جنگ صلیبی کاتاری
لشکرکشی‌ها > پیروزی‌های اولیه > تولوز

| سال‌شمار جنگ صلیبی کاتاری | سال‌شمار جنگ صلیبی کاتاری |
| --- | --- |
رویدادهای جنگ صلیبی کاتاری: رویدادهای جنگ صلیبی کاتاری
نیمه ابتدایی قرن ۱۲ میلادی: گسترش کاتارها مناطق شهری اروپای غربی.
۱۱۷۶: بدعت‌گذار خواندن کاتار در شورای محلی کلیسای کاتولیک آلبی.
۱۱۷۹: تأیید حکم شورای محلی کلیسای کاتولیک آلبی در رابطه با بدعت کاتارها توسط سومین شورای لاتران.
۱۱۹۸: اعزام نخستین گروه از نمایندگان کلیسای رم به لانگداک به دستور اینوسنت سوم.
۱۲۰۴: شکست تلاش‌های پاپ اینوسنت برای آغاز جنگ صلیبی علیه کاتارها.
۱۲۰۷: تکفیر ریمون ششم، کنت تولوز به دلایل عدم همکاری با پاپ.
۱۴ ژانویه ۱۲۰۸: به قتل رسیدن نمایندهٔ ارشد و تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو.
۱۲۰۹: اعلان جنگ صلیبی کاتاری توسط اینوسنت سوم. ۲۲ ژوئیه: تسخیر و کشتار بزیه. ۱۵ اوت: تسخیر کارکاسون.
۱۲۱۰: ۲۲ ژوئیه: تسخیر مینور. نوامبر: تسخیر ترمز. مارس: تسلیم‌شدن کاباره. ۳ مه: تسخیر لاور. اواخر مه: نخستین محاصره تولوز.
۱۲۱۳: ۱۵ ژانویه: برگزاری شورا بنا به پیشنهاد پدروی دوم آراگون. ۲۱ مه: تهدید پدرو توسط پاپ برای عدم دخالت در جنگ. ۱۲ سپتامبر: شکست نیروهای ائتلاف ریمون و پدرو در نبرد موره و کشته‌شدن پدرو در حین نبرد.
۱۲۱۴: فرار ریمون ششم و پسرش، ریمون هفتم، به انگلستان. نوامبر: تسخیر پریگورد، دوم، مونفورت و کاستلنو.
۱۲۱۵: ژانویه تا مارس: تسخیر تولوز. ۱۹ آوریل: تأیید کنترل صلیبیون و شخص سیمون دو مونتفورت بر منطقه توسط چهارمین شورای لاتران.
۱۲۱۶: آوریل: بازگشت ریمون و پسرش به لانگداک و تسخیر بوکر. ۱۶ ژوئیه: مرگ پاپ اینوسنت سوم.
۱۲۱۷: ۱۲ سپتامبر: محاصره و تسخیر تولوز توسط ریمون ششم
۱۲۱۸: اعلان جنگ صلیبی جدید علیه کاتارها توسط پاپ هونوریوس سوم. ۲۵ یا ۲۹ ژوئن: کشته‌شدن سیمون دو مونتفورت طی محاصره تولوز
۱۲۱۹: مه: حرکت لوئی، پسر پادشاه فرانسه، به سمت تولوز. ژوئن: تسخیر مارماند توسط لوئی و آغاز محاصره تولوز.
۱۲۲۱ تا ۱۲۲۲: بازپس‌گیری اراضی توسط ریمون ششم و پسرش. ۱ اوت: مرگ ریمون ششم و جانشین‌شدن ریمون هفتم.
۱۲۲۳: ۱۴ ژوئیه: مرگ فیلیپ دوم و جانشینی لوئی هشتم.
۱۲۲۵: نوامبر: شورای بروژ و تکفیر ریمون هفتم و آغاز موج جدید جنگ صلیبی علیه کاتارها.
۱۲۲۶: ژوئن: آغاز حرکت لوئی هشتم به سمت جنوب و فتح شهرهای بزیه، کارکاسون، بوکر و مارسی. ۸ نوامبر: مرگ ناگهانی لوئی هشتم. و ادامه جنگ صلیبی به رهبری هومبرت پنجم بوژو.
۱۲۲۷ تا ۱۲۲۸: فتح لبسد و وریلس  و آغاز محاصره مجدد تولوز.
۱۲۲۹: امضای معاهده پاریس و پذیرفتن شروط پادشاهی فرانسه توسط ریمون هفتم. پایان جنگ صلیبی کاتاری در لانگداک.
۱۲۳۴: آغاز دادگاه تفتیش عقاید به دستور پاپ گریگوری نهم.
مقالهٔ اصلی: نبرد موره
برای مقابله با صلیبیون، کاتارها رو به پدروی دوم آراگون آوردند و از وی درخواست کمک کردند. پدروی دوم در سال ۱۲۰۴ توسط اینوسنت سوم به‌عنوان پادشاه تاج‌گذاری کرده بود؛ وی با موروها در اسپانیا جنگیده بود و در نبرد لاس ناواس دتلوسا شرکت جسته بود. با این حال خواهرش النور با ریمون چهارم ازدواج کرده بود که این امر متضمن اتحاد میان آنها بود. پدرو با استفاده از پیروزی‌هایش در جنوب علیه مورها، همچنین اعزام‌کردن نمایندگانی به رم، درصدد بود تا پاپ متقاعد سازد که جنگ صلیبی را متوقف کند. اینوسنت به پدرو اعتماد داشت و امیدوار بود جنگ صلیبی کاتاری را به زودی به پایان برساند تا جنگ صلیبی جدیدی در اراضی مقدس آغاز کند. از آنجایی که کاتارها شکست‌های زیادی را متحمل شده بودند و حذف اسقف‌هایی که نسبت به بدعت‌گذاران بسیار آسان‌گیر بودند، وی معتقد بود که زمان صلح در لانگداک فرارسیده است. در ۱۵ ژانویه ۱۲۱۳، اینوسنت نامه‌ای به نماینده‌اش و اسقف تازه منصوب‌شده ناربون، ارنو امالریک، و سیمون مونتفورت نوشت. وی سیمون را برای حملاتش به مسیحیان سرزنش کرد و دستور داد سرزمین‌هایی که تصرف کرده بود بازگرداند. همچنین، اینوسنت تمامی امتیازهای صلیبیون را لغو کرد و به سیمون دستور داد که او و نمایندگانش شورایی را برپا و به صحبت‌ها و نظرات پدرو گوش دهند و نتیجه را به وی گزارش دهند. پدرو با این استدلال که ریمون تولوز آماده توبه است، از شورا درخواست کرد تا زمین‌های ریمون را به وی بازگرداند. اگر این شرایط از نظر شورا قابل قبول نیست، قلمرو ریمون را به پسرش واگذار کنند و خود او نیز به جنگ صلیبی در شرق عازم شود. شورا نظرات و توصیه‌های پدرو را رد و از تبرئه و عفو ریمون امتناع کرد و اصرار داشت که اراضی که پدرو معتقد است به کنت تولوز بازگردانده شوند، هنوز تحت تأثیر کاتاریسم است.
پدرو با تصمیم شورا مخالفت کرد و از آنجایی که نگران قدرت رو به فزونی سیمون مونتفورت بود، تصمیم گرفت به کمک ریمون برود. تاج آراگون، تحت رهبری پدروی دوم با کنت‌نشین تولوز و دیگر مخالفان سیمون متحد شد. پس از شنیدن اخبار شورا و درخواست سیمون از پاپ برای تکفیر پدرو و آغاز مجدد جنگ صلیبی، پاپ مضطرب و آشفته شد. وی در ۲۱ مه طی نامه‌ای به پدرو، او را برای دادن اطلاعات اشتباه به وی سرزنش کرد و به پادشاه آراگون هشدار داد که در مقابل صلیبیون قرار نگیرد. در نهایت پاپ، پدرو را تهدید به تکفیر کرد. نیروهای ائتلاف پدرو و ریمون با نیروهای سیمون در ۱۲ سپتامبر در نبرد موره درگیر شدند. تعداد نیروهای صلیبی بیشتر از نیروهای ائتلاف بود. پدرو و سیمون، هردو نیروهای خود را در سه ردیف سازماندهی کردند. اولین خطوط صلیبیون عقب رانده شد اما سیمون توانست حمله‌ای از جناحین به سواره نظام نیروهای ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین‌خورد و کشته شد. نیروهای ائتلاف با شنیدن خبر مرگ پدرو با سردرگمی عقب‌نشینی کردند. عقب‌نشینی نیروهای ائتلاف این فرصت را به سیمون داد که بخش‌های شمالی تولوز را فتح کند.
این حادثه ضربهٔ سنگینی به ائتلاف بود و در سال ۱۲۱۴ شرایط حتی بدتر و وخیم‌تر شد. در حالی که صلیبیون در حال پیشروی بودند، ریمون و پسرش (ریمون هفتم) مجبور شدند به انگلستان فرار کنند. در نوامبر، سیمون مونتفورت وارد شهر پریگورد شد و به راحتی قلعه‌های دوم و قلعه مونفورت را فتح کرد؛ وی همچنین کاستلنو را اشغال کرد و استحکامات آن را تخریب کرد. در سال ۱۲۱۵ کاستلنو بار دیگر توسط سیمون تصرف شد، و صلیبیون وارد تولوز شدند. بدین ترتیب تولوز سقوط کرد و اهالی آن مجبور به پرداخت ۳۰ هزار مارک به‌عنوان غرامت شدند. تولوز نیز به سیمون مونتفورت اهدا شد. چهارمین شورای لاتران در سال ۱۲۱۵ نیز با اعلان رسمی، کنترل صلیبیون بر منطقه را رسماً تأیید کرد. این شورا همچنین اعلام کرد که سرزمین‌های ریمون ششم که توسط صلیبیون تصرف شده بود، تحت کنترل سیمون مونتفورت و سرزمین‌هایی که فتح نشده بودند، تا زمان رسیدن ریمون هفتم به سن قانونی تحت کنترل و حفاظت کلیسا قرار می‌گرفت. در نهایت این شورا مسیحیان را برای جنگ صلیبی جدید در اراضی مقدس فراخواند. با وقوع جنگ صلیبی پنجم، سیمون بخش اعظمی از نیروهای خود را از دست داد و مجبور شد از نیروهای مزدور استفاده کند.