stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لطفعلی‌خان زند
لطفعلی‌خان در نظر دیگران

سر هارفورد جونز که در دوران قاجار مجدداً به ایران بازگشت، در حدود سال‌های ۱۸۱۰ یا ۱۸۱۱ میلادی در اردوی فتحعلی‌شاه قاجار حضور داشت و گهگاهی با او دیدار می‌کرد. جونز دربارهٔ یکی از این ملاقات‌ها و پیرامون نظر فتحعلی‌شاه قاجار دربارهٔ لطفعلی‌خان نوشته‌است: «یک بار هنگامی که با شاه تنها بودم، از من خواست تا آنچه میان من و شاه مرحوم لطفعلی‌خان زند گذشته بود را برایش تعریف کنم و اضافه کرد که داستان‌های عجیبی از رابطه نزدیک من با او و داستان‌های عجیب‌تری دربارهٔ لطفی که او در حق من داشته، شنیده‌است… همچنین هنگامی که گفتگوی میان آن شاهزاده خردسال و خودم در باغ وکیل را برای شاه تعریف کردم، گفت: خسرو اینجا است؛ آیا دوست دارید او را ببینید؟ فردا او را نزد شما می‌فرستم. من نمی‌توانم آنچه بر سر او آمده را تغییر دهم اما به شما می‌گویم که اگر به جای عمویم، به دست من افتاده بود، چنین بلای سختی بر سرش نمی‌آمد. پدرش را من هم مجبور بودم به مرگ محکوم کنم چون با توجه به ضدیت او با ما، کار دیگری نمی‌شد کرد. اما حتی در این مورد هم مسلماً اگر من به جای عمویم بودم، مرگ آسان‌تری برای او در نظر می‌گرفتم نه آن‌طور که عمویم او را زجر داد. او یک شیرمرد حقیقی و بزرگ بود.»
سر هارفورد جونز خود در کتابش دربارهٔ او چنین نوشته‌است: «... تا وقتی که بر تخت بود، از او لطف و مهربانی فراوان دیدم و هنگامی که در پناهندگی به سر می‌برد افتخار داشتم با او زیر یک چادر و بر روی یک جول اسب بنشینم. مردم لطفعلی‌خان را به خاطر صفات شایسته‌اش بسیار دوست می‌داشتند. شهامت و پایداری و شجاعت و کفایتی که او هنگام بلا و سختی از خود نشان می‌داد، هنوز موضوع ترانه‌هایی است که شاید تا زبان فارسی زنده‌است زنده بماند. او به وقت نعمت جوانمرد، خوشایند و دست‌ودلباز و به وقت سخت‌ترین مصیبت‌هایی که بتواند بر آدمی روی آورد باوقار و باعزم بود.» جونز در ادامه، دلیل خود از نوشتن کتابش را چنین بیان می‌کند: «من برای شرح داستان‌های قهرمانانه و تلاش‌های نافرجام یک پادشاه برای پس گرفتن ستاره اقبالش نمی‌نویسم، بلکه هدف این است که ذهن خود را از اندوه و غمی که هنوز پس از این همه سال برای بدشانسی‌های لطفعلی‌خان احساس می‌کنم، رها سازم.»
احمدعلی‌خان وزیری که مؤلف تاریخ کرمان است لطفعلی‌خان زند را «در شجاعت و جرئت ثالث بهرام چوبین و سلطان جلال‌الدین خوارزمشاه» توصیف می‌کند.
غران

غران نام اسب لطفعلی‌خان بود که نامش را قران و کوران هم نوشته‌اند. نژاد این اسب، دو رگه عرب و ترکمن بود و دربارهٔ آن مطالب افسانه‌مانند زیادی نقل شده‌است. این اسب، سیاه‌رنگ بود و لکه‌ای سفید به مانند یک ستاره بر پیشانی داشت. گویند زمانی که لطفعلی‌خان در خارج از شیراز مشغول به شکار بود، غران را در میان تعدادی یابوی بارکش دیده و آن را خریداری کرده‌است. میرزاحسن فسایی در فارسنامه ناصری، ذکر می‌کند که این اسب از رمه ملا ماندگار کواری، کلانتر بلوک کوار، خریداری شده‌است. در داستان دیگری نقل می‌کنند که کریم‌خان زند آن را از آسیابانی خریداری کرده و در نوروز به لطفعلی عیدی داده‌است. لطفعلی‌خان و سربازانش در زمان برخورد با رضاقلی خان، حاکم کازرون، مجبور شدند از کوه بالا روند. خود لطفعلی‌خان در توصیف این روایت برای سر هارفورد جونز، ماجرا را این‌گونه نقل کرده‌است:
نمدها را از روی زین‌ها برداشتیم و همه اسب‌ها را به جز غران در پای کوه رها کردیم. نمدها را از این جهت برداشته بودیم که به یاریشان بتوانیم غران را از این نقطه بگذرانیم؛ زیرا جاده در این قسمت از کوه به اندازه‌ای لغزان بود که امکان نداشت یک اسب بتواند روی پای خودش بایستد مگر این که شیب و لغزندگی این سنگ‌ها را با پوشش نرم بپوشانند. هیچ اسب دیگری جز غران قادر نبود که از این سراشیبی چنین راهی بگذرد. حتی ما مجبور بودیم گاهی او را روی نمد بخوابانیم و او به مظلومی یک بره همه این رنج‌ها را تحمل کرد.
در آثار هنری و یادواره‌ها

نمایشنامه چهار دقیقه و بیست و سه ثانیه قبل از واقعه اثر سید سعید موسوی راضی به آخرین لحظات زندگی لطفعلی‌خان زند می‌پردازد.
در سریال قهوه تلخ به کارگردانی مهران مدیری، میرطاهر مظلومی نقش لطفعلی‌خان زند را بازی می‌کند.
مجسمه‌ای از لطفعلی‌خان زند در نمایشگاه عکس دائمی «شیراز قدیم» در ارگ کریم‌خان وجود دارد.
خیابانی در شیراز به نام او نام‌گذاری شده‌است.
در سال ۱۳۸۷ یک بازی ویدئویی ایرانی با نام لطفعلی‌خان زند منتشر شد.
لطفعلی‌خان زند یکی از شخصیت‌های رمان خواجه تاجدار است.
در سال ۱۳۹۷، خواننده ایرانی شاهین نجفی آلبومی با عنوان جنس سوم منتشر کرد که یکی از قطعه‌های آن «لطفعلی خان» نام دارد.
تبارنامه

دانشنامه ایرانیکا زندها را ایرانی‌تبار و طایفه ای شبانی از شاخهٔ لک و در ادامه لکها را گروهی از «لرهای شمالی» می‌داند که در زاگرس داخلی و دشت همدان سکوت داشته‌اند. علیمراد خان زند ششمین حاکم زند، جد خود ایناق خان زند را لر می‌داند و در ادامه خود را لر توصیف می‌کند. دانشنامه بریتانیکا که به زندگی‌نامه کریم خان زند (سر سلسلهٔ این خاندان) پرداخته، کریم خان زند را حاکمی ایرانی از قبیله ای فروتن معرفی کرده اما مستقیماً به قومیت یا تعلق ایلیاتی زندیان اشاره ای نکرده است. دودمان زند به رهبری کریمخان زند در سال ۱۱۶۳ هجری شمسی در ایران به قدرت رسیدند. شرفنامه بدلیسی آورده که خوانین زند خود را از قوم لر معرفی می‌کردند. دانشنامهٔ جهان اسلام زندها را از طوایف لک می‌داند که به گفتهٔ این منبع «شاخه ای از ایل لر» بوده‌اند. ویلیام فرانکلین در کتاب «از بنگال به ایران» ایل زند را یکی از طوایف لک معرفی کرده است. در کتاب «پیشینهٔ ایرانیان» تألیف عبدالعظیم رضایی زندیان از ایل لک و از طوایف لر معرفی شده‌اند. در کتاب «تهران به روایت تاریخ» اثر مسعود نوربخش از زندها به عنوان طایفه ای لک از ایل زند یاد شده است که در روستای دیه پری در ملایر به شغل گله داری اشتغال داشتند. دائرةالمعارف شرح حال رجال ایران که به تاریخ زندگی رجال ایران در قرن‌های ۱۲، ۱۳ و ۱۴ هجری می‌پردازد، زندیه را شعبه ای از طایفهٔ لک می‌داند و به نقل از سر جان ملکم راجع به وجه تسمیه زند چنین می‌آورد: «برخی بر آنند که این طایفه را زند به جهت آن خواندند که زرتشت محافظت از کتاب زند اوستا را به ایشان محول کرده بود.»
در کتاب ایران نامک نوشته شده کریم خان زند معمولاً به زبان لری یا فارسی سخن می‌گفت.منابع بسیار دیگر نیز آمده که طایفه زند از قوم لر به‌شمار می‌آمدند که در میانه زاگرس و دشت‌های همدان به روش دامداری
سلسله زندیه لر بوده اند
یادداشت

↑  در نوروز ۱۱۷۳ خورشیدی در کرمان به این نام سکه ضرب کرد
لطفعلی‌خان در کنار میرزا محمدحسین
تصویری از حاج ابراهیم کلانتر و آغامحمدخان قاجار، در زمان صدارت حاج ابراهیم
یک نقاشی از نبرد میان آغامحمدخان قاجار و لطفعلی‌خان زند
تصویری از لطفعلی‌خان زند که در سال ۱۹۱۵ میلادی از مینیاتوری در قصری در شیراز عکسبرداری شده‌است.
اراضی تحت کنترل لطفعلی‌خان و آقامحمدخان در زمان آغاز محاصره کرمان
آرامگاه لطفعلی‌خان زند
مینیاتوری از لطفعلی‌خان، موزه ملی ایران
تیم بی فوتبال ملی انگلیس

تیم بی فوتبال ملی انگلیس یک تیم فوتبال ثانویه است که گاهی اوقات با تیم های کامل کشورهای دیگر بازی و گاهی بازی هایی را با تیم های B دیگر کشورها انجام می دهند. از زمان اولین بازی تیم در سال 1947، 54 بازی رسمی  و 3 غیررسمی برگزار شده است. این تیم از می 2007 غیر فعال بوده است.
تاریخچه

والتر وینترباتم برای اولین بار مسابقات تیم B را به عنوان راهی برای ورود بازیکنان به تیم ملی پیشنهاد کرد ( تیم زیر 21 سال ، پله فعلی تیم ملی، تا سال 1976 وجود نداشت ).
اولین بازی ثبت شده تیم بی فوتبال ملی انگلیس در 21 فوریه 1947 در ژنو در برابر تیم سوئیس B برگزار شد.  این مسابقه 0-0 به پایان رسید. اولین بازی رسمی تیم بی فوتبال ملی انگلیس در سال 1949 در پیروزی 4-0 مقابل فنلاند انجام شد.
ج

حرف ج
«جیم» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، جیم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
ج (جیم) یا گیمِل حرف ششم در حروف الفبای خط فارسی، سومین حرف از حروف الفباهای فنیقی (𐤂)، آرامی، سریانی (ܓ — گامال)، عبری (ג) و عربی (ج — جیم) است. الفبای خط فارسی از اصیل‌ترین زبان‌های دنیا است.
این حرف از نظر واج‌شناسی یک صامت می‌باشد.
در کتاب فرهنگ واژه‌های اوستا این حرف یعنی ج جزو واژه‌های اوستای است. [۱]
توماس آر. اینسل

| توماس رولاند اینسل | توماس رولاند اینسل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ اکتبر ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) دیتون (اوهایو), آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه بوستون (کارشناسی هنر) دانشگاه بوستون (دکترای پزشکی)
شناخته‌شده برای: تحقیق روی اکسی‌توسین و وازوپرسین و تاثیرشان روی رفتار اجتماعی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
محل کار: موسسه ملی سلامت روان آمریکا دانشگاه اموری
 :  
یادداشت‌ها: یادداشت‌ها
پاول ا. اینسل (برادر): پاول ا. اینسل (برادر)
توماس رولاند اینسل (متولد ۱۹ اکتبر ۱۹۵۱) یک عصب‌پژوه، روانپزشک، کارآفرین و نویسنده‌ی آمریکایی است که در سال‌های ۲۰۰۲ تا نوامبر ۲۰۱۵ موسسه‌ی ملی سلامت روان آمریکا (NIMH) را مدیریت کرده است. پس از آن در سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ مدیریت تیم سلامت روان در وریلی (با نام قبلی علوم زیستی گوگل) را به عهده داشته است. در ۲۰۱۷ او ‌ماینداسترانگ هلث (‌Mindstrong Health) را به همراه دیگران بنیان نهاد. هدف این استارتاپ تولید ابزار برای افراد با بیماری روان حاد است. سپس در ۲۰۲۰ او  هیومنست کر (Humanest Care) را هم-بنیان نهاد که یک بستر آنلاین برای درمان بیماری‌های روانی است. از مه ۲۰۱۹، او مشاور مخصوص فرماندار کالیفرنیا، گوین نیوسام، و رئیس هیئت مدیره‌ی موسسه‌ی اشتاین‌برگ در ساکرامنتوی کالیفرنیا بوده است. به تازگی، او به همراه چند خبرنگار مایندسایت نیوز (Mindsight News) را بنیان نهاده است. این وب‌سایت یک انتشارات دیجیتال غیرانتفاعی است که مسائل مربوط به سلامت روان را پوشش می‌دهد. توماس اینسل همچنین عضو آکادمی ملی پزشکی است و جوایز ملی و بین‌المللی متعددی از جمله مدارک افتخاری در آمریکا و اروپا دریافت کرده است.
کتاب‌شناسی

بهبود: مسیر ما از بیماری روان به سلامت روان (Healing: our path from mental illness to mental health) [به فارسی ترجمه نشده است]
مراجع

↑  "Medical Board of California Licensing Details for G 30484 - Insel, Thomas Roland". California Department of Consumer Affairs License Search Results. California DCA. Retrieved 30 Dec 2019.
↑  «MindSite News Home». MindSite News (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۰۹.
↑  «About». Thomas Insel, MD (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۰۹.
زیبو (چین)

مکان در People's Republic of China
| زیبو 淄博市 | زیبو 淄博市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
زایبو: زایبو
Views of Liuquan Square in downtown Zichuan District: Views of Liuquan Square in downtown Zichuan District
موقعیت زایبو در نقشه: موقعیت زایبو در نقشه
Location of Zibo in China: Location of Zibo in China
مختصات: ۳۶°۴۷′ شمالی ۱۱۸°۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۸۳°شمالی ۱۱۸٫۰۵۰°شرقی﻿ / 36.783; 118.050: مختصات: ۳۶°۴۷′ شمالی ۱۱۸°۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۸۳°شمالی ۱۱۸٫۰۵۰°شرقی﻿ / 36.783; 118.050
استان: شاندونگ
County-level divisions: ۸
Township divisions: ۱۰۶
Municipal seat: Zhangdian District
حکومت: حکومت
 • شهردار: Zhou Qingli (周清利)
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۵۹۳۸ کیلومتر مربع (۲۲۹۳ مایل مربع)
 • شهری: ۲۹۷۲ کیلومتر مربع (۱۱۴۷ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۴۷۱ کیلومتر مربع (۱۳۴۰ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۱۱۰۸٫۳ متر (۳۶۳۶٫۲ فوت)
کمترین ارتفاع: ۷ متر (۲۳ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۴۵۳۰۵۹۷
 • تراکم: ۷۶۰/کیلومتر مربع (۲۰۰۰/مایل مربع)
 • شهری: ۳۱۲۹۲۲۸
 • تراکم شهری: ۱۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۶۳۳۲۳۹
 • تراکم کلان‌شهری: ۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal Code: ۲۵۵۱۰۰
کد منطقه: ۰۵۳۳
تولید ناخالص داخلی total: رنمینبی 231.7 billion (2008)
GDP Per Capita: ¥۵۱٬۴۲6 (2008)
License Plate Prefix: 鲁C
وبگاه: www.zibo.gov.cn
زیبو (به لاتین: Zibo) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در شاندونگ واقع شده‌است.
خصوصیات

زایبو ۵٬۹۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۵۳۰٬۵۹۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای ارکیپا، ایری، پنسیلوانیا، کامو، نیگاتا، براتسک، باتومی، استان برگامو، گوانگجو، گیونگگی، لا روش-سور-یون، نیوکاسل، ولیکی نووگورود، ساو خوزه دوس پینهایس و Mandaue خواهر خوانده‌های زایبو هستند.
جاذبه‌های گردشگری استان سیستان و بلوچستان

این فهرست مکان هاو  جاذبه های گردشگری استان سیستان و بلوچستان جنوب شرق ایران است.
آتشکده کرکویه
آتشکده ورمال
تخت عدالت
کوه خواجه
زاهدان کهنه
قلعه سام
قلعه رستم
قلعه سه کوهه
قلعه رامرود
قلعه کهک کهزاد سیستان
بی بی دوست سیستان
شهر سوخته
دهانه غلامان
گورستان هفتاد ملا
کوه خواجه
آثار باستانی کوه خواجه (کوه رستم)
ارگ خان ملک
قلعه مچی
قلعه چهل دختر سیستان
آسیاب بادی سیستان
آسیاب بادی مچی
قلعه تیمور سیستان
قلعه ایرندگان
قلعه ناصری
قلعه خاش
گل فشان تنگ
قلعه سب
روستای کشیک
قلعه بمپور
قلعه مهرستان
قلعه دوست محمدخان
قلعه دزک
مسجد دزک
موزه تاس و کپل (آب)
موزه زنده سفال کلپورگان
موزه محلی سراوان
موزه محلی چابهار
گل فشان تنگ
قبرستان اسپیدژ
کوه خضر
قلعه سرباز
سد پیشین
سد زیردان
مسجد کهنه قلعه
سنگ نگاره های دره نگاران سراوان-ناهوک
کوه‌های مینیاتوری چابهار
کوه آتشفشان تفتان
رشته کوه بیرک
غار گواتامک ایرندگان
غار صداکی کوه بیرک ایرندگان
↑  «جاذبه‌های گردشگری استان سیستان و بلوچستان | ویزیت ایران». www.visitiran.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۰۹.
مهربان (سراب)

| مهربان مِهروان | مهربان مِهروان |
| --- | --- |
[[پرونده:|250px]]: [[پرونده:|250px]]
کشور:  ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: سراب
بخش: مهربان
نام(های) پیشین: مهروان،ماری وان،هومون،مهروآنا،مهروین
مردم: مردم
جمعیت: ۸۲۴۳ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۵٪
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: قالی،  فطیر، عسل
وبگاه: http://www.mehrabancity.ir
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۱۵،۲۵،۳۵
کد آماری: ۱۲۱۶
  مهربان  روی نقشه ایران ۳۸°۰۲′شمالی ۴۷°۰۴′شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۴°شمالی ۴۷٫۰۷°شرقی﻿ / 38.04; 47.07   :   مهربان  روی نقشه ایران ۳۸°۰۲′شمالی ۴۷°۰۴′شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۴°شمالی ۴۷٫۰۷°شرقی﻿ / 38.04; 47.07   
 :  
مِهرَبان یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است. این شهر مرکز منطقه مهربان است.
برپایهٔ آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته‌است، شهر مهربان با جمعیتی بالغ بر۸۲۴۳ نفر می‌باشد. سابقه تأسیس شهرداری در مهربان به اواخر دهه سی خورشیدی و استقرار رسمی آن به اوایل دهه چهل خورشیدی (۱۳۴۱) می‌رسد. مهربان در ۱۲کیلومتری جنوب هریس ۶۹ کیلومتری شرق تبریز و ۵۸۰ کیلومتری شمال غرب تهران واقع شده‌است.
تأسیس فرمانداری

در اواخر دوره دولت دهم، تأسیس فرمانداری مهربان در هیئت دولت تصویب وبه استانداری آذربایجان شرقی ابلاغ گردید. ولی با گذشت بیش از نه سال، با کارشکنی‌های مختلف فعلاً این امر مسکوت مانده‌است.
تاریخچه شهر مهربان

مهربان از شهرک‌های قدیمی حومه تبریز به‌شمار می‌رود و در وقف‌نامه رشیدی که از طرف خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی در قرن هشتم هجری تنظیم شده‌است، مهربان به صورت مهرآبان قید شده‌است. برابر اسنادی که در آرشیو اسناد ملی شمال غرب کشور در تبریز موجود است، مهربان در سال ۱۱۳۵ هجری قمری توسط شاه طهماسب دوم مصالحه شده‌است. این سند دارای اطلاعات ارزشمند تاریخی در زمینه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و جغرافیایی است به طوری که هر فرازی از آن نکته بارزی را از یک دوره تاریخی برای پژوهشگران و علاقه‌مندان آشکار می‌سازد. به علاوه جمله‌ای به خط شاه طهماسب دوم در حاشیه این مصالحه‌نامه به چشم می‌خورد که شاید منحصر به همین سند باشد.مهربان تا اواسط دهه هفتاد از بخش های شهرستان هریس بوده که در این دهه با جدایی از هریس به یکی از بخشهای شهرستان سراب تبدیل گشته است.
مردم

بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۵ خورشیدی، از مجموع ۸۲۴۳نفر جمعیت این شهر، ۴۲۰۳ نفر مرد و ۴۰۴۰ نفر زن بوده‌اند. شمار خانوارهای این شهر نیز ۲۳۰۰ خانوار بوده‌است. بر پایهٔ آمار سرشماری سال ۱۳۹۵از مجموع کل جمعیت شهر مهربان۷۳۲۴ نفر باسواد می‌باشند، به‌عبارت دیگر بیش از ۹۰ درصد از مردم این شهر باسوادند.
جمعیت مهربان وحومه آن (شهرکهای پیرامون) به حدود۱۸۰۰۰ نفر بالغ می‌گردد. جمعیت کل منطقه مهربان بالغ بر ۳۸۰۰۰ نفر می‌باشد.
فرشِ مهربان

در مهربان و شهرهای همجوار بهترین نوع فرش تولید و عرضه می‌شود. فرش این مناطق درشت بافت بوده و نخی که از آن برای بافت استفاده می‌شود از پشم گوسفند تشکیل می‌شود. از همسایه‌های این شهر که در آن‌ها فرش تولید می‌شود می‌توان به هریس، شربیان، بخشایش، کلوانق، گوراوان و زرنق اشاره کرد که در بین این تولیدکنندگان فرش هریس و مهربان و بخشایش از معروفیت ویژه‌ای برخوردار بوده و نقشهٔ مهربان و بخشایش بعد از هریس از مرغوب‌ترین فرش‌ها از لحاظ رنگ و نقشه می‌باشند. فرش‌های تولید شده در این مناطق از دوام بسیار زیادی برخوردارند.
مهربان یکی از مهم‌ترین شهرهای آذربایجان از لحاظ تولید فرش و قالی می‌باشد و نقشه‌های موجود در مهربان معروف به آبی گل، حاج محرم، افشان، بیگلر و صیاد هستند. رنگ نخ‌های مورد استفاده در قدیم گیاهی و طبیعی بود ولی با آمدن رنگ‌های شیمیایی این رنگ‌ها فوراً جای رنگ‌های طبیعی را گرفتند.
بیشتر بافندگان قالی در این شهر را بانوان تشکیل می‌دهند اما مردانی هم هستند که هنوز به قالی بافی مشغولند. رنگ‌های اصلی فرش مهربان عبارت اند از قرمز، سیاه، سفید، سرمه‌ای و آبی. گلیم‌بافی نیز در طرح راه‌راه و با رنگ‌های متنوع در این شهر تولید می‌شود. مادران مسن مهربانی با ادغام دو هنر فرش و گلیم، پشتی‌های خوش طرح و رنگی خلق می‌کنند.
شیرینی‌جاتِ مهربان

نان سنتی شهر مهربان که در اصطلاح فطیر نامیده می‌شود، یکی از سوغاتی‌های پرطرفدار و شیرین این شهر می‌باشد. مردم مهربان فطیر را به معمولاً در صبحانه و عصرانه میل می‌کنند.
مراکزِ علمی و تحصیلی

دانشگاه آزاد اسلامی مهربان در سال ۱۳۸۷ به همت آقایان مجید نصیرپور سردهائی نماینده مردم سراب در مجلس هشتم شورای اسلامی و سعید سامی فعالیت خود را آغاز کرد.
مراکزِ بهداشتی ودرمانی

بیمارستان یکصد تختخوابی مرکزی شهر مهربان به همت بیت معظم حضرت آیت الله سیستانی وموسسات راه ایمان در مراحل پایانی خود می‌باشد. مراکز درمانی شهید عباس انصاری (اولین شهید سلامت استان آذربایجان شرقی) وکلینک تخصصی سبلان از دیگر مراکز درمانی شهر می‌باشد.
مراکزِ صنعتی

شهرک صنعتی شماره یک مهربان در جنوب شهر ودر راه ارتباطی مهربان به دریاچه سد اردلان مهربان قرار دارد. ودارای مراکز تولیدی وصنعتی در زمینه آرد وقطعات خودرو وگچ و… مشغول فعالیت می‌باشند.
شهرک صنعتی شماره دو مهربان در جاده مهربان به هریس وزرنق دارایهای پخت نان وریخته گری وصنایع مربوطه می‌باشد.
مکان‌های دیدنی

بقعه حاج‌علمدار
برج ایل‌باغی
مسجد اسنق
مسجد جمال‌آباد
گوی دره
شرشر دره
سد اردلان
دربند برآغوش
سد قیصرق
دربند جمال‌آباد
آبشار و دربند گورگور دمیرچی
بازار مهربان
سامرست شمالی

unitary authority area در انگستان
| North Somerset | North Somerset |
| --- | --- |
unitary authority area: unitary authority area
Weston-super-Mare town hall: Weston-super-Mare town hall
North Somerset shown in Somerset: North Somerset shown in Somerset
Constituent country: England
ناحیه‌های انگلستان: جنوب غربی انگلستان
Ceremonial county: شهرستان سامرست
Admin HQ: وستون-سوپر-مار
Created: 1 April 1996
حکومت: حکومت
 • نوع: Unitary Authority
 • Leader: Mike Jackson
 • Council: Conservative
 • MPs:: Conservative
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۴٫۶۶ مایل مربع (۳۷۴٫۶۸ کیلومتر مربع)
جمعیت (2008 est.): جمعیت (2008 est.)
 • کل: ۲۱۵٬۰۵۲ (Ranked ۸۲nd)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰ (ساعت گرینویچ)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (BST)
کد ایزو ۳۱۶۶: GB-NSM
وبگاه: http://www.n-somerset.gov.uk/
سامرست شمالی (به انگلیسی: North Somerset) یک تقسیمات کشوری یک کشور در بریتانیا است که در وستون-سوپر-مار واقع شده‌است.
خصوصیات

سامرست شمالی ۳۷۴٫۶۸ کیلومترمربع مساحت دارد.
خواهرخوانده

شهر هیلدس‌هایم خواهرخواندهٔ سامرست شمالی هست.
خیابان اورچارد

Street in Manhattan, New York
خیابان اورچارد بین خیابان های استانتون و ریوینگتون، به سمت جنوب، در سال ۲۰۰۸
موزه اجاره‌نشینی لوئر ایست ساید
خیابان اورچارد در اواخر قرن نوزدهم، از خیابان ریوینگتون.
خیابان اورچارد خیابانی در منهتن است که هشت بلوک شهری بین خیابان دیویژن در محله چینی ها و خیابان هیوستن شرقی در لوئر ایست ساید را پوشش می دهد. تردد وسایل نقلیه به سمت شمال در این خیابان یک‌طرفه انجام می شود. خیابان اورچارد از خیابان دیویژن در جنوب شروع می شود و به خیابان هیوستون شرقی در شمال ختم می شود.
تاریخچه

اورچارد مورد بحث متعلق به جیمز دی لنسی بود که در سال ۱۷۷۵ به انگلستان بازگشت و مزرعه وی از دست رفته اعلام شد.
خیابان اورچارد اغلب به عنوان مرکز قسمت پایین شرقی در نظر گرفته می‌شود و تقریباً تماماً با ساختمان‌های اجاره‌ای کم‌مرتبه با نمای آجری نمادین و پله اضطراری ردیف شده است. این محله در ابتدا بخش آلمان کوچک و بعداً یک منطقه تحت محاصره یهودیان، از اواسط قرن نوزدهم تا به امروز میزبان مهاجران بوده است. گذشته خیابان به‌عنوان قلب تجربه مهاجران در مرکز موزه اجاره‌ای لوئر ایست ساید، آپارتمان بازسازی‌شده ۹۷ خیابان اورچارد، به تصویر کشیده شده است. این خیابان به‌خاطر خریدهای تخفیف‌خورده‌اش شناخته می‌شود، زیرا خیابان اورچارد، درازا، گذرگاه اصلی بازاریابی لوئر ایست ساید بود. چندین فروشگاه لباس زیر زنانه و فروشگاه‌های کت و شلوار مردانه متعلق به یهودیان ارتدوکس در زیر خیابان دلنسی وجود دارد، در حالی که فروشگاه‌های لباس و چمدان با تخفیف در بلوک بین خیابان‌های دلنسی و ریوینگتون تسلط دارند. اخیراً، بوتیک‌های مجلل و فروشگاه‌های طراحان در این خیابان شروع به کار کرده‌اند. هر یکشنبه، خیابان اورچارد از دلنسی تا خیابان هوستون شرقی به ترافیک وسایل نقلیه بسته می‌شود و خیابان را به یک مرکز خرید عابر پیاده با فروشگاه‌هایی که میزها و قفسه‌هایی برپا می‌کنند، کالاهای خود را برای عابران تبلیغ می‌کنند.
مانند بقیه قسمت‌های لوئر ایست ساید، خیابان اورچارد در دهه گذشته، به‌ویژه در بالای خیابان ریوینگتون، جایی که بوتیک‌ها و رستوران‌های مجلل مغازه‌های خود را باز کرده‌اند، از مراحل اصیل‌سازی شده است.
این انتقال در انتهای پایین خیابان، به ویژه در زیر گرند استریت، که بخشی از انتهای صنعتی شرقی چایناتاون است، کندتر بوده است، اما رستوران‌ها، بارها و گالری‌های هنری جدیدی نیز در سال‌های اخیر در این منطقه افتتاح شده‌اند.
در همین حال، چندین کاندومینیوم مجلل در حال حاضر یا در حال ساخت هستند، جایی که خانواده‌های مهاجر زمانی در ساختمان‌های مسکونی تنگ اشتراک داشتند. چندین هتل بوتیک نیز در این منطقه جوانه زده اند که دو هتل در خیابان اورچارد هستند. هتل Blue Moon در خیابان اورچارد ۱۰۰ و Thompson LES در خیابان آلن.
در فرهنگ عامه

فیلم کوتاهی به نام «خیابان اورچارد» در سال ۱۹۵۵ توسط کن جیکوبز ساخته شد که از دوربین ۱۶ میلی‌متری بل و هاول جدید خود برای تصویربرداری از زندگی در یک بعد از ظهر استفاده کرد. تی‌سی‌ام آن را به‌عنوان یک فیلم آوانگارد نشان داده است.
کورتنی فتوم سل، ساکن لوئر ایست ساید و فیلمساز، در طول چهار سال، Down Orchard Street را ساخت. این مستند اخراج بسیاری از صاحبان فروشگاه را به دلیل تداوم اصیل سازی محله به تصویر می کشد.
در موزیکال "Ragtime" مهاجر لتونیایی معروف به Tateh در آهنگ "موفقیت" به گوشه اورچارد و ریوینگتون اشاره می کند، جایی که با ایجاد شبح ها امرار معاش می کند: "با کاغذ معمولی، یک قیچی و مقداری چسب خواهم داد. تو به این زیبایی هستی!"
مکان های قابل توجه

هتل ماه آبی، خیابان ارچارد ۱۰۰
موزه اجاره‌نشین ضلع پایین شرقی، خیابان ارچارد ۹۷
پیتزا اسکار، خیابان ارچارد ۲۲
نمای نزدیک از خانه های اجاره ای در اورچارد
بهار دهکردی

| بهار دهکردی | بهار دهکردی |
| --- | --- |
بهار آتیش در سال ۲۰۲۳: بهار آتیش در سال ۲۰۲۳
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: بهار آتیش
زاده: ۱۹ نوامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) تهران، ایران (ساکن:کانادا)
ژانر:  رپ  آراَندبی  هیپ هاپ  ترپ  پاپ 
پیشه:  خوانندگی  بازیگری تئاتر  کارگردانی 
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۴-اکنون
همکاری‌های مرتبط: رضا پیشرو، جاستینا، امیر تتلو، پوریا پوتک، اردلان طعمه
تحصیلات: تئاتر
دانشگاه: دانشگاه آزاد هنر و معماری تهران
آلبوم پرآوازه: زهرِ عقرب
بهار دهکردی (زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۹۰) با نام هنری بهار آتیش رپر، بازیگر تئاتر و فعال حقوق زنان اهل ایران است. بهار یکی از زنان بازداشتی فعال در زمینه رپ فارسی بود.
زندگی‌نامه

بهار در تاریخ ۱۹ نوامبر ۱۹۹۰ در تهران متولد شد. او یکی از دو دختر پرویز دهکردی است و دختر بزرگ‌تر خانواده به‌شمار می‌رود. بهار خیلی زود و در سنین نوجوانی وارد زمینه رپ فارس شد. او با استفاده از موسیقی خود به وضعیت سیاسی و اجتماعی ناشی از نظام جمهوری اسلامی اعتراض خود را بیان می‌کرد و همین دلیلی شد بر آن که در سن پانزده سالگی دستگیر شود. او به شدت طرفدار برابری جنسیتی و حقوق زنان است و این موضوعات را در آهنگ‌های خود نیز بازتاب می‌دهد. پدر بهار نیز یکی از قربانیان سیاست‌های جمهوری اسلامی بوده است و بهار دربارهٔ تأثیر پدرش در فعالیت‌هایش می‌گوید:
من که در کنار پدر آزادگی و اعتراض‌کردن به ظلم را آموخته بودم. نام مستعار خود را آتیش گذارده بودم چون عزم کرده بودم با موسیقی حاکمانی را به آتش بکشم که جوانی و زندگی پدرم را نابود کرده بودند.
در مجموع فعالیت‌های او در زمینه موسیقی تاکنون باعث آن شده است که او دوبار روانه بازداشتگاه شود. خواندن آهنگ‌های غیرمجاز در ایران منجر به آن شد که بهار در سن ۱۵ سالگی در سال ۱۳۸۴ توسط نیروهای نظام جمهوری اسلامی ایران بازداشت شود؛ در آن زمان بهار دختری محسوب می‌شد که به خاطر خواندن رپ به بازداشتگاه می‌رفت. اولین آهنگ رسمی او در سال ۱۳۸۶ منتشر شد که در ادامه بار دیگر منجر به دستگیری او شد. فعالیت در زمینه موسیقی برای او به دلیل حکم تعلیقی و آزادی با قرار وثیقه مدتی با سکوت همراه شد. با این حال او پس از بازداشت شدن همچنان به فعالیت هنری خود در زمینه‌های دیگر ادامه داد و در رشته تئاتر در دانشگاه آزاد تهران تحصیل کرد. فعالیت‌ها و خواندن آهنگ‌های اعتراضی بهار در ایران با وجود فشارها ادامه داشت و سرانجام در سال ۱۴۰۱ در پی بازخوانی آهنگ «از جنس پاییز» که در حمایت از جنبش زن، زندگی، آزادی خوانده شده بود، بهار مجبور به ترک ایران شد. او پس از ترک ایران به ترکیه و سپس به کانادا مهاجرت کرد و هم‌اکنون ساکن کانادا است.
فعالیت در موسیقی

بهار آتیش در سبک‌های مختلفی چون رپ، هیپ هاپ اولد اسکول وآراَندبی فعالیت می‌کند. او جزو اولین زنان شرکت کننده در کنسرت‌های زیرزمینی در ایران بود که از سال ۲۰۰۷ این فعالیت را آغاز کرد. آهنگ «امشب شب ماست» جزو اولین آهنگ‌هایی بود که بهار در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹ به صورت رسمی منتشر کرد. مضمون آهنگ‌های او بیشتر به حقوق زنان، آزادی در ایران و موضوعات سیاسی و اجتماعی می‌پردازد. بهار آتیش در آهنگ‌هایی مانند «خام» و «نجیب» به لزوم برابری جنسیتی پرداخته است. از دیگر آهنگ‌های برجسته او می‌توان به «از جنس پاییز»، «طلوع» و «شکاف» اشاره کرد. در آهنگ «شکاف» که دربارهٔ شکاف اجتماعی موجود در ایران است، از سبک ترپ استفاده شده است. بهار تا کنون دو آلبوم کوتا نیز منتشر کرده است که آهنگ‌های «زهرِ عقرب» و «خدا بانو» از آهنگ‌های موفق این دو آلبوم بوده‌اند. او همچنین موزیک اتنیک اعتراضی نه به اعدام را منتشر کرد. بهار در آهنگ «فریاد آزادی» و «رادیکال» با خوانندگان دیگری چون جاستینا همکاری داشته است. او همچنین در آهنگ‌های «چطور میشه» و «انقلاب صلح» با خوانندگانی چون رضا پیشرو، امیر تتلو، اردلان طعمه و پوتک همکاری کرده است.