stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ام‌وی الها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
تکمیل ساخت::  ۱۹۶۷
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  2,813 gross-tonnage
درازا::  ۳۸۲ فوت ۲ اینچ (۱۱۶٫۵ متر)
پهنا::  ۷۳ فوت ۲ اینچ (۲۲٫۳ متر)
آبخور::  ۱۸ فوت ۹ اینچ (۵٫۷ متر)
سرعت::  ۲۰ گره (۳۷ کیلومتر بر ساعت)
ام‌وی الها (به انگلیسی: MV Elwha) یک کشتی است که طول آن ۳۸۲ فوت ۲ اینچ (۱۱۶٫۵ متر) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۷ ساخته شد.
یاسی آدا

جزیره یاسی آدا (Yassıada) که امروزه به نام جزیره دموکراسی و آزادی (Democracy and Freedom Island) نیز شناخته می‌شود؛ یکی از جزیره‌های مجموعه جزایر پرنس است که در دریای مرمره و قسمت جنوب شرقی استانبول قرار گرفته‌است. نام قدیمی این جزیره کوچک Plati (Greek: Πλάτη) بوده‌است که معنایی برابر جزیره مسطح دارد. جزیره یاسی آدا مساحتی برابر با ۰٫۰۵ کیلومتر مربع دارد و به‌طور رسمی در منطقه آدالار استانبول قرار دارد.
در زمان بیزانس این جزیره برای تبعید افراد برجسته استفاده می‌شد و از قرن یازدهم به بعد از یاسی آدا برای زندانی کردن افراد سیاسی استفاده می‌کردند بقایایی از ۴ سلول زندان‌های زیر زمینی همچنان در این محل قابل مشاهده هستند. یکی از افرادی که به این جزیره تبعید شد در سال ۸۶۰ میلادی یک کلیسا در این جزیره ساخت که از تونل‌های زیرین آن به عنوان زندان و سیاهچال استفاده می‌شد.
شهوه

| شهوه (معصومیه) | شهوه (معصومیه) |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مرکزی
شهرستان: اراک
بخش: بخش معصومیه
نام(های) پیشین: شه بخش
مردم: مردم
جمعیت: ۲۰۱۰نفر (۶۲۵خانوار)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۶۷۵
  شهوه (معصومیه)  روی نقشه ایران ۳۴°۳۰′شمالی ۴۹°۳۲′شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵°شمالی ۴۹٫۵۴°شرقی﻿ / 34.5; 49.54   :   شهوه (معصومیه)  روی نقشه ایران ۳۴°۳۰′شمالی ۴۹°۳۲′شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵°شمالی ۴۹٫۵۴°شرقی﻿ / 34.5; 49.54   
 :  
روستای شهوه (معصومیه) یکی از روستاهای دهستان معصومیه واقع در شهرستان اراک در استان مرکزی در کشور ایران می‌باشد.
موقعیت جغرافیایی

حدوداً در فاصله ۱۳ کیلومتری مشرق شهر اراک واقع شده‌است مرکز دهستان معصومیه (شهوه) است مختصات جغرافیایی روستای شهوه (معصومیه) در ۴۹ درجه و ۵۴ دقیقه طول جغرافیایی و ۳۴ درجه و ۵ دقیقه عرض جغرافیایی ثبت شده‌است و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۶۷۵ متر می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان معصومیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۱۰۱ نفر (۶۲۵خانوار) بوده‌است. مردم این روستا مسلمان و شیعه مذهب هستند که به زبان فارسی تکلم می‌کنند و بیشتر به کشاورزی، دامداری، و صنعت اشتغال دارند.
تاریخچه شکل‌گیری

واژه شهوه از دو قسمت شه+وه تشکیل شده که شه همان مخفف شاه و «وه» که تعابیر مختلفی از آن می‌شود. واژه «وه» در نام بسیاری از شهرها و روستاهای کهن ایران در بخش غربی و مرکزی بکار برده شده‌است که از آن جمله می‌توان به روستای باستانی «هزاوه» در شهر اراک و همچنین روستای باستانی «آوه» در نزدیکی شهر ساوه و نیز خود شهر «ساوه» را نام برد. احتمالاً «وه» از زبان پهلوی گرفته شده و به معنای «پسند» از مصدر پسندیدن می‌باشد. امروزه این واژه در زبان کردی نیز مرسوم می‌باشد؛ و اگر حرف «و» را با کسره تلفظ کنیم معنی «خوب» می‌دهد.
با توجه به نزدیکی روستای «شهسواران» در نزدیکی این روستا احتمالاً واژ «شه» یا همان شاه به منظور خاصی مورد استفاده بوده‌است.
در هر صورت با توجه به اشیا کشف شده در سالهای دهه چهل هجری شمسی (که متأسفانه به ثبت نرسیده و تنها در ذهن اهالی مانده) و نیز قنوات و امامزادگانی که در محدوده نسبتاً وسیع این روستا واقع شده (از روستای امان آباد تا مرز کویر) می‌توان قدمتی به مراتب بالاتر از دوره قاجاریه که اشتباهاً نام این روستا رابرگرفته از این دوره می‌دانند متصور شد.
بنابر متون کتب تاریخی مختلف، بین فتحعلی شاه قاجار و اولین صدراعظم وی یعنی حاجی ابراهیم خان کلانتر اعتماد الدوله اختلاف نظر و اختلاف سلیقه پیش می‌آید و در نهایت شاه قاجار موفق می‌شود در دهه اول ذی القعده ۱۲۱۵ هجری قمری برابر با جشن نوروز و ابتدای سال ۱۱۸۰ هجری شمسی با همکاری عده‌ای از خاصان و نزدیکان مورد اعتمادش (ایمانی خان فراهانی و ربیع خان کزازی که از محارم دربار فتحعلی شاه قاجار بودند) در سراسر ایران حاجی ابراهیم خان اعتمادالدوله و کلیه وابستگان وی را که دارای پست و مقام (نظیر حکومت شهرهای اصفهان، شیراز، بروجرد، تهران و…) بودند دستگیر و معدوم نماید.
پس از اتمام عملیات مذکور که به نوعی کودتائی خونین محسوب می‌شد، نوبت به قدردانی و تشکر از همکاران رسید. به بعضی از این افراد نظیر میرزا شفیع و محمد حسن خان، مقام صدارت اعظمی و به برخی دیگر مانند میرزا ابوالحسن خان، مقام سفیری در کشورهای خارجی و بالاخره به افراد دیگری نظیر ایمانی خان فراهانی و ربیع خان کزازی، سرزمین هائی به عنوان تیول همراه با حکومت بخشی از کشور داده شد.
ناحیه مورد بحث این مقاله یعنی دهستان شهوه (معصومیه) و روستای شهوه (معصومیه) نیز یکی از این موهبت‌های شاه قاجار به ایمانی خان بوده و در نتیجه نام شهوه (شه بخش) به این ناحیه اختصاص می‌یابد.
استاد ابراهیم دهگان در کتاب تاریخ اراک جلد دوم صفحه ۱۰۰ و همچنین در کتاب کارنامه یا دو بخش دیگر از تاریخ اراک، صفحه ۱۴۷ به بعد عنوان می‌کند که پادشاهان سلسله قاجار با بزرگان این ناحیه نظیر حاج طاهر، ایمانی خان، منصورخان، محمدحسن‌خان، امان‌اله‌خان و… ارتباط نزدیکی داشته و بعضاً نیز
اراضی و اماکنی را به ایشان بخشیده‌اند.
مجدداً زنده‌یاد استاد دهگان در کتاب گزارشنامه، در صفحه ۱۷۰ ذیل نام شهوه عنوان می‌کند: «... اما کلمه شهوه، از صورت لغت پیداست که مرکب از دو واژه «شه» و «وه» است. عضو اول لغت محرف شاه و شاید در قدیم صفت یا مضاف‌الیه هم داشته‌است، مثلاً ده مخصوص به شاه… و عضو دوم لغت ((وه به معنای بهتر…» و استاد سپس با تواضع بسیار در صفحه بعد عنوان می‌نماید که به معنی عضو اول اطمینان دارد ولی برای مضاف کلمه توضیحی ندارد.
قنات‌ها

این روستا در ایام گذشته دارای دو رشته قنات بوده‌است.
یکی از قنات‌ها که در دهه اخیر هنوز جاری بوده از روستای امان آباد سرچشمه می‌گرفته و پس از عبور از داخل روستا و زمین‌های مزروعی در دشت‌های سیاه خشت رها می‌گردیده‌است.
کوه‌های مهم

یک قله کوه به صورت تکی در ناحیه جنوب غرب روستا قرار دارد که تیلوار نامیده می‌شود و مردم روستا همه ساله عید نوروز از طبیعت این کوه بازدید می‌کنند. بیشتر مردم روستای شهوه و قلعه نو در بعد از ظهر روز سیزده بدر در دامنه تیلوار جمع می‌شوند و بازی‌های محلی مثل آلوغ بازی (الک دولک) و کوشک بازی را انجام می‌دهند
آثار تاریخی

مسجد جامع روستای شهوه
بقاع متبرک

امامزاده دو خواهران از نوادگان امام موسی کاظم (ع)
مارک لورنز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Marc Lorenz
زادروز:  ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  مونستر
قد:  1.82 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال کارلسروهه
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  BSV Roxel
:  1. FC Gievenbeck
۰۰۰۰–۲۰۰۶:  Preußen Münster
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال شالکه ۰۴
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  Schalke 04 II |  ۵۸ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  Preußen Münster |  ۵۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Sportfreunde Lotte |  ۳۳ |  (۷) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد |  ۵۵ |  (۴) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال وهن ویسبادن |  ۷۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه فوتبال کارلسروهه |  ۸۹ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ اوت ۲۰۲۰. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ اوت ۲۰۲۰. 
مارک لورنز (انگلیسی: Marc Lorenz؛ زادهٔ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وهن ویسبادن، باشگاه فوتبال شالکه ۰۴، و باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد اشاره کرد.
شونسوکه تاچینو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Shunsuke Tachino
زادروز:  ۱۹ مهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  تویاما
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FC Osaka
شمارهٔ پیراهن:  ۲۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۹–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال توکیو وردی Youth
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال توکیو وردی |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← Kataller Toyama (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  Matsue City FC |  ۱۲ |  (۶) |
| ۲۰۱۶– |  FC Osaka |  ۳۵ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۸. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۸. 
شونسوکه تاچینو (انگلیسی: Shunsuke Tachino؛ زادهٔ ۱۹ مهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
گلتن آکین

| گلتن آکین | گلتن آکین |
| --- | --- |
نام اصلی: گلتن آکین جانکوچاک
زاده: ۲۳ ژانویه ۱۹۳۳ یوزگات، ترکیه
درگذشته: ۴ نوامبر ۲۰۱۵ (۸۲ سال) آنکارا
آرامگاه: قبرستان کارشیاکا
پیشه: شاعر، وکیل، معلم
زمینه کاری: شاعر
ملیت:  ترک
تحصیلات: حقوق
دانشگاه: دانشگاه آنکارا
همسر(ها): یاشار جانکوچاک
فرزند(ان): دنیز، مراد، جان و آکسو بُرا (جانکوچاک)
گلتن آکین جانکوچاک (به ترکی استانبولی: Gülten Akın Cankoçak)، (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۳۳، یوزگات – درگذشته ۴ نوامبر ۲۰۱۵) شاعر و نویسنده ترک، در دهه ۵۰ با نگارش شعرهایش شروع به نوشتن کرد، شاعری که تا حدودی در حلقه شاعران جریان دوم شعر نو ترکیه «تجدد دوم» (İkinci Yeni) دیده شده اما در دهه ۷۰ در شعرهایش از فردیت به سوسیالیسم تمایل نشان داده‌است. گلتن آکین که شعرهایش به زبان‌های زیادی ترجمه شده و بیش از ۴۰ شعرش به اجرا درآمده است. در نظر سنجی ای که در سال ۲۰۰۸ در نشریه ملیت بعد از وفات «فاضل حسنو داگلارجا» برگزار شد، به عنوان «بزرگ‌ترین شاعر زنده ترک» شناخته شد. شعر «اگر از حال من جویا شوی» را به عنوان یک نقطه اوج در شعرهایش در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد.
زندگی

آکین در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۳۳ در یوزگات به دنیا آمد. در شهرستان سورگون یوزگات آموزش ابتدایی را به پایان رساند. در دهه ۴۰ از زادگاهش یوزگات به آنکارا نقل مکان کرد و تحصیلاتش را در دبیرستان آتاتورک آناتولی آنکارا تکمیل کرد و در سال ۱۹۵۵ تحصیلات دانشکده حقوق دانشگاه آنکارا را به اتمام رساند.

در سال ۱۹۵۶ با یاشار جانکوچاک ازدواج کرد و از این ازدواج صاحب ۵ فرزند شد. چون همسرش بخشدار بود در بین سال‌های ۱۹۵۸ تا۱۹۷۲ در شهرستان‌های مختلف آناتولی زندگی کرد. در گواش، الوکرا، گرزه، شهرستان سارای از توابع استان وان و قهرمان مرعش، دستیار وکیل، وکیل و معلم بود.

سال ۱۹۷۲ به آنکارا رفت و در شعبه تدوین و نمایشگری زبان ترکی زبان شروع به کار کرد. او عضو هیئت مشورتی تحریریه وزارت فرهنگ شد. در بازسازی سازمان‌های دموکراتیک شرکت کرد. او به عنوان بنیانگذار و مدیر در سازمان‌هایی مانند انجمن حقوق بشر، خانه مردم، انجمن زبان، مشغول به خدمت شد. در ۱۹۷۸ بازنشسته شد. در دهه ۸۰ پسرش به دلیل شرکت در سرقت یک بانک در آنکارا بازداشت شده و پرونده‌اش با *پرونده انقلابی شن تپه یکی شده و به حبس أبد محکوم شده بود و بعد حکمش در دیوان عالی شکست، وی روزهای زندگی پسرش در زندان را در شعرش منعکس کرد. در کتاب خود به اسم " ۴۲ روز(۱۹۸۶)" در مورد اعتصاب غذا در زندان ماماک توضیح داد. او زندگی خود را در شهرستان برهانیه واقع در بالیکسیر ادامه داد و در ۴ نوامبر ۲۰۱۵، زندگی خود را در بیمارستان که در آن تحت درمان بود، از دست داد. جنازه‌اش در روز جمعه ۶ نوامبر از مسجد قوجاتپه تشییع شد و در قبرستان کارشیاکا دفن شد.
زندگی ادبی

آکین اولین شعرش را در نشریه «خبر آخر» در سال ۱۹۵۱ منتشر کرد. سپس در نشریه‌های حصار، وارلیک (دارایی)، هفت تپه، زبان ترکی، و ملکیه شعرهایش منتشر شد. در شروع کار موضوع شعرهایش شامل طبیعت، عشق، جدایی، دلتنگی بود و بعدها به مشکلات اجتماعی پرداخت. در اوایل دهه ۸۰ زندگی مردم در زندگی و شعرهایش بازتاب پیدا کرد. در شعرهای بعدی‌اش به مسایل اجتماعی تمایل نشان داد. با الهام از جاهایی که گشته و دیده بود و با غنی‌سازی شعرش با عشق به انسان، آن را در زندگی خلق و روابط اجتماعی به کار گرفت. او در شعرش از عوامل فولکلور تا حد زیادی بهره گرفت. در کتابش به نام «محاصره حقیقی شعر» (۱۹۸۳) که نوشته‌هایش در قالب شعر را منتشر کرده‌است، تمایلش به پرداختن به مسایل مردم، ترویج عنصر و قالب‌های موجود در خلق به شکل دیالکتیک، قوت یافتن به زندگی مردم و شکل زندگی با کمک قوت بخشیدن به شعر را با سخنانش شرح داده‌است.

شعرهایش به زبان‌های زیادی ترجمه شد. بیش از ۴۰ شعرش به عنوان ترانه اجرا شده‌اند که از میان آنها می‌توان به ترانه‌ای در آلبوم «آواز دختر دیوانه» با صدای سزن آکسو در سال ۱۹۹۳ اشاره کرد.

گلتن آکین در سال ۲۰۰۸ پس از وفات «داکلارچا» در نظرسنجی نشریه ملیت به عنوان «بزرگ‌ترین شاعر زنده ترک»، بیشترین رای را آورد. شعر «اگر از حال من جویا شوی» را به عنوان نقطه اوج شعرهایش در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد و به خاطر این کتاب جایزه شعر «متین آلتیوک» را از آن خود کرد. آکین به نوشته‌های ادبی خارج از قالب شعر تمایل زیادی نشان نداد و تنها هفت نمایشنامه نوشت. او در نمایشنامه‌هایش به موضوعاتی مانند زن، تأهل، انتقادات ساده، فقر، تنهایی، پیری و از خود بیگانگی پرداخته‌است.
ترجمه به فارسی

در کتاب «برای عاشق شدن دیر است، برای مردن زود» ترجمه «آیدین روشن» و «میراندا میناس» (نشر امرود) که مجموعه‌ای است از اشعار ۵۵ شاعر جدید ترکیه، اشعاری از گلتن آکین نیز ترجمه و منتشر شده‌است.
آثار

برخی از کتاب‌های شعر:
به وقت باد (۱۹۵۶)
زلفان سیاهم را بریدم (۱۹۶۰)
در عمق کم (۱۹۶۴)
میخک سرخ (۱۹۷۱)
سرنوشت ماراش و اکیش (۱۹۷۲)
ترانه‌ها و مرثیه‌ها (۱۹۷۶)
داستان سیران (۱۹۷۹)
خدایان (۱۹۸۳)
عشق همیشگی ست (۱۹۹۱)
و بعد در اینجا پیر شدم (۱۹۹۵)
حیاط خلوت (۱۹۹۸)
در ساحل راه دور (۲۰۰۳)
اشعار اجرا شده:
طلسم. (Grup Yorum (1987), Edip Akbayram, Kemal Sahir Gürel (۱۹۸۸
ترانه دختر دیوانه - (Sezen Aksu (۱۹۹۳
سیاه و سفید (۱۹۸۹) -Sevin Eratalay
مرا فراموش نکن (۱۹۸۹) - Sevinç Eratalay
مرثیه ارتغرل-Grup Yorum
جوایز

۱۹۵۵ - Varlık şiir yarışmasında birincilik ödülü
۱۹۶۴ - Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü, Sığda ile
۱۹۷۲ - TRT Sanat Ödülleri Yarışması'nda Başarı Ödülü, Maraş'ın ve Ökkeş'in Destanı ile
۱۹۷۶ - Yeditepe Şiir Armağanı, Ağıtlar ve Türküler ile
۱۹۹۱ - Halil Kocagöz Şiir Ödülü
۱۹۹۲ - Sedat Simavi Edebiyat Ödülü
۱۹۹۹ - Akdeniz Altın Portakal Şiir Ödülü
۲۰۰۳ - Dünya gazetesi Yılın Telif Kitabı Ödülü
۲۰۰۸ - Erdal Öz Edebiyat Ödülü
۲۰۱۴ - Metin Altıok Şiir Ödülü
صومعه تژارویک

| صومعه تژارویکԹեժառույքի վանք | صومعه تژارویکԹեժառույքի վանք |
| --- | --- |
صومعه تژارویک، اکتبر ۲۰۱۴: صومعه تژارویک، اکتبر ۲۰۱۴
منطقه: قفقاز
وضعیت: غیرفعال، ویرانه‌ها
مکان: مکان
مکان: روستای مغرادزور، استان کوتایک،  ارمنستان
موقعیت در ارمنستان: موقعیت در ارمنستان
مختصات: ۴۰°۳۵′۵۲″شمالی ۴۴°۳۸′۴۱″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۹۷۸۱۶°شمالی ۴۴٫۶۴۴۸۰۶°شرقی﻿ / 40.597816; 44.644806
معماری: معماری
گونه: صومعه
سبک: گرجی، بازیلیکا
آغاز ساخت: ۱۱۹۶
پایان ساخت: ۱۱۹۶–۹۹
صومعه تژارویک (ارمنی: Թեժառույքի վանք; انگلیسی: Tejharuyk Monastery) یک صومعه حواری ارمنی واقع در روستای مغرادزور، در استان کوتایک، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان بین سال‌های ۱۱۹۶–۹۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک گرجی طراحی شده‌است.
نگارخانه

Tejharuyk Monastery, side view
Decorative windows to the basilica.
High-relief decoration of two birds perched on their surrounding frame (above window to apse).
Church interior (view towards apse)
Decorative capital (right of the apse, church interior)
Decorative capital (right of the apse, middle, church interior)
High-relief decoration of a bird perched on the surrounding frame (above the portico).
Portico window (left side, exterior)
High-relief decoration surrounding the portal within the portico.
View of the gavit from the exterior.
Basilica window resting above the gavit.
Interior portal within the gavit, leading into the main church.
Lower walls of nearby chapel.
گورستان روستای دسک

| گورستان روستای دسک | گورستان روستای دسک |
| --- | --- |
نام: گورستان روستای دسک
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان نیکشهر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۹۱۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
قبرستان روستای دسک مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نیکشهر، بخش بنت، دهستان دهان، ۲ کیلومتری جنوب شرقی روستای دسک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شیرین عاشق

| شیرین عاشق | شیرین عاشق |
| --- | --- |
کارگردان: رامین نیامی
تهیه‌کننده:  ری موهیت  بهروز ارشدی  رامین نیامی  کارن رابسون  نیک سوپر  ارغوان گوشه  مازیار جبرانی  نینا عطاری‌پور 
نویسنده: رامین نیامی
بازیگران: جرج والاس ایمی مدیگان آناهیتا خلعتبری نازنین بنیادی ریلی اسمیت مارشال منش مازیار جبرانی
شرکت تولید: سایدشو
توزیع‌کننده: سایدشو ریلیسینگ
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ مارس ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۳-۱۴)  
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: آمریکا ایران
زبان: انگلیسی فارسی
«شیرین عاشق» («شیرین عاشق می‌شود») ((به انگلیسی: Shirin in Love)) یک فیلم کمدی رمانتیک به کارگردانی رامین نیامی است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
داستان

شیرین عاشق داستان دختر جوان و حواس‌پرت اصالتاً ایرانی به نام شیرین (نازنین بنیادی) است که با خانواده و نامزدش مایک (مازیار جبرانی) در تهرانجلس زندگی می‌کند. شیرین که خبرنگار مجلهٔ بی. اچ. استایل است، به دنبال مصاحبه با نویسنده‌ای معروف به نام ریچل هارسون (ایمی مدیگان) که خارج از شهر سفر می‌کند و…
بازیگران > بازیگران اصلی

نازنین بنیادی در نقش شیرین
ریلی اسمیت در نقش ویلیام
مازیار جبرانی در نقش مایک
مارشال منش در نقش نادر
آناهیتا خلعتبری در نقش مریم
جرج والاس در نقش افسر ماروین واشینگتن
امی مدیگان در نقش ریچل هارسون
بازیگران > دیگر بازیگران

سام گلزاری در نقش بن
مکس امینی در نقش اد
مروین گیلبرت در نقش دلی
آیسیل یلتان در نقش ساشا
کریل لین در نقش سیلویا
آنی لیتل در نقش ویکی
سامانتا کولبرن در نقش هلن
استیون شوب در نقش ریک
نیک سوپر در نقش افسر کلیفورد
اندی در نقش اندی
شینی ریگزبی در نقش شینی
ولگرد (فیلم ۲۰۱۴)

| ولگرد | ولگرد |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی فیلم در آمریکا: پوستر تبلیغاتی فیلم در آمریکا
کارگردان: دیوید می‌شد
تهیه‌کننده: دیوید لیند لیز واتس دیوید می‌شد
فیلمنامه‌نویس: David Michôd
داستان: دیوید می‌شد جوئل اجرتون
بازیگران: گای پیِرس رابرت پتینسون اسکوت مک‌نری
موسیقی: آنتونی پارتوس
فیلم‌بردار: ناتاشا برایر
تدوین‌گر: پیتر سیبِراس
شرکت تولید: پُرچ‌لایتس فیلمز لاوا بِر فیلمز اسکرین استرالیا
توزیع‌کننده: رودشو فیلمز United States: A24
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ مه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-05-۱۸) (کَن)  ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-06-۱۲) (Australia)  ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-06-۱۳) (United States)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: استرالیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $12 million
ولگرد یا خانه به دوش (به انگلیسی: The Rover) محصول ۲۰۱۴، فیلمی استرالیایی در گونه جنایی پادآرمان‌شهری به نویسندگی و کارگردانی دیوید می‌شد و بر اساس داستانی از می‌شد و جوئل اجرتون است.
هیدروژنوزوم

نمودار فعالیت هیدروژنوزومی S.salmonicida تولیدکننده ATP، هیدروژن مولکولی، استات و کربن دی‌اکسید
هیدروژنوزوم اندامکی محصور در غشا است که در برخی مژک‌داران بی‌هوازی، تاژک‌داران و قارچ‌ها یافت می‌شود. هیدروژنوزوم‌ها اندامک‌های بسیار متغیری هستند که احتمالاً از میتوکندری برای تولید هیدروژن مولکولی و ATP در شرایط بی‌هوازی تکامل یافته‌اند.
هیدروژنوزوم‌ها توسط دی.جی. لیندمارک و ام. مولر در سال ۱۹۷۳ کشف شدند. با توجه به این واقعیت که هیدروژنوزوم‌ها برای جاندارانی که در محیط‌های بی‌هوازی یا تحت فشار اکسیژن زندگی می‌کنند دارای اهمیت دودمان تکاملی هستند، بسیاری از مؤسسات تحقیقاتی یافته‌های خود را در مورد چگونگی تفاوت اندامک در منابع مختلف مستند کرده‌اند.
تاریخچه

هیدروژنوزوم‌ها در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط دی.جی. لیندمارک و ام. مولر در دانشگاه راکفلر جداسازی، خالص‌سازی، شناسایی بیوشیمیایی و نام‌گذاری شدند. علاوه بر این مطالعه اولیه روی هیدروژنوزوم‌ها، آن‌ها همچنین برای اولین بار حضور پیروات:فردوکسین اکسیدوردوکتاز و هیدروژناز را در یوکاریوت‌ها نشان دادند. متعاقباً مطالعات بیشتری بر روی سیتولوژی بیوشیمیایی و سازمان‌دهی درون‌سلولی چندین انگل تک‌یاخته‌ای بی‌هوازی (مانند: تک‌تارچه مهبل، تریکوموناس فوتئوس، ژیاردیا لامبلیا، و انتامیبا) انجام شد.
این محققان با استفاده از اطلاعات به دست آمده از مطالعات سیتولوژی هیدروژنوزومی و بیوشیمیایی، نحوه عملکرد مترونیدازول (Flagyl) را تعیین کردند. امروزه مترونیدازول به عنوان یک داروی شیمی‌درمانی استاندارد برای درمان عفونت‌های بی‌هوازی شناخته شده‌است.
از زمان کشف آن‌ها، هیدروژنوزوم‌ها در انواع مژک‌داران تک‌یاخته‌ای بی‌هوازی، تاژک‌داران و قارچ‌ها یافت شده‌اند. مهم‌ترین آن‌ها انگلی به نام تریکوموناس واژینالیس است. به عنوان عامل شایع‌ترین بیماری مقاربتی باکتریایی، تریکوموناس واژینالیس یک تک‌یاخته‌ای بی‌هوازی کاملاً اثبات‌شده دارای هیدروژنوزوم است.
شرح

هیدروژنوزوم‌ها اندامک‌هایی هستند که در حدس و گمان از میتوکندری تکامل یافته‌اند تا مکانیسم دیگری را برای ساخت ATP بی‌هوازی با استفاده از پیرووات فراهم کنند. این واکنش منجر به تولید هیدروژن مولکولی می‌شود که اندامک نام خود را از آن گرفته‌است.
اندازهٔ هیدروژنوزوم‌ها از ۰٫۵ تا ۲ میکرومتر متغیر است و توسط یک غشای دوگانه محدود می‌شوند. آن‌ها بیشتر شکلی زنگوله‌مانند دارند و در مجتمع‌های بزرگی از هیدروژنوزوم‌های انباشته یافت می‌شوند. این پشته‌ها از ۴ یا ۵ (به نام کمپلکس‌های juvenile) تا ۲۰ یا بیشتر هیدروژنوزوم متغیر است.
در بیشتر موارد، هیدروژنوزوم‌ها بدون ژنوم هستند، زیرا بیشتر ژنوم میتوکندری به هسته منتقل می‌شود. به همین دلیل، تمام پروتئین‌های هیدروژنوزومی به اندامک وارد می‌شوند. با این حال، ژنوم هیدروژنوزومی در سوسک مژک‌دار نیکتوتروس اوالیس و استرامنوپیل بلاستوسیستیس یافت شده‌است.
با توجه به این واقعیت که بسیاری از جانداران برای تناسب با محیط‌های بی‌هوازی خود تکامل یافته‌اند، تعداد زیادی از جانداران به‌طور مستقل هیدروژنوزوم‌ها یا ساختارهایی با عملکردهای مشابه ایجاد کرده‌اند. اعتقاد بر این است که شباهت بین نیکتوتروس و بلاستوسیستیس که تنها از فاصلهٔ دور با هم مرتبط هستند، نتیجه تکامل همگرا است و این موضوع را زیر سؤال می‌برد که آیا تمایز روشنی بین میتوکندری‌ها، هیدروژنوزوم‌ها و میتوزوم‌ها (نوع دیگری از میتوکندری‌های منحط) وجود دارد یا خیر.
جانداران مبدأ

فهرست غیر جامعی از جانداران دارای هیدروژنوزوم در زیر آمده‌است:
تاژک‌داران پاراباسالید (مانند تریکوموناس واژینالیس، تریکوموناس فوئتوس، هیستوموناس ملاگریدیس)
تاژک‌داران پراکسوستیلید (مانند تریماستیکس پیریفورمیس)
آمیبوفلاژلاته‌های هترولوبوز (مانند پسالتریوموناس لانترنا)
مژک‌داران بی‌هوازی (مانند نیکتوتروس اوالیس، متوپوس پالافورمیس، تریمیما کمپرسوم، کانومورفا یونیسریالیس، داسیتریکا رومینانتیوم)
قارچ‌های کیتریدیومیست بی‌هوازی (مانند Neocallimastix spp. , Piromyces spp.)
تنوع گستردهٔ جانداران مبدأ می‌تواند تأییدی بر نظریه تکامل همگرای هیدروژنوزوم‌ها از میتوکندری برای تناسب با محیط بی‌هوازی باشد.
در سال ۲۰۱۰، دانشمندان از کشف نخستین هوپس‌زیان بی‌هوازی شناخته‌شده با اندامک‌های هیدروژنوزوم مانند خبر دادند. سه گونهٔ چندیاخته‌ای از سپردارتباران — Spinoloricus nov. sp., Rugiloricus nov. sp. و Pliciloricus nov. sp. — در اعماق رسوبات مدیترانه‌ای یافت شده‌اند که از هیدروژنوزوم‌ها در چرخه متابولیسم بی‌هوازی خود استفاده می‌کنند.
ساخت ای‌تی‌پی

هیدروژنوزوم‌های تریکومونادها هیدروژن مولکولی، استات، کربن دی‌اکسید و ای‌تی‌پی را با فعالیت‌های ترکیبی پیروات:فردوکسین اکسیدو ردوکتاز، هیدروژناز، استات:سوکسینات کوآ ترانسفراز و سوکسینات تیوکیناز تولید می‌کند. سوپراکسید دیسموتاز، مالات دهیدروژناز (کربوکسیل‌زدایی)، فردوکسین، آدنیلات کیناز و NADH:فردوکسین اکسیدو ردوکتاز نیز در هیدروژنوزوم قرار دارند.
الگوی ساخت ای‌تی‌پی در هیدروژنوزوم
گمینا گوگولین

| گمینا گوگولین Gogolin Commune | گمینا گوگولین Gogolin Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
مختصات (Gogolin): ۵۰°۲۹′۱۷″ شمالی ۱۸°۱′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۸۸۰۶°شمالی ۱۸٫۰۲۳۸۹°شرقی﻿ / 50.48806; 18.02389: مختصات (Gogolin): ۵۰°۲۹′۱۷″ شمالی ۱۸°۱′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۸۸۰۶°شمالی ۱۸٫۰۲۳۸۹°شرقی﻿ / 50.48806; 18.02389
کشور:  لهستان
استان: استان اوپوله
شهرستان: شهرستان کراپکوویتسه
کرسی: Gogolin
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۰۰٫۵۱ کیلومتر مربع (۳۸٫۸۱ مایل مربع)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • مجموع: ۱۱٬۹۳۲
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۱۰/مایل مربع)
 • شهری: ۶٬۰۷۷
 • روستایی: ۵٬۸۵۵
وبگاه: http://www.gogolin.pl/
گمینا گوگولین (به لهستانی:  Gmina Gogolin) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان کراپکوویتسه واقع شده‌است. گمینا گوگولین ۱۰۰٫۵۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۹۳۲ نفر جمعیت دارد.
نکیتاش (لوئیزیانا)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شهر نکیتاش: شهر نکیتاش
فهرست شهرها و روستاهای لوئیزیانا: فهرست شهرها و روستاهای لوئیزیانا
Motto: شهر مسافر از سال ۱۷۱۴: Motto: شهر مسافر از سال ۱۷۱۴
Nickname: مقصد مسافران از سال ۱۷۱۴: Nickname: مقصد مسافران از سال ۱۷۱۴
کشور: ایالات متحده
ایالت: لوئیزیانا
Parish: Natchitoches
ارتفاع: ۱۱۸ فوت (۳۶ متر)
مختصات‌ها: ۳۱°۴۴′۳۵″ شمالی ۹۳°۰۵′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۷۴۳۰۶°شمالی ۹۳٫۰۹۵۰۰°غربی﻿ / 31.74306; -93.09500
مساحت: ۲۵٫۱ مایل‌مربع (۶۵ کیلومترمربع)
 - خشکی: ۲۱٫۶ مایل‌مربع (۵۶ کیلومترمربع)
 - آب: ۳٫۶ مایل‌مربع (۹ کیلومترمربع)
جمعیت: ۱۸۳۲۳ (۲۰۱۰)
تراکم: ۸۲۸٫۵ / مایل‌مربع (۳۱۹٫۹ / کیلومترمربع)
Founded: ۱۷۱۴
Mayor: Lee Posey
ساعت زمانی: CST (UTC-۶)
 - ساعت تابستانی: CDT (UTC-۵)
ZIP code: ۷۱۴۵۷
کد محلی: ۳۱۸
     موقعیت نکیتاش در لوئیزیانا  :      موقعیت نکیتاش در لوئیزیانا  
     موقعیت لوئیزیانا در نقشه ایالات متحده  :      موقعیت لوئیزیانا در نقشه ایالات متحده  
وب‌گاه: * www.natchitochesla.gov: وب‌گاه: * www.natchitochesla.gov
نکیتاش (به انگلیسی: Natchitoches) شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸٬۳۲۳ نفر بوده‌است.
صومعه تارگمانچاتس، آیگشات

| صومعه تارگمانچاتس Թարգմանչաց վանք | صومعه تارگمانچاتس Թարգմանչաց վանք |
| --- | --- |
ویرانه‌های صومعه تارگمانچاتس، سپتامبر ۲۰۰۹.: ویرانه‌های صومعه تارگمانچاتس، سپتامبر ۲۰۰۹.
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
وضعیت: Inactive, ruins
مکان: مکان
مکان: آیگشات، واغارشاپات، استان آرماویر،  ارمنستان
موقعیت در ارمنستان: موقعیت در ارمنستان
مختصات: ۴۰°۱۴′۰۹″شمالی ۴۴°۱۷′۲۰″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۳۵۸۹۶°شمالی ۴۴٫۲۸۸۹۰۵°شرقی﻿ / 40.235896; 44.288905
معماری: معماری
سبک: معماری ارمنی
پایان ساخت: سده‌های ۶ام-۷ام میلادی
صومعه تارگمانچاتس (ارمنی: Թարգմանչաց վանք; انگلیسی: Targmanchats monastery) یک صومعه حواری ارمنی واقع در آیگشات، واغارشاپات، در استان آرماویر، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان بین سده‌های ۶ام-۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.