فهرست میراث جهانی در ایتالیا
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
میراث فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبت معیارها | شرح | م |
| ۱ |  | سنگ‌نگاره‌های وال کامونیکا | استان برشا | ۱۹۷۹ | ۹۴ iii, vi | والکامونیکا، واقع در دشت لمباردی، دارای یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های سنگ نگاره‌های ماقبل تاریخ در جهان است - بیش از ۱۴۰۰۰۰ نماد و شکل حکاکی شده در صخره در مدت ۸۰۰۰ سال و موضوعات مرتبط با کشاورزی، دریانوردی، جنگ و جادو را به تصویر می‌کشد. |  |
| ۲ |  | کلیسای سانتا ماریا دله گرتزیه و تابلوی شام آخر | استان میلان | ۱۹۸۰ | ۹۳ i, ii | سالن غذاخوری صومعهٔ سانتا ماریا دل گرتزیه مهم‌ترین بخش معماری این کلیساست که در سال ۱۴۶۳ ساخت آن آغاز شد و در پایان قرن پانزدهم توسط برامانته مرمت گردید. بر دیوار شمالی آن تابلوی معروف شام آخر اثر لئوناردو داوینچی بین سال‌های ۱۴۹۵ و ۱۴۹۷ کشیده شده است که اثری مهم در تاریخ هنر محسوب می‌شود و پس از ارائهٔ آن، نقاشی غربی متحول گردید. کلیسا در سال ۱۹۴۳، در اثر بمباران متفقین صدماتی دید ولی بازسازی شد و همچنان ساختار معماری نخستین خود را حفظ کرده است. |  |
| ۳ |  | ناحیه تاریخی رم و باسیلیکای سینت پل خارج از دیوارها | استان رم | ۱۹۸۰ | ۹۱ i, ii, iii, iv, vi | رُم از بدو تأسیس، پیوسته با تاریخ بشریت پیوند خورده است. طبق افسانه‌های باستانی، رومولوس و رموس در ۷۵۳ پیش از میلاد، شهر رم را بنا نهادند. این شهر ابتدا مرکز جمهوری روم، سپس امپراتوری روم و در قرن چهارم پایتخت جهان مسیحیت شد و هنوز هم شهر واتیکان درون رم، مرکز آیین کاتولیک است. شهر مسیحی رم بر روی شهر باستانی ساخته شد و از فضاها، ساختمان‌ها و مصالح باستانی مجدداً استفاده گردید. از قرن پانزدهم به بعد، پاپ‌ها به بازسازی عمیق شهر پرداختند و تصویری مقدس از آن را ترویج کردند که منعکس کنندهٔ روح کلاسیک رنسانس و بعداً باروک بود. بخشی از شهر که یونسکو در فهرست خود طبقه‌بندی نموده، شامل قسمت درون دیوارهای قرن هفدهمی شهر و همچنین کلیسای سینت پل در قسمت بیرون از دیوارهاست. این اثر شامل مناطق باستان‌شناسی برجسته‌ای است که در بافت شهری ادغام شده‌اند، که منجر به مجموعه‌ای بسیار متمایز می‌شود. شامل برخی از بناهای تاریخی مهم دوران باستان مانند فروم، مقبره آگوستوس، مقبره هادریان، پانتئون، ستون تراژان و ستون مارکوس آئورلیوس، و همچنین ساختمان‌های مذهبی و عمومی روم پاپی. |  |
| ۴ |  | مرکز تاریخی فلورانس | استان فلورانس | ۱۹۸۲ | ۱۷۴ i, ii, iii, iv, vi | شهر فلورانس نماد دوره رنسانس است. این شهر ابتدا در محل یک سکونتگاه اتروسکی ساخته شد و در قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی، تحت سلطهٔ دودمان مدیچی به برتری اقتصادی و فرهنگی ویژه‌ای دست پیدا کرد. ۶۰۰ سال فعالیت هنری خارق العادهٔ فلورانس را می‌توان بیش از همه در کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره، کلیسای سانتا کروچه، اوفیتزی و کاخ پیتی و میراث استادان بزرگی همچون جوتو، برونلسکی، بوتیچلی و میکل آنژ مشاهده کرد. مرکز تاریخی شهر فلورانس بافت قدیمی خود را حفظ کرده و سنت قرون وسطایی و رنسانسی را می‌توان در آن دید. این مرکز تاریخی اکنون ۵۰۵ هکتار وسعت دارد و با بقایای دیوارهای قرن چهاردهمی محصور شده است. |  |
| ۵ |  | پیاتزا دی میریاکولی | استان پیزا | ۱۹۸۷ | ۳۹۵ i, ii, iv, vi | این مجموعه، شامل بناهای تاریخی است که در سراسر جهان شناخته‌شده هستند. پیازا دل دومو یک فضای سبز بزرگ در شهر پیزا و محصور در دیوارهای این شهر است که یکی از مشهورترین مناظر ساخته‌شده در جهان را در بر می‌گیرد. در این مجموعه چهار شاهکار معماری قرون وسطایی - کلیسای جامع، تعمیدگاه، برج ناقوس (برج کج) و گورستان - بین قرن‌های ۱۱ تا ۱۴ میلادی، در مجاورت یکدیگر ساخته شده‌اند و مرکزی منحصر به فرد از بناهای تاریخی را تشکیل می‌دهند. |  |
| ۶ |  | ونیز و تالاب ونتزیا | استان ونیز | ۱۹۸۷ | ۳۹۴ i, ii, iii, iv, v, vi | ونیز شهری است که در قرن پنجم بنا نهاده شد و در ۱۱۸ جزیره کوچک توسعه یافت. در قرن دهم میلادی جمهوری ونیز به یک قدرت بزرگ دریایی تبدیل شد. سرتاسر شهر یک شاهکار معماری خارق‌العاده است که در آن حتی کوچک‌ترین ساختمان‌ها دارای آثار برخی از بزرگ‌ترین هنرمندان جهان مانند جورجیونه، تیتیان، تینتورتو، ورونز و دیگران است. در تالاب ونتزیا که ۷۰۱۷۶٫۴ هکتار وسعت دارد، طبیعت و تاریخ از قرن پنجم به بعد، به هم گره خورده‌اند؛ زیرا با رشد جمعیت شهر و در اثر فرار از حملات بربرها، مردم به جزایر شنی پیرامون پناه بردند. این اسکان موقت به تدریج دائمی شد و پناهگاه اولیه دهقانان و ماهیگیران جزیره‌نشین به مرور تبدیل به یک قدرت دریایی شد. در طول قرن‌ها، ونیز هرگز از تحکیم موقعیت خود در تالاب دست برنداشت. با به هم پیوستن جزیره‌هایی که گوشه و کنار این تالاب بودند، ادغام سامانه‌ها و سازمان‌های شهری آن‌ها و تبدیل تالاب میانشان به کانال‌ها و نهرهای آبی، شهر قرون وسطایی ونیز بر بستر تالاب تکمیل گردید. ونیز و چشم‌انداز تالاب آن نتیجهٔ یک فرایند پویاست که تعامل بین مردم و اکوسیستم محیط طبیعی آن‌ها را در طول قرن‌ها نشان می‌دهد. این مداخله انسانی، از مهارت فنی و خلاقانه در اجرای طرح‌های هیدرولیکی و معماری نشأت می‌گیرد. ونیز و تالاب آن مجموعه جدایی‌ناپذیری را تشکیل می‌دهند و شهر ونیز قلبی تاریخی و تپنده و یک دستاورد هنری منحصر به فرد درون آنست. تأثیر ونیز در توسعهٔ معماری و هنر تاریخی قابل توجه بوده است. |  |
| ۷ |  | سن جیمینیانو | استان سیه‌نا | ۱۹۹۰ | ۵۵۰ i, iii, iv | مرکز تاریخی سن جیمینیانو بر بالای ارتفاعی قرار دارد و بر مناظر اطراف تسلط دارد. در طول قرون وسطی، موقعیت آن در ۵۶ کیلومتری جنوب فلورانس، نقطه مهمی برای زائرانی بود که در مسیر سفر به رم بودند. این شهر در سال ۱۱۹۹ مستقل شد و بین قرن یازدهم تا سیزدهم، نجیب‌زادگان و بازرگانان طبقه متوسط بالا کنترل شهر آزاد را در دست داشتند و خانه‌های برجی مستحکم زیادی (احتمالاً ۷۲ تا) به عنوان نمادی از ثروت و قدرت خود ساختند. شهر حول دو میدان اصلی رشد کرد: میدان مثلثی شکل دلا سیسترنا، که با چاه مرکزی زیبایی تزئین شده بود، و میدان دومو، که قدمت آن به اواخر قرن سیزدهم می‌رسد و طرح‌بندی پیچیده‌تر آن اکثر بناهای تاریخی را در خود جای داده است. پس از سال ۱۳۵۳، به دلیل قحطی و طاعون جمعیت کاهش یافت و شهر وارد دوره انحطاط شد و به قلمرو فلورانس درآمد. در حالی که تنها ۱۴ خانه از برج‌خانه‌های اصلی شهر باقی مانده‌اند، سن جیمینیانو جو و ظاهر فئودالی خود را حفظ کرده. این شهر همچنین دارای چندین شاهکار از هنر ایتالیایی است که مربوط به قرن ۱۴ و ۱۵ هستند و در کلیسای جامع و سایر ساختمان‌های مذهبی و عمومی یافت می‌شوند. مرکز تاریخی سن جیمینیانو یک مکان فرهنگی با ارزش استثنایی است؛ زیرا همگنی معماری و چیدمان شهری اصلی خود را حفظ نموده. ساختمان‌های درون دیوار دولایه شهر نمونه‌ای درخشان از معماری قرون وسطایی با تأثیرات سبک‌های فلورانسی، سینی و پیسانی از قرن دوازدهم تا چهاردهم را ارائه می‌دهند. |  |
| ۸ |  | ساسی دی ماترا و کلیساهای صخره‌ای ماترا | استان ماترا | ۱۹۹۳ | ۶۷۰ iii, iv, v | ساسی و پارک کلیساهای روپیستری ماترا در جنوب ایتالیا، مجموعه‌ای از خانه‌ها، کلیساها، صومعه‌ها و آرامگاه‌های ساخته شده در غارهای طبیعی مورگیا هستند. این منطقه سکونتگاه چشمگیر و دست نخورده‌ای از تروگلودیت‌ها (انسان‌های غارنشین پیش از تاریخ) بوده که به مساحت ۱۰۱۶ هکتار شامل بیش از هزار خانه و تعداد زیادی مغازه و کارگاه است. این منطقه برای اولین بار در دوره پارینه سنگی مسکونی شد و شواهد سکونت مداوم انسان در طی چندین هزار سال تا به امروز را نشان می‌دهد. |  |
| ۹ |  | شهر ویچنزا و ویلاهای پالادیان ونتو | ونتو | ۱۹۹۴ | ۷۱۲ i, ii | این مجموعه شامل شهر ویچنزا و بیست و چهار ویلای پالادیانی است که در منطقه ونتو پراکنده شده‌اند. ویچنزا شهری است که در قرن دوم پیش از میلاد تأسیس شد و از اوایل قرن پانزدهم تا پایان قرن هجدهم تحت حاکمیت ونیزی‌ها گسترش یافت. آندرا پالادیو (۱۵۰۸–۱۵۰۸) معماری بود که با طرح‌هایش، بر اساس مطالعه دقیق معماری کلاسیک روم، به شهر ظاهر منحصر به فردی بخشید. ویچنزا با معماری پالادیان که سبک مخصوص آندرا پالادیو است، شناخته می‌شود. در این ویلاها همچنین می‌توان ردپای تفکر اومانیستی دوران رنسانس و تأثیر سنت رومی بر آن را مشاهده نمود. |  |
| ۱۰ |  | کرسپی د آدا | استان برگامو | ۱۹۹۵ | ۷۳۰ iv, v | کرسپی د آدا شهری در لمباردی است که نمونه برجسته‌ای از «شهرهای شرکتی» قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در اروپا و آمریکای شمالی است؛ این شهرها توسط صنعتگران روشنفکر برای رفع نیازهای کارگران ساخته می‌شد. این سایت هنوز به‌طور قابل توجهی دست‌نخورده مانده و هنوز هم تا حدی برای مقاصد صنعتی استفاده می‌شود، اگرچه تغییر شرایط اقتصادی و اجتماعی اکنون بقای آن را تهدید می‌کند. این شهر که در اواخر دهه ۱۹۲۰ در کنار کارخانهٔ نساجی ساخته شد، استانداردهای بالایی از زندگی را در قالب اقامتگاه‌های چندخانواری (هر کدام با باغ مختص به خود) و خدمات اجتماعی که بسیار جلوتر از آن زمانه بود، به کارمندان ارائه می‌داد. کل شهر به شکل هندسی منظمی طراحی شد و جاده اصلی آن را به دو نیم قسمت کرد که ساختمان‌های کارخانه و ادارات در یک طرف این جاده، در ساحل چپ رودخانه آدا قرار داشتند و خود روستا در طرف مقابل جاده بود. بناهای بسیاری برای خدمات بیشتر هم وجود داشتند؛ همچون دستشویی‌های عمومی، درمانگاه، تعاونی مصرف، مدرسه، سالن تئاتر کوچک، مرکز ورزشی، خانه‌ای برای کشیش محلی، یک خانه برای پزشک، نیروگاه برق آبی و ایستگاهی که برق رایگان و سایر خدمات رایج را تأمین می‌کرد. همچنین ساختمان‌هایی با ارزش نمادین‌تر مانند کلیسا، قلعه (محل اقامت خانواده کرسپی)، مجتمع اداری مدرن و خانه‌هایی برای مدیران کارخانه. |  |
| ۱۱ |  | فرارا و دلتای رود پو | استان فرارا | ۱۹۹۵ | ۷۳۳ ii, iii, iv, v, vi | فرارا که برروی یک گدار کم‌عمق بر فراز رود پو رشد کرد، در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی به یک مرکز فکری و هنری تبدیل شد که بسیاری از مشاهیر دوران رنسانس ایتالیا را به خود جذب کرد. میراث فهرست شده تا باروی دفاعی دور مرکز تاریخی شهر، که در سده ۱۲ میلادی ساخته شد، گسترش دارد. با گذشت زمان، دیوارهای پیرامون شهر قدیمی قرون وسطایی گسترش یافت تا بتواند با رشد شهری سازگار شود. امروزه در شهر قرون وسطایی فرارا، بناهای تاریخی سرشناسی مانند دژ استنسه و کلیسای جامع جیورجیوی مقدس قرار دارند. |  |
| ۱۲ |  | مرکز تاریخی ناپل | استان ناپل | ۱۹۹۵ | ۷۲۶ ii, iv | ناپل که در جنوب ایتالیا قرار دارد، یک شهر بندری مهم در منطقه باستانی دریای مدیترانه است. ریشه‌های این شهر به بنیان‌گذاری آن در سده ۹ پیش از میلاد مسیح به عنوان مستعمره پارتنوپ یا Palaepolis شکل گرفت و پس از این با نام Neapolis به معنای شهر نو دوباره ساخته شد؛ بنابراین ناپل یکی از باستانی‌ترین شهرهای اروپا است. بافت شهری کنونی آن مجموعه‌ای از عناصر برجسته تاریخ طولانی و پرحادثه خود را حفظ کرده است، همان‌طور که در الگوی خیابان‌ها، غنای ساختمان‌ها و بوستان‌های تاریخی، پیوستگی بسیاری از عملکردهای شهری و اجتماعی آن، محیط شگفت‌انگیز آن در خلیج ناپل و تداوم قشربندی تاریخی آن می‌توان دید. این شهر یکی از پیش‌ترین شهرهای مگنا گراسیا به‌شمار می‌رفت و در انتقال فرهنگی یونانی به جامعه روم نقش کلیدی‌ای بازی کرد و به‌مرور زمان یک مرکز فرهنگی مهم در جمهوری روم شد. |  |
| ۱۳ |  | سیه‌نا | استان سیه‌نا | ۱۹۹۵ | ۷۱۷ i, ii, iv | این شهر از لحاظ تاریخی به فعالیت‌های تجاری و بانکی مرتبط است و تا قرن‌های ۱۳ و ۱۴ مرکز اصلی بانکداری بوده است. سینا همچنین خانه قدیمی‌ترین بانک جهان، بانک مونت دی پاشی است که از سال ۱۴۷۲ به‌طور پیوسته فعالیت می‌کند. چندین نقاش برجسته رنسانس، از جمله دوچیو، آمبروجیو لورنتستی، سیمون مارتینی و ساستا در سیه نا کار کردند و به دنیا آمدند و بر روند هنر ایتالیایی و اروپایی تأثیر گذاشتند. ظاهر گوتیک شهر که بین سده‌های ۱۲ و ۱۵ به دست آمد حفظ شده است. دیوارهای بخش‌های باستانی یونانی شهر که در جنگ جهانی دوم کاوش شدند و بازمانده‌های ی تئاتر رومی، گورستان‌ها و دخمه‌ها گواه این است. |  |
| ۱۴ |  | کاستل دل مونته | استان بارلتا-آندریا-ترانی | ۱۹۹۶ | ۳۹۸ i, ii, iii | کاخی در جنوب ایتالیا مربوط به سده ۱۳ میلادی است. این کاخ در منطقه آندریا و آپولیا واقع شده و در خلال دهه ۱۲۴۰ توسط فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم ساخته شده است. مرمرها و مبلمان داخلی این قصر در سده‌های بعدی غارت شده است. این کاخ نه خندق و نه تخته‌پل دارد و به احتمال زیاد در واقع هرگز به عنوان یک قلعه دفاعی در نظر گرفته نشده است. کاستل دل مونت که یک قطعه منحصر به فرد از معماری نظامی قرون وسطایی است، ترکیبی موفق از عناصر دوران باستان کلاسیک، شرق اسلامی و گوتیک سیسترسیایی شمال اروپا است. |  |
| ۱۵ |  | بناهای تاریخی مسیحی اولیه راونا | استان راونا | ۱۹۹۶ | ۷۸۸ i, ii, iii, iv | بناهای تاریخی مسیحیت اولیه در راونا شامل شش بنا است که میان سده‌های ۵ و ۶ میلادی ساخته شدند. این بناهای مذهبی که با سنگ مرمر، گچبری و موزاییک‌های گرانبها تزئین شده‌اند، بازتاب‌دهنده رویدادهای تاریخی، سیاسی و مذهبی مهمی است که در راونا رخ داده است. ایت شهر در سال ۴۰۲ پس از میلاد پایتخت امپراتوری روم غربی شد و در سده‌هایی ۵ و ۶ پایتخت اوستروگوت‌ها و امپراتوری بیزانس در ایتالیا بود. بناهای مسیحی اولیه راونا شاهد بی‌نظیری از تماس‌ها و پیشرفت‌های هنری در دوره بسیار مهمی از توسعه فرهنگی در اروپا هستند. این بناها نشان‌دهنده هنر و معماری مذهبی و تدفین در سده‌های ۵ و۶ پس از میلاد هستند. |  |
| ۱۶ |  | مرکز تاریخی شهر پینتزا | استان سیه‌نا | ۱۹۹۶ | ۷۸۹ i, ii, iv | پینتزا، که برروی یک تاج تپه‌ای مشرف به وال دورسیا، ۵۳ کیلومتری جنوب‌شرقی سیه‌نا واقع شده، در دوران قرون وسطایی کورسیگانو شکل گرفت. این شهر در انتهای سده ۱۵ میلادی توسط پیوس سوم نامش تغییر کرد. تصور کلی شهرسازی رنسانسی نخستین بار توسط پیوس سوم اجرا شدند. پاپ توسط یکی از اسقف‌ها، نیکولا کوسوئانو و سنت‌های ژمنی گوتی تحت تأثیر قرار گرفت. این تأثیرات را می‌توان از معماری درون کلیسای جامع پینتزا مشاهده کرد که از شیوه گوتی و معماری جنوب آلمان الهام گرفته بود، در حالی که معماری بیرونی کلیسا به‌طور کامل با شیوه معماری رنسانسی ساخته شده بود. برج ساعت نیز ترکیبی از عناصر معماری گوتی و رنسانسی است. در سال ۱۴۵۹ در شهر کنار میدان شهر ساختمان‌های نویی ساخته شدند، مانند کاخ پیچولومینی، کاخ بورجیا، سالن شهر و کاخ آماناتی. |  |
| ۱۷ |  | ترولوهای آلبروبلو | استان باری | ۱۹۹۶ | ۷۸۷ iii, iv, v | ترولی‌ها یا خانه‌های آهکی که در منطقه جنوبی پولیا یافت می‌شوند، نمونه‌های قابل توجهی از ساخت و ساز دیوار خشک (بدون ملات) هستند، یک تکنیک ساختمانی ماقبل تاریخ که هنوز در این منطقه استفاده می‌شود. ترولی‌ها از تخته سنگ‌های آهکی ساخته شده‌اند که از مزارع مجاور جمع‌آوری شده‌اند. به‌طور مشخص، آنها دارای سقف‌های هرمی، گنبدی یا مخروطی شکل هستند که از تخته‌های سنگ آهک کوربلی ساخته شده است. |  |
| ۱۸ |  | کاخ کازرتا، آب‌گذر وانویتلی و مجموعه سن لوچیو | استان کازرتا و استان بنونتو | ۱۹۹۷ | ۵۴۹ i, ii, iii, iv | بنای شگفت‌آور کازرتا در میانه سده ۱۸ میلادی در شمال ناپل توسط لوئیجی وانویتلی طراحی شدو این مکان یک کاخ مجلل با بوستان‌ها، باغ‌ها و ناحیه جنگلی است. در کنار این کاخ، آب‌گذر وانویتلی و مجتمع صنعتی سن لوچیو که برای تولید ابریشم ساخته شده بودند نیز به عنوان میراث فهرست شده‌اند. کاخ سلطنتی قطعه اصلی کل میراث است که بر روی یک محور مرکزی قرار دارد که کل مجموعه را به هم متصل و یکی می‌کند. با داشتن چهارتا حیاط سه دهلیز، کاخ سلطنتی یک نمونه برجسته از سازه‌ای ساخته‌شده برای کاخ باشکوه یک خانواده سلطنتی و دربار آن است و از شیوه معماری ال اسکوریال در اسپانیا نیز الهام گرفته است. |  |
| ۱۹ |  | ناحیه باستان‌شناسی آگریجنتو | استان آگریجنتو | ۱۹۹۷ | ۸۳۱ i, ii, iii, iv | ناحیه باستان‌شناسی آگریجنتو، دره معبدها، در ساحل جنوبی سیسیل قرار دارد و ناحیه بزرگی از شهرهای باستانی را پوشش می‌دهد. این شهر باستانی که در سده ۶ پیش از میلاد به عنوان یک مستعمره یونانی بنیان‌گذاری شد، به یکی از شهرهای مهم در منطقه مدیترانه تبدیل شد. کاوش‌های امروزی بخش‌های زیادی از شهر رومی و هلنیستی و مسیحیت ابتدایی را افشا کرده است. آگریجنتو در میان شهرهای کلاسیک تاریخ به دلیل نحوه حفظ‌شدن و سالم ماندن آن جایگاه ویژه‌ای دارد. |  |
| ۲۰ |  | مناطق باستان‌شناسی پمپئی، هرکولانیوم و اوپلونتیس | استان ناپل | ۱۹۹۷ | ۸۲۹ iii, iv, v | هنگامی که وزوو در سال ۷۹ پس از میلاد فوران کرد، دو شهر رومی، پمپئی و هرکولانیوم، به همراه بسیاری از ویلاهای قشر ثروتمند در حومه‌های شهر، نابود شدند. پمپئی با لایه‌ای ضخیم از خاکستر آتشفشانی و لاپیلی مدفون شد و هرکولانیوم در زیر موج‌ها و جریان‌های آذرآواری ناپدید شد. این دو شهر از اواسط قرن هجدهم به تدریج حفاری شده و در دسترس عموم قرار گرفتند. با این حال، در مورد هرکولانیوم، مناطق وسیعی از شهر باستانی هنوز در زیر شهر مدرنی که به جایش ساخته شد، قرار دارد و بخشی از آن شامل میراث یونسکو نمی‌شود. در سوی دیگر، پمپئی به خوبی حفظ شده و در منطقه ای به مساحت ۴۴ هکتار، تنها سایت باستان‌شناسی در جهان است که تصویر کاملی از شهرهای روم باستان ارائه می‌دهد. |  |
| ۲۱ |  | باغ گیاه‌شناسی پادوآ | استان پادووا | ۱۹۹۷ | ۸۲۴ ii, iii | اولین باغ گیاه‌شناسی جهان در سال ۱۵۴۵ میلادی، در شهر پادوآ ساخته شد. این باغ هنوز هم شکل نخستین خود را نگهداشته است؛ یک پلان مرکزی دایره‌ای، نمادی از جهان، که با حلقه ای از آب محاصره شده. این مرکز همچنان کاربرد اصلی خود، به عنوان مرکزی برای تحقیقات علمی، را حفظ کرده. |  |
| ۲۲ |  | کلیسای جامع مودنا، توره دلا گیرلاندینا و پیازا گرانده | استان مودنا | ۱۹۹۷ | ۸۲۷ i, ii, iii, iv | کلیسای جامع باشکوه قرن دوازدهمی مودنا و برج ناقوس سر به فلک کشیده‌اش همراه با معماری و مجسمه‌های استثنایی، به‌عنوان نمونه‌ای عالی از معماری رمانسک هستند. علاوه بر این، ملک شامل میدان بزرگ شهر جنب تالار شهر و کلیسای اعظم و ساختمان‌های دیگرست. کل ملک حدود ۱٫۲ هکتار را پوشش می‌دهد. معماری کلیسای جامع به جووانی لانفرانکو نسبت داده شده و ساخت آن در سال ۱۰۹۹ میلادی آغاز شده است. بنای کلیسا از مرمر است که عظمت معماری روم باستان را به یاد می‌آورد و با توجه به این که در آن دوره معادن رومیان تخریب شده بود و هنوز احیا نشده بود، مصالح کلیسا یحتمل از ساختمان‌های قدیمی‌تر رومی گرفته شده. در آغاز قرن‌های ۱۱ و ۱۲، این یکی از اولین ساختمان‌های قرون وسطایی و مطمئناً مهم‌ترین ساختمانی بود که در آن همکاری یک معمار (لانفرانکو) و یک مجسمه‌ساز (ویلیگلمو) با کتیبه‌های صریح، ثبت شده است. |  |
| ۲۳ |  | ساحل آمالفی | استان سالرنو | ۱۹۹۷ | ۸۳۰ ii, iv, v | طبیعت کرانه‌های شبه‌جزیره سورنتو، هم دست نخورده است و هم با نتایج فعالیت‌های انسانی به شکلی هماهنگ ترکیب شده است. این مناطق دارای مناظر بکری از صخره‌ها، چوب و خاربیشه هستند که با باغ‌های مرکبات و تاکستان‌ها، در هر جایی که انسان می‌توانست مکان مناسبی برای کشاورزی پیدا کند، عجین شده‌اند. سواحل آمالفی ۱۱۲۳۱ هکتار وسعت دارد و منطقه‌ای وسیع شامل ۱۵ شهرداری، زمین‌های کشاورزی و سه ذخیره‌گاه طبیعی است. این منطقه از دوران ماقبل تاریخ پرجمعیت بوده و بقایای دوران پارینه‌سنگی و میان‌سنگی در پوزیتانو یافت شده است. در قرن چهارم به مستعمره روم تبدیل شد و از آغاز قرون وسطی به شدت مسکونی شد. تعدادی از مراکز تاریخی آن، در دوره قدرت‌گیری جمهوری دریایی آمالفی شکوفا شدند و در نتیجه دارای شاهکارهای هنری و معماری متعددی هستند که برخی از آن‌ها حاصل آمیختگی عناصر شرقی و غربی به نام «سبک عربی-نورمنی» است. مناطق کشاورزی منطقه، شاهدی بر کنار آمدن بشر با انواع موانع طبیعی است؛ برای مثال کشت پلکانی را برای تاکستان‌ها و باغ‌های میوه در ناحیهٔ پایین‌دست توسعه دادند و در ناحیه بالایی به دامپروری پرداختند. |  |
| ۲۴ |  | پورتو ونه ره، چینکو تره و جزایر جزیره پالماریا، جزیره تینو و جزیره تینتو | استان لا اسپتزیا | ۱۹۹۷ | ۸۲۶ ii, iv, v | سواحل لیگوریا بین چینکو تره و پورتو ونه ره منظره ای فرهنگی با ارزش فراوان است. چیدمان و موقعیت شهرهای کوچک و شکل دهی به چشم‌انداز اطراف، غلبه بر معایب یک زمین شیب دار و ناهموار، تاریخ پیوسته سکونت انسان در این منطقه را در طول هزاره گذشته در بر می‌گیرد. این منطقه تقریباً غیرقابل دسترس بود، مگر از طریق دریا، تا زمانی که راه‌آهن جنوا-لا اسپزیا در دهه ۱۸۷۰ ساخته شد. |  |
| ۲۵ |  | اقامتگاه‌های خاندان سلطنتی ساووی | استان تورین و استان کونیو | ۱۹۹۷ | ۸۲۳ i, ii, iv, v | هنگامی که امانوئل فیلیبر، دوک ساووی، پایتخت خود را در سال ۱۵۶۲ به تورین منتقل کرد، ساخت مجموعه وسیعی از پروژه‌های ساختمانی که توسط جانشینانش ادامه یافت را برای نشان دادن قدرت خاندان حاکم آغاز کرد. این مجموعه برجسته از ساختمان‌ها که توسط معماران و هنرمندان برجسته آن زمان طراحی و تزیین شده‌اند و شامل بسیاری از اقامتگاه‌های روستایی و اقامتگاه‌های شکار می‌شود. |  |
| ۲۶ |  | سو نوراکسی | استان ساردینیا جنوبی | ۱۹۹۷ | ۸۳۳ i, iii, iv | در اواخر هزاره دوم قبل از میلاد در عصر برنز، نوع خاصی از ساختار دفاعی معروف به نوراکسی که مشابهی برای آن در هیچ جای دیگر جهان وجود ندارد در جزیره ساردینیا توسعه یافت. این مجموعه متشکل از برج‌های دفاعی مدور به شکل مخروط‌های جناغی است که از سنگ پوشانده شده ساخته شده‌اند و اتاقک‌های داخلی طاق دار هستند. مجموعه در بارومینی که در نیمه اول هزاره اول تحت فشار کارتاژنی‌ها توسعه و تقویت شد، بهترین و کامل‌ترین نمونه از این شکل قابل توجه معماری ماقبل تاریخ است. |  |
| ۲۷ |  | ویلا رومانا دل کازاله | استان انا | ۱۹۹۷ | ۸۳۲ i, ii, iii | ویلا رومانا دل کازاله نماد بهره‌برداری رومی از حومه شهر مرکز املاک بزرگی است که اقتصاد روستایی امپراتوری غربی بر آن بنا شده است. ویلا در نوع خود یکی از مجلل‌ترین هاست که به ویژه برای غنا و کیفیت موزاییک‌هایی که تقریباً هر اتاق را تزئین می‌کنند قابل توجه است. آنها بهترین موزاییک‌ها در سراسر جهان روم هستند. |  |
| ۲۸ |  | منطقه باستان‌شناسی آکویلیا و کلیسای سانتا ماریا آسونتا | استان اودینه | ۱۹۹۸ | ۸۲۵ iii, iv, vi | آکویلیا یکی از بزرگ‌ترین و ثروتمندترین شهرهای امپراتوری روم بود که در اواسط سده پنجم توسط آتیلا ویران شد. بیشتر آن هنوز در زیر مزارع کاوش نشده قرار دارد و به این ترتیب بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه باستان‌شناسی در نوع خود را تشکیل می‌دهد. کلیسای آکویلیا، یک ساختمان برجسته با سنگفرش موزاییکی استثنایی، نقشی کلیدی در بشارت دادن به منطقه بزرگی از اروپای مرکزی ایفا کرد. |  |
| ۲۹ |  | پارک ملی سیلنتو، والو دی دیانو و آلبورنی و مکان‌های باستان‌شناسی پستوم، الئا و چرتوزا دی پادولا | استان سالرنو | ۱۹۹۸ | ۸۴۲ iii, iv | سیلنتو یک چشم‌انداز فرهنگی برجسته است. گروه‌های پناهگاه‌ها و سکونتگاه‌ها در امتداد سه خط الراس کوهستانی شرقی-غربی آن به وضوح تحول تاریخی این منطقه را به تصویر می‌کشند. این مسیر نه تنها برای تجارت، بلکه برای تعامل فرهنگی و سیاسی در دوره‌های ماقبل تاریخ و قرون وسطی نیز بوده است. سیلنتو همچنین مرز بین مستعمرات یونانی یونان بزرگ و مردمان بومی اتروسک و لوکانی بود. بقایای دو شهر بزرگ پستوم و ویلا در آنجا یافت شده است. |  |
| ۳۰ |  | مرکز تاریخی اوربینو | استان پزارو و اوربینو | ۱۹۹۸ | ۸۲۸ ii, iv | شهر تپه ای کوچک اوربینو، در مارکه، شکوفایی فرهنگی بزرگی را در قرن پانزدهم تجربه کرد و هنرمندان و دانشمندان را از سراسر ایتالیا و فراتر از آن به خود جذب کرد و بر تحولات فرهنگی در سایر نقاط اروپا تأثیر گذاشت. به دلیل رکود اقتصادی و فرهنگی از قرن شانزدهم به بعد، ظاهر رنسانس خود را تا حد قابل توجهی حفظ کرده است. امروزه، مرکز تاریخی با دیوارهای رنسانس آن تعریف شده است که تقریباً دست نخورده باقی می‌مانند و با سنگرها کامل می‌شوند. در داخل این دیوارها، چندین ساختمان با کیفیت خارق‌العاده مانند کاخ دوکال، کلیسای جامع، صومعه سانتا کیارا و سیستم پیچیده‌ای از سخنرانی‌ها باقی مانده است. |  |
| ۳۱ |  | ویلا آدریانا | استان رم | ۱۹۹۹ | ۹۰۷ i, ii, iii | ویلا آدریانا مجموعه ای استثنایی از ساختمان‌های کلاسیک است که در قرن دوم پس از میلاد توسط امپراتور روم، هادریان ساخته شده است. این ویلا که بین سال‌های ۱۱۷ تا ۱۳۸ پس از میلاد ساخته شد، به عنوان یک شهر ایدئال طراحی شد و سنت‌های معماری یونان باستان، روم و مصر را در خود جای داده است. بقایای حدود ۳۰ ساختمان بیش از ۱۲۰ هکتار از تپه‌های تیبورتین در تیوولی در منطقه لاتزیو گسترش یافته است. |  |
| ۳۲ |  | آسیزی و باسیلیکای سن فرانچسکو د آسیزی | استان پروجا | ۲۰۰۰ | ۹۹۰ i, ii, iii, iv, vi | آسیزی، یک شهر قرون وسطاییست که بر روی یک تپه ساخته شده و زادگاه سنت فرانسیس است که ارتباط نزدیکی با کار فرقه فرانسیسکن دارد. شاهکارهای هنری قرون وسطایی آن، مانند کلیسای سان فرانچسکو و نقاشی‌های سیمابو، پیترو لورنتستی، سیمون مارتینی و جوتو، آسیزی را به یک نقطه مرجع اساسی برای توسعه هنر و معماری ایتالیایی و اروپایی تبدیل کرده است. |  |
| ۳۳ |  | ورونا | استان ورونا | ۲۰۰۰ | ۷۹۷ ii, iv | شهر تاریخی ورونا در قرن اول قبل از میلاد تأسیس شد. به‌طور ویژه تحت حکومت خانواده اسکالیگر در قرن‌های ۱۳ و ۱۴ و به عنوان بخشی از جمهوری ونیز از قرن ۱۵ تا ۱۸ شکوفا شد. ورونا تعداد قابل توجهی از بناهای تاریخی را از دوران باستان، قرون وسطی و دوره رنسانس حفظ کرده است و نمونه برجسته ای از یک دژ نظامی است. |  |
| ۳۴ |  | جزایر آیولین | استان مسینا | ۲۰۰۰ | ۹۰۸ viii | جزایر آیولین رکورد برجسته ای از ساخت و ساز و تخریب جزیره‌های آتشفشانی و پدیده‌های آتشفشانی مداوم را ارائه می‌دهند. این جزایر که حداقل از قرن هجدهم تحت مطالعه بوده‌اند، نمونه‌هایی از دو نوع فوران (ولکانی و استرومبولی) را به علم آتشفشان‌شناسی ارائه کرده‌اند و بنابراین برای بیش از ۲۰۰ سال در آموزش زمین‌شناسان برجسته بوده‌اند. این سایت همچنان به غنی سازی زمینه ولکانولوژی ادامه می‌دهد. |  |
| ۳۵ |  | ویلا د استه | استان رم | ۲۰۰۱ | ۱۰۲۵ i, ii, iii, iv, vi | ویلا د استه در تیوولی یکی از برجسته‌ترین و جامع‌ترین تصاویر فرهنگ رنسانس است. طراحی نوآورانه آن به همراه اجزای معماری موجود در باغ (آبنماها، حوض‌های تزئینی و غیره) این باغ را به نمونه ای منحصر به فرد از یک باغ ایتالیایی قرن شانزدهمی تبدیل کرده است. |  |
| ۳۶ |  | شهرهای سبک باروک وال دی نوتو | استان کاتانیا و استان راگوسا و استان سیراکوز | ۲۰۰۲ | ۱۰۲۴ i, ii, iv, v | هشت شهر در جنوب شرقی سیسیل شامل:کالتاجرونه، میلیتلو این وال دی کاتانیا، کاتانیا، مودیکا، نوتو، پالاتسولو آکریده، راگوسا، و شیکلی، همگی پس از سال ۱۶۹۳ در اطراف یا در کنار شهرهای موجود در زمان زلزله ای که در آن سال رخ داد، بازسازی شدند. آنها نشان دهنده یک تعهد جمعی قابل توجه هستند که با موفقیت در سطح بالایی از دستاوردهای معماری و هنری ساخته شده است. با حفظ سبک باروک، آنها همچنین نوآوری‌های متمایز در برنامه‌ریزی شهری و ساختمان شهری را به تصویر می‌کشند. |  |
| ۳۷ |  | سایت مونته سن جورجو | استان وارزه | ۲۰۰۳ | ۱۰۹۰ viii | کوه مونته سن جورجو در کنار دریاچه لوگانو به عنوان بهترین فسیل از حیات دریایی از دوره تریاس (۲۴۵ تا ۲۳۰ میلیون سال پیش) در نظر گرفته می‌شود. حیات دریایی گوناگونی از جمله خزندگان، ماهی‌ها، دوکفه ای‌ها، آمونیت‌ها، خارپوستان و سخت پوستان در این منطقه وجود دارند. از آنجایی که تالاب نزدیک به خشکی بود، بقایای آن شامل فسیل‌های خشکی خزندگان، حشرات و گیاهان نیز می‌شود که در نتیجه منبع بسیار غنی فسیل‌ها است. |  |
| ۳۸ |  | ساکری مونتی پیمونت و لمباردی | چندین منطقه | ۲۰۰۳ | ۱۰۶۸ ii, iv | نه ساکری مونتی (کوه‌های مقدس) در شمال ایتالیا، گروه‌هایی از کلیساها و دیگر ویژگی‌های معماری هستند که در اواخر قرن ۱۶ و ۱۷ ایجاد شده‌اند و به جنبه‌های مختلف مسیحیت اختصاص یافته‌اند. آنها علاوه بر معنای معنوی نمادین خود، به دلیل مهارتی که با مناظر طبیعی اطراف تپه‌ها، جنگل‌ها و دریاچه‌ها ادغام شده‌اند، زیبایی زیادی دارند. |  |
| ۳۹ |  | گورستان‌های اتروسکی | استان ویتربو | ۲۰۰۴ | ۱۱۵۸ i, iii, iv | این دو گورستان بزرگ اتروسک نشان دهنده انواع مختلف شیوه‌های تدفین از قرن نهم تا یکم قبل از میلاد و شاهد دستاوردهای فرهنگ اتروسکی هستند که طی نه قرن، اولین تمدن شهری را در شمال مدیترانه ایجاد کردند. برخی از مقبره در صخره تراشیده شده‌اند. بسیاری از آنها روی دیوارهای خود حکاکی و برخی دیگر نقاشی‌های دیواری با کیفیت فوق‌العاده دارند. گورستان نزدیک سروتری، معروف به بندتاچا، حاوی هزاران مقبره است که در طرحی شبیه شهر، با خیابان‌ها، میدان‌های کوچک و محله‌ها سازماندهی شده‌اند. گورستان تارکینیا که به مونتروتزی نیز معروف است، حاوی ۶۰۰۰ گور بریده شده در صخره است. این شهر به خاطر ۲۰۰ مقبره نقاشی شده اش که قدیمی‌ترین آنها مربوط به قرن هفتم قبل از میلاد است، مشهور است. |  |
| ۴۰ |  | وال دورچا | استان سیه‌نا | ۲۰۰۴ | ۱۰۲۶ iv, vi | چشم‌انداز وال دورچا بخشی از مناطق داخلی کشاورزی سیهنا است، زمانی که در قلمرو دولت-شهر در قرن‌های ۱۴ و ۱۵ ادغام شد، دوباره ترسیم و توسعه یافت تا منعکس کننده یک مدل ایدئال از حکمرانی خوب و ایجاد یک زیبایی شناختی باشد. تصویر دلنشین زیبایی‌شناسی متمایز منظره، دشت‌های گچی مسطح که تپه‌های تقریباً مخروطی شکل با سکونتگاه‌های مستحکم در بالای آن جای دارد، الهام‌بخش بسیاری از هنرمندان شده است. تصاویر آنها زیبایی مناظر کشاورزی دوره رنسانس را به خوبی نشان می‌دهد. این کتیبه شامل موارد زیر است: یک منظره زراعی و مرتعی که منعکس کننده سیستم‌های نوآورانه مدیریت زمین است. |  |