نقد اسلام
عدم اصلاح پذیری اسلام در زمینه حیوانات

علاوه بر این، مخالفت شدید برخی کشورهای اسلامی با پذیرش اصلاحات در فرایند ذبح حلال، نشان‌دهنده تعصب مذهبی و ناتوانی در همگام شدن با پیشرفت‌های علمی و اخلاقی است. در حالی که بسیاری از جوامع جهانی به سوی بهبود رفاه حیوانات حرکت می‌کنند، اسلام به نظر می‌رسد که به قوانین قرون وسطایی خود پایبند مانده و از قبول هرگونه تغییری که بتواند از رنج حیوانات جلوگیری کند، سر باز می‌زند.
در نهایت، نقد اسلام از منظر حقوق حیوانات به خوبی نشان می‌دهد که این دین، علیرغم ادعاهایش در مورد شفقت و رافت، در عمل با معیارهای اخلاقی و علمی امروز در تعارض است. این تناقض‌ها به وضوح نمایانگر ناتوانی اسلام در پاسخگویی به چالش‌های اخلاقی مدرن است و به شکلی بنیادین، نقض حقوق حیوانات را به عنوان بخشی از آموزه‌های دینی خود مشروعیت میبخشد.
یکی از اصلی‌ترین مواردی که در نقد اسلام مطرح می‌شود، عدم توجه به رنج حیوانات در هنگام ذبح است. روش ذبح حلال که بدون استفاده از بیهوشی انجام می‌شود، به طور مستقیم باعث درد شدید و طولانی مدت برای حیوانات می‌گردد. پژوهش‌های علمی متعدد تأیید کرده‌اند که حیوانات تا مدت زمانی پس از برش گلو هنوز هوشیار هستند و از درد بسیار شدیدی رنج می‌برند. این مسئله در تضاد با اصول اخلاقی مدرن قرار دارد که بر کاهش رنج و درد غیرضروری حیوانات تأکید می‌کند.]]
[[همچنین باید اشاره کرد که ادعای برخی از مسلمانان مبنی بر اینکه روش ذبح اسلامی به سرعت خون حیوان را خارج می‌کند و باعث مرگ سریع‌تر آن می‌شود، از لحاظ علمی نادرست است. مطالعات نشان می‌دهند که حتی پس از برش رگ‌های گردن، حیوان ممکن است تا چندین دقیقه به طور کامل هوشیار باقی بماند و از شدت درد رنج ببرد. این نشان می‌دهد که روش‌های سنتی اسلامی نه تنها بی‌رحمانه، بلکه از لحاظ علمی نیز ناکارآمد هستند.]]
یکی دیگر از مشکلات اساسی اسلام در این زمینه، تعصب شدید نسبت به تغییر است. با وجود شواهد علمی غیرقابل انکار درباره افزایش رنج حیوانات در ذبح بدون بیهوشی، بسیاری از فقیهان اسلامی همچنان به اجرای دقیق سنت‌های قدیمی اصرار دارند و هرگونه اصلاح در این زمینه را به عنوان "بدعت" تلقی می‌کنند. این نوع برخورد، نشان‌دهنده یک مشکل جدی در اسلام است: ناتوانی در انعطاف‌پذیری و پذیرش تغییراتی که با پیشرفت‌های علمی و اخلاقی همخوانی دارد.
در حالی که بسیاری از ادیان و جوامع مذهبی دیگر در طول تاریخ توانسته‌اند خود را با معیارهای نوین تطبیق دهند، اسلام همچنان به اصولی پایبند است که در دوران کنونی نه تنها غیرقابل دفاع بلکه به وضوح بی‌رحمانه است. این عدم تطابق نشان می‌دهد که اسلام به عنوان یک سیستم مذهبی، تمایلی به بهبود و پیشرفت در راستای ارزش‌های انسانی و اخلاقی مدرن ندارد و این مسئله به شدت به اعتبار اخلاقی این دین لطمه می‌زند.
نکته کلیدی در نقد اسلام از منظر حقوق حیوانات، ناتوانی این دین در همگام شدن با پیشرفت‌های علمی و اخلاقی مدرن است. در حالی که بسیاری از کشورها و جوامع، به تدریج استانداردهای حقوق حیوانات را بهبود بخشیده‌اند و قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای کاهش رنج حیوانات وضع کرده‌اند، اسلام همچنان به روش‌های منسوخ و غیرانسانی پایبند است. این عدم انعطاف‌پذیری نشان می‌دهد که اسلام به‌جای پیشرفت و تطابق با اصول اخلاقی جهانی، در مسیری مخالف حرکت می‌کند.
نقد سنت شکار و بهره‌برداری از حیوانات:
در اسلام، شکار به عنوان یک فعالیت قابل قبول در برخی شرایط مجاز شمرده شده است، اما در دنیای مدرن که نگرانی‌های زیادی درباره کاهش جمعیت حیات‌وحش و نابودی گونه‌ها وجود دارد، این نگرش سنتی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. اسلام به دلیل عدم پیش‌بینی قوانین برای محافظت از گونه‌های در حال انقراض و محدود کردن شکار بی‌رویه، به نوعی در نابودی محیط‌زیست و گونه‌های حیوانی مشارکت دارد.
آموزه‌های اسلامی درباره حیوانات در آزمایش‌ها و بهره‌برداری از حیوانات: