stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نانکانگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
صنعت: تایر
بنا نهاده: ۲۵ فوریه ۱۹۵۹
دفتر مرکزی: تایپه، تایوان
تعداد کارکنان: ۱٬۲۲۰ نفر (۲۰۰۷)
وبگاه: http://www.nankang.com.tw/index.php
نانکانگ (انگلیسی: Nankang Rubber Tire) شرکت تایرسازی تایوانی است، که در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد.
تیچ بورن

منطقه مسکونی در England
| تیچ بورن | تیچ بورن |
| --- | --- |
 St. Andrew's parish church:  St. Andrew's parish church
تیچ بورنتیچ بورن نمایش داده شده در  همپشر: تیچ بورنتیچ بورن نمایش داده شده در  همپشر
جمعیت: ۱۶۸ (سرشماری ۲۰۰۱ بریتانیا) 167 (2011 Census)
مرجع شبکه OS: SU5730 
محله مدنی: Tichborne
منطقه: City of Winchester
Shire county: همپشر
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: نیو اولرسفورد
کدپستی منطقه: SO24
کد تلفن: ۰۱۹۶۲
پلیس: Hampshire
آتشنشانی: Hampshire
آمبولانس: South Central
 :  
مجلس انگلستان: Winchester
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Hampshire ۵۱°۰۴′۱۲″شمالی ۱°۱۱′۱۳″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۰۷۰°شمالی ۱٫۱۸۷°غربی﻿ / 51.070; -1.187:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Hampshire ۵۱°۰۴′۱۲″شمالی ۱°۱۱′۱۳″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۰۷۰°شمالی ۱٫۱۸۷°غربی﻿ / 51.070; -1.187
تیچ بورن (به انگلیسی: Tichborne) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در وینچستر واقع شده‌است. تیچ بورن ۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
ماسیمو سیلوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۴ اوت ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال)
زادگاه:  پینارولو پو
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Vastese (head coach)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال اینتر میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۱ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۰ |  ← باشگاه فوتبال مونتسا (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۱ |  ← Rovereto (قرضی) |  ۲۳ |  (۷) |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۲ |  باشگاه فوتبال کرمونزه |  ۲۲ |  (۹) |
| ۱۹۷۲ |  باشگاه ورزشی لاتزیو |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۶ |  باشگاه فوتبال آسکولی |  ۱۰۸ |  (۲۳) |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  ۲۰ |  (۴) |
| ۱۹۷۷–۱۹۷۹ |  Monza |  ۷۰ |  (۳۰) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا |  ۸۷ |  (۱۹) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۳ |  Sambenedettese |  ۲۳ |  (۴) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال مسینا |  ۲۰ |  (۱) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۶ |  Monopoli |  ۴۰ |  (۵) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۸–۱۹۸۹:  Comunanza
۱۹۸۹–۱۹۹۰:  Martinsicuro
۱۹۹۰–۱۹۹۱:  Grottazzolina
۱۹۹۱–۱۹۹۴:  Maceratese
۱۹۹۴–۱۹۹۶:  باشگاه فوتبال ترنانا
۱۹۹۶–۱۹۹۸:  باشگاه فوتبال بنونتو
۱۹۹۸–۱۹۹۹:  Sambenedettese
۲۰۰۱:  Taranto
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  Sant'Anastasia
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  باشگاه فوتبال فروزینونه
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  Cavese
۲۰۰۴–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال آسکولی
۲۰۰۷–۲۰۰۹:  Brindisi
۲۰۱۰:  Casarano
۲۰۱۱–۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال آسکولی
۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال آسکولی
۲۰۱۴:  Grosseto
۲۰۱۵:  Grosseto
۲۰۱۷:  Campobasso
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  Isernia
۲۰۲۰:  Vastese
۲۰۲۰:  Vastese
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ماسیمو سیلوا (انگلیسی: Massimo Silva؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۵۱) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه ورزشی لاتزیو، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال مونتسا، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، و باشگاه فوتبال آ.ث. میلان اشاره کرد.
هربرت فون کارایان

| هربرت فون کارایان | هربرت فون کارایان |
| --- | --- |
هربرت فون کارایان، ۱۹۳۸: هربرت فون کارایان، ۱۹۳۸
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۰۸ زالتسبورگ، اتریش-مجارستان
درگذشت: ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ (۸۱ سال) انف، اتریش
پیشه: رهبر ارکستر
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۹ تا ۱۹۸۹
سبک: موسیقی کلاسیک
امضاء: امضاء
هربرت فون کارایان (به آلمانی: Herbert von Karajan) (زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۰۸ - درگذشتهٔ ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۹) رهبر ارکستر مشهور اتریشی است. در آگهی درگذشت او در نیویورک تایمز از او با عنوان «مشهورترین رهبر ارکستر جهان و قدرتمندترین چهره در موسیقی کلاسیک» نام برده شده و او را «در بالاترین ردهٔ رهبران ارکستر قرن بیستم» قرار داده‌اند. کارایان ارکستر فیلارمونیک برلین را به مدت ۳۵ سال رهبری کرد.
زندگی > شجره‌نامه

بنا بر پژوهشی که خود هربرت فون کارایان در زمان حیاتش در مورد شجره‌نامه‌اش انجام داد، او پسر یک خانوادهٔ سالزبورگی از طبقهٔ متوسط بالا با ریشه‌های یونانی بوده‌است. جد پدری او گئورگوس یوهانس کارایانیس (یونانی: Γεώργιος Ιωάννης Καραγιάννης) در کوزانی، که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی بود و امروزه بخشی از کشور مقدونیه محسوب می‌شود، به دنیا آمد و در ۱۷۶۷ به وین، و در حقیقت شهر کمنیتز در ایالت زاکسن مهاجرت کرد. او و برادرش در برپایی صنعت پوشاک زاکسن نقش داشتند و هر دو به پاس خدماتشان از سوی فردریک آگوستوس سوم در ۱ ژوئن ۱۷۹۲ لقب اشرافیت دریافت کردند. آنها سپس با افزودن فون و حذف «یس» که رنگ و بوی یونانی داشت، به فون کارایان نامیده شدند.
زندگی > سال‌های پس از جنگ

در ۱۹۴۶، کارایان اولین کنسرت پس از جنگ خود را در وین با فیلارمونیک وین اجرا نمود، ولی به دلیل سابقهٔ عضویت در حزب نازی از سوی اشغالگران روس از فعالیت‌های بیشتر منع شد. در آن تابستان، او به صورت ناشناس در فستیوال سالزبورگ شرکت کرد. سال بعد، او بالاخره اجازهٔ ادامهٔ فعالیت‌هایش را پیدا کرد. هرچند خاطرات خوشی از شروع به کار مجددش در خاطرهٔ کارایان باقی نماند. وقتی در سال ۱۹۴۷ برای اولین بار به نیویورک رفت، ۳۷۰ موسیقیدان این شهر در نامه‌ای به شورای شهر، خواهان جلوگیری از اجرای برنامهٔ یک «نازی» شدند، و در شب اجرای برنامه، انجمن جوانان صهیونیست نیویورک به تظاهراتی در مقابل سالن کنسرت اقدام کرد. گذشتهٔ کارایان تا پایان عمر باعث بروز برخی غرض‌ورزی‌ها و مشکلات برای او شد. برای مثال موسیقیدانان یهودی نظیر آیزاک استرن و ایتزاک پرلمن به دلیل گذشتهٔ نازی کارایان از حضور در یک کنسرت با او امتناع می‌کردند.
در ۱۹۴۸، کارایان مدیر هنری Gesellschaft der Musikfreunde در وین شد. او همچنین در اسکالای میلان نیز رهبری کرد. با این حال، برجسته‌ترین فعالیت او در این زمان ضبط با ارکستر فیلارمونیای تازه تأسیس در لندن بود، که منجر به شناخته شدن این ارکستر در جهان شد. در ۱۹۵۵ بلافاصله پس از مرگ ویلهلم فورت‌ونگلر او به عنوان مدیر موسیقی مادام‌العمر فیلارمونیک برلین منصوب شد. کارایان با این ارکستر به اکثر نقاط جهان برای اجرای برنامه‌های مختلف سفر کرد. یکی از تورهای کارایان، تور تهران بود، که طی آن در سال ۱۳۵۶ در دو شب متوالی در تالار رودکی، سمفونی‌های ۴، ۵، ۶ و ۷ بتهوون را همراه با فیلارمونیک برلین اجرا کرد.
کارایان ظرف مدت کوتاهی یکی از شخصیت‌های مهم هنری اروپا شد. همه جا صحبت از او بود و در اکثر سازمان‌های هنری نقش داشت و همه‌جا حکومت می‌کرد، خواه روی سکوی رهبری، خواه پشت فرمان ماشین کورسی یا هنگام هدایت هواپیمای خصوصی‌اش یا حتی روی چوب اسکی (او یکی از بهترین اسکی‌بازان آماتور اروپا بود).
کارایان همان‌قدر که سریع رابطه برقرار می‌کرد، با همان سرعت هم آن را قطع می‌نمود. ارتباط و همکاری او با اپرای دولتی وین نمونه‌ای بارز از همین خصوصیت اخلاقی‌اش بود؛ در سال ۱۹۵۶ به اپرای دولتی وین آمد و در ۱۹۶۲ آنجا را ترک کرد، و همان سال مجدداً تصمیم به همکاری با این مرکر اپرایی گرفت و دو سال بعد با جنجال و سروصدا آنجا را ترک نمود.
یکی دیگر از مراکز کاری کارایان فستیوال موسیقی سالزبورگ بود که همه ساله در ماه اوت برگزار می‌شود و یکی از بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین فستیوال‌های جهان است. کارایان از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ ریاست کل هنری این فستیوال را بر عهده داشت.
اسکالای میلان و بایروت نیز از مراکز اپرایی مورد علاقهٔ او بودند و به‌طور مکرر در آنجا آثاری را به اجرا می‌گذاشت. او مجموعهٔ اپرایی حلقه (رینگ)، تریستان و ایزولده و خوانندگان استاد از واگنر را در فستیوال بایروت اجرا کرده‌است.
از کارهای جنبی دیگر کارایان تأسیس بنیاد هربرت فون کارایان در ۱۹۶۸ در برلین بود که برای حمایت و پرورش استعدادهای جوان و نیز حمایت از تحقیقات علمی و موسیقی تشکیل شد. در این بنیاد آکادمی رهبری وابسته به ارکستر فیلارمونیک برلین را نیز به وجود آورد که هر سال مسابقه‌ای بین رهبران جوان برگزار می‌کرد. از جمله برندگان این مسابقه کلودیو آبادو و سی‌جی اوزاوا می‌باشند.
کارایان به استعدادهای جوان توجه زیادی داشت. آنه-سوفی موتر نوازندهٔ ویولن کم‌نظیر سال‌های اخیر و نیز یوگینی کیسین از جمله استعدادهای کشف‌شده توسط کارایان هستند.
همکاری کارایان با ارکستر فیلارمونیک برلین تا سال ۱۹۸۸ ادامه یافت و در بهار این سال از سرپرستی این ارکستر استعفا داد.
زندگی > درگذشت

۵ آوریل ۱۹۸۹ کارایان هشتاد و یک سالگی خود را جشن گرفت. در این زمان مشغول آماده کردن خود برای افتتاحیهٔ فستیوال سالزبورگ با اپرای بالماسکه از وردی بود. اما در ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۹ و فقط ۱۱ روز قبل از افتتاح فستیوال در هنگام تمرین اپرای بالماسکه با یک ایست قلبی زندگی را بدرود گفت.
زندگی > کارایان و فناوری ضبط

کارایان در عین حال که علاقه‌مندی خود را به اجرای برنامه در سالن‌های کنسرت و اپرا، هم‌چنان محفوظ نگاه می‌داشت، ولی نسبت به فناوری ضبط نیز کمال توجه را نشان می‌داد. او در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم با دو نفر از تهیه‌کنندگان صفحه که خوش‌فکر و بسیار آینده‌نگر بودند، والتر لگه و جان کالشاو همکاری گسترده‌ای را آغاز کرد. اولین صفحه‌ای که با سیستم استریوفونیک ضبط کرد، اثری از ریچارد اشتراوس بود که در سال ۱۹۵۹ و توسط شرکت دویچه گراموفون انجام شد. اما ضبط این صفحه او را راضی نکرد. او در جستجوی تکنیکی بود که صدا را با کیفیتی عالی ضبط کند.
در آن دوران که ضبط بر روی صفحات سی و سه دور یا بر روی کاست تازه آغاز شده بود، کارایان و دوستش والتر لگه در استودیوی ضبط دقت فراوانی به کار می‌بردند تا میکروفن‌ها در جای مناسب قرار گیرد و بین دستگاه‌های ضبط، تعادل و توازن مطلوبی از نظر قرار گرفتن در برابر یکدیگر حاصل شود (برخی از صفحاتی که در این استودیوها به طریقهٔ مونوفنیک ضبط شده‌است، به دلیل همین توجه به جزئیات بیشتر به صفحات استریوفونیک شباهت پیدا کرده‌است).
کارایان همهٔ کوشش خود را در راه اجرا و ضبط صفحه و کاست مصروف می‌داشت که آثار آهنگسازان را به بهترین شیوه‌ای اجرا و ضبط کند تا از برکت پیشرفت‌های تکنولوژی بتواند استفاده از آن آثار را به میزانی گسترده‌تر و با هزینه‌ای کمتر در اختیار علاقه‌مندان قرار دهد.
فناوری ضبط لیزری یا لوح فشرده از مدتی پیش به مرحلهٔ عملی و مقرون به صرفهٔ اقتصادی بودن رسیده بود؛ ولی در فاصلهٔ زمانی بین مرحلهٔ انتقال از صفحات سی و سه دور به صفحات لیزری، یک مرحلهٔ دیگر از فناوری ضبط به صورت کوادروفونیک (مرحلهٔ استفاده از چهار بلندگو) با شکست مواجه شده بود و فناوری نوار ویدیویی نیز در بن‌بست قرار داشت. آکیو موریتا، رئیس شرکت سونی، که از دوستان نزدیک کارایان بود از این نکته اطلاع داشت کهتا موقع مناسب فرا نرسد، صفحات لیزری را نمی‌توان به بازار عرضه کرد. در این میان کارایان نقش سازنده و مهمی را ایفا کرد. در آن حال که شرکت‌های صفحه‌پرکنی دست روی دست گذاشته بودند و از آن بیم داشتند که عرضهٔ صفحات لیزری نظیر تکنیک استفاده از چهار بلندگو از نظر اقتصادی و بازاریابی با شکست مواجه شود، کارایان چون به ارزش و کیفیت صفحات لیزری پی برده بود، اعلام داشت که از آن پس هیچ صفحه‌ای ضبط نخواهد کرد و با هیچ شرکت صفحه‌پرکنی قراردادی منعقد نخواهد ساخت، مگر آن که حاضر باشند صفحات لیزری را برای عرضه به بازار فراهم کنند. یکی از شرکت‌های صفحه‌پرکنی که تا آن زمان با کارایان همکاری داشت، حاضر به قبول پیشنهاد کارایان نشد، ولی در همان زمان شرکت دویچه‌گراموفون در اجرای پیشنهاد کارایان قدم به میدان گذاشت. بالاخره او در ۱۵ آوریل ۱۹۸۱ در یک مصاحبهٔ مطبوعاتی در رابطه با فستیوال موسیقی عید پاک سالزبورگ اولین لوح فشردهٔ دیجیتال را با سمفونی آلپ از اشتراوس و با همکاری شرکت ژاپنی سونی به دنیا معرفی کرد، که به راستی گام بلندی در کار موسیقی به‌شمار می‌رفت. کارایان یک سال بعد یعنی در سال ۱۹۸۲ شرکتی را به نام تله‌موندیال در مونت‌کارلو بنیان گذاشت تا کلیهٔ آثار اجرایی توسط او در این سازمان به صورت فیلم و دیسک تولید شود. در سال ۱۹۸۴ کلیهٔ آثار بتهوون توسط ارکستر فیلارمونیک برلین و به رهبری کارایان توسط این شرکت به صورت دیجیتال ضبط شد.
سبک و رفتار > اجرای موسیقی

بر روی این موضوع که کارایان استعداد ویژه‌ای در بیرون دادن صدای زیبا از یک ارکستر داشت، همگان اتفاق نظر دارند. نظرات گوناگونی در مورد جنبه‌های زیباشناختی آنچه صدای کارایان نامیده می‌شود، وجود دارد. منتقد آمریکایی هاروی ساچس رویکرد کارایان را این‌گونه نقد می‌کند:
به نظر می‌رسید که کارایان برای یک رهبر همه‌فن‌حریف است که می‌تواند از باخ تا پوچینی، موتزارت تا مالر، بتهوون تا واگنر، شومان تا استراوینسکی، صدایی شفاف، صیقلی و با کیفیتی از پیش طراحی شده تولید کند.
با این حال این سبک مشخصه در دوره‌های زمانی متفاوت موسیقی از درجهٔ موفقیت متفاوتی نزد شنوندگان برخوردار است. او حقیقتاً در موسیقی آنتون بروکنر، روبرت شومان، یوهانس برامس و ریچارد اشتراوس بی‌همتاست؛ ولی آثار فون کارایان در موسیقی موسیقی باروک یا عصر کلاسیک چندان در خارج از آلمان و اتریش مورد پسند نیست.
در اینجا دو نقد از پرخوانندهٔ راهنمای پنگوئن برای لوح‌های فشرده را برای تشریح موضوع نقل شده‌است:
در مورد ضبط تریستان و ایزولدهی واگنر، یک اثر استاندارد رمانتیک، نویسندگان پنگوئن نوشته‌اند: «اجرای کارایان یک اجرای پراحساس از شاهکار واگنر، با زیبایی تأثیرگذار و نوازندگی بسیار دقیق و پالوده از فیلارمونیک برلین است… بهترین انتخاب.»
دربارهٔ ضبط کارایان از سمفونی‌های پاریسی هایدن، همان نویسندگان می‌نویسند: «هایدن با یک ارکستر بزرگ در منتهای درجه… نیازی به گفتن نیست که کیفیت اجرای ارکستر عالی است. با این حال به نظر می‌رسد که دست نوازندگان سنگین است و اجرا بیشتر به یک اجرای پرشکوه برلینی می‌ماند تا یک اجرای پاریسی… مینوئت‌ها بسیار کند هستند… این اجراها بسیار ساده و معمولی‌تر از آن هستند که قابل توصیه باشند.»
سبک و رفتار > رفتار حرفه‌ای

به‌طور کلی کارایان همکاری سخت و بسیار گران محسوب می‌شد. او نیز مانند گوستاو مالر در هر کاری خواستار اختیار کامل بود و در اجرای یک اثر اپرایی تنها به رهبری ارکستر رضایت نمی‌داد. نحوهٔ کارگردانی، صحنه‌سازی و حتی تنظیم نور را تعیین می‌کرد و تا به آنچه می‌خواست نمی‌رسید دست از کار و تمرین برنمی‌داشت.
در مورد روش کاری او به عنوان رهبر همان‌طور که خود توضیح داده، باید گفت از آن دسته رهبرانی است که به دقیق بودن اجرای یک اثر بسیار اعتقاد داشت، همان‌طور که گفته:
«با ارکستر فیلارمونیک برلین ابتدا یک اثر را جزء به جزء طوری تمرین می‌کنیم که به تمام اثر از نظر تکنیک اجرایی تسلط پیدا کنیم. اما در هنگام اجرا در کنسرت، نوازندگان را آزاد می‌گذارم که با احساس خود بنوازند و آنها نیز همچون من از موسیقی بهره‌مند شوند.»
به‌طور کلی کارایان به تمرین و آمادگی قبلی یک اثر اهمیت زیادی می‌داد و می‌توان گفت که دقت و واقع‌گرایی توسکانینی را با دست و دلبازی فورت‌ونگلر به هم می‌آمیخت.
دربارهٔ تکنیک رهبری به ندرت توضیح می‌داد. خود می‌گوید:
«به شاگردانم می‌گویم شما باید سرعت و ضرب را حس کنید تا ارکستر هم آن را حس کند. ریتم قدرت مرموزی است که در نبض رهبر می‌زند و مستقیماً به ارکستر منتقل می‌شود. در واقع این ریتم درونی است که اهمیت دارد، نه آن که با دست و بدن به صورت خارجی به ارکستر منتقل می‌شود.»
از خصوصیات بسیار با ارزش کارایان برخورداری از قدرت حافظهٔ فوق‌العاده بود و اکثراً آثار را بدون استفاده از پارتیتور رهبری می‌کرد و معتقد بود که برای اجرای گویا و زیبا از یک متن، باید نوشته را فراموش کرد، زیرا لحظه‌ای که نت‌ها را ببینید از موسیقی فاصله می‌گیرید. شاید به همین دلیل بود که کارایان اکثراً با چشم بسته رهبری می‌کرد.
سبک و رفتار > شخصیت کارایان

هربرت فون کارایان شخصیتی بسیار پیچیده و مشکل داشت و شاید به همین دلیل انتفادات زیادی از او شده‌است. او از معدود هنرمندانی بود که نظر و عقیدهٔ موسیقیدانان و منقدین کوچک‌ترین تأثیری (اعم از مثبت یا منفی) در کسب موفقیتش نداشت. کارایان همه را جذب خود می‌کرد، بدون این که شخصاً قدمی برای جذب اطرافیان بردارد یا اصولاً خواستار آن باشد که در اجتماع، انسانی جذاب باشد.
رودلف بینگ دربارهٔ او می‌نویسد:
«کارایان هرگز ناهار نمی‌خورد، هرگز مشروبات الکلی نمی‌نوشید، سیگار هم نمی‌کشید. انسانی پیچیده بود و نزدیک شدن و دوستی با او کار ساده‌ای نبود. او اساساً با کسی دوست نمی‌شد. کتاب نمی‌خواند و اقرار می‌کرد که دوست ندارد رمان بخواند، زیرا زندگی خود را یک رمان می‌دانست. به‌طور کلی انسانی درونگرا بود.»
مارتین مایر نویسندهٔ آمریکایی می‌گوید:
«اگرچه قد کارایان بیشتر از ۱۷۳ سانتیمتر نبود، اما با همین جثهٔ ظریف و کوچک بر هر گروه یا فردی که با او کار می‌کرد، تسلط داشت.»
نقل‌قول‌ها

«کسی که به همهٔ اهداف خود برسد به‌طور مسلم دامنهٔ خواسته‌هایش کوتاه و هدفش ساده بوده‌است.»
«برای هر انسانی خلاقیت داشتن در یک کار موهبت است و ما که این موهبت شامل حالمان شده وظیفه داریم در کارمان به حدی پیشرفت کنیم که بتوانیم به آنها که این سعادت را در کارشان ندارند، خوشحالی و رضایت بدهیم.»
کارایان به همراه آکیو موریتو نایب رئیس شرکت سونی
اوترن

| اوترن   | اوترن   |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Weimarer Land
انجمن شهرداری: Mellingen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Norbert Ungethüm
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۶۱ کیلومتر مربع (۱٫۳۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۴۵ متر (۸۰۴ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱۳۷
 • تراکم: ۳۸/کیلومتر مربع (۹۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 99438
کدهای شماره‌گیری: 036453
پلاک خودرو: AP
اوترن (به آلمانی: Oettern) یک شهر در آلمان است که در وایمارر لاند واقع شده‌است. اوترن ۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
باب وردل

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Robert Ian Wardle
زادروز:  ۵ مارس ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال)
زادگاه:  هلیفکس
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال بریستول سیتی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۴ |  باشگاه فوتبال بریستول سیتی |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۷۴–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال شروزبری تاون |  ۱۳۱ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال لیورپول |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۴ |  → باشگاه فوتبال رکسهام (قرضی) |  ۱۳ |  (۰) |
| ۱۹۸۴ |  → باشگاه فوتبال ترانمره راورز (قرضی) |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۵۸, ۶ مارس ۲۰۱۸ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۵۸, ۶ مارس ۲۰۱۸ (UTC). 
باب وردل (انگلیسی: Bob Wardle؛ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۵۵) یک بازیکن فوتبال حرفه‌ای انگلیسی که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شروزبری تاون و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
دنیای الکترونیک

دنیای الکترونیک ( دنیای بی‌سیم، در سال 1913 تاسیس شد، و در سپتامبر 1984 با تغییر نام الکترونیک و دنیای بی‌سیم  ) یک مجله فنی در الکترونیک و مهندسی اراف است با هدف مهندسین طراح حرفه‌ای. ماهانه در قالب‌های چاپی و دیجیتال تولید می‌شود.
محتوای سرمقاله دنیای الکترونیک شامل طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های صنعت الکترونیک و اراف از جمله فناوری، سیستم‌ها، اجزاء، طراحی، ابزارهای توسعه‌ای، نرم‌افزار، شبکه، ابزارهای مخابراتی و ابزار دقیق می‌باشد. این شامل طیف وسیعی از موضوعات در صنعت الکترونیک و اراف، از طراحی تا پیاده‌سازی محصول است. این ویژگی‌ها توسط مهندسان و دانشگاهیان صنعت الکترونیک ارائه می‌شود.
تیراژ بین مهندسان طراح الکترونیک، مدیران ارشد و متخصصان تحقیق و توسعه در زمینه‌هایی مانند مخابرات، ساخت، آموزش و یادگیری، فناوری اطلاعات، پزشکی، قدرت، نفت و گاز تقسیم شده است.
تیم رالی جهانی برزیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: تیم رالی جهانی برزیل
مرکز: سالوادور، باهیا، برزیل  گروس انتسرسدورف، اتریش
مدیر تیم: Frank Allison Maciel
رانندگان:  Daniel Oliveira
کمک‌رانندگان:  Carlos Magalhaes
شاسی: Ford Fiesta RS WRC
لاستیک‌ها: میشلن
نتایج رالی قهرمانی جهان: نتایج رالی قهرمانی جهان
آغاز به کار: ۲۰۱۱
قهرمانی تیم‌ها: ۰
قهرمانی رانندگان: ۰
برندگان رالی: ۰
تیم رالی جهانی برزیل (انگلیسی: Brazil World Rally Team) یک تیم اتوموبیل‌رانی است که در مسابقات رالی قهرمانی جهان مابین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ شرکت می‌کرده‌است، مرکز این تیم در شهر سالوادور، باهیا، برزیل و گروس انتسرسدورف، اتریش قرار دارد.
هیپرکراتوز

Medical condition
| هیپرکراتوز | هیپرکراتوز |
| --- | --- |
نمایی میکروسکوپی از هیپرکراتوز: نمایی میکروسکوپی از هیپرکراتوز
طرز تلفظ: ‎/ˌhaɪpərkɛrəˈtoʊsɪs/‎   (hyper- + kerato- + -osis) 
تخصص: پوست‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
هیپرکراتوز (به فرانسوی: Hyperkératose) نوعی بیماری پوستی به معنی ضخامت طبقه شاخی پوست به دلیل میزان بیش از حد و غیرطبیعی کراتین پوست است. علائم کمتر شایع کمبود ویتامین A نیز میتواند هیپرکراتوز باشد .هرچند در این بیماری اغلب پوست درگیر است ولی پستان یا قرنیه نیز می‌تواند درگیر شود.
بیماریزایی

هرگاه فشار اضافی و غیرمتعارف به‌صورت مکرر به پوست یک ناحیه از بدن وارد شود (مانند کفش تنگ یا کار عضلانی سنگین)، پوست هیپرکراتوتیک (شاخی یا ضخیم) می‌شود.
تظاهرات بالینی

تنها مورد قابل توجه ضخیم شدن پوست و گاه ترک خوردن آن (مانند پاشنه پا) است.
ماریس گایلیس

| ماریس گایلیس | ماریس گایلیس |
| --- | --- |
نخست وزیر لتونی: نخست وزیر لتونی
دوره مسئولیت ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۴ – ۶ اوت ۱۹۹۵: دوره مسئولیت ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۴ – ۶ اوت ۱۹۹۵
رئیس‌جمهور: گونتیس اولامیس
پس از: والدیس بیرکاوس
پیش از: آندریس اشکله
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) ریگا، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
ماریس گایلیس (انگلیسی: Māris Gailis؛ زادهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۱) یک سیاست‌مدار اهل لتونی است.وی از سپتامبر ۱۹۹۴ تا اوت ۱۹۹۵ نخست‌وزیر این کشور بود.
دختر سامری

| دختر سامری | دختر سامری |
| --- | --- |
جلد فیلم: جلد فیلم
کارگردان: کیم کی-دوک
نویسنده: کیم کی-دوک
بازیگران: کواک جی-مین هان یئو رئوم
تدوین‌گر: کیم کی-دوک
تاریخ‌های انتشار:  ۵ مارس ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-03-۰۵)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور:  کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
دختر سامری (کره‌ای: 사마리아) فیلمی به کارگردانی کیم کی-دوک است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. کارگردان کره‌ای در این اثر به یک پدیده اجتماعی رایج پرداخته که در آن دختران جوان برای درآمدزایی و رسیدن به ثروت از مسیر فحشا عبور می‌کنند.
خلاصه فیلم

دختر سامری دربارهٔ دو دختر نوجوان است که قصد سفر به اروپا را دارند و برای تأمین مالی این سفر به فحشا رو می‌آورند. این تصمیم تبعات دردناکی برای هر دو زن دارد به‌ویژه زمانی که پدر یکی از آن‌ها به ماجرا پی می‌برد.
جوایز

| سال | جشنواره | بخش | نامزدی | نتیجه | جایزه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم برلین | بهترین فیلم | کیم کی دوک | نامزدشده | خرس طلایی |
| ۲۰۰۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم برلین | بهترین کارگردانی | کیم کی دوک | برنده | خرس نقره‌ای |
| ۲۰۰۴ | جایزه انجمن منتقدان فیلم بوسان | بهترین بازیگر زن جدید | کواک جی-مین | برنده |  |
اوبرشواینباخ

| اوبرشواینباخ   | اوبرشواینباخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن علیا
ناحیه: فورستنفلدبروک
انجمن شهرداری: مامندورف 
حکومت: حکومت
 • شهردار: اوتا لوخت (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۲۳ کیلومتر مربع (۲٫۷۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۴۸ متر (۱۷۹۸ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۶۵۰
 • تراکم: ۲۳۰/کیلومتر مربع (۵۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 82294
کدهای شماره‌گیری: 08145
پلاک خودرو: FFB
وبگاه: www.oberschweinbach.de
اوبرشواینباخ (به آلمانی: Oberschweinbach) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

اوبرشواینباخ ۷٫۲۳ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زمین‌لرزه ۱۹۲۹ شیلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ شیلی:  مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ شیلی
زمان (یوتی‌سی): ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۷٫۴ در مقیاس mB
ژرفای کانونی: ۳۵ کیلومتر
زمین‌لرزه شیلی  در تاریخ ۰۱۹۲۹−۱۰−۱۹ ۱۹ اکتبر ۱۹۲۹ میلادی، برابر با ‎۲۷ مهر ۱۳۰۸، ساعت ۱۰:۱۲:۵۱ به زمان یوتی‌سی در شیلی رخ داد. ژرفای این زلزله ۳۵ کیلومتر بود. بزرگی آن ۷٫۴ در مقیاس mB اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز شنبه، ساعت ۶ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی -۴ بوده‌است (با لحاظ تغییر ساعت تابستانی).
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز جای این زمین‌لرزه را در مختصات ۲۳°جنوبی ۶۹°غربی﻿ / ﻿۲۳°جنوبی ۶۹°غربی﻿ / -23; -69 و بزرگی آنرا برابر با ۷٫۵ در مقیاس ریشتر اعلام کرده‌است. ژرفای گزارش شده از سوی این سازمان ۱۰۰ کیلومتر می‌باشد.
جایزه ملی ادبیات اسپانیایی

جایزه ملی ادبیات اسپانیایی (اسپانیایی: Premio Nacional de las Letras Españolas‎) نام یک جایزه ملی ادبی در کشور اسپانیاست که توسط «وزارت فرهنگ» این کشور اهدا می‌شود.
این جایزه در سال ۱۹۸۴ میلادی بنا نهاده شد و مبلغ آن ۴۰۰۰۰ یورو است.
«جایزه ملی ادبیات اسپانیایی» را نباید با جایزهٔ دیگری به نام «جایزه ملی ادبیات» اشتباه کرد که آنهم توسط «وزارت فرهنگ اسپانیا» و به آثاری مشخص در زیرشاخه‌های گوناگون ادبیات اسپانیولی داده می‌شود.
زارع‌آباد (نهاوند)

| زارع‌آباد (نهاوند) | زارع‌آباد (نهاوند) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۴′ شمالی ۴۸°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۶۷°شمالی ۴۸٫۴۸۳°شرقی﻿ / 34.067; 48.483: مختصات: ۳۴°۴′ شمالی ۴۸°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۶۷°شمالی ۴۸٫۴۸۳°شرقی﻿ / 34.067; 48.483
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: نهاوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گاماسیاب
جمعیت: ۵۰۷ نفر
زارع‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
این روستا در دهستان گاماسیاب (نهاوند) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۰۷ نفر (۱۶۲خانوار) بوده‌است.
باباکوهی (کوه)

برای دیگر کاربردها، باباکوهی (شاعر) را ببینید.
| باباکوهی | باباکوهی |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۱۵۱ متر (۷٬۰۵۷ فوت) 
باباکوهی یا کوه سبو، نام کوهی در شیراز است. در این کوه دو غار وجوددارد که یکی در گذشته محل زندگی یکی از عارفان بوده است و درون دیگری اکنون آرامگاه ابو عبدالله محمدبن عبدالله معروف به ابن باکویه و مشهور به باباکوهی و دلیلی بر نامگذاری این کوه به باباکوهی می‌باشد. در دامنه این کوه تفرجگاهی به نام باباکوهی از دیرباز محل گردش و تفریح مردم در ایام تعطیل بوده است.