stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقتصاد سبز
مسائل انرژی سبز

اقتصادهای سبز به منظور جایگزینی انرژی تجدید شدنی به جای انرژی فسیلی و نیز حفظ و بقا انرژی و استفاده مؤثر ار انرژی نیازمند تولید انرژی مبتنی بر انرژی تجدید شدنی هستند.
این توجیه منطقی وجود دارد که ضعف و شکست بازار باید به محافظت محیطی و محافظت اقلیمی با این پوزش پاسخ دهد که هزینه‌های بالا خارجی و بالا اولیه و اصلی توسعه، تحقیق، و بازاریابی منابع انرژی سبز و محصولات سبز مانع شرکت‌ها از کاهش اختیاری و ارادی رد پای اکولوژیکی خود می‌شوند. اقتصاد سبز به سوبسید و یارانه دولتی به عنوان مشوق‌های بازار به منظور تشویق و ترغیب شرکت‌ها به سرمایه‌گذاری و تولید محصولات و خدمات سبز نیاز دارد. قانون انرژی تجدید شدنی آلمان، قوانین بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه اروپا و قانون بازسازی و بهبود اقتصادی و سرمایه‌گذاری مجدد ۲۰۰۹ آمریکا نوعی مشوق‌ها ی بازار را ارائه می‌دهد. البته، سایر کارشناسان و متخصصان معتقد هستند که اقتصاد سبز می‌تواند برای کشورهای بسیار سودآور باشد که قادر به درک پایدارپذیری تجاری هستنتد و می‌توانند محصولات و خدما ت سبز خود را بیش از مشتریان مرسوم و سنتی بازاریابی کنند.
انتقادها

برخی از سازمان‌ها و انسان‌ها ویژگی‌ها و ابعاد " اقتصاد سبز"، به ویژه مفاهیم اصلی آن را بر پایه استفاده از مکانیسم قیمت‌ها به منظور محافظت از طبیعت مورد انتقاد قرار داده‌اند و بیان می‌کنند که این کنترل شرکت را به حیطه‌های جدید از جنگلداری تا آب بسط خواهد داد. سازمان تحقیقاتی گروه ETC بیان می‌کند که تأکید شرکت بر بیو اقتصادی " همگرایی بیشتر شرکت را مهمیزمی سازد و تصرف و اخذ منابع عظیم را در بیش از ۵۰ سال رها می‌سازد ". ". اوگاردو لاندر، پروفسور ونزوئلایی بیان یمکند که گزارش UNEP در مورد اقتصاد سبز بسیار هدفمند است، اما " این حقیقت را نادیده می‌گیرد که ظرفیت نظام‌های مموجود سیاسی در تأیید مقررات و قوانین علمیات آزاد بازارها – حتی زمانی که اکثر اعظم جمعیت خواستار آن‌ها هستند - توسط قدرت سیاسی و مالی شرکت‌ها محدود می‌شود. " اولریچ هوفمن در مقاله UNCTAD تیز بیان می‌کند که توجه به اقتصاد سبز و به‌طور اخص " رشد سبز " مبتنی بر رویکرد تحول و تکاملی (و اغلب تجزیه گرا) برای سازش و سارگاری با مشکلات و پیچیدگی‌های اقلیمی " کافی نیست و " امید کاذبی را ایجاد می‌کند و عذر خواهی بابت عدم انجام کار اساسی و بنیادی منجر به برگشت –U انشتار گازهای گلخانه‌ای جهان می‌شود. کلیو اسپاش یکی از اقتصاددان‌های اکولوژیکی استفاده از رشد اقتصادی را در بررسی زیان‌های محیطی مورد انتقاد قرار داده‌است، و بیان می‌کند که اقتصاد سبز همان‌طور که مورد تأیید UN واقع شده‌است، یک دیدگاه جدید نیست و در حقیقت انحراف از محرک‌های حقیقی بحران‌های محیطی است. او نیز پروژه اقتصاد اکوسیستم‌ها و تنوع زیستی [TEEB] و اساس و پایه خدمات اکوسیستم‌ها را در عبارت‌های پولی مورد نقد قرار داده‌است.
رویدادهای وابسته

اقتصاد سبز، انرژی سبز که پایهٔ آن انرژی تجدیدپذیر است را هم دربر می‌گیرد و تلاش می‌کند تا جایگزین سوخت سنگواره‌ای شود و به نگهداری انرژی برای هنگامهٔ ضرورت و ناچاری بپردازد.
هزینهٔ زیاد انرژی سبز و البته در مواردی شکست بازار مرتبط با بحث حفاظت محیط زیست و گرم‌شدن زمین به دلیل اثرات جانبی و هزینه‌های بالای بخش پژوهش، توسعه و بازاریابی برای انرژی سبز و محصولات بدست آمده از آن باعث می‌شود تا کارخانه‌ها و شرکت‌ها تمایل کمتری به فعالیت و سرمایه‌گذاری در این زمینه نشان دهند. به همین دلیل انرژی سبز و محصولات سبز برای گسترش نیاز به کمک دولت‌ها دارند. قانون انرژی تجدیدپذیر در میان کشورهای اتحادیهٔ اروپا و قانون بهبود و سرمایه‌گذاری مجدد ۲۰۰۹ آمریکا برای کمک به این بازار تصویب شده‌اند.
The three pillars of sustainability.
بیلیاردباز (رمان)

رمان بیلیاردباز نوشتهٔ والتر تویس، نویسندهٔ آمریکایی، روایت زندگی بیلیاردباز جوانی است به نام ادی فلسون، معروف به ادی تنددست که سرِ پول، بیلیارد بازی می‌کند و به مذاقش خوش نمی‌آید گوش‌بُر صدایش کنند. او عزم کرده بهترین باشد، بهتر از مدعی پرآوازه‌ای که پانزده‌سالی است در کل کشور یکه‌تاز است. پس تصمیم می‌گیرد از بازی‌های ارزان و کم‌اهمیت دست بکشد و از شهر خود راهی سالن‌های بیلیارد شیکاگو می‌شود. ادی تنها یک هدف دارد: غلبه بر اسطورهٔ شکست‌ناپذیر، مردی چاق و اطواری معروف به بشکهٔ مینه‌سوتا. وی با تکیه بر مهارت خود، قدم در مسیری می‌گذارد که نهایت شهرت و خوشبختی را در آن می‌بیند، غافل از اینکه غرور توشهٔ مناسبی برای این سفر نیست. در این راه، با بِرت همراه می‌شود، کسی که قواعد بازی را خوب می‌داند و به ادی می‌آموزد که تفاوت بین بازنده و برنده در «شخصیت» آن‌هاست.
بیلیاردباز، نخستین رمان این نویسندهٔ آمریکایی، در سال ۱۹۵۹ چاپ شد. آثار دیگر وی عبارت‌اند از: مردی که به زمین سقوط کرد(۱۹۶۳)، دور از خانه (۱۹۸۱)، مرغ مینا (۱۹۸۰)، قدم‌های خورشید (۱۹۸۳)، حرکت اول ملکه (۱۹۸۳) و رنگ پول (۱۹۸۴).
از سه رمان بیلیاردباز، مردی که به زمین سقوط کرد و رنگ پول، اقتباس سینمایی صورت گرفته است. فیلم بیلیاردباز به کارگردانی رابرت راسن در سال ۱۹۶۱ ساخته و با استقبال بسیار خوب مخاطبان روبه‌رو شد و جوایز متعددی از جمله اسکار، از آنِ خود کرد.
آثار تویس به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند اما پیش از این اثر، هیچ ترجمه‌ای از آثار او در ایران به چاپ نرسیده است.
رشد غیراقتصادی

هزینه‌های نهایی یک اقتصاد در حال رشد به هر نحو که اندازه‌گیری شود ممکن است به تدریج از منافع نهایی فراتر رود.
رشد غیر اقتصادی، رشدی اقتصادی است که موجب کاهش سطح کیفیت زندگی می‌شود. این مفهوم در نظریه توسعه انسانی، نظریه رفاه و اقتصاد بوم‌شناسی استفاده می‌شود؛ معمولاً این مفهوم به هرمان دلی، اقتصاددان بوم‌شناسی نسبت داده می‌شود اگر چه به نظریه پردازان دیگر نیز به علت ایده‌های اولیه‌شان در طرح این موضوع اعتبار داده می‌شود.مطابق گفتهٔ دلی، «رشد غیراقتصادی زمانی رخ می‌دهد که ارزش آنچه تولید شده کمتر از منابع و رفاه صرف شده باشد.» هزینه، یا کاهش رفاهی که همراه با رشد فزاینده اقتصادی رخ می‌دهد نتیجه «فداکاری‌های اجتماعی و زیست‌محیطی ناشی از تعدی‌های فزاینده به سیستم زیست‌محیطی» است.
انواع رشد

نرخ یا نوع رشد اقتصادی ممکن است پیامدهای مهمی برای محیط زیست داشته باشد (مانند اثر بر آب و هوا و سرمایه‌های طبیعی محیط زیست). نگرانی‌ها برای اثرات منفی احتمالی رشد اقتصادی بر محیط زیست و جامعه، برخی را بر این واداشته که خواهان میزان رشد اقتصادی کمتری باشند، به علت این نگرانی‌ها ایده رشد غیراقتصادی داده شد و احزاب سبز ایجاد شدند. احزاب سبز استدلال می‌کنند که اقتصادها بخشی از یک جامعه جهانی و یک بوم‌شناسی (زیستگاه) جهانی هستند و نمی‌توانند از مقدار رشد طبیعی خود پیشی بگیرند مگر آنکه بر جامعه و محیط زیست آسیب بزنند.
دیوید سوزوکی، دانشمند کانادایی در دهه ۱۹۹۰ استدلال کرد که محیط زیست هر اقتصاد فقط می‌تواند به‌طور معمول حدود ۱٫۵ تا ۳ درصد رشد اقتصادی در هر سال را پشتیبانی کند (بیش از آن دیگر رشد، رشد پایدار نیست) و بنابراین هرگونه نیاز به بازده بیشتر (محصول بیشتر) از کشاورزی یا جنگل‌ها موجب مصرف بیش از اندازه یا از بین رفتن سرمایه‌های طبیعی (خاک یا جنگل) می‌شود؛ همچنین برخی معتقدند که این استدلال حتی در اقتصادهای پیشرفته تر نیز قابل تعمیم است.
نقش فناوری و پارادوکس جونز (Jevons paradox)

اقتصاددانان ارتدکس می‌گویند که اقتصاد توسط فناوری جدید هدایت می‌شود؛ برای مثال ما امروزه رایانه‌های سریع تری نسبت به یک سال قبل داریم، اما لزوماً از نظر فیزیکی تعداد رایانه‌های بیشتری نداریم. [نیازمند منبع]رشدی که در آن بهره‌برداری از دانش، سهم بیشتری از افزایش مصرف منابع دارد، ممکن است دیگر رشدی غیراقتصادی محسوب نشود. در برخی موارد، این واقعیت ممکن است درست باشد زمانی که فناوری این امکان را می‌دهد که با استفاده از منابع و ورودی کمتر بتوانیم همان مقدار گذشته را تولید کنیم یعنی منابع کمتری استفاده شود اما سطح تولیدمان ثابت بماند (و یا با استفاده از فناوری مقدار یا میزان خطرناک بودن زباله تولید شده در هر واحد محصول کاهش یابد؛ به عنوان مثال، افزایش در دسترس بودن فیلم‌ها از طریق اینترنت یا تلویزیون ممکن است تقاضا برای نوارهای ویدیو یا DVD برای فیلم‌ها را کاهش دهد). با این وجود، شناختن این نکته بسیار حیاتی است که رشد مبتنی بر دانش یا نوآوری و اختراعات ممکن است به‌طور کامل مشکل مقیاس تولید یا افزایش مصرف منابع را حل نکند. برای مثال، به دلیل تقاضای بیشتر و جایگزین‌های مناسب‌تر برای رایانه‌های با سرعت پایین‌تر، احتمالاً رایانه‌های بیشتری وجود دارد.
پارادوکس جونز(Jevons paradox) می‌گوید پیشرفت تکنولوژیکی کارایی استفاده از یک منبع را افزایش می‌دهد و به موازات آن تمایل به مصرف از آن منبع نیز افزایش می‌یابد. به عنوان مثال، با فرض اینکه هزینه‌های مایحتاج و مالیات‌ها به همان اندازه باقی مانده است، (۱) در دسترس بودن لامپهای کم مصرف ممکن است به معنای مصرف برق کمتر و هزینه‌های کمتری برای یک خانوار باشد، اما این باعث می‌شود که درآمد قابل تصرف بیشتری به جهت مصرف برای خانوار حاصل شود (مثالی برای «اثر ارتجاعی») و (۲) فناوری (یا جهانی سازی) که منجر به در دسترس بودن کالاهای ارزان‌تر برای مصرف‌کنندگان می‌شود نیز درآمد قابل تصرف را برای افزایش هزینه‌های مصرفی افزایش می‌دهد.
از سوی دیگر، فناوری انرژی تجدید پذیر و کاهش تغییرات آب‌وهوایی (مانند فتوسنتز مصنوعی) با هدف افزایش دوره مدیریت انسان بر اکوسیستم‌ها که به نگهداری از پایداریی(Sustainocene) شناخته شده، مطرح شده است. در نگهداری از پایداریی(Sustainocene)، برای رسیدن به رشد اقتصادی پایدار به جای به‌کارگیری ایدئولوژی محموله‌پرستی که دلالت دارد بر مشارکت برای غارت طبیعت، روش جهانی شده فتوسنتز مصنوعی و حتی بیشتر از آن انقلاب‌های تکنولوژیکی مانند کارخانه‌های نانو و دموکراسی الکترونیکی که ورود پیدا می‌کنند به ساختار حکومت‌های محلی و جهانی کمک می‌کنند به داشتن اقتصادی پایدار. در چنین جهانی انسان‌ها دیگر از جهت اقتصادی احساس خطر نمی‌کنند و حتی رشد اخلاقی آنها این اجازه را می‌دهد که از حقوق طبیعت حمایت کنند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Baker, Linda (May–June 1999). "Real Wealth: The Genuine Progress Indicator Could Provide an Environmental Measure of the Planet's Health". E Magazine: 37–41.
Cobb, Clifford; Ted Halstead; Jonathan Rowe (October 1995). "If the GDP Is Up, Why Is America Down?". Atlantic Monthly: 59–78.
تاکیس فوتوپولوس: "بحران چند بعدی و دموکراسی فراگیر "، آتن ۲۰۰۵. نسخه آنلاین انگلیسی:
Rowe, Jonathan; Judith Silverstein (March 1999). "The GDP Myth: Why 'Growth' Isn't Always a Good Thing". Washington Monthly: 17–21.
Rowe, Jonathan (July–August 1999). "The Growth Consensus Unravels". Dollars & Sense: 15–18, 33.
ونتی فر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سردبیر: گریدون کارتر
دسته‌بندی: فرهنگ
بسامد: ماهنامه
مجموع شمارگان (ژوئن ۲۰۱۶): 1,232,588
نخستین شماره: فوریه ۱۹۸۳؛ ۴۲ سال پیش (۱۹۸۳}})
شرکت: کوند نست
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
وبگاه: www.vanityfair.com
شاپا: ۰۷۳۳-۸۸۹۹
ونتی‌فر (به انگلیسی: Vanity Fair) (به معنی «بازار فخرفروشی») مجله‌ای است پیرامون فرهنگ عامه، مد و سیاست که توسط کوند نست منتشر می‌شود. ونتی فر اولین بار در سال ۱۹۸۳ منتشر شد و در چهار کشور اروپایی و همچنین ایالات متحده آمریکا منتشر می‌شود. این مجله نسخهٔ احیاشدهٔ نشریه‌ای بود که بعد از یک دورهٔ فعالیت از ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۵ متوقف شده بود. سردبیر فعلی نشریه گریدون کارتر است.
مطالب مجله (به انگلیسی: Vanity Fair) معمولاً به صورت سرگرم‌کننده و فرهنگی تهیه می‌شود و هدف آن، به اشتراک‌گذاشتن دیدگاه‌ها و تجزیه و تحلیل‌هایی دربارهٔ جوانب مختلف فرهنگ و هنر است.
البته برخی از مخاطبان این مجله نسبت به گرانی آن اعتراض کردند.
سه نسخه مختلف از مجله ونتی فر در طول دهه 1800 وجود داشت: یک هفته‌نامه طنز منهتن (1859-1863)، یک نشریهٔ بریتانیایی که به نثر طنز و کاریکاتورهای درخشان سر لزلی وارد (1868-1914) معروف است، و یک مجلهٔ تئاتر آمریکایی (1914-1868) 1890). در سال 1913 انتشارات Condé Nast، ونتی فر را خریداری کرد و یک مجلهٔ ترکیبی ناموفق به نام Dress and Vanity Fair را معرفی کرد. ونیتی فیر که در سال 1914 دوباره معرفی شد، در عصر جاز به یک نیروی فرهنگی تبدیل شد و آثار هنرمندان، تصویرگران و نویسندگان مدرن را منتشر کرد و در عین حال پرتره افراد مشهور را نیز رواج داد. مجله ونتی فر پس از ادغام با مجله Vogue در سال 1936 انتشار خود را متوقف کرد و دوباره ظاهر نشد تا اینکه توسط Condé Nast در سال 1983 راه‌اندازی شد. این مجله توسط تینا براون ویرایش شد و به مصرف‌گرایی زیاد حرفه‌ای‌های جوان در دهه 1980 توجه داشت. نمایشگاه ونتی فر جدید پرتره‌هایی از افراد مشهور را روی جلد خود به نمایش گذاشت و درباره‌ٔ رسوایی‌ها، پول و فرهنگ عامه بحث کرد.
در سال ونتی فر 1991 شروع به انتشار یک نسخهٔ بین‌المللی کرد. سال بعد، مجله کیفیت مقالات خود را بهبود بخشید و بازده مالی خود را تحت نظر یک سردبیر جدید به نام گریدون کارتر افزایش داد. کارتر مقالاتی در مورد امور ملی و جهانی معرفی کرد و شماره‌های ویژه (از جمله شمارهٔ هالیوود) و فهرست بین‌المللی بهترین لباس‌ها را ایجاد کرد. کارتر در سال 2017 بازنشسته شد و رادیکا جونز جانشین او شد.
ونتی فر بیشتر به خاطر پرتره‌های افراد مشهور و جنجالی شناخته شده است. علاوه بر این، مجله به دلیل نوشته‌های جذاب، گزارش‌های عمیق و تفسیرهای اجتماعی روشنگر شهرت پیدا کرده است. خوانندگان عمدتاً زن، تیراژ بیش از یک میلیونی ونتی فر را در دههٔ اول قرن بیست و یکم تقویت کرد.
خبرت خراب‌تر کرد جراحت جدائی

غزلِ ده‌بیتی با مطلعِ «خبرت خراب‌تر کرد جراحت جدائی» غزلی است از سعدی در بحرِ رمل.
اجرا

محمّدرضا شجریان در آلبوم‌های آرام جان و در خیال این غزل را به آواز خوانده است.
اکبر گلپایگانی نیز در شماره ۳۵ برنامهٔ گل‌های تازه این غزل را اجرا کرده است.
مرگ ناصر حجازی

ناصر حجازی در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ در حین تماشای دیدار تیم فوتبال استقلال مقابل پاس همدان در روز آخر لیگ برتر به‌دلیل وخامت حالش به کما رفت و در حالی که از بیماری سرطان ریه رنج می‌برد، در تاریخ ۲ خرداد ۱۳۹۰، ساعت ۱۰:۵۵ صبح، در بیمارستان کسری در تهران درگذشت.


ناصر حجازی در طول ۱۸ ماه بیماری هیچ گونه کمک دولتی را قبول نکرد. او دربارهٔ بیماریش و حضور مسئولان دولتی در کنار خود در بیمارستان گفته بود: «خیلی از مسئولان آمدند. من احتیاجی به کمک آن‌ها نداشتم. آن‌ها عددی نیستند که بخواهند به من کمک کنند، در اندازهٔ این حرف‌ها نیستند که بخواهند به ناصر حجازی کمک کنند.»
مراسم تشییع

مراسم تشییع جنازه ناصر حجازی ابتدا قرار بود در سه‌شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۰ برگزار شود که با درخواست‌های اهالی ورزش و فوتبال و هواداران او به دلیل اینکه عدهٔ بیشتری بتوانند در این مراسم شرکت کنند به چهارشنبه ۴ خرداد موکول شد. همچنین قرار بر این بود که ناصر حجازی در ورزشگاه شیرودی تشییع شود که با مخالفت شورای تأمین روبرو شد و مراسم تشییع به ورزشگاه آزادی انتقال یافت
واکنش‌ها به مرگ ناصر حجازی > سیاست‌مداران

رضا پهلوی، فرزند محمد رضا پهلوی: «از دریافت خبر درگذشت شادروان ناصر حجازی بی‌نهایت متأثر شدم. به یاد خاطرات شیرینی از جوانی خود می‌افتم که ناصر حجازی، هم‌راه با دیگر اعضای تیم ملی فوتبال ایران، گاهی به میدان فوتبال سعدآباد می‌آمدند و با هم تمرین فوتبال می‌کردیم. به عنوان یک دوستدار فوتبال، به خانوادهٔ وی، به هم‌بازی‌های ناصر و جامعهٔ ورزشکاران ایران، تسلیت می‌گویم».
محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران: «آن مرحوم، اسطوره فوتبال ایران و از مردان نیک‌نام و خوش‌اخلاق ورزش کشور بود که خدمات ماندگاری برای ورزش ملی انجام داد و بی‌تردید در قلب ملت ایران جاودانه خواهد ماند».
علی لاریجانی، رئیس مجلس شورای اسلامی: «ناصر حجازی یکی از پر افتخارترین چهره‌های ورزشی کشور بود».
هاشمی رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام: «خبر درگذشت آقای ناصر حجازی موجب تأسف و تأثر خاطر گردید. مصیبت وارده را به جامعه ورزشی ایران به‌ویژه خانواده آن مرحوم تسلیت، می‌گویم».
محمدرضا رحیمی، معاون اول ریاست جمهوری: «درگذشت ورزشکاری برجسته و پیشکسوت مرحوم ناصر حجازی که سال هادر میادین ورزشی برای کشور افتخار آفرید موجب تاسف و تأثر شد».
رامین مهمان‌پرست سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، در نشست خبری خود در روز سوم خرداد درگذشت ناصر حجازی را تسلیت گفت.
سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور سابق ایران، با انتشار پیام تسلیتی گفت: «ناصر حجازی نه فقط در عرصه فوتبال، که در ساحت جوانمردی و انسانیت نامی ماندگار است و یادش همواره زنده خواهد ماند.»
واکنش‌ها به مرگ ناصر حجازی > برنامه نود

در برنامه نود (۲ خرداد ۱۳۹۰) یک مسابقه پیامک پس از درگذشت حجازی برگزار شد و بر اساس آن شرکت کنندگان در مسابقه با فرستادن عدد ۱ یاد حجازی را گرامی داشتند. به این برنامه بیش از چهار و نیم میلیون پیامک رسید. این تعداد پیامک یک رکورد جدید از لحاظ ارسال اس‌ام‌اس در یک برنامه تلویزیونی در ایران می‌باشد. همچنین در تاریخ ۱۵ فرودین ۱۳۹۱ درگذشت ناصر حجازی مهم‌ترین اتفاق فوتبالی سال ۹۰ از سوی بینندگان اعلام شد.
واکنش‌ها به مرگ ناصر حجازی > هنرمندان

ابراهیم حامدی (ابی)، خواننده ایرانی: «امروز با اینکه ساعتی از شنیدن این خبر جانگداز می‌گذرد، من همچنان در ناباوری به سر می‌برم. یاد عقاب بلند پرواز فوتبال ایران، همیشه در قلب ملت‌مان جاوید خواهد ماند.»
جمشید مشایخی، بازیگر باسابقه سینما: «حجازی همیشه برای من زنده‌است. یکی از بزرگانی بود که بزرگی‌اش را به امضای مردم رساند. من عاشق او بودم چون رک حرف می‌زد و چاپلوس هم نبود.»
مرتضی پاشایی مرتضی پاشایی به مناسبت چهلم ناصر حجازی آهنگی به نام تو رفتی یا برای ناصر خواند.
تیتر روزنامه گل، ۳ خرداد ۱۳۹۰
محمد صالح‌خان مریدالوزاره

| محمد صاح خان مریدالوزاره | محمد صاح خان مریدالوزاره |
| --- | --- |
نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی: نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: کرمانشاه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمد صالح خان مریدالوزاره  از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده کرمانشاه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
هیپواسپرمی

هیپواسپرمی وضعیتی است که در آن حجم انزال (یا مایع منی) مرد به‌طور غیرمعمول اندک و کمتر از ۱٫۵ میلی‌لیتر است. این بیماری برعکس هایپراسپرمی است که در آن حجم مایع منی بیش از ۵٫۵ میلی‌لیتر است. نباید آن را با الیگواسپرمی اشتباه گرفت که به معنی تعداد کم اسپرم است. انزال طبیعی زمانی که مرد از رابطه جنسی قبلی تخلیه نشده و به خوبی برانگیخته می‌شود، حدود ۱٫۵ تا ۶ میلی‌لیتر است، اگرچه این مقدار با توجه به خلق و خو، وضعیت جسمانی و فعالیت جنسی بسیار متفاوت است. از این مقدار، حدود ۱ درصد حجمی سلول‌های اسپرم است. مؤسسه ملی بهداشت مستقر در ایالات متحده، هیپواسپرمی را به عنوان حجم مایع منی کمتر از ۲ میلی لیتر در حداقل دو نوبت آزمایش منی تعریف می‌کند.
وجود سطوح بالای فروکتوز (نوعی قند) در مایع منی طبیعی است و تقریباً به‌طور کامل از وزیکول‌های منی منشأ می‌گیرد. وزیکول‌های منی، که سهم عمده ای در حجم انزال دارند، مایع منی را با پی‌اچ ۷٫۲-۷٫۸ چسبناک می‌کنند. پی‌اچ اسیدی سمینال (pH <۷٫۲) نشان دهنده آسیب به وزیکول‌های منی و پی‌اچ قلیایی منی (pH> ۸) نشان دهنده درگیری پروستات است. علاوه بر این، فروکتوز پایین ممکن است نشان دهنده مشکلات در پروستات باشد، در حالی که پی‌اچ پایین مایع منی ممکن است نشان دهنده مشکلات مربوط به [وزیکول‌های منی] باشد. انسداد وزیکول‌های منی منجر به حجم کم مایع منی می‌شود، زیرا آنها معمولاً ۷۰ درصد پلاسمای منی را تولید می‌کنند.
جان روثمن

| جان روثمن | جان روثمن |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۳ ژوئن ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال)  بالتیمور، مریلند
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۰-حال
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
جان روثمن (به انگلیسی: John Rothman) (زاده ۳ ژوئن ۱۹۴۹) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های در زیرزمین، تصویر کامل، میمون‌صفت، با توجه به گرتا، بگو اینطور نیست و تقویت اشاره کرد.
بیلیاردباز (فیلم ۱۹۶۱)

| بیلیاردباز | بیلیاردباز |
| --- | --- |
کارگردان: رابرت راسن
تهیه‌کننده: رابرت راسن
نویسنده: سیدنی کرول و رابرت راسن
بر پایه: کلاهبردار (رمان) اثر والتر تویس
بازیگران: پل نیومن پایپر لوری جرج سی. اسکات جکی گلیسون مایرون مک‌کورمیک  بلو واشینگتن
موسیقی: کنیون هاپکینز
فیلم‌بردار: اویگن شوفتان
تدوین‌گر: دده آلن
توزیع‌کننده: استودیوهای قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۱ (۱۹۶۱-0۹-۲۵)  
مدت زمان: ۱۳۴ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲٬۱۲۵٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۷٬۶۰۰٬۰۰۰ دلار
بیلیاردباز (به انگلیسی: The Hustler) فیلمی درام به کارگردانی رابرت راسن و محصول سال ۱۹۶۱ کشور آمریکا است.
خلاصه داستان

«ادی فیلسون» (پل نیومن)، بیلیاردباز جوان و کارکشته، به نیویورک می‌رود تا با سلطان بیلیارد، «بشکهٔ مینه‌سوتا» (گلیسن)، مبارزه کند. بازی ۳۶ ساعت طول می‌کشد و ادی که ابتدا برنده است، در آخر به خاطر غرور و خامی، بازی را می‌بازد. ادی با دختر لنگی به نام «سارا پاکارد» (لاری) رابطه برقرار می‌کند و تا مدتی در سالن‌های درجه ۳ بازی می‌کند تا این که شبی از یک غیرحرفه‌ای می‌برد و دوستان او برای تنبیه ادی انگشتان او را می‌شکنند. پس از چندی، ادی با خلافکار قماربازی به نام «برت گوردن» آشنا می‌شود تا در قبال ۷۰ درصدِ بردهایش زیر نظر او بازی کند. «ادی»، «سارا» و «برت» به لوییزیانا می‌روند تا در بازی با یک میلیونر علاقه‌مند به بیلیارد پولی به دست بیاورند. سفر از نظر کاری موفقیت‌آمیز است، اما «برت» باعث خودکشی «سارا» می‌شود و فاجعه به بار می‌آورَد. با این حال، «ادی» که به خود آمده، به نیویورک بازمی‌گردد تا با نیرویی مضاعف به مقابلهٔ «بشکهٔ مینه‌سوتا» برود …
از نکات قابل ذکر در مورد فیلم بازی‌های بیلیارد است. اغلب ضربات توسط خود گلیسون و نیومن زده می‌شوند. (البته گلیسون قبل از بازیگری بازیکن قابلی بوده‌است و نیومن نیز زمان بسیاری را صرف یادگیری کرد). در این میان نیز نباید از کمک‌های قهرمان ۱۴ دوره مسابقات جهانی بیلیارد، ویلی مسکونی در نقش مشاور فنی به آسانی گذشت.
کریس دافی (بازیکن فوتبال، زاده۱۸۸۴)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Christopher Francis Duffy
زادروز:  ۲۴ ژانویهٔ ۱۸۸۴
زادگاه:  جارو، تاین و ور
تاریخ مرگ:  سپتامبر ۱۹۷۱&#۱۶۰;(۱۹۷۱-۱۰) (۸۷ ساله)
محل مرگ:  نورث‌آمبرلند
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Jarrow |   |   |
|  |  St. Mary's College |   |   |
| ۱۹۰۴–۱۹۰۵ |  باشگاه فوتبال برنتفورد |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۰۵ |  Jarrow |   |   |
| ۱۹۰۵–۱۹۰۶ |  باشگاه فوتبال میدلزبرو |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۰۶–۱۹۰۸ |  باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد |  ۱۶ |  (۱) |
| ۱۹۰۸–۱۹۱۵ |  باشگاه فوتبال بری |  ۱۴۵ |  (۱۵) |
| ۱۹۱۵–۱۹۱۶ |  North Shields Athletic |   |   |
| ۱۹۱۶–۱۹۱۷ |  Tyne Electrical Engineers |   |   |
| ۱۹۱۹–۱۹۲۰ |  باشگاه فوتبال لستر سیتی |  ۴ |  (۱) |
|  |  Chester-le-Street Town |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
کریس دافی (انگلیسی: Chris Duffy; ۲۴ ژانویهٔ ۱۸۸۴ – سپتامبر ۱۹۷۱&#۱۶۰;(۱۹۷۱-۱۰) (۸۷ ساله)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال میدلزبرو و باشگاه فوتبال برادفورد سیتی اشاره کرد.
پوسته آلفا

فازهای آلفا و بتا تیتانیوم
در متالورژی، پوسته آلفا، لایه فازی غنی‌شده از اکسیژن است که در سطح تیتانیوم و آلیاژهای آن تشکیل می‌شود زمانی که در معرض هوای گرم یا اکسیژن قرار می‌گیرند. پوسته آلفا سخت و شکننده است و تمایل به ایجاد مجموعه‌ای از ریزترک‌ها دارد که باعث کاهش عملکرد فلز و خواص خستگی آن می‌شود. پوسته آلفا را می‌توان با پردازش تیتانیوم در شرایط خلاء بسیار عمیق به حداقل رساند یا از تولید آن جلوگیری کرد. با این حال، در صورتی که این لایه در سطح تشکیل شده باشد، روش مرسوم برای حذف آن، استفاده از روش‌های کاهشی مانند ماشین‌کاری یا فرزکاری شیمیایی است.
تعریف

به دلیل نرخ بالای نفوذ گازها در تیتانیوم، هنگامی که به این فلز در هوا یا در اتمسفرهای اکسیدکننده حرارت داده می‌شود، به‌راحتی با اکسیژن آلوده می‌شود. اصطلاح پوسته آلفا به سطح غنی از اکسیژن و تثبیت‌شدهٔ آلفا اشاره دارد که نتیجهٔ آلودگی با هوا در دماهای بالا است.
تعریف > عملیات‌های حرارتی

تیتانیوم و آلیاژهای آن تحت عملیات حرارتی قرار می‌گیرند که باعث:
افزایش استحکام (سخت شدن با پیرسازی)
ایجاد شرایط بهینه برای شکل‌پذیری، ماشین‌کاری، و ثبات ابعادی و ساختاری (آنیل کردن)
کاهش تنش‌های پسماند ایجاد شده در طول فرایند تولید (تنش‌زدایی)
می‌شود. از آنیل کردن و پیرسازی برای تغییر خواص مکانیکی استفاده می‌شود. از تنش‌زدایی عمدتاً در دماهای بین ۴۵۰ تا ۸۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد (۸۴۰ تا ۱۴۷۰ درجهٔ فارنهایت) استفاده می‌شود تا از اعوجاج جلوگیری کرده و فلز برای عملیات شکل‌دهی و ساخت بعدی آماده شود. محدوده‌های دمایی عملیات حرارتی برای آلیاژهای آلفا-بتا و بتا شبه‌پایدار (metastable) متفاوت است. تفاوت اصلی این است که آلیاژهای بتا معمولاً بالاتر از دمای تبدیل بتا (beta transus) محلول‌سازی، تنش‌زدایی و آنیل می‌شوند، در حالی که این عملیات‌ها برای آلیاژهای آلفا-بتا معمولاً زیر دمای تبدیل بتا انجام می‌شوند. خواص نهایی حاصل نه تنها به چرخهٔ عملیات حرارتی، بلکه به ترکیب آلیاژ نیز بستگی دارد. استحکام مواد به‌طور کامل آنیل‌شده با افزایش درصد فاز بتا افزایش می‌یابد. با این حال، در موادی که آلیاژها از دمای حوزه بتا سریع سرد می‌شوند، رابطهٔ استحکام-ترکیب پیچیده‌تر است. این رابطه به تبدیل مارتنزیتی بتا به آلفا (martensitic transformation of beta to alpha) بستگی دارد. حالت بهینه استحکام در این سیستم با پیرسازی حاصل می‌شود. این فرایند شامل سریع سرد کردن از دمای بالا (محلول‌سازی) و سپس پیرسازی در یک دمای میانی است. برای یک چرخهٔ مشخص پیرسازی، استحکام حداکثری در ترکیبی حاصل می‌شود که در آن دمای Ms برابر با دمای محیط است.
دو عملیات حرارتی که بیشتر برای تیتانیوم استفاده می‌شوند عبارت‌اند از:
پیرسازی: برای افزایش قابل توجه استحکام در آلیاژهای آلفا-بتا و بتا.
آنیل کردن: برای تمامی آلیاژهای تیتانیوم با هدف ایجاد تعادل در استحکام، شکل‌پذیری، و پایداری حرارتی.
ویژگی‌ها

آلودگی اکسیژنی ممکن است در تیتانیوم خالص یا آلیاژهای آلفا از لحاظ متالوگرافی سخت‌تر تشخیص داده شود، زیرا اکسیژن به عنوان یک تثبیت‌کنندهٔ فاز آلفا عمل می‌کند. حلالیت بالای اکسیژن در فاز آلفا، باعث می‌شود آلودگی آن همواره در بررسی‌های متالوگرافی قابل مشاهده نباشد. در چنین شرایطی، از روش‌های سختی‌سنجی ریزفروسه‌ای (micro-indentation hardness) و تست خمشی (bend-test) استفاده می‌شود.
از ویژگی‌های قابل توجه پوسته آلفا در آلیاژهای مختلف تیتانیوم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
در آلیاژهای آلفا، آلفا-بتا و بتا که در حوزه‌های فاز آلفا-بتا و بتا پردازش شده‌اند، پوسته آلفا معمولاً به‌وضوح قابل مشاهده است.
در مواردی مانند آلیاژ Ti-6Al-4V، پوسته آلفا به عمق ۰٫۳ میلی‌متر (۰٫۰۱۲ اینچ) می‌تواند تنها با حرارت‌دهی در هوا در دمای ۱۰۹۵ درجهٔ سانتی‌گراد (۲۰۰۰ درجهٔ فارنهایت) به مدت ۲ ساعت ایجاد شود.
همچنین تشکیل پوسته آلفا در تیتانیوم تأثیر قابل توجهی بر روی چندین خواص مکانیکی مهم دارد:
اکسیژن غنی‌شده در پوسته آلفا باعث شکننده بودن آن شده و انعطاف‌پذیری و دوام ماده را به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد.
وجود ریزترک‌ها در پوسته آلفا می‌تواند منجر به خستگی و شکست زودهنگام قطعه شود.
پوسته آلفا باعث می‌شود که استحکام و دوام کلی تیتانیوم کاهش یابد که این موضوع به‌ویژه در کاربردهایی که نیاز به اطمینان بالا دارند، مانند قطعات هوافضا و ایمپلنت‌های پزشکی، خطرآفرین است.