stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چنار
زیستگاه‌ها > ایران

چنارهای موجود در ایران چنار ایرانی نام دارند که نژادی از چنار خاوری است که خاستگاه‌شان در جنوب غربی آسیا است. ارتفاع چنارهای موجود در ایران عموماً ۳۰ متر و گاه تا ۵۰ متر هم ارتفاع دارند. پوست این گونه مغز پسته‌ای و مایل به سرخ است. این درخت به‌طور طبیعی تنها در بخش‌های شمالی ایران می‌روید، اما کاشت چنار از دیرباز (اولین بار در دوران هخامنشیان) در ایران رایج بوده و است و هم‌اکنون در باغ‌شهرها، باغ‌های قدیمی و ییلاق‌های ایران چنارستان‌های انبوهی وجود دارند. در ایران در طول تاریخ، چنار به علت داشتن شکل زیبا و شکوه و عظمت، در کاخ‌ها، باغ‌های سلطنتی، خیابان‌های بزرگ شهر و خانه‌های بزرگان به صورت گسترده کاشته می‌شده است؛ به عنوان مثال می‌توان به خیابان ولیعصر، کاخ موزه سعدآباد و … اشاره کرد.
همچنین باغداران و کشاورزان از این درخت به علت مقاوم بودن و مرتفع بودن در کنار کشتزارها و باغ‌هایشان اقدام به کاشت درخت چنار می‌کردند.
زیستگاه‌ها > ایران > چنارهای بلند شمیران

شمیران، منطقه‌ای در شمال تهران، با چنارهای تنومند و امامزاده‌های کهن خود شناخته می‌شود. نقشه قدیمی تهران، رسم شده توسط عبدالغفار نجم‌الدوله، نشان می‌دهد که این شهر روزگاری پر از باغ و درخت بود. چنار، درختی کم‌توقع و مناسب اقلیم تهران، از قرن‌ها پیش در این منطقه کاشته شد.
خیابان پهلوی (ولی‌عصر)، بلندترین خیابان خاورمیانه که در شمیران واقع شده، در دوران پهلوی اول طراحی شد. این خیابان از کاخ مرمر تا کاخ سعدآباد امتداد دارد و دو طرف آن با درختان چنار آراسته شد، چنارهایی که به نماد این خیابان تبدیل شدند.
چنار امامزاده صالح: این چنار با قطر ۱۵ متر که در سفرنامه «دیالافوا» نیز توصیف شده، محلی خاص در بقعه امامزاده صالح بود. در گذشته، درون این چنار پینه‌دوزی می‌شد.
چنار ۱۳ شاخه اوین: چنار ۴۰۰ ساله‌ای در اوین که از تنه سربریده‌اش ۱۳ شاخه جوانه زده است.
چنار سوهانک: چنار ۹۰۰ ساله‌ای که مسجدی کوچک در کنار آن ساخته شده و حالا در داخل همان مسجد قرار دارد.
چنار افجه: این چنار کهنسال، در گذشته محلی برای کسب‌وکار قصاب روستا بود و اکنون فضایی برای بازی کودکان است.
چنارهای جماران: دو چنار کهنسال با قدمتی حدود هزار سال، یکی مقابل حسینیه جماران و دیگری در کنار مسجد قدیمی محله.
چنار میدان امامزاده قاسم: این چنار کهنسال در نزدیکی بقعه امامزاده قاسم همچنان پابرجاست.
زیستگاه‌ها > ایران > چنار در فرهنگ ایرانیان

چنار از دیرباز مورد احترام و توجه ایرانیان بوده است. ایرانیان در گذشته چنار را نماد برکت و رونق می‌دانستند از همین رو در برخی مناطق چنار درخت مراد نامیده می‌شد و چنارهای کهنسال برای مردم مقدس شمارده می‌شد.
تقدس چنارهای کهنسال در ایران به حدی بود که ایرانیان به شاخه‌های درختان کهنسال آسیب وارد نمی‌کردند، این درختان را برآورنده حاجات نیازمندان می‌دانستند و بناهای مقدسشان مانند مساجد و معبدها را در کنار این درختان بنا می‌کردند.چنار در ادبیات ایرانیان نیز پرکاربرد است، نمونه‌هایی از شعر فارسی دربارهٔ چنار:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  گفت با طعنه منبری به چنار:  |  |  سرفرازی چه می‌کنی؟ بی بار |
| نه مگر ننگ هر درختی تو؟  |  |  کز شما ساختند چوبه دار! |
| پس برآشفت آن درخت دلیر،  |  |  رو به منبر چنین نمود اخطار؛ |
| گفت:گر منبر تو فایده داشت،  |  | کار مردم نمی‌کشید به دار |
(شهریار)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| درختی بدید از برابر چنار |  | بروبر گذشته بسی روزگار |
| میانش تهی بار و برگش به جای |  | نهان شد پسش مرد ناپاک رای |
| چو رستم چنان دید بفراخت دست |  | چنان خسته از تیر بگشاد شست |
| درخت و برادر به هم بر بدوخت |  | به هنگام رفتن دلش برفروخت |
(فردوسی)
گونه‌ها

چنار آریزونا Platanus wrightii
چنار آمریکائی Platanus occidentalis
چنار دورگه Platanus × acerifolia
چنار خاوری Platanus orientalis
چنار خوشه‌ای Platanus racemosa
Platanus gentryi
Platanus hybrida
Platanus kerrii
Platanus mexicana
Platanus rzedowskii
نگارخانه

تنه یک درخت چنار
میوه و برگ چنار خاوری
درخت چنار ۱۲۰۰ ساله در اسکو
چنار ۷۰۰ ساله شیرین و فرهاد در کرمانشاه
خیابان ولیعصر تهران، از چنارستان‌های بزرگ ایران
کاخ موزه سعدآباد
چنار هزاران ساله برغان استان البرز که مسجد روستا در کنار آن ساخته شده است که نشان دهنده مقدس بودن و ارزش چنار در بین ایرانیان است.
چنار شیرین و فرهاد از چنارهای کهنسال ایران که در ادبیات فارسی کاربرد دارد. در افسانه‌های فارسی در خصوص این درخت آمده که، این درخت را شیرین در زمان شکسته شدن پای اسب خسرو پرویز و دیدار او با فرهاد در طاق بستان به عنوان یادگاری می‌کارد.
عبدالکریم کروم

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۵ مارس ۱۹۳۶
زادگاه:  سعیده، الجزایر
تاریخ مرگ:  ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲ (۸۵ سال)
قد:  ۱٫۶۸ متر (۵ فوت ۶ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹??–۱۹۵۹ |  MC Saïda |  ? |  (?) |
| ۱۹۵۹–۱۹۶۰ |  FC Sète |  ? |  (?) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۱ |  باشگاه فوتبال تروا |  ? |  (?) |
| ۱۹۶۲–۱۹۶۳ |  باشگاه فوتبال تروا |  ? |  (?) |
| ۱۹۶۳–۱۹?? |  MC Saïda |  ? |  (?) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۱–۱۹۶۲ |  FLN |  ? |  (?) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۴ |  تیم ملی فوتبال الجزایر |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
عبدالکریم کروم (۲۵ مارس ۱۹۳۶ – ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تروا اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کارلو د میو

| کارلو د میو | کارلو د میو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۵ رم، ایتالیا
درگذشت: ۱۸ دسامبر ۲۰۱۵ (۷۰ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۳
والدین: اسکار د میو آلیدا والی
کارلو د مِـیو (ایتالیایی: Carlo De Mejo؛ ‏ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۵ – ۱۸ دسامبر ۲۰۱۵) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به قتل‌عام در زندان زنان، بازی‌های عاشقانه سیندی، قضیه و آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند اشاره کرد.
لئو دی لاین

| لئو دی لایـِن | لئو دی لایـِن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: اِروینگ لِوین
زادهٔ: ۲۷ آوریل ۱۹۲۶ ‏(۹۸ سال) نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه، صداپیشه
لئو دی لایـِـن (انگلیسی: Leo De Lyon؛ ۲۷ آوریل ۱۹۲۶) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به تاپ کت اشاره نمود.
مکتب شیراز اول

گذر سیاوش از آتش، سده هشتم هجری
مکتب شیراز اول یک مکتب نگارگری ایرانی است.
مغول‌ها تمامی ایران را تصرف کردند به جز شیراز که خود تسلیم شد. این مسئله باعث شد که در طی حکومت مغولان، در شیراز یک حکومت محلی شیرازی شکل بگیرد و این مسئله باعث پیدایش مکتب نگارگری شیراز شد که از مکتب تبریز بسیار بیشتر به مایه‌های ایرانی و شیوهٔ کهن نقاشی ایرانی نزدیک است. از آثار مکتب شیراز می‌توان به شاهنامه طوپقاپوسرای (۷۳۱ هجری)، شاهنامه قوام‌الدین حسن وزیر (۷۴۱ ه. ق) و مونس الاحرار محمد بن بدر (۷۴۲ ه. ق) اشاره کرد.
شیراز که به عنوان مرکز ایالت پارس در دوره‌های تاریخی بود در زمان حمله مغول به ایران با دادن پیشکش‌ها از حملهٔ ایشان در امان ماند. در دوره تیمور، شیراز به تصرف تیموریان درآمد. خاندان اینجو (حاکمان شیراز) که زیر نظر ایلخانان حکومت می‌کردند پس از مرگ ابوسعید مستقل شدند. اینان که از حامیان هنر و فرهنگ ایرانی بودند، هنرمندان را تشویق و حمایت کردند. هنرمندان برای حفظ امنیت خود به شیراز پناه برده و مکتب شیراز را بنیان نهادند. در نقاشی‌های مکتب شیراز موضوع اصلی «انسان»است و عناصر دیگر، تابع آن نقش و تنها به عنوان تزئین و پر کردن فضاهای خالی تصویر به کار گرفته شده‌اند. علاوه بر آن عناصر دیگری مانند به کار گرفتن جداول و نوعی رنگ آمیزی موزون و آمیخته با ظرافت و استفاده از رنگ گلگون مایل به بنفش، آبی لاجوردی و آبی ایرانی در بیشتر آثار این مکتب مشاهده می‌گردد.
ویژگی ها این مکتب

کمترین میزان تاثیر هنر چینی در میان مکاتب نگارگری
بازگشت به هنر ایران قبل اسلام
گزینه رنگی محدود
استفاده از طیف رنگهای گرم خصوصا رنگ قرمز
عدم توجه به رنگ پردازی، بعضا خطوط طراحی هم مشخص میشده
خلاصه نگاری مثلا یک بوته نمادی از گلزار است و یا یک سرباز نمادی از لشکر
کتب مصور شده

شاهنامه طوپقاپوسرای (۷۳۱ هجری)
شاهنامه قوام‌الدین حسن وزیر (۷۴۱ هجری)
مونس الاحرار محمد بن بدر جاجرمی (۷۴۲ هجری)
شاهنامه فردوسی (نسخه کتابخانه ملی روسیه، ۷۳۳ هجری)
نوسان آکوستیک باریونیک

نوسانات صوتی باریونی را می‌توان با مطالعهٔ پس‌زمینه مایکروویو کیهانی، برای نمونه توسط تلسکوپ فضایی اقلیدس، اندازه‌گیری کرد.
در کیهان‌شناسی نوسانات آکوستیک باریونی (انگلیسی: Baryon acoustic oscillations) یا (BAO) نوساناتی در چگالی مادهٔ باریونی قابل مشاهدهٔ (ماده عادی) جهان است که ناشی از امواج چگالی صوتی در پلاسمای اولیه جهان اولیه است. همان‌طور که ابرنواخترها یک «شمع استاندارد» برای مشاهدات نجومی ارائه می‌دهند، خوشه‌بندی مواد BAO یک «خط‌کش استاندارد» برای مقیاس طول در کیهان‌شناسی را فراهم می‌کند. طول این خط‌کش استاندارد با حداکثر مسافتی که امواج صوتی در پلاسمای اولیه می‌توانند طی کنند قبل از سرد شدن پلاسما به نقطه‌ای تبدیل می‌شود که به اتم‌های خنثی تبدیل می‌شود (دورهٔ بازترکیبی)، که باعث متوقف شدن گسترش امواج چگالی پلاسما می‌شود. آنها را در جای خود «فریز» شده‌اند. طول این خط‌کش استاندارد (تقریبا ۴۹۰ میلیون سال نوری در جهان امروز) را می‌توان با مشاهده ساختار مقیاس بزرگ ماده با استفاده از بررسی‌های نجومی اندازه‌گیری کرد. اندازه‌گیری‌های BAO به کیهان‌شناسان کمک می‌کند تا با محدودکردن پارامترهای کیهان شناختی بیشتری در مورد ماهیت انرژی تاریک (که باعث گسترش سریع جهان می‌شود) داشته باشند.
جهان اولیه

جهان اولیه شامل یک پلاسمای داغ و متراکم از الکترون‌ها و باریون‌ها (که شامل پروتونها و نوترونها می‌شود) بود. فوتونها (ذرات نوری) که در این جهان در حال حرکت هستند اساساً به دام افتاده بودند و قادر نبودند تا فاصلهٔ قابل توجهی را پیش از تعامل با پلاسما از طریق پراکندگی تامسون طی کنند.مسافتی را که یک فوتون می‌تواند قبل از برهمکنش با پلاسما طی کند، به عنوان میانگین مسیر آزاد فوتون شناخته می‌شود. با انبساط جهان، دمای پلاسما به زیر ۳۰۰۰ کلوین سرد شد - این انرژی به اندازهٔ کافی پایین است که در آن الکترون‌ها و پروتون‌های موجود در پلاسما می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و اتم‌های هیدروژن خنثی را تشکیل دهند. این بازترکیبی زمانی اتفاق افتاد که جهان حدود ۳۷۹٬۰۰۰ سال سن داشت، یا در انتقال به سرخ z = ۱۰۸۹ [۴] فوتون‌ها با مادهٔ خنثی به میزان بسیار کمتری برهم کنش می‌کنند و بنابراین در ترکیب مجدد جهان در برابر فوتون‌ها شفاف شد و به آنها فرصت جدا شدن از ماده و جریان‌یافتن آزاد در جهان را داد.
محسن سهیلی

| محسن سهیلی | محسن سهیلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۸ خورشیدی تهران، ایران
درگذشت: ۱۳۷۵ خورشیدی
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: نقاش
محسن سهیلی خوانساری (۱۲۸۸–۱۳۷۵) نقاش منظره‌ساز ایرانی بود.
زندگی‌نامه

وی پس از تحصیلات مقدماتی به مدرسه صنایع مستظرفه آمد و زیر نظر استاد کمال الملک به فراگیری نقاشی پرداخت. وی به وین اتریش سفر کردو به مطالعه آثار هنرمندان برجسته جهان و کپی از آن‌ها دست یازید پس از اتمام تحصیلات به ایران بازگشت و آثاری متأثر از مطالعاتی در طبیعت بی‌جان مناظر چهره‌سازی‌ها و نقاشی خیالی پدیدآورد.
وی از سوی وزارت فرهنگ نشان هنر را دریافت کرد. سهیلی بازنشسته وزارت کشاورزی و ورزشکار بود.
زندگی‌نامه > زندگی هنری

او در نقاشی ابتدا به کلاسیک و بعد ناتورالیسم روی آورد و آثاری در زمینه طبیعت بی‌جان منظره چهره‌سازی نقاشی خیالی و تک‌چهره پدیدآورد. منیژه آرمین در کتاب «کیمیاگران نقش زندگی‌نامه هفت نقّاش» بخشی از این کتاب را به زندگی محسن سهیلی اختصاص داده‌است. نمونه‌هایی از آثار نقاشی محسن سهیلی در گنجینه کتابخانه و موزه ملی ملک، کاخ‌موزه سعدآباد، موزه‌های آستان قدس رضوی و باغ موزه نگارستان نگهداری می‌شود.[نیازمند منبع]
جرج رابرت کاروترس

| جرج رابرت کاروترس | جرج رابرت کاروترس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ اکتبر ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
جوایز: Arthur S. Flemming Award (Washington Jaycees), 1970
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
 :  
جرج رابرت کاروترس (انگلیسی: George Robert Carruthers؛ زاده ۱ اکتبر ۱۹۳۹) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
نوروکن

پروتئین اصلی نوروکَن (انگلیسی: Neurocan core protein) که به‌اختصار «نوروکَن» گفته می‌شود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن «NCAN» کُد می‌شود.
این مولکول یکی از اعضای خانوادهٔ لکتیکن/پروتئیوگلیکان‌های کوندروتین سولفات است و نقش احتمالی آن در یاخته‌ها، چسبندگی سلولی و جابجایی آنهاست.
در یک بررسی ژنتیکی در سال ۲۰۱۱ میلادی، ارتباط بین این پروتئین و اختلال دوقطبی مطرح شد. سپس در سال ۲۰۱۲ یک پژوهش گسترده نشان داد که واقعاً چنین ارتباطی وجود دارد.
بیشتر بخوانید

Rauch U, Grimpe B, Kulbe G, Arnold-Ammer I, Beier DR, Fässler R (1996). "Structure and chromosomal localization of the mouse neurocan gene". Genomics. 28 (3): 405–10. doi:10.1006/geno.1995.1168. PMID 7490074.
Friedlander DR, Milev P, Karthikeyan L, Margolis RK, Margolis RU, Grumet M (1994). "The neuronal chondroitin sulfate proteoglycan neurocan binds to the neural cell adhesion molecules Ng-CAM/L1/NILE and N-CAM, and inhibits neuronal adhesion and neurite outgrowth". J. Cell Biol. 125 (3): 669–80. doi:10.1083/jcb.125.3.669. PMC 2119998. PMID 7513709.
Milev P, Maurel P, Häring M, Margolis RK, Margolis RU (1996). "TAG-1/axonin-1 is a high-affinity ligand of neurocan, phosphacan/protein-tyrosine phosphatase-zeta/beta, and N-CAM". J. Biol. Chem. 271 (26): 15716–23. doi:10.1074/jbc.271.26.15716. PMID 8663515.
Retzler C, Göhring W, Rauch U (1996). "Analysis of neurocan structures interacting with the neural cell adhesion molecule N-CAM". J. Biol. Chem. 271 (44): 27304–10. doi:10.1074/jbc.271.44.27304. PMID 8910306.
Rauch U, Clement A, Retzler C, Fröhlich L, Fässler R, Göhring W, Faissner A (1997). "Mapping of a defined neurocan binding site to distinct domains of tenascin-C". J. Biol. Chem. 272 (43): 26905–12. doi:10.1074/jbc.272.43.26905. PMID 9341124.
Milev P, Chiba A, Häring M, Rauvala H, Schachner M, Ranscht B, Margolis RK, Margolis RU (1998). "High affinity binding and overlapping localization of neurocan and phosphacan/protein-tyrosine phosphatase-zeta/beta with tenascin-R, amphoterin, and the heparin-binding growth-associated molecule". J. Biol. Chem. 273 (12): 6998–7005. doi:10.1074/jbc.273.12.6998. PMID 9507007.
Prange CK, Pennacchio LA, Lieuallen K, Fan W, Lennon GG (1998). "Characterization of the human neurocan gene, CSPG3". Gene. 221 (2): 199–205. doi:10.1016/S0378-1119(98)00455-7. PMID 9795216.
Oleszewski M, Gutwein P, von der Lieth W, Rauch U, Altevogt P (2000). "Characterization of the L1-neurocan-binding site. Implications for L1-L1 homophilic binding". J. Biol. Chem. 275 (44): 34478–85. doi:10.1074/jbc.M004147200. PMID 10934197.
Hartley JL, Temple GF, Brasch MA (2001). "DNA cloning using in vitro site-specific recombination". Genome Res. 10 (11): 1788–95. doi:10.1101/gr.143000. PMC 310948. PMID 11076863.
Brandenberger R, Wei H, Zhang S, Lei S, Murage J, Fisk GJ, Li Y, Xu C, Fang R, Guegler K, Rao MS, Mandalam R, Lebkowski J, Stanton LW (2005). "Transcriptome characterization elucidates signaling networks that control human ES cell growth and differentiation". Nat. Biotechnol. 22 (6): 707–16. doi:10.1038/nbt971. PMID 15146197.
خروج (فیلم ۱۳۹۸)

| خروج | خروج |
| --- | --- |
پوستر رسمی فیلم: پوستر رسمی فیلم
کارگردان: ابراهیم حاتمی‌کیا
تهیه‌کننده: حبیب‌الله والی‌نژاد
نویسنده: ابراهیم حاتمی‌کیا
فیلمنامه‌نویس: ابراهیم حاتمی‌کیا
بازیگران: فرامرز قریبیانپانته‌آ پناهی‌هاجهانگیر الماسیسام قریبیانکامبیز دیرباز گیتی قاسمیمحمدرضا شریفی‌نیامحمد فیلیمهدی فقیهرامین پورایمانمحسن صادقی‌نسبآتش تقی‌پوراکبر رحمتیحمید ابراهیمیاحسان شیخی
موسیقی: کارن همایون‌فر
فیلم‌بردار: وحید ابراهیمی
تدوین‌گر: عماد خدابخش
شرکت تولید: سازمان هنری رسانه‌ای اوج
توزیع‌کننده: فیلمیران فیلیمو و نماوا (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ بهمن ۱۳۹۸ (جشنواره فیلم فجر) ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۱۲۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
هزینهٔ فیلم: ۹ میلیارد تومان
فروش گیشه: ۳٬۵۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (اکران آنلاین)
خروج فیلمی محصول ۱۳۹۸ در ایران به نویسندگی و کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا و تهیه‌کنندگی حبیب‌الله والی‌نژاد است. این فیلم با تصمیم عوامل و با توجه به همه‌گیری ویروس کرونا، به عنوان اولین فیلم در تاریخ سینمای ایران به صورت آنلاین از تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ اکران شد.
خلاصهٔ داستان

این فیلم داستان گروهی از کشاورزان روستایی را روایت می‌کند که شرکت سهامی آب، هنگام تخلیهٔ سد آب شور به اشتباه آب را روانهٔ زمین‌های کشاورزی آن‌ها می‌کند و باعث خرابی تمامی محصولات آن‌ها می‌گردد. آن‌ها پس از آن که از طریق مسئولان سد، دهیار، بخشدار و امام جمعه موفق به حل مشکل‌شان نمی‌شوند، تصمیم می‌گیرند که نزد رئیس‌جمهور بروند و مشکل‌شان را با او در میان بگذارند. این گروه با تراکتور از روستای خود به سمت تهران عازم می‌شوند و طولی نمی‌کشد که خبر سفر آن‌ها در تمام رسانه‌ها پخش می‌شود و این موضوع باعث ایجاد محبوبیت و مشکلاتی برای آن‌ها می‌گردد.
بازیگران

فرامرز قریبیان
پانته‌آ پناهی‌ها
جهانگیر الماسی
سام قریبیان
کامبیز دیرباز
گیتی قاسمی
محمدرضا شریفی‌نیا
محمد فیلی
مهدی فقیه
رامین پورایمان
آتش تقی‌پور
اکبر رحمتی
حمید ابراهیمی
بیژن بنفشه‌خواه
احسان شیخی
علیرضا حق‌شناس
ابتسام بغلانی
محسن صادقی نسب
مهسان خداکرمی
مراحل تولید > شکل‌گیری ایده تولید

ابراهیم حاتمی‌کیا پس از ساخت فیلمی به نام گزارش یک جشن (۱۳۸۹)، ایدهٔ ساخت فیلمی با مضمون «اعتراض مردمی به حاکمان» را در سر داشت. اما در طول یک دهه، داستان مناسبی برای این ایده پیدا نکرده بود تا این که در دی‌ماه ۱۳۹۷ به طرح دلخواهش دست پیدا کرد. طی این یک دهه، او مدام روی طرح کار کرده بود؛ پس از این که گروه تحقیق دربارهٔ یک طرح جذاب مستند به نتیجه‌ای نرسیدند، به سراغ ایده‌های تاریخی نیز رفتند. در این سال‌ها، گفتگوهایی با جامعه‌شناسان معترض و فعالان سیاسی چپ و راست نیز انجام شد تا زمینه‌های اعتراض هم مشخص شود. در کنار این اقدامات، چند فیلم‌نامه‌نویس جوان نیز به مجموعه اضافه شدند؛ اما هیچ‌کدام از طرح‌های پیشنهادی مورد تأیید حاتمی‌کیا قرار نگرفت.
مراحل تولید > پیش‌تولید

پاییز ۱۳۹۷، یکی از اعضای گروه، فایلی صوتی را برای حاتمی‌کیا فرستاد که شرح یک اتفاق در یک شهر کوچک ایران بود و این ماجرا مورد توجه حاتمی‌کیا قرار گرفت. گروه او، تحقیق روی ماجرا را از همان زمان شروع کردند و با بیش از ۳۰ نفر از افراد مرتبط با آن واقعه مصاحبه کردند. سرانجام حاتمی‌کیا نگارش فیلم‌نامهٔ خروج را در زمستان ۱۳۹۷ آغاز کرد.
مراحل تولید > تولید

فیلم‌برداری خروج از یکی از روستاهای شهرستان گچساران شروع شده و در قم به پایان رسید. ویژگی متمایز مراحل تولید خروج در مقایسه با فیلم‌های دیگر حاتمی‌کیا، در شیوهٔ انتخاب بازیگران است. بازیگران این فیلم از بین افرادی انتخاب شده‌اند که طی سال‌های منتهی به تولید خروج، کمتر روی پرده سینما دیده شده بودند. سن و سال حدود ۱۲ نفر از این بازیگران، حداقل بالای ۶۰ سال بود. از طرفی، یکی از اجزای اصلی این فیلم، تراکتورسواری بود که چالش استفاده از تراکتور در گرمای بالای ۵۰ درجه و رطوبت بالا برای این بازیگران مسن، فیلم سختی به وجود آورد. یکی دیگر از مشکلات ساخت فیلم، عدم اجازهٔ ضبط صحنه‌های مربوط به حرم فاطمه معصومه بود و گروه تولید مجبور به تغییر لوکیشن شد. از نظر صداگذاری، خروج یک فیلم پر از صداست. چون در آن تراکتور، کامیون و جاده وجود دارد که فضاهای صوتی زیادی ایجاد می‌کنند؛ بنابراین در فضاسازی‌های فیلم، سکوت‌هایی نیز حاکم می‌شود تا ذهن بیننده، در کل مدت نمایش فیلم، آزار نبیند. خروج دارای ۴۸۰ نما است و بیش از ۵۰ دقیقه از مدت زمان فیلم دارای جلوه‌های بصری است. کار جلوه‌های بصری، از ۱۵ آبان با حضور ۱۵ کارشناس آغاز شد و در ۵ دی به پایان رسید.
موسیقی متن

موسیقی متن فیلم ساختهٔ کارن همایون‌فر است که پیش از این فیلم، با حاتمی‌کیا در ساخت مجموعه تلویزیونی حلقه سبز (۱۳۸۵–۱۳۸۴) و فیلم‌های بادیگارد (۱۳۹۴) و به وقت شام (۱۳۹۶) همکاری کرده بود.
به گفتهٔ محمد عنبرسوز، آنچه در خروج به شدت توجه‌ها را جلب می‌کند، موسیقیِ درجهٔ یک و حماسی همایون‌فر است که کاملاً روی اثر نشسته و کمک شایانی به جذابیت روایت کرده‌است.
نمایش

خروج برای نخستین بار در روز اول سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد.
اکران آنلاین برای اولین بار در ایران

پوسترهای جایگزین  که هنگام نمایش عمومی منتشر شده‌اند.
پس از شیوع کرونا در ایران و تعطیلی سینماها در سراسر کشور، سازندگان فیلم خروج تصمیم گرفتند تا برای اولین بار در ایران، فیلم خروج را پیش از نمایش عمومی در سینماها و در دوران قرنطینه خانگی به صورت اینترنتی اکران کنند؛ بنابراین خروج اولین فیلمی است که به صورت اینترنتی از یکشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ به صورت آنلاین نمایش داده می‌شود.
آمار فروش و تعداد بیننده

باتوجه به گزارش فیلیمو و نماوا فیلم خروج در اکران آنلاین، یک میلیارد تومان فروخته‌است. بنا بر گزارش‌ها، ۸۴ هزار و چهارصد بلیت برای اکران خروج به فروش رفته‌است. با توجه به دسترسی شش ساعته به فیلم برای خریداران، امکان تماشای خانگی با خرید یک بلیت و اینکه در شبکه نمایش خانگی هر بلیت با ۲/۵ بیننده برابر است، مجموع مخاطبین خروج ۲۱۱ هزار نفر برآورد شده‌است.
جایزه‌ها

| سال | جشنواره | بخش | نامزدی | نتیجه | جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول مرد | فرامرز قریبیان | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۸ | سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین صدابرداری و صداگذاری | امیر نوبخت و آرش قاسمی | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۸ | سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین طراحی لباس | مارال جیرانی | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۸ | سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین چهره‌پردازی | مهرداد میرکیانی | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۸ | سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین جلوه‌های ویژه بصری | محمد برادران | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۹ | سی و نهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین پوستر | محمد شکیبا | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۹ | بیستمین جشن حافظ | بهترین بازیگر مرد | فرامرز قریبیان | نامزدشده | تندیس حافظ |  |
نقد > گونه

به نوشتهٔ پرویز جاهد، هرچند که خروج، عناصری از ژانرهای وسترن، دهقانی و جاده‌ای را در خود دارد ولی فیلم ژانر نیست. نشانه‌هایی از فیلم‌های جاده‌ایِ داستان استریت (دیوید لینچ، ۱۹۹۹) و شوگرلند اکسپرس (استیون اسپیلبرگ، ۱۹۷۴)، فیلم وسترن نابخشوده (کلینت ایستوود، ۱۹۹۲) و فیلم‌های دهقانی زنده‌باد زاپاتا! (الیا کازان، ۱۹۵۲) و خوشه‌های خشم (جان فورد، ۱۹۴۰) در خروج وجود دارد. اما خروج بیش از همه یادآور ژانر فیلم‌های رئالیسم سوسیالیستی و فیلم‌های ملی-میهنی اتحاد جماهیر شوروی است. در این ژانر، فرد اهمیتی ندارد، قهرمان، فرد نیست؛ بلکه جمع و توده است و فرد باید قربانی شود یا نادیده گرفته شود. اگرچه حاتمی کیا، کاملاً در محدوده این ژانر عمل نمی‌کند، اما حرکت کلی فیلم او در این جهت است.
تا پیش از خروج، تنها وسترن ایرانی را می‌شد روزی روزگاری دانست که فیلم حاتمی‌کیا به رغم تفاوت‌های زمان روایت آن با سریال امرالله احمدجو، شباهت‌های مشخصی به سلف خود دارد. به گفتهٔ علی زادمهر، خروج یک فیلم جاده‌ای است که بیننده را به یاد فیلم‌هایی همچون دیده‌بان (۱۳۶۷) و آژانس شیشه‌ای (۱۳۷۶) می‌اندازد و همان نشانه‌ها را یادآوری می‌کند. اگر در دیده‌بان، شخصیت اصلی به دنبال ارتباط خط کمین با نیروهای خودی است که دشمن آن را قطع کرده و برای این کار مسیر طولانی را پیاده می‌رود، این بار شخصیت «رحمت»، مسیر طولانی را با تراکتور می‌رود تا صدای مردم را به رئیس‌جمهور برساند. و نیز اگر در آژانس شیشه‌ای، شخصیت «عباس» قبل از جنگ، زمین داشت و به جنگ رفت و زمانی که برگشت تراکتور نداشت؛ امروز «رحمت» قهرمان خروج، هم پسر خود را برای کشور اهدا کرده و هم زمینش را از دست داده‌است و دیگر تراکتور هم به درد او نمی‌خورد.
نقد > شخصیت‌پردازی

فرامرز قریبیان با سکوت و بازی زیرپوستی خود، تصویری از یک قهرمانِ تنها اما آرمان‌گرا را به تصویر می‌کشد. قهرمانی که از جنس حاج کاظم در آژانس شیشه‌ای بوده و حالا برای گرفتن حق هم‌نسلان خود، خروج کرده‌است. اما قهرمانِ حاتمی‌کیا، این بار آرام است و بدون فریاد، دنبال حق می‌گردد. رحمت به‌عنوان قهرمان و شخصیت محوری فیلم، آدم موجهی است و انگیزه محکمی برای به پا خاستن و حرکت علیه ظلم دارد. چهرهٔ دهقانی، رنج‌کشیده و کاریزماتیک او، همدلی تماشاگر را برمی‌انگیزد. به نوشتهٔ پرویز جاهد، رحمت همانند شمایل‌های فیلم‌های وسترن، تنها، مغرور و خاموش است و فرامرز قریبیان نیز به بهترین شکل، او را تصویر کرده که کله‌شقی و سماجت او و تصمیمش برای سفر به تهران با تراکتور، یادآور داستان استریت است. آرش خوشخو، بازی قریبیان را پیراسته‌شده، کنترل‌شده و مؤثر می‌داند. وی معتقد است قریبیان در این فیلم، به کمال فنی و قلهٔ دوران هنرپیشگی‌اش رسید. به تعبیر میلاد جلیل‌زاده، حاتمی‌کیا به جای کنترل باقی بازیگرانش، تمام توانی که داشته را روی بازی گرفتن از فرامرز قریبیان متمرکز کرده‌است. پرویز جاهد معتقد است که حاتمی‌کیا به‌جای تمرکز روی این شخصیت و قرار دادن او در مرکز درام روستایی‌اش، با درگیر شدن در ماجراها و شیرین‌کاری‌های آدم‌های فرعی داستان، سقوط فیلمش را رقم زده‌است. اگر حاتمی‌کیا، به جای راه انداختن کارناوال کشاورزان در جاده و ساختن صحنه‌هایی شلوغ، شلخته و آشفته، وسواس بیشتری در پرداخت سینمایی فیلمش به خرج می‌داد، می‌توانست یکی از بهترین فیلم‌های حماسی و دهقانی سینمای ایران را بسازد. حمیدرضا کاظمی‌پور می‌نویسد که شخصیت‌های فیلم بیشتر از آن که جدی و دغدغه‌مند باشند، در حد تیپ باقی مانده‌اند و حرف جدی فیلم به دلیل پرداخت ضعیف شخصیت‌ها، بیشتر از آن که اعتراضی باشد به شوخی تبدیل شده‌است. با این وجود، یزدان سلحشور، بازی قریبیان را نیز نسبت به نقش مشابهی که او در پرونده (مهدی صباغ‌زاده، ۱۳۶۲) بازی کرده، دارای اُفت محسوسی می‌داند. به گفتهٔ بهزاد وفاخواه، خروج فیلمی به سبک آثار مسعود کیمیایی از «طغیانِ آدمِ کم‌حرف و عمل‌گرا» است که زور و ظلم را تاب نیاورده‌است. شباهت‌هایی هم بین شخصیت‌های این فیلم با شخصیت‌های ریو براوو (هاوارد هاکس، ۱۹۵۹) وجود دارد.
نقد > تأثیر فناوری

از نکات قابل توجه در خروج، تأثیر شبکه‌های اجتماعی در روند داستان است. داستان در جایی اوج می‌گیرد که حتی قهرمانان سینمای حاتمی‌کیا نیز موبایل به دست می‌گیرند و سفر خود را با سازوکارهای فناورانه هماهنگ می‌کنند. آنچه الگوی سفرِ قهرمان را تعیین می‌کند نه فقط قصد او به سفر، بلکه تصویری است که از سفر او در قاب‌های کوچکِ گوشی‌های هوشمند ثبت شده و تماشا می‌شود. تصویری که پیوندش با خصلت ژورنالیستی، حتی جلوتر از مسافران این مسیر، مقصد را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.