stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امپراتوری سلجوقی
فرهنگ دوره سلجوقی

سلجوقیان مراکز آموزش عالی را تأسیس کردند و حامیان هنر و ادبیات بودند. دستاوردهای علمی در دوران سلطنت آنها توسط دانشمندانی مانند عمر خیام و محمد غزالی مشخص می‌شود. در دوره امپراتوری سلجوقی، فارسی به زبان ضبط تاریخی تبدیل شد، درحالی که مرکز فرهنگ زبان عربی از بغداد به قاهره تغییر یافت. بنیان‌گذاری مدارس نظامیه توسط خواجه نظام‌الملک در بغداد، بلخ، نیشابور و اصفهان و تأسیس کتابخانه‌ها و خانقاه‌ها و مدارس از کوشش‌های فرهنگی این دوره است. برنامه درسی نظامیه ابتدا به مطالعات دینی، قوانین اسلامی، ادبیات عرب و علم حساب متمرکز شده و بعداً به تاریخ، ریاضیات، علوم فیزیکی و موسیقی نیز تعمیم یافته است.
امپراتوری سلجوقی، از نظر سیاسی و مذهبی، میراث محکمی را برای جهان اسلام به جا گذاشت. در دوره سلجوقی، شبکه ای از مدارس (دانشکده‌های اسلامی) تأسیس شد که قادر به آموزش به مدیران دولتی و علمای دینی بود. در میان بسیاری از مساجد که توسط سلاطین سلجوقی ساخته شده بود، می‌توان به مسجد بزرگ اصفهانی (مسجد جامع) اشاره کرد. استقلال فرهنگی زبان فارسی (از زبان عربی) در امپراتوری سلجوقی شکوفا شد. از آنجا که سلجوقیان، سنت اسلامی یا میراث ادبی قوی از خود نداشتند، زبان فرهنگی مدرسان فارسی خود در اسلام را به کار گرفتند، بدین ترتیب زبان و ادبیات فارسی در کل ایران رواج یافت و زبان عربی در آن کشور جز در آثار معارف دینی ناپدید شد.
نویسندگان و مشاهیری مانند: حکیم عمر خیام، امام فخر رازی، امام محمد غزالی، ابوالفرج بن جوزی، شیخ شهاب الدّین سهروردی، امام الحرمین جوینی و امثال آنان نیز در این روزگار می‌زیستند.
زبان فارسی در این دوره رواج کامل یافت و بیشتر پادشاهان سلجوقی در گسترش فرهنگ و تمدن ایرانی، سخن فارسی و تشویق و ترغیب شعرا و نویسندگان فارسی‌زبان کوشش فراوان کردند. برخی از شاهان سلجوقی خود شعر می‌سرودند؛ چنان‌که ملکشاه یکم هم اشعار فارسی را حفظ داشت و هم خود به فارسی شعر می‌گفت و همچنین طغرل سوم آخرین پادشاه این سلسله، خود شاعری پارسی‌گوی بوده است.
گروهی از شاعران این دوره همچون امیرالشعرا معزی، انوری و خاقانی و نظامی در شمار استادان و بزرگان بزرگ شعر و ادب فارسی قرار گرفتند و سخن‌سرایان و نویسندگان دیگری که در این دوره از پشتیبانی شاهان و وزیران سلجوقی برخوردار بودند عبارتند از: ابوالفضل بیهقی، خواجه عبدالله انصاری، اسدی طوسی، حکیم ناصر خسرو، عمر خیام، سنایی، جمال الدین عبدالرزاق اصفهانی و دیگران… شعر فارسی در این روزگار پیشرفت‌هایی کرد و سبک ویژه‌ای به نام سبک عراقی در آن پدید آمد.
همچنین در دوران سلجوقی آثاری چون کتاب «الابنیه عن حقایق الادویه» در داروشناسی و مفردات دارو «زادالمسافرین» ناصرخسرو در حکمت نظری و «کیمیای سعادت» غزالی در حکمت عملی به فارسی نوشته شدند؛ ولی کسانی چون زَمَخشَری و شهرستانی، نیز در این دوره کتب فراوانی به زبان عربی که در واقع زبان دینی به‌شمار می‌رفت تألیف کردند.
سلاطین سلجوقی به عنوان حاکمان اسلامی، در سراسر دوره حکومت خود، بر مذهب تأکید و تکیه داشتند. آنها حنفی مذهب بودند و همواره می‌کوشیدند تا وجههٔ مذهبی خویش را حفظ کنند. آنها با توجه به نقشی که در جنگهای صلیبی داشته و فتوحاتی که در طول حکومت خود انجام دادند، سر جمع خدمت بزرگی را به جهان اسلام کرده‌اند. اسلام بخشی از گستردگی کنونی خود را مدیون تلاش‌ها، شجاعت‌ها و از خودگذشتگی‌های این سلسله می‌باشد.
هنر دوره سلجوقی

مقالهٔ اصلی: هنر در دوران سلجوقیان
دوران سلجوقی دوره ای است که هنرهای گوناگون پس از ظهور اسلام، متناسب با تفکرات و اعتقادات اسلامی شکل گرفت. پس از حمله اعراب در سرزمین‌های مجاور عربستان، افول هنر رخ داد و با روی کار آمدن ترکان سلجوقی که گستره حکومتشان از افغانستان تا ترکیه را شامل می‌شد، روح تازه ای بر پیکر هنر دمیده شد. روحی که این بار با سنت‌ها و عقاید اسلامی همخوان شده بود و توانست بر پیکر دین تازه شکوفا شدهٔ اسلام، رنگی تاره زند. در این عصر دگرگونی‌هایی در هنر ایران پدید آمد و این تحول معیاری در هنرهای اصیل ایرانی نظیر معماری، نگارگری، سفال‌گری، لعاب کاری، شیشه‌گری و فلزکاری گردید. تأثیر هنر سلجوقی چنان ژرف و گسترده است که اگر نتوان آن را دوره رنسانس هنری برشمرد؛ می‌توان یکی از پر رونق‌ترین اعصار هنر ایران به حساب آورد.
هنر دوره سلجوقی > معماری

در عصر سلجوقیان هنر معماری به شکوفایی و کمال رسید و هنرمندان و معماران آثار فراوانی به‌وجود آوردند. دورهٔ سلجوقی دورهٔ توازن و تعادل معماری ایرانی بود. در اواخر عهد سلجوقی تزئینات گچ بری و رنگ اهمیت زیادی یافت. کاشی لعابدار فیروزه‌ای در تزئین معماری بکار گرفته شد.گرچه حدود یک هزار سال از آن دوره می‌گذرد ولی بناهای باقیمانده، گواه مهارت و استادی هنرمندان و استادکاران و آگاهی آنان از شیوه‌های مختلف به ویژه آجرکاری، مساجد، منارهها، گچ بری و محراب‌ها و کتیبه‌ها است. البته باید در نظر داشت که شکوفایی معماری در این دوره مدیون آرامش، رونق و ثبات سیاسی قلمرو سلجوقیان و همچنین حضور وزیری دانشمند چون خواجه نظام الملک بوده است که در دستگاه حکومتی سلجوقیان باعث شکوفایی هنر معماری گردید.
ویژگی‌های معماری سلجوقی
رواج مساجد چهار ایوانی
دو طبقه شدن مساجد
توسعه راه‌های ارتباطی
تأسیس نظامیه‌ها
استفاده گسترده از تزئینات آجری
رواج تزئینات کاشی کاری و استفاده از آجر
رواج گنبد‌های دو پوسته مخروطی یا صاف
از دیگر ویژگی‌های مهم دیگر معماری و شهرسازی در دوران سلجوقیان ۵باروکشی شهرها بوده است و همچنین بازگشت گنبد و ایوان به ساختار معماری شهری بوده است که این دو مقوله از زمان قبل اسلام مرسوم بوده و سپس بعد از ۵۹۹ سال پس از پیروزی اسلام در ایران گنبد و ایوان به معماری و شهرسازی ایران اضافه شد.
می‌توان از مساجد جامع اصفهان، زواره، اردستان، برسیان، بروجرد، اشترجان، زوزن، برج‌های خرقان، طغرل شهر ری، پیر علمدار، کاروانسرای رباط شرف به عنوان یادگارهای معماری سلجوقی یاد کرد.
نگارخانه

سنگ‌نوشته نورالدین زنگی در حلب سوریه که نوشته است: لم‌الموید المنصور المظفر النورالدین، الملوک عده سلاطین قاهر، جهان‌خسرویِ ایران، امیرالعراقین، شهریارِ شام، ربیع‌الآخر سنه الاحدی و اربعین خمسمایه.
کتیبه واقع در دیوار شرقی زیارتگاه محسن ابن الحسین در حلب سوریه سنگ‌نوشته منسوب به آلپ ارسلان، که در خط دهم نوشته: پهلوانِ جهان، خسرویِ «ایران»، آلب غازی آغ ارسلان.
تندیس علاءالدین کیقباد در آلانیا.
برج طغرل در شهر ری آرامگاه طغرل بیگ.
سردیس یک شاهزاده دوره سلجوقیان.
سکه شیر و خورشید نشان دوره سلجوقی.
تندیس سلیمان بن قتلمش.
برج قرمز آلانیا در ترکیه امروزی.
جامع علاءالدین کیقباد در قونیه، ترکیه کنونی.
برج‌های خرقان در استان قزوین ایران.
سردیس شاهزاده سلجوقی؛ تندیس‌های بزرگان سلجوقی نشانگر ظاهر شرق آسیایی است.
برج طغرل، جایی که طغرل بیگ در آن دفن شد.
نقشه‌ای از گستره امپراتوری سلجوقی در زمان ملکشاه یکم
بشقاب نقاشی شده، از هنرهای دوره سلجوقی، موزه بروکلین.
یک پارچ زینتی نقره، از آثار هنری دوره سلجوقی، موزه بریتانیا.
چینه‌بندی (بذرها)

چینه‌بندی در شن و ماسه، بذر زالزالک
چینه‌بندی یا لایه‌بندی (انگلیسی: Stratification)، در باغبانی، به فرآیندی که در آن بذرها برای شبیه‌سازی شرایط طبیعی که بذرها باید پیش از جوانه‌زنی تجربه کنند، گفته می‌شود. بسیاری از گونه‌های بذر فاز خواب جنینی دارند و به‌طور کلی تا زمانی که این خواب شکسته نشود، جوانه نمی‌زنند. اصطلاح چینه‌بندی را می‌توان حداقل به سال ۱۶۶۴ در سیلوا، یا گفتمانی از درختان جنگل و انتشار الوار (Sylva, or A Discourse of Forest Trees and the Propagation of Timber) ردیابی کرد، که در آن بذرها بین لایه‌های خاک مرطوب لایه‌بندی (چینه‌بندی) شدند و این طبقات را در معرض شرایط زمستانی قرار دادند؛ بنابراین، چینه‌بندی فرآیندی شد که طی آن بذرها به‌طور مصنوعی در معرض شرایط قرار گرفتند تا جوانه‌زنی بعدی را تشویق کنند.
چینه‌بندی سرد

چینه‌بندی سرد فرایند قرار دادن بذرها در شرایط سرد و مرطوب است. بذرهای بسیاری از درختان، درختچه‌ها و گیاهان چند ساله قبل از شروع جوانه‌زنی به این شرایط نیاز دارند.
چینه‌بندی سرد > در طبیعت

در طبیعت، خواب بذر معمولاً با گذراندن زمان بذر در زمین در طول یک دوره زمستانی و نرم شدن پوشش بذر سخت آن در اثر سرمازدگی و هوازدگی برطرف می‌شود. با انجام این کار، بذر تحت یک شکل طبیعی «چینه‌بندی سرد» یا پیش‌تیمار قرار می‌گیرد. این دوره مرطوب سرد، جنین بذر را تحریک می‌کند. رشد و گسترش بعدی آن در نهایت در جستجوی خورشید و مواد مغذی، پوسته نرم شده بذر را می‌شکند.
چینه‌بندی سرد > روند

در ابتدایی‌ترین شکل آن، زمانی که فرایند چینه‌بندی کنترل می‌شود، پیش‌تیمار چیزی جز قرار دادن بذرها در دمای خنک (در حالت ایدئال ۱+ تا ۳+ درجه سانتی‌گراد بدون انجماد) و مرطوب نیست. محیط برای دوره‌ای که برای گونه مورد نظر کافی است. این بازه زمانی ممکن است از یک تا سه ماه متغیر باشد.
برای انجام این کار بذرها را در یک کیسه پلاستیکی مهر و موم شده با ورمیکولیت مرطوب شده (یا ماسه یا حتی یک دستمال کاغذی مرطوب) قرار می‌دهند که در یخچال قرار می‌گیرد. سه برابر ورمیکولیت بذر استفاده می‌شود. مهم است که فقط کمی مواد را مرطوب کنید، زیرا رطوبت بیش از حد می‌تواند باعث کپک زدن بذرها در کیسه شود.
خیساندن بذرها در آب سرد به مدت ۶ تا ۱۲ ساعت بلافاصله قبل از قرار دادن آنها در چینه‌بندی سرد می‌تواند مدت زمان مورد نیاز برای چینه‌بندی را کاهش دهد، زیرا بذرها برای فعال کردن تغییرات شیمیایی نیاز به جذب رطوبت دارند. پس از گذراندن دوره توصیه شده برای چینه‌بندی، بذرها آماده برداشت و کاشت در بستر نهالستان (Hilling) برای جوانه‌زنی هستند. از طرف دیگر، ممکن است بذر را در گلدان‌های کوچک پر از خاک مرطوب بکارید و سپس قبل از قرار دادن در یک یخچال معمولی، کل آن را در یک کیسه پلاستیکی قرار دهید.
چینه‌بندی سرد > تهیه یک رسانه چینه‌بندی

بسیاری از منابع استفاده از پوده، ترکیبی از پیت و ماسه یا ورمیکولیت را به‌عنوان بستری برای چینه‌بندی سرد بذرهای توصیه می‌کنند. محیط باید استریل باشد تا از آسیب عوامل بیماری‌زا از جمله قارچ‌ها به بذر جلوگیری شود.
آماده‌سازی بذرها

بذرها را باید از هر گونه مواد اضافی (پالپ میوه، تکه‌های برگ و غلاف بذر، فلس‌های میوه کاج و غیره) تمیز کرد، اما پوسته مغزها (شفت) را نباید جدا کرد.
چینه‌بندی گرم و سرد

هر بذری که نشان داده می‌شود به یک دوره چینه‌بندی گرم و سپس چینه‌بندی سرد نیاز دارد، باید تحت همین اقدامات قرار گیرند، اما بذرها باید علاوه بر این، ابتدا در یک منطقه گرم چینه‌بندی شوند، سپس دوره سرد در یخچال چینه‌بندی شوند. چینه‌بندی گرم به دمای ۱۵ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد نیاز دارد. در بسیاری از موارد، چینه‌بندی گرم و به دنبال آن الزامات چینه‌بندی سرد نیز می‌تواند با کاشت بذر در تابستان در بستر مالچ شده برای جوانه‌زنی مورد انتظار در بهار آینده برآورده شود. برخی از بذرها ممکن است تا بهار دوم جوانه نزنند.
استفاده از قارچ‌کش

استفاده از قارچ‌کش برای مرطوب کردن ورمیکولیت چینه‌بندی به پیشگیری از بیماری‌های قارچی کمک می‌کند. Chinosol (8-quinolyl potassium sulfate) یکی از این قارچ‌کش‌ها است که برای مهار عفونت‌های کپک خاکستری استفاده می‌شود.
بذرهای مختلف باید به جای قرار دادن همه آنها در یک کیسه، در کیسه‌های مختلف قرار داده شوند و همچنین مقادیر زیاد آنها به بهترین وجه در چند کیسه کوچک تقسیم می‌شوند. به این ترتیب هر گونه شیوع قارچی فقط به برخی از بذرها محدود می‌شود. در صورت عدم استفاده از قارچ‌کش، باید روی بذرها به دقت بررسی شود و بذرها که علائم کپک‌زدگی دارند یا نرم و دارای بوی پوسیدگی می‌دهند حذف شوند.
در صورت شیوع قارچ، بذرها را جدا کرده و مجدداً قارچ‌کش بزنید، سپس آنها را در کیسه‌ای جدید با ورمیکولیت کمی مرطوب شده قرار دهید. کیسه را همیشه مهر و موم نگه دارید. بذرهای چینه‌بندی شده باید به‌طور منظم از نظر قارچ یا جوانه‌زنی بررسی شوند. اگر بذرهایی در یخچال جوانه زدند، باید آنها را برداشته و بکارید.
کاشت و جوانه‌زنی

خاک متوسط تا زمانی که خاک سبک باشد و همچنین کمی سفت باشد اما به شدت متراکم نشده باشد حیاتی نیست. خاک گلدان استریل شده مشکلات مربوط به بیماری قارچی بوتریتیس یا پیتیوم را به حداقل می‌رساند. اگر گردش هوا ضعیف باشد، احتمال بروز این مشکلات بسیار بیشتر است. بیشتر بذرها فقط باید در عمقی برابر با ضخامت خودشان کاشته شوند تا جوانه بزنند. بذرهایی که در فضای باز کاشته می‌شوند بهتر است کمی عمیق‌تر کاشته شوند تا از مزاحمت ناشی از بارندگی شدید جلوگیری شود. خاک باید کمی مرطوب باشد اما هرگز خیس نشود و نباید کاملاً خشک شود. بیشتر نهال‌ها، چه در گلدان‌ها و چه در بستر رشد کنند، از گردش هوای خوب بهره می‌برند که مانع رشد قارچ شده و تقویت ساقه‌های محکم را در پی دارد.
سنترتاون، کنتاکی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کنتاکی, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| سنترتاون، کنتاکی | سنترتاون، کنتاکی |
| --- | --- |
شهر: شهر
Centertown, Kentucky: Centertown, Kentucky
Location of Centertown, Kentucky: Location of Centertown, Kentucky
ایالت:  کنتاکی
شهرستان: اوهایو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۴۳ فوت (۱۳۵ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴۱۶
 • تراکم: ۱۳۵۷٫۰/مایل مربع (۵۲۴٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 42328
کد منطقه: 270
FIPS code: 21-13870
GNIS feature ID: 0489277
سنترتاون (به انگلیسی: Centertown) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۲۳ نفر بوده‌است.
حبیب پور سیفی

| حبیب پور سیفی | حبیب پور سیفی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۳ رشت، ایران
درگذشت: ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ رشت
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): هنرپیشه، صدا پیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۸–۱۴۰۰
فرزندان: مسیحا، حسین، هاله، حمید
حبیب پور سیفی(۱۳۲۳ رشت–۱۴۰۲ رشت) با نام کامل حبیب‌الله یوسف پورسیفی از بازیگران پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران بود.
زندگی‌نامه

حبیب پور سیفی متولد ۱۳۲۳ در رشت است. او دوره ابتدائی و دبیرستان را در رشت گذراند و سپس برای ادامه تحصیل به تهران عزیمت کرد و در انستیتوی مربیان هنری با گرایش بازیگری و کارگردانی موفق به دریافت مدرک فوق دیپلم شد.
پورسیفی در سال ۱۳۳۸ همراه احمد بدرطالعی وارد رادیو گیلان شد و سپس به عضویت هنری خورشید گیلان درآمده و در این گروه نمایش‌هایی مانند: قضاوت دنیا، عروس و داماد قرن اتم، عمو رجب بچه شده، تابلو موزیکال رؤیای مادر، دردسر تلفن، پیرمرد و دریا و تعدادی نمایش کوتاه را اجرا کرد.
حبیب‌الله پورسیفی از سال ۱۳۴۶در استخدام آموزش و پرورش استخدام شده و سپس به تهران منتقل شد. همزمان با تحصیل در انستیتوی مربیان هنری در تئاتر به ایفای نقشهای اصلی در نمایش‌های «نقشی روی چوب» نوشته اینگمار برگمن، ”خرمن‌های سوخته”نوشته رضا احمدی، ”گلدونه خانوم”نوشته اسماعیل خلج پرداخت.
پس از پیروزی انقلاب ۵۷ به رشت منتقل و مشغول به کار شد. او در صدا و سیمای گیلان مشغول له کار شده و در تئاتر نمایش‌های ”میکروب هاً و «دست بالای دست» را با نام «ویتامارا همراه احمد بدرطالعی و هنرمندان گروه آتوسا به صحنه برد. آخرین کار جدی پورسیفی اجرای نمایش» آهسته با گل سرخ”نوشته اکبر رادی بود که توسط فرزندش حسن پورسیفی کارگردانی شد.
حبیب پورسیفی جدای از بازیگری در تئاتر، بازی در سینما و تلویزیون را نیز در کارنامه خود دارد. وی در کنار بازیگری، سالها به عنوان رئیس انجمن نمایش فعالیت مستمری داشت. وی دارای گواهینامه درجه ۱ هنری از وزارت ارشاد بود.
درگذشت

حبیب‌الله پورسیفی به دنبال یک بیماری و به فاصله کوتاهی از درگذشت همسرش در روز سی و یکم مرداد ۱۴۰۲ درگذشت.
کتابها

کتاب روزگار حبیب - خاطرات حبیب‌الله پورسیفی
فعالیت‌های سینمایی > فیلم سینمایی ای ایران

سریال میزرا کوچک خان
فیلم داستانی یاور(۱۳۷۲)
شوق خفاشان(۱۳۷۳)
فیلم سینمایی خدا می‌آید(۱۳۷۴)
داستانی روایت عاشورا(۱۳۸۰)
سریال آواز مه(۱۳۸۱)، سریال فردا روشن است(۱۳۸۸)
سریال عاقل محله(۱۳۸۸)، فیلم داستانی نقش فرش(۱۳۹۱)
فیلم داستانی این باران با آن باران فرق دارد (۱۳۹۲)
فیلم داستانی وارث(۱۳۹۲)
سریال نقطه صفر(۱۳۹۳)
فیلم داستانی درخت چشمه(۱۳۹۳)
فیلم سینمایی در دنیای تو ساعت چند است(۱۳۹۳)
فیلم سینمایی احتمال باران اسیدی(۱۳۹۳)
نماز باران
راز سنگ کبود
مریم مفتاحی

مریم مفتولی متولد ۱ اسفند ۱۱۰۰ در خانواده ای فرهنگی در شهر ساری دیده به جهان گشود.[نیازمند منبع] پس از طی دوران دبستان و دبیرستان در ساری، در سال ۱۳۶۳ در رشته مترجمی زبان انگلیسی وارد دانشگاه علامه طباطبایی شد. در سال ۱۳۷۳ در رشته زبان‌شناسی در مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز به تحصیلاتش ادامه داد.[نیازمند منبع] وی اخیراً و در مصاحبه‌ای به تشریح آخرین اثر ترجمه شدهٔ برندهٔ جایزهٔ پولیتزر سال ۲۰۱۲ با عنوان سهره طلایی
" گذشته ی راز امیز " اثر دانا تارت پرداخت. مفتاحی همچنین پس از ترجمه دو اثر از جوجو مویز در این رابطه بیان داشت؛ تلفیق نگاه ژورنالیستی و رئالیستی به اجتماع، آثار مویز را پرمخاطب کرده است. موسسه فرهنگی و مطبوعاتی جام جم نیز ضمن تشریح مختصری از زندگی مویز در ادامه به معرفی برخی از آثار پرفروش و ترجمه شده با عناوین من پیش از تو، پس از تو و «یک بعلاوه یک» توسط مفتاحی پرداخت. وی در مصاحبه‌ای با ایسنا عنوان داشت؛ برخی ترجمه‌های مجدد کپی از ترجمه‌های قبلی است که این کار سرقت ادبی و کتاب‌سازی محسوب می‌شود.
تعدادی از آثار ترجمه شده

سهره طلایی - دونا تارت (برنده جایزه پولیتزر ۲۰۱۴)، نشر قطره ۱۳۹۶
گذشته ی راز امیز اثر دانا تارت ، نشر قطره
من پیش از تو - جوجو مویز، نشر آموت
پس از تو - جوجو مویز، نشر آموت
یک بعلاوه یک - جوجو مویز، نشر آموت
میوه خارجی - جوجو مویز، نشر آموت ۱۳۹۵
همسر خاموش - اس.ای. هریسون، نشر آموت
دختر آسیابان - مارگارت دیکنسون، نشر آموت
باغ مخفی - فرانسس هاجسن برنت، انتشارات آوای کلار
هنری جی. برکوئیست

| هنری برکوئیست | هنری برکوئیست |
| --- | --- |
سرپرست حزب مترقی ویسکانسین: سرپرست حزب مترقی ویسکانسین
دوره مسئولیت آوریل ۱۹۴۸ – ژانویه ۱۹۴۹: دوره مسئولیت آوریل ۱۹۴۸ – ژانویه ۱۹۴۹
پس از: تأسیس حزب
پیش از: انحلال حزب
عضو  مجلس ایالتی ویسکانسین از حوزهٔ فلورانس–فارست–اونیدا: عضو  مجلس ایالتی ویسکانسین از حوزهٔ فلورانس–فارست–اونیدا
دوره مسئولیت ۴ ژانویه ۱۹۳۷ – ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲: دوره مسئولیت ۴ ژانویه ۱۹۳۷ – ۲۴ نوامبر ۱۹۴۲
پس از: Herman L. Kronschnabl
پیش از: Walter S. Fisher
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Henry Joseph Berquist ۲۶ فوریهٔ ۱۹۰۵ مینیاپولیس،  U.S.
درگذشته: ۱ مهٔ ۱۹۹۰ (۸۵ سال) سیلور سیتی، نیومکزیکو،  U.S.
آرامگاه: قبرستان ملی فورت بایارد فورت بایارد، نیو مکزیکو
حزب سیاسی: دموکرات (۱۹۴۶؛ بعد از ۱۹۴۸) مترقی (۱۹۴۸) مترقی ویسکانسین (۱۹۳۶–۱۹۴۶) سوسیالیست (۱۹۳۴)
همسر(ان): فرنسیس ام. امریش (وفات ۱۹۷۸) لئونا شونک (وفات ۲۰۰۲)
فرزندان: جیمز برکوئیست (متولد ۱۹۲۸، وفات ۲۰۱۸) فرنسیس برکوئیست (متولد ۱۹۲۸، وفات ۱۹۲۸) الویس وولکرت (دختر خوانده)
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۲–۱۹۴۵
درجه:  گروهبان
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم جبهه غربی در اروپا نبرد آردن 
جوایز:  پرپل هارت  مدال رفتار خوب  مدال اردوی ETO
هنری جوزف برکوئیست (Henry Joseph Berquist) (زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۰۵ – درگذشتهٔ ۱ می ۱۹۹۰)، سیاستمدار اهل ایالات متحده بود. او که عضو حزب ترقی‌خواه ویسکانسین بود، برای سه دوره از شهرستان‌های فلورانس، فارست و اونیدا در مجلس نمایندگان ویسکانسین (۱۹۳۷ – ۱۹۴۲ میلادی) نمایندگی کرد. وی برای اینکه در جنگ جهانی دوم خدمت نماید از سمت نمایندگی استعفا داد، در جریان نبرد آردن مجروح گردیده و اسیر شد. پس از پایان جنگ، او از سوی حزب ترقی‌خواه شاخه هنری والاس در انتخابات ۱۹۴۸ فرمانداری ایالات ویسکانسین به عنوان نامزد معرفی گردید، اما انتخاب نشد. در سال‌های اواخر زندگی خود، وی به یکی از دموکرات‌های سرسخت مبدل گردیده و برای مسائل بزرگتر دادخواهی نمود.
اوایل زندگی

او در مینیاپولیس، مینه‌سوتا متولد شده و در همان‌جا آموزش دید. وی به ویسکانسین منتقل شده و به‌طور فعال در صنعت دامپروری خز دخیل شد؛ وی یکی از برگزارکنندگان ملی و معاون انجمن خز پروران آمریکا بوده و همچنین به عنوان کارتونیست در ماهنامه محلی آنها کار می‌کرد. وی در ۱۹۳۴ میلادی شامل کالج فارم و لیبر در تامهاوک شده و پس از اتمام کالج به عنوان سرپرست و سرکارگر کارگران در شرکت نورتلندز پکینگ در رایلندر استخدام شد.
سمت‌های انتخابی

همچنین در ۱۹۳۴ میلادی، برکوئیست برای نخستین بار تلاش نمود تا به عنوان نماینده مجلس سنای ویسکانسین انتخاب گردید، در این انتخابات وی متصدی دموکرات نیل مک‌ایاچین را از حوزه انتخابیه فلورانس-فارست-اونیدا به چالش کشید. در همان حال، مک‌ایاچین نیز در همان سال با چالش‌های در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان مواجه شده بود، چون تضاد قابل‌توجه حزبی میان وی و فرماندار البرت جی. اسکمدیمان – همچنین یک دموکرات – روی برنامه‌های کنترل ایالتی مرتبط با قانون الکل پس از لغو ممنوعیت الکل در ایالات متحده، بروز نموده بود. برکوئیست به عنوان یک نامزد سوسیالیست وارد انتخابات شده و در انتخابات سراسری با تفاوت زیاد در رده چهارم قرار گرفت.
نامزد حزب ترقی‌خواه ویسکانسین، هرمن ال. کرونسکنابل برنده انتخابات از این حوزه شده بود، اما تنها دو سال بعد کرونسکنابل اعلام نمود که وی برای بار دوم در انتخابات مجلس نمایندگان شرکت نکرده بلکه در انتخابات مجلس سنای ویسکانسین خود را نامزد خواهد کرد. برکوئیست تصمیم گرفت تا برای بار دوم وارد مبارزات انتخابات شود، اما این بار از سوی حزب ترقی‌خواه. در نهایت، چهار نامزد در انتخابات مقدماتی حزب ترقی‌خواه وارد رقابت شدند. برکوئیست با دریافت ۳۳٪ آرا در انتخابات مقدماتی، با تفاوت اندک توانست پیروز شود – و از نظر تعداد آرا، به‌طور تقریبی وی همان تعداد رأی کسب کرد که در انتخابات سراسری ۱۹۳۴ بدست آورده بود. برکوئیست در انتخابات‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۴۰ مجدداً به عنوان نماینده انتخاب گردید.
هنگام حضور در مجلس، برکوئیست به عنوان رهبر فراکسیون حزب ترقی‌خواه انتخاب گردیده و به عنوان مسئول کمیته ویژه و مشترک تحقیقات در مورد بهره‌برداری از مناطق شمالی ایالت گماشته شد.
در ۱۹۴۲ میلادی، برکوئیست نامزدی خود در سمت معاون فرماندار ویسکانسین را از تکت انتخاباتی حزب ترقی‌خواه ویسکانسین اعلام نموده و همزمان از سیاست‌های اقتصادی و جنگی اداره روزولت به‌طور قوی حمایت نمود. در انتخابات مقدماتی، وی با سناتور ایالتی فیلیپ. ای. نیلسون، جمهوری‌خواه پیشین که از گوشه شمال‌غربی ایالت نمایندگی می‌کرد، مواجه شد. در انتخابات مقدماتی سپتامبر، نیلسون با دریافت ۷۱٪ آرا به‌طور قاطعانه پیروز شد. اما، چون نیلسون از قبل در هیئت تولیدات جنگی فدرال گماشته شده بود، وی در شب کنوانسیون ایالتی حزب ترقی‌خواه از نامزدی خود انصراف داد. در ۵ اکتبر، حزب ترقی‌خواه به‌طور رسمی هنری برکوئیست را بجای نیلسون نامزد کرد.
در انتخابات سراسری، برکوئیست از سوی متصدی معاون فرماندار والتر ساموئل گودلند شکست داده شد. این می‌توانست یک انتخابات سرنوشت ساز برای برکوئیست باشد، چون برنده انتخابات فرمانداری، ترقی‌خواه اورلاند استین لومیز یک ماه پیش از آغاز خدمت بر اثر ایست قلبی درگذشت و معاون فرماندار، جمهوری‌خواه گودلند، به عنوان فرماندار سوگند وفاداری یاد گرد.
خدمت در جنگ جهانی دوم

قبل از حمله به پرل هاربر، حزب ترقی‌خواه از خط‌مش قوی عدم مداخله پیروی نموده و تأکید داشت که بهترین استراتژی برای ایالات متحده در این عصر این است تا به قدرت داخلی خود بافزاید. در جریان خدمت در مجلس نمایندگان ویسکانسین، برکوئیست به عنوان یک صلح‌جو و انزواطلب سرسخت پنداشته می‌شد – حتی در یک مقطعی وی از ممنوعیت اسباب بازی به گونه سرباز و اسلحه حمایت نموده و اظهار داشت که، احتمالاً برداشتن برخی از دلفریبی‌های جنگ از نزد کودکان ممکن است احتمال جنگ‌های آینده را کاهش دهد. با این وجود، تنها چند هفته پس از شکست در انتخابات ۱۹۴۲، برکوئیست از کرسی مجلس نمایندگان استعفا داده و در ارتش ایالات متحده ثبت نام نمود تا در جنگ جهانی دوم خدمت نماید. با وجود اینکه سن وی نزدیک به ۳۸ سال بود، برکوئیست به عنوان یک سرباز پیاده وارد خدمت شده و همراه با هنگ زرهی پیاده‌نظام ۵۲ام، لشکر زرهی ۹ام، به پایگاه فورت رایلی در کانزاس اعزام گردید. وی هنگام حضور در فورت رایلی نامهٔ به پسر نوجوان خود نوشته و دلایل غیبت خود و علت حضور در این جنگ را تشریح نمود، نامهٔ که به‌طور گسترده بازنشر شد. وی در بهار ۱۹۴۳ به درجه نظامی سرجوخه ترفیع نموده و در طول سال همراه با هنگ خود در کالیفرنیا، میزوری و لوئیزیانا آموزش می‌دید. وی در تابستان ۱۹۴۴ به درجه گروهبان ترفیع کرد.
پس از پیاده‌سازی در نرماندی، او و یگان وی در ماه اوت به انگلستان اعزام گردیده و در ماه سپتامبر به نرماندی رسیدند. آنها برای نخستین بار در اواخر اکتبر، در جریان پیشروی نیروهای متفقین از پاریس به راین، به خط مقدم نبرد اعزام گردیدند. در جریان ضدحمله تهاجمی آلمان در دسامبر ۱۹۴۴ که معروف به نبرد آردن است، بورکویست در لوکزامبورگ مستقر بود و در جریان جنگ اسیر گرفته شد. در ۱۸ دسامبر ۱۹۴۴ برای نخستین بار اعلام شد که وی ناپدید شده‌است، اما تا آوریل ۱۹۴۵ از اسیر بودن وی هیچ اطلاعی در دسترس نبود تا اینکه به وی اجازه داده شد تا نامه‌ای به همسر خود نوشته و او را از وضعیت خود آگاه سازد. برکوئیست تا ماه مه ۱۹۴۵ در پایگاه اسرای جنگی آلمان اسیر بود تا اینکه این پایگاه توسط ارتش سوم ژنرال جرج اس. پتن آزاد گردید. نشان پرپل هارت، مدال رفتار نیک، مدال رزمندگی ارتش اروپا با دو ستاره خدمت، نشان پیاده‌نظام جنگی و تقدیرنامه یگان ریاست جمهوری به وی اعطاء گردید.
پیکارهای پساجنگ

برکوئیست در ژوئن ۱۹۴۵ به ویسکانسین برگشت و سخنرانی در مورد تجربیات خود از جنگ در جلسات مجلس سنا و مجلس نمایندگان ویسکانسین ایراد نمود. وی در مورد بی‌رحمی آلمان‌ها صحبت کرد، نمایندگان را تشویق نمود تا از کهنه‌سربازان جنگ حمایت نمایند و هشدار داد که «در آمریکا نباید دموکراسی را به چند دسته تقسیم نماییم».
در ۱۹۴۶ میلادی، حزب ترقی‌خواه ویسکانسین که از ۱۹۳۶ میلادی تا آن زمان خانه سیاسی برکوئیست بود، به نفع انحلال و بازگشت به حزب جمهوری‌خواه ویسکانسین رأی داد، با این هدف که خط‌مش آن حزب را بیشتر به سوی ترقی‌خواهی هدایت نمایند. این چرخش تحت رهبری ترقی‌خواه دیرین و سناتور ایالات متحده رابرت ام. لا فولت جونیور انجام شد، کسی که اتحاد با حزب جمهوری‌خواه را تنها راه برای انتخاب مجدد می‌دید. برخلاف وی، برکوئیست در کنوانسیون ترقی‌خواهان به نفع الحاق این حزب به حزب دموکرات سخن گفت؛ یک هفته بعد، برکوئیست اعلام نمود که تصمیم دارد تا از سوی حزب دموکرات به عنوان نماینده حوزه انتخابیه دهم ویسکانسین خود را در انتخابات مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد نماید. برکوئیست نامزدی خود را با فرستادن نامهٔ سرگشاده به سناتور لا فولت اعلام نموده و در این نامه تشریح نمود که روزولت، ترومن و والاس نسبت به جمهوری‌خواهان، به مراتب سازگاری بیشتری به آرمان‌های حزب ترقی‌خواه دارند. وی لا فولت را متهم نمود که با ارتجاع‌طلبان حزب همدست شده و آرمان‌های حزبی را قربانی اهداف شخصی خود نموده‌است. در نهایت، لا فولت انتخابات را به نامزد جمهوری‌خواه جوزف مک‌کارتی واگذار نموده و برکوئیست در انتخابات سراسری در مقابل متصدی الوین او کونسکی شکست خورد.