stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درد خیالی
علائم و نشانه‌ها > انواع

انواع مختلفی از این احساسات وجود دارند که ممکن است حس شوند:
احساسات مربوط به وضعیت اندام خیالی، طول و حجم (برای مثال، احساس اینکه اندام خیالی دقیقاً مانند یک اندام معمولی رفتار می‌کند مانند نشستن با خم شدن زانو یا احساس اینکه اندام خیالی به اندازه اندام دیگر سنگین است) گاهی، یک فرد اندام از دست داده حسی به نام «تلسکوپینگ» (احساس اینکه اندام خیالی به تدریج با گذشت زمان کوتاه‌تر می‌شود) را تجربه می‌کند.
احساس حرکت (به عنوان مثال احساس حرکت پای خیالی).
احساس لمس، دمای عضو قطع شده، فشار و خارش. بسیاری از افراد قطع عضو شده از احساس گرما، سوزن سوزن شدن، خارش و درد خبر می‌دهند.
آسیب‌شناسی

همهٔ اساس عصبی و مکانیزم‌های درد اندام خیالی از نظریه‌ها و مشاهدات تجربی گرفته شده‌است. شناخت کمی دربارهٔ مکانیزم واقعی ایجاد درد خیالی وجود دارد، و بسیاری از نظریه‌ها همپوشانی دارند. در گذشته تصور می‌شد که دردهای خیالی، ناشی از نوروماهای واقع در مکان قطع عضو هستند. نوروماهای آسیب زا، یا آسیب‌های عصبی غیر توموری، غالباً ناشی از جراحی‌ها و ناشی از رشد غیرطبیعی فیبرهای عصبی آسیب دیده‌است. اگرچه نوروماهای قطع شده به دردهای خیالی کمک می‌کنند، اما این تنها علت نیست. این امر به این دلیل است که بیماران مبتلا به نقص عضو مادرزادی می‌توانند گاهی اوقات، هرچند به ندرت، دردهای خیالی را تجربه کنند. این نشان می‌دهد که بازنمایی مرکزی اندام، عامل این احساسات دردناک است. در حال حاضر، تئوری‌ها بر اساس مسیرهای عصبی تغییر یافته و سازماندهی مجدد قشری است.
آسیب‌شناسی > مکانیزم‌های مربوط به دستگاه عصبی پیرامونی

نوروماهایی که در انتهای عصب مجروح در محل بریده شده ایجاد می‌شوند، قادر به تولید غیرطبیعی پتانسیل عمل هستند و در گذشته تصور می‌شد که علت اصلی دردهای اندام خیالی است. اگرچه نوروماها می‌توانند در بروز دردهای خیالی نقش داشته باشند، اما حتی با استفاده از داروهای مسدود کننده هدایت در دستگاه عصبی پیرامونی، درد کاملاً از بین نمی‌رود. تحریک فیزیکی نوروما می‌تواند فعالیت فیبر C را افزایش دهد، در نتیجه باعث افزایش درد خیالی می‌شود، اما درد همچنان بعد از اینکه نوروماها ایجاد پتانسیل عمل را متوقف کردند نیز ادامه پیدا می‌کند. به نظر می‌رسد دستگاه عصبی پیرامونی نهایتاً در حد ماژوله کردن روی درد اثر می‌گذارد.
آسیب‌شناسی > مکانیزم ستون فقرات

علاوه بر مکانیزم‌های مربوط به دستگاه عصبی پیرامونی، مکانیسم‌های ستون فقرات نقش تأثیرگذاری در دردهای خیالی دارند. آسیب عصب پیرامونی می‌تواند منجر به تخریب فیبرهای C در شاخ پشتی (به انگلیسی: Dorsal Horn) نخاع شود و در نتیجهٔ آن فیبرهای A ممکن است در همان لایه شاخه خاتمه یابند. اگر این اتفاق بیفتد، ورودی فیبر A را می‌توان به عنوان محرک‌های مضر گزارش کرد. ماده P، درگیر در انتقال سیگنال‌های درد، معمولاً توسط الیاف Aδ و C بیان می‌شود، اما بعد از آسیب اعصاب دستگاه عصبی پیرامونی، ماده P توسط الیاف Aβ بیان می‌شود. این منجر به فشار بیش از حد نخاع می‌شود، که معمولاً فقط در صورت وجود محرکهای مضر ایجاد می‌شود. از آنجا که بیماران مبتلا به آسیب کامل نخاع، درد خیالی را تجربه کرده‌اند، باید یک مکانیزم مرکزی اساسی وجود داشته باشد که مسئول ایجاد دردهای خیالی باشد.
آسیب‌شناسی > مکانیزم‌های مرکزی

در شرایط عادی، مدار ژنتیکی تعیین شده در مغز تا حد زیادی در طول زندگی پایدار می‌ماند. تا حدود ۳۰ سال پیش تصور می‌شد که هیچ مدار عصبی جدیدی در مغز پستانداران بالغ ایجاد نمی‌شود. به تازگی، مطالعات F_MRI در افراد قطع عضو شده نشان داده‌است که تقریباً همه بیماران جابجایی قشر حرکتی (به انگلیسی: Motor Cortex) را تجربه کرده‌اند. بیشتر جابجایی قشر حرکتی به شکل جابجایی رو به پایین (از روی مدل Cortical Homonculus) از بخش مربوط به دست به بخش مربوط به صورت و مخصوصاً ناحیه لب‌ها بوده‌است. گاهی اوقات این جابجایی رو به پایین نبوده و به صورت جانبی حرکت کرده و به بخش همان طرف وجود دارد. در بیماران مبتلا به درد اندام خیالی، جابجایی بخش‌های حسی و حرکتی به اندازه ای بزرگ بود که باعث شد حتی با جابجایی لب‌ها بخش‌های مغزی مربوط به دست به سمت لب جابجا شوند. همچنین مشاهده شده‌است که ارتباط بسیار قوی و مستقیمی بین مقدار دردی که فرد حس می‌کند و مقداری که بخش‌های مربوط به دست‌ها در ناحیه حسی (به انگلیسی: Somatosensory Cortex) و حرکتی به سمت لب جابجا شده‌اند وجود دارد. علاوه بر این مشاهده شده که پس از افزایش میزان درد در افرادی که دچار قطع عضو در اندام بالایی (به انگلیسی: upper limb) بودند میزان جابجایی نواحی مغزی مربوط به صورت نیز در این افراد بیشتر بوده‌است. چندین تئوری وجود دارد که سعی در توضیح چگونگی برداشت قشر در قطع عضو شدگان دارند، اما هیچ‌یک از آنها تا حد زیادی پشتیبانی نشده‌اند.
آسیب‌شناسی > ماتریس عصبی

تئوری ماتریس عصبی بیان می‌کند که یک شبکه گسترده وجود دارد که تالاموس را به قشر مغز (به انگلیسی: Cortex) و قشر مغز را به دستگاه کناره ای (به انگلیسی: limbic system) متصل می‌کند. این تئوری از محدوده جسم خارج می‌شود و مفاهیمی مانند هوشیاری آگاهانه شخص از خودش را وارد بحث می‌کند. این نظریه بیان می‌کند که هوشیاری آگاهانه و درک خود در مغز از طریق الگوهایی ساخته می‌شوند که ورودی‌های این الگوها می‌توانند با ادراکات مختلف تغییر کنند. این شبکه به صورت ژنتیکی و از پیش تعیین شده‌است و در طول عمر یک نفر به وسیلهٔ اطلاعات حسی مختلف تغییر می‌کند و یک امضای عصبی برای آن شخص می‌سازند. این امضای عصبی مربوط به بخش‌های مختلف بدن است که مشخص می‌کند که این عضو چگونه درک می‌شود. سیستم‌های ورودی به امضای عصبی به‌طور کلی شامل ۳ بخش هستند، سیستم حسی، سیستم کناره ای و ThalamoCortical. این تئوری سعی در بررسی فعالیت‌هایی دارد که با درد مرتبط هستند و در نهایت به احساس درد خیالی منتهی می‌شوند. ممکن است این اتفاق که حتی بعد از قطع عضو هم امضای عصبی اعضای مختلف بدن از بین نمی‌رود دلیل احساس خیالی و درد خیالی باشد. درد خیالی ممکن است به دلیل تغییر غیرعادی ماتریس عصبی به یک حالت دیگر که از قبل وجود داشته‌است ایجاد شود.
عدهٔ زیادی مخالف این تئوری هستند. چرا که این تئوری در توجیه دلیل اینکه چرا رهایی از احساس خیالی باعث رهایی از درد خیالی نمی‌شود ناتوان است. همچنین این تئوری مشخص نمی‌کند که چطور ممکن است در یک لحظه درد برای همیشه در بیمار از بین برود یا این که چرا برخی از افراد اصلاً این درد را تجربه نمی‌کنند. علاوه بر این یک ضعف دیگر که این تئوری دارد این است که تمام زوایای این درد را به خوبی بررسی نمی‌کند و همچنین آزمایش کردن این تئوری از نظر تجربی کاری بسیار دشوار مخصوصاً در حالاتی که احساس خیالی وجود دارد و نه درد خیالی.
درمان

روش‌های متنوعی برای درمان «درد خیالی» استفاده شده‌است. دکترها از تجویز دارو برای کاهش درد استفاده می‌کنند. مشخص شده برخی داروهای ضد افسردگی یا ضد صرع در کاهش درد خیالی مؤثر بوده‌اند. روش‌های فیزیکی معمول مانند ماساژ آرام، تحریک الکتریکی و درمان با گرما و سرما (به انگلیسی: hot and cold therapy) هم برای درمان استفاده شده‌اند که نتایج متغیری دربرداشته‌اند.
تحقیقات در جهت یافتن روش‌های درمان درد خیالی به‌طور فعالانه ادامه دارد. بیشتر روش‌های درمانی، مکانیسم‌های اصلی درد خیالی را درنظر نمی‌گیرند، بنابراین بی اثر هستند. اگرچه تعدادی روش درمانی وجود دارد که درد را در برخی از بیماران کاهش داده، اما معمولاً میزان موفقیت این درمان‌ها کمتر از ۳۰٪ است. توجه به این نکته مهم است که این میزان موفقیت از اثر دارونما تجاوز نمی‌کند. همچنین باید این موضوع را درنظر گرفت که از آن جا که میزان تغییر شکل قشر متناسب با درد خیالی است، هرگونه آشفتگی در مناطق قطع شده ممکن است درک درد را افزایش دهد.
درمان > آینه درمانی

درمان با جعبه آینه (به انگلیسی: mirror box) با القای حس لامسه و جفت کردن مسیر حرکتی بین اندام خیالی و اندام واقعی باعث ایجاد توهمات حرکتی و لمس در اندام خیالی می‌شود. بسیاری از بیماران در نتیجه گرفتگی اندام خیالی درد بسیاری تجربه می‌کنند و از آن جایی که اندام‌های خیالی تحت کنترل داوطلبانه نیستند بی‌حسی غیرممکن می‌شود. این نظریه پیشنهاد می‌کند که اندام خیالی احساس فلج کند زیرا هیچ بازخوردی از اندام خیالی به مغز وجود ندارد تا در غیر این صورت به آن اطلاع دهد. Vilayanur S. Ramachandran معتقد است اگر مغز بازخورد تصویری حاصل از حرکت کردن دریافت کند، اندام خیالی از حالت فلج خارج خواهد شد.
اگرچه آینه درمانی در بعضی از مواقع مؤثر واقع شده اما هنوز نظریه ای در مورد چگونگی عملکرد آن پذیرفته نشده. با توجه به مقاله ای در سال ۲۰۱۷ که طیف گسترده‌ای از مطالعات مربوط به آینه درمانی را بررسی کرده: شواهد تحقیق نمایانگر کاهش درد مزمن پس از یک دوره درمان چهار هفته‌ای با آینه درمانی می‌باشد.
این روش موانع مصرف و اثرات جانبی کمی در پی دارد. مکانیسم عملکرد آینه درمانی هنوز به‌طور قطعی مشخص نشده‌است، اما این روش می‌تواند با ادغام اطلاعات حسی و حرکتی در مغز بیمار و کامل کردن تصویر ذهنی او از بدنش، از درد بیمار بکاهد. شواهد بالینی اثر بخشی آینه درمانی بسیار دلگرم کننده است اما هنوز با قاطعیت نمی‌توان دربارهٔ آن سخن گفت. با این وجود، این روش، درمانی ارزان، بی‌خطر و آسان برای بیمار است.
تحقیقات کمی قبل از سال ۲۰۰۹ در مورد آینه درمانی منتشر شده و بیشتر تحقیقات از آن زمان تا کنون با کیفیت کم انجام شده. طبق یک بررسی در سال ۲۰۱۸ از میان ۱۱۵ نشریه که در بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ درمورد استفاده از آینه درمانی برای درمان درد خیالی منتشر شده‌اند، تنها ۱۵ مطالعه نتایج علمی قابل اتکا دارند. داوران، از این ۱۵ مطالعه نتیجه گرفتند: به نظر می‌رسد آینه درمانی در تسکین درد خیالی، کاهش شدت و مدت زمان درد روزانه مؤثر است. این یک درمان ساده، معتبر و ارزان برای درد خیالی است.
درمان > دارو درمانی

تکنیک‌های دارویی اغلب همراه با سایر گزینه‌های درمانی ادامه می‌یابد. دوز داروهای مورد نیاز در مورد درد معمولاً در هنگام ترکیب با سایر روشها کاهش می‌یابد، اما به ندرت کاملاً قطع می‌شود. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مانند آمی تری پتیلین و مسدود کننده‌های کانال سدیم، به‌طور عمده کاربامازپین، اغلب برای تسکین دردهای مزمن استفاده می‌شوند، و اخیراً در تلاش برای کاهش دردهای خیالی استفاده شده‌است. تسکین درد نیز ممکن است با استفاده از مواد مخدر، کتامین، کلسیتونین و لیدوکائین حاصل شود.
درمان > تحریک قسمت‌های عمقی مغز

تحریک عمق مغز یک روش جراحی است که برای کاهش درد خیالی بیماران استفاده می‌شود. قبل از جراحی، بیماران تحت تکنیک‌های تصویربرداری عملکردی مغز مانند اسکن PET و MRI عملکردی قرار می‌گیرند تا بتوانند مسیر مناسبی از منشأ درد را مشخص کنند. سپس جراحی تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود، زیرا به بازخورد بیمار در طول عمل نیاز است. در مطالعه انجام شده توسط Bittar et al و همکارانش، یک الکترود با فرکانس رادیویی (به انگلیسی: radiofrequency electrode)با چهار نقطه تماس روی مغز قرار گرفت. هنگامی که الکترود در محل قرار گرفت، مکان تماس با توجه به جایی که بیمار بیشترین تسکین را از درد احساس می‌کرد کمی تغییر کرد. پس از مشخص شدن محل تسکین حداکثر، الکترود کاشته شد و به جمجمه ایمن شد. بعد از عمل جراحی اولیه، یک عمل جراحی ثانویه تحت بیهوشی عمومی انجام شد. برای تحریک الکترود، یک مولد پالس زیر جلدی درون یک محفظه در زیر ترقوه گذاشته شد. مشخص شد که هر سه بیمار مورد مطالعه، از تحریک عمیق مغز، کاهش درد رضایت بخش داشتند. درد کاملاً از بین نرفته بود، اما شدت آن بیش از ۵۰٪ کاهش یافته بود و مولفه سوزش کاملاً از بین رفته بود.
همه‌گیرشناسی

درد اندام خیالی و احساس اندام خیالی با یکدیگر در ارتباط هستند، اما باید از یکدیگر متمایز شوند. در حالی که احساسات اندام خیالی توسط افرادی که دچار نقص مادرزادی اندام و آسیب نخاعی و قطع عضو هستند، وجود دارد. درد اندام خیالی تقریباً منحصراً در نتیجه قطع عضو رخ می‌دهد. تقریباً ۹۰–۹۸٪ از بیماران بلافاصله پس از قطع عضو گزارش داده‌اند که احساس خیالی دارند. تقریباً ۷۵٪ از افراد به محض از بین رفتن بیهوشی، درد خیالی و احساس خیالی را تجربه می‌کنند و ۲۵٪ باقی مانده از بیماران آن را در طی چند روز یا چند هفته تجربه می‌کنند. از بین کسانی که احساسات بدون درد را تجربه می‌کنند، افراد زیادی احساسات دردناک را نیز تجربه کرده‌اند.
طبق مشاهدات سن و جنسیت روی ظهور یا مدت زمان درد خیالی تأثیر خاصی ندارند. اگر چه این موضوع به‌طور کامل و دقیق بررسی نشده، یک تحقیق در مورد قطع عضو روی اندام پایینی نشان داد که با کاهش طول جای زخم (محلی که بعد از قطع عضو باقی می‌ماند) درد متعادل یا شدید بیشتر مشاهده شده‌است.
Ramachandran (right) with his original mirror box
نینبورگ (ناحیه)

| نینبورگ (ناحیه) | نینبورگ (ناحیه) |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
  نشان:   نشان
کشور:  آلمان
ایالت: Lower Saxony
مرکز: نینبورگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۳۹۹ کیلومتر مربع (۵۴۰ مایل مربع)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۳): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۳)
 • کل: ۱۱۹٬۸۴۸
 • تراکم: ۸۶/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CSET)
پلاک خودرو: NI
وبگاه: landkreis-nienburgweser.de
نینبورگ (به آلمانی: Landkreis Nienburg/Weser) یک ناحیه در آلمان است که در نیدرزاکسن واقع شده‌است. نینبورگ  ۱۲۶٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهرک‌ها و شهرداری‌ها

| شهرک‌ها | Samtgemeinden | Samtgemeinden | Samtgemeinden |
| --- | --- | --- | --- |
|  نینبورگ  ربورگ-لکوم  Free municipalities شتایربرگ |  1. Grafschaft Hoya Bücken  ایشتروپ  گاندسبرگن  هملهاوزن  هاسل  هیلگرمیسن  هویا، آلمان1, 2  هویرهاگن  شورینگن  وارپه 2. Heemsen دراکنبورگ  Haßbergen  Heemsen  روهرزن1 |  3. Liebenau Binnen  لیبناو1  پنیگزهل 4. Marklohe Balge  مارکلوهه1  ویتسن 5. Mittelweser اشتورف  هوزوم  لاندسبرگن  لز  شتولتسناو1 |  6. Steimbke لینسبورگ  رودوالد  شتایمبکه1  شتوکز 7. Uchte دیپناو  رادشتورف  یوچت1  وارمزن |
: 1seat of the Samtgemeinde; 2town
شهرک‌ها and municipalities in Landkreis Nienburg
فضای حلقه‌ای

در ریاضیات، یک فضای حلقه‌ای خانواده ای از حلقه‌های (جابجایی) است که توسط زیر مجموعه‌های باز یک فضای توپولوژی به همراه همومورفیسم‌های حلقه‌ای که نقش تحدیدها را دارند پارامتر بندی شده‌اند. به‌طور دقیق تر، یک فضای توپولوژیست که مجهز به بافه (شیف) حلقه‌ها شده که به آن بافه (شیف) ساختاری گویند. این تجریدی از مفهوم حلقه توابع (با مقادیر اسکالر) پیوسته روی مجموعه‌های باز است.
در میان فضاهای حلقه ای، فضاهای موضعاً حلقه‌ای اهمیت خاص و برجسته ای دارند: یک فضای حلقه‌ای که در آن مقایسه جرم یک تابع معتبر است.
توجه کنید: در تعریف یک فضای حلقه‌ای، بسیاری از نوشته‌ها تمایل به محدود سازی حلقه‌ها به حلقه‌های جابجایی دارند، مثل کتاب هارتشورن و ویکی‌پدیای انگلیسی. از سوی دیگر کتاب "Éléments de géométrie algébrique" گروتندیک (که اصل آن به فرانسویست) فرض جابجایی بودن حلقه‌ها را تحمیل نمی‌کند، گرچه که این کتاب اکثراً حالت جابجایی را در نظر می‌گیرد.
تعاریف

یک فضای حلقه‌ای  (X,O_{X}) یک فضای توپولوژی به همراه بافه (شیف) حلقه‌های  O_{X} روی  X است. بافه (شیف)  O_{X} را بافه (شیف) ساختاری  X گویند.
یک فضای حلقه‌ای موضعی فضای حلقه ای  (X,O_{X}) است که تمام ساقه‌ها (استالک)های  O_{X} آن حلقه‌های موضعی (یعنی آن‌ها ایده‌آل‌های ماکسیمال منحصر به فردی دارند) هستند. توجه کنید که نیاز نیست که  O_{X}(U) برای تمام مجموعه‌های باز  U یک حلقه موضعی باشد؛ در حقیقت، تقریباً هیچ‌گاه این اتفاق نمی‌افتد.
خیابان جانبازان

|  خیابان جانبازان |  خیابان جانبازان |
| --- | --- |
نمایی از خیابان جانبازان غربی در محدودهٔ مجیدیه : نمایی از خیابان جانبازان غربی در محدودهٔ مجیدیه 
خیابان گلبرگ: خیابان گلبرگ
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۳٫۸ کیلومتر (۲٫۴ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
انتهای شرقی:  خیابان دردشت  خیابان ۱۴۲ غربی
انتهای غربی: میدان سبلان  خیابان قدوسی  بزرگراه صیاد
موقعیت: موقعیت
شهرهای بزرگ: تهران بزرگ
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
خیابان جانبازان یا خیابان گلبرگ یکی از خیابان های تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این خیابان که در شرق تهران واقع شده است، از خیابان دردشت و خیابان ۱۴۲ غربی آغاز شده و به میدان سبلان منتهی می‌شود.
خیابان جانبازان از خیابان دردشت و خیابان ۱۴۲ غربی شروع شده و پس از گذر از میدان هفت حوض و میدان حلال احمر به میدان سبلان و خیابان قدوسی و بزرگراه صیاد می‌رسد.
تقاطع ها

|  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |
| --- | --- | --- |
|  | خیابان دردشت خیابان ۱۴۲ غربی |  |
|  |  خیابان مهر |  |
|  |  خیابان مدائن |  |
|  |  خیابان لادن |  |
| میدان هفت حوض |  خیابان آیت |  |
|  |  خیابان کمیجانی |  |
|  |  خیابان بختیاری |  |
|  |  خیابان سمنگان |  |
| میدان هلال احمر |  خیابان گلستان |  |
|  |  خیابان شهید مدنی |  |
|  |  بزرگراه امام علی |  |
  دوربرگردان :   دوربرگردان 
|  | خیابان کرمان |  |
|  |  خیابان اثنی عشری |  |
|  |  خیابان صفایی |  |
| میدان امام رضا | خیابان گلشن دوست خیابان مسیل باختر |  |
| میدان سبلان |  بزرگراه صیاد شیرازی  خیابان قدوسی |  |
 از غرب به شرق :  از غرب به شرق
تاریخچه

این خیابان سالیان درازی تا اوایل دهه ۶۰ بیابانی بوده و پایان غربی آن تقاطع با مسیل باختر بود. (چهارراه جانبازان - سه راه ارامنهٔ سابق)
با آغاز جهادهای سازندگی در تهران، این خیابان شکل نو و کاملی به خود گرفت، حدفاصل مسیل باختر تا میدان سبلان گشایش یافت، اطراف آن آباد شد و بلواری در وسط آن ساخته شد. تقاطع همسطح مسیل ابراهیم‌آباد (بزرگراه امام علی کنونی) در اوایل دهه ۸۰ با آغاز پروژهٔ ساخت بزرگراه امام علی دستخوش تغییرات فراوانی شد، مدتی مسیر این خیابان بسته بود و پس از پایان فاز دوم بزرگراه امام علی (حدفاصل مسیل باختر تا بزرگراه رسالت) تقاطع غیر همسطح خیابان جانبازان و این بزرگراه افتتاح و آمادهٔ استفاده شد.
در سال ۱۳۹۲ در پی حوادث رانندگی در چهارراه جانبازان و خطراتی که احتمال می‌رفت، پروژه تغییر ظاهری «چهارراه جانبازان» به میدان شروع شد و دور برگردان‌ها و مسیرهای ایمن برای این چهارراه پرتردد در نظر گرفته شد.
و دراخر درسال ۱۳۹۵ چهارراه گلبرگ تبدیل به میدان شد
که نام ان را میدان امام رضا ع انتخاب نموند.
فضاهای سبز اطراف خیابان جانبازان

بوستان گلبرگ (تمدن) و باغ موزهٔ مینیاتور تهران (تقاطع بزرگراه امام علی)
پارک کرمان (کرمان جنوبی)
میدان هلال‌احمر
پارک فدک (پایین‌تر از تقاطع نظام‌آباد)
میدان هفت‌حوض
ساختمان‌های مهم

شهرداری منطقهٔ ۸ (غرب میدان هفت‌حوض تقاطع ارجمند)
سرای محله فدک (شمال میدان هلال احمر)
پاساژ گلبرگ (از مراکز مهم خرید و فروش موبایل در شرق تهران) (غرب میدان هفت حوض تقاطع ارجمند)
کلانتری ۱۲۷ نارمک (میدان هفت‌حوض)
مسجد النبی (میدان هفت‌حوض)
حمل و نقل عمومی

مترو
ایستگاه مترو صیاد شیرازی (خط ۳ مترو) بالاتر از میدان سبلان
ایستگاه مترو جانبازان (خط ۲ مترو) بالاتر از تقاطع خیابان شهید مدنی
اتوبوسرانی
خطوط اتوبوسرانی عبوری این خیابان عبارتند از:
خط اتوبوس ۲۰۷ چهارراه تهرانپارس به میدان رسالت
خط اتوبوس ۲۰۹ پل خاقانی به پایانه شهید بهشتی
خط اتوبوس ۳۶۲ میدان رسالت به پیچ شمیران
خط ۷۰۱ وحیدیه به میدان رسالت
خیابان جانبازان غربی، شانزده متری دوم
سر در بوستان تمدن و باغ موزه مینیاتور تهران
سرای محلهٔ فدک در میدان هلال احمر
ریس ویلیامز (دونده)

ریس ویلیامز (انگلیسی: Rhys Williams؛ زادهٔ ۲۷ فوریهٔ ۱۹۸۴) دونده اهل بریتانیا است.
اوریپید

| اوریپید | اوریپید |
| --- | --- |
نیم‌تنه اوریپید: کپی از سنگ مرمر رومی از یک نسخه اصلی یونانی قرن چهارم قبل از میلاد (موزه‌های واتیکان، روم): نیم‌تنه اوریپید: کپی از سنگ مرمر رومی از یک نسخه اصلی یونانی قرن چهارم قبل از میلاد (موزه‌های واتیکان، روم)
زادهٔ: حدود 480 پیش از میلاد سالامیس
درگذشت: حدود 406  پیش از میلاد (سن، حدود 74 سال) مقدونیه باستانia
پیشه: نمایش‌نامه‌نویس
آثار برجسته:  مده‌آ (نمایش‌نامه), 431 پیش از میلاد  هیپولیتوس, 428 پیش از میلاد  الکترا , حدود 420 پیش از میلاد  زن تروجان (نمایش‌نامه), حدود 415 پیش از میلاد  باکا (نمایش‌نامه), 405 پیش از میلاد 
همسر(ها): ملیت کورین
والدین: منسارخوس کلیتو
اوریپید یا اوریپیدس (به انگلیسی: Εὐριπίδης یونانی، Euripides) از شاعران و نمایش‌نامه‌نویسان یونان باستان است (حدود ۴۸۰ تا ۴۰۶ پیش از میلاد). او با سوفوکلس و آیسخولوس مثلث نمایش‌نامه‌نویسان یونان باستان را تشکیل می‌دهند. اوریپیدس نمایش‌نامه‌های متعددی نوشته‌است که به‌خاطر شهرت و محبوبیت فوق‌العاده‌ای که اوریپیدس در اواخر دوران شکوفایی یونان کسب کرده بود، تعداد بیش‌تری از آثار او بر جای مانده‌است. اگرچه در زمان حیاتش به دلایلی چند اقبال زیادی نداشت. از آن‌جمله می‌توان به مضامین نمایش‌نامه‌هایش که عمدتاً ارزش‌های آن دوران را زیر سؤال می‌برد یا نگاه متفاوتش نسبت به خدایان که آن‌ها را منشا زشتی‌ها و بدی‌ها می‌دانست اشاره کرد.
تبار و زندگانی

اوریپیدس به سال ۴۸۰ یا ۴۸۴ و نیز به قولی ۴۸۵ ق. م تولد یافت و در سال ۴۰۶ یا ۴۰۷ ق. م در مقدونیه به‌درود حیات گفت. پدرش منه‌سارکید از ثروتمندان شهر فولا و مادرش را اگرچه آریستوفانس کینه‌توزانه دوره‌گرد معرفی می‌نماید، لیکن از خاندانی بزرگ بود. اوریپیدس از تربیت بالایی برخودار و تحت تعلیم آناکساگوراس و پرودیکوس بوده و علاقه وافری به مطالعه مسائل فلسفی داشت، اما با تمام این احوال به شعر و تئاتر روی آورد. به قول ویل دورانت وی «اولین شارمندی بود که در یونان کتابخانه بزرگی برای خود فراهم کرد.»
اوریپیدس در ۲۵ سالگی به نویسندگی روی آورد و مدت پنجاه سال به نوشتن ادامه داد و ۲۲ بار در جشن‌های دیونوسیوس شرکت کرد و پنج و به قولی چهار مرتبه رتبه اول مسابقات را به خود اختصاص داد و نخستین جایزه را در سال ۴۴۱ ق. م ربود. آریستوفانس از جمله کسانی بود که افکار الحادی اوریپیدس را حتی پس از مرگ وی مورد حمله و انتقاد قرار داد. به‌گونه‌ای که به‌قول ویل دورانت، اوریپیدس «در حدود سال ۴۱۰ ق. م به الحاد متهم شد و اندکی پس از آن، هوگیائونون تهمت دیگری بر او وارد کرد که قسمت عمدهٔ دارایی وی را به خطر می‌افکند.»
سرانجام اوریپیدس در سال ۴۰۸ ق. م دعوت آرخلائوس پادشاه مقدونیه را پذیرفت و در آن‌جا مورد عزت و احترام فراوانی واقع شد. در همان‌جا نیز نمایش‌نامه‌ای تحت عنوان آرخلائوس به رشته تحریر درآورد. وی در شهر پلا نیز دو نمایش‌نامه با عناوین ایفیگینیا در آولیس و باکخای نگاشت که پس از مرگش توسط پسرش به اجرا درآمده، جایزه دیونوسیوس را به خود اختصاص دادند. اوریپیدس هجده ماه پس از ورود به پلا درگذشت.
پس از اوریپیدس دوران طلایی تراژدی رو به زوال گذاشت. البته پس از وی نمایش‌نامه‌نویسانی نسبتاً‌ً قوی پای بر عرصهٔ تراژدی نهادند، اما همچون سه تراژدی‌نویس بزرگ، آیسخولوس، سوفوکلس، اوریپیدس] موفقیتی حاصل نکردند. تا آن‌جا که در سال ۳۵۰ ق. م در اعیاد و جشن‌ها، مسابقه تراژدی برگزار نمی‌شد و این رشته که دارای مقررات و قوانین فنی سخت و نیز جنبه شدید مذهبی می‌بود، جای خود را به شعبه دیگری از درام، یعنی کمدی واگذار کرد که فاقد چنین قوانینی بود.
در واقع باید گفت حیات کمدی یونان مدیون افکار و مبارزات اوریپیدس است. بدان‌گونه که در تاریخ تئاتر اروپا آمده‌است: «بدون او رشد کمدی سنتی یونان امکان‌پذیر نبود.»
آثار

اوریپیدس نمایش‌نامه‌های متعددی نوشته‌است. منابع تعداد آثار وی را ۶۷، ۷۵، ۷۸، ۸۸، ۹۰، ۹۲، ۹۸ و ۱۷۷ ذکر کرده‌اند که طبق اقوال متفاوت از این تعداد ۱۵، ۱۷، ۱۸ و ۱۹ نمایش‌نامه به‌طور کامل به دست ما رسیده‌است. به‌طور کلی نسبت به تراژدی‌نویسان پیش از اوریپیدس، آثار بیشتری از وی در دست است و این مدیون مقبولیتی است که پس از مرگش نصیبش شد. در تاریخ تئاتر اروپا آمده‌است: «هنگامی که عده‌ای از یونانیان در سیسیل به اسارت درآمدند و محکوم به کار اجباری شدند، هر کدام از آن‌ها که بخش‌هایی از درام‌های اوریپیدس را از حفظ می‌دانست، آزاد گشت.»
اولین اثر اوریپیدس دختران باکخای است که در سال ۴۰۶ ق. م به نمایش درآمد. در تاریخ ادبیات یونان، قدیمی‌ترین اثری که از او بر جای مانده نمایش‌نامه الکستیس ذکر شده که در سال ۴۳۸ ق. م به نمایش درآمد.
در تاریخ تمدن ترتیب نمایش آثار عمده اوریپیدس بدین‌گونه آمده‌است: «آلکستیس ۴۳۸ ق. م. مدئا ۴۳۱ق. م، هیپولوتوس ۴۲۸ ق. م، آندروماخه ۴۲۷ ق. م، هکابه حدود ۴۲۵ ق. م، الکترا حدود ۴۱۶ ق. م زنان تروا ۴۱۵ ق. م، ایفیگینیا در تاوریس حدود ۴۱۳ ق. م، اورستس ۴۰۸ ق. م، ایفیگینیا در آولیس ۴۰۶ ق. م و باکخای ۴۰۶ ق. م».
آموزه‌ها و اندیشه‌ها

اوریپیدس به خدایان همچون انسان‌هایی می‌نگرد که برای رسیدن به اهداف خویش به دروغ و فریبکاری دست می‌یازند، اما در پایان تمامی خدعه‌ها و نیرنگ‌هایشان برملا می‌گردد. وی ایزدان را موجوداتی پست و قابل نفرین می‌نمایاند. هیپولوتوس می‌گوید: «ای کاش نفرین آدمیان گریبانگر خدایان می‌شد!» خدایان علی‌رغم قدرت اساطیری خویش، برای رسیدن به هدف، به هر وسیله‌ای توسل می‌جویند.
بدین ترتیب اوریپیدس ایشان را از قله خودکامگی افسانه‌ای تا به پایه موجودی فریب‌کار به زیر می‌کشد. حتی گناه آدمیان را نتیجه نیرنگ ایزدان می‌داند و این اعترافی است که از زبان آرتمیس باز گفته می‌شود: «هرگاه خدایان مقرر کنند، آدمیان ناگریز دست به گناه می‌زنند...!»
اوریپیدس به فرد اراده بخشید و قدرت خدایان را که تعیین‌کننده سرنوشت انسان بود، تضعیف نموده تقدیر آدمی را به خود او وا می‌نهد و این عقیده را مطرح می‌کند که دست هیچ ذی‌شعوری در سرنوشت انسان دخیل نیست. وی نقش تقدیر را از زندگانی نفی کرده، عامل تصادف و اتفاق را سازنده تقدیر بشر می‌داند. همان‌گونه که بردگی را نه حکم طبیعی فرد، بلکه نتیجه تصادف می‌داند. هم‌چنان که آخیلوس می‌گوید: «آه! زئوس، من چه می‌گویم؟ می‌گویم که چشم تو بیدار است. یا از حماقت انسان‌هایی که باور می‌کنند خدایانی هم وجود دارند، حال آن‌که تمامی جهان از تصادف و اتفاق انباشته‌است».
بدین ترتیب اوریپیدس بر قدرت اساطیری خدایان خط بطلان می‌کشد و از زیان تسئوس، خرافات و غیب‌گویی را به باد تمسخر گرفته، تکیه بر آن را عملی دور از عقل می‌انگارد و برای تمامی رخدادها در پی دلایل عقلانی است و به عاملی به نام معجزه خدایان اعتقادی ندارد. اوریپیدس نویسنده‌ای آزاداندیش بوده و معتقد است اگر چه می‌توان زبان و قلم را به بند کشید، اما اندیشه را نمی‌توان در حصارها و باورها محصور کرد. هیپولوتوس می‌گوید: «زبانم سوگند خورده، اما ذهنم آزاد است». این سخن اعتراض تماشاچیان را برانگیخت.
وانا رزنبرگ

| وانا روزنبرگ | وانا روزنبرگ |
| --- | --- |
وانا روزنبرگ (۲۰۱۳).: وانا روزنبرگ (۲۰۱۳).
نام هنگام تولد: Vanna Felicia Rosenberg
زادهٔ: ۳ آوریل ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) فارستا
ملیت: سوئد
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۱ - اکنون
همسر: اولف سیننرهولم
فرزندان: ۲
والدین: گوران رزنبرگ آنیکا ایساکسون
وانا روزنبرگ (انگلیسی: Vanna Rosenberg؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۷۳) هنرپیشه اهل سوئد است. او با تهیه کننده فیلم اولف سیننرهولم ازدواج کرده است
روزنبرگ و پدرش، گوران رزنبرگ در سالهای ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰، در برنامه تلویزیونی På spåret شرکت کردند.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به گزارش به خداوند اشاره نمود.
روبرت گاولینسکی

| روبرت گاولینسکی | روبرت گاولینسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ اوت ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه(ها): موسیقی‌دان، خواننده
همسر: مونیکا گاولینسکا
فرزندان: ۲ پسر
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: راک، پاپ راک
ساز(ها): گیتار
 :  
روبرت گاولینسکی (لهستانی: Robert Gawliński؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۶۳) موسیقی‌دان، گیتارنواز و خواننده اهل لهستان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به وُیاچک اشاره نمود.
نوشات (یمن)

نوشات  نام روستایی است در عزلهٔ (بنی ذیمار)، در ناحیهٔ (ذی وّقّار) . از توابع استان ذَمار در کشور یمن در شبه جزیره عربستان است. 
جمعیت آن ۹۸ نفر (۵ خانوار) می‌باشد.