stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسعود امامی یگانه

| مسعود امامی یگانه | مسعود امامی یگانه |
| --- | --- |
یازدهمین استاندار اردبیل: یازدهمین استاندار اردبیل
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۷ آبان ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۲۷ آبان ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
پس از: سید حامد عاملی
معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری اردبیل: معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری اردبیل
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۳۹۸: آغاز به کار  ۱۳۹۸
فرماندار شهرستان اردبیل: فرماندار شهرستان اردبیل
دوره مسئولیت ۱۳۹۸ – ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱۳۹۸ – ۱۴۰۰
مدیرکل امور شهری و شوراهای استانداری اردبیل: مدیرکل امور شهری و شوراهای استانداری اردبیل
دوره مسئولیت ۱۳۹۶ – ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۳۹۶ – ۱۳۹۸
مدیرکل مدیریت بحران استانداری اردبیل: مدیرکل مدیریت بحران استانداری اردبیل
دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۳۹۶
مدیرکل روابط عمومی و امور بین‌الملل استانداری اردبیل: مدیرکل روابط عمومی و امور بین‌الملل استانداری اردبیل
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۳۹۳: آغاز به کار  ۱۳۹۳
مدیرکل حوزه استانداراردبیل: مدیرکل حوزه استانداراردبیل
دوره مسئولیت ۱۳۹۳ – ۱۳۹۴: دوره مسئولیت ۱۳۹۳ – ۱۳۹۴
مشاور استانداراردبیل: مشاور استانداراردبیل
دوره مسئولیت ۱۴۰۰ – ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۱۴۰۰ – ۱۴۰۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ دی ۱۳۵۶ (۴۶ سال) اردبیل
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: مستقل با گرایش اصلاح طلب
فرزندان: یک فرزند (پسر)
اقامتگاه: اردبیل
محل تحصیل: دانشگاه آزاد اسلامی 
پیشه: مهندس معماری و سیاست‌پیشه
تخصص: مهندسی معماری (دانشجوی دکترای معماری)،عمران و مدیریت شهری، مهندسی کشاورزی، زبان انگلیسی IELTS
هیئت دولت: دولت چهاردهم
مسعود امامی یگانه (زاده ۲۲ دی ۱۳۵۶) سیاست‌مدار ایرانی است که در دولت چهاردهم استانداری اردبیل را بر عهده دارد.
او متخصص معماری و فعال سیاسی مستقل با گرایش اصلاح‌طلبانه است که در سال ۱۳۹۸، معاون هماهنگی امورعمرانی استانداری اردبیل بود.


وی در سال ۱۳۹۸ از سوی وزیر کشور وقت به عنوان فرماندار اردبیل منصوب شد و در بازه زمانی ۱۳۹۸ الی ۱۴۰۰ به مدت ۲/۵ سال در این سمت مشغول فعالیت بود و با آغاز به کار دولت سیزدهم از سمت خود برکنار گردید.
زندگی

مسعود امامی یگانه در شهر اردبیل در محله‌ای معروف به کوی عارف به دنیا آمد. پدر وی فرهنگی و معلم آموزش و پرورش بود. وی از سوی پدر نوه واعظ و خوشنویس اردبیلی میرزا رضا امامی یگانه است که در دوره پهلوی اول در مسجد پیرعبدالملک اردبیل صاحب منبر بود و از نوادگان حاجی امام واعظ اردبیلی است که در سال‌های پایانی دوره قجری مجلس وعظ و خطابه داشت. او برادر خود علیرضا امامی یگانه  را که از نیروهای داوطلب لشگر 31 عاشورا آذربایجان ایران بود در جبهه‌های جنگ ۸ ساله ایران و عراق از دست داد. مسعود در دبیرستان اندرزگو اردبیل تحصیل کرد و در سال ۱۳۷۵ وارد دانشگاه شد. او در دانشگاه به همراه تعدای دیگر از دانشجویان، اولین تشکل سیاسی- دانشجویی در دانشگاه آزاد اسلامی را تحت عنوان؛انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل تاسیس کرد. امامی یگانه در سال ۱۳۷۹ در رشته مهندسی کشاورزی از دانشگاه فارغ التحصیل شد. او به دلیل علاقه‌ای که به هنر و معماری داشت؛ مراحل تحصیل را در رشته معماری طی نمود و در سال۱۳۹۴ در رشته کارشناسی مهندسی معماری و در سال ۱۳۹۶ در رشته کارشناسی ارشد مهندسی معماری فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۴۰۱ در دوره دکترای مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامی پذیرفته شد و هم اکنون مشغول به تحصیل است.
او دارای مدرک ممتاز در رشته خوشنویسی و عضو انجمن خوشنویسان ایران بوده و در زبان انگلیسی مدرک IELTS دارد.
فعالیت سیاسی

مسعود امامی یگانه در احزاب رسمی کشور عضویت ندارد. او مستقل و گرایشات اصلاح‌طلبانه دارد.
او در چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری، مسوولیت ستاد مردمی دکتر مسعود پرشکیان در استان اردبیل را به عهده داشت.
سوابق اجرایی

۱) معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری اردبیل
۲) فرماندار شهرستان اردبیل
۳) مدیر کل امور شهری و شوراهای استانداری اردبیل
۴) مدیر کل بحران استان اردبیل
۵) مدیر کل حوزه استانداراردبیل
۶) مدیر کل روابط عمومی و امور بین الملل 
استانداری اردبیل
۷)رئیس هیات مدیره سازمان همیاری شهرداری های استان اردبیل
۸)عضو هیات اجرایی منطقه ویژه اقتصادی نمین
۹) عضو کمیسیون دائمی هیات امناء پارک علم و فناوری استان اردبیل
آثار علمی

۱- مقاله بررسی روابط و تاثیرپذیری بین معماری و هنر خوشنویسی
۲- مقاله نقش مولفه های میان افزا در ارتقا هویت بافت تاریخی شهر در مدرسه های تاریخی شهر اردبیل
۳- مقاله عوامل موثر در طراحی معماری بناها با رویکرد پدافند غیر عامل
مولنا، جورجیا

مکان
| مولنا، جورجیا | مولنا، جورجیا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Pike County and the state of جورجیا: Location in Pike County and the state of جورجیا
ایالت: جورجیا
شهرستان: Pike
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۶۸ فوت (۲۳۴ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۴۷۵
 • تراکم: ۲۷۹٫۴/مایل مربع (۱۰۵٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 30258
کد منطقه: 770
FIPS code: 13-52108
GNIS feature ID: 0318384
مولنا، جورجیا (به انگلیسی: Molena, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴۷۵ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
یورن تر مورس

یورن تر مورس (هلندی: Jorien ter Mors؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹) اسکیت‌باز سرعت اهل هلند است.
از افتخارات وی میتوان به کسب ۳ مدال طلا در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ اشاره کرد.
کلمرز

مکان
| کلمرز | کلمرز |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
کلمرز: کلمرز
مختصات: ۲۸°۰۵′۴۷″شمالی ۵۷°۳۰′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۹۶۴۰۲۴°شمالی ۵۷٫۵۰۰۵۹۵۰°شرقی﻿ / 28.0964024; 57.5005950: مختصات: ۲۸°۰۵′۴۷″شمالی ۵۷°۳۰′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۹۶۴۰۲۴°شمالی ۵۷٫۵۰۰۵۹۵۰°شرقی﻿ / 28.0964024; 57.5005950
استان: کرمان
شهرستان: فاریاب
بخش: مرکزی
دهستان: مهروئیه
جمعیت: ۱۶۶ نفر (سرشماری ۹۵)
کلمرز، روستایی در دهستان مهروئیه بخش مرکزی شهرستان فاریاب در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۶۶ نفر (۴۷ خانوار) بوده است.
پل سیرادین

| پل سیرادین | پل سیرادین |
| --- | --- |
پرتره پل سیرادین، منتشر شده در «نشریه ترومینوسکوپ»: پرتره پل سیرادین، منتشر شده در «نشریه ترومینوسکوپ»
نام هنگام تولد: پیر پل دیزیر سیرادین
زادهٔ: ۱۸ دسامبر ۱۸۱۲ پاریس
درگذشت: ۸ سپتامبر ۱۸۸۳ (۷۰ سال) انگین لبن، روستایی در حومه پاریس
پیشه(ها): نمایشنامه‌نویس، نویسندهٔ اپرا، قناد
پیر پل دزیره سیرادین (به فرانسوی: Pierre-Paul-Désiré Siraudin) (زاده ۱۸ دسامبر ۱۸۱۲ – درگذشته ۸ سپتامبر ۱۸۸۳) نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده فرانسوی که به شغل قنادی گروید.
زندگی‌نامه

او نمایشنامه‌های زیادی نوشت که عمدهٔ آن‌ها در ژانر کمدی بودند. او این نمایشنامه‌ها را با همکاری آلفرد دلاکور و لمبرت-تیبوست نوشت. او همچنین لیبرتوهایی برای اپرت‌ها و اپرا-کمیک‌های موفق، از جمله دختر مادام آنگوت (۱۸۷۲) در همکاری با کلرویل و ویکتور کونینگ با موسیقی چارلز لکاک نوشت.
در سال ۱۸۶۰م.[نیازمند منبع] سیرادین یک مغازه شیرینی فروشی - خانهٔ سیرادین - در گوشه خیابان دو لا پاکس و میدان وندوم باز کرد. شیرینی‌های قنادی سیرادین «در سراسر جهان مشهور بودند». برای مثال، نام «مرواریدهای پیرنه» (Perles des Pyrénées)، که از شکر معطر درست می‌کرد، در رمان بیراه (À rebours) (1884) نوشته یوریس-کارل هویسمنز ذکر شده‌است.
آثار

۱۸۴۲: انتقام، به همراه دو منوار (فیلیپ فرانسیس پینل). تئاتر ورایتی.
1849: EH با یوژن مورو و آلفرد دلاکور، تئاتر مونتانسیه (۷ آوریل).
۱۸۵۰: پِیک لیون، اثر یوژن مورو، پل سیرادین و آلفرد دلاکور، تئاتر د لا گائته.
۱۸۵۲: مردم‌گریز و پیشرو، اثر پل سیرادین و اوژن لابیش، پل سیرادین لوبیزه، تئاتر کاخ رویال.
۱۸۵۳: جلاد جمجمه‌ها، اثر پل سیرادین و ادوار لافارگ، تئاتر کاخ رویال.
۱۸۵۵: توپی از اوورن، اثر پل سیرادین، آلفرد دلاکور و لامبر-تیبوست، تئاتر کاخ رویال.
۱۸۵۶: پن دم کج، اثر پل سیرادین و آلفرد دلاکور، تئاتر سلطنتی کاخ.
۱۸۵۸: پسر زیبایی در جنگل خفته، توسط لمبرت تیبوست، پل سیرادین و آدولف کولر، تئاتر کاخ رویال.
۱۸۶۰: پنه لوپه نورمن، اثر آلفونس کار، پل سیرادین و لامبرت-تیبوست، تئاتر دووویل.
۱۸۶۰: پنلوپه به سبک کان، اثر پل سیرادین، یوجین گرانج، و لامبرت-تیبوست، تئاتر سلطنتی کاخ.
۱۸۶۰: دختر شیطان، اثر پل سیرادین، کلرویل، و لمبرت تیبوست، تئاتر ورایتی.
۱۸۶۰: مورد پسند و علاقه، اثر پل سیرادین و آگوست ویلمو، تئاتر بادن بادن.
۱۸۶۴: زنان جدی، پل سیرادین، آلفرد دلاکور و ارنست بلوم، تئاتر کاخ رویال.
۱۸۶۹: حرف آخر، اثر پل سیرادین و کلرویل. تئاتر ورایتی.
۱۸۶۹: پرسه در پاریس، اثر پل سیرادین، کلرویل و ویلیام بوسناخ، تئاتر دو شاتل.
۱۸۷۲: خاطره در گوشه اسکله نیست، اثر پل سیرادین، ویکتور کونینگ و کلرویل، تئاتر ورایتی.
1873: دختر مادام آنگوت، اثر پل سیرادین، کلرویل و ویکتور کونینگ با موسیقی چارلز لکاک، تئاتر حماقت‌های دراماتیک.
۱۸۷۵: بررسی استیم اثر پل سیرادین، هنری بلوندو و هکتور مونترال، تئاتر ورایتی و تئاتر حماقت‌های دراماتیک.
سازمان جهانی بهداشت

|   |   |
| --- | --- |
مقر اصلی سازمان بهداشت جهانی در ژنو: مقر اصلی سازمان بهداشت جهانی در ژنو
کوته‌نوشت: سازمان جهانی بهداشت (WHO)
تأسیس: ۷ آوریل ۱۹۴۸؛ ۷۶ سال پیش (۱۹۴۸-07}})
نوع رکن: سازمان‌های تخصصی سازمان ملل متحد
وضعیت: فعال
مقر اصلی: ژنو، سوئیس
مدیرکل: تدروس ادهانوم
سازمان مادر: شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد
بودجه (۲۰۲۱–۲۰۲۰): ۷/۹۶ میلیارد دلار
وبگاه: who.int
سازمان جهانی بهداشت (انگلیسی: World Health Organization؛ به اختصار WHO) یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد است که نقش سازمان‌دهنده و مرجع را در نظارت بر بهداشت جامعهٔ جهانی ایفا می‌کند.
این آژانس در ۶ آوریل سال ۱۹۴۸ در ژنو (واقع در سوئیس) تأسیس شد و حکم سرپرستی را از خود آژانس در جامعه ملل دریافت نمود و منابعش را سازمان بهداشت سابق تأمین کرد.
اساسنامه و تاریخچه

اساسنامهٔ سازمان جهانی بهداشت هدفش را دستیابی مردم به بیشترین سطح سلامت ممکن بیان می‌کند. وظیفهٔ اصلی این سازمان مبارزه با بیماری‌ها مخصوصاً بیماری عفونی شایع و ارتقاء سلامت عمومی مردم جهان است.
سازمان جهانی بهداشت یکی از نخستین آژانس‌های سازمان ملل متحد است و اساسنامهٔ آن رسماً در اولین روز بهداشت جهانی (۷ آوریل سال ۱۹۴۸)، زمانی که توسط ۲۶ کشور از اعضای سازمان ملل تصویب شد به کار بسته شد. پیش از این موضوع، فعالیت‌های مذکور و باقی فعالیت‌های سازمان بهداشتِ جامعه ملل، تحت کنترل کمیته‌ای موقتی بود. این کمیتهٔ موقتی حاصل کنفرانس بین‌المللی سلامت (در تابستان سال ۱۹۴۶) بود. عملیات واگذاری مسئولیت‌ها به تصویب مجمع عمومی رسید. سرویس بیماری‌های واگیر OIHP فرانسه نیز به کمیتهٔ موقتی سازمان بهداشت جهانی در ۱ ژانویه ۱۹۴۷ پیوست.
اساسنامه و تاریخچه > وظایف و مأموریت‌ها

WHO علاوه بر هماهنگ‌کردن تلاش‌های بین‌المللی برای پایش بیماری‌های عفونی، مانند مالاریا و ایدز از برنامه‌هایی برای پیشگیری و درمان چنین بیماری‌هایی حمایت می‌کند. این سازمان از تولید و توزیع واکسن‌های مؤثر و بی‌خطر، شیوه‌های تشخیصی داروها حمایت می‌کند. WHO علاوه بر مأموریت‌های فوق بر اساس پیمان‌های بین‌المللی می‌تواند مأموریت‌های جدیدی را نیز به عهده گیرد.
سازمان جهانی بهداشت همچنین متولی طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها یا ICD است که دهمین تجدید نظر در آن در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. از دیگر کارهای WHO می‌توان به تعریف بسته مراقبت‌های اولیه سلامت یا PHC (به انگلیسی: Primary Health Care) و ایجاد ساختارهای انگیزشی مالی و غیر مالی جهت ترغیب کشورها در اعمال برنامه‌های بهداشتی در سطح کلان می‌باشد.
اساسنامه و تاریخچه > ساختار

کشورهای عضو سازمان جهانی بهداشت نمایندگانی به «مجمع جهانی بهداشت» می‌فرستند، که ارگان اصلی تصمیم‌گیری این سازمان است.
این مجمع هر سال در ماه مه تشکیل جلسه می‌دهد و علاوه بر تعیین دبیرکل سازمان برای پنج سال، سیاست‌های مالی سازمان را بررسی می‌کند و بودجه‌های پیشنهادی برنامه‌ها را بازبینی و تأیید می‌کند.
مجمع همچنین ۳۶ عضو خود را به عنوان هیئت اجرایی برای سه سال برمی‌گزیند تا تصمیمات و سیاست‌های مجمع را به اجرا درآورند و به مشاوره دادن و تسهیل کارها بپردازند.
همه اعضای سازمان ملل می‌توانند عضو سازمان جهانی بهداشت شوند. سایر کشورها در صورتی که تقاضای عضویت‌شان به تصویب اکثریت مجمع عموم جهانی بهداشت برسد، می‌توانند عضو شوند.
۱۹۳ کشور در حال حاضر عضو WHO هستند. تمام اعضای سازمان ملل به جز لیختن‌اشتاین عضو سازمان جهانی بهداشت هستند. دو کشور غیر عضو سازمان ملل نیووی (Niue) و جزایر کوک هم عضو WHO هستند.
WHO دارای شش دفتر منطقه‌ای آفریقا (برازاویل، کنگو)، آمریکا (واشینگتن دی‌سی، ایالات متحده)، مدیترانه شرقی (قاهره، مصر)، اروپا (کپنهاگ، دانمارک)، جنوب شرق آسیا (دهلی نو، هند) و غرب اقیانوسیه (مانیل، فیلی‌پین) است که تا حد زیادی دارای خود مختاری هستند و هرکدام کشورهای منطقه خود را پوشش می‌دهند.
رئیس این دفترها که مدیر منطقه‌ای نام دارد به وسیلهٔ «کمیته منطقه‌ای» برای پنج سال انتخاب می‌شود. هر کمیته منطقه‌ای از وزاری بهداشت کشورهای عضو تشکیل می‌شود.
علاوه بر این سازمان جهانی بهداشت در ۱۴۷ دفتر کشوری و رابط را در همه این مناطق اداره می‌کند. معمولاً در پایتخت هر کشور یک دفتر وجود دارد که ممکن است دفاتر اقماری در سایر مناطق کشور را سرپرستی کند.
دفتر کشوری را یک پزشک تعلیم‌دیده با عنوان «نماینده سازمان جهانی بهداشت» اداره می‌کند که ملیت کشور مربوط را ندارد. دبیرکل کنونی سازمان جهانی بهداشت، آقای تئودور آدهانوم از کشور اتیوپی است.
دیدگاه‌های پیرامون > ادعای نزدیکی به چین پس از همه‌گیری کروناویروس

با شیوع کروناویروس، عملکرد سازمان جهانی بهداشت مورد انتقاد قرار گرفت. از زمان پخش خبر گسترش این ویروس در چین، تدروس ادهانوم دبیرکل سازمان جهانی بهداشت همواره مدافع عملکرد حکومت چین، دربارهٔ کروناویروس بود. دفاعیات سازمان جهانی بهداشت از استانداردهای چینی، هنگامی انجام شد که در همان دوران، انتقادات بسیاری دربارهٔ عملکرد دولت چین، در قبال همه‌گیری ویروس در سطح جهان مطرح بود. این انتقادات ادامه یافت و دونالد ترامپ در یک پیام توییتری نوشت: «سازمان جهانی بهداشت واقعاً بد عمل کرده‌است. این سازمان که معمولاً توسط ایالات متحده تأمین مالی می‌شود، هم‌اکنون به دلایلی بسیار چین محور شده‌است». این سازمان حتی به آمریکا پیشنهاد داد که مرزهایش را به سوی چین باز نگه دارد که با مخالفت روبرو شد. تدروس ادهانوم، دبیرکل سازمان جهانی بهداشت به این انتقادات با همان موضع پیشین خود پاسخ داد و در یکی از گفته‌هایش اعلام داشت که «این ویروس را سیاسی نکنید». بر اساس گزارش‌ها، در صورتی که دونالد ترامپ تهدید پیشین خود را عملی کرده و بودجهٔ پرداختی ایالات متحده برای مبارزه با این بیماری، به سازمان جهانی بهداشت را حذف کند، فاجعه‌ای روی خواهد داد.
مسابقه فیلم سازی

سازمان جهانی بهداشت به همراه فعالیت های خود یک جشنواره فیلم تحت عنوان The Health for All Film Festival (HAFF) را از سال 2020 شروع کرد که افراد را به آگاهی رسانی، فهم بیشتر و تغییر رفتار مثبت سوق دهد. هر ساله شرکت کنندگان از 110 کشور در چهار بخش پوشش همگانی سلامت (به انگلیسی: Universal Health Coverage) و اورژانس، سلامت مهاجران و پناهندگان (به انگلیسی: Emergencies, Migrants and Refugees Health) و سلامتی و فعالیت بدنی بهتر (به انگلیسی: Better Health and Physical Activity) و فیلم های خیلی کوتاه (به انگلیسی: Very Short Film) با هم به رقابت می پردازند.
گالری مقر ساختمان مرکزی سازمان جهانی بهداشت

پلکان ۱۹۶۹
داخل ساختمان ۱۹۶۹
انعکاس آب استخر ۱۹۶۹
نمای خارجی، ۱۹۶۹
از جنوب غربی ۲۰۱۳
ورودی سالن۲۰۱۳
محل کنفرانس اصلی ۲۰۱۳
ساختمان سازمان بهداشت جهانی در ژنو، نمای جنوبی
کارل لئونارد راینهولت

| کارل لئونارد راینهولت | کارل لئونارد راینهولت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ اکتبر ۱۷۵۷ وین
درگذشت: ۱۰ آوریل ۱۸۲۳ (۶۵ سال) کیل
ملیت: امپراتوری اتریش
تحصیلات: Jesuitenkollegium St. Anna (1772–1773) Barnabitenkollegium St. Michael (1773–1778) دانشگاه لایپزیگ (1784; no degree)
دوره: 18th-century philosophy
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: عصر روشنگری ایدئالیسم آلمانی
محل کار: Barnabitenkollegium St. Michael (1778–1783) دانشگاه ینا (1787–1794) دانشگاه کیل (۱۷۹۴–۱۸۲۳)
دیگر راهنمایان دانشگاهی: ایمانوئل کانت (epistolary correspondent)
دانشجویان سرشناس: فریدریش آدولف ترندلنبرگ
علایق اصلی: معرفت‌شناسی، فلسفه اخلاق
ایده‌های چشمگیر: Elementary philosophy (Elementarphilosophie), principle of خودآگاهی (Satz des Bewußtseins)
 تأثیرگرفته از ایمانوئل کانت، John Spencer, کریستوف مارتین ویلاند، کریستف گوتفرید باردیلی :  تأثیرگرفته از ایمانوئل کانت، John Spencer, کریستوف مارتین ویلاند، کریستف گوتفرید باردیلی 
 تأثیرگذار بر Salomon Maimon، یوهان گوتلیب فیشته، فریدریش آدولف ترندلنبرگ، فریدریش شیلر، Jakob Friedrich Fries, August Ludwig Hülsen :  تأثیرگذار بر Salomon Maimon، یوهان گوتلیب فیشته، فریدریش آدولف ترندلنبرگ، فریدریش شیلر، Jakob Friedrich Fries, August Ludwig Hülsen 
 :  
کارل لئونارد راینهولت (انگلیسی: Karl Leonhard Reinhold; ۲۶ اکتبر ۱۷۵۷ – ۱۰ آوریل ۱۸۲۳) فیلسوف، و استاد دانشگاه اهل امپراتوری اتریش بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دنبرو شده است.
عهدنامه ۱۹۸۱ الجزایر

با عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: معاهده
تاریخ امضا: ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱
مکان امضا:  الجزایر
امضاکنندگان:  ایران ایالات متحده آمریکا
 [[wikisource:بیانیه عمومی دولت جمهوری دموکراتیک و مردمی الجزایر (۱۹۸۱)}|بیانیه عمومی دولت جمهوری دموکراتیک و مردمی الجزایر (۱۹۸۱)}]] در ویکی‌نبشته:  [[wikisource:بیانیه عمومی دولت جمهوری دموکراتیک و مردمی الجزایر (۱۹۸۱)}|بیانیه عمومی دولت جمهوری دموکراتیک و مردمی الجزایر (۱۹۸۱)}]] در ویکی‌نبشته
بیانیه‌های الجزایر (به انگلیسی: Algiers Accords) قراردادی است که با میانجیگری کشور الجزایر، میان نمایندگان ایران و ایالات متحده آمریکا در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۱ به امضا رسید و به واقعه تصرف و گروگانگیری سفارت آمریکا در تهران پایان داد.
به موجب این بیانیه بنا بود بسیاری از محدودیت‌های ایجاد شده از سوی آمریکا منتفی شود اما این امر شامل تحریم‌های اعمال شده نظامی و ارسال تسلیحات به ایران نمی‌شد و به مفاد خود این بیانیه نیز از سوی آمریکا عمل نشد. این بیانیه‌ها در بر گیرندهٔ ۲ اعلامیه دولت الجزایر که یکی مربوط به آزادی گروگان‌های آمریکایی در تهران و دیگری مربوط به حل و فصل دعوی قضایی این دو کشور از طریق ایجاد نهادی به نام دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا، می‌باشد.
پیشینه

پس از اشغال سفارت آمریکا در تهران به دست گروه موسوم به دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، ایالات متحده آمریکا روابط دیپلماتیک و اقتصادی با ایران را قطع و اموال و دارایی‌های این کشور را بلوکه کرد. آمریکا همچنین کلیه محموله‌های تسلیحاتی خریداری شده توسط ایران را که قبلاً بهای آن‌ها پرداخت شده بود و هنوز در آمریکا بودند، به این کشور تحویل نداد.
در مرحله بعد، ارتش ایالات متحده آمریکا تصمیم گرفت مستقیماً وارد عمل شود و گروگان‌ها را آزاد کند؛ امّا با شکست عملیات پنجه عقاب این طرح نیز بی‌نتیجه ماند و دولت آمریکا مجبور به امضای توافقی سیاسی شد که قرارداد الجزایر نام گرفت.
تصمیم‌گیری پیرامون گروگان‌های آمریکایی

چند ماه بعد از افتتاح مجلس شورای اسلامی در خرداد ۱۳۵۹ طی نامه‌ای از سوی خمینی، تصمیم‌گیری پیرامون گروگان‌های آمریکایی به مجلس شورای اسلامی سپرده شد. دولت پروسه اجرایی رسیدن به یک توافقنامه با ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. با توجه به قطع رابطه سیاسی بین دو کشور از سوی آمریکا، دولت الجزایر به عنوان حافظ منافع جمهوری اسلامی ایران واسطه رسیدن به تفاهم نهایی بود.
بهزاد نبوی معاون اجرایی محمدعلی رجایی مدیریت مذاکرات را برعهده داشت.
تصمیم‌گیری پیرامون گروگان‌های آمریکایی > دیدگاه نمایندگان مجلس شورای اسلامی دربارهٔ ریاست جمهوری آمریکا

نمایندگان دوره نخست مجلس شورای اسلامی در این‌که نحوه تقابل و حل موضوع گروگان‌ها توسط مجلس در نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا تأثیر جدی دارد، اتفاق نظر داشتند، اما در این‌که چگونه باید از این تأثیرگذاری استفاده کرد، به عبارت دیگر این‌که چه نتیجه‌ای در انتخابات آمریکا باید رقم بخورد، دو دیدگاه در مجلس وجود داشت:
دیدگاه اول معتقد بود که جیمی کارتر بعد از شکست در عملیات نظامی طبس به دنبال آن است که با رسیدن به تفاهم سیاسی با ایران و آزادی گروگان‌ها قبل از برگزاری نهایی انتخابات ۱۹۸۰ آمریکا برای دور دوم در مسند ریاست‌جمهوری آن کشور بماند. طرفداران این دیدگاه آشکارا اظهار می‌کردند اگر ما به دموکرات‌ها و شخص جیمی کارتر کمک نکنیم، نامزد جمهوری‌خواهان شخصی است به نام رونالد ریگان که خشونت و مواضع افراطی جمهوری‌خواهان علیه ایران را نمایندگی می‌کند و ما باید از روی کار آمدن وی جلوگیری کنیم. نهضت آزادی و اصطلاحاً نمایندگان لیبرال و ملی‌گرا از این نظر حمایت می‌کردند.
در مقابل این دیدگاه، جمعی از نمایندگان مجلس که عمدتاً اعضای جوان مجلس در آن زمان بودند که منوچهر متکی نیز جزو آن‌ها بود، با هرگونه کمک به انتخاب دوباره جیمی کارتر به‌شدت مخالف بودند. آن‌ها اعتقاد داشتند که تفاوتی بین دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در تقابل با نظام جمهوری اسلامی وجود ندارد و ما باید با هر سیاستی که علیه کشورمان طراحی و اجرا می‌شود، مقابله کنیم.
کاظم سامی، احمد صدر حاج‌سیدجوادی، محمدعلی هادی، محمد منتظری، هاشم صباغیان، ابراهیم یزدی و اکبر هاشمی رفسنجانی (رئیس مجلس اول) طرف‌دار نظر اول بودند.
روز پنجشنبه ۱۵ آبان ۱۳۵۹ آخرین جلسه علنی مجلس قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا که قرار بود در روز یکشنبه نهم نوامبر ۱۹۸۰ برگزار شود بود. همه شرایط برای تمام کردن موضوع فراهم شده بود. قرار غیررسمی آن بود که در روز پنجشنبه، بیانیه الجزایر به تصویب نمایندگان مجلس برسد و روز جمعه گروگان‌ها از تهران به پایگاه آمریکایی‌ها در آلمان منتقل شوند و همان روز یا حداکثر روز شنبه، کارتر از گروگان‌های آزاد شده در کاخ سفید استقبال نماید و در حقیقت با این برگ برنده، پیروزی خویش بر رونالد ریگان را قطعی کند. ۲۷ نفر از نمایندگان فراکسیون نانوشته جوانان مجلس در یک هماهنگی، دقایقی قبل از رأی‌گیری، مجلس را ترک کردند. با این آبستراکسیون که برای نخستین بار واقع شد، مجلس از اکثریت افتاد.
هنگام ظهر همان روز طبق آیین‌نامه ختم جلسه علنی اعلام و ادامه بررسی بیانیه الجزایر به جلسه علنی بعد در هفته آینده موکول شد. به‌این ترتیب، کارتر در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۰ شکست خورد و از معدود روسای جمهور ایالات متحده آمریکا شد که تنها توانست برای یک دوره رئیس‌جمهور باشد.
مفاد

به موجب بیانیه‌های الجزایر طرفین متعهد گردیدند که:
ایران گروگان‌های آمریکایی را آزاد کند.
آمریکا در امور داخلی ایران (چه از لحاظ سیاسی و چه نظامی) مداخله نکند.
آمریکا فرمان اجرایی ۱۲۱۷۰ و تحریم‌های تجاری و اقتصادی را لغو و دارایی‌های مسدود شدهٔ ایران را آزاد کند.
هر دو کشور متعهد شوند که طرح دعاوی قضایی اتباع آن‌ها و دولت‌ها علیه یک‌دیگر، در دادگاه‌ها و نهادهای قضایی بین‌المللی را پایان داده و دعاوی خود را به نهادی موسوم به دیوان داوری دعاوی ایران و آمریکا ارجاع دهند.
آمریکا می‌بایست اطمینان دهد که هر گونه تصمیمات دادگاه‌های آمریکا در رابطه با انتقال دارایی‌های محمدرضا شاه و حکومت پیشین ایران را، مستقل از «اصل مصونیت شاه» اجرا خواهد کرد.
بدهی‌های ایران به نهادهای آمریکایی پرداخت شود.
مسؤول آمریکایی مذاکره‌کنندهٔ این قرارداد، قائم مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا، وارن کریستوفر و نمایندهٔ الجزایر برای میانجیگری، محمد صدیق بن یحیی، وزیر خارجه الجزایر بود. مذاکرات، و امضای این قرارداد نیز، در منزل سفیر ایالات متحده در الجزایر صورت پذیرفت.
شب جمعه

شبِ جمعه اصطلاحی است که برای شبِ پیش از روزِ جمعه (پنج‌شنبه‌شب) گفته می‌شود. این اصطلاح در فرهنگ ایران و زبان فارسی بسیار رایج است و دارای سابقه‌ای طولانی می‌باشد. اصطلاح شب جمعه در ایران و برخی کشورهای دیگر به چهار منظور کاربرد دارد:
زمانی است مناسب و تعیین شده برای رفتن بر مزار و فاتحه‌خوانی برای مردگان.
‌ زمانی است مناسب برای پخش خیرات و همچنین به جا آوردن عبادات مذهبی مثل نماز و نیایش.
زمانی است تأکید شده برای انجام عمل آمیزش با همسر به قصد زادآوری و تولید مثل.
زمانی است پر رونق برای کسب و کار.
گوتلوب ارنست شولتسه

| گوتلوب ارنست شولتسه | گوتلوب ارنست شولتسه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ آگوست ۱۷۶۱ هلدرونگن، حوزه انتخابیه ساکسونی
درگذشت: ۱۴ ژانویه ۱۸۳۳ (سن ۷۱) گوتینگن، پادشاهی هانوفر، کنفدراسیون آلمان
محل تحصیل: دانشگاه ویتنبرگ
دوره: فلسه قرن هجدهم
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: ایدئالیسم آلمانی شکاکیت آلمانی
محل کار: دانشگاه ویتنبرگ دانشگاه هلمشتد دانشگاه گوتینگن
علایق اصلی: معرفت‌شناسی
ایده‌های چشمگیر: شکاکیت هیوم دربارهٔ استقرا را نقد عقل محض کانت ابطال نکرد
 تأثیرگرفته از دیوید هیوم، امانوئل کانت :  تأثیرگرفته از دیوید هیوم، امانوئل کانت 
 تأثیرگذار بر یوهان گوتلیب فیشته، آرتور شوپنهاور :  تأثیرگذار بر یوهان گوتلیب فیشته، آرتور شوپنهاور 
 :  
گوتلوب ارنست شولتسه (آلمانی: [ˈʃʊltsə] ; 23 اوت ۱۷۶۱–۱۴ ژانویه ۱۸۳۳) فیلسوف آلمانی بود که در هلدرونگن در حوزه انتخابیه ساکسونی (تورینگن امروزی، در آلمان) به دنیا آمد. او پدربزرگِ ارنست شولتسه، بیوشیمی‌دان پیشگام بود.
زندگی‌نامه

شولتسه استاد ویتنبرگ، هلمشتد و گوتینگن بود. تأثیرگذارترین کتاب او Aenesidemus (1792)، یک جدلشکاکانه علیه نقد عقل محض امانوئل کانت و فلسفهٔ عناصر کارل لئونهارد راینهولد بود.
او در گوتینگن به شاگردش آرتور شوپنهاور توصیه کرد که بر فلسفه‌های افلاطون و کانت تمرکز کند. این توصیه تأثیر زیادی بر فلسفهٔ شوپنهاور داشت. در ترم زمستانی ۱۸۱۰ و ۱۸۱۱، شوپنهاور هم روان‌شناسی و هم متافیزیک را زیر نظر شولتسه مطالعه کرد.
شولتسه در ۱۴ ژانویه ۱۸۳۳ در گوتینگن درگذشت.
نقل‌قول‌ها

بر اساس نقد عقل محض، کارکرد اصل علیت همه فلسفه‌ورزی‌ها دربارهٔ کجایی یا چگونگی منشأ شناخت‌های ما را زیر سؤال می‌برد. همه ادعاها در این مورد، و هر نتیجه‌ای که از آن‌ها گرفته می‌شود، به تیزبینی‌های پوچ بدل می‌شوند، زیرا به محض اینکه موجبیت آن اصل را به عنوان قاعده فکری‌مان بپذیریم، هیچ‌گاه نمی‌توانیم بپرسیم که «آیا چیزی وجود دارد که بنیاد و علت بازنمایی‌های ماست؟». فقط می‌توانیم بپرسیم «چگونه فاهمه باید این بازنمایی‌ها را، مطابق با کارکردهای از پیش‌تعریف‌شدهٔ فعالیتش، به هم پیوند دهد، تا آن‌ها را به‌عنوان یک تجربهٔ واحد باهم جمع کند؟»
مولشو، تگزاس

مکان
| Muleshoe, Texas | Muleshoe, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Muleshoe, Texas: Location of Muleshoe, Texas
ایالت: تگزاس
County: شهرستان بیلی، تگزاس
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cliff Black
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۴ مایل مربع (۸٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷۹۳ فوت (۱۱۵۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵٬۱۵۸
 • تراکم: ۱۵۱۷٫۰۶/مایل مربع (۵۷۹٫۵۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 79347
کد منطقه: 806
FIPS code: 48-49968
GNIS feature ID: 1375067
مولشو، تگزاس (به انگلیسی: Muleshoe, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۵٬۱۵۸ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança