stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوکا لهتووارا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۵ مارس ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  تورکو
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۲ اینچ)*
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اینتر تورکو
شمارهٔ پیراهن:  ۱۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  TPS
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال تورون پالوسئورا |  ۱۶۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال اینتر تورکو |  ۲۵ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  تیم ملی فوتبال فنلاند |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یوکا لهتووارا (فنلاندی: Jukka Lehtovaara؛ زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورون پالوسئورا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند و فنلاند بازی کرده‌است.
بلانکنهاین (کریمیتشوا)

| بلانکنهاین (کریمیتشوا)  | بلانکنهاین (کریمیتشوا)  |
| --- | --- |
روستا  of Crimmitschau: روستا  of Crimmitschau
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن
ناحیه: Zwickau
شهر: Crimmitschau
ارتفاع: ۳۳۱ متر (۱۰۸۶ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲-۰۲-۲۹): جمعیت (۲۰۱۲-۰۲-۲۹)
 • کل: ۹۶۹
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۸۴۵۱
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۷۶۲
بلانکنهاین (به آلمانی: Blankenhain) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در کریمیتشوا واقع شده‌است. بلانکنهاین ۹۶۹ نفر جمعیت دارد.
زندگی کوتاه

| زندگی کوتاه | زندگی کوتاه |
| --- | --- |
کارگردان: جورج هیکنلوپر
بازیگران: شان آستین روری کاکرین ران لیوینگستون جفرسون میز سارا ملسون کریستین مئولی کیرا سجویک شاونی اسمیت جی تی والش رنی زلوگر جیمز لوگرو
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۹۵
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
زندگی کوتاه (به انگلیسی: The Low Life) فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی جورج هیکنلوپر است. در این فیلم بازیگرانی همچون شان آستین، روری کاکرین، ران لیوینگستون، جفرسون میز، سارا ملسون، کریستین مئولی، کیرا سجویک، شاونی اسمیت، جی تی والش، رنی زلوگر و جیمز لوگرو ایفای نقش کرده‌اند.
جوزف ادیسون

| جوزف ادیسون | جوزف ادیسون |
| --- | --- |
زاده: ۱ مهٔ ۱۶۷۲ میلستون، ویلتشر
درگذشته: ۱۷ ژوئن ۱۷۱۹ (۴۷ سال) لندن
پیشه: شاعر و سیاست‌مدار
ملیت:  انگلستان
جوزف ادیسون (به انگلیسی: Joseph Addison) نویسنده و شاعر سیاسی‌مسلک انگلیسی بود.
زندگی

در سال ۱۶۷۲ متولد شد. پدرش، «لانسلوت ادیسون» فردی مقید به مذهب و صاحب ادب و قلم بود. وی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه آکسفورد به ادبیات روی آورد. اشعاری را که به زبان لاتین سرود مورد پسند «درایون» قرار گرفت و از آن به بعد با حقوق دولتی که دریافت می‌کرد به مسافرت‌های تجربی خود در زمینه سیاسی اجتماعی به سراسر اروپا دست زد.
ادیسون با کنجکاوی آثار بزرگان ادب جهان دست به نویسندگی زد.
وی به علت اشتیاق سیاسی که داشت در ژورنال معروف «تاتلر» با دوست خود «ریچارد استیل» دست به همکاری داد و با تجربه این همکاری خود نیز بانی دیگری را بنام «اسپکتیتور» که بسیار مشهور بود، گردید.
مقالات سیاسی اجتماعی اش باعث جذب خوانندگان فراوانی برای نشریه مذکور گردید و وی در اثر فعالیت و لیاقت شخصیتی که داشت چند بار پست‌های مهم سیاسی دولتی را نیز اشغال نمود.
ادیسون به سال ۱۷۰۴ به درخواست «لرد هالیفاکس» به نگارش کتاب «مبارزه» پرداخت و به سال ۱۷۰۸ عضو پارلمان انگلیس شد، آنگاه به سال ۱۷۱۰ کتاب معروف «ممتحن آزادیخواه» را به رشته تحریر درآورد.
وی در سال ۱۷۱۳ نمایشنامه معروفی به نام «کتو» را نوشت که شهرت فراوانی برایش به بار آورد.
جوزف ادیسون به سال ۱۷۱۶ با خانم «شارلوت کنتس دوارجر واریک» (Dowager Countess of Warwick) ازدواج کرد که بلافاصله به عنوان لرد به مقام عضو کمیسون تجارت برگزیده شد.
از آثار مهم و برجستهٔ وی، که سنبل عقاید و افکارش است، می‌توان از کتاب «نامه‌های کاورلی» نام برد. اثر گردآوری‌شده وی، به نام «گفتارها»، قابل توجه است.
جوزف ادیسون در ۴۷ سالگی، در سال ۱۷۱۹ میلادی درگذشت.
کتابشناسی

کاتو
مبارزه
گفتارها
نامه‌های کارولی
ممتحن آزادیخواه
نبرد او
قاسم‌کند (داغستان)

| قاسم‌کند | قاسم‌کند |
| --- | --- |
House of the Administration of Kasumkent: House of the Administration of Kasumkent
قاسم‌کندنمایش نقشه داغستانقاسم‌کندنمایش نقشه روسیه: قاسم‌کندنمایش نقشه داغستانقاسم‌کندنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۴۱°۴۰′ شمالی ۴۸°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۶۶۷°شمالی ۴۸٫۱۳۳°شرقی﻿ / 41.667; 48.133: مختصات: ۴۱°۴۰′ شمالی ۴۸°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۶۶۷°شمالی ۴۸٫۱۳۳°شرقی﻿ / 41.667; 48.133
کشور: روسیه
ناحیه فدرال: داغستان
حکومت: حکومت
 • Head: Nezhvelidov Gamid-Efendi Pashaevich
وبگاه: http://kasumkent.ru/
قاسم‌کند (به لاتین: Kasumkent) (به روسی: Касумкѐнт) 
(به لزگی: Кьасумхуьр) یک شهرک در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است. قاسم‌کند در سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۲۰۰۰ نفر جمعیت داشته است.
قاسم‌کند در ۳۸ کیلومتری دربند و در ۱۸۳ کیلومتری مخاچ‌قلعه جای دارد.
نگارخانه

نمایی از قاسم‌کند
جولیوس کوریر

جولیوس کوریر (انگلیسی: Julius Korir؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۶۰) دونده دو نیمه‌استقامت اهل کنیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.
دانیو اکسلرودی

| دانیو اکسلرودی | دانیو اکسلرودی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: کپورماهی‌سانان
تیره:: کپورماهیان
زیرخانواده:: Danioninae
سرده:: Sundadanio
گونه:: S. axelrodi
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Sundadanio axelrodi (Brittan, 1976): Sundadanio axelrodi (Brittan, 1976)
مترادف: مترادف
 Rasbora axelrodi Brittan, 1976:  Rasbora axelrodi Brittan, 1976
دانیو اکسلرودی با نام علمی Sundadanio axelrodi، یک گونه دانیونین از خانواده کپورماهیان است که خاستگاه آن جزایر بورنئو، بانکا و سوماترا است. این گونه کوچک در ابتدا به عنوان رازبورا ، با نام رازبورای اکسلرودی (Rasbora axelrodi) توصیف شده بود، اما بعدها تشخیص داده شد که بیشتر با دانیوها مرتبط است، اما مشخصات آن به اندازه کافی برای انتقال به جنس دانیوها کافی نیست. این گونه حداکثر تا ۱٫۷ سانتیمتر رشد میکند. تا اینکه  اکسلرودی در سال ۲۰۱۱ توسط کانوی ، موریس کتلات و تان مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت و به عنوان یک گونه تک نماد در نظر گرفته شد.
جولیوس هریس

| جولیوس هریس | جولیوس هریس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ اوت ۱۹۲۳
درگذشت: ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴ (۸۱ سال)
جولیوس هریس (انگلیسی: Julius Harris; ۱۷ اوت ۱۹۲۳ – ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او در فیلم‌های دعا برای رولربویز و جوخه معاون هالیوود بازی کرده‌است.
یوکا نیشیگاکی

| یوکا نیشیگاکی | یوکا نیشیگاکی |
| --- | --- |
西墻 由香: 西墻 由香
زادهٔ: استان توتوری
ملیت: ژاپن
پیشه: صداپیشگی
یوکا نیشیگاکی (انگلیسی: Yuka Nishigaki؛ زادهٔ) صداپیشه اهل ژاپن است.
الی بایول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۲۸ فوریهٔ ۱۹۱۴ مارسی، فرانسه
درگذشته: ۲۵ مهٔ ۱۹۹۵ (۸۱ سال) لسیوته، فرانسه
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  فرانسوی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲–۱۹۵۶
تیم‌ها: اوزکا، گوردینی
ورودی‌ها: ۸ (۷ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۲
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۵۲
آخرین ورود: جایزه بزرگ موناکو ۱۹۵۶
الی مارسل بایول (فرانسوی: Élie Marcel Bayol‎؛ زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۹۱۴ در مارسی، درگذشتهٔ ۲۵ مهٔ ۱۹۹۵ در لسیوته) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل فرانسه بود که از فصل ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ در مجموع در هشت گراند پری شرکت کرد.
بایول در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۲ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
بایول در ۲۵ مهٔ ۱۹۹۵ در لسیوته درگذشت.
داغ‌تارلا (بایبورد)

| داغ‌تارلا | داغ‌تارلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
داغ‌تارلاموقعیت در ترکیه: داغ‌تارلاموقعیت در ترکیه
مختصات: ۴۰°۳۴′ شمالی ۴۰°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۶۷°شمالی ۴۰٫۵۶۷°شرقی﻿ / 40.567; 40.567: مختصات: ۴۰°۳۴′ شمالی ۴۰°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۶۷°شمالی ۴۰٫۵۶۷°شرقی﻿ / 40.567; 40.567
کشور:  ترکیه
استان: استان بایبورد
شهرستان: بایبورد
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
داغ‌تارلا {{ترکی|Dağtarla) (به ارمنی: Օրդուկի) (به کردی: Ûrtûkî) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده‌است. داغ‌تارلا ۲۱۲ نفر جمعیت دارد.
۱۴۰۰

۱۴۰۰ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۱۴۰۰ (خورشیدی)
۱۴۰۰ (میلادی)
۱۴۰۰ (قمری)
طریقت مولویه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: مولوی
بنیان‌گذاری: ۱۳۱۲ میلادی
گونه: طریقت درویشان
ستاد: قونیه، ترکیه
رئیس: فروغ همدم
افراد کلیدی: شمس تبریزی – مولوی - سلطان ولد
وبگاه: https://mevlana.net
درویش‌های مولویه. ۱۸۹۵
طریقت مولویه یا فرقه مولویه یا مولویه، یکی از طریقه‌های تصوف است که پس از درگذشت مولوی به وسیلهٔ فرزند او سلطان ولد و نوه‌اش، اولو عارف چلپی و پیروان مولوی شکل گرفت و در آسیای صغیر گسترش یافت. آنچه از آداب طریقت مولویه بیشتر شناخته شده، سماع درویش‌های مولویه است که اکنون نیز در قونیه اجرا می‌شود. بعد از تغییر حکومت در سال ۱۹۲۵ توسط آتاترک، مولوی‌خانه‌ها و تکیه‌ها بسته شدند و طریقت واقعی به دست فراموشی سپرده شد. اکنون درویشان و شیوخ مولویه از سوی دولت ترکیه به منظور سماع در نمایش عمومی منصوب می‌شوند. سماع پیشتر در دوره عثمانی خصوصی بود.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - بکتاشیه

طریقتی است که به نام حاجی بکتاش که معاصر با مولانا تأسیس شده است. او عارفی بوده که به قیوم شریعت چندان پای‌بند نبود.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - اهل فتوت

مولوی و اطرافیان وی از همان آغاز با اهل فتوت جوش خورده بودند. علی‌رغم اینکه بعضی از مشایخ اهل فتوت، جوش و خروش مولوی را نتوانستند تحمل کنند و به ایراد از وی پرداختند. اکثر مشایخ و اهل فتوت، مولانا را قبول می‌داشتند و وی را از خود می‌دانستند. در زمان سلطان ولد و اولو عارف چلبی هم این پیوند و یگانگی دوام پیدا کرد.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - ملامتیان

این طریقت، عکس‌العملی بود علیه صوفیانی که دل در گرو اجرای آیین‌ها و مراسم داشتند. این‌ها با لباس جداگانه، محل اجتماع جداگانه، حتی اصطلاحات جداگانه - هم به ظاهر و هم از جهت بینش و دانش - خود را جدای از مردم می‌انگاشتند. همانگونه که اشاره شد، این‌ها همان گروهی هستند که از سده سوم به بعد در خراسان گرد آمده بودند و عموماً به «خراسانیان» یا اهل خراسان و بعد رجال خراسان و واصلان خراسان خوانده شدند. ملامتیان اساس اعتقادات صوفیانی که بیشتر در عراق تمرکز داشتند و «عراقیان» نامیده می‌شدند را قبول نمی‌داشتند. چرا که «عراقیان» برای رسیدن به خدا ذکر، ریاضیت، فرونهادن دنیا و نظایر چنین اعمالی را پذیرفته بودند در حالی که «خراسانیان» کناره نگرفتن از دنیا را توصیه می‌نمودند و می‌گفتند هر کس باید به کاری مشغول شود و با دست رنج خود امرار معاش کند. آن‌ها نمی‌خواستند که پیروان طریقتشان از حال اوقاف استفاده نمایند و معتقد بودند که وصول به حق تنها از راه عشق و جذبه امکان‌پذیر است.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - حروفیان (حروفیه)

بنیان‌گذار حروفیان، شهاب‌الدین فضل‌الله حروفی بود. این طریقت که تحت تأثیر اسماعیلیه شکل گرفت و به نحوی از ادیان کهن هند متأثر شده بود؛ تأثیر زیادی بر مولویان داشته است. حروفیان تناسب و ارتباط حروف و ارقام را از فیثاغورث اخذ کرده و براساس قداستی که برای حروف قایل بود؛ به تأویل تمام احکام شرع و تطبیق آن بر انسان پرداخته است. حروفیه تمام اساس هستی را صوت و واژه می‌دانند.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - خلوتیه

خلوتیه؛ طریقتی منسوب به ابو عبدالله سراج الدین عمر بن اکمل الدین لاهیجی می‌باشد. دربارهٔ سراج الدین گفته می‌شود که در شکاف درختی به خلوت می‌نشسته است. همچنین براساس روایتی، نقل می‌شود که ایشان چهل بار چله نشست‌اند؛ یعنی یک دوره چهل روزهٔ عبادت و ریاضت را پشت سر هم چهل بار تکرار نمودند. انشعابی از خلوتیه مولویه را پذیرفته و بر آن شده است که این طریقت مشهور را یکی از شاخه‌های خود به حساب آورد.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - نقشبندیه

این طریقت متکی به عقاید اهل سنت‌اند و از پیروان خواجه محمد نقشبند، عارف نامی سده هشتم هستند.
طریقت‌های مرتبط با مولویه > مولویه - گلشنیه

بنیان‌گذار آن ابراهیم گلشنی دیار بکری بود. عقاید آزاد و رفتار مغایر با شرع او و کسانی که اطراف او گرد آمده بودند توجه دیگران را به خود جلب می‌کرد. عده ای بر این اعتقادند که گلشنیه شاخه ای است که از ترکیب خلوتیه و مولویه پدید آمده است.
مراتب در سلسه مولویه

بی تردید در میان طریقت‌ها، طریقتی که به آداب و ارکان بیشترین عنایت را نشان می‌داد و بیش‌ترین آیین و رسوم را داشت طریقت مولویه بود. وابستگان طریقت مولویه مراتبی هم در میان خود داشتند. نخستین مرتبه از آن مراتب «محب» بود. محب کسی بود که به طریقت انتساب جسته باشد و از طرف یکی از مشایخ بر سلکهٔ او تکبیر خوانده شده بود. بعد از محب، «چله» و آنگاه به ترتیب «درویش مطبخ (خان)»، «درویش (دده)»، «چله شکستن»، «ضابطان درگاه»، «خدمات مطبخ»، «شیخ»، «خلیفه» و از سویی دیگر «مثنوی‌خوانان» بود.
در اینجا سالکی که اقرار می‌کرد و چله‌نشینی خود را به پایان می‌برد، می‌توانست صاحب حجره باشد و «درویش» و «دده» خوانده شود. واژهٔ «اقرار کردن»، به معنی چله‌نشینی کردن و عهد بستن به کار می‌رفت. سالک اقرار می‌کرد بر اینکه رضایت دارد خود را کاملاً به طریقت بسپارد.
مراتب در سلسه مولویه > چله شکستن

اقرار کردن و عریان شدن و به مولویه پیوستن و به خاطر آن مدت معین، خدمتی را به پایان رساندن و در حجره نشستن با واژهٔ «چله‌نشین» بیان می‌شد. به کسی که در این مدت معین، در درگاه خدمت می‌کرد «چله‌کش» می‌گفتند. درویشی که چله را به پایان می‌برد با عبارت «چله تمام کرده» توصیف می‌شد. کسی هم که به ترتیب درویشان، برمی‌خاست و ریاست معنوی جمعیت را داشت «سرطریق» یا «طریقتچی دده» خوانده می‌شد (ضابطان درگاه).
مراتب در سلسه مولویه > خدمات مطبخ

در مطبخ هجده نوع خدمت وجود داشت: لباس‌شوی، میدانچی، خلیفه دده (راهنمای کسانی که تازه به مطبخ درآمده بودند)، شربت‌چی، پادو، قهوه‌کوب، جاروکش، مأمور خواب.
مراتب در سلسه مولویه > شیخ

عموماً در مولویه، مقام بالاتر از «درویش» را مقام «شیخ» می‌دانند. مشایخ در مقام «پیر» بودند و مولویه را تمثیل می‌کردند.
مراتب در سلسه مولویه > خلیفه

گاه از جانب خلیفهٔ مولوی به دده‌های مولوی، مشایخ و حتی گاه به محبان مولوی که کمالی یافته بودند، ضمانت داده می‌شد. در دورهٔ شکل‌گیری مولویه، خلیفه در حقیقت در رأس طریقت قرار داشت.
آداب و ارکان مولویه

از آداب و ارکان مولویه می‌توانیم به مواردی چون میدان شریف، اسم جلال، آیین جم، ارکان سماط، محرّم و آش، گمراهی، سیاحت و سرپا کردن، اوراد مولوی، نحوه استقبال از پادشاه درخانقاه، مرگ، دفن، شب عُرس، تشییع جنازه و سنگ‌های مزار مولویان اشاره نمود.
آداب و ارکان مولویه > میدان شریف

در اکثر خانقاه‌های مولوی در جایی نزدیک به مطبخ و در فضایی باز، اتاقی به شکل مستطیل وجود داشت که این اتاق را «میدان شریف» می‌گفتند.
آداب و ارکان مولویه > اسم جلال

میان مولویه اسما وجود ندارد. اساساً مولویه طریقتی است که با کسب فیض از شطّار تأسیس شده است؛ یعنی سیر و سلوک در آن با ذکر نیست، بلکه آنان برای دستیابی به حقیقت، عشق و جذبه را اساس قرار داده‌اند. مولانا بر آن بود که اسماء انسان را به «وهم» وابسته می‌کند و از اسم و صفات، تنها خیال می‌زاید. خیال هم نمی‌تواند بیش از راهنمایی برای وصال حقیقت بکار گرفته شود. انسان کلا باید «دلیل» را رها کند و «دلالت» را بجوید؛ لذا ذکر جسمانی را تنها عبارت از خیال می‌دانند. به نظر مولانا اگر ذکر قدرتی داشته باشد که اندیشه را به حرکت درآورد، باز اصل کار متعلق به «جذبه» است و جذبه عمده فیضی است که در نگاه مرشد نهفته است.
آداب و ارکان مولویه > آیین جم

«جمع» در نظر صوفیان مقابل «فرق» است. «فرق»، جدا دانستن و جدا دیدن حق و خلق است. در حالی که «جمع» تمام موجودات را مظهر هستی مطلق شمردن و تمام شهودات و مظاهر را یگانه و از هستی مطلق دانستن و کاینات را بدین چشم نگریستن می‌باشد که این نگرش به حقیقت پیوست است. و این موضوع در مذهب تشیع پذیرفته نمی‌باید.
آداب و ارکان مولویه > ارکان سماط

ارکان سماط، اصول سفره و غذا خوردن است. پختن، خالی کردن و خوردن غذا نیز مراسم خاص و بسیاری داشت.
آداب و ارکان مولویه > محرم و آش

روز دهم محرم یا بعد از آن، یک روز خانقاهها «عاشور» می‌پختند و آن شب مرثیه‌خوانی می‌کردند و می‌گریستند. دیگ را با آداب خاصی برهم می‌زدند. سپس آن خوراک شیرین را که آش خوانده می‌شد، توزیع می‌کردند و با دعا و ثنا می‌خوردند.
آداب و ارکان مولویه > گمراهی، سیاحت و سرپا کردن

میان اهل طریقت این اعتقاد وجود داشت که «سیاحت» از پایه‌های سلوک مولویان است. کسانی که بدین طریقت بپیوندند، مسلماً به سیاحتی خواهند پرداخت. شاید این مطلب به حالت گروهی که پیوسته در سیاحت بودند و در عین حال اشاعهٔ طریقت می‌پرداختند، نشأت گرفته باشد. میان مولویان اصطلاحی به نام «سیاحت دادن» وجود داشت اما این مسئله اصلاً ارتباطی به سلوک ندارد، بلکه به عنوان نوعی مجازات به کار می‌رفت.
آداب و ارکان مولویه > اوراد مولوی

بین معانی مختلف واژهٔ «ورد» و جمع آن «اوراد»، این معنی هم جای دارد که انسان هر روز خواندن مقدار معینی از قرآن، سوره و آیات آن را جزو وظایف خود قرار دهد. اهل طریقت بعدها علاوه بر «توبه»، «شهادت» و «صلوات» به آن نوع مطالب خواندنی که از آیات و احادیث و چیزهایی از دعاهای منظوم یا منثور فراهم کرده بودند «ورد» یا «اوراد» می‌گفتند.
آداب و ارکان مولویه > استقبال از پادشاه

در طول تاریخ، گاهی پادشاهان به خانقاه‌های مولوی می‌رفتند. معمولاً از قبل آمدن پادشاه را آجودانی به خانقاه اطلاع می‌داد. شیخ و میدانچی خانقاه، خرقهٔ رسمی می‌پوشیدند و دم در از پادشاه استقبال می‌کردند.
آداب و ارکان مولویه > مرگ و دفن

مولویان تا حد امکان بیم از مرگ را از بین برده بودند. مرگ در نظر آنان رسیدن دوست به دوست و دریدن پیراهن مانع وصال و انتقال از سرزمین دیگر به موطن اصلی بود.
آداب و ارکان مولویه > شب عُرس (شب عروسی- شِبی عِروز)

معمولاً در شب سالگرد وفات مولانا، مراسمی در مولویه‌ها برگزار می‌شد که به آن شب عُرس (شِبی عِرُس یا شب عروسی) می‌گفتند. در نظر مولویان مرگ مولانا شب وصال است.
آداب و ارکان مولویه > تشییع جنازه

مولویان پیکر متوفی را همواره با ذکر اسم جلال و مراسم و آئین‌هایی حمل می‌کردند.
آداب و ارکان مولویه > خاموشان

مولویان به گورستان «خاموش‌خانه» یا «خاموشان» می‌گفتند. مشایخ مولویه عموماً سکه‌های دستاردار بر سر می‌گذاشتند و پس از وفات نیز برای ایشان از سنگ مزارهایی که به صورت سکه‌های دستاردار ساخته شده بود، استفاده می‌نمودند. بر سنگ مزار دده‌های مولوی، سکه‌های ساده قرار می‌دادند.
لباس‌های مولویان

مولویان از پارچهٔ سفیدی که «الفی» می‌گفتند، شلواری گشادتر از شلوارهای معمولی تهیه نموده و می‌پوشیدند. پیراهنی ظریف نیز که یقه‌ای به پهنای یک انگشت داشت و در طرف چپ بسته می‌شد (و به کمر یا کمی پایین‌تر از آن می‌رسید و آستین‌های تنگی داشت) بر تن می‌کردند. روی این پیراهن، جلیقهٔ جلوبازی موسم به «حیدری» یا «حیدریه» می‌پوشیدند. این پیراهن چون به شانه‌ها می‌رسید به شکلی که سرشانه‌ها را می‌پوشانید و رفته رفته باریکتر می‌شد و به‌طور مدوّر ادامه پیدا می‌کرد تا به کمر برسد می‌پوشیدند. علاوه بر آن مولویان روی همهٔ این‌ها لباسی بدون یقه می‌پوشیدند که در پشت گردن به طرف سینه، دوازده دوخت (و یا هجده دوخت) می‌خورد و تا قوزک پا را می‌پوشانید. بدین پوشش «خرقه» گفته می‌شود که مانند پالتویی بدون کمر و ساده بود.
لباس‌های مولویان > عرقچین (عرقیّه)

این واژه که به معنی عرق‌گیر بود، سرپوشی بود که از پشم سفید و مالیده درست می‌شد.
لباس‌های مولویان > سِکّه

سکه که بدان «کلاه مولوی» و «فخر» نیز گفته می‌شد، کلاهی بود تو در تو و لا به لا که از پشم مالیده به رنگ قهوه‌ای سیر، یا عسلی یا سفید به‌طور تقریبی ۴۵/۴ سانتی‌متر ساخته می‌شد. قسمت فوقانی سکه معمولاً نسبت به قسمت تحتانی آن اندکی تنگ‌تر بود.
لباس‌های مولویان > دستار و سِکّه‌های آنان

میان مولویان به جای عمامه، «دستار» که به همان معنی و مفهوم بود به کار می‌رفت. دستارهای مولانا، سلطان ولد و سایر مولویان اولیه شبیه عمامه‌های بزرگ عرفی بود که علمای دینی آن زمان بر سر می‌گذاشتند. این دستارها از پیچیدن پارچه‌های نازک و بسیار پهنی که بدون هیچ چین و شکنی تا می‌شدند - و از چپ و راست و متمایل به طرف بالا پیچیده می‌شدند - و از به هم رسیدن پیچ‌های چپ و راست، شکل می‌گرفت.
لباس‌های مولویان > سکهٔ دوازه تَرْک، سکهٔ شمسی

این کلاه را که چیزی جز تاج دوازده تَرْک قلندری نبود، گاهی دیوانه محمد چلبی بر سر می‌گذاشت. «لنگر» این تاج، یعنی آن قسمت که روی سر قرار می‌گرفت از چهار تکه و «قبه» یعنی قسمت فوقانی آن از دوازده تکه نمد سفید مالیده درست می‌شد که از درون و بیرون آن را می‌دوختند.
لباس‌های مولویان > استوا

نشانهٔ خلافت بود و آن پارچه ضخیم سبز به پهنای دو انگشت بود که از جلو به عقب روی سکه کشیده می‌شد.
لباس‌های مولویان > تنورّه

این شلیته که میان قلندریه، حیدریه و بکتاشیان کهن نیز رایج بود، لباسی بدون آستین و یقه بود که جلو آن، سینه باز و کمر آن تنگ بود که از کمر به پایین رفته رفته گشادتر می‌شد. دامن آن از درون یک تکه ضخیم و پشمی به پهنای چهار انگشت دوخته می‌شد. این شلیته که «تنورهٔ سماع» نام داشت، گاهی رنگین و اکثر اوقات سپیدرنگ بود، هنگامی که سماع‌زن به سماع می‌پرداخت، دامن پایین‌تر از کمر با نمد الفی محکم شده بود و باز می‌شد و دامنی که با حرکت علایم گشوده می‌شد، برای سماع‌زن کافی بود، سماع‌زن تقریباً خود را با حرکت آن مطابقت می‌داد.
لباس‌های مولویان > نمد الفی

این واژه بین مولویان به صورت «الیف لامد» تلفظ می‌شد و آن کمری بود شبیه حرف الف در الفبای عربی بلند، مستطیل به پهنای چهار انگشت که دو سر آن طوری تیز بود که در مثلث تشکیل می‌داد.
لباس‌های مولویان > دستهٔ گل

جلیقهٔ تنگ بدون دکمه و آستین‌دار بود. آستین‌ها صاف به بدن متصل می‌شد. معمولاً لباس بلند آستین، گشاد و جلو باز بود که تا کمر را می‌پوشاند و طول آن را تا نیمهٔ نمد الفی می‌رسید و از پارچهٔ ظریفی ساخته شده بود.
لباس‌های مولویان > خرقه

این لباس را که به معنی خرقهٔ مراسم و «خرقهٔ رسمی» هم خوانده می‌شد، آستین‌هایی به پهنای هفتاد سانتی‌متر و طول بیش از یک متر داشت، جلو باز، بدون یقه و بسیار گشاد بود و پوششی بود که کمر نداشت و تا روی پا را می‌پوشاند.
اصطلاحات به‌خصوص مولویان

مولویان علاوه بر رفتار در کلام نیز رعایت ادب و اعتقادات را بسیار محترم و واجب می‌دانستند؛ لذا در بکار بردن اصطلاحاتی که علاوه بر معانی مختلف آن اصطلاح در زبان و نزد عوام، احتمال داشتن معانی ناپسندی برای آن‌ها وجود داشت، به جد امساک می‌ورزیدند. بدین روی و از روی رعایت ادب و اعتقادات، برخی اصطلاحات به‌خصوص در میان مولویان پیدا شده است؛ مثلاً اصطلاحاتی چون «در بستن»، «اجاق یا چراغ را خاموش کردن»، «چراغ روشن کردن» و . . . که علاوه بر معانی مختلف، معانی ناپسندی در این اصطلاحات نهفته می‌دیدند، میان مولویان به کار نمی‌رفت به جای آن‌ها تعبیرهایی چون «در را روی هم گذاشتن» یا «سر کردن»، «اجاق یا شمع را راحت کردن»، «چراغ را بیدار کردن» به کار می‌رفت.
مولویان هرگز «من» بر زبان نمی‌آوردند و معمولاً از واژه «فقیر» یا «ما» به جای آن استفاده می‌نمودند. «تو» گفته نمی‌شد «شما» یا «منظورم» به کار می‌رفت. اکثر این اصلاحات میان مولویان و دیگر طریقت‌ها مشترک بود و میان اکثر طریقت‌ها نیز به کار می‌رفت، اما برخی از این اصطلاحات فقط به مولویان اختصاص می‌داشت. آتش‌باز = آشپز، اخوان = مولویان (اصطلاحی که با آن همدیگر را صدا می‌زدند، تیغی شدن = قربانی شدن، تیغی کردن = قربانی کردن، چراغ = نور، دده = درویشی که چله‌نشینی کرده بود.
قشلاق اخمود وسطی (کلیبر)

| قشلاق اخمود وسطی قشلاق اخمودوسطی | قشلاق اخمود وسطی قشلاق اخمودوسطی |
| --- | --- |
village: village
کشور:  ایران
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان کلیبر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش آبش‌احمد
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قشلاق (کلیبر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۶۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قشلاق اخمود وسطی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قشلاق بخش آبش‌احمد شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
فیلیپ هیتلتر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۸ اوت ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
زادگاه:  هرفرد
قد:  ۱٫۸۲ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  SV Sundern 08
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۰۰۰۰–۲۰۰۲ |  SC Herford |   |   |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  VfB Fichte Bielefeld |   |   |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال هولشتاین کیل |  ۲۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال روت وایس اهلن |  ۴۲ |  (۶) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال پادربورن |  ۳۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد |  ۱۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فیلیپ هیتلتر (انگلیسی: Philipp Heithölter؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پادربورن، باشگاه فوتبال هولشتاین کیل، باشگاه فوتبال روت وایس اهلن، و باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد اشاره کرد.
تاشلولتوم

| تاشلوتوم | تاشلوتوم |
| --- | --- |
ملکه اکد : ملکه اکد 
همسر(ان): سارگن بزرگ
فرزند(ان): ریموش، انهدوآنا، منیشتوشو، شو-انلیل و اِلابریس تکال
دودمان: اکدیان
تاشلوتوم همسر سارگن بزرگ و ملکهٔ اکد در هزاره ی سوم پیش از میلاد بود. نام او از یک گلدان یا رخام گچی با کتیبه ای که به معبد اهداء شده است، پیدا شده. از این گذشته (به علت فقدان اطلاعات متضاد) فرض شده که او ملکه ی اکد و مادر ریموش، انهدوآنا، منیشتوشو، شو-انلیل و اِلابریس تکال است.
یوکیکو ایوای (صداپیشه)

| یوکیکو ایوای | یوکیکو ایوای |
| --- | --- |
岩居 由希子: 岩居 由希子
زادهٔ: ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) چیبا
ملیت: ژاپن
پیشه: صداپیشگی
کارهای برجسته: کارآگاه کونان در نقش Ayumi Yoshida
یوکیکو ایوای (انگلیسی: Yukiko Iwai؛ زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۷۲) صداپیشه اهل ژاپن است.
زندگی کن و از آن هم بیشتر!

۲۰۰۰ موزیک ویدئواز بریتنی اسپیرز
زندگی کن و از آن هم بیشتر! (به انگلیسی: Live and More!) اولین مجموعه ویدئو خانگی از خواننده آمریکایی بریتنی اسپیرز است که در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۰ در فالب وی چی اس توسط جایو رکوردز منتشر شد و سپس در ۱۳ فوریه ۲۰۰۱ با تبدیل به دی وی دی مجدداً وارد بازار شد. این ویدئو خانگی شامل قسمت‌هایی از ملاقات برتنی در هاوایی با طرفداران و قسمت‌هایی از تور وی در کشور ایسلند است. در این ویدئو با دوستان و همچنین رقاص‌های بریتنی صحبت می‌شود. همچنین قسمت‌هایی از اجرای زنده ترانهٔ باز هم دسته‌گل به آب دادم پخش می‌شود. این ویدئو مقام چهارم را در جدول آمریکا بدست آورد همچنین صاحب سه مقام پلاتینوم نیز شد.