اندیشه نو
رشد و گسترش

فینیاس کوئیمبی و درمان ذهنی
فینیاس پارکهورست کوئیمبی (۱۸۶۶-۱۸۰۲) را می‌توان پدر فکری جنبش اندیشه نو دانست. کوئیمبی، که در جوانی با آموزه‌های فرانتس مسمر آشنا شد، به این نتیجه رسید که بیماری‌ها ناشی از باورهای غلط ذهنی هستند و فرد می‌تواند از طریق تغییر تفکر خود، سلامتی و خوشبختی را بازیابد.
کوئیمبی بر درمان ذهنی تأکید داشت. او روش‌های هیپنوتیزمی و تأثیر ذهن بر بدن را در درمان بیماران خود به کار گرفت و به تدریج به این نتیجه رسید که افکار محدود کننده و باورهای منفی، دلیل اصلی بیماری‌ها هستند. او عقیده داشت که افراد می‌توانند با تغییر نگرش و اصلاح افکار خود، سلامت جسمی و روحی‌شان را بهبود بخشند. او بیمارانش را با روش‌های مراقبه، تفکر مثبت و تغییر باورها درمان می‌ کرد..
مری بیکر ادی و علم مسیحی
یکی از پیروان کوئیمبی، مری بیکر ادی بود.‌ او که در سال ۱۸۲۱ در ایالات متحده به دنیا آمده بود، در طول زندگی خود با بیماری‌های مزمن متعددی دست‌وپنجه نرم کرد. او‌ پس از تجربه یک بهبودی ناگهانی که آن را به ایمان و درک روحانی نسبت داد، به مطالعه متافیزیک، شفا و ارتباط بین ذهن و بدن پرداخت‌و  تلاش کرد تا اندیشه نو را با آموزه‌های مسیحیت پیوند دهد. ادی بر این باور بود که انسان با درک حقیقت الهی می‌تواند به سلامت جسمی، روحی و موفقیت دست یابد. ادی در سال ۱۸۷۵ کتاب «علم و سلامت و کلیدهای درک کتاب مقدس» را منتشر کرد و آموزه‌های کوئیمبی را در قالب یک مکتب دینی به نام علم مسیحی معرفی کرد. در سال ۱۸۷۹، مری بیکر ادی “کلیسای علم مسیحی” را تأسیس کرد تا آموزه‌های خود را به‌طور سازمان‌یافته گسترش دهد. این کلیسا به‌سرعت رشد کرد و پیروان زیادی جذب کرد که به اصول شفابخشی معنوی او ایمان داشتند. تعالیم او  بر این اصل استوار بود که بیماری، رنج و مشکلات انسانی ناشی از درک نادرست از واقعیت و عدم شناخت حقیقت الهی هستند.
اِما کرتیس هاپکینز و مدرسه اندیشه عالی
اِما کرتیس هاپکینز متولد ۱۸۴۹ که به "معلم معلمان" مشهور است، از شاگردان و همکاران مری بیکر ادی بود اما پس از مدتی به دلیل تفاوت دیدگاه‌های فلسفی و معنوی از این مکتب جدا شد و یک نظام آموزشی متافیزیکی مستقل را پایه‌گذاری کرد.  هاپکینز در سال ۱۸۸۶، "مدرسه تفکر عالی" را در شیکاگو تأسیس کرد. این مدرسه به یکی از مراکز مهم آموزش اندیشه نو تبدیل شد و بسیاری از رهبران آینده این جنبش از جمله چارلز  فیلمور، ارنست هولمز، نیوال گادرد و مالی لافلین تاد در آن آموزش دیدند.  نظام آموزشی او ترکیبی از مسیحیت متافیزیکی، اصول اندیشه نو، شفابخشی روحانی و تعالیم شرقی بود.
پژوهشگران معاصر معتقدند که هاپکینز بنیان‌گذار واقعی جنبش «تفکر نوین» است، جنبشی که تا سال ۱۹۰۲ بیش از یک میلیون پیرو داشت.  به نظر جی. گوردن ملتّن، هاپکینز بنیان‌گذار سنت متافیزیکی تفکر نوین در تدین آمریکا است و مهم‌ترین سازمان‌ها و اندیشکده های تفکر نوین مستقیماً به او نسبت داده می‌شوند.  به گفته‌ چارلز اس. برادن، هاپکینز بیشتر از هر معلم دیگری بر تفکر نو تأثیر گذاشت.
چارلز فیلمور و جنبش وحدت
چارلز فیلمور که در سال ۱۸۹۴ در ایالات متحده به دنیا آمد، یک تاجر بود که در پی جستجوی درمانی برای مشکلات جسمانی خود، با آموزه‌های اندیشه نو آشنا شد و به مطالعه فلسفه‌های معنوی و متافیزیکی روی آورد. او باور داشت که ترکیب آموزه‌های مسیحیت با اصول معنوی اندیشه نو می‌تواند به رشد معنوی و بهبود زندگی انسان کمک کند. مهم ترین تعالیم فیلمور  عبارتند از: قدرت ذهن در خلق واقعیت، خودشناسی و الوهیت، ایمان و آگاهی روحانی و  دعا و مراقبه.
در سال ۱۸۸۹، چارلز و همسرش میرتل فیلمور  “کلیسای وحدت” (Unity Church یا مختصرا Unity) را تأسیس کردند که به یکی از شاخه‌های مهم جنبش اندیشه نو تبدیل شد. اصولی که او مطرح کرد، امروزه در بسیاری از برنامه‌های معنوی، روان‌شناسی مثبت‌گرا و حتی حوزه‌هایی مانند مربی‌گری موفقیت و توسعه فردی دیده می‌شود.