استون‌هنج
سال‌شمار

حدود ۰۷۰۰۰ ۷۰۰۰ (پ.م) — مردمان عصر میان سنگی نخستین مقبره‌های سنگی و پشته‌های مخصوص دفن اجساد را در غرب اروپا و جزیرهٔ بریتانیا می‌سازند. سازه‌های چوبی در نزدیکی محوطهٔ استون‌هنج خبر از اهمیت آیینی این منطقه دارد.
حدود ۰۳۱۰۰ ۳۱۰۰ (پ.م) — استون‌هنج یک: حلقه‌ای از گودال‌ها در خاک محوطه کنده می‌شود. سنگ هیل و سنگ‌های جلوس در جای خود مستقر می‌شوند.
حدود ۰۲۶۴۰ ۲۶۴۰ (پ.م) تا ۰۲۴۸۰ ۲۴۸۰ (پ.م) — استون‌هنج دو: کورسوس‌ها ساخته می‌شوند. ساختار اولیه سازه را حلقه‌ای دوگانه از سنگ‌های کبود مشخص می‌کند.
حدود ۰۲۴۷۰ ۲۴۷۰ (پ.م) تا ۰۲۲۸۰ ۲۲۸۰ (پ.م) — ساخت استون‌هنج سه آغاز می‌شود. سه‌سنگ‌هایی از جنس سنگ سارسِن در استون‌هنج برافراشته می‌گردد.
حدود ۰۱۵۰۰ ۱۵۰۰ (پ.م) — حلقه‌های ایگرگ و زد کنده می‌شوند. ساخت‌وسازها در استون‌هنج پایان می‌یابد.
۰۱۱۳۶ ۱۱۳۶ — جفری مانموث در افسانهٔ شاه آرتور از استون‌هنج یاد می‌کند.
۰۱۶۲۰ ۱۶۲۰ — جرج باکینگهام به دستور جیمز یکم، پادشاه انگلستان نخستین کاوش باستان‌شناسی در استون‌هنج را انجام می‌دهد. اینیگو جونز گزارشی از این کاوش می‌نویسد.
۰۱۷۳۰ ۱۷۳۰ — ویلیام استاکلی نقشه‌ای کلی از استون‌هنج و یادمان‌های اطراف آن برمی‌دارد.
۰۱۹۱۸ ۱۹۱۸ — استون‌هنج تحت مالکیت ملی درمی‌آید.
۰۱۹۷۰ ۱۹۷۰ — ریچارد اتکینسون با بهره‌گیری از تاریخ‌گذاری رادیوکربن پیشینهٔ استون‌هنج را بازبینی می‌کند.
۰۱۹۸۵ ۱۹۸۵ — بین برگزارکنندگان فستیوال آزاد استون‌هنج و پلیس ویلتشر درگیری‌ای موسم به نبرد بینفیلد روی می‌دهد.
تقاطع جاده‌های A303 و A344 در ویلتشر انگلستان. استون‌هنج در پس‌زمینه دیده می‌شود.
نقشه استون‌هنج؛
راهنما:  سنگ‌های سارسن  سنگ‌های کبود۱- سنگ برواره 
۲ و ۳- «گورپشته‌های» بدون قبر
۴- سنگ کشتار افتاده ۴٫۹ متر طول
۵-سنگ هیل
۶- دو تا از چهار سنگ جلوس باقیمانده
۷-شیار دایره‌ای محیطی
۸-کرانهٔ داخلی شیار
۹-کرانهٔ خارجی شیار
۱۰-کورسوس‌ها، حدود سه کیلومتر از دو ردیف موازی خندق
۱۱-حلقه‌ای از ۳۰ گودال، معروف به گودال‌های ایگرگ
۱۲- حلقه‌ای از ۲۹ گودال، معروف به گودال‌های زد
۱۳- حلقه‌ای از ۵۶ گودال، معروف به گودال‌های اوبری
۱۴-ورودی کوچک جنوبی
نقشه و شماره‌گذاری حلقه‌های ایگرگ و زِد در رابطه با سه‌سنگ‌های سارسنی اصلی استون‌هنج
وضع کنونی و شماره‌گذاری سنگ‌های حلقه‌های مرکزی و مجموعه‌های نعل‌اسبی در استون‌هنج.  سنگ‌های سارسن ایستاده  سنگ‌های سارسن افتاده  سنگ‌های کبود ایستاده  سنگ‌های کبود افتاده
شیار دایره‌ای و گودال‌های اوبری
سنگ هیل در سال ۲۰۰۹
یکی از سنگ‌های جلوس
طرح ویلیام استاکلی از بال غربی کورسوس‌های استون‌هنج
تصویر سه‌بعدی از استون‌هنج. آبی: خرسنگ‌ها، قرمز: محورهای نجومی سایت، سفید: خاک
یکی از نخستین تصاویر کشیده‌شده از استون‌هنج، از کتاب «سرگذشت جهان» نگاشتهٔ سال ۱۴۴۱ میلادی. تصویر چهار سه‌سنگ ایستاده را نمایش می‌دهد و به‌وضوح به ساختار کام‌وزبانه‌ای آن‌ها اشاره دارد.
ساخت استون‌هنج با کمک جادوی مرلین. تصویرسازی در کتاب رومیِ بروت اثر وس، بین سال‌های ۱۳۲۵ و ۱۳۵۰ میلادی.
کارت پستالی که نمایانگر پرواز یک هواپیمای دوباله بر فراز استون‌هنج است.
در زمانهٔ جنگ جهانی دوم، وینستون چرچیل استون‌هنج را به ژنرال آمریکایی جرج مارشال و فرماندار استرالیا ریچارد کیسی نشان می‌دهد.
تصویرسازی از «سوزاندن مجسمهٔ مرد ویکر» توسط دروئیدها، از «مصور عتیقه‌های بریتانیایی» اثر آیلت سمز (۱۶۷۶)
تشکیل کپک گیاهی از طریق عمل کرم‌ها، آخرین کتاب چارلز داروین، دربردارندهٔ پژوهش‌هایش در استون‌هنج بود. این کتاب سنگ‌های استون‌هنج را از زوایایی ناآشنا نشان می‌دهد و تداعی‌گر رویکرد عملگرایانهٔ ویکتوریایی‌ها در مطالعهٔ پدیده‌هاست.
کاوش‌های سرهنگ ویلیام هاولی در نزدیکی سنگ هیل، سال ۱۹۲۵.
ماکتی از استون‌هنج از «موزهٔ استون‌هنج»
پلاکی در کتاب تاریخ باستانی ویلتشر اثر ویلیام کانینگتونِ و سِر ریچارد هور که چهار نظریهٔ معروف در مورد استون‌هنج در آن زمان را بررسی می‌کند.
طرح ویلیام استاکلی از استون‌هنج در اوت ۱۷۲۲
نقشهٔ بازسازی‌شده دایرهٔ داخلی استون‌هنج توسط استاکلی در دهه ۱۸۴۰. سنگ‌های سایه‌خورده در زمان تهیه کردن نقشه سرپا بوده‌اند.
ماکتی از استون‌هنج در موزهٔ سالزبری
عکسی از استون‌هنج و یک گاری، حدود ۱۸۸۵
هاوکینز استون‌هنج را یک رصدخانه باستانی می‌داند.
بخشی از نقشهٔ جان وود از استون‌هنج
تصویری از بازسازی استون‌هنج در دههٔ ۱۹۲۰
تصویری از استون‌هنج در ۱۸۹۵
کارتونی اثر چارلز هریسون در مجله پانچ در ۳۰ اوت ۱۸۹۹. شرح کارتون: «چگونگی پر کردن استون‌هنج در صورت خرید آن از سوی دولت. نصیحتِ مجانی.»
بازدیدکنندگان استون‌هنج در سال ۱۹۷۱، پیش از اعمال محدودیت‌های دسترسی
دروئیدگرایان هر ساله انقلاب تابستانی را در استون‌هنج جشن می‌گیرند.
مرکز گردشگران در استون‌هنج
در اورشلیم، شعر بلند ویلیام بلیک، استون‌هنج حضوری قدرتمند، مرده، و شیطانی دارد.
فستیوال آزاد استون‌هنج در ۱۹۸۴
طلوع خورشید از فراز سنگ هیل استون‌هنج در روز انقلاب تابستانی (سی و یکم خردادماه)