stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هاشم ملک‌مدنی
دعوا با علی دشتی

پس از شهریور ۱۳۲۰ که فضای سیاسی باز دوباره بر مجلس حاکم شد، نخستین دعوا میان ملک‌مدنی و علی دشتی رخ داد که در آن زمان، نماینده دماوند بود. آن دو بر سر اینکه آیا متن لایحه روز پیش در اختیار نمایندگان گذاشته شده یا همان روز بگو مگو کردند و علی دشتی فریاد زد: «همه کارها نبایستی به دروغ و شارلتانی بگذرد». ملک‌مدنی هم خطاب به او گفت: «شما دروغ می‌گویید. سابقه شما را همه مردم این شهر دارند». رئیس مجلس (محتشم‌السلطنه اسفندیاری) خطاب به او نهیب زد: «آقا اینجا مجلس شورای ملی است جای دعوا نیست. قباحت دارد. درست حرف بزنید».
در دوره بعدی مجلس (دوره سیزدهم) جناح‌بندی از سرگرفته شد و ملک مدنی سخنگوی اصلی فراکسیون میهن شد که از زمین‌داران و بازرگانان مناطق جنوب و جنوب‌غربی زیر اشغال انگلیس تشکیل می‌شد که از قانون اساسی ناراضی بودند.
ملک مدنی چند دوره نایب رئیس مجلس شد و در دوره پانزدهم در انتخابات ریاست مجلس تنها با اختلاف دو رأی در برابر سردار فاخر حکمت شکست خورد. او پس از پایان دوران نمایندگی‌اش رئیس شورای عالی کشاورزی شد.
پنگوئن‌های کاکل‌دار

| پنگوئن‌های کاکل‌دار | پنگوئن‌های کاکل‌دار |
| --- | --- |
پنگوئن صخره‌پر جنوبی: پنگوئن صخره‌پر جنوبی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گوه‌سانان
تیره:: گوگان
سرده:: پنگوئن‌های کاکل‌دار ویلوت، ۱۸۱۶
گونه‌ها: گونه‌ها
 پنگوئن صخره‌پر  پنگوئن فیوردلند  پنگوئن کاکل‌سیمی  پنگوئن سلطنتی  پنگوئن راست‌کاکل  پنگوئن ماکارونی:  پنگوئن صخره‌پر  پنگوئن فیوردلند  پنگوئن کاکل‌سیمی  پنگوئن سلطنتی  پنگوئن راست‌کاکل  پنگوئن ماکارونی
پنگوئن‌های کاکُل‌دار (نام علمی: Eudyptes) یکی از سَرده‌های (جنس‌های) پنگوئن هستند. این سرده شامل هفت گونه از پنگوئن‌های امروزی است.
نام علمی این سرده به معنی خوش‌شیرجه است. در آلمانی هم برای این سرده نام «پنگوئن‌های کاکل‌دار» (Schopfpinguine) به کار می‌رود.
طبقه‌بندی

بقیه گوه‌سانان
خانواده گوگان
پنگوئن صخره‌پر جنوبی، Eudyptes chrysocome
پنگوئن صخره‌پر شمالی، Eudyptes (chrysocome) moseleyi
پنگوئن فیوردلند، Eudyptes pachyrhynchus
پنگوئن اسنیرز، Eudyptes robustus
پنگوئن شاهانه، Eudyptes schlegeli
پنگوئن سیخ‌کاکلی، Eudyptes sclateri
پنگوئن ماکارونی، Eudyptes chrysolophus
پنگوئن جزایر چتهم، Eudyptes sp. (در دوره کواترنری پسین)
پوتوسی (نارینو)

| پوتوسی (نارینو) | پوتوسی (نارینو) |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of Potosí in the Nariño Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Potosí in the Nariño Department of Colombia.
Country:  کلمبیا
بخش‌های کلمبیا: بخش نارینیو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹۷ کیلومتر مربع (۱۵۳ مایل مربع)
جمعیت (Census 2018): جمعیت (Census 2018)
 • کل: ۱۰۱۸۶
 • تراکم: ۲۶/کیلومتر مربع (۶۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
پوتوسی (انگلیسی: Potosí, Nariño) نام شهری در کشور کلمبیا است.
ژرژ کارپونیه

| ژرژ کارپونیه | ژرژ کارپونیه |
| --- | --- |
آمار: آمار
وزن(ها): Welterweight Middleweight Light Heavyweight Heavyweight
قد: ۵ ft ۱۱ ۱⁄۲ in (۱۸۲ cm)
ملیت: فرانسه
زادهٔ: January 12, 1894 لیئون
درگذشت: ۲۸ اکتبر ۱۹۷۵ (۸۱ سال) پاریس
طرز ایستادن: Orthodox
سوابق بوکس: سوابق بوکس
مجموع مبارزه‌ها: ۱۰۹
تعداد برد: ۸۸
برد با ناک‌اوت: ۵۶
تعداد باخت: ۱۴
تعداد تساوی: ۶
بدون نتیجه: ۱
ژرژ کارپونیه (فرانسوی: Georges Carpentier‎؛ ‏ January 12, 1894 – ۲۸ اکتبر ۱۹۷۵) بوکسور، هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به نمایش نمایش‌ها اشاره نمود.
پترا فروم

| پترا فروم | پترا فروم |
| --- | --- |
فروم در سال ۲۰۱۷: فروم در سال ۲۰۱۷
محل تحصیل: دانشگاه فنی برلین دانشگاه آزاد برلین
پیشینه علمی: پیشینه علمی
محل کار: دانشگاه ایالتی آریزونا موسسه ماکس ولمر
پایان‌نامه: Die ATP-Synthase aus Chloroplasten biochemische Untersuchungen zur Struktur und kinetische Messungen zum Mechanismus des Enzyms (۱۹۸۸)
 :  
پترا فروم (انگلیسی: Petra Fromme) دانشمند آلمانی-آمریکایی در زمینه شیمی است.
کاستل‌نوئوو رانگونه

| کاستلنووو رانگونهه | کاستلنووو رانگونهه |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاستلنووو رانگونهه: کاستلنووو رانگونهه
کشور: ایتالیا
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان / شهرستان: استان مودنا (MO)
دهستان: Montale, Cavidole, San Lorenzo
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roberto Alperoli
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۶۱ کیلومتر مربع (۸٫۷۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۶ متر (۲۴۹ فوت)
جمعیت (۳۰ سپتامبر ۲۰۰۸): جمعیت (۳۰ سپتامبر ۲۰۰۸)
 • کل: ۱۳٬۸۵۶
 • تراکم: ۶۱۰/کیلومتر مربع (۱۶۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Castelnovesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 41051
پیش‌شماره تلفن: 059
قدیس پشتیبان: Saint Celestino
روز قدیس: 6 April
وبگاه: وبگاه رسمی
کاستلنووو رانگونهه (به ایتالیایی: Castelnuovo Rangone) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مودنا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستلنووو رانگونهه ۲۲٫۶۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۸۵۶ نفر جمعیت دارد و ۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Suhr خواهرخواندهٔ کاستلنووو رانگونهه هست.
الکسی ژنی

| الکسی ژنی | الکسی ژنی |
| --- | --- |
نام اصلی: Alexis Jenni
زاده: ۱۹۶۳ میلادی
پیشه: نویسنده و استاد دانشگاه
ملیت: فرانسوی 
الکسی ژنی (به فرانسوی: Alexis Jenni) نویسنده و استاد دانشگاه قرن بیستم میلادی اهل فرانسه و زاده ۱۹۶۳ در شهر لیون است. او در ۲۰۱۱ برندهٔ جایزه گنکور شده‌است. مهم‌ترین کتاب او هنر فرانسوی جنگ (به فرانسوی: L'Art français de la guerre) است.
هیختوم

| هیچتوم | هیچتوم |
| --- | --- |
روستا: روستا
Hichtum Church: Hichtum Church
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت هیچتوم در نقشه: موقعیت هیچتوم در نقشه
هیچتومLocation in the Netherlands: هیچتومLocation in the Netherlands
مختصات: : مختصات: 
کشور:  هلند
استان:  فریسلاند
Municipality:  سودوست-فریسلان
جمعیت (2017): جمعیت (2017)
 • کل: ۸۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postal code: 8743
Dialing code: 0515
هیچتوم (به هلندی: Hichtum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در سودوست-فریسلان واقع شده‌است. هیچتوم ۸۰ نفر جمعیت دارد.
فرهنگ کاراسوک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Area of the Karasuk culture.: Area of the Karasuk culture.
مکان: South Central Siberia
دوران: عصر برنز
تاریخ‌ها: ca. 1500–800 BC
پس از: فرهنگ آندرونوو، Seima-Turbino phenomenon، فرهنگ آفاناسیو، فرهنگ اوکونف
پیش از: ارژن، فرهنگ پازیریک، فرهنگ تگار، Irmen culture
فرهنگ کاراسوک (روسی: Карасукская культура) به مجموعه‌ای از جوامع اواخر عصر برنز اطلاق می‌شود که در منطقه‌ای وسیع از دریاچه آرال در غرب تا رود ینی‌سئی در شرق و از کوه‌های آلتای و تیان شان در جنوب تا حدود سال‌های ۱۵۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد زندگی می‌کردند.
این فرهنگ به نظر می‌رسد جایگزین فرهنگ آندرونوو در مناطق شرقی شده و تحت تأثیر فرهنگ اوکونوو نیز قرار داشته است. بقایای سکونتگاه‌های آن‌ها اندک بوده و عمدتاً از نوع تدفینی هستند. حداقل ۲۰۰۰ گور از این فرهنگ کشف شده است. دوره کاراسوک تا حدود ۷۰۰ پیش از میلاد ادامه داشت. از آن زمان تا حدود ۲۰۰ پیش از میلاد، فرهنگ‌های مشابه در این مناطق توسعه یافتند. تجارت پررونقی از شمال چین و منطقه بایکال تا دریای سیاه و رشته‌کوه اورال وجود داشت که به یکپارچگی فرهنگ در این منطقه کمک می‌کرد. پس از فرهنگ کاراسوک، فرهنگ تگار در این منطقه ظهور کرد.
اقتصاد این مردمان مبتنی بر کشاورزی و دامداری بوده و به نظر می‌رسد زندگی کوچ‌نشینی بیشتری نسبت به فرهنگ آندرونوو داشتند. مردم کاراسوک کشاورزانی بودند که در مقیاس وسیع به فلزکاری می‌پرداختند و از ابزارهای برنزی آرسنیکی استفاده می‌کردند. سکونتگاه‌های آن‌ها از خانه‌های گودالی تشکیل می‌شد و مردگان خود را در گورهای صندوقی سنگی دفن می‌کردند که با کورگان پوشیده شده و با حصارهای سنگی مربعی احاطه شده بودند. آن‌ها صنعتگران ماهری بودند و آثار شاخص فرهنگ آن‌ها چاقوهای برنزی با نیمرخ منحنی، دسته‌های تزئین شده و افسار اسب بود. سفال‌های آنان با سفال‌های کشف‌شده در مغولستان داخلی و مناطق داخلی چین قابل مقایسه است و در گورهای آن‌ها چاقوهای برنزی مشابه چاقوهای شمال شرقی چین یافت شده است. هنر حیوانات واقع‌گرایانه آن‌ها احتمالاً به توسعه سبک هنری حیوانات سکایی-سیبری (هنر سکایی) کمک کرده است.
خاستگاه فرهنگ کاراسوک پیچیده است، اما به‌طور کلی پذیرفته شده است که ریشه‌های آن هم در فرهنگ آندرونوو و هم در فرهنگ‌های محلی ینی‌سئی نهفته است. هویت قومی کاراسوک مسئله‌ساز است، زیرا فرهنگ آندرونوو با هندو ایرانیان مرتبط بوده در حالی که فرهنگ‌های محلی با استپ ارتباطی نداشته‌اند. با این وجود، هویت مشخصی از زبان نیاایرانی برای فرهنگ کاراسوک پیشنهاد شده است. باستان‌شناسان قبایل کاراسوک را با ویژگی‌های سفیدپوست (قفقازی/اروپایی) توصیف کرده‌اند. جورج فان دریم ارتباطی را با مردم زبان‌های ینی‌سئیایی و زبان بروشسکی پیشنهاد کرده و گروه زبان‌های کاراسوک را مطرح کرده است.
فرهنگ معاصر سنگ گوزن در جنوب شرقی ممکن است تا حدی توسط کوچ‌نشینان فرهنگ کاراسوک ساخته شده باشد.
ارابه‌ها

فرهنگ کاراسوک دارای ارابه‌های اسبی چرخدار بود، فناوری که اولین بار در فرهنگ سینتاشتا (حدود ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد) تأیید شد و با فرهنگ آندرونوو به سمت شرق گسترش یافت. اگرچه هیچ ارابه‌ای از کاراسوک یافت نشده است، اما وجود آن‌ها با نقاشی‌های سنگ‌نگاره، تجهیزات ارابه، لگام و «تدفین‌های ارابه‌ران» نشان داده شده است. این‌ها شباهت‌های نزدیکی با ارابه‌ها و تجهیزات مربوط به دودمان شانگ در چین (حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد) دارند، مانند استفاده از چرخ‌هایی با پره‌های متعدد و نگهدارنده‌های افسار کمانی شکل. ارابه‌های کاراسوک و شانگ نیز شباهت‌های زیادی با ارابه‌های لچاشن در ارمنستان دارند که قدمت آن‌ها به حدود ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد می‌رسد. بر اساس تحقیقات وو (۲۰۱۳)، ارابه‌های شانگ و تجهیزات مرتبط با آن‌ها از فرهنگ کاراسوک سرچشمه می‌گیرند و می‌توان آن‌ها را به عنوان «نسخه محلی مجموعه کاراسوک» درک کرد.
==
فلزکاری

فلزکاری فرهنگ کاراسوک ممکن است از سنت قدیمی‌تر سیما-توربینو نشأت گرفته باشد. این سنت را گسترش داد و به هسته یک قطب منطقه‌ای در متالورژی تبدیل شد که گاهی اوقات «ولایت فلزکاری آسیای شرقی» نامیده می‌شود. سیما-توربینو گسترش به سمت غرب داشت و در دوره ۲۲۰۰–۱۷۰۰ قبل از میلاد با فرهنگ‌های آباشه‌وو و سینتاشتا مواجه شد. برعکس، گسترش فرهنگ متالورژی کاراسوک به سمت شرق بود. سبک‌های کاراسوک در سراسر آسیای مرکزی و شرقی کپی می‌شدند و به چین می‌رسیدند که در آن اشیاء برنزی متعددی بر اساس مدل کاراسوک کشف شده است. به ویژه مجموعه سلطنتی قبرستان آنیانگ از قرن‌های ۱۳ تا ۱۱ قبل از میلاد در دوره سلسله شانگ به خاطر چنین تقلیدهای متعددی شناخته شده است.
تصور می‌شود که این نوآوری‌های فلزکاری از فرهنگ کاراسوک توسط عشایر استپی، در چارچوب روابط نسبتاً متضاد بین چین و همسایگان شمالی آن منتقل شده است. شانگ عمدتاً چاقوهای منحنی یک لبه را با دسته‌های حیوانات تقلید می‌کرد و آن‌ها را در مقبره‌های خود در میان سایر وسایل برنزی قرار می‌داد. در مجموع، این تأثیرات در مسافتی بیش از ۳۵۰۰ کیلومتر، از منطقه سایان-آلتای تا قلب چین باستان در آن سوی رود زرد، حرکت کردند.
سلاح‌های فرهنگ سنگ گوزن معاصر، همان‌طور که در سنگ‌نگاره‌های آن‌ها دیده می‌شود، عموماً از سلاح‌های فرهنگ کاراسوک مشتق شده‌اند و به گونه‌شناسی کاراسوک تعلق دارند.
ژنتیک

کیسر و همکاران (۲۰۰۹) یک مطالعه ژنتیکی از فرهنگ‌های باستانی سیبری، فرهنگ آندرونوو، فرهنگ کاراسوک، فرهنگ تگار و فرهنگ تاشتیک منتشر کردند. آن‌ها چهار فرد از فرهنگ کاراسوک را از چهار مکان مختلف از ۱۴۰۰ قبل از میلاد تا ۸۰۰ قبل از میلاد مورد بررسی قرار دادند. دو نفر از این‌ها دارای دودمان‌های دی‌ان‌ای میتوکندریایی U5a1 و U4 اوراسیای غربی بودند. دو نفر دیگر هاپلوگروپ کروموزوم Y R1a1 را نشان دادند که تصور می‌شود نشانگر مهاجرت به شرق هندواروپاییان اولیه است. افراد مورد بررسی همگی سفیدپوست و دارای چشمان روشن بودند.
محوطه‌ها

محوطه‌ها زیاد نیستند و عمدتاً در جنوب غربی حوضه مینوسینسک یافت می‌شوند. آن‌ها شامل خانه‌های نیمه زیرزمینی و خانه‌های زمستانی بزرگ‌تر با مساحت حدود ۱۰۰–۲۰۰ متر مربع، با سقف‌های گنبدی یا شیبدار پوشیده شده با خاک برای محافظت در برابر سرما هستند.
کامپوس دو ژردائو

| کامپوس دو ژردائو | کامپوس دو ژردائو |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کامپوس دو ژردائو: کامپوس دو ژردائو
Skyline: Skyline
  پرچممهر:   پرچممهر
نام مستعار: Brazilian Switzerland: نام مستعار: Brazilian Switzerland
موقعیت کامپوس دو ژردائو در نقشه: موقعیت کامپوس دو ژردائو در نقشه
کامپوس دو ژردائوLocation of Campos do Jordão in Brazil: کامپوس دو ژردائوLocation of Campos do Jordão in Brazil
مختصات: ۲۲°۴۴′۲۰″ جنوبی ۴۵°۳۵′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۲۲٫۷۳۸۸۹°جنوبی ۴۵٫۵۹۰۸۳°غربی﻿ / -22.73889; -45.59083: مختصات: ۲۲°۴۴′۲۰″ جنوبی ۴۵°۳۵′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۲۲٫۷۳۸۸۹°جنوبی ۴۵٫۵۹۰۸۳°غربی﻿ / -22.73889; -45.59083
کشور:  برزیل
منطقه‌های برزیل: منطقه جنوب شرقی برزیل
ایالت:  ایالت سائو پائولو
Metropolitan Region: Vale do Paraíba e Litoral Norte
تأسیس‌شده: ۲۹ آوریل ۱۸۷۴
حکومت: حکومت
 • شهردار: Frederico Guidoni (حزب سوسیال دموکراسی برزیل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹۰٫۵۲۰ کیلومتر مربع (۱۱۲٫۱۷۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۲۸ متر (۵۳۴۱ فوت)
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۵۱۴۵۴
 • تراکم: ۱۶۴٫۷۶/کیلومتر مربع (۴۲۶٫۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (یوتی‌سی ۳:۰۰-)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۲ (یوتی‌سی ۲:۰۰-)
Postal Code: ۱۲۴۶۰–۰۰۰
کد منطقه: +۵۵ ۱۲
وبگاه: 
کامپوس دو ژردائو (به پرتغالی: Campos do Jordão) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ایالت سائو پائولو واقع شده‌است. کامپوس دو ژردائو ۲۹۰٫۵۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵۱٬۴۵۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۶۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرمول اویلر

فرمول اویلر (به انگلیسی: Euler's formula)، منتسب به لئونارد اویلر، اتحادی است در آنالیز مختلط که رابطهٔ بین تابع نمایی مختلط و توابع مثلثاتی را به صورت زیر بیان می‌دارد:
e^{ix}=\cos x+i\sin x\!
که در اینجا  e\! پایه لگاریتم طبیعی،   i={\sqrt {-1}}\! واحد موهومی و متغیر  x\! عددی دلخواه و حقیقی بر حسب واحد رادیان است.
با قراردادن  \pi  به جای متغیر شکل خاصی از رابطهٔ بالا بدست می‌آید.
e^{i\pi }=-1
اثبات

می‌دانیم:
و الی آخر. با استفاده از بسط تیلور  e^{ix} برای هر  x حقیقی داریم:
پرتره لئونارد اویلر در سال ۱۷۵۳پدیدآورنده: یعقوب امانوئل هندمن
هرسکه

| هرسکه | هرسکه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۵′ شمالی ۴۷°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۸۳°شمالی ۴۷٫۹۶۷°شرقی﻿ / 33.083; 47.967: مختصات: ۳۳°۵′ شمالی ۴۷°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۸۳°شمالی ۴۷٫۹۶۷°شرقی﻿ / 33.083; 47.967
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: پل‌دختر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: میانکوه غربی
جمعیت: ۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
هرسکه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پل‌دختر در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان میانکوه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۵ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
مجتمع ارتباطات فضای دور مادرید

رصدخانه
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای مرکز و آنتن ۷۰ متری: نمای مرکز و آنتن ۷۰ متری
سازمان: INTA / ناسا / آزمایشگاه پیشرانه جت
مکان: Robledo de Chavela (نزدیک مادرید)، اسپانیا
مختصات: ۴۰°۲۵′۴۵″ شمالی ۴°۱۴′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۴۲۹۱۷°شمالی ۴٫۲۴۹۱۷°غربی﻿ / 40.42917; -4.24917
ارتفاع: 720 m
بنیان‌گذاری: 1961
وبگاه: www.mdscc.org
تلسکوپ‌ها: DSS 53 DSS 54 DSS 55 DSS 56 DSS 63 DSS 65 
موقعیت مجتمع ارتباطات اعماق فضای مادرید: موقعیت مجتمع ارتباطات اعماق فضای مادرید
 Related media on Wikimedia Commons:  Related media on Wikimedia Commons
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
مجتمع ارتباطات اعماق فضای مادرید (به انگلیسی: Madrid Deep Space Communication Complex) یک ایستگاه زمینی واقع در مادرید، اسپانیا است که به ناسا تعلق دارد.
المپیاد رایانش ایالات متحده آمریکا

المپیاد رایانش ایالات متحده آمریکا (انگلیسی: United States of America Computing Olympiad) یک رقابت برنامه‌نویسی برای دانش آموزان مقطع متوسطه در ایالات متحده آمریکا است.  USACO در طول سال تحصیلی شش رقابت در چهار سطح از نظر دشواری ارایه می‌دهد: برنز، نقره، طلا و پلاتین. شرکت کنندگان در USACO برنامه‌ها را به یکی از چهار زبان سی, سی پلاس‌پلاس، جاوا, پاسکال, و پایتون ارسال می‌کنند. شرکت کنندگان با عملکرد خوب در شاخه خود در سطوح المپیاد صعود می‌کنند. یک اردوی آموزشی تابستانی یک هفته ای برگزار می‌شود که در آن چهار دانش آموز از بین ۲۴ دانش آموز صعود کرده به مرحله نهایی برای نمایندگی کردن آمریکا در المپیاد جهانی کامپیوتر (IOI) برگزیده می‌شوند. همه مخارج توسط اردوی آموزشی پرداخت می‌شود. USACO را هم‌اکنون یکی از استادان دانشگاه کلمسون و گروهی از مربیان داوطلب اداره می‌کنند.
پترا لانگرووا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نتیجه‌ها: 186–196
نتیجه‌ها: 178–165
پترا لانگرووا (انگلیسی: Petra Langrová؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۷۰) یک تنیس‌باز اهل جمهوری چک است.
پروژه دیتون

مکان تاریخی در ایالات متحده آمریکا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Unit III, Dayton Project: Unit III, Dayton Project
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
 :  
Buildings at Unit III, seen in 2012: Buildings at Unit III, seen in 2012
نمایش نقشه اوهایونمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: نمایش نقشه اوهایونمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
موقعیت: دیتون، اوهایو
مختصات:  ۳۹°۴۳′۲۹″ شمالی ۸۴°۱۰′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۲۴۷۲°شمالی ۸۴٫۱۷۹۴۴°غربی﻿ / 39.72472; -84.17944
ساخت: 1944–1945
ش. منبع ثبت ملی: 06000480
افزوده‌شده به فهرست ملی: 10 May 2006
پروژه دیتون(به انگلیسی: Dayton Project) یک پروژه تحقیق و توسعه برای تولید پولونیوم در طول جنگ جهانی دوم بود. این پروژه به عنوان بخشی از پروژه بزرگ منهتن برای ساخت اولین بمب اتمی بود. کار در چندین سایت در اطراف دیتون ، اوهایو انجام شد .
محمد سراج‌الدین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: پاکستان
زاده: ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۵ ‏(۸۹ سال) لاهور
ورزشی: ورزشی
محمد سراج‌الدین (انگلیسی: Muhammad Siraj-Din؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۵) کشتی‌گیر اهل پاکستان بود.
هون‌اینبو سانسا

هون‌اینبو سانسا، استاد و راهب بوداگرایی نیچیرن
هون‌اینبو سانسا (به ژاپنی: 本因坊 算砂 Hon'inbō Sansa)؛ 1559 – ۱۳ ژوئن ۱۶۲۳) یک استاد بازی گو (بازی) و یک راهب بوداگرایی نیچیرن در دوره آزوچی-مومویاما و اوایل دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷) اهل ژاپن بود.
فرودگاه ژنرال ماریانو ماتامورس

فرودگاه ژنرال ماریانو ماتامورس (به انگلیسی: General Mariano Matamoros Airport) (به زبان بومی: Cuernavaca International Airport) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CVJ است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۹۲۶ متر است. این فرودگاه در کشور مکزیک قرار دارد و در ارتفاع ۱۳۰۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
کارل کرش

| کارل کُرش | کارل کُرش |
| --- | --- |
 کارل کُرش:  کارل کُرش
نام هنگام تولد: کارل کُرش
زادهٔ: ۱۵ اوت ۱۸۸۶ توشتدت، آلمان
درگذشت: ۲۱ اکتبر ۱۹۶۱ بلمونت، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
مکتب: مارکسیسم
 تأثیرگرفته از هگل، کارل مارکس :  تأثیرگرفته از هگل، کارل مارکس 
 تأثیرگذار بر مکتب فرانکفورت، برتولت برشت :  تأثیرگذار بر مکتب فرانکفورت، برتولت برشت 
 :  
کارل کُرش (زاده ۱۸۸۶- درگذشته ۱۹۶۱) نویسندهٔ و فیلسوف کمونیست آلمانی که یکی از بنیان‌گذاران نظریهٔ مارکسیسم فلسفی بود و به همین علت از کمینترن اخراج شد.
یکی از آثار مهم او مارکس و فلسفه است که در ۱۳۸۲ به فارسی ترجمه شده‌است.
آثار

برخی از کتب و مقالات کرش به شرح زیر اند:
آثار > کتاب‌ها

کارل مارکس، ۱۹۳۸.
مارکس و فلسفه، ۱۹۲۳.
آثار > مقالات

تکامل مسئله شوراهای سیاسی کارگران در آلمان، ۱۹۲۱.
مقدمه‌ای بر نقد برنامهٔ گوتا، ۱۹۲۲.
دیالکتیک مارکسیستی، ۱۹۲۳.
مارکسیسم و بین‌الملل اول، ۱۹۲۴.
لنین و کمینترن، ۱۹۲۴.
دربارهٔ دیالکتیک مادی‌گرا، ۱۹۲۴.
کمون انقلابی، ۱۹۲۹.
وضعیت حاضر مسئلهٔ «مارکسیسم و فلسفه» - یک ضد-نقد، ۱۹۳۰.
انقلاب اسپانیا، ۱۹۳۱.
مقدمه‌ای بر سرمایه، ۱۹۳۲.
تزهایی در نقد برداشت فاشیستی از دولت، ۱۹۳۲.
برخی پیش‌فرض‌های اساسی برای یک بحث ماتریالیستی در باب تئوری بحران، ۱۹۳۳.
چرا من یک مارکسیست هستم، ۱۹۳۴.
ایدئولوژی مارکسیستی در روسیه، ۱۹۳۸.
لنین به عنوان فیلسوف، ۱۹۳۸.
اقتصاد و سیاست در اسپانیای انقلابی، ۱۹۳۸.
مارکسیسم و وظیفهٔ امروز نبرد طبقاتی پرولتاریا، ۱۹۳۸.
دولت و ضد-انقلاب، ۱۹۳۹.
ضد-انقلاب فاشیستی، ۱۹۳۸.
نبرد کارگران در برابر فاشیسم، ۱۹۴۱.
نبرد برای بریتانیا، نبرد برای دموکراسی، و اهداف جنگی طبقهٔ کارگر (پیش‌درآمدی بر یک بحث سیاسی)، ۱۹۴۱.
رویکردی غیردگماتیک به مارکسیسم، ۱۹۴۶.
پراچا (دیمیترووگراد)

| پراچا (دیمیترووگراد) | پراچا (دیمیترووگراد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه پیروت
شهر: دیمیتروگراد
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
پراچا (به صربی: Prača) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در دیمیتروگراد واقع شده‌است. پراچا ۲ نفر جمعیت دارد.
مبارزه با بریدن آلت تناسلی زنان

ین مقاله به تشریح تلاش‌های منتقدان بریدن آلت تناسلی زنان برای مبارزه با آن می‌باشد.
نماد مبارزه با ختنه زنان
همچنین ببینید: روز جهانی عدم هرگونه مدارا با مثله کردن جنسی زنان
مشکلات

به رغم قوانین ممنوع‌کننده ناقص‌سازی زنان، این عمل به صورت یک سنت در میان بسیاری از جوامع و فرهنگ‌ها ادامه دارد. از آنجایی که این عمل در بسیاری اوقات در بین جوامع انجام دهنده اهمیتی فرهنگی و حتی سیاسی دارد، رهبران سیاسی برچیدن ناقص‌سازی زنان را در سطح جوامع بومی را دشوار یافته‌اند. برای مثال هنگامی‌که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۲۰ مبلغان مسیحی در کنیا، این رسم را در بین پیروان خود ممنوع کردند، در عوض ختنه زنان به صورت ابزاری برای جنبش قومی استقلال‌طلبی در بین بومیان کی‌کویو،  پرشمارترین قومیت کنیا، درآمد و بومیان کنیا مبارزه بر علیه ختنه زنان را حمله امپریالیسم فرهنگی اروپائیان دانستند. نمونه‌ای دیگر زمانی بود که دولت استعماری بریتانیا در دهه ۱۹۵۰عمل ناقص‌سازی جنسی زنان را در کنیا ممنوع‌نمود. این کار به میزان زیادی مقاومت قبایل را در مقابل نیروهای استعماری افزایش داد و میزان حمایت از جنبش چریک‌های مائو مائو  را افزایش‌داد.
به گفته مارک کوهن کسانی که عمل ختنه را انجام می‌دهند تحت تأثیر نیروهای شدید اقتصادی و فرهنگی بوده، نه اینکه انسان‌هایی جاهل یا شیطانی باشند؛ راه مقابله صحیح با عمل ختنه شناسایی این عوامل اقتصادی و فرهنگی و رسیدگی دقیق و ظریف به آن‌ها می‌باشد.
برنامه‌ها

سازمان ملل متحد برنامه‌هایی دارد تا این رسم را تا سال ۲۰۱۵ به میزان قابل توجهی کاهش دهد. برای برچیدن این رسم اقدامات لازم در دو سطح جامعه و ملی پیشنهاد شده‌است: پیشنهاد در سطح ملی شامل اقداماتی توسط رهبران حکومتی، مذهبی و سنتی، مجالس قانونگذاری و نهادهای مدنی و دولتی مربوطه و در جهت سوق دادن جامعه به برچیدن این رسم می‌باشد. تجربیات دهه‌های آخر قرن بیستم نشان داده‌است که راه حل سریعی برای از میان برداشتن این رسم وجود ندارد. برچیدن این رسم نیاز به یک بستر قوی برای تغییر رفتارها و ارزش‌ها و همچون وجود سامانه‌ای قوی برای اعمال سیاست‌های موجود دارد. از آنجایی که این عمل رسمی اجتماعی است بهترین روش، همکاری نزدیک با مردم و رهبران محلی است.
در سودان ارگان‌های دولتی و غیر دولتی طیفی از روش‌های مختلف از بهداشتی کردن عمل، تا براندازی کامل آن پیشنهاد کرده‌اند. موفقترین و جامعترین تلاش توسط جامعه علمی بابیکر بدری برای مطالعات زنان  که تحت حمایت دانشگاه «الاحفاد للبنات» در خرطوم تلاش همه جانبه‌ای برای پایان دادن به ختنه زنان را شروع کرده‌اند که نه تنها سودان بلکه تمام آفریقا را تحت تأثیر قرار داده‌است. این گروه تلاش داشته‌اند که با راه‌اندزی مناظرات حقوقی، روانی و بحث‌های مذهبی سکوت حاکم را شکسته و دفترچه‌ها، مصاحبه‌ها و کارسوق‌هایی جهت افزایش آگاهی مردم برگزار کنند. رقیه مصطفی ابوشرف خلاصه‌ای از مشکلات اصلی که این فعالان و حاکمان محلی در مبارزه با ختنه زنان با آن‌ها مواجه هستند را در کتابش جمع‌آوری کرده‌است.
در جوامعی که به برش دستگاه تناسلی زنان به عنوان مناسک گذر نگریسته می‌شود، روش مبارزه دیگر که توسط برخی ارگان‌ها اتخاذ شده‌است ایجاد مناسک گذر جایگزینی است که از طرفی به این عمل پایان داده ولی از طرف دیگر مراسم مربوطه را حفظ و انتقال دانش مربوط به آن را ممکن سازد.
برخی مسلمانان تحصیل‌کرده که برای الغای برش دستگاه تناسلی زنان در میان مسلمانان تلاش می‌کنند، ترجیح می‌دهند این موضوع از طریق مناظرات درونی حل شود و مخالف مداخله غربیان هستند. ایشان می‌گوند رسم ختنهٔ زنان تنها زمانی از بین می‌رود که افسانه‌ها و تصورات غلطی که پیرامون آن وجود دارد فهمیده شده و دفع شوند و ریشه کنی افسانه‌های اجتماعی پیرامون آن مانند اینکه این کار بی قیدی‌های اخلاقی را کاسته، و اینکه دختران ختنه شده «پاک» و «طاهر» هستند، نمود. مطالعاتی که در میان سومالیان ساکن سوئد انجام شده نشان داده‌است که عامل مؤثری که باعث تغییر دیدگاه عموم سومالیان نسبت به ختنه زنان بوده‌است چیزی جز استدلالات مذهبی نبوده‌است. اکثر سومالیان ساکن سوئد به عنوان مثال به آیه ۱۱۹ سوره نسا از قرآن در مورد این موضوع اشاره می‌کنند که بر اساس آن نباید در مخلوقات خدا تغییر ایجاد کرد.
فتوای سید علی سیستانی در مورد ختنه دختر و ختنه زن، نشانگر مبغوضیت اسلام نسبت به این رفتار است. ""اگر منظور از ختنه دختر بریدن پوسته عضو جنسی زن (خروسه) باشد، صحیح آنست که این کار سنت شرعی نیست، بلکه در صورتی که به دختر آسیب برساند حرام می باشد .
و اما قطع خود عضو جنسی زن و یا قطع قسمتی از آن به یقین جنایتی در حق دختر محسوب می شود و برای والدین هیچگونه مجوّزی در اقدام به آن وجود ندارد.""
ژرژ پیچار

ژرژ پیچار (۱۷ ژانویه ۱۹۲۰–۷ ژوئن ۲۰۰۳) کمیک‌نویس و کارتونیست فرانسوی بود که به خاطر جلد مجلات، نشریات سریالی و آلبوم‌های متعددی که به‌طور کلیشه‌ای شامل زنان هوس‌باز تا حدی در معرض نمایش بود، شهرت داشت.
زندگی‌نامه

او که اهل پاریس بود، در مدرسهٔ هنرهای تطبیقی تحصیل کرد و پس از جنگ جهانی دوم، قبل از انتشار اولین کارتون استریپ خود در سال 1956 La Semaine de Suzette به عنوان تصویرگر در تبلیغات مشغول به کار شد.
او در اوایل دهه ۱۹۶۰ با ژاک لوب آشنا شد که با او در تقلیدهای ابرقهرمانی تنبرا(Ténébrax) و سابمرمن همکاری کرد. تنبرا برای اولین بار در مجله کمیک فرانسوی-بلژیکی شوشو به مدت کوتاه منتشر شد و پخش سریالی خود را در مجله ایتالیایی Linus ادامه داد. در سال ۱۹۶۷، سابمرمن در مجله پیلوت پخش شد، اما پس از چند سال، پیچار ژانر کمیک دوستانه خانوادگی را به‌طور کامل ترک کرد.
پیچار و لوب پس از همکاری با دنی دوبو کار خود را در ژانر اروتیک کمیک آغاز کردند. این امر واکنش عمومی قابل توجهی به دنبال داشت؛ زیرا شخصیت‌های کمیک‌های آنها خارج از مرزهای اخلاقی آن زمان عمل می‌کرد و در یک مقطع با رفتن به ویتنام از جین فوندا تقلید کرد. در این دوره، پیچار سبک خود را برای شکل‌دادن به قهرمانان زن خود به شکل زنانی قد بلند و خوش‌اندام با آرایش بیش از حد خط چشم برای ایجاد ظاهری گوتیک توسعه داد.
در اواخر عمرش، پیچارد داستان‌های اروتیک کلاسیک مانند دون ژوان اثر گیوم آپولینر، کاما سوترا اثر واتسییانا، س دختر مادرشان اثر پیر لوئیس، متدین اثر دنیس دیدرو و ژرمینال اثر امیل زولا را اقتباس کرد.