ارگاسم ساختگی
دیگر کاراها

این‌طور نیست که ارگاسم همواره در رابطه جنسی به سهولت به دست آید. عدم توانایی در رسیدن به ارگاسم در هر دوجنس را آنورگاسمی می‌گویند که از جمله عوامل ایجاد آن می‌شود به اضطراب، افسردگی، خستگی، احساس شرم، ترس، درد هنگام مقاربت، ترس از حاملگی، نداشتن میل به شریک جنسی و ناخوشایند بودن محیط در هنگام مقاربت، مصرف مواد مخدر همچون الکل یا اثرات جانبی داروهای تجویز شده توسط پزشک اشاره کرد.
افراد ممکن است به دلایل مختلفی اقدام به ارگاسم ساختگی کنند که از جمله آن‌ها می‌توان به درخواست شریک جنسیشان برای رسیدن آن‌ها به ارگاسم در حالی که توانایی آن را ندارند یا میل به اتمام رابطه در حالی که نمی‌توانند این را بیان کنند یا دوری از عواقب ناخوشایند ارضاء نشدن یا صرفاً برای لذت دادن به شریک جنسیشان اشاره کرد.
یک شاعر رومی به نام اووید به سال ۲ پس از میلاد در رابطه با اینکه زنان باید ارگاسم ساختگی داشته باشند، در کتاب مشهور خود به نام آرس آماتوریا چنین سروده‌است:
چنین می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | خب، پس، عزیزان من، لذت را در استخوان‌های باریکتان حس کنید؛ آن را با کسی که دوستش می‌دارید مشترک شوید، حرف‌های لذت‌بخش و شیطنت‌آمیز بر زبان برانید؛ و اگر طبیعت از شما این حس لذت را دریغ کرده، شما به لب‌هایتان بیاموزید که دروغ بگویند و بگویند که لذت را با تمام وجود حس می‌کنند. ناخوش زنی است که نتواند به خوشی پاسخ درست بگوید. اما اگر قرار براین شد که تظاهر کنید، با زیاده‌روی در این کار به خود خیانت مکنید. بگذارید حرکات شما و چشمانتان ما را بفریبند و، با نفس‌نفس زدن، این وهم را کامل کنید. |  » |
برخی ممکن است صرفاً به جهت نمایش، مثلاً هنگام سکس تلفنی یا ایفای نقش در پورنوگرافی اقدام به ارگاسم ساختگی کنند.
زن‌گرایی این باور را که ارگاسم ساختگی نشئت گرفته از این حقیقت است که رابطه جنسی، مردمحور است را در میان جوامع رواج داده‌است. آنان معتقدند در جامعه‌ای که بیش‌تر به لذت مرد بها داده می‌شود، زنان ناچارند دست به کارهایی بزنند که این لذت را برای مرد فراهم آورد؛ حتی اگر خودشان نتوانند از این لذت بهره‌ای ببرند. در یک مباحثه به سال ۱۹۶۷ از زنان خواسته شد تا دلایلشان برای ایجاد ارگاسم ساختگی را بررسی کنند و آنان چنین نتیجه گرفتند که این عمل، ناشی از فشاری است که سوی مردان حس می‌کردند. از همین روی ارگاسم ساختگی را مرتبط با مشکلات ناشی از واپس رانی تمایلات جنسی و روابط جنسی مردمحور می‌دانند. بیش‌تر این زنان احساساتی نظیر طردشدگی جنسی از سوی شریکشان، یا از سویی دیگر، مورد توجه جنسی واقع شدن در حالی که میلی برای رابطه جنسی ندارند را گزارش کردند. این در حالی بود که آنان از بیان این احساسات به شریک جنسیشان واهمه داشته یا نگران این بوده‌اند که با خشم وی روبرو شوند.
هوگو اِم میالون، برپایه نظریه بازی‌ها تحلیلی از ارگاسم ساختگی ارائه کرده زیر نام بازی علامت‌دهی. تنها برخی پیش‌بینی‌های صورت گرفته توسط تحلیل وی با داده‌های حاصل از پرسش‌یابی‌هایی که برای سنجش روایی تحلیل وی انجام گرفته بودند، مرتبط بوده‌اند. برپایه داده‌ها، تنها زنان و مردانی که خود با پی‌بردن به این حقیقت که شریکشان ارگاسم ساختگی داشته، احساس بدی می‌کرده‌اند، کم‌تر از دیگر گروه‌ها اقدام به ارگاسم ساختگی می‌نموده‌اند. همچنین زوج‌های مسن‌تر، بیش از جوان‌ترها اقدام به ارگاسم ساختگی می‌کرده‌اند.
در یک پژوهش مشخص شد که زنانی که ارگاسم‌های ساختگی داشته‌اند بیش‌تر از دیگر زنان از نظر جنسی به شریکشان بی‌وفایی نشان داده و در موقعیت‌های اجتماعی با مردان دیگر لاس‌زنی می‌کرده‌اند. پژوهش‌گران این تحقیق بر این باورند که این گروه از زنان بیش‌تر ممکن است وارد روابط جنسی با کسی غیر از شریک جنسی خودشان بشوند. با این حال آنان هشدار داده‌اند که پژوهششان شامل یک نمونه کوچک بوده و این در حالی است که متغیرهای فراوانی را سنجیده‌اند.
زنان ممکن است از روی بی‌دقتی یا عمداً در جلسات مشاوره و درمان، رفتار جنسی خود را مطلوب قلمداد کنند؛ مثلاً اظهار کنند که در سکس به ارگاسم می‌رسند در حالی که ممکن است چنین نباشد. این اتفاق زمانی بیش‌تر رخ می‌دهد که زنان با یک مشاور یا درمانگر مرد صبحت می‌کنند. البته باید در نظر داشت که گاهی برخی زنان در هنگام صحبت با درمانگران زن نیز ممکن است چنین کنند.