stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لویی آراگون
کمون

لوئی آراگون علاوه بر روزنامه‌نگاری برای مجله‌ L'Humanité، به همراه پل نیزان، سردبیر مجله Commune (کمون) شد که توسط انجمن Écrivains et Artistes Révolutionnaires (انجمن نویسندگان و هنرمندان انقلابی) منتشر می‌شد. روشنفکران و هنرمندانی که در جبهه‌ای مشترک علیه فاشیسم کنار یکدیگر جمع شده بودند. آراگون در ژانویه 1937 به همراه آندره ژید، رومن رولان و پل ویلانت کوتوریر به عضویت کمیته کارگردانی مجله کمون درآمد. سپس این مجله نام "بررسی ادبی فرانسوی برای دفاع از فرهنگ" (revue littéraire française pour la défense de la Culture) را گرفت. با کناره گیری ژید در اوت 1937، مرگ Vaillant-Couturier در پاییز 1937 و پیری رومن رولان، آراگون کارگردان مؤثر آن شد. در دسامبر 1938، او نویسنده جوان ژاک دکور را به عنوان سردبیر خواند. مجله کمون به شدت در بسیج روشنفکران فرانسوی به نفع جمهوری اسپانیا درگیر بود.
درون‌مایه آثار

درون‌مایه اصلی آثار لویی آراگون را می‌توان عشق و میهن‌پرستی عنوان کرد. او در اشعارش بارها عشق خود به الزا و فرانسه را توامان بیان کرده‌است. همچنین اشاره به عناصر طبیعت در اشعار او به فراوانی دیده می‌شود.
مرگ

وی در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۲ در سن ۸۵ سالگی، درگذشت.
کتاب‌شناسی

ماجراهای تلماک (۱۹۲۲)
زارع پاریس (۱۹۲۶)
مهبل ایرن (۱۹۲۷)
محله‌های زیبا (۱۹۳۶)
مسافرین سلطنتی (۱۹۴۲)
اورلین (۱۹۴۴)
هفته مقدس (۱۹۵۸)
هانری ماتیس (۱۹۷۱)
ماجراهای ژان فوتر لا بیت (۱۹۸۶)
در ایران کتاب‌های: «نامه‌های تیرباران شده»، «هفته مقدس» و «یادگار شهیدان»، از جمله آثار این نویسنده، به فارسی ترجمه و منتشر شده‌اند.
همچنین برخی از سروده‌های آراگون به صورت پراکنده، در مجموعه‌هایی که به شعر فرانسه می‌پردازند یا در نشریات ادبی، ترجمه و منتشر شده‌اند.
کورت یارا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۴ اکتبر ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال)
زادگاه:  اینسبروک
قد:  1.77m
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۱ |  FC Wacker Innsbruck |  ۵۸ |  (۱۹) |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۳ |  SSW Innsbruck |  ۵۶ |  (۲۱) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۵ |  باشگاه فوتبال والنسیا |  ۵۷ |  (۱۱) |
| ۱۹۷۵–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال دویسبورگ |  ۱۶۰ |  (۲۳) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ |  ۳۱ |  (۲) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ |  ۱۱۱ |  (۲۴) |
| مجموع |   |  ۴۷۳ |  (۱۰۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۱–۱۹۸۵ |  تیم ملی فوتبال اتریش |  ۵۹ |  (۱۴) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۶–۱۹۸۸:  باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ
۱۹۸۸–۱۹۹۱:  باشگاه فوتبال سنت گالن
۱۹۹۱–۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال زوریخ
۱۹۹۴–۱۹۹۵:  باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  AO Xanthi
۱۹۹۷–۱۹۹۸:  باشگاه فوتبال آپوئل
۱۹۹۹–۲۰۰۱:  باشگاه فوتبال تیرول اینسبروک
۲۰۰۱–۲۰۰۳:  باشگاه فوتبال هامبورگ
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کورت یارا (آلمانی: Kurt Jara؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۵۰) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، و باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
اجاره‌نشین‌ها (مجموعه تلویزیونی)

| اجاره‌نشین‌ها | اجاره‌نشین‌ها |
| --- | --- |
ژانر: کمدی
کارگردان: آندژی استژلتسکی  آندژی کوستنکو   رادوسواف پیووارسکی  فریدون ارول  مارچین سواوینسکی
کشور سازنده: لهستان
زبان اصلی: لهستانی
شمار فصل‌ها: ۶
شمار قسمت‌ها: ۲۲۶
تولید: تولید
مدت: ۲۰ تا ۳۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: پیرسون تله‌ویژن (۲۰۰۲–۲۰۰۰)   فریمنتل (۲۰۰۵–۲۰۰۲)
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تلویزیا پولسکا
فرمت تصویر: ۴:۳
فرمت صدا: استریو
انتشار اولیه: ۶ فوریه ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-02-۰۶)
اجاره‌نشین‌ها (لهستانی: Lokatorzy) یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی لهستانی است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران > اصلی

آگنیشکا میخالسکا
اُلگا بوریس
میخاو لِشِنی
ماچئی کوالفسکی
آندژی کوپیچینسکی
پاتریتسیا شچپانوفسکا
آنجلیکا پیخوویاک
اِوا شیکولسکا
مارک شودیم
میخاو میلوویچ
ماوگوژاتا لوینسکا
گزیدهٔ بازیگران > مکمل و میهمان

استانیسواف برودنی
یاتسک لنارتوویچ
زبیگنیف بوچکوفسکی
یاتسک خمیلنیک
کاتاژینا فیگورا
یانوش خابیور
ماریا گوادگوفسکا
ایرنا کارل
مارک بارباشیویچ
ایوونا گوزوفسکا
داریوش شیاستاچ
آرکادیوش یانیچک
آنا مایخر
بئاتا بوچک-ژارنتسکا
تومیرا کُوالیک
توماش ماندس
ویتولد ویلینسکی
کشیشتف یانچار
ماچئی کویافسکی
گژگوش میشتال
پیوتر شیفکیـِویچ
کارولینا آدامچیک
اِوا کاسپژیک
اِوا پاکووا
رومان کوسوفسکی
ترسا لیپووسکا
ماگدالنا اوگورک
ائوگنیوش پریویژینسف
بوهدان وازوکا
لئون نیمچیک
رادوسواف پازورا
تادئوش پلوچینسکی
ماوگوژاتا پوتوتسکا
آنا پژیبیلسکا
اِوا ساواتسکا
کاتاژینا اسکژینتسکا
گراژینا شاپوووفسکا
هنریک تالار
مارچین ترونسکی
بئاتا تیشکیه‌ویچ
ویکتور زبوروفسکی
کارولینا آدامچیک
ماریوش درنژک
یان پروخیرا
تامارا آرچیوخ
ویولتا آرلاک
آنا چیترو
ماچئی دونال
اوا کوزیک-فلورچاک
ماریان گلینکا
کشیشتف کیرشنوفسکی
میکلای کراوچیک
ورونیکا کشیانژکیه‌ویچ
الکساندرا نیشپیلاک
آندژی پوپیل
ماگدالنا روژچکا
ماوگوژاتا سخا
آنا ونجیکوفسکا
توماش ویننتسک
میه‌چیسواف مورانسکی
آلیتسیا باخلدا-تسروش
یوآنا بندا
پشمیسواف بلوشچ
ائوگونیوش کویافسکی
اِوا بوروویک
رومن بوگای
بئاتا خروشچینسکا
زوفیا چروینسکا
آنا درشوفسکا
مارچین دوروچینسکی
ایزابلا جیارسکا
بوهدان ایمونت
آندژی فدوروویچ
کاتاژینا گلینکا
مایا هیرش
یژی زیگمونت نواک
ریشارد یاشنیویچ
الژبیتا یاروشیک
مونیکا یاروسینسکا
ماوگوژاتا لیپمان
واندا نویمان
کارولینا نواکوفسکا
یولانتا مروتک
استانیسواف میخالسکی
ریشارد رونچفسکی
ایوونا رولویچ
ناتالیا ریبیتسکا
تاتینا سوسنا-سارنو
کریستینا تکاچ
مارتا والشیاک
کاتاژینا والتر
زوفیا زبوروفسکا
آنتا زایونتس
ماوگوژاتا زایاژکوفسکا
میروسواف زبرویویچ
باربارا ژیلینسکا
جام برندگان جام آسیا ۹۷–۱۹۹۶

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
شمار تیم‌ها: ٢۶
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 الهلال (یکمین عنوان):  الهلال (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  ناگویا گرامپوس
جایگاه سوم:  اولسان هیوندای
جایگاه چهارم:  استقلال
→ ۹۶–۱۹۹۵ ۹۸–۱۹۹۷ ← : → ۹۶–۱۹۹۵ ۹۸–۱۹۹۷ ← 
جام برندگان جام آسیا ۹۷–۱۹۹۶ هفتمین دورهٔ مسابقات جام برندگان جام آسیا که توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا برگزار شد.
تیم الهلال نماینده عربستان سعودی برای اولین بار قهرمان این دوره از رقابت‌ها شد و همچنین به مسابقات سوپر جام آسیا ۱۹۹۷ راه پیدا کرد.
مرحله اول > منطقه غرب

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نوبهار نمنگان  | ۶–۶ (گ) |  نیروی هوایی | ۴–۱ | ۲–۵ |
| پاختاکور  | ۱–۵ |  سمتی کیزیل کیا | ۰–۲ | ۱–۳ |
| توران داش آغوز  | ۱–۵ |  اورداباسی | ۰–۰ | ۱–۵ |
| الهلال  | انصراف۱ |  القادسیه |  |  |
| العربی  | ۱–۱ (۳–۰پ) |  الانصار | ۰–۱ | ۱–۰ |
| بنی یاس  | ۳–۴ |  الاتحاد | ۳–۳ | ۰–۱ |
| استقلال  | استراحت |  |  |  |
| النصر  | استراحت |  |  |  |
۱ القادسیه بحرین انصراف داد.
مرحله اول > منطقه شرق

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| والنسیا  | انصراف۱ |  اولد بندیکتینس | ۱–۰ |  |
| محمدان  | ۱۲–۱۲ |  الکتریسیتی او لائو | ۸–۰ | ۴–۱ |
| پاهانگ  | ۱–۵ |  مسترنس بندونگ رایا | ۰–۱ | ۱–۴ |
| های فونگ  | انصراف۳ |  لام پاک |  |  |
| بلمیر هیراتسوکا  | استراحت |  |  |  |
| ناگویا گرامپوس  | استراحت |  |  |  |
| چین جنوبی  | استراحت |  |  |  |
| اولسان هیوندای  | استراحت |  |  |  |
۱ اولد بندیکتینس بعد از بازی اول انصراف داد.

۲ بازی دوم همچنین گزارش شد ۰–۱

۳ لام پاک قبل از بازی اول انصراف داد.
مرحله دوم > منطقه غرب

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| استقلال  | (گ)۴–۴ |  نوبهار نمنگان | ۱–۴ | ۳–۰ |
| سمتی کیزیل کیا  | ۳–۷ |  اورداباسی | ۱–۰ | ۲–۷ |
| الهلال  | ۶–۱ |  العربی | ۶–۰ | ۰–۱ |
| الاتحاد  | ۴–۴ (گ) |  النصر | ۳–۲ | ۱–۲ |
مرحله دوم > منطقه شرق

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بلمیر هیراتسوکا  | انصراف۱ |  والنسیا | ۷–۰ |  |
| اولسان هیوندای  | ۸–۱۲ |  محمدان | ۵–۰ | ۳–۱ |
| مسترنس بندونگ رایا  | ۱–۵ |  چین جنوبی | ۱–۱ | ۰–۴ |
| های فونگ  | ۱–۴ |  ناگویا گرامپوس | ۱–۱ | ۰–۳ |
۱ والنسیا بعد از بازی اول انصراف داد

۲ همچنین بازی اول گزارش شد ۵–۱
یک چهارم نهایی > منطقه غرب

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| استقلال  | ۲–۱ |  اورداباسی | ۱–۰ | ۱–۱ |
| النصر  | انصراف۱ |  الهلال | ۰–۵ |  |
۱ النصر عمان بعد از بازی اول انصراف داد.
یک چهارم نهایی > منطقه شرق

| تیم ۱ | نتیجه نهایی | تیم ۲ | بازی رفت | بازی برگشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بلمیر هیراتسوکا  | ۱–۲ |  اولسان هیوندای | ۱–۰ | ۰–۲ |
| ناگویا گرامپوس  | ۴–۲ |  چین جنوبی | ۲–۰ | ۲–۲ |
نیمه نهایی > منطقه غرب

| تیم ۱ |  نتیجه  | تیم ۲ |
| --- | --- | --- |
| الهلال  | ۰–۰ پ(۵)-(۴) |  استقلال |
نیمه نهایی > منطقه شرق

| تیم ۱ |  نتیجه  | تیم ۲ |
| --- | --- | --- |
| ناگویا گرامپوس  | ۵–۰ |  اولسان هیوندای |
رده‌بندی

| تیم ۱ |  نتیجه  | تیم ۲ |
| --- | --- | --- |
| اولسان هیوندای  | ۱–۰ |  استقلال |
فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام برندگان جام آسیا ۹۷–۱۹۹۶
| تیم ۱ |  نتیجه  | تیم ۲ |
| --- | --- | --- |
| الهلال  | ۳–۱ |  ناگویا گرامپوس |
تبلور پلیمرها

تبلور پلیمرها (به انگلیسی: Crystallization of polymers) فرایندی است که با ترازبندی نیمه کامل زنجیره‌های مولکولی آنها همراه است. این زنجیره‌ها با هم جمع می‌شوند و مناطق مرتب شده‌ای به نام لاملا (lamellae) را تشکیل می‌دهند که ساختارهای کروی بزرگتری به نام اسفرولیت‌ها (spherulites) را تشکیل می‌دهند. پلیمرها می‌توانند به محض خنک شدن از فرایند ذوب با کشش مکانیکی یا تبخیر حلال متبلور شوند. تبلور بر خصوصیات نوری، مکانیکی، حرارتی و شیمیایی پلیمر تأثیر می‌گذارد. درجه کریستالی با روشهای مختلف تحلیلی تخمین زده می‌شود و به‌طور معمول بین ۱۰ تا ۸۰ درصد است، پلیمرهای متبلور اغلب «نیمه کریستال» نامیده می‌شوند. خواص پلیمرهای نیمه کریستال نه تنها با درجه نیمه کریستالی بودن، بلکه با اندازه و جهت‌گیری زنجیره‌های مولکولی نیز تعیین می‌شود.
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب

پلیمرها از زنجیره‌های طولانی مولکولی تشکیل شده‌اند که مارپیچ های(coils) نامنظم و در هم پیچیده‌ای را در مذاب تشکیل می‌دهند. بعضی از پلیمرها هنگام انجماد چنین ساختار بی نظمی را حفظ کرده و به راحتی به جامدات بی‌شکل تبدیل می‌شوند. در سایر پلیمرها، زنجیره‌ها هنگام انجماد مجدداً مرتب می‌شوند و مناطق مرتب شده با اندازه معمولی ۱ میکرومتر را تشکیل می‌دهند. از نظر انرژی برای زنجیرهای پلیمری تراز موازی بودن مطلوب خواهد بود و درهم آمیختگی مانع چنین ترازی می‌شود؛ بنابراین، در مناطق مرتب شده، زنجیرهای پلیمری هم تراز شده و هم تا می‌شوند؛ بنابراین این مناطق نه بلوری و نه آمورف هستند و به عنوان نیمه کریستال طبقه‌بندی می‌شوند. نمونه‌هایی از پلیمرهای نیمه بلورین عبارتند از: پلی اتیلن خطی (PE)، پلی اتیلن ترفتالات (PET)، پلی تترا فلورواتیلن (PTFE) یا پلی پروپیلن ایزوتاکتیک (PP)
اینکه پلیمرها می توانند متبلور شوند یا نه به ساختار مولکولی آنها بستگی دارد - وجود زنجیره های مستقیم با گروه های جانبی به‌طور منظم از هم فاصله دارند، تبلور را تسهیل می کند. به عنوان مثال، تبلور در ایزوتاکتیک بسیار ساده تر از شکل پلی پروپیلن آتاکتیک رخ می دهد. پلیمرهای آتاکتیک زمانی متبلور می شوند که گروه های جانبی بسیار کوچک باشند، مانند پلی وینیل و در مورد جایگزین های بزرگ مانند لاستیک یا سیلیکون، متبلور نمی شوند.
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب > هسته‌زایی

هسته زایی با نواحی کوچک و به اندازه نانومتر شروع می شود که در نتیجه حرکت حرارتی برخی زنجیره ها یا بخش های آنها به موازات یکدیگر رخ می دهد. اگر حرکت حرارتی نظم مولکولی را از بین ببرد، آن دانه ها می توانند جدا شوند، یا اگر اندازه دانه از مقدار بحرانی خاصی فراتر رود، بیشتر رشد کنند.[4][5]
جدا از مکانیسم حرارتی، هسته‌زایی به شدت تحت تأثیر ناخالصی‌ها، رنگ‌ها، نرم‌کننده‌ها، پرکننده‌ها و سایر افزودنی‌ها در پلیمر قرار می‌گیرد. به این هسته زایی ناهمگن نیز گفته می شود. این اثر به خوبی درک نشده و نامنظم است، به‌طوری که یک ماده افزودنی می تواند باعث ایجاد هسته در یک پلیمر شود، اما در پلیمر دیگر نه. بسیاری از عوامل هسته‌زای خوب نمک‌های فلزی، اسیدهای آلی هستند که خود در دمای انجماد، انجماد پلیمری کریستالی هستند.[5]
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب > رشد کریستال از مذاب

رشد کریستال با افزودن بیشتر بخش‌های زنجیره پلیمری چین‌خورده حاصل می‌شود و فقط برای دماهای زیر دمای ذوب Tm و بالاتر از دمای انتقال شیشه‌ای Tg رخ می‌دهد. دماهای بالاتر آرایش مولکولی را از بین می برد و در زیر دمای انتقال شیشه ای، حرکت زنجیره های مولکولی منجمد می شود.[6] با این وجود، تبلور ثانویه می تواند حتی کمتر از Tg، در مقیاس زمانی ماه ها و سال ها ادامه یابد. این فرایند بر خواص مکانیکی پلیمرها تأثیر می گذارد و حجم آنها را کاهش می دهد، زیرا زنجیره های پلیمری تراز وسط قرار دارند.
زنجیرها از طریق انواع مختلفی از نیروهای واندروالس برهم کنش دارند. قدرت برهم کنش بستگی به فاصله بین قطعات زنجیره موازی دارد و خواص مکانیکی و حرارتی پلیمر را تعیین می کند.[8]
رشد نواحی کریستالی ترجیحاً در جهت بزرگترین گرادیان دما رخ می دهد و در بالا و پایین تیغه ها توسط قسمت های چین خورده آمورف در آن سطوح سرکوب می شود. در مورد یک گرادیان قوی، رشد دارای ویژگی دندریتی یک طرفه است.[9] با این حال، اگر توزیع دما همسانگرد و ایستا باشد، لاملاها به صورت شعاعی رشد می‌کنند و توده‌های شبه کروی بزرگ‌تری به نام اسفرولیت‌ها تشکیل می‌دهند. اسفرولیت‌ها اندازه‌ای بین 1 تا 100 میکرومتر دارند[3] و هنگام مشاهده بین قطبش‌کننده‌های متقاطع در میکروسکوپ نوری، طیف وسیعی از الگوهای رنگی را تشکیل می‌دهند (به‌عنوان مثال، تصاویر جلویی)، که اغلب شامل الگوی «صلیب مالت» و دیگر قطبش‌ها می‌شوند. پدیده‌های ناشی از هم‌ترازی مولکولی در لایه‌های منفرد یک اسفرولیت.[2][4][5]
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب > رشد کریستال از مذاب > تبلور با کشش

مکانیسم فوق تبلور از مذاب را در نظر می گیرد که برای قالب گیری تزریقی اجزای پلاستیکی مهم است. نوع دیگری از کریستالیزاسیون بر اثر اکستروژن مورد استفاده در ساخت الیاف و فیلم ها رخ می دهد.
در این فرایند، پلیمر با فشار وارد می شود، به عنوان مثال، از نازلی که تنش کششی ایجاد می کند که تا حدی مولکول های آن را هم تراز می کند. چنین هم ترازی را می توان به عنوان تبلور در نظر گرفت و بر خواص مواد تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، استحکام فیبر در جهت طولی بسیار افزایش می‌یابد و خواص نوری ناهمسانگردی بزرگی را در امتداد و عمود بر محور فیبر نشان می‌دهد. چنین ناهمسانگردی در حضور پرکننده‌های میله‌ای مانند نانولوله‌های کربنی در مقایسه با پرکننده‌های کروی، بیشتر می‌شود.[10] استحکام پلیمر نه تنها با اکستروژن، بلکه با قالب‌گیری دمشی نیز افزایش می‌یابد که در تولید مخازن پلاستیکی و بطری‌های PET استفاده می‌شود.[8] برخی از پلیمرهایی که از مذاب متبلور نمی شوند، می توانند تا حدی با کشش تراز شوند.[11]
برخی از الاستومرها که در حالت بدون کرنش بی شکل هستند، با کشش، متبلور می شوند.
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب > رشد کریستال از مذاب > تبلور با کشش > تبلور از محلول

پلیمرها همچنین می توانند از محلول یا بر اثر تبخیر یک حلال متبلور شوند. این فرایند به درجه رقت بستگی دارد: در محلول های رقیق، زنجیره های مولکولی هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند و به صورت یک سیم پیچ پلیمری جداگانه در محلول وجود دارند. افزایش غلظت که می تواند از طریق تبخیر حلال رخ دهد، باعث برهمکنش بین زنجیره های مولکولی و تبلور احتمالی مانند تبلور از مذاب می شود.[12] تبلور از محلول ممکن است منجر به بالاترین درجه بلورینگی پلیمر شود. به عنوان مثال، پلی اتیلن بسیار خطی می تواند هنگامی که از محلول رقیق متبلور می شود، تک بلورهای پلاکت مانندی با ضخامت حدود 10 تا 20 نانومتر ایجاد کند. شکل کریستال می تواند برای سایر پلیمرها، از جمله اهرام توخالی، مارپیچ ها و ساختارهای دندریتیک چند لایه پیچیده تر باشد.[2]
یک فرایند بسیار متفاوت بارش است. از حلالی استفاده می کند که تک تک مونومرها را حل می کند اما پلیمر حاصل را حل نمی کند. وقتی به درجه خاصی از پلیمریزاسیون رسید، محصول پلیمریزه شده و تا حدی متبلور شده از محلول رسوب می کند. سرعت تبلور را می توان با تکنیکی که به‌طور انتخابی کسر محلول را بررسی می کند، مانند رزونانس مغناطیسی هسته ای، نظارت کرد.[12]
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب > تبلور محدود

هنگامی که پلیمرها از یک محلول همسانگرد، حجمی از مذاب یا غلیظ متبلور می شوند، لاملا های کریستالی (ضخامت 10 تا 20 نانومتر) معمولاً به شکل یک مورفولوژی کروی سازماندهی می شوند. با این حال، هنگامی که زنجیره های پلیمری در فضایی با ابعاد چند ده نانومتر، قابل مقایسه یا کوچکتر از ضخامت کریستال لایه ای یا شعاع چرخش، محدود می شوند، هسته و رشد می تواند به‌طور چشمگیری تحت تأثیر قرار گیرد. به عنوان مثال، هنگامی که یک پلیمر در یک لایه بسیار نازک محدود متبلور می شود، سازماندهی کروی همسانگرد کریستال های لایه ای مختل می شود و محصور شدن می تواند جهت گیری های کریستالی لایه ای منحصر به فردی ایجاد کند.[13] گاهی اوقات هم ترازی زنجیره ای موازی با صفحه لایه است و کریستال ها به صورت لاملا های «روی لبه» سازماندهی می شوند. در موارد دیگر، لاملا های "در صفحه" با جهت گیری زنجیره ای عمود بر لایه ها مشاهده می شود.
جهت گیری کریستالی منحصر به فرد پلیمرهای محدود، خواص ناهمسانگردی را ایجاد می کند. در یک مثال، بلورهای پلیمری بزرگ و درون صفحه، نفوذپذیری گاز لایه‌های نانولایه را تقریباً 2 مرتبه کاهش می‌دهند.
مکانیزم های تبلور > جامد شدن از مذاب > تبلور محدود > پلیمریزاسیون توپوشیمیایی

پلیمرهای تشکیل شده از طریق پلیمریزاسیون توپوشیمیایی عموماً کریستالی هستند. در بسیاری از موارد، انتقال مونومر به پلیمر با حفظ کریستالینیتی اتفاق می‌افتد. اغلب می توان ساختار بلوری چنین پلیمرهایی و مکانیسم پلیمریزاسیون را از طریق پراش پرتو ایکس تک کریستالی تعیین کرد. از آنجایی که پلیمریزاسیون در شبکه کریستالی بدون کمک حلال ها یا معرف ها اتفاق می افتد، در حوزه شیمی سبز قرار می گیرد.
درجه تبلور

بخشی از مولکولهای مرتب شده در پلیمر با درجه تبلور مشخص می‌شود که به‌طور معمول بین ۱۰ تا ۸۰ درصد است. مقادیر بالاتر فقط در موادی حاصل می‌شود با مولکول‌های کوچک که معمولاً شکننده هستند یا در نمونه‌هایی که برای مدت طولانی در دمای زیر ذوب ذخیره می‌شوند، روش دوم پرهزینه است و فقط در موارد خاص اعمال می‌شود.
روش‌های ارزیابی درجه تبلور شامل اندازه‌گیری تراکم، کالریمتری اسکن دیفرانسیل (DSC)، پراش اشعه Xو (XRD)، طیف‌سنجی مادون قرمز و تشدید مغناطیسی هسته ای (NMR) است. مقدار اندازه‌گیری شده به روش استفاده شده بستگی دارد، بنابراین به همراه درجه تبلور نقل می‌شود.
| پلیمر | درجه تبلور | ρc (تراکم پلیمر کریستالی) | ρa(تراکم پلیمر آمورف) |
| --- | --- | --- | --- |
| نایلون (PA66 و PA6) | ۳۵–۴۵ | ۱٫۲۴ | ۱٫۰۸ |
| پلی اکسی متیلن (POM) | ۷۰–۸۰ | ۱٫۵۴ | ۱٫۲۸ |
| پلی اتیلن ترفتالات (PET) | ۳۰–۴۰ | ۱٫۵۰ | ۱٫۳۳ |
| پلی تترا فلورواتیلن (PTFE) | ۶۰–۸۰ | ۲٫۳۵ | ۲٫۰۰ |
| پلی پروپیلن ایزوتاکتیک | ۷۰–۸۰ | ۰٫۹۵ | ۰٫۸۵ |
خواص پلیمرهای نیمه‌بلوری > خواص حرارتی و مکانیکی

در زیر دمای انتقال شیشه(Tg)، پلیمرهای آمورف به دلیل تحرک کم مولکول‌هایشان معمولاً سخت و شکننده هستند. افزایش دما باعث حرکت مولکولی و در نتیجه ایجاد خواص الاستیک می‌شود. یک نیروی ثابت به یک پلیمر در دمای بالاتر از Tg باعث تغییر شکل ویسکوالاستیک، به عنوان مثال، پلیمر شروع به خزش می‌کند. مقاومت در برابر حرارت معمولاً برای پلیمرهای آمورف دقیقاً زیر دمای انتقال شیشه داده می‌شود.
نیروهای بین مولکولی نسبتاً قوی در پلیمرهای نیمه کریستالی از نرم شدن حتی بالاتر از دمای انتقال شیشه جلوگیری می‌کنند. مدول الاستیک آنها فقط در دمای بالا (ذوب) به‌طور قابل توجهی تغییر می‌کند. این امر همچنین به درجه تبلور بستگی دارد: تبلور بالاتر منجر به ماده سخت‌تر و با ثبات حرارتی، بلکه شکننده تر می‌شود، در حالی که مناطق آمورف خاصیت ارتجاعی و ضربه ای دارند. یکی دیگر از ویژگی‌های مشخصه پلیمرهای نیمه کریستالی، ناهمسانگردی قوی خواص مکانیکی آنها در امتداد جهت تراز مولکولی و عمود بر آن است.
بالای دمای انتقال شیشه، زنجیره‌های آمورف در یک پلیمر نیمه کریستال شکل‌پذیر هستند و قادر به تغییر شکل پلاستیک هستند. نواحی کریستالی پلیمر توسط مناطق بی‌شکل به هم پیوند می‌خورند. مولکول‌های گره از جدا شدن فازهای آمورف و کریستالی تحت بار وارد شده جلوگیری می‌کنند. هنگامی که یک تنش کششی اعمال می‌شود، ابتدا پلیمر نیمه بلورین تغییر شکل الاستیک می‌دهد. در حالی که مناطق کریستالی تحت تأثیر تنش اعمال نشده باقی می‌مانند، زنجیره‌های مولکولی فاز آمورف کشیده می‌شوند. سپس انعطاف‌پذیری(yielding)، که نشان دهنده تغییر شکل پلاستیک مناطق بلوری است، رخ می‌دهد.
مکانیسم مولکولی برای انعطاف‌پذیری نیمه کریستال شامل تغییر شکل مناطق کریستالی ماده از طریق حرکت دررفتگی است. دررفتگی‌ها منجر به لغزش‌های درشت یا ظریف در پلیمر می‌شود و منجر به تکه‌تکه شدن و انعطاف می‌شود. لغزش ظریف مانند مقدار کمی لغزش در تعداد زیادی هواپیما اتفاق می‌افتد. برعکس، لغزش درشت مقدار زیادی لغزش در چند هواپیما است. میزان انعطاف‌پذیری با ایجاد دررفتگی و مقاومت آنها در برابر حرکت تعیین می‌شود.
نقص‌های دیگر مانند حفره‌ها در پلیمر نیمه کریستال تحت تنش کششی رخ می‌دهد و می‌تواند باعث تشکیل گردن شود. فضاهای خالی را می‌توان از طریق پراکندگی اشعه ایکس با زاویه کوچک مشاهده کرد. برخلاف شکاف‌ها، این فضاهای خالی تنش‌ها را انتقال نمی‌دهند. . به‌طور قابل توجهی، حفره ای تحت تنش فشاری یا برشی مشاهده نمی‌شود. شواهد نشان می‌دهد که حفره زدن بر شروع انعطاف‌پذیری نیز تأثیر می‌گذارد. حفره‌ها با شکستن فاز آمورف مرتبط هستند. مقاومت فاز بلوری اهمیت کاویتاسیون در بازده را تعیین می‌کند. اگر ساختارهای بلوری ضعیف باشند، به راحتی تغییر شکل می‌دهند و منجر به انعطاف می‌شوند. پلیمرهای نیمه کریستالی با نواحی متبلور قوی در برابر تغییر شکل و ایجاد حفره، تشکیل حفره‌ها در فاز آمورف مقاومت می‌کنند و باعث انعطاف می‌شوند. مانند مواد کریستالی، ذرات را می‌توان به پلیمرهای نیمه کریستالی اضافه کرد تا خصوصیات مکانیکی را تغییر دهد. در مواد کریستالی افزودن ذرات برای جلوگیری از حرکت دررفتگی و تقویت مواد کار می‌کند. با این حال، برای بسیاری از پلیمرهای نیمه کریستال، مواد پرکننده ذرات مواد را ضعیف می‌کنند. پلیمرهای کریستالی پلی پروپیلن و پلی اتیلن تقویت کننده ذرات را نمایش می‌دهند.
خواص نوری

پلیمرهای کریستالی معمولاً به دلیل پراکندگی نور در مرزهای متعدد بین مناطق بلوری و آمورف، مات هستند. چگالی این مرزها کمتر است و در نتیجه، شفافیت بالاتر است. بلورینگی همچنین بر رنگ آمیزی پلیمرها تأثیر می‌گذارد: رنگ آمیزی پلیمرهای کریستالی دشوارتر از آمورف است زیرا مولکول‌های رنگ با سهولت بیشتری در مناطق آمورف نفوذ می‌کنند.
آرایش زنجیره های مولکولی در پلیمرهای آمورف و نیمه بلوری
ساختار پلی پروپیلن ایزوتاکتیک.
ساختار پلی پروپیلن آتاکتیک
لاملا در طول تبلور از مذاب تشکیل می شود. فلش جهت گرادیان دما را نشان می دهد.[5]
مدل شماتیک یک اسفرولیت. فلش های سیاه جهت هم ترازی مولکولی را نشان می دهند
آرایش زنجیره‌های مولکولی در هنگام تبلور با کشش.[4]
پیر لیتبارسکی

پیر لیتبارسکی (به آلمانی: Pierre Littbarski) بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان است که از سال ۱۹۸۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۷۳ بازی ملی حضور داشته‌است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۰ میلادی انجام داد. پیر لیتبارسکی در بازی‌های ملی‌اش ۱۸ گل به ثمر رساند.
او به عنوان یکی از تکنیکی ترین بازیکنان دهه ۸۰ شناخته می‌شود که نقش موثری در قهرمانی آلمان در جام جهانی ۱۹۹۰ایفاکرد.
وولفگانگ فیرزینگر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال)
زادگاه:  زال‌فلدن
قد:  1.83 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Saalfeldner SK
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ |  ۲۸۷ |  (۱۴) |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند |  ۵۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال لاسک |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  Austria Salzburg |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  PSV SW Salzburg |  ۴۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  SPG Saalfelden |  ۱ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۳۰ |  (۱۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۰–۱۹۹۹ |  تیم ملی فوتبال اتریش |  ۴۶ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  PSV SW Salzburg
۲۰۰۵–۲۰۰۸:  Austria Salzburg U17
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
وولفگانگ فیرزینگر (آلمانی: Wolfgang Feiersinger؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۶۵) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاسک، باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.