stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرچم
پیرامون واژه

طبق منابع ترکیه‌ای واژه «پرچم» که به صورت وام‌واژه در ترکی عثمانی وجود داشته بود، واژه‌ای پارسی است که همان «پرچم» یا «پرچمنده» و «برچم» یا «برچمنده» معنی می‌دهد و از «پر» («بر» به معنی «جلو» یا «رو» و «بالا») و فعل «چمیدن» به معنی «پیچ و خم خوردن» تشکیل شده است. در لغت‌نامه دهخدا جزء واژه‌های پارسی دسته‌بندی شده است، برخی محققان گفته‌اند این واژه ریشه خارجی دارد اما شواهدی در این باره در دست نیست. این واژه در آغاز به معنی دیگری بود اما بعدها در ایران جای واژه ترکی «بیرق» را گرفته است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بر سر بیرق بلاف پرچم گوید منم |  | طرهٔ خاتون صبح بر تتق روزگار |
به موی یا دم غژگاو را که بر سر درفش و نیزه می‌بستند پرچم منگوله یا شرابهٔ ابریشمی، می‌گفتند. این واژه با مرور زمان، به حکم اطلاق جزء بر کل، بر خود بیرق یا درفش نیز اطلاق شده و نخستین فرهنگستان ایران کاربرد آن را به همین معنی و به جای علم و بیرق تأیید کرده است. در گذشته به پرچم یا بیرقی که در جنگ‌ها استفاده می‌شده «درفش» می‌گفتند که آن هم از فعل «دِرَفشیدن» یا «دِرُوْشیدن» که به معنی «نوعی لرزیدن» است. از دیگر واژه‌های بیگانه و عربی برای این واژه در زبان فارسی «عَلَمْ» می‌باشد.عَلَم از ریشهٔ علم بوده و در قدیم معنی «شناساننده» داشته است. از آن‌جا که پرچم هر قبیله باعث می‌شده که در بین قبایل دیگر شناخته شوند، به‌مرور معنی علم تغییر یافته و امروزه معنای «پرچم» می‌دهد.
تاریخچه

پیشینه استفاده از پرچم در بین قبایل، چه در جنگ و چه در صلح، به روزگار باستان بازمی‌گردد. آن گونه که از منابع تاریخی بر می‌آید، تمدن‌های گوناگون، شرق و غرب از آن بهره می‌جسته‌اند هر چند به‌طور دقیق مشخص نیست که نخستین بار استفاده از آن توسط چه کسی و در چه زمانی بوده است.
واضح است که پرچم، به‌دلیل اینکه نماد همبستگی لشکر بوده، یکی از اهداف دشمن برای از بین بردن پرچم‌دار و به زمین انداختن پرچم برای تضعیف روحیه جنگی لشکر مقابل به‌شمار می‌رفته است. در بسیاری از جنگ‌ها یکی از منصب‌های مهم، «پرچم‌داری» بوده است؛ به گونه‌ای که هر گاه پرچم از دست پرچم‌دار می‌افتاده، نوعی شکست و از هم گسیختگی برای لشکر به‌شمار می‌آمده است.
تاریخچه > ایران

در بین ایرانیان، پرچم به درفش کاویانی نیز شهرت داشته است. علت این نام‌گذاری آن بود که در ایران‌زمین خیزشی توسط «کاوه آهنگر» علیه پادشاه زمان خود «ضحّاک» پایه‌ریزی و او پیش‌بند کار خود را که از چرم سرخ‌رنگی بود، بر فراز چوبی قرار داد و قیام خود را آغاز کرد؛ و از آن پس به «درفش کاویانی» یعنی پرچم کاوه‌ای‌ها شهرت یافت؛ که بعدها به بسیاری از بهترین جواهرات و سنگ‌های با ارزش زمان مزین شد و از درفش کاویانی در جنگ‌های ایران با روم، روم شرقی (بیزانس) و اعراب نیز در کتب تاریخی نامی به میان آمده است.
پرچم فعلی کشور ایران از سه رنگ اصلی که هرکدام به معنایی اشاره دارد، رنگ سبز در پرچم ایران به معنی سرسبزی و شادابی، رنگ سفید به معنی صلح بادیگر اقوام و ملت‌ها هست و رنگ قرمز (سرخ) به معنای خون شهیدان در پرچم این کشور به کار رفته است.
تاریخچه > رنگ بنفش

در پرچم بسیاری از کشورهای جهان رنگ بنفش بسیار کم مورد استفاده قرار گرفته است. بنفش سده‌ها نماد خاندان پادشاهی، شاه و ملکه، دوک‌ها، قدرت و ثروت بوده است. خاص بودن و گران بودن رنگ بنفش به خاطر کمبود و هزینه بالای رنگدانه‌ای است که برای ساخت آن به کار می‌رفت. ماده‌ای که برای ساخت رنگ بنفش استفاده می‌شد از شهر تجاری صور در میان فنیقی‌ها می‌آمد. رنگدانه بنفش از یک حلزون یا اسفنج دریایی کوچک که تنها در این بخش از مدیترانه یافت می‌شد به دست می‌آمد. حدود ده هزار حلزون برای ساخت یک گرم رنگ بنفش نیاز بود. به دلیل سختی و گرانی تهیه و تولید رنگ بنفش به شکل سنتی، از میان پرچم‌های کشورهای دنیا تنها در دو پرچم دومینیکا و پرچم نیکاراگوئه از این رنگ استفاده شده است.
تاریخچه > پرچم یونیون جک

پرچم استرالیا
پرچم بریتیش کلمبیا
پرچم نیوزیلند
پرچم هاوایی
پرچم‌هایی که دارای پرچم یونیون جک هستند.
پرچم یونیون جک یا پرچم اتحاد، پراستفاده و معروف‌ترین پرچم در سراسر جهان است که به واسطه امپراتوری بریتانیا گسترش یافت. در گذشته بر روی پرچم‌های زیادی از مناطق جهان بود. هم‌اکنون پرچم اتحاد در بالای سمت چپ یا کنتان (canton) پرچم‌های آنگویلا، استرالیا، آکراتاری و داکیلیا، جزیره اسنشن، برمودا، قلمرو جنوبگان بریتانیا، قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، جزایر ویرجین بریتانیا، جزایر کیمن، جزایر فالکلند، مونتسرات، جزایر پیت‌کرن، سنت هلن، جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی، تریستان دا کونا، جزایر تورکس و کایکوس، نیوزیلند و ایالت‌های هاوایی، بریتیش کلمبیا، منیتوبا و انتاریو ترسیم شده است.
برافراشتن پرچم

برافراشتن پرچم عمل برافراشتن پرچم بر روی میله پرچم است. برافراشتن یا پایین آوردن پرچم‌ها، به‌ویژه پرچم‌های ملی، معمولاً شامل مراسم و مجموعه‌ای از قوانین بسته به کشور است و معمولاً شامل اجرای سرود ملی می‌شود.
دسته برافراشتن پرچم گروهی از مردم است که معمولاً سربازان، دانشجویان دانشگاهی یا دانشجویان هستند که به داخل راهپیمایی می‌کنند و پرچم‌ها را برای مراسم برافراشتن پرچم می‌آورند. مراسم برافراشتن پرچم شامل جوخه‌های برافراشته پرچم می‌تواند ساده یا پیچیده باشد و شامل تعداد زیادی جوخه باشد. مراسم‌های پیچیده برافراشتن پرچم معمولاً در تعطیلات ملی انجام می‌شود.
به طناب یا طنابی که پرچم را به تیرک آن می‌بندد، هالیارد می‌گویند. پرچم‌ها ممکن است دارای یک نوار پارچه‌ای در امتداد سمت بالابر باشند که به آن قسمتی برای عبور از هالیارد یا یک جفت سوراخ‌بان برای رزوه‌کشی هالیارد می‌گویند. پرچم‌ها همچنین ممکن است با استفاده از گیره‌های Inglefield در موقعیت خود قرار گیرند.
پرچم در ارتباطات

سمافور شکلی از ارتباط است که از پرچم‌ها استفاده می‌کند. سیگنال دهی توسط یک فرد با استفاده از دو پرچم (یا گرزهای روشن) انجام می‌شود که موقعیت پرچم‌ها نشان دهنده یک نماد است. شخصی که پرچم‌ها را در دست دارد به عنوان علامت دهنده شناخته می‌شود. این شکل از ارتباط در درجه اول توسط سیگنال‌دهندگان نیروی دریایی استفاده می‌شود. این تکنیک سیگنال دهی در اوایل قرن نوزدهم مورد استفاده قرار گرفت و امروزه نیز به اشکال مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.
از رنگ پرچم‌ها نیز می‌توان برای برقراری ارتباط استفاده کرد؛ مثلاً؛ پرچم سفید از جمله به معنای تسلیم یا صلح است، پرچم قرمز می‌تواند به عنوان یک علامت هشدار استفاده شود و پرچم سیاه می‌تواند به معنای جنگ یا عزم برای شکست دادن دشمنان باشد.
جهت‌گیری پرچم نیز برای ارتباط استفاده می‌شود، اگرچه با توجه به سیستم‌های ارتباطی مدرن، این عمل به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد. برافراشتن یک پرچم به صورت وارونه نشان می‌داد که نیروی برافراشته آن منطقه خاص را کنترل می‌کند، اما در مضیقه شدیدی قرار داشت.
نگارخانه

درفش شهداد کشف شده در منطقه شهداد نزدیک کرمان، ایران
پرچم جمهوری اسلامی ایران
پرچم ایالات متحده آمریکا
پرچم کشورهای عضو سازمان ملل متحد در سال ۱۹۵۳
پرچم یاپ که شبیه به یک دیسک فشرده است
خلافت موحدون
پرچم رومانی
پرچم چاد
پرچم دانمارک قدیمی‌ترین پرچم مورد استفاده در جهان
پرچم جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی
پرچم ژلزنوگورسک، کراسنویارسک
پرچم استان دنیپروپتروفسک
پرچم استان پنزا
پرچم فریسلاند
پرچم استان آنتورپ
پرچم پادشاهی بنین
پرچم دزدان دریایی
پرچم رنگین‌کمان
در پرچم نروژ می‌توان پرچم پنج کشور دیگر را نیز مشاهده کرد. اندونزی، فنلاند، هلند، تایلند و لهستان، این پنج سرزمین هستند.
وضعیت قانونی بی‌حرمتی به پرچم میان کشورها
سیگنال‌های سمافور برای حروف الفبای انگلیسی
شکربانک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۹۵۳
دفتر مرکزی:  استانبول، ترکیه
محصولات: بانکداری خرد بانکداری شرکتی بانکداری سرمایه‌گذاری مدیریت سرمایه‌گذاری وام مسکن
درآمد:  ۱۲٫۶ ₺ میلیارد لیره ترک (۲۰۱۳)
سود خالص:  ۲۱۰ ₺ میلیون لیره ترک (۲۰۱۳)
مجموع دارایی:  ۱۸٫۷ ₺ میلیارد لیره ترک (۲۰۱۳)
تعداد کارکنان: ۳٫۵۴۲ نفر (۲۰۱۳)
وبگاه: www.sekerbank.com.tr
شکربانک (به ترکی استانبولی: Şekerbank) شرکت خدمات مالی و بانکداری ترکیه‌ای است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری خرد، بانکداری شرکتی، بانکداری سرمایه‌گذاری، وام مسکن و مدیریت سرمایه‌گذاری فعالیت می‌کند.
شکربانک در سال ۱۹۵۳ در شهر اسکی‌شهر تأسیس شد و در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۳۱۲ شعبه در ترکیه می‌باشد، که ۱۱ استان این کشور را تحت پوشش قرار می‌دهد.
شعبه مرکزی این بانک در شهر استانبول، ترکیه قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس استانبول معامله می‌شود.
درساژ (فیلم)

| درساژ | درساژ |
| --- | --- |
کارگردان: پویا بادکوبه
تهیه‌کننده: روح‌الله برادریسمیرا برادری
نویسنده: حامد رجبی
بازیگران: نگار مقدمعلی مصفاشبنم مقدمییسنا میرطهماسبباسط رضاییجلال فاطمیبه آفرید غفاریان
موسیقی: شهاب پارنج
فیلم‌بردار: اشکان اشکانی
تدوین‌گر: سپیده عبدالوهاب
توزیع‌کننده: خانه فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۹ دی ۱۳۹۷
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۴۹۶٬۹۸۱٬۰۰۰ تومان
درساژ، فیلمی ایرانی در ژانر درام محصول سال ۱۳۹۶ است. این فیلم جایزه بخش نسل جشنواره برلین ۲۰۱۸ و بهترین فیلم اول در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر را کسب کرده‌است. کارگردانی این فیلم را پویا بادکوبه و تهیه‌کنندگی آن را سمیرا برادری و روح‌الله برادری برعهده داشته‌اند. از بازیگران اصلی آن می‌توان علی مصفا، شبنم مقدمی، یسنا میرطهماسب، نگار مقدم، به آفرید غفاریان و جلال فاطمی را نام برد. این فیلم در ۱۹ دی ۱۳۹۷ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
خلاصه داستان

گلسا دختری ۱۶ ساله است که به همراه خانواده‌اش در شهری کوچک در اطراف تهران زندگی می‌کند. او بیشتر اوقات خود را با گروهی از دوستانش می‌گذراند. یک روز آن‌ها تصمیم می‌گیرند تا دست به اقدامی هیجان‌انگیز بزنند؛ اقدامی که پیامدهای غیرمنتظره‌ای در پی خواهد داشت و از کاری صرفاً سرگرم‌کننده و هیجان‌انگیز، به دردسری پیچیده تبدیل می‌شود. اتفاقاتی که رخ می‌دهد، از اساس، دیدگاه گلسا نسبت به زندگی را تغییر می‌دهد.
در بیانیه هیئت داوران جشنواره فیلم برلین ۲۰۱۸ آمده‌است:
«فیلم «درساژ» ما را با داستان‌گویی هوشمندانه و همچنین توسعهٔ پیچیده و غیرقابل پیش‌بینی شخصیت‌ها تحت‌تاثیر قرار داده‌است.».
بازیگران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بازیگر: نقش
نگار مقدم: گلسا
علی مصفا: پدر گلسا
شبنم مقدمی: مادر گلسا
یسنا میرطهماسب: امیر
هوشنگ توکلی: عمو
علیرضا ثانی فر: صاحب سوپرمارکت
علیرضا آقاخانی: پدر امیر
سیامک ادیب: دوست پدر گلسا
جلال فاطمی: مدیر باشگاه
لویی سیفی: کارگر سوپرمارکت
باسط رضایی: میلاد
به‌آفرید غفاریان: شیرین
شایان فصیح‌زاده: آرش
رامبد مطلبی: مهران
نعيم بختيارى
مستاجر
جوایز

این فیلم در مجموع کاندید و برنده بیش از ۲۰ جایزه ایرانی و بین‌المللی بوده‌است:
جایزه طلایی بهترین فیلم سینمایی جشنواره فیلم‌های شرقی ژنو ۲۰۱۹
جایزه ویژه هیئت‌داوران برلین ۲۰۱۸
جایزه بهترین بازیگر زن شانگهای ۲۰۱۸
جایزه بهترین فیلم پارسی استرالیا ۲۰۱۸
سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر ۱۳۹۷
جایزه ویژه داوران رشد ۱۳۹۷
جایزه بهترین فیلم اول سینه ایران تورنتو ۲۰۱۸
جایزه بهترین فیلمنامه سینه ایران تورنتو ۲۰۱۸
نامزد بهترین فیلم اول برلین ۲۰۱۸
نامزد بهترین فیلم اول شانگهای ۲۰۱۸
منتخب فستیوال گرانادا ۲۰۱۸
منتخب فستیوال سیدنی ۲۰۱۸
منتخب فستیوال نیو اوریزون ۲۰۱۸
منتخب فستیوال ملبورن ۲۰۱۸
منتخب فستیوال ساخالین ۲۰۱۸
منتخب فستیوال پیونگ یانگ ۲۰۱۸
منتخب فستیوال کپنهاگ ۲۰۱۸
منتخب فستیوال عرب فیلم فستیوال ۲۰۱۸
منتخب فستیوال سینه یوروپ ۲۰۱۸
منتخب فستیوال جنایت و مکافات ترکیه ۲۰۱۸
منتخب فستیوال الِ کینو ۲۰۱۸
جایزه بهترین فیلم از جشنواره زنان بیروت ۲۰۲۰
جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره زنان بیروت ۲۰۲۰
درساژ در رسانه‌ها

مجله ورایتی از درساژ می‌گوید:
«درام جوانانهٔ «درساژ» که داستانی اخلاقی برای عصری جدید است؛ پیامدهای رشد شکاف اجتماعی در جامعهٔ معاصر ایران را با قدرت ترسیم می‌کند و طبقات متوسط و فرادستی را محکوم می‌کند که هسته اخلاقی خود را از دست داده‌اند.»
«درساژ» فیلمی که بحران دوران نوجوانی یک دختر را در مسیری خاص و منحصربه‌فرد پی می‌گیرد.
نقد سحر عصرآزاد در مورد فیلم «درساژ»:
«درساژ» فیلمی صریح، تمثیلی و برآشوبنده
اولین فیلم پویا بادکوبه عمیقاً در دنیای سردرگم و خشمگین جوانان شیرجه می‌زند و هرگز ایمان خود به قهرمان عصیانگرش را از دست نمی‌دهد.
متن کامل یادداشت دبورا یانگ منتقد هالیوود ریپورتر:
از اختلاف طبقاتی تا اختلاف نسل‌ها
افزایش اختلاف طبقاتی یک مشکل جهانی است و جامعهٔ معاصر ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. پویا بادکوبه، کارگردان درساژ، توجه‌ها را به این شکاف از طریق زاویه دیدی تازه جلب می‌کند: از چشمان دختر نوجوان لجباز ی که نه فقط به مفهوم طبقه، که به اختلاف نسل‌ها نیز اشاره می‌کند.
پویا بادکوبه سراغ زخم کهنه اخلاق در جامعه متوسط ایران رفت
بادکوبه سراغ موضوعی حساس در جامعه متوسط ایرانی رفته و بادست گذاشتن بر زخم کهنه اخلاق در این طبقه، بخشی از چرک جمع شده زیر زخم را خالی می‌کند.
بلریو ۱۲

| بلریو ۱۲ | بلریو ۱۲ |
| --- | --- |
کاربری: 
تولیدکننده: Louis Blériot
طراح: لویی بلریو
نخستین پرواز: ۲۱ مه ۱۹۰۹
تعداد ساخته‌شده: at least 3
بلریو ۱۲ (به انگلیسی: Blériot_XII) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره است. هواگرد بلریو ایکس‌آی‌آی نخستین پروازش را در ۲۱ مه ۱۹۰۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، لویی بلریو بود.
منوچهر سرهنگ‌زاده

| منوچهر سرهنگ‌زاده | منوچهر سرهنگ‌زاده |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
منوچهر سرهنگ‌زاده سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده لنجان از استان اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
چراغچی

چراغچی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سلوک بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است.
فهرست فرودگاه‌های تیمور شرقی

این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های تیمور شرقی است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فرودگاه‌ها

| شهر | ایکائو | یاتا | نام فرودگاه |
| --- | --- | --- | --- |
| Atauro Island | WPAT | AUT | Atauro Airport |
| بائوکائو | WPEC | BCH | فرودگاه بائوکائو |
| دیلی | WPDL | DIL | فرودگاه بین‌المللی پرزیدانت نیکولو لوباتو (Comoro Int'l) |
| Fuiloro | WPFL |  | Abisu Airfield |
| Maliana | WPMN | MPT | Maliana Airport |
| Oecussi | WPOC | OEC | Oecussi Airport |
| Suai | WPDB | UAI | فرودگاه ترسوای (Covalima Airport) |
| Viqueque | WPVQ | VIQ | Viqueque Airport |
فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های خسرو شکیبایی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 شکیبایی در اختتامیهٔ بیست و پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر:  شکیبایی در اختتامیهٔ بیست و پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر
| جایزه | برنده‌ | نامزدشده |
|  جشنوارهٔ فیلم فجر | ۴ | ۳ |
|  سایت ایران اکتور | ۰ | ۲ |
|  جشن بزرگ سینمای ایران | ۲ | ۳ |
|  مجله فیلم | ۲ | ۰ |
|  سایر جشنواره‌ها | ۲ | ۱ |
|  جشنواره خارجی | ۱ | ۰ |
|  جمع | ۱۱ | ۹ |
خسرو شکیبایی (زادهٔ ۷ فروردین ۱۳۲۳ - درگذشتهٔ ۲۸ تیر ۱۳۸۷) بازیگر اهل ایران بود. او با دریافت سه سیمرغ بلورین و یک دیپلم افتخار از جشنوارهٔ فیلم فجر، از پرافتخارترین بازیگران تمام ادوار این جشنواره محسوب می‌شود. وی همچنین تنها کسی است که دوبار پیاپی برندهٔ تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشن سینمای ایران شده‌است.
جشنواره فیلم فجر > جشنواره فیلم فجر

| سال | فیلم | رده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۸ | هامون | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |
| ۱۳۷۳ | کیمیا | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |
| ۱۳۸۳ | سالاد فصل | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | برنده |
| ۱۳۷۱ | یکبار برای همیشه | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۷۵ | سایه به سایه | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۸۰ | کاغذ بی خط | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۸۵ | اتوبوس شب | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۸۵ | اتوبوس شب | دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |
مجله فیلم > مجله فیلم

| سال | فیلم | رده | نقش | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۳ | هامون | بازیگر ماندگارترین نقش تاریخ سینمای ایران | حمید هامون | برنده |  |
وبگاه ایران اکتور

| سال | دوره | فیلم | رده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۲ | سومین | کاغذ بی خط | لوح زرین بهترین بازیگر مرد | برنده |  |
| ۱۳۸۴ | ششمین | سالاد فصل | لوح زرین بهترین بازیگر مرد | نامزد |  |
| ۱۳۸۴ | ششمین | حکم | لوح زرین بهترین بازیگر مرد | نامزد |  |
جشن سینمای ایران

| سال | دوره | فیلم | رده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۰ | نخستین | ابلیس | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۷۲ | سومین | یک بار برای همیشه | آهوی بلورین مردم بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |
| ۱۳۷۲ | سومین | سارا | آهوی بلورین مردم بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | نامزد |
| ۱۳۷۵ | ششمین | کیمیا | آهوی بلورین مردم بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۷۵ | ششمین | کیمیا | آهوی بلورین بازیگر برگزیده سینمای دفاع مقدس | برنده |
:
جشنواره سینما و زن

| سال | دوره | فیلم | رده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۴ | نخستین | کیمیا | بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |  |
:
جشن خانه سینما > جشن خانه سینما

| سال | فیلم | رده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۶ | سرزمین خورشید | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۸۵ | چه کسی امیر را کشت؟ | بهترین بازیگر نقش اول مرد | نامزد |
| ۱۳۸۶ | اتوبوس شب | بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |
| ۱۳۸۷ | ستاره‌ها : ستاره بود | بهترین بازیگر نقش اول مرد | برنده |
:
جشنواره جهانی فیلم پیونگ یانگ > جشنواره جهانی فیلم پیونگ یانگ

| سال | فیلم | رده | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۸ | خواهران غریب | بهترین بازیگر مرد | برنده |  |
قومس

موقعیت کومس در نقشه ایران در عصر خلفای عباسی برگرفته از کتاب جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی
کومِش، کومِس، قومِش یا قومِس، نام یکی از ایالت‌های کهن ایران است که امروزه، استان سمنان محدودهٔ آن سرزمین باستانی را دربرگرفته است. البته شهر دامغان که در مسیر راه ابریشم بوده است و در شمال شرق ایران جای دارد، را نیز هکتام پلیس یا شهر صددروازه می‌دانستند.
سرزمین «کومس» که حدود آن را از گرمسار تا بیارجمند می‌دانند، سرزمینی است که در شمال ایران و در شرق ری واقع بوده است.
شاهراه بزرگ خراسان که از ری، در ناحیه جبال می‌آمد و به نیشابور در خراسان منتهی می‌گردید از سراسر ایالت قومس می‌گذشت و همه شهرهای مهم قومس سر این راه واقع بود. جغرافی‌نویسان عرب بخشی از شاهراه بین آبادی‌های کنونی عباس‌آباد و لاسگرد دهستانی در شهرستان سرخه را جزء ولایت جداگانه‌ای به نام قومس دانسته‌اند.
تاریخچه > بنای اولیه کومش

بنا به روایت کتاب «شهرستان‌های ایرانشهر ترجمه صادق هدایت «کومش پنج برج را آژی دهاک پیشوای جادوگران (مغان) بنا کرد که نشیمنگاه پهلویان بود» این روایت باستانی نشان می‌دهد بنیانگذار شهر کومش آژی دهاک پیشوای مغان (جادوگران) بوده است و ضمناَ پارتیان (پهلویان – اشکانیان) در ایالت کومش می‌زیسته و آنرا به پایتختی برگزیده اند. تأسیس شهر سمنان به دست تهمورث دیوبند از پادشاهان پیشدادی انجام گرفته است "شهر سمنان در نقشه جغرافیای بطلمیوس به نام سمینا در ایالت پارت ثبت شده است
تاریخچه > کومس دوره کیانیان

بنا به روایات تاریخی، کومش چهاردهمین ایالت تاریخی «ورن» (ورنه) از تقسیمات شانزده‌گانه اوستایی در دوران باستان بوده است. این منطقه در طی دوران حکومت مادها و هخامنشیان با نام «کومیسنه» (کومس) یا «کومیشان» (کومش) شناخته می‌شده و بخشی از ایالت بزرگ «پارت» (پَرتَو) به‌شمار می‌رفته است.
به نظر پژوهشگران اوستا سرزمین کومش (دامنه‌های جنوبی البرز بین ری تا شاهرود) مرکز حکومت سلسله محلی کیانیان بوده است و چون ویشتاسب پادشاه محلی این ناحیه دین زرتشت را پذیرفت در اساطیر و روایات ملی و مذهبی ایران جایگاه ویژه‌ای یافته‌اند به ویژه آنکه جنگ نهائی بین ویشتاسب پادشاه کیانی و ارجاسب تورانی در کومش اتفاق افتاده است. همچنین در مورد جنگ کومش و اهمیت آن در اساطیر و تاریخ ایران آمده است: دنباوند کوه آنکه بیوراسب بدو بسته شده است از همان پتشخوار (جبال البرز) است نیز کوه کومش و گرگان بدان پیوسته است – که کوه کومش را که کوه «آمد به فر فریاد» خوانند آنست که ویشتاسب، ارجاسب را بدان شکست داد کوه میاندشت از آن کوه‌ها گسسته است گوید: به کارزار دین چون شکست بر ایرانیان رسید کوه کومش از آن کوه‌ها بگسست میان دشت فرو افتاد و ایرانیان به یاری آن رهائی یافتند و آن را آمد به فریاد خواندند. دربارهٔ کیانیان اینکه اسطوره بوده‌اند یا تاریخ واقعیت این است که به تاریخ نزدیک‌ترند به موجب پژوهش‌های مورخین اروپایی و آمریکایی از جمله آرتور کریستن‌سن، هرتسفلد، اومستد و … کیانیان سلسله‌ای از امیران ناحیکیه جنوبی البرز بوده‌اند و محل حکومت آنان از شمال به مرز مازندران و گرگان (کوه‌های رشته‌کوه البرز) و از مشرق به خاور شاهرود فعلی و از غرب تا ری فعلی را در بر می‌گرفته است. حکومت کیانیان با کیقباد آغاز می‌شود که در البرزکوه می‌زیست و رستم او را یافت و به کمک رستم به پادشاهی رسید پس از او کیکاووس و آنگاه کیخسرو به پادشاهی رسیدند کیخسرو در پایان عمر از پادشاهی کناره گرفت و به جای او لهراسب که پهلوانی وارسته بود به پادشاهی رسید که از خاندان سلطنتی کیانی نبود. لهراسب نیز بعد از مدتی کناره گرفت و پادشاهی را به فرزندش ویشتاسب واگذار کرد در پادشاهی ویشتاسب، زرتشت با او ملاقات کرد و ویشتاسب به دین بهی درآمد. در دوره ویشتاسب جنگ‌های شدید بین ایرانیان زرتشتی و ارجاسب پادشاه تورانیان درمی‌گیرد و سپاه تورانیان یعنی فرزندان تورج شامل خیونان یعنی مردم آسیای‌میانه می‌شده است. جنگهای مذکور عمدتاً با شکست ایرانیان پیش می‌رود تا آنکه در جنگل سپید از ناحیه پتشخوار در کوه‌های کومش جنگ نهایی اتفاق می‌افتد. در این جنگ سپاه ایران شکست خورده و درحال پراکندگی و از هم پاشیدگی بوده‌اند که به ناگاه معجزه‌ای اتفاق می‌افتد کوه کگمش با صدای مهیبی از هم می‌پاشد و قطعات آن به اطراف (میان دشت) پراکنده می‌شود تورانیان و خیونان که بیابانگردان ساده‌دل و بدوی بوده‌اند به تصور معجزه و خشم خداوند از ترس گریخته و سپاه شکست خورده ایران به پیروزی غیرمنتظره نهائی دست یافت. چون پیروزی نهائی ایرانیان به کمک معجزه کوه کومش بدست آمده طبیعتاً محل آن معجزه حالت تقدس یافته و مورد احترام مذهبی واقع شده است. در پی آن ویشتاسب دستور می‌دهد که آتشکده‌هایی بسازند و پادشاهان بزرگ را به «دین بهی» فرا می‌خواند و برای هر کدام از پادشاهان یک مغ با نسخه‌ای از اوستا می‌فرستد تا آنان را به «دین بهی» رهنمون کنند.
این مطلب در دینکرت بندهشن و متون وابسته به اوستا تکرار و تأیید شده و تکرار متواتر آن به دلیل اهمیت آن در میان زرتشتیان بوده است.
تاریخچه > کومس دوره اشکانیان

کنت کورث (مورخ قرن اول میلادی) و پلوتارک (مورخ یونانی قرن اول) و آرین (مورخ یونانی قرن دوم میلادی) می‌نویسند «در زمان اشکانیان در مکانی که داریوش سوم هخامنشی بدست سرداران خود کشته شد شهری بنا کردند که دارا نام داشت».
به نوشته ژوستن مورخ فتوحات اسکندر مقدونی، «داریوش سوم هخامنشی در محلی کشته شد که دارا یا سارا یا چارا نام داشت و قلعه دارا که تیرداد ساخت و پایتخت قرار دارد در مقتل او بود».
به روایت تاریخ قیام پارتیان علیه سلوکیان در هکاتوم پیلوس یا صددروازه شکل گرفت و پیروزی ارزشمند اشک بر فرکلس حاکم هکاتوم پیلوس در همان‌جا اتفاق افتاده - پس از آن در جنگ‌هائی که در همین شهر اتفاق افتاده ارشک کشته شد و فرمانروایی به تیرداد برادر ارشک رسید – تیرداد در جنگی سرنوشت‌ساز سلوکوس را شکست داد – در این جنگ تعداد سپاهیان سلوکوس بیست برابر سپاه تیرداد بوده و این پیروزی باعث قدرت یافتن اشکانیان از نظر روحی شده است – سلوکیان به جانب ری گریختند – تیرداد به جای تعقیب دشمن شکست خورده به تحکیم مواضع خود پرداخت و ظرف چند سال دژ دارا را بنا کرد – قلعه‌های بسیار در کوه‌ها (به ویژه البرز) ساخت. شهر صددروازه در ناحیه دامغان امروزی دست کم دویست سال پایتخت اشکانیان و پادشاهان بزرگی همچون مهرداد یکم بوده و در دوره گودرز یکم با تصرف میانرودان و بنا به ضرورت تیسفون را پایتخت زمستانه خود انتخاب کردند و پس از آن صد دروازه کومش و تیسفون از بزرگ‌ترین شهرهای قلمرو اشکانیان بوده است.
تاریخچه > کومس دوره ساسانیان

گمش، قومس و کمش که در کتاب سبئوس، ص ۶۱ و ۶۵ نیز به همین نام است، به عربی قومس و پارسی کومس است. این استان که پایتخت قدیمی‌تر پارتها، هکاتوم پولیس در آن قرار داشته از قدیم الایام به استان پارت‌ها تعلق داشت، و به روایت سبئوس، همان سرزمینی است که پارت‌ها یا پهلو از آن برخاسته اند. در این سرزمین که اشکانیان تقسیم‌بندی استانهای سلوکیان را اقتباس کرده بودند، کومش یکی از شش استانی محسوب می‌شد که به ساتراپ قدیمی پارت‌ها تجزیه شد و زمانی که بهرام چوبین از دست (خسرو پرویز) در فرار بود و به این محل روی آورده بود، مقر قارن‌وندها و اسپاهپت خراسان بود، و همچنین مقر پیروز وستهم، پسر اسپراپت شپوه محسوب می‌شد که پس از شکست بهرام چوبین، به ولایت خراسان، کومش، گرگان و طبرستان منصوب شد. او پس از کشته شدن برادرش وندوی، خود را در اینجا به عنوان پادشاه نامید. لازم است ذکر شود که شهر بسطام در قسمت شمالی شاهرود، از بناهای اوست. کومش پهلو سرزمین موروثی خاندان پارتی «خاندان مهران» بود که به شاخه اسپراپت تعلق داشته و آن طور که از کتاب سیئوس، ص ۳۶ استنتاج می‌شود، او (هرمزد شاه چهارم) همه حکمرانان و بزرگان و خاندان نجبا را از حاکمیت بر ایران دور ساخت، او اسپراپت‌های بزرگ، روده و مهلوه را که از پسر آنکه مقتول بود، به قتل رساند، همچنین وی آمن‌ها را از چنگ قاتل خسرو، پادشاه ارمنستان رها کرد و به جانب حاکم نشین ایرانی در نواحی مرزی روان ساخت و الطاف پادشاهی را که به (پدر انک) قول داده بود، نسبت به خود او (پسر انک) برآورده کرد، به طوری که دوباره به او حق موروثی پهلو (پارتی) را بازگرداند
تاریخچه > قاجاریه و پهلوی

در زمان قاجاریه، شهر دامغان مرکز سرزمین کومش، قومس بود. نام جغرافیایی قومس تا اواخر دوران قاجاریه بر سر زبان‌ها بود. جندق و خور و بیابانک در سال ۱۲۴۰ق تابع ایالت قومس (جاجرم، داورزن، مزینان، سبزوار سمنان و سرخه و شاهرود و دامغان) شد و در سال ۱۳۳۷ق از آن جدا گردید.
در آغاز سال ۱۳۴۰ هجری شمسی در زمان نخست‌وزیری دکتر علی امینی و وزارت کشور سپهبد عزیزی، به پیروی از سنت تاریخی، طبق تصویب‌نامه هیئت وزیران، ایالت کومش (شامل دامغان، سمنان، شاهرود، سرخه، بسطام و گرمسار) و جنوب طبرستان یعنی سنگسر، شهمیرزاد و روستاهای تابعه آنها) از نظر تقسیمات کشوری به نام فرمانداری کل سمنان نامگذاری شد. مرکز حکومت آن نیز در شهر سمنان تعیین و مستقر گردید.
زبان قومس

مقدسی در قرن چهارم می‌نویسد: زبان مردم گرگان و قومس باهم قرابت دارد و مردم آنجا «ه» را زیاد به کار می‌برند و می‌گویند «هاکن» و «هاده» و زبان مردم طبرستان بدان نزدیک است مگر آنکه در آن عجله و شتابناکی هست. زبان مردم دیلم پیچیده و برعکس است و گیلانیان «خ» را زیاد استعمال کنند.