stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امضای الکترونیک
تاریخچه

نخستین بار کانون وکلای ایالات متحده، در سال ۱۹۹۲ میلادی در خصوص مسائل حقوقی و قانونی امضاء در قراردادهای الکترونیک شروع به کار کرد و در سال ۱۹۹۵ میلادی پیش‌نویس و رهنمودهای امضای دیجیتال را که در خصوص نحوه امضاء در قراردادهای الکترونیک و زیرساخت‌های آن بود، در پنج فصل تهیه کرد.
در همان سال اولین قانون در مورد امضای دیجیتال را تصویب کرد که در مورد ایجاد قطعیت و اعتبار قراردادهای الکترونیک و نیز فناوری‌های مربوط به رمزنگاری و احراز هویت و مراجع گواهی امضای الکترونیک بود.
در ۱۲ ژون سال ۱۹۹۶ میلادی و سپس هم با الحاقی به مادهٔ ۵ در سال ۱۹۹۸ میلادی کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال) قانون نمونه‌ای در باب تجارت الکترونیک تدوین کرد که شامل مقرراتی در خصوص امضای الکترونیک بود.
در نوامبر سال ۱۹۹۷ میلادی، اتاق بازرگانی بین‌المللی (ICC) مبادرت به صدور راهنمای عمومی برای تجارت بین‌المللی دیجیتال مطمئن کرد و در فرجام، نسخهٔ نهایی راهنمای عمومی تجارت بین‌المللی الکترونیکی مطمین را در سال ۲۰۰۱ میلادی، منتشر کرد.
اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۹ میلادی، دستورالعمل امضای الکترونیک را به تصویب رساند.
در فرجام، گروه کاری]]آنسیترال]] در باب تجارت الکترونیک، قانون نمونه آنسیترال در باب امضای الکترونیک را در سال ۲۰۰۱ میلادی تصویب کرد تا به عنوان یک معیار استاندارد و رهنمون برای قانونگذاریهای ملی مورد استفاده کشورها قرار گیرد.
بسیاری از کشورها، بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ میلادی، با استفاده از مقررات بین‌المللی موجود و رهنمون‌های ارائه شده در خصوص امضای الکترونیک مبادرت به قانونگذاری در این زمینه کرده‌اند. یکی از نمونه‌های برجستهٔ تصویب قانون امضای الکترونیک در این بازهٔ زمانی، قانون امضای الکترونیک آلمان مصوب ۱۹۹۷ میلادی است.
در حال حاضر می‌توان گفت امضای الکترونیک در تمام نظام‌های حقوقی مورد پذیرش قرار گرفته‌است.
در قانون تجارت الکترونیک ایران (مصوب سال ۱۳۸۲)، بحث امضای الکترونیک و شرایط آن مورد توجه قرار گرفته‌است.
جنبه‌های فنی امضای الکترونیک

امضای الکترونیک یک پدیده فنی و الکترونیک است و به هر روشی که صورت گیرد بی‌نیاز از مسائل فنی و تکنولوژیک نیست. نحوه انجام امضاء، انواع، شرایط صحت و کنترل و زیرساخت‌های امضای الکترونیک و فناوری‌های مربوط از جمله مسائل فنی امضای الکترونیک و برعهده علوم رایانه‌ای است. بنا بر این پرداختن به مسائل مذکور علاوه بر اینکه از حوصله و توان این مقاله خارج است، مستلزم به‌کارگیری تعاریف و اصطلاحات علمی و پیچیده‌ای است که در تخصص علوم رایانه‌ای، الکترونیک و ریاضیات است. اما به هر حال از آنجا که امضای الکترونیک یک تأسیس حقوقی است و بخش قابل توجهی از قوانین مربوط به مبادلات الکترونیک را به خود اختصاص داده‌است، آشنایی اجمالی با آن در حد کلیات ضروری به نظر می‌رسد.
جنبه‌های فنی امضای الکترونیک > انواع امضای الکترونیک

از زمان پیدایش فناوری امضای الکترونیک تاکنون روش‌های مختلفی در خصوص چگونگی انجام امضاء از طریق الکترونیک و با توجه به افزایش ضریب امنیت آن معرفی و به کار گرفته شده‌است که مورد اشاره قرار می‌گیرد:
جنبه‌های فنی امضای الکترونیک > انواع امضای الکترونیک > امضای دیجیتال

رمزنگاری دانش گسترده‌ای است که کاربردهای متنوعی دارد. در این قلمروی گسترده، تعاریف زیر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند
امضای دیجیتال

امضای دیجیتال یک روش رمزنگاری است که برای تایید اصالت و صحت یک پیام یا سند دیجیتال استفاده می‌شود. این امضا از یک کلید خصوصی (که فقط توسط مالک آن نگهداری می‌شود) برای امضا کردن داده‌ها و یک کلید عمومی (که در دسترس عموم است) برای تایید صحت امضا استفاده می‌کند. با استفاده از این تکنیک، شخص دریافت‌کننده قادر است که اطمینان حاصل کند که پیام از سوی فرستنده معتبر و بدون تغییر به دست آمده است.
امضای دیجیتال > کاربردهای امضای دیجیتال:

امضای دیجیتال کاربردهای گسترده‌ای در حوزه‌های مختلف دارد:
امنیت تراکنش‌های مالی: امضای دیجیتال در فرآیندهای مالی آنلاین برای تضمین صحت و امنیت تراکنش‌ها استفاده می‌شود.
موافقت‌نامه‌ها و قراردادها: در بسیاری از قراردادهای آنلاین، امضای دیجیتال به‌عنوان یک امضای قانونی پذیرفته شده است.
گواهی‌نامه‌ها و مستندات دولتی: امضای دیجیتال برای گواهی‌نامه‌ها و مستندات رسمی دولتی نیز استفاده می‌شود.
ایمیل‌های رمزنگاری شده: برای تضمین امنیت و اعتبار ایمیل‌ها نیز از امضای دیجیتال استفاده می‌شود.
امضای دیجیتال > چالش‌ها و محدودیت‌های امضای دیجیتال:

توسعه زیرساخت‌های کلید عمومی (PKI): برای استفاده از امضای دیجیتال، نیاز به زیرساخت‌های پیچیده‌ای مانند PKI (Public Key Infrastructure) است که ممکن است هزینه‌بر و زمان‌بر باشد.
مقابله با حملات سایبری: امضای دیجیتال، اگرچه امن است، اما به‌طور کامل از حملات سایبری مصون نیست و باید دائماً به‌روزرسانی‌ها و پروتکل‌های امنیتی جدید برای مقابله با تهدیدات نوظهور اعمال شود.
بازی آخر بانو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد کتاب: جلد کتاب
نویسنده(ها): بلقیس سلیمانی
کشور: ایران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: رمان
ناشر: انتشارات ققنوس
جایزه(ها): جایزه ادبی مهرگان  بهترین رمان بخش ویژهٔ جایزه ادبی اصفهان
بازی آخر بانو رمانی است از بلقیس سلیمانی، نویسنده و منتقد ادبی معاصر ایرانی. این رمان برندهٔ جایزه ادبی مهرگان و بهترین رمان بخش ویژهٔ جایزه ادبی اصفهان در سال ۱۳۸۵ شده‌است.
رمان‌های «بازی آخر بانو» و «خاله بازی» دو کتاب از یک سه‌گانه در زمینه‌های عشق و روایت و قدرت هستند که داستان آنها در زمان رویدادهای سیاسی - اجتماعی دهه ۱۳۶۰ ایران قرار دارد و نقش اصلی و محوری آنها با زنان است. سلیمانی در این مجموعه رمان‌ها انسان را در موقعیت‌های مختلف و خطیر مانند انسان در موقعیت انتخاب، انسان در موقعیت آزاد، انسان در موقعیت مرگ، یا در موقعیت قتل قرار داده و عکس‌العمل او را بررسی می‌کند.
عنصر «بازی» که در کتابهای دیگر بلقیس سلیمانی نیز به چشم می‌خورد، به گفته او مفهومی است که «به مفهوم جعل نزدیک است و جای بزرگی در زندگی دارد. انسان‌ها در هر زمان و موقعیتی نقشی بازی می‌کنند یا وادار به بازی نقشی می‌شوند که بر حسب شرایط سخت تغییر می‌کند.»
بازی آخر بانو روایت داستان زندگی پرمانع دختری روستایی به نام «گل بانو» است که قصد دارد وارد دانشگاه شود و سرنوشتی را که جامعه، روستا و مادر سرایدار مدرسه و مرده‌شویش برای وی پیش‌بینی می‌کنند تغییر دهد. او در طی زندگی خود عاشق می‌شود، خواستگاران را رد می‌کند، تن به ازدواجی می‌دهد که منجر به طلاق می‌شود و کودکش توسط شوهر سابق ربوده می‌شود، و تجربه‌های گوناگونی را پشت سر می‌گذارد. 
در این رمان تیپ‌های مختلف دهه ۱۳۶۰ ایران نقش دارند: روشنفکر، مبارز سیاسی چپ، کارگزار سیاسی دولت جمهوری اسلامی، حاجی بازاری، زن بی‌پناه سرگردان و جوانان خلاق و علاقمند به ادبیات.
سبک خاص روایت داستان که در انتها مشخص می‌شود تجربهٔ داستان‌نویسی یک هنرجوی کارگاه داستان‌نویسیِ راوی است، آزادی عمل بیشتری به نویسنده داده‌است و داستان را در فضایی از شک، حدس و عدم ثبات قرار داده‌است.
لی چینگ یون

| لی چینگ یون | لی چینگ یون |
| --- | --- |
زادهٔ: ١۶٧٧ (مورد مناقشه) سیچوآن، دودمان چینگ
درگذشت: ۶ مهٔ ۱۹۳۳ (۲۵۶ سال)
علت مرگ: مرگ طبیعی
قد: ۲٫۱۳ متر (۷ فوت ۰ اینچ)
لی چینگ یون (زاده ۱۶۷۷-درگذشتهٔ ۶ مهٔ ۱۹۳۳) فرمانده ی نظامی، گیاه‌شناس، نویسنده، عطار و استاد هنرهای رزمی چینی بود که به دلیل طول عمر بسیار زیاد خود شناخته شده‌است.
با اینکه او مدعی بود که در سال ۱۷۳۶ به دنیا آمده، اما طبق تحقیقاتی تاریخ تولد وی را به سال ۱۶۷۷ نیز نسبت داده‌اند. وی ۲۳ همسر داشت. پیرشناسان این ادعاها را فقط یک افسانه می‌دانند.
زندگی نامه

چینگ یون به عنوان یک گیاه‌پزشک کار می‌کرد و لینژی ، گوجی بری ، جینسنگ وحشی ، شو وو و گوتو کولا را همراه با سایر گیاهان چینی می‌فروخت و با رژیم غذایی این گیاهان و شراب برنج زندگی می‌کرد .
عموماً در سیچوان پذیرفته شده بود که چینگ یوئن در کودکی سواد کامل داشت و تا دهمین سالگرد تولد خود به گانسو ، شانشی ، تبت ، ویتنام ، تایلند و منچوری با هدف جمع آوری گیاهان دارویی سفر کرده بود و به این شغل ادامه داد. یک قرن، قبل از شروع به تهیه گیاهان جمع آوری شده توسط دیگران.
جنگ سالار ژیلی وو پیفو (吳佩孚) او را در تلاش برای کشف راز زندگی 250 ساله به خانه خود برد.
او به مرگ طبیعی در 6 می 1933 در کای شیان ، سیچوان ، جمهوری خلق چین درگذشت . چینگ-یوئن ظاهراً بیش از 200 فرزند داشته که از 24 همسر به دنیا آمده بودند.  منابع دیگر او را با 180 نسل، بیش از 11 نسل، که در زمان مرگش زندگی می کردند و 14 ازدواج دانستند.
پس از مرگش، یانگ سن فوق‌الذکر گزارشی درباره او نوشت، گزارشی واقعی از مرد خوش شانس 250 ساله (一个250岁长寿老人的真实记载) که در آن او ظاهر چینگ یوئن را توصیف کرد: بینایی خوب و گامی تند؛ لی هفت فوت قد دارد، ناخن‌های بسیار بلندی دارد و چهره‌اش سرخ‌رنگ است.»
طول عمر

در حالی که لی چینگ-یوئن خود ادعا کرد که در سال 1736 به دنیا آمده است، وو چونگ چیه، استاد دانشگاه چنگدو، اظهار داشت که لی در سال 1677 به دنیا آمده است: طبق مقاله نیویورک تایمز در سال 1930، وو سوابق دولت امپراتوری چین را از در سال 1827 تولد 150 سالگی لی را تبریک می‌گوید، و اسناد دیگری که بعداً 200 سالگی او را در سال 1877 به او تبریک می‌گویند . پسر بودند و او در آن زمان یک مرد بالغ بود.
خبرنگار نیویورک تایمز گزارش داد که «بسیاری از کسانی که اخیراً او را دیده‌اند، اظهار می‌کنند که ظاهر چهره‌اش هیچ تفاوتی با چهره افراد دو قرن کوچک‌تر از او ندارد».  علاوه بر این، محققان پیرشناسی به ادعای سن با امیدواری نگاه کرده‌اند، حتی اگر فراوانی ادعاهای سن نامعتبر با افزایش سن افزایش می‌یابد، و از 65 درصد ادعاها به 110 تا 111 سال نادرست، به 98 درصد از ادعاها به 115 سالگی رسیده است. ، با نرخ 100٪ برای ادعاهای 120+ سال. البته مشخص نیست که این آمارها چه پیامدهایی برای موضوع مورد بحث دارند، زیرا این ارقام به "ادعاهای واقعی ناشی از اشتباهات اداری" در سوابق عمومی بلژیک اشاره دارد. محققان ادعای او را "خوبی" نامیده اند و همچنین خاطرنشان کردند که سن او در هنگام مرگ، 256 سال، به عنوان مضرب 8 انتخاب شده است که در چین خوش شانسی محسوب می شود.  علاوه بر این، به ارتباط سن لی با اعمال معنوی او اشاره شده است. محققان دریافتند که "این نوع چیزها [افسانه ای که برخی از فلسفه ها یا اعمال مذهبی به فرد اجازه می دهد تا سن بسیار بالا زندگی کند] در خاور دور رایج ترین است ".
دلی آرام داشته باش، مثل لاک پشت بنشین، مثل کبوتر باشکوه راه برو و مثل سگ بخواب.
یکی از شاگردان لی به نام استاد تایجی کوان دا لیو از داستان استادش گفت: زمانی که استاد لی 130 ساله در کوهستان با یک گوشه نشین مسن تر با بیش از 500 سال سن مواجه شد که باگواژانگ و مجموعه ای از چیگونگ را با دستورالعمل ها و حرکات تنفسی به او یاد داد. آموزش هماهنگ با صداهای خاص و توصیه های غذایی. دا لیو گزارش می دهد که استادش گفته است که عمر طولانی او "به این دلیل است که او تمرینات را هر روز - به طور منظم، صحیح و با صمیمیت - به مدت 120 سال انجام می داد."
دلی آرام داشته باش، مثل لاک پشت بنشین، مثل کبوتر باشکوه راه برو و مثل سگ بخواب.
-  لی چینگ-یوئن
مقاله "لاک پشت-کبوتر-سگ" از شماره 15 مه 1933 تایم در مورد تاریخچه او گزارش می دهد و شامل پاسخ لی به راز زندگی طولانی است:
دلی آرام داشته باش، مثل لاک پشت بنشین، مثل کبوتر باشکوه راه برو و مثل سگ بخواب.
-  لی چینگ-یوئن 
مقاله‌ای در ایونینگ ایندیپندنت ادعا می‌کند که طول عمر لی به دلیل آزمایش‌های او با گیاهان دارویی در مقام داروساز، کشف او در کوه‌های یوننان از گیاهانی است که «از آسیب‌های پیری جلوگیری می‌کند» و او در تمام دوران زندگی خود به استفاده از آنها ادامه داد. زندگی
جشنواره فیلم پروین اعتصامی

جشنواره فیلم پروین اعتصامی به صورت سالانه از سال ۱۳۸۳ برگزار می‌شود و به زنان فیلم‌ساز که دارای فیلم بلند سینمایی هستند، جایزه اهدا می‌کند. جشنواره فیلم پروین اعتصامی ویژه فیلم‌هایی با موضوع زنان است به تلاش خانه زنان هنرمند ایران برگزار می‌شود. این رویداد سینمایی در قالب دو بخش اصلی مسابقه فیلم کوتاه و مسابقه فیلم بلند سینمایی و در قالب ۸ زیربخش است.
تاریخچه

این جشنواره بر اساس طرحی از مازیار رضاخانی در دی ماه ۱۳۸۳ تشکیل شد و تاکنون هرساله برگزار می‌شود. موضوعات فیلم‌های این جشنواره، نقش زنان در تحکیم بنیان خانواده، نقش زنان در تنظیم اقتصاد خانواده و زنان سرپرست خانوار است. این جشنواره تاکنون در ۸ دوره برگزار شده و توانسته ۸۴۴ فیلمساز زن را شناسایی و معرفی کند. این جشنواره در ابتدا با عنوان جشنواره زنان فیلمساز آغاز به کار کرد و در دوره سوم به عنوان جدید تغییر نام داد.
جوایز

جوایز جشنواره عبارتند از:
جوایز > فیلم کوتاه

تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلم داستانی
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلم مستند
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلم پویانمایی
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلم تجربی
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه ویژه هیئت داوران
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلم
جوایز > زنان سینماگر

تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین کارگردان زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلمنامه‌نویس زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین پژوهشگر زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین فیلمبردار، تصویربردار زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین بازیگر زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین صدابردار، صداگذار زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین تدوینگر زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین طراح صحنه و لباس زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین چهره پرداز زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین آهنگساز زن
تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به بهترین انیماتور زن
بخش‌ها

بخش اصلی جشنواره، مختص زنان فیلمسازی است که با موضوع آزاد فیلم می‌سازند و مردانی که در خصوص زنان به تولید فیلم می‌پردازند. این رویداد سینمایی در قالب ۲ بخش اصلی مسابقه فیلم کوتاه و مسابقه فیلم بلند سینمایی و در قالب ۸ زیر بخش شامل بخش زنان فیلمساز با موضوع «آزاد» و مردان فیلمساز با موضوع «زنان»، بخش تخصصی زنان سینماگر، بخش پرتره زنان شاخص ایرانی، بخش ادب و اندیشه پروین، بخش زنان و زندگی شهری با حمایت معاونت امور فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران و اداره کل امور بانوان شهرداری تهران، بخش توانمندسازی زنان و بازتاب نشاط در خانواده با حمایت معاونت ریاست جمهوری در امور زنان و خانواده، بخش زنان و میراث فرهنگی با حمایت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و بخش جزیره کیش با حمایت سازمان منطقه آزاد کیش و مسابقه فیلم بلند سینمایی با عنوان جایزه بهترین فیلمساز زن در تهران برگزار می‌شود.
بخش‌ها > پرتره زنان شاخص

بخش ویژه پرتره زنان شاخص ایرانی با موضوع زنان شاخص ایرانی در عرصه‌های فرهنگ، هنرهای دراماتیک و تجسمی، علوم انسانی، اقتصاد دانش بنیان، فناوری نانو، فنی و مهندسی، پزشکی، پژوهش، علوم دینی و حوزوی، اسطوره‌های انقلاب و دفاع مقدس، ورزش طراحی شده‌است.
دوره‌ها > دوره دوم

دومین دوره جشنواره ۳ تا ۷ دی ماه برگزار شد.
دوره‌ها > دوره دوم > هیئت داوران

رخشان بنی اعتماد، محمدرضا اصلانی، مجید مجیدی
دوره‌ها > دوره سوم

سومین دوره جشنواره فیلم پروین اعتصامی از ۱۰ تا ۱۴ دی ماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. این رویداد پس از دو دوره عنوان خود را از جشنواره زنان
فیلمساز به پروین اعتصامی تغییر داده‌است. جشنواره در این دوره در قالب سه بخش «نیلوفر»، «ویژه» و «نگاه نو» برگزار شد.
دوره‌ها > دوره چهارم

چهارمین جشنواره پروین اعتصامی با هدف توانمندسازی زنان سینمای ایران با حمایت نهادهای مختلف برگزار شد. در بخش بهترین فیلم مستند، تندیس پروین زرین، دیپلم افتخار و مبلغ ۲۰ میلیون ریال جایزه نقدی به فیلم «سپیده دمی که بوی لیمو می‌داد» به کارگردانی آزاده بی زار گیتی اهدا شد.
دوره‌ها > دوره پنجم

مراسم افتتاحیه پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم پروین اعتصامی عصر شنبه ۳۰ آبان در خانه هنرمندان ایران برگزار شد. اجرای برنامه این دوره را شبنم قلی‌خانی برعهده داشت.
دوره‌ها > دوره ششم

در این دوره ۸۴۴ فیلمساز زن ثبت نام کردند.
دوره‌ها > دوره هفتم

هفتمین دوره از یکم تا چهارم اسفند در سینما فلسطین برگزار شد. مراسم اختتامیه هفتمین دوره و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم پروین اعتصامی در ایوان شمس برگزار شد. در هفتمین جشنواره فیلم پروین اعتصامی در بخش نیلوفر زرین «۲۱ آگهی استخدام» به کارگردانی فرحناز شریفی جایزه بهترین مستند را دریافت کرد. در بخش نیلوفر سیمین نیز جایزه بهترین پژوهشگر زن به رخساره قائم مقامی کارگردان مستند «تنهایی پرهیاهو» اهدا شد.
هفتمین دوره جشنواره با موضوع نقش زن در تنظیم اقتصاد خانواده بوده‌است.
دوره‌ها > دوره هشتم

هشتمین جشنواره ملی و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم پروین اعتصامی از ۲۸ مهر تا ۲ آبان ۱۳۹۳ برگزار شد. در این دوره که ۵۸۰ فیلم داستانی به دفتر جشنواره ارسال شده بود، توسط هیئت انتخاب به ریاست محمدرضا اصلانی مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و ۸۵ فیلم داستانی برای حضور در بخش رقابتی جشنواره انتخاب شد.
دوره‌ها > دوره هشتم > داوران

نیکی کریمی، کمال تبریزی، محمدمهدی عسگرپور، رضا میرکریمی و بهرام توکلی به عنوان داوران بخش مسابقه ملی هشتمین جشنواره فیلم پروین اعتصامی معرفی شدند.
دوره‌ها > دوره نهم

زمان برگزاری جشنواره ۲۴ تا ۲۹ بهمن ۱۳۹۵ بود. برای نخستین بار پس از هشت دوره برگزاری جشنواره در این دره بخش رقابت فیلم‌های مستند، نیمه بلند و بلند زنان فیلمساز به عنوان یکی از بخش‌های مسابقه به ساختار جشنواره اضافه شد. در مجموع ۱۴۰ فیلم به بخش مسابقه راه پیدا کردند. به ترتیب در بخش فیلم‌های داستانی ۵۵ اثر، در بخش فیلم‌های مستند ۳۲ اثر، در بخش فیلم‌های تجربی ۲۱ اثر و در بخش پویانمایی ۳۲ اثر برای رقابت در بخش مسابقه جشنواره انتخاب شدند.
در دوره‌های گذشته دو تندیس نیلوفر زرین و پروین زرین اهدا می‌شد؛ نیلوفر زرین مربوط به دوره اول برگزاری این جشنواره بود که نماد زن در ایران باستان است. از این دوره قرار شده‌است یک تندیس اهدا گردد؛ تندیس زرین، پلاک زرین و نشان زرین پروین اعتصامی و نشان زرین پروین به بهترین فیلمساز زن سال در بخش فیلم بلند داستانی اهدا می‌شود.
دوره‌ها > دوره نهم > داوران

هیئت داوران فیلم‌های بلند سینمایی این دوره مرضیه برومند، فاطمه معتمدآریا، فرشته طائر پور، کمال تبریزی و علی معلم بودند.
دوره‌ها > دوره نهم > بهترین فیلمساز زن سال

هشت کارگردان در این بخش با یکدیگر رقابت می‌کنند.
نیکی کریمی با فیلم سینمایی «شیفت شب»
آیدا پناهنده با فیلم سینمایی «ناهید»
تینا پاکروان با فیلم سینمایی «خانوم»
نرگس آبیار با فیلم سینمایی «نفس»
سهیلا گلستانی با فیلم سینمایی «دو»
آزیتا موگویی با فیلم سینمایی «تراژدی»
مرجان اشرفی زاده با فیلم سینمایی «آبجی»
رقیه توکلی با فیلم سینمایی «مادری»
ژان ماری گوستاو لوکلزیو

| جی> ام.جی. لوکلزیو | جی> ام.جی. لوکلزیو |
| --- | --- |
کنفرانس مطبوعاتی، ۶ دسامبر ۲۰۰۸: کنفرانس مطبوعاتی، ۶ دسامبر ۲۰۰۸
نام اصلی: ژان-ماری گوستاو لو کلزیو
زاده: ۱۳ آوریل ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) نیس، فرانسه
محل زندگی: فرانسه و موریس 
پیشه: داستان کوتاه نویس، نویسنده، رمان‌نویس، مقاله‌نویس و مترجم
ملیت:  فرانسوی
سال‌های فعالیت: تاکنون-۱۹۶۳
کتاب‌ها: بیابان
 جوایز جایزه رنودو (۱۹۶۳)  جایزه ادبی نوبل (۲۰۰۸)  :  جوایز جایزه رنودو (۱۹۶۳)  جایزه ادبی نوبل (۲۰۰۸)  
ژان-ماری گوستاو لو کلزیو (به فرانسوی: Jean-Marie Gustave Le Clézio) زاده ۱۳ آوریل ۱۹۴۰ نویسنده معاصر فرانسوی است. اولین اثر او رمان بازجویی در سال ۱۹۶۳ جایزه رنودو را به خود اختصاص داد. تاکنون حدود ۴۰ کتاب از جمله مجموعه داستان‌های کوتاه و رمان‌های وی منتشر شده‌اند.
جایزه نوبل ادبیات سال ۲۰۰۸ میلادی از سوی آکادمی سلطنتی سوئد به او تعلق گرفت.
زندگی

لوکلزیو در سال ۱۹۴۰ در شهر نیس فرانسه متولد شد، پدرش در زمان جنگ جهانی دوم در نیجریه خدمت می‌کرد از همین روی در کودکی دو سال در نیجریه زندگی کرد. پس از اتمام دوره دبیرستان در نیس به دانشگاه بریستول رفت و به تحصیل زبان انگلیسی پرداخت. او در دانشگاه‌های بانکوک، بوستون، و مکزیکوسیتی هم تدریس کرده است.
کتاب‌شناسی

بیابان
روزی که بومون با درد خویش آشنا شد ۱۹۶۴
تب
دادخواست
آفریقایی
موندو
ماهی طلایی
ترجمه به فارسی

از گوستاو لوکلزیو کتاب‌های زیر به زبان فارسی ترجمه و منتشر شده است.
روزی که بومون با درد خویش آشنا شد، سال ۱۳۴۶
موندو، سال ۱۳۸۵
بیابان، سال ۱۳۸۷
آفریقایی، سال ۱۳۸۷
آفریقایی، سال ۱۳۸۷
ترجیع گرسنگی، سال ۱۳۸۸
سفر به سرزمین درختها، سال ۱۳۸۸
ماهی طلا، سال ۱۳۸۸
پاوانا، سال ۱۳۸۸
خلسه مادی، سال ۱۳۸۹
کسی که هرگز دریا را ندیده بود (مجموعه داستان)، سال ۱۳۸۹
لالابای، ترجمه لادن گلگون، سال ۱۳۹۰
موندو و داستان‌های دیگر، سال ۱۳۹۱
آسمانی‌ها، سال ۱۳۹۳
دگرگونی‌ها، سال ۱۳۹۴
دیه گو و فریدا، سال ۱۳۹۴
موندو، سال ۱۳۹۴
ستارهٔ سرگردان، سال ۱۳۹۵
کودک زیر پل، سال ۱۳۹۵
آوای گرسنگی، سال ۱۳۹۶
دورگردی و داستان‌های دیگر، سال۱۳۹۶
بیایان، سال ۱۳۹۹
باراز

| باراز | باراز |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: قائنات
بخش: مرکزی
دهستان: قائن
جمعیت: ۳۵۵ نفر (سرشماری ۹۵)
باراز روستایی در دهستان قائن بخش مرکزی شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. این دهستان در فاصله ۳۵ کیلومتری شهر قاین قرار گرفته و از اطراف به روستاهای کلاته سعید، فلک، جزنو محدود می‌شود. عمده محصول زراعی اهالی، زعفران آلو بخارا و گندم می‌باشد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵۵ نفر (در ۱۴۷ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴۳۷ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳۵۱ | ۱۹٫۷٪− |
| ۱۳۹۵ | ۳۵۵ | ۱٫۱٪+ |
رومولوس آگوستولوس

رومولوس آگوستوس مشهور به رومولوس آگوستولوس یا به‌طور کامل فلاویوس مومیلوس رومولوس آگوستولوس (به لاتین: Flavius Momyllus Romulus Augustulus) (زندگی در سدهٔ پنجم میلادی) امپراتور روم غربی از ۴۷۵ تا ۴۷۶ م.بود. باوجودی‌که او را در تاریخ به عنوان آخرین امپراتور روم غربی می‌شناسند، اما روم شرقی او را غاصب و دست نشانده می‌دانست و هرگز او را به عنوان امپراتور مشروع نیمهٔ باختری به رسمیت نشناخت.
زندگینامه > سال‌های آغازین و امپراتوری

رومولوس آگوستوس پسر اورستس، ارشد سربازان روم غربی در زمان امپراتور ژولیوس نپوس در ۴۷۵م. بود. امپراتوری روم غربی تا آن زمان به شدت زوال یافته و قلمرو جغرافیایی‌اش تنها محدود به ایتالیا و منطقهٔ کم‌نفوذی در جنوب گل شده بود. از سوی دیگر مزدوران ژرمنی‌تبار بیشترین تعداد سربازان امپراتوری را تشکیل می‌دادند و به همین سبب اورستس که دارای تبار دوگانهٔ رومی-ژرمنی بود، از حمایت بیشتری از جانب سربازان در مقایسه با امپراتور نپوس برخوردار بود. همین موضوع سبب شد تا او در ۴۷۵ علیه امپراتور وقت دست به شورش زده و برای براندازی او به سوی راونا لشکر کشد. ژولیوس نپوس در اوت همان سال به دالماتیا گریخت و کنترل ایتالیا در دستان اورستس قرار گرفت. اورستس، سپس پسرش رومولوس را که به دلیل داشتن مادری رومی‌تبار از خون رومی برخوردار بود و امکان‌پذیرشش از سوی رمیان بیشتر از پذیرش خود اورستس بود را در تاریخ ۳۱ اکتبر ۴۷۵ به مقام امپراتوری روم غربی رساند. با این حال روم شرقی از پذیرش او به عنوان امپراتور مشروع روم غربی سر باز زد و او را به عنوان غاصب تاج و تخت شناخت.
زندگینامه > نام رومولوس آگوستوس

روایات مختلفی در مورد تغییر نام رومولوس از آگوستوس به آگوستولوس وجود دارد. در برخی منابع چنین آمده است که نام امپراتور جوان از دو نام رومولوس، نخستین پادشاه افسانه‌ای و آگوستوس، نخستین امپراتور سربلند روم تشکیل شده بود و رمیان با تحریف نام او از رومولوس به مومیلوس (به معنای «رسوایی کوچک») و آگوستوس به آگوستولوس (مصغرشدهٔ آگوستوس به معنای «امپراتور کوچک») به تمسخر او می‌پرداختند.
روایت دیگری که در مجموعه تواریخ آنونیموس والسیانوس آمده است نیز چنین می‌گوید که پسر اورستس تا پیش از آنکه پدرش او را به قدرت برساند، رومولوس نامیده می‌شد و پس از آن عنوان آگوستوس را به نامش اضافه کردند. اما امپراتور جوان بعدتر عموماً با عنوان آگوستولوس به معنای امپراتور کوچک شناخته می‌شد.
همچنین آگوستولوس نامی‌است که او در طول تاریخ بدان بیشتر شهره بود و امروزه نیز بسیاری از تاریخ‌نگاران هنوز از او با عنوان رومولوس آگوستولوس نام می‌برند.
زندگینامه > دوران حکومت

با برتخت نشستن رومولوس، قدرت اصلی در دستان پدرش اورستس قرار گرفت و با جدی‌ترین مشکل خود که چگونگی مدیریت نیروهای بیگانهٔ تحت فرمانش بود، روبرو شد. اورستس تصمیم گرفت این مسئله را با انجام پرداخت‌هایی به آن‌ها حل نماید. پس سکه‌های طلایی موسوم به سولیدی با نام رومولوس در رم، میلان و احتمالاً راونا ضرب شد. مشکلی که حکاکان به هنگام ضرب این سکه‌ها با آن مواجه شدند، جادادن نام کامل «رومولوس آگوستوس» بر روی سکه‌ها بود. تعدادی سکهٔ نقره نیز در راونا ضرب گردید و به نظر می‌رسد سکهٔ برنزی به نام رومولوس ضرب نشده باشد.
با این وجود مشکلات امپراتوری با سربازان در ۴۷۶ به اوج خود رسید. بیشتر نیروهای بربر از جمله سپاهیان هرولیون، اسکیریان و تورکیلینگی در این زمان خواهان دریافت زمین‌هایی از سوی امپراتور شدند که با مخالفت اورستس روبرو گردید. این مسئله باعث بروز نارضایتی در بین سربازان بیگانه شد و آن‌ها با رویگردانی از اورستس به اودواکر، رئیس‌قبیله‌ای بربر از تبار هون‌ها و سکیریان‌ها پیوستند که به آن‌ها چنین وعده داد که اگر او را به پادشاهی برسانند تمامی خواسته‌هایشان را اجابت خواهد نمود. سربازان به این خواستهٔ او در ۲۳ اوت ۴۷۶ عمل نموده و سپس برای جنگ با اورستس حرکت کردند.