stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داوید رایا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  داوید رایا مارتین
زادروز:  ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  بارسلون، اسپانیا
قد:  ۱.۸۶
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  [[باشگاه فوتبال ارسنال 
شمارهٔ پیراهن:  ۲۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Cornellà
۲۰۱۲–۲۰۱۴:  بلکبرن روورز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴– |  بلکبرن روورز |  ۹۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← ساوتپورت (قرضی) |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  برنتفورد |  ۱۵۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← آرسنال (قرضی) |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  آرسنال |  ۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۲– |  اسپانیا |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۴ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۴ (UTC)
داوید رایا (انگلیسی: David Raya؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که‌ برای باشگاه فوتبال آرسنال در لیگ برتر انگلیس  بازی می‌کند.
روژه‌ویل

روژه‌ویل (به فرانسوی: Rogéville) یک کمون در بخش مرت-ا-موزل در شمال شرقی فرانسه است.
مکان
| روژه‌ویل | روژه‌ویل |
| --- | --- |
کمون: کمون
نمای کلی روژویل: نمای کلی روژویل
  نشان:   نشان
روژه‌ویلنمایش نقشه فرانسهروژه‌ویلنمایش نقشه گرانت است: روژه‌ویلنمایش نقشه فرانسهروژه‌ویلنمایش نقشه گرانت است
مختصات: ۴۸°۴۹′۱۴″شمالی ۵°۵۸′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۸۲۰۶°شمالی ۵٫۹۸۱۴°شرقی﻿ / 48.8206; 5.9814: مختصات: ۴۸°۴۹′۱۴″شمالی ۵°۵۸′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۸۲۰۶°شمالی ۵٫۹۸۱۴°شرقی﻿ / 48.8206; 5.9814
ناحیه: گرانت است
دپارتمان: مرت-ا-موزل
حکومت: حکومت
 • شهردار(2020–2026) : دیدیه پیرو
مساحت۱: ۶.۹۴ کیلومتر مربع (۲٫۶۸ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱۶۶
 • تراکم: ۲۴/کیلومتر مربع (۶۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 54460 /54380
ارتفاع: ۲۰۸–۳۱۶ متر (۶۸۲–۱٬۰۳۷ فوت)  (avg. ۳۰۰ متر یا ۹۸۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
ویکرا

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Vayakkara | Vayakkara |
| --- | --- |
village: village
VayakkaraLocation in Kerala, India: VayakkaraLocation in Kerala, India
مختصات: ۱۲°۱۵′۰″ شمالی ۷۵°۱۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۲۵۰۰۰°شمالی ۷۵٫۳۲۵۰۰°شرقی﻿ / 12.25000; 75.32500: مختصات: ۱۲°۱۵′۰″ شمالی ۷۵°۱۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۲۵۰۰۰°شمالی ۷۵٫۳۲۵۰۰°شرقی﻿ / 12.25000; 75.32500
ایالت: کرالا
District: Kannur
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۷٬۰۴۴
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 670 631
ویکرا (به انگلیسی: Vayakkara) یک روستا در هند است که در Kannur district واقع شده‌است.
خصوصیات

ویکرا ۱۷٬۰۴۴ نفر جمعیت دارد.
زیبایی

شبستان مسجد نصیرالملک شیراز
زیبایی یکی از مفهوم‌های فلسفی و مفهومی پیچیده و انتزاعی است. زیبایی می‌تواند یکی از ویژگی‌های وجودی در انسان، حیوان، مکان، شی، یا ایده باشد که یک تجربه ادراکی از لذت یا رضایت را در وجود دیگران ایجاد می‌نماید.
انقلاب کانت در فلسفه که به چرخش کوپرنیکی کانت مشهور است، توجه به زیبایی را از ابژه به سوبژه تغییر داد. در واقع مهم‌ترین تفاوت زیبایی‌شناسی مدرن با زیبایی‌شناسی کلاسیک در همین مسئله است که در دوران مدرن زیبایی از ویژگی‌های ذهن نگرنده شناخته شد نه یکی از ویژگی‌های ابژه.
سرشت زیبایی یکی از پایدارترین و بحث‌برانگیزترین موضوعات در فلسفه غرب است و به همراه چیستی هنر یکی از دو موضوع اساسی در زیبایی‌شناسی فلسفی می‌باشد. زیبایی به‌طور سنتی جزو ارزش‌های نهایی از جمله خوبی، حقیقت و عدالت شمرده شده است.
ویل دورانت باور دارد که زیبایی زاده میل است. یکی از نشانه‌های برجسته اینکه زیبایی زاده میل است این است که شیء مطلوب پس از آنکه به‌دست آمد زیبایی خود را از دست می‌دهد. آنچه می‌خواهیم برای خوبی آن نیست، بلکه برای آن خوب است که آن را می‌خواهیم.
آبی بودن آسمان برای خوشایندی ما نیست، بلکه چشمان ما به تدریج با آسمان آبی خو گرفته آن را خوشایند یافته‌اند. لذت طبیعی هر شکل و رنگی به نسبت تکرار آن در سر گذشت انسان است.
زن نیز برای آن منبع و دستور زیبایی شناخته شد که عشق مرد به زن قوی‌تر از عشق زن به مرد است اگر چه مدتش کوتاه‌تر است.
جرج سانتایانا باور دارد که زیبایی لذتی است که وجود خارجی یافته است (زیبایی وعده لذت است).
شهین تسلیمی

| شهین تسلیمی نازو درویشی | شهین تسلیمی نازو درویشی |
| --- | --- |
تسلیمی در اکران خصوصی هزارپا (فیلم) در برج میلاد: تسلیمی در اکران خصوصی هزارپا (فیلم) در برج میلاد
زادهٔ: ۱۹ شهریور ۱۳۳۴ خشکرود
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دیپلم
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۲–اکنون
فرزندان: شمس و فاطمه
شهین تسلیمی نازو درویشی (زادهٔ ۱۹ شهریور ۱۳۳۴) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است.
زندگی‌نامه

وی در جوانی تئاتر بازی می‌کرده‌است و همچنین در رادیو هم تست صدا داده و قبول شده بود اما به علت مخالفت خانواده هر دو را رها کرد. اولین حضور او در جلوی دوربین به سریال باغ مظفر بر می‌گردد. الیزابت امینی وی را برای ایفای نقش در این سریال به مهران مدیری معرفی کرده بود.
وی بازی کوتاهی در سریال بزنگاه به کارگردانی رضا عطاران در سال هشتاد و هفت داشت و با حضور پررنگ تر در سریال «زن بابا» به کارگردانی سعید آقاخانی به شهرت رسید و پس از آن در سریال‌های کمدی «چهارچرخ» و «خانه اجاره‌ای» بازی کرد. این بازیگر با حضور در سریال‌های «وضعیت سفید» و «ارمغان تاریکی» نشان داد که به‌خوبی از پس نقش‌های جدی هم برمی آید. از دیگر کارهایش می‌توان به فیلم‌های «طلا و مس»، «آوار» و مجموعه‌های «دلنوازان»، «حیرانی»، «باغ مظفر»، «مادرانه»، «دردسرهای عظیم۱ و دردسرهای عظیم۲» و . . . اشاره کرد.
فیلم‌شناسی > سینمایی

شهر هرت (۱۴۰۱، کریم امینی)
زن‌ها فرشته‌اند ۲ (۱۳۹۸، آرش معیریان)
مورچه خوار (۱۳۹۸، شاهد احمدلو)
آپاچی (۱۳۹۷، آرش معیریان)
ژن خوک (۱۳۹۷، سعید سهیلی)
اولین امضا برای رعنا (۱۳۹۶، علی ژکان)
دم‌سرخ‌ها (۱۳۹۶، آرش معیریان)
هزارپا (۱۳۹۶، ابوالحسن داوودی)
پل خواب (۱۳۹۳، اکتای براهنی)
اسب سفید پادشاه (۱۳۹۳، محمدحسین لطیفی)
آذر، شهدخت، پرویز و دیگران (۱۳۹۲، بهروز افخمی)
فصل فراموشی فریبا (۱۳۹۲، عباس رافعی)
آدم‌آهنی (۱۳۹۱، رحیم بهبودی فر)
یکی می‌خواد باهات حرف بزنه (۱۳۹۰، منوچهر هادی)
طلا و مس (۱۳۸۷، همایون اسعدیان)
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

جادوگر(۱۴۰۱، مسعود اطیابی)
قصه هزار افسون (۱۴۰۰، سعید عباسی)
هشتک خاله سوسکه(۱۳۹۷، محمد مسلمی)
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

طوبی (۱۴۰۳)، سعید سلطانی
فراری (۱۴۰۳)
بازپرس  (۱۴۰۲، احمد معظمی)
چشم‌بندی  (۱۴۰۱، شاهد احمدلو)
آزادی مشروط (۱۴۰۱، مسعود ده نمکی)
حکم رشد (۱۴۰۱، حسن لفافیان)
خانه پرتقالی‌ها (۱۴۰۱، علیرضا طهرانی)
دردسرهای شیرین (۱۴۰۱، سهیل موفق)
رعد و برق (۱۴۰۰، بهروز افخمی)
۸۷ متر (۱۴۰۰، کیانوش عیاری)
در کنار پروانه‌ها (۱۴۰۰، داریوش یاری)
زن زندگی مرد زندگی (۱۴۰۰، غلامرضا رمضانی، مسعود شاه محمدی)
بچه مهندس ۴ (۱۴۰۰، احمد کاوری)
پلاک ۱۳ (۱۴۰۰، آرش معیریان)
آخر خط (۱۳۹۹، علیرضا مسعودی)
میانبر ۲ (۱۳۹۹، یزدان فتوحی)
میانبر ۱ (۱۳۹۸، یزدان فتوحی)
بچه محل (۱۳۹۸، احمد درویشعلی پور)
سرگذشت (۱۳۹۸، سیدجمال سیدحاتمی)
دریا نزدیک است (۱۳۹۸، علی موسی مهدی پور)
زوج یا فرد(۱۳۹۸، علیرضا نجف زاده)
برسر دو راهی (۱۳۹۸، بهرنگ توفیقی)
زیر یک سقف (۱۳۹۷، حامد تهرانی)
سر دلبران (۱۳۹۷، محمدحسین لطیفی)
نوار زرد (۱۳۹۶، پوریا آذربایجانی)
پنچری (۱۳۹۶، برزو نیک نژاد)
نفس شیرین (۱۳۹۶، سیامک خواجه وند)
ماه و پلنگ (۱۳۹۵، احمد امینی)
همسایه‌ها (۱۳۹۵، مهران غفوریان)
پادری (۱۳۹۵، محمدحسین لطیفی)
غیرعلنی  (۱۳۹۴، مهرداد خوشبخت)
پشت بام تهران (۱۳۹۴، بهرنگ توفیقی)
کیمیا (۱۳۹۴، جواد افشار)
دردسرهای عظیم ۲ (۱۳۹۴، برزو نیک نژاد)
سر به راه (۱۳۹۴، سعید سلطانی)
دردسرهای عظیم (۱۳۹۳، برزو نیک نژاد)
قهر و آشتی (۱۳۹۳ یک اپیزود، علی ژکان)
خوب بد زشت (۱۳۹۳، منوچهر هادی)
مادرانه (۱۳۹۲، جواد افشار)
خداحافظ بچه (۱۳۹۱، منوچهر هادی)
چمدان (۱۳۹۱، خسرو ملکان)
دزد و پلیس (۱۳۹۱، سعید آقاخانی)
خانه اجاره‌ای ۲ (۱۳۹۱، ارژنگ امیرفضلی)
چهار چرخ (۱۳۹۰، جواد مزدآبادی)
وضعیت سفید (۱۳۹۰، حمید نعمت‌الله)
خانه اجاره‌ای (۱۳۹۰، شاهد احمدلو، رامین ناصر نصیر)
ارمغان تاریکی (۱۳۸۹، جلیل سامان)
زن‌بابا (۱۳۸۸، سعید آقاخانی)
پنجمین خورشید (۱۳۸۸، علیرضا افخمی)
دلنوازان (۱۳۸۸، حسین سهیلی زاده)
بزنگاه (۱۳۸۷، رضا عطاران)
مرد هزارچهره (۱۳۸۶، مهران مدیری)
چارخونه  (۱۳۸۶، سروش صحت)
ساعت شنی (۱۳۸۶، بهرام بهرامیان)
باغ مظفر (۱۳۸۵، مهران مدیری)
سالیان

برای دیگر کاربردها، سالیان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| سالیان | سالیان |
| --- | --- |
شهر: شهر
  مهر:   مهر
سالیان: سالیان
مختصات: ۳۹°۳۵′۴۲″ شمالی ۴۸°۵۸′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۹۵۰۰°شمالی ۴۸٫۹۷۹۱۷°شرقی﻿ / 39.59500; 48.97917: مختصات: ۳۹°۳۵′۴۲″ شمالی ۴۸°۵۸′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۹۵۰۰°شمالی ۴۸٫۹۷۹۱۷°شرقی﻿ / 39.59500; 48.97917
شهرستان: شهرستان سالیان
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۳۶٬۱۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
سالیان (به لاتین: Salyan) شهری در شهرستان سالیان کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۳۰٫۳۹۶ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳۶٫۲۰۰ بوده‌است.
جغرافیا

سالیان شهری در میان دشت‌های سرسبز و پهناور مغان و در کرانه غربی رود کورا است. این شهر مرکز شهرستان سالیان است و ۱۳۰ کیلومتر تا شهر باکو فاصله دارد.
تاریخ

واژه «سالیان» برگرفته از واژه‌های عربی-فارسی سیل و سیلان (سرریز) گرفته شده است.
شهر سالیان سده‌ها بخشی از قلمرو شروانشاهان بود. سالیان دارای یک کارخانه کشتی‌سازی بود. این شهر از راه رود کورا به دریای کاسپین راه داشت و ماهی‌گیری در آن رونق داشت.
این شهر در طول سال‌های ۱۶۸۰ تا ۱۷۸۲ بخشی از خانات قبه بود و توسط خان‌های مختلف اداره می‌شد؛ سپس به دست نادرشاه بازپس گرفته شد. در میانه‌های سده ۱۸ میلادی سالیان به دست ابراهیم رودباری تصرف شد. مردم سالیان که از حکومت او ناخرسند بودند، برای یاری به خانات قبه متوسل شدند و در سال ۱۷۵۷ میلادی، نیروهایی به فرماندهی فتحعلی‌خان قبه‌ای، سالیان را تصرف کردند، ابراهیم رودباری را بیرون کردند و شهر را به خانات قبه پیوسته کردند.
این شهر از سال ۱۷۲۹ تا ۱۷۸۲ میلادی پایتخت پادشاهی محلی سالیان بود.
در سال ۱۷۹۹ میلادی، مصطفی خان، خان شماخی، سالیان را به تصرف خود درآورد.
سالیان از سال ۱۹۱۶ میلادی مرکز اداری اویزد جواد در فرمانداری باکو بود و عنوان شهر را دریافت کرد.
این شهر در سال‌های ۱۹۲۹-۱۹۳۰ میلادی مرکز ناحیه مغان و از سال ۱۹۳۰ مرکز اداری شهرستان سالیان بوده است.
سالیان در گذشته به دلیل نزدیکی به رودخانه و ارتفاع نسبتاً کم بارها از سیل آسیب دیده است.
مردم

بر اساس یک سرشماری جمعیتی انجام شده توسط امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۱ میلادی در قفقاز، این شهر ۱۲۱۱۷ نفر جمعیت داشته است.
بر اساس نخستین سرشماری همگانی جمعیت در سال ۱۸۹۷ میلادی، ۱۱۷۸۷ نفر در سالیان زندگی می‌کردند که بر اساس آن مردم آذری (شامل تاتارهای قفقازی، تالش‌ها و لزگی‌ها) ۱۱۵۲۰ تن (۹۷.۷۳٪)، اسلاوها (عمدتاً روس‌ها، اوکراینی‌ها و بلاروسی‌ها) ۱۱۹ تن (۱.۰۱٪)، ارمنی‌ها ۱۰۸ تن (۰.۹۲٪)، گرجی‌ها ۲۴ تن (۰.۲٪)، لهستانی‌ها ۹ تن (۰.۰۸٪)، یونانی‌ها ۲ تن (۰.۰۲٪)، آوارها ۱ تن (۰.۰۱٪) و... جمعیت آن را تشکیل می‌دادند.
جمعیت شهر بر اساس یک سرشماری در سال ۱۹۰۰ میلادی، ۱۲۱۲۰ تن بوده است.
بر اساس سرشماری سال ۱۹۵۹ میلادی، این شهر دارای ۱۷۱۹۷ تن و در سال ۱۹۷۵، ۲۵۷۰۰ تن بود. بر اساس سرشماری جمعیت شهر در سال ۱۹۷۹، جمعیت شهر به ۲۶۱۹۶ تن و در سال ۱۹۸۹ به ۳۰۳۹۶ تن رسید.
اقتصاد

این شهر یکی از قطب‌های تولید خاویار در جمهوری آذربایجان است.
از زمان اتحاد جماهیر شوروی، این شهر دارای یک کارخانه پنبه پاک‌کنی، کارخانه‌های تجهیزات جوشکاری الکتریکی، کارخانه‌های تولید فراورده‌های پلاستیکی و کارخانه‌های نوشابه بوده است.
ورزش

این شهر دارای یک باشگاه فوتبال به نام مغان بود که در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان حضور داشت. این باشگاه در ورزشگاه المپیک که گنجایش ۵۰۰۰ تماشاگر دارد و در سال ۲۰۰۸ میلادی گشایش یافت بازی‌های خود را برگزار می‌کرد.
ترابری

این شهر دارای چندین بزرگراه و محور مواصلاتی و همچنین راه‌آهن به شهرهای باکو، شروان، نفت‌چاله، شهرهای منطقه مغان و تالش شمالی است.
آب و هوا

| داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> ماه | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> ژانویه | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> فوریه | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> مارس | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> آوریل | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> مه | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> ژوئن | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> ژوئیه | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> اوت | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> سپتامبر | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> اکتبر | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> نوامبر | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> دسامبر | داده‌های اقلیم سالیان (۱۹۷۱–۱۹۹۰)> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۷٫۲  (۴۵) | ۸٫۳  (۴۷) | ۱۱٫۷  (۵۳) | ۱۹٫۰  (۶۶) | ۲۵٫۰  (۷۷) | ۳۰٫۰  (۸۶) | ۳۳٫۱  (۹۲) | ۳۱٫۹  (۸۹) | ۲۸٫۲  (۸۳) | ۲۱٫۰  (۷۰) | — | ۹٫۴  (۴۹) | ۲۰٫۵  (۶۹) |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۲٫۷  (۳۷) | ۳٫۸  (۳۹) | ۶٫۶  (۴۴) | ۱۲٫۰  (۵۴) | ۱۸٫۱  (۶۵) | ۲۱٫۲  (۷۰) | ۲۲٫۷  (۷۳) | ۲۲٫۰  (۷۲) | ۲۰٫۷  (۶۹) | ۱۱٫۶  (۵۳) | ۹٫۴  (۴۹) | ۴٫۶  (۴۰) | ۱۲٫۹۵  (۵۵٫۴) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | −۰٫۲  (۳۲) | ۰٫۸  (۳۳) | ۳٫۶  (۳۸) | ۹٫۵  (۴۹) | ۱۴٫۱  (۵۷) | ۱۸٫۸  (۶۶) | ۲۱٫۵  (۷۱) | ۲۰٫۵  (۶۹) | ۱۷٫۳  (۶۳) | ۱۱٫۹  (۵۳) | ۶٫۵  (۴۴) | ۱٫۶  (۳۵) | ۱۰٫۴۹  (۵۰٫۸) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۲۴  (۰٫۹۴) | ۵۷  (۲٫۲۴) | ۲۸  (۱٫۱) | ۲۴  (۰٫۹۴) | ۲۸  (۱٫۱) | ۱۷  (۰٫۶۷) | ۴  (۰٫۱۶) | ۶  (۰٫۲۴) | ۱۱  (۰٫۴۳) | ۳۶  (۱٫۴۲) | ۳۸  (۱٫۵) | ۲۷  (۱٫۰۶) | ۳۰۰  (۱۱٫۸) |
| میانگین روزهای بارانی  | ۶ | ۸ | ۸ | ۵ | ۶ | ۳ | ۱ | ۲ | ۴ | ۶ | ۸ | ۷ | ۶۴ |
منبع: NCEI: منبع: NCEI
اهالی شناخته‌شده

قلی عسکروف، خواننده و آهنگساز اهل جمهوری آذربایجان
واقف قلی‌اف، ریاضی‌دان اهل جمهوری آذربایجان، عضو مسئول آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان
علی بیگ حسین‌زاده، دانشمند، پزشک، عمومی، فیلسوف و هنرمند اهل جمهوری آذربایجان و از طراحان پرچم جمهوری آذربایجان.
واقف آخوندوف، رئیس سرویس امنیتی رئیس جمهور جمهوری آذربایجان
نمایی از رود کورا
ویلیامز، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| ویلیامز | ویلیامز |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Williams: City of Williams
Entrance arch to Williams.: Entrance arch to Williams.
Location in شهرستان کولوزا and the state of کالیفرنیا: Location in شهرستان کولوزا and the state of کالیفرنیا
مختصات: ۳۹°۰۹′۱۷″ شمالی ۱۲۲°۰۸′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۵۴۷۲°شمالی ۱۲۲٫۱۴۹۴۴°غربی﻿ / 39.15472; -122.14944: مختصات: ۳۹°۰۹′۱۷″ شمالی ۱۲۲°۰۸′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۵۴۷۲°شمالی ۱۲۲٫۱۴۹۴۴°غربی﻿ / 39.15472; -122.14944
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان: کولوزا
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۴۴۴ مایل مربع (۱۴٫۱۰۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۴۴۴ مایل مربع (۱۴٫۱۰۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
ارتفاع: ۸۲ فوت (۲۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵٬۱۲۳
 • تراکم: ۹۴۰/مایل مربع (۳۶۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (Pacific (PST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 95987
کد منطقه: 530
کد FIPS: 06-85586
GNIS feature ID: 1652653
ویلیامز (به انگلیسی: Williams) شهری در شهرستان کولوزا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۱۲۳ نفر جمعیت داشته است.
بازگشت (فیلم ۲۰۰۶)

| بازگشت - Volver | بازگشت - Volver |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: پدرو آلمودوار
نویسنده: پدرو آلمودوار
بازیگران: پنه‌لوپه کروزکارمن مائورالولا دوئنیاسبلانکا پورتیویوهانا کوبو چوس لامپره‌آبه
موسیقی: آلبرتو ایگلسیاس
فیلم‌بردار: خوزه لوئیس آلکائینه
تدوین‌گر: خوزه سالسدو
توزیع‌کننده: سونی پیکچرز کلاسیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۷ مارس ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-0۳-۱۷)  
مدت زمان: ۱۲۱ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: اسپانیایی 
هزینهٔ فیلم: ۹٫۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۸۵٬۵۸۵٬۱۷۷ دلار
بازگشت (به اسپانیایی: Volver) تلفظ اسپانیایی: [bolˈβer] فیلمی اسپانیایی به کارگردانی پدرو آلمودوار است که در سال ۲۰۰۶ اکران شد. بازیگران آن پنه‌لوپه کروز، کارمن مائورا، لولا دوئنیاس، بلانکا پورتیو، یوهانا کوبو و چوس لامپره‌آبه بودند.
فیلم دربارهٔ خانواده‌ای محلی و زنانهٔ عجیبی است که از روستایی بادخیز در جنوب مادرید می‌آیند. پنه‌لوپه کروز نقش ریموندا*، زنی از طبقه کارگر را بازی می‌کند که مجبور می‌شود گامهایی بلندی برای محافظت از دختر ۱۴ ساله‌اش، پائولا بردارد که در دفاع از خودش، مرتکب قتل شده است. بحران خانواده، با بازگشت مادر او، ایرِنه، از دنیای مردگان اوج می‌گیرد که برای پایان دادن به پرسش‌هایی از گذشته می‌آید.
داستان فیلم در ادامهٔ فیلم پیشین  آلمودوار، گل اسرار من (۱۹۹۵) است که در آن به شکل یک رمان است که برای چاپ رد می‌شود اما دزدیده شده و به فیلمی به نام فریزر تبدیل می‌شود. فیلم بازگشت از نئورئالیسم اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۵۰ و کارهای کارگردانان بزرگ آن دوره تأثیر گرفته است که با عناصری همچون سوء استفاده جنسی، تنهایی و مرگ، و ترکیب ژانرهای لودگی، تراژدی، ملودرام و واقع‌گرایی جادویی خود را می‌نمایاند.
این فیلم و دست‌اندرکارانش برنده جایزه‌های بسیاری شدند. بازگشت پس از پخش به عنوان بخشی از گلچین رسمی جشنواره فیلم کن ۲۰۰۶، با تشویق ایستادهٔ بینندگان مواجه شد و برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه (جشنواره فیلم کن) و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن (جشنواره فیلم کن) شد که بین شش بازیگر فیلم مشترک بود. پنلوپه کروز نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن در جایزه اسکار، بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم شد. فیلم برنده هیئت ملی بازبینی فیلم برای بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. این فیلم نامزد دو جایزه در شصت و سومین مراسم گلدن گلوب: جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام برای پنه‌لوپه کروز و بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.
در این فیلم هیچ شخصیت مردی بازی نکرده است و تمام بازیگران زن هستند.
بازیگران

پنه‌لوپه کروز در نقش ریموندا
کارمن مائورا در نقش ایرِنه
لولا دوئنیاس در نقش سولداد (سول)
بلانکا پورتیو در نقش آگوستینا
یوهانا کوبو در نقش پائولا
چوس لامپره‌آبه در نقش تیا پائولا
یولاندا راموس
موسیقی

تانگوی بازگشت اثر کارلوس گاردل* با ترانه‌سرایی آلفردو له پرا* به فلامنکو تبدیل شده و در فیلم توسط استره‌یا مورنته خوانده شده و پنلوپه کروز آن را لب‌زنی می‌کند. آهنگ رقص آن در صحنهٔ مهمانی ریموندا در فیلم توسط گروه بریتانیایی سنت اتین اجرا شد.
جایزه‌ها و افتخارات > فهرست‌های ۱۰ فیلم برتر

بازگشت در صدر بسیاری از فهرست‌های ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۰۶ حضور دارد:
دوم- مارجری بوگارتن، آستن کرونیکل
سوم- گلن کنی، پریمیر
سوم- کوین کراست، لس‌آنجلس تایمز
سوم- ریچارد کورلیس، تایم
سوم- فیلیپ مارتین، روزنامه دموکرات آرکانزاس
چهارم- اندرو اوهایر، سالن
چهارم- پیتر ترورس، رولینگ استون
چهارم- ری بِنِت، هالیوود ریپورتر
پنجم- دژان تامسون، واشینگتن پست
ششم- کلودیا پویگ، یواس‌ای تودی
ششم- اسکات تابیس، ای. وی. کلاب
هفتم- کنت توران، لس‌آنجلس تایمز
هشتم- ای. او. اسکات، نیویورک تایمز
هشتم- کیت فیپس، ای. وی. کلاب
هشتم- کرک هانیکات، هالیوود ریپورتر
هشتم- استیون هولدن، نیویورک تایمز
نهم- شاون لوی، اِرِگونین
دهم- دیوید انسن، نیوزویک
دهم- لو لومنیک، نیویورک پست
۱۰ فیلم برتر (بدون رتبه‌بندی)
کارینا چوکانو، لس‌آنجلس تایمز
کری ریکی، فیلادلفیا اینکوایرر
جو مورگنسترن، وال استریت ژورنال
لیام لیسی و ریک گرون، گلاب اند میل
جایزه‌ها و افتخارات > جایزه‌ها

جایزه‌های دریافت شده با حروف ضخیم نوشته شده‌اند:
بازگشت هنگام پخش به عنوان بخشی از گلچین رسمی جشنواره فیلم کن ۲۰۰۶، تشویق ایستادهٔ حاضران را دریافت کرد و برنده جایزه بهترین فیلم‌نامه (جشنواره فیلم کن) و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن (جشنواره فیلم کن) شد که بین شش بازیگر فیلم مشترک بود.
پنلوپه کروز نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن در جایزه اسکار، بفتا و جایزه انجمن بازیگران فیلم شد. فیلم برنده هیئت ملی بازبینی فیلم برای بهترین فیلم خارجی زبان شد. این فیلم نامزد دو جایزه در شصت و سومین مراسم گلدن گلوب: جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام برای پنه‌لوپه کروز و بهترین فیلم خارجی‌زبان شد.
نوزدهمین جوایز فیلم اروپا (۴/۶):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
بهترین فیلمبرداری (خوزه لوییس الکاین)
بهترین آهنگسازی (آلبرتو ایگلسیاس)
بهترین کارگردانی (پدرو آلمودوار)
بهترین فیلم
بهترین فیلمنامه‌نویس (پدرو آلمودوار)
پنجاه و نهمین جشنواره فیلم کن (۲/۲):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز، کارمن مائورا، لولا دوئساس، بلانکا پورتیلو، یوحانا کوبو و چوس لامپرو)
بهترین فیلمنامه (پدرو آلمودوار)
شصتمین جوایز فیلم آکادمی بریتانیا (۰/۲):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
بهترین فیلم خارجی زبان
دوازدهمین جایزه امپایر (۱/۱):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
هفتاد و نهمین دوره جوایز اسکار (۰/۱):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
دوازدهمین جایزه انجمن منتقدان پخش‌کننده فیلم (۰/۲):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
بهترین فیلم خارجی زبان
نوزدهمین جوایز انجمن منتقدان فیلم شیکاگو (۰/۲):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
بهترین فیلم خارجی زبان
سی و دومین جوایز سزار (۰/۱):
بهترین فیلم خارجی
هفتاد و هشمین هیئت ملی بازبینی فیلم (۱/۱):
بهترین فیلم خارجی زبان
یازدهمین جایزه ستلایت (۱/۴):
بهترین فیلم خارجی زبان
بهترین بازیگر زن- درام (پنلوپه کروز)
بهترین کارگردان (پدرو آلمودوار)
بهترین فیلمنامه- اریجینال (پدرو آلمودوار)
بیست و یکمین جوایز گویا (۵/۱۴):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
بهترین کارگردان  (پدرو آلمودوار)
بهترین فیلم
بهترین موسیقی اریجینال (آلبرتو ایگلسیاس)
بهترین بازیگر نقش دوم زن  (کارمن مائورا)
بهترین فیلمبرداری (خوزه لوییس الکاین)
بهترین طراحی لباس (سابینه دایگلر)
بهترین گریم، آرایش و مو (ماسیمو گاتابروسی و آنا لوزانو)
بهترین طراحی تولید (ساوادور پرا)
بهترین نظارت تولید (تونی نولا)
بهترین فیلمنامه- اریجینال (پدرو آلمودوار)
بهترین صدا
بهترین بازیگر نقش دوم (لولا دوئساس)
بهترین بازیگر نقش دوم (بلانکا پورتیلو)
هفتمین جوایز حلقه منتقدان فیلم ونکوور (۱/۱):
بهترین فیلم خارجی زبان
شصت و چهارمین مراسم گلدن گلوب (۰/۲):
بهترین بازیگر زن - درام (پنلوپه کروز)
بهترین فیلم خارجی زبان
سیزدهمین مراسم جایزه انجمن بازیگران فیلم (۰/۱):
بهترین بازیگر زن (پنلوپه کروز)
سنگ‌نگاره ثلاث باباجانی

| سنگ‌نگاره ثلاث باباجانی | سنگ‌نگاره ثلاث باباجانی |
| --- | --- |
نام: سنگ‌نگاره ثلاث باباجانی
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان ثلاث باباجانی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: سنگ‌نگاره دَروَن‌دُهُل
دیرینگی: نزدیک به ۴۰۰۰ سال پیش
دورهٔ ساخت اثر: سیموروم
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ بهمن ۱۳۹۸
سنگ‌نگارۀ ثلاث باباجانی یا سنگ‌نگارۀ دَروَن‌دُهُل به دو نقش‌برجسته اشاره دارد که در کوه‌های شهرستان ثلاث باباجانی حد فاصل ازگله و سرپل زهاب واقع شده‌است. این نقش‌برجسته در اسفند ۱۳۹۷ شناسایی شد و قدمت آن‌ حدود چهار هزار سال تخمین زده شده‌است.
 این اثر در تاریخ ۱۵ بهمن ۱۳۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شناسایی نقش‌برجسته

در زمستان ۱۳۹۷ یوسف کرمی از مردم بومی منطقۀ ثلاث باباجانی متوجه وجود نقش‌برجسته‌ای در کوه‌های منطقه شده و شهرام علی‌یاری کارشناس باستان‌شناسی ادارۀ کل میراث فرهنگی را از وجود آن مطلع کرد.
 سه روز بعد سجاد علی‌بیگی و شهرام علی‌یاری از این نقش‌برجسته دیدن کرده‌ و مستندنگاری و پژوهش دربارۀ آن‌ها را آغاز کردند. آن‌ها بلافاصله مقاله‌ای با عنوان «نقوش برجستۀ نویافتۀ در دامنۀ کوه بمو (استان کرمانشاه)» نوشتند و در شانزدهمین گردهمایی سالانۀ باستان‌شناسی ایران که در روزهای ۱۴ تا ۱۶ اسفند ۱۳۹۷ در سالن همایش‌های موزۀ دوران اسلامی موزۀ ملی ایران برگزار شد، ارائه کردند.
موقعیت

دو نقش‌برجستۀ ثلاث باباجانی در منطقه‌ای کوهستانی و صعب‌العبور، بر روی یک صخرۀ فروافتاده در دامنۀ جنوبی کوه بمو، در کرانۀ شمالی رودخانۀ هواسان در میان نیزارها واقع شده‌است.
نقش‌برجسته‌ها در مکانی حدفاصل روستای متروکۀ شاه‌بلد شیخ‌حسین و روستای دَروَن دُهُل در بخش ازگلۀ شهرستان ثلاث باباجانی در ۳۸ کیلومتری شمال سرپل ذهاب، در ۹ کیلومتری جنوب شرق دربند بهلوله و ۶/۷ یلومتری جنوب غربی سرآب سَی‌خان قرار دارند. نقش‌برجسته‌ها در فاصلۀ ۷۰۵۰ متری جنوب‌غربی ازگله، ۲۶۰۰ متری شمال غرب روستای داری‌زنگنه، ۱۱۰۰ متری شمال غرب شاه‌بلد شیخ‌حسین، ۱۴۰۰ متری شرق روستای کوزه‌کُت و ۱۵۰۰ متری جنوب روستای دَروَن‌دُهُل قرار دارند. راه دسترسی به آن‌ها خاکی است.
قدمت

بر اساس شباهت این سنگ‌نگاره‌ها با دیگر آثار کشف‌شدۀ قبلی احتمال داده شده که نقش برجسته مربوط به اوایل هزارۀ دوم پیش از میلاد و دوران پادشاهی «ایدین سین» حاکم دولت «سیموروم» باشد.
موضوع نقش‌ها

یکی از نقش‌برجسته‌ها پیروزی شاهی را نمایش می‌دهد که اسیری را زیر پای خود انداخته و آن شخص در حال التماس کردن به شاه نشان داده شده است. شاه دامنی کوتاه به تن دارد و شیئی نوک‌تیز را در دست راست خود گرفته است. در این نقش‌برجسته همچنین نمادهای مذهبی رایج در بین‌النهرین مانند هفت گوی و یک ماه و ستاره نیز حجاری شده است.
در نقش برجستۀ دوم که چند متر پائین‌تر از نقش اول قرار دارد، یک شاه به‌صورت تمام‌قد با لباس بلندِ یقه‌هفت حجاری شده‌است. شاه روی لباس خود کمربندی دارد که در زیر آن شیئی مانند گرز دیده می‌­شود. در دست راست او شیئی با دو سر مخروطی دیده می‌­شود. طرز قرار گفتن دست چپ شاه و مقایسۀ آن با سایر نقوش برجستۀ هم‌دوره‌اش نشان می‌­دهد که احتمالاً شاه کمانی را در دست چپ خود گرفته است.
احتمال داده شده که این نقش‌برجسته‌ها به صحنۀ پیروزی «ایدین سین» حاکم دولت «سیموروم» مربوط باشد. این احتمال با توجه به این مسئله مطرح شده که قبلاً در فاصلۀ بین سرپل ذهاب تا سلیمانیه در کردستان عراق، چند نقش‌برجستۀ مشابه دیگر کشف شده که برخی از آن‌ها متعلق به این پادشاه بوده‌است.
از جمله کتیبه‌­های نقش‌برجستۀ شماره ۳ سرپل ذهاب و سنگ یادمان «بیت واته» احتمالاً به «ایدین سین شاه سیموروم» یا «آنزابازونا» تعلق دارند که در اواخر هزارۀ سوم قبل از میلاد تا اوایل هزارۀ دوم قبل از میلاد در منطقۀ دیاله در شرق دجله و عراق امروزی حکومت می‌کرده­‌اند. این پادشاه بارها به زاگرس لشکرکشی کرده و احتمالاً این دو نقش برجسته، یادمان‌هایی برای پیروزی سپاه او بر ساکنان دامنۀ زاگرس است.
آسیب‌ها

نقش‌برجسته‌های ثلاث باباجانی در حالی کشف شد که قسمتی از یکی از آن‌ها در اثر زلزلۀ سال ۱۳۹۶ و ریزش کوه دچار شکستگی شده‌بود. با این حال کارشناسان میراث فرهنگی این آسیب را قابل مرمت دانستند
 و سجاد علی‌بیگی باستان‌شناس و پژوهشگر نیز اظهار داشت با توجه به قدیمی نبودن این آسیب، می‌توان هر چه زودتر برای این نقش‌برجسته طرح مرمتی تهیه و نسبت به حفاظت و مرمت آن اقدام کرد.