stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رشته‌کوه بینالود
افسانه‌ها

این رشته‌کوه داستان‌ها و افسانه‌های زیادی را به خود دیده است، از آشیانه سیمرغ گرفته که برگرفته از داستان سیمرغ عطار، شاعر نیشابوری، تا غار ابراهیم ادهم.
آورده‌اند که ابراهیم ادهم، عارف سرشناس، که حدود هفت سال در غاری میان کوه‌های بینالود اقامت داشته و به مناجات عارفانه مشغول بوده است. نقل است که وی بعد از این مدت به‌قصد رفتن به مکه سفر خود را شروع می‌کند و در همان مکان دار فانی را وداع گفته است. این غار هم‌اکنون از روستاهای غار و رود قابل دسترسی است.
نمای رشته کوه بینالود از جاده باغرود نیشابور، خرداد ۱۳۹۸
رشته کوه بینالود، از نمای روستای بوژان شهرستان نیشابور
تصویری سراسرنما از رشته کوه بینالود در مقابل آرامگاه عطار (برای مشاهده در اندازه واقعی بر روی عکس کلیک کنید)
دیانا گاسپاریان

| دیانا گاسپاریان | دیانا گاسپاریان |
| --- | --- |
شهردار اچمیادزین: شهردار اچمیادزین
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ژوئن ۲۰۱۸: آغاز به کار  ژوئن ۲۰۱۸
پس از: کارن گریگوریان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ مارس ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) واغارشاپات (اجمیادزین)، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
حزب سیاسی: پیمان مدنی (ارمنستان)
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان (۲۰۱۱)
پیشه: سیاستمدار
دیانا مناتساکانی گاسپاریان (ارمنی: Դիանա Մնացականի Գասպարյան؛ انگلیسی: Diana Gasparyan زاده ۲۲ مارس ۱۹۸۸) حقوقدان و سیاستمدار اهل ارمنستان است که طی حکمی از سوی نیکول پاشینیان نخست‌وزیر ارمنستان به عنوان شهردار اچمیادزین چهارمین شهر پرجمعیت ارمنستان برگزید شد. گاسپاریان نخست شهردار زن ارمنستان از زمان استقلال این کشور در سال ۱۹۹۱ میلادی محسوب می‌شود.
بیست و چهارمین دوره جوایز اسکار

بیست و چهارمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 24th Academy Awards) در روز ۲۰ مارس ۱۹۵۲ در تئاتر پنتیجز لوس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۵۱ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند.
دنی کی مجری این مراسم بود.
ناوبندر مکران

Sea Base of Iranian Navy
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک (ایران): 
نام::  Makran  (مکران)
نام‌گذاری::  مکران  خلیج‌فارس
سازنده::  صنایع‌سومیتومو (سازنده) مجتمع کشتی‌سازی ایران (تغییرکاربری‌دهنده)
آغاز کار::  نوامبر ۲۰۲۰
اعزام::  ۱۲ ژانویه ۲۰۲۱
تغییر نام::  (خلیج فارس‎)
شناسایی::  شماره آی‌ام‌او: ۹۴۸۶۹۱۰ شماره ام‌ام‌اس‌آی: ۶۳۶۰۱۴۳۹۵ شناسه تماس دریایی: A8TO5   شماره بدنه: ۴۴۱
وضعیت::  در حال خدمت
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
نوع::  ناوبندر
وزن::  وزن خالی:۱۰۹٬۷۷۰تُن  وزن پُر:۱۲۲٬۹۴۰تُن  میانگین:۱۱۱٬۵۳۰تُن (حالت عادی تجهیزاتی)
درازا::  ۲۳۰ متر (۷۵۰ فوت)
پهنا::  ۴۲ متر (۱۳۸ فوت)
ارتفاع::  ۶٫۶ متر (۲۲ فوت)
آبخور::  ۲۱٫۵ متر (۷۱ فوت)
سرعت::  ۱۴٫۵ گره (۲۶٫۹ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۶٫۷ مایل بر ساعت)
پایداری::  ۳سال (بدون‌سوخت‌گیری)
جنگ‌افزار::  موشک قدیر، ابومهدی (موشک)، موشک‌های‌ضدکشتی
هواپیماهای قابل حمل::  ۶الی۷ سیکورسکی سی‌اچ-۵۳ سی استالیون، سیکورسکی اس‌اچ-۳ سی کینگ، یا بل ۲۱۲
تجهیزات هوانوردی::  سکوی نشست و برخاست بالگرد
ناوبندر مکران
ناو مکران شناور نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که در دی ماه ۱۳۹۹ رونمایی شد. این ناو بالگردبر مانند ناو شهید رودکی، از نوسازی یک نفت‌کش ساخته و تجهیز شده‌است.
ناوبندر مکران بزرگ‌ترین شناور نظامی ایران است.
تجهیزات

ناوبندر مکران، یک نفتکش ۱۲۱ هزار تنی است که نیروی دریایی ارتش آن را با تغییر کاربری به یک ناوبندر تبدیل کرده‌است. این ناو وظیفه پشتیبانی از ناوگروه‌های رزمی نیروی دریایی ارتش در آب‌های بین‌المللی و به ویژه منطقه شمال اقیانوس هند، تنگه باب‌المندب و دریای سرخ را برعهده دارد.
مکران در حقیقت حاصل تغییر کاربری یکی از شناورهای تجاری است. کارخانجات نیروی دریایی ارتش در مدت شش ماه و با صرف ۷۲ هزار نفر ساعت کار و با ایجاد عرشه بالگرد ۹۵۰ تُنی با مساحت ۳۲۰۰ متر، این شناور را تبدیل به یک ناو پشتیبان کرد.
این ناو توانایی حمل ۸۲ هزار تن انواع نیازمندی‌های پشتیبانی یگان‌های شناور رزمی را داشته و قادر است بدون ارتباط با ساحل یک هزار شبانه روز دریانوردی کند.
مکران با توانایی حمل همزمان ۶ فروند بالگرد، می‌تواند به صورت یک پایگاه متحرک هوادریا عمل کرده و با بهره‌گیری از بالگردهای مین‌روب، ضد زیردریایی و رزم‌سطحی از عملیات‌های نیروهای ویژه و همچنین عملیات‌های موشکی، پشتیبانی کند.
از دیگر قابلیت‌های این ناو تواناییِ حمل یک گردان تکاور دریایی و انجام عملیات در آب‌های فرامرزی ایران با استفاده از شناورهای تندرو و زیردریایی‌ها و بالگردهای مستقر در عرشه پرواز است.
این ناو با مجهز بودن به انواع سامانه‌های جمع‌آوری اطلاعات می‌تواند در نقش یک ناو اطلاعاتی به اجرای مأموریت پرداخته و اطلاعات را جمع‌آوری، پردازش و تحلیل کند و در اختیار مراکز فرماندهی و کنترل در ساحل قرار دهد.
ایده استفاده از کشتی‌های ترابری برای استفاده نظامی نخستین بار در دهه ۱۹۹۰ میلادی با ساخت مجموعه کشتی‌های آرسنال و کشتی لوئیس بی‌پولر در نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا انجام شده‌است.
ماموریت‌ها

ناوبندر مکران و ناوچه سهند طی یک مأموریت ۱۳۳ روزه به بندر سن پترزبورگ اعزام شدند و در رژه روز نیروی دریایی روسیه شرکت کردند. طی این مأموریت ۴۴ هزار کیلومتر دریانوردی انجام شد که طولانی‌ترین دریانوردی نظامی ایران محسوب می‌شد.
سفر ناوگروه ۸۶ در انتهای شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد، آن هم با دو شناور نظامی، با ناوچه۱۲۰۰ تنی دنا که ساخت ایران است و سال ۹۹ به نداجا ملحق شد و ناوبندر یا همان ناو پشتیبانی ۱۰۰ هزار تنی مکران که آن هم توسط ایران از یک نفتکش تجاری به فرم کنونی تغییر کاربری داده شده بود. نام آن ناوگروه ۸۶ شد چون این هشتادو ششمین ناوگروهی بود که از سال ۸۸، نیروی دریایی ارتش ایران به آب‌های آزاد اعزام می‌کرد. قرار این بود که ناوگروه ۸۶ سفر خود را از سمت شرق شروع کند و از غرب بازگردد و برهمین اساس ابتدا به بمبئی در هند رسید و در ادامه در جاکارتای اندونزی پهلو گرفت. سپس ناوگروه از خط استوا گذشت و وارد اقیانوس آرام شد. دنا و مکران از کنار آب‌های استرالیا عبور کردند.
در بخش‌های ابتدایی مسیر عبور از اقیانوس آرام، ناوگروه ۸۶ باید از میان جزیره‌هایی که مستعمره فرانسه بودند (مجمع الجزایر پلونزی) ادامه راه می‌داد. در همین محدوده، ناوگروه ۸۶ در رزمایش ذوالفقار ۱۴۰۱ ارتش که در شمال اقیانوس هند و جنوب ایران برگزار می‌شد شرکت کرد.
ناوگروه ۸۶ با عبور از جزایر پلونزی وارد بخش بزرگی از اقیانوس آرام شد و پس از عبور از بیشترین عرض اقیانوس آرام به طول ۸۰۰۰ مایل دریایی یا حدود ۱۵ هزار کیلومتر، ناوگروه در جنوبی‌ترین قسمت این اقیانوس یعنی در نزدیکی آب‌های قطب جنوب از تنگه ماژلان که در آب‌های شیلی قرار دارد، گذشت و وارد اقیانوس اطلس جنوبی شد. پس از گذر از ماژلان، ناوگروه ۸۶ با موفقیت وارد اقیانوس اطلس جنوبی شد و دریانوردی خود را به سمت شمال ادامه داد.
ناوگروه در ادامه مأموریت خود، در کنار سواحل آمریکای جنوبی به سمت شمال دریانوردی کرد و در بندر ریودوژانیرو در برزیل پهلو گرفت. سپس این ناوگروه عازم شرق اقیانوس اطلس جنوبی شد و در جنوبی‌ترین نقطه اطلس به بندر کیپ تاون آفریقای جنوبی رسید، از تنگه موزامبیک عبور کرد و با گذشتن از خلیج عدن در آخرین ایستگاه یعنی بندر صلاله عمان نیز توقف داشت. در نهایت با بازگشت به پایگاه منطقه یکم نداجا در بندرعباس این سفر پس از هشت ماه در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ پایان یافت.
مشخصات

این ناوبندر با ۲۲۸ متر طول، ۲۱٫۵ متر ارتفاع و ۴۲ متر عرض بزرگ‌ترین شناور نظامی ایران است که قادر است با سرعت ۱۵ گره دریایی دریانوردی کند.
توانایی عملیات به‌عنوان یک پایگاه اطلاعاتی دورایستا و ایستگاه کنترل و هدایت پهپاد جهت پرواز در عمق
قابلیت بارگیری و جابجایی همزمان چندین هاورکرافت
امکان خدمت‌رسانی به سایر ناوگان‌های تجاری
ارائه سوخت به شناورهای دیگر در کنار انتقال غذا، آب، دارو، کمک‌های بشر دوستانه و تسلیحات
توان حمل چندین بالگرد و پهپاد و وجود اتاق کنترل پهپاد
این ناو با وجود امکانات درمانی و همچنین تجهیزات تعمیر و نگهداری شناورها، اماکن حضور مستمر ناوگان دریایی را فراهم می‌کند.
آملی (موسیقی متن)

| اَملی | اَملی |
| --- | --- |
آلبوم موسیقی متن از یان تیرسن : آلبوم موسیقی متن از یان تیرسن 
انتشار: ۲۳ آوریل ۲۰۰۱
ناشر: ویرجین رکوردز
سرنوشت شگفت‌انگیز اَمـِـلی پولن (به فرانسوی: Le Fabuleux Destin D'Amélie Poulain) نام آلبوم موسیقی متنی ساختهٔ آهنگساز فرانسوی، یان تیرسن برای فیلمی به همین نام، محصول سال ۲۰۰۱ است. این فیلم در پاریس اتفاق می‌افتد و داستان نیکوکاری‌های قهرمان اولش، اَملی پولَن را بیان می‌کند. موسیقی متن این فیلم بود که یان تیرسن را به شهرت رساند.  اَملی به همراه «خداحافظ لنین» و «تابرلی» سه آلبوم موسیقی متنی هستند که تیرسن ساخته است.
علی‌رغم استقبال زیادی که از این آلبوم و به طور کلی موسیقی متن اَملی در سطح جهانی شد، موسیقی در خود یان تیرسن - وقتی برای اولین فیلم را تماشا کرد - تاثیر منفی داشت. طوری که تا مدتها نتوانست آکاردئون بنوازد و حتی گفت: «اگر از من بخواهند دوباره این کار را انجام دهم، اکنون می گویم نه.»
قطعات

| شماره | نام | آهنگساز | مدت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «J'Y Suis Jamais Allé» | Yann Tiersen | ۰۱:۳۴ |
| ۲. | «Les Jours Tristes (Instrumental)» (اجرا: Ensemble Orchestral Synaxis / Christian Quermalet) | Neil Hannon, Yann Tiersen | ۰۳:۰۳ |
| ۳. | «La Valse D'Amélie» | Yann Tiersen | ۰۲:۱۵ |
| ۴. | «Comptine D'Un Autre Été: L'Après Midi» | Yann Tiersen | ۰۲:۲۰ |
| ۵. | «La Noyée» | Yann Tiersen | ۰۲:۰۳ |
| ۶. | «L'Autre Valse D'Amélie» | Yann Tiersen | ۰۱:۳۳ |
| ۷. | «Guilty» (خواننده: Russ Columbo) | Gus Kahn / Harry Akst / Richard Whiting | ۰۳:۱۳ |
| ۸. | «À Quai» (اجرا: Ensemble Orchestral Synaxis / Christine Ott) | Yann Tiersen | ۰۳:۳۲ |
| ۹. | «Le Moulin» | Yann Tiersen | ۰۴:۲۷ |
| ۱۰. | «Pas Si Simple» | Yann Tiersen | ۰۱:۵۲ |
| ۱۱. | «La Valse D'Amélie (Version Orchestre)» | Yann Tiersen | ۰۲:۰۰ |
| ۱۲. | «La Valse Des Vieux Os» | Yann Tiersen | ۰۲:۲۰ |
| ۱۳. | «La Dispute» | Yann Tiersen | ۰۴:۱۵ |
| ۱۴. | «Si Tu N'Étais Pas Là» (خواننده: Fréhel) | Gaston Claret / Pierre Bayle | ۰۳:۲۹ |
| ۱۵. | «Soir De Fête» | Yann Tiersen | ۰۲:۵۵ |
| ۱۶. | «La Redécouverte» | Yann Tiersen | ۰۱:۱۳ |
| ۱۷. | «Sur Le Fil» | Yann Tiersen | ۰۴:۲۳ |
| ۱۸. | «Le Banquet» | Yann Tiersen | ۰۱:۳۱ |
| ۱۹. | «La Valse D'Amélie (Version Piano)» | Yann Tiersen | ۰۲:۳۸ |
| ۲۰. | «La Valse Des Monstres» | Yann Tiersen | ۰۳:۳۹ |
منبع
ابوالحسن حائری‌زاده (نماینده مجلس شورای ملی)

| سید ابوالحسن حائری‌زاده | سید ابوالحسن حائری‌زاده |
| --- | --- |
حائری‌زاده در مجلس چهارم: حائری‌زاده در مجلس چهارم
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۳۱ – ۱۳۳۴: دوره مسئولیت ۱۳۳۱ – ۱۳۳۴
حوزه انتخاباتی: تهران (دوره‌های هفدهم و هجدهم)
دوره مسئولیت ۱۳۲۶ – ۱۳۲۸: دوره مسئولیت ۱۳۲۶ – ۱۳۲۸
حوزه انتخاباتی: سبزوار (دورهٔ پانزدهم)
دوره مسئولیت ۱۳۰۰ – ۱۳۰۶: دوره مسئولیت ۱۳۰۰ – ۱۳۰۶
حوزه انتخاباتی: یزد (دوره‌های چهارم تا ششم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۶۷ مشهد، ایران
درگذشته: آبان ۱۳۵۱ پاریس، فرانسه
ملیت: 
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایران فراکسیون نهضت ملی
پیشه: سیاست‌مدار و نماینده مجلس شورای ملی
محل زندگی: یزد، تهران
سید ابوالحسن حائری‌زاده (۱۲۶۷ مشهد – ۱۳۵۱ پاریس)، از سیاست‌مداران دوران مشروطه، قاضی دادگستری و نمایندهٔ مجلس شورای ملی در دوران قاجار و پهلوی بود.
پیشینه خانوادگی

پدرش حاج میرزا سید علی حائری یکی از بیست نفر علمائی بود که ملا محمدکاظم آخوند خراسانی مرجع بزرگ شیعه در سال ۱۲۸۹ خورشیدی به مجلس معرفی کرد تا در چارچوب اصل دوم متم قانون اساسی از میانشان پنج نفر را برای مطابقت مصوبات مجلس با احکام شرع برگزیند. میرزا سیدعلی حائری یکی از علمائی بود که مجلس به قید قرعه انتخاب کرد اما او به دلیل کسالت مزاج این مسئولیت را نپذیرفت. سید ابوالحسن به سبب فرزندی وی به حائری‌زاده معروف بود.
حائری‌زاده تحصیلات حوزوی و قدیمه کرد و در یزد به زمین‌داری خرید و فروش توتون و تریاک و پنبه و شکر پرداخت. بعداً هم که به تهران رفت، کارش خرید و فروش ملک و آبادی و باغ و قنات بود.
فعالیت سیاسی

حائری‌زاده فعالیت سیاسی را در یزد در حزب دموکرات آغاز کرد. نخستین بار در سال ۱۳۰۰ در دوره چهارم به نمایندگی یزد در مجلس شورای ملی انتخاب شد (تصویب اعتبارنامه: نهم آبان ۱۳۰۰). هنگام ادای سوگند در مجلس (۲۸ آذر ۱۳۰۰) در جمله پایانی سوگند (هیچ منظوری نداشته باشم جز فواید و مصالح دولت و ملت ایران) به جای ایران، اسلام گفت که با تذکر رئیس مجلس دوباره با ذکر کلمه ایران سوگند یاد کرد.
حائری‌زاده در مجلس چهارم عضو فراکسیون دموکرات به رهبری سلیمان میرزا و نماینده‌ای جنجالی بود و پیوسته به اعتراض و انتقاد از دولت می‌پرداخت و تا آستانه توبیخ در مجلس نیز پیش رفت. با دولت قوام السلطنه به دلیل تعقیب و توقیف جرائد منتقد دولت درافتاد و در جلسه هجدهم دی ۱۳۰۱ بصراحت قوام‌السلطنه را «موجد بدبختی» در کشور خواند و گفت او «طرف اعتماد ما و ملت ایران» نیست. دو روز بعد که قوام در مجلس حاضر شد و با اشاره به سخنان حائری‌زاده نطق تندی کرد، حائری‌زاده فریاد زد: «باز این بی‌شرف خائن آمده‌است عرض اندام می‌کند. از او سؤال کرده‌ایم حاشا کرده و جواب نداده. حالا هم دروغ می‌گوید». مجلس به هم ریخت و هیاهویی ایجاد شد. با ادامه مخالفتهای حائری زاده و دیگر نمایندگان، دو هفته بعد قوام‌السلطنه از نخست‌وزیری استعفا داد.
مخالفت با رضا خان سردار سپه

حائری زاده در دوره پنجم نیز به نمایندگی یزد انتخاب شد. در این دوره تندترین حملات را به دولت سردارسپه می‌کرد و در کنار سیدحسن مدرس و ملک‌الشعرای بهار در رأس جناح مخالف سردارسپه بود. در این دوره در برابر طرح جمهوری رضاخان به همراه سایر گروه اقلیت ایستاد.
در اواخر تیر ۱۳۰۳ که با کشته شدن کنسول آمریکا در تهران، سردارسپه در پایتخت حکومت نظامی برقرار و عده‌ای را توقیف و روزنامه‌ها را توقیف کرد، حائری‌زاده نطق تندی علیه او در مجلس کرد که با حملات هواداران رضاخان به او همراه بود. در هفتم امرداد، همراه با مدرس، حاجی اسماعیل عراقی. میرزا علی کازرونی، احمد اخگر، ملک‌الشعراء بهار و سید حسن زعیم طرح استیضاح دولت سردارسپه را به مجلس داد. موارد استیضاح عبارت بود از: «سوء سیاست نسبت به داخله و خارجه، قیام و اقدام بر ضد قانون اساسی و حکومت مشروطه و توهین به مجلس شورأی ملی، تحویل ندادن اموال مقصرین و غیره به خزانه دولت».
صبح ۲۸ مرداد۱۳۰۳ که قرار بود سردار سپه و اعضای دولتش در مجلس حاضر و استیضاح شوند، هوادارانش جلو مجلس جمع شدند و به مدرس هجوم بردند. داخل مجلس نیز، نمایندگان هوادار رضاخان به مدرس حمله کردند که باعث تشنج و تعطیل جلسه و عقب افتادن آن به عصر شد. هنگامی که حائری‌زاده از مجلس بیرون رفت، جمعیت به او حمله و او را تعقیب و آماج حمله فیزیکی کرد. حائری‌زاده توانست به خانه علی اکبر داور نماینده لارستان پناه ببرد و از مهلکه بگریزد. مدرس و کازرونی هم کتک خوردند.
در جلسه عصر همان روز، مدرس و کازرونی و حائری زاده به مجلس نرفتند و ملک‌الشعرای بهار به نمایندگی از استیضاح‌کنندگان در مجلس حاضر و نطقی در اعتراض به وقایع آن روز کرد که با طعنه و مخالفت نمایندگان اکثریت، از جمله سلیمان میرزا روبرو شد. در نتیجه، ملک‌الشعرای بهار|ملک‌الشعرا و همفکرانش تصمیم گرفتند استیضاح مسکوت گذاشته شود اما رضاخان از مجلس رأی اعتماد خواست و گفت: «برای دولت تکلیف لازم است. اگر اقلیت هر روز به یک عنوانی اسباب زحمت دولت را فراهم کند برای دولت پیشرفت ندارد … دولت متکی به اکثریت است، اگر اکثریت دارد برود عقب خدمت خودش و اگر هم ندارد تکلیف خودش را بفهمد … رأی اعتماد با هر چه می‌خواهید بگیرید. با سیاه سفید. قرمز، هر چه می‌خواهید بگیرید. تقاضای ما معین شدن تکلیف ماست». با خروج نمایندگان اقلیت از جلسه، نمایندگان به اتفاق به دولت رضاخان رأی اعتماد دادند.
مخالفت با تغییر نامهای تقویم

در یازدهم فروردین ۱۳۰۴ که تغییر نامهای عربی بروج به نامهای ایرانی در مجلس شورای ملی به رأی گذاشته شد، حائری‌زاده نامهای ابداعی سید جلال‌الدین تهرانی را بهتر از نامهای ایرانی فروردین، اردیبهشت … عنوان کرد که قرار بود از آن پس رایج شود.
سید جلال تهرانی که در آن سالها منجم معروفی بود و هر ساله تقویم چاپ می‌کرد. نامهایی پیشنهاد داده بود که عبارت بود از: چمن آرا، گل آور، جان پرور، گرماخیز، آتش‌بیز، جهان‌بخش، دژم‌خوی، باران‌ریز، اندوهگین، سرماده، برف‌آور و مشکین‌فام. حائری‌زاده گفت:
«بنده حب و بغضی با ماهی و بره و دوستی با خرچنگ و عقرب ندارم؛ ولی مجلس برای کارهای اساسی است برای تغییر الفاظ نیست. بنده اصولاً با مشغول کردن وقت مجلس به این قبیل مذاکرات مخالف بودم و نمی‌خواستم در این موضوع حرف بزنم ولی دیدم آقایانی که پیشنهاد کرده‌اند، خیال کرده‌اند کار مهمی است و مملکت را از بدبختی به نیک‌بختی می‌کشند. در صورتی که تبدیل لغات و الفاظ، مملکت را به جایی نمی‌کشاند».
قضاوت دادگستری

پس از به پادشاهی رسیدن رضاشاه، حائری زاده در دوره ششم نیز به نمایندگی از یزد به مجلس رفت. در همین دوره به استخدام عدلیه درآمد. به گفته خودش:
«یک روز سلامی بود. چهارم اردیبهشت نمی‌دانم تاج‌گذاری بود چه بود. من آن عقب‌ها ایستاده بودم و تظاهری نداشتم که خود را به سریر سلطنت نزدیک کنم ولی اعلیحضرت قدش بلند بود. آن عقب‌ها مرا دید آمد. شاه آمد پهلوی من گفت تو باید بروی به دادگستری گفتم اگر امر بفرمایید مجبورم، اطاعت می‌کنم».
علی‌اکبر داور وزیر عدلیه حائری‌زاده را ابتدا در محکمه عالی انتظامی قضات مشغول به کار کرد پس از مدتی او را به عنوان مستشار به دیوان عالی کشور فرستاد. حائری‌زاده سپس دادیار دیوان عالی کشور شد تا سال ۱۳۱۹ که به دستور رضا شاه برکنار شد. احمد متین دفتری که در آن زمان نخست‌وزیر بود سال‌ها بعد در یکی از نطق‌هایش در مجلس سنا علیه حائری‌زاده، دربارهٔ برکناری او چنین گفته‌است:
«وقتی که شاه در لیست وزارت دادگستری چشمش به اسم این آقا خورد فریاد کرد عجب این آقا تا کی باید انگل ما باشد؟ تا کی ما باید باج جاسوسی‌هایی که این شخص پیش مدرس برای ما می‌کرد بدهیم؟ من خودم دستور دادم بنا به مصلحت روز این بی‌سواد را عضو دیوان تمیز بکنند اما نظرم این بود که یک مدتی آنجا باشد نه همیشه. حالا دیگر جای این قبیل اشخاص را باید جوانان تحصیل کرده بگیرند».
حائری‌زاده مدتی منتظر خدمت و خانه‌نشین بود تا اینکه به ریاست اداره سرپرستی صغار دادگستری منصوب شد و تا سال ۱۳۲۱ در این سمت بود. در این دوره اتهامات فساد مالی علیه او مطرح شد و کارش به محاکمه در دادگاه انتظامی قضات کشید اما سرانجام تبرئه شد و به عنوان مستشار به دیوان عالی کشور بازگشت.
بازگشت به سیاست

با فضای باز سیاسی که پس از شهریور ۱۳۲۰ در ایران ایجاد شد، حائری‌زاده بار دیگر به سیاست بازگشت و در نخستین انتخاباتی که برگزار شد (سال ۱۳۲۲) خود را نامزد نمایندگی یزد کرد اما رأی نیاورد. در سال ۱۳۲۵ که قوام‌السلطنه نخست‌وزیر وقت، حزب دموکرات ایران را به راه انداخت، حائری‌زاده با وجود سابقه مخالفتش با قوام به این حزب پیوست و در نوشتن مرامنامه حزب نقش داشت اما پس از تشکیل کمیته مرکزی به سبب اختلاف با مظفر فیروز، معاون قوام به عنوان مسئول تشکیلات حزب به خراسان فرستاده شد. از این رهگذر توانست به نمایندگی سبزوار بار دیگر به مجلس راه یابد.
در پی سقوط دولت قوام‌السلطنه در ۱۸ آذر ۱۳۲۶، حائری‌زاده بنای مخالفت با دولت حکیم‌الملک را گذاشت که پس از قوام روی کار آمد. پس از آن‌که محمد مسعود روزنامه‌نگار جنجالی ترور شد، حائری‌زاده همراه با حسین مکی و عبدالقدیر آزاد دولت حکیمی را استیضاح کرد و به انتقاد از عملکرد دادگستری و دخالت ارتش و شهربانی در امور کشور پرداخت. پس از طرح استیضاح، دولت حکیمی که با اکثریت قاطعی روی کار آمده بود، با اکثریتی ضعیف (۵۵ رأی موافق) توانست رأی اعتماد بگیرد.
پس از ترور نافرجام شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ دولت حکومت نظامی اعلام کرد، حزب توده منحل و اعضا و هواداران آن زندانی شدند، آیت‌الله کاشانی به دستور رزم‌آرا شبانه از خانه‌اش بزور بیرون کشیده و به قلعه فلک‌الافلاک خرم‌آباد برده و از آن‌جا به لبنان تبعید شد. مطبوعات بشدت زیر فشار و سرکوب رفتند. دولت ساعد در چنین فضائی انتخابات مجلس مؤسسان را برای تغییر اصولی از قانون اساسی به منظور افزایش اختیارات شاه برگزار کرد.
حائری‌زاده همراه با حسین مکی و مظفر بقائی دولت ساعد را استیضاح و او را متهم کرد که دستور تشکیل مجلس مؤسسان و تغییر قانون اساسی را از انگلستان گرفته و اینکه دولتش زیر نفوذ سپهبد رزم‌آرا رئیس ستاد ارتش است. این استیضاح طولانی‌ترین استیضاح در تاریخ قانونگذاری ایران تا آن زمان بود اما سرانجام دولت ساعد با رأی موافق نود نماینده از ۹۶ نماینده حاضر در مجلس، رأی اعتماد گرفت.
حائری‌زاده در سایه شهرتی که در دوره پانزدهم مجلس کسب کرد، در دوره بعد به نمایندگی از تهران انتخاب شد و در نهضت ملی فعالیت کرد. او از افراد مؤثر در ملی شدن نفت به رهبری محمد مصدق بود. در انتخابات دوره هفدهم مجلس شورای ملی به عنوان نامزد جبهه ملی ایران از تهران شرکت کرد اما پس از قیام ۳۰ تیر ۱۳۳۱ و عدم انتصاب به سمت سفیر سیار دولت در کشورهای اروپایی، در صف مخالفان دکتر مصدق درآمد.
از آن پس حائری‌زاده رهبر فراکسیون مخالف دولت (فراکسیون آزادی) شد و در جریان کودتای ۲۵ مرداد و کودتای ۲۸ مرداد از همکاران تیمسار زاهدی بود.
حائری‌زاده به پاس فعالیت‌هایش در جریان کودتا، تا تشکیل مجلس دوره هجدهم به سمت سفیر سیار در اروپا منصوب شد. با تشکیل مجلس هجدهم به نمایندگی تهران انتخاب شد و در مجلس همراه با مصطفی کاشانی، امیرتیمور کلالی، شمس قنات‌آبادی و محمد درخشش به مخالفت با قرارداد کنسرسیوم برخاست.
سوئیتی

رپر آمریکایی (زادهٔ ۱۹۹۳)
| سوئیتی | سوئیتی |
| --- | --- |
سوئیتی در سال ۲۰۲۴: سوئیتی در سال ۲۰۲۴
نام هنگام تولد: دیامانته کویوا ولنتین هارپر
زادهٔ: ۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) سانتا کلارا، کالیفرنیا، ایالات متحده
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (بی‌ای)
پیشه‌ها: رپر ترانه‌پرداز بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
خویشاوندان: ویلی هارپر (پدربزرگ) ام‌سی همر (عمو) گبریل یونیون (خویشاوند) زیتاون (خویشاوند)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: هیپ هاپ
ناشر(ان):  وارنر  آرتیستری  آیسی 
وبگاه: saweetie.com 
 :  
 :  
دیامانته کویوا ولنتین هارپر (به انگلیسی: Diamonté Quiava Valentin Harper؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۳)، که بیشتر با نام هنری سوئیتی (به انگلیسی: Saweetie) شناخته می‌شود، یک رپر آمریکایی است.
زندگی شخصی

سوئیتی در سپتامبر ۲۰۱۸ با رپر آمریکایی کویوو از میگوس رابطه داشت. آنها اولین بار در هفته مد نیویورک با هم دیده شدند. در ۱۹ مارس ۲۰۲۱ سوئیتی از طریق رسانه‌های اجتماعی تأیید کرد که او و کویوو دیگر با هم نیستند. او همچنین در رسانه‌های اجتماعی اشاره کرد که کویوو خیانت کرده است، و نوشت، «وقتی صمیمیت به زنان دیگر داده می‌شود، هدایا به جای زخم کمکی نمی‌کنند و علاقه هم واقعی نیست.»
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها | م>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | وایلد اوت | خودش | فصل ۱۴، قسمت ۹ نوازنده مهمان |  |
| ۲۰۲۱–اکنون | بزرگ شده | ایندیگو | ۳ قسمت به عنوان دیامانته هارپر اعتبار داده شد |  |
| ۲۰۲۱ | آشپزی با پاریس | خودش | فصل ۱، قسمت ۲ مهمان |  |
دیامانته کویوا ولنتین هارپر حین‌اجرا
کنی ماندی

کنت دیل ماندی (به انگلیسی: Kenneth Dale Monday) (زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۶۱) معروف به کنی ماندی؛ کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل ایالات متحده است. او در دستهٔ ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد برندهٔ مدال طلا المپیک ۱۹۸۸ سئول و مدال نقرهٔ المپیک ۱۹۹۲ بارسلون و نیز دارندهٔ یک مدال طلا (۱۹۸۹) و یک نقره (۱۹۹۱) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است.
ماندی در المپیک سئول با پیروزی در فینال بر وارایف از شوروی به مدال طلا رسید. در قهرمان جهان ۱۹۸۹ در فینال به راحتی آرسن فادزائف قهرمان بدون رقیب دستهٔ ۶۸ کیلوگرم را که به یک وزن بالاتر آمده بود شکست داد و باعث شد تا فادزائف دوباره به وزن قبلی خود برگردد. ماندی در قهرمانی جهان ۱۹۹۱ در فینال مغلوب امیررضا خادم شد. وی در المپیک بارسلون هم در فینال مغلوب پارک جانگ سون از کره جنوبی شد. ماندی در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا در ۳۵ سالگی دوباره موفق به پوشیدن پیراهن تیم ملی آمریکا شد اما با شکست از بووایسار سایتیف و تاکویا اوتای ژاپنی به مقام ششمی رسید.
کنی ماندی مثل جان اسمیت و بروس بومگارتنر قهرمانان معروف هم‌دوره‌ای خود اهل اوکلاهما بود و در تیم دانشگاه اوکلاهما عضویت داشت.
محسن چاوشی

| محسن چاوشی | محسن چاوشی |
| --- | --- |
چاوشی در سال ۱۳۹۴: چاوشی در سال ۱۳۹۴
نام هنگام تولد: محسن چاوشی حسینی
زادهٔ: ۸ مرداد ۱۳۵۸ ‏(۴۵ سال) خرمشهر، خوزستان، ایران
پیشه‌ها: خواننده ترانه‌نویس تهیه‌کنندهٔ موسیقی
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۲–اکنون
عنوان: آقای خاص
همسر: اسپاکو یوسفی (ا. ۱۳۸۸–۱۳۹۸)
فرزندان: زانکو چاوشی
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  پاپ  راک  الکترونیک  دنس پاپ  ترنس  دابستپ  فانک راک  کلاسیک 
ساز(ها): پیانو، کیبورد، سینث‌سایزر
ناشر(ان):  آوای باربد  ایران‌گام  تصویر دنیای هنر  تصویر گستر پاسارگاد  پردیس رکوردز 
 :  
وبگاه: http://mohsenchavoshi.org/
محسن چاوشی حسینی (زادهٔ ۸ مرداد ۱۳۵۸) خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز ایرانی است. چاوشی فعالیت حرفه‌ای خود را در زمینهٔ موسیقی در سال ۱۳۸۲ با آلبوم نفرین آغاز کرد و پس از پنج سال فعالیت زیرزمینی و تولید سه آلبوم دیگر، توانست برای یه شاخه نیلوفر (۱۳۸۷) از وزارت ارشاد مجوز رسمی دریافت کند. او تاکنون ۱۱ آلبوم استودیویی رسمی منتشر کرده و برای امیر بی‌گزند (۱۳۹۵) موفق به دریافت جایزهٔ باربد بهترین آلبوم پاپ را از سی و دومین جشنوارهٔ موسیقی فجر شده است.
جسارت چاوشی در به‌کارگیری سبک‌های موسیقایی و ترانه‌های متفاوت و همچنین واکنش‌هایش به رویدادهای روز، باعث شده هوادارانش به او لقب آقای خاص بدهند. بخشی از شهرت فراگیر چاوشی به آهنگسازی و خوانندگی برای فیلم‌های سینمایی و سریال‌ها مربوط می‌شود. سنتوری (۱۳۸۵) نخستین فیلمی بود که چاوشی ساخت موسیقی متن و تیتراژش را به عهده داشت و برای آن جوایزی هم کسب کرد که بر ادامهٔ فعالیت‌های حرفه‌ای او اثرگذار بود. سال‌ها بعد چاوشی برای هر سه فصل سریال شهرزاد (۱۳۹۴) چند ترانه ساخت که همزمان با پخش قسمت‌های سریال منتشر می‌شدند.
با وجود اینکه چاوشی حضور کمرنگی در محافل اجتماعی دارد و تاکنون کنسرت نیز برگزار نکرده، اما در طول سال‌های فعالیتش با حاشیه‌هایی روبه‌رو بوده است. از جمله اینکه به دلیل انتقادات تندوتیزی که در بحران‌های اجتماعی به نهادهای مسئول داشته، بارها شایعهٔ ممنوعیتش از کار منتشر شده است. بااین‌حال همکاری‌های پرتعداد چاوشی با نهادهای حاکمیتی باعث شده عده‌ای به او برچسب خوانندهٔ حکومتی بزنند. اما محسن چاوشی در پست اینستاگرامی خود در پاسخ به تمجید سپاه پاسداران از او در مراسمی نوشت: شک دارم به شعری که زندانی و زندان بان باهم زمزمه می‌کنند.
زندگی

محسن چاوشی زادهٔ خرّمشهر است و اصالتی کُردتبار دارد. خانواده وی با توجه به شرایط کاری که پدرش به عنوان کارمند شرکت نفت داشت به خرمشهر مهاجرت کردند و محسن در خرمشهر زاده شد. وی فرزند ششم خانواده و دارای دو خواهر و سه برادر (مهراد، فرهاد و هوشنگ) است. پس از اشغال خرمشهر در زمان جنگ، خانواده او به شهرهای کرمانشاه، مشهد (ساکن شهرک عرب‌های مشهد)، و نهایتاً تهران مهاجرت کردند. او در سال ۱۳۸۸ با اسپاکو یوسفی ازدواج کرد و در سال ۱۳۹۲ صاحب فرزندی پسر به نام زانکو شد.