بینه
تجزیه و ترکیب

| شماره آیه | متن | تجزیه و ترکیب |
| --- | --- | --- |
| ۱ | ﴿بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحیمِ. لَمْ یَکُنِ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ اَهْلِ الْکِتابِ وَ الْمُشْرِکینَ مُنْفَکّینَ حَتّیٰ تَأْتِیَهُمُ البَیِّنَةُ﴾ | بِسمِ جار و مجرور، اللهِ مضافٌ الیه، الرَّحْمنِ نعت برای الله، الرَّحیمِ نعت برای الله، لَم حرف نفی، یَکُنْ فعل مضارع مجزوم به لم، الَّذینَ اسم یَکُن، کَفَرُوا فعل ماضی و فاعل ضمیر بارز واو و جمله صله، مِنْ اَهْلِ متعلق به محذوف حال، الکِتابِ مضافٌ الیه، وَ حرف عطف، المُشرِکینَ معطوف به اهل، مُنفَکّینَ خبر یَکُن، حَتّی حرف غایت و جر، تَأتَیِهُمُ مضارع منصوب به أن مضمره بعد حتّی هُم مفعول‌به، البَیِّنَةُ فاعل. |
| ۲ | ﴿رَسولٌ مِنَ اللهِ یَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً﴾ | رَسولٌ بدل از بینة، مِنَ اللهِ جار و مجرور متعلق به رسول، یَتلُوا فعل و فاعل ضمیر بارز واو،صُحُفًا مفعول‌به، مُطَهَّرَةً نعت برای صحفا. |
| ۳ | ﴿فیها کُتُبٌ قَیِّمَةٌ﴾ | فیها جار و مجرور و خبر مقدم، کُتُبٌ مبتدا مؤخر، قَیِّمَةٌ نعت برای کتب. |
| ۴ | ﴿وَ ماتَفَرَّقَ الَّذینَ اُوتُوا الْکِتابَ اِلّا مِنْ بَعْدِ ماجاءَتْهُمُ الْبَیِّنَةُ﴾ | وَ حرف استئناف، ما حرف نفی، تَفَرَّقَ الَّذینَ فعل ماضی و فاعله، اُوتُوا فعل ماضی مجهول و واو نائب فاعل، الکِتابَ مفعول‌به، اِلّا حرف حصر، مِن بَعدِ جار و مجرور متعلق به تفرق، ما حرف نفی، جاءَتهُمُ فعل ماضی هُم مفعول‌به، البَیِّنَةُ فاعل. |
| ۵ | ﴿وَ ما اُمِرُوا اِلّا لِیَعْبُدُوا اللهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدّینَ حُنَفاءَ وَ یُقیمُوا الصَّلاةَ وَ یُؤْتُوا الزَّکاةَ وَ ذٰلِکَ دینُ الْقَیَّمَةِ﴾ | وَ حالیه، ما حرف نفی، اُمِرُوا فعل ماضی مجهول واو نائب فاعل و جمله حال، اِلّا حرف حصر، لِ لام تعلیل، یَعبُدُوا مضارع منصوب به أن مضمره و فاعل ضمیر بارز واو، اللهَ مفعول‌به، مُخلِصینَ حال، لَهُ متعلق به مخلصین، الدّینَ مفعول‌به برای اسم فاعل مخلصین، حُنَفاءَ حال دوم، وَ حرف عطف، یُقیمُوا عطف بر یعبدوا و منصوب است مثل آن، الصَّلاةَ مفعول‌به، وَ حرف عطف، یُؤْتُوا ایضاً عطف بر یعبدوا و منصوب است مثل آن، الزَّکاةَ مفعول‌به، وَ حرف عطف، ذٰلِکَ مبتدا، دینُ خبر، القَیِّمَةِ مضافٌ الیه. |
| ۶ | ﴿اِنَ ّالَّذینَ کَفَرُوا مِنْ اَهْلِ الْکِتابِ وَ الْمُشْرِکینَ فی نارِ جَهَنَّمَ خالِدینَ فیها اُولٰئِکَ هُمْ شَرُّ الْبَرِیَّةِ﴾ | اِنَّ حرف مشبّهةٌ بالفعل، الَّذینَ اسم انَّ، کَفَرُوا فعل ماضی و فاعل ضمیر بارز واو و جمله صله، مِنْ اَهْلِ متعلق به محذوف حال، الکِتابِ مضافٌ الیه، وَ حرف عطف، المُشْرِکینَ معطوف به ماقبلش، فی نارِ خبر انّ، جَهَنَّمَ مضافٌ الیه، خالِدینَ حال، فیها متعلق به خالدین، اُولٰئِکَ مبتدا، هُمْ ضمیر فصل، شَرُّ البَرِیَّةِ خبر و مضافٌ الیه. |
| ۷ | ﴿اِنَّ الَّذینَ ءَامَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ اُولٰئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ﴾ | اِنَّ حرف مشبّهةٌ بالفعل، الَّذینَ اسم انَّ، ءَامَنُوا فعل ماضی و فاعل ضمیر بارز واو، وَ حرف عطف، عَمِلُوا معطوف بر ءامنوا، الصّالِحاتِ مفعول‌به، اُولٰئِکَ مبتدا، هُمْ ضمیر فصل، خَیْرُ البَرِیَّةِ خبر و مضافٌ الیه. |
| ۸ | ﴿جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّاتُ عَدْنٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الاَنْهارُ خالِدینَ فیها اَبَداً رَضِیَ اللهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذٰلِکَ لِمَنْ خَشِیَ رَبَّهُ﴾ | جَزاؤُهُمْ مبتدا، عِنْدَ ظرف مکان، رَبِّهِمْ مضافٌ الیه، جَنّاتُ خبر، عَدْنٍ مضافٌ الیه، تَجْری مضارع مرفوع، مِنْ تَحْتِهَا متعلق به فعل، الاَنْهارُ فاعل و جمله فعلیه نعت برای جنات، خالِدینَ حال، فیها متعلق به خالدین، اَبَدًا ظرف زمان، رَضِیَ اللهُ فعل ماضی و فاعل، عَنْهُمْ متعلق به فعل، وَ حرف عطف، رَضُوا عَنْهُ عطف بر ماقبلش، ذٰلِکَ مبتدا، لِمَنْ متعلق به محذوف خبر، خَشِیَ رَبَّهُ فعل ماضی و مفعول و فاعل هو مستتر و جمله صله. |
تصویری از یک نسخه قدیمی قرآن به خط یحیی فخرالدین متعلق به قرن ۱۸ میلادی که در آن آیاتی از سوره‌های لیل، قدر و بینه دیده می‌شود. براساس توضیحات تصویر در انبار، این قرآن در موزه ثاقب صابونچی شهر استانبول نگهداری می‌شود.
تصویری از قرآنی خطی مربوط به سال ۱۸۷۴ میلادی که «سوره بینه» در آن با نام «بینه» نشانه‌گذاری شده‌است.