جامائیکا
جغرافیا > گیاهان و جانوران

آب و هوای جامائیکا گرمسیری است و از اکوسیستم‌های متنوع با انبوهی از گیاهان و جانوران پشتیبانی می‌کند. پوشش گیاهی آن در طول قرن‌ها به‌طور قابل توجهی تغییر کرده است. هنگامی که اسپانیایی‌ها در سال ۱۴۹۴ وارد شدند، به جز پاکسازی‌های کوچک کشاورزی، این کشور کاملاً جنگلی بود. ساکنان اروپایی درختان بزرگ الوار را برای ساخت و ساز و تجهیزات کشتی قطع کردند و دشتها، ساواناها و دامنه‌های کوه را برای کشاورزی شدید پاکسازی کردند. بسیاری از گیاهان جدید از جمله نیشکر، موز و مرکبات معرفی شدند.
جامائیکا محل زندگی حدود ۳۰۰۰ گونه از گیاهان گل‌دار (که بیش از ۱۰۰۰ مورد از آن‌ها بوم‌زاد و ۲۰۰ مورد ارکیده هستند)، هزاران گونه از گیاهان غیر گلدار و حدود ۲۰ باغ گیاه‌شناسی است که برخی از آنها چند صد سال قدمت دارند. مناطقی با بارندگی شدید همچنین دارای رویشگاه‌هایی از بامبو، سرخس، آبنوس، ماهون و چوب گل رز می‌باشند. کاکتوس و گیاهان مشابه مناطق خشک در امتداد منطقه ساحلی جنوب و جنوب غربی یافت می‌شوند. بخش‌هایی از غرب و جنوب غربی از مراتع بزرگ با غرفه‌های پراکنده‌ای از درختان تشکیل شده است. جامائیکا زیستگاه سه بوم‌ناحیه خشکی می‌باشد: جنگل‌های مرطوب جامائیکا، جنگل‌های خشک جامائیکا و حراهای آنتیل بزرگ. این کشور در سال ۲۰۱۹ نمایه یکپارچگی چشم‌انداز جنگلی با میانگین امتیاز ۵٫۰۱/۱۰ داشت که از میان ۱۷۲ کشور جهان در رتبه ۱۱۰ قرار می‌گیرد.
جانوران جامائیکا که از همان نوع کارائیبی هستند، شامل با گونه‌های بومی متعدد می‌شوند. مانند دیگر جزایر اقیانوسی، پستانداران خشکی بیشتر شامل چندین گونه از خفاش‌ها می‌شوند که حداقل سه گونه بومی آن فقط در منطقه سرزمین کاکپیت یافت می‌شود، گونه ای که در معرض خطر است. دیگر گونه‌های خفاش شامل  انجیرخوار و خفاش‌های دم‌پشمی هستند. تنها پستاندار غیر خفاش بومی که در جامائیکا وجود دارد هوتیای جامائیکایی است که در محل به عنوان خرگوش شناخته می‌شود. پستانداران معرفی شده‌ای مانند گراز و خدنگ کوچک آسیایی هم فراوان هستند. جامائیکا همچنین خانه حدود ۵۰ گونه از خزندگان است،</ref> که بزرگ‌ترین آنها تمساح آمریکایی است؛ با این حال، این گونه تنها در رودخانه سیاه و چند منطقه معدود دیگر وجود دارد. مارمولک‌هایی مانند آنولان‌ها، ایگواناها و مارهایی مانند قمچه‌مار جامائیکایی و مار بوآی جامائیکایی (بزرگ‌ترین مار این جزیره) در مناطقی مانند کاکپیت کانتری فراوان هستند. هیچ‌یک از هشت گونه بومی مار جامائیکا سمی نیستند.
جامائیکا زیستگاه حدود ۲۸۹ گونه پرنده است که ۲۷ گونه از آنها بومی هستند، از جمله آمازون چابک و سیاه‌مرغ جامائیکا که هر دو فقط در س رزمین کاکپیت یافت می‌شوند. این کشور همچنین مأمن ۴ گونه مرغ‌های مگس است (سه گونه از آنها در هیچ جای دیگری در جهان یافت نمی‌شوند): نواردم شکم‌سیاه، سینه‌زغالی جامائیکایی، مگس‌مرغ شاه‌پسند و نواردم نوک‌سرخ. نواردم نوک‌سرخ که به نام محلی «پرنده دکتر» شناخته می‌شود، نماد ملی جامائیکا است.
گونه‌های قابل توجه دیگر شامل تودی جامائیکا و فلامینگوی بزرگ هستند.
یک گونه لاک‌پشت آب شیرین بومی جامائیکا است، لاک‌پشت لغزنده جامائیکایی. این لاک‌پشت فقط در جامائیکا و در چند جزیره در باهاما یافت می‌شود. علاوه بر این، انواع قورباغه در این جزیره رایج هستند، به خصوص قورباغه درختی.
آب‌های جامائیکا دارای منابع قابل توجهی از ماهیان آب شیرین و شور هستند.
مهم‌ترین گونه‌های ماهیان آب شور عبارتند از شاه‌ماهی خال‌خالی، ماهی مرکب، ماهی خال‌خالی، ماهی سفید، ماهی خوشمزه و ماهی تن. ماهی‌هایی که گاه به گاه وارد آب‌های شیرین و مصب‌ها می‌شوند شامل سوف‌های شیشه‌ای، هامور غول‌پیکر اقیانوس اطلس، سرخوماهی حرا و ماهی کفال هستند. ماهی‌هایی که بیشتر عمر خود را در آب‌های شیرین جامائیکا می‌گذرانند شامل بسیاری از گونه‌های ماهیان زنده‌زا، ماهی کپور، گاوماهی آب شیرین، ماهی مولیت کوهی و مارماهی آمریکایی هستند. تیلاپیا از آفریقا برای آبزی‌پروری معرفی شده و بسیار رایج است. همچنین دلفین‌ها، طوطی‌ماهیان و گاو دریایی هند غربی در معرض خطر انقراض در آب‌های اطراف جامائیکا دیده می‌شوند.