stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
واوا اینووا
آهنگ: واوا اینووا

واوا اینووا یا در اصل بابا اینوبا (A Baba-inu Ba) عنوان اولین آهنگ آلبوم و به معنی «پدرم از نگاه من»، یک نمونهٔ بسیار خوب از موسیقی قبایلی است.
«پدرم از نگاه من» یک لالایی است که توسط ایدیر و بن محمد (با نام واقعی محمد بن هموچه) و برای اجرا توسط آن-نوآرا، خواننده رادیو الجزیره ساخته شد. وقتی نوارا خواندن آن را نپذیرفت، ایدیر تصمیم گرفت این ترانه را خود و به همراهی خواننده ای به نام میلا اجرا کند. (نسخهی اصلی و اجرای ۲۰۱۸)
این لالایی خیلی زود به شهرت رسید به طوری که می‌توان گفت معروف‌ترین آهنگ به زبان قبایلی در سطح جهانی و همچنین یک موفقیت بزرگ تجاری است.
پس از آن نسخه‌های دیگری از این لالایی نیز خوانده شد که یک نمونهٔ آن نسخه ۱۹۹۹ به خوانندگی کارن ماتسون خوانندهٔ اسکاتلندی و به زبان گیلیک می‌باشد ،  و در آلبوم دیگری از ایدیر به نام Identités  منتشر شد.
«پدرم از نگاه من» همچنین به چندین زبان از جمله عربی، اسپانیایی، فرانسوی، یونانی و سایر زبانها ترجمه شده‌است. دیوید جیس و دومینیک مارگ یک نسخه فرانسوی از آن به نام "Ouvre-moi vite la porte" را منتشر کردند. همچنین کاتواس یک نسخه یونانی با عنوان "An ginotane" (به یونانی Αν γινότανε) منتشر کرد. ویدئو در یوتیوب
لیست ترانه‌ها

واوا اینووا (پدرم از نگاه من)
ایسفره
Ssendu
آزجر
مقلی
زویت رویت
Cfiɣ
آزوو
تاگرالا
Tiɣri b ugrud
آقاوی
آریاک ننه
سدوچی
ایزومال
L'Mut
W 'Ibryn
Aɣrib
پرسنل

ایدیر - آواز، گیتار، کوبه ای
عمر مگونی - گیتار، باس، آواز
جرارد جفروی - فلوت
آندره سیکرلی - طبل‌ها
ژان موزی - مگس
هیچ (فیلم ۱۳۸۸)

| هیچ | هیچ |
| --- | --- |
کارگردان: عبدالرضا کاهانی
تهیه‌کننده: عبدالرضا کاهانی
نویسنده: عبدالرضا کاهانی حسین مهکام
بازیگران: مهدی هاشمی باران کوثری پانته‌آ بهرام احمد مهران‌فر نگار جواهریان مهران احمدی نیره فراهانی مرضیه برومند صابر ابر
موسیقی: کارن همایونفر
فیلم‌بردار: مسعود سلامی
تدوین‌گر: شیما منفرد
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ اسفند ۱۳۸۸
مدت زمان: ۸۷ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۲۵۶٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
هیچ چهارمین فیلم سینمایی عبدالرضا کاهانی محصول اسفند ۱۳۸۸ است.
بازیگران و شخصیت‌ها

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
مهدی هاشمی: نادر
پانته‌آ بهرام: محترم
باران کوثری: یکتا
نگار جواهریان: لیلا
مهران احمدی: بیک
احمد مهران‌فر: عادل
صابر ابر: نیما
نیره فراهانی: عفت
مرضیه برومند: عمه نادر
علیرضا استادی: نگهبان
:
داستان

مردی که زیاد می‌خورد و همه اطرافیان خود را ناراضی کرده، به بهانه ازدواج با مادر خانواده وارد یک خانواده شلوغ و بی‌پول جنوب شهری می‌شود…
جستار‌های وابسته

کلیه
پیوند به بیرون

نقد فیلم هیچ
مصاحبه عبدالرضا کاهانی
| ن ب وعبدالرضا کاهانی | ن ب وعبدالرضا کاهانی |
| --- | --- |
کارگردان:  رقص با ماه (۱۳۸۴)  آدم (۱۳۸۵)  آنجا (۱۳۸۷)  بیست (۱۳۸۷)  هیچ (۱۳۸۸)  اسب حیوان نجیبی است (۱۳۸۹)  بی‌خود و بی‌جهت (۱۳۹۰)  وقت داریم حالا (۱۳۹۲)  استراحت مطلق (۱۳۹۳)  از هر نظر معمولی (۱۳۹۵)  ارادتمند؛ نازنین بهاره تینا (۱۳۹۵)  خانم یایا (۱۳۹۶)  آزاد مثل هوا (۱۳۹۷)
توخین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| توخین Tuchín | توخین Tuchín |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
Location of the municipality and town of Tuchín in the Córdoba Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Tuchín in the Córdoba Department of Colombia.
بخش: کوردوبا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
توخین (به اسپانیایی: Tuchín) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش کوردوبا واقع شده‌است.
هفته جهانی هماهنگی بین ادیان

گردهمایی سال ۲۰۱۶
هفته هماهنگی بین ادیان یک قطعنامه سازمان ملل برای هفته جهانی هماهنگی بین ادیان است که در سال ۲۰۱۰ توسط ملک عبدالله دوم و شاهزاده غازی بن محمد اردن پیشنهاد شد. هفته جهانی هماهنگی بین ادیان در اولین هفته فوریه هر سال برگزار می‌شود و هدف آن ترویج هماهنگی بین همه مردم بدون در نظر گرفتن ایمانشان است.
مقدمه

در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰، ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن، هفته جهانی هماهنگی بین ادیان را در نشست عمومی شصت و پنجمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در شهر نیویورک پیشنهاد کرد. ملک عبدالله در این سخنرانی گفت:
مقاومت در برابر نیروهای تفرقه‌ای که سوء تفاهم و بی‌اعتمادی را به‌ویژه در میان مردمان مذاهب مختلف گسترش می‌دهند، ضروری است. واقعیت این است که بشریت در همه جا به هم پیوند خورده‌است، نه تنها با منافع متقابل، بلکه با دستورات مشترک برای دوست داشتن خدا و همسایه. این هفته، هیئت من، با حمایت دوستانمان در هر قاره، پیش نویس قطعنامه ای را برای هفته جهانی هماهنگی بین ادیان ارائه خواهد کرد. آنچه ما پیشنهاد می‌کنیم هفته ای ویژه است که در آن مردم جهان در عبادتگاه‌های خود می‌توانند آموزه‌های ایمان خود را در مورد مدارا، احترام به دیگری و صلح بیان کنند. امیدوارم این قطعنامه مورد حمایت شما قرار گیرد.
در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰، شاهزاده غازی بن محمد اردن، مشاور ویژه و فرستاده شخصی ملک عبدالله دوم و نویسنده قطعنامه، پیشنهاد هفته جهانی هماهنگی بین ادیان را قبل از مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک ارائه کرد و در آنجا به تصویب رسید.
اساس هفته جهانی هماهنگی بین ادیان، ابتکار یک کلمه مشترک است که توسط شاهزاده غازی بن محمد نوشته شد و در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. ابتکار کلمه مشترک و هفته جهانی هماهنگی بین ادیان از این ایده سرچشمه می‌گیرد که بشریت توسط این دو به هم پیوند خورده‌است. «عشق به خدا و عشق به همسایه» یا «عشق به خیر و عشق به همسایه».
متن قطعنامه

در قطعنامه سازمان ملل در مورد هفته جهانی هماهنگی بین ادیان آمده‌است:
با یادآوری قطعنامه ۵۳/۲۴۳ مورخ ۶ اکتبر ۱۹۹۹ در مورد اعلامیه و برنامه اقدام مربوط به فرهنگ صلح؛ ۵۷/۶ نوامبر ۲۰۰۲ در مورد ترویج فرهنگ صلح و عدم خشونت. ۵۸/۱۲۸ مورخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۳ در مورد ارتقاء تفاهم، هماهنگی و همکاری مذهبی و فرهنگی؛ ۶۴/۱۶۴ مورخ ۱۸ دسامبر ۲۰۰۹ در مورد از بین بردن همه اشکال نابردباری و تبعیض مبتنی بر مذهب یا اعتقاد.
۶۴/۸۱ از ۷ دسامبر ۲۰۰۹ در مورد ترویج گفتگوی بین مذهبی و بین فرهنگی، تفاهم و همکاری برای صلح، و ۶۴/۱۴ از ۱۰ نوامبر ۲۰۰۹ در مورد اتحاد تمدن‌ها. با درک نیاز ضروری به گفتگو میان ادیان و مذاهب مختلف در جهت افزایش درک متقابل، هماهنگی و همکاری بین مردم. با قدردانی از ابتکارات مختلف جهانی، منطقه ای و زیرمنطقه ای در مورد درک متقابل و هماهنگی بین ادیان، از جمله، مجمع سه جانبه برای همکاری بین ادیان برای صلح، و «یک کلمه مشترک».
با اذعان به اینکه الزامات اخلاقی همه ادیان، اعتقادات و باورها به صلح، مدارا و درک متقابل نیاز دارند:
مجدداً تأکید می‌کند که درک متقابل و گفتگوی بین مذهبی ابعاد مهم فرهنگ صلح را تشکیل می‌دهد.
هفته اول فوریه هر سال را هفته جهانی هماهنگی بین ادیان بین همه ادیان، ادیان و عقاید اعلام می‌کند.
همه کشورها را تشویق می‌کند که به صورت داوطلبانه از انتشار پیام هماهنگی و حسن نیت بین ادیان در کلیساها، مساجد، کنیسه‌ها، معابد و سایر عبادتگاه‌های جهان در طول آن هفته بر اساس عشق به خدا و عشق به همسایه حمایت کنند. یا بر اساس عشق به خیر و عشق به همسایه، هر کدام بر اساس سنت‌ها یا اعتقادات مذهبی خود.
از دبیرکل درخواست می‌کند که مجمع عمومی را در جریان اجرای این مصوبه قرار دهد.
رویدادها و جوایز سالانه

سازمان‌هایی از سراسر جهان دعوت می‌شوند تا رویدادهایی را برای ترویج هماهنگی بین ادیان، با انگیزه افزوده ۳ جایزه سالانه با حمایت پادشاه اردن، به مبلغ ۲۵۰۰۰ دلار، ۱۵۰۰۰ دلار و ۵۰۰۰ دلار با مدل طلا، نقره و برنز مربوطه برگزار کنند. این جایزه که شخصاً توسط پادشاه در مراسمی در امان ارائه شد، بر اساس تصمیم هیئت داوران متشکل از شاهزاده خانم آریج قاضی و پاتریارک تئوفیلوس اورشلیم، اعطا می‌شود.
برندگان از سال ۲۰۱۳:
۲۰۱۳: مرکز میانجیگری بین ادیان، کادونا
۲۰۱۴: جایزه اول -شرکای هماهنگی بین ادیان سازمان ملل - زامبوانگا - جنبش گفتگوی سیلسیله
۲۰۱۴: جایزه دوم -عبدالسعید خان با نام مستعار سعید خان فلاحی از شاه جهانپور، اوتار پرادش، هند.
۲۰۱۵: مأموریت جهانی صلح بین ادیان
۲۰۱۵: جایزه سوم - کمیته راهبری هفته هماهنگی بین ادیان جهانی تورنتو
۲۰۱۶: دانشگاه اقلیدس
در فرهنگ عامه

در فوریه ۲۰۱۵، سامی یوسف، خواننده، آهنگساز و آهنگساز بریتانیایی، «هدیه عشق» را منتشر کرد، او همزمان با هفته جهانی هماهنگی بین ادیان، «سرود بین ادیان» نامید. این موزیک ویدئو در اردن (در پترا، در محل تعمید عیسی، وادی روم) و در اماکن مقدس در اورشلیم فیلمبرداری شد.
بلوونتویل، تنسی

CDP
| Blountville, Tennessee | Blountville, Tennessee |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Blountville, Tennessee: Location of Blountville, Tennessee
مختصات: ۳۶°۳۲′۰″ شمالی ۸۲°۱۹′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۵۳۳۳۳°شمالی ۸۲٫۳۲۶۳۹°غربی﻿ / 36.53333; -82.32639: مختصات: ۳۶°۳۲′۰″ شمالی ۸۲°۱۹′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۵۳۳۳۳°شمالی ۸۲٫۳۲۶۳۹°غربی﻿ / 36.53333; -82.32639
State: تنسی
شهرستان: Sullivan
Founded: 1795
همنام: ویلیام بلونت
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۹ مایل مربع (۱۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۹ مایل مربع (۱۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۵۳۹ فوت (۴۶۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۰۷۴
 • تراکم: ۶۳۰/مایل مربع (۲۴۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 37617
کد منطقه: 423
FIPS code: 47-06740
GNIS feature ID: 1305297
بلوونتویل(به انگلیسی: Blountville) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۰۷۴ نفر بوده‌است.
احسان نراقی

| احسان‌الله نراقی | احسان‌الله نراقی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ شهریور ۱۳۰۵ تهران
درگذشت: ۱۲ آذر ۱۳۹۱ (۸۶ سال) تهران
علت مرگ: کهولت سن
آرامگاه: بهشت زهرا قطعه ۲۳۳، ردیف ۸۰ شماره ۵۰۱
ملیت: ایرانی
تحصیلات: جامعه‌شناسی
محل تحصیل: ژنو و سوربن
شناخته‌شده برای: پایه‌گذار مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی
آثار برجسته: معاون یونسکو
همسر: آنژل عرب شیبانی
فرزندان: بهمن، بهرام و امین
والدین: حسن نراقی و رخشنده گوهر مشیری
جوایز: لژیون دونور
احسان‌الله نراقی تهرانی (۲۲ شهریور ۱۳۰۵ – ۱۲ آذر ۱۳۹۱) مشاور فرح پهلوی، پژوهشگر ایرانی حوزهٔ فلسفه و جامعه‌شناسی بود.
نراقی تنها فرد ایرانی است که معاونت یونسکو را عهده‌دار بوده است. او از نوادگان ملامهدی فاضل نراقی بود. نراقی از نظریه‌پردازان حزب رستاخیز و به‌عنوان مشاور ساواک با نصیری و پاکروان همکاری می‌کرد. وی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ دستگیر شد؛ اما پس از چندی از زندان آزاد و از ایران خارج شد.
زندگی

نیاکان و خویشاوندان پدری احسان نراقی از روحانیان شیعه بودند. پدر وی، حسن نراقی (معروف به شیخ حسن یا آقاحسن) فرزند میرزا محمدحسین نراقی بوده است.
وی از نوادگان ملامهدی فاضل نراقی صاحب کتاب جامع‌السعادات بود. با این حال حسن نراقی در سال ۱۳۱۴ لباس روحانیت را کنار گذاشت. وی در سال ۱۲۹۶ با دختر میر سعید خان مشیرالسلطان به نام رخشنده [گوهر مشیری] (زاده ۱۲۷۸ و معروف به قمرالسادات و منیراعظم) ازدواج کرد.
رخشنده با آیت‌الله سید ابوالقاسم کاشانی رابطهٔ خویشاوندی داشت. از این ازدواج، دو دختر به نام‌های ناهید (۱۳۰۲) و فروهر (۱۳۰۷) و یک پسر به نام احسان‌الله (متولد ۱۳۰۵) حاصل شد. حسن نراقی در سال ۱۳۴۳ با ربابه انصاری ازدواج کرد که ثمرهٔ این ازدواج فرزندی به نام محسن نراقی شد.
زندگی > تحصیلات

نراقی تحصیلات مقدماتی را تا کلاس یازدهم در مدرسهٔ پهلوی کاشان و به گفتهٔ خودش تحت‌تأثیر «تربیتی متمایل به غرب» گذراند. سال دوازدهم را در دارالفنون تهران به پایان رساند.
ابتدا دو سال در دانشگاه تهران به تحصیل حقوق پرداخت و سپس به توصیهٔ پدرش برای ادامهٔ تحصیل راهی سوئیس شد. او لیسانس جامعه‌شناسی را از دانشگاه ژنو در سوئیس دریافت کرد و پس از دو سال اقامت در تهران، موفق به اخذ بورس تحصیلی در مقطع دکترا از دانشگاه سوربن فرانسه گردید.
زندگی > ازدواج

احسان نراقی در سال ۱۳۳۸ با آنژل عرب‌شیبانی ازدواج کرد. آنژل فرزند اسدالله‌خان عرب‌شیبانی در چهارم تیرماه ۱۳۱۵ در شیراز متولد شد. خانواده عرب‌شیبانی از خانواده‌های شناخته‌شدهٔ شیراز به‌شمار می‌آیند. پدربزرگ آنژل، امیر سلیم‌خان عرب، عمده مالک و رئیس ایل عرب، دارای هفت فرزند بود.
محمدحسین‌خان قمرالملوک که با پسرعمه‌اش یاور محمدتقی‌خان عرب ازدواج کرد؛ محمدتقی‌خان از رؤسای نظمیهٔ جنوب که در درگیری‌های لارستان کشته شد؛ فرج‌الله‌خان که به درجهٔ سرگردی در ارتش نائل آمد و معاون سرتیپ شهاب فرماندهٔ دانشکده افسری بود.
عباسقلی خان عرب شیبانی، نمایندهٔ دوره‌های ۱۵، ۱۶، ۱۸ و ۱۹ مجلس شورای ملی از فسا و دروهٔ ۲۰ از استهبان و نیریز بود؛ اسدالله‌خان (پدر آنژل) ملک‌دار؛ فرج‌الله خان، سرهنگ ارتش و دارای تحصیلات عالیه نظامی، مسعودخان؛ و آخرین فرزند خانواده، خانم قیدافه بود. به هر روی، ثمرهٔ ازدواج احسان نراقی و آنژل عرب شیبانی سه فرزند پسر به نام‌های بهمن (۱۳۳۹)، بهرام (۱۳۴۵) که بعداً به طرز مشکوکی در حادثهٔ شنا در جنوب اسپانیا غرق شد و امین (۱۳۵۶) است.
زندگی > فعالیت‌های پیش از انقلاب

در مدت تحصیل و اقامت در سوئیس به عنوان یکی از عناصر فعال در فعالیت‌های کمونیستی شهرت یافت. وی در سال ۱۳۲۸ در فستیوال جوانان کمونیست در بوداپست شرکت نمود و در سال ۱۳۲۰ نیز ریاست هیئت ایرانی شرکت‌کننده در برلین شرقی را بر عهده داشت.
او پس از فراغت از تحصیل، به عنوان کارشناس خاورمیانه و ایران در یونسکو مشغول کار شد و ضمن اعلام انزجار از نظرات و عقاید توده‌ای و کمونیستی خود، اعلام کرد که ترویج مرام کمونیستی در ایران ممکن نیست و بهترین حکومت در ایران مشروطه سلطنتی است.
در جریان ملی شدن صنعت نفت روابط خود را با آیت‌الله کاشانی (که از اقوام وی بود) گسترش داد و به نوعی عامل دولت محمد مصدق در سوئیس گردید. با گزارش‌های او سفیر ایران در سوئیس تعویض شد.
بازگشت او به ایران در سال ۱۳۳۱ در اوج اقتدار ملّیّون، وی را به رابط غیررسمی میان مصدق و کاشانی و گاهی مترجم کاشانی در برخورد با خبرنگاران تبدیل کرد. نراقی با ورود به حلقهٔ قدرت توانست از طریق غلامحسین صدیقی در دانشگاه تهران مشغول به کار شود و همزمان با کمک او و علی‌اکبر سیاسی موفق شد مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی را بنیانگذاری کند و مدت ۱۲ سال مدیریت آن را بر عهده داشته باشد. این مؤسسه علاوه بر انتشار کتاب‌های متعدد به‌خصوص در زمینهٔ علوم اجتماعی، در تهیه و تدوین طرح جامع کلان‌شهرهایی همچون تهران و شیراز نقش داشت.
او که از منسوبان فرح پهلوی بود و با وی نسبت خانوادگی داشت، سال‌ها به عنوان مشاور فرح دیبا فعالیت می‌نمود. حمایت حکومت پهلوی از او در آن مقطع برای مقابله با افکار چپ بود. او در اواخر رژیم پهلوی هشت نشست خصوصی نیز با محمدرضا شاه پهلوی داشت و به مشاوره او پرداخت. عمده‌ترین مسئولیت‌های وی پیش از انقلاب اسلامی ایران به این شرح بوده است.
مدیریت «مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی»
تصدی «ادارهٔ جوانان» سازمان آموزش علمی و فرهنگی ملل متحد «یونسکو»
ریاست «مؤسسه تحقیقات و برنامه‌ریزی علمی و آموزشی کشور»
به گفته وی، او همواره برای سران نظام پهلوی مشاوری منتقد بوده است. او همچنین در داخل کشور با اعضای حزب ملت ایران و در خارج با عناصر جبههٔ ملی سوم در ارتباط بود. سازمان امنیت و اطلاعات رژیم پهلوی (ساواک) در سال ۱۳۵۲ چنین دربارهٔ وی نوشته است: «نامبرده فردی است شهرت‌طلب که دارای زیربنای فکری متمایل به چپ بوده و احتمالاً از طرف یکی از کشورهای غربی تقویت و مورد استفاده واقع می‌شود و تلاش دارد برای به دست آوردن مشاغل بهتر در آینده، خود را به مقامات مؤثر کشور نزدیک کند.» در ادامهٔ این گزارش می‌افزاید که «تمجید از نامبرده زیانی نخواهد داشت و می‌تواند بلندگوی تبلیغاتی موافق باشد.» حسن حبیبی، ابوالحسن بنی‌صدر و صادق قطب‌زاده معروف‌ترین شاگردان وی بوده‌اند.
زندگی > پس از انقلاب

با وقوع انقلاب اسلامی ایران، نراقی سه بار دستگیر، زندانی و پس از احراز بی‌گناهی آزاد شد. از آن پس، او همواره به عنوان تنها ایرانی‌ای که به معاونت سازمان یونسکو رسیده است، شناخته می‌شود. او طی چند سال پیش از مرگش، مصاحبه‌های گوناگونی با نشریات داخلی ایران داشت و سخنرانی‌هایی نیز در دانشگاه‌های ایران انجام داد. وی بارها به‌طور آزادانه به ایران سفر کرد.
زندگی > پس از انقلاب > جزئیات و علل بازداشت‌ها

پس از انقلاب اسلامی و در اوایل سال ۱۳۵۸ احسان نراقی توقیف و زندانی شد. با وساطت مرتضی مطهری و ضمانت استقلال فکری و سیاسی نراقی در رژیم گذشته، به زودی آزاد شد. احسان نراقی در کتاب خود که آن را در ایام اقامت در اروپا و به زبان انگلیسی منتشر نمود، از مطهری تکریم کرده است.
برای بار دوم، زمانیکه تمام امور مربوط به خروج از کشور را به اتمام رسانده بوده و با همکاری بنی‌صدر اجازه خروج را دریافت کرده بود، هنگام سوار شدن به هواپیما بازداشت و در زندان اوین زندانی شد. البته به جای زندان وی را در بهداری بیمارستان حبس نمودند. وی عامل اصلی بازداشت خود را در مرتبه دوم، ابراهیم یزدی می‌داند که در دولت بازرگان وزارت خارجه را بر عهده داشت و بعد از آن با حفظ روابطش با انقلابیون، خود را به عنوان رقیب اصلی بنی‌صدر مطرح کرده بود و از این می‌ترسید که مبادا نراقی سخنان شاه را در مورد وی یا از وابستگی تنگاتنگش با محافل آمریکایی سخنی به میان آورد.
احسان نراقی بعد از بیست روز حبس در بهداری زندان اوین، به بخش عمومی زندان منتقل گردید. بالاخره پس از تحمل چهار ماه و ده روز حبس از زندان آزاد شد. در کتاب از کاخ شاه تا زندان اوین یکی از اسناد و دلایل آزادی خویش را شنودهای ساواک و ضبط آن‌ها از جریان مکالمات و جلسات وی با شاه دانسته که عامل ارزشمندی برای دفاع وی در دادگاه انقلاب به‌شمار رفته و با توجه به آن قضات دریافته بودند که وی علی‌رغم داشتن مراودات زیاد با دربار، همواره استقلال فکری خویش را حفظ نموده و هیچ‌گاه به فرمان مطلق رژیم عمل نکرده است.
دادگاه علاوه بر حکم آزادی احسان نراقی، مجدداً رابطه وی را با دانشگاه برقرار نموده و دستور پرداخت پنج سال حقوق گذشتهٔ وی را نیز که توسط کمیته‌های انقلاب مسدود شده بود، صادر کرد.
بار سوم هم چند روز بعد از انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی به اتهام همکاری با دفتر بنی‌صدر، در تیرماه ۱۳۶۰ بازداشت شد. پس از حدود ۱۵ ماه تحمل حبس از تمامی اتهامات از جمله همکاری با ساواک، ارتباط با [بنی‌صدر] و… تبرئه شد.
زندگی > پس از انقلاب > زندگی در غرب

احسان نراقی همکاری خود را با سازمان جهانی یونسکو از سال ۱۳۳۶ و در قالب فعالیت‌های پژوهشی آغاز نمود. ابتدا طرح استقرار مؤسسات علوم اجتماعی را در کشورهای خاورمیانه مورد بررسی قرار داد. پس از آن در سال ۱۳۴۶ گزارش فرار مغزها را در سطح جهانی برای سازمان ملل متحد و سازمان یونسکو به انجام رسانید. به دنبال انجام چنین همکاری بود که وی با پیشنهاد رنه مائو رئیس وقت یونسکو به عنوان اولین ایرانی، به ریاست بخش جوانان یونسکو انتخاب شد و مشغول به فعالیت گردید.
نراقی در مصاحبه ای اظهار داشت که در دوران زندگی در غرب دو بار نشان لژیون دونور را از رؤسای جمهور فرانسه شارل دوگل و فرانسوا میتران دریافت کرده بود.
زندگی > درگذشت

نراقی در روز ۱۲ آذر سال ۱۳۹۱ به علت کهولت سن در منزلش در تهران درگذشت. پیکر احسان نراقی علی‌رغم موافقت سرپرست معاونت امور فرهنگی وزارت ارشاد با خاکسپاری وی در قطعه نام‌آوران، به دلیل مخالفت رئیس شورای شهر تهران، در این قطعه به خاک سپرده نشد و در قطعه ۲۳۳ (عادی)، ردیف ۸۰ شماره ۵۰۱ دفن شد. ظاهراً احمد مسجدجامعی و معصومه ابتکار دو عضو شورای شهر تهران موافق خاکسپاری نراقی در قطعه نام‌آوران بودند؛ اما به دلیل مخالفت مهدی چمران رئیس شورای شهر تهران، مراسم خاکسپاری در این قطعه انجام نشد. البته خانواده احسان نراقی از علی اسماعیلی سرپرست وقت معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برای خاکسپاری وی در قطعه نام‌آوران، موافقت لازم را اخذ کرده‌بودند.
اندیشه

مروری بر آثار منتشرشده از سوی احسان نراقی، نشان می‌دهد که اندیشه‌های او برخاسته از نوعی عمل‌گرایی در چارچوب روش‌های غیرانقلابی است. نکتهٔ قابل تأمل در خصوص اندیشهٔ وی، اعتقاد به اصلاح‌پذیری رژیم گذشته است. احسان نراقی در مورد انقلاب اسلامی عقیده دارد که سه بانی و عامل داشته است. اول شاه که بسیاری از خطاهایش قابل‌اجتناب بود و اگر به گونه‌ای دیگر مسائل را می‌دید، می‌توانست مسائل را حل کند و با روحانیت رابطهٔ حسنه داشته باشد. درآمد نفت عقل شاه را از بین برده بود و فکر می‌کرد می‌تواند هر کاری بکند. دومین عامل انقلاب اسلامی را شخص جیمی کارتر رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده می‌داند و حتی نگاه خمینی و مردم آن زمان ایران را به او ناحق می‌داند؛ زیرا وی در آن شرایط از کمک و حمایت رژیم پهلوی ممانعت کرد و بالاخره عامل سوم را ارادهٔ خمینی معرفی می‌کند؛ ولی در ادامه می‌گوید: «آقای خمینی در سقوط رژیم پهلوی نقش مهمی داشت؛ اما در ایجاد نظام نوین و جدید نتوانست آن نقش را ایفا کند».
وی برای اصلاح رژیم پهلوی هیچ وقت راه انقلابی را نمی‌پسندید. احسان نراقی خود در این زمینه چنین می‌گوید: «من هیچ وقت نه در گذشته و نه در حال حاضر، اعتقادی به روش‌های انقلابی نداشته‌ام. البته می‌دانستم که مثلاً انتخابات آزاد نیست و مایل بودم از راه مطالعه و تحقیق جدی کمک کنم تا رژیم یک حالت دموکراتیک پیدا کند. لااقل رهبران و مسئولان کشور از واقعیت‌ها اطلاع داشته باشند».
کتاب‌شناسی

غذای سالم، احسان نراقی، تهران: کتاب کیهان، ۱۳۴۲.
علوم اجتماعی و سیر تکوینی آن، احسان نراقی، تهران: دانشگاه تهران، ۱۳۴۴.
جامعه، جوانان، دانشگاه، دیروز، امروز، فردا، احسان نراقی، تهران: کتاب‌های جیبی با همکاری فرانکلین، ۱۳۵۰.
غربت غرب، احسان نراقی، تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۳.
آنچه خود داشت، احسان نراقی، تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۵.
طمع خام، احسان نراقی، تهران: توس، ۱۳۵۶.
آزادی، حق و عدالت، (مناظره اسماعیل خویی با احسان نراقی)، تهران: جاویدان، ۱۳۵۶.
چهره‌ها و اندیشه‌ها، احمد مهدوی (مصاحبه‌هایی با محمد قاضی، پرویز شهریاری، عبدالحسین حائری، احسان نراقی)، تهران: مؤسسه مطبوعاتی عطائی، ۱۳۵۷.
کیفیت زندگی، محمدابراهیم باستانی پاریزی و دیگران، زیر نظر احسان نراقی، تهران: امیرکبیر، ۱۳۵۷.
از کاخ شاه تا زندان اوین، احسان نراقی، سعید آذری (مترجم)، تهران: رسا، ۱۳۷۲.
در خشت خام، (مصاحبه ابراهیم نبوی با احسان نراقی)، تهران: جامعه ایرانیان، ۱۳۷۸.
ما و جهان امروز (برگزیده مقالات)، احسان نراقی، به کوشش علی دهباشی، تهران: شهاب ثاقب سخن، ۱۳۷۸.
نظری به تحقیقات اجتماعی در ایران، احسان نراقی، تهران: سخن، ۱۳۷۹.
آن حکایت‌ها: گفتگوی هرمز کی با احسان نراقی، احسان نراقی، تهران: جامعه ایرانیان، ۱۳۸۱.
در پی آن حکایت‌ها، (مصاحبه هرمز کی با احسان نراقی)، تهران: جامعه ایرانیان، ۱۳۸۲.
اقبال ناممکن، احسان نراقی، تهران: علم ۱۳۸۲.
آیین جوانمردی، هانری کوربن، احسان نراقی (مترجم)، تهران: سخن، ۱۳۸۳.
آزادی: مجموعه مقالات و مصاحبه‌ها، احسان نراقی، تهران: افکار، ۱۳۸۳.
پایان یک رؤیا: در نقد مارکسیسم، احسان نراقی، تهران: نشر ثالث ۱۳۸۸.
رؤیای شیفتگان: چگونگی تحولات سیاسی اجتماعی در جهان معاصر، تهران: نشر ثالث ۱۳۹۵.
وی همچنین مقدمه‌هایی نیز بر کتب زیر نوشته است:
جزیره خارک در دوره استیلای نفت، خسرو خسروی، تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۲.
مسائل کشورهای آسیایی و آفریقایی، مجید رهنما، تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۵.
تاریخ ایران از دوران باستان تا پایان سده هیجدهم، پطروشفسکی و دیگران، ترجمه کریم کشاورز، تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۶.
تحول دانشگاه‌ها در اروپا و آمریکا، جوزف بن دیوید، ترجمه ناصر موفقیان، تهران: دانشگاه تهران، مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی، ۱۳۴۷.
تاریخ طبرستان (التدوین فی احوال جبال شروین)، محمدحسن خان اعتمادالسلطنه، مقدمه، تحشیه و تعلیقات میترا مهرآبادی، تهران: دنیای کتاب، ۱۳۷۳.
مارکس و سایه‌هایش، مصطفی رحیمی، تهران: هرمس، ۱۳۸۳.
بازنشر آثار

آثار فلسفی احسان نراقی توسط این سازمانها در ایران بازنشر شده است:
بازنشر اثر احسان نراقی در سایت کنسرسیوم محتوای ملی
بازنشر اثر احسان نراقی در سایت مؤسسه فرهنگی و اطلاع‌رسانی تبیان
ولفگانگ اوهل

| ولفگانگ اوهل | ولفگانگ اوهل |
| --- | --- |
زاده: 6 اکتبر 1965 برلین
شاخه نظامی: لوفت‌وافه (بوندس‌ور) 
درجه: سرلشکر 
ولفگانگ اول (متولد 6 اکتبر 1965 ) یک ژنرال آلمانی در نیروی هوایی بوندسوهر و معاون
بخش استراتژی نظامی، استقرار و عملیات در وزارت دفاع فدرال آلمان است.
حرفه نظامی

اوهل در سال 1985 با شرکت هفتم هنگ آموزش نیروی هوایی 3 در راث به بوندسوهر پیوست و آموزش عمومی اولیه را در آنجا گذراند . سپس به عنوان افسر در خدمت نظامی در مدرسه افسری لوفت وافه در فورستنفلدبروک نزدیک مونیخ آموزش دید . پس از گذراندن دوره یک ساله افسری، اوهل از سال 1986 تا 1990 اقتصاد و علوم سازمانی را در دانشگاه Bundeswehr در هامبورگ خواند . اوهل پس از اتمام تحصیلات خود از سال 1990 تا 1991 به عنوان فرمانده دسته در گروهان شانزدهم هنگ آموزشی نیروی هوایی 1 در گوسلار استخدام شد . در این مدت او همچنین به عنوان مشاور ارتش ملی خلق به مدت سه ماه در جریان اتحاد مجدد آلمان مستقر شد . به دنبال آن یک دوره سه ساله به عنوان افسر جوانان تمام وقت در فرماندهی ناحیه دفاعی 72 در سول به پایان رسید . پس از آن، اوهل از سال 1994 تا 1996 فرمانده گروهان پنجم گردان گارد در زیگبورگ بود . از سال 1996 تا 1998، اوهل به عنوان افسر منظم در بازرسی نیروی هوایی استخدام شد . از سال 1998 تا 2000 او به عنوان افسر در خدمات ستاد کل (بازنشسته) در آکادمی فرماندهی بوندسوره در هامبورگ آموزش دید . یکی از همکاران در این دوره شامل اینگو گرهارتز بود که بعداً بازرس نیروی هوایی شد. اوهل که در آن زمان دارای درجه سرگردی بود ، دوره را در بالاترین سطح کلاس خود به پایان رساند و به همین دلیل با جایزه ژنرال هوزینگر مفتخر شد .
↑  "Wolfgang Ohl". Wikipedia (به آلمانی). 2024-11-11.
ولایت ایوازوف

ولایت ایوازوف، سیاست‌مدار آذربایجانی - ۲۰۲۰
ولایت ایوازوف (ترکی آذربایجانی: Vilayət Eyvazov) سیاستمدار، پلیس و هشتمین وزیر امور داخله جمهوری آذربایجان است.
زندگی‌نامه

ولایت ایوازوف در سال ۱۹۶۸، در منطقهٔ مسکونی آپراکونیس جلفا در شوروی سابق تولد یافت. او در سال ۲۰۰۰، با اخذ لوح تقدیر از «دانشگاه علوم انتظامی جمهوری آذربایجان» دانش‌آموخته شد. ایوازوف متأهل و دارای ۳ فرزند است.
کارنامه

بر اساس دستور الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان به تاریخ ۲۰ ژوئن سال ۲۰۱۹، ولایت ایوازاف از معاونت اول وزارت داخله معزول شده و به سکانداری همان وزارتخانه رسید.