stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوری گاگارین
ورود به برنامه فضایی > گزینش نخستین فضانوردان

تا روزهای پیش از پرواز، هر شش عضو منتخب در گروه مورد آزمایش‌های دشواری قرار گرفتند تا استقامت جسمی و روانی آن‌ها محرز شود. روز ۱۷ مارس سال ۱۹۶۱ فضانوردان منتخب، تیم بزرگ پشتیبانی و گروهی از مقامات رسمی وارد پایگاه فضایی بایکونور شدند.
روز ۸ آوریل یعنی تنها چند روز پیش از پرواز فضایی، یوری گاگارین به عنوان نامزد اصلی پرواز گزینش شد. گرمان تیتوف به عنوان فضانورد ذخیره تعیین شد تا در صورت بروز هرگونه مشکلی برای گاگارین، بتواند به جای او پرواز کند. در مورد دلایل انتخاب گاگارین حدس و گمان‌های گوناگونی وجود دارد؛ برخی معتقدند که پیشینه کارگری خانواده او، نام خانوادگی یا حتی محل تولد او باعث شده‌بود که حزب کمونیست شوروی او را به گرمان تیتوف ترجیح دهد. شکی نیست که شخصیت گرم و اجتماعی و رسانه پسند او از دلایل مهم گزینشش بوده‌است.
پس از روشن شدن دو نامزد اصلی پرواز، سرگئی کارالیوف ضمن دیدار با گاگارین و تیتوف به آن‌ها اطلاع داد که فضاپیما در تاریخ ۸ آوریل آماده خواهد بود و پرواز برای روزهای ۱۰ تا ۱۲ آوریل برنامه‌ریزی شده‌است. دو روز بعد، جلسه‌ای رسمی با حضور مقامات بلندپایه دولت شوروی، مسئولان سازمان فضایی شوروی و هر شش فضانورد در یکی از پایگاه‌های نیروی هوایی در کنار رود سیردریا برگزار شد. این جلسه با سخنان سرگئی کارالیوف و با ارائه چکیده‌ای از فعالیت‌های گذشته و برنامه‌های آینده آغاز شد. وی گفت:[نیازمند منبع]
«[با اینکه] تنها ۴ سال از زمانی که اولین ماهواره جهان را به فضا پرتاب کردیم می‌گذرد، ما برای فرستادن اولین انسان به فضا آمادگی کامل داریم. شش کیهان‌نورد اینجا حضور دارند و همگی برای انجام این مأموریت از آمادگی لازم برخوردارند. تصمیم بر این شده که نخستین پرواز توسط یوری گاگارین انجام شود، و دیگران در پروازهای آتی شرکت کنند؛ [چون] تا پایان امسال ده فروند فضاپیمای وستوک برای پرواز آماده خواهند بود. سال آینده فضاپیماهایی با ۲ و ۳ سرنشین خواهیم داشت، و فکر کنم کیهان‌نوردانی که اینجا هستند بدشان نیاید ما را در این سفرهای فضایی همراهی کنند. باور داریم که [این] فضاپیما برای پرواز کاملاً آماده شده و پرواز موفقی خواهد داشت. یوری الکسی‌یویچ، برایت آرزوی موفقیت بسیار دارم»
در این میان خبرگزاری تاس، خبرگزاری رسمی دولت شوروی، سه بیانیهٔ گوناگون برای نخستین پرواز فضایی تهیه کرد. بیانیه نخست، اعلام خبر موفقیت پرواز نخستین فضانورد جهان بود. بیانیه دوم در صورتی مخابره می‌شد که فضانورد برخلاف برنامهٔ پیشین در خاک کشوری غیر از شوروی یا در اقیانوس فرود بیاید، و شامل درخواست کمک بین‌المللی برای یافتن او بود. بیانیه سوم برای بدترین حالت یعنی از دست رفتن فضانورد تهیه شده بود. خوشبختانه بیانیه‌های دوم و سوم هیچگاه بکار نیامد.
ورود به برنامه فضایی > شمارهٔ رمز «۲۵»

تا پیش از پرواز گاگارین، هیچ انسانی به فضا نرفته، خارج از جو زمین و در شرایط بی‌وزنی قرار نگرفته بود. پزشکان و روانشناسان و حتی به قولی خود سرگئی کارالیوف نگران این بودند که فضانورد با ورود به مدار زمین و قرار گرفتن در بی‌وزنی از یک سو، و مشاهده فضای بیکران و کره زمین از سوی دیگر، تعادل روانی خود را از دست داده و دست به اقدامات غیرقابل پیش‌بینی بزند.
به همین دلیل فضاپیمای وستوک-۱ بگونه‌ای ساخته شده بود که تمام پرواز را به‌طور خودکار انجام دهد. تنها راه از کار انداختن کنترل خودکار و به دست گرفتن ناوبری فضاپیما، وارد کردن شماره رمز ویژه‌ای در سیستم ناوبری بود. این شماره رمز — عدد «۲۵» — روی کاغذی نوشته شده و در پاکتی سربسته در داخل فضاپیما قرار داده شده بود.
کنترل دستی فضاپیما تنها در حالتی امکان داشت که فضانورد در حالت روانی مناسب قرار داشته، توان بازکردن پاکت، خواندن شماره رمز، و وارد کردن آن شماره به سامانهٔ ناوبری را داشته باشد!
نخستین پرواز فضایی انسان > آغاز پرواز

یوری گاگارین در ساعت شش و هفت دقیقه صبح روز چهارشنبه ۱۲ آوریل ۱۹۶۱ به وقت مسکو، از پایگاه فضایی بایکونور با فضاپیمای وستوک-۱ (نام و شماره سریال: Vostok 3KA-2) و با رمز پرواز «درخت سرو» به عنوان نخستین فضانورد جهان به مدار زمین پرواز کرد.
متخصصان در مرکز کنترل پرواز، به وسیلهٔ سه کانال رادیویی و یک کانال تلویزیونی با گاگارین در مدار زمین ارتباط داشتند.[نیازمند منبع]
نخستین جمله‌هایی که گاگارین به زمین مخابره کرد این بود: «پرواز به خوبی ادامه دارد، دید خوبی دارم، من زمین را می‌بینم، خیلی زیبا است». مشهور است که گاگارین در حال اوج گرفتن به مدار زمین، آهنگ یک سرود میهن‌پرستانه روسی را زمزمه می‌کرده. این سرود «مام میهن می‌شنود» نام دارد؛ شعر این سرود اثر یوگنی دولماتوسکی و آهنگ آن اثر دمیتری شوستاکوویچ آهنگساز پرآوازه روسی است. ابیات اول این آهنگ چنین هستند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مام میهن می‌شنود |  | مام میهن می‌داند |
| که فرزندش |  | تا کجای آسمان‌ها پرواز کرده‌است |
در حالی که گاگارین در مدار زمین پرواز می‌کرد، درجه نظامی او به افتخار موفقیتش از ستوانی به سرهنگی ارتقاء پیدا کرد.[نیازمند منبع]
مدارگرد حامل یوری گاگارین پس از آنکه ۱۰۸ دقیقه با سرعت ۲۷٬۴۰۰ کیلومتر در ساعت، یکبار زمین را دور زد، اولین فضانورد جهان را به سلامت به زمین بازگرداند و بدینسان افتخاری بی‌نظیر برای یوری گاگارین و کشورش، اتحاد جماهیر شوروی سابق به ارمغان آورد. مداری که یوری گاگارین سوار بر وستوک-۱ پیمود، مداری بیضی شکل بود که حداقل ۱۶۹ و حداکثر ۳۱۵ کیلومتر از سطح متوسط زمین فاصله داشت و صفحه مدار با صفحه استوای زمین زاویه‌ای ۶۵ درجه‌ای می‌ساخت تا فرود گاگارین را در خاک شوروی تضمین نماید.
نخستین پرواز فضایی انسان > مشکل در مرحله ترمز

فضاپیمای وستوک-۱ پس از طی بخش بزرگی از مسیر پرواز بر فراز قارهٔ آفریقا رسید و سیستم ناوبری به‌طور خودکار ترمزهای سوخت مایع را بکار انداختند. قرار بر این بود که حدود ۱۰ تا ۱۲ ثانیه پس از اتمام کار موتور ترمز، بخش سرویس‌دهی فضاپیما از کپسول فضایی گاگارین جدا و مرحله بازگشت به زمین آغاز گردد. اما به علت گیر کردن کابل‌های اتصال دهنده این دو بخش، بخش سرویس‌دهی در حالت نیمه متصل به کپسول حامل گاگارین باقی ماند. کپسول گاگارین در این لحظه در حال ورود به جو زمین بود و این مشکل باعث شد که حول محور خود دچار دوران شدید و غیرقابل کنترل شود.[نیازمند منبع]
یوری گاگارین خود در مورد این حادثه می‌گوید:
«به محض اینکه کار موتور ترمز پایان یافت، فضاپیما تکان شدیدی خورد و شروع کرد به چرخش با سرعت بالا دور محور خودش، سرعت چرخش حدود ۳۰ درجه در ثانیه بود. همه چیز می‌چرخید. این رویداد بر فراز قاره آفریقا رخ داد، از پنجره یک لحظه قاره آفریقا، یک لحظه افق زمین و لحظه دیگر آسمان را می‌دیدم. اصلاً وقت نداشتم خودم را در برابر نور شدید آفتاب محافظت کنم که کور نشوم. پاهایم را به سمت پنجره پایینی بردم که جلوی نور را بگیرد اما پنجره را نبستم چون می‌خواستم موقعیت خودم را بدانم و ببینم اوضاع از چه قرار است.»
با ورود به لایه‌های ضخیم‌تر جو زمین، فضاپیما دچار دوران و تکان‌های شدیدتری شد. با این وجود، گاگارین اعتماد به نفس خود را از دست نداد و باور داشت که هنوز فضاپیما شانس فرود عادی را از دست نداده:
«من به کنترل زمین اطلاع دادم که مرحله جداسازی بر اساس برنامه روی نداده. اما هنوز به نظرم موقعیت اضطراری نبود، و من روی صفحه کنترل کُد VN4 را به زمین مخابره کردم.» (معنی کُد: همه چیز به خوبی پیش می‌رود)
این حالت حدود ده دقیقه ادامه داشت تا اینکه کابل‌ها در اثر حرارت شدید ناشی از ورود به جو زمین سوختند و بالاخره کپسول گاگارین در ساعت ۱۰:۳۵ دقیقه آزاد شد. گاگارین اعتقاد داشت که در بدترین لحظات این حادثه، شتابی در حدود ۱۰ جی (G-force) به او وارد می‌شده‌است:
«در یک لحظه، برای حدود ۲–۳ ثانیه، داده‌های روی صفحه کنترل محو شدند و جلوی چشمانم تیره شد. خودم را محکم گرفتم و تلاش کردم در برابر فشار مقاومت کنم، تا بالاخره همه چیز تقریباً به حالت عادی برگشت.»
نخستین پرواز فضایی انسان > فرود

گاگارین پس از ۱۰۸ دقیقه پرواز و یک دور گردش کامل در مدار زمین، در ۲۶ کیلومتری جنوب غربی شهر انگلس در منطقه ساراتوف فرود آمد. این نقطه از منطقه پیش‌بینی شده برای فرود فاصله زیادی داشت و کسی برای استقبال از او حاضر نبود. آنا آکیمووا تاتارووا، همسر جنگلبان محلی و نوه ۶ ساله‌اش اولین کسانی بودند که گاگارین را پس از فرود دیدند. یوری گاگارین ماجرا را این‌گونه تعریف می‌کند[نیازمند منبع]:
«آنها وقتی مرا با لباس و کلاه فضایی و چتر نجاتم دیدند، ترسیدند و عقب رفتند. من به آن‌ها گفتم نگران نباشید من هم مثل شما شهروند شوروی هستم، همین الان از فضا برگشتم و دنبال تلفن می‌گردم که به مسکو زنگ بزنم.»
گاگارین پس از تماس تلفنی با دفتر نیروی هوایی، پیامی به این مضمون فرستاد: «پیامی برای نیروی هوایی، مأموریت با موفقیت انجام شد، در این موقعیت (...) فرود آمدم، حالم خوب است، ضرب‌دیدگی و شکستگی هم ندارم. گاگارین».[نیازمند منبع]
نخستین پرواز فضایی انسان > ستاره جهانی

یوری گاگارین پس از بازگشت به زمین، بلافاصله تبدیل به ستاره‌ای جهانی شد. او به کشورهای گوناگون از جمله ایتالیا، چکسلواکی، بریتانیا، آلمان، مجارستان، فرانسه، بلغارستان، غنا، کوبا، مکزیک، برزیل، نروژ، هند، مصر، لیبریا، کانادا و ژاپن سفر کرد و مورد استقبال رسمی مقامات و هوادارانش قرار گرفت. او در بسیاری از کشورها نشان‌های افتخار دریافت و از پیکره‌هایی که به افتخارش برپا شده بود پرده‌برداری کرد. در روز ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۱ در بریتانیا در میهمانی ناهاری به میزبانی ملکه الیزابت دوم و همسرش در کاخ باکینگهام شرکت کرد،
و پس از آن میهمان نخستین اتحادیه کارگری جهان در منچستر بود. پس از حضور گاگارین در شهر پاریس، خیابانی به نام وی در آن شهر نامگذاری شد.
نخستین پرواز فضایی انسان > دیدن یا ندیدن خدا؟

مدتی پس از پرواز فضایی گاگارین، شایعات دروغی خصوصاً در جوامع مذهبی و غربی به نقل از او پخش شد مبنی بر اینگه گاگارین در فضاپیمایش گفته که «من این بالا خدایی نمی‌بینم». چنین عبارتی در هیچ‌جای نوار مکالمات گاگارین در فضا وجود ندارد.
در سال ۲۰۰۶ میلادی، سرهنگ والنتین پتروف، یکی از دوستان نزدیک گاگارین، طی مصاحبه‌ای بیان چنین عباراتی از سوی گاگارین را تکذیب کرد. وی منشأ شایعه را نقل قولی خارج از مضمون از سخنرانی نیکیتا خروشچف در کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی دانست. خروشچف در این سخنان ضمن حمله به باورهای مذهبی، گفته بود که «حتی گاگارین به فضا رفت و آنجا هم خدایی ندید». شاید برخی این عبارات را به گاگارین نسبت داده بودند تا از محبوبیت گاگارین استفاده کرده و اثر تبلیغات خود را بیشتر کنند.
از طرف دیگر، با توجه به اینکه نفوذ کمونیسم در برخی از کشورهای مذهبی یا غربی از دید روحانیت یا دولت تهدید محسوب می‌شده، این احتمال هم وجود دارد که این شایعه را برای نفی و تیره‌نمایی کمونیسم و پیشرفت‌های تکنولوژیکی شوروی ساخته بوده‌باشند.[نیازمند منبع]
پس از پرواز تا مرگ

در سال ۱۹۶۲، یوری گاگارین به سمت معاونت شورای عالی اتحاد شوروی منصوب شد، اما پس از مدتی به مرکز فضانوردی شوروی در «شهرک ستاره‌ها» بازگشت و به مدت ۷ سال در گروهی کار کرد که هدفشان طراحی فضاپیماهایی با قابلیت استفاده مجدد بود. وی پس از مدتی به سمت معاون مدیریت شهرک ستاره‌ها انتخاب شد، و هم‌زمان به تمریناتش به عنوان خلبان هواپیمای جنگنده ادامه داد.[نیازمند منبع]
در روز ۲۷ مارس ۱۹۶۸، هواپیمای میگ-۱۵ یوری گاگارین و مربی پروازش طی یک پرواز تمرینی دچار سانحه شد و سقوط کرد و هردو سرنشین آن کشته شدند.
پس از پرواز تا مرگ > علت سانحه

علت دقیق سانحه روشن نیست، اما بر اساس نتایج پژوهشی که در سال ۱۹۸۶ انجام گرفت، تلاطم ناشی از پس‌سوز موتور جت یک فروند هواپیمای سوخو-۱۱ احتمالاً باعث شده که گاگارین و مربی‌اش کنترل هواپیمایشان را به‌طور مرگباری از دست بدهند. بدی هوا در روز سانحه نیز مطمئناً در این سقوط بی‌تاثیر نبوده‌است.[نیازمند منبع]
الکسی لئونوف، کیهان‌نورد روسی و همکار گاگارین، در کتابش با عنوان «دو روی ماه» نظریه مشابهی در مورد این سانحه ارائه داده‌است. او در همان روز در نزدیکی محل حادثه در حال پرواز با بالگرد بوده، نقل کرده که «دو صدای غرش مهیب» از دور شنیده‌است. الکسی گزارش پژوهش ۱۹۸۶ را تأیید کرده و نتیجه گرفته که هواپیمای دوم (که او به اشتباه سوخو-۱۵ نامیده) در ارتفاع پایین‌تر از حدمجاز در حال پرواز بوده، و «به خاطر بدی هوا، و بدون اطلاع از اینکه بیشتر از ۲۰–۱۰ متر با هواپیمای گاگارین فاصله ندارد، اقدام به شکستن دیوار صوتی کرده‌است». تلاطم شدید ناشی از این اقدام، هواپیمای گاگارین را بی‌ثبات کرده و به چرخش مرگباری فرستاد. نخستین صدای غرش مهیب ناشی از شکستن دیوار صوتی و دومین صدا ناشی از انفجار هواپیمای گاگارین بوده‌است. وی فاصله زمانی شنیدن صدای غرش موتور هواپیمای اول و بعد انفجار هواپیمای گاگارین را تنها ۱ تا ۲ ثانیه روایت می‌کند و بر اساس همین نظر معتقد است فاصله دو هواپیما در حدود ۱۰ تا ۱۵ متر می‌بوده‌است. اما وی مطمئن نیست این تداخل مسیر پروازی سهوی یا عمدی بوده‌است.
نظریه جدیدتری نیز در سال ۲۰۰۵ ارائه شده‌است که برپایهٔ آن دریچه تهویه کابین خلبان سهواً به‌دست گاگارین و همکارش یا خلبان پیشین هواپیما باز گذاشته شده بوده‌است. بازبودن دریچه باعث به وجود آمدن حالت خفگی ناشی از کمبود اکسیژن شده و خلبانان نتوانسته‌اند کنترل هواپیما را حفظ کنند.
در سال ۲۰۰۷ پیشنهادی مطرح شد مبنی بر اینکه پژوهش‌های جدیدی در مورد سقوط یوری گاگارین با استفاده از فناوری نوین انجام گیرد. اما دولتمردان روسیه نیاز به انجام پژوهش‌های مجدد را غیرضروری دانستند.
تمامی قطعات جمع‌آوری شده از لاشه میگ-۱۵ یوری گاگارین در محفظه‌های سربسته نگهداری می‌شود و امکان پژوهش روی آن‌ها در آینده وجود دارد.[نیازمند منبع]
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین

به مناسبت بیستمین و سی‌امین سالگرد پرواز گاگارین، دولت شوروی به ترتیب در سال ۱۹۸۱ یک سکه یک روبلی (مس-نیکل)، و در سال ۱۹۹۱ یک سکه سه روبلی (نقره) ضرب کرد. در سال ۲۰۰۱، دولت روسیه به مناسبت چهلمین سال نخستین پرواز فضایی انسان، چهار سکه جدید با نیمرخ گاگارین ضرب کرد که عبارتند از سکه‌های دو روبلی (مس-نیکل)، سه روبلی (نقره)، ده روبلی (برنج-مس، نیکل)، و صد روبلی (نقره).
پیکر یوری گاگارین در آرامگاه دیوار کرملین در میدان سرخ شهر مسکو به خاک سپرده شده‌است.[نیازمند منبع]
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین > جشن‌های شب یوری

هر ساله در شب ۱۲ آوریل، جشن‌هایی با نام «شب یوری» برای یادبود یوری گاگارین در نقاط مختلف جهان برپا می‌شود. در برخی از این مراسم علاوه بر علاقه‌مندان به سفرها و اکتشافات فضایی، فضانوردان سرشناس نیز شرکت می‌کنند. در سال ۲۰۰۸ در شب یوری، ۴۹ کشور جهان میزبان ۱۶۸ جشن بودند.
زمان پرتاب اسپوتنیک-۱ به فضا را سرآغاز عصر فضا می‌نامند، درحالی‌که سفر یوری گاگارین به فضا نیز همپای مدارگردی این ماهواره، تاریخ‌ساز بوده‌است. از این رو بود که سه منجم آماتور به نام‌های لورتا هیدالگو، جرج وایت ساید و تریش گارنر در سال ۲۰۰۱ میلادی پیشنهاد برگزاری شب یوری را ارائه کردند. این جشن سالانه فضایی اکنون در سرتاسر دنیا برگزار می‌شود. ایران نیز با داشتن علاقه‌مندان فراوان به فضا و نجوم، از این جشن بی نصیب نیست. اکنون شب یوری با برگزاری مراسم، سخنرانی‌های علمی و سرگرمی‌های فضایی در سرتاسر کشور و توسط گروه‌های مردمی و انجمنهای علمی برگزار می‌شود.
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین > روز جهانی پرواز فضایی بشر

مجمع عمومی سازمان ملل در نشست ویژه‌ای به تاریخ ۷ آوریل ۲۰۱۱ قطعنامه‌ای صادر کرد که به موجب آن روز ۱۲ آوریل به مناسبت سالگرد پرواز تاریخی یوری گاگارین به دور مدار زمین (۱۲ آوریل ۱۹۶۱ میلادی)، «روز پرواز فضایی بشر» نامگذاری شده‌است. پیش‌نویس این قطعنامه را کشور روسیه —که وارث فعالیت‌های فضایی اتحاد جماهیر شوروی سابق است— به مناسبت پنجاهمین سالگرد سفر فضایی یوری گاگارین به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه نموده بود. کیو آکاساکا معاون ارتباطات و روابط عمومی دبیرکل سازمان ملل به همین مناسبت گفت: «پنجاه سال از آن سفر شگفت‌انگیز می‌گذرد اما افسانهٔ شجاعت گاگارین و سفر وی به ماورای مرزهای فکری زمانه خود همچنان به صورت یک منبع الهام‌بخش برای آینده اکتشافات فضایی، برای نوع بشر و برای ملت‌های سراسر جهان خواهد بود.»
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین > نامگذاری افتخاری

مدال زرین فدراسیون بین‌المللی هوانوردی
مکانی در شهر مسکو که پیکره‌ای ۴۰ متری از گاگارین هم در آنجا قرار دارد.
خیابان یوری گاگارین (Avenue de Youri Gagarine) در شهر پاریس
یکی از دهانه‌های کره ماه به نام یوری گاگارین نامگذاری شده‌است. همچنین یکی از مدال‌های افتخار گاگارین به درخواست همسرش توسط نیل آرمسترانگ و ادوین آلدرین بر روی کره ماه قرار داده شد.
سیارک شماره ۱۷۷۲
نشان جستجوگر گوگل که هر سال در روز ۱۲ آوریل به یاد یوری گاگارین تغییر می‌کند.
تصویر گاگارین به عنوان تأثیرگذارترین چهره سال در تاریخ ۲۱ آوریل ۱۹۶۱ بر روی جلد مجله تایم قرار گرفت.
قطار شماره ۱۳۶–۲۲۱ مدل سوپر وویجر شرکت راه‌آهن ویرجین در بریتانیا نیز به افتخار وی نامگذاری شد.
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین > فرنام‌ها

خلبان فضانورد اتحاد جماهیر شوروی (۱۴ آوریل ۱۹۶۱)
قهرمان اتحاد شوروی (۱۴ آوریل ۱۹۶۱)
قهرمان جمهوری چکسلواکی (۲۸ آوریل ۱۹۶۱)
قهرمان جمهوری بلغارستان (۲۳ آوریل ۱۹۶۱)
قهرمان جمهوری دموکراتیک ویتنام
رئیس انجمن دوستی شوروی و کوبا
عضو افتخاری انجمن دوستی شوروی و فنلاند
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین > نشان‌های عالی

لنین (شوروی)
گئورگی دیمیتروف (بلغارستان)
کارل مارکس (آلمان شرقی)
ستاره درجه ۲ (اندونزی)
صلیب گرونوالد (لهستان)
پرچم گوهرنشان (مجارستان)
نشان گردنبند رود نیل (مصر)
ستاره افتخار آفریقا (لیبریا)
نشان افتخار هوانوردی (برزیل)
شوالیه یکم خلیج خوک‌ها (کوبا)
یادمان، افتخارات و نشان‌های گاگارین > شهروندی افتخاری

ساراتوف، سواستوپول، اسمالنسک، سومگاییت، وینیتزا، نوووچرکاسک، و کالوگا (شوروی)
صوفیه، پرنیک، و پلُودیو (بلغارستان)
آتن (یونان)
لیماسول و فاماگوستا (قبرس)
سن دنی (فرانسه)
ترچینانسک تپلیتزی (چکسلواکی)
کلید زرین شهرهای قاهره و اسکندریه (مصر)
توسیا

District در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Tosya | Tosya |
| --- | --- |
District: District
روستای کلکویو در توسیا: روستای کلکویو در توسیا
توسیا در ترکیه.: توسیا در ترکیه.
TosyaLocation of Tosya: TosyaLocation of Tosya
مختصات: ۴۱°۰۶′ شمالی ۳۴°۰۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۰°شمالی ۳۴٫۰۳۳°شرقی﻿ / 41.100; 34.033: مختصات: ۴۱°۰۶′ شمالی ۳۴°۰۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۰°شمالی ۳۴٫۰۳۳°شرقی﻿ / 41.100; 34.033
ناحیه: دریای سیاه
استان: کاستامنو
حکومت: حکومت
 • شهردار: کاظم شاهین (MHP)
مساحت: مساحت
 • District: ۱۱۸۶ کیلومتر مربع (۴۵۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۳۱ متر (۴۰۳۹ فوت)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • District: ۴۱۹۹۵
 • تراکم: ۳۵٫۴۱/کیلومتر مربع (۹۱٫۷/مایل مربع)
 • شهری: ۲۳۲۵۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: 37xxx
کد منطقه: ۳۶۶
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۳۷
وبگاه: www.tosya.bel.tr
توسیا (به ترکی استانبولی: Tosya) شهری است در کشور ترکیه که در استان قسطمونی واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۲۶٬۹۵۶ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۲۷٬۰۷۱ نفر می‌باشد.
منطقه شرقی، هنگ کنگ

District در Hong Kong, China
| منطقه شرقی هنگ کنگ 東區 | منطقه شرقی هنگ کنگ 東區 |
| --- | --- |
District: District
منطقه شرقی هنگ کنگ: منطقه شرقی هنگ کنگ
NIght view of the Eastern District skyline: NIght view of the Eastern District skyline
  Official emblem:   Official emblem
موقعیت منطقه شرقی هنگ کنگ در نقشه: موقعیت منطقه شرقی هنگ کنگ در نقشه
منطقه ویژه اداری: Hong Kong
Constituencies: ۳۷
حکومت: حکومت
 • District Officer: Mr. Herman Cho، JP
 • District Council Chairman: Mr. Wong Kin-pan
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸٫۹ کیلومتر مربع (۷٫۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۵۸۴۰۰۰
 • تراکم: ۳۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۸۰۰۰۰/مایل مربع)
وبگاه: 
منطقه شرقی هنگ کنگ (به لاتین: Eastern District (Hong Kong)) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری خلق چین است که در هنگ کنگ واقع شده‌است.
خصوصیات

منطقه شرقی هنگ کنگ ۱۸٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۵۸۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
مانکی تست

آزمون میمو‌ن‌وار (انگلیسی: Monkey testing)  در تست نرم‌افزار، آزمون میمون‌وار یک تکنیک است که در آن کاربر با ارائه ورودی‌های تصادفی و بررسی رفتار، یا مشاهده اینکه آیا برنامه یا سیستم دچار مشکل خواهد شد نسبت به بررسی آن اقدام می‌کند. آزمون میمون‌وار معمولاً به صورت تست‌های واحد تصادفی و خودکار اجرا می‌شود.
در حالی که منبع نام میمون مشخص نیست،  برخی معتقدند که این نام باید با قضیه میمون نامتناهی ارتباط داشته باشد، که بیان می‌کند که یک میمون که به طور تصادفی با صفحه‌کلید ماشین تحریر شروع به تایپ کند، مطمئناً یک متن خاص، نظیر کتاب‌های ویلیام شکسپیر را ایجاد خواهد کرد.. برخی دیگر معتقدند که این نام برگرفته از برنامه کلاسیک mac os با نام "میمون" است که قبل از سال ۱۹۸۳ توسط استیو کپس ساخته شده‌بود. تست میمون همچنین در اندروید استودیو به عنوان بخشی از ابزار آزمایش استاندارد برای آزمایش استرس در نظر گرفته شده‌است.
رووینی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کرواسی
| رووینی Rovigno/Ruvèigno/Ruveîgno | رووینی Rovigno/Ruvèigno/Ruveîgno |
| --- | --- |
شهر: شهر
نمایی شهر رووینی از کلیسای جامع سنت یوفمیا: نمایی شهر رووینی از کلیسای جامع سنت یوفمیا
  پرچم:   پرچم
رووینی در نقشهٔ کرواسی: رووینی در نقشهٔ کرواسی
ایالت: ایستریا
منطقه: -
حکومت: حکومت
 • شهردار: جیووانی اسپونتزا
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۸ کیلومتر مربع (۳۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۱۳۵۶۲
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۵۲۲۱۰
کد منطقه: ۰۵۲
وبگاه: rovinj.hr
رووینی از شهرهای کشور کرواسی است که در منطقهٔ ایستریای این کشور واقع شده‌است.
رووینی از زیباترین بنادر دریای آدریاتیک به حساب می‌آید.
کلیسای جامع سنت یوفمیا با برج ۶۰ متری‌اش از جلوه‌های این شهر است.
جزایر بسیاری در نزدیکی رووینی واقع شده‌اند که از آن مرکزی توریستی برای سفر به این جزایر نیز می‌سازد.
تاریخ

رووینی در ابتدا در واقع جزیره بوده‌است و برای اولین بار در قرن هفتم به عنوان «رووینیو» به آن اشاره شده‌است گرچه بسیاری بر این باورند که این شهر چند قرن قبل تر بین قرن سوم تا پنجم ظهور کرده‌است.
اسلاوها در قرن هفتم به این شهر وارد شدند و این آغاز صنعت قوی دریایی و ماهیگیری شهر است.
در ۱۱۹۹ رووینی در جهت حمایت از تجارت دریایی‌اش قرارداد مهمی با دوبرونیک امضا می‌کند. اما حملات متعدد باعث می‌شود در قرن سیزدهم برای حمایت به ونیز پناه ببرد و با این حال هنوز حمله‌های جنوآ و اسکوکها سرجای خودش است.
با اشغال بوسنی و بخش قاره‌ای کرواسی توسط ترک‌ها در قرن‌های ۱۶ تا ۱۸، هجوم مهاجران به این شهر نیز شدت می‌گیرد. شهر به تدریج آن سوی دیوارهایش هم وسعت می‌یابد و در ۱۷۶۳ به سرزمین اصلی وصل می‌شود و به شبه‌جزیره بدل می‌شود.
صنعت رووینی در قرن هفدهم همچنان در اوج است اما تصمیم اتریش در ۱۷۱۹ برای تبدیل تریسته و ریه‌کا به بنادر آزاد به رووینی لطمه می‌زند. ظهور کشتی‌های بادبانی صنعتی کشتی‌سازی این شهر را نیز از کار می‌اندازد.
رووینی نیز مثل بقیهٔ شهرهای ایستریا مدام بین اتریش و فرانسه و ایتالیا دست به دست گشته‌است تا نهایتاً بخشی از یوگسلاوی سابق شد و پس از جنگ‌های یوگسلاوی در اواخر قرن بیستم و استقلال کرواسی، بخشی از کشور تازه‌تأسیس کرواسی.
رووینی امروز از مهم‌ترین بنادر توریستی منطقه است.
استنفورد (کالیفرنیا)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Stanford | Stanford |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
موقعیت در شهرستان سانتا کلارا در ایالت کالیفرنیا: موقعیت در شهرستان سانتا کلارا در ایالت کالیفرنیا
مختصات: ۳۷°۲۵′۲۱″ شمالی ۱۲۲°۹′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۲۲۵۰°شمالی ۱۲۲٫۱۶۵۲۸°غربی﻿ / 37.42250; -122.16528: مختصات: ۳۷°۲۵′۲۱″ شمالی ۱۲۲°۹′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۲۲۵۰°شمالی ۱۲۲٫۱۶۵۲۸°غربی﻿ / 37.42250; -122.16528
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان‌: سانتا کلارا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۷۷۶ مایل مربع (۷٫۱۹۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۷۳۱ مایل مربع (۷٫۰۷۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۴۵ مایل مربع (۰٫۱۱۸ کیلومتر مربع)  ۱٫۶۴٪
ارتفاع: ۷۵ فوت (۲۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳۸۰۹
 • تراکم: ۵۰۰۰/مایل مربع (۱۹۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کدs: ۹۴۳۰۵, ۹۴۳۰۹
کد منطقه: 650
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۰۶-۷۳۹۰۶
GNIS feature ID: ۱۸۶۷۰۶۱
استنفورد (به انگلیسی: Stanford) یک ناحیه تعیین‌شده سرشماری واقع در شهرستان سانتا کلارا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا است. طبق سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا، این ناحیه دارای ۱۳۸۰۹ نفر جمعیت و ۳۵ هزار نفر جمعیت روزانه است.
دانشگاه استنفورد در این ناحیه قرار دارد.
مایپرل، تگزاس

مکان
| Maypearl, Texas | Maypearl, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
A former bank in Maypearl: A former bank in Maypearl
Location of Maypearl, Texas: Location of Maypearl, Texas
مختصات: ۳۲°۱۸′۵۷″ شمالی ۹۷°۰′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۱۵۸۳°شمالی ۹۷٫۰۰۶۹۴°غربی﻿ / 32.31583; -97.00694: مختصات: ۳۲°۱۸′۵۷″ شمالی ۹۷°۰′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۱۵۸۳°شمالی ۹۷٫۰۰۶۹۴°غربی﻿ / 32.31583; -97.00694
ایالت: تگزاس
شهرستان: Ellis
Incorporated (city): 1910
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵ مایل مربع (۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵ مایل مربع (۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۳۱ فوت (۱۶۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۹۳۴
 • تراکم: ۱۸۶۸٫۰/مایل مربع (۷۷۸٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 76064
کد منطقه: 972
FIPS code: 48-47268
GNIS feature ID: 1341124
مایپرل، تگزاس (به انگلیسی: Maypearl, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۹۳۴ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۱

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
مسابقات جهانی فرمول یک ۲۰۲۱  : مسابقات جهانی فرمول یک ۲۰۲۱  
قهرمان رانندگان: مکس ورستپن قهرمان سازندگان: مرسدس  جایزه پول پوزیشن: لوییس همیلتون: قهرمان رانندگان: مکس ورستپن قهرمان سازندگان: مرسدس  جایزه پول پوزیشن: لوییس همیلتون
| قبلی: | ۲۰۲۰ | بعدی: | ۲۰۲۲ |
مسابقه بر پایهٔ کشور مسابقه بر پایهٔ فصلسری‌های پشتیبان:  مسابقات قهرمانی فرمول ۲ مسابقات قهرمانی فرمول ۳: مسابقه بر پایهٔ کشور مسابقه بر پایهٔ فصلسری‌های پشتیبان:  مسابقات قهرمانی فرمول ۲ مسابقات قهرمانی فرمول ۳
درگاه فرمول یک
مکس ورستپن قهرمان جدول رانندگان(با ۳۹۵٫۵ امتیاز) شد.
لوئیس همیلتون در جایگاه دوم رده‌بندی رانندگان قرار گرفت.
تیم فرمول یک مرسدس قهرمان رده‌بندی سازندگان شد.
مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک فصل ۲۰۲۱ (به انگلیسی: 2021 FIA Formula One World Championship) یک مسابقهٔ موتوری برنامه‌ریزی‌شده میان خودروهای فرمول یک است که به عنوان هفتاد و دومین دور از مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک برگزار شد. این مسابقات از سوی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا)، هیئت حاکم بر ورزش‌های موتوری بین‌المللی، به عنوان بالاترین کلاس برای رقابت میان خودروهای مسابقه‌ای چرخ‌باز قلمداد می‌شود. این مسابقهٔ قهرمانی، که از مارس ۲۰۲۱ آغاز شد و در دسامبر ۲۰۲۱ پایان یافت، این رقابت‌ها قرار بود طی بیست و سه گراند پری انجام خواهد شود، اما با لغو و جایگزینی بعضی مسابقات در نهایت تبدیل به بیست و دو تبدیل شد، اما با این حال در زمان برگزاری طولانی‌ترین فصل در تاریخ مسابقات این رشتهٔ ورزشی بود.