stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بندر ماهشهر
صنعت

منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی بندرماهشهر
صنعت پتروشیمی یکی از صنایع مادر است که با وجود آن صنایع جدید و جانبی دیگری نیز تأسیس خواهد شد. این صنعت از حیث کمیت و کیفیت بقدری گسترده است که می‌توان آن را پیشروی صنعت آینده جهان تلقی نمود. بندر ماهشهر مهد صنعت پتروشیمی استان خوزستان بوده و تنها نقطه استراتژیک در صنعت پتروشیمی کشور می‌باشد. منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی در سال ۱۳۷۶ در زمینی به میزان۲۶۰۰ هکتار تأسیس و اینک حدود۲۰ پتروشیمی در آن فعال می‌باشد. با توجه به اصل ۴۴ بیشتر پتروشیمی‌های منطقه به بخش خصوصی واگذار یا در حال واگذاری است.
پتروشیمی‌های فعال در بندر ماهشهر

شرکت پتروشیمی مارون،
شرکت پتروشیمی بندر امام خمینی (BIPC)،
شرکت پتروشیمی رازی،
سازمان منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی،
شرکت پتروشیمی بوعلی سینا،
شرکت پتروشیمی خوزستان،
شرکت پتروشیمی شهید تندگویان،
شرکت پتروشیمی کارون،
شرکت پتروشیمی فارابی،
شرکت پایانه‌ها و مخازن پتروشیمی،
شرکت پتروشیمی اروند،
شرکت پتروشیمی غدیر،
شرکت پتروشیمی فجر،
شرکت پتروشیمی امیرکبیر،
شرکت پتروشیمی رجال،
شرکت پتروشیمی فن‌آوران،
شرکت پتروشیمی لاله،
شرکت کالای پتروشیمی،
شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی،
شرکت عملیات غیرصنعتی و خدمات پتروشیمی
شهرک‌های صنعتی

یکی دیگر از ویژگی‌های صنعتی شهرستان بندر ماهشهر وجود شهرک‌های صنعتی بندر ماهشهر و بندر امام خمینی (ره) در زمینی به مساحت ۱۰۰۰ هکتار بوده که می‌تواند نقش بسزایی در اشتغال منطقه ایفا نماید. در شهرک صنعتی بندر ماهشهر و بندر امام خمینی بیش از ۴۰ کارگاه فعال می‌باشد.
ازجمله صنایع بخش خصوصی که با سرمایه‌گذاری خود در منطقه اقدام به تأسیس آن نموده‌اند می‌توان به کارخانه لوله سازی، شرکت صنعتی نوید زر شیمی، شرکت صنعتی شیمی بافت، کارخانه خرما، ساخت و تولید پودر ماهی و کارخانه آرد جنوب شرق و غیره اشاره نمود.
بندر صادراتی

بندر صادراتی ماهشهر در فاصله حدود ۵ تا ۷ مایلی مرکز شهرستان قرار دارد. این بندر دارای قدمت حدود ۹۰ سال در امر صادرات و واردات فراورده‌های مواد نفتی دارد. قبل از سال ۱۹۶۶ میلادی بندرصادراتی ماهشهر مختص صادرات نفت خام منطقه آغاجاری بود که توسط خطوط لوله به مخازن بندرصادراتی انتقال و سپس به اسکله‌های بندرصادراتی برای صادرات پمپاژ می‌گردید. در سال ۱۳۴۶بندرصادراتی ماهشهر جهت صادرات فراورده‌های پالایشگاه آبادان مدنظر قرار گرفت. بندرصادراتی ماهشهر در فاصله ۱۳۰ کیلومتری پالایشگاه قرار گرفته و انواع فراورده‌ها از طریق خطوط لوله به منطقه مخازن ماهشهر انتقال، انباشت و سپس صادر می‌گردد. بندر صادراتی دارای ۶ اسکله عملیاتی یک اسکله تعمیراتی و یک اسکله باری می‌باشد که صادرات (نفت‌کوره، نفتا، میعانات گازی) و واردات (بنزین سوپر، بنزین، نفت گاز) در بخش خارجی و جابجایی فراورده به بنادر و جزایر داخلی از طریق این اسکله‌ها انجام می‌پذیرد. ساماندهی و توسعه این بندر صادراتی توسط ماشین‌سازی اراک در یک مدت ده ساله انجام شد.
دانشگاه‌ها

دانشگاه آزاد اسلامی، ۲ دانشگاه پیام نور و دانشگاه صنعتی امیرکبیر واحد ماهشهر چهره شهر را به صورت یک محیطی علمی نمایان می‌کند. دانشگاه آزاد اسلامی دارای ۸ هزار دانشجو و ۶۵ رشته در مقاطع کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری بوده که یکی از ۳ واحد دانشگاهی مهم دانشگاه آزاد اسلامی استان خوزستان محسوب می‌شود. دانشگاه امیرکبیر واحد ماهشهر دارای ۵۰۰ دانشجو و ۹ رشته در مقاطع تحصیلی کارشناسی تا دکتری بوده که تحصیلات خود را در آن انجام می‌دهند. دانشگاه پیام نور بندر ماهشهر و بندر امام خمینی دارای ۳۵۰۰ نفر دانشجو و ۲۶ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی فعال می‌باشند. همچنین تعداد استادان هیئت علمی حدود ۳۰۰ نفر بوده که در دانشگاه‌های شهرستان مشغول به تدریس می‌باشند.
قتل‌عام ماهشهر

مقالهٔ اصلی: قتل‌عام ماهشهر
قتل‌عام ماهشهر یا کشتار نیزار، به کشتار گستردهٔ معترضان در شهر ماهشهر ایران در اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، گفته می‌شود که بین ۲۵ تا ۲۹ آبان ۱۳۹۸ رخ داد. این کُشتار بیشتر در جادهٔ شهرک‌های بعثت (ممکو) و چمران (جراحی) به سمت ماهشهر رخ داد. آمار مشخصی از شمار قربانیان در دست نیست، اما گزارش‌ها از کشته‌شدن ده‌ها معترض حکایت دارند. معترضان که به یک باتلاق اطراف فرار کرده بودند، بلافاصله محاصره و به سمت آن‌ها شلیک شدند، که منجر به کشته شدن حدود ۱۰۰ نفر شد.. قتل‌عام جوانانی که در نیزار پناه گرفته بودند، به «کُشتار نیزار» معروف شد. همچنین به گفتهٔ ساکنان بومی ماهشهر، برخی از نیروهایی که در این حمله دست داشتند، غیرایرانی و غیرماهشهری بودند.
دختران اسکیت‌بورد افغانستان

| دختران اسکیت‌بورد افغانستان | دختران اسکیت‌بورد افغانستان |
| --- | --- |
Learning to Skateboard in a Warzone (If You're a Girl): Learning to Skateboard in a Warzone (If You're a Girl)
کارگردان: کارول دیسینگر
تهیه‌کننده: النا آندریچوا
موسیقی: ساشا گوردون
فیلم‌بردار: لیزا رینزلر
تدوین‌گر: مری منهارت
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ آوریل ۲۰۱۹
مدت زمان: ۳۹ دقیقه
کشور: بریتانیا
دختران اسکیت‌بورد افغانستان با نام اصلی آموزش اسکیت‌بورد در منطقه جنگی (اگر دختر هستید) (انگلیسی: Learning to Skateboard in a Warzone (If You're a Girl)) یک فیلم مستند کوتاه بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی کارول دیسینگر و تهیه‌کنندگی النا آندریچوا است. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه در نود و دومین دوره جوایز اسکار شد.
دیسینگر در سخنرانی‌اش در هنگام دریافت جایزه اسکار، به دشواری‌های زندگی زنان افغانستانی اشاره کرد و گفت: «این فیلم، نامه عاشقانه من به دختران شجاع این کشور است.»
موضوع

این فیلم پیش از تسلط مجدد طالبان در سال ۲۰۲۱ ساخته شده و به محدودیت‌های اجتماعی (مذهبی و فرهنگی) دختران افغانستانی در انجام فعالیت‌های ورزشی در دورانی که ممنوعیت‌های شدید حکومتی حکم‌فرما نبود، پرداخته‌است.
یادگیری اسکیت‌بورد در منطقه جنگی ماجرای این مستند است. سازمان غیرانتفاعی که در سال ۲۰۰۷ در کابل آغاز به‌کار کرد و تبدیل به مدرسه عالی چند ملیتی شد. سازمان خیریه «اسکیتستان» بر روی جذب دختران از محله‌های فقیرنشین تمرکز دارد و علاوه بر آموزش اسکیت کردن، آنها را برای بازگشت به مدرسه یاری می‌کند. این دختران فرصت اسکیت کردن به‌عنوان تجربه‌ای منحصربه‌فرد را به‌دست آورده‌اند. دختران در این آموزشگاه فراتر از یادگیری اسکیت‌بورد، با الهام از مربیان زن، مهارت‌های زندگی را آموخته و فرصت شکوفا شدن و مطابقت با تغییرات زندگی اجتماعی را به‌دست می‌آورند.
این فیلم چگونگی داستان زندگی گروهی از دختران را که در این سازمان غیرانتفاعی ثبت نام کرده و در کنار ورزش، درس هم می‌خوانند به تصویر کشیده‌است. آنان با اطمینان و جرئت در شهر کابل در میان حملات مکرر شبه نظامیان و بمب‌گذاری‌های انتحاری، به اسکیت سواری می‌پرداند.
سازمان خیریه اسکیتستان در سال ۲۰۰۸ توسط اسکیت‌باز استرالیایی اولیور پرکوویچ راه‌اندازی شد. در مدت ۱۲ سال فعالیت، این سازمان به حدود ۷ هزار کودک اسکیت سواری آموخته‌است که بیش از نیمی از آنها دختر بوده‌اند.
فیلم در رسانه‌های فارسی‌زبان

این فیلم با نام دختران اسکیت‌بورد افغانستان از شبکه تلویزیونی من‌وتو پخش شد. رسانه‌های مختلف فارسی‌زبان در ایران و افغانستان نیز با همین نام از این فیلم یاد کرده‌اند.
جایزه‌ها

فیلم دختران اسکیت‌بورد افغانستان در نود و دومین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۰، برنده جایزه جایزه اسکار بهترین مستند کوتاه شد. این فیلم همچنین جایزه بهترین فیلم کوتاه بریتانیایی در جوایز بفتا را به‌دست‌آورد.
علی‌اکبرخان شاهی

| علی‌اکبرخان شاهی | علی‌اکبرخان شاهی |
| --- | --- |
تصویر علی اکبر خان در اردوی شاهی سال 1312 قمری: تصویر علی اکبر خان در اردوی شاهی سال 1312 قمری
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: میرزا علی‌اکبر
نام(های) دیگر: علی اکبر آبدارخانه
پیشه: نوازنده سنتور
ساز(ها): سنتور
استاد(ها): محمدصادق خان
شاگرد(ان): ابوالحسن صبا
علت سرشناسی: نوازنده ناصرالدین شاه قاجار
آلبوم پرآوازه: صفحاتی از وی در سال ۱۲۸۴ شمسی ضبط شده‌است
علی‌اکبرخان شاهی هنرمندی از عصر قاجاریه بود که نوازندگی سنتور را نزد محمدصادق خان یادگرفت.
علی اکبرخان شاهی ابتدا با نام میرزا علی اکبر، برای کامران میرزا، نایب‌السلطنهٔ ناصرالدین شاه، سنتور می‌نواخت. اما ظل‌السلطان برادر نایب‌السلطنه او را به دستگاه خود فراخواند. علی‌اکبرخان ن‍پذیرفته و راه اصفهان را در پیش گرفت. نایب‌السلطنه دستور داد که علی‌اکبرخان به نزد او برگردد علی‌اکبرخان در صحن حرم حضرت معصومه بست نشست. وقتی شاه از دعوای دو شاهزاده با خبر شد علی‌اکبرخان را به نزد خود خواند، و از آن پس میرزا علی‌اکبر به نام علی اکبرخان شاهی معروف شد. ابوالحسن صبا در نزد او آموزش موسیقی گرفته‌است.
از علی اکبرخان شاهی صفحاتی به‌جا مانده که در مجموعه گنج سوخته و گلبانگ سربلندی منتشر شده‌است.
درگذشت علی‌اکبر خان در تهران بوده و قبر او در قبرستان چهارده معصوم (ع) حوالی میدان شوش کنونی است.
علی هاشمی سنجانی

برای دیگر کاربردها، علی هاشمی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| علی هاشمی سنجانی | علی هاشمی سنجانی |
| --- | --- |
نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۹۰ سنجان،  ایران
علی هاشمی سنجانی متولد سنجان در سال ۱۲۹۰ بود. او نماینده حوزه انتخابیه اراک در مجلس شورای اسلامی در اولین دوره مجلس و عضو حزب جمهوری اسلامی بود. هاشمی سنجانی مدرک خارج سطح را داشت و توانست در اولین دوره با اخذ ۵۷۱۴۰ رای برابر با درصد ۵۵٫۲ رصد ارا انتخاب شود. او در انفجار ۷ تیرماه ۱۳۶۰ در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته شد.
بورغان

| بورغان | بورغان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: بافت
بخش: مرکزی
دهستان: بزنجان
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
بورغان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان، کشور ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بزنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
شب‌نامه (فیلم)

| شب‌نامه | شب‌نامه |
| --- | --- |
پوستر مستند: پوستر مستند
کارگردان: سید مهدی کرباسی
تهیه‌کننده: حمیدرضا جعفریان
نویسنده: رضا صادقی
راوی: محمدسعید جباری
توزیع‌کننده: سفیرفیلم
تاریخ‌های انتشار: ۴ آبان ۱۳۹۵
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی 
شب‌نامه یک فیلم مستند ۱۰۰ دقیقه‌ای تولید سال ۱۳۹۵ ایران است. موضوع فیلم، فعالیت‌های سیامک نمازی فرزند محمدباقر نمازی است که در مهرماه ۱۳۹۵ به جرم «همکاری با دولت آمریکا» و هرکدام به ۱۰ سال حبس محکوم شدند.
حواشی

اکران شب‌نامه در دانشگاه‌های ایران، بازتاب‌های مختلفی در رسانه‌ها داشته‌است. برنامه اکران این مستند در دانشگاه تهران با دستور مسئولین دانشگاه، لغو شد.
بنا به اظهارات نویسنده فیلم، کانال تلگرام شب‌نامه یکی از منابع تحقیقاتی تیم سازنده فیلم از طریق ارتباط مستقیم با مخاطبان بوده‌است. هک شدن این کانال از سوی افراد نامعلوم، واکنش سازندگان مستند را به دنبال داشت.
پوشاک سیستانی

پوشاک سیستانی لباس سنتی و محلی مردم سیستان و برگرفته از فرهنگ، جغرافیا و هزاران سال همزیستی با طبیعت در گذشته و حال است.
لباس مردان سیستانی هنگام رقص با شمشیر
لباس زنان سیستانی
مردانه

پوشاک مردان سیستان عمدتاً شامل دستار، سرپوش، پیراهن و شلوار است. به دستار در گویش محلی لُنْگوته می‌گویند که بیشتر به رنگ سفید است. پیراهن مردان، بلند و تا سر زانو است. این پیراهن‌ها در ۳ مدل چین‌دار، ساره، ترک‌دار استفاده می‌شود. معمولاً پیراهن به هر صورت که باشد، شلوارش نیز به همان صورت ساده یا چین‌دار است. روی لباس مجالس افراد مرفه ابریشم‌دوزی می‌شود.
در گویش محلی سیستان به شلوار، تمو یا تومون و به پیراهن پِنَر می‌گویند و نوع ترک‌دار آن را چل تریز می‌نامند که از قسمت زیر حلقه آستین به پایین حداقل از ۳۴ ترک تشکیل شده‌است. همچنین مردان سیستانی جلیقه‌ای روی پیراهن می‌پوشند که به آن جِلِزقِه می‌گویند.
مردانه > پیراهن چِل تریز

پیراهن گشاد و پرچینی که قد آن تا میان ساق پا می‌رسد. آستین آن از دو تکه و یک مرغک تشکیل می‌شود و مچ‌دار است و برای گشادی دامن آن از ترک‌های راسته و گود استفاده می‌کنند. برای دوخت این لباس ۸ تا ۱۰ متر پارچه نیاز است و اغلب به رنگ سفید می‌باشد. این پیراهن از ۴۰ تکه تشکیل می‌شود و دور سجاف و مچ آن را با نخ سیاه، سیاه‌دوزی می‌کنند و روی آن کمربند شانه‌کش می‌بندند.
مردانه > پیراهن برچاک

پیراهنی گشاد و بلند تا پایین زانو است که در قسمت پایین دامن گشادتر می‌شود و دارای آستین بلند ، گشاد و بدون سردست می‌باشد. در دو طرف دامنِ پیراهن، چاکی وجود دارد که به آن برچاک می‌گویند. این پیراهن دارای یقه گرد است و چاک یقه آن بر روی شانه چپ بسته می‌شود.
مردانه > شلوار

شلوار مردان سیستانی پرچین است و لیفه‌ای برگردان دارد و از دو ساق و یک میان ساق فراخ تشکیل شده‌است. شلوار به وسیله بندهایی که توسط خود مردم منطقه بافته می‌شود، محکم می‌گردد. معمولاً برای دوخت این شلوار ۶ تا ۸ متر پارچه نیاز است.
مردانه > پیراهن معمول

پیراهن معمول از گذشته تاکنون دستخوش تغییر گشته و از گشادی آن کاسته شده‌است. پیراهن مردان سیستانی در گذشته راسته و گشاد دوخته می‌شد که در جلو فاقد سجاف و از سرشانه شکافی مورب تا زیر سینه داشت و بر روی شانه بسته می‌شد و روی آن با ابریشم سفید، خامه‌دوزی می‌شد. آستین آن گشاد بوده و قد آن تا زیر زانو می‌رسید و جیب چهارگوش در پهلوها داشته‌است. اما به مرور از گشادی آستین پیراهن کاسته شده و به شکل راسته با مچ درآمد. در جلو سجاف با یقه یا بدون یقه و قد آن تا زانو در در دو طرف پهلو دارای چاک و جیب چهارگوش می‌باشد.
مردانه > جلیقه

جلیقه نیم تنه‌ای است که در اصطلاح محلی به آن باسکَت می‌گویند و پوشیدن آن مورد علاقه مردم سیستان است. در گذشته جلیقه را از نمد و یا ابریشم تهیه می‌کردند. رنگ جلیقه اغلب مشکی است.
مردانه > جوقه

نوعی کت که با دوام و هزینه بسیار بالا است. این کت امروزه مشابه ژاکت‌هایی است، که مورد استفاده قرار می‌دهند و از پشم رنگ خورده بافته می‌شد.
مردانه > ستوه

کتی با رنگ کرم شتری و پشمی بوده که یقه انگلیسی داشت و افراد مرفه بر روی این کت کمربندی از تار طلا می‌بستند که به کمر تار طلا شهرت داشت و از کمر آن خنجری آویزان می‌کردند. در هنگام سرما از ستوه پشمی که از پشم شتر بافته می‌شود استفاده می‌شود.
مردانه > قبا

تن‌پوش بلندی که در زمستان می‌پوشیدند. جلو سینه و سرآستین آن را برای زیبایی بیشتر یراق‌دوزی می‌کردند.  رنگ قبا معمولاً بور و سیاه بود و قد آن تا زانو می‌رسید. این لباس در گذشته‌ها، مخصوص افراد بسیار مرفه سیستان بود.
مردانه > کلاه

در منطقه سیستان از همان دوران کودکی کلاه بر سر می‌گذاشتند و آن را در زمستان و تابستان مورد استفاده قرار می‌دادند . کلاهی که مردان در خانه می‌پوشیدند عرقچین نام دارد که از جنس پارچه نخی است و کناره‌های آن با نخ ابریشمی دست‌دوزی می‌شود. مردان سیستان از چند نوع کلاه استفاده می‌کردند:
کلاه پشمی: این کلاه را در صحرا بر سر می‌کنند و جنس آن از پشم گوسفند است.
کلاه قوس: این کلاه را مردان مسن در جشن‌ها و مراسم در زیر لنگ بر سر می‌کردند.
کلاه پوستی: همان‌طور که از اسم آن پیداست، پوستی بوده که افراد مرفه مخصوصاً دامادها آن را بر سر می‌گذارند.
کلاه نمدی: این کلاه میان چوپانان متداول است و جنس آن از نمد و مخصوص مناطق سردسیر است.
لَنگُتِه: برای پوشش سر از سربندی به نام لنگته استفاده می‌کنند. این سربند مشابه عمامه است. برایپ چیدن به دور سر، یک سر آن را لای سربند و سر دیگر آن را رها می‌کنند. طول آن از ۱۰ تا ۱۱/۵ متر می‌رسد و عرض آن ۱/۵ متر است. جنس آن از ململ یا پارچه‌های نازک خارجی است. سربند آن‌ها بیشتر سفید یا خاکستری است.
عرق چین: کلاه دستبافی، که معمولاً سفید بوده و آن را زیر لنگته بر سر می‌کنند.
مردانه > لنگ

پارچه‌ای است به طول ۳ متر و عرض حدود ۱/۵ متر که دور گردن و شانه آویخته می‌شود.
مردانه > پتو

پارچه‌ای است پشمی که حدود ۱/۵ متر پهنا و ۲ متر طول دارد. آن را به دور کمر و گردن و شانه می‌اندازند و در حقیقت وسیله‌ای است گرم‌کننده که در زمستان جای لنگ را می‌گیرد. این شال را در رنگ‌های مختلف تهیه می‌کنند و به این شال در منطقه سیستان، پتو اطلاق می‌شود. این شال را از جنس نمد درست می‌کنند و علاوه بر به دوش انداختن مانند لنگ هم از آن استفاده می‌کنند.
مردانه > پالتوی نمدی

دامداران و کشاورزان از بالاپوش نمدی استفاده می‌کردند که یقه آن مثلثی شکل و آستین آن بلند و قد آن تا زیر زانو یا بالای زانو می‌رسید.
مردانه > کفش

کفش‌های متعددی در سیستان وجود دارد و معمولاً از کفش‌های زیر استفاده می‌شود:
کتوک: نوعی کفش که در گذشته، تهیدستان آن را به پا می‌کردند. تخت آن از چوب و دارای دو حفره بود که بند از آن عبور می‌کرد و در پشت پا بسته می‌شد.
نیم بوت: کفشی است که ساق پا را می‌پوشاند و در گذشته مردم غنی و ثروتمند از آن استفاده می‌کردند.
کفش چرمی: کفشی است که چرم آن از قائنات می‌آمد و در گذشته مخصوص خان‌ها این مناطق بود.
مردانه > پاپیچ

نوعی نوار پهن که طول آن ۱ متر و عرض آن ۱۵ تا ۲۵ سانتی‌متر می‌باشد. دامداران و روستاییان آن را در زمستان به دور پای خود می‌پیچند و جنس آن از پشم گوسفند است و در بعضی نقاط به آن بند می‌گویند.
مردانه > جوراب

پاپوشی است که در فصل زمستان از آن استفاده می‌کنند و دو نوع است. جوراب پشمی که از پشم گوسفند به صورت ساده یا رنگی می‌بافند. معمولاً از رنگ‌های قرمز، سیاه و سفید استفاده می‌کنند و جوراب نمدی که از نمد بافته می‌شود.
مردانه > جوتی

کفش ضخیم از جنس چرم که به وسیله رشته‌های چرم یا نخ تهیه میشود.
مردانه > پوتین

کفش بزمی و رزمی مردان سیستان بود که به هنگام سفر به پا می کردند و این کفش مخصوص افراد مرفه جامعه بود.
مردانه > دستکش

چوپانان دستکش پشمی و ثروتمندان دستکش چرمی به دست میکردند که در مقابل سرما مقاومت داشت و در ظرافت و زیبایی بی همتا بود. دستکش دیگری هم در این منطقه رواج داشت که در دروی گندم به دست میکردند و از پوست گوسفند تهیه میشد و کف دست را می پوشاند.
زنانه

پوشاک زنان سیستانی نیز ساده و با طرح‌هایی است. لباس زنان همچون مردان بلند و گشاد است. زنان سیستانی علاوه بر لباس سنتی و روزانه خود، نوعی لباس نیز جهت اعیاد و جشن‌ها تدارک می‌بینند. از مشخصات لباس روزمره زنان سیستانی، نوعی سوزن‌دوزی است که در حاشیه یقه و سرآستین لباس به کار می‌رود که در گویش محلی به آن سیاه دوزی  گویند. این لباس از پیراهن و شلوار گشاد تشکیل می‌شود. بلندی پیراهن تا پایین زانو و دور کمر آن چین‌دار است. همچنین دستاری مستطیل شکل بر سر می‌بندند. پوشاک جشن‌ها و مراسم شاد که متشکل از شلواری پرچین، پیراهنی تا بالای زانو با دو چاک از دو طرف است. همچنین دامنی پرچین می‌پوشند که به آن تمو می‌گویند و تا سر زانو است. گشادی دور دامن به ۹ متر می‌رسد. دستاری که در این لباس مورد استفاده قرار می‌گیرد، سه گوش است. نمونه این لباس در پوشاک سنتی زنان خراسان نیز دیده شده‌است. همچنین پیراهن دو گریبانه، پیراهن تاجیک، لچک و چادر، بخشی از پوشاک محلی زنان سیستانی است.
زنانه > پیراهن تاجیک

قد این پیراهن یک وجب بالای زانو است و دارای یک برش راسته است که در دو طرف پهلوها چاکی تا بالای ران دارد که علت این چاک بلند به خاطر پوشیدن یک دامن پرچین در زیر پیراهن است. جلوی این لباس تا زیر سینه باز است و سجافی مزین به گلدوزی با نخ سیاه دارد که در اصطلاح به این تزئینات سیاه‌دوزی می‌گویند. آستین پیراهن می‌تواند از سه نوع برش تشکیل شود.
زنانه > تنبان

زنان سیستانی به جای شلوار در زیر پیراهن تاجیک دامن پرچینی می‌پوشند و عرض آن به ۱۰ متر می‌رسد. کمر دامن لیفه‌ای بوده و به وسیله بندهایی که توسط خود بانوان بافته می‌شود، محکم می‌شود. بعضی از بانوان تا سه عدد دامن پرچین روی هم می‌پوشیدند که لبه دامن‌ها به وسیله نخ، سیاه‌دوزی می‌شد.
زنانه > پیراهن پاچین

بانوان سیستانی از پیراهنی استفاده می‌کنند که دارای بالاتنه کوتاه و دامنی با چین‌های ریز است. این پیراهن یقه گرد، از جلو تا ناحیه اتصال دامن باز است و آستین آن ساده و شمشیری و مچ‌دار است. قد دامن چین‌دار این لباس تا زانو می‌باشد.
زنانه > شلوار

پیراهن پاچین زنان سیستانی با شلواری که در منطقه کوتَنَنه نام دارد، پوشیده می‌شد. این شلوار از دو ساق مخروطی و میان ساق کم‌چین تشکیل شده و کمر لیفه‌ای آن در لبه شلوار سجاف می‌خورد و روی آن با دست یا چرخ، تزئین می‌شود.
زنانه > پیراهن دو گریبانه

قد این پیراهن تا زیر زانو است و در یقه پشت و جلوی آن چاک دارد و به همین علت به آن دو گریبانه می‌گویند. مدل این پیراهن شبیه پیراهن تاجیک می‌باشد با این تفاوت که قد آن بلندتر و بدون چاک و برش زیر آستین چین می‌خورد. این پیراهن با شلوار پوشیده می‌شود.
زنانه > جلیقه

این پوشش از پارچه ساده و تیره رنگ دوخته می‌شود. یقه آن هفت است و تا کمرگاه می‌رسد و روی آن با نوار قیطان، نقش‌بندی می‌شود.
زنانه > کت

این تن‌پوش دارای آستین‌های بلند و راسته و یقه گرد است و از رنگ‌های شاد برای این پوشش استفاده می‌شود. روی آن تن‌پوش با نوار تزئین می‌شود و در هنگام سرما از کت‌های چرمه‌دار و قزن لاله‌دار استفاده می‌شود.
زنانه > لچک یا دستمال سر

سرپوشی که به عنوان لچک استفاده می‌شود پارچه‌ای است که آن را تا زده و جلوی سر، گره می‌زنند و دو طرف دسته آن را داخل دستمال سر فرو می‌برند و موها به شکل چتر از زیر دستمال نمایان می‌شود.
زنانه > سرپوش یا چارقد

چارقد پارچه چهار گوش رنگی یا سفید است که آن را بر روی لچک می‌اندازند.
زنانه > روبند

برخی از بانوان از روبند استفاده می‌کنند. این روبند از پارچه‌های کتانی سفید تهیه می‌شود و در محل چشم‌ها به‌طور سنتی، توردوزی می‌شود و به وسیله بند به پشت سر بسته می‌شود و قد آن تا زیر سینه می‌رسد.
زنانه > کلاه

برخی از بانوان سیستانی از کلاهکی به شکل عرق‌چین استفاده می‌کنند که روی آن نقش‌بندی شده‌است.
زنانه > چادر

طرح این پوشش به صورت چهارگوش و جنس آن از پنبه است و توسط خود اهالی منطقه بافته می‌شود. این پارچه چهارخانه مستطیل شکل را از وسط بر روی سر می‌اندازند و قد آن تا کناره‌های زانو و پایین‌تر می‌رسد. نوع نامرغوب این پوشش جاوند نامیده می‌شود و نوع دیگر آن که مختص اعیان و اشراف بوده‌است از چهارخانه‌های ریز با نخ ابریشم بافته می‌شود.
زنانه > کفش

کفش بانوان سیستانی تخته‌ای چوبی است که رویه آن چرمی است و افراد معمولی از آن استفاده می‌کنند.
اُرسی‌های سرکج یا نوک برگشته مخصوص افراد متمول است.
ثبت ملی

پوشاک محلی سیستانی در فهرست آثار معنوی قرار گرفته و به ثبت رسیده و همچنین مهارت دوخت پوشاک سیستانی با شمارهٔ ۱۲۶۸ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است.
نگارخانه

لباس سیستانی هنگام رقص، سیستان
لباس زنان سیستانی
علی‌اصغر عابدزاده

| علی‌اصغر عابدزاده> اطلاعات شخصی | علی‌اصغر عابدزاده> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۲۹۰ خورشیدی محل تولد: مشهد
درگذشته: ۱۳۶۵ خورشیدی محل دفن: مشهد
قومیت: ایرانی
دوران: معاصر
مذهب: شیعه
شناخته شده برای: تاسیس انجمن پیروان قرآن و اولین مهدیه ایران
پیشه: علوم دینی
مرتبه: مرتبه
 تأثیرپذیرندگان شیخ هاشم قزوینی :  تأثیرپذیرندگان شیخ هاشم قزوینی 
علی‌اصغر عابدزاده معروف به حاجی عابدزاده (۱۲۹۰–۱۳۶۵) روحانی، واعظ، قرآن پژوه، خیّر مدرسه ساز و مؤسس انجمن پیروان قرآن در مشهد بود. وی از حامیان محمد مصدق و ابوالقاسم کاشانی در نهضت ملی شدن نفت بود.
انجمن پیروان قرآن

تأسیس انجمن پیروان قرآن، نقطه عطف در فعالیت‌های حاجی عابدزاده بود. وی برای این انجمن اساسنامه‌ای که حاوی چندین ماده بود تعریف کرد که یکی از آن مواد «ورود به احزاب و عدم دخالت در امور سیاسی» بود. این انجمن در همان ابتدا رونق خاصی گرفته بود و توانست در مدت کمی تعداد شعبه‌هایش را به حدود ۶۰ عدد برساند.
اولین مهدیه ایران و تأسیس مراکز آموزشی

حاجی عابدزاده می‌خواست به نام هریک از چهارده معصوم، بنای مخصوصی بسازد و آن را مرکز فعالیت‌های فرهنگی، دینی، آموزش‌های مذهبی و محل برگزاری مراسم جشن و عزاداری کند. از این رو ابتدا مکانی به نام مهدیه که اسم آن منسوب به مهدی (امام دوازدهم شیعیان) بنا نهاد و پس از آن در سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۵۴ به ترتیب «عسکریه»، «نقویه»، «جوادیه»، «کاظمیه»، «جعفریه»، «باقریه»، «سجادیه»، «حسینیه»، «حسنیه»، «فاطمیه» و «علویه» را بنا نهاد که امروزه همه آنان به عنوان مدرسه برای دانش آموزان در حال فعالیت است.
نهضت ملی شدن نفت

عابدزاده در کنار محمدتقی شریعتی و محمود حلبی توانستند مشهد را برای خلع ید انگلیس از صنعت نفت ایران فعال نگه دارند و پس از مدتی «جمعیت‌های موتلفه اسلامی» در مشهد را تشکیل دادند. ساختمان مهدیه نیز در کنار فعالیت‌های دینی به عنوان مرکز فعالیت‌های گسترده و مؤثر در این زمینه درآمد. عابدزاده تا آخرین روز مبارزات یعنی تا زمان کودتای ۲۸ مرداد از حامیان مصدق بود. وی به همین دلیل بعد از کودتا توسط حکومت محمدرضا پهلوی بازداشت شد.
بزرگداشت

بزرگداشت حاجی عابدزاده در سال ۱۳۹۴ و در مشهد برگزار شد. در این مراسم محمدباقر قالیباف، سید عباس صالحی و سید مهدی طباطبایی سخنرانی کردند. سید علی خامنه‌ای نیز پیامی به جهت این بزرگداشت صادر کرد.
استیو جونز (نوازنده)

| استیو جونز | استیو جونز |
| --- | --- |
جونز در ۲۰۰۸: جونز در ۲۰۰۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: استیون فیلیپ جونز
زاده: ۳ سپتامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال)
خاستگاه: چیپینگ بارنت، لندن، انگلستان
ژانر:  راک 
پیشه: گیتاریست
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲-اکنون
استفن فیلیپ جونز (انگلیسی: Stephen Philip Jones؛ زاده ۳ سپتامبر ۱۹۵۵) یک گیتاریست انگلیسی است که بیشتر به یکی از اعضای گروه راک سکس پیستولز شناخته می‌شود. پس از جدایی از سکس پیستولز، او با هم‌گروه سابق پل کوک، پروفسیونالس را تشکیل داد. او دو آلبوم انفرادی منتشر کرده‌است و با جانی تاندر، ایگی پاپ، باب دیلن و تین لیزی کار کرده‌است. در سال ۱۹۹۵، او سوپرگروه کوتاه مدت Neurotic Outsiders را با اعضای Guns N' Roses و Duran Duran تشکیل داد. جونز در فهرست ۲۰۱۵ رولینگ استون از ۱۰۰ بزرگ‌ترین گیتاریست تمام دوران در رتبه ۹۷ قرار گرفت.
او در فیلم خانم‌ها و آقایان، لکه‌های شگفت‌انگیز و مشکل سگ بازی کرده‌است.
قوباچی‌لار

| قوباچی‌لار | قوباچی‌لار |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور:  جمهوری آذربایجان
بخش: شهرستان داش‌کسن
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
قوباچی‌لار (به لاتین: Kyupachilar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان داش‌کسن واقع شده است.
استون تمپل پایلتس

| استون تمپل پایلتس | استون تمپل پایلتس |
| --- | --- |
استون تمپل پایلتس در حال اجرا (۲۰۰۸): استون تمپل پایلتس در حال اجرا (۲۰۰۸)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
ژانر: هارد راک، گرانج، پُست گرانج، آلترنیتو پاپ/راک
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲ - ۲۰۰۳ ۲۰۰۸ - تاکنون
ناشر(ان): آتلانتیک
اِستون تِمپل پایلتس (به انگلیسی: Stone Temple Pilots) یک گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۶ پایه‌گذاری شد و در سال ۱۹۹۲ با انتشار آلبوم Core رسماً فعالیتش را آغاز کرد.
۵ آلبوم اول گروه فقط در آمریکا ۱۷ میلیون نسخه و در کل دنیا فروشی بیشتر از ۴۰ میلیون نسخه داشته‌است.