امپراتوری روم غربی
امپراتوران روم غربی > غیر سلسله (۴۵۵ تا ۴۸۰)

پترونیوس ماکسیموس: ۴۵۵ در کنستانتینوپل به رسمیت شناخته نمی‌شد
آویتوس: ۴۵۵ تا ۴۵۶ در کنستانتینوپل به رسمیت شناخته نمی‌شد
ریکیمر: ۴۵۶ تا ۴۷۲ قدرت در پشت تاج و تخت
ماژوریان: ۴۵۷ تا ۴۶۱
لیبیوس سوروس: ۴۶۱ تا ۴۶۵ در کنستانتینوپل به رسمیت شناخته نمی‌شد
آنتمیوس: ۴۶۷ تا ۴۷۲
الیبریوس: ۴۷۲ در کنستانتینوپل به رسمیت شناخته نمی‌شد
گلیسریوس: ۴۷۳ تا ۴۷۴ در کنستانتینوپل به رسمیت شناخته نمی‌شد
ژولیوس نپوس: ۴۷۴ تا ۴۸۰ در تبعید ۴۷۵ تا ۴۸۰
رومولوس آگوستولوس: ۴۷۵ تا ۴۷۶ در کنستانتینوپل به رسمیت شناخته نمی‌شد
فلاویوس اورستس: ۴۷۵ تا ۴۷۶ قدرت در پشت تاج و تخت (پدر رومولوس آگوستولوس)
فلاویوس اورستس توسط مزدوران ژرمن در شورشی کشته شد. رئیس قبیله‌شان اودوآکر، کنترل ایتالیا را به عنوان یک حق دوژوره قانونی ژولیوس نپوس و امپراتور روم شرقی زنون فرض کرد.
امپراتوری روم به هنگام مرگ تئودوسیوس کبیر در سال ۳۹۵ به چهار فرمانداری پرایتوری تقسیم شده بود: فرمانداری پرایتوری شرق (رنگ خاکستری) و فرمانداری پرایتوری ایلیریکوم (رنگ سبز تیره) که به امپراتوری روم شرقی واگذار شدند؛ فرمانداری پرایتوری ایتالیا و آفریقا (رنگ زرد) و فرمانداری پرایتوری گالیا (رنگ قرمز) که به امپراتوری روم غربی واگذار شدند. در این میان فرمانداری ایلیریکوم که متعلق به امپراتوری روم شرقی بود، مورد ادعای روم غربی بود و همین سرچشمه اختلافات دو امپراتوری شد.
اولین امپراتور روم‌غربی، فلاویوس هونوریوس بر روی یک دولوحی در سال ۴۰۲ میلادی
فلاویوس استیلیکو (راست) بر روی یک دو لوحی، مونتزا، ایتالیا
یک سولیدوس که کنستانتین سوم را به‌تصویر می‌کشد. پس از ترور استیلیکو، هونوریوس در سال ۴۰۸ او را به‌عنوان امپراتور همکار خود برگزید.
سکه‌ای نشانگر کنستانس دوم که توسط پدرش کنستانتین سوم در سال ۴۰۹ به امپراتوری مشترک با او رسید
نقشه هیسپانیا در سال ۴۱۱ که وندال‌های سیلینگ در شمال‌غربی و وندال‌های هاسدینگ در جنوب آن سکنی دارند، قسمت سبز رنگِ هاشورنخورده نیز تحت سیطره رومیان و البته ماکسیموسِ غاصب باقی‌مانده بود
سکه‌ای منقوش به پریسکوس آتالوس غاصب، که در ۴۱۰ توسط آلاریک به امپراتوری رسیده و سپس توسط او خلع شد؛ وی بعداً در ۴۱۵–۴۱۴ دیگر بار در برابر هونوریوس خود را امپراتور نامید
نگاره‌ای از غارت رم توسط ویزیگوت‌های آلاریک در ۴۱۰
امپراتوری روم غربی در سال ۴۱۰:  نواحی تحت کنترل هونوریوس
  نواحی تحت کنترل کنستانتین سوم (غاصب)
  وندال‌های هاسدینگ
  فرانک‌ها، آلامان‌ها، بورگوندی‌ها
  نواحی شورشی بریتانیا و آرموریکا
  وندال‌های سیلینگ و سوئبی‌ها
  الانان‌ها
  نواحی تحت کنترل ماکسیموس
  ویزیگوت‌ها
سکه منقوش به یووینوس، غاصب مقام امپراتوری که در ۴۱۳ از آتولف شکست خورد و سرش برای هونوریوس فرستاده شد
سکه منقوش به کنستانتیوس سوم که در ۴۲۱ تنها برای هفت ماه با هونوریوس به امپراتوری مشترک رسید
امپراتوری روم غربی در سال ۴۲۱:  نواحی تحت کنترل هونوریوس
  وندال‌ها و الانان‌ها در بائتیکا
  فرانک‌ها، آلامان‌ها، بورگوندی‌ها
  نواحی شورشی بریتانیا
  سوئبی‌ها در گالیسیا
  ویزیگوت‌ها که در آکوئیتانیا مستقر شده‌اند
یک مدالیون با اصالت اسکندریه‌ای که البته پنداشته می‌شود نمایانگر والنتینیانوس سوم، مادرش گالا پلاکیدیا و خواهرش یوستا گراتا هونوریا را نشان می‌دهد
مراحل مهاجرت وندال‌ها از ۴۰۰ تا ۴۳۵
امپراتوری روم غربی (زرد) و امپراتوری هون در سال ۴۵۰
امپراتوری روم غربی در سال ۴۵۲:  نواحی تحت کنترل والنتینیانوس سوم
  نواحی تهدید شده بر اثر شورش‌های داخلی بیگادی
  نواحی از دست رفته به‌خاطر یورش وندال‌ها و الانان‌ها
  نواحی تهدید شده توسط فرانک‌ها، آلامان‌ها، بورگوندی‌ها
  نواحی از دست‌رفته بر اثر شورش‌های داخلی
  نواحی از دست‌رفته به‌خاطر سوئبی‌ها
  نواحی تهدید شده توسط موروها
  نواحی تهدید شده توسط ویزیگوت‌ها  نواحی از دست‌رفته به‌خاطر تصرف هون‌ها (پانونیا)باید توجه داشت بخش‌هایی از ایتالیا و گالیا که هنوز در کنترل حکومت مرکزی راونا بودند به‌سبب یورش هون‌های آتیلا ویران شده و دیگر در حد و اندازه‌ای نبودند که به میزان گذشته مالیات پرداخت کنند و همین امر جداً موجب شد درآمدهای مالیاتی امپراتوری غربی به حداقل خود برسد
یک حمله از سوی هون‌ها
یک نقشه تاریخی که یورش هون‌ها به گالیا در ۴۵۱ میلادی و نبرد شالون را توصیف می‌کند. در این نقشه مسیر حرکت هون‌ها به رنگ سبز و حرکت رومیان، ویزیگوت‌ها و متحدین به رنگ قرمز نشان داده شده‌است. در بالای سمت چپ نقشه «Sacheggiate» به معنای شهرهای غارت‌شده و «Minacciate» به‌معنای شهرهایی است که صرفاً تهدید شده‌اند
فرسکویی از ملاقات میان لئون یکم کبیر و آتیلا محصول ۱۵۱۴ در واتیکان. این فرسکو در دوران تصدی مقام پاپی توسط لئون دهم تکمیل شد. بر طبق افسانه‌ها، حضور اعجازآمیز پطرس و پولس رسول که مسلح به شمشیر بودند (دو فرد در حال پرواز در تصویر) در طول ملاقات پاپ لئون و آتیلا در ۴۵۲، آتیلا را به عقب‌نشینی واداشت و دست به غارت روم نزد
امپراتوری روم غربی در زمان مایوریانوس. توجه شود که ایلیریکوم اسماً تحت سیطره روم بود امّا قدرت حقیقی در دستان فرماندار آن آقای مارسلینوس بود. همچنین گالیا و بخشی از هیسپانیا در ابتدای زمامداری مایوریانوس خارج از حیطه قدرت او بودند چرا که توسط ویزیگوت‌ها و بورگوندی‌ها اشغال شده‌بودند. خط زردی که گالیا و هیسپانیا را درمی‌نوردد همان پیشروی امپراتور مایوریانوس است که دیده می‌شود آرل (در نقشه با نام Arelate) و سپس لیون (در نقشه با نام Lugdunum) را متصرف شده و تا Caesaraugusta پیش می‌رود و سپس مابقی راه را به ژنرال‌هایش نپوتیانوس و سونیریک وامی‌گذارد (خط چین زرد) و خود عازم Portus Illicitanus می‌شود تا با ناوگانش به آفریقا حمله کند؛ امّا خائنان در آنجا ناوگان را آتش می‌زنند.
نواحی تحت کنترل سیگاریوس ــ پسر و جانشین اگیدیوس ــ در بخشی از گالیا
نقشه تسخیر امپراتوری روم غربی