stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایالت‌های اتریش
سیاست

نه ایالت (Bundesländer) اتریش به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:
| نشان ملی | ایالت (Bundesland) | پایتخت | فرماندار (Landeshauptmann) | متصدی | حزب | ائتلاف |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | بورگنلند | آیزنشتات | فرماندار بورگنلند | هانس پیتر دوسکوزیل | SPÖ | SPÖ |
|  | کارنتیا | کلاگنفورت | فرماندار کارینتیا | پیتر قیصر | SPÖ | SPÖ، ÖVP |
|  | اتریش پایین | سانکت پولتن | فرماندار اتریش سفلی | یوهانا میکل لایتنر | ÖVP | ÖVP، SPÖ، FPÖ |
|  | سالزبورگ | سالزبورگ | فرماندار سالزبورگ | ویلفرد هاسلائور جونیور | ÖVP | ÖVP، Grüne , NEOS |
|  | استایر | گراتس | فرماندار اشتایر | هرمان شوتزنهوفر | ÖVP | ÖVP، SPÖ |
|  | تیرول | اینسبروک | فرماندار تیرول | گونتر پلاتر | ÖVP | ÖVP، گرونه |
|  | اتریش علیا | لینز | فرماندار اتریش علیا | توماس استلزر | ÖVP | ÖVP، FPÖ، SPÖ، Grüne |
|  | وین | وین | شهردار وین | مایکل لودویگ | SPÖ | SPÖ، NEOS |
|  | فورارلبرگ | برگنز | فرماندار فورارلبرگ | مارکوس والنر | ÖVP | ÖVP، گرونه |
فدرالیسم و قدرت‌های ایالتی

هر ایالت اتریش دارای یک مجلس قانونگذار منتخب به نام Landtag و یک دولت ایالتی (Landesregierung) به ریاست فرماندار (<i id="mwAWs">Landeshauptmann</i> یا <i id="mwAWw">Landeshauptfrau</i>) است. انتخابات هر پنج سال یکبار (شش سال در اتریش علیا) برگزار می‌شود. قانون اساسی ایالتی، به‌همراه موارد دیگر، روند تخصیص کرسی‌های دولت ایالتی به احزاب سیاسی را تعیین می‌کند. اکثر ایالت‌ها دارای سیستم نمایندگی متناسب با تعداد نمایندگان در لندتاگ هستند. Landeshauptmann توسط Landtag انتخاب می‌شود، اگرچه در عمل فرماندار رهبر اکثریت حزب یا ائتلاف در Landtag است.
وین، پایتخت اتریش، علاوه بر این که یک شهر است؛ نقش مضاعف «بوندسلند» را نیز ایفا می‌کند. شهردار دارای رتبهٔ فرماندار ایالتی است، در حالی که شورای شهر به عنوان Landtag نیز عمل می‌کند. با این حال، طبق قانون اساسی شهرداری، تجارت شهری و ایالتی باید از هم جدا باشد. از این رو، در حالی که شورای شهر و لندتاگ دارای اعضای یکسانی هستند، جلسات جداگانه‌ای برگزار کرده و هرکدام از این ارگان‌ها دارای یک رئیس جداگانه است. در جلسهٔ شورای شهر، نمایندگان فقط می‌توانند به امور شهر بپردازند. هنگامی که جلسه در در قامت یک Landtag برگزار می‌شود؛ نمایندگان فقط مجاز به پرداختن به امور ایالتی هستند.
از آنجایی که در اتریش به ایالت‌ها اختیارات قانونگذاری کمی داده شده‌است؛ فدرالیسم در اتریش عمدتاً تئوری قلمداد می‌شود. قانون اساسی فدرال در ابتدا تمام اختیارات قانونگذاری را به ایالت‌ها اعطا کرده بود، اما بسیاری از این اختیارات متعاقباً سلب شد و در حال حاضر تنها تعداد کمی باقی مانده‌است. از این میان می‌توان به برنامه‌ریزی کدهای منطقه‌بندی، حفاظت از طبیعت، شکار، ماهی‌گیری، کشاورزی، حفاظت از جوانان، برخی مسائل عمومی. بهداشت و رفاه و حق اخذ برخی مالیات‌ها اشاره نمود.
همهٔ موضوعات دیگر، از جمله قوانین جزایی، قانون مدنی، حقوق شرکت‌ها، بیشتر جنبه‌های قانون اقتصادی، دفاع، بیشتر مسائل آموزشی و دانشگاهی، مخابرات و همچنین بخش بزرگی از سیستم مراقبت‌های بهداشتی توسط قوانین فدرال تنظیم می‌شوند. همچنین هیچ نظام دادگستری‌ای در ایالت‌ها وجود ندارد، زیرا قانون اساسی فدرال، نظام دادگستری را به عنوان یک موضوع منحصراً فدرال تعریف کرده‌است. این تمرکز از سیستمی تاریخی پیروی می‌کند که در آن قدرت مرکزی در زمان امپراتوری عمدتاً در وین متمرکز بود.
با این حال، فرماندار ایالت (Landeshauptmann) مسئول اداره بسیاری از قوانین اداری فدرال در داخل ایالت مربوط است. به همین دلیل این پست به یک موقعیت سیاسی مهم تبدیل شده‌است. علاوه‌بر این، صلاحیت‌های ایالتی شامل قوانین منطقه‌بندی، مسائل برنامه‌ریزی و تدارکات عمومی در سطح منطقه‌ای است که وزن قابل‌توجهی به سیاست دولت می‌افزاید. به عنوان مثال، مواردی وجود داشته‌است که ایالت‌ها توانسته‌اند پروژه‌های مورد تأیید دولت فدرال را مسدود کنند. برای نمونه یک تونل راه‌آهن که قرار بود در زیر Semmering ساخته شود.
ایالت‌های اتریش به‌طور رسمی و عملی دارای درجهٔ خودمختاری بسیار کمتری نسبت به ایالت‌های آمریکایی یا آلمانی هستند. با این حال، اتریشی‌ها تمایل دارند که با شور و اشتیاق با سرزمین مربوط خود همذات‌پنداری کنند و اغلب از حکومت مستقل کمی که ایالت‌هایشان دارند دفاع می‌کنند. اینکه اتریشی‌ها خود را به عنوان مثال اول تیرولی و سپس اتریشی بدانند، بی‌سابقه نیست.
توسعهٔ تاریخی

مرزهای ایالت‌های کنونی براساس سرزمین‌های سلطنتی اتریش-مجارستان برپا شده‌اند. اتریش-مجارستان یک قلمرو چندقومی گسترده بود؛ که هستهٔ آلمانی زبانِ آن، با نام «جمهوری اتریش» پس از انحلال سلطنت دوگانه در پایان جنگ جهانی اول پدیدار شد.
ایالت‌های اتریش علیا و اتریش سفلی اساساً معادل آن چیزی هستند که از سال‌های ۱۷۸۳ و ۱۷۸۴ دو نیمهٔ خودمختار آرشیدوک‌نشین اتریش بودند. این شاهزاده‌نشین مرکز تاریخی امپراتوری را تشکیل می‌داد. سالزبورگ با دوک‌نشین سابق اتریش-مجارستان سالزبورگ (شاهزاده-اسقف اعظم سابق) هم‌ارز است. به همین ترتیب، ایالت کارینتیا از دوک‌نشین کارنتیا، ایالت اشتایریا از دوک‌نشین اشتایرا، و ایالت تیرول از کنت‌نشین تیرول منشأ می‌گیرد. زمانی که اتریش به شکل کنونی پدیدار شد، این کشورها مجبور شدند بخشی از سرزمین‌های‌شان را به ایتالیا و یوگسلاوی واگذار کنند. ایالت فورآرلبرگ از سال ۱۸۶۱ بخشی نیمه‌خودمختار از شهرستان تیرول محسوب می‌شود.
دولت‌شهر وین تا سال ۱۹۲۱ بخشی از اتریش سفلی بود. ایالت بورگنلند از منطقه‌ای عمدتاً آلمانی زبان تشکیل شده‌است که پادشاهی مجارستان تا سال ۱۹۲۱ و پس از جنگ جهانی اول، و در پی معاهدات تریانون و سن ژرمن آن لایه؛ مجبور به واگذاری آن به جمهوری اول اتریش شد.
پائولو اسکارونی

| پائولو اسکارونی | پائولو اسکارونی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ نوامبر ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال)  ویچنزا، ایتالیا
محل تحصیل: دانشگاه بوکونی
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: مدیرعامل انل  مدیرعامل انی
پائولو اسکارونی (به ایتالیایی: Paolo Scaroni) (زاده ۱۷ آوریل ۱۹۳۷) کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی ایتالیایی است، که در حال حاضر منصب مدیر عامل اجرایی دو شرکت بزرگ انرژی در کشور ایتالیا را برعهده دارد، که عبارتند از: انل و انی.
اسکارونی به‌عنوان مدیر غیر اجرایی شرکت بیمه جنرالی، عضو هیئت مدیره بورس لندن و مدیر عملیاتی شرکت وئولیا فعالیت می‌کند. او رئیس باشگاه آث میلان است.
اکسیر عشق

| اکسیر عشق | اکسیر عشق |
| --- | --- |
melodramma giocoso ساخته گائتانو دونیزتی: melodramma giocoso ساخته گائتانو دونیزتی
Giuseppe Frezzolini به نقش دولکامارا: Giuseppe Frezzolini به نقش دولکامارا
نویسنده: Felice Romani
زبان: ایتالیایی
بر پایه: Eugène Scribe's libretto for دانیل اوبر's Le philtre
اولین اجرا: ۱۲ مه ۱۸۳۲ (۱۸۳۲-05-۱۲) Teatro della Canobbiana, Milan
جلد اپرانامه اکسیر عشق - چاپ و ویرایش: انتشارات ریکوردی
اکسیر عشق (به ایتالیایی: L'elisir d'amore) یک اپرای کمدی در دو پرده می‌باشد که توسط آهنگساز ایتالیایی، گائتانو دونیزتی، ساخته شده‌است و اپرانامه آن اثر فلیس رومانی می‌باشد.
اکسیر عشق، که ظرف ۶ هفته ساخته شد، برای اولین بار به تاریخ ۱۲ مه ۱۸۳۲ در Teatro della Conbbiana, به روی صحنه رفت و بسیار مورد توجه قرار گرفت؛ بین سالهای ۱۸۳۸ تا ۱۸۴۸، پر اجراترین اپرا در ایتالیا بود و همچنان نیز محبوبیت خود را در صحنه‌های بین‌المللی حفظ کرده‌است. امروزه این اثر، یکی از پرطرفدارترین اپراهای دونیزتی بوده و در لیست پر اجراترین اپراها در سراسر دنیا، رتبه سیزدهم را به خود اختصاص داده‌است (بین سالهای ۲۰۱۳–۲۰۰۸).
همچنین آریتای اونا فورتیوا لاگریما، که در صحنه دوم پرده دو خوانده می‌شود، بسیار محبوب و شناخته شده بوده و در بسیاری از کنسرتها، به تنهایی اجرا می‌شود.
در اصل، دونیزتی، این اپرا را به شکلی رمانتیک تر از نسخه قبلی آن - که Le philtre با آهنگسازی «دنیل ابر» و اپرانامه «یوجین اسکرایب» بود، درآورد. او، در اکسیر عشق؛ سه دوئت بزرگ بین تنور و سوپرانو را به نمایش می‌گذارد. همچنین بخشی از زندگی وی، شبیه به رویدادی در این داستان رقم می‌خورد؛ چرا که دونیزتی هم به خدمت سربازی نمی‌رود و دوران خدمتش توسط بانوی ثروتمندی خریداری می‌شود.
نقش‌ها

| نقش | نوع صدا |  |
| --- | --- | --- |
| نمورینو؛ یک روستایی ساده و دلباخته آدینا | تنور |  |
| آدینا؛ یک زمین‌دار ثروتمند | سوپرانو |  |
| بلکور؛ یک گروهبان | باریتون |  |
| دکتر دولکامارا؛ یک طبیب سیار | باس |  |
| جانیتا؛ دوست آدینا | سوپرانو |  |
گروه کر روستاییان و سربازان جوخه بلکور: گروه کر روستاییان و سربازان جوخه بلکور
خلاصه

مکان: روستایی در سرزمین باسک (منطقه بزرگتر)
زمان: اواخر قرن هجدهم
خلاصه > پرده یک

نمورینو، یک روستایی فقیر، عاشق آدینای ثروتمند است و از بی‌تفاوتی‌های این دختر زیبا نسبت به خودش، عذاب می‌کشد. او داستان تریستان و ایزولد را - هنگامی که آدینا برای خدمتگزارانش می‌خوانده - می‌شنود و به این باور می‌رسد که با یک معجون جادویی می‌تواند قلب آدینا را تصرف کند. گروهبان بلکور از خود راضی، با افرادش به آنجا می‌آید و در حضور همگان، عشقش را به آدینا ابراز می‌دارد و از او خواستگاری می‌کند؛ آدینا پاسخ می‌دهد که عجله ایی برای ازدواج ندارد، اما در موردش فکر خواهد کرد. پس از این، آدینا بدور از چشم بلکور، حرفهای او را به مسخره می‌گیرد. با اینحال نمورینو بسیار نگران است و وقتی با دخترک تنها می‌شود، احساساتش را بیان می‌کند. آدینا هم اهمیتی نمی‌دهد و می‌گوید بهتر است به جای این، به فکر عموی بیمارش باشد، یا اینکه مثل خود آدینا، هر روز عاشق یک نفر باشد؛ نمورینو اما در پاسخ می‌گوید که این بار اولیست که عاشق شده و هیچگاه این عشق را فراموش نخواهد کرد.
دولکامارا، که خود را طبیبی همه چیز دان می‌نامد، جار زنان وارد می‌شود و اعلام می‌کند معجونی دارد که می‌شود هر دردی را با آن درمان کرد. نمورینو، معصومانه و با خجالت، از وی می‌پرسد که آیا از همان معجونهایی که در داستان تریستان و ایزولد بود، دارد؟! دولکامارا هم که تا به حال این اسم اصلاً به گوشش نخورده بوده، کم نمی‌آورد و از شم بازاریابی اش استفاده کرده و بطری شراب ارزانقیمتی را به جوان ساده دل نشان می‌دهد و می‌گوید این دقیقاً همان چیزیست که دنبالش است؛ سپس در ازای این " اکسیر عشق "، تمامی پولی را که تا به آن روز نمورینو پس‌انداز کرده بوده، از وی می‌گیرد.
دولکامارا به جهت اینکه وقت کافی برای گریز از مهلکه داشته باشد و بتواند به قدر کافی از آنجا دور شود، به نمورینو می‌گوید که این اکسیر بعد از ۲۴ ساعت اثر خواهد کرد؛ نمورینو هم بی‌درنگ شربت عشق را سر می‌کشد که تا فردا تأثیر خود را بگذارد. کمی بعد آدینا سر می‌رسد؛ سر مستی ناشی از شراب، باعث می‌شود که مرد فقیر و بی نصیب از دنیا، جلوی آدینای ثروتمند و زیبا، بی‌تفاوت و جسور ظاهر شود و کاملاً مطمئن باشد که روز بعد، بی هیچ دردسری، آدینا مغلوب عشق او خواهد شد. آدینا از این رفتار غیرمعمول نمورینو بسیار دلخور می‌شود و تصمیم به تنبیه او می‌گیرد؛ بنابراین، وقتی بلکور بازمی‌گردد، مدام برایش عشوه گری می‌کند و به درخواست ازدواجش هم، پاسخ مثبت می‌دهد؛ اما این در حالیست که جرقه‌های عشق نمورینو را در دل خود احساس می‌کند.
آدینا از بلکور می‌خواهد که ظرف ۶ روز عروسیشان را بپا کنند؛ نمورینو اما، با اعتماد به نفس کامل و مطمئن از تأثیر جادویی اکسیر عشق، فقط می‌خندد و منتظر فردا می‌ماند. به بلکور خبر می‌رسد که فردا باید برای انجام مأموریتی، آنجا را ترک کند؛ آدینا هم بلافاصله از بلکور می‌خواهد که همان روز عروسی کنند. نمورینو شوکه می‌شود و از آدینا خواهش می‌کند که فقط یک روز دیگر صبر کند؛ اما آدینا بی‌توجه به التماس‌های او، همگان را به جشن عروسی دعوت می‌کند؛ نمورینو هم با اشک و زاری، پی دکتر دولکامارا می‌رود تا از او کمک بگیرد.
آریاهای قابل ذکر

Quanto è bella, quanto è cara — نمورینو، صحنه اول
Della crudele Isotta — آدینا، صحنه اول
Come Paride vezzoso — بلکور، صحنه اول
Udite, udite, o rustici — دکتر دالکامارا، صحنه دوم
Io son ricco e tu sei bella - دالکامارا و آدینا، صحنه اول
اونا فورتیوا لاگریما — نمورینو، صحنه دوم
Prendi, per me sei libero — آدینا، صحنه دوم
اکسیر عشق در حال نمایش
پادشاهی جمشید

| پادشاهی جمشید | پادشاهی جمشید |
| --- | --- |
نگاره جمشید در شاهنامه طهماسبی: نگاره جمشید در شاهنامه طهماسبی
زبان: فارسی
قالب: مثنوی
از کتاب: شاهنامه
پدیدآورنده: فردوسی
سال آفرینش: سدهٔ چهارم و پنجم هجری قمری
گونه (ژانر): حماسه
موضوع: فرّ ایزدی، فناوری
سبک: خراسانی
شمار ابیات: ۱۹۴ برپایهٔ ویرایش خالقی مطلق
وزن: متقارب مثمن محذوف: فعولن فعولن فعولن فعول
شخصیت‌ها: جمشید
فضا: ایران پیشدادی
→ پادشاهی طهمورتپادشاهی ضحاک ←: → پادشاهی طهمورتپادشاهی ضحاک ←
«پادشاهی جمشید» چهارمین داستانِ پادشاهان و چهارمین پادشاهی پیشدادی در شاهنامهٔ فردوسی است  که دورانِ هفتصدسالهٔ پادشاهیِ جمشید را داستان می‌کند.
در شاهنامه جمشید فرزند تهمورث و شاهی فرهمند است که سرانجام در پی خود بینی، فره ایزدی را از دست می‌دهد و به دست ضحاک کشته می‌شود. کارهایی که انجام آن در شاهنامه به او نسبت داده شده‌است:
ساختن ابزار جنگ: بر پایهٔ گزارش شاهنامه، نخستین کاری که جمشید پیش گرفت ساختن ابزار جنگ بود تا خود را بدان‌ها نیرو بخشدو راه را بر بدی ببندد. آهن را نرم کرد و از آن خود و زره و جوشن و خفتان و برگستوان ساخت.
پوشش مردمان: سپس به پوشش مردمان گرایید و از کتان و ابریشم و پشم جامه ساخت و رشتن و بافتن و دوختن و شستن را به مردمان آموخت.
بخش کردن مردمان به چهار گروه: پس از آن پیشه‌های مردمان را سامان داد و پیشه وران را گرد هم آورد. آنان را به چهار گروه بزرگ بخش نمود: مردمان دین که کارشان پرستش بود و ایشان را در کوه‌ها جای داد. دو دیگر جنگاوران، سه دیگر برزگران و دیگر کارگران و دست ورزان.
ساختمان‌سازی و خشت‌زنی: دیوان که در فرمانش بودند را گفت تا خاک و آب را به هم آمیختند و گل ساختند و آن را در قالب ریختند و خشت زدند. پس سنگ و گچ را به کار برد و خانه و گرمابه و کاخ و ایوان بر پا کرد.
برآوردن گوهر: چون این کارها کرده شد و نیازهای نخستین مردمان برآمد، جمشید در فکر آراستن زندگی مردمان درآمد. سینهٔ سنگ را شکافت و از آن گوهرهای گوناگونی چون یاقوت و بیجاده و فلزات گران بها چون زر و سیم بیرون آورد تا زیور زندگی و مایه خوشدلی مردمان باشد.
برآوردن بوهای خوش: آن گاه در پی بوهای خوش برآمد بر گلاب و عود و عنبر و مشک و کافور دست یافت.
ساختن کشتی و دریا نوردی: پس در اندیشهٔ گشت و سفر افتاد و دست به ساختن کشتی برد و بر آبها دست یافت و سرزمین‌های ناشناخته را یافت.
توما پاری

| توما پاری | توما پاری |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۷۰ ‏(۵۵ سال) بزانسون
پیشه: نویسنده
ملیت: فرانسوی 
توما پاری (به فرانسوی: Thomas Paris) نویسنده قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
ویکتوریا ۳

| ویکتوریا ۳ | ویکتوریا ۳ |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): پارادوکس دولوپمنت استودیو
ناشر(ها): پارادوکس اینتراکتیو
کارگردان(ـان): مارتین انوارد
طراح(ـان): میکائیل اندرسون
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز مک‌اواس لینوکس
تاریخ(های) انتشار: ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲
ژانر(ها): راهبرد کلان
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
ویکتوریا ۳ (انگلیسی: Victoria 3) یک بازی ویدئویی راهبرد کلان است که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ توسط پارادوکس اینتراکتیو منتشر شد. این بازی ادامه‌ای برای بازی ویکتوریا ۲ است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این بازی در ۲۱ مه ۲۰۲۱ معرفی شد.
گیم‌پلی

ویکتوریا ۳ تاریخ جهان از سال ۱۸۳۶ تا ۱۹۳۶ را پوشش می‌دهد و بازیکن می‌تواند از میان ۱۰۰ کشور در بازی انتخاب کند.  بازیکنان می‌توانند در رخدادهای تاریخی همانند جنگ داخلی آمریکا، وحدت آلمان و تقسیم آفریقا شرکت کنند.
بازی برروی سیاست و جمعیت تمرکز دارد و گیم‌پلی جمعیت را به هر گروه "پاپ" (pop) تمرکز دارد. هر گروه پاپ یک نوع خاصی از جمعیت است که منافع و ایدئولوژی‌های مانند یک دیگر دارند.
بانیوماریا

| بانیوماریا | بانیوماریا |
| --- | --- |
مانوئلا آرکوری در صحنه‌ای از فیلم: مانوئلا آرکوری در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: جورجو پاناریلو
تهیه‌کننده: ویتوریو چکی گوری ریتا روسیچ
نویسنده: لئوناردو بنونوتی پیرو دی‌برناردی جورجو پاناریلو
بازیگران: جورجو پاناریلو
موسیقی: جانلوکا سیبالدی
فیلم‌بردار: دانیلو دزیدری
تدوین‌گر: آنتونیو سیچیلیانو
شرکت تولید: چکی گوری
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-02-۱۲)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
فروش گیشه: ۴٫۲ میلیون دلار (ایتالیا)
بانیوماریا (ایتالیایی: Bagnomaria) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی جورجو پاناریلو است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

جورجو پاناریلو
مانوئلا آرکوری
اوگو پالیائی
لیلو پترولو
کلاودیو گِـرگوری
ایزابلا اورسینی
ماریو چیپولینی
جینا رووِره
ساندرو دُری
والریا فابریتسی
رنتسو رینالدی
گوی (روستا)

| گِوَی | گِوَی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: تربت جام
بخش: مرکزی
دهستان: میان‌جام
جمعیت: ۷۲۱ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱
روستای گِوَی از توابع بخش مرکزی شهرستان تربت جام واقع در استان خراسان رضوی می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان میان‌جام قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۲۱ نفر (۱۶۳ خانوار) بوده‌است که از این تعداد ۳۷۸ نفر مرد و باقی، زنان هستند.
موقعیت

فاصله آن از شهرستان تربت جام ۲۸٫۵ کیلومتر می‌باشد. این روستا در دامنه جنوبی رشته کوه (جام کوه) قرارگرفته‌است.
شغل عموم مردم نشیمن آن دامداری می‌باشد که از راه پرورش گوسفند به شیوه سنتی، امرار معاش می‌کنند. عموم نسل جوان برای کسب روزی به شهرهای دیگر سفر می‌کنند شهرهای مشهد؛ ساری و رفسنجان بیشترین سفر کارگری آنان را شاهد هستند. اهالی این روستا سخت‌ترین خشکسالی‌ها را تحمل می‌کنند.
در سال ۱۳۷۹ به‌طور کامل از نعمت برق برخوردار شدند. آب شرب روستا هم از چشمه‌ای در کوهپایه‌های سیه نو (کوهی در ۲ کیلومتری غرب روستا) لوله‌کشی شده‌است که در سال‌های اخیر (اوایل دههٔ ۱۳۹۰ خورشیدی) به شدت کم شده و جوابگوی نیاز مردم نیست.
با نگاه به قبرستان بزرگ و قبرهای قدیمی می‌توان فهمید که این روستا قدمت دیرینه‌ای دارد؛ ولی هیچ اطلاع دقیقی از پیشینه آن در دست نیست.
مردم این روستا همگی از طایفه بزرگ سلجوقی می‌باشند و همگی از پیروان فقه حنفی به‌شمار می‌آیند.
ذخیره‌گاه طبیعی کازانتیپ

| ذخیره‌گاه طبیعی کازانتیپ | ذخیره‌گاه طبیعی کازانتیپ |
| --- | --- |
Казантипский природный заповедник: Казантипский природный заповедник
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده)
Cove in Kazantyp Nature Reserve: Cove in Kazantyp Nature Reserve
Map of شبه‌جزیره کریمه: Map of شبه‌جزیره کریمه
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: شبه‌جزیره کرچ، شبه‌جزیره کریمه
مختصات: ۴۵°۲۷′۴۲″شمالی ۳۵°۵۰′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۴۶۱۶°شمالی ۳۵٫۸۴۳۴°شرقی﻿ / 45.4616; 35.8434
مساحت: ۴٫۵ کیلومتر مربع (۱٫۷ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۹۸
ذخیره‌گاه طبیعی کازانتیپ (اوکراینی: Казанти́пський приро́дний запові́дник) یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در شبه‌جزیره کریمه کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی کاراداغ

| ذخیره‌گاه طبیعی کاراداغ | ذخیره‌گاه طبیعی کاراداغ |
| --- | --- |
اوکراینی: Карадазький природний заповідник روسی: Карадагский природный заповедник: اوکراینی: Карадазький природний заповідник روسی: Карадагский природный заповедник
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده)
Karadag Nature Reserve: Karadag Nature Reserve
Location in Crimea: Location in Crimea
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: اوکراین (دوژور) / روسیه (دفاکتو)
نزدیک‌ترین شهر: فئودوسیا
مختصات: ۴۴°۵۶′۰۹″ شمالی ۳۵°۱۳′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۹۳۵۸۳°شمالی ۳۵٫۲۳۳۰۶°شرقی﻿ / 44.93583; 35.23306
مساحت: ۲٬۸۷۴ هکتار (۷٬۱۰۲ جریب فرنگی؛ ۲۹ کیلومتر مربع؛ ۱۱ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۷۹
هیئت حاکمه: وزارت علوم و آموزش عالی روسیه / آکادمی علوم روسیه
وبگاه: http://karadag.com.ru/
 تالاب رامسر:  تالاب رامسر
نام رسمی: Aquatic-cliff complex of Karadag
تاریخ ثبت: ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۴
شماره ثبت: 1394
 :  
 :  
ذخیره‌گاه طبیعی کاراداغ (انگلیسی: Karadag Nature Reserve) یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در شبه‌جزیره کریمه کشور روسیه است.
ساندرو گیانی

| ساندرو گیانی | ساندرو گیانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ اوت ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال) کاربونیا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
ساندرو گیانی (ایتالیایی: Sandro Ghiani؛ زادهٔ ۱۲ اوت ۱۹۵۲) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به انجیرتیغی، پیرینوی باحال، من زامبی، تو زامبی، او زامبی، به زور مال من، شور عشق، با ببرها بازی نکنید، بارتالی: مرد آهنین، شکر، عسل و فلفل، آس، یک ماجرای ایدئال، شیرین‌بیان، رام کردن زن سرکش و به خانه برگرد گری اشاره کرد.
عمارت بادگیر

عمارت بادگیر
نمایی از تالار اصلی عمارت بادگیر در کاخ گلستان
سقف تالار عمارت بادگیر در کاخ گلستان
عمارت بادگیر در کاخ گلستان میدان ارک تهران واقع شده‌است. بین سال‌های ۱۲۲۰ و ۱۲۶۰ به دستور فتحعلی شاه قاجار ساخته شد. مظفرالدین‌شاه قاجار در «عمارت بادگیر» کاخ گلستان تاجگذاری کرد.
مشخصات عمارت

نام این بنا برگرفته از بادگیر بلند این ساختمان است.
این عمارت به‌طور کامل به دستور ناصرالدین شاه بازسازی شد. پلان تالار اصلی این عمارت به صورت صلیبی بوده و این تالار با ارسی بسیار وسیع و زیبا به همراه تزئینات آیینه کاری و گچ بری آراسته شده‌است. برج‌های بادگیر تنها بادگیرهای تزئین شده با معرق در ایران می‌باشند.
در زیر عمارت بادگیر یک اتاق تابستانی بزرگ قرار داشته که با جریان باد چهار برج بادگیر و با کمک حوضخانهٔ میانی که آب قنات شاهی در آن جاری بود، خنک می‌شد. در حال حاضر، جریان آب به علت احداث مترو قطع گردیده‌است و از بادگیرها به صورت قبلی استفاده نمی‌شود.
جلسات

جلسات هیئت وزرا غالباً در عمارت بادگیر تشکیل می‌شد که اعضای آن نیز از در شمس العماره که در به نسبه بزرگی بود رفت و آمد می‌کردند و به در هیئت وزرا مشهور شده بود و اتومبیل رئیس الوزرا که تنها اتومبیل آن هیئت و ماشین کالسکه‌ای هفت نفره سیاهی بود جلو در توقف می‌نمود.
نگارخانه

عمارت بادگیر در کنار تکیه دولت
تصویر بادگیر کاخ گلستان و منظره شرق تهران
سعد بن عباده

سعد بن عُباده بن دلیم از اصحاب محمّد پیغمبر اسلام و از انصار بود. او پیش از ورود محمّد به یثرب، رئیس طایفه خزرج بود. او در پیمان عقبه اوّل با محمّد بیعت کرد. وی توسط هشام بن عمرو دستگیر شد و تحت شکنجه قرار گرفت، اما با وساطت مطعم بن عدی و حارث بن حرب آزاد شد. پس از فوت محمّد پیامبر اسلام، سعد پسر عباده از مدعیان خلافت بود و بسیاری از انصار در سقیفه بنی ساعده طرفدار او بودند. امّا پس از خطبه ابوبکر در سقیفه، بیشتر صحابه با ابوبکر بیعت کردند. سعد پسر عباده از بیعت با ابوبکر سرباز زد. او حتی در زمان عمر نیز بر موضع خود پای فشرد. او در زمان خلافت عمر راهی بخشی از زمین‌هایش در شام شد، اما در بیابان‌های اطراف مدینه در سال ۱۵ هجری در ۵۶ سالگی به دست خالد بن ولید کشته شد.
بعضی از مورخان اسلامی نوشته اند که سعد بن عباده در حالی که داشت ایستاده ادرار می کرد  با پرتاب تیر در قلبش، توسط جنیان کشته شد. این ادعا را اولین بار خالد بن ولید، که متهم به قتل سعد بن عباده بود مطرح کرد و گفت وقتی که میخواست از چاه آب بردارد جنیان به او گفته اند که چرا سعد را کشته اند. و جالب اینکه ادعاهای خالد بن ولید در دادگاهی که به اتهام همین ترور یعنی قتل یک مسلمان احضار گردیده بود مورد پذیرش قاضی قرار گرفت و خالد تبرئه شد. با این حال برخی از مورخین به این روایت تردید کرده و ایراداتی را بدان وارد نموده اند. همچنین از عبدالعزیز نوه او نقل شد که جنیان از درون چاهی به عبدالعزیز گفته‌اند که آنها سعد را کشته‌اند.
برخی از مورخان دانشگاهی همچون هشام جعیط ، عبدالعزیز دوری ، عبد الحی شعبان ، هاشم یحیی الملاح ،  صالح احمد العلی ، حسن إبراهیم حسن نوشته اند که سعد بن عباده با توجه به اینکه از بیعت با دو خلیفه سرباز زده و خودش مدعی خلافت بود و ممکن بود که در آینده برای خلافت مشکلاتی را ایجاد کند، ترور شد.
به هر حال هر کس سعد بن عباده را کشته بود، پسر او از یاران وفادار علی باقی ماند.
هنگامی که وی به پسرش قیس گفت پذیرفتن ولایت علی واجب بود، قیس گفت:«تو این سخن را از رسول خدا شنیدی و طلب خلافت کردی و اصحابت گفتند یک امیر از ما و یک امیر از شما؛ به خدا با تو دیگر سخن نخواهم گفت».
میشل اودیار

| میشل اودیار | میشل اودیار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مه ۱۹۲۰ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۵ (۶۵ سال) دوردن، فرانسه
ملیت: فرانسوی
پیشه: کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۱۹۸۵
میشل اودیار (به فرانسوی: Michel Audiard) (زاده ۱۵ مه ۱۹۲۰) فیلم‌نامه‌نویس و کاگردان فرانسوی بود. او پدر ژاک اودیار کارگردان فرانسوی بود.
از جمله آثار او، می‌توان به بازی در مجموعهٔ تلویزیونی گرگ و بره، قفسی برای دیوانگان ۳: عروسی و یکسره مجنون او اشاره نمود.
بندر

بندر سیاتل، ایالت واشینگتن، ایالات متحده
بندر نقطه‌ای است در کرانه دریا که کشتی‌ها در کنار آن پهلو می‌گیرند یا لنگر می‌اندازند تا در آنجا بارگیری یا بار خود را تخلیه نمایند. اینگونه نقاط معمولاً با تأسیساتی مانند اسکله و ساختمان و تسهیلات مخابراتی و ارتباطی همراه است. به محل استقرار این تأسیسات در بندر، بندرگاه گفته می‌شود.
بندرها گونه‌های گوناگون دارند مانند: بندر آزاد و بندر پیمانی
ریشه شناسی

بندر نامی پارسی و ایرانی است و از «بند» و «در» تشکیل شده است. در ایران قدیم به‌جای سکوهای بندری یا اسکله‌ها جهت پهلوگیری کشتی‌ها در بخشی از دریا نزدیک ساحل بندی حوضچه مانند از سنگ و ساروج پدیدمی‌آوردند و از یک مسیر ورودی کشتی‌ها در آن تردد می‌کردند که این دروازه ورودی به‌وسیله زنجیری بسته می‌گردید و کشتی‌ها در آن از خطر موج درامان بودند. این حوضچه‌های دروازه‌دار را بندر می‌گفتند و به‌مرور به شهرهای دارای این پایانه دریایی نیز بندر گفته شد. بندر در کنار دریا به منزله دربند در راه‌های خشکی است. و در فرهنگ دهخدا اصل آن را بُندَر که بار و بنه در آن می‌نهند آمده است؛ و همان اسکله است که در ترکی به معنی معبر بحر است. کلمه بندر به زبان‌های دیگر از جمله عربی نیز وارد شده است.
بندر، نقاشی از کلود لورین
کریستیان کرن

کریستیان کِرْنْ (به آلمانی: Christian Kern) صدراعظم اتریش و عضو حزب سوسیال‌دموکرات اتریش است. وی پیش از صدراعظمی اتریش مدیرعامل اجرایی شرکت فدرال ترابری ریلی اتریش (ÖBB) بود.
زندگی

کریستیان کرن در چهارم ژانویه سال ۱۹۶۶ در وین به دنیا آمد. مادرش منشی و پدرش کارگر برق کار بود.
سیاست

چند روز پس از استعفای ورنر فایمان به علت فشار ناشی از شکست نامزد حزب سوسیال‌دموکرات اتریش در انتخابات ریاست جمهوری اتریش، کریستیان کرن در صبح ۱۷ می ۲۰۱۶ از سوی حزب سوسیال‌دموکرات اتریش به عنوان صدراعظم پیشنهاد و در بعد از ظهر همان روز از سوی هاینتس فیشر رئیس‌جمهور اتریش تأیید و به مقام صدراعظمی منصوب گردید.