stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محسن بن علی
دیدگاه تاریخی

در منابع تاریخی از قبیل تاریخ یعقوبی (نویسنده‌ای شیعه)، مروج الذهب مسعودی، الکامل ابن اثیر و البدایة والنهایة ابن کثیر دمشقی هنگام ذکر حوادث بعد از مرگ محمد و واقعه خانه فاطمه، از زدن فاطمه و سقط جنین محسن هیچ سخنی نیست. اگر ذکر از ماجرا شده‌است به صورت کشمکشی لفظی میان موافقان و مخالفان و بعضاً درگیری جسمی زبیر/علی با عمر است در آستانهٔ خانهٔ فاطمه‌است.
برای مثال در تاریخ طبری از قول زیاد بن کلیب مختصر اشاره شده‌است که عمر که پشت در بستهٔ خانهٔ فاطمه — که جمعی از صحابه از جمله زبیر به نشانهٔ اعتراض به خلافت ابوبکر در آن جمع شده بودند — ایستاده بود تهدید زبانی کرد که در را آتش می‌زند مگر اینکه برای بیعت بیرون بیایند؛ که زبیر بیرون آمد.
برخی منابع اولیه اهل سنت به نقل از ابراهیم نظام -بنیانگذار معتزله- عنوان کرده‌اند که عمر منازعه فیزیکی با فاطمه داشته‌است به گونه‌ای که فرزندی که در شکم فاطمه بود به دلیل حمله عمر سقط شد اما اکثر همین منابع این روایات را ضعیف یا ساخته و پرداخته معتزلیان یا شیعیان می‌دانند. سید جعفر شهیدی، نویسنده شیعه، رویداد تهدید به آتش زدن را تأیید می‌کند. از نظر او با توجه به اینکه شیعیان یا دسته‌های سیاسی موافق آن‌ها در سنین اول هجرت نیرویی نداشته‌اند، جعل روایات مربوط به این رویداد ناممکن می‌نماید. به علاوه او بیان می‌دارد که برخی از این روایات در نوشتارهای مغرب اسلامی (اندلس) هم آمده‌است. اما در مورد اینکه «آیا بازوی دختر پیغمبر را با تازیانه آزرده‌اند»، یا «می‌خواسته‌اند با زور به درون خانه راه یابند و او که پشت در بوده‌است، صدمه دیده» به صرف گفتن اینکه «در آن گیر و دارها ممکن است چنین حادثه‌هایی رخ داده باشد» بسنده نموده‌است.
در منابع

شیخ طوسی از دانشمندان شیعه، در کتاب تلخیص الشافی گزارش می‌کند که بین شیعیان امامیه، مساله هجوم به خانه علی بن ابی‌طالب و کتک زدن فاطمه زهرا، اجماعی است و اختلافی در آن نیست. شیخ طوسی همچنین به مساله لگد عمر به شکم فاطمه که منجر به سقط جنین فاطمه که به محسن نامگذاری شده‌بود اشاره دارد و این دیدگاه را در میان طوایف مسلمان، مشهور می‌داند. محمدحسین کاشف الغطاء نیز در جنة الماوی به اجماع تمام منابعی که از قرن اول ه.ق تا قرن یازدهم به موضوع فاطمه زهرا پرداخته‌اند در خصوص مورد ظلم واقع شدن فاطمه زهرا اشاره دارد و به مساله سیلی خوردن، تازیانه خوردن، سقط جنین محسن و شکسته شدن استخوان‌های سینه فاطمه زهرا در اثر حمله عمر بن خطاب اشاره می‌کند. در کتاب کفایة الطالب از گنجی یکی از دانشمندان سنی، آمده‌است که شیخ مفید مدعی است، فاطمه زهرا فرزند پسری به نام محسن را سقط کرد که محمد این نام را بر او نهاده بود. گنجی می‌افزاید که به این مطلب در بین ناقلان، تنها ابن قتیبه اشاره کرده‌است. در حدیثی از جعفر صادق در کتاب الاختصاص، شیخ مفید گزارش می‌کند که علی بن ابی‌طالب، فاطمه زهرا، محسن، حسن و حسین همگی کشته شدند.
در متون تاریخی اهل سنت بعضاً نظرات متفاوتی در مورد چگونگی درگذشت محسن پسر علی آمده‌است. به عنوان مثال ابن صباق مالکی (متوفای سال ۸۵۵) و صفوری شافعی (متوفای سال ۸۹۴) می‌نویسند محسن سقط شده بود. حال آنکه ابن هضم اندلسی (متوفای سال ۴۵۶) و بدخشانی (متوفای سال ۱۱۲۶) معتقد به درگذشت محسن پس از تولد و در شیرخوارگی هستند. به علاوه نویسندگان شیعه به اشاراتی در مورد جزئیات رویداد خانه فاطمه در برخی کتاب‌های قدیمی اهل سنت استناد می‌کنند که از نظر آن‌ها نشان از تغییر و تحریف دارد. به عنوان مثال ابن شهر آشوب مازندرانی (متوفای سال ۵۸۸) در «مناقب آل ابی طالب» و گنجی شافعی (متوفای سال ۶۵۸) در کتاب «کفایه الطالب» از ابن قتیبه دینوری نقل می‌کنند که نام برده در کتاب «المعارف» خود درگذشت محسن را بر اثر سقط شدن و مربوط به ضربه سنگین قنفذ می‌داند. حال آنکه در چاپ‌های امروزی کتاب المعارف دینوری اثری از این موضوع نیست و صرفاً گفته شده محسن در کودکی درگذشته‌است. همچنین ابن ابی الحدید معتزلی (متوفای سال ۶۵۶) در کتاب «شرح نهج البلاغه» به نقل از کتاب «مروج الذّهب» تألیف مسعودی (متوفای سال ۳۴۶) به ماجرای تهدید به آتش زدن خانه فاطمه اشاره می‌کند. اما در برخی چاپ‌های امروزی کتاب مسعودی نام خلیفه دوم به عنوان عامل اصلی حذف شده و ماجرا با صیغه مجهول تعریف شده‌است. به علاوه صفوری شافعی (متوفای سال ۸۹۴) در کتابش به نام «المحاسن المجتمعه فی الخلفا الاربعه» سقط شدن محسن را از کتاب «الاستیعاب» تألیف ابن عبدالبر (متوفای سال ۴۶۳) نقل می‌نماید در حالی که در چاپ‌های فعلی از کتاب الاستیعاب نشانی از آن یافت نمی‌شود.
بهرام مشحون

بهرام مشحون (به انگلیسی: Bahram Mashhoon) فیزیکدان آمریکایی ایرانی‌الاصل است. او به دلیل تحقیقاتش در زمینه‌های نسبیت عام شهرت دارد. مشحون دانش‌آموختهٔ دانشگاه پرینستون، و اکنون در صنعتی شریف  در حال تدریس میباشد او از شاگردان جان ویلر، فیزیک‌دان آمریکایی نیز بوده‌است.
| بهرام مشحون | بهرام مشحون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴۷
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه پرینستون (۱۹۷۲)
شناخته‌شده برای: نسبیت عام
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه میزوری
استاد راهنما: جان ویلر
 :
رود کولویتسا

| رود کولویتسا | رود کولویتسا |
| --- | --- |
نام محلی: خطای {{نام بومی}}: یک برچسب زبان IETF باید در پارامتر {{{1}}} وارد شود (راهنما)
مکان: مکان
کشور: روسیه
استان: استان مورمانسک
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب: دریاچه کولویتسکویه
 • ارتفاع: ۵۸ متر (۱۹۰ فوت)
 :  
دهانه:  
 • مکان: خلیج کولویتسکایا، خلیج کاندالاکشا
 • ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
طول: ۹ کیلومتر (۵٫۶ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۱٬۲۶۰ کیلومتر مربع (۴۹۰ مایل مربع)
رود کولویتسا (انگلیسی: Kolvitsa) یک رودخانه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
آب‌نمای دره هرازدان

| آب‌نمای دره هرازدان | آب‌نمای دره هرازدان |
| --- | --- |
آب‌نمای دره هرازدان: آب‌نمای دره هرازدان
مختصات: ۴۰°۱۰′۴۴″ شمالی ۴۴°۲۹′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۷۸۸۹°شمالی ۴۴٫۴۹۸۳۳°شرقی﻿ / 40.17889; 44.49833
بر روی: رودخانه هرازدان
مکان: ایروان
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طراحی: پل آب‌نما
درازای کل: ۱۰۰ متر
پهنا: ۵ متر
پیشینه: پیشینه
گشایش: ۱۹۵۰
مکان: مکان
fa (in English: Expected satiety): fa
آب‌نمای دره هرازدان (ارمنی: Հրազդանի Ձորի ջրանցույց) یک پل آب‌نما است که از روی رودخانه هرازدان در پایتخت ارمنستان، ایروان عبور می‌کند. این پل توسط معمار، رافائل ایسرائلیان طراحی شده و در بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ ساخت آن به طول انجامید. این پل با سنگ‌های بازالت خاکی رنگ ساخته شده است. طول این پل ۱۰۰ متر و عرض آن ۵ متر است.
مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان

مرز دولتی ارمنستان و آذربایجان با رنگ قرمز مشخص شده است.
مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان (به ارمنی: Հայաստան–Ադրբեջան սահման)، (به ترکی آذربایجانی: Azərbaycan–Ermənistan sərhədi) یک مرز بین‌المللی میان جمهوری ارمنستان و جمهوری آذربایجان است که برآورد طول آن از ۹۹۶ کیلومتر (۶۱۹ مایل) تا ۱٬۰۰۷٫۱ کیلومتر (۶۲۵٫۸ مایل) متغیر است. دو جاده از شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا شامل جاده ئی۰۰۲ اروپا و جاده ئی۱۱۷ اروپا از این مرز عبور می‌کنند.
مرز «دوژور» این دو کشور از مرز پیشین میان جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان و جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی پیروی می‌کند و و از دو بخش اصلی تشکیل شده است: مرز ارمنستان و جمهوری خودمختار نخجوان که منطقه جدا افتاده از خاک اصلی آذربایجان است در غرب، و و بخش طولانی‌تر این مرز بین ارمنستان و «سرزمین اصلی» آذربایجان در شرق.
علاوه بر این، تعدادی منطقه محاط در دو طرف مرز وجود دارد، با این حال، این مناطق، مگر به معنای دوژور، دیگر وجود ندارند. مرز ارمنستان و آذربایجان از سال ۱۹۹۱ بسته شده است. پس از شکست ارمنستان در جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ کوهستانی، یک بحران مرزی با موارد متعدد تهاجم و اشغال ارمنستان توسط نیروهای آذربایجان آغاز شد. در اکتبر ۲۰۲۲، دو کشور به توافق رسیدند که مرزهای دوران شوروی بر پایه پروتکل آلماتی باید مبنای تعیین مرزها باشد و ارمنستان چهار روستا را در مرزهای دوژور آذربایجان که از دهه ۱۹۹۰ تحت کنترل خود درآورده بود، به جمهوری آذربایجان بازگرداندند.
نشانگرهای مرزی ارمنستان (راست) و آذربایجان (چپ)
جغرافیا > بخش غربی (نخجوان)

مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان از شمال در نقطه سه‌گانه مرزی این دو کشور با ترکیه در محل رود ارس شروع شده و از طریق خشکی در جهت جنوب شرقی در امتداد یال‌های کوهستانی مختلف مانند کوهستان زنگزور تا نقطه سه‌گانه مرزی غربی این دو کشور با ایران بر روی رود ارس ادامه دارد. همچنین منطقه محاطی کرکی/تیگراناشن درست در شمال مرز قرار دارد. کرکی با وجود این که بخشی از جمهوری خودمختار نخجوان است، از مه ۱۹۹۲ و به دنبال جنگ اول قره‌باغ توسط ارمنستان کنترل می‌شود و این منطقه با مساحت ۱۹ کیلومتر مربع (۷٫۳ مایل مربع)، به‌عنوان بخشی از استان آرارات ارمنستان اداره می‌شود.
جغرافیا > بخش شرقی

مرز شرقی مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان از شمال در نقطه سه‌گانه مرزی با گرجستان آغاز شده و برروی زمین در جهت جنوب شرقی به صورت زیگزاگی در کنار و اطراف رود ووسکپار و با عبور از بخشی از مخزن سد جوغاز در دهانه رود ووسکپار و لمس نوک غربی مخزن سد عباس بی‌لی ادامه می‌یابد. خط مرزی سپس یک کمان مقعر وسیع را در امتداد رشته‌کوه خندزوروت و رو به سمت پایین تا دامنه کوه‌های میاپور تشکیل می‌دهد. مرز سپس به موازات ساحل شرقی دریاچه سوان و در امتداد رشته‌کوه سوان ادامه یافته و به سمت جنوب در امتداد کوه‌های سوان شرقی امتداد می‌یابد. پس از آن مرز به سمت غرب در امتداد کوه‌های واردنیس و پیش از چرخش شدید به شرق ادامه دارد و بدین ترتیب یک برآمدگی در خاک آذربایجان ایجاد کرده که دریاچه بویوک آلاگل آذربایجان را در بر می‌گیرد. سپس خط مرزی به سمت جنوب پیش می‌رود و از دریاچه آیلاخ لیچ و پناهگاه ایالتی سو لیچ عبور کرده و به مرز ایران در رود ارس ختم می‌شود. بخش عمده مرز در مناطق کوهستانی قرار دارد و بلندی ارتفاعات آن به‌طور متوسط بین ۶۰۰ متر (۲٬۰۰۰ فوت) تا ۳٬۴۰۰ متر (۱۱٬۲۰۰ فوت) متغیر است.
علاوه بر این، در بخش شمالی منطقه مرزی یک روستای ارمنی (آرتسواشن) و چهار روستای آذربایجانی (کرکی، اسکی‌پاره بالا، برخوردارلی و سوفولو)، وجود دارند که به‌صورت محاطی درون خاک کشور دیگر قرار گرفته و اکنون توسط کشور «میزبان» خود کنترل می‌شوند. علاوه بر این، از دهه ۱۹۹۰، ارمنستان چهار روستای دیگر را در مرزهای دوژور آذربایجان کنترل می‌کرد: اسکی‌پاره پایین، باغانیس آیروم، قزل‌حاجیلی و خیریم‌لی. این چهار روستا در ۲۴ مه ۲۰۲۴ بر اساس توافقنامه تحدید حدود مرزی به آذربایجان بازگردانده شدند.
تاریخچه > مرزهای دفاکتوی پیش از ۲۰۲۰

همان‌طور که اشاره شد، مرز دوژور بین دو کشور از دو جمهوری پیشین ارمنستان شوروی و آذربایجان شوروی پیروی می‌کند و از دو بخش اصلی تشکیل شده است: بخشی از مرز میان ارمنستان و جمهوری خودمختار نخجوان به‌عنوان بخش برون‌خاک جمهوری آذربایجان در غرب و بخش طولانی‌تر بین ارمنستان و «سرزمین اصلی» آذربایجان در شرق. همچنین همان‌طور که اشاره شد، در دو سمت مرز تعدادی روستای محاطی وجود دارد، با این حال، این روستاهای جز در معنای دوژور وجود ندارند. برای نزدیک به ۳۰ سال تا پایان جنگ دوم قره‌باغ در ۲۰۲۰، وضعیت دفاکتو پیچیده‌تر بود، بدین صورت که بخش غربی نخجوان مرز (به جز منطقه محاطی کرکی/تیگراناشن) مورد مناقشه قرار نگرفت، در حالی که بخش شرقی مورد مناقشه بود. از زمان درگیری بر سر قره‌باغ کوهستانی از دهه ۱۹۹۰ تا اواخر سال ۲۰۲۰، مرز شرقی دوژور فقط در شمال وجود داشت. با تشکیل بخش جنوبی مرز توسط «خط تماس» که در اعماق خاک آذربایجان قرار داشت، نه‌تنها بیشتر قره‌باغ بلکه بخش بزرگی از آذربایجان را در بر می‌گرفت. ارمنستان این سرزمین را با نام خودخوانده جمهوری آرتساخ سازماندهی کرد. مرز بین ارمنستان و آرتساخ در امتداد مرز رسمی ارمنستان و آذربایجان قرار داشت. آذربایجان در اواخر سال ۲۰۲۰ اراضی اشغالی و بخش‌هایی از قره‌باغ را با نیروهای روسی مستقر در گذرگاه لاچین که قره‌باغ به ارمنستان را متصل می‌کرد، بازپس گرفت.
تا اواسط سال ۲۰۲۰، مرز دفاکتو از مرز دوژور به سمت جنوب از نقطه سه‌گانه این دو کشور با گرجستان تا کوه هینال‌داغ پیروی می‌کرد. سپس از آن نقطه، «خط تماس» مرز ارمنستان و آذربایجان را برای تمام اهداف عملی تشکیل می‌داد. این خط رو به شرق در امتداد رشته‌کوه مراوی با چرخش به سمت جنوب شرقی در نزدیکی روستای تالیش، تا مرز ایران در رود ارس ادامه می‌یافت. منطقه غربی این خط توسط جمهوری آرتساخ سازماندهی شد، یک دولت خودخوانده که تنها توسط تعداد انگشت‌شماری از نهادهای غیر حاکمیتی دیگر به رسمیت شناخته شده بود و عملاً به‌عنوان بخشی نیمه خودمختار از ارمنستان عمل می‌کرد. نیمه جنوبی مرز دوژور ارمنستان و آذربایجان در دوره‌ای به عنوان مرز ارمنستان و آرتساخ حفظ شد. جمهوری آرتساخ بیشتر قلمرو استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی سابق در داخل آذربایجان (به استثنای برخی مناطق کوچک در حاشیه شمالی و شرقی آن) و همچنین بخش وسیعی از اراضی مجاور آن در آذربایجان را در بر می‌گرفت.
تاریخچه > تلاش‌های مرزبندی پس از ۲۰۲۰

ارمنستان و آذربایجان در آوریل ۲۰۲۴، به عنوان اولین گام به سوی توافق صلح بالقوه، تعیین مرزهای مشترک خود را بر اساس نقشه‌های دوران شوروی آغاز کردند. در ۱۹ آوریل، دو کشور به توافقی دست یافتند که به موجب آن ارمنستان چهار روستای متروکه در امتداد مرز با استان تاووش را به آذربایجان تحویل داد. این چهار روستا شامل باغانیس آیروم، اسکی‌پاره پایین، خیریم‌لی و قزل‌حاجیلی همگی در گذشته بخشی از شهرستان قزاق در جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی بودند که در دهه ۱۹۹۰ توسط ارمنستان تصرف شدند. این شرط که آذربایجان به عنوان پیش‌نیاز معاهده صلح تحمیل کرده بود، توسط نیکول پاشینیان نخست‌وزیر ارمنستان به‌عنوان جایگزینی برای جنگ توصیف شد، اگرچه این تصمیم واکنش‌های شدیدی در ارمنستان در پی داشت. تظاهرات در این کشور آغاز شد و ساکنان سابق دو روستا تردد در بزرگراه ارمنستان–گرجستان در نزدیکی دریاچه سوان، نویمبریان و دیگر نقاط را مسدود کردند، زیرا بخش‌هایی از بزرگراه در معرض خطر واگذاری قرار داشت.
در ۲۳ آوریل تیم‌های ارمنستان و آذربایجان بررسی بخشی از مرز را آغاز کردند و نخستین نشانگرهای مرزی به‌طور همزمان توسط هر دو کشور نصب شدند. الهام علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان از پیشنهاد قزاقستان مبنی بر میزبانی مذاکرات بین وزرای خارجه پشتیبانی کرد، اما اظهار داشت که این میانجیگری بین‌المللی محسوب نمی‌شود و به این میانجیگری نیازی نیست. همچنین نیکول پاشینیان جایگزینی نیروهای مرزبانی ارمنستان و آذربایجان به‌جای گاردهای روسی که در حال حاضر در مرز مستقر شده‌اند، را اعلام کرد.
گذرگاه‌های مرزی

مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان بسته است و منطقه به شدت نظامی شده است. از زمان پایان جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ کوهستانی، دیگر مرزی بین ارمنستان و قره‌باغ کوهستانی وجود نداشت. با این حال، یک پل زمینی بین این دو توسط آذربایجان بر اساس مفاد توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ فراهم شد. این پل زمینی از طریق یک قطعه قلمرو به وسعت ۵ کیلومتر (۳ مایل) به نام گذرگاه لاچین فراهم شد که تا زمان حمله ۲۰۲۳ جمهوری آذربایجان به قره‌باغ کوهستانی، تحت کنترل نیروهای حافظ صلح روسیه بود. این حمله منجر به انحلال جمهوری دفاکتوی آرتساخ شد.
بزرگراه اصلی بین ارمنستان شمالی و جنوبی از امتداد مرز می‌گذرد و حتی در چندین نقطه از مرز عبور می‌کند. در دوره شوروی و پس از جنگ اول قره‌باغ کوهستانی، بزرگراه تحت تأثیر این موضوع قرار نگرفت. با این حال پس از جنگ دوم قره‌باغ، آذربایجان کنترل برخی از بخش‌های جاده را به دست گرفت. در حالی که جاده در اکثر بخش‌ها برای تردد ارمنستان بازمانده است، آذربایجان در اوت ۲۰۲۱ بخش‌های جاده در خاک خود را به مدت ۴۸ ساعت مسدود کرد. ارمنستان در حال ساخت یک جاده جدید در داخل خاک خود است. نیروهای حافظ صلح روسیه در طول مرز در این مناطق مستقر بودند، اما طبق قرارداد ارمنستان و روسیه، مأموریت این نیروها پایان یافت.
سکونتگاه‌های نزدیک مرز > بخش غربی (نخجوان) > ارمنستان

یراسخ
بارویر سواگ
یلپین
چیوا
ریند
آرنی
آماغو
خاچیک
خندزوروت
نور آزنابرد
باردزرونی
کاپویت
شاغات
کارچوان
سکونتگاه‌های نزدیک مرز > بخش غربی (نخجوان) > آذربایجان

حیدرآباد
صدرک
شاه‌بلاغ
هاووش
بوزقوو پایین
گرمه‌چاتاق
شادی
کوکو
بیچنک
کلید
سکونتگاه‌های نزدیک مرز > بخش شرقی > ارمنستان

برداوان
دووغ
بارکاماوان
کوتی
ووسکوان
ووسکپار
برکابر
وازاشن
کایان
پاراواکار
نرکین کارمیرآغبیور
آیگپار
موسس
چیناری
آیگدزور
تتوجور
چامباراک
واهان
خوزناوار
واغاتور
خناتساخ
آراووس
تغ
کورنیدزور
وروتان
شورنوخ
واناند
داویت بک
کاغنوت
اوژانیس
خدرانتس
یغوارد
آگاراک
سیونیک
سزناک
کاپان
گوماران
گغانوش
چاکاتن
شیکاهوغ
سراشن
نرکین هاند
سکونتگاه‌های نزدیک مرز > بخش شرقی > آذربایجان

کمرلی
فراخ‌لی
قوشچی آیرم
باغانیس آیروم
مزم
قزل‌حاجیلی
جعفرلی
جعفرلی بالا
یارادلو
مولکولو
کهنه‌قشلاق
کوخا نبی
آغ‌بلاغ
سونالار
متودره
زمان‌لی
فرزالی
گویل‌لی
تسیتسرناوانک
ملیکاشن
مال‌خلف
عیوض‌لی
قازان‌چی
رازدره
گذرگاه‌ها

|  ایست بازرسی آذربایجان | استان |  ایست بازرسی ارمنستان | استان | گشایش | مسیر در آذربایجان | مسیر در ارمنستان | وضعیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| هینشن | لاچین | تغ | سیونیک | باز از ۲۰۲۳ | جاده | جاده | باز |
| آق‌بند | زنگلان | مغری | سیونیک | بسته از ۱۹۹۳ |  جاده/ راه‌آهن |  جاده/ راه‌آهن | بسته |
| کلید | نخجوان | مغری | سیونیک | بسته از ۱۹۹۳ |  جاده/ راه‌آهن |  جاده/ راه‌آهن | بسته |
نقشه آذربایجان که مرز رسمی ارمنستان و آذربایجان را نشان می‌دهد.
نقشه مرز دفاکتو در سال ۲۰۱۹. نیروهای ارمنستان بخش اعظم قره‌باغ کوهستانی و تقریباً ۹ درصد از خاک آذربایجان در خارج از منطقه خودمختار قره‌باغ کوهستانی را کنترل می‌کردند. در حالی که نیروهای آذربایجان استان شاهومیان و بخش‌های شرقی مارتاکرت و استان مارتونی را در کنترل داشتند.
مرزهای جمهوری‌های شوروی ماوراء قفقاز در مارس ۱۹۲۱، در زمان تصویب پیمان مسکو (۱۹۲۱)

طرحی برای بازسازی اقتصاد ملی. طرح رسمی طرح برق رسانی و احیای کار در جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی در سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۲۲
نقشه جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی (SFSR) در سال ۱۹۲۸
میدان آتشفشانی پوراک که در آذربایجان آخارباخار نامیده می‌شود و در مرز ارمنستان و آذربایجان قرار دارد.
پس از زندگی

| پس از زندگی | پس از زندگی |
| --- | --- |
کارگردان: آگنیه‌شکا وُیتوویچ-وُسلو
بازیگران: کریستینا ریچی لیام نیسون
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۰۹
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۳٬۲۶۰٬۴۵۴ دلار
پس از زندگی (به انگلیسی: After.Life) فیلمی در ژانر درام، مرموز و مهیج به کارگردانی آگنیه‌شکا وُیتوویچ-وُسلو محصول سال ۲۰۰۹ است. در این فیلم بازیگرانی مثل کریستینا ریچی و لیام نیسون بازی کرده‌اند.
خلاصه داستان

یک زن جوان بنام کریستینا بین مرگ و زندگی گیر افتاده است… و یک مأمور تشییع جنازه که ظاهراً توانایی انتقال مرده‌ها را دارد، او را برای رفتن به دنیای آخرت آماده می‌کند. اما از طرفی این احتمال وجود دارد که کریستینا هنوز زنده باشد و قصد مرد زنده به گور کردن او باشد.
کوئینی اسمیت

| کوئینی اسمیت | کوئینی اسمیت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ سپتامبر ۱۸۹۸ نیویورک
درگذشت: ۵ اوت ۱۹۷۸ (۷۹ سال) بربنک، کالیفرنیا
ملیت: آمریکایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۵–۱۹۷۸
همسر: Robert Garland
کوئینی اسمیت (انگلیسی: Queenie Smith؛ ‏ ۸ سپتامبر ۱۸۹۸ – ۵ اوت ۱۹۷۸) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به قایق نمایش، خانواده والتون، آدمکش‌ها، گودال مار، بوی خوش موفقیت، در زنجیر، میسیسیپی، خواهر من آیلین، و نوکتورن اشاره کرد.
مرگ

اسمیت در سن ۷۹ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
مرد گربه‌ای من

| مرد گربه‌ای من | مرد گربه‌ای من |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: 捡来的猫男 검은 고양이
ژانر: کمدی رمانتیک
کارگردان: پارک هیون جین
بازیگران: ایم شی وان چه سو بین کیم میونگ سو
کشور سازنده: کره جنوبی  چین
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: 10
تولید: تولید
مدت: 25 دقیقه
تولیدکننده‌ها: شانگهای یولایک مدیا ام‌بی‌سی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کیوکیو لایو ام‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۱۷ اوت ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-08-۱۷) – ۱۸ اوت ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-08-۱۸)
مرد گربه‌ای من (انگلیسی: My Catman؛‏ چینی ساده: 捡来的猫男) یک مجموعه تلویزیونی محصول چین و کره جنوبی در سال ۲۰۱۷ با بازی ایم شی وان، چه سو بین و کیم میونگ سو است. این مجموعه یک تولید مشترک بین ام‌بی‌سی از کره جنوبی و شانگهای یولایک مدیا از چین است.
بازیگران

ایم شی وان در نقش جی بک
چه سو بین در نقش می اوه
کیم میونگ سو در نقش جونگ هو یون
کیم گیو سون
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | مراسم جوایز | دسته | نامزد / اثر | نتیجه | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | جوایز سئول وب‌فِست | بهترین مجموعه اینترنتی (کره‌ای) | مرد گربه‌ای من | برنده |  |
| ۲۰۱۷ | جوایز سئول وب‌فِست | جایزه ویژه هیئت داوران | مرد گربه‌ای من | برنده |  |
ویلوواتایا (ویالا)

| ویلوواتایا (ویالا)> مکان | ویلوواتایا (ویالا)> مکان |
| --- | --- |
کشور: روسیه
استان: استان مورمانسک
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: Small Lambina lake
 :  
دهانه: رود ویالا
 • مختصات: ۶۶°۵۱′۲۸″شمالی ۳۴°۴۴′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۶۶٫۸۵۷۹°شمالی ۳۴٫۷۳۷۹°شرقی﻿ / 66.8579; 34.7379
طول: ۱۱ کیلومتر (۶٫۸ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۴۸ کیلومتر مربع (۱۹ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: رود ویالا→ الگو:RUmba
ویلوواتایا (انگلیسی: Vilovataya) یک رودخانه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
درب امنیتی

درب امنیتی بانکی در شهر برن
درب امنیتی (انگلیسی: Security Door) یا درب ضد سرقت، به درب‌هایی اطلاق می‌شود که در مقابل شکستن مقاوم‌سازی شده‌اند و به قفل‌هایی جهت جلوگیری از سرقت و تهاجم نیز تجهیز گردیده‌اند. درب‌های امنیتی در ساختمان‌های تجاری و دولتی، همچنین در خانه‌های مسکونی استفاده می‌شوند. این درب‌ها اغلب ضد حریق می‌باشند، تا مانع از گسترش آتش در ساختمان‌ها شوند. درب‌های امنیتی گاهی به تجهیزات امنیتی، حفاظتی و هشدار دهنده نظیر کارت مغناطیسی، قفل الکترونیک و دستگاه هشدار و تجهیزات کنترل دسترسی نیز تجهیز می‌شوند.
آذریخ

سوختن آذریخ
آذر یخ، یخ آتشین یا هیدرات متان (به انگلیسی: Methane Clathrate) یک ترکیب کلاترات یا به عبارت بهتر هیدرات گازی است که در آن، مولکول‌های متان در شبکهٔ بلوری آب گیر افتاده‌اند که حالت جامدی شبیه به یخ دارد.
شکل‌گیری

تولید متان نیز مانند گاز طبیعی با تخریب بافت‌های گیاهی آغاز می‌شود. متان تولیدی از میان خلل و فرج سنگ‌های پوسته به اعماق آن نفوذ می‌کند و در صورتی که شرایط مهیا باشد، به هیدرات متان تبدیل خواهد شد. این فرایند به دمای نزدیک به صفر درجه سانتی‌گراد و فشار حدود ۵۰ اتمسفر (۵۰ برابر فشار هوا در سطح دریا) نیاز دارد تا بلورهای یخ بتوانند متان تولیدشده را درون ساختار چند ضلعی‌شان حبس کنند. در عمل، این شرایط عمدتاً در میان و زیر لایه‌های یخ اعماق دریاها و اقیانوس‌های منطقه فلات قاره و در عمق ۲۰۰ تا ۴۰۰ متری آب فراهم می‌شود.
در استخراج منابع زیرزمینی

مهندسان همیشه به‌طور اتفاقی در حین حفاری ذخایر نفت و گاز، آن‌هم به عنوان عامل ترکیدگی لوله‌ها یا انسداد خطوط با این ترکیب برخورد می‌کردند. دیدگاه‌ها زمانی تغییر کرد که مشاهدات نشان داد در اطراف بسیاری از سایت‌های رها شده، گاز متان فضای منافذ یخ را با غلظتی حدود ۵۰ درصد یا بالاتر و چگالی ۱۶۰ برابر چگالی‌اش در دما و فشار روی زمین پوشانده است. این کشف، لایه‌های یخ را به معدنی طلایی برای کشورهای مختلف و شرکت‌های انرژی تبدیل کرد.
ساختار و ترکیب

فرمول بسته آذریخ، CH4)4(H2O)23) است. نسبت استوکیومتری متان به آب برابر ۱ به ۵٬۷۵ است. یعنی به ازای هر ۴ مول متان ۲۳ مول آب مورد در آن ساختار وجود دارد. هرچند ساختار کامل آذریخ، با توجه به میزان متان گیرافتاده در شبکه بلوری مشخص می‌گردد، اما چگالی این ترکیب تقریباً ۰٬۹ گرم بر سانتیمتر مکعب است. که این نشان از آن دارد که آذریخ بر روی آب شناور می‌ماند.
استخراج

تا به امروز دو روش برای استخراج متان به‌کارگرفته شده است:
حفاری منطقه و کاهش فشار اولیه است که اجازه می‌دهد این گاز از هیدرات متان جدا شده و به سمت دهانه چاه‌ها صعود کند.
پمپاژ بخار یا آب داغ است که می‌تواند متان را از شبکه یخی محیط بر آن جدا کند.
برآورد می‌شود، بین ۰٫۷ تا 5 هزار میلیارد مترمکعب هیدرات متان به تنهایی در منطقه آلاسکا وجود داشته باشد. این مقدار دست‌کم می‌تواند ۱۰۰ میلیون خانه را برای یک دهه گرم کند.
ساختار فضایی آذریخ
گالانتامین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Razadyne, Reminyl, others
AHFS/Drugs.com: monograph
مدلاین پلاس: a699058
 داده‌ها:  US DailyMed: Razadyne 
رده‌بندی داروهایبارداری:  AU: B1   
روش مصرف دارو: خوراکی
کد ATC: N06DA04 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  EU: Rx-only   ℞ (Prescription only) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: ۸۰–۱۰۰٪
پیوند پروتئینی: ۱۸٪
متابولیسم: تاحدی از طریق کبد زیر واحدCYP450:CYP2D6/3A4
نیمه‌عمر حذف: ۷ ساعت
دفع: کلیه (۹۵٪، تا ۳۲٪ بدون تغییر)، مدفوع (۵٪)
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (4aS,6R,8aS)-5,6,9,10,11,12-Hexahydro-3-methoxy-11-methyl-4aH-[1]benzofuro[3a,3,2-ef][2]benzazepin-6-ol :  نام آیوپاک (4aS,6R,8aS)-5,6,9,10,11,12-Hexahydro-3-methoxy-11-methyl-4aH-[1]benzofuro[3a,3,2-ef][2]benzazepin-6-ol 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۳۵۷-۷۰-۰ Y
پاب‌کم CID: ۹۶۵۱
IUPHAR/BPS: ۶۶۹۳
دراگ‌بنک: DB00674 Y
کم‌اسپایدر: ۹۲۷۲ Y
UNII: 0D3Q044KCA
KEGG: D04292 Y
ChEBI: CHEBI:۴۲۹۴۴ Y
ChEMBL: ChEMBL۶۵۹ Y
لیگاند بانک داده پروتئین: GNT (PDBe, RCSB PDB)
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID2045606 
ECHA InfoCard: 100.118.289 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C۱۷H۲۱N۱O۳
جرم مولی: ۷۰۰۲۲۸۷۳۵۹۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۸۷٫۳۵۹ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
نقطه ذوب: ۱۲۶٫۵ درجه سلسیوس (۲۵۹٫۷ درجه فارنهایت)
 SMILES O(c2c1O[C@H]4C[C@@H](O)/C=C\[C@@]43c1c(cc2)CN(C)CC3)C :  SMILES O(c2c1O[C@H]4C[C@@H](O)/C=C\[C@@]43c1c(cc2)CN(C)CC3)C 
 InChI InChI=1S/C17H21NO3/c1-18-8-7-17-6-5-12(19)9-14(17)21-16-13(20-2)4-3-11(10-18)15(16)17/h3-6,12,14,19H,7-10H2,1-2H3/t12-,14-,17-/m0/s1 Y Key:ASUTZQLVASHGKV-JDFRZJQESA-N Y :  InChI InChI=1S/C17H21NO3/c1-18-8-7-17-6-5-12(19)9-14(17)21-16-13(20-2)4-3-11(10-18)15(16)17/h3-6,12,14,19H,7-10H2,1-2H3/t12-,14-,17-/m0/s1 Y Key:ASUTZQLVASHGKV-JDFRZJQESA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
گالانتامین (به انگلیسی: Galantamine) یک ترکیب شیمیایی است که برای درمان اختلالات شناختی در بیماری‌هایی مانند آلزایمر خفیف و متوسط، دمانس، HAND و سایر اختلالات حافظه استفاده می‌شود. گالانتامین یک آلکالوئید است که از پیازها و گلهای گل برفی معمولی، گل برفی قفقازی، گالانتوس ورنووی و برخی دیگر از اعضای خانواده نرگسیان، مانند گل نرگس و یا به صورت مصنوعی تولید می‌شود. داروهای در بر دارنده گالانتامین با نام‌های تجاری نیوالین، رازادین و رامینیل تولید می‌شوند.
موارد مصرف

در ایالات متحده، این دارو توسط سازمان غذا و دارو به عنوان ایمن و مؤثر برای درمان زوال عقل خفیف تا متوسط تأیید شده اما مانند دیگر مهار کننده‌های کولین استراز، گالانتامین ممکن است برای درمان اختلالات خفیف شناختی مؤثر نباشد.