stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نبرد مسکو
پیگیری عملیات ورماخت (۱۵ نوامبر تا ۵ دسامبر ۱۹۴۱) > یورش نهایی ورماخت > محور کالینین–کلین (شمال)

تهاجم ورماخت با نیروهایی از رمق افتاده و منابعی اندک، از ۱۵ نوامبر مجدداً از سر گرفته شد. در جناح شمالی درگیری‌های شدیدی بر سر بزرگراه کالینین–مسکو درگرفت. تهاجم اولیه نیروهای آلمانی با هدف گرفتن ضعیف‌ترین نقطه در دفاع دشمن، اتصال بین ارتش‌های شانزدهم و سی‌ام شوروی را شکست. ارتش سی‌ام شوروی که با فاصله کمی توسط ارتش نهم ورماخت تعقیب می‌شد، به مواضع دفاعی در طول رود ولگا در شمال سد ولگا عقب نشست. ارتش نهم ورماخت با دستیابی به گذرگاه‌هایی در کرانه شمالی ولگا، از روز ۱۹ نوامبر حالت تدافعی گرفت تا از جناح چپ گروه زرهی ۳ که به سمت شرق پیش می‌رفت، محافظت کند. سرلشکر زاخاروف، به دستور ژوکوف، با دو لشکر سواره‌نظام، یک لشکر موتوریزه و دو تیپ تانک مسئول پوشش دادن شکاف ایجاد شده در نزدیکی کلین شد. ژوکوف که تقریباً تمام نیروی ذخیره خود را صرف حملات پیش‌دستانه کرده بود، دیگر قادر به اجرای ضد حملات در زمان و مکان مناسب نبود. نیروهای راینهارت در گروه زرهی ۳ با پیشروی مداوم، روز ۲۳ نوامبر به کلین دست یافتند. در جناح راست این گروه زرهی، لشکر دوم زرهی سولنچنوگورسک در ۲۰ کیلومتری جنوب کلین را نیز تصرف کرد. با رسیدن سپاه ۵ به کلین، راینهارت می‌توانست به سمت کانال مسکو–ولگا پیش برود یا مستقیماً راه مسکو در جنوب شرقی را پیش بگیرد.
در این شرایط استاوکا و ژوکوف در تلاش برای اجرای بلافاصله تمهیداتی جهت دفع خطر از مسکو بودند. به روکوسوفسکی فرمان داده شد ارتش شانزدهم شوروی را به خط دفاعی جدید از جنوب سولنِچنوگورسک تا شهر ایسترا در طول رود ایسترا در امتداد مواضع ارتش پنجم شوروی منتقل کند. با بهره‌گیری از عقب‌نشینی ارتش شانزدهم شوروی، راینهارت در مقابل مقاومت ضعیف، از کلین به سمت شرق پیش رفت. با این حرکت جناح چپ ارتش سی‌ام شوروی وادار به عقب‌نشینی به سمت شمال شد تا شکاف دیگری در مواضع ارتش سرخ پدیدار شود. با استفاده از این شکاف، لشکرهای چهاردهم پیاده‌نظام موتوریزه و هفتم زرهی ورماخت تا روز ۲۹ نوامبر خود را در یاخروما و جنوب آن در ۳۵ کیلومتری شمال مسکو، به کرانه غربی کانال مسکو–ولگا رساندند و بر چندین گذرگاه کوچک بر آن مسلط شدند. تا این زمان تنها ۳۶ تانک عملیاتی برای لشکر هفتم زرهی ورماخت باقی مانده بود.
ضد حمله ارتش سرخ (۵ دسامبر ۱۹۴۱ تا ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲) > عقب‌نشینی اولیه گروه ارتش مرکز

آلمانی‌ها تصور می‌کردند سه ماه دیگر طول می‌کشد تا ارتش سرخ بتواند نیروی جدیدی ایجاد کند. در نتیجه ضد حمله شوروی آلمانی‌ها را غافلگیر کرد. در شرایطی که توان رزمی نیروهای ورماخت همچنان در حال تقلیل بود و هیچ امیدی برای دریافت به موقع نیروی جایگزین وجود نداشت، با آگاهی یافتن از انتقال نیروی کمکی برای ارتش سرخ در ناحیه مسکو و در مواجهه با حملات اولیه دشمن، جهت قرار گرفتن در مواضع زمستانی و کاهش تلفات، فیلدمارشال فن بک از ۵ دسامبر شروع به کار بر روی طرحی جهت عقب‌نشینی به مواضع دفاعی بهتر کرد. روز بعد هیتلر با اکراه با این عقب‌نشینی که پیش‌بینی می‌شد دو روز به طول بینجامد، جهت «کوتاه‌تر کردن خط مقدم» موافقت نمود. با این حال، ضد حمله شوروی در میانه این عقب‌نشینی و پیش از این که نیروهای آلمانی بتوانند در مواضع دفاعی قرار بگیرند، آغاز شد. بیشتر عقب‌نشینی‌های نیروهای آلمانی به گونه‌ای زیر فشار شدید دشمن بود که فرماندهان میدانی ورماخت آزادی اندکی در انتخاب خطوط دفاعی مناسب داشتند.
ضد حمله ارتش سرخ (۵ دسامبر ۱۹۴۱ تا ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲) > اجرای ضد حمله ارتش سرخ

ضد حمله ارتش سرخ سپیده دم روز ۵ دسامبر در قسمت جبهه کالینین آغاز شد و در عرض دو روز به تمامی خط مقدم گسترش یافت. این ضد حمله در قسمت شمالی خط مقدم هنگامی آغاز گردید که دمای هوا ۲۶ درجه زیر صفر و عمق برف روی زمینی بیش از یک متر بود. ارتش‌های بیست‌ونهم و سی‌ویکم جبهه کالینین جناح شمالی منطقه محدب کلین را مورد حمله قرار دادند. ارتش پنجم شوروی نیز همان روز به تهاجم پیوست. ضد حمله ارتش سرخ در شمال مسکو توسط ارتش‌های سی‌ام، بیستم‌ویکم شوک از ۶ دسامبر آغاز شد. همان روز ارتش‌های ارتش‌های دهم و سیزدهم شوروی نیز در جنوب مسکو به قوای گودریان حمله بردند. نیروهای مرکز خط مقدم و جناح شمالی ارتش شانزدهم شوروی و جناح جنوبی گروه عملیاتی کوستنکو از روز ۷ دسامبر به نیروهای ورماخت حمله کردند. در نهایت مابقی نیروهای ارتش شانزدهم شوروی، گروه عملیاتی بلوف و ارتش‌های سوم و پنجاهم شوروی نیز از ۸ دسامبر وارد معرکه شدند. تا این زمان، درگیری‌ها در محورهای کالینین، کلین، سولنِچنوگورسک، ایسترا، تولا و یلتس به پا گشته بود.
اوایل ماه دسامبر بالاترین اولویت استاوکا از بین بردن انبرهای شمالی و جنوبی ورماخت که مسکو را تهدید می‌کردند، بود. با وجود مقداری موفقیت اولیه، نیروهای ارتش سرخ تا اواخر روز ۸ دسامبر، در خط مقدمی به طول ۲۹۰ کیلومتر، تنها ۳ تا ۲۰ کیلومتر، به شکل نابرابری در قسمت‌های مختلف، پیش رفتند. از این رو، ژوکوف روز ۹ دسامبر با صدور فرمانی رزم مستقیم با دشمن را «قاطعانه ممنوع» اعلام کرد و از نیروهای خود خواست با باقی گذاشتن نیروی اندکی در مقابل دشمن، آن‌ها را با حملات «شبانه‌روزی»، در عمیق‌ترین حالت ممکن، به محاصره درآوردند. او همچنین خواهان ایجاد گروه‌های شوک جهت عمل در عمق اراضی دشمن شد. تاکتیک گروه‌های شوک ژوکوف مؤثر واقع گشت و به آهستگی دفاع آلمانی‌ها را از هم گسیخت. درحالی‌که یگان‌های دیگر ورماخت در حال گریز از دام دشمن بودند، آلمانی‌ها نیروهای ذخیره اندک خود را مداوما عقب و جلو می‌فرستادند تا شرایط قسمت‌های مورد تهدید را بهبود ببخشند.
ضد حمله ارتش سرخ (۵ دسامبر ۱۹۴۱ تا ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲) > اجرای ضد حمله ارتش سرخ > محور مرکزی ضد حمله

لشکر نهم محافظ از ارتش شانزدهم شوروی روز ۷ دسامبر با آغاز ضد حمله، ضربه سختی به دفاع لشکر موتوریزه رایش اس‌اس در اسنگیری در ۴۰ کیلومتری غرب مسکو وارد آورد و پس از یک روز مبارزه خونین در جناحین آن نفوذ کرد تا لشکر آلمانی وادار به عقب‌نشینی شود. هوپنر تنها توانست بخشی از لشکر دهم زرهی را جهت تقویت این بخش راهی آن کند؛ مابقی لشکر جهت کمک به راینهارت در حفظ کلین، راهی شمال شد.
اواخر ماه دسامبر، در اوج درگیری‌های جناحین شمالی و جنوبی، به دستور ژوکوف دو ارتش باقیمانده سی و سوم و چهل و سوم شوروی نیز در مرکز خط مقدم تهاجم خود به سمت غرب مسکو را آغاز کردند. ارتش چهارم ورماخت استحکام بالایی در مقابل حملات این ارتش‌های شوروی نشان داد. این دو ارتش شوروی که به منظور این عملیات نیروی کمی دریافت نکرده بودند، پیشروی کندی صورت دادند؛ به وجهی که تصرف نارو-فومینسک در نزدیکی خط مقدم اولیه برای ارتش سی و سوم شوروی تا ۲۶ دسامبر و تصرف مارویاروسلاوتس برای ارتش چهل و سوم شوروی تا ۲ ژانویه سال ۱۹۴۲ به طول انجامید.
نتایج و پیامدها

روز ۸ دسامبر هیتلر با صدور فرمان شماره ۳۹ پیشوا با اشاره به «زمستان زود هنگام» و مشکلات تدارکاتی حاصل از آن، بر لزوم پایان عملیات تهاجمی و گرفتن حالت تدافعی اذعان نمود. با این وجود، فن بک به هالدر گزارش کرد گروه ارتش مرکز در هیچ نقطه‌ای از خط مقدم قادر به متوقف ساختن حملات گسترده ارتش سرخ نیست. شدت ضد حمله ارتش سرخ، او را وادار ساخت روز ۱۶ دسامبر درخواست مجوز عقب‌نشینی بیشتر و اصلاحات لازم در مواضع نیروهای خود را بکند. هیتلر یک عقب‌نشینی کلی را غیرقابل قبول می‌دانست. روز ۱۸ دسامبر فن بک که نمی‌خواست مسئولیت و عواقب سر برتافتن از فرمان پیشوا گریبان‌گیر او شود، فرماندهی گروه ارتش مرکز را به ظاهر به جهت مشکلات سلامتی به گونتر فن کلوگه، فرمانده ارتش چهارم سپرد. هیتلر هر گونه عقب‌نشینی عمده را ممنوع اعلام کرد و از گروه ارتش مرکز خواست جهت برگرداندن ورق، تا هنگام رسیدن نیروی کمکی «مقاومت متعصبانه» نشان دهد.
در مجموع، با مبارزه سنگین یک‌ماهه قوای شوروی موفق شدند دشمن را ۱۰۰ تا ۲۴۰ کیلومتر عقب برانند و پایتخت را سایه تهدید آن‌ها خارج سازند. موفقیت نسبی ضد حمله شوروی در اثر غافلگیری ورماخت و مشکلات عمیق تدارکاتی آن حاصل گشت. نیروهای آلمانی در این درگیری‌ها متحمل تلفات سنگینی شدند و گروه ارتش مرکز ورماخت در آستانه فروپاشی قرار گرفت. هیتلر روز ۱۵ ژانویه سال ۱۹۴۲، نخستین بار در طول جنگ جهانی دوم دستور به یک عقب‌نشینی گسترده داد. او با اذعان به این که گروه ارتش مرکز قادر به بستن شکاف‌های خط مقدم خود در شمال مدین و غرب رژف نیست، به فرماندهی این گروه ارتش اجازه داد تا خط مشخص شده در شرق یوخنوف-شرق گژاتسک-شمال شرقی رژف عقب بنشیند. بر این اساس، پیشروی دشمن قطعاً می‌بایست در این طول خط متوقف می‌گشت. همچنین هیچ مجروحی نباید پشت سر باقی گذاشته می‌شد و تمامی خطوط‌آهن، پل‌ها و … می‌بایست منهدم می‌گردید.
به هر صورت، همین میزان عقب‌نشینی خطوط ارتباطی ورماخت را کوتاه‌تر کرد و برخی مشکلات تدارکاتی آن را بهبود بخشید. با وجود موفقیت‌های عمده تاکتیکی و رخنه در مواضع دفاعی ورماخت در برخی نقاط، ارتش سرخ قادر به حصول هدف راهبردی نهایی خود در محاصره و انهدام گروه ارتش مرکز ورماخت نشد. با افزایش مقاومت نیروهای آلمانی، تا اواخر ماه ژانویه سال ۱۹۴۲، شوروی به مرور دست بالا را از دست داد و تهاجم آن، با گرفتاری به مشکلات فرماندهی و تدارکاتی، رفته‌رفته در نهایت متوقف شد و گروه ارتش مرکز ورماخت خط مقدم خود را در خط رژف–غرب استاریتسا–یوخنوف–سوچینیتسی–بلیوف–چرن، بسیار شرق‌تر از حدود پیش‌بینی شده توسط شوروی، تثبیت کرد. این خط تقریباً برابر با خطی بود که فیلدمارشال فن بک قصد داشت از ابتدا داوطلبانه به آن عقب‌نشینی کند. از این جهت، شاید اگر در چارچوب مأموریت گروه ارتش مرکز، به او آزادی عمل اعطا می‌شد عقب‌نشینی آلمانی‌ها در طول خطی مطلوب‌تر جهت متوقف کردن حملات ارتش سرخ به پایان می‌رسید تا ضمن تحمل تلفات کمتر، ورماخت تهدید بالقوه بر مسکو همچنان حفظ می‌نمود.
با هر احتسابی، شکست نیروهای آلمانی در نبرد مسکو حقیقی و شکه‌کننده بود و به افسانه شکست‌ناپذیری ورماخت پایان داد. ارتش سرخ در این نبرد عملیات بارباروسا را بی‌نتیجه گذاشت و ابتکار عمل راهبردی را لااقل برای مدتی، در دست گرفت. نبرد مسکو جنگ بین آلمان و شوروی را پایان نداد اما ورماخت را به شکست نهایی خود بسیار نزدیک‌تر کرد. با وجود این که تاکتیک «جنگ برق‌آسا» در ناحیه مسکو در نهایت متوقف شد اما آلمانی‌ها در ادامه جنگ همچنان از آن به‌خصوص در نبردهای حوزه رود دن در تابستان سال ۱۹۴۲ استفاده کردند.
تلفات

ورماخت در جریان تهاجم به مسکو در طول ماه‌های اکتبر و نوامبر سال ۱۹۴۱ متحمل ۱۴۵ هزار نفر تلفات شد. حدود ۴۸ هزار نفر این مقدار مربوط به نبردهای مناطق ویازما–بریانسک بود. مجموع تلفات گروه ارتش مرکز ورماخت در تمامی طول نبرد مسکو، از ۱ اکتبر سال ۱۹۴۱ تا ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۲ حدود ۳۷۰٬۰۰۰ نفر بود. تا پیش از آغاز ضد حمله شوروی، بیش از صد هزار نفر از آلمانی‌ها دچار سرمازدگی شدند که حدود ۱۴٬۳۰۰ مورد از آن‌ها به قطع عضو انجامید. به هر صورت ژوکوف مدعی شد آلمان در نبردگاه مسکو بیش از نیم میلیون نفر، ۱۳۰۰ تانک، ۲۵۰۰ توپ و بیش از ۱۵٬۰۰۰ خودروی خود را از دست داده‌است.
در طرف مقابل، طبق آمار رسمی، از ۱ اکتبر تا ۳۱ دسامبر سال ۱۹۴۱، ارتش سرخ مجموعاً ۱٬۶۵۶٬۵۱۷ را در تمامی طول خط مقدم از دست داده‌است. این میزان شامل ۶۳۶٬۳۸۳ کشته، اسیر و مفقود می‌باشد. به هر صورت، این آمار بسیار کم‌تر از واقع به نظر می‌رسد؛ چرا که تلفات شوروی تنها در نبردهای ویازما–بریانسک حدود یک میلیون نفر برآورد می‌شود. میزان واقعی تلفات ارتش سرخ در این مدت احتمالاً بیش دو میلیون نفر بوده‌است.
پیشروی ورماخت در جریان عملیات بارباروسا تا ۹ سپتامبر ۱۹۴۱
غیرنظامیان در حال ایجاد مواضع دفاعی در مسکو
فرایند محاصره ناحیه ویازما، ۲ تا ۷ اکتبر ۱۹۴۱
فرایند محاصره ناحیه بریانسک، ۳۰ سپتامبر تا ۱۲ اکتبر ۱۹۴۱
نقشه دو محاصره عمده مرحله نخست عملیات تایفون
کارگران شبه‌نظامی شوروی در مسکو، ۱۰ اکتبر ۱۹۴۱
گل‌ولای حاصل از بارش پاییزه در روسیه (راسپوتیتسا)
موانع دفاعی درون شهر مسکو، اکتبر ۱۹۴۱
نیروهای زرهی ورماخت در ایسترا، ۲۵ نوامبر ۱۹۴۱
سربازان ورماخت در غرب مسکو، دسامبر ۱۹۴۱
نیروهای ارتش سرخ در نزدیکی تولا، نوامبر ۱۹۴۱
نقشه ضد حمله ارتش سرخ، ۵ دسامبر ۱۹۴۱ تا ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲
گرومن امریکن ای‌ای-۱

| گرومن امریکن ای‌ای-۱ | گرومن امریکن ای‌ای-۱ |
| --- | --- |
کاربری: Sport, personal and هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: American Aviation
طراح: Jim Bede
نخستین پرواز: July 11th, 1963 as BD-1 prototype
معرفی‌شده در: ۱۹۶۸
ساخته‌شده: ۱۹۶۸–۱۹۷۸
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۸۲۰
هزینه هر فروند: US$6,495 in ۱۹۶۹
گرومن امریکن ای‌ای-۱ (به انگلیسی: Grumman_American_AA-1) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع  هواپیمای آموزشی ساخت شرکت American Aviation است. هواگرد گرومن امریکن ای‌ای-۱ نخستین پروازش را در ۱۹۶۳ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۶۸ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۷۸ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱٬۸۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Jim Bede بود.
آمازون (شرکت)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کره‌های خارجی آمازون: کره‌های خارجی آمازون
نوع: سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: AMZN نزدک-۱۰۰ اس اند پی ۵۰۰
ISIN: US0231351067 
صنعت: اینترنت خرید اینترنتی
بنا نهاده: ۱۹۹۴
بنیانگذاران: جف بیزوس
دفتر مرکزی: سیاتل، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی: جف بزوس (رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل)
محصولات: بازی‌های رایانه‌ای آمازون کیندل فروش کتاب کتاب‌خوان‌های الکترونیکی فروش اینترنتی
درآمد:  ۵۱۴ میلیارد دلار (۲۰۲۲)
سود ناخالص:  ۲۲٫۸۹۹ میلیارد دلار (۲۰۲۰)
سود خالص:  ۳۳٫۳۶۴ میلیارد دلار (۲۰۲۱)
مجموع دارایی:  ۳۲۱٫۱۹۵ میلیارد دلار (۲۰۲۰)
مجموع سهام:  ۹۳٫۴ میلیارد دلار (۲۰۲۰)
مالک: جف بزوس (۱۷٪) کپیتال گروپ (۶٪)
تعداد کارکنان:  ۱۲۹۸۰۰۰ (۲۰۲۰)
شرکت‌های وابسته: سرویس‌های وب آمازون الکسا اینترنت دیجیتال فتوگرافی رویو گودریدز بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها
وبگاه: amazon.com
ساختمان مرکزی پیشین آمازون، در سیاتل
آمازون.کام یا آمازون دات کام (‎i‎/æm.ə.zɑːn/‎ -æm. əˈ-zɑ:n) (به انگلیسی: Amazon.com) (تلفظ انگلیسی: اَمِزان) شرکت تجارت الکترونیک چندملیتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۴ توسط جف بیزوس، در شهر سیاتل واقع در ایالت واشینگتن تأسیس شد. این شرکت نخست با سرمایه ۲۵۰هزار دلار آمریکا توسط جف بیزوس در سال ۱۹۹۵ بنیان‌گذاری شد.
این شرکت فعالیت خود را در سال ۱۹۹۵ با عنوان فروشگاه آفلاین کتاب آغاز، و سپس اقدام به فروش محصولات نو یا دست‌دوم از طریق اینترنت کرد. شرکت آمازون هم‌اکنون دامنه گسترده‌ای از کالاها و محصولات را پخش می‌کند که از کتاب، سی‌دی و دی‌وی‌دی، بسته‌های نرم‌افزاری تا لوازم الکترونیکی مصرفی و وسایل خانگی، کیف، کفش و انواع لباس را در برمی‌گیرد و امروزه بزرگ‌ترین فروشگاه‌های اینترنتی جهان به‌شمار می‌آید.
جف بیزس در سال ۲۰۱۶ پس از ساخت اولین نسخه آزمایشی از فروشگاه آمازون شاپ تحت پلتفرم اندروید در سال ۲۰۱۹ پا را فراتر گذاشت و برای تکامل هر چه بیشتر فروشگاه خود دست به تغییرات بنیادی زد و در این راستا می‌توان به خرید چند نمونه پنتنت مربوط به برنامک‌های فروشگاهی مشابه از کشورهای مختلف اشاره نمود.
از نمونه این شرکت‌ها می‌توان به چند برنامه فروشگاهی ایرانی، چینی، فلیپینی، سنگاپوری معروف نامبرد.
جف بیزس بنیان‌گذار و مدیرعامل فعلی این شرکت با در اختیار داشتن ۱۷ درصد از سهام و کپیتال گروپ با مالکیت ۶٪ از سهام آمازون، بزرگ‌ترین سهام‌داران آن محسوب می‌شوندبخشی از سهام شرکت آمازون نیز در بازار بورس نزدک معامله می‌شود و بخشی از شاخص‌های اس اند پی ۵۰۰ و نزدک-۱۰۰ محسوب می‌شود. وبگاه‌های Alexa Internet، دیجیتال فتوگرافی رویو، گودریدز و بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها، متعلق به آمازون هستند.
تاریخچه

این شرکت به عنوان یک نتیجه از آنچه که بنیانگذار آمازون، جف بیزوس، «چارچوب کمینه‌سازی پشیمانی» نامیده، تأسیس شده است، که تلاش‌هایش را برای از بین بردن هرگونه پشیمانی برای غیبت در انعکاس کسب و کار اینترنتی در آن زمان توصیف می‌کرد. در سال ۱۹۹۴، بیزوس شغل خود به عنوان معاون رئیس D. E. Shaw & Co. را رها کرد و به سیاتل، واشینگتن نقل مکان کرد. او شروع به کار بر روی یک طرح تجاری که درنهایت تبدیل به Amazon.com شد کرد. در ۵ ژوئیه، ۱۹۹۴، بیزوس این شرکت را با نام Cadabra تأسیس کرد. چند ماه بعد، پس از اینکه یک وکیل نام اصلی شرکت را به اشتباه «مرده» (cadaver) شنید، نام شرکت را به Amazon.com تغییر نام داد. در سپتامبر ۱۹۹۴، بیزوس آدرس اینترنتی Relentless.com را خریداری کرد و به‌طور خلاصه به نام فروشگاه بی نظیرش نامگذاری کرد، اما دوستانش به او گفتند که این نام کمی شوم است اما دامنه هنوز متعلق به بیزوس است. این شرکت در سال ۱۹۹۵ به عنوان Amazon.com بر بستر اینترنت منتشر شد.
بیزوس، نام آمازون را از یک لغت‌نامه انتخاب کرد. او در «آمازون» مستقر شد زیرا این مکان «عجیب و غریب و متفاوت» بود، درست همان‌طور که او برای شرکت اینترنتی خود پیش‌بینی کرده‌بود. وی خاطر نشان کرد رودخانه آمازون بزرگ‌ترین رود در جهان بوده و قصد دارد فروشگاه خود را بزرگ‌ترین در جهان کند. بیزوس به یک خبرنگار گفت: «هیچ چیزی در مورد مدل ما وجود ندارد که نتوان در طول زمان کپی کرد، اما شما می‌دانید، مک دونالد کپی شده است ولی هنوز یک شرکت میلیون دلاری بزرگ است. این به خاطر نام تجاری آن است. نام‌های تجاری در بستر اینترنت خیلی مهم‌تر از برندها در دنیای فیزیکی هستند.» علاوه‌براین، نامی که با حرف «A» آغاز می‌شود، در ابتدای فهرست‌هایی که بر اساس الفبا مرتب می‌شوند قرار می‌گیرد.
پس از خواندن یک گزارش از آینده اینترنت که رشد تجارت وب را سالانه ۲۳۰۰٪ پیش‌بینی کرده‌بود، بیزوس فهرستی از ۲۰ محصول را که می‌تواند به صورت آنلاین عرضه شود، ایجاد کرد. او فهرست را به پنج محصول که امیدوارکننده‌تر بودند محدود کرد که شامل دیسک‌های فشرده، سخت‌افزار کامپیوتر، نرم‌افزار کامپیوتر، فیلم‌ها، و کتاب‌ها بود. بیزوس درنهایت تصمیم گرفت به دلیل بازار بزرگ ادبیات در سراسر جهان و همچنین قیمت پایینی که می‌توان برای کتاب‌ها ارائه داد؛ این دسته از اقلام را از طریق وب بفروشد. بدین ترتیب، آمازون در پارکینگ خانه بیزوس در بلویو، واشینگتن تأسیس شد.
هیئت مدیره

تا تاریخ سپتامبر ۲۰۲۰, اعضای هیئت مدیره آمازون اینها هستند:
جف بیزوس، رئیس اجرایی هیئت مدیره، آمازون.کام، اینک
اندی جسی، رئیس و مدیر ارشد اجرایی، آمازون.کام، اینک
کیث بی آلکساندر، مدیر ارشد اجرایی، اداره کننده سابق ان‌اس‌ای
روزالیند بروئر، رئیس و مدیر ارشد عملیات، استارباکس
جیمی گورلیک، شریک، Wilmer Cutler Pickering Hale and Dorr
دنیل هوتنلاکر، رئیس کالج محاسبات شوارتسمن، مؤسسه فناوری ماساچوست
جودی مکگرت، مدیر ارشد اجرایی سابق، وایاکام‌سی‌بی‌اس
ایندرا نویی، مدیر ارشد اجرایی سابق، پپسی‌کو
جان روبینشتاین، مدیر ارشد اجرایی و رئیس هیئت مدیره سابق، پالم کورپوریشن
تامس رایدر، مدیر ارشد اجرایی و رئیس هیئت مدیره سابق، انجمن ریدرز دایجست
پتی استونسایفر، مدیر ارشد اجرایی و رئیس هیئت مدیره، مارتاز تیبل
وندل ویکس، رئیس، مدیر ارشد اجرایی و رئیس هیئت مدیره، کورنینگ اینکورپوریتد
الکسا

الکسا یکی از زیرمجموعه‌های آمازون است که سود بسیاری را نصیب این شرکت کرده است. بر اساس گزارش‌ها، الکسا به تنهایی در سال ۲۰۱۶ برای آمازون ۳۳۰ میلیون دلار درآمد داشته است و متخصصان پیش‌بینی می‌کنند که این رقم در سال ۲۰۱۷ به ۶۰۰ میلیون دلار نیز خواهد رسید.[نیازمند منبع]
وبگاه

دامنه amazon.com در سال ۲۰۰۸ سالانه حداقل ۶۱۵ میلیون بازدیدکننده داشته است. آمازون تا ابتدای سال ۲۰۱۶ بیش از ۱۳۰ میلیون مشتری را به وبگاه خود در آمریکا جذب کرد. همچنین این شرکت به شدت مبلغ زیادی بر روی ظرفیت سرورهایش برای وبگاه خود سرمایه‌گذاری کرده است، به خصوص برای پاسخگویی به ترافیک وب بیش از حد در فصل تعطیلات کریسمس در ماه دسامبر.
فروش کتاب

وبگاه آمازون که به عنوان بزرگ‌ترین کتابفروشی آنلاین دنیا شناخته می‌شود؛ در سال ۲۰۱۴ معادل ۶۳ درصد فروش آنلاین کتاب و ۴۰ درصد کل فروش کتاب دنیا را از طریق خرده‌فروشی به دست آورد. این میزان فروش، رکوردی جهانی بود که یک فروشگاه آنلاین توانست به آن دست یابد. آمازون همچنین بزرگ‌ترین فروشگاه اینترنتی ایالات متحده محسوب می‌شود و در وبگاه خود به جز کتاب، محصولات متنوعی چون پخش‌کننده دی‌وی‌دی و بلوری، ام پی‌تری پلیر، انواع نرم‌افزار، بازی ویدئویی، وسایل الکترونیکی، زیورآلات، مبلمان، غذا، اسباب‌بازی و پوشاک نیز می‌فروشد؛ و شما می‌توانید با استفاده از گیفت کارت آمازون نیز از وبگاه آمازون خرید کنید. همچنین این وبگاه از چند سال قبل وارد عرصه تولید اسمارت فون، تبلت، کتابخوان الکترونیک، تلفن و تلویزیون دیجیتال شده است. آمازون همچنان در میان آمریکایی‌ها در حال گسترش است. فروش این شرکت در سراسر جهان بیشتر از مجموع فروش اینترنتی ۲۰ خرده‌فروش بعدی در آمریکا می‌باشد.
تعداد اعضای پرایم آمازون از ۱۰۰ میلیون فراتر رفته است

جف بزوس، مدیرعامل شرکت آمازون، در نامه سالانه سهامداران خود که به تازگی منتشر شد، برای اولین بار تعداد اعضای Prime در سراسر جهان را فاش کرد. Amazon Prime 13 سال پیش شروع به کار کرد و امروزه بیش از ۱۰۰ میلیون عضو دارد.
اعضای Prime سالانه ۹۹ دلار یا ماهانه ۱۲٫۹۹ دلار برای این سرویس پرداخت می‌کنند و مزایای زیادی از جمله دسترسی به سرویس پخش ویدیوی پرایم آمازون و معاملات انحصاری دریافت می‌کنند. تحلیلگران سال‌ها در مورد تعداد اعضای آمازون حدس می‌زدند، اما تاکنون این شرکت هرگز این اطلاعات را فاش نکرده است.
این نامه یک روز پس از آن منتشر می‌شود که خرده‌فروش آنلاین اعلام کرد به برنامه پاداش Whole Foods خود پایان می‌دهد و آن را در Prime قرار می‌دهد. در فوریه، تحویل رایگان دو ساعته Prime تمدید شد و شامل خریدهای Whole Foods بیش از ۳۵ دلار شد.
داخل این نامه همچنین آمده است که آمازون پرایم بهترین سال خود را در سال ۲۰۱۷ داشته است که بیش از پنج میلیارد محصول ارسال کرده و تعداد اعضای جدید بیشتری نسبت به هر سال دیگر ثبت کرده است (۴ میلیون در هفته در اواخر سال ۲۰۱۷). در ژانویه، Kantar Consulting تخمین زد که ۴۵٪ از خانواده‌ها در ایالات‌متحده مشترک آمازون پرایم هستند.
نگارخانه

جف بیزوس مؤسس آمازون در ۲۰۱۶
جرمی کلارکسون

| جرمی کلارکسون Jeremy Clarkson | جرمی کلارکسون Jeremy Clarkson |
| --- | --- |
کلارکسون در سال ۲۰۱۲: کلارکسون در سال ۲۰۱۲
زادهٔ: ۱۱ آوریل ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) دونکاستر، وست‌رایدینگ، یورک شایر، انگلستان
دیگر نام‌ها: جزا جی‌سی
تحصیلات: مدرسه هیل هاوس، دونکاستر مدرسه رپتون
پیشه(ها): خبرنگار، مجری، ستون‌نویس، نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸–اکنون
کارفرما(ها): سان، ساندی تایمز
شناخته‌شده برای:  اجراکننده‌ی:  «گرند تور» (از ۲۰۱۶)  تخت گاز (۲۰۰۲–۲۰۱۵)  تخت گاز (۱۹۷۷–۱۹۹۸)  مزرعهٔ کلارکسون  دنیای موتور جرمی کلارکسون  نبرد ربات ها  ماشین‌های عظیم با جرمی کلارکسون  کلارکسون سال‌های ماشینی کلارکسون  سرعت با جرمی کلارکسون  تو نمیخوای اون کارو بکنی  جرمی کلارکسون: دیداری با همسایه‌ها  صلیب ویکتوریا: برای شجاعت  اختراع‌هایی که جهان را تغییر داد  جرمی کلارکسون: بزرگترین یورش تمام تاریخ  
قد: ۶ ft ۵ in (۱٫۹۶ m)
همسران: الکساندرا جیمز (ا. ۱۹۸۹–ج. ۱۹۹۰) فرانسس کین (ا. ۱۹۹۳–۲۰۱۴)
فرزندان: ۳
والدین: شرلی (مرگ ۲۰۱۴)  ادی کلارکسون (مرگ ۱۹۹۴)
جرمی چارلز رابرت کلارکسون (به انگلیسی: Jeremy Clarkson) (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۶۰)، تهیه‌کننده برنامه‌های تلویزیونی، مجری و روزنامه‌نگار بریتانیایی است که در زمینهٔ خودرو تخصص دارد. بیشتر شهرت او به خاطر مجموعهٔ تلویزیونی تخت گاز و تور بزرگ است که وی همراه با ریچارد هموند و جیمز می اجرا می‌کرد. این برنامه با حضور او و دیگر مجریان به پربیننده‌ترین برنامه بی‌بی‌سی دو تبدیل شد و نیز با دوبله فارسی از شبکه مستند پخش می‌شد. او ستون‌هایی برای روزنامه‌های ساندی تایمز و سان نیز می‌نویسد.
زندگی شخصی

کلارکسون در شهر دانکستر در یورکشایر جنوبی (وست‌رایدینگ سابق) به دنیا آمد. مادرش، شرلی کابریل، یک معلم و پدرش، ادوارد گرنویل (ادی کلارکسون) یک فروشنده بود. والدینش او را در مدارس خصوصی ثبت‌نام کردند و پول شهریه‌اش را با فروختن عروسک‌های خانگی به‌دست آوردند.
وی در نوجوانی از پیچش بیضه رنج می‌برده و اکنون یکی از پشتیبانان سازمان‌های خیریه‌ای‌ست که به آگاهی مردم در این زمینه کمک می‌کنند.
وی تاکنون دو بار ازدواج کرده‌است. ازدواج اول وی از ۱۹۸۹ تا مدت کوتاهی بعد بود ازدواج دومش که به سه فرزند انجامیده، از ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۱۴ ادامه داشت.
فعالیت‌ها > نویسندگی

کار نخست کلارکسون فروشندگی برای تجارت والدینش، فروش خرس‌های عروسکی بود. او بعدها برای کسب تجربه برای روترهام ادورتایزر به عنوان خبرنگار کار کرد، پیش از آنکه برای روزنامه‌های روچدیل آبزرور، اکسپرس اند ستار، لینکلن‌شایر لایف، شراپ‌شایر ستار و اسوشیتد کنت بنویسد.
در آخرین ستونی که برای مجله تخت‌گاز در ۲۰۱۵ نوشت، شراپ‌شایر ستار را نخستین حضور خود به عنوان ستون‌نویس ماشین ذکر کرد: «من کارم را محدود آغاز کردم، در شراپ‌شایر ستار با خودروهای کوچک پژو و فیات، سپس کارم را به فورد گرانادا ارتقا دادم، بعد از حدود هفت سال، اجازه یافتم که یک استون مارتین لاگوندا برانم… این ۱۰ سال پیش از آن بود که من نخستین لامبورگینی خود را برانم.»
در ۱۹۸۴، کلارکسون خبرگزاری خودرو (MPA) را پایه‌گذاری کرد، که در آن، با دیگر خبرنگار خودرو جاناتان گیل تست‌های جاده‌ای برای روزنامه‌های محلی و مجله‌های خودرو ترتیب می‌دادند. این کار به انتشار بخش‌هایی در مجله‌هایی نظیر پرفومنس کار پیشرفت کرد. او به‌طور منظم از سال ۱۹۹۳ که مجلهٔ تخت گاز شروع به کار کرد، برای آن نوشته‌است.
کلارکسون ستون‌هایی برای روزنامه‌های سان و ساندی تایمز می‌نویسد. ستون‌های او در تایمز، در روزنامهٔ آستریلین بازنشر می‌شوند. او همچنین برای بخش "Wheels" در روزنامهٔ تورنتو ستار می‌نویسد.
کلارکسون کتاب‌هایی با فضای طنز دربارهٔ خودروها و چیزهای دیگر نوشته‌است. بسیاری از کتاب‌های او مجموعه‌ای از مقاله‌هایی هستند که او برای ساندی تایمز نوشته‌است.
فعالیت‌ها > تلویزیون

نخستین نقش اصلی کلارکسون در تلویزیون به عنوان مجری برنامه خودرو بریتانیایی تخت گاز (به انگلیسی: Top Gear)، از ۲۷ اکتبر ۱۹۸۸ تا ۳ فوریه ۲۰۰۰ در فرمت قبلی برنامه، و دوباره در فرمت جدید از ۲۰ اکتبر ۲۰۰۲ تا ۸ مارس ۲۰۱۵ بود. به همراه دو مجری همکارش، جیمز می و ریچارد هموند، شهرت و اعتبار او به خاطر تبدیل تخت گاز به پربیننده‌ترین برنامه تلویزیونی بی‌بی‌سی دو و پخش آن در بیش از ۱۰۰ کشور در سراسر جهان است.
کلارکسون سری نخست جنگ روبات‌ها را اجرا کرد. برنامهٔ گفتگوی او، کلارکسون، شامل ۲۷ قسمت نیم‌ساعتی بود که در بریتانیا، از نوامبر ۱۹۹۸ تا دسامبر ۲۰۰۰ پخش شد، و شامل مصاحبه با موسیقیدان‌ها، سیاستمداران و کارکنان تلویزیون بود. کلارکسون همچنین اجرای مستندهایی با فضای غیر خودرویی مانند تاریخی و مهندسی را تجربه کرد؛ البته در همان حال برنامه‌های اتومبیل نیز ادامه یافت. در کنار اجراهای تک‌نفرهٔ او، برنامه‌هایی با تم کتاب‌ها و ستون‌های او در روزنامه، ترکیبی از علاقهٔ او به رانندگی و خبرنگاری خودرو، با نشان دادن تفکرات و نظرات او دربارهٔ دیگر چیزها در جهان ساخته شد؛ برنامه‌هایی نظیر «دنیای موتور جرمی کلارکسون»، «سال‌های خودرویی جرمی کلارکسون» و «جرمی کلارکسون: ملاقات با همسایه‌ها».