stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نینموگ
اساطیر

نینموگ در اسطوره انکی و نینماه، یکی از هفت یاری‌دهنده‌گان الههٔ نام‌بخش است و در جایگاه الههٔ تولد توصیف می‌شود. شش عضو دیگر این گروه عبارتند از: نینیما، شوزیانا، نینشار، نینمادا، مومودو و نینیگینا. چنین تصور می‌شود که نقش نینموگ در این اسطوره ممکن است دلیل آن باشد که در یک متنِ تنها (eršemma)، او همتراز با نینهورساگ، دینگیرماه و لیسین شده است. دستیاران نینماه را می‌توان مجموعا شاسوراتو نامید. این واژه از šassūru («زهدان») مشتق شده استکه وام‌واژه‌ای سومری در زبان اکدی است. در یک فهرست خدای اوگاریتی، آنها همتراز هوتنا و هوتلورایِ هوری و کوثراتِ محلی در نظر گرفته می‌شوند. گروه دوم در ماری نیز شناخته شده بودند و با نام کوشَراتوم شناخته می‌شدند. نام آنها از ریشهٔ سامیِ کشر («ماهر بودن») مشتق شده است.
نینموگ همچنین در اسطوره انکی و نظم جهانی ظاهر می‌شود. وقتی اینانا از عدم تخصیص قلمرو به خود، شکایت می‌کند، او را در کنار آرورو، نانشه، نیسابا و نینیسینا به عنوان الهه‌هایی که مناطق خاصی از نفوذ را از انکی دریافت کرده‌اند، یاد می‌کند. آنچه که نصیب نینموگ شده با عنوان مقام تیبیر کالاما اعلام شده است.
احمدآباد (اسدآباد)

| احمدآباد (اسدآباد) | احمدآباد (اسدآباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: همدان
شهرستان: اسدآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دربندرود
جمعیت: ۶۲۵ نفر (سرشماری ۹۵)
احمدآباد (اسدآباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دربندرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۲۵ نفر (۱۷۲ خانوار) بوده است.
میرزا علی‌اکبر ملک‌زاده آملی

| میرزا علی‌اکبر ملک‌زاده آملی | میرزا علی‌اکبر ملک‌زاده آملی |
| --- | --- |
نماینده دوره نهم و دوره دهم و یازدهم و دوازدهم و سیزدهم مجلس شورای ملی: نماینده دوره نهم و دوره دهم و یازدهم و دوازدهم و سیزدهم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بابل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
میرزا علی اکبر ملک‌زاده آملی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  دوره نهم ،  دهم ،  یازدهم ،   دوازدهم  و  دوره سیزدهم  بعنوان نماینده بابل در مجلس شورای ملی حضور داشت. اومخالف محمد مصدق بود
دوراهی (فیلم ۲۰۲۳)

| دوراهی! | دوراهی! |
| --- | --- |
پرونده:Failure! Poster.jpg: پرونده:Failure! Poster.jpg
کارگردان: الکس کاهوم
تهیه‌کننده:  مارکو دی مولینا  کیلی فورتون  الکس کاهوم  تد ریمی  خوزه دی رودریگز 
نویسنده: الکس کاهوم
موسیقی: وینسنت گیلیوز
فیلم‌بردار: ارنستو لوملی
تدوین‌گر: الکس کاهوم
تاریخ‌های انتشار:  ۲۸ اوت ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-08-۲۸) (جشنواره فیلم لندن)  ۲۸ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-۰۱-۲۸) (ویدئو به‌درخواست)  
مدت زمان: ۸۷ دقیقه
کشور:  مکزیک  آمریکا 
زبان: انگلیسی 
دوراهی! (به انگلیسی: Failure!) یک فیلم کمدی، جنایی و درام مکزیکی-آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به نویسندگی و کارگردانی الکس کاهوم است. در این فیلم تد ریمی، مریک مک‌کارتا، نوئل داگلاس اورپوت، ملیسا دیاز و کریستین مولی ایفای نقش می‌کنند.
این فیلم در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۵ به صورت ویدیویی منتشر شد.
داستان

در عرض یک ساعت، یک تاجر باید بین امور مالی یا قتل خود یکی را انتخاب کند تا خانواده خود را در امان نگه دارد.
ساخت

این فیلم در یک قطعه ۸۷ دقیقه‌ای گرفته شده است. ریمی گفت که فیلمبرداری اصلی از تمرین تا گرفتن نهایی سه روز طول کشید. این اولین فیلم در نوع خود توسط یک کارگردان مکزیکی است که فیلم را در ایالات متحده فیلمبرداری کرده است.
بازخوردها

در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از رای ۷ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۷٫۷ از ۱۰ مثبت است.
هانا کرال

| هانا کرال | هانا کرال |
| --- | --- |
زاده: 1935 ورشو، لهستان
پیشه: رمان‌نویس، روزنامه‌نگار
ملیت: لهستانی
 جوایز جایزه هردر، 2005  :  جوایز جایزه هردر، 2005  
هانا کرال (متولد ۱۹۳۵) نویسنده لهستانی است که در تاریخ هولوکاست در لهستان جنگ دوم جهانی تخصص دارد.
مهم‌ترین اثر او رمان تاریخی تعقیب پادشاه قلب‌ها است که در ابتدا به عنوان Król Kier Znów Na Wylocie در سال ۲۰۰۶ منتشر شد و در سال ۲۰۱۳ توسط فیلیپ بوم به زبان انگلیسی ترجمه شد. این داستان زندگی ایزولدا رگنسبرگ را در طول هولوکاست دنبال می‌کند. اکثر این رمان در دهه ۱۹۴۰ در لهستان اتفاق می‌افتد. در این مدت، هرکسی که می‌فهمند یهودی است به اردوگاه‌های کار اجباری منتقل می‌شود. بسیاری از این اردوگاه‌ها و زندان‌ها در کتاب حضور دارند.
ابراهیم مدرسی

| ابراهیم مدرسی | ابراهیم مدرسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ آذر ۱۲۹۷ قائن
درگذشت: شهریور ۱۳۸۶ (۹۰ سال)
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکترای ادبیات از دانشگاه تهران
پیشه(ها): نویسنده و مورخ و سیاستمدار
آثار برجسته: استاد دانشگاه سردبیر مجله «ترقی»
سبک: رمان
والدین: دکتر سید حسین مدرسی
ابراهیم مدرسی (۱ آذر ۱۲۹۷ - شهریور ۱۳۸۶) نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی بود.
او پژوهش‌های زیادی دربارهٔ تاریخ ایران داشت و یکی از روزنامه‌نگارانی بود که با لئونید برژنف و مارشال دو گل مصاحبه کرد. وی همچنین رویدادهای شهریور ۱۳۲۰ را به چشم خود دیده بود و در دادگاه دکتر محمد مصدق نیز حضور داشت.
زندگی

ابراهیم مدرسی، فرزندِ سید حسین مدرسی، در ۱۲۹۷ در قائن متولد شد. تحصیلات خود را در دبستان و دبیرستان شاهرضای مشهد انجام داد و از دبیرستان دارالفنون تهران دیپلم گرفت و وارد دانشکده ادبیات تهران شد و دوره سه ساله دانشکده مزبور را به پایان رسانید و لیسانس گرفت. چند سال بعد تحصیلات خود را در دانشکده ادبیات ادامه داد و سرانجام دکتر در ادبیات فارسی شناخته شد. وی از نوجوانی سودای نویسندگی داشت و از این رو بعد از شهریور ۱۳۲۰ نویسندگی را آغاز نمود و سرانجام سردبیر مجله ترقی شد. مجله ترقی در آن ایام از مطبوعات جنجالی و پرسرو صدا و متنوع بود و طرفداران زیادی داشت. مدرسی در این مجله تلاش زیای کرد و آن را به اوج رسانید و بزرگترین تیراژ را در آن زمان بدست آورد. داستان‌هایی که توسط مدرسی در مجله نوشته می‌شد، خواهان زیادی داشت و بعضی از آن‌ها به صورت کتاب چندین بار منتشر گردید.
مدرسی هم‌زمان با کار نویسندگی به استخدام در وزارت دارائی درآمد و مشاغل مهمی را در طول خدمت خود در وزارت دارائی بدست آورد. از مشاغل وی می‌توان بازرسی دولت در بنگاه داروئی، نمایندهٔ وزارت دارائی در شورای راه‌آهن، مدیر کل نظارت بر مؤسسات اقتصادی را نام برد. عضویت شورایعالی بانک رفاه کارگران و عضو هیئت مدیره و قائم‌مقامی بانک رهنی ایران از دیگر مشاغل وی می‌باشد.
مدرسی در حزب مردم فعالیت داشت و از این رو در دوره بیست و دوم مجلس شورای ملی از طرف حزب مزبور کاندیدای نمایندگی از تربت حیدریه گردید و سرانجام به وکالت مجلس انتخاب شد. در مجلس یکی از سخنگویان حزب مردم بود مخصوصاً به هنگام طرح بودجه دولت ایراداتی به طرز حکومت امیرعباس هویدا می‌گرفت. در هر حال در ادوار بعد نتوانست رضایت دولت را جلب کند و پس از انقضای مجلس بیست و دوم، به وزارت دارایی بازگشت.
وی در سرانجام در شهریور ۱۳۸۶ در سن ۹۰ سالگی در منزلش درگذشت.
نوشته‌ها

مدرسی نزدیک به ۲۰ اثر تاریخی از خود به جای گذاشت مانند عروس مدائن، پنجه خونین، عشق و انتقام، ترکان خاتون، پیک آجل و دختر قفقاز.
شهدخوار مالاکیت

| شهدخوار مالاکیت | شهدخوار مالاکیت |
| --- | --- |
شهدخوار مالاکیت، Nectarinia famosa: شهدخوار مالاکیت، Nectarinia famosa
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: شهدخواران
گونه:: N. famosa 
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nectarinia famosa : Nectarinia famosa 
شهدخوار مالاکیت (نام علمی: Nectarinia famosa) نام یک گونه از تیره شهدخواران است. بدلیل سبز بودن پرهایش و شباهت این رنگ به کانی مالاکیت به او شهدخوار مالاکیت می‌‌‌‌‌‌گویند.
سرپنت موند

مکان تاریخی در ایالات متحده آمریکا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سرپنت مود: سرپنت مود
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
بنای تاریخی ملی ایالات متحده آمریکا: بنای تاریخی ملی ایالات متحده آمریکا
 :  
سرپنت موند بزرگ – تندیس باستانی سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا در شهرستان آدامز، اوهایو: سرپنت موند بزرگ – تندیس باستانی سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا در شهرستان آدامز، اوهایو
fa (in English: Expected satiety): fa
نزدیک‌ترین شهر: پیبلز، اوهایو
مختصات: ۳۹°۰۱′۳۵″ شمالی ۸۳°۲۵′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۰۲۶۳۹°شمالی ۸۳٫۴۳۰۸۳°غربی﻿ / 39.02639; -83.43083
ش. منبع ثبت ملی: 66000602
افزوده‌شده به فهرست ملی: ۱۵ اکتبر ۱۹۶۶
سرپنت موند بزرگ یک تپه‌نگاره باستانی به طول ۴۱۱ متر و ارتفاع ۳ فوت است که در پیبلز، اوهایو قرار دارد. این تپه در آنچه که به عنوان دهانه سرپنت موند شناخته می‌شود، ساخته شده است و در امتداد اوهایو براش کریک در شهرستان آدامز، اوهایو قرار دارد. این تپه بزرگترین تندیس مار شناخته شده در جهان است.
اولین بررسی‌های منتشر شده از این تپه توسط افرایم جی. اسکوایر و ادوین همیلتون دیویس انجام شده و در کتاب تاریخی آنها به نام آثار باستانی دره می‌سی‌سی‌پی (۱۸۴۸) که توسط مؤسسه اسمیتسونیان سفارش داده شده بود، منتشر شد.
وزارت کشور ایالات متحده آمریکا این تپه را در سال ۱۹۶۶ به عنوان یک نقطه عطف ملی تاریخی معرفی کرد. این تپه توسط ارتباط تاریخی اوهایو، یک سازمان غیرانتفاعی که به حفظ سایت‌های تاریخی در سراسر اوهایو اختصاص دارد، نگهداری می‌شود.
احمد کرمی (سیاستمدار)

| احمد کرمی | احمد کرمی |
| --- | --- |
استاندار ایلام: استاندار ایلام
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۶ آبان ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱۶ آبان ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
پس از: حسن بهرام‌نیا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: احمد کرمی قدح، آبدانان، استان ایلام، ایران
تحصیلات: دکترای برنامه‌ریزی شهری
پیشه: سیاستمدار مدیر اجرایی
هیئت دولت: دولت چهاردهم
احمد کرمی (زاده آبدانان) سیاستمدار  ایرانی است که از ۱۶ آبان سال ۱۴۰۳ به‌عنوان استاندار استان ایلام فعالیت می‌کند.
زندگی

احمد کرمی در روستای قدح در شهرستان آبدانان در استان ایلام به دنیا آمده است. او در دانشگاه در رشتۀ کارشناسی عمران تحصیل کرد و سپس در مقطع دکترا به تحصیل در رشتۀ برنامه‌ریزی شهری پرداخته است. دانشگاه محل تحصیل وی مشخص نیست.
سوابق

احمد کرمی ابتدا به معاونت برنامه‌ریزی فرمانداری ایلام منصوب شد. پس از آن به عنوان فرماندار شهرستان دره‌شهر تعیین شد. سپس ۳۳ ماه معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری ایلام بود. در همان زمان با حکم استاندار وقت ایلام محمدرضا مروارید به عنوان مشاور استاندار در امور زیربنایی منصوب شد.
کرمی از بهمن ۱۳۹۲ تا ۲ دی ۱۳۹۶ مدیرکل مدیریت بحران استان ایلام بود. او یک بار دیگر از ۲ دی ۱۳۹۶ تا ۲ بهمن ۱۴۰۰ به عنوان معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری ایلام منصوب شد.
احمد کرمی در ۱۶ آبان ۱۴۰۳ با معرفی وزیر کشور و رای اعتماد هیئت وزیران دولت چهاردهم به‌عنوان استاندار ایلام منصوب شد.
لایونل استندر

| لایونل استندر | لایونل استندر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۰۸ برانکس، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۳۰ نوامبر ۱۹۹۴ (۸۶ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۸ تا ۱۹۹۴
همسر(ها): لوسی دیتز (۱۹۳۶–۱۹۲۸؛ جدا شدند) آلیس تویچ (۱۹۴۲–۱۹۳۸؛ جدا شدند) ویهان مونتیگل (۱۹۵۰–۱۹۴۵؛ جدا شدند) دایانا کادلِک (۱۹۶۳–۱۹۵۳؛ جدا شدند) ماریا ون (۱۹۶۷–۱۹۶۳؛ جدا شدند) استفنی ون هنیک (۱۹۹۴–۱۹۷۱؛ تا زمان مرگ)
فرزندان: ۶
لایونل استندر (انگلیسی: Lionel Stander؛ ‏ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۰۸ – ۳۰ نوامبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود که در سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۹۴ فعالیت می‌کرد.
مرگ

استندر بر اثر سرطان ریه در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

۱۹۴۱ (۱۹۷۹)
متیلدا (۱۹۷۸)
چرخند (۱۹۷۸)
نیویورک، نیویورک (۱۹۷۷)
گذرگاه کاساندرا (۱۹۷۶)
یونیفرم‌های قرمز (۱۹۷۵)
تازه‌کار (۱۹۷۵)
معصومیت و هوس (۱۹۷۴)
مرد هوسران (۱۹۷۴)
خوشی من، خوشی توست (۱۹۷۳)
تن‌کامه (۱۹۷۲)
کالیبر ۹ (۱۹۷۲)
پالپ (۱۹۷۲)
این گروه مرگبار (۱۹۶۹)
دوران کودکی، حرفه و نخستین تجربه جاکومو کازانووا، اهل ونیز (۱۹۶۹)
روزی روزگاری در غرب (۱۹۶۸)
هفت ضربدر هفت (۱۹۶۸)
فراتر از قانون (۱۹۶۸)
بن‌بست (۱۹۶۶)
عزیز (۱۹۶۵)
گناه هارولد دیدلباک (۱۹۴۷)
مواظب باش پروفسور (۱۹۳۸)
ستاره‌ای متولد شده‌است (۱۹۳۷)
آقای دیدز به شهر می‌رود (۱۹۳۶)
راه شیری (۱۹۳۶)
در شیرینی‌فروشی (۱۹۳۳)
صراحی (ساز)

صُراحی سازی‌ست از خانوادهٔ سازهای زهی آرشه‌ای بم‌خوان که اندازه آلتو آن صدایی نزدیک به سازهای خراسان است. صراحی از خانوادهٔ کمانچه و قیژک بوده و امکانات سازهای خانوادهٔ ویلن را از نظر نوازندگی و وسعت صدا داراست. این ساز در شهریور ۱۳۸۷ توسط محمدرضا شجریان طراحی و ساخته شد و به‌دلیل شباهت آن به صراحی، شجریان این نام را برای این ساز برگزید. این ساز را نوازندگان کمانچه، قژک، ویولن، ویولنسل و کنترباس به‌راحتی می‌توانند بنوازند. این ساز برای اولین بار در در کنسرت مهرماه ۱۳۸۷ گروه شهناز و محمدرضا شجریان رونمایی و استفاده شد. ویژگی ارزندهٔ «صراحی» نسبت به سازهای هم‌خانوادهٔ این ساز امکان تعویض محفظهٔ پوست و چوب آن به‌صورت یک طبلای کوچک است که همین امر، رنگ‌آمیزی خاص و متفاوتی را از جهت صدادهی به این ساز می‌دهد. سینا جهان‌آبادی در بخش شور و مهرداد ناصحی در بخش همایون برای نخستین بار این ساز را نواختند.
شکل ظاهری و ویژگی‌ها

این ساز آرشه‌ای است و از لحاظ شکل ظاهر، دستهٔ آن مانند ویلن طراحی شده، ولی فرم صفحه و کاسهٔ آن حالت خاصی دارد و در زیر خرک، حالت گلدانی‌شکل است که روی آن را می‌توان با پوست و گاه با پوست و چوب طراحی کرد. ویژگی قابل توجه این ساز، تغییر رنگ آن با تعویض پوست گلدانی‌شکل است که در مدت کمتر از دو دقیقه امکان‌پذیر است، و این ویژگی تغییر رنگ در هیچ سازی دیده نمی‌شود. هنگامی‌که پوست زیر خرک است، سونوریته و رنگ ساز برای تک‌نوازی مناسب بوده و صدای آن به سازهای محلی موسیقی خراسان نزدیک می‌شود و ساز لهجهٔ موسیقی مناطق را به خود می‌گیرد و وقتی‌که چوب روی پوست اضافه می‌شود، ساز بیشتر حالت آنسامبل به خود گرفته و رنگ‌آمیزی ارکستر را تنوع می‌بخشد. از دیگر ویژگی‌های آن می‌توانم به اریب بودن دستهٔ آن اشاره کنم که به نوعی شبیه دستهٔ ویلن‌سل است و به بدن تکیه می‌کند، همین‌طور تخت بودن پشت دسته که این موارد حرکت در پوزیسیون‌های بالاتر را برای نوازنده آسان‌تر می‌کند. در کنار این موارد، امکان تعویض آسان کاسهٔ گلدانی‌شکل به نوازنده این اجازه را می‌دهد تا با انتخاب گلدان‌هایی که بر آن پوست‌های متفاوتی کشیده شده، رنگ‌های صوتی متنوعی متناسب با فضای موردنیازش را در اختیار داشته باشد. این گستردگی از صداهایی نزدیک به صدای شفاف ویلن‌آلتو تا صدای سازهایی چون کمانچه یا حتی قیچک‌آلتو را دربرمی‌گیرد.
نظر محمدرضا شجریان دربارهٔ ساز

این ساز به‌علت کمبود صدای بم در سازهای آرشه‌ای طراحی و ساخته شده‌است. این ساز با همان گستره صوتی کمانچه، رنگ صوتی جدیدی را به ارکستر سازهای ایرانی اضافه می‌کند. این ساز را می‌توان در ارکسترهای زهی مانند ارکستر مجلسی نیز به‌کار گرفت.
هاپور

CITY در India
| هاپور हापुड़ | هاپور हापुड़ |
| --- | --- |
CITY: CITY
هاپورLocation in Uttar Pradesh, India: هاپورLocation in Uttar Pradesh, India
مختصات: ۲۸°۴۳′۵۱″شمالی ۷۷°۴۶′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۷۳۰۹۳۷°شمالی ۷۷٫۷۷۵۷۳۶°شرقی﻿ / 28.730937; 77.775736: مختصات: ۲۸°۴۳′۵۱″شمالی ۷۷°۴۶′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۷۳۰۹۳۷°شمالی ۷۷٫۷۷۵۷۳۶°شرقی﻿ / 28.730937; 77.775736
ایالت: اوتار پرادش
District: Hapur
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۶۲۹۸۳
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: ۲۴۵۱۰۱
۰۱۲۲: ۵۷۳۱
پلاک خودرو: UP-37
وبگاه: http://hapur.nic.in/
شهر هاپور در هند
شهر هاپور (به انگلیسی: Hapur) با جمعیت ۲۷۷٫۱۴۰ نفر در ایالت اوتار پرادش در کشور هند واقع شده‌است.
سانگ‌یانگ تیوولی

Motor vehicle
| سانگ‌یانگ تیوولی | سانگ‌یانگ تیوولی |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: سانگ‌یانگ
نام‌های دیگر: سانگ‌یانگ تیوولی XLV سانگ‌یانگ تیوولی Air سانگ‌یانگ تیوولیان (چین) سانگ‌یانگ LUVi (دانمارک) میکرو تیوولی (سریلانکا)
تولید: ۲۰۱۵–تاکنون
مونتاژ: پیونگتائک، گیونگی-دو، کره جنوبی
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: مینی اس‌یووی
شکل بدنه: پنج در اس‌یووی
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 1.6 L e-XGi160 I4 (بنزین) 1.6 L e-XDi160 I4-T (دیزل)
جعبه‌دنده: گیربکس ۶ سرعته دستی ۶ سرعت Aisin اتوماتیک
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۰۰ میلیمتر (۱۰۲٫۴ اینچ)
درازا: ۴٬۱۹۵ میلیمتر (۱۶۵٫۲ اینچ) ۴٬۴۴۰ میلیمتر (۱۷۴٫۸ اینچ) (XLV)
پهنا: ۱٬۷۹۵ میلیمتر (۷۰٫۷ اینچ) ۱٬۷۹۸ میلیمتر (۷۰٫۸ اینچ) (XLV)
بلندی: ۱٬۵۹۰ میلیمتر (۶۲٫۶ اینچ) ۱٬۶۰۵ میلیمتر (۶۳٫۲ اینچ) (XLV)
وزن خالص: ۱٬۳۰۰ کیلوگرم (۲٬۹۰۰ پوند) (petrol) ۱٬۳۹۰ کیلوگرم (۳٬۰۶۰ پوند) (diesel) ۱٬۴۲۵ کیلوگرم (۳٬۱۴۲ پوند) (XLV FWD) ۱٬۵۳۵ کیلوگرم (۳٬۳۸۴ پوند) (XLV AWD)
نمای عقب سانگ‌یانگ تیوولی
سانگ‌یانگ تیوولی (کره جنوبی) یک خودروی مینی اس‌یووی ۵ در، ساخت شرکت ژاننگ پی مدل جدید  تحت مالکیت ماهیندرا است. این خودرو در بریتانیا با قیمت پایه ۱۲٬۹۵۰ پوند عرضه شده است.
تیوولی با انتخاب موتور بنزینی یا دیزلی ۱٫۶ لیتری در بازار عرضه شد و در دو طرح چهار چرخ متحرک یا محور جلو در دسترس است. گیربکس اتوماتیک یا جعبه دستی ۶ سرعته این خودرو ساخت شرکت ژاپنی آیسین سیکو (متعلق به تویوتا) است.
ایمنی

۶ کیسه هوا در ده نقطه و کمربندهای ایمنی سه نقطه‌ای محافظ جان تمام سرنشینان در هنگام وقوع حادثه می‌باشند. این خودرو مجهز به سیستم ترمز ضد قفل (ABS) به‌علاوه سیستم تقسیم نیروی الکترونیکی ترمز (EBD)، سیستم کنترل پایداری (ESP)، سیستم ضد واژگونی (ARP) و ASR - TCS - ESS - HSA.
مجهز به ۵ کمربند با سیستم پیش کشنده و اتصال سه نقطه به همراه سیستم ISoFix است.
ایمنی > KNCAP

در برنامه ارزیابی خودرو جدید کره‌ای (KNCAP)، سانگ‌یانگ تیوولی دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ و دارای ۵ ستاره ایمنی از KNCAP را در تاریخ ۲۰۱۵ دریافت کرد. همچنین برنده بهترین ارگونومی صندلی خودرو در کره جنوبی شده است و با سه تریم رنگی کرم، مشکی و قرمز تولید می‌شود.
ایمنی > یورو NCAP

رتبه‌بندی سانگ‌یانگ تیوولی برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. در آن زمان، ترمز اضطراری خود مختار به عنوان یک گزینه به عنوان بخشی از بسته ایمنی فروخته شد و Euro NCAP دو رتبه را منتشر کرد: یکی با تجهیزات استاندارد و دیگری با بسته ایمنی. از ماه فوریه سال ۲۰۱۸، بسته ایمنی - AEB City, AEB Inter-urban و AEB Pedestrian - تجهیزات استانداردی ساخته شده است و امتیاز این تغییر را تغییر داده است.
Euro NCAP test results for a LHD, 5-door hatchback variant with standard equipment on a 2016 registration:
| نتایج آزمون یورو ان‌سی‌ای‌پی | نتایج آزمون یورو ان‌سی‌ای‌پی | نتایج آزمون یورو ان‌سی‌ای‌پی |
| --- | --- | --- |
سانگ‌یانگ تیوولی/ تیپ پایه (۲۰۱۶): سانگ‌یانگ تیوولی/ تیپ پایه (۲۰۱۶)
| آزمون | امتیاز | % |
کل:: 
| سرنشین بالغ: | ۳۱٫۳ | ۸۲% |
| سرنشین کودک: | ۳۰٫۴ | ۶۲% |
| عابر پیاده: | ۲۷٫۴ | ۶۵% |
| کمک ایمنی: | ۵٫۲ | ۴۳% |
امکانات

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 تجهیزات و امکانات:  تجهیزات و امکانات
ترمز و پایداری: EBD - ABS - ترمزهای دیسکی در محورهای عقب و جلو - سیستم فعال ضد واژگونی ARP -سیستم پایداری الکترونیکی ESP - کمک ترمز الکترونیکی HBA – سیستم کمک حرکت در سربالایی HSA – سیستم ضد لغزش خودرو در شتاب‌گیری ASR – سیستم ضد هرزگردی TCS
کیسه هوا: ایربگ راننده و سرنشین جلو - ایربگ‌های پرده ای - ایربگ‌های جانبی – مجموعاً ۶ کیسه هوا در ۱۰ نقطه مختلف – سیستم فعال شونده پشت سری‌ها در هنگام تصادف
سیستم صوتی: سیستم پخش DVD و MP3 به همراه ۶ بلندگو و ۲ آمپلی فایر
دیگر تجهیزات: رینگ‌های ۱۸ اینچی - سنسور عقب جهت پارک خودرو - دوربین دید عقب - شیشه‌های دودی ردیف عقب - شیشه‌های جلو ضد اشعه – شیشه‌ها برقی و مجهز به سیستم ایمنی تشخیص مانع (سمت راننده) – فرمان هیدرولیک با قابلیت تنظیم ارتفاع - دی لایت چراغ‌های جلو و چراغ‌های عقب LED - تنظیم ارتفاع نور چراغ‌های جلو - مدیریت برق باطری - آینه‌های کناری برقی تاشو - آینه جلو حساس به نور ECM - صندلی‌های ردیف جلو و عقب چرم-گرم کن صندلی‌های جلو – سیستم تهویه مطبوع دستی – کروز کنترل - برف پاکن‌های مجهز به سنسور باران و برف – شیشه‌های دودی درهای عقب – بال عقب – ورود بدون کلید Smart Key – فرمان برقی سه حالته تیوولی از سوی رامک خودرو در دو تیپ Elite و Sport عرضه می‌شود: تیپ Elite سانروف و ریل سقفی دارد و تیپ Sport سانروف ندارد. ولی سقف دو رنگ دارد و شیشه‌های دودی و بال عقب نیز دارد.
فهرست ادبیات فمینیستی

این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
فهرست زیر فهرستی از ادبیات فمینیستی است که بر اساس سال اولین انتشار فهرست شده است. کتاب‌ها و مجلات به‌صورت مورب آمده‌اند، و همه انواع دیگر آثار ادبی در گیومه نیستند یا هستند. مراجع ممکن است پیوندی به متن کامل داشته باشند.
قرن ۱۴

دمولیربوس کلاریس، جووانی بوکاچیو (۱۳۶۱–۶۲)
قرن ۱۵

کتاب شهر بانوان، کریستین دو پیزان (ح. 1405)
گنجینه شهر بانوان، کریستین دو پیسان (ح. 1405)
داستان ژان آرک، کریستین دو پیزان (1429)
داستان همسر داستان باث، جفری چاوسر
قرن ۱۶

اورلاندو فوریوسو آواز ۳۷، لودوویکو آریوستو (۱۵۱۶–۱۵۳۲)
بهترین برتر زنان بر مردان، هاینریش کورنلیوس آگریپا (۱۵۲۹)
دفاع از زنان خوب، توماس الیوت (۱۵۴۵)
اشرافیت زنان، لودوویکو دومنیچی (۱۵۴۹)
دفاع از زنان، دومنیکو برونی دا پیستویا (۱۵۵۲)
خودآموز دفاع شایسته از زنان در نظم و نثر… در مقابل مخالفان هم‌جنس، با یک رساله مختصر برای پسربچه‌ها، لوئیجی داردانو (۱۵۵۳)
گفتار در مورد اصول همه کانتی‌های اورلاندو فوریوسو، لورا تراسینا (۱۵۸۳)
پرومنور اثر آقای دومونتن که به عشق در آثار پلوتارک می‌پردازد، ماری لو جار د گورنای (۱۵۸۴)
حمایتش از زنان، جین انجر (۱۵۸۹)
قرن ۱۷

ارزش زنان، مدراتا فونته (۱۶۰۰)
"شعر ۹۲، به نام ساتیر فلسفی، خوانا انیس د لا کروز (۱۶۰۰)
شرافت و فضیلت زنان و نقص و عیب مردان لوکرزیا مارینیلا (۱۶۰۱)
جواب عذرخواهی به آن کتابچه بی‌دین و بی‌سواد که توسط جو ساخته شده، راشل اسپگت (۱۶۱۷)
استرهامان را دارا کرد: پاسخ به یک کتابچه فحش، تحت عنوان «محاکمه زنان» با توجیه مردان و شوهران فحاش و بیکار، استر سوورنام (۱۶۱۷)
سوتنام زن متنفر، ناشناس (۱۶۲۰)
برابری زنان و مردان، ماری لو جارز دی گورنی (۱۶۲۲)
غم زنان ماری لو جارز دی گورنی (۱۶۲۶)
زنان سخنرانی که توسط کتاب مقدس توجیه شده و اثبات شده و مجاز شده است، همه آن‌ها با روح و قدرت خداوند عیسی سخن می‌گویند. و این‌که زنان اولین کسانی بودند که خبر از قیامت عیسی را تبلیغ کردند و با فرمان مسیح فرستاده شدند، قبل از عروج نزد پدر، جان ۲۰. ۱۷، مارگارت فول (۱۶۶۷)
مقاله‌ای برای احیا کردن آموزش قدیمی زنان در دین، آداب، هنر و زبان با پاسخ به اعتراضات علیه این روش آموزش، باتسوآ ماکن (۱۶۷۳)
برابری هر دو جنس، فرانسیس پولین دی لا بار (۱۶۷۳)
در باب تربیت بانوان برای سلوک ذهن در علوم و اخلاق، مصاحبه، فرانسیس پولان دی لا بار (۱۶۷۴)
شاهزاده خانم کلوز، مادام دو لا فایت (۱۶۷۸)
وکیل زن یا، پاسخی به یک ساتر متأخر در برابر غرور، شهوت و بی‌ثباتی، و غیره. زن‌نوشت توسط بانویی در دفاع از خود، سارا فیج ایگرتون (۱۶۸۶)
یک پیشنهاد جدی به خانم‌ها، برای پیشبرد منافع واقعی و بزرگ آن‌ها، ماری استل (۱۶۹۴)
مقاله ای در دفاع از جنسیت زن. در آن شخصیت‌ها؛ یک عالم‌نما، یک سرباز، یک زیبا، یک هنرمند، یک شاعر، یک منتقد و غیره درج شده است. در نامه‌ای به یک بانو. نوشته شده توسط یک خانم، جودیت دریک (۱۶۹۷)
یک پیشنهاد جدی، بخش دوم، مری استول (۱۶۹۷)
ماجراجویی بانوی سیاه افرا بن (۱۶۹۷)
قرن ۱۸

برخی تأملات پس از ازدواج، به مناسبت ازدواج دوشس مازارین، مری استل (۱۷۰۰)
دفاع خانم‌ها، یا گفتگوی بین سر جان بروت، سر ویلیام لاول، ملیسا و یک کشیش, بانو مری چادلی (۱۷۰۱)
آموزش زنان، دانیل دفو (۱۷۱۹)
شبیه‌سازی، سارا فیج (۱۷۱۹)
زایمان زن، مری کولیر (۱۷۳۹)
نامه‌های یک زن پرویی، فرانسوا د گرافینی (۱۷۴۷)
زن کیشوت، شارلوت لنوکس (۱۷۵۶)
مقاله‌ای در باب زن در سه رساله، مری لیپور (۱۷۶۳)
مجموعه‌ای از حروف، قصیده‌های تا حالا منتشر نشده توسط یک خانم, آن بی پونتز (۱۷۶۸/۱۷۶۹)
نامه‌های حقوق زنان، ابیگیل آدامز و جان آدامز (۱۷۷۶)
افکار بی‌رحمانه در باب سودمندی تشویق درجه‌ای از خودپسندی، به‌ویژه در سینه‌های زنانه، جودیت سارژنت مورای (۱۷۸۴)
فلسفه ایینز ویبس: فون اینر بیوباخترین،  ماریان ارمن (۱۷۸۴)
ماری: یک داستان، مری ولستون‌کرافت (۱۷۸۸)
درخواست زنان از عوام به پادشاه (۱۷۸۹)
«درخواست زنان به مجلس ملی [فرانسه]» (۱۷۸۹)
در باب پذیرش زنان در حقوق شهروندی، مارکی دو کندورسه (۱۷۹۰)
«در باب برابری جنسیت‌ها»، جودیت سارژنت مورای، از مجله ماساچوست در مورد ادبیات، تاریخ، سیاست، هنر، آداب و رسوم، سرگرمی‌های عصر، جلد. دوم (۱۷۹۰)
احقاق حقوق زن, مری ولستون‌کرافت (۱۷۹۱)
اعلامیه حقوق زن و شهروند مؤنث، المیپ دگوژ (۱۷۹۱)
حقوق زنان [شامل اعلامیه حقوق زن و شهروند مؤنث]، المیپ دگوژ (۱۷۹۱)
دفاعی کوتاه از حقوق زنان نوشته روزا کالیفرنیا و کنتس رومی، روزا کالیفرنیا (۱۷۹۴)
علل زنان، گفتمان ایتالیایی‌ها از یک شهروند [زن]، ناشناس، (۱۷۹۷)
ماریا: یا اشتباهات زن, مری ولستون‌کرافت (۱۷۹۸)
قرن ۱۹ > دهه ۱۸۱۰ تا ۱۸۲۰

غرور و تعصب، جین آستن (۱۸۱۳)
«خطابی به عموم؛ به‌ویژه به اعضای مجلس قانون‌گذاری نیویورک، پیشنهاد طرحی برای بهبود آموزش زنان»، اما ویلارد (۱۸۱۹)
«مردان و زنان؛ فرضیه مختصری در باب تفاوت در نبوغ آن‌ها»، جان نیل (۱۸۲۴)
تعداد اسکلت، یا معشوقه خون‌آشام، الیزابت کارولین گری (۱۸۲۸)
قرن ۱۹ > دهه ۱۸۳۰

ایندیانا، ژرژ ساند (۱۸۳۲)
«اعتراض به قانون ازدواج»، رابرت دیل اوون (۱۸۳۲)
ولنتاین، ژرژ ساند (۱۸۳۲)
للیا، ژرژ ساند (۱۸۳۳)
ژاک، ژرژ ساند (۱۸۳۴)
تاریخچه وضعیت زنان در اعصار و ملل مختلف، لیدیا ماریا چایلد (۱۸۳۵)
نامه‌هایی در باب برابری جنسیت‌ها، سارا گریمکه (۱۸۳۷)
«اظهارات مشتمل بر استدلال قاضی هرتل در مجلس مجمع در ایالت نیویورک در جلسه ۱۸۳۷ در حمایت از لایحه بازگرداندن «حق مالکیت» به زنان متأهل که توسط قانون اساسی ایالات متحده تضمین شده است.» قاضی توماس هرتل (۱۸۳۷)
زمان‌هایی که روح مردان را امتحان می‌کند، ماریا وستون چپمن (۱۸۳۷)
زن، هریت مارتینو (۱۸۳۷)
دربارهٔ ازدواج، هریت مارتینو (۱۸۳۸)
قرن ۱۹ > دهه ۱۸۴۰

«حقوق زنان: چکیده سخنرانی ارائه‌شده توسط جان نیل در پرستشگاه»، جان نیل (۱۸۴۳)
دعوی بزرگ، مارگارت فولر (۱۸۴۳)
تاریخ مختصر وضعیت زنان: در اعصار و ملل مختلف، جلد ۲، لیدیا ماریا چایلد (۱۸۴۵)
«حقوق و شرایط زنان»، ساموئل می (۱۸۴۵)
زن در قرن نوزدهم، مارگارت فولر (۱۸۴۵)
پوگانکا (زن بت‌پرست)، اثر نارسیزا ژمیچوسکا (۱۸۴۶)
جین ایر، شارلوت برونته (۱۸۴۷)
بازدیدکننده شنبه پیتسبورگ، روزنامه حقوق زنان و لغو ممنوعیت‌های قانونی که توسط جین سویسلم تأسیس شد.
«اعلامیه احساسات و تصمیمات آبشار سنکا»، الیزابت کدی استانتون (نویسنده اصلی) (۱۸۴۸)
مستأجر سالن وایلدفل، آن برونته (۱۸۴۸)
«سخنرانی حقوق رأی»، الیزابت کدی استانتون (۱۸۴۸)
«گفتمان در باب زن»، لوکرشیا موت (۱۸۴۹)
لیلی، روزنامه منتشرشده توسط آملیا بلومر (۱۸۴۹)