stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سه‌قلوهای بلویل

| سه‌قلوهای بلویل | سه‌قلوهای بلویل |
| --- | --- |
کارگردان: سیلوین شومه
تهیه‌کننده: Didier Brunner Paul Cadieux Regis Ghezelbash
نویسنده: سیلوین شومه
فیلمنامه‌نویس: سیلوین شومه
بازیگران: Béatrice Bonifassi لینا بودلورت میشل رابین
موسیقی: Benoît Charest
تدوین‌گر: دومینیک برون شانتال کولیبرت برونر دومینیک لفور
شرکت تولید: لس آقماتا پروداکشن چمپیون ویوی فیلم France 3 Cinéma آر جی پب پروداکشن با مشارکت های: کانال +، سوفیکا گیمیز ۳ , کافبمگا 12, Telefilm Canada, SODEC، شرانت، ریگون پواتو-شرانت همچنین: CNC, بودجه فیلم فلاندر، Nationale Loterij of Belgium با حمایت: BBC Bristol، بی‌بی‌سی جهانی
توزیع‌کننده: دیفانا فیلمز (فرانسه) سونی پیکچرز کلاسیکس (ایالات متحده) Tartan Films (بریتانیا)
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ ژوئن ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-0۶-۱۱) (France)  
مدت زمان: ۷۸ دقیقه
کشور: فرانسه بلزیک کانادا بریتانیا
زبان: فرانسوی انگلیسی پرتغالی
هزینهٔ فیلم: $۹٫۵ میلیون
فروش گیشه: $۱۴٫۸ میلیون
سه‌قلوهای بلویل (فرانسوی: Les Triplettes de Belleville‎) یک فیلم به کارگردانی سیلوَن شومه است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
خلاصه داستان

پسر بچه‌ای در یکی از مناطق روستایی فرانسه با مادر بزرگش، «مادام سوزا» زندگی می‌کند. «مادام سوزا» برای او دوچرخه‌ای می‌خرد و تشویقش می‌کند در مسابقات دوچرخه سواری دور فرانسه شرکت کند و برنده شود. اما گروهی گنگستر مافیایی پسر جوان را می‌ربایند و به شهر بزرگ بل ویل می‌برند تا از او به خاطر مهارت‌هایش در دوچرخه سواری، در یک قماربازی پیچیده استفاده شود.
جوایز

این فیلم کاندیدای ۲ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین انیمیشن-کاندیدای اسکار بهترین موسیقی) در سال ۲۰۰۴ شد.
دیاگو دا کوستا اولیویرا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Diogo da Costa Oliveira
زادروز:  ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  Porto Alegre, برزیل
پست:  مدافع/هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Stabæk Fotball
شمارهٔ پیراهن:  14
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲-۲۰۰۶:  باشگاه ورزشی اینترناسیونال
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶-۲۰۰۹ |  باشگاه ورزشی اینترناسیونال |   |   |
| ۲۰۱۰ |  Stabæk |  ۱۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 16 December 2009. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 16 December 2009. 
دیاگو دا کوستا اولیویرا (به پرتغالی: Diogo da Costa Oliveira) مدافع، هافبک اهل برزیل است که در شهر Porto Alegre و در تاریخ ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۸ به دنیا آمده‌است.
دیاگو دا کوستا اولیویرا در تیم‌های فوتبال باشگاه ورزشی اینترناسیونال سابقهٔ حضور دارد.
آندکانل

| آندکانل | آندکانل |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکUndecan-1-ol: نام‌گذاری آیوپاکUndecan-1-ol
دیگر نام‌هاUndecanol 1-Undecanol Undecyl alcohol 1-Hendecanol: دیگر نام‌هاUndecanol 1-Undecanol Undecyl alcohol 1-Hendecanol
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 112-42-5 Y
پاب‌کم: 8184
UNII: 06MJ0P28T3 N
ChEMBL: CHEMBL444525 N
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES OCCCCCCCCC :  SMILES OCCCCCCCCC 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C11H24O
جرم مولی: 172.31 g/mol
شکل ظاهری: Colorless liquid
چگالی: 0.8298 g/mL
دمای ذوب:  ۱۹ درجه سلسیوس (۶۶ درجه فارنهایت؛ ۲۹۲ کلوین) 
دمای جوش:  ۲۴۳ درجه سلسیوس (۴۶۹ درجه فارنهایت؛ ۵۱۶ کلوین) 
انحلال‌پذیری در آب: Insoluble
انحلال‌پذیری در اتانول and دی‌اتیل اتر: Soluble
خطرات: خطرات
نقطه اشتعال:  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
آندکانل (به انگلیسی: Undecanol) با فرمول شیمیایی C11H24O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 8184 است. که جرم مولی آن 172.31 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.
دوبرودان

| دوبرودان Дълбок дол | دوبرودان Дълбок дол |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان لووچ
شهرستان: شهرستان ترویان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
دوبرودان (به بلغاری: Dobrodan) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ترویان واقع شده‌است.
دوبروسواویتسه (استان اوپوله)

| دوبروسواویتسه (استان اوپوله) | دوبروسواویتسه (استان اوپوله) |
| --- | --- |
روستا: روستا
Dobrosławice in 2020: Dobrosławice in 2020
دوبروسواویتسه (استان اوپوله): دوبروسواویتسه (استان اوپوله)
مختصات: ۵۰°۱۱′۵۲″ شمالی ۱۸°۰′۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۱۹۷۷۸°شمالی ۱۸٫۰۰۱۹۴°شرقی﻿ / 50.19778; 18.00194: مختصات: ۵۰°۱۱′۵۲″ شمالی ۱۸°۰′۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۱۹۷۷۸°شمالی ۱۸٫۰۰۱۹۴°شرقی﻿ / 50.19778; 18.00194
کشور:  لهستان
استان: استان اوپوله
پوویات: شهرستان کنجژن-کوژله
گمینا: گمینا پاوووویچکی
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۰۰
دوبروسواویتسه (به لهستانی: Dobrosławice) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در گمینا پاوووویچکی واقع شده‌است. دوبروسواویتسه ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
دینا مشرف

دینا مشرف(زاده ۱۰ مارس ۱۹۹۴) بازیکن تنیس روی میز اهل مصر است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
دژینابی

| دژینابی Джинаби | دژینابی Джинаби |
| --- | --- |
Selo: Selo
دژینابینمایش نقشه داغستاندژینابینمایش نقشه روسیه: دژینابینمایش نقشه داغستاندژینابینمایش نقشه روسیه
مختصات: ۴۲°۰۴′ شمالی ۴۷°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۰۶۷°شمالی ۴۷٫۸۵۰°شرقی﻿ / 42.067; 47.850: مختصات: ۴۲°۰۴′ شمالی ۴۷°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۰۶۷°شمالی ۴۷٫۸۵۰°شرقی﻿ / 42.067; 47.850
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: داغستان
شهر: شهرستان کایتاگسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
دژینابی (به لاتین: Dzhinabi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرستان کایتاگسکی واقع شده‌است.
دونکل (شرکت)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: فناوری هوافضا
بنا نهاده: ۲۰۱۵ اوت-گارون، فرانسه
دفتر مرکزی: تولوز، فرانسه
محصولات: هواگرد پهپاد
دونکل (انگلیسی: Donecle) شرکت هوافضای فرانسوی است، که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد.
آلن رنه

| آلن رنه | آلن رنه |
| --- | --- |
در کنار ژولیت بینوش، ۱۹۹۸: در کنار ژولیت بینوش، ۱۹۹۸
زادهٔ: ۳ ژوئن ۱۹۲۲ وان، موربیان، بریتانی، فرانسه
درگذشت: ۱ مارس ۲۰۱۴ (۹۱ سال) پاریس
ملیت: فرانسوی
پیشه: کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۶–۲۰۱۴
همسر: سابین آزما (۲۰۱۴–۱۹۹۸)
آلن رنه (به فرانسوی: Alain Resnais) (زاده ۳ ژوئن ۱۹۲۲ - درگذشت ۱ مارس ۲۰۱۴) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی با بیش از شش دهه پیشینه حرفه‌ای بود. او همچنین به عنوان یکی از پیشروان موج نوی فرانسه و سبک اکسپرسیونیسم آلمان شناخته می‌شود.
جوایز و افتخارات

Prix Jean Vigo: ۱۹۵۴، برای Les statues meurent aussi; و ۱۹۵۶، برای شب و مه
جایزه سزار: 1977 Best Director ۱۹۷۷، برای Providence; و ۱۹۹۳ بهترین کارگردانی، برای دود کردن، دودنکردن
Prix Louis-Delluc: ۱۹۶۶، برای؛ ۱۹۹۳جنگ تمام شده‌است, برای دود کردن، دودنکردن; و ۱۹۹۷، برای همان ترانه آشنا
جشنواره فیلم ونیز: ۱۹۶۰ شیر طلایی، برای سال گذشته در مارین باد; و ۲۰۰۶ شیر نقره‌ای، برای قلب‌ها
جشنواره فیلم برلین: ۱۹۹۴ خرس نقره‌ای برای دود کردن، دودنکردن; ۱۹۹۸ خرس نقره‌ای، برای همان ترانه آشنا; ۲۰۱۴ خرس نقره‌ای جایزه آلفرد باوئر برای 'زندگی ریلی'.
جشنواره فیلم کن: ۱۹۸۰ Grand Prix, برای عموی آمریکایی من; و ۲۰۰۹, جایزه دستاورد یک عمر.
گزیده فیلم‌شناسی

گوگن (کوتاه، ۱۹۵۰)
گرنیکا (کوتاه، ۱۹۵۰)
شب و مه (کوتاه، ۱۹۵۵) Nuit et Brouillard
تمام خاطرات دنیا (مستند ۱۹۵۶)
هیروشیما عشق من (۱۹۵۹)
سال گذشته در مارین باد (۱۹۶۱) L'Année dernière à Marienbad
موریل (۱۹۶۳)
جنگ تمام شده‌است (۱۹۶۶) La guerre est finie
دوستت دارم دوستت دارم (۱۹۶۸) Je t'aime, je t'aime
استاویسکی (۱۹۷۴)
پراویدنس (۱۹۷۷)
عموی آمریکایی من (۱۹۸۰) Mon oncle d'Amérique
زندگی یک رمان است (۱۹۸۳)
عشق تا مرگ (۱۹۸۴)
ملو (۱۹۸۶)
می‌خواهم به خانه بروم (۱۹۸۹)
دود کردن، دودنکردن (۱۹۹۳) Smoking/No Smoking
همان ترانه آشنا (۱۹۹۷) On connaît la chanson
نه روی دهان (۲۰۰۳)
قلب‌ها (۲۰۰۶) Cœurs
علف‌های وحشی (۲۰۰۹)
هنوز هیچی ندیده‌ای (۲۰۱۲)
زندگی ریلی Aimer, boire et chanter
آلن رنه و سابین آزما
دوشیزه گرند غنا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Miss Grand Ghana Logo.jpg: پرونده:Miss Grand Ghana Logo.jpg
بنیان‌گذاری: ۹ اوت ۲۰۲۰؛ ۴ سال پیش (۲۰۲۰-09}})
بنیان‌گذار: سندی آمیسا
گونه: جشنواره زیبایی
ستاد: آکرا
مکان: غنا
اعضا: دوشیزه گرند اینترنشنال
زبان رسمی: انگلیسی
مدیر ملی: آبنا آپیا
سازمان مادر: Legacy Pageants Limited (2020) Akuaba Entertainment (2022 – present)
دوشیزه گرند غنا (انگلیسی: Miss Grand Ghana) یک مسابقه زیبایی در کشور غنا است که در سال ۲۰۲۰ تأسیس شد. برندگان این مسابقه نماینده کشور غنا در دوشیزه گرند اینترنشنال هستند، در حالی که بقیه فینالیست‌های آن برای رقابت در سایر پلت‌فرم‌های بین‌المللی فرستاده می‌شوند.
دونالد هندرسون

| دونالد هندرسون | دونالد هندرسون |
| --- | --- |
Henderson with his Presidential Medal of Freedom in July 2002: Henderson with his Presidential Medal of Freedom in July 2002
نام هنگام تولد: Donald Ainslie Henderson
زادهٔ: ۷ سپتامبر ۱۹۲۸ لیک‌وود، اوهایو
درگذشت: ۱۹ اوت ۲۰۱۶ (۸۷ سال) تاوسن، مریلند
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه راچستر
شناخته‌شده برای: Eradicating آبله
جوایز: Ernst Jung Prize (1976) Public Welfare Medal (1978) نشان ملی علوم (1986) جایزه ژاپن (1988) Albert B. Sabin Gold Medal (1994) Calderone Prize (1999) نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری (2002)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): همه‌گیرشناسی
محل کار: سازمان جهانی بهداشت دانشگاه جانز هاپکینز دانشگاه پیتسبرگ UPMC Center for Health Security
 :  
دونالد هندرسون (انگلیسی: Donald Henderson; ۷ سپتامبر ۱۹۲۸ – ۱۹ اوت ۲۰۱۶) دانشمند در زمینه همه‌گیرشناسی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم، نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری، جایزه ژاپن، و جایزه گاردینر شده‌است.
دیوید کوبیلو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  David García Cubillo
زادروز:  ۶ ژانویهٔ ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال)
زادگاه:  مادرید
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی |  ۷۹ |  (۲) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال خرز |  ۳۷ |  (۳) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا |  ۲۴ |  (۲) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال ختافه |  ۴۹ |  (۲) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال رایو وایکانو |  ۶۴ |  (۳) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال فوئنلابرادا |  ۱۹ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  Conquense |  ۱۰۵ |  (۲) |
| مجموع |   |  ۳۸۹ |  (۱۹) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  Villanueva Pardillo
۲۰۱۳–۲۰۱۴:  Puerta Bonita
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید (youth)
۲۰۱۶–۲۰۱۷:  Getafe B (assistant)
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  Getafe B
۲۰۱۸–۲۰۲۰:  Marbella
۲۰۲۰–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال هرکولس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیوید کوبیلو (انگلیسی: David Cubillo؛ زادهٔ ۶ ژانویهٔ ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رایو وایکانو، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال فوئنلابرادا، باشگاه فوتبال ختافه، باشگاه فوتبال خرز، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی اشاره کرد.
سوپرجام فوتبال ایتالیا ۲۰۰۴

Football match
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۰۴ (انگلیسی: 2004 Supercoppa Italiana) هفدهمین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایتالیا بود که بین قهرمان سری آ و قهرمان جام حذفی فوتبال ایتالیا برگزار شد.
این دیدار در تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۰۴ برگزار شد و میلان به مقام قهرمانی دست یافت.
تیم‌ها

میلان: قهرمان سری آ فصل ۰۴-۲۰۰۳
لاتزیو: قهرمان جام حذفی ایتالیا فصل ۰۴-۲۰۰۳
بازی > جزئیات

۲۱ اوت ۲۰۰۴
۲۰:۴۵ ساعت تابستانی اروپای مرکزی (یوتی‌سی ۲:۰۰+)
| میلان | ۳–۰ | لاتزیو |
| --- | --- | --- |
| شوچنکو  ۳۶'، ۴۶'، ۷۶' | (Report) |  |
تماشاگران: ۳۳٬۲۷۴
داور: پیرلوئیجی کولینا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             میلان :              لاتزیو 
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 داورها کمک داورها:  داور چهارم::  قوانین بازی ۹۰ دقیقه.  ۳۰ دقیقه وقت اضافه در صورت نیاز.  ضربات پنالتی در صورت تساوی.  ۷ بازیکن روی نیمکت.  حق ۳ تعویض.
دهستان زرین (سامان)

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: سامان
بخش: زاینده‌رود
مرکز دهستان: گرمدره
جمعیت: ۱٬۹۸۸ نفر (سرشماری ۱۳۹۰)
زرین، دهستانی به مرکزیت گرمدره از توابع شهرستان سامان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۱٬۹۸۸ نفر (۳۴۲ خانوار) بوده‌است.
آستانه حسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حوزه: روان‌شناسی
ادعا شده که یک قاشق چای خوری شکر، در ۹ لیتر آب، حداقل لازم برای کشف حسی طعم شیرینی در محلول آب است: ادعا شده که یک قاشق چای خوری شکر، در ۹ لیتر آب، حداقل لازم برای کشف حسی طعم شیرینی در محلول آب است
آستانهٔ حسی (انگلیسی: Sensory Threshold) در دانش روان فیزیک، ضعیف‌ترین محرک محسوس برای یک فرد است. مگر در مواردی خاص که تعریف دیگری ارائه شده باشد، معمولاً ضعیف‌ترین محرک محسوس، ضعیف‌ترین محرکی در نظر گرفته می‌شود که در نیمی از موارد، کشف شده باشد.
در سدهٔ ۱۷ میلادی، فلاسفهٔ تجربه‌گرایی مانند جان لاک معتقد بودند که ذهن انسان نظیر لوحه‌ای نانوشته است. محرک‌های حسی روی این لوحه، اثراتی به جای می‌گذارند؛ و تنها این اثرات باقی مانده بر لوحه، همه تجارب انسان را تشکیل می‌دهند. بعدها در سدهٔ ۱۸ میلادی فلاسفهٔ دیگری مانند ایمانوئل کانت از دیدگاه عقل‌گرایی این ادعا را مورد انتقاد قرار دادند. کانت معتقد بود که ذهن انسان یک لوحهٔ نانوشته نیست. بلکه لوحه‌ای است که از قبل الگوهایی روی آن نقش بسته‌اند. محرک‌های حسی، تنها در حدود این الگوهای از قبل تنظیم‌شده، ثبت می‌گردند؛ و تجارب انسان را می‌سازند. این مباحث فلسفی بعدها دست‌مایه‌ای شد برای ارنست هاینریش وبر تا مطالعات آزمایشگاهی خود را پیرامون این عقاید آغاز کند.
اگر کسی در کوله‌پشتی شما یک سنگ نیم‌کیلویی قرار دهد و شما از این تغییر بی‌خبر باشید، در صورتی که کوله‌پشتی شما از قبل خالی بوده باشد؛ کشف نیم کیلو وزن اضافه، ساده است. اما اگر از قبل کوله‌پشتی شما ۲۰ کیلو بار شده باشد؛ این اضافه وزن قابل توجه نیست. این تفاوت در زمینه قبلی و تناسب آن با حداقل تفاوت محسوس، اولین بار توسط ارنست هاینریش وبر مورد تفحص قرار گرفت. تفکرات او پیرامون چگونگی تعیین و تعریف آستانهٔ حسی منجر به ایجاد تقسیماتی جدید و ابداع اصطلاحات جدیدی شد.
در ادامه برای اندازه‌گیری ارتفاع آستانه در مورد هر یک از حواس اصلی، روش‌هایی توسط وبر و دیگران تکامل یافتند.
تا به حال چندین نوع مختلف، آستانهٔ حسی پیشنهاد شده‌اند. پیش از ارنست هاینریش وبر، بین آستانه حسی و انواع مختلفی که زیر مجموعهٔ آستانهٔ حسی محسوب می‌شوند تفاوتی تعریف نشده بود.
از جمله:
آستانهٔ مطلق: ضعیف‌ترین محرک محسوس برای یک فرد است.
آستانهٔ تشخیص: ضعیف‌ترین محرکی که نه تنها وجودش کشف شود بلکه نوعش توسط فرد تعیین شود.
آستانهٔ تفاوت: ضعیف‌ترین سطح تغییر در شدت یک محرک که دستگاه حسی فرد قادر به کشف آن باشد. (حداقل تفاوت قابل توجه / به انگلیسی: just noticeable difference)
آستانهٔ نهایی: سطحی از شدت یک محرک که پس از آن هیچ تفاوتی با افزایش شدت محرک، توسط فرد حس نشود. در بعضی دیگر از زبانها سابقاً «سقف نهایی» نامیده می‌شد.
در ادامه، این تحقیقات و مباحث بین وبر و دیگران منجر به پیشنهاد یک قانون شد. قانونی که پس از تکمیل توسط گوستاو تئودور فچنر به منظور قدرشناسی از زحمات ارنست هاینریش وبر، (قوانین وبر فچنر به انگلیسی:Weber–Fechner) نام‌گذاری شد.
آستانه مطلق

آستانهٔ مطلق در اصل ضعیف‌ترین محرک محسوس برای یک فرد را گویند. اما در عمل چون حس یک محرک، مانند شنیدن یک صدا، می‌تواند دچار خطا شود، محسوس بودن به‌عنوان حس محرک، به‌صورت محسوس بودن در نیمی از موارد تعریف شده‌است.
یک محرک حسی، مانند نور، صدا، طعم، بو، زبری و غیره تنها زمانی توسط دستگاه عصبی فرد قابل کشف است که دارای شدت خاصی باشد. برای مثال اگر درجهٔ حرارت اتاقی را تنها ۱ درجه افزایش دهند؛ معلوم نیست که شخص تحت آزمایش، متوجه این تغییر بشود. توجه شخص تحت آزمایش به تغییرات محیطی وابسته به مجموعه‌ای از عوامل است. هم عوامل مادی و هم عوامل ذهنی در محسوس بودن یک محرک تأثیر می‌گذارند. برای مثال اگر درجهٔ حرارت اتاقی را ۵ درجه افزایش دهند، احتمال کشف این تغییر به‌مراتب بیشتر است. اما درجهٔ حرارت قبلی اتاق نیز روی این احتمال مؤثر است. کشف تفاوت ۱۰ و ۱۵ درجه معمولاً از تفاوت ۲۰ تا ۲۵ درجه آسان‌تر است. در ضمن قضاوت حسی افراد از نظر میزان حساسیت جسمی و نیز تجربه، متفاوت است. به‌علاوه شرایط آزمایشی نیز می‌تواند روی قضاوت شخص تأثیر بگذارد. برای مثال اگر از شخصی بخواهند تغییری که در درجهٔ حرارت اتاق حس می‌کند را گزارش دهد، طبیعتاً توجه این شخص به موضوع جلب خواهد شد. در یک وضعیت شرط‌بندی، دقت شخص شدیداً تحت تأثیر ذهنیتِ برد و باخت قرار خواهد داشت؛ بنابراین برای به حداقل رساندن چنین عوامل متغییری، راهکار ۵۰٪ منظور شده‌است؛ یعنی برای مثال صدایی محسوس محسوب می‌شود که یک فرد معین در ۵۰٪ موارد، تحت شرایط مشابه آن را گزارش دهد.
اولین مطالعات سیستماتیک برای تعیین آستانه‌های حسی توسط ارنست هاینریش وبر، پزشک و پیشگام روان‌شناسی تجربی در دانشگاه لایپزیگ انجام شد. آزمایش‌های وی برای تعیین آستانه‌های مطلق و تغییرات محسوس انجام شده بود. ارنست هاینریش وبر توانست آستانه مطلق و حس تغییر را از نظر آماری تعریف کند که منجر به ایجاد قوانین وبر فچنر و مفهوم «حداقل تفاوت محسوس» در توصیف آستانهٔ حسی شد.
آستانه مطلق > اندازه‌گیری و آزمایش آستانه‌های حسی

اندازه‌گیری آستانه‌های حسی نیاز به مقدماتی دارد. تا از تداخل عوامل نامربوط مادی و روانی تا حد ممکن جلوگیری شود. برای تعیین آستانه‌های حسی سه روش زمینه‌سازی معمول وجود دارد:
محدود کردن: در این روش، شخص تحت آزمایش ابتدا در معرض محرکی کاملاً محسوس قرار داده شده و سپس شدت محرک به‌تدریج کاهش داده می‌شود. تا زمانی که دیگر توسط شخص تحت آزمایش احساس نشود. دوباره شدت محرک به تدریج افزایش داده می‌شود تا شخص تحت آزمایش قادر به احساس محرک باشد. این مراحل بارها تکرار شده و میانگین یافته‌ها محاسبه می‌شود. میانگین حاصل، آستانهٔ مطلق است.
محرک ثابت: در این روش، یک محرک با شدت مختلف اما مشخص، در یک ترتیب تصادفی ارائه می‌شود. شخص تحت آزمایش در هر مورد، در صورت حس محرک، از طریق مثلاً اشاره با سر یا فشار دادن یک دکمه، گزارش می‌دهد. این روش برای ارزیابی پایایی یافته‌های آزمایش اعمال می‌شود. دراین روش گزارش‌های خطا یا جعلی تا حدی شناسایی شده و اعتبار و جدیت شخص تحت آزماش برآورد می‌شود.
عادی سازی: در این روش، شدت محرک ابتدا مافوق آستانه بوده و محسوس نیست. سپس شدت محرک به تدریج و تا حد محسوس کاهش داده می‌شود. تا جایی که محرک به‌وضوح حس شود. کاهش تدریجی شدت محرک همچنان ادامه پیدا می‌کند تا شخص بار دیگر قادر به حس محرک نباشد.
چند نمونهٔ ثبت شده از آستانهٔ مطلق یک فرد
بینایی: شعلهٔ شمع در فاصلهٔ ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل) در یک شب تاریک و صاف
شنوایی: صدای تیک تاک ساعت در فاصلهٔ ۶٫۱ متر (۲۰ فوت) در حین سکوت
چشایی: یک قاشق چای‌خوری شکر در ۷٫۶ لیتر (۲ گالون آمریکایی) آب
بویایی: یک قطره عطر در ۳ اتاق
لامسه: سقوط بال یک مگس از ارتفاع ۸ سانتیمتر (۳ اینچ) روی گونه
هرچند موارد حاضر دقیق نیستند؛ اما حداقل تفاوت محسوسی که بر اساس و مبدأ این یافته‌ها به‌دست آمده‌اند، همیشه نسبت ثابتی را نشان داده‌اند.
تقویم ۱۹۶۲ میلادی
آستانه تشخیص

آستانهٔ تشخیص ضعیف‌ترین محرکی است که نه‌تنها وجودش کشف شود بلکه نوعش نیز توسط فرد تعیین شود. یک محرک حسی می‌تواند شدت پیدا کند؛ مثلاً افزودن قند بیشتر به شربت باعث افزودن مزهٔ شیرینی می‌شود. یکی از علل مهم حس کردن شدت یک محرک، فعالیت شدید سلول‌های حسی است. هر چه یک محرک قویتر باشد، سلول حسی تحریک شده با سرعت بیشتری پیام عصبی به مغز ارسال می‌کند. دریافت تعداد زیادی پیام عصبی در زمانی کوتاه، در مغز به‌عنوان شدت محرک تفسیر می‌شود. اما در مورد تشخیص محرک، مسئله پیچیده‌تر است. بسیاری از دانشمندان معتقدند که تشخیص نوع یک محرک، تا حدودی یک پدیدهٔ ذهنی محسوب می‌شود.
در مورد سازوکارهای کشف و تشخیص محرک‌های حسی نظرات مختلفی وجود دارند. در قرن ۱۹ میلادی، متفکرانی مانند  یوهانس مولر عقیده داشتند که کلید اصلی تشخیص یک محرک، وجود گیرنده‌های تخصص یافته‌است. امروزه مشخص شده که معمولاً هر اندام حسی، تنها به انواع خاصی از محرک‌ها واکنش نشان می‌دهد. در عین حال ثابت شده‌است که تحریک مصنوعی گیرنده‌های حسی، باعث بروز احساسی می‌شوند که منطبق با واقعیت نیستند. تفکیک بو و مزه همیشه آسان نیست. حساسیت زبان به طعم شیرین در نوک زبان بیشتر است. روی پوست گیرنده‌های حسی مختلفی شناسایی شده‌اند. سلول‌های تشخیص حرارت، تشخیص فشار و درد، از هم متمایز هستند. تراکم این سلول‌ها روی پوست یکسان نیست. برای مثال تراکم سلول‌های حسی روی نوک انگشتان دست به مراتب بیشتر از پشت بالاتنه است.
اگر پوست پشت بالاتنهٔ فردی را در ۲ نقطهٔ نزدیک به هم با ملایمت لمس کنیم، شخص تحت آزمایش تماس را کشف خواهد کرد. اما اگر فاصلهٔ ۲ نقطه به اندازهٔ کافی بزرگ نباشد، قادر به تشخیص تماس در ۲ نقطهٔ متفاوت نخواهد بود. در مورد هر حسی روش‌های مختلفی برای تعیین اندازهٔ آستانهٔ تشخیص مورد مطالعه است. اما در مورد لامسه، اولین تلاش ثبت شده برای تعیین آستانهٔ تشخیص توسط ارنست هاینریش وبر انجام گرفته‌است. او با استفاده از وسیله‌ای مانند پرگار ثابت کرد که برای تشخیص تمایز نقاط تماس در هر قسمت پوست، یک فاصلهٔ حداقلی لازم است. این فاصله که در مورد حس لامسه همان آستانهٔ تشخیص است، در نوک انگشتان دست بسیار کم و در پشت بالاتنه زیاد است.
آستانه تفاوت

آستانهٔ تفاوت (حداقل تفاوت قابل توجه / به انگلیسی: just noticeable difference) ضعیف‌ترین سطح تغییر، در شدت یک محرک است. به‌گونه‌ای که دستگاه حسی فرد، قادر به کشف آن باشد. وقتی از آستانهٔ حسی صحبت می‌شود، معمولاً منظور آستانهٔ تفاوت یا همان «حداقل تفاوت محسوس» است. چون تعیین آستانهٔ مطلق اگر عملاُ ممکن باشد، بسیار دشوار و بجث انگیز است. قوانین وبر فچنر نیز بر اساس آستانهٔ تفاوت تنظیم شده‌اند. آستانهٔ تفاوت در مورد هر حسی به‌طور اختصاصی مطالعه شده و می‌شود. اگر در اتاقی، کنار یک شمع روشن، شمع دیگری روشن کنید، تفاوت میزان روشنایی محسوس خواهد بود. اما اگر در اتاقی که صدها شمع در آن می‌سوزند چند عدد از شمع‌ها خاموش شده‌باشند، به‌زحمت متوجه تفاوت حاصل خواهید شد. در مورد صدا، وقتی انسان به‌وضوح صدایی را می‌شنود و کسی به‌تدریج این صدا را افزایش یا کاهش دهد، دیر یا زود این افزایش یا کاهش به نقطه ای می‌رسد که توجه فرد را جلب می‌کند. مقدار افزایش یا کاهش صدا دراین مورد همان حداقل تفاوت محسوس است. تعیین آستانهٔ تفاوت یا حداقل تفاوت محسوس می‌تواند ارزش عملی نیز داشته باشد. برای مثال، فرض کنید شما صاحب یک رستوران هستید؛ و به خواستهٔ مشتری و برای جلب رضایت او قصد دارید به خوراک سفارشی، زعفران بیشتری بیافزایید. اما زعفران به‌معنی واقعی کلمه، گرانترین ادویهٔ جهان است؛ بنابراین منطقی خواهد بود که شما سعی کنید تا که جای ممکن در مصرف زعفران صرفه‌جویی کنید. از این رو تعیین دقیق آستانهٔ تفاوت ذائقهٔ مشتری یا حداقل تفاوت محسوس زعفران برای کسب و کار شما بسیار مهم خواهد بود.
آستانه نهایی

آستانهٔ نهایی (انگلیسی: Terminal threshold) سطحی از شدت یک محرک است که بیشتر از آن هیچ تفاوتی با افزایش شدت محرک توسط فرد حس نشود. برای مثال، اگر به‌وضوح صدایی را بشنویم، افزایش شدت این صدا بیشتر از حد معینی، باعث جلب توجه ما خواهد شد. این حد معین همان آستانهٔ تفاوت است. اما آستانهٔ تفاوت یا همان «حداقل تفاوت محسوس» مقدار ثابتی نیست. در عمل هرچه محرکِ پیش‌زمینه شدیدتر باشد، اندازهٔ آستانهٔ تفاوت نیز بزرگ‌تر خواهد بود؛ تا جایی که افزایش بیشتر دیگر محسوس نباشد. این حد نهاییِ شدت صدا، که قادر نیست تغییری در تجربهٔ حسی صدا در ما ایجاد کند، همان آستانهٔ نهایی صدا است. این اصل شامل همه انواع حواس می‌شود. ظاهراً این اصل، نتیجهٔ عملکرد یک سازوکار ایمنی برای حفظ موجود زنده از آسیب تحریکات شدید حسی است. وقتی وارد محلی بویناک می‌شویم، در ابتدای امر به‌وضوح متوجه بو خواهیم شد. اما بعد از مدتی به بو عادت می‌کنیم. همچنین وقتی در یک روز آفتابی وارد اتاق تاریکی می‌شویم، تاریکی در ابتدای امر چشمگیر است. اما بعد از مدتی، چشم‌ها به تاریکی عادت کرده و ما قادر به دیدن جزئیات خواهیم شد. این پدیده تا حدودی نتیجهٔ عملکرد اندام‌های حسی است. اما بخش دیگری از این عملکرد در ذهن می‌گذرد. شاهد این ادعا، مواردی است که برای مثال، یک مادر به صدای نوزاد خود حساس است. اما در همان محیط، به صدای یک‌نواختِ ترافیک که از صدای نوزاد شدیدتر است؛ توجه نمی‌کند. به‌همین ترتیب عوامل تعیین میزان بزرگی آستانهٔ نهایی نیز دارای تنوع بوده و همچنان تحت مطالعه قرار دارند.
دی ری هایسی

نگاره‌ای کهن از «دی ری هایسی» در کالج دماوند - ۱۹۷۵
دی ری هایسی (زادهٔ ۱۹۳۲ – درگذشتهٔ ۲۰۱۱) استاد اهل آمریکا در حوزهٔ ارتباطات بین فرهنگی بود. او در سال ۱۹۳۲ در میشیگان به دنیا آمد و در سال ۲۰۱۱ در اوهایو در گذشت. هایسی در طول چند دهه تحصیل و تدریس ارتباطات بین فرهنگی در بیش از ۱۵ کشور از جمله ایران تدریس کرد. وی که از مخالفان ذاتی جنگ بود از رفتن به جنگ کره، امتناع کرد و در جریان کشتار دانشگاه کنت یکی از نمایندگان اصلی دانشگاه ایالتی کنت بود. عمده فعالیت‌های هایسی در سال‌های اخیر مربوط به سنجش نگرش ایرانی‌ها و آمریکایی‌ها در مورد یکدیگر بوده است. همچنین، هایسی در طول دوران تدریس و پژوهش خود جوایز و افتخارات زیادی را نصیب خود کرده است. هایسی پیش از انقلاب سه سال رئیس کالج دماوند در تهران بوده است.