stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مکزیک
سیاست

ایالات متحده مکزیک فدراسیونی است که بر اساس قانون اساسی مصوب سال ۱۹۱۷ توسط یک نظام جمهوری و دولتی دموکرات اداره می‌شود.
بر اساس قانون اساسی سه نوع نهاد حکومتی برای اداره کشور تعریف شده‌اند: اتحادیه فدرال، دولت‌های ایالتی و دولت‌های استانی.
قوه قانونگذاری (مقننه): کنگره اتحادیه که متشکل از دو مجلس نمایندگان و سنا است. تصویب قانون فدرال، اعلام جنگ، تعیین میزان مالیات، تصویب بودجه ملی و تمامی معاهدات بین‌المللی و تأیید تمامی انتصابات دیپلماتیک در مجلس نمایندگان انجام می‌گیرند.
قوه اجرایی (مجریه): رئیس‌جمهوری که رئیس کشور و دولت مکزیک است، در راس این قوه قرار دارد. رئیس‌جمهوری مکزیک همچنین فرمانده نیروهای مسلح مکزیک نیز محسوب می‌شود.
رئیس‌جمهوری همچنین با تأیید مجلس سنا اعضای کابینه و سایر مقامات دولتی را منصوب می‌کند. رئیس‌جمهوری مسئول اجرای قانون است و همچنین بر اساس قانون اساسی به وی اختیار وتو کردن مصوبات مجلس داده شده است.
قوه قضاییه: در راس قوه قضاییه مکزیک دادگاه عالی عدالت قرار دارد. این دادگاه متشکل از ۱۱ قاضی است که با تأیید مجلس سنا توسط رئیس‌جمهوری انتخاب شده‌اند.
احزاب مهم آن عبارتند از:
حزب شورای انقلابی
حزب اقدام ملی (محافظه کار)
حزب سوسیالیست خلق (کمونیست)
حزب سوسیالیست کارگر
حزب دموکرات و حزب کمونیست
ارتش

مقالهٔ اصلی: نیروهای مسلح مکزیک
بودجه سالیانه ارتش مکزیک ۲۵ میلیارد دلار است که این مقدار ۱٫۶٪ تولید ناخالص ملی
است.[نیازمند منبع]
اقتصاد

مقالهٔ اصلی: اقتصاد مکزیک
پمکس
آمریکا موویل
سی‌اف‌ئی
فیمسا
واحد پول آن پزوی مکزیک (Mex. $) معادل ۱۰۰ سنتاوو است. هر پزوی مکزیک معادل ۰٫۰۵ دلار آمریکاست و هر دلار آمریکا معادل ۲۰ پزو می‌باشد.
مکزیک ۱۱ اُمین اقتصاد بزرگ دنیاست. استخراج ذخایر بزرگ گاز طبیعی و نفت توسعه خارق‌العاده اقتصادی کشور را در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میسر ساخت. هم‌اکنون نیز مکزیک بخش بزرگی از ثروت فزاینده‌اش را مدیون منابع نفتی‌اش است. اساسِ در حال رشد اقتصادی شامل صنایع مهم پتروشیمی، نساجی، وسایل نقلیه موتوری و فراورده‌های غذایی است. در اوایل دهه ۱۹۹۰ شرکت‌های عمده آمریکایی به دلیل ترکیبی از سیاست دولت آمریکا و توافقهای تجاری مربوط به قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی و هزینه پایین نیروی کار به تأسیس کارخانه در مکزیک تشویق شدند. نتیجه این حرکت، رشد خارق‌العاده اقتصاد مکزیک بود، که اکنون یازدهمین اقتصاد بزرگ جهان است. با این حال مشکلات اقتصادی باقی است. تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۰۸ ۱٫۵۶۳ تریلیارد دلار بوده و رشدی ۴٫۸٪ را در سال ۲۰۰۹ تجربه کرده است. ۴۵ میلیون و ۳۸۰ هزار نفر نیروی کار این کشور را تشکیل می‌دهند و نرخ بیکاری در آن ۳٫۷ درصد است (۲۰۰۷). حدود ۱۴ درصد از مردم این کشور به غذای مناسب دسترسی ندارند و نرخ تورم در آن ۲٫۸۸ درصد است (۲۰۰۹). محصولات صادراتی این کشور شامل محصولات کارخانه‌ای، نفت و محصولات نفتی، نقره، میوه، سبزیجات، قهوه و پنبه است که به کشورهای آمریکا (۸۴/۷ درصد)، کانادا (۱/۲ درصد) و اسپانیا (۳/۱ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل ماشین‌آلات فلزکاری، فلزات تراشکاری شده، ماشین‌آلات کشاورزی، تجهیزات الکترونیک، قطعات ماشین برای مونتاژ، هواپیما و تجهیزات آن است که از کشورهای آمریکا (۹/۵۰ درصد)، چین (۵/۹ درصد)، ژاپن (۶ درصد) و کره جنوبی (۲/۴ درصد) وارد می‌شود.
مکزیک همچنین جزو ۱۰ کشور برتر در تولید غلات در جهان است.
مکزیک در سال ۲۰۲۰ با تولید بیش از ۲ میلیون و ۳۹۳ هزار تن آووکادو بزرگ‌ترین تولیدکننده این محصول در جهان بوده است.
مردم

بر اساس آخرین برآورد سال ۲۰۲۰ جمعیت مکزیک ۱۲۸ میلیون نفر است و پرجمعیت‌ترین کشور اسپانیایی زبان در جهان است. رشد سالانه جمعیت مکزیک از ۳٫۵٪ در ۱۹۶۵ به ۱٪ در سال ۲۰۲۰ کاهش یافته است.
امید به زندگی برای مردان ۷۲٫۶ سال و برای زنان ۷۸٫۲ می‌باشد.
نرخ مرگ و میر در سال ۱۹۷۰ برابر با ۹٫۷ در هر ۱۰۰۰ نفر بود در حالی که در ۲۰۰۱ این نرخ به ۴٫۹ مرد در هر ۱۰۰۰ مرد و ۳٫۸ زن در هر ۱۰۰۰ زنان کاهش یافته است. دلایل اصلی مرگ در سال ۲۰۰۱ بیماری‌های قلبی (۱۴٫۶ ٪ برای مردان ۱۷٫۶ درصد زن) و سرطان (۱۱ ٪ در مردان و ۱۵٫۸ ٪ در زنان) بوده است.
۸۳٪ مردم ساکن مناطق شهری هستند.
پنج شهر بزرگ مکزیک عبارتند از: مکزیکو سیتی (۱۲٬۲۹۴٬۰۰۰ نفر)، گوادالاخارا (۱٬۴۹۶٬۰۰۰)، خوارز (۱٬۳۲۱٬۰۰۰)، پوبلا (۱٬۴۳۴٬۰۰۰)و ایزتاپالاپا (۱٬۸۱۶٬۰۰۰)است.
زبان

مکزیک دارای بزرگ‌ترین جمعیت اسپانیولی زبان در جهان است. تقریباً یک سوم از مردم اسپانیولی زبان دنیا در کشور مکزیک زندگی می‌کنند. زبان اسپانیایی که توسط ۹۷٪ مردم مکزیک گویش می‌شود به عنوان زبان ملی این کشور در نظر گرفته شده است.
از سوی دیگر کشور مکزیک، میهنی برای شمار بسیاری از زبان‌های بومی می‌باشد. از میان مردم مکزیک ۵٫۴٪ به یکی از زبان‌های بومی گویش می‌کنند و ۱٫۲٪ اسپانیایی نمی‌دانند و فقط به زبان خود گویش می‌کنند.
چند زبان بومی که گویش وران زیادی دارد عبارتند از: زبان ناواتلی با ۱٫۴۵ میلیون نفر گویشور و زبان یوکاتک مایا با ۷۵۰ هزار نفر. برخی از زبان‌های محلی در معرض خطر انقراض هستند مانند لاکاندون که توسط کمتر از صد نفر گویش می‌شود. زبان انگلیسی به‌طور گسترده‌ای در کسب و کار در شهرهای مرزی و نیز توسط یک میلیون شهروند آمریکایی که در مکزیک زندگی می‌کنند استفاده می‌شود.
فرهنگ

| دین در مکزیک (سرشماری ۲۰۱۰) | دین در مکزیک (سرشماری ۲۰۱۰) | دین در مکزیک (سرشماری ۲۰۱۰) | دین در مکزیک (سرشماری ۲۰۱۰) | دین در مکزیک (سرشماری ۲۰۱۰) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کاتولیک رومی | کاتولیک رومی |   | ۸۲٫۷٪ | ۸۲٫۷٪ |
| مسیحیان دیگر | مسیحیان دیگر |   | ۹٫۷٪ | ۹٫۷٪ |
| ادیان دیگر | ادیان دیگر |   | ۰٫۲٪ | ۰٫۲٪ |
| بی‌دین | بی‌دین |   | ۴٫۷٪ | ۴٫۷٪ |
| نامشخص | نامشخص |   | ۲٫۷٪ | ۲٫۷٪ |
فرهنگ مکزیک بازتابی از تاریخ این کشور و ترکیبی از فرهنگ‌های تمدن‌های پیش از ورود اسپانیایی‌ها و فرهنگ اسپانیا است. زمانی که مکزیک به یک کشور مستقل تبدیل شد به دنبال یک هویت ملی بود که تنها عنصر مشترک میان ساکنان تازه آن کاتولیک بودنشان بود. در آخرین ربع سده نوزدهم و دهه نخست سده بیستم یعنی در دوران پورفیریو دیاس با پیشرفت اقتصادی و آشتی همراه بود.
از عناصر مهم فرهنگی مکزیک می‌توان به: رقص ماریاچی که رقصی سنتی است و در آن زنان جامه‌های رنگارنگ خود را همراه با ضرب‌آهنگ‌های شاد ماریاچی در هوا به جلو عقب می‌چرخانند. در این رقص دو نفره مردها دست خود را پشت کمر خود حلقه می‌کنند و زنان در برابرشان دامن افشانی می‌کنند.
روز مردگان یا دیا دلوس مورتوس: در این روز در واقع باور و سنتی است که مکزیکی‌ها آن را از اجداد سرخ‌پوست خود به یادگار نگه داشته‌اند. بعد از ورود اسپانیایی در قرن شانزدهم به مکزیک، این سنت با باورهای مسیحی آمیخته شد و اکنون در روزهای اول و دوم نوامبر و هم‌زمان با روز گرامیداشت قدیسان کاتولیک برگزار می‌شود. در روز درگذشتگان، مکزیکی‌ها بر مزار ازدست‌رفتگان خود گرد می‌آیند و برایشان شمع روشن کرده و گل نثارشان می‌کنند.
جشن گوئلا گوئتسا: گوئلا گوئتسا که در آن گروه نمایندگان فرهنگی و هنری شهر جوچیتان مکزیک وارد محل برگزاری جشن گوئلا کوئتسا در شهر سان آنتونیو واقع در ایالت اُآخاکا می‌شوند. در این جشن نمایندگان شهرها و ایالتهای مختلف مکزیک گردهم می‌آیند و رقص‌های محلی و سنتی خود را به نمایش می‌گذارند.
جشن کوئین سیانه را این جشنی است که مردم مکزیک به مناسبت رسیدن دخترانشان به سن پانزده سالگی برگزار می‌کنند. در این جشن پدر و مادر دختر همهٔ دوستان و آشنایانشان را برای شرکت در مراسم دعا در کلیسا و سپس جشنی شاد دعوت می‌کنند. بعد از بازگشت از کلیسا، از همهٔ مهمان‌ها با ساز و آواز و غذاهای خوشمزهٔ محلی پذیرایی می‌شود.
غذا

غذاهای مکزیکی با طعم دهنده‌های قوی و متنوع، انواع ادویه و ترشی و تزیینات رنگی آن در جهان شناخته می‌شوند. بسیاری از غذاهای مکزیک امروزی غذاهای سنتی ازتک‌ها و مایا است که در آن ذائقه اسپانیایی‌ها نیز بکار رفته است. غذاهای مکزیک به دلیل آب و هوای محلی و موقعیت جغرافیایی و تفاوت‌های قومی در میان ساکنان بومی آن در نقاط مختلف متفاوت است. تاکو یکی از غداهای سنتی این کشور است.
مکزیک جزو کشورهای دارای تنوع زیستی کلان
دهانه چیکشلوب محل برخورد شهاب‌واره به زمین و انقراض دایناسورها در یوکاتان، مکزیک
شینباوم رئیس‌جمهور مکزیک و لولا داسیلوا رئیس‌جمهور برزیل
برخی از مشاهیر مکزیکی
کارلوس مونسیویس نویسنده مکزیکی
پینیاتا جشن رایج میان مکزیکی‌ها
چالوپا، غذایی مکزیکی
موسیقی بین‌النهرین

تصویری از یک خواننده و نوازندهٔ چنگ که در ضیافتی مهمانان را سرگرم می‌کنند ح. ۲۵۰۰ پیش از دوران مشترک.موسیقی بخشی عادی از زندگی اجتماعی در بین‌النهرین بود. جزئی از پرچم اور. موزه بریتانیا، لندن.
موسیقی در طول تاریخ بین‌النهرین حضوری سراسری داشت و نقش مهمی در هر دو زمینهٔ مذهبی و سکولار ایفا کرد. بین‌النهرین مورد توجه ویژه پژوهشگران است زیرا شواهدی از این منطقه — که شامل مصنوعات، تصاویر هنری و سوابق مکتوب می‌شود — آن را در زمرهٔ اولین فرهنگهایی قرار می‌دهد که به خوبی در تاریخ موسیقی مستند شده‌اند. کشف یک ساز بادیِ استخوانی مربوط به هزاره پنجم پیش از دوران مشترک اولین گواه فرهنگ موسیقی در بین‌النهرین است. تصاویری از موسیقی و نوازندگان در هزاره چهارم پیش از دوران مشترک، و پس از آن، در شهر اوروک، ظاهر می‌شود. پیکتوگرام‌های «چنگ» و «نوازنده» در میان اولین نمونه‌های شناخته‌شده خط وجود دارد.
موسیقی نقشی اساسی در دین بین‌النهرین ایفا می‌کرد و برخی از سازها خود در جایگاه خدایان خُرد در نظر گرفته می‌شدند و اسمهای خاص مانند نینیگیزیبارا به آنها داده می‌شد. استفاده از موسیقی در مناسبت‌های سکولار شامل جشن‌ها، جنگ‌ها و سوگواری — در میان تمام طبقات جامعه رایج بود. ساکنان بین‌النهرین، سازهای کوبه‌ای، بادی و زهی را به هنگام خواندن، می‌نواختند. دستورالعمل نواختن آنها بر روی لوحهای گلی کشف شد. مصنوعات باقی مانده شامل قدیمی‌ترین سازهای زهی شناخته‌شده، چنگ‌های اور، که شامل چنگ سرگاو اور است.
چندین اثر از موسیقی مکتوب باقی مانده است. آهنگ‌های هوری، به ویژه «سرود نیکال»، قدیمی‌ترین موسیقی نت‌نویسی‌شدهٔ شناخته‌شده را نشان می‌دهد. محققان مدرن کوشیده‌اند تا ملودی‌های این آثار را بازآفرینی کنند، اگرچه هیچ اتفاق نظری در مورد نحوهٔ دقیق صدای موسیقی وجود ندارد. بین‌النهرینی‌ها سیستم پیچیده‌ای از تئوری موسیقی و سطحی از آموزش موسیقی داشتند. ‌موسیقی در بین‌ا‌لنهرین بر موسیقی در فرهنگ‌های همسایهٔ دوران باستان مستقر در مصر، شرق و غرب آفریقا و سواحل مدیترانه تأثیر گذاشت و ازآنان تحت تأثیر قرار گرفت.
بسیاری از آنچه محققان در مورد موسیقی بین‌النهرین می‌دانند از لوح‌های گلی به دست آمده است. کاتبان از قلم نی استفاده می‌کردند تا نقش‌های گوه‌مانند در خاک رس خیس ایجاد کنند و لوح‌ها پخته می‌شدند. آنها با استفاده از این خط میخی، متونی را ضبط کردند که ژانرها و عناوین آهنگ‌ها را فهرست می‌کرد و شامل دستورالعمل‌هایی می‌شد که در مورد نحوهٔ نواختن سازها بود و تئوری موسیقی آنها را روشن بیان می‌کرد. محققان با کنار هم چیدن هزاران لوح باقی‌مانده و نیز بررسی آثار هنری و سازهای باقی‌مانده، توانسته‌اند تصویری دقیق از فرهنگ موسیقی بین‌النهرین ارائه دهند.
موردهای استفاده از موسیقی > مذهبی

برخی از آیین‌ها شامل خود سازها می‌شدند، که الهی شده بودند و می‌توانستند قربانی حیوانات را به عنوان خدایان دریافت کنند.
موردهای استفاده از موسیقی > سکولار

واژه اکدی برای موسیقی، nigūtu، همچنین به معنای «خوشی» و «نشاط» بود که به خوبی توسط مُهری در لوور نشان داده شده است که صحنه‌ای آرام از یک چوپانِ در حال نواختن فلوت برای گله خود را نشان می‌دهد. موسیقی بخشی عادی از زندگی اجتماعی در بین‌النهرین بود و در بسیاری از زمینه‌های سکولار استفاده می‌شد. موسیقی نقش مهمی در مراسم تشییع جنازه، در میان خانواده سلطنتی، ایفا کرد و همچنین در رابطه با ورزش و سکس به تصویر کشیده شد. ترانه‌های عاشقانهٔ بین‌النهرین، که نشان‌دهندهٔ ژانر متفاوتی از موسیقی بودند، با این وجود ویژگی‌های مشترکی با موسیقی مذهبی داشتند. اینانا و دوموزی که اغلب در موسیقی عزا به تصویر کشیده می‌شوند، به‌عنوان عاشقان الهی در آهنگ‌های عاشقانه نیز برجسته هستند و هر دو ژانر از اِمِسال، لهجه‌ای مرتبط با زنان استفاده می‌کنند. استفاده از اِمِسال توسط زنان خواننده به ترانه‌های عروسی نیز گسترش یافت، اما با گذشت زمان این نقش‌های آوازخوانی توسط اجراگران مرد، حداقل در میان نخبگان، تصاحب شد. در دورهٔ دودمان نخستین سوم، موسیقی در ضیافت‌ها به تصویر کشیده می‌شد، اما هدف نامشخص است. این جشن ممکن است «یک رویداد تقویمی منظم، مانند جشن سال نو» یا مناسبت‌ها ممکن است «توسعهٔ تمرین‌های معبد یا جشن‌های مبارزات نظامی موفق» بوده باشد.
مانند فرهنگ‌های همسایه، موسیقی بین‌النهرین نقش مهمی در نظامی‌گری ایفا کرد.
نوازندگان > آموزش

همانند مصر باستان، مدارس بین‌النهرین موسیقی تدریس می‌کردند. این مدارس که در هزارهٔ سوم پیش از دوران مشترک فعال بودند — در سومری با واژه ایدوبا شناخته می‌شدند — عمدتاً برای آموزش کاتبان و کاهنان بودند.
در قرن هجدهم پیش از دوران مشترک، یک مدرسه موسیقی نوپا در ماری وجود داشت که ممکن است در آن، موسیقیدان‌های جوان به عمد نابینا شده باشند. این حقیقت که بین‌النهرینیان کوری را با نوازندگی مرتبط می‌کنند در ادبیات بیان شده است. گابای می‌نویسد: «در اسطوره سومری انکی و نینماه، الهه نینماه موجودات مختلف بشری را خلق می‌کند و سرنوشت آنها توسط خدای انکی تعیین می‌شود. وقتی نینماه یک فرد نابینا را خلق می‌کند، انکی «هنر نوازنده» را به او اختصاص می‌دهد. متون نشان می‌دهد که تعداد نامتناسبی از نوازندگان بین‌النهرین نابینا بوده‌اند.
در خارج از کلاس، موسیقی از طریق کارآموزی فرد به فرد آموزش داده می‌شد. نوازندگان زن و مرد هر دو آموزش می‌دیدند، که برخی از آنها با معلمان خود زندگی می‌کردند.
نوازندگان > نقش اجتماعی

متن‌های به زبان سومری و اکدی در مورد نقش نوازندگان در جامعه، بینشی ارائه می‌دهند. دو گونهٔ متفاوت از نوازندگان شناخته شده است: گالا و نار.
سازها > الوهیت سازها

آلات موسیقی ارتباط نزدیکی با دین بین‌النهرین داشتند و برخی از آنها به عنوان خدایان خرُد در نظر گرفته می‌شدند: واسطه‌هایی که می‌توانستند به کاهن کمک کنند تا با خدای اصلی ارتباط برقرار کند.
تئوری موسیقی

مجموعه‌ای از هزاران لوح گلی باقی‌مانده جزئیاتی در مورد تئوری موسیقی بین‌النهرین باستان ارائه می‌دهد.
تاثیر > ایران

ایرانیان مانند بین‌النهرینی‌ها موسیقی را به آسمان‌ها وصل کردند. بو لاورگرن یک مُهر ایرانی اولیه را توصیف می‌کند که یک چنگ را بالای سر الهه‌ای به تصویر می‌کشد و نتیجه می‌گیرد: «چنگ و آیین آنقدر به هم مرتبط بودند که نشان دادن نوازنده غیرضروری بود». با این وجود، آنها یکسان نیستند — در حالی که چنگ‌های نشان داده شده شبیه چنگ‌های بین‌النهرین بودند، آنها در یک محیط سکولار و پیچیده‌تر استفاده می‌شدند. لیرهای با سرگاو نیز میراثی را نشان می‌دهند. آنها ابتدا در بین‌النهرین شکوفا شدند اما به شوش گسترش یافتند و در آنجا ارتباط قوی خود را با حیوانات حفظ کردند. اولین لوتها در سال ۲۳۰۰ پیش از دوران مشترک در بین‌النهرین ظاهر شد؛ ۱۰۰۰ سال بعد لوت‌ها به ساز محبوب ایران تبدیل شد. اجرای آوازهای اشکانی امروزه در ایران ادامه دارد. ایران نیز به نوبه خود بر یونانیان، اعراب و هندیان تأثیر گذاشت.
یادداشت

↑  قدیمی‌ترین واژهٔ شناخته‌شدهٔ سومری برای «کوری»  “igi-nu-du8 است.
برای مطالعه بیشتر

Collon, Dominique (2010). "Playing in Concert in the Ancient Near East".  In Dumbrill, Richard; Finkel, Irving (eds.). Proceedings of the International Conference of Near Eastern Archaeomusicology (ICONEA 2008), The British Museum, London, December 4–6, 2008. London: Iconea Publications. pp. 47–65.
de Schauensee, Maude (2002). Two lyres from Ur (1st ed.). Philadelphia: University of Pennsylvania Museum of Archaeology and Anthropology. ISBN 978-0-924171-88-8.
Duchesne-Guillemin, Marcelle (1980). "Sur la restitution de la musique hourrite". Revue de Musicologie. 66 (1): 5–26. doi:10.2307/928544. JSTOR 928544.
Dumbrill, Richard J. (2010). "Evidence and Inference in Texts of Theory in the Ancient Near East".  In Dumbrill, Richard; Finkel, Irving (eds.). Proceedings of the International Conference of Near Eastern Archaeomusicology (ICONEA 2008), The British Museum, London, December 4–6, 2008. London: Iconea Publications. pp. 105–116.
During, Jean; Mirabdolbaghi, Zia, eds. (1991). "A Contemporary Master's Lesson From Dariush Safvat". The Art of Persian Music. Washington D.C.: Mage Publishers. ISBN 978-0-934211-22-2.
Ellermeier, Friedrich (1970). Sibyllen, Musikanten, Haremsfrauen. Aufsätze. Herzberg am Harz: Jungfer. ISBN 978-3-921747-05-6.
Kilmer, Anne Draffkorn (1995). "Music and Dance in Ancient Western Asia".  In Sasson, Jack M. (ed.). Civilizations of the Ancient Near East. Vol. 4. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 2601–2613. ISBN 978-0-684-19723-4. OCLC 32013077.
Krispijn, Theo J. H. (1990). "Beiträge zur altorientalischen Musikforschung. 1. Šulgi und die Musik". Akkadica. 70: 1–27.
Michalowski, Piotr (2010). "Learning Music: Schooling, Apprenticeship, and Gender in Early Mesopotamia".  In Pruzsinszky, Regine; Shehata, Dahlia (eds.). Musiker und Tradierung: Studien zur Rolle von Musikern bei der Verschriftlichung und Tradierung von literarischen Werken. Wien: LIT Verlag. pp. 199–240. ISBN 978-3-643-50131-8.
Mitchell, T. C. (1992). "The Music of the Old Testament Reconsidered". Palestine Exploration Quarterly. 124 (2): 124–143. doi:10.1179/peq.1992.124.2.124. ISSN 0031-0328.
Norborg, Åke (1995). Ancient Middle Eastern Lyres (به انگلیسی). Musikmuseets.
Rimmer, Joan (1969). Ancient musical instruments of Western Asia in the Department of Western Asiatic Antiquities, the British Museum. London. ISBN 978-0-7141-1045-5.
نوازندگان ارتش آشور ح. ۶۴۵ پیش از دوران مشترک. کاخ آشوربانی‌پال، نینوا.
راه‌های تجاری بین‌النهرین-مصر
راه‌های تجاری بین‌النهرین-دره سند
لوحهٔ نشان‌دهندهٔ نوازنده‌ای در حال نواختن لوت، دورهٔ ایسین-لارا ۲۰۰۰ تا ۱۶۰۰ پیش از دوران مشترک. لوح پخته، موزهٔ موسسهٔ شرق‌شناسی، دانشگاه شیکاگو
کرفس (درگزین)

| کرفس کرووس | کرفس کرووس |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: همدان
شهرستان: درگزین
بخش: شاهنجرین
سال شهرشدن: ۱۳۹۶ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۴٬۱۵۵ نفر (۱۳۹۵)
تأسیس شهرداری: ۱۳۹۷ خورشیدی
  کرفس  روی نقشه ایران ۳۵°۲۱′۴۴″شمالی ۴۹°۱۸′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۶۲۲۴۴۷۰°شمالی ۴۹٫۳۰۱۵۸۹۲۳°شرقی﻿ / 35.36224470; 49.30158923   :   کرفس  روی نقشه ایران ۳۵°۲۱′۴۴″شمالی ۴۹°۱۸′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۶۲۲۴۴۷۰°شمالی ۴۹٫۳۰۱۵۸۹۲۳°شرقی﻿ / 35.36224470; 49.30158923   
 :  
کرفس، شهری در بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است.
این روستا در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۹۶ به شهر تبدیل شد.
موقعیت

ارتفاع متوسط منطقه كرفس از سطح دریا ۱۸۹۵ متر می باشد كه اراضی اراضی كرفس در بین ارتفاعات محصور شده اند وشامل كوههای سه برادران در شمال غرب _پاشالو در غرب_قرح قیز در شمال شرقی می باشد. فاصله كرفس از شهر رزن ۳۶كیلومتر و تا شهرستان همدان ۱۲۰ كیلومتر است وفاصله ابن روستا از مركز بخش –قروه درجزین- ۲۲كیلومترو راه ارتباطی تا كرفس اسفالت است . روستای كرفس در پای تپه ای بنام كوهنه قالا (كهنه قلعه) قرار گرفته است و روستا كوهپایه ای وبه صورت مجتمع میباشد
آب و هوا

این منطقه جزء مناطق سرد است که دارای زمستان های سرد و تابستان های ملایم می باشد . طبق آمار های ده ساله ایستگاه هواشناسی پایگاه نوژه همدان (1975_1985) معتدل حداکثر گرما در تیر ماه 1/35 معدل حداقل گرما 2/10 درجه ومتوسط حرارت سالیانه 5/10 درجه  سانتی گراد است.حداکثر میزان رطوبت نسبی در ساعت 5/12 در دی ماه %2/72 و حداقل ان %1/18 اندازه گیری شده است .متوسط بارندگی سالیانه امار فوق mm4/723 است که اکثر آ‌ن مربوط به فصل زمستان و بهار است . و روز های خشک 145 روز گزارش شده است
کشاورزی و دامداری

شغل اكثر مردم این شهر کشاورزی و دامداری است. از جمله محصولات مهم این شهر می‌توان به گندم جو و سیب زمینی اشاره كرد. از جمله ویژگی‌های این شهر داشتن زمین‌های حاصلخیز فراوان است كه هر ساله محصولات فراوانی را تولید می‌كند و یكی از مهم‌ترین بخش‌های تولیدی كشاورزی است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر کرفس برابر با ۴٬۱۵۵ نفر (۱٬۲۵۰ خانوار) است.
شیخ سلمان العوده

| شیخ سلمان العوده | شیخ سلمان العوده |
| --- | --- |
Salman AlOuda in May 2012: Salman AlOuda in May 2012
عنوان: شیخ سلمان العوده
متولد: ۱۴ دسامبر ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) استان قصیم، عربستان سعودی
ملیت: عربستان سعودی
شغل: عالم (اسلام)
لقب: اسلام
فقه: حنبلی
جنبش: Moderate Salafi
علاقه اصلی: انقلاب
دانشگاه: the Faculty of Sharia and Religious Principles in استان قصیم، دانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود
 تأثیرگیرندگان عبدالله بن جبرین، سید قطب، لنینیسم :  تأثیرگیرندگان عبدالله بن جبرین، سید قطب، لنینیسم 
 متأثر از Muhammad al Arifi، ذاکر نائیک :  متأثر از Muhammad al Arifi، ذاکر نائیک 
سلمان العوده (عربی: سلمان بن فهد بن عبدالله العودة; زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۵۶ در روستای بصر واقع در منطقه قصیم عربستان سعودی) از علمای جریان نوسلفی عربستان است.او مدرک کارشناسی ارشد در سنت در موضوع «بیگانگی و احکام آن» و دکترای سنت در شرح بلغ المرام (کتاب طهارت) کسب کرد.او مدتی دردانشگاه اسلامی امام محمد بن سعود به عنوان مدرس کار می‌کرد
وی مواضع تندی علیه شیعیان دارد و از بنیادگذاران جریان نوسلفی است.
او دارای مدرک دکترای علوم دینی از دانشگاه سعودی است و از علمای منتقد آل سعود به‌شمار می‌رود که به همین دلیل نیز مدتی را در زندان به سر برده‌است. وی از شخصیت‌های ممنوع‌التصویر و ممنوع‌الخروج در عربستان است و دارای فتاوایی متفاوت در برخی مشهورات وهابیون مانند ممنوعیت زیارت قبور است.
اساتید

عبدالعزیز بن باز
اسپرینگدیل، آرکانزاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آرکانزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| اسپرینگدیل، آرکانزاس Springdale, Arkansas | اسپرینگدیل، آرکانزاس Springdale, Arkansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
برخلاف عقربه ساعت از بالا: The Northwest Arkansas Naturals playing در Arvest Ballpark, Shiloh Museum of Ozark History, خیابان اما, Old Springdale High School, مراکز جهانی تایسون فودز: برخلاف عقربه ساعت از بالا: The Northwest Arkansas Naturals playing در Arvest Ballpark, Shiloh Museum of Ozark History, خیابان اما, Old Springdale High School, مراکز جهانی تایسون فودز
نام مستعار: The Poultry Capital Of The World: نام مستعار: The Poultry Capital Of The World
موقعیت در شهرستان واشینگتن و در ایالت آرکانزاس: موقعیت در شهرستان واشینگتن و در ایالت آرکانزاس
ایالت:  آرکانزاس
شهرستان‌ها: واشینگتن، بنتون
تاسیس‌شده: ۱۸۳۸
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-City council
 • شهردار: Doug Sprouse
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۸٫۹ کیلومتر مربع (۴۲٫۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۰۸٫۳ کیلومتر مربع (۴۱٫۸ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۷ کیلومتر مربع (۰٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۶۹ متر (۱۳۲۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۹۷۹۷
 • تراکم: ۵۶۴٫۷/کیلومتر مربع (۱۴۶۳٫۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
زیپ‌کدها: ۷۲۷۶۲, ۷۲۷۶۴-۶۶
کد منطقه: ۴۷۹
FIPS code: ۰۵-۶۶۰۸۰
شناسهٔ GNIS feature ID: ۰۰۷۸۴۳۶
وبگاه: www.springdalear.gov
اسپرینگدیل، آرکانزاس (به انگلیسی: Springdale, Arkansas) شهری در ایالات متحده آمریکا می‌باشد که در شهرستان واشینگتن و شهرستان بنتون ایالت آرکانزاس قرار دارد.
بر پایه سرشماری اداره آمار آمریکا جمعیت این شهر در سال ۲۰۱۱ در حدود ۷۱٬۳۹۷ نفر می‌باشد. شعبهٔ مرکزی و مقر شرکت «تایسون فود» که بزرگترین شرکت تولید و فراوری گوشت در جهان است در این شهر قرار دارد.
گلچین‌کردن

گلچین‌کردن (به انگلیسی: Cherry Picking) انتخاب و ارائهٔ گزینشی اطلاعات و شواهد در جهت تأیید آنچه مورد نظر است و در همین حال پنهان کردن یا نادیده گرفتن اطلاعات و شواهد مخالف. انتخاب گزینشی اگر ناخواسته انجام شود نوعی «سوگیری تأیید» است و چنانچه آگاهانه انجام شود فریبکاری و مغالطه است(مغلطه سخن نیمه راست یا توریه). در تبلیغات، اخبار رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و مناظره‌ها بسیار با این مسئله روبرو می‌شویم
شکل منطقی این فریبکاری یا مغالطه به این صورت است:
شواهد و مدارک A و همین‌طور B موجود است.
شواهد A از ادعای شخص الف پشتیبانی می‌کنند.
شواهد B برخلاف ادعای شخص الف هستند.
شخص الف تنها شواهد A را ارائه می‌کند تا به هدفش برسد.
معادل انگلیسی «انتخاب گزینشی» یا گلچین کردن Cherry Picking (گیلاس چیدن) است که اشاره به این واقعیت دارد که باغبان در هنگام چیدن محصول فقط بهترین میوه را که قابل ارائه به مشتری باشد می‌چیند. هرچند که باید توجه داشت از این روش برای تخریب و بد نشان‌دادن هم می‌توان بهره برد.
اخباری که از تلویزیون و رسانه‌های دولتی دربارهٔ کشورهای دشمن منتشر می‌شود نمونه آشکاری از «انتخاب گزینشی» هستند چرا که همواره ضعف‌ها و بدی‌های آن کشورها را نشان می‌دهند.
رزومه‌های کاری نمونه‌های دیگری از «گلچین کردن» هستند. هیچ‌کس در رزومه کاریش ناکامی‌های شغلی را نمی‌نویسد و تلاش می‌کند تصویری بسیار موفق و البته غیر واقعی از خود نشان دهد. تبلیغات فروش محصول نمونه‌هایی دیگری هستند، جای که هیچ‌کسی از نقاط ضعف محصولش صحبت نمی‌کند.
یک مثال: شخصی از یک کاندید حمایت می‌کند او می‌گوید: کاندیدای مورد حمایت من ۱۰ درصد از درآمدش را خرج فقرا می‌کند و هر هفته یک روز به محله‌های فقیر می‌رود و رایگان در آنجا کار کرده و به آنها کمک می‌کند تا کار و شغل پیدا کنند، پس او شخصی انسان دوست و خیر است و مناسب برای رای دادن. اما آنچه او نمی‌گوید این است: کاندیدای او ۱۰ درصد از درآمدش را خرج همخوابی با روسپی‌های فقیر و نیازمند می‌کند و هفته‌ای یک روز به محله‌های فقیر رفته تا بر کار پخش مواد مخدر که توسط افراد او انجام می‌شود نظارت کند.
در نقل قول این عمل به صورت «نقل قول ناقص» بیان می‌شود یعنی این‌که شخصی که قولی را از کسی نقل می‌کند، به‌دلیل پیروی از برخی گرایش‌های شخصی و اهداف شخصی، گفتار دیگران را وسیله و ابزار قرار می‌دهد، اما بهره‌گیریِ او از سخنان دیگران گزینشی‌ست، یعنی سخنان مرجع خود را سانسور می‌کند به‌شیوه‌ای که محتوای آن با نظر اصلی و واقعی آن مرجع مغایر یا متباین باشد. در مغالطهٔ نقل قول ناقص، گاه خودِ عبارت یا عبارات به‌طور کامل نقل می‌شود؛ اما به دلایلی چون حذف صدر و ذیلِ کلام، محتوای سخن نقل‌شده با مجموع آرا و نظریات مطرح‌شده در متنِ مرجع مغایر و متباین است.
مثال: منتقد شناخته‌شده‌ای دربارهٔ یک دیوان شعرِ تازه‌سروده‌شده چنین اظهارنظر کرده‌است:
اما ناشرِ این کتاب، برای تبلیغ و افزایش فروش آن، سخن مشارٌ‌الیه را به‌صورت زیر در پشت جلد کتاب چاپ کرده‌است:
شین سونگ هو

| شین سونگ هو | شین سونگ هو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ نوامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) سونگ‌نام، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
نماینده: کینگ کنگ بای استارشیپ
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 신승호
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Sin Seung-ho
مک‌کیون–ریشاور: Sin Sǔng-ho
شین سونگ هو (کره‌ای: 신승호؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۹۵) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به عنوان نقش اصلی با حضور در ای-تین (۲۰۱۸) توجهات را به خود جلب کرد. او همچنین به خاطر ایفای نقش در آلارم عشق (۲۰۱۹) و کیمیای روح (۲۰۲۲) نیز شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۱ | دابل پَتی | کانگ وو رام |  |  |
: