stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدطیب صحرایی

| محمدطیب صحرایی | محمدطیب صحرایی |
| --- | --- |
استاندار کرمانشاه: استاندار کرمانشاه
دوره مسئولیت ۳۰ آذر ۱۴۰۱ – ۷ آذر ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۳۰ آذر ۱۴۰۱ – ۷ آذر ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: سید ابراهیم رئیسی  محمد مخبر (سرپرست)
پس از: بهمن امیری‌مقدم
پیش از: منوچهر حبیبی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۵ (۴۸ سال) کرمانشاه، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصولگرا
پیشه: سیاستمدار
هیئت دولت: دولت سیزدهم
محمدطیب صحرایی (زادۀ ۱۳۵۵ در کرمانشاه) سیاستمدار ایرانی است که مشاور شهردار و مدیرکل هماهنگی، نظارت و کنترل معاونت هماهنگی و امور مناطق شهرداری تهران از دی ۱۴۰۳ است. وی پیش‌تر استاندار کرمانشاه از سال ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ بوده‌است. صحرایی در ۳۰ آذر ۱۴۰۱ به عنوان استاندار استان کرمانشاه از هیئت وزیران رأی اعتماد گرفت و تا ۷ آذر ۱۴۰۳ استاندار کرمانشاه بود.
صحرایی دانش‌آموختۀ دکترای جامعه‌شناسی سیاسی از دانشگاه امام صادق است و از سال ۱۳۸۶ عضو هیئت علمی این دانشگاه بوده و سمت‌هایی مانند مسئولیت دفتر اعزام مبلغ، مدیرکل فرهنگی و قائم مقام معاونت دانشجویی دانشگاه را در دست داشته‌است. صحرایی در زمینۀ آموزش و پروش اسلامی در دو مؤسسۀ اندیشۀ روح‌الله و مطالعات راهبردی حکمت صادق فعالیت کرده و از وی به عنوان طراح طرح موسوم به ایماوا (کوته‌نوشتِ «الگوی یک مدرسه ایرانی و اسلامی»)، مجری طرح شهید بهنام محمدی در حوزۀ تربیت اسلامی در مدارس کشور و یکی از مدرسان طرح بینش مطهر یاد شده‌است. وی همچنین پیش‌تر مدیر مجتمع فرهنگی آموزشی امام صادق وابسته به دانشگاه امام صادق بوده‌است.
مداحی

محمدطیب صحرایی در جلسه‌ای که به مناسبت عید غدیر خم با عنوان «نشست یالثارات الحسین» در روز ۱۴ تیر ۱۴۰۲ با حضور مداحان استان کرمانشاه در استانداری کرمانشاه برگزار کرده‌بود شخصاً اقدام به مداحی و خواندن نوحه کرد.
حوزه انتخابیه زاهدان

|  زاهدان |  زاهدان |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان سیستان و بلوچستان: موقعیت حوزه در استان سیستان و بلوچستان
شهرستان(ها): زاهدان
استان: سیستان و بلوچستان
مقرهای کلان: زاهدان (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۲ از ۲۹۰ در گذشته {{{شمار کرسی‌های سابق}}} 
نماینده(گان): حسینعلی شهریاری و فداحسین مالکی
بخش‌ها: بخش مرکزی (سایر بخش‌ها در حوزه‌های دیگر قرار دارند)
جناح: اصلاطلبان و اصولگرایان
حوزه انتخابیه زاهدان یکی از ۶ حوزه از حوزه‌های استان سیستان و بلوچستان برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت زاهدان، ۲ نماینده دارد.این حوزه کوچک‌ترین حوزه انتخابیه استان سیستان و بلوچستان است و تنها شامل بخش جنوبی سیستان می‌شود،همچنین از معدود حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی است که یک بخش است و یک شهرستان کامل را شامل نمی شود چون زاهدان شهر محسوب میشود و جزو ایالت سیستان است.
نماینده دوره یازدهم

فداحسین مالکی و حسینعلی شهریاری
پی‌نوشت و منبع

↑  «منتخبان مردم استان سیستان و بلوچستان در مجلس یازدهم». خبرگزاری تسنیم. ۴ اسفند ۱۳۹۸.
«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان سیستان و بلوچستان | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان سیستان و بلوچستان |
| --- | --- |
 زاهدان  ایرانشهر، سرباز، دلگان، فنوج، بمپور، بنت، لاشار، آشار و آهوران  چابهار، نیک‌شهر، کنارک، قصرقند  خاش، میرجاوه، نصرت‌آباد و کورین  زابل، زهک، هیرمند، نیمروز و هامون  سراوان، سیب و سوران و مهرستان :  زاهدان  ایرانشهر، سرباز، دلگان، فنوج، بمپور، بنت، لاشار، آشار و آهوران  چابهار، نیک‌شهر، کنارک، قصرقند  خاش، میرجاوه، نصرت‌آباد و کورین  زابل، زهک، هیرمند، نیمروز و هامون  سراوان، سیب و سوران و مهرستان
معدن فوربس

| معدن فوربس | معدن فوربس |
| --- | --- |
ورودی غار فوربس کواری با نشان دادن تاریخ نظامی جبل الطارق در طول جنگ جهانی دوم جعبه قرص (نظامی): ورودی غار فوربس کواری با نشان دادن تاریخ نظامی جبل الطارق در طول جنگ جهانی دوم جعبه قرص (نظامی)
نقشه محل معدن فوربس را در جبل‌الطارق نشان می‌دهد.: نقشه محل معدن فوربس را در جبل‌الطارق نشان می‌دهد.
موقعیت: وجه شمالی از صخره جبل‌الطارق، ذخیره‌گاه طبیعی سنگ بالایی، جبل‌الطارق
مختصات: ۳۶°۰۸′۴۸″شمالی ۵°۲۰′۴۸″غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۴۶۷۱۶°شمالی ۵٫۳۴۶۶۴۱°غربی﻿ / 36.146716; -5.346641
طول: 22 cm (8.7 in)
زمین‌شناسی: سنگ آهک
ورودی: ۱
معدن فوربس (انگلیسی: Forbes' Quarry)، در جبهه شمالی صخره جبل‌الطارق در داخل طبیعت صخره بالا در سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا از جبل الطارق واقع شده است. این منطقه در قرن نوزدهم برای تأمین سنگ برای تقویت تأسیسات نظامی قلعه استخراج شد. در حین استخراج، یک غار حلال‌پوشی‌شده پیدا شد. دومین کشف نئاندرتال در این غار زمانی انجام شد که ادموند فلینت  جمجمه یک زن بالغ نئاندرتال را در سال ۱۸۴۸ پیدا کرد.
تترای آبی

| تترای آبی | تترای آبی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Knodus
گونه:: Template:Taxonomy/KnodusK. borki
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Template:Taxonomy/KnodusKnodus borki Zarske, 2008: Template:Taxonomy/KnodusKnodus borki Zarske, 2008
تترای آبی (نام علمی: Knodus borki) گونه‌ای از تتراسانان بومی کشور پرو است، که در مجاورت شهر ایکیتوس یافت می‌شود. این گونه در یک محیط آب شیرین در محدوده اعماق دریاچه یافت می‌شود و گونه‌ای گرمسیری است. زیستگاه آن رودخانه‌ها، نهرها و انشعابات آنها است.
اندازه تترای آبی به حدود ۲ اینچ می‌رسد (۵ سانتی‌متر) میرس. و یکی از چندین گونه است که با نام عمومی تترا آبی شناخته می‌شود.
این گونه به افتخار آکواریوم‌دار آلمانی دیتر بورک نام‌گذاری شده است، «کسی که به عنوان یک دوست اختصاصی آکواریومی (پرورش دهنده، نویسنده و عکاس) به توسعه آکواریولوژی کمک زیادی کرده است». او همچنین نمونه تیپ را ارائه کرد.
دریاچه آرال
پیشینه

از زمان هخامنشیان آسیای میانه را اورزمی یا خوارزمی می‌نامیدند که در پارسی نو به شکل خوارزم (زمین خوار و پست و جلگه‌ای) درآمد. نام این دریاچه در طول تاریخ، دریاچه خوارزم یا دریاچه وخش بوده است، ولی از زمانی که آسیای مرکزی زیر سلطه امپراتوری مغول‌ها و سپس روسیه قرار گرفت، نام آرال جایگزین نام تاریخی خوارزم شد. دو رود تاریخی این سرزمین، رود وخش و رود یخشاارته نیز از سده ۱۶ به بعد به آمودریا و سیردریا تغییر نام داده شد.
مطالب ارائه‌شده از سوی چژان-تسیان، بزرگ‌ترین کاشف چینی نواحی غربی آسیای میانه، مؤید وجود دریاچه‌ای بزرگ در شمال غرب چین است که بارتولد آن را دریای آرال می‌داند. زِمارْخُس، سفیر روم شرقی در دربار ترکان که در ۵۶۸ میلادی در زمان خسرو انوشیروان ساسانی، به هنگام بازگشت در منطقهٔ خوارزم از مردابی نام می‌برد که گمان می‌رود، دریاچهٔ آرال باشد. در دورهٔ پس از اسلام، نخستین کسی که به وصف این دریاچه بدون ذکر نام آن می‌پردازد، ابن رُسته و پس از او اصطخری است. ابن خرداذبه از دریای کِرْدِر یاد می‌کند که احتمالاً همان دریاچهٔ آرال باشد. اصطخری، نویسندهٔ «حدود العالم»، گردیزی و جغرافی‌نویسان پس‌تر، همگی از این دریاچه به «بُحَیْرة خوارزم» نام برده‌اند.
آرال، در گذشته یکی از چهار دریاچهٔ بزرگ دنیا بود که ۶۸ هزار کیلومتر مربع وسعت داشت و حدود ۱۱۰۰ کیلومتر مکعب آب را در خود جای داده بود، اما از دههٔ ۱۹۶۰ که دولت شوروی انحراف مسیر رودخانه‌های آمودریا و سیردریا به بیابان قره‌قوم را به منظور کشاورزی آغاز کرد، این دریاچه رفته رفته کوچک شد و در سال ۱۹۸۷ میلادی به دو دریاچهٔ کوچک آرال شمالی و آرال جنوبی تقسیم شد. در سال ۲۰۰۴ مساحت آن به ۲۵٪ مساحت اصلی رسید و شوری آب آن ۵ برابر شد. دو دریاچه شمالی و جنوبی در سال ۲۰۰۷ به ۴ دریاچه مجزا تقسیم شدند. یکی دریاچهٔ آرال شمالی، دو دریاچه در شرق و غرب دریاچهٔ جنوبی پیشین و یک دریاچهٔ کوچک بین دریاچه شمالی و جنوبی، که همگی در مجموع ۱۰ درصد مساحت اصلی دریاچه را داشتند.
به بیابانی که از سال ۱۹۶۰ در بستر آنچه پیش از این دریاچه آرال بود پدیدار شده رسماً بیابان آرال‌قوم می‌گویند. این بیابان در قسمت جنوبی و شرقی آنچه در کشورهای ازبکستان و قزاقستان از دریاچه آرال به جا مانده قرار گرفته است.
تصاویر ماهواره‌ای سال ۲۰۰۹ میلادی نشان می‌دهد که دریاچهٔ شرقی و دریاچهٔ جنوبی هم به‌کلی خشک شده و دریاچهٔ غربی نیز بسیار کوچک‌تر شده است. حداکثر ژرفای دریاچهٔ آرال نیز در سال ۲۰۰۸ حدود ۴۲ متر اندازه‌گیری شده است.
بخش کوچک باقی‌ماندهٔ این دریاچه هم گرفتار آلودگی‌هایی نظیر دورریزهای آزمایش‌های نظامی، کودهای شیمیایی، آفت‌کش‌ها، و پسماندهای پروژه‌های صنعتی و همچنین درصد نمک بسیار بالا شده است. آلودگی زیست‌بوم بزرگ‌ترین مشکل این پهنه آبی است.
در پی کاهش مساحت این دریاچه، صنعت پر رونق ماهیگیری در آن تقریباً نابود شده است که سبب بیکاری و مشکلات اقتصادی زیادی شده است. همچنین منطقه‌های اطراف این دریاچه، دچار آلودگی‌های زیست‌محیطی مهیبی شده‌اند که با افزایش بیماری‌ها خود را نشان می‌دهند. پس‌روی آب این دریاچه نیز، تغییرات آب‌وهوایی را در منطقه ایجاد کرده است. پس‌روی آب این دریاچه، سبب شده که تابستان‌ها گرم‌تر و خشک‌تر و زمستان‌ها سردتر و طولانی‌تر شوند.
در سال‌های اخیر تلاش‌هایی از سوی دولت قزاقستان برای حفظ و احیای دریاچهٔ آرال شمالی صورت گرفته که سبب کاهش شوری آب دریاچه و افزایش تعداد ماهیان در برخی نقاط شده است. اما دریاچهٔ جنوبی شانس چندانی برای بقا ندارد. خشکیدن دریاچهٔ آرال یکی از بزرگ‌ترین فجایع زیست‌محیطی کره زمین به‌شمار می‌رود.
این دریاچه در گذشته بین ۴۳ تا ۴۶ درجه عرض جغرافیایی و ۵۸ تا ۶۲ درجه طول جغرافیایی قرار داشت.
حوزه انتخابیه خوی و چایپاره

|  خوی و چایپاره |  خوی و چایپاره |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان آذربایجان غربی: موقعیت حوزه در استان آذربایجان غربی
شهرستان(ها): خوی و چایپاره
استان: آذربایجان غربی
مقرهای کلان: خوی (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۱ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): عادل نجف زاده
بخش‌ها: مرکزی، صفائیه، قطور، ایواوغلی، مرکزی و حاجیلار
جناح: اصولگرا
حوزهٔ انتخابیه خوی و چایپاره یکی از ۱۰ حوزه از حوزه‌های استان آذربایجان غربی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت خوی، یک نماینده دارد. در حال حاضر عادل نجف زاده نماینده شهرستان خوی و چایپاره می باشد. این شهر باوجود وسعت و جمعیت کافی، تعداد نماینده مناسب را ندارد.
نماینده دوره دهم

تقی کبیری
نماینده دوره یازدهم

عادل نجف زاده
نماینده دوره دوازدهم

عادل نجف زاده
منابع:
↑  «نتایج انتخابات مجلس شورای اسلامی در آذربایجان غربی - اورنا نیوز». urnanews.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۴-۰۱.
«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان آذربایجان غربی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان آذربایجان غربی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان آذربایجان غربی |
| --- | --- | --- |
|  ارومیه  بوکان  پیرانشهر و سردشت  خوی و چایپاره  سلماس  شاهین‌دژ و تکاب  ماکو و شوط و پلدشت و چالدران  مهاباد  میاندوآب  نقده و اشنویه  |  ارومیه  بوکان  پیرانشهر و سردشت  خوی و چایپاره  سلماس  شاهین‌دژ و تکاب  ماکو و شوط و پلدشت و چالدران  مهاباد  میاندوآب  نقده و اشنویه  |  |
مرسدس-بنز کلاس-اس (دبلیو۲۲۰)

Motor vehicle
| مرسدس بنز دبلیو۲۲۰ | مرسدس بنز دبلیو۲۲۰ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: دایملر-بنز
تولید: ۱۳ اوت ۱۹۹۸ – ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۵ ۴۸۵٬۰۰۰ built
مونتاژ: زیندلفینگن، آلمان تولوکا، استادو د مخیکو، مکزیک بوگور، اندونزی
طراح: Steve Mattin, Bruno Sacco (1994)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه بزرگ خودروی لوکس (F)
شکل بدنه: 4-door سدان
طرح‌بندی: موتور جلو، rear-wheel drive / خودروی چهارچرخ محرک
خودروهای وابسته: Mercedes-Benz C215
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.8 L ۲۰۱ اسب بخار (۱۵۰ کیلووات) V6 3.2 L ۲۲۱ اسب بخار (۱۶۵ کیلووات) V6 3.2 L ۱۹۴ اسب بخار (۱۴۵ کیلووات) I6 موتور دیزل 3.2 L ۲۰۱ اسب بخار (۱۵۰ کیلووات) I6 موتور دیزل 3.7 L ۲۴۲ اسب بخار (۱۸۰ کیلووات) V6 4.0 L ۲۴۷ اسب بخار (۱۸۴ کیلووات) V8 Diesel 4.0 L ۲۵۶ اسب بخار (۱۹۱ کیلووات) V8 Diesel 4.3 L ۲۷۵ اسب بخار (۲۰۵ کیلووات) V8 5.0 L ۳۰۲ اسب بخار (۲۲۵ کیلووات) V8 5.4 L ۳۵۵ اسب بخار (۲۶۵ کیلووات) V8 5.4 L ۴۹۳ اسب بخار (۳۶۸ کیلووات) AMG V8 5.8 L ۳۶۲ اسب بخار (۲۷۰ کیلووات) V12 6.3 L ۴۳۸ اسب بخار (۳۲۷ کیلووات) V12 5.5 L ۴۹۳ اسب بخار (۳۶۸ کیلووات) V12 6.0 L ۶۰۴ اسب بخار (۴۵۰ کیلووات) AMG V12
جعبه‌دنده: 5-speed جعبه‌دنده خودکار 7-speed جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۱۶٫۷ اینچ (۲٬۹۶۴ میلیمتر) (SWB) 121.5 in (3086 mm) (LWB)
درازا: ۱۹۸٫۵ اینچ (۵٬۰۴۲ میلیمتر) (SWB) 203.1 in (5158 mm) (LWB) ۲۰۳٫۳ اینچ (۵٬۱۶۴ میلیمتر) (LWB, 2004-06)
پهنا: 73.1 in (1855 mm) 73.0 in (1855 mm) (2004-06)
بلندی: 56.9 in (1444 mm) (2000-01 & 2004-06) ۵۷٫۲ اینچ (۱٬۴۵۳ میلیمتر) (2002-03) ۵۷ اینچ (۱٬۴۴۸ میلیمتر) (LWB, 2004-06)
وزن خالص: S320: ۱٬۷۷۰ کیلوگرم (۳٬۹۰۰ پوند) S430/S500: ۱٬۸۵۵ کیلوگرم (۴٬۰۹۰ پوند) 2001 S55: ۴٬۰۳۰ پوند (۱٬۸۲۸ کیلوگرم) 2003 S55: ۴٬۳۰۰ پوند (۱٬۹۵۰ کیلوگرم)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: مرسدس بنز دبلیو۱۴۰
پسین: مرسدس بنز دبلیو۲۲۱
مرسدس بنز دبلیو۲۲۰ (Mercedes-Benz W220) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۹–۲۰۰۶در آلمان، مکزیک، مکزیک، بوگور و اندونزی تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو و توزیع نیروی پیشران و خودرو چهار چرخ محرک بوده وزن آن در حالت طبیعی ۱٬۷۷۰ کیلوگرم (۳٬۹۰۰ پوند) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۷ دنده به صورت خودکار است.
فهرست فیلم‌های سینمای هند ۲۰۲۴

فهرست فیلم‌های سینمای هند ۲۰۲۴ (انگلیسی: List of Hindi films of 2024) فهرست فیلم‌های هندی است که در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمده‌اند.
درآمد حاصل از فروش بلیت

پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای هند در سال ۲۰۲۴ بر حسب درآمد گیشه فروش در جهان طبق جدول ذیل است.
| رتبه | نام فیلم | شرکت تولیدکننده | توزیع کننده | فروش جهانی | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | زن ۲ (فیلم) | مدوک فیلمز جیو استودیوز | پی‌وی‌آر اینوکس پیکچرز پن مارودار انترتینمنت | ۸۷۴٫۵۸ کرور روپیه |  |
| ۲ | هزار تو ۳ | تی-سریز فیلمز سینِ ۱ استودیوز | ای‌ای فیلمز | ۴۲۳٫۸۵ کرور روپیه |  |
| ۳ | دوباره سینگهام | ریلاینس انترتینمنت جیو استودیوز روهیت شتی پیکچرز دفگن فیلمز سینرجی | پی‌وی‌آر اینوکس پیکچرز | ۳۸۹٫۶۴ کرور روپیه |  |
| ۴ | جنگنده | وایاکام۱۸ استودیوز مارفلیکس پیکچرز | وایاکام۱۸ استودیوز | ۳۴۴٫۴۶ کرور روپیه |  |
| ۵ | شیطان | جیو استودیوز دفگن فیلمز پانوراما استودیوز | پانوراما استودیوز | ۲۱۱٫۰۶ کرور روپیه |  |
| ۶ | خدمه | بالاجی موشن پیکچرز آنیل کاپور فیلمز و کامیونیکیشن نتورک | پن مارودار انترتینمنت | ۱۵۷٫۰۸ کرور روپیه |  |
| ۷ | حرف‌هات منو به دام انداخت | مدوک فیلمز جیو استودیوز | پن مارودار انترتینمنت | ۱۳۳٫۶۴ کرور روپیه |  |
| ۸ | مونجیا | مدوک فیلمز | پن مارودار انترتینمنت | ۱۳۲٫۱۳ کرور روپیه |  |
| ۹ | خبر بد | دارما پروداکشنز لئو مدیا کلکتیو آمازون پرایم | ای‌ای فیلمز | ۱۱۵٫۷۴ کرور روپیه |  |
| ۱۰ | ماده ۳۷۰ | بی۶۲ استودیوز جیو استودیوز | پی‌وی‌آر اینوکس پیکچرز | ۱۱۰٫۵۷ کرور روپیه |  |
نکات

↑  Sorted based on the lowest value when figures are presented as a range, and for the same value, the older item is given a higher order.
1 2  طبق اعلام سازندگان، فیلم همزمان به دو زبان هندی و تامیل تولید شد.
↑  طبق اعلام سازندگان، فیلم همزمان به دو زبان هندی و تلوگو تولید شد.
↑  طبق اعلام سازندگان، فیلم به‌طور همزمان به دو زبان هندی و مراتی تولید شد.
بسیط (فلسفه)

بسیط (ساده)( معنی پراکندن و کش دادن و گستردن است.)(به انگلیسی: Simple) یکی از اوزان عروضی است. علّت تسمیه آن به این اسم، این است که سبب‌های آن ساده است، سبب نام یکی از آهنگ‌های عروض است. در اصطلاح علمای هندسه، بسیط به معنی سطح است. در اصطلاح فیلسوفان، بسیط چیزی است که دارای اجزاء نباشد، مانند وحدت و نقطه. بسیط به این معنی لفظ ساده‌ایست که جزء ندارد و در مقابل مرکب است. چیزی که اصلاً دارای اجزاء نباشد، بسیط مطلق نامیده می‌شود. مانند مونادهای لایب نیتس. در نظر لایب نیتس، مناد جوهر بسیطی است که اصلاً اجزاء ندارد. ابن سینا گوید: «هر چیزی که در حقیقت و ماهیتش بسیط باشد، اجزاء مقوم ندارد.» ابن رشد گوید:
«بسیط مطلق چیزی است که بالقوه تقسیم‌پذیر باشد و نه بالفعل.» معنی این سخنان این است که بسیط بر دو قسم است:
روحانی و جسمانی. بسیط روحانی مانند عقول مجرده، بسیط جسمانی مانند عناصر و ذرات.
در فارسی میانه، واژه از نظر ساخت اشتقاقی بر چهار نوع است: بسیط (ساده)، مشتق، مرکب و عبارت.
زبان فارسی در قلمرو عثمانی

مناطق باستانی آسیای کوچک یا آناتولی
چندین عامل را می‌توان در پراکَنش و گسترش زبان فارسی و فرهنگ ایرانی در آسیای کوچک کارگر دانست. نخست کوچیدن خاندان‌های فرهیخته و دانشمند ایرانی‌تبار مانند بهاءالدین سلطان‌العلماء پدر مولانا، نجم‌الدین رازی «دایه»، اوحدالدین کرمانی، فخرالدین عراقی، سراج‌الدین ارموی، سیف‌الدین فرغانی، ناصرالدین بن بی‌بی و دیگر فرهیختگان بدین سامان است. دوم محیط امن و دانش‌پرور سرزمین‌های روم در سدهٔ هفتم و امکان نشئت نوآفرینی فرهنگی، عارفان و ادیبان جهان اسلام را به این سامان کشانده بود. آثار فارسی این بزرگان دانش و ادب، به ویژه تصنیف کتاب پاک‌آمدهٔ مثنوی معنوی و پیدایش راه و آیین فارسی مولویه، نه تنها زبان و ادب فارسی را در آن دیار استوار ساخت، بلکه به روایت عزیز بن اردشیر استرآبادی (متوفای پس از سال ۸۰۰ ه‍.ق/ ۸–۱۳۷۹م) گردآوردندهٔ کتاب بزم و رزم، «جمهور اهالی ممالک روم» در سدهٔ هشتم هجری «به زبان پارسی مایل و راغب بودند».
زبان فارسی در دوره‌ای طولانی زبان رسمی دربار شاهان عثمانی بوده است. دیداری کوتاه و گذرا از موزه‌های ترکیه و حتی گذر از برزن‌های قدیمی و آثار تاریخی شهرهای این کشور، که پر از خط و زبان فارسی است، نشان می‌دهد که این زبان تا چه پایه در این کشور فراگیر بوده است. شیفتگی بسیاری از ترک‌ها به ادبیات فارسی و عربی یکی از دلایل ورود زبان فارسی به ترکیه بود و تأثیر بسیاری بر این سرزمین گذاشت. ازآنجایی‌که ترکیه کشوری مسلمان بود، دین باعث ورود زبان عربی به ترکیه شد، اما در سنجش با زبان فارسی، تأثیر زبان عربی محدود است. بسیاری از واژه‌هایی که در نوشتن شعر و نثر ترکی به کار برده می‌شوند، از فارسی گرفته شده‌اند. آن‌هم شاید به‌دلیلِ آسانی زبان فارسی باشد. رفعت یالچین دانش‌آموختهٔ ادبیات فارسی و استاد بازنشستهٔ درس‌های عثمانی گفته است، بسیاری از واژه‌های ترکی از فارسی گرفته شده‌اند.تا پیش از فارسی‌زدایی به دست آتاترک در ترکیه، در فرهنگ عثمانی و زبان ترکی نزدیک به ۵۰ هزار واژه، چه پارسی سره و چه عربی پارسی‌شده، وجود داشته است. پس از پالایش فرهنگ و واژگان فارسی توسط آتاترک، ترک‌ها به لحاظ ادبی بسیار ضربه خوردند، گفت: به دستور آتاترک واژگان پارسی را که تا نخستین سال‌های سدهٔ ۲۰ام در میان ترک‌ها مصطلح بود، از واژه‌نامه‌ها حذف کردند. این باعث شد تا علی‌رغم ادعای آنها روی مولانا جلال‌الدین بلخی در مولاناخوانی و مثنوی‌خوانی‌شان دچار مشکل شوند و پیوند ادبی آن‌ها نیز با گذشتهٔ‌شان گسسته شود. رجب طیب اردوغان چند سال پیش متوجه این گسست فرهنگی شد و دستور به پیگیری آن داد. از همین روی اکنون چهار بنیاد در ترکیه سرگرم پژوهش روی زبان ترکی عثمانی و الفبای فارسی هستند تا بتوانند پیوند خود را با گذشتهٔ ادبی‌شان، یعنی فرهنگ و ادبیات در دوران پیش از آتاترک، دوباره برقرار کنند.
تأثیر مولوی

در میان آثار منظوم و منثور قرن هفتم هجری، مثنوی مولوی، علاوه بر نشر حقایق عرفانی، از نظر رواج زبان و شعر فارسی در جهان اسلام، اهمیت فوق‌العاده‌ای داشته است. شروح متعددی که بر این کتاب نوشته شده، وسعت فکر و عمق اندیشه مولانا، خداوندگار سخن، را نشان می‌دهد.
کثرت اصطلاحات فارسی در خانقاه‌های مولویه و اجرای مثنوی‌خوانی در محافل و مجالس این سلسله، زبان فارسی را زبان راز و نیاز صوفیان اهل حق گردانیده بود.
فعالیت ادبی سخنوران و نویسندگان در دورة میانه تاریخ ادبیات ترک، که از استقرار سلجوقیان روم در آناطولی (قرن پنجم هجری/ یازدهم میلادی) شروع و تا عصر ادبی دورة تنظیمات (نیمة قرن نوزدهم میلادی) خاتمه می‌یابد، در دربار و خانقاه متمرکز بود. این دو کانون ادبی و فرهنگی یعنی Divan Edebiyati (ادبیات درباری) و Takke Edebiyati (ادبیات خانقاه) بشدت تحت نفوذ و تأثیر زبان و ادبیات فارسی قرار داشت.
در دورة میانة مرکز فعالیت ادبی دیگری هم بنام Halk Edebiyati (ادبیات عامه)، به زبان ترکی، وجود داشت که از نظر ادبی فاقد ارزش بوده است. اصولاً در این دوره «شعر ترکی در مرتبة دون شعر فارسی قرار داشته است بلکه شعر ترکی را شعر نمی‌شمرده‌اند»[۵].
مراسلات و نامه‌های دیوانی

در قرن نهم هجری (پانزدهم میلادی) که دربار بزرگ عثمانی وارث دربارهای کوچک و محلی سلجوقیان روم گشت، نظام دیوانی و تشکیلات اداری سلاجقة روم، که با تدبیر و راهبری وزیران و دبیران ایرانی قوام یافته بود، بعنوان یک الگوی سیاسی پذیرفته شد. سلاطین عثمانی در اشاعة زبان فارسی، چه در مکاتبات درباری و صدور احکام و فرامین دیوانی و چه در خلق آثار فارسی‌گویندگان و نویسندگان، نقش مؤثری، همچون مخدومان سلجوقی خود، داشته‌اند.

عثمانیان در آغاز، مراسلات و نامه‌های دیوانی را، به تبعیت از سلاطین سلجوقی در روم، به فارسی می‌نوشتند. منشآت السلاطین احمد فریدون‌بیگ منشی[ در قرن دهم هجری (شانزدهم میلادی) تعداد زیادی از مکاتبات رسمی و فارسی پادشاهان عثمانی را، از عصر تیمور تا صفویه، دربردارد. این مجموعه سند معتبری است از اهمیت زبان فارسی در مناسبات سیاسی و روابط دیپلوماسی فرمانروایان این منطقه که همیشه عده‌ای از «منشیان بلاغت شعار» را در دستگاه خود داشتند.
میراث فرهنگی ایرانی که از ترکان غزنوی به ترکمانان سلجوقی در شرق و از اینان به هم‌کیشانشان در غرب رسیده بود، اینک بدست ترکان عثمانی در اروپا انتشار می‌یافت.

حاصل کار و نتیجة فعالیت ادبی دربار عثمانی، پرورش گروه بیشماری از شاعران و سخنوران پارسی‌گوی در متصرفات آسیائی و اروپائی امپراطوری عثمانی بود که بیش از پانصد سال در نشر زبان فارسی و اشاعة فرهنگ ایرانی کوشیدند.
شعر فارسی

شعر فارسی در طبع و ذوق آل عثمان هم مؤثر افتاد و اکثر آنها همانند مخدومان سلف خود به فارسی شعر می‌گفتند. در اینجا فهرستی از بعضی سلاطین عثمانی که به فارسی شعر سروده‌اند یا ممدوح گویندگان معاصر خویش بوده‌اند آورده شده است.
شعر فارسی > سلاطین عثمانی که به فارسی شعر سروده‌اند

سلطان ایلدرم بایزید خان اول (۷۹۱/۱۳۸۹ – ۸۰۵ ه‍. /۱۴۰۳م)، شعر فارسی، مأخذ نفیسی.
سلطان محمدخان دوم (فاتح) (۸۴۸/۱۴۴۴ – ۸۵۰/۱۴۴۶) و (۸۵۵/۱۴۵۱ – ۸۸۶/۱۴۸۱)، اشعار فارسی، مأخذ نجیب‌الله.
سلطان بایزیدخان دوم (۸۸۶/۱۴۸۱ – ۹۱۸/۱۵۱۲)، اشعار فارسی، مأخذ خسروشاهی.
سلطان سلیم‌خان اول متخلص به «سلیمی» (۹۱۸/۱۵۱۲ – ۹۲۶/۱۵۲۰)، دیوان شعر، مأخذ گیب.
سلطان سلیمان خان اول «قانونی» متخلص به «محبی» (۹۲۶/۱۵۲۰ – ۹۷۴/۱۵۶۶)، رباعی، مأخذ خسروشاهی.
شعر فارسی > پادشاهان و امیرزادگان شعردوست عثمانی که ممدوح شاعران بوده‌اند

شاهزاده سلیمان چلبی پسر سلطان بایزید اول (۸۱۳/۱۴۱۰)، احمدبن ابراهیم داعی (معاصر سلطان محمد دوم)، قصیده، مأخذ خسروشاهی.
سلطان محمد دوم «فاتح» (۸۸۶/۱۴۸۱)، نورالدین عبدالرحمن جامی (۸۹۸/۱۴۹۲)، قطعه «مثنوی»، مأخذ حکمت.
سلطان بایزید دوم (۹۱۸/۱۵۱۲)، نورالدین عبدالرحمن جامی، مثنوی سلسله‌الذهب، مأخذ حکمت.
سلطان سلیم اول (۹۲۶/۱۵۲۰) شیخ عبدالله بن محمود شبستری (بعد از ۹۲۶/۱۵۲۰) مثنوی شمع و پروانه، مأخذ نوائی.
سلطان سلیمان اول «قانونی» (۹۷۴/۱۵۶۶)، محمدبن سلیمان فضولی بغدادی (۹۷۰/۳–۱۵۶۶)، قصیده مدحیه، مأخذ خسروشاهی.
سلطان سلیمان اول «قانونی»، امینی سمرقندی (معاصر سلطان سلیمان اول)، قصیدة مدحیه (در جلوس سلطان)، مأخذ نوائی.
شعر فارسی > شاعران پارسی‌گوی عهد عثمانی در آسیای صغیر

عزیزبن اردشیر استرآبادی (بعد از ۸۰۰/۸–۱۳۹۷)، اشعار و قصاید فارسی، مأخذ درخشان.
سید عمادالدین نسیمی بغدادی (۸۲۰/۱۴۱۷)، اشعار فارسی، مأخذ سامی.
شیخی طبیب (حدود نیمة قرن نهم/پانزدهم)، ابیات فارسی، مأخذ گیب.
احمدبن ابراهیم‌بن محمد داعی (معاصر سلطان محمد دوم «فاتح»)، دیوان شعر فارسی عقودالجواهر (به سبک نصاب‌الصبیان ابونصر فراهی)، مأخذ خسروشاهی.
مولانا قبولی (۸۸۳/۹–۱۴۷۸)، دیوان شعر فارسی، مأخذ نخجوانی.
مولانا حامدی اصفهانی (قرن نهم/پانزدهم)، دیوان شعر فارسی، مأخذ نخجوانی.
قاضی لطف‌الله بن ابی‌یوسف حلیمی (معاصر سلطان بایزید دوم)، شعر فارسی، مأخذ نفیسی.
سیدشریف معمائی (بعد از ۹۰۸/۳–۱۵۰۲)، منظومه در معما، مأخذ نفیسی.
شمس‌الدین بردعی ملازاده (حمدی) (معاصر سلطان سلیم اول)، قصیده مدحیه، مأخذ نوائی.
شمس‌الدین محمد لطیفی (معاصر سلطان سلیم اول)، قصیده مدحیه، مأخذ نوائی.
شیخ‌عبدالله‌بن شیخ محمود شبستری (بعد از ۹۲۶/۱۵۲۰)، مثنوی شمع و پروانه، مأخذ نوائی.
بهاءالدین علی «محمد» ادائی شیرازی (۹۲۸/۱۵۲۲)، سلیم‌نامه (در تاریخ سلطان سلیم اول)، مأخذ نوائی.
قاضی شیخ کبیر (۹۳۰/۴–۱۵۲۳)، اشعار فارسی، مأخذ نوائی.
شمس‌الدین احمدکمال پاشازاده (۹۴۰/۴–۱۵۳۳)، اشعار فارسی، مأخذ سامی.
شیخ ابراهیم‌بن محمد بردعی «گلشنی» (۹۴۰/۴–۱۵۳۳)، اشعار عارفانه، مأخذ نفیسی.
مولانا امینی سمرقندی (معاصر سلطان سلیم دوم)، قصیده مدحیه، مأخذ نوائی.
ابراهیم دده شاهدی قونیوی (۹۵۷/۱۵۵۰)، منظومة شرح مثنوی
مصطفی‌بن شعبان سروری (۹۶۹/۲–۱۵۶۱)، منظومة شرح مثنوی
مولانا باقی چلبی (معاصر سلطان سلیمان دوم)، غزلیات فارسی، مأخذ خسروشاهی.
محمدرضا پاشای تبریزی (قرن دهم/ شانزدهم)، ابیات فارسی، مأخذ نصرآبادی
محمدبن سلیمان فضولی بغدادی (۹۷۰/۳–۱۵۶۲)، دیوان شعر فارسی، مأخذ گیب.
مولانا علی چلبی‌بن امرالله قنالی‌زاده (بعد از ۹۷۹/۱۵۷۱)، ابیات فارسی، مأخذ سامی.
میرزا مخدوم‌بن می‌رسید شریف (اشرف) (قرن دهم/شانزدهم)، ابیات فارسی، مأخذ خسروشاهی.
سعدالدین محمد چلبی‌افندی‌زاده (۱۰۲۴/۱۶۱۵)، اشعار فارسی، مأخذ سامی.