stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درون من
پذیرش انتقادی

این فیلم به‌طور کلی از نظر منتقدان آنلاین نقدهای منفی دریافت کرده‌است.
برده‌داری زنان در ایالات متحده

نهاد برده‌داری در آمریکای شمالی از اولین سال‌های مستعمراتی ایالات متحده تا سال ۱۸۶۵ میلادی وجود داشت تا این‌که سیزدهمین اصلاحیه قانون اساسی به‌طور دائمی برده‌داری را از سرتاسر ایالات متحده حذف کرد. این نهاد همچنین در میان حاکمیت قبایل سرخ‌پوست در قلمرو سرخ‌پوستان توسط معاهدات صلحی که ایالات متحده بعد از جنگ خواستار آن بود، حذف گردید.
در بیشتر قرن هفدهم و بخشی از قرن هجدهم، تعداد برده‌های مرد بیشتر از برده‌های زن بود، که تجربه‌های هر یک از این گروه‌ها را در مستعمرات متفاوت می‌ساخت. زندگی و کارکردن در شرایط و مناطق مختلف باعث شد تا زنان و مردان آفریقایی–آمریکایی تجربه‌های متنوع برده‌داری را داشته باشند. با افزایش تعداد زنان آفریقایی ربوده شده و همچنین آن‌هایی که در مستعمرات به عنوان برده به دنیا آمدند، نسبت جنسیت برده‌ها میان سال‌های ۱۷۳۰ و ۱۷۵۰ یکسان شد. «وضعیت زنان آفریقایی–آمریکایی از این لحاظ خاص است که در نقطه تقاطع دو ایدئولوژی توسعه یافته در آمریکا قرار داشتند، یکی اینکه زن بودند و دیگر اینکه مربوط به سیاه‌پوستان می‌شدند». هویت زن بودن و سیاه‌پوست بودن زنان آفریقایی آن‌ها را در معرض نژادپرستی و همچنین جنسیت‌گرایی قرار می‌داد.
آمریکای مستعمراتی > ویرجینیا

از سال ۱۷۰۰ تا ۱۷۴۰ میلادی، حدود ۴۳٬۰۰۰ برده به ویرجینیا وارد گردید و تقریباً تمام آن‌ها به استثنای ۴٬۰۰۰ تن به طور مستقیم از آفریقا وارد شده بودند. تحقیقات تازه نشان می‌دهد که تعداد زنان و مردان وارد شده در این دوران تقریباً برابر بود و شامل تعداد زیادی از اطفال نیز می‌شد. از آنجایی که بیشتر آن‌ها از غرب آفریقا بودند، فرهنگ آن‌ها در میان بردگان قرن هجدهم در ویرجینا یک فرهنگ مرکزی بود. ارزش‌های آفریقایی ترویج یافت و فرهنگ زنان غرب آفریقا اغلباً قابل مشاهده بود. برخی از مثال‌های ترویج فرهنگی، رابطه عمیق و قوی میان مادر و طفل و میان زنان در جامعه زنانه بود. به‌طور خاص در میان گروه قومی ایگبو (که امروزه در نیجریه قرار دارند) که میان یک ثلث تا نیمی از بردگان وارد شده در اوایل قرن هجدهم را شکل می‌دادند، اقتدار زنان (omu) «در طیف گستردهٔ از مسائل مهم به زنان به‌صورت خاص و در جامعه به‌صورت کل، حاکم بود». قوم ایگبو نماینده گروهی از مردمی بودند که به چیساپیک آورده شدند، اما در کل، آفریقایی‌ها از یک طیف فرهنگی متنوع آمده بودند. تمام آن‌ها از دنیایی که اجتماع زنان در آن قوی بود، به جامعه مردسالار و به شدت نژادپرستی معرفی شده بودند. مردان سفیدپوست برای توجیه آزار جنسی و بدجنسی خود، عموماً زنان سیاه‌پوست را از دید شهوات جنسی معرفی می‌کردند.
دختران ویرجینیا، تعداد اندک دختران سیاه‌پوست، تحصیل نکرده و اکثراً بی‌سواد بودند. بردگان آفریقایی و آفریقایی آمریکایی‌تبار تعداد زیادی از سمت‌ها را اشغال کردند. مستعمرات جنوبی عمدتاً جوامع زراعتی بودند و زنان برده در مزارع، نهال نشانی، انجام کارهای روزمره اما اغلب در فضای داخل خانه، پرورش و مراقبت از اطفال، آشپزی، لباس‌شویی و… مصروف کرده بودند.
آمریکای مستعمراتی > نیو انگلند

ایرا برلین تاریخ‌نگار میان «جوامع برده» و «جوامع دارای برده» فرق قایل شد. نیو انگلند جامعهٔ دارای برده بوده و به تجارت‌های دریایی و انواع مختلف زراعت وابستگی داشت، در مقایسه در جوامع برده در جنوب که «از لحاظ اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به‌کار بردگان وابسته بودند، تعداد جمعیت کثیر برده بودند و مالکان اجازه داشتند بدون نظارت قانون، از قدرت بالایی بر بردگانشان برخوردار باشند». نیو انگلند جمعیت کوچک بردگان را در اختیار داشت و مالکان خود را مسئول می‌دانستند، تا از بردگانشان حفاظت و راهنمایی کرده و مراقب آن‌ها باشند. زنان برده در نیو انگلند در مقایسه با مناطق دیگر به دلیل «سیستم حقوقی نیو انگلند، تواتر آزاد سازی بردگان توسط مالکان آن‌ها و فرصت‌های استخدام، مخصوصاً میان مردان برده، آن‌هایی که فرصت این را داشتند تا با بدست آوردن مقدار کافی پول برای خود، همسر و کودک خریداری کنند»، فرصت‌های بیشتر برای آزادشدن داشتند.
زنان برده عمدتاً نقش‌های سنتی «کار زنان» را به عهده داشتند و اغلب در روز کار می‌کردند. آن‌ها عمدتاً به عنوان خدمتکار، در آشپزخانه، انبار و باغ کار می‌کردند. آن‌ها کارهای پُست و خدمت‌کارانه انجام می‌دادند: ظروف نقرهٔ خانوادگی یا اثاثیه را صیقل می‌دادند، در لباس و مو کمک می‌کردند، حمام را از آب پر می‌کردند، مردان را پیرایش می‌دادند و کارهای کوچک خانگی مانند جارو کردن، خالی کردن سطل زباله، حمل چندین گالون آب در روز، شستن ظروف، درست کردن آبجو، مراقبت از کودکان خردسال و سالمندان، پخت و پز و نان‌پزی، دوشیدن گاوها، غذا دادن به جوجه مرغ‌ها، ریسندگی، بافندگی، ورقه کردن، خیاطی و شستشو را انجام می‌دادند. کار روزانه آن‌ها نسبت به کار مزرعهٔ زنان برده در مناطق دیگر، سختی کمتری داشت، با این وجود زنان برده در نیوانگلند، اغلب در شرایط بد زندگی و سوء تغذیه، سخت کار می‌کردند. «در نتیجه کارسنگین، شرایط نامناسب مسکن و رژیم غذایی نامناسب، یک زن سیاه‌پوست متوسط بیش از چهل سال عمر نمی‌کرد».
زنان برده به زنان سفیدپوست به عنوان هدیه از سوی شوهرانشان و به عنوان هدیه عروسی و کریسمس داده می‌شدند. این ایده که اربابان نیوانگلند با بردگان خود در مقایسه با برده‌داران جنوبی با مهربانی بیشتری رفتار می‌کردند افسانه است. آن‌ها آزادی تحرک کمی داشتند، به تحصیل و هیچ نوع آموزشی دسترسی نداشتند. «مواردی مربوط به بردگانی که توسط صاحبانشان علامت گذاری می‌شدند، گوش‌هایشان میخکوب می‌شد، فرار می‌کردند، خودکشی می‌نمودند، خانواده‌هایشان از هم می‌پاشید یا مخفیانه به صاحبان جدید در باربادوس فروخته می‌شدند، قبل از این‌که بی‌ارزش شوند، برای رد افسانه اربابان مهربان کافی به نظر می‌رسد. آن‌ها زمانی‌که بر بردگان خود عصبانی می‌شدند، با خشم آن‌ها را می‌زدند و به راحتی دست به شلاق می‌بردند.» برده‌های زن گاهی توسط اربابان خود به منظور تولید مثل اجباری مجبور به برقراری روابط جنسی با مردان برده می‌شدند. همچنین غیرعادی نبود که زنان برده مورد تجاوز جنسی قرار بگیرند و در برخی موارد توسط اربابان خود باردار می‌شدند.
آمریکای مستعمراتی > مستعمرات جنوبی

صرف نظر از مکان، بردگان زندگی سخت و تحقیرآمیزی را تحمل می‌کردند، اما کار در مستعمرات جنوبی از همه شدیدتر بود. مستعمرات جنوبی جوامع برده بودند. آن‌ها «از نظر اجتماعی، اقتصادی و سیاسی به کار برده‌ها وابسته بودند، جمعیت زیادی از برده‌ها داشتند و مالکان بدون این‌که توسط قانون کنترل شوند می‌توانستند بر بردگان خود قدرت گسترده‌ای داشته باشند». مزارع، ساختار قدرت اقتصادی جنوب بود و کار زنان و مردان برده بنیاد آنرا شکل می‌داد. در اوایل، بردگان در جنوب عمدتاً در کشاورزی، مزارع و نهال نشانی کار کرده و ایندیگو، برنج و تنباکو می‌کاشتند. پنبه پس از دهه ۱۷۹۰ به یک محصول عمده تبدیل شد. زنان برده در طیف گستردهٔ از مشاغل کار می‌کردند. از آن‌ها انتظار می‌رفت که هم کارهای مزرعهٔ انجام دهند و هم صاحب طفل شوند و از این طریق جمعیت بردگان را افزایش دهند. در سال‌های قبل از انقلاب آمریکا، جمعیت زنان برده عمدتاً در نتیجه افزایش طبیعی افزایش یافت نه واردات. «زمانی که برده‌داران دریافتند که عمل‌کرد تولید مثل زنان برده می‌تواند سودآور باشد، به‌کاربری روابط جنسی زاینده بخشی جدایی ناپذیر از استثمار جنسی برده‌های زن شد». بسیاری از زنان برده، فرزندان خود را بدون کمک زیادی از مردان بزرگ کردند. زنان برده نه تنها برای انجام کارهای خانه و مزرعه برده‌داران، بلکه برای بچه‌دار شدن، تغذیه و پرورش کودکانی که برده‌داران می‌خواستند پیوسته نیروی کارشان را توسط آن مشبوع کنند نیز به‌کارگرفته می‌شدند. زنان به عنوان بردگان خانه، خدمتکاران خانه بودند: آشپزی، خیاطی، خدمت‌گزاری و تربیت فرزندان کارگران مزرعه. بعداً آن‌ها در بسیاری از کارخانه‌ها مورد استفاده قرار گرفته و در توسعه ایالات متحده نقش اساسی داشتند و در آن‌جا با هزینه‌های کمتری نگهداری می‌شدند.
برای مطالعه بیشتر > تاریخنگاری و خاطره

McElya, Micki. Clinging to Mammy: The Faithful Slave in Twentieth-Century America (Harvard UP, 2007); on 20th century construed white memories of happy times with slave women.
West, Emily. "Reflections on the History and Historians of the black woman’s role in the community of slaves: enslaved women and intimate partner sexual violence." American Nineteenth Century History 19.1 (2018): 1-21. online
اثر کِشت قدیم در حدود ۱۷۹۰ میلادی، آفریقاییانی را که در مزرعه‌ای از کارولینای جنوبی به بردگی گرفته شده‌اند را نشان می‌دهد.
«جرسی نگرو» (1748)، اثر «جان گرینوود». این پرتره از «ان آرنولد» اولین پرتره از یک زن سیاهپوست در آمریکای شمالی بود. ان آرنولد دایه کودکی بود که والدینش در جزیره انگلیسی جرزی به دنیا آمده بودند. موزه هنرهای زیبا.
بیلیدا بوچر

| بیلیدا بوچر | بیلیدا بوچر |
| --- | --- |
اجرای بیلدا در سال ۲۰۰۹: اجرای بیلدا در سال ۲۰۰۹
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: Bilinda Jayne Butcher
زاده: ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) لندن، انگلستان
ژانر:  شوگاز  پاپ رؤیایی  راک جایگزین 
پیشه(ها): نوازنده، خواننده و ترانه‌سرا
ساز(ها): آواز، گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۷–تاکنون
ناشر(ان): Lazy, Creation, Sony, mbv, domino
عضو کنونیِ: ولنتاین خونین من
بیلدا جین بوچر (متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۱) یک نوازنده و خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است که بیشتر به عنوان خواننده و گیتاریست گروه شوگیز مای بلادی ولنتاین شناخته می‌شود. بوچر در لندن به دنیا آمد و بزرگ شد و بعداً با والدین و خواهر بزرگترش جوآن به گلدن ولی، دربی شایر، دهکده ای کوچک در حومه شهر نقل مکان کرد. بوچر سه پسر به نام‌های توبی، بیلی و دیوی دارد.
بیل دلهانت

| بیل دلهانت | بیل دلهانت |
| --- | --- |
پرتره رسمی، ۲۰۰۸: پرتره رسمی، ۲۰۰۸
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ماساچوست حوزهٔ دهم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ماساچوست حوزهٔ دهم
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۷ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۷ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱
پس از: گری استدز
پیش از: بیل کیتینگ
دادستان ناحیه شهرستان نورفولک: دادستان ناحیه شهرستان نورفولک
دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۷۵ – ژانویه ۱۹۹۷: دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۷۵ – ژانویه ۱۹۹۷
پس از: جورج جی. برک
پیش از: بیل کیتینگ
عضو مجلس نمایندگان ماساچوست: عضو مجلس نمایندگان ماساچوست
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۷۳ – ۳ ژانویه ۱۹۷۵: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۷۳ – ۳ ژانویه ۱۹۷۵
پس از: جوزف ای. برت
پیش از: James A. Sheets
حوزه انتخاباتی: ناحیه ۳ نورفولک (۱۹۷۳–۱۹۷۴) منطقه ۴ نورفولک (۱۹۷۴–۱۹۷۵)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ویلیام دیوید دلهانت ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ کوئینسی، ماساچوست، ایالات متحده
درگذشته: ۳۰ مارس ۲۰۲۴ (۸۲ سال) کوئینسی، ماساچوست، ایالات متحده
حزب سیاسی: دمکراتیک
همسر(ان): کاترینا ای. دلهونت (طلاق گرفته)
فرزندان: ۲
تحصیلات: کالج میدلبری (لیسانس هنر) کالج بوستون (لیسانس حقوق)
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه:  گارد ساحلی ایالات متحده
سال‌های خدمت: ۱۹۶۳–۱۹۷۱
یگان: رزرو گارد ساحلی ایالات متحده
ویلیام دیوید دلهانت (‎/ˈdɛləhʌnt/‎ ; ۱۸ ژوئیه 1941 – ۳۰ مارس ۲۰۲۴) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل ماساچوست بود. او که عضو حزب دموکرات بود، از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ در مجلس نمایندگان ایالات متحده به نمایندگی حوزه انتخابیه دهم ماساچوست  خدمت کرد.
دلهانت در کوئینسی، ماساچوست، در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۱ به دنیا آمد. او در آکادمی تایر، کالج میدلبری و دانشکده حقوق کالج بوستون تحصیل کرد. او به عنوان رادارمن (RD3) در گارد ساحلی ایالات متحده از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۱ خدمت کرد.
بهزاد دورانی

| بهزاد دورانی | بهزاد دورانی |
| --- | --- |
همایون ارشادی (راست) و بهزاد دورانی (چپ): همایون ارشادی (راست) و بهزاد دورانی (چپ)
زادهٔ: ۱۳۴۰
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): بازیگر، فیلم‌بردار
بهزاد دورانی، متولد ۱۳۴۰ در تهران بازیگر و فیلم‌بردار ایرانی است.
وی فعالیت در سینمای ایران را در مقام دستیار فیلمبردار، با دستیاری محمود کلاری آغاز کرد. نخستین فعالیت جدی او به عنوان بازیگر، حضور به عنوان نقش اصلی فیلم باد ما را خواهد برد ساختهٔ عباس کیارستمی است. وی پس از چهارده سال، در سال ۱۳۹۴ به عنوان بازیگر به سینما بازگشت و در فیلم‌های کارگردانانی مانند شهرام مکری و کریم لک‌زاده ایفای نقش کرد.
فیلم‌شناسی > فیلم‌های سینمایی

| سال | نام | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | جنایت بی‌دقت | فلاح | شهرام مکری |
| ۱۳۹۶ | کله‌سرخ | فرهاد | کریم لک‌زاده |
| ۱۳۹۶ | هجوم | مربی | شهرام مکری |
| ۱۳۹۴ | قمارباز | قمارباز پیر | کریم لک‌زاده |
| ۱۳۹۴ | قیچی | پدر راما | کریم لک‌زاده |
| ۱۳۸۵ | چند روز بعد |  | نیکی کریمی |
| ۱۳۷۸ | باد ما را خواهد برد | مهندس | عباس کیارستمی |
| ۱۳۷۷ | داستان‌های جزیره (دختردایی گمشده) | دستیار فیلمبردار | داریوش مهرجویی |
| ۱۳۷۳ | سلام سینما |  | محسن مخملباف |
:
دولاژ دی۸

Motor vehicle
| دولاژ دی۸ | دولاژ دی۸ |
| --- | --- |
دولاژ دی۸-۱۲۰ اس (۱۹۳۷): دولاژ دی۸-۱۲۰ اس (۱۹۳۷)
دید کلی: دید کلی
شرکت: دولاژ
نام‌های دیگر: دولاژ دی۸-۱۵ (۱۹۳۳-۳۴) دولاژ دی۸-۸۵ (۱۹۳۴-۳۵) دولاژ دی۸-۱۰۵ (۱۹۳۴-۳۵) دولاژ دی۸-۱۰۰ (۱۹۳۶-۴۰) دولاژ دی۸-۱۲۰ (۱۹۳۷-۴۰)
تولید: ۱۹۲۹ – ۱۹۴۰
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: به‌طور معمول توسط دولاژ به شکل شاسی برهنه تحویل داده می‌شود، تا با بدنه سفارشی ساخته شده توسط یکی از چندین سازنده پیشرو در کالسکه نصب شود. به اکثر خودروها بدنه کوپه، کابریولت، سدان/سالون یا رودستر داده شد
پیشرانه: پیشرانه
جعبه‌دنده: ۴ سرعته دستی  ۴ سرعته پیش انتخابگر Cotal (در ابتدا اختیاری و سپس تجهیزات استاندارد)
دولاژ دی۸ (به انگلیسی: Delage D8) یک خودروی لوکس هشت سیلندر بود که توسط دولاژ بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۰ تولید شد.
پیشرانهٔ ۴۰۶۱ سی‌سی دی۸ اصلی، آن را در گروه مالیات خودرو ۲۳سی‌وی قرار داد که برای بسیاری از معاصران، موقعیت آن را در سلسله مراتب بازار نیز مشخص می‌کرد.
دولاژ نگاه سنتی به نقش خود به‌عنوان تولیدکننده خودرو داشت و خودروهایی را به شکل شاسی برهنه ارائه می‌کرد تا توسط سازندگان سفارشی معتبری مانند لتورنور و مارچند و چاپرون که (در بیشتر موارد) در منطقه پاریس کار می‌کنند، بدنه و نصب شوند. بنابراین، دی۸ در طول عمر خود، در طیف گسترده‌ای از اشکال زیبا (اغلب) ظاهر شد.
بلوندی (سگ)

| بلوندی | بلوندی |
| --- | --- |
بلوندی سگ هیتلر، سال ۱۹۴۲: بلوندی سگ هیتلر، سال ۱۹۴۲
گونه: سگ
نژاد: ژرمن شپرد
جنسیت: ماده
زادروز: ۱۹۴۱
درگذشت: ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ (۴ سال) برلین، آلمان نازی
کشور/ملیت: آلمانی
مالک/صاحب: آدولف هیتلر
فرزند: ولف و چهار توله دیگر
بلوندی (۱۹۳۴ – ۲۹ آوریل ۱۹۴۵)، سگ مادهٔ آدولف هیتلر بود که در سال ۱۹۴۱ توسط مارتین بورمان، یکی از رهبران حزب نازی، به او هدیه داده شده بود. چیکو تا آخرین لحظات محاصرهٔ برلین در ژانویهٔ ۱۹۴۵ با هیتلر در پناهگاه بود. بلوندی  با سگ نژاد ژرمن شپردِ پائول تروست، آرشیتکت آلمانی، صاحب پنج توله شد که هیتلر نام یکی از آن‌ها را ولف گذاشت. اسم مستعار خودش که در واقع اسم خودش به زبان آلمانی بود (Noble Wolf). بااین‌حال، هیتلر بسیار به او علاقه‌مند بود. نگه‌داشتن او در کنار خود و اجازه‌دادن برای خوابیدن در اتاق خوابش در پناهگاهش، نشانه‌های علاقه‌مندی و اعتمادش به او بود؛ درحالی‌که اوا براون، معشوقه و همسر هیتلر، نظر مساعدی در این زمینه نداشت و سگ‌های تِریِرِ خودش را به بلوندی ترجیح می‌داد.
به گفتهٔ یکی از معاونان هیتلر به نام تراودل یونگه، اِوا از بلوندی متنفر بود و همیشه او را در زیر میز لگد می‌زد.
علاقه‌مند شدن هیتلر به نژاد ژرمن شپرد از جنگ جهانی اول شروع شد. در ابتدا، زمانی که هیتلر یک سرباز بود، یه سگ سفید از نژاد تریر به اسم فوشل داشت که با گم‌شدن ناگهانی‌اش هیتلر را ناراحت کرد. هیتلر برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ یک سگ نژاد ژرمن شپرد به اسم پرینتز گرفت. در آن سال‌ها هیتلر با فقر و تنگدستی دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ به همین دلیل مجبور شد تا برخلاف میلش پرینتز را به یک دامپزشکی تحویل دهد. بااین‌حال، پرینتز با سرسختی تمام از آنجا فرار کرد و دوباره نزد هیتلر برگشت. هیتلر که عاشق فرمانبرداری و اطاعت بود، ازآن‌پس عاشق این نژاد شد.
مرگ

بلوندی، تنها چند ساعت قبل از خودکشی هیتلر و اوا براون، به دستور هیتلر با خوراندن قرص سیانور (برای اینکه به دست نیروهای شوروی نیفتد) کشته شد.[نیازمند منبع]
میلاد جلالی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 [[]]Miladjalali01:  [[]]Miladjalali01
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ميلاد جلالى
زادگاه:  شيراز، ایران
قد:  190
پست:  مهاجم - هافبک
شمارهٔ پیراهن:  10_11
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۲–۲۰۱۴:  برق شيراز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  سپاهان نوين |  ۱۱ |  (٢) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  اردواسپور |  ۱۲ |  (۳) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  قشقایی |  ۷ |   |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  اسپاد تهران |  ۸ |   |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  شهر راز |  ۴ |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۴. 
میلاد جلالی (زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۹۴) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به   سپاهان نوين و ترکیه و قشقایی اشاره کرد.
بینق (اهر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| بینق (اهر) بینق | بینق (اهر) بینق |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان اوچ‌هاچا
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
بینق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوچ‌هاچا بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۲۶ نفر جمعیت دارد.
بلندترین واژه در ترکی استانبولی
دستورزبان

دستور زبان ترکی استانبولی به شدت اتصاقی است و ساخت واژگان را با رشته کردن تکواژهای گوناگون امکان‌پذیر می‌کند. از لحاظ نظری ممکن است که برخی از واژگان بی‌نهایت بار عطف شوند چون پسوندهای ویژه، واژگانی از همان نوع کلمهٔ اصلی می‌سازند، به طوری که واژهٔ جدید را می‌توان دوباره با پسوند (هایِ) دیگری تغییر داد. نمونه‌ای برای چنین الگوی بازگشتی این است:
ev-de-ki-nin-ki-ler-de-ki…
خانه-قید مکان-حرفِ اضافهٔ «که»-نشانه ملکی-حرفِ اضافهٔ «که»-نشانه جمع-قید مکان-حرفِ اضافهٔ «که»…
بنابراین، پسوندهای حالتی و ملکی که با پسوند -ki- در هم آمیخته شده‌اند را می‌توان به‌طور نامحدود به یک اسم اضافه کرد؛ اگرچه در عمل، این امر بیش از چند بار مشاهده نمی‌شود.
تکواژ علّی (causative morpheme) همچنین می‌تواند به صورت بازگشتی برای تولید واژگان طولانی نامحدودی که از نظر دستوری معتبر هستند استفاده شود. این تکواژ تا حدی نامنظم است و بسته به ریشه فعل، یکی از شش شکل را به خود می‌گیرد. در غیر این صورت بسته به واج پیشین، بین -Dır و -t متغیر است.
piş-ir-di-ler             = پختند (خودشان پختند)
piş-ir-t-ti-ler           = پختاندند (باعث شدند که بپزد؛ کَسِ دیگری را واداشتند تا بپزد؛ فعل سببی)
piş-ir-t-tir-di-ler       = باعث شدند که باعث شود بپزد. (کَسی را واداشتند که کَسِ دیگری را وا بدارد تا بپزد) (پختانداندند؟؛ فعل گذرای درجه سه در ترکی)
piş-ir-t-tir-t-ti-ler     = باعث شدند که باعث شود که باعث شود بپزد. (کَسی را واداشتند که کَسِ دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وابدارد تا بپزد)
piş-ir-t-tir-t-tir-di-ler = باعث شدند که باعث شود که باعث شود که باعث شود بپزد. (کسی را واداشتند تا کس دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وا بدارد تا کس دیگری را وابدارد تا بپزد)
استفاده چندگانه از این پسوند نادر است اما هیچ دلیل نظری‌ای برای محدودیتی در استفاده از آن وجود ندارد.
تاریخچه

این واژهٔ Muvaffakiyetsizleştiricileştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine (70 حرف) توسط کوکسال کاراکوش به عنوان طولانی‌ترین کلمه در ترکی پیشنهاد شد. استفاده از آن با وضعیت زیر توضیح داده شد:
Kötü amaçların güdüldüğü bir öğretmen okulundayız. Yetiştirilen öğretmenlere öğrencileri nasıl muvaffakiyetsizleştirecekleri öğretiliyor. Yani öğretmenler birer muvaffakiyetsizleştirici olarak yetiştiriliyorlar. Fakat öğretmenlerden biri muvaffakiyetsizleştirici olmayı, yani muvaffakiyetsizleştiricileştirilmeyi reddediyor, bu konuda ileri geri konuşuyor. Bütün öğretmenleri kolayca muvaffakiyetsizleştiricileştiriverebileceğini sanan okul müdürü bu duruma sinirleniyor, ve söz konusu öğretmeni makamına çağırıp ona diyor ki: "Muvaffakiyetsizleştiricileştiriveremeyebileceklerimizdenmişsinizcesine laflar ediyormuşsunuz ha?"


«ما در یک مدرسه تربیت معلم هستیم که اهداف شیطانی دارد. معلمانی که در آن مدرسه تحصیل می‌کنند، آموزش می‌بینند که چگونه از دانش آموزان ناموفق بسازند. بنابراین، یَک‌یَکِ معلمان به عنوان سازندگان ناموفق آموزش می‌بینند. با این حال، یکی از آن معلمان از اینکه سازنده ناموفق‌ها باشد، خودداری می‌کند. او از موضع مدرسه در مورد این موضوع صحبت می‌کند و از آن انتقاد می‌کند. مدیر مدرسه که فکر می‌کند هر معلمی را می‌توان به راحتی/سریع تبدیل به معلم‌های ناموفق‌ساز کرد، عصبانی می‌شود. او معلم را به اتاقش دعوت می‌کند و می‌گوید: «تو جوری حرف می‌زنی که انگار یکی از کسانی هستی که نمی‌توانیم به راحتی/سریع به ناموفق‌سازها تبدیل کنیم، درست است؟»
درک بارتون

| سر درک بارتون | سر درک بارتون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ سپتامبر ۱۹۱۸ گریوزند، انگلستان
درگذشت: ۱۶ مارس ۱۹۹۸ (۷۹ سال) کالج استیشن، تگزاس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: بریتانیا
محل تحصیل: کالج سلطنتی لندن
شناخته‌شده برای: واکنش بارتون کربوکسیل‌زدایی بارتون اکسیژن‌زدایی بارتون–مک‌کامبی
جوایز: جایزه نوبل شیمی  نشان پریستلی (۱۹۹۵) مدال کاپلی (۱۹۸۰)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی
محل کار: کالج سلطنتی لندن٬ Institut de Chimie des Substances Naturelles, دانشگاه تگزاس A&M
استاد راهنما: یان هیلبرون
 :  
سر درک هارولد ریچارد بارتون (Sir Derek Harold Richard Barton) FRS FRSE‏‏ (۸ سپتامبر ۱۹۱۸ – ۱۶ مارس ۱۹۹۸)، شیمی‌دان آلی انگلیسی و برنده جایزه ۱۹۶۹ نوبل بود.
تحصیلات و اوان زندگی

بارتون در گریوسند، کنت به‌دنیا آمد. والدین او ویلیام توماس و ماود هنریتا بارتون (نام تولد: لوکس).
او در مدرسه گرامر گراوسند (۲۹–۱۹۲۶)، مدرسه کینگ، راکستر (۳۲–۱۹۲۹)، مدرسه تونبریج (۳۵–۱۹۳۲) و کالج فنی مدوی (۳۹–۱۹۳۷). در ۱۹۳۸ وارد کالج سلطنتی لندن شد، او در ۱۹۴۰ میلادی فارغ‌التحصیل شده و مدرک PhD خود را در شیمی آلی در سال ۱۹۴۲ میلادی به‌دست‌آورد.
حرفه و تحقیقات

از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ میلادی بارتون محقق شیمی‌دان دولتی بود، سپس از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ میلادی برای آلبرایت و ویلسون در بیرمنگام کار کرد. سپس تبدیل به مدرس کمکی در دپارتمان شیمی کالج سلطنتی شده و از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹، عضو محقق ICI بود.
طی ۱۹۴۹ و ۱۹۵۰، مدرس بازدیدکننده در محصولات طبیعی شیمی در دانشگاه هاروارد بود و قرائت‌کننده انتصابی در شیمی آلی بوده و در ۱۹۵۳ در کالج بیربک پروفیسور شد. در ۱۹۵۵ مبدل به پروفیسور رگیوس شیمی در دانشگاه گلاسگو، در سال ۱۹۵۷ به عنوان پروفیسور شیمی آلی در کالج سلطنتی مبدل شد. در ۱۹۵۰ میلادی، بارتون نشان داد که مولکول‌های آلی قادر اند کانفورماسیون ترجیحی داشته باشند، او این نتایج را براساس تجمیعی حاصل از فزیک‌دانان شیمی به‌دست‌آورد، به‌خصوص نتایج مرتبط با آد هسل. او با استفاده از تکنیک جدید تحلیل کانفورماسیونی، بعدها هندسه بسیاری از محصولات مولکولی طبیعی را تعیین کرد. در ۱۹۶۹، بارتون جایزه نوبل شیمی را با آد هسل به‌طور مشترک برای «خدمات در جهت توسعه مفهوم کانفورماسیون و کاربردش در شیمی» دریافت نمود.
در ۱۹۵۸، بارتون به عنوان پروفیسور بازدیدکنندهٔ آرتور دی. لیتل در مؤسسه فن‌آوری ماساچوست انتخاب شد و در ۱۹۵۹ میلادی به عنوان پروفیسور بازدیدکنندهٔ کارل فولکرز در دانشگاه‌های ایلینوی و ویسکونسین. در همان سال او به عنوان عضو افتخاری خارجی آکادمی هنر و علوم انتخاب شد.
در ۱۹۴۹ میلادی، اولین دریافت‌کنندهٔ مدال کوردی-مورگان بود و از انجمن سلطنتی شیمی جایزه دریافت کرد. در ۱۹۵۴ میلادی، به عنوان همکار جامعه سلطنتی و آکادمی بین‌المللی علوم، مونیخ، برعلاوه او به عنوان عضو جامعه سلطنتی ادینبورگ در ۱۹۵۶ انتخاب گردید. در ۱۹۶۵ نام‌برده به عنوان عضو شورا پالیسی علمی انتصاب شد. او در ۱۹۷۲ لقب شوالیه را دریافت نموده و به‌طور رسمی ملقب به سر درک بریتانیا شد. در ۱۹۷۸ میلادی هدایتگر مؤسسه Institut de Chimie des Substances Naturelles (ICSN - Gif Sur-Yvette) در فرانسه شد.
در ۱۹۷۷ میلادی، در روی‌داد صد سالگی مؤسسه سلطنتی شیمی، اداره پُست بریتانیا از او و ۵ شیمی‌دان برنده جایزه نوبل دیگر تجلیل کرده و دنباله‌ای از چهار تمبر پُستی را که موضوع‌شان کشفیات این دانش‌مندان بود، را منتشر ساخت.
او در ۱۹۸۶ به ایالات متحده (به‌طور خاص تگزاس) منتقل کرد و مبدل به پروفیسور برجسته در دانشگاه A&M تگزاس شد و این موقعیت را تا ۱۲ سال، یعنی زمان مرگش حفظ نمود.
در ۱۹۹۶، بارتون نسخه جامعی از آثار او را با عنوان «استدلال و تصور: انعکاس بر تحقیقات شیمی آلی» را منتشر ساخت.
به علاوه کارهای او در ارتباط با کانفورماسیون، نام او به خاطر تعدادی از واکنش‌ها در شیمی آلی هم‌چون واکنش بارتون، دکربوکسیلاسیون بارتون و دئوکسیژناسیون بارتون-مک‌کامبی در خاطرات مانده‌است.
مرکز تازه تأسیس علوم بارتون در مدرسه تونبریج در کنت، که به مدت ۴ سال در آن‌جا تحصیل کرده‌است، به افتخار او نام‌گذاری شده و ساخت آن در ۲۰۱۹ تکمیل شد.
جوایز و افتخارات

بارتون به عنوان همکار انجمن سلطنتی (FRS) در ۱۹۵۴ میلادی انتخاب شد. در ۱۹۶۶ میلادی به عنوان عضوی از آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان انتخاب شد.
بچلر شوالیه (۱۹۷۲)
لژیون دونور (۱۹۷۲)
زندگی شخصی

سر درک سه مرتبه ازدواج کرد: جین کیت ویلکینز در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۴؛ کریسچن کاگنت در ۱۹۶۹؛ جودیت فون-لوینبرگر کاب ۱۹۹۳‏ و حاصل ازدواج اول او یک فرزند پسر است. او در کالج استیشن، تگزاس وفات نمود.
کانتون سالیتره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اکوادور
| کانتون سالیتره | کانتون سالیتره |
| --- | --- |
کانتون‌های اکوادور: کانتون‌های اکوادور
موقعیت کانتون سالیتره در نقشه: موقعیت کانتون سالیتره در نقشه
Cantons of Guayas Province: Cantons of Guayas Province
استان‌های اکوادور: استان گوایاس
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (ECT)
کانتون سالیتره (به اسپانیایی: Salitre) یک منطقهٔ مسکونی در اکوادور است که در استان گوایاس واقع شده‌است.
یوتارو اودا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  یوتارو اودا
زادروز:  ۱۲ اوت ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  استان هیوگو، ژاپن
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال ویسل کوبه |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یوتارو اودا (لباس تیره) - ۲۰۱۹
یوتارو اودا (ژاپنی: 小田 裕太郎؛ زادهٔ ۱۲ اوت ۲۰۰۱) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
بیدشیرین ۲

مکان
| بیدشیرین ۲ | بیدشیرین ۲ |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: کرمان
شهرستان: بافت
بخش: بخش مرکزی
دهستان: فتح‌آباد
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
بیدشیرین ۲، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان فتح‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.