نمایشگر تابش‌دهنده الکترون رسانایی سطحی
مقایسه

فناوری اصلی تلویزیون با صفحه نمایش بزرگ که در دهه ۲۰۰۰ به کار گرفته شد، تلویزیون‌های نمایشگر کریستال مایع است. SEDها در همان بخش بازار هدف قرار می‌گیرند.
LCDها به‌طور مستقیم نور تولید نمی‌کنند و باید با استفاده از لامپ‌های فلورسنت کاتد سرد (CCFL) یا LEDهای پرقدرت نور پس زمینه داشته باشند. نور ابتدا از یک پلاریزه عبور می‌کند که نیمی از نور را قطع می‌کند. سپس از لایه LCD عبور می‌کند، که به‌طور انتخابی خروجی را برای هر زیر پیکسل کاهش می‌دهد. در جلوی شاترهای LCD، فیلترهای رنگی کوچکی وجود دارد که برای هر زیرپیکسل RGB یکی است. از آنجایی که فیلترهای رنگی تمام نور سفید را به جز یک نوار باریک قطع می‌کنند، مقدار نوری که به بیننده می‌رسد همیشه کمتر از ۱/۳ چیزی است که از پلاریزه کننده باقی مانده‌است. از آنجایی که وسعت رنگ با کاهش انتخابی خروجی برای رنگ‌های خاص تولید می‌شود، در عمل نور بسیار کمتری به‌طور متوسط حدود ۸ تا ۱۰ درصد، به نمای ظاهر می‌شود. علی‌رغم استفاده از منابع نور بسیار کارآمد، ال سی دی نسبت به CRT با همان اندازه، انرژی بیشتری مصرف می‌کند.
شاترهای LCD از یک مایع محصور شده تشکیل شده‌اند که قطبش خود را در پاسخ به میدان الکتریکی اعمال شده تغییر می‌دهد. پاسخ کمابیش خطی است، بنابراین حتی مقدار کمی از قدرت نشتی که به شاترهای اطراف می‌رسد باعث تار شدن تصویر می‌شود. برای خنثی کردن این اثر و بهبود سرعت سوئیچینگ، LCDها از آدرس دهی ماتریس فعال ترانزیستورهای لایه نازک شفاف برای تعویض مستقیم هر شاتر استفاده می‌کنند. این به پیچیدگی صفحه نمایش LCD می‌افزاید و ساخت آنها را دشوارتر می‌کند. شاترها بی نقص نیستند و اجازه می‌دهند نور از طریق آن نشت کند، که روشنایی نسبی و طیف رنگ را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، استفاده از یک پلاریزه برای ایجاد شاتر، زوایای دید را در جایی که تجربه نسبت کنتراست غیرقابل تشخیص بصری ممکن است داشته باشید، محدود می‌کند. مهمتر از همه، فرایند تعویض مقداری زمان می‌برد، در حد میلی ثانیه، که موجب تار شدن صحنه‌های متحرک سریع می‌شود. سرمایه‌گذاری هنگفت در فرایند تولید ال سی دی بیشتر این مسائل را برطرف کرده‌است، اما هیچ راه حلی که مبتنی بر LCD است قادر به غلبه بر همه مسائل فوق‌الذکر نیست.
SED به‌طور مستقیم در سطح جلویی خود نور تولید می‌کند. صحنه‌ها فقط روی پیکسل‌هایی روشن می‌شوند که به آن نیاز دارند و فقط به میزان روشنایی که نیاز دارند. علی‌رغم اینکه فرایند تولید نور نسبت به CCFL یا LED کارایی کمتری دارد، بازده کلی برق یک SED حدود ده برابر بهتر از یک LCD با همان اندازه است. SEDها همچنین از نظر کلی پیچیدگی کمتری دارند – آنها فاقد لایه ماتریس فعال، بخش نور پس زمینه، فیلترهای رنگی و تجهیزات الکترونیکی راننده هستند که برای معایب مختلف در فرایند شاتر ال سی دی تنظیم می‌شود. با وجود داشتن دو لایه شیشه ای به جای یک لایه در یک LCD معمولی، این کاهش پیچیدگی کلی باعث می‌شود SEDها از نظر وزن و اندازه مشابه LCDها باشند.
نمونه اولیه ۵۵ اینچی کانن SED تصاویر روشن 450 cd/m 2، نسبت کنتراست ۵۰۰۰۰:۱ و زمان پاسخگویی کمتر از ۱ میلی ثانیه را ارائه می‌دهد. کانن اعلام کرده‌است که نسخه‌های تولیدی زمان پاسخ دهی را به ۰٫۲ میلی ثانیه و نسبت کنتراست ۱۰۰۰۰۰:۱افزایش می‌دهند. SEDها را می‌توان از زوایای بسیار گسترده و بدون هیچ تأثیری بر کیفیت تصویر مشاهده کرد. در مقایسه، تلویزیون‌های LCD مدرن مانند Sony KDL-52W4100 ادعا می‌کند که نسبت کنتراست ۳۰۰۰۰:۱ را ارائه می‌دهند، اما این از اندازه‌گیری «کنتراست پویا» استفاده می‌کند و «نسبت کنتراست روی صفحه» ۳۰۰۰:۱ واقع گرایانه تر است. نسبت کنتراست تلویزیون‌های LCD به‌طور گسترده‌ای به این روش افزایش می‌یابد. همین مجموعه ادعا می‌کند که زاویه دید ۱۷۸ درجه را ارائه می‌دهد، اما زوایای دید مفید بسیار باریک‌تر است و فراتر از آن، هم محدوده رنگ و هم نسبت کنتراست تغییر می‌کند. سونی زمان پاسخگویی آن‌ها را نقل نمی‌کند، اما ۴ میلی ثانیه برای مجموعه‌های بزرگ‌تر رایج است، اگرچه این یک اندازه‌گیری پویا است که فقط برای انتقال‌های خاص کار می‌کند.
SEDها بسیار نزدیک به نمایشگر انتشار میدان (FED) هستند و فقط در جزئیات امیتر متفاوت هستند. FEDها از نقاط کوچک حاوی صدها نانولوله کربنی استفاده می‌کنند که نوک‌های تیز آنها وقتی در یک میدان الکتریکی قوی قرار می‌گیرند، الکترون می‌دهند. FEDها از فرسایش قطره چکان‌ها رنج می‌برند و برای کار کردن به خلاء بسیار بالایی نیاز دارند. به همین دلیل، ناظران صنعت به‌طور کلی بیان می‌کنند که SED طراحی کاربردی تری است. FEDها یک مزیت دارند که SED ارائه نمی‌دهد. از آنجایی که هر زیرپیکسل صدها امیتر دارد، امیترهای «مرده» را می‌توان با اعمال قدرت کمی بیشتر به امیترهای فعال تصحیح کرد. در تئوری، این می‌تواند بازده را افزایش دهد زیرا احتمال اینکه یک پیکسل کاملاً مرده باشد بسیار کم است و احتمال اینکه صفحه نمایش تعداد پیکسل‌های مرده زیادی داشته باشد بسیار کاهش می‌یابد.سونی یک FED 26 اینچی با قدرت ۱۲ وات نشان داده‌است که یک صحنه روشن را نشان می‌دهد، SEDها باید حتی قدرت کمتری داشته باشند. در طول معرفی صفحه تخت، چندین فناوری دیگر برای پذیرش بازار با LCD و PDP رقابت می‌کردند. از جمله SED, FED و سیستم دیود ساطع نور آلی که از LEDهای قابل چاپ استفاده می‌کند. همه اینها مزایای استفاده از انرژی کم، نسبت کنتراست عالی و طیف رنگی، زمان پاسخگویی سریع و زوایای قابل مشاهده گسترده را دارند. همه آنها همچنین مشکل مشترکی داشتند. افزایش تولید برای تولید صفحه نمایش‌های بزرگ. نمونه‌هایی از سیستم‌های با اندازه محدود، معمولاً ۱۳ اینچ برای چندین سال نشان داده شده‌اند و برای فروش محدود در دسترس هستند، اما تولید در مقیاس وسیع روی هیچ‌یک از این جایگزین‌ها آغاز نشده‌است.