stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الکترا (اپرا)
تاریخچه و زمینه > سبک موسیقی

اپرای «الکترا» اثر ریشارد اشتراوس، به عنوان نمونه‌ای برجسته از سبک اکسپرسیونیسم در موسیقی شناخته می‌شود. این اثر با بهره‌گیری از هارمونی‌های پیچیده، ارکستراسیون غنی و استفاده گسترده از لایت‌موتیف‌ها، فضایی پرتنش و احساسی را خلق می‌کند. اشتراوس در این اپرا، با عبور از مرزهای هارمونی تونال، به فضایی آتونال نزدیک می‌شود و با این کار، به بیان عمیق‌تر احساسات و تنش‌های روانی شخصیت‌ها می‌پردازد.
موسیقی «الکترا» با ساختار پیچیده و غنی خود، به خوبی توانسته است درام روانشناختی و تاریک نمایشنامه هوفمنستال را به تصویر بکشد. استفاده از لایت‌موتیف‌ها، که در طول اپرا به صورت‌های مختلف تکرار می‌شوند، به ایجاد ارتباط بین شخصیت‌ها و وقایع داستان کمک می‌کند و به عمق بخشیدن به درک مخاطب از اثر می‌افزاید. اشتراوس با خلق این اثر، نه تنها توانست مرزهای موسیقی اپرا را گسترش دهد، بلکه اثری ماندگار و تأثیرگذار در تاریخ موسیقی خلق کرد.
شخصیت‌ها

الکترا: دختر آگاممنون، مصمم به انتقام قتل پدرش.
کلیتمنسترا: همسر آگاممنون، قاتل او.
کریسوتمیس: خواهر الکترا.
اورستس: برادر الکترا.
آگاممنون: پادشاه کشته‌شده.
خلاصه داستان

داستان اپرای «الکترا» در قصر آگاممنون، پادشاه مقتول، رخ می‌دهد و حول محور انتقام الکترا، دختر او، از مادرش کلیتمنسترا و معشوق او، آیگیستوس، به خاطر قتل پدرش می‌چرخد. الکترا که مملو از خشم و نفرت است، تمام زندگی خود را وقف انتقام می‌کند. او در این راه از خواهرش کریسوتمیس درخواست کمک می‌کند، اما کریسوتمیس که زنی ترسو و محافظه‌کار است، از همراهی با او امتناع می‌کند. در اوج ناامیدی الکترا، برادر گمشده‌اش اورستس بازمی‌گردد و با کمک او، نقشه انتقام به اجرا درمی‌آید. اورستس، کلیتمنسترا و آیگیستوس را به قتل می‌رساند و انتقام پدر را می‌گیرد. اما الکترا که تمام وجودش را وقف انتقام کرده بود، پس از تحقق آن، دچار جنون شده و در نهایت، جان خود را از دست می‌دهد.
اجراهای مهم

نخستین اجرای اپرا در ۲۵ ژانویه ۱۹۰۹ در درسدن با استقبال نسبی روبه‌رو شد، اما به تدریج جایگاه خود را در رپرتوار اپرا تثبیت کرد.
اجراهای متعددی از این اپرا توسط رهبران ارکستر و خوانندگان برجسته در سراسر جهان انجام شده است.
میراث

الکترا به عنوان یکی از مهم‌ترین اپراهای قرن بیستم شناخته می‌شود و تأثیر عمیقی بر آهنگسازان پس از خود گذاشته است.
این اپرا به دلیل موسیقی قدرتمند، درام روانشناختی و شخصیت‌های پیچیده‌اش، همواره مورد توجه منتقدان و مخاطبان قرار داشته است.
نانایمو

مکان در Canada
| نانایمو Snuneymuxw | نانایمو Snuneymuxw |
| --- | --- |
شهر: شهر
شهر نانایمو: شهر نانایمو
Nanaimo: Nanaimo
  پرچمنشان:   پرچمنشان
نام(های) مستعار: Hub City, The Harbour City: نام(های) مستعار: Hub City, The Harbour City
استان: بریتیش کلمبیا
Regional District: Nanaimo
ثبت‌شده: ۱۸۷۴
حکومت: حکومت
 • نوع: Elected city council
 • شهردار: Bill McKay
 • Governing body: Nanaimo City Council
 • MPs: Nanaimo City Council
 • MLAs: Leonard Krog (BC NDP) Michelle Stilwell (BC Liberals) Doug Routley (BC NDP)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۹۱٫۳۰ کیلومتر مربع (۳۵٫۲۵ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۲۸۰٫۸۴ کیلومتر مربع (۴۹۴٫۵۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸ متر (۹۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • شهر: ۸۳٬۸۱۰ (ranked ۶۳rd)
 • تراکم: ۹۱۸٫۰/کیلومتر مربع (۲۳۷۸/مایل مربع)
 • شهری: ۸۸۷۹۹
 • کلان‌شهری: ۹۸٬۰۲۱ (ranked ۳۸th)
 • تراکم کلان‌شهری: ۷۶٫۵/کیلومتر مربع (۱۹۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۷ (PDT)
Postal code span: V9R to V9V
کد منطقه: +1-250
وبگاه: http://www.nanaimo.ca
نانایمو (به انگلیسی: Nanaimo) دومین شهر پرجمعیت جزیره ونکوور در استان بریتیش کلمبیای کانادا است.
جمعیت شهر نانایمو در سرشماری سال ۲۰۱۱ کانادا ۸۳۸۱۰ نفر بوده‌است.
حمله به مسجد النورین (۲۰۱۱)

| حمله به مسجد النورین | حمله به مسجد النورین |
| --- | --- |
متن عبری بر روی دیوار مسجد، پس از حمله توسط شهرک نشینان، در سپتامبر ۲۰۱۱: متن عبری بر روی دیوار مسجد، پس از حمله توسط شهرک نشینان، در سپتامبر ۲۰۱۱
موقعیت: قصری، کرانه باختری
تاریخ: 5 سپتامبر 2011 3:00 صبح (GMT+2)
هدف: مسجد النورین
گونه حمله: حمله آتش‌افروزی، تخریب
کشته‌ها: ۰
زخمی‌ها: ۰
مرتکبان: مهاجران یهودی منطقه
حمله به مسجد النورین حمله گروهی از صهیون‌ها به مسجدی به همین نام (عربی: مسجد النورین) بود. این مسجد، یک مسجد مدرن در قصری، کرانه باختری، فلسطین است. این مسجد در سپتامبر ۲۰۱۱ میلادی زمانی که هدف حمله آتش‌افروزی - که ادعا می‌شد توسط شهرک‌نشینان ستیزه‌جوی یهودی - انجام شده بود، مورد توجه سایت و منابع قرار گرفت.
حمله آتش‌سوزی

مسجد در یک حمله آتش‌افروزی شبانه در ۵ سپتامبر ۲۰۱۱، که تقریباً در ساعت ۳:۰۰ صبح به وقت محلی (GMT +2) رخ داد، به طور قابل توجهی آسیب دید. دو لاستیک در حال سوختن از پنجره‌های شکسته طبقه همکف به داخل مسجد پرتاب شد. آتش و خرابکاری توسط نمازگزارانی که صبح برای نماز به مسجد می‌آمدند کشف شد. کلماتی به زبان عبری روی دیوارها نوشته شده بود و شامل تحریکات نفرت‌انگیز علیه محمد و تهدید به حملات بیشتر بود. یک ستاره داوود در کنار نام میگرون، یک شهرک غیرمجاز یهودی در حدود ۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) نقاشی شده بود. این اتفاق در جنوب جایی که پلیس اسرائیل روز گذشته سه ساختمان را برچیده بود صورت گرفت.
عاملان آتش‌سوزی

اعتقاد بر این است که این حمله توسط شهرک نشینان یهودی ستیزه‌جو در تلافی تخریب‌ها در میگرون انجام شده است. این حکم توسط دادگاه عالی اسرائیل در ماه اوت در پاسخ به درخواست صلح اکنون به این دلیل که در زمینی با مالکیت خصوصی ساخته شده بودند، صادر شده بود. مقامات امنیتی فلسطین مدعی شدند که این ششمین مسجد در دو سال گذشته است که توسط شهرک نشینان در کرانه باختری مورد حمله قرار می‌گیرد. پلیس اسرائیل روز بعد تحقیقات دربارهٔ این حادثه را آغاز کرد. به گفته سازمان ملل، این یکی از بیش از ۲۵۰ حادثه ای است که شهرک نشینان در سال ۲۰۱۱ در آن فلسطینی‌ها مجروح شدند یا به اموال آنها آسیب وارد شد.
پیامد

مقامات ملی فلسطین این حمله را محکوم کردند و خاطرنشان کردند که این تنها یکی از چندین جنایت خشونت‌آمیز است که توسط شهرک نشینان در کرانه باختری مرتکب شده است. نخست‌وزیر فیاض استدلال کرد که چنین حملاتی چرخه ای از خشونت را تحریک می‌کند و آن را یک اقدام تروریستی خواند. او از پلیس اسرائیل انتقاد داشت و از گروه چهارجانبه خاورمیانه خواست در عوض این موضوع را بررسی کند. کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا با انتشار بیانیه ای گفت: «حمله به اماکن مذهبی آزادی مذهب یا عقیده را که یک حق اساسی بشر است، تضعیف می‌کند». او استدلال کرد که تحریکاتی مانند این با ایجاد بی‌اعتمادی بین طرف‌های درگیر، روند صلح را تضعیف می‌کند. اکمل الدین احسان اوغلو، دبیرکل سازمان همکاری اسلامی (OIC) نیز این حمله را محکوم کرد و اسرائیل را کاملاً مسئول دانست. وی از سازمان‌های حقوق بشری خواست تا از خشونت‌های بیشتر علیه فلسطینیان جلوگیری کنند.
کامیل استوخ

کامیل ویکتور استوخ (لهستانی: Kamil Wiktor Stoch؛ زاده ۲۵ مهٔ ۱۹۸۷) یک اسکی‌باز پرش اهل لهستان است.
سرچم لو

مکان
| سرچم لو | سرچم لو |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سرچم لو: سرچم لو
مختصات: ۳۳°۴۷′۵۴″شمالی ۴۵°۵۹′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۹۸۴۱۸۸°شمالی ۴۵٫۹۹۲۵۰۹۲°شرقی﻿ / 33.7984188; 45.9925092: مختصات: ۳۳°۴۷′۵۴″شمالی ۴۵°۵۹′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۹۸۴۱۸۸°شمالی ۴۵٫۹۹۲۵۰۹۲°شرقی﻿ / 33.7984188; 45.9925092
استان: ایلام
شهرستان: چوار
بخش: بولی
دهستان: بولی
جمعیت: ۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
سرچم لو، روستایی در دهستان بولی بخش بولی شهرستان چوار در استان ایلام ایران است.عمده جمعیت این روستا از دیرباز دامدار بوده و بصورت عشایری زندگی نموده و طی صده اخیر یکجا نشین و روستا نشین شده اند، دلیل نام گذاری وجود کوه کم ارتفاعی در بالا دست این روستا بوده که مناطق حاصل خیزی با عنوان (لو) مشرف بوده و دید داشته و محل امرار معاش و کشاورزی روستائیان بوده است، این روستا شامل خانواده های بزرگی همچون میهن پرست (امام جمعه فعلی شهر چوار (1402))پیری نیا، بادامه، صادقیان، دارابی، هواسی،بازیار،کاکی ، مرادی، جعفری، عزیزی، مهدی نژاد، اسکین و غیره میباشد که اکثرا بعد از انقلاب اسلامی به شهر مهاجرت نموده و اکنون تصدی مشاغل مختلفی را عهده دار هستند، آب و هوای این روستا عموما گرم و خشک بوده و بدلیل گرمسیر بودن آب و هوای بهاری فوقالعاده چشمگیری را شاهد است ،دارای آبشاری زیبا در قسمت شمالی روستا می باشد که بلحاظ طبیعی کم نظیر است،دراین منطقه قبور فراوانی متعلق به دوره گه وری هایاپهلوانان وجود دارد که نشان از قدمت کهن این دیار دارد  ، موقعیت جغرافیایی سرچم لو در عمق یک دره که بین کوه های شمرّه(نام محلی کوه) و کوه سرچم میباشد قرار گرفته است و یک رودخانه فصلی از کنار این روستا میگذرد، این روستا دارای ساختار خانه سازی غیر یک پارچه است یعنی تجمع خانه ها با فاصله از هم بوده و در اصطلاح محلی به دو بخش سر چم و پاچم تبدیل شده اما در تقسیم بندی نفوس و مسکن با نام کلی سرچم شناخته میشود. این محله از دیر باز بدلیل آبوهوای گرمسیری مورد توجه عشایر کوچرو قرار گرفته و مکانی دارای طرفدار بسیار بوده، باوجود مهاجرت های بسیار اکثر خانواده ها اصالت خود را حفظ نموده و مرتب خانه و ویلاسازی ها در این محدوده توسط اهالی قدیمی جهت بهره برداری تفریحی مورد توجه قرار میگیرد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
حمید بورد

| حمید بورد | حمید بورد |
| --- | --- |
مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران: مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱۴۰۳
وزیر: محسن پاک‌نژاد
پس از: محسن خجسته‌مهر
مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران: مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران
دوره مسئولیت ۱۳۹۵ – ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۳۹۵ – ۱۳۹۸
پس از: سعید حافظی
پیش از: علیرضا سلمان‌زاده
مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب: مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
دوره مسئولیت ۱۳۹۱ – ۱۳۹۳: دوره مسئولیت ۱۳۹۱ – ۱۳۹۳
پس از: هرمز قلاوند
پیش از: بیژن عالی‌پور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۳
ملیت:  ایران
محل تحصیل: دانشگاه صنعت نفت (کارشناسی مهندسی مکانیک)
پیشه: مدیر اجرایی
حمید بُوَرْد (زادهٔ ۱۳۴۳) مدیر اجرایی و سیاست‌مدار ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و معاون وزیر نفت در امور نفت فعالیت می‌کند.
وی دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعت نفت و کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی از واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی است و فعالیت در صنایع نفت و گاز را در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرد.
بورد از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ مدیر پروژه‌های ویژه شرکت ملی حفاری ایران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ معاونت حفاری شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب را برعهده داشت. او از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ مدیرعامل شرکت نفت و گاز مارون بود، از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۳ به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب فعالیت می‌کرد، از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۵ مشاور مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و مدیرعامل شرکت عملیات اکتشاف نفت ایران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۸ مدیریت عامل شرکت نفت فلات قاره ایران را برعهده داشت.
مارینه آبراهامیان

| مارینه آبراهامیان | مارینه آبراهامیان |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ نوامبر ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
خاستگاه: ارمنستان
پیشه(ها): نوازنده پیانو و آموزگار موسیقی
ساز(ها): پیانو
محل تحصیل: مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو
کارفرما: کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
جوایز: 
 :  
مارینه آبراهامی آبراهامیان (ارمنی: Մարինե Աբրահամի Աբրահամյան؛ انگلیسی: Marine Abrahamyan؛ ۲۵ نوامبر ۱۹۵۱) نوازنده پیانو و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.
Q16392895
زندگی‌نامه

وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۵۱ در ایروان به دنیا آمد وی دختر الدا گرین و خواهر آنا الباکیان می‌باشد. وی از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان و کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو (۱۹۷۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت کرده است. وی برنده جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸)  شد.
یادداشت

↑  երաժշտության ուսուցիչ
ونکولم، منار

مکان در Northern Province, 23x15px|border |alt=|link= سری‌لانکا
| Vannakulam, Mannar | Vannakulam, Mannar |
| --- | --- |
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: Northern Province
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (Sri Lanka Standard Time)
ونکولم، منار (به لاتین: Vannakulam, Mannar) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
سید حسن آقامیری

| سید حسن آقامیری | سید حسن آقامیری |
| --- | --- |
آقامیری در سال ۱۳۹۸: آقامیری در سال ۱۳۹۸
نام هنگام تولد: سید حسن آقامیری خوانساری
زادهٔ: ۱۷ اسفند ۱۳۵۸ (۴۵ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: حوزه علمیه قم
اتهام(های) جزایی: هتک حیثیت روحانیت، تشویش اذهان عمومی، توهین به مقدسات
مجازات‌های جزایی: دو سال زندان، خلع لباس روحانیت
وضعیت جزایی: پنج سال تعلیق
فرزندان: ۳
وبگاه: وبگاه رسمی
سید حسن آقامیری خوانساری (زادهٔ ۱۷ اسفند ۱۳۵۸) عسل فروش و روحانی خلع لباس شده ایرانی است که بیشتر به دلیل سخنرانی‌های جنجالی و به چالش کشیدن مسائل فرهنگی و حاکمیت مستقر در ایران شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه

آقامیری ۱۷ اسفند ۱۳۵۸ در خانواده‌ای مذهبی در تهران زاده شد.
این روحانی بنا به گفتهٔ خودش، به دلیل خاطرهٔ خوبی که در زمان کودکی از هیئت نزدیک محل سکونت خود داشت، و همچنین داشتن پدر روحانی، به هیئت و روحانیت علاقه‌مند شد و به سمت تحصیلات دینی در حوزه گام نهاد.
آقامیری سال ۱۳۷۵ وارد حوزه علمیه شد و سخنرانی‌های خود را از سال ۱۳۸۰ آغاز کرد. ابتدا در ایام تبلیغی (ماه‌های محرم، صفر و رمضان) به روستاها می‌رفت تا این‌که بعد از مدتی سر از دانشگاه‌ها درآورد و در جمع دانشجویان به سخنرانی می‌پرداخت. او از سال ۱۳۸۸ وارد هیئت‌های قم شد و از آن زمان تاکنون در نشست‌های مذهبی در قم سخنرانی می‌نماید.
در رسانه

مجلهٔ همشهری جوان در سال ۱۳۹۵ او را به عنوان «روحانی سال» انتخاب کرد. این مجله در مصاحبه‌ای با او نوشت:
«سید حسن آقامیری یکی از روحانیونی است که راه شهرت را جور دیگری طی کرد، از مسیر تلویزیون و تریبون‌های مهم و مراسم شناخته شده به شهرت نرسید، بلکه از راه جوانان و فضای مجازی سری بین سرها پیدا کرد و بین قشر خاصی از جوانان محبوب شد.»
صفحهٔ اینستاگرام او چندین میلیون و کانال تلگرامی او نیز هزاران دنبال کننده دارد. از همین روی و با توجه به فعالیت گستردهٔ او در شبکه‌های اجتماعی، مخالفان وی به او لقب «روحانی تلگرامی» داده‌اند.
وی فیلم‌ها و فایل‌های صوتی سخنرانی‌های خود را در مراسم‌های مختلف به صورت عمده از طریق سایت بیدار باش منتشر می‌کند و به‌صورت زنده از طریق شبکه‌های اجتماعی اینستاگرام و تلگرام به تفسیر موضوعات دینی و اخلاقی می‌پردازد؛
انتقادات تندی از سوی رسانه‌های جمهوری اسلامی پس از لایو او با احلام، خوانندهٔ زن ایرانی، به آقامیری وارد شد.[نیازمند منبع]
انتقادها

مخالفت‌ها با آقامیری و سخنرانی‌های جنجالی وی همزمان با گسترش و همه‌گیری رسانه‌های اجتماعی در ایران به‌ویژه تلگرام از سال ۱۳۹۵ شروع شد و خبرگزاری‌های نزدیک به حکومت جمهوری اسلامی ایران[نیازمند منبع] از سخنرانی‌های او به دفعات انتقاد کرده‌اند و همچنین افراد مختلفی که از حکومت جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند از جمله علی‌اکبر رائفی‌پور، ناصر مکارم شیرازی مهدی دانشمند، طه حجت[نیازمند منبع] و دیگر منتقدان، در مقام پاسخ به او برآمده‌اند.
انتقادها > خلع لباس دائم

همچنین ببینید: نقض حقوق حوزویان در جمهوری اسلامی ایران
در دی ۱۳۹۷ آقامیری با انتشار پستی در اینستاگرام خبر از حکم قاضی شعبهٔ دوم کیفری در دادگاه ویژه روحانیت به ریاست دادستان کل کشور داد و اعلام کرد که به دو سال زندان که ۵ سال تعلیق شده و خلع لباس دائم محکوم شده است.
بعد از اعلام خبر حکم آقامیری بسیاری برای آشنایی با او پیگیر ماجرا شدند به طوری که طی مدت یک هفته بیش از ۴۰۰ هزار نفر به دنبال‌کنندگان صفحهٔ اینستاگرام او افزوده شد.[نیازمند منبع]
افراد مختلفی چون معصومه ابتکار در پی صدور این حکم در رسانه‌های اجتماعی از آقامیری حمایت کردند.
انتقادها > اجرای حکم

در اسفند ۱۳۹۷ آقامیری با انتشار پستی در صفحهٔ اینستاگرامش خبر از اجرای حکمی که برایش صادر شده داد.
این روحانی با تماس دادگاه ویژهٔ روحانیت قم، به دادگاه مراجعه کرد و این دادگاه به نیابت از دادگاه ویژهٔ تهران، حکم خلع لباس دائم و دو سال حبس تعلیقی به مدت پنج سال را به وی ابلاغ کرد. قاضی اجرای احکام گفت: «به ما نیابت دادند تا همین‌جا حکم را اجرا کنیم.»
در حالی که عده‌ای «برای حفظ کرامت» درخواست کرده بودند که حکم خلع لباس آقامیری در خودروی وی و خارج از دادگاه اجرا شود، ولی او به دستور قاضی و در حضور مراجعه‌کنندگان به دادگاه، لباس روحانیت را درآورد و سپس اجازهٔ خروج از دادگاه به وی داده‌شد.
سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل

برای دیگر کاربردها، فلسطین اشغالی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
وضعیت اسرائیل و مناطق اشغالی تا سال ۲۰۱۸
سرزمین‌های اشغال شده توسط اسرائیل، مناطقی هستند که اسرائیل در جریان جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ اشغال کرد. این لفظ امروزه به کرانه باختری، نوار غزه و بلندی‌های جولان اطلاق می‌شود، ولی در گذشته در اشاره به مناطقی بیشتری از جمله شبه‌جزیره سینا و جنوب لبنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. پیش از پیروزی اسرائیل در جنگ شش روزه، سرزمین‌های فلسطینی بین مصر و اردن تقسیم شده بود یعنی نوار غزه در اشغال مصر، کرانه باختری در اشغال اردن، شبه‌جزیره سینا تحت حاکمیت مصر و بلندی‌های جولان در حاکمیت سوریه قرار داشتند. واژهٔ مناطق اشغالی اولین بار در قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت، پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ به کار رفت، که خواهان استقرار یک صلح پایدار و منصفانه در خاورمیانه از طریق اعمال عقب‌نشینی قوای مسلح اسرائیلی از مناطق اشغالی در نبردهای اخیر و خاتمه همه ادعاها یا حالت‌های تجاوز و احترام به حق همه کشورهای منطقه برای زندگی در مرزهای به رسمیت شناخته شده بود.
دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ),مجمع عمومی سازمان ملل متحد و شورای امنیت سازمان ملل متحد همگی اسرائیل را برای این مناطق یک قدرت اشغالگر محسوب می‌کنند.دیوان بین‌المللی دادگستری در سال ۲۰۲۴ حکم کرد که اشغال‌گری اسرائیل غیرقانونی است و اسرائیل را به پرداخت جبران خسارت به مردم سرزمین‌های اشغال شده فراخواند. ریچارد ای. فالک گزارشگر ویژه سازمان ملل «اشغالگری اسرائیل» را بی حرمتی به قوانین بین‌المللی خوانده است. دادگاه عالی اسرائیل حکم کرده که اسرائیل کرانه باختری را «تحت اشغال نظامی دارد». بنا بر گزارش ساسون، دیوان عالی اسرائیل با ترکیبی از قضات مختلف، مکرراً به مدت بیش از چهار دهه اظهار داشته که قوانین بین‌المللی به حضور اسرائیل در کرانه باختری اعمال می‌شود. به هر روی، کابینه‌های پیاپی اسرائیل از لفظ «مناطق مورد مناقشه» برای کرانه غربی استفاده کرده‌اند، و اسرائیل به‌طور مشابه اصرار می‌ورزد که کرانه باختری منطقه مورد مناقشه است، شورای امنیت سازمان ملل متحد اتحادیه اروپا، بیت‌المقدس را بخشی از کرانه غربی می‌دانند، موضوعی که اسرائیل آن را انکار می‌کند.
پس از عقب‌نشینی یک‌جانبه نیروهای دفاعی اسرائیل از شبه‌جزیره سینا در ۱۹۸۲، به عنوان بخشی از معاهده صلح اسرائیل و مصر، این منطقه دیگر منطقه اشغالی شناخته نشد. اسرائیل به‌طور یک‌جانبه در سپتامبر ۲۰۰۵ از نوار غزه عقب‌نشینی و اظهار داشت که دیگر این منطقه را اشغال نکرده است اما اسرائیل تا سال ۲۰۰۹ به گزارش سازمان عفو بین‌الملل کنترل حریم هوایی غزه، آب محلی، برق و ارتباطات آن را در دست داشته و خروج و ورود کالا و مردم به صورت هوایی یا دریایی از غزه و مرز آن با مصر را کنترل می‌کند. همچنین حمله‌های کنترل شده در غزه از جمله دستگیری مردان تحت تعقیب یا عملیات‌هایی اصطلاحاً کشتارهای هدف‌گیری‌شده که در حملات هوایی حجم بالایی از غیرنظامیان نیز در آن گزارش شدند. اسرائیل همچنان از سوی سازمان ملل، آمریکا، بریتانیا و بسیاری از سازمانهای حقوق بشری در نوار غزه نیروی اشغالگر شناخته می‌شود. اسرائیل نیروی اشغالگر بودن در نوار غزه را رد می‌کند. ضمیمه شدن شرق اورشلیم در ۱۹۸۰ و بلندی‌های جولان در ۱۹۸۱، توسط هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده است (قطعنامه ۴۹۷ سازمان ملل).
بررسی اجمالی

ن
ب
و
|  | شبه‌جزیره سینا | جنوب لبنان | بلندی‌های جولان | کرانه باختری (به استثنای بیت‌المقدس شرقی) | بیت‌المقدس شرقی | نوار غزه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| دوره اشغال | ۱۹۵۶–۱۹۵۷, ۱۹۶۷–۱۹۸۲ | ۱۹۸۲–۲۰۰۰ | ۱۹۶۷–اکنون | ۱۹۶۷–اکنون | ۱۹۶۷–اکنون | ۱۹۵۶–۱۹۵۷, ۱۹۶۷–۲۰۰۵ |
| مورد ادعای |  مصر |  لبنان |  سوریه  لبنان (کشتزارهای شبعا) |  اردن (1967–1988)  فلسطین (۱۹۸۸–اکنون) |  اردن (1967–1988)  فلسطین (1988–اکنون) |  مصر (۱۹۶۷–۱۹۷۹)  فلسطین (۱۹۸۸–اکنون) |
| هم‌اکنون اداره شده توسط |  مصر |  لبنان |  اسرائیل |  تشکیلات خودگردان فلسطین (ناحیه‌ای)  اسرائیل (ناحیه‌های بی و منطقه ج) |  اسرائیل |  حکومت حماس در نوار غزه |
| اسرائیل آن را بخشی از قلمروی خود محسوب می‌کند | نه | نه | بله، به عنوان بخشی از منطقه شمالی،  بر اساس قانون بلندی‌های جولان | دوژور نه، اما به‌طور دفاکتو اسرائیلی‌ها مجازند در شهرک‌های اسرائیلی درون منطقه ج زندگی کنند، به عنوان بخشی از منطقه یهودا و سامره | آری, به عنوان اورشلیم تقسیم نشده بر اساس قانون اورشلیم | نه, ولی اسرائیل از زمان پایان اشغال در سال ۲۰۰۵  کنترل گذرگاه‌های مرزی، آب‌های سرزمینی، و آسمان منطقه را برعهده داشته است |
| سابقاً بخشی از قیمومت بریتانیا بر فلسطین | نه | نه | نیمه جنوبی: تفاهم پولت و نیوکمب | آری | آری | آری |
| شامل شهرک‌های اسرائیلی | نه; تخلیه شده در ۱۹۸۲ | نه | آری | آری | آری | نه; خروج اسرائیل از نوار غزه |
بلندی‌های جولان

مقالهٔ اصلی: بلندی‌های جولان
اسرائیل در سال ۱۹۶۷ در جنگ شش‌روزه بلندی‌های جولان را از سوریه گرفت. یک آتش‌بس در ۱۱ ژوئن ۱۹۶۷ امضا شد و بلندی‌های جولان تحت اداره نظامی اسرائیل درآمد.
سوریه قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ , را که خواهان بازگشت سرزمین‌های اشغال شده توسط اسرائیل در ازای روابط صلح‌آمیز بود را رد کرد. اسرائیل این قطعنامه را در ۱ مه ۱۹۶۸ پذیرفت. در مارس ۱۹۷۲ سوریه به‌طور مشروط این قطعنامه را پذیرفت و ترک مخاصمه مابین اسرائیل و سوریه امضا شد.
در جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳, سوریه تلاش کرد از طریق نظامی بلندی‌های جولان را بازپس بگیرد، اما ناموفق بود. اسرائیل و سوریه در ۱۹۷۴ توافق آتش‌بسی امضا کردند که تقریباً همه بلندی‌ها را تحت کنترل اسرائیل باقی گذاشت و یک منطقه باریک غیرنظامی را به کنترل سوریه بازگرداند. یک نیروی دیده‌بان سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۴ به عنوان حایلی بین دو طرف ایجاد شد. با پذیرش رسمی قطعنامه ۳۳۸ شورای امنیت از سوی سوریه، که آتش‌بس را در پایان جنگ یوم کیپور تعیین کرد، سوریه قطعنامه ۲۴۲ را نیز پذیرفت.
در بلندی‌های جولان منطقه دیگری به نام کشتزارهای شبعا نیز در اشغال اسرائیل است سوریه و لبنان ادعا کرده‌اند که این کشتزارها متعلق به لبنانند و یک نقشه‌بردار سازمان ملل در سال ۲۰۰۷ به این نتیجه رسید که کشتزارهای شبعا در واقع به لبنان تعلق دارد (در تضاد با اعتقاد اسرائیل). سازمان ملل متحد گفته است اسرائیل باید کنترل این منطقه را واگذار کند.
سرزمین‌های فلسطینی

مقاله‌های اصلی: درگیری فلسطین و اسرائیل و سرزمین‌های فلسطینی
سرزمین‌های فلسطینی > زمینه

هر دوی این سرزمین‌ها جزئی از قیمومت بریتانیا بر فلسطین بودند، و جمعیت هر دو اساساً از مردم فلسطینی عرب، از جمله شمار شایان توجهی از پناهندگان فلسطینی تشکیل شده بود که در پی جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل از اسرائیل و سرزمین‌هایی که اسرائیل آنها را در کنترل داشت اخراج شده بودند یا از آن فرار کرده بودند.. امروزه فلسطینیان بالغ بر نیمی از جمعیت اردن را تشکیل می‌دهند.
اردن از ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷، کرانه باختری از جمله بیت‌المقدس شرقی را اشغال کرد و در سال ۱۹۵۰ آن را ضمیمه خود کرد و در سال ۱۹۵۴ تابعیت اردنی به ساکنان آن اعطا کرد (ادعاهای الحاق و تابعیت‌های اعطایی در سال ۱۹۸۸ وقتی اردن سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) را به عنوان تنها نماینده مردم فلسطین به رسمیت شناخت پس گرفته شدند). مصر از ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷ نوار غزه را اداره می‌کرد ولی آن را الحاق نکرد و غزه‌ای‌ها را شهروند مصر نکرد.
سرزمین‌های فلسطینی > کرانه باختری

مقاله‌های اصلی: اشغال کرانه باختری به دست اسرائیل و کرانه باختری
کرانه باختری بر اساس طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین به کشور عربی تخصیص داده شده بود، ولی کرانه باختری در پی جنگ ۱۹۴۸ به دست فرااردن اشغال شد. در آوریل ۱۹۵۰، اردن کرانه باختری را ضمیمه کرد، ولی این الحاق تنها از سوی بریتانیا و پاکستان مورد پذیرش قرار گرفت. (ر.ک. صلح ۱۹۴۹, خط سبز)
سرزمین‌های فلسطینی > بیت‌المقدس شرقی

اسرائیل از ۱۹۸۰ منطقه شرقی اورشلیم بزرگ که به بخش فلسطین اشغالی معروف است را رسماً به خاک خود اضافه کرد اما مورد تأیید جامعه جهانی قرار نگرفت. شهر قدیمی که هیکل سلیمان در آن است از نظر یونسکو متعلق به هیچ کشوری (نه فلسطین نه اسرائیل) نمی‌باشد و در مرز اورشلیم شرقی و غربی واقع است. یونسکو سال ۲۰۱۱ مجدد تأکید کرد که موضع خود را تغییر نداده است و مطابق با قطع‌نامه‌های سازمان ملل متحد منطقه شرقی اورشلیم را منطقه فلسطینی اشغالی از اورشلیم مدرن یا بزرگ عنوان کرد که معضل کلی اورشلیم باید در مذاکرات دوطرفه قطعی حل شود. از زمان اشغال منطقه شرقی توسط اسرائیل شهرک‌سازی در این منطقه از شهر مقدس ادامه داشته است. نقشه جزء به جزء مناطق اشغالی
سرزمین‌های فلسطینی > بیت‌المقدس شرقی > تنش پایتخت اسرائیل

دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۷ با توجه به مصوبهٔ سال ۱۹۹۵ کنگره ایالات متحده دربارهٔ انتقال سفارت این کشور از تل آویو به اورشلیم، دستور اجرایی شدن این مصوبه را صادر کرد و این شهر را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت. در انتشار این خبر ترامپ اشاره‌ای به تقسیم اورشلیم غربی و قدس شرقی به عنوان پایتخت اسرائیل و فلسطین نکرده است. بی‌بی‌سی فارسی به نقل از وی می‌گوید: «دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا بیت‌المقدس را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت». این لحن ترامپ باعث بالا گرفتن تنش‌ها بین دو طرف اسلامی و یهودی شد. بلافاصله با انتشار گفته‌های ترامپ صداهای فارسی‌زبان مطرح اسرائیل در بی‌بی‌سی فارسی به موضوع تقسیم بیت‌المقدس بین اسرائیل و فلسطین اشاره کردند. ترامپ در سخنانش تأکید کرده بود که رسمی شدن بیت‌المقدس به عنوان پایتخت اسرائیل برای آمریکا، موضع‌گیری کاخ‌سفید به نفع یکی از طرفین درگیر نیست و تصمیم نهایی دربارهٔ مرزبندی و تقسیم بیت‌المقدس با اسرائیل و فلسطینیان است. پاپ فرانسیس و دبیرکل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش مخالفت اکید خود را با تصمیم ترامپ عنوان کردند. شورای امنیت سازمان ملل پیش‌نویس قطعنامه‌ای را مبنی بر تجدیدنظر در تصمیم کاخ سفید مطرح کرد که با موافقت تمام اعضا مواجه شد اما توسط آمریکا وتو شد. بنیامین نتانیاهو در پیامی ویدئویی از ترامپ و نیکی هیلی تشکر کرد. نیکی هیلی، سازمان ملل را به دشمنی با اسرائیل متهم کرد.