stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اتابک نادری
زندگی‌نامه

اتابک نادری متولد ۱۳۴۹ در اردبیل بوده، فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۴ با تئاتر دانش‌آموزی آغاز کرد و پس از کسب تجربه بازی، در سال ۱۳۶۹ نویسندگی و کارگردانی در حوزه تئاتر را نیز به کارنامه هنری خود افزود؛ از جمله کارگردانی نمایش «دپوتات» که در سال‌های ۹۶–۹۷ در تهران، تبریز و زادگاهش اردبیل به روی صحنه برد و تماشاچیان بسیاری را پای اجرا نشاند.
او از سال ۱۳۷۳ تاکنون به صورت حرفه‌ای در عرصه تلویزیون نیز فعالیت دارد و اغلب مردم او را با سریال «در پناه تو» به کارگردانی حمید لبخنده به خاطر سپردند تا اینکه با حضور در «لژیونر»، «گاندو» و «بچه مهندس» به چهره آشناتری برای مخاطبان تلویزیون بدل شد.
نادری در سال ۷۷ با فیلم سینمایی «هیوا» به کارگردانی رسول ملاقلی‌پور نخستین تجربه سینمایی خود را کسب کرد و سپس با بازی در خانه پدری، چشم عقاب، ترنج، متولد ماه مهر و عشق فیلم را به سابقه خود افزود اما در این حوزه کم کارتر از باقی حوزه‌ها بوده‌است. شورای ارزشیابی هنرمندان، نویسندگان و شاعران کشور با بررسی سوابق و فعالیت‌های اتابک نادری، بازیگر و کارگردان تئاتر گواهینامه درجه یک هنری در رشته هنرهای نمایشی را به او اعطا کرد.
سایر فعالیت‌ها

تأسیس اداره برنامه‌های نمایشی استان و مرکز آموزش تئاتر در اردبیل، مدیریت هماهنگی تئاتر استان‌های اداره کل هنرهای نمایشی، بازسازی و احیای تماشاخانه سنگلج و تئاترشهر از جمله خدمات او برای تئاتر بوده و پژوهش، تدوین و تألیف کتاب «سیر نمایش در اردبیل» (مروری بر تاریخچه تئاتر، سینما و نمایش در اردبیل)، نگارش مروری بر تاریخچه تماشاخانه سنگلج، گردآوری و چاپ مجموعه کارت پستال‌های «صحنه‌های ماندگار» شامل عکس‌های قدیمی هنرمندان و نمایش‌های سنگلج، تنظیم و چاپ تقویم اختصاصی تئاتر سنگلج و تئاتر شهر، تألیف «تئاتر به زبان ساده» ‏ و تدوین «آموزش مقدماتی تئاتر» از فعالیت‌های مکتوب این هنرمند به‌شمار می‌رود.
سینما

پرواز ۱۷۵ (۱۴۰۲)
های پاور (۱۴۰۲)
اینجا هم باران می‌بارد (۱۳۹۷)
جاودانگی (۱۳۹۴)
شاید یک معجزه (۱۳۹۳)
ترنج (۱۳۹۱)
کلانتری غیرانتفاعی (۱۳۸۷ یدالله صمدی)
عشق فیلم (۱۳۸۱ ابراهیم وحیدزاده)
متولد ماه مهر (۱۳۷۸ احمدرضا درویش)
چشم عقاب (۱۳۷۷ شفیع آقامحمدیان)
کمکم کن (۱۳۷۷)
هیوا (۱۳۷۷ رسول ملاقلی‌پور)
تلویزیون

| سال | عنوان | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۱ | جنگ ۳۹ | داریوش کاردان |
| ۱۳۷۳ | او یک نویسنده بود | مهرداد غفارزاده |
| ۱۳۷۴ | حکایت میرزا یحیی | حمید لبخنده |
| ۱۳۷۴ | در پناه تو | حمید لبخنده |
| ۱۳۷۴ | نوروز ۷۵ | داریوش کاردان |
| ۱۳۷۶ | روزگار وصل | غلامرضا صیامی زاده |
| ۱۳۷۸ | آواز پر جبرئیل | حمید بهمنی |
| ۱۳۷۸ | روزهای زندگی | سیروس مقدم |
| ۱۳۷۷ | مسافر شهرقصه‌ها | رسول بابارضا |
| ۱۳۷۸ | سال‌های خاکستر | محمدرضا ورزی |
| ۱۳۷۹ | کریم خان زند | محمدرضا ورزی |
| ۱۳۷۹ | ولایت عشق | مهدی فخیم زاده |
| ۱۳۷۹ | ویروس ۲۰۰۰ | فریال بهزاد |
| ۱۳۷۹ | پسران آدم | احمدرضا درویش |
| ۱۳۸۹ | خانه پدری | فریدون حسن پور |
| ۱۳۸۰ | باران عشق | احمد امینی/فریدون حسن پور |
| ۱۳۸۰ | رهایی | بهزاد مولد |
| ۱۳۸۱ | بهار درمه | کریم عظیمی |
| ۱۳۸۱ | نسخه نهایی | علی حسن‌زاده |
| ۱۳۸۱ | کاخ تنهایی | محمدرضا ورزی |
| ۱۳۸۲ | طلسم شدگان | داریوش فرهنگ |
| ۱۳۸۳ | راز ققنوس | نادر مقدس |
| ۱۳۸۳ | ماجراهای چموش و خموش | شاهین باباپور |
| ۱۳۸۴ | دوباره زندگی | نادر مقدس |
| ۱۳۸۴ | زائر سرای ممتاز | حمید بهمنی |
| ۱۳۸۴ | رؤیای مرده | ابراهیم سلطان فر |
| ۱۳۸۴ | پدرخوانده | حمید قدکچیان |
| ۱۳۸۵ | حفره | فریدون فرهودی |
| ۱۳۸۵ | طبقه دوم | شاهین باباپور |
| ۱۳۸۵ | ۵ دقیقه تا مرز | جواد هاشمی |
| ۱۳۸۵ | پول کثیف | جواد افشار |
| ۱۳۸۵ | عمارت فرنگی | محمدرضا ورزی |
| ۱۳۸۶ | یک وجب خاک | علی عبدالعلی زاده |
| ۱۳۸۶ | خاندان | سعید عالم زاده |
| ۱۳۸۶ | پاتوق | شاهین باباپور |
| ۱۳۸۶ | بجا مانده | جواد افشار |
| ۱۳۸۶ | که عشق آسان شود اول | محمدرضا بیاتی |
| ۱۳۸۷ | بابای من یه قهرمانه | یوسف سیدمهدوی |
| ۱۳۸۸ | تبریز درمه | محمدرضا ورزی |
| ۱۳۸۹ | دو روز در جاده | شاهین باباپور |
| ۱۳۸۹ | یک روز قبل | صادق کرمیار |
| ۱۳۸۹ | ستایش ۱ | سعید سلطانی |
| ۱۳۹۰ | شوق پرواز | یدالله صمدی |
| ۱۳۹۱ | خاطرات مرد ناتمام | صادق کرمیار |
| ۱۳۹۲ | هوش سیاه ۲ | مسعود آب پرور |
| ۱۳۹۲ | یادآوری | حجت قاسم‌زاده اصل |
| ۱۳۹۳ | کیفر | حسین تبریزی |
| ۱۳۹۵ | در قصه‌ها زندگی می‌کنند | داوود بیدل |
| ۱۳۹۶ | رنج پنهان | بیژن میرباقری |
| ۱۳۹۶ | لژیونر | مسعود آب‌پرور |
| ۱۳۹۸ | گاندو | جواد افشار |
| ۱۳۹۸ | سلام آقای مدیر | علیرضا توانا |
| ۱۳۹۸ | به رنگ خاک | حسن لفافیان سید محسن یوسفی |
| ۱۳۹۸ | سرگذشت | سیدجمال سیدحاتمی |
| ۱۳۹۹ | بچه مهندس ۳ | علی غفاری |
| ۱۳۹۹ | صفر بیست و یک | سیدجواد رضویان، سیامک انصاری |
| ۱۴۰۰ | بچه مهندس ۴ | احمد کاوری |
| ۱۴۰۱ | بی نشان | راما قویدل |
| ۱۴۰۱ | چسب زخم | سید حامد تهرانی علوی |
تله فیلم
پرستار (۱۳۷۴)
هاتف بهشت (۱۳۷۵)
سمناکلا

| سمناکلا | سمناکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: سیمرغ
دهستان: تالارپی
جمعیت: ۲۴۳ نفر (سرشماری ۹۵)
سمناکلا، روستایی است از توابع شهرستان سیمرغ در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در تالارپی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۰۸نفر (۸۷خانوار) بوده‌است.
تحریک مدح صحابه

| تحریک مدح صحابه | تحریک مدح صحابه |
| --- | --- |
بخشی از شیعه ستیزی: بخشی از شیعه ستیزی
لکهنولکهنو (هند): لکهنولکهنو (هند)
موقعیت: لکهنو
تاریخ: ۱۹۰۵ تا ۱۹۴۰ میلادی
هدف: مراسم خودزنی شیعیان
اسلحه: سنگ, بمب, شعار
مرتکب: مردم پاکستان
انگیزه: اسلام گرایی سیاسی
تحریک مدح صحابه جنبش نافرمانی مدنی بود که توسط مردم پاکستان در شهر لکهنو در نیمه اول قرن بیستم برای مقابله با بزرگداشت مراسم عزاداری در ماه محرم آغاز شد. این درگیری گسترده شیعه و سنی بین سالهای ۱۹۰۵ - ۱۹۰۹ و در ۱۹۳۶ - ۱۹۴۰ به خشونت کشیده شد. این درگیری به سایر مناطق هند انگلیس گسترش یافت.
شورش ۱۹۰۵ میلادی

با آغاز دهه ۱۹۰۰، اکثریت اهل سنت هنوز سوگواری محرم را برگزار می کردند. سبک زندگی مدرن منجر به تبدیل شدن محرم به یک جشن و همچنین یک میدان جنگ شد. همان‌طور که روزنامه دولتی اشاره کرد:
"در مسر دسته‌های عزاداری، مغازه ها و غرفه های موقت و سرگرمی هایی مانند سیرک و نوسات راه اندازی شد. به نظر می رسد که زنان فاحشه نه تنها برای تلاش مردان مشتری به تجمع می آمدند بلکه بعضی از آن ها خیمه های موقت برای ملاقات به راه انداختند. "
مولوی عبدالشکور لکهنوی، روحانی دیوبندی مراسم عزاداری اهلسنت را به جشن پیروزی امام حسین علیه یزید تبدیل کرد. وی از اهل تسنن خواست که به جای لباس سیاه، لباس قرمز یا زرد بپوشند و به جای پرچم سیاه سنتی، پرچم چاریاری تزئین شده را به همراه داشته باشند. وی به سنی های که در مراسم مشترک عزاداری شرکت داشتند گفت به جای نوحه، ستایش اصحاب بخوانند. در این مدح صحابه به عقاید شیعه انتقاد می کردند.
شیعیان شکایتی را به دفتر دادستان منطقه لکهنو ارسال کردند تا از هر آنچه بر خلاف روح این مراسم باشد، جلو گیری شود. دادستان خواسته های آنها را پذیرفت و قوانین سختگیرانه ای برای راهپیمایی عاشورای ۱۹۰۶ وضع شد. اهل سنت به قوانین جدید اعتراض کردند و بنابراین، دادستان یک راه جداگانه برای مراسم سنی ها در نظر گرفت و به آن ها پیش نهاد کرد که تعزیه خود را در نشاط گنج دفن کنند، که به کربلای پول کتورا معروف شد. با این حال سنی ها در دهه اول ماه محرم سبک جدید جشن مدح صحابه را ادامه دادند. شعرها و دوبیتی های چاریاری در موکب های اهل سنت قرائت می شد، برخی از آنها "به دلیل داشتن تمسخر از شیعه و اعتقادات آنها مورد اعتراض شیعیان قرار می گرفتند و این امر خشم شیعیان را برانگیخت. آنها با خواندن تبری تلافی کردند. در سال ۱۹۰۷ و ۱۹۰۸ میلادی، شورش های جدی آغاز شد و پس از آن کمیته ای چهار نفره به ریاست دادگستری تی سی پیگوت و قاضی دادگاه عالی تشکیل شد تا موضوع را بررسی کند. نتیجه کمیته این بود که "تلاش برای تبدیل موکبهای تعزیه به مدح چهار خلیفه اول یک بدعت بود". کمیته توصیه کرد که باید شعر خوانی مدح صحابه در دهه اول ماه محرم، چهلم امام حسین و روز بیست و یکم رمضان منع شود. دولت گزارش کمیته را پذیرفت و توصیه های آن را اجرا کرد.
پایان و پیامدها

در ۳ سپتامبر ۱۹۳۹، نخست وزیر انگلیس ، نویل چمبرلین ، آغاز جنگ با آلمان را اعلام کرد. اندکی پس از آن، نایب السلطنه هند از این الگو پیروی کرد و اعلام کرد که هند نیز با آلمان در جنگ است. در سال ۱۹۳۹، رهبران کنگره از کلیه مناصب دولت هند انگلیس استعفا دادند. در دهه ۱۹۴۰، محمد علی جناح به عنوان رهبر مسلمانان هند شناخته شد واونها لقب قائد اعظم به او دادند. این تحولات و مباحث مربوط به وضعیت مسلمانان در هند آینده، فضایی را ایجاد کرد که مسلمانان اختلافات خود را به خاک بسپارند و به موضوعات مهمتری بپردازند. در سال ۱۹۴۴ روحانیون دیوبندی سازمانی جداگانه به نام تنظیم اهل سنت برای هدف حمله به شیعیان راه اندازی کردند. پس از سال ۱۹۴۷، بسیاری از شاگردان مولوی عبدالشکور لکهنوی و مولوی حسین احمد مدنی به پاکستان مهاجرت کردند. آنها حوزه های علمیه دیوبندی را در شهر های مختلف تأسیس کردند و تحت دو عنوان مختلف تنظیم اهل سنت و جمیعت علمای اسلام فعالیت های سیاسی خود را ادامه دادند. آنها در طول و پهنای کشور سفر کردند و علیه مذهب و رسوم شیعی تابلاغ کردند. از جمله: مولوی نورالحسن بخاری، مولوی دوست محمد قریشی، مولوی عبدالستار تونسوی، مولوی مفتی محمود، مولوی عبدالحق حقانی و مولوی سرفراز خان صفدر.
در سال ۱۹۴۹، موکب محرم در نارووال مورد حمله قرار گرفت. در انتخابات مجلس پنجاب، رأی دادن به کاندید های شیعه مذهب حرام اعلام شد و آنها را کافر خواندند. در سال ۱۹۵۵، دسته های عزاداری در ۲۵ شهر و روستا در پنجاب مورد حمله قرار گرفتند. در همان سال، یک امام حسینیه بلتی در کراچی مورد حمله گروهی قرار گرفت و دوازده نفر به شدت زخمی شدند. در سال 1957، سه عزادار بر اثر حمله تروریستی در روستای سیت پور در ناحیه مظفر گره جان باختند. در همان سال، بر اثر پرتاب آجر و سنگ بر سر عزاداران در احمدپور شرقی، یک نفر کشته و سه نفر دیگر به شدت زخمی شدند. در ژوئن ۱۹۵۸، آقا محسن، یک روحانی و روضه خان شیعه، در بهکر ترور شد.
آرامگاه سید احمد بریلوی در بالا کوت، پاکستان
کاریکاتور درباره تنش های مذهبی در یکی از نشریات طنز لکهنو، سال ۱۹۰۸ میلادی
مولوی حسین احمد مدنی
سقوط آشور

| ن ب وجنگ‌های ماد و بابل با آشور | ن ب وجنگ‌های ماد و بابل با آشور |
| --- | --- |
 (بابل دوم  نبرد آرافا  سقوط تربیس  سقوط آشور  نبرد نینوا  سقوط حران) :  (بابل دوم  نبرد آرافا  سقوط تربیس  سقوط آشور  نبرد نینوا  سقوط حران) 
سقوط آشور هنگامی رخ داد که اولین شهر و پایتخت قدیمی و مذهبی امپراتوری آشوری نو، به دست نیروهای پادشاهی ماد افتاد. تصرف و غارت پس از آن، شهر را تا حدی ویران کرد؛ با این حال در دوران شاهنشاهی هخامنشی بازسازی شد و به نظر می‌رسد که یک دولت نیمه یا کاملاً مستقل آشوری در زمان شاهنشاهی اشکانی و تا پیش از تصرف آن توسط شاهنشاهی ساسانی در اواخر قرن ۳ میلادی وجود داشته‌است. این شهر تا زمان کشتارهای تیمور در قرن ۱۴ میلادی در کنترل آشوریان بود.
پیش زمینه

از زمان پایان سلطنت آشوربانی‌پال را در ۶۲۷ پ. م امپراتوری آشور نو در موقعیت خطرناکی بود. جنگ داخلی، شورش‌ها در بابل، آناتولی، قفقاز و شام همراه با هجوم نیروهای متحد ماد-سکاها و بابلی‌ها برای امپراتوری درگیر جنگ داخلی، بسیار زیاد سهمگین شد. در سال ۶۱۶ پ. م، بابلی‌ها استقلال واقعی خود را از آشوریان برقرار کردند.
حمله به شهر

در سال ۶۱۵ پ. م، مادها و متحدان آنها آرافا را فتح کردند. سال بعد، آنها آشور را محاصره کردند. بیشتر آنچه از ارتش آشور باقی مانده بود در شهر نینوا پایتخت امپراتوری بود و قادر به کمک نبود. سرانجام، پس از درگیری‌های خونین تن به تن (که بعداً جمجمه‌ها و اسکلت‌های زیادی از آن پیدا شد)، ظاهراً این شهر در سال ۶۱۴ پ. م تسخیر شد.
مریم دآبو

| مریم دآبو | مریم دآبو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ دسامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) همرسمیت، لندن، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
مریم دآبو (به انگلیسی: Maryam d'Abo) (زاده ۲۷ دسامبر ۱۹۶۰) بازیگر انگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در روزهای روشن زندگی و هلن تروآ اشاره کرد.
سمیر الرفاعی

| سمیر الرفاعی | سمیر الرفاعی |
| --- | --- |
نخست‌وزیر اردن: نخست‌وزیر اردن
دوره مسئولیت ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹ – ۹ فوریه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹ – ۹ فوریه ۲۰۱۱
پادشاه: عبدالله دوم
پس از: نادر الذهبی
پیش از: معروف البخیت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال) امان، اردن
حزب سیاسی: فعال سیاسی مستقل
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد کالج ترینیتی
سمیر الرفاعی (عربی: سمير زيد الرفاعي؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۶) یک سیاست‌مدار اهل اردن است.
زندگی‌نامه

الرفاعی در یک خانواده برجسته سیاسی اردن به‌دنیا آمد. او پسر زید الرفاعی، نخست‌وزیر سابق و نوه سمیر الرفاعی، نخست‌وزیر سابق و نوه نخست‌وزیر سابق، بهجت طالونی است. الرفاعی مدرک لیسانس خود را در مطالعات خاورمیانه و مدرک تحصیلی در اقتصاد را از دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۸۸ دریافت کرد. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۸۹ به دست آورد.
آزار و اذیت مردم هزاره

اعتراض هزاره‌های ساکن آلمان در پیوند به کشتار و نسل‌کشی هزاره‌ها در افغانستان در ۳ اکتبر ۲۰۲۲
تبعیض و نسل‌کشی مردم هزاره از زمان حکومت امیر عبدالرحمن با قتل‌عام بیش از ۶۰ درصد هزاره‌ها در افغانستان آغاز شده‌است.
مردمان هزاره مدت‌ها مورد آزار و کشتار توسط گروه‌های شبه‌نظامی دولتی و غیردولتی بوده‌اند. هزاره‌ها عمدتاً از مناطق مرکزی افغانستان هستند که به‌نام هزارستان یا (هزاره‌جات) یاد می‌شود. جوامع بزرگ و قابل‌توجهی از آنان در کویته پاکستان، مشهد ایران، کشورهای اروپایی و استرالیا به‌عنوان بخشی از هزاره‌های مقیم خارج زندگی می‌کنند.
در طول سلطنت عبدالرحمن (۱۸۸۰–۱۹۰۱)، میلیون‌ها هزاره کشته، اخراج و آواره شدند. سید عسکر موسوی، نویسنده معاصر هزاره، مدعی است که بیش از نیمی از جمعیت هزارستان کشته یا به مناطق همجوار بلوچستان در هند بریتانیا و مشهد در ایران آواره و متواری شده‌اند. این امر باعث شد که پشتون‌ها و گروه‌های دیگر بخش‌هایی از هزاره‌جات را اشغال کنند. این مردم قربانی قتل‌عام‌های طالبان و القاعده نیز هستند.
در دوران پس از طالبان، شرایط برای هزاره‌ها در افغانستان کمی بهبود یافته‌است. با این حال، هزاره‌هایی که در ولایات جنوبی افغانستان زندگی می‌کنند، همچنان با تبعیض غیررسمی از سوی پشتون‌ها مواجه هستند. علاوه بر این، هزاره‌ها در افغانستان هنوز در معرض حملات طالبان قرار دارند. حملهٔ در سال ۲۰۱۸ در مالستان در مرکز افغانستان به هدف کشتار این مردم انجام شد. در طول دههٔ ۲۰۰۰ و اوایل دههٔ ۲۰۱۰، هزاره‌ها در بلوچستان پاکستان با حملات گروه‌های شبه‌نظامی مانند لشکر جهنگوی نیز مواجه شدند. در اواسط دههٔ ۲۰۱۰، وضعیت امنیتی هزاره‌ها در بلوچستان بهبود یافت. با این حال، بهبود حفاظتی که از قرار دادن دیوارها و ایست‌های بازرسی در اطراف شهر آن‌ها حاصل شده‌است، زندگی آن‌ها را نیز دشوار کرده‌است.
پیشینه

کشتار مردم هزاره به‌دستور عبدالرحمن نتیجهٔ تهاجم چندبارهٔ وی، حاکم پشتون کابل، به هزاره‌جات، ناحیهٔ مرکزی افغانستان که سرزمین خودمختار قوم هزاره بین سال‌های ۱۲۶۰ تا ۱۲۷۲ خورشیدی بود.
عبدالرحمن دستور قتل‌عام مردم هزاره را صادر کرد. پیش از قتل‌عام، ۶۰۰٬۰۰۰ خانوار هزاره در افغانستان زندگی می‌کردند. عبدالرحمن بیش از ۴۰۲٬۰۰۰ (۶۷٪) خانوادهٔ مردم هزاره را بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰ میلادی قتل‌عام و از سرهای آنان کله‌منار درست کرد که این بزرگ‌ترین نسل‌کشی قرن نوزدهم به‌شمار می‌رود.
پیشینه > نتایج جنگ عبدالرحمن و هزاره‌ها

رهبران سیاسی هزاره راهی زندان‌ها و کشتارگاه‌ها شدند.
دارایی‌ها و مراتع هزاره مصادره شد و در میان پشتون‌های دُرانی و غَلزی توزیع شد.
هزاره‌ها مورد بدرفتاری قومی و مذهبی قرار گرفتند. هزاره‌های شیعه مجبور به ترک مذهب شیعه و پیروی از مذهب سنی شدند و ملایان سنی در سراسر هزاره‌جات مستقر شدند.
اسرای هزاره در بازارهای آزاد فروخته می‌شدند و خزانهٔ پادشاهی سهم خود را از این تجارت دریافت می‌کرد.
به گفتهٔ فیض‌محمد کاتب، کاتب دربار، هر روز صدها سر بریدهٔ هزاره به بامیان و کابل فرستاده می‌شد. از سرهای بریده‌شده، کله‌منارها برپا شد. ارزگان، مرکز اصلی مقاومت هزاره‌ها، تسخیر و کاملاً نابود شد.
عبدالرحمن ۱۶ نوع مالیات بر هزاره‌ها وضع کرد و در ناتوانی به پرداخت جرایم و مالیات‌ها، برخی از مردان را مجبور به فروش خانوادهٔ خود کردند.
با غصب زمین‌های کشاورزی و تبدیل آنان به چراگاه برای کوچی‌ها، کشاورزی و دامپروری هزاره‌ها رو به نابودی رفت. همچنین از شروع اولین اذیت و آزار هزاره‌ها، کوچ آنان به مناطق دور و نزدیک و کشورهای همسایه آغاز گشت. ده‌ها هزار از آنان به هند (و پاکستان فعلی)، ایران و آسیای مرکزی رفتند.
بعد از طالبان

از قتل‌عام‌های امروزی می‌توان به حملهٔ گروه‌های مسلح کوچی‌ها در مناطق بهسود اشاره کرد که طی آن چندین روستا و اهالی آنجا با خاک یکسان شدند.
کشتار هزاره‌ها در سال‌های اخیر به دست گروه‌های نظیر القاعده نیز اتفاق افتاده‌است. در اعتراض به کشتار هزاره‌ها در کویته، پاکستان راهپیمایی‌هایی در کابل، بامیان، نیلی و دیگر شهرهای افغانستان و جهان برگزار شد. برخی سازمانِ تندرو و شبه‌نظامیِ لشکر جهنگوی را که در دو سوی مرز افغانستان و پاکستان فعال است مسئول این قتل‌ها می‌دانند. رحمان ملک‌زاده، وزیر داخلهٔ پاکستان نیز مسئولیت قتل‌ها را بر عهدهٔ لشکر جهنگوی و سپاه صحابه دانسته‌است. معترضان به این قتل‌ها مقامات پاکستان را به «سهل‌انگاری» در برخورد با این موضوع محکوم کرده‌اند.
بعد از طالبان > گزارش آریانانیوز

حوادث گذشته نشان داد که هیچ‌کس صادقانه کاری برای حفاظت از جان و مال و زندگی و کرامت انسانی و حرمت دینی هزاره‌ها کاری انجام نمی‌دهد. آنچه که داعش تقلبی انجام می‌دهد یک نسل‌کشی تمام عیار است. در هر حملهٔ این باند جنایتکار صدها تن از باشندگان بیگناه هزاره قتل‌عام می‌شوند. صدها تن دیگر زخمی و مجروح و قطع نخاع و دچار مرگ تدریجی و البته ده‌ها هزار خانواده نیز در سراسر هزارستان و جهان داغ‌دار می‌گردند. ولسی جرگه (پارلمان) نیز سال‌ها است که در قبال کشتار هزاره‌ها و قتل‌عام این مردم سکوت پیشه کرده‌است. ولسی جرگه حتی در حد صدور یک اعلامیه یا استیضاح وزیران امنیتی حکومت از خود همدردی و فعالیتی نشان نداده‌است.
بعد از طالبان > کشتار هزاره‌ها در تظاهرات جنبش روشنایی

در ۲ اسد ۱۳۹۵ ه‍.ش جنبش روشنایی بزرگ‌ترین کردار مدنی و راهپیمایی را در تاریخ معاصر افغانستان به راه انداخت اما آسیبی که به این جنبش زده شد، در تاریخ کردارهای مدنی در افغانستان بی پیشینه بود.
هنوز ۲ اسد ۱۳۹۵ (روز حمله بر اعضای این جنبش که بیشتر از ۱۰۰ انسان کشته شد) به‌عنوان یادبود وارد تقویم رسمی افغانستان نشده‌است. هنوز نشانی به‌عنوان یادبود از این روز در گوشه‌ای از شهر ساخته نشده‌است.
ساموئل گرین بنجامین

| ساموئل گرین بنجامین | ساموئل گرین بنجامین |
| --- | --- |
سفیر ایالات متحده آمریکا در ایران: سفیر ایالات متحده آمریکا در ایران
دوره مسئولیت ۱۸۸۳ – ۱۸۸۵: دوره مسئولیت ۱۸۸۳ – ۱۸۸۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳ فوریه ۱۸۳۷ آرگوس (یونان)
درگذشته: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۱۴ (۷۷ سال)
پیشه: روزنامه‌نگار، پدیدآور، و دیپلمات
ساموئل گرین بنجامین (به انگلیسی: Samuel Greene Wheeler Benjamin) نخستین دیپلمات رسمی کشور ایالات متحدهٔ آمریکا در ایران بود. خاطرات نخستین سفیر آمریکا با عنوان ایران و ایرانیان ترجمهٔ ذکاءالملک فروغی است.
سفر به ایران

بنیامین در سال 1883 به عنوان اولین سفیر وزیر آمریکایی به ایران (ایران امروزی) منصوب شد.. با ورود به رشت، شلیک توپ، ضیافت های شیک و هدایای زیادی به بنیامین و خانواده اش تقدیم شد. با این حال، بنیامین در حالی که در کاخ فرماندار استان بود، پیامی دریافت کرد که شاه برای تعطیلات تابستانی تهران را ترک خواهد کرد و هیچ فرستاده خارجی بدون حضور شاه اجازه ورود به تهران را ندارد. بنیامین که تنها در دو روز دویست مایل را طی کرد، با اسکورت نزدیک به هزار گارد سلطنتی به دروازه‌های تهران رسید. بنجامین در نهایت با حضور پادشاه ایران، سخنرانی رئیس جمهور آمریکا چستر آرتور را خواند..
بنیامین علیرغم حضور در پایتخت، بی‌خانمان ماند. در سال قبل از آن، 1882، وزارت امور خارجه تنها 5000 دلار حقوق و 3000 دلار اضافی برای هزینه های مربوط به سفر تصویب کرده بود. علاوه بر حقوق ناچیز، وزارت امور خارجه فضای اداری برای هیئت جدید آمریکایی خریداری نکرد. ناکافی بودن آنچه در اختیار او قرار می گرفت، بنیامین را که شخصیت تندخو داشت را آزار می داد.
بنیامین علی‌رغم روابط مشاجره‌آمیز خود با مقامات دیپلماتیک آلمان، بریتانیا و روسیه، به میزبانان ایرانی خود اهمیت می‌داد و عمیقاً به آن احترام می‌گذاشت. تعهد نامحدود او به روابط دوستانه ایالات متحده و ایران نیز تا حدی به دلیل اقدام برای مقابله با کنترل اروپا در ایران بود.[نیازمند منبع]
بنیامین شاهد موفقیت سرمایه‌گذاری اروپا در ایران بود و سرمایه‌گذاری آمریکایی را نیز تشویق می‌کرد، اما با یک سیاست خارجی انزواطلبانه، کسب‌وکارهای آمریکایی بدون حمایت دولت خود مجبور بودند همه ریسک‌ها را بپذیرند. در سال 1885، با انتخاب گروور کلیولند، دموکرات، بنجامین پست خود را در تهران ترک کرد. او در سال 1886 کتابی پرطرفدار نوشت که اولین کتاب پرتیراژ در مورد فرهنگ ایرانی برای مخاطبان آمریکایی بود. او بود که برای اولین بار آییننامه دیپلماتیک مورد استفاده هیئت آمریکایی در ایران را تهیه کرد.
نگارخانه

نمونه‌هایی از طراحی‌های ساموئل گرین بنجامین از بناهای تاریخی و مردمان ایران
میدان ارگ
کاخ گلستان
شمس‌العماره
تخت مرمر
ارگ تهران
قصر قاجار
تالار سلام
مغازه و دستفروش
سفیدآب (قزوین)

| سفیدآب (قزوین) | سفیدآب (قزوین) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: الموت غربی
دهستان: رجایی‌دشت
بنیان‌گذاری: 1450 میلادی
جمعیت: ۲۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
سفیدآب (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
اقتصاد= روستای سفیدآب سالیانه 600 تن گیلاس برداشت می کنند که معادل ۱/۱ میلیون دلار حاصل از محصول می شود
این روستا محصولاتی همچون .آلبالو .زردآلو فندوق. گردو گل گاوزبان. انگور .سیب. هلو .گلابی
برداشت می کنند
جمعیت

این روستا در دهستان رودبار محمد زمانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۸۳ نفر (۱۲۷خانوار) بوده‌است.
مردم

اهالی سفیدآب از اقوام تات هستند و زبان تاتی را به عنوان زبان مادری صحبت می‌کنند.
ولی‌آباد (چالوس)

| ولی آباد | ولی آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: چالوس
بخش: مرزن آباد
دهستان: کوهستان
جمعیت: ۲۷۱ نفر
ولی آباد، روستایی است از توابع بخش مرزن‌آباد شهرستان چالوس در استان مازندران ایران.این روستا با جمعیت ۴۵۰ خانوار می باشد، این روستا قبل از پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار به نام ارند ( انند)  نام داشت و بعد از سفر ناصرالدین شاه به این روستا نام این روستا به ولی آباد تغییر پیدا کرد. ولی آباد همچنین یکی از قدیمی ترین راه های ایران به نام راه شاهی را نیز دارد که شاه و خدمه آن با گاری و اسب از آنجا گذر می‌کردند و یکی از نام های معروف این راه دروازه ولی آباد است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهستان (چالوس) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۱ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است. مردم ولی آباد از قومیت طبری هستند. مردم ولی آباد به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
جستار های وابسته

شهرستان چالوس
سلینا اوزون دوغان

| سلینا اوزون دوغان | سلینا اوزون دوغان |
| --- | --- |
عضو مجلس ملی کبیر ترکیه: عضو مجلس ملی کبیر ترکیه
دوره مسئولیت ۷ ژوئن ۲۰۱۵ – ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۷ ژوئن ۲۰۱۵ – ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸
حوزه انتخاباتی: حوزه انتخابانی دوم استانبول - (ژوئن ۲۰۱۵)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سلینا اوزون ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۷ ‏(۴۸ سال) استانبول، ترکیه
ملیت: ارمنی‌های ترکیه
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه خلق (CHP)
فرزندان: ۲
تحصیلات: حقوق
محل تحصیل: دانشگاه استانبول دانشگاه بیلگی استانبول
پیشه: سیاستمدار
تخصص: وکیل
سلینا اوزون دوغان (به ارمنی Սելինա Օզուզուն Դողան - به ترکی Selina Özuzun Doğan)، (زاده ۱۹۷۷ میلادی، در استانبول)، اولین نماینده ارمنی زن در مجلس ملی کبیر ترکیه است.
زندگی‌نامه

سلینا اوزون تحصیلات ابتدایی را در مدرسه ارمنیان گذرانده و دبیرستان را در مدرسه فرانسویان استانبول؛ پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در رشته حقوق در دانشگاه استانبول به تحصیل پرداخت و تا قبل از انتخاب شدن در مجلس به فعالیت وکالت مشغول بود، به گفته او در کنار حرفه شخصی اش همواره فعالیتهایی در جامعه ارمنی نیز داشته، به طوری که با مسائل و مشکلات جامعه ارمنی ترکیه آشنایی کامل دارد. علاوه بر این، پدرش «یرواند اوزون» نیز از اعضای حزب جمهوری‌خواه می‌باشد و در حال حاضر معاون شهرداری منطقه باقرکوی استانبول و یکی از مشاوران سابق رهبر مذهبی جامعه ارمنی ترکیه می‌باشد. همسر او «اردال دوغان»، حقوقدان، وکیل، فعال حقوق بشر و روزنامه‌نگار می‌باشد.
سیاست

سلینا اوزون با موفقت کمال قلیچ دار اوغلو به عنوان نماینده‌ای از طرف گروه‌های اقلیت از سوی حزب جمهوری‌خواه خلق نامزد انتخابات سراسری ترکیه (ژوئن ۲۰۱۵) در حوزه شماره دو استانبول شد.
در مورد نحوه نامزدی از سوی حزب، سلینا دوغان می‌گوید:
«قبل از انتخابات، هنگامی که در حزب تصمیم گرفته شد که در فهرست اسامی نامزدهای انتخاباتی نام یک نفر از سوی جامعه ارمنی نیز جای گیرد، ابتدا نام پدر من مطرح گردید، ولی از آنجایی که مسئولین حزب مایل بودند که حتماً یک زن نامزد باشد، نام من مطرح و پیشنهاد شد. حمایت فراوانی در حزب کسب کردم.»
سنفورد بیشاپ

| Sanford Bishop | Sanford Bishop |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از جورجیا حوزهٔ حوزه انتخابیه دوم جورجیا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از جورجیا حوزهٔ حوزه انتخابیه دوم جورجیا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۱۹۹۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۱۹۹۳
پس از: Charles Hatcher
پیش از: Incumbent
عضو سنای Georgia از حوزهٔ  ۱۵th: عضو سنای Georgia از حوزهٔ  ۱۵th
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۱ – ۳ ژانویه ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۱ – ۳ ژانویه ۱۹۹۳
پیش از: Ed Harbison
عضو  مجلس نمایندگان Georgia از حوزهٔ ۹۴th: عضو  مجلس نمایندگان Georgia از حوزهٔ ۹۴th
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۸۱ – ۳ ژانویه ۱۹۹۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۸۱ – ۳ ژانویه ۱۹۹۱
پیش از: Bill Lee
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ فوریهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) موبیل، آلاباما
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Vivian Creighton
اقامتگاه: آلبانی، جورجیا
محل تحصیل: Morehouse College, دانشگاه اموری
پیشه: attorney
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۶۹–۱۹۷۱
سنفورد بیشاپ (به انگلیسی: Sanford Bishop) نمایندهٔ حوزه انتخابیه دوم جورجیا از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۵ ژانویه ۱۹۹۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.