stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استریولیتوگرافی
تکنولوژی

استریولیتوگرافی یک فرآیند تولید افزودنی است که در رایج‌ترین شکل آن، با متمرکز کردن لیزر فرابنفش (UV) بر روی مخزن رزین فوتوپلیمر کار می‌کند. با کمک نرم افزار تولید به کمک کامپیوتر یا طراحی به کمک کامپیوتر (CAM/CAD)، لیزر UV برای ترسیم طرح یا شکل از پیش برنامه ریزی شده روی سطح محفظه فتوپلیمری استفاده می شود. فتوپلیمرها به نور فرابنفش حساس هستند، بنابراین رزین از نظر فتوشیمیایی جامد می شود و یک لایه واحد از شی 3 بعدی مورد نظر را تشکیل می دهد. سپس، سکوی ساخت یک لایه پایین می‌آورد و تیغه‌ای بالای مخزن را دوباره با رزین می‌پوشاند. این فرآیند برای هر لایه از طرح تکرار می شود تا شی 3 بعدی کامل شود. قطعات تکمیل شده باید با یک حلال شسته شوند تا رزین مرطوب از سطوح آنها پاک شود.
همچنین می‌توان اشیاء را از پایین به بالا با استفاده از خمره‌ای با ته شفاف و متمرکز کردن لیزر UV یا پلیمریزاسیون آبی تیره به سمت بالا از طریق کف مخزن چاپ کرد. یک دستگاه استریولیتوگرافی معکوس با پایین آوردن سکوی ساخت تا لمس کف مخزن پر از رزین، چاپ را شروع می کند، سپس به سمت ارتفاع یک لایه حرکت می کند. لیزر UV سپس پایین ترین لایه قسمت مورد نظر را از طریق ته شیشه شفاف را به شکل دلخواه در می‌آورد. سپس خمره "تکان می خورد"، خم می شود و ته دیگ از فتوپلیمر سخت شده جدا می شود. مواد سخت شده از کف مخزن جدا می شود و به سکوی ساخت بالارونده متصل می ماند و فوتوپلیمر مایع جدید از لبه های قسمت نیمه ساخته شده به داخل جریان می یابد. سپس لیزر UV لایه دوم از پایین را می نویسد و فرآیند را تکرار می کند. مزیت این حالت از پایین به بالا این است که حجم ساخت می تواند بسیار بزرگتر از خود vat باشد و فقط فوتوپلیمر کافی برای نگه داشتن ته دیگ ساختمانی به طور مداوم از فتوپلیمر لازم است.
استریولیتوگرافی به استفاده از ساختارهای نگهدارنده ای نیاز دارد که به سکوی آسانسور متصل می شوند تا از انحراف ناشی از گرانش جلوگیری کنند، در برابر فشار جانبی تیغه پر از رزین مقاومت کنند، یا بخش های جدید ایجاد شده را در حین "تکان دادن vat" چاپ، از پایین به بالا حفظ کنند. پشتیبانی ها معمولاً به طور خودکار در طول آماده سازی مدل های CAD ایجاد می شوند و همچنین می توانند به صورت دستی ساخته شوند. در هر صورت، پس از چاپ، تکیه گاه ها باید به صورت دستی برداشته شوند.
اشکال دیگر استریولیتوگرافی هر لایه را با پوشش LCD یا با استفاده از پروژکتور DLP می‌سازند.
مواد

مواد مایع مورد استفاده برای چاپ SLA معمولاً به عنوان "رزین" شناخته می شوند و پلیمرهای ترموست هستند. طیف گسترده ای از رزین ها به صورت تجاری در دسترس هستند و همچنین می توان از رزین های خانگی برای آزمایش ترکیبات مختلف استفاده کرد. خواص مواد با توجه به تنظیمات فرمولاسیون متفاوت است: "مواد می توانند نرم یا سخت، به شدت پر از مواد ثانویه مانند شیشه و سرامیک، یا آغشته به خواص مکانیکی مانند دمای انحراف حرارتی بالا یا مقاومت در برابر ضربه باشند". اخیراً، برخی مطالعات امکان استفاده از مواد سبز یا قابل استفاده مجدد را برای تولید رزین‌های «پایدار» آزمایش کرده‌اند. رزین ها را می توان در دسته های زیر طبقه بندی کرد:
رزین های استاندارد، برای نمونه سازی عمومی
رزین های مهندسی، برای خواص مکانیکی و حرارتی خاص
رزین های دندانی و پزشکی، برای گواهی های زیست سازگاری
رزین های ریخته گری، برای خاکستر صفر پس از فرسودگی
رزین های بیومتریال، به صورت محلول های آبی پلیمرهای مصنوعی مانند پلی اتیلن گلیکول یا پلیمرهای بیولوژیکی مانند ژلاتین، دکستران یا اسید هیالورونیک فرموله می شوند.
کاربردها > مدل سازی پزشکی

مدل‌های استریولیتوگرافی از دهه 1990 در پزشکی برای ایجاد مدل‌های سه‌بعدی دقیق از مناطق مختلف تشریحی بیمار، بر اساس داده‌های اسکن‌های کامپیوتری استفاده شده است. مدل‌سازی پزشکی ابتدا شامل CT، MRI یا اسکن‌های دیگر می‌شود. این داده ها شامل مجموعه ای از تصاویر مقطعی از آناتومی انسان است. در این تصاویر بافت های مختلف به صورت سطوح مختلف خاکستری نشان داده می شوند. انتخاب محدوده ای از مقادیر خاکستری، بافت های خاصی را قادر می سازد تا جدا شوند. سپس یک منطقه مورد علاقه انتخاب می شود و تمام پیکسل های متصل به نقطه هدف در محدوده مقدار خاکستری انتخاب می شوند. این امکان انتخاب یک اندام خاص را فراهم می کند. این فرآیند به عنوان بخش بندی نامیده می شود. سپس داده های قطعه بندی شده ممکن است به قالبی مناسب برای استریولیتوگرافی ترجمه شوند. در حالی که استریولیتوگرافی به طور معمول دقیق است، دقت یک مدل پزشکی به عوامل زیادی بستگی دارد، به ویژه اپراتور که قطعه بندی را به درستی انجام می دهد. خطاهای بالقوه ای در هنگام ساخت مدل های پزشکی با استفاده از استریولیتوگرافی وجود دارد، اما با تمرین و اپراتورهای آموزش دیده می توان از آنها جلوگیری کرد.
مدل های استریولیتوگرافی به عنوان کمکی برای تشخیص، برنامه ریزی قبل از عمل و طراحی و ساخت ایمپلنت استفاده می شود. برای مثال، این ممکن است شامل برنامه ریزی و تمرین استئوتومی باشد. جراحان از مدل‌هایی برای کمک به برنامه‌ریزی جراحی استفاده می‌کنند؛ اما متخصصان پروتز و فن‌آوران نیز از مدل‌ها به عنوان کمکی برای طراحی و ساخت ایمپلنت‌های سفارشی استفاده می‌کنند. برای مثال، مدل‌های پزشکی ایجاد شده از طریق استریولیتوگرافی می‌توانند برای کمک به ساخت صفحات کرانیوپلاستی استفاده شوند.
در سال 2019، دانشمندان دانشگاه رایس مقاله‌ای را در مجله Science منتشر کردند که در آن مواد هیدروژل نرم برای استریولیتوگرافی مورد استفاده در برنامه‌های تحقیقاتی بیولوژیکی ارائه شد.
کاربردها > نمونه سازی

استریولیتوگرافی اغلب برای نمونه سازی قطعات استفاده می شود. برای قیمت نسبتاً پایین، استریولیتوگرافی می تواند نمونه های اولیه دقیق، حتی با اشکال نامنظم تولید کند. کسب‌وکارها می‌توانند از این نمونه‌های اولیه برای ارزیابی طراحی محصول خود یا تبلیغات محصول نهایی استفاده کنند.
مزایا و معایب > مزایا

یکی از مزایای استریولیتوگرافی سرعت آن است. قطعات کاربردی را می توان در عرض یک روز تولید کرد. مدت زمان تولید یک قطعه به پیچیدگی طراحی و اندازه آن بستگی دارد. زمان چاپ می تواند از ساعت ها تا بیش از یک روز طول بکشد. قطعات چاپ شده SLA، بر خلاف آنهایی که از FFF/FDM به دست آمده اند، ناهمسانگردی قابل توجهی از خود نشان نمی دهند و هیچ الگوی لایه بندی قابل مشاهده ای وجود ندارد. کیفیت سطح، به طور کلی، برتر است. نمونه‌های اولیه و طرح‌هایی که با استریولیتوگرافی ساخته شده‌اند به اندازه کافی قوی هستند که می‌توانند ماشین‌کاری شوند و همچنین می‌توان از آنها برای ساختن الگوهای اصلی برای قالب‌گیری تزریقی یا فرآیندهای مختلف ریخته‌گری فلز استفاده کرد.
مزایا و معایب > معایب

اگرچه استریولیتوگرافی تقریباً برای تولید هر طرح مصنوعی قابل استفاده است، اغلب پرهزینه است، اگرچه قیمت آن در حال کاهش است. با این حال، از سال 2012، علاقه عمومی به چاپ سه بعدی الهام بخش طراحی چندین ماشین SLA مصرف کننده بوده است که می تواند هزینه بسیار کمتری داشته باشد. با شروع سال 2016، جایگزینی روش‌های SLA و DLP با استفاده از پنل LCD با وضوح بالا و کنتراست بالا، قیمت‌ها را به زیر 200 دلار کاهش داد. لایه ها به طور کامل ایجاد می شوند زیرا کل لایه بر روی صفحه نمایش LCD نمایش داده می شود و با استفاده از LED های UV که در زیر قرار دارند در معرض دید قرار می گیرند. وضوح 0.01 میلی متر قابل دستیابی است. یکی دیگر از معایب این است که فتوپلیمرها چسبناک، نامرتب هستند و باید با احتیاط کار شوند. قطعات تازه ساخته شده باید شسته شوند، بیشتر پخته شوند و خشک شوند. تأثیر زیست محیطی همه این فرآیندها مستلزم مطالعه بیشتر برای درک است، اما به طور کلی فناوری های SLA هیچ گونه رزین زیست تخریب پذیر یا کمپوست پذیری ایجاد نکرده اند، در حالی که سایر روش های چاپ سه بعدی برخی از گزینه های PLA قابل کمپوست را ارائه می دهند. انتخاب مواد در مقایسه با FFF محدود است، که می تواند تقریباً هر ترموپلاستیک را پردازش کند.
یک قطعه تولید شده به روش SLA
نمونه ای از برد مدار چاپی SLA با اجزای مختلف برای شبیه سازی محصول نهایی.
روش ساخت یک قطعه در لیتوگرافی سه‌بعدی.
مدل استریولیتوگرافی جمجمه
راجر دسا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  روجریو پائولو سزار دسا
زادروز:  ۱ اکتبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال)
زادگاه:  ماپوتو، موزامبیک پرتغال
قد:  1.83 m
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  União Desportiva Joanesburgo
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |  Kwikot Benoni |   |   |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۷ |  Defence Forces |   |   |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۹ |  Jeppe |   |   |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۵ |  Moroka Swallows |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  مملودی سانداونز |   |   |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۱ |  Wits University |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۳ |  آفریقای جنوبی |  ۱ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۱–۲۰۰۵:  Wits University
۲۰۰۵–۲۰۰۷:  Santos
۲۰۰۷–۲۰۱۲:  Wits University
۲۰۱۲–۲۰۱۴:  Orlando Pirates
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  آژاکس کیپ‌تاون
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  Platinum Stars F.C.
۲۰۱۸–۲۰۲۱:  Cape Umoya
۲۰۲۱:  Cape Town All Stars
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
راجر دسا (انگلیسی: Roger De Sá؛ زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۶۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل آفریقای جنوبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مملودی سانداونز اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی بازی کرده‌است.
جوند (فیلم)

| جوند | جوند |
| --- | --- |
کارگردان: ناگراج مانجوله
فیلمنامه‌نویس: ناگراج مانجوله
بازیگران: آمیتاب باچان آنکوش گدام آکاش توسار رینکو راجگورو
تاریخ‌های انتشار:  ۴ مارس ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-03-۰۴)  
مدت زمان: ۱۷۶ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
جوند (به هندی: Jhund) یا گله (به انگلیسی: Herd) فیلمی هندی محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی ناگراج مانجوله است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمیتاب باچان، آنکوش گدام، آکاش توسار، کیشور کادام و رینکو راجگورو ایفای نقش کرده‌اند.
قنبرمحله (تالش)

| قنبرمحله | قنبرمحله |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۵۴′۳۴″شمالی ۴۸°۵۴′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۰۹۵۵۲۴°شمالی ۴۸٫۹۰۷۶۵۱۶°شرقی﻿ / 37.9095524; 48.9076516: مختصات: ۳۷°۵۴′۳۴″شمالی ۴۸°۵۴′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۰۹۵۵۲۴°شمالی ۴۸٫۹۰۷۶۵۱۶°شرقی﻿ / 37.9095524; 48.9076516
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: تالش
بخش: جوکندان
دهستان: نیل‌رود
جمعیت: ۹۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
قنبرمحله، روستایی در دهستان نیل‌رود بخش جوکندان شهرستان تالش در استان گیلان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۵۴ نفر (۲۸۱ خانوار) بوده است.
هنری کاوندیش

| هنری کاوندیش Henry Cavendish | هنری کاوندیش Henry Cavendish |
| --- | --- |
هنری کاوندیش: هنری کاوندیش
زادهٔ: ۱۰ اکتبر ۱۷۳۱ نیس، پادشاهی ساردنی
درگذشت: ۲۴ فوریهٔ ۱۸۱۰ (۷۸ سال) لندن، انگلیس
ملیت: انگلیسی
محل تحصیل: دانشگاه کمبریج
شناخته‌شده برای: کشف هیدروژن گرانش بین اجسام
جوایز: مدال کاپلی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی، فیزیک
محل کار: مؤسسه سلطنتی
 :  
سر هنری کاوندیش (به انگلیسی: Henry Cavendish) فیزیک‌دان انگلیسی بود که در ۱۰ اکتبر ۱۷۳۱ در نیس به دنیا آمد.
او که از خانواده‌ای اشرافی و با اصالت بود، شخصیتی بسیار خجالتی و گوشه‌گیر داشت و بیشتر زندگی خود را در انزوا گذراند. کاوندیش از جمله دانشمندان برجسته قرن هجدهم بود که به کشف مهمی چون کشف عنصر هیدروژن دست یافت. او در زمینه‌های الکتریسیته، شیمی و فیزیک تحقیقات زیادی انجام داد و به اصول مهمی چون قانون گازها و مفاهیم هدایت الکتریکی پرداخت. با وجود دستاوردهای چشمگیرش، بسیاری از کارهای علمی کاوندیش به دلیل شخصیت کم‌حرف و تمایل او به دوری از اجتماع تا مدت‌ها ناشناخته ماند. آزمایشگاه کاوندیش در دانشگاه کمبریج به افتخار او نامگذاری شده است. کاوندیش در ۱۸۱۰ درگذشت و آثار او همچنان به عنوان مبنای پژوهش‌های علمی مدرن مورد توجه قرار می‌گیرد.
شخصیت

وی شخصی ثروتمند و بسیار خجالتی بود و بیشتر زندگی‌اش را در تنهایی می‌گذراند. وی حتی صاحب یک بانک مشترک با ارتش بود. وی با الکتریسیته کار می‌کرد که به تدریج به کشف هیدروژن توسط وی در سال ۱۷۶۶ منتهی شد.
مادرش چهارمین دختر ویلیام کاوندیش، شخصیت مهم درباری، سیاست‌مدار و نخستین دوک کنت بود و پدرش دانشمند، سیاست‌مدار و یک نجیب‌زاده (اشراف) مشهور بود.
وی در ۱۱ سالگی در مدرسه شبانه‌روزی هاکنی انگلیس مشغول تحصیل گردید. سپس در ۱۸ سالگی در دانشگاه کمبریج به تحصیلات خود ادامه داد، ولی پس از چهار سال بدون گرفتن درجه دانشگاهی آن‌جا را ترک کرد و به اتفاق برادرش به پاریس رفت و در آن‌جا به تحصیل علوم و ریاضیات پرداخت. وی از اجتماعات مردان دوری می‌کرد و با زنان هم نمی‌آمیخت در حالی که زنان به خاطر ثروتش شیفته او بودند. او تا آخر عمر تأهل اختیار نکرد.
ابتلا به خجالت در او «تا مرز یک بیماری» پیش رفته بود و هرگونه تماس با انسان‌ها عمیقاً موجب آشفتگی و ناراحتی‌اش می‌شد.
اوایل زندگی

هنری کاوندیش در ۱۰ اکتبر ۱۷۳۱ در نیس، جایی که خانواده‌اش در آن زمان زندگی می‌کردند، به دنیا آمد. مادرش لیدی آن دو گری، چهارمین دختر هنری گری، دوک اول کنت، و پدرش لرد چارلز کاوندیش، سومین پسر ویلیام کاوندیش، دومین دوک دوونشایر بود. این خانواده نسب خود را در طول هشت قرن تا زمان نورمان‌ها ردیابی کردند و ارتباط نزدیکی با بسیاری از خانواده‌های اشرافی بریتانیای کبیر داشتند. مادر هنری در سال ۱۷۳۳، سه ماه پس از تولد دومین پسرش، فردریک، و اندکی قبل از دومین سالگرد تولد هنری درگذشت، و لرد چارلز کاوندیش را ترک کرد تا دو پسرش را بزرگ کند. هنری کاوندیش به عنوان «هنری کاوندیش شریف» ملقب شد.
هنری از ۱۱ سالگی به مدرسه نیوکومز که یک مدرسه خصوصی در نزدیکی لندن بود، رفت. در سن ۱۸ سالگی (در ۲۴ نوامبر ۱۷۱۴۸) وارد دانشگاه کمبریج در کالج سنت پیتر شد، که اکنون به عنوان پیترهاوس شناخته می‌شود، اما سه سال بعد در ۲۳ فوریه ۱۷۵۱ بدون اخذ مدرک (در آن زمان، یک اتفاق معمول) دانشگاه را ترک کرد. سپس با پدرش در لندن زندگی و به زودی آزمایشگاه خود را در آنجا برقرار کرد.
لرد چارلز کاوندیش زندگی خود را ابتدا در سیاست و سپس به‌طور فزاینده ای در علم، به ویژه در انجمن سلطنتی لندن گذراند. در سال ۱۷۵۸، او هنری را به جلسات انجمن سلطنتی و همچنین به شام‌های باشگاه انجمن سلطنتی برد. در سال ۱۷۶۰، هنری کاوندیش به عضویت هر دو گروه انتخاب شد و پس از آن در حضور خود سخت کوشید. او عملاً هیچ مشارکتی در سیاست نداشت، اما از طریق تحقیقات و مشارکت در سازمان‌های علمی، پدرش را در علم دنبال کرد. او در شورای انجمن سلطنتی لندن (که در سال ۱۷۶۵ به عضویت آن انتخاب شد) فعال بود.
علاقه و تخصص او در استفاده از ابزارهای علمی، او را به ریاست کمیته ای برای بررسی ابزارهای هواشناسی انجمن سلطنتی و کمک به ارزیابی ابزار رصدخانه رویال گرینویچ هدایت کرد. اولین مقاله او، هواهای ساختگی، در سال ۱۷۶۶ منتشر شد. کمیته‌های دیگری که او در آنها خدمت می‌کرد شامل کمیته مقالات، که مقالات را برای انتشار در مذاکذات فلسفی انجمن سلطنتی انتخاب می‌کرد، و کمیته‌های انتقال زهره (۱۷۶۹) برای جاذبه گرانشی کوه‌ها (۱۷۷۴)، و برای دستورالعمل‌های علمی برای سفر کنستانتین فیپس (۱۷۷۳) در جستجوی قطب شمال و گذرگاه شمال غربی بود. در سال ۱۷۷۳، هنری به عنوان متولی منتخب موزه بریتانیا به پدرش پیوست که زمان و تلاش زیادی را به آن اختصاص داد. اندکی پس از تأسیس مؤسسه سلطنتی بریتانیا، کاوندیش یک مدیر شد (۱۸۰۰) و به ویژه در آزمایشگاه، که در آنجا آزمایش‌های شیمیایی همفری دیوی را مشاهده کرد و در آن کمک کرد، علاقه‌مند شد.
کشفیات علمی

در بین تحقیقات وی، کشف هیدروژن، کشف ترکیب آب در سال ۱۷۸۴ و چگالی زمین در سال ۱۷۸۹ دیده می‌شود.
بخش بزرگی از کارهای کاوندیش تا اواخر سدهٔ نوزدهم که جیمز کلرک مکسول عهده‌دار ویرایش نوشته‌هایش برای انتشار شد، همچنان ناشناخته مانده‌بود و تا آن زمان بسیاری از آن‌ها به نام دیگران ثبت شده بود. آزمایش‌های او در زمینهٔ رسانایی الکتریکی، نزدیک به یک سده از زمان خود جلوتر بودند. کاوندیش در میان انبوه‌های کارهایی که انجام داد توانست قانون بقای انرژی، قانون اُهم، قانون دالتن برای فشارهای جزیی، قانون نسبت‌های متقابل ریشتر، قانون گازهای شارل و اصول رسانایی الکتریکی را کشف یا پیش‌بینی کند، اما کسی از این کشفیات او باخبر نشد. او همچنین سرنخ‌هایی از خود برجا گذاشت که مستقیماً به کشف گروه عناصر معروف به گازهای نجیب منجر شد.
پژوهش‌ها در الکتریسیته

آزمایش‌های الکتریکی و شیمیایی کاوندیش، مانند آزمایش روی گرما، زمانی آغاز شده بود که او با پدرش در آزمایشگاهی در خانه‌شان در لندن زندگی می‌کرد. لرد چارلز کاوندیش در سال ۱۷۸۳ درگذشت و تقریباً تمام دارایی بسیار قابل توجه خود را به هنری واگذار کرد. نظریه جامع الکتریسیته کاوندیش نیز مانند نظریه گرما، از نظر شکلی ریاضی بود و مبتنی بر آزمایش‌های کمّی دقیق بود. او با همکاری همکارش، تیموتی لین، یک ماهی اژدر مصنوعی ساخت که می‌توانست شوک‌های الکتریکی ایجاد کند تا نشان دهد که منبع شوک این ماهی‌ها برق است. او نسخه اولیه‌ای از نظریه الکتریسیته خود را در سال ۱۷۷۱ منتشر کرد که بر اساس یک سیال الکتریکی گسترده که فشار وارد می‌کرد، بود. او نشان داد که اگر شدت نیروی الکتریکی با فاصله نسبت معکوس داشته باشد، سیال الکتریکی بیشتر از مقدار مورد نیاز برای خنثی الکتریکی روی سطح بیرونی یک کره برق‌دار قرار می‌گیرد. سپس او این را به صورت تجربی تأیید کرد. کاوندیش پس از این مقاله اولیه به کار بر روی برق ادامه داد، اما او چیزی در مورد این موضوع منتشر نکرد.
کاوندیش مقالاتی در مورد موضوعات الکتریکی برای انجمن سلطنتی نوشت اما بخش اعظم آزمایش‌های الکتریکی او شناخته نشد تا اینکه یک قرن بعد، در سال ۱۸۷۹ توسط جیمز کلرک ماکسول جمع‌آوری و منتشر شد. با همین نتایج اعتبار دارد. مقالات الکتریکی کاوندیش از معاملات فلسفی انجمن سلطنتی لندن، همراه با اکثر دست‌نوشته‌های برقی او، در مقالات علمی افتخاری هنری کاوندیش، F.R.S تجدید چاپ شده است. (۱۹۲۱). طبق نسخه ۱۹۱۱ دانشنامهٔ بریتانیکا، در میان اکتشافات کاوندیش مفهوم پتانسیل الکتریکی (که او آن را «درجه الکتریسیته شدن» نامید)، یک واحد اولیه خازن (کره ای به قطر یک اینچ)، فرمول برای ظرفیت خازن صفحه ای، مفهوم ثابت دی الکتریک یک ماده، رابطه بین پتانسیل الکتریکی و جریان (که اکنون قانون اهم نامیده می‌شود) (۱۷۸۱)، قوانینی برای تقسیم جریان در مدارهای موازی (اکنون به چارلز نسبت داده می‌شود. وتستون)، و قانون مربع معکوس تغییر نیروی الکتریکی با فاصله، که اکنون قانون کولن نامیده می‌شود.
مرگ

کاوندیش در ۲۴ فوریه ۱۸۱۰ در کلافام درگذشت (به عنوان یکی از ثروتمندترین مردان بریتانیا) و همراه با بسیاری از اجدادش در کلیسایی که اکنون کلیسای جامع دربی نام دارد به خاک سپرده شد. جاده ای که در دربی در آن زندگی می‌کرد به نام او نامگذاری شده است. آزمایشگاه کاوندیش دانشگاه کمبریج توسط یکی از بستگان بعدی کاوندیش، ویلیام کاوندیش، هفتمین دوک دوونشایر (رئیس دانشگاه از ۱۸۶۱تا ۱۸۹۱) وقف شد.
مجری تلویزیون

کریس تارنت یک مجری تلویزیون
مجری تلویزیونی فردی است که در برنامه‌های تلویزیونی به خصوص برنامه‌های گفتگو محور شرکت کرده و نقش اداره‌کننده بحث‌ها و گفتگوها را بر عهده می‌گیرد. به‌طورکلی، مجری نیز به شخص یا نهادی گفته می‌شود که به معرفی اهداف و فعالیت‌های انجام شده در یک برنامهٔ رسانه‌ای می‌پردازد. به ویژه در دنیای رسانه مجری در رادیو و تلویزیون مسئولیت ارائه برنامه‌ها را بر عهده دارد.
ارتباط مؤثر با مخاطب از ویژگی‌های الزامی برای یک مجری است. او باید بداند با توجه به طیف مخاطبان و هدف برنامه، از چه شیوه‌ای برای برقراری این ارتباط استفاده کند.
معرفی

بیش‌تر برنامه‌های تلویزیون بر مبنای فعالیت مجری اداره می‌شود. در این برنامه‌ها مجری می‌تواند در نقش معرفی کنندهٔ برنامه‌ها، میزبان، گزارشگر، مفسر یا … ظاهر شود.
مجری تلویزیونی فردی است که در برنامه‌های تلویزیونی به خصوص برنامه‌های گفتگو محور شرکت کرده و نقش اداره‌کننده بحث‌ها و گفتگوها را بر عهده می‌گیرد. برخی مجری تلویزیونی را صرفاً یک گوینده تلویزیونی غیرمسئول می‌دانند که تنها متنی را از حفظ یا از روی کاغذ می‌خواند، اما کارشناسان تلویزیونی گویندگی را فقط یکی از مسوولیت‌های مهم و تخصصی متعدد این عنصر رسانه‌ای می‌دانند و معتقدند که باید بین این دو شخصیت یعنی مجری و گوینده تفاوت قائل شد.
مجری تلویزیونی از راه‌های گوناگونی فعالیت خود را انجام می‌دهد. اغلب به صورت مستقیم برای ارتباط با مخاطب به دوربین نگاه می‌کند و دربارهٔ برنامه یا موضوع آن به ارائه توضیحاتی می‌پردازد. گاهی نیز به دوربین نگاه نمی‌کند که در این حالت اغلب متنی را که به موضوع برنامه مربوط می‌شود و از قبل توسط نویسندهٔ برنامه برای او آماده شده‌است را می‌خواند یا به صورت فی‌البداهه به ایراد سخنان مرتبط می‌پردازد.
گاهی نیز بدون نگاه کردن به دوربین، با افرادی که در استودیو و خارج از قاب تصویر قرار دارند صحبت می‌کند.
از دیگر موارد پرکاربرد در برنامه‌های تلویزیونی، ارتباط مجری با میهمان برنامه است. در این حالت مجری به دوربین نگاه نمی‌کند، بلکه پیرامون یک موضوع خاص با میهمان برنامه به گفتگو می‌پردازد.
معرفی > حرکت

در یک برنامه تلویزیونی حرکات مجری از اهمیت زیادی برخوردار است. این حرکات می‌تواند شامل حرکات دست و تغییرات چهره یا جابجایی در محل اجرای برنامه باشد.
باید توجه داشت که هرگونه حرکتی توسط مجری چه از قبل تعیین شده باشد یا خیر، باید طبیعی جلوه نماید و باعث خستگی بیننده نگردد.
معرفی > راز ماندگاری

هر مجری این توانایی را ندارد که به‌طور پیوسته و برای مدتی طولانی اجرای یک برنامه را بر عهده بگیرد. برای اجرای ثابت یک برنامه، مجری در درجه نخست باید به موضوع برنامه علاقه‌مند باشد و آن را متناسب با روحیات خود ببیند. علاوه بر این اجرا، متناسب با اهداف برنامه نیز از دیگر مواردی است که به ماندگاری یک مجری کمک می‌کند.
صداقت با مخاطب نیز از عواملی است که می‌تواند نقش مؤثری در اعتماد مخاطبان به برنامه و مجری ایفا نماید.
در ایران

اولین اجرای تلویزیونی در ایران به قبل از انقلاب باز می‌گردد و منوچهر نوذری اولین مجری تلویزیون ایران در سال ۱۳۳۷ بود. اما اوج گیری اجرای زنده و برند شدن برنامه‌ها و مجریان از اواخر دهه ۷۰ شروع شد جایی که عادل فردوسی‌پور با اجرای برنامه نود مخاطبان زیادی را به پای تلویزیون کشاند، بعد از او و اوایل دهه ۸۰ مجریانی چون فرزاد حسنی با برنامه کوله پشتی و رضا رشیدپور به مجری‌های معروف تلویزیون تبدیل شدند، در نیمه دوم این دهه هم یک مجری دیگر توانست برند شود احسان علیخانی با ماه عسل بینندگان میلیونی پیدا کرد،  در دهه ۹۰ هم مجریانی چون علی ضیا، با برنامه ویتامین ث و رامبد جوان با خندوانه  و مهران مدیری با دورهمی توانستند بینندگان زیادی را جذب تلویزیون کنند.
عشق‌های هرکول

| عشق‌های هرکول | عشق‌های هرکول |
| --- | --- |
کارگردان: کارلو لودوویکو براگالیا
تهیه‌کننده: آلبرتو مانکا
فیلمنامه‌نویس:  ساندرو کنتیننتسا  لوچانو دوریا 
داستان: آلبرتو مانکا
بازیگران:  جین منسفیلد  میکی هارگیتای  تینا گلوریانی  ماسیمو سراتو  رنه داری 
موسیقی: کارلو اینوچنتسی
فیلم‌بردار: انزو سرافین
تدوین‌گر: رناتو چینکوئینی
شرکت‌های تولید:  گرندی اسکرمی ایتالانی  کانتکت ارگانایزیشن  پاریس پروداکشنز (PIP) 
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ اوت ۱۹۶۰ (۱۹۶۰-08-۱۹) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور:  ایتالیا  فرانسه 
زبان: ایتالیایی 
عشق‌های هرکول (ایتالیایی: Gli amori di Ercole) یک فیلم مشترک بین‌المللی محصول ۱۹۶۰ با بازی جین منسفیلد و همسرش میکی هارگیتای است. این فیلم در سطح جهانی با عنوان هرکول در مقابل هیدرا توزیع شد.
کتابشناسی

Kinnard, Roy; Crnkovich, Tony (2017). Italian Sword and Sandal Films, 1908-1990. McFarland. ISBN 978-1476662916.
زنبور گال‌زای رز

| Rose bedeguar gall | Rose bedeguar gall |
| --- | --- |
Mature gall on Dog Rose: Mature gall on Dog Rose
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: پرده‌بالان
تیره:: Cynipidae
سرده:: Diplolepis
گونه:: D. rosae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Diplolepis rosae (کارل لینه،  ۱۷۵۸): Diplolepis rosae (کارل لینه،  ۱۷۵۸)
زنبور گال‌زای رز (به انگلیسی: Sphaerotheca pannosa). حشرات بالغ بطول ۳ میلی‌متر است. شکم حشره به رنگ صورتی است و بر روی آن دو نوار تیره وجود دارد. سر و قفسه سینه به رنگ سیاه است. زنبور ماده در درون گل نسترن و رز تخم‌هایش را قرار می‌دهد. این عمل باعث تحریک سلول‌ها شده و گال توخالی تولید می‌شود. گال‌ها رشد و نمو کرده و مژه‌دار می‌شود اما در عوض رشد و نمو گل‌ها و سرشاخه‌ها متوقف می‌شود. این زنبور زمستان را در درون گال‌ها سپری می‌کند و با تغذیه از جدار داخلی آن تبدیل به شفیره می‌شود پس از مدتی گال‌ها سوراخ شده و زنبور بالغ از درون آن بیرون می‌آید.
کاکل‌خروسی آندی

| کاکل‌خروسی آندی | کاکل‌خروسی آندی |
| --- | --- |
کاکل‌خروسی آندی، Rupicola peruviana: کاکل‌خروسی آندی، Rupicola peruviana
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: جواهرمرغ
سرده:: کاکل‌خروسی‌ها
گونه:: R. peruvianus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Rupicola peruvianus : Rupicola peruvianus 
کاکل‌خروسی آندی (نام علمی: Rupicola peruviana) نام یک گونه از سرده کاکل‌خروسی‌ها است.
نبرد رودخانه

با نبرد ثنی اشتباه نشود.
نقشهٔ جنگ‌های خالد بن ولید در عراق. برای بهتر دیدن محل جنگ رودخانه یا مذار بر روی تصویر کلیک کنید.
جنگ رودخانه یا جنگ مذار دومین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب به وقوع پیوسته است. این جنگ را چون نزدیک نهری واقع شده است بعضی وقعهٔ ثنی خوانده‌اند یعنی وقعهٔ نهر و بعضی به سبب مجاورت با مذار وقعهٔ مذار نام داده‌اند. این جنگ در سال ۶۳۳ میلادی مطابق با صفر سال دوازدهم هجری، بین سپاه اعراب به فرماندهی خالد بن ولید و سپاه امپراتور ساسانی و به فرماندهی کارن پسر قریانس، در محلی به نام مذار در نزدیکی تلاقی دو رود دجله و فرات رخ داده است. این مذار تا بصره چهار روز راه بود و در واقع کرسی ولایت میسان بشمار می‌آمد و در محل کوةالعمارهٔ امروز واقع بود.
پیشینه جنگ

قبل از شروع نخستین درگیری مابین ایران و اعراب در صدر اسلام یعنی جنگ زنجیر «هرمزد» مرزبان و فرماندهٔ ایرانیان از شاهنشاه ساسانی، درخواست کمک نموده بود. از طرف دربار ایران سپاهی به فرماندهی کارن پسر قریانس به کمک هرمزد فرستاده شد اما تا رسیدن سپاه کمکی، هرمزد بدست خالد بن ولید کشته شد و نخستین جنگ با پیروزی سپاه اعراب پایان یافت. با کشته شدنِ هرمزد بسیاری از سپاهیان ایرانی از محل جنگ گریختند و در حدود مذار نزدیک نهری فرود آمدند و سپاه کارن هم که از مدائن به کمک هرمزد آمده بود به آنها پیوست واردوگاه جنگ را بر پا کردند. سپاه خالد نیز که در دنبال هزیمتیان بود، بدین جایگاه در رسید.
جنگ مذار

جنگ سختی آغاز شد و در طی جنگ کارن و دو سردار دیگر ایرانی به نام انوشگان و قباد کشته شدند. تاریخ‌نویسان نوشته‌اند که در این جنگ ۳۰ هزار تن از سربازان ایرانی کشته شدند که بسیاری از آنان در آب رودخانه غرق شدند. پس از جنگ زن و فرزندان جنگاوران ایرانی و کسانی که به آنها کمک کرده بودند، به اسارت گرفته شدند اما کشاورزانی که در جنگ شرکت نکرده بودند، به دادن جزیه به مسلمانان تن در دادند.