stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
احمد متین‌دفتری
نخست‌وزیری

در سال ۱۳۱۸ در اوج قدرت حزب نازی در آلمان به دستور رضاشاه پهلوی کابینه‌ای جوان به نخست‌وزیری احمد متین دفتری روی کار آمد. سیاست خارجی این کابینه نزدیک شدن به آلمان بود. عملاً نیز روابط تجاری و صنعتی بین ایران و آلمان توسعه یافت. ولی این دوران نه ماه بیشتر طول نکشید و متین دفتری مدتی را در زندان رضاشاه به سر برد.
پس از سقوط رضا شاه، متین دفتری از صحنه سیاست حذف شد. در سال ۱۳۲۲ که متفقین شخصیت‌های سیاسی و نظامی هوادار آلمان را دستگیر کردند، او نیز بازداشت شد و تا پایان جنگ در اسارتگاهی در اراک زندانی بود. او منکر هر نوع ارتباط با آلمان و هواداری از آلمان‌ها و معتقد بود بازداشت او، انتقام‌گیری شرکت نفت انگلیس بوده‌است، چراکه در زمان نخست‌وزیری‌اش در دو سه مورد تصمیم‌هایی، از جمله پایین آوردن نرخ لیره استرلینگ گرفته بوده که شرکت نفت را به خشم آورده بوده‌است.
متین‌دفتری پس از آزادی به صحنه سیاست بازگشت و در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی، نامزد نمایندگی مشکین شهر و دشت مغان شد. برای این انتخابات که در تیر ۱۳۲۶ برگزار شد، هیچ‌گاه به مشکین شهر نرفت. انتخابات با اعمال نفوذ سرهنگ اخوی جانشین فرمانده تیپ اردبیل که برادرش از دوستان متین دفتری بود و همکاری فرماندار این شهر و خان‌ها شاهسون پیش از آنکه مطابق قانون، بازرسی از مرکز برای نظارت بر انتخابات برود، به نفع او انجام گرفت و حتی منصورالملک استاندار آذربایجان نیز نتوانست مانع از اعمال غیرقانونی برای انتخاب او بشود.
در بهمن ۱۳۲۶ که اعتبارنامه متین دفتری در مجلس مطرح شد، عباس نراقی نماینده کاشان به اعتبارنامه او اعتراض کرد و شرحی از تخلفات انتخاباتی در مشکین شهر و دشت مغان داد و با اشاره به سوابق متین دفتری در دوره رضا شاه، صلاحیت او را نیز برای نمایندگی زیر سؤال برد اما اعتبارنامه او سرانجام در چهارم اسفند ۱۳۲۶ به تصویب رسید.
پس از گشایش مجلس سنا در سال ۱۳۲۸، متین دفتری با پایان دوره نمایندگی‌اش، سناتور انتخابی تهران شد و تا هنگام مرگ در کسوت سناتوری باقی ماند.
فعالیت‌های دانشگاهی و حقوقی

متین دفتری از سال ۱۳۱۲ پس از یک دوره کوتاه که تدریس نمی‌کرد، در مدرسه نظام، مدرسه صنعتی، مدرسه عالی حقوق و علوم سیاسی و سرانجام دانشکده حقوق دانشگاه تهران به عنوان استاد ثابت به تدریس مشغول شد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۳۴۸ به این کار ادامه داد. درس اصلی او در آغاز تدریس، رویه قضائی بود، اما بعدها درس مشهور آیین دادرسی مدنی (اصول محاکمات حقوقی) را که خود بانی و تدوین‌کننده آن بود، تدریس می‌کرد. احمد متین دفتری در مقام استاد حقوق بین‌الملل و آیین دادرسی کیفری و مدنی چند کتاب ارزنده هم در رشته حقوق عرضه کرده‌است.
متین دفتری در کنار فعالیت‌های سیاسی در داخل در خارج از کشور و در محاکم بین‌المللی نیز مطرح بود. بخشی از سمت‌ها و عناوین علمی و قضایی دکتر متین دفتری عبارتند از: قاضی دیوان داوری بین‌المللی لاهه (۱۳۱۶)، داور حقوقی و نماینده دولت در جامعه ملل (۱۹۳۰ م.)، رئیس هیئت نمایندگی ایران در یازدهمین کنگره بین‌المللی جزایی و ششمین کنفرانس بین‌المللی حقوق جزایی و دومین کنفرانس بین‌المللی حقوق تطبیقی، استاد آکادمی حقوق بین‌المللی لاهه به مدت یک سال (۱۹۳۷ م.)، دادرس دیوان داوری لاهه به مدت شش سال از ۱۹۳۹ (م.) که پس از پایان این دوره، مجدداً به این سمت انتخاب شد.
مرگ

احمد متین دفتری در تیرماه ۱۳۵۰ در ۷۴ سالگی در تهران درگذشت و جسدش در باغچه علیجان شاه عبدالعظیم دفن شد.
آثار تألیفی و تحقیقی

محاکمات فوری
آیین دادرسی مدنی
آیین دادرسی کیفری
رساله‌های متعدد دربارهً جامعه بین‌المللی و سیاست جزایی وسازمان ملل متفق
کلید استقلال اقتصادی ایران
الغای کاپیتولاسیون در ایران (به زبان فرانسه).
تبارنامه

متین دفتری
در دفتر کارش در سال ۱۹۳۸
متین دفتری در دهه ۱۹۶۰
مدفن وی در حرم شاه عبدالعظیم
کوسیه فان بروخن

| کوسیه فان بروخن | کوسیه فان بروخن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ ژوئن ۱۹۴۲
درگذشت: ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۰۹
ملیت: هلندی–آمریکایی
شناخته‌شده برای: تندیس‌گری
کوسیه فان بروخن (انگلیسی: Coosje van Bruggen؛ ۶ ژوئن ۱۹۴۲ – ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۰۹) یک نمایشگاه‌گردان، مجسمه‌ساز، نقاش، و پدیدآور اهل هلند بود. او به همراه همسرش، کلاس اولدنبرگ، به فعالیت و نقدهای هنری بسیاری دست زد. از جمله کارهای مطرح او می‌توان به تندیس‌های شهری با اندازه بزرگ وی اشاره کرد.
زندگی‌نامه

کوسیه فان بروخن در ۱۹۴۲ در هلند به دنیا آمد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در تاریخ هنر در دانشگاه گرونینگن گرفت و از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ در موزه اشتدلیک در آمستردام مشغول به کار نمایشگاه‌گردانی شد. از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶، فان بروخن به تدریس هنرهای زیبا در انسخده هلند پرداخت.
فان بروخن از سال ۱۹۷۶ همکاری خود با کلاس اولدنبرگ را آغاز کرد و یک سال بعد، در ۱۹۷۷، با وی ازدواج کرد. آن دو کارهای بسیاری را در ابعاد بزرگ در پارک‌ها و موزه‌های هلند ساختند. در ۱۹۷۸، آنان به نیویورک مهاجرت کردند و از آن هنگام تا پایان عمر، آثار خود را در فضاهای شهری، پارک‌ها، باغ‌های تندیس، و فضاهای داخلی کوچکتر به نمایش گذاشتند.
هیمن مصطفایی

هیمن مصطفایی (۱۳۶۸ کانی‌دینار — ۱۴۰۲ سنندج) زندانی سیاسی کُرد اهل ایران بود. او ۱۱ اسفند ۱۳۹۱ به اتهام قتل یک عضو سپاه پاسداران به نام ابراهیم محمدی در مریوان بازداشت شد و نهایتاً ۳۱ خرداد ۱۴۰۲ در زندان مرکزی سنندج اعدام شد. او پیشتر عضو کوموله بود اما پیش از بازداشت از این سازمان سیاسی جدا شده بود.
شبکه حقوق بشر کردستان و سازمان حقوق بشری هه‌نگاو در گزارش‌هایی از شکنجه شدید هیمن مصطفایی در دوران بازجویی برای اعتراف به قتل ابراهیم محمدی، یکی از اعضای سابق سپاه پاسداران خبر دادند.
دستگیری و بازداشت

هیمن مصطفایی روز ۱۱ اسفند ۱۳۹۱ به اتهام قتل یک عضو سپاه به نام ابراهیم محمدی بازداشت و به بازداشتگاه اداره اطلاعات شهر سنندج منتقل می‌شود. بر اساس گزارش های سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، مصطفایی در دوران بازجویی تحت شکنجه‌های جسمی و روحی شدید قرار گرفته و ناچار به اعتراف اجباری علیه خود و پذیرفتن اتهام قتل ابراهیم محمدی می‌شود. این زندانی در زمان نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات از حق دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده نیز محروم بوده است.
به گفته شبکه حقوق بشر کردستان، هیمن مصطفایی ابتدا در دادگاه کیفری سنندج به اتهام نگهداری اسلحه به تحمل چهار سال حبس محکوم و از بابت اتهام قتل عمد، به قصاص محکوم می‌شود. بجز هیمن مصطفایی، سه شهروند دیگر اهل مریوان به نام‌های بیان کاکه‌یی، هیوا دادآفرین و خلیل شیرزادی هم به اتهام مشارکت در قتل بازداشت می‌شوند.
بر اساس گزارش هه‌نگاو در مهرماه سال ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات به کشته شدن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد که به داخل زندان سنندج هم کشید محمد جباری، دادستان کل استان کردستان، هیمن مصطفایی را تهدید به اجرای حکم اعدام کرده بود. جباری پرونده تعدادی از زندانیان از جمله هیمن مصطفایی را به صورت ویژه برای اجرای حکم اعدام به اجرای احکام ارسال می‌کند. بر همین اساس، مصطفایی روز نهم مهر ۱۴۰۱ به بازداشتگاه اداره اطلاعات منتقل می‌شود اما پس از اعتصاب غذای ۱۰ روزه به دلیل پنج ماه نگهداری در این بازداشتگاه، او را دوباره به زندان مرکزی سنندج بازمی‌گردانند.
اجرای حکم اعدام

در تاریخ خرداد ماه ۱۳۹۶ با توجه به حکم، قرار بود که هیمن مصطفایی اعدام شود اما پس از تجمع اعتراضی خانواده این زندانی و جمعی از فعالان مدنی سنندجی در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ و با کسب موافقت خانواده مقتول، اجرای این حکم موقتا متوقف شده بود. اما در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۴۰۲ با وجود تجمع و اعتراض‌های شکل گرفته در مقابل زندان، او در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۴۰۲ برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل و در نهایت اعدام شد.
کوه اونزن

| کوه اونزن | کوه اونزن |
| --- | --- |
کوه اونزن مقادیر زیادی جریان آذرآواری و لاهار دارد: کوه اونزن مقادیر زیادی جریان آذرآواری و لاهار دارد
 :  
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۵۰۰ متر (۴٬۹۰۰ فوت)
فهرست‌بندی: 
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: قدیمی‌ترین‌ها: ۵۰۰ هزار سال
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای پیچیده
آخرین فوران: فوریه تا مه ۱۹۹۶
کوه اونزن (ژاپنی: 雲仙岳) کوهی آتشفشانی و فعال در نزدیکی شهر شیمابارا در استان ناگاساکی در جزیره کیوشو ژاپن است.
در سال ۱۷۹۲ فروریختن یکی از گنبدهای گدازه‌ای در این کوه یک سونامی عظیم به راه انداخت که جان ۱۵ هزار نفر را گرفت. این حادثه پرتلفات‌ترین رخداد مربوط به آتشفشان‌ها در ژاپن بود.
کوه اونزن چندین قله آتشفشانی دارد که تازه‌ترین فعالیت آنها مربوط به سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۵ بوده است. در سال ۱۹۹۱ یک انفجار عظیم آتشفشانی در اونزن یک جریان آذرآواری به راه انداخت و جان ۴۳ نفر را گرفت که سه نفر از آن‌ها آتشفشان‌شناس بودند.
واگن پارس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: خصولتی
صنعت: ترابری ریلی، صنایع سنگین
بنا نهاده: ۱۳۵۳
دفتر مرکزی:  اراک، ایران
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: مرتضی ملانژاد
محصولات:  قطار خودکشش (ترنست)  لوکوموتیو مسافربری AD43C  لوکوموتیو مانوری کراوس‌مافای  لوکوموتیو باری پارس-۳۳  مترو  واگن باری  واگن کانتینربر  واگن سوخت  واگن فله‌بر  واگن مواد شیمیایی  واگن خودرو بر  واگن رستوران  انواع واگن مسافربری  بوژی مترو  بوژی واگن و لکوموتیو  بوژی موتوردار  تجهیزات فرودگاهی 
مالک: گروه مپنا
وبگاه: wagonpars.com
بخشی از خط تولید لوکوموتیو AD43C در کارخانه واگن‌پارس اراک
شرکت واگن‌پارس اراک، اولین و بزرگ‌ترین سازنده لوکوموتیو و واگن در ایران و خاورمیانه است. این شرکت در سال ۱۳۵۳ تأسیس گردید و شروع به ساخت انواع قطار کرد و در سال ۱۳۶۴ با سرمایه‌گذاری سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) به یکی از زیرمجموعه‌های این سازمان پیوست. این شرکت همچنین اولین تولیدکننده مترو و تنها تولیدکننده قطار خودکشش (ترن‌ست) در خاورمیانه می‌باشد. شرکت واگن‌پارس به مساحت ۳۳ هکتار در اراک واقع شده‌است.
تاریخچه

این شرکت در خرداد ماه سال ۱۳۵۳ با سرمایه ۲۰ میلیون ریال به عنوان دستگاه مجری و بهره‌برداری طرح با مشارکت سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران و شرکت راه‌آهن دولتی ایران با سهم الشراکه به ترتیب ۶۰٪ و۴۰٪ با سرمایه‌ای معادل ۲۰ میلیون ریال در اداره ثبت شرکت‌های تهران به ثبت رسید. در تیرماه سال ۱۳۷۶ شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تبدیل شد.
عملیات ایجاد کارخانه واگن پارس در زمینی به مساحت حدوداً ۳۳۱ هزار متر مربع با زیر بنای حدود ۱۱۵ هزار متر مربع و امکانات جانبی مربوط در شهرستان اراک آغاز گردید و در تاریخ مهرماه ۱۳۶۳ توسط نخست‌وزیر وقت جمهوری اسلامی ایران (میرحسین موسوی) افتتاح شد.
هدف از احداث کارخانه جوابگویی به نیاز داخلی در مرحله نخست و سپس صادرات بوده‌است. با توجه به حجم زیاد واردات و صادرات و بارگیری کالا در بندرها نیاز به تأسیس این کارخانه احساس می‌شده‌است. این شرکت ابتدا پروژه تولید هزار دستگاه واگن باری و مسافری و تعمیرات ۲۵۰۰ دستگاه واگن باری را با همکاری شرکت اتریشی S.G.P شروع نمود که پس از پیروزی انقلاب قرارداد همکاری با شرکت اتریشی لغو و قرارداد جدیدی با شرکت واگن‌اونیون آلمان منعقد گردید. با توجه به نیاز عاجل کشور به تجهیزات ریلی، تولیدات شرکت واگن پارس رسماً از ابتدای نیمه دوم سال ۱۳۶۳ شروع گردید.
در اوایل قرن بیست‌ویکم میلادی، شرکت واگن‌پارس سفارشی از کوبا مبنی بر صادرات ۵۵۰ واگن باری و ۲۰۰ واگن مسافربری به ارزش ۶۰ میلیارد ریال دریافت کرد که این سفارش را تا سال ۲۰۰۹ به‌طور کامل تحویل داد.
همچنین در سال ۲۰۰۹ سفارشی از راه‌آهن ویتنام مبنی بر صادرات ۲۰۰ واگن مسافربری دریافت کرد که ساخت ۴۰ واگن توسط واگن‌پارس و ۱۶۰ واگن دیگر از طریق مونتاژ قطعات تولیدی واگن‌پارس در ویتنام انجام شد.
سازه‌های این شرکت در ۵ مرداد ۱۳۶۵ توسط نیروی هوایی عراق در جریان جنگ بمباران شدند. در جریان این بمباران، ۴۵ تن شهید و حدود ۵۰۰ تن از کارکنان شرکت زخمی شدند.
ملکیت

شرکت واگن‌پارس از مجموعه شرکت‌های تحت پوشش شرکت تعاونی چندمنظوره هسایار بود که از طریق مزایده با سهام ۹۹٫۹٪ به شرکت تعاونی چند منظوره هسایار (زیرمجموعه وزارت دفاع) واگذار گردید.
در پیمانی که در سال ۱۳۹۶ بین ایدرو و ترنس‌مش روسیه بسته‌شد قرار شد شرکت ترنس‌مش روسیه ۸۰٪ سهام واگن‌پارس را خریداری کند اما به‌دلیل شدت‌گرفتن تحریم‌ها این امر محقق نشد. در شهریورماه ۱۳۹۸ مقرر شد که واگن‌پارس اراک به گروه مپنا واگذار شود.
با وجود آنکه این شرکت جزو صنایع بزرگ کشور ایران است اما سهام آن همواره در اختیار سازمان‌های دولتی و شبه‌دولتی بوده و به بهانه‌هایی نظیر مصلحت، هیچگاه بخشی از سهام آن در بورس در اختیار کارکنان این شرکت و مردم عامه قرار نگرفته‌است.
برخورد سیاسی با صنعت

از آغاز جمهوری اسلامی، برخی مسئولان صنعتی به‌منظور کمرنگ جلوه دادن و تضعیف شرکت‌های احداثی در دوران پهلوی، اقدام به موازی‌کاری در حوزه‌های صنعتی مانند صنایع ریلی کرده‌اند؛ از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در سال ۱۳۸۵ با آغاز دولت محمود احمدی‌نژاد، سفارش ساخت ۷۰ دستگاه لوکوموتیو AD43C که از ابتدا واگن‌پارس سازنده آن بود، به مپنا واگذار گردید؛ این درحالی بود که مپنا در آن زمان حتی یک کارخانه کوچک واگن‌سازی نیز نداشت. درنتیجه مدیران مپنا به وزارت دفاع که در آن زمان مالک واگن‌پارس بود، درخواست واگذاری واگن‌پارس به مپنا را ارائه کردند. اما با مخالفت انجام‌شده توسط وزارت دفاع، مپنا با همکاری دولت وقت، کارخانه مونتاژ مپنا لوکوموتیو را در کرج در سال ۸۹ به بهره‌برداری رسانید و سفارش‌ها لوکوموتیو را از دولت وقت دریافت نمود. در طول مدت ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۸ کارخانه لوکوموتیو واگن‌پارس که ظرفیت ساخت سالانه ۵۰ تا ۲۵۰ لوکوموتیو را دارد؛ حتی یک لوکوموتیو هم تولید نکرد. به مفهوم اینکه در این مدت پانزده ساله، واگن‌پارس حداقل ۷۵۰ لوکوموتیو می‌توانست بسازد؛ با درنظرگیری بهای هر لوکوموتیو حداقل ۴ میلیون دلار؛ ضرر مستقیم تعطیلی پانزده ساله کارخانه لوکوموتیو واگن‌پارس عددی معادل ۳ میلیارد دلار آمریکا برای کشور ایران بوده‌است (بدون درنظرگیری تولیدناخالص چندبرابری ایجادشده از حمل‌ونقل بارومسافر توسط هر لوکوموتیو در این مدت زمانی).
واگن‌پارس از دهه ۱۳۷۰ با تأسیس متروی تهران اقدام به تولید قطارهای مترو نمود اما در سال ۱۳۸۲ با همکاری شهرداری تهران، شرکت واگن‌سازی تهران تأسیس گردید و تأمین قطارهای متروی تهران را بر عهده گرفت؛ درحالی‌که اصلی‌ترین بخش واگن مترو که بوژی آن است تنها توسط واگن‌پارس در ایران تولید و به واگن‌سازی تهران فروخته می‌شود.
در حوزه واگن‌های باری و مسافری نیز از ابتدای دهه هفتاد، شرکت‌هایی نظیر پلور سبز، ایریکو، واگن‌سازی تبریز و واگن‌سازی کوثر با بودجه‌های سرمایه‌گذاری ارگان‌ها تأسیس شده‌اند که بیشتر آنان حتی از داشتن توجیه اقتصادی هم عاجز بوده و بسیاری از آنان به رکود یا تعطیلی دچار شده‌اند.
محصولات

لوکوموتیو AD43C گونه‌ای لوکوموتیو دیزلی‌الکتریکی است که توسط شرکت آلستوم فرانسه طراحی گردیده‌است. تولید این لکوموتیو از سال ۲۰۰۰ میلادی شروع گردید. در سال ۱۹۹۸ قراردادی بین آلستوم و راه‌آهن جمهوری‌اسلامی بسته‌شد که به‌موجب آن انتقال فناوری ساخت لکوموتیو به شرکت واگن‌پارس اراک انجام شود.
این شرکت تولیدکننده خودروهای ریلی با فناوری شرکت‌های واگن‌اونیون آلمان، ترنس‌مش روسیه، بمباردیه کانادا، زیمنس آلمان، آلستوم فرانسه کراوس‌مافای وگمان آلمان و شرکت‌های چانگ‌چون، پوژن و دالیان چین می‌باشد.
شرکت واگن پارس اراک بزرگ‌ترین سازنده انواع لوکوموتیو و واگن‌های باری، مسافری و مترو در خاورمیانه می‌باشد. این شرکت متولی اصلی تولید انواع هزارچرخ (بوژی) در سامانه ترابری ریلی کشور ایران می‌باشد.
همچنین این شرکت با همکاری ماشین‌سازی اراک و دانشگاه صنعتی اراک، مشغول پژوهش، طراحی و ساخت بوژی و منوبلوک (چرخ یکپارچه) قطارهای تندرو می‌باشد.
ترن‌ست‌های تولیدشده توسط واگن‌پارس اراک
واگن ال‌پی‌جی متعلق به راه‌آهن سوریه ساخت واگن‌پارس اراک
محسن جهانسوز

| محسن جهانسوز | محسن جهانسوز |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محسن میرزا جهانسوزی ۱۲۹۳ کرمانشاه، ایران
درگذشته: ۲۲ اسفند ۱۳۱۸ تهران، ایران
سروان محسن میرزا جهانسوز (۱۳۱۸–۱۲۹۳) (فرزند اسعدالسلطنه)، نویسنده، مترجم و فعال سیاسی دوره پهلوی اول، مؤلف آثاری چون کتاب خاطرات هیتلر و نخستین مترجم کتاب نبرد من هیتلر بود که در اسفند سال ۱۳۱۸ به اتهام تشکیل گروه سیاسی ضد رژیم و جاسوسی برای آلمان نازی در دادگاه نظامی محاکمه و تیرباران شد.
اعضای گروه وی ۱۲ نفر و عبارت بودند از محسن جهانسوز، عبدالحسین عباسیان، غلامعلی جاوید، حکمی، غفاری، حسن میرمحمدصادقی، مصطفی عطایی، عبدالرحیم میهن‌یار، امان‌الله قرشی، سیروس، علی متقی، ابراهیم مظاهری.
شکنجه و اعدام

محسن جهانسوزی علیرغم شکنجه‌های سنگین بر روی وی، به ارتباط با دولت‌های خارجی اقرار نکرد که این موضوع در گزارش شهربانی ذکر گردید. با این حال ۱۲ روز پس از آن که بازجویان شهربانی اتهامات او را بی‌دلیل دانسته و وی را بی گناه اعلام کردند، در روز ۲۲ اسفند ۱۳۱۸ در زندان قصر به جوخه اعدام سپرده شد.
سهام الدین غفاری (ذکاء الدوله) در خاطرات خود، که در فروردین ۱۳۲۷ در نشریات آن عصر به چاپ رسیده، به اعدام محسن جهانسوزی توسط شهربانی رضاشاه چنین اشاره کرده‌است:
«ساعت یازده و نیم روز بیست و دوم اسفندماه سال ۱۳۱۸، اراضی کاظم‌آباد، خرابه واقع در شمال شرقی قصر قاجار شاهد یک صحنه تراژیک و جنایت آمیز دوره بیست ساله حکومت استبدادی رضاشاه بود. مردی که قرار بود اعدام شود به زحمت ۲۵ ساله به نظر می‌رسید. دادستان ارتش و طبیب قانونی (پزشک احمدی) در آن محل حاضر بودند. چون طبق معمول خواستند چشم او را ببندند با صدایی محکم گفت: چشم مرا نبندید؛ با چشم باز هم می‌توان جان داد، … زنده باد ایران».
حسن محدثی

| حسن محدثی گیلوایی | حسن محدثی گیلوایی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: حسن محدثی گیلوایی
زادهٔ: ۱۳۴۵ رشت، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: جامعه‌شناسی
محل تحصیل: دکتری
مکتب: جامعه‌شناسی دین
محل کار: دانشگاه آزاد اسلامی
استاد راهنما: غلامعباس توسلی
علایق اصلی:  جامعه‌شناسی اسطوره، × الهیات اجتماعی، الهیات انتقادی 
 تأثیرگرفته از * علی شریعتی، جلال آل احمد،  غلامعباس توسلی :  تأثیرگرفته از * علی شریعتی، جلال آل احمد،  غلامعباس توسلی 
دلیل شهرت: نقد سیاست‌های مذهبی
 :  
حسن محدثی گیلوایی (زاده ۱۳۴۵ در رشت) جامعه‌شناس ایرانی و استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی است. وی دو سال مدیر گروه جامعه‌شناسی دین در انجمن جامعه‌شناسی ایران بوده است. پژوهش‌های او عمدتاً در حوزه جامعه‌شناسی دین و جامعه‌شناسی معرفت است. همچنین محدثی بخشی از کارهای خودش را به بازخوانی تفکر شریعتی اختصاص داده است زیرا شریعتی را یک نظریه‌پرداز اجتماعی می‌داند که برای جامعه راهگشا است.
حاشیه

محدثی در روز چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۶ (همزمان با ناآرامی‌های دی ماه ۱۳۹۶) حین مناظره با هادی صادقی در برنامه زاویه که به صورت زنده پخش می‌شد، صداوسیمای ایران را به دلیل «دروغ‌های سیستماتیک» به باد انتقاد گرفت و گفت که حتی صدای منتخب ملت هم در این رسانه به خوبی منعکس نمی‌شود.
کتاب‌شناسی

اسلام و دموکراسی: دین، سیاست و قدرت در خاورمیانه، تیمونی سیسک، ترجمه شعبانعلی بهرامپور و حسن محدثی، تهران: نشر نی، ۱۳۷۹
الاهیات انتقادی: رویکردی بدیل اما ناشناخته، حسن محدثی، ناشر: یادآوران - ۱۳۸۸
جامعه‌شناسی دین: روایتی ایرانی، حسن محدثی، ناشر: یادآوران، ۱۳۹۱
جامعه‌شناسی کشورهای اسلامی، گروه مؤلفان، ناشر: جامعه‌شناسان
حاجی خودتی! ، خاطرات حج یک جامعه‌شناس، حسن محدثی گیلوایی، انتشارات نقد فرهنگ، ۱۳۹۷
خدا و خیابان، نسبت امر متعال و نظم اجتماعی-سیاسی، حسن محدثی، انتشارات نقد فرهنگ، ۱۳۹۷
دین در ایران عصر پهلوی دوم (۱۳۲۰–۱۳۵۷)، فاطمه فرامرزی، حسن محدثی (زیرنظر)، ناشر: علم - ۱۳۹۱
دین و حیات اجتماعی: دیالکتیک تغییرات، حسن محدثی، ناشر: فرهنگ و اندیشه، ۱۳۸۱
دین و ساختار اجتماعی (مقالاتی در جامعه‌شناسی دین)، کنت تامسون، ترجمه حسن محدثی و علی بهرامپور، ناشر: کویر، ۱۳۸۷
دین و ساختن جامعه: جستارهایی در الهیات اجتماعی، چارلز دیویس، ترجمه حسن محدثی و حسین باب‌الحوائجی، ناشر: یادآوران، ۱۳۸۷
روایت و پیشاروایت، دیوید ام. بژه، ترجمه حسن محدثی، ناشر: دفتر مطالعات و توسعه رسانه‌ها، ۱۳۸۸
زیر سقف اعتقاد: بنیان‌های ماقبل انتقادی اندیشه شریعتی، حسن محدثی، ناشر: فرهنگ و اندیشه، ۱۳۸۳
مشرکی در خانواده پیامبر، بیژن عبدالکریمی و حسن محدثی، ناشر: نقد فرهنگ، ۱۳۹۶
نظریه‌ای در باب دین و شادی: دین تاریخی و مهار دوگانه شادی، حسن محدثی و الهام قربانی، ناشر: نقد فرهنگ، ۱۳۹۶
کوه تاندیکات

| تاندیکات | تاندیکات |
| --- | --- |
نمایی از آتشفشان دوقلوی تاندیکات (چپ) و سینگالانگ (راست) از فراز کوه ماراپی: نمایی از آتشفشان دوقلوی تاندیکات (چپ) و سینگالانگ (راست) از فراز کوه ماراپی
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۴۳۸ متر
مختصات: ۰°۲۵′۵۷٫۳۰″ جنوبی ۱۰۰°۱۹′۱٫۶۹″ شرقی﻿ / ﻿۰٫۴۳۲۵۸۳۳°جنوبی ۱۰۰٫۳۱۷۱۳۶۱°شرقی﻿ / -0.4325833; 100.3171361
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: سوماترا، اندونزی
تاندیکات یا گونونگ تاندیکات (اندونزیایی: Gunung Tandikat) آتشفشانی چینه‌ای به‌ارتفاع ۲۴۳۸ متر است که همراه با آتشفشان سینگالانگ در شمال‌شمال‌شرق خود، آتشفشانی دوقلو را در سوماترای اندونزی تشکیل می‌دهد. با وجود این تنها تاندیکات دارای تاریخچه‌ای از فعالیت‌های آتشفشانی است که سه فوران انفجاری ملایم در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم را شامل می‌شود. این کوه آخرین بار در سال ۱۹۲۴ فوران کرده‌است.
همچنین در دهانه تاندیکات، دریاچه آتشفشانی کوچکی تشکیل شده‌است.
موزه موصل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
متحف الموصل: متحف الموصل
مجسمه حک شده گاو بالدار با سر انسان: مجسمه حک شده گاو بالدار با سر انسان
موقعیت موزهٔ موصل در نقشهٔ شهر موصل: موقعیت موزهٔ موصل در نقشهٔ شهر موصل
نام پیشین: موزهٔ تاریخ موصل
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۲ (۱۹۵۲)
مکان: موصل
مختصات: ۳۶°۲۰′۱۷″شمالی ۴۳°۰۸′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۳۷۹۲۳°شمالی ۴۳٫۱۳۹۳۷۲°شرقی﻿ / 36.337923; 43.139372
گونه: موزهٔ ملی تاریخی
مجموعه: حداکثر ۲٬۲۰۰ قطعه
مدیر: هیکت الاسود
مالک: وزارت گردشگری
موزهٔ موصل
موزهٔ موصل، یکی از موزه‌های مهم باستان‌شناسی در عراق است. این موزه در شهر موصل قرار دارد. موزه موصل دومین موزهٔ مهم عراق بود که در طی جنگ عراق غارت شد و در فوریه ۲۰۱۵ نیز توسط داعش بخش‌های بسیاری از آثار و ساختمان آن تخریب شد.
تخریب موزه توسط داعش

در فوریه ۲۰۱۵ دولت اسلامی عراق و شام ویدئویی در اینترنت منتشر کرد که نشان می‌داد جهادگرایان داعش آثار موزهٔ موصل را تخریب می‌کنند. در میان این آثار تندیس یک نگهبان قرار دارد که دیرینگی آن به ۲۶۰۰ سال پیش در تمدن آشوریان می‌رسد. تندیس نگهبان دروازه نرگال (خدای سرزمین مردگان) یکی از آثار ارزشمندی بود که در این ویرانگی از بین رفت. دیرینگی این اثر به قرن هفتم پیش از میلاد می‌رسد و بخشی از دروازه نینوا، مرکز امپراتوری آشوریان بوده است.
نیروهای عراقی در مارس 2017 موزه موصل را پس گرفتند.
والسال

منطقه مسکونی در انگلستان
| Walsall | Walsall |
| --- | --- |
 From top left: Walsall waterfront project south; Walsall Art Gallery; Walsall waterfront project north; The new Manor Hospital:  From top left: Walsall waterfront project south; Walsall Art Gallery; Walsall waterfront project north; The new Manor Hospital
جمعیت: ۱۷۴٬۹۹۴ 
مرجع شبکه OS: SP0198 
• لندن: ۱۲۴ مایل (۲۰۰ کیلومتر)
کلان‌شهر مستقل: Walsall
Metropolitan county: میدلندز غربی
ناحیه: میدلند غربی
کشور: انگلستان
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: WALSALL
کدپستی منطقه: WS1 - WS10,
کد تلفن: ۰۱۹۲۲
آمبولانس: West Midlands
 :  
مجلس انگلستان: Walsall North Aldridge Brownhills
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  :  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  
latitudeوالسالlongitudeوالسال
والسال (به انگلیسی: Walsall) شهری در منطقهٔ منچستر-لیورپول کشور انگلستان است. این شهر در ۸ کیلومتری شمال غرب بیرمنگام واقع شده‌است. در سال ۱۹۹۱ میلادی ۱۷۴٫۷۳۹ نفر جمعیت داشته و در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت آن به ۱۷۰٫۹۹۴ نفر رسیده‌است. میزان رشد سالانهٔ جمعیت والسال ‎۰٫۰۶ درصد می‌باشد و جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۲ به ۱۷۲٫۱۴۶ نفر تغییر یافت.
کشورهای تازه صنعتی‌شده

کشورهای تازه صنعتی‌شده به رنگ آبی، کشورهای درحال توسعه به رنگ سبز و کشورهای توسعه‌یافته به رنگ خاکستری و قرمز
کشورهای تازه صنعتی‌شده (به انگلیسی: Newly industrialized country) کشورهای در مرحله گذار از درحال توسعه به جامعه صنعتی‌اند. برای این کشورها اکنون واژه اقتصاد تازه صنعتی‌شده نیز بکار می‌رود.
فهرست انسان‌گرایان

این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
آیزاک آسیموف
نیلز بور
جان دیویی
آلبرت اینشتین
ریچارد فاینمن
ای. سی. گریلینگ
جیمز رندی
برتراند راسل
کارل سیگن
پیتر سینگر
مارک توین
این فهرستی از فیلسوفان انسان‌گرای مدرن، شامل انسان‌گرایان فرادینی، سکولار و دینی است.
حسن کفائی

| میرزا حسن کفائی | میرزا حسن کفائی |
| --- | --- |
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۳۳۲ – ۱۳۳۳: دوره مسئولیت ۱۳۳۲ – ۱۳۳۳
حوزه انتخاباتی: مشهد (دوره دوم)
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: مشهد  (دوره‌های ششم تا هشتم و چهاردهم)
دوره مسئولیت ۱۳۱۱ – ۱۳۱۶: دوره مسئولیت ۱۳۱۱ – ۱۳۱۶
پس از: میرزا علی خان اقبال‌السلطان
پیش از: عبدالله شهدوست
حوزه انتخاباتی: درگز (دوره‌های نهم و دهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۸۱ (خورشیدی) نجف، عراق
درگذشته: ۱۳۳۳ (خورشیدی) تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
میرزا حسن کفائی معروف به آیت‌الله‌زاده خراسانی (۱۲۸۱ یا ۱۲۸۲ نجف - ۱۹ مرداد ۱۳۳۳ تهران) فرزند آخوند خراسانی  و نماینده 
مشهد در مجلسین سنا و شورای ملی بود.
فرزندانش آخوند بر اساس کتاب مهم پدرشان کفایة الاصول نام خانوادگی کفائی بر خود گذاشتند. حسن کوچکترین فرزند آخوند خراسانی بود و پدرش را در خردسالی (هشت یا نه سالگی) از دست داد.
پس از تحصیلات دینی در نجف به ایران رفت.پس از تحصیلات دینی در نجف به ایران رفت و در سال ۱۳۰۵ در دوره ششم مجلس شورای ملی که نخستین دوره‌ای بود که در دوران پادشاهی رضا شاه تشکیل شد، به نمایندگی مشهد به مجلس رفت. در دوره‌های هفتم و هشتم نیز نماینده مشهد بود و در دوره‌های نهم و دهم از درگز به مجلس رفت.
پس از شهریور ۱۳۲۰ و سقوط رضاشاه، کفائی در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی بار دیگر به نمایندگی مشهد برگزیده شد. او در دوره دوم مجلس سنا که در ۱۳۳۲ گشایش یافت، سناتور انتصابی مشهد شد و در همین سمت هم از دنیا رفت.
میرزا حسن کفائی در سلک روحانیت بود اما در زمان رضاشاه به اجبار عمامه از سر برداشت هرچند خوی و خصلت روحانی را همیشه با خود داشت. او همچون برادر بزرگش میرزا  محمد آقازاده خراسانی در آرامگاه عبدالعظیم در شهر ری به خاک سپرده شد.
کورنلیو سوماروگا

| کورنلیو سوماروگا | کورنلیو سوماروگا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ دسامبر ۱۹۳۲ رم
ملیت: سوئیس
کورنلیو سوماروگا (انگلیسی: Cornelio Sommaruga؛ زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۹۳۲; در 18 فوریه 2024 درگذشت) حقوقدان اهل سوئیس است. وی وکیل سرشناس بشردوست و دیپلمات برجسته و شناخته شده به عنوان رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ (ICRC) بین سال‌های ۱۹۸۷ تا۱۹۹۹ بوده‌است.
فعالیت کنونی

او اکنون رئیس مرکز بین‌المللی مین زدایی بشردوستانه است. وی همچنین در تعدادی از انجمن‌ها از جمله اتحادیه بین‌المللی مبارزه با سرطان فعال است و در حال حاضر رئیس هیئت مدیره بنیاد آینده و رئیس افتخاری ابتکارات بین‌المللی است که یک سازمان جهانی برای جلب اعتماد در جهانی با فرهنگ، ملیت، اعتقادات و پیشینه است.
زندگی‌نامه

کورنلیو سوماروگا در رم ایتالیا متولد شد، جایی که پدرش در سفارت سوئیس طی جنگ دوم جهانی مسئول منافع خارجی بود. در واقع، او قبل از فراگیری زبان، آلمانی صحبت می‌کرد.
او برای تحصیل و دبیرستان به ایتالیا رفت و سپس به دانشگاه رفت و در دانشگاه زوریخ دکترای حقوق گرفت. تنها در این دوره زبان آلمانی یکی از چهار زبان ملی سوئیس را فراگرفت.
کورنلیو سوماروگا در سال ۱۹۵۷ با اورنلا مارز و راتی ازدواج کرد و شش فرزند دارد.
سوماروگا آخرین محل استراحت خود را در Cimetière des Rois، که پانتئون ژنو در نظر گرفته می شود، یافت.