stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منشور حقوق و آزادی‌های کانادا

منشور حقوق و آزادی‌های کانادا (به انگلیسی: Canadian Charter of Rights and Freedoms) (به فرانسوی: La Charte canadienne des droits et libertés) که در کانادا اغلب به سادگی با نام منشور (Charter) به آن اشاره می‌شود، یک منشور حقوق شهروندی است که بر اساس قانون اساسی کانادا تنظیم شده و اولین قسمت قانون اساسی سال ۱۹۸۲ را تشکیل می‌دهد. منشور، در مقابل سیاست‌ها و اقدامات تمام قسمت‌ها و همه سطوح دولت، حقوق سیاسی مشخصی را برای شهروندان کانادایی تضمین می‌کند و علاوه بر آن حقوق مدنی همه افراد حاضر در کانادا را تضمین می‌کند. این منشور با هدف متحد کردن کانادایی‌ها حول مجموعه‌ای از اصول طراحی شده که دربرگیرندهٔ حقوق شهروند هستند. منشور، در ۱۷ مارس ۱۹۸۲، به همراه بقیه قسمت‌های قانون اساسی، توسط ملکه الیزابت دوم کانادا امضا شد و به قانون تبدیل شد.
تا قبل از تصویب منشور، لایحه حقوق کانادا (به انگلیسی: Canadian Bill of Rights) مصوب ۱۹۶۰ مورد استفاده قرار می‌گرفت که تنها یک قانون فدرال بود و نه یک سند قانون اساسی. یکی از محدودیت‌های قوانین فدرال این است که با طی روند عادی قانون‌گذاری می‌توانند تغییر کنند و قابل اعمال به قوانین استانی نیستند. تا قبل از تصویب منشور، دادگاه عالی کانادا نیز تفسیر سختگیرانه‌ای از لایحه حقوق داشت و به‌طور کلی نیز تمایلی به لغو قوانین دولتی، یا اعلام غیرقابل اجرا بودن قوانین نداشت. این شرایط باعث شده بود تا لایحه حقوق کانادا نسبتاً ناکارآمد باشد. ناکارآمدی نسبی لایحه حقوق کانادا، برای بسیاری از افراد انگیزه لازم را به وجود آورد تا برای محافظت بهتر از حقوق افراد در کانادا اقدام کنند. علاوه بر این و در همان زمان، جنبش حقوق بشر و آزادی که پس از جنگ جهانی دوم به وجود آمد نیز می‌خواست اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر را برقرار کند. در سال ۱۹۸۲، به درخواست پارلمان کانادا و در نتیجه تلاش‌های دولت نخست‌وزیر وقت، پیر ترودو، پارلمان بریتانیا منشور را به عنوان بخشی از قانون کانادا ۱۹۸۲، به‌طور رسمی به صورت یک قانون جدید تصویب کرد.
یکی از قابل توجه‌ترین اثرات تصویب منشور این بود که تا حد زیادی دامنه بررسی قضایی گسترش داده شد. چرا که منشور، در مورد تضمین حقوق افراد و نقش قضات در اجرای آنها، نسبت به لایحه حقوق صریح‌تر است. پس از تصویب منشور، دادگاه‌ها، در مواجهه با هر یک موارد نقض منشور توسط قوانین دولتی، تمام یا قسمتی از قوانین و مقررات فدرال و استانی که در تناقض با منشور، یا به عبارتی در تناقض با قانون اساسی بودند را لغو کرده‌اند. به عنوان مثال می‌توان به عملکرد دادگاه‌ها در زمانی که نظام قانونی کانادا به‌طور عمده تحت تأثیر حل و فصل مسائل مربوط به فدرالیسم قرار گرفت، اشاره کرد. علاوه بر این، منشور به دادگاه‌ها قدرت‌های جدیدی داد تا در روند محاکمه، راه‌حل‌های خلاقانه‌تری به اجرا درآورند و برخی شواهد متناقض با منشور را نا معتبر دانسته و از محاکمات حذف کنند. این قدرت، بیشتر از قدرت معمول دادگاه‌ها در نظام کامن لا (نظام رویهٔ قضایی یا سابقهٔ قضایی) و ساختار حکومتی است که همواره تحت تأثیر کشور بالادستی کانادا، یعنی انگلستان و بر اساس نظام برتری پارلمانی بوده‌است. به همین دلیل، منشور هم پشتیبانی گسترده‌ای از اکثریت رای‌دهندگان کانادا را کسب کرده و هم انتقاداتی از مخالفان افزایش قدرت قضایی را متوجه خود ساخته‌است. لازم است ذکر شود که منشور تنها به قوانین و اقدامات دولت - از جمله قوانین و اقدامات دولت فدرال، دولت‌های استانی و دولت‌های شهری و شوراهای مدارس عمومی - و در برخی موارد نیز به نظام کامن لا می‌پردازد، ولی شامل فعالیت‌های خصوصی نمی‌شود.
ویژگی‌ها

براساس منشور، کسانی که در کانادا حضور فیزیکی دارند، حقوق مدنی و سیاسی بسیاری دارند. بیشتر این حقوق می‌تواند شامل هر شخص حقوقی شود. (منشور شرکت‌ها را به عنوان یک «شخص حقوقی» تعریف نمی‌کند) اما تعداد کمی از حقوق، منحصراً مربوط به اشخاص حقیقی می‌شود یا - همان‌طور که در بخش‌های ۳ و ۶ آمده - تنها شامل شهروندان کانادا می‌شود. در حال حاضر، حقوق مورد نظر منشور، توسط دادگاه‌ها قابل اعمال است. بر اساس بخش ۲۴ منشور، دادگاه‌ها می‌توانند برای کسانی که از حقوق خود محروم شده‌اند، راه‌حل ارائه دهند و حکم صادر کنند. این بخش از منشور، همچنین به دادگاه‌ها اجازه می‌دهد که در محاکمه‌ها، در صورتی که شواهد و مدارک ارائه شده به روشی یه دست آمده باشد که با منشور در تناقض باشد یا به اعتبار سیستم قضایی لطمه وارد کند، آن شواهد و مدارک را مردود دانسته و از روند محاکمه حذف کنند. بخش ۳۲ منشور تأکید می‌کند که منشور، برای دولت فدرال، سرزمین‌های تحت اختیار دولت فدرال و همچنین دولت‌های استانی، الزام‌آور است. حقوق و آزادی‌های مندرج در این منشور در ۳۴ بخش تنظیم شده‌اند و عبارتند از:
ویژگی‌ها > استثناها

قبل از اشاره به تمام آزادی‌ها و برای فرم‌دهی به اساس منشور، اولین بخش منشور که به عنوان بند محدودیت‌ها نیز شناخته می‌شود، به دولت‌ها اجازه می‌دهد که برخی از موارد نقض منشور را توجیه کنند. هرگاه دادگاهی، موردی از نقض منشور را شناسایی کند، لازم است مورد براساس بخش ۱ تجزیه و تحلیل شود تا تعیین شود که آیا قانون قابل اعمال هست یا نه. در صورتی که هدف دولت از نقض منشور، دستیابی به هدفی فوری یا مهم در یک جامعه آزاد شناخته شود و اگر مورد نقض، «به وضوح توجیه‌پذیر» باشد، مورد نقض قانونی تلقی شده و ضد آن اقدامی صورت نمی‌گیرد. بر این اساس، تاکنون بخش ۱ برای حمایت از قوانین ضد رفتارهای ناشایست، مانند قوانین ضد نفرت‌پراکنی (به عنوان مثال، در پرونده آر وی کیگسترا) و قوانین ضد نشر وقاحت (به عنوان مثال، در پرونده آر وی باتلر) استفاده شده‌است. بخش ۱ همچنین تأیید می‌کند که حقوق ذکر شده در منشور، تضمین شده‌است.
علاوه بر این، برخی از حقوق منشور شهروندی نیز مشمول بند بی‌توجهی (به انگلیسی notwithstanding clause) (بخش ۳۳) می‌شوند. بند بی‌توجهی، به دولت‌ها اجازه می‌دهد تا به‌طور موقت حقوق و آزادی‌های بخش ۲ و بخش‌های ۷ تا ۱۵ را تا پنج سال نادیده بگیرند که این مدت قابلیت تمدید هم دارد. دولت فدرال کانادا هرگز از این بند استفاده نکرده‌است و برخی بر این باورند که استفاده از آن، از لحاظ سیاسی پرهزینه خواهد بود. در گذشته، بند بی‌توجهی به‌طور متداول توسط استان کبک به کار گرفته شده‌بود (استان کبک تصویب منشور را پشتیبانی نمی‌کند، اما به هر حال تحت پوشش آن است و مجبور به اجرای آن است). همچنین، تاکنون استان ساسکاچوان، برای پایان دادن به یک اعتصاب و استان آلبرتا، برای محافظت از یک تعریف منحصراً دگرجنس‌گرایانه از ازدواج، از این قانون استفاده کرده‌اند. (توجه داشته باشید که تعریف ازدواج در حوزه قضایی فدرال قرار دارد و نه استانی و از این رو استفاده استان آلبرتا از بند بی‌توجهی، هیچ اثر یا اجباری به وجود نمی‌آورد) قلمرو یوکان نیز یک بار برای تصویب یک قانون از بند بی‌توجهی استفاده کرده‌است، ولی قانون مورد نظر هرگز به‌طور رسمی برای اجرا اعلام نشده‌است.
ویژگی‌ها > حقوق دموکراتیک

به‌طور کلی، حق شرکت در فعالیت‌های سیاسی و حق برخورداری از نوعی از دولت دموکراتیک محافظت می‌شود:
ویژگی‌ها > حقوق قانونی

حقوق مردم در برخورد با نظام دادگستری و اعمال قانون محافظت شده‌است؛ یعنی:
ویژگی‌ها > حقوق زبان

به‌طور کلی، مردم حق دارند از زبان انگلیسی یا زبان فرانسوی در ارتباطات خود با دولت فدرال و دولت‌های استانی استفاده کنند. به‌طور خاص، قوانین زبان در منشور عبارتند از:
ویژگی‌ها > سایر بخش‌ها

تمهیدات مختلفی به روشن شدن نحوه عمل منشور در زمان اجرا کمک می‌کنند. این موارد عبارتند از:
در پایان، بخش ۳۴: بیان می‌کند که قسمت اول قانون اساسی ۱۹۸۲، حاوی ۳۴ بخش اول قانون، می‌تواند با عنوان «منشور حقوق و آزادی کانادا» مورد اشاره قرار گیرد.
منشور و ارزش‌های ملی

قرار بر این بود که منشور منبعی برای ارزش‌های کانادایی و وحدت ملی باشد. آنطور که الن کرنز استاد کانادایی علوم سیاسی اشاره می‌کند، «وعده اولیه دولت فدرال، توسعه یک هویت پان کانادایی بود.» خود ترودو، بعداً در خاطرات خود نوشت که اکنون ممکن بود «خود کانادا» را به عنوان جامعه‌ای شناخت که «در آن تمام مردم برابرند و ارزشهای اساسی مشترکی بر اساس آزادی دارند» و اینکه می‌شد تمام کانادایی‌ها را با ارزش‌های آزادی و برابری شناخت.
اینکه ایجاد یکپارچگی یکی از اهداف منشور بود، به‌طور خاص برای حق جابجایی و حق زبان مهم بود. رند دیک نویسنده کتاب درسی «سیاست کانادا: نگاهی نقادانه» می‌گوید برخی از محققان بر این باورند که بخش ۲۳، با وجود آن قسمت مربوط به حقوق آموزش زبان اقلیت، «تنها بخش از منشور است که پیر ترودو واقعاً به آن علاقه‌مند بود». از طریق حق جابجایی و حق زبان، کانادایی‌های فرانسوی که تا آن موقع در مرکز مناظرات یکپارچگی بودند، می‌توانستند به سراسر کانادا سفر کنند و در زبان خود، خدمات دولتی و آموزشی دریافت کنند و در همان حال، محدود به کبک نباشند. کبک تنها استانی است که کانادایی‌های فرانسوی در آن اکثریت دارند و بیشترین جمعیت کانادایی فرانسوی ساکن کبک است. محدود بودن کانادایی‌های فرانسوی به کبک، می‌توانست کشور را در امتداد خطوط منطقه‌ای، دو قطبی کند. همچنین، قرار بود منشور قوانین متنوعی که ار قبل وجود داشتند را استانداردسازی کند و آن‌ها را به سمت یک اصل واحد آزادی هدایت کند.
نخست‌وزیر سابق انتاریو باب ری، گفته‌است که منشور در عمل «به عنوان یک نماد برای همه کانادایی‌ها عمل می‌کند» به دلیل اینکه منشور ارزش اصلی آزادی را نمایش می‌دهد. شخصیت دانشگاهی، پیتر راسل، نسبت به ارزش منشور در این زمینه بیشتر مردد است. کرنز که احساس می‌کند برای بسیاری از کانادایی‌ها، منشور مهم‌ترین سند قانون اساسی است و احساس می‌کند که منشور قرار بود به هویت کانادایی شکل دهد، ابراز نگرانی کرده‌است که گروه‌های درون جامعه، برخی مقررات را به جای همه کانادایی‌ها، صرفاً متعلق به خودشان ببینند. همچنین ذکر شده‌است که مسائلی مانند سقط جنین و پورنوگرافی که توسط منشور مطرح شده، بحث‌برانگیز است. با این وجود، نظر سنجی سال ۲۰۰۲ نشان داد اگر چه بسیاری از کانادایی‌ها از متن منشور آگاه نبودند، به‌طور قابل توجهی احساس می‌کردند که منشور کانادا را نشان می‌دهد (نمایندگی می‌کند).
تنها ارزش‌های ذکر شده توسط مقدمه منشور، به رسمیت شناختن برتری خدا و حکومت قانون است، اما این موارد بحث‌برانگیز بوده‌اند و نتیجه قانونی نتیجه ناچیزی دارند. در سال ۱۹۹۹، نماینده پارلمان اسوند رابینسون، از آنجایی که احساس می‌کرد که ذکر نام خدا، منعکس‌کننده تنوع کانادایی نیست، برای اصلاح منشور و حذف نام خدا پیشنهادی به مجلس عوام کانادا ارائه کرد که تصویب نشد.
بخش ۲۷ چند فرهنگی بودن را به عنوان یک ارزش به رسمیت می‌شناسد. در سال ۲۰۰۲ نظرسنجی‌ها مشخص کرد که ۸۶ درصد از کانادایی این بخش را تأیید می‌کنند.
در جستجوی عدالت

| در پی عدالت | در پی عدالت |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: جان فلین
تهیه‌کننده: آرنولد کوپلسون استیون سیگال جولیوس آر. ناسو
نویسنده: دیوید لی هنری
بازیگران: استیون سیگال ویلیام فورسایت شنون وری جو چمپا جری اورباک جینا گرشان
موسیقی: دیوید مایکل فرانک
فیلم‌بردار: ریک وایت
تدوین‌گر: دان بروچو   روبرت فرتی
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ آوریل ۱۹۹۱
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۹٬۶۷۳٬۱۶۱ دلار (فروش آمریکایی)
در جستجوی عدالت (به انگلیسی: Out for Justice) یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۱ به کارگردانی جان فلین و تهیه کنندگی، بازیگری استیون سیگال است. او در نقش جینو که یک کارآگاه پلیس کهنه‌کار که قصد دارد با کشتن ریچی، رئیس باند مواد مخدر، انتقام قتل همکاراش بابی را بگیرد.
بازیگران

استیون سیگال در نقش جینو فلینو
ویلیام فورسایت در نقش ریچی مادانو
شنون وری در نقش تری مالوی
جو چمپا در نقش کاپیتان رونی دانزیگر
جری اورباک در نقش ویکی فلینو
جینا گرشان در نقش پتی مادانو
داستان

«جینو فلینو» یک کارآگاه پلیس شهر بوستون است که همکار و دوست همیشگی‌اش در یکی از خیابان‌های شهر مقابل دید فرزند و همسرش به دستور «ریچی مادانو» یکی از جنایتکاران بزرگ شهر، کشته می‌شود و پس از آن سقوط امپراطوری بزرگ «مادانو» تبدیل به تنها هدف زندگی «جینو» می‌شود.
بازخوردها

در راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس بررسی‌های ۲۲ منتقد، ۲۳٪ امتیاز تأیید دارد.
در متاکریتیک، این فیلم بر اساس نقدهای ۱۲ منتقد، امتیاز ۳۸ از ۱۰۰ را کسب کرده است.
تماشاگران در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس A+ تا F دادند.
این فیلم در نهایت ۴۰ میلیون دلار، فروش در آمریکا داشت، حدود یک سوم کمتر از فیلم قبلی سیگال، (علامت مرگ)، به دست آورد.
چوگان (فراهان)

| چوگان | چوگان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: فراهان
بخش: خنجین
بنیان‌گذاری: حدود ۵۰۰ سال پیش
جمعیت: ۳۰۰ نفر
وبگاه: https://www.instagram.com/chowganiha
چوگان روستایی است از توابع شهرستان فراهان در استان مرکزی. این روستا در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد.
مشخصات منطقه‌ای

روستای چوگان در فاصله ۱۰۰ کیلومتری شهر اراک و جز بخش خنجین قرار دارد؛ جمعیت این روستا در حدود ۳۰۰ نفر می‌باشد؛ مختصات جغرافیایی روستای چوگان ۴۹ درجه و ۴۹ دقیقه طول شرقی و ۳۹ درجه و ۲۴ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قرار دارد.
ارتفاع این روستا از سطح دریا ۱۷۰۰ متر می‌باشد؛ روستای چوگان از شرق با روستای کسراصف و از غرب با روستای گورچان همسایه است؛ روستای چوگان تا سال ۹۰ زیر نظر شهرستان کمیجان بود ولی از سال ۹۱ به شهرستان فراهان انتقال داده شد.
فاصله این روستا تا شهر کمیجان ۲۵ کیلومتر و تا شهر فرمهین ۵۰ کیلومتر است.
علت نام گذاری روستا

علت نامگذاری این روستا به نام چوگان
مقدمه:
از روزگاران گذشته جستارهای‌های فراوانی پیرامون نام روستای چوگان وجود داشته است. این جستارها در حالی انجام می‌شوند که در کمتر بحثی نام روستا موشکافانه و از دید ریشه یابی مورد بررسی قرار می‌گیرد در اینجا قصد دارم تا به شکل تحلیلی به واکاوی ریشه نام روستای چوگان بپردازم.
ریشه واژه چوگان در زبان پارسی
چوگان در فارسی میانه چوپَکان و چووِگان است و در پَشتو چَوْگان می‌باشد. جهانگیری در کتاب خود آن را چوب بلند سرکجی برای استفاده در بازی گوی معنا کرده است و مؤلف فرهنگ نظام از آن به عنوان چوب دستی سرخمیده‌ای که بدان گوی بازی کنند نام برده است و دکتر میرزا علی‌اکبرخان نفیسی ناظم‌الاطبا می‌گوید چوبی است که دسته آن راست و باریک و سرش کمی خمیده است و بدان در بازی مخصوصی گوی زنند. محمد غیاث‌الدین بن جلال‌الدین رامپوری در فرهنگ غیاث و به تبع او آنندراج می‌نویسند که چوگان مخفف چولگان، است مرکب از چول به معنی خمیده و گان که پسوند نسبت است. (پسوندهای نسبت ساز در زبان فارسی «ی، ین، ینه، گان، گانه، انه، ئیه/یه» هستند. شواهد زبانی نشان می‌دهد که با اتصال این پسوندها به واژه، غیر از مفاهیم هسته ای «منسوب به» و «مربوط به» در بعضی از کلمات مفاهیم حاشیه ای از قبیل دارندگی، شباهت، امکان، الزام، منشأ، جهت، غایت، مرتبه، شیوه، محدوده، کمیت، واسطه و … نیز برداشت می‌شود) داعی الاسلام نیز در فرهنگ نظام آورده است: شاید چولگان به معنی منسوب به چوله لفظی بوده که الف و نون نسبت ملحق به چوله شده و «ها» مبدل به گاف شده اگرچه خود لفظ چولگان از میان رفته، لیکن چوله (به معنی کج) هنوز وجود دارد و استعمال می‌شود.
چول در برهان قاطع خم و خمیده آمده است و نفیسی نیز چوله را خمیده و منحنی بیان کرده.
در نتیجه واژه چوگان را می‌توان به‌صورت «گرد و خمیده» معنی کرد.
ریشه چوگان در زبان ترکی
در دیوان لغات الترک محمود کاشغری واژه چوگان (chowgan) به صورت"چووقان یا چؤوْگَن" آمده است. چؤگَن یا چؤوْگَن در لهجه قشقایی نیز به نوعی چوبدستی گفته می‌شود که سری خمیده شکل داشته و برای گرفتن بزغاله‌ها و بره‌ها از فاصله دور استفاده می‌شود. (در لهجه کوره‌ای (روستای کوره در نزدیکی روستای چوگان) نیز این واژه به صورت چؤگَن یا چؤوْگَن بیان می‌شود که با گویش قشقایی آن هماهنگی دارد. این موضوع از آن حیث قابل توجه است که برخی از اهالی روستای چوگان اجداد خود را منسوب به شیراز می‌دانند، منطقه تنگ چوگان از توابع استان فارس [تنگه‌ای در نزدیکی شهر بیشاپور در کازرون] که نام، زبان و لهجه‌ای مشابه روستای چوگان دارد) واژه چؤگن متشکل از ریشه+پسوند فاعلی استمراری (پسوند فاعلی در ترکی شرقی) می‌باشد. واژه "چؤ" ریشهٔ واژه‌های فراوانی در زبان ترکی مانند: "چؤپ (چوب)، چؤکمک (خم شدن، زانو زدن)، چؤلمک (ظرف گرد، دیزی)، چؤمه (گرد)، چؤل (خارج از خانه، در معنای حقیقی پشت و عقب) و …" می‌باشند. این ریشه معنای کلی "خمیدگی و گردی" را با خود حمل می‌کند. در نتیجه واژه چؤوْگَن را می‌توان به‌صورت "گرد و خم شونده" معنی کرد.
باتوجه به ریشه یابی واژه چوگان که در هر دو زبان فارسی و ترکی انجام گرفت، به احتمال قوی می‌توان ادعا کرد که نام روستای چوگان بر اساس شکل منطقه آن که به صورت خمیده می‌باشد در آن زمان انتخاب شده است. (بنابر احتمال اهالی قدیمی روستای چوگان با توجه به مسیر حرکت رودخانه متوجه این خمیدگی شده بودند که نقشه‌های هوایی منطقه این نظریه را تصدیق می‌کنند)
جمعیت

طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت چوگان در سال ۱۳۹۵ برابر با ۳۰۰ نفر بوده است. این روستا ۵۰ خانوار دارد.
موآ گامل

| موآ گامل | موآ گامل |
| --- | --- |
 موآ گامل در ۲۰۱۲:  موآ گامل در ۲۰۱۲
نام اصلی: موآ تووا آماندا گامل
تولد: ۶ اکتبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)  استکهلم، سوئد
پیشه: بازیگر
موآ تووا آماندا گامل (به انگلیسی: Moa Tuva Amanda Gammel) (زاده ۱۴ مهر ۱۳۵۹) بازیگر سوئدی است. گامل اولین نقش خود را در سال ۱۳۷۵ برای کارگردان سوئدی میکل هوفسترم بازی کرد. موآ گامل در سال ۱۳۹۴ نقش اصلی را در سریال درام شلیک زمین برعهده داشت.
فارسبان

| فارسبان | فارسبان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: نهاوند
بخش: بخش خزل
دهستان: سلگی
جمعیت: ۱۰۹۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۳۷۷–۰۸۵۲
فارسبان، روستایی از توابع بخش خزل شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سلگی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۰۹۹ نفر (۳۶۰خانوار) بوده‌است.
مردم

مردم این روستا لر هستند و به زبان لری گویش نهاوندی سخن می گویند.
لاکهید جت‌استار

| لاکهید جت‌استار | لاکهید جت‌استار |
| --- | --- |
جت استار نیروی هوایی ارتش: جت استار نیروی هوایی ارتش
کاربری: Transport
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: لاکهید کورپوریشن
نخستین پرواز: 4 September 1957
بازنشستگی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا 1990s
وضعیت: Active
کاربر اصلی: نیروی هوایی ارتش Mexican Air Force
ساخته‌شده: 1957-1978
تعداد ساخته‌شده: 204
لاکهید جت‌استار (به انگلیسی: Lockheed JetStar) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ لاکهید کورپوریشن در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۵۷–۱۹۷۸ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد ارتش شاهنشاهی ایران بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۵۷−۰۹−۰۴ ۴ سپتامبر ۱۹۵۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
اسپرسا

اسپرسا یا اسپ ریس یا اسب ریس واحد اندازه‌گیری مسافت در ایران باستان می‌باشد.
اسپرسا مسافتی بود که شخص بالغ در مدت دو دقیقه می‌توانست بپیماید.
طبق نوشته‌های گزینفون، هرودوت و اراتستنس مقیاس مذکور را باید بین ۱۵۰ تا ۱۸۹ متر دانست.
سی اسپرسا، معادل یک پرثنها (فرسنگ) بود.
میلتون ویلیام کوپر

| میلتون ویلیام کوپر | میلتون ویلیام کوپر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ مهٔ ۱۹۴۳ لانگ بیچ، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۶ نوامبر ۲۰۰۱ (۵۸ سال) ایگار، آریزونا، ایالات متحده آمریکا
علت مرگ: شلیک گلوله
آرامگاه:  اسپرینگرویل، آریزونا
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: بیل کوپر
پیشه(ها): نظریه‌پرداز توطئه، گوینده رادیو، نویسنده
میلتون ویلیام بیل کوپر (به انگلیسی: Milton William Bill Cooper) نظریه‌پردازِ تئوری توطئه و گوینده رادیو آمریکایی‌ بود که بیشتر به عنوان نویسنده کتاب «اسب رنگ پریده را بنگر» شناخته می‌شود. او نسبت به توطئه‌ های جهانی که از پیش برنامه‌ریزی شده‌اند دست به افشاگری می‌زد. او معتقد بود که ابرقدرت‌ها و سازمان‌های مخفی با موجودات فرازمینی در ارتباط اند. کوپر همچنین بیماری ایدز (ویروس اچ‌آی‌وی) را فاجعه‌ای ساخت دست بشر می‌دانست که قرار بوده‌است سیاه پوستان، هیسپانیک‌ها و همجنسگرایان را هدف بگیرد.
به عقیده کوپر راه درمانی برای  ویروس اچ‌آی‌وی قبل از اینکه بر روی انسان‌ها و جانوران آزمایش شود آماده شده بود تا در صورت لزوم اثرات ویروس را خنثی کند. می‌توان کوپر را جزو نظریه پردازان شبه نظامی دانست. وی در نوامبر سال ۲۰۰۱، به ضرب گلوله پلیس ایالت آریزونا کشته شد.
خانواده و حرفه

ویلیام فرزند سرهنگ دوم نیروی هوایی آمریکا «میلتون ونس کوپر» و همسرش «نیه وودساید» بود. ویلیام کوپر در نیروی هوایی و نیروی دریایی و حفاظت اطلاعات نیروی دریایی آمریکا فعالیت داشته‌است که در سال ۱۹۷۵ از تمامی سمت‌های خود برکنار شده‌است. ولی تنها سوابقی از او بجا مانده که نشان می‌دهد بعنوان مهناوی سوم در نیروی دریایی آمریکا عضو بوده و به ویتنام اعزام شده و دو مدال افتخار نیز دارد. وی ادعاهای خود علیه دولت آمریکا را از سال ۱۹۸۸ میلادی و در سن ۴۵ سالگی آغاز کرد. سپس برای رساندن صدای خود به مردم از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱ دارای یک ایستگاه رادیویی بود و از خانهٔ کوچک خود در شهری کوچک و دورافتاده ایگار در ایالت آریزونا در ۱۵ کیلومتری مرز ایالت نیومکزیکو به ساختن برنامه رادیویی علیه دولت آمریکا و افشاگری مشغول بود.
اسب رنگ‌پریده را بنگر

کوپر در سال ۱۹۹۱ کتابی با عنوان «اسب رنگ پریده را بنگر» (به انگلیسی: Behold a Pale Horse) منتشر کرده بود. عبارت "اسب رنگ پریده" اشاره به یکی از اسبان چهار سوار آخرالزمان می‌باشد. این کتاب در میان هواداران مسائل مربوط به موجودات فرازمینی همه‌گیر شده بود. براساس گفته‌های روانشناس «پال گیلروی»، ویلیام کوپر دربارهٔ نحوهٔ قتل جان اف کندی دچار شک و تردید شده بود و قتل او را کار انجمن‌های مخفی آمریکا می‌دانست. او دربارهٔ مسائل کنترل آمریکا به دست انجمن‌های مخفی، یک عصر یخبندان در آینده، و جنگ‌های آینده که انجمن‌های فراماسونی برنامه‌ریزی کرده‌اند پرداخت. مایکل بارکان دانشمند علوم سیاسی، او را یکی از پر رمز و رازترین نظریه‌پردازان توطئه و همچنین از جملهٔ تأثیرگذارترین‌ها خطاب کرد.
در کتاب اسب رنگ‌پریده را بنگر، ویلیام کوپر عنوان کرده‌است که ویروس اچ‌آی‌وی ساختهٔ دست بشر و حاصل یک توطئه برای کاهش جمعیت سیاه‌پوستان، هیسپانیک‌ها و همجنس‌گرایان است. در سال ۲۰۰۰ وزیر بهداشت آفریقای جنوبی بخاطر انتشار مقالات کوپر در آفریقای جنوبی در رابطه با منشأ انسانی ایدز، مورد انتقاد قرار گرفت.
مرگ

طبق گفتهٔ رسانه‌های آمریکایی در ۵ نوامبر ۲۰۰۱ پلیس شهرستان آپاچی، آریزونا با حکم دستگیری به در خانهٔ ویلیام کوپر آمد و به جرم درگیری با همسایگان از او خواست تا به اداره پلیس بیاید؛ ولی ویلیام کوپر مقاومت نشان داده و با سلاح شخصی خود که در خانه داشت، به سر یک افسر پلیس شلیک کرد و او را کشت. درگیری بین افسران دیگر و کوپر ادامه پیدا می‌کند و کوپر در این درگیری کشته می‌شود. مقامات آمریکایی می‌گویند که کوپر از سال ۱۹۹۸ تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۱ درگیر حکم قضایی دادگستری آمریکا بوده‌است و طبق گفتهٔ سخنگوی سرویس مارشال‌های ایالات متحده، ویلیام کوپر گفته بود: «سوگند می‌خورم هرگز اجازه ندهم که مرا زنده دستگیر کنید!»
کتابها

اسب رنگ پریده را بنگر
عبابافی نائین

عبابافی از صنایع دستی قدیمی رایج در شهرستان نائین است.
عباهای این شهرستان در رنگ‌های سرخ و خرمایی با استفاده از پشم و کرک بافته می‌شوند. بیشتر کارگاه‌های عبابافی نائین در محله محمدیه قرار دارند. در دهه ۱۳۵۰، سالیانه تا پنج هزار عدد عبا از این شهرستان صادر می‌شد.
عبا بافی

هنر عبا بافی یکی از صنایع دستی دیرینه و زیبا و ظریف شهر نائین می‌باشد. از دیرباز این صنعت در بوشهر، کوهپایه و بخش محمدیه شهر نائین رواج داشته است. دربخش محمدیه سرداب‌های عبابافی متعددی با استفاده از تکنیک کَند ساخته شده است که در هر یک از آن‌ها معمولاً ۸ تا۱۰ نفر مشغول به کار بوده‌اندو در حال حاضر ۱ تا ۲ نفر می‌باشند. جنس عبای نائین از کرک شتر یا پشم گوسفند است و طول هر طاقهٔ عبا ۶ متر و وزن آن ۵/۲ کیلوگرم می‌باشد. دستگاه‌های عبابافی از جنس چوب و نی می‌باشد و شامل اجزایی مانند نوردهای در عقب و جلو دستگاه دفتین و شانه در وسط و دو پدال برای باز کردن بین تارها می‌باشد.
نحوه کار

کرک شتر بعد از چیده شدن با آب شسته می‌شود. بعد از خشک شدن قسمت‌های نامرغوب از آن جدا می‌شود. قسمت‌های مرغوب‌تر توسط زنان خانه‌دار در چند مرحله موکشی می‌شود. کرک موکشی شده توسط ماشین برش و حلاجی می‌شود. کرک حلاجی شده توسط چرخ‌های نخ‌ریسی دستی به نخ تبدیل و به شکل دوک در می‌آید. تا این قسمت کار توسط افراد مختلفی انجام می‌شود. بافنده دوک‌های آماده را با چرخ دستی بر روی ماسوره می‌پیچند. ماسوره در هنگام بافتن در داخل ماکو جای می‌گیرد.
برای بافتن ابتدا بافنده با پای راست پدال راست را پایین می‌برد در این هنگام تارها از هم باز می‌شود بعد ماکو را از سمت راست از بین تارها عبور داده و از سمت چپ بیرون می‌آورد. بعد از بیرون آوردن ماکو وسط پود را تا یک وجب بالا می‌برد (این کار برای این انجام می‌شود که بعد از دفتین زدن، پود در لای تار قرار گیرد) سپس با دست راست دفتین را می‌گیرد و با دو یا سه ضربه آن را بر روی پود می‌زند. دوباره با پای چپ پدال سمت چپ را پایین می‌برد تا تارها به اندازه ماکو باز شود سپس ماکو را از سمت چپ از بین تارها عبور می‌دهد دوباره وسط نخ را بالا می‌برد و دفتین را دو یا سه مرتبه بر روی پود می‌زند این کار به همین ترتیب تکرار می‌شود تا طول آن ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر پیش رود. مقرای بافته شده بر روی نورد جلو پیچیده می‌شود تا طول آن به تا ۶ متر افزایش یابد.
عبا بعد از بافته شدن از دستگاه جدا شده و در دستگاه دیگری که فقط شامل دو نورد عقب و جلو می‌باشد پرداخت و اتوکشی شده و سپس برای دوخت آماده می‌گردد. این عباها همواره به کشورهای عربی حاشیهٔ خلیج فارس صادر گردیده و به مرغوبیت مشهور بوده است.
کانویر وای‌بی-۶۰

| وای‌بی-۶۰ | وای‌بی-۶۰ |
| --- | --- |
نمونه اولیه وای‌بی-۶۰ و یک کانویر بی-۳۶اف در پشت آن: نمونه اولیه وای‌بی-۶۰ و یک کانویر بی-۳۶اف در پشت آن
کاربری: بمب‌افکن راهبردی
تولیدکننده: کانویر
نخستین پرواز: ۱۸ آوریل ۱۹۵۲
وضعیت: فقط نمونه اولیه
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۱ تکمیل شده، ۱ ناقص
توسعه‌یافته از: کانویر بی-۳۶
کانویر وای‌بی-۶۰(به انگلیسی: Convair YB-60) نمونه اولیه هواپیمای بمب افکن آمریکایی برای نیروی هوایی ایالات متحده بود.
مشخصات فنی (وای‌بی-۶۰)

داده‌ها از
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۵ (دو خلبان، ناوبر، بمب افکن/اپراتور رادیویی، اپراتور رادیویی/تیرانداز دم، همه در محفظه جلویی)
طول: ۱۷۱ فوت (۵۲ متر)
پهنای بال: ۲۰۶ فوت (۶۳ متر)
ارتفاع: ۶۰ فوت ۶ اینچ (۱۸٫۴۴ متر)
مساحت بال‌ها:  ۵٬۲۳۹ فوت مربع (۴۸۶٫۷ متر مربع)
ماهی‌واره: root: NACA 63(420)-422 Mod.; tip: NACA 63(420)-517
وزن خالی:  ۱۵۳٬۰۱۶ پوند (۶۹٬۴۰۷ کیلوگرم)
وزن ناخالص:  ۳۰۰٬۰۰۰ پوند (۱۳۶٬۰۷۸ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: ۸ عدد موتور توربوجت پرت اند ویتنی جی۵۷،‏ با پیشرانه ۸٬۷۰۰ پوند-نیرو (۳۹ کیلونیوتن)  در هر موتور
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۵۰۸ مایل بر ساعت (۸۱۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۴۱ گره) at ۲۹٬۲۵۰ فوت (۸٬۹۱۵ متر)
سرعت واماندگی:  ۱۱۵ مایل بر ساعت (۱۸۵ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۰۰ گره)
بُرد رزمی:  ۲٬۹۲۰ مایل (۲٬۵۳۷ مایل دریایی؛ ۴٬۶۹۹ کیلومتر)
برد معبر: ۸٬۰۰۰ مایل (۶٬۹۵۲ مایل دریایی؛ ۱۲٬۸۷۵ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۵۳٬۳۰۰ فوت (۱۶٬۲۰۰ متر)
بارگیری بال: ۵۷٫۳ پوند بر فوت مربع (۲۸۰ کیلوگرم بر متر مربع)
جنگ‌افزار
سلاح‌ها ۲× 20 mm (0.787 in) cannon in tail
بمب‌ها:  72,000 lb (33,000 kg)
وای‌بی-۶۰ در حال پرواز