stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوالا
همچنین رجوع کنید به

(انگلیسی) Brooke, James (1987). "Informal Capitalism Grows in Cameroon." نیویورک تایمز. November 30.
(انگلیسی) Derrick, Jonathan (1977). "Review of Douala: ville et histoire by René Gouellain." Africa: Journal of the International African Institute. ۴۷:۴.
(فرانسوی) Diwouta-Kotto, Danièle (2010). Suites architecturales: Kinshasa, Douala, Dakar. Épinal: Association VAA.
(انگلیسی) Elate, Som Simon (2004). "African Urban History in the Future." Globalization and Urbanization in Africa. Steven Salm and Toyin Falola, eds. Trenton: Africa World Press.
(فرانسوی) Gouellain, René (۱۹۶۹). Douala, ville et histoire. Paris: Institut d'ethnologie Musée de l'homme.
(انگلیسی) Hance, William (1964). The Geography of Modern Africa. New York: Columbia University Press.
(انگلیسی) Lambi, C. M. and Hombe, L. F. (2002). "Environmental Hazards and Landuse Planning for Sustainable Development: the Douala Unstable Coastal Region." Instability: Planning and Management. R. G. Macinnes and Jenny Jakeways, eds. London: Thomas Telford.
(فرانسوی) Lauber, Wolfgang (1988). Architectures allemandes au Cameroun 19884-1914. Stuttgart: Karl Kramer Verlag.
(انگلیسی) Levine, Victor (1971). The Cameroon Federal Republic. Ithaca, NY: Cornell University Press.
(فرانسوی) Mainet, Guy (1985). Douala, croissance et servitudes. Paris: L'Harmattan.
(انگلیسی) Njoh, Ambe (2003). Planning in Contemporary Africa. Aldershot: Ashgate.
(انگلیسی) Simone, A. M. (2004). For the City Yet to Come: Changing African Life in Four Cities. Durham: Duke University Press.
(فرانسوی) Soulillou, Jacques (1989), Douala, un siècle en images. Paris: L'Harmattan.
ریو ریتا

| ریو ریتا | ریو ریتا |
| --- | --- |
ریو ریتا: ریو ریتا
مختصات: ۹°۱۸′۰″ شمالی ۷۹°۴۷′۲۴″ غربی﻿ / ﻿۹٫۳۰۰۰۰°شمالی ۷۹٫۷۹۰۰۰°غربی﻿ / 9.30000; -79.79000: مختصات: ۹°۱۸′۰″ شمالی ۷۹°۴۷′۲۴″ غربی﻿ / ﻿۹٫۳۰۰۰۰°شمالی ۷۹٫۷۹۰۰۰°غربی﻿ / 9.30000; -79.79000
کشور: پاناما
استان: استان کولون
ارتفاع: ۱۰۰ متر (۳۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۳۵۵
ریو ریتا (به اسپانیایی: Río Rita) یک شهرک در استان کولون است که در استان کولون واقع شده‌است. ریو ریتا ۱٬۳۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زندگی به شرط خنده

| زندگی به شرط خنده | زندگی به شرط خنده |
| --- | --- |
کارگردان: مهدی مظلومی
تهیه‌کننده: سید محمدرضا مفیدی
نویسنده: محسن تنابنده (سرپرست نویسندگان) حسن وارسته ایرج افشار خشایار الوند مهراب قاسم خانی امیرمهدی ژوله
بازیگران: حمید لولایی یوسف تیموری علی صادقی رضا داوودنژاد سحر ولدبیگی خشایار راد بهنوش بختیاری کتایون امیرابراهیمی
موسیقی: حمیدرضا صدری
توزیع‌کننده: شبکه ۵ سیما
تاریخ‌های انتشار: نوروز ۱۳۸۵–۱۳۸۴
مدت زمان: ۹۰ قسمت ۴۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
زندگی به شرط خنده نام مجموعه طنزی به کارگردانی مهدی مظلومی است که در سال ۸۴ و ۸۵ از شبکه تهران پخش شده و تا به امروز از شبکه‌های مختلف تلویزیون ایران بازپخش گردیده است.
خلاصه داستان

در خانه‌ای که صاحب آن در خارج از کشور به سر می‌برد افرادی زندگی می‌کنند که هر کدام برای خود مشکلات و آرزوهایی دارند. در این میان خشایار (پیرمرد سودجو و پول‌دوستی که وظیفه مراقبت ازخانه را بر عهده دارد) در نبود صاحبخانه آن رابه گروه‌های مختلف فیلمبرداری اجاره می‌دهد.
بازیگران

حمید لولایی
یوسف تیموری
علی صادقی
سحر ولدبیگی
بهنوش بختیاری
خشایار راد
رضا داوودنژاد
کتایون امیرابراهیمی
توره سپسا

| توره سپسا | توره سپسا |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: اداری
موقعیت: مادرید، اسپانیا
مختصات: ۴۰°۲۸′۳۲″ شمالی ۳°۴۱′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۴۷۵۵۶°شمالی ۳٫۶۸۷۷۸°غربی﻿ / 40.47556; -3.68778
آغاز ساخت: ۸ اکتبر ۲۰۰۴
پایان: ۲۰۰۸
مالک: آمانسیو اورتگا
مدیریت: هیل اینترنشنال
بلندی: بلندی
سقف: ۲۴۸٫۳ متر (۸۱۵ فوت)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۴۵ طبقه
مساحت کل طبقات: ۱۰۷٬۹۶۶ متر مربع (۱٬۱۶۲٬۱۴۰ فوت مربع)
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: نورمن فاستر
توسعه‌دهنده: رپسول
پیمانکار اصلی: فومنتو د کونستروکسیونس ای کونتراتس  گروپو آسی‌اس
توره سپسا (انگلیسی: Cepsa Tower) ساختمان اداری ۴۵ طبقه مستقر در شهر مادرید، اسپانیا است، که پروژه ساخت آن در سال ۲۰۰۴ آغاز شد و در سال ۲۰۰۸ به بهره‌برداری رسید.
استان اژه جنوبی

| استان اژۀ جنوبی  Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου | استان اژۀ جنوبی  Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου |
| --- | --- |
— استانی از یونان —: — استانی از یونان —
کشور::  یونان
مرکز:: ارموپولی
واحدهای استانی:: آندروس کالیمنوس کارپادوس کوس میلوس میکونوس ناکسوس پاروس رودوس سانتورینی سیروس تینوس
استاندار:: یونیس ماخاریدیس
جمعیت:: ۳۲۰٬۰۰۱ نفر (۲۰۰۵ م.)
مساحت:: ۵٬۲۸۶ کیلومتر مربع
تراکم جمعیت:: ۶۱ نفر بر کیلومتر مربع 
وب‌گاه:: http://www.pnai.gov.gr
استان اژۀ جنوبی (به یونانی: Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου) یکی از سیزده استان یونان است. این استان شامل مجموعه جزایر کیکلادس و دودکانیسا در مرکز و جنوب شرقی دریای اژه است.
مدیریت

استان اژۀ جنوبی در اصلاحات مدیریتی سال ۱۹۸۷ بنیانگذاری شد. با اجرای برنامهٔ کالیکراتیس، قدرت و اقتدار این استان افزایش یافت. این استان به همراه استان اژۀ شمالی، توسط هیئت تمرکززدایی اژه که مقر آن در پیره است نظارت می‌شود. مرکز این استان در ارموپولی در جزیرهٔ سیروس قرار دارد.

تا پیش از اجرای اصلاحات کالیکراتیس، استان اژۀ جنوبی شامل دو شهرستان کیکلادس و دودکانیسا بود. از ۱ ژانویۀ ۲۰۱۱، به ۱۳ واحد استانی که اغلب در جوار جزایر بزرگ قرار دارند تقسیم شد:
آندروس
کالیمنوس
کارپادوس
کوس
میلوس
میکونوس
ناکسوس
پاروس
رودس
سانتورینی
سیروس
تینوس
استاندار اژۀ جنوبی از ۱ ژانویۀ ۲۰۱۱، یونیس ماخاریدیس است که در انتخابات شورای محلی نوامبر ۲۰۱۱ از جنبش سوسیالیستی پان‌هلنیک برگزیده شد.
مسابقات جهانی تنیس روی میز ۱۹۳۵

مسابقات جهانی تنیس روی میز ۱۹۳۵ (انگلیسی: 1935 World Table Tennis Championships) نهمین دوره مسابقات جهانی تنیس روی میز است که در شهر لندن، انگلستان برگزار شده‌است.
این مسابقات از ۸ تا ۱۶ فوریه ۱۹۳۵ در دو بخش تیمی و انفرادی انجام شده‌است.
نتایج > انفرادی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| انفرادی مردان |  ویکتور بارنا |  میکلوش سابادوش |  الویزی الریخ |
| انفرادی مردان |  ویکتور بارنا |  میکلوش سابادوش |  اروین کون |
| انفرادی زنان |  ماریه کتنرووا |  Magda Gál |  Marcelle Delacour |
| انفرادی زنان |  ماریه کتنرووا |  Magda Gál |  Marie Šmídová |
| دونفره مردان |  ویکتور بارنا  میکلوش سابادوش |  آدریان هایدون  آلفرد لیبرستر |  لاسلو بلاک  استفان کلن |
| دونفره مردان |  ویکتور بارنا  میکلوش سابادوش |  آدریان هایدون  آلفرد لیبرستر |  Raoul Bedoc  Daniel Guérin |
| دونفره زنان |  ماریا مدنیانسکی  آنا سیپوس |  ماریه کتنرووا  Marie Šmídová |  آنیتا فلگوت  آسترید کربسباخ |
| دونفره زنان |  ماریا مدنیانسکی  آنا سیپوس |  ماریه کتنرووا  Marie Šmídová |  Mrs L. Booker  هیلده بوسمن |
| دونفره مختلط |  ویکتور بارنا  آنا سیپوس |  استانیسلاف کولاژ  ماریه کتنرووا |  آدریان هایدون  مارگارت آزبرن |
| دونفره مختلط |  ویکتور بارنا  آنا سیپوس |  استانیسلاف کولاژ  ماریه کتنرووا |  میکلوش سابادوش  ماریا مدنیانسکی |
مرجان صیقلی

| مرجان صیقلی | مرجان صیقلی |
| --- | --- |
صیقلی در سال ۲۰۱۹: صیقلی در سال ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: مرجان صیقلی
زادهٔ: 1964 رشت، ایران
پیشه: مدیریت UAF
فرزندان: 2
مرجان صیقلی (متولد ۱۹۶۴ میلادی) یک فعال حقوق بشر و مدیر موسسه‌ای غیرانتفاعی در هلند است. وی در سال ۲۰۱۳ مدیر بنیاد دانشجویان پناهنده (به انگلیسی: Stichting voor Vluchteling Studenten UAF) شد. او موفق شد تا جوایزی را نیز در این دوره دریافت کند از جمله آنها جایزه کامنیوس در سال ۲۰۱۹ میلادی می باشد. او عضو هیئت مشاوره دانشگاه برای حقوق بشر است و عضو هیئت نظارتی کاخ هت لو می‌باشد.
زندگی‌نامه > اوایل زندگی

مرجان صیقلی در سال ۱۳۴۳ خورشیدی مصادف با ۱۹۶۴ میلادی در شهر رشت در شمال ایران به دنیا آمد. تا قبل از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران صیقلی با وجود تربیت در خانواده‌ای محافظه‌کار از جهت سیاسی، هیچگونه فعالیت سیاسی نداشت اما پس از سقوط شاه ایران؛ او به سیاست علاقه نشان‌داد.
زندگی‌نامه > سال‌های جوانی

با انقلاب اسلامی ایران، مرجان صیقلی برای فعالیت سیاسی فعالیت‌هایی را آغاز کرد. او در ابتدا به عضویت حزب ترقی‌خواه درآمد و سعی کرد تا آزادی و برابری را شعار خود قرار دهد. او جزوه‌های مربوط به حزب را توزیع می‌کرد و در جلسات حزب شرکت فعال داشت. به دلیل این فعالیت‌های سیاسی، او مجبور شد در ۱۷ سالگی برای چند ماه در خانه یکی از اقوامش در تهران مخفی شود. او از فعالیت‌های آزادانه به خاطر تحت نظر بودن منع شده بود و مجبور بود همواره دور از چشم بماند. او در نهایت با راضی کردن پدرش، تصمیم گرفت تا جشن نوروز سال ۱۳۶۱ را در کنار خانواده سر کند، اما در همان شب، دستگیر شد و به مدت یکسال و نیم راهی زندان شد. او در گزارش خاطرات زندانش، از شکنجه‌هایی یاد می‌کند که منجر به ترس شدید هر روزه او شده‌است. از جمله این اقدامات، اعدام چند زن از هم زندانیان او بوده‌است. با همه این مسائل، او همواره برای حفظ روحیه خود در زندان تلاش می‌کرد.
صیقلی در نهایت پس از معامله پدر و مادرش با حکومت وقت، موفق شد تا با پرداخت جریمه‌ای سنگین، آزاد شود اما همچنان از تحصیل و کار منع شده بود. او مجبور شد تا در این دوران ازدواج کند. صیقلی از این شرایط بشدت ناراحت بود و این ناراحتی را ابراز می‌کرد.  او کمی بعد از مخالفت با خانواده در خصوص ازدواج، در نهایت در ۸ دسامبر ۱۹۸۳ با یکی از دوستان چندساله خود به نام رسول ازدواج کرد. پس از چندین سال زندگی مشترک، این دو زوج صاحب دو فرزند پسر شدند.
زندگی‌نامه > فرار به هلند

همسرش در سال ۱۹۸۹ به‌طور مخفیانه از مراسم اعدام یکی از قاچاقچیان در ایران فیلمبرداری کرد و به همین دلیل مورد تعقیب قضایی و بازداشت قرار گرفت. او پس از مدتی موفق به فرار از ایران شد و به کشور هلند پناهنده شد. صیقلی نیز چون شوهرش، بارها قصد خروج از کشور به صورت مخفیانه را داشت اما در نهایت موفق شد تا از کشور بگریزد. پس از زمین لرزه ۱۳۶۹ منجیل و رودبار که رشت را نیز لرزاند، همسر صیقلی با او ارتباطی برقرار کرد و به او اطلاع داد که در هلند است و شماره تماسی از خود به او داد. صیقلی پس از ورود به بردا، درخواست پناهندگی داد و ابتدا در اردوگاه پناهندگان AZC بلیترویک در نزدیکی ونری قرار گرفت. بعداً به برومن و در نهایت آلمر نقل مکان کرد.
زندگی‌نامه > زندگی در هلند

صیقلی پس از ورود به هلند ابتدا زبان هلندی را کاملا خودآموز آموخت و سپس به تحصیلی که او از انجام آن در ایران محروم شده بود پرداخت. او در طول زندگی در هلند، با خانواده‌اش در ایران به صورت مکاتبه متنی، در تماس بود.
در سال ۱۹۹۷ او مطالعات خدمات اجتماعی و خدمات خود را در دانشگاه آمستردام به پایان رساند و متعاقباً چندین دوره پس از لیسانس را دنبال کرد. صیقلی از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۳ در خدمات جوانان به عنوان مدیر، در توانبخشی و در بنیاد میراث فرهنگی هلند کار کرد. صیقلی در سال ۲۰۱۳ مدیر بنیاد دانشجویان پناهنده (به انگلیسی:Stichting voor Vluchteling Studenten UAF) شد. در ژوئن 2016، او وارد هیئت مشاوران دانشگاه برای حقوق بشر شد که یک ناظر مستقل بر مسائل حقوق بشر در هلند است. او همچنین عضو هیئت نظارتی کاخ هت لو می‌باشد.  در سال 2019، جایزه کومنیوسپریس را به دست آورد، یک جایزه برای "تعهد چشمگیر به منافع آموزش، تربیت، علم و فرهنگ برای توسعه جامعه بین‌المللی" است.  بر اساس اظهارات هیأت منصفه، او یک "الهام‌بخش مشتاق در جامعه است که می‌داند چگونه افراد را به یکدیگر متصل و حمایت کند تا بتوانند مرزهای خود را در جامعه گسترش دهند".  در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰، سیغالی رئیس انجمن بشرگرای هولند (انجمن بشرگرای هلندی) شد.  در دوره ی 1 ژانویه تا 1 سپتامبر 2023، او به عنوان رئیس بنیاد شهر طبیعی روتردام خدمت کرد.
جوایز

جایزه کامنیوس در سال ۲۰۱۹ میلادی
آثار

تا امروز (به انگلیسی: Tot op de dag) (منتشر شده در سال ۲۰۲۱ میلادی)
تامس هیل گرین

| تامس هیل گرین | تامس هیل گرین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: تامس هیل گرین
زادهٔ: ۷ آوریل ۱۸۳۶ بیرکین، انگلستان
درگذشت: ۱۸۸۲ ۲۶ مارس ۱۸۸۲ (۴۵ سال)
حیطه: فلسفه، فلسفه سیاسی
مکتب: لیبرالیسم، ایدئالیسم، لیبرالیسم اجتماعی
 تأثیرگرفته از گئورگ ویلهلم فریدریش هگل :  تأثیرگرفته از گئورگ ویلهلم فریدریش هگل 
 تأثیرگذار بر بردلی، جان دیویی، لئونارد هاب‌هاوس، هستینگز رشدال :  تأثیرگذار بر بردلی، جان دیویی، لئونارد هاب‌هاوس، هستینگز رشدال 
 :  
تامس هیل گرین (۷ آوریل ۱۸۳۶ – ۲۶ مارش ۱۸۸۲) فیلسوف انگلیسی، اصلاح‌گرای سیاسی و عضو نهضت ایدئالیست بریتانیا بود. همچون اغلب ایدئالیست‌های بریتانیایی، گرین تحت تأثیر تاریخ‌گرایی هگل بود. او یکی از اندیشمندانی است که فلسفه لیبرالیسم اجتماعی از افکار او سرچشمه می‌گیرد.
زندگی

توماس هیل گرین «Thomas Hill Green» در سال ۱۸۳۶ در یورکشایر انگلستان به دنیا آمد. او در خانواده‌ای روحانی و تحت تعالیم پدرش که کشیش بود، بزرگ شد. بعد از گذران چهارده سال در زادگاه خود، به راگبی رفت و پس از آنکه شش سال در آنجا زندگی کرد، در آکسفورد ماندگار شد. بعد از اتمام تحصیلات، به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه آکسفورد شروع به تدریس نمود. تدریس در دانشگاه آکسفورد حوزه‌های مختلفی چون تاریخ، اخلاق، منطق، متافیزیک، تعلیم و تربیت و تاریخ فلسفه را شامل می‌شد. این شاخه‌های علوم باعث آگاهی و افزایش شناخت وی از ابعاد مختلف علوم می‌شد.
با اینکه تدریس در دانشگاه، بخش زیادی از وقت او را به خود اختصاص می‌داد، اما گرین به جای گوشه نشینی متداول زندگی دانشگاهی، در فعالیت‌های اجتماعی نیز شرکت داشت، لذا عضو شورای شهر آکسفورد شد و به کمیته حکومتی آموزش دوره متوسطه نیز پیوست و در جهت بهبود مسائل آموزشی مربوط به مقاطع پایین تحصیلی نیز کوشش فراوانی کرد. او به عنوان یکی از اعضای فعال شورای شهر در تشکیل مدرسه شهری آکسفورد و نظارت برقهوه خانه‌های شهر نیز نقش داشت و در جهت آبادانی و افزایش کیفیت کاربری‌های شهری فعالیت‌های مختلفی نمود.
گرین در کنار اینکه به عنوان استاد در دانشگاه فعالیت می‌کرد و تلاش می‌نمود کارکردهای شهری را بهبود بخشد، فعالیت اجتماعی و سیاسی خود را بالا برد و در جهت تغییر تفکر لیبرالیستی قرن نوزدهم انگلستان تلاش زیادی نمود. دوره کار سیاسی وی در حزب لیبرال و در عرصه سیاسی کشور، موجب آشنایی و دوستی‌اش با جان برایت، طرفدار بزرگ لیبرالیسم گردید و از رویکردهای لیبرالی وی تأثیر زیادی پذیرفت. همچنین وی در جهت اصلاح‌گری اجتماعی و کوشش‌های آموزشی نیز فعالیت‌های متعددی داشت.
در سال ۱۸۸۱ و در زمینه فعالیت‌هایش در حزب لیبرال بود که گرین اظهارات مهمش را دربارهٔ فلسفه سیاسی لیبرال در سخنرانی «در باب قانون‌گذاری لیبرال و آزادی قرارداد» مطرح کرد. در همین دوره بود که او سخنرانی‌های متعددی دربارهٔ مذهب، شناخت‌شناسی، اخلاق، و فلسفه سیاسی ارائه کرد.
فعالیت‌های چندجانبه او در تکوین اندیشه‌ها و عقاید او نقش اساسی را بازی می‌کرد. حضور فعال و شرکت او در مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی موجب شد تا وی شناخت جامع و آگاهی عمیقی نسبت به مسائل روز جامعه به دست آورد و همین شناخت در بسیاری موارد باعث موفقیت وی شد. سرانجام گرین در سال ۱۸۸۲ در نتیجه مسمومیت خود، در سن ۴۶ سالگی درگذشت.
اندیشه‌ها

گرین یک ایده‌آلیست لیبرال بود که فلسفه را به عنوان تنها راهنمای زندگی بشر معرفی می‌نمود.
اندیشه‌ها > اخلاق

وی دیدگاه سود گروی در فلسفه اخلاق را به دیده تردید و استهزاء می‌نگریست؛ و جهت مقابله با این تفکر به استدلال و استنتاج نیز متوسل گشت. گرین معتقد بود که این تفکر که خوبی را معادل لذت بدانیم، از خطاهای عمده رویکرد منفعت طلبی می‌باشد. به زعم وی نباید خوبی با لذت یکی دانسته شود. لذت گروی یک ریشه روانشناختی دارد که نبایستی همردیف خوبی در نظر گرفته شود.
وی در رد دیدگاه سود گرایانه چنین استدلال می‌نماید که موضوع متعلق هر میل و شوقی، لذت است. خوبی نیز چیزی است که میل را ارضا می‌نماید؛ ولی وجه تمایز خوبی و لذت این است که میل و شوق در لذت، کوتاه مدت و گذراست؛ ولی در خوبی، میل و شوق، پایدار و دائمی است. به زعم گرین خوبی نمی‌تواند حالت احساسی باشد که از مجموعه ای از لذایذ گردهم آمده باشد. مجموعه لذات خود یک لذت به‌شمار می‌آید ونه خوبی اخلاقی. خوبی اخلاقی، امری است که فاعل اخلاقی خود را ارضاء می‌نماید.
به باور گرین عمل اخلاقی را بایستی در اراده آزاد و نیک که صرفاً متعلق به خیر همگانی و سعادت عمومی است جستجو نمود. وی در این باره در کتاب مدخلی بر فلسفه بیان می‌دارد: «انسان خود را از رهگذر نهادها و آداب و رسوم رشد می‌دهد. نهادها و آداب و رسومی که رفاه همگانی را به رفاه فردی گره می‌زند». وی در باب انگیزش انسان به خیر و نوعدوستی اذعان می‌نماید که: «از غرایز اصیل حیوانی او ریشه گرفته و از رهگذر حضور در ضمیر خودآگاه، علایقی از نوع علاقه فرد به فرد را در انسان‌ها بر می‌انگیزاند». بنابراین در رویکرد گرین خیرخواهی و دیگرخواهی از نشانه‌ها و شاخص‌های اعمال نیک و خوب می‌باشد. البته بودن در اجتماع و زندگی اجتماعی از پیش فرض‌های ضروری تحقق اخلاق در زندگی است.
اندیشه‌ها > فلسفه سودمند گرایی و خیر عمومی

به‌طور طبیعی، گرین از روسو و هگل تأثیر پذیرفت و با بنتام و میل مخالفت ورزید. او سودمند گرایی بنتام را یک آیین سیاسی بی‌حاصل معرفی می‌کند و آموزه‌های بنتام را در باب اصلاحات و آزادی نامتناسب با اوضاع جامعه می‌داند، از این رو تا زمانی که بنیاد و اصول تازه‌ای برای لیبرالیسم بیان نگردد، هیچ پیشرفت اساسی‌ای در فهم سیاست ممکن نیست. این بنیاد، پیدایی رویکردهای «جمع‌گرایانه» را فراهم ساخت که خواهان دخالت دولت در اندیشه‌ها و مسائل مربوط به خیر عمومی بود. از آنجایی که گرین از این دیدگاه حمایت نمود و رابطه متقابل میان فرد و جامعه را مورد تأکید قرار داد، بدین ترتیب اندیشه‌های وی بر تفکر سیاسی انگلستان، به زیان لیبرالیسم بنتامی غالب شد.
هدف گرین سازماندهی دوباره فرد با آن دسته از ارزش‌های اجتماعی بود که بنتام در فلسفه خود از آن غافل مانده بود. گرین تصویری ایدئالیستی به مکتب لیبرالیسم داد و اعتقاد داشت که انسان خاستگاه همه ارزش‌های معنوی است و باید در کلیت خود مورد بررسی قرار گیرد. وی مانند برخی فیلسوفان چون افلاطون، روسو و هگل، نگرشی ارگانیکی نسبت به مسائل حاکم بر حیات آدمی داشت و انسان را در عرصه اجتماعی و به عنوان موجودی اجتماعی مطالعه می‌کرد. او حوزه تازه‌ای از آزادی مختلط با اقتدار سیاسی را برای فرد بیان ساخت.
اندیشه‌ها > نظریه دولت و اصل اراده مردمی

گرین در نظریه دولت، از چهار منبع بهره برد: یونان، فرانسه، آلمان و انگلستان. اولین منبعی که وی از آن الهام گرفته بود، نظریات افلاطون و ارسطو بود، یعنی انسان را موجودی اجتماعی، سیاسی و عقلانی و دولت را نهادی اخلاقی و قانون را تبلور عقل محض می‌دانست، در چنین شرایطی عدالت به معنای آن است که هر فرد در جایگاه خود وظیفه‌اش را انجام دهد. دومین منبعی که بر رویکردهای گرین تأثیر نهاد، نظریات ژان ژاک روسو بود که در عین تأیید اندیشه‌های یونان باستان، احساس را برتر از عقل دانسته و پایه اقتدار سیاسی را در اصل اراده مردمی معرفی می‌کرد. سومین منبع که عقاید گرین را تحت تأثیر قرار می‌داد، نظریات ایده‌آلیست‌های آلمان بود که فلسفه سیاسی آنان بر اصل عقل‌گرایی و فراطبیعت تکیه داشت. به‌طور کلی نظریه گرین در باب دولت، در بردارنده قواعدی بود که در این منابع بیان شده بود. اما او در عین استفاده از این منابع، نظریات اندیشمندان این مکاتب را مورد تقلید قرار نداد. نظریه دولت وی پایه‌های اقتدار سیاسی را در آگاهی انسان جستجو می‌کرد. اراده انسان ریشه دولت می‌باشد و دولت نباید خودکامه و غیرمردمی باشد، بلکه باید برخاست و اراده مردم تکیه کند. او مسئله دولت را به مفاهیمی چون شعور آدمی، آزادی، حقوق و اقتدار سیاسی ربط می‌دهد.
اندیشه‌ها > شعور انسان

از دید وی، شعور اولین خصلتی است که انسان را از دیگر موجودات متمایز می‌سازد. انسان بخشی از طبیعت است و نمی‌تواند به‌طور کلی تحت تأثیر قوانین طبیعت قرار گیرد. او با شعور خود می‌تواند مسائل و حوادث را تشخیص و تحلیل نماید. انسان در عین برخورداری از مجموعه صفات مادی و طبیعت گرایانه، از صفات معنوی برخوردار است، خیر راستین انسان در تحقق عنصر الهی او نقش دارد. با این نظر گرین، آشکارا با نظریه اخلاق اپیکوری، لذت گرایی «Hidonism» و سودمند گرایی مخالفت نمود.
اندیشه‌ها > آزادی

گرین در نظریه آزادی خود اندیشه‌های روسو و هگل را مدنظر داشت. او شرط اصلی رشد شعور آدمی را آزادی قلمداد می‌کرد. او برای آزادی دو ویژگی بیان می‌ساخت: اول اینکه بر آزادی مثبت تأکید داشت و دوم آنکه جبری است، آزادی مثبت فقط در همراهی و اطاعت از دولت محقق می‌گردد. آزادی به ماهیت هدفی که فرد برای خود انتخاب می‌کند، بستگی دارد، آزادی به معنای رها شدن قدرت انسان برای پیشبرد خیر اجتماع و جستجوی کمال و پیشرفت می‌باشد.
اندیشه‌ها > حقوق

گرین نیز حقوق طبیعی را از سه جهت غیرقابل قبول می‌دانست؛ این نظریه تصور می‌کرد که افراد حقوقی را به جامعه می‌آورند که از جامعه منشأ نگرفته‌است، مدعی بود که این حقوق را می‌توان علیه جامعه به کار برد و این که حقوق فردی را از وظایف افراد در قبال جامعه خود جدا می‌کرد.
نظریه حقوق گرین با اصل آزادی در ارتباط می‌باشد، انسان در روابط خود جویای خیر است، خیر خود، دیگران و جامعه را می‌خواهد، زمانی که انسان خیر خود و دیگر افراد را می‌شناسد، نظامی حقوقی در جامعه ایجاد می‌گردد. نگرش وی به حقوق، کمال مطلوبی است که جامعه‌ای را بر پایه خیرخواهی سازمان داده و این حقوق به اخلاق وابسته است. گرین به شناسایی اخلاقی اجتماع اعتقاد داشت. حقوق مورد نظر وی به اخلاق بیشتر از قانون وابسته است.
اندیشه‌ها > اقتدار سیاسی

گرین به ضرورت اقتدار سیاسی یا وجود دولت در جامعه اعتقاد داشت. شعور انسان وابسته به آزادی است و حقوق را خلق می‌کند، اقتدار سیاسی برای حفظ حقوق لازم می‌باشد. او ریشه دولت را نه در زور بلکه در اراده انسانی قرار داد، بنابراین حاکمیت سیاسی در اراده عمومی نهفته‌است، منظور او از اراده عمومی، آگاهی مشترک بر خیر عمومی بود. با این تعریف گرین، نظریه قرارداد اجتماعی را نفی می‌کند و تمایل انسان به خیر عمومی را مبنای تشکیل حکومت قرار می‌دهد. او حکومت را نه در اصل زور و نه در تاییدات آسمانی جستجو می‌کند، بلکه بر اساس آگاهی مردم و شعور شهروندان تحلیل و تشریح می‌نماید.
آثار

نوشته‌ها و آثار گرین در تغییر روند لیبرالیسم نقش زیادی داشت. از آثار گرین، می‌توان به مقدمات اخلاق، اصول تکلیف سیاسی، قانونگذاری لیبرالی و آزادی قرارداد اشاره نمود. فلسفه سیاسی گرین از کتاب «مقدمات اخلاق» آغاز شد، این اثر بعد از مرگ وی در سال ۱۸۸۳ انتشار یافت. «سخنرانیها دربارهٔ اصول تکلیف سیاسی» که در درس‌های دانشگاهی‌اش بیان شده بود، در سال ۱۸۸۲ منتشر گشت و کتاب «قانون‌گذاری لیبرالی و آزادی قرارداد» نیز در سال ۱۸۸۰ به چاپ رسید. با نگاهی به این آثار می‌توان دریافت که فیلسوفان یونان باستان، افلاطون و ارسطو تأثیر عمیقی بر افکار و اندیشه‌های گرین داشته‌اند، در میان فیلسوفان معاصر نیز روسو، کانت، هگل و بنجامین جاویت، عقاید سیاسی وی را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
نوشته‌ها و کتب گرین نمایانگر ترکیب خاصی از فراطبیعت، اخلاق و سیاست می‌باشد که با نظم و یکپارچگی خاصی در کنار هم بیان شده‌است. او در نظام فکری خویش، به ماهیت واقعیت و اخلاق می‌پردازد و از این رهیافت، انسان را موجودی اخلاقیمی داند. دولت هم عبارت است از تعداد زیادی از این انسانها و خداوند وجودی است که هر چیز و هر کس از او معنا می‌گیرد. همچنین آثار و نوشته‌های گرین، روند لیبرالیسم را در انگلستان تغییر داد و این مسئله‌ای است که بسیاری از نویسندگان و منتقدان به آن اشاره کرده‌اند. گرین از سنت لیبرالی قرن نوزدهم بازبینی ایده‌آلیستی به عمل آورد و شکل تازه‌ای که اصول ایدئالیستی را دربرداشت، ارائه داد.
آثار > فهرست آثار آنلاین

از گرین هیچ کتابی به فارسی ترجمه نشده‌است. فهرست آثار او به زبان اصلی که روی اینترنت در دسترس است اینهاست:
مقدمات اخلاق بایگانی‌شده  در ۹ اوت ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine (۱۸۸۳)
در باب فرمانبرداری سیاسی (۱۸۸۳)
مجموعه آثار (به جز مقدمات اخلاق) در سه جلد:
Volume 1: Introductions to Hume's Treatise; and Mr Herbert Spencer and Mr G H Lewes: their application of the doctrine of Evolution to Thought
Volume 2: Lectures: on (a) the Philosophy of Kant; (b) Logic, including J S Mill's System of Logic; (c) the different senses of freedom as applied to will and to moral progress; and (d) the Principles of Political Obligation
Volume 3: Miscellanies and Memoir
تندباد (فیلم)

| تندباد | تندباد |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
آلمانی: Ostwind
 :  
کارگردان: کاتیا فون گارنیه
بازیگران: کورنلیا فوربس تیلو پروکنر یورگن فوگل دتلف بوک ندا رحمانیان
موسیقی: آنته فوکس
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ مارس ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-03-۲۱)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: آلمان
زبان: آلمانی 
تندباد (به آلمانی: Ostwind) یک فیلم ماجراجویی آلمانی به کارگردانی کاتیا فون گارنیه است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.در این فیلم، بازیگرانی چون کورنلیا فوربس ایفای نقش کرده اند.
بازیگران

کورنلیا فوربس
تیلو پروکنر
یورگن فوگل
دتلف بوک
ندا رحمانیان
زیردریایی یو-۲۷۳

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
سفارش ساخت::  ۲۰ ژانویه ۱۹۴۱
آب‌اندازی::  ۵ دسامبر ۱۹۴۱
آغاز کار::  ۲ سپتامبر ۱۹۴۲
اعزام::  ۲۱ اکتبر ۱۹۴۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۷۶۹ تن (۷۵۷ تن بزرگ)
درازا::  ۶۷٫۱ متر (۲۲۰ فوت ۲ اینچ)
پهنا::  ۶٫۲ متر (۲۰ فوت ۴ اینچ)
آبخور::  ۴٫۷۴ متر (۱۵ فوت ۷ اینچ)
سرعت::  ۱۷٫۷ گره (۳۲٫۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۰٫۴ مایل بر ساعت)
U-273
زیردریایی یو-۲۷۳ (به انگلیسی: German submarine U-273) یک زیردریایی بود که طول آن ۶۷٫۱ متر (۲۲۰ فوت ۲ اینچ) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.
سا ایرا (اپرا)

«سا ایرا» (Ça Ira) آلبومی از هنرمند اهل بریتانیا راجر واترز است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد.
نام این اپرا به سرود انقلابی فرانسوی، سا ایرا، که در طول انقلاب فرانسه خوانده می‌شد دارد.
ادیث چپمن

| ادیث چپمن | ادیث چپمن |
| --- | --- |
تصویر ادیث چپمن بر روی جلد مجلۀ سانسِت (حوالی سال ۱۹۰۵ میلادی): تصویر ادیث چپمن بر روی جلد مجلۀ سانسِت (حوالی سال ۱۹۰۵ میلادی)
زادهٔ: ۸ اکتبر ۱۸۶۳ روچستر، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۵ اکتبر ۱۹۴۸ (۸۵ سال) گلندیل، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه سینما و تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴ تا ۱۹۳۰
همسر: جیمز نیل (۱۹۳۱-۱۸۹۷)
ادیث چپمن (انگلیسی: Edythe Chapman؛ ۸ اکتبر ۱۸۶۳ – ۱۵ اکتبر ۱۹۴۸) یک هنرپیشه سینما و تئاتر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

زیبایی آمریکایی (۱۹۲۷)
شاهِ شاهان (۱۹۲۷)
نقطه فروپاشی (۱۹۲۴)
هالیوود (۱۹۲۳)
شنبه‌شب (۱۹۲۲)
ریشلیو (۱۹۱۴)
زیردریایی یو-۲۶۵

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
سفارش ساخت::  ۱۵ اوت ۱۹۴۰
آب‌اندازی::  ۳ ژوئیه ۱۹۴۱
آغاز کار::  ۲۳ آوریل ۱۹۴۲
اعزام::  ۶ ژوئن ۱۹۴۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۷۶۹ تن (۷۵۷ تن بزرگ)
درازا::  ۶۷٫۱ متر (۲۲۰ فوت ۲ اینچ)
پهنا::  ۶٫۲ متر (۲۰ فوت ۴ اینچ)
آبخور::  ۴٫۷۴ متر (۱۵ فوت ۷ اینچ)
سرعت::  ۱۷٫۷ گره (۳۲٫۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۰٫۴ مایل بر ساعت)
زیردریایی یو-۲۶۵ (به انگلیسی: German submarine U-265) یک زیردریایی بود که طول آن ۶۷٫۱ متر (۲۲۰ فوت ۲ اینچ) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۲ ساخته شد.