stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابوعلی مسکویه
فضیلت و اقسام ان

فضیلت در اندیشه‌های فلسفی یونان، به‌ویژه در آثار ارسطو، مفهوم پیچیده‌ای است که به‌طور کلی به ویژگی‌های اخلاقی و نیکوکاری انسان مربوط می‌شود. ارسطو فضیلت را به‌عنوان حد وسط توصیف می‌کند، به این معنا که فضیلت نه افراط است و نه تفریط، بلکه اعتدال در میان دو رذیلت قرار دارد. برای مثال، شجاعت فضیلتی است که در میان ترس (رذیلت کمبود شجاعت) و بی‌پروا بودن (رذیلت افراطی بودن در شجاعت) قرار دارد.
ابن مسکویه، فیلسوف مسلمان و به‌ویژه در اخلاق شناخته‌شده، نظریات ارسطو را مورد پذیرش قرار داده و برای برداشت‌های خود شناخت عمیق‌تری از فضیلت ارائه می‌دهد. از نظر او، فضیلت نه تنها یک ویژگی اخلاقی فردی است، بلکه نشانه‌ای از کمال روحی انسان نیز می‌باشد. ابن مسکویه معتقد است که فضیلت در واقع نشانه‌ای از عقل انسان است که او را از سایر موجودات پایین‌تر متمایز می‌کند.
تقسیم‌بندی فضایل:
ابن مسکویه فضایل را به چهار دسته عمده تقسیم می‌کند:
عفت: شامل خودداری و کنترل نفس.
شجاعت: شامل قدرت رویارویی با ترس و تهدید.
حکمت: نشانه‌ای از بصیرت و توانایی شناخت درست و نادرست.
عدالت: به عنوان فضیلتی که در روابط اجتماعی بین انسان‌ها اهمیت دارد.
ابن مسکویه به‌ویژه بر فضیلت عدالت تأکید دارد و آن را به‌عنوان عنصری کلیدی در اخلاق انسانی می‌داند. او عدالت را نه تنها به عنوان یک فضیلت فردی، بلکه به عنوان یک اصل اجتماعی و عمومی که شامل کلیه فضایل و حسنات اخلاقی است، معرفی می‌کند. به عقیده او، عدالت زمانی به وجود می‌آید که انسان بتواند قوا و صفات خود را متعادل کند و آن را در روابط اجتماعی خود به‌کار برد.
مدل فکری ابن مسکویه در اخلاق به‌گونه‌ای است که فضایل انسانی باید در جامعه بروز یابند. او بیان می‌دارد که هر فرد باید عدالت را در وجود خود نهادینه کند تا بتواند آن را در خانواده، شهر و جامعه پیاده کند. در این راستا، عدالت به یک هنجار اجتماعی تبدیل می‌شود که از تجربیات و معرفت عقل انسان نشأت می‌گیرد.
نکته مهم در نظریه ابن مسکویه این است که او به جای تقید به قضاوت عقل محض، می‌گوید شریعت الهی باید معیار تشخیص حد وسط فضائل باشد. به عقیده او، قوانین الهی نشان‌دهنده وحدت و تمامیت فضیلت‌های انسانی هستند و عادل حقیقی باید با این قوانین آشنا باشد تا بتواند در مقام قضاوت و مدیریت اجتماعی به درستی عمل کند.
به‌این‌ترتیب، ابن مسکویه به پیوند میان انسان و اجتماعی که در آن زندگی می‌کند تأکید می‌کند و فضایل را به‌عنوان ویژگی‌هایی می‌داند که در تعامل با دیگران تجلی می‌یابند و بدون مشارکت در جامعه، نمی‌توانند به کامل‌ترین شکل خود برسند. این رویکرد به اخلاق و فضیلت، کانون توجه ایده‌های فلسفی اسلامی را تشکیل می‌دهد و نقاط شباهتی با اندیشه‌های ارسطو و دیگر فیلسوفان دارد.
معناشناسی محبت > معنای محبت از نظر ابن مسکویه و مقایسه با ارسطو

در بررسی مفهوم «محبت»، مشخص شده است که حقیقت آن فراتر از واژه‌هاست، با این حال در حوزه‌های مختلفی از جمله روان‌شناسی، عرفان، فلسفه، اخلاق و دین، به عنوان یک مفهوم کلیدی و مطلوب در بهبود روابط فردی و اجتماعی و ارتباط با خدا و جهان هستی شناخته می‌شود.
ابن مسکویه در تحلیل خود از محبت، آن را به‌عنوان یکی از فضایل و عاملی برای برقراری ارتباط قوی میان افراد، چه زیاد و چه کم، معرفی می‌کند. او در مقاله پنجم کتاب تهذیب با پرهیز از تعریف لغوی یا اصطلاحی، به بررسی انواع و اسباب محبت پرداخته و بین محبت، الفت، صداقت (دوستی) و عشق تمایز قائل می‌شود.
در مقابل، ارسطو چندان به تفکیک واژه‌ها نمی‌پردازد و تحت واژه «فیلیای» که به محبت و دوستی ترجمه می‌شود، جنبه‌های مختلف محبت و خصائص آن را گردآوری کرده است. به زعم او، این واژه نشان‌دهنده خیرخواهی، نیکوکاری و محبت بشر است.
معناشناسی محبت > انواع محبت

مفهوم محبت از جنبه‌های مختلفی قابل تقسیم‌بندی است: گاه براساس جنبه روانی یا عقلانی و گاه بر اساس معنا و متعلقش. محبت می‌تواند به حقیقی و مجازی تقسیم شود و همچنین طبق نوع ادراک، به محبت‌های حسی، خیالی و عقلی تقسیم‌بندی شود.
ابن مسکویه در این زمینه معتقد است که محبت ناشی از کشش و جاذبه وجودی است که موجودات را به کمال خود آشنا می‌کند. این جاذبه در گونه‌ها و مراتب مختلف تفاوت دارد؛ به‌طوری‌که ممکن است تحت عناوین دیگری غیر از محبت نامیده شود. او برای تمایز محبت از «الفت» (خو گرفتن) در حیوانات و از «میل طبیعی» در جمادات و گیاهان استفاده می‌کند.
ابن مسکویه محبت را به‌عنوان یک نوع ارادی در انسان معرفی می‌کند که بر اساس انتخاب و خواست او صورت می‌گیرد، نه به‌عنوان یک احساس طبیعی یا تکوینی. او چهار نوع محبت را بیان می‌کند:
محبت زودگذر و سریع که ناشی از لذت‌جویی است.
محبت که به‌کُندی ایجاد می‌شود و به‌سرعت از بین می‌رود، که مبتنی بر نفع است.
محبت ناشی از خیر که به‌سرعت به وجود می‌آید ولی به آهستگی از بین می‌رود.
محبت ترکیبی که خیر یکی از عوامل آن است و هم به‌کُندی ایجاد و هم به‌کُندی از بین می‌رود.
این تقسیم‌بندی از دیدگاه ابن مسکویه نشان‌دهنده تنوع در انگیزه‌ها و نوع ارتباطات انسانی است و به نقش محبت در زندگی اجتماعی و فردی اشاره می‌کند.
معناشناسی محبت > مراتب محبت

ابن مسکویه میان مفاهیم «محبت»، «الفت»، «دوستی» و «عشق» تفاوت قائل شده و آن‌ها را به‌عنوان درجات مختلف محبت می‌شمارد. از نظر او، محبت عنوان عامی است که «الفت» به‌عنوان پایین‌ترین مرتبه آن، به محبتی که بین حیوانات وجود دارد، اطلاق می‌شود. «دوستی» مرتبه‌ای بالاتر است که شامل انواع و مراتب گوناگونی است و با استفاده از واژه «صداقت» به‌عنوان محبت راستین و خالص که در آن فرد درصدد فراهم کردن راحتی و انجام کارهای نیک برای دوستش می‌باشد، توضیح داده می‌شود.
عشق بالاترین و شدیدترین مرتبه محبت است که به افراط در محبت اشاره دارد و تنها بین دو نفر ممکن است اتفاق بیفتد. ابن مسکویه همچنین محبت انسان به خدا، استاد، فرزند، برادر و خواهر را از نظر شدت و ضعف درک می‌کند و معتقد است که محبت الهی بالاترین نوع محبت است که در ارتباط با شناخت و صفای نفس فرد برقرار می‌شود.
در مقایسه با ارسطو، که دوستی را تنها در روابط انسانی بررسی می‌کند و به محبت با خدا اعتقادی ندارد، ابن مسکویه محبت استاد به شاگرد را مشابه محبت الهی می‌داند و به‌خاطر تأثیر مثبت استاد در هدایت شاگرد به سعادت، این محبت را بر محبت‌های جسمانی برتری می‌دهد.
محبت به فرزندان را نیز مشابه محبت علت به معلول می‌داند، در حالی که محبت فرزندان به والدین معمولاً کمتر است. ابن مسکویه تأکید می‌کند که هر خردمندی باید موقعیت مناسب افراد را بشناسد و براساس آن محبت را در میان آن‌ها توزیع کند تا عدالت حفظ شود. .
خومه‌زار

برای دیگر کاربردها، خومه‌زار (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| خومه‌زار | خومه‌زار |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: ممسنی
بخش: مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۸۹
مردم: مردم
جمعیت: ۶٬۲۲۰ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۹۲۰
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۲۲[نیازمند منبع]
روزهای یخبندان سالانه: ۱۱[نیازمند منبع]
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مجید پیلوا
ره‌آورد: گلیم و گبه،
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱۴۲۶۳
  خومه‌زار  روی نقشه ایران ۳۰°۰۰′۳۵″شمالی ۵۱°۳۴′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۰۹۷۶۰۷°شمالی ۵۱٫۵۷۶۹۶۴۱°شرقی﻿ / 30.0097607; 51.5769641   :   خومه‌زار  روی نقشه ایران ۳۰°۰۰′۳۵″شمالی ۵۱°۳۴′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۰۰۹۷۶۰۷°شمالی ۵۱٫۵۷۶۹۶۴۱°شرقی﻿ / 30.0097607; 51.5769641   
 :  
خومه‌زار شهری در شهرستان ممسنی است که در تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۹ از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس از روستا به شهر ارتقاء یافت.
خومه‌زار دومین شهر پرجمعیت شهرستان ممسنی پس از نورآباد مرکز این شهرستان‌است.[نیازمند منبع]
خومه زار در لغتنامه دهخدا: خومه زار. [م ِ] (اِخ) دهی است از دهستان بکش بخش مرکزی و ممسنی فارس. واقع در جنوب خاوری فهلیان کنار راه شوسهٔ کازرون به فهلیان.
جمعیت

جمعیت خومه‌زار بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵) ۶٬۲۲۰ نفر می‌باشد.
مردم‌شناسی

تمامی مردم شهر خومه زار لر و از طایفه بکش،غوری و ممصالح می باشند.
گردشگری

مهم‌ترین مکان گردشگری این شهر روستای هرایرز است.
این روستا در کیلومتری شهر خومه‌زار قرار گرفته‌است.
گردشگری > فضای سبز

پارک گل‌ها
واقع در بلوار امام خمینی
پارک مادر و کودک
انتهای ۴۵ متری منشعب به میدان ورزش
نگارخانه

روستای هرایرز از مناطق گردشگری خومه‌زار
روستای هرایرز از روستاهای خومه‌زار
ولیکی شوشنجر

Village در 23x15px|border |alt=|link= کرواسی
| Veliki Šušnjar | Veliki Šušnjar |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۰۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
ولیکی شوشنجر (به لاتین: Veliki Šušnjar) یک زیستگاه انسانی در کرواسی است.
خصوصیات

ولیکی شوشنجر ۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
حصار میدان‌داغی

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| حصار میدان‌داغی حصارمیدان داغی | حصار میدان‌داغی حصارمیدان داغی |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش کندوان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان کندوان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
حصار میدان‌داغی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است.
حریتان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Huraytan حریتان | Huraytan حریتان |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
استان: حلب
شهرستان: جبل سمعان
ناحیه: Huraytan
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۱۲۹۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
حریتان (به عربی: حریتان) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان جبل سمعان واقع شده‌است.
خصوصیات

حریتان ۱۲٬۹۳۷ نفر جمعیت دارد.
آلتنبرگ (زاکسن)

مکان
| Altenberg  | Altenberg  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: زاکسن
ناحیه: Sächsische Schweiz-Osterzgebirge
انجمن شهرداری: Altenberg
تقسیمات: ۲۰
حکومت: حکومت
 • شهردار: Thomas Kirsten
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۵٫۸۱ کیلومتر مربع (۵۶٫۳۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۵۰ متر (۲۴۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۸۹۰
 • تراکم: ۴۰/کیلومتر مربع (۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۱۷۷۳
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۵۰۵۶
پلاک خودرو: PIR
وبگاه: www.altenberg.de
شهر آلتنبرگ در ایالت زاکسن در کشور آلمان واقع شده است.
طیف اوتیسم
طبقه و رده‌بندی علمی > مدل طیفی اوتیسم

اوتیسم یک اختلال عصبی رشدی بسیار متغیر است و مدت‌ها تصور می‌شد که طیف گسترده‌ای را شامل می‌شود. از افراد با نیازهای حمایتی بالا (که ممکن است صحبت نکنند، از نظر رشدی با تأخیر مواجه شوند، و احتمال بیشتری وجود دارد که با سایر تشخیص‌ها از شرایط و اختلالات دیگر نیز رنج ببرند یا از افرادی باشند که دارای ناتوانی و کم‌توانی ذهنی هستند) گرفته، تا افراد با نیازهای حمایتی کم (که ممکن است مهارت‌های گفتاری-زبان و فکری معمولی‌تری داشته باشند، اما ممکن است با مهارت‌های اجتماعی/مکالمه عجیب، علایق کم و خاص که نحوه حرف زدن آنان ممکن است پرحرف و وراج مانند و همچنین ملانقطی باشد) می‌توانند شامل این طیف شوند. از آنجایی که طیف رفتار در این اختلال پیوسته است، مرزهای بین دسته‌بندی‌های تشخیصی و علمی لزوماً تا حدودی دلبخواه و بدون معیار خاصی بوده‌اند. به نوبه خود، گاهی گفته می‌شود که طیف اوتیسم زیرمجموعه‌ای از فنوتیپ گسترده‌تر اوتیسم است. این فنوتیپ افرادی را توصیف می‌کند که ممکن است اختلال این طیف را نداشته باشند اما دارای ویژگی‌های مشابه اوتیسم، مانند اجتناب از تماس و ارتباط چشمی باشند.
طبقه و رده‌بندی علمی > طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها (ICD)

طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها (ICD)، سازمان بهداشت جهانی (یازدهمین ویرایش) آی‌سی‌دی-۱۱ که به عنوان استاندارد جهانی در نظر گرفته می‌شود، در ژوئن ۲۰۱۸ میلادی منتشر شد و از ژانویه ۲۰۲۲ به‌طور کامل اجرا و بکار گرفته شد. این طبقه‌بندی اختلال طیف اوتیسم (ASD) را به این نحو توصیف می‌کند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | اختلال طیف اوتیسم دارای این ویژگی هاست: نقایص مداوم در توانایی آغاز و حفظ تعاملات بین فردی و اجتماعی متقابل و همچنین ارتباطات اجتماعی، وجود طیفی از الگوهای رفتاری محدود، تکراری و انعطاف‌ناپذیر در رفتار، علایق یا فعالیت‌هایی که به وضوح برای سن فرد یا موقعیت اجتماعی-فرهنگی وی غیر معمول، زیاد یا بیش از حد است. سن شروع این اختلال در طول دوره رشد و به‌طور معمول در اوایل کودکی رخ می‌دهد، اما علائم ممکن است تا زمانی که تقاضاهای اجتماعی از ظرفیت‌های محدود فرد فراتر نرود، به‌طور کامل آشکار نشوند. در این طیف، نقایص به حدی شدید هستند که باعث ایجاد اختلال در عملکرد فردی، خانوادگی، اجتماعی، آموزشی، شغلی یا سایر زمینه‌های مهم عملکردی می‌شوند و معمولاً این نقایص یکی از ویژگی‌های فراگیر در عملکرد فرد هستند و در همه محیط‌ها قابل مشاهده هستند، اگرچه ممکن است بر اساس هر موقعیت اجتماعی، تحصیلی یا موارد دیگر این ویژگی‌ها تغییر کنند. افراد قرار گرفته در طول این طیف، طیف بزرگ و متفاوتی از عملکردهای فکری و توانایی‌های زبانی را نشان می‌دهند. |  » |
—ICD-۱۱,فصل ۶، بخش A02 (متن اصلی انگلیسی را می‌توانید در پیوند داده شده در یادکرد ببینید)، : —ICD-۱۱,فصل ۶، بخش A02 (متن اصلی انگلیسی را می‌توانید در پیوند داده شده در یادکرد ببینید)، 
ICD-11 توسط متخصصانی از ۵۵ کشور از ۹۰ کشور درگیر در ساخت آن تولید شده است و پرکاربردترین مرجع در سراسر جهان است. پزشکان از ICD به عنوان مرجع تشخیص و گزارش استفاده می‌کنند، اما محققان، به ویژه در ایالات متحده، همچنان از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی-روانی (DSM-5-TR از سال ۲۰۲۲ میلادی، DSM-5 از سال ۲۰۱۳ میلادی، یا پیشینیان آن‌ها) استفاده می‌کنند. برخی از مطالب در ICD گنجانده نشده است (ICD دامنه وسیع‌تری دارد و سلامت عمومی و همچنین روانی را پوشش می‌دهد). هنوز تفاوت‌هایی بین این دو وجود دارد، برای مثال اختلال رت در اختلال طیف اوتیسم در DSM-5 گنجانده شد، اما در ICD-11 حذف شد و در فصل ناهنجاری‌های رشدی (به انگلیسی:Developmental Anomalies) قرار گرفت. هردو راهنمای ICD و DSM تحت بازنگری قرار گرفته‌اند و از سال ۱۹۸۰ میلادی (زمانی که DSM-3 منتشر شد و ICD-9 جاری بود) تلاش مشترکی برای همگرایی و ترکیب این دو انجام شده است، از جمله ارزیابی زیست‌شناختی دقیق‌تر - به جای ارزیابی تجربه تاریخی و تاریخچه اختلالات و بیماری‌ها و ساده‌سازی ساختار طبقه‌بندی.
طبقه و رده‌بندی علمی > راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات ذهنی-روانی (DSM)

راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (یا شناخته شده با سرواژه DSM) - انجمن روان‌پزشکی آمریکا، ویرایش پنجم، ویرایش متن (DSM-5-TR)، منتشر شده در سال ۲۰۲۲ میلادی، نسخه فعلی DSM است. نسخه پنجم، DSM-5، که در می ۲۰۱۳ منتشر شد، اولین نسخه ای بود که اختلال طیف اوتیسم (ASD) را به عنوان یک تشخیص واحد تعریف کرد، و این تعریف در DSM-5-TR ادامه یافته است. اختلال طیف اوتیسم در این راهنما شامل مجموعه ای از تشخیص‌های قبلی را نیز شامل می‌شود که این تشخیص‌ها عبارتند از اختلال آسپرگر، اختلال انسجام‌گسیختگی دوران کودکی، PDD-NOS، و طیف وسیعی از تشخیص‌هایی که شامل کلمه «اوتیسم» می‌شوند نیز در این راهنما شامل شده‌اند. به جای تمایز بین این تشخیص‌ها، DSM-5 و DSM-5-TR یک رویکرد چند بعدی را برای تشخیص اختلالاتی که در زیرمجموعه چتر طیف اوتیسم در یک دسته تشخیصی قرار می‌گیرند، اتخاذ می‌کنند. در این دسته، DSM-5 و DSM شامل چارچوبی هستند که تشخیص هر فرد را بر اساس ابعاد شدت علائم، و همچنین با ویژگی‌های همراه و مرتبط (مانند وجود سایر اختلالات یا عواملی که احتمالاً به علائم اوتیسم، سایر اختلالات عصبی رشدی یا روانی، ناتوانی ذهنی، یا اختلال زبان که در علائم این طیف نقش دارند) او انجام می‌شود. دامنه ها(domain) و مشخصات علائم این طیف در این دو راهنما عبارتند از ارتباطات اجتماعی و رفتارهای محدود و تکراری، با دادن گزینه و اختیار به تشخیص دهنده برای تشخیص میزان شدت اختلال طیف به صورت جداگانه (منظور تشخیص تاثیر منفی علائم بر فرد) - به جای تعیین شدت کلی به صورت یکجا، برای هر دامنه از علائم اختلال اوتیسم مشخص می‌شود. تا قبل از انتشار DSM-5، کمبودهای و مشکلات در روابط اجتماعی و ارتباطی به دو دامنه در DSM تقسیم می‌شد. با توجه به اینکه زمانی که خواسته‌های اجتماعی از فرد فراتر رود، علائم ممکن است دیرتر ظاهر شوند، DSM-5 سن شروع اختلال طیف اوتیسم را از واژه محدودتر «۳ سالگی» به «دوره اولیه رشد» تغییر داد. این تغییرات همچنان در DSM-5-TR ادامه دارند.
خصوصیات

اوتیسم، اختلالی طیفی عصبی-رشدی و شدیداً متغیر در هر فرد می‌باشد و ناشی از اختلال در رشد مغز است، که در دوران نوزادی بروز می‌کند، سپس یک دوره ثابت را بدون بهبودی طی می‌کند و علایم آن تا دوره بزرگسالی ادامه پیدا می‌کند یا در بعضی بهبود و از بین می‌رود. این اختلال غالباً به شکل خاموش بروز می‌کند. افراد اوتیستیک ممکن است بشدت در بعضی از کارها ضعیف و ناتوان، در بعضی متوسط و در بعضی بسیار توانا باشند.
اوتیسم دارای ویژگی‌هایی است که برای اولین بار در دوران نوزادی یا کودکی ظاهر می‌شود، و به‌طور کلی یک دوره ثابت و بدون بهبودی را دنبال می‌کند. افراد اوتیستیک ممکن است از برخی جهات به شدت ناتوان باشند، اما در برخی موارد متوسط یا حتی دارای صفات برتری از دیگران باشند.[نیازمند بازبینی منبع]ویژگی‌های آشکار و قابل مشاهده به تدریج پس از شش ماهگی شروع می‌شود و در سن دو یا سه سالگی تثبیت می‌شوند و تا بزرگسالی ادامه می‌یابند، اگرچه اغلب در بزرگسالی این صفات به شکل خاموش‌تر و نهان‌تری هستند. جنبه‌های دیگر، مانند غذا خوردن غیر معمول، نیز رایج است اما برای تشخیص ضروری نیست.
هنگامی که فرد مورد معالجه قرار گرفته صفات زیر را نشان می‌دهد، پزشکان ارزیابی وجود اختلال طیف اوتیسم را در فرد در نظر می‌گیرند:
مشکلات پابرجا در تعامل اجتماعی یا ارتباط
رفتارهای محدود یا تکراری (که اکثراً به آنان «stimming» گویند. به تصویر و متن تصویر گذاشته شده در بالاتر برای اطلاعات بیشتر نگاه کنید)
مقاومت در برابر تغییرات یا علایق محدود
این ویژگی‌های فهرست گلوله‌ای بالا معمولاً در صورت لزوم با موارد زیر ارزیابی می‌شوند:
مشکلات در به دست آوردن یا حفظ شغل یا تحصیل
مشکلات در شروع یا حفظ روابط اجتماعی
ارتباط با سلامت روان یا خدمات ناتوانی و یادگیری
سابقه داشتن شرایط و اختلالات دیگر عصبی رشدی (از جمله ناتوانی‌های یادگیری و ADHD) یا شرایط و اختلالات سلامت روان دیگر.
علائم زیادی در ارتباط با اختلال طیف اوتیسم وجود دارد، و نحوه نمایان شدن آن‌ها بسیار متفاوت است. علایم شایع اختلال طیف اوتیسم در جدول زیر آورده شده:
علاوه بر این علائم، آمار مختلفی از «بسیار نادر» گرفته تا «درصد کمی و تقریباً از هر ۱۰ شخص اوتیستیک، ۱ نفر» از افراد اوتیستیک می‌توانند یک یا چندین توانایی قابل توجهی از خود به عنوان مثال در ریاضیات، موسیقی یا تولید و خلاقیت هنری، که در موارد استثنایی به عنوان سندرم ساوان در میان ناتوانی‌های رشدی شناخته می‌شود نشان دهند. مطالعه دیگری در سال ۲۰۰۹ در میان ۱۳۷ والدین پدر و مادر دارای فرزند اوتیستیک پی‌برد که ۲۸٪ از والدین این فرزندان باور داشتند که فرزندشان دارای ویژگی‌های و توانایی‌های (منظور سطحی از توانایی است که حتی از «افراد عادی» نیز فراتر و غیرعادی باشد) غیرعادی و خاصی هستند که فرزندان آنها را در سندرم ساوان قرار می‌دهد. نسبت وجود سندرم ساوان (در فنلاند) در پسران بیشتر است و ۶:۱ می‌باشد. هرچند این آمار نسبیت یا آمارهای دیگر ممکن است لزوماً دقیق نباشند و احتمالاً کمیت و کیفیت آن‌ها به چالش کشیده شده.
خصوصیات > دوره رشدی اختلال طیف اوتیسم

اکثر والدین گزارش می‌دهند که شروع ویژگی‌های اوتیسم در سال اول زندگی ظاهر می‌شود. دو دوره احتمالی در رشد ASD وجود دارد. یکی از دوره‌های رشد ماهیتی تدریجی‌تر دارد، که در آن والدین نگرانی‌های مربوط به رشد را در دو سال اول زندگی گزارش می‌کنند و تشخیص در حدود ۳ تا ۴ سالگی انجام می‌شود.[نیازمند شفاف‌سازی]برخی از علائم اولیه ASD در این دوره شامل کاهش توجه به چهره‌ها، عدم پاسخگویی آشکار هنگام صدا زدن نام، عدم نشان دادن علایق با نشان دادن یا اشاره کردن، و تأخیر در بازی تخیلی و ساختگی (مانند بازی وانمودی) است.
دوره دوم رشد با رشد طبیعی یا نزدیک به نرمال قبل از شروع پسروندگی یا از دست دادن مهارت‌ها مشخص می‌شود. در یک الگو، پسروندگی در ۱۵ ماه تا ۳ سال اول رخ می‌دهد. برخی معتقدند که اوتیسم واپس‌رونده به سادگی همان اوتیسم آشکار شده و زودرس است که دیرتر تشخیص داده شده. محققان مطالعاتی را برای تعیین اینکه آیا اوتیسم واپس‌رونده زیرمجموعه مشخصی از اختلال طیف اوتیسم است انجام داده‌اند. در طول سال‌ها، نتایج این مطالعات با یکدیگر در تناقض بوده است. برخی از محققان بر این باورند که هنوز هیچ چیزی برای حمایت از تفاوت بیولوژیکی قطعی بین اوتیسم زودرس و پسرونده وجود ندارد. در الگویی دیگر، اختلال از هم گسیختگی کودکی (تشخیصی که اکنون تحت زیر مجموعه ASD گنجانده شده است)، با رگرسیون پس از رشد طبیعی در ۳ تا ۴ یا حتی تا ۹ سال اول زندگی مشخص می‌شود.
خصوصیات > دوره رشدی اختلال طیف اوتیسم > اوتیسم پسرونده

اوتیسم پسرونده (به انگلیسی:Regressive autism) زمانی اتفاق می‌افتد که به نظر می‌رسد کودک به‌طور معمول رشد می‌کند، اما سپس شروع به از دست دادن مهارت‌های گفتاری و اجتماعی می‌کند، معمولاً بین سنین ۱۵ تا ۳۰ ماهگی رخ می‌دهد، و متعاقباً در فرد اوتیسم کلاسیک تشخیص داده می‌شود. سایر اصطلاحات مورد استفاده برای توصیف اوتیسم پسرونده در کودکان مبتلا به اوتیسم عبارت‌اند از: اوتیسم با پسروندگی، رگرسیون اوتیسم، اوتیسم نوع پسرفت و سندرم اوتیسم اکتسابی. هیچ تعریف استانداردی برای اوتیسم پسرونده وجود ندارد و شیوع پسروندگی بسته به تعریف مورد استفاده متفاوت است. برخی از کودکان ترکیبی از ویژگی‌ها، با تاخیرهای اولیه و برخی از دست دادن‌های بعدی را نشان می‌دهند. و شواهدی از یک طیف مداوم از رفتارها، به جای، یا علاوه بر، تمایز سیاه و سفید، بین اوتیسم با و بدون پسروندگی وجود دارد. چندین نوع و مدل بینابینی از توسعه اختلال طیف اوتیسم وجود دارد که هرکدام از آن‌ها ممکن است در زیر مدل‌های زیر مجموعه‌هایی همچون مدل آشکار شدن نوع اوتیسم ساده و سنتی، مدل‌های پسرونده، مدل ناپدید شدن نامحسوس علایم، مدل شکست در پیشرفت اختلال، مدل کاهش نامحسوس و از دست دادن بعضی از توانایی‌های آشکار و به‌دست آمده و… قرار نگیرند. اگر پسروندگی به تنهایی با معیار از دست دادن توانایی استفاده از زبان تعریف شود، کمتر رایج است؛ و اگر با معیار گسترده‌تری تعریف شود که در آن توانایی استفاده از زبان حفظ شود اما تعامل اجتماعی در فرد کاهش یابد، رایج‌تر می‌باشد.
پسروندگی ممکن است در حوزه‌های مختلفی از جمله مهارت‌های ارتباطی، اجتماعی، شناختی و خودیاری رخ دهد. با این حال، رایج‌ترین پسروندگی از دست دادن توانایی استفاده از زبان است. برخی از کودکان رشد اجتماعی خود را به جای زبان از دست می‌دهند و برخی هر دو را از دست می‌دهند. از دست دادن مهارت ممکن است بسیار سریع باشد، یا ممکن است آهسته باشد و قبل از یک دوره طولانی بدون پیشرفت مهارت باشد. از دست دادن ممکن است با کاهش بازی و تعامل اجتماعی یا افزایش زودرنجی همراه باشد. مهارت‌های کسب‌شده موقت معمولاً به چند کلمه از زبان گفتاری می‌رسد و ممکن است شامل برخی ادراک اجتماعی ابتدایی باشد.
پس از پسروندگی، کودک از الگوی استاندارد رشد عصبی اوتیستیک پیروی می‌کند. اصطلاح اوتیسم واپس‌گرا ممکن است به‌نظر آید که اشاره به رشد عصبی معکوس دارد اما در واقع فقط مهارت‌های رشدی آسیب‌دیده و نه ساختار عصب‌شناسی فرد است که پسرفت می‌کند. از آنجایی که صفات و علایم اوتیستیک متناسب با سن از بدو تولد واضح است، معمولاً رایج تر است که رشد عصبی اوتیستیک شامل پسروندگی نشود.
شروع آشکار اوتیسم واپس‌رونده برای والدین که اغلب در ابتدا به کم شنوایی شدید بجای مبتلا شدن به اختلال طیف اوتیسم در فرزند خود مشکوک هستند، غافلگیرکننده و ناراحت‌کننده است. نسبت دادن پسروندگی به عوامل استرس محیطی ممکن است منجر به تأخیر در تشخیص شود.
خصوصیات > دوره رشدی اختلال طیف اوتیسم > نتایج افتراقی

همچنان بحث بر سر نتایج متفاوت بر اساس این دو دوره رشدی گفته شده در بالا وجود دارد. برخی از مطالعات نشان می‌دهند که پسروندگی با پیامدهای ضعیف‌تر همراه است و برخی دیگر هیچ تفاوتی بین آن‌هایی که شروع تدریجی اولیه دارند و کسانی که دوره پسروندگی را تجربه می‌کنند، گزارش نمی‌کنند. در حالی که شواهد متناقضی پیرامون پیامدها بر توانایی زبانی در ASD وجود دارد، برخی مطالعات نشان داده‌اند که توانایی‌های شناختی و زبانی در سن ۲ و نیم سالگی ممکن است به پیش‌بینی مهارت و تولید زبان بعد از ۵ سالگی کمک کند. به‌طور کلی، مطالعات بر اهمیت مداخله زودهنگام در دستیابی به نتایج طولی مثبت تأکید می‌کند.
خصوصیات > رفتارهای محدود و تکراری > خودآزاری

همچنین ببینید: خودزنی
رفتارهای آسیب‌رسان به خود (به انگلیسی:Self-injurious behaviors) در افراد اوتیستیک نسبتاً رایج است و می‌تواند شامل ضربه زدن به سر، خود بریدن، خود گزیدن و کشیدن مو باشد. برخی از این رفتارها می‌تواند منجر به آسیب جدی یا مرگ شود. در زیر نظریاتی در مورد علت رفتار آسیب‌رسان به خود در کودکان دارای تأخیر رشد، از جمله افراد اوتیستیک ارائه شده است:
فراوانی و/یا ادامه رفتار آسیب‌رسان به خود می‌تواند تحت تأثیر عوامل محیطی (مثلاً پاداش در ازای توقف رفتار آسیب‌رسان به خود) باشد. اما این نظریه برای کودکان کوچکتر مبتلا به اوتیسم قابل اجرا نیست. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد فراوانی رفتار آسیب‌رسان به خود را می‌توان با حذف یا اصلاح عوامل محیطی که این رفتار را تقویت می‌کنند کاهش داد.
میزان بالاتری از خودآزاری نیز در افراد منزوی اجتماعی مبتلا به اوتیسم مشاهده می‌شود.[نیازمند منبع]
هنگامی که درد مزمن یا سایر مشکلات سلامتی که باعث درد می‌شوند وجود دارد، خود آسیبی می‌تواند پاسخی به تعدیل درک درد باشد.
اتصال غیرطبیعی عقده‌های قاعده‌ای ممکن است مستعد رفتار آسیب‌رسان به خود باشد.
خصوصیات > دیگر صفات

افراد اوتیستیک ممکن است علائمی داشته باشند که به تشخیص کمکی نمی‌کند، اما می‌تواند بر فرد یا خانواده تأثیر بگذارد. برخی از افراد مبتلا به ASD توانایی‌های غیرمعمولی از خود نشان می‌دهند، از مهارت‌های «Splinter skill» مانند به خاطر سپردن چیزهای بی‌اهمیت و جزئی گرفته تا استعدادهای فوق‌العاده در افراد اوتیستیک که به سندرم ساوان شناخته شده‌اند. بسیاری از افراد مبتلا به ASD نسبت به جمعیت عادی، مهارت‌های برتری در درک و توجه نشان می‌دهند. ناهنجاری‌های حسی در بیش از ۹۰ درصد از افراد اوتیستیک دیده می‌شود و برخی آنها را از ویژگی‌های اصلی این اختلال می‌دانند. تفاوت بین اختلالاتی که قبلاً در زیرمجموعه طیف اوتیسم شناسایی شده بود، برای کم‌پاسخ‌دهی (مثلاً راه رفتن به درون چیزها) بیشتر از پاسخ‌دهی بیش از حد (مثلاً ناراحتی ناشی از صداهای بلند) یا برای تلاش برای تحریک حسی (مثلاً حرکات ریتم دار) است. تخمین زده می‌شود ۶۰ تا ۸۰ درصد از افراد اوتیستیک دارای علائم حرکتی هستند که شامل هیپوتونی، کنش‌پریشی، و راه رفتن با انگشتان پا است. نواقض در هماهنگی حرکتی در سراسر ASD فراگیر است و در «Autism proper» (احتمالا منظور نوع تکمیل شده یا شدید اوتیسم باشد) بیشتر است. رفتارهای غذایی غیرمعمول در حدود سه چهارم کودکان مبتلا به ASD رخ می‌دهد، تا جایی که قبلاً این رفتارها یک شاخص تشخیصی بودند. انتخابی بودن در غذای خود رایج‌ترین مشکل است، اگرچه عادات خاص غذا خوردن و امتناع از غذا نیز رخ می‌دهد.[نیازمند بازبینی منبع]