stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فادو

| فادو | فادو |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: موسیقی پرتغال
ریشه‌های فرهنگی: سده ی نوزدهم لیسبون, پرتغال
سازهای معمول: گیتار پرتغالی
چند نوازندهٔ فادو.
فادو (به انگلیسی: Fado)، سبکی از موسیقی مردمی است که ریشه‌های آن به احتمال زیاد به دهه ۱۸۲۰ میلادی و کشور پرتغال می‌رسد.
فادو لحنی محزون دارد و موضوعات آن بیشتر درباره دریا و زندگی تهی‌دستان است. آشکار نیست که آیا اصل فادو از آوازخوانی دریانوردان پرتغالی است یا برگرفته از سبک‌های موسیقایی برزیلی مانند لوندوم و مودینها. واژه فادو به معنی سرنوشت و با واژه fate انگلیسی هم‌ریشه‌است.
نخستین فادوخوان سرشناس ماریا سِورا نام داشت که در نیمه نخست سده ۱۹ میلادی می‌زیست. نوع فادوی او امروزه به «فادوی لیسابون» معروف است.
در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ یک رشته آهنگ‌های فادو از شهر کوئیمبرای پرتغال که به نام فادوی کوئیمبرا معروف شدند محبوبیت زیادی یافتند. گیتاریستی به نام کارلوس پاردس (Carlos Paredes) و پدر او به نام آرتور پاردس استادان و پیشگامان این گونه از فادو و همچنین گیتار پرتغالی به‌شمار می‌آیند.
فادو موسیقی اصیل پرتغالی‌هاست که با دو گیتاریست ویک خوانده (بیشتر خواننده زن )در قهوه‌خانه‌ها و رستوران‌ها اجرا می‌شود به گفته مردم پرتغال روح موسیقی اکنون پرتغال به‌شمار می‌آید.
شهر خاموش

۱۳۸۷ آلبوم استودیوییاز کیهان کلهر و بروکلین رایدر
شهر خاموش (به انگلیسی: Silent City) آلبومی بی‌کلام با آهنگسازی کیهان کلهر، موسیقی‌دان ایرانی، و بروکلین رایدر، کوارتت زهی آمریکایی است. این آلبوم در ژانر موسیقی کلاسیک و خاورمیانه‌ای در ۲۲ مرداد ۱۳۸۷ (۱۲ اوت ۲۰۰۸) به وسیلهٔ انتشارات موسیقی ورلد ویلج میوزیک در سطح بین‌المللی، و به وسیلهٔ انتشارات آوای خورشید در سطح ایران منتشر شد.
این آلبوم از ۴ قطعه که در مجموع ۵۳ دقیقه هستند، تشکیل شده‌است که قطعهٔ تقریباً ۳۰ دقیقه‌ایِ «شهر خاموش» به عنوان هستهٔ اصلی آلبوم شناخته می‌شود. ایدهٔ ابتدایی این مجموعه از سفارش دانشگاه هاروارد برای سازبندی و اجرای کوارتت زهی شکل گرفت و توسط کلهر و رایدر تصمیم بر اجرا و انتشار قطعات، تحت عنوان یک مجموعه به نام شهر خاموش گرفته شد.
این آلبوم در مجموع دیدگاه‌های مثبتی از جانب منتقدان دریافت کرد. کریستف رضاعی این آلبوم را تجربه‌ای موفق در زمینهٔ پیوند موسیقی شرقی و غربی خواند. نیویورک تایمز این مجموعه را «عبور کرده از منشور موسیقی خاورمیانه» دانسته و آل‌میوزیک ترکیب نوای کوارتت‌نوازی بروکلین رایدر با پیچیدگی ملودی کلهر را مسحورکننده خوانده‌است. شهر خاموش در جدول بهترین آلبوم‌های کلاسیک متقاطع بیلبورد به جایگاه هجدهم دست یافت و مجلهٔ موسیقی سانگ‌لاینز این مجموعه را به عنوان بهترین آلبوم بی‌کلام سال ۲۰۰۸ میلادی معرفی کرد.
این آلبوم بارها به صورت زنده در شهرهای اروپا و آمریکا مثل لندن، نیویورک، ویرجینیا، شیکاگو و مینیاپولیس به اجرا درآمده است که در اجراها یو-یو ما، نوازندهٔ ویولنسل چینی–آمریکایی نیز حضور داشته‌است.
ایده و شکل‌گیری > پیشینه و ایده

کیهان کلهر جرقهٔ شکل‌گیری این آلبوم را سفارش دانشگاه هاروارد برای ترکیب کوارتت زهی و بررسی شکل‌بندی و اجرای آن دانسته که نهایتاً منجر به خلق قطعهٔ «شهر خاموش» شد. وی در این‌باره اینگونه توضیح می‌دهد:
قطعهٔ اصلی اثر حاضر — شهر خاموش — در سال ۲۰۰۴، به سفارش دانشگاه هاروارد برای ترکیب کوارتت زهی نوشته و اجرا شد و بعد از نظر سازبندی و شکل اجرا بازبینی شد که ساز کنتر باس و سازهای کوبه‌ای به آن اضافه گردیده‌است. این قطعهٔ برای اولین بار در کارنگی هال نیویورک به وسیله همین نوازندگان اجرا شد و بعدها در کنسرت‌های دیگر. هدف ابتدایی در به‌وجود آمدن شهر خاموش ترکیب موسیقی بداهه و موسیقی از پیش‌نوشته‌شده در یک قطعهٔ موسیقی بود که تمام اعضای گروه بر اساس چهار چوب‌های مشخص‌شده در آن شرکت می‌کنند و در شکل‌گیری و صدا دهندگی نهایی به یک اندازه مؤثرند.

شیوهٔ نوشتار در سه قسمت اول، غیرمتعارف و نشانه‌ای است. در این شیوه هم نوازنده برداشت خود از نشانه‌ها را اجرا می‌کند و تنها فرم‌ها جهت کلی اجرا مشخص و توضیح داده شده‌است ولی عواملی چون سرعت ریتم و انتخاب ترکیب‌ها، دامنهٔ صوتی و زمان کشش یا سکوت‌ها در هنگام اجراء بر عهدهٔ نوازندگان است و طبیعتاً در هر اجرای متفاوت. قسمت دوم که در پی تکنوازی کمانچه بر اساس تم‌های کردی می‌آید، به روش معمول آهنگسازی و به شیوهٔ رایج نت نویسی شده‌است.
کلهر و بروکلین رایدر ابتدا زیر عنوان پروژه راه ابریشم یکدیگر را ملاقات کردند و سپس تصمیم بر ایجاد آلبومی گرفتند که در آن پیچیدگی‌های موسیقی سنتی ایرانی با ساده‌گرایی (مینیمالیسم) مدرن تلفیق شده باشد.
ایده و شکل‌گیری > شکل‌گیری قطعات

نیکولاس کوردز — نوازندهٔ ویولای آلبوم — در مصاحبه با نیویورک تایمز آغاز قطعهٔ «شهر خاموش» را بر پایهٔ بداهه‌نوازی دانسته و گفته‌است که در سفر سال ۲۰۰۴ خود به همراه کالین جاکوبسون به ایران، تحت آموزش بداهه‌نوازی قرار گرفتند. وی موفقیت گروه در همسان ساختن نوای کوارتت با اسلوب‌های موسیقی خاورمیانه را به دلیل تبحر کلهر در گروه‌نوازی موسیقی‌های میان فرهنگی دانسته‌است. تمام قطعات آلبوم در ژانویه ۲۰۰۷، در استودیو ضبط نوپ، واقع در ریور اج، نیوجرسی ضبط شده‌اند.
ایده و شکل‌گیری > دست‌اندرکاران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 کیهان کلهر: کمانچه و سه‌تار  کالین جاکوبسن: ویولن  جانی گندلزمن: ویولن  نیکولاس کوردز: ویولا  اریک جاکوبسن: ویولنسل  جفری بیچر: کنترباس:  مارک سوتر: سازهای کوبه‌ای  سیامک آقایی: سنتور و تمبک  علی بوستان: طراح جلد  آمبر داراک: عکاس  جودی الف: صدابردار  کیهان کلهر، جودی الف: میکس و مسترینگ
قطعات

ژانر اصلی این آلبوم موسیقی کلاسیک بین‌المللی‌ست که در کنار آن موسیقی خاورمیانه، سنتی ایرانی، کردی و موسیقی محلی خراسانی نیز به کار رفته‌اند. قطعهٔ نخست که آلبوم که نام آلبوم نیز از آن گرفته به یاد قربانیان شهر حلبچه که مورد حملهٔ شیمیایی رژیم وقت عراق قرار گرفته بود اجرا شده و نام آن نیز اشاره به همین رخداد دارد. کلهر دلیل این امر را عدم توجه کافی در زمان رخداد این فاجعه عنوان کرده‌است.این قطعه توسط کیهان کلهر آهنگسازی شده‌است که بیش ۳۰ دقیقه اثر را در بر می‌گیرد . قطعهٔ شماره دو آلبوم یعنی «ترقه» پیشتر در آلبوم شب، سکوت، کویر نیز اجرا شده بود و در این آلبوم سه‌تار و کوارتت زهی نیز به آن اضافه شدند. این قطعه توسط کیهان کلهر آهنگسازی شده‌است. قطعهٔ «پرواز» برگرفته از یک ملودی محلی شمال خراسان است و در آن از تم موسیقی کردی نیز استفاده شده‌است؛ سنتورنوازی و اجرای تمبک این قطعهٔ بر عهده سیامک آقایی بوده‌است؛ این قطعهٔ در آغاز به صورت مکاشفه شکل گرفته و سپس توسط کلهر تصمیم بر این شد که در این مجموعه قرار بگیرد. نام قطعهٔ چهارم و آخر آلبوم، «محبوبم! مگذار من دلسرد شوم»، از شعر یک نویسنده ترک سده ۱۶ میلادی از روی منظومه لیلی و مجنون دربارهٔ عاشقان بی‌طالع اخذ شده‌است. این قطعهٔ مهیج آمیزه‌ای از موسیقی قرون وسطایی ایتالیایی است که از منشور موسیقی خاورمیانه عبور کرده‌است
و توسط کالین جاکوبسون تنظیم شده‌است.
| شهر خاموش> شماره | شهر خاموش> نام | شهر خاموش> مدت |
| --- | --- | --- |
| ۱. | «شهر خاموش» | ۲۹:۰۹ |
| ۲. | «ترقه» | ۶:۵۴ |
| ۳. | «پرواز» | ۶:۲۳ |
| ۴. | «در انتظار باران/محبوب من، مگذار دلسرد شوم» | ۱۰:۳۴ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۵۲:۵۹ |
انتشار

شهر خاموش در ۲۲ مرداد ۱۳۸۷ توسط انتشارات ورلد ویلیج میوزیک در سطح بین‌المللی منتشر شد. فروش این آلبوم هم به طریق فروش فیزیکی و هم از طریق آی‌تونز صورت گرفت. در سطح ایران انتشارات آوای آفتاب اقدام به انتشار این آلبوم کرد. در این آلبوم جای دو قطعهٔ «ترقه» و «شهر خاموش» در این نسخه با هم تغییر یافته‌اند و مدت زمان آن ۳ ثانیه از نسخه بین‌المللی کوتاه‌تر است.
بازخوردها

| بررسی انتقادی> منبع | بررسی انتقادی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
پیچفورک مدیا: 
آرآی‌ام: 
دیسکوجی‌اس: 
آمازون: 
آلبوم «شهر خاموش» یکی از تجربه‌های موفقی‌ست که در زمینه پیوند موسیقی شرق و غرب صورت گرفته‌است. از نظر رنگ‌آمیزی تعادل خوبی دارد، آنسامبل زهی بسیار خوب کار کرده‌است و هارمونی‌ها هم با این که ساده‌اند، ولی اتفاقاتی در آن‌ها می‌افتد که برای من خیلی جالب است. این آلبوم برای من یک سیر است، یک حرکت پیوسته و ممتد که هر قطعه‌اش به قطعه‌های دیگر مربوط است. با این همه قطعهٔ «شهر خاموش» و قطعهٔ آخر آلبوم را بیشتر از بقیه دوست داشتم.
کریستف رضاعی،
کلهر دربارهٔ تفاوت شهر خاموش با آثار مشابه چنین می‌گوید:
امروزه با وجود همه همکاری‌های موسیقایی و موسیقی تلفیقی، واضح است که اجراکنندگان واقعاً فرهنگ یکدیگر را به درستی نمی‌شناسند.
کریستف رضاعی، موسیقی‌دان ایرانی‌–فرانسوی در تحلیلی در ماهنامهٔ نسیم هراز از نحوهٔ نگاه کلهر به تلفیق موسیقی غربی و شرقی تمجید کرده و بداهه‌نوازی‌های به کار رفته در این مجموعه را جزء اصالت‌های موسیقی ایرانی دانسته‌است. وی قطعات این آلبوم را بهم پیوسته دانسته و تلفیق فرهنگ و موسیقی‌های متفاوت در این آلبوم را باعث شکوفایی و نمایان شدن اصالت‌ها می‌خواند. عزت‌الله الوندی، نویسنده و شاعر، شهر خاموش را یک کرشندو (افزودن ذره ذرهٔ شدت صدا) مدرن می‌خواند که با سکوت آغاز می‌شود سپس پچ‌پچ و در آخر با همهمه سازها اوج می‌گیرد. وی از این آلبوم به عنوان موسیقی تاریک، مبهم و رازآلود و همچنین آبستن اتفاقی تلخ یاد می‌کند که حاصل برداشت گروه ایرانی و آمریکایی اجراکننده از نشانه‌های نوشته شده و پیاده‌سازی آنها بر روی ساز است. او همچنین قطعهٔ شهر خاموش را روایتی ۲۹ دقیقه‌ای از یک فاجعه می‌خواند که فضای هول و هراس و همچنین فضایی غمبار را به خواننده القاء می‌کند.
ویوین شویتزر از نیویورک تایمز بداهه‌نوازی را خاصیت جدانشدنی موسیقی اصیل ایرانی خوانده که گروه بروکلین رایدر نیز تمام توانایی‌هایش را برای تعامل با کلهر در این زمینه به کار بست. این روزنامه همچنین قطعهٔ آخر آلبوم یعنی «محبوب من، نگذار دلسرد شوم» (در انتظار باران) را قطعهٔ ای جذاب برگرفته از یک ملودی قرن ۱۴ ایتالیا دانسته که نشان‌دهنده عبور این آلبوم از منشور موسیقی خاورمیانه دانسته‌است. شویتزر قسمت کمانچه‌نوازی قطعهٔ «شهر خاموش» را به ماتم و زاری کودکان تشبیه کرده و این قطعهٔ را همچون زمزمه‌ای در یک مخروبه پر گرد و خاک می‌خواند که ویرانه‌های بمباران را تداعی می‌کند. پت سالیوان از آل‌میوزیک این آلبوم را مجموعه‌ای تکان‌دهنده و خاطره‌انگیز متشکل از حکایت فولکلور ایرانی و همچنین مرثیه‌ای برای شهر کردنشین حلبچه که توسط صدام حسین ویران گشت دانسته‌است. سالیوان ترکیب نوای کوارتت‌نوازی بروکلین رایدر با پیچیدگی ملودی کلهر را مسحورکننده خوانده‌است. پیچفورک مدیا شهر خاموش را اثری با کیفیت مطلوب توصیف کرده که جریان فرهنگی جاری در آن که به دلیل همکاری هنرمندانی از ملل مختلف شکل گرفته‌است آن را به یک اثر لذت‌بخش برای شنونده تبدیل می‌کند.
آلبوم شهر خاموش در بخش بهترین آلبوم‌های کلاسیک متقاطع جدول موسیقی بیلبورد در جایگاه هجدهم قرار گرفت. همچنین مجله موسیقی سانگ‌لاینز این مجموعه را به عنوان بهترین آلبوم بی‌کلام سال ۲۰۰۸ میلادی معرفی کرد.
اجراهای زنده

نخستین اجرای زنده شهر خاموش در کارنگی هال منهتن نیویورک و با حضور نوازندگان اصلی صورت گرفت. همچنین وی در اوت ۲۰۱۲، در مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتا به همراه بروکلین رایدر به اجرای شهر خاموش پرداخته‌است. در ژوئیه ۲۰۱۳ کلهر و رایدر مجدداً به اجرای قطعاتی از این آلبوم در شهر نیویورک پرداختند. در ۲۵ فوریهٔ ۲۰۰۶، کلهر به همراه نوازندهٔ ویولنسل چینی–آمریکایی یو-یو ما، به اجرای اثر شهر خاموش در دانشگاه‌های شیکاگو، ویرجینیا و چند شهر دیگر آمریکا پرداخت. در مارس ۲۰۱۱، گزیده‌ای از قطعهٔ «شهر خاموش» به همراه گروه پروژه راه ابریشم در دانشگاه هاروارد واقع در ماساچوست به اجرا درآمد. همچنین کلهر با اعضای پروژه، در دیویس، کالیفرنیا نیز به اجرای این مجموعه پرداخت. از ۷ تا ۱۳ فوریهٔ ۲۰۱۱ کلهر به همراه رایدر به اجرای اثر شهر خاموش در جشنواره موسیقی ساحل لاگونا در شهرستان اورنج، کالیفرنیا پرداخته‌اند.
در خارج از ایالات متحده، کلهر در تور اروپایی خود، که از آوریل ۲۰۱۳ از اتریش آغاز شده بود به همراه بروکلین رایدر و گروهش به اجرای این مجموعه در نوریچ، شبکه سه رادیو بی‌بی‌سی و تالار باربیکن لندن پرداخت.
جدول‌های موسیقی

| سال | جدول | جایگاه |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۹ | بهترین آلبوم‌های کلاسیک متقاطع | ۱۸ |
:
کیفیت ذهنی

تجربه کیفی رنگ قرمز از مثال‌های معروف کیفیت ذهنی می‌باشد.
کیفیت ذهنی یا تجربهٔ حقیقی چیزها (به انگلیسی: qualia) به ویژگی‌های کیفی یا احساسی وضعیت ذهن اشاره می‌کند. به عنوان مثال تجربهٔ مستقیم رنگ‌ها، درد، بو، خشم مثال‌هایی از کیفیت ذهنی می‌باشند.
اگر چه به نظر می‌آید که حداقل برخی از حالات ذهنی ما وضعیت کیفی دارند، وجود آن‌ها سؤالات فلسفی‌ای را برمی‌انگیزد: ماهیت کیفیت ذهنی چیست و چه چیزی آن‌ها را تشکیل می‌دهد؟ بسیاری از نظریه‌پردازان تفاوت عمده‌ای بین کیفیت ذهنی و معیارهای فیزیکی مانند طول، جرم، حجم دیده و این سؤال را مطرح کرده‌اند که آیا امکان دارد که کیفیت ذهنی کاملاً با این ویژگی‌های فیزیکی یکسان باشند؟ سؤال دیگری که مطرح می‌باشد این است که آیا دریافت مستقیم ما نسبت به این حالات ذهنی لغزش‌ناپذیر است و آیا این ادراکات دارای اعتبار هستند؟
کیفیت ذهنی به عنوان استدلالی علیه فیزیکالیسم (دیدگاهی که بر اساس آن هیچ چیز غیر فیزیکی در عالم وجود ندارد) به کار رفته‌است.
موریس سیکس ام‌اس

Motor vehicle
| موریس سیکس ام‌اس | موریس سیکس ام‌اس |
| --- | --- |
Morris Six Series MS: Morris Six Series MS
دید کلی: دید کلی
شرکت: موریس موتورز بی‌ام‌سی
تولید: ۱۹۴۸–۱۹۵۳ 12,400 made
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه متوسط
شکل بدنه: 4-door سدان
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
خودروهای وابسته: وولزلی ۶/٨٠
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2215 cc موتور شش‌سیلندر خطی overhead cam
جعبه‌دنده: 4-speed manual
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۸۸ اینچ (۲٬۲۰۰ میلیمتر)
درازا: ۱۷۷ اینچ (۴٬۵۰۰ میلیمتر)
پهنا: ۶۵ اینچ (۱٬۷۰۰ میلیمتر)
بلندی: ۶۳ اینچ (۱٬۶۰۰ میلیمتر)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: موریس بیست-یک/بیست-پنج
پسین: موریس ایسیس
موریس سیکس ام‌اس (Morris Six MS) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳  تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۱۷۷ اینچ (۴٬۵۰۰ میلیمتر)، عرض آن در حالت طبیعی ۶۵ اینچ (۱٬۷۰۰ میلیمتر) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۶۳ اینچ (۱٬۶۰۰ میلیمتر) است.
موتور آن ۲۲۱۵ سی‌سی سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
ماده ذهنی

پرتره رنه دکارت، نیم تنه، سه چهارم رو به چپ در حاشیه بیضی شکل.  [تصویر ثابت]: [چاپ]
جوهر ذهنی (انگلیسی: Mental substance) با توجه به دوگانه‌گرایی ذهن و بدن و ایدئالیسم، یک جوهر غیر جسمی است که ذهن‌ها از آن تشکیل شده‌اند. این ماده اغلب به عنوان خودآگاهی شناخته می‌شود. ماده ذهنی مخالف با ماده‌باوری است که اعتقاد بر این است که آنچه که ما معمولاً به عنوان ماده ذهنی فکر می‌کنیم در نهایت ماده جسمی است (یعنی مغز).
تولماچف دول

| تولماچف دول | تولماچف دول |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
تولماچف دولTolmachev Dol in Russian Far East : تولماچف دولTolmachev Dol in Russian Far East 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۰۲۱ متر (۳٬۳۵۰ فوت)
فهرست‌بندی: 
مختصات: ۵۲°۳۸′شمالی ۱۵۷°۳۵′شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۶۳°شمالی ۱۵۷٫۵۸°شرقی﻿ / 52.63; 157.58
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: مخروط اخگری
آخرین فوران: 300 CE ± 150 years
تولماچف دول (انگلیسی: Tolmachev Dol) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
تپه مجید

| تپه مجید | تپه مجید |
| --- | --- |
نام: تپه مجید
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: شهرستان تکاب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۷۳۶
تاریخ ثبت ملی: ۷ اسفند ۱۳۸۵
تپه مجید مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان تکاب، بخش تخت سلیمان، دهستان چمن، روستای نصرت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوزه انتخابیه کنگاور، صحنه و هرسین

|  کنگاور، صحنه و هرسین |  کنگاور، صحنه و هرسین |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان کرمانشاه: موقعیت حوزه در استان کرمانشاه
شهرستان(ها): کنگاور، صحنه و هرسین
استان: کرمانشاه
مقرهای کلان: کنگاور (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۱ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): وحید احمدی (متصدی)
بخش‌ها: بخش مرکزی، بخش مرکزی و بخش دینور، بخش مرکزی و بخش بیستون
جناح: امید
حوزهٔ انتخاباتی کنگاور، صحنه و هرسین یکی از حوزه از حوزه‌های استان کرمانشاه برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت کنگاور، ۱ نماینده دارد.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی

این فهرست شامل نمایندگان حوزهٔ انتخابیهٔ کنگاور، صحنه و هرسین در مجلس شورای اسلامی است. این حوزهٔ انتخابیه تاکنون در هر دوره یک نماینده داشته‌است.
| دوره | نام نماینده | از سال | تا سال | رای | درصد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اول |  سید عباس میریونسی | ۱۳۵۹ | ۱۳۶۳ | - | - |
| دوم | محمد حصاری | ۱۳۶۳ | ۱۳۶۷ | - | - |
| سوم | وحید احمدی | ۱۳۶۷ | ۱۳۷۱ | - | - |
| چهارم | حسن سلیمانی | ۱۳۷۱ | ۱۳۷۵ | - | - |
| پنجم | قدرت‌الله نظری‌نیا | ۱۳۷۵ | ۱۳۷۹ | - | - |
| ششم | حسن سلیمانی | ۱۳۷۹ | ۱۳۸۳ | - | - |
| هفتم | حسن سلیمانی | ۱۳۸۳ | ۱۳۸۷ | - | - |
| هشتم | سید جواد زمانی | ۱۳۸۷ | ۱۳۹۱ | - | - |
| نهم | وحید احمدی | ۱۳۹۱ | ۱۳۹۵ | - | - |
| دهم | حسن سلیمانی | ۱۳۹۵ | ۱۳۹۹ | - | - |
| یازدهم |  علی رضایی | ۱۳۹۹ | ۱۴۰۳ | ۳۶٫۳۴۱ | - |
| دوازدهم | وحید احمدی | ۱۴۰۳ | ۱۴۰۷ | - | - |
پی‌نوشت و منبع

«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان کرمانشاه | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان کرمانشاه |
| --- | --- |
 کرمانشاه  اسلام‌آباد غرب و دالاهو  پاوه، جوانرود، ثلاث باباجانی و روانسر   سنقر   قصرشیرین، سرپل ذهاب و گیلانغرب  کنگاور، صحنه و هرسین :  کرمانشاه  اسلام‌آباد غرب و دالاهو  پاوه، جوانرود، ثلاث باباجانی و روانسر   سنقر   قصرشیرین، سرپل ذهاب و گیلانغرب  کنگاور، صحنه و هرسین
حیدر صائبی

| حیدر صائبی | حیدر صائبی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های بیست و یکم، بیست و دوم،  بیست و سوم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌های بیست و یکم، بیست و دوم،  بیست و سوم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تهران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
حیدر صائبی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های  بیست و یکم،  بیست و دوم  و  بیست و سوم به‌عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
رئالیسم (جنبش هنری)
فراتر از فرانسه

جنبش رئالیست فرانسه در سایر کشورهای غربی دارای معادلات سبک شناختی و ایدئولوژیکی بود که تاحدودی بعد رشد کرد. جنبش رئالیست در فرانسه با شورشی علیه حمایت رسمی قدرتمند از نقاشی تاریخ مشخص می‌شد. در کشورهایی که حمایت نهادی از نقاشی تاریخ کمتر حاکم بود ، انتقال از سنت‌های موجود نقاشی ژانر به رئالیسم چنین انشعابی را نشان نداد. یک جنبش مهم رئالیستی فراتر از فرانسه، گروه Peredvizhniki یا Wanderers در روسیه بود که در دهه ۱۸۶۰ تشکیل شد و از سال ۱۸۷۱ نمایشگاه‌هایی را ترتیب داد، شامل بسیاری از رئالیست‌ها مانند هنرمند ژانر واسیلی پرو، هنرمندان منظره ایوان شیشکین، الکسی ساوراسوف و آرخیپ کویندجی، ایوان کرامسکوی پرتره، هنرمند جنگ واسیلی ورشچاگین، هنرمند تاریخی واسیلی سوریکوف و به ویژه ایلیا رپین که به گفته بسیاری مشهورترین هنرمند روسی قرن نوزدهم است.
تأثیر کوربت در آلمان به شدت احساس می‌شد، جایی که رئالیست‌های برجسته شامل آدولف منزل، ویلهلم لیبل، ویلهلم تروبنر و ماکس لیبرمن بودند. لایبل و چند نقاش جوان آلمانی دیگر در سال ۱۸۶۹ هنگامی که کوربت از مونیخ بازدید کرد تا آثار خود را به نمایش بگذارد و شیوه نقاشی خود را از طبیعت نشان دهد، ملاقات کردند. در ایتالیا هنرمندان گروه ماکیایولی صحنه‌های رئالیستی از زندگی روستایی و شهری را نقاشی کردند. مکتب لاهه واقع گرایانی در هلند بودند که سبک و مضمون آنها به شدت بر کارهای اولیه ونسان ون گوگ تأثیر گذاشت. در انگلیس هنرمندانی مانند جیمز ابوت مک نیل ویستلر آمریکایی و همچنین هنرمندان انگلیسی فورد مادوکس براون، هوبرت فون هرکومر و لوک فیلدس با نقاشی‌های واقع گرایانه که با مسائل اجتماعی و به تصویر کشیدن دنیای «واقعی» روبرو شدند، موفقیت زیادی کسب کردند.
در ایالات متحده، وینسلو هومر و توماس ایکینز واقع گرایان و پیشگامان مهم مکتب اشکان، یک جنبش هنری اوایل قرن بیستم بودند که بیشتر در شهر نیویورک مستقر بود. مدرسه اشکان شامل هنرمندانی چون جورج بلووز و رابرت هنری بود و به تعریف رئالیسم آمریکایی در گرایش به تصویر کشیدن زندگی روزمره افراد فقیرتر جامعه کمک کرد.
بعداً در آمریکا، اصطلاح رئالیسم تعاریف و تطبیق‌های مختلف جدیدی به دست آورد هنگامی که جنبش به سورئالیسم آمریکا برخورد کرد و رئالیسم جادویی از جنبش رئالیسم فرانسه در دهه ۱۹۳۰ ایجاد شد و در دهه ۱۹۵۰ واقع گرایی جدید ایجاد شد. این جنبش فرعی هنر را وجودی می‌دانست که به خودی خود در تقابل با نمایش‌های دنیای واقعی است. در آمریکای امروزی، هنر رئالیسم به‌طور کلی به عنوان هر چیزی که در هنر انتزاعی قرار نگیرد در نظر گرفته می‌شود، بنابراین شامل بیشتر هنرهایی است که واقعیت‌ها را به تصویر می‌کشد.
ایلیا رپین، Barge Haulers on the Volga، ۱۸۷۰–۷۳
پل بیستون

| پل بیستون | پل بیستون |
| --- | --- |
نام: پل بیستون
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان هرسین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: پل کهنه، پل شاه عباس، پل صفوی، پل نادرآباد، پل دینور آب
کاربری: پل
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۶۵
تاریخ ثبت ملی: ۵ بهمن ۱۳۴۶
پل بیستون که با نام‌های پل کهنه، پل شاه عباسی، پل صفوی، پل نادرآباد و پل دینورآب نیز شناخته می‌شود، پل و سازه‌ای است مربوط به دوره صفوی که در بخش شرقی شهر بیستون جای گرفته‌است. این اثر در تاریخ ۵ بهمن ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است
.
پیشینه

شواهد و مدارک به جا مانده نشان می‌دهد که پایه‌های پل بیستون در اواخر دوره ساسانی ساخته شده ولی همانند بسیاری از دیگر سازه‌های ساسانی بیستون که ناتمام مانده‌است. در سده چهارم هجری فرمانروایان محلی حسنویه آن را تکمیل کردند که از آن تنها طاق‌های دهانه دوم و سوم و پشتبندهای مدور آن به جا مانده‌است. در دوره ایلخانی، دهانه پنجم پل به همراه پشتبندهای مثلثی بازسازی گردید. افزون بر این برای تأمین آجرهای دهانه پل، کوره‌های آجرپزی در شمال غربی آن ایجاد کرده‌اند. نمای پل در دوره صفوی و طاق چهارم در دوره پهلوی بازسازی گردید.
موقعیت جغرافیایی

پل بیستون در حاشیه شرقی بیستون، بر روی رودخانه دینورآب و در سر راه قدیم کرمانشاه به صحنه قرار دارد.
معماری

پل بیستون 144 متر درازا و 60/7 متر پهنا دارد و با سویه خاوری-باختری (شرقی – غربی) ساخته شده‌است. این پل دارای پنج دهانه است که طاق همه دهانه‌ها به جز دهانه چهارم از طاق‌های جناغی هستند و طاق دهانه چهارم از نوع طاق‌های هلوچین یا بیضی نزدیک به دایره است. پایه‌های پل به جز پایه‌های کناری، دارای پلان شش ضلعی است که هر کدام از سه بخش تشکیل شده‌است. بخش میانی به شکل مکعب مستطیلی است که در دو طرف این مکعب، هم پادسو با جریان آب و هم همسو با جریان آب، آبشکن های مثلثی قرار دارد. در نمای شمالی و جنوبی پل بر روی هر کدام از آبشکن‌ها، پشتبندهای مثلثی و گردی از آجر ساخته‌اند که نقشی اساسی برای جلوگیری از رانش قوس دهانه‌های پل دارد. پایه‌های پل از سنگ و ملاط گچ ساخته شده‌است. روکار پایه‌ها را با سنگ‌های مکعب مستطیل شکل تراشیده شده و قسمت داخلی پایه‌ها را با قلوه سنگ، لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته‌اند. دهانه‌های پل از آجر با ملاط گچ و گذرگاه پل بیستون از قلوه سنگ‌های رودخانه‌ای و ملاط گچ ساخته شده‌است.
طغاتیموریان

طغاتیموریان حکومتی پادشاهی در منطقه جرجان و خراسان بود که در قرن هشتم هجری بر بخش‌هایی از شمال و شرق ایران حکومت می‌کرد. طغاتیمور، یکی از شاهزادگان مغول، بنیانگذار این حکومت و دودمان بود.
پیشینه

طغاتیمور در سال ۷۳۷ ق در خراسان به جمع مدعیان ایلخانی پیوست و چندین بار نیز به غرب ایران لشکرکشی نمود که در هیچ‌یک موفق نبود. پس از این ناکامی‌ها با اینکه طغاتیمور دست از ادعای ایلخانی نکشید اما تلاش برای افزایش قدرت را هم کنار گذاشت و به خراسان و گرگان بسنده کرد. او سرانجام در سال ۷۵۴ ق به دست امیر سربداران، خواجه یحیی کرابی، کشته شد و بیشتر سرزمینش به دست سربداران افتاد.
پسر طغاتیمور،  لقمان، بر بازمانده سرزمین‌های پدرش حکم راند اما اندکی بعد امیر ولی، پسر حاکم استرآباد در دوره طغاتیمور، او را کنار زد و بر تخت نشست. هنگامی که تیمور در سال ۷۸۴ ق استرآباد را تصرف کرد، لقمان را به حکومت استرآباد بازگرداند. پس از مرگ لقمان پسرش که پیرک (پیر پادشاه) نام داشت، بر تخت نشست. تمردهای پیرک سبب شد تا شاهرخ در ۸۰۹ یا ۸۱۰ ق به استرآباد هجوم برد و حکمرانی آنجا را به میرزا عمر بسپارد.
فرضیه شبیه‌سازی

فرضیه شبیه‌سازی فرضیه ای است با این مضمون که تمام وجود ما یک واقعیت شبیه‌سازی‌شده شده‌است، چیزی مانند یک شبیه‌سازی کامپیوتری که عناصر خود را به این که شبیه‌سازی «واقعی» است متقاعد می‌کند.
فرضیه شبیه‌سازی از جهاتی شباهات زیادی به سایر سناریوهای شکاک گرایی تاریخ فلسفه دارد. این فرضیه به شکل کنونی آن توسط نیک بوستروم رایج شد. تصور بر این است از آنجایی که این فرضیه با تمام تجارب ادراکی انسان سازگار است، پیامدهای معرفت شناختی قابل توجهی در قالب شکاکیت فلسفی ارائه می‌کند. نسخه‌هایی از این فرضیه در داستان‌های علمی تخیلی نیز به چشم می‌خورد و به‌عنوان سوژه اصلی بسیاری ازداستان‌ها و فیلم‌ها به کار گرفته شده‌است. فرضیه ای که بوستروم مرسوم کرده تاکنون بسیار مورد مناقشه بوده‌است است. برای مثال، فیزیکدان نظری سابین هوسنفلدر، آن را شبه علم نامید و کیهان‌شناس جورج اف. بیان داست که سردمداران این نظریه "به نظر می‌رسد داستان علمی تخیلی را با علم اشتباه گرفته‌اند. صحبت‌های که از سر مستی در میخانه آخر شب بیان می‌شود، یک نظریه قابل اجرا نیست.» یک ایده نشات گرفته از این فرضیه این است که زمین می‌تواند پایان یک پشته طولانی از شبیه‌سازی‌ها باشد.
ریشه‌ها

این نظریه که واقعیت یک توهم است، تاریخچه فلسفی و علمی طولانی دارد. ریشه‌های این فرضیه شکاکانه را می‌توان در دوران باستان نیز پیگیری کرد. به عنوان مثال، به " رویای پروانه " ژوانگزی، یا فلسفه هندی مایا، یا در فلسفه یونان باستان، آناکسارخوس و مونیموس اشیاء را به یک نقاشی تشبیه می‌کردند.
پیش فرض نیک بوستروم:
سیاری از پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که قدرت پردازش تکنولوژی در آینده بسیار وسیع و گسترده‌است. بگذارید فرض را بر آن بگذاریم که این پبش بینی‌ها درست است. یکی از هزاران کاری که نسل آینده می‌تواند با این قدرت پردازش انجام دهد این است که شبیه‌سازی‌هایی با جزئیات بسیار بالا را از اجداد و نیاکان پیشین خود را به اجرا در بیاورد. از آنجا که نسل آتی از کامپیوترهای بسیار قدرتمند استفاده می‌کنند، می‌توانند چندین ترلیون از این شبیه‌سازی‌ها را به‌طور همزمان اجرا کنند. در نتیجه این فرضیه بسیار محتمل است که تعدادی زیادی از افراد، حاصل فرایند شبیه‌سازی نسل آینده بشر باشند.
نتیجه‌گیری نیک بوستروم:
در این صورت منطقی است که استدلال کرد که ما به احتمال زیاد می‌توانیم حاصل فرایند شبیه‌سازی و نه نسخه اصلی بیولوژیک انسان باشیم.