stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۰۸
رده‌بندی تیمی

| رتبه | آزاد مردان> تیم | آزاد مردان> امتیازات | فرنگی مردان> تیم | فرنگی مردان> امتیازات | آزاد زنان> تیم | آزاد زنان> امتیازات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ژاپن | ۴۹ |  ایران | ۵۵ |  ژاپن | ۶۴ |
| ۲ |  ایران | ۴۸ |  قزاقستان | ۵۰ |  چین | ۵۷ |
| ۳ |  مغولستان | ۴۷ |  ژاپن | ۴۹ |  قزاقستان | ۵۳ |
| ۴ |  کرهٔ جنوبی | ۴۰ |  قرقیزستان | ۴۲ |  مغولستان | ۴۵ |
| ۵ |  قزاقستان | ۳۹ |  کرهٔ جنوبی | ۴۲ |  هند | ۴۰ |
| ۶ |  ازبکستان | ۳۷ |  ازبکستان | ۳۸ |  کرهٔ جنوبی | ۳۵ |
| ۷ |  چین | ۳۲ |  چین | ۲۸ |  تایوان | ۳۴ |
| ۸ |  هند | ۳۱ |  کره شمالی | ۲۳ |  ویتنام | ۱۴ |
| ۹ |  کره شمالی | ۲۴ |  هند | ۲۳ |  قرقیزستان | ۱۰ |
| ۱۰ |  سوریه | ۱۴ |  تایوان | ۱۶ |  ازبکستان | ۹ |
خلاصه مدال‌ها > آزاد مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۵۵ ک‌گ | توموهیرو ماتسوناگا  ژاپن | Yang Jae-hoon  کرهٔ جنوبی | Kim Sun-nam  کرهٔ شمالی |
| ۵۵ ک‌گ | توموهیرو ماتسوناگا  ژاپن | Yang Jae-hoon  کرهٔ جنوبی | Firas Al-Rifaei  سوریه |
| ۶۰ ک‌گ | یوگشوار دات  هند | Noriyuki Takatsuka  ژاپن | Vais Tlegenov  ازبکستان |
| ۶۰ ک‌گ | یوگشوار دات  هند | Noriyuki Takatsuka  ژاپن | مراد محمدی  ایران |
| ۶۶ ک‌گ | Yang Chun-song  کرهٔ شمالی | اونوربات پروجاو  مغولستان | کازوهیکو ایکیماتسو  ژاپن |
| ۶۶ ک‌گ | Yang Chun-song  کرهٔ شمالی | اونوربات پروجاو  مغولستان | سوشیل کومار  هند |
| ۷۴ ک‌گ | Cho Byung-kwan  کرهٔ جنوبی | میثم مصطفی جوکار  ایران | Kazuyuki Nagashima  ژاپن |
| ۷۴ ک‌گ | Cho Byung-kwan  کرهٔ جنوبی | میثم مصطفی جوکار  ایران | Dorjvaanchigiin Gombodorj  مغولستان |
| ۸۴ ک‌گ | Wang Ying  چین | Chagnaadorjiin Ganzorig  مغولستان | Abdul Ammaev  ازبکستان |
| ۸۴ ک‌گ | Wang Ying  چین | Chagnaadorjiin Ganzorig  مغولستان | یوسف عبدالسلامف  تاجیکستان |
| ۹۶ ک‌گ | قربان قربانف  ازبکستان | امیرعباس مرادی گنجی  ایران | Koo Tae-hyun  کرهٔ جنوبی |
| ۹۶ ک‌گ | قربان قربانف  ازبکستان | امیرعباس مرادی گنجی  ایران | دولت شبان‌بای  قزاقستان |
| ۱۲۰ ک‌گ | فردین معصومی  ایران | مارید موتالیموف  قزاقستان | جارگالسایخانی چولونبات  مغولستان |
| ۱۲۰ ک‌گ | فردین معصومی  ایران | مارید موتالیموف  قزاقستان | Liang Lei  چین |
خلاصه مدال‌ها > فرنگی مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۵۵ ک‌گ | حمید سوریان  ایران | Cha Kwang-su  کرهٔ شمالی | کوهی هاسگاوا  ژاپن |
| ۵۵ ک‌گ | حمید سوریان  ایران | Cha Kwang-su  کرهٔ شمالی | Yermek Kuketov  قزاقستان |
| ۶۰ ک‌گ | روسلان تیومنبایف  قرقیزستان | Dilshod Aripov  ازبکستان | Hideo Kitaoka  ژاپن |
| ۶۰ ک‌گ | روسلان تیومنبایف  قرقیزستان | Dilshod Aripov  ازبکستان | Yerbol Konyratov  قزاقستان |
| ۶۶ ک‌گ | Kim Min-chul  کرهٔ جنوبی | کاناتبک بگالیف  قرقیزستان | Masaki Imuro  ژاپن |
| ۶۶ ک‌گ | Kim Min-chul  کرهٔ جنوبی | کاناتبک بگالیف  قرقیزستان | Kim Kum-chol  کرهٔ شمالی |
| ۷۴ ک‌گ | چانگ یونگشیانگ  چین | دانیار کوبونوف  قرقیزستان | Jung Tae-kyun  کرهٔ جنوبی |
| ۷۴ ک‌گ | چانگ یونگشیانگ  چین | دانیار کوبونوف  قرقیزستان | مهدی محمدی  ایران |
| ۸۴ ک‌گ | Shingo Matsumoto  ژاپن | طالب نعمت‌پور  ایران | چو هیو-چول  کرهٔ جنوبی |
| ۸۴ ک‌گ | Shingo Matsumoto  ژاپن | طالب نعمت‌پور  ایران | Andrey Samokhin  قزاقستان |
| ۹۶ ک‌گ | قاسم رضایی  ایران | Margulan Assembekov  قزاقستان | Han Tae-young  کرهٔ جنوبی |
| ۹۶ ک‌گ | قاسم رضایی  ایران | Margulan Assembekov  قزاقستان | Abdulmalik Aliev  ازبکستان |
| ۱۲۰ ک‌گ | مسعود هاشم‌زاده  ایران | گئورگی سورتسومیا  قزاقستان | داوید سالدازده  ازبکستان |
| ۱۲۰ ک‌گ | مسعود هاشم‌زاده  ایران | گئورگی سورتسومیا  قزاقستان | Hirokazu Shinjo  ژاپن |
خلاصه مدال‌ها > آزاد زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ ک‌گ | چیهارو ایچو  ژاپن | Ren Xuecheng  چین | Neha Rathi  هند |
| ۴۸ ک‌گ | چیهارو ایچو  ژاپن | Ren Xuecheng  چین | تسوگتبازارین اینخجارگال  مغولستان |
| ۵۱ ک‌گ | Um Hye-jin  کرهٔ جنوبی | ژودیز اشیمووا  قزاقستان | Phạm Thị Huệ  ویتنام |
| ۵۱ ک‌گ | Um Hye-jin  کرهٔ جنوبی | ژودیز اشیمووا  قزاقستان | Huang Wenjuan  چین |
| ۵۵ ک‌گ | سائوری یوشیدا  ژاپن | Saltanat Abdrakhmanova  قزاقستان | Su Ying-tzu  تایوان |
| ۵۵ ک‌گ | سائوری یوشیدا  ژاپن | Saltanat Abdrakhmanova  قزاقستان | شو لی  چین |
| ۵۹ ک‌گ | Li Songni  چین | Olga Smirnova  قزاقستان | Anita Sheoran  هند |
| ۵۹ ک‌گ | Li Songni  چین | Olga Smirnova  قزاقستان | Mizuka Kajita  ژاپن |
| ۶۳ ک‌گ | کائوری ایچو  ژاپن | Badrakhyn Odonchimeg  مغولستان | یلنا شالیگینا  قزاقستان |
| ۶۳ ک‌گ | کائوری ایچو  ژاپن | Badrakhyn Odonchimeg  مغولستان | Hou Min-wen  تایوان |
| ۶۷ ک‌گ | Mami Shinkai  ژاپن | اوچیرباتین ناسانبورما  مغولستان | Darya Karpenko  قزاقستان |
| ۶۷ ک‌گ | Mami Shinkai  ژاپن | اوچیرباتین ناسانبورما  مغولستان | ژانگ فنگلیو  چین |
| ۷۲ ک‌گ | کیوکو هاماگوچی  ژاپن | بورما اوچیربات  مغولستان | Xu Qing  چین |
| ۷۲ ک‌گ | کیوکو هاماگوچی  ژاپن | بورما اوچیربات  مغولستان | Yana Panova  قرقیزستان |
کشورهای شرکت‌کننده

۲۱۰ شرکت‌کننده از ۱۸ کشور در این رویداد شرکت کردند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   چین (۲۱)   تایوان (۱۵)   هند (۱۹)   ایران (۱۴)   ژاپن (۲۱)   اردن (۲)  |   قزاقستان (۲۱)   قرقیزستان (۱۲)   مغولستان (۱۳)   کره شمالی (۶)   فیلیپین (۲)   قطر (۶)  |   کرهٔ جنوبی (۲۰)   سوریه (۵)   تاجیکستان (۵)   تایلند (۵)   ازبکستان (۱۷)   ویتنام (۶)   |
آندژی کوتکوفسکی

| آندژی کوتکوفسکی | آندژی کوتکوفسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ فوریهٔ ۱۹۴۰ لویو، جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین (امروزه: اوکراین)
درگذشت: ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۶ (۷۵ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستان
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۹
آندژی کوتکوفسکی (لهستانی: Andrzej Kotkowski؛ ‏ ۱۷ فوریهٔ ۱۹۴۰ – ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۶) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به یوویتا، المپیک ۴۰ و انگشتری با نشان عقاب تاج‌دار اشاره نمود.
آنری کوئن

| آنری کوئن | آنری کوئن |
| --- | --- |
زادهٔ: نامشخص
درگذشت: ۱۹۳۰
ملیت: بلژیک
آنری کوئن (فرانسوی: Henri Cohen‎; نامشخص – ۱۹۳۰) بازیکن واترپلو اهل بلژیک بود.
آوو (نام)

آوو یک نام مردانه استونیایی است. از ۱ ژانویه ۲۰۲۱، آوو دویست و بیستمین نام محبوب مردانه در استونی بود. نام آوو رایج‌ترین نام در شهرستان پولوا است که در آن ۱۲٫۱۲ نفر در هر ۱۰۰۰۰ نفر از ساکنان این شهرستان این نام را دارند.
افراد دارای نام آوو عبارتند از:
آوو پیکوس، دوچرخه سوار
آوو ساراپ متولد ۱۹۶۲-مربی فوتبال
آوو سیرک (متولد ۱۹۴۵) فیزیکدان
ایوو ال دلدر (متولد ۱۹۴۴) سیاستمدار
ایوو پوجالا متولد ۱۹۵۷: مربی جودوکا و جودوکا
مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۳

| قهرمانی آسیا ۲۰۱۳ | قهرمانی آسیا ۲۰۱۳ |
| --- | --- |
شهر میزبان:  دهلی نو، هند
زمان برگزاری: ۱۸–۲۲ آوریل
ورزشگاه: ایندیرا گاندی آرنا
قهرمانان: قهرمانان
آزاد:  هند
فرنگی:  کره جنوبی
زنان:  چین
→ ۲۰۱۴۲۰۱۲ ←: → ۲۰۱۴۲۰۱۲ ←
کشتی قهرمانی آسیا ۲۰۱۳ بیست و ششمین دوره از رقابت‌های قهرمانی آسیا می‌باشد که از ۱۸ تا ۲۲ آوریل ۲۰۱۳ در مجتمع ورزشی ایندیرا گاندی، دهلی نو، هند برگزار گردید.
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  کرهٔ جنوبی | ۵ | ۲ | ۱ | ۸ |
| ۲ |  ازبکستان | ۴ | ۰ | ۰ | ۴ |
| ۳ |  ژاپن | ۲ | ۳ | ۵ | ۱۰ |
| ۴ |  چین | ۲ | ۳ | ۴ | ۹ |
| ۵ |  هند | ۲ | ۱ | ۶ | ۹ |
| ۶ |  قزاقستان | ۲ | ۱ | ۴ | ۷ |
| ۷ |  کرهٔ شمالی | ۲ | ۱ | ۳ | ۶ |
| ۸ |  مغولستان | ۱ | ۴ | ۳ | ۸ |
| ۹ |  ایران | ۱ | ۳ | ۵ | ۹ |
| ۱۰ |  قرقیزستان | ۰ | ۱ | ۸ | ۹ |
| ۱۱ |  تاجیکستان | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۲ |  ویتنام | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۳ |  اردن | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  عراق | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۱۴ کشور) | مجموع (۱۴ کشور) | ۲۱ | ۲۱ | ۴۲ | ۸۴ |
رده‌بندی تیمی

| رتبه | آزاد مردان> تیم | آزاد مردان> امتیازات | فرنگی مردان> تیم | فرنگی مردان> امتیازات | آزاد زنان> تیم | آزاد زنان> امتیازات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  هند | ۴۸ |  کره جنوبی | ۵۸ |  چین | ۵۶ |
| ۲ |  ایران | ۴۵ |  ایران | ۵۰ |  ژاپن | ۵۴ |
| ۳ |  مغولستان | ۴۰ |  قزاقستان | ۴۹ |  مغولستان | ۵۴ |
| ۴ |  کره جنوبی | ۳۸ |  قرقیزستان | ۴۷ |  هند | ۴۹ |
| ۵ |  قرقیزستان | ۳۸ |  ژاپن | ۳۷ |  قزاقستان | ۴۰ |
| ۶ |  ازبکستان | ۳۶ |  چین | ۲۸ |  کره جنوبی | ۲۷ |
| ۷ |  تاجیکستان | ۳۳ |  هند | ۲۸ |  کره شمالی | ۲۶ |
| ۸ |  ژاپن | ۳۲ |  ازبکستان | ۲۷ |  تایوان | ۲۳ |
| ۹ |  قزاقستان | ۲۶ |  تاجیکستان | ۱۸ |  قرقیزستان | ۲۰ |
| ۱۰ |  چین | ۲۵ |  عراق | ۱۳ |  ویتنام | ۱۹ |
خلاصه مدال‌ها > آزاد مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۵۵ ک‌گ | آمیت کومار  هند | یانگ کیونگ-ایل  کرهٔ شمالی | رسول کالیف  قزاقستان |
| ۵۵ ک‌گ | آمیت کومار  هند | یانگ کیونگ-ایل  کرهٔ شمالی | Batboldyn Nomin  مغولستان |
| ۶۰ ک‌گ | Hwang Ryong-hak  کرهٔ شمالی | Yang Jae-hoon  کرهٔ جنوبی | دولت نیازبکوف  قزاقستان |
| ۶۰ ک‌گ | Hwang Ryong-hak  کرهٔ شمالی | Yang Jae-hoon  کرهٔ جنوبی | باجرانگ پونیا  هند |
| ۶۶ ک‌گ | Amit Kumar Dhankar  هند | مانداخناران گانزوریگ  مغولستان | Ulukman Mamatov  قرقیزستان |
| ۶۶ ک‌گ | Amit Kumar Dhankar  هند | مانداخناران گانزوریگ  مغولستان | Toshinori Ishida  ژاپن |
| ۷۴ ک‌گ | رشید قربانف  ازبکستان | چونگیائو ژانگ  چین | Kohei Kitamura  ژاپن |
| ۷۴ ک‌گ | رشید قربانف  ازبکستان | چونگیائو ژانگ  چین | عزت‌الله اکبری  ایران |
| ۸۴ ک‌گ | Umidjon Ismanov  ازبکستان | Aibek Usupov  قرقیزستان | Safarali Komildzoni  تاجیکستان |
| ۸۴ ک‌گ | Umidjon Ismanov  ازبکستان | Aibek Usupov  قرقیزستان | احسان امینی  ایران |
| ۹۶ ک‌گ | کیم جائه-گانگ  کرهٔ جنوبی | رستم اسکندری  تاجیکستان | حامد تاتاری  ایران |
| ۹۶ ک‌گ | کیم جائه-گانگ  کرهٔ جنوبی | رستم اسکندری  تاجیکستان | خودربولگا دورجخاندین  مغولستان |
| ۱۲۰ ک‌گ | پرویز هادی  ایران | جارگالسایخانی چولونبات  مغولستان | Hitender Beniwal  هند |
| ۱۲۰ ک‌گ | پرویز هادی  ایران | جارگالسایخانی چولونبات  مغولستان | آیال لازارف  قرقیزستان |
خلاصه مدال‌ها > فرنگی مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۵۵ ک‌گ | چوی گیو-جین  کرهٔ جنوبی | Shota Tanokura  ژاپن | کانیبک زولچوبکوف  قرقیزستان |
| ۵۵ ک‌گ | چوی گیو-جین  کرهٔ جنوبی | Shota Tanokura  ژاپن | یون وونچول  کرهٔ شمالی |
| ۶۰ ک‌گ | المورات تاسمورادوف  ازبکستان | عبدالمحمد پاپی  ایران | آرسن ارالیف  قرقیزستان |
| ۶۰ ک‌گ | المورات تاسمورادوف  ازبکستان | عبدالمحمد پاپی  ایران | وانگ لومین  چین |
| ۶۶ ک‌گ | Kim Ji-hun  کرهٔ جنوبی | مهدی زیدوند  ایران | Hiroyuki Shimizu  ژاپن |
| ۶۶ ک‌گ | Kim Ji-hun  کرهٔ جنوبی | مهدی زیدوند  ایران | Yerbol Konyratov  قزاقستان |
| ۷۴ ک‌گ | کیم هیون-وو  کرهٔ جنوبی | هادی علیزاده  ایران | Maxat Yerezhepov  قزاقستان |
| ۷۴ ک‌گ | کیم هیون-وو  کرهٔ جنوبی | هادی علیزاده  ایران | اینوئه توموهیرو  ژاپن |
| ۸۴ ک‌گ | رستم آساکالوف  ازبکستان | Park Jin-sung  کرهٔ جنوبی | Azat Beishebekov  قرقیزستان |
| ۸۴ ک‌گ | رستم آساکالوف  ازبکستان | Park Jin-sung  کرهٔ جنوبی | طالب نعمت‌پور  ایران |
| ۹۶ ک‌گ | An Chang-gun  کرهٔ جنوبی | یرولان ایسکاکوف  قزاقستان | Yahia Abu-Tabeekh  اردن |
| ۹۶ ک‌گ | An Chang-gun  کرهٔ جنوبی | یرولان ایسکاکوف  قزاقستان | داوود گیل نیرنگ  ایران |
| ۱۲۰ ک‌گ | نورماخان تینالیف  قزاقستان | Nie Xiaoming  چین | Mohammed Sabah  عراق |
| ۱۲۰ ک‌گ | نورماخان تینالیف  قزاقستان | Nie Xiaoming  چین | Murat Ramonov  قرقیزستان |
خلاصه مدال‌ها > آزاد زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ ک‌گ | پاک یونگ-می  کرهٔ شمالی | Vũ Thị Hằng  ویتنام | Mikhrniso Nurmatova  قرقیزستان |
| ۴۸ ک‌گ | پاک یونگ-می  کرهٔ شمالی | Vũ Thị Hằng  ویتنام | Ayano Suzuki  ژاپن |
| ۵۱ ک‌گ | تاتیانا آمانژول  قزاقستان | Liu Haiping  چین | وینش فوگات  هند |
| ۵۱ ک‌گ | تاتیانا آمانژول  قزاقستان | Liu Haiping  چین | So Sim-hyang  کرهٔ شمالی |
| ۵۵ ک‌گ | Yang Senlian  چین | کاناکو موراتا  ژاپن | Han Kum-ok  کرهٔ شمالی |
| ۵۵ ک‌گ | Yang Senlian  چین | کاناکو موراتا  ژاپن | بابیتا کوماری  هند |
| ۵۹ ک‌گ | Chihiro Kumabe  ژاپن | Tungalagiin Mönkhtuyaa  مغولستان | آیسولو تینیبکووا  قرقیزستان |
| ۵۹ ک‌گ | Chihiro Kumabe  ژاپن | Tungalagiin Mönkhtuyaa  مغولستان | Li Haiyan  چین |
| ۶۳ ک‌گ | Xiluo Zhuoma  چین | Yurika Ito  ژاپن | گتیکا جیکار  هند |
| ۶۳ ک‌گ | Xiluo Zhuoma  چین | Yurika Ito  ژاپن | Sharkhüügiin Tümentsetseg  مغولستان |
| ۶۷ ک‌گ | اوچیرباتین ناسانبورما  مغولستان | Navjot Kaur  هند | Han Hye-kyung  کرهٔ جنوبی |
| ۶۷ ک‌گ | اوچیرباتین ناسانبورما  مغولستان | Navjot Kaur  هند | جینگ رویشوئه  چین |
| ۷۲ ک‌گ | هیرو سوزوکی  ژاپن | Badrakhyn Odonchimeg  مغولستان | Wang Juan  چین |
| ۷۲ ک‌گ | هیرو سوزوکی  ژاپن | Badrakhyn Odonchimeg  مغولستان | Jyoti  هند |
کشورهای شرکت‌کننده

۲۳۷ شرکت‌کننده از ۲۰ کشور در این رویداد شرکت کردند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   چین (۲۱)   تایوان (۱۰)   هند (۲۱)   ایران (۱۴)   عراق (۶)   ژاپن (۲۱)   اردن (3)  |   قزاقستان (۲۱)   قرقیزستان (۱۸)   مغولستان (۱۴)   کره شمالی (۷)   قطر (۲)   کره جنوبی (۲۱)   سری‌لانکا (3)  |   سوریه (۸)   تاجیکستان (۱۰)   تایلند (۶)   ترکمنستان (۷)   ازبکستان (۱۵)   ویتنام (۹)   |
دستجرد (کرمان)

| دستجرد | دستجرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۰۸′۱۵″شمالی ۵۷°۱۷′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۳۷۶۳۳°شمالی ۵۷٫۲۸۴۱۴۴°شرقی﻿ / 30.137633; 57.284144: مختصات: ۳۰°۰۸′۱۵″شمالی ۵۷°۱۷′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۳۷۶۳۳°شمالی ۵۷٫۲۸۴۱۴۴°شرقی﻿ / 30.137633; 57.284144
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: مرکزی
دهستان: ماهان
بنیان‌گذاری: پیش از اسلام
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
از اماکن دوره ساسانیان یا پیش از آن: از اماکن دوره ساسانیان یا پیش از آن
دستجرد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان سرآسیاب فرسنگی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۵نفر (۵خانوار) بوده‌است.
آورانویل (وژژ)

| آورانویل (وژژ) | آورانویل (وژژ) |
| --- | --- |
کمون: کمون
The church in Avrainville: The church in Avrainville
آورانویل (وژژ)نمایش نقشه فرانسهآورانویل (وژژ)نمایش نقشه گرانت است: آورانویل (وژژ)نمایش نقشه فرانسهآورانویل (وژژ)نمایش نقشه گرانت است
مختصات: ۴۸°۲۲′۳۲″شمالی ۶°۱۲′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۷۵۶°شمالی ۶٫۲۱۲۵°شرقی﻿ / 48.3756; 6.2125: مختصات: ۴۸°۲۲′۳۲″شمالی ۶°۱۲′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۷۵۶°شمالی ۶٫۲۱۲۵°شرقی﻿ / 48.3756; 6.2125
کشور: فرانسه
ناحیه: گرانت است
دپارتمان: ووژ (فرانسه)
بخش: Épinal
کانتون: Charmes
کمون: CC Mirecourt Dompaire
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Michel Forterre
مساحت۱: ۴٫۵۷ کیلومتر مربع (۱٫۷۶ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱۱۵
 • تراکم: ۲۵/کیلومتر مربع (۶۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۸۸۰۲۴ /۸۸۱۳۰
ارتفاع: ۲۶۲–۳۸۴ متر (۸۶۰–۱٬۲۶۰ فوت)  (avg. ۲۶۹ متر یا ۸۸۳ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
آورانویل (به فرانسوی: Avrainville) یک کمون در فرانسه است که در ووژ (فرانسه) واقع شده‌است. آورانویل ۴٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۲۶۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سندرم مورکیو

Medical condition
| سندرم مورکیو | سندرم مورکیو |
| --- | --- |
تخصص: غدد درون‌ریز و متابولیسم 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: E76.2
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 277.5
اُمیم: 253000 253010
دادگان بیماری‌ها: 30807 30806
مدلاین پلاس: 001206
ئی‌مدیسین: ped/۱۴۷۷
پیشنت پلاس: سندرم مورکیو
سمپ: D009085
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
سندرم مورکیو یا موکوپلی ساکاریدوز نوع IV, نوعی بیماری صفت مغلوب در تجمع موکوپلی ساکاریدوز است.
دو نوع نقص آنزیمی در متابولیسم کراتان سولفات وجود دارد که از نظر بالینی غیرقابل افتراقند.
علائم بالینی

زمان تولد، دوران نوزادی و شیرخوارگی: طبیعی.
دوران کودکی و نوجوانی: مشخص‌ترین یافته‌ها در این بیماری تغییر شکل اسکلتی و کوتاهی قد به ویژه کوتاهی تنه و گردن، قفسه سینه کبوتری ، افقی بودن قسمت فوقانی جناغ سینه، ژنووالگوم قابل توجه، مفاصل بزرگ و برجسته با حرکت زیاد و هیپراکستانسیون بخصوص در مچ دستها بعلت شلی غضروفها، شل بودن مچ دست و قدرت کم در گرفتن اشیاء، کف پای صاف، برجسته شدن دنده‌های تحتانی در ۱۲ تا ۱۸ ماهگی و برجستگی استخوان جناغ سینه، وضعیت ایستادن خمیده به سمت جلو بعلت خم بودن زانوها و رانها، راه رفتن غیر طبیعی و عقب ماندگی رشد به ویژه پس از ۵ سالگی، اسکولیوز شدید که ممکن است منجر به بروز عوارض قلبی - تنفسی شود، کوتاهی قد نهایی (۸۵ تا ۱۰۰ سانتی‌متر), بدتر شدن تغییرات اسکلتی و سفت شدن مفاصل با افزایش سن، تاری قرنیه، بروز گلوکوم در دهه سوم زندگی، کری پیشرونده حسی عصبی یا هدایتی پس از ۲۰ سالگی، دهان پهن، دندانهای کوچک با هیپوپلازی مینا یا شکستگی آن با رنگ زرد یا خاکستری، پوسیدگی دندانها، فتق مغبنی و یافته‌های صورت خشن خفیف می‌باشد. در این بیماران هوش طبیعی است. نارسایی دریچه آئورت از تظاهرات دیررس است و تغییرات دیسوستوزیس مالتی پلکس در این سندرم وجود ندارد. تظاهرات عصبی شامل ضعف و اشکال در راه رفتن، فلج اسپاستیک اندامهای تحتانی یا بلا استفاده بودن پاها به هنگام بیدار شدن، افزایش رفلکسهای تاندونی، از دست دادن حس ارتعاش در اندام‌های تحتانی، بیماری لگ-پرتس دو طرفه در اوایل نوجوانی یا بیماری شدید مفصل ران می‌باشند.
نقص آنزیم

نقص در آنزیم N-استیل‌گالاکتوزامین-۶-سولفاتاز در نوع A و بتا گالاکتوزیداز در نوع B.
توارث ژنتیکی

اتوزومی مغلوب.
میزان بروز

نادر.
روش تشخیص

بررسی آنزیم: در گلبولهای سفید و فیبروبلاستها.
ادرار: افزایش دفع کراتان سولفات.
درمان

شامل اتصال جراحی ستون فقرات گردنی جهت پیشگیری از فشار بر نخاع، استئوتومی در ژنووالگوم و انجام جراحی جهت برداشتن فشار از نخاع است.
عوارض

فشار بر نخاع در اثر نیمه دررفتگی یا دررفتگی مفصل اطلس- آسه از عوارض خطرناک بوده و ممکن است باعث مرگ شود (دستکاری سر در زمان لوله گذاری داخل نای بایستی با احتیاط انجام شود).
آزمون تشخیص قبل از تولد

بررسی آنزیم در آمنیوسیتهای کشت شده یا نمونه پرزهای کوریونی.
سندرم میاستنی لامبرت–ایتون

Medical condition
| سندرم میاستنی لامبرت–ایتون | سندرم میاستنی لامبرت–ایتون |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: سندرم لامبرت–ایتون، سندرم ایتون–لامبرت، سندرم میاستنی، میوپاتی کارسینوماتوز
محلِ تماس عصبی-ماهیچه‌ای. سندرم میاستنی لامبرت–ایتون توسط اتوآنتی‌بادی‌ها به غشای پیش‌سیناپسی ایجاد می‌شود. میاستنی گراویس توسط اتوآنتی‌بادی‌های گیرنده‌های استیل‌کولین پس‌سیناپسی ایجاد می‌شود.  فضای دور سیناپس سارکولما وزیکول سیناپسی گیرنده نیکوتینی استیل‌کولین میتوکندری: محلِ تماس عصبی-ماهیچه‌ای. سندرم میاستنی لامبرت–ایتون توسط اتوآنتی‌بادی‌ها به غشای پیش‌سیناپسی ایجاد می‌شود. میاستنی گراویس توسط اتوآنتی‌بادی‌های گیرنده‌های استیل‌کولین پس‌سیناپسی ایجاد می‌شود.  فضای دور سیناپس سارکولما وزیکول سیناپسی گیرنده نیکوتینی استیل‌کولین میتوکندری
تخصص: عصب‌شناسی 
فراوانی: ۳٫۴ در میلیون
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
سندرم میاستنی لامبرت–ایتون (انگلیسی: Lambert–Eaton myasthenic syndrome) یا به اختصار «LEMS» یک اختلال خودایمنی نادر است که مشخصه‌اش ضعف ماهیچه‌های دست‌ها و پاهاست. این بیماری همچنین با نام‌های «سندرم میاستنی»، «سندرم ایتون–لامبرت» و در صورت مرتبط بودن با سرطان، «میوپاتی کارسینوماتوز» شناخته می‌شود.
حدود ۶۰ درصد از مبتلایان به این بیماری دارای یک بدخیمی زمینه‌ای هستند که معمولاً سرطان ریه سلول کوچک است؛ بنابراین به عنوان یک سندرم پارانئوپلاستیک (بیماری‌ای که در نتیجه سرطان در سایر نقاط بدن ایجاد می‌شود) در نظر گرفته می‌شود. این وضعیت در نتیجهٔ تولید پادتن علیه کانال‌های کلسیمی پیش‌سیناپسی وابسته به ولتاژ و احتمالاً دیگر پروتئین‌های پایانه‌های عصبی، در محلِ تماس عصبی-ماهیچه‌ای (محل اتصال عصب محیطی به ماهیچه) رخ می‌دهد. تشخیص سندرم میاستنیک لامبرت–ایتون معمولاً با الکترومیوگرافی و چند آزمایش خون تأیید می‌شود. اینها آزمایش‌ها همچنین این اختلال را از میاستنی گراویس که یک بیماری عصبی–عضلانی خودایمنی با علائمی مشابه است، متمایز می‌کنند.
اگر بیماری با سرطان همراه باشد، درمان مستقیم سرطان اغلب علائم ایتون–لامبرت را تسکین می‌دهد. درمان‌های دیگری که اغلب استفاده می‌شوند عبارتند از: تجویز کورتون آزاتیوپرین (که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کند)، ایمونوگلوبولین داخل‌وریدی (که با آنتی‌بادی خودواکنشی برای اتصال به گیرنده‌های Fc رقابت می‌کند)، پیریدوستیگمین و ۳و۴-دی آمینو پیریدین (که انتقال عصبی–عضلانی را افزایش می‌دهند). گاهی تعویض پلاسما برای حذف آنتی‌بادی‌های بیماری‌زا ضرورت می‌یابد.
شیوع سندرم میاستنی لامبرت–ایتون حدود ۳٫۴ در هر میلیون نفر است و معمولاً در افراد بالای ۴۰ سال رخ می‌دهد، اما ممکن است در هر سنی بروز کند.
علائم و نشانه‌ها

ضعف ناشی از ایتون–لامبرت معمولاً ماهیچه‌های دست‌ها و پاها (عضلات نزدیک‌تر به تنه) را درگیر می‌کند. برخلاف میاستنی گراویس، ضعف بیشتر بر روی پاها تأثیر می‌گذارد تا بازوها. این موضوع منجر به اشکال در بالا رفتن از پله‌ها و بلند شدن از حالت نشسته می‌شود. ضعف اغلب به‌طور موقت پس از فعالیت بدنی یا ورزش برطرف می‌شود. دمای زیاد می‌تواند علائم را بدتر کند. گاهی ضعف عضلات پیازی (ماهیچه‌های دهان و گلو) مشاهده می‌شود. ضعف ماهیچه‌های بیرونی چشم غیر معمول است. برخی بیماران ممکن است دوبینی، افتادگی پلک و اشکال در بلع داشته باشند، اما به‌طور معمول همواره همراه با ضعف پاهاست. این نشانه نیز ایتون–لامبرت را از میاستنی گراویس متمایز می‌کند، که در آن علائم چشمی بسیار شایع‌تر است. در مراحل پیشرفته بیماری، ضعف عضلات تنفسی نیز محتمل است. برخی نیز ممکن است دچار مشکلات هماهنگی حرکتی (آتاکسی) شوند.
سه چهارم افراد مبتلا به ایتون–لامبرت دچار اختلال در عملکرد دستگاه عصبی خودمختار می‌شوند که ممکن است به صورت خشکی دهان، یبوست، تاری دید، اختلال در تعریق و افت فشار خون ارتواستاتیک (کاهش فشار خون در حالت ایستاده، که به‌طور بالقوه منجر به غش کردن می‌شود) خود را نشان دهد. برخی بیماران از طعم فلزی در دهان شکایت دارند.
در معاینه عصبی، ضعف نشان داده شده با آزمایش‌های ارزیابی قدرت عضله اغلب کمتر از آن چیزی است که بر اساس علائم بیمار انتظار می‌رود. قدرت عضلانی با آزمایش‌های مکرر بهبود می‌یابد، به عنوان مثال بهبود قدرت عضلانی با انجام مکرر آزمایش چنگش دست (پدیده ای که به عنوان «علامت لامبرت» شناخته می‌شود). در حالت استراحت، واکنش‌های غیرارادی بیمار به‌طور معمول کاهش می‌یابد. با استفاده مکرر از عضلات، شدت واکنش‌های غیرارادی افزایش می‌یابد. این یافته یک ویژگی مشخصه ایتون–لامبرت است. واکنش نوری مردمک ممکن است کند شود.
در ایتون–لامبرت مرتبط با سرطان ریه، بیشتر بیماران هیچ علامتی از خودِ سرطان مانند سرفه، خلط خونی و کاهش وزن ناخواسته در آن هنگام ندارند، ایتون–لامبرت مرتبط با سرطان ریه ممکن است شدیدتر از نوعِ معمولی آن باشد.
دلایل بروز

ایتون–لامبرت اغلب با سرطان ریه (۵۰–۷۰٪)، به ویژه کارسینومای سلول کوچک مرتبط است، که آن را به یک سندرم پارانئوپلاستیک تبدیل می‌کند. از افراد مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک، ۱ تا ۳ درصد مبتلا به ایتون–لامبرت هستند. در بیشتر این موارد، ایتون–لامبرت نخستین علامت سرطان ریه است و بیمار غیر از این علامت دیگری ندارد.
ایتون–لامبرت همچنین ممکن است با بیماری‌های غدد درون‌ریز، مانند کم‌کاری تیروئید یا دیابت نوع ۱ مرتبط باشد. میاستنی گراویس نیز ممکن است در اثر برخی تومورها (تیموما، تومور تیموس در قفسهٔ سینه) رخ دهد. افراد مبتلا به میاستنی گراویس بدون تومور و افراد مبتلا به ایتون–لامبرت بدون تومور دارای تغییرات ژنتیکی مشابهی هستند که به نظر می‌رسد آنها را مستعد ابتلا به این بیماری‌ها می‌کند. احتمالاً افرادی که آنتی‌ژن لوکوسیت انسانی DR3-B8 دارند مستعد ابتلا به ایتون–لامبرت باشند.
تشخیص

تشخیص سندرم میاستنی لامبرت–ایتون معمولاً با الکترومیوگرافی، بررسی سرعت هدایت عصبی و چند آزمایش خون همچون سنجش کراتین کیناز، آزمون‌های عملکرد تیروئید، پادتن‌های ضد کانال‌های کلسیمی جهت ردِ سایر دلایل بیماری انجام می‌شود. زمانی که وجودِ سندرم میاستنی لامبرت–ایتون تأیید شد، انجام سی‌تی اسکن قفسهٔ سینه ضروری سال تا اطمینان حاصل شوند که بیمار سرطان ریه ندارد. حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد از تومورهای ریه بلافاصله پس از تشخیص ایتون–لامبرت کشف می‌شوند. بقیه موارد هم بعداً تشخیص داده می‌شود، اما معمولاً در عرض دو سال پس از تشخیص ایتون–لامبرت و به‌خصوص ظرفِ چهار سال. در نتیجه، سی‌تی اسکن معمولاً هر شش ماه به مدت دو سال پیاپی پس از تشخیص ایتون–لامبرت تکرار می‌شوند. در حالی که سی‌تی اسکن ریه‌ها معمولاً برای غربالگری و تشخیص به‌موقع سرطان ریه کافی است، اما اسکن توموگرافی گسیل پوزیترون نیز گاهی ممکن است برای جستجوی تومورهای بسیار کوچک و پنهان، به ویژه در ریه‌ها انجام شود.
درمان

اگر سندرم میاستنی لامبرت–ایتون ناشی از یک سرطان زمینه‌ای باشد، درمان سرطان معمولاً منجر به رفع علائم می‌شود. درمان معمولاً شامل شیمی‌درمانی و پرتودرمانی در افرادی است که بیماری محدودی دارند.
درمان > سرکوب دستگاه ایمنی

شواهدی وجود دارد که تجویز ایمونوگلوبولین وریدی در درمان بیماری تا حدی مؤثر است. سرکوب سیستم ایمنی نسبت به سایر بیماری‌های خودایمنی کمتر اثربخش است. پردنیزولون پاسخ ایمنی را سرکوب می‌کند و آزاتیوپرین ممکن است پس از دستیابی به اثر درمانی جایگزین آن شود. پلاسمافرز، (فرایند حذف پروتئین‌های پلاسما مانند آنتی‌بادی‌ها و جایگزینی آنها با پلاسمای طبیعی)، ممکن است ضعف شدید و حاد بیماری را بهبود بخشد. انجام پلاسمافرز در این بیماری نسبت به سایر بیماریهای مشابه مانند میاستنی گراویس اثربخشی کمتری دارد و بیشتر بیماران به داروهای سرکوب کننده ایمنی اضافی نیاز دارند.