stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نتفلیکس
تأثیرات

ظهور نتفلیکس بر نحوه تماشای محتوای تلویزیونی توسط مخاطبان تأثیر گذاشته‌است. مدیر عامل نتفلیکس، نیل هانت خاطرنشان می‌کند که اینترنت به کاربران امکان تماشای نمایش با سرعت خود را می‌دهد. نتفلیکس به سازندگان محتوا اجازه داده‌است از فرمت‌های سنتی که اسلات‌های زمانی ۳۰ دقیقه ای یا ۶۰ دقیقه ای را هفته ای یکبار مجبور می‌کنند، دور شوند، که به گفته آنها به آنها برتری بیشتری نسبت به شبکه‌ها می‌دهد. مدل آنها بستری را فراهم می‌کند که امکان پخش زمان‌های مختلف در هر قسمت را براساس یک داستان روایت می‌کند، از یک هفته به هفته تکرار می‌کند و تصور مشخصی از «فصل» ندارد. این انعطاف‌پذیری همچنین به نتفلیکس اجازه می‌دهد تا زمانی که مخاطبان خود را پیدا نکند، یک نمایش را پرورش دهد، برخلاف شبکه‌های سنتی که اگر نتواند رتبه‌های ثابت را حفظ کند، به سرعت نمایش را لغو می‌کنند.
نتفلیکس از تولید سنتی ضروری یک قسمت آزمایشی برای تثبیت شخصیت‌ها خودداری کرده تا به شبکه اثبات کند که مفهوم نمایش موفقیت‌آمیز خواهد بود. کوین اسپیسی در جشنواره بین‌المللی تلویزیون ادینبورگ در مورد چگونگی تأثیر مدل جدید نتفلیکس برای تولید House of Cards صحبت کرد: «نتفلیکس تنها شرکتی بود که گفت ما به شما ایمان داریم. ما داده‌های خود را اجرا کردیم و این به ما می‌گوید مخاطبان ما این سریال را تماشا می‌کنند». شبکه‌های سنتی حاضر نیستند میلیون‌ها دلار را در نمایش‌ها بدون دیدن نخستین قسمت به خطر بیندازند، اما اسپیسی اشاره می‌کند که ۱۱۳ قسمت اولیه در سال ۲۰۱۲ ساخته شده‌اند. ۳۵ نفر از آنها اجازه ساخت گرفتند، ۱۳ نفر تجدید شدند و بیشتر آنها اکنون از بین رفته‌اند. کل هزینه این کار چیزی در حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیون دلار است، که طبق گفته اسپیسی، معامله نتفلیکس برای House of Cards بسیار مقرون به صرفه بود. هزینه اشتراک نتفلیکس همچنین نیازی به تبلیغات تجاری را از بین می‌برد، بنابراین آنها نیازی به دلجویی از تبلیغ کنندگان برای تأمین بودجه محتوای اصلی خود ندارند، مدلی مشابه خدمات تلویزیونی پولی مانند HBO و Showtime.
مدل نتفلیکس همچنین انتظارات بینندگان را تحت تأثیر قرار داده‌است. طبق یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۳ نیلسن، بیش از ۶۰ درصد آمریکایی‌ها گفتند که نمایش‌های خود را زیاد تماشا می‌کنند و تقریباً از هر ۱۰ آمریکایی ۸ نفر از این فناوری برای تماشای برنامه‌های مورد علاقه خود بر اساس برنامه خود استفاده کرده‌اند. نتفلیکس با تأیید تغییر عادات بیننده، با در دسترس قرار دادن کل فصل به انتشار محتوای اصلی خود ادامه داده‌است. این کار به مخاطبان اجازه می‌دهد به جای فقط یک قسمت در هفته، در یک زمان مشخص، قسمت‌ها را در زمانی که خودشان انتخاب می‌کنند تماشا کنند. این امر به‌طور مشترک به مشترکان خود آزادی و کنترل می‌دهد که چه زمانی می‌توانند قسمت‌های بعدی را با سرعت خود تماشا کنند.
در ایران

سامانهٔ نتفلیکس در ایران مسدود است. این وبگاه تا پیش از سال ۱۳۹۴ از سمت ایران فیلتر نبود. اما به دلیل تحریم‌ها علیه ایران محتوای خود را برای ایرانیان مسدود کرده بود. در ۲۰۱۶ میلادی مدیران نتفلیکس که تا آن زمان با ۶۰ کشور جهان همکاری داشتند اعلام کردند که ۱۳۰ کشور دیگر از جمله ایران نیز به فهرست خدمات‌گیرندگان این سرویس افزوده شده‌اند. گروهی در ایران از این تصمیم نتفلیکس انتقاد کردند؛ زیرا باور داشتند که محتوای بسیاری از فیلم‌ها و سریال‌های این شبکه با توجه به قوانین موجود در ایران قابل پخش نیست و همچنین رقیب جدی برای شبکه‌های نمایش خانگی ایرانی، مانند فیلیمو و نماوا خواهد بود. نتفلیکس بلافاصله پس از آن‌که دسترسی به محتوای خود را برای ایران باز کرد فیلتر شد و هم‌اکنون تنها به‌وسیلهٔ فیلترشکن قابل دسترسی است.
بستهٔ بازشدهٔ اجاره‌ای نتفلیکس همراه با دی‌وی‌دی مربی کارتر
یک دستگاه کنترل از راه دور همراه با دکمهٔ نتفلیکس
دسترسی به نتفلیکس براساس داده‌های سال ۲۰۱۶:  در دسترس  غیرقابل دسترس
رسول فرخی میکال

| رسول فرخی میکال | رسول فرخی میکال |
| --- | --- |
رسول فرخی در صحن مجلس: رسول فرخی در صحن مجلس
نماینده دوره یازدهم مجلس: نماینده دوره یازدهم مجلس
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۷ خرداد ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۹ – ۷ خرداد ۱۴۰۳
پس از: ذبیح نیکفر
پیش از: سلمان زارع
حوزه انتخاباتی: لاهیجان و سیاهکل
نماینده موقت آستانه در یازدهمین دوره مجلس: نماینده موقت آستانه در یازدهمین دوره مجلس
دوره مسئولیت خرداد ۱۳۹۹ – خرداد ۱۴۰۰: دوره مسئولیت خرداد ۱۳۹۹ – خرداد ۱۴۰۰
پس از: محمدعلی رمضانی دستک
پیش از: ابراهیم نجفی
حوزه انتخاباتی: نماینده موقت آستانه اشرفیه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۵
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
رسول فرخی میکال سیاستمدار ایرانی (متولد ۱۳۴۵ دیلمان) است. او در انتخابات یازدهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی نامزد حوزهٔ انتخابیهٔ لاهیجان و سیاهکل بود که با شعار توسعه اشتغال و معیشت و کسب ۱۸٬۶۲۰ رای از ۶۴٬۹۰۹ رای ماخوذه با غلبه بر ذبیح نیکفر نماینده منتخب این حوزه به مجلس یازدهم راه یافت او همچنین پس از مرگ محمدعلی رمضانی با پیشنهاد مجمع نمایندگان استان گیلان مسئولیت نماینده موقت آستانه اشرفیه را نیز برعهده داشت.
فرخی فارغ‌التحصیل کارشناسی مدیریت صنعتی، کارشناسی ارشد مدیریت دولتی و دوره دکتری مدیریت کسب و کار DBA گرایش استراتژیک از دانشگاه صنایع و معادن ایران است. فرخی پیش از این معاونت اداره کل بازرسی و ارزیابی عملکرد استانداری گیلان را بر عهده داشت. دیدگاه سیاسی او مستقل با گرایش به اصولگرایی ارزیابی می‌شود اما تعامل خوبی با تمامی جریان‌ها و احزاب دارد و معتقد است مصلحت مردم بر تصمیمات حزبی ارجحیت دارد. وی به صورت مستقل در انتخابات مجلس شورای اسلامی شرکت نمود.
او پس از ورود به مجلس شورای اسلامی به عضویت کمیسیون سیاست داخلی و شوراهای مجلس شورای اسلامی درآمد و پس از آن با رای ۱۳۱ نفر از نمایندگان به عنوان نماینده مجلس در هیئت مرکزی حل اختلاف و رسیدگی به شکایات شوراها انتخاب گردید. وی از امضا کنندگان طرح ممنوعیت مذاکره مسئولان و مقامات ایران با مقامات آمریکا بوده‌است.
سوابق اجرایی

نماینده شهرستانهای لاهیجان و سیاهکل در یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی
نماینده معین شهرستان آستانه اشرفیه در مجلس شورای اسلامی
دومین رئیس مجمع نمایندگان استان گیلان در مجلس یازدهم
عضو کمیسیون سیاست داخلی و شوراهای مجلس شورای اسلامی
نماینده مجلس در هیئت مرکزی حل اختلاف و رسیدگی به شکایات شوراها
نایب رئیس فراکسیون حمایت از محصولات استراتژیک کشاورزی و صنایع وابسته
عضو شورای مرکزی فراکسیون انقلاب اسلامی
عضو شورای فرهنگ عمومی استان گیلان
معاون اداره کل بازرسی و ارزیابی عملکرد استانداری گیلان
رئیس گروه بازرسی و مدیریت عملکرد استانداری گیلان
مدیر هسته گزینش استانداری گیلان
عضو کارگروه مبارزه با فساد دستگاه‌های اجرایی استان گیلان
دبیر مرکزی کارگروه امور اقتصادی استان گیلان
دبیر مرکزی کارگروه رفاه و تأمین اجتماعی استان گیلان
عضو کمیته تخصصی مدیریت کیفیت استانداری گیلان
دبیر کارگروه بازرسی تخصصی از فرمانداریهای استان گیلان
رئیس هیئت مدیره تعاونی مسکن استانداری گیلان
بازرس کارگروه پیشگیری و مبارزه با رشوه در استانداری گیلان
نماینده استانداری در ستاد امر به معروف استان گیلان
عضو کارگروه مبارزه با فساد دستگاه‌های اجرایی استان گیلان
عضو کمیته نظارت بر طرحهای زودبازده استان گیلان
مسول پاسخگویی به مکاتبات دفتر ریاست جمهوری در استان گیلان
↑  «اسامی ۳۶ نماینده امضاء کننده طرح ممنوعیت مذاکره با آمریکا». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱.
نمایشگاه بین‌المللی هوافضا و هوانوردی چین

| نمایشگاه بین‌المللی هوافضا و هوانوردی چین | نمایشگاه بین‌المللی هوافضا و هوانوردی چین |
| --- | --- |
چنگدو جی-۱۰ در نمایشگاه بین‌المللی هوافضا و هوانوردی چین: چنگدو جی-۱۰ در نمایشگاه بین‌المللی هوافضا و هوانوردی چین
دسته: Air show
بسامد: هر دوسال یک بار (سال‌های زوج)
محل برگزاری: فرودگاه زوهای سانزاهو
مکان(ها): زوهای، گوانگ‌دونگ
مختصات: ۲۲°۰۰′۲۵″ شمالی ۱۱۳°۲۲′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۰۰۶۹۴°شمالی ۱۱۳٫۳۷۶۱۱°شرقی﻿ / 22.00694; 113.37611
کشور:  چین
ایجاد شده: ۱۹۹۶
حضار: ۳۲۰،000 (2012)
فعالیت: نمایش آکروباتیک هوایی
سازمان‌دهنده: شرکت نمایش هوایی زوهای
وبگاه: airshow.com.cn/en/
نمایشگاه بین‌المللی هوافضا و هوانوردی چین یا نمایش هوایی زوهای بزرگترین نمایشگاه هوایی در سرزمین اصلی چین است. این نمایشگاه از سال ۱۹۹۶ هر دو سال یک بار در زوهای در استان گوانگ‌دونگ چین برگزار می‌شود.
طی 13 دوره از برگزاری نمایشگاه تا سال 2021 در مجموع 1.1 میلیون بازدید کننده حرفه‌ای و 3.7 میلیون بازدید کننده عمومی از این رویداد بازدید نموده و گردش مالی آن 138.9 میلیارد دلار بوده است. برنامه‌های این نمایشگاه شامل نمایش محصولات واقعی، مذاکرات تجاری، تبادل فناوری، صفحه نمایش پرواز، اجرای مانور تجهیزات زمینی و غیره می‌باشد. این رویداد در حال حاضر یکی از پنج نمایشگاه هوایی برتر جهان و دروازه مهمی‌برای شرکت های هوافضای جهان برای ورود به بازار چین و جریان اصلی هوانوردی و فناوری هوافضا در جهان است.
رهبران حزب کمونیست چین و دولت اهمیت زیادی برای این نمایشگاه قائل هستند. در مراسم افتتاحیه دوازدهمین نمایشگاه، شی جینپینگ، رئیس جمهور چین بطور ویژه پیامی ارسال کرد که به طور کامل منعکس کننده توجه ویژه و حمایت قوی دبیر کل حزب و کمیته مرکزی CPC برای China Air Show است.
سید بهرام رشته احمدی

سیدبهرام رشته احمدی سرپرست دادسرای ناحیه یک تهران است. در اسفند ماه ۱۳۹۱، با حکم دادستان عمومی و انقلاب تهران، عباس جعفری دولت‌آبادی ، رشته احمدی از سرپرستی دادسرای شهید مقدس (اوین) برکنار شد و علی تورک به عنوان جایگزین وی معرفی گردید. بهرام رشته احمدی نیز به سرپرستی دادسرای ناحیه یک منصوب شد.
سوابق و مسئولیت‌های پیشین

به گفته برخی از منابع، بهرام رشته احمدی توسط عباس جعفری دولت‌آبادی به دادستانی تهران آورده شد. سابقه همکاری رشته احمدی و عباس جعفری دولت‌آبادی به زمان ریاست دولت‌آبادی بر دادگستری خوزستان باز می‌گردد
بهرام رشته احمدی سوابقی چون:
معاون دادستان عمومی و انقلاب تهران در امور زندانها، معاون دادستان عمومی و انقلاب اهواز و مسئول امور زندانیان استان خوزستان، عضو کمیسیون عفو استان خوزستان و سرپرست روابط عمومی و ارتباطات دادگستری استان خوزستان را در کارنامه دارد.
نقش بهرام رشته احمدی در فشار بر زندانیان سیاسی

مهدیه گلرو طی نامه‌ای از زندان اوین به صادق لاریجانی به نقش بهرام رشته احمدی در تحت فشار گذاشتن خود با دستگیری همسرش، وحید لعلی پور اشاره می‌کند.
زهرا رحیمی، همسر ابوالفضل قدیانی ، از بهرام رشته احمدی به عنوان یکی از عوامل اجرایی انتقال ابوالفضل قدیانی از زندان اوین به زندان قزل‌حصار برای فشار بیشتر بر ابوالفضل قدیانی یاد می‌کند.
با دستور بهرام رشته احمدی، از اعزام محسن امین‌زاده ، به بیمارستان جلوگیری شده است.
بهرام رشته احمدی نقش اساسی و مؤثری در محدود کردن ملاقاتهای مصطفی تاج‌زاده با بستگان درجه یکش را عهده دار بوده است.
پیمان عارف پس از آزادی، با شکایت بهرام رشته احمدی، مدت ۳ هفته را در بند ۳۵۰ زندان اوین در اعتصاب غذا گذراند و به دلیل «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی از طریق مصاحبه با سایت کلمه»، به دادگاه احضار گردید.
برخورد با فرزندان هاشمی رفسنجانی

بهرام رشته احمدی از ملاقات فائزه هاشمی با مادرش ،عفت مرعشی هنگامی که مشغول گذراندن دوران محکومیتش در بند زنان زندان اوین بود جلوگیری کرد. وی به فائزه هاشمی گفته بود تا وقتی زنده است اجازه نمی‌دهد وی پایش را از زندان اوین بیرون بگذارد. در دیگر برخورد رشته احمدی با فرزندان هاشمی رفسنجانی، می‌توان به ممانعت از حضور وکیل مهدی هاشمی، محمود علیزاده طباطبایی ، در زمان تحقیقات مربوط به پرونده مهدی هاشمی اشاره کرد.
تحریم اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ روز جمعه ۴ فروردین (۲۳ مارس) در بروکسل، ۱۷ مقام ایرانی از جمله بهرام رشته احمدی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
موارد نقض حقوق بشر

بر اساس بیانیه اتحادیه اروپا، آقای رشته احمدی به دلیل تضییع حقوق زندانیان، از جمله ندادن اجازه ملاقات یا امکان استفاده از دیگر مزایای قانونی به ویژه در مورد زندانیان سیاسی و مدافعان حقوق بشر، به نقض حقوق بشر متهم شده است.
اسارت بابلی
منبع‌شناسی

تَنَخ، مجموعهٔ کتب مقدس یهودیان، منبع اصلی برای وقایع پادشاهی‌های اسرائیل و یهوداست. کتب پادشاهان و کتب تواریخ دو بخش از تنخ هستند که به این دوره می‌پردازند. کتب پادشاهان محصول اواخر قرن هفتم ق‌م است، حال آنکه کتب تاریخ در قرن چهارم ق‌م و در اواخر دورهٔ هخامنشی — سه قرن بعد از سقوط یهودا — نوشته شده‌اند. نویسندگان این منابع دیدگاه‌ها و تفکرات متمایزی نسبت به یکدیگر دارند. کتب پادشاهان با در نظر گرفتن اینکه ممکن است حاوی مطالبی از دورهٔ قبل از تبعید باشد، حائز اهمیت بیشتری است. در کتب انبیاء نیز مطالب مهمی وجود دارد؛ خاصه اشعیاء، ارمیا و حزقیال. در کتب میکاه، صفنیا، ناحوم و عوبدیا هم متون قابل توجهی یافت می‌شود. تنخ روایتی از دورهٔ تبعید به عنوان بخشی از تاریخ پیوستهٔ یهوه و ملتش اسرائیل ارائه نمی‌کند؛ فقط آغاز و پایانش را توصیف کرده، به علاوهٔ چند داستان کوتاه مثل حکایات دانیال در دربار بابل. چرایی عدم ثبت این دوره می‌تواند سیاسی — نبود حمایت دربار اورشلیم، از بین رفتن بایگانی‌ها و کاتبان — یا اجتماعی — هرج‌ومرج جنگ و مصائب تبعید — و حتی روانی — خاطرهٔ بدی که نمی‌خواستند به یادش آورند — باشد. برای بازگشت از تبعید، کتاب عزرا از بین کتب تاریخی؛ و کتب زکریا و حجی نبی از بین کتب انبیاء منابع اصلی هستند.
علاوه بر منابع اسرائیلی، کتیبه‌های خاور نزدیک باستان نیز سقوط یهودا را گزارش کرده‌اند. این مطالب گاه روایت تنخ را تأیید و گاه مطالب جدیدی به آن می‌افزایند. تواریخ آشوری که در نینوا کشف شده‌اند و رویدادنامهٔ بابلی نو مهم‌ترینِ این منابع هستند. منابع آشوری را می‌توان «پروپاگاندای سلطنتی» نامید که فتوحات و عبادات پادشاهان را شرح می‌دهند. شباهت ماهوی میان آثار ادبی خاور نزدیک باستان با تنخ وجود دارد. همچنین یافته‌های باستان‌شناسی از اسرائیل و یهودا به زندگی مردم عادی نوری می‌تابانند، خاصه بر ویرانه‌های سکونتگاه‌ها و خانه‌ها. نمایی از شهرهای اسرائیل و یهودا در سنگ نگاره‌های آشوری حک شده است؛ قصر تیگلات-پیلسر تصویری از جنگ در یهودا را نشان می‌دهد. در بین منابع بین‌النهرینی، به‌طور مشخص این‌ها دربارهٔ دورهٔ تبعید حائز اهمیت هستند: منشور نبوکدنصر، رویدادنامهٔ نخستین سال‌های نبوکدنصر، استوانهٔ کوروش، فهرست‌های جیرهٔ وایدنر، متون اداری و قانونی از سیپار، شوش و نیرب، بایگانی موراشو از نیپور و متون نویافتهٔ ال-یهودو و بیت نشار. این دو مورد اخیر به حضور اهالی یهودا و دیگر خارجیان در بابل اشاره کرده‌اند.
تأثیر اقامت در بابل بر فرهنگ قوم یهود > بحران هویت

سقوط پادشاهی یهودا مصیبت بزرگی بود، اما بدتر از آن این بود که وقایع سال ۵۹۷ و به ویژه سال ۵۸۷، مقدمهٔ علی نظری و الهیاتی را که دین اسرائیل بر اساس آن بنا شده بود، واژگون کرد. در سطح سیاسی-اجتماعی، فروپاشی نهادهای سیاسی و مذهبی قابل توجه بود. پادشاه و کاهنان، قدرت سیاسی و مذهب دولتی به منظور ارائه نظم و امنیت و تأمین و واسطه برکت و حفاظت الهی بودند. در عوض، آنها نتوانستند از مردم یهودا محافظت کنند. تصمیم‌های این رهبران به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم مقصر این فاجعه بود و اکنون در برابر نیروهای بابلی عاجزانه از هم می‌پاشیدند. در سطح دینی-الهیاتی، وقایع نشان‌دهنده شکست وعده‌های الهی، حتی خود عهد اسرائیل و خدا بود. خدای اسرائیل، یهوه، زمین را به فرزندان ابراهیم وعده داده بود. با این حال این سرزمین فتح شده بود و یهودیان زیادی تبعید شدند. یهوه وعدهٔ تداوم سلسلهٔ داوود را داده بود، اما پادشاه از سلطنت خلع و تبعید شده بود. یهوه وعدهٔ حضور خود را در معبد داده بود و اصلاحات یوشیا، معبد اورشلیم را به تنها مکان مشروع عبادت مذهبی تبدیل کرده بود. حال معبد ویران و عبادت مناسب غیرممکن شده بود. هیچ‌یک از نهادهایی که قرار بود از قوم و نظم حفاظت کنند دست نخورده باقی نماندند. الهیات سنتی که وقایع را بر اساس تفسیر و تبیین می‌کردند، برای مقابله با شواهد مخرب وقایع دورهٔ تبعید کافی نبود.
تبعیدیان همچنین با چالش از دست دادن موقعیت ممتاز و نقش خود در جامعه مواجه بودند. وضعیت آنها را می‌توان به «مرگ اجتماعی» تشبیه کرد. پرسش‌هایی نظیر «ما کی هستیم؟» و «خدا کجا بود وقتی همهٔ این‌ها اتفاق می‌افتاد؟» مطرح می‌شد، چرا که هویت شخصی و جمعی آنها در معرض تهدید قرار گرفته بود. کتاب حزقیال در مقطعی شکل گرفته که الگوهای قدیمی اجتماعی-مذهبی از هم گسیخته بودند و هنوز الگوی جدیدی پیدا نشده است.
تا قبل از تبعید به بابل، موجودیت اسرائیل با جغرافیا و ساختار سیاسی آن تعریف می‌شد؛ تبعید و پراکنده شدن یهودیان در منطقه آغازگر هویت جدیدی بود و از زمان شاهنشاهی هخامنشی می‌توان آنان را «قوم یهود» نامید. بدین ترتیب، دیگر تسلط قدرتی خارجی تهدیدی هویتی به‌شمار نمی‌آمد. البته مناقشه بر سر همین تعریف قوم یهود خودش چالش بزرگی بود؛ گرچه عزرا و نحمیا تلاش کردند تعریف مشخص و بسته‌ای از «اسرائیل» تثبیت کنند، اما می‌توان اشاراتی به این اختلافات را در خود تنخ هم یافت. سامریان، فرقهٔ قمران، فریسیان و مسیحیان اولیه که در زمان یونانیان و رومیان ظهور کردند همگی ریشه در اختلافات دورهٔ هخامنشی بر سر تعریف «اسرائیل» دارند.
تأثیر اقامت در بابل بر فرهنگ قوم یهود > ختنه، شبات و دیگر آیین‌های هویتی

احتمالاً بزرگ‌ترین مشکلی که یهودیان تبعیدی در بابل با آن روبرو بودند، این بود که عبادات یهوه به صورت سازماندهی‌شده انجام نمی‌شده است. احکام دینی اسرائیل باستان انجام عبادت را منحصر به ارض موعود می‌دانستند و سفر تثنیه در تورات نیز می‌گوید تقدیم حیوانات قربانی تنها می‌تواند در معبد اورشلیم به درستی انجام شود. به علاوه، انبیایی مثل ارمیا و حزقیال معتقد بودند خدا با تخریب معبد اورشلیم از قوم خود رویگردان شده است. به همین دلیل، احکام و آیین‌هایی که منحصر به ارض اسرائیل نبودند اهمیت ویژه‌ای یافتند، مثل استراحت در شبات و ختنه. در واقع، بسیاری از محققان معاصر معتقدند در زمان اسارت در بابل بوده که ختنه نقش نشانهٔ اسرائیلی یا یهودی بودن به خود گرفته است. رواج این رسم میان اسرائیلیان در دورهٔ قبل از تبعید منتفی نیست؛ این عملی باستانی است که میان بسیاری از مردمان خاور نزدیک رایج بوده است. اما بابلی‌ها ختنه نمی‌شدند. نتیجتاً، اسرائیلیان ممکن است ختنه را موضوعی می‌یافتند که آنها را از همسایگان بابلی خود متمایز می‌کرده است؛ چیزی که به آنها کمک می‌کرده تا تمایز خود را حتی دور از خانه، نهادها و شیوهٔ زندگی خود حفظ کنند و نشان دهد چه کسی عضوی از قومِ عهد است و چه کسی نیست. شبات قبل از تبعید احتمالاً در روزهای ماه کامل برگزار می‌شده و در این روز تجارت ممنوع بوده است. شبات از دورهٔ تبعید به رسمی هفتگی تبدیل و جایگزین مراسم معبد شده است. می‌توان نخستین علائم از ظهور نهادی مشابه کنیسه را نیز به همین دوره نسبت داد، هر چند شواهد قطعی وجود ندارد. هیچ مدرکی وجود ندارد که تبعیدیان در بابل معبدی ساخته باشند و حزقیال هم با چنین کاری مخالف بوده است (۲۰:۳۰–۳۲). ساخت معبدی جدید می‌توانسته پایان امید به بازگشت بوده باشد. در عوض، تبعیدیان به سوی اورشلیم دعا می‌کردند. تبعیدیان در روزهای روزه گرد هم می‌آمدند و بر وطن از دست رفتهٔ خویش مرثیه سر می‌دادند. ممکن است عبادت و قرائت کتب مقدس — که جایگزین قربانی در معبد شدند — ریشهٔ کنیسه باشند. کنیسه‌ها به مرور نزد جوامع یهودی دور از وطن نقش پررنگی یافتند و حتی تا قرن اول میلادی در خود سرزمین اسرائیل هم برپا شدند. برخی احکام مرتبط پاکی غذا نیز در همین دوره شکل و رنگ و بوی هویتی به خود گرفتند. می‌توانستند از نحوهٔ غذا خوردن نشان دهند به جامعهٔ یهودی تعلق دارند و به سنن دینی آن وفادارند.
تأثیر اقامت در بابل بر فرهنگ قوم یهود > تأثیر از فرهنگ و اساطیر بابلی

اساطیر یهودی در طی این زمان و در اثر ارتباط با اساطیر بین‌النهرین تأثیر زیادی گرفته‌اند. برای مثال طوفان نوح را می‌توان نام برد که با داستان طوفانِ اوتنپیشتی در حماسه گیلگمش— که در میان مردم بین‌النهرین از زمان‌های باستان شناخته شده بود — شباهت بسیاری دارد. وجود شخصیت‌هایی مثل دانیال و عزرا — که از مقامات شاهنشاهی هخامنشی بودند و به احتمال قوی به عنوان کاتب دولتی تعلیم دیدند — خود مدرک محکمی از رابطهٔ ادبی یهودیان با جامعهٔ بابل است چون این داد و ستدهای فکری در چنین مدارسی رخ می‌داده است. این موضوع همچنین می‌تواند روشن کند چگونه فرهنگ و ادب بابلی مثل حماسه گیلگمش بر تنخ و ادبیات یهودی تأثیر گذاشته است.
آنچه در باب‌های ۴۰–۴۸ کتاب اشعیاء علیه بت‌ها نوشته شده را می‌توان از تأثیرات فرهنگ بابلی بر یهودیان دانست. نیز به نظر می‌رسد این کتاب از سرودهای بابلی در پرستش مردوک به عنوان الگویی برای مطالب خودش دربارهٔ یهوه استفاده کرده است. همچنین اعتقاد به اینکه یهوه خالق جهان است (روایت آفرینش باب اول سفر پیدایش در تورات به‌طور مشخص از تأثیرات مستقیم بابلی است) ریشه در دیدگاه بابلی‌ها نسبت به کیهان دارد. به گفتهٔ پژوهشگر عهد عتیق، رابرت کارول (۲۰۰۰–۱۹۴۱)، اینکه در دورهٔ معبد دوم یهوه‌پرستی را به ابراهیم نسبت می‌دادند آنقدرها هم بی‌راه نیست – یهوه‌پرستی واقعاً از بین‌النهرین آمده است اما نه در عصر برنز، که در زمان تبعید.
نام ماه‌ها در گاه‌شماری عبری امروزی نیز از نام‌های بابلی با تلفظ آرامی ریشه گرفته است. به‌طور مثال ماه تموز نام خود را از تموز خدای بین‌النهرینی دارد. در مورد نام ماه‌های تقویم یهودی قبل از تبعید به بابل اطلاع دقیقی در دست نیست. در تورات ماه‌ها تنها به شماره و نَه به نام خاصی یاد شده‌اند. اسامی بابلی نیز میان یهودیان — حتی اعضای سلسلهٔ داوود — رایج شدند؛ مثل زروبابل («بذر بابل») و شنزر («سن محافظ است»).
تأثیر اقامت در بابل بر فرهنگ قوم یهود > ایدئولوژی

هنگام مقایسه تاریخ دینی اسرائیل و سایر مردمان، یک تفاوت اساسی آشکار می‌شود. در میان سایر اقوام مرسوم بود که خدایی را تا زمانی که از مردم محافظت می‌کرد می‌پرستیدند. اما اگر کشور شکست می‌خورد، خدای پیروزها از خدای بازنده‌ها قوی‌تر به حساب می‌آمد. باور مردوک بابلی نمونه ای از این امر است. بابل و مردوک از ابتدا به هم مرتبط هستند؛ بنابراین، اسطوره مردوک قدرت خود را با پایان یافتن سلطنت بابل از دست داد.
در قوم بنی اسرائیل کاملاً متفاوت است: تبعید — همان‌طور که شاید انتظار می‌رود — منجر به ترک ایمان به یهوه و پذیرش خدای پیروز نشد. از جمله دلایلی که برای این امر ذکر شده پیشگویی کتاب مقدس است. بر طبق کتاب مقدس عبری پیامبران تفسیری ارائه کردند که به اصطلاح، تصویر یهوه را «نجات بخشید». آنها توضیحی ارائه دادند مبنی بر اینکه اسارت و رویدادهای تلخ برای قوم یهود بدان معنا نیست که یهوه برای محافظت از معبد، پادشاه و کشورش ضعیف بوده، بلکه به این معناست که خداوند اجازه داده است که شکست اسرائیل به دلیل مجازات گناهان آنها رخ دهد. در این تفسیر بیان غضب الهی بر گناه، تبیین کلامی تبعید و اسارت می‌شود.
در زمان تبعید- به عنوان ابزاری برای تجسم نظم سیاسی جدید، نظمی که ملت را به عنوان موجودیتی متمایز از دولت حاکم بر آن به رسمیت بشناسد، کاتبان از جمع‌آوری و بازنویسی کتاب مقدس استفاده کردند. آنها با کمک روایت‌ها و قوانین الهی نهفته در آن، قصد داشتند که به مردم مغلوب و تبعیدی نشان دهند که حتی زمانی که سلطهٔ امپراتوری‌های غالب برقراری مجدد دولت مستقل و استقلال سیاسی را ممنوع کرده است، می‌توانند به عنوان یک ملت متحد شوند. پژوهشگر کتاب مقدس جیکوب ال. رایت می‌نویسد، کاتبانی که نوشته‌هایی را که امروزه به‌عنوان کتاب مقدس عبری یا عهد عتیق می‌شناسیم سروده و جمع‌آوری کرده‌اند، در جهت‌گیری عمیقاً سیاسی بوده‌اند. هدف آنها، همان‌طور که خاورشناس آلمانی یولیوس ولهاوزن ادعا کرد، تبدیل اسرائیل از یک قوم به یک فرقه مذهبی پس از سقوط دولت نبود. برعکس، این کاتبان به دنبال ساخت یک هویت ملی قوی و انعطاف‌پذیر بودند که بتواند در برابر شکست نظامی و تجاوز قدرت‌های استعماری مقاوم و پایدار باقی بماند. به گفته ولهاوزن، کسانی که (ناآگاهانه) شالوده این شکل ترکیبی زندگی جمعی را بنا نهادند. شخصیت‌های نبوی تیزهوشی مانند عاموس، هوشع، اشعیا بودند.
کتاب تاریخ اسرائیل نوشته جان برایت توضیح می‌دهد که شکل جدیدی از زندگی اجتماعی در دوره پس از تبعید ظهور کرد. یک جامعه مذهبی که به سنت و قانون پایبند بود. این جامعه مذهبی جایگزین جامعه «ملی-فرهنگی» پیش از فتح بابل شد. اسرائیل به تدریج خصلت ملی خود را از دست داده و به یک جامعه مذهبی تبدیل شده بود. کتاب عزرا-نحیما زندگی تبعیدیان سابق را پس از بازگشت در شرایط سلطه خارجیان به تصویر می‌کشد. رهبران یهودی بازگشت آگاه بودند که هر گونه تلاش برای حفظ و احیای نهاد سیاسی سلطنتی خشم این اربابان را برمی‌انگیزد بنابراین آنها تمرکز خود را بر نهادهای عمومی و فعالیت‌های جمعی که امپراتوری به آنها واگذار کرده بود و به عنوان نهادهای مذهبی طبقه‌بندی می‌شدند، گذاشتند.
تأثیر اقامت در بابل بر فرهنگ قوم یهود > زبان

تا قبل از سقوط یهودا، عبری زبان رایج نزد یهودیان بود اما ارتباط با جامعهٔ بابل بر این مسئله تأثیراتی گذاشت؛ آرامی، زبان مرسوم خاور نزدیک باستان، در مکالمات روزمره و تجاری جای عبری را گرفت، هرچند عبری بخشی از کاربرد ادبی خودش را حفظ کرد. با این حال، بخش‌هایی از کتب متاخر تنخ نظیر دانیال و عزرا-نحیما، به آرامی هستند. همچنین نقش‌نگاره‌های آن دوره نشان می‌دهند که الفبای آرامی نیز جایگزین الفبای عبریِ دورهٔ پادشاهی شده است. در منابع متاخرتر یهودی گفت شده که عزرای کاتب تورات را با حفظ متن اصلی عبری آن به الفبای جدید برگرداند. در کتاب نحمیا (نحمیا ‎۸:۱–۸) گفته شده وقتی عزرا تورات را به عبری قرائت می‌کرد، کسانی متن را به‌طور همزمان به آرامی ترجمه می‌کردند تا «قوم متوجه شوند.»