stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هاکوب هاکوبیان (نقاش)

| هاکوب هاکوبیان | هاکوب هاکوبیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۲۳ اسکندریه، پادشاهی مصر
درگذشت: ۹ مارس ۲۰۱۳ (۸۹ سال) ایروان، ارمنستان
شناخته‌شده برای: نقاشی
جوایز:       شهروند افتخاری ایروان
هاکوب هاکوبیان (ارمنی: Հակոբ Հակոբյան؛ ۱۶ مهٔ ۱۹۲۳ – ۹ مارس ۲۰۱۳) یک نقاش مدرن اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

هاکوبیان در مصر به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی خویش را در مدرسه ارمنی ملکونیان در قبرس گذراند. وی همچنین در زمان اقامت در پاریس در استودیویی نقاش برجسته فرانسوی "Andre L’Hote" تحصیل نمود. وی دیرتر در انستیتو هنرهای زیبا در قاهره حضور یافت و سپس برای حضور در "Académie de la Grande Chaumière" پاریس به وی بورسیه تحصیلی اعطا شد. وی در سال ۱۹۶۲ به قصد سکونت در جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی به اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی مهاجرت نمود. هاکوبیان چندین نمایشگاه در ایروان، مسکو و سایر شهرها برگزار نمود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس شده‌است. عنوان افتخاری جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی به وی اعطا گردید. هاکوبیان در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
هجابندی

هجابندی، تقطیع هجایی، تقسیم هجایی یا واجبری بخش کردن یک واژه به هجاهای آن است؛ چه در گفتار و چه در نوشتار یا اشاره.
کاملاک

| کاملاک Камлак | کاملاک Камлак |
| --- | --- |
روستا: روستا
Village of Kamlak: Village of Kamlak
کاملاکنمایش نقشه Altai Republicکاملاکنمایش نقشه روسیه: کاملاکنمایش نقشه Altai Republicکاملاکنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۱°۳۷′ شمالی ۸۵°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۶۱۷°شمالی ۸۵٫۶۶۷°شرقی﻿ / 51.617; 85.667: مختصات: ۵۱°۳۷′ شمالی ۸۵°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۶۱۷°شمالی ۸۵٫۶۶۷°شرقی﻿ / 51.617; 85.667
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: جمهوری آلتای
شهر: شهرستان شبالینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
کاملاک (به لاتین: Kamlak) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
ناصرالدین پروین

ناصرالدین پروین (زادهٔ ۱۳۲۴ در تهران) پژوهشگر تاریخ و فرهنگ معاصر و روزنامه‌نگاری ایرانی است.
زندگی

پروین دانش‌آموختهٔ رشته روزنامه‌نگاری دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران است (رشته یی که چندی بعد حذف شد).
پروین در سالهای دانشجویی لیسانس که به سال 1349 خ خاتمه یافت، رییس روابط عمومی کشتیرانی ملی آریا (کشتیرانی جمهوری اسلامی بعدی) و همکار تلویزیون ملی ایران بود. پس از فارغ‌التحصیلی، به استخدام سازمان تلویزیون ملی (که بعدها رادیو هم بدان افزوده شد) درآمد و سمتهای مختلفی همچون سردبیری اخبار داخلی و مسئولیت رادیو تلویزیون خراسان را برعهده داشت. سرانجام، عضو هیئت علمی مدرسه عالی رادیو تلویزیون و سینما (دانشکده صدا و سیمای بعدی) شد و به تدریس (جامعه شناسی ارتباطی، خبر تلویزیونی، تاریخ فرهنگ ایران) پرداخت.
پروین، چهار سال پیش از انقلاب ایران، به قصد ادامه تحصیل به پاریس رفت و در آن جا دکترای علوم ارتباطی (Sciences de l’information et de la communication) را از دانشگاه پاریس ۲ و مدرک مشابهی در زمینه جامعه شناسی سیاسی از دانشگاه پاریس ۱۰ گرفت. رساله علوم ارتباطی وی، درباره «پیشینه روزنامه نگاری نوشتارهای در بیرون از ایران» بود. پس از انقلاب، با وجود تعطیلی دانشگاه‌ها، در مدرسه عالی رادیو تلویزیون (دانشکده صدا و سیمای بعدی) فعال بود و تدریس می‌کرد؛ اما افزایش موج پاک سازیهای کادرهای قدیمی، از این شغل نیز محروم گشت. اندکی بعد، به ژنو (سوییس) رفت و در آن جا با یاری مالی یکی از بستگانش «بنیاد فرهنگی محوی» را که نخستین بنیاد برونمرزی ایرانیان مقیم خارج بود تأسیس کرد که پس از 14 سال به انگیزه دشواریهای مالی تعطیل شد. از کارهای عمده او در این موسسه، برگزاری هزارمین سال سرایش شاهنامه در دانشگاه کلن و هشتصدمین زادسال نظامی گنجه یی در دانشگاه لندن بود.
پس از تعطیل بنیاد یاد شده، وی همکاری‌هایش را با دانشگاه‌های سوییس روماند و همچنین آرشیو کانتون وُ (Vaud) افزایش داد. در همه این سالها، پژوهش دامنه دارش درباره تاریخ روزنامه نگاری فارسی ادامه داشت و برای دستیابی به اصل روزنامه‌ها و مدارک جنبی، به سراسر ایران، افغانستان، هندوستان، پاکستان، روسیه، تاجیکستان، ازبکستان، ترکمنستان، جمهوری آذربایجان، ترکیه، عراق، فرانسه، بریتانیا، آلمان و ایالات متحده آمریکا سفرکرد. این سفرها و هزینه‌ها را جز مبلغ یکهزار فرانک سوییس، از حقوق ماهانه خود تأمین کرده و از هیچ موسسه یا بنیادی یاری مالی نگرفته است.
پروین در مسیر پژوهش خود، با دایرة المعارف ها و نشریه‌های علمی داخل ایران و بیرون از کشور نیز همکاریهای گسترده داشته است.
نوشته‌ها

(جز سروده‌ها، پاسخ‌ها و اظهار نظرها، رساله‌های چاپ نشده دانشگاهی، متن سخنرانی‌ها، مصاحبه‌ها و اثرهای چاپ نشده دیگر... به کتابهای در دست انتشار اشاره خواهد شد)
نوشته‌ها > اثرهای مستقل چاپی

- تاریخ روزنامه نگاری ایرانیان و دیگر پارسی نویسان. تهران، مرکز نشردانشگاهی، ج 1: 1377، ج 2: 1379(تجدید نظر این دوجلدو بقیه در دست انتشار است).
- نگاهی به ایرانیان و دیگر اقوام آسیایی شوروی، پاریس 1983(با نام: ن. پورنظام خراسانی).
- مجله یی فرهنگی- سیاسی با عنوان رهنمود که امتیاز و سردبیری وی به سال 1380 در تهران به چاپ می‌رسید.
- نصرت الدوله و میلسپو؛ پایان مأموریت آمریکاییها در ایران (مجموعه اسناد نصرت الدوله فیروز). تهران، اساطیر، 1381
- جمال زاده: خاطره، برداشت. اسناد، تهران، جهان کتاب، 1394
- من از دیرباز ایرانیم، تهران، سمرقند، 1394
- دلمشغولی های بهار، تهران، انتشارات جهان کتاب، 1396
- سیرت فروغی، تهران، ماهریس، 1397
- تاریخچه تحلیلی روزنامه نگاری فارسی در کشورهای عربی زبان و اقلیم کردستان (روزنامه، مجله، برنامه رادیویی)، تهران، ندای تاریخ، 1397
- آسیای میانه؛ تحول سیاسی- فرهنگی و روزنامه نگاری به زبان فارسی (1320-1289 خورشیدی)، تهران، انتشارات شیرازه کتاب ما، 1398
- پرسه در تاریخ روزنامه نگاری، تهران، ماهریس، 1398
- پژوهش‌های آرشیوی Nassereddin PARVIN برای آرشیو کانتون و (سوییس)
Archives Cantonales Vaudoises :
1988 : Police des Etrangers (Entre deux guerres) & Service de l’agriculture
2000 : Parti Libéral vaudois : Répertoire sommaire (1890-1999)
در انتظار چاپ: تاریخ روزنامه نگاری در قلمرو زبان فارسی (5 جلد)؛
تاریخچه تصویر خبری
نوشته‌ها > مقاله در یاد نامه‌ها، همایش‌ها و مقاله نامه‌ها

-        بهار و روزنامه نگاری زمانه او. بهار، پنجاه سال بعد، به کوشش علی میرانصاری، تهران، موسسه تحقیقات و علوم انسانی، 1383، صص 17-63
-        کتابفروشی، روزنامه نگاری، روزنامه فروشی. کتابفروشی به خواستاری ایرج افشار با همکاری عبدالحسین آذرنگ و دیگران، تهران، شهاب ثاقب، 1383، صص 179-192
-        پیش از باباشمل. گزیده‌ای از هفته نامه باباشمل، رشت، سمرقند، 1384
-        چند خاطره از آن دانشی مرد فروتن. ارج نامه ذبیح الله صفا، به کوشش سید علی آل داود، تهران، مرکز پژوهشی میراث مکتوب، 1389، صص 81-86
-        تاریخچه تحلیلی روزنامه نگاری فارسی در سرزمین عراق. مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی میراث مشترک ایران و عراق، قم، 1393
-        تأدیب الرجال پاسخ به تأیب النسوان زن ستیز. گلزار خاموش، تهران، نشر رسانش، 1379، صص 171- 174
-        در جست و جوی پیوندهایی با کرمان و کرمانیان. شاعر تاریخ نگار [یادنامه باستانی پاریزی]، تهران، علم، 1394
-        روزنامه نگاری فارسی. تاریخ جامع ایران، تهران، مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، 1394
نوشته‌ها > دانشنامه‌های فارسی

دانشنامه جهان اسلام
حفظ الصحه، دانش (دو مقاله)، سخن.
دانشنامه زبان و ادب فارسی
روزنامه نگاری [درقلمرو زبان فارسی]، صوراسرافیل، قانون (دو مقاله)، کاظم زاده ایرانشهر، نوبهار.
دانشنامه زبان و ا دب فارسی در شبه قاره
روزنامه‌های فارسی در شبه قاره، زبدة الاخبار، شمس الاخبار.
دانشنامه مطبوعات
اطلاعات (روزنامه و موسسه)، انقلاب اسلامی (روزنامه)، اکو دو پرس
دایرة المعارف بزرگ اسلامی
انجمن اصفهان، تبریز (روزنامه نگاری)، چنته پابرهنه، حبل المتین، حشرات الارض، حکمت، حیات، دارالامان، سیر روزنامه نگاری در ایران.
فرهنگ آثار
رستخیز (بغداد و کرمانشاه)؛ رعد، روزگار نو؛ روزنامه دولت علیه ایران؛ روزنامه رسمی دولت ایران؛ روزنامه ملت سنیه ایران؛ روشنفکر؛ ره آورد؛ رهبر دانش (چاپ سمرقند)؛ ریاضیات عالی؛ زبان آزاد؛ زبان زنان؛ ژاندارمری؛ ژورنال دو تهران, سالنامه ایران؛ سالنامه کابل؛ سالنامه کشور ایران؛ ستاره ایران؛ ستاره سرخ (آلمان)؛ سخن؛ سراج الاخبار (کابل)؛ سروش (اسلامبول)؛ سیاست؛ سیاست اسلامی؛ شرافت (عامیانه نویس)؛ شرف و شرافت، شرق و برق؛ شمس (اسلامبول)؛ شعله انقلاب (سمرقند)؛ شفق سرخ؛ شکوفه؛ صدف؛ صنایع آلمان و شرق (برلین)؛ صوراسرافیل (تهران و سوییس)؛ صنایع آلمان و شرق؛ عالم نسوان؛ علم و هنر؛ فردوسی؛ فرهنگ و زندگی؛ قانون (لندن و تهران).
نوشته‌ها > Encyclopædia Iranica

ĀŠOFTA; AṢR-E ENQELĀB; AṢR-E JADĪD; ĀTAŠ Journal  ; ĀZĀDĪ ; ĀZĀDĪSTĀN ; ĀŽANG ; ĀẔARBĀYJĀN JOURNAL ; ĀŽĪR ; BĀMDĀD-E ROWŠAN ; BĀḴTAR (2) ; BARRASĪHĀ-YE TĀRĪḴĪ  ; BEŠĀRAT ; BĪDĀR  ; BĪDĀRĪ  ; BE SŪ-YE ĀYANDA ; BĀMDĀD ; BĀMŠĀD newspaper  ; BALADĪYA ; BĪṬARAF ; ČEHRANEMĀ ; DABESTAN ; DĀD ; DĀNEŠ ; DĀNEŠKADA ; DĀNEŠKADA-YE EṢFAHĀN  ; DAʿWAT-E ESLĀMĪ ; DĀRYĀ ; DEŽ ; DĪN WA’L-ḤAYĀT, AL- ; DOḴTARĀN-E ĪRĀN ; DONYĀ ; DORRAT AL-NAJAF ; DŪRNEMĀ-YE ĪRĀN ; EBLĀḠ  ; EGYPT xi. Persian Journalism in Egypt ; EḤTĪĀJ ; ELM O HONAR  ; ENQELĀB-E ESLĀMĪ NEWSPAPER ; EQDĀM ; ERFAN ; ERFĀN (2) ; ERŠĀD ; ERŠĀD AL-NESWĀN ; ESLAMIA ; EṢLĀḤ ; ESTAḴR NEWSPAPER ; ESTEQLĀL ; ESTEQLĀL-e ĪRĀN ; ETTEFĀQ ; ETTEFĀQ-E ESLĀM ; ETTEFĀQ-E KĀRGARĀN ; ETTEḤĀD ;  EṬṬELĀʿ ; EṬṬELĀʿĀT ; FELĀḤAT-E MOẒAFFARĪ ; FARHANG ; FARHANG O ZENDAGĪ ; FARHANG-E ĪRĀN-ZAMĪN ; FĀRS NEWSPAPER ; FARYĀD ; FERDOWSĪ MAGAZINE  ; GOLESTĀN ; GAHĪZ ; GANJAʾĪ, REŻĀ  ; GANJĪNA-YE FONŪN  ; GĪLĀN NEWSPAPERS ; GITI ; GOL-E ZARD ; GOLŠAN ; GOWHAR ; ḤABIB AL-ESLĀM ; ḤABL AL-MATIN ; ḤĀJI BĀBĀ ; ḤEFẒ AL-ṢEḤḤA ; ḤEKMAT ; ḤAQIQAT  ; HONAR O MARDOM ; ḤOQUQ ; ḤOQUQ-E EMRUZ ; HUḴT ; HUR ; JAHĀN-E ZANĀN ; JĀVID, ʿABD-AL-AḤMAD ; IRĀN newspapers ; IRĀN/LA REVUE IRAN ; IRĀN-E JAVĀN ; IRAN-E KABIR ; IRĀN-E MĀ ; IRĀN-E NOW ; IRAQ xiii. PERSIAN NEWSPAPERS IN IRAQ: 1909-22 ; MAJALLA-ye JAMʿIYAT-e NESWĀN-e WAṬANḴᵛĀH-e IRĀN ; MAJALLA-ye RASMI-e ṮABT ; MARD-E ĀZĀD ; NĀMA-YE BĀNOVĀN ; NĀMA-YE BANOVAN-E IRĀN ;  NASIM-e ŠEMĀL ; NEDĀY-E ESLĀM ; PEYMĀN ; PEYK-E SAʿĀDAT-E NESWĀN ; OḴOWWAT ; QOŠUN ; RAʿD ; RĀHNEMĀ-YE ZENDAGI  ; RASTḴIZ ; RUZ-NĀMA-YE RASMI-E DAWLAT-E IRĀN ; SINEMĀ WA NEMĀYEŠĀT ; ṢADĀ-YE EṢFAHĀN ; ŠARQ ; ŠAFAQ ; TAJADDOD , TAʿLIM O TARBIAT ; ZABĀN-E ZANĀN ; ZĀYANDARUD
نوشته‌ها > در مجله بخارا

تاریخ مطبوعات: روزنامهٔ اصلاح و ستیز با خودکامگی
پنج مقوله
روزنامه‌های مشروطه دوم و کاربرد ترکی آذری
تاریخ مطبوعات: یکصدمین سال انتشار سراج الأخبار / روزنامه پیشتاز افغانستان
گذشته ها: ابزارهایی تبلیغاتی فارسی زبان گوبلز رایو برلین و مجله جهان نو
تاریخ مطبوعات: «درآمدهای جنبی» روزنامه نگاران قدیم
باز هم دربارهٔ ستاره سرخ
بخش فارسی روزنامه لواءالاسلام برلین، 1299 - 1301
روزنامه‌های دوقلو
سخنی دربارهٔ ایرج و دست نوشته ای از او (به بهانهٔ انتشار کتاب سیری در زندگی و آثار ایرج میرزا)
ز شیر شرزه می ناید غزالی (در ستایش استاد دکتر جلال خالقی مطلق)
نوشته‌ها > مجله ایرانشناسی

چهار یادداشت دربارهٔ استاد نازنینمان ذبیح الله صفا، ایرج میرزا، کتاب سیروس غنی، و رسالهٔ دکترای مهرانگیز دولتشاهی
سرگذشت نسیم شمال
نقد و بررسی کتاب: هشتاد کیلومتری جمهوری در کشور شاهنشاهی (یک جمهوری مستعجل در کردستان نوشتهٔ محمد رضا خوبروی پاک)
روزنامه مقدس حبل المتین
اختر اسلامبول
دربارهٔ کاربرد زبان محاوره در روزنامه‌ها و معرفی روزنامه شرافت
جمالزاده روزنامه نگار
نوشته‌ها > مجله کلک

روزنامه نگاری و صدرالشعرایی ایرج میرزا
یاد و یادبود: بابا در این آخریها (در رثای مهندس رضا گنجه ایی مدیر مجله بابا شمال)
نوشته‌ها > سایر مجله‌ها

علوم و ادبیات: از «دده قورقود» مجهول الهویه تا «گلستان ارم» عباسقلی باکویی
اگر چنگیز خناق می گرفت و ناصرالدین شاه حرف والده را گوش نمی کرد...و 4 مقاله دیگر
دو یادداشت دربارهٔ بیرونی و فرخی
اخبارات، روزنامه‌های دستنویس فارسی هند
پاتریشیا مک‌کیلوپ

پاتریشیا مک‌کیلوپ (انگلیسی: Patricia McKillop؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۶) بازیکن هاکی روی چمن اهل زیمبابوه بود.
وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن زنان زیمبابوه به مدال طلا بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
بنزیدین

| بنزیدین | بنزیدین |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک44'-diaminobiphenyl: نام‌گذاری آیوپاک44'-diaminobiphenyl
دیگر نام‌هاBenzidine di-phenylamine diphenylamine: دیگر نام‌هاBenzidine di-phenylamine diphenylamine
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 92-87-5 Y
پاب‌کم: 7111
کم‌اسپایدر: 6844 Y
KEGG: C16444 Y
ChEMBL: CHEMBL15901 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES c2c(c1ccc(N)cc1)ccc(N)c2 :  SMILES c2c(c1ccc(N)cc1)ccc(N)c2 
 InChI InChI=1S/C12H12N2/c13-11-5-1-9(2-6-11)10-3-7-12(14)8-4-10/h1-8H,13-14H2 Y Key: HFACYLZERDEVSX-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C12H12N2/c13-11-5-1-9(2-6-11)10-3-7-12(14)8-4-10/h1-8H,13-14H2 Key: HFACYLZERDEVSX-UHFFFAOYAX :  InChI InChI=1S/C12H12N2/c13-11-5-1-9(2-6-11)10-3-7-12(14)8-4-10/h1-8H,13-14H2 Y Key: HFACYLZERDEVSX-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C12H12N2/c13-11-5-1-9(2-6-11)10-3-7-12(14)8-4-10/h1-8H,13-14H2 Key: HFACYLZERDEVSX-UHFFFAOYAX 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C12H12N2
جرم مولی: 184.24 g/mol
شکل ظاهری: white solid
دمای ذوب: 122-125 °C  
انحلال‌پذیری در آب: 0.94 g/100 mL at 100 °C
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
ترکیبات مرتبط: biphenyl
خطرات: خطرات
خطرات اصلی: carcinogenic
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
بنزیدین (به انگلیسی: Benzidine) با فرمول شیمیایی C۱۲H۱۲N۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۱۱۱ است. که جرم مولی آن ۱۸۴٫۲۴ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
کاروانسرای آجری انجیره

| کاروانسرای آجری انجیره | کاروانسرای آجری انجیره |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای آجری انجیره
کشور: ایران
استان: استان یزد
شهرستان: شهرستان اردکان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروانسرا
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۲۸۱۲
  کاروانسرای آجری انجیره  روی نقشه ایران ۳۲°۰۹′۱۲″شمالی ۵۴°۲۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۱۵۳۲۹۳۲°شمالی ۵۴٫۴۷۶۹۴۶°شرقی﻿ / 32.1532932; 54.476946   :   کاروانسرای آجری انجیره  روی نقشه ایران ۳۲°۰۹′۱۲″شمالی ۵۴°۲۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۱۵۳۲۹۳۲°شمالی ۵۴٫۴۷۶۹۴۶°شرقی﻿ / 32.1532932; 54.476946   
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: آسیا و اقیانوسیه، ایران
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii)
شمارهٔ ثبت: ۱۶۶۸
تاریخ ثبت: ۲۰۲۳ (طی نشست ۴۵)
کاروانسرای آجری انجیره مربوط به دوره قاجار است که شهرستان اردکان، در بیابان انجیره، در مجاورت راه قدیمی یزد به ساغند و طبس، در فاصله تقریبی ۵۰۰ متر از کاروانسرای سنگی انجیره قرار گرفته‌است. این اثر با شمارهٔ ثبت ۳۲۸۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ویژگی‌ها

کاروانسرای آجری انجیره به صورت چهار ایوانه اجرا شده و در چهار طرف آن برج‌هایی با تزئینات آجری به چشم می‌خورد. این مجموعه شامل برج، قنات، راهروهای موازی در دو طرف کاروانسرا، آب‌انبار و … است. این بنای آجری از لحاظ معماری دارای پلان چهارضلعی منظم بوده که عمده مصالح به‌کار رفته در آن آجر است.
ثبت در فهرست میراث جهانی

در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ در جریان چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در ریاض، کاروانسرای آجری انجیره به‌همراه ۵۳ کاروانسرای تاریخی دیگر (جمعاً ۵۴ کاروانسرا در ۲۴ استان ایران) تحت عنوان کاروانسراهای ایرانی در فهرست میراث جهانی قرار گرفتند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین و هفتمین اثر جهانی کشور ایران شناخته می‌شود.
وحشت سفید (تایوان)

وحشت سفید(چینی سنتی: 白色恐怖; پین‌یین: Báisè Kǒngbù; Pe̍h-ōe-jī: Pe̍h-sek Khióng-pò͘)، به سرکوب سیاسی غیرنظامیان تایوانی تحت حکومت کومینتانگ (KMT) گفته‌می‌شود.  دوره ترور سفید با حکومت نظامی در تایوان در ۱۹ مه ۱۹۴۹ آغاز شد، که با مقررات موقت ۱۹۴۸ علیه شورش کمونیستی امکان پذیر شده‌بود و در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۲ با لغو ماده ۱۰۰ قانون جنایی که اجازه پیگرد قانونی فعالیت های «ضد دولتی» را می داد، به پایان رسید. مقررات موقت یک سال قبل در ۲۲ آوریل ۱۹۹۱ لغو شدند و حکومت نظامی در ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۷ لغو شده‌بود
معمولا حادثه ۲۲۸ سال ۱۹۴۷ را که در آن کی‌ام‌تی (KMT) در پاسخ به قیام مردمی حداقل ۱۸۰۰۰ غیرنظامی تایوانی را کشت و همچنین در زمان کوتاهی بسیاری از نخبگان سیاسی و فکری محلی را اعدام کرد را جزو دوره ترور سفید به حساب نمی‌آورند. این دو واقعه اغلب به دنبال هم مورد بحث قرار می گیرند، حادثه ۲۲۸ کاتالیزوری بود که کی‌ام‌تی (KMT) را برای شروع ترور سفید تحریک کرد.   حکومت نظامی دو بار در جریان حادثه ۲۲۸ اعلام و لغو شد.
پس از حادثه ۲۲۸، کی‌ام‌تی در طول مراحل پایانی جنگ داخلی چین در سال ۱۹۴۹ از سرزمین اصلی چین به تایوان عقب نشینی نمود. کی‌ام‌تی برای تحکیم حاکمیت خود در مناطق باقیمانده خود، تدابیر سرکوب سیاسی سختی را اعمال کرد که شامل وضع حکومت نظامی، اعدام مظنونان چپ یا کسانی بود که مشکوک به همدردی با کمونیست‌ها بودند.  افراد دیگری که هدف قرار گرفتند عبارتند از مردم محلی تایوانی و مردم بومی که در حادثه ۲۲۸ شرکت کردند، مانند اویونگو یاتایوگانا (Uyongʉ Yata'uyungana)، و کسانی که به دلیل انتقاد از دولت متهم به مخالفت شدند.
کی‌ام‌تی دادگاه‌هایی را برای افراد مخالف دولت با اتهام آنکه آنها به دنبال براندازی دولت هستند را برگزار می‌کرد.
تظاهرات دموکراسی‌خواه در این دوره مانند حادثه کائوسیونگ به شدت سرکوب شد. کی‌ام‌تی به عنوان یک دولت تک حزبی حکومت می کرد و وجود هر حزب سیاسی دیگر به شدت غیرقانونی شد. این امر منجر به عدم وجود انتخابات رقابتی شد. نامزدهای تانگوای تایید نشده ای که در انتخابات پیروز شده بودند، مانند هسو هسین لیانگ، به طور جعلی استیضاح شدند و بیشتر آن‌ها مجبور به تبعید شدند.  حتی چنین انتخابات محدودی با تقلب آشکار انتخاباتی، مانند آنچه در جریان حادثه ژونگلی رخ داد، خدشه دار شد.
ایدئولوژی، نظریه و الگوی حاکم بر سرکوب رژیم کی‌ام‌تی چیانگ جیه شی در سرزمین اصلی چین و متعاقباً در تایوان توسط برخی از دانشگاهیان و دانشمندان با رژیم‌های فاشیستی در جاهای دیگر مانند آلمان نازی مقایسه شده است،  ارتش انقلابی ملی به شدت وابسته و الهام گرفته از مأموریت نظامی آلمان در طول همکاری چین و آلمان (۱۹۲۶-۱۹۴۱) بود تا اینکه آدولف هیتلر تصمیم گرفت در سال ۱۹۳۸ با عقب نشستن از چین با امپراتوری ژاپن همسو شود.    هنگامی که چیانگ در سال ۱۹۴۹ به تایوان عقب نشینی کرد، رژیم او از ایجاد یک دموکراسی پارلمانی امتناع کرد و به گونه ای از دولت فاشیستی در تایوان ادامه داد. میراث اقتدارگرایی و فاشیسم در طول ترور سفید در تایوان تا به امروز باقی مانده است و بحث های سیاسی در مورد این موضوع همچنان در این جزیره بسیار بحث برانگیز است.
بازه زمانی

معمولا آغاز ترور سفید با اعلام حکومت نظامی در ۱۹ می ۱۹۴۹ می‌دانند. برخی منابع برای تاریخ پایان آن به لغو حکومت نظامی در ۱۵ جولای ۱۹۸۷ استناد می کنند،  در حالی که برخی دیگر به لغو ماده ۱۰۰ قانون جزا در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۲ استناد می کنند که آزار و اذیت مردم را با دلیل فعالیت‌های "ضد دولت" مجاز می دانست. ".  حکومت نظامی تقریباً چهار دهه به طول انجامید،  که در زمان لغو آن طولانی‌ترین دوره حکومت نظامی در جهان بود. در حال حاضر این دومین طولانی ترین دوره حکومت نظامی پس از ۴۸ سال حکومت نظامی سوریه است که از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۱ ادامه یافت
اکثر محاکمه ها بین دو دهه اول انجام شد زمانیکه کی‌ام‌تی می‌خواست حاکمیت خود را در جزیره تحکیم کند. اکثر کسانی که تحت پیگرد قانونی قرار گرفتند توسط کومینتانگ (KMT) به عنوان "جاسوس راهزن" نامگذاری شدند (匪諜) به معنی جاسوسان کمونیست، و به این ترتیب اغلب با اعدام مجازات می شوند.  یک نقل قول وانگ جینگ‌وی، که اغلب به اشتباه به وانگ جیانگ نسبت داده می‌شود، زمانی گفته می‌شود که او ترجیح می‌دهد «به اشتباه ۱۰۰۰ انسان بی‌گناه را بکشد تا اجازه دهد یک کمونیست فرار کند».
کی‌ام‌تی عمدتاً نخبگان فکری و اجتماعی تایوان را از ترس اینکه ممکن است در برابر حکومت کی‌ام‌تی مقاومت کنند و یا با کمونیسم همدردی کنند، زندانی کرد.  برای عنوان مثال، اتحادیه فورموسان برای رهایی بخشی، گروهی برای استقلال تایوان بود که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد، را کی‌ام‌تی معتقد بود که تحت کنترل کمونیست ها است، که همین منجر به دستگیری اعضای گروه در سال ۱۹۵۰ شد. سازمان جهانی متحد فورموسان برای استقلال به دلایل مشابه تحت تعقیب قرار گرفت. با این حال، سایر محاکمات چنین استدلال روشنی نداشتند، برای مثال در سال ۱۹۶۸، زمانی که بو یانگ به دلیل انتخاب کلماتش در ترجمه کمیک استریپ ملوان زبل زندانی شد. تعداد زیادی از دیگر قربانیان ترور سفید چینی‌هایی بودند که بسیاری از آنها تخلیه خود را از چین به تایوان مدیون کی‌ام‌تی بودند.
بسیاری از قربانیان ترور سفید، مانند بو یانگ و لی آئو، برای ترویج دموکراتیک شدن تایوان و اصلاحات کومینتانگ حرکت کردند. در سال ۱۹۶۹، لی تنگ هوی، رئیس جمهور آینده، بیش از یک هفته توسط فرماندهی پادگان تایوان بازداشت و بازجویی شد، که خواستار اطلاع از «فعالیت های کمونیستی» او شده و به او گفت: «کشتن تو در این لحظه به آسانی له کردن یک مورچه تا مرگ است.» سه سال بعد از او برای پیوستن به کابینه چیانگ چینگ-کو دعوت شد.
ترس از بحث درباره ترور سفید و حادثه ۲۸ فوریه به تدریج با لغو حکومت نظامی پس از کشتار لییو در سال ۱۹۸۷ کاهش یافت،  که با برپایی یک یادبود عمومی رسمی و عذرخواهی رئیس جمهور لی تنگ هوی در سال ۱۹۹۵ به اوج خود رسید. در سال ۲۰۰۸، رئیس جمهور ما یینگ-جو در مراسم یادبود ترور سفید در تایپه سخنرانی کرد. ما (Ma) از طرف دولت از قربانیان و اعضای خانواده آنها عذرخواهی کرد و ابراز امیدواری کرد که تایوان دیگر هرگز تراژدی مشابهی را تجربه نکند.
قربانیان

در این دوره حدود ۱۴۰۰۰۰ تایوانی تحت رفتارهای خشن زندانی شدند و بسیاری از آنها به طور غیرمستقیم جان خود را از دست دادند و یا در طی این روند دچار مشکلات سلامتی مختلفی شدند. حدود ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ نفر به صورت مستقیم با دلیل مخالفت واقعی یا تصور مخالفت‌ آنها با دولت چیانگ کای شک کی‌ام‌تی به طور مستقیم اعدام شدند.  بیشتر قربانیان ترور سفید مرد بودند، اما تعدادی از زنان نیز شکنجه و یا اعدام شدند.
۱۹۴۹: حادثه ۱۳ جولای پنگ‌هو، که در آن دانش آموزان دبیرستان، عمدتا پناهندگان از استان شاندونگ، به زور به عنوان سرباز در ۱۳ جولای استخدام شدند. دو مدیر و پنج دانش آموز به دلیل تلاش برای گزارش این حادثه اعدام شدند.
۱۹۴۹ - ۱۹۵۵ : ۱۱۹۶ خدمه نیروی دریایی تایوان زندانی و تعداد نامعلومی اعدام شدند.
۱۹۵۲ : حادثه مدرسه متوسطه جونگولی،  که در آن بسیاری از معلمان دستگیر و اعدام شدند.
۱۹۵۲: حادثه لوکو (鹿窟事件) که طی آن ۳۵ نفر اعدام و ۹۸ نفر زندانی شدند.
۱۹۵۳: رهبران بومی، از جمله سرگرد یاپاسویونگ یولونانا و موسیقیدان یونگ یاتایویونگانا با فریب دستگیر شدند، سپس در سال ۱۹۵۴ اعدام شدند.
۱۹۵۳-۱۹۵۱۴: تانکر غیرنظامی لهستانی پراچا و کشتی باری عمومی پرزیدینت گوتوالد در اقیانوس آرام مورد حمله قرار گرفتند و ۱ نفر در بازداشت کشته شدند.   ۲۹ ملوان چینی ۳۵ سال زندانی شدند وسه نفر آنها اعدام و شش نفر جانشان را از دست دادند.
۱۹۵۴: نفتکش غیرنظامی شوروی تواپس در دریای آزاد با ۴۹ خدمه مورد بدرفتاری قرار گرفته و تا ۳۴ سال بازداشت شدند که ۳ نفرشان جانشان را در طی بازداشت از دست دادند.
۱۹۵۵: بیش از ۳۰۰ افسر تابع ژنرال طرفدار بریتانیا/آمریکایی سان لی جن به عنوان جاسوسان کمونیست به جرم خیانت بزرگ دستگیر، شکنجه و زندانی شدند.    سان تا سال ۱۹۸۸ به مدت ۳۳ سال در بازداشت خانگی بود
۱۹۵۵: حادثه ۲۴ می، سپاه جوانان چین چیانگ چینگ کو به همراه افسران ارتش و پلیس پس از یک حادثه تیراندازی، شورش های ضد آمریکایی را برانگیختند. سفارت آمریکا نیز محاصره شد.
۱۹۶۰: لی چن، ناشر مجله چین آزاد و دانشمندانی که یک حزب دموکراتیک را سازماندهی می کردند، دستگیر شدند،  و تا ۱۰ سال زندانی شدند،  و خاطرات او در زمان زندان سوزانده شد.
۱۹۶۱ : مورد سو تونگ-چی: تی‌جی‌سی بیش از ۳۰۰ هوادار استقلال تایوانی را در محاکمه های مخفی دستگیر کرد، اما توسط خبرگزاری فرانسه گزارش شد و تعداد دستگیری‌ها به ۴۹ کاهش یافت
۱۹۶۸:  پرونده اتحادیه دموکراتیک تایوان: دستگیری ۳۶ نویسنده از جمله چن یینگژن و چیو ین-لیانگ که از استقلال حمایت کرد.
۱۹۷۲: محاکمه هوانگ چی-نان و چونگ شین-هسون
۱۹۷۹: هشت فعال دموکراسی خواه به دنبال اعتراضی در ۱۰ دسامبر دستگیر شدند که بعداً به عنوان حادثه کوهسیونگ شناخته شد.
۱۹۸۰: مادر و دختران دوقلوی فعال دموکراسی لین یی هسیونگ (که در پی حادثه کائوسیونگ دستگیر شدند) در ۲۸ فوریه با ضربات چاقو کشته شدند
۱۹۸۱: چن ون چن ، استاد آمار کارنگی ملون، در ۳ ژوئیه پس از یک جلسه بازجویی طولانی با مقامات دولتی در جریان بازدید از تایوان، مرده پیدا شد.
۱۹۸۴: روزنامه نگار هنری لیو در خانه خود در شهر دالی، کالیفرنیا به دلیل نوشته هایی که رئیس جمهور جمهوری چین، چیانگ چینگ کوئو را تحقیر می کرد، ترور شد. گمان می رود که این ترور توسط پای وان هسیانگ سازماندهی شده باشد.
۱۹۸۷: قتل عام ۱۹۸۷: ۱۹ پناهنده زمین گیر توسط ارتش کشته شدند و شواهد از بین رفت. دولت تایوان وقوع این حادثه پس از گزارش روزنامه نگاران و در جریان بازجویی از مجلس را رد کرد.
میراث

از زمان لغو حکومت نظامی در سال ۱۹۸۷، دولت بنیاد یادبود حادثه ۲۲۸ را ایجاد کرده است، یک صندوق غرامت غیرنظامی که توسط کمک های مردمی برای قربانیان و خانواده های آنها حمایت می شود. با این حال، هیچگاه کمیسیون حقیقت و آشتی درستی بوجود نیامد. بسیاری از نوادگان قربانیان از قربانی بودن اعضای خانواده‌شان بی‌اطلاع هستند، در حالی که بسیاری از خانواده‌های قربانیان، به‌ویژه اهل چین، از جزئیات بدرفتاری بستگان خود در جریان شورش اطلاعی نداشتند.
یادداشت ها

↑  38 years and 57 days.
دوایت دی. آیزنهاور به همراه چیانگ کای شک در تایپه، ۱۹۶۰.
اندیشه‌نگاشت

اندیشه‌نگاشت یا ایدوگرام (به انگلیسی: Ideogram)، یک نماد گرافیکی است که پنداره‌ای را نمایش می‌دهد، تا آنکه گروهی از حروف باشد که بر پایهٔ آواهای گفتاری، کنار هم قرار گیرند، آن‌چنان‌که در زبان‌های الفبایی این گونه است. هم‌چنین باید دانست که اندیشه‌نگاشت، الزاماً نمایشگر شکل ظاهری آن پنداره نیست.
پیشینه اندیشه‌نگاری

در دورهٔ آغازین خط و دبیره، پیرامون ۵۵۰۰ سال پیش (دورهٔ تصویرنگاری)، مردمان برای نشان دادن منظور خود، شکل و تصویر چیزی را می‌کشیدند. بعدتر این شکل‌های آغازین ساده‌تر شده و دارای مفاهیم جدی‌تری شدند. این دوره را اندیشه نگاری گویند. دیگر، شکل یا نشان رسم شده شبیه آن شی نخستین نیست و معنای مشخص نخستین را نیز ندارد. برای نمونه نشانی که بیشتر شبیه ستاره بود (سه خط که به شکل ضربدری بر روی هم رسم شده) در آغاز تنها به معنای «خورشید» بود؛ ولی بعدها در دوره اندیشه‌نگاری معناهای گوناگونی همچون «آسمان» و «خدا» را نیز به خود گرفت.
پانویس‌ها و منابع

↑  «کتاب‌های Pdf واژگان مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ اوت ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۹.
پردیس پارسه
ویکی‌پدیای انگلیسی