stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
همودیالیز

بازوی بیمار دیالیزی با رابطهای خونی فیستول
کلیه مصنوعی (ماشین دیالیز از نوع فِرِسِنیوس ۴۰۰۸)
خون‌تراکافت یا همودیالیز (به انگلیسی: Hemodialysis) در پزشکی، روشی برای پالایش خارج از بدن خون از مواد زائد و سمی مانند اوره و کراتینین و نیز کاهش آب اضافی و آزاد خون است درهنگامی‌که کلیه‌ها در وضعیت نارسایی یا مرگ سلولی قرار دارند. این روش شایع‌ترین روش درمان جایگزین کلیه در بیماران کلیوی است. در این روش خونی که از یک مسیر عروقی ثابت یا موقتی به‌دست می‌آید با سرعت ۳۰۰ میلی لیتر در دقیقه یا بیشتر به درون مویرگهایی که از غشاهای نیمه مصنوعی ساخته شده‌اند، پمپ می‌گردد. در سمت مقابل، مایع دیالیز که حاوی کلراید سدیم، بی‌کربنات و غلظتهای مختلفی از پتاسیم است، حرکت می‌کند.
انتشار از طریق غشا این امکان را فراهم می‌آورد که مواد دارای وزن مولکولی کم مثل اوره بر اساس شیب غلظت از سز حرکت کنند. به همین ترتیب بی‌کربنات به سمت پلاسما انتشار می‌یابد.
همودیالیز یکی از سه روش درمانی در عدم کارایی کلیه محسوب می‌شود. دو روش دیگر پیوند کلیه و دیالیز صفاقی هستند. همودیالیز یک روش درمانی در بخش ویژه دیالیز بیمارستان‌ها بوده و نیاز به کادر ویژه از جمله پرستار و تکنیسین مربوط می‌باشد.
اصول کلی

پایه و اصول همودیالیز مشابه سایر روش‌های دیالیز و بر مبنای فیزیکی انتشار از طریق غشای نیمه‌تراوا استوار است. اینجاست که بر اساس اصل فیزیک تبادل در زمان جریان متقابل، و هنگامی‌که جریان خون درون دیالیزر برعکس جریان آب گذرنده از روی فیلتر نیمه‌تراوا بوده و گرادیان غلظت به بیشیه (ماکسیمم) می‌رسد و کارایی فیلتر افزایش چشم‌گیر می‌یابد.
برای گرفتن آب آزاد و اضافی خون یعنی آبی که بیمار در طول روز نوشیده و به‌علت نارسایی در عملکرد کلیه، قادر به خروج از طریق ادرار نیست، از اصل فشار هیدرواستاتیک استفاده شده و از طریق فیلتر دیالیزر خارج می‌شود.
محلول‌های مورد استفاده در دیالیز ترکیباتی معدنی، استریل و یونیزه هستند. برای از دست نرفتن سدیم و کلر خون، به محلول دیالیز بیکربنات سدیم با گرادیان بالا افزوده می‌گردد.
تاریخچه

در به‌وجود آمدن سیستم همودیالیز بسیاری نقش‌آفرین بوده‌اند. اصول ابتدایی این تلاش به توماس گراهام برمی‌گردد که پایه تبادل ملکولی از راه غشای نیمه‌تراوا را معرفی نمود. درحالی‌که کلیه مصنوعی اولین بار توسط جان ایبل و ترنر در سال ۱۹۱۳ اختراع شد. و اولین همودیالیز بر روی انسان در سال ۱۹۲۴ انجام گرفت. دکتر ویلم کولف در سال ۱۹۴۵ اولین دیالیز واقعی را بر روی زنی ۶۷ ساله که دچار کمای اورمیک شده بود انجام داده و پس از ۱۱ ساعت، بیمار هوشیاری خود را به‌دست آورد.
تجویز همودیالیز

تجویز دیالیز برای بیمار توسط نفرولوجیست (دانش‌آموخته مجاری ادراری) انجام می‌شود و نیز همان پزشک پارامترها و ویژگی‌ها و نوع دیالیز ازجمله تعداد نشست (جلسه) در هر هفته، نوع فیلتر دیالیزر و محلول‌های مورد استفاده را مشخص می‌سازد.
عوارض جانبی

همودیالیز غالباً با جذب مایعات و آب بدن در پروسه اولترافیلتراسیون همراه است. با از دست رفتن بیش از حد مایعات یا سرعت بالای آب‌کشی از خون، عوارض جانبی همودیالیز نمود یافته که ازآن‌جمله می‌توان به افت فشارخون، خستگی و کوفتگی، کرامپ در ماهی‌چه پا و تهوع و سردرد اشاره نمود.
از دیگر عوارض ناخواسته می‌توان به راه یافتن عفونت به سیستم گردش خون از طریق کاتتر مرکزی و پیامد آن اندوکاردیت و استئومیلیت اشاره نمود. کاهش این خطر از طریق کنترل عفونی و مهارت پرستار در هنگام اتصال خط جریان خون و پانسمان پایانی پس از اتمام همودیالیز قابل پیشگیری خواهد بود.
از دیگر خطرات همراه با فرایند همودیالیز می‌توان به آلرژی به هپارین که پر مصرف‌ترین داروی ضد انعقاد در این نوع درمان است اشاره نمود که توسط پزشک با نوع دیگری از ضدانعقادها جای‌گزین می‌گردد.
خطر نادر اما جدی دیگر سندروم بار اول نام دارد که به محض تماس خون بیمار با اجزای ماشین دیالیز یا مواد استریل‌کننده آن در بار اول، ممکن است موجب واکنش آنافیلاکتیک شود و پرسنل همودیالیز در اولین نشست بیمار باید به دقت تنفس و واکنش‌های بیمار را مانیتورینگ نمایند. در سال ۲۰۰۸ میلادی یک سری واکنش آنافیلاکتیک ناشی از هپارین همراه با مرگ در سراسر جهان گزارش شد.
عارضه دراز مدت در همودیالیز شامل آملوئیدوز، نوروپاتی و شکل‌های گوناگون بیماری‌های قلبی از جمله بزرگی قلب را شامل می‌گردد.
روش‌های دسترسی به جریان خون

در همودیالیز، سه روش اصلی برای دسترسی به خون وجود دارد. کاتتر سیاهرگ، فیستول آرتریوونوس و نیز گرافت از نوع سینتتیک که بنابه شرایط بیمار و وضعیت رگ‌های آن و نوع نارسایی کلیه انتخاب خواهد شد.
تمامی سه روش یاد شده برای اجرا نیاز به مداخله پزشکی از نوع جراحی دارند.
روش‌های دسترسی به جریان خون > کاتتر

دسترسی از راه کاتتر که به نام سی‌وی‌سی نیز شناخته می‌شود شامل دو لوله باریک پلاستیک است که بیشتر درون یک سیاه‌رگ بزرگ مانند ورید باب قرار می‌گیرد که برای رسیدن به این سیاه‌رگ یک مسیر کناری همچون سیاه‌رگ گردنی جوگولار انتخاب می‌شود. جریان جاری شونده در کاتتر سیاه‌رگ مرکزی بسیار کمتر از جریان خون از روش فیستول و گرافت است.
کاتتر مرکزی سی‌وی‌سی به دو نوع تونل شده و غیر تونل شده اجرا می‌شود.
در کاتتر سیاه‌رگ مرکزی غیر تونل (با مدت زمان استفاده تا ۱۰ روز) محل ورود کاتتر در ناحیه ورود آن به درون سیاه‌رگ است، یعنی ورود کاتتر به پوست بلافاصله با ورود به درون سیاه‌رگ ادامه می‌یابد.
در نوع تونل کاتتر طول بیشتری داشته و پس از ورود به زیر پوست، مسیری را تا رسیدن به سیاه‌رگ هدف، به صورت زیرپوستی ادامه می‌دهد؛ مثلاً در کاتتری که وارد جوگولار گردنی می‌شود، مسیر خروج از زیر پوست بر دیواره سینه قرار دارد و کاتتر از سینه تا گردن را در زیر پوست طی می‌کند. این روش برای کاتترهای با نیاز دراز مدت (از چند هفته تا چند ماه) نصب شده و طولانی بودن مسیر آن تا ورود بدرون سیاه‌رگ یک راه پیشگیری از عفونت‌های آتی می‌باشد.
جدا از مشکل عفونت، استنوز و تنگی سیاه‌رگ از دیگر مشکلات در به‌کارگیری کاتتر مرکزی است. ازآنجاکه کاتتر برای بدن یک جسم خارجی است، در دراز مدت باعث تنگی و گرفتگی رگ شده و بیمار نیاز به روش‌های آلترناتیو خواهد داشت.
روش‌های دسترسی به جریان خون > فیستول شریانی‌وریدی

فیستول شریانی‌وریدی نوعی آناستوموزی و پیوند فیستولی بین یک سرخ‌رگ و یک سیاه‌رگ است که باعث بالا رفتن جریان خون درون سیاه‌رگ شده و در فرایند همودیالیز خون بیشتری را بدون عبور از موی‌رگ برای عبور از ماشین دیالیز فراهم می‌کند.
در فیستول می‌توان با لمس ورید (مانند گرفتن نبض رادیال) ضربان شریانی را به راحتی احساس نمود که در پزشکی به آن تریل گفته می‌شود و نیز توسط استتوسکوپ (گوشی پزشکی) صدای خون را شنید که در پزشکی برآن بروت نام می‌نهند. در ایجاد فیستول بر روی ساعد، بیش‌تر ورید سفال را به شریان رادیو یا شریان براکیال، آناستوموز می‌کنند. پس از جراحی و ایجاد فیستول باید چند هفته صبر نمود تا به اصطلاح فیستول بالغ و آماده استفاده شود.
درکل فیستول خطر کمتری در عفونت‌زایی دارد و بهترین روش موجود در همودیالیز محسوب می‌گردد. اما مشکلات ویژه خود را نیز دارد. در فیستول به‌علت عبور نکردن کامل خون از مویرگ‌ها یا به اصطلاح سندروم خون دزدی، در اندام دارای فیستول ممکن است سردی انگشتان و دردهای ناشی از کرامپ ایجاد گردد. از دیگر عوارض فیستول در دراز مدت ایجاد آنئوریزم است. دیواره سیاه‌رگ ضعیف بوده و مانند دیواره سرخ‌رگ الاستیک نیست و پس از مدتی در سیاهرگ حالت باد شدن و برآمدگی پدید می‌آید. از دیگر پی‌آمدهای فیستول، از بین رفتن دیواره سیاهرگ به دلیل سوراخ شدن پی در پی و توسط سوزن است هرچند پرستار دیالیز می‌تواند از تکنیک‌هایی مانند جابجایی مداوم و با تناوب گردشی و دایره وار نقطه ورود سوزن بدرون پوست و سیاهرگ را تغییر داده و بدین طریق فرصت بیشتری به دیواره سیاهرگ برای ترمیم و بهبودی بدهد. تکنیک دیگر در نگهداری فیستول اینست که پرستار برای قرار دادن سوزن درون سیاهرگ، فقط از یک نقطه استفاده کند و بدین طریق باقی دیواره رگ دست نخورده باقی می‌ماند. این تکنیک بخاطر نگرانی پرستار از پاره شدن رگ (متعاقب آن اعزام اورژانسی بیمار به اتاق عمل) کمتر استفاده می‌گردد.
روش‌های دسترسی به جریان خون > گرافت شریانی‌وریدی

گرافت همانند فیستول و با همان اصول اجرایی تعریف می‌شود اما به جای آناستوموزی و بخیه کردن دو دیواره سرخ‌رگ و سیاهرگ به هم، از یک گرافت سینتتیک استفاده می‌شود. جنس غالب گرافت‌ها از پلیتترافلورواتیلن می‌باشد و برخلاف فیستول می‌تواند با درازای مختلف و مورد نیاز پزشک استفاده شود اما به دلیل وجود یک جسم خارجی درون بافت بدن، خطر بیشتری از نظر ایجاد عفونت به‌همراه دارد.
پژوهش‌ها و نیز تجربه کلینیکال نشان می‌دهد که در بین روش‌های مرسوم و عنوان شده، روش فیستول شریانی‌وریدی بهترین روش ممکن است.
انواع همودیالیز

سه گونه همودیالیز شامل همودیالیز سنتی، همودیالیز روزانه و همودیالیز شبانه می‌باشد.
انواع همودیالیز > همودیالیز سنتی

همودیالیز معمولی یا سنتی حدود سه بار در هفته و هربار ۳ الی ۴ ساعت انجام شده و در طول آن خون بیمار توسط لوله پلاستیکی با سرعتی حدود ۲۰۰ الی ۴۰۰ میلی‌لیتر در دقیقه (توسط سوزن با قطر ۱۶ یا ۱۷ گاوج) از رگ خارج شده و توسط ماشین دیالیز (کلیه مصنوعی) بدرون دیالیزر یا فیلتر پمپ می‌شود و پس از تکمیل روند پاک‌سازی و تعدیل املاح، توسط سوزن یا پورت دیگر بدرون رگ بیمار بازگردانده می‌شود.
در طول همودیالیز فشار خون بیمار باید مدام مانیتورینگ شده و در صورت افت فشار یا هرنوع نشانه هیپوولمی (کاهش حجم خون) مانند تهوع باید کمی حجم خون تعدیل گردد.
انواع همودیالیز > همودیالیز روزانه

نوع کم استرس همودیالیز، روزانه نام دارد که توسط بیمار درون خانه انجام می‌شود ولی مدت زمان آن کوتاه و بسامد آن شش روز در هفته می‌باشد.
انواع همودیالیز > همودیالیز شبانه

همودیالیز شبانه از روشی همانند همودیالیز سنتی استفاده می‌کند و بیمار تا حدودی بسامد مشابه به آن یعنی سه شب در هفته به ماشین وصل می‌شود. اما فرایند پالایش در شب و در خانه و هنگامی انجام می‌شود که بیمار در خواب است.
مزایا و معایب > برتری

نرخ پایین مرگ و میر
کنترل بهتر فشار خون و کرامپ شکمی
رژیم‌های غذایی ساده‌تر
اثر کلیرانس بهتر و مشکلات کمتر
مزایا و معایب > زیان‌ها

وابستگی به سیستم و عدم توانایی بیمار برای انجام هرگونه سفر
نیاز به تجهیزات با کیفیت بالا و نیز مصرف شدید آب
اتکا به تجهیزات دقیق همچون کلیه مصنوعی یا ماشین همودیالیز
نیاز به پرسنل دانش‌آموخته و دارای دانش کافی از سیستم
صرف زمان طولانی در هر نشست (جلسه) برای سرهم‌بندی (مونتاژ) و آماده‌سازی ماشین‌ها
ابزار همودیالیز > دیالیزر

پالاینده، صافی یا فیلتر دیالیزر جعبه یا لوله‌ای است که دارای چهار دریچه‌است. دو دریچه در تماس با خون و دو دریچه در تماس با محلول است. این دو قسمت توسط غشای نیم تراوا از هم جدا می‌شوند. جنس غشاها از سلولز یا سلولز مصنوعی است.
غشا و شستشو

بیماران در هر جلسه در معرض ۱۲۰ لیتر آب قرار می‌گیرند. همه مواد با وزن مولکولی کوچک موجود در آب قابلیت دسترسی به جریان خون بیمار را دارند، درست مثل زمانی می‌ماند که این مواد از طریق وریدی به بدن بیمار وارد شوند. به همین دلیل خالص کردن آب مصرفی در دیالیز که کنترل شده باشد از اهمیت زیادی برخوردار است.
غشا و شستشو > محلول دیالیز

محلول دیالیز شامل سدیم، پتاسیم، منیزیم، کلر، استات، بی‌کربنات و دکستروز است. PH این محلول حدود ۷٫۳ الی ۷٫۱ است.
غشا و شستشو > ماشین دیالیز

ماشین‌های مدرن دیالیز شامل پمپ خون، سیستم انتقال محلول دیالیز و نمایشگرهای ایمنی مناسب هستند.
مراقبت‌های پرستاری

طبق استاندارد مؤسسه نفرولوژی کانادا (CANNT) پرستار نفرولوژی باید وظایف تخصصی زیر را انجام دهد
دسترسی به رگ‌های خونی: ارزیابی و آماده‌سازی فیستول و گرافت پیش و پس از هر شیفت همودیالیز شامل کنترل سلامت و کارایی فیستول یا گرافت و نیز کاتترها و ارزیابی مشکلات احتمالی در طول همودیالیز. بازآموزی روندهمودیالیز و ضدعفونی مسیر خون‌گیری و کنترل تمامی نشانه‌ها و سمپتوم‌های موجود.
بسندگی همودیالیز: ارزیابی کارایی روند همودیالیز و بازآموزی نکات مختلف در رابطه با وضعیت بدنی و پوزیتسیون بیمار در طول پروسه همودیالیز با هدف بالا بردن کیفیت همودیالیز در هر نشست.
کنترل و دارورسانی: کنترل و ارزیابی سر تا پای بیمار در طول همودیالیز برای پیش‌گیری و تحلیل مشکلات و عوارض موجود و توزیع داروهای مربوط به هر همودیالیز از جمله ضد انعقاد و کنترل دقیق تندی و نرخ کاهش وزن هر بیمار طبق استاندارد و تجویز انجام شده توسط پزشک.
غشای نیمه‌تراوا
فیستول بین رادیو و سفال.
گرافت شریانی‌وریدی.
شماتیک همودیالیز
هونوراتوس

| قدیس هونوراتوس | قدیس هونوراتوس |
| --- | --- |
Hermit, abbot and bishop: Hermit, abbot and bishop
زادهٔ: ۳۵۰ تری‌یر
درگذشتۀ: ۱ ژانویهٔ ۰۴۳۰ آرل
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک کلیسای ارتدکس شرقی
بزرگداشت: ۵ مه
نمادها: به عنوان اسقف در جزیره Lérins با ققنوس در پایین، یا موسی با تاج اسقف خود در نزدیکی او.
قدیس حامی: در برابر خشکسالی; در برابر بدبختی؛ در برابر باران;for rain
هونوراتوس (فرانسوی: Saint Honorat‎; c. 350 – ۱ ژانویهٔ ۰۴۳۰) قدیس مسیحی بود. بنیانگذار کلیسای لرینز بود که بعدها اسقف اعظم اولیه آرل شد. او به عنوان یک قدیس در کلیساهای کاتولیک و ارتدکس شرقی مورد احترام است.
فرامرز صدیقی

| فرامرز صدیقی | فرامرز صدیقی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۸ (۷۴–۷۵ سال) سقز، کردستان، ایران
تحصیلات: فارغ‌التحصیل تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۷–اکنون
فرامرز صدیقی (زادهٔ ۱۳۲۸ در سقز) بازیگر ایرانی است. او فارغ‌التحصیل تئاتر از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. صدیقی فعالیت حرفه‌ای خود را سال ۱۳۴۷ با بازی در تئاتر رستم و سهراب آغاز کرد. او فعالیت سینمایی خود را سال ۱۳۵۱ با بازی در فیلم چشمه به کارگردانی آربی اوانسیان تجربه کرد. او با فیلم برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۱) به شهرت رسید و از کارهای شاخص او می‌توان به دندان مار (۱۳۶۸) و تیغ و ابریشم (۱۳۶۴) اشاره کرد.
فرامرز صدیقی و ایرن در برهنه تا ظهر با سرعت، روزنامه اطلاعات، ۱۳۵۳
فرامرز صدیقی و فرشته جنابی در برهنه تا ظهر با سرعت، مجله سپید و سیاه، تیر ۱۳۵۳
زندگی‌نامه

فرامرز صدیقی تا ۱۷ سالگی در شهر سقز زندگی می‌کرد و درس می‌خواند تا اینکه پس از قبولی در دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۶ وقتی ۱۸ ساله بود به پایتخت نقل مکان کرد. او قبل از انقلاب در چند فیلم سینمایی به ایفای نقش پرداخت. فیلم زن باکره در سال ۱۳۵۲ یکی از فیلمهای معروف بود که در کنار مرتضی عقیلی و مهدی فخیم زاده ایفای نقش پرداخت.
بعد از انقلاب در سال ۱۳۵۹ اولین فیلم سینمایی خود را انجام داد. فیلم گفت هر سه نفرشان به کارگردانی غلامعلی عرفان نخستین فعالیت حرفه ای او بعد از انقلاب بود و در کنار سعید امیر سلیمانی و جمشید مشایخی و همایون اسعدیان بازی کرد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به دندان مار، آخرین پرواز، دلشدگان و دادستان اشاره کرد.
صدیقی قبل از انقلاب به عنوان مدرس بازیگری تئاتر شروع به کار کرد که از مشهورترین شاگردان وی می‌توان به خانم مهرانه مهین ترابی اشاره کرد.
این بازیگر در سال ۱۳۷۱ در قامت نویسنده فیلمنامه و کارگردانی فیلم سینمایی طعمه را با حضور جمشید هاشم‌پور و رضا رویگری ساخت.
آخرین فیلمی هم که این بازیگر در آن به ایفای نقش پرداخته، خاک و آتش محصول ۱۳۸۹ است. صدیقی به گفته برخی همکارانش در دهه ۱۳۹۰ گوشه‌گیری را انتخاب کرد و به گفته پرویز پرستویی، که نخستین بار عکس جنجالی صدیقی را او منتشر کرده است، وقتی برای فیلم قاتل اهلی ۱۳۹۵، به کارگردانی مسعود کیمیایی به دنبالش رفتند، حتی حاضر نشد درِ خانه را روی عوامل تولید باز کند.
فیلم سینمایی

خاک و آتش (۱۳۸۹)
پسر آدم، دختر حوا (۱۳۸۷)
قدمگاه (۱۳۸۲)
مارال (۱۳۷۹)
هزاران زن مثل من (۱۳۷۹)
عشق کافی نیست (۱۳۷۷)
اسکادران عشق (۱۳۷۵)
پاییز بلند (۱۳۷۲)
طعمه (۱۳۷۱؛ نویسنده و کارگردان)
دادستان (۱۳۷۰)
دلشدگان (۱۳۷۰)
آخرین پرواز (۱۳۶۸)
دندان مار (۱۳۶۸)
زمان ازدست‌رفته (۱۳۶۸)
روزنه (۱۳۶۷)
سایه‌های غم (۱۳۶۶)
تیغ و ابریشم (۱۳۶۴)
گفت هرسه نفرشان (۱۳۵۹)
امشب اشکی می‌ریزد (۱۳۵۷)
برهنه تا ظهر با سرعت (۱۳۵۵)
زن باکره (۱۳۵۲)
چشمه (۱۳۵۱)
مجموعه تلویزیونی

| سال | نام | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۲ | پاییز بلند | منوچهر عسگری‌نسب |  |
| ۱۳۷۴ | حمله دار | جعفر سیمایی |  |
| ۱۳۷۵ | فریاد بی صدا | جهانگیر جهانگیری |  |
| ۱۳۷۷ | روزی عقابی | سیدمحمدرضا مفیدی |  |
| ۱۳۷۸ | ایستگاه | منوچهر عسگری‌نسب |  |
| ۱۳۷۸ | تنها در تاریکی | مسعود رشیدی |  |
| ۱۳۷۸ | داستان یک شهر | اصغر فرهادی |  |
| ۱۳۸۰ | چراغ‌های خاموش | کاظم بلوچی |  |
| ۱۳۸۰ | گمگشته | رامبد جوان |  |
| ۱۳۸۲ | برگه‌های سفید | شفیع آقا محمدیان |  |
| ۱۳۸۲ | هنگامه | مجید جوانمرد |  |
| ۱۳۸۲ | مردان کوچک | اکبر منصور فلاح |  |
| ۱۳۸۳ | تا غروب | محمد بنایی |  |
| ۱۳۸۳ | دایره تردید | امیر قویدل |  |
| ۱۳۸۵ | گلریزان | مسعود رشیدی |  |
| ۱۳۸۶ | سرنوشت | محمدرضا زهتابی |  |
:
جشنواره‌ها

برنده سیمرغ بلورین بهترین نقش اول مرد به خاطر فیلم دادستان در دهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۰
کاندیدای بهترین نقش اول مرد به خاطر فیلم دندان مار در هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۶۸
کاندیدای بهترین نقش اول مرد به خاطر فیلم مارال در نوزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۹
کاندیدای بهترین نقش دوم مرد به خاطر فیلم ''هزاران زن مثل من در نوزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۹
سرخون (اردل)

| سرخون | سرخون |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهار محال و بختیاری
شهرستان: اردل
بخش: بخش میانکوه
سال شهرشدن: ۱۳۹۲
مردم: مردم
جمعیت: ۲٬۱۳۱ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۵۰۴ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری: ۱۳۹۲
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸
شناسهٔ ملی خودرو: ۸۱ ج ایران
کد آماری: ۲۸۰۹
  سرخون  روی نقشه ایران ۳۱°۴۴′۵۹″شمالی ۵۰°۳۲′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۴۹۷۷۷۳۳°شمالی ۵۰٫۵۴۷۲۷۰۳۳°شرقی﻿ / 31.74977733; 50.54727033   :   سرخون  روی نقشه ایران ۳۱°۴۴′۵۹″شمالی ۵۰°۳۲′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۴۹۷۷۷۳۳°شمالی ۵۰٫۵۴۷۲۷۰۳۳°شرقی﻿ / 31.74977733; 50.54727033   
 :  
سرخون مرکز بخش میانکوه در شهرستان اردل از توابع استان چهارمحال و بختیاری است. این شهر از ادغام سه روستای سرخون علیا، سرخون سفلی و سرخون قیصری تشکیل شده‌است.
مردم

مردم این شهر لُرتبار از ایل بختیاری هستند و از دو طایفه بزرگ (اولاد حاجعلی و هلیسادی) می باشند که به زبان لُری بختیاری سخن می گویند
آلودگی نفتی

جمعیت منطقه میانکوه در حدود ۱۵ هزار نفر است. با آلوده شدن چشمه آشامیدنی سرخون به نفت، بیشتر جوانان منطقه مجبور به مهاجرت شدند. چشمه سرخون به طول ۲۰ کیلومتر از کوه‌های این منطقه سرچشمه می‌گیرد و در مسیر خود اب شرب بیش از ۲۰ روستا و یک شهر را تأمین می‌کرد و علاوه بر آب شرب عامل اشتغال زایی در بخش‌های باغداری و کشاورزی و شیلات بود، بیش از ۳۰ شیلات در مسیر رودخانه قرار داشت همچنین چندین هزار هکتار مزارع برنج و طرح‌های باغداری موجود بود که با آلوده شدن به نفت تمام این بخش‌ها تعطیل و مهاجرت‌ها به شهرها آغاز گردید.
گردشگری

(تنگ گندمکار)، یکی از جاذبه‌های طبیعی منطقه است.
بردگوریهای قدیمی زیادی بخصوص در کوه سرخون وجود دارد.
جاده تاریخی دزپارت (ایل راه) از روستای گندمکار گذر می‌کند و پس از گذشتن از روستای شلیل، وارد استان خوزستان می‌شود.
حاشیه چشمه سرخون، استراحتگاه حاشیه جاده خوزستان.
امام زاده سید شهید محمد است، ایشان از نوادگان امام موسی کاظم است.
یورگن اشتروپ

| یورگن اشتروپ | یورگن اشتروپ |
| --- | --- |
یورگن اشتروپ در سال ۱۹۴۵: یورگن اشتروپ در سال ۱۹۴۵
زاده: ۲۶ سپتامبر ۱۸۹۵ دتمولد, امپراتوری آلمان
درگذشته: ۶ مارس ۱۹۵۲ ورشو, لهستان
درجه: سرتیپ و سرلشکر پلیس
یگان: وافن اس اس
فرماندهی: رهبر نیروهای اس‌اس و پلیس ورشو
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول   جنگ جهانی دوم
یورگن اشتروپ (به آلمانی: Jürgen Stroop) (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۸۹۵-مرگ ۶ مارس ۱۹۵۲) یک ژنرال آلمانی در دوره رایش سوم، رهبر نیروهای اس‌اس و پلیس ورشو و فرمانده سرکوب شورش محله یهودی‌نشین ورشو بود. وی پس از جنگ دستگیر شد و در ۲۱ مارس ۱۹۴۷ در یک دادگاه آمریکایی که در داخائو تشکیل شده بود، به جرم تیرباران کردن چندین گروگان در یونان، به مرگ محکوم شد و سپس به لهستان تحویل داده شد. وی در آنجا نیز به دلیل کشتار یهودیان ورشو به مرگ محکوم شد و در ۶ مارس ۱۹۵۲ به همراه فرانز کونارد (افسر اس‌اس) با طناب دار اعدام شد.
دزموند پاتریک کاستلو

| دزموند پاتریک کاستلو | دزموند پاتریک کاستلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۱۲ نیوزیلند
درگذشت: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۴ -
دزموند پاتریک کاستلو (انگلیسی: Desmond Patrick Costello; ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۱۲ – ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۴) زبان‌شناس، دیپلمات، سیاستمدار، استاد دانشگاه، و احتمالا جاسوس نیوزیلند بود.
زندگی

دزموند پاتریک کاستلو در ۳۱ ژانویه ۱۹۱۲ زاده شد. پدرومادر وی اهل ایرلند بودند که نخست به استرالیا و سپس به نیوزیلند مهاجرت کردند.
کاستلو از همان نوجوانی استعداد خوبی در زبان‌شناسی داشت. طوریکه پیش از هجده‌سالگی به دانشگاه کمبریج رفت و در رشته زبان‌های کلاسیک، یونانی و لاتین فارغ‌التحصیل شد. پس از آن در دانشگاه اکستر لندن به آموزش زبان‌های یونانی و لاتین پرداخت. کاستلو با زنی یهودی‌تبار مهاجر از روسیه ازدواج کرد که عضو حزب کمونیست بریتانیا بود. کاستلو نیز پس از ازدواج به آن حزب پیوست. آنها صاحب پنج فرزند شدند.
به احتمال زیاد او نفر ششم گروه جاسوسی ۵ نفره «دوستان کمبریج» بود که از زمان جنگ جهانی دوم تا اوایل دهه ۱۹۵۰ برای شوروی جاسوسی می‌کردند. دولت شوروی آنها را در دوره تحصیل در دانشگاه کمبریج بکار گرفته بود. پس از افشای گروه، دو نفر از آنها در دهه ۱۹۵۰ و یک نفر دیگر در دهه ۱۹۶۰ به شوروی پناه بردند. دو نفر دیگر که در بریتانیا ماندند به گونه‌ای مصونیت قضایی گرفتند.
کاستلو در زمستان ۱۹۳۷ با کشتی از بریتانیا به هند رفت تا پانصد پوند (۲۳۰۰۰ پوند ۲۰۲۳) پولی را که اعضای حزب کمونیست بریتانیا برای حزب کمونیست هند جمع کرده بودند به دست آنها برساند و چند روز بعد هم دوباره به انگلستان بازگشت. هیچ‌یک از همکاران و مدیر دانشگاه دکستر متوجه غیبت او نشدند.
کاستلو با بلیت درجه سه سوار کشتی شده بود. اما خود را یواشکی به محوطه درجه یک می‌رساند. او در آنجا با نوجوانی هفده ساله آشنا می‌شود که محافظان زیادی داشته‌است. وقتی کشتی که به هند می‌رسد کاستلو از دوستی با آن نوجوان استفاده می‌کند و از او درخواست می‌کند که چمدانش را از گمرک رد کند تا از دست مأموران امنیتی فرار کند. با آنکه گفته می‌شود آن نوجوان محمدرضا پهلوی بوده اما در فهرست نام مسافران هیچ نشانه‌ای از محمدرضا پهلوی در آن کشتی نبوده‌است.
پیش از آغاز جنگ جهانی دوم کاستلو به دلیل فعالیت‌های سیاسی کمونیستی از دانشگاه اکستر اخراج شد. او با آغاز جنگ جهانی به ارتش نیوزیلند پیوست. در آنجا زبان ایتالیایی را به صورت خودآموز فرا گرفت و تا حدی با زبان عربی آشناشد. به دلیل توانایی‌های زبانی کاستلو ارتش نیوزیلند از او در بازجویی از زندانیان استفاده کرد. به دلیل همکاری ارتش نیوزیلند و ارتش بریتانیا کاستلو دوستانی نزدیکی در ارتش بریتانیا پیدا کرد. پس جنگ کاستلو به استخدام وزارت خارجه نیوزیلند درآمد و برای کار به مسکو رفت. او در هنگام زندگی در مسکو آشنایی خود با زبان روسی را بیشتر کرد و به الکساندر گریبایدوف علاقه‌مند شد. این علاقه به حدی بود که در یکی از روزهای سپتامبر ۱۹۴۹ برای زیارت قبر گریبایدوف با هواپیما به تفلیس رفت و نمایشنامه‌ای از او را به انگلیسی ترجمه کرد. علاقه او به گریبایدوف منجر به علاقه به فرهنگ ایران شد. برای همین به یادگیری زبان فارسی پرداخت.
وزارت خارجه نیوزیلند که به جاسوسی کاستلو به نفع شوروی مظنون بود او را به پاریس منتقل کرد. او در پاریس کار چندانی برای انجام نداشت و برای همین بیشتر وقت خود را به یادگیری زبان فارسی گذراند او برای یادگیری بهتر فارسی یک معلم ایرانی به نام «فولادوند» را استخدام کرد که به نظر می‌رسید محمدمهدی فولادوند باشد. کاستلو از طریق دوستی فولادوند با صادق هدایت آشنا شد و رمان بوف کور را ترجمه کرد. پایان ترجمه بوف کور با اخراج کاستلو از وزارت خارجه نیوزیلند و بیکار شدن همزمان شد. یک ناشر بریتانیایی ترجمه «بوف کور» کاستلو را پذیرفت. این پول به وضعیت مالی کاستلو کمک کرد.
کاستلو پس از اخراج از وزارت خارجه، مدتی بیکار بود. اما به کمک یکی از دوستانش موفق در دانشگاه منچستر به ریاست گروه زبان روسی رسید و از ۱۹۵۵ تا مرگ در ۱۹۶۴ در آن سمت باقی بود.
جاسوسی

در سال‌های اخیر بعضی از اسناد قدیمی دولت‌های بریتانیا و نیوزیلند که از حالت محرمانه خارج شده‌اند نشان می‌دهند که کاستلو و همسرش به اسم بچه‌های درگذشته، برای جاسوسان کاگ‌ب مدارک شناسایی درست می‌کردند.
آثار

نخستین مترجم بوف کور به زبان انگلیسی
رضا معینی

رضا معینی (نفر سوم از سمت چپ) در مراسم اهدای مدال قهرمانان آزادی اطلاع رسانی سازمان گزارشگران بدون مرز
رضا معینی مسئول دفتر ایران، افغانستان، و تاجیکستان در سازمان گزارشگران بدون مرز در فرانسه است که به وضعیت آزادی بیان و روزنامه‌نگاران و خبرنگاران زندانی می‌پردازد و علاوه بر وبگاه فارسی آن سازمان در خبرگزاری‌های فارسی و غیرفارسی به موضوعات حقوق بشری و مسائل مرتبط به آزادی بیان در ایران و افغانستان می‌پردازد.
زندگی

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بسیاری از اعضای خانواده رضا معینی، اعدام شدند. رضا معینی در ایران به دلیل کنش سیاسی و هواداری از سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران، زندانی شد. او در سال ۱۳۶۵ ایران را ترک کرد و به فرانسه رفت. او در پاریس به تحصیل خود ادامه داد و به فعالیت در کمیسیون لغو مجازات اعدام در سازمان عفو بین‌الملل پرداخت. رضا معینی از سال ۱۳۷۵ (خورشیدی) در سازمان گزارشگران بدون مرز، به عنوان روزنامه‌نگار و پژوهشگر دفتر کشورهای فارسی‌زبان، کار می‌کند.
وضعیت ایران و افغانستان

مقالهٔ اصلی: گزارشگران بدون مرز § شاخص‌های جهانی آزادی مطبوعات
سال ۲۰۱۶ شاخص آزادی مطبوعات از بین ۱۸۰ کشور جهان برای ایران ۱۶۹ و افغانستان ۱۲۰ بوده‌است، سال ۲۰۱۷ ایران ۱۶۵ و افغانستان ۱۲۰. سال ۲۰۱۷ به ترتیب نروژ، سوئد و فنلاند ۳ رتبه نخست، ایالات متحده ۴۳، بریتانیا ۴۰، عربستان سعودی ۱۶۸، ترکیه ۱۵۵ (۱۴۹ در ۲۰۱۵) و عراق ۱۵۸ را به خود اختصاص دادند.
حادثه ۱۴۰۱ حرم امام رضا

جایگاه قتل در حرم
بعد از ظهر روز سه‌شنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۱ فردی با چاقو به سه روحانی شیعه در حرم امام رضا حمله کرد دو نفر از آنها به نام‌های محمد اصلانی و محمدصادق دارایی کشته شدند و محسن پاکدامن نیز در بیمارستان بستری شد.
ویدیوهای این حادثه و دستگیری ضارب به سرعت در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران، حمله به این سه نفر را به جریان تکفیری نسبت داد. به گفته مقام‌های قضایی ایران، تاکنون شش نفر در ارتباط با این حمله دستگیر شده‌اند که دست کم یکی از آنها برادر مظنون است. خبرگزاری تسنیم در گزارشی اختصاصی مدعی شد فرد مظنون عبداللطیف مرادی، با ملیت افغانستانی ، ۲۱ ساله و ازبک‌تبار بوده و به صورت غیرقانونی از پاکستان وارد ایران و ساکن مشهد شده‌است.
برگزاری دادگاه

پرونده به صورت ویژه در یکی از شعب بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب مشهد مورد رسیدگی قرار گرفت و پس از صدور کیفرخواست، جهت ادامه رسیدگی به دادگاه انقلاب اسلامی مشهد مقدس ارسال شد و در این مرحله از دادرسی، دادگاه پس از بررسی کلیه اسناد و مدارک مربوط به این حادثه، به صورت فوق‌العاده اقدام به برگزاری جلسه علنی رسیدگی به اتهامات متهم عبداللطیف مرادی فرزند محمدطاهر کرد که طی آن و پس از تفهیم اتهام به متهم مبنی بر: «محاربه از طریق کشیدن (تجریدسلاح) بر روی مردم به قصد ازهاق نفس و ایجاد رعب و وحشت که موجبات ناامنی در محیط حرم و حتی خارج از آن را فراهم نموده است» نمود.
اجرای حکم اعدام

حکم اعدام عبداللطیف مرادی به اتهام محاربه، صبح ۳۰خردادماه ۱۴۰۱ در حضور جمعی از مسولان از طریق چوبه دار در محل زندان وکیل آباد مشهد به مرحله اجرا درآمد.