ماموریت کرولاک مندنهال
گزارش و بررسی

شورای امنیت ملی در صبح روز ۱۰ سپتامبر مجدداً برای شنیدن گزارش‌های هیئت تشکیل شد. مندنهال در امور ویتنامی تجربه داشت و زیر نظر البریج دوربرو سفیر قبلی ایالات متحده خدمت کرده بود. دوررو در چند مورد از دیم خواسته بود تا اصلاحات سیاسی را اجرا کند. کرولاک یک تفنگدار دریایی بود که به دلیل اعتقادش به استفاده از اقدام نظامی برای دستیابی به اهداف روابط خارجی شهرت داشت. خلق و خوی او لقب «بی رحم» را برای او به ارمغان آورد، که از حرفه کشتی او در آکادمی نیروی دریایی نشات گرفته‌است. معاون وزیر دفاع رازول گیلپاتریک خاطرنشان کرد که مندنهال "با سوء ظن زیادی در سمت ویرجینیا از رودخانه [پنتاگون، مقر وزارت دفاع]"، در نظر گرفته می‌شد، در حالی که کرولاک "به طور جهانی در پنتاگون مورد علاقه و اعتماد بود. چه در بعد غیرنظامی و چه نظامی».
پیشینه کرولاک و مندنهال در تحلیل‌های متضاد آنها از جنگ منعکس شد. کرولاک تحلیلی بسیار خوش‌بینانه از پیشرفت نظامی ارائه کرد و تأثیر بحران بودایی را بر مبارزه ARVN علیه ویت کنگ‌ها نادیده گرفت. نتیجه‌گیری او این بود که «جنگ تیراندازی هنوز با سرعتی چشمگیر ادامه دارد. تحت تأثیر بحران سیاسی قرار گرفته‌است، اما تأثیر آن زیاد نیست.»
کرولاک اظهار داشت که هنوز مقدار قابل توجهی درگیری لازم است، به ویژه در دلتای مکونگ، که به عنوان قوی‌ترین منطقه ویت کنگ در نظر گرفته می‌شد. کرولاک اظهار داشت که تمام سطوح ارتش افسری ARVN از بحران بودایی آگاه بودند، اما او معتقد بود که اکثر آنها اجازه نداده‌اند که باورهای مذهبی تا حد قابل توجهی بر روابط نظامی داخلی آنها تأثیر منفی بگذارد. او معتقد بود که افسران ARVN مطیع هستند و می‌توان انتظار داشت که هر دستوری را که قانونی می‌دانند، اجرا کنند. کرولاک همچنین تأکید کرد که بحران سیاسی به روابط نظامی دوجانبه آسیب جدی وارد نکرده‌است. کرولاک با حرکت به سمت دیدگاه ویتنامی از رهبران خود، پیش‌بینی کرد که در میان افسران نارضایتی وجود دارد، که به عقیده او عمدتاً متوجه نگو دین دیم، برادر کوچکتر دیم بود که به‌طور گسترده به عنوان قدرت پشت رژیم دیده می‌شد. کارولاک معتقد بود که اکثر افسران می‌خواهند تغییر نهو را ببینند اما تعداد کمی حاضر به کودتا هستند. کارولاک گزارش داد که سه مشاور آمریکایی به شدت از نوهاس انتقاد کردند و از خروج این زوج از ویتنام جنوبی برای جلوگیری از فاجعه روابط عمومی در سازمان ملل حمایت کردند. کرولاک احساس می‌کرد که این مشکلات بیشتر از آنچه او معتقد بود یک تلاش نظامی موفق است و جنگ بدون توجه به رهبری سیاسی پیروز خواهد شد. او پیش‌بینی کرد که ARVN توانایی کمی برای تسهیل بهبود در حکمرانی دارد و احساس می‌کند که هر ماهیچه‌ای را که دارند خم نمی‌کنند. کرولاک خوش‌بینانه نتیجه گرفت،
بدون در نظر گرفتن عوامل بسیار جدی سیاسی و نظامی خارج از ویتنام، جنگ ویت کنگ در صورت پیگیری برنامه‌های نظامی و جامعه شناختی فعلی ایالات متحده، صرف نظر از نقص‌های شدید رژیم حاکم، پیروز خواهد شد.
مندنهال مخالفت کرد و استدلال کرد که احساسات ضد دیم به سطحی رسیده‌است که فروپاشی حکومت غیرنظامی امکان‌پذیر است. او یک «حکومت وحشت» را در سایگون، هو و دا نانگ گزارش کرد، و مشاهده کرد که نفرت عمومی که معمولاً برای نوهاس محفوظ است به دیم عموماً مورد احترام سرایت کرده‌است. مندنهال اظهار داشت که بسیاری از ویتنامی‌ها به این باور رسیده‌اند که زندگی تحت دیم بدتر از اداره شدن توسط ویت کنگ‌ها است. مندنهال فکر می‌کرد که یک جنگ داخلی بر اساس دلایل مذهبی امکان‌پذیر است. او پیش‌بینی کرد که جنگ تنها با تغییر رژیم به دست می‌آید، در غیر این صورت ویتنام جنوبی به جنگ‌های فرقه‌ای یا یک حمله گسترده کمونیستی فرو خواهد رفت. ماهیت متناقض گزارش‌ها، پرسش معروف کندی را برانگیخت که "شما دو نفر از یک کشور بازدید کردید، نه؟"