stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هوندا آکورد
نسل سوم (۱۹۸۵–۱۹۸۹) > آکورد آئرودک

آئرودک، نسخهٔ شوتینگ بریکِ سه‌درِ آکورد، از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ عرضه شد. این مدل اگرچه به هاچ‌بک سه‌درِ سیویک شباهت داشت، اما از آن بزرگ‌تر بود، شیشهٔ عقبش تا روی بخش انتهایی سقف ادامه داشت و در قسمت دماغه نیز به چراغ‌های پنهان (مانند سدان‌های موجود در بازار ژاپن و آمریکای شمالی) مجهز بود. این مدل در بازار ژاپن، در تیپ‌های ال‌ایکس، ال‌ایکس-اس ال‌ایکس‌آر، ال‌ایکس‌آر-اس و ۲٫۰ اس‌آی و در بازار اروپا تنها در تیپ ئی‌ایکس عرضه می‌شد؛ در حالی که در بازار آمریکای شمالی اصلاً عرضه نشد.
در تیپ‌های ال‌ایکس و ال‌ایکس‌آر در ژاپن، از یک موتور بنزینی با حجم ۱٬۸۳۰ سانتی‌متر مکعب (۱٫۸ لیتر)، توان خروجی ۱۰۹ اسب بخار (۸۱ کیلووات) و گشتاور ۱۴۹ نیوتن متر (۱۱۰ پوند-فوت) استفاده شده‌بود.
در تیپ‌های ال‌ایکس-اس و ال‌ایکس‌آر-اس حجم موتور با اندکی افزایش، به ۱٬۸۳۴ سانتی‌متر مکعب (۱٫۸ لیتر) رسیده بود، اما همین افزایش اندک، چون از میل‌سوپاپ بالاسری (DOHC)، استفاده می‌شد، توان خروجی و گشتاور را با افزایش قابل توجهی مواجه کرد و به‌ترتیب به ۱۲۸ اسب بخار (۹۵ کیلووات) و ۱۶۲ نیوتن متر (۱۱۹ پوند-فوت) رساند.
قوی‌ترین تیپ موجود آکورد آئرودک، مدل ۲٫۰ اس‌ای بود که موتور ۱٬۹۵۸ سانتی‌متر مکعب (۲٫۰ لیتر) مجهز به سیستم تزریق غیرمستقیم سوخت با نیروی خروجی ۱۵۸ اسب بخار (۱۱۸ کیلووات) و گشتاور ۱۸۶ نیوتن متر (۱۳۷ پوند-فوت) داشت.
آکورد آئرودک تیپ ئی‌ایکس دو نوع موتور کاربراتوری و انژکتوری داشت که حجم موتور هردو، برابرِ ۱٬۹۵۵ سانتی‌متر مکعب (۲٫۰ لیتر) بود. اما موتور کاربراتوری توان خروجی ۱۰۵ اسب بخار (۷۸ کیلووات) و انژکتوری ۱۲۱ اسب بخار (۹۰ کیلووات) داشتند. از دسامبر ۱۹۸۵، موتور انژکتوری به یک کاتالیزور سه مرحله‌ای مجهز شد و توان خروجی آن به ۱۱۳ اسب بخار (۸۴ کیلووات) کاهش یافت.
تمام تیپ‌های هوندا آکورد آئرودک در ژاپن و اروپا، طبق سفارش مشتری، با جعبه‌دندهٔ پنج‌سرعتهٔ دستی یا چهارسرعتهٔ خودکار عرضه می‌شدند.
نسل چهارم (۱۹۹۰–۱۹۹۳) > بازگشت اس‌ئی (۱۹۹۱)

شرکت هوندا در سال ۱۹۹۱ سدان اس‌ئی آکورد را دوباره به بازار معرفی کرد. این تیپ در حالی به مجموعهٔ آکورد افزوده شد که فاقد سیستم صوتی پرقدرت ساخت شرکت «بوز» بود، ولی یک سیستم پخش کاست‌خوان ئی‌ایکس با رادیوی ای‌ام/اف‌ام به همراه ۴ بلندگوی ۲۰ وات جایگزین آن شده بود. از دیگر امکانات استاندارد این مدل می‌توان به فرمان با روکش دوخته‌شدهٔ چرمی، رودری‌ها و صندلی‌های چرمی، یک موتور انژکتوری با توان خروجی ۱۴۰ اسب بخار (۱۰۴ کیلووات)، جعبه‌دندهٔ ۴ سرعتهٔ خودکار و ترمزهای دیسکی برای هر ۴ چرخ با سیستم ضدقفل اشاره نمود. برای اولین بار جعبه‌دندهٔ دستی برای مدل اس‌ئی قابل سفارش نبود. دو رنگ نقره‌ای سولاریس متالیک با تودوزی مشکی گرافیت، و آبی بریتانی متالیک با تودوزی کرم رنگ (عاجی) بر روی این مدل قابل انتخاب بودند. برخلاف نمونه‌های قبلی، رینگ‌های چرخ آلیاژی بر روی تیپ اس‌ئی ۱۹۹۱ قابل سفارش نبودند، و به‌جای آن‌ها از همان رینگ‌های نصب شده بر روی تیپ ئی‌ایکس استفاده شده‌بود.
نسل چهارم (۱۹۹۰–۱۹۹۳) > بروزرسانی (۱۹۹۲–۱۹۹۳)

در سال ۱۹۹۱ هوندا آکورد تغییراتی را در نمای ظاهری و بخش فنی خود برای مدل سال ۱۹۹۲ تجربه کرد. تیپ اس‌ئی از مدل‌های آکورد حذف شد ولی موتور ۱۴۰ اسب بخاری اف۲۲ای۶ آن به مدل ئی‌ایکس منتقل شد. نصب این موتور، با توجه به طراحی جدید سیستم اگزوز، ۱۵ اسب بخار نیروی بیشتر نسبت به تیپ‌های دی‌ایکس و ال‌ایکس و ۱۰ اسب بخار نسبت به تیپ ئی‌ایکس سال‌های ۹۰ تا ۹۱ را برای آکورد ئی‌ایکس جدید به همراه داشت. در این پیشرانه از همان خروجی‌های اگزوز دوقلوی تیپ‌های ئی‌ایکس و اس‌ئی با در نظر گرفتن تغییراتی از جمله بازبینی اندازهٔ سیستم ورودی هوا، بازبینی میل بادامک و طراحی جدید منیفولد ورودی هوا (که به سوپاپ‌های پروانه‌ای مجهز بودند) استفاده شده‌بود. سوپاپ‌های پروانه‌ای در دور موتور ۴۶۰۰ دور بر دقیقه باز می‌شدند تا تنفس هوای منیفولد ورودی در دور موتورهای بالا بهتر صورت بگیرد. در مدل‌های سال ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ کمربندهای نیمه‌خودکار موتوردار با همان کمربندهای شانه‌ای مرسوم برای تمام سرنشینان بجز سرنشین میانی عقب جایگزین شد و کیسهٔ هوای جانبی برای راننده نیز در این مدل‌ها نصب گردید. سیستم ترمز ضد قفل همراه با ۴ دیسک ترمز برای هر ۴ چرخ بر روی مدل‌های ئی‌ایکس به فهرست امکانات استاندارد اضافه شد. همچنین انحنای بیشتر لبه‌ها و زاویه‌ها در قسمت دماغه و عقب ظاهر مدرن‌تری به آکورد بخشید. در آکوردهای سدان و کوپه قطعات جدیدی همچون چراغ‌های جلو و جلوپنجرهٔ متفاوت، چراغ‌های عقب کهربایی، ضربه‌گیرهای جانبی کمی باریک‌تر، و رینگ‌های بازطراحی‌شده نصب شد. برای اولین بار مدل ئی‌ایکس کوپه رینگ‌هایی متفاوت از ئی‌ایکس سدان داشت. در مدل‌های سدان و کوپه، چراغ‌های عقب از نو طراحی و چراغ‌های راهنما و دنده‌عقب به بخش پایینی منتقل شدند؛ در حالی که در مدل استیشن واگن از همان چراغ‌های نصب شده بر روی آکوردهای ۱۹۹۰ و ۹۱ استفاده شد. از جمله امکانات استاندارد جدید، افزودن سیستم ضد سرقت به رادیوهای تیپ ئی‌ایکس و تعبیهٔ زیرآرنجی برای صندلی راننده در مدل ئی‌ایکس بود.
کوپه (تغییر چهره ۱۹۹۱)
سدان (تغییر چهره ۱۹۹۱)
استیشن واگن (تغییر چهره ۱۹۹۱)
نسل پنجم (۱۹۹۳–۱۹۹۷)

برای اولین بار در تاریخ هوندا آکورد، شرکت هوندا در سال ۱۹۹۳ این مدل را به شکل دو نسخهٔ متمایز معرفی کرد؛ یک نسخه مخصوص بازار اروپا و دیگری مخصوص آمریکای شمالی و ژاپن. هوندا و گروه روور با همکاری یکدیگر مدل اروپائی آکورد؛ یعنی روور ۶۰۰ را خلق کردند. پیش از این، هوندا و روور در تولید مدل‌های هوندا لجند و روور ۸۰۰ همکاری موفقیت‌آمیزی را تجربه کرده‌بودند. همان‌گونه که بعضی از محصولات شرکت ایسوزو در ژاپن تحت برند هوندا به فروش می‌رسیدند، این نسل از آکورد در ژاپن با نام ایسوزو آسکا نیز فروخته می‌شد.
در زمان رونمایی در سال ۱۹۹۳، هوندا آکورد برای بار دوم برندهٔ جایزهٔ خودروی سال ژاپن شد.
نسل پنجم (۱۹۹۳–۱۹۹۷) > مدل اروپایی

Motor vehicle
| نسل پنجم (اروپا) | نسل پنجم (اروپا) |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
نام‌های دیگر: هوندا اسکوت اینووا
تولید: ۱۹۹۳–۱۹۹۸
مونتاژ: سوئیندون، انگلستان (HUKM)
طراح: شیگئو اونو (۱۹۸۹)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۸ لیتری آی۴ ۲٫۰ لیتری آی۴ ۲٫۲ لیتری آی۴ ۲٫۳ لیتری آی۴ ۲٫۰ لیتری آی۴ دیزل
ابعاد: ابعاد
وزن خالص: ۱٬۲۴۰ کیلوگرم (۲٬۷۳۴ پوند) ۱٬۳۷۵ کیلوگرم (۳٬۰۳۱ پوند)
نسل پنجم آکورد برای بازارهای اروپایی در سپتامبر ۱۹۹۳ و با ساختاری غیرمرتبط با آکورد سری سی‌دی (نسل پنجم در ژاپن و آمریکای شمالی) رونمایی شد. این مدل در واقع همان اسکوت اینووای بازار ژاپن بود که بر اساس پلت‌فرم سی‌بی نسل چهارم آکورد ساخته شده‌بود. این خودرو محصول تلاش مشترک هوندا و گروه روور بود که منجر به ساخت سری ۶۰۰ روور نیز شد.
در سال ۱۹۹۶ طراحی بدنهٔ آکورد اروپایی دستخوش تغییرات مختصری شد و قطعاتی با طراحی جدید جای قطعات قدیمی را در نمای جلو (سپر، چراغ‌ها، جلوپنجره و درپوش موتور) و نمای عقب (چراغ‌های عقب) گرفتند. همچنین درهای بدون قاب دور نیز با مدل‌های مرسوم تعویض شدند. با وجود این تغییرات، سبک طراحی آکورد همچنان مشابه اسکوت اینووا و زبان طراحی آن مطابق با همان سبک طراحی بود که اولین بار در نسل پنجم هوندا سیویک به کار گرفته شده‌بود. نمای ظاهری آکورد اروپایی به‌طور چشمگیری با همتای خود در آمریکای شمالی، که بیشتر از سبک مرسوم طراحی خودروهای سدان بهره‌مند بود، متفاوت بود. این مدل به صورت استاندارد به دو کیسهٔ هوا مجهز شده‌بود.
آکوردهای اروپایی شامل مدل‌های کوپه و استیشن نبودند، لذا شرکت هوندا تصمیم گرفت مدل‌های کوپه و استیشن آکوردهای آمریکای شمالی را به بازار اروپا عرضه کند.
مدل‌های دیزلی آکورد از موتورهای سری اِل روور با سیستم تزریق مستقیم سوخت استفاده می‌کردند که بر روی خودروهای دیزلی سری ۶۰۰ روور نیز بکار می‌رفت.
نسل پنجم (۱۹۹۳–۱۹۹۷) > مدل اروپایی > روور ۶۰۰

شرکت هوندا به عنوان بخشی از روابطی که با گروه روور داشت، نسخهٔ اروپایی آکورد را با تغییراتی تحت نام روور ۶۰۰ جانشین مدل آستین مونتگو کرد و در سال ۱۹۹۳ آن را معرفی نمود. پلت‌فرم این مدل کاملاً با مدل اروپایی مشترک بود، اما طراحی بدنه آن در قسمت‌های سپر و چراغ جلو و عقب از آکورد متفاوت بود. اما با این‌حال نمای داخلی آن شباهت زیادی به آکورد داشت.
نسل ششم (۱۹۹۷–۲۰۰۲)

مقالهٔ اصلی: هوندا آکورد (نسل ششم)
Motor vehicle
| نسل ششم | نسل ششم |
| --- | --- |
هوندا آکورد وی۶ (استرالیا): هوندا آکورد وی۶ (استرالیا)
دید کلی: دید کلی
تولید: ۱۹۹۷–۲۰۰۲
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان ۵ در استیشن واگن (اروپا و ژاپن) ۲ در کوپه (آمریکا و اروپا)
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو/تمام چرخ متحرک
پیشرانه: پیشرانه
جعبه‌دنده: ۴ دندهٔ خودکار ۵ دندهٔ دستی
هوندا آکورد ۲۰۰۲ (اروپا)
شرکت هوندا برای نسل ششم مدل آکورد سه مدل مختلف را برای عرضه در هریک از بازارهای ژاپن، آمریکای شمالی و اروپا در نظر گرفت. در زمان عرضهٔ این نسل در سال ۱۹۹۸، مدل استیشن واگن از فهرست مدل‌های آکورد حذف شد و تنها مدل‌های سدان در سه تیپ و کوپه در دو تیپ به بازار عرضه شدند. فضای داخل کابین آکورد در نسل ششم به میزان ۷ فوت مکعب (۰٫۲ متر مکعب) افزایش یافته‌بود و این خودرو به‌طور رسمی در کلاس خودروهای اندازه متوسط قرار گرفت. در سال ۱۹۹۹ تودوزی‌های جدید و آینه‌های تاشوی جانبی در تیپ‌های ئی‌ایکس و ال‌ایکس ارائه شدند و در سال ۲۰۰۰ نیز یک سیستم غیرفعال‌کنندهٔ احتراق موتور بر روی این خودرو نصب شد تا از روشن شدن موتور بدون سوئیچ اصلی ارائه‌شده توسط هوندا جلوگیری کند.
در مدل سال ۲۰۰۱، علاوه بر بهینه‌سازی کیسه‌های هوای جلو، کیسه‌های هوای جانبی نیز برای تمامی مدل‌های آکورد ارائه شد. مدل‌های سدان به جلوپنجره، چراغ‌های عقب و چراغ‌های راهنمای جدید مجهز شدند و یک سیستم صوتی پخش سی‌دی با ظرفیت ۶ سی‌دی نیز به امکانات استاندارد مدل‌های ئی‌ایکس افزوده شد. در میانه‌های سال ۲۰۰۱، شرکت هوندا یک بستهٔ امکانات ویژه را برای تیپ دی‌ایکس ارائه کرد که امکاناتی را نظیر تزئینات بدنه، تزئینات چوبی داخل کابین، کفپوش کابین، سامانهٔ تهویه مطبوع، پخش سی‌دی و یک جعبه‌دندهٔ خودکار در بر می‌گرفت.
برای مدل سال ۲۰۰۲، امکانات انتخابی جدیدی برای سطح امکانات اس‌ئی در مدل‌های کوپه و سدان در نظر گرفته‌شد. از جملهٔ این امکانات جدید می‌توان به مواردی مانند ترمزهای ضد قفل، سیستم ورود بدون کلید، رینگ‌های آلیاژی ۱۵ اینچی، تنظیم برقی ارتفاع صندلی راننده، و بهبود سیستم صوتی اشاره کرد.
در ابتدای عرضهٔ این نسل، شرکت هوندا نسخهٔ تیپ آر آکورد را معرفی کرد. در این نسخه از شاسی و بدنهٔ محکم‌تر استفاده شده‌بود و برای کاهش وزن بیشتر، مواردی همچون سقف بازشو، شیشه‌های لچکی عقب، سیستم تهویه مطبوع و بخشی از عایق‌های صدا از امکانات این خودرو حذف شدند. سیستم تعلیق و ترمز نیز تقویت شدند، و صندلی‌های ریکارو و کیت بدنه به همراه یک بالهٔ بزرگ در عقب برای این مدل در نظر گرفته‌شد. آکورد تیپ آر، که برای عرضه در بازارهای اروپا و ایالات متحده تولید می‌شد، از شاسی سی‌اچ۱ آکورد بهره‌مند بود و نیروی تولیدی موتور ۲٫۲ لیتری وی‌تک آن به ۲۲۰ اسب بخار می‌رسید.
نسخهٔ دیگری از نسل ششم آکورد که تنها در بازار ژاپن عرضه شد، خودروی آکورد یورو آر بود که موتور اچ۲۲آ نصب‌شده بر روی آن نیرویی برابر با ۲۱۷ اسب بخار داشت. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آکورد یورو آر ۷٫۱ ثانیه بود و می‌توانست به بیشینه سرعت ۲۴۳ کیلومتر بر ساعت دست یابد.
نسل هفتم (۲۰۰۲–۲۰۰۷)

نسل هفتم هوندا آکورد در سال ۲۰۰۳ وارد بازار آمریکای شمالی شد. این نسل همانند نسل ششم شامل دو مدل متفاوت بود؛ یک مدل مخصوص بازارهای اروپا و ژاپن، و دیگری برای عرضه در بازار آمریکای شمالی. مدل طراحی شده برای بازار اروپا، در آمریکای شمالی نیز با نام آکورا تی‌اس‌ایکس به فروش می‌رسید. برای معرفی نسل هفتم هوندا آکورد، شرکت هوندا یک ویدئوی تبلیغاتی با نام «کاگ» را منتشر کرد.
نسل هفتم (۲۰۰۲–۲۰۰۷) > ژاپن و اروپا

Motor vehicle
| نسل هفتم (ژاپن و اروپا) | نسل هفتم (ژاپن و اروپا) |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۰۲–۲۰۰۸
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان ۵ در استیشن واگن
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
جعبه‌دنده: ۵ دندهٔ خودکار ۵ و ۶ دندهٔ دستی
مقالهٔ اصلی: هوندا آکورد (نسل هفتم اروپا و ژاپن)
آکوردهای اروپایی و ژاپنی در نسل جدید به‌جای سوئیندون انگلستان، در خود کشور ژاپن و در دو مدل سدان و استیشن واگن تولید می‌شدند؛ با این حال، مدل‌های نسل پیشین نیز همچنان در کارخانهٔ سوئیندون ساخته می‌شدند.
در زمان معرفی در سال ۲۰۰۳، هوندا آکورد با برگزیده‌شدن به‌عنوان خودروی سال ژاپن برای سومین بار، پس از هوندا سیویک، جایگاه دوم تعداد دفعات کسب این جایزه را به نام خود ثبت کرد و شرکت هوندا را با ۱۲ بار دریافت جایزهٔ خودروی سال ژاپن، به جایگاه اول کسب این جایزه در میان سایر خودروسازان رساند.
این خودرو در اروپا به موتورهایی از جمله یک پیشرانهٔ ۲٫۰ لیتری آی-وی‌تک با قدرت ۱۵۲ اسب بخار (۱۱۳ کیلووات)، یک موتور ۲٫۴ لیتری آی-وی‌تک با توان ۱۸۷ اسب بخار (۱۳۹ کیلووات)، و یک ۲٫۲ لیتری آی-سی‌دی‌تی‌آی توربو دیزل با قدرت ۱۳۸ اسب بخار (۱۰۳ کیلووات)، گشتاور ۳۴۰ نیوتن متر (۲۵۱ پوند نیرو-فوت) و مصرف سوخت ۴٫۷ لیتر بر ۱۰۰ کیلومتر (۵۰ مایل بر گالون آمریکایی) مجهز شده‌بود.
این مدل در برخی بازارها مانند استرالیا با نام «هوندا آکورد یورو» و در آمریکای شمالی با نام آکورا تی‌اس‌ایکس فروخته می‌شد.
نسل هفتم (۲۰۰۲–۲۰۰۷) > آکورد یورو آر (سی‌ال۷؛ ۲۰۰۲–۲۰۰۷)

هوندا آکورد یورو آر (سی‌ال۷) در سال ۲۰۰۲ معرفی شد. آکورد یورو آر به موتور ۲٫۰ لیتری دو میل‌سوپاپ آی-وی‌تک سری کی هوندا با توان خروجی ۲۱۷ اسب بخار (۱۶۲ کیلووات) و گشتاور ۲۰۶ نیوتن متر (۱۵۲ پوند نیرو-فوت) مجهز شد. این پیشرانه نیروی تولیدی خود را از طریق یک جعبه‌دندهٔ ۶ سرعتهٔ دستی، که تنها گزینهٔ قابل انتخاب برای آکورد یورو آر بود، به چرخ‌های خودرو جلوی منتقل می‌کرد. این موتور همچنین بر روی مدل اینتگرای تیپ آر نیز به کار رفته‌بود. از جمله امکاناتی که یورو آر را از سایر مدل‌های آکورد متمایز می‌کردند، می‌توان به صندلی‌های ریکارو، غربیلک فرمان مومو، رینگ‌های آلیاژی ۱۷ اینچی سبک و سر دسته‌دندهٔ آلومینیومی که فقط در مدل‌های تیپ آر یافت می‌شد، اشاره کرد.
نسل هفتم (۲۰۰۲–۲۰۰۷) > نسل هفتم آمریکای شمالی، آسیا و اقیانوسیه

Motor vehicle
| نسل هفتم (آمریکای شمالی، آسیا و اقیانوسیه) | نسل هفتم (آمریکای شمالی، آسیا و اقیانوسیه) |
| --- | --- |
هوندا آکورد نسل هفتم (استرالیا): هوندا آکورد نسل هفتم (استرالیا)
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۰۲–۲۰۰۷
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان ۲ در کوپه
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
جعبه‌دنده: ۵ دندهٔ خودکار ۵ و ۶ دندهٔ دستی ۵ دندهٔ نیمه‌خودکار چهار کلاچه
مقالهٔ اصلی: هوندا آکورد (نسل هفتم آمریکای شمالی)
فاصلهٔ بین محورها و عرض آکورد نسل هفتم آمریکای شمالی از نسل پیشین نسبتاً بزرگتر بود. این نسل در دو نوع سدان و کوپه عرضه شد و در سال ۲۰۰۵ یک مدل هیبریدی نیز به مجموعه مدل‌های آن اضافه شد.
موتور مدل‌های چهار سیلندر، یک موتور ۲٬۳۵۴ سی‌سی با قدرت ۱۹۷ اسب بخار (۱۴۷ کیلووات) و گشتاور ۲۳۲ نیوتن متر (۱۷۱ پوند نیرو-فوت) (۱۸۸ اسب بخار و ۲۲۳ نیوتن متر برای مدل‌های سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷) و جعبه‌دندهٔ ۵ سرعتهٔ دستی یا ۵ سرعتهٔ خودکار بود و در آنها به‌جای تسمه تایم، از زنجیر استفاده می‌شد.
در سال ۲۰۰۳، هوندا مدل آکورد کوپه را با خصوصیات قدرتمندتری معرفی کرد که دارای موتور ۶ سیلندرِ وی‌شکل از سری جی هوندا با حجم ۲٬۹۹۷ سی‌سی بود. قدرت موتور شش سیلندر وی‌شکل این مدل برابر ۲۴۴ اسب بخار (۱۸۲ کیلووات) و گشتاور آنها ۲۸۶ نیوتن متر (۲۱۱ پوند نیرو-فوت) بود. این مدل مجهز به جعبه‌دندهٔ ۶ سرعتهٔ دستی بود که مشابه نمونهٔ مورد استفاده در آکورا ۳٫۲سی‌ال تیپ اس بود. از دیگر امکانات این مدل کوپه می‌توان به رینگ‌های ۱۷ اینچی، صندلی‌های چرمی با تنظیم برقی و گرم‌کن، قطعات داشبورد از جنس فیبر کربن و سیستم صوتی جدید با قدرت ۱۸۰ وات اشاره کرد. بر اساس آزمایش‌های مجلهٔ کار اند درایور، به دلیل توانایی در فعال نگه‌داشتن سامانهٔ وی‌تک در تمام طول زمان شتاب‌گیری شدید، آکورد ئی‌ایکس وی۶ با جعبه‌دندهٔ ۶ دنده، شتاب ۰ تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت (۰ تا ۶۰ مایل بر ساعت) را تنها در زمان ۵٫۹ ثانیه طی می‌کرد. این زمان بیش از ۱ ثانیه سریع‌تر از مدل مجهز به جعبه‌دندهٔ خودکار بود.
این مدل از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ در ژاپن با نام هوندا اینسپایر نیز به فروش می‌رسید، در حالی که در کشور چین با نام گوانژو-هوندا آکورد شناخته می‌شد. نسخهٔ ویژه بازار چین که بر اساس نسخهٔ عرضه‌شده در بازار آمریکای شمالی ساخته شد، در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۳ با قیمت ۲۵۹٬۸۰۰ یوان برای مدل‌های ۲٫۴ لیتری آی-وی‌تک وارد بازار چین شد.
سازمان ملی مدیریت امنیت بزرگراه‌های آمریکا (NHTSA) آزمایش تصادف را بر روی مدل‌های سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ آکورد انجام داده‌است که نتایج این آزمایش‌ها در جدول زیر آمده‌است.
| مدل سال | مدل | نوع | برخورد از روبرو (راننده) | برخورد از روبرو (سرنشین) | برخورد جانبی (راننده) | برخورد جانبی (سرنشین) | غلتیدن (خودروهای تک‌محور) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | آکورد | ۴در |  |  |  |  |  |
| ۲۰۰۴ | آکورد | ۴در با کیسه هوا |  |  |  |  |  |
| ۲۰۰۵ | آکورد | ۲در با کیسه هوا |  |  |  |  |  |
| ۲۰۰۶ | آکورد | ۴در با کیسه هوا |  |  |  |  |  |
| ۲۰۰۷ | آکورد | ۲در با کیسه هوا |  |  |  |  |  |
مؤسسهٔ بیمهٔ ایمنی بزرگراه‌ها (IIHS) اعلام کرده‌است که آکوردهای مدل سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ در میان سدان‌های غیرلوکس کلاس اندازه متوسط در جایگاه دوم کمترین میزان تلفات در تصادفات جاده‌ای قرار گرفته‌اند.
نسل هشتم (۲۰۰۷–۲۰۱۲)

Motor vehicle
| نسل هشتم | نسل هشتم |
| --- | --- |
هوندا آکورد نسل هشتم (سی‌یو۲؛ اروپا): هوندا آکورد نسل هشتم (سی‌یو۲؛ اروپا)
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۰۷–۲۰۱۲ (آمریکای شمالی) ۲۰۰۸–۲۰۱۵ (ژاپن و اروپا) ۲۰۰۹–۲۰۱۷ (چین)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان ۲ در کوپه (فقط آمریکای شمالی) ۵ در استیشن واگن (ژاپن و اروپا)
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
جعبه‌دنده: ۵ دندهٔ خودکار و دستی ۶ دندهٔ دستی
نسل هشتم (۲۰۰۷–۲۰۱۲) > با نام آکورد در ژاپن و اروپا و با نام اسپیریور در چین

مقالهٔ اصلی: هوندا آکورد (نسل هشتم اروپا و ژاپن)
آکورد نسل هشتم در میانهٔ سال ۲۰۰۸ در بازار اروپا و ژاپن عرضه شد. این مدل همچنین به عنوان نسل دوم آکورد یورو در استرالیا، و با نام آکیورا تی‌اس‌اکس در آمریکای شمالی، و در تمامی بازارها در انواع سدان و استیشن واگن به فروش می‌رسید. در کشور چین نسخه‌ای از مدل سدان با نام هوندا اسپیریور موجود بود که بعداً نسل دوم این مدل با همین نام به صورت جداگانه وارد بازار شد. روند تولید نسل هشتم هوندا آکورد از ماه اوت سال ۲۰۰۹ و توسط شعبهٔ دانگ‌فنگ هوندا آغاز شد و آخرین خودروها از این نسل در اواخر سال ۲۰۱۴ در استرالیا (آکورد یورو) تولید شدند.
در اروپا، برای این خودرو دو موتور بنزینی ۲٫۰ لیتری و ۲٫۴ لیتری آی-وی‌تک (به ترتیب با قدرت ۱۵۴ و ۱۹۸ اسب بخار) ارائه شد، در حالی که یک موتور دیزل ۲٫۲ لیتری آی-دی‌تک با قدرت ۱۴۸ اسب بخار و گشتاور ۳۵۰ نیوتن متر در تیپ‌های استاندارد، و قدرت ۱۷۷ اسب بخار و گشتاور ۳۸۰ نیوتن متر در مدل تایپ-اس نیز در دسترس قرار گرفت. این موتور با وجود مصرف سوخت ترکیبی ۵٫۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر، می‌توانست آکورد را در مدت ۸٫۵ ثانیه از سرعت ۰ به ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برساند. فروش این نسل در اروپا در سال ۲۰۱۵ متوقف شد.
نسل هشتم (۲۰۰۷–۲۰۱۲) > با نام آکورد در آمریکای شمالی و چین و با نام اینسپایر در ژاپن

مقالهٔ اصلی: هوندا آکورد (نسل هشتم آمریکای شمالی)
آکورد ۲۰۰۸–۲۰۱۲ (ایالات متحده و چین)
هوندا آکورد عرضه شده در بازار آمریکای شمالی نسبت به همتای خود در ژاپن از بدنه‌ای متفاوت بهره‌مند بود. آکورد با این چهره با نام هوندا اینسپایر در ژاپن به فروش می‌رسید. تولید این مدل در ژاپن در سال ۲۰۱۲ متوقف شد. به دلیل بهره‌مندی از اندازه‌های بزرگتر نسبت به نسل قبلی، این نسل در کلاس خودروهای اندازه بزرگ قرار گرفت. نام مدل آکورد کراستور فست‌بک که در سال ۲۰۱۰ با این نام عرضه شده‌بود، در سال ۲۰۱۲ به هوندا کراستور تغییر یافت. برای مدل‌های سدان ال‌ایکس و اس‌ئی یک موتور ۴ سیلند ۲٫۴ لیتری با قدرت ۱۷۷ اسب بخار (۱۳۲ کیلووات) و گشتاور ۲۱۸ نیوتن متر (۱۶۱ پوند-فوت)، و برای مدل‌های کوپه و سدان ئی‌ایکس، ئی‌ایکس-ال و کوپهٔ ال‌ایکس-اس با قدرت ۱۹۰ اسب بخار (۱۴۲ کیلووات) و گشتاور ۲۲۰ نیوتن متر (۱۶۲ پوند-فوت) در نظر گرفته شده‌بود. همچنین یک پیشرانهٔ ۳٫۵ لیتری وی۶ با قدرت ۲۶۸ اسب بخار (۲۰۰ کیلووات) و گشتاور ۳۳۶ نیوتن متر (۲۴۸ پوند-فوت) نیز برای آکورد ارائه شد.
نسل هشتم هوندا آکورد در آوریل ۲۰۰۸ در کشور مالزی عرضه شد. مدل‌های مجهز به موتورهای ۲٫۰ و ۲٫۴ لیتری به صورت بومی در این کشور مونتاژ می‌شدند؛ اما مدل وی۶ عرضه شده در این بازار، در کشور تایلند مونتاژ شده و به مالزی صادر می‌شد. مدل وی۶ آکورد در مالزی نسبتاً از قیمت بالاتر و عوارض جاده‌ای بیشتری برخوردار بود، اما سامانهٔ مدیریت متغیر سیلندرها در پیشرانهٔ این مدل، به کاهش مصرف سوخت و صرفهٔ اقتصادی آن کمک می‌کرد.
در کشور مالزی، مدل سال ۲۰۱۲ نسل هشتم آکورد از اوایل سال ۲۰۱۴ به پروتون پردانا بازنشانی شد و مورد استفادهٔ مقامات دولتی قرار گرفت.
نسل نهم (۲۰۱۲–۲۰۱۹)

Motor vehicle
| نسل نهم | نسل نهم |
| --- | --- |
هوندا آکورد۲٫۴ لیتری آی-وی‌تک (پیش از تغییر چهره، سنگاپور): هوندا آکورد۲٫۴ لیتری آی-وی‌تک (پیش از تغییر چهره، سنگاپور)
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۱۲–۲۰۱۷ (آمریکای شمالی) ۲۰۱۳–۲۰۱۹ (آسیا) ۲۰۱۶–اکنون (هند)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان ۲ در کوپه (فقط آمریکای شمالی)
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
جعبه‌دنده: سی‌وی‌تی ۵ دندهٔ خودکار ۶ دندهٔ دستی یا خودکار
مقالهٔ اصلی: هوندا آکورد (نسل نهم)
هوندا آکورد تورینگ کوپه ۲۰۱۷ (ایالات متحده)
رهبر پروژه نسل نهم آکورد، شوجی ماتسوی بود؛ مهندسی که از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ روی پلت‌فرم آکورد کار کرده بود. این نسل اولین نسل از سری آکورد بود که تحت نظارت و مدیریت کامل تاکانوبا ایتو، مدیر عامل شرکت هوندا، توسعه می‌یافت.
در سال ۲۰۱۲ و طی نمایشگاه بین‌المللی خودروی آمریکای شمالی در دیترویت، هوندا از مدل مفهومی آکورد کوپه رونمایی کرد. در ماه اوت ۲۰۱۲، این شرکت جزئیات مربوط به آکورد سدان مدل سال ۲۰۱۳ را منتشر کرد و در نهایت مدل‌های تولیدی آکورد سدان و کوپه در اوایل ماه سپتامبر ۲۰۱۲ به‌طور کامل به بازار معرفی شدند. فروش آکورد سدان در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲ آغاز شد و به دنبال آن مدل کوپه نیز در ۱۵ اکتبر همان سال در دسترس خریداران قرار گرفت. تاریخ عرضهٔ مدل‌های سدان و کوپه در کانادا به ترتیب برابر با ۲۴ سپتامبر و ۱ نوامبر ۲۰۱۲ بود. در ماه اکتبر سال ۲۰۱۳، شرکت هوندا برنامهٔ خود را برای عرضهٔ آکورد در بازار روسیه اعلام کرد.
از سال ۲۰۱۴، هوندا خودروهای آکورد را از چین به کشورهای خاورمیانه و خاور نزدیک، آفریقا، اعضای اتحادیه کشورهای مستقل و دیگر بازارهای در حال توسعه صادر می‌کرد.
برای سدان تیپ اسپورت، رینگ‌های ۱۹ اینچی و برای سایر تیپ‌های سدان و همچنین برای مدل کوپه از رینگ‌های ۱۷ و ۱۸ اینچی استفاده شد. در این خودرو از سیستم کنترل پیمایش سازگار استفاده شد که قابلیت تنظیم فاصله با خودروی جلو را داشت. همچنین سامانهٔ هشدار خروج از مسیر، هنگام خطر، با ایجاد لرزش در فرمان خودرو، به راننده هشدار می‌داد و در صورت نیاز، خودرو را به‌صورت خودکار به مسیر بازمی‌گرداند.
نسل نهم هوندا آکورد، اولین خودروی تولید انبوه بود که به نرم‌افزار کارپلی اپل مجهز شد. این نرم‌افزار امکان استفاده از نرم‌افزارهای محبوب گوشی‌های آیفون را از طریق نمایش آن‌ها بر روی صفحه نمایش ۷ اینچی روی داشبورد فراهم می‌کرد. این نرم‌افزار به راننده این اجازه را می‌دهد که بدون چشم برداشتن از جاده یا برداشتن دست‌ها از روی فرمان، به امکانات گوشی؛ مانند برقراری تماس تلفنی، ارسال ایمیل، پیامک و مسیریابی دسترسی داشته‌باشد.
در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷ و در آستانهٔ رونمایی از مدل سال ۲۰۱۸، شرکت هوندا برای برطرف کردن نقصی در سیستم برق‌رسانی و باتری نسل نهم آکورد، فراخوانی را منتشر کرد. این فراخوان، که برای تعویض حسگر شارژ باتری انجام گرفت، ۱٫۱۵ میلیون خودروی هوندا آکورد را شامل می‌شد.
نسل دهم (۲۰۱۷–۲۰۲۴) > ایمنی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کلی:: 
برخورد از روبر (راننده): 
برخورد از روبرو (سرنشین): 
برخورد جانبی (راننده): 
برخورد جانبی (سرنشین): 
برخورد جانبی با مانع (راننده): 
واژگونی:  / ۹٫۳٪
نسل یازدهم (۲۰۲۳–اکنون)

Motor vehicle
| نسل یازدهم | نسل یازدهم |
| --- | --- |
هوندا آکورد ال‌ایکس ۲۰۲۳: هوندا آکورد ال‌ایکس ۲۰۲۳
دید کلی: دید کلی
نام‌های دیگر: هوندا اینسپایر (دانگ‌فنگ هوندا)
تولید: ژانویه ۲۰۲۳ تاکنون (آمریکای شمالی)
مدل سال: ۲۰۲۳–اکنون (آمریکای شمالی)
طراح: تاکویا میازاوا (۲۰۲۰)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اندازه متوسط
شکل بدنه: ۴ در سدان
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۵ لیتری آی۴ (توربو) ۲٫۰ لیتری آی۴ به همراه ۲ موتور الکتریکی (هیبرید)
جعبه‌دنده: متغیر پیوسته (سی‌وی‌تی) (بنزینی) ئی‌سی‌وی‌تی (هیبرید)
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۸۳۰ میلیمتر (۱۱۱٫۴ اینچ)
درازا: ۴٬۹۷۰ میلیمتر (۱۹۵٫۷ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۶۰ میلیمتر (۷۳٫۲ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۷٫۱ اینچ)
نسل یازدهم آکورد در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۲ رونمایی شد تا برای مدل سال ۲۰۲۳ فروخته شود. با افزایش طول اورهنگ‌ها، نمای بیرونی آکورد نسل یازدهم نسبت به مدل قبلی بلندتر شده است. این تغییر برای انطباق با سیستم پیشرانهٔ هیبریدی جدید است.
در مدل بنزینی از همان موتور ۱٫۵ لیتری چهارسیلندر خطی توربوشارژر نسل قبلی با کُد ال۱۵بی‌ئی استفاده شده است. با این وجود، این موتور با به‌روزرسانی‌هایی در ویژگی‌های بهبودیافتهٔ فناوری بالابر متغیر سوپاپ وی‌تک، سیستم تزریق مستقیم ارتقا یافته، کاتالیزور جدید فعال سرد، میل لنگ با استحکام بالا و تابه روغن اصلاح شده برای کاهش صدای موتور همراه بوده است. توان خروجی این موتور ۱۹۲ اسب بخار (۱۴۳ کیلووات؛ ۱۹۵ اسب بخار متری) و گشتاور آن ۱۹۲ پوند-فوت (۲۶۰ نیوتن متر) است. این مدل همچنین مجهز به گیربکس متغیر پیوسته اصلاح‌شده است که هوندا ادعا می‌کند بی‌صداتر بوده و عملکرد بهتری دارد. موتور ۲٫۰ لیتری چهار سیلندر بنزینی توربوشارژ از خط تولید کنار رفته است.
برای نسل یازدهم آکورد، هوندا همچنین یک سیستم اطلاعات سرگرمی ۱۲٫۳ اینچی جدید را منتشر کرد که بر روی سیستم عامل اندروید اوتوموتیو اجرا می‌شود. این نمایشگر جدید توسط شعبهٔ آمریکای هوندا «بزرگ‌ترین نمایشگر هوندا تاکنون» لقب گرفته است.
آکورد نسل یازدهم به دلیل کاهش فروش نسل قبلی در مالزی در دسترس نخواهد بود.
نمای عقب
نمای داخلی (آمریکای شمالی و جنوبی)
نمای داخلی (آسیا)
دانگ‌فنگ هوندا اینسپایر (چین)
نسل یازدهم (۲۰۲۳–اکنون) > بازارها > ایالات متحده

برای بازار ایالات متحده، موتور ۱٫۵ لیتری توربو در تیپ‌های ال‌ایکس و ئی‌ایکس ارائه می‌شود؛ در حالی که گزینه هیبریدی برای تیپ‌های اسپورت، ئی‌ایکس-ال، اسپورت-ال و تورینگ موجود است. هوندا انتظار دارد که نوع هیبریدی ۵۰ درصد از فروش آکورد را به خود اختصاص دهد.
نسل یازدهم (۲۰۲۳–اکنون) > بازارها > مکزیک

آکورد نسل یازدهم در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳ در مکزیک با دو تیپ پرایم و تورینگ عرضه شد. تیپ اول از موتور بنزینی ۱٫۵ لیتری توربو استفاده می کند و تیپ دوم از موتور بنزینی هیبریدی ۲٫۰ ئی:اچ‌ئی‌وی استفاده می‌کند.
نسل یازدهم (۲۰۲۳–اکنون) > بازارها > خاورمیانه

نسل یازدهم آکورد در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳ در خاورمیانه عرضه شد. این خودرو از پیشرانه های ۱٫۵ لیتری توربو بنزینی و ۲٫۰ لیتری ئی:اچ‌ئی‌وی بنزینی هیبریدی نیرو می‌گیرد. مدل ۱٫۵ لیتری دارای سه تیپ ال‌ایکس، ئی‌ایکس و ئی‌ایکس‌ال است؛ در حالی که مدل ۲٫۰ لیتری ئی:اچ‌ئی‌وی در دو تیپ اسپورت و ئی‌ایکس‌ال عرضه شده است.