stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دودکش (مجموعه تلویزیونی)
فصل دوم > داستان

فیروز مشتاق و خانواده‌اش برای کمک به سیل زدگان ترکمن به سفری می‌روند، در میانه راه بهروز با دختری به نام گندم گماسایی که شغلش عروسک سازی است آشنا و عاشق او شده و در برگشت با او هم‌سفر می‌شوند. نصرت هم حالا در فضای مجازی کار می‌کند و ۱ میلیون دنبال‌کننده دارد.
این خانواده در ادامه راه با مشکلاتی رو به رو می‌شوند که …
فصل دوم > بازیگران

هومن برق‌نورد درنقش فیروز مشتاق
سیما تیرانداز درنقش عفت سوزنچیان
بهنام تشکر درنقش نصرت سوزنچیان
امیرحسین رستمی درنقش بهروز مشتاق
نگار عابدی درنقش افروز مشتاق
الهام اخوان درنقش گندم گماسایی
محمدرضا شیرخانلو درنقش پوریا مشتاق
یاس نوروزی درنقش پریا مشتاق
حسین شهبازی درنقش پارسا مشتاق
مهنا سیدی درنقش رونیکا سوزنچیان
هانا عباسی درنقش ورونیکا سوزنچیان
مریم سعادت درنقش خاله
شهرام شکیبا درنقش رسول گماسایی
مجید سعیدی درنقش بازیگر
نصرت میرعظیمی درنقش هوشنگ
محمدرضا حسینی‌بای درنقش محمدرضا حسینی‌بای
حامد وکیلی درنقش مشتری قالیشویی
فرزاد حاتمیان
عباس شجاع
الله قلی نظری
مهناز کرباسچیان درنقش زن هوشنگ
حامد احمدجو
محمود ساعتی
ابراهیم امیرخانی
جوایز و نامزدها

| سال | جایزه | رده | دریافت‌کننده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۳ |  چهاردهمین جشن حافظ |  |  |  |
| ۱۳۹۳ |  چهاردهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی | سیما تیرانداز | نامزدشده |
شانکرا

| شانکرا | شانکرا |
| --- | --- |
شانکرا به همراه مریدان اثر راجا راوی وارما (۱۹۰۴): شانکرا به همراه مریدان اثر راجا راوی وارما (۱۹۰۴)
متولد: Shankara 788 CE Kaladi،  Chera Kingdom present day کرالا, India
درگذشت: 820 CE (aged 32) Kedarnath، امپراتوری پالا present day اوتاراکند, India
ملیت: هندی
عنوان یا لقب: Expounded Advaita Vedanta
مؤسس: Dashanami Sampradaya، Advaita Vedanta، Shanmata
مرشد: Govinda Bhagavatpada
فلسفه: Advaita Vedanta
شانکرا یا شنکره چاریه (دِوَناگَری:आदि शङ्कर آدی شانکَرَه)(انگلیسی: Shankaracharya) فیلسوف و اندیشمند هندو در مکتب ودانتا بود. او در میان برهمنان نمبودری مالابار در کرالا در هندوستان زاده شد، و در جوانی سنیاسی شد و به برهمنان پیوست. او به مطالعه فلسفه و دین اوپانیشادها پرداخت. تفسیری که شانکرا به زبان سانسکریت بر اوپانیشادها و باگاوادگیتا نوشت، از مهمترین متون فلسفی آئین هندو به‌شمار می‌رود. در بنارس، او فرمان یافت که با گروهی از شاگردانش در همه تالارهای دانشگاهی هند از آئین برهمنی دفاع کند و دیدگاههای بودایی را رد کند. او در سال ۸۲۰ میلادی، در حالی که مردی جوان بود و تنها سی و چند سال داشت، در کدارنات هند، درگذشت.
زندگی > تولد و کودکی

شانکره در خانواده‌ای بسیار تنگدست از تبار برهمنان نمبودیری و در روستایی به نام کالادی (در شش فرسنگی کرالای امروزی) زاده شد. بنا به قول مشهور، پدر او سری شیواگورو و مادرش آریامبا نام داشته‌است. چنان که در روایاتِ سنتی آمده‌است، پدر و مادر شانکره سالیانِ سال صاحبِ فرزند نمی‌شدند، تا این که در پرستشگاه به درگاهِ شیوا دعا کردند. دعای ایشان پذیرفته شد و خداوند ایشان را مخیر کرد که از میانِ این دو یکی را برگزینند: فرزندی با دانشِ معمولی ولی با عمرِ طولانی، یا فرزندی با دانشِ بسیار و عمر اندک. پدر و مادر شانکره دومین گزینه را انتخاب نمودند.
پدر شانکره، هنگامی که شانکره هنوز خردسال بود و به روایتی هشت سال داشت، درگذشت. شانکره در پنج سالگی وارد مدرسه شد و به یادگیری آموزه‌های دینی و دانش‌های زمانش همت گمارد. در روایات آمده‌است که وی در هشت سالگی، وداها را از برداشت.
زندگی > گرویدن به سنیاسی‌ها

شانکره از بدو کودکی تمایل داشت به دسته ماوراء کاستِ فقرای هندو یا سنیاسی بپیوندد. پیوستنِ او به این دسته به این معنا بود که او می بایست تجرد اختیار کرده و تمام پیوندهای خانوادگی و قبیله‌ای را رها کند و به کشفِ حقیقت بپردازد. مادر شانکره از این خواسته ناخشنود بود و قصد داشت او را با دخترعمویش پیوند دهد. در افسانه‌های محلی آمده‌است که وقتی شانکره مشغول شست‌وشوی در آب رودخانه بود، تمساحی پای او را گرفت و رها نمی‌کرد. در همین زمان، مادر شانکره فرا رسید و شانکره به مادر بانگ زد: "اگر بپذیری که به سنیاسی‌ها بگروم، این تمساح پای مرا رها خواهد کرد- وگرنه مرا خواهد بلعید." و مادر به ناچار با تقاضای فرزند موافقت کرد و او را دعا کرد.
زندگی > یافتن مرشد معنوی

شانکره استاد گوویندا بهگودپادا را به عنوانِ استاد و مرشدِ معنوی خود برگزید. معروف است که وقتی گوویندا از شانکره پرسید: "کیستی؟" شانکره در پاسخ گفت:
من نه از آتشم، نه از باد، نه از خاک و نه از آب. من آن منم که در همه نامها و نمادها نمود یافته‌است.
گوویندا شانکره را غسل داد و قبای سنیاسی بر تن او کرد و از آن پس شانکره در زمره سنیاسی‌ها راه یافت. شانکره اصول ادویته ودانته را نزد استاد تمام کرد و تفسیری بر برهمه سوتره نوشت. شانکره همچنین تفاسیر متعددی بر بهگود گیتا و اوپانیشادها نگاشت و به اشکالات رایج پاسخ گفت. او همچنین درین دوران شاگردانِ بسیاری یافت که چهارتن از ایشان همواره او را همراهی می‌کردند.
زندگی > دیدار با چنداله

بر اساس بسیاری از روایاتِ سنتی، هنگامی که شانکره در حال راه رفتن به سوی معبد بود، مردی از تبار چنداله به همراه چهارسگ جلویِ راهِ او را گرفت. چنداله، رده افراطی انسانِ فاقدِ کاست است که از پدری شودره و مادری براهمنه - و در نتیجه از راه نامشروع - زاده شده است، و به همین دلیل ناپاک و نجس شمرده می شد. شاگردانِ شانکره از مردِ چنداله خواستند که از سر راهِ استادشان کنار برود. اما چنداله گفت: "آیا تو نیستی که می گویی همه در ذاتِ خود یک هستند؟ اینک چه کسی باید کنار برود؟ آیا ذاتِ من - که با برهما یکی است - یا بدنِ من که همچون تو از خاک است؟ آیا ادویته ودانته را وعظ می کنی و به آن عمل نمی‌کنی؟" شانکره آنگاه در برابرِ چنداله سجده کرد و گفت: "آن کس که نور معرفت برمن بتاباند، گوروی من است: برهمن باشد یا چنداله." سپس، مردِ چنداله ناپدید گردید و معلوم شد که او شیوا بوده‌است که خود را در آن قالب درآورده بوده‌است.
زندگی > دیدار با کوماریلا بهاتا

معروف است که آدی شانکره قصد ملاقات با فیلسوف مشهور کوماریلا بهاتا داشته‌است و علی الظاهر نخستین و آخرین دیدار این دو در پریاج بوده‌است. در آنجا، کوماریلا خود را زیر تلی از خاک و خاکستر پوشانده بود و قصد خودسوزی داشت. وقتی آدی شانکره علت را جویا می‌شود، کوماریلا داستانِ خود را روایت می‌کند. کوماریلا خود را پیرو بودا نامیده بود و از آموزگار بودایی خود درباره آن کیش آموخته بود، تنها به این دلیل که بعدها بتواند علیه دین بودا تبلیغ کند. از آنجا که خیانت به آموزگار در تعالیم وداها گناه است، کوماریلا خود را به این خاطر سرزنش می‌کرد و می خواست کفاره بدهد، به همین دلیل کوماریلا پیشنهاد آدی شانکره را مبنی بر مناظره و ویرایش کتابش نپذیرفت و تصمیم به خودسوزی گرفت. کوماریلا در عوض شانکره را به یکی از شاگردانش موسوم به ماندانا میشره ارجاع داد.
زندگی > دیدار با ماندانا میشره

از بزرگترین مناظراتِ آدی شانکره، مناظره او با ماندانا میشره بوده‌است. ماندانا میشره شخصی شریعتمدار بود که باور داشت: "آزادی از راهِ عمل پدید می‌آید"، حال آن که شانکره باور داشت که عمل شخص به تنهایی او را نجات نمی‌دهد و برایِ آزادی به مراقبه و ترکِ عمل نیاز است. ماندانا میشره و آدی شانکره در آغاز مناظره توافق کردند که اگر ماندانا میشره پیروز شود، آدی شانکره می بایست از زمره سنیاسی‌ها بیرون آمده و به زمره برهمنان برگردد و اگر آدی شانکره پیروز شود، ماندانا میشره می بایست خانه و زندگی را رها کرده، قبای سنیاسی بر تن کند و در این میان هر کس که غلبه کند، دیگری شاگرد او خواهد بود. معروف است که اوبهایا بهاراتی همسر ماندانا میشره به مناظره ایشان گوش نداد، بلکه گردن آویزی از گل بر گردن هر دوی ایشان نهاد.
پس از هفده روز بحث مداوم، آدی شانکره به طوطی که در خانه ماندانا میشره در قفس محبوس بود، توجه کرد و گفت: "در دایره عمل او می‌تواند برگزیند که دانه گیاهان را بخورد یا انگور شیرین را- اما هیچ یک از اینها او را از زندان رهایی نخواهد بخشید. مگر این که هم دانه را رها کند و هم انگور شیرین را، تا صاحبِ طوطی آن را رها نماید." با ادای این جمله، گردنبند ماندانا میشره خشکید و گردنبند شانکره تازه و شاداب ماند و بدین سان ماندانا میشره در زمره سنیاسی‌ها درآمد و شاگرد آدی شانکره گردید.
آنچنان که از روایات سنتی برمی آید، همسر ماندانا میشره - موسوم به بهاراتی- که زنی دانشمند بود، وارد مجلس شد و به شانکره گفت: "اینک با شوهر من مناظره کردی و بر او غلبه کردی. حال با من مناظره کن." شانکره به ناچار پذیرفت. اما بهاراتی هوشمندانه بحث را به وظایف زن و شوهر کشانید و از آنجا که شانکره مجرد بود، چیزی از این مسائل نمی دانست. بر اساس افسانه ها، شانکره از بهاراتی مهلت خواست که درباره وظایفِ زن و شوهر کسب دانش کند.
او در این میان و برای کسب تجربه در امور زناشویی، جسدش را به شاگردانش سپرد. روح شانکره جسدش را ترک کرد و واردِ جسد پادشاهی شد. ملکه و مشاورانِ پادشاه به زودی دانستند که شاهِ جدید غیر از شاهِ پیشین است و به ناچار مردی از تبار برهمنان در جسدِ او حلول کرده‌است. پس ملکه به مشاورانش دستور داد که به دنبالِ جسدِ این مرد بگردند و آن را بسوزانند تا آدی شانکره بتواند در هیئت پادشاه باقی بماند. اما سرانجام، شانکره - در حالی که شاگردانش مشغول سوزاندن جسد او بودند- به تن خودش بازگشت و آتش به واسطه باران خاموش شد. او به پرسش‌های بهاراتی نیز پاسخ گفت و پیروز مناظره شد.
زندگی > وفات مادرش

روایت کرده‌اند که آدی شانکره پیش از آن که به جامه سنیاسیان درآید، با مادرش پیمان بست که دم مرگ در بالین مادر حاضر شود. پس چون از مرگ مادر آگاهی یافت، سراسیمه شاگردان را ترک کرد و نزد مادر رفت. از آنجا که هیچ یک از برهمنان در مراسم سوزاندن جسد به او کمک نکردند، او به تنهایی مراسم را انجام داد و از آنجا که جسد مادرش سنگین بود و او نمی توانست به تنهایی آن را جابه جا کند، آن را به چهار قسمت تقسیم کرد و در چهار نوبت به مکان آتش برد.
زادگاه آدی شانکره در کالادی
گاوداپادا، مرشد معنوی بزرگ آدی شانکره
فهرست میراث جهانی در اسلوونی

| میراث جهانی در اسلوونی | میراث جهانی در اسلوونی |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: اسلوونی
آثار ثبت شده: ۵
فهرست آزمایشی: ۴
وبگاه: si
میراث جهانی در اسلوونی تا ژانویه ۲۰۲۵ شامل ۵ اثر در کشور اسلوونی است. اسلوونی این کنوانسیون را در تاریخ ۵ نوامبر ۱۹۹۲ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی آن دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه‌ها، کتیبه‌ها، مجموعه‌های ساختمانی و محوطه‌های باستانی است. از سوی دیگر، میراث طبیعی به ویژگی‌های فیزیکی و زیستی، شکل‌های زمین‌شناسی و زیستگاه گونه‌های در خطر انقراض حیوانات و گیاهان اطلاق می‌شود. همچنین مکان‌هایی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی طبیعی اهمیت دارند، جزو میراث طبیعی به‌شمار می‌روند. اسلوونی، پس از اعلام استقلال از یوگسلاوی در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱، این کنوانسیون را در ۵ نوامبر ۱۹۹۲ تصویب کرد.
تا سال ۲۰۲۴، پنج سایت در اسلوونی در فهرست میراث جهانی قرار دارند و چهار سایت دیگر نیز در فهرست آزمایشی قرار گرفته‌اند. اولین سایتی که در اسلوونی به این فهرست اضافه شد، غارهای شکوجان بود که در دهمین جلسه یونسکو در سال ۱۹۸۶ به ثبت رسید.در دهه ۲۰۱۰، سه سایت دیگر اضافه شدند که همگی از نوع فراملی هستند: سکونت‌گاه‌های خشت‌چینی در ایگ، بخشی از سایت فراملی آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ در سال ۲۰۱۱،ایدرییا، به عنوان بخشی از سایت تراکنشی میراث جیوه. آلمادن و ایدرجا در سال ۲۰۱۲،و دو ذخیره‌گاه جنگلی، جنگل‌های دست‌نخورده کروکار و سنیژیک–ژدروکل در سال ۲۰۱۷، به عنوان بخشی از گسترش سایت جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا.
جدیدترین سایتی که اضافه شده، آثار یوزه پلچنیک در لیوبلیانا در سال ۲۰۲۱ است. از این پنج سایت، غارهای شکوجان و جنگل‌های بکر بوک سایت‌های طبیعی هستند، در حالی که سه سایت دیگر سایت‌های فرهنگی هستند، همان‌طور که با معیارهای انتخاب سازمان تعیین شده است.
میراث جهانی

سایت‌ها با ده معیار فهرست می‌شوند. هر ورودی باید دست‌کم یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | غارهای شکوجان | شکوجان | ۱۹۸۶ | ۳۹۰(vii)(viii) | سیستم غاری غارهای شکوجان و اطراف آن نمایانگر برخی از مهم‌ترین پدیده‌های توپوگرافی کارست هستند، از جمله یکی از بزرگ‌ترین دره‌های زیرزمینی رودخانه‌ای شناخته‌شده در جهان. این سایت در فلات کارست واقع شده است که در تاریخ علوم زمین اهمیت ویژه‌ای دارد. |  |
| ۲ |  | آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ | شهرداری ایگ | ۲۰۱۱ | ۱۳۶۳(iv)(v) | این میراث فراملی شامل ۱۱۱ محل با سکونتگاه‌های ماقبل‌تاریخی آبسرا است که دو محل از آنها شامل آبسراها در ایگ، گروه شمالی و آبسراها در ایگ، گروه جنوبی در اسلوونی قرار دارند. کاوش‌ها در این سایت‌ها بینش‌هایی دربارهٔ زندگی در دوران ماقبل تاریخ، در دوره‌های نوسنگی و عصر برنز در اروپای آلپی فراهم کرده‌اند. این سایت با اتریش، فرانسه، آلمان، ایتالیا و سوئیس مشترک است. |  |
| ۳ |  | میراث جیوه. آلمادن و ایدریا | ایدرییا | ۲۰۱۲ | ۱۳۱۳(ii)(iv) | ایدریا یکی از دو بزرگ‌ترین معادن جیوه در جهان را داراست که جیوه برای اولین بار در سال ۱۴۹۰ در آنجا کشف شد. این سایت شامل زیرساخت‌ها و فناوری‌های مرتبط با استخراج معدن و تولید جیوه است و گواهی بر تجارت بین‌المللی جیوه می‌دهد که در طول قرون مبادلات مهمی بین اروپا و آمریکا ایجاد کرده است.  این سایت با شهر معدنی آلمادن، اسپانیا مشترک است. |  |
| ۴ |  | جنگل‌های کهنسال راش | شهرداری‌های کوچوه، ایلیرسکا بیستریکا، لوچکا دولینا | ۲۰۱۷ | ۱۱۳۳(ix) | این سایت فراملی شامل نمونه‌های دست‌نخورده‌ای از جنگل معتدل است که فرایند گسترش پس از یخبندان بوک اروپایی را از چند منطقه پناهگاهی جداگانه در آلپ، کارپات‌ها، دیناریدس، مدیترانه و پیرنه نشان می‌دهد. این سایت در اصل در سال ۲۰۰۷ برای شامل شدن جنگل‌های اسلواکی و اوکراین فهرست شد. در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ گسترش یافت تا جنگل‌هایی در مجموع ۱۸ کشور اروپایی را شامل شود. دو ذخیره‌گاه جنگلی کروکار و سنیژنیک و  جنگل بکر ژدروکل در سال ۲۰۱۷ فهرست شدند. |  |
| ۵ |  | آثار جوژه پلچنیکدر لیوبلیانا | لیوبلیانا و چرنا واس | ۲۰۲۱ | ۱۶۴۳(iv) | این سایت شامل برخی از برجسته‌ترین آثار معمار اسلوونیایی یوژه پلجنیک در لیوبلیانا است. در طول دوره میان‌دوجنگ، پلچنیک تلاش کرد لیوبلیانا را از یک شهر استانی به پایتخت ملت اسلوونی تبدیل کند. او این کار را با ایجاد مجموعه‌ای از فضاها و نهادهای عمومی و ادغام آنها در بافت شهری موجود انجام داد. این سایت‌ها شامل کلیسای سنت مایکل در چرنا واس و سایت‌های زیر در لیوبلیانا می‌شوند: تفرجگاه در امتداد ساحل‌های رودخانه لیوبلیانیسا و پل‌های عبوری از آن (پل سه‌گانه در تصویر)، تفرجگاه سبز: خیابان وگووا با کتابخانه ملی و دانشگاهی از میدان انقلاب فرانسه تا میدان کنگره و پارک ستاره، پل ترنوو، دیوارهای رومی در میرجه، کلیسای سنت فرانسیس آسیسی، و باغ همه مقدسان در قبرستان ژاله. |  |
موقعیت جغرافیایی

موقعیت سایت‌های میراث جهانی در اسلوونی:
 میراث فرهنگی 
: میراث طبیعی
فهرست آزمایشی

علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را نگهداری کنند که ممکن است برای نامزدی مورد بررسی قرار گیرند. نامزدی برای فهرست میراث جهانی فقط در صورتی پذیرفته می‌شود که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار گرفته باشد.
تا سال ۲۰۲۱، اسلوونی ۴ سایت را در فهرست آزمایشی خود ثبت کرده است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | تپه‌های فوجینا | فوجینای قدیم و استودر وی بوهینج | ۱۹۹۴ | ۵۹۲(ii)(v) | این منطقه برای نیازهای خاص پرورش گاوهای چراگاه کوهستانی توسعه یافته است. گله‌داران در ماه‌های تابستان، گاوها را به مناطق مرتفع می‌برند. سکونتگاه‌های کوهستانی نیز ساختارهای خاصی از جمله انبار علوفه را توسعه داده‌اند. |  |
| ۲ |  | بیمارستان پارتیزانی فرانجا | دولنجی نواکی | ۲۰۰۰ | ۱۴۴۳(i)(iii)(iv) | یک مجموعه بیمارستانی پارتیزانی مخفی که در طول جنگ جهانی دوم تأسیس شده بود. این بیمارستان ظرفیت حداکثر ۱۲۰ بیمار را داشت و به سربازان ملیت‌های مختلف درمان ارائه می‌داد. این بیمارستان هرگز توسط نیروهای دشمن کشف نشد. |  |
| ۳ |  | فلات کارست | فلات کارست | ۲۰۱۵ | ۶۰۷۲(vii)(viii)(ix)(x) | پلاتوی کارست منطقه‌ای است که پدیده‌های کارست برای اولین بار به‌طور علمی توصیف شدند. سکونت انسانی مداوم برای بیش از ۲۰۰۰ سال، یک منظر فرهنگی با هویتی منحصر به فرد ایجاد کرده است. منطقه کارست اسلوونی از غنی‌ترین مناطق اروپا از نظر تنوع گیاهی و جانوری است و یکی از «نقاط داغ» تنوع زیستی جهانی محسوب می‌شود. |  |
| ۴ |  | مسیر صلح از آلپ تا دریای آدریاتیک | کارنیولای بالا و ناحیه ساحلی اسلوونی | ۲۰۱۶ | ۶۰۷۷(ii)(vi) | این سایت شامل منطقه‌ای است که در آن جبهه ایسونزو در طول جنگ جهانی اول رخ داد. سایت‌ها شامل کلیسای روسی در گذرگاه ورشچیک، گورستان‌های نظامی در لوگ پود مانگارتوم، سولکان، اشتانیل، گوریانسکو و چرنیچه، مقبره‌های چارنل در تولمین و کوبارید، کلیسای یادبود روح‌القدس در جاورکا، مناطق تاریخی در زاپریکای، منگور و سابوتین، کلیسای نظامی در لادرا و راه‌آهن بوهینج است. |  |
واژه‌نامه

↑  olišča na Igu, severna skupina
↑  olišča na Igu, južna skupina
کمیجان

برای دیگر کاربردها، کمیجان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| شهر کمیجان | شهر کمیجان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مرکزی
شهرستان: کمیجان
بخش: بخش مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۸۱
مردم: مردم
جمعیت: ۱۱۴۵۶ نفر بایگانی‌شده  در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine وبگاه مرکز آمار ایران</ref>
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۱۱٬۱۵۷ هکتار
ارتفاع: ۱٬۷۷۸ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه: ۴۰۰ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۲۵ روز[نیازمند منبع]
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مهدی کرمی
ره‌آورد: بادام و گندم
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶
وبگاه: komijan.com
شناسهٔ ملی خودرو: ایران ۵۷ ن
کد آماری: ۱۱۰۲
  شهر کمیجان  روی نقشه ایران ۳۴°۴۳′۱۳″شمالی ۴۹°۱۹′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۲۰۳°شمالی ۴۹٫۳۲۷۸°شرقی﻿ / 34.7203; 49.3278   :   شهر کمیجان  روی نقشه ایران ۳۴°۴۳′۱۳″شمالی ۴۹°۱۹′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۲۰۳°شمالی ۴۹٫۳۲۷۸°شرقی﻿ / 34.7203; 49.3278   
 :  
کُمیجان، شهری است که دراستان مرکزی قرار دارد.
این شهر در ۷۵ کیلومتری شهر اراک قرار دارد و درآمد غالب مردم شهر کمیجان کشاورزی می‌باشد. این شهر جاذبه‌هایی مانند قلعه خاندان بهادری، قلعه عیسی بهادری، محله یزدی‌ها، تپه‌های باستانی چهرگزی، زادگاه شاعر معروف فخرالدین عراقی، شیخ دیلی، محمود بلاغی، قوش دره، مزرعه احمدآباد، باغات گسترده انار و… می‌توان نام برد. کمیجان در دامنه کوه سر به فلک کشیدهٔ وفس قرار دارد و تپه‌های بزرگی چون چهرگزی و امام یالی از سمت شمال شرقی و شرق آن را احاطه نموده‌است.
نام

دو حالت می‌تواند برای نام‌گذاری کمیجان متصور باشد و این دو حالت دارای تفاوت زمانی زیادی با یکدیگر می‌باشد:
در حالت اول: اگر به منسوب بودن آن به فردی بنام کمی از زمان هخامنشیان قائل باشیم این معنی را دارد که کمیجان (کمی+گان) دارای تاریخ بسیار قدیمی و باستانی است. کمی و میلاد دوبرادر از نوادگان سلسله هخامنشی بوده‌اند که به این منطقه آمده‌اند. کمی محل فعلی کمیجان و میلاد محل فعلی میلاجرد (میلاد+گرد) واقع در شمال باختری (۱۸ کیلومتری جنوب باختری) کمیجان را تصاحب و آباد نموده‌اند.
در حالت دوم: اگر منسوب بودن آن به قبایل کمیجیان از اهالی ولایت چغان ماوراءالنهر را بپذیریم، در آن صورت باید این نام‌گذاری را مربوط به قرن چهارم هجری و همزمان با آمدن امیر ابوعلی چغانی سپهسالار خراسان (که پسر امیر ابوبکر چغانی بود) بدانیم که پس از فتح گرگان و ری در سال‌های ۳۲۸ و ۳۲۹ ه‍.ق برقسمتی از بلاد عراق و جبال که در این سال‌ها در دست دیلمیان زیاری بود و شامل قزوین و زنجان و قم و کرج (کرج ابودلف در حوالی اراک فعلی است) و همدان (متعاقبا کمیجان نیز که در درون این محدوده‌ها قرار داشت) و دینور می‌شد، دست یافت. به این ترتیب کم‌کم پای ترکان به مرکز کشور ایران و بخصوص چغانیان به حوالی عراق و جبال باز شد.
زبان

حال حاضر زبان مورد تکلم مردم منطقه کمیجان و برچلو یا بزچلو ، ترکی است و البته لازم بذکر است که ترکی ناحیة کمیجان بدلیل احاطه شدن با فارسها بشدت به کلمات فارسی مخلوط شده است.و در برخی از روستاهای کمیجان مردم به زبان تاتی سخن می گویند.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی
← دهستان اسفندان
سوسن‌آباد/اسفندان/چابار/چلبی/دره سبز/راستگردان/کلوان/کوت آباد/یاسبلاغ/یساول
← دهستان وفس
خمارباغی/ذادوق اباد/روشنایی/سمقاور/فتح اباد/فضل اباد/قازوق/استهری/امره/بلاغ رضا/تکیه/چالمیان/چهرقان/سیداباد/عوداغاج/
فرک/فریس اباد/میدانک/وفس/ولازجرد/شهرک صنعتی کمیجان/یوسف کهریز/
← دهستان خسروبیک
جعفراباد/خسروبیگ/خیراباد/سبزاباد/سردراباد/سوران/شادقلعه/عاصم اباد/علی اباد/محموداباد/ینگه ملک/سیجان/طرلان/کشنه اباد/ولیداباد/رحمت اباد/حسن‌آباد/اقچه کهریز/اکبرابادامرابادی/پرکک/جعفراباد/خاتم اباد/فامرین/نهرپشته/امامزاده عباس/حسین اباد/مهدی اباد/سلوکلو/ابراهیم‌آباد
صنایع دستی

صنایع دستی کمیجان عبارتنداز:
قالی
گیوه: هم در وفس بافته می‌شود و هم در کمیجان
لواشین: توسط نجارهای کمیجان ساخته می‌شده که در فصل‌های زمستان که کشاورزی نبوده مشغول به ساخت لواشین می‌شدند و در تابستان آن‌ها را می‌فروختند.
آب و هوا

اقلیم شهر کمیجان در جنوب و غرب از منطقه سرد همدان تأثیر گرفته و در جنوب به جهت وجود دشت‌های هموار صفه از هوای خنک‌تری بهره‌مند است. آب و هوای کمیجان به‌طور کلی معتدل و خشک است. حداکثر درجه حرارت در تابستان ۳۵ درجه سانتی‌گراد است.
آموزش عالی > دانشگاه آزاد کمیجان

دانشگاه آزاد اسلامی واحد کمیجان تحت پوشش دانشگاه آزاد واحد اراک در بهمن ۱۳۸۲ کار خود را آغاز کرد. هم‌اکنون با تصویب گسترش پروژه و با امتیاز ۱۳۵۰۰ میلیون ریال در زمینی به مساحت ۵/۳۲ هکتار فاز اول ساخت و ساز این دانشگاه آغاز شده و در فاز اول ۴۷۰۰ مترمربع فضای آموزشی در ۱۲ واحد ساختمان در حال اجراست. این دانشگاه در حال حاضر ۳۱۰ نفر در رشته‌های: کاردانی پیوسته کامپیوتر - الکترونیک و حسابداری و کاردانی ناپیوسته و کارشناسی حسابداری دانشجو پذیرفته که پس از اجرای فاز اول، رشته‌های حقوق - بازرگانی - الکتروتکنیک و عمران و کاردانی ناپیوسته کامپیوتر اضافه خواهد شد و در آینده تعداد رشته‌ها به ۳۰ رشته و همچنین تعداد دانشجوهای پذیرفته شده پس از اجرای فاز اول به ۱۰۰۰ نفر و در آینده به ۳۰۰۰ نفر خواهد رسید.
آموزش عالی > دانشگاه پیام نور

دانشگاه پیام نور واحد کمیجان در شهریور ۱۳۸۵ با پذیرش ۲۶۵ نفر دانشجو در رشته‌های حقوق - مدیریت بازرگانی - ادبیات فارسی - الهیات - علوم اجتماعی - مهندسی رایانه فعالیت خود را آغاز کرد. در طرح توسعه این دانشگاه با اختصاص زمینی به مساحت ۷ هکتار و ۲۳۰۰ مترمربع زیربنا در محله عیسی‌آباد تعداد دانشجوهای پذیرفته شده به ۲۰۰۰ نفر هم خواهد رسید.
دانشگاه پیام نور کمیجان در ۸۵ کار خود را در رشته‌های حساب داری، کامپیوتر، حقوق آغاز کرد.
آموزش عالی > خانه معلم

خانه معلم در مرکز شهر واقع شده که روبروی مدرسه ۱۷ شهریور قدیم ساخته شده بود که معلمانی که از اراک برای تدریس به کمیجان می‌آمدند در این مکان استراحت می‌کردند.
درمان > بیمارستان امام علی کمیجان واقع در محله انار

بیمارستان امام علی کمیجان در سال ۱۳۷۶ توسط سلیمان اناری در محله انار شروع به ساخت گردید و در سال ۱۳۸۱ با حضور وزیر بهداشت و استاندار وقت افتتاح شد. این مرکز هم‌اکنون یکی از بیمارستان‌های عمومی و تابعه دانشگاه علوم پزشکی اراک می‌باشد که منظور تشخیص و درمان بیماران ایجاد شده‌است. این مرکز دارای بخش‌های اورژانس، اطفال و نوزادان و داخلی و تسهیلات زایمانی می‌باشد و در قسمت‌های دیالیز، دندانپزشکی، روان‌پزشکی و تغذیه نیز به خدمات می‌پردازد. همچنین این بیمارستان دارای بخش‌های پاراکلینیکی، داروخانه، رادیولوژی و آزمایشگاه این مرکز تمام مناطق شهرستان و برخی از شهرهای مجاور را نیز تحت پوشش قرار می‌دهد. پروژه ساخت این بیمارستان در تاریخ ۳۱/۴/۷۶ آغاز و در ۳۱/۶/۷۸ به پایان رسید. در سال ۱۳۸۱ با افتتاح بخش اورژانس به بهره‌برداری رسید و در آبان ماه ۱۳۸۸ از بخش‌های اطفال و داخلی نیز بهره‌برداری شد.
این مرکز در خیابان شهید بهشتی کمیجان (محله انار) قرار دارد که دارای ۳۶ تخت مصوب درقالب ۶۶ پست سازمانی می‌باشد. درطبقه اول (همکف):بخش‌های اورژانس با مساحت ۹۰ متر مربع و ۷ تخت فعال، بخش دیالیز با ۱۷۰ متر مربع مساحت و ۴ تخت فعال و بخش پاراکلینیکی آزمایشگاه داروخانه و رادیولوژی قرار دارد. همچنین واحد پذیرش، نگهبانی، انبار دارویی و درمانگاه‌های سرپایی داخلی، اطفال، عمومی، روان‌پزشک، دندانپزشک و کارشناس تغذیه نیز وجود دارد.
درمان > درمانگاه

این درمانگاه در سال ۳۸ در کمیجان ساخته شد و در این درمانگاه دکتر لقمانی اولین پزشکی بود که در این در مانگاه مشغول به طبابت شد و پزشکان هندی و پاکستانی نیز در این درمانگاه به مداوای بیماران می‌پرداختند. با وقف قسمتی از اراضی توسط خاندان رشیدی زایشگاه و مرکز مامایی نیز به این مرکز ضمیمه گردید. این درمانگاه در ابتدای خ امام خمینی واقع است و از یک طرف نیز به بازار کمیجان می‌خورد که اکنون خیابان شهید حجازی است. این درمانگاه هم‌اکنون زیر نظر شبکه بهداشت ودرمان شهرستان کمیجان فعالیت می‌کند و کلیه مراقبتهای بهداشتی ودرمانی از قبیل مشاوره ازدواج-مراقبت مادر وکودک-مراقبت میانسالان-مراقبت سالمندان و… انجام می‌شود
موقعیت جغرافیایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | تفرش و آشتیان | وفس - ساوه و همدان | ساوه و همدان |  |
|  | فرمهین و تفرش و آشتیان |  | همدان |  |
|  | فرمهین و تفرش و آشتیان |    کمیجان     | همدان |  |
|  | فرمهین و تفرش و آشتیان |  | همدان |  |
|  | اراک | خنداب و ملایر | همدان |  |