stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رتبه‌بندی گردشگری جهان
اروپا

در سال ۲۰۱۹، ۷۴۴٫۳ میلیون گردشگر بین المللی به اروپا وارد شد که افزایش ۱۰ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۸ داشت.  ۱۰ مقصد برتر چهار سال گذشته عبارت بودند از:
| رتبه | مقصد | ورود گردشگران بین المللی (۲۰۱۹) | ورود گردشگران بین المللی (۲۰۱۸) | تغییر (۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹) (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فرانسه | ۹۰٫۹ میلیون | ۸۹٫۴ میلیون | ۲ |
| ۲ |  اسپانیا | ۸۳٫۷ میلیون | ۸۲٫۸ میلیون | ۱٫۱ |
| ۳ |  ایتالیا | ۶۴٫۵ میلیون | ۶۱٫۶ میلیون | ۴٫۸ |
| ۴ |  ترکیه | ۵۱٫۲ میلیون | ۴۵٫۸ میلیون | ۱۱٫۹ |
| ۵ |  آلمان | ۳۹٫۶ میلیون | ۳۸٫۹ میلیون | ۱٫۸ |
| ۶ |  بریتانیا | ۳۹٫۴ میلیون | ۳۸٫۷ میلیون | ۱٫۹ |
| ۷ |  اتریش | ۳۱٫۹ میلیون | ۳۰٫۸ میلیون | ۳٫۵ |
| ۸ |  یونان | ۳۱٫۳ میلیون | ۳۰٫۵ میلیون | ۴٫۱ |
| ۹ |  پرتغال | ۲۴٫۶ میلیون | ۲۲٫۸ میلیون | ۷٫۹ |
| ۱۰ |  روسیه | ۲۴٫۴ میلیون | ۲۴٫۶ میلیون | ۰٫۵ |
میشله رایان

| میشله رایان | میشله رایان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) انفیلد، لندن بزرگ
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
وبگاه: www.michelleryan.net
میشله کلر رایان (به انگلیسی: Michelle Claire Ryan) (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۸۴) بازیگر اهل انگلستان است.
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
مارپل آگاتا کریستی (۲۰۰۶)
زن بیونیک (۲۰۰۷)
مرلین (۲۰۰۸)
دکتر هو (۲۰۰۹)
امور پنهانی (۲۰۱۳)
بازپرداخت (۲۰۰۶)
من کندی می‌خوام (۲۰۰۷)
تلنگر (۲۰۰۸)
دختر وارد یک بار می‌شود (۲۰۱۱)
آشپزی از صمیم قلب (۲۰۱۱)
آندرون (۲۰۱۶)
کگیلی

| کگیلی Kegeyli / کېگېیلی  Kegeyli / كىُگىُیلی  Кегейли | کگیلی Kegeyli / کېگېیلی  Kegeyli / كىُگىُیلی  Кегейли |
| --- | --- |
شهر: شهر
کگیلیجایگاه در نقشه: کگیلیجایگاه در نقشه
مختصات: ۴۲°۴۶′۳۶″ شمالی ۵۹°۳۶′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۷۷۶۶۷°شمالی ۵۹٫۶۰۷۷۸°شرقی﻿ / 42.77667; 59.60778: مختصات: ۴۲°۴۶′۳۶″ شمالی ۵۹°۳۶′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۷۷۶۶۷°شمالی ۵۹٫۶۰۷۷۸°شرقی﻿ / 42.77667; 59.60778
کشور:  ازبکستان
ولایت: قره‌قالپاقستان
ناحیه: شهرستان کگیلی
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۳ ۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
کگیلی (به ازبکی: Kegeyli، کېگېیلی)(به قره‌قالپاقی: Kegeyli، كىُگىُیلی) یک شهر در ازبکستان است که در شهرستان کگیلی واقع شده‌است. کگیلی ۱۳٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
جیمز نولان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ اکتبر ۲۰۰۵ ‏(۱۹ سال)
زادگاه:  چورلی، انگلستان
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل (قرضی از باشگاه فوتبال منچستر یونایتد)
شمارهٔ پیراهن:  ۲۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–۲۰۲۳:  آکادمی و بازیکنان ذخیره باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال منچستر یونایتد |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  ← باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل (قرضی) |  ۳ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۰۱, ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۰۱, ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴ (UTC). 
جیمز نولان (انگلیسی: James Nolan؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال است که به صورت قرضی از باشگاه فوتبال منچستر یونایتد برای باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل بازی می‌کند.
لیلا ابو لغد

| لیلا ابو لغد | لیلا ابو لغد |
| --- | --- |
زادهٔ: 1952
ملیت: Palestinian American
شهروندی: American
پیشه: Scholar
شناخته‌شده برای: Anthropology, Women's and Gender Studies
والدین: ابراهیم ابو لغد (father) جنت ابو لغد (mother)
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: Carleton College (BA, 1974) دانشگاه هاروارد (PhD, 1984)
کار علمی: کار علمی
نهاد: کالج ویلیامز دانشگاه پرینستون دانشگاه نیویورک دانشگاه کلمبیا
 :  
وبگاه: http://www.columbia.edu/cu/anthropology/fac-bios/abu-lughod/faculty.html
لیلا ابو لغد انسان‌شناس امریکایی- فلسطینی و پژوهشگر مطالعات زنان و جنسیت دانشگاه کلمبیا و نیویورک است.او دختر ابراهیم ابو لغد و جنت ابو لغد است.
زندگی

او در سال ۱۹۸۴ دکترای انسان شناسی خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. کارهای تحقیقاتی او بر روی بدوین از طایفهٔ اولاد علی در مصر معروف است. او با استاد دانشگاه کلمبیا در مطالعات خاورمیانه تیموتی میشل ازدواج کرده‌است.
پدر لیلا، ابراهیم یکی از فلسطینی‌های دانشگاهی در امریکا است که به خاطر کارهای دانشگاهی و حمایت از فلسطین و نیز این که ادوارد سعید کتاب شرق‌شناسی را به وی تقدیم کرده‌است معروف است.
جیمز اسکنلون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  James Robert Scanlon
زادروز:  ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۶ ‏(۱۸ سال)
زادگاه:  انگلستان
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
شمارهٔ پیراهن:  ۶۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
سال‌ها:  باشگاه‌ها
۰۰۰۰–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال دربی کانتی
۲۰۲۱–:  باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال جبل‌الطارق |  ۴ |  (۳) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جبل‌الطارق |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  تیم ملی فوتبال جبل‌الطارق |  ۱۰ |  (۱) |
 ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴:  ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴
جیمز اسکنلون (انگلیسی: James Scanlon؛ زادهٔ ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه فوتبال منچستر یونایتد بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال منچستر یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جبل‌الطارق و بزرگسالان جبل‌الطارق بازی کرده است.
جمهوری لوکا

جمهوری لوکا (به ایتالیایی: repubblica di Lucca) یک دولت تاریخی ایتالیایی است که از ۱۱۶۰ تا ۱۸۰۵ یعنی در حدود ۵۰۰ سال به صورت مرزی مستقل برقرار بود. در ۱۸۰۵ میلادی ناپلئون بناپارت لوکا را در شاهزاده‌نشین پیومبینو ادغام کرد و شاهزاده‌نشین لوکا و پیومبینو را پدیدآورد و حکومت آن را به خواهر محبوبش الیزا بناپارت باچیوکی سپرد.
جمهوری لوکا (به ایتالیایی: Repubblica di Lucca) یک ایالت قرون وسطایی و عصر جدید اولیه بود که مرکز آن شهر ایتالیایی لوکا در توسکانی امروزی بود که از  سال ۱۱۶۰ تا سال ۱۸۰۵ میلادی ادامه داشت.
قلمرو جمهوری فراتر از شهر لوکا گسترش یافته بود و به حومه اطراف در بخش شمال غربی منطقه توسکانی امروزی تا مرزهای امیلیا-رومانیا و لیگوریا میرسید.این جمهوری تا سال ۱۷۹۹ مستقل باقی ماند. پس از آن نیز این ایالت به حیات خود ادامه داد ، اما عملاً به فرانسه تحت سلطه ناپلئون وابسته بود و در سال ۱۸۰۵ ، به‌طور رسمی با  ادغام و تبدیل شدن به پادشاهی لوکا و پیومبینو وجود خود را متوقف کرد.
پس زمینه

درون امپراتوری ایتالیا ، شهر لوکا تا زمان مارگرو هیو محل سکونت مارگروهای توسکانی بود.در سال ۱۰۸۴ میلادی زمانی که امپراتور هاینریش چهارم (زاده ؛ ۱۱ نوامبر ۱۰۵۰ - مرگ ؛ ۷ اوت ۱۱۰۶) مابین مبارزات ایتالیایی خود بر سر مناقشه سرمایه گذاری با پاپ گریگوری هفتم بود ، خودمختاری خاصی به شهر لوکا بخشیده شد. امپراتورهای بعدی امتیازات بیشتری به این شعر اعطا کردند.
پیش از این سالها هیچ قلعه فئودالی در فاصله ۶ مایلی از دیوار شهر ساخته نشده بود.
پیدایش جمهوری

پس از مرگ دوشس مارگروین ماتیلدا از توسکانی در ۲۴ ژوئیه سال ۱۱۱۵ میلادی ، شهر شروع به تشکیل یک کمون مستقل با مدیریت رسمی کرد که توسط مارگرو کنراد در سال ۱۱۲۰ و سپس توسط فریدریش یکم ، امپراتور مقدس روم در سال ۱۱۶۲میلادی به رسمیت شناخته شد.شهر حقوق فئودالی را از مارگرو ولف ششم در سال ۱۱۶۰ میلادی خریداری کرد و از این رو فقط تابع امپراتوران  امپراتوری مقدس روم شد و برای بیش از۵۰۰ سال ، لوکا به عنوان یک جمهوری مستقل باقی ماند.
در پایان قرن دوازدهم ،‌ لوکا و سایر شهرهای توسکانی اتحادی را برای مبارزه با اربابان فئودال همسایه ایجاد کردند و سرزمین‌های آنها را تحت سلطه خود درآوردند. این امر به‌طور خاص به لوکا و فلورانس اجازه داد تا مناطق وسیعی را کنترل کنند و برای برتری نظامی در منطقه رقابت کنند. قرن سیزدهم با دعواهای سیاسی در بسیاری از کمون ها از جمله لوکا مشخص شد. در نتیجه ، جمهوری شاهد ظهور جناح مردم و تغییر در ساختار حکومت و همچنین شرکت در یک سلسله جنگ طولانی بین گوئلف‌ها و گیبلین‌ها بود. در سال ۱۲۷۳ و دوباره در سال ۱۲۷۷ میلادی لوکا توسط یک گولف ملقب به کاپیتانو دل پوپولو (کاپیتان مردم) به نام لوچتو گاتیلوسیو اداره می شد.
لوکا در قرن چهاردهم به یکی از مهم ترین شهرهای ایتالیا در قرون وسطی تبدیل شد. بسیاری از خانواده های نجیب مانند نوکورینی‌ها که از سال ۱۳۰۰ تا سال ۱۳۷۱ میلادی بر در دادسرای عالی اربابان-کنسولان بر سر قدرت بودند.
دانته آلیگیری ارجاعات زیادی به خانواده های بزرگ فئودالی داشت که در آنجا دارای اختیارات اداری و قضایی بودند. خود دانته بسیاری از سالهای خود را در تبعید در لوکا گذراند.
در سال ۱۳۱۴ ، اوگوچیون دلا فاگیولا از اختلافات داخلی بیشترین بهره را برد و توانست خود را ارباب پیزا کند و پس از آن نیز لوکا را فتح نماید ، هرچند شورش در این دو شهر به سرعت به رژیم او پایان داد و شهروندان لوکا زمام امور جمهوری خود را به کاستروچیو کاسترکانی ، عضو خاندان آنتلمینلی از خاندانهای نخبه و بانفوذ شهر لوکا ، سپردند.رهبری او نمایانگر بلندترین قله قدرت جمهوری لوکابود که قلمروهای آن شامل گارفاگنانا در شمال ، ساحل از شهر کارارا تا پیزا در غرب ، شهر پیستویا در شرق (تحت حوزه لوکا و فلورانس) و در جنوب والدارنو که دائماً با جمهوری فلورانس اختلاف داشت.
کاسترکانی همچنین موفق شد لوکا را به تنها مخالف گسترش جمهوری فلورانس تبدیل کند که منجر به پیروزی در نبرد آلتوپاسیو در سال ۱۳۲۵ شد ، جایی که او ارتش قدرتمند فلورانس را تا دیوارهای شهر فلورانس تعقیب کرده و در پایان شکست دادند
شهر لوکا پس از درگذشت کاستروچیو دوره ای از هرج و مرج را تجربه کرد که در ابتدا شهر را تحت سلطه یک شرکت نظامی قرار داد که مارکو از خاندان ویسکونتی را به عنوان رهبر و گروگان در همان زمان داشت. بعداً این جمهوری بارها به اربابان مختلف فروخته شد که به دلیل خصومت جمهوری فلورانس نتوانستند از آن بهره برداری کنند و در آخر ، توسط جیووانی دل آگنلو ارباب جمهوری پیزا تصاحب و اداره شد.
لوکا پس از به دست آوردن آزادی در سال ۱۳۷۰ میلادی ، به حکومت جمهوری بازگشت و با سیاست خارجی زیرکانه به لطف بانکداران و تجارت ابریشم شهرت قابل توجهی در اروپا به دست آورد.
رنسانس و پس از آن

در طول قرن پانزدهم میلادی ، جمهوری از اهمیت کمتری نسبت به دو جمهوری بزرگ (جمهوری فلورانس و جمهوری سیه‌نا برخوردار بود. در دهه های اول قرن پانزدهم لوکازیر سلطه‌ی ستمگر خانواده گینیگی قرار گرفت.
بنا بر گزارشی از جیووانی سرکامبی مورخ مشهور در این دوره ؛ اعطای تمام مناصب به حامیان خانواده گیگینی را و همچنین مقرراتی برای جلوگیری از تشکیل بزرگترین مجمع شهروندان (شورای عمومی) از رویدادهای مهم این دوره بودند ؛ این نقش را کمیسیونی متشکل از دوازده یا هجده تن از اعضای خاندان حاکم بر عهده گرفت.همچنین سرکامبی به‌طور کلی‌تر محدودیت همه هزینه‌ها توسط دولت را به یاد می‌آورد ، به جز هزینه‌هایی به نفع مزدورانی که برای زندگی خانواده حاکم در ترس‌ ها و خطرات مستمر ضروری تلقی می‌شد ، همچنین اعمال رفتارهای خشونت آمیز برای رهایی از شر شورشیان خطرناک ، که این کار البته مخفیانه پیش میرفت.
اتحاد بین جمهوری در آن زمان توسط خانواده گینیگی کنترل می شد و دوک نشین میلان ، لوکا را وارد جنگ ویرانگری علیه جمهوری ونیز و جمهوری فلورانس کرد.پس از پایان جنگ ، شورشی رخ داده و به سلطه خانواده گینیگی پایان داد ؛ دولت جمهوری نیز برای از دست ندادن استقلال خود مجبور ‌به مذاکره شد ، که نتیجه آن از دست دادن بخش هایی از سرزمین های خود بود.
در سال ۱۴۲۹ جمهوری فلورانس ، لوکا را محاصره کرد تا از جمهوری انتقام بگیرد. پس از چند روز محاصره ، جمهوری لوکا از دوک‌نشین میلان کمک خواست.دوک نشین نیز فرانچسکو یکم اسفورزا را به کمک فرستاد که فرانچسکو با ارتش خود فلورانسی ها را در هم کوبید و آنها را مجبور به عقب نشینی کرد. چند روز پس از عقب نشینی فلورانسی ها، ساکنان لوکا پائولو گینیگی ، رهبر جمهوری را به دلیل معامله کردن با فلورانسی‌ها دستگیر کردند.فلورانس بعداً به فرانچسکو اسفورزا پرداخت تا لوکا را رها کند و در سال ۱۴۳۰ میلادی لوکا بار دیگر محاصره شد.در طول محاصره ، فلورانسی‌ها تلاش کردند سرچیو را متوقف کنند تا لوکا را گرفتار سیل سازند ، اما به دلیل برخی خطاها اردوگاه خودشان را آب گرفت. در همین حال ، لوچسی ها دوباره از فیلیپو ماریا ویسکونتی فیلیپو ماریا ویسکونتی، دوک میلان کمک خواستند ، میلان که طبق قرار و توافق پیشین  نمیتوانست در امور فلورانس دخالت کند ، غیرمستقیم از جمهوری جنوا درخواست کمک به لوکا کرد.جنوا با تکیه بر اتحاد باستانی که با لوکا داشت ، از فلورانس درخواست پایان مزاحمت برای لوکا کرد و پس از امتناع جمهوری فلورانس و رد درخواست ، جنوا ارتشی متشکل از ۶ هزار نفر را به رهبری نیکولو پیچینینو فرستاد که به فلورانسی‌ها در سرچیو حمله کردند و پس از یک نبرد خونین ، به دلیل اخراج آنها از شهر توسط لوچسی‌ها آنها مجبور به عقب نشینی شدند.
لوکا در ابتدا به عنوان یک دموکراسی و پس از سال ۱۶۲۸ میلادی به عنوان یک الیگارشی توانست استقلال خود را در کنار ونیز و جنوا حفظ کند.
آنها تا زمان انقلاب بزرگ فرانسه در سال ۱۷۸۹ ، کلمه لیبرتاس ( Libertas ) را بر روی پرچم های خود نقاشی می کرد.لوکا سومین ایالت-شهر بزرگ ایتالیا با قانون اساسی جمهوری ("کمون") بود که در طول قرن ها توانست مستقل بماند.
پایان دولت جمهوری

▪︎اوایل قرن نوزدهم میلادی
پس از جنگ ائتلاف اول که با معاهده کامپو فرمیو به پایان رسید ، دولت جمهوری لوکا تصمیم گرفت با هدف حفظ استقلال خود ، مذاکراتی را با جمهوری تازه تاسیس سیسالپین آغاز کند.لوئیجی ماتئوچی حقوقدان ، پدر فلیسه ماتئوچی مشهور ، برای مذاکره با ناپلئون به میلان فرستاده شد.
این جمهوری تنها مکانی در تمام شبه جزیره ایتالیا بود که ارتش فرانسه هنوز به آن حمله نکرده بود و پیشنهادها ماتئوچی رد شد ، به‌طوری که در ۲۲ ژانویه ۱۷۹۹ نیروهای فرانسوی وارد شهر شدند و جمهوری الیگارشی را سرنگون کردند و یک جمهوری متمرکز جدید با قانون اساسی دموکراتیک ، تحت الحمایه فرانسه را پایه گذاری کردند. قانون اساسی دولت را به یک دفتر اجرایی ، با قوه مقننه دو مجلسی متشکل از شورای جوانان و شورای سالمندان اعطا کرد ، هرچند دموکراسی زیاد دوام نیاورد.
در ۱۷ ژوئیه ۱۷۹۹ میلادی ، در طول جنگ ائتلاف دوم ، ارتش هابسبورگ اتریش لوکارا اشغال کرد و یک دولت موقت تأسیس کرد. با این حال ، پس از بازگشت ناپلئون از مصر ، وضعیت به همان سرعت معکوس شد. در ۹ ژوئیه ۱۸۰۰ ، فرانسوی ها شهر را اشغال کردند و یک دولت موقت را تحت کنترل آنتوان کریستوف سالیستی برپا کردند. قانون اساسی جدیدی برای ایالت لوکا در سال ۱۸۰۱ میلادی منتشر شد که در آن دفتر کنسول عدالت به عنوان رئیس قوه مجریه با پارلمانی به نام شورای بزرگ ایجاد و الیگارشی احیا شد.
در سال ۱۸۰۵ میلادی ، حکومت لوکا را  ناپلئون به دست گرفت و او نیز ایالت لوکا را با شاهزاده پیومبینو ادغام کرده و نام دولت به شاهزاده نشین لوکا و پیومبینو تبدیل شد (۱۸۰۵-۱۸۰۹ میلادی). و این پایان کار دولت جمهوری لوکا بود.
ناپلئون بناپارت خواهر مورد علاقه خود الیزا بناپارت باچیوچی را به قدرت رساند و الیزا به عنوان دوشس لوکا و پرنسس پیومبینو ، مستقر در ویلا رئال دی مارلیا ، حکومت را آغاز کرد
اوژن یونسکو

| اوژن یونسکو | اوژن یونسکو |
| --- | --- |
زاده: ۲۸ نوامبر ۱۹۰۹ ستیئا، رومانی
درگذشته: ۲۶ مارس ۱۹۹۴ (۸۴ سال) پاریس، فرانسه
آرامگاه: گورستان مونپارناس
پیشه: نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده
ملیت:  رومانی فرانسه
همسر(ها): رودیکا بوریلانو (۱۹۹۴–۱۹۳۶)
اوژن یونسکو (fr:Eugène Ionesco) (زاده ۲۶ نوامبر ۱۹۰۹ – درگذشته ۲۸ مارس ۱۹۹۴) نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده فرانسوی با اصلیت رومانیایی بود. او در سال ۱۹۷۰ به عضویت فرهنگستان فرانسه درآمد. او را بارزترین نماینده تئاتر آوانگارد فرانسه می‌نامند.
کتاب‌شناسی

صندلی‌ها (۱۹۵۲) ترجمه احمد کامیابی مسک
کرگدن (نمایش‌نامه) (۱۹۵۹) شش ترجمهٔ متفاوت به ترتیب تاریخی از جلال آل احمد، پری صابری، مدیا کاشیگر، احمد کامیابی مسک، سحر داوری، محمد حیاتی
شاه می‌میرد (۱۹۶۲) ترجمه احمد کامیابی مسک؛ سحر داوری
مکبت (یونسکو)|مکبت  (۱۹۷۲)
عابر هوایی ترجمه سحر داوری
آوازخوان طاس: ضد تئاتر، ترجمه محمدتقی غیاثی، ویرایش جدید، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۵.
آوازه‌خوان طاس ترجمه داریوش مهرجویی
آدم‌کش
درس ترجمهٔ داریوش مهرجویی
دختر دم‌بخت، ۵ مقاله ۳ نمایشنامه، ترجمه محمدتقی غیاثی، تهران: کتاب نمونه، ۱۳۵۱.
پاره یادداشت‌ها (1967)(Journal en miettes)، ترجمه مژگان حسینی روزبهانی، نشر مرکز. این کتاب مجموعه یادداشت‌های شخصی نویسنده است. یونسکو در این یادداشت‌ها، در کنار موضوعات گوناگون به خواب‌ها و تحلیل خواب‌هایش پرداخته، که از آنها در خلق بعضی نمایشنامه‌ها مانند «مردی با چمدان‌هایش» بهره گرفته‌است.
بازی‌های کشتار همگانی ترجمه احمد کامیابی مسک و مونا عماد
مردی با چمدانهایش ترجمه احمد کامیابی مسک
بداهه گوی آلما ترجمه احمد کامیابی مسک
پنج نمایشنامهٔ کوتاه ترجمه احمد کامیابی مسک
ماجرای آلما یا آفتاب‌پرست چوپان (یک نمایشنامهٔ فی البداهه) مترجم اسماعیل کرم نژاد. انتشارات برگ (حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی) سال انتشار ۱۳۷۸
در ایران

بیشتر آثار یونسکو به پارسی ترجمه شده‌است. مترجمان آثار یونسکو اغلب از نویسندگان و هنرمندان مشهور ایرانی بوده‌اند. بهمن محصص، جلال آل احمد، داریوش مهرجویی، احمد کامیابی مسک و پری صابری از آن جمله‌اند. مشهورترین نمایش‌نامهٔ یونسکو کرگدن‌ها یا کرگدن است. این نمایشنامه را جلال آل احمد نخستین بار ترجمه کرد. مترجم‌های متأخرتر پری صابری (برای اجرای حمید سمندریان) و مدیا کاشیگر می‌باشند. ترجمه‌ای دیگر از احمد کامیابی مسک، از دوستان یونسکو است که انتشارات دانشگاه تهران در سال ۲۰۰۶ میلادی چاپ کرده‌است. این کتاب ترجمهٔ داستان کوتاه «کرگدن‌ها» را نیز شامل می‌شود که پیش تر ابوالحسن نجفی به پارسی برگردانده بود. کامیابی مسک نام نمایشنامه را «کرگدن‌ها» ترجمه کرده که نسبت به برگردان مترجمان پیشین («کرگدن») درست‌تر می‌باشد. سحر داوری نیز این اثر را به پارسی برگردانده که در مجموعه آثار یونسکو به ترجمهٔ داوری در انتشارات تجربه چاپ شده بود؛ اما همینک آثار یونسکو توسط انتشارات بیدگل که شامل نمایشنامه‌های کرگدن، عابر هوایی و شاه می‌میرد هست، منتشر می‌شود؛
نمایشنامه‌های درس و آوازخوان طاس هم با ترجمه داریوش مهرجویی توسط نشر هرمس به چاپ رسیده‌اند.
این نمایش با نام «کرگدن» بارها به پارسی در ایران روی صحنه رفته. از نخستین اجراها می‌شود اجرای حمید سمندریان در ۱۳۵۰ و از نوترین‌ها اجرای فرهاد آئیش در ۱۳۸۷ را نام برد.
فیلم مستندی نیز با نام کرگدن‌ها و ناکرگدن‌ها به کارگردانی محسن زمانی به این نمایش و ارتباط یونسکو و ایدئولوژی آلمان نازی می‌پردازد.
جرمایا رایت

| جناب کشیشJeremiah Wright | جناب کشیشJeremiah Wright |
| --- | --- |
Wright in 1998: Wright in 1998
نام هنگام تولد: Jeremiah Alvesta Wright Jr.
زادهٔ: ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) فیلادلفیا، پنسیلوانیا،  U.S.
دیگر نام‌ها: Jerry Wright
همسر: Ramah Reed Wright
Ecclesiastical career: Ecclesiastical career
کلیسا: United Church of Christ
تاریخ کهونت: 1967
کنگره‌های خدمت‌کرده: Trinity United Church of Christ
 :  
 :  
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: دانشگاه هاوارد دانشگاه شیکاگو United Theological Seminary
عنوان پایان‌نامه: Black Sacred Music: Problems and Possibilities
سال دفاع: ۱۹۹۰
مکتب یا سنت: Black liberation theology
استاد راهنما: Samuel DeWitt Proctor
تأثیرات: James H. Cone
کار علمی: کار علمی
نهاد: United Theological Seminary Chicago Theological Seminary Garrett–Evangelical Theological Seminary
تأثیر: باراک اوباما
 :  
 :  
جرمایا آلوِستا رایت جونیور (متولد ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۱) کشیش بازنشسته کلیسای ترینیتی متحد مسیح در شیکاگو است، جماعتی که مدت ۳۶ سال او رهبری اش کرد و طی آن تعداد اعضای آن به بیش از ۸۰۰۰ نفر از کلیسارو افزایش یافت. پس از بازنشستگی، هنگامی که بخشهایی از خطبه‌های وی دربارهٔ حملات تروریستی به ایالات متحده و عدم صداقت دولت در ارتباط با مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری باراک اوباما تبلیغ شد، اعتقادات و موعظه‌های وی مورد موشکافی قرار گرفت.
جرمیا رایت (مرکز چپ)، در سال ۱۹۹۸، هنگام استقبال از رئیس‌جمهور بیل کلینتون در هنگام صبحانه نماز در کاخ سفید، سلام و احوالپرسی کرد
جنجال‌ها

رایت، که کشیش پیشین باراک اوباما بود، در مارس ۲۰۰۸ هنگامی که ABC News، پس از بررسی ده‌ها خطبه رایت، بخشهای منتخبی را که مورد موشکافی شدید رسانه‌ها بود گلچین کرد، مورد توجه ملی قرار گرفت. اوباما اظهارات مورد بحث را تقبیح کرد، اما پس از آنکه منتقدان همچنان بر سر مسئله رابطه وی با رایت پافشاری کردند، وی سخنرانی با عنوان " یک اتحادیه کامل تر " ارائه داد، که در آن سخنان رایت را نکوهش کرد، اما از او به عنوان یک شخصیتی ابراز برائت نکرد. این مجادله کم‌کم کمرنگ شد، اما در اواخر آوریل هنگامی که رایت با در رسانه‌ها حضور یافت، از جمله مصاحبه در بیل مویرز ژورنال، سخنرانی در NAACP و سخنرانی در باشگاه ملی مطبوعات، جان دوباره ای گرفت. پس از آخرین مورد، اوباما با شدت بیشتری علیه کشیش سابق خود صحبت کرد و گفت که او از رفتار خود «خشمگین» و «ناراحت» است و در ماه مه از عضویت در این کلیسا استعفا داد.
تامدی‌بلاغ

| تامدی‌بلاغ Tomdibuloq / تامدی‌بولاق | تامدی‌بلاغ Tomdibuloq / تامدی‌بولاق |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
تامدی‌بلاغموقعیت تامدی‌بلاغ در نقشه ازبکستان: تامدی‌بلاغموقعیت تامدی‌بلاغ در نقشه ازبکستان
مختصات: ۴۱°۴۵′ شمالی ۶۴°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۷۵۰°شمالی ۶۴٫۶۱۷°شرقی﻿ / 41.750; 64.617: مختصات: ۴۱°۴۵′ شمالی ۶۴°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۷۵۰°شمالی ۶۴٫۶۱۷°شرقی﻿ / 41.750; 64.617
کشور:  ازبکستان
ولایت‌های ازبکستان: ولایت نوایی
ناحیه‌های ازبکستان: ناحیه تامدی
ارتفاع: ۲۹۷ متر (۹۷۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۰ ۴۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
تامدی‌بلاغ (به ازبکی: Tomdibuloq، تامدی‌بولاق) یک شهرک در ازبکستان است که در ناحیه تامدی واقع شده‌است. تامدی‌بلاغ ۱۰٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خاطرات (فیلم ۲۰۲۱)

| خاطرات Memoria | خاطرات Memoria |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: اپیچاتپونگ ویراستاکول
تهیه‌کننده:  آپیچاتپُنگ ویراستاکول  دیانا بوستامانته  سایمون فیلدز  کیت گریفیث  شارل دِ میو  مایکل وبر  خولیو چاوزمونتس 
نویسنده: آپیچاتپُنگ ویراستاکول
بازیگران:  تیلدا سوینتن  الکین دیاز  ژان بالیبار  خوان پابلو اورگو  دانیل خیمنس کاچو 
فیلم‌بردار: Sayombhu Mukdeeprom
تدوین‌گر: Lee Chatametikool
شرکت‌های تولید:  Kick the Machine  Burning  Illuminations Films (Past Lives)  آنا سندرز فیلمز  Match Factory Productions  پیانو  Xstream Pictures  آی‌چی‌یی پیکچرز  Titan Creative Entertainment  ردیانس  آرته  Louverture Films  مؤسسه فیلم دوحه  Beijing Contemporary Art Foundation  Bord Cadre Films  Sovereign Films  Field of Vision  فیلمز 185 
توزیع‌کننده:  Cineplex (کلمبیا)  Sovereign Films (بریتانیا)  New City (فرانسه)  The Match Factory (آلمان)  Neon (ایالات متحده) 
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۱۵) (کن)  ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۹-۳۰) (کلمبیا)  ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-۱۱-۱۷) (فرانسه)  ۲۶ دسامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-۱۲-۲۶) (ایالات متحده)  ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-0۱-۱۴) (بریتانیا) 
مدت زمان: ۱۳۶ دقیقه
کشور:  تایلند  کلمبیا  بریتانیا  فرانسه  آلمان  مکزیک  چین  تایوان  ایالات متحده  قطر  سوئیس 
زبان:  انگلیسی  اسپانیایی 
فروش گیشه: ۳۳۴٬۸۱۹ دلار
خاطرات (به انگلیسی: Memoria) فیلمی در ژانر فانتزی به نویسندگی و کارگردانی اپیچاتپونگ ویراستاکول است. در این فیلم بازیگرانی مانند تیلدا سوئینتن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۱ نمایش داده شد و جایزه هیئت داوران جشنواره را کسب کرد. این فیلم به عنوان نماینده کلمبیا برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در نود و چهارمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد.
داستان

جسیکا (تیلدا سوئینتن) زن میانسال اسکاتلندی است که برای دیدار خواهرش کارن که در بیمارستان بستری است به بوگوتا آمده‌است. جسیکا که از سندرم انفجار سر رنج می‌برد به خاطر شنیدن صدای عجیبی زندگی روزمره‌اش دچار مشکل شده‌است.
ساخت

در سال ۲۰۱۸ اعلام شد که تیلدا سوئینتن در فیلمی از اپیچاتپونگ بازی خواهد کرد. تیلدا در مصاحبه با مؤسسه لینکلن می‌گوید که سندرم انفجار سر و بی‌خوابی این داستان از تجربه شخصی اپیچاتپونگ ویراستاکول گرفته شده‌است و غم و اندوه شخصیت جسیکا از زندگی خود تیلدا گرفته شده‌است.
اولونتس

نشان شهر اولونتس که در سال ۱۷۸۱ توسط کاترین دوم رسمی شد.
اولونتس (به روسی: Олонец، تلفظ: اُلُنِتس، به فنلاندی: Aunus) شهر کوچکی است در جمهوری کارلیا در شمال غربی روسیه.
شهر اولونتس در کنار رود اولونکا و در خاور دریاچه لادوگا واقع شده‌است. این شهر مرکز شهرستان اولونتسکی است.
جمعیت آن در سال ۲۰۰۲ برابر با ۱۰۲۴۰ نفر بوده که از دوره شوروی کاهش داشته است.
اولونتس در قدیم بازار مهمی برای بازرگانی میان روسیه و سوئد بود.
ستراکیان

ستراکیان (زبان ارمنی: Սեդրակյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
مکرتیچ ستراکیان
داویت ستراکیان (فیزیکدان)
ستراک ستراکیان
مارگار ستراکیان
لارا ستراکیان
مهر ستراکیان
نائیری ستراکیان
پیش‌نویس:پرژ ستراکیان
جو استورک

جو استورک یک فعال سیاسی آمریکایی و معاون مدیریت بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در دیده‌بان حقوق بشر است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد در امور بین‌الملل و مطالعات خاورمیانه از دانشگاه کلمبیا نیویورک است.
حرفه

قبل از سال ۱۹۹۶ و پیوستن وی به دیده‌بان حقوق بشر، استورک در سال ۱۹۷۱ پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه را تأسیس کرد و تا سال ۱۹۹۵ سردبیر نشریه برجسته آن، گزارش خاورمیانه بود. او به عنوان یک داوطلب سپاه صلح در ایران خدمت کرد. جو در حال حاضر به عنوان رئیس کمیته آزادی آکادمیک انجمن مطالعات خاورمیانه خدمت می‌کند و در کمیته‌های مشورتی کمیته خدمات دوستان آمریکایی، سیاست خارجی در کانون و پروژه دیده‌بان درآمد عراق در موسسه جامعه باز حضور دارد.
مشارکت استورک با پروژه تحقیقاتی و اطلاعاتی خاورمیانه و فعالیت‌های ضد اسرائیلی، پیش از پیوستن وی به دیدبان حقوق بشر، او را مورد انتقاد قرار داده‌است. معاریو گزارش داد که استورک در دهه ۱۹۷۰ یک «چپ رادیکال» بود. بر اساس گزارش معاریو، استورک مقاله ای در ستایش کشتار مونیخ نوشت و در کنفرانس ضدصهیونیستی به میزبانی صدام حسین در سال ۱۹۷۶ شرکت کرده‌است. کنت راث، مدیر اجرایی دیده‌بان حقوق بشر، از استورک دفاع کرده و گفته‌است که این رویدادها سی سال پیش رخ داده‌است و او بعداً به منتقد سرسخت حسین تبدیل شد.
کتاب و سایر نشریات

پاک شده در یک لحظه: حملات انتحاری بمب‌گذاری علیه غیرنظامیان اسرائیلی، دیده‌بان حقوق بشر، ۲۰۰۲.شابک ‎۱-۵۶۴۳۲-۲۸۰-۷
(با جوئل بینین، ویراستاران) اسلام سیاسی: یک خواننده، آی بی تاوریس، ۱۹۹۶.شابک ‎۹۷۸−۱۸۶۰۶۴۰۹۸۸شابک 978-1860640988
(با جوئل بینین، ویراستاران) اسلام سیاسی: مقالاتی از "گزارش خاورمیانه"، انتشارات دانشگاه کالیفرنیا، ۱۹۹۶.شابک ‎۹۷۸−۰۵۲۰۲۰۴۴۸۵شابک 978-0520204485
نفت خاورمیانه و بحران انرژی، چاپ ماهانه بررسی، ۱۹۷۵
اتو ریهاگل

اتو ریهاگل (به آلمانی: Otto Rehhagel) (زادهٔ ۹ اوت ۱۹۳۸ در اسن) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آلمان است.