stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارتین فیبیش

| مارتین فیبیش | مارتین فیبیش |
| --- | --- |
زاده: ۷ مه ۱۸۹۱ روزومیتسه، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۲۳ اکتبر ۱۹۴۷ (۵۶ سال) بلگراد، یوگسلاوی
وفاداری:  امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)  جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)  رایش سوم
شاخه نظامی: نیروی هوایی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۵–۱۹۱۰
درجه: سپهبد (ژنرال نیروهای هوایی)
فرماندهی: جناح ۴ بمب‌افکن سپاه ۸ هوایی
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین
مارتین فیبیش (به آلمانی: Martin Fiebig) (۷ مه ۱۸۹۱ – ۲۳ اکتبر ۱۹۴۷) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در لوفت‌وافه خدمت کرد.
زندگی‌نامه

مارتین فیبیش روز ۷ مه سال ۱۸۹۱ به دنیا آمد. در ابتدا افسر پیاده‌نظام بود. سال ۱۹۱۶ با درجه ستوان یکمی به نیروی هوایی منتقل شد. ماه ژوئن سال ۱۹۱۸ به درجه سروانی رسید و جنگ جهانی اول را در مقام فرماندهی جناح ۹ بمب‌افکن به پایان برد. پس از جنگ ابتدا وارد لوفت‌هانزا شد اما سپس در سال ۱۹۳۴ به لوفت‌وافه ملحق گشت. مدتی پایگاه هوایی گرایفسوالت را فرماندهی کرد. سپس با ترفیع به درجه سرهنگ دومی در ماه ژوئن سال ۱۹۳۶، فرمانده دانشکده بمب‌افکن فاسبرگ شد. هنگام ترفیع به درجه سرهنگی در ماه ژوئیه سال ۱۹۳۸ به فرماندهی جناح ۲۵۳ بمب‌افکن منصوب گردید. این یگان ماه مه سال ۱۹۳۹ به جناح ۴ بمب‌افکن تغییر عنوان داد. با آغاز جنگ جهانی دوم جناح تحت امر فیبیش عملکرد خوبی در لهستان، دریای شمال و نروژ ارائه نمود. بدین جهت روز ۸ مه سال ۱۹۴۰ مفتخر به دریافت نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین شد. در جریان نبرد فرانسه، هواگرد هاینکل هائی ۱۱۱ او در حال تهاجم به روتردام در هلند توسط یک جنگنده فوکر خه.ایی مورد اصابت قرار گرفت و مجبور فرود سخت شد. فیبیش به همراه سه دیگر به اسارت درآمد. با پایان موفقیت‌آمیز عملیات آلمان در کشورهای سفلی، فیبیش سیزده روز بعد آزاد شد. در مدت سرهنگ هانس یواخیم رت جایگزین او در فرماندهی جناح ۴ بمب‌افکن گشته بود. در ادامه متصدی چند جایگاه ستادی شد. با ترفیع به درجه سپهبدی (ژنرال نیروهای هوایی) در ماه مارس سال ۱۹۴۳، فرماندهی سپاه ۱۰ هوایی و نیروهای هوایی جبهه جنوب شرقی را بر عهده گرفت. فیبیش ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ بازنشسته اما مجدداً ماه فوریه سال ۱۹۴۵ به خدمت فراخوانده شد تا سپاه ۲ هوایی و نیروهای هوایی جبهه شمال شرقی را فرماندهی کند. با وجود جان به در بردن از جنگ، سپهبد مارتین فیبیش روز ۲۳ اکتبر سال ۱۹۴۷ به اتهام جنایت جنگی در بلگراد، پایتخت یوگسلاوی اعدام شد.
کتابشناسی

Goss, Chriss (2018). Knights of the Battle of Britain: Luftwaffe Aircrew Awarded the Knight's Cross in 1940. Barnsley, Pen & Swords Books.
انوشکا شارما

| انوشکا شرما | انوشکا شرما |
| --- | --- |
انوشکا شرما: انوشکا شرما
نام هنگام تولد: انوشکا شرما
زادهٔ: ۱ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) ایودیا، اوتار پرادش، هند
ملیت: هندی
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷-حال
همسر: ویرات کوهلی (۲۰۱۷)
فرزندان: وامیکا شرما کوهلی
جوایز: بهترین بازیگر نقش مکمل زن از جشنواره فیلم فیر ۲۰۱۲ برای فیلم «تا وقتی که زنده‌ام»
انوشکا شرما (به انگلیسی: Anushka Sharma)(زاده ۱ می ۱۹۸۸) یک بازیگر فیلم، تهیه‌کننده و مدل هندی است. او حرفه‌ای را در بالیوود ایجاد کرده است، و یکی از محبوبترین بازیگران زن و دارای بالاترین پرداخت در هند است. او دریافت‌کننده تمجیدهای متعدد از جمله یک جایزه فیلم‌فیر (برای بازی در فیلم تا وقتی که زنده‌ام) از شش دوره نامزدی است.
او در شهر ایودیا متولد و در بنگلور بزرگ شد. شرما اولین کار مدلینگ خود را برای طراح مد، وندل رودریکس در سال ۲۰۰۷ انجام داد و بعدها به دنبال شغلی تمام وقت به عنوان مدل به بمبئی نقل مکان کرد.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم پی کی و خداوند زوج‌ها را می‌سازد و ای دل مشکل اشاره کرد.
وی در دسامبر ۲۰۱۷ با بازیکن معروف کریکت و عضو تیم ملی هند؛ ویرات کوهلی ازدواج کرد و دخترش در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۱، به نام وامیکا کوهلی زاده شد.
آنوشکا شارما و همسرش ویرات کوهلی
فیلم‌شناسی

| سال | نام فیلم | نقش | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۸ | خداوند زوج‌ها را می‌سازد | تانی |  |  |
| ۲۰۱۰ | کمپانی بدها | بلبل |  |  |
| ۲۰۱۰ | گروه برنامه‌ریز عروسی | شروتی |  |  |
| ۲۰۱۱ | خانم‌ها علیه ریکی باهل | ایشیکا |  |  |
| ۲۰۱۱ | خانه پاتیالا | سیمران |  |  |
| ۲۰۱۲ | تا وقتی که زنده‌ام | آکیرا رای |  |  |
| ۲۰۱۳ | بوفالوی هیجان‌زده ماترو | بیجلی |  |  |
| ۲۰۱۴ | پی‌کی | جاگو |  |  |
| ۲۰۱۵ | بمبئی مخملی | رزی |  |  |
| ۲۰۱۵ | بگذار قلب بتپد | فرح |  |  |
| ۲۰۱۵ | ان.اچ. ۱۰ | میرا |  |  |
| ۲۰۱۶ | قلب سخت | آلیزه |  |  |
| ۲۰۱۶ | سلطان | عارفه |  |  |
| ۲۰۱۷ | وقتی هری سجال رو پیدا کرد | سجال |  |  |
| ۲۰۱۷ | فیلاوری | شاشی |  |  |
| ۲۰۱۸ | پری | رکسانا |  |  |
| ۲۰۱۸ | سانجو | وینی دیاز |  |  |
| ۲۰۱۸ | سوزن و نخ | مامتا |  |  |
| ۲۰۱۸ | زیرو | عافیه |  |  |
نگارخانه

آنوشکا شارما در سال ۲۰۱۸
افسون (فیلم)

| افسون | افسون |
| --- | --- |
کارگردان: محمدرضا صفوی
تهیه‌کننده: محمدرضا صفوی محسن آقاعلی اکبری بهمن پور
نویسنده: محمدرضا صفوی
بازیگران: اسماعیل محرابی مهشید افشارزاده اسماعیل سلطانیان اسماعیل داورفر غلامحسین نقشینه
موسیقی: کامبیز روشن‌روان
فیلم‌بردار: كمال مطيعي
تدوین‌گر: محسن عبدلی محمدرضا صفوی
شرکت تولید: انصار فيلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۷
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
افسون فیلمی به کارگردانی  و نویسندگی محمدرضا صفوی محصول سال ۱۳۶۷ است.
بازیگران

اسماعیل محرابی
مهشید افشارزاده
اسماعیل سلطانیان
اسماعیل داورفر
غلامحسین نقشینه
منصور محمدزاده
سرور رجایی
ابوالقاسم صفار
پریدخت اقبالپور
عباس نوذری
رضا بنفشه خواه
ملیحه اکبری
محمد سرایی
احمد توکلی
مجید نیرومند
محمد رفیع جلالی
مرتضی عبدلی
محمود احمدی
شمس اله ابراهیمی
گل افروز ماندگاریان
علی اتابکی
نیره السادات میرمهدی
محمدی
علی صحاف
عبداله صنعتی
عرب
رازمیک کدخدازاده
بایزان منش
ناصر اسدی
محمد حسام
آدرینه بغوسیان
حسین نامی
محمد قهرمانی
حمید خان احمدی
ابوالقاسم حسینی
تقی ظهوریان
رضا توکلی
دوره پنجم مجلس شورای اسلامی

انتخابات پنجمین دوره مجلس شورای اسلامی، در ۱۸ اسفند ۱۳۷۴ برگزار گردید. در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی، علاوه بر جامعه روحانیت مبارز تهران و گروه‌های پیرو خط امام، حزب سیاسی تازه تأسیس جمعی از کارگزاران سازندگی ایران به رقابت پرداختند.
مجمع روحانیون مبارز در اعتراض به رد صلاحیت گسترده شورای نگهبان از ارائه لیست خودداری کرد.
در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۳۷۵ نخستین جلسه مجلس پنجم برگزار شد. رئیس مجلس پنجم 
علی اکبر ناطق نوری و نائب رئیسان وی، حسن روحانی و محمدعلی موحدی کرمانی بودند.
علی اکبر ناطق نوری با اختلاف ۱۱ رای بیشتر از عبدالله نوری توانست به ریاست مجلس پنجم برسد.
محمدباقر نوبخت سخنگوی مجلس پنجم بود که در دولت یازدهم و دوازدهم معاون برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی و سرپرست معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور در دولت حسن روحانی بود.
استیضاح عطاءالله مهاجرانی و برکناری عبدالله نوری در دولت محمد خاتمی توسط طیف اصولگرای مجلس پنجم صورت گرفت.
اوراتمان

| اوراتمان | اوراتمان |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اوراتمانUratman in Russian Far East : اوراتمانUratman in Russian Far East 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۶۷۸ متر (۲٬۲۲۴ فوت)
مختصات: ۴۷°۰۷′شمالی ۱۵۲°۱۵′شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۱۲°شمالی ۱۵۲٫۲۵°شرقی﻿ / 47.12; 152.25
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: سیموشیر، روسیه
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: پلیستوسن تا هولوسن
نوع کوه: آتشفشان
آخرین فوران: Unknown
اوراتمان (انگلیسی: Uratman) یک قله آتشفشانی در جزایر کوریل کشور روسیه است.
آندین: تاریخ‌نگاری سفر ارمنیان

| آندین: تاریخ‌نگاری سفر ارمنیان | آندین: تاریخ‌نگاری سفر ارمنیان |
| --- | --- |
کارگردان: روبن گینی
تهیه‌کننده: گرنت سهاکیان
نویسنده: روبن گینی
راوی: کریستوفر کنت
موسیقی: لوئیس آرگوئلس
فیلم‌بردار: آزات گورگیان، لئو چون زی، ژائو لین، ژروم کولن، ایوان کوپتسوف، یانک شویرتن، دیوید راست، دیما لوجانسکی
تدوین‌گر: روبن گینی
شرکت تولید: اوریون
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-07-۱۸) (GAIFF)  ۹ نوامبر ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-11-۰۹) (تورنتو)  
مدت زمان: ۱۲۸ دقیقه
کشور: ارمنستان چین فرانسه هند بریتانیا اسپانیا روسیه مکزیک
زبان: انگلیسی 
آندین: تاریخ‌نگاری سفر ارمنیان (به ارمنی:Անդին. հայոց ճանապարհորդության տարեգրություն) یک مستند حماسی است که به کارگردانی روبن گینی ساخته شده است. این فیلم به روابط تاریخی ارمنی‌ها که به هند، چین و دیگر کشورهای موجود در مسیر جاده ابریشم سفر می‌کردند، می‌پردازد.
تولید

به دلیل تعداد بسیار کم پژوهشگرانی که به زبان ارمنی مسلط هستند، بیشتر مواد مطالعاتی مرتبط که در دوره شوروی تولید شده‌اند، هرگز در اروپا منتشر نشده‌اند. این دقیقاً دلیلی است که سازندگان فیلم هدف خود را بر افشای تمام حقایق شناخته‌شده‌ای که بر تاریخ جهان تأثیر گذاشته‌اند، قرار دادند. در جستجوی مواد آرشیوی منحصربه‌فرد، نسخه‌های خطی، ژورنال‌های شخصی و خاطرات از کتابخانه‌های پاریس، لندن، مکزیک و لیسبون فیلم‌برداری شدند.
این مستند برای هر دو گروه بینندگان عادی و متخصصان تاریخ جاده ابریشم و تجارت ادویه طراحی شده است.
تیم تولید

فیلم توسط روبن گینی کارگردانی شده است که تجربه شرکت در چندین اکتشاف باستان‌شناسی در حوضه تاریم را داشته است. طی سه سال فیلم‌برداری، تیم تولید آندین از ۷۲ شهر در ۱۱ کشور در ۴ قاره بازدید کرده‌اند. این پروژه در مجموع شاهد همکاری ۷ فیلم‌بردار بود.
در اوت ۲۰۱۲، یکی از اعضای تیم در کلکته در میانه شیوع تب دنگی درگذشت.
در مراحل پایانی، لوئیس آرگوئلس، آهنگ‌ساز مکزیکی که پیشتر بر روی فیلمی با نام «Aquí y allá» کار کرده بود و برنده جشنواره کن، شده بود، به تیم پیوست. او بیش از یک سال صرف تمرین دودوک، ساز ملی ارمنستان، کرد تا موسیقی این فیلم را بنویسد.
دستاوردها

در طی ساخت این مستند برای نخستین بار، ویرانه‌های شهر بازرگانی باستانی دوین ارمنستان در این فیلم به نمایش درآمد که با یک مدل سه‌بعدی از شهر ترکیب شده بود. کارگردان موفق شد مجوز فیلم‌برداری درون غار منحصربه‌فرد آرنی-۱ را کسب کند، جایی که قدیمی‌ترین کفش آرنی-۱ شناخته‌شده در جهان و یک شراب‌خانه آرنی-۱ مربوط به عصر مس در سال ۲۰۰۷ کشف شدند.
یافته‌های تاریخی

در طول فیلم‌برداری در کشورهای مختلف که در نسیر جاده ابریشم قرار داشتند، تعدادی از کشفیات مهم توسط تیم تولید مستند صورت گرفت:
سنگ «پانتوسوف» که از سال ۱۸۹۴ گمشده بود، پیدا شد.
فیلم‌برداری زیر آب از کشتی افسانه‌ای دزد دریایی ویلیام کید در محل کشف آن در سواحل سانتو دومینگو در سال ۲۰۰۷ انجام شد.
فیلم‌برداری از نسخه اصلی دست‌نویس مورخ هتوم پاتمیچ (هتوم پاتمیچ)، که سفر پادشاه ارمنی هتوم یکم به مرزهای چین در سال ۱۲۵۴ را توصیف می‌کند.
تلاش‌هایی برای یافتن صومعه افسانه‌ای در سواحل ایسیک‌کول انجام شد؛ جایی که بر اساس اطلس کاتالان، بقایای سنت متی، یکی از حواریون، نگهداری می‌شود.
برای اولین بار، از یک سند در آرشیو ملی مکزیک فیلم‌برداری شد که حضور تاجران ارمنی در دنیای جدید را در مراحل اولیه دوره استعمار تأیید می‌کند.
شهر باستانی دوین به صورت سه‌بعدی بازسازی شد.
انتشار

این فیلم در تاریخ ژوئیه ۲۰۱۴ در جشنواره فیلم زردآلوی طلایی ایروان به نمایش درآمد و جایزه اتحادیه فیلم‌سازان ارمنستان را برای بهترین فیلم مستند دریافت کرد. در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۱۴، این فیلم به‌طور جداگانه در ایروان و آن هم در یک نمایش عمومی به نمایش درآمد که در آن گالوست ساهاکیان، رئیس مجلس ملی جمهوری ارمنستان و نمایندگانی از سفارت چین در ارمنستان حضور داشتند.
در نوامبر ۲۰۱۴، فیلم در آمریکای شمالی در جشنواره بین‌المللی فیلم انار به نمایش درآمد و جوایز «تقدیر ویژه هیئت داوران» و «انتخاب مخاطبان برای بهترین فیلم مستند» را دریافت کرد. یک ماه بعد، سازندگان فیلم به اولین جشنواره بین‌المللی فیلم جاده ابریشم در شهر فوشو، چین دعوت شدند.
بازخورد

آندین در لیست چندین منتقد از بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۴ قرار گرفت، از جمله: شماره ۶ در «ده فیلم برتر ۲۰۱۴» توسط الکس دئون.
بازخورد > جوایز و نامزدی‌ها

تیم فیلم‌برداری به همراه بومیان واحه دان‌هوانگ، ۲۰۱۲.
نمایی از فیلم در گورستان ارمنیان در کلیسای جامع تثلیث مقدس در تنگرا
خالده ادیب آدیوار

| خالده ادیب آدیوار | خالده ادیب آدیوار |
| --- | --- |
نام اصلی: خالده ادیب
زاده: ۱۸۸۴ قسطنطنیه, امپراتوری عثمانی
درگذشته: ۹ ژانویهٔ ۱۹۶۴ (۸۰ سال) استانبول, ترکیه
آرامگاه: Merkezefendi Cemetery
پیشه: رمان‌نویس، سیاستمدار,شاعر
ملیت: ترک
همسر(ها): صالح زکی بیگ عبدالحق عدنان آدیوار
خالده ادیب آدیوار (به ترکی استانبولی: Halide Edib Adıvar)، نویسندهٔ ترک در دوره‌های مشروطیت دوّم و جمهوریت عثمانی است. او به همراه یونس نادی  از بنیانگذاران خبرگزاری آناتولی بود.
آثار

خالده ادیب در دوران بیش از نیم قرن نویسندگی خود آثار بسیاری پدید آورد که در شش دسته قرار می‌گیرد:
آثار > آثار تحقیقی و فکری

« تاریخ ادبیات انگلیسی» در سه جلد (۱۹۴۰-۱۹۴۹)، تأثیرات شرق، غرب و امریکا در ترکیه، به انضمام « ترکیه به غرب می‌نگرد» و « برخورد شرق و غرب در ترکیه».
آثار > ترجمه‌ها

تاجر ونیزی، که نیمه تمام مانده‌است. هملت، هر طور که بخواهید، کوریولانوس، مزرعه حیوانات از جورج اوروِل، جلد اول « تاریخ شعر عثمانی» از گیب.
آثار > خاطرات

شامل « خاطرات» به زبان انگلیسی ( ۱۳۰۵ش/۱۹۲۶م). آزمایش سخت ترک ( ۱۳۰۷ش/۱۹۲۸م)، خاطرات دورهٔ جنگ رهایی.
آثار > نمایشنامه‌ها

شامل « چوپان‌های کنعان» ( ۱۳۳۶ش/ ۱۹۱۸م) و « ماسک و روح» ( ۱۳۲۴ش/۱۹۴۵م)، این اثر با عنوان « ماسک‌ها یا روح‌ها» ( ۱۳۳۲ش/۱۹۵۳م).
آثار > مجموعه داستان‌ها

شامل « معابد ویران» ( ۱۳۳۰/ ۱۹۱۱)، « گرگِ به کوه برآمده» ( ۱۳۰۱ش/۱۹۲۲)، « از ازمیر تا بورسه» (با داستان‌هایی از سه نویسندهٔ دیگر) ( ۱۳۰۱ش/ ۱۹۲۲)، « صدای خوشِ مانده در گنبد» ( ۱۳۵۳ش/ ۱۹۷۴).
آثار > رمان‌ها

جودت قدرت، رمان‌های وی را از نظر موضوع به سه دسته تقسیم کرده‌است:
رمان‌های تحلیل روانی، چون:« سِویه طالب»، « خندان»، « موعود حکم» ( حکم موعود)، « قلب آغریسی» ( درد قلب)
رمان‌های سیاسی، چون :« آتشدن گوملک» ( پیراهن آتشین)
رمان‌های سنن و رسوم یا رمان‌های اجتماعی چون :« بقّال مگسدار»، « بازار مکّارهٔ بی‌انتها»، « کمدی کوچهٔ عشق»
غلام‌محمد طرزی

| غلام‌محمد طرزی | غلام‌محمد طرزی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ آوریل ۱۸۳۰ قندهار،
درگذشت: ۸ دسامبر ۱۹۰۰ (۷۰ سال) دمشق، سوریه
ملیت: افغان
دیگر نام‌ها: غلام‌محمد خان
پیشه: شاعر و سیاست‌مدار
عنوان: رئیس قبیله محمدزایی
همسر: دختر شهزاده مودود خان
فرزندان: محمود طرزی محمد امین عندلیب طرزی
والدین: سردار رحم‌دل خان قندهاری
غلام‌محمد طرزی شاعر و سیاست‌مدار افغانستان در دوران عبدالرحمان خان است. او پدر محمود طرزی و رئیس قبیله محمدزایی بود.
زندگی‌نامه

غلام‌محمد طرزی در قندهار متولد شد. از او آثار شعری زیادی از جمله دیوان طرزی بجا مانده‌است که به زبان فارسی سروده شده‌است. این کتاب چند سال پیش با کوشش ننگیالی طرزی و عبدالکریم تمنا در تهران تجدید چاپ شد.
خوانندگی

خوانندگی کودکان
خوانندگی یا آوازخوانی عمل تولید اصوات موسیقایی با استفاده از صدای انسان است. تفاوت آن با سخن گفتن معمولی در ریتم و تونالیته آن است. کسی که آواز می‌خواند را خواننده یا آوازه‌خوان می‌نامند. خواننده یک موسیقی‌دان است که از صدای خود برای ایجاد موسیقی استفاده می‌کند. اغلب، خواننده با موسیقی‌دانان و آلت‌های موسیقی همراه می‌شود. با وجود آن‌که بسیاری از افراد برای تفریح می‌خوانند، تکنیک و مهارت خواندن، اغلب ترکیبی از استعداد ذاتی و آموزش‌های حرفه‌ای است.
یک خوانندهٔ اصلی، آوازهای اصلی را برای یک آهنگ اجرا می‌کند؛ که در مقابل یک خوانندهٔ پشتیبان قرار دارد که آوازهای پشتیبان (پس‌زمینه) یا هارمونی را می‌خواند. یک استثنا موسیقی پنج‌ قسمتی بی‌ساز گاسپل است که در آن خواننده‌ی اصلی، بلندترین صدا را در میان پنج صدا دارد و یک descant (نوعی سرود مناجاتی) را می‌خواند، اما ملودی را اجرا نمی‌کند.
خواننده‌های حرفه‌ای، اغلب برای پرورش صدای خود و تنظیم تونالیته‌ صدا و رسیدن به دانگ اصلی صدا، تحت تعلیم یک معلم موسیقی آواز قرار می‌گیرند.
آوازه‌خوانان هر کدام به تناسب فرهنگ و ملیت، گونه‌ای از موسیقی را اجرا می‌کنند که آواز نامیده می‌شود و ممکن است با همراهی یا بدون همراهی ساز باشد. عمل آوازه‌خوانی معمولاً توسط گروهی از موسیقی‌دانان مانند گروه کر با صداهایی در محدوده‌های متفاوت، یا در کنار مجموعه‌ای از نوازندگان نظیر یک گروه راک یا گروه باروک انجام می‌شود.
از بسیاری جهات آواز انسانی را می‌توان شکلی از سخن‌گفتن دانست. تقریباً هر کس که حرف می‌زند می‌تواند آواز هم بخواند. اما آواز خواندن برای کسانی که تارهای صوتی شان آسیب جدی دیده است یا دچار فلجی در یکی یا هر دو تارهای صوتی هستند، ممکن نیست. آوازه‌خوانی ممکن است رسمی یا غیررسمی باشد، از پیش معلوم باشد یا بداهه‌خوانی شود. آواز خواندن ممکن است برای لذت، آسایش، آیین، آموزش یا برای منافع مادی انجام شود.
پیشینهٔ خوانندگی در ایران

از مهم‌ترین مهر نگاره‌های خنیاگری (:موسیقی) در جهان؛ باید از آنچه که در «چوغامیش» خوزستان برجای مانده، یاد کرد که در سال‌های ۱۹۶۱–۱۹۶۶ میلادی، یافت شده‌است. این مهر نگاره ۳۴۰۰ ساله؛ سیمایی از بزم رامشگران را نشان می‌دهد. در این بزم باستانی، دسته ای خنیاگر(:نوازنده) دیده می‌شوند که هر کدام، به نواختن سازی سرگرم هستند. چگونگی نواختن و نشستن این رامشگران، نشان می‌دهد که آنها، نخستین دسته خنیاگران(:ارکستر) جهان هستند. در این گروه رامشگران، می‌بینیم که نوازنده ای «چنگ» و دیگری «شیپور» و آن دیگر «تنبک» می‌نوازد. چهارمین رامشگر در این میان، خواننده ای است که «آواز» می‌خواند.
صدای انسانی

در موسیقی کلاسیک اروپایی و اپرا، با صداها و آوازها به مانند آلت‌های موسیقی برخورد می‌شود. نوازندگانی که موسیقی آوازی را می‌نویسند، می‌بایست درکی از توانایی‌ها و ویژگی‌هایی خواننده داشته باشند.
خوانندگان، اغلب حرفهٔ خود را پیرامون استایل‌های معینی بنا می‌کنند. سامانه‌های رده‌بندی صدایی تا کنون پیشرفت‌هایی برای دسته‌بندی خوانندگان بر اساس محدودهٔ صوتی (tessitura)، وزن صدایی (vocal weight) و طنین (timbre) داشته‌اند. خوانندگان موسیقی دسته‌جمعی بر اساس محدودهٔ صدایی دسته‌بندی می‌شوند (محدودهٔ موزیکال را ببینید) سایر دسته‌ها عبارت‌اند از: سوبرت (soubrette)، هلدنتنور (heldentenor)، کالرئتوئرا (coloratura) و بسو بوفو (basso buffo).
همچنین رده‌هایی برای مردانی که می‌توانند در محدودهٔ صدایی زنانه بخوانند وجود دارد. این نوع صدا اغلب نادر است، اما همچنان در اپرا استفاده می‌شود. در موسیقی باروک، بسیاری از نقش‌ها برای خوانندگان کاستراتو (castrato) نوشته می‌شد. 
کاستراتوها، خوانندگان مردی بودند که در بچگی عمل اختهٔ صدا روی آن‌ها انجام گرفته‌است تا از تغییر صدای آن‌ها جلوگیری شود. یک مرد با این نوع صدا، ممکن است یک کاونترتنور (خواننده ای که صدای بسیار بلند وغیر عادی دارد، countertenor) (مناسب برای نقش‌های Castrato Alto) یا سوپرانیست (ششدانگ‌خوان) (مناسب برای نقش‌های Castrato Soprano) باشد.
خوانندگان همچنین بر اساس نوع موسیقی که می‌خوانند نیز تقسیم‌بندی می‌شوند، مانند خوانندگان روحانی یا سرایندگان کارتنیک.
خوانندگان اصلی و پشتیبان

در بسیاری از گروه‌های موسیقی جدید، یک خواننده وجود دارد که بخش‌های اصلی را می‌خواند (خوانندهٔ اصلی) و یک یا بیش از یکی که آوازهای پشتیبان (پس‌زمینه) را می‌خواند. هدف از آوازهای پشتیبان خواندن قسمت‌هایی مشخص از یک ترانه است، اما کمتر از ۵۰٪، یا فقط قسمت‌های تکراری با همهمه‌های پس‌زمینه را بخواند. خوانندگان پس‌زمینه در طی خواندن‌های دسته‌جمعی نیز شرکت می‌کنند و برای ایجاد تأثیرات، ایجاد صدا می‌کنند. برای بعضی دلایل، بندهای با یک خواننده‌های اصلی، اغلب مرد هستند. بندهای مناسب برای دو جنس (مذکر و مؤنث)، اغلب خوانندهٔ اصلی مؤنث دارند.
ارکول دی رابرتی، حدود ۱۴۹۰
دریاچه مالین

| دریاچه مالین | دریاچه مالین |
| --- | --- |
پارک ملی جاسپر. طلوع آفتاب در دریاچه: پارک ملی جاسپر. طلوع آفتاب در دریاچه
موقعیت: پارک ملی جاسپر، آلبرتا
مختصات: ۵۲°۳۹′۵۲″ شمالی ۱۱۷°۳۲′۰۱″ غربی﻿ / ﻿۵۲٫۶۶۴۴۴°شمالی ۱۱۷٫۵۳۳۶۱°غربی﻿ / 52.66444; -117.53361
گونه: الیگوتروفیک
کشورهای حوضه: کانادا
بیشترین درازا: ۲۲٫۵ کیلومتر (۱۴٫۰ مایل)
بیشترین پهنا: ۱٫۵ کیلومتر (۰٫۹۳ مایل)
مساحتِ رو: ۱۹٫۷۱ کیلومتر مربع (۷٫۶۱ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۳۵ متر (۱۱۵ فوت)
بیشترین ژرفا: ۹۷ متر (۳۱۸ فوت)
طول کرانه۱: ۴۵ کیلومتر (۲۸ مایل)
ارتفاع سطح: ۱٬۶۷۰ متر (۵٬۴۸۰ فوت)
جاهای مسکونی: جاسپر، آلبرتا
۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.: ۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.
دریاچه مالیگن (‎/məˈliːn/‎ mə-LEEN) دریاچه‌ای در پارک ملی جاسپر، آلبرتا، کانادا است. شهرت این دریاچه به آب آبی لاجوردی رنگش و قله‌های پیرامونش، که سه یخچال طبیعی از دریاچه قابل مشاهده هستند، و جزیره Spirit است. این دریاچه ۴۴ کیلومتر (۲۷ مایل) جنوب شهر جاسپر واقع شده است، و با وسیله نقلیه موتوری، از جمله اتوبوس‌ها از جاسپر قابل دسترسی است. تورهای قایقی در فصل بهار تا پاییز در جزیره Spirit برگزار می‌شوند. مسیرهای پیاده‌روی گوناگونی به این مکان ختم می‌شوند و از پارک ملی جاسپر نیز گذر می‌کنند. فعالیت‌های زمستانی شامل اسکی و اسنوبورد در این مکان رایج است.
دریاچه مالیگن تقریباً ۲۲٫۵ کیلومتر (۱۴٫۰ مایل) طول و ۹۷ متر (۳۱۸ فوت) عمیق دارد که عمیق‌ترین نقطه این دریاچه در انتهای جنوبی آن قرار دارد. به‌طور متوسط عمق آن ۳۵ متر (۱۱۵ فوت) است و مکانی محبوب برای ماهیگیری ورزشی، کایاک و قایقرانی است.
بوم‌شناسی

حیات وحش به طرز حیرت‌انگیزی در کنار این دریاچه در ارتفاعات بالا فراوان است. خرس خاکستری، خرس سیاه آمریکایی، استرآهو، گوزن شمالی، گرگ، موس و غرم (جانور) برخی از پستانداران بزرگی هستند که در طول فصل تابستان در محیط دریاچه رفت‌وآمد می‌کنند. عقاب سرسفید، عقاب طلایی و عقاب ماهی‌گیر نیز در این منطقه فراوان هستند و جمعیتی از ماهی‌ها نیز زندگی می‌کنند.
زمین‌شناسی درون دریاچه

دریاچه مالگین بزرگ‌ترین دریاچه در پارک ملی جاسپر است. دره ای که در آن دریاچه قرار دارد توسط یخچال‌های طبیعی به وجود آمده و خاکبرداری شده است.
سید علی‌محمد میرمحمدی میبدی

سید علی‌محمد میرمحمدی میبدی (زادهٔ ۱۳۴۱) پژوهش‌گر و استاد تمام دانشگاه صنعتی اصفهان است. او از سال ۱۴۰۰ ریاست دانشگاه صنعتی اصفهان را بر عهده دارد. وی از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۲ نیز ریاست دانشگاه یزد را برعهده داشته‌است.
زندگی

سید علی‌محمد میرمحمدی میبدی سال ۱۳۴۱ در شهر میبد یزد زاده شد. وی دارای ۴ خواهر و یک برادر است، سید جلیل میرمحمدی میبدی برادر اوست.
تحصیلات

دوره دبستان، راهنمایی و دبیرستان را در شهر میبد گذراند سپس در رشته مهندسی کشاورزی در دانشگاه صنعتی اصفهان پذیرفته شد و در سال ۱۳۶۶، تحصیلات خود را با کسب رتبه دوم، در این مقطع به پایان رساند. همان سال، در دوره کارشناسی ارشد اصلاح نباتات دانشگاه تربیت مدرس پذیرفته شد و در سال ۱۳۷۲ فارغ‌التحصیل شد؛ سپس برای ادامه تحصیل در مقطع دکتری، به انگلستان رفت و سه سال بعد، یعنی در ۱۳۷۵، مدرک خود را در رشته کشاورزی، گرایش اصلاح نباتات از دانشگاه لندن گرفت.
حرفه

وی در تاریخ ۱۲ آبان ۱۴۰۰ طی حکمی از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، به عنوان سرپرست دانشگاه صنعتی اصفهان منصوب شد.
افتخارات

استاد نمونه کشوری - در سال ۱۳۸۹
انتخاب کتاب «مدیریت تنش‌های سرما و یخ‌زدگی در گیاهان زراعی» به عنوان کتاب سال دانشجویی سال۸۳
پژوهشگر برگزیده در عرصه تألیف و ترجمه کتاب «حفاظت گیاهان در برابر سرما و یخ‌زدگی مبانی راهکارها و اقتصاد» دانشگاه صنعتی اصفهان در سال ۹۰
دریافت لوح سپاس در بخش کشاورزی و دامی همایش تجلیل از خادمان فرهنگ مکتوب استان اصفهان آذرماه۹۰
پژوهشگر برگزیده در عرصه تألیف و ترجمه کتاب «به نژادی گیاهان زراعی برای بهبود صفات کیفی» دانشگاه صنعتی اصفهان درسال ۹۱
آثار

مدیریت تنشهای سرما و یخ زدگی گیاهان زراعی و باغی - برگزیده کتاب سال دانشجویی در سال ۱۳۸۳
سرمشقی برای زندگی، رتبه سوم جایزه کتاب سال دفاع مقدس
نژادی گیاهان زراعی برای بهبود صفات کیفی
ژنتیک (اصول و مبانی)
جنبه‌های فیزیولوژی و اصلاح نژاد تنش سرما و یخ‌زدگی در گیاهان زراعی
روش تحقیق در علوم زیستی
اصلاح نباتات در باغبانی: الف) سیب
جنبه‌های فیزیولوژیک و اصلاح نژاد تنش شوری گیاهان
آمار و احتمالات کاربرد در کشاورزی
اصول و مبانی اصلاح نباتات
میچه‌لادا

| کوکتل | کوکتل |
| --- | --- |
میچه‌لادا در لیوانی با لبهٔ نمک‌دار: میچه‌لادا در لیوانی با لبهٔ نمک‌دار
نوع: نوشیدنی مخلوط
سرو: در لیوان سرد با لبه‌های نمک‌زده شده
ترئین سنتی: لیموی شیراز
جام استاندارد:  لیوان پاینت
میچه‌لادا
میچه‌لادا (اسپانیایی: Michelada‎؛ ‏تلفظ در اسپانیایی: [mitʃeˈ laða]) یک نوشیدنی مکزیکی است که با آبجو، آبلیمو (عصارهٔ لیموی شیراز ترش)، انواع سس تند، ادویه و فلفل تند درست می شود. این نوشیدنی در یک لیوان سرد با لبه‌های نمک‌سود سرو می شود. انواع مختلفی از این نوشیدنی در سراسر مکزیک وجود دارد.
در مکزیکوسیتی، رایج‌ترین نوع میچه‌لادا با آبجو، آب لیموترش، نمک و سس های تند خاص یا برش های فلفل تند تهیه می شود. چندین ماده افزودنی اختیاری دیگر نیز وجود دارد، مانند سس مگی، سس سویا، تاخین، سس ووسترشر، پودر چاموی، فلفل سرانو یا کلاماتو که می‌توان بر حسب ذائقه و سلیقه به این نوشیدنی افزود.
ریشه‌شناسی

دو روایت رایج از خاستگاه میچه‌لادا و ریشه‌شناسی نام آن وجود دارد.
مورد اول دربارهٔ مردی به نام «میچل اِسپر» در باشگاه ورزشی دپورتیوو پوتوسینو در سن لوئیس پوتوسی مکزیک است. در دهه ۱۹۶۰، اِسپر در آنجا از نوشیار باشگاه، آبجویی با آبلیمو، نمک، یخ و نی، در لیوانی به نام «چابلا» درخواست می‌کرد که گویی یک لیموناد آبجودار (لیمونادا) است. اعضای دیگر باشگاه هم کم‌کم درخواست آبجوی مشابهی به عنوان «لیموناد میچل» کردند که با گذشت زمان نام آن به میچه‌لادا تغییر کرد. با گذشت زمان سس‌های دیگری به دستور اولیه «میچل اِسپر» اضافه شد. میچه‌لادا امروزه حاوی همان ترکیبات چلادا را دارد، اما یخ و پودر چیلی روی لبه لیوان هم بدان افزوده شده است.
روایت دوم بیان می‌کند که میچه‌لادا یک تکواژ چندوجهی از عبارت mi chela helada است. واژه چلا یک اصطلاح رایج برای آبجوی سرد در کشور مکزیک است؛ بنابراین عبارت mi chela helada به معنای «آبجوی تگری [یخ‌زده] من» است.
تجاری‌سازی

برخی شرکت‌های آبجوسازی سعی کرده‌اند نوشیدنی‌هایی مشابه را به‌طور صنعتی تهیه کنند. مثلا در سال ۲۰۰۷ شرکت آبجوسازی میلر اقدام به تولید «میلر چیل» کرد که نوعی «لاگر سبک به سبک چلادا با اندکی نمک و آبلیمو» بود. شرکت انهایزر-بوش، «چلادا بادوایزر» و «باد لایت چلادا» را تولید می‌کند که مخلوطی از  لاگر،  کلاماتو، آبلیموی ترش و نمک است.
بوهومیل گولیان

| کسب مدال در المپیک> Men's المپیک | کسب مدال در المپیک> Men's المپیک | کسب مدال در المپیک> Men's المپیک |
| --- | --- | --- |
|  |  1964 Tokyo  | Team |
|  |  1968 Mexico City  | Team |
بوهومیل گولیان (به انگلیسی: Bohumil Golián) (زاده ۲۵ مارس ۱۹۳۱ - ۱۱ ژانویه ۲۰۱۲) بازیکن سابق والیبال اهل اسلواکی که به همراه تیم ملی والیبال چکسلواکی مدال نقره المپیک ۱۹۶۴ و مدال برنز المپیک ۱۹۶۸ را به دست آورد.