stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیزج‌خلیل

| دیزج‌خلیل | دیزج‌خلیل |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: شبستر
بخش: مرکزی
دهستان: گونی شرقی
جمعیت: ۳۱۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
دیزج‌خلیل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گونی شرقی بخش مرکزی شهرستان شبستر واقع شده‌است.
و طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ با جمعیتی معادل ۲۹۴۱ نفر پرجمعیت‌ترین روستای شهرستان می‌باشد که از چهار محله به نام‌های دیزه، غیبیلو، مریلو و علیا تشکیل یافته‌است.
روستای دیزج خلیل از قدیمی ترین روستاهای دارای مدرسه نوین در استان و همچنین کشور میباشد.
این روستا در فاصله ۲ کیلومتری از مرکز شهرستان و فاصله ۶۰ کیلومتری از مرکز استان شهر تبریز قرار گرفته‌است؛ و از شمال با روستای نوجه‌ده، از جنوب با شهر وایقان، از شرق با روستای آق کهریز و روستای علیشاه و از طرف غرب با باغات شبستر و وایقان همجوار است.
نمایی از روستای دیزج خلیل در پای کوه زیبای میشو
قوچ سنگی در دهانه قنات ملکان روستای دیزج خلیل
مسجد جامع روستای دیزج خلیل
کوچه باغهای زیبای روستای دیزج خلیل
کول تپه تاریخی روستای دیزج خلیل در جنوب روستا
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | روستای نوجه‌ده |  |  |
|  | روستاهای آق‌کهریز و علیشاه |  | شبستر و وایقان |  |
|  | روستاهای آق‌کهریز و علیشاه |    دیزج‌خلیل     | شبستر و وایقان |  |
|  | روستاهای آق‌کهریز و علیشاه |  | شبستر و وایقان |  |
|  |  | شهر وایقان |  |  |
جان برایان (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  John Thomas Bryan
زادروز:  ۱۴ سپتامبر ۱۸۷۷
تاریخ مرگ:  ۱۹۴۰ (۶۲−۶۳ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹۹–۱۹۰۰ |  باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز |  ۹ |  (۲) |
| ۱۹۰۱ |  بلیکنهال |   |   |
| مجموع |   |  ۹ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جان برایان (انگلیسی: John Bryan؛ 14 September 1877 – ۱۹۴۰ (۶۲−۶۳ سال)) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز اشاره کرد.
سوراخ‌کاری زبان

| سوراخ‌کاری زبان | سوراخ‌کاری زبان |
| --- | --- |
موقعیت: زبان
Healing: ۴ الی ۶ هفته، بهبودی کامل ۷ ماه به طول می‌انجامد.
سوراخ‌کاری زبان (به انگلیسی: Tongue piercing) نوعی از سوراخ‌کاری بدن است که معمولاً به‌طور مستقیم در مرکز زبان انجام می‌پذیرد. در حالی که سوراخ‌کاری زبان به عنوان یکی از محبوب‌ترین محل سوراخ‌کاری در جهان غرب به‌شمار می‌رود، اما محبوبیت آن از سال ۲۰۱۱ کاهش یافته‌است و در میان متداول‌ترین سوراخ‌کاری‌های بدن در بین مردان و زنان، از رتبهٔ دوم به چهارم سقوط کرده‌است.سوراخ‌کاری زبان استاندارد، یا ایجاد یک سوراخ در وسط زبان، رایج‌ترین و مطمئن‌ترین راه برای سوراخ کردن زبان است. در این روش برای سوراخ کردن زبان از جواهرات سبک وزنه عمودی استفاده می‌شود، و به دلیل گردش مکرر زبان در داخل دهان، اندازه این جواهرات بسیار حائز اهمیت است.
سوراخ‌کاری زبان از دههٔ ۱۹۸۰ روند رو به رشدی در میان جوانان داشته‌است و به یکی از محبوبیت‌ترین سوراخ‌کاری‌ها در کنار دیگر سوراخ‌کاری‌های بدن در محل‌های غیرمعمول همانند ابرو، بینی، لب، ناف و نوک پستان تبدیل شده‌است. با وجود اینکه سوراخ‌کاری زبان عملی نسبتاً جدید در جوامع مختلف محسوب می‌شود، اما از پیشینه‌ای کهن برخوردار است و در تمدن و فرهنگ آزتک‌ها و مایاها این عمل انجام می‌گرفت. اما این عمل بخشی از مراسم مذهبی آن‌ها به‌شمار می‌رفت و آن را به عنوان پیشکش فداکارانه برای ایزدان، توسط تحمل درد و اظهار افتخار یک فرد انجام می‌دادند.
خطرات

خطرات و عوارض مستند در ارتباط با سوراخ‌کاری زبان شامل عفونت از طریق خون، زخم ایجاد شده توسط سوراخ کردن، علاوه بر تورم زبان و خون‌ریزی در داخل دهان، سبب ایجاد تعداد زیادی باکتری در دهان می‌شود، بعلاوه باکتری‌هایی که از طریق اشیاء تزئینی و جواهرات خطر ابتدا به عفونت را دو چندان می‌کند. سوراخ‌کاری‌های مرتبط با دهان همچنین یکی از عوامل انتقال هپاتیت ب و سی، اچ‌آی‌وی، هرپس سیمپلکس، سل و کزاز است. تورم زبان باعث جلوگیری از راه هوایی، خطر خفگی به دلیل بلعیدن جواهرات شل شده و آسیب به لثه‌ها و حتی شکستن دندان‌ها را به دنبال دارد.
تامترت

| تامترت تامترت | تامترت تامترت |
| --- | --- |
کمون و شهرک: کمون و شهرک
موقعیت تامترت در نقشه: موقعیت تامترت در نقشه
کشور:  الجزایر
استان: استان بشار
ناحیه: ناحیه بنی عباس
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱۳۰ کیلومتر مربع (۱۲۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۵۴ متر (۱۴۹۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۲۴۹
 • تراکم: ۰٫۴۰/کیلومتر مربع (۱٫۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
تامترت (به عربی: تامترت) یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه بنی عباس واقع شده‌است. تامترت ۳٬۱۳۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۴۹ نفر جمعیت دارد و ۴۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سمساره (فیلم)

برای دیدن نوشتار سمساره در آیین‌های هندو و بودایی، سمساره را ببینید.
| سمساره Samsara | سمساره Samsara |
| --- | --- |
کارگردان: ران فریک
تهیه‌کننده: مارک مگیدسون
نویسنده: ران فریک مارک مگیدسون
موسیقی: مایکل استیرن لیسا جرارد مارسلو د فرانسیسکی
فیلم‌بردار: ران فریک
تدوین‌گر: ران فریک مارک مگیدسون
شرکت تولید: مگیدسون فیلمز
توزیع‌کننده: لابراتوارهای اسیلوسکوپ
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-09-۱۱)   (TIFF) ۲۴ اوت ۲۰۱۲ (آمریکا)
مدت زمان: ۹۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
هزینهٔ فیلم: $4,000,000
فروش گیشه: $3,201,599
سمساره (به انگلیسی: Samsara) فیلم مستند بدون گفتاری است که در سال ۲۰۱۱ به کارگردانی ران فریک و تهیه‌کنندگی مارک مگیدسون ساخته‌شد که در فیلم باراکا نیز با هم همکاری کرده‌بودند.
این فیلم در چهار سال و در بیش از ۲۵ کشور در فرمت ۷۰ میلی‌متری فیلمبرداری کرده و به فرمت دیجیتال تبدیل کردند. نخستین نمایش آن در سال ۲۰۱۱ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو بود و در اوت ۲۰۱۲ نمایش محدودی داشت. نام آن از واژه سمساره گرفته شده که در آیین‌های هندو و بوداگرایی به چرخهٔ زندگی و مرگ و انتقال روح از جسم مرده به جسمی تازه و تکرار زایش و مرگ گفته می‌شود.
زمینه

تارنمای رسمی آن چنین گفته‌است: «سمساره با گسترش زمینه‌ای که در باراکا (۱۹۹۲) و کرونوس (۱۹۸۵) آغاز شده شگفتی‌های این جهان را بررسی کرده و به ژرفای روح و تجربیات انسانی گام می‌نهد. سمساره نه یک مستند سنتی است و نه یک سفرنامه، بلکه مدیتیشنی بدون گفتار است.»
فرک و مگدیسون تلاش کرده‌اند تا از وجود دیدگاه سیاسی در کار خود بپرهیزند. فریک می‌گوید: «ما قطعات مختلف را داشتیم و با فکر سیاسی نبودن کار آنقدر از آنها حذف کردیم تا اندازه شد. ما این کار را تنها با تصاویر و بدون موسیقی کردیم. ما اجازه دادیم که تصویر جریان یابد و سپس آنها را به یکدیگر متصل کردیم.»
نیویورک تایمز با بیان اینکه سمساره پیام خاصی ندارد نوشته‌است: «این فیلم همچون فیلم‌های بدون گفتار از تصاویر وسیعی است که امروزه جریان دارند، همچون فیلمهای کارگردان‌هایی چون میشائل گلاووگر (مرگ کارگر، به همراه صحنه‌های معدن سولفور که در سمساره نیز از آن تصویربرداری شده‌است) و نیکلاس گیرهالتر (ابندلند) که نقدهای جامعه‌شناسانه را در پی داشتند.»
از ابتدا تا انتهای فیلم، بیننده با تصاویر متضادی روبرو می‌شود: از طبیعت و دهکده‌ها تا کلان‌شهرهای پرجمعیت، از معابد کوهستانی و مساجد و کنیسه‌هایی با سقف‌های بلند تا آسمان‌خراش‌هایی با سقف‌های کوتاه، از آدم‌های آرام و ساکت قبیله‌ای و عشایری تا انسان‌های ماشینی و شتابان در متروهای شهری، از جوجه‌های ماشینی که زنده‌زنده به صف می‌شوند تا به مسلخ روانه شوند تا کارگران مونتاژ کار کارخانجات تولیدات غربی در کشورهای ارزان شرقی که هر یک معنایی عمیق در ژرفنای اندیشه را بیدار می‌سازد. چشم‌ها عنصری اساسی در سمساره هستند. از همان آغاز چشم‌های بیننده به سوی چشم‌های خیره رقصندگان بالی هدایت می‌شود و در پیکره‌های واحدی که با دست‌هایی رقصان همراه است تنها یک صورت است و دست‌هایی که با توازن و تعادلی منظم چشم‌هایی را بر روی دست‌های شان خالکوبی کرده‌اند و به شکلی نمادین جزء بودن انسان از کل را به تصویر می‌کشند.
ساخت

این فیلم به کارگردانی ران فریک و تهیه‌کنندگی مارک مگیدسون ساخته‌شده که هر دو در باراکا (۱۹۹۲) با هم همکاری کردند و در سال ۲۰۰۶ برای ساختن سمساره با یکدیگر شروع به کار کردند. آن‌ها بدنبال مکان‌هایی بودند که بتوانند در آن‌ها «زایش، زندگی و مرگ» و همچنین «ناپایداری» را به خوبی نشان دهند. آن‌ها به خاطر کیفیت بالای دوربین ۷۰ میلی‌متری از آن استفاده کردند.
آن‌ها از سال ۲۰۰۷ به فیلمبرداری مشغول شدند
که بیش از چهارسال در ۲۵ کشور در پنج قاره مختلف زمان برد.
پس از سه سال از آغاز فیلمبرداری، به ویرایش و گردآوری بخش‌های آن پرداختند. آن‌ها چندین بخش را دوباره فیلمبرداری کردند تا به فیلم بیفزایند.
از سه دوربین برای فیلمبرداری استفاده شد که دو تای آن‌ها ساخت پاناویژن بودند و یکی دیگر نیز بدست خود فریک برای فیلمبرداری فاصله‌های زمانی طراحی شده‌بود. صحنه‌ها را بر نوارهای نگاتیو ۶۵ میلی‌متری فیلمبرداری کرده و به فرمت دی سی پی (بسته سینمای دیجیتالی) تبدیل می‌کردند. مگدیسون این پروسه را چنین بیا کرده‌است: «ما از دو روش که فکر می‌کنیم بهترین تکنولوژی‌های حاضر هستند استفاده کرده‌ایم؛ به بهترین شکل فیلم‌ها را گرفته و به بهترین شکل خروجی تبدیلش می‌کنیم. با این‌کار در بخش دیجیتالی می‌توانیم تصاویر را بهتر کرده و ذخیره کنیم.» آن‌ها در باراکا نگاتیوها را با بریدن ویرایش می‌کردند اما در اینجا آن‌ها را اسکن کرده و به صورت دیجیتالی تدوین کردند. آن‌ها از پروسه تلسین برای فرمت فیلم به پرورس برای ویرایش آن بهره بردند.
موسیقی فیلم بدست مایکل استیرن، لیزا جرارد و مارسلو دی فرانسیسکی ساخته شده‌است. استیرن در فیلم‌های باراکا و کرونوس و جرارد در فیلم باراکا با آن‌ها همکاری کرد. برخلاف باراکا، سمساره را بدون آهنگ ویرایش کردند و آهنگسازها بر بخش‌های جداگانه فیلم کار کردند. فیلمسزان سپس بخش‌های فیلم را به یکدیگر پیوستند. مگدیسون گفته‌است: «قطعات موسیقی آن تفسیری ذهنی از تصاویر دیداری آن بخش‌ها هستند و می‌توان آنها را تفسیر موسیقی‌وار تصاویر دانست.» صداگذاری کار بین ۶ تا ۷ ماه زمان برد.
فیلمسازان توانستند که صحنه‌ای از زائران به دور کعبه را فیلم بگیرند. آن‌ها این کار را از یک ساختمان چهل طبقه که به تازگی اطراف کعبه ساخته شده‌بود انجام دادند و با اجازه صاحب ساختمان بوده‌است.
چندین صحنه از این فیلم به ساخت و آیین پیرامون ماندالای ماسه‌ای اختصاص یافته‌است.
بازخوردها

راتن تومیتوس به آن بنا بر ۷۷ نقد، امتیاز ۷۷٪ و رتبه ۶٫۹ از ۱۰ داده‌است.
در متاکریتیک این فیلم موفق به دریافت امتیاز ۶۵٪ برپایه ۲۴ نقد شد.
کنت توران در لس‌آنجلس تایمز آن را «ناامیدکننده و زیبا» دانسته و گفته ناامیدکننده است که فیلم‌سازان از مکان‌های گمنام دیگری نام نبرده‌اند. همچنین از تصاویر مبهوت‌کننده آن نام برده‌است و نتیجه‌گیری کرده: «برخی از تصاویر به هم ربط دارند همچون تصویر مهمات و پرتره سربازان زخمی؛ درحالیکه بقیه اینطور نیستند. تصاویر شوکه‌کننده خرابی‌های طوفان کاترینا زیبا هستند اما چرا پس از تصاویر کاخ ورسای آمده‌اند؟ فیلمسازان سمساره خواسته‌اند که ذهن ما را آزاد سازند اما با این کارها بیشتر ما را گرفتار کرده‌اند.»
راجر ایبرت در شیکاگو سان-تایمز سمساره را به خاطر «تجربیه متعالی» اش ستوده‌است و تصاویر آنرا «قدرتمند، گاهی باشکوه، گاهی شوکه‌کننده و همرا با دقت و در بیشترین وضوح» دانسته‌است. ایبرت گفته که بخش‌هایی از تصاویر فیلم از ذهن ما ناپدید می‌شوند که دلیل گم‌شدن آن‌ها را در صحنه‌های بعدی درمی‌یابیم.
کتی والش، که در ایندی‌وایر می‌نویسد، سمساره را تحسین کرده و آن را یک «موفقیت تکنیکی» خوانده و گفته که از تکنیک‌های جنبش مونتاژ شوروی بهره برده‌است. والش گفته که سمساره به فیلم مردی با دوربین فیلم‌برداری شبیه است ولی ایده آن به بلندی ارتفاعات جهانی روح است.
مکان‌های تصویربرداری

در سمساره، تصاویر نزدیک به ۱۰۰ محل در ۲۵ کشور جهان آمده‌است. این کشورها عبارتند از: آنگولا، برزیل، چین، دانمارک، مصر، اتیوپی، فرانسه، غنا، هنگ کنگ، هند، اندونزی، اسراییل، ایتالیا، ژاپن، اردن، مالی، میانمار، نامیبیا، فیلیپین، عربستان، کره جنوبی، تایلند، ترکیه، امارات متحده عربی، ایالات متحده آمریکا.
مکان‌های تصویربرداری > آفریقا

آنگولا
آبشار اپوپا
مصر
موزه مصر]
مجموعه اهرام جیزه
شهر مردگان
اتیوپی
روستای مورسای در دره اولو
غنا
مغازه تابوت، سودوم ن گومورا، آکرا
مالی
مسجد بزرگ در دجن
روستای دوگون، پرتگاه باندیاگارا
خانه‌های صخره‌ای نزدیک ترلی
نامیبیا
سسوسولی - پارک ملی نامیب-ناوکلوفت
لودریتز - کولمندسکوپ
روستای هیمبا - کوئنه
ساحل اسکلت
مکان‌های تصویربرداری > آسیا

چین
مدرسه هنرهای رزمی تاگو، ژنگژو
شانگهای
شهر چانچگچون، استان جیلین
شهر ژانگژو، استان فوجیان
پکن (رقص بودای هزار دست)
هنگ کنگ
هتل لان کوای فونگ
هند
معبد تیکسه، له، لداخ
اندونزی
بنیاد هنر تری پوساکا ساکتی
معدن سولفور کاواه ایجن، جاوه شرقی
اسرائیل
کلیسای ردیمر، اورشلیم
دیوار ندبه، اورشلیم
ژاپن
محوطه گلف لوت کاساس، استان چیبا
کارخانه اسباب‌بازی وای‌کا تسوچیا شوکای، توکیو
دانشگاه اوزاکا
آتری، کیوتو
زیارتگاه فوشیمی ایناری، کیوتو
توشیمائن، توکیو
پارک یویوگی، توکیو
سالن نمایشگاه کوگیو، توکیو
مؤسسه بین‌المللی پژوهش ارتباطات پیشرفته، توکیو
اردن
پترا
میانمار
باگان، ماندالای
کوه پوپا، معبد پوپا تاونگکالاف
معبد مینگون
فلسطین
محل بازرسی نابلس، کرانه باختری
بیت‌اللحم
فیلیپین
زندان سی‌پی‌دی‌آرسی، شهر سبو
محل دفن زباله پایاتاس، کزون سیتی
شرکت تسلیحات فیلیپین
خیابان‌های مانیل
عربستان سعودی
مسجدالحرام، مکه
کره جنوبی
ناحیه غیرنظامی، پانمونجوم
هیوندای گلوویس، شرکت شیپیارد، سئول
تایلند
بار گوگو، نانا پلازا، بانکوک
موزه پزشکی سیریراج، بانکوک
ترکیه
کوه نمرود، آدیامان
کاپادوکیه
مسجد سلطان احمد، استانبول
امارت متحده عربی
اسکی دوبی
بازار دوبی
برج خلیفه
هتل برج‌العرب
گسترش جزیره نخل
مکان‌های تصویربرداری > اروپا

دانمارک
موزه موسگارد
موزه سیلکبورگ
مرغداری ماریسمیند
بوگلی سوینپروداکشن
فرانسه
قصر ورسای
سنت چاپله، پاریس
کوه سنت میشل
کلیسای نوتردام پاریس
متروی پاریس
مون بلان
آگویله دو میدی
الیویر د ساگازان، پاریس
ایتالیا
گالری ویتوریو امانوئل، میلان
تئاترو آلا اسکالا
کاتاکومبه د کاپوچینی، پالرمو
کلیسای سن پیر، واتیکان
مکان‌های تصویربرداری > آمریکا

برزیل
کلیسای دیوینو سالوادور، سائو پائولو
ایستگا متروی اس‌ای، سائو پائولو
پارایسوپولیس فاولا، سائو پائولو
ایالات متحده آمریکا
هانتس مسا، مانیومنت ولی، آریزونا
کیلاوئا، هاوایی
ناینت وارد، نیو اورلئانز، لوییزیانا
دلیکیت آرک، پارک ملی آرچز، یوتا
تصویری از رقص بودای هزاردست در فیلم، که به‌طور نمادین جزء بودن انسان از کل را به تصویر می‌کشد.
فهرست آثار ملی شهرستان کاشمر
راهنما

وقفی
مالکیت دولتی
مالکیت خصوصی
مالکیت عمومی
پرچم گامبیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پذیرفته‌شده: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۵
طرح: سه نوار افقی قرمز (بالا)، آبی با حاشیه‌های سفید (میان) و سبز (پایین)
 :  
پرچم کنونی گامبیا رسماً در تاریخ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۶۵ که این کشور از پادشاهی متحده استقلال یافت افراشته شد. این پرچم از نوارهایی افقی تشکیل شده است که به ترتیب از بالا به پایین دارای رنگ‌های قرمز، سفید، آبی، سفید و سبز بوده و با یکدیگر در تناسب ۶ به ۱ به ۴ به ۱ به ۶ قرار دارند. رنگ آبی نشانگر رود گامبیاست که از درون کشور می‌گذرد، قرمز نشانگر خورشید و همچنین دشت‌های گامبیاست، رنگ سبز اشاره به جنگل‌ها و کشاورزی آن کشور دارد و سفید نشانگر صلح و اتحاد است. همچنین در تعریفی دیگر چنین آمده است که نوار آبی میان پرچم، نمادی از رود گامبیاست که از میان جنگل‌های سبز و دشت‌های قرمز می‌گذرد و در تعبیری دیگر سفید را نشانهٔ صلح و پاکی دانسته‌اند.و دو نوار سیاه آن در تعبیری به معنای مرز و در تعبیری دگر به معنای پیوند دو قوم است
پرچم‌های دیگر

پرچم رئیس‌جمهور گامبیا
پرچم سفیران گامبیا
فهرست آثار فریدون شهبازیان

فریدون شهبازیان
فریدون شهبازیان موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر اهل ایران است. وی از اواخر دههٔ چهل خورشیدی تاکنون آثار بسیاری را خلق کرده که در این فهرست به آن‌ها اشاره می‌شود.
آثار > فیلم و سریال

غبارنشین‌ها (داوود روستایی - ۱۳۵۳)
سریال سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن (نادر ابراهیمی - ۱۳۵۳)
سکه (نعمت حقیقی - ۱۳۵۶)
اسب (مسعود کیمیائی - ۱۳۵۶)
گفت هرسه نفرشان (غلامعلی عرفان - ۱۳۵۹)
آقای هیروگلیف (غلامعلی عرفان - ۱۳۵۹)
مستند به سوی سیمرغ (حمید سهیلی - ۱۳۶۲)
دادشاه (حبیب کاووش - ۱۳۶۲)
میرزا کوچک خان (امیر قویدل - ۱۳۶۲)
آن سفر کرده (احمد نیک‌آذر - ۱۳۶۳)
پائیزان (رسول صدر عاملی - ۱۳۶۳)
آوار (سیروس الوند - ۱۳۶۴)
زنجیرهای ابریشمی (حسن کاربخش - ۱۳۶۵)
وکیل اول (جمشید حیدری - ۱۳۶۵)
شیر سنگی (مسعود جعفری جوزانی - ۱۳۶۵)
حماسه دره شیلر (احمد حسنی‌مقدم - ۱۳۶۵)
سال‌های خاکستر (مهدی صباغ‌زاده - ۱۳۶۷)
سریال بخش چهار جراحی (مسعود فروتن - ۱۳۶۷)
در مسیر تندباد (مسعود جعفری جوزانی - ۱۳۶۷)
یک مرد یک خرس (مسعود جعفری جوزانی - ۱۳۷۲)
سه مرد عامی (سیامک تقی‌پور - ۱۳۷۲)
کودکانی از آب و گل (عطاءالله حیاتی - ۱۳۷۲)
دشت ارغوانی (نادر مقدس - ۱۳۷۳)
سریال باغ گیلاس (مجید بهشتی - ۱۳۷۳)
نامزدی (ناصر غلامرضایی - ۱۳۷۵)
لیلا (داریوش مهرجویی - ۱۳۷۵)
سریال آوای فاخته (بهمن زرین‌پور - ۱۳۷۵)
سریال بازگشت به خانه (مسعود نوابی - ۱۳۷۵)
زندگی (اصغر هاشمی - ۱۳۷۶)
هیوا (رسول ملاقلی‌پور - ۱۳۷۷)
چرخ (غلامرضا رمضانی - ۱۳۷۷)
عروس رومشکان (ناصر غلامرضایی - ۱۳۷۹)
آقای رئیس جمهور (ابوالقاسم طالبی - ۱۳۷۹)
شام آخر (فریدون جیرانی - ۱۳۸۰)
آرزوهای زمین (وحید موسائیان - ۱۳۸۰)
سریال باران عشق (احمد امینی، فریدون حسن‌پور - ۱۳۸۱)
خاموشی دریا (وحید موسائیان - ۱۳۸۲)
تنهایی باد (وحید موسائیان - ۱۳۸۲)
معصومیت از دست رفته (داود میرباقری - ۱۳۸۲)
محفل ایکس (حبیب کاوش - ۱۳۸۳)
سریال کلاه پهلوی (سید ضیاءالدین دری - ۱۳۸۳-۱۳۸۹)
خانه روشن (وحید موسائیان - ۱۳۸۴)
گوشواره (وحید موسائیان - ۱۳۸۵)
مستند سرزمین گمشده (وحید موسائیان - ۱۳۸۵)
مستند سمفونی ایران (وحید موسائیان - ۱۳۸۵)
اخراجی‌ها (مسعود ده‌نمکی - ۱۳۸۵)
مظفرنامه (محمدرضا ورزی - ۱۳۸۶)
گلچهره (وحید موسائیان - ۱۳۸۹)
فرزند چهارم (وحید موسائیان - ۱۳۹۱)
تله‌فیلم حباب (سامان آسترکی - ۱۳۹۱)
وقتی برگشتم (وحید موسائیان - ۱۳۹۴)
مستند در کوچه‌های خاطره (سید حمید میرحسینی - ۱۳۹۵)
نمایش قتل در موقعیت ۳۵ درجه شمالی (امین میری - ۱۳۹۸)
خانواده دکتر ماهان (راما قویدل، علی‌محمد قاسمی - ۱۳۹۸)
حکم تجدیدنظر (محمدامین کریم‌پور - ۱۳۹۹)
سریال یاور (سعید سلطانی - ۱۴۰۰)
یادداشت

↑  اجرا با گروه «عشاق» به سرپرستی عبدالله ملت‌پرست (محلی).
↑  در این اثر احمد شاملو ۳۰ رباعی از خیام را دکلمه می‌کند و محمدرضا شجریان ۵ رباعی را با آواز می‌خواند.
↑  گزیده اشعار سیاسی‌اجتماعی شاملو، این اثر در سال ۹۵ بازنشر شد.
↑  موسیقی متن فیلم شیر سنگی (محلی).
↑  گزیده‌هایی از موسیقی‌های بی‌کلام.
↑  موسیقی متن فیلم‌های پاییزان و زنجیرهای ابریشمی.
↑  به مناسبت بزرگداشت حکیم نظامی گنجوی
↑  این آلبوم در اوایل دهه‌ی ۶۰ ضبط شده است.
↑  موسیقی متن ۵ فیلم «خاموشی دریا»، «آرزوهای زمین»، «تنهایی باد»، «خانه‌ روشن» و «گوشواره»، این اثر در زمستان ۱۳۹۴ بازنشر شد.
↑  بخش اول این اثر در دهه ۵۰ و در برنامه‌ی گل‌های تازه شماره ۷۷ با نام «پُر کن پیاله را» و بخش انتهایی آن در برنامه‌ی گلچین هفته شماره ۸۶ پخش شده بود.
↑  بخش اول این اثر در دهه ۵۰ و در برنامه‌ی گل‌های تازه شماره ۱۷۷ و بخش دوم آن در برنامه‌ی گل‌های تازه شماره ۱۶ پخش شده بود.
↑  موسیقی متن فیلم «اخراجی‌ها» و موسیقی بی‌کلام باران عشق.
↑  موسیقی متن فیلم‌های «گلچهره»، «فرزند چهارم» و «وقتی برگشتم».
دیستراکسیون (لا گواخیرا)

| Distracción | Distracción |
| --- | --- |
town: town
  پرچممهر:   پرچممهر
نام مستعار: The Star of La Guajira: نام مستعار: The Star of La Guajira
Location of the town and municipality of Distracción in La Guajira Department.: Location of the town and municipality of Distracción in La Guajira Department.
Country: کلمبیا
Region: Caribbean
بخش‌های کلمبیا: بخش لا گواخیرا
Foundation: 1845 by Antonio María Vidal
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pedro Javier Guerra Chinchia (L)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۰ کیلومتر مربع (۸۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۵ متر (۲۱۳ فوت)
جمعیت (Census 2018): جمعیت (Census 2018)
 • کل: ۱۱۹۳۴
 • تراکم: ۵۴/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم گرم‌دشتی
دیستراکسیون (انگلیسی: Distracción, La Guajira) نام شهری در کشور کلمبیا است.
سعید امامی

| سعید امامی | سعید امامی |
| --- | --- |
از مأموران امنیتی و اطلاعاتی بلندپایه جمهوری اسلامی ایران، معاون وزیر اطلاعات: از مأموران امنیتی و اطلاعاتی بلندپایه جمهوری اسلامی ایران، معاون وزیر اطلاعات
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سعید امامی ۲۴ دی ۱۳۳۶ شیراز، ایران
سعید اسلامی: سعید اسلامی
درگذشته: ۲۹ خرداد ۱۳۷۸ (۴۱ سال) زندان اوین یا بیمارستان لقمان،
همسر(ان): فهیمه دری نوگورانی
والدین: علی‌اکبر امامی  هُمارُخ اعتماد
سعید امامی یا سعید اسلامی (۲۴ دی ۱۳۳۶ – ۲۹ خرداد ۱۳۷۸) مأمور بلندپایهٔ وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران و از معاونین علی فلاحیان در زمان وزارتش بود. او عامل اصلی قتل‌های زنجیره‌ای در دهۀ ۱۳۷۰ دانسته می‌شود؛ هرچند که برخی، از جمله روح‌الله حسینیان، در صحت آن تردید کرده‌اند و قتل‌ها را منتسب به جناح اصلاح‌طلبان می‌کنند.
وی پس از روی کار آمدن دولت سید محمد خاتمی و در دوران وزارت قربانعلی دری نجف‌آبادی از مقام خود برکنار شد و به مقام مشاور تنزل یافت. او در پیشینهٔ خود ۷ سال معاونت امنیتی وزارت اطلاعات را دارد. او پس از فاش‌شدن قتل‌های زنجیره‌ای زندانی شد و بنا بر اعلام منابع رسمی در زندان با خوردن داروی نظافت خودش را کشت. اصلاح‌طلبان، علی فلاحیان، روح‌الله حسینیان و عبدالله شهبازی هر کدام به دلیلی در ادعای خودکشی او تردید کرده‌اند.
زندگی نخستین

سعید امامی در سال ۱۳۳۶ در شیراز به دنیا آمد. سعید اسلامی نام دیگری است که توسط او استفاده می‌شد.
سعید امامی در جوانی و پس از گرفتن دیپلم ریاضی در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی و با دریافت بورس تحصیلی به ایالات متحده آمریکا رفت و با مدرک مهندسی هوافضا از دانشگاه اوکلاهاما دانش‌آموخته شد. او مدتی کارمند دفتر حفاظت منافع جمهوری اسلامی در واشینگتن دی.سی بوده است.
امامی، واسطه خرید تجهیزات کامپیوتری شنود به دستور علی فلاحیان در آمریکا بود و در پی به سرانجام رساندن این ماموریت، پس از بازگشت به ایران به استخدام وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران درآمد.
زندگی نخستین > روابط با مقامات عالی‌رتبه

همسر سعید امامی، فهیمه دری نوگورانی در گفتگو با مرکز اسناد انقلاب اسلامی ادعا کرد که در اواخر سال ۶۹ سعید امامی خانواده سیدعلی خامنه‌ای را برای کاری به لندن برده و دو ماه تمام با این خانواده زندگی کرده‌است.
علاوه براین همسر امامی از علاقه مجتبی خامنه‌ای به سعید امامی یاد کرد و گفت:
خود آقا مجتبی پسر آقا (داماد آقای حداد عادل) و مادر خانمشان شیفته اخلاق سعید شده بودند که حتی تا قبل از دستگیری سعید هم مرتباً خود آقا مجتبی زنگ می‌زد به سعید که چرا نمی‌آیی و با ما رفت‌وآمد نمی‌کنی؟
وزارت اطلاعات

مسئولیت مصاحبه و گزینش سعید امامی در زمان سفر او به تهران به سعید حجاریان سپرده شد بود حجاریان در این باره گفته‌است که پس از مصاحبه با سعید امامی به این نتیجه رسیده که وزارت اطلاعات باید از سعید امامی تنها به عنوان منبع یک طرفه استفاده کند و او را نباید به سمت‌های حساس در این وزارتخانه منصوب کنند.
امامی پس از استخدام در وزارت اطلاعات توانست جایگاه مهمی برای خود پیدا کند. او با داشتن گذرنامه دیپلماتیک به همراه علی‌اکبر ولایتی برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک رفت. در دوران ریاست علی فلاحیان بر وزارت اطلاعات در دو دولت هاشمی رفسنجانی، فلاحیان امامی را به عنوان معاون امنیتی وزارت اطلاعات برگزید.
وزارت اطلاعات > موضع‌گیری‌ها > سخنرانی در دانشگاه همدان

سال ۱۳۷۴ سعید امامی طی سخنرانی در دانشگاه همدان می‌گوید که «… تهاجم فرهنگی در حال حاضر ریشه‌ها را نشانه گرفته‌است. ما دلایل بزرگی برای این حرف داریم. علت اصلی گسترش آن، وحشت از اسلام است. تفکراتی که ما با آن روبرو هستیم عبارتند از: ۱- تفکرات لائیسم. ۲- تفکرات مسیحیت. ۳- تفکرات اسلام آمریکایی. ۴- تفکرات یهودیت. منافقین، اسلامشان آمریکایی است. آنها می‌خواهند ریشه آخوند را بزنند. تفکر لائیسم می‌خواهد بنیان فکری ما را به هم بزند.» در این سخنرانی، سعید امامی به افرادی همچون، داریوش فروهر، فرج سرکوهی، احسان یارشاطر، داریوش شایگان، عبدالکریم سروش، عباس معروفی، سعیدی سیرجانی و چند نفر دیگر اشاره می‌کند.
وی همچنین در همین سخنرانی، کشتار شش میلیون یهودی در هولوکاست را غیرواقعی و دروغ خواند. وی گفت که «دوستان نازیست و نئونازیستش» به او گفته‌اند که تعداد کشته شدگان یهودی نهایتاً ۲۵۰ هزار نفر بوده‌است.
وزارت اطلاعات > موضع‌گیری‌ها > دربارهٔ دراویش گنابادی

سعید امامی سال ۱۳۷۵ در سمت معاونت وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، در یکی از سخنرانی‌هایش سوءظن حکومت به دراویش گنابادی و قصد نهادهای اطلاعاتی برای برخورد با آنان را نشان داد. او از دراویش به عنوان یکی از گروهک‌های چهارگانهٔ خطرناک برای نظام نام برده بود که از تفکرات وحشتناک برخوردارند، دارند رشد می‌کنند و به گفتهٔ وزارت اطلاعات در آن زمان عده‌ای از آنان را به همین دلیل دستگیر کردند.
وزارت اطلاعات > موضع‌گیری‌ها > نامه محرمانه

سعید امامی شانزدهم مهر ۱۳۷۷ کمتر از یک ماه و نیم قبل از دور تازه قتل‌های زنجیره ای در پاییز ۱۳۷۷، در نامه‌ای به «مقام محترم وزارت» که بعدها در روزنامه سلام منتشر شد از محمد مختاری که کمتر از دو ماه بعد در جریان قتل‌های زنجیره ای کشته شد، نام برد و خطاب به دری نجف آبادی نوشت «فعالیت گسترده عناصری نظیر گلشیری، چهل تن، دولت‌آبادی، مختاری … برای مطرح نمودن کانون و ایجاد وجهه و پشتیبانی جهانی برای آن، مشکلات امنیتی را برای جمهوری اسلامی ایران و به‌خصوص وزارت به دنبال خواهد داشت.» روزنامهٔ سلام به دلیل انتشار این نامهٔ محرمانه تعطیل گشت که این نیز منجر به وقایع هجده تیر ۱۳۷۸ شد.
وزارت اطلاعات > اقدامات > قتل شاپور بختیار

با قتل شاپور بختیار، عبدالرحمن برومند، و سروش کتیبه توسط مأموران وزارت اطلاعات و در پی آن لغو سفر فرانسوا میتران به ایران، روابط دو کشور به شدت تیره شد. امامی در بلژیک به همراه اسلحه و مهمات دستگیر شد. هاشمی رفسنجانی تنها به توبیخ امامی بسنده کرد و او در معاونت وزارت اطلاعات باقی ماند. در دولت نخست خاتمی نیز به عنوان مشاور در وزارت اطلاعات به ریاست دری نجف‌آبادی حضور داشت.