stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه نوتردام

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: Vita Dulcedo Spes (به زبان لاتین)
نوع: دانشگاه تحقیقاتی خصوصی
بنیانگذاری شده: ۲۶ نوامبر ۱۸۴۲؛ ۱۸۲ سال پیش (۱۸۴۲-26}})
بنیان گذار: ادوارد سورین
وابستگی مذهبی: کلیسای کاتولیک
موقوفه مالی: ۱۶٫۶۲ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
بودجه: ۱٫۸ میلیارد دلار (۲۰۲۳–۲۰۲۴)
اعضای هیئت علمی: ۱۵۲۶ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
دانشجویان: ۱۳۱۷۴ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
کارشناسی: ۸۹۶۸ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
تحصیلات تکمیلی: ۴۲۰۶ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
موقعیت: نوتردام، ایندیانا، ایالات متحده ۴۱°۴۱′۵۹″شمالی ۸۶°۱۴′۱۳″غربی﻿ / ﻿۴۱٫۶۹۹۵۸۸۵°شمالی ۸۶٫۲۳۷۰۷۸۱°غربی﻿ / 41.6995885; -86.2370781
پردیس: حومه شهر، ۱٬۲۶۱ جریب فرنگی (۵٫۱۰ کیلومتر مربع)
رنگ آموزشگاه: آبی و طلایی    
تعلق ورزشی به: ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم همایش ۱۰تای بزرگ
وبگاه: www.nd.edu
دانشگاه نوتردام (به انگلیسی: University of Notre Dame) یک دانشگاه تحقیقاتی خصوصی در نوتردام واقع در ایالت ایندیانا آمریکا است که در سال ۱۸۴۲ میلادی بنیان‌گذاری شده‌است. در زبان فرانسوی Notre Dame du Lac یعنی بانوی دریاچهٔ ما که به قدیس حامی دانشگاه، مریم مقدس اشاره دارد. محوطهٔ دانشگاه ۱۲۵۰ هکتار وسعت دارد و شامل چندین بنای شناس است. از جمله این بناها می‌توان به گنبد طلایی ساختمان اصلی دانشگاه، تصویر مسیح بر روی ساختمان کتابخانه و کلیسای دانشگاه اشاره کرد.
این دانشگاه توسط پدر روحانی ادوارد سورین در ۲۶ نوامبر ۱۸۴۲ به عنوان یک مؤسسهٔ کاملاً پسرانه احداث گردید. ادوارد سورین اولین رئیس دانشگاه نیز بود. امروزه کشیش‌های متعددی در این دانشگاه خدمت می‌کنند. رئیس دانشگاه نیز یک کشیش است. بنای دانشگاه بر روی زمینی که توسط یک سازمان کاتولیک اهدا شده بود، تأسیس گردید. در سال ۱۹۷۲ دانشگاه برای اولین بار دانشجویان خانم را در مقطع کارشناسی ثبت نام کرد. در سال ۲۰۱۳ حدود ۴۸ درصد دانشجویان این دانشگاه را بانوان تشکیل می‌دادند. از مشخصه‌های این دانشگاه می‌توان تعهد و ایمان به کلیسای کاتولیک، خیریه‌های متعدد دانشگاه، و معماری بی‌نظیر بناهای دانشگاه را نام برد.
آوازه‌های نوتردام در اوایل صده ۱۹۰۰ به دلیل تیم قوی فوتبال دانشگاه در سطح ملی بخش شد. در آن زمان مربی تیم فوتبال دانشگاه کنات راکن بود. تیم‌های ورزشی نوتردام معروف به ایرلندی‌های جنگجو هستند و عضو ان‌سی‌ای‌ای بخش یکم محسوب می‌شوند. تیم فوتبال نوتردام افتخار کسب ۱۱ قهرمانی ملی پیاپی را داشته‌است و در طول تاریخ یکی از شناخته شده‌ترین تیم‌های فوتبال دانشگاهی محسوب می‌شود.
علاوه برشناس بودن در ورزش، این دانشگاه همیشه به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های آمریکا در میان ۲۰ دانشگاه برتر آمریکا بوده و همچنین میان سایر کشورها به عنوان یک دانشگاه مهم شناخته شده‌است.
هم‌اکنون این دانشگاه شامل چهار دانشکده (علوم انسانی، علوم محض، مهندسی، و بازرگانی) و یک دانش سرای حرفه‌ای معماری می‌باشد. این دانشگاه بیش از ۵۰ رشته در سطح فوق لیسانس و دکتری ارائه می‌کند. از میان هشت هزار دانشجوی لیسانس در این دانشگاه، بیش از ۸۰ درصد در یکی از ۲۹ خوابگاه دانشگاه ساکن هستند. فارغ التحصیلان این دانشگاه حدوداً به ۱۲۰۰۰۰ نفر می‌رسند.
از دانش آموختگان آن می‌توان کاندولیزا رایس و ویلیام میپاتر را نام برد.
رنکینگ

در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه نوتردام در رده ۲۱۰دنیا قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۵۷را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
دانشکده‌ها

دانشکده‌های دانشگاه نوتردام عبارتند از:
دانشکده هنر
دانشکده علوم
دانشکده حقوق
دانشکده مهندسی
دانشکده تحصیلات تکمیلی
دانشکده معماری
دانشکده کسب و کار و تجارت
نمای ساختمان اصلی دانشگاه
خوانا مارتینز-نیل

خوانا مارتینز-نیل نویسنده و تصویرگر کتابِ کودکِ پرویی آمریکایی است. اولین کتاب او به عنوان نویسنده و تصویرگر، Alma and How She Got Her Name، به خوبی مورد توجه قرار گرفت و در نهایت برای این کتاب برنده جایزه Honor در سال 2019 شد.
بیوگرافی

خوانا مارتینز-نیل در لیما، پرو بزرگ شد. او امیدوار بود که مانند پدر و پدربزرگش نقاش شود، زیرا حرفه تصویرگری در پرو رایج نبود. خوانا در اواسط 20 سالگی به ایالات متحده نقل مکان کرد. پس از بچه‌دار شدن، تصمیم گرفت نویسنده و تصویرگر کتاب‌های کودکان شود. او اکنون با شوهر و سه فرزندش در کنتیکت زندگی می‌کند.
آثار > به عنوان نویسنده و تصویرگر

داستان آلما و چگونه نامش را به دست آورد، مطبوعات کندلویک، 2018 ISBN 978-0-7636-9355-8
داستان جنگل بارانی زونیا، مطبوعات کندلویک، 2021 ISBN 978-1-5362-0845-0 [5]
آثار > به عنوان تصویرگر

به عنوان تصویرگر
La Madre Goose، نوشته سوزان میدلتون الیا، پاتنام، 2016 ISBN 978-0-399-25157-3
La Princesa and the Pea، نوشته سوزان میدلتون الیا، پاتنم، 2017 ISBN 978-0-399-25156-6
Babymoon، نوشته شده توسط Hayley Barrett، Candlewick Press، 2019 ISBN 978-0-763-68852-3
نان سرخ کرده، نوشته کوین نوبل میلارد، انتشارات رورینگ بروک، 2019 ISBN 978-1-626-72746-5
سواشبی و دریا، نوشته بت فری، هافتون میفلین هارکورت، 2020 ISBN 978-0-544-70737-5
گوجه فرنگی برای نیل، نوشته پادما لاکشمی، کتاب های کودکان وایکینگ، 2021 ISBN 978-0-593-20270-8
A Perfect Fit، نوشته شده توسط Mara Rockliff, Houghton Mifflin Harcourt, 2022 ISBN 978-0-358-12543-3
من اهمیتی نمی دهم، نوشته جولی فوگلیانو، تصویرگری مولی آیدل و خوانا مارتینز-نیل، کتاب های نیل پورتر-خانه تعطیلات، 2022
ناحیه ماندالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= میانمار
| ناحیه ماندالی မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး | ناحیه ماندالی မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
نویسه‌گردانی(های) Myanma: نویسه‌گردانی(های) Myanma
 • زبان برمه‌ای: manta.le: tuing: desa. kri:
  پرچم:   پرچم
Location of Mandalay Region in Burma: Location of Mandalay Region in Burma
مختصات: ۲۱°۰′ شمالی ۹۵°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۰۰۰°شمالی ۹۵٫۷۵۰°شرقی﻿ / 21.000; 95.750: مختصات: ۲۱°۰′ شمالی ۹۵°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۰۰۰°شمالی ۹۵٫۷۵۰°شرقی﻿ / 21.000; 95.750
منطقه: مرکزی
پایتخت: ماندالی
حکومت: حکومت
 • Chief Minister: Ye Myint (USDP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷۰۲۱٫۲۹ کیلومتر مربع (۱۴۲۹۴٫۰۰ مایل مربع)
جمعیت (2014 Census): جمعیت (2014 Census)
 • کل: ۶۱۴۵۵۸۸
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۳۰/مایل مربع)
Demographics: Demographics
 • Ethnicities: Bamar, Chinese, Shan، Chin, Kayin, South Asians
 • مذهب‌ها: Buddhism، Christianity، Hinduism، Islam
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۶:۳۰ (MST)
ناحیه ماندالی (به Latin (disambiguation): Mandalay Region) یک ناحیه در کشور میانمار است که در مرکز این کشور واقع شده‌است. مرکز این ناحیه شهر ماندالی است.
خصوصیات

ناحیه ماندالی ۳۷٬۰۲۱٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۱۴۵٬۵۸۸ نفر جمعیت دارد.
ساندرین بلی

ساندرین بلی (فرانسوی: Sandrine Bailly‎؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۷۹) ورزشکار دوگانه اهل فرانسه است.
خورش نعنا جعفری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: خورش
بخش: وعده اصلی
خاستگاه:  ایران
منطقه: اصفهان
دمای سرو: گرم
مواد اصلی: گوشت گوسفند، آلوچه، نعنا خشک، جعفری خشک، پیاز داغ ، پیاز
مواد معمول: ادویه، زردچوبه، کدو، قارچ، گوجه‌فرنگی، کرفس، لیمو عمانی
خورش نعنا و جعفری، یکی از غذای سنتی محلی اصفهان است، که غذای کاملی برای گیاه‌خوارها هم می‌تواند باشد.
خورش نعنا جعفری از آن دسته غذاهایی هستند که می‌توانند با گوشت یا بدون گوشت طبخ شوند و شیوه‌های متنوعی برای تهیه آن‌ها وجود دارد. در این میان هم برخی ترجیح می‌دهند خورش نعنا جعفری را با طعم شیرین و برخی دیگر با مزه ترش درست کنند.
یک نکته کلیدی برای خورش پزی همیشه مورد توجه است که در اصطلاح به آن «جا افتادن خورش» می‌گویند. جا افتادن زمانی است که تمام مواد تشکیل دهنده خورش کاملاً پخته شده و آب آن هم در بهترین مقدار خود باشد.
دلیل این که جا انداختن خورش هنر خاصی به نظر می‌رسد، این است که مدت زمان و نحوه پخت هر جزء از مواد خورش متفاوت است و فقط تجربه و تبحر آشپز می‌تواند تمام آن‌ها را در یک نقطه به هم برساند و ترکیبی خوش عطر و طعم و عالی تهیه کند.
دستور پخت

گوشت سردست
گوجه سبز/آلوچه
نعنا خشک
جعفری خشک
پیاز داغ
پیاز
نمک و زردچوبه
پیاز داغ را با یک حبه سیر له شده تفت دهید، سپس زردچوبه را به آن اضافه کرده و تفت دهید.
سبزیجات خشک (نعنا و جعفری ساییده نشده) را به پیاز اضافه کرده و فوری از روی حرارت بردارید.
یک عدد پیاز را خرد کرده و جداگانه سرخ کنید، سپس گوشت را به آن اضافه کرده و تفت دهید.
وقتی رنگ گوشت عوض شد به مواد نعناع و جعفری اضافه کرده، آب جوش به آن افزوده و شعله را ملایم کنید تا گوشت بپزد.
وقتی گوشت کاملاً پخت و جا افتاد، گوجه سبز را به آن اضافه کرده و پس از اینکه رنگ آن تغییر کرد نمک را اضافه کنید (البته در صورت تمایل به ترش بودن خورش).
وقتی گوجه سبز پخته شد حرارت را خاموش کرده و خورش را در ظرف مناسب بکشید.
خورشید (نکا)

مکان
| خورشید | خورشید |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
خورشید: خورشید
مختصات: ۳۶°۴۶′ شمالی ۵۳°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۶۷°شمالی ۵۳٫۲۵۰°شرقی﻿ / 36.767; 53.250: مختصات: ۳۶°۴۶′ شمالی ۵۳°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۶۷°شمالی ۵۳٫۲۵۰°شرقی﻿ / 36.767; 53.250
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: مرکزی
دهستان: قره‌طغان
جمعیت: ۲۲۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)
خورشید، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان قره‌طغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۷۵ نفر (۵۵۶خانوار) بوده‌است. مردم خورشید از قومیت طبری هستند. مردم خورشید به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
جستار های وابسته

بایع کلا
بیده (سمیرم)

| بیده | بیده |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: سمیرم
بخش: پادنا علیا
سال شهرشدن: ۱۳۹۷ 
مردم: مردم
جمعیت: ۱٬۶۱۸
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۲۲۶۷ متر 
  بیده  روی نقشه ایران ۳۰°۵۶′۵۶″شمالی ۵۱°۳۹′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۴۸۸۶°شمالی ۵۱٫۶۵۳۳۱°شرقی﻿ / 30.94886; 51.65331   :   بیده  روی نقشه ایران ۳۰°۵۶′۵۶″شمالی ۵۱°۳۹′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۴۸۸۶°شمالی ۵۱٫۶۵۳۳۱°شرقی﻿ / 30.94886; 51.65331   
 :  
بیده شهری در بخش پادنا علیا، شهرستان سمیرم، استان اصفهان است.
این شهر در سال ۱۳۹۵ دارای ۱٬۶۱۸ نفر (۴۳۹ خانوار) جمعیت بوده‌است.
تبدیل به شهر

در تاریخ ۲۷ اسفند ۹۷ دکتر رحمانی فضلی در ابلاغیه‌ای به رضایی استاندار اصفهان با تبدیل روستای بیده مرکز بخش پادنای علیا شهرستان سمیرم به شهر موافقت کرد.
مرکز بخش پادنا علیا روستای بیده می‌باشد که در تاریخ فوق به شهر تبدیل شده‌است.
خاکسپاری در برلین (فیلم)

| خاکسپاری در برلین | خاکسپاری در برلین |
| --- | --- |
کارگردان: گای همیلتون
تهیه‌کننده: چارلز دی. کشر
نویسنده: لن دیتون (رُمان) اوان جونز (فیلمنامه)
بازیگران: مایکل کین اسکار هومولکا مارته کلر پاول هوبشمید گای دولمن ولفگانگ فلتس توماس هولتزمن  جان آبینری  هربرت فوکس ریچل گورنی
موسیقی: کنراد الفرز
فیلم‌بردار: اوتو هلر
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ دسامبر ۱۹۶۶ (۱۹۶۶-۱۲-۲۲) (آمریکا)  ۲۳ فوریه ۱۹۶۷ (۱۹۶۷-0۲-۲۳) (بریتانیا)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی 
خاکسپاری در برلین (انگلیسی: Funeral in Berlin) فیلمی بریتانیایی در سبک جاسوسی به کارگردانی گای همیلتون است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مایکل کین، اسکار هومولکا، ریچل گورنی و گای دولمن اشاره کرد.
وندس نوس مونیکیپلیتی

Municipality در Alentejo, 23x15px|border |alt=|link= پرتغال
| Vendas Novas | Vendas Novas |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Location in Portugal: Location in Portugal
مختصات: ۳۸°۴۱′ شمالی ۸°۲۷′ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۸۳°شمالی ۸٫۴۵۰°غربی﻿ / 38.683; -8.450: مختصات: ۳۸°۴۱′ شمالی ۸°۲۷′ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۸۳°شمالی ۸٫۴۵۰°غربی﻿ / 38.683; -8.450
منطقه: Alentejo
Subregion: Alentejo Central
District/A.R.: Évora
حکومت: حکومت
 • شهردار: José Figueira (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۲٫۴ کیلومتر مربع (۸۵٫۹ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۱٬۹۵۷
 • تراکم: ۵۴/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
Parishes (no.): 2
Municipal holiday:  September 7
وبگاه: http://www.cm-vn.pt
وندس نوس مونیکیپلیتی (به پرتغالی: Vendas Novas Municipality) یک سکونتگاه مسکونی در پرتغال است که در Évora District واقع شده‌است.
خصوصیات

وندس نوس مونیکیپلیتی ۲۲۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۹۵۷ نفر جمعیت دارد.
ناحیه مائونان

مکان در People's Republic of China
| ماونان 茂南区 | ماونان 茂南区 |
| --- | --- |
منطقه (چین): منطقه (چین)
ماونان: ماونان
استان: گوانگ‌دونگ
شهر مرکزی: ماومینگ
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
ماونان (به لاتین: Maonan District) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری خلق چین است که در ماومینگ واقع شده‌است.
دروازه شمیران

دروازه شمیران (ناصری) ۱۳۲۰
دروازه شمیران (شاه‌طهماسبی) ۱۲۲۰، لیتوگرافی از اوژن فلاندن
دروازه شمیران یکی از دروازه های شمالی حصار ناصری شهر تهران بود که در دوران پهلوی اول به بهانه توسعه شهری تهران تخریب شد. امروز محدوده دروازه شمیران سابق، یکی از محلات قدیمی و تاریخی مرکز شهر تهران است که در منطقه ۱۲ شهرداری تهران قرار دارد. دروازه شمیران از دروازه‌های شمالی تهران قدیم، در نزدیکی پیچ شمیران واقع شده بود.
در حصار شاه طهماسبی، دروازه شمیران در انتهای خیابان پامنار قرار داشت. اما در توسعه تهران در زمان ناصرالدین شاه این دروازه تخریب، و دروازه شمیران جدید در اطراف خیابان فخرآباد، خیابان هدایت و احداث شد.
دروازه شمیران به علت مرکزیت و قدمت زیاد، محل تمرکز ساختمان‌ها و مراکز متعددی است که از آن میان می‌توان مسجد فخرالدوله، کوچه پارک امین‌الدوله، دبیرستان علوی، تکنیکوم تهران (هنرستان شهید سروندی)، بیمارستان طرفه، سفارت رومانی و سفارت تایلند را نام برد. درب بزرگ چوبی و تاریخی کوچه پارک امین‌الدوله هنوز پابرجا است.
مترو

ایستگاه متروی دروازه شمیران در تقاطع خط دو و خط چهار مترو تهران واقع شده‌است.
رویدادها

۲ تیر ۱۲۸۷: با آغاز استبداد صغیر و با شکست آزادی‌خواهان از بریگاد قزاق، جمعی از مشروطه‌خواهان پس از فرار از مجلس شورای ملی به پارک امین‌الدوله پناه بردند. سربازان دربار پس از اطلاع از موضوع به پارک حمله کرده، عده‌ای را به قتل رساندند و مشروطه‌خواهان سرشناس را دستگیر کردند.
۱۱ اردیبهشت ۱۳۵۸: مرتضی مطهری پس از پایان جلسه‌ای در منزل یدالله سحابی، در تاریکی شب در پارک امین‌الدوله هدف گلوله یکی از افراد گروه فرقان قرار گرفت و کشته شد. بنای یادبود کوچکی برای او در کوچه پارک امین‌الدوله برپا است.
۱۹ فروردین ۱۳۶۷: برخورد یک موشک اسکاد عراقی به کوچه پارک امین‌الدوله در جریان جنگ شهرها باعث تخریب یک ساختمان، خسارت گسترده به محله دروازه شمیران، و کشته شدن یکی از دبیران ریاضی مدرسه راهنمایی نیک‌پرور شد.
خوان باتیستا آلوارادو

| خوان باتیستا آلوارادو | خوان باتیستا آلوارادو |
| --- | --- |
۸مین فرماندار کالیفرنیاس: ۸مین فرماندار کالیفرنیاس
دوره مسئولیت ۱۸۳۷ – ۱۸۴۲: دوره مسئولیت ۱۸۳۷ – ۱۸۴۲
پس از: Nicolás Gutiérrez
پیش از: Manuel Micheltorena
رئیس آلتا کالیفرنیا (ناشناخته): رئیس آلتا کالیفرنیا (ناشناخته)
دوره مسئولیت ۱۸۳۶ – ۱۸۳۷: دوره مسئولیت ۱۸۳۶ – ۱۸۳۷
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۴ فوریهٔ ۱۸۰۹ مونته‌ری، کالیفرنیا
درگذشته: ۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۸۲ (۷۳ سال) سان پابلو، کالیفرنیا
همسر(ان): دونا مارتینا کاسترو
تخصص: دامدار
خوان باتیستا ولنتین الورادو ایی والیجو (Juan Bautista Valentín Alvarado y Vallejo) (زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۸۰۹ – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۸۸۲)،‏ سیاستمدار اهل کالیفرنیا بود که از ۱۸۳۷ – ۱۸۴۲ میلادی به عنوان فرماندار آلتا کالیفرنیا خدمت نمود. الورادو، قبل از آغاز دوره فرمانداری، جنبش استقلال آلتا کالیفرنیا را از ۱۸۳۶ – ۳۷ میلادی برای مدت کوتاهی رهبری می‌کرد و در این زمان توانست با موفقیت سرپرست-فرماندار نیکلاس گوتیرز را عزل، استقلال را اعلام و یک قانون اساسی و پرچم جدید بسازد، اما پس از آن با حکومت مکزیک روی موافقتنامهٔ به توافق رسید که منتج به به‌رسمیت‌شناختن فرمانداری وی و پایان جنبش استقلال گردید.
اوایل زندگی

الورادو در مونته‌ری، آلتا کالیفرنیا از خوسی فرانسیسکو الورادو و ماریا جوسیفا والیجو زاده شد. پدربزرگ وی خوان باتیستا الورادو در ۱۷۶۹ میلادی به عنوان سرباز پیاده در ارتش اسپانیا تحت فرماندهی گاسپار دی پورتالا خدمت می‌کرد. پدر وی چند ماه پس از تولد وی درگذشت، مادرش سه سال بعد دوباره ازدواج کرده و کفالت وی را پدر بزرگ و مادربزرگ مادریش سپرد، جاییکه او با ماریانو گودالوپ والیجو بزرگ شد. آنها توسط ویلیام ادوارد پیتی هارتنیل، بازرگان انگلیسی که در مونته‌ری زندگی می‌کرد، آموزش داده شدند.
در ۱۸۲۷ میلادی، الورادوی هجده ساله به عنوان منشی مجلس قانون‌گذاری قلمرو استخدام شد. در ۱۸۲۹ میلادی، او همراه با والیجو و دوست دیگر شان به‌نام جوسی کاسترو، توسط سربازان دخیل در شورش نظامی به رهبری جواکوئین سولیس، دستگیر شدند. در ۱۸۳۱ میلادی، او برای معشوقه‌اش جولیانا فرانسیسکو رامونا یی کاستیلو که وی او را «ریموندا» می‌خواند، خانه‌ای در مونته‌ری ساخت تا در آن زندگی کند (یا به احتمال بیشتر برای خواهرش ماریا ریموندا کاستیلو). با گذشت چندین سال، این زوج حداقل دو دختر نامشروع که الورادو آنها را قبول داشت (استیفانا دل روساریو متولد ۱۸۳۴‏ و ماریا فرانسیسکو دی لا اسیسیون متولد ۱۸۳۶)‏ و چندین فرزند دیگر داشتند که وی آنها را نمی‌پذیرفت، اما الورادو هرگز با مادر آنها ازدواج نکرد. در جریان این دوره، الورادو بیش از حد به نوشیدن آغشته شد. یکی از دختران آنها مدعی شد که، ریموندا به این خاطر ازدواج با الورادو را رد کرد که او بیش از حد می‌نوشید.
اوایل زندگی > حمایت از سکولارسازی

الورادو از سکولارسازی مأموریت‌های اسپانیا در کالیفرنیا حمایت کرد. هرچند خوسی ماریا دی اچندیا دیگر فرماندار نبود، اما وظیفه نظارت از سکولارسازی مأموریت سن میگوئل را به الورادو سپرد. فرماندار جدید مانوئل ویکتوریا این فرقه را باطل اعلام نموده و تلاش نمود تا الورادو و کاسترو را دستگیر نماید. این دو نفر پا به فرا گذاشته و در نزد دوست قدیمی شان والیجو که حالا آجودانِ قلعه سن فرانسیسکو شده بود، مخفی شدند. از آنجا که ویکتوریا یک فرد مشهور نبود، اچندیا حکومت وی را سقوط داده و پیو دی جسوس پیکو را در اواخر ۱۸۳۱ میلادی جانشین وی کرد. سکولارسازی مأموریت‌ها در ۱۸۳۳ میلادی از سر گرفته شد.
در ۱۸۳۴ میلادی، الورادو به عنوان نماینده مجلس قانون‌گذاری انتخاب گردیده و همچنین به عنوان بازرس گمرک مونته‌ری گماشته شد. فرماندار خوسی فیگویرا قطعه زمینی معروف به رانچو ال سور که مساحت آن به دو لیگ یا حدود ۹٬۰۰۰ آکر (۳٬۶۰۰ هکتار) می‌رسید و در جنوب مونته‌ری واقع شده بود، را در ۳۰ اکتبر ۱۸۳۴ به الورادو اعطاء کرد.
اوایل زندگی > جنبش استقلال

پس از وفات فیگویرا در سپتامبر ۱۸۳۵، نیکلاس گوتیریز در ژانویه ۱۸۳۶ به عنوان سرپرست-فرماندار گماشته شد. پس از وی ماریانو شیکو در ماه آوریل فرماندار شد، اما فرد مشهوری نبود. مأموران اطلاعات وی برایش گفتند که شورش دیگری در کالیفرنیا در حال شکل گرفتن است، از اینرو او به مکزیک فرار کرد با این ادعا که برنامه داشت نیروهای بیشتری بر علیه کالیفرنیایی‌های استقلال‌طلب گردآوری نماید. به‌جای فراهم کردن نیرو، مکزیک وی را به‌خاطر ترک سمت خود توبیخ کرد. گوتیریز که یک فرمانده نظامی بود دوباره فرماندهی را در دست گرفت، اما کالیفرنیایی‌ها او را نیز همانند سایر فرمانداران مکزیکی پیش از وی، مجبور به فرار کردند. الورادو و کاسترو که اعضای ارشد مجلس قانون‌گذاری بودند، با حمایت سیاسی والیجو و پشتیبانی گروهی از مردمان تنسی تحت رهبری سروان آیزاک گراهام، در نوامبر ۱۸۳۶ میلادی دست به شورش زدند و گوتیریز را از کشور بیرون راندند.
کودتاچیان کالیفرنیا تحت رهبری الورادو یک قانون اساسی جدید نوشته و پرچم جدید برای خود انتخاب کردند – تنها یک ستاره سرخ در پس‌زمینه سفید، اما پس از اینکه الورادو با مکزیک صلح کرد این پرچم دیگر استفاده نشد.
فرماندار الورادو

الورادو در سن ۲۷ سالگی به عنوان فرماندار انتصاب یافت، اما شورای شهری لس آنجلس اعتراض کردند. الورادو، کاسترو و گراهام پس از گذشت سه ماه به جنوب رفته و روی مصالحه‌ای مذاکره کردند تا از جنگ داخلی جلوگیری نمایند. با این وجود، شورای شهری سن دیگو مخالفت خود را با شورش الورادو اعلام کرد. این بار، حکومت مکزیک دخیل بود و شایعاتی وجود داشت که ارتش مکزیک آماده دخالت است. با این همه، الورادو توانست بار دیگر مصالحه نموده و صلح را حفظ کند.
با وجود این مصالحه، مکزیک پیمان‌شکنی نموده و کارلوس آنتونیو کاریلو، فرد بسیار معروف در میان مردمان جنوب، را در ۶ دسامبر ۱۸۳۷ به عنوان فرماندار منتصب نمود. این بار اما جنگ داخلی آغاز گردیده و پس از چندین نبرد، کاریلو از کالیفرنیا اخراج شد. مکزیک در نهایت تسلیم شده و الورادو را به عنوان فرماندار به رسمیت شناخت.
الورادو در ۲۴ اوت ۱۸۳۹ با دونا مارتینو کاسترو در سانتا کلارا ازدواج کرد، اما او در مراسم ازدواج خودش شرکت نکرد و برادر ناتنیش خوسی آنتونیو استرادا را به‌جای خود فرستاد. هرچند وی ادعا کرد که در مونته‌ری درگیر کارهای رسمی بود، اما شایعه شد که او خیلی مست بود و از اینرو نمی‌توانست در مراسم شرکت کند. پس از ازدواج، الورادو با همسرش در مونته‌ری زندگی می‌کرد، اما همزمان رابطه خود با معشوقه‌اش ریموندا که در نزدیکی وی زندگی می‌کرد را نیز حفظ کرد.
فرایند سکولارسازی مأموریت‌ها تقریباً در مراحل نهایی قرار داشت و در همین ایام بود که الورادو بیشتر زمین‌های آن‌ها را از طریق اعطای زمین به کالیفرنیایی‌های مشهور بخشش کرد. هرچند وی هیچ قطعه زمینی برای خود نگرفت، با این وجود، او ملک خود رانچو ال سور را با ملک جان بی.آر. کوپر به‌نام رانچو بوسلا دل پوتریتو مبادله کرد و چندی بعد دوباره آنرا به کوپر بفروش رساند. او ملکی به‌نام رانچو ال الیسال در نزدیکی سالیناس را در ۱۸۴۰ میلادی از مربی اسبق خود ویلیام هارتنیل خریداری کرد.
در آوریل ۱۸۴۰، گزارشی از شورش برنامه‌ریزی‌شده علیه الورادو توسط گروهی خارجی‌ها به رهبری متحد سابق آیزاک گراهام، فرماندار را وادار نمود تا امر دستگیری و تبعید آنها به مکزیکوسیتی برای محاکمه را صادر نماید. هرچند، آنها درنهایت در ژوئن ۱۸۴۱ میلادی از تمامی اتهام‌ها تبرئه شدند. همچنین در ۱۸۴۱، رهبران سیاسی ایالات متحده در حال اعلام دکترین مانیفست سرنوشت خود بودند، چیزی که به شدت نگرانی کالیفرنیایی‌ها را در مرد نیات آنها افزایش داد. والیجو با کاسترو و الورادو رایزنی نموده و توصیه نمود که برای استحکام کنترل نظامی بر کالیفرنیا، مکزیک باید نیروهای تقویتی بیشتر بفرستد.
تنش‌ها میان کالیفرنیای شمالی و جنوبی

در واکنش به این رویداد، رئیس‌جمهور مکزیک آنتونیو لوپز دو سانتا آنا، سرتیپ مانوئل میچلتورنیا را همراه با ۳۰۰ مرد در ژانویه ۱۸۴۲ به کالیفرنیا فرستاد. میچلتورنیا قرار بود سمت فرمانداری و فرماندهی ارتش را در دست گیرد. در ماه اکتبر همان سال، قبل از اینکه میچلتورنیا به مونته‌ری برسد، کمودور آمریکایی توماس اپ کاستبی جونیز به اشتباه تصور کرد که جنگ میان ایالات متحده و مکزیک آغاز شده‌است. او از طریق دریا خود را به جزیره مونته‌ری رساند و درخواست نمود تا پادگان مونته‌ری تسلیم داده شود. نیروهای میچلتورنیا هنوز هم در جنوب بودند و تعداد نیروهای پادگان مونته‌ری در مقابل کمودور خیلی اندک بود. الورادو بالاجبارً تسلیم شده و به رانچو ال آلیسال رفت. روز بعد کمودور از اشتباه خود واقف شد، اما الورادو از بازگشت به سمت خود انکار نموده و از کمودور خواست تا با میچلتورنیا صحبت نماید.
میچلتورنیا بالاخره به مونته‌ری رسید اما قادر به کنترل نیروهای خود نبود، چون تعدادی از آنها مجرمین بودند. این کار شایعاتی مبنی بر شورش را گرمتر کرد و تا ۱۸۴۴ الورادو با گروه ناراضی همراه شد، چیزی که میچلتورنیا را مجبور کرد تا فرمان دستگیری وی را صادر کند. مدت توقیف او خیلی کوتاه بود، چون به میچلتورنیا دستور داده شده بود تا گروه بزرگی را تنظیم نموده و آماده جنگ با ایالات متحده شود. برای این مأموریت، تمامی دستان باید یکی می‌شدند.
اما آزادی وی برای میچلتورنیا نتیجه برعکس داشت، چون گروهی از کالیفرنیایی‌ها به رهبری مانوئل کاسترو در ۱۴ نوامبر ۱۸۴۴ بر علیه حکومت مکزیک شورش کردند. خوسی کاسترو و الورادو فرماندهی نیروها را بر عهده داشتند. طبال کاسترو به‌نام خوان 'تامبرو' هیگویرا در جریان تصرف سربازخانه‌ها در لس آنجلس کشته شد و احتمالاً تنها کالیفرنیایی بود که به قتل رسید. طرفین روی یک آتش‌بس به توافق رسیده و میچلتورنیا رضایت داد تا نیروهای مجرم خود را مرخص نماید. میچلتورنیا پیمان‌شکنی کرد و این بار جنگ به شدت آغاز شد. شورشیان در فوریه ۱۸۴۵ در نبرد پروودنسیا که در نزدیکی رود لس آنجلس رخ داد برنده شدند و میچلتورنیا و نیروهای وی کالیفرنیا را ترک کردند.
پیو پکو به عنوان فرماندار لس آنجلس انتصاب یافته و خوسی کاسترو فرمانده کل نظامی شد. بعدها، الورادو به عنوان عضو کنگره مکزیک انتخاب گردید. او آماده نقل مکان به مکزیکوسیتی شد، اما تأمین مالی نقل مکان وی را رد کرد و در نتیجه روابط میان کالیفرنیای شمالی و جنوبی بدتر شد.
جان سی. فرمونت در اوایل ۱۸۴۶ به مونته‌ری رسید. کاسترو که از تهاجم بیگانه هر آسان شده بود، شبه‌نظامیان خود را گردهم آورده و الورادو به عنوان فرمانده دوم گماشت، اما فرمونت به سمت شمال به اورگن رفت. وضعیت سیاسی متزلزل میان در مکزیک به روابط میان کالیفرنیایی‌ها صدمه زد و به نظر می‌رسید که جنگ داخلی میان شمال و جنوب در شرف وقوع است.
خونیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= افغانستان
| Khunia خونیا | Khunia خونیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
KhuniaLocation in Afghanistan: KhuniaLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۱°۳۳′۴۳″ شمالی ۶۲°۴۴′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۶۱۹۴°شمالی ۶۲٫۷۴۵۵۶°شرقی﻿ / 31.56194; 62.74556: مختصات: ۳۱°۳۳′۴۳″ شمالی ۶۲°۴۴′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۶۱۹۴°شمالی ۶۲٫۷۴۵۵۶°شرقی﻿ / 31.56194; 62.74556
استان: ولایت نیمروز
شهر: ولسوالی خاش‌رود
ارتفاع: ۵۸۵ متر (۱۹۱۹ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۰۰
منطقهٔ زمانی: + 4.30
خونیا (به انگلیسی: Khunia) یک روستا در ولایت نیمروز در کشور افغانستان است.
شرکت پالایش نفت اصفهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
نماد سهام شرکت: شپنا
صنعت: پالایش نفت
بنا نهاده: ۱۳۵۳
بنیانگذاران: شرکت ملی نفت ایران
مدیر عامل اجرایی: غلامرضا باقری دیزج
درآمد:  ۱٬۰۴۷٬۲۸۹ میلیارد ریال (۱۳۹۹)
سود خالص:  ۹۷٬۸۷۲ میلیارد ریال (۱۳۹۹)
شرکت‌های وابسته:  پتروشیمی اصفهان (۵۳٫۵۲٪)  شرکت نفت سپاهان (۱۷٫۳٪) 
وبگاه: www.eorc.ir
شرکت پالایش نفت اصفهان (هلدینگ پتروپالایش اصفهان) یا پالایشگاه نفت اصفهان، شرکت پالایش نفت ایرانی است که در حوزه پالایش نفت خام و تولید فرآورده‌های نفتی فعالیت می‌کند. طراحی و ساخت این پالایشگاه با مشارکت دو شرکت آمریکایی و آلمانی به نام‌های فلور و تیسن انجام شده‌است. ظرفیت تولید این پالایشگاه هم‌اکنون ۳۷۵ هزار بشکه در روز (سه واحد تقطیر ۱۲۵ هزار بشکه) است. خوراک پالایشگاه اصفهان توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب تأمین می‌شود و نفت خام مورد نیاز آن به‌طور روزانه از طریق لوله‌ای به طول ۴۳۰ کیلومتر، از میدان نفتی مارون در استان خوزستان، ارسال می‌شود.