stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان قوچان
جغرافیا > دیگر مکان‌های طبیعی

قوچان با داشتن هوای معتدل و باغ‌های فراوان از جمله شهرهای ییلاقی خراسان محسوب می‌شود. ییلاقات معروف قوچان در خارج از حوزه شهری عبارت است از:روستای برسلان منطقه حفاظت شده دربادام، روستای شمخال، منطقه حفاظت شده قرچقه، آبگرم شهر کهنه، آبشار و دره سراب، سد تبارک، روستای شارک.
جغرافیا > پوشش جانوری

گونه‌های مهم جانوری این منطقه قوچ و میش، کل و بز، گرگ، خوک، روباه، کبک (پرنده)، هما، سارگپه، خارپشت، عقاب طلایی، پایکا، خرگوش، خفاش، انواع مار، ماهی آزاد و شیرماهی و پلنگ ایرانی می‌باشد.
جغرافیا > پوشش گیاهی

گیاهانی چون ارس، زرشک و درمنه در این منطقه به وفور دیده می‌شود.
سراسر دره‌های این منطقه پوشیده از گیاهان مختلف می‌باشد که برای دامداران محل مطلوبی است، گیاهان دارویی این منطقه نیز عبارتند از: کتیرا، درمنه ترکی، شه تره، ترنجبین (که عرقیات گیاهی قوچان به همین دلیل معروف است). نوع خاک این منطقه زراعی است و از جنس رسی شنی ـ شنی رسی ـ هوموسی و در بعضی نقاط سیاه می‌باشد. خاک نواحی کوهستانی شمال سیاه و از لحاظ کشاورزی بسیار مناسب است.
کشاورزی

شهرستان قوچان بواسطه وجود ارتفاعات و دره‌های متعدد و چشمه‌های فراوان از پوشش گیاهی متنوعی برخوردار است و در هر حوضه گیاهان خاصی وجود دارد، شقایق و لاله وحشی از گل‌های فراوان کوهستان‌ها و جلگه‌های قوچان است. گیاهانی با نام‌های محلی مانند: چریش، زیانی گزی و کنگر محلی در کوهستان‌های قوچان فراوان و مورد استفاده‌است.
در کوه‌های شمالی قوچان خصوصاً در منطقه حفاظت شده، قوچ، میش و بز کوهی یافت می‌شود. شهرستان قوچان بواسطه وجود ارتفاعات کوه‌های هزارمسجد، آلاداغ، شاه جهان در تابستان معتدل و در زمستان بسیار سرد است.
دره‌های کوه‌های این ناحیه پوشیده از نباتات مختلف بوده و برای دامداران محلی مطلوب است.
موقعیت کشاورزی قوچان بسیار مشهور بوده به‌طوری‌که قوچان را «خمیرخانه» یا «انبار گندم خراسان» لقب داده بودند. در قوچان غلات به‌طور عمده گندم، جو، ذرت، عدس و گیاهانی از قبیل منداب، کنجد و گرچک به خوبی به عمل می‌آید. قوچان دارای تاکستان‌های بسیار است و باغ‌هایی از قبیل زردآلو، گوجه، شفتالو، سیب و به در جای جای این شهر به وفور به چشم می‌خورد.
در این حوزه به منظور حفاظت باغات از سرمای زمستان معمولاً تاک‌ها را در پایان پاییز به زیر خاک می‌خوابانند و در اوایل بهار به محض جوانه زدن از خاک خارج می‌نمایند و همانگونه که در نشریه عمرانی منطقه خراسان آمده‌است قوچان از نظر کشاورزی و حاصلخیزی و همچنین از لحاظ محصول غله در بین شهرهای شمال خراسان از همه معروفتر می‌باشد. وسعت کل زمین‌های قابل کشت ۲۶۶۷۸۵ هکتار و وسعت کشت آبیش ۱۵۷۵۵۸ هکتار است. سطح کل مراتع ۲۵۶۶۱۵ جمعیت شاغل در بخش کشاورزی به کل جمعیت ۴۱/۵ درصد و نسبت سطح زیر کشت به مساحت کاربری اراضی ۲۵ درصد دارای ۴۵ حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق، ۱۴۰ رشته قنات دایر و ۱۱۶ چشمه سار و ۲۳ رود فصلی و دائمی است. ۹۵ درصد خاک از نوع شیرین و ۵ درصد خاک شور است. پوشش طبیعی این ناحیه حدود ۲۸۰/۰۰۰ هکتار است که شامل ۲۰ درصد مرتع و ۳ درصد جنگل و درخت‌های ارس و ۶۲ درصد زمین‌های زراعتی است گندمهایی که در منطقه قوچان به عمل می‌آید عبارتند از انواع ارقام فرانسوی - الموت - بزستایا - کرج یک - روشن - سبلان - سرداری که بیشتر در مناطق کوهپایه کشت می‌شود.
در قوچان غلات به صورت آبی و دیم کشت می‌شود و محصول آن از لحاظ کمیت و کیفیت قابل توجه‌است. شهرستان با تنوع کشت زراعی ۲۹ نوع و تنوع باغات ۱۷ نوع، رتبه اول و دوم در کشت علوفه غلات، سیب زمینی، حبوبات و انگور و گردو را در استان داراست و در جمع تولید ردیف هفتم از شهرستان‌های استان را دارد.
کشاورزی > دامپروری

گله داری و دامپروری از فعالیت‌های مهم تولید مردم قوچان مخصوصاً ایل زعفرانلو و طوایف آن است. کیفیت بالای لبنیات قوچان (شیر، ماست خشک و انواع ماست، کشک، دوغ، کره، پنیر، روغن زرد یا حیوانی و …) حاصل توجه کشاورزان و دامداران این منطقه و مرهون مراتع سرسبز، گیاهان معطر و خوشبوی کوهساران است که به مصرف تغذیه گوسفندان و دام‌های منطقه می‌رسد و بدین لحاظ لبنیات قوچان بسیار معروف است.
پرورش گوسفند کردی که مخلوطی از نژادهای کردی و گرگانی و بلوچی است در نواحی سرد سیرشمال خراسان بخصوص قوچان رایج است. گوسفند کردی نژادی گوشتی است و از نظر پروار کردن اهمیت دارد و این مهم از لبنیات گرفته تا فراورده‌های دیگر دامی منطقه محتاج توجه بیشتر و سرمایه‌گذاری صنعتی در این منطقه‌است.
کشاورزی > عسل

عسل نیز یکی از محصولاتی است که به تازگی تولید آن رشد چشمگیری داشته‌است. به‌طوری‌که تولید عسل در منطقه قوچان و خراسان شمالی از سال ۱۳۸۰به ۷ برابر افزایش یافته‌است؛ و بی‌دلیل نیست که عسل نیز در سبد سوغات این منطقه همانندکشمش و شیره انگور جای گرفته‌است.
از ویژگی‌های عسل‌های شمال خراسان به ویژه عسل قوچان می‌توان به ارگانیک بودن و تغذیه کاملاً طبیعی آن اشاره کرد. به دلیل وجود مراتع سرسبز و بکر همانند کوه‌های شاه جهان و همچنین دامنه رشته کوه‌های بینالود زمینه مساعدی جهت پرورش زنبور عسل و تولید ارگانیک عسل فراهم شده‌است. آزمایش‌های گوناگون بر روی عسل‌های این منطقه نشان داده‌است که عسل قوچان یکی از با کیفیت‌ترین عسل‌های ایران می‌باشد؛ و به دلیل ارگانیک بودن این عسل‌ها درجه کیفیت آن A++ می‌باشد.
صنایع دستی

ازنظر صنایع دستی در شهر قوچان صنعت پوستین دوزی، نمد مالی و سفالگری رونق خاصی دارد، گلیم بافی و چاروق دوزی (نوعی کفش)، ساغری، گیوه و … هنوز معمول و متداول است.
زنان روستایی این شهر اغلب به بافتن قالی و قالیچه کردی که به اصطلاح محلی خرسک می‌گویند مشغولند. به‌طوری‌که اخیراً تولید و فروش استاندارد با کیفیت مطلوب به منظور صادرات توسط کمیته صنایع جهاد کشاورزی و همچنین توجهات ویژه کمیته امداد امام به بافندگان محروم رونق خاصی پیدا کرده و از نظر رده‌بندی در سطح استان جزو بالاترین نوع بافت و در سطح کشور نیز شاخص می‌باشد.
دیگر صنایع دستی قوچان عبارتند از: کمخت، جاجیم بافی، عرقچین دوزی، جوراب بافی، دستکش پشمی، کیسه حمام، چوخه دوزی (گونه‌ای لباس مردانه از جنس برک (پشم نرم بز و گوسفند).
تقسیمات کشوری

شهرستان قوچان تا سال ۱۳۸۳ دارای سه بخش باجگیران، فاروج و مرکزی بود. بخش فاروج در سال ۱۳۸۳ از این شهرستان جدا شد و شهرستان فاروج تأسیس شد. در ۲۹ آذر ۱۳۹۹ با تصویب هیئت وزیران دو بخش جدید به نام آبکوه و قوچان عتیق در این شهرستان ایجاد شد. در حال حاضر این شهرستان شامل چهار بخش، هفت دهستان و دو شهر است:
بخش باجگیران
دهستان دولت‌خانه
بخش مرکزی شهرستان قوچان
دهستان سودلانه
دهستان شیرین‌دره
بخش آبکوه
دهستان بهار
دهستان دوغائی
بخش قوچان عتیق
دهستان قوچان عتیق
دهستان یزدان
شهر: شهر کهنه
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > آثار ثبت‌شده

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار ملی شهرستان قوچان
قوسار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| قوسار | قوسار |
| --- | --- |
قوسار: قوسار
مختصات: ۴۱°۲۵′۳۵″ شمالی ۴۸°۲۶′۰۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۴۲۶۳۹°شمالی ۴۸٫۴۳۵۵۶°شرقی﻿ / 41.42639; 48.43556: مختصات: ۴۱°۲۵′۳۵″ شمالی ۴۸°۲۶′۰۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۴۲۶۳۹°شمالی ۴۸٫۴۳۵۵۶°شرقی﻿ / 41.42639; 48.43556
بخش: شهرستان قوسار
تاسیس: ۱۹۳۸
ارتفاع: ۶۶۷ متر (۲۱۸۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۱۷٬۴۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
کد منطقه: +۹۹۴ ۲۳۳۸
قوسار (به لاتین: Qusar) 
(به لزگی: Кцlар) شهری در شهرستان قوسار کشور جمهوری آذربایجان است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۱۴٫۲۳۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۶٫۱۰۰ بوده‌است.
جغرافیا

قوسار شهری کوچک در دامنه رشته‌کوه قفقاز بزرگ (در نزدیکی قله بازاردوزو، کوه شاه‌داغ و کرانه رود قوسار) است که در ۱۸۰ کیلومتری شمال غربی شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان جای دارد و ۳۴ کیلومتر تا مرز روسیه فاصله دارد.
ریشه نام

بر اساس فرهنگ لغات و اسامی مکان‌های جهان آکسفورد قوسار از ریشه «قوس» در زبان لزگی به معنی مرد است.
برخی نام این شهر را برگرفته از واژه فارسی کوهسار به‌معنی آبادی کوهستانی می‌دانند.
مردم

قوسار در طول تاریخ خود محل سکونت اقوام گوناگونی همچون لزگی‌ها، روس‌ها، آذری‌ها و یهودیان کوهستان بوده است. بیش‌تر یهودیان ساکن قوسار پس از تصرف شهر به دست نادرشاه در سال ۱۷۳۱ میلادی به اسلام گرویدند. شماری‌ها از یهودی‌ها در اواخر سده ۱۸ و اوایل سده ۱۹ میلادی قوسار را ترک کردند و به شهر قوبا کوچ کردند.
بر اساس سرشماری سال ۱۸۹۷ میلادی، ۱۵۹۵ تن در قوسار زندگی می‌کردند که ۹۳۶ تن ارتدکس (روس)، ۳۶۱ مسلمان (لزگی و آذری) و ۲۱۱ تن یهودی بودند.
بر اساس تقویم قفقاز در سال ۱۹۱۶ میلادی، ۱۲۰۳ نفر، عمدتاً روس، در قوسار زندگی می‌کردند.  در سال ۱۹۲۶، ۱۲۰ یهودی کوهستانی در این شهر می‌زیستند که شمار آن‌ها تا سال ۱۹۳۹ به ۲۴۱ تن افزایش یافت.
بر اساس سرشماری آذربایجان شوروی در سال ۱۹۲۱ میلادی، روس‌ها ۳۲.۱٪، لزگی‌ها ۲۸.۳٪، آذری‌ها ۲۷.۶٪، یهودی ها ۴.۱٪، فارس‌ها ۳.۶٪ و یهودیان کوهستانی ۲٪ از جمعیت قوسار را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۲۶ میلادی، ۱۲۰ یهودی کوهستانی و در سال ۱۹۳۹، ۲۴۱ یهودی زندگی می‌کردند.
در سال ۱۹۳۶ میلادی، جمعیت شهر آن ۳۴۰۰ تن بوده است.
بر اساس سرشماری شهر در سال ۱۹۷۹ میلادی جمعیت این شهر ۱۲۲۲۵ تن بوده است بیش‌تر یهودیان قوسار در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ به اسرائیل کوچ کردند.
بر اساس سرشماری سال ۱۹۵۹، دست کم ۷۳۶۶ نفر در قوسار زندگی می کردند. جمعیت شهر در سال ۱۹۸۹ به ۱۴۲۳۰ تن رسید.
هم‌اکنون ۹۷ درصد جمعیت شهر از مردم لزگی هستند.
تاریخ > جنگ قفقاز

در سال‌های ۱۸۳۷ تا ۱۸۳۹ میلادی خیزش‌ها و شورش‌هایی در قوبا و جنوب داغستان به رهبری محمد حلوحوی و ابرک علی حلیوی به وقوع پیوست. انگیزه اصلی خیزش، جابجایی شدید جمعیت مردم لزگی از قوبا، قوسار و خودات بود. در پی این جابجایی زمین‌های انتخاب شده در اختیار مهاجران روسی و پادگان‌های نظامی روسیه قرار گرفت.
تمامی طوایف لزگی در منطقه قوسار کنونی به تعداد ۱۲۰۰۰ تن در این شورش شرکت کردند، همچنین طایفه‌های لزگی جنوب داغستان نیز شرکت داشتند. تا سال ۱۸۳۹، همه جبهه‌های مقاومت شورشیان به دست روس‌ها سرکوب شده بود.
در سال ۱۸۳۸ میخائیل لرمانتف نویسنده و نقاش روس از قوسار دیدار کرد و آنجا با علی افندی دانشمند و فیلسوف دیدار داشت. آنجا وی داستان عاشیق غریب را از یک عاشیق معروف به اسم عاشیق لزگی احمد شنید. لرمانتف بعداً اثر معروف خود «عاشیق غریب» را بر این اساس نوشت. یک موزه خانگی با تابلوی یادبود در قوسار نگهداری می‌شود که این جمله روی آن حکاکی شده:
تاریخ > سده ۲۰ میلادی

قوسار در سال ۱۹۳۸ میلادی عنوان شهر را دریافت کرد.
آب و هوا

قوسار در منطقه‌ای با آب و هوای نیمه گرمسیری دارد. بخش شمالی شهرستان در منطقه‌ای با آب و هوای معتدل قرار دارد. اما به دلیل ارتفاع بالا از سطح دریا و نزدیکی به کوهستان، زمستان آن همیشه سرد است و تابستان آن چندان گرم نیست. دمای هوا می‌تواند بیش از ۱۵ درجه در طول روز تغییر کند.
اقتصاد

اقتصاد قوسار عمدتاً بر پایه کشاورزی و گردشگری و تا حدی صنعت است. چندین  کارخانه تولید مواد غذایی کنسرو شده، شیر و آسفالت در این شهر وجود دارد.
این شهر و پیرامون آن به جهت موقعیت جغرافیایی ویژه و محیط کوهپایه‌ای آن دارای باغ‌های میوه فراوان از جمله فندق، سیب، گیلاس، گردو و... است و میوه‌های تولیدی این شهر به دیگر شهرها و کشورهای منطقه فرستاده می‌شود. لبنیات و فرآورده‌های دامی این شهر از کیفیت بالایی برخوردار هستند. نان‌های محلی خاصی همچون فطیر در این شهر پخته و مصرف می‌شود. صنایع دستی گوناگونی همچون گلیم، قالی، فرش، جوراب‌های پشمی، کلاه‌های قفقازی و آذری، کیف، کفش و چکمه‌های چرمی و همچنین ظروف و ابزارهای دست‌ساز فلزی در این شهر تولید می‌شود.
اقتصاد > گردشگری و خرید

مجموعه تفریحی شاه‌داغ قوسار دارای بزرگ‌ترین پیست اسکی در کشور جمهوری آذربایجان است و توجه گردشگران زیادی را به خود جلب می‌کند.
فرهنگ و هنر

یک موزه تاریخ محلی در سال ۱۹۸۰ میلادی در این شهر گشایش یافت و به ساختمان کنونی خود به مساحت ۱۶۵۲ متر مربع منتقل شد. در سال ۱۹۸۲ میلادی، نزدیک به ۳۷۰۰ اثر در موزه وجود داشت.
نگارخانه هنری دولتی قوسار در سال ۱۹۸۶ در روستای هیل از توابع شهرستان قوسار گشایش یافت و در سال ۱۹۹ح به شهر قوسار منتقل شد. ۱۵۲ اثر از هنرمندان آذربایجانی شامل ۱۱۱ نقاشی، ۳۴ اثر گرافیکی و ۷ اثر مجسمه‌سازی در این نگارخانه به نمایش گذاشته شده است.
در سال ۱۹۹۸ میلادی، تئاتر دولتی درام لزگی‌ها در قوسار گشایش یافت.
مرکز فرهنگی حیدر علی‌اف در سال ۲۰۱۲ میلادی با هدف سازماندهی رویدادهای گوناگون و مشارکت دادن جوانان در فعالیت های گوناگون شغلی و شخصی ساخته شد. این مرکز دارای موزه یادبود، کتابخانه، سالن مطالعه، اتاق‌های کنفرانس گوناگون، و مراکز آموزشی رقص و قالی‌بافی است.
آموزش

این شهر در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۶ مدرسه متوسطه داشته است که یکی از آنها به زبان ترکی آذری و ۵ مدرسه به زبان روسی بوده است، همچنین دارای دو پیش دبستانی دولتی و یک پیش دبستانی خصوصی و همچنین دانشکده آموزشی دولتی آذربایجان است. از سال ۲۰۱۶ میلادی، سه مدرسه زبان در این شهر وجود دارد.
ورزش

این شهر دارای یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای به نام باشگاه فوتبال شاه‌داغ قوسار است که هم‌اکنون در لیگ دسته اول جمهوری آذربایجان حضور دارد.
قوسار دارای یک مجموعه ورزشی المپیک است.
ترابری

این شهر دارای یک پایانه مسافربری به مقصد شهرهای قوبا، خاچماز و باکو است.
کتاب‌شناسی

Королёв С. В. (1999). "На задворках Кавказской войны: русский гарнизон в Кусарах" (8–9) (Новый Часовой ed.): 23–26. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
"Губа үсјаны (1837)" (به ترکی آذربایجانی). III (Азербайджанская советская энциклопедия ed.). Баку: Главная редакция Азербайджанской советской энциклопедии. Под ред. Дж. Кулиева. 1979. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)نگهداری یادکرد:تاریخ و سال (link)
قوسار
یک پارک در قوسار
قوسار
قوسار
نمایی از کوه شاه‌داغ
دریاچه مصنوعی فیالکا در قوسار
مسجد مصطفی کازدال در شهر قوسار
هتل گردشگری شاه‌داغ
ورودی پارک نریمان نریمان‌اف قوسار
مجموعه ورزشی المپیک قوسار
پرستن، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Preston, Nebraska | Preston, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Grain elevator and train in Preston: Grain elevator and train in Preston
Location of Preston, Nebraska: Location of Preston, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان ریچاردسون، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۰۶ مایل مربع (۰٫۱۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۰۶ مایل مربع (۰٫۱۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۴۲ فوت (۲۸۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۸
 • برآورد (2012): ۲۸
 • تراکم: ۴۶۶٫۷/مایل مربع (۱۸۰٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68355
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-40325
شماره GNIS: 0832391
پرستن(به انگلیسی: Preston) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۸ نفر بوده‌است.
پرزنتزانو

مکان
| پرزنتزانو | پرزنتزانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پرزنتزانو: پرزنتزانو
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: استان کسرتا (CE)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱٫۷ کیلومتر مربع (۱۲٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۵۰ متر (۱۱۵۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱٬۶۹۷
 • تراکم: ۵۴/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Presenzanesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 81050
پیش‌شماره تلفن: 0823
پرزنتزانو (به ایتالیایی: Presenzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کسرتا واقع شده‌است.
خصوصیات

پرزنتزانو ۳۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۹۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیسای جامع سنت لوییس بیروت

کلیسای جامع سنت لوئیس (انگلیسی: St. Louis Cathedral) یا کلیسای جامع کاپوسن یا کلیسای جامع پدران کبوشین یک کلیسای کاتولیک لاتین در مرکز شهر بیروت است و در سال 1864 توسط مبلغان کاپوسن، یکی از فرقه‌های فرانسیسکن کاتولیک مسیحی ساخته شد و به افتخار پادشاه لوئیس نهم فرانسه نامگذاری شد.
پیشینه

کاپوسن‌ها که به رهبری پدر جوزف دو ترمبلی به خاور نزدیک فرستاده شده بودند در سال 1626 به صیدا رسیدند و 1628 وارد بیروت شدند و برای خود پایگاه ساختند. بنابراین آن‌ها مراسم خود را در کلیسای قدیمی سنت جورج که در آن کلیسای کلیسای جامع مارونی فعلی در مرکز شهر بیروت قرار دارد، انجام می‌دادند و در سال 1732 کاپوسن‌ها اولین کلیسای خود را در بیروت در نزدیکی محل فعلی میدان ریاض الصلح که به سنت لوئیس نهم، پادشاه فرانسه اختصاص داده شده است، ساختند.
در سال 1868 آنها به منطقه باب ادریس نقل مکان و کلیسای جامع فعلی را افتتاح کردند. کلیسای جامع جدید در دوران قیمومیت فرانسه بر لبنان برای مراسم‌های رسمی مورد استفاده قرار می گرفت. این کلیسا تنها مقر کلیسای لاتین در لبنان است که در دورهٔ اولیه (1868-1903) از سوی فرانسیسکن‌های ایتالیایی و سپس (1903-1952) از سوی فرانسیسکن‌های فرانسوی اداره می‌شد و  در حال حاضر معاونت کاپوسن‌ها در خاورمیانه به شمار می‌آید.
پیشینه > جنگ داخلی لبنان

موسی صدر در ۱۹ فوریه ۱۹۷۵ (۳۰ بهمن ۱۳۵۳)، کم‌تر از دو ماه از آغاز جنگ داخلی لبنان، در اقدامی بی‌سابقه به عنوان یک روحانی مسلمان در قالب خطبۀ موعظۀ آغاز ایام روزهٔ لنت، در کلیسای کبوشین بیروت سخنرانی کرد. در این مراسم شارل حلو، رئیس‌جمهور اسبق لبنان حضور داشت. او در این باره می‌گوید: «برای نخستین بار در تاریخ مسیحیت یک روحانی غیرکاتولیک در یک کلیسای کاتولیک و برای جمعی از مؤمنان در جایگاه موعظه سخن می‌راند». اقدام بعدی صدر دعوت از بزرگان مسیحیت برای ایراد خطبه‌های نماز جمعه بود، اما به سبب جنگ داخلی این برنامه تحقق نیافت. کلیسای جامع در دسامبر 1975 مورد حمله قرار گرفت و در طول جنگ داخلی لبنان صحنه نبردهای شدید بین گروه های متخاصم بود. پس از پایان جنگ داخلی این کلیسا اولین بنایی بود که مورد بازسازی قرار گرفت.
پیشینه > تایم لاین

1626 : حضور مبلغان کاپوسن در بیروت
1732 : انتقال سازمان آن‌ها به باب درکیه
قرن 19 : کاپوسن‌ها در تپه سارای برای خود کلیسایی بنا کردند.
1864 - 1868 : کلیسای جامع کاپوچین به سبک بیزانسی ساخته شد.
1950 : اضافه شدن برج ناقوس
1975-1990 : جنگ داخلی در بیروت کلیسای جامع را ویران کرد
دسامبر 2000 : کلیسای جامع پس از کار بازسازی افتتاح شد.
معماری

کلیسای جامع پدران کبوشیین بین سال های 1864 و 1868 به سبک بیزانسی به دست معماران لوئیجی کاولی وإدموند دوويت ساخته شد. ناقوس کنونی در دهه 1950 اضافه شد، در طول جنگ داخلی لبنان ( 1975-1990 ) این کلیسا آسیب دید و بنای آن به‌کلی بازسازی شد.
کلیسای جامع سنت لوئیس در سال 1910
ونگور غربی

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Vengoor West | Vengoor West |
| --- | --- |
village: village
Vengoor WestLocation in Kerala, India: Vengoor WestLocation in Kerala, India
مختصات: ۱۰°۰۹′۴۷″شمالی ۷۶°۳۰′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۱۶۲۹۹۰۰°شمالی ۷۶٫۵۱۳۵۷۰°شرقی﻿ / 10.1629900; 76.513570: مختصات: ۱۰°۰۹′۴۷″شمالی ۷۶°۳۰′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۱۶۲۹۹۰۰°شمالی ۷۶٫۵۱۳۵۷۰°شرقی﻿ / 10.1629900; 76.513570
ایالت: کرالا
District: Ernakulam
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۷٬۳۱۸
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
ونگور غربی (به انگلیسی: Vengoor West) یک روستا در هند است که در Ernakulam district واقع شده‌است.
خصوصیات

ونگور غربی ۱۷٬۳۱۸ نفر جمعیت دارد.
پل میزراکی

| پل میزراکی | پل میزراکی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۰۸ کنستانتینوپل، امپراتوری عثمانی
خاستگاه: فرانسه
درگذشته: ۳۰ اکتبر ۱۹۹۸ (۹۰ سال) پاریس، فرانسه
پیشه(ها): آهنگساز، خوانندهٔ مؤلف، خواننده، نوازنده پیانو و نویسنده
جوایز: نشان هنر و ادب و لژیون دونور (شوالیه)
 :  
پل میزراکی (فرانسوی: Paul Misraki‎؛ ‏ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۰۸ – ۳۰ اکتبر ۱۹۹۸) آهنگساز، خوانندهٔ مؤلف، خواننده، نوازنده پیانو و نویسنده اهل فرانسه بود. در طول بیش از ۶۰ سال، میزراکی موسیقی ۱۳۰ فیلم را نوشت و در آثار کارگردانانی مانند ژان رنوار، کلود شابرول، ژاک بکر، ژان پیر ملویل، ژان لوک گدار، هانری ژرژ کلوزو و اورسن ولز همکاری کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به تطهیر بچه، حمله روبات‌ها و آتول کا اشاره نمود.
به خاطر کارش، او را شوالیه لژیون دونور کردند.
جوایز

او برندهٔ جوایزی همچون نشان هنر و ادب و لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
امامزاده ابراهیم دستگرد

| آرامگاه امامزاده ابراهیم دستگرد | آرامگاه امامزاده ابراهیم دستگرد |
| --- | --- |
نام: آرامگاه امامزاده ابراهیم دستگرد
کشور: ایران
استان: استان قم
شهرستان: شهرستان کهک
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی، آرامگاه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۴۴۸
تاریخ ثبت ملی: ۱ مهر ۱۳۸۲
بقعه امامزاده ابراهیم دستگرد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کهک، بخش فردو، روستای دستگرد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مهر ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۴۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فاوست (فیلم ۱۹۲۶)

| فاوست | فاوست |
| --- | --- |
کارگردان: فریدریش ویلهلم مورنائو
تهیه‌کننده: اریش پومر
بازیگران: یوستا ای‌یکمانامیل یانینگس
موسیقی: ورنر ار. هیمان
فیلم‌بردار: کارل هوفمان
تاریخ‌های انتشار: ۱۴ اکتبر ۱۹۲۶ (برلین، آلمان) ۵ دسامبر ۱۹۲۶ (ایالات متحده)
مدت زمان: ۱۰۶ دقیقه
کشور: جمهوری وایمار
زبان: صامت میان‌متن آلمانی
هزینهٔ فیلم: ۲ میلیون مارک
فاوست (به آلمانی: Faust) فیلمی در ژانر فلسفی، مهیج و ترسناک است به کارگردانی فریدریش ویلهلم مورنائو است که در سال ۱۹۲۶ میلادی منتشر شد. در این فیلم بازیگرانی مثل یوستا ای‌یکمان و امیل یانینگز بازی کرده‌اند.
نسخه‌های متعدد

از فیلم فاوست چندین نسخه مختلف ساخته شد که تعدادی از آنها توسط خود مورنائو تهیه شده بودند. این نسخه‌ها تفاوت‌های قابل توجهی با یکدیگر دارند. برخی صحنه‌ها از نظر ریتم متفاوت هستند، در برخی دیگر بازیگران لباس‌های متفاوتی به تن دارند و برخی نیز از زوایای دوربین متفاوتی استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، صحنه‌ای با یک خرس هم با یک شخص با لباس خرس و هم با یک خرس واقعی فیلمبرداری شد. در برخی نسخه‌ها، خرس صرفاً همانجا می‌ایستد. در یک نسخه، خرس واقعاً به یک بازیگر ضربه می‌زند.
به طور کلی، از بین بیش از سی نسخه‌ای که در سراسر جهان یافت شده، پنج نسخه از فاوست شناخته شده است: یک نسخه اصلی آلمانی (که تنها نسخه باقی‌مانده آن در موسسه فیلم دانمارک نگهداری می‌شود)، یک نسخه فرانسوی، یک نسخه متاخر آلمانی که در دو نسخه وجود دارد، یک نسخه دوزبانه برای اروپا که توسط اوفا تهیه شده و یک نسخه که در ژوئیه 1926 توسط خود مورنائو برای اکران در بازار ایالات متحده توسط مترو-گلدوین-میر تهیه شد.
هارون یشایایی

| هارون یشایایی | هارون یشایایی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: پرویز، یشعیا (نام مذهبی)
زادهٔ: ۳ شهریور ۱۳۱۴ تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: سینما
هارون(پرویز) یشایایی (زاده ۳ شهریور ۱۳۱۴ در تهران)فعال سیاسی چپ گرا، رهبر یهودیان ایران و تهیه‌کنندهٔ سینما است.
فعالیت های سیاسی

به گفته خودش قبل از انقلاب ۵۷ به جنبش چپ گرایش داشته است و جزو ستاد استقبال از خمینی بوده است. 
او تیرباران بیژن جزنی را بدترین روز عمر خود توصیف کرده است.
یشایایی در سال ۱۳۳۰ به عضویت نشریه ی بنی‌آدم که نشریه ی یهودیان بود درآمد. وی در تظاهرات خیابانی علیه طرفداران فاشیسم شرکت کرد و دستگیر شد و به مدت نه ماه زندانی گشت. در سال ۱۳۳۹ به کمک دوستانش سازمان دانشجویان یهود را تشکیل داد. او همچنین مسئول بخش فرهنگی انجمن کلیمیان بود. تحصیل او به دلیل بازداشت های پیاپی به دلیل فعالیت‌های سیاسی وقفه‌دار شد و سرانجام در سال ۱۳۴۹ موفق به اخذ مدرک لیسانس فلسفه از دانشگاه تهران گردید.
فعالیت‌های سینمایی

یشایایی فعالیت سینمایی را از نوزده سالگی و با موسسه تجاری پرسپولیس آغاز نمود. کمی بعد این موسسه به تبلی‌فیلم تغییر نام داد. در سال ۱۳۴۶ بیژن جزنی شریک تجاری یشایایی در تبلی فیلم توسط ساواک دستگیر شد. تبلی فیلم مدتی تعطیل بود و چندین ماه بعد بدون حضور جزنی به فعالیت ادامه داد.
در سال ۵۸ تبلی‌فیلم با تغییر نام به پخشیران مجددا فعالیت سینمایی خود را آغاز کرد. اولین فیلم سینمایی با نام جایزه با کارگردانی علیرضا داوودنژاد، و پس ‌از آن، فیلم‌های اجاره‌نشین‌ها با کارگردانی داریوش مهرجویی که هنوز عنوان یکی از پربیننده‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را داراست، ناخدا خورشید و ای ایران با کارگردانی ناصر تقوایی که اولی برنده ی پلنگ طلایی جشنواره‌ی لوکارنو شد، در مسیر تندباد در سال ۱۳۶۷ با کارگردانی مسعود جعفری جوزانی که سیمرغ بهترین فیلم هفتمین جشنواره‌ی فیلم فجر را برد و کیمیا که بهترین فیلم دفاع مقدس از دیدگاه منتقدان دانسته شده، از جمله کارنامه ی شرکت پخشیران است.
او در سال ۱۳۸۷ در بیست و هشتمین جشنوارهٔ فیلم فجر به‌عنوان بهترین تهیه‌کننده پس از انقلاب اسلامی جایزه دریافت نمود. او تهیه‌کننده فیلم‌های زیر بوده‌است:
دیوار (۱۳۸۶)
شهر زنان (۱۳۷۷)
نون و گلدون (۱۳۷۴)
کیمیا (۱۳۷۳)
ای ایران (۱۳۶۸)
هامون (۱۳۶۸)
در مسیر تندباد (۱۳۶۷)
سلام سرزمین من (۱۳۶۷)
اجاره‌نشین‌ها (۱۳۶۵)
ناخدا خورشید (۱۳۶۵)
جایزه (۱۳۶۱)
پسر هارون یشایایی به نام آرش بعد از مدتی جایگزین پدرش به عنوان مدیرعامل پخشیران گردید.
فعالیت‌های یهودی

از سال ۱۳۵۶ مدیریت بیمارستان یهودی دکتر سپیر به او واگذار شد. او در سال ۱۳۵۷ و در جریان انقلاب اسلامی جامعه روشنفکران یهودی را تشکیل داد که در همراهی یهودیان با انقلاب ایران نقش مهمی داشت. در سال ۱۳۷۱ بعد از ۱۴ سال فعالیت یشایایی این سازمان را منحل کرد و بیشتر فعالیتهای این سازمان به انجمن کلیمیان منتقل شد.
از جمله فعالیت‌های او برای جامعهٔ یهودیان عبارت است از:
ریاست انجمن کلیمیان
تأسیس بزرگترین کتابخانهٔ مرکزی یهودیان ایران در مجتمع کوروش
حفظ و بازسازی بهشتیه تهران
تأسیس باشگاه ورزشی در شهرهای اصفهان و شیراز
سازمان‌دهی کلاس‌های دیبره تورا
تأسیس و نشر مجلهٔ بینا
حفظ و حراست مدارس، کنیسه‌ها، بیمارستان دکتر سپیر و دیگر املاک جامعه از تعرض افراد یا گروه‌های ناآگاه
بازسازی و توسعهٔ مرکز بهداشتی سرای سالمندان
بازسازی کنیسه‌های عزرا یعقوب و هاداش و به ثبت رسانیدن این دو مجموعه در سازمان میراث فرهنگی
گماردن ناظر کشروت در امر ذبح کاشر
مکانیزه کردن پخت مصا
یشایایی در دوران ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد با نوشتن نامه‌ای از حمایت وی از انکارکنندگان هولوکاست انتقاد کرد. نامهٔ وی توجه بسیاری از روزنامه‌های بین‌المللی مانند اشپیگل را برانگیخت.
آثار

روزی که اسم خود را دانستم (مجموعه داستان)، تهران: شهاب ثاقب‏‫، ۱۳۹۶.‬
گزارش یک دوران، تهران: ماهریس‏‫، ‏‫۱۳۹۸.‬‬
کوچه مال کیست؟، تهران: ماهریس، ‏‫۱۴۰۱.
یک عمر زندگی با سینمای ایران‏‫، تهران: شهاب ثاقب‏‫، ۱۴۰۱.‮‬
آثار > منتشرنشده

پریشان‌حالی بدری خانم (ما کلیمی‌ها)، تهران : نیلوفر‏‫، ۱۳۸۸.‬
‏‫یادآوری یک فاجعه تاریخی: هولوکاست‮‬، ‏‫تهران‮‬: ‏‫ماهریس‮‬، ‏‫۱۴۰۲.‮‬
دربارۀ هارون یشاشایی

هارون یشایایی/ به روایت ناصر فکوهی، با همکاری نشر انسان‌شناسی و نشر پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تهران: گه‌گاه‏‫، ۱۴۰۱.‬