stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پلیمرهای ستاره‌ای
ترکیبات > بازو اول

در روش بازوی اول (همچنین به عنوان روش «بازو بستن» یا رویکرد همگرا)، از پلیمرهای پویای تک عاملی با خصوصیات شناخته شده، به عنوان پیش ماده در واکنش استفاده می‌شوند. بخش فعال در انتهای زنجیره آنها می‌تواند به‌طور مستقیم با یک هسته پلیمری چند عاملی مناسب واکنش پذیر (که به عنوان عامل اتصال دهنده نیز شناخته می‌شود) واکنش داده و یک پلیمر ستاره ای شکل تولید کند. در این روش، پلیمر ستاره ای تولید شده شامل گروه‌های زنجیره همگن هستند. روش ترکیب اول بازو را می‌توان کارآمدترین ترکیب پلیمرهای ستارهٔ قلمداد کرد؛ چرا که هر مرحله به‌طور مستقیم قابل کنترل و ارزیابی می‌باشد؛ بازوه‌ها و هسته و بازوها می‌توانند ایزوله و پیش از واکنش استوکیومتری، مشخص شوند و میزان عاملیت پلیمر ستاره ای نهایی نیز به‌طور دقیق و مستقیم قابل اندازه‌گیری است.
یک رویکرد در ترکیب اول بازو، انجام آن از طریق پلیمریزاسیون آنیونی است. در این روش از بازوهای آنیونی استفاده می‌شود و توسط یک هسته شامل گروه‌های خنثی کننده ب، واکنش آن‌ها برانگیحته می‌شود. گروه‌های خنثی کننده هسته اغلب کلروسیلانها، گروه‌های ترک کننده کلر یا غیرفعال کننده آلکنها هستند. مشتقات کلروسیلان به عنوان هسته‌های واکنشی ویژه عمل می‌کنند و می‌توانند از منظر کمی (یا بسیار نزدیک به کمی) با پلیمرهای پویا کربانیون واکنش دهند. این واکنش شامل کاربانین‌هایی است که با گروه‌های Si-Cl نعویض الکتروفیل انجام می‌دهند (همان‌طور که در شکل زیر نشان داده شده‌است). در موارد این چنین، بازوهای نهایی همه همگن هستند و می‌توانند به‌طور کامل تشخیص داده شوند. هسته نیز قابل تشخیص است؛ لذا با توجه به این دو در نهایت پلیمر ستاره ای مشخصی به دست می‌آید. از آن جا که هم هسته و هم بازوها نسبتاً واکنش پذیر هستند، لازم است همه Si-Cl تحت تعویض الکتروفیل قرار گیرند؛ بنابراین پلیمرهای ستاره ای شکل دارای یک شاخص پراکندگی پلیمر نسبتاً باریک هستند.
ترکیبات > اول هسته

در روش اول هسته (همچنین «باز کردن» یا واگرا)، یک هستهٔ چند عاملی به عنوان آغاز گر به‌طور همزمان برای چندین بازو استفاده می‌شود. این رویکرد پیچیده‌تر از روش اول بازو می‌باشد؛ چرا که یافتن هستهٔ مناسب و پایدار سخت و تشخیص پلیمر ستاره ای ترکیب شده چالش‌برانگیز است.
این روش اولین بار در سال ۱۹۸۸ حین عامل دار سازی DVB توسط نفتالینید برای ساخت هستهٔ چند عاملی، شکل گرفت. می‌توان هسته را با اکسید اتیلن واکنش داد تا یک پلیمر ستاره ای شکل ایجاد شود. همان‌طور که در اکثر رویکردهای اول هسته معمول است، این روش در موارد گرانروی و ژلاسیون بالا به مشکل برمی‌خورد. در این مورد پلیمر ستاره ای توسط تکنیک‌های کروماتوگرافی اندازه ای و پراکندگی نور تشخیص داده شد.
کاربردها

گرچه مطالعات زیادی در ارتباط با پلیمرهای ستاره ای انجام گرفته‌است؛ اما کاربردهایی تجاری آن‌ها همچنان محدود هستند. البته این موارد با گسترش پژوهش‌ها در حال رشد می‌باشند. تعدادی از کاربردهای تجاری پلیمرهای ستاره ای به شرح ذیل می‌باشد:
پلیمرهای ستاره ای نامتقارن بر الاستومرهای ترموپلاستیک اثرگذارند. مورفولوژی آن‌ها برای داشتن در ویژگی‌های مکانیکی چون سختی، ترمیم کشسانی، شفافیت و مقاومت دمایی، مطلوب است.
استفاده به عنوان بهبود دهنده شاخص گرانروی در روغن موتور اتوموبیل. پلیمرهای ستاره ای عموماً گرانروی درونی پایین‌تری نسبت به نظایر خطی خود دارند که علت آن شعاع دوران و گرانرویشعاع هیدرودینامیک کوچکتر آن هاست. این ویژگی، آن‌ها را برای استفاده در فلویدهایی که نیاز به گرانروی پایین دارند، همچون روغنهای روانکاری در موتور اتومبیل (روغن موتور)، مناسب می‌سازد.
ساختار لاک نوری عموماً توسط پلیمرهای خطی ایجاد می‌شود؛ اما به نظر می‌رسد پلیمرهای ستاره ای مزایای بیشتری در مقایسه با نظایر خطی خود دارند. آن‌ها توانایی کاهش سختی دیواره‌های جانبی لاک نوری را دارند بدون آن که حساسیت یا وضوح کاهش یابد. علت بروز این ویژگی، تمایل کاهش یافتهٔ پلیمرهای ستاره ای به ساخت گره خوردگی‌های زنجیره نسبت به نظایر خطی آن‌ها از نظر تشابه در جرم مولکولی می‌باشد که منجر به انحلال ناپذیری و افزایش سختی می‌شود.
پلیمرهای میکتوآرم که ساختارهای میسلار با ترکیب هسته-پوسته-تاج را شکل می‌دهند، در شرایط مختلف بیولوژیکی، مولکول‌های کوچک را جذب و آزاد می‌کنند. مولکول‌های کوچک در حین انتقال، با بازوهای مشخصی از پلیمر که بخش درونی ساختار میسلار را تشکیل می‌دهند، ارتباط دارند. زمانی که آن‌ها در معرض شرایطی که باعث حل شدن بازوها ی داخلی می‌شود قرار گیرند، مولکول‌های کوچک آزاد می‌شوند. به خصوص، به شکل کپسول درآوردن موفقیت‌آمیز عامل ضد سرطان دوکسوروبیسین هیدروکلراید این چنین حاصل شده‌است.
غلظت ژلی کم پلیمرهای تله سیلیک و نیمه سیلیک پلیمرهای ستاره ی، آن‌ها را برای بهبود هیدروژل‌های جدید در کاربردهای بیومتریال، مناسب ساخته‌است. غلظت ژلی کم به دلیل افزایش برخوردهای میان مولکولی نسبت به نظایر خطی آن‌ها، که خود به علت بیشتر بودن گروه‌های عاملی در پلیمرهای ستاره ای در حجم مشابه می‌باشد، اتفاق افتاده‌است.
رویکرد ترکیب اول بازو. نمادهای * نمایانگر عاملیت‌های فعال هستند
ترکیب اول بازو با استفاده از هسته مشتق شده کلروسیلان و بازوهای مونومر آنیونی
رویکرد ترکیب اول هسته نمادهای * عاملیت‌های فعال هستند
روش ترکیبی هسته اول برای پلیمرهای ستاره ای PEO، شامل عامل دار سازی DVB
۹۵۸ (قمری)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۹ - سده ۱۰ - سده ۱۱
دهه::  ۹۲۰  ۹۳۰  ۹۴۰  ۹۵۰  ۹۶۰  ۹۷۰  ۹۸۰  
سال:: ۹۵۵ ۹۵۶ ۹۵۷ - ۹۵۸ - ۹۵۹ ۹۶۰ ۹۶۱
۹۵۸ (قمری)، نهصد و پنجاه و هشتمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با نوزدهم ژانویه سال ۱۵۵۱ میلادی است.
سرکم (رودان)

| سرکم (رودان) | سرکم (رودان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۴۶′۸″ شمالی ۵۷°۱۵′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۷۶۸۸۹°شمالی ۵۷٫۲۵۰۰۰°شرقی﻿ / 27.76889; 57.25000: مختصات: ۲۷°۴۶′۸″ شمالی ۵۷°۱۵′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۷۶۸۸۹°شمالی ۵۷٫۲۵۰۰۰°شرقی﻿ / 27.76889; 57.25000
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: رودان
بخش: بخش رودخانه
دهستان: رودخانه
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سرکم (رودان)، روستایی از توابع بخش رودخانه شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان رودخانه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
۴-(۴-متیل‌فنیل)

| ۴-(۴-متیل‌فنیل)-۴-اکسوبوتانوئیک اسید | ۴-(۴-متیل‌فنیل)-۴-اکسوبوتانوئیک اسید |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک4-(4-methylphenyl)-4-oxobutanoic acid: نام‌گذاری آیوپاک4-(4-methylphenyl)-4-oxobutanoic acid
دیگر نام‌ها3-(4-Methylbenzoyl)propionic acid 3-(p-Toluoyl)propionic acid 4-(4-Methylphenyl)-4-oxobutyric acid: دیگر نام‌ها3-(4-Methylbenzoyl)propionic acid 3-(p-Toluoyl)propionic acid 4-(4-Methylphenyl)-4-oxobutyric acid
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 4619-20-9 Y, 
پاب‌کم: 244162
کم‌اسپایدر: 213498 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES O=C(c1ccc(cc1)C)CCC(=O)O :  SMILES O=C(c1ccc(cc1)C)CCC(=O)O 
 InChI InChI=1S/C11H12O3/c1-8-2-4-9(5-3-8)10(12)6-7-11(13)14/h2-5H,6-7H2,1H3,(H,13,14) Y Key: OEEUWZITKKSXAZ-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C11H12O3/c1-8-2-4-9(5-3-8)10(12)6-7-11(13)14/h2-5H,6-7H2,1H3,(H,13,14) Key: OEEUWZITKKSXAZ-UHFFFAOYAH :  InChI InChI=1S/C11H12O3/c1-8-2-4-9(5-3-8)10(12)6-7-11(13)14/h2-5H,6-7H2,1H3,(H,13,14) Y Key: OEEUWZITKKSXAZ-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C11H12O3/c1-8-2-4-9(5-3-8)10(12)6-7-11(13)14/h2-5H,6-7H2,1H3,(H,13,14) Key: OEEUWZITKKSXAZ-UHFFFAOYAH 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C11H12O3
جرم مولی: 192.2112 g/mol
شکل ظاهری: White powder
دمای ذوب:  ۱۲۹ درجه سلسیوس (۲۶۴ درجه فارنهایت؛ ۴۰۲ کلوین) 
انحلال‌پذیری در آب: Insoluble
خطرات: خطرات
کدهای ایمنی: R۳۶, R۳۷, R۳۸
شماره‌های نگهداری: S26, S۳۶
خطرات اصلی: Flammable
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
۴-(۴-متیل‌فنیل)-۴-اکسوبوتانوئیک اسید (به انگلیسی: 4-(4-Methylphenyl)-4-oxobutanoic acid) با فرمول شیمیایی C11H12O3 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 244162 است. که جرم مولی آن 192.2112 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر سفید است.
ویرجینال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ويرجينال‌های فلاندر ساخته شده توسط هانس راکرز، ۱۵۸۳، در شهر آنتورپ و پاریس: ويرجينال‌های فلاندر ساخته شده توسط هانس راکرز، ۱۵۸۳، در شهر آنتورپ و پاریس
ویرجینال یک ساز صفحه کلیدی از خانواده سازهای هارپسیکورد است. که نواختن آن در اواخر دوره رنسانس و اوایل دوره باروک در اروپا رایج بود.
توضیحات

ویرجینال یک شکل کوچک‌تر شده و ساده ترشده از هارپسیکورد است و در هر کلید یک سیم وجود دارد و شما فقط قادر به زدن یک نت با هر کلید هستید. بیشتر این سازها، بدون پایه ساخته شده‌اند و برای نواختن روی میز قرار داده می‌شوند. ولی بعداً مدل‌های بعدی این ساز با پایه ساخته شد.
سازوکار

مکانیسم ویرجینال‌ها همانند ساز هارپسیکورد است، زیرا سیم‌های آن با یک زخمه به یک جک متصل شده‌است.
با این حال، قاب آن مستطیلی یا چند ضلعی است و تارهای آن فقط یک نت را اجرا می‌کنند. تارها یا در یک انتها مانند هارپسیکول بریده می‌شوند، و نزدیک به وسط، صدای غنی تر و شبیه فلوت تولید می‌شود.
نام‌شناسی

منشأ نام این ساز نامعلوم است. ممکن است از لاتین virga به معنی میله گرفته شود، و شاید منظور جک‌های چوبی است که در انتهای کلیدها قرار دارد، اما این ثابت نشده‌است. احتمال دیگر این است که این نام از کلمه باکره گرفته شده‌است، زیرا این ساز بیشتر توسط زنان نواخته می‌شد. یا شاید منشأ نام آن از صدای آن، که شبیه صدای دختر جوان است برگرفته شده (vox virginalis). دیدگاه دیگر این است که این نام از مریم مقدس گرفته شده‌است زیرا راهبه‌ها برای همراهی سرودها به او افتخار تقدس می‌دادند.
در انگلستان، در دوران الیزابت و یعقوب، هر ساز کیبورد زهی اغلب به عنوان یک ساز بکر توصیف می‌شد و به هرپسیکال یا در یک کلاویکورد یا اسپینت نیز ویرجینال گفته می‌شد، شاهکارهای ویلیام برد و معاصرانش غالباً بر روی هارپسیکوردهای سایز بزرگ، ایتالیایی یا فلاندرایی اجرا می‌شدند، و نه تنها بر روی ویرجینال‌ها که امروزه به آن می‌گوییم.
تاریخچه

ریشه این ساز که صفحه کلید روی آن اعمال شده‌است، احتمالاً از قرن پانزدهم می‌آید اولین ذکر این کلمه در Paulus Paulirinus از پراگ (1413-1471) Tractatus de musica در حدود ۱۴۶۰ وجود دارد که در آن می‌نویسد: "ویرجینال یک ساز به شکل کلاویکورد است، دارای سیم‌های فلزی که به آن یک صدا می‌دهد. ای سیم دارای ۳۲ رشته سیم است که با ضربه زدن به انگشتان بر روی کلیدهای برجسته حرکت می‌کند و در دو مرحله کامل و نیم حالت لحنی دلپذیر ایجاد می‌کند. به این ساز ویرجینال گفته می‌شود، زیرا مانند یک ویرجینال، با صدای ملایم و بدون مزاحمت به نظر می‌رسد. " OED اولین اشاره خود را به انگلیسی در ۱۵۳۰، هنگامی که پادشاه هنری هشتم پنج ساز به این نام خریداری کرد، ثبت می‌کند. ویرجینال‌های کوچک اولیه یا در دامان یا معمولاً روی میز قرار می‌گرفتند اما تقریباً همه نمونه‌های بعدی با غرفه‌های خود ارائه می‌شدند.
اوج شکوفایی ویرجینال‌ها در نیمه دوم قرن شانزدهم تا اواخر قرن هفدهم بود و که در انگلستان که به اسم اسپینت و در آلمان به اسم کلاویکورد شناخته می‌شد تحت الشعاع قرار گرفت. توضیحات بیشتر در (پایین)
انواع > ویرجینال اسپینت

ویرجینال اسپینت (نباید با ساز (اسپینت) اشتباه گرفته شود) عمدتاً در ایتالیا (ایتالیایی: spinetta)، انگلستان و فلاندرس (هلندی: spinetten) ساخته می‌شدند. صفحه کلید در سمت چپ قرار گرفته‌است، اگرچه از قسمت خرک در هارپسیکورد فاصله بیشتری نسبت به کلید دارند. این رایج‌ترین ترتیب برای سازهای مدرن است و سازی که به «ویرجینال» توصیف می‌شود. تفاوتهای اصلی در ساخت و ساز ای سازها عمدتاً در نحوه قرارگیری صفحه کلید است: سازهای ایتالیایی همیشه دارای صفحه کلیدی بودند که از قاب بیرون می‌آمد، در حالی که ویرجینا آلمانی‌ها صفحه کلید خود را در یک قاب کوچک قرار داده بودند. جعبه سازهای ایتالیایی از چوب سرو ساخته شده بود و ساخت ظریفی داشت، در حالی که ویرجینال شمالی (آلمانی) معمولاً قوی تر از صنوبر بودند. ویرجینال‌های اولیه ایتالیایی معمولاً دارای شکل شش ضلعی بود، و چند نمونه اولیه فلاندر نیز به همین ترتیب ساخته شده‌است. از حدود ۱۵۸۰، تقریباً تمام ویرجینال مستطیل شکل بودند، مدلهای ایتالیایی اغلب دارای قاب بیرونی مانند هارپسیکال آن کشور بودند. تعداد کمی از ویرجینال‌های انگلیسی باقی مانده‌اند که همه آنها کهنه شده‌اند. آنها عموماً طرح‌های فلاندری را دنبال می‌کنند، اما دارای درب سرپوش دار هستند.
مدل Muselars فقط در شمال اروپا ساخته شد. در این مدل، صفحه کلید درست در مرکز قرار می‌گیرد وطول سیم‌ها یک سوم نسخه‌های دیگر است؛ این ساز صدایی گرم، غنی و پر طنین با لحن قوی می‌دهد. ولی این خوبی بهایی دارد: جک‌ها و کلیدهای دست چپ به ناچار در وسط کمان صوتی این ساز قرار می‌گیرند، در نتیجه هرگونه نویز مکانیکی از آنها تقویت می‌شود. علاوه بر سر و صدای مکانیکی، از لرزش سیم‌ها هنگام کشیدن زخمه بر روی نقطه مرکزی سیم‌ها هنگام پخش صدای بم صدا تکرار می‌شود و نواختن این ساز را دشوار می‌کند، زیرا حرکت سیم هنوز هم در اتصال مجدد به زخمه قرار گرفته اختلال ایجاد می‌کند. دانشمندن و نوازنده قرن هجدهم (ون بلانکنبرگ) نوشت که سیم‌ها ویرجینال مدل موزلار هنگام نواختن «مانند خوک‌های جوان در غرش می‌کنند». بنابراین muselar برای نواختن موسیقی آکورد و ملودی مناسب تر بود. همچنین می‌توان موزال را با یک باس گیر موسوم به harpichordium (همچنین arpichordium) مجهز کرد که شامل قلاب‌های سربی است که به آرامی در انتهای تارهای باس به گونه ای اعمال می‌شوند که سیم در حال ارتعاش در برابر قلاب صدای وزوز و خروپف ایجاد می‌کند.
Muselarsها در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ محبوب بودند و همه جا آنها را با پیانو راست که در اوایل قرن ۲۰ ساخته شده‌اند مقایسه می‌کردند، اما مانند سایر انواع ویرجینال‌ها در قرن ۱۸ از استفاده خارج شدند.
انواع > اوتاوینی

هر دو سازنده ایتالیایی و شمالی یک مینی ویرجینال کوچک به نام اوتاوینو تولید کردند. ارتفاع مینی اوتاوینو یک اکتاو بالاتر از ساز بزرگتر بود. در سنت فلاندر اغلب اینها - شاید همیشه - همراه ویرجینال‌های بزرگ فروخته می‌شد، که می‌توان اوتاوینو را به آن متصل کرد و به دو ویرجینال تبدیل کرد (زیر را مطالعه کنید). در سنت ایتالیایی، اوتاوینو معمولاً یک ساز جداگانه برای خود بود که بدنه بیرونی، درست مانند سازهای بزرگتر ایتالیایی ساخته شده بود.
انواع > ویرجینال‌های دوقلو

سازنده‌های فلاندری، به ویژه خانواده روکرز که سازنده ویرجینال‌ها بودند، نوع خاصی از ویرجینال را به نام مادر و کودک تولید کرد (moeder und kind). این شامل دو ساز در یک دستگاه بود: یک باکره معمولی (اعم از اسپینت یا موزیلار) با یک (مثلاً) رجیستر ۸ اینچی و یک اوتاوینو با یک رجیستر ۴ اینچی. و می‌توان آن را بیرون آورد و به عنوان یک ساز صفحه کلید جداگانه نواخت. با این حال، این دو ساز را می‌توان با هم پیوند داد، اوتاوینو روی سیمهای ویرجینال بزرگتر قرار می‌گرفت، به طوری که جک‌های ساز بزرگتر از شکافی در پایین اوتاوینو عبور می‌کنند. حالا جک‌های ساز بزرگتر کلیدهای اوتاوینو را فعال می‌کند، به طوری که هر دو ساز همزمان صدا می‌دهند و صدای زیباتری می‌دهند.
در میان سازهای موجود در فهرست هنری هشتم انگلستان، که توسط فیلیپ ون ویلدر در سال ویرجینال" و سایر سازهای نا معلوم ذکر شده‌است. اما نام این ساز ۳۰ سال قبل از تولید ویرجینال دوقلو نوشته شده‌اند.
مختصات‌ها و اندازه‌ها

مختصات صفحه کلید ازترین virginals C 2 / E 2 به C 6 (45 یادداشت، ۴ اکتاو)، اکتاو پایین‌تر اکتاو کوتاه تنظیم شد، به طوری که E پایین صدا C 2، پایین F ♯ صدا D 2، و در پایین G ♯ صدا E 2، در نتیجه استفاده از کلیدهای اسمی که به ندرت در رپرتوار معاصر مورد استفاده قرار گرفت به برخی از مدل‌های ایتالیایی از C 2 تا F 6 (54 یادداشت ،۴+۱⁄۲ اکتاو).
ویرجینال در اندازه‌های مختلف موجود بود. ارگ نواز و چنگ هلندی Class Douwes (حدود ۱۶۵۰ - حدود ۱۷۲۵) از سازهایی به ۶ فوت (۱٫۸ متر) تا۲ ۱⁄۲ فوت (۰٫۷۶ متر) تفاوت بین زیرو بمی مدل‌های ارائه شده توسط کارگاه Ruckers به هیچ وجه خودسرانه نبودند، فواصل موسیقی از یک تن، یک ۴، یک ۵، یک اکتاو و نهم. بر اساس جرم‌گیری‌هایی که توسط Douwes ارائه شده‌است، تعیین تکلیف برای این سازها پیشنهاد شده‌است. اکثر سازهای مدرن عیار در ارتفاع ۸ اینچ یا اوتاوینی در ۴ اینچ هستند، هرچند هیچ ساز روکرز بازمانده از اینمدل وجود ندارد، و به احتمال زیاد هیچ‌کدام هرگز توسط کارگاه او ساخته نشده‌است.
تزیین

در حالی که بسیاری از ویرجینال‌های اولیه در سراسر اروپا در چوب ساده رها شده بودند، بعد از مدتی تزئینات زیادی به آنها اضافه شد، که ممکن است به بقای بسیاری از چنین سازهایی کمک کرده باشد. از قالب بندی روی لبه‌های بدنه، جکری و تسمه‌های نامدار گرفته تا تزئینات عاج، مادر مروارید، مرمر، عقیق، لاک پشت یا سنگهای نیمه قیمتی، و حتی نقاشی پیچیده، که هیچ‌کس از عهده آنها بر نمی‌آید.
بیشتر ویرجینال فلمندی با گل، میوه، پرندگان، کرم‌ها، پروانه‌ها و حتی میگوهای پخته رنگ آمیزی شده بودند که همه در حاشیه آبی رنگ و پیچیده عربی به چشم می‌خوردند. به نظر می‌رسد بسیاری از این نقوش نمادهای قیامتی هستند (Germann, p. 28) کلیدها معمولاً با استخوان پوشانده شده بودند و نوک تیز کلید از بلوط یا به ندرت شاه بلوط بود. قسمت بیرونی بدنه معمولاً از سنگ مرمر بود، در حالی که داخل آن با کاغذهای ترانسفر چاپ شده تزئین شده بود. گهگاه داخل درپوش نقاشی تزئینی داشت. و بیشتر اوقات با کاغذهای چاپ که با شعار لاتین تزئین شده بود و معمولاً با اخلاق یا موسیقی مرتبط بود، همچنین می‌توان بعضی شعارها را روی تخته کلید قرار داد. برخی از شعارهای معمولی عبارتند از:
SIC TRANSIT GLORIA MVNDI (بنابراین جلال جهان می‌گذرد)
MVSICA DVLCE LABORVM LEVAMEN (موسیقی آرامش شیرین‌کار است)
MVSICA DONVM DEI (موسیقی هدیه خداست)
هنرمند هلندی یوهانس ورمیر یکی از چندین نقاشی بود که شامل نقاشی‌هایی از جمله نمونه‌های ویرجینال بود.
چیدمانی استاندارد برای ویرجینال‌های ایتالیایی وجود نداشت. اغلب این ویرجینال‌های ایتالیایی که تزئین شده بود، و ساز معمولی را ساده می‌گذاشتند (معمولاً برای ویرجینال‌های ونیزی). این موارد را می‌توان با نقاشی‌هایی از گروتسک، صحنه‌های کلاسیک یا مارکت تزئین کرد. مدل‌های رومیزی می‌توانند از چوب شمشاد ساده باشند یا در وسایل دیگر با عاج، آبنوس، مروارید یا لاک پشت صدف تزئین شده (مانند اغلب موارد در شمال ایتالیا).
به‌طور سنتی، ویرجینال‌های شمالی و ایتالیایی با طرح گل رز کنده کاری می‌شدند، اگرچه این تزئینات قرون وسطایی بودند، اما هرگز به صورت یکپارچه به عنوان بخشی از ویرجینال حک نشده‌اند در سازهای فلاندرایی، ویرجینال معمولاً از سرب ساخته می‌شد و طلاکاری می‌شد و معمولاً حروف اولیه سازنده را در بر می‌گرفت.
آهنگسازان و مجموعه آثار

همان‌طور که در بالا اشاره شد، کلمه ویرجینال را می‌توان برای هر ساز کیبورد زهی به کار برد، و از آنجایی که در دوران شکوفایی ویرجینال‌ها به ندرت نشانه ای از ساز در قطعات موسیقی وجود داشت، به ندرت می‌توان آهنگسازی را یافت که بتوان گفت به‌طور خاص برای آن ساز می‌نوازد، تقریباً تمام موسیقی‌های صفحه کلید دوران رنسانس در سازهای هرپسیکال، ویرجینال، کلاوکورد یا ارگان به یک اندازه زیبا بنظر می‌رسند. و مشکوک است که آیا آهنگساز هنگام نوشتن موسیقی صفحه کلید ساز خاصی در ذهن داشته‌است. لیستی از آهنگسازان هنگام نوشتم به ویرجینال نظر داشته‌اند (در میان سایر سازها) ممکن است ویرجینالیست یافت شود. اگرچه «مکتب ویرجینالی» معمولاً به آهنگسازان انگلیسی اشاره می‌کند، اما استفاده از این کلمه در ارتباط با برخی از آهنگسازان صفحه کلید قاره ای آن دوره، مانند Girolamo Frescobaldi و Giovanni Picchi، یا Samuel Scheidt و Jan Pieterszoon Sweelinck، نادرست نخواهد بود. و آنها فقط در این رشته تخصص نداشتند
از بین ده‌ها کتاب «ویرجینال» به اصطلاح انگلیسی، فقط کتاب ویرجینالالیزابت راجرز این کلمه را در عنوان اصلی خود دارد: سایر مجموعه‌ها توسط محققان موسیقی در قرن نوزدهم یا بیستم به این نام نسبت داده شد.
مجموعه ای از «کتابهای اصلی» انگلیسی شامل موارد زیر است:
یادداشت

۱۵۵۳ نوشته شده‌است، مواردی از "ویرجینال دو قلو"، "یک جفت جدید دو
خواندن بیشتر

ژرمن، شریدان، «دکوراسیون هارپیچورد - دیدگاه» در هارپسیکورد تاریخی، جلد. IV ویراستار عمومی: هوارد شوت. پندراگون پرس، هیلسدیل، نیویورک، ۲۰۰۲.شابک ‎۰−۹۴۵۱۹۳−۷۵−۰شابک 0-945193-75-0
هابارد، فرانک، سه قرن ساختن چنگال، چاپ دوم ، انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۶۷.شابک ‎۰−۶۷۴−۸۸۸۴۵−۶شابک 0-674-88845-6
کوتیک، ادوارد، تاریخچه هارپسیکورد ، انتشارات دانشگاه ایندیانا، ۲۰۰۳.شابک ‎۰−۲۵۳−۳۴۱۶۶−۳شابک 0-253-34166-3
اوبراین، گرانت ، روکرز: سنت هارپسیکورد و ساختمان بکر ، انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۰۸.شابک ‎۹۷۸−۰−۵۲۱−۰۶۶۸۲−۲شابک 978-0-521-06682-2
روگر، کریستوف، آلات موسیقی و تزئین آنها، کتابهای هفت تپه، سینسیناتی، اوهایو، ۱۹۸۶.شابک ‎۰−۹۱۱۴۰۳−۱۷−۵شابک 0-911403-17-5
راسل، ریموند، هارپسیکورد و کلاویکورد: یک مطالعه مقدماتی، چاپ دوم، لندن: فابر و فابر، ۱۹۷۳.شابک ‎۰−۵۷۱−۰۴۷۹۵−۵شابک 0-571-04795-5
یورک، جیمز، ابزارهای صفحه کلید در موزه ویکتوریا و آلبرت، موزه ویکتوریا و آلبرت، لندن ۱۹۸۶.شابک ‎۰−۹۴۸۱۰۷−۰۴−۹شابک 0-948107-04-9
اسپینتا ایتالیایی یا ویرجینال ۱۵۸۶ برخلاف نمونه‌های فلاندری، به صفحه کلید توجه کنید.
زن در موزه، نوشته یوهانس ورمیر، ح. 1672 (گالری ملی، لندن). به صفحه کلیدی که در سمت راست قرار دارد توجه کنید.
موزه مدرسه راکرز. به صفحه کلید سمت راست کیس توجه کنید.
1689 Menegoni Ottavino از مجموعه صفحه کلید Hans Adler.
هشت ضلعی مستطیلی، حدود ۱۶۰۰، موزه هنر متروپولیتن .
ویرجینال‌های دوقلول (۱۶۰۰) توسط Lodewijck Grouwels. (MET 89.4.1196)
دو ویرجینال (۱۵۸۱) توسط هانس روکرز بزرگتر. (MET 29.90)
هانس روکرز به تنهایی ویرجینال (۱۶۱۰) از مجموعه صفحه کلید هانس آدلر ایستاده‌است.
خانم ایستاده در کنار یک موزه، اثر یوهانس ورمیر
درس موسیقی، نوشته یوهانس ورمیر
۵۱ (فیلم)

| پنجاه و یک | پنجاه و یک |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: جیسون کانری
تهیه‌کننده: کورتنی سولومون موشه دیامانت
نویسنده: کنی یاکل
بازیگران: بروس بوکسلیتنر ریچل مینر ونسا برنچ جیسون لندن جان شیا جی.دی. اِوِرمور
تدوین‌گر: اندرو بنتلر
توزیع‌کننده: افتر دارک فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ فوریه ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-0۲-۲۶)  
کشور: آمریکا
هزینهٔ فیلم: ۱ میلیون دلار
«۵۱» (انگلیسی: 51 (film)) فیلمی در ژانر ترسناک و علمی–تخیلی به کارگردانی جیسون کانری است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ریچل مینر، ونسا برنچ، و جیسون لندن اشاره کرد.
۴-آمینو-۲-متیل-۱-نفتول

| ۴-آمینو-۲-متیل-۱-نفتول | ۴-آمینو-۲-متیل-۱-نفتول |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک4-Amino-2-methylnaphthalen-1-ol: نام‌گذاری آیوپاک4-Amino-2-methylnaphthalen-1-ol
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: ۸۳-۷۰-۵, ۱۳۰-۲۴-۵
پاب‌کم: ۶۷۵۴
کم‌اسپایدر: ۶۴۹۷
UNII: KKP97T7O0X
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES CC1=C(C2=CC=CC=C2C(=C1)N)O :  SMILES CC1=C(C2=CC=CC=C2C(=C1)N)O 
 InChI InChI=1S/C11H11NO/c1-7-6-10(12)8-4-2-3-5-9(8)11(7)13/h2-6,13H,12H2,1H3 Key: UGQFCTZXVAPVCS-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C11H11NO/c1-7-6-10(12)8-4-2-3-5-9(8)11(7)13/h2-6,13H,12H2,1H3 Key: UGQFCTZXVAPVCS-UHFFFAOYSA-N 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C11H11NO۱
جرم مولی: ۱۷۳٫۲۱ g mol−1
شکل ظاهری: HCl: بلور سفید رنگ
انحلال‌پذیری: HCl: محلول در آب، محلول ضعیف در اتانول، نامحلول در دی‌اتیل اتر
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
Infobox references: Infobox references
:   
۴-آمینو-۲-متیل-۱-نفتول آنالوگی از منادیون است. نمک هیدروکلراید (HCl) آن اغلب ویتامین K۵ نامیده می‌شود.
دوز کشنده خوراکی برای نمک HCl این ماده در موش صحرایی ۰٫۷ گرم بر کیوگرم است.
پنته

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تخته پنته ساده: تخته پنته ساده
بازیکنان: ۲–۴
زمان راه‌اندازی: ندارد
زمان بازی: ۵–۳۰ دقیقه
تأثیر شانس: ندارد
مهارت‌ها: استراتژی
پنته یک بازی تخته استراتژی و انتزاعی برای دو یا چند بازیکن است که در سال ۱۹۷۷ توسط گری گابرل ساخته شد. پنته گونه‌ای از خانواده بازی‌های م، ن، ک است، به دلیل مکانیک دستگیری خود متمایز است و به بازیکنان اجازه می‌دهد تا جفت‌هایی از سنگ‌ها را «ساندویچ» کنند و با کنار زدن آن‌ها در دو طرف، آن‌ها را بگیرند. این ارزیابی‌های تاکتیکی می‌تواند باعث شود بازیکنان در مقایسه با بازی‌های مکان‌یابی سنتی در سیستم م، ن، ک مانند گوموکو، تغییرات قابل توجهی احساس کنند.
قوانین

پنته روی یک شبکه مشبک 19x19 از تقاطع‌ها شبیه به تخته گو بازی می‌شود. بازیکنان به‌طور نوبتی سنگ/مهره‌های رنگ خود را در تقاطع‌های خالی قرار می‌دهند و سفید همیشه حرکت گشایش را شروع می‌کند. هدف این بازی این است که پنج سنگ یا بیشتر سنگ را در یک ردیف در هر جهت عمودی، افقی یا مورب قرار دهید تا پنج مهره به اسارت بگیرید.
سنگ‌ها به‌وسیلهٔ محاصره کردن (گرفتن دو سوی سنگ‌های متوالی حریف) اسیر گرفته می‌شوند. اسیر گرفتن دقیقاً با دو سنگ انجام می‌شود. محاصره یک سنگ، سه سنگ یا بیشتر منجر به اسارت نمی‌شود. به عنوان مثال، اگر سنگ‌ها XOO _ هستند و "X" سنگ خود را طوری قرار می‌دهد که تبدیل به XOOX شود، سنگ‌های حریف از تخته خارج می‌شوند و X _ _ X باقی می‌مانند.
یک سنگ ممکن است به‌طور قانونی در هر تقاطع خالی قرار گیرد، حتی اگر یک جفت بین دو سنگ دشمن ایجاد کند. اگر سنگ‌ها XO_X قرار گیرند، ممکن است "O" سنگ آنها را قرار دهد تا تبدیل به XOOX شوند. در این حالت سنگ‌ها اسیر نمی‌شوند.
بازیکنی برنده می‌شود که ده یا بیشتر سنگ را اسیر بگیرد.