stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داویت گریگوریان (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  داویت گریگوریان
زادروز:  ۲۸ دسامبر ۱۹۸۲ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  ایروان
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بدون باشگاه
شمارهٔ پیراهن:  ۸
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۱۹۹۹ |  ایروان |  ۱۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  دوین آرتاشات |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۴ |  میکا |  ۹۶ |  (۲۴) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  قزل‌یار |  ۴۶ |  (۳) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  میکا |  ۱۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۳ |  اولیس |  ۷۲ |  (۸) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  آرارات ایروان |  ۲۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  میکا |  ۱۷ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |   ارمنستان |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۰۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ اوت ۲۰۰۹
داویت ژورایی گریگوریان (ارمنی: Դավիթ Ժորայի Գրիգորյան؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۸۲ در ایروان) یک بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ایروان، دوین آرتاشات، قزل‌یار، میکا، اولیس و آرارات ایروان اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده است. گریگوریان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۰۴ در پافوس، قبرس در مقابل مجارستان انجام داده است.
آمارهای تیم ملی

| تیم ملی فوتبال ارمنستان> سال | تیم ملی فوتبال ارمنستان> حضورها | تیم ملی فوتبال ارمنستان> گل‌ها |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ | ۵ | ۰ |
| ۲۰۰۵ | ۳ | ۰ |
| مجموعاً | ۸ | ۰ |
فمینینومنون

تک‌آهنگ ۲۰۲۲ از چپل رون
«فمینینومنون» (به انگلیسی: Femininomenon) ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چپل رون می‌باشد که در ۱۲ اوت سال ۲۰۲۲ به‌عنوان پنجمین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه (۲۰۲۳) منتشر گردید.
جان ساویدنت

| جان ساویدنت | جان ساویدنت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۳۸ سن پتر پورت، گرنزی
درگذشت: ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۴ (۸۶ سال)
ملیت: بریتانیایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۶–۲۰۱۶
همسر: رونا
فرزندان: ۲
جان ساویدنت (انگلیسی: John Savident؛ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۳۸ – ۲۱ فوریهٔ ۲۰۲۴) هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پرتقال کوکی، هادسن هاوک، بازمانده روز، میدل‌مارچ، الیور توئیست، گاندی، دوریت کوچک، گالیلئو، هیتلر: ده روز آخر، نبرد بریتانیا، واترلو، خیابان کورونیشن، بله آقای وزیر، بلک ادر، اوتلی، اتوبوس سفید، اهداکنندگان مغز، بانوی شرور و اتلو اشاره کرد.
گوش آقای رئیس

| گوش آقای رئیس | گوش آقای رئیس |
| --- | --- |
جلد دی‌وی‌دی مجموعهٔ «گوش آقای رئیس»: جلد دی‌وی‌دی مجموعهٔ «گوش آقای رئیس»
ژانر: طنز سیاسی
سازنده: روبرت گورسکی
نویسنده: روبرت گورسکی میکووای چیشلاک
کشور سازنده: لهستان
زبان اصلی: لهستانی
شمار فصل‌ها: ۴
شمار قسمت‌ها: ۵۸
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: روبرت گورسکی
تهیه‌کننده‌ها: روبرت گورسکی میکووای چیشلاک ایزابلا دونبروفسکا
مکان تولید: ورشو، لهستان
دوربین: چند دوربینه
مدت: متغیر از ۹ تا ۱۷ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  یوتیوب  شومکس  دبلیوپی 
انتشار اولیه: ۹ ژانویه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-01-۰۹)
گوشِ آقای رئیس (لهستانی: Ucho Prezesa) یک مجموعه اینترنتی طنز سیاسی است که در سال ۲۰۱۷ در یوتیوب و شومکس منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

روبرت گورسکی
سزاری پازورا
میکووای چیشلاک
ایزابلا دونبروفسکا
میخاو چرنتسکی
وویچیخ کالاروس
سباستیان کنراد
کاتاژینا ژاک
آگنیشکا وسینسکا
ماگدالنا اسمالارا
یاروسواف بوبرک
کشیشتف چچوت
ووکاش لواندوفسکی
ماچئی کویافسکی
یوآنا کوپینسکا
آنا کارچمارچیک
آنا اسمووویک
مارچین هیکنار
توماش درابک
پشمیسواف بورکوفسکی
یان الکساندروویچ-کراسکو
آگنیشکا پیلاشفسکا
والدمار چیشاک
سیلوستر ماچیفسکی
اوا کنستانتسیا بوئوخاک
زبیگنیف والریش
توماش ساپریک
ایلونا خوینوفسکا
لِـسواف ژورک
وویچیخ متسفالدوفسکی
وویچیخ ژیلینسکی
یژی بونچاک
آندژی سورین
ماگدالنا کاتسپشاک
یوانا یژفسکا
آنا پروخنیاک
سواوومیر اوژخوفسکی
سزاری ژاک
ویکتور زبوروفسکی
آگنیشکا سوخورا
ماریان اوپانیا
پیوتر میازگا
زبیگنیف سوشنسکی
آرتور بارچیش
گژگوش هالاما
اِوا داوْکوفسکا
یواخیم لامژا
ماوگوژاتا نیمیرسکا
مارک بوکوفسکی
ماوگوژاتا اوستروفسکا-کرولیکوفسکا
کشیشتف دراچ
یولانتا فراشینسکا
توماش کُت
تادئوش خودتسکی
مارک شودیم
پاوئو توخولسکی
یوویتا بودنیک
ماگدالنا شِـیبال
هانا اشلشینسکا
کاتاژینا گنیفکوفسکا
آگنیشکا ویندووخا
پیوتر پولک
اوتار سارالیدزه
ماریوش درنژک
میخاو ژبروفسکی
میلنا سوشینسکا
اوا شیکولسکا
اوا کولاشینسکا
آنا کُرچ
لخ دیبلیک
ورونیکا کشیانژکیه‌ویچ
میه‌چیسواف مورانسکی
سزاری تریباینسکی
آنتونیا فون روماتوفسکی
گژگوش ماوِتسکی
سباستیان استانکیه‌ویچ
آرکادیوش یانیچک
آندژی آندژیفسکی
پائولینا هولتز
اولنا لئوننکو
آلدونا یانکوفسکا
شاهزاده تاکه‌چی

| شاهزاده تاکه‌چی | شاهزاده تاکه‌چی |
| --- | --- |
دایجو-دایجین ژاپن : دایجو-دایجین ژاپن 
زاده: ح. 654
درگذشته: ۱۳ اوت ۶۹۶ (۴۱−۴۲ سال) فوجیوارا-کیو
همسر(ان):  شاهدخت مینابه (همسر غیراصلی)  شاهدخت تاجیما 
فرزند(ان):  شاهزاده ناگایا  شاهزاده سوزوکا  شاهزاده کادوبه  شاهدخت یاماگاتا  شاهدخت کاواچی  شاهدخت هیناکوما 
پدر: امپراتور تنمو
مادر: موناکاتا نو آکاکو-نو- ایراتسومه
شاهزاده تاکه‌چی (به ژاپنی: 高市皇子, Takechi no miko, Takechi no ōji); ح. ۶۵۴ – ۱۳ اوت ۶۹۶ (۴۱−۴۲ سال)) سیاستمدار اهل ژاپن بود. عضو خانواده سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا، پسر ارشد امپراتور تنمو بود.
او در کنار پدرش در جنگ جین‌شین (۶۷۲)، نبرد جانشینی، که منجر به تبدیل شدن پدرش به امپراتور شد، جنگید. در سن ۱۹ سالگی توسط پدرش به جبهه جنگ در منطقه کنونی منطقه فووه، استان مینو (اکنون بخش جنوبی استان گیفو) به عنوان پیشتاز و فرمانده کل اعزام شد. در سال ۶۷۹، زمانی که در یوشینو با پدرش بود، با خواهر و برادرش سوگند همکاری یاد کرد. هنگامی که امپراتریس جیتو در سال ۶۸۶ به سلطنت رسید، دایجو-دایجین شد و به امور حکومتی رسیدگی می‌کرد. او در سال ۶۹۶ به‌طور ناگهانی درگذشت و برخی تصور می‌کردند که یک ترور است.
اکتیویتی‌پاب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پروتکل ارتباطات: پروتکل ارتباطات
توسعه‌دهنده: کنسرسیوم وب جهان‌گستر
معرفی‌شده: ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-01-۲۳)
وبگاه: www.w3.org/TR/activitypub/
ساختار عملکرد
اکتیویتی‌پاب یک پروتکل آزاد و غیر متمرکز شبکه‌های اجتماعی بر اساس Pump.io است. این پروتکل یک رابط برنامه‌نویسی کاربردی کارخواه/کارساز برای ایجاد، به‌روزرسانی و حذف محتوا و همچنین یک رابط برنامه‌نویسی کارساز به کارساز فدرال برای تحویل اعلان‌ها و محتوا ارائه می‌دهد.
وضعیت پروژه

اکتیویتی‌پاب یک استاندارد اینترنتی در گروه شبکه‌های اجتماعی کنسرسیوم وب جهان‌گستر (W3C) است. در مرحله اولیه، نام این پروتکل اکتیویتی‌پامپ (ActivityPump) بود، اما احساس می‌شد که اکتیویتی‌پاب (ActivityPub) بهتر می‌تواند منظور این پروتکل برای انتشار روی چند محیط را نشان دهد. این پروتکل از تجربیات حاصل از پروژه قدیمی‌تری به نام OStatus به وجود آمده‌است.
در ژانویه سال ۲۰۱۸ کنسرسیوم وب جهان‌گستر (W3C) استاندارد اکتیویتی‌پاب را به عنوان یک توصیه منتشر کرد.
شان تیلی، مدیر سابق انجمن دیاسپورا در مقاله‌ای بیان کرد که پروتکل‌های اکتیویتی‌پاب ممکن است در نهایت بتواند راهی برای فدراسیون سکوهای اینترنتی فراهم آورد.
پیاده‌سازی‌های قابل توجه > کارساز فدرال (کارساز به کارساز)

ماستودون: یک نرم‌افزار شبکه اجتماعی است که در نسخه ۱٫۶ اکتیویتی‌پاب را پیاده‌سازی کرد و در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۷ منتشر شد. عقیده بر این بوده‌است که در قیاس با پروتکل قدیمی‌تر OStatus، اکتیویتی‌پاب راهکار امن‌تری برای پیام‌های خصوصی ارائه می‌دهد.
Misskey: یک نرم‌افزار شبکه اجتماعی است که بر اساس اکتیویتی‌پاب کار می‌کند.
نکست‌کلود: یک خدمت فدرال برای میزبانی پرونده.
پیرتیوب:یک خدمت فدرال برای پخش ویدئو.
فرندبکا: یک نرم‌افزار شبکه اجتماعی که در نسخه ۲۰۱۹٫۰۱ خود، اکتیویتی‌پاب را پیاده‌سازی کرده‌است.
هاب‌زیلا: به کمک افزونه PubCrawl از نسخه ۲٫۸ (اکتبر ۲۰۱۷) با اکتیویتی‌پاب سازگار است. پروتکل پیش‌فرض Zot6 است.
زپ: یک نرم‌افزار شبکه اجتماعی که اکتیویتی‌پاب و Zot6 را اجرا می‌کند.
go-fed: در یک کتابخانه گو، اکتیویتی‌پاب کارساز به کارساز و کارساز به کارخواه را پیاده‌سازی کرده‌است.
پیکسل‌فد: یک سکوی اشتراک‌گذاری عکس فدرال است.
پیاده‌سازی‌های قابل توجه > پروتکل کارخواه به کارساز > پیاده‌سازی سمت کارخواه

موارد زیر کارخواه‌های مشخص مبتنی بر پیاده‌سازی اکتیویتی‌پاب هستند:
dokieli: یک ویرایشگر سمت کاربر است که از WebAnnotation و اکتیویتی‌پاب استفاده می‌کند.
پیاده‌سازی‌های قابل توجه > پروتکل کارخواه به کارساز > پیاده‌سازی سمت کارساز

موارد زیر کارسازهای مشخص مبتنی بر پیاده‌سازی اکتیویتی‌پاب هستند:
microblog.pub: بک نرم‌افزار در حال توسعه است که قابلیت میزبانی شخصی و میکروبلاگینگ تک‌کاربره برای یک کارساز ساده اکتیویتی‌پاب را دارد.
distbin: یک خدمت پیست‌بین توزیع‌شده‌است که با اکتیویتی‌پاب کار می‌کند.
go-fed: در یک کتابخانه گو، اکتیویتی‌پاب کارساز به کارساز و کارساز به کارخواه را پیاده‌سازی کرده‌است.
هپاتیت سی

Medical condition
| هپاتیت سی | هپاتیت سی |
| --- | --- |
تصویر گرفته شده ویروس هپاتیت سی توسط میکروسکوپ الکترونی: تصویر گرفته شده ویروس هپاتیت سی توسط میکروسکوپ الکترونی
تخصص: بیماری عفونی (تخصص پزشکی) 
فراوانی: 22% (مصر), 48% (پاکستان), 32% (جمهوری خلق چین)
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: B17.1, B18.2
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 070.70,070.4, 070.5
اُمیم: ۶۰۹۵۳۲
دادگان بیماری‌ها: 5783
مدلاین پلاس: 000284
ئی‌مدیسین: med/۹۹۳ ped/979
پیشنت پلاس: هپاتیت سی
سمپ: D006526
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
هپاتیت سی (به انگلیسی: Hepatitis C) نوعی عفونت است که عمدتاً کبد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ویروس هپاتیت سی (HCV)علت این بیماری است. هپاتیت سی اغلب هیچ علائمی ندارد، اما عفونت مزمن موجب زخم شدن کبد می‌شود، و پس از چند سال به سیروز کبد می‌انجامد. در بعضی موارد، افراد مبتلا به سیروز کبد همچنین دارای نارسایی کبد، سرطان کبد، یا عروق بسیار متورم مری و معده می‌باشند که این مورد آخر می‌تواند منجر به خون‌ریزی تا حد مرگ شود. .
افراد اغلب از طریق تماس خونی ناشی از استعمال درون وریدی مواد مخدر، تجهیزات پزشکی ضدعفونی نشده، و تزریق خون به هپاتیت سی مبتلا می‌شوند. به صورت تخمینی ۱۳۰ تا ۱۷۰ میلیون نفر در سراسر جهان به هپاتیت سی مبتلا هستند. دانشمندان در دهه ۱۹۷۰ تحقیقات در مورد HCVرا آغاز کردند و در ۱۹۸۹ وجود این بیماری را تأیید نمودند. این ویروس به عنوان عامل بیماری در سایر حیوانات شناخته نشده‌است.
اینترفرون و ریباویرین داروهای استاندارد برای HCV هستند. بین ۵۰٪ تا ۸۰٪ افرادی که با این داروها تحت معالجه قرار می‌گیرند، درمان می‌شوند. کسانی که به سیروز یا سرطان کبد دچار می‌شوند، ممکن است به پیوند کبد نیاز پیدا کنند، ولی ویروس اغلب پس از پیوند مجدداً عود می‌کند. هیچ واکسنی برای هپاتیت سی وجود ندارد.
علایم و نشانه‌ها

هپاتیت سی تنها در ۱۵٪ موارد به علایم حاد منجر می‌شود. علایم اغلب ملایم و نامشخص هستند، از جمله کاهش اشتها، خستگی، تهوع، دردهای مفصلی یا عضلانی، و کاهش وزن. تنها موارد کمی از عفونت حاد با زردی همراه است. عفونت در ۱۰–۵۰٪ افراد و بیش از سایرین در بانوان جوان، بدون درمان بهبود می‌یابد.
علایم و نشانه‌ها > عفونت مزمن

هشتاد درصد افرادی که در معرض این ویروس قرار می‌گیرند، به عفونت مزمن دچار می‌شوند. اکثر افراد در دهه‌های نخستین عفونت، کمترین یا هیچ علائمی را تجربه نمی‌کنند، اگرچه هپاتیت سی مزمن می‌تواند با خستگی همراه باشد. . هپاتیت سی در میان افرادی که برای چندین سال به این بیماری مبتلا بوده‌اند، علت اصلی سیروز کبد و سرطان کبد است. بین ۱۰–۳۰٪ از افرادی که بیش از ۳۰ سال مبتلا بوده‌اند، به سیروز کبد دچار می‌شوند. سیروز کبد در افرادی که همچنین به هپاتیت بی یا HIV مبتلا بوده‌اند، معتادان الکلی و مردان شایع تر است. افرادی که به سیروز کبد مبتلا می‌شوند، با خطری ۲۰ برابر بیشتر در ابتلا به سرطان کبد مواجه هستند؛ با میزان ۱–۳٪ در سال. در معتادان به الکل، خطر ابتلا ۱۰۰ برابر بیشتر است. هپاتیت سی علت ۲۷٪ از موارد سیروز کبد و ۲۵٪ از موارد سرطان کبد است.
سیروز کبد می‌تواند منجر به فشار خون بالا در رگ‌های متصل به کبد، تجمع مایعات در شکم، خون‌ریزی یا کبودی به سادگی، رگ‌های بزرگ شده، به خصوص در مری و معده، زردی (زرد شدن پوست)، و آسیب مغزی گردد.
علایم و نشانه‌ها > اثرات خارج از کبد

هپاتیت سی همچنین در موارد نادر با سندروم شوگرن (نوعی اختلال در سیستم دفاعی بدن)، تعداد کم‌تر از حد طبیعی پلاکت‌های خون، بیماری مزمن پوستی، دیابت، و لنفومای غیر هوچکینی همراه است.
عفونت هپاتیت سی  (HCV) در مراحل اولیه معمولاً بدون علائم خاصی رخ می‌دهد، و افراد ممکن است تا سال‌ها یا دهه‌ها بدون احساس بیماری زندگی کنند. اگر علائم ظاهر شوند، معمولاً به شرح زیر هستند:
1. کم‌افزایش‌های ملایم آنزیم‌های کبدی: در تست‌های خونی، افزایش ملایم آنزیم‌های کبدی مانند ALT و AST ممکن است مشاهده شود.
2. خستگی:افراد ممکن است احساس خستگی مداوم کنند که نه به سادگی با استراحت بهبود پیدا می‌کند.
3. تغییر رنگ ادرار: ادرار ممکن است تیره‌تر شود.
4. تغییر رنگ مدفوع: مدفوع‌ها ممکن است رنگ خود را از دست بدهند و رنگ کمی زرد یا کمی روشن‌تر داشته باشند.
5. نفخ شکمی: افراد ممکن است احساس نفخ و بزاق شکمی کنند.
6. اشکال در کبد: در برخی از افراد، درد یا تورم در نواحی کبدی احساس می‌شود.
7. کاهش وزن: برخی از افراد ممکن است به طور ناگهانی و بدون تغییر در رژیم غذایی ورزشی وزن خود را کاهش دهند.
8. علائم عمومی: علائم معمولی دیگری مانند تب، سردرد، درد عضلانی، و افت‌کیفیت خواب نیز ممکن است ظاهر شوند.
9. علائم بیرونی: گاهی اوقات علائم بیرونی مانند پوست زرد (جائوندیس) نیز دیده می‌شود.
توجه داشته باشید که بسیاری از افراد با هپاتیت C در مراحل اولیه عفونت به علائمی نیاز ندارند و بیماری به صورت خفیف پیش می‌رود. تشخیص دقیق هپاتیت C نیاز به تست‌های خونی خاصی دارد. اگر شما یا کسی که شما مشکوک به آلودگی به HCV هستید، علائم مشابه هپاتیت C دارید یا در معرض عوامل خطر قرار دارید، بهتر است با پزشک خود مشورت کرده و تست‌های مربوطه را انجام دهید. در صورت تشخیص هپاتیت C، درمان مناسب و پیگیری توسط یک متخصص از اهمیت بسیاری برخوردار است.
علت

ویروس هپاتیت سی یک ویروس RNA کوچک پوشینه دار تک زنجیره‌ای مثبت است. این ویروس عضو جنس «هپاسی ویروس» در خانواده ‘‘فلاوی ویریده’’ است. HVC ۷ ژنوتایپ اصلی دارد. در ایالات متحده آمریکا، ژنوتایپ ۱ در ۷۰٪ موارد عامل بیماری است، و هر یک از دیگر ژنوتایپ‌ها ۱٪ موارد را ناشی می‌شوند. در آمریکا و اروپا نیز ژنوتایپ ۱ شایع‌ترین نوع است.
راه های انتقال هپاتیت سی

راه اصلی سرایت بیماری در کشورهای توسعه یافته‌استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)است. در کشورهای در حال توسعه، راه‌های اصلی عبارتند از تزریق خون و شیوه‌های پزشکی غیر ایمن علت سرایت در ۲۵٪ موارد نامعلوم باقی می‌ماند. ; ولی تعداد زیادی از این موارد احتمالاً به علت استعمال درون وریدی مواد مخدر هستند.
راه های انتقال هپاتیت سی > استعمال درون وریدی مواد مخدر

استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU)یک عامل مهم ریسک برای هپاتیت سی در بسیاری از قسمت‌های جهان است. . یک بررسی از ۷۷ کشور نشان می‌دهد که در ۲۵ کشور میزان هپاتیت سی در جمعیت مصرف‌کننده مواد مخدر بین ۶۰٪ تا ۸۰٪ است؛ از جمله آمریکا و چین. دوازده کشور دارای میزانی بیش از ۸۰٪ هستند. در میان مصرف‌کنندگان مواد مخدر ده میلیون نفر به هپاتیت سی مبتلا هستند؛ چین (۱٫۶ میلیون)، ایالات متحده (۱٫۵ میلیون)، و روسیه (۱٫۳ میلیون) بیشترین میزان مجموع مبتلایان را دارند. میزان هپاتیت سی در میان زندانیان در ایالات متحده ۱۰ تا ۲۰ برابر این میزان در جمعیت عمومی است، که این مطالعات نشان دهنده رفتارهای پرخطر مانند استعمال درون وریدی مواد مخدر (IDU) و خالکوبی با تجهیزات غیر استریل است. .
راه های انتقال هپاتیت سی > استعمال درون وریدی مواد مخدر > تماس در حین مراقبت‌های پزشکی

تزریق خون، فراورده‌های خونی، و پیوند اعضا بدون آزمایش HCV ریسک بالای ابتلا را ایجاد می‌کند. ایالات متحده آزمایش جهانی را در سال ۱۹۹۲ پایه‌ریزی کرد. از آن زمان تاکنون میزان ابتلا با کاهشی تا میزان یک در ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ در واحدهای خون از میزان یک در ۲۰۰ واحد خون روبه رو بوده‌است. . این ریسک کم، باقی می‌ماند زیرا یک دوره حدوداً ۱۱–۷۰ روزه بین این که یک اهداکننده خون احتمالی، هپاتیت سی بگیرد و این که جواب آزمایش خون مثبت باشد، زمان وجود دارد. . برخی کشورها هنوز به دلیل هزینه آن، برای هپاتیت سی آزمایش انجام نمی‌دهند.
کسی که از سوزن یک فرد مبتلا به HCV زخم ناشی از سوزن برمی‌دارد، پس از آن با احتمال ۱٫۸٪ ابتلا به بیماری رو به رو است.
این احتمال بیشتر است چنانچه سوزن به کار رفته خالی و زخم عمیق باشد. . در تماس مخاط با خون هم ریسک ابتلا وجود دارد؛ اما این ریسک کم است، و اگر تماس خونی بر روی پوست سالم رخ دهد، هیچ ریسکی وجود ندارد.
تجهیزات بیمارستانی نیز هپاتیت سی را انتقال می‌دهند، از جمله: استفاده مجدد از سوزن‌ها و سرنگ‌ها، استفاده چندباره از شیشه‌های دارو، کیسه‌های تنفسی، و تجهیزات جراحی غیر استریل. استانداردهای ضعیف در تسهیلات پزشکی و دندانپزشکی دلیل اصلی شیوع HCV در مصر است که بیشترین میزان ابتلا در جهان را داراست.
راه های انتقال هپاتیت سی > استعمال درون وریدی مواد مخدر > آمیزش جنسی

این که آیا هپاتیت سی از راه آمیزش جنسی قابل انتقال است، نامعلوم است. در حالی که بین رفتار جنسی پرخطر و هپاتیت سی پیوندی وجود دارد، روشن نیست که آیا انتقال بیماری ناشی از مصرف مواد مخدر است که به آن اشاره‌ای نشده، یا خود رابطه جنسی. شواهد نشان می‌دهد که ریسکی برای زوج‌های متشکل از دو جنس مخالف که با افراد دیگر رابطه جنسی ندارند، وجود ندارد. اعمال جنسی که سطوح بالای آسیب به لایه درونی مجرای مقعد را دربرمی گیرد، مانند دخول از راه مقعد، یا اعمالی که هنگامی اتفاق می‌افتد که بیماری‌های منتقل شونده از راه آمیزش جنسی، از جمله HIV یا زخم در ناحیه تناسلی، نیز وجود دارند، ریسک ابتلا ایجاد می‌کنند. دولت ایالات متحده تنها برای جلوگیری از انتقال هپاتیت سی در افراد دارای چند شریک جنسی، استفاده از کاندوم را توصیه می‌کند.
راه های انتقال هپاتیت سی > خال‌کوبی و سوراخ‌کاری

خالکوبی با دو یا سه برابر خطر بیشتر هپاتیت سی همراه است. این می‌تواند به دلیل لوازم استریل نشده یا آلودگی رنگ‌های استفاده شده باشد. خالکوبی یا سوراخ‌کاری که پیش از اواسط دهه ۱۹۸۰ یا به صورت غیرحرفه‌ای انجام می‌شد نگران‌کننده است، چرا که ممکن است تکنیک‌های استریل کردن در این شرایط ضعیف باشد. ریسک در خالکوبی‌های بزرگ‌تر بیشتر می‌شود. تقریباً نیمی از زندانیان از لوازم خالکوبی غیراستریل مشترک استفاده می‌کنند. به ندرت در مراکز مجاز خالکوبی ابتلا مستقیم به HCV رخ می‌دهد.
راه های انتقال هپاتیت سی > تماس با خون

لوازم بهداشتی شخصی مانند تیغ‌ها، مسواک، و لوازم مانیکور و پدیکور می‌توانند با خون تماس پیدا کنند. به اشتراک گذاشتن آن‌ها افراد را در معرض خطر HCV قرار می‌دهد. افراد باید مراقب بریدگی‌ها، زخم‌ها، و دیگر خونریزی‌ها باشند. HCV از طریق تماس‌های معمول مانند بغل کردن، بوسیدن، یا غذا خوردن از ظروف یا وسایل آشپزی مشترک شیوع پیدا نمی‌کند.
راه های انتقال هپاتیت سی > انتقال از مادر به بچه

انتقال هپاتیت سی از مادر مبتلا به فرزند وی در کمتر از ۱۰٪ بارداری‌ها اتفاق می‌افتد. هیچ اقدامی وجود ندارد که بتواند این ریسک را تغییر دهد. انتقال می‌تواند در دوره بارداری یا زایمان اتفاق افتد. یک زایمان طولانی با خطر بیشتر انتقال در ارتباط است. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه تغذیه از شیر مادر HCV را انتقال می‌دهد وجود ندارد، گرچه مادر مبتلا باید از شیر دادن به نوزاد، در صورت شکاف و خون‌ریزی از نوک سینه یا در صورتی که بار ویروسی وی زیاد است، خودداری کند.
تشخیص

آزمایش‌های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی‌بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی. واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR)، می‌تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی‌بادی‌ها ممکن است برای شکل‌گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند.
هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می‌دهد. .
به این دلیل که بیماری‌های مزمن معمولاً تا ده‌ها سال علایمی نشان نمی‌دهند، پزشکان بالینی عموماً از طریق آزمایش‌های عملکرد کبد یا در حین آزمایش‌های روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می‌برند. آزمایش نمی‌تواند بین بیماری‌های مزمن و حاد تمایزی قایل شود.
تشخیص > آزمایش خون

آزمایش هپاتیت سی معمولاً با آزمایش‌های خون آغاز می‌شود تا با استفاده از روش ایمونواسی آنزیمی وجود پادتن‌ها در ویروس هپاتیت سی تشخیص داده شوند. اگر آزمایش مثبت باشد، برای تأیید صحت ایمونواسی و به منظور تعیین شدت بیماری آزمایش دومی انجام می‌شود. آزمایش recombinant immunoblot صحت ایمونواسی را تأیید کرده، و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز ویروس هپاتیت سی و اسید ریبونوکلیئیک (RNA) شدت بیماری را تعیین می‌کند. اگر اثری از اسید ریبونوکلیئیک (RNA) و جود نداشته باشد و آزمایش immunoblot مثبت باشد، این به این معنی است که شخص قبلاً به ویروس آلوده شده اما یا به وسیلهٔ معالجه یا خود به خود این ویروس از بین رفته‌است؛ اگر آزمایش immunoblot منفی باشد، به این معنی است که آزمایش ایمونواسی اشتباه بوده‌است. برای مثبت بودن آزمایش‌های ایمونواسی بین شش تا هشت هفته باید از زمان آلودگی به ویروس گذشته باشد.
آنزیم‌های کبدی در ابتدای آلودگی به ویروس متغیر می‌باشند؛ معمولاً پس از گذشت هفت هفته از آلودگی به ویروس، آنزیم‌های کبدی افزایش می‌یابند. آنزیم‌های کبدی ارتباط چندانی با شدت بیماری ندارند.
تشخیص > بافت برداری

بافت برداری‌های کبدی می‌توانند شدت آسیب کبدی را مشخص سازند، اما این فرایندها خطراتی نیز به همراه دارند. تغییرات معمولی که از طریق بافت برداری قابل تشخیص هستند تغییرات مربوط به لنفوسیت‌های درون بافت کبد، فولیکول‌های لنفاوی در ورید باب، و مجاری صفرا می‌باشند. چندین آزمایش خون را می‌توان انجام داد که شدت آسیب را تعیین کرده و نیاز به بافت برداری را کاهش می‌دهند.
تشخیص > آزمایش

تنها بین ۵ تا ۵۰٪ کسانی که در ایالات متحده و کانادا به این ویروس آلوده هستند از وضعیت خود اطلاع دارند. برای افرادی که در خطر زیادی هستند، مانند کسانی که خالکوبی بر بدن خود دارند آزمایش توصیه می‌شود. آزمایش همچنین به افرادی که آنزیم کبدی بالایی دارند توصیه می‌شود چرا که آنزیم کبدی بالا در اغلب اوقات تنها نشانه مزمن هپاتیت می‌باشد. آزمایش دائم در ایالات متحده توصیه نمی‌شود.
پیشگیری

تا سال ۲۰۱۱ هیچ واکسنی برای هپاتیت سی وجود نداشته. تولید واکسن‌ها در حال پیشرفت بوده و برخی از این پیشرفت‌ها نتایج امیدبخشی را از خود نشان داده‌اند. ترکیبی از راهکارهای پیشگیرانه، نظیر طرح تعویض سرنگ و درمان سوء مصرف مواد، خطر ابتلا به هپاتیت سی را در بین تزریق کنندگان مواد حدود ۷۵٪ کاهش می‌دهد. آزمایش اهداکنندگان خون در سطح ملی امری مهم تلقی می‌شود، چرا که این کار به معنی پیروی از احتیاطات عمومی در درون مراکز مراقبت‌های بهداشتی است. درکشورهایی که به اندازه کافی سرنگ پاکیزه وجود ندارد، مراقبین سلامت باید داروها را از راه دهان به بیماران بدهند و نه از راه تزریق.
درمان

ویروس هپاتیت سی در ۵۰ تا ۸۰٪ مبتلایان به این ویروس موجب به وجود آمدن عفونت مزمن می‌شود. حدود ۴۰ تا ۸۰٪ این عفونت‌ها با درمان از بین می‌روند. در موارد نادر، این عفونت می‌تواند بدون درمان از بین برود. افرادی که دچار هپاتیت سی مزمن هستند باید از مصرف الکل و داروهایی که موجب تولید سم در کبد می‌شوند خودداری کنند، این افراد همچنین باید برای هپاتیت آ و هپاتیت ب واکسینه شوند. افراد مبتلا به سیروز کبدی می‌بایست به منظور تشخیص سرطان کبد آزمایش‌های فراصوتی انجام دهند.
در حال حاضر آزمایش ویروس هپاتیت سی دو مرحله ای، گران و ناخوشایند است، به‌طور گسترده در دسترس نیست یا به‌طور کلی در سطح جهان صرفه اقتصادی ندارد اما سیستم جدید آزمایش آنتی‌ژن ویروس هپاتیت سی که توسط محققان دانشگاه ارواین آمریکا ابداع شده‌است، نسبت به آزمایش‌های فعلی مقرون به صرفه تر و از حساسیت و ویژگی بهبود یافته قابل توجهی برخوردار است.
در پژوهشی دیگر مطالعات محققان بیمارستان TWH تورنتو کانادا نشان می‌دهد که یک رژیم دارویی ساده ۱۲ هفته‌ای قادر به درمان عفونت هپاتیت C است. نتایج اولیه این آزمایش روی ۹۹ درصد بیماران موفقیت‌آمیز بوده‌است. این رژیم، ترکیب دو داروی sofosbuvir و velpatasvir است و روزی یک بار به بدن تزریق می‌شود.
درمان > داروها

افرادی که آلودگی آن‌ها به ویروس هپاتیت سی اثبات شده و دارای ناهنجاری‌های کبدی هستند می‌بایست به دنبال درمان خود باشند. درمان فعلی این بیماری ترکیبی است از پگ اینترفرون و داروی ضد ویروس ریباویرین که بسته به نوع ویروس هپاتیت سی ۲۴ تا ۴۸ هفته به طول می‌انجامد. آثار بهبودی در ۵۰ تا ۶۰٪ افراد درمان شده قابل مشاهده است. ترکیب بوسپروویر یا تلاپرویر با ریباویرین و پگ اینترفرون آلفا موجب بهبود واکنش به ژنوتیپ ۱ هپاتیت سی می‌شود. پیدایش عوارض جانبی با درمان این بیماری امری عادی است؛ نیمی از افرادی که درمان می‌شوند دچار علائم آنفلوآنزا مانند، و یک سوم آن‌ها دچار مشکلات احساسی می‌شوند. درمان در طول شش‌ماهه اول این بیماری مؤثر تر از زمانی است که هپاتیت سی مزمن می‌شود. اگر شخصی دچار عفونت جدیدی شود و با گذشت هشت تا دوازده هفته این عفونت از بین نرود، به وی توصیه می‌شود تا از پگ اینترفرون (pegylated interferon) به مدت ۲۴ هفته استفاده کند. برای افراد مبتلا به تالاسمی (نوعی اختلال خونی)، ریباویرین (ribavirin) مفید به نظر می‌رسد، اما این دارو نیاز به تزریق خون را افزایش می‌دهد. .
درمان > طب جایگزین

طرفداران این طب ادعا می‌کنند که بسیاری از درمان‌های جایگزین نظیر خار شیری، جینسنگ، و نقره کلوئیدی برای هپاتیت سی مفید می‌باشند. با این حال، هیچ‌کدام از این درمان‌های جایگزین بهبود درمانی هپاتیت سی را از خود نشان نداده‌اند، و هیچ مدرکی دال بر اینکه درمان‌های جایگزین تأثیری بر ویروس این بیماری داشته باشند وجود ندارد.
پیش‌بینی روند بیماری

بسته به نوع ژنوتیپ، واکنش‌ها نسبت به درمان می‌تواند متفاوت باشد. در افرادی که ژنوتیپ ۱ ویروس هپاتیت سی را دارند و طول دوره درمانی آن‌ها ۴۸ هفته است میزان واکنش طولانی مدت حدود ۴۰ تا ۵۰٪ می‌باشد. در ۷۰ تا ۸۰٪ افرادی که ژنوتیپ ۲ و ۳ ویروس هپاتیت سی را دارند و طول دوره درمانی آن‌ها ۲۴ هفته می‌باشد واکنش طولانی مدت روی می‌دهد. در افرادی که ژنوتیپ ۴ دارند و طول دوره درمانی آن‌ها ۴۸ هفته می‌باشد میزان واکنش طولانی مدت حدود ۶۵٪ می‌باشد. در حال حاضر نشانه‌های درمانی در بیماری ژنوتیپ ۶ کم می‌باشد، و این نشانه‌های درمانی برای دوره درمانی ۴۸ هفته‌ای بوده و دوز آن نیز به میزان دوز بیماری ژنوتیپ ۱ می‌باشد.