stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ترکی سفیانی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Turki Sufyani
زادروز:  ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  ریاض
قد:  ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Al-Nahda (on from loan باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی)
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی |   |   |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← Al-Orobah F.C. (قرضی) |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵– |  باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی |   |   |
| ۲۰۱۷– |  ← Al-Nahda (قرضی) |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ترکی سفیانی (انگلیسی: Turki Sufyani؛ زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۲) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاتفاق عربستان سعودی و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد.
تشخیص باکتری توسط نانوذرات مغناطیسی

این کار تشخیص حساس DNA ژنومیک باکتری را با استفاده از روش بدون بستر مبتنی بر نانوذرات مغناطیسی ارائه می‌دهد. برای اولین بار، چنین روشی برای تشخیص یک آنالیت مرتبط بالینی با پیاده‌سازی یک پروتکل پروبیوتیک مولکولی مبتنی بر فاز جامد و تقویت که می‌تواند در ۸۰ دقیقه اجرا شود، به کار گرفته می‌شود. پروتکل تشخیص و تکثیر مولکولی بر روی نمونه‌های حاوی DNA ژنومی خالص شده از سلول‌های اشریشیا کلی ارائه و تأیید می‌شود و نشان می‌دهد که کم‌تر از ۵۰ باکتری را می‌توان شناسایی کرد. این مطالعه استفاده از نانوذرات مغناطیسی تقویت شده با حجم را یک گام به سمت تشخیص‌های عفونی سریع، حساس و انتخابی پیش می‌برد.
تشخیص عفونی بیماری‌ها عموماً با کشت باکتری‌ها انجام می‌شود که فرایندی خسته کننده و زمان بر است. پاتوژن‌های قارچی و باکتریایی با آزمایش بیوشیمیایی یا روش‌های مولکولی پیشرفته تر مانند واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)کشت و تایپ می‌شوند که می‌توانند برای تایپ ویروسی نیز استفاده شوند. زمان تحلیل استراتژی‌های کشت بسیار طولانی است، و بنابراین پاسخ به بیمار بسیار به تأخیر می‌افتد. PCR یک روش سریع و حساس است اما از کاربر تقاضای زیادی دارد و نسبت به آلودگی‌ها حساس است. علاوه بر این، PCR گران است و بنابراین، به‌طور محدود استفاده می‌شود.
تترااتیل‌آمونیوم برمید

| تترااتیل‌آمونیوم برمید | تترااتیل‌آمونیوم برمید |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکTetraethylammonium bromide: نام‌گذاری آیوپاکTetraethylammonium bromide
دیگر نام‌هاTetrylammonium bromide TEA TEABr: دیگر نام‌هاTetrylammonium bromide TEA TEABr
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 71-91-0 Y
پاب‌کم: 6285
کم‌اسپایدر: 6048 Y
ChEMBL: CHEMBL324254
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES [Br-].CC[N+](CC)(CC)CC :  SMILES [Br-].CC[N+](CC)(CC)CC 
 InChI InChI=1S/C8H20N.BrH/c1-5-9(6-2,7-3)8-4;/h5-8H2,1-4H3;1H/q+1;/p-1 Y Key: HWCKGOZZJDHMNC-UHFFFAOYSA-M YInChI=1/C8H20N.BrH/c1-5-9(6-2,7-3)8-4;/h5-8H2,1-4H3;1H/q+1;/p-1 Key: HWCKGOZZJDHMNC-REWHXWOFAM :  InChI InChI=1S/C8H20N.BrH/c1-5-9(6-2,7-3)8-4;/h5-8H2,1-4H3;1H/q+1;/p-1 Y Key: HWCKGOZZJDHMNC-UHFFFAOYSA-M YInChI=1/C8H20N.BrH/c1-5-9(6-2,7-3)8-4;/h5-8H2,1-4H3;1H/q+1;/p-1 Key: HWCKGOZZJDHMNC-REWHXWOFAM 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C8H20NBr
جرم مولی: 210.16 g/mol
شکل ظاهری: White solid
چگالی: 1.4 g/cm3
دمای ذوب: 286 °C (dec)  
انحلال‌پذیری در آب: Soluble
خطرات: خطرات
MSDS: External MSDS
کدهای ایمنی: R۳۶ R۳۷ R۳۸
شماره‌های نگهداری: S26 S۳۶
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
تترااتیل‌آمونیوم برمید (به انگلیسی: Tetraethylammonium bromide) با فرمول شیمیایی C۸H۲۰NBr یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۲۸۵ است. که جرم مولی آن ۲۱۰٫۱۶ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد سفید است.
طالب‌آباد (فریمان)

| طالب‌آباد (فریمان) | طالب‌آباد (فریمان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۵۸′ شمالی ۵۹°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۶۷°شمالی ۵۹٫۷۱۷°شرقی﻿ / 35.967; 59.717: مختصات: ۳۵°۵۸′ شمالی ۵۹°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۶۷°شمالی ۵۹٫۷۱۷°شرقی﻿ / 35.967; 59.717
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: فریمان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سنگ بست
جمعیت: 
طالب‌آباد (فریمان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سنگ بست قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
تعلیق ناباوری

تعلیق ناباوری (به انگلیسی: suspension of disbelief) یک اصطلاح در مطالعات ادبی و سینمایی است که در آن مخاطب یک متن دیداری، نوشتاری یا شنیداری به‌صورت ارادی ناباوری خود را کنار می‌گذارد تا بتواند با جهان متن هم‌آوایی کند. این اصطلاح را اولین بار فیلسوف و شاعر زیبایی‌شناس انگلیسی سمیوئل تیلور کولریج در سال ۱۸۱۷ ضرب کرد. ما می‌دانیم که داریم نمایشی از یک فیلم تخیلی را می‌بینیم، اما به راحتی این جهان را به همان صورتی که ارائه می‌شود، به همراه قواعد، شخصیت‌ها و خطوط پیرنگی آن، می‌پذیریم.
جی. آر. آر. تالکین در مقالهٔ «در باب قصه‌های پریان» به ماهیت «باورِ ادبی»، یا به گفتهٔ خودش «باور ثانویه» می‌پردازد. او در بررسی و ارتقای فرمول کولریج، یعنی «تعلیق ارادیِ ناباوری»، می‌گوید «داستان‌پرداز یک «خُردخالق» موفق است. او جهانی ثانوی خلق می‌کند تا ذهن شما وارد آن شود. در بطن این جهان، هرچه او تعریف کند، «حقیقت» است: به عبارت دیگر، با قوانین آن جهان سازگار است. در نتیجه شما تا زمانی که در بطن آن جهان هستید، آن داستان را باور می‌کنید و به‌محض این‌که ناباوری ایجاد شود، این سحر از بین می‌رود؛ یعنی این جادو، یا هنر، شکست می‌خورد. در این صورت شما دوباره به جهان اولیه بازمی‌گردید و از بیرون به این جهان ثانویِ نافرجام می‌نگرید». تعلیق ناباوری شاید برای «جستجوی محسنات در اثری هنری که از نظر ما شکست‌خورده» ضروری باشد، اما برای خوانندگانی که حقیقتاً «آن قصه را دوست دارند» این امر غیرضروری است: «آنان نیازی ندارند ناباوری را تعلیق کنند؛ بلکه آنان این امور را باور می‌کنند».
ولستوو، مونته‌نگرو

| ولستوو، مونته‌نگرو Велестово | ولستوو، مونته‌نگرو Велестово |
| --- | --- |
روستا: روستا
ولستوو، مونته‌نگروLocation within Montenegro: ولستوو، مونته‌نگروLocation within Montenegro
مختصات: : مختصات: 
کشور:  مونته‌نگرو
شهرداری‌های مونته‌نگرو:  پایتخت سلطنتی قدیمی ستینجی
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
ولستوو (به لاتین: Velestovo) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در پایتخت سلطنتی قدیمی ستینجی واقع شده‌است. ولستوو ۱۷ نفر جمعیت دارد.
تتسویا ایتو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Tetsuya Ito
زادروز:  ۱ اکتبر ۱۹۷۰ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  چیبا
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۹–۱۹۹۲:  دانشگاه هوسی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۳ |  NKK |  ۱۳ |  (۱) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس |  ۱۴ |  (۰) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما |  ۱۰۰ |  (۶) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال توکیو |  ۴۶ |  (۲) |
| ۲۰۰۴ |  Oita Trinita |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  FC Gifu |  ۱۳ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۱۸۶ |  (۱۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تتسویا ایتو (انگلیسی: Tetsuya Ito؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۷۰) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما، و باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
عزیز، عزیز

| عزیز، عزیز | عزیز، عزیز |
| --- | --- |
کارگردان: مانی بهاراتی
بازیگران: شمس‌الدین ابراهیم میناکشی
تاریخ‌های انتشار:  ۱ مه ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-05-۰۱)  
مدت زمان: ۱۳۹ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیلی 
عزیز، عزیز (به تامیلی: Anbe Anbe) و (به انگلیسی: Dear, Dear) فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی مانی بهاراتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شمس‌الدین ابراهیم، میناکشی، مانوراما و رامیا کریشنان ایفای نقش کرده‌اند.
تور دوچرخه‌سواری برابانتسه پایل

| اطلاعات مسابقه | اطلاعات مسابقه |
| --- | --- |
تاریخ: اواخر مارس-اوایل آوریل
منطقه: برابانت فلاندر و برابانت والونی، بلژیک
نام محلی: Brabantse Pijl (هلندی) La Flèche Brabançonne (فرانسوی)
مسابقه: جاده
رقابت: تور دوچرخه‌سواری اروپا
نوع: یک‌روزه
موسس: WSC Rode Sportief Beersel
مدیر مسابقه: پاسکال دمول
تاریخچه: تاریخچه
اولین دوره: ۱۹۶۱ (۱۹۶۱)
تعداد دوره‌ها: ۵۷ (تا سال ۲۰۱۷)
اولین قهرمان:  Pino Cerami (BEL)
بیشترین قهرمانی:  Edwig Van Hooydonck (BEL) (4 wins)
قهرمان کنونی:  Sonny Colbrelli (ITA)
تور دوچرخه‌سواری برابانتسه پایل (هلندی: Brabant Arrow) به معنی کمان برابانت، مسابقهٔ دوچرخه‌سواری یک‌روزه‌ای است که به صورت سالانه در منطقه‌های برابانت فلاندر و برابانت والونی در کشور بلژیک برگزار می‌شود و بخشی از مسابقات کلاسیک فلاندر است.
از سال ۲۰۰۵ این مسابقه با درجهٔ ۱ جزئی از تور دوچرخه‌سواری اروپا بود. در سال ۲۰۱۱ درجهٔ آن به استثنایی (HC.1) ارتقا یافت. ادویگ فن هویدونک چهار بار قهرمان برابانتسه پایل شده‌است و رکورددار است.
در سال ۲۰۱۱ زمان برگزاری مسابقه از یکشنبهٔ پیش از تور فلاندر به چهارشنبهٔ پیش از مسابقهٔ طلایی آمستل جابجا شد. در سال‌های اخیر آغاز مسابقه در زوانتم و پایان آن در اوریژز است.
برندگان چندگانه

| رکابزن | پیروزی | دوره‌ها |
| --- | --- | --- |
|  Edwig Van Hooydonck (BEL) | ۴ | ۱۹۸۷، ۱۹۹۱، ۱۹۹۳، ۱۹۹۵ |
|  Johan Capiot (BEL) | ۳ | ۱۹۸۸، ۱۹۸۹، ۱۹۹۲ |
|  Johan Museeuw (BEL) | ۳ | ۱۹۹۶، ۱۹۹۸، ۲۰۰۰ |
|  اسکار فریره (ESP) | ۳ | ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷ |
|  Herman Van Springel (BEL) | ۲ | ۱۹۷۰، ۱۹۷۴ |
|  Michele Bartoli (ITA) | ۲ | ۱۹۹۴، ۱۹۹۹ |
|  فیلیپ گیلبرت (BEL) | ۲ | ۲۰۱۱، ۲۰۱۴ |
آوارگی

نقاشی جان اورت میلی به نام دختر کور که یک موسیقی‌دان آواره را نشان می‌دهد.
آوارگی شرایط بی‌خانمانی، بدون کار یا درآمد ثابت است. آوارگان معمولا در فقر زندگی می‌کنند و روزگار خود را با گدایی، گشتن در زباله‌ها، دزدی کوچک، کار موقت، یا (اگر موجود باشد) کمک دولتی سپری می‌کنند.
در کشورهای غربی، آوارگان معمولا زندگی خود را با بزه‌های کوچک، گدایی، و قانون‌شکنی می‌گذارندند و قانون، آنها را با کار اجباری، سربازی اجباری، زندان، یا محصور کردن در خانه کار، تنبیه می‌کرد.
به آواره، ولگرد، سرگردان، دَربِدَر، خانه‌بدوش، و بی‌کاره نیز می‌گویند.
در دوران امروز، مصوبه ضد آوارگی، پیگیر ۲ هدف است: ۱) کمک به آوارگان و اسکان دادن به آنها و ۲) پیشگیری از بزهکاری است.
چامار (کوه)

| چامار (کوه) | چامار (کوه) |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
چامار (کوه)موقعیت چامار (کوه) در نقشه : چامار (کوه)موقعیت چامار (کوه) در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۷٬۱۶۵ متر (۲۳٬۵۰۷ فوت)
برجستگی: ۲٬۰۶۱ متر (۶٬۷۶۲ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۲۸°۳۳′۱۹″ شمالی ۸۴°۵۶′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۵۵۵۲۸°شمالی ۸۴٫۹۴۵۲۸°شرقی﻿ / 28.55528; 84.94528
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: Gorkha District, Gandaki Zone, North central نپال
رشته‌کوه مادر: هیمالیا
صعود: صعود
نخستین صعود: June 1953 by M. Bishop, Namgyal
آسان‌ترین مسیر: rock/snow/ice climb
چامار (به لاتین: Chamar) یک کوه در نپال است. چامار ۷٬۱۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آربورگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت مسئولیت محدود در آلمان
صنعت: صنایع شیمیایی
بنا نهاده: ۱۹۲۳
دفتر مرکزی: لوسبورگ، آلمان
تعداد کارکنان: ۳٬۰۰۰ نفر
وبگاه: www.arburg.com
آربورگ (انگلیسی: Arburg) شرکت صنایع شیمیایی آلمانی است، که در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد.
تام آلبانیس

| تام آلبانیس | تام آلبانیس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۷ (۶۶–۶۷ سال)
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه آلاسکا در فربنکس
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: مدیر عامل اجرایی ودانتا
تام آلبانیس (به انگلیسی: Tom Albanese) (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۵۷) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت ودانتا فعالیت می‌کند.
چاماردی

| چاماردی | چاماردی |
| --- | --- |
چاماردی: چاماردی
مختصات: ۳۷°۵۰′۱۱″ شمالی ۳۴°۵۹′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۳۶۳۹°شمالی ۳۴٫۹۹۲۷۸°شرقی﻿ / 37.83639; 34.99278: مختصات: ۳۷°۵۰′۱۱″ شمالی ۳۴°۵۹′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۳۶۳۹°شمالی ۳۴٫۹۹۲۷۸°شرقی﻿ / 37.83639; 34.99278
کشور: ترکیه
استان: استان نیغده
حکومت: حکومت
 • شهردار: Yavuz Soylu (حزب عدالت و توسعه)
 • قائم‌مقام: Mehmet Fevzi Dönmez
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۱٬۲۷۲٫۷۲ کیلومتر مربع (۴۹۱٫۴۰ مایل مربع)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۳٬۳۷۶
 • منطقه: ۱۴٬۴۲۷
 • تراکم منطقه: ۱۱/کیلومتر مربع (۲۹/مایل مربع)
وبگاه: www.camardi.bel.tr/
چاماردی (به ترکی استانبولی: Çamardı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان نیغده واقع شده‌است.
تور دوچرخه‌سواری دانمارک

| اطلاعات مسابقه | اطلاعات مسابقه |
| --- | --- |
تاریخ: آگوست
منطقه: دانمارک
نام انگلیسی: Tour of Denmark
نام محلی: Danmark Rundt (دانمارکی )
مسابقه: دوچرخه‌سواری جاده
رقابت: تور دوچرخه‌سواری اروپا
نوع: رقابت مرحله‌ای
موسس: فدراسیون دوچرخه‌سواری دانمارک
مدیر مسابقه: یاسپر وور
تاریخچه: تاریخچه
اولین دوره: ۱۹۸۵ (۱۹۸۵)
تعداد دوره‌ها: ۲۶ (تا ۲۰۱۶)
اولین قهرمان:  مورنو آرژنتین (ITA)
بیشترین قهرمانی:  جاکوب فوگلسانگ (DEN) (۳ قهرمانی)
قهرمان کنونی:  Michael Valgren (DEN)
تور دوچرخه‌سواری دانمارک (انگلیسی: Danmark Rundt) یک تور دوچرخه‌سواری جاده در کشور دانمارک است که به صورت رقابت مرحله‌ای برگزار می‌شود.
این تور از سال ۱۹۸۵ تاکنون در پنج تا شش مرحله برگزار می‌شود.
قهرمانان بر پایه کشور

| رتبه | کشور | بیشترین قهرمانی | آخرین قهرمان | تعداد |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  دانمارک | جاکوب فوگلسانگ (3) | Michael Valgren (۲۰۱۶) | ۱۱ |
| ۲ |  ایتالیا | مورنو آرژنتین, فابریتزیو گیدی, ایوان باسو (1 each) | ایوان باسو (۲۰۰۵) | ۳ |
| ۲ |  هلند | ویلکو کلدرمان, سروایس کناون, لیوه وسترا (1 each) | ویلکو کلدرمان (۲۰۱۳) | ۳ |
| ۴ |  نروژ | Kurt Asle Arvesen (2) | Kurt Asle Arvesen (۲۰۰۷) | ۲ |
| ۴ |  استرالیا | فیل اندرسون, سایمون گرنز (1 each) | سایمون گرنز (۲۰۱۱) | ۲ |
| ۶ |  بریتانیا | دیوید میلار (1) | دیوید میلار (۲۰۰۱) | ۱ |
| ۶ |  ایالات متحده آمریکا | تیلر همیلتون (1) | تیلر همیلتون (۱۹۹۹) | ۱ |
| ۶ |  بلژیک | مارک استرل (1) | مارک استرل (۱۹۹۸) | ۱ |
| ۶ |  آلمان | زباستیان لانگ (1) | زباستیان لانگ (۲۰۰۳) | ۱ |
| ۶ |  سوئیس | فابیان کانچلارا (1) | فابیان کانچلارا (۲۰۰۶) | ۱ |
چارلز مارتین لفلر

| چارلز مارتین لفلر | چارلز مارتین لفلر |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: چارلز مارتین تورناو لفلر
زاده: ۳۰ ژانویهٔ ۱۸۶۱ مولوز، آلزاس
خاستگاه:  آلمانی  آمریکایی
درگذشته: ۱۹ مهٔ ۱۹۳۵ (۷۴ سال) مدفیلد، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): آهنگساز، نوازندهٔ ویولن
ساز(ها): ویولن
چارلز مارتین لفلر (انگلیسی: Charles Martin Loeffler؛ ۳۰ ژانویه ۱۸۶۱ – ۱۹ مه ۱۹۳۵) یک آهنگساز آلمانی‌الاصل اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در پاریس درس خوانده بود اما در سال ۱۸۸۱ میلادی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و نخستین اجرای حرفه‌ای‌اش در سال ۱۸۹۱ در «ارکستر سمفونیک بوستون» بود.
تاریخ باکو

باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است. این شهر همچنین پایتخت شروان در زمان سلطنت اخسیتان اول و خلیل‌الله اول)، خانات باکو، جمهوری دمکراتیک آذربایجان و جمهوری آذربایجان شوروی و مرکز اداری استان باکو en:Baku Governorate روسیه بوده‌است. نام باکو از فارسی قدیمی باگاوان گرفته شده‌است که به «شهر خدا» ترجمه شده‌است. ریشه‌شناسی عامیانه نام باکو را به دلیل وزش بادهای مکرر در باکو از واژه فارسی بادکوبه (بادکوبه) به معنای «شهری که باد می‌وزد» گرفته‌اند. با این حال، کلمه بادکوبه تنها در قرن شانزدهم یا هفدهم متداول شد، در حالی که باکو حداقل قبل از قرن پنجم پس از میلاد تأسیس شده بود. از قرن سیزدهم میلادی نام باکو در منابع اروپایی قرون وسطی ظاهر شد. املای نام از Vahcüh (Pietro Della Valle)، تا Bakhow, Baca, Bakuie و Backu متفاوت است. روی سکه‌های ضرب شیروانشاه نام باکویا آمده‌است. فرضیه‌های مختلفی برای توضیح ریشه‌شناسی کلمه باکو ارائه شده‌است. به گفته L.G.Lopatinski و Ali Huseynzade «باکو» از کلمه ترکی «تپه» گرفته شده‌است. K.P. پاتکانوف، متخصص تاریخ قفقاز، نیز این نام را «تپه» اما به زبان لاکی توضیح می‌دهد.
اسامی در منابع قرون وسطی

| قرن‌ها / سال‌ها | منابع | نام باکو |
| --- | --- | --- |
| قرن پنجم تا هشتم میلادی | موسی خورناتسی آنانیا شیرکاتسی | آتلی باگاوان آتیشی باگاوان یا به سادگی باگاوان |
| ۹۳۰ میلادی | اصطخری | باکوه |
| ۹۴۳–۹۴۴ میلادی | مسعودی | باکوه |
| ۹۴۲–۹۵۲ میلادی | ابودولاف | باکویا |
| ۹۸۲ میلادی | حدود العلم | باکو |
| ۹۸۵ میلادی | مقدسی | باکوه |
| قرن دوازدهم | خاقانی | باکو |
| قرن ۱۳ ام | یاقوت الحماوی نصیرالدین طوسی | باکویا |
| قرن ۱۴ | رشیدالدین | باکو |
| قرن ۱۵ | عبدالرشید باکوی | باکویا |
| قرن شانزدهم | حسن بیگ روملو | باکو |
| قرن ۱۷ | اولیا چلبی | باکو |
:
دوران باستان

حدود ۱۰۰۰ سال پیش، قلمرو باکو و آبشرون امروزی با گیاهان و جانوران غنی بود. آثار سکونت انسان به عصر حجر برمی گردد. از عصر برنز، حکاکی‌های صخره‌ای در نزدیکی بایل، و مجسمه‌ای برنزی از یک ماهی کوچک در قلمرو شهر قدیمی کشف شده‌است. این امر باعث شده‌است که برخی وجود یک سکونتگاه عصر برنز را در قلمرو شهر مطرح کنند. در نزدیکی نارداران در محلی به نام امید گایا، رصدخانه ای ماقبل تاریخ کشف شد که روی صخره تصاویر خورشید و صورت‌های فلکی مختلف همراه با جدول نجومی بدوی حک شده‌است.[۶] کاوش‌های باستان‌شناسی بیشتر، سکونت‌گاه‌های مختلف ماقبل تاریخ، معابد بومی، مجسمه‌ها و دیگر آثار را در قلمرو شهر مدرن و اطراف آن نشان داد.
در قرن اول، رومیان دو لشکرکشی به قفقاز ترتیب دادند و به باکو رسیدند. در نزدیکی باکو، در گوبوستان، کتیبه‌های رومی مربوط به ۸۴ تا ۹۶ پس از میلاد کشف شد. بازمانده این دوره روستای رامانا در ناحیه سابونچو باکو است. در زندگی بارتلمیوس رسول، باکو به نام آلبانوس ارمنی معرفی شده‌است. برخی از مورخان تصور می‌کنند که در زمان وجود آلبانی قفقاز باکو آلبانوپولیس نامیده می‌شد. سنت‌های کلیسای محلی این باور را ثبت می‌کنند که شهادت بارتلمه در پایین برج دوشیزه در شهر قدیمی رخ داده‌است، جایی که طبق داده‌های تاریخی، یک کلیسای مسیحی در محل معبد بت پرستان آرتا ساخته شده‌است.
گزارشی از مورخ قرن پنجم پریسکوس پانیوم اولین موردی بود که به آتش‌سوزی‌های معروف باکوویی اشاره کرد (ex petra maritima flamma ardet - از شعله سنگ دریایی بیرون می‌آید). در اثر این آتش‌های جاودانه، باکو به مرکز بزرگ دین زرتشتی باستان تبدیل شد. شاه ساسانی اردشیر اول دستور داد تا آتش خاموش نشدنی ایزد اورمزد را در معابد شهر نگه دارند.
قرون میانه و جدید

در منابع قرون وسطی تا سده دهم اطلاعات کمی در مورد باکو وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد. قدیمی‌ترین شواهد سکه‌شناسی یافت شده در این شهر، سکه عباسی متعلق به قرن هشتم میلادی است. در آن زمان باکو قلمرو خلافت عرب و بعداً شیروانشاهان بود. در این دوره، آنها اغلب مورد حمله خزرها و (از قرن دهم) روس‌ها قرار گرفتند. شیروانشاه اخسیتان اول یک نیروی دریایی در باکو ساخت و با موفقیت یک حمله دیگر روسها را در سال ۱۱۷۰ دفع کرد. پس از زلزله ویرانگری که شاماخی، پایتخت شیروان را لرزاند، دربار شیروانشاه در سال ۱۱۹۱ به باکو نقل مکان کرد. یک ضرابخانه نیز به بهره‌برداری رسید.
بین قرن‌های ۱۲ و ۱۴، استحکامات عظیمی در شهر و اطراف آن انجام شد. برج دوشیزه، قلعه‌های رامانا، نارداران، شاگان و مردکان و همچنین قلعه معروف سابایل در جزیره خلیج باکو در این دوره ساخته شده‌است. دیوارهای شهر نیز بازسازی و مستحکم شدند.
بزرگترین مشکل باکو در این دوران تجاوز به دریای خزر بود. بالا آمدن سطح آب هر از گاهی قسمت اعظم شهر را فرا گرفت و قلعه معروف سابایل در سده چهاردهم به‌طور کامل زیر دریا رفت. این اتفاق منجر به افسانه‌های متعددی در مورد شهرهای زیر آب مانند شهریونان («شهر یونانی») شد.
هولاکو خان در جریان سومین لشکرکشی مغولان به آذربایجان (۱۲۳۱–۱۲۳۹) باکو را تحت سلطه ایالت شیروان اشغال کرد و اقامتگاه زمستانی ایلخانیان شد. در سده چهاردهم، شهر در زمان محمد اولجیتو که آن را از برخی مالیات‌های سنگین خلاص کرد، رونق یافت. شاعر باکویی نصیر باکویی برای اولجئیتو شعری نوشت و بدین ترتیب اولین قطعه شعر به زبان آذربایجانی را سرود.
در سال ۱۵۰۱ شاه اسماعیل اول صفوی باکو را محاصره کرد. ساکنان محاصره شده مقاومت کردند و برای دفاع به استحکامات خود تکیه کردند. در اثر مقاومت، اسماعیل دستور داد بخشی از دیوار استحکامات را تخریب کنند. قلعه ویران شد و بسیاری از اهالی کشته شدند. در سال ۱۵۳۸ شاه طهماسب اول صفوی به سلطنت شیروانشاهان پایان داد و در سال ۱۵۴۰ باکو دوباره به دست سپاهیان صفوی بازپس گرفته شد.
بین سالهای ۱۵۶۸ و ۱۵۷۴ سابقه شش مأموریت انگلیسی در باکو وجود دارد. مردان انگلیسی به نام‌های توماس بانیستر و جفری داکت در مکاتبات خود باکو را توصیف کردند. آنها نوشتند که "... شهر چیز عجیبی است، زیرا از زمین مقدار شگفت‌انگیزی نفت بیرون می‌آید که به تمام کشور خدمت می‌کند تا خانه‌هایشان را گرم کند. این نفت سیاه است و نفت نامیده می‌شود. همچنین در کنار شهر باکو است، روغن دیگری که سفید و بسیار گرانبها است و آن را نفت می‌گویند». اولین چاه نفت خارج از باکو در سال ۱۵۹۴ توسط صنعتگری به نام ممدنور اوگلو حفاری شد. او ساخت چاه نفت با کارایی بالا را در روستای بالاخانی به پایان رساند. این منطقه از نظر تاریخی خارج از قلمرو شهر بود.
در سال ۱۶۳۶ میلادی، آدام اولئاریوس، دیپلمات و جهانگرد آلمانی، ۳۰ میدان نفتی باکو را توصیف کرد و اشاره کرد که مقدار زیادی نفت قهوه ای وجود دارد. تحت فرمان استپان رازین به سواحل باکو حمله کرد و روستای ماشتاگا را غارت کرد. در سال بعد، باکو به‌طور موقت توسط امپراتوری عثمانی پس گرفته شد.
باکو کانون تجارت بود و کسب و کار در آنجا رونق داشت. قابل توجه است که تاجران شبه قاره هند در این منطقه مستقر شدند. این تاجران هندی آتشگاه باکو را در طول قرون ۱۷ تا ۱۸ ساختند. در باکو معبد هندوها، سیک و آتشکده پارسی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
قرون میانه و جدید > سقوط صفویان و خانات باکو

سرنگونی صفویان در سال ۱۷۲۲ باعث هرج و مرج گسترده شد. در ۲۶ ژوئن ۱۷۲۳، پس از یک محاصره طولانی، باکو تسلیم روس‌ها شد و صفویان مجبور شدند این شهر را در کنار بسیاری از مناطق قفقازی خود واگذار کنند. طبق فرمان پتر کبیر، سربازان دو هنگ (۲۳۸۲ نفر) در پادگان باکو به فرماندهی شاهزاده باریاتیانسکی، فرمانده شهر باقی ماندند. پتر کبیر، هنگام تجهیز یک اکسپدیشن نظامی جدید به فرماندهی ژنرال میخائیل ماتیوشکین، او را مأمور فرستادن نفت بیشتر از باکو به سن پترزبورگ کرد اما به دلیل مرگ پیتر، این دستور اجرا نشد.
در سال ۱۷۳۳، باکو توسط پزشک لوان لرخ، کارمند سفارت روسیه بازدید شد، او میادین نفتی شهر را تشریح کرد. در سال ۱۷۳۰، اوضاع برای روس‌ها بدتر شده بود زیرا موفقیت‌های نادرشاه در شیروان، روس‌ها را مجبور کرد در ۱۰ مارس ۱۷۳۵ در نزدیکی گنجه توافق کنند و شهر و سایر مناطق فتح شده در قفقاز را به ایران بازگردانند.
پس از فروپاشی امپراتوری صفوی و پس از مرگ نادرشاه، در سال ۱۷۴۷ در پی خلاء قدرتی که ایجاد شده بود، حکومت نیمه مستقل خانات باکو تشکیل شد. این شهر توسط میرزا محمد خان اداره می‌شد و به زودی به خانات قبه بسیار قوی تر تبدیل شد. جمعیت باکو اندک بود (تقریباً ۵۰۰۰ نفر) و اقتصاد در نتیجه جنگ‌های مداوم، راهزنی و تورم ویران شده بود. با این حال، خان‌ها از تجارت دریایی با بقیه ایران سود می‌بردند. درگیری‌های داخلی فئودالی در دهه ۱۷۹۰ منجر به تسلط یک جناح ضد روسی در شهر شد که منجر به تبعید برادر متمایل به روسی خانات قبه شد.
در پایان قرن هجدهم، روسیه تزاری اکنون سیاست محکم‌تری را با هدف تسخیر تمام قفقاز به هزینه ایران و ترکیه عثمانی آغاز کرد. در بهار ۱۷۹۶، به دستور یکاترینای دوم، نیروهای ژنرال والرین زوبوف به دنبال غارت تفلیس و هدف ایران برای بازگرداندن فرمانروایی خود بر گرجستان و داغستان، لشکرکشی وسیعی را علیه ایران قاجار آغاز کردند. زوبوف ۱۳۰۰۰ نفر را برای تصرف باکو فرستاده بود و متعاقباً بدون هیچ مقاومتی به تصرف درآمد. در ۱۳ ژوئن ۱۷۹۶، یک ناوگان روسی وارد خلیج باکو شد و پادگانی از نیروهای روسی در داخل شهر مستقر شد. اما بعداً، پاول اول دستور توقف کارزار و عقب‌نشینی نیروهای روسی را به دنبال مرگ سلف خود، کاترین کبیر، صادر کرد. در مارس ۱۷۹۷، نیروهای تزاری باکو را ترک کردند.
تسلیم اجباری ایران به امپراتوری روسیه

مقاله‌های اصلی: جنگ ایران و روسیه (۱۸۱۳–۱۸۰۴)، جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶)، و جنگ‌های ایران و روسیه
تزار الکساندر اول در جریان جنگ روسیه و ایران (۱۸۰۴–۱۸۱۳) که طی آن پاول تسیسیانوف تلاش کرد باکو را در ژانویه ۱۸۰۶ تصرف کند، بار دیگر به تسخیر باکو شتافت. اما دستیار و پسر عموی حسینگولو خان ناگهان تسیسیانوف را به ضرب گلوله کشت. ارتش روسیه که بدون فرمانده ماند، باکو را ترک کرد و اشغال خانات باکو یک سال به تعویق افتاد. باکو در اکتبر همان سال تسخیر شد و در نهایت پس از واگذاری رسمی این شهر در میان سایر سرزمین‌های جدایی ناپذیر در قفقاز شمالی و قفقاز جنوبی توسط ایران در عهدنامه گلستان در سال ۱۸۱۳ به امپراتوری روسیه ضمیمه شد. پس از جنگ روسیه و ایران (۱۸۲۶–۱۸۲۸) و معاهده ترکمنچای که باکو تحت سلطه اسمی روسیه قرار گرفت، این شهر در طول جنگ توسط ایران بازپس گرفته شد.
هنگامی که باکو در طول جنگ ۱۸۰۴–۱۸۱۳ توسط نیروهای روسی اشغال شد، تقریباً کل جمعیت حدود ۸۰۰۰ نفر از قوم تات بودند.
نقاشی مینیاتوری نشان دهنده سقوط شیروانشاهان به دست صفویان
کارگران نفت در حال حفر چاه نفت با دست در بی بی هیبت.
شاهزاده پاول تسیسیانوف هنگامی که سعی داشت باکو را در طول جنگ روسیه و ایران (۱۸۰۴-۱۸۱۳) تسلیم کند، به ضرب گلوله کشته شد.