stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیروز (خواننده)
زندگی‌نامه > دوران کودکی

نهاد یا فیروز اولین فرزند خانوادهٔ فقیری بود که در محله البلاط از محلات قدیمی در نزدیکی پایتخت لبنان زندگی می‌کردند. مادرش خانه‌دار بود و پدرش در یک چاپ‌خانه کار می‌کرد. فیروز از کودکی عاشق آواز بود و چون در خانه رادیو نداشتند، روی ایوان خانه‌شان می‌نشست و به صدای ام کلثوم، محمد عبدالوهاب، اسمهان و لیلی مراد که از رادیوی همسایه شنیده می‌شد گوش می‌داد.
صدای فیروز اولین بار توسط استاد محمد فلیفل در یک برنامهٔ جشن مدرسه کشف شد. در چهارده‌سالگی وارد کنسرواتوار موسیقی شد و به مدت پنج سال در آنجا تحصیل کرد. وقتی می‌خواست وارد گروه کر ملی رادیو بشود با مخالفت پدرش روبه‌رو شد. او حاضر نبود دخترش در لباسِ خواننده آواز بخواند. سرانجام پدر را قانع کردند، به این شرط که فیروز جز ترانه‌های ملی ترانه دیگری نخواند. در رادیو، حلیم الرومی او را با عاصی الرحبانی و برادرش منصور الرحبانی آشنا کرد. آن دو در آن زمان خدمت سربازی خود را می‌گذراندند و در آنجا به نوازندگی و تألیف موسیقی مشغول بودند. این آشنایی بسیار فرخنده بود و به ازدواج فیروز و عاصی منجر شد. حضور فیروز و عاصی الرحبانی در ۱۹۵۷ (و طی سال‌های بعد از آن)، در فستیوال بعلبک که تازه دو سال از آغاز به کار آن می‌گذشت، دوران طلایی موسیقی را برای لبنان رقم زد.
محبوبیت در ایران

افزون بر آنکه فیروز در لبنان نماد وحدت است، او در خارج مرزهای لبنان نیز اهمیت نمادین دارد. معروف‌ترین و زیباترین آهنگ او بنت شلبیه در ایران بازخوانی شده همچنین پس از انفجار بیروت در سال ۲۰۲۰ که منجر به کشته شدن بیش از ۱۹۰ نفر و آوارگی حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر شد، نخستین اقدامی که ایرانیان از طیف‌های مختلف سیاسی، برای ابراز همدردی خود انجام دادند، بازنشر آهنگ معروف «لبیروت» از فیروز بود که به یک هشتگ محبوب در توییتر فارسی تبدیل شد و محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجهٔ ایران نیز در توئیت خود از آن یاد کرد.
محمود دعایی می‌گوید در گذشته نیز روحانی شیعهٔ ایرانی، سیدموسی صدر در یکی از کنسرت‌های فیروز که در دههٔ هفتاد میلادی در مصر برگزار می‌شده شرکت نموده و او و نوازندگانش را «مورد قبول» می‌دانسته‌است.
نمایش‌ها

جسر القمر ۱۹۶۲
اللیل والقندیل ۱۹۶۳
بیاع الخواتم۱۹۶۴
أیام فخر الدین ۱۹۶۶
هالة والملک ۱۹۶۷
الشخص ۱۹۶۸
جبال الصوان ۱۹۶۹
یعیش یعیش ۱۹۷۰
صح النوم ۱۹۷۱
ناس من ورق ۱۹۷۲
ناطورة المفاتیح ۱۹۷۲
المحطة ۱۹۷۳
لولو ۱۹۷۴
میس الریم ۱۹۷۵
بترا ۱۹۷۷
سینما

بیاع الخواتم ۱۹۶۵
سفر برلک ۱۹۶۷
بنت الحارس ۱۹۶۸
صفحات مرتبط

زیاد الرحبانی
برادران رحبانی
ترانه‌شناسی فیروز
پیوندهای بیرونی

فیروز در یوتیوب
فیروز در اسپاتیفای
فیروز در اپل میوزیک
کامی لوکئنتر

| کامی لوکئنتر | کامی لوکئنتر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۸۵
ملیت: فرانسه
کامی لوکئنتر (فرانسوی: Camille Lecointre‎؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۸۵) قایقران قایق بادبانی اهل فرانسه است.
آندره گریه

آندره گریه (فرانسوی: André Guerrier‎; ۱۸ دسامبر ۱۸۷۴ – تاریخ ورودی نامعتبر است) قایقران قایق بادبانی اهل فرانسه بود.
ساج (درخت)

| ساج | ساج |
| --- | --- |
ساج، Tectona grandis: ساج، Tectona grandis
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
دسته:: گیاهان گلدار
رده:: دولپه‌ای‌ها
راسته:: نعناسانان
تیره:: نعناعیان
سرده:: Tectona
گونه:: T. grandis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Tectona grandis : Tectona grandis 
سطح برش خوردهٔ چوب ساج
درخت ساج یا ساگ (به پارسی) درختی از تیره نعناعیان و بومی کشورهای هندوستان، اندونزی و برمه است. چوب آن از نوع چوب‌سخت بوده و به «چوب سخت هند شرقی» معروف است و از آن برای قاب‌بندی و روکش بدنه قایق، میزوصندلی و اثاث خارج از منزل، یا داخل حمام، و همچنین کشتی‌های چوبی استفاده می‌شود. علت استفاده از این چوب روغنی بودن، فشردگی، و سخت بودن آن است که در مقابل پوسیدگی و کرم خوردگی در شرایط آب و هوایی سخت بسیار مقاوم است.
ساج که در بوشهر «سای» یا چوب سای تلفظ می‌شود، معرب واژه «ساگ» است که به هندی آن را «ساگون» و «ساکهو» گویند درختی است بسیار بزرگ و بیشتر در هندوستان می‌روید. این درخت بسیار بزرگ و مقاوم است و در ساختن کشتی‌ها به کار می‌رود.
در شعر فارسی کلمه ساج بسیار دیده می‌شود. ناصر خسرو در سفرنامه خود گفته است: در کعبه دری است از چوب ساج به دو مصراع «دو لنگه» ستون‌ها که در خانه است و در زیر سقف زده‌اند همه چوبین است چهارسو تراشیده از چوب ساج.
و همچنین فخرالدین اسعد گرگانی نیز در بیتی از مجموعه ویس و رامین گفته: «دهد او را شب و روز آب و دانه/کند او را ز عُود و ساجْ خانه.»
ریک بوکلی

| ریک بوکلی | ریک بوکلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مهٔ ۱۹۰۲ اسلو
درگذشت: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۶
ملیت: نروژ
ریک بوکلی (انگلیسی: Rick Bockelie; ۲۸ مهٔ ۱۹۰۲ – ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۶) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی

جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی (همچنین ماورای قفقاز شوروی یا TSFSR نیز نامیده می‌شود)، از مارس ۱۹۲۲ تا دسامبر ۱۹۳۶، یکی از جمهوری‌های اولیه و از بنیانگذاران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. این جمهوری، از گرجستان، ارمنستان و آذربایجان (که به صورت سنتی جمهوری‌های قفقاز نامیده می‌شدند) تشکیل شده‌بود. از آنجا که مرز این جمهوری‌ها با روسیه رشته کوه قفقاز بود، به جماهیر ماورای قفقاز شهرت یافتند. ظاهراً این جمهوری برای تثبیت اوضاع اقتصادی منطقهٔ قفقاز ایجاد شده بود، این جمهوری همچنین برای تحکیم قدرت و نفوذ بلشویک‌ها در منطقهٔ قفقاز جنوبی نیز مفید بود و کمک زیادی کرد. این جمهوری همچنین از چهار جمهوری امضا کننده پیمان ایجاد اتحاد جماهیر شوروی بود.
نام در زبان‌های محلی جمهوری

ارمنی: Անդրկովկասի Խորհրդային Սոցիալիստական Դաշնային (Ֆեդերատիվ) Հանրապետություն
ترکی آذربایجانی: Загафгазија Сосиалист Федератив Совет Республикасы
گرجی: ამიერკავკასიის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკა
روسی: Закавказская Социалистическая Федеративная Советская Республика (ЗСФСР)
تاریخ

ریشه‌های تأسیس یک دولت یکپارچه در منطقه قفقاز جنوبی برمیگردد به زمان تجزیه امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۸. بدنبال انقلاب اکتبر، وقتی که ایالات قفقاز از روسیه تزاری جدا شدند دولت خودرا به نام جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی را ایجاد کردند. این جمهوری بسیار کم عمر بود و دو ماه عمر کرد. رقابت منافع ملی با قومی و همچنین رویارویی با امپراتوری عثمانی در آخر در آوریل ۱۹۱۸ منجر به انحلال جمهوری دموکراتیک قفقاز جنوبی گشت.
سه دولتی که پس از آن اعلام استقلال کردند: نخستین جمهوری ارمنستان، جمهوری خلق آذربایجان و جمهوری دموکراتیک گرجستان، تا زمان پایان جنگ داخلی روسیه دوام آوردند تا زمانی که ارتش سرخ به این مناطق حمله برد و آنجاهارا تصرف کرد و شوروی سازی کرد. پس از پیشنهاد ولادیمیر لنین، رهبر شوروی، سه جمهوری اتحاد شوروی، ارمنستان و گرجستان و آذربایجان سوسیالیستی، در ۱۲ مارس ۱۹۲۲ به اتحادیه فدرال جماهیر ماورای قفقاز پیوستند. در ۱۳ دسامبر همان سال، نخستین کنگره شوراهای ماورای قفقاز، فدراسیون ایالات ماورای قفقاز را به یک دولت فدرال تبدیل کردند و به جمهوری شورایی فدراتیو سوسیالیستی ماورای قفقاز تغییر نام دادند. اگرچه بصورت رسمی جمهوری‌های تشکیل دهنده استقلال و خودمختاری داشتند. کمیته اجرای مرکزی (بالاترین نهاد قانون گذاری) و شورای کمیسرهای خلق (حکومت) بسرعت موجودیت این دولت را منصوب کرد. مامیا اوراخلاشویلی، رهبر بلشویکی گرجستان، اولین سرکمیساریای کمیساریای خلق ماورای قفقاز گشت. شهر تفلیس پایتخت این جمهوری گشت.
این جمهوری در تاریخ ۳۰ دسامبر به همراه روسیه شوروی، اوکراین شوروی و بلاروس شوروی یکی از جماهیر بنیانگذار اتحاد شوروی گشت. در دسامبر ۱۹۳۶، ماورای قفقاز شوروی منحل شد و دوباره سه کشور آذربایجان شوروی و گرجستان شوروی و ارمنستان شوروی از آن برآمدند و قلمرویش میان آنها تقسیم شد.
جماهیر خودمختار در قفقاز جنوبی شوروی

پس از حمله ارتش سرخ به گرجستان، آبخازیا، تاکنون یکی از استان‌های خودمختار در جمهوری دموکراتیک گرجستان بود، در مارس ۱۹۲۱ توسط کمیته انقلابی آبخاز، یک جمهوری شورایی مستقل اعلان شد. با این حال روابط این جمهوری با گرجستان و روسیه به‌طور رسمی حل و فصل نشد. در ۱۶ دسامبر ۱۹۲۱، آبخازیا به معاهده الحاق به گرجستان شوروی پیوست، که موقعیت خودرا به عنوان یک جمهوری پیمانی تعریف کرد و اتحادیه نظامی، سیاسی و اقتصادی بین دو جمهوری شوروی ایجاد کرد، که استقلال آبخازیا شوروی را به گرجستان شوروی وابسته کرد. از این رو، ازطریق گرجستان، آبخازیا به جمهوری قفقاز جنوبی شوروی پیوست و در ابتدا با سایر جمهوری‌های فدراسیون حقوق برابر داشت. در ۱۹ فوریه ۱۹۳۱، وضعیت جمهوری خواهان آبخازیا، به یکی از جماهیر خودمختار شورایی در گرجستان شوروی کاهش یافت.
در ۱۶ جولای ۱۹۲۱، جمهوری شوروی آجارستان در گرجستان شوروی در نتیجه عهدنامه قارص تشکیل شد. این پیمان که پایان کارزار قفقاز در جنگ جهانی اول، زمینه تقسیم منطقه باتوم سابق استان کوتایس امپراتوری روسیه را بین گرجستان و ترکیه را فراهم آورد. طبق توافق‌نامه، نیمی از شمال با اکثریت قابل توجه مسلمانان گرجی بخشی از گرجستان شوروی می‌شود اما حق خودمختاری دارد.
جمهوری مستقل دیگری در جولای سال ۱۹۲۰ در نخجوان ایجاد شد، منطقه ای مجاور ارمنستان، آذربایجان، ترکیه و ایران، که مورد ادعای ارمنی‌ها و آذربایجانی‌ها قرار گرفت. پس از اشغال این منطقه بدست ارتش سرخ، جمهوری خودمختار سوسیالیستی نخجوان شوروی با روابط نزدیک بین آذربایجان اعلام شد. در نتیجه پیمان مسکو (۱۹۲۱) و قارص، ایجاد یک جمهوری خودمختار به عنوان قسمتی از آذربایجان شوروی گردید.
روسای دولت

| نام | مورخ | حزب |
| --- | --- | --- |
| نریمان نریمانوف | مارچ-دسامبر ۱۹۲۲ | حزب کمونیست آذربایجان |
| پولیکارپ مدیوانی | مارچ-دسامبر ۱۹۲۲ | حزب کمونیست گرجستان |
| الکساندر میاسنیکیان | مارچ-دسامبر ۱۹۲۲ | حزب کمونیست ارمنستان |
| نام | مورخ | حزب |
| --- | --- | --- |
| نریمان نریمانوف | ۱۹۲۲–۱۹۲۵ | حزب کمونیست آذربایجان |
| غضنفر موسابیگوف | ۱۹۲۵–۱۹۳۸ | حزب کمونیست آذربایجان |
| نام | دوره | برای |
| --- | --- | --- |
| میخائیل تسخاکایا (بار اول) | ۱۹۲۲–۱۹۲۷ | گرجستان |
| صمد آقا علی اف | ۱۹۲۲–۱۹۲۹ | آذربایجان |
| سرکیس هامبارتسومیان | ۱۹۲۲–۱۹۲۵ | ارمنستان |
| سرکیس کسیان | ۱۹۲۷–۱۹۳۱ | ارمنستان |
| فیلیپ ماخارادزه (بار اول) | ۱۹۲۷–۱۹۲۸ | گرجستان |
| میخائیل تسخاکایا (بار دوم) | ۱۹۲۸–۱۹۳۱ | گرجستان |
| غضنفر موسی بیک اف | ۱۹۲۹–۱۹۳۱ | آذربایجان |
| فیلیپ ماخارادزه (بار دوم) | ۱۹۳۱–۱۹۳۵ | گرجستان |
| آرمنک آنانیان | ۱۹۳۱–۱۹۳۵ | ارمنستان |
| سلطان مجید افندی اف | ۱۹۳۱–۱۹۳۶ | آذربایجان |
| سرگو مارتیکیان | ۱۹۳۵–۱۹۳۶ | ارمنستان |
| اول ینوکیدزه | مارچ-می ۱۹۳۵ | گرجستان |
| فیلیپ ماخارادزه (بار سوم) | ۱۹۳۵–۱۹۳۶ | گرجستان |
:
تمبرها و پست‌های تاریخی

قبل از سال ۱۹۲۳، گرجستان، ارمنستان و آذربایجان هرکدام تمپرهای پستی مخصوص به خود را داشتند. فدراسیون قفقاز جنوبی در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۳ صدور تمپرهای پستی خودرا صادر کردند و در روز ۱ اکتبر، صدور تمبرهای جماهیر قفقاز جنوبی متوقف شد.
نخستین موضوعات شامل تعدادی از تمبرهای روسیه و ارمنستان بود که با یک ستاره حاوی مخفف نام فدراسیون در پنج حرف در این نقاط چاپ شد. با شروع تورم گسترده، بدنبال طرح‌های جدید خود فدراسیون، چهار مورد در موضوع قدردانی از مناطق نفتی، چهار تای دیگر با منتاژ نمادهای اتحاد شوروی در قله‌ها و دکل‌های نفتی، میزان قیمتشان از ۴۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰۰ روبل بود. این قیمت‌ها در مدت کوتاهی به ۷۰۰۰۰۰ روبل تبدیل شدند. در روز ۲۴ اکتبر، تمبرها مقادیر ۱ تا ۱۸ کاپکس (هر روبل برابر ۱۰۰ کاپکس است) دوباره چاپ شدند. از سال ۱۹۲۴، فدراسیون شروع به استفاده از تمبرهای اتحاد شوروی کرد.
یک تمبر مربوط به سال ۱۹۲۳ که روی تمبر امپراتوری روسیه چاپ شده‌است.
یک تمبر مربوط به سال ۱۹۲۳ که روی تمبر جمهوری دموکراتیک ارمنستان چاپ شده‌است.
1923 تمپر ۴۰۰۰۰ روبلی
1923 تمبر ۲ کوپکی
ادوین یاکوب

| ادوین یاکوب | ادوین یاکوب |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ آوریل ۱۸۷۸ کنزینگتون
درگذشت: ۳ دسامبر ۱۹۶۴
ملیت: بریتانیا
ادوین یاکوب (انگلیسی: Edwin Jacob; ۱۰ آوریل ۱۸۷۸ – ۳ دسامبر ۱۹۶۴) قایقران، و قایقران قایق بادبانی اهل بریتانیا بود.
ژرژ مولار

ژرژ مولار (فرانسوی: Georges Mollard‎; ۲۵ آوریل ۱۹۰۲ – ۲ نوامبر ۱۹۸۶) قایقران قایق بادبانی اهل فرانسه بود.
اینگار نیلسن

| اینگار نیلسن | اینگار نیلسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ اوت ۱۸۸۶ اسلو
درگذشت: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۶۳
ملیت: نروژ
اینگار نیلسن (انگلیسی: Ingar Nielsen; ۲۹ اوت ۱۸۸۶ – ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۶۳) قایقران قایق بادبانی اهل نروژ بود.
پل اندرسون (ورزشکار)

| پل اندرسون | پل اندرسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ فوریهٔ ۱۹۳۵
درگذشت: ۷ مارس ۲۰۲۲ (۸۷ سال)
ملیت: بریتانیا
پل اندرسون (انگلیسی: Paul Anderson؛ زادهٔ ۲۶ فوریهٔ ۱۹۳۵ – ۷ مارس ۲۰۲۲) قایقران قایق بادبانی اهل بریتانیا بود.
جیمز سارجنت

| جیمز سارجنت | جیمز سارجنت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ مارس ۱۹۳۶ کوبه
ملیت: استرالیا
جیمز سارجنت (انگلیسی: James Sargeant؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۳۶) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا بود.
آگوستینو استرائولینو

آگوستینو استرائولینو (ایتالیایی: Agostino Straulino; ۱۰ اکتبر ۱۹۱۴ – ۱۴ دسامبر ۲۰۰۴) قایقران بادبانی اهل ایتالیا بود.
خلط خونی

Medical condition
| هموپتیزی> طبقه‌بندی و منابع بیرونی | هموپتیزی> طبقه‌بندی و منابع بیرونی |
| --- | --- |
آی‌سی‌دی-۱۰: R04.2
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 786.3
دادگان بیماری‌ها: 5578
مدلاین پلاس: 003073
پیشنت پلاس: هموپتیزی
سمپ: D006469
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
به سرفه یا بیرون آمدن خون یا خلط سینه خونی از ناحیه حنجره، (نایژه، نای یا ریه‌ها) گفته می‌شود. هموپتیز ممکن است بخاطر سرطان ریه ویا عفونت‌ها مانند بیماری سل٬ برونشیت، سینه پهلو و یا دیگر بیماری‌ها یا پیامدهای قلبی-رگی است.
تشخیص افتراقی

هموپتیزی سوای از بیماری‌های گفته‌شده در بالا و نیز نایژه‌فراخی, کوکسیدیومایکوزیس و آمبولی ریه٬ می‌تواند حتی علامتی از استفاده زیاد وارفارین و آنتی‌کواگوله شدن بیش‌از حد بیمار باشد.
گاهی موکوس یا مخاط (خلط) با رنگ و لعاب خون٬ می‌تواند خاستگاهی همچون سینوس‌ها و دلیلی چون سینوزیت داشته‌باشد و نیز در نارسایی قلب و تنگی دریچه میترال ممکن است سرفه همراه با خروج خون دیده شود.
رنگ و شکل خون می‌تواند در تشخیص کمک کند. خونی که از شش‌ها و دستگاه تنفس بیرون می‌آید بخاطر وجود اکسیژن دارای رنگ سرخ روشن است و همچنین کف‌آلود است. اما خون بیرون آمده در ناحیه گوارشی برنگ سرخ تیره یا رنگ قهوه است.
سرطان ریه, شامل کارسینوم سلول‌های بزرگ و کارسینوم سلول‌های کوچک ریه.
سارکوئیدوز
سل
هیستوپلاسموزیس
سینه‌پهلو
ادم ریه
گرانولوماتوز وگنر
سندرم چرگ اشتراوس
برونشیت
نایژه‌فراخی
آمبولی ریه
پادبند
تروما (پزشکی)
آبسه ریوی
تنگی دریچه میترال
اختلال انعقاد خون
گونه‌ای از بیماری بهجت
اولف سوندلین

اولف سوندلین (انگلیسی: Ulf Sundelin؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۴۳) قایقران قایق بادبانی اهل سوئد بود.
الپباخ ۱۳۲۱۷

سیارک ۱۳۲۱۷ (به انگلیسی: 13217 Alpbach، نامگذاری:1997ML2) سیزده هزار و دویست و هفدهمین سیارک کشف شده است که در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۸ است.
کریستوفر کیرنز (ورزشکار)

| کریستوفر کیرنز | کریستوفر کیرنز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۷
ملیت: استرالیا
کریستوفر کیرنز (انگلیسی: Christopher Cairns؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۷) قایقران قایق بادبانی اهل استرالیا است.
گله‌آسیا

| گله‌آسیا Galaosiyo / گله‌آسیا | گله‌آسیا Galaosiyo / گله‌آسیا |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور:  ازبکستان
استان‌های ازبکستان: استان بخارا
شهرستان: شهرستان بخارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (UZT)
گله‌آسیا (به ازبکی: Galaosiyo، گله‌آسیا) از شهرهای ازبکستان و مرکز شهرستان بخارا در استان بخارا است.
گله‌آسیادر فاصله‌ای در شمال شهر بخارا قرار گرفته است.
کلبه، هدایت، جوربرچه، رباطک، زرآباد، و میجانه از روستاهای اطراف گله‌آسیاهستند.
بوریس شوتس

| بوریس شوتس | بوریس شوتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۹۹۱
بوریس شوتس (انگلیسی: Borys Shvets؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۹۱) ورزشکار اهل اوکراین است.
حرفه

وی همچنین از قایقرانان بادبانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بوده‌است.
آندری بخ

| آندری بخ | آندری بخ |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
Native name: Андрій Бех
نام‌های دیگر: Andrei Bekh
کشور: اوکراین
زاده: ۱۳ مارس ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) اودسا
قد: ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
زوج ورزشی سابق: Julia Beloglazova Kristina Rakovskaia
مربی سابق: Dmitri Shkidchenko
طراح رقص سابق: Svitlana Yaromova
باشگاه سابق: Dynamo Kiev
محل تمرین سابق: Kiev
شروع اسکیت: ۱۹۸۸
بازنشسته شدن: ۲۰۰۷
آندری بخ (اوکراینی: Андрій Бех؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۸۳) اسکیت‌باز نمایشی اهل اوکراین است.
وی همچنین از اسکیت‌بازان نمایشی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ بوده‌است.
ایرینا رومانوا (اسکیت باز)

ایرینا رومانوا (انگلیسی: Irina Romanova؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۷۲) رقصنده روی یخ اهل اوکراین است. وی همچنین از اسکیت‌بازان نمایشی در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ بود که در دوره ۱۹۹۸ نیز حضور داشت.
پارک ملی جاو

| پارک ملی جاو | پارک ملی جاو |
| --- | --- |
Parque Nacional do Jaú: Parque Nacional do Jaú
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Flooded forest in the park: Flooded forest in the park
fa (in English: Expected satiety): fa
نزدیک‌ترین شهر: مانائوس، آمازوناس
مختصات: ۲°۱۸′جنوبی ۶۳°۰۳′غربی﻿ / ﻿۲٫۳۰°جنوبی ۶۳٫۰۵°غربی﻿ / -2.30; -63.05
مساحت: ۲٬۳۶۷٬۳۳۳ هکتار (۹٬۱۴۰٫۳۲ مایل مربع)
پشتیبانی قانونی: پارک ملی
ساخته‌شده: ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۰
مدیر: ICMBio  
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
 :  
پارک ملی جاو (پرتغالی: Parque Nacional do Jaú) یک پارک ملی در ایالت آمازوناس برزیل است. این پارک بزرگترین ذخایر جنگلی در آمریکای جنوبی و جز میراث جهانی یونسکو محسوب می‌شود.
دیمیتری دون

| دیمیتری دون | دیمیتری دون |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل: Ukrainian: Dmytro Oleksiyovych Dun
کشور: اوکراین
زاده: ۷ نوامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) خارکیف
قد: ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
زوج ورزشی سابق: Siobhan Heekin-Canedy, Alisa Agafonova, Alina Saprykina
مربی سابق: Galit Chait, Alexei Gorshkov, Igor Shpilband, T. Myles, Marina Zueva, Valeri Egorov, Galina Churilova, Vladimir Barats
طراح رقص سابق: T. Myles, Alexei Gorshkov, Igor Shpilband, Sergei Petukhov
باشگاه سابق: Lider Kyiv Kolos Kharkiv
محل تمرین سابق: هکنساک، نیوجرسی
شروع اسکیت: ۱۹۹۳
بازنشسته شدن: ۳۱ مارس ۲۰۱۴
بهترین امتیازهای آی‌اس‌یو: بهترین امتیازهای آی‌اس‌یو
مجموع ترکیب‌ها: ۱۴۱٫۸۸ 2013 Worlds
رقص کوتاه:: ۵۹٫۲۰ 2013 Worlds
رقص آزاد: ۸۲٫۶۸ 2013 Worlds
دیمیتری دون (اوکراینی: Дмитро Олексійович Дунь؛ زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۸۹) رقصنده روی یخ اهل اوکراین است. وی همچنین از اسکیت‌بازان نمایشی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ بوده‌است.
کاغذ بی‌خط

| کاغذ بی‌خط | کاغذ بی‌خط |
| --- | --- |
پوستر فیلم، طراحی از: پیام سنماری: پوستر فیلم، طراحی از: پیام سنماری
کارگردان: ناصر تقوایی
تهیه‌کننده: حسن توکل‌نیا
نویسنده: ناصر تقوایی بر اساس طرحی از مینو فرشچی
بازیگران: خسرو شکیبایی هدیه تهرانی آرین مطلبی هانیه مرادی جمیله شیخی نیکو خردمند اکبر معززی آفرین عبیسی شاهین جعفری جمشید مشایخی
موسیقی: کارن همایونفر
فیلم‌بردار: فرهاد صبا
تدوین‌گر: عباس گنجوی
شرکت تولید: یکتا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۲ خرداد ۱۳۸۱
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
کاغذ بی‌خط نام فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ناصر تقوایی و تهیه‌کنندگی حسن توکل‌نیا محصول سال ۱۳۸۰ ایران است. شاهد احمدلو فیلم مستندی به نامِ پس از سکوت دربارهٔ این فیلم ساخته‌است.
داستان فیلم

داستان این فیلم از یک صبح پاییزی در ساعت ۷ شروع می‌شود. جهانگیر (خسرو شکیبایی)، رؤیا (هدیه تهرانی) و ۲ فرزندشان شنگول (آرین مطلبی) و منگول (هانیه مرادی)، اعضای خانواده‌ای چهارنفره هستند که زندگی‌ای معمولی را سپری می‌کنند، اما در این بین، رؤیا موقعیتی متمایز دارد، از این حیث که دائم در حال خیالبافی و داستان‌سرایی است. جهانگیر با مشاهده علاقه زیاد همسرش به داستان‌پردازی، به او پیشنهاد می‌دهد که به آموزشگاه داستان‌نویسی برود و به شکل آکادمیک این جریان را دنبال کند.
رؤیا در کلاس فیلمنامه‌نویسی مدرسه باغ فردوس ثبت نام می‌کند و استادش (جمشید مشایخی) به او توصیه می‌کند که برای نوشتن، از نکات رایج زندگی واقعی خودش بهره ببرد. رؤیا هم چنین می‌کند، ولی چنان درگیر این فرایند می‌شود که اعتراض جهانگیر را برمی‌انگیزد. تشنج‌های جاری امکان نوشتن در منزل را از رؤیا می‌گیرد و برای همین راهی خانه مادرش (جمیله شیخی) می‌شود تا نوشتن فیلمنامه را به اتمام برساند.
پس از به انجام رساندن آن به خانه بازمی‌گردد، در حالی که وضعیت آن به‌شدت درهم‌ریخته و آشفته‌است. زمانی که رؤیا مشغول نظافت منزل است، جهانگیر هم فیلمنامه او را مطالعه می‌کند و می‌بیند که متن آن شامل آن اتفاقات زندگی مشترک‌شان است که در فیلم روایت شده بود. خواندن این متن از شام تا بامداد طول می‌کشد. صبح رؤیا صبحانه را آماده می‌کند و به اتفاق می‌خورند، در حالی که ساعت باز ۷ صبح است و روز دیگری آغاز شده‌است.
بازیگران

خسرو شکیبایی
هدیه تهرانی
جمشید مشایخی
جمیله شیخی
نیکو خردمند
آرین مطلبی
هانیه مرادی
اکبر معززی
آفرین عبیسی
دست‌آورد > بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر

| قسمت | شخص | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین فیلم | ناصر تقوایی | نامزدشده |
| بهترین کارگردانی | ناصر تقوایی | نامزدشده |
| بهترین بازیگر نقش اول مرد | خسرو شکیبایی | نامزدشده |
| بهترین بازیگر نقش اول زن | هدیه تهرانی | نامزدشده |
دست‌آورد > ششمین دوره جشن حافظ

| قسمت | شخص | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین فیلم | حسن توکل‌نیا | نامزدشده |
| بهترین کارگردانی سینمایی | ناصر تقوایی | برنده |
| بهترین بازیگر مرد سینما | خسرو شکیبایی | برنده |
| بهترین بازیگر زن سینما | هدیه تهرانی | برنده |
| بهترین فیلمنامه سینمایی | ناصر تقوایی و مینو فرشچی | نامزدشده |
| بهترین فیلمبرداری | فرهاد صبا | برنده |
| بهترین تدوین | عباس گنجوی | نامزدشده |
| بهترین طراحی صحنه و لباس | فاضل ژیان | نامزدشده |
سیات بولرو

Motor vehicle
| سیات بولرو> دید کلی | سیات بولرو> دید کلی |
| --- | --- |
شرکت: سیات
طراح: Erwin Leo Himmel
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: Concept car
شکل بدنه: 4-door سدان/کوپه
طرح‌بندی: Longitudinal موتور جلو, خودروی محورجلو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.8L V6 biturbo
جعبه‌دنده: 6-speed sportronic (tiptronic) جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
درازا: ۴٬۵۲۰ میلیمتر (۱۷۸٫۰ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۷۰ میلیمتر (۷۳٫۶ اینچ)
بلندی: ۱٬۳۸۰ میلیمتر (۵۴٫۳ اینچ)
سیات بولرو (SEAT Bolero) خودرویی است. طراحی آن موتور جلو و خودرو محور جلو بوده سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۶ دنده به صورت خودکار است.
درناها پرواز می‌کنند

| درناها پرواز می‌کنند | درناها پرواز می‌کنند |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: میخائیل کالاتازوف
بازیگران: تاتیانا سامویلووا آلکسی باتالوف  لیوبوف سوکولوا
موسیقی: میچیسواو واینبرگ
فیلم‌بردار: سرگئی اوروسیفسکی
شرکت تولید: موس‌فیلم
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۵۷ (شوروی) ۲۱ مارس ۱۹۶۰ (ایالات متحده)
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: اتحاد شوروی
زبان: روسی 
فروش گیشه: ۲۸٬۳۰۰٬۰۰۰ بیننده (اتحاد جماهیر شوروی) ۵٬۴۱۰٬۰۰۰ بیننده (فرانسه)
درناها پرواز می‌کنند (روسی: Летят журавли) فیلمی در مورد جنگ جهانی دوم است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به تاتیانا سامویلووا در نقش ورونیکا و آلکسی باتالوفدر نقش بوریس اشاره کرد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۸ برنده نخل طلایی شد.
روشنک گرامی

| روشنک گرامی | روشنک گرامی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ مهر ۱۳۶۲ ‏(۴۱ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۶–اکنون
والدین: کاظم گرامی
روشنک گرامی (زاده ۱ مهر ۱۳۶۲ در تهران) بازیگر ایرانی است وی در فیلم‌های قاعده تصادف و هلن به ایفای نقش پرداخته‌است.
تحصیلات

روشنک گرامی لیسانس مهندسی معماری را از دانشگاه سوره گرفت و در سال ۱۳۸۵ در رشته کارگردانی تئاتر دانشگاه آزاد اسلامی قبول شد.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | شاید جای دیگری | علی تصدیقی |
| ۱۴۰۲ | ریحان | عباس رافعی |
| ۱۴۰۱ | بعد از رفتن | رضا نجاتی |
| ۱۴۰۰ | کوزوو | میثم هاشمی‌طبا |
| ۱۴۰۰ | شبگرد | فرزاد مؤتمن |
| ۱۴۰۰ | لایه‌های دروغ | رامین سهراب |
| ۱۳۹۹ | لب خط | علی جبارزاده |
| ۱۳۹۸ | آذر ۷ صبح | مسعود فرجام |
| ۱۳۹۵ | یک کامیون غروب | ابوالفضل صفاری |
| ۱۳۹۵ | یک کیلو و بیست و یک گرم | رحیم طوفان |
| ۱۳۹۴ | هلن | علی‌اکبر ثقفی |
| ۱۳۹۴ | خانه دیگری | بهنوش صادقی |
| ۱۳۹۴ | آخرین بار کی سحر را دیدی؟ | فرزاد مؤتمن |
| ۱۳۹۳ | تابو | خسرو معصومی |
| ۱۳۹۲ | ملبورن | نیما جاویدی |
| ۱۳۹۱ | قاعده تصادف | بهنام بهزادی |
| ۱۳۹۱ | هیچ‌کجا هیچ‌کس | ابراهیم شیبانی |
| ۱۳۹۰ | جنایت و مکافات | عباس رافعی |
| ۱۳۸۹ | هفت خط | سعید آقاخانی |
| ۱۳۸۹ | صلات ظهر | افشین صادقی |
| ۱۳۸۶ | آخرین گره خورشید | همایون اسعدیان |
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | آکتور | نیما جاویدی |
| ۱۴۰۱ | آمستردام | مسعود قراگزلو |
| ۱۳۹۸ | هم‌گناه | مصطفی کیایی |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | سرگذشت | سیدجمال سیدحاتمی |
| ۱۳۹۶ | گمشدگان | رضا کریمی |
| ۱۳۹۲ | شاید برای شما اتفاق بیفتد (اپیزود «پیش از سقوط») | احمد معظمی |
| ۱۳۹۰ | دسر توت‌فرنگی | محمدرضا حاجی‌باشی |
| ۱۳۸۹ | فاصله‌ها | حسین سهیلی‌زاده |
فیلم‌شناسی > فیلم کوتاه

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | بعد از نیمه شب | محمد باقری |
| ۱۳۹۸ | نفر سوم | پویا امین پور |
| ۱۳۹۷ | هِیَ، هُوَ | امیرسجاد حسینی |
| ۱۳۹۴ | بوسه با چشمان بسته | روح‌الله صدیقی |
| ۱۳۹۴ | سکوت کن | حسین امیری دوماری |
| ۱۳۹۰ | گنگ خواب دیده | علی عطشانی |
| ۱۳۹۰ | پروانه‌ها | ناصر رفائی |
تئاتر

| نام تئاتر | کارگردان | نویسنده |
| --- | --- | --- |
| شام یکشنبه | محمد قنبری | دیانا گرنت |
فراموشی: داریوش ربیعی
| همچون شبنمی چشم بسته و آغوش گشوده | علی نرگس نژاد | محمدرضا کوهستانی |
| رؤیای نیمه‌شب تابستان | مصطفی کوشکی | ویلیام شکسپیر |
| بازی یالتا | لوون هفتوان | برایان فریل |
برج لندن

برج لندن، نما از رودخانه تیمز
برج لندن با نام رسمی قصر سلطنتی و قلعه نظامی برج لندن قلعه‌ای تاریخی در مرکز لندن است که در سمت شمالی رود تایمز واقع شده‌ است. در نقطه‌ای که اکنون این برج قرار گرفته احتمالاً ابتدا یک دژ بریتانیایی و سپس یک دژ رومی وجود داشته‌ است. شاید ساکسون‌ها هم در این نقطه صاحب دژی بوده‌اند. بعد‌ها، ویلیام فاتح دستور ساختن یک برج سفید را داده‌ که از قدیمی‌ترین قسمت‌های قلعه نظامی حاضر است. قسمت‌های مهم دیگر بنا هم در زمان حکومت هنری سوم (۱۲۷۲–۱۲۱۶) ساخته شده‌اند. این برج یکی از ترسناک‌ترین ساختمان‌های دنیا نیز قلمداد می‌شود، بی‌شک بخاطر تعداد زیاد اعدام‌ها، قتل‌ها و شکنجه‌هایی که در هزار سال گذشته در پس دیوارهای این محل صورت گرفته‌است.