stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صداپیشگی

بازیگران سریال رادیویی آتوندا آیندا در کشور سیرالئون
بازیگران درحال دوبله یک مجموعه تلویزیونی در چین درحالی که بازدیدکنندگان آن را تماشا می‌کنند
صداپیشگی یا دوبله هنر اجرای صدا برای یک شخصیت یا ارائهٔ اطلاعات به مخاطب با صدای یک نفر است. به شخصی که صداپیشگی می‌کند، صداپیشه، صدابازیگر یا دوبلور گفته می‌شود. صداپیشگی به عنوان یک حرفه تخصصی دراماتیک در بریتانیا شناخته می‌شود که در درجه اول به دلیل پخش برنامه‌های نمایشی رادیو بی‌بی‌سی است.
از نمونه‌هایی از صداگذاری می‌توان به شخصیت‌های انیمیشنی، خارج از صحنه، خارج از صفحه و غیرقابل مشاهده در آثار مختلف مانند فیلم‌های بلند، فیلم‌های دوبله شده خارجی، فیلم‌های پویانمایی، انیمه، مجموعه‌های تلویزیونی، بازی‌های ویدئویی، کارتون‌ها، مستندها، تبلیغات، کتاب‌های صوتی، دراماها و کمدی‌های رادیویی، وسایل تفریحی، تولیدات تئاتر، مجموعه‌های عروسکی و بازی‌های صوتی اشاره کرد. صداپیشگان همچنین از طریق اعلامیه‌های از پیش ضبط شده و خودکار شنیده می‌شوند که بخشی از زندگی مدرن روزمره در مناطقی مانند مغازه‌ها، آسانسورها، اتاق‌های انتظار و حمل و نقل عمومی را در بر می‌گیرند. اغلب هنگام ایفای نقش یک شخصیت خیالی، نقش یک صداپیشه ممکن است آواز خواندن باشد، اگرچه گاهی یک صداپیشه مجزا به عنوان صدای آواز خواندن شخصیت انتخاب می‌شود.
صداپیشگی بر پایهٔ کشور > بریتانیا

بریتانیا پخش صدای افراد مرتبط با خشونت را در ایرلند شمالی از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ ممنوع کرد، اما تهیه‌کنندگان تلویزیونی این امر را با دوبله صداپیشگان بر روی فیلم‌های هماهنگ از افرادی که ممنوع شده بودند، دور زدند.
صداپیشگی بر پایهٔ کشور > ایران

صداپیشگی در ایران به سه دسته تقسیم می‌شود.
صداپیشگی بر پایهٔ کشور > ایران > صداپیشگی بر روی فیلم‌های فارسی

به دلیل عدم وجود امکانات ضبط همزمان صدا در هنگام فیلمبرداری، صداپیشگان به جای بازیگران فیلم صحبت می‌کنند. اگرچه این نوع صداپیشگی مربوط به سال‌های دور است و اکنون با افزایش امکانات می‌توان همزمان صدای بازیگران را ضبط کرد، اما امروزه نیز گاهی از صدای صداپیشگان به جای صدای اصلی استفاده می‌شود.
صداپیشگی بر پایهٔ کشور > ایران > صداپیشگی بر روی انیمیشن‌های ایرانی

در ایران نیز مانند سایر نقاط دنیا صداپیشه‌ها به جای شخصیت‌های انیمیشن صحبت می‌کنند.
صداپیشگی بر پایهٔ کشور > ایران > صداپیشگی بر روی فیلم‌های غیر فارسی

بیشتر فعالیت صداپیشگان ایرانی در زمینه دوبله فیلم‌های خارجی است. در این صورت زبان اصلی فیلم به فارسی ترجمه می‌شود و مدیر دوبلاژ با توجه به فضای فیلم و حرکت دهان بازیگران و مواردی از این دست جملات را جمع‌آوری می‌کند و در نهایت صداپیشگان به جای آن به ایفای نقش می‌پردازند.
صداپیشگی بر پایهٔ کشور > آمریکا

در تریلرهای فیلم و تبلیغات تلویزیونی و رادیویی، صداپیشگان اغلب از طریق آژانس‌های صداپیشگی جذب می‌شوند. مل بلان، جون فورای، داوس باتلر، دان مسیک، فیل هریس، پل وینچل، دن کاستلانتا، بیل فارمر، جیم کامینگز، فرانک ولکر، مری کی برگمن، بیلی وست، چارلی آدلر، موریس لامارچ، جف بنیت، دی بردلی بیکر، گری دلیزل، راب پاولسن، ترس مک نیل، جیسون مارسدن، جسیکا دی سیکو، پاملا آدلون، کت سوسی، دبی دریبری، آلن تودیک، تارا استرانگ، فیل لامار، تام کنی، نانسی کارترایتز، فرد تاتاسیور، جف برگمن، جنیفر هیل، جان دی ماجیو، استیو بلوم، تروی بیکر، مارک همیل، کوین کانروی، چارلز مارتینت، اریک بائوزا، لورن تام و دیگران در این زمینه فعالیت کرده‌اند.
فهرست اجرام ان‌جی‌سی

در زیر فهرستی اجرام ان‌جی‌سی ذکر شده‌است، این اجرام در فهرست عمومی جدید (NGC) ذکر شده که یکی از بزرگترین فهرست‌های نجومی جامع برای دگرهستی‌ها در ژرفای آسمان مانند خوشه‌های ستاره‌ای، سحابی‌ها و کهکشانهاست.
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۱–۱۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۱۰۰۱–۲۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۲۰۰۱–۳۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۳۰۰۱–۴۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۴۰۰۱–۵۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۵۰۰۱–۶۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۶۰۰۱–۷۰۰۰)
فهرست اجرام ان‌جی‌سی (۷۰۰۱–۷۸۴۰)
آوانگارد

برای موشک ابرصوت ساخت روسیه، آوانگارد (موشک) را ببینید.
مارسل دوشان، چشمه
اجرای یک تئاتر آوانگارد پرفورمانس با عنوان «به دادمان برسید»، در تماشاخانه «دا» شهر تهران
آوانگارد (به فرانسوی: avant-garde) یا پیشرو به هنرمندان یا آثاری به ویژه در حیطهٔ هنر، گفته می‌شود که ماهیتی تجربی، رادیکال یا نوآورانه دارند و در یک دورهٔ معین، پیشروترین اسلوب‌ها یا مضامین را در آثارشان استفاده کرده‌اند و اغلب بانی جنبش‌های نو بوده‌اند.
پیشرو بودن بیانگر گرایشی است که هنجارهای پذیرفته شده در اجتماع را عموماً در حیطهٔ فرهنگ به چالش می‌کشد. مفهوم وجود آوانگارد از نظر برخی، یکی از ویژگی‌های اصلی «شخصیت» نوگرایی به‌شمار می‌آید، که جدای از پست‌مدرنیسم است. بسیاری از هنرمندان، در دوران مدرن و همچنین در عصر حاضر، خود را مرتبط با جنبش پیشرو دانسته‌اند: از جنبش دادا از طریق موقعیت‌گرایان تا هنرمندان پسامدرنی همچون شاعران زبان.
تعریف

آوانگارد اصطلاحی استعاری است که در نظریهٔ هنر و فلسفهٔ سیاسی به کار می‌رود. در زبان فرانسه، آوانگارد به‌طور تحت اللفظی به معنای طلایه دارِ ارتش است.
این اصطلاح در اصل برای توصیف بخشی از ارتش که در حال پیشروی در میدان نبرد بود، استفاده می‌شد، و امروزه به هر گروهی -به ویژه هنرمندان- گفته می‌شود که خود را نوآور و جلوتر از اکثریت مردم می‌داند.
در ابتدا این اصطلاح در عرصه سیاسی برای اشاره به گروه‌های سیاسی جمهوری‌خواه یا سوسیالیست به کار می‌رفت و هنر آوانگارد نیز هنری دانسته می‌شد که گرایش‌های اجتماعی پیشرفته به سوی سوسیالیسم را بازنمایی کند. این اصطلاح همچنین دلالت بر ترویج اصلاحات اجتماعی رادیکال داشت.
از سال ۱۸۸۰ اصطلاح آوانگارد با جنبش‌های مربوط به نظریه «هنر برای هنر» گره خورد، که اولویتشان در درجه اول گسترش مرزهای تجربه زیبایی‌شناختی بود، تا اصلاحات گستردهٔ اجتماعی. از این زمان هنر آوانگارد پدیده هنری و فرهنگی پیشتازی شد که با شیوه‌های روز یا سنت‌های گذشته که بی‌معنی شده‌اند درافتد و سبکی نو دراندازد.
نظریه‌پردازی آوانگاردیسم

نویسندگان متعددی در تلاش برای تعیین شاخصه‌های فعالیت آوانگارد با موفقیتی محدود روبرو شدند. یکی از مفیدترین و مورد احترام‌ترین تحلیل‌ها از آوانگاردیسم به مثابه پدیده‌ای فرهنگی متعلق به رساله‌نویس ایتالیایی، رناتو پوجولی* است که در کتابش به نام تئوری آوانگارد* در سال ۱۹۶۲ مطرح شده‌است. پس از بررسی وجوه تاریخی، اجتماعی، روانشناختی و فلسفی آوانگاردیسم، پوجیولی گسترهٔ تعمیم خود را فراتر از نمونه‌های منحصر به فرد هنر، شعر و موسیقی قرار می‌دهد تا نشان دهد که آوانگاردیست‌ها را می‌توان گروهی با آرمان‌ها و ارزش‌هایی مشترک دانست که تجلی آن سبک زندگی عصیان‌گرایانه‌ای است که انتخاب کرده‌اند، و این‌که فرهنگ آوانگارد را می‌توان شاخه‌ای از سبک زندگی بوهمین* به‌شمار آورد.
تئاتر آوانگارد

در حالی که آوانگارد سابقه قابل توجهی در موسیقی قرن بیستم دارد، در تئاتر و پرفورمنس آرت، و اغلب همراه با نوآوری های موسیقی و طراحی صدا، و همچنین پیشرفت در طراحی رسانه های بصری، بارزتر است. جنبش‌هایی در تاریخ تئاتر وجود دارد که مشخصه آنها کمک به سنت‌های آوانگارد در ایالات متحده و اروپا است. از جمله Fluxus، Happenings و Neo-Dada هستند.
آوانگارد در ادبیات فارسی

آوانگارد در ادبیات فارسی به جریانی اطلاق می‌شود که با تکیه بر نوآوری، عبور از سنت‌های پیشین و ارائه سبک‌ها و ایده‌های جدید، در پی خلق فضایی تازه در هنر و ادبیات است. این اصطلاح که ریشه‌ای فرانسوی دارد (Avant-garde)، به معنای "پیشرو" یا "طلایه‌دار" است و در ادبیات فارسی به نویسندگان و شاعرانی اشاره دارد که از قالب‌ها و اصول سنتی فاصله گرفته و در جستجوی بیان تازه‌ای برای اندیشه‌ها و احساسات خود بوده‌اند.
آوانگارد در ادبیات فارسی > ویژگی‌های ادبیات آوانگارد فارسی:

شکستن قالب‌های سنتی: شاعران و نویسندگان آوانگارد در ادبیات فارسی، همچون نیما یوشیج، احمد شاملو و فروغ فرخزاد، قالب‌های کلاسیک شعر فارسی مانند غزل، قصیده و مثنوی را کنار گذاشته و به خلق اشکال جدیدی همچون شعر نو و سپید پرداختند.
توجه به فردیت و آزادی بیان: این جریان بر فردیت و تجربه‌های شخصی تأکید دارد و سعی می‌کند صداهای خاموش جامعه یا احساسات درونی افراد را به تصویر بکشد.
ترکیب هنرها و فرم‌ها: بسیاری از آثار آوانگارد فارسی، با تلفیق هنرهای مختلف (نظیر نقاشی، موسیقی و سینما) و الهام از هنرهای مدرن غربی، به خلق اثری چندوجهی می‌پردازند.
موضوعات جدید و نوگرایانه: ادبیات آوانگارد فارسی، به مسائل مدرن همچون بحران هویت، تنهایی، جنسیت، شهرنشینی، تکنولوژی، جنگ و جهانی‌شدن می‌پردازد.
استفاده از زبان نو: زبان این آثار معمولاً ساده‌تر و صمیمی‌تر از زبان فاخر کلاسیک است و به زبانی نزدیک به گفتار روزمره گرایش دارد. با این حال، شاعران و نویسندگان این جریان، در استفاده از تصاویر بدیع و استعاره‌های نوآورانه نیز تبحر دارند.
آوانگارد در ادبیات فارسی > نمونه‌هایی از جریان آوانگارد در ادبیات فارسی:

شعر نو نیما: نیما یوشیج، پدر شعر نو فارسی، با خلق آثاری مانند "افسانه"، به عنوان یکی از طلایه‌داران این جریان شناخته می‌شود. او اصول عروض کلاسیک را به چالش کشید و با ایجاد وزن آزاد و ترکیب موسیقیایی خاص، راه را برای نسل‌های بعدی گشود.
احمد شاملو: شاملو با اشعار سپید خود، نه تنها به قالب‌های سنتی پشت کرد، بلکه مضامینی همچون آزادی، عدالت و انسان‌گرایی را وارد شعر فارسی کرد.
فروغ فرخزاد: فروغ با استفاده از زبانی ساده و صمیمی، احساسات زنانه، عشق و آزادی را به شکلی نو بیان کرد و یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های آوانگارد فارسی شد.
صادق هدایت: هدایت در داستان‌نویسی فارسی، با آثاری چون "بوف کور"، از ادبیات رئالیستی عبور کرد و وارد حوزه‌های سورئالیسم و روان‌شناسی شد.
شعر پسانوگرا: شاعرانی همچون بیژن الهی، شمس لنگرودی، یدالله رویایی، کاوه کاکائی نژاد، محمد مختاری، علی باباچاهی، هوشنگ چالنگی، رضا براهنی، پرویز اسلام‌پور، منصور کوشان و آزیتا قهرمان با تأکید بر فرم‌های نو و تصاویر بدیع، ادبیات آوانگارد فارسی را در دهه‌های بعدی ادامه دادند.
آوانگارد در ادبیات فارسی > تأثیر آوانگارد در ادبیات فارسی:

جریان آوانگارد در ادبیات فارسی، تأثیرات عمیقی بر شکل‌گیری ادبیات مدرن و پست‌مدرن ایران داشته است. این جریان نه تنها راه‌های جدیدی برای بیان اندیشه‌ها گشود، بلکه به جامعه ادبی و هنری ایران کمک کرد تا با تحولات جهانی همگام شود و از حصار سنت‌ها و محدودیت‌های گذشته عبور کند.
فرانک بیرد (موسیقی‌دان)

| فرانک بیرد | فرانک بیرد |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: Frank Lee Beard
زاده: ۱۱ ژوئن ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال)  ایالات متحده آمریکا ،فرنکستون، تگزاس
ژانر:  هارد راک  بلوز راک  موسیقی راک 
پیشه(ها): طبل‌زن
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹–اکنون
عضو کنونیِ:  زی‌زی تاپ 
فرانک بیرد (انگلیسی: Frank Beard؛ زادهٔ ۱۱ ژوئن ۱۹۴۹) طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به یک نقشه ساده اشاره کرد.
عشق عرفانی

عشق از مسائل بنیادین عرفان و تصوف ایرانی است، چندان‌که بدون در نظر گرفتن آن، عرفان و حکمت متعالیه قابل فهم نیست. البته عشق از مقولاتی است که تعریفش به ذات، نامیسر است و کنهش در غایت خفا و پوشیدگی است.
تعریف

عشق از مصدر عَشق (=چسبیدن و التصاق) است (هر چند واژه عشق در قرآن و احادیث به این زبان نیامده و احتمال می‌رود واژه‌ای پارسی یا اوستایی باشد که درست آن اشغ است). به گیاه پیچک عَشَقه گویند زیرا بر تنه درخت می‌پیچد و بالا می‌رود و آن را خشک می‌کند؛ و این تمثیل حالت عشق است که بر هر دلی عارض شود احوال طبیعی او را محو می‌کند.
عشق بنده به خدا، حالتی بود از لطف، که شخص در دل خویش یابد و آن حالت در عبارت نیاید، و آن حالت او را دائم بر تعظیم حق تعالی استوار دارد و اختیار کردن رضای او و صبر ناکردن بدوری او و شادی نمودن بدو و بی‌قراری از دون او و یافتن اُنس بدوام ذکر او در دل باشد.
توصیف

مورخان از رشد تدریجی تصوف سخن گفته‌اند که باعرفان زهدی و خوفی آغاز و به‌تدریج به عشق و دلسپردگی تبدیل می‌شود و سرانجام بر معرفت و شناخت باطنی تأکید می‌کند. توصیف ناپذیری و رازگونه بودن عشق عرفانی از مهم‌ترین خصیصه‌های بیان شده در همه متون عرفانی است. در نظر مولانا عشق همچو صورت خیال است که اگر آن را به صد زبان وصف کنی هنوز تمام وصف آن را نگفته‌ای، گاه چون خورشید گرمابخش است و گاه چون آذرخش سوزاننده.
کمال انسان در اینست که اصل خویش را بازجوید و خدای قریب را در درون خویش یافته و بدو عشق ورزد و او را از همه چیز بیشتر دوست دارد. نشانه مؤمن حُب شدید (عشق) نسبت به خداست وَالَّذِینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًا لِلَّهِ (البقره، ۱۶۵).
انکار عشق

عارفان معتقدند که عشق موهبتی الهی است که خداوند به بسیاری از بندگانش هدیه داده‌است؛ و عجز پاره‌ای از بندگان در درک آن را به صاف نبودن آئینه روح آن‌ها نسبت می‌دهند.
اهل کلام، با قبول مُباینت کلی میان خالق و مخلوق، عشق بنده به خداوند را انکار می‌کنند. بدان جهت متکلمان هر جا در قرآن لفظ حُب و مشتقاتش را دیده‌اند آن را تاَویل به تعظیم خداوند و اطاعت از دستورها و فرمان‌های او کرده‌اند، حال آنکه عرفاً از جمله مولانا عقیده دارند که نه تنها عشق بنده به خداوند میسر است بل جز خدا کسی قابل عشق ورزی نیست.
غزالی در تفسیر علما از حٌب به تعظیم و اطاعت از خداوند می‌گوید: «حٌب و دوستی خدا چگونه به طاعت تفسیر کرده شود؟ طاعت تبع و ثمره دوستی خداست، پس چاره نیست از آنکه دوستی متقدم باشد، آنگاه پس از آن دوست را طاعت دارد».
نویسندگان زیادی دربارهٔ عشق نوشته‌اند از رابعه و حلاج تا غزالی و به‌خصوص برادرش احمد غزالی و بعدها عین القضات همدانی و عطار نیشابوری، اما ابن عربی و جلال الدین محمد مولوی، هرچند در دو جریان متفاوت، در صدر شرح دهندگان عشق بوده‌اند.
عشق در کلام بزرگان > درکلام افلاطون

افلاطون گوید: عشق، واسطه انسان‌ها و خدایان است و فاصله آن‌ها را پُر می‌کند.
همو گوید: عشق در همه کائنات جاری است.
او می‌گوید: عشق پیوند دهنده همه جهان است.
عشق در کلام بزرگان > در کلام مولانا

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هرچه گویم عشق را شرح و بیان  |  |  چون به عشق آیم خجل باشم از آن |
کلام مولانا اساساً چیزی بجز عشق نیست، عشق مانند سایر اجزاء جهان حقیقتی است سیال و مواج و توقف و درنگ ناپذیر، و در حقیقت عنایت و هدایتی است الهی و تفسیر آن در دفتر و کتاب نگنجد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| عشق جز دولت و عنایت نیست  |  |  جز گشاد دل و هدایت نیست |
| عشق را بوحنیفه درس نگفت  |  |  شافعی را در او روایت نیست |
عشق در کلام بزرگان > در کلام عطار نیشابوری

از نظر عطار، عشق برتر از دو جهان و همان چیزی است که ماورای شرح و تعریف باشد:
خاصیت عشقی که برون از دوجهان است.
آن است که هر چیز که گویند نه آن است
عشق در کلام بزرگان > در کلام روزبهان بقلی

«عشق سیفی است که از عاشق سر حدوث برمی‌دارد. عشق کمالی است که از کمال حق است، چون در عاشق پیوندد، از صرف عبودیت و حدوثیت به جلال الهیت، ظاهر و باطنش ربّانی شود. ذکر موت بر ایشان روا نباشد. هر که به عشق حق زنده باشد دگر موت بر وی راه نیابد.»
عشق در کلام بزرگان > در کلام بایزید بسطامی

«هرکه را محبت حق بکشد دیت او دیدار حق است، و هرکه را عشق حق او را بکشد دیت او همنشینی با حق است.» (به نقل از عوارف المعارف، سهروردی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تا رفت دیده و دل من در هوای عشق  |  |  بنمود جا به کشور بی منتهای عشق |
| وارسته گشت و صرفنظر کرد از دو کون  |  |  اینسان شود کسی که دهد دل برای عشق |
| ما راست عشق و هرکه به عالم جز این بود  |  |  بیگانه باشد او، نشود آشنای عشق |
عشق در کلام بزرگان > در کلام شاه نعمت‌الله ولی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تن به جان زنده است و جان از عشق  |  |  در بدن روح ما روان از عشق |
| عشق داند که ذوق عاشق چیست  |  | باز جو ذوق عاشقان از عشق |
| هرچه در کاینات موجود است |  | جُـود عشق است و باشد آن از عشق |
| عاشقان عشق را به جان جویند |  |  عاقلان اند غافلان از عشق |
| نعمت‌الله که میر مستان است |  |  می‌دهد بنده را نشان از عشق |
عشق در کلام بزرگان > در کلام ابوسعید ابوالخیر

دوبیتی منسوب به ابوسعید ابوالخیر:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از شبنم عشق خاک آدم گِل شد  |  |  صد فتنه و شور در جهان حاصل شد |
| سر نشتر عشق بر رگ روح زدند  |  |  یک قطره از آن چکید و نامش دل شد |
عجم در ادب پارسی
فردوسی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همش رای و هم دانش و هم نسب |  | چراغ عجم آفتاب عرب |
| کجا شد فریدون و ضحاک و جم |  |  مهان عرب خسروان عجم |
| سپه را به بستور فرخنده داد |  | عجم را چنین بود آیین و داد |
خاقانی

حسان‌العجم لقبی است که به خاقانی شروانی می‌دهند، به علت آن که در مدح پیامبر اسلام، مانند حسان بن ثابت، قصاید بسیار دارد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چون دید که در سخن تمامم |  | حسان عجم نهاد نامم |
| مصطفی حاضر و حسان عجم مدح سرای |  | پیش سیمرغ خمش طوطی گویا بینند |
| ملک عجم چو طعمه ترکان اعجمی است |  | عاقل کجا بساط تمنا برافکند؟ |
اسدی طوسی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گفتمش چو دیوانه بسی گفتی و اکنون |  | پاسخ شنو ای بوده چو دیوان بیابان |
| عیب ار چه کنی اهل گرانمایه عجم را |  | چه بوید شما خود گلهٔ گر شتربان |
مسعود سعد سلمان

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای عجم را به جاه تو نازش  |  | باد فرخنده بر تو جشن عجم |
سعدی

سعدی در تمام نوشته‌های خود عجم را مترادف با پارسی بکار برده است.
گلستان سعدی

یکی را از ملوک عجم (پادشاهان قبل از اسلام) حکایت کنند که دست تطاول به مال رعیت دراز کرده بود و جور و اذیت آغاز کرده تا به جایی که خلق از مکاید فعلش (دغل کاری اش) به (دگر سوی) جهان برفتند و از کربت (غم و رنج) جورش راه غربت گرفتند چون رعیت کم شد ارتفاع ولایت نقصان پذیرفت و خزانه تهی ماند و دشمنان زور آوردند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هر که فریاد رس روز مصیبت خواهد |  | گو در ایام سلامت به جوانمردی کوش |
| بنده حلقه به گوش ار ننوازی برود |  | لطف کن لطف که بیگانه شود حلقه به گوش |
باری به مجلس او در کتاب شاهنامه همی‌خواندند در زوال مملکت ضحّاک و عهد فریدون وزیر ملک (شاه) را پرسید هیچ توان دانستن که فریدون که گنج و ملک و حشم نداشت چگونه برو مملکت مقرر شد؟ شاه گفت آن چنان‌که شنیدی خلقی برو به تعصب گرد آمدند و تقویت کردند و پادشاهی یافت. گفت ای ملک (شاه) چو گرد آمدن خلقی موجب پادشاهی است تو مر خلق را پریشان برای چه می‌کنی مگر سر پادشاهی کردن نداری؟
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همان به که لشکر به جان پروری |  | که سلطان به لشکر کند سروری |
ملک گفت موجب گرد آمدن سپاه و رعیت چه باشد؟ گفت پادشه را کرم باید تا برو گرد آیند و رحمت تا در پناه دولتش ایمن نشینند و ترا این هر دو نیست.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نکند جور پیشه سلطانی |  | که نیاید ز گرگ چوپانی |
| پادشاهی که طرح ظلم افکند |  | پای دیوار ملک خویش بکند |
ملک را پند وزیر اندرزگر موافق طبع نیامد روی از این سخن در هم کشید و به زندانش فرستاد. بسی بر نیامد که بنی عمّ سلطان به منازعت خاستند و ملک پدر خواستند، قومی که از دست تطاول او به جان آمده بودند و پریشان شده بر ایشان گرد آمدند و تقویت کردند تا ملک از تصرف این به دررفت و بر آنان مقرر شد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| پادشاهی کو روا دارد ستم بر زیر دست |  | دوستدارش روز سختی دشمن زور آورست |
| با رعیت صلح کن وز جنگ خصم ایمن نشین |  | زان که شاهنشاه عادل را رعیت لشکرست |
بوستان سعدی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  که را دانی از خسروان عجم |  | ز عهد فریدون و ضحاک و جم |
| خبرداری از خسروان عجم |  | که کردند بر زیردستان ستم |
|  شنید این سخن شهریار عجم |  | ز خشم و خجالت برآمد بهم |
|  چنین گفت شوریده‌ای در عجم |  | به کسری که ای وارث ملک جم |
|  گدا را کند یک درم سیم سیر |  | فریدون به ملک عجم نیم سیر |
غزلیات سعدی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مجنونم اگر بهای لیلی |  | ملک عرب و عجم ستانم |
مواعظ سعدی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| وارث ملک عجم اتابک اعظم |  | سعد ابوبکر سعد زنگی مودود |
| به نقل از اوستادان یاد دارم |  | که شاهان عجم کیخسرو و جم |
| ز سوز سینهٔ فریاد خوانان |  | چنان پرهیز کردندی که از سم |
| گه گه خیال در سرم آید که این منم |  | ملک عجم گرفته به تیغ سخننوری |
مولوی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چه غمست ار زرم بشد که میی هست همچو زر |  | عربی گر چه خوش بود عجمی گو تو ای پسر |
|  عشق غریب است و زبانش غریب |  | همچو غریب عربی در عجم |
نظامی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  به هر شهری فرستاد آن درم را |  | بشورانید از آن شاه عجم را |
|  خوش آمد این سخن شاه عجم را |  | بگفتا هست فرمان آن صنم را |
|  حکم کردند راصدان سپهر |  | کان خلف را که بود زیبا چهر |
| از عجم سوی تازیان تازد |  | پرورشگاه در عرب سازد |
عطار

همانند مولوی، عطار از عجمی به عنوان کسی که خود را به تجاهل می‌زند نیز استفاده کرده است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| در عجم افتاد خلقی از عرب |  | ماند از رسم عجم او در عجب |
| بردی دلم از من جان چون با تو کنم دعوی |  | خود را عجمی سازی انکار کنی حالی |
| چون شکست اینجا قلم عطار را |  | اعجمی گشتیم و دفتر سوختیم |
سنایی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از زبان خود ثنایی گوی ما را در عرب |  | تا زبان ما ترا اندر عجم گوید ثنا |
| چه می‌گویم که داند این مگر آن کز دل صافی |  | سنایی وار خود را بندهٔ شاه عجم سازد |
ناصرخسرو

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  یکی گوید شریفم من عرابی گوهر و نسبت |  | یکی گوید عجم را پادشا مر جد من بد جم |
با یکی از دبیران سلطان که مرا با او صحبتی اتفاق افتاده بود و دوستی پدید آمده گفتم من بارگاه ملوک و سلاطین عجم دیده‌ام چون سلطان محمود غزنوی و پسرش مسعود.
صائب تبریزی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| دلش به ما عجمی زادگان بود مایل |  | اگر چه لیلی صحرانشین ما عربی است |
محتشم کاشانی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  لیلی اگرچه شور عرب شد به دلبری |  | شیرین زبان من ز عرب تا عجم گرفت |
بیدل دهلوی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  به درس دل عجمی دانشم چه چاره‌کنم |  | که مدعا ز نفس تا بیان شود عربی‌ست |
| ز اقبال عرب غافل مباشید ای عجم‌زادان |  | سریر اقتدار بلخ هم شاه نجف دارد |
ملک‌الشعرای بهار

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بست عرب دست عجم را به پشت |  | هرچه توانست از آن قوم کشت |
| الغرض ای شاه عجم! ملک جم |  | رفت و فنا گشت زبان عجم |
|  معاشران عجم می پس از غذا نوشند |  | چو پیش خورد جوان طیره گشت از آن رستم |
تاریخ سیستان

محمد بن وصیف حاضر بود و دبیر رسایل او بود و ادب نیکو دانست و بدان روزگار نامه پارسی نبود، پس یعقوب گفت چیزی که من اندر نیابم چرا باید گفت؟ محمد وصیف پس شعر پارسی گفتن گرفت و اول شعر پارسی اندر عجم او گفت و پیش ازو کسی نگفته بود که تا پارسیان بودند سخن پیش ایشان برود باز گفتندی بر طریق خسروانی، و چون عجم (پارس ساسانیان) برکنده شدند و عرب آمدند شعر میان ایشان بتازی بود و همگان را علم و معرفت شعرتازی بود و اندر عجم کسی برنیامد که او را بزرگی آن بود پیش از یعقوب که اندرو شعر گفتندی مگر حمزة بن عبد اللّه الشاری و او عالم بود و تازی دانست، شعراء او تازی گفتند و سپاه او بیشتر عرب بودند و تازیان بودند، چون یعقوب زنبیل و عمّار خارجی را بکشت و هری (هرات) بگرفت و کرمان و فارس او را دادند محمد بن وصیف این شعر بگفت.
جابلقا

جابُلقا نام شهری ناشناخته است که در ادبیات و علوم اسلامی  که پیامبر اسلام و امامان جانشین او طی سخنانی از آن یاد کرده‌اند. به ادعای این افراد، شهر مزبور در شرقی‌ترین نقطه عالم قرار دارد و آن‌سوتر از آن، شهر و انسانی وجود ندارد. در ادبیات و علوم مزبور، جابلقا در نقطه مقابل جابلسا قرار دارد که غربی‌ترین شهر عالم است.
نام جابلقا و جابلسا در روایات اسلامی زیاد استفاده شده‌است. در وصف این دو شهر عبارات مشابهی در منابعی چون تاریخ بلعمی و عجایب المخلوقات طوسی آمده که از آن جمله است: «هر یک هزار یا ده هزار دَر دارد، مخلوقات آنها غیرقابل‌شمارشند، ساکنان آنها از ابلیس و حضرت آدم بی‌اطلاع هستند و هر یک هفت هزار سال عمر می‌کنند؛ خورشید و ماه را نمی‌بینند و از نور دیگری استفاده می‌کنند».
به این دو شهر در ادبیات فارسی هم زیاد اشاره شده‌است. از جمله:
سنایی گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سخن کز روی حق گویی چه عبرانی چه سریانی  |  | مکان کز بهر حق جویی چه جابلقا چه جابلسا  |
ناصر خسرو گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چو زاغ شب به جابلسا رسید از حد جابلقا  |  | برآمد صبح رخشنده چو از یاقوت عنقائی  |
مفتون همدانی گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز جابلقا چه میپرسی ز جابلسا چه میگویی |  | که در کنج دل داناست جابلقا و جابلسا  |
محمد باقر مجلسی میگوید:
جابلقا شهری است در غرب با هفتاد هزار سکنه که همه پاک و مذهبی هستند و هیچ کاری نمیکنند بجز لعنت کردن عمر و ابوبکر و صلوات فرستادن .
جستارهای مرتبط

جاپلق
کوه قاف
جابلسا
از خانه شماره ۳۷

| از خانه شماره ۳۷ | از خانه شماره ۳۷ |
| --- | --- |
کارگردان: سام کلانتری محسن شهرنازدار
بر پایه: تولد و مرگ صادق هدایت
تاریخ‌های انتشار: ۳ اسفند ۱۳۸۹
کشور: ایران
زبان: فارسی فرانسوی انگلیسی
از خانه شماره ۳۷ فیلم مستندی به کارگردانی محسن شهرنازدار و سام کلانتری است که برای اولین بار در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۸۹ در خانه هنرمندان ایران به نمایش درآمد. این مستند به زندگی صادق هدایت نویسنده برجسته ایرانی از تولد تا مرگ وی می‌پردازد.
این فیلم مجموعه‌ای است از مصاحبه با افراد مختلف به همراه پاره‌هایی از نامه‌های شخصی او که تصویری از تولد تا مرگ این نویسنده را ترسیم می‌کند.
مصاحبه‌ها

در طول این مستند، مصاحبه‌هایی از دوستان و نزدیکان صادق هدایت همچون جهانگیر هدایت برادرزاده وی، تهیه شده‌است.
لیست پروکسی

پروکسی اسکرپر / Proxy scraper
لیست پروکسی لیستی  باز از سرورهای پروکسی HTTP / HTTPS / ساکس است که همه در یک وب سایت هستند. پراکسی ها به کاربران این امکان را میدهند که ارتباطات شبکه ای غیر مستقیم با سایر سرویس های شبکه های کامپیوتری برقرار کنند.   [۱] فهرست‌های پروکسی شامل آدرس‌های IP کامپیوتر هایی هستند که میزبان سرورهای پروکسی باز هستند، این به این معنی استک ه این سرورهای پروکسی برای همه در اینترنت قابل دسترس هستند. فهرست های پروکسی معمولا بر اساس پروتکل های مختلف پروکسی که سرور ها استفاده می کنند، مرتب و سازمان دهی می‌شوند می‌شوند. بسیاری از فهرست‌های پروکسی، پروکسی وب را فهرست‌بندی می‌کنند که می‌توان بدون تغییر تنظیمات مرورگر از آنها استفاده کرد.