stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مینستری (گروه موسیقی)
تاریخچهٔ گروه > جدایی و انتشارات پس از مرگ (۲۰۱۱–۲۰۰۸)

یورگنسن ریمیکس و تهیه‌کنندهٔ کلیپ «تلخ» از Spyder Baby بود که توسط Blind Prophecy Records در اوایل سال ۲۰۰۸ منتشر شد. آهنگی با عنوان «کلیدهای شهر» که به آهنگ تم تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ شیکاگو بلک هاکس تبدیل شد، در ۵ مارس ۲۰۰۸ منتشر شد. علاوه بر این تک‌آهنگ، دو آلبوم کاور/ریمیکس، پوشش (۱ آوریل ۲۰۰۸) و مخفی (۶ دسامبر ۲۰۱۰) منتشر شد. همهٔ این نسخه‌ها به مینستری و همدستان اعتبار داده می‌شوند، زیرا در آنها همکاری بین یورگنسن و سایر نوازندگان وجود دارد.
تور «خداحافظی» مینستری، «CU-LaTour»، مرحلهٔ آمریکای شمالی خود را در ۲۶ مارس ۲۰۰۸ با اجرای گروه مشوگا به عنوان مهمانان ویژه و گروه Hemlock به عنوان افتتاحیه آغاز کرد. آنها آخرین نمایش‌های آمریکای شمالی خود را در شیکاگو در ۱۰ و ۱۲ مه ۲۰۰۸ اجرا کردند. تاریخ پایانی مرحلهٔ بین‌المللی این تور در سه‌پایه در دوبلین، ایرلند در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۸ بود. در طول اجرا، یورگنسن بارها تأکید کرد که این آخرین نمایش مینستری خواهد بود. به دلیل تقاضای زیاد برای بلیط، یک کنسرت اضافی در سه‌پایه در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ اضافه شد. گروه دوباره در یک خانهٔ کامل نواخت. آخرین آهنگ مینستری در این برنامه (و ظاهراً آخرین اجرای زندهٔ آنها) اجرای نسخهٔ جلد تک‌آهنگی از لویی آرمسترانگ، «چه دنیای شگفتی» آنها بود.
آدیوس… پوتا مادرس، یک آلبوم زنده حاوی مطالب جمع‌آوری شده از تور است که در سال ۲۰۰۹ به صورت سی دی و دی وی دی منتشر شد.
یک فیلم مستند به نام فیکس: فیلم مینستری قرار بود در سال ۲۰۱۰ اکران شود. با این حال، تاریخ انتشار به اوایل سال ۲۰۱۱ عقب افتاد. در نهایت، در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم و موسیقی شیکاگو به نمایش درآمد. یورگنسن از فیلمساز، داگ فریل، به دلیل ناتوانی در اجرای بخشی از قرارداد که به یورگنسن برای برش نهایی فیلم تأیید شده بود، برای «هزاران دلار» شکایت کرد. این شکایت در ژوئیه ۲۰۱۱ منتفی شد. در ۲۱ ژوئیه، این فیلم به‌طور خصوصی در تئاتر موزیک باکس در لس آنجلس به نمایش درآمد.
تاریخچهٔ گروه > اتحاد مجدد، آلبوم بازگشت، مرگ مایک اسکاچیا و آلبوم از آبجو تا ابدیت (۲۰۱۵–۲۰۱۱)

در ۷ اوت ۲۰۱۱، مینستری اعلام کرد که گروه را اصلاح خواهند کرد و در فستیوال وکن اوپن ایر آلمان که قرار است در ۲ تا ۴ اوت ۲۰۱۲ برگزار شود، اجرا خواهند کرد. در ترکیب مجدد، آل یورگنسن خواننده، مایک اسکاچیا و تامی ویکتور گیتار، آرون روسی درامز، جان بچدل در کیبورد و تونی کامپوس در بیس حضور داشتند.
یورگنسن در اوت ۲۰۱۱ به مجلهٔ متال همر گفت مینستری در حال کار بر روی آلبوم جدیدی به نام بازگشت است که امیدوارند تا کریسمس منتشر شود. او در مورد صدای مطالب جدید توضیح داد: «فقط پنج آهنگ داریم که چند هفته گذشته گوش می‌دادم و واقعاً حال و حوصله نداشتم، فقط آن را به عنوان آهنگ در نظر می‌گرفتم. یک شوخی در ابتدا برای گذراندن زمان، اما [مایکی] در مورد آن غوغا می‌کند، رفیق، این در مورد بوش نیست، بنابراین … آن قسمت از بین رفته است من فکر می‌کنم این سریع‌ترین و سنگین‌ترین آلبومی است که تا به حال انجام داده‌ام. فقط به این دلیل که ما آن را به عنوان یک درمان ضددرمانی علیه موسیقی کانتری انجام دادیم، فقط روزها را مرخصی می‌گرفتیم و سریع‌تر از آنچه در مدت‌زمان انجام می‌دادم، سریع‌تر از مایکی در مدت‌زمان انجام می‌دادیم. او فقط یک تور با گروه Rigor Mortis را در مدت طولانی انجام داده است و گفت که در مقایسه با این موارد مینستری آسان است، بنابراین بی‌رحمانه خواهد بود و بسیاری از مردم را عصبانی می‌کند.»"
مینستری در وبگاه خود اعلام کرد که آنها در ۱ سپتامبر ۲۰۱۱ به همراه مهندس، سامی دی‌امبروسو برای شروع ضبط آلبوم جدید خود وارد استودیو شدند. در طول وب‌ساید سوم که شامل فیلم‌هایی از پشت صحنهٔ ساخت بازگشت بود، تاریخ انتشار ۲۳ مارس ۲۰۱۲ اعلام شد.
در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱، مینستری «۹۹ درصد» اولین تک‌آهنگ بازگشت را منتشر کرد و دو روز بعد شروع به پخش آن در صفحهٔ فیس بوک خود کرد. در ۲۴ فوریه ۲۰۱۲، مینستری دومین تک‌آهنگ «دوبار ضربه بزنید» را منتشر کرد که در شماره آوریل ۲۰۱۲ مجلهٔ متال همر گنجانده شد. در ۲۳ مارس ۲۰۱۲، بازگشت منتشر شد؛ [۸۸] با تور «دفیبریلاتور» پشتیبانی شد، تور کنسرتی که از ژوئن آن سال تا اوت ادامه داشت.
در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۲، مایک اسکاچیا، نوازندهٔ گیتار بر اثر حمله قلبی روی صحنه، در حالی که با گروه دیگرش، Rigor Mortis، اجرا می‌کرد، درگذشت. در مصاحبه‌ای با شبکهٔ Noisey در مارس ۲۰۱۳، یورگنسن اعلام کرد که مینستری دوباره تجزیه خواهد شد و توضیح داد که او نمی‌خواهد بدون اسکاچیا ادامه دهد. او توضیح داد: «مایکی بهترین دوست من در جهان بود و مینستری بدون او وجود ندارد. اما می‌دانم که موسیقی‌هایی که در هفته‌های آخر زندگی او با هم ضبط کرده بودیم باید برای بزرگداشت او منتشر می‌شد؛ بنابراین پس از تشییع جنازهٔ او، خودم را در استودیوی خودم حبس کردم و آهنگ‌هایی را که ضبط کرده بودیم به بهترین و آخرین آلبومی که هر کسی تا به حال شنیده بود، تبدیل کردم.» این آلبوم با نام از آبجو تا ابدیت در ۶ سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. یورگنسن اظهار داشت که مینستری برای حمایت از آلبوم از آبجو تا ابدیت تور خواهد داشت، اما دیگر آلبومی را ضبط نخواهد کرد.
تاریخچهٔ گروه > هوپیوم برای توده‌ها و آلبوم‌های ادعایی آینده (۲۰۲۲–اکنون)

حدود دو هفته پس از انتشار بهداشت اخلاقی، یورگنسن فاش کرد که آلبوم دیگری از مینستری «تا ۸–۶ ماه دیگر منتشر خواهد شد.» در مصاحبه‌ای در مارس ۲۰۲۲ با متال اج، یورگنسن گفت که این آلبوم دارای صدایی به سبک آرنا راک خواهد بود، و او همچنین به آخرین آلبوم مینستری اشاره کرد. او ایدهٔ خود مبنی بر انحلال مینستری در سال ۲۰۲۳ را تکرار کرد و انتظار داشت آخرین مطالب مینستری ضبط مجدد اولین آلبوم آنها با همدردی باشد.
در اوایل سال ۲۰۲۳، مینستری یک تور با گری نومان و Front Line Assembly را اعلام کرد که از ۲۰ آوریل تا ۱۳ مه ۲۰۲۳ ادامه یافت. گروه در دو شب جلد آهنگ Ricky's Hand توسط Fad Gadget را با نومان اجرا کرد.
در آوریل ۲۰۲۳، گروه آهنگ جدیدی را با عنوان «لعنت به زباله‌های سفید» از آلبوم بعدی خود هوپیوم برای توده‌ها که قرار بود در ۴ اوت منتشر شود، به صورت زنده پخش کردند با این حال، اعلام شد که این آلبوم (با عنوان جدید هوپیوم‌برای‌توده‌ها) در تاریخ ۱ مارس ۲۰۲۴ منتشر خواهد شد.
در پاییز ۲۰۲۳، مینستری، همراه با گروه Filter، تور عجایب در رژه را با عنوان سر فصل برای آلیس کوپر و راب زامبی افتتاح کردند. این تور یک ماه طول کشید و از ۲۴ اوت ۲۰۲۳ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۳ به طول انجامید و از ۱۹ مکان در سراسر ایالات متحده و کانادا بازدید کرد. پس از پایان تور عجایب در رژه، مینستری اعلام کرد که با گری نومان و Front Line Assembly دوباره برای تور هوپیوم‌برای‌توده‌ها که در ۲۷ فوریه آغاز شد و در ۵ آوریل ۲۰۲۴ به پایان رسید، تور خواهند داشت.
در فوریه ۲۰۲۴، یورگنسن در مصاحبه‌ای با مجلهٔ آنلاین Loudwire تأیید کرد که مینستری بعد از انتشار نسخهٔ بعدی هوپیوم‌برای‌توده‌ها (که شامل بارکر نیز می‌شود)، مینستری دیگر آلبومی منتشر نخواهد کرد یا به عنوان یک گروه ادامه نخواهد داد، و اعلام کرد: «من فکر می‌کنم زمان خوبی برای توقف است.» گروه در ژوئن ۲۰۲۴ وارد استودیو شد تا کار بر روی هفدهمین آلبوم استودیویی خود را آغاز کند و در همان ماه اعلام کرد که ۲۱ سال پس از ترک پل بارکر، نوازنده چند ساز، دوباره گرد هم می‌آیند.
هنرمندی

آزمایش، تنوع سبکی و تغییرات مینستری در طی کارش از چندین ژانر موسیقی عامه پسند می‌گذرد. زیرژانرهای آلترناتیو راک مانند اینداستریال راک و اینداستریال متال اصطلاحاتی هستند که عمدتاً برای توصیف حرفهٔ گروه به‌طور کلی استفاده می‌شوند. مینستری در بسیاری از ژانرهای دیگر طبقه‌بندی شده است، از جمله EBM/اینداستریال دنس، الکترونیک راک، هارد راک، هوی متال، اسپید متال، ترش متال، و الکترو اینداستریال؛ خروجی اولیهٔ آنها به عنوان موج نو، سینث پاپ، دنس پاپ، رقص الکترونیک، و دارک ویو طبقه‌بندی شده است. در شمارهٔ آوریل ۱۹۸۹ مجلهٔ اسپین، نویسنده‌ای به نام مایکل کورکوران گروه را «اینداستریال دیسکو» نامید. در سال ۱۹۹۴، نویسنده سایمون گلیکمن نیز از این اصطلاح استفاده کرد. استیو هیوی از آل‌میوزیک بیان می‌کند که قبل از محبوبیت ناین اینچ نیلز، «مینستری بیش از هر گروه دیگری برای رایج کردن موسیقی اینداستریال دنس، تزریق مقادیر زیادی از تهاجمی پانکی، بیش از حد و گیتار هوی متال خروشان انجام داد. ریف‌هایی که به موسیقی آن‌ها کمک می‌کردند در میان مخاطبان متال و آلترناتیو خارج از پایگاه طرفداران فرقهٔ اینداستریال محبوبیت پیدا کنند.» علیرغم توصیفات مکرر موسیقی گروه به عنوان اینداستریال، یورگنسن استفاده از این برچسب را در چندین نشریه از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ به چالش کشید و ترجیح داد سبک خود را به عنوان «aggro» معرفی کند، و بعداً «industrious».
علیرغم بیزاری یورگنسن از تور، مینستری به خاطر اجرای زندهٔ آنها، شامل نسخه‌های گستردهٔ ترانه‌ها (همان‌طور که در مورد در صورتی که دوست نداشتید ظاهر شوید نشان داده شده است) و تصاویر بصری آزاردهنده مورد توجه قرار می‌گیرد. ام تی وی همچنین گروه را به عنوان یک اثر تأثیرگذار هوی متال شناخت و استفاده از نمونه برداری در دوران اوج آنها را برجسته کرد. مجلهٔ آلترناتیو پرس مینستری را در فهرست ۱۰۰ الهام بخش زیرزمینی ۲۰ سال گذشته خود در سال ۱۹۹۶ قرار داد و اظهار داشت که آنها «متال، سمپل‌ها، سینث‌ها و صدای ۱۰۰ مایل در ساعت پارانویای شهری را ادغام کردند، آنها تقریباً موسیقی اینداستریال همان‌طور که ما می‌شناسیم ایجاد کردند.» یورگنسن در سال ۲۰۰۸ فاش کرد که موسیقی مینستری بیشتر بر روی Drop D تن گیتار و تنظیم استاندارد E است.
پروژه‌های مرتبط

یورگنسن، با هم گروه‌های سابق و فعلی، علاوه بر مینستری، در تعدادی از پروژه‌های موسیقی فعال بوده است. مهم‌ترین آنها گروه Revolting Cocks بود که توسط یورگنسن، ریچارد ۲۳ و لوک ون آکر در طول تور مینستری و Front 242 در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد. از زمان تشکیل، گروه چندین ضبط منتشر کرده است و تغییرات زیادی در ترکیب داشته است. 1000 Homo DJs، پروژه‌ای با هدف خروج از سرزمین تجاوز و عسل و ذهن…، جلدی از آهنگ «سوپرنات» از گروه بلک سبث را ضبط کرده است که در آن رهبر گروه ناین اینچ نیلز و یک بار عضو Revolting Cocks در تور ترنت رزنر حضور دارند. PTP، پروژه‌ای که توسط یورگنسن و بارکر رهبری می‌شد، در یک موقعیت از نیویک اوگر و در مورد دیگر از کانلی کمک گرفت و به‌ویژه آهنگ «ستون فقراتت را به من نشان بده» را در فیلم پلیس آهنی پل ورهوفن در سال ۱۹۸۷ ارائه کرد. پروژه‌های قابل توجه دیگر عبارتند از ترانهٔ سرسطل با ایان مکای از گروه ماینر ترت و فوگازی، Lard با جلو بیافرا خوانندهٔ سابق دد کنیدایز، و Acid Horse با اعضای کاباره ولتر، ریچارد اچ کرک و استفان مالیندر. Buck Satan and the 666 Shooters، یک پروژهٔ کانتری به رهبری یورگنسن، تنها آلبوم دوچرخه‌سواران به خانم‌ها رایگان می‌نوشند را در سال ۲۰۱۲ از طریق سیزدهم پلنت رکوردز منتشر کرد. Surgical Meth Machine، یک پروژهٔ اسپید متال که در اصل به نوازندهٔ گیتار، مایک اسکاچیا تقدیم شد.
بارکر چندین ضبط انفرادی را با نام‌های مختلف منتشر کرده است، از جمله سن عقل و جوجه‌ها و سرعت: آینده‌نگری به عنوان Lead into Gold در سال ۱۹۹۰، جفت کامل به عنوان Flowering Blight در سال ۲۰۰۸، و فیکس این!!!، موسیقی متن فیلم فیکس: فیلم مینستری به نام خودش در سال ۲۰۱۲. در طول دههٔ ۲۰۰۰، بارکر Pink Anvil را با مکس برودی و گروه USSA را با نوازندهٔ گیتار گروه Jesus Lizard، دوان دنیسون تشکیل داد. برودی و اسکاچیا نیز مطالبی را به عنوان Goobersmoochers از طریق وبگاه بندکمپ برودی منتشر کرده‌اند.
اعضا > اعضای فعلی

آل یورگنسن – خوانندهٔ اصلی • گیتار • کیبورد • برنامه‌نویسی • سازدهنی • تولید (۱۹۸۱–اکنون)
جان بچدل – کیبورد (۲۰۰۸–۲۰۰۶، ۲۰۱۱–اکنون)
مونته پیتمن – گیتار • بک خواننده (۲۰۱۴، ۲۰۲۱–اکنون)
سزار سوتو – گیتار • بک خواننده (۲۰۱۵–اکنون)
روی مایورگا – درامز (۲۰۱۷–۲۰۱۶، ۲۰۲۱–اکنون)
پل دامور – بیس (۲۰۱۹–اکنون)
اعضا > اعضای پیشین

استفن جورج – درامز • سازهای کوبه‌ای (۱۹۸۴–۱۹۸۱)
رابرت رابرتز – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۳–۱۹۸۱)
جان دیویس – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۲–۱۹۸۱)، درگذشت ۲۰۰۵
مارتین سورنسون – بیس (۱۹۸۲–۱۹۸۱)
براد هالز – بیس (۱۹۸۴–۱۹۸۳)
پل بارکر – بیس • کیبورد • برنامه‌نویسی • تولید • خواننده • گیتار (۲۰۰۳–۱۹۸۶، ۲۰۰۴–اکنون)
ویلیام «بیل» ریفلین – درامز • بک خواننده • کیبورد • گیتار (۱۹۹۴–۱۹۸۶)، درگذشت ۲۰۲۰
مایک اسکاچیا – گیتار • بک خواننده • بیس (۱۹۹۵–۱۹۸۹، ۲۰۰۶–۲۰۰۳، ۲۰۱۲–۲۰۱۱) درگذشت ۲۰۱۲
لوئیس اسکرول – گیتار (۱۹۹۹–۱۹۹۲، ۲۰۰۳)
دوان بافورد – کیبورد • برنامه‌نویسی (۱۹۹۹–۱۹۹۴)
ری واشام – درامز (۱۹۹۹–۱۹۹۴، ۲۰۰۳)
زلاتکو هوکیچ – گیتار (۱۹۹۹–۱۹۹۶)
مکس برودی – ساکسیفون و بک خواننده (۲۰۰۱–۱۹۹۹)، درامز • سازهای کوبه‌ای و برنامه‌نویسی (۲۰۰۴–۲۰۰۱)
جان مونته – بیس • بک خواننده (۲۰۰۴)
مارک بیکر – درامز • سازهای کوبه‌ای • بک خواننده (۲۰۰۵–۲۰۰۴)
تامی ویکتور – گیتار • بک خواننده • بیس (۲۰۰۸–۲۰۰۵، ۲۰۱۲–۲۰۱۱)
پل ریون – بیس • کیبورد • بک خواننده • گیتار • برنامه‌نویسی (۲۰۰۷–۲۰۰۵)، درگذشت ۲۰۰۷
سین کویرین – گیتار • بیس • کیبورد (۲۰۰۸–۲۰۰۷، ۲۰۲۱–۲۰۱۲)
تونی کامپوس – بیس • بک خواننده (۲۰۰۸، ۲۰۱۵–۲۰۱۱، ۲۰۱۹–۲۰۱۷)
آرون روسی – درامز (۲۰۰۸، ۲۰۱۶–۲۰۱۱)
جیسون کریستوفر – بیس • بک خواننده (۲۰۱۷–۲۰۱۶)
درک آبرامز – درامز (۲۰۱۹–۲۰۱۷)
دی‌جی سوامپ – ترن تیبلز (۲۰۱۸–۲۰۱۷)
لندن می – درامز (۲۰۲۱–۲۰۲۰)
اعضا > نوازندگان دیگر/تور

پل تیلور – کیبورد (۱۹۸۱)
آدری استانزلر – خواننده (۱۹۸۲–۱۹۸۱)
شی جونز – خواننده (۱۹۸۳–۱۹۸۲)
ایوان گیج – خواننده (۱۹۸۴–۱۹۸۳، ۱۹۹۹)
مارک پوتیر – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۳)
داگ چمبرلین – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۴–۱۹۸۳)
پتی یورگنسن – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۴)
جان سوروکا – کیبورد • بک خواننده • سازهای کوبه‌ای (۱۹۸۴)
رولند بارکر – ساکسیفون (۱۹۸۶)، کیبورد (۱۹۹۳–۱۹۹۲)
سارولتا دی فالتای – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۶)
سارولتا دی فالتای – کیبورد • بک خواننده (۱۹۸۶)
مارستون دیلی – کیبورد (۱۹۸۷)
جف وارد – درامز • بک خواننده (۱۹۸۸)، درگذشت ۱۹۹۳
ویلیام تاکر – گیتار (۱۹۹۰–۱۹۸۹)، درگذشت ۱۹۹۹
تری رابرتز – گیتار • بک خواننده (۱۹۹۰–۱۹۸۹)
مارتین اتکینز – درامز (۱۹۹۰–۱۹۸۹)
نیوک اوگر – کیبورد • گیتار • خواننده (۱۹۹۰–۱۹۸۹)
جو کلی – خواننده (۱۹۹۰–۱۹۸۹)
کریس کانلی – کیبورد (۱۹۹۰–۱۹۸۹)، خواننده (۱۹۹۳–۱۹۹۲)
مایکل بالچ – کیبورد • برنامه‌نویسی (۱۹۹۲–۱۹۹۱)
مارکو نئوس – خواننده (۱۹۹۲)
میشل باسین – گیتار (۱۹۹۲)
سام لادویگ – گیتار (۱۹۹۲)
کیسی اور – بیس • کیبورد (۱۹۹۲، ۲۰۱۲)
دارل جیمز – کیبورد (۲۰۰۴–۲۰۰۳)
تیا اسپراکت – درامز (۲۰۰۳)، درگذشت ۲۰۱۷
ادی گارسیا – بیس (۲۰۰۴)
ریک والس – گیتار (۲۰۰۴)
جوی جوردیسون – درامز (۲۰۰۶)، درگذشت ۲۰۲۱
برتون سی. بل – خواننده (۲۰۰۸، ۲۰۱۸)
توماس هولتگرو – درامز (۲۰۱۷)
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های استودیویی

با همدردی (۱۹۸۳) With Sympathy
توییچ Twitch (۱۹۸۶)
سرزمین تجاوز و عسل (۱۹۸۸) The Land of Rape and Honey
ذهن یک چیز وحشتناک برای طعم دادن است (۱۹۸۹) The Mind Is a Terrible Thing to Taste
مزمور ۶۹ ΚΕΦΑΛΗΞΘ (۱۹۹۲)
خوک کثیف (۱۹۹۶) Filth Pig
سمت تاریک قاشق (۱۹۹۹) Dark Side of the Spoon
آنیموزیتزومینا Animositisomina (۲۰۰۳)
خانه‌های مول Houses of the Molé (۲۰۰۴)
خون ریو گراند (۲۰۰۶) Rio Grande Blood
آخرین مکنده (۲۰۰۷) The Last Sucker
بازگشت (۲۰۱۲) Relapse
از آبجو تا ابدیت (۲۰۱۳) From Beer to Eternity
آمریکانت AmeriKKKant (۲۰۱۸)
بهداشت اخلاقی (۲۰۲۱) Moral Hygiene
هوپیوم‌برای‌توده‌ها Hopiumforthemasses (۲۰۲۴)
ترانه‌شناسی > تورها

تور با همدردی، ۱۹۸۳
واکس تراکس! تور مجردی، ۱۹۸۴
تور توییچ، ۱۹۸۷–۱۹۸۶
تور سرزمین تجاوز و عسل، ۱۹۸۸
تور ذهن، ۱۹۹۰–۱۹۸۹
لولاپالوزا ۱۹۹۲
تور مزمور ۶۹، ۱۹۹۴–۱۹۹۲
روز بزرگ، ۱۹۹۵
اسفنکتور، ۱۹۹۶
ClitourUS، ۱۹۹۹
Fornicatour، ۲۰۰۳
تور اویل دائر، ۲۰۰۵–۲۰۰۴
MasterBaTour، ۲۰۰۶
CU-LaTour، ۲۰۰۸
DeFiBriLaTouR / Relapse Tour، ۲۰۱۲
تور از آبجو تا ابدیت، ۲۰۱۵
Death Grips and Ministry Tour US ۲۰۱۷
تور آمریکانت، ۲۰۱۸
تور تابستانی اتحادیهٔ اروپا/انگلیس، ۲۰۱۹
تور خداحافظی نهایی اسلیر با پرایمس و فیل انسلمو، ۲۰۱۹
تور قدرت اینداستریال، ۲۰۲۲ (در ابتدا قرار بود در تابستان ۲۰۲۰ برگزار شود، بعداً به پاییز ۲۰۲۱ و سپس بهار ۲۰۲۲ به دلیل کووید ۱۹ برنامه‌ریزی شد)
تور بهداشت اخلاقی، ۲۰۲۲
تور مونتاژ مینستری، گری نومان و Front Line Assembly ۲۰۲۳
تور عجایب در رژه، ۲۰۲۴ با راب زامبی و آلیس کوپر و Filter.
اجرای زندهٔ مینستری در جشنوارهٔ M'era Luna ۲۰۰۶ (هیلدسهایم، آلمان)
یورگنسن و بچدل (در پس‌زمینه) در حال اجرا با مینستری در سال ۲۰۱۹
لوپان، برن

| Laupen | Laupen |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Bern
بخش: بخش لوپان
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۱۲ کیلومتر مربع (۱٫۵۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۹ متر (۱۶۰۴ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۲۷۹۲
 • تراکم: ۶۸۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 3177
شمارهٔ SFOS: 0667
همسایه‌ها: Bösingen (FR), Ferenbalm، Gurmels (FR), Kriechenwil، Mühleberg، Neuenegg
وبگاه: www.laupen.ch   SFSO statistics
شهر لوپان در بخش لوپان در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۲٬۷۰۰ نفر  جمعیت دارد.
اصفهانک علیا

| اصفهانک علیا | اصفهانک علیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
اصفهانک علیاموقعیت در ایراننمایش نقشه ایراناصفهانک علیااصفهانک علیا (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان: اصفهانک علیاموقعیت در ایراننمایش نقشه ایراناصفهانک علیااصفهانک علیا (اصفهان)نمایش نقشه اصفهان
مختصات: ۳۲°۳۹′ شمالی ۵۰°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۰°شمالی ۵۰٫۳۵۰°شرقی﻿ / 32.650; 50.350: مختصات: ۳۲°۳۹′ شمالی ۵۰°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۵۰°شمالی ۵۰٫۳۵۰°شرقی﻿ / 32.650; 50.350
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: چادگان
بخش: بخش چنارود
دهستان: چنارود شمالی
جمعیت: ۶۲ نفر (سرشماری ۹۵)
اصفهانک علیا، روستایی از توابع بخش چنارود شهرستان چادگان در استان اصفهان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چنارود شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
آرنولد بوکلین

| آرنولد بوکلین | آرنولد بوکلین |
| --- | --- |
خودنگاره با مرگ در حال نواختن فیدل رنگ روغن روی بوم (۱۸۷۲): خودنگاره با مرگ در حال نواختن فیدل رنگ روغن روی بوم (۱۸۷۲)
نام هنگام تولد: آرنولد بوکلین
زادهٔ: ۱۶ اکتبر ۱۸۲۷ بازل
درگذشت: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۰۱ (۷۳ سال) فیزوله
ملیت: سوئیس
شناخته‌شده برای: نقاشی
آثار برجسته: جزیرهٔ مرگ
جنبش: نمادگرایی
آرنولد بوکلین (به آلمانی: Arnold Böcklin)‏ (۱۶ اکتبر ۱۸۲۷ — ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۰۱) نقاش جنبش نمادگرایی اهل سوئیس بود. نقاشی‌های او از مناظر در کنار آثار نمادینش که حاوی برخی مضامین تاریک هستند، هنرمندان آلمانی اواخر سدهٔ ۱۹ میلادی را تحت تأثیر قرار داد و نویددهندهٔ نمادگرایی هنرمندان فرا واقع‌گرای سدهٔ ۲۰ میلادی گردید.
بوکلین که همواره مناظر ایتالیا را منبع الهام خود قرار می‌داد، به‌طور مرتب به آن دیار سفر می‌نمود. وی سال‌های پایانی عمرش را نیز در آنجا گذراند. تابلوی جزیرهٔ مرگ از شناخته‌شده‌ترین آثار اوست که سرگئی راخمانینف با الهام از آن پوئم سمفونی جزیرهٔ مرگ را تصنیف نمود.
نگارخانه

جزیره مردگان
ویلا در کنار دریا ۲
انگورک

| انگورک | انگورک |
| --- | --- |
انگورک  در هموند، ایندیانا: انگورک  در هموند، ایندیانا
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: خلنگ‌سانان
تیره:: خلنگیان
سرده:: گلدریا
گونه:: انگورک
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Gaultheria procumbens ل: Gaultheria procumbens ل
انگورک (نام علمی: Gaultheria procumbens) که عامیانه به نام Wintergreen شناخته می شود گونه‌ای از گلدریا که بومی شمال‌شرقی آمریکای شمالی از نیوفاندلند در غرب تا منیوبا در شمال شرقی و آلاباما در جنوب است. این گیاه عضوی از تیره خلنگیان است.
رشد و زیستگاه

انگورک درختچهای کوچک و کم رشد است که معمولاً ارتفاع آن به ۱۰ الی ۱۵ سانتیمتر می‌رسد. برگها همیشه سبز، بیضوی تخم‌مرغی شکل هستند ۲ الی ۵ سانتیمتر طول و ۱ الی ۲ سانتیمتر عرض و بوی مشخص متیل سالیسیلات دارند. گلها به شکل زنگ و طول ۵ میلیمتر، سفید، به طور انفرادی یا به صورت گل‌آذین خوشه‌ای رشد می‌کنند. میوه شبیه-سته در واقع کپسول خشکی است که کاسبرگهایی به قطر ۶ الی ۹ میلیمتر دور آن را احاطه کرده است.
استفاده سنتی

این گیاه توسط قبایل مختلف بومیان آمریکا به عنوان دارو استفاده شده است.
دندریت

دارینه یا دِندریت (به انگلیسی: Dendrite) زائده‌های رشته مانندیست که به جسم سلولی نورون‌ها، متصل هستند. دِندریت‌ها نقشِ آورندهٔ پیام‌های صادر شده از سلول حسی مجاور یا نورون های رده بالاتر به درون سلول را به عهده دارند. این پیام‌های عصبی، به صورت سیگنال‌های الکتریکی در درازایِ دِندریت‌ها حرکت می‌کنند.
دِندریت‌ها معمولاً بیش از یک عدد، کوتاه و منشعب (بسیار بلند در نورون های حسی، سلول‌های پورکینیه در مخچه و سلول‌های پیرامیدال در مغز) هستند و دارای همه ارگان ها به جز دستگاه گلژی، ختم به انشعابات ظریف و متعدد در انتها. وظیفه آن گیرنده اصلی نورون (انتقال تحریکات دریافتی سایر نورون ها یا سلول‌های حساس به پریکاریون) است.
خارهای دندریتی

در درازنای دندریت‌ها، برآمدگی‌های کوچکی که بیشتر از اکتین ساخته شده است، بیرون می‌زنند این برآمدگی‌ها را خارهای دِندریتی (dendritic spines) می‌نامند. در محل این برآمدگی‌ها بیشتر پیوندها به آکسونها ایجاد می‌شود شکل خارهای دِندریتی در نیرومندی ترارسانش پیام عصبی نقش دارد. هرچه نیرومندی یک سیناپس بیشتر باشد، خارهای دِندریتی بزرگتر خواهد بود.
گفتنی است نورون های حرکتی آکسون بلند و دِندریت کوتاه دارند.
اکسینتومدولین

اشاره به اعضای مختلف معده
اکسینتومدولین (انگلیسی: Oxyntomodulin) یک هورمون با ۳۷ اسید آمینه است که در روده بزرگ یافت می‌شود و به وسیله سلول‌های پاریتال معده تولید می‌شود. روشن شده است که این هورمون باعث سرکوب اشتها می‌شود. پژوهش‌های تازه نشان داده‌اند که از این دارو می‌توان در درمان چاقی بهره گرفت.
سازوکار کارکرد این دارو به خوبی روشن نشده است، اما روشن است که این دارو هم می‌تواند به گیرنده‌های GLP-1 متصل شود و هم به گیرنده گلوکاگون. با این حال روشن نیست که آیا کارکرد این دارو از راه این گیرنده انجام می‌گیرد یا گیرنده‌هایی که هنوز ناشناخته مانده‌اند.
ناتی داگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
بنا نهاده: ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۴ (به نام جم سافتور) ۹ سپتامبر ۱۹۸۹ (ناتی داگ)
بنیانگذاران: اندی گاوین جیسون روبین
دفتر مرکزی: سانتا مونیکا، کالیفرنیا، آمریکا
افراد کلیدی: ایوان ولز، نیل دراکمن، امی هنیگ
محصولات: آخرین بازمانده از ما آنچارتد کراش باندیکوت جک و داکستر
تعداد کارکنان: بیش از ۴۰۰ نفر تا ژوئیه ۲۰۲۳
مادر: استودیوهای پلی‌استیشن
وبگاه: naughtydog
ناتی داگ (به انگلیسی: Naughty Dog) (که تا پیش از سال ۱۹۸۹، با نام جم سافتور شناخته می‌شد) یک شرکت توسعه‌دهنده بازی‌های ویدئویی آمریکایی واقع در سانتا مونیکای کالیفرنیا است. این شرکت توسط اندی گاوین و جیسون روبین در سال ۱۹۸۴ به عنوان یک شرکت مستقل سازنده بازی تأسیس شد تا اینکه استودیو آن‌ها توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت در سال ۲۰۰۱ خریداری گردید.
ناتی داگ کراش باندیکوت را در ۳۱ اوت ۱۹۹۶ به‌طور انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن منتشر ساخت و در سال‌های بعدی شروع به ساخت چندین ادامه شامل کراش باندیکوت ۲ در سال ۱۹۹۷ و کراش باندیکوت ۳: کژیدگی در سال ۱۹۹۸ برای این سری نمود. بعد از انتشار کراش تیم ریسینگ و آخرین بازی در این سری که توسط این شرکت ساخته شد، ناتی داگ شروع به ساخت سری جک و داکستر برای کنسول پلی‌استیشن ۲ نمود. این چهار قسمت از سری بازی‌های کراش باندیکوت جمعاً بیش از ۲۲ میلیون نسخه در سرتاسر جهان بفروش رفتند و همین مسئله باعث شد ناتی داگ به موفق‌ترین شرکت بازی‌سازی در آمریکا در نسل پنجم کنسول‌ها تبدیل شود. در ژانویه ۲۰۰۱ خبری مبنی بر خرید شرکت ناتی داگ توسط سونی منتشر شد. در سال ۲۰۰۴ جیسون روبین یکی از بنیانگذاران ناتی داگ این شرکت را ترک نمود تا به تنهایی بر روی بازی جدیدی به نام آیرن و میدن کار کند.
اولین بازی این شرکت برای کنسول پلی‌استیشن ۳، با نام آنچارتد: اقبال دریک بود که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و در ادامه آنچارتد ۲: درمیان دزدان در سال ۲۰۰۹، سومین قسمت با نام آنچارتد ۳: فریب دریک در نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد و آخرین قسمت در این سری به نام آنچارتد ۴: عاقبت یک دزد نیز در ۱۰ مه ۲۰۱۶ برای کنسول پلی‌استیشن ۴ منتشر شد. ناتی داگ همچنین به‌دلیل داشتن عادتی مبنی بر ساخت فقط یک مجموعه بازی در هر نسل کنسول معروف است. اما ناتی داگ بالاخره با پرده برداری از عنوان آخرین بازمانده از ما در جوایز بازی‌های ویدئویی اسپایک در دسامبر ۲۰۱۱، برای کنسول پلی‌استیشن ۳ سنت شکنی کرد. این بازی که توسط تیم دوم ناتی داگ ساخته شده، در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۳ در سرتاسر جهان منتشر شده‌است. قسمت دوم این بازی نیز تحت نام آخرین بازمانده از ما قسمت II در ژوئن ۲۰۲۰ برای کنسول پلی‌استیشن ۴ عرضه شد و بیشترین جوایز گوتی تاریخ را از منتقدان دریافت کرد.
لیست بازی‌های ساخته شده > به عنوان ناتی داگ

| بازی‌ها | کنسول‌ها | سال | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| کیف د تیف | اپل IIجی‌اس | ۱۹۸۹ | اولین بازی ساخته شده توسط ناتی داگ |
| حلقه‌های قدرت | سگا مگا درایو | ۱۹۹۱ | بازی توسط الکترونیک آرتس منتشر شد |
| راه جنگجو | ۳دی‌او | ۱۹۹۴ |  |
| کراش باندیکوت | پلی‌استیشن | ۱۹۹۶ |  |
| کراش باندیکوت ۲ | پلی‌استیشن | ۱۹۹۷ |  |
| کراش باندیکوت ۳: کژیدگی | پلی‌استیشن | ۱۹۹۸ |  |
| کراش تیم ریسینگ | پلی‌استیشن | ۱۹۹۹ | آخرین قسمت از سری کراش باندیکوت ساخته شده توسط ناتی داگ |
| جک و داکستر: میراث پیشروان | پلی‌استیشن ۲ | ۲۰۰۱ | اولین بازی ساخته شده بعد از خریده شدن توسط سونی |
| جک ۲ | پلی‌استیشن ۲ | ۲۰۰۳ |  |
| جک ۳ | پلی‌استیشن ۲ | ۲۰۰۴ |  |
| جک ایکس: مسابقه مبارزه‌ای | پلی‌استیشن ۲ | ۲۰۰۵ | آخرین قسمت از سری جک و داکستر ساخته شده توسط ناتی داگ |
| آنچارتد: اقبال دریک | پلی‌استیشن ۳ | ۲۰۰۷ |  |
| آنچارتد ۲: درمیان دزدان | پلی‌استیشن ۳ | ۲۰۰۹ |  |
| آنچارتد ۳: فریب دریک | پلی‌استیشن ۳ | ۲۰۱۱ |  |
| مجموعه جک و داکستر | پلی‌استیشن ۳ | ۲۰۱۲ |  |
| آخرین بازمانده از ما | پلی‌استیشن ۳ | ۲۰۱۳ |  |
| آنچارتد ۴: عاقبت یک دزد | پلی‌استیشن ۴ | ۲۰۱۶ | آخرین قسمت از سری آنچارتد |
| آنچارتد: میراث گمشده | پلی‌استیشن ۴ | ۲۰۱۷ | بسته تکمیلی |
| آخرین بازمانده از ما قسمت ۲ | پلی‌استیشن ۴ | ۲۰۲۰ |  |
| آنچارتد: مجموعه میراث دزدان | پلی استیشن ۵ ویندوز | ۲۰۲۲ | عناوین آنچارتد ۴ و میراث گمشده برای ویندوز |
| آخرین بازمانده از ما، قسمت ۲ بازسازی‌شده | پلی استیشن ۵ ویندوز | ۲۰۲۴ |  |
| میان‌کهکشانی: پیامبر مرتد | پلی‌استیشن ۵ | به زودی |  |