stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کلاجان سادات

| کلاجان سادات | کلاجان سادات |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: روشن‌آباد
جمعیت: ۲۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
کُلاجان سادات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
کلاجان سادات یک روستایی در غرب شهر گرگان واقع شده است و در دو طرف روستا پر از زمین های زراعی و باغات و کارخانه های بزرگ می باشد ، گل های زیبا و خیره کننده سر جاده این روستا چشم هر بیننده ای را مجذوب خود می کند.
پیکره کلاه جان یک بنای تاریخی که عمر آن به 3000 سال می رسد و همچنان پابرجا است و چینه گاه گلی آن سالهاست که در زیر مشعل افلاکی و باران طغیان گرد دفاع می نماید و هیچگاه زانو به خاک نزده است ، با پا گذاشتن به حیاط مخروبه متحیر خواهید شد و از این بنای تاریخی زیبا لذت می برید.
در روستای کلاجان سادات یک درخت کهن 100 ساله وجود دارد که نظاره گر خاطرات و وقایع زیادی از تاریخ بوده است ، روستائیان به این درخت اعتقاد خاصی دارند و برای شفای بیماران خود به پای این درخت رفته و کمی مینشینند و تکه ای را به عنوان نزر به آن می آویزند و اگر به شاخه های آن بنگرید قطعا تکه پارچه های زیادی خواهید دید.
با گذر در روستا به یک دو راهی خواهید رسید که سمت چپ آن به قبرستان و باشگاه والیبال روستا منتهی می گردد ، سمت راست نیز به دل روستا می رود و روبروی تان نیز یک فروشگاه زنجیره ای به مساحت 1000 متر مکعب قائم الزاویه است که پس از گذر از انجا به مسجدی می رسید که به نام مسجد کلاجان سادات مشهور است و بیش از 200 سال سابقه دارد و معماری خاص و عجیبی نیز دارا می باشد.
با گذر از زمین های زراعی به چشمه ای می رسید که آب گوارایی دارد و سنگ بزرگی نیز در میان آن قرار دارد و تاریخ این سنگ به 1000 سال می رسد و بارها مورد غصب روستاييان اطراف قرار گرفته ، ولي به دليل جادوئي بودن اين سنگ به طور ناباورانه اي به مكان اصلي خود باز مي گشت حال هم اين سنگ درجاي خود وجود دارد و شما ميتوانيد ان را ببينيد از زير اين سنگ چشمه هميشه جوشاني جاريست كه از آب اين بركه براي درمان بيماريهاي زيادي از جمله بيماريهاي استخاني استفاده ميشود ، هر روز روستاييان شاهد هجوم افراد زيادي هستند كه به بادو امده و براي درمان بيماريهاي خود وديگران از این برکه آب میگیرند.
جمعیت

این روستا در دهستان روشن آباد قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است. البته در سال ۱۳۹۴ این اعداد به ۲۸۷ نفر افزایش پیدا کرد. کلاجان با جمعیتی بسیار کم کوچک‌ترین روستای منطقه می‌باشد. مردم کلاجان سادات به زبان مازندرانی صحبت می کنند.
شهرداری رشت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: بلدیه رشت
بنیان‌گذاری: ۱۰ بهمن ۱۲۸۶
گونه: عمومی
وضعیت حقوقی: نهاد دولتی
هدف: ارائه خدماتی مؤثر در راستای بهبود و توسعه رشت
ستاد: کاخ شهرداری رشت
محدودهٔ فعالیت: رشت و حومه
شهردار: رحیم شوقی 
بودجه: ۱۲۵۰ میلیارد تومان
کارمندان: ۳۸۰۰ نفر
وبگاه: شهرداری رشت
نام پیشین: بلدیه رشت
شهرداری رشت یتٚآ نهاد عمومی اما غیردولتی است در شهر رشت تأسیس شد شهرداری رشت سابقه‌ای همتراز با شهرداری تهران دارد پس از شکل‌گیری مشروطیت در ایران با تصویب قانون بلدیه در ۱۲۸۶ خورشیدی رسماً تأسیس شد و در زمره اولین بلدیه‌های ایران است؛ و پیش از تصویب قانون بلدیه اداره شهر بر عهده انجمن بلدیه رشت بود.
این نهاد عمومی مسئولیت اداره کلانشهر رشت را به عهده دارد. مدیریت این سازمان با شهردار رشت است که از طریق آرای شورای شهر رشت انتخاب می‌شود و حکم وی توسط وزیر کشور ابلاغ می‌شود. شهرداری رشت، شامل ۵ منطقه‌است که اداره مناطق شهری رشت به عهده شهردار منطقه می‌باشد و هر منطقه شامل چند ناحیه شهری است شهر رشت دارای ۱۵ ناحیه شهری می‌باشد، این نواحی شامل بر ۵۵ محله شهری است. بودجه شهرداری از درآمدهای نقدی و غیرنقدی خودش و عوارض پرداختی شهروندان رشتی تأمین می‌شود.[نیازمند منبع]
در حال حاضر رحیم شوقی چهارده شهردار شهر رشت می باشد
تاریخچه

حاجی میرزا خلیل که از مشروطه خواهان صدیق بود مأمور تأسیس بلدیه (شهرداری) گردید و انجمنی به ریاست حاجی میرزا یوسف خان و عضویت سید مهدی رئیس الواعظین، ناصر التجار، میر احمد امام، حاجی میرزا ابوطالب و میر منصور هدی به نام «انجمن بلدیه» به او کمک فکری می‌کردند.
اصطلاحات آن روزی شهر که در اطرافش فعالیت می‌شد، عبارت بود از سنگفرش کوچه‌ها و خیابانها (در آن تاریخ اغلب نقاط شهر خاکی و به مجرد ریزش باران غیرقابل عبور بود)، طاق زدن زیر معابر به منظور عبور فاضلاب (گودالهایی از بارندگی تشکیل می‌شد که مردم مجبور بودند به گرده افراد سوار شده از منطقه آب گرفته بگذرد)، رسیدگی به قصابخانه و نانواها و تنظیفات شهری و شماره‌گذاری در شبکه‌ها و از این قبیل که هر یک در آن زمان دارای اهمیت خاصی بودند.
حاجی میرزا خلیل آقا، اولین رئیس انجمن بلدیه رشت، فرزند میرزا مهدی شریعتمدار به حاجی ملارفیع بود. وی کار سازندگی در سطح شهر را با جدیت تمام آغاز کرد. در شماره ۱۸ روزنامه نسیم شمال به تاریخ ۹ ربیع الثانی ۱۳۲۶ صفحه ۳ می‌خوانیم.
انجمن مبارک بلدیه به سعی و اهتمام آقای حاج میرزا خلیل آقا که رئیس بلدیه است، شب و روز در فکر ترفیع حال اهالی و تخفیف قیمت اجناس و ارزانی ارزاق می‌باشند. راه پیر بازار که از خرابی ممتنع العبور بود، در این ایام به اهتمام بلدیه به نیکوترین طرحی مشغول تعمیر است و ایضاً بلدیه قول داده‌است که هر شب هزار چراغ از الکتریسیته و فانوس‌های ملّون در معابر و محلات شهر رشت روشن کند. در زمان تصدی حاج میرزا خلیل آقا، ساختمان کنونی شهرداری رشت هنوز ساخته نشده بود و اداره بلدیه در محل ساختمان «خوستاریا» مستقر بود.
بر پایه خبری که تحت عنوان اخبارات شهری در شماره ۱۲ روزنامه نسیم شمال در سال ۱۲۸۶ هـ. ش منتشر شده، نخستین اداره بلدیه رشت، پس از انتخاباتی که در روز دهم بهمن ماه ۱۲۸۶ برای تشکیل انجمن بلدیه برگزار شد، تأسیس گردید. برگزاری انتخابات مذکور و آغاز به کار اداره بلدیه که هم‌زمان با تهران صورت پذیرفت، تأثیرات فراوانی در توسعه شهری رشت داشت. بر طبق خبر درج شده در روزنامه پرورش شماره ۱۳۵ چهارشنبه اول تیر ماه ۱۳۰۵، اداره بلدیه رشت در این تاریخ به ساختمان نوساز خود انتقال یافت. ساختمانی که با الهام از معماری نئوکلاسیک اروپا به ویژه معماری سنت پیترزبورگ روسیه و توسط معماران ایرانی مقیم رشت ساخته شد و هم‌اکنون نیز پس از گذشت ۷۵ سال مقر شهرداری رشت است.
مناطق، معاونت‌ها وسازمان‌های شهرداری رشت > مناطق

مقالهٔ اصلی: مناطق شهری رشت
مناطق، معاونت‌ها وسازمان‌های شهرداری رشت > معاونت‌ها

معاونت شهرسازی و معماری
معاونت فنی و عمرانی
معاونت اداری مالی
معاونت خدمات شهر
معاونت برنامه‌ریزی و حمل و نقل و ترافیک
مناطق، معاونت‌ها وسازمان‌های شهرداری رشت > سازمان‌ها

سازمان اتوبوسرانی رشت و حومه
سازمان تاکسیرانی رشت
سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهرداری رشت
سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری رشت
سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری رشت
سازمان عمران شهرداری رشت
سازمان پایانه‌های مسافربری شهرداری رشت
سازمان مدیریت پسماند شهرداری رشت
سازمان حمل ونقل و ترافیک شهرداری رشت
سازمان خدمات موتوری شهرداری رشت
سازمان میادین میوه‌وتره بار شهرداری رشت
سازمان آرامستان‌های شهرداری رشت
سازمان زیباسازی شهرداری رشت
ساختمان مرکزی > مجموعه میدان شهرداری

مقالهٔ اصلی: مجموعه شهرداری
مقالهٔ اصلی: کاخ شهرداری رشت
کاخ شهرداری و نیز موزه پست و ساختمان قدیمی هتل ایران می‌باشد. مجموعه میدان شهرداری رشت را تشکیل می‌دهند در اوایل سلطنت رضا شاه پهلوی (۱۳۰۴-۱۳۲۰ ه‍.ش) احداث شده‌است. به هنگام وقوع زلزله مهیب و ویرانگر منجیل در سال ۱۳۶۹ آسیب دیده بود که چندی بعد به صورت سابق بازسازی گردید.
مجموعه شهرداری مربوط به دوره است و در رشت، میدان شهرداری واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ آذر ۱۳۵۶ با شماره ثبت ۱۵۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
نمای سراسرنما از مجموعه ساختمان‌های میدان شهرداری رشت
ساختمان مرکزی > ویژگی‌ها > آرم شهرداری رشت

آرم شهرداری رشت با قدمت دیرینه از دو کلید به عنوان نماد کلید بازگشایی مشکلات شهری طراحی گردیده‌است. از این آرم در پرچم‌های پل‌های درون‌شهری رودخانه‌های رشت و پل‌های تقاطع‌های غیرهمسطح به عنوان نماد شهر استفاده می‌شود.
ساختمان مرکزی > ویژگی‌ها > آرم شهرداری رشت > کلید طلایی شهر

کلید طلایی شهر برگرفته از نماد شهرداری به ابتکار شهرداری به نخبگان شهر رشت اهدا می‌شود. در شهریور ۱۳۹۳ نخستین کلید طلایی رشت در مراسمی به پروفسور مجید سمیعی برترین جراح مغز دنیا اهدا شد. وی در هنگام دریافت این جایزه گفت:
امروز شهردار رشت کلید طلایی شهر را از طرف شما مردم عزیز به من دادند و این جمله آقای روحانی را به من یادآوری نمودند که ما با کلیدهایمان می‌خواهیم درها را باز کنیم، و من نیز با دریافت این کلید طلایی می‌گویم: ما با این کلید می‌خواهیم درهای علم و دانش را برای تمام کشور عزیزمان ایران باز کنیم و اسم این کلید را در آینده باید کلید طلایی شهر رشت برای باز کردن درهای علم و دانش در گیلان بلکه سراسر ایران بگذاریم.
ساختمان مرکزی > ویژگی‌ها > برج ساعت

زنگ ساعت مجموعه در هر ساعت برابر با عدد ساعت و هر نیم ساعت یک زنگ به صدا در می‌آید.
ساختمان مرکزی > ویژگی‌ها > گروه موزیک

اجرای موزیک زنده به‌طور روزانه در صبحگاه و مناسبت‌ها توسط گروه ارکستر شهرداری رشت رو به روی درب شهرداری داخل محوطه میدان و در محوطه مخصوص گروه ارکستر از ویژگی‌های بی‌نظیر شهرداری رشت است.
ساختمان مرکزی > ساختمان جدید

ساختمان جدید شهرداری رشت با مساحت حدود ۱۰ هزار متر مربع شامل قسمت‌های اداری، آمفی تئاتر، سالن‌های نمایش و فعالیت برای NGOها در انتهای بلوار امام خمینی شهر رشت ساخته شده‌است و پس از انتقال شهرداری به ساختمان جدید ساختمان قدیمی تبدیل به موزه بلدیه رشت و مرکز اسناد شهرداری رشت خواهد شد.
دیپلماسی شهری > شهرهای خواهرخوانده

| نمادشهر | شهر | پرچم کشور | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
|  | مسکو |  | روسیه |
|  | ترابوزان |  | ترکیه |
|  | کوتائیسی |  | گرجستان |
|  | قازان |  | روسیه |
|  | ناحیه رشت |  | تاجیکستان |
|  | آستراخان |  | روسیه |
|  | مولتان |  | پاکستان |
ساختمان شهرداری رشت
مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک

مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک نهادی است که در وزارت دادگستری مسئولیت امور مربوط به اجرای مفاد کنوانسیون و وظیفه نظارت و تنظیم و ارسال گزارش ادواری آن را بر عهده دارد.
تاریخچه

در سال ۱۳۷۲ با تصویب مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک ملحق شد؛ و بریا پیگیری موضوعات مربوط به حقوق کودک و گزارش‌ها و موارد مربوطه ستادی در وزارت خارجه این موضوع را تا سال ۱۳۸۸ بر عهده داشت وزارت خارجه به عنوان مرجع ملی عمل می‌کرد.
در سال ۱۳۸۸ با تصویب دولت، وزارت دادگستری به عنوان مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک فعالیت خود را آغاز کرد. و بعد از آن کلیه امور مربوط به کنوانسیون حقوق کودک در اختیار این نهاد قرار گرفت.
ساختار

مرجع ملی متشکل از یک شورای هماهنگی است که ریاست آن با وزیر دادگستری بوده و مسئولیت هماهنگی شورای و پیگیری مصوبات آن با دبیر مرجع ملی می‌باشد.
وظایف و اختیارات

تدوین طرح‌ها و برنامه‌های ارتقای حقوق کودک و احترام به شخصیت وی
پایش و ارزیابی رعایت حقوق کودک در سطح ملی
ارائهٔ نظرات مشورتی در زمینهٔ قوانین، مقررات، رویه‌ها و برنامه‌های مرتبط با حقوق کودک به دستگاه‌های دولتی و موسسات و تشکیلات غیردولتی
پیشنهاد اصلاح قوانین و مقررات موجود و تهیهٔ پیش‌نویس لوایح قانونی برای ارائه به شورای هماهنگی
تهیه گزارش ملی حقوق کودک با همکاری و مشارکت سایر نهادها و دستگاه‌های ذی‌ربط داخلی با رعایت قوانین و مقررات مربوط پس از تصویب شورای هماهنگی
دبیران

مظفر الوندی
محمود عباسی
سید علی کاظمی
شعب

علاوه بر تهران مرجع ملی در شهرهای همدان، سمنان، تبریز زیر نظر دفاتر بانوان و خانواده استانداری‌ها تشکیل شده‌است.
محمد منتشری

| محمد منتشری | محمد منتشری |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: محمد‌صفار منتشری
زاده: ۱۳ دی ۱۳۲۱ لنگرود
ژانر: آواز (موسیقی ایرانی) موسیقی ایرانی موسیقی کلاسیک ایرانی
سازهای اصلی: سازهای اصلی
سنتور: سنتور
استاد(ها): اسماعیل مهرتاش
محمد منتشری (زادهٔ ۱۳ دی ۱۳۲۱ در لنگرود) موسیقی‌دان و خوانندهٔ اهل ایران است.
زندگی هنری

محمد‌صفار منتشری، معروف به محمد منتشری، زاده ۱۳ دی ۱۳۲۱ در لنگرود است. او در سال ۱۳۳۲ به همراه خانواده به تهران آمد. در آن زمان به تئاتر علاقه‌مند بود.پدرش آواز می‌خواند و صدای خوبی داشت. در کودکی زمانی که در شهرستان لنگرود زندگی می‌کرد، تصنیف‌های بعضی از خوانندگان آن زمان مانند: جواد بدیع‌زاده، حسین طاهرزاده و جلال‌الدین تاج اصفهانی که آهنگ‌هایشان در خارج از کشور روی صفحه‌های مومی ضبط می‌شد و از گرامافون‌های بوقی پخش می‌شد را می‌خواند.
او را نزدیک‌ترین و با استعدادترین شاگرد اسماعیل مهرتاش می‌دانند. آشنایی او با اسماعیل مهرتاش در «جامعه باربد» و به منظور آموزش تئاتر اتفاق افتاد. او ۳ سال در کلاس‌های تئاتر جامعهٔ باربد شرکت نمود. در این مدت از استادانی نظیر: «رفیع حالتی» (استاد فن بیان)، «ناظر زادهٔ کرمانی» (استاد ادبیات فارسی)، «ولی‌الله خاکدان» (استاد دکور) و «علی اصغر ازهدی» (مدیر داخلی جامعهٔ باربد و استاد تاریخ تئاتر) بهره برد.
محمد منتشری نحوهٔ ورودش به عالم موسیقی را این‌گونه بیان می‌دارد: «پیش پرده ای بود به نام «گردو فروش» که استاد می‌خواست در یکی از عیدها در کنار تئاتر اجرا کند. دنبال کسی می‌گشت که پیش پرده را اجرا کند. آمد سر کلاس و این خواسته را عنوان کرد. من و چند نفر دیگر از بچه‌های کلاس داوطلب شدیم. ما را آزمایش کردند و من بیش از دوستان مورد قبول واقع شدم.»
او از سال ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۰ دور ردیف‌های آوازی را نزد اسماعیل مهرتاش فراگرفت و حدود ۲۰ سال با ایشان در تماس و معاشرت بود. از جمله هنرمندان موسیقی که در کلاس «مهرتاش» هم دوره محمد منتشری بوده‌اند می‌توان به محمدرضا شجریان، عبدالوهاب شهیدی و جمال وفایی اشاره نمود. او از محضر موسیقی دانانی نظیر احمد عبادی و علی اصغر بهاری نیز بهره برده‌است. وی پس از درگذشت استادش «اسماعیل مهرتاش»، از موسیقی فاصله می‌گیرد تا اینکه پس از سال‌ها توسط مهدی کلهر به صدا و سیما دعوت می‌شود. منتشری کارمند بازنشسته بانک است.
آثار

برخی از آثار محمد منتشری عبارتند از:
اجرا و انتشار ردیف آوازی «اسماعیل مهرتاش» با همراهی سه تار «هوشنگ فراهانی» و تار «فخرالدین حکیمی» در ۸ سی دی - مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور
انتشار آلبوم موسیقی شور آفرین (شامل اجرای ضبط شده در کنسرت مجموعه آزادی ۱۳۷۲)
انتشار آلبوم موسیقی «چند بهاریه» - انتشارات آوای باربد
انتشار آلبوم موسیقی «هفت سین (به روایت طهران)» مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور
انتشار آلبوم موسیقی «چهارشنبه سوری» - مؤسسه فرهنگی هنری آوای باربد
انتشار آلبوم موسیقی «فکر بلبل» - نوای همایون
انتشار آلبوم موسیقی «قبله آمال» - مؤسسه فرهنگی هنری آوای باربد
انتشار آلبوم موسیقی «نوروزانه» - مؤسسهٔ فرهنگی هنری نوخسروانی باربد
انتشار آلبوم موسیقی «شور آفرین» - مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور
اجرای آواز در آلبوم موسیقی «مثنوی خوانی» به همراه «محمدرضا شجریان»، «محسن کرامتی»، «علی جهاندار»، «شهرام ناظری»، «بهرام سارنگ»، «مظفر شفیعی» و «همایون شجریان» - مؤسسه فرهنگی-هنری ماهور
ضبط آواز با مناجات خواجه عبدالله انصاری به همراه تار شهریار فریوسفی - صدا و سیما
چنار کهنسال سیردان

درخت چنار کهنسال سیردان
چنار کهنسال سیردان درختی در شهر سیردان و بخش طارم سفلی استان قزوین است. این درخت کهنسال در منتهی‌الیه شرقی شهر و در مجاورت باغات سنتی سیردان واقع گردیده است. این چنار کهنسال در تاریخ ۹۳/۸/۲۸ با عنوان «درخت چنار کهنسال سیردان» و به شماره ۲۰۷ در فهرست آثار طبیعی ملی کشور به ثبت رسید. قدمت این میراث ملی حدود ۵۰۰ سال تخمین زده شده ولیکن مردم محلی قدمت آن را بسیار بیشتر و حدود هزار سال می‌دانند. این درخت کهنسال تنها اثر تاریخی شهر سیردان است که به ثبت ملی رسیده است لذا از این جهت حائز اهمیت بسیار است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
میانگین قطر برابر سینه تنه: ۳۳۸ سانتی‌متر
محیط تنه: ۱۰۶۰ سانتی‌متر
دو قطر عمود تاج پوششی: ۲۴٫۶×۲۵ متر
ارتفاع درخت: ۲۸٫۲ متر
سن درخت: حدود ۵۰۰ سال
درخت چنار کهنسال سیردان
افامیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یونانی: Ἀπάμεια عربی: افاميا: یونانی: Ἀπάμεια عربی: افاميا
نمای ویرانه‌های آپامیا: نمای ویرانه‌های آپامیا
موقعیت در سوریه: موقعیت در سوریه
مکان: استان حماه، سوریه
منطقه: دشت غاب
گونه: سکونتگاه
تاریخ: تاریخ
سازنده: سلوکوس یکم
ساخته‌شده: حدود ۳۰۰ پیش از میلاد
رهاشده: سدهٔ سیزدهم میلادی
فرهنگ‌ها: سلوکیان، امپراتوری روم، امپراتوری روم شرقی، خلافت
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: ویرانه
مالکیت: همگانی
دسترسی عمومی: بله
آپامیا (به عربی: أفامیا) یک شهر باستانی در سوریه است که در شهرستان سقیلبیه واقع شده است.
آپامیا (Apamea) در ساحل راست رود عاصی، یک شهر باستانی یونانی و رومی بود. این شهر پایتخت اپامنه در دوران مقدونی‌ها بود و در دوران روم باستان به عنوان پایتخت و اسقف‌نشین کلان‌شهری استان استان سوریهٔ روم شناخته می‌شد و در دوران جنگ‌های صلیبی نیز اهمیت داشت.
از میان بقایای چشمگیر این شهر، رواق بزرگ که حدود ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) طول داشت و یکی از بلندترین ستون‌بندی‌های امپراتوری روم بود و تئاتر رومی، که با ظرفیت بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر یکی از بزرگ‌ترین تئاترهای باقی‌مانده امپراتوری روم به‌شمار می‌رفت، قابل توجه هستند.
این مکان در فاصله حدود ۵۵ کیلومتر (۳۴ مایل) شمال غرب حماة، سوریه، و مشرف به دشت غاب قرار دارد.
تاریخ > دوران هلنیستی

پس از فتح منطقه توسط اسکندر مقدونی و جنگ‌های بعدی میان ژنرال‌های او، و براساس تفسیر جدیدی از یک منبع تاریخی و تصویری تازه برای تاریخ هلنیستی، موزاییکی که در سال ۲۰۱۱ در آپامیا کشف شد، و توسط اولشفسکی و سعد پیشنهاد شده است، بنای پِلا، اردوگاه نظامی مقدونی (katoikia) در پاییز ۳۲۰ قبل از میلاد و پس از پیمان تریپارادیسوس (۳۲۰ ق. م) به ابتکار آنتیپاتر و با الهام از کاساندر تأسیس شد. براساس این تفسیر، نویسندگان با فرضیه‌های پیشین که بنیاد پِلا را به اسکندر بزرگ یا آنتیگونوس یکم نسبت می‌دهند، مخالف هستند.
از حدود ۳۰۰ قبل از میلاد، پِلا به وضعیت جدیدی به عنوان پولیس (شهر) رسید و توسط سلوکوس یکم که آن را به نام همسر بلخی خود، اَپامه، دختر فرمانده سغدی اسپیتامن نام‌گذاری کرد، مستحکم و تأسیس شد. این مکان در حلقه‌ای از رود عاصی که با دریاچه و مرداب‌ها احاطه شده بود، به شکلی شبه‌جزیره‌ای قرار داشت و از این‌رو به نام دیگر «چرونیسوس» نیز شناخته می‌شد. آپامیا در یک نقطه راهبردی برای بازرگانی به سوی خاور واقع شده و یکی از چهار شهر چهارضلعی سوریه بود. سلوکوس همچنین آن را به پایگاه نظامی با ۵۰۰ فیل و یک مرکز پرورش اسب با ۳۰٬۰۰۰ مادیان و ۳۰۰ اسب نر تبدیل کرد.
پس از ۱۴۲ قبل از میلاد، مدعی تروفون آپامیا را به پایگاه عملیات خود تبدیل کرد.
کوئینتوس آئمیلیوس سکوندوس در سال ۶ میلادی سرشماری جمعیت شهر و قلمروی آن را انجام داد که به «۱۱۷٬۰۰۰ هم‌وطن انسانی» اشاره داشت – رقمی که بسته به روش‌های مورد استفاده به جمعیت کل ۱۳۰٬۰۰۰ یا ۵۰۰٬۰۰۰ نفر تفسیر شده است.
تاریخ > اواخر دوره روم و دوران بیزانس

از سال ۲۱۸ تا ۲۳۴ میلادی، لژیون لژیون دوم پاتریک در آپامیا (افامیا) مستقر بود، زمانی که این لژیون حمایت از مدعی تاج‌وتخت، ماکرینوس، را کنار گذاشت و به امپراتور هلیوگابال پیوست که سپس در نبرد انطاکیه ماکرینوس را شکست داد.
ترگم یونسای کاذب در سفر اعداد (xxxiv. 11) نام آپامیا (אפמיאה) را برای شهر شفام آورده است، همان‌طور که در ترگم‌های اورشلیم و نئوفیتی آمده است. از آنجا که آپامیا عملاً جزو سرزمین‌های فلسطین ربانی محسوب می‌شد، نوبرانی که توسط آریستون از این شهر آورده شد، برای قربانی در اورشلیم پذیرفته می‌شد.
در اوایل قرن پنجم، آپامیا پس از جدا شدن از «سوریهٔ یک» به‌عنوان پایتخت استانی استان سوریه منصوب شد.
این شهر در سدهٔ ششم توسط خسرو انوشیروان ویران شد. در جریان جنگ شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس (۶۰۲–۶۲۸), شهر در سال ۶۱۳ به دست شهربراز افتاد و تا نزدیک به پایان جنگ در اختیار ساسانیان بود.
تاریخ > دوره اسلامی

پس از فتح شام به‌دست مسلمانان، آپامیا به‌صورت جزئی بازسازی شد و در عربی به نام‌های افامیا یا فامیا شناخته شد. این شهر همراه با السقیلبیه به‌دست خلفای راشدین پس از نبرد یرموک فتح شد. آپامیا سپس به‌عنوان پایگاه نظارتی برای هشدار در برابر حملات دشمن استفاده شد.
این شهر توسط قبایل عرب بحرای و بنو عضره اسکان یافت، اما تنها در دوران حکومت حمدانیان در حلب اهمیت دوباره پیدا کرد. بین سال‌های ۱۰۹۵ تا ۱۱۰۶ تحت حاکمیت خلف بن ملاعب بود و پس از قتل او به دست حشاشین به تصرف تانکرد، شاهزاده جلیل درآمد. این شهر در سال ۱۱۵۲ توسط زلزله ویران شد.
بقایای باستانی

بسیاری از بقایای آکروپولیس باستانی همچنان پابرجاست که احتمالاً شامل معابد بسیار تزئینی است که سوزومن از آنها سخن می‌گوید. این بقایا اکنون در دیوارهای قدیمی قلعه‌ای به نام قلعه المضیق قرار دارند؛ مابقی شهر باستانی در دشت قرار دارد.
مهم‌ترین مجموعه اشیاء از این مکان، شامل آثار معماری و هنری برجسته، اکنون در موزه سنکوانتنر در بروکسل نگهداری می‌شود.
در نتیجه جنگ داخلی سوریه، شهر باستانی آسیب دیده و به دست جویندگان گنج غارت شده است. در آوریل ۲۰۱۷، Al-Masdar News تصاویر ماهواره‌ای منتشر کرد که نشان می‌داد این مکان با صدها گودال کنده شده توسط جویندگان گنج پوشیده شده است.
= رواق بزرگ

رواق بزرگ در امتداد خیابان اصلی آپامیا قرار داشت و تقریباً به طول ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) امتداد داشت، که آن را به یکی از طولانی‌ترین ستون‌بندی‌ها در امپراتوری روم تبدیل می‌کرد. این ستون‌بندی پس از آنکه نسخه اصلی‌اش که مربوط به دوران امپراتوری سلوکی بود، همراه با سایر بخش‌های آپامیا در زمین‌لرزه ۱۱۵ میلادی در انطاکیه تخریب شد، بازسازی گردید. بازسازی بلافاصله آغاز شد و طی قرن دوم میلادی شهر به‌طور کامل بازسازی شد، از جمله ستون‌بندی بزرگ.
ستون‌بندی در امتداد محور شمال-جنوب قرار داشت و بخشی از «کاردو ماکسیموس» شهر بود. این رواق از دروازه شمالی شهر آغاز شده و به‌صورت خطی و بدون وقفه تا دروازه جنوبی امتداد داشت. یک ستون نیایشی بزرگ در یک‌سوم شمالی ستون‌بندی، روبروی حمام‌ها قرار داشت. ستون‌بندی از مرکز شهر عبور می‌کرد و ساختمان‌های مهمی از جمله حمام‌ها، آگورا، معبد توخه، نیمفئوم، روتوندا، کلیسای آتریوم و باسیلیکای شهر در اطراف آن قرار داشتند.
در دو طرف خیابان، رواقی به عرض ۶٫۱۵ متر (۲۰٫۲ فوت) در طول کامل خیابان کشیده شده بود. ارتفاع ستون‌ها ۹ متر (۳۰ فوت) و قطر آنها ۰٫۹ متر (۲ فوت ۱۱ اینچ) بود. ستون‌ها بر روی پایه‌های مربعی به ابعاد ۱٫۲۴ متر در هر ضلع و ارتفاع ۰٫۴۷ متر قرار داشتند. ستون‌ها دارای دو طراحی اصلی بودند: ساده و شکاف‌دار مارپیچی. باستان‌شناس ژان لاسوس بر این باور است که طراحی ساده به دوره تراژان و طراحی مارپیچی به دوره آنتونینوس پیوس بازمی‌گردد. رواق‌های ستون‌بندی با موزائیک‌های گسترده‌ای در طول کامل خیابان فرش شده بود.
در دوران امپراتوری بیزانس و تحت حکومت امپراتور ژوستینین یکم، بخش‌هایی از ستون‌بندی بازسازی شد. خیابان به عرض ۱۲ متر کاهش یافت و پیاده‌روهایی در دو طرف آن اضافه شد. در برخی قسمت‌ها، سنگفرش رومی خیابان با سنگ‌های مربعی از جنس سنگ آهک جایگزین شد. این بازسازی شامل احداث یک رواق یادبود با چهار ستون ۹ متری همراه با سرستون‌های یک متری بود.
= رواق بزرگ > تئاتر رومی

تئاتر آپامیا در ابتدا به سبک دوران هلنیستی در اوایل دوران امپراتوری سلوکی ساخته شد. در دوران استان سوریه، این تئاتر گسترش یافت و طراحی ورودی‌ها و صحنه اصلی آن به سبک معمول رومی بازسازی شد. این سازه در زمین‌لرزه ۱۱۵ میلادی در انطاکیه آسیب جدی دید و بلافاصله پس از آن تحت حمایت تراژان و هادریان بازسازی شد. تئاتر در نیمه اول قرن سوم میلادی دوباره گسترش یافت.
در دوره امپراتوری بیزانس، حوزه آبریز تئاتر بازسازی شد و یک قنات از وسط صحنه پایینی عبور داده شد. در اواخر دوره بیزانس، تئاتر دیگر به‌عنوان مرکزی برای اجرای نمایش‌ها استفاده نمی‌شد، اما تئاتر و قنات آن به‌عنوان منبع آبی مهم در دوره‌های بیزانس و اسلامی باقی ماندند.
این تئاتر بر روی تپه‌ای مشرف به دره رود عاصی ساخته شده است.
این تئاتر، به همراه تئاتر افسوس، یکی از بزرگ‌ترین تئاترهای باقی‌مانده از امپراتوری روم است و ظرفیت بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر را داشته است. تنها تئاتری که به‌طور قابل‌توجهی بزرگ‌تر بوده، تئاتر پومپی در رم بوده است. بخش زیادی از ساختار تئاتر به دلیل فروپاشی‌های معماری و بهره‌برداری‌های گسترده در دوران‌های بعدی تخریب شده و تنها یک‌هشتم این سایت تاکنون نمایان شده است.
یکی از ویژگی‌های اصلی تئاتر، حوزه آب و شبکه لوله‌کشی رومی پیچیده آن است. سیستم تراکوتا که به‌تازگی حفاری شده است، در امتداد ورودی زمینی شرقی قرار دارد و به‌خوبی حفظ شده است.
= رواق بزرگ > موزائیک بزرگ شکار

این موزائیک که اکنون در موزه سینکانتنیر بروکسل نگهداری می‌شود، در سال ۱۹۳۵ در اتاق پذیرایی مکانی که احتمالاً کاخ فرماندار رومی استان سوریه (استان روم) بوده است، کشف شد. مساحت آن ۱۲۰ متر مربع است.
این موزائیک بزرگ که به سال‌های ۴۱۵–۴۲۰ میلادی بازمی‌گردد، از برجسته‌ترین نمونه‌های این نوع ترکیب‌بندی به‌شمار می‌آید. از نظر فنی و موضوعی، با موزائیک‌های موجود در کاخ فهرست امپراتوران بیزانس در قسطنطنیه، که مربوط به همان دوره هستند، قابل مقایسه است.
کتیبه‌ای در ورودی این مکان نوشته شده: «در زیباترین آپلیون، تریکلینیوم در ماه گورپایوس، دوره سوم، سال ۸۵۱ بازسازی شد» (سپتامبر ۵۳۹ میلادی).
= رواق بزرگ > اسقفی

مسیحیت در قرن اول میلادی به این منطقه وارد شد. اسقف‌های آن عبارتند از:
مارسلوس آپامیا (فعال در ۳۷۵ میلادی)
الکساندر آپامیا (فعال در ۴۳۱ میلادی)
آلفیوس آپامیا، دستیار در شورای نئوسزاریا
جولیان آپامیا، قدیس و مخالف مونتانیسم (قرن سوم میلادی)
دومنوس (فعال در شورای خلقیدون)
اپیفانیوس (۴۵۱/۴۵۷–پس از ۴۷۱)
اسحاق (مقدس پیش از ۵۱۲، درگذشته حدود ۵۱۳/۵۱۴)
استفان (۵۱۲–۵۱۶ میلادی)
کُزماس (۵۱۲–۵۱۶ میلادی)
پیتر آپامیا، مونوفیزیت (۵۱۵/۵۱۶–۵۱۸/۵۱۹ میلادی)
امروزه چندین فرقه مسیحی سلسله مراتب اسمی برای این شهر حفظ کرده‌اند که شامل موارد زیر است:
اسقف‌نشین کاتولیک لاتین اسمی متروپولیتن
اسقف‌نشین کاتولیک ملکی متروپولیتن اسمی
اسقف‌نشین کاتولیک سریانی متروپولیتن اسمی
اسقف‌نشین کاتولیک مارونی اسمی
= رواق بزرگ > افراد برجسته

المقتنا – (فرماندار اسماعیلیه قرن یازدهم و یکی از بنیان‌گذاران دروز، برجسته‌ترین نماینده دعوت الهی و نویسنده چندین رساله حکمت)
مارینوس – (فرماندار پرایتوری)
آرخیگنس – (پزشک)
تروفون – (مقام رسمی در دوران شاه الکساندر بالاس)
آریستارخوس تسالونیکی – (اسقف، یکی از هفتاد حواری)
اواگریوس اسکولاستیکوس – (تاریخ‌نگار قرن ششم)
یامبلیخوس – (فیلسوف فلسفه نوافلاطونی)
سوپاتر – (سوفیست و فیلسوف نوافلاطونی)
الکساندر آپامیا – (اسقف قرن پنجم)
الکیبیادس آپامیا
یونیاس – (اسقف قرن اول)
نومنیوس آپامیا – (فیلسوف قرن دوم)
پولی‌کرونیوس – (اسقف و برادر تئودور موپسوئستیا)
پوسیدونیوس – (فیلسوف و نویسنده یونانی، قرن دوم–اول پیش از میلاد)
یونس – (برده قیام‌کننده و خودخوانده شاه انا)
شاعر شبه‌اوپین
سکستوس واریوس مارسلوس – (سواره‌نظام قرن سوم و فرماندار نومیدیا)
تئودورت – (اسقف قرن پنجم)
نقشه ناهمواری‌های آپامیا
خانه‌ها و مغازه‌ها در امتداد خیابان ستون‌بندی‌شده، آپامیا، سال ۲۰۰۲
راهگذر رواق آپامیا
نمایی از ایوان ستون‌دار.
نمونه‌ای از بقایای تزئینی.
موزه، نمایی از حیاط، آپامیا در سال ۲۰۰۲
رواق بزرگ آپامیا
موزائیک شکار بزرگ از اقامتگاه فرماندار، ۴۱۴–۴۲۰ میلادی