stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کار-ا-سوترا
توضیحات > ساختار

این خودرو دارای راه‌کارهای مختلفی است که بسیاری از آن‌ها توسط اسپاس و همه مینی‌ون‌های مدرن دهه‌های هشتاد، نود میلادی و پس از آن، بسیار صادقانه استفاده می‌شوند. این سازه شامل یک ستون مرکزی بزرگ و ستونی است که مطابق با قوس چرخ جلو قرار گرفته است تا بقیه بدنۀ خودرو کاملاً شفاف بماند. سقف نیز تا حدی شفاف است، یک قطعۀ متقاطع بزرگ تمام طول سقف را می‌گذراند تا به خودرو استحکام بخشد. ویژگی این خودرو یک شیشۀ عقب تک و بسیار بزرگ است. قسمت عقب، تقریباً کاملاً قائم، به یک درب عقب با اندازۀ کامل بازشو مجهز شده است. کف ماشین کاملاً صاف است، راه‌حلی اساسی که آزادی کامل ماژولار بودن و قابلیت اسکان داخلی مینی‌ون‌های مدرن را نشان می‌دهد.
تأثیرات صنعتی

پس از چند سال، بسیاری از خودروسازان، به ویژه ژاپنی‌ها، شروع به ارائه پیشنهادات مینی‌ون خود کردند: اولین مورد، پیشگام این بخش که در بازار ایالات متحدۀ آمریکا به موفقیت دست یافت، میتسوبیشی چاریوت ۱۹۷۵ میلادی و به دنبال آن تویوتا ترسل ۱۹۸۱ میلادی، نیسان پریری ۱۹۸۲ میلادی، هوندا شاتل ۱۹۸۵ میلادی بود؛ و در نهایت یک خودروی اروپایی، بسیار نزدیک به طراحی مفهومی بلینی: رنو اسپاس، که اروپایی‌ها آن را به عنوان مادر واقعی مینی‌ون‌های مدرن و همینطور پسرعموهای ژاپنی خود تعریف می‌کنند و البته طراحی مفهومی بلینی را نادیده می‌گیرند. یک نمونۀ ایتالیایی از خودروهای بسیار نزدیک به «کار-اَ-سوترا»، فیات اولیس بود.
منابع کتابخانه‌ای

«کار-اَ-سوترا - چشم‌انداز داخلی جدید»، ام. بلینی، نیویورک، موزهٔ هنر مدرن، ۱۹۷۲ میلادی.
گریگور جاقتیان

| گریگور جاقتیان | گریگور جاقتیان |
| --- | --- |
وزیر دارایی اولین جمهوری ارمنستان: وزیر دارایی اولین جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۱۹۱۹ – ۵ اوت ۱۹۱۹: دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۱۹۱۹ – ۵ اوت ۱۹۱۹
نخست‌وزیر: هوهانس کاچازنونیآلکساندر خاتیسیان
پس از: آرتاشس انفیاجیان
پیش از: سارگیس آراراتیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۸۵ ایجوان
درگذشته: ۱۹۳۸ (۵۳ سال)
ملیت: ارمنستان
گریگور جاقتیان (ارمنی: Գրիգոր Ջաղեթյան؛ زاده ۱۸۸۵ – درگذشته ۱۹۳۸) سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود. او از ۲۴ آوریل ۱۹۱۹ تا ۵ اوت ۱۹۱۹ وزیر دارایی اولین جمهوری ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸۸۵ در ایجوان به دنیا آمد و در ۱۹۳۸ در سن ۵۳ سالگی درگذشت.
ولتاوا

رودخانه ولتاوا در پراگ.
رودخانه ولتاوا یا مولداو، (به‌زبان چکی، Vltava) بلندترین رودخانه چک یکی از رودهای جنبی که در طرف چپ البه جاری است و به‌آن منتهی می‌شود. از جریانات اصلی منطقه بوهم در جمهوری چک که دارای ۴۴۰ کیلومتر طول است. این رودخانه از دو چشمه اصلی در جنگل‌های بوهم تغذیه می‌شود و در نزدیکی شهر ملنیک پس از گذشت از سدهای متعدد با نیروگاه‌های برق، به رودخانه البه می‌ریزد.
این رودخانه شهر پراگ پایتخت جمهوری چک را به دو بخش تقسیم می‌کند.
ریشه‌شناسی

هم نام چکی «Vltava» و هم نام آلمانی «Moldau» احتمالاً از واژه‌های ژرمنی قدیم «wilt ahwa» به معنای «آب وحشی» گرفته شده‌اند (با لاتین «aqua» مقایسه کنید). در Annales Fuldenses (سال ۸۷۲ میلادی) این رودخانه با نام «Fuldaha» ثبت شده است؛ از سال ۱۱۱۳ میلادی با نام «Wultha» شناخته می‌شود. در Chronica Boemorum (سال ۱۱۲۵ میلادی) برای اولین بار به حالت چکی بوهمیایی با نام «Wlitaua» ذکر شده است.
مسیر

رود ولتاوا از تلاقی دو رودخانه، تپلا ولتاوا (طولانی‌تر) و استودنا ولتاوا که از بایرن سرچشمه می‌گیرد، تشکیل می‌شود. از دیدگاه مدیریت منابع آبی، ولتاوا و تپلا ولتاوا یک رود محسوب می‌شوند و شماره‌گذاری رود مایل آن‌ها یکپارچه است. تپلا ولتاوا از منطقه کوئیلدا در شوماوا و در ارتفاع ۱٬۱۷۴ متر (۳٬۸۵۲ فوت) از دامنه شنا هورا سرچشمه می‌گیرد. طول ولتاوا همراه با تپلا ولتاوا برابر با ۴۳۱٫۳ کیلومتر (۲۶۸٫۰ مایل) است، اما بدون در نظر گرفتن تپلا ولتاوا، طول ولتاوا به ۳۷۷٫۰ کیلومتر (۲۳۴٫۳ مایل) کاهش می‌یابد. این رودخانه از جنوب به شمال بوهم جاری شده و از شهرهای چسکی کروملوف، چسکه بودیوویتسه و پراگ عبور می‌کند و در ملنیک در ارتفاع ۱۵۶ متر (۵۱۲ فوت) به رود البه می‌پیوندد. اختلاف ارتفاع از سرچشمه تا مصب رود ۱٬۰۱۸ متر (۳٬۳۴۰ فوت) است.
حوزه آبریز ولتاوا مساحتی برابر با ۲۸٬۰۸۹٫۹ کیلومتر مربع (۱۰٬۸۴۵٫۶ مایل مربع) را پوشش می‌دهد که شامل بیش از نیمی از بوهم و حدود یک‌سوم کل خاک جمهوری چک است. آب‌های این حوزه در نهایت به دریای شمال تخلیه می‌شوند.
رودخانه هنگام عبور از پراگ، توسط ۱۸ پل (از جمله پل کارل) قطع می‌شود و مسافتی معادل ۳۱ کیلومتر (۱۹ مایل) را در این شهر طی می‌کند. آب این رودخانه تا سال ۱۹۱۲ برای آشامیدن استفاده می‌شد، اما با توقف عملیات پمپاژ در برج آب وینوهاردی، اکنون تنها به‌عنوان محلی برای تماشای شهر مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، این رودخانه منبع ذخیره آب آشامیدنی در مواقع خرابی یا تعمیر منابع تأمین آب اصلی است و کارخانه تصفیه آب پودولی برای چنین شرایطی در حالت آماده‌باش قرار دارد. بخش طولانی رودخانه بالادست این کارخانه تحت مقررات سختگیرانه‌تر پیشگیری از آلودگی قرار دارد.
در طول مسیر خود، ولتاوا شاخه‌های فرعی متعددی دریافت می‌کند. طولانی‌ترین شاخه‌های فرعی ولتاوا عبارتند از:
| شاخه فرعی | طول (کیلومتر) | رود مایل | جهت |
| --- | --- | --- | --- |
| برونکا | ۲۴۴٫۶ | ۶۳٫۴ | چپ |
| سازاوا | ۲۲۵٫۹ | ۷۸٫۳ | راست |
| لوژنیتسه | ۱۹۷٫۹ | ۲۰۲٫۲ | راست |
| اوتاوا (رود) | ۱۳۴٫۸ | ۱۶۹٫۱ | چپ |
| مالشه | ۹۶٫۰ | ۲۴۰٫۰ | راست |
| ماستنیک | ۴۹٫۵ | ۱۰۴٫۶ | راست |
| کوتسابا | ۴۷٫۷ | ۸۲٫۸ | چپ |
| باکوفسکی پوتوک | ۴۴٫۶ | ۱۳٫۷ | چپ |
| بزدرفسکی پوتوک | ۴۳٫۱ | ۲۳۱٫۰ | چپ |
| روکیتکا | ۳۷٫۲ | ۴۷٫۴ | راست |
| بوتیچ | ۳۳٫۸ | ۵۵٫۲ | راست |
| پُلچنیتسه | ۳۲٫۸ | ۲۸۱٫۳ | چپ |
| کژمژسکی پوتوک | ۳۱٫۸ | ۲۵۸٫۵ | چپ |
ناوبری

بین محل تلاقی با رود البه در ملنیک و پراگ، این رودخانه برای کشتی‌هایی با ظرفیت حداکثر هزار تن قابل کشتیرانی است. بیشتر مسیر رودخانه در بالادست پراگ تا چسکه بودیوویتسه برای قایق‌هایی با ظرفیت حداکثر ۳۰۰ تن قابل کشتیرانی است، اما این قایق‌ها نمی‌توانند از سدهای سد اورلیک و مخزن اسلاپی عبور کنند و همچنین با یک پل کوتاه در تین ناد ولتاوو محدود می‌شوند. برای اینکه این قایق‌ها بتوانند در کل مسیر حرکت کنند، برنامه‌ریزی شده تا بالابرهای قایق که برای دو سد در نظر گرفته شده اما هرگز تکمیل نشده‌اند را به اتمام برسانند و پل را بازسازی کنند.
در بالادست چسکه بودیوویتسه، بخش رودخانه در اطراف چسکی کروملوف (به‌طور خاص از ویششی برود تا بورشوف ناد ولتاووو) یک مقصد بسیار محبوب برای گردشگری آبی است.
سدها

از دهه ۱۹۳۰ به بعد، ۹ سد برق آبی برای تنظیم جریان آب و تولید برق آبی در جنوب پراگ بر روی رودخانه ولتاوا ساخته شده است. این سدها با شروع از سرچشمه عبارتند از: مخزن لیپنو، سد لیپنو ۲، سد هنوکوویتسه، سد کورژنسکو، سد اورلیک، سد کامیک، مخزن اسلاپی، سد اشتخوویتسه و سد ورانِه. مخزن اورلیک از نظر حجم بزرگ‌ترین مخزن روی رودخانه ولتاوا را پشتیبانی می‌کند، در حالی که مخزن لیپنو از نظر مساحت بزرگ‌ترین مخزن را در خود جای داده است. سد اشتخوویتسه بر روی محل جریان‌های سنت جان ساخته شده است.
این رودخانه همچنین دارای سرریزهای متعددی است که به کاهش جریان آن از ارتفاع ۱۱۷۲ متر در سرچشمه نزدیک مرز آلمان تا ۱۵۵ متر در محل تلاقی آن در ملنیک کمک می‌کند.
سیل‌ها

حوضه ولتاوا در طول تاریخ ثبت‌شده چندین بار سیل زده است. نشانگرهایی در امتداد سواحل برای نشان دادن خط آب برای سیل‌های قابل توجه در سال‌های ۱۷۸۴، ۱۸۴۵، ۱۸۹۰، ۱۹۴۰ و بالاترین سطح در سال ۲۰۰۲ ایجاد شده است.
پراگ در سال ۲۰۱۳ نیز دوباره دچار سیل شد. بسیاری از مکان‌ها در حوضه‌های ولتاوا و البه زیر آب رفتند، از جمله باغ‌وحش پراگ، اما موانع فلزی در امتداد سواحل ولتاوا برای کمک به محافظت از مرکز تاریخی شهر برپا شد.
رودخانه ولتاوا در امتداد ضلع شمالی مرکز پراگ، گرفته شده از سکوی یادبود استالین در بوستان لتنا
جایگاه در فرهنگ و علم

یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار موسیقی کلاسیک از یک آهنگساز اهل چک، اثر بدریخ اسمتانا به نام «میهن من» است که گاهی اوقات در انگلیسی با نام «مولداو» شناخته می‌شود. این اثر متعلق به دوره موسیقی رمانتیک موسیقی کلاسیک است و توصیف موسیقایی از مسیر رودخانه در سراسر بوهم است.
شعر سمفونیک اسمتانا همچنین الهام‌بخش آهنگی به همین نام اثر برتولت برشت بوده است. نسخه انگلیسی آن، اثر جان ویلت، با متن «در اعماق مولداو سنگریزه‌ها در حال جابه‌جایی هستند» / «در پراگ، سه امپراتور مرده در حال پوسیدن هستند» همراه است.
رودخانه ولتاوا به عنوان لوکیشن برای تعدادی از فیلم‌ها، از جمله درام محصول ۱۹۴۲ چکسلواکی با عنوان «سد بزرگ» مورد استفاده قرار گرفته است. در سال‌های اخیر، از ولتاوا به عنوان لوکیشن فیلم‌هایی مانند «آمادئوس » در سال ۱۹۸۴ و «مأموریت: غیرممکن» در سال ۱۹۹۶ استفاده شده است.
یک ریزسیاره به نام ولدآوا ۲۱۲۳ که در سال ۱۹۷۳ توسط اخترشناس اتحاد جماهیر شوروی، نیکلای استپانوویچ چرنیخ کشف شد، به نام این رودخانه نامگذاری شده است.
رود ولتاوا از نقطه دید بوهنیتسه
سکوی ساحلی و بارانداز سابق «ناپلاوکا» در پراگ
مرکز تاریخی چسکی کروملوف در نزدیکی رودخانه ولتاوا
اسب یون‌نان

| اسب یون‌نان محدودهٔ زمانی: پلیستوسن | اسب یون‌نان محدودهٔ زمانی: پلیستوسن |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: تک‌سم‌سانان
تیره:: اسبان
سرده:: اسب‌ها
گونه:: †E. yunnanensis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Equus yunnanensis : Equus yunnanensis 
اسب یون‌نان (نام علمی: Equus yunnanensis) نام یک گونه از سرده اسب‌ها است.
کاروانسرای چنار راهدار

| کاروانسرای چنار راهدار | کاروانسرای چنار راهدار |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای چنار راهدار
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۳۷۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۴ تیر ۱۳۷۸
کاروانسرای چنار راهدار مربوط به دوره صفوی است و در شیراز، جنب پاسگاه چنارراهدار واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۴ تیر ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خالد بن یزید

| خالد بن یزید | خالد بن یزید |
| --- | --- |
درگذشت: ۸۵ هجری قمری/ ۷۰۴ میلادی دمشق، خلافت اموی
پیشه(ها): شاهزاده، شیمی‌دان
دوران: قرون وسطی اسلام
والدین: یزید (پدر) فاخته بنت ابی هاشم ذکر می‌کنند (مادر)
خالد بن یزید بن معاویه (درگذشته ۷۰۴ میلادی) کیمیاگر و یکی از پسران یزید بن معاویه بود که در قرن هفتم میلادی می‌زیست. خالد یکی از افرادی بود که می‌توانست خلیفهٔ خلافت اموی شود اما این موقعیت را از دست داد. او علاقهٔ زیادی به مطالعهٔ کیمیاگری در مصر داشت.
خالد بن یزید پیوسته به جمع‌آوری کتاب می‌پرداخت و آنهایی که زبان نامتعارفی داشتند به عربی روان آن دوران ترجمه می‌کرد. به او شاه خالد هم گفته می‌شد.
کاروانسرای خان خوره

| کاروانسرای خان خوره | کاروانسرای خان خوره |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای خان خوره
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان آباده
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۲۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ مهر ۱۳۷۶
کاروانسرای خان خوره مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان آباده، روستای خان خوره واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جرج پپارد

| جرج پپارد | جرج پپارد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ اکتبر ۱۹۲۸ دیترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۸ مهٔ ۱۹۹۴ (۶۵ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۱–۱۹۹۴
جرج پپارد (انگلیسی: George Peppard؛ ۱ اکتبر ۱۹۲۸ – ۸ مهٔ ۱۹۹۴) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۹۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به چگونه غرب تسخیر شد، صبحانه در تیفانی، خانه پوشالی، تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ها، آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند و توپ برای کوردوبا اشاره کرد.
شهرستان پانفیلوف، قزاقستان

با شهرستان پانفیلوف، قرقیزستان اشتباه نشود.
| شهرستان پانفیلوف Панфилов ауданы پانفيلوۆ اۋدانى | شهرستان پانفیلوف Панфилов ауданы پانفيلوۆ اۋدانى |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور: قزاقستان
استان: استان جتی‌سو
شهر مرکزی: جارکند
تاسیس‌شده: 1928
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱۰۰ مایل مربع (۱۰۶۰۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۱۱۹٬۹۲۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان پانفیلوف (به قزاقی: Панфилов ауданы، پانفيلوۆ اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان جتی‌سو واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان پانفیلوف ۱۰٬۶۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۹٬۹۲۰ نفر جمعیت دارد.
کاروانسرای سنگی محمدآباد (قم)

| کاروانسرای سنگی محمدآباد | کاروانسرای سنگی محمدآباد |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای سنگی محمدآباد
کشور: ایران
استان: استان قم
شهرستان: شهرستان قم
بخش: بخش مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروانسرا
دیرینگی: دوره سلجوقی
دورهٔ ساخت اثر: دوره سلجوقی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۳۸
تاریخ ثبت ملی: ۹ آبان ۱۳۷۷
  کاروانسرای سنگی محمدآباد  روی نقشه ایران ۳۴°۵۰′۲۴″شمالی ۵۱°۰۸′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۴۰۰۳۸°شمالی ۵۱٫۱۴۶۹۹۳°شرقی﻿ / 34.840038; 51.146993   :   کاروانسرای سنگی محمدآباد  روی نقشه ایران ۳۴°۵۰′۲۴″شمالی ۵۱°۰۸′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۴۰۰۳۸°شمالی ۵۱٫۱۴۶۹۹۳°شرقی﻿ / 34.840038; 51.146993   
کاروانسرای سنگی محمدآباد مربوط به دوره سلجوقی است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، روستای محمدآباد واقع شده است. این کاروانسرا مساحتی چند هکتاری دارد و یکی از بزرگترین کاروانسراهای ایران است.     این اثر در تاریخ ۹ آبان ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این کاروانسرا در نزدیکی قلعه گلی محمدآباد یک قعله تاریخی که قدمتشان به بیش از دو هزار سال قبل یعنی دوره اشكاني بر می گردد.
این دو اثر بزرگ از مهمترین آثار ملی ایران هستند.
مخارج دولت

مخارج دولت (به انگلیسی: Government Expenditure) شامل تمامی مصارف دولت، سرمایه‌گذاری و پرداخت‌های انتقالی می‌شود.
مخارج دولت می‌تواند از منابع ذیل تامین شود: قرض گرفتن از بانک‌های تجاری یا بانک مرکزی، قرض گرفتن از مردم، قرض گرفتن از خارجی‌ها، فروش دارایی‌های دولتی مثل سهام شرکت‌ها، فروش ثروت‌های ملی مثل نفت و معادن و سایر منابع طبیعی، و یا مالیات.
اقتصاد بخش عمومی شامل ۲ قسمت عمده است:
مالیه عمومی؛ که این بخش مربوط به درآمدهای دولت می‌باشد.
هزینه‌های دولت؛ که این بخش به تحلیل هزینه‌های دولت از منظر اثباتی و دستوری می‌پردازد.
مخارج عمومی در اقتصاد بخش عمومی، شامل کلیه مخارج دولت در خصوص فعالیتها، در سطوح مختلف (مرکزی، ایالتی و محلی) می‌شود.
در مورد هزینه‌های بخش عمومی چند نکته قابل تأمل است:
اول داشتن توجیه اقتصادی است، این هزینه‌ها باید در راستای گسترش رفاه، کارایی و توانمندی شهروندان مصرف شده باشند.
دوم آنکه تلاش دولت‌ها در اجرای هزینه‌های مربوطه باید حفظ توازن بین کارایی و عدالت اجتماعی باشد.
سوم آنکه اولویت دادن به هزینه سرمایه‌گذاری و عمرانی نسبت به هزینه‌های جاری از اهمیت خاصی برخوردار است.
چهارم؛ چگونگی تأمین مالی هزینه‌ها، به ویژه تأمین کسری احتمالی آن، از حساسیت قابل توجهی برخوردار است. استقراض از بانک مرکزی برای تأمین کسری بودجه به‌طور جدی مشکل آفرین است.
کاروانسرای الله‌قلی

| کاروانسرای الله‌قلی | کاروانسرای الله‌قلی |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای الله‌قلی
کشور: ایران
استان: استان قم
شهرستان: شهرستان قم
بخش: بخش سلفچگان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروانسرا
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۵۶۱
تاریخ ثبت ملی: ۲ آبان ۱۳۸۲
  کاروانسرای الله‌قلی  روی نقشه ایران ۳۴°۳۳′۲۰″شمالی ۵۰°۲۹′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۵۵۵۷۵°شمالی ۵۰٫۴۸۴۲۸۱°شرقی﻿ / 34.555575; 50.484281   :   کاروانسرای الله‌قلی  روی نقشه ایران ۳۴°۳۳′۲۰″شمالی ۵۰°۲۹′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۵۵۵۷۵°شمالی ۵۰٫۴۸۴۲۸۱°شرقی﻿ / 34.555575; 50.484281   
کاروانسرای الله‌قلی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش سلفچگان، روستای الله‌قلی واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۶۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گورگن ساهاکیان

| گورگن ساهاکیان | گورگن ساهاکیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۳ سارناغبیور، شهرستان آلکساندراپول، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قفقاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۲۶ مارس ۲۰۰۰ (۸۶ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم فیزیک-ریاضیات (۱۹۶۳) آکادمیسین (۱۹۸۲)
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان  انستیتو فیزیک لبدف
جوایز:       
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیکدان نظری، اخترشناس و استاد دانشگاه
محل کار: رصدخانه اخترفیزیک بیوراکانمؤسسه فیزیک ایرواندانشگاه دولتی ایروان
استاد راهنما: ادوارد جوباریان
 :  
گورگن سروبی ساهاکیان (ارمنی: Գուրգեն Սերոբի Սահակյան؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۳ - درگذشته ۲۶ مارس ۲۰۰۰) یک اخترفیزیکدان در زمینه فیزیک نظری و آکادمیسین اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

در ۱۰ سپتامبر ۱۹۱۳ در سارناغبیور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۹) و انستیتو فیزیک لبدف فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان لنین (۱۹۸۶)، نشان ستاره سرخ (۱۹۴۵)، نشان جنگ میهنی (درجه دو) (۱۹۸۵)، نشان دوستی خلق (۱۹۸۱)، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) (۱۹۴۵)، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین (۱۹۷۰) و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۲۶ مارس ۲۰۰۰ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր
↑  Պ․ Ն․ Լեբեդևի անվան ֆիզիկայի ինստիտուտ
کاروانسرای دربند

| کاروانسرای دربند | کاروانسرای دربند |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای دربند
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۹۴۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۸ دی ۱۳۷۹
کاروانسرای دربند مربوط به دوره قاجار است و در ۴۸ کیلومتری جاده اصلی راور به مشهد در استان کرمان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ دی ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
کوه برفخانه طزرجان

| کوه برفخانه | کوه برفخانه |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۴۰۰۸
جغرافیا: جغرافیا
رشته‌کوه مادر: شیر کوه
قله برفخانه طزرجان با ارتفاع ۴۰۰۸ متر از سطح دریا دومین کوه بلند استان یزد، پس از قله شیرکوه است. این کوه یکی از مهم‌ترین قلل مرتفع در کوه‌های مرکزی ایران محسوب می‌گردد. این کوه صخره‌ای، در شهرستان تفت واقع شده‌است. کوه برفخانه دارای قله‌های متعددی است. قله اصلی برفخانه با ۴۰۰۸ متر ارتفاع، دارای دیواری به طول ۳۰۰ متر است. قله دیگر، قله برفخانه غربی است که ۳۹۵۰ متر ارتفاع دارد و طول دیوار آن ۱۵۰ متر است. قلهٔ سوم، میل برفخانه نام دارد و چهارمی فریدونی میل است. برفخانه به معنای خانهٔ برفی است، زیرا در بیشتر طول سال برف دارد و در زمان‌های گذشته محل یخچال دائم بوده‌است. چنین پدیده ژئومورفولوژی در قلب کویر ایران یک پدیده بسیار جالب و دیدنی می‌باشد.
صعود

مسیر صعود به این قله از روستای طزرجان آغاز می‌شود و باید راه خود را از دره افشار آباد طزرجان شروع کنید. سپس مسیر دره پونه را برای رسیدن به پناهگاه انتخاب کنید. این پناهگاه، مکان بسیار خوبی برای استراحت کوهنوردان است. راه‌های مختلفی برای رسیدن به پناهگاه وجود دارد. معروف‌ترین راه، مسیر دره پونه است و باید از مزرعهٔ آقا محسن گذر کنید. این یک راه ایده‌آل برای صعود در تابستان‌ها است. اما در زمستانها مسیر صعود یالی است که بین مسیر دره آغل و مزرعهٔ آقا محسن واقع شده‌است و شیب بسیار تندی دارد. پیشنهاد می‌شود صعود از این قله را به اوایل اسفندماه موکول کنید، تا به مشکل گرمای هوای و شل شدن برف‌ها برنخورید. این پناهگاه برای ۲۵ نفر ظرفیت دارد و مجهز به آب قابل شرب و سرویس بهداشتی نیز است. وجود رودخانه‌ها و چشمه‌هایی که از دل کوه می‌جوشند، مناظر بدیع و بسیار شگفت‌انگیزی در مسیر راه برایتان ایجاد می‌کنند. پس از گذر از این درهٔ پرگل، مسیر را ادامه داده و دره پونه را طی کنید. بعد از دو ساعت پیاده‌روی می‌توانید قله برفخانه را ببینید. لازم است ذکر شود که جهت صعود از دیواره برفخانه، همراه داشتن طناب انفرادی، کلاه کاسک و اسباب حمایت الزامی است.
جیسون شرایر

| جیسون شرایر | جیسون شرایر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
محل تحصیل: دانشگاه نیویورک
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، نویسنده
سال‌های فعالیت: 2010–تاکنون
شناخته‌شده برای: خبرنگاری بازی‌های ویدئویی
همسر: آماندا کلمن (ا. ۲۰۱۸)
جیسون شرایر (به انگلیسی: Jason Schreier) (زاده ۱۰ می ۱۹۸۷) روزنامه‌نگار و نویسنده آمریکایی است که اخبار صنعت بازی‌های ویدیویی را پوشش می‌دهد. او از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ به عنوان خبرنگار خبری وبسیات کوتاکو کار می‌کرد و برای چندین خبر تحقیقی، به ویژه در مورد فرهنگ کرانچ شناخته شد. در آوریل ۲۰۲۰، شرایر به تیم بخش فناوری در بلومبرگ نیوز پیوست.
اوایل زندگی

شرایر اهل وایت پلینز، نیویورک است. او در مدرسه مطالعات فردی گالاتین در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۹ با مدرک نویسندگی فارغ‌التحصیل شد.
حرفه > اوایل حرفه

شرایر در ابتدا به عنوان روزنامه‌نگار مستقل کار می‌کرد و اخبار محلی را پوشش می‌داد. او از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ در مجله وایرد کار می‌کرد و اخبار بازی‌های ویدئویی و فناوری‌های مرتبط را پوشش می‌داد. سایر کارهای مستقل او شامل یک خبر ستون هفتگی در جویستیک در مورد بازی‌های نقش آفرینی ژاپنی و آثار او در رسانه‌های Kill Screen، اج (مجله)، یوروگیمر، جی۴ (کانال تلویزیونی)، گیمز ریدار و پیست (مجله) منتشر شده‌است.
حرفه > در وبسایت کوتاکو

در سال ۲۰۱۱، استفان توتیلو، سردبیر وقت وب سایت کوتاکو، با شرایر تماس گرفت و پیشنهاد کاری گزارشگر خبری تمام وقت را به او پیشنهاد کرد. شرایر این پیشنهاد را پذیرفت که تقریباً در همان زمان شروع کرد. او قبل از انتقال به عنوان ویراستار خبری برای سایت ارتقا یافت.
علاوه بر انتشار گزارش‌های معمولی در مورد اخبار بازی‌های ویدئویی، شرایر به خاطر مصاحبه با توسعه دهندگان دربارهٔ شرایط و جزئیات توسعه بازی در داخل استودیو، مشهور شد. مشهورترین داستان شرایر در مورد «فرهنگ کرانچ» بود که توسعه دهندگان برای اطمینان از انتشار محصول در تاریخ مشخص شده، ماه‌ها و هفته‌ها اضافه کاری می‌کردند که تأثیر روحی و روانی بدی بر کارکنان می‌گذاشت. این فرهنگ در شرکت‌های بزرگتر مانند راک‌استار گیمز رخ می‌دهد ولی گزارش شرایر نشان داد که بحران در استودیوهای کوچکتر نیز ادامه دارد.
در سال ۲۰۱۷، شرایر کتابی در مورد روند تولید بازی‌های ویدئویی با عنوان خون، عرق و پیکسل‌ها نوشت که در مورد تولید بازی آنچارتد ۴: عاقبت یک دزد نیز صحبت کرده‌است.
علاوه بر شرایط کار، شرایر داستان‌هایی در مورد تاریخچه توسعه بازی‌های ویدیویی که به مشکل خوردند یا لغو شدند نیز نوشت. مقالات وی شامل موانعی بود که استودیو بانجی برای عنوان سرنوشت بر آنها غلبه کرد، برای بازی در حال ساخت جنگ ستارگان از استودیو ویسرال گیمز که در نهایت منجر به تعطیلی استودیو شد، و مشکلات پشت پرده بازی سرود که بین الکترونیک آرتس و بایوور بود.
برخی اعتقاد دارند که گزارش شرایر در مورد بتزدا سافت‌ورکز در ۲۰۱۳ که دربارهٔ لغو بازی Prey 2 بود، باعث شده که بتزدا وبسایت کوتاکو را به «لیست سیاه» اضافه کند و از سال ۲۰۱۵ هر گونه ارسال نسخه پیش از انتشار بازی‌ها یا مصاحبه کارکنان از این سایت را نپذیرد. پس از آنکه شرایر با استناد به منابع داخل استودیو، گزارش داد که بازی مورد انتظار آسمان هیچ‌کس چند ماه به تعویق خواهد افتاد شان موری مؤسس استودیو هلو گیمز و شرایر تهدید به مرگ شدند.
در نتیجه دعوی شرکت Bollea علیه Gawker، شبکه Gawker از جمله کوتاکو پس از سال ۲۰۱۶ دچار تغییرات مالکیت شد و سرانجام در سال ۲۰۱۹ تحت خانواده G/O Media قرار گرفت. مدیریت جدید G/O در مورد محتوای سایتها بیشتر مطالبه می‌کرد که در نهایت در اکتبر ۲۰۱۹ منجر به اخراج سردبیر آن و در ادامه استعفای بیشتر دیگر کارکنان تحریریه شد. در آوریل ۲۰۲۰ شرایر کوتاکو را ترک کرد و دقیقاً مسائل مربوط به مدیریت G/O Media در اکتبر ۲۰۱۹ را به عنوان دلایل ترک خود مشخص کرد. شرایر در مورد دلیل خروج خود گفت: «من تغییرات زیادی را تجربه کردم زیرا همیشه احساس می‌کردم که در تمام این موارد ما توسط افرادی هدایت می‌شدیم که همیشه به روزنامه نگاری اهمیت می‌دادند و متأسفانه، دیگر مطمئن نیستم که چنین باشد.»
حرفه > در بلومبرگ نیوز

مدت کوتاهی پس از ترک کوتاکو، شرایر در آوریل ۲۰۲۰ در بلومبرگ نیوز به عنوان خبرنگار فعالیت کرد. او هنوز بر پوشش خبری صنعت بازی‌های ویدیویی و روند توسعه بازی تمرکز دارد.
هنگامی که در بلومبرگ بود، شرایر دومین کتاب خود را با عنوان Reset Reset: Ruin and Recovery in the Game Game Industry، مربوط به بی‌ثباتی صنعت بازی‌های ویدئویی، که در ماه مه ۲۰۲۱ منتشر شد ، منتشر کرد. این کتاب در هفته ۳۰ ماه مه از پرفروش‌ترین آثار نیویورک تایمز برای داستان‌های غیر داستانی بود.
حرفه > پادکست

شرایر یکی از میزبانان پادکست Triple Click با همکاران سابق کوتاکو کرک همیلتون و مدی مایرز است.
زندگی شخصی

اشرایر در شهر نیویورک زندگی می‌کند. او یهودی است. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸، شرایر با آماندا کلمن که همکار دعاوی حقوقی است، ازدواج کرد.
کتاب‌شناسی

Schreier, Jason (2017). Blood, Sweat, and Pixels: The Triumphant, Turbulent Stories Behind How Video Games Are Made. Harper. ISBN 978-0-06-265123-5.
Schreier, Jason (2021). Press Reset: Ruin and Recovery in the Video Game Industry. Grand Central Publishing. ISBN 978-1-5387-3548-0.