stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حجاب اسلامی
منع حجاب > جمهوری‌های قفقاز و آسیای میانه

ممنوعیت رعایت حجاب در مدارس آذربایجان، تاجیکستان و قرقیزستان وجود دارد. این محدودیت از زمان حکومت کمونیستی شوروی وجود دارد.
مجسمه برنز یونانی یک رقصنده محجبه و ماسک ، قرن 2 تا 3 قبل از میلاد
زنان محجبه ، معبد بال ، پالمیرا ، سوریه ، قرن اول میلادی را نشان می دهد
مجسمه رومی یک باکره وستال
محمد با بوراک و جبرئیل در معراج جهنم را زیارت می‌کند و می‌بیند که «زنان بی شرم» به خاطر نشان دادن موهای خود به غریبه‌ها مجازات ابدی می‌شوند. این شاید یکی از نمونه‌های بازسازی جایگاه اجتماعی زنان از طریق افسانه‌های زرتشتی بود که بعدها با احادیث ساختگی اسلامی شد.
یک عکس مشهور که در دفاع از حجاب به عنوان «عفّت» در ایران و مصر بسیار چاپ شده‌است.
نقّاشی از یک زن مصری در سدهٔ نوزدهم میلادی که پوشش زنان آن عصر را نشان می‌دهد.
یک بانوی مدل مسلمان که حجاب نوین را نمایش می‌دهد.
طبق برخی از احادیث شیعه، تنها بخش‌های قرمز رنگ در تصویر (صورت و دو دست) می‌توانند بدون پوشش باشند.
ثریا اسفندیاری و محمدرضا پهلوی در حرم امام حسین
دو زن میانسال بر روی چرخ تافی با حجاب اسلامی در یکی از شهرهای مرزی ایران
جلد مجله زن روز قبل از انقلاب
رضاشاه در جمع زنان لر پس از اجرای قانون منع حجاب. در ۱۷ دی ۱۳۱۴ قانونی را از تصویب گذراند که بنابر آن، زنان و دختران ایرانی از چادر، روبنده و روسری منع می‌شدند.
قانون ممنوعیت استفاده از نشان‌های مذهبی در فرانسه
سینمای اسپانیا

خیابان گرن‌ویا در مرکز مادرید. سینما کپیتول
سینمای اسپانیا به مجموع آثار سینمایی ساخته شده در داخل اسپانیا یا توسط فیلم‌سازان اسپانیایی در خارج از اسپانیا گفته می‌شود. امروزه سینمای اسپانیا رتبه قابل توجهی در جهان دارد که حاصل آثار خلاقانه و پیشرفت‌های فنی آن است. در تاریخچه طولانی سینمای اسپانیا، لوییس بونوئل اولین فیلم‌ساز اسپانیایی است که به شهرت جهانی دست یافت و بدنبال آن پدرو آلمودووار در دهه ۱۹۸۰ به این جایگاه رسید.
از سال ۲۰۰۸ بدینسو آسیب اقتصادی وارد شده به بدنه سینمای اسپانیا باعث گردیده اسپانیا بیشتر به تولید مشترک بپردازد. در سال ۲۰۱۳ افزایش مالیات برارزش افزوده بر قیمت بلیت سینماهای اسپانیا موجب شد تا قیمت بلیت با جهشی ۲۱ درصدی روبرو شود.
پیشینه و پیشگامان

دعوا در کافه (اسپانیایی: Riña en un café) محصول ۱۸۹۷ میلادی نخستین فیلم تولید شده در اسپانیا است. از ابتدای ظهور و بروز سینما در این کشور تا اواسط دهه ۵۰ اسپانیا همواره یکی از موفق‌ترین کشورهای اروپایی در صنعت سینما بود. با این‌همه وقفه‌هایی نیز در این سینمای پویا به سبب مسائل سیاسی و اجتماعی خاص این کشور پدید آمده‌است. سمت‌گیری سینمای اسپانیا به سوی سینمای سیاسی و فرمایشی که حاصل حکومت دیکتاتوری فرانکو تا اواسط دهه ۷۰ بود، باعث شد سینمای اسپانیا در این دوران تقریباً تولید شاخص نداشته باشد. با اینهمه وجود استعدادهای فراوان و ناب در دهه ۹۰ و در ادامهٔ آن باعث شد سینمای اسپانیا دوباره رونق بگیرد.
عصر طلایی بونوئل

در دهه ۱۹۴۰ لوئیس بونوئل نام‌آورترین چهره سینمای اسپانیا بود. او درطی ۶ دهه فیلمسازی، سورئالیسم در سینما را پایه‌گذاری کرد و آن را گسترش داد و این روند از کارگردانی سگ آندلسی در ۱۹۲۹ تا ویریدیانا در ۱۹۶۱ و سپس جذابیت پنهان بورژوازی در ۱۹۷۲ ادامه پیدا کرد. مهاجرت بونوئل در دهه ۵۰ به فرانسه باعث شد چند استعداد دیگر در اسپانیا ظهور کنند که مهم‌ترین آن‌ها کارلوس سائورا است.
او در ۱۹۹۹ با فیلم تانگو به نامزدی اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان رسید.
سینمای مدرن اسپانیا

سینمای اسپانیا بدنه بازیگری بسیار غنی دارد. در حال حاضر پنه لوپه کروز و خاویر باردم ۲ هنرپیشه برنده جایزه اسکار در سینمای بین‌المللی شناخته‌شده هستند. در سالهای اخیر کارگردانان مستعدی مانند پدرو آلمودوار به سینمای جهان معرفی شدند. آلمودورا در سال ۱۹۹۹ برای فیلم همه چیز دربارهٔ مادرم، برنده اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. از سال ۲۰۰۰ تاکنون در کنار نسل تقریباً قدیمی مانند پدرو آلمودوار و سائورا فیلمسازانی نظیر ژرارد اولیوارس و میگوئل کورتیس نیز ظهور کردند.
فیلم‌هایی که تمام یا بخشی از آن‌ها در اسپانیا فیلمبرداری شدند

۱۴۹۲: فتح بهشت
۲۰۰۱: ادیسه فضایی
۵۵ روز در پکن
آره که میشه رفیق
آلتامیرا
آنا باند
ارواح مردگان
اساسینز کرید
استریکس در بازی‌های المپیک
ال سید
امپراتوری خورشید
اولتیماتوم بورن
ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی
باد و شیر
برادران
برادران سیسترز
برخورد تایتان‌ها
به خاطر چند دلار بیشتر
به خاطر یک مشت دلار
بهارات
بیوتیفول
پاپیون
پاتن
پادشاه
پانچو بی‌یا
پاندورا و هلندی پرنده
پرومتئوس
پوستی که در آن زندگی می‌کنم
تاریکی
تپه
تترو
تکه‌ها
تمام چیزی که می‌بینم تو هستی
تن‌تن و پرتقال‌های آبی
جانور سکسی
جسم زنده
جنگ ستارگان: قسمت دوم - حمله کلون‌ها
جید اسپانیایی
چه
حرکت دسته‌جمعی مردم در سویل و صحنه نبرد گاوهای نر
خروج: خدایان و پادشاهان
خشم تایتان‌ها
خوب، بد، زشت
خورشید همچنان می‌درخشد
داستان بی‌پایان
دروازه نهم
دعاهای شکارچی
دکتر ژیواگو
دنیا کافی نیست
دیکتاتور
دیگر هرگز نگو هرگز
رابین و ماریان
رامون کاخال
روزی دیگر بمیر
روزی روزگاری در غرب
زره خدا
زن شگفت‌انگیز
زن و بازیچه او چه به کارگردانی استیون سودربرگ ۲۰۰۸
زندگی
زندگی با چشمان بسته آسان است
زیبای سیاه
ژولیوس سزار
ستون فقرات شیطان
سرت را بدزد، احمق!
سرزمین فردا
سریع و خشمگین ۶
سقوط امپراتوری روم
سوت‌زن‌ها
شاهنشاه
شوالیه و روز
صد اسلحه
عطر: قصه یک آدمکش
غول رودس
غیرممکن
فرمان گم‌شده
فقط دو بار زندگی می‌کنید
قدرت
کدام مسیر به خانه عمه من می‌رسد؟
کونان بربر
کوه‌نشین
گوهرفروشان مهتاب
لا باراکا
لورنس عربستان
ماجراهای بارن مایچوزن
ماشین‌چی
مدفون
مرد دیگر
مرد عنکبوتی: دور از خانه
مردی بدون سایه
مرز شمال غربی
مشاور
منطقه سبز
نابودگر: سرنوشت تاریک
ناقوس‌های نیمه‌شب
ناگهان تابستان گذشته
نانبان
نور سرد روز
نیکلاس و الکساندرا
وقار وحشی
ویکی کریستینا بارسلونا
هانا
یک جنگ
یک روز عالی
یک نابغه، دو شریک و یک ساده‌دل
یگان ویژه
یونایتد لعنتی
جشنواره‌ها و جایزه‌های سینمایی

از دیر باز اسپانیا جشنواره‌های فیلم محلی، منطقه‌ای و بین‌المللی داشته‌است. جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین، جشنواره فیلم‌های اسپانیایی مالاگا، جشنواره بین‌المللی فیلم خیخون از مهم‌ترین این فستیوال‌ها هستند. جوایز گویا (به اسپانیایی: Goya Awards) جایزه ملی و معتبرترین جایزه سینمایی کشور اسپانیا است. جایزه گویا در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد و اولین دوره آن در ۱۶ مارس همان سال در محل تئاتر لوپه دوگا شهر مادرید برگزار گردید.
آمار و ارقام

طبق آمار سال ۲۰۱۷، تعداد سالن‌های سینما در اسپانیا بیش از ۳۶۰۰ عدد، سرانه تولید سالیانه ۱۲۲ فیلم بلند، ۹ انیمیشن و ۶۶ فیلم مستند بوده‌است. جمعیت سینماروی این کشور نیز نزدیک ۱۰۰ میلیون نفر گزارش شده‌است.
جزئیات یک عکس بزرگتر که پدرو آلمودوار کارگردان اسپانیایی را در جریان جشنواره فیلم ونیز 1988 نشان می دهد.
ال سید ساخته آنتونی مان ۱۹۶۱
پاپیون به کارگردانی فرانکلین جی. شافنر ۱۹۷۳
خوب، بد، زشت ساخته سرجو لئونه ۱۹۶۶
سریع و خشمگین ۶ ۲۰۱۳
ناحیه هولبرت، میشیگان

Civil township در آمریکا
| ناحیه هولبرت، میشیگان | ناحیه هولبرت، میشیگان |
| --- | --- |
Civil township: Civil township
موقعیت ناحیه هولبرت، میشیگان در نقشه: موقعیت ناحیه هولبرت، میشیگان در نقشه
Hulbert TownshipLocation within the state of Michigan: Hulbert TownshipLocation within the state of Michigan
مختصات: ۴۶°۱۹′۱۳″ شمالی ۸۵°۰۹′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۳۲۰۲۸°شمالی ۸۵٫۱۶۵۸۳°غربی﻿ / 46.32028; -85.16583: مختصات: ۴۶°۱۹′۱۳″ شمالی ۸۵°۰۹′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۳۲۰۲۸°شمالی ۸۵٫۱۶۵۸۳°غربی﻿ / 46.32028; -85.16583
ایالت آمریکا: میشیگان
County: شهرستان چیپوا، میشیگان
حکومت: حکومت
 • Supervisor: Norma DeLong
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۱٫۸ مایل مربع (۱۸۶٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷۰٫۸ مایل مربع (۱۸۳٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۳۵ فوت (۲۲۴ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۶۸
 • تراکم: ۲/مایل مربع (۰٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 49728 (ناحیه چیپوا، شهرستان چیپوا، میشیگان) 49748 (Hulbert)
کد منطقه: 906
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 26-39860
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: 1626502
ناحیه هولبرت (به انگلیسی: Hulbert Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چیپوا، میشیگان واقع شده‌است.
 ناحیه هولبرت ۱۸۶٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۸ نفر جمعیت دارد و ۲۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عنکبوت میرشکار رامبد جوان

| عنکبوت رامبد جوان | عنکبوت رامبد جوان |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: عنکبوتیان
راسته:: عنکبوت
زیرراسته:: تارتنک ریختان
تیره:: عنکبوت‌های میرشکار
سرده:: عنکبوت آکروبات باز
گونه:: rambodjavani
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cebrennus rambodjavani مرادمند، زمانی و یگار، ۲۰۱۶: Cebrennus rambodjavani مرادمند، زمانی و یگار، ۲۰۱۶
عنکبوت میرشکار رامبد جوان (با نام علمی Cebrennus rambodjavani) گونه‌ای از عنکبوت بومی انحصاری ایران بوده که توسط مجید مرادمند، علیرضا زمانی و پیتر یگار توصیف و به احترام بازیگر، کارگردان و مجری ایرانی، رامبد جوان به نام او نام گذاری شده‌است. این گونه تاکنون تنها از یک نمونه نر جمع‌آوری شده از کویر مرکزی ایران در استان قم شناخته شده‌است. با این که تاکنون هیچ اطلاعاتی در مورد رفتار و شیوه زندگی این گونه ثبت نشده، رفتار گونه‌های دیگر این سرده از شمال آفریقا و آسیای مرکزی، مشاهده و بررسی شده‌است. گونه‌های این سرده با مهارت فراوان دانه‌های ریز شن کویر را با رشته‌های تار به همدیگر متصل می‌کنند، ساختاری لوله مانند در درون ماسه‌ها می‌سازند و در درون این ساختار تونل مانند زندگی می‌کنند.
میکروچیپ ایمپلنت

ایمپلنت (کاشت) میکرو تراشه در انسان (به انگلیسی: (Microchip implant (human) معمولاً یک دستگاه مدار مجتمع یا فرستنده RFID است که در شیشه سیلیکات قرار گرفته و در بدن انسان کاشته می‌شود. این نوع کاشت زیر پوستی معمولاً دارای یک شماره شناسه منحصر به فرد است که می‌تواند با اطلاعات موجود در یک پایگاه داده خارجی مانند شناسایی شخصی، اجرای قانون، سابقه پزشکی، داروها، آلرژی‌ها و اطلاعات تماس مرتبط باشد.
تاریخچه

۱۹۹۸ - اولین آزمایشات با کاشت شناسائی فرکانس رادیویی (RFID) در سال ۱۹۹۸ توسط دانشمند بریتانیایی کوین وارویک انجام شد. از کاشت وی برای بازکردن درها، روشن کردن چراغ‌ها و ایجاد خروجی کلامی در داخل ساختمان استفاده شد. پس از نه روز کاشت برداشته شد و از آن زمان در موزه علوم لندن نگهداری می‌شود.
۲۰۰۴–۱۸ مارس ۲۰۰۴ - نوکیا، فیلیپس (اکنون تحت NXP Semiconductors) و سونی انجمن NFC را تأسیس کردند، یک صنعت غیرانتفاعی برای پیشرفت استفاده از تعامل بی‌سیم NFC در الکترونیک مصرفی، دستگاه‌های تلفن همراه و رایانه‌های شخصی شکل گرفت. استانداردها شامل چهار نوع برچسب متمایز هستند که سرعت و قابلیت‌های مختلف ارتباطی را شامل انعطاف‌پذیری، حافظه، امنیت، حفظ داده‌ها و مقاومت در برابر نوشتن ارائه می‌دهند. NFC Forum از نرم‌افزار NFC برای اطمینان از قابلیت همکاری بین دستگاه‌ها و سرویس‌ها، پیاده‌سازی و استانداردسازی می‌کند.
۲۰۰۵ - در اوایل مارس ۲۰۰۵ علاقه‌مندی Amal Graafstra یک ترانسپوندر RFID محصور در bioglass EM4102 125 khz را در دست چپ خود کاشت. این سیستم با دسترسی به سیستم کنترل دسترسی به دفتر وی استفاده شد. بلافاصله پس از آن در ژوئن ۲۰۰۵ او یک فرستنده HITAG S 2048 پیشرفته تر با فرکانس پایین کاشت. در سال ۲۰۰۶ او کتاب RFID Toys را تألیف کرد، Graafstra از ایمپلنت‌های خود برای دسترسی به خانه اش، بازکردن درهای اتومبیل و ورود به رایانه خود استفاده می‌کند. با افزایش علاقه عمومی، در سال ۲۰۱۳ وی شرکت biohacking Dangerous Things را تأسیس کرد و اولین ترانسپوندر NFC قابل کاشت در جهان را در سال ۲۰۱۴ تأمین اعتبار کرد. وی همچنین در برنامه‌ها و برنامه‌های تبلیغاتی مختلف از جمله TEDx صحبت کرده و یک اسلحه هوشمند ساخته‌است که فقط پس از خواندن کاشت خود آتش می‌زند.
۲۰۰۹ - در ۱۶ مارس ۲۰۰۹، دانشمند بریتانیایی، مارک گاسون، یک دستگاه کپسول شیشه ای RFID را با جراحی در دست چپ خود کاشت. در آوریل ۲۰۱۰ تیم گاسون نشان داد که چگونه یک ویروس کامپیوتر می‌تواند ایمپلنت او را به صورت بی‌سیم آلوده کرده و سپس به سیستم‌های دیگر منتقل کند. گاسون استدلال کرد که با فناوری کاشته شده، جدایی بین انسان و ماشین می‌تواند نظری شود زیرا این فناوری می‌تواند توسط انسان به عنوان بخشی از بدن او درک شود. به دلیل این پیشرفت در درک ما از آنچه بدن و مرزهای آن را تشکیل می‌دهد، وی به عنوان اولین انسان آلوده به ویروس رایانه شناخته شد. او قصد ندارد کاشت خود را بردارد.
۲۰۱۴ - در ژوئن ۲۰۱۴، در جریان کنفرانس From Now در ونکوور، کانادا، نیکولاس بدمینتون، برگزار کننده رویداد و آینده نگر، تراشه xNT را روی دست چپ خود روی صحنه نصب کرد که آمال گرافترا (bialhacker) بود.
2018 - VivoKey Technologies اولین ترانسپوندرهای NFC قابل کاشت انسان را که از نظر رمزنگاری ایمن است، در سال ۲۰۱۸ توسعه داد. Spark یک دستگاه تزریقی محصور شده در بیوگلاس با ظرفیت ISO / IEC 15693 بیتی AES128 بیتی است. Flex One یک عنصر ایمن و بدون تماس قابل کاشت است که قادر به اجرای برنامه‌های جاوا کارت (برنامه‌های نرم‌افزاری) از جمله کیف پول بیت کوین، PGP , OATH OTP , U2F , WebAuthn و غیره است. در یک تخت، انعطاف‌پذیر ۷ میلی‌متر در ۳۴ میلی‌متر در ۰٫۴ میلی‌متر قرار دارد پوسته بیوپلیمر. اپل‌ها را می‌توان قبل یا بعد از کاشت در Flex One مستقر کرد.
۲۰۲۰ - در ۲۸ اوت ۲۰۲۰، الون ماسک، مدیر عامل شرکت Neuralink، یک شرکت پادکست زنده ویدیویی را نشان داد که خوکی به نام گرترود را با تراشه رایانه ای به اندازه یک سکه در مغز خود به نمایش می‌گذارد تا برنامه‌های بلند پروازانه خود را برای ایجاد یک رابط کاربری مغز به ماشین نشان دهد.
افراد برجسته

بسیاری از علاقه‌مندان، از طریق دانشمندان و شخصیت‌های تجاری، کاشت‌های میکروچیپ RFID را در دستان خود قرار داده یا توسط دیگران قرار داده‌اند.
Mikey Sklar تراشه ای را در دست چپ خود کاشته و از مراحل کار فیلم‌برداری کرده‌است.
Jonathan Oxer با استفاده از یک ابزار کاشت دامپزشکی تراشه RFID را در بازوی خود کاشت.
Martijn Wismeijer، مدیر بازاریابی هلندی تولیدکننده خودپرداز بیت کوین General Bytes، تراشه‌های RFID را برای ذخیره کلیدهای خصوصی و کارت ویزیت Bitcoin خود در هر دو دست خود قرار داد.
پاتریک لاند با استفاده از تراشه ای که در دست داشت، یک «پرداخت زیستی» به ارزش یورو بیت کوین ارسال کرد.
مارسل وارالو یک تراشه NXP روکش شده در Bioglass 8625 را بین انگشت و انگشت شستش در دست خود قرار داده بود و به او اجازه می‌داد در محل کار آسانسورها و درهای ایمن را باز کند، از چاپگرهای ایمن چاپ کند، قفل تلفن همراه و خانه خود را باز کند و کارت ویزیت دیجیتال خود را برای انتقال ذخیره کند. به تلفن‌های همراه فعال شده برای NFC.
Biohacker Hannes Sjöblad از سال ۲۰۱۵ با ایمپلنت‌های تراشه ارتباط نزدیک (NFC) آزمایش کرده‌است. در طی سخنرانی خود در Echappée Voléé ۲۰۱۶ در پاریس، Sjöblad فاش کرد که او همچنین خود را با یک تراشه بین انگشت شست و انگشت شصت خود کاشته‌است و از آن برای بازکردن درها استفاده می‌کند، پرداخت‌ها را انجام دهید، قفل تلفن او را باز کنید و اساساً هر آنچه را که در جیب شما است جایگزین کنید. علاوه بر این، Sjöblad میزبان چندین «مهمانی کاشت» است، که در آن افراد علاقه‌مند نیز می‌توانند با تراشه کاشته شوند.
Amal Graafstra مدیر عامل شرکت Vivokey and Dangerous Things به دلیل مخترع و توزیع کننده تجاری تجارت ایمپلنت‌های RFID / NFC تحت پوست در سطح جهانی به شهرت رسیده‌است. او با کاشت شرکت‌های خود در هر دو دست کاشته شده، هدف او آگاهی دادن به جنبش کاشت در حال رشد است.
کاربرد محبوب

لیستی از کاربردهای معروف برای کاشت میکروچیپ به شرح زیر است:
کاشت مغناطیسی
ایمپلنت‌های پیشگیری از بارداری
کارتهای دسترسی
کارت سفر
کارتهای بانکی
سایر مصارف آرایشی یا پزشکی نیز می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
کاربرد محبوب > هویت دیجیتالی

ایمپلنت‌های RFID با استانداردهای مختلف NFC ISO به عنوان کارت‌های دسترسی از ورودی درب اتومبیل تا دسترسی ساختمان دسترسی دسترسی دارند. هویت امن همچنین برای محصور سازی یا جعل هویت کاربران از طریق عنصر ایمن یا فناوری‌های مرتبط استفاده شده‌است.
کاربرد محبوب > مدارک پزشکی

محققان کاشت ریز تراشه در انسان را در حوزه پزشکی بررسی کرده‌اند و آنها نشان می‌دهند که ترکیب دستگاه در زمینه پزشکی مزایا و خطرات بالقوه ای دارد. به عنوان مثال، این می‌تواند برای بیماران غیر سازگار مفید باشد اما هنوز هم خطرات زیادی برای سو potential استفاده بالقوه از دستگاه ایجاد می‌کند.
Destron Fearing، یکی از زیر مجموعه‌های Digital Angel، در ابتدا فناوری VeriChip را توسعه داد.
در سال ۲۰۰۴، دستگاه و خواننده VeriChip کاشته شده به عنوان کلاس II طبقه‌بندی شد: کنترل‌های عمومی با کنترل‌های ویژه توسط FDA. در آن سال FDA همچنین پیش نویس راهنمایی را منتشر کرد که شرح کنترلهای ویژه ای است که برای بازاریابی چنین دستگاه‌هایی لازم است.
تقریباً به اندازه یک دانه برنج، این دستگاه معمولاً بین ناحیه شانه و آرنج بازوی راست فرد کاشته می‌شود. پس از اسکن در فرکانس مناسب، تراشه با یک شماره ۱۶ رقمی منحصر به فرد پاسخ داد و سپس می‌تواند با اطلاعات مربوط به کاربر در پایگاه داده برای تأیید هویت، دسترسی به سوابق پزشکی و سایر موارد مرتبط شود. روش جراحی با بی‌حسی موضعی در مطب پزشک انجام شد.
طرفداران حریم خصوصی نگرانی‌هایی را در مورد سو abuse استفاده احتمالی از تراشه مطرح کردند، با برخی هشدارها مبنی بر اینکه تصویب توسط دولت‌ها به عنوان یک برنامه شناسایی اجباری می‌تواند منجر به فرسایش آزادی‌های مدنی و همچنین سرقت هویت در صورت هک شدن دستگاه شود. معضل اخلاقی دیگری که این فناوری مطرح می‌کند این است که افراد مبتلا به زوال عقل می‌توانند از دستگاه کاشته شده‌ای که دارای سوابق پزشکی آنها است بیشترین بهره را ببرند، اما در مورد چنین رضایت آگاهانه دشوارترین موارد رضایت آگاهانه است.
در ژوئن ۲۰۰۷، انجمن پزشکی آمریکا اعلام کرد که «دستگاه‌های شناسایی فرکانس رادیویی (RFID) قابل کاشت می‌توانند به شناسایی بیماران کمک کنند، در نتیجه ایمنی و کارایی مراقبت از بیمار را بهبود می‌بخشند و می‌توانند برای دسترسی ایمن به اطلاعات بالینی بیمار استفاده شوند»، اما در همان سال، گزارش‌های خبری مرتبط با دستگاه‌های مشابه با سرطان ناشی از حیوانات آزمایشگاهی تأثیر مخربی بر قیمت سهام و فروش شرکت داشت.
در سال ۲۰۱۰، این شرکت با نام PositiveID، محصول را به دلیل فروش ضعیف از بازار خارج کرد.
در ژانویه ۲۰۱۲، PositiveID دارایی‌های تراشه را به شرکتی به نام VeriTeQ فروخت که متعلق به اسکات سیلورمن، مدیر عامل سابق Positive ID بود.
در سال ۲۰۱۶، JAMM Technologies دارایی‌های تراشه را از VeriTeQ به دست آورد. برنامه تجاری JAMM مشارکت با شرکتهای فروش دستگاه‌های پزشکی کاشته شده و استفاده از برچسبهای RfID برای نظارت و شناسایی دستگاه‌ها بود. JAMM Technologies در همان ساختمان Plymouth، مینه سوتا با نام شرکت گایسلر و راندولف کی گایسلر و دونالد آر براتین به عنوان شرکت‌های اصلی مستقر است. این وب سایت همچنین ادعا می‌کند که گیسلر مدیر عامل شرکت PositiveID، شرکت Destron Fearing و Digital Angel Corporation بوده‌است.
در سال ۲۰۱۸، یک شرکت دانمارکی به نام BiChip نسل جدیدی از کاشت میکروچیپ را منتشر کرد که برای خواندن از راه دور و اتصال به اینترنت در نظر گرفته شده‌است. این شرکت برای پیوند ریز تراشه خود به روزرسانی کرد تا آن را با ارز رمزنگاری شده Ripple مرتبط سازد تا امکان پرداخت با استفاده از ریز تراشه کاشته شده فراهم شود.
کاربرد محبوب > دسترسی و امنیت ساختمان

در فوریه ۲۰۰۶، CityWatcher , Inc از سینسیناتی، OH اولین شرکت در جهان بود که به عنوان بخشی از سیستم کنترل دسترسی و امنیت ساختمان، میکرو تراشه‌ها را به کارمندان خود پیوند داد. کارگران برای دسترسی به اتاق نوار ویدئویی ایمن این شرکت به کاشت نیاز داشتند، همان‌طور که در USA Today ثبت شده‌است. این پروژه توسط Six Sigma Security , Inc آغاز و اجرا شد. شرکت VeriChip در ابتدا کاشت را به عنوان راهی برای محدود کردن دسترسی به امکانات ایمن مانند نیروگاه‌ها به بازار عرضه کرده بود.
یک اشکال عمده برای چنین سیستم‌هایی سهولت نسبی است که می‌توان با استفاده از دستگاه دستی شماره ID 16 رقمی موجود در کاشت تراشه را بدست آورد و کلون کرد، مشکلی که به‌طور علنی توسط محقق امنیتی Jonathan Westhues نشان داده شده و در آن مستند شده‌است از جمله مجله Wired، شماره مه ۲۰۰۶.
یک باشگاه شبانه باجا بیچ، یک کلوپ شبانه در روتردام، هلند، یک بار از کاشت VeriChip برای شناسایی مهمانان VIP استفاده کرد.
مرکز کانون در استکهلم، سوئد از کاشت RFID برای کارمندان برای کار درب‌های امنیتی، دستگاه‌های کپی و پرداخت هزینه ناهار استفاده می‌کند.
هدف و فرجام خواهی

بیمارانی که تحت کاشت NFC قرار می‌گیرند به دلایل مختلفی از جمله، تشخیص بیولوژیکی پزشکی، دلایل سلامتی تا به دست آوردن حواس جدید، افزایش بیولوژیکی، بخشی از حرکات رو به رشد موجود، برای اهداف محیط کار، امنیت، علاقه‌مندان و تلاش‌های علمی انجام می‌دهند. افراد میکرو تراشه شده بنا به دلایل پزشکی یا زیبایی می‌توانند داوطلبانه یا غیرارادی تراشه تراشی کنند.
ایمنی > عفونت

عفونت همچنین به عنوان منبع عدم موفقیت در RFID و افراد ریز تراشه مرتبط کاشته شده ذکر شده‌است. یا به دلیل تکنیک‌های نامناسب کاشت، رد خوردگی عناصر کاشت توسط کاشت.
ایمنی > MRI

نگرانی توسط روزنامه نگاران و ارگانهای مختلف در مورد ماهیت ایمنی کاشت و مجاورت آن‌ها با دستگاه‌های MRI به‌طور مستقل مطرح و بررسی شده‌است. تا کنون هیچ تحقیق قطعی مشترکی در مورد هر نوع کاشت جداگانه انجام نشده‌است و خطرات دیگری نیز وجود دارد که در نزدیکی MRI وجود دارد غیر از گزارش‌های حدیثی از هیچ مشکلی با دستگاه‌های MRI گرفته تا محافظت از دست قبل از مجاورت، تا انکار صحیح مجاورت به خطر
ایمنی > خوردگی

ایمپلنت‌ها اغلب دارای مقدار قابل توجهی از عناصر فلزی از نظر حجم هستند و آهن یک عنصر مشترک کاشت به راحتی توسط عناصر مشترک مانند اکسیژن و آب خورده می‌شود. خوردگی ایمپلنت زمانی اتفاق می‌افتد که این عناصر در حین فرایند کپسوله سازی در داخل محصور شوند، که می‌تواند باعث اثر کند خورنده شود، یا کپسول بندی از کار بیفتد و به عناصر خورنده در تماس با آهن‌ربا اجازه دهد. خرابی‌های کپسول سازی فاجعه بار معمولاً واضح است که منجر به حساسیت، تغییر رنگ پوست و پاسخ التهابی جزئی می‌شود. خرابی‌های کوچک ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا آشکار شود، در نتیجه یک تخریب آهسته قدرت میدان بدون بسیاری از علائم خارجی وجود دارد که نشان می‌دهد چیزی به آرامی با آهنربا اتفاق می‌افتد.
انتقادات و نگرانی‌ها > خطرات سرطان

در گزارش خود منتشر شده، کاترین آلبرشت، طرفدار ضد RFID، که از دستگاه‌های RFID به عنوان "تراشه‌های جاسوسی" یاد می‌کند، از مطالعات دامپزشکی و سم‌شناسی انجام شده از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ که جوندگان آزمایشگاهی را با تراشه‌های ریز تراشه تزریق کرده‌اند، به عنوان بخشی از آزمایش‌های غیر مرتبط یاد می‌کند؛ و سگ‌های کاشته شده با ریز تراشه‌های شناسایی، بعضاً تومورهای سرطانی در محل تزریق (سارکوم‌های زیر جلدی) به عنوان شواهدی از خطر کاشت انسان ایجاد کردند. با این حال، ارتباط بین تومورزایی بدن خارجی در حیوانات آزمایشگاهی و لانه گزینی در انسان به عنوان یک اشتباه و گمراه کننده به‌طور عمومی رد شده و نویسنده گزارش به دلیل استفاده از زبان "تحریک آمیز" "که در واقعیت علمی نیست" مورد انتقاد قرار گرفته‌است. قابل توجه است، هیچ‌یک از مطالعات ذکر شده به‌طور خاص برای بررسی خطر ابتلا به سرطان در ریز تراشه‌های کاشته شده نیست و بنابراین هیچ‌یک از این گروه‌ها یک گروه کنترل از حیوانات را که کاشته نشده‌اند، نداشته‌است. در حالی که این موضوع شایسته بررسی بیشتر است، اما در یکی از مطالعات هشداردهنده "از جهش کور در تشخیص تومورها به پیش بینی خطر سلامتی انسان باید جلوگیری شود" ذکر شده‌است.
انتقادات و نگرانی‌ها > خطرات امنیتی هویت به سرقت رفته، حریم خصوصی

شورای امور اخلاقی و قضایی (CEJA) انجمن پزشکی آمریکا گزارشی را در سال ۲۰۰۷ منتشر کرد که ادعا می‌کند تراشه‌های کاشته شده RFID می‌توانند حریم خصوصی را به خطر بیندازند زیرا حتی اگر هیچ اطلاعاتی در فرستنده RFID ذخیره نشود، آنها ادعا می‌کنند که هیچ تضمینی وجود ندارد که اطلاعات موجود در تراشه می‌تواند به درستی محافظت شود.
هویت و حریم خصوصی سرقت شده یکی از نگرانی‌های اصلی کلون گذاری کاشت میکروچیپ به دلایل مختلف شرورانه در فرایندی به نام سرقت هویت بی‌سیم بوده‌است. حوادث برداشتن اجباری ایمپلنت‌های حیوانی مستند شده‌است، نگرانی در این است که آیا از همین روش برای حمله به بیماران ریز تراشه کاشته شده نیز استفاده می‌شود. به دلیل استفاده کم از کاشت میکرو تراشه، حوادث این حملات فیزیکی نادر است. برنامه‌ریزی نامطلوب RFID برچسب‌های میکروچیپ محافظت نشده یا رمزنگاری نشده نیز از موارد مهم خطر امنیتی است.
انتقادات و نگرانی‌ها > به خطر انداختن آزادی و استقلال انسان

برخی ابراز نگرانی کرده‌اند که ممکن است از فناوری سو ab استفاده شود. فناوری تهاجمی این پتانسیل را دارد که توسط دولت‌ها برای ایجاد یک دیستوپی «اورولین» مورد استفاده قرار گیرد. در چنین جهانی، تعیین سرنوشت، توانایی آزاداندیشی و تمام استقلال شخصی کاملاً از بین خواهد رفت. انسان‌ها اساساً برده‌های دیجیتالی دولت‌ها، شرکت‌ها یا شبکه‌هایی هستند که صاحب فناوری میکروچیپ هستند. نمونه‌هایی از نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی در بیماران غیرارادی می‌تواند مجرمان جنسی را با پیوند RFID برچسب گذاری کند تا مکان آنها را ردیابی کند تا اطلاعات مربوط به محل سکونت آنها را به مقامات ارائه دهد، این نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی موضوع بحث پیوند اجباری بوده‌است.
قانون گذاری

به دنبال ایالت ویسکانسین (WISCONSIN) ایالت داکوتای شمالی، کالیفرنیا نیز لایحهٔ ۳۶۲ را در سال ۲۰۰۷ به تصویب رساند؛ که طبق آن افراد کارگر و درگر افراد به هیچ شکلی نباید مجبور به کاشت RFID در زیر پوستشان شوند.
در روز پنجم آوریل سال ۲۰۱۰ مجلس سنای گرجستان و آتلانتا لایحه ۲۳۵ را به تصویب رسانند که اجبار کردن افراد برای کاشت ریز تراشه در زیر پوست تخطی از قانون محسوب می‌شود. طبق این لایحه کاشت اختیاری و داوطلبانه ریز تراشه باید توسط پزشک و طبق قوانین پزشکی جورجیا صورت پذیرد.
اگر مجلس عمومی نسخه جدیدی را در مجلس به تصویب برساند، جورجیا در قانون ممنوعیت اجباری کاشت ریز تراشه به کالیفرنیا و ویسکانسین می‌پیوندد.
در روز دهم ماه آوریل سال ۲۰۱۰، نمایندگان ویرجینا لایحه‌ای را تصویب کردن که طی آن شرکت‌ها حق نداشتند که تراشه‌های ردیاب را در بدن کارگرانشان به کار بگذارند.
دیان آربس

| دیان آربس | دیان آربس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: دیان نمروف
زادهٔ: ۱۴ مارس ۱۹۲۳ نیویورک، آمریکا
درگذشت: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۷۱ (۴۸ سال) دهکده گرینویچ، نیویورک، آمریکا
ملیت: آمریکایی
شناخته‌شده برای: عکاسی
همسر: آلن آربس (۱۹۴۱–۱۹۶۹)
دیان آربس (به انگلیسی: Diane Arbus) (زاده ۱۴ مارس ۱۹۲۳ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۱) عکاس آوانگارد اهل ایالات متحده آمریکا بود.