stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست سفیران ایران در قطر
جمهوری اسلامی

کاهش روابط به سطح کاردار تا ۱۳۶۳
ارتقای روابط به سطح سفیر از ۱۳۶۴
علیرضا مشایخ (۱۳۶۴ - ۱۳۶۵)
سید محمدباقر سخایی (۱۳۶۵ – ۱۳۶۹)
نصرالله میرزایی (۱۳۶۹ – ۱۳۷۲)
سید محمدباقر سخایی (۱۳۷۲ – ۱۳۷۵)
محمود موحدی (۱۳۷۵ – ۱۳۸۰)
ذبیح‌الله نوفرستی (۱۳۸۰ – ۱۳۸۴)
محمدطاهر ربانی (۱۳۸۴ – ۱۳۸۸)
عبدالله سهرابی (۱۳۸۸ – ۱۳۹۱)
محمدجواد آسایش زارچی (۱۳۹۱ – ۱۳۹۵)
محمدعلی سبحانی (۱۳۹۵ – ۱۳۹۹)
حمیدرضا دهقانی پوده (۱۳۹۹ – ۱۴۰۲)
علی صالح‌آبادی (۱۴۰۲ تا اکنون)
دهستان گیل دولاب

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گیلان
شهرستان: رضوانشهر
بخش: مرکزی
جمعیت: ۸،۴۵۱ نفر
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۱۳
دهستان گیل دولاب نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان رضوانشهر، استان گیلان در ایران است. در گذشته محدوده این دهستان با وسعت‌ و تعداد روستاهای بیشتر ولایت  گیل  دولاب نامیده می شد .
زبان

مردم گیل دولاب گیلک هستند و به زبان گیلکی سخن می‌گویند.
ادبیات و شعر گیلکی در این منطقه پیشینهٔ زیادی دارد، به گونه‌ای که پیر شرفشاه دولایی که به پدر شعر گیلکی نیز مشهور است از اهالی این منطقه بود و آرامگاه او امروزه در روستای دارسرا از توابع دهستان گیل دولاب قرار دارد.
جمعیت

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۵۱ نفر (۲۲۲۱ خانوار) بوده‌است.
جمعیت‌شناسی تاریخی منطقه ارومیه

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ با ۷۳۶٬۲۲۴ نفر جمعیت، ارومیه دهمین شهر پرجمعیت ایران و دومین شهر پرجمعیت منطقهٔ شمال‌غرب ایران است. ارومیه به دلایل وجود اقوام و ادیان و مذاهب گوناگون، همواره بستر ستیزهای قومیتی بوده‌است.
سرهنگ میهن اوضاع ارومیه را در اوایل دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی این‌گونه توصیف می‌کند:
«... سه قسمت عمدهٔ کرد آثوری و عجم (منظور از عجم ساکنین شهر و رعایای شیعه مذهب ترک‌زبان هستند)... این سه طبقه بر اثر پیشینه خصومت آمیز خونینی که از دیر زمانی با هم دارند کاملاً مخالف یکدیگر بوده، یگانه آمال و آرزوی آنان نابود ساختن و انتقام‌جویی از دشمنان خود می‌باشد…»
تاریخ

در اوایل دورهٔ اسلامی کردها و مسیحیان ساکنان منطقه ارومیه را تشکیل می‌دادند. اما به مرور در دوره‌های بعدی ترک‌ها به جمعیت ارومیه اضافه شدند و در دورهٔ ترکان غزنوی سپس ترکان سلجوقی ارومیه دارای جمعیت بالایی از ترکان شد.
در یک سند دست اول مربوط به سدهٔ ۱۲ق/۱۸م که عثمانی‌ها از مردم ارومیه مالیات می‌گرفتند، از مجموع ۱۵۰۶ مؤدی مالیاتی شهر ارومیه، ۱۴۵۳ مؤدی تُرک و ترکمن -که ۱۱۰ نفر از آنان کوچنده و ۱۳۴۳ نفر آنان یکجانشین بودند-، ۳۱ مؤدی کُرد، ۱۵ نفر یهودی، سه نفر مسیحی و چهار نفر بدون دین عنوان شده‌اند.
طبق یک مطالعه از ترکیب قومی خانوارهای نمونه و مورد بررسی در سطح شهر ارومیه که حدود سال ۱۳۷۹ انجام گرفت، ترک‌زبانان ۸۵٫۷ درصد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده و کردزبانان حدود ۱۰٫۵ درصد بوده‌اند. در این آمارگیری نمونه‌ای درصد آشوری‌ها، فارس‌زبان‌ها و ارمنی‌ها در شهر ارومیه به ترتیب ۱٫۷، ۱٫۶ و ۰٫۵ بود.
طبق آمار منتشره در سال ۱۳۷۶ هجری شمسی ۶۳ درصد شهرستان ارومیه را مسلمانان شیعه دوازده‌امامی، ۳۶ درصد را مسلمانان سنی شافعی و حنفی و همچنین یک درصد را مسیحیان آشوری و ارمنی تشکیل می‌دادند.
اقوام ارومیه پیش از اسلام

از هزارهٔ سوم تا ابتدای هزارهٔ اول پیش از میلاد اطلاعی از اقوام استان آذربایجان غربی موجود نیست؛ البته به‌جز اطلاعات پراکنده‌ای که از لولوبی‌ها و گوتی‌ها در دست است.
پارسواها، بییانیا، هوری‌ها، نایری‌ها، موصا صیری‌ها، آشوری‌ها و ماناها، اقوام ساکن در جلگه ارومیه را در هزارهٔ اول پیش از میلاد تشکیل می‌دادند.
در سالنامه‌های آشوری آمده‌است که منطقهٔ شمالی دریاچهٔ ارومیه در دست اورارتو بوده و جنوب آن در دست ماننا و ارومیه نیز یک منطقهٔ چند قومیتی بوده‌است.
و پارسیان در مهاجرت خود از ایران‌ویج نخست در غرب و جنوب دریاچهٔ ارومیه ساکن شدند ولی پس از آن به مهاجرت خود ادامه دادند و تا سرزمین پارس (استان فارس کنونی) پیش رفتند.
ترک‌ها

مقاله‌های اصلی: ایرانیان ترک‌زبان و آذری‌های ایرانی
ترک‌ها اکثریت جمعیت ارومیه را تشکیل می‌دهند، طبق یک مطالعه از ترکیب قومی خانوارهای نمونه و مورد بررسی در سطح شهر ارومیه که حدود سال ۱۳۷۹ انجام گرفت نشان می‌دهد که ترک‌زبانان ۸۵٫۷ درصد خانوارهای نمونه را به خود اختصاص داده و کردزبان‌ها حدود ۱۰٫۵ درصد بوده‌اند. در این آمارگیری نمونه‌ای درصد آشوری‌ها، فارس‌زبان‌ها و ارمنی‌ها در شهر ارومیه به ترتیب ۱٫۷، ۱٫۶ و ۰٫۵ بود.
ترک‌ها > اغوزها

مقالهٔ اصلی: اغوز
همهٔ اغوزها از آذربایجان مراجعت نکرده و عده‌ای در منطقه ماندند. احتمالاً این عده در ارومیه ساکن بودند. اغوزهای تحت امر دانا که در ارومیه مانده بودند، بعد از خروج از شهر به ارمنی‌ها حمله کرده عدهٔ زیادی را کشتند یا اسیر کردند و غنائمی به دست آوردند. کردهای هذبانی تحت امر ابوالهیجا که ساکن حوالی ارومیه بودند، به جنگ با اغوزها پرداختند. اغوزها بعد از غارت روستاهای کردها عدهٔ زیادی از آنان را کشتند. سکونت اغوزها در ارومیه و دادن شهر به عنوان تیول به آنان می‌باید در ارتباط با ازدواج فرمانده اغوزها با یکی از نزدیکان وهسودان، حاکم آذربایجان، صورت پذیرفته باشد. چون ابوالهیجا رئیس کردهای این منطقه با وهسودان دشمنی داشت.
ترک‌ها > یوه‌ها

شمار زیادی از یوه‌ها در اوایل قرن ۱۲ میلادی در ارومیه می‌زیستند؛ آن‌طور که می‌توانستند ۱۰ هزار مرد جنگی را برای نبرد حاضر کنند. این شاخه از یوه‌ها که شاخه‌ای جدا از یوه‌های سلیمانشاه بودند. به هیچ وجه حرف‌شنوی از سلطان جلال‌الدین نداشتند. با راهزنی و هجوم به سرزمین‌های همسایه، ترس و وحشت در دل اهالی افکنده بودند. علاوه بر ارومیه و اشنویه که در دستشان بود، از اهالی خوی نیز خراج می‌گرفتند. در نهایت جلال‌الدین به خواهش همسرش -دختر طغرل سوم- در سال ۶۲۳ق/۱۲۲۶م به یوه‌ها حمله کرد. او پس از محاصرهٔ آنان به کشتار وسیع آنان دست زد. خانواده‌های آنان را به اسارت و احشام‌شان را به غنیمت برد. این احشام که عبارت از گله‌های گوسفند بودند به قدری زیاد بودند که ۳۰ هزار درهم درآمد نصیب خزانهٔ جلال‌الدین کرد. ۶ سال پس از این رویداد بقیهٔ آنان به دلیل حمله مغول‌ها به سرزمین‌های غربی رفتند. گویا بعدها آنان در آناتولی به سپاه قاضی غزالدین وزیر ملحق شدند.
ترک‌ها > افشار

مقالهٔ اصلی: افشار ارومی
ارومیه یکی از سکونت‌گاه‌های ایل افشار است. گویا نخستین دسته از افشارها که به ارومیه آمدند، افشارهایی بودند که به همراه گرگین بیگ اوصانلو در سال ۸۰۲ قمری در توپراق‌قلعه، محل حاکم‌نشین ارومیه استقرار یافتند. از زمان آمدن اوصانلوها به ایران اطلاع دقیقی در دست نیست. در گزارشی مربوط به افشارهای حاکم ارومیه ذکر شده که امیر تیمور، گرگین‌بیگ اوصانلو را برای سرکوب کردها و عشایر شورشی منطقه ارومیه، در سال ۸۰۲ هجری قمری به حکومت آن منصوب کرد. پس از او دو پسرش یکی بعد از دیگری به حکومت ارومیه رسیدند.
شاه عباس یکم، منطقهٔ ارومیه را به عنوان اقطاع به کلبعلی‌خان ایمانلو داد. ترکان بوربور در نیمهٔ اول قرن یازدهم همراه دیگر طوایف افشار به ارومیه کوچیدند. از دههٔ ۱۷۶۰ میلادی، افشارهای ارومیه یکی از گروه‌های قزلباشی بودند که دولت زندیه برای استحکام ارتش خود از آن‌ها استفاده کرد.
ترک‌ها > ترک‌های سنی

مقالهٔ اصلی: کره‌سنی
ترک‌های سنی مذهب به صورت گسترده در شهر ارومیه زندگی می‌کنند. آنان همچنین در دهستان دول، در جنوب شرقی ارومیه نیز زندگی می‌کنند. آنانی که در دهستان دول زندگی می‌کنند امروزه اغلب به زبان کردی صحبت می‌کنند.
ترک‌ها > ایل قره‌داغ

مقالهٔ اصلی: قره‌داغی‌ها
تعداد معدودی از اهالی ایل قره‌داغ در دهستان انزل شمالی و جنوبی زندگی می‌کنند.
کردها

مقالهٔ اصلی: کردهای ایران
کردها > هزبانیان

هزبانیان دودمانی کردتبار بودند که در نخستین سده‌های ورود اسلام به ایران از اطاعت عباسیان سر باز زده و بر آذربایجان و ارمنستان سکنی داشته و حکم می‌راندند ایشان شهر ارومیه را مرکز فرمانروایی خود قرار داده بودند.
کردها > برادوست

مقاله‌های اصلی: برادوست و امارت برادوست
ایل برادوست یا اتحادیهٔ عشایری برادوست، روزگاری در ناحیه‌ای وسیع از منطقهٔ ارومیه زندگی می‌کردند و حکم می‌راندند؛ ولی پس از نبرد قلعه دم‌دم و آمدن افشارها این اتحادیه از هم پاشید و حضورشان در منطقهٔ ارومیه کم‌رنگ و محو شد.
کردها > بیگ‌زاده

اتحادیهٔ عشایری بیگ‌زاده در جنوب ارومیه زندگی می‌کنند.
کردها > شکاک‌ها

مقالهٔ اصلی: ایل شکاک
ایل شکاک در شمال غربی شهرستان، در بخش صومای برادوست زندگی می‌کنند.
کردها > هرکی

مقالهٔ اصلی: ایل هرکی
مردمان ایل هرکی در غرب و جنوب غربی ارومیه می‌زیند.
کردها > گورک

ایل گورک یکی از عشایر کرد است که اقلیتی از آنان در شهرستان ارومیه ساکن هستند. گورک (به کردی: گه‌ورک، Gewirk یا Gewirik)، از عشایر اصیل کرد در عراق و قسمت کردنشین استان آذربایجان غربی و استان کردستان ایران است. گورک‌ها در منطقهٔ بوکان محال (مکری) و مهاباد و در نیمهٔ شرقی و شمال شرق شهرستان سردشت، همچنین در بخش صومای برادوست در غرب شهرستان ارومیه، روستاهای ناحیهٔ شپیران و بخش کوهسار در شهرستان سلماس، دهستان ایل گورک (میرده، تموغه) شهرستان سقز استان کردستان ایران، و همچنین در کردستان عراق در منطقهٔ قلعه‌دیزه، رانیه، دوکان، منطقهٔ خوشناوتی و شهر هریر از توابع هولیر (اربیل) و نیز در ناحیهٔ سیویل (Siwail) در سلیمانیه سکونت دارند، همچنین در ترکیه ناحیهٔ باش‌قلعه و گورپینار در استان وان ترکیه ساکن هستند.
ایل گورک یکی از شاخه‌های بزرگ و اصلی ایل بزرگ بلباس و ایل روژکی - (به زبان کردی بڵباس Bilbas) محسوب می‌شود. (بلباس شامل گورک - منگور -مامش - پیران- رمک - سن - هورمزیار - برادوست -اجاق و … است). ایل گورک از نوادگان رسول بلباس (متوفی در سال‌های اول ۱۷۰۰ میلادی) هستند. مرکز اصلی این ایل در شهر ربط واقع در کیلومتر ۱۶ جادهٔ سردشت به مهاباد و بوکان است.
کردها > دری

ایل دری یکی از عشایر شهرستان ارومیه هستند.
مسیحی‌ها

مقالهٔ اصلی: مسیحیان ایران
افسانه‌های محلی از این حکایت دارد که تأسیس کلیسای مارت مریم در ارومیه به زمانی که مغان از نیایش عیسی مسیح کودک در بیت‌لحم بازگشتند. اگرچه در هیچ منبع مسیحی قبل از اسلام از این شهر یاد نشده‌است. نخستین گواه بر آن به عنوان یک قلمرو اسقف‌نشین کلیسای آشوریان شرق در سال ۱۱۱۱م و کلیسای ارتدکس سریانی در سال ۱۱۸۹م است. در ادامه تاریخ کلیسا را می‌توان از سده ۱۶ام به بعد پی گرفت. تا اینکه گویا در این زمان مسیحیان آشوری از کوه‌های کردستان به ارومیه کوچ کردند. عبدیشو، سراسقف کلدانی کاتولیک در سال ۱۵۶۲م ادعای ریاست ۴ قلمرو اسقف‌نشین ارومیه علیا، ارومیه سفلی، ساپرقان (روستایی در ۲۵ کیلومتری شمال شهر ارومیه) و سلماس را می‌کرد. جانشینان عبدیشو تا سده ۱۷ میلادی در ارومیه یا سلماس زندگی می‌کردند. در حدود همان سال‌ها بود که به دلیل جدایی افتادن بین آنان و رومیان، از فرمانبرداری آنان دست کشیدند.
ارومیه در سدهٔ ۱۹ با شمار مسیحیانی که اکثراً نسطوری و ارتودوکس مونوفیزیت ارمنی و میسیونرهای غربی بودند به یک شهر مسیحی تبدیل شده بود.
فریدون آدمیت در کتاب امیرکبیر و ایران دربارهٔ ظلم و تعدی به مسیحیان ارومیه آورده‌است: «و در صفر ۱۲۶۶ به محمدرضا خان، وزیر آذربایجان، دستور داد: «و از قراری که مذکور شد، از خوانین افشار اورمیه و بعضی از اهالی آنجا نسبت به طایفه نصرانیه ساکن اورمیه، بی‌حسابی و ظلم می‌رسد، و آنها را تکلیف به تغییر مذهب می‌نمایند. از اینکه هر یک از ملل متبوعه و مذاهب مختلفه که در ممالک پادشاهی هستند باید در عین فراغت و آسودگی زندگی کنند، و به دعای دوام دولت قاهره بپردازند، لهذا به آن مخدوم اظهار می‌شود که به مباشرین امور دیوانی اورمیه قدغن نمایند که در هر باب، مراقب احوال طایفه مزبور بوده، نگذارید که از کسی نسبت به آنها تعدّی و بی‌حسابی برسد و آنها را تکلیف به تغییر مذهب نمایند.»
در ابتدای سدهٔ بیستم بین ۴۰٪ تا ۵۰٪ ارومیه را مسیحیان تشکیل می‌دادند.
پس از سقوط رضاشاه در شهریور ۱۳۲۰ دشمنی بین مسیحیان و مسلمانان دوباره افزایش یافت.
مسیحی‌ها > ارمنیان

مقالهٔ اصلی: ارمنی‌های ایران
تا دوران معاصر بخشی از جمعیت شهر و شماری از روستاهای منطقه را ارمنی‌ها تشکیل می‌دادند. اولین مدرسه به شیوهٔ غربی برای دختران در سال ۱۸۳۸ میلادی در ارومیه راه‌اندازی شد. اصولاً تا قبل از تأسیس مدارس برای دختران و پسران ارمنی توسط میسیون‌های مذهبی، آنان بیشتر با زبان‌های ترکی و کردی صحبت می‌کردند تا ارمنی. تعداد ارمنیان ساکن ارومیه در سال ۱۸۷۲م با ۱۶ روستای ارمنی‌نشین ۴۶۴ خانواده بود. در سال ۱۹۱۲م شمار ارمنیان ارومیه ۵۵۰۰ نفر بود.
کلیمی‌ها

مقاله‌های اصلی: کلیمیان آذربایجان، ایرانیان یهودی، و تاریخ یهودیان در ایران
ارومیه از گذشته‌های دور دارای شماری از کلیمیان بوده‌است. از سموأل بن یحیی مغربی نقل است که داود الراعی در سدهٔ ۱۲ میلادی در ارومیه برای حکومت مسیحایی خود پیروانی پیدا کرد. سیاحانی چون دیوید دبیت هیلل که از آذربایجان دیدن کردند، رنج و عذاب یهودیان ارومیه تحت حکمرانی قاجار را بیان کرده‌اند.
آلبرت لوی برای نخستین بار در اواخر سدهٔ ۱۹ روی زبان آرامی یهودیان ارومیه مطالعاتی انجام داد. در سال ۱۲۸۹ قمری جمعیت آنان در ارومیه ۱۲۰۰ نفر، ژاک دو مورگان نیز در سفری که به ایران داشت کلیمیان ارومیه را پرشمار ذکر کرده و آورده‌است که به جز بازرگانی به هیچ کار دیگری نمی‌پردازند. در سرشماری سال ۱۹۰۳–۱۹۰۴ میلادی جمعیت کلیمیان ارومیه ۲۲۰۰ نفر بود.
در جنگ جهانی اول یهودیان ارومیه در جنگ و درگیری میان آشوریان، ارمنی‌ها، ترک‌ها و روس‌ها گیر افتادند و در آتش این جنگ سوختند. آنان داستان‌های بسیاری از قتل و تجاوز به دست سربازان این ارتش‌ها به خاطر دارند. تا قبل از تشکیل دولت یهود در سال ۱۹۴۸، ۷۰۰ خانوادهٔ یهودی ساکن ارومیه بودند. که با تشکیل کشور اسرائیل بیشتر آنان به آن کشور مهاجرت کردند. به‌طوری‌که در سال ۲۰۰۶ تنها دو نفر کلیمی در ارومیه باقی‌مانده بودند. آنان کنیسه‌ای با قدمتی بالغ بر ۲۶۰ سال در این شهر دارند و گورستانی مخصوص به خود در تپهٔ یهودیان یا جهودلرداغی. کلیمیان ارومیه به زبان آرامی و گویش لشان ددان صحبت می‌کردند.
فارسی‌زبانان

مقالهٔ اصلی: فارسی‌زبانان
در نظرسنجی که سال ۱۳۷۹ در ارومیه انجام شد ۱٫۶٪ از جمعیت ارومیه را فارسی‌زبانان تشکیل می‌دادند.
زرتشتیان

مقالهٔ اصلی: ایرانیان زرتشتی
در منابع تاریخی آمده که زرتشت در ارومیه متولد شده‌است. با این حال هم‌اکنون دین زرتشت پیروانی در ارومیه و آذربایجان غربی ندارد.
بابیان و بهائیان

دولت قاجار در صفر ۱۲۶۴، سید علی‌محمد شیرازی ملقب به باب را به قلعه چهریق در نزدیکی ارومیه برد و زندانی کرد. سام خان که از ارمنیان ارومیه بود ریاست فوجی که مأمور تیرباران محمدعلی زنوزی و سید علی‌محمد شیرازی بودند را به عهده داشت.
به دلیل وجود تعداد انبوه میسیونرهای مذهبی در ارومیه، گزارش‌های متنوعی دربارهٔ احوال باب، بابیان و بهائیان در ارومیه وجود دارد. برای مثال دکتر اوستین رایت از میسیونرهای آمریکائی که نزدیک زندان باب بود گزارشی دربارهٔ باب نوشت. این گزارش اولین مقاله دربارهٔ بابی‌ها ست که در نشریه‌ای علمی به چاپ رسید. هنگامی که در اواسط سال ۱۸۴۸ باب را از مسیر ارومیه به شهر تبریز برای محاکمه می‌بردند مدتی در این شهر توقف کردند. رایت گزارش این رویداد را این‌گونه آورده‌است:
«در سر راه به تبریز حضرت باب را به ارومیّه بردند و در آنجا حکمران با ملاحظهٔ خاصّی با او رفتار کرد و به بسیاری از مردم اجازه داد که به دیدار او بروند. در یک مورد که جمعیّت زیادی حضور داشتند، به‌طوری که حکمران بعداً تعریف کرد، همهٔ مردم حالت منقلبی داشتند به گریه افتادند.»
کوزله از یک مبلغ بابی در ارومیه سه اصل زندگی بابیان را این‌گونه آورده:
« ۱– ما هرکسی را چون برادر خود می‌دانیم و دشمنان خود را نیز دوست داریم زیرا آفتاب بر بد و خوب هردو نورافشانی می‌کند.
۲ – ما نیز مانند پیامبران و عیسی باید رنج‌های زیادی تحمّل کنیم تا مردم را ه راستی هدایت نمائیم.
۳ – ما با دعا از خدا می‌خواهیم تا ملکوت او بیاید و همهٔ مردم را پسران خود کند.»
کوزله قصد ساخت یک مدرسه برای بابیان را داشت که در آنجا تعالیم مسیحیت را به آنان بیاموزد که اجل او را امان نداد و در سال ۱۸۹۵ فوت کرد. دولت ایران نیز همه مبلغین آلمانی را به جهت مراوده با بابیان، از ایران اخراج کرد.
ارومیه با نام سابق رضائیه یکی از مراکز ۲۴ گانه بهائیان است و اقلیتی از آنها در شهر وجود دارند
پاستور کریستین کوزله از میسیونرهای آلمانی ساکن در ارومیه که سعی در تغییر دیانت بابی‌ها به مسیحیت داشت گزارش‌هایی از بهائیان جمع‌آوری کرد. او ویژگی جلسات بابیان را اینگونه آورده‌است:
«۱-خواندن قسمت هائی از «بیان اقدس»
اندرز به وسیلهٔ یک پی رمبر
سؤالات از پی رمبر به وسیلهٔ هریک از شرکت کنندگان و پاسخ‌های وی
مهمترین جلسه بابیان در آخر هرماه بهائی که ۱۹ روز است برگزار می‌شود»
از هنگام ورود میسیونرها به ارومیه آنان با بهاییان رابطه خوبی داشتند تا هنگامی که هریک به قصد تغییر مذهب دیگری فعالیتشان را شروع کردند. به طوری که در ۱۹۱۰ این عمل منجر به آشوبی در ارومیه شد. کنسول فرانسه -نیکلا- در تبریز این واقعه را اینگونه شرح می‌دهد: «در ارومیّه اغتشاش روی داده‌است. این اغتشاش از زمانی آغاز شد که میسیونرهای آمریکائی در مدرسهٔ خود یک بهائی به نام لسان حضور را برای معلّمی زبان فارسی استخدام کرده‌اند و این امر مردم را به هیجان آورده‌است. آمریکائی‌ها از اینکه این بهائی از موقعیّت خود برای تبلیغ شاگردان به بهائیّت استفاده کرده متغیّر شدند و او را منفصل کردند و حتّی می‌خواهند تا آنجا پیش روند که اخراج او را از شهر درخواست کنند. کنسول آمریکا عازم ارومیّه شده‌است.»
دیلر از مراکز بهائیان ارومیه بوده‌است. تعداد اندکی از بهائیان در ارومیه به جرم‌های مختلفی دستگیرشده‌اند
شیعیان، سنیان، دراویش، صوفیان، اهل حق

از صوفیان بنام ارومیه به غیر از شیخ محمود ارموی می‌توان به ابن یزدانیار و ابن یزدانیار و اخی ترک، پدر نیای حسام‌الدین چلبی که گویا از کردان ارومیه بوده‌اند اشاره کرد.
نفوذ طریقت تسنن نقشبندی در ارومیه را می‌توان از این امر که در سال ۱۰۴۹ق/۱۶۳۹م، سلطان مراد عثمانی، شیخ محمود را که ۳۰ تا ۴۰ هزار طرفدار دو آتشه داشت، در دیاربکر اعدام کرد فهمید. رواج تشیع در ارومیه به قرن ۱۲ قمری برمی‌گردد. تا پیش از آن بیشتر ارموی‌ها سنی شافعی بودند.
هم‌اکنون پیر طریقت نقشبندی در ارومیه شیخ سید طه کمالی‌زاده نقشبندی معروف به باباشیخ از نوادگان شیخ کمال‌الدین حسینی نقشبندی است که در خانقاه الکمالات مشغول به فعالیت می‌باشد.
مقبره شیخ محمد خلیلان از بقاع متبرکه شیعه در ارومیه می‌باشد. قدمت این بقعه که بالغ بر ۱۰۰۰ سال می‌باشد متعلق به ابو عبدالله محمد بن خلیلان است که از راویان و محدثان در غیبت صغری و ابتدای غیبت کبری بوده‌است. شماری از اهالی ارومیه نیز یارسان (اهل حق) هستند. آنان با نام عبدالبیگی‌ها معروف هستند و منتسب به یکی از دو خاندان آتش‌بیگی و شاه‌ابراهیمی می‌باشند.
غربی‌ها

مسیونرها از سالها قبل در ارومیه (در نزد مسیحیان آن منطقه) فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی گسترده‌ای را پیاده می‌نمودند.
در سده ۱۹ آنان قسمتی از جمعیت مسیحیان ارومیه را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۰۱ میلادی، جان تایلر (John Tyler)، از مسئولین آمریکایی در تهران، تعداد آمریکاییان در ارومیه را یکصد نفر تخمین زد.
مناطقی که در آن مردم به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند.
مانکن یک سرباز قزلباش صفوی، به‌نمایش‌درآمده در کاخ‌موزه ٔسعدآباد
لهجه‌های مختلف زبان کردی، عمده کردهای ارومیه با گویش کرمانجی 
و قسمت‌های جنوبی آن به گویش سورانی صحبت می‌کنند.
تعدای از روحانیون آشوری ارومیه در مقابل کلیسای حضرت مریم در ابتدای سدهٔ ۲۰)
نگاره‌ای از نیایش سه مغ بر بالین عیسی مسیح
دفن آشوریان (در دوران محاصرهٔ میسیون آمریکایی‌ها در ارومیه، هر روز تعدادی بین ۵۰ تا ۱۰۰ نفر از محاصره‌شدگان از بیماری تلف می‌شدند)
گویش‌های مختلف زبان ارمنی، لهجه ارامنه 
ارومیه با رنگ خاکستری و شمارهٔ ۲ مشخص است.
گروهی از جنگجویان ایل نوچیا در ترگور ارومیه
گویش‌های مختلف زبان سریانی
دختران ارمنی با لباس محلی در ارومیه در دورهٔ قاجار
خرابه‌های گلپاشان پس از جنگ جهانی اول.
اسقف نسطوری در ایران، بین ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۵
آشوریان روستایی ارومیه واقع در موانا، اواخر سدهٔ ۱۹ میلادی
پراکندگی جمعیت آشوریان قبل از ۱۹۱۴.
  بیشتر از ۵۰٪
  ۳۰٪ - ۴۰٪
  ۲۰٪ - ۳۰٪
  ۱۰٪ - ۲۰٪
  ۵٪ - ۱۰٪
مناطق آرامی‌زبان در ازمنه تاریخ
کنیسهٔ یهودیان ارومیه
یک خانواده از یهودیان ارومیه در سال ۱۹۲۹
مای مورنینگ جکت

گروه راک آمریکایی
| مای مورنینگ جکت My Morning Jacket | مای مورنینگ جکت My Morning Jacket |
| --- | --- |
مای مورنینگ جکت در فستیوال موسیقی محلی نیوپورت در ۲۰۱۵: مای مورنینگ جکت در فستیوال موسیقی محلی نیوپورت در ۲۰۱۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: لوییویل، کنتاکی، ایالات متحده.
ژانر:  ایندی راک  آرت راک  سایکدلیک راک  آلترنتیو کانتری  راک جنوبی  جم بند  آمریکانا 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸ تاکنون
ناشر(ان):  دارلا رکوردز  ویچیتا رکوردینگز  ای‌تی‌او رکوردینگز  وی تو رکوردز  کپیتال رکوردز  میپل میوزیک رکوردینگز (کانادا) 
همکاری‌های مرتبط: وینتر دث کلاب
اعضا:  جیم جیمز  تام بلانکنشیپ  پاتریک هالاهان  بو کوستر  کارل برومه 
اعضای پیشین:  جانی کواید  دنی کش  جی. گلن  کریس گوتیگ 
وبگاه: mymorningjacket.com
مای مورنینگ جکت گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۹۸ در لوئیزویل کنتاکی تشکل شد. این گروه در حال حاضر متشکل از خواننده/گیتاریست جیم جیمز، نوازنده بیس تام بلانکنشیپ، درامر پاتریک هالاهان، گیتاریست کارل برومل lو، و کیبورد بو کستر است.
صدا و فضاسازی گروه، ریشه در سبک‌های راک، کانتری و موسیقی تجربی تلفیق شده با سایکدلیک راک دارد. مای مورنینگ جکت به اجراهای زنده کم نقص خود مشهور است که به همین دلیل به بندی پرطرفدار، به خصوص از آغاز دهه ۲۰۰۰ تبدیل شده است.
این گروه برای اولین بار پس از انتشار اولین آلبوم خود آتش تنسی (۱۹۹۹) در اروپا به شهرت رسید. آلبوم بعدی آن‌ها در سپیده دم (۲۰۰۱)] منجر به شهرت کشوری آن‌ها، و پس از چندی منجر به تغییر در چیدمان اعضای گروه شد. پس از امضای قرار داد با ای‌تی‌او رکوردز گروه، دو آلبوم منتشر کرد، هنوز هم حرکت می‌کند (۲۰۰۳) و زی (۲۰۰۵) که آلبوم دومی شاهد تحول بزرگی بود. آلبوم بعدی گروه، خواسته‌های شیطان (۲۰۰۸) بود که بیشتر برای طرفداران و منتقدان را دو پارچه نموددر حالی که کورکوشیال Circuital) ۲۰۱۱)، ششمین آلبوم گروه پاسخ اندازه‌گیری شده‌ای را از طرفداران گرفت. پس از سال‌ها و بسیاری از پروژه‌های جانبی و تفریحی گروه هفتم آلبوم آبشار در سال ۲۰۱۵منتشر شد.
خانه خانم کیان

| خانه خانم کیان | خانه خانم کیان |
| --- | --- |
نام: خانه خانم کیان
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: سبزوار
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۸۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۷۸
منزل خانم کیان مربوط به دوره قاجار است و در سبزوار، خیابان بیهق، کوچه شهید صانع زرنگ، بن‌بست سروستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. در گذشته شعبه‌ای از بانک ایران و روس در این خانه مستقر بوده است. در خانه کیان پنجره‌های دودرب چوبی به کار گرفته شده و سیستم گرمایشی خانه، بخاری روسی است.
نگارخانه

محوطه
نمای داخلی
لیو اولمان

| لیو اولمان | لیو اولمان |
| --- | --- |
اولمان در سال۲۰۱۴: اولمان در سال۲۰۱۴
نام هنگام تولد: لیو یوهانه اولمان
زادهٔ: ۱۶ دسامبر ۱۹۳۸ ‏(۸۶ سال) توکیو، ژاپن
پیشه(ها): هنرپیشه و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۵–تا کنون
همسر(ها): گاپ استانگ(۱۹۶۰–۱۹۶۵) دونلد ریچارد ساندرز (۱۹۸۵–۱۹۹۵)
شریک زندگی: اینگمار برگمان (پنج سال)
فرزندان: لین اولمان (از برگمان)
لیو یوهانه اولمان (Liv Johanne Ullmann؛ متولد ۱۶ دسامبر ۱۹۳۸) بازیگر نروژی و کارگردان فیلم، و همچنین همسر و یکی از «منابع الهام» اینگمار برگمان کارگردان سوئدی بوده‌است. با پنج بار نامزدی جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن، برنده جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن - درام حرکت تصویر در طول سال ۱۹۷۲ برای فیلم درام مهاجران(۱۹۷۱)، اولمان یک بار برای دریافت نخل طلای کن، دو بار برای دریافت جایزه اسکار و دو بار برای دریافت جایزه فیلم بفتا نامزد شده‌است.
زندگی شخصی

اولمان در توکیو، ژاپن متولد شد، دختر ویگو اولمان، یک مهندس هواپیما نروژی که در آن زمان در توکیو مشغول به کار بود، و یانا (نام اصلیش لوند) که او نیز نروژی بود. هنگامی که او دو سالش بود، خانواده به تورنتو، کانادا، منتقل شد جاییکه در آن پدرش در پایگاه نیروی هوایی نروژی در جزیره تورنتو (در دریاچه انتاریو) در طول جنگ جهانی دوم کار می‌کرد. چهار سال بعد، پدر ش از یک تومور مغزی درگذشت، رویدادی که او را به شدت تحت تأثیر قرار داد. پس از جنگ، بقیه خانواده به تروندهایم، نروژ، نقل مکان کرد و در آنجا اولمان بقیه دوران جوانی خود را به سر برد. او در حال حاضر ساکن بوستون، ماساچوست است.
کارگردانی

اولین فیلم اولمان به عنوان کارگردان، سوفی (۱۹۹۲) است که در آن دوست و همبازی سابقش، ارلاند جوزفسون بازی کرد. پس از آن بی وفا (۲۰۰۰) را کارگردانی کرد. در فیلم ساراباند (۲۰۰۳)، آخرین فیلم تلویزیونی برگمان نقشش در فیلم صحنه‌هایی از یک ازدواج را تکرار کرد. بی وفا نامزد دریافت نخل طلایی بهترین فیلم و همچنین بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جشنواره فیلم کن شد.
در سال ۲۰۰۶ اولمان اعلام کرد که او مجبور شده به آرزوی دیرین خود که ساخت یک فیلم بر اساس عروسکخانه است پایان دهد. او اظهار داشت که صندوق فیلم نروژ او و نویسنده کیتل بیورنستاد را از دنبال کردن این پروژه بازداشته‌اند. بازیگر استرالیایی کیت بلانشت و بازیگر بریتانیایی کیت وینسلت برای نقش‌های اصلی این فیلم در نظر گرفته شده بودند. او بعد به بلانشت نقشی در نمایش اتوبوسی به نام هوس، تنسی ویلیامز، در شرکت تئاتر سیدنی در سیدنی، استرالیا، داد. نمایش که ماه سپتامبر تا اکتبر سال ۲۰۰۹ اجرا شد، و سپس اجرا. از ۲۹ اکتبر تا ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹ مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی در واشینگتن دی سی ادامه یافت؛ که در آن موفق به کسب یک جایزه هلن هیز شد. نمایش در آکادمی موسیقی بروکلین در بروکلین، نیویورک نیز اجرا شد.
در سال ۲۰۱۳ اعلام شد که اولمان یک فیلم اقتباسی از خانم جولی را کارگردانی می‌کند. این فیلم در سال ۲۰۱۴ پخش خواهد شد و جسیکا چاستین، کالین فارل و سامانتا مورتون بازیگران آن هستند.
زندگی خصوصی

اولمان علاوه بر نروژی، به سوئدی، انگلیسی و دیگر زبان‌های اروپایی گویش می‌کند. او یک سفیر حسن نیت یونیسف است. است و به‌طور گسترده‌ای برای سازمان سفر می‌کند. او یکی از بنیانگذاران و رئیس افتخاری کمیسیون پناهندگان زنان است. در سال ۲۰۰۵، هارالد پنجم پادشاه نروژ به اولمان نشان فرمانده با ستاره سنت اولاو را اعطا کرد. او در سال ۲۰۰۶، دکترای افتخاری از دانشگاه فنی و علوم طبیعی نروژ دریافت کرد.
اولمان تا به حال دو بار ازدواج کرده و طلاق گرفته‌است. اولین ازدواجش با هانس یاکوب استانگ، یک روان‌پزشک نروژی است که در سال ۱۹۶۵ طلاق گرفتند. با توجه به زندگینامه‌اش، ازدواج با کتیل بیورنستاد، به دلیل بی وفایی هر دو طرف خدشه دار شد. در دههٔ ۱۹۸۰، او با توسعه دهنده املاک و مستغلات بوستونی، دونالد ساندرز ازدواج کرد، که در سال ۱۹۹۵ طلاق گرفتند. زن و شوهر به زندگی با هم تا سال ۲۰۰۷ ادامه دادند.
اولمان و اینگمار برگمان به مدت پنج سال با هم زندگی می‌کردند و از او در سال ۱۹۶۶ دارای فرزندی شد به نام لین اولمان. اولمان دارای دو نوه، یک پسر و یک دختر، از دو ازدواج دخترش است.