stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سحر دولتشاهی
حرفه > تئاتر

«در دبیرستان خانم نغمه ثمینی با ما تئاتر کار می‌کردند و عاشقانه دوست‌شان داشتم و هنوز هم رابطه من با ایشان همان‌طور عاشقانه است.»
گفت‌وگو با سحر دولتشاهی، وبگاه انتخاب
دولتشاهی فعالیت خود در تئاتر را از اواخر دهه ۱۳۷۰ با تئاترهای دانشجویی آغاز کرد. شروع حرفه‌ای او در تئاتر در سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰ بودند. او طی ۱۷ سال او در ۳۰ نمایش بازی کرد و در نمایش قوی‌تر کارگردانی مشترک با آیت نجفی را هم تجربه کرده است. او سابقه‌ای طولانی در تئاتر دارد و یکی از اعضای گروه آتیلا پسیانی بود. در گروه تئاتر بازی فاطمه نقوی، ستاره پسیانی، سحر دولتشاهی، و خسرو پسیانی حضور داشتند.
او در نمایش جاده طولانی مارپیچ به کارگردانی رضا گوران و بازی امین زندگانی در تالار چهارسو حضور داشت. در نمایش ترن که با حاشیه‌های بسیاری بر روی صحنه سالن اصلی تئاتر شهر رفت، ریما رامین‌فر جای خود را به سحر دولتشاهی داد. او برای بازی در این نمایش نامزد بهترین بازیگر زن تئاتر در سی و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر شد. دولتشاهی در نمایش تن‌تن و راز قصر مونداس از آروند دشت‌آرای در ۵ بهمن ۱۳۹۱ در سالن شماره یک تماشاخانه ایرانشهر، و در نمایش زنی از گذشته به کارگردانی محمد عاقبتی روی صحنه رفت. همچنین در نمایش خانه سربی به نویسندگی و کارگردانی علی نرگس‌نژاد که در در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا شد حضور داشت.
دولتشاهی در کنسرت نمایش سی نقش رودابه مادر رستم را بازی کرد. پس از آن در نمایش موزیکال بینوایان حضور یافت. این نمایش موزیکال در پاییز ۱۳۹۷ در سالن رویال هال هتل اسپیناس پالاس روی صحنه رفت. او برای بازی در نمایش بینوایان نامزد بخش بهترین بازیگر زن شد. سحر دولتشاهی در کنسرت نمایش سی که با بیش ۱۲۰ هزار تماشاگر در کاخ سعدآباد اجرا شد حضور مؤثری داشت. نمایشنامه کلفت‌ها که نوشته ژان ژنه نویسنده فرانسوی است و از مهم‌ترین آثار ادبیات نمایشی جهان به‌شمار می‌آید در تیر ۱۴۰۱ با طراحی و کارگردانی مرتضی میرمنتظمی برای اجرا در تالار وحدت با بازی صابر ابر، سحر دولتشاهی و الهام کردا در حال آماده‌سازی بود.
سحر دولتشاهی و آتیلا پسیانی در هفت تئاتر در مقام کارگردان و بازیگر حضور داشته‌اند.
کلاغ و دوچرخه در سال ۱۳۸۳
تلخ مثل عسل در سال ۱۳۸۳: در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفت.
تیغ و ماه در سال ۱۳۸۵: این نمایش اوایل سال ۱۳۸۵ در تالار چهارسو به صحنه رفت. قسمت سوم از سه‌گانه‌ای است که قسمت‌های پیشین آن در سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۲ اجرا شده بودند. گنگ خواب دیده نخستین قسمت از این نمایش است و به فاصله چند سال بعد نمایش تلخ مثل عسل اجرا شد. نمایشی که در ۵۰ دقیقه و با محوریت موسیقی و نور اجرا شد.
زخمه بر رمل در سال ۱۳۸۵: این نمایش که ۲۸ عاشقانه است، تأثیرات یک واقعه به شکل نماهای مجزا و انتزاعی تصویر می‌شود.
آناتو تیغ در سال ۱۳۸۵
یک سمفونی ناکوک در سال ۱۳۸۶: که کاری از گروه تئاتر بازی است بر گرفته از رمان مرشد و مارگریتا اثر مشهور میخاییل بوگلاکف است.
کشتی شیطان در سال ۱۳۸۷: این نمایش به داستان چهار زن می‌پردازد که در یک جزیره زندگی می‌کنند و حضور یک کشتی غریبه زندگی آن‌ها را دستخوش تغییراتی می‌کند.
حرفه > صداپیشگی

او صداپیشگی نسخه صوتی کتاب آهوی بخت من گزل نوشته محمود دولت‌آبادی و بانو گوزن نوشتهٔ مریم حسینیان و نیز فیلم گذشته اصغر فرهادی را تجربه کرده است. فیلم کازابلانکا نیز توسط او پرده‌خوانی شده است.
حرفه > مستند

او تاکنون در دو مستند یادداشت‌های شهر شلوغ و ابراهیم در آتش حضور داشته است. مستند ۴۰ دقیقه‌ای یادداشت‌های شهر شلوغ نگاهی به جامعه شهری تهران دارد و در مسیر میدان راه‌آهن تا تجریش نگاهی اجتماعی نسبت به افراد مختلف و واکنش‌های متفاوت آنها می‌کند. سحر دولتشاهی به همراه افشین هاشمی در این فیلم حضور داشت.
او در مستند ابراهیم در آتش ساخته امید بنکدار و کیوان علیمحمدی به تهیه‌کنندگی ناهید دل‌آگاه که دربارهٔ ابراهیم اصغرزاده از کشته‌شدگان پرواز ۹۵۶ ایران ایرتور است نقش راوی مستند را دارد. این مستند ۴۳ دقیقه‌ای که از مجموعه «یک فیلم، یک حقیقت» است جایزه پرتره را از جشنواره آوینی دریافت کرد.
حرفه > هیئت داوران

در سال ۲۰۱۷ او به عنوان داور برای حضور در جشنواره بین‌المللی فیلم دبی دعوت شد و یکی از داوران اختتامیه جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا بود. جشنواره فیلم‌های ایرانی استرالیا یک نهاد مستقل فرهنگی است و توسط مؤسسه دریچه سینما برگزار می‌شود.
او همچنین یکی از داوران اصلی فستیوال kinobravo روسیه در سال ۲۰۲۴ بود.
دیگر فعالیت‌ها

سحر دولتشاهی در آبان ۱۳۹۴ با حضور در همایش بررسی نقش عوامل روان‌شناختی در کنترل دیابت در تالار وزارت کشور، از انجمن دیابت ایران، حلقه‌های آبی دریافت کرد تا به عنوان سفیران بیماری دیابت، اطلاعات مربوط به این بیماری را به دیگران انتقال دهد. او به همراه دیگر بازیگران در پویش سفیران آگاهی‌بخشی دربارهٔ دیابت مشارکت کرد. سحر دولتشاهی با انتشار عکسی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نوشت: «دبستان پسرانه واله. به امید روزی که مبتلایان به دیابت کم و کمتر باشن».
در سال ۱۳۹۵ در دیدار با معاون امور زنان و خانواده ریاست جمهوری برای اطلاع‌رسانی و دیدار با خانواده‌های زندانیان جرایم غیرعمد به عنوان سفیر پویش ارمغان انتخاب شد. ارمغان پویشی برای آزادی زنان زندانی جرایم غیرعمد است. او به مناسبت روز جهانی منع خشونت علیه زنان متنی را دربارهٔ خشونت علیه زنان  منتشر کرد.
زندگی شخصی

او در ۲۷ اسفند ۱۳۸۷ با رامبد جوان که آشنایی آنها از تئاتر شکل گرفته بود ازدواج کرد و در سال ۱۳۹۳ از وی جدا شد. ۱۶ مهر ۱۴۰۱ خبر توقیف پاسپورت علی دایی، همایون شجریان و دولتشاهی در فرودگاه بین‌المللی امام خمینی، هنگام ورود به ایران بازتاب زیادی در رسانه‌ها داشت. همایون شجریان در مهر ۱۴۰۲ در مصاحبه با عادل فردوسی‌پور اعلام کرد که با دولتشاهی رابطه عاشقانه دارد.
جوایز و نامزدی‌ها

او دو بار برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن شده است. در میان بازیگران نقش مکمل زن، او به همراه فاطمه معتمدآریا، نیکو خردمند، شبنم مقدمی و مهتاب نصیرپور هرکدام با دو سیمرغ، رکوردار دریافت این جایزه به‌شمار می‌آیند.
| جشنواره | سال | عنوان | اثر | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۰۲۳ | بهترین نقش مکمل زن | یادگار جنوب | نامزدشده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۰۱۵ | بهترین نقش مکمل زن | عصر یخبندان | برنده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۰۱۸ | بهترین نقش مکمل زن | چهارراه استانبول و عرق سرد | برنده |  |
| جشنواره فیلم فجر | ۱۴۰۲ | بهترین بازیگر زن | نبودنت | نامزدشده |  |
| جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر | ۲۰۱۴ | بهترین بازیگر زن تئاتر | ترن | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۲۰۱۶ | بهترین بازیگر زن سینما | عصر یخبندان و شکاف | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۲۰۱۷ | بهترین بازیگر زن سینما | وارونگی | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۲۰۱۹ | بهترین بازیگر زن سینما | عرق سرد | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۲۰۲۰ | بهترین بازیگر زن سینما | امیر | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۲۰۲۱ | بهترین بازیگر زن درام تلویزیونی | قورباغه | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۲۰۲۲ | بهترین بازیگر زن تئاتر | بینوایان | نامزدشده |  |
| جشن خانهٔ سینما | ۲۰۰۶ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | میم مثل مادر | نامزدشده |  |
| جشن خانهٔ سینما | ۲۰۱۰ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | طلا و مس | نامزدشده |  |
| جشن خانهٔ سینما | ۲۰۱۶ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | شکاف | نامزدشده |  |
| جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی | ۲۰۱۳ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | آسمان زرد کم‌عمق | نامزدشده |  |
| جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی | ۲۰۱۵ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | عصر یخبندان | دیپلم افتخار |  |
| جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی | ۲۰۱۵ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | شکاف | نامزدشده |  |
| جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی | ۲۰۱۶ | بهترین بازیگر زن نقش اول | وارونگی | نامزدشده |  |
| جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی | ۲۰۱۸ | بهترین بازیگر زن نقش اول | امیر | نامزدشده |  |
| جشن منتقدان و نویسندگان سینمایی | ۲۰۱۸ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | عرق سرد | برنده |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم شهر | ۲۰۱۹ | بهترین بازیگر زن | چهارراه استانبول | نامزدشده |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم زنان بیروت | ۲۰۲۱ | بهترین بازیگران گروه بین‌المللی | خط فرضی | برنده |  |
در سی و ششمین جشنواره فیلم فجر
در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر
در کنسرت نمایش سی، مرداد ۱۳۹۶
در دوازدهمین جشن منتقدان سینمای ایران
ولیکا پپینا

Village در 23x15px|border |alt=|link= کرواسی
| Velika Popina | Velika Popina |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ولیکا پپینا (به لاتین: Velika Popina) یک زیستگاه انسانی در کرواسی است.
وانده

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فرانسه
| وانده Vendée | وانده Vendée |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
شهرستان وانده در فرانسه: شهرستان وانده در فرانسه
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
ناحیه: پی دو لالوار
شماره شهرستان: ۸۵
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۷۲۰ کیلومتر مربع (۲۵۹۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۶۰۷۴۳۰
 • تراکم: ۹۰/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
وبگاه: www.vendee.fr
وانده (به فرانسوی: Vendée) هشتاد و پنجمین شهرستان فرانسه است. شهرستان وانده در غرب این کشور قرار دارد. این شهرستان زیرمجموعه ناحیه پی دو لالوار می‌باشد. مساحت این شهرستان  ۶٬۷۲۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۶۰۷٬۴۳۰ نفر است. وانده از جهت غرب با اقیانوس اطلس هم‌مرز است.
کلیسای جامع میلزایس یک کلیسای کاتولیک رومی ویران شده در کمون میلزایس در وانده فرانسه است. این مکان که قبلاً محل صومعه سن پیر بود، از صومعه قرن دهم به کلیسای جامعی که در قرن پانزدهم تکمیل شد، رشد کرد و بسیاری از ساختارها در این مکان در پایان قرن هفدهم متروک شدند. ویرانه‌های امروزی شامل کلیسای جامع، سالن غذاخوری، خوابگاه، آشپزخانه، سرداب‌ها، برجک‌ها و باروها است. این کلیسا به دلیل انعکاس فرم معماری رومی و گوتیک آن به عنوان یک بنای میراث فرهنگی معرفی شده‌است. در ۳۰ ژانویه ۱۹۲۴ به عنوان یک بنای تاریخی تعیین شد. کلیسای جامع متعلق به اسقف نشین لوچون، با آیین‌های رومی، و با سنت پیتر به عنوان قدیس حامی بود.
وانگانل

مکان در Slovenian Littoral
| وانگانل Vanganel | وانگانل Vanganel |
| --- | --- |
منطقه: Slovenian Littoral
Municipality: کپر، اسلوونی
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵۷ کیلومتر مربع (۰٫۹۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۳٫۹ متر (۱۱۱٫۲ فوت)
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۴۳۶
وانگانل (اسلوونیایی: Vanganel) یک زیستگاه انسانی در اسلوونی است که در کپر، اسلوونی واقع شده‌است.
خصوصیات

وانگانل ۲٫۵۷ کیلومترمربع مساحت و ۴۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۳٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انسان‌شناسی موسیقی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ویراستار(ها): علی مغازه ای
نویسنده(ها): آلن پارک هرست مریام
عنوان اصلی: The Anthropology Of Music
برگرداننده(ها): مریم قرسو
کشور: پنسیلوانیا ، ایالات متحده مکان ناشر فارسی: تهران،ایران
زبان: اصلی: انگلیسی
موضوع(ها): موسیقی‌شناسی قومی و انسان‌شناسی اجتماعی
ناشر: انتشارات دانشگاه پنسیلوانیا ناشر فارسی: انتشارات ماهور
تاریخ نشر: ۱۹۶۴ تاریخ نشر فارسی: ۲۰۱۷(۱۳۹۶)
شمار صفحات: ۴۸۰
شابک: شابک ‎۸-۵۴-۸۷۷۲-۹۶۴-۹۷۸
رده‌بندی دیوئی: ۷۸۱/۷
کتابخانه کنگره: ۱۳۹۶ ۸الف۴م/۳۵۴۷ ML
کتابخانه ملی ایران: ۴۷۱۰۲۱۱
انسان‌شناسی موسیقی (به انگلیسی: The Anthropology Of Music)، از مشهورترین آثار علمی نوشته شده  در انسان شناسی اجتماعی و موسيقي شناسی  قومی، اثر آلن مریام است.
این کتاب از مهمترین منابع دانشگاهی در رشتهٔ موسیقی‌شناسی قومی به‌شمار می‌آید. نظریات مطرح شده توسط آلن مریام در این کتاب، با گذشت بیش از ۵۰ سال از انتشار این کتاب، همواره مورد توجه استادان و پژوهشگران رشتهٔ موسیقی‌شناسی قومی است.
این اثر نخستین بار در سال ۱۹۶۴ میلادی توسط انتشارات دانشگاه پنسیلوانیا به چاپ رسید. ترجمهٔ فارسی این اثر در سال ۲۰۱۷میلادی (۱۳۹۶ خورشیدی) توسط انتشارت ماهور در تهران به چاپ رسید.
نظریات مطرح شده در کتاب

آلن مریام براساس تجربه و پژوهش‌های میدانی خود، نظریه و مدل سه وجهی مشخصی را برای مطالعات موسیقی‌شناسی اقوام و براساس یک ایدهٔ مرکزی یعنی مطالعه موسیقی در فرهنگ ارائه داد که البته در مطالعات نخستین خود، این مورد را به شکل موسیقی به مثابه فرهنگ معرفی می‌کرد. مدل مطالعاتی و پیشنهادی آلن مریام، برای مطالعهٔ گونه‌های مختلف موسیقی اقوام این بود که برای شناخت یک موسیقی در فرهنگ، آن نوع موسیقی باید در سه سطح تحلیلی مختلف مورد مطالعه قرار بگیرد: مفهوم پردازی، شناخت رفتار انسانها در برابر موسیقی و تحلیل اصوات موسیقایی.
کتاب انسان‌شناسی موسیقی، روندی از درهم تنیدگی وجوه مختلف این سه مفهوم را به تصویر می‌کشد.
مریام در این کتاب نظریات و روش‌های تازه ای پیرامون پژوهش موسیقی مطرح کرد و در این شیوهٔ نو، موسیقی را از دیدگاه دانش انسان‌شناسی و با استفاده از روش‌های پژوهشی انسان شناختی مورد توجه قرار داد. به عبارت دیگر با استفاده از رویکردها و نظریات انسان شناختی، این کتاب روشی تازه را برای مطالعهٔ موسیقی پیشنهاد می‌کند. چرا که از نظر نویسنده، این کتاب محصول اندیشهٔ انسان‌شناسی است که با موسیقی دست و پنجه نرم کرده و در این شیوهٔ تازهٔ مطالعاتی، موسیقی را از منظر انسانی آن و با استفاده از روش‌های مطالعاتی مورد استفاده در دانش انسان‌شناسی بررسی می‌کند.
در مسیر علمی و پژوهشی طی شده در شناخت موسیقی اقوام مختلف جهان، انتشار این کتاب یک نقطهٔ عطف در پیوند این دو رشته یعنی انسان‌شناسی اجتماعی و موسیقی‌شناسی به‌شمار می‌آید.
بخش‌های مختلف کتاب

مریام در پیشگفتاری که بر این کتاب نوشته‌است، محدوده جغرافیایی مورد استفاده در مثال‌های خود را چنین برمی‌شمارد:
" مثال‌هایی را که در این کتاب انتخاب کرده‌ام در اغلب موارد از سه محدوده جغرافیایی مختلف انتخاب شده‌اند: مناطق جنوبی صحرای آفریقا، شمال آمریکا و اقیانوسیه؛ که در واقع شامل مناطقی می‌شوند که من آگاهی و علاقه بیشتری به آنها دارم. در صورت لزوم از مثال‌های مربوط به مناطق دیگر نیز استفاده کرده‌ام که به عنوان مثال شامل ارجاعاتی به پدیده‌های موسیقی در فرهنگ غربی به خصوص در ارتباط با موسیقی جز می‌شود. خواننده با مثال‌های بسیاری از قبیله‌های سرخ‌پوست فلت هد (Flathead Indians) در مناطق غربی ایالت مونتانا و باسونژی (Basongye)های استان کاسی در کنگوی بلژیکی سابق نیز مواجه می‌شود. بیشتر مطالعات میدانی من پیرامون مسائل مربوط به قوم نگاری و موسیقی‌شناسی قومی در واقع دربرگیرنده نمونه‌هایی از این دو مناطق بوده‌است "
کتاب انسان‌شناسی موسیقی از سه بخش و پانزده فصل تشکیل شده‌است. عنوان‌های سه بخش اصلی کتاب عبارتند از :موسیقی‌شناسی قومی، مفاهیم و رفتار و مسائل و راه حل‌ها.
چنان‌که از نام این سه بخش بر می‌آید، مریام در بخش نخست بر آن است که علاوه بر معرفی تاریخی و اجمالی از شکل‌گیری مفهومی رشته‌ای با عنوان «موسیقی‌شناسی قومی» به دو مسئله مهم و بنیادین دیگر یعنی ارائه نظریه ای در تعریف این رشته و روش پژوهش‌های میدانی و مطالعاتی در آن، بپردازد.
در بخش دوم به مفاهیمی پرداخته می‌شود که در عین ارتباط با مقوله صوت و صدا، به حواس و ادراکات تولیدکننده صدا، یعنی انسان مربوط می‌شود:
«اینکه چگونه حواس مختلف انسانی در دریافت موسیقی با یکدیگر ترکیب می‌شوند، روند یادگیری موسیقی در انسان و در بطن بومی اقوام مختلف چگونه پیموده می‌شود و موسیقی چگونه خلق می‌شود.»
در عین حال دو وجه کاملاً متمایز انسان در مواجه با موسیقی نیز مورد بحث قرار می‌گیرد: جایگاه اجتماعی موسیقی دان و ارتباط زبان با موسیقی.
بخش سوم با عنوان مسائل و راه حل‌ها به حضور همه این موارد ذکر شده در متن مطالعه موسیقایی اشاره می‌کند و وارد مباحث پیچیده‌ای مانند زیبایی‌شناسی و نمادین بودن موسیقی می‌شود.
انتقادات و تمجیدات

رویکردهای مطرح شده در این کتاب واکنش‌های بسیاری را در پی داشت. برخی از پژوهشگران هم عصر آلن مریام، نقدهایی را دربارهٔ روش مطالعاتی، نظریات و رویکردهای مطرح شده توسط مریام مطرح کردند.
همچنین در زمان انتشار کتاب، بسیاری از پژوهشگران آن را یکی از مهمترین نوشته‌های موجود در ادبیات موسیقی‌شناسی نامیدند.برای مثال فرانک گیلیس معتقد بود که توانایی مریام در ایده پردازی، ادراک او در طبقه‌بندی و توجه به جزئیات در این اثر بازتاب پیدا کرده‌است.
به زعم برخی دیگر از پژوهشگران، این کتاب از تاثیرگذارترین کتاب‌ها در تاریخ موسیقی‌شناسی قومی بوده‌است. برونو نتل در سخنرانی خود در یادبود مریام پس از مرگ او، به این کتاب اشاره کرده و نیز در تأیید رویکردهای بدیع مریام در این کتاب نوشته‌است:
" مطمئنا در چند دقیقه نمی‌توانم چنانکه باید از نوشته‌های آلن بگویم. اما به نظر من، انسان‌شناسی موسیقی، مهمترین دستاورد اوست. کتابی که در واقع خلاصه ایست از آن چیزی که مریام تا آن زمان انجام شده بود. او نظریات و رویکردهایی را معرفی می‌کند که پشتوانه آن بصیرت و تجربیات شخصی او هستند. باید اعتراف کنم که در طول پانزده سال گذشته، این کتاب به طور روزافزونی مورد علاقه ام قرار گرفته و در درون من رشد کرده‌است. همین اواخر برای آلن در این باره نوشتم و او در پاسخ، ضمن اظهار سپاس و امتنان، گفت اگر بنا بود این کتاب را دوباره بنویسد، چیز کاملا متفاوتی از آب درمی‌آمد. به هر حال این کتاب مانند دیگر نداشته‌های آلن، همچنان خواننده خواهد شد. "
اما علاوه بر تمجیدات، انتقاداتی نیز بر دیدگاه‌های مختلف مریام وارد شد برای مثال دیوید مک آلستر با اشاره به تشبیه «موسیقی به مثابه فرهنگ» مریام را مورد نقد قرار می‌دهد. او بیان می‌کند:
اگر بنا باشد بگوییم موسیقی به مثابه فرهنگ است بنابرین سایر پدیده‌ها را نیز می‌توانیم در فهرستی آورده و تمامی آنها را به مثابه فرهنگ تلقی کنیم. آیا خوردن غذا یا استفاده از کراوات نیز به مثابه فرهنگ، تشبیه درستی خواهد بود؟
نورما مک الاد نیز در نوشته‌ای دیگر در سال ۱۹۷۴، این کتاب را از منظر ساختار نگارشی مورد تحلیل و انتقاد قرار می‌دهد. بحث اصلی او بر سر اینست که این کتاب در اصل مجموعه ای از فصل‌های مجزا است و می‌تواند چینش مرتب دانسته شده‌ای از چند مقاله مجزا به شماربیابد.
وی در مقاله دیگری با عنوان پژوهش‌های موسیقی‌شناسی قومی و انسان‌شناسی، به بررسی مطالعات نگاشته شده در زمینه انسان‌شناسی و موسیقی می‌پردازد که در این مقاله نیز به کتاب انسان‌شناسی موسیقی اشاره می‌کند.
امروزه و پس از گذشت بیش از پنجاه سال از نخستین چاپ این کتاب و با وجود انتقادات و تمجیداتی که از دید انسان شناسان و موسیقی شناسان قومی دربارهٔ این کتاب شده، نام آن در میان دانش پژوهان این رشته و در مراکز مختلف آموزشی موسیقی‌شناسی قومی، مورد توجه است.
ترجمه کتاب

مریم قرسو، ترجمه فارسی بخش‌هایی از این کتاب را در سال ۱۳۸۹ آغاز کرد و درسال ۱۳۹۶ ترجمه کامل این کتاب توسط انتشارات ماهور در تهران به چاپ رسید. مترجم کتاب در این باره می‌گوید:
" برگردان فارسی کتاب انسان‌شناسی موسیقی از چند جهت می‌تواند پاسخگوی پاره ای از نیازهای رشته انسان‌شناسی موسیقی و موسیقی‌شناسی قومی در ایران باشد. نخستین مورد اینست که این کتاب، از جمله‌کتاب های مرجعی به شمار می‌آید که گذشت زمان نتوانسته‌است باعث کهنگی مفاد علمی مطرح شده در آن شود و امروزه اگر تنها در باره عنوان آن صحبت کنیم، می‌توانیم به جرئت بگوییم که این عنوان نمونه ای بدیع و فرهنگ ساز بوده و هست. چراکه ما را به سوی نگاه تازه ای به موسیقی کشانده و توانسته‌است به تثبیت و تبیین رشته‌ای نوین در شناخت موسیقی بینجامد. علاوه‌ها بر اینها مریام در این کتاب به خوبی نشان می‌دهد که موسیقی پیش تر از آنکه صدایی برای تحلیل و مطالعه خردمندانه ما انسانها باشد، رفتاری انسانی و غریزی به شمار می‌آید و بنابراین شناخت به اصطلاح علمی آن، بدون تردید به شناخت تولید کننده آن یعنی انسان، نیاز مند است. نبود و نیاز برگردان فارسی این کتاب - به عنوان کتابی روشمند و حاوی داده‌هایی قابل توجه و مستند - همیشه برای دانش پژوهشان این رشته در ایران احساس می‌شد. امیدوارم با انتشار این اثر و با بهره‌گیری از نظریات و روش‌های به کار برده شده در آن، گامی در شناخت و شناساندن عمیق تر موسیقی ایران برداشته شود. "
عکس روی جلد کتاب: مجسمه برنزی بنینی از مجموعه تاریخ طبیعی موزه شیکاگو. عکس از ادوارد دمز و جاستین کردول
وریشن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| وریشن Վերիշեն | وریشن Վերիշեն |
| --- | --- |
روستا: روستا
کلیسای سنت هریپسیم در وریشن: کلیسای سنت هریپسیم در وریشن
استان: سیونیک
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴٫۸۶ کیلومتر مربع (۹٫۶۰ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۵۳۲
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
وریشن در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی: وریشن در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی
وریشن (به ارمنی: Վերիշեն) یک سکونتگاه مسکونی در ارمنستان است که در استان سیونیک واقع شده‌است.  در  کیلومتری جنوب کاپان، مرکز استان سیونیک واقع شده است.
خصوصیات

وریشن ۲۴٫۸۶ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۵۳۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
درجه شهرداری‌های ایران

درجهٔ شهرداری‌ها ایران معیاری برای درجه‌بندی یا طبقه‌بندی شهرداری شهرهای ایران براساس شاخص‌های معین است که توسط وزارت کشور صورت می‌گیرد. برای نخستین بار، این رتبه‌بندی در قانون شهرداری‌ها مصوب سال ۱۳۳۴ براساس درآمد آن‌ها با انگیزه تعیین حقوق شهرداران مطرح گردید.
درجهٔ بندی شهرداری‌ها، به ترتیب صعودی رتبهٔ میان ۱ تا ۱۲ است که مراکز استان‌های ایران، رتبه ۱۱ و ۱۲ را دارند و به شهرداری‌های تازه تأسیس رتبه ۱ و ۲ تعلق می‌گیرد. بالاترین درجهٔ شهرداری‌ها ۱۲ بوده که به شهرداری‌های تهران، مشهد، کرج، شیراز، تبریز و اصفهان و کرمانشاه تعلق گرفته است.
در سال ۱۳۴۳ طبقه‌بندی (درجهٔ بندی فعلی) شهرداری‌ها براساس جمعیّت صورت می‌گرفت و شهرداری‌ها به پنج طبقه تقسیم می‌شدند. در سال ۱۳۵۳ نیز با تصویب هیئت وزیران، آیین‌نامه حقوق و مزایای شهرداران تصویب شد و شهرداری‌های کشور به ۱۲ درجه تقسیم‌بندی شدند که این درجه‌بندی تا سال ۱۳۶۶ ملاک عمل بوده است.
شرایط ارتقاء درجهٔ شهرداری

درجهٔ شهرداری‌ها باتوجه به سه شاخص درآمد مستمر و خالص شهرداری، جمعیّت شهر و موقعیت شهر از لحاظ تقسیمات کشوری به شهرداری‌ها تعلق می‌گیرد.
درجهٔ شهرداری‌های ایران

در فهرست زیر به ترتیب هر استان، آمار درجه، جمعیّت و سال تأسیس براساس داده‌های وزارت کشور (۱۳۹۵–۱۴۰۲) قرار گرفته است.
درجهٔ شهرداری‌های ایران > استان آذربایجان شرقی

شهرهایی‌هایی که بالاترین درجۀ شهرداری را دارند.
تبریز، درجه ۱۲ شهرداری (مرکز استان)
مراغه، درجه ۱۰ شهرداری
مرند، درجه ۹ شهرداری
| استان آذربایجان شرقی | جمعیّت شهر (۱۳۹۵) | سال تأسیس | درجهٔ شهرداری |
| --- | --- | --- | --- |
| تبریز | ۱٬۵۵۸٬۶۹۳ | - | ۱۲ |
| آبش احمد | ۲٬۷۱۵ | - | ۲ |
| مراغه | ۱۷۵٬۲۵۵ | - | ۱۰ |
| مرند | ۱۳۰٬۸۲۵ | - | ۹ |
تای گوین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| تای گوین Thành phố Thái Nguyên | تای گوین Thành phố Thái Nguyên |
| --- | --- |
استان: استان تای گوین
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۹٫۷۰۵ کیلومتر مربع (۷۳٫۲۴۶ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۳۰٬۰۰۰
 • تراکم: ۱٬۷۴۰/کیلومتر مربع (۴۵۰۰/مایل مربع)
تای گوین (به لاتین: Thái Nguyên) یک شهر در ویتنام است که در استان تای گوین واقع شده‌است.
خصوصیات

تای گوین ۱۸۹٫۷۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۳۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر Salo خواهرخواندهٔ تای نگوین هست.
دیوید تمپلتون

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 دیوید تمپلتون در باشگاه فوتبال رنجرز  - ۲۰۱۵:  دیوید تمپلتون در باشگاه فوتبال رنجرز  - ۲۰۱۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  David Cooper Templeton
زادروز:  ۷ ژانویهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  گلاسگو، اسکاتلند
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱٫۷۸ متر)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  رنجرز
شمارهٔ پیراهن:  ۱۱
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  استنواسمویر |  ۳۰ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۲ |  هارت آف میدلوتیان |  ۸۱ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۸ |  ← ریت راورز (قرضی) |  ۱۵ |  (۴) |
| ۲۰۱۲– |  رنجرز |  ۵۷ |  (۲۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷ |  زیر ۱۹ سال اسکاتلند |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  زیر ۲۱ سال اسکاتلند |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴. 
دیوید تمپلتون (زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۸۹ - گلاسگو) بازیکن فوتبال اهل کشور اسکاتلنداست که در حال حاضر برای تیم رنجرز در چمپیونشیپ اسکاتلند بازی می‌کند.
وی سابقه بازی در تیم‌های استنواسمویر، هارت آف میدلوتیان، ریت راورز و رنجرز را دارد.
ولیکا بیهنی

Village در 23x15px|border |alt=اوکراین|link=اوکراین اوکراین
| Velyka Bihan | Velyka Bihan |
| --- | --- |
Village: Village
Oblast: استان زاکارپیتا
رایون: Berehove Raion
نمایی از یک ساختمان در روستای ولیکا بیهنی - ۲۰۱۰
ولیکا بیهنی (به لاتین: Velika Bihany) یک روستا در اوکراین است که در Berehove Raion واقع شده‌است.
رئوس مطالب رشته‌های دانشگاهی

مقالهٔ اصلی: رشته (دانشگاهی)
رشته‌های دانشگاهی
رشته‌های دانشگاهی شاخه‌هایی از دانش هستند که در دانشگاه‌ها و دیگر مراکز آموزش عالی تدریس می‌شوند و مورد پژوهش قرار می‌گیرند. تفاوت‌های فراوانی در شیوه ارائه رشته‌های علمی در دانشگاه‌های مختلف سراسر جهان وجود دارد. تعریف و شناخت رشته‌های دانشگاهی توسط ژورنال‌های آکادمیکی که چاپ تحقیقات را به عهده دارند و انجمن‌های علمی، گروه‌های آموزشی یا هیئت‌های علمی دانشگاه‌ها انجام می‌شود.
با این حال هیچ معیار رسمی وجود ندارد که طبق آن بتوان حدس زد که یک برنامه آموزشی یا ژورنال دانش‌محور رشته‌ای دانشگاهی ایجاد کند. تفاوت هنگفتی بین رشته‌های دانشگاهی که تاریخچهٔ طولانی تدریس در تمام دانشگاه‌های جهان دارند و دارای ژورنال‌ها و کنفرانس‌های زیادی هستند با پیشنهادهای تشکیل رشته‌های جدید که تنها توسط چند دانشگاه و انتشاراتی پشتیبانی می‌شوند وجود دارد. رشته‌های دانشگاهی معمولاً دارای زیررشته‌ها و شاخه‌های متعددی هستند که خطوط افتراق آن‌ها غالباً قراردادی و مبهم است.