stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تروینگیان
ریشه‌شناسی

بنا بر پیشنهاد مورتیز شونفلد در سال ۱۹۱۱ که هنوز هم به‌طور گسترده مورد استناد قرار می‌گیرد، نام تروینگی احتمالاً با واژه گوتی "تریو" که برابر انگلیسی آن "tree" به معنای درخت در انگلیسی مرتبط می‌باشد، بدینسان که آنها "مردمی جنگلی" بودند. هرویگ ولفرام با موضوع پیشین فرانتس آلتهایم مبنی بر اینکه چنین نام‌های جغرافیایی برای تمییز گوت‌های شمال دریای سیاه پیش و پس از اسکان در همان‌جا به کار می‌رفت، و اینکه تروینگ‌ها گاهی نام‌هایی مربوط به جنگل بر روی خود می‌گذاشتند، از جمله ویدیگویا، ودوکو و ویدیمیر، که وی باور دارد بخش نخست این نام‌ها هم ریشه با "wood" انگلیسی به معنی چوب می‌باشد. در برابر آنها، نام‌های سایر مردم گوتی از جمله گرتونگی‌ها که با تروینگ‌ها هم دوره می‌باشند، شاید به معنی مردم استپ باشد، با یک ریشهٔ مرتبط با واژه ای برای شن یا ماسه. این دو نام تنها در منابع سده سوم تا اواخر سده چهارم و پنجم یافت می‌شوند. (پس از این دوره، مردم گوت با نام‌های دیگری یاد می‌شوند که قابل توجه‌ترین آنها ویزیگوت‌ها و آستروگوت‌ها می‌باشند)
برخی اندیشمندان پیشنهاد کردند که نام «تروینیگی» شاید اصلیتی پیش از پونتیکی یا اسکاندیناویایی داشته باشد.
تاریخچه > سدهٔ سوم

محتملا تروینگ‌ها در میان گوتی‌هایی بوده باشند که در سال ۲۶۸ به امپراتوری روم حمله کردند. این تاخت و تاز سرتاسر استانهای رومی از جمله پانونیا و ایلیرکوم را فرا گرفت و حتی تهدیدی برای ایتالیا نیز به‌شمار می‌آمد. هرچند گوت‌ها در تابستان در جنگی در کنار مرز کنونی ایتالیا و اسلوانی شکست خورده و سپس در سپتامبر همان سال در نبرد نایسوس شکست خوردند. سه سال پس از آن، گوت‌ها توسط امپراتورانی چون کلودیوس گوتیکوس و اورلیان در چندین لشکرکشی به آنسوی رود دانوب رانده شدند.
در تاریخ آگوستی، مقاله ای که به امپراتور کلودیوس گوتیکوس اختصاص داده شده (حکومت از ۲۶۸ تا ۲۷۰) لیستی از مردمان ایرانی‌تبار سکا ارائه کرده که توسط کلودیوس فتح شده بودند فرنام «گوتیکوس» را از همین زمان به او می‌دهند:
"peuci trutungi austorgoti uirtingi sigy pedes celtae etiam eruli" البته این نامها به‌طور سنتی توسط مردم نوین ویرایش شده تا مردمان بیشتر شناخته شده شامل شوند: پِئوچی، گروتونگی، آستروگوتی، تروینگی، ویسی، گیپِدِس، سلتائه و ارولی. بنابراین گاهی استدلال می‌شود که این نخستین ثبت تاریخی تروینگ‌ها می‌باشد. هرچند تاریخدانان امروزی باور دادند این سند در نزدیکی سال ۴۰۰ یا شاید صد سال پس از آن نوشته شده باشد، هرچند نیاز به بازسازی‌هایی دارد.
تروینگ‌ها علی‌رغم سایر مردمان گوتی‌تبار دیگر، نخستین بار در مدحی برای امپراتور ماکسیمیان (ح. ۲۸۵–۳۰۵) در سال ۲۹۱ یا اندکی پس از آن ذکر یاد شده‌اند (احتمالا در ۲۰ آپریل سال ۲۹۲ در تری‌یر یاد شده‌اند). این مدح به‌طور سنتی به کلادیوس مامرتینوس نسبت داده شده‌است.
این مدیحه را می‌توان به شیوه‌هایی مختلف تفسیر کرد. پس از ذکر اینکه مردمان موریش با یکدیگر می‌جنگیدند، به اروپا برمیگردد، جاییکه دو اختلاف در حال رخ دادن طوری تعریف شده‌اند که موضوع اینکه تروینگی‌ها در کدام یک از اختلافات شرکت داشتند را روشن نمی‌سازد: «گوتیک‌ها بورگوندی‌ها را به طور کامل از میان بردند، و دگربار آلمانی‌ها برای فتح شدگان سلاح پوشاندند، همچنین تروینگ‌ها، گروهی دیگر از گوت‌ها، که با کمک گروهی از تایفال‌ها وارد نبردی با وندال‌ها و ژپیدها می‌شوند». این متن به گونه‌ای نوشته شده که به خواننده آن این حس را می‌دهد که تروینگ‌ها گروهی از گوت‌ها بودند که به دومین از این دو نبرد پیوسته، و با وندال‌ها و ژپیدها مبارزه می‌کنند.
یک گزارش به احتمال بسیار قطعی که از سدهٔ سوم به وجود دارد، اثر خلاصهٔ اوتروپیوس، تاریخ‌نویس  و مقام رومی است که به سال ۳۶۹ برمیگردد. او چنین نوشته‌است که استان داکیه (هم‌اکنون) دارای تایفال‌ها، ویکوتال‌ها و تروینگ‌ها می‌باشد. هرچند، نسخه‌های به جا مانده از این اثر گونه‌های گوناگونی دارند: تربینگی، تروولگی، ترویگینتی، و ترویتای (Τερβίται). این منبع تروینگی‌ها را نزد کارپی‌ها، در شمال دانوب قرار می‌دهد، که باعث می‌شود تا موقعیت تایفال‌ها و ژپیدها و وندال‌ها که در مدیجه نیز از آن یاد شده بود در تناقض نباشد.
تاریخچه > سده چهار

بنابر ژوردانس، که از تروینگ‌ها یاد نمی‌کند، فرمانروای گوت‌ها، آریاریک در سال ۳۳۲، زمانیکه پسر کنستانتین بزرگ، یعنی کنستانتین دوم به‌طور قاطع گوتی‌ها را شکست داد، ناچار به امضای پیمان نامهٔ صلح با روم می‌شود. پس از آن زمان، تعداد قابل توجهی مدالهای طلای ارزشمند رومی در قلمروهای گوتی‌ها از هلند تا اوکراین پخش  می‌شود، که سپس توسط باستان شناسان کشف می‌شود. این مدالها برتری و نفوذ رومی‌ها در میان گوتی‌ها را نشان می‌دهد.
در سال ۳۷۶، امپراتور روم، یعنی والنس با هدف قصاص بخاطر پشتیبانی از پروکوپیوس غاصب، که در سال ۳۶۶ مرده بود، به تروینگ‌های شمال رود دانوب حمله می‌کند. هرچند او موفق نمی‌شود تا به آنها ضربه ای مستقیم وارد کند، چرا که توده ای از گوتی‌ها به کوهستان سِروروم (که احتمالاً جنوب کوه‌های کارپات را شامل می‌شود). در همان سال طغیان رود دانوب مانع گذر رومی‌ها به آنسوی رود می‌شود.
در سال ۳۶۹، والنس در نهایت موفق می‌شود تا به ژرفای قلمروی گوتی‌ها نفوذ کرده، و در چندین زد و خورد با گرتونگی‌ها پیروز شود و بدینسان برای نخستین بار در تاریخ کلاسیک جهان از آنها یاد می‌شود. آتاناریک، کسی که در این متن توسط آمیانوس مارسلینوس به عنوان قدرتمندترین دادرس آنها یاد می‌شود (دلالت ضمنی بر اینکه او یکی از رهبران گرتونگی‌ها بود) مجبور می‌شود تا گریخته، سپس در میان رود دانوب وارد یک پیمان نامهٔ صلح شود، و تعهد کند که دگربار پایش را به خاک امپراتوری روم نگذارد. هرچند در بخش‌های دیگر و پیش رو این متن، آمیانوس از آتاناریک را به عنوان قاضی (iudex) تروینگ‌ها یاد می‌کند، که توسط گرتونگی‌هایی که به هون‌ها پیوسته بودند به او حمله شده بود.
تاریخچه > جنگ گوتیک (۳۸۲–۳۷۶)

تروینگ‌ها تا سال ۳۷۶، تا زمانی که فریتیگرن، یکی از رهبران آنها، از امپراتور روم، والنس در رابطه با اسکان دادن مردمش در بخش جنوبی رود دانوب درخواست می‌کند، در سکائستان غربی (احتمالا مولداوی و والاچیای کنونی) ماندگار شدند.[نیازمند منبع] این حقیقت که آنها می‌خواستند صرفاً برای در امان ماندن از حملات مکرر هون‌ها در این بخش پناه بگیرند، توسط تاریخدانان مورد مناقشه است. بیشتر اینگونه به نظر می‌رسد که آنها پیرو مذاکرات صلح در پایان نبرد جنگ یکم گوتیک، در این مکان سکنا گزیدند. والنس اجازه این کار را می‌دهد. هرچند، با درگرفتن یک قحطی سراسری در روم، روم تمایلی به بخشش آذوقه و نه زمین‌هایی که قولشان را به آنها داده بود نداشت؛ که شورشی آشکار در پی داشت و به غارتی ۶ ساله در سرتاسر بالکان، مرگ یکی از امپراتوران روم و نابودی کامل ارتش روم انجامید. نبرد آدریانوپل در سال ۳۷۸ نبرد تعیین‌کننده این جنگ بود. ارتش روم سلاخی شد؛ امپراتور والنس به هنگام نبرد کشته شد؛ و متأثر از این مرگ جهان رومی، رومی‌ها را در نهایت به مذاکره و اسکان آنها در سرزمین‌های رومی کشاند؛ یک روند نو با پیامدهایی گسترده تا فروپاشی کامل امپراتوری روم.
باستان‌شناسی

از نظر زمانی و موقعیت جغرافیایی، تروینگ‌ها و همسایگان آنها گرتونگی‌ها با فرهنگ باستانی سینتانا ده مورش-چِرنیاخوف مطابقت دارند.
باستان‌شناسی > الگوی زیستی

آبادی‌های چرنیاخوف در زمین باز در دره رودخانه شاخه بندی می‌شود. خانه سازی‌ها آنها شامل مسکن‌هایی با کفپوشی ته کشیده، مسطح و غرفه خانه‌ها می‌شود. بزرگترین آبادی شناخته شده از آنها (بودِستی) ۳۵ هکتار می‌باشد. بسیاری از آبادی‌ها باز و بدون استحکامات هستند؛ چند دژ نیز به چشم می‌خورد.[نیازمند منبع]
باستان‌شناسی > شیوه‌های تدفین

گورهای سینتانا ده مورش بیشتر از آبادی‌های آن شناخته می‌شوند.
گورهای سینتانا ده مورش همان ویژگی‌های اساسی که در گورهای چرنیاخوف می‌بینیم را به ما نشان می‌دهد. اینها شامل هر دو شیوهٔ خاکستر کردن بدن یا به خاکسپاری هستند؛ با این تفاوت که در میان دومی، سر به سمت شمال است. برخی از گورها خالی گذاشته شده‌اند. در میان اشیایی که از گورها پیدا شده‌اند، کوزه، شانه‌های استخوانی و افزارهای آهنی دیده می‌شود، ولی تقریباً هیچ جنگ‌افزاری به چشم نمی‌خورد.
دین

دین اصلی تروینگ‌ها وودینیسم است، هرچند ممکن است شهید شناسی ساباس و برگردان کتاب مقدس اولفیلاس سرنخ‌هایی ارائه کند. برخی از ماه‌ها و روز مقدس بودند، و برگزاری آیین و تشریفات پارسایی اجباری بود. زندانی‌های رومی مسیحیت را به تروینگی‌ها آورد. به گواهی وِرِکا و باتوین و بسیاری از آنانی که به استان موئسیای امپراتوری روم گریخته بودند، آیین مسیحیت به قدری تند در میان تروینگ‌ها پخش شد که برخی از پادشاهان تروینگی یا حامیانشان تروینگ‌های مسیحی را آزار می‌دادند. اولفیلاس به هنگام تبعید، انجیل را به زبان گوتی برگرداند.
تروینگ‌های سکنا یافته در داکیه، یکی از مذاهب مسیحیت که در شرق امپراتوری به رسمیت شناخته شده بود را می‌پذیرند؛ یعنی همان آریانیسم که باور داشت عیسی، جلوه ای از خداوند نیست، بلکه نیمه خدا است. این باور بر ضد اصول کاتولیکیسمی بود که در سده‌های چهارم و پنجم به انحصار دینی رسیده بود.
زبان

به عنوان شاخه ای از زبانهای گوتیک، تروینیگی‌ها به گویش تروینیگی گوتی، که یک زبان ژرمنی شرقی منقرض شده‌است سخن می‌گفتند.
روابط با ویزیگوت‌ها

بنابر نویسنده سده میانی (قرون وسطایی) ژوردانس، فردی که پادشاهان ویزیگوتِ آلاریک یکم تا آلاریک دوم را جانشیشان قاضی تروینیگ، آتاناریک می‌دانست، ویزگوت‌ها به‌طور سنتی جانشینان تروینگی‌ها به‌شمار می‌آمدند.
رهبران > پادشاهان غیرمسیحی

آتاناریک (۳۸۱–۳۶۹)
روتستئوس (سر دسته)
اریولف (سر دسته، مرده شده در سال ۳۹۱)
رهبران > رهبران شورشی

فریتیگرن (۳۸۰–۳۷۶)
گوتیودا، کشور ویزیگوت‌ها
باکس، آلاباما

باکس (به انگلیسی: Bucks) شهرکی در شهرستان موبایل ایالت آلاباما است که مساحت آن ۱٫۱ کیلومترمربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۲ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۲۹٫۰۹ در کیلومترمربع بوده است.
ئی‌ام‌دی اف۳

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع و ساخت: نوع و ساخت
نوع قدرت: دیزلی-الکتریکی
سازنده: جنرال موتورز الکترو-موتیو دیویژن (EMD)
مدل: F3
تاریخ ساخت: ژوئیه ۱۹۴۵ – فوریه ۱۹۴۹
مجموع تولید: ۱٬۱۱۱ A units, ۶۹۶ B units
مشخصات فنی: مشخصات فنی
نظم چرخ ای‌ای‌آر: B-B
ریل راه‌آهن: 4 ft 8 1⁄2 in (۱٬۴۳۵ mm)
هزارچرخ: Blomberg B
قطر چرخ: ۴۰ اینچ (۱٬۰۱۶ میلیمتر)
حداقل پیچش: ۲۳° (۲۵۰٫۷۹ فوت یا ۷۶٫۴۴ متر radius)
فاصله دو محور: ۳۹ فوت (۱۱٫۸۹ متر)
طول: ۵۰ فوت ۸ اینچ (۱۵٫۴۴ متر)
عرض: ۱۰ فوت ۸ اینچ (۳٫۲۵ متر)
ارتفاع: ۱۵ فوت (۴٫۵۷ متر)
وزن لوکوموتیو: ۲۳۴٬۰۰۰ پوند (۱۰۶٬۰۰۰ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت: ۱٬۲۰۰ گالون آمریکایی (۴٬۵۰۰ لیتر؛ ۱٬۰۰۰ گالون بریتانیایی)
Prime mover: EMD 567B
محدوده موتور دور بر دقیقه: ۲۷۵–۸۰۰
نوع موتور: موتور دوزمانه V16 موتور دیزل
Aspiration: Roots-type supercharger
جابه‌جایی: ۹٬۰۷۲ اینچ مکعب (۱۴۸٫۶۶ لیتر)
مولد الکتریکی: EMD D-12
کشش‌های موتور: (4) EMD D-17-B or D-27-B
سیلندرها: ۱۶
سایز سیلندرها: ۸ ۱⁄۲ در ۱۰ اینچ (۲۱۶ در ۲۵۴ میلیمتر)
آمار سرعت: آمار سرعت
آخرین سرعت: ۱۰۳ مایل بر ساعت (۱۶۶ کیلومتر بر ساعت)
توان خروجی: ۱٬۵۰۰ اسب بخار (۱٫۱ مگاوات)
Tractive effort: ۵۸٬۵۰۰ پوند (۲۶٬۵۰۰ کیلوگرم)
ئی‌ام‌دی اف۳ (انگلیسی: EMD F3) یک لوکوموتیو دیزلی ساخت شرکت جنرال موتورز الکترو-موتیو دیویژن بوده است.
این لوکوموتیو که مابین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹۴ تولید می‌شده دارای ۱۶ سیلندر، ۱۵۰۰ اسب بخار توان خروجی و ۱۶۶ کیلومتر در ساعت سرعت نهایی بوده است.
ابن بواب

| ابن بواب | ابن بواب |
| --- | --- |
خط نسخ اولیه، دو صفحه از قرآن، خط ابن بواب. محل نگهداری کتابخانه چستر بیتی: خط نسخ اولیه، دو صفحه از قرآن، خط ابن بواب. محل نگهداری کتابخانه چستر بیتی
نام هنگام تولد: ابوالحسن علاءالدین علی بن هلال
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: خوشنویسی
ابوالحسن علاءالدین علی بن هلال مشهور به ابن بواب (درگذشت ۱۰۲۲ یا ۱۰۳۱ م در بغداد) از معروفترین خوشنویسان در اوائل سده پنجم هجری/یازدهم میلادی در دوره خلفای عباسی و آل بویه است. او در خطوط مختلف به جا مانده از ابن مقله تصرفاتی کرد و قواعدی تازه در خوشنویسی به‌وجود آورد.
ابن بواب به‌عنوان استاد زمان خود شناخته شد و شیوه‌ای که او در خوشنویسی پدید آورد تا حدود دویست سال تا هنگام حمله مغول بدون رقیب بود و قوانینی که برای خوشنویسی وضع کرد که به خط منسوب شهرت دارد او قواعد نوینی در خوشنویسی به وجود آورد و برای نخستین بار میزان سنجش حروف را تحت قاعده «نقطه» درآورد. این قواعد هنوز هم پس از گذشت نزدیک به هزار سال در اغلب خطوط اسلامی و توسط همه خوشنویسان رعایت می‌شود. خط نسخ که توسط او شکل نهایی و متکامل یافت رفته رفته به خط رایج تمامی سرزمین‌های اسلامی تبدیل شد و امروزه اغلب حروف چاپی مدرن عربی و فارسی با استفاده از این خط طراحی شده‌اند.
درگذشت

با همهٔ شهرتش درگذشت او به دقت ثبت نشده است. گاهی درگذشت او را در سال ۴۲۳ ه‍.ق/۱۰۳۱ م ذکر کرده‌اند و منابعی مانند ابن خَلِّکان و برخی کتب دیگر آورده‌اند که وی در روز پنجشنبه در ماه جمادی‌الاول سال ۴۱۳ ه‍.ق/۱۰۲۲ م در بغداد از دنیا رفت و در کنار آرامگاه احمد بن حنبل به خاک سپرده شد.
آثار

ابن بواب به نگارش نسخه‌های متعددی از قرآن پرداخت و گفته می‌شود ۶۴ قرآن در طول عمر خود نگارش کرد که تعداد زیادی از آن‌ها باقی نمانده‌است. از آثار شناخته‌شده او می‌توان به‌این موارد اشاره کرد:
۱- در ترکیه موزهٔ توپقاپی، شعر سالمه بن جندل با امضا به تاریخ رمضان سال ۴۱۳ ه‍.ق و هم در آنجا دو صفحه به قلم طومار به خط وی موجود است.
۲- در ترکیه در گنجینه اوقاف موزه آثار ترکیه کتاب «بزوغ‌الهلال» مورخ به سال ۴۰۸ ه‍.ق
۳- در ترکیه گنجینه ایاصوفیه، جنگی در «آداب و حکم» با خط ثلث.
۴- قرآن در کتابخانه آیت‌الله نجفی مرعشی
۵- قرآن به صورت کامل و جامع از ابتدا تا انتها به خط وی که بسیار سالم باقی‌مانده و در سال ۳۹۱ ه‍. ق نوشته شده‌است. این قرآن در مجموعه موزه چستربیتی (CHESTER BEATTY) دوبلین نگهداری می‌شود. این قرآن در سال ۱۹۸۳ در تعداد ۲۰۰ نسخه چاپ و در معرض فروش قرار گرفت.
۶- یکی از زیباترین آثار او نسخه‌ای است به خط ریحان که در مسجد لاللی استانبول نگهداری می‌شود و هدیه سلطان عثمانی، سلطان سلیم اول (۱۴۷۰-۱۵۱۲ م) است.
شبح: فراموشی – پس از مرگ

| شبح: فراموشی – پس از مرگ | شبح: فراموشی – پس از مرگ |
| --- | --- |
جلد بازی: جلد بازی
توسعه‌دهنده(ها): Fast Travel Games
ناشر(ها): Fast Travel Games
کارگردان(ـان): اریک اودل دل
طراح(ـان): دانیل کیلگرن کالندر
برنامه‌نویس(ـان): کسپر رنمان
سری: Wraith: The Oblivion
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز پلی‌استیشن ۴
تاریخ(های) انتشار: ۲۰۲۱
ژانر(ها): Horror
شبح: فراموشی – پس از مرگ یک بازی ویدیویی ترسناک با واقعیت مجازی است که توسط استودیوی سوئدی Fast Travel Games ساخته و درسال ۲۰۲۱ منتشر شده است. این بازی براساس بازی نقش آفرینی رومیزی Wraith: The Oblivion ساخته انتشارات White Wolf Publishing ساخته شده‌است. این بازی قرار است با پشتیبانی از هدست‌های VR اچ‌تی‌سی وایو، آکیولوس ریفت، Oculus Quest، پلی‌استیشن وی‌آر و Valve Index برای مایکروسافت ویندوز و پلی‌استیشن ۴منتشر شد.
بازیکن هنگام بازی در عمارت Barclay قرار دارد و به کشف اسرار زندگی پس از مرگ می پردازد و در نقش یک شبح قرار دارد که اخیراً مرده‌است. بازی بدنبال تفهیم معنای انسان بودن است و از بازی‌های ترسناکی مانند آمنزیا: نزول تاریکی و بیگانه: جداسازی تأثیر پذیرفته‌است.
حیدری جهانتیغ

| حیدری جهانتیغ حیدری | حیدری جهانتیغ حیدری |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۵۹′۴۸″شمالی ۶۱°۳۱′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۹۶۵۸۵۳°شمالی ۶۱٫۵۳۲۸۵۳۱°شرقی﻿ / 30.9965853; 61.5328531: مختصات: ۳۰°۵۹′۴۸″شمالی ۶۱°۳۱′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۹۶۵۸۵۳°شمالی ۶۱٫۵۳۲۸۵۳۱°شرقی﻿ / 30.9965853; 61.5328531
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زابل
بخش: کرباسک
دهستان: کرباسک
جمعیت: ۶۰ نفر (سرشماری ۹۵)
حیدری جهانتیغ، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۰ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
جوزپه واله

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: Italian
زاده: ۱۵ مارس ۱۹۰۴ جنوآ
درگذشته: ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۰ (۸۶ سال)
ورزشی: ورزشی
ورزش: واترپلو
جوزپه واله (ایتالیایی: Giuseppe Valle; ۱۵ مارس ۱۹۰۴ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیکن واترپلو اهل ایتالیا بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ شرکت کرده‌است.
اترنت گسترده

(شکل 1) 10BASE5 thick ethernet
(شکل ۲) فرستنده - گیرنده 10Base10
(شکل ۳) فرستنده - گیرنده 10Base5
(شکل ۴) اتصال یک رایانه به سیستم 10Base5
اترنت گسترده (به انگلیسی: thick Ethernet) یا (به انگلیسی: thicknet) که با نام 10base5 نیز شناخته می‌شود اصلی‌ترین نوع تجاری موجود برای اترنت بوده‌است. برای بخش فیزیکی آن، از کابلهایی مشابه کابلهای کواکسیال RG-8/U اما با محافظ بافته اضافی استفاده شده‌است. این یک کابل سفت و محکم با قطر ۹٫۵ میلی‌متر و امپدانس ۵۰ اهم, دارای هادی مرکزی محکم، یک پرکننده عایق فوم شکل، محافظ و غلاف خارجی است. غلاف بیرونی اغلب از فوم زرد-نارنجی مایل به قهوه‌ای است که در واقع از ترکیبات فلوئوردار اتین پروپیلن (به منظور مقاوت در برابر آتش) تشکیل شده‌است و به همین علت به آن کابل زرد یا شلنگ نارنجی یا شلنگ یخ زده زرد باغ گفته می‌شود.

10Base5 به دلیل تقاضای شدید برای شبکه‌های سرعت بالا و قیمت پایین کابلهای Cat5, هم‌اکنون جایگزین شده‌اند.
منشاء نام‌گذاری

کابل اولیه که برای شبکه‌های اترنت مورد استفاده قرار گرفت، یک کابل کواکسیال ۵۰ اهمی به نام 10base5 بود. بعدها کابل نازک تری به بازار آمد که 10Base2 نام گرفت. در این نامگذاری ۱۰ همان نرخ ارسال بیت شبکه اترنت یعنی 10Mbps است. Base در واقع بیان گر این حقیقت است که این کابل برای سیستم‌های Baseband مورد استفاده قرار گرفته و عدد آخر یعنی ۲ یا ۵ نشان می‌دهد که هر بخش (segment) با استفاده از این نوع سیم نمی‌تواند به ترتیب بیشتر از ۲۰۰ یا ۵۰۰ متر باشد. کابل‌های 10Base2 و 10Base5 با توجه به ضخامتشان به ترتیب Thinnet و Thicknet نیز نامیده می‌شوند.

بنابراین ویژگیهای 10Base5  به‌طور خلاصه عبارتند از:
ارتباط Baseband
سرعت انتقال ۱۰ مگابیت بر ثانیه
حداکثر مسافت تا ۵۰۰ متر در هر سگمنت از شبکه
طراحی شبکه

کابلهای کواکسیال 10Base5 دارای حداکثر ۵۰۰ متر در هر سگمنت شبکه می‌باشند. حداکثر تعداد گره‌های قابل اتصال به هر سگمنت 10Base5 برابر ۱۰۰ می‌باشد.

سگمنتها بایستی در هر انتها، توسط یک مقاومت بسته شوند. برای شبکه‌های اترنت مبتنی بر کابلهای کواکسیال، به هر انتهای کابل، یک مقاومت ۵۰ اهمی متصل می‌باشد. چنانچه بستن انتهای کابل فراموش گردد یا شکستگی در کابل رخ دهد سیگنال متناوب موجود در باس، منعکس شده و در صورت رسیدن به نقطه انتهای کابل، به ندرت از بین می‌رود. این انعکاس سیگنال از برخورد غیرقابل تشخیص بوده و لذا هیچ گونه ارتباطی در این حالت، امکان‌پذیر نخواهد بود.

برای اتصال رابط 10Base5 به کابل کواکسیال ضخیم، نیاز به یک فرستنده - گیرنده خارجی است. در شکل (۲) یک فرستنده-گیرنده بر روی کابل بسته شده‌است به طوریکه سر وسط آن با هسته داخلی تماس دارد. فرستنده- گیرنده حاوی مدارهایی است که تشخیص وضعیت حامل و برخورد را به عهده دارد. وقتی برخوردی تشخیص داده می‌شود فرستنده- گیرنده نیز سیگنال نامعتبر خاصی را روی کابل قرار داده تا مطمئن شود همه فرستنده- گیرنده دیگر نیز از رخ دادن برخورد با خبر شده‌اند.
معایب

افزودن کامپیوترهای جدید به شبکه به دلیل نیازمند بودن به سوراخ کردن دقیق کابلها، عمل سختی است. همچنین کابل‌ها محکم و سفت بوده و خم کردن آن‌ها در گوشه‌ها، سخت است. یک ارتباط نامناسب می‌تواند تمام شبکه را مختل نماید و عیب یابی آن و پیدا نمودن محل عیب، نیز کار سختی است.
توماس کریسپ

| توماس کریسپ | توماس کریسپ |
| --- | --- |
Thomas Crisp, VC: Thomas Crisp, VC
زاده: ۲۸ آوریل ۱۸۷۶ لوئستافت، سافک
درگذشته: ۱۵ اوت ۱۹۱۷ (aged 41) دریای شمال
وفاداری:  بریتانیا
شاخه نظامی:  نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۱۵–۱۹۱۷
درجه: Skipper
یگان: Royal Naval Reserve
فرماندهی: HM Armed Smack Nelson
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول
نشان‌ها: Victoria Cross Distinguished Service Cross
توماس کریسپ (به انگلیسی: Thomas Crisp) (زاده ۲۸ آوریل ۱۸۷۶–درگذشته ۱۵ اوت ۱۹۱۷) از فرماندهان نیروی دریایی انگلیس در جنگ جهانی اول بوده‌است. وی از کسانی است که پس از مرگ به دریافت نشان لیاقت صلیب ویکتوریا نائل آمده‌است.
زندگی

توماس کریسپ در ۲۸ آوریل ۱۸۷۶ در لوئستافت، سافک متولد شد. کریسپ که پیش از جنگ جهانی اول و در زندگی عادی و غیرنظامی خود یک ماهیگیر ساده بود، نشان لیاقت صلیب ویکتوریا را به دلیل کشته شدن در جریان دفاع از ناو نلسون در سال ۱۹۱۷، که عهده‌دار مسئولیت آن بود، در برابر حمله یک زیردریایی آلمانی به دست آورد.
دولت وقت بریتانیا جان‌فشانی‌ها و فداکاری‌های توماس کریسپ در جریان این نبرد نابرابر را برای تقویت روحیه و اعتماد به نفس سربازان خود در جنگ جهانی اول و به ویژه در تابستان و پاییز ۱۹۱۷ بسیار مورد استفاده قرار داد. در این زمان بریتانیا متحمل شکست‌های سنگینی در نبرد پاشندیل شده بود. دیوید لوید جورج نقل دلاوری‌های کریسپ را در پارلمان بریتانیا با صدای بلند قرائت کرد. این کار جورج برای نزدیک به یک هفته تیتر اخبار بود.
جودیت رابرتز (شناگر)

جودیت رابرتز (به انگلیسی: Judith Roberts) (زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۳۴) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
حیدریک

| حیدریک | حیدریک |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: دلفان
بخش: بخش ایتیوند
دهستان: ایتیوند جنوبی
جمعیت: ۳۴ نفر (سرشماری ۹۵)
حیدریک، روستایی از توابع بخش ایتیوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ایتیوند جنوبی قرار دارد و از طایفه تونابی (به اعتقاد برخی از عوام این طایفه از نسل یک شاه می باشند و به اصلاح عامیانه میگویند : ( توناوی شاه پشتن )) که زیر مجموعه ایل ایتیوند می باشد هستند . براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
فدراسیون بسکتبال قبرس

| فدراسیون بسکتبال قبرس CBF | فدراسیون بسکتبال قبرس CBF |
| --- | --- |
ورزش: بسکتبال
محدوده: قبرس
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۶ (۱۹۶۶)
سازمان همکار: فیبا
منطقه همکاری: فیبا اروپا
مقر: نیکوزیا
رییس: Andreas Mouzourides
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
www.cbf.basketball: www.cbf.basketball
فدراسیون بسکتبال قبرس (انگلیسی: Cyprus Basketball Federation) نهاد اداره کننده ورزش بسکتبال در کشور قبرس است. این فدراسیون که در سال ۱۹۶۶ تاسیس شده مقر آن در شهر نیکوزیا قرار دارد.
سیریل سوگرن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Cyril Saugrain
زاده: ۲۲ ژوئن ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) لیوری-گرگان، فرانسه
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: Retired
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
1 stage 1996 Tour de France: 1 stage 1996 Tour de France
 :  
Infobox last updated on ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۸: Infobox last updated on ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۸
سیریل سوگرن (فرانسوی: Cyril Saugrain‎؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۷۳) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس، تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی و سن میشل–اوبر۹۳ اشاره کرد.
حیر المسیل

| حیر المسیل حیر المسیل | حیر المسیل حیر المسیل |
| --- | --- |
روستا: روستا
حیر المسیلموقعیت حیر المسیل در نقشه: حیر المسیلموقعیت حیر المسیل در نقشه
مختصات: ۳۵°۱۶′۰۳″شمالی ۳۶°۲۰′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۶۷۴۴۲°شمالی ۳۶٫۳۳۴۴۶۹°شرقی﻿ / 35.267442; 36.334469: مختصات: ۳۵°۱۶′۰۳″شمالی ۳۶°۲۰′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۶۷۴۴۲°شمالی ۳۶٫۳۳۴۴۶۹°شرقی﻿ / 35.267442; 36.334469
کشور:  سوریه
استان: استان حماه
منطقه: منطقه سقیلبیه
ناحیه: Tell Salhab
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۵۷۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
City Qrya Pcode: C3149
حیر المسیل (به عربی: حیر المسیل) یک روستا در سوریه است که در ناحیه سلحب واقع شده‌است. حیر المسیل ۵۷۹ نفر جمعیت دارد.
توماس کروم

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Toomas Krõm
زادروز:  ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  تالین
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Retired
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۰۰۰۰–۱۹۹۸ |  Lõvid Tallinn |   |   |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  Sport Tallinn |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  Valo Mäntta |   |   |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال فلورا تالین |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  Tervis Pärnu |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال تالین سادام |   |   |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال یارو |   |   |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال لوادیا تالین |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |  تیم ملی فوتبال استونی |  ۱۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰۰۷-۰۱-۰۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰۰۷-۰۱-۰۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰۰۷-۰۱-۰۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰۰۷-۰۱-۰۱
توماس کروم (استونیایی: Toomas Krõm؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۱) بازیکن فوتبال اهل استونی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فلورا تالین، باشگاه فوتبال تالین سادام، و باشگاه فوتبال لوادیا تالین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال استونی بازی کرده‌است.
تپه میرزا ولی

| تپه میرزا ولی (میرزاآباد) | تپه میرزا ولی (میرزاآباد) |
| --- | --- |
نام: تپه میرزا ولی (میرزاآباد)
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان کنگاور
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، صدر اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۴۸۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ مرداد ۱۳۸۴
تپه میرزا ولی مربوط به دوره اشکانیان - صدر اسلام است و در شهرستان کنگاور، بخش مرکزی، روستای میرزا ولی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جهان گمشده: پارک ژوراسیک

| جهان گمشده: پارک ژوراسیک | جهان گمشده: پارک ژوراسیک |
| --- | --- |
کارگردان: استیون اسپیلبرگ
تهیه‌کننده: کاتلین کندی جرالد آر. مولن کولین ویلسون
نویسنده: رمان مایکل کرایتون فیلمنامه دیوید کپ
بازیگران: جف گلدبلوم جولیان مور وینس وان پیت پاستویت ونسا لی چستر آرلیس هاوارد ریچارد اتنبرا مارجین هلدن
موسیقی: جان ویلیامز
فیلم‌بردار: یانوش کامینسکی
تدوین‌گر: مایکل کان
توزیع‌کننده: امبلین انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار: یونیورسال استودیوز
مدت زمان: ۱۲۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۷۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۶۱۸٬۶۳۸٬۹۹۹ دلار (جهانی)
جهان گمشده: پارک ژوراسیک (همچنین شناخته شده با نام‌های پارک ژوراسیک ۲ و جهان گمشده) (به انگلیسی: the lost world: jurassic park) فیلمی سینمایی در ژانر علمی تخیلی است که توسط استیون اسپیلبرگ کارگردانی و در سال ۱۹۹۷ میلادی منتشر شد.
داستان

۴ سال پس از حوادث پارک ژوراسیک در جزیره نوبلار، «جان هاموند» در می‌یابد که در جزیره سورنا واقع در نزدیکی جزیره نوبلار تعدادی زیادی دایناسور پرورش یافته‌اند. گروهی به رهبری پسر عموی هاموند که اکنون کنترل شرکت اینجن را در دست گرفته، تصمیم دارند تا این دایناسورها را اسیر کرده و به پارک دایناسورها در سن دیگو منتقل کنند تا از این طریق بتواند درآمد کلانی را بدست آورند. هاموند در پی این موضوع گروهی تحقیقاتی را به رهبری ایان مالکوم استخدام کرده تا با رفتن به جزیره و تحقیق بر روی دایناسورها، آن‌ها را از خطری که جانشان را از جانب پسرعموی هاموند و تیم تحقیقاتی‌اش تهدید می‌کند، نجات دهند.