stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیم ملی فوتبال ایران
ورزشگاه و مرکز ملی فوتبال > ورزشگاه خانگی

مقالهٔ اصلی: ورزشگاه آزادی
ورزشگاه امجدیه که امروزه ورزشگاه شهید شیرودی نامیده می‌شود نخستین ورزشگاهی بود که بازی‌های خانگی تیم ملی در آن انجام شد. شماری از مهم‌ترین بازی‌های تیم ملی از جمله بازی‌های مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ توکیو و بازی‌های جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ در این ورزشگاه برگزار شدند. دیدار فینال‌گونه جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ که در بهار ۱۳۴۷ در امجدیه و بین دو تیم ایران و اسرائیل برگزار شد و نخستین قهرمانی تیم ملی ایران را به همراه داشت در همین ورزشگاه برگزار شد. این بازی از بازی‌های به‌یادماندنی تیم ملی ایران شناخته و از عوامل محبوبیت بیش از پیش فوتبال در جامعهٔ ایران نیز نامیده می‌شود.
با گسترش علاقه‌مندی نسبت به فوتبال در جامعهٔ ایران، ورزشگاه امجدیه که گنجایش کمی داشت، دیگر توانایی میزبانی از انبوه هواداران فوتبال را نداشت. به این دلیل و همچنین برای میزبانی از بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴، ورزشگاه یکصد هزار نفری آزادی در غرب تهران و به عنوان بخشی از مجموعهٔ ورزشی آزادی که در ابتدا آریامهر نامیده شد، ساخته و پس از گشایش رسمی‌اش در تابستان ۱۳۵۳، میزبانی بازی‌های تیم ملی ایران به این ورزشگاه منتقل شد. بخش بزرگی از سکوهای این ورزشگاه در ابتدا صندلی گذاری نشده بود و گنجایش ورزشگاه آزادی هیچگاه دقیقاً معلوم نشد اما ورزشگاه صد هزار نفری آزادی نامیده می‌شد. هم‌اکنون و پس از صندلی گذاری هر دو طبقهٔ ورزشگاه آزادی، گنجایش دقیق آن، ۷۸٬۱۱۶ تماشاگر است. شماری از مهم‌ترین بازی‌های تیم ملی ایران، از جمله دیدار فینال بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴، جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶ و دیدار رفت پلی‌اف آسیا اقیانوسیه مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ در این ورزشگاه برگزار شده‌اند.
تیم ملی ایران چند بازی را نیز در شهر تبریز و در ورزشگاه‌های تختی و یادگار امام برگزار کرده‌است که از جمله می‌توان به رقابت‌های دور نخست مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ و تورنمنت چهار جانبه ال‌جی در سال ۲۰۰۲ اشاره کرد. پرگل‌ترین بازی تیم ملی ایران که در برابر گوام و با نتیجهٔ ۱۹–۰ به پایان رسید، در ورزشگاه تختی تبریز انجام شده‌است.
در نهم فروردین ماه سال ۱۴۰۱ در آخرین دیدار دوره دوم مقدماتی راهیابی به جام جهانی ۲۰۲۲ قطر ایران برابر لبنان دو بر صفر پیروز شد که این دیدار در ورزشگاه امام رضا مشهد برگزار شد.
ورزشگاه و مرکز ملی فوتبال > مرکز ملی فوتبال

مقالهٔ اصلی: مرکز ملی فوتبال ایران
مرکز ملی فوتبال ایران که در گذشته کمپ تیم‌های ملی و آکادمی ملی فوتبال ایران نیز نامیده می‌شد، محل تمرین تیم ملی فوتبال ایران، در کنار دیگر تیم‌های ملی فوتبال ایران است. این محل که در زمان مدیریت صفایی فراهانی و از درآمد حاصل از حضور ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ ساخته شد، امکاناتی همچون دو زمین فوتبال چمن، دو زمین فوتبال چمن مصنوعی، یک سالن سرپوشیده فوتسال، دو زمین فوتبال ساحلی، دو میهمان‌سرا و مجموعه ایفمارک ساخته شده‌است. در سال‌های میانی دههٔ ۱۳۹۰، زمین‌های مرکز ملی فوتبال ایران، کیفیت خوبی نداشتند و تیم ملی برای برگزاری تمرین‌هایش از زمین‌های دیگری بهره می‌برد و این رویداد، اعتراض کی‌روش، سرمربی وقت تیم ملی را نیز در پی داشت.
رنگ‌ها و نشان‌ها > رنگ‌ها

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
تیم ملی ایران به‌طور سنتی لباس، شرت و جوراب سفید می‌پوشد و رنگ دوم این تیم، سرخ است اما در گذشته و در رقابت‌های گوناگون، با پیراهن سبز رنگ نیز به میدان رفته‌است. لباس اصلی ایران همواره سفید ساده بوده اما از بازی‌های مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ در سال ۱۳۴۳ واژه لاتین ایران بر روی پیراهن این تیم نقش بست و این سنت تا سال ۱۳۷۵ با تغییراتی در رنگ و اندازه نام ایران ادامه یافت. از سال ۱۳۷۵ و مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ واژه ایران با سه رنگ اصلی پرچم ایران نوشته شد و تیم ملی تا بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ با همین طرح به میدان رفت اما پس از آن واژه ایران از پیراهن تیم ملی حذف شد. تیم ملی ایران در تعدادی از مسابقاتش همانند بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۰ با پیراهن سبز رنگ به عنوان پیراهن اصلی به میدان رفت.
رنگ دوم پیراهن تیم ایران به‌طور سنتی، سرخ است اما در برخی مسابقات از جمله جام ملت‌های ۲۰۰۴ ایران با پیراهن سبز رنگ به میدان رفته‌است. آبی تنها رنگ دیگری‌ست که به غیر از این سه رنگ بر تن تیم ملی نشسته‌است؛ در مسابقات جام کوروش در سال ۱۳۵۰، تیمی که به نمایندگی از ایران به میدان رفت پیراهن آبی رنگ بر تن داشت.
در مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل، تیم ایران برای پشتیبانی از پروژهٔ احیای یوز آسیایی با افزودن طرحی از یوزپلنگ بر پیراهن خود، به میدان رفت. این کار با حمایت سپ بلاتر، رئیس وقت فیفا، روبرو شد و بلاتر قول داد که از تلاش‌های ایران برای حمایت از این پروژه، پشتیبانی کند. این طرح نوین، در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ نیز تکرار شد اما پس از آن، بهره‌گیری از این طرح، برای مدتی متوقف شد تا آن‌که در جام جهانی ۲۰۱۸ با شکل و اندازه‌ای دیگر، تکرار شد.
رنگ‌ها و نشان‌ها > پشتیبان‌های پوشاک

پوما و آدیداس نخستین پشتیبانان تیم ملی بودند. ایران در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۷۸ با لباس‌های تولید پوما به میدان رفت. تا به حال تمامی پیراهن‌های ایران در جام‌های جهانی را شرکت‌های آلمانی تولید کرده‌اند: آدیداس در جام جهانی ۱۹۷۸، پوما در جام‌های جهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۶ و اول‌اشپورت در جام جهانی ۲۰۱۴. ایران برای جام جهانی ۲۰۱۸ نیز با لباس‌های تولیدی شرکت آدیداس به میدان رفت. تهیهٔ پوشاک و اسپانسرهای تیم ملی در جام‌های جهانی با انتقادها و ایرادهایی همراه بوده‌اند. برای جام جهانی ۲۰۱۴، طرح یوزپلنگ به‌کار برده‌شده بر روی کیت ایران از یک وبگاه طراحی خریداری شده بود که با نقدهایی همراه شد. در جام جهانی ۲۰۱۸، ایران با قراردادی با آدیداس، مبلغی را هم به این شرکت پرداخت کرد تا کیت‌های آن را بپوشد. فدراسیون فوتبال این کشور، از این قرارداد دفاع کرد و اعلام داشت که ۷۰٪ از آدیداس تخفیف گرفته‌است و بخشی از درآمد فروش جهانی کیت‌ها نیز به خودش می‌رسد.
| پشتیبان‌های پوشاک تیم ملی فوتبال ایران> پشتیبان پوشاک | پشتیبان‌های پوشاک تیم ملی فوتبال ایران> مدت قرارداد |
| --- | --- |
بدون پشتیبان پوشاک: ۱۹۷۶–۱۹۴۱
 پوما: ۱۹۷۸–۱۹۷۶
 آدیداس: ۱۹۷۸
بدون پشتیبان پوشاک: ۱۹۹۳–۱۹۷۸
 شکاری: ۱۹۹۸–۱۹۹۳
 پوما: ۲۰۰۰–۱۹۹۸
 شکاری: ۲۰۰۴–۲۰۰۰
 دایی: ۲۰۰۶–۲۰۰۴
 پوما: ۲۰۰۷–۲۰۰۶
 مجید: ۲۰۰۷
 دایی: ۲۰۰۹–۲۰۰۷
 مجید: ۲۰۰۹
 لگا: ۲۰۱۱–۲۰۰۹
 پوما: ۲۰۱۱
 آل‌اشپورت: ۲۰۱۶–۲۰۱۱
 جیووا: ۲۰۱۶
 آدیداس: ۲۰۱۹–۲۰۱۶
 آل‌اشپورت: ۲۰۲۲–۲۰۱۹
 مجید: ۲۰۲۲–تاکنون
رنگ‌ها و نشان‌ها > نشان‌واره‌ها

نخستین نشان‌واره مورد استفادهٔ تیم ملی، نشان‌وارهٔ کمیته ملی المپیک ایران بود. ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ با استفاده از این نشان‌واره به میدان رفت. سپس و در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ و در مسابقاتی همچون مقدماتی المپیک ۱۹۶۴ توکیو و جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ نیز این نشان‌واره بر روی کیت‌های تیم ملی دیده شد. بهره‌گیری از این نشان‌واره در ابتدای دههٔ ۱۳۵۰، متوقف شد و ایران در جام جهانی ۱۹۷۸ با استفاده از نشان‌وارهٔ نوینی به میدان رفت که پس از انقلاب ۱۳۵۷ استفاده از این آخری نیز متوقف شد. تیم ملی در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ با نشان رسمی حکومت انقلابی ایران به بازی‌ها رفت اما استفاده از این نشان‌واره، پس از این بازی‌ها، دیگر تکرار نشد. ایران تا سال ۲۰۰۰، بدون استفاده از نشان‌وارهٔ ویژه‌ای و تنها با درج نام ایران بر روی پوشاک تیم ملی در بازی‌ها شرکت می‌کرد اما از جام ملت‌های ۲۰۰۰ بدین سو، تیم ملی با نشان‌وارهٔ کنونی‌اش به میدان می‌رود.
نشان‌واره تیم ملی در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ و جام ملت‌های ۱۹۶۸
نشان‌واره فدراسیون فوتبال ایران تا ۱۹۷۹
نشان‌واره تیم ملی در جام جهانی ۱۹۷۸
نشان‌واره تیم ملی در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲
رنگ‌ها و نشان‌ها > نماد

تیم ملی ایران هیچگاه نماد مشخصی نداشت تا آنکه برای نخستین بار در اردیبهشت ۱۳۹۷، یوزپلنگ آسیایی که هم‌اکنون تنها نمونه‌های آن در ایران یافت می‌شود با نام یوپا (کوتاه‌شدهٔ یوزپلنگ تیزپا) به عنوان نماد رسمی تیم ملی فوتبال ایران برگزیده شد.
تصویر تیم > در جامعه

به‌طور تاریخی در ایران، کشتی پرهوادارترین ورزش و ورزش شمارهٔ یک بود اما از میانه‌های دههٔ ۱۳۴۰، شرایط عوض شد و فوتبال کم‌کم جای کشتی را به عنوان محبوب‌ترین ورزش گرفت. پس از قهرمانی ایران در جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ تهران غرق در شادی شد و برای نخستین بار، فوتبال مردم ایران را به خیابان‌ها کشاند. فوتبالیست‌های تیم ملی به کاخ نیاوران و مجلس شورای ملی دعوت شدند، خوانندگانی همچون ویگن و دلکش نخستین ترانه‌های فوتبالی در پشتیبانی از تیم ملی را خواندند و حتی نشریات غیر ورزشی نیز به پوشش و پیگیری اخبار مربوط به تیم ملی پرداختند. به عنوان مثال هفته‌نامه زن روز در سرمقالهٔ شمارهٔ ۴ خرداد ۱۳۴۷ نوشت: «اینک کلمه انگلیسی فوتبال کلمه ملی ماست.»
راه‌یابی تیم ملی به جام جهانی ۱۹۹۸ در ۸ آذر ۱۳۷۶ نیز تأثیر فراوانی در جامعهٔ ایران داشت و باعث جشن و شادی بی‌سابقه‌ای در میان شهروندان ایرانی شد. این جشن و شادی از صعود به جام جهانی در زمان برگزاری خود جام جهانی در تیرماه سال ۱۳۷۷ و با پیروزی برابر تیم ملی آمریکا باز هم تکرار شد. به نوشته هوشنگ شهابی برای جوانان ایرانی حضور در جام جهانی که پس از بیست سال غیبت و برای نخستین بار پس از انقلاب ۱۳۵۷ رقم خورد به معنای این بود که کشور طرد شده‌شان دوباره به جامعه جهانی پیوسته‌است. پس از جام جهانی ۱۹۹۸ دیگر پیروزی‌ها و راه‌یابی‌های تیم ملی به جام‌های جهانی، تبدیل به بهانه‌ای برای جشن‌های خیابانی مردم ایران شدند.
تیم ملی در میان ایرانیان مقیم خارج از ایران نیز محبوب و پرهوادار است. سفر ایران به آمریکا، یک مورد نمونه‌ای برای این محبوبیت است؛ در هنگام سفر تیم ملی ایران به پاسادینا برای برگزاری دیدار دوستانه برابر تیم ملی آمریکا، گروه‌های زیادی از ایرانیان مقیم آمریکا از سراسر این کشور به پاسادینا رفتند تا تیم ملی را تشویق کنند و حضور تیم ملی در آمریکا ایرانیان مقیم این کشور را متحد کرده بود. این استقبال خوب ایرانیان برای آمریکایی‌ها غیرمنتظره بود.
تصویر تیم > در سیاست

حکومت ایران در دوران پهلوی به دنبال گسترش فوتبال در ایران بود. رضا شاه به فوتبال علاقه داشت و در جستجوی گسترش آن در ایران بود. فرزند وی محمدرضا شاه نیز همچون پدر به فوتبال علاقه‌مند بود و حتی شخصاً فوتبال بازی می‌کرد، مسابقات باشگاهی و ملی ایران را از نزدیک پیگیری می‌کرد و در ورزشگاه‌ها حاضر بود. اما پس از انقلاب ۱۳۵۷، مسئولان حکومت جدید ایران، به فوتبال علاقه‌ای نداشتند و حتی رژیم شاه را متهم می‌کردند که فوتبال را تبلیغ می‌کند و گسترش می‌دهد تا حواس جوانان را از سیاست پرت کند. آنان تب فوتبال را نیز ضدانقلابی می‌دانستند. پس از انقلاب بسیاری از باشگاه‌های خصوصی دولتی شدند و اموال و دارایی‌های آن‌ها مصادره شد، رئیس پیشین سازمان تربیت‌بدنی، علی حجت، در دادگاه‌های انقلاب اسلامی اعدام شد، کامبیز آتابای رئیس فدراسیون فوتبال و کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز از ایران گریخت. ایران پس از انقلاب المپیک‌ها و جام‌های جهانی را به دلایل سیاسی تحریم کرد. به دلیل حمله شوروی به افغانستان که با بازی‌های مقدماتی المپیک ۱۹۸۰ مسکو همزمان شده بود شورای انقلاب بازی‌های المپیک ۱۹۸۰ را تحریم کرد و ایران با وجود صعود به المپیک راهی مسکو نشد.
بازی ایران و آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ را اوج دخالت سیاست در فوتبال می‌توان نامید. این بازی به دلیل روابط ویژه ایران و آمریکا بسیار حساس شد و حتی از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا «سیاسی‌ترین بازی جام جهانی» نام گرفت. این بازی توسط خبرگزاری‌های ایرانی با القاب دیگری همچون «بازی قرن» و «مادر تمام بازی‌ها» نیز معرفی شده‌است. سازمان مجاهدین خلق شمار زیادی از بلیت‌های این بازی را خرید و هوادارانش را با بنرها و عکس‌های سیاسی و غیر فوتبالی وارد ورزشگاه کرد که این امر هم بر حساسیت بیش از پیش این بازی افزود. دیگر دیدار ایران و آمریکا که در دی ۱۳۷۸ و در خاک آمریکا برگزار شد نیز با حواشی سیاسی و غیر ورزشی همراه بود. صفایی فراهانی رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران در مورد آن بازی گفت یک هفته پیش از برگزاری بازی رئیس‌جمهور وقت ایران، محمد خاتمی، با او تماس گرفت و درخواست لغو بازی را کرد. محسن صفایی فراهانی، رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایران، همچنین در هنگام سفر به آمریکا که از سوی افراد ناشناسی تهدید جانی شده بود.
تصویر تیم > لقب‌ها

تاکنون، تیم ملی فوتبال ایران توسط رسانه‌ها و مردم، لقب‌های فراوانی گرفته‌است. «تیم ملی»، اصلی‌ترین لقب تیم ملی فوتبال ایران است و این تیم حتی در رسانه‌های بین‌المللی نیز با این لقب شناخته می‌شود. «ستاره‌های پارسی» لقب دیگری است که از زمان جام جهانی ۲۰۰۶ بدین سو به تیم ملی ایران داده شده‌است. «شیرهای ایران»، «شیردلان» و «شاهزادگان پارس» که این آخری در جام ملت‌های ۲۰۱۱ لقب رسمی تیم ملی بود، دیگر لقب‌های تیم ملی فوتبال ایران در رسانه‌های بین‌المللی هستند. «یوزهای ایرانی» نیز آخرین و تازه‌ترین لقب تیم ملی ایران است که در ادامهٔ تلاش برای حمایت از پروژهٔ احیای یوز آسیایی به دیگر لقب‌های تیم ملی افزوده شده‌است.
حضور تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۲ با خیزش ۱۴۰۱ همزمان شد. با توجه به حواشی پیش آمده در این دوره برای تیم ملی چون حضور در مراسم بدرقه ابراهیم رئیسی و شادی پس از گل و بی‌تفاوتی به اعتراضات با وجود کشته‌شدن چند صد نفر کاربران ایرانی در فضای مجازی به این تیم، لقب «تیم مُلّا» دادند.
هواداران و هماوردان > هواداران

ورزشگاه آزادی در هنگام برگزاری بازی‌های حساس تیم ملی ایران از ساعت‌ها پیش از آغاز بازی، پر از تماشاگر می‌شود و حتی در بسیاری از وقت‌ها، بسیار بیشتر از ظرفیت ورزشگاه تماشاگران وارد ورزشگاه می‌شوند و بر روی پله‌ها می‌نشینند یا ایستاده در راهروهای ورزشگاه به تماشای بازی می‌پردازند. بازی رفت ایران و استرالی در مرحله پلی‌آف آسیا و اقیانوسیه مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ با حضور حدود ۱۲۸۰۰۰ تماشاگر، یکی از پرتماشاگرترین بازی‌های تاریخ تیم ملی به‌شمار می‌رود. ایران به کمک حضور پرشمار تماشاگرانش در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸، پس از تیم‌های ملی انگلستان و جمهوری کنگو عنوان سومین تیم ملی پرتماشاگر را از آن خود کرد. این حضور کنترل‌نشدهٔ تماشاگران در مواقعی نیز به ضرر تیم ملی ایران بوده‌است؛ به عنوان مثال، در بازی برگشت ایران و چین در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در فروردین ۱۳۹۶، تماشاگران اقدام به پرتاب مواد محترقه به زمین بازی کردند و فیفا به دلیل همین کار و همچنین ازدحام بیش از حد تماشاگران، فوتبال ایران را جریمهٔ نقدی کرد.
ورزشگاه آزادی در هنگام برگزاری بازی‌های حساس تیم ملی جو متفاوتی به خود می‌گیرد. آلکس توبین، کاپیتان تیم ملی استرالیا در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ در مورد تماشاگران بازی رفت ایران و استرالیا گفت که «بزرگ‌ترین جمعیتی بود که در مقابل آن‌ها بازی کردم.» مارک بوسنیچ دروازه‌بان استرالیا در آن بازی واکنش تماشاگران پس از گل مساوی ایران به بزرگ‌ترین غرشی که در همه عمرش شنیده بود تشبیه کرد. شی گیون دروازه‌بان تیم ملی ایرلند که برای دیدار پلی-آف آسیا اروپا مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ به تهران آمده بود بعدها در این مورد گفت: «جو آن بازی شاید مخوف‌ترین جوی بود که در تمام عمرم تجربه کردم.»
هواداران تیم ملی در یک تحقیق دانشگاهی که توسط دانشجویان دانشگاه تهران در زمان برگزاری بازی ایران و امارات متحده عربی در ۱۳۸۸ برگزار شد انگیزه‌های مختلفی را به عنوان دلایل هواداری از تیم ملی ذکر کردند. مهم‌ترین این دلایل عبارت بودند از: علاقه به تیم ملی، ملی‌گرایی، علاقه به فوتبال، زیبایی، هیجان، اجتماعی شدن، سرگرمی، گریز و علاقه به بازیکن.
هواداران و هماوردان > هواداران > زنان

همچنین ببینید: حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران و آفساید (فیلم)
در سال‌های پیش از انقلاب ۱۳۵۷، حضور زنان در ورزشگاه‌های ایران، آزاد بود و زنان ایرانی می‌توانستند بازی‌های تیم ملی را آزادانه تماشا کنند اما در سال‌های پس از این انقلاب و در راستای سیاست‌های حکومت جمهوری اسلامی، حضور زنان، محدود و تماشای مسابقات مردان در سالن یا ورزشگاه، ممنوع شد. با وجود این ممنوعیت‌ها، زنان ایرانی همواره تلاش کرده‌اند که وارد ورزشگاه آزادی بشوند تا بازی تیم ملی را از نزدیک ببینند؛ اما نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، این زنان را دستگیر کرده و مانع ورودشان به ورزشگاه شده‌است.
محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور محافظه‌کار ایران، در تیر ۱۳۸۴، وعده داد که ورود زنان به ورزشگاه‌های ایران را آزاد کند؛ اما با مخالفت صریح روحانیت ایران، در طرح خود، شکست خورد. در همین دوره و در حاشیهٔ بازی ایران و بحرین در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ که منجر به راه‌یابی تیم ملی به جام جهانی شد، شمار کمی از زنان ایرانی (حدود ۷۰ تن) پس از تلاش‌های فراوان و تنها در نیمهٔ دوم، اجازه یافتند در ورزشگاه حاضر شوند؛ این، نخستین حضور زنان تماشاگر ایرانی پس از سال ۱۳۵۷، در ورزشگاه آزادی بود. در شهریور ۱۳۹۸، فیفا ضرب‌الاجلی برای حضور هواداران زن ایرانی در ورزشگاه‌ها داد. در پی این اقدام فیفا، زنان ایرانی در بازی ایران و کامبوج در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲، وارد ورزشگاه آزادی شدند. برای زنان جایگاه ویژه‌ای تعیین شده‌بود و تلویزیون دولتی ایران در هنگام پخش زنده، به حضور زنان در ورزشگاه، اشاره‌ای نکرد.
با وجود محدودیت‌ها برای زنان ایرانی، هواداران زن رقبای تیم ملی، همانند کره‌جنوبی در ۱۳۹۵ و سوریه در سال ۱۳۹۶، توانسته‌اند وارد ورزشگاه آزادی شوند، در هنگامی که هواداران زن ایرانی، در پشت درها مانده‌اند. نخستین مورد از این حضور زنان خارجی در ورزشگاه آزادی در بازی پلی‌آف آسیا و اروپا در مرحلهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بود: زنان ایرلندی، تیم رقیب ایران، توانستند برای تشویق تیم ملی‌شان وارد ورزشگاه آزادی شوند. این رویداد با اعتراض فعالان جنبش زنان ایران مواجه شد؛ چرا که دریافتند این فقط زنان ایرانی هستند که اجازهٔ ورود به ورزشگاه را ندارند.
در هنگام برگزاری بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۸، قرار شد بازی‌های تیم ملی از ورزشگاه آزادی برای تماشاگران پخش شود و به زنان نیز اجازه داده شد تا وارد ورزشگاه شوند. سپس در حالی که برای بازی دوم ایران، ایران و اسپانیا بلیت فروشی نیز انجام شده بود و تماشاچیان بیرون ورزشگاه در انتظار ورود به ورزشگاه بودند، خبر رسید که پخش بازی در ورزشگاه لغو شد اما سرانجام به دلیل آنچه خبرگزاری‌ها پافشاری استاندار تهران نامیدند، این بازی از ورزشگاه پخش شد و برای نخستین بار و پس از حدود چهار دهه، زنان ایرانی توانستند به شکل آزادانه و انبود وارد ورزشگاه آزادی شوند و بازی تیم ملی را، هر چند از روی نمایشگر، ببینند.
تلاش‌های زنان ایرانی برای حضور در ورزشگاه‌ها دستمایهٔ یک فیلم سینمایی نیز شده‌است. جعفر پناهی کارگردان سینمای ایران که به همراه دخترش برای تماشای بازی ایران و بحرین در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ به ورزشگاه رفته بود، با ممانعت مأموران با حضور فرزندش در ورزشگاه روبرو شد و با الهام‌گیری از این اتفاق و تلاش‌های زنان برای حضور در ورزشگاه، فیلم آفساید را که در مورد تلاش زنان ایرانی برای حضور در ورزشگاه و تماشای بازی تیم ملی است، ساخت.
هواداران و هماوردان > هماوردان

ایران در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ و اوایل دههٔ ۱۳۵۰، چند دیدار حساس در جام ملت‌های آسیا و بازی‌های آسیایی با تیم ملی فوتبال اسرائیل برگزار کرد و اسرائیل را می‌توان نخستین تیمی نامید که دیدارهایش با تیم ملی به دلایل ورزشی و همچنین غیر ورزشی حساس و جنجالی شد. تیم ملی از ۵ مسابقه برابر اسرائیل ۳ پیروزی، ۱ مساوی و ۱ شکست به دست آورده‌است. پیروزی بر اسرائیل در جام ملت‌های آسیا ۱۹۶۸ و در دیدار نهایی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران به ترتیب یک عنوان قهرمانی در آسیا و یک مدال طلای بازی‌های آسیایی را برای ایران به ارمغان آورده‌است.
از پس از انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق دیدارهای ایران برابر تیم ملی فوتبال عراق حساس و جنجالی شدند. با وجود این حساسیت بالا ایران آمار بسیار خوبی در مقابل عراق دارد و در ۱۹ بازی رسمی، ۱۲ پیروزی، ۵ تساوی و ۲ شکست دارد.
تیم ملی عربستان سعودی دیگر تیم آسیایی است که دیدارهایش با ایران همواره حساس و تنش‌زا بوده و قطع روابط سیاسی دو کشور در سال‌های اخیر بر حساسیت این بازی نیز افزوده‌است. ایران از ۱۵ مسابقه در مقابل عربستان ۵ پیروزی، ۶ تساوی و ۴ شکست به دست آورده. اما با وجود این برتری نسبی آخرین پیروزی ایران مقابل عربستان در شهریور ۱۳۸۰ رقم خورده و عربستان سعودی بارها در دیدارهای حساس همچون نیمه‌نهایی‌های جام ملت‌های آسیا ایران را مغلوب و از حضور در فینال محروم کرده‌است.
کره جنوبی دیگر تیمی است که دیدارهایش با ایران با حساسیت و حاشیه‌های فراوانی همراه بوده‌است. کره جنوبی در سال‌های نخست بسیار برتر از ایران بود و پیروزی ۰–۵ کره‌ای‌ها در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ یکی از سنگین‌ترین شکست‌های تاریخ تیم ملی است اما در سال‌های اخیر و به ویژه در دههٔ ۱۳۹۰ و دوران مربی‌گری کیروش ایران پیروزی‌های فراوانی برابر کره کسب کرد و در همین زمان حساسیت‌های بازی ایران و کره جنوبی بسیار بیشتر شد. هم‌اکنون از ۳۱ بازی برگزار شده بین این دو تیم ایران ۱۳ برد، ۹ تساوی و ۹ شکست در کارنامه‌اش ثبت کرده‌است.
حضور بین‌المللی > در جام جهانی

مقالهٔ اصلی: ایران در جام جهانی فوتبال
عبارت ضخیم، بهترین نتیجه را در مسابقات بیان می‌کند.
| مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> سال | مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> مرحله | مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> تاریخ | مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> ورزشگاه | مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> تماشاگر | مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> نتیجه | مسابقه‌های ایران در جام جهانی فوتبال> گل‌های ایران |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۸ | مرحله گروهی | ۱۳ خرداد ۱۳۵۷، ۱۶:۴۵ ART | مالویناس آرژنتیناس، مندوزا | ۳۳۴۳۱ | ایران  ۰–۳  هلند | - |
| ۱۹۷۸ | مرحله گروهی | ۱۷ خرداد ۱۳۵۷، ۱۶:۴۵ ART | ماریو آلبرتو کمپس، کوردوبا | ۷۹۳۸ | ایران  ۱–۱  اسکاتلند | ایرج دانایی‌فرد '۶۰ |
| ۱۹۷۸ | مرحله گروهی | ۲۱ خرداد ۱۳۵۷، ۱۶:۴۵ ART | ماریو آلبرتو کمپس، کوردوبا | ۲۱۲۶۲ | ایران  ۱–۴  پرو | حسن روشن '۴۱ |
| ۱۹۹۸ | مرحله گروهی | ۲۴ خرداد ۱۳۷۷، ۱۷:۳۰ CET | جئوفروی گویچارد، سن-اتین | ۳۰۶۰۰ | ایران  ۰–۱  یوگسلاوی | - |
| ۱۹۹۸ | مرحله گروهی | ۳۱ خرداد ۱۳۷۷، ۲۱:۰۰ CET | ژرلان، لیون | ۳۹۱۰۰ | ایران  ۲–۱  ایالات متحده آمریکا | حمید استیلی '۴۱، مهدی مهدوی‌کیا '۸۳ |
| ۱۹۹۸ | مرحله گروهی | ۴ تیر ۱۳۷۷، ۲۱:۰۰ CET | استاد دو لا موسون، مون‌پلیه | ۲۹۸۰۰ | ایران  ۰–۲  آلمان | - |
| ۲۰۰۶ | مرحله گروهی | ۲۱ خرداد ۱۳۸۵، ۱۸:۰۰ CEST | فرانکن، نورنبرگ | ۴۱۰۰۰ | ایران  ۱–۳  مکزیک | یحیی گل‌محمدی '۳۶ |
| ۲۰۰۶ | مرحله گروهی | ۲۷ خرداد ۱۳۸۵، ۱۵:۰۰ CEST | کومرتسبانک آرنا، فرانکفورت | ۴۸۰۰۰ | ایران  ۰–۲  پرتغال | - |
| ۲۰۰۶ | مرحله گروهی | ۳۱ خرداد ۱۳۸۵، ۱۶:۰۰ CEST | ردبول آرنا، لایپزیگ | ۳۸۰۰۰ | ایران  ۱–۱  آنگولا | سهراب بختیاری‌زاده '۷۵ |
| ۲۰۱۴ | مرحله گروهی | ۲۶ خرداد ۱۳۹۳، ۱۶:۰۰ UTC-3 | آرنا دا بایشادا، کوریتیبا | ۳۹۰۸۱ | ایران  ۰–۰  نیجریه | - |
| ۲۰۱۴ | مرحله گروهی | ۳۱ خرداد ۱۳۹۳، ۱۳:۰۰ UTC-3 | مینیرو، بلو هوریزونته | ۵۷۶۹۸ | ایران  ۰–۱  آرژانتین | - |
| ۲۰۱۴ | مرحله گروهی | ۴ تیر ۱۳۹۳، ۱۳:۰۰ UTC-3 | ایتایپاوا آرنا فونته نوآوا، سالوادور | ۴۸۰۱۱ | ایران  ۱–۳  بوسنی و هرزگوین | رضا قوچان‌نژاد '۸۲ |
| ۲۰۱۸ | مرحله گروهی | ۲۵ خرداد ۱۳۹۷، ۱۸:۰۰ MSK | کرستوفسکی، سن پترزبورگ | ۶۲۵۴۸ | ایران  ۱–۰  مراکش | عزیز بوحدوز (گل‌به‌خودی) '۵+۹۰ |
| ۲۰۱۸ | مرحله گروهی | ۳۰ خرداد ۱۳۹۷، ۲۱:۰۰ MSK | کازان آرنا، قازان | ۴۲۷۱۸ | ایران  ۰–۱  اسپانیا | - |
| ۲۰۱۸ | مرحله گروهی | ۴ تیر ۱۳۹۷، ۲۱:۰۰ MSK | موردوویا آرنا، سارانسک | ۴۱۶۸۵ | ایران  ۱–۱  پرتغال | کریم انصاری‌فرد '۳+۹۰ |
| ۲۰۲۲ | مرحله گروهی | ۳۰ آبان ۱۴۰۱، ۱۶:۰۰ UTC+3 | خلیفه، دوحه | ۴۵۳۴۴ | ایران  ۲–۶  انگلستان | مهدی طارمی '۶۵ و '۱۳+۹۰ |
| ۲۰۲۲ | مرحله گروهی | ۴ آذر ۱۴۰۱، ۱۳:۰۰ UTC+3 | الریان، الریان | ۴۰۸۷۵ | ایران  ۲–۰  ولز | روزبه چشمی '۸+۹۰، رامین رضاییان '۱۱+۹۰ |
| ۲۰۲۲ | مرحله گروهی | ۸ آذر ۱۴۰۱، ۲۲:۰۰ UTC+3 | الثمامه، دوحه | ۴۲۱۲۷ | ایران  ۰–۱  ایالات متحده آمریکا | - |
حضور بین‌المللی > در جام ملت‌های آسیا

مقالهٔ اصلی: ایران در جام ملت‌های آسیا
قهرمان    نایب قهرمان    سوم    چهارم
حضور بین‌المللی > در المپیک تابستانی

مقالهٔ اصلی: ایران در بازی‌های فوتبال المپیک تابستانی
| ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.میزبان/سال.۱۹۰۰ تا ۱۹۶۰. ۱۹۶۴. ۱۹۶۸. ۱۹۷۲. ۱۹۷۶. ۱۹۸۰. ۱۹۸۴. ۱۹۸۸.مجموع | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.دور.حضور نداشت.مرحله گروهی.شرکت نکرد.مرحله گروهی.یک‌چهارم پایانی.راه یافت ولی بازی‌ها را تحریم کرد.شرکت نکرد.راه نیافت.بهترین: یک‌چهارم پایانی | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.بازی.-.۳.-.۳.۳.-.-.-.۹ | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.برد.-.۰.-.۱.۱.-.-.-.۲ | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.تساوی.-.۱.-.۰.۰.-.-.-.۱ | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.باخت.-.۲.-.۲.۲.-.-.-.۶ | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.گ. ز..-.۱.-.۱.۴.-.-.-.۶ | ایران در المپیک تابستانی> بازی‌های المپیک.گ. خ..-.۶.-.۹.۵.-.-.-.۲۰ | ایران در المپیک تابستانی> .......... | ایران در المپیک تابستانی> مقدماتی المپیک.بازی.-.۶.-.۵.۴.۵.-.۲.۲۲ | ایران در المپیک تابستانی> مقدماتی المپیک.برد.-.۴.-.۳.۳.۳.-.۱.۱۴ | ایران در المپیک تابستانی> مقدماتی المپیک.تساوی.-.۱.-.۲.۱.۲.-.۰.۶ | ایران در المپیک تابستانی> مقدماتی المپیک.باخت.-.۱.-.۰.۰.۰.-.۱.۲ | ایران در المپیک تابستانی> مقدماتی المپیک.گ. ز..-.۱۴.-.۶.۸.۱۸.-.۲.۴۸ | ایران در المپیک تابستانی> مقدماتی المپیک.گ. خ..-.۳.-.۰.۱.۲.-.۲.۸ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
* پس از المپیک ۱۹۹۲ تیم ملی زیر ۲۱ سال در بازی‌ها شرکت می‌کند.
حضور بین‌المللی > در بازی‌های آسیایی

مقالهٔ اصلی: ایران در فوتبال بازی‌های آسیایی
| ایران در بازی‌های آسیایی> میزبان/سال | ایران در بازی‌های آسیایی> دور | ایران در بازی‌های آسیایی> بازی | ایران در بازی‌های آسیایی> برد | ایران در بازی‌های آسیایی> تساوی | ایران در بازی‌های آسیایی> باخت | ایران در بازی‌های آسیایی> گ. ز. | ایران در بازی‌های آسیایی> گ. خ. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  دهلی نو ۱۹۵۱ | نایب‌قهرمان | ۳ | ۲ | ۰ | ۱ | ۲ | ۱ |
|  مانیل ۱۹۵۴ | شرکت نکرد | - | - | - | - | - | - |
|  توکیو ۱۹۵۸ | مرحله گروهی | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۰ | ۹ |
|  جاکارتا ۱۹۶۲ | شرکت نکرد | - | - | - | - | - | - |
|  بانکوک ۱۹۶۶ | نایب‌قهرمان | ۷ | ۴ | ۰ | ۳ | ۹ | ۶ |
|  بانکوک ۱۹۷۰ | مرحله گروهی | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ | ۳ |
|  تهران ۱۹۷۴ | قهرمان  | ۷ | ۷ | ۰ | ۰ | ۲۰ | ۱ |
|  بانکوک ۱۹۷۸ | شرکت نکرد | - | - | - | - | - | - |
|  دهلی نو ۱۹۸۲ | یک‌چهارم‌پایانی | ۴ | ۲ | ۰ | ۲ | ۳ | ۲ |
|  سئول ۱۹۸۶ | یک‌چهارم‌پایانی | ۵ | ۳ | ۱ | ۱ | ۱۳ | ۲ |
|  پکن ۱۹۹۰ | قهرمان | ۵ | ۴ | ۱ | ۰ | ۷ | ۱ |
|  هیروشیما ۱۹۹۴ | مرحله گروهی | ۴ | ۱ | ۲ | ۱ | ۵ | ۲ |
|  بانکوک ۱۹۹۸ | قهرمان | ۸ | ۷ | ۰ | ۱ | ۲۵ | ۷ |
| مجموع | ۳ قهرمانی | ۴۷ | ۳۰ | ۵ | ۱۲ | ۸۶ | ۳۴ |
* پس از بازی‌های آسیایی سال ۲۰۰۲ تیم زیر ۲۳ سال در این بازی‌ها شرکت می‌کند.