استاندارد اینترنت
تاریخچه و هدف استانداردهای اینترنت

استاندارد اینترنت مجموعه قوانینی است که دستگاه ها هنگام اتصال به شبکه باید از آن پیروی کنند. از آنجایی که این فناوری تکامل یافته است، قوانین تعامل بین رایانه‌ها باید با آن تکامل می یافت. اینها پروتکل هایی هستند که امروزه مورد استفاده قرار می گیرند. بیشتر اینها مدتها قبل از عصر اینترنت توسعه یافتند و به دهه ۱۹۷۰ کمی پس از خلق رایانه های شخصی، باز می گردند.
TCP/IP
تاریخ رسمی برای زمانی که اولین اینترنت راه‌اندازی شد ژانویه ۱۹۸۳ است  و پروتکل کنترل انتقال/پروتکل اینترنت (TCP/IP) وارد عمل شد. ARPANET (شبکه آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته) و شبکه داده دفاعی شبکه هایی بودند که پروتکل ها را پیاده سازی کردند. این پروتکل‌ها بخش حیاتی از چگونگی کارکرد اینترنت در نظر گرفته می‌شوند؛ زیرا قوانینی را تعریف می‌کنند که توسط آن اتصالات بین سرورها کار می‌کنند. آنها هنوز هم امروزه با پیاده سازی روش های مختلف ارسال داده ها از طریق شبکه های جهانی استفاده می شوند.
IPsec
امنیت پروتکل اینترنت مجموعه ای از پروتکل ها است که یکپارچگی رمزگذاری را در ارتباط بین چندین دستگاه تضمین می کند. هدف این پروتکل حفاظت از شبکه های عمومی است. با توجه به IETF Datatracker گروهی که برای ایجاد آن اختصاص داده شده بود، در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۲ پیشنهاد شده بود.  نیم سال بعد این گروه ایجاد و اندکی بعد در اواسط سال ۱۹۹۳ اولین پیش نویس منتشر شد.
HTTP
پروتکل انتقال ابرمتن یکی از رایج ترین پروتکل های امروزی در زمینه شبکه جهانی وب است. HTTP یک پروتکل ساده برای کنترل نحوه مبادله اسناد از طریق شبکه ها است که به زبان علامت گذاری HyperText (HTML) نوشته شده اند. این پروتکل که توسط تیم توسعه دهندگان به رهبری تیم برنرز لی ایجاد شد، ستون فقرات وب است که به کل سیستم فرامتنی امکان وجود عملی را می دهد. برنرز لی مسئول پیشنهاد ایجاد آن که در سال ۱۹۸۹ انجام داد، است. ۶ آگوست ۱۹۹۱، تاریخی است که او اولین نسخه کامل HTTP را در یک انجمن عمومی منتشر کرد.  این تاریخ متعاقباً توسط برخی به عنوان تولد رسمی وب جهانی در نظر گرفته می شود. HPPS از زمان ایجاد خود به طور مداوم در حال تکامل بوده است و با گذشت زمان و پیشرفت فناوری شبکه پیچیده تر شده است. به طور پیش فرض HTTP رمزگذاری نشده است، بنابراین در عمل از HTTPS استفاده می شود که مخفف HTTP Secure است.
TLS/SSL
TLS مخفف عبارت Transport Layer Security استانداردی است که دو نقطه پایانی مختلف را قادر می‌سازد تا به صورت محکم و خصوصی به یکدیگر متصل شوند. TLS به عنوان جایگزینی برای SSL آمد. لایه های سوکت امن برای اولین بار قبل از ایجاد HTTPS معرفی و توسط Netscape ایجاد شد. در واقع HTTPS در ابتدا بر اساس SSL بود. واضح بود که یک روش رایج برای رمزگذاری داده ها مورد نیاز است، بنابراین IETF TLS 1.0 را در RFC 2246 در ژانویه 1999 مشخص کرد و از آن زمان ارتقا یافته است. آخرین نسخه TLS، نسخه ۱.۳ از RFC 8446 در آگوست ۲۰۱۸ است.
مدل OSI
مدل اتصال سیستم های باز توسعه خود را در سال 1977 آغاز کرد.  و توسط سازمان بین المللی استاندارد ایجاد شده است. در سال 1979 به طور رسمی منتشر و به عنوان یک استاندارد برای استفاده پذیرفته شد. سپس چندین بار و نسخه نهایی آپدیت شد. چند سال طول کشید تا پروتکل به شکل نهایی ارائه شود. ISO 7498 در سال 1984 منتشر شد. در نهایت در سال 1995 مدل OSI مجدداً تجدید نظر شد تا نیازهای فوری توسعه قیام در زمینه شبکه های کامپیوتری را برآورده کند.
UDP
هدف از پروتکل دیتاگرام کاربر یافتن راهی برای برقراری ارتباط بین دو کامپیوتر با بیشترین سرعت و کارآمدی ممکن بود. اساسا UDP توسط دیوید پی رید در سال 1980 تصور و محقق  . اساساً روش کار استفاده از فشرده سازی برای ارسال اطلاعات است. داده ها در یک دیتاگرام فشرده می شوند و نقطه به نقطه ارسال می شوند. ثابت شد که این یک راه امن برای انتقال اطلاعات است و علیرغم اشکال از دست دادن کیفیت داده ها، UDP هنوز در حال استفاده است.