stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عمادالدین نسیمی
معرفی عمادالدین نسیمی

عماد الدین نسیمی یکی از شاعران و عارفان برخاسته از مکتب حروفیه است. مکتب حروفیه که بر اساس تعالیم شیخ فضل‌الله نعیمی استرآبادی شکل گرفت. آن‌ها در شرح وقایع عالم و اسرار هستی از ۲۸ حرف الفبای عربی ۳۲ حرف الفبای فارسی با مهارت اعجاب‌انگیز بهره می‌برده‌اند. آن‌ها تلاش می‌کردند علت دستورهای الهی در دین اسلام را به شکلی جذاب و جالب به وسیلهٔ اعداد و حروف توضیح دهند. مواردی مانند این که نماز یومیه چرا می‌بایست ۱۷ رکعت باشد، حکمت مسح کشیدن بر پا هنگام وضو چیست، تعداد حروف بسم الله الرحمن الرحیم بیانگر چیست، نماز شکسته چرا ۱۱ رکعت است و مانند این‌ها.
سید عماد الدین نسیمی با اشعار خود نقش بسزایی در گسترش اندیشه‌های فضل‌الله نعیمی داشت. باورها و بیانات او مخالفت‌های فراوانی را میان قشریون مذهبی زمان خود به وجود آورد که نهایتاً منجر به صدور فتوایی در به دار آویختن و کندن پوست او شد.
اشعار نسیمی آمیخته مضامین عشق، شهامت، ایثار و صراحت سروده شده است. شاید بتوان گفت او یکی از شاعرانی است که به نقد آشکار اندیشه‌های زمانهٔ خود برخاست و همه را از صوفی، عارف، عابد، زاهد، مفتی، فیلسوف بی‌بهره نگذاشت.
نام او علی بود. فضل‌الله نعیمی در وصیت‌نامهٔ خود او را سید علی می‌نامد. ابوذر احمد بن برهان الدین حلبی (م. ۸۸۴ هـ) از معاصران نسیمی نیز همین نام را ذکر می‌کند.
ابن حجر عسقلانی، شمس‌الدین سخاوی و حنبلی هم، لقبش را عمادالدین نوشته‌اند. در یکی از کهن‌ترین نسخه‌های دیوان فارسی وی، عبارت زیر آمده است:
«دیوان فارسی حضرت سلطان العارفین و برهان المحققین و مالک طه و یس، ابوالفضل امیر سید نسیمی - قَدَّسَ الله سَرُّهُ العَزیز-».
حروفیان، فضل‌الله نعیمی استرآبادی را شاه فضل نامیده‌اند و برای خلفای او امارت معنوی قائل شده‌اند. نسیمی گویا نخستین خلیفهٔ شاه فضل بوده است. از این رو، او را امیر نامیده‌اند. این عنوان در تذکرهٔ مجالس العشاق و منابعی چون استوارنامه و عرش‌نامه نیز آمده است که به این مسلک روی آورده است.
تحصیلات

از دوران جوانی و تحصیلات نسیمی آگاهی نداریم. آنچه از اشعارش بر می‌آید، این است که وی در فلسفه، کلام، منطق، هیئت، نجوم، طب و ریاضی ید طولایی داشته است. اصطلاحات این علوم را در اشعار خود به کار برده است، سخن از خواص صور فلکی، ستارگان، تشریح اعضای بدن انسان، شاخصه‌های حساب و هندسه و بیان کیفیت خلقت کائنات و آرای گوناگون متصوّفه به ما اجازه می‌دهد که او را خردمندی آگاه به علوم عصر خود بنامیم. در تذکره‌ها او را «عاشق غریب و عجیب، عالم کامل، فاضل محدّث، نکته‌دان و عارف» نامیده‌اند.
سیر و سفر

نسیمی پس از کشته شدن فضل‌الله نعیمی و کشتار قلعهٔ آلینجا به آسیای صغیر مهاجرت کرد. در شهر بورسه، عثمانی‌ها او را زندیق نامیدند و از شهر بیرون کردند.
ناچار نزد حاج بایرام ولی در شهر آنکارا رفت و سپس به حلب کوچید و در آن جا صاحب مریدانی چند شد.
شهر حلب در آن روزگار در دست مملوکان چرکس بود و از سوی اهل سنت و جماعت اداره می‌شد.
درگذشت

نسیمی را در شهر حلب پوست از تن باز کردند. کتاب بشارت‌نامه که در سال ۸۱۱ هـ. تألیف شده، تاریخ کشته شدن وی را ۸۰۷ هـ. نوشته است. از میان محققان زندگی نسیمی مرحومان محمد فؤاد کوپریلی، عبدالباقی گؤلپینارلی و دکتر حسین اعیان همین تاریخ را معتبر می‌دانند. مدرس تبریزی در ریحانة الادب نیز همین تاریخ را قبول کرده است. در آن سال نسیمی ۶۰ سال سن داشت. به هر حال نمی‌توان سال قتل نسیمی را دورتر از ۸۱۱ هـ. سال تألیف بشارت‌نامه دانست. قدیمی‌ترین سندی که ماجرای کشته شدن نسیمی را شرح داده، کنوز الذّهب فی تاریخ حلب است. محمد راغب الطباخ الحلبی در کتاب اعلام النّبلاء بتاریخ حلب الشّهباء این تفصیل را ذکر کرده است. ترجمهٔ آن چنین است:
«در روزگار یَشْبک، علی نسیمی مقتول گردید.
شیخنا ابن خطیب الناصریه و شمس الدین ابن امین الدوله نائب شیخ عزالدین، قاضی القضات فتح الدین المالکی و قاضی القضّات شهاب الدین الحنبلی ابن الخازوق در دادگاه حاضر بودند. ادعا گردید که سخنان نسیمی اشخاص جاهل را فریب داده، زندیق کرده است. سپس ابن الشنقشی الحنفی در حضور علما و قضات شهر طرح دعوی کرد. سپس نائب او را گفت:
- اگر نتوانی ادعای خود را به اثبات رسانی، کشته می‌شوی؛ و او از ادعای خود درگذشت. نسیمی هم چیزی نگفت. تنها کلمهٔ شهادت بر زبان آورد و [این] ادعا را رد کرد.
سپس شیخ شهاب الدین ابن هلال در دادگاه حاضر شد و در کنار قاضی مالکی نشست. او گفت که نسیمی زندیق است و توبه‌اش را نمی‌توان پذیرفت و باید به قتل رسد. سپس به قاضی مالکی رو کرد و پرسید:
- چرا او را نمی‌کشی؟
مالکی گفت:
- آیا تو به دست خود می‌نویسی که او محکوم به قتل است؟
گفت:
-- می‌نویسم!
و نوشت؛ و نوشته‌اش را به شیخنا ابن خطیب الناصریه و دیگر قضات تقدیم کرد. قضات و علما زیر بار نرفتند و بلند شدند و آن جا را ترک گفتند.
مالکی پرسید:
- وقتی قضات و علما سر باز می‌زنند، چگونه می‌توان او را کشت؟
او گفت:
من نمی‌کشم. سلطان من را مأمور کرده است که این کار را سریع تمام کنم تا امریه‌اش صادر شود.
آن گاه مجلس به پایان رسید و نسیمی را دیگر بار در قلعه حبس کردند؛ و آن گاه فرمان سلطان مؤید صادر شد که:
- پوستش کنده شود، جنازه‌اش هفت روز در شهر حلب گردانده شود، سپس شقه گردد و شقه‌هایش به علی بن ذی الآذر، برادرش ناصر الدین و عثمان قارایولوق فرستاده شود.
این شاعر لطیف سخن را چنین کشتند.»
مرگ فاجعه‌آمیز نسیمی سبب محبوبیت فزون از اندازهٔ او در میان اهل شریعت و توده‌های وسیع شیعیان گردید. دربارهٔ او افسانه‌ها و روایات چندی ساخته شد، شعرها سروده شد و مسلمین به این حادثهٔ فجیع اعتراض کردند.»
حسین منزوی در غزلی با عنوان «تو را کسی نشناخت» به کشته شدن نسیمی اشاره می‌کند:
وقتی که می‌کندند از تن پوستت را نیز
گویا تو را زآن پوستین پوشان، کسی نشناخت
زادگاه

با توجه به اینکه از جزئیات زندگی نسیمی اطلاعات کمی در دست می‌باشد لذا در مورد زادگاه او موارد مختلفی بیان می‌گردد.
برخی او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را علاوه بر شیراز، تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند.
عسقلانی (م. ۸۵۲ هـ)، سخاوی (م. ۹۰۲ هـ) و ابن عماد الحنبلی (م. ۱۰۸۹ هـ) که از نسیمی نخستین زندگی‌گزاری‌ها را نوشته‌اند، او را تبریزی می‌دانند، برخی اهل آمد می‌نامند. رضا قلی خان هدایت او را اهل شیراز می‌شناسد. سخن او در فارسنامهٔ ناصری نیز تکرار شده است. عاشیق چلبی مسقط الرأس وی را روستایی «نسیم» نام در اطراف بغداد معرفی می‌کند.
آرامگاه نسیمی

قدیمی‌ترین سندی که در باب مزار نسیمی به دست ما رسیده است، سیاحتنامهٔ اولیا چلبی است. او در فصل توصیف شهر حلب از «تکیهٔ شیخ نسیمی» سخن می‌راند و می‌گوید:
«مردم روایت کنند که نسیمی پس از کنده شدن پوست از تنش به این مکان آمد و قرآن تلاوت کرد و غیبش زد!»
مزار نسیمی اکنون در شهر حلب سوریه در محلهٔ فرفراه در مقابل حمام سلطان است. در سال‌های اخیر آن را بازسازی کرده‌اند. نگارندهٔ این سطور در سفر زیارتی خود به سوریه در سال ۱۳۸۸ به زیارت آن نائل آمدم. در چهار گوشهٔ دیوارهای مزار، آیات قرآن حک شده است و دو بیت زیر که گویا سال‌ها پیش به سنگ نقر شده است:
یوزولدون، دؤنمه‌دین مردانه‌لیکدن،
الهی بؤیله‌دیر، حب صمیمی.
کثافتدن چیخیب اولدون بحقه،
گلستان الهی‌نین نسیمی.
خانواده‌ای که خود را از احفاد نسیمی می‌دانند در جوار مزار منزل دارند و مراقب و مجاور آن به‌شمار می‌روند.
سبک شعر

دیوان نسیمی حاوی قالب‌های متنوع شعری از قبیل غزل، قصیده، رباعی اکثراً به زبان ترکی آذربایجانی است. به علت تأثیری که طریقت حروفی به دیگر عقاید عرفانی داشته، بسیاری از شعرهای بکتاشی و علوی به نسیمی نسبت داده شده است. نسیمی یک دیوان به زبان ترکی آذربایجانی، دیوانی به زبان فارسی و اشعاری به زبان عربی نیز داشته است. عمادالدین نسیمی یکی از بزرگ‌ترین شاعران عرفانی زبان‌های ترکی‌تبار از اواخر قرن ۱۴ میلادی تا اوایل قرن ۱۵ میلادی به‌شمار می‌رود.
و یکی از برجسته‌ترین استادان دیوان در تاریخ ادبی ترکی محسوب می‌شود.
سازمان بین‌الملی یونسکو به خاطر کوشش‌های وی در اشعار انسانی و صلح جهانی در سال ۱۹۷۳ این سال را سال نسیمی اعلام کرد.
نمونه‌ای شعر:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
منده سیغار ایکی جهان من بو جهانه سیغمازام: منده سیغار ایکی جهان من بو جهانه سیغمازام
گوهر لامکان منم کون و مکانه سیغمازام: گوهر لامکان منم کون و مکانه سیغمازام
[هر چند]دو جهان در من می‌گنجد، من در این جهان نمی‌گنجم
گوهر لامکان منم، در کون و مکان نمی‌گنجم
ترجمه بخشی از این شعر به انگلیسی را مشاهده فرمائید.
بیت بالا نمونه بارزی از سبک عرفانی نسیمی و عقاید حروفیه است. در این بیت شاعر به دنیای مادی و متقابل آن یعنی جهان معنوی اشاره می‌کند و اینکه انسان حاصل از اتحاد این دو جهان است؛ بنابراین انسان از لحاظ روحانی از همان عنصر روحانی پروردگار خویش مایه دارد. لغت لامکان در اصطلاح عرفاً معنی خدای را دارد. بنا به اعتقادات نسیمی هرچند انسان قادر به درک پروردگار نیست ولی بایستی در شناخت او کوشش نماید. او شناخت نسبی را از طریق خودشناسی ممکن می‌داند.
در سال ۱۴۱۷ میلادی و در شهر شام بر سر پایبندی به عقایدش زنده زنده پوست بدنش کنده شده و سپس بدن این شاعر و عارف تکه‌تکه شده تا درس عبرتی برای شاگردان و همفکرانش شود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
زاهدین بیر بارماغین کسسن دونر حق دن کئچر: زاهدین بیر بارماغین کسسن دونر حق دن کئچر
گور بو میسکین عاشیقی سرپا سویورلار آغلاماز: گور بو میسکین عاشیقی سرپا سویورلار آغلاماز
گر انگشت زاهدی ببرد، توبه کرده و از حق می‌گذرد

ببین این عاشق مسکین را از سر تا پا پوست می‌کنند [ولی] نمی‌گرید
این بیت اشاره به این موضوع دارد که وقتی نسیمی را می‌خواستند در ملأ عام بکشند یک روحانی به مردم گفت که نسیمی چنان نجس است که اگر یک قطره از خون او به بدن کسی بچکد باید آن قسمت از بدن را ببرند. از قضا مقداری از خون نسیمی به انگشت او خورد. اما زاهد به لکنت افتاد و حرف خود را پس گرفت.
عمادالدین نسیمی کتابی به نام رباعیلر دارد که یک نمونه از آن بدین شرح است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
من کنج لامکانم اندر مکان نګنجم: من کنج لامکانم اندر مکان نګنجم
برتر زجسم وجانم درجسم وجان نگنجم: برتر زجسم وجانم درجسم وجان نگنجم
وهم خیال انسان رو سوی من ندارد: وهم خیال انسان رو سوی من ندارد
در وهم از آن نیایم در وهم ازان نگنجم: در وهم از آن نیایم در وهم ازان نگنجم
پارک نسیمی در سومقاییت
ابو طلحة، سوریه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Abu Talha ابو طلحة | Abu Talha ابو طلحة |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: استان ادلب
شهرستان: حارم
ناحیه: سلقین
جمعیت (2004 census): جمعیت (2004 census)
 • کل: ۱٬۰۸۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ابو تالها، سوریه در سوریه است که در idlib governorate واقع شده‌است.
خصوصیات

ابو تالها ۱٬۰۸۷ نفر جمعیت دارد.
فرستنده و گیرنده سریال غیر همزمان جهانی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
نوع:  گذرگاه داده
داده: داده
پهنا:  خط دریافت + خط ارسال + خط پالس ساعت
پهنای باند:  ۴۸۰۰، ۱۹۲۰۰ ،۹۶۰۰، ۳۸۴۰۰، ۵۷۶۰۰، ۱۱۵۲۰۰ (بیت بر ثانیه)
پروتکل:  یک طرفه (ساده)، نیم دو طرفه و دو طرفه
فرستنده و گیرنده سریال غیر همزمان جهانی یا UART که (مخفف انگلیسی: Universal Asynchronous Receiver-Transmitter) است. انتقال اطلاعات را می‌توان به دو روش کلی، انتقال به روش موازی و انتقال به روش سریال، تقسیم‌بندی نمود. در روش انتقال موازی چند بیت اطلاعات به وسیله چند خط انتقال می‌یابد و در روش انتقال سریال در هر لحظه فقط یک بیت ارسال می‌شود. در مقایسه بین این دو روش می‌توان گفت که در روش انتقال موازی به علت انتقال چند بیت اطلاعات در یک لحظه، سرعت آن نسبت به سریال که در یک لحظه فقط یک بیت را انتقال می‌دهد بیشتر است. همچنین برای فواصل طولانی بکار بردن روش انتقال موازی به علت ازدیاد سیم‌های ارتباطی، دارای هزینه بالا می‌باشد؛ بنابراین در فواصل طولانی انتقال به روش سریال مناسب تر است.
استاندارد

تبدیل خروجی UART به یک سیگنال فیزیکی در سمت فرستنده و برعکس، با یک مدار جداگانه و با توجه به نوع استاندارد ارتباطی مورد نظر برای انتقال(RS422 ،RS485 ،RS232 و …) انجام می‌شود. هر یک از این استانداردها روش متفاوتی برای تولید سیگنال خروجی ارائه می‌کنند که با سطح ولتاژ TTL ریزکنترلرگرها و مدارات دیجیتالی نیز فرق می‌کند.
تفاوت USART و UART

ارتباطات سریال به دو دسته همزمان (Synchronous) و غیر همزمان (Asynchronous) تقسیم می‌شود. تولید سیگنال خروجی جهت ارسال هم به وسیلهٔ یکی از واحدهای UART و USART انجام می‌شود. USART (مخفف انگلیسی: Universal Synchronous Asynchronous Receiver-Transmitter) به معنی واحد ارسال یا دریافت کننده همزمان و غیرهمزمان است. UART نیز (مخفف انگلیسی: Universal Asynchronous Receiver-Transmitter) و به معنی ارسال و دریافت غیر همزمان است. همان‌طور که از اسم این دو پیداست USART که هر دو نوع همزمان و غیر همزمان را شامل می‌شود در واقع نسخه کامل تری از UART است که ارتباط همزمان را هم پشتیبانی می‌کند.
نوع همزمان ارتباط سریال، اطلاعات را به صورت همزمان با یک سیگنال کلاک منتقل می‌کند. فرستنده در این حالت سیگنال کلاک را جهت دریافت سمت گیرنده تولید می‌کند. این نوع ارتباط سرعت بالاتری (حدود ۴Mbp/s) نسبت به حالت غیر همزمان دارد با این حال به خاطر سیم کشی بیشتر و مدارات پیچیده تری که مورد نیاز است در عمل از ارتباط غیر همزمان استفاده می‌شود.
ارتباط بین فرستنده و گیرنده در روش انتقال سریال

اول از همه باید گفت که در حالتی که هیچ ارسال و دریافتی انجام نمی‌شود یا اصطلاحاً خط انتقال در حالت بیکار (Idle) قرار دارد، سطح ولتاژ مربوط به یک منطقی بر روی خط ارسال قرار می‌گیرد. تغییر وضعیت از یک به صفر منطقی به معنی شروع ارسال است و گیرنده آماده دریافت اطلاعات می‌شود. این صفر شدن به مدت یک بیت باید طول بکشد و به آن "بیت شروع" گفته می‌شود. بعد از آن یک بایت داده به ترتیب از بیت کم ارزش (LSB) به بیت پرارزش (MSB)ارسال می‌شود. در نهایت یک بیت برای آزمایش شدن درستی داده ارسال شده، روی خط ارسال قرار می‌گیرد که بیت "بیت توازن" نام دارد.
"بیت توازن" در واقع XOR تک تک بیت‌های داده‌است که اگر تعداد ۱های داده فرد باشد این مقدار ۱ و در غیر اینصورت صفر خواهد بود. گیرنده با دریافت داده، یک بار دیگر این XOR را محاسبه می‌کند و اگر با مقدار "بیت توازن" دریافت شده متفاوت باشد، متوجه خطای آن شده و آن بسته را کلا نادیده می‌گیرد. این بیت را با اسم Parity Bit هم می‌شناسیم.
در نهایت، خط ارسال به حالت Idle خود که همان ۱ شدن خروجی بود بازمی‌گردد که stop bit نامیده می‌شود. پس همان‌طور که مشخص است هر بسته ارسالی ۱۱ بیتی است که ۸ بیت (یک بایت) داده را منتقل می‌کند.
به‌طور کلی سه روش برای ارتباط بین فرستنده و گیرنده قابل بررسی می‌باشد:
۱- روش یک طرفه یا ساده
در این روش، اطلاعات فقط در یک جهت انتقال می‌یابند. مانند ارسال داده به چاپگر، که رایانه تنها می‌تواند داده بفرستد.
۲- روش نیم دو طرفه
در این روش، اطلاعات می‌تواند در دو جهت انتقال یابد. اما در هر لحظه فقط یک جهت امکانپذیر است. از این روش انتقال، در برخی از ریزکنترلگرها مانند خانواده ۸۰۵۱ استفاده شده‌است.
۳- روش دو طرفه
در این روش اطلاعات در یک لحظه در هر دو جهت انتقال می‌یابد. از این روش انتقال در ریزکنترلگرهای AVR, ARM, STM32، LPC و … استفاده می شود.
روش‌های مختلف ارسال سریال

دو روش کلی برای انتقال سریال وجود دارد که عبارتند از:
۱- انتقال سریال به روش سنکرون یا همزمان در این روش، انتقال اطلاعات بین دو سیستم، به ازای هر پالس ساعت، یک بیت ارسال می‌شود. به طوری که فرستنده همزمان با ارسال اطلاعات، پالس ساعت را نیز ارسال می‌کند و گیرنده به کمک پالس ساعت که از فرستنده ارسال شده، خود را تنظیم و همزمان می‌کند تا از روی خط داده، اطلاعات را به درستی بردارد. (در شکل ۱) نمونه برداری در لبه بالارونده صورت می‌پذیرد و با هر لبه بالارونده پالس ساعت یک نمونه برداشته می‌شود. به کمک یک شیفت رجیستر SIPO براحتی این داده‌ها به داده‌های موازی تبدیل می‌شوند. این نوع ارتباط سریال به دلیل اینکه دارای پالس‌های همزمانی می‌باشد در سرعت‌های بالا قابل استفاده است.
الف) ارتباط سریال سنکرون یا همزمان Master در این حالت پالس‌های همزمانی توسط خود ریزکنترلگر (روی پایه XCK) تولید و به عنوان پالس ساعت از تراشه (فرستنده) به گیرنده همراه و همزمان با اطلاعات فرستاده می‌شود تا گیرنده به وسیله آن خودش را تنظیم کند.
ب) ارتباط سریال سنکرون یا همزمان Slave در این حالت ریزکنترلگر نقش گیرنده را بر عهده دارد و پالس‌های همزمانی که از فرستنده ارسال شده‌است، از طریق پایه XCK دریافت می‌شود.
۲- انتقال سریال به روش آسنکرون یا غیر همزمان (در شکل ۲ و ۳) یک نمونه از ارسال سریال اطلاعات به روش آسنکرون را نشان می‌دهد. در این روش، یک کاراکتر همراه با یک بیت توازن، بیت پایانی و بیت شروع جمعاً به تعداد ۱۰ بیت فرستاده می‌شود. لازم است ذکر شود که تمام بیت‌های حاوی اطلاعات مفید نیستند. در حقیقت فقط ۸ بیت حاوی این اطلاعات می‌باشند. بیت توازن نشان می‌دهد که آیا اطلاعات به‌طور صحیح دریافت شده یا خیر. بیت‌های شروع و پایان بجای سیگنال ساعت که به همراه اطلاعات ارسال نمی‌شوند، بکار گرفته می‌شوند. در عوض، فرض می‌شود که اطلاعات با فرکانسی در محدوده، ۱۰٪ فرکانس از پیش تعریف شده ارسال می‌شود.
هنگام دریافت اطلاعات، در حالت آسنکرون به دلیل آنکه هیچ پالس ساعتی با اطلاعات فرستاده نمی‌شود، باید با دقت خاصی دریافت نمود. برای این کار، اطلاعات را با یک بیت شروع و به دنبال آن اطلاعات اصلی، بیت توازن و در انتها بیت پایانی ارسال می‌شوند. گیرنده، خود را با جستجو برای بیت شروع همزمان می‌کند.
برای این کار از رشته اطلاعات نمونه برداری شده تا یک منطق صفر بدست آید، بعد از آن نیمی از زمان یک بیت سپری شده تا مجدداً از آن نمونه برداری گردد. بعد از نمونه برداری در وسط بیت شروع، بترتیب ۹ بار دیگر به فواصل زمانی یک بیت از اطلاعات نمونه برداری می‌شود. اطلاعات نمونه برداری شده در یک ثبات انتقالی جمع شده تا به صورت یک بایت اطلاعات موازی درآید. سپس با بررسی بیت توازن، بررسی خطاها و بیت پایانی آزمایش می‌گردد. اگر بیت پایانی موجود باشد، اطلاعات قابل قبول است و در غیر این صورت یک خطای قالب بندی نشان داده خواهد شد. خطای قالب بندی معمولاً در صورتی اتفاق می‌افتد که اطلاعات با نرخ انتقال (Baud Rate) اشتباه دریافت گردد؛ که در شرایط عادی نباید بیفتد.
عملکرد

دستگاه ارسال کننده UART داده‌ها را از گذرگاه داده (data bus) دریافت می‌کند. گذرگاه داده برای ارسال داده‌ها به UART توسط قطعاتی مانند CPU، حافظه یا ریزکنترلگر استفاده می‌شود. داده‌ها به صورت موازی از گذرگاه داده به UART فرستاده شده، دستگاه ارسال کننده با اضافه کردن بیت‌های شروع، توازن و پایان یک بسته داده ایجاد می‌کند. در ادامه این بسته به صورت سریال و بیت به بیت از طریق پایه TX ارسال می‌شود. دستگاه دریافت کننده داده‌های سریال را از طریق پایه RX دریافت و به حالت موازی تبدیل کرده و بیت‌های شروع، تعادل و پایان را حذف می‌کند. در انتها این داده‌ها به گذرگاه داده در دستگاه دریافت کننده فرستاده می‌شوند.
نرخ انتقال

نرخ انتقال‌های که به صورت قراردادی بین فرستنده و گیرنده در یک ارتباط سریال، مشخص می‌شود مقادیر خاصی می‌توانند داشته باشند که مقدارهای ۴۸۰۰، ۱۹۲۰۰ ،۹۶۰۰، ۳۸۴۰۰، ۵۷۶۰۰، ۱۱۵۲۰۰ (بیت بر ثانیه) از معمول‌ترین این مقادیر اند. مثلاً نرخ انتقال ۹۶۰۰ به این معنی است که در هر ثانیه ۹۶۰۰ بیت منتقل می‌شود. پس هر بیت در فاصلهٔ زمانی ۱۰۴٫۱۶۶ میکروثانیه باید منتقل شود و در تمام این مدت مقدار خود را حفظ کند تا گیرنده نمونه برداری مناسبی انجام دهد.
مزایا و معایب روش UART

عدم وجود پروتکل ارتباطی جالب به نظر می‌رسد ولی UART با توجه به نحوه عملکردش بسیار مناسب و کاربردی است.
۱- مزایا:
استفاده از فقط دو سیم
ضرورتی به استفاده از سیگنال کلاک وجود ندارد (پایه XCK)
وجود بیت توازن برای بررسی خطا
ساختار بسته‌های داده با توجه به تنظیمات دو سمت قابل تغییر است
در اختیار بودن مستندات و اطلاعات مفید و روش‌های گسترده استفاده
۲- معایب:
اندازه داده‌های ارسالی حداکثر به ۹ بیت محدود شده
عدم پشتیبانی از چند master (کنترل‌کننده) و چند slave (کنترل‌شونده)
میزان نرخ انتقال دو سمت حداکثر می‌توانند ۱۰٪ با یکدیگر اختلاف داشته باشند.
(شکل ۱)تفاوت USART و UART
(شکل ۲) ارسال در روش غیر همزمان
(شکل ۳)روش‌های مختلف ارسال سریال.
هارمونیا

هارمونیا (به یونانی: Ἁρμονία) در اساطیر یونانی، ایزدبانو جاویدان هماهنگی و هارمونی است. او همسر کادموس، پادشاه و بنیان‌گذار شهر تبای بود. آن‌ها صاحب چهار فرزند دختر به نام‌های اینو، آتونوئه، آگاوه و سمله و همچنین دو پسر به نام‌های پلیدروس و ایلیریئوس شدند.
همتای او در اساطیر روم کونکوردیا است و مخالف او یک یونانی می‌باشد بنام اریس، که همتایش در روم «دیسکوردیا» نامیده می‌شود.
گردنبند هارمونیا
در روز عروسی هارمونیا و کادموس گردنبندی که هفائستوس، خدای آهنگری، به هارمونیا هدیه داد، به نظر می‌رسید که یک هدیهٔ شگفت‌انگیز باشد. اما این گردنبند در واقع نفرین شده بود. هر کسی که این گردنبند را می‌پوشید، دچار بدبختی و مصیبت می‌شد.
یکی از قربانیان این نفرین، فرزند هارمونیا و کادموس، یعنی دخترشان سمِلِه بود. سمِلِه مادر دیونیسوس، خدای شراب و خوشی، شد. اما او به دلیل این نفرین دچار مصیبت‌ها و رنج‌های بسیاری شد.
این نفرین تا نسل‌های بعدی هارمونیا ادامه داشت و هر کسی که گردنبند را می‌پوشید، زندگی‌اش با مشکلات و رنج همراه می‌شد.
ریشه

با توجه به اسناد موجود، هارمونیا دختر آرس و آفرودیته است، ولی برخی هارمونیا را فرزند هفائستوس و آفرودیته می‌دانند. برخی نیز معتقدند هارمونیا از جزیره یونانی ساموتراس و دختر الکترا و زئوس بوده‌است و برادرش آسیون مؤسس یک از مناسک عرفانی بود که در این جزیره جشن گرفته می‌شود.
اسلوب حکیم

اسلوب حکیم (به معنای روش عاقلانه) در اصطلاح بدیع آن است که شاعر جمله‌ای بیاورد که حمل بر بیش از یک پاسخ شود و پاسخ داده‌شده، برخلاف انتظار شنونده باشد.
مثال

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من |  | از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم |
در این بیت منظور گوینده از «ز خاک بیشترند» این است که تعداد «اهل عشق» او از تعداد ذره‌های خاک بیشترند، ولی شاعر با تجاهل العارف (خود را به نادانی زدن) آن را حمل بر جایگاه آن‌ها بیشتر و والاتر بودن می‌کند و پاسخ می‌دهد که «از خاک کمتریم.»
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گفتمش باید بری نامم زیاد |  | گفت آری می‌برم نامت ز یاد |
در این بیت مقصود گوینده این بوده است که «باید نام مرا زیاد بر زبان جاری کنی»، اما مخاطب چنین وانمود می‌گوید که او گفته است «باید نام مرا از یاد ببری» بنا بر آن پاسخ گفته است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نخستین بار گفتش کَز کجایی؟ |  | بگفت از دار ملک آشنایی |
| بگفت آن جا به صنعت در چه کوشند؟ |  | بگفت انده خرند و جان فروشند |
| ... |  | ... |
کل مناظره خسرو با فرهاد در خسرو و شیرین اثر نظامی گنجوی در اسلوب حکیم سروده شده است، چرا که هر پاسخی که فرهاد به پرسش‌های خسرو می‌دهد مورد انتظار پرسنده (و خواننده) نیست.
ادیب پیشاوری

| ادیب پیشاوری | ادیب پیشاوری |
| --- | --- |
نام اصلی: احمد بن سید شهاب‌الدین
زاده: ۱۲۶۰ (قمری) ۱۲۲۳ (خورشیدی) پیشاور، هند (امروزه در پاکستان)
۳ صفر ۱۳۴۹ (قمری) ۹ تیر ۱۳۰۹ (خورشیدی) تهران، ایران: ۳ صفر ۱۳۴۹ (قمری) ۹ تیر ۱۳۰۹ (خورشیدی) تهران، ایران
لقب: سیدشاه‌بابا
پیشه: شاعر
ملیت: هندی-ایرانی
والدین: سیدعبدالرزاق رضوی
سید احمد ادیب پیشاوری (احمدبن سیدشهاب‌الدین موسوم به سیدشاه‌بابا، فرزند سیدعبدالرزاق رضوی) (۱۲۶۰ ه‍.ق / ۱۲۲۳ ه‍.ش در پیشاور – ۳ صفر ۱۳۴۹ ه‍.ق / ۹ تیر ۱۳۰۹ ه‍.ش در تهران) ادیب و شاعر ایرانی و از پیروان طریقت صوفیه سهروردیه بود. پیشاوری از مهم‌ترین اندیشمندان ایرانی طرفدار آلمان در دوران جنگ جهانی اول بود که مثنوی بلندی با نام قیصرنامه را در ۱۴ هزار بیت در ستایش از حکومت رایش و ویلهلم پادشاه آلمان سرود.
دوران نوجوانی و دانش‌آموزی

ادیب پیشاوری در سال ۱۲۶۰ هجری قمری برابر با ۱۲۲۳ هجری خورشیدی در پیشاور (پاکستان کنونی و هند آن دوران) چشم به جهان گشود و چون به سن تعلم رسید، پدرش او را به دبستان سپرد تا خواندن و نوشتن آموزد. چنان‌که خود در دیوان «قیصرنامه» اشاره کرده است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به هنگام خردیم، فرخ‌پدر |  | که بادش روان شاد، مینوی در |
| به یک پرهنر پارسایم سپرد |  | چو مه گشت نو، ماهیانه شمرد |
| که تا جان به دانش برافروزدم |  | ز هرگونه دانش بیاموزدم |
| ز خورشید دانش چو پرتو گرفت |  | هیولای جان، صورت نو گرفت |
| چنان چون‌که تن، زنده گردد به جان |  | به دانش فروزند جان و روان |
| پس آموزگارت مسیحای توست |  | دَم پاکش افسون احیای توست |
ادیب در زادگاه خود مقدمات را آموخت و چون در سرحدات غربی هند بین اهالی و قوای انگلیس جنگ درگرفت، پدر و دیگر خویشاوندانش کشته شدند. ادیب، مادر سالخورده را وداع گفت و رهسپار کابل شد. وی در کابل نزد ملامحمد آل‌ناصر به کسب علوم پرداخت و پس از دو سال راهی غزنین شد و در جوار آرامگاه سنایی و محمود غزنوی در محلی به نام «باغ فیروزه» اقامت گزید. در آن‌جا نیز به کسب علوم همت گماشت و از محضر ملاسعدالدین بهرمند شد. ادیب پس از دو سال و نیم غزنین را به مقصد هرات ترک گفت و در آن‌جا به مدت چهارده‌ماه بماند و سپس راهی تربت جام شد و در ۲۲ سالگی به مشهد رفت. ادیب در مشهد نزد فضلای آن دوره به تحصیل مشغول شد. او علم حکمت و ریاضی را از میرزاعبدالرحمن و فلسفه و «علوم عقلیه» را از ملاغلامحسین شیخ‌الاسلام فراگرفت و به آموختن ادبیات همت گماشت. ادیب به‌واسطهٔ ذوق فطری و نیروی حافظه در این فن به مهارت رسید.
اقامت در سبزوار

ادیب پیشاوری در سال ۱۲۸۷ هجری قمری (۱۲۴۹ خورشیدی) در سبزوار اقامت گزید و به حلقهٔ درس ملاهادی سبزواری درآمد و دو سال آخر عمر این حکیم را درک کرد. ادیب پس از مرگ ملاهادی سبزواری، در محضر فرزندش ملامحمد و همچنین از محضر ملااسماعیل بهره یافت و پس از چندی به مشهد بازگشت و در مدرسه میرزاجعفر سکونت گزید. ادیب در این دوره از دانشمندان و فضلای زمان خود محسوب می‌شد و به نام «ادیب هندی» اشتهار یافت.
اقامت در تهران

ادیب پیشاوری در سال ۱۳۰۰ ه‍.ق (۱۲۶۱ خورشیدی) رخت اقامت به تهران افکند و تا پایان زندگی در آن‌جا به‌سر برد. ادیب، قریب نودسال عمر خود را وقف تحصیل دانش و فضیلت نمود و تمام عمر را به تزکیه نفس پرداخت. وی از علایق خانوادگی آزاد بود و از مال دنیا جز چند جلد کتاب که پاره‌ای از آن‌ها را نیز به خط خود نسخه‌برداری کرده بود، چیز دیگری نداشت.
آثار و رسالات

ادیب، سال‌های پایان عمر را صرف تحقیق و مراجعه به آثار خاقانی، ناصرخسرو، سنایی و به ویژه مثنوی مولوی می‌کرد، لذا آثار زیادی از وی به جای نمانده است. از حواشی و تعلیقاتی که بر ابوالفضل بیهقی نگاشته است می‌توان به احاطه بسیط او بر تاریخ و لغت پی‌برد. دیوان ادیب پیشاوری مشتمل بر چهارهزار و دویست بیت فارسی و سیصد و هفتاد بیت عربی در سال ۱۳۱۲ ه‍.ق (۱۲۷۳ خورشیدی) منتشر شد.
دو رسالهٔ دیگر، یکی در بیان «قضایای بدیهییات اولیه» و دیگری در تصحیح دیوان ناصرخسرو از وی به جای مانده است. قیصرنامه ادیب پیشاوری که در بحر متقارب و دربارهٔ جنگ جهانی اول سروده شده، شامل چهارده‌هزار بیت است. ادیب در پایان زندگی به ترجمهٔ اشارات ابن سینا به زبان فارسی همت گماشت که عمرش به اتمام آن وفا نکرد. ادیب نسبت به ایران و زبان و ادبیات فارسی علاقه‌مند بود و تقریبأ هیچ‌کدام از آثارش خالی از چاشنی میهن‌دوستی و ترویج استقلال و آزادگی نیست.
شاگردان

ادیب اگر چه همواره درس دائمی نداشت ولی می‌توان علی عبدالرسولی را از شاگردان و اصحاب خاص وی نام برد. چنان‌که افرادی چون فروزانفر، محمد تقی بهار و … از مبانی ادبیاتی و تاریخی وی استفاده می‌بردند.