آبراهام لینکلن

برای دیگر کاربردها، آبراهام لینکلن (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آبراهام لینکُلن | آبراهام لینکُلن |
| --- | --- |
نگاره‌ای از لینکلن توسط الکساندر گاردنر، نوامبر ۱۸۶۳: نگاره‌ای از لینکلن توسط الکساندر گاردنر، نوامبر ۱۸۶۳
: 
شانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا: شانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۶۱ – ۱۵ آوریل ۱۸۶۵: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۶۱ – ۱۵ آوریل ۱۸۶۵
معاون رئیس‌جمهور: هانیبال هملین (۱۸۶۱–۱۸۶۵) اندرو جانسون (مارس-آوریل ۱۸۶۵)
پس از: جیمز بیوکنن
پیش از: اندرو جانسون
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی حوزهٔ هفتم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی حوزهٔ هفتم
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۴۷ – ۳ مارس ۱۸۴۹: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۴۷ – ۳ مارس ۱۸۴۹
پس از: جان هنری
پیش از: توماس ال. هریس
عضو مجلس نمایندگان ایالتی ایلینوی از سانگامون: عضو مجلس نمایندگان ایالتی ایلینوی از سانگامون
دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۱۸۳۴ – ۴ دسامبر ۱۸۴۲: دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۱۸۳۴ – ۴ دسامبر ۱۸۴۲
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ فوریهٔ ۱۸۰۹ هاجنویل، کنتاکی، ایالات متحده
درگذشته: ۱۵ آوریل ۱۸۶۵ (۵۶ سال) واشینگتن، دی.سی.، ایالات متحده
علت مرگ: ترور (شلیک گلوله به سر)
آرامگاه: اسپرینگفیلد، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: ویگ (پیش از ۱۸۵۴) جمهوری‌خواه (۱۸۵۴–۱۸۶۴) متحد ملی (۱۸۶۴–۱۸۶۵)
همسر(ان): مری تاد لینکلن (ا. ۱۸۴۲)
فرزندان: رابرت ادوارد ویلی تَد
والدین: توماس لینکلن (پدر) نانسی هنکس (مادر)
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا  •   ایلینوی
خدمت/شاخه: Illinois Militia
سال‌های خدمت: آوریل–ژوئیه ۱۸۳۲
درجه: سروان سرباز وظیفه
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ‌های سرخ‌پوستان جنگ شاهین سیاه 
آبراهام لینکُلن (به انگلیسی: Abraham Lincoln)؛ تلفظ انگلیسی: ‎i‎/ˈeɪbrəhæm ˈlɪŋkən/‎؛ (۱۲ فوریهٔ ۱۸۰۹ – ۱۵ آوریل ۱۸۶۵) دولتمرد و وکیل آمریکایی بود که از سال ۱۸۶۱ تا زمان ترور وی در سال ۱۸۶۵ به عنوان شانزدهمین رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا فعالیت می‌کرد. لینکلن کشور را در زمان جنگ داخلی آمریکا، بزرگ‌ترین بحران اخلاقی و سیاسی کشور، رهبری کرد. در دوران ریاست‌جمهوری‌اش وی موفق به حفظ اتحادیه، الغای برده‌داری، تقویت دولت فدرال و مدرن‌سازی اقتصاد ایالات متحده شد.
لینکلن در خانواده‌ای تهی‌دست در یک کلبه چوبی واقع در ایالت کنتاکی متولد شد و در ایالت ایندیانا بزرگ شد. او خود تحصیل کرده بود و به یک وکیل، رهبر حزب ویگ و نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از ایالت ایلینوی تبدیل شد. در سال ۱۸۴۹، او سیاست را ترک کرد و به وکالت پرداخت، اما پس از حدود ۵ سال در سال ۱۸۵۴ دوباره به دنیای سیاست بازگشت و به عنوان رهبر حزب تازه تأسیس جمهوری‌خواه شناخته شد. لینکلن در سال ۱۸۶۰ کاندیدای ریاست جمهوری شد و با پیروزی در تمامی ایالات شمالی به عنوان اولین رئیس‌جمهور از حزب جمهوری‌خواه برگزیده شد. عناصر طرفدار برده داری در جنوب پیروزی وی را با رد خواسته‌هایشان توسط شمال برای اعمال برده داری برابر دانستند و در نتیجه تجزیه ایالات متحده آمریکا (اتحادیه) را آغاز کردند.
ایالات تجزیه طلب جنوبی، ایالات مؤتلفه آمریکا (کنفدراسیون) را تشکیل دادند و به منظور تحکیم استقلال‌شان از اتحادیه، با نبرد فورت سامتر، جنگ داخلی آمریکا را آغاز کردند. لینکلن نیروهای خود را برای سرکوب تجزیه‌طلبان و احیای اتحادیه فراخواند.
به عنوان جمهوری‌خواهی میانه‌رو، لینکلن مجبور بود که با گروهی از جناح‌های مختلف حزب خود و حزب‌های دیگر در مورد سیاست‌هایش در قبال جنگ مدارا کند. «دموکرات‌های جنگ» جناح بزرگی از دموکرات‌ها که سابقاً مخالف جمهوری‌خواهان بودند از سیاست‌های میانه‌رو او حمایت کردند، اما «جمهوری‌خواهان تندرو»، که خواستار برخورد سخت‌تری با ایالات جنوبی بودند، به مخالفت با او پرداختند. «دموکرات‌های ضدجنگ» نیز او را مورد انتقادات شدیدی قرار دادند. لینکلن با استفاده از خصومت متقابل جناح‌ها، توزیع دقیق حمایت سیاسی در میانشان و توسل به مردم ایالات متحده، مخالفت آن‌ها را مدیریت کرد. سخنرانی او در گتیسبرگ به یک نطق تاریخی و تأثیرگذار در زمینه ملی‌گرایی، جمهوری‌خواهی، حقوق برابر، آزادی و دموکراسی تبدیل شد.
لینکلن در زمینه استراتژی و تاکتیک‌های جنگ، شخصاً ژنرال‌ها را انتخاب می‌کرد و تصمیم محاصره دریایی تجارت جنوبی‌ها را اتخاذ کرد. او قانون قرار احضار زندانی را لغو کرد و با خنثی‌سازی قضیه ترنت جلوی مداخله بریتانیا در جنگ داخلی را گرفت. او در میانه جنگ با صدور اعلامیه آزادی بردگان و دستور خود مبنی بر این که ارتش اتحادیه از بردگان سابق محافظت خواهد کرد و حتی آن‌ها را در ارتش استخدام می‌کند، پایان برده‌داری در ایالات متحده را تدوین و مهندسی کرد. وی همچنین ایالت‌های مرزی (ایالت‌هایی که در میان شمال و جنوب قرار داشتند و در جنگ داخلی در جبهه اتحادیه جنگیدند، ولی هنوز برده‌داری را ملغی نکرده بودند) را به غیر قانونی کردن برده‌داری تشویق کرد و از متمم سیزدهم قانون اساسی ایالات متحده، که برده داری در سراسر کشور را غیرقانونی اعلام کرد، حمایت کرد.
لینکلن در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۸۶۴ با اختلاف بالای آرای الکترال برای دور دوم انتخاب شد. وی به دنبال متحد کردن ملتی که با جنگ داخلی از هم جدا شده بودند، بود. در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵، تنها چند روز پس از پایان جنگ، لینکلن با همسرش مری به دیدن یک نمایش در تئاتر فورد رفته بود، که توسط جان ویلکس بوث هوادار کنفدراسیون ترور شد. از لینکلن به عنوان قهرمان ایالات متحده یاد می‌شود و او به‌طور مداوم به عنوان یکی از بهترین رهبران در تاریخ آمریکا و جزو تاثیرگذارترین افراد تاریخ بشریت رتبه‌بندی می‌شود.
هرساله یادبود لینکلن میزبان هزاران بازدید کننده است. ناو هواپیما بر آبراهام لینکلن، اسکناس پنج دلاری آمریکا، پنی، پایتخت ایالت نبراسکا و ۱۹ شهرستان دیگر به یاد او نامگذاری شده است. مجسمه لینکلن در بیش از ۴ کشور دیگر یافت می‌شود و در ایران نیز کتابخانه آبراهام لینکلن به یاد او نامگذاری شده بود.