stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اوچ‌درق
جمعیت

در سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۳۷۶ نفر و ۷۵ خانوار بود.
اوکرکا

| اوکرکا | اوکرکا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: مرکزی
دهستان: پی‌رجه
جمعیت: ۱۴۴ نفر (سرشماری ۹۵)
اوکرکا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پی‌رجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
اکووس آتوموتیو

اکووس آتوموتیو (به انگلیسی: Equus Automotive) تأسیس ۲۰۰۸ در میشیگان نام یک کمپانی آمریکایی سازنده اتومبیلهای سوپر اسپرت است.
مهمترین محصول این شرکت خودروی اکووس بیس ۷۷۰ است که در سال ۲۰۱۴ در نمایشگاه اتومبیل دترویت از آن پرده برداری شد. این خودرو یادآور خودروهای عضلانی دهه شصت میلادی بوده و ۲۵۰٬۰۰۰ دلار قیمت داشته و ۶۴۰ اسب بخار دارد.
حیدرقلی برومند

| حیدرقلی برومند | حیدرقلی برومند |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
حیدرقلی برومند سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره های بیست و سوم  و بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده برخوار و میمه از استان اصفهان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
باشگاه والیبال فجر سپاه تهران

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فجر سپاه تهران
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۳۷۲
مالک:  سپاه پاسداران
لیگ: لیگ برتر والیبال ایران
باشگاه والیبال فجر سپاه تهران یک باشگاه والیبال ایرانی بود. این باشگاه دو دوره در لیگ برتر والیبال ایران در سال‌های ۱۳۷۳، ۱۳۷۴ به عنوان قهرمان دست یافت.
اوخناگین خورلسوخ

| اوخناگین خورلسوخ | اوخناگین خورلسوخ |
| --- | --- |
Ухнаагийн Хүрэлсүх: Ухнаагийн Хүрэлсүх
ششمین رئیس‌جمهور مغولستان: ششمین رئیس‌جمهور مغولستان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱: آغاز به کار  ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱
نخست‌وزیر: لاوسنمسرین اویون-اردین
پس از: خالتما بتولغا
سی‌ویکمین نخست‌وزیر مغولستان: سی‌ویکمین نخست‌وزیر مغولستان
دوره مسئولیت ۴ اکتبر ۲۰۱۷ – ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۴ اکتبر ۲۰۱۷ – ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱
رئیس‌جمهور: خالتما بتولغا
قائم‌مقام: اولزیساخانی انختوشین یانگوگین سودباتور
پس از: جرگلتوگین اردنبات
پیش از: لاوسنمسرین اویون-اردین
معاون نخست‌وزیر مغولستان: معاون نخست‌وزیر مغولستان
دوره مسئولیت ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۶ – ۴ اکتبر ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۶ – ۴ اکتبر ۲۰۱۷
نخست‌وزیر: جرگلتوگین اردنبات
پس از: سرنداشین اویونباتور
پیش از: اولزیساخانی انختوشین
دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴ – ۶ اوت ۲۰۱۵: دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴ – ۶ اوت ۲۰۱۵
نخست‌وزیر: چیمدین سیخانبیلگ
پس از: دندف تربیشداگ
پیش از: تسرنداشین اویونباتور
رئیس حزب خلق مغولستان: رئیس حزب خلق مغولستان
دوره مسئولیت ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷ – ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷ – ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱
پس از: میگوبین انخبول
پیش از: لاوسنمسرین اویون-اردین
عضو خورال کبیر مغولستان: عضو خورال کبیر مغولستان
دوره مسئولیت ۲۰۰۰ – ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۲۰۰۰ – ۲۰۰۴
حوزه انتخاباتی: استان خنتی
دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۸
حوزه انتخاباتی: استان خنتی
دوره مسئولیت ۲۰۱۴ – ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۰۱۴ – ۲۰۱۲
حوزه انتخاباتی: نمایندگی تناسبی
دوره مسئولیت ۲۰۲۰ – ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۲۰۲۰ – ۲۰۲۱
حوزه انتخاباتی: استان خنتی
وزیر شرایط اضطراری: وزیر شرایط اضطراری
دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۲۰۰۴ – ۲۰۰۶
رئیس‌جمهور: ناتساگین باگاباندی نامبارین انخبایار
نخست‌وزیر: تساخیاگین البگدورج
وزیر بازرسی حرفه‌ای: وزیر بازرسی حرفه‌ای
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۰۸
رئیس‌جمهور: نامبارین انخبایار
نخست‌وزیر: میگوبین انخبول سانجاگین بایار
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۴ ژوئن ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) اولان‌باتور، جمهوری خلق مغولستان
حزب سیاسی: حزب خلق مغولستان
همسر(ان): بولورستسگ خورلسوخ
فرزندان: ۲ دختر
محل تحصیل: دانشگاه دفاع ملی مغولستان دانشگاه ملی مغولستان
وبگاه: Official website
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  جمهوری خلق مغولستان
خدمت/شاخه:  ارتش خلق مغولستان
سال‌های خدمت: ۱۹۸۵–۱۹۹۰
درجه:  سرهنگ
اوخناگین خورلسوخ (به مغولی: Ухнаагийн Хүрэлсүх، Uhnágín Hürelszüh) (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۶۸) ششمین و رئیس‌جمهور فعلی مغولستان است که دورهٔ ریاست‌جمهوری خود را در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۱ مغولستان آغاز کرد. او از اکتبر ۲۰۱۷ تا ژانویه ۲۰۲۱ نخست‌وزیر بود و چهار بار در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۱۲ و ۲۰۲۰، نمایندهٔ پارلمان مغولستان بوده‌است.
خورلسوخ پیش از تصدی نخست‌وزیری مغولستان از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ به‌عنوان وزیر شرایط اضطراری، از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان وزیر بازرسی حرفه‌ای و بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ در دو دوره معاون نخست‌وزیر مغولستان بوده‌است. همچنین او از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ دبیرکل و رئیس حزب خلق مغولستان بوده‌است.
پیشینه

خورلسوخ در یک خانوادهٔ راننده در اولان‌باتور مغولستان متولد شد. پدر او اوخنا در استان خنتی به دنیا آمده‌است و باعث شد خورلسوخ زادگاه پدرش را به‌عنوان حوزهٔ انتخابیه خود انتخاب کند. در مصاحبه‌ای که خورلسوخ برای تی‌وی۲۵ انجام داد، اظهار داشت که پدرش در استان گاوی-آلتای با مادرش ملاقات کرد و او مشغول چاه‌سازی بود. سپس این زوج به اولان‌باتور پایتخت مغولستان جایی که خورلسوخ به دنیا آمده نقل مکان کردند. قبل از تولد او پدر و خواهر بزرگترش، یک تبر برنزی کوچک کنار یک چشمهٔ آب گرم پیدا کردند و بدین‌ترتیب خانواده نام نوزاد تازه متولد شده را خورلسوخ که در لغت به معنای «تبر برنزی» است گذاشتند. خورلسوخ یک برادر و خواهر بزرگتر، و دو برادر کوچکتر دارد که اکثر آن‌ها راننده هستند.
پیشینه > تحصیلات

خورلسوخ در سال ۱۹۸۵ موفق به تکمیل تحصیلات دبیرستانی شد و در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه دفاع با گرایش مطالعات سیاسی فارغ‌التحصیل شد. همچنین او در رشتهٔ مدیریت عمومی در انستیتوی مدیریت دولتی و مدیریت توسعه و حقوق در دانشگاه ملی مغولستان تحصیل نموده و فارغ‌التحصیل شده‌است.
پیشینه > پیشه نظامی

خورلسوخ از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به‌عنوان معاون سیاسی در واحد ۱۱۵۲ ارتش خلق مغولستان خدمت کرد. همچنین او دارای درجهٔ سرهنگی می‌باشد. او اولین افسر نظامی مغولستانی بود که در سال ۱۹۹۰ برای حفظ عضویت حزب خود زمانی که دولت به‌دنبال جداکردن عضویت حزب از دفاتر مختلف (عمومی) بود از سمت خود استعفا کرد.
زندگی سیاسی > آغاز ۱۹۸۹–۲۰۰۰

خورلسوخ در اوایل دههٔ ۹۰ به‌عنوان افسر سیاسی در کمیتهٔ مرکزی حزب انقلابی خلق مغولستان مشغول‌به‌کار شد. او یکی از جوان‌ترین افسران کمیتهٔ مرکزی بود. همچنین خورلسوخ در سال ۱۹۹۴ به‌عنوان مشاور در دبیرخانهٔ گروه پارلمانی حزب انقلابی خلق مغولستان منصوب و خدمت کرد. پس از کار در آنجا تا سال ۱۹۹۶، درجات بیشتری را طی کرد و مدیر کل مرکز توسعهٔ جوانان حزب شد. او فدراسیون جوانان سوسیالیست دموکراتیک مغولستان که اکنون اتحادیه جوانان سوسیال دموکراسی مغولستان است را در سال ۱۹۹۷ راه‌اندازی کرد و تا سال ۲۰۰۵ سرپرستی آن را بر عهده‌داشت. همچنین ریاست این حزب مسبب شد که او را رهبر حزب به‌اصطلاح «جناح جوانان» بنامند.
خورلسوخ در دههٔ ۱۹۹۰ با ساماندهی تظاهرات و اعتصابات غذا در مخالفت با موقعیت‌های سیاسی جاری در آن زمان توجه مردم را نسبت به خود جلب کرد.
زندگی سیاسی > ترقی ۲۰۰۰–۲۰۱۶

در سال ۲۰۰۰، خورلسوخ برای عضویت در پارلمان نامزد شد و دو دورهٔ متوالی در خورال کبیر مغولستان پیروز و خدمت کرد. خورلسوخ در حالی که دومین دوره خود را به‌عنوان نماینده مجلس سپری می‌کرد، در سال‌های ۲۰۰۴–۲۰۰۶ به عنوان وزیر شرایط اضطراری و در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۸ وزیر بازرسی حرفه‌ای شد. او در سال ۲۰۰۷، انجمن چپ‌گرای مغولستان را که یک سازمان غیردولتی بود و از حزب خلق مغولستان حمایت می‌کرد را تأسیس کرد.
خورلسوخ در حزب خود نیز موفق بود و به مدت هشت سال، از سال ۲۰۰۰ به عضویت هیئت حاکمه حزب انقلابی خلق مغولستان انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۰۸ به اتفاق آرا به عنوان دبیرکل حزب انتخاب شد. خورلسوخ تا سال ۲۰۱۲ به‌عنوان دبیرکل خدمت کرد و پس از استعفای خود از این سمت کنار رفت.
خورلسوخ در سال ۲۰۱۲ برای سومین بار به‌عنوان نماینده مجلس انتخاب شد. او در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان معاون نخست‌وزیر مغولستان منصوب شد و به مدت چهار سال در این سمت خدمت کرد تا اینکه در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان نخست‌وزیر مغولستان انتخاب گردید. او در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان مدافع کاهش خطر فاجعه سازمان ملل متحد انتخاب شد.
زندگی سیاسی > نخست‌وزیری ۲۰۱۷–۲۰۲۱

پارلمان مغولستان در اکتبر ۲۰۱۷ نامزدی خورلسوخ را به‌عنوان سی‌امین نخست‌وزیر مغولستان تأیید کرد. خورلسوخ جانشین جرگلتوگین اردنبات شد که در سپتامبر ۲۰۱۷ به‌دلیل اتهامات فساد و بی‌کفایتی از سمت خود کنار رفت. همچنین او در جلسهٔ تأیید صلاحیت خود چنین گفت:
«کابینهٔ من دوباره عدالت را نشان خواهد داد.»
یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های خورلسوخ، کارخانه پالایش نفت در استان دارناگاوی مغولستان است. این پالایشگاه نفت که با حمایت هند تأسیس شده‌است، قادر به فرآوری ۱٫۵ میلیون تن نفت خام در سال یا ۳۰٬۰۰۰ بشکه در روز خواهد بود که برای تأمین نیازهای داخلی کافی است.
او کمک‌های قابل توجهی به روابط خارجی مغولستان کرده‌است. خورلسوخ در آوریل ۲۰۱۸، طی یک سفر رسمی به چین، ۱۱ توافق‌نامه دوجانبه به ارزش ۴۵۰ میلیون دلار از جمله یک پیمان همکاری اقتصادی و تکنولوژی به ارزش ۳۱۵ میلیون دلار امضا کرد.
سفر نخست‌وزیر مغولستان به ایالات متحده آمریکا در سپتامبر ۲۰۱۸ سطوح همکاری بین دو کشور را به گسترش مشارکت فراگیر ارتقا داد و یک سال بعد راه را برای تبدیل‌شدن مغولستان و ایالات متحده به شرکای استراتژیک هموار کرد. خورلسوخ در طول این سفر تاریخی با مایک پمپئو وزیر امور خارجه دیدار کرد تا قرارداد ۳۵۰ میلیون دلاری شرکت چالش هزاره آب مغولستان را امضا کند.
او همچنین به‌عنوان میانجی بین ژاپن و کره شمالی خدمت کرده‌است. خورلسوخ در دسامبر ۲۰۱۸ یک سفر رسمی به ژاپن داشت و با نخست‌وزیر شینزو آبه دیدار کرد تا همکاری دوجانبه نزدیک را به‌عنوان بخشی از نشست سران ژاپن و مغولستان تکرار کند. پس از نشست سران، امضای تفاهم‌نامه همکاری بین وزارت محیط زیست ژاپن و وزارت محیط زیست و گردشگری مغولستان در زمینه همکاری‌های زیست‌محیطی با حضور سران دو کشور و بیانیه مشترک ژاپن و مغولستان صورت گرفت. و بیانیه «برنامه اقدام میان مدت ژاپن و مغولستان برای یک مشارکت استراتژیک» نیز صادر شد. دو طرف همچنین دربارهٔ فرودگاه بین‌المللی اولان‌باتور جدید گفتگو کردند.
همچنین خورلسوخ به روابط دوجانبه با کره جنوبی کمک کرده و کره جنوبی را به‌عنوان یکی از اولین سفرهای رسمی خود به خارج از کشور انتخاب کرده بود. در ژانویه ۲۰۱۸، خورلسوخ سه روز را در کره جنوبی به همراه ۷ وزیر کابینه گذراند و با مون جه-این این رئیس‌جمهور کره جنوبی و لی ناک-یون نخست‌وزیر کره جنوبی دیدار کرد.
خورلسوخ به نمایندگی از دولت مغولستان در هفتاد و سومین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در بحث عمومی برای طرح موضوعاتی مانند نابرابری، حقوق بشر و تغییرات آب و هوایی صحبت کرد.
کمی بیش از یک سال پس از انتصاب خورلسوخ به سمت نخست‌وزیری، در بحبوحه رسوایی فسادی که سیاستمداران بلندپایه را درگیر کرده بود، خورلسوخ از یک رأی عدم اعتماد جان سالم به در برد. همچنین خورلسوخ در یک جلسه شورا خواستار کناره‌گیری چندین مقام عالی‌رتبه به دلایل مختلف از جمله بی‌کفایتی شد که در نتیجه رأی به برکناری او از قدرت انجامید.
خورلسوخ حزب خلق مغولستان را در انتخابات پارلمانی در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۰ قاطعانه به سمت پیروزی رهبری کرد. او در مبارزات انتخاباتی خود خاطرنشان کرد که مغولستان از روسیه به کشوری مستقل از انرژی تبدیل خواهد شد. او و حزبش به خاطر کاهش موفقیت‌آمیز آلودگی هوا در پایتخت کشور، حمایت از اصلاحات قانون اساسی و ایمن نگهداشتن کشور از همه‌گیری کووید-۱۹ مورد تحسین هستند. او در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۱ از سمت خود استعفا داد و دلیل آن اعتراضات خیابانی به نقص خدمات بهداشت عمومی بود. همچنین او به‌عنوان نماینده پارلمان، به نمایندگی از استان خنتی در خورال کبیر مغولستان ادامه داد.
وظایف حزبی

خورلسوخ فعالیت سیاسی خود را به‌عنوان یک افسر سیاسی در کمیته مرکزی حزب انقلابی خلق مغولستان در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد. او بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ به‌عنوان مشاور دبیرخانه فراکسیون حزب انقلابی خلق مغولستان در پارلمان مغولستان کار کرد. او یکی از چهره‌های پیشرو در داخل حزب بود که اصلاحات نهادی سازمان جوانان حزب انقلابی خلق مغولستان را آغاز کرد و به اجرا گذاشت. او فدراسیون جوانان سوسیالیست دموکراتیک مغولستان را توسط حزب انقلابی خلق مغولستان تأسیس کرد و دو بار بین سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ و در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۵ به‌عنوان رئیس خدمت کرد. در سال ۲۰۰۰، او به عضویت هیئت‌مدیره حزب انقلابی خلق مغولستان که نهاد اصلی تصمیم‌گیری حزب بود، انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۸، خورلسوخ به‌عنوان دبیرکل حزب انقلابی خلق مغولستان انتخاب شد. همچنین در سال ۲۰۱۰، خورلسوخ تحت رهبری سوخباتورین باتبولد، رئیس حزب انقلابی خلق مغولستان و با تشریک مساعی همکاران هم‌فکر حزبی، از روند بازگرداندن نام اصلی حزب، «حزب خلق مغولستان» دفاع کرد که در سال ۱۹۲۴ به توصیه کمینترن به «حزب انقلابی خلق مغولستان» تغییر یافت تا همبستگی با احزاب سوسیالیست آن زمان را نشان دهد.
وظایف حزبی > مبارزات انتخاباتی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۱

در ۲ مه، حزب خلق مغولستان خورلسوخ را به‌عنوان نامزد خود برای انتخابات ریاست‌جمهوری در ۹ ژوئن معرفی کرد. در ۲۴ مه، خورلسوخ مبارزات رسمی خود را از استان خنتی آغاز کرد. گفتنی است پیش از انتخابات، خورلسوخ به‌عنوان محبوب‌ترین سیاستمدار در این کشور انتخاب شده بود.
ریاست‌جمهوری ۲۰۲۱ تا کنون > انتصاب

او در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ در ساعت ۱۱:۴۰ صبح پس از ادای احترام به مجسمهٔ چنگیز خان در تالار بزرگ کاخ دولت به ریاست‌جمهوری مغولستان منصوب شد.
ریاست‌جمهوری ۲۰۲۱ تا کنون > اقدامات عمومی

او در ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ در اولین پرواز طی مراسم افتتاحیهٔ فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان شرکت کرد.
ریاست‌جمهوری ۲۰۲۱ تا کنون > گماردگان ریاست‌جمهوری

در ۲۵ ژوئن، خورلسوخ فرمانی مبنی بر انتصاب یا سودباتور به‌عنوان رئیس دفتر رئیس‌جمهور و جادامبین انخبایار به‌عنوان دبیر شورای امنیت ملی صادر کرد.
زندگی شخصی

خورلسوخ متأهل و دارای دو دختر است. همسر او معلم مهد کودک و دختر بزرگش مدرس حقوق بشر در دانشگاه می‌باشد. او نواختن گیتار را دوست می‌دارد. همچنین او از طرفداران مشتاق موتور سیکلت است و به همین‌منظور باشگاه هواداران هارلی دیویدسن را در مغولستان تأسیس کرد.
دیدار خورلسوخ و مایک پمپئو در ۲۰۱۸
انتخابات مجلس مؤسسان ونزوئلا (۲۰۱۷)

انتخابات مجلس مؤسسان قانون اساسی ونزوئلا در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۷ در ونزوئلا برگزار شد. بر خلاف شورای قانون اساسی ۱۹۹۹، که بدنبال یک رفراندم تشکیل شد، انتخابات ۲۰۱۷ به فرمان ریاست جمهوری پرزیدنت نیکلاس مادورو تشکیل گردید. حزب مخالف دولت این انتخابات را تحریم کرده‌است. بر اساس مواد 347 و 348 قانون اساسی ونزوئلا رئیس‌جمهوری می‌تواند انتخابات مجمع موسسان قانون اساسی را اعلام نماید. جامعه بین‌المللی نیز از جمله چند کشور آمریکایی و اروپایی به همراه نهادهای چند ملیتی از قبیل مرکوسور و سازمان کشورهای آمریکایی، این انتخابات را محکوم کرده و آن را باعث تشدید تنش‌ها دانستند. همچنین در اولین واکنش به رای‌گیری روز ۳۰ ژوئیه، دولت ایالات متحده آمریکا روز دوشنبه ۳۱ ژوئیه نیکلاس مادورو رئیس جمهور ونزوئلا را مورد تحریم قرار داد، این شدیدترین اقدام دولت ترامپ تاکنون در واکنش به این انتخابات است که واشینگتن آن را یک انتخابات قلابی خوانده‌است.
طی چهار ماه اعتراضات بی‌وقفه و درگیری‌های خشونت‌آمیز در ونزوئلا که از ماه آوریل ۲۰۱۷ آغاز گردید بیش از ۱۲۰ تن کشته و هزاران نفر زخمی شدند. انتخابات روز یکشنبه نیز با تظاهرات گسترده و خشونت‌هایی همراه بود که حداقل ۱۰ کشته به جا گذاشت.
کمیسیون انتخابات ونزوئلا میزان مشارکت در انتخابات را ۴۱٫۵ درصد اعلام کرد در همین حال مخالفان میزان مشارکت را ۱۲ درصد اعلام کرده‌اند. قرار است مجلس مؤسسان جدید ضمن هدایت کشور برای دوره‌ای نامعلوم، همچنین جایگزین مجلس ملی کنونی شود که از سال ۲۰۱۶ در کنترل مخالفان است. دلیل این امر قانون اساسی ونزوئلا است. در تحریر قانون اساسی ونزوئلا این نکته در نظر گرفته شده‌است که نهادهای انتخابی از سوی مردم، فقط از سوی خود مردم قابل تغییر هستند. در ماده 347 قانون اساسی آمده است که مردم ونزوئلا قدرت اصلی تدوین قانون اساسی کشور هستند. و این قدرت را از طریق انتخاب مجلس مؤسسان ملی اعلام می‌کنند. مجلس موسسان ملی هم می‌تواند با مصوباتی می‌تواند نسبت به اصلاح حکومت، ایجاد سیستم قضایی نوین و تنظیم پیش‌نویس جدید قانون اساسی اقدام نماید. با افزایش بحران‌ها، ونزوئلا به عنوان مهم‌ترین صادرکنندهٔ نفت در آمریکای جنوبی عملاً دچار فروپاشی اقتصادی و اجتماعی شده‌است. بر اساس نظرسنجی‌ها ۸۰ درصد مردم ونزوئلا با نحوهٔ ادارهٔ توسط نیکولاس مادورا در کشورشان مخالفند. خولیو بورخس، رئیس مجلس ونزوئلا، که در کنترل مخالفان است، گفت مجلس تشکیل شده توسط حکومت مادورو را به رسمیت نمی‌شناسد. آمریکا نیز گفت مجلس مؤسسان ونزوئلا را قانونی نمی‌داند و «نیکلاس مادورو» را تحریم کرد.
پس از برگزاری رای‌گیری ۳۰ ژوئیه موج سرکوب دولت مادرو آغاز شد و در اول اوت ۲۰۱۷ دو رهبر مخالفان به نام‌های لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما دستگیر شدند. این دستگیری‌ها توسط دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل محکوم شد.
مجلس مؤسسان قانون اساسی

یکی از اهداف ایجاد مجلس مؤسسان قانون اساسی در ونزوئلا، بازنویسی قانون اساسی این کشور است. این در حالی است که در سال ۱۹۹۹ و در دوران زمامداری هوگو چاوز، رئیس جمهوری سابق ونزوئلا قانون اساسی این کشور بازنگری شد. نیکولاس مادورو در آن زمان وزیر امور خارجه بود و پس از مرگ چاوز در سال ۲۰۱۳ به ریاست جمهوری رسید.بر اساس فصل سوم قانون اساسی ونزوئلا در صورت بروز مشکل در کار دولت و با توجه به این ملت مظهر قدرت در این کشور است، مجلس موسسان برای اصلاح ساختار دولت، یا ساختار قضایی یا تدوین قانون اساسی جدید تشکیل می‌گردد
حدود دو سوم اعضای مجلس مؤسسان قانون اساسی توسط شهروندان محلی انتخاب خواهند شد در حالیکه گروه‌های اجتماعی طرفدار مادورو شامل اتحادیه‌های کارگری، شوراهای همگانی و دهقانان، یک سوم مابقی را انتخاب خواهند کرد.
بدنبال تحریم انتخابات توسط اپوزیسیون، تمامی کاندیداهای شورای قانون اساسی توسط دولت مادورو انتخاب شده و مورد حمایت قرار گرفته‌اند. انتخابات آتی منطقه‌ای و ریاست جمهوری نیز، ممکن است به تأخیر افتاده و در زمانبندی تعیین شده به موجب قانون جدید برگزار نشود زیرا هیچ خط زمانی برای بازنویسی آن داده نشده‌است.
به گفته مخالفان دولت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، قصد دارد با استفاده از تشکیل مجلس مؤسسان قانون اساسی، در مقابل مجلس ملی این کشور که اکثریت آن در دست مخالفان رئیس‌جمهوری است، قدرت را قبضه کند. مجلس مؤسسان قانون اساسی ۵۴۵ عضو دارد و رقیب مجلس ملی خواهد شد.
تظاهرات ضد دولتی

از آوریل ۲۰۱۷ ونزوئلا صحنه اعتراضات و تظاهرات بی‌وقفه علیه دولت مادورو است. این اعتراضات در روزهای پیش از انتخابات و در روز اجرای آن نیز ادامه داشت.
روز یکشنبه ۳۰ ژوئیه هم‌زمان با شروع رای‌گیری، در سراسر کشور معترضان به خیابان‌ها ریختند و درگیری‌هایی میان پلیس و تظاهرکنندگان رخ داد و در طول روز ادامه داشت. این درگیری‌ها با خشونت و کشته شدن چند نفر همراه بود و در میان کشته شدگان یک رهبر جوان مخالفان دولت مادورو، یک نامزد هوادار دولت و یک سرباز وجود دارند.
کشته و مجروح

از شروع دور جدید اعتراضات در ماه آوریل ۲۰۱۷ طی چهار ماه اعتراضات بی‌وقفه و خشونت‌آمیز در ونزوئلا تا پایان ژوئیه ۲۰۱۷، بیش از ۱۲۰ تن کشته و هزاران نفر زخمی شده‌اند. همچنین صدها نفر نیز توسط نیروهای امنیتی دستگیرشده‌اند.
درگیری‌های روز انتخابات ۳۰ ژوئیه و شب پیش از آن نیز حداقل ۱۰ کشته و تعدادی مجروح برجای گذاشته‌است. یکی از کشته شدگان ریکاردو کامپوس، فعال سیاسی مخالف دولت در حزب اقدام دموکراتیک است که در جریان تظاهرات کشته شد. همچنین ژوزه فلیکس پیندا، وکیل ۳۹ ساله نامزد هوادار دولت نیز جزو کشته شدگان است. به گفته یک مقام دولتی وی شب گذشته و پیش از آغاز رای‌گیری در خانه خود به قتل رسیده‌است. گفته می‌شود حداقل سه نفر نیز در ایالت غربی تاچیرا کشته شدند که دو نفر نوجوان و یک سرباز گارد ملی بوده‌اند.
تحریم انتخابات

اپوزیسیون این انتخابات را تحریم کرده بود و در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۷ یک رفراندوم برای رد این انتخابات برگزار کرده بود که بسیاری از مردم ونزوئلا در این همه‌پرسی شرکت کردند. اکثریت ونزوئلایی‌ها مجلس مؤسسان قانون اساسی پیشنهادی مادورو را غیردمکراتیک قلمداد می‌کنند.
لوئیزا اورتگا، دادستان کل ونزوئلا، از منتقدان دولت مادورو این رای‌گیری را بیان «آرزوهای دیکتاتور مابانه» توصیف کرد.
نتیجه انتخابات

روز ۳۱ ژوئیه کمیسیون انتخابات ونزوئلا میزان مشارکت در انتخابات روز گذشته را ۴۱٫۵ درصد یعنی حدود هشت میلیون نفر از جمعیت سی میلیونی این کشور اعلام کرد و این در حالیست که مخالفان میزان مشارکت را ۱۲ درصد اعلام کرده‌اند. خولیو بورخس، رئیس مجلس ونزوئلا، که در کنترل مخالفان است، گفت مجلس تشکیل شده توسط حکومت مادورو را به رسمیت نمی‌شناسد و مجلس ملی به فعالیت‌های خود ادامه می‌دهد.
در ۲ اوت ۲۰۱۷ شرکت اسمارت متیک متخصص رأی‌گیری الکترونیکی که مسئول سازوکار انتخاباتی ونزوئلا است در یک کنفرانس مطبوعاتی در لندن اعلام کرد که آمار مربوط به‌شمار شرکت کنندگان در انتخابات مجلس مؤسسان ونزوئلا دستکاری شده‌است. این شرکت تأکید کرد که کوچکترین شکی در این رابطه ندارد و تفاوت ارقام واقعی انتخابات و آمار دولت ونزوئلا را دست کم یک میلیون رأی عنوان کرد.
تحریم‌های آمریکا > تحریم مقامات ارشد

دولت پرزیدنت دونالد ترامپ برگزاری انتخابات ۳۰ ژوئیه را محکوم کرد؛ و این کشور در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۷ شماری از مقامات ارشد ونزوئلا را تحریم کرد و احتمال می‌رود که این تحریم‌ها رو به گسترش باشد. این تحریم‌ها سیزده تن از مقامات ارشد دولتی این کشور را شامل می‌شود که از فرماندهان ارتش و پلیس، رئیس شورای انتخابات و مسئول برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان و یکی از معاونان شرکت نفتی دولتی هستند.
تحریم‌های آمریکا > تحریم مادورو

بدنبال برگزاری رای‌گیری برای انتخاب مجلس مؤسسان در ونزوئلا، دولت آمریکا مادورو رئیس‌جمهور این کشور را یک دیکتاتور خواند و روز ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷ وزارت خزانه داری آمریکا بخش‌هایی از دارایی‌های مادورو رئیس‌جمهور ونزوئلا را مسدود کرد. استیون منوچین، وزیر خرانه داری آمریکا، از رای‌گیری ۳۰ ژوئیه برای تغییر قانون اساسی به عنوان «انتخابات نامشروع» نام برد و گفت: «مادورو یک دیکتاتور است که خواسته شهروندان کشورش را نادیده گرفته‌است.» وی گفت: «وضع این تحریم‌ها علیه نیکلاس مادورو به قصد روشن کردن موضع آمریکا در قبال سیاست‌های رژیم و همچنین اعلام حمایت آمریکا از مردم ونزوئلا که خواهان بازگشت کشور خود به یک دمکراسی کامل و شکوفا می‌باشند صورت گرفته‌است.» منوچین، مادورو را چهارمین رهبر خارجی دانست که در لیست سیاه قرار می‌گیرد. ژنرال هربرت مک مستر، مشاور امنیت ملی آمریکا نیز گفت که: «نیکلاس مادورو به باشگاهی ویژه ملحق می‌شود که شامل بشار اسد رئیس جمهور سوریه، کیم جونگ اون رهبر کره شمالی، و رابرت موگابه رئیس جمهور زیمبابوه است.» وی دربارهٔ انتخابات روز یکشنبه گفت این انتخابات ضربه‌ای کاری به دموکراسی در منطقه بود. نیکلاس مادورو نه تنها یک رهبر بد، بلکه اکنون یک دیکتاتور نیز است.
تحریم‌های آمریکا > تحریم ۸ مقام رسمی

آمریکا روز چهارشنبه ۹ اوت ۲۰۱۷ تحریم‌هایی را علیه هشت مقام رسمی ونزوئلا در رابطه با نقش آن‌ها در ایجاد نهاد قانونگذاری جدید وفادار به نیکولاس مادورو اعمال کرد. این تحریم‌ها سیاست‌مداران و شخصیت‌های امنیتی را مورد هدف قرار داده ولی از اقدام علیه صنعت حیاتی نفت ونزوئلا خودداری نموده‌است. در میان مقاماتی که توسط ایالات متحده مورد تحریم قرار گرفته‌اند آدان چاوز برادر هوگو چاوز رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا قرار دارد.
واکنش‌ها > مخالف

جامعه بین‌المللی، از جمله چند کشور آمریکایی و اروپایی به همراه نهادهای چند ملیتی از قبیل مرکوسور و سازمان کشورهای آمریکایی، این انتخابات را محکوم کرده و گفتند که این انتخابات فقط باعث تشدید تنش‌ها می‌شود.
واکنش‌ها > مخالف > آمریکا

در آستانه انتخابات و تظاهرات روز جمعه ۲۸ ژوئیه، آمریکا به خانواده دیپلمات‌هایش در ونزوئلا دستور ترک این کشور را داد.
نیکی هیلی نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد از این انتخابات به نام «انتخابات ساختگی» مادورو نام برد که کشور ونزوئلا را یک گام دیگر به سمت دیکتاتوری پیش می‌برد.
ترامپ در واکنش به بازداشت رهبران اپوزیسیون ونزوئلا آن را محکوم کرد. سه شنبه شب اول اوت ۲۰۱۷ کاخ سفید بیانیه پرزیدنت دونالد ترامپ را منتشر کرد که وی در آن تأکید کرد «مادورو» شخصاً مسئول حفظ جان و سلامتی لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما است.
واکنش‌ها > مخالف > بین‌المللی

بنا به گزارش رسانه‌ها در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ کشورهای آمریکا و اتحادیه اروپا، کلمبیا، فرانسه و اسپانیا از دولت ونزوئلا خواستند رای‌گیری ۳۰ ژوئیه برای تشکیل مجلس مؤسسان را لغو کند. مادورو این درخواست را رد کرد.
در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۷، فرانسه هم‌زمان با ابراز نگرانی از سرکوب مخالفان سیاسی در ونزوئلا در آستانه انتخابات، پروازهای پاریس – کاراکاس را لغو کرد. ایر فرانس، اعلام کرد که این تعلیق دست‌کم روزهای سی‌ام ژوئیه تا اول اوت را شامل می‌شود.
پیش از این شرکت هواپیمایی آمریکا و شرکت آویانکا، متعلق به کلمبیا نیز پروازهای خود به سمت کاراکاس را لغو کرده بودند.
اتحادیه اروپا در مورد این انتخابات مجلس گفت که «شک دارد بتواند نتایج را بپذیرد.»
آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل دستگیری دو رهبر مخالفان دولت ونزوئلا، لئوپولدو لوپز» از رهبران اپوزیسیون و «آنتونیو لدزما» شهردار کاراکاس از جناح مخالف دولت، را به باد انتقاد گرفت. گوترش از دولت ونزوئلا خواست مخالفان بازداشت شده را بدون هیچ پیش شرطی آزاد کرده و کشور را به مسیر دموکراتیک بازگرداند.
اتحادیهٔ اروپا، آمریکا و چند کشور آمریکای جنوبی اعلام کرده‌اند که مجلس مؤسسان جدید را به رسمیت نمی‌شناسند.
واکنش‌ها > موافق

روسیه، کوبا، نیکاراگوئه و بولیوی از مادورو حمایت کردند.
پیامدهای انتخابات (اوت) > موج دستگیری‌ها

موج سرکوب پس از انتخابات ونزوئلا آغاز شد و «لئوپولدو لوپِز»، بنیان‌گذار حزب «ارادهٔ مردم» و «آنتونیو لِدِزما»، شهردار کاراکاس، دو رهبر مخالفان در اول اوت ۲۰۱۷ دستگیر و به نقطه نامعلومی برده شدند. در بیانیه دیوان عالی ونزوئلا آمده‌است که «لئوپولدو لوپز و آنتونیو لِدزما با صدور پیام‌هایی در شبکه‌های اجتماعی از محل سکونت خود در انتقاد از دولت، قوانین بازداشت خانگی را نقض کرده‌اند.» هر دو در منزل خود در حبس خانگی بسر می‌بردند، همسر «لئوپولدو لوپز» و دختر «آنتونیولِدِزما» با تلفن همراه خود ویدیوهای دستگیری این دو تن را ضبط کرده و بر روی شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند.
دولت ونزوئلا روز شنبه ۵ اوت لئو پولدو لوپز را از زندان آزاد کرد اما او را در حصر خانگی قرار داد.