تیموتی شالامی
حرفه > ۲۰۱۷–۲۰۲۰: نقش برجسته و شهرت

شالامی پس از سه سال دخیل بودن در پروژه، نقش اصلی مرا با نامت صدا کن (که بر پایهٔ رمان به همین نام اثر آندره اسیمن بود) ساختهٔ لوکا گوادانینو را بازی کرد. داستان حول محور مرد جوانی به‌نام الیو پرلمن است که طی دههٔ ۱۹۸۰ در ایتالیا زندگی می‌کند و عاشق دانشجویی به‌نام الیور (آرمی همر) می‌شود که به خانهٔ او آمده بود. شالامی در هنگام آماده‌سازی، زبان ایتالیایی و همچنین نواختن پیانو و گیتار را آموخت. مرا با نامت صدا کن نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۱۷ به نمایش درآمد و با تحسین منتقدان روبه‌رو شد. منتقدان به‌ویژه بر اجرای شالامی تأکید داشتند. اولی ریچاردز در امپایر نوشت: «در فیلمی که در آن هر اجرا فوق‌العاده است، شالامی بقیه را طوری جلوه می‌دهد که در حال بازیگری هستند. او به تنهایی باعث می‌شود فیلم ارزش دیدن داشته باشد.» هالیوود ریپورتر نام شالامی را در فهرست بهترین اجراهای سال این مجله گنجاند. تایم و نیویورک تایمز نیز او را در چنین فهرست‌هایی گنجاندند. او جایزه فیلم مستقل گاتهام برای بازیگر نقش اول مرد و جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین بازیگر نقش اول مرد را کسب کرد و به‌علاوه نامزد دریافت جوایز گلدن گلوب، بفتا، و اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او سومین شخص جوانی است که نامزد اسکار بهترین بازیگر مرد شده است.
شالامی در شب‌های داغ تابستان (۲۰۱۷)، نقش دنیل، نوجوانی ناخوشایند، را بازی کرد که در طول تابستان درگیر تجارت مواد مخدر می‌شود. این فیلم در سال ۲۰۱۸ اکران محدودی در سینما داشت و نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد، اگرچه شالامی از سوی منتقد ونتی فر مورد تحسین قرار گرفت؛ این منتقد توانایی درکِ دیگران در اجرایش را «چیز ویژه‌ای» خواند. بعداً در همان سال ۲۰۱۷، او نقش کایل شیبل، یک مدگرای ثروتمند در یک گروه موسیقی و معشوقهٔ شخصیت سرشه رونان را در لیدی برد ساختهٔ گرتا گرویگ بازی کرد. منتقدان گروه بازیگران فیلم را ستودند و تای بور از بوستون گلوب توجه ویژه‌ای به اجرای «سرگرم‌کننده» شالامی داشت. شالامی در آخرین فیلم خود در سال ۲۰۱۷، یعنی وسترن متخاصمان اثر اسکات کوپر، نقش سرباز جوانی به نام فیلیپ دژاردین را در کنار کریستین بیل بازی کرد.
در سال ۲۰۱۸، شالامی به آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک پیوست. بعداً در همان سال، او در درام پسر زیبا نقش نیک شف، نوجوانی معتاد به مت‌آمفتامین را بازی کرد که با پدرش، روزنامه‌نگار دیوید شف (با بازی استیو کرل) رابطهٔ پرتنشی دارد. این فیلم به کارگردانی فیلیکس ون گرینینگن، بر پایهٔ خاطرات نیک شف ساخته شد. اووِن گیلبرمن از ورایتی آن را با اجرای شالامی در مرا با نامت صدا کن مقایسه کرد. او نامزد جوایز بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در از گلدن گلوب، انجمن بازیگران فیلم و بفتا شد.
سال بعد، شالامی در کمدی عاشقانهٔ یک روز بارانی در نیویورک اثر وودی آلن بازی کرد. جنبش من هم باعث فراگیری مجدد ادعای سوء استفاده جنسی علیه آلن شد. شالامی گفت که به‌دلیل تعهدات قراردادی قادر به پاسخگویی به پرسش‌های وابسته به همکاری با آلن نیست. هافینگتون پست یک کپی از قرارداد شالامی به دست آورد که این موضوع را مورد مناقشه قرار داد. شالامی دستمزد خود را به مؤسسات خیریهٔ دیگر بس است، مرکز دگرباشان جنسی نیویورک، و RAINN اهدا کرد، و برای تبلیغ این فیلم کاری انجام نداد. آلن در کتاب خاطرات سال ۲۰۲۰ خود ادعا کرد شالامی به خواهر آلن، لتی آرونسون گفته است که او فقط در تلاش برای بهبود شانس بردن جایزه اسکار برای مرا با نامت صدا کن آلن را نکوهیده است.
شالامی در ادامه نقش هنری پنجم انگلستان (شاهزاده‌ای که در جوانی پادشاه انگلستان می‌شود) را در درام تاریخی پادشاه ساختهٔ دیوید می‌شد به تصویر کشید. او در سومین اکران سینمایی خود در سال ۲۰۱۹، نقش نوجوانی عاشق به‌نام تئودور «لوری» لارنس را در زنان کوچک (اقتباسی از رمان لوییزا می الکات به همین نام) به تصویر کشید. این فیلم که دومین همکاری او با گرویگ و رونان بود، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، که دو تن از آنها — پیتر ترورز از رولینگ استون و ان هورنادی از واشینگتن پست — نیز اجرای شالامی را تحسین کردند. ترورز خاطرنشان کرد که این بازیگر نقش را با «جذابیت ذاتی و آسیب‌پذیری تاثیربرانگیز» به تصویر می‌کشد، در حالی که هورنادی به اجرای باوقار و شوخ او تأکید کرد. شالامی در سال ۲۰۲۰ میزبان قسمتی از برنامهٔ پخش زنده شنبه شب بود.