stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پشه

| پشه | پشه |
| --- | --- |
پشه آنوفل (Anopheles gambiae): پشه آنوفل (Anopheles gambiae)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: شش‌پایان
رده:: حشرات
راسته:: دوبالان
زیرراسته:: نخ‌شاخکان
فروراسته:: پشه‌ریختان
بالاخانواده:: پشه‌واران
تیره:: پشگان (Meigen، 1818)
زیرخانواده: زیرخانواده
 آنوفل  Culicinae:  آنوفل  Culicinae
پشه (نام علمی: Culicidae) به گروهی از حشرات گفته می‌شود که در خانوادهٔ Culicidae قرار می‌گیرند. جنس مادهٔ بیشتر گونه‌های پشه زندگی انگلی دارند و از راه خوردن خون جانوران دیگر از جمله پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و حتی برخی از ماهی‌ها تغذیه می‌کنند و برخی از آن‌ها بی‌مهرگان را نیز هدف قرار می‌دهند. خونی که از این راه از دست می‌رود ناچیزتر از آن است که اهمیتی داشته باشد اما خارش تحریکی محل گزش می‌تواند یک عامل آزاردهنده جدی باشد. مهم‌تر از آن برخی از گونه‌های پشه به عنوان ناقل بیماری‌های گوناگون عمل می‌کنند و عامل بیماری را از یک میزبان به یک میزبان دیگر منتقل می‌کنند. مالاریا، تب زرد، ویروس نیل غربی و فیلاریازیس از خطرناک‌ترین انواع بیماری‌های هستند که توسط برخی انواع پشه منتقل می‌شوند.
طبقه‌بندی و نام

پشه از زیرشاخهٔ شِش‌پایان (Hexapoda)، زیرردهٔ بالداران (Pterygota)، بالاراستهٔ هام‌دگردیسان (Endopterygota)، زیرراستهٔ نخ‌سرونیان (Nematocera)، فروراستهٔ پشه‌شکلان (Culicomorpha)، بالاخانوادهٔ پشه‌سانان (Culicoidea)، خانوادهٔ پشگان (Culicidae) است.
نام‌های دیگر قدیمی برای پشه در فارسی عبارت است از: موشه، سارخک، سارشک، سپیدپر، دَر، بُدّ و خموش و پشه کوری.
Mosquitoes-macro -siamak sabet
تیغ‌زن (فیلم)

| تیغ زن | تیغ زن |
| --- | --- |
کارگردان: علیرضا داوودنژاد
نویسنده: علیرضا داوودنژاد
بازیگران: رضا عطاران لادن مستوفی رضا داوودنژاد علی صادقی
موسیقی: یحیی سپهری‌شکیب
فیلم‌بردار: جمشید الوندی
تدوین‌گر: کامران قدکچیان
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۲۲ خرداد ۱۳۸۷
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۲۹۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
تیغ‌زن نام فیلمی با بازی رضا عطاران و لادن مستوفی و به کارگردانی علیرضا داوودنژاد محصول سال ۱۳۸۷ است.
خلاصه داستان

دختر و پسری که یک‌دیگر را دوست داشتند پس از ۲۰ سال همدیگر را در حالی می‌بینند که دلبستگی آنها نسبت به گذشته تفاوت کرده است اینک دختر عاشق سگ‌هایش و پسر عاشق اتومبیل....
بازیگران

رضا عطاران
لادن مستوفی
رضا داوودنژاد
علی صادقی
هانس آدولف کربس

| هانس آدولف کربس Sir Hans Adolf Krebs | هانس آدولف کربس Sir Hans Adolf Krebs |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ اوت ۱۹۰۰ هیلدس‌هایم، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۲۲ نوامبر ۱۹۸۱ (۸۱ سال) آکسفورد، انگلستان، بریتانیا
ملیت: آلمانی
شهروندی: شهروند طبیعی بریتانیا (از ۱۹۳۹)
محل تحصیل: دانشگاه گوتینگن دانشگاه فرایبورگ دانشگاه هومبولت برلین دانشگاه هامبورگ
شناخته‌شده برای: چرخه اسید سیتریک چرخه اوره چرخه گلی‌اگزالات محلول کربس–هنسلیت
همسر: مارگارت سیسیلی فیلدهاوس (ا. ۱۹۳۸)
فرزندان: پل، جان و هلن
جوایز: جایزه آلبرت لاسکر برای تحقیقات پزشکی پایه (۱۹۵۳) جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی (۱۹۵۳) مدال پادشاهی (۱۹۵۴) مدال کاپلی (۱۹۶۱)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشکی داخلی، بیوشیمی
محل کار: انجمن قیصر ویلهلم دانشگاه هامبورگ دانشگاه کمبریج دانشگاه شفیلد دانشگاه آکسفورد
 :  
سر هانس آدولف کربس (به انگلیسی: Sir Hans Adolf Krebs) (۲۵ اوت ۱۹۰۰ – ۲۲ نوامبر ۱۹۸۱) زیست‌شناس، پزشک و بیوشیمی‌دان انگلیسی زادهٔ آلمان بود. او دانشمندی پیشگام در بررسی و مطالعه تنفس یاخته‌ای بود. او بیشتر برای کشف دو چرخهٔ شیمیایی مهم یعنی چرخه اسید سیتریک و چرخه اوره که در یاخته‌های بدن انسان و بسیاری از جانداران دیگر اتفاق می‌افتند، شناخته می‌شود. نخستین مورد، که بیشتر با نام «چرخه کربس» شناخته می‌شود، زنجیرهٔ بنیادی واکنش‌های متابولیکی است که انرژی را در یاخته‌های انسان و دیگر اندامگان هوازی فراهم می‌کند. کشف این چرخه در سال ۱۹۵۳ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را برای کربس به ارمغان آورد. همچنین او همراه با هانس کورنبرگ، چرخه گلی‌اگزالات را کشف کرد، که تغییری جزئی از چرخه اسید سیتریک موجود در گیاهان، باکتری‌ها، آغازیان و قارچ‌ها است. کربس در سال ۱۹۸۱ در آکسفورد درگذشت، جایی که او ۱۳ سال از زندگی حرفه‌ای خود را از سال ۱۹۵۴ تا زمان بازنشستگی در ۱۹۶۷ در دانشگاه آکسفورد گذرانده بود.
زندگی > جوانی و تحصیلات

کربس در هیلدس‌هایم آلمان، از پدری به نام جورج کربس که جراح گوش و حلق و بینی بود و مادری به نام آلما کربس (دیویدسون) زاده شد. او یهودی-سیلسی‌تبار بود و خواهری بزرگ‌تر به نام الیزابت و برادری کوچک‌تر به نام ولفگانگ داشت.
کربس در گومنازیوم مشهور و قدیمی زادگاهش تحصیل کرد. او شش ماه پیش از پایان تحصیلات متوسطه در اواخر جنگ جهانی اول در سپتامبر ۱۹۱۸، به خدمت سربازی در ارتش امپراتوری آلمان فراخوانده شد. با این حال وی مجاز به شرکت در امتحان اضطراری دیپلم شد و چنان نمره بالایی در آن کسب کرد که امتحان‌گیرنده‌ها را «بی جهت ملایم و دلسوز» دانست. دو ماه بعد و با پایان جنگ، خدمت سربازی او پایان یافت.
کربس تصمیم گرفت حرفه پدرش را دنبال کند. او به همین منظور در دسامبر ۱۹۱۸ برای تحصیل در رشته پزشکی وارد دانشگاه گوتینگن شد و در سال ۱۹۱۹ به دانشگاه فرایبورگ منتقل شد. در سال ۱۹۲۳ او نخستین مقاله علمی خود را در مورد یک روش رنگ‌آمیزی بافتی منتشر کرد. او کار روی این مقاله را از سال ۱۹۲۰ آغاز کرد و آن را با راهنمایی ویلهلم فون مولندورف انجام داد. کربس دوره پزشکی خود را در دسامبر ۱۹۲۳ به پایان رساند. وی برای به دست آوردن مدرک دکترای پزشکی و مجوز پزشکی، یک سال را در سومین درمانگاه پزشکی در دانشگاه هومبولت برلین گذراند. در آن زمان او هدف حرفه‌ای خود را نه تبدیل شدن به یک پزشک بالینی، بله تبدیل شدن به یک پژوهشگر پزشکی، به ویژه در بیوشیمی، تعیین کرده بود. او در سال ۱۹۲۴ برای یادگیری شیمی و بیوشیمی در گروه شیمی مؤسسه آسیب‌شناسی بیمارستان شاریته در برلین تحصیل کرد. کربس مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۲۵ از دانشگاه هامبورگ دریافت کرد.
زندگی > حرفه‌ای

در سال ۱۹۲۶ کربس به عنوان دستیار تحقیق در مؤسسه زیست‌شناسی انجمن قیصر ویلهلم در دالم به اتو واربورگ پیوست. سالانه به‌طور میانگین ۴۸۰۰ مارک به وی پرداخت می‌شد. در سال ۱۹۳۰ واربورگ او را پس از چهار سال کار و انتشار ۱۶ مقاله، ترغیب به ادامه کار کرد و او به عنوان دستیار گروه پزشکی بیمارستان شهرداری در التونا (اکنون بخشی از هامبورگ) مشغول به کار شد. وی در سال بعد به کلینیک پزشکی دانشگاه فرایبورگ نقل مکان کرد. او در فرایبورگ مسئول ۴۰ بیمار بود و آزاد بود که تحقیقات خود را انجام دهد. او پیش از پایان یک سال کار در فرایبورگ، همراه با یک دانشجوی پژوهشی به نام کورت هنسلیت، مقاله‌ای را در مورد اکتشاف چرخه اورنتین سنتز اوره، که مسیر متابولیکی برای تشکیل اوره است، منتشر کرد. این چرخه امروزه با نام چرخه اوره و گاه چرخه کربس-هنسلیت شناخته می‌شود. آن‌ها یک محلول آبی پیچیده (محلول بافر) یا پرفیوژن برون‌جانداری را، که اکنون بافر کربس-هنسلیت نامیده می‌شود، برای مطالعه جریان خون در رگ‌ها ایجاد کردند. او در سال ۱۹۳۲ واکنش‌های شیمیایی بنیادی چرخه اوره را منتشر کرد، که که باعث تثبیت شهرت علمی خود شد.
زندگی کربس به عنوان یک دانشمند محترم آلمانی به دلیل یهودی‌تبار بودن در سال ۱۹۳۳ ناگهان متوقف شد. با روی کار آمدن حزب نازی آدولف هیتلر، آلمان قانون احیای خدمات مدنی حرفه‌ای را تصویب کرد که طبق آن برکناری همه غیرآلمانی‌ها و ضد نازی‌ها از مشاغل حرفه‌ای انجام شد. کربس به‌طور رسمی در آوریل ۱۹۳۳ از شغل خود اخراج شد و خدمات وی در ۱ ژوئیه ۱۹۳۳ پایان یافت. یکی از تحسین‌کنندگان او به نام فردریک گولاند هاپکینز از دانشگاه کمبریج، بلافاصله به کمک او شتافت و دانشگاهش را ترغیب کرد که کربس را برای کار با او در بخش بیوشیمی استخدام کند. کربس در ژوئیه ۱۹۳۳ با حمایت مالی بنیاد راکفلر در کمبریج اقامت گزید. اگرچه آلمان وی را فقط ملزم به بردن وسایل شخصی خود کرده بود، اما خوشبختانه مأموران دولت به او اجازه دادند تجهیزات و نمونه‌های تحقیقاتی خود را به انگلستان ببرد. ثابت شده‌است که آن‌ها برای اکتشافات بعدی وی، به ویژه مانومتر ساخته شده توسط واربورگ برای اندازه‌گیری میزان مصرف اکسیژن در برش‌های نازک بافت، اثرگذار بودند و این اساس پژوهش‌های او بود. وی در سال ۱۹۳۴ به عنوان اثبات‌کنندهٔ بیوشیمی منصوب شد و در سال ۱۹۳۵ دانشگاه شفیلد با وعدهٔ آزمایشگاهی بزرگ‌تر و حقوقی دو برابر، به وی پیشنهاد آموزش در رشته داروسازی را داد. وی ۱۹ سال در آنجا کار کرد. دانشگاه شفیلد در سال ۱۹۳۸ گروه بیوشیمی خود (گروه زیست‌شناسی مولکولی و بیوتکنولوژی امروزی) را بازگشایی کرد و کربس نخستین رئیس و سرانجام در سال ۱۹۴۵ استاد تمام آن گروه شد. کربس اداره بنیاد پژوهشی سوربی را در سال ۱۹۴۳ به عهده گرفت. در سال ۱۹۴۴، شورای تحقیقات پزشکی انگلستان (MRC)، واحد تحقیقات متابولیسم سلولی در شفیلد تأسیس کرد و کربس به عنوان مدیر آن منصوب شد. با این کار آزمایشگاه وی چنان بزرگ شد که اهالی منطقه به شوخی آن را «امپراتوری کربس» نامیدند. وی با واحد خود در شورای تحقیقات پزشکی در سال ۱۹۵۴ به عنوان استاد بیوشیمی ویتلی به دانشگاه آکسفورد نقل مکان کرد و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۷ در این سمت ماندگار شد. هیئت تحریریه بیوشیمی ژورنال آرزوهای خوب خویش را برای بازنشستگی وی ابراز کردند و وی در عوض قول داد که به تولید مقالات علمی ادامه دهد. او پژوهشی خود را ادامه داد و واحد شورای تحقیقات پزشکی خود را به بخش پزشکی بالینی نافیلد در بیمارستان رادکلیف آکسفورد انتقال داد. او در آنجا بیش از ۱۰۰ مقاله پژوهشی منتشر کرد.
زندگی > زندگی شخصی و درگذشت

کربس هنگامی که در سال ۱۹۳۵ به شفیلد نقل مکان کرد با مارگارت سیسیلی فیلدهاوس (۳۰ اکتبر ۱۹۱۳ – می ۱۹۹۳) آشنا شد. آن‌ها در ۲۲ مارس ۱۹۳۸ با یکدیگر ازدواج کردند. کربس زندگی خود در شفیلد را «۱۹ سال شاد» توصیف کرد. آن‌ها دو پسر به نام‌های پل (زادهٔ ۱۹۳۹) و جان (زادهٔ ۱۹۴۵) و یک دختر به نام هلن (زادهٔ ۱۹۴۲) داشتند. جان (سر جان کربس و سپس بارون جان کربس) به یک پرنده‌شناس مشهور، استاد دانشگاه آکسفورد، مدیر کالج عیسای آکسفورد و نماینده مجلس اعیان بریتانیا تبدیل شد.
کربس پس از یک بیماری کوتاه، در ۲۲ نوامبر ۱۹۸۱ در آکسفورد درگذشت.
دستاوردها > چرخه اوره (چرخه کربس–هنسلیت)

کربس در سال ۱۹۳۲ طرحی مربوط به چرخه اوره را به همراه یک دانشجوی پزشکی به نام کورت هنسلیت در دانشگاه فرایبورگ تهیه کرد. کربس هنگام کار در درمانگاه پزشکی دانشگاه فرایبورگ، کورت هنسلیت را ملاقات کرد و همراه با او دربارهٔ روند شیمیایی تشکیل اوره تحقیق کرد. در سال ۱۹۰۴، دو آلمانی به نام‌های ای. کوسل و اچ.دی. داکین نشان داده بودند که آرژینین می‌تواند توسط آنزیم آرژیناز هیدرولیز شود و در واکنشی غیرآلی اورنیتین و اوره ایجاد کند. کربس و هنسلیت بر اساس این واکنش، فرض کردند که در یاخته‌های زنده نیز چنین واکنشی می‌تواند رخ دهد و اورنیتین و سیترولین می‌توانند واکنش‌های میانی باشند. کربس شروع به کار بر روی روش ممکن برای سنتز آرژینین کرد. او با استفاده از مانومتر واربورگ خود، یک تکه کبد را با اورنیتین و سیترولین خالص مخلوط کرد. وی دریافت که سیترولین به عنوان یک کاتالیزور در واکنش‌های متابولیکی اوره از آمونیاک و دی‌اکسید کربن عمل می‌کند. او و هنسلیت کشف خود را در سال ۱۹۳۲ منتشر کردند؛ بنابراین چرخه اوره (یا «چرخه اورنیتین») ایجاد شد و این اولین چرخه متابولیکی بود که کشف شد.
دستاوردها > چرخه اسید سیتریک (چرخه کربس)

کربس و ویلیام جانسون در دانشگاه شفیلد تنفس سلولی را که طی آن اکسیژن مصرف و انرژی از تجزیه گلوکز تولید می‌شود، بررسی کردند. پیشتر هنگامی که آن‌ها در آلمان با هم کار می‌کردند، کربس به واربورگ پیشنهاد داده بود که با استفاده از فشارسنج می‌توان میزان اکسیژن مصرفی را تشخیص داد و واکنش شیمیایی سوخت و ساز گلوکز را شناسایی کرد. واربورگ این ایده را کاملاً رد کرده بود. کربس در شفیلد مشتاقانه برای شناسایی یک واکنش شیمیایی احتمالی تلاش کرد و مسیرهای فرضی متعددی را آزمایش کرد. او با استفاده از فشارسنج آن فرضیه‌ها را یکی یکی آزمایش کرد. اثبات شد فرضیه‌ای که شامل سوکسینیک اسید، فوماریک اسید و مالیک اسید بود، قابل استفاده است چرا که همه این مولکول‌ها باعث افزایش اکسیژن مصرفی در عضله سینه کبوتر می‌شدند. در سال ۱۹۳۷، دو بیوشیمی‌دان آلمانی به نام فرانتس کوپ و کارل مارتینوس، مجموعه‌ای از واکنش‌ها را با استفاده از سیترات انجام دادند که اگزالواستات را تولید می‌کرد. کربس دریافت که این مولکول‌ها می‌توانند واسطهٔ گمشده چنین واکنشی باشند. کربس و جانسون پس از چهار ماه کار تجربی برای پر کردن شکاف‌ها، موفق به برقراری زنجیره چرخه شیمیایی شدند که آن‌ها آن را «چرخه اسید سیتریک» نامیدند که اکنون به نام «چرخه کربس» یا «چرخه تری‌کربوکسیلیک اسید (TCA)» نیز شناخته می‌شود.
کربس در ۱۰ ژوئن ۱۹۳۷ دست‌نوشته‌ای کوتاه از این کشف را برای نشریه نیچر ارسال کرد. او در ۱۴ ژوئن نامه‌ای را از سردبیر دریافت کرد که می‌گفت این نشریه «نامه به اندازهٔ پر کردن ستون‌های نامه‌نگاری به مدت هفت یا هشت هفته» دارد و او را تشویق می‌کرد که «آن را برای انتشار زودهنگام به نشریه دیگری ارسال کند.» کربس بلافاصله نسخه طولانی‌تری را با عنوان «نقش اسید سیتریک در متابولیسم میانی در بافت‌های جانوری» تهیه کرد و پس از دو هفته آن را برای مجله هلندی انزایمولوجیا ارسال کرد که در عرض دو ماه منتشر شد. به دنبال آن مقالاتی در مجلات مختلف ارائه شد.
دستاوردها > چرخه گلی‌اگزالات

کربس به افزودن جزئیات بیشتری به چرخه اسید سیتریک ادامه داد. کشف استیل-کوآ در سال ۱۹۴۷ توسط فریتس آلبرت لیپمان کمک بزرگ دیگری بود. با این حال، این کشف جدید در واکنش کلاسیک او مشکلی ایجاد می‌کرد. او و هانس کورنبرگ در سال ۱۹۵۷، دریافتند که آنزیم‌های حیاتی دیگری نیز وجود دارند. یکی از آن‌ها مالات سنتاز بود که استات و گلی‌اگزالات را با هم ترکیب می‌کند تا مالات ایجاد کند و دیگری ایزوسیترات لیاز است که با جدا کردن گلی‌اگزالات از ایزوسیترات، آن را برای واکنش آماده می‌کند. این دو واکنش از چرخه طبیعی اسید سیتریک پیروی نمی‌کردند و او از این رو مسیر آن را میان‌بر گلی‌اگزالاتی چرخه اسید سیتریک نامیدند که اکنون به عنوان چرخه گلی‌اگزالات شناخته می‌شود.
افتخارات و جوایز

کربس در سال ۱۹۳۹ به یک شهروند بریتانیا تبدیل شد. وی از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷ به عنوان عضو کالج ترینیتی انتخاب شد. او در سال ۱۹۴۷ نیز به عضویت انجمن سلطنتی درآمد. کربس در سال ۱۹۵۳ به دلیل «کشف چرخه اسید سیتریک» جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را به‌طور مشترک با فریتس آلبرت لیپمان دریافت کرد. او به همین دلیل در سال ۱۹۵۳ نیز جایزه آلبرت لاسکر برای تحقیقات پزشکی پایه را دریافت کرد. انجمن سلطنتی در سال ۱۹۵۴ مدال پادشاهی و در سال ۱۹۶۱ مدال کاپلی را به او اعطا کرد. او در سال ۱۹۵۸ مدال طلای انجمن فیزیک، علوم پزشکی و جراحی هلند را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۵۸ شوالیه شد و در سال ۱۹۷۹ به عنوان عضو افتخاری کالج گیرتون دانشگاه کمبریج انتخاب شد. وی همچنین از سال ۱۹۸۰ عضو اصلی و افتخاری انجمن میکروب‌شناسی عمومی بود. کربس از ۲۱ دانشگاه دکترای افتخاری دریافت کرده‌است.
مدال جایزه نوبل کربس در ژوئیه ۲۰۱۵ به قیمت ۲۲۵٬۰۰۰ پوند (حدود ۳۵۱٬۲۲۵ دلار) حراج شد. درآمد حاصل از این کار برای بنیان‌گذاری بنیاد سر هانس کربس استفاده شد که بودجه دانشجویان دکترا را در رشته زیست‌پزشکی تأمین و از شیمی‌دانانی که مجبور به فرار از کشور خود بودند، حمایت می‌کند.
میراث

دانشگاه آکسفورد ساختمانی به نام برج هانس کربس داشت که گروه بیوشیمی در آن قرار داشت. ساختمان جدیدی در سال ۲۰۰۸ برای این گروه ساخته شد که در ۲۰ مه ۲۰۱۳ انجمن پناهندگان یهودی پلاکی روی آن قرار داد. این لوح توسط جان و لرد کربس رونمایی شد که روی آن نوشته شده‌است:
پروفسور سر هانس کربس ۱۹۰۰ - ۱۹۸۱ بیوشیمی‌دان و کاشف چرخه کربس و برنده جایزه نوبل ۱۹۵۳ در اینجا کار می‌کرده‌است ۱۹۵۴ - ۱۹۶۷
دانشگاه شفیلد دارای مؤسسه کربس است که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد. این یک مرکز تحقیقاتی است که برنامه‌های میان‌رشته‌ای در تحقیقات بیوشیمی را پوشش می‌دهد.
در سال ۱۹۹۰ فدراسیون انجمن‌های بیوشیمی اروپا همایش و مدال سر هانس کربس را بنا نهاد کرد که مدال آن توسط مرکز تحقیقات لرد رنک اهدا می‌شد. این جایزه به خاطر دستاوردهای برجسته در بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی اهدا می‌شود.
انجمن دوستان دانشکده پزشکی هانوفر جایزه سر هانس کربس را اهدا می‌کند که ۱۰ هزار یورو ارزش دارد.
انجمن بیوشیمی بورس تحصیلی یادبود کربس را به دانشجوی تحصیلات تکمیلی (PhD) که در بیوشیمی یا زیست‌پزشکی که در هر دانشگاه بریتانیا کار می‌کند، ارائه می‌دهد. این بورس تحصیلی که در سال ۲۰۱۴ ۱۸٬۵۰۰ پوند ارزش داشت، برای یک سال تعلق می‌گیرد و تا سه سال قابل تمدید است.
کتاب‌شناسی

Medawar, Jean; Pyke, David (2012). Hitler's Gift: The True Story of the Scientists Expelled by the Nazi Regime (Paperback). New York: Arcade Publishing. ISBN 978-1-61145-709-4.
Oakes, Elizabeth H (2007). Encyclopedia of World Scientists (Rev. ed.). New York: Facts on File. p. 414. ISBN 978-1-4381-1882-6.
Holmes, Frederic Lawrence (1991). Hans Krebs: Volume 1: The Formation of a Scientific Life, 1900–1933. New York: Oxford University Press. p. 512. ISBN 978-0-19-507072-9.
کربس و همسرش در استکهلم، سال ۱۹۵۳
کربس همراه کلمنتین چرچیل و فریتز زرنیکه در استکهلم، سال ۱۹۵۳
جی. کارول نایش

| جی>  کارول نایش | جی>  کارول نایش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژانویهٔ ۱۸۹۶
درگذشت: ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۷۳ (۷۷ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۶ تا ۱۹۷۱
جی. کارول نایش (انگلیسی: J. Carrol Naish؛ ‏ ۲۱ ژانویهٔ ۱۸۹۶ – ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۷۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به عشق جنگلی او، افتخار دیگر ارزشی ندارد، آنتونی ادورس، کاپیتان خون، جزیره مردان گمشده، برخورد در شب، بو ژست، ممکن بود آن شب باشد و قاتل حرفه‌ای اشاره کرد.
جوایز

برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد - ۱۹۴۵
مرگ

نایش بر اثر آمفیزم درگذشت. او در گورستان کالواری در شرق لس آنجلس، کالیفرنیا به خاک سپرده شد.
۱۵ اسفند

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | اسفند | اسفند | اسفند | اسفند | اسفند |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ |
| ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ |
| ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |  |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۵ اسفند سیصد و پنجاه و یکمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۱۴ روز (۱۵ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
رویدادها

۵۰۸ - زمین‌لرزه ۵۰۸ جبال
مناسبت‌ها

روز درختکاری
زادروزها

۱۳۱۲ - اسدالله عسگراولادی، بازرگان و رئیس اتاق بازرگانی و صنایع ایران و چین در جمهوری اسلامی
۱۳۳۳ - محمد نهاوندیان، سیاستمدار، مدرس دانشگاه و اقتصاددان
۱۳۴۴ - فرهاد قائمیان، بازیگر
۱۳۵۸ - مرتضی اسدی، بازیکن فوتبال
۱۳۶۱ - آندرانیک تیموریان، بازیکن فوتبال
درگذشت‌ها

۱۳۶۱ - حسینقلی مستعان، نویسنده
۱۳۷۳ - محمد زهری، شاعر
۱۳۸۹ - آلنوش طریان، فیزیک‌دان ارمنی‌های ایران
۱۳۹۰ - فیروز (بازیگر)، رزمی‌کار و بازیگر
۱۳۹۴ - سید رضا برقعی مدرس، او پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ نماینده سید روح‌الله خمینی در کشورهای حاشیه خلیج فارس بود
۱۳۹۷ - یاسمین، خواننده
تن‌های اصلی

| ماگورو | ماگورو |
| --- | --- |
گیدر, Thunnus albacares: گیدر, Thunnus albacares
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: تون‌ماهیان
تبار:: Thunnini
سرده:: Thunnus South, 1845
گونه (زیست‌شناسی): گونه (زیست‌شناسی)
 See text.:  See text.
ماگورو (به ژاپنی: 鮪 マグロ Maguro) (نام علمی: genus Thunnus) یکی از انواع تون‌ماهیان است. این نوع ماهی یکی از انواع سوشی است.
زونیا ژانین

| زونیا ژانین | زونیا ژانین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۶ اتریش
ملیت:  اتریشی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۶
زونیا ژانین (آلمانی: Sonja Jeannine؛ زادهٔ ۱۹۵۶) بازیگر اهل اتریش است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به باکره کوچک، دخترخوانده، مانایا و کُنتس از خنده مُرد اشاره نمود.
شهرستان جارقایین

| شهرستان جارقایین Жарқайың ауданы جارقايىڭ اۋدانى Жаркаинский район | شهرستان جارقایین Жарқайың ауданы جارقايىڭ اۋدانى Жаркаинский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Жарқайың ауданы: Жарқайың ауданы
کشور:  قزاقستان
استان: استان آق‌مولا
شهر مرکزی: درژاوینسک
تاسیس‌شده: ۱۹۵۵
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷۰۰ مایل مربع (۱۲۱۰۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۱۵۰۴۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان جارقایین (به قزاقی: Жарқайың ауданы، جارقايىڭ اۋدانى) یک شهرستان  در قزاقستان است که در استان آق‌مولا واقع شده‌است.
نام این شهرستان از دو واژه جار (معادل آن در ترکی آذری:‌یار) + «قایین» (در ترکی آذری:‌ غان، به معنی درخت توس) ساخته شده‌است.
خصوصیات

شهرستان جارقایین ۱۲٬۱۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۰۴۱ نفر جمعیت دارد.
آکتینیدیا

| آکتینیدیا | آکتینیدیا |
| --- | --- |
آکتینیدیا، Actinidia: آکتینیدیا، Actinidia
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
زیررده:: Sympetalae
راسته:: خلنگ‌سانان
تیره:: کیویان
آکتینیدیا (نام علمی: Actinidia) نام یک سرده از تیره کیویان است.
کرم‌های پهن

| کرم‌های پهن محدودهٔ زمانی: ۲۷۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | کرم‌های پهن محدودهٔ زمانی: ۲۷۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
کرم‌های پهن، Platyhelminthes: کرم‌های پهن، Platyhelminthes
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: پهن‌زیان
طرحی از برخی از گونه‌های کرم پهن
کرم‌های پهن یا پهن‌کرم‌تباران (نام علمی: Platyhelminthes) یک شاخهٔ زیست‌شناسی از بی‌مهرگان هستند. بیش از نیمی از گونه‌های این شاخه انگل است.
انواع کرم پهن مثل کخ، آسکاریس، کرم کدودانه، یوکاریالی در قسمت‌های مرکزی آمریکای لاتین کشف شده است و امثال اینها…
پهن‌کرم‌تباران ساده‌ترین جانوران سه‌لایه‌ای دارای تقارن دوطرفی هستند؛ بدن آن‌ها برگ‌شکل یا کشیده و نواری است و ازلحاظ سازمان‌بندی، دارای اندام و دستگاه هستند.
در حدود ۲۰ هزار گونه از این شاخه وجود دارد که همگی در شرایط بسیار مرطوب زندگی می‌کنند. تعدادی زندگی آزاد و تعدادی هم زندگی انگلی دارند. کرم‌های پهن دارای یک مزوگله ژلاتینی هستند که دارای سلول‌هایی است و به عنوان پارانشیم مزودرمی سازمان‌یافتگی پیچیده‌ای نسبت به شاخه‌های دیگر کرم‌ها نشان می‌دهند.
نکته مهم که نباید با کرم پهن اشتباه شود:
خرچنگ‌ها، ویلوپلاتا از جمله نرم تنان هستند. البته بعضی از آنها مثل خرچنگ‌ها شامل مفصلیه‌ها نیز می‌شود همچنان خیلی اندک سی سی لین‌ها نیز شامل نرم تنان است.
طبقه‌بندی

کرم‌های پهن به چند رده تقسیم‌بندی می‌شوند رده موجک‌ویسان Turbellaria که به صورت عمده غیر انگل هستند و سه رده انگلی بادکش‌ویسان Trematoda نوارویسان Cestoda و Monogenea.
ویژگی‌های کلی کرم‌های پهن

بدن از سه لایه تشکیل شده است ((Triploblastic
معمولاً دارای بدن فشرده و مسطح با تقارن دوجانبی‌اند.
سطح خارجی بدن را پوشش کوتیکول می‌پوشاند.
بدون حفره سلوم می‌باشند.
فضای داخل بدن را سلول‌های پارانشیم می‌پوشاند.
دستگاه گوارش به صورت انتهای بسته و بدون مخرج است.
اندام دفعی از واحدهای ترشحی به نام سلول شعله ای یا Flame cell تشکیل شده است.
فاقد دستگاه گردش خون و تنفسی هستند.
دستگاه عصبی از طریق عصبی-دور مری و طناب‌های عصبی طولی تشکیل شده است.
دستگاه تولید مثلی در آن‌ها کامل است یعنی هم دارای دستگاه تولید مثلی نر هستند و هم دارای دستگاه تولید مثلی ماده می‌باشند (به صورت هرمافورودیت اند).
گزین‌طوطی سومبا

| گزین‌طوطی سومبا | گزین‌طوطی سومبا |
| --- | --- |
نر: نر
ماده: ماده
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: طوطی‌سانان
تیره:: طوطیان سبز
سرده:: Eclectus
گونه:: E. cornelia
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Eclectus cornelia Bonaparte, 1850: Eclectus cornelia Bonaparte, 1850
گزین‌طوطی سومبا یا گزین‌طوطی کورنلیا (نام علمی: Eclectus cornelia) یک گونه طوطی است که بومی سومبا است. همچنین بزرگ‌تر از گزین‌طوطی ملوکی، نر در کل سایه سبز کم‌رنگ‌تری و دم آبی‌تری دارد. ماده دارای پرهای تمام قرمز است، به جز شاهپرهای اولیه که به رنگ آبی شاهنشاهی تیره است، و می‌توان آن را از گزین‌طوطی تانیمبار به دلیل نداشتن رنگ زرد در دمش متمایز کرد.
اره‌ماهی

| اره‌ماهی محدودهٔ زمانی: Upper Cretaceous تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | اره‌ماهی محدودهٔ زمانی: Upper Cretaceous تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: غضروف ماهیان
زیررده:: نرم‌آبشش‌داران
بالاراسته:: پرتوماهی
راسته:: Pristiformes
تیره:: Pristidae بوناپارت، ۱۸۳۸
برای دیگر کاربردها، اره‌ماهی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
اره‌ماهی (نام علمی: Pristidae) خانواده‌ای از ماهی‌های غضروفی است که معمولاً به خاطر دماغ بسیار بلندشان به این نام شناخته می‌شوند و گاهی تا ۷ متر (۲۳ فوت) رشد می‌کنند.
این ماهی‌ها نباید با اره‌کوسه‌ها که ظاهری مشابه دارند اشتباه شوند. این ماهی‌ها در خلیج فارس و دریای عمان زندگی می‌کنند و کبد آن‌ها دارای مقدار زیادی چربی است که باعث می‌شود شکار آن‌ها دارای ارزش اقتصادی باشد.
تمام گونه‌های این ماهی به‌طور بحرانی در خطر انقراض قرار دارند و در سیاهه IUCN به عنوان CR طبقه‌بندی می‌شوند.
اره ماهی تاکسی درمی شده