زوال عقل با اجسام لویی
تشخیص > تشخیص افتراقی > بیماری آلزایمر

زوال عقل با اجسام لویی حتی در مراحل آغازین خود، از آلزایمر قابل افتراق است. در اوایل ابتلا به آلزایمر، اختلال حافظه کوتاه‌مدت دیده می‌شود که یک ویژگی برجسته در تشخیص افتراقی به حساب می‌آید. همچنین نوسانات توجه، که یکی از علائم اصلی و در بیشتر موارد، اولین نشانهٔ زوال عقل با اجسام لویی است، کمتر رخ می‌دهد. برخلاف آلزایمر، که در آن هیپوکامپ یکی از نخستین بخش‌های مغز است که تحت تأثیر زوال قرار می‌گیرد و از دست دادن حافظه رویدادی (مربوط به رمزگذاری خاطرات) معمولاً نخستین علامت آن است؛ اختلال حافظه به‌صورت تدریجی در دِمانس با اجسام لویی به وجود می‌آید. در صورت وجودِ اختلال شناختی خفیف آمنستیک در افراد (که در آن از دست دادن حافظه علامت اصلی است)، احتمال پیشرفت بیماری به سمت آلزایمر بیشتر است، در حالی که افرادی که دارای اختلال شناختی خفیف غیر آمنستیک هستند (اختلالات در حوزه‌های زبانی و عملکرد دیداری-فضایی برجسته‌‍تر است) بیشتر به سوی دِمانس با اجسام لویی پیشرفت می‌کنند. از دست دادن حافظه در دمانس با اجسام لویی، پیشرفت متفاوتی نسبت به آلزایمر دارد، زیرا بخش‌های پیشانی و اتصال گیجگاهی-آهیانه‌ای در مغز درگیر می‌شود. عامل تفکیک‌کننده دیگر حافظه کلامی است که در آلزایمر آسیب کمتری می‌بیند.
MRI مغز، نشان‌دهنده آتروفی هیپوکامپ (مستطیل قرمز) بیشتر در آلزایمر نسبت به دمانس با اجسام لویی، در مقایسه با حالت طبیعی (NC)
FDG-PET مقطع افقی مغز (مناطق روشن‌تر نشان‌دهنده متابولیسم بالاتر است). علامت جزیره‌ای سینگولیت برخلاف بیماری آلزایمر در حالت طبیعی و دمانس با اجسام لویی (حالت وسط) وجود دارد.
FDG-PET از سطح مغز، بخش‌ها دارای رنگ قرمز نشان دهنده متابولیسم بالا هستند. لوب پس‌سری در DLB (نشان داده شده با فلش) فعالیت‌های کمتر را نسبت به آلزایمر نشان می‌دهد.
۷۴٪ از افراد مبتلا به این بیماری، که توسط کالبدشکافی تأیید شدند، نقص در برنامه‌ریزی و سازماندهی افکار داشتند، در حالی که این مسئله فقط در ۴۵٪ از افراد مبتلا به آلزایمر مشاهده شد. نقص‌های پردازش دیداری-فضایی که در اکثر افراد مبتلا وجود دارند، زودتر از آلزایمر ظاهر می‌شوند و واضح‌تر هستند. توهمات معمولاً در اوایل دوره ابتلا به این بیماری رخ می‌دهد، اما در مراحل آخر آلزایمر بروز می‌کنند. بررسی‌های آسیب‌شناختی آلزایمر نشان داد، سرعت زوال عصبی در آلزایمر بیشتر از این بیماری است. همچنین آزمایش مایع مغزی-نخاعی «الگوی ابتلایی آلزایمر» را پروتئین تاوِ بیشتر و آمیلوئید بتایِ کمتر در نورون‌ها نشان داد.
تصویربرداری پت‌اسکن یا اِسپکت برای تشخیص کاهش جذب ناقل دوپامین و افتراق این بیماری از آلزایمر کاربرد دارد. آتروفی (تحلیل) شدید هیپوکامپ در آلزایمر بیشتر دیده شده‌است، تصاویر ام‌آرآی قبل از ایجاد دِمانس (در طول مرحله اختلال شناختی خفیف)، حجم طبیعی هیپوکامپ را نشان می‌دهند؛ اما پس‌از ایجاد دِمانس، این تحلیل‌رفتگی در میان افراد مبتلا به آلزایمر بیشتر دیده می شود و افراد مبتلا به دِمانس با اجسام لویی حجم مغزی‌شان در طول زمان کاهش آهسته‌ترِی نسبت به مبتلایان به آلزایمر دارند. همچنین هنگام اسکن مغزی پت اسکن با فلوئور ردیاب، علامت جزیره‌ای سینگولیت یکی از مشخصه‌های ابتلا به این بیماری بوده و قابل تمایز از بیماری آلزایمر است.
در شرق آسیا، به ویژه ژاپن، ۱۲۳ید-آیوبنگوان در تشخیص افتراقی این بیماری از آلزایمر مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا کاهش جذب این ماده در اعصاب قلب تنها در اختلالات مرتبط با اجسام لویی دیده می‌شود. همچنین سایر نشانگرهای زیستی و حمایتی در تشخیص دِمانس با اجسام لویی و آلزایمر (حفظ ساختارهای لوب گیجگاهی، کاهش فعالیت لوب پس‌سری و افزایش فعالیت مغز در خواب SWS) مفید هستند.