stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اندیس آنومالی بهار ۱

| آنومالی بهار ۱ | آنومالی بهار ۱ |
| --- | --- |
موقعیت: موقعیت
استان: استان همدان
شهر: حوالی تویسرکان
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
تعداد نمونه گرفته شده: ۱ عدد
مشخصات فنی کانی: مشخصات فنی کانی
کانی سنگین: ۱
آنالیز: تجزیه حرارتی
توضیحات: این محدوده آنومالی بر اساس نمونه کانی سنگین برداشت شده از منطقه، معرفی گردیده‌است. که در نمونه کانی سنگین برداشت شده ۳ ذره طلا به قطرهای: ۷۵، ۱۰۶ و ۱۵۱ میکرون مشاهده شده‌است.
زلزله: زلزله
وضعیت لرزه‌خیزی ناحیه: غیر فعال
نام اندیس: آنومالی بهار ۱
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: طلا
نوع ماده: فلزی
آنومالی بهار ۱ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر تویسرکان استان همدان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است.
ابوسعید بختیشوع

ابو سعید عبیداللّه بن جبریل بن بختیشوع در میافارقین، یا جزیره برآمد؛ دوست ابن بطلان؛ او یک پزشک بود از آخرین و احتمالاً شاخص‌ترین فرد خاندان بختیشوع، خانواده‌ای از پزشکان سریانی که در ۷۶۵ میلادی از جندی‌شاپور به بغداد مهاجرت کردند. مهم‌ترین آثارش عبارت است از تذکرةالحاضر راجع به اصطلاحات فلسفی به کار رفته در طب، و رساله‌ای در باب بیماری عشق (کتاب العشق مرضاً). او در سال  ۱۰۵۸ میلادی درگذشت.
منبع

سارتن، جرج. مقدمه بر تاریخ علم. ترجمهٔ غلامحسین صدری افشار. انتشارات علمی و فرهنگی.
ادولفو بولیا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Adolfo Bolea Sanz
زادروز:  ۲۴ مارس ۱۹۳۳
زادگاه:  بارسلون
تاریخ مرگ:  ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰ (۸۷ سال)
محل مرگ:  کادیس
قد:  1.64 m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Premià
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۱–۱۹۵۳ |  Sant Andreu |  ۵۶ |  (۲۱) |
| ۱۹۵۳–۱۹۵۵ |  باشگاه فوتبال اسپانیول |  ۶ |  (۳) |
| ۱۹۵۳–۱۹۵۴ |  ← باشگاه ورزشی تنریف (قرضی) |  ۲۷ |  (۱۴) |
| ۱۹۵۴–۱۹۵۵ |  ← باشگاه فوتبال سابادل (قرضی) |  ۱۷ |  (۴) |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۶ |  España |  ۲۹ |  (۲۰) |
| ۱۹۵۶–۱۹۶۴ |  باشگاه فوتبال کادیس |  ۱۸۰ |  (۵۶) |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۵ |  Balón de Cádiz |   |   |
| مجموع |   |  ۳۱۵ |  (۱۱۸) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۴–۱۹۷۱:  Balón de Cádiz
۱۹۷۱:  باشگاه فوتبال کادیس (assistant)
۱۹۷۱–۱۹۷۲:  باشگاه فوتبال کادیس
۱۹۷۴–۱۹۷۵:  Cádiz B
۱۹۷۵:  Portuense
۱۹۷۶:  باشگاه فوتبال کادیس
۱۹۷۷–۱۹۷۹:  Portuense
۱۹۷۹–۱۹۸۰:  Puerto Real
۱۹۸۰–۱۹۸۲:  Cádiz B
۱۹۸۲–۱۹۸۳:  San Fernando
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ادولفو بولیا (انگلیسی: Adolfo Bolea; ۲۴ مارس ۱۹۳۳ – ۱۴ نوامبر ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال اسپانیول، باشگاه ورزشی تنریف، و باشگاه فوتبال کادیس اشاره کرد.
ادجوآ بایور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Adjoa Bayor
زادروز:  ۱۷ مهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  آکرا
قد:  ۱٫۶۳ متر (۵ فوت ۴ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FC Indiana
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۵ |  Ghatel Ladies |   |   |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  FC Indiana |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Ghatel Ladies |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال کارل زایس ینا |  ۱۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۰ |  FF USV Jena II |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۱– |  FC Indiana |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۷ – present |  تیم ملی فوتبال زنان غنا |  ۳۳ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۷
ادجوآ بایور (انگلیسی: Adjoa Bayor؛ زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل غنا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان غنا بازی کرده‌است.
نبرد ۲۰۲۰ شوشی

نبرد شوشی (به ترکی آذربایجانی: Şuşa döyüşü یا Şuşa uğrunda döyüş؛ ارمنی: Շուշիի ճակատամարտ) نبردی بود که بین نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان و جمهوری آرتساخ با پشتیبانی نظامی ارمنستان، بر سر کنترل شهر شوشی، در جریان جنگ قره باغ کوهستانی ۲۰۲۰ انجام شد این. نبرد یکی از خونین‌ترین نبردهای جنگ محسوب می‌شود.
شوشی و مناطق کوهستانی اطراف آن، یکی از مهمترین مکانهای استراتژیک در منطقه قره باغ است و معمولاً از آن به عنوان «قلب تپنده» منطقه یاد می‌شود.  تا اواسط قرن نوزدهم، این شهر به عنوان مرکز فرهنگی و سیاسی جمعیت آذربایجان این منطقه در نظر گرفته می‌شد، در حالی که برای ارمنیان نیز، شوشی دارای اهمیت مذهبی است زیرا کلیسای جامع غازانچتسوتس را در خود جای داده‌است که تا پایان جنگ مقر اسقف اعظم کلیسای حواری ارمنی بود. این شهرستان به عنوان ستون فقرات دفاعی در آرتساخ استفاده شده بود و محل اتصال استپاناکرت، به شهر گوریس در ارمنستان از طریق گذرگاه لاچین است. این شهر در سال ۱۹۹۲، در جریان جنگ اول قره باغ، توسط نیروهای مسلح ارمنستان تصرف شد و جمعیت عمدتاً آذربایجانی آن از آنجا اخراج شد.
ارتش آذربایجان در اواسط ماه اکتبربا پیشرفت از شهر جبرائیل، شهر هادروت را تصرف کرد. سپس نیروهای آذربایجانی از شمال و از طریق جنگلها و گردنه‌های کوهستانی وارد استان شوشی شدند. اگرچه شوشی از ابتدای درگیری تحت بمباران قرار داشت، جنگ محلی در نزدیکی شهر در ۲۹ اکتبر آغاز شد. آذربایجان کنترل روستای چاناکچی و در ۴ نوامبر بخشی از جاده راهبردی شوشی - لاچین دنبال شد و نیروهای ارمنی متعاقباً راه را به روی غیرنظامیان بستند. لوموند گزارش داد، علی‌رغم انکار آرتساخ، نبرد در ۶ نوامبر به نفع آذربایجان رقم خورده‌است.
نیروهای ویژه آذربایجانی با پشتیبانی از آتش توپخانه، و صعود از صخره‌های سنگی شهر، در ۷ نوامبر وارد شوشی شدند. آنها به سرعت ارمنی‌ها را از شهر بیرون کردند و در ۸ نوامبر، الهام علی اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، اظهار داشت که نیروهای آذربایجانی کنترل شوشی را به دست گرفتند. ارمنستان این خبر را تکذیب کرد. روز بعد، وزارت دفاع آذربایجان با انتشار تصویری از شهر ، کنترل کامل آذربایجان را تأیید کرد.  در همان روز، دفتر ریاست جمهوری آرتساخ تأیید کرد که کنترل شوشی را از دست داده‌است اگرچه بعداً با اظهارات نخست‌وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان، و وزارت دفاع ارمنستان مخالفت شد. پس از امضای یک توافق آتش‌بس، رئیس‌جمهور آرتساخ، آرایک هاروتیونیان تصریح کرد که آرتساخ کنترل شهرستان شوشی را در ۷ نوامبر از دست داده بود، و پاشینیان به از دست دادن شهر اعتراف کرد. به دلیل مزیت استراتژیک شهر، تصرف شوشی با تسلیم ارمنستان و اعلام پیروزی آذربایجان، لحظه ای سرنوشت ساز در جنگ شد .
پیروزی آذربایجان در شوشی به‌طور گسترده‌ای در جامعه آذربایجان و دیاسپورای آن جشن گرفته شد. ۸ نوامبر، روزی که رئیس‌جمهوری آذربایجان پیروزی نیروهای آذربایجان را اعلام کرد، در آذربایجان به عنوان روز پیروزی اعلام شد، و ایستگاه متروی باکو در آینده " ۸ نوامبر " نامگذاری شد. یک مدال نظامی برای کسانی که در نبرد شرکت کردند ایجاد شد.
مقدمه

در ۲۷ سپتامبر سال ۲۰۲۰، درگیری‌ها در منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی آغاز شد، منطقه ای که به طور عملی تحت کنترل جمهوری خودخوانده و به رسمیت شناخته نشده آرتساخ قرار دارد، اما به طور رسمی جز جمهوری آذربایجان است. نیروهای آذربایجانی ابتدا مراکز اداری مربوط را در مناطق فضولی و جبرائیل پیشروی کردند. از آنجا به طرف هادروت پیش رفتند. نیروهای ارمنی قصد داشتند مدتی صبر کنند تا در زمستان حمله آذربایجان و به ویژه عملیات هوایی آن را به بن‌بست بکشد، و برای فشار بین‌المللی وقت می‌خریدند تا رهبری آذربایجان حمله خود را کنار بگذارد. اما پس از سقوط هادروت حدود ۱۵ اکتبر، نیروهای آذربایجانی با شدت بیشتری به پیشروی پرداختند و ارمنی‌ها عقب‌نشینی کردند و آذربایجانی‌ها سپس زنگیلان را تحت کنترل خود درآوردند. در جریان راه اندازی یک حمله برای لاچین، نیروهای آذربایجان تلاش‌های جنگی خود را به سمت شوشی منعطف کردند، نفوذ به شهرستان شوشی تنها از طریق جنگل و کوه‌های اطراف این شهر میسر شد.
شوشی از ابتدای جنگ زیر آتش توپخانه ای پراکنده قرار گرفته بود. نوایا گازتا گزارش داد که در ۴ اکتبر، نیروهای آذربایجانی خانه فرهنگ در شوشی را موشک باران کردند، جایی که به گفته ساکنان محلی، صدها افسر نظامی و پلیس در آنجا حضور داشتند. بعداً، رسانه‌های محلی ارمنستان گزارش دادند که بیش از ۲۲ افسر پلیس در این حمله کشته شدند، و حدود ۲۰۰ نفر دیگر نیز زخمی شدند. نیویورک تایمز همچنین گزارش داد که این ساختمان آسیب دیده‌است. در ۸ اکتبر، کلیسای جامع غازانچتسوتس در این شهر مورد حمله بمباران قرار گرفت که توسط آذربایجان گزارش شد و آسیب جدی دید. آذربایجان هرگونه مسئولیت را انکار کرد. در طول ماه اکتبر، گزارش‌ها حاکی از آن بود که شوشی و همچنین روستاهای اطراف توسط نیروهای آذربایجان بمباران شذه در حالی که آذربایجان به توپ بستن این شهر را انکار می‌کرد. در ۲۸ اکتبر، مقامات آرتساخ اظهار داشتند که وضعیت در چاناکچی، واقع در چند کیلومتری جنوب شرقی شوشی، «متشنج» است. روز بعد، وزارت دفاع ارمنستان اظهار داشت که درگیری‌ها در این روستا در جریان است، و رئیس‌جمهور خودخوانده آرتساخ، آرایک هاروتیان، اظهار داشت که نیروهای آذربایجان در حال حاضر ۵ کیلومتر (۳٫۱ مایل) از شوشی در ۳۰ اکتبر گزارش شد که درگیری‌ها در حوالی شوشی به ویژه در داش آلتی آغاز شده‌است. در همان روز، خبرنگار خبرگزاری آبخازیا شبکه خبر داد که صدای انفجارهای بزرگ در نزدیکی شهر شنیده شده‌است. روز بعد، مقامات آرتساخ اظهار داشتند که شوشی دوباره مورد بمباران قرار گرفته‌است. در ۲ نوامبر، مقامات ارمنستان اعلام کردند که درگیری‌های شدیدی در حوالی شوشی در جریان است.
قبل از نبرد، در اواخر اکتبر و اوایل نوامبر، هر دو کشور ارمنستان و آذربایجان یکدیگر را به استفاده از فسفر سفید در نزدیکی شوش متهم کردند. در ۳۰ اکتبر، مقامات آرتساخ ارتش آذربایجان را به استفاده از فسفر برای سوزاندن جنگلهای نزدیک شوش متهم کردند. آذربایجان انکار کرد. در ۲۰ نوامبر، دادستانی کل آذربایجان با طرح شکایتی، نیروهای مسلح ارمنستان را به استفاده از مهمات شیمیایی برای «تحمیل آسیب‌های گسترده و طولانی مدت به محیط زیست» در اطراف شوش متهم کرد در حالی که مقامات آذربایجانی نیز اظهار داشتند که نیروهای ارمنی در حال انتقال فسفر سفید به منطقه بودند. استفاده از فسفر سفید طبق توافق‌نامه بین‌المللی کنترل می‌شود که ارمنستان و آذربایجان این تفاوق نامه را امضا نه کرده‌اند.
تلفات

در اواسط ماه نوامبر، کمیته صلیب سرخ بین‌المللی، با کمک نیروهای حافظ صلح روسیه، شروع به یافتن و تبادل اجساد سربازان افتاده از هر دو طرف کرد و در ۲۵ نوامبر، منابع روسی گزارش دادند که، در در این شهر، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ بیش از ۲۰۰۰ جسد پیدا کرده بود.
تلفات > ارمنی

ارمنستان قبل از توافق سه جانبه در مورد تلفات نظامی خود از نبرد توضیحی نداده بود. در ۶ نوامبر، لوموند گزارش داد که بیمارستانهای تحت کنترل ارمنستان در استپاناکرت فضای کافی برای اسکان مصدومین دیگر در طول جنگ برای شوشی ندارند. همچنین، رویترز گزارش داد که اجساد سربازان ارمنی در امتداد جاده‌های شوشی صف کشیده‌اند. در ۷ نوامبر، ادعاهایی مبنی بر زخمی شدن شدید نظامی ارمنستان، سیران اوهانیان، که در طول جنگ در شوش بود و پسرش آرتور اوهانیان، به شدت زخمی شدند اما این امر توسط ارمنستان تکذیب شد. رسانه‌های آذربایجان با استناد به منابع نظامی ادعا کردند که بیش از ۸۰۰ جسد از سربازان ارمنی به دست ارامنه نرسیده‌اند. وزارت دفاع ارمنستان از آذربایجانی‌ها خواسته بود که این اجساد را به طرف ارمنی منتقل کنند. با این حال، در تاریخ ۱۶ نوامبر، رئیس‌جمهور خود اعلام آرتساخ، آرائیک هاروتیونیان، اظهار داشت که ۱۵۰ جسد متعلق به نیروهای ارمنی از حومه شوشی کشف شده و صدها جسد هنوز مفقود هستند، در حالی که نخست‌وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان اظهار داشت که بیش از ۳۰۰ جسد متعلق به نیروهای ارمنی از ۱۴ تا ۱۶ نوامبر کشف شد. در ۲۱ نوامبر، مقامات آرتساخ اظهار داشتند که یک افسر پلیس ارمنی زخمی را در نزدیکی شهر پیدا کرده‌اند.
تلفات > آذربایجانی

آذربایجان تلفات نظامی خود را در طول جنگ اعلام نکرد. در تاریخ ۳ دسامبر، وزارت دفاع جمهوری آذربایجان تعداد کل نیروهای آزربایجانی کشته شده در طول جنگ را فاش کرد و اظهار داشت که جزئیات آن را بعداً ارائه خواهد داد. در ۱۴ نوامبر، نیروهای حافظ صلح روسی اجساد شش سرباز آذربایجانی را که در نزدیکی شوشی کشته شدند تحویل مقامات آذربایجانی دادند. با این حال، مقامات ارمنستان ادعا کردند که حداقل ۲۰۰ سرباز آذربایجانی در حوالی شوش کشته شدند. طبق گزارش‌های آذربایجان، همه نیروهای زخمی آذربایجانی در ۹ نوامبر تخلیه شدند.
عواقب > ارمنستان

این نبرد نکته کلیدی در جنگ ۲۰۲۰ قره باغ بود و هم توسط ارتش ارمنستان و هم از طرف جامعه ارمنی یک ضربه قابل توجه تلقی می‌شد. ارتش ارمنستان از هم پاشید و دو روز پس از نبرد، نخست‌وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان، از امضای توافق‌نامه آتش‌بس با آذربایجان خبر داد. به گفته سورن سرکیسیان، دانشمند علوم سیاسی ارمنی، درک تبعات از دست دادن شوشی برای ارمنی هادشوار بود. سرکیسیان اضافه کرد که این امر منجر به مطالبه مخالفان ارمنستان برای تغییر دولت خواهد شد. پس از جنگ، بسیاری از ارامنه علیه پاشینیان عصیان کردند، و اعتراضات خشونت‌آمیزی در سراسر کشور آغاز شد و ادعای رایج وی مبنی بر «فروش» شوشی در میان مخالفان وی محبوب شد. رابرت کوچاریان، رئیس‌جمهور سابق ارمنستان، نیز از رهبری ارتش ارمنستان انتقاد کرد که چرا نیروهای آذربایجان را از رسیدن به مجاورت شوشی ممانعت نکرده‌است، زیرا به گفته کوچاریان، نیروهای ارمنستان حدود دو هفته فرصت داشتند تا یک خط دفاعی جدید تشکیل دهند. کوچاریان همچنین ادعا کرد که ویتالی بالاسانیان، آن زمان دبیر شورای امنیت ملی جمهوری آرتساخ، پیشنهاد فرماندهی نیروهای ارمنی در شوشی را داد، اما رد شد.
یک سری از مقامات نظامی از پاشینیان حمایت کردند و ادعا کردند که موقعیت نظامی ارمنستان بسیار وخیم تر از آن است که بسیاری از مردم معتقد بودند. پاشینیان، در پاسخ، اظهار داشت که پس از کنترل نیروهای آذربایجانی بر شوشی، استپاناکرت بی دفاع باقی ماند و بیست تا سی هزار سرباز ارمنی در آسکران و مارتونی تحت محاصره قرار می‌گرفتند، و جان سربازان ارمنی برای او مهمتر بودند. رئیس‌جمهور خودخوانده آرتساخ آرایک هاروتیان، نیز در مقابل اتهامات خیانت عقب‌نشینی کرد و اظهار داشت که نیروهای ارمنی منطقه برای دفاع از شهر از نیروی انسانی برخوردار نیستند. سپس، ولادیمیر پوتین ، رئیس‌جمهور روسیه اظهار داشت هنگامی که نیروهای آذربایجانی شوشی را تصرف کردند، برای ارامنه وضعیت بحرانی ایجاد شد و آذربایجانی‌ها می‌توانستند با تصرف استپاناکرت پیشروی بیشتری داشته باشند، افزود که توقف فوری جنگ به نفع طرف ارمنی بود. در همین حال، پوتین همچنین اظهار داشت که پاشینیان این فرصت را داشت که در ماه اکتبر با آذربایجان توافق‌نامه آتش‌بس را امضا کند، در این صورت نیروهای ارمنی هنوز شوشی را کنترل می‌کردند، اگرچه آوارگان آذربایجانی جنگ اول قره باغ به شهر برمی‌گشتند. پوتین افزود که پاشینیان این پیشنهاد را رد کرد، پاشینیان بعداً آن را تأیید کرد. در ۳ دسامبر، معاون رئیس استان شوشی، سامول هاروتونیان، اظهار داشت که حدود ۴۵۰۰ ارمنی از شوشی آواره شدند.
عواقب > آذربایجان

در مقابل، اعلامیه تصرف این شهر توسط الهام علی اف ، رئیس‌جمهور آذربایجان، با اهتزاز پرچم، آواز و صدای بوق ماشین در باکو، پایتخت این کشور، به جشن در میان آذربایجانی‌ها منجر شد. مراسم تاج گل دادن در کوچه افتخار باکو با حضور علی اف و معاون رئیس‌جمهور مهربان علیوا برگزار شد. کشتی‌هایی که در خلیج باکو لنگر انداخته بودند، بوق خود را زدند، و آذربایجانی‌ها در مسکو با نمایش آتش بازی جشن گرفتند در حالی که اتومبیل‌هایی که با پرچم‌های آذربایجان و ترکیه تزئین شده بودند در بروکلین، نیویورک تجمع می‌کردند. در آذربایجان، برخی از شخصیت‌های سیاسی برچسب "نبرد طلاق در کوه ها" (ترکی آذربایجانی: Dağlarda boşanma)، با اشاره به نام ارمنی "نبرد عروسی در کوه ها" (به ارمنی: «Հարսանիք լեռներում» ռազմագործողություն) که برای تصرف این شهر در سال ۱۹۹۲ داده شده بود.
در ۴ دسامبر، ساعت ۱۲:۰۰ (GMT + 4) به وقت محلی، در آذربایجان لحظه ای سکوت به یاد بزرگداشت شهدای جنگ برقرار شد. در همین قرار، پرچمها در سراسر کشور پایین کشیده شد و ترافیک متوقف شد، در حالی که کشتی‌ها در خلیج باکو پهلو می‌گرفتند، و همچنین ماشین‌ها بوق می‌زدند. سربازان آذربایجانی نیز در مقابل قلعه شوشی ایستاده و از شهدای جنگ قدردانی کردند. در ۸ دسامبر، مقامات آذربایجانی اعلام کردند که ایستگاه جدید در مترو باکو به پیشنهاد رئیس‌جمهور علی اف ۸ نوامبر نامگذاری خواهد شد. در ۱۰ دسامبر، هنگام رژه پیروزی باکو، اولین پرچمی که در شوشی به اهتزاز درآمده بود پرچم پیروزی آذربایجان در جنگ اعلام شد، پرسنل نیروهای مسلح آذربایجان، به رهبری زائور ممدوف، که در جنگ شرکت داشت به عنوان فرمانده شهر منصوب شد، با آن پر چم در میدان آزادلیق رژه رفت. سربازان نیروهای ویژه وزارت دفاع به سرپرستی فرمانده نیروهای ویژه، سپهبد حکمت میرزاایف که در این نبرد شرکت کرده بود نیز در رژه شرکت کردند. در ۵ ژانویه ۲۰۲۱، شوشی به عنوان پایتخت فرهنگی آذربایجان اعلام شد.
عواقب > نقش روسیه

در ۹ نوامبر، روزی که توافقنامه آتش‌بس امضا شد، نیروهای آذربایجان در جمهوری خودمختار نخجوان به‌طور تصادفی به سوی هلیکوپتر تهاجمی Mil Mi-24 روسیه نزدیک یراسخ، در ارمنستان شلیک کردند. به گفته آنتون ترویانوسکی و کارلوتا گال از نیویورک تایمز، این امر به‌طور بالقوه به روسیه دلیل می‌داد تا در جنگ مداخله کند و ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه اولتیماتومی را به الهام علی اف رئیس‌جمهور آذربایجان تحویل داد. به گفته ترویانوسکی و گال، در این اولتیماتوم، روسیه اظهار داشت که اگر آذربایجان پس از تصرف کنترل شوش عملیات خود را متوقف نکند، مداخله خواهد کرد. در همان شب، به گفته منابع آذربایجانی، یک موشک ناشناخته بدون آسیب دیدگی به یک منطقه باز در خیردالان، نزدیک باکو برخورد کرد. همچنین، باز هم در همان روز، ویدئویی در رسانه‌های اجتماعی ظاهر شد که ظاهراً نیروهای ارمنی موشک اسکندر ساخت روسیه را به آذربایجان پرتاب می‌کنند. رئیس سابق سرویس کنترل نظامی وزارت دفاع ارمنستان مؤسس هاکوبیان، قبل از استعفا از سمت خود در ۱۹ نوامبر سال ۲۰۲۰، استفاده از موشک اسکندر به جمهوری آذربایجان توسط ارمنستان را تأیید کرد، هرچند او در مورد محل اصابت موشک چیزی نگفت.
عواقب > نقش روسیه > حفظ صلح

در ۱۳ نوامبر، به دنبال توافق آتش‌بس، نیروهای حافظ صلح روسی از تیپ ۱۵ تفنگ موتوری جداگانه مستقر در منطقه، یک پایگاه مشاهده در حومه شهر ایجاد کردند. نیروهای حافظ صلح روسیه همچنین دهلیز لاچین را تحت کنترل خود درآوردند که طبق بیانیه تأثیری بر شوشی نداشت. جاده جدیدی از راهرو لاچین برای ساخت در نظر گرفته شده‌است که برخلاف جاده فعلی که در حاشیه شهر قرار دارد، از شوشی عبور خواهد کرد. یک ایست بازرسی واقع در جاده ای که از دروازه گنجه، ورودی شمالی شهر عبور می‌کرد، توسط نیروهای آزربایجانی محافظت می‌شد.
اولین نقض مهم آتش‌بس که توسط نیروهای حافظ صلح روسیه در منطقه تأیید شد، در ۱۱ دسامبر در منطقه ای نزدیک به شوشی رخ داد که پس از جنگ به یک محاصره در آرتساخ تبدیل شد. نیروهای آذربایجانی ۱۲ دسامبر کنترل کهنه تاغلار را به دست گرفتند و برخی درگیری‌ها در منطقه ادامه داشت. هر دو طرف یکدیگر را به آتش زدن مجدد درگیری متهم کردند. نیروهای حافظ صلح روسیه از هر دو طرف خواستند که آتش‌بس را رعایت کنند. در ۱۳ دسامبر، نیروهای حافظ صلح روسیه کنترل کهنه تاغلار را به دست گرفتند. با این حال، روز بعد، وزارت دفاع روسیه نقشه ای را منتشر کرد که برخی مناطق خارج از مرزهای مأموریت صلح را نشان می‌داد و این منطقه تحت کنترل آذربایجان قرار گرفت.
عواقب > ادعای جنایت جنگی

در اواسط ماه نوامبر، ویدئویی از امین موسیف سرباز زخمی آذربایجانی که توسط الکساندر خارچنکو روزنامه‌نگار اوکرانی و سربازان ارمنی در حومه شوشی در حال دریافت کمک‌های اولیه بود، در سیستم عامل‌های رسانه‌های اجتماعی پخش شد. به دنبال این، ویدئویی منتشر شد که نشان می‌داد موسیف در داخل یک وسیله نقلیه مورد اذیت و آزار قرار گرفته‌است. گزارش شده‌است که وی در ماشین روی زمین دراز کشیده و از او پرسیده‌است: "کجا می‌رویم؟" در پاسخ، سرباز ارمنی ادعا شده گفت: "اگر رفتار خوبی داشته باش، به خانه برو" و فهش داد، پس از آن مشخص شد که سرباز آذربایجانی لگد خورده‌است. در ۱۸ نوامبر، یک نماینده کمیته صلیب سرخ بین‌المللی (ICRC) در ایروان گفت که اطلاعات در مورد این شخص "در حال تحقیق" است. زارا آماتونی، نماینده کمیته بین‌المللی بین‌المللی صلیب سرخ در ایروان، از گفتن اینکه آیا او اطلاعاتی در مورد موسایف دارد، امتناع ورزید. دادگستری آرتساخ گفت که او هیچ اطلاعاتی در مورد این سرباز آذربایجانی ندارد اما اگر مجروح شود، "احتمالاً در بیمارستان ارمنستان بستری است". وزارت امور خارجه آذربایجان در بیانیه ای اعلام کرد که این موضوع در حال بررسی است و به سازمانهای بین‌المللی مربوط گزارش خواهد شد. به گفته این وزارتخانه، "اطلاعات مربوط به شکنجه زندانیان ابتدا از نظر صحت بررسی و مورد توجه سازمانهای بین‌المللی مربوط قرار می‌گیرد." در ۲۵ نوامبر، نمایندگان کمیته بین‌المللی صلیب سرخ از موسیف و کریموف در ایروان دیدار کردند. در ۵ دسامبر، خانواده موسایف از طریق ICRC از وضعیت او مطلع شدند. طبق یک نسخه گزارش شده از نامه ارسال شده توسط موسایف، وی اظهار داشت که وضعیت وی خوب است. موسایف در ۱۵ دسامبر در چارچوب قرارداد مبادله اسیر به آذربایجان بازگشت. آذربایجان رسماً طرف ارمنی را به بدرفتاری با اسیران آذربایجانی متهم کرده بود. امین موسیف، و چند اسیر آذربایجانی اظهار داشتند که آنها توسط اسیرکنندگان ارمنی خود مورد شکنجه قرار گرفتند تا اینکه دوباره به آذربایجان منتقل شدند. دیلگام عسگاروف، شهروند روسی از تبار آذربایجانی، که در سال ۲۰۱۴ و در جریان حادثه ای در کلبجر در مصاحبه ای که پس از آزادی انجام داد نیز اظهار داشت که اسیرکنندگان ارمنی اسیران آذربایجانی را شکنجه کرده‌اند.
واکنش‌های بین‌المللی

در ۸ نوامبر، به دنبال اعلام علی اف، رجب طیب اردوغان ، رئیس‌جمهور ترکیه، ضمن سخنرانی در جمع مردم در قوجاایلی، به آذربایجان تبریک گفت و اظهار داشت که وی معتقد است این «نشانه این است که بقیه سرزمین‌های اشغالی نیز به زودی آزاد خواهند شد». سلچوک بایراکتار، مهندس ترکیه ای که به دلیل ایجاد پهپاد جنگی بایراکتار TB2 که به‌طور گسترده توسط آذربایجان در طول درگیری مستقر شده بود، اعتبار زیادی کسب کرده‌است نیز پیام تبریک فرستاد. همچنین، در ترکیه، معاون رئیس‌جمهور فوات اوکتای، وزارت دفاع ملی، رئیس CHP کمال کیلیچدار اوغلو، سخنگوی حزب حاکم AK، عمر چلیک، رئیس رسانه و ارتباطات در ریاست جمهوری ترکیه، Fahrettin Altun و ابراهیم سخنگوی ریاست جمهوری ترکیه کالان این مناسبت را به مردم آذربایجان تبریک گفت. در تاریخ ۹ نوامبر، احمد علیرضابیگی، نماینده ایران، اظهار داشت که «آزادسازی شهر شوشی از اشغال ثابت کرد که عدالت برقرار شده‌است»، افزود که او به این مناسبت «افتخار و خوشحال» است. سفیر پاکستان در آذربایجان نیز به آذربایجانی‌ها تبریک گفت. رئیس‌جمهور پیشین لتونی، وایرا وه-فریبرگا و نخست‌وزیر سابق قرقیزستان، جوومارت اوتوربائف ، هر دو علی اف را در سمت‌های خود به عنوان اعضای مرکز بین‌المللی نظامی گنجوی مستقر در باکو، تبریک گفتند.
در ۹ نوامبر، فرانسه «نگرانی بسیار شدید خود را از پیشروی نظامی به سمت شهر شوشی» ابراز داشت.
کتابشناسی - فهرست کتب

Amirbayov, Elchin (December 2001).  Shaffer, Brenda (ed.). "Shusha's Pivotal Role in a Nagorno-Karabagh Settlement, Policy Brief Number 6". Caspian Studies Program. Cambridge, Massachusetts: Belfer Center for Science and International Affairs. Archived from the original on 1 September 2006.
M. Pashayeva, Gulshan (6 August 2020). "Battle over perceptions: upturned reality". The London Post (به انگلیسی). Archived from the original on 7 January 2021. Retrieved 4 April 2021.
Goble, Paul (12 November 2020). "Shusha Once Again Key to War and Peace Between Armenia and Azerbaijan". Eurasia Daily Monitor (به انگلیسی). Jamestown Foundation. 17 (160). Archived from the original on 1 January 2021. Retrieved 1 January 2021.{{cite journal}}:  نگهداری CS1: پیش‌فرض تکرار ref (link)
میدان شهر شوشی در سال ۲۰۱۴.
اعتراضات در مقابل تئاتر اپرای ایروان در ۱۸ نوامبر.
جشن‌ها در ۸ نوامبر در باکو، آذربایجان.
کاروانی از نیروهای حافظ صلح روسی که از کنار ایست بازرسی آذربایجان در نزدیکی شوش عبور می‌کنند.
آمرزش ۲۲۵۴

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اوت ۱۹, ۱۹۷۷
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۶۹۲۰۱۷۹
حضیض: ۱.۹۹۱۲۹۹۹
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۴۹۶۲۰۰
تناوب مداری: ۱۳۰۸.۸۳۱۹۵۰۷
آنومالی متوسط: ۱۹۵.۷۴۰۴۰
انحراف: ۵.۰۴۱۸۹
 :  
سیارک ۲۲۵۴ (به انگلیسی: 2254 Requiem، نامگذاری:1977QJ1) دو هزار و دویست و پنجاه و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۹ اوت ۱۹۷۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۵۰ است.
هیل، مینیاپولیس

| هیل، مینیاپولیس | هیل، مینیاپولیس |
| --- | --- |
محله: محله
موقعیت هیل، مینیاپولیس در نقشه: موقعیت هیل، مینیاپولیس در نقشه
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: مینه‌سوتا
شهرستان: شهرستان هنپین، مینه‌سوتا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۹۶ مایل مربع (۱٫۲۸ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۱۷۶
 • تراکم: ۶۴۰۰/مایل مربع (۲۵۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی مرکزی)
زیپ کد: ۵۵۴۱۷
کد منطقه: ۶۱۲
هیل (به انگلیسی: Hale) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینیاپولیس واقع شده‌است. هیل ۳٬۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
آرتور مارجرم

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Arthur Eugene Marjeram
زادروز:  ۱۸۷۷
زادگاه:  برایتون
تاریخ مرگ:  August ۱۹۱۱ (۳۳−۳۴ سال)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  باشگاه فوتبال استون ویلا |   |   |
|  |  Swanscombe |   |   |
| ۱۸۹۸ |  Thames Ironworks |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۸:۱۸, ۲۹ فوریه ۲۰۱۲ (UTC).:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۸:۱۸, ۲۹ فوریه ۲۰۱۲ (UTC).
آرتور مارجرم (انگلیسی: Arthur Marjeram؛ 1877 – august ۱۹۱۱ (۳۳−۳۴ سال)) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد.