stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رشته‌کوه سانکامپنگ
توصیف

واژه سانکامپنگ در زبان تایلندی به معنای استحکامات یا پشت‌بند است که نامی مناسب برای توصیف این رشته‌کوه به‌شمار می‌رود، زیرا این رشته‌کوه در واقع یک سد طبیعی میان فلات کورات و دشت تایلند مرکزی محسوب می‌شود.
این زنجیره کوهستانی در جهت شمال غربی - جنوب شرقی امتداد دارد. بخش شمالی این رشته‌کوه با انتهای جنوبی کوه‌های دونگ فایا ین که در مرز جنوب غربی فلات کورات در جهت شمال-جنوب قرار دارند، ادغام می‌شود.
در شرق، این رشته‌کوه به کوه‌های دانگرک متصل می‌شود که یک سامانه گسترده‌تر با جهت شرق-غرب بوده و تا لائوس امتداد دارد. دامنه‌های جنوبی این رشته‌کوه به رود بنگ پاکونگ تخلیه می‌شوند.
این رشته‌کوه از دو توده‌کوه فشرده تشکیل شده که بلندترین ارتفاعات در بخش غربی قرار دارد. بلندترین نقطه آن خائو روم با ارتفاع ۱۳۵۱ متر است که به خائو خیائو نیز معروف است. دیگر قله‌های مهم عبارتند از: خائو لائم با ارتفاع ۱۳۲۶ متر، خائو چان با ارتفاع ۱۳۱۳ متر، خائو فالامی با ارتفاع ۱۱۱۲ متر، خائو سام یوت با ارتفاع ۱۱۴۲ متر، خائو اینتانی با ارتفاع ۱۰۵۲ متر، خائو فا فا با ارتفاع ۱۰۷۱ متر، خائو کائو با ارتفاع ۱۰۱۷ متر، خائو سالات دای با ارتفاع ۸۲۱ متر، خائو سامو پون با ارتفاع ۸۰۵ متر، خائو لائم نوی با ارتفاع ۷۸۷ متر و خائو فاینگ ما با ارتفاع ۸۲۴ متر. در انتهای شرقی توده‌کوه غربی، خائو کامپائنگ با ارتفاع ۸۷۵ متر و خائو دان فای مای با ارتفاع ۵۵۸ متر قرار دارند که در نزدیکی دره‌ای هستند که بزرگراه ۳۰۴ تایلند (AH 19) از میان آن عبور می‌کند و شهر کابین بوری را به ناکون راتچاسیما متصل می‌کند.
توده‌کوه شرقی از خائو لامانگ با ارتفاع ۹۹۲ متر، فو سام انگام با ارتفاع ۹۴۹ متر و خائو تاپ تائو با ارتفاع ۸۴۳ متر آغاز می‌شود. در این نقطه، شاخه‌ای از این توده‌کوه به سمت شمال‌شرق امتداد می‌یابد که شامل خائو چاوا با ارتفاع ۷۴۸ متر و خائو پلای لام کاتوک با ارتفاع ۷۲۳ متر است که به انتهای جنوبی رشته‌کوه دونگ فایا ین متصل می‌شود. در شرق، دو کوه به نام «خائو یای» وجود دارند: یکی با ارتفاع ۷۷۶ متر در شمال خائو توآنگ با ارتفاع ۷۶۱ متر و دیگری با ارتفاع ۷۹۶ متر در جنوب آن. در ادامه، میانگین ارتفاع قله‌ها به حدود ۴۰۰ متر کاهش می‌یابد و بزرگراه ۳۴۸ تایلند در این منطقه پایین‌تر از شمال به جنوب عبور می‌کند و این رشته‌کوه را به کوه‌های دانگرک متصل می‌کند.
چندین رودخانه از این رشته‌کوه سرچشمه می‌گیرند که رود مون که به سمت شرق جریان دارد، بزرگ‌ترین آنهاست. رود مهم دیگر کلونگ پرپرونگ است.
از نظر اداری، بیشتر منطقه این رشته‌کوه در محدوده استان پراچینبوری و استان سا کایو قرار دارد، در حالی که بخش‌های کوچکتری در استان ناکون راتچاسیما، استان ناکون نایوک و استان سارابوری قرار گرفته است.
در این رشته‌کوه، ماسه‌سنگ در مناطق جنوبی و شمالی دیده می‌شود. همچنین شیل و شیست نیز در برخی بخش‌ها وجود دارند. در دامنه جنوبی، شیب‌های تندی از جنس گرانیت و جوش‌سنگ مشاهده می‌شود. سنگ آهک نیز در قسمت شرقی، نزدیک به کوه‌های دانگرک وجود دارد.
تاریخچه

حدود سال ۱۹۲۲، گروهی از ساکنان روستاهای بان تا دان و بان تا چای در استان ناکون نایوک، در بخش غربی این کوه‌ها سکونت گزیدند. تا ۳۰ خانوار در زمین‌هایی که از جنگل پاک‌سازی شده بود، کشاورزی می‌کردند. این منطقه به‌طور رسمی توسط دولت به رسمیت شناخته شد و به عنوان «تامبون خائو یای» در ناحیه پاک پلی طبقه‌بندی شد، هرچند که نزدیک‌ترین کوه به نام «خائو یای» در انتهای دیگر این رشته‌کوه قرار داشت.
یواس‌اس هالیبوت (اس‌اس-۲۳۲)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۶ مه ۱۹۴۱
آغاز کار::  ۳ دسامبر ۱۹۴۱
اعزام::  ۱۰ آوریل ۱۹۴۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۵۲۵ تن بزرگ (۱٬۵۴۹ تن)
درازا::  ۳۱۱ فوت ۹ اینچ (۹۵٫۰۲ متر)
پهنا::  ۲۷ فوت ۳ اینچ (۸٫۳۱ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت (۵٫۲ متر)
سرعت::  ۲۱ گره (۳۹ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس هالیبوت (اس‌اس-۲۳۲) (به انگلیسی: USS Halibut (SS-232)) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۱۱ فوت ۹ اینچ (۹۵٫۰۲ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۴۱ ساخته شد.
غلامرضاخان فیلی

| غلامرضاخان فتح‌السلطان> اطلاعات شخصی | غلامرضاخان فتح‌السلطان> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: غلامرضاخان فیلی
ملیت: ایرانی
والدین: حسینقلی خان ابوقداره (پدر)
خویشاوندان: علیرضاخان فیلی (برادر)
پیشه: سیاست‌مدار، حاکم ایالتی
لقب(ها): فتح‌السلطان
غلامرضاخان فیلی، پسر حسینقلی خان ابوقداره و والی پشتکوه در زمان ناصرالدین شاه قاجار بود. پس از درگذشت حسین‌قلی‌خان ابوقداره، در سال ۱۳۱۸ قمری، پسرش غلامرضاخان، جانشین وی شد. او در سال ۱۲۸۱ قمری و در زمان حیات پدرش، دیرکوندهای یاغی بالاگریوه را شکست داد و سرزمین آنان را فتح کرد و از سوی ناصرالدین شاه قاجار ملقب به فتح‌السلطان شد. در جریان جنگ جهانی اول و بی نظمی‌های حاصل از آن، منطقۀ پشتکوه مورد تجاوز قرار نگرفت و تحت مدیریت غلامرضاخان والی نظم خود را از دست نداد، در حالی که سایر نواحی غرب ایران دچار ویرانی شدند.
اقدامات

ژاک دمورگان در سال ۱۳۲۶ قمری (۱۲۸۶ خورشیدی، ۱۹۰۸ میلادی) دربارهٔ والی پشتکوه و وضعیت آن سرزمین نوشته‌است:
«والی پشتکوه که از وفاداران صدیق اعلیحضرت شاه ایران می‌باشد، مأمور سرکوبی قبایل جسور سگوند شده‌بود که شهر دزفول را غارت کرده بودند. او خود به فرماندهی نیروی مزبور با دو هزار نفر تا سرحد ولایت خویش پیش رفت.»
سگوند‌ها که از استقرار نیروهای والی در کرانۀ چپ رود کرخه آگاه شده‌بودند متواری شدند. در سال ۱۳۲۶ قمری، عثمانی‌ها با نیرویی مرکب از دو هنگ و مجهز به توپخانه، به منظور غارت محصول کشاورزان مهران به این شهر حمله کردند، ولی غلامرضاخان فیلی عده‌ای تفنگچی و افراد محلی را به سرکردگی سید جواد پسرعموی خود، برای جلوگیری از تجاوز عثمانی‌ها اعزام کرد. قوای والی در این جنگ شجاعانه جنگیدند و کلیۀ افراد عثمانی را کشته یا اسیر کردند و به غائلۀ تجاوز مرزی خاتمه دادند.
از این تاریخ به بعد، از سوی غلامرضاخان فیلی، عده‌ای تفنگچی در مهران، چنگوله و دهلران که در مسیر تجاوز عثمانی‌ها بودند، گمارده شده و به این ترتیب تا قبل از جنگ جهانی اول، که تعیین مرز انجام گرفت، از سوی عثمانی‌ها تجاوزی به خاک ایران در منطقه پشتکوه صورت نگرفت. حتی در هنگام تعیین حدود مرزی، باغشاهی (باخه‌سای) که از آب چنگوله آبیاری می‌شد، به غلامرضاخان والی به عنوان ملک شخصی واگذار شد. از جمله تفنگداران به نام او که تا اواخر عمر او را همراهی کرد، می‌توان به پسر عموی او سید جواد والی و علی‌زمان‌خان اشاره کرد.
لرد کرزن، مؤلف کتاب ایران و قضیۀ ایران، دربارهٔ غلامرضاخان نوشته‌است:
«در قشون ایران وی سرتیپ است. وی را مدتی ظل‌السلطان گروگان پدرش در اصفهان نگاه داشته بود. جوانی خوش‌سیاست و شکارچی ماهری است. می‌گویند مثل پدرش ظالم و خشن نیست. هر وقت که والی و افرادش در صدد حرکتی برآیند، مقصد خاک عثمانی است. اقامتگاه زمستانی او در حسینیه بر دامنۀ پشتکوه در مقابل مرز عثمانی است. وی از راه کوت‌العماره با بغداد خرید و فروش می‌کند. وی برجسته‌ترین سرکردۀ مرزی است و می‌گویند قادر است سی هزار سرباز بسیج کند».
روابط با حکام ایالات و ولایات

در سال ۱۳۱۸ قمری (۱۲۷۹ خورشیدی و ۱۹۰۰ میلادی) که سلطان عبدالحمید میرزا عین‌الدوله، حاکم خوزستان و بختیاری به تهران احضار و خلع شد، سالارالدوله پسر سوم ناصرالدین‌شاه قاجار به جای وی منصوب و برای تقویت خود در منطقه، با دختر غلامرضاخان فیلی ازدواج کرد. در سال ۱۳۲۱ و سه سال پس از حکومت غلامرضاخان فیلی، پسرش امان‌الله خان علیه وی قیام و غلامرضا به ایوان متواری شد، اما چندی بعد میان پدر و پسر صلح برقرار و غلامرضا همان اقتدار سابق را به دست آورد. پس از خلع احمدشاه از سلطنت و انحلال سلسله قاجار و سلطنت به رضاشاه، غلامرضاخان متوجه شد که روزگار حکومت وی به سر آمده‌است. از این رو هنگامی که رضاشاه او را به مرکز احضار کرد، به تهران نرفت و در سال ۱۳۰۷ با نقدینه و جواهرات خود به عراق رفت و در بغداد مقیم شد.
در سال ۱۳۰۸ به او برای بازگشت به ایران تأمین داده شد، اما چون مقارن این ایام جمعی از رؤسای عشایر لرستان، که به آنان نیز تأمین داده شده بود، پس از آمدن به خرم‌آباد به وسیلهٔ عمال رضاشاه (سرلشکر حسین‌آقاجان خزایی) به دار آویخته شدند، غلامرضاخان فیلی را از آمدن به ایران منصرف کرد. غلامرضاخان در سال ۱۳۱۸ در بغداد فوت کرد و در همان کشور به خاک سپرده شد. قبر غلامرضا خان فیلی در قبرستان نجف اشرف است. خاندان ابوقداره در بغداد به عنوان یک خاندان ایرانی متمول شناخته می‌شدند. پیش از آنکه غلامرضاخان برای همیشه به عراق برود. خاندان ابوقداره در عراق املاک وسیع کشاورزی و تجاری داشتند، و بسیاری از ابوقداره‌ها در بغداد سکونت داشتند. لذا غلامرضاخان به عراق رفت و به اقوام خویش در آنجا پیوست. در طول جنگ هشت ساله حکومت عراق از این خاندان خواست که یا به عضویت حزب بعث درآیند یا خاک عراق را ترک کنند آن‌ها عراق را به مقصد ایران، اروپا یا ایالات متحده ترک نمودند و دارایی‌هایی آن‌ها در عراق توسط حکومت مصادره شد. اما پس از سقوط صدام بسیاری از این خاندان درصدد بازگشت به عراق برآمدند. بازماندگان این خاندان در ایران که از نسل امان‌الله خان، علی‌رضاخان، علی‌قلی‌خان و یدالله‌خان هستند با شهرت‌های فیلی، ابوقداره، علوی، بهرامی مقدم … در شهرستان‌های ایلام، خرمشهر، کرمانشاه، شیراز، اهواز، تهران، کرج، خرم‌آباد و … پراکنده هستند.
علیرضاخان شهاب‌الدوله، پسر حسینقلی خان ابوقداره بود. حسین‌قلی‌خان والی هلیلان را برای علیرضاخان خریداری کرد و فرزندانش به نام‌های عبدالحسین‌خان و تیمورخان، پس از رفتن غلامرضاخان والی به عراق در هلیلان باقی ماندند و علی‌قلی‌خان معروف به یاسان، پسر غلامرضاخان والی، سردار اشرف بود که در زمان رضاخان به خمین تبعید شد و پس از عفو عمومی در تهران سکنی گزید. یدالله‌خان علوی فیلی، فرزند غلامرضاخان والی بود و در شهر آبدانان زندگی می‌کرد.
یواس‌اس ویکس (دی‌دی-۷۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۶ ژوئن ۱۹۱۷
آغاز کار::  ۲۵ ژوئن ۱۹۱۸
اعزام::  ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۸
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,247 tons
درازا::  ۳۱۴ فوت ۴ ۱⁄۲ اینچ (۹۵٫۸۲۲ متر)
پهنا::  ۳۰ فوت ۱۱ ۱⁄۴ اینچ (۹٫۴۳۰ متر)
آبخور::  ۹ فوت (۲٫۷ متر)
یواس‌اس ویکس (دی‌دی-۷۵) (به انگلیسی: USS Wickes (DD-75)) یک کشتی بود که طول آن ۳۱۴ فوت ۴ ۱⁄۲ اینچ (۹۵٫۸۲۲ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
گرگ‌های خاکستری
پایگاه اجتماعی

به گفتهٔ تحلیل‌گر ترک، آنکارالی جان، «گرگ‌های خاکستری حضور پرمعنی در انجمن‌های دانشگاهی دارند، ولی نه به‌طور رسمی، اما بیشتر طرفداران این گروه را افراد ترکِ سنی مذهب فقیرِ خیابانی تشکیل می‌دهند.»
نماد گرگ

مقالهٔ اصلی: نشانه گرگ
گرگ یکی از مهم‌ترین نمادهای ترک‌ها است. همه قبایل ترک ساکن آسیای مرکزی در سده‌های چهارم و پنجم میلادی از این نماد استفاده می‌کردند. همچنین بر پایه افسانه‌های ارمنی، سریانی و دیگر منابع خاورمیانه سده‌های دوازدهم و سیزدهم ترک‌ها پس از ورود به آناتولی به دنبال یک گرگ حرکت می‌کردند. برای ترک‌ها، گرگ نمادی از خرد و راهنمایی است.
ارتباط با دولت پنهان ترکیه

سازمان گرگ‌های خاکستری به داشتن ارتباط با دولت پنهان در ترکیه است که گفته می‌شود شبکه‌ای از ائتلاف‌های قدرتمند و ضد دموکراتیک است.
فعالیت‌های تروریستی

گرگ‌های خاکستری در گزارش‌های بسیاری یک گروه تروریستی خوانده شده‌اند.
در رسانه‌ها نیز گرگ‌های خاکستری توسط مارتین لی و پرابها (Khitij Prabha) از بنیاد مطالعات و تحلیل دفاعی هندوستان و نیز گروه‌های یونانی و ارمنی به‌عنوان یک سازمان تروریستی و فاشیستی شناخته شده است.
دولت ترکیه ۶۹۴ فقره قتل میان سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۱ را به گروه گرگ‌های خاکستری نسبت داده است. در خارج از ترکیه نیز این سازمان متهم به قتل کوتلو آدلی (Kutlu Adali) روزنامه‌نگار قبرسی در سال ۱۹۹۶ شده است که مخالف سرسخت سیاست‌های ترکیه در قبرس بود. در همان سال، یکی از معاونان تانسو چیللر اعتراف کرد که عبدالله چاتلی، رهبر گرگ‌های خاکستری، مسئول آتش‌سوزی‌های عمدی متعددی در یونان بوده است.
در سال ۱۹۸۱ محمدعلی آغجا از اعضای گرگ‌های خاکستری، اقدام به شلیک و مضروب نمودن پاپ ژان پل دوم در واتیکان نمود.
خشونت و فعالیت علیه کردها

دههٔ ۱۹۹۰
در دههٔ ۱۹۹۰ (میلادی) گرگ‌های خاکستری بر کردها تمرکز کرده و در درگیری ترکیه و کردها در کردستان ترکیه شرکت کردند. در سال ۱۹۹۹ روزنامه حریت این سازمان را «سرسخت‌ترین مخالف آرمان کردها در ترکیه» توصیف کرد.
در مه ۱۹۹۸ گرگ‌های خاکستری در دو قتل دست داشتند. در ۳ مه، گروهی از گرگ‌های خاکستری به دو دانش‌آموز در شهر بولو که در حال عبور از نزدیکی ساختمان سازمان بودند حمله کردند. کنان مک یکی از شاگردان کشته شد. در ۵ ماه مه، کارگری به نام بلال وورال در منطقهٔ شیشلی استانبول به گفته گرگ‌های خاکستری کشته شد. خانواده او ادعا کردند که او را «چندین بار به ساختمان Ülkü Ocakları آوردند، جایی که ملی‌گرایان افراطی او را مجبور به عضویت کردند.» آن‌ها گفتند که او به دلیل عضویت در حزب دموکراسی خلق (HADEP) طرفدار کردها کشته شده است. در نتیجه این قتل‌ها سینان یرلیکایا، معاون رئیس حزب جمهوریخواه خلق و حزب آزادی و همبستگی درخواست کردند که گرگ‌های خاکستری توسط مقامات، ممنوع شود.
در جریان انتخابات سراسری سال ۱۹۹۹ گرگ‌های خاکستری به اعضای حزب دموکراسی خلق حمله کردند و شواهد حاکی از آن است که هیچ‌کدام مجازات نشده‌اند.
دههٔ ۲۰۰۰
پس از این‌که مسعود بارزانی استان‌های کرکوک و موصل را که بخش‌هایی از آن ترکمن‌نشین هستند، به عنوان بخشی از کردستان عراق معرفی کرد در اوت ۲۰۰۲ گرگ‌های خاکستری مجسمه او را در اعتراضی در آنکارا سوزاندند.
دههٔ ۲۰۱۰
در ۹ نوامبر ۲۰۱۰ حسن شیمشک، یکی از اعضای گرگ‌های خاکستری، در دانشگاه کوتاهیا دوملوپینار در جریان درگیری آشکار بین گروه‌های دانشجویی ملی‌گرایی کرد و ترک کشته شد. در مراسم خاکسپاری او، رهبر حزب حرکت ملی دولت باحچلی گفت: «ما انتظار داریم هر نوع اقدامی برای جلوگیری از گسترش اوباش پ‌ک‌ک، که تمایل به رشد در دانشگاه‌ها دارند، انجام شود.»
در سپتامبر ۲۰۱۱ اداره پلیس آنکارا به ۴۰ مکان متعلق به گرگ‌های خاکستری در سراسر آنکارا یورش برد. آن‌ها ۳۶ نفر را بازداشت کرده و تعداد زیادی اسلحه و چاقو را ضبط کردند. به گفته پلیس، گرگ‌های خاکستری در حال برنامه‌ریزی برای حمله به حزب مناطق دموکراتیک بودند.
در اکتبر ۲۰۱۳ گرگ‌های خاکستری در سراسر ترکیه علیه روند صلح در درگیری ترکیه و کردها تظاهرات کردند.
در اکتبر ۲۰۱۴ گرگ‌های خاکستری در درگیری‌های مرگبار در جریان محاصره کوبانی و اعتراض کردهای هوادار نیروهای دموکراتیک سوریه در سال ۲۰۱۴ علیه همکاری احتمالی دولت ترکیه با داعش شرکت داشتند. گروهی از گرگ‌های خاکستری در سنجاق‌تپه، استانبول تلاش کردند یک مرد جوان را به قتل برسانند.
بین ۷ تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۵ ناسیونالیست‌های ترک، از جمله اعضای گرگ‌های خاکستری به بهانهٔ حملات حزب کارگران کردستان علیه دولت ترکیه در سراسر ترکیه به ۱۲۸ دفتر حزب دموکراتیک خلق‌ها که پشتیبان حقوق کردها است حمله کردند.
نژادپرستی

در سال ۲۰۰۵ در مقاله‌ای با نام عقاید گرگ‌های خاکستری» (The creed of the Grey Wolves) چاپ نشریهٔ بُزکورت (Bozkurt) که نشریهٔ رسمی گرگ‌های خاکستری است، ایدئولوژی و استراتژی گرگ‌های خاکستری با جملات زیر عنوان شده است:
سیاست‌های پان-تورانیسم

واژهٔ پان‌تورانیسم نخستین‌بار در سال ۱۸۶۵ توسط آرمین وامبری به کار برده شد. وی که در نهان برای دفتر امور خارجهٔ بریتانیا کار می‌کرد سرزمین توران را از بسفر تا دیوار چین نامید. با این حال پان‌تورانیسم در نزد گرگ‌های خاکستری یک آرمان اساسی بوده است. برای نمونه در میان شعارهای سیاسی گرگ‌های خاکستری موارد زیر دیده شده:
«کشور ترک‌ها نه ترکیه است، نه ترکستان، بلکه میهن همه ترک‌ها، کشور ابدی تورانیان است.»
«همه چیز برای ترک و نفع او باید باشد.»
«هدف ما اتحاد ۱۰۰ میلیون ترک در یک کشور واحد است.»
فعالیت‌های فرامرزی > جمهوری آذربایجان

مدتی پس از استقلال جمهوری آذربایجان از شوروی، سرهنگ آلپ‌ارسلان سفری به این جمهوری کرد و در آن برای انتخاب ابوالفضل ایلچی‌بیگ (یکی از طرفداران خود) به ریاست‌جمهوری تلاش کرد. پس از انتخاب ایلچی‌بیگ وی به همراه وزیر کشور خود اسکندر حمیداف در چندین نوبت خواستار تشکیل ترکیهٔ بزرگ شدند که شامل همه نواحی شمالی ایران نیز می‌شد.
در طی جنگ اول قره‌باغ (۱۹۸۸–۱۹۹۴) حدود ۲۰۰ عضو از گرگ‌های خاکستری در جبههٔ آذربایجان با نیروهای ارمنی جنگیدند. ترکش تایید کرد که طرفدارانش در قره‌باغ دوشادوش آذربایجانی‌ها جنگیدند. ولی آن‌ها در اواخر سال ۱۹۹۲ میلادی به ترکیه بازگشتند.
پس از ادعای دخالت گرگ‌های خاکستری در یک کودتای نافرجام آذربایجان در سال ۱۹۹۵ علیه حیدر علی‌اف فعالیت این گروه در جمهوری آذربایجان ممنوع شد و رهبر این گروه در جریان کودتا کشته شد.
فعالیت‌های فرامرزی > قبرس

بنابر گزارش برخی منابع، در ژوئیهٔ ۱۹۹۶ کوتلو عدلی، روزنامه‌نگار ترک قبرسی که از رئوف دنکتاش و سیاست‌های او انتقاد می‌کرد توسط گرگ‌های خاکستری کشته شد.
فعالیت‌های فرامرزی > سوئد

بارباروس لیلانی، معاون فدراسیون سراسری ترک‌های سوئد، در سخنرانی خود در میدان «سرگلس توریت» استکهلم از «بیداری ملت ترک» سخن گفت و با زبانی توهین‌آمیز نسبت به ارمنی‌ها سخن گفت. انتشار ویدئوی این سخنرانی از سوی یک رهگذر روزنامه‌نگار محمود نزهت‌زاده به سرعت موضوع را به کانون توجه رسانه‌های بزرگ سوئد مبدل کرد. حساسیت‌های عمومی به حدی بالا گرفت که چند روز بعد «بارباروس لیلانی» جلوی دوربین کانال ۴ استکهلم، در حالی‌که گریه می‌کرد و به خاطر اظهاراتش عذرخواهی کرد، گفت که نمی‌داند دقیقاً چرا آن حرف‌ها را بر زبان آورده است و از سمت خود استعفا کرد.
فعالیت‌های فرامرزی > اروپا

گرگ‌های خاکستری در سال‌های اخیر در درگیری‌های خیابانی متعددی در شهرهای اروپا نقش داشته است. این رویدادها فضایی از ترس ایجاد کرده‌اند که باعث درخواست و بررسی شیوه برخورد با این گروه شده است. گروه گرگ‌های خاکستری در آلمان غیرقانونی نیست، اتریش در سال ۲۰۱۹ استفاده از نشانه گرگ‌ها را ممنوع کرد. همچنین فرانسه در سال ۲۰۲۰ همه فعالیت‌های آن را غیرقانونی اعلام کرد. در سال ۲۰۲۱، پارلمان اروپا توصیه کرد که گرگ‌های خاکستری در فهرست گروه‌های تروریستی اتحادیه اروپا قرار گیرد.
ورزش

در جریان جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴ در سپتامبر ۲۰۲۴ مریخ دمیرال بازیکن تیم ملی فوتبال ترکیه، پس از زدن گل در بازی ترکیه مقابل اتریش با دست خود نشانه گرگ را نشان داد. در پی این اتفاق اتحادیه فوتبال اروپا (یوفا) دمیرال را برای دو بازی محروم کرد.
در فرهنگ عمومی

گرگ‌های خاکستری به‌طور غیر مستقیم موضوع اصلی فیلم سینمایی امپراتوری گرگ‌ها بوده است.
روی جلد نشریهٔ بزکورت (گرگ‌های خاکستری) ارگان پان‌ترکی در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۴۲. کادر نقطه‌چین، وسعت امپراتوری مورد نظر پان‌ترکیست‌ها را شامل مناطق شمالی ایران و افغانستان نشان می‌دهد. روی عنوان نشریه جملهٔ «نژاد ترک، برتر از همهٔ نژادها» نوشته شده و تصویر گرگ خاکستری درون ماه و ستاره به چشم می‌خورد
تصویر گرگ خاکستری بر روی اسکناس پنج لیره‌ای ترکیه در سال ۱۹۲۷
نشان سازمان جوانان حزب جنبش ملی ترکیه (ترجمهٔ نشان‌واره: خداوند ترک را حفظ کند و متعالی گرداند)
نشانه گرگ، نماد پان‌ترکیست‌های گرگ‌های خاکستری (بوزقورد) با دست، که پوزه و چهرهٔ یک گرگ را تداعی می‌کند.
یواس‌اس همربرگ (دی‌یی-۱۰۱۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۲ نوامبر ۱۹۵۳
آغاز کار::  ۲۰ اوت ۱۹۵۴
اعزام::  ۲ مارس ۱۹۵۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۸۷۷ تن بزرگ (۱٬۹۰۷ تن)
درازا::  ۳۱۴ فوت ۶ اینچ (۹۵٫۸۶ متر)
پهنا::  ۳۶ فوت ۹ اینچ (۱۱٫۲۰ متر)
آبخور::  ۱۸ فوت (۵٫۵ متر)
سرعت::  ۲۷ گره (۳۱ مایل بر ساعت؛ ۵۰ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس همربرگ (دی‌یی-۱۰۱۵) (به انگلیسی: USS Hammerberg (DE-1015)) یک کشتی بود که طول آن ۳۱۴ فوت ۶ اینچ (۹۵٫۸۶ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۵۴ ساخته شد.
یواس‌اس هیل (دی‌دی-۶۴۲)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۳ نوامبر ۱۹۴۲
آغاز کار::  ۴ آوریل ۱۹۴۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  2,050 tons
درازا::  ۱۱۴٫۷ متر (۳۷۶ فوت)
پهنا::  ۱۲٫۱ متر (۴۰ فوت)
آبخور::  17 ft 9 in (5.4 m)
سرعت::  35 knots (65 km/h)
یواس‌اس هیل (دی‌دی-۶۴۲) (به انگلیسی: USS Hale (DD-642)) یک کشتی بود که طول آن ۱۱۴٫۷ متر (۳۷۶ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
جشنواره سینما حقیقت

| جشنوارهٔ بین‌المللی سینما حقیقت | جشنوارهٔ بین‌المللی سینما حقیقت |
| --- | --- |
مکان: تهران
کشور: ایران
نخستین دوره: ۱۳۸۶
جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران که عموماً با نام جشنواره سینما حقیقت شناخته می‌شود، از سال ۱۳۸۶ توسط مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی سازمان سینمایی و سمعی بصری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی آغاز به کار کرده‌است و آذر ماه هر سال در تهران برگزار می‌شود.
تاریخچه

اولین دوره جشنواره سینما حقیقت در سال ۱۳۸۶ در شهر تهران برگزار شده‌است.
تاریخچه > اهداف

تقویت سینمای مستند خلاق ایران
بیان نسبت سینمای مستند با واقعیت‌های اجتماعی
بازنمایی تاریخ و فرهنگ جامعه ایرانی اسلامی
توجه به اهمیت اقتصادی سینمای مستند با تأکید بر رفع موانع تولید
آشنایی فیلمسازان کشور با تحولات نوین سینمای جهان
بخش‌های جشنواره

مستندهای کوتاه، نیمه بلند و بلند در بخش‌های زیر به نمایش گذاشته می‌شوند:
مسابقه ملی
مسابقه بین‌الملل
جایزه شهید آوینی
بخش‌های جنبی ملی و بین‌المللی
بازار بین‌المللی فیلم مستند
کارگاه‌های تخصصی
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره اول

| دبیر دوره اول | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره اول | ۱۳۸۶ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره دوم

| دبیر دوره دوم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره دوم | ۱۳۸۷ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره سوم

| دبیر دوره سوم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره سوم | ۱۳۸۸ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره چهارم

| دبیر دوره چهارم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره چهارم | ۱۳۸۹ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره پنجم

| دبیر دوره پنجم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره پنجم | ۱۳۹۰ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره ششم

| دبیر دوره ششم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره ششم | ۱۳۹۱ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره هفتم

| دبیر دوره هفتم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره هفتم | ۱۳۹۲ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره هشتم

| دبیر دوره هشتم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| دوره هشتم | ۱۳۹۳ |  |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره نهم (۱۳۹۴)

دبیر جشنواره: سید مهدی طباطبایی نژاد
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره نهم (۱۳۹۴) > بخش مسابقه ملی:

| موضوع | جایزه | نام فیلم | برنده |
| --- | --- | --- | --- |
| پژوهش | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | یک موسیقیدان فرانسوی در دربار قاجار | مهران پورمندان |
| پژوهش | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | مادرکشی | کمیل سوهانی |
| تصویربرداری | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | رویاهای دم صبح | محمد حدادی |
| صدابرداری یا صداگذاری | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | پل | نوید سالاری‌مقدم |
| تدوین | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | پل | محدثه گلچین‌عارفی |
| نویسنده یا گوینده گفتار متن | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | بلا نسبت شما | مهدی بوستانی |
| آهنگسازی | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | رویاهای دم صبح | افشین عزیزی |
| کارگردانی مستند کوتاه | دیپلم افتخار | بَرد | حمید جعفری |
| کارگردانی مستند کوتاه | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | قارلی داملار | هایده مرادی |
| کارگردانی مستند نیمه‌بلند | دیپلم افتخار | پل | امیرحسین نوروزی |
| کارگردانی مستند نیمه‌بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | زندگی در خور موسی | حجت طاهری |
| کارگردانی مستند بلند | دیپلم افتخار | زمستان فصل آخر | مریم‌السادات مؤمن‌زاده |
| کارگردانی مستند بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | رویاهای دم صبح | مهرداد اسکویی |
| کارگردانی مستند بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | فصل هَرَس | لقمان خالدی |
| جایزه ویژه هیئت داوران | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | پدر | هانیه یوسفیان |
| جایزه ویژه دبیر جشنواره | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | همراه با فرات | فرشاد اکتسابی |
| بهترین فیلم (تهیه‌کننده) | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | فصل هَرَس | مهدی شامحمدی |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره نهم (۱۳۹۴) > بخش محیط زیست و بحران آب:

| عنوان جایزه | جایزه | نام فیلم | برنده |
| --- | --- | --- | --- |
| تقدیر | لوح تقدیر | مادرکشی | کمیل سوهانی |
| تقدیر | لوح تقدیر | مادرکشی | محمد شکیبانیا |
| تقدیر | لوح تقدیر از سوی سازمان حفاظت محیط زیست | آزادی | رضا فرهمند |
| تقدیر | لوح تقدیر از سوی سازمان حفاظت محیط زیست | آزادی | کمیل سهیلی |
| تقدیر | لوح تقدیر از سوی سازمان حفاظت محیط زیست | تنهاوش | فتح الله امیری |
| تقدیر | لوح تقدیر از سوی سازمان حفاظت محیط زیست | اوسیا | علیرضا دهقان |
| تقدیر | لوح تقدیر از سوی سازمان حفاظت محیط زیست | شکارچی | کتی جهانگیری |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره نهم (۱۳۹۴) > بخش هنر و تجربه:

| عنوان جایزه | جایزه | نام فیلم | برنده |
| --- | --- | --- | --- |
| هنر و تجربه | تندیس «هنر و تجربه» | فصل هَرَس | لقمان خالدی |
| شهید آوینی | دیپلم افتخار | نشانی | اصغر بختیاری |
| شهید آوینی | دیپلم افتخار | نسل سوم | محمدعلی رخشانی |
| شهید آوینی | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | وضعیت ذهن | داریا لیپکو |
| شهید آوینی | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | تنها میان طالبان | محسن اسلام‌زاده |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره نهم (۱۳۹۴) > بخش مستند بلند:

| عنوان جایزه | جایزه | نام فیلم | برنده |
| --- | --- | --- | --- |
| دیپلم افتخار | دیپلم افتخار | پرچم سیاه | ماجد نیسی |
| دیپلم افتخار | دیپلم افتخار | A157 | بهروز نورانی‌پور |
| شهید آوینی | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | زمناکو | مهدی قربان‌پور |
| بهترین فیلم جشنواره | تندیس و دیپلم افتخار | نام و نشان | مهدی جعفری |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره نهم (۱۳۹۴) > بخش مسابقه بین‌الملل:

| نوع مستند | جایزه | نام فیلم | برنده | کشور |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کوتاه و نیمه‌بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | جیانو | فرانچسکو دون‌جیووانی | ایتالیا |
| کوتاه و نیمه‌بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | بَرد | حمید جعفری | ایران |
| کوتاه و نیمه‌بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | خانواده چچنی | مارتین سولا | آرژانتین |
| بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | A157 | بهروز نورانی‌پور | ایران |
| بلند | تندیس جشنواره و دیپلم افتخار | عشق من؛ از آن رودخانه مگذر | جین مو یونگ | کره‌جنوبی |
جوایز دوره‌های مختلف جشنواره > دوره دهم

| دبیر دوره دهم | سال برگزاری | برندگان |
| --- | --- | --- |
| سید مهدی طباطبایی نژاد | ۱۳۹۵ |  جایزه ویژه هیئت داوران برای بهترین مستند بلند: محمدرضا وطن دوست برای «ننا»  بهترین مستند کوتاه: مهدی اسدی برای «جمعه قالی»  بهترین مستند نیمه بلند: محمدرضاحافظی برای «راه بی عبور»  بهترین مستند بلند: محمد کارت برای «آوانتاژ»  بهترین پژوهشگر: سید وحید حسینی برای «بزم رزم»  بهترین تصویربرداری: حجت طاهری برای «پرندگان در سایه»  بهترین صدا: آرش قاسمی برای «آوانتاژ» و «بزم رزم»  بهترین تدوین: آرش لاهوتی برای «آبی کمرنگ»  بهترین نویسنده گفتار متن: ناصر حبیبیان برای «کوپریتو»  بهترین موسیقی متن: صبا ندایی برای «آوانتاژ»  بهترین تهیه‌کننده: مهتاب کرامتی و طهورا ابوالقاسمی برای «صفر تا سکو»  جایزه ویژه دبیر جشنواره: هادی معصوم دوست برای «خان بی خان» |