اصول کاهش مصرف انرژی در طراحی ساختمان‌ها
بررسی جایگاه نماهای دوپوسته در کاهش مصرف منابع انرژی

چهار گونه اصلی نماهای دوپوسته در رویکردهای گوناگون تشریح شده‌است، این نماها شامل:نمای حائل یا محافظ، نمای استخراج‌کننده هوا، نمای سطح دوقلو ونمای هبیریدی است.
تعریف نماهای دو پوسته ای
از جمله لغاتی که به عنوان مترادف نمای دو پوسته‌اند و فراوان مورد استفاده قرار می‌گیرند، بدین شرح است: نمای دوورقه ای، نمای دوپوسته ای، نمای مضاعف، پوشش مضاعف، نمای شیشه‌ای دوجداره، نمای دیوار تهویه یا نمای دتهویه. بنا به تعریف می‌توان نماهای دو پوسته را این چنین تعریف کرد:یک خفت پوستهٔ شیشه‌ای که بوسبله دالان هوایی از هم جدا می‌شوند. للایه اصلی شیشه‌ای را به‌طور معمول عایق بندی می‌کنند. این فضای هوای بین لایه‌های شیشه‌ای به صورت عایق در مقابل حداکثر و حداقل دما، باد و صدا عمل می‌کند. دستگاه‌های آفتابگیر غالباً بین دو پوسته قرار می‌گیرند. تمام عناصر را می‌توان به صورت متفاوت با چندین جایگشت و ترکیب از غشاهای توپر و شفاف، مرتب و منظم کرد. چهارگونه اصلی نماهای دو پوسته‌ای عبارتند از:
نمای محافط
نمای محافظ یا حائل از دو لایه شیشه تشکیل می‌گردد. دو لایهٔ شیشه تقریباًبه فاصلهٔ ۲۵۰ تا ۷۵۰ میلی‌متر از هم قرار دارند. بین دو لایه با فضایی از هم درزگیری شده‌است.
این نما قدینی‌ترین گونه است و به مدت تقریباً ۱۰۰ سال کاربرد داشته‌است. نمای محافظ قبل از اینکه عایق بندی شیشع انجام گیرد، ساخته می‌شود. این عایق بندی به منظور افزایش عایق صوتی و حرارتی بدون کاهش میزان نور ورودی ساختمان است.
نمای استخراج‌کننده هوا
نمای استخراج‌کنندهٔ هوا از دو پوستهٔ عایق شیشه‌ای و یک پوستهٔ تک لعابی ثانویه که در داخل آن قرار دارد تشکیل شده‌است. فضای هوای بین دو لایهٔ شیشه بخشی از سیستم H V A C می ود. نما استخراج‌کننده هوا با قشر هوای تقسیم شده در شکل ترسیم شده‌است.
هوای گرم «استفاده شده» بین لایه‌ها از طریق حفره بالایی با استفاده از فن‌ها خارج می‌شود. به این طریق لایهٔ درونی شیشه سرد می‌شود در حالی که لایهٔ بیرونی عایق شیشه‌ای اتلاف انتقال گرما را به حداقل می‌رساند. این سیستم در جایی به کار می‌رود که تهویهٔ طبیعی امکان‌پذیر نباشد (مانند مکان‌هایی که با صدا، باد و بو در آنجاها زیاد است). دستگاه‌های سایبان در داخل حفره نصب می‌شوند.
نمای دوقلو
نمای دوقلو از یک سیتم جداره معمولی یا دیواره محکم با یک پوستهٔ بیرونی تشکیل شده‌است. از پوستهٔ بیرونی تک لعابی در اصل برای محافظت از محتویات حفرهٔ هوا (دستگاه‌های سایبان) در برابر آب و هوا استفاده می‌کنند.
با این سیستم، پوستهٔ داخلی، خواص عاغیق بندی را برای به حداقل رساندن اتلاف گرما ایجاد می‌کند. این گونه با نمای استخراج‌کنندهٔ هوا از نظر وجود منفذهایی در پوسته که تهویهٔ طبیعی را میسر ساخت متفاوت است. دریچه‌های نمای داخلی می‌توانند باز شوند، در حالیکه منفذهای تهویه در پوستهٔ بیرونی حداقل و حئاکثر دمای درون نما را تعدیل می‌کنند. استفاده از پنجره‌ها می‌تواند موجب سردشدن نماب داخلی به هنگام شب گردد و از این طریق ظرفیت سردکنندگی سیستم H V A C ساختمان را کاهش می‌دهد.
هیبریدی (ترکیبی)
نمای هیبریدی سییتمی است که برای ایجاد یک سیستم جدید پیوندی با یک یا چند کاراکتر از انواع مذکور ترکیب شده‌است.
فضای هوا
طراحی مناسب فضای هوا برای نماهای دو پوسته بسیار مشکل است. تغییرات در کسب انرژی، تهویه بهتر،کنترل صدا و مزایای دیگر را فراهم می‌کند. اگر فضای هوا به‌طور پیوسته و عمودی در سرتاسر نما باشد، این امر موجب یک قائده فیزیکی، یعنی همان حرکت هوای گرم به طرف بالا است، می‌گردد. اگر هم تقسیم‌بندی بوسیلهٔ طبقات صورت بگیرد، ایمنی بیشتری در مسائلی از قبیل:آتش‌سوزی،انتقال گرما وصدا حاصل می‌آید. در ادامه ویژگی‌های این دو تقسیم‌بندی بررسی می‌گردند:
فضای هوای پیوسته
نمای تقسیم‌بندی نشده، از اثر دودکش بهره می‌برد. در روزهای گرم، هوای گرم در قسمت بالای فضای میان دو پوسته جمع می‌شود. در دریچه‌ای در بالا هوای گرم را خارج می‌سازد و هوای سرد توسط خنک‌کننده‌ها از بیرون جایگزین می‌شود.
بدون همچنین دریچه ای، اتاق‌هایی که در طبقات بالا هستند، از گرما زیادی انباشته شدهٔ در مجاور رنج خواهند برد. فضای هوای تقسیم‌بندی نشده می‌تواند به آتریم تغییر کاربری داده شود، این حالت امکان ایجاد فضای بینابینی را می‌دهد. این فضای خالی می‌تواند با اشغال کم مثلاً رستوران یا فضای اجتماعات کوچک، بکار برده شود.
همجنین، گیاهانی در این فضاها برای فیلتر کردن و مرطوب کردن هوا استفاده می‌شوند. این گیاهان همانند سایبان عمل می‌کنند.
فضای هوای تقسیم‌بندی شده
فضای هوای تقسیم‌بندی شده می‌تواند گرمای زیاد در بالای طبقات را همانند صدا،انتقال آتش و دود را کاهش دهد. تقسیم‌بندی طبقه به طبقه به سادگی ساختمان می‌افزاید. این امر به نوبه خود موجب صرفه جویی اقتصادی می‌شود. نماهای کریدور که کاربرد رایجی در سردرهای نماهای دوپوسته دارند، هوای تازه را به هر طبقه وارد می‌کنند و امکان به حداکثر رسیدن تهویهٔ طبیعی را فراهم می‌آورد. کانال‌های نماها که به شکل محفظه‌های عمودی در سرتاسر دیوار تقسیم می‌شوند، هوارا از طریق دریچه‌ها در کل نما پخش می‌کنند. این امر امکان تهویه مطبوعتر رامی‌دهد. در این حالت، کانال‌های نماها در جهت حفاظت از آتش،انتقال صدا، ترکیب هوای تازه وآلوده ممکن است مشکلاتی را به همراه خود داشته باشد.