stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جفری دامر
حبس > مرگ

در صبح ۲۸ نوامبر ۱۹۹۴، دامر سلول خود را ترک کرد تا سالن ورزشی زندان را تمیز کند. دو زندانی دیگر، به نام‌های جسی اندرسون و کریستوفر اسکارور، او را همراهی کردند. این سه نفر تقریباً ۲۰ دقیقه بدون نظارت در باشگاه بودند. حدود ساعت ۸:۱۰ صبح، دامر در کف حمام باشگاه، درحالی که دچار جراحاتی شدید در ناحیهٔ سر شده بود، پیدا شد؛ او با یک میلهٔ فلزی ۲۰ اینچی (۵۱ سانتی‌متری)، به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. همچنین سر او بارها به دیوار کوبیده شده بود. در آن زمان، دامر هنوز زنده بود و سریعاً به بیمارستانی نزدیک منتقل شد، اما یک ساعت بعد اعلام شد که او مرده است. اندرسون نیز با همان میله مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود. او دو روز بعد بر اثر جراحات درگذشت.
اسکارور که به دلیل قتلی که در سال ۱۹۹۰ مرتکب شده بود، محکوم به حبس ابد شده بود، به مقامات گفت که ابتدا در حالی که دامر در حال تمیز کردن رختکن کارکنان بود، با میله‌ای فلزی به او حمله کرد؛ سپس به سراغ اندرسون که در حال تمیز کردن اتاق رختکن زندانیان بود، رفت. به گفتهٔ اسکارور، دامر هنگامی که اسکارور در حال ضرب و شتم او بود، هیچ سر و صدایی نکرد. اسکارور، که مبتلا به اسکیزوفرنی بود، بلافاصله پس از حمله به آنها، به سلول خود بازگشت و به نگهبان زندان گفت: «خدا به من گفت این کار را بکنم. جسی اندرسون و جفری دامر مرده‌اند.» او به گفتهٔ خود، این حملات را از پیش برنامه‌ریزی نکرده بود؛ گرچه بعداً به بازرسان فاش کرد که میلهٔ آهنی ۲۰ اینچی را که از آن برای کشتن دامر و اندرسون استفاده کرده بود، مدت کوتاهی پیش از قتل آنها، در لباسش پنهان کرده بود.
جویس، مادر دامر، پس از پی بردن به مرگ پسرش، با عصبانیت به رسانه‌ها پاسخ داد: «الان همه خوشحال هستند؟ حالا که او کشته شده است، آیا این برای همه کافی است؟» واکنش خانواده‌های قربانیان دامر با هم متفاوت بود: برخی این خبر را جشن گرفتند، در حالی که برخی دیگر غمگین شدند. کاترین لیسی، مادر الیور لیسی، گفت: «درد ما اکنون بدتر شده است، زیرا او دیگر مانند ما رنج نمی‌کشد.» دادستان ناحیه، هشدار داد که اسکارور نباید در دیدگاه مردم به قهرمانی عامی تبدیل شود، چرا که «مرگ دامر، همچنان قتل است.» در ۱۵ مه ۱۹۹۵، اسکارور برای قتل دامر و اندرسون، به دو حبس ابد دیگر محکوم شد.
دامر در وصیت‌نامهٔ خود گفته بود که مایل است جسدش سوزانده شود. در سپتامبر ۱۹۹۵، جسد دامر سوزانده شد و خاکستر او میان والدینش تقسیم شد. پدر و مادر دامر، بر سر اینکه از مغز دامر برای تحقیقات پزشکی استفاده شود یا نه، اختلاف داشتند؛ بنابراین مغز او در ابتدا نگه داشته شد، اما بعداً در دسامبر ۱۹۹۵ سوزانده شد.
حبس > عواقب

در ۵ اوت ۱۹۹۱، زمانی که ماهیت و مقیاس جنایات دامر به تازگی آشکار شده بود، بیش از ۴۰۰ نفر در مراسم شمع‌افروزی برای التیام جامعهٔ میلواکی شرکت کردند. رهبران جامعه و اعضای خانوادهٔ تعدادی از قربانیان دامر در این مراسم حضور داشتند. برگزارکنندگان این مراسم، هدف آن را قادر ساختن مردم میلواکی به اشتراک گذاری احساس درد و خشم خود در مورد آنچه رخ داده است، اعلام کردند.
دامر جنایات خود را در زمان تشدید تنش نژادی در میلواکی انجام داده بود. والتر فارل، استاد اجتماع‌پژوهی دانشگاه ویسکانسین-میلواکی، بعداً اظهار داشت که روابط نژادی در این شهر در زمان دستگیری دامر «نزدیک به یک دهه در وضعیت نامناسبی قرار داشته است». فارل در مصاحبه‌ای که در اوت ۱۹۹۱ با کریستیان ساینس مانیتور داشت، اظهار کرد که اخبار قتل‌ها، و همچنین رفتار و اقدامات جان بالسرزک و جوزف گبریش، افسران پلیس میلواکی، در رابطه با کانرک سینتاسومفون، قربانی ۱۴ سالهٔ لائوسی دامر، تنش‌های نژادی را در شهر تشدید و برجسته کرده است.
جامعهٔ همجنس‌گرایان میلواکی در زمان قتل‌های دامر عموماً ماهیت زیرزمینی داشت و بسیاری از مردان همجنس‌گرا از نام مستعار استفاده می‌کردند. پس از آشکاری جنایات دامر، بسیاری از اعضای جامعهٔ همجنس‌گرایان شهر، نسبت به دیگران دچار ترس و بی‌اعتمادی شده بودند؛ اما این وضعیت کوتاه مدت بود. با پیشرفت دههٔ ۱۹۹۰، استفاده از نام مستعار در میان اعضای جامعهٔ همجنس‌گرایان میلواکی کمتر شد.
ساختمان آکسفورد، مکانی که دامر در آن دوازده تن از قربانیان خود را کشته بود، در نوامبر ۱۹۹۲ تخریب شد. دارایی‌های دامر به خانواده‌های یازده نفر از قربانیان او که برای جبران خسارت شکایت کرده بودند، تعلق گرفت. در سال ۱۹۹۶، توماس جیکوبسن، وکیلی که وکالت هشت خانواده را به عهده داشت، خبر داد که دارایی‌های دامر قرار است به مزایده گذاشته شود. اگرچه بستگان قربانیان اعلام کردند که انگیزهٔ آنها مالی نبوده است، این اعلامیه باعث برانگیختن جنجال شد. یک گروه مدنی در تلاش برای جمع‌آوری بودجه برای خرید و نابودی بسیاری از دارایی‌های دامر، به سرعت تأسیس شد. این گروه ۴۰۷۲۲۵ دلار برای خرید دارایی‌های دامر متعهد شد. پنج خانواده از هشت خانواده‌ای که وکالتشان به عهدهٔ جیکوبسن بود، با این شرایط موافقت کردند؛ به این ترتیب دارایی‌های دامر تخریب و در یک محل دفن زبالهٔ نامعلوم در ایلینوی دفن شد.
در سال ۱۹۹۴، لایونل دامر کتابی به نام داستان یک پدر منتشر کرد و بخشی از درآمد حاصل از کتاب خود را به خانوادهٔ قربانیان اهدا کرد. اکثر خانواده‌ها از لایونل و شری دامر حمایت می‌کردند؛ گرچه سه خانواده از لایونل شکایت کردند: دو خانواده به دلیل استفاده از نام‌هایشان در کتاب بدون کسب رضایت قبلی، و خانوادهٔ استیون هیکس از لایونل، شری، و جویس به علت کوتاهی در نقششان به عنوان والدین شکایت کردند.
جویس فلینت در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۰ بر اثر سرطان درگذشت. او پیش از مرگش، حداقل یک بار اقدام به خودکشی کرده بود. برادر کوچکتر دامر، دیوید، نام خانوادگی خود را تغییر داد و در حال حاضر به صورت ناشناس زندگی می‌کند.
لایونل تا زمان مرگ همسر دومش، شری، در ژانویه ۲۰۲۳، با او زندگی کرد. وی در ۵ دسامبر ۲۰۲۳ به مرگ طبیعی درگذشت. آنها از تغییر نام خانوادگی خود خودداری کردند و اظهار کردند که علی‌رغم جنایات دامر، همچنان او را دوست دارند.
مقتولان جفری دامر

| نام | سن | زمان مرگ |
| --- | --- | --- |
| استیون هیکس | ۱۹ | ژوئن ۱۹۷۸ |
| استیون تومی | ۲۵ | سپتامبر ۱۹۸۷ |
| جیمز داکستیتر | ۱۴ (کم سن‌ترین مقتول جفری دامر) | ۱۷ ژانویه ۱۹۸۸ |
| ریچارد گوررو | ۲۳ | مارس ۱۹۸۸ |
| آنتونی سیرز | ۲۴ | مارس ۱۹۸۹ |
| ریموند اسمیت | ۳۳ (مسن‌ترین مقتول جفری دامر) | مه ۱۹۹۰ |
| ادوارد اسمیت | ۲۷ | ژوئن ۱۹۹۰ |
| ارنست میلر | ۲۳ | سپتامبر ۱۹۹۰ |
| دیوید توماس | ۲۲ | سپتامبر ۱۹۹۰ |
| کورتیس استراتر | ۱۷ | فوریه ۱۹۹۱ |
| ارول لیندزی | ۱۹ | آوریل ۱۹۹۱ |
| آنتونی هیوز | ۳۱ | ۲۴ مه ۱۹۹۱ |
| کانرک سینتاسومفون | ۱۴ (کم سن‌ترین مقتول جفری دامر) | ۲۷ مه ۱۹۹۱ |
| مت ترنر | ۲۰ | ۳۰ ژوئن ۱۹۹۱ |
| جرمیا واینبرگر | ۲۳ | ۷ ژوئیه ۱۹۹۱ |
| الیور لیسی | ۲۴ | ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۱ |
| جوزف بردهافت | ۲۵ | ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱ |
جفری دامر میان سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱ هفده مرد جوان را به قتل رساند. دوازده نفر از قربانیان او در آپارتمانش در خیابان ۲۵ شمالی کشته شدند. سه قربانی دیگر در خانهٔ مادربزرگش در وست آلیس به قتل رسیدند و جسدشان قطعه‌قطعه شد. اولین قربانی او در خانهٔ والدینش در اوهایو و دومین قربانی در هتل امبسدور در میلواکی به قتل رسید. در مجموع، چهارده نفر از قربانیان دامر از اقلیت‌های نژادی گوناگون بودند که از این تعداد، نه نفر سیاه‌پوست بودند. دامر تأکید داشت که نژاد قربانیان برای او اهمیتی نداشته و آنچه توجه او را جلب می‌کرد، شکل بدن قربانیان بود. مطالعه‌ای مستقل توسط متخصصان پزشکی قانونی، احتمال درست بودن این ادعای دامر را تقویت کرد. تحلیل انسان‌شناسی نشان داد که قربانیان دامر شباهت‌های مورفولوژیکی داشتند و او از نظر پیکرسنجی به نوع خاصی از بدن علاقه داشت.
دامر بیشتر قربانیانش را با داروهای آرام‌بخش بیهوش می‌کرد و سپس با خفه کردن می‌کشت. اولین قربانی او با ترکیبی از ضربهٔ شدید به سر و خفگی به قتل رسید و دومین قربانی با ضرب و شتم تا سرحد مرگ کشته شد. ارنست میلر، یکی از قربانیان دامر در سال ۱۹۹۰، بر اثر شوک هموراژیک و خونریزی شدید ناشی از بریدگی شریان کاروتید جان باخت. دامر در جمجمهٔ چهار نفر از قربانیانی که در سال ۱۹۹۱ کشت، سوراخ‌هایی ایجاد کرده بود که از طریقشان هیدروکلریک اسید یا آب جوش به لوب پیشانی آنها تزریق می‌کرد تا به حالتی «زامبی مانند» در بیاوردشان و اراده و قدرت تفکر آنها را سلب کند. دامر می‌خواست از این راه بدون به قتل رساندن این قربانیان، آنها را پیش خود نگه دارد؛ اما در تمامی موارد، این کار سبب مرگ آنها شد.
فیلم‌های سینمایی و سریال تلویزیونی

زندگی مخفی: جفری دامر (به انگلیسی: The Secret Life: Jeffrey Dahmer) در سال ۱۹۹۳ منتشر شد و کارل کرو در آن در نقش جف دامر بازی می‌کند.
فیلم زندگینامه‌ای دامر (به انگلیسی: Dahmer) در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. در این فیلم جرمی رنر در نقش دامر و بروس دیویسن در نقش پدر دامر، لایونل، بازی می‌کند.
بزرگ کردن جفری دامر (به انگلیسی: Raising Jeffrey Dahmer) در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم حول واکنش‌های والدین دامر پس از دستگیری او در سال ۱۹۹۱ می‌چرخد.
دوست من دامر (به انگلیسی: My Friend Dahmer) در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. در این فیلم، راس لینچ در نقش دامر بازی کرده است.
دامر – هیولا: داستان جفری دامر (به انگلیسی: Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story) یک مینی‌سریال ده قسمتی است که در سال ۲۰۲۲ توسط نتفلیکس منتشر شده و در آن ایوان پیترز در نقش دامر بازی کرده است.
واژه‌نامه

↑  Lionel Herbert Dahmer
↑  Joyce Annette Dahmer
↑  Flint
↑  Doylestown
↑  Revere High School
↑  Dahmer Fan Club
↑  Steven Mark Hicks
↑  Chippewa Lake Park
↑  Shari
↑  Fort McClellan
↑  honorable discharge
↑   Ambrosia Chocolate Factory
↑  Kinnickinnic River
↑  Evelyn Rosen
↑  Kathy Boese
↑  Steven Tuomi
↑  Ambassador Hotel
↑  James Doxtator
↑  Richard Guerrero
↑  Ronald Flowers Jr.
↑  Somsack Sinthasomphone
↑  Gerald Boyle
↑  Anthony Sears
↑  Raymond Smith
↑  Edward Smith
↑  Ernest Miller
↑  David Thomas
↑  Grand Avenue Mall
↑  Donna Chester
↑  Curtis Straughter
↑  Errol Lindsey
↑  Sopa Princewill
↑  Tony Hughes
↑  Konerak Sinthasomphone
↑  John Balcerzak
↑  Joseph Gabrish
↑  Richard Porubcan
↑  Matt Turner
↑  Jeremiah Weinberger
↑  Oliver Lacy
↑  Joseph Bradehoft
↑  Tracy Edwards
↑  Robert Rauth
↑  Rolf Mueller
↑  Patrick Kennedy
↑  Dennis Murphy
↑  Laurence Gram
↑  Judith Becker
↑  Carl Wahlstrom
↑  Fred Fosdal
↑  George Palermo
↑  Samuel Friedman
↑  Michael McCann
↑  Roy Ratcliff
↑  Osvaldo Durruthy
↑  Jesse Anderson
برای مطالعهٔ بیشتر

Blundell, Nigel (1996). Encyclopedia of Serial Killers. PRC Publishing. ISBN 978-1-85648-328-5.
Lane, Brian; Gregg, Wilfred (1992). The Encyclopedia of Serial Killers. Headline. ISBN 978-0-7472-3731-0.
Mann, Robert; Williamson, Miryam (2007). Forensic Detective: How I Cracked the World's Toughest Cases. Random House of Canada. ISBN 978-0-345-47942-6.
Pincus, Jonathan (2002). Base Instincts: What Makes Killers Kill?. W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-32323-8.
Ressler, Robert; Schactman, Tom (1992). Whoever Fights Monsters: My Twenty Years Hunting Serial Killers for the FBI. St. Martin's Press. ISBN 0-312-95044-6.
دامر، سالنامهٔ ۱۹۷۸ دبیرستان ریور
استیون والتر تومی
آنتونی هیوز
تصویر کشیده شده توسط دامر که محرابی را که پیش از دستگیری‌اش در ژوئیه ۱۹۹۱، می‌خواست بسازد، نمایش می‌دهد.
دادگاه شهرستان میلواکی، جایی که محاکمهٔ دامر در سال ۱۹۹۲ برگزار شد.
مؤسسهٔ اصلاحی کلمبیا. دامر تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۴، در این مکان زندانی بود.
فرانک کودرو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Queudrue training with باشگاه فوتبال لانس in 2011:  Queudrue training with باشگاه فوتبال لانس in 2011
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Franck Queudrue
زادروز:  ۲۷ اوت ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال)
زادگاه:  پاریس
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱٫۸۳ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال لانس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال لانس |  ۴۱ |  (۷) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال لانس |  ۴۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال میدلزبرو (قرضی) |  ۲۸ |  (۲) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال میدلزبرو |  ۱۲۲ |  (۹) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال فولام |  ۲۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی |  ۴۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال لانس |  ۳۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال ستاره سرخ |  ۲۵ |  (۲) |
| مجموع |   |  ۳۶۹ |  (۲۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۰ |  تیم ملی ب فوتبال فرانسه |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرانک کودرو (انگلیسی: Franck Queudrue؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۷۸) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال میدلزبرو، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال لانس، و باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی ب فوتبال فرانسه  بازی کرده‌است.
فرد اپل یارد (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Fred Appleyard
زادروز:  ۱۳ ژوئن ۱۹۰۹
زادگاه:  روچدیل
تاریخ مرگ:  مارس ۱۹۹۵ (85 سالگی)
محل مرگ:  اولرستون
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱٫۷۵ متر)
پست:  هافبک / مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  نوردن سنت جیمز |   |   |
| ۱۹۲۸–۱۹۳۲ |  باشگاه فوتبال روچدیل |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۳۳–۱۹۳? |  Norden Congregationalists |   |   |
| ۱۹۳۵–۱۹?? |  روچدیل سنت کلمنت |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
فرد اپل یارد (انگلیسی: Fred Appleyard; ۱۳ ژوئن ۱۹۰۹ – مارس ۱۹۹۵ (aged 85)) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روچدیل اشاره کرد.
فرد دیویس

فرد دیویس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد :
فرد دیویس (بازیکن فوتبال، زاده۱۹۱۳)
فرد دیویس (بازیکن فوتبال، زاده۱۸۷۱)
فرد دیویس (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۹)
فرد دیویس (بازیکن فوتبال، زاده۱۹۲۹)
التهاب

برافروختگی یا التهاب سیاهرگ در واکنش به تزریق سیپروفلوکساسین در بیمار دارای حساسیت دارویی
اِلتِهاب یا بَراَفروختگی یا فلوگوزیس یک مکانیسم دفاع (غیر خاص) ذاتی است که در پاسخ به عملکرد مضر و مخرب عوامل فیزیکی؛ شیمیایی و بیولوژیکی یک واکنش حفاظتی را تشکیل می‌دهد و هدف نهایی اش از بین بردن عوامل اولیه آسیب سلولی (یاخته) یا بافتی و شروع فرایند ترمیم است.التهاب
مشخصه‌های التهاب

التهاب شامل یک توالی پویا از پدیده‌ها است که خود را با یک واکنش عروقی شدید نشان می‌دهد.
این پدیده‌ها علیرغم تنوع بی‌نهایت عوامل آسیب رسان، ویژگی‌های نسبتاً ثابتی دارند، زیرا آنها فقط توسط عامل آسیب رسان تعیین نمی‌شوند، بلکه مهمتر از همه با انتشار مواد درون زا: واسطه‌های شیمیایی التهاب، تعیین می‌شوند. پدیده‌های اولیه که پاسخ التهابی را تشکیل می‌دهند شامل اتساع عروق و افزایش نفوذپذیری است که منجر به عبور مایعات از بستر عروقی به بافت آسیب دیده و نفوذ لکوسیت‌ها در ناحیه ضایعه می‌شود؛ بنابراین التهاب باعث از بین بردن، رقیق کردن و محدود کردن عامل آسیب‌رسان می‌شود، اما در عین حال یک سری مکانیسم‌ها را به حرکت درمی‌آورد که به ترمیم یا جایگزینی بافت آسیب‌دیده کمک می‌کنند.
علائم التهاب

از نظر بالینی، علائم اصلی التهاب به ترتیب دقیق عبارتند از: گرمای قسمت ملتهب، قرمزی، تورم، درد، تغییرات عملکردی (گرما، ساییدگی، تومور، درد، Functio laesa). آنها تظاهرات تغییرات بافتی هستند که عبارتند از: اتساع عروق، افزایش نفوذپذیری مویرگها، استاز گردش خون، نفوذ لکوسیت (با حاشیه، غلتش و چسبندگی بر روی سطح اندوتلیال لکوسیت‌ها از طریق بیان مولکول‌های چسبنده، فاز نهایی خارج شدن لکوسیت‌ها از طریق '. اندوتلیوم، کموتاکسی ناشی از پاسخ لکوسیت‌های موجود در فضای بینابینی به عوامل کموتاکتیک، که آنها را به سمت محل آسیب هدایت می‌کند.
گرمی: علت گرمی در موضع التهاب هم پرخون شدن آن محل است[
قرمزی: علت قرمزی گشاد شدن عروق خونی کوچک در بافت ملتهب و در نتیجه پرخونی ناحیه است
تورم: تورم به علت تجمع مایع در فضای بین سلولی ایجاد می‌شود
درد: این درد به علت آزاد شدن موارد شیمیایی خاص از سلول‌های صدمه دیده و گلبول‌های سفید و تأثیر این مواد بر روی عصب‌های درد به وجود می آید
علت پیدایش

التهاب نوعی پاسخ موضعی بدن است که به دنبال خراش، بریدگی، سوختگی یا هر نوع آسیب بافتی دیگر بروز می‌کند و باعث تورم، قرمزی، گرمی، و خارش محل آسیب دیده می‌شود.
التهاب یک پاسخ فیزیولوژیک به محرک‌های گوناگون مانند عفونت و زخم‌های بافتی، سرمای زمستان و … است که به سرعت ایجاد شده و چنانچه مراقبتهای صحیح انجام شود، به زودی پایان می‌یابد.
برانگیزاننده‌های التهاب می‌توانند میکروبیولوژیکی (باکتری، ویروس، قارچ) باشند یا شیمیایی (مواد حساسیت‌زا و غیره) یا جسمانی (گرما، پرتوهای یون‌ساز، پرتوهای فرابنفش و غیره). التهاب‌ها هم‌چنین ممکن است در پی واکنش‌های خودایمن بدن از حمله در رماتیسم پدید بیایند. بدن می‌کوشد از طریق التهاب عوامل آسیب‌زننده را برطرف کند و آسیب را ترمیم نماید.
داروهای ضد التهاب در فعالیت آنزیم‌هایی که موجب التهاب و تورم می‌شوند تأثیر می‌گذارد. عارضه التهاب به عوامل مختلف از جمله بیماری قلبی و سرطان ارتباط داده شده‌است.
یکی از اولین نتایج التهاب، مجزا کردن ناحیه آسیب دیده از باقی‌مانده بافت‌هاست. فضاهای بافتی و لنفاتیک در ناحیه ملتهب توسط لخته‌های [[فیبرینوژن]] مسدود می‌شوند و از این راه مایع به سختی در این فضا جریان می‌یابد. این مجزا کردن با دیوارکشی ناحیه آسیب دیده، انتشار باکتری‌ها یا محصولات سمی را به تأخیر می‌اندازد.
شدت روند التهابی معمولاً متناسب با میزان آسیب بافتی است. برای نمونه باکتری‌های استافیلوکوک که بافت‌ها را مورد تهاجم قرار می‌دهند، سم‌های سلولی به‌شدت کشنده‌ای آزاد می‌کنند.
گونه‌ها > نسبت به طول مدت

التهاب بر اساس یک معیار زمانی در التهاب حاد و التهاب مزمن طبقه‌بندی می‌شود. سپس می‌توان دومی را بر اساس یک معیار فضایی به منتشر (التهاب بینابینی مزمن) یا محدود شده (التهاب گرانولوماتوز مزمن) تشخیص داد.
نسبت به عامل و عوارض آن > التهاب حاد

التهاب حاد یک فرایند التهابی سریع است که بافت‌های بدن را درگیر می‌کند و با مرحله تشخیص عامل ایجاد کننده التهاب از طریق گیرنده‌هایی که روی سلول‌های ایمنی ذاتی قرار می‌گیرند شروع می‌شود. در این میان ما TLR‌ها را داریم که پس از فعال شدن، یک برنامه ژنتیکی پیش التهابی را آغاز می‌کنند. با داشتن یک دامنه TIR، این گیرنده‌ها واسطه یک سقوط انتقال پیش‌التهابی هستند که در نهایت منجر به فعال‌سازی کمپلکس NF-ÎºB می‌شود، که مکانیسم اصلی تنظیم‌کننده رونویسی زیربنای یک برنامه پیش التهابی است. در این مجموعه، پروتئین‌های P50 و P65 نقش کلیدی ایفا می‌کنند که معمولاً به یک مهارکننده به نام IκB مرتبط هستند. هنگامی که سیگنال می‌رسد، یک کیناز IκB را فسفریله می‌کند و در نتیجه P50 و P65 جدا می‌شود. IκB توسط یک پروتئاز تجزیه می‌شود، در حالی که پروتئین‌ها به هسته مهاجرت می‌کنند و در آنجا به مکان‌های توافقی NF-kB متصل می‌شوند.
القای فعال شدن ژن‌هایی که کد می‌کنند: سیتوکین‌های التهابی، کموکاین‌های پیش التهابی، مولکول‌های چسبندگی و مولکول‌های تحریک کننده که واسطه پاسخ ایمنی هستند.
نسبت به عامل و عوارض آن > التهاب مزمن

التهاب مزمن یک فرایند التهابی طولانی مدت است که در آن التهاب فعال، تخریب بافت و تلاش برای ترمیم همزمان وجود دارد. التهاب‌های مزمن می‌توانند از تداوم آنتی‌ژن‌های فلووژنیک به دنبال یک التهاب حاد که به‌طور کامل برطرف نشده‌است، ناشی شوند. ممکن است این عوامل توسط سیستم‌های دفاعی قابل دسترسی نباشند یا مواد لیتیک قادر به هضم آنها نباشند. شاخص مزمن بودن التهاب با توجه به مقدار بافت گرانولاسیونی که توسط فیبروبلاست‌ها تشکیل شده‌است و سطح لنفوسیتوز ایجاد شده نشان می‌دهد.
عوامل

سوختگی
حساسیت‌زاهای شیمیایی
یخ‌زدگی
مواد سمی
عفونت توسط بیمارگرها
زخم، سطحی یا نفوذی
واکنش ایمنی بدن در اثر بیش‌حساسی
پرتو یون‌ساز
اجسام خارجی هم‌چون خس و خاشاک
امین

برای دیگر کاربردها، امین (ابهام‌زدایی) را ببینید.
امین نامی مردانه به معنای امانتدار و درستکار است. افراد شاخص با این نام از این قرارند:
محمدامین، لقب پیامبر اسلام
امین حیایی بازیگر
امین تارخ بازیگر
امین (خلیفه) خلیفه عباسی
میرعماد حسنی

| عماد الملک، میرعماد قزوینی | عماد الملک، میرعماد قزوینی |
| --- | --- |
تندیس میرعماد در بوستان مشاهیر صفوی، اصفهان: تندیس میرعماد در بوستان مشاهیر صفوی، اصفهان
زادهٔ: ۹۳۳ خورشیدی قزوین، ایران
درگذشت: ۹۹۴ خورشیدی اصفهان، ایران
آرامگاه: مسجد ظلمات، اصفهان
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: خوشنویسی
سبک: نستعلیق
سوره حمد از قرآن به خط میرعماد حسنی
نمونه کتابت به خط میرعماد حسنی
چلیپایی از میرعماد بزرگ‌ترین نستعلیق‌نویس همه اعصار
سیاه‌مشق نستعلیق به خط میرعماد
نمونه‌ای از نستعلیق چلیپا از میرعماد؛ «مسلم کسی را بُود روزه داشت / که درمانده (ای) را دهد نان چاشت // وگرنه چه حاجت که زحمت بری / ز خود بارگیری و هم خود خوری»
میر عمادالملکْ جلال‌الدینْ محمد بن ابراهیم خوشنویس سیفی حسنی قزوینی (۱۵۵۴–۱۶۱۵ میلادی/ ۹۶۱–۱۰۲۴ ه‍.ق) معروف به میرعماد خوشنویس پرآوازه و از سرآمدان هنر خوشنویسی ایرانی و بزرگ‌ترین خوشنویسان در خط نستعلیق است. به همین جهت «خط میر» برای حسن خط مثل بوده است. در سال ۱۰۲۴ ه‍.ق شاه عباس صفوی وی را متهم به پیروی از مذهب تسنن کرد و دستور به قتل رساندن ایشان را صادر کرد. از او آثار فراوانی باقی مانده که در موزه‌های ایران و جهان و مجموعه‌های شخصی نگهداری می‌شود. میرعماد خود را از سادات حسنی می‌دانست و از این رو رقم یا امضایش بیشتر «میرعماد الحسنی» بود. این خطاط پر آوازه گاهی با نام «میرداماد» نیز خطاب می‌شد.
ارزش هنری

میرعماد الحسنی سیفی قزوینی از مشهورترین خوشنویسان تاریخ هنر ایران است که توانست پایهٔ خط نَستَعلیق را چنان مستحکم نماید که تمام صاحب‌نظران خطوط اسلامی آن را عروس خطوط نامیدند. قلم او بیشترین تأثیر خود را در عرصهٔ خط نَستَعلیق گذاشته است.
باید پذیرفت که میرعماد یک شخصیت فراملی است که دارندهٔ پربارترین آثار هنری برای ایران است. آثار میرعماد گواه این سخنند که میر به دو اصل نهایی اصول دوازده‌گانهٔ خوشنویسی یعنی شأن و صفا، رسیده است. خط میر دارای چنان زیربنای محکمی است که حتی در زمان حیاتش تأثیر فراوانی برهم‌روزگاران خود داشت و همین‌طور پس از وی چندین قرن خوشنویسان از روی قطعاتش مشق کرده‌اند، هر چند هیچ‌کدام نتوانستند به جایگاه او دست یابند. میرعماد هنرمندی آزاده، بلند نظر و وارسته بود و هنر را برای نفس هنر دوست می‌داشت و با شاگردان خود چنان بود که آنان از عالم استاد و شاگردی قدم فراتر نهاده و روابط مرید و مرادی یافته بودند و حتّی بعضی برای میر جنبهٔ ظهور کرامات نیز قائل شده‌اند. میر صدها شاگرد برجسته تعلیم و تربیت نمود که هر کدام نام‌آورانی شدند که نام و هنرشان پشتوانهٔ فرهنگ کشور ایران است. افزون بر خوشنویسان ایرانی مقلدان خط میرعماد در میان خوشنویسان عثمانی و هند فراوان بوده‌اند.
میرعماد با پالایش خطوط پیشینیان و زدودن اضافات و ناخالصی‌ها از پیکره نَستَعلیق و نزدیک کردن شگرف نسبت‌های اجزای حروف و کلمات، به اعلا درجهٔ زیبایی یعنی نسبت طلایی رسید و قدمی اساسی در اعتلای هنر نستعلیق برداشت. با بررسی اکثریت قاطع حروف و کلمات میرعماد متوجه می‌شویم که این نسبت به عنوان یک الگو در تار و پود حروف و واژه‌ها وجود دارد و زاویه ۴۴۸/۶۳ درجه که مبنای ترسیم مستطیل طلایی است، در شروع قلم‌گذاری و ادامه رانش قلم، حضوری تعیین‌کننده دارد. این مهم قطعاً در سایه شعور و حس زیبایی‌شناسی وی حاصل آمده، نه آگاهی از فرمول تقسیم طلایی از دیدگاه هندسی و علوم ریاضی. میرعماد این نسبت‌ها را نه تنها در اجزای حروف بلکه در فاصله دو سطر و مجموعه دو سطر چلیپاها و کادرهای کتابت و قطعات رعایت می‌کرده است. وی چلیپانویسی و قطعه‌نگاری را به مرتبه یک فرهنگ ارتقا داد و به عنوان هنری مستقل از کاربرد خط نستعلیق در قاب تاریخ نشاند.
میرعماد ذوق شعر نیز داشته و اشعاری به او منسوب است. پاره‌ای از اشعار او در «امتحان الفضلاء» میرزای سنگلاخ
ارزش هنری > ویژگی هنری

از لحاظ اسلوب خط میر تابع شیوهٔ میرعلی هروی بود که بعد از عزیمت به اصفهان به شیوهٔ بابا شاه مشق نمود. عمده قطعات او در قالب چلیپا است که نحوهٔ ترکیب‌بندی خطوط میر سرمشق تمام چلیپانویسان است. او این فرم نوشتاری را به اوج رساند و شیوهٔ سیاه‌مشق‌های او بعدها الگویی برای استادان قرون بعدی مانند میرزا غلامرضا در قرن ۱۳ ه‍.ق گردید.
بنا به رأی کارشناسان خط ایرانی در عالم نستعلیق از ابتدا تاکنون کمتر خوشنویسی یافت شده که خطش به استواری و قدرت و شیوایی قلم میر باشد.
مهدی بیانی در مورد او می‌گوید: «میر در لطف قلم و قدرت کتابت، ید بیضا نمود و خط او بدون اصلاح، استوار و خوش‌اندام است، خفی را نمکین و جلی را استوار و شیرین می‌نوشت».
زیبایی خط او عالم‌گیر شد و شعرا در وصف او شعر می‌سرودند از جمله میر عبدالغنی تفرشی از شعرای معاصر میرعماد در یک رباعی گفته است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تا کلک تو در نوشتن اعجاز نماست |  | بر معنی اگر لفظ کند ناز رواست |
| هر دایره تو را فلک حلقه به گوش |  | هر مدّ تو را مدّت ایام بهاست. |
آوازهٔ شهرت میر در زمان حیات و ممات عالم‌گیر شد و در بلاد هند و عثمانی آثار او را به بهای زر خرید و فروش می‌کردند و شاهان به داشتن آثار او مباهات داشتند.
خط میرعماد در زمان زندگانی‌اش نه تنها در ایران و دربار صفوی بلکه در دربار گورکانیان هند و پادشاهان عثمانی نیز آوازه‌ای بلندپایه داشت. گفته می‌شود که خط او را در زمان زندگی‌اش با طلا معاوضه می‌کردند و در هنگام مرگ از ثروتمندترین مردان ایران بوده، چنان‌که خانه‌اش را وزیر وقت نتوانست بخرد.[نیازمند منبع]