stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فورگ (درمیان)
جاذبه‌های گردشگری

قلعهٔ فورگ
فورگ رو بیشتر به خاطر قلعه ی فورگ که یکی از زیباترین قلعه های ایرانی است می شناسند. قلعه فورگ بعد از قلعه الموت مهمترین مقر حضور فدائیان اسماعیلیه بوده است. ساخت این قلعه در زمان میرزا بقاخان حاکم منطقه ای که از سوی نادر شاه به این سمت گمارده شده بود آغاز شد. بعد از وی پسرش میرزا رفیع خان ساختن قله را تمام کرد. سنگ، آجر، خشت ،گچ، آهک و ساروج از مصالح به کار رفته در ساخت این بنا است.
دژ فورگ یکی از دست‌نخورده‌ترین دژهای ایران است. آن را در نیمه دوم سده دوازدهم قمری ساخته‌اند. در سالیانی که نادرشاه افشار بر ایران فرمان می‌راند. این دژ بر روی صخره‌ای طبیعی برپا شده است و هیچ پی یا بنیادی ندارد. ویژگی جغرافیایی آنجا، ساختن دژی بلند و گسترده را بدون پی ریختن شدنی می‌ساخته است. اندکی بیش از ۹ هزار مترمربع نیز گستردگی آن است و از ۳ بخش مرکزی که به آن کهن‌دژ می‌گفتند، شارسان که جای زندگی دژنشینان بود و رَبض یا باروی دژ، شکل‌گرفته است. این دژ راهروهایی باریک و برج و باروهایی بلند دارد. هرچند در سال‌های گذشته چند برج از برج‌های هجده‌گانه دژ فروریخت. به آن برج و باروها دو حصار درهم‌تنیده را هم باید افزود. زمانی که نادرشاه کشته شد و آشوب سراسر ایران را درنوردید، دژ فورگ جایی برای کشمکش‌ها و زدوخوردهای بسیار بود.
در فورگ نشانه‌های تاریخی و گردشگری دیگری نیز یافت می‌شود مانند: گرمابه و حوض میرزا و چند خانه دیرینه.
فورگ یکی از جاهای خوب و دیدنی بیرجند هست.
↑  ایرانگردی[پیوند مرده]
1 2  نگار جمشیدنژاد (۱۷ آذر ۱۳۹۹). «فورگ؛ سایه‌ساری از باغ‌ها و شکوفه‌ها». ماهنامه خبری و فرهنگی امرداد (۴۳۳): ۸.
↑  «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
↑  «melkima.com». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۹.
قلعه فورگ در فصل زرشک
روستای فورگ درمیان
خانه اپرای زوریخ

خانه اپرای زوریخ (به آلمانی: Opernhaus Zürich) یک سالن اپرا در شهر زوریخ سوئیس است.  این مکان در Sechseläutenplatz واقع شده است و از سال ۱۸۹۱ خانه اپرای زوریخ بوده است و همچنین برنهارد-تئاتر زوریخ را در خود جای داده است.  این شهر همچنین خانه باله زوریخ است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
تئاتر شهر (Stadttheater): تئاتر شهر (Stadttheater)
خانه اپرای زوریخ در سال ۲۰۱۹: خانه اپرای زوریخ در سال ۲۰۱۹
آدرس: زوریخ سوئیس
مالک: شهرداری شهر زوریخ
نوع: خانه اپرا
ظرفیت: ۱۱۰۰
ساخت‌وساز: ساخت‌وساز
تأسیس: ۱۹۸۱
بسته شدن: فعال
سال‌های فعالیت: -هم اکنون ۱۸۹۱
طراح: فردیناند فلنر  هرمان هلمر
وبگاه: وبگاه
www.opernhaus.ch: www.opernhaus.ch
تاریخچه

سالن اپرای زوریخ اولین سالن تئاتر دائمی زوریخ بود که در ۱۸۳۴ ساخت شد و در طول دوره تبعید ریچارد واگنر از آلمان محل فعالیت های واگنر شد.
این خانه تنها در ۱۶ ماه ساخته شد و در سال ۱۸۹۱ افتتاح شد و اولین سالن اپرا در اروپا بود که دارای روشنایی الکتریکی بود.
ویرانه های تئاتر آکتینت پس از آتش سوزی سال ۱۸۹۰
خانه اپرای قاهره

خانه اپرای قاهره (به عربی: دار الأوبرا المصرية) به معنای واقعی کلمه "خانه اپرای مصر" بخشی از مرکز فرهنگی ملی قاهره ، اصلی ترین مکان هنرهای نمایشی در پایتخت مصر است. خانه اکثر گروه های موسیین مصر ، در قسمت جنوبی جزیره گزیرا در رودخانه نیل ، در منطقه زامالک در نزدیکی مرکز شهر قاهره واقع شده است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).: خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).
مکان: قاهره, مصر
مختصات: 30.0424° N, 31.2237° E
مالک: انجمن فرهنگی اپرای مصر
گونه: خانه اپرا
گنجایش: ۱۲۰۰ نفر
ساخت: ساخت
ساخت: ۱۹۸۵
گشایش: ۱۰ اکتبر ۱۹۸۸
هزینه ساخت: نامعلوم
معمار:  توسط معماران ایتالیایی
سازنده: مصر
وبگاه: وبگاه
www.cairoopera.org: www.cairoopera.org
تاریخچه

خانه اپرا در ۱۰ اکتبر ۱۹۸۸ افتتاح شد. 
بودجه این مجموعه هدیه ای از طرف ملت ژاپن به مصر در نتیجه سفر رئیس جمهور حسنی مبارک به ژاپن در آوریل ۱۹۸۳ بود. ساخت و ساز در می ۱۹۸۵ آغاز شد و به مدت سه سال به طول انجامید.


در اکتبر ۱۹۸۸، رئیس جمهور مبارک و شاهزاده توموهیتو از میکاسا، برادر کوچکتر امپراتور ژاپن، مرکز ملی فرهنگی خانه اپرای قاهره را افتتاح کردند. 
این اولین باری بود که ژاپن نمایش کابوکی، یک درام سنتی محبوب با آواز و رقص را در آفریقا یا جهان عرب بر روی صحنه برد.
ارکستر فیلارمونیک سلطنتی لندن در ژانویه ۲۰۰۷، به پاس قدردانی از خانه اپرای قاهره، آن را به عنوان مکانی برای اولین اجرای خود در خاورمیانه و آفریقا انتخاب کرد. خانه عود عربی قبل از نقل مکان به ساختمانی در شهر قدیمی در محوطه آن ایجاد شد.
تتیس (اسطوره)

در اسطوره‌شناسی یونانی، تتیس (به یونانی: Τηθύς، به انگلیسی: Tethys) یکی از شش دختر اورانوس و گایا و همسر تایتان اوکئانوس بود. او مادر خدایان رودخانه‌ها و اوکئانیدها بود. تتیس با برادرش اوکئانوس ازدواج کرد و از او دارای بیش از ۳۰۰۰ فرزند شد. آن‌ها چشمه‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌های جهان بودند. تتیس برای رئا به مانند مادری می‌بود و او را در حین جنگ میان تایتان‌ها با المپ‌نشینان بزرگ کرد.
با این که تتیس نقش فعالی در اسطوره‌ها نداشت و معابد خاصی به او اختصاص نیافته بود، در موزاییک‌های تزئینی حمام‌ها و استخرها در شرق یونانی و غرب لاتین، به ویژه در انطاکیه، به تصویر کشیده شده است.
هزیود او را به‌عنوان یکی از تایتان‌های فرزندان اورانوس و گایا معرفی می‌کند و او را مادر خدایان متعدد رودخانه‌ها معرفی می‌کند.
تبارشناسی تتیس

تتیس یکی از فرزندان تیتان اورانوس (آسمان) و گایا (زمین) بود.
هزیود خواهران و برادران تیتان او را اوکئانوس، کئوس، کریوس، هیپریون (اسطوره)، یاپتوس، تئا، رئا (اسطوره)؛رئا، تمیس، نماسینی، فیبی و کرونوس ذکر می‌کند.
تتیس با برادرش اوکئانوس، رودخانه‌ای عظیم که جهان را احاطه کرده بود، ازدواج کرد و از او مادر پسران بیشمار (خدایان رودخانه) و دختران بیشمار (اوکئانیدها) شد.
طبق گفته هزیود، سه هزار (یعنی بیشمار) خدای رودخانه وجود داشت.
اینها شامل Achelous، خدای رود ایچلس، بزرگ‌ترین رودخانه در یونان، که دخترش را به ازدواج Alcmaeon درآورد.
مادر نخستین

در کتاب چهاردهم ایلیاد، بخشی وجود دارد به نام «فریب زئوس». این بخش نشان می‌دهد که شاید هومر با روایتی آشنا بوده که در آن، اوکئانوس و تتیس (برخلاف روایت هزیود که اورانوس و گایا را والدین خدایان می‌داند) والدین اولیه خدایان بوده‌اند. در دو جا، هومر، هرا را در حال توصیف این زوج به عنوان «اوکئانوس، که خدایان از او زاده شده‌اند، و مادر تتیس» نشان می‌دهد. به گفته‌ام. ال. وست، این سطرها به اسطوره‌ای اشاره دارند که در آن اوکئانوس و تتیس اولین والدین تمام خدایان هستند.
اما تیموتی گانتز نظر دیگری دارد. او می‌گوید که «مادر» می‌تواند به این معنی باشد که تتیس مدتی مادرخوانده هرا بوده است (همان‌طور که هرا در ادامه می‌گوید). همچنین، اشاره به اوکئانوس به عنوان منشأ خدایان می‌تواند فقط یک لقب شاعرانه باشد که به رودخانه‌ها و چشمه‌های بی‌شماری که از اوکئانوس سرچشمه می‌گیرند، اشاره دارد (مثل ایلیاد ۲۱٫۱۹۵–۱۹۷). اما در جای دیگری از ایلیاد، هیپنوس هم اوکئانوس را «منشأ همه چیز» می‌نامد. به گفته گانتز، این به این معنی است که هومر، اوکئانوس را پدر تیتان‌ها می‌دانسته است.
افلاطون در کتاب تیمائوس، شجره‌نامه‌ای (احتمالاً اورفئوس) ارائه می‌دهد که شاید تلاشی برای حل این اختلاف بین هومر و هزیود باشد. در این شجره‌نامه، اورانوس و گایا والدین اوکئانوس و تتیس هستند و اوکئانوس و تتیس والدین کرونوس، رئا، دیگر تیتان‌ها و فورسیس هستند. افلاطون در کتاب کراتیلوس، به نقل از اورفئوس می‌گوید که اوکئانوس و تتیس اولین کسانی بودند که ازدواج کردند. این هم می‌تواند نشان‌دهنده یک تبارشناسی اورفئوس باشد که در آن اوکئانوس و تتیس (و نه اورانوس و گایا) والدین اولیه بوده‌اند.
به نظر می‌رسد که افلاطون، فورسیس را به عنوان یک تیتان (برادر کرونوس و رئا) و آپولودوروس، دیونه (مادر آفرودیت از زئوس) را به عنوان سیزدهمین تیتان در نظر گرفته‌اند. این نشان می‌دهد که در سنت اورفئوس، دوازده تیتان هزیود فرزندان اوکئانوس و تتیس بوده‌اند و فورسیس و دیونه جای اوکئانوس و تتیس را گرفته‌اند.
به گفته اپیمنیدس، دو موجود اولیه، شب و آئر، تارتاروس را به وجود آوردند که او هم دو تیتان (احتمالاً اوکئانوس و تتیس) را به وجود آورد که از آنها تخم جهانی پدید آمد.
اسطوره‌شناسی

تتیس نقش فعالی در اساطیر یونانی ندارد. تنها داستان اولیه دربارهٔ او، روایتی است که هومر به‌طور خلاصه در بخش «فریب زئوس» در ایلیاد نقل می‌کند. در این روایت، هرا می‌گوید که وقتی زئوس در حال خلع کرونوس بود، مادرش رئا او را برای حفظ امنیت به تتیس و اوکئانوس سپرد و آنها با عشق از او مراقبت کردند. هرا این را در حالی می‌گوید که وانمود می‌کند برای آشتی دادن والدین خوانده‌اش (که از هم عصبانی هستند و دیگر رابطه جنسی ندارند) به ملاقات آنها می‌رود.
در ابتدا، تتیس همسر اوکئانوس بود، اما بعدها با دریا یکی شد. در شعر هلنیستی و رومی، نام تتیس به عنوان یک اصطلاح شاعرانه برای دریا به کار می‌رفت.
تنها داستان دیگری که تتیس در آن نقش دارد، یک اسطوره نجومی دربارهٔ صورت فلکی دب اکبر است که تصور می‌شد نشان‌دهنده تبدیل کالیستو به یک خرس و قرار گرفتن او در میان ستارگان توسط زئوس است. این اسطوره توضیح می‌دهد که چرا این صورت فلکی هرگز غروب نمی‌کند و می‌گوید چون کالیستو معشوقه زئوس بوده، تتیس به او اجازه نداده به اعماق اقیانوس برود، زیرا نگران هرا (همسر حسود زئوس و فرزندخوانده خودش) بوده است.
کلاودیان نوشته است که تتیس، هلیوس و سلنه (فرزندان خواهر و برادرش هیپریون و تئا) را در نوزادی، زمانی که نورشان ضعیف بود، در سینه خود پرورانده است.
در دگردیسی‌های اووید، تتیس، آساکوس را به یک پرنده غواص تبدیل می‌کند.
گاهی تتیس با تتیس پری دریایی (همسر پلئوس و مادر آشیل) اشتباه گرفته می‌شد.
تتیس به عنوان تیامات

ام.ال. وست در بخش «فریب زئوس» در ایلیاد، به اسطوره‌ای کهن اشاره می‌کند که در آن تتیس مادر خدایان بوده و مدت‌ها از همسرش جدا شده است. وست حدس می‌زند که این جدایی می‌تواند به جدایی آب‌های بالا و پایین (و به‌طور مشابه، جدایی آسمان و زمین) اشاره داشته باشد. این موضوع شبیه داستان آبزو و تیامات در کیهان‌شناسی بابلی است که در آن آب‌های مذکر و مؤنث که در ابتدا با هم یکی بودند، از هم جدا می‌شوند. اما به گفته وست، در زمان هزیود، این اسطوره تقریباً فراموش شده بود و تتیس فقط به عنوان همسر اوکئانوس شناخته می‌شد. این شباهت احتمالی بین اوکئانوس و تتیس با آبزو و تیامات توسط نویسندگان دیگری هم ذکر شده است و احتمالاً نام تتیس از نام تیامات گرفته شده است.
شمایل‌نگاری

تصاویر تتیس قبل از دوره رومی کمیاب هستند. تتیس با کتیبه‌ای که نام او را نشان می‌دهد (ΘΕΘΥΣ)، به عنوان بخشی از تصویری از عروسی پلئوس و تتیس، روی یک گلدان سفالی سیاه‌نقش آتیک از اوایل قرن ششم پیش از میلاد، اثر سوفیلوس، دیده می‌شود (موزه بریتانیا ۱۹۷۱٫۱۱۱–۱٫۱). تتیس به همراه ایلیتیا، الهه زایمان، در انتهای صف خدایان دعوت‌شده به عروسی، پشت سر اوکئانوس حرکت می‌کند. همچنین حدس زده می‌شود که تتیس در تصویر مشابهی از عروسی پلئوس و تتیس که روی گلدان فرانسوا (فلورانس ۴۲۰۹) از اوایل قرن ششم پیش از میلاد به تصویر کشیده شده است، نیز حضور داشته باشد. احتمالاً تتیس به عنوان یکی از خدایان در حال نبرد با غول‌ها در نقش برجسته گیگانتوماکی از محراب پرگامون در قرن دوم پیش از میلاد نیز ظاهر شده است. فقط بخش‌هایی از این تصویر باقی مانده است: قسمتی از یک چیتون زیر بازوی چپ اوکئانوس و دستی که شاخه بزرگی از درخت را گرفته است که در پشت سر اوکئانوس دیده می‌شود.
در طول قرن‌های دوم تا چهارم پس از میلاد، تتیس (گاهی با اوکئانوس و گاهی به تنهایی) به‌طور نسبتاً مکرر در موزاییک‌های تزئین حمام‌ها، استخرها و تریکلیا در شرق یونان، به ویژه در انطاکیه و حومه آن، دیده می‌شود. ویژگی‌های شناسایی او بال‌هایی است که از پیشانی او جوانه می‌زند، یک سکان/پاروی، و یک کتوس (موجودی از اساطیر یونان با سر اژدها و بدن مار). اولین نمونه از این موزاییک‌ها که به عنوان تتیس شناخته می‌شود، یک تریکلیا مشرف به استخر را تزئین می‌کرد که از خانه تقویم در انطاکیه کشف شد و قدمت آن به اندکی پس از ۱۱۵ میلادی می‌رسد (موزه باستان‌شناسی ختای ۸۵۰). تتیس، در سمت چپ دراز کشیده است و اوکئانوس در سمت راست. او موهای بلند، پیشانی بالدار و تا کمر برهنه است و پاهایش پوشیده است. یک کتوس به دور بازوی راست بلند شده او پیچیده شده است. از دیگر موزاییک‌های تتیس با اوکئانوس می‌توان به موزه باستان‌شناسی ختای ۱۰۱۳ (از خانه مناندر، دافنه)، موزه باستان‌شناسی ختای ۹۰۹۵، و موزه هنر بالتیمور ۱۹۳۷٫۱۲۶ (از خانه قایق روان: تریکلیا) اشاره کرد.
در موزاییک‌های دیگر، تتیس بدون اوکئانوس ظاهر می‌شود. یکی از این موزاییک‌ها، موزاییکی از قرن چهارم پس از میلاد از یک استخر (احتمالاً یک حمام عمومی) است که در انطاکیه پیدا شد و اکنون در بوستون، ماساچوست، در تالار مورگان دانشکده بازرگانی هاروارد نصب شده است و قبلاً در دامبارتون اوکس، واشینگتن دی سی بود (دامبارتون اوکس ۷۶٫۴۳). این موزاییک، علاوه بر گلدان سوفیلوس، تنها تصویر دیگری از تتیس است که با کتیبه مشخص شده است. در اینجا تتیس، با پیشانی بالدار، با شانه‌های برهنه و موهای بلند تیره که از وسط جدا شده‌اند، از دریا بیرون می‌آید. یک سکان طلایی به شانه راست او تکیه داده است. از دیگر موزاییک‌ها می‌توان به موزه باستان‌شناسی ختای ۹۰۹۷، موزه شهبا (در محل)، موزه هنر بالتیمور ۱۹۳۷٫۱۱۸ (از خانه قایق روان: اتاق شش)، و گالری هنر یادبود ۴۲٫۲ اشاره کرد.
در اواخر دوره این موزاییک‌ها، به نظر می‌رسد شمایل‌نگاری تتیس با الهه دریایی دیگری به نام تالاسا، که تجسم یونانی دریا است (تالاسا کلمه یونانی دریا است)، ادغام می‌شود. چنین تحولی با استفاده مکرر از نام تتیس به عنوان یک مرجع شاعرانه برای دریا در شعر رومی مطابقت دارد (به بالا مراجعه کنید).
کاربردهای امروزی نام

تتیس، یکی از قمرهای سیاره زحل، و اقیانوس تتیس ماقبل تاریخ، به نام این الهه نامگذاری شده‌اند.
موزاییک (جزئیات) تتیس، از فیلیپوپولیس (شهبا امروزی، سوریه)، قرن چهارم پس از میلاد، موزه شهبا.
جزئیات تتیس در حال حضور در عروسی پلئوس و تتیس، روی یک دینوس سیاه‌نقش آتیک اثر سوفیلوس، حدود ۶۰۰–۵۵۰ پیش از میلاد، موزه بریتانیا ۹۷۱٫۱۱–۱٫۱.
موزاییک (جزئیات) تتیس و اوکئانوس، کشف شده از خانه مناندر، دافنه (حربیه امروزی، ترکیه)، قرن سوم پس از میلاد، موزه باستان‌شناسی ختای ۱۰۱۳
فرانسیس هسلبین

| فرانسیس هسلبین | فرانسیس هسلبین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ نوامبر ۱۹۱۵ جانزتاون، پنسیلوانیا
درگذشت: ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲ (۱۰۷ سال) ایستون، پنسیلوانیا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه پیتسبرگ در جانزتاون
پیشه(ها): Writer, مشاور مدیریت
همسر: جان هسلبین
جوایز: نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری
فرانسیس هسلبین (انگلیسی: Frances Hesselbein؛ ۱ نوامبر ۱۹۱۵ – ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲) تاجر و نویسنده آمریکایی بود. او بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۰ به عنوان مدیر عامل سازمان پیشاهنگی دختران ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد همچنین ریاست و مدیر عاملی بنیاد مدیریت و رهبری فرانسیس هسلبین و حضور در دانشکده تحصیلات تکمیلی امور عمومی و بین‌الملل دانشگاه پیتسبورگ (GSPIA)، مؤسسه جانسون را برعهده داشته‌است.
هسلبین در سال ۱۹۹۸، مدال آزادی ریاست جمهوری را به جهت همکاری با سازمان دختران پیشاهنگ ایالات متحده دریافت کرد. او در نوامبر ۲۰۱۵ صدساله شد.
هسلبین در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه میراث پیت از دانشگاه پیتسبرگ شد. او دارای ۲۲ دکتری افتخاری است.
حملات راکتی ۲۰۲۲ اربیل

| حمله موشکی به اربیل ۲۰۲۲ | حمله موشکی به اربیل ۲۰۲۲ |
| --- | --- |
بخشی از جنگ نیابتی ایران و اسرائیل: بخشی از جنگ نیابتی ایران و اسرائیل
موقعیت اربیل: موقعیت اربیل
موقعیت: اربیل، کردستان عراق، عراق
تاریخ: ۱۲ مارس ۲۰۲۲–۲۱ اسفند ۱۴۰۰
گونه حمله: حمله موشکی
اسلحه: فاتح ۱۱۰
کشته‌ها: ۰ (ادعای اقلیم کردستان) ۹ نفر (ادعای سپاه)
زخمی‌ها: ۱ غیرنظامی عراقی (ادعای اقلیم کردستان)
مرتکب:  ایران  سپاه 
انگیزه: درگیری نیابتی ایران و اسرائیل
حملات راکتی ۲۰۲۲ اربیل در ۱۲ مارس ۲۰۲۲ هنگامی روی داد که ۱۰ فروند موشک بالستیک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از استان آذربایجان شرقی، ایران، علیه مرکز استراتژیک دستگاه های اطلاعاتی اسرائیل (ادعایی ایران) در شهر شمالی اربیل در اقلیم کردستان، عراق شلیک شد.
طبق گزارش‌ها، موشک‌های بالستیک فاتح-۱۱۰ از ایران پرتاب شد. در حالی که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفته‌است که هدف «مرکز استراتژیک» اسرائیل در اربیل بوده‌است، مقامات کرد گزارش دادند که در میان مکان‌هایی که مورد اصابت موشک‌ها قرار گرفت، کنسولگری آمریکا و یک محله مسکونی در این شهر بود. در این حمله یک غیرنظامی زخمی شد.
روز بعد، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
پیش زمینه

چند روز قبل، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن قول داد اسرائیل تاوان قتل احسان کربلایی پور و مرتضی سعیدنژاد، دو سرهنگ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را که در حمله هوایی اسرائیل در حومه دمشق در سوریه در ۷ مارس کشته شدند، بپردازد. سرلشکر پاسدار حسین سلامی، فرمانده کل سپاه و سرتیپ پاسدار امیرعلی حاجی زاده در مراسم تشییع آنان شرکت کردند. این موشک‌های بالستیک در ساعت ۱:۲۰ بامداد، همزمان با ترور قاسم سلیمانی توسط هواپیماهای بدون سرنشین آمریکا در سال ۲۰۲۰ به هدف اصابت کردند.[نیازمند منبع]
بازتاب

عراق روز یکشنبه ۱۳ مارس، سفیر ایران را برای اعتراض به حمله موشکی احضار کرد و «نقض آشکار حاکمیت (عراق)» را اعلام کرد، عراق نسبت به حملات موشکی که منجر به «تلفات مادی» و «خسارت به تأسیسات و منازل غیرنظامی» شده بود، اعتراض کرد.
مقتدی صدر، روحانی شیعه عراقی در واکنش به این حمله در توئیتی نوشت: «سرزمین عراق از جنوب به شمال و شرق تا غرب نباید بخشی از درگیری‌ها باشد و «دخالت» عراق در درگیری‌ها سابقه خطرناکی است و از مقامات ذیصلاح فوراً نامه اعتراضی به سازمان ملل ارسال و سفیر ایران را احضار کنند.»
این حملات هوایی همچنین توسط مصطفی الکاظمی؛ نخست‌وزیر عراق، وزارت امور خارجه ایالات متحده، رئیس‌جمهور عراق؛ برهم صالح و رئیس‌جمهور پیشین کردستان عراق؛ مسعود بارزانی نیز محکوم شد، که دو نفر اخیر آن را به عنوان یک حمله توصیف کردند. مقامات اسرائیل از اظهار نظر خودداری کردند.
حملات هوایی ۲۰۲۴ به حمص

| حملات موشکی اسرائیل به حمص در ۲۰۲۴ | حملات موشکی اسرائیل به حمص در ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
بخشی از درگیری ایران و اسرائیل در طول جنگ داخلی سوریه و جنگ اسرائیل و حماس: بخشی از درگیری ایران و اسرائیل در طول جنگ داخلی سوریه و جنگ اسرائیل و حماس
گونه: حمله موشکی
مکان: حمص، سوریه
اجرا: ۷ فوریه ۲۰۲۴
نیروی اجرایی:  نیروی هوایی اسرائیل
تلفات و صدمات: ۱۰ کشته
در ۷ فوریه ۲۰۲۴، نیروی هوایی اسرائیل حملات موشکی را علیه تعدادی از مناطق در حمص در مرکز سوریه انجام داد که در آن ۱۰ نفر از جمله ۶ غیرنظامی و ۲ عضو حزب‌الله کشته شدند. این حملات موشکی پس از حمله نیروی هوایی ایالات متحده به مناطقی در عراق و سوریه در ۲ فوریه ۲۰۲۴ انجام گرفت.
زمینه

از زمان آغاز جنگ اسرائیل و غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، حملات اسرائیل علیه سوریه تشدید شده است. اسرائیل از زمان شروع جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ به طور مداوم حملات موشکی را علیه مکان‌هایی که ادعا می‌کند به ایران مرتبط است انجام داده است و به ندرت در مورد این اقدامات اظهار نظر کرده است. حضور ایران در سوریه از آغاز جنگ داخلی سوریه وجود داشته است و نیروهای ایرانی دولت بشار اسد را در برابر نیروهای شورشی تقویت و حمایت کردند.
در ۲ فوریه ۲۰۲۴، نیروی هوایی ایالات متحده حملاتی را علیه مکان‌های شبه‌نظامی در عراق و سوریه انجام داد که پس از حمله هواپیمای بدون سرنشین برج ۲۲ که منجر به کشته شدن ۳ سرباز آمریکایی در اردن شد، ۴۵ نفر کشته شدند.
حملات هوایی

در ساعت ۰۰:۳۰ به وقت محلی (UTC+3)، اسرائیل از جهت شمال طرابلس در لبنان حملات موشکی را علیه حمص انجام داد، پایگاه هوایی شعیرات و سایر مکان‌ها را در نزدیکی شهر حمص و حومه شهر هدف قرار داد. حملات موشکی ساختمانی را در یکی از ثروتمندترین مناطق حمص و همچنین مکان‌های دیگری که گفته می‌شود با شبه نظامیان مرتبط است تخریب کرد. در محله الملاب و خیابان حمره به اموال خصوصی و عمومی خسارت وارد شد که حداقل ۹ صدای انفجار شنیده شد. به گفته رامی عبدالرحمن، رئیس دیدبان حقوق بشر سوریه، ۱۰ نفر از جمله ۶ غیرنظامی و ۲ عضو حزب‌الله کشته شدند. در میان کشته شدگان ۳ دانش آموز، یک زن و یک کودک بودند.
رسانه دولتی سوریه اعلام کرد که نیروی پدافند هوایی سوریه موشک‌های اسرائیلی را رهگیری و سرنگون کرده است.
خط راه‌آهن میانه-بستان‌آباد-تبریز

| خط راه‌آهن میانه-بستان‌آباد-تبریز> اطلاعات کلی | خط راه‌آهن میانه-بستان‌آباد-تبریز> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
مالک: وزارت راه و شهرسازی
موقعیت: ایران، استان آذربایجان شرقی
شمار ایستگاه‌ها: ایستگاه راه‌آهن میانه ایستگاه راه‌آهن زاویه ایستگاه راه‌آهن نقلان ایستگاه راه‌آهن ترکمنچای ایستگاه راه‌آهن استادشهریار ایستگاه راه‌آهن تکیمه داش ایستگاه راه‌آهن بستان‌آباد ایستگاه راه‌آهن ایمناب ایستگاه راه‌آهن باسمنج ایستگاه راه‌آهن خاوران ایستگاه راه‌آهن ایل‌گلی ایستگاه راه‌آهن تبریز
عملکرد: عملکرد
گونه: مسافری باری
گرداننده‌ها: راه‌آهن ایران
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۶ آذر ۱۳۹۸ (میانه-بستان‌آباد)  ۱۹ خرداد ۱۴۰۲ (بستان‌آباد-خاوران)
فنی: فنی
طول خط: ۲۰۳ کیلومتر (۱۲۶ مایل)
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
خط راه‌آهن میانه-تبریز از طرح‌های ملی خطوط ریلی ایران است که از ۱۳۷۷ شروع شد و تاکنون در دو فاز به بهره برداری رسید. فاز اول آن از میانه تا بستان‌آباد در ۶ آذر ۱۳۹۸ به بهره‌برداری رسید و فاز دوم آن از بستان‌آباد تا ایستگاه راه‌آهن خاوران در ۱۹ خرداد ۱۴۰۲ بهر‌ه‌برداری رسید.
این خط که دارای ۲۰۳ کیلومتر طول است از شهر میانه آغاز و در شهر تبریز به پایان می‌رسد. هدف از ساخت این مسیر ریلی، کاهش مسافت تهران تا تبریز است، چراکه در مسیر فعلی (خط راه‌آهن تهران-تبریز) چیزی حدود ۱۲ ساعت طول می کشد که با قطار از تهران تا تبریز حرکت کرد. حال آنکه این مسیر میانبر، مسیر تهران-تبریز را ۴ تا ۵ ساعت کاهش می‌دهد.
ایستگاه ها

| ایستگاه‌ها | تقاطع‌ها |
| --- | --- |
میانه: تهران-تبریز، میانه-اردبیل 
زاویه : 
نقلان : 
ترکمنچای : 
استادشهریار : 
تکیمه داش : 
بستان‌آباد: بستان‌آباد-اردبیل 
ایمناب : 
باسمنج : 
خاوران:  (متروی تبریز) 
ایل‌گلی : 
تبریز: تهران-تبریز، تبریز-جلفا
حملات ۱۴۰۱ سپاه پاسداران به اقلیم کردستان

| حملات ۱۴۰۱ سپاه پاسداران به اقلیم کردستان | حملات ۱۴۰۱ سپاه پاسداران به اقلیم کردستان |
| --- | --- |
بخشی از سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران: بخشی از سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران
تصویری از حملات سپاه پاسداران به مقر احزاب کرد: تصویری از حملات سپاه پاسداران به مقر احزاب کرد
موقعیت: کوی‌سنجق، آلتون کوپری و زرگویز در اقلیم کردستان عراق
تاریخ: ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲ میلادی (۶ مهر ۱۴۰۱ خورشیدی)
هدف: حمله به پایگاه‌های حزب دموکرات کردستان ایران، حزب آزادی کردستان، کومله زحمتکشان کردستان و حزب کومله کردستان ایران
گونه حمله: استفاده از پهپادهای انتحاری و موشک
اسلحه: شاهد ۱۳۶، فتح ۳۶۰
کشته‌ها: ۱۸ نفر (طبق گفته مقامات کرد)
زخمی‌ها: ۶۲ غیرنظامی (طبق گفته مقامات کرد)
مرتکب:  سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  نیروی زمینی سپاه پاسداران 
انگیزه: ادعای ایران: تلافی‌جویی اقدامات تروریستی در ایران و حضور و دخالت در شورش مناطق شمال غربی در سال ۱۴۰۱
در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پایگاه‌های احزاب کرد ایرانی اعم از حزب دموکرات کردستان ایران، حزب آزادی کردستان، کومله زحمتکشان کردستان و حزب کومله کردستان ایران در کوی‌سنجق، آلتون کوپری و زرگویز در اقلیم کردستان را با استفاده از پهپادهای انتحاری و موشک‌های زمین به زمین بمباران کرد.
این حملات منجر به کشته‌شدن حداقل سیزده نفر و زخمی‌شدن ۵۸ نفر شد. احزاب کردستان ایران ادعا کردند که جمهوری اسلامی در خیابان‌های داخل کشور از طرف مردم پاسخ این حملات را دریافت خواهد کرد. بر طبق ادعای سپاه پاسداران این حمله پاسخی به دلیل حمایت احزاب کرد از اعتراضات ۱۴۰۱ ایران بود.
یکی‌از هواپیماهای بدون سرنشین ایرانی که به سمت اربیل درحال حرکت بود، توسط هواپیمای جنگی اف۱۵ آمریکایی سرنگون شد. محمد باقری، فرمانده ستاد کل نیروهای مسلح ایران سرنگونی پهپاد ایرانی را تأیید کرد و ایالات متحده آمریکا را به گرفتن انتقام تهدید کرد.
طبق ادعای سپاه پاسداران در این حملات، از پهپادهای انتحاری شاهد ۱۳۶ و موشک‌های زمین به زمین فتح ۳۶۰ استفاده شده‌است. حملات مشابه در روزهای آینده ادامه یافت و تلفات تا ۴ اکتبر به ۱۸ کشته و ۶۲ زخمی افزایش یافت.
حملات همزمان ترکیه

بنا بر بیانیهٔ کمیته دیپلماسی حزب حیات آزاد کردستان (پژاک)، روز ۴ مهر ۱۴۰۱ (۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲) بین ساعت ۳ تا ۴ بعدازظهر جنگنده‌های ارتش ترکیه به مواضع نیروهای گریلای این حزب در منطقهٔ کوهستانی آسوس حمله کرده و ۱۵ بار نقاطی را در این کوهستان و نیز در اراضی روستای گلاله بمباران کرده‌اند. کمیته دیپلماسی پژاک در این بیانی ضمن محکومیت این حملات و «ارعاب‌گری»، همزمانی آن با حملات توپخانه‌ای سپاه پاسداران را ناشی از «هماهنگی پیشین» میان این دو حکومت و «در چهارچوب همکاری رژیم‌های فاشیست ایران و ترکیه علیه جنبش آزادیخواهی کوردستان» ارزیابی کرد که با هدف «تضعیف روحیهٔ خلق قیام‌کنندهٔ شرق کوردستان» و برای به حاشیه بردن «قیام خلق‌های ایران و طرح مسئلهٔ کُرد» و «منحرف‌کردن اذهان عمومی منطقه و جهان از موضوع قیام سراسری در ایران» انجام می‌شود. فرماندهی یگان‌های مدافع شرق کوردستان (ی.ر. ک) نیز در بیانیه‌ای با تکرار این خبر، اعلام کرد که در این حملات به نیروهای این یگان‌ها هیچ خسارتی وارد نشده، اما باغات و مزارع مردم منطقه زیان دیده‌اند.