stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرونده قتل پارکر–هیوم
قتل

در ۲۲ ژوئن ۱۹۵۴، جسد هونورا ریپر در ویکتوریا پارک، در کریستچراچ، نیوزیلند کشف شد. آن روز بعد از ظهر، هونورا به همراه پائولین و جولیت برای پیاده‌روی به پارک ویکتوریا رفته بودند. تقریباً ۱۳۰ متر (۴۳۰ فوت) بیرون مسیر اصلی، در منطقهٔ جنگلی پارک و نزدیکی یک پل چوبی کوچک، هیوم و پارکر با نیمهٔ آجری که در یک جوراب کهنه جاسازی کرده بودند، ریپر را به قصد کشتن زدند. پس از ارتکاب قتل، دختران با لباس‌های آغشته به خون فرار کردند و دوباره به دکه‌ای که چند دقیقه قبل ۳ نفری آن‌جا غذا خورده بودند، برگشتند. آنها به آگنس و کنت ریچی (صاحبان دکه) گفتند که هونورا افتاده و به سرش ضربه خورده‌است. جسد هونورا توسط کنت ریچی پیدا شد.زخم های زیادی در سر، گردن و صورت او دیده می‌شد و اندک جراحاتی هم در انگشتانش وجود داشت. پلیس خیلی زود آلت قتل را در جنگل مجاور کشف کرد و داستان دروغین دختران از مرگ تصادفی ریپر به سرعت لو رفت.
محاکمه و محکومیت

قبل از محاکمه، پائولین پارکر با نام پائولین ریپر معروف بود. مادرش هونورا با هربرت ریپر زندگی می‌کرد گرچه در تحقیقات پلیس مشخص شد که آنها ازدواج نکرده‌اند؛ بنابراین طی محاکمه هونورا و پائولین با نام خانوادگی «پارکر» خطاب می‌شدند.
جلسات دادگاه تاثربرانگیز بودند و گمانه زنی‌هایی دربارهٔ لزبین بودن دخترها و جنون احتمالی آنها وجود داشت. دو دختر در ۲۸ اوت ۱۹۵۴ محکوم شدند و از آنجا که برای مجازات اعدام خیلی جوان بودند، هر یک به پنج سال زندان محکوم شدند. برخی منابع می‌گویند آن‌دو به شرط این که هیچ‌گاه با یکدیگر تماس نگیرند، آزاد شدند اما سام بارنت، وزیر دادگستری، به روزنامه‌نگاران گفت که این ادعا صحت ندارد.
کمتر از چهار ماه بعد، این قتل به عنوان شاهدی قوی از انحطاط اخلاقی، توسط کمیتهٔ ویژهٔ بزهکاری اخلاقی در کودکان و نوجوانان، در آنچه به گزارش مَزِنگارب شهرت یافت ارائه شد. این عنوان برگرفته از نام فامیلی اوسوالد مزنگارب رئیس آن کمیته بود.
آزادی

پس از آزادی از زندان، پائولین پارکر مدتی را در نیوزیلند گذراند و پیش از خروج از انگلیس تحت نظارت نزدیک بود. او از سال ۱۹۹۷ در دهکدهٔ کوچکی به نام هو در نزدیکی استروود، کنت زندگی و یک مدرسه سوارکاری کودکان را اداره می‌کند. او در بزرگسالی به کلیسای کاتولیک پیوست. پائولین از همکاری در قتل مادرش به‌شدت ابراز پشیمانی کرده و سال‌هاست که از مصاحبه در این مورد خودداری می‌کند.
جولیت هیوم پس از آزادی از زندان، مدتی را در انگلستان و ایالات متحده گذراند و بعداً در انگلیس اقامت گزید. او با نام مستعار آن پری رمان‌های کارآگاهی تاریخی می‌نویسد و در آن زمینه یک نویسندهٔ سرشناس محسوب می‌شود. هیوم از سال ۱۹۶۸ به فرقهٔ مورمون‌ها پیوسته‌است. تا سال ۱۹۹۴ این مسئله که پری همان هیوم است آشکار نشده بود.
در مارس ۲۰۰۶، هیوم گفت که رابطهٔ او با پائولین پارکر یک نوع شیفتگی ذهنی بوده و آنها لزبین نبوده‌اند.
تصویر رسانه‌ای

فیلم فرانسوی مارا از دست شیطان نجات نده و موجودات آسمانی پیتر جکسون (۱۹۹۴) داستان‌شان به پروندهٔ پارکر-هیوم می‌پردازد. اکران فیلم موجودات آسمانی باعث افشا شدن هویت اصلی آن پری شد.
این پرونده دستمایهٔ نگارش کتابی با عنوان «دوستی شیطان» به قلم ماریجین میکر در سال ۱۹۵۸ بوده‌است. اولین رمان بریل بینبریج با نام «هریت گفت…» با الهام از گزارشهای روزنامه‌ها در مورد این پرونده نگاشته شده‌است.
آنجلا کارتر با الهام از این پرونده، فیلمنامه‌ای نوشت که هیچ‌گاه به مرحلهٔ تولید نرسید. در این فیلم‌نامه که عنوانش قاتل کرایست چرچ است، نام پائولین پارکر به لنا توپ و جولیت هیوم به نریسا لاک تغییر داده شده‌است. فیلمنامهٔ کارتر که الهام‌بخش پیتر جکسون در ساخت فیلم موجودات آسمانی بود در سپتامبر ۲۰۱۸ در قالب نمایشنامهٔ رادیویی از رادیو ۴ بی‌بی‌سی پخش شد.
نمایشنامهٔ «قتل جزئی» نوشتهٔ مری اُر و رجینال دنهام (۱۹۶۷)، «دختران بهشت» اثر میشلین فارستر (۱۹۹۲) و «Folie à Deux» به قلم ترور اشمیت (۲۰۱۰) با دستمایه قرار دادن موضوع این پرونده نگاشته شده‌اند.
پروندهٔ پارکر-هیوم همچنین الهام‌بخش رمان «همه پرندگان آواز می‌خوانند» اثر اوی وایلد بوده‌است.
در سال ۲۰۱۱، الکساندر رومن مستندی به نام «بازتابی از گذشته را» به اتمام رساند، که در آن آلیس دریت نقش پائولین پارکر را بازی می‌کند. این فیلم در دانشگاه لینکلن (به جای سینما ریالتو، که به دلیل وقوع زلزله کریستیچچرچ در فوریه ۲۰۱۱ تعطیل شد) در ۹ مه اکران شد.
قسمت ۴۲۹اُم سریالسیمپسون‌ها با محوریت پارکر و هیوم ساخته شده‌است.
فیلم تلویزیونی زن رمز و راز داستانش در مورد پروندهٔ پارکر-هیوم است. در این فیلم نام‌ها تغییر کرده و مکان جرم به هلیفکس تغییر داده شده با این حال، روایت فیلم از قتل به اصل ماجرا وفادار است.
کتابشناسی - فهرست کتب

JHH Gaute و Robin Odell , The New Murderers Who Who Who, 1996, Harrap Books، London
پرونده‌های معروف جنایی، جلد دو، ۱۹۵۵، لندن
مشخصه ترسناک، ۱۹۷۳، لندن
وسواس، ۱۹۵۸، لندن
پرونده‌های جنایی بیشتر، ۱۹۵۷، لندن
پاتریک ویلسون، کودکانی که می‌کشند، ۱۹۷۳، لندن
لندن دیلی میل، ۶ ژانویه ۱۹۹۷، ص. ۱۷
پیامبران (مجموعه تلویزیونی)

| پیامبران | پیامبران |
| --- | --- |
نویسنده: محمدرضا عابدی شاهرودی
کارگردان: سلمان خورشیدی وحید هماتاش
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی، عربی، ترکی
شمار فصل‌ها: ۴
تولید: تولید
تهیه‌کننده: صادق کریمیان
مدت: ۳۵ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه دو
نخستین نمایش: ۱۳۹۴
پیامبران مجموعه پویانمایی تلویزیونی به تهیه کنندگی صادق کریمیان، کارگردانی سلمان خورشیدی و وحید هماتاش و نویسندگی محمدرضا عابدی شاهرودی است. هر قسمت از این انیمیشن داستان زندگی یک پیامبر را روایت می‌کند. این انیمیشن محصول سال ۱۳۹۴ است و به سه زبان فارسی، عربی و ترکی ساخته شده است.
خلاصه داستان

این انیمیشن روایت‌هایی از زندگی پیامبران الهی است که چگونه مردم را راهنمایی و به یکتاپرستی دعوت می‌کنند. این داستان‌ها برگرفته از روایت‌های قرآن هستند.
تولید

این اثر با کیفیت «فول تری دی» و به صورت «موشن کپچر» کار شده چراکه در این مجموعه هر بار داستان یک پیامبر به تصویر کشیده می‌شود و با توجه به داستان لوکیشن‌ها، شخصیت‌ها و لباس‌های جدیدی باید طراحی شود که تنوع کار را بالا می‌برد. در این انیمیشن داستان آدم و حوا، نوح، ادریس، ابراهیم، صالح، فیل‌سواران ابرهه و… روایت می‌شود.
آلودگی نوری

آلودگی نوری (به انگلیسی: Light pollution) نوعی آلودگی است که به روشن شدن بیش از حد یک محیط بر اثر نورهای مصنوعی گفته می‌شود. آلودگی نوری باعث کم فروغ شدن ستارگان و اجرام آسمانی در آسمان می‌شود و مانند تمام انواع دیگر آلودگی، به بوم‌سازگان آسیب می‌رساند.
نقش آلودگی نوری در کیفیت رصد ستارگان در آسمان شب - حاشیه شمال شرقی گنبد آلودگی نوری تهران ثبت شده از ارتفاع ۴۲۰۰ متری کوه دماوند
آلودگی نوری تهران در پشت دماوند و نمای شمال شرقی کوه دماوند
تعریف علمی: نورهای مصنوعی که در زمان یا مکان نامناسب از استاندارد خود خارج شده و با کیفیت نامطلوب محیط زیست و آسمان شب را آزار دهنده و آلوده می‌سازند. آلودگی نوری یکی از اثرات جنبی زندگی صنعتی شهری است. به‌طور ساده وقتی پرتوهای نور یک چراغ درست به سمت زمین نشانه نرفته‌است و بخشی از آن (به دلیل نصب غلط یا استفاده از حباب پریزماتیک) به آسمان می‌رود باعث برافروختگی سیاهی آسمان و آسیب به محیط زیست می‌شود. برافروختگی آسمان زمانی بهتر دیده می‌شود که از شهرها دور شده باشید. به گنبدهای نوری در بالای سر شهرها آسمان تاب (Sky Glow) می‌گویند.
برخی از منابع تولید آلودگی نوری در شهرها به شرح ذیل است: نور تابلوهای تبلیغاتی و بیلبوردها، نور خیابان‌ها و میدان‌ها، نورپردازی المانهای شهری نظیر پرچم، مجسمه، پل و…، نورپردازی ساختمان‌ها و برج‌ها هستند. تحقیقات نشان می‌دهند که ۸۳٪ مردم جهان در آلودگی نوری زندگی می‌کنند. این رقم در اروپا و ایالات متحده به ۹۹٪ می‌رسد. آلودگی نوری در اغلب موارد ناشی از استفاده بیش از حد، نا درست و تنظیم نشده از چراغ‌ها و سیستم‌های روشنایی است. در حدود ۸۰٪ آمریکایی‌ها، ۶۰٪ اروپایی‌ها و در مجموع یک-سوم از مردم کره زمین به دلیل آلودگی نوری، توانایی مشاهده کهکشان راه شیری را از دست داده‌اند.
تعریف آلودگی نوری

در این تعریف سه واژه زمان، مکان و کیفیت از اهمیت خاصی برخوردار است که بیشتر درباره آن صحبت می‌کنیم.
زمان نامناسب: ممکن است در ساعاتی از روز از نور مصنوعی استفاده شود که نیازی به آن نیست. این حالت می‌تواند در زمانی رخ دهد که نور خورشید به حد کافی فضای داخل اتاق را روشن می‌کند اما از روی عادتی اشتباه، روشنایی داخل با نورهای مصنوعی افزایش می‌یابد نمونه دیگر در راهروها و پارکینگ‌هایی هستند که ممکن است ساعت‌ها درآنجا ترددی وجود نداشته اما چندین چراغ به‌طور دائم روشن باشد.
توجه داشته باشید که صحبت از مهندسی روشنایی در زمانی شکل می‌گیرد که منابع طبیعی روشنایی مانند خورشید، یا وجود ندارند یا فضای مورد نظرمان را به حد کافی روشن نمی‌سازند؛ بنابراین اگر نور روز تأمین‌کننده روشنایی مطلوب است اما از نور لامپ‌ها در کنار آن استفاده می‌شود، با مصداق واضحی از زمان نامناسب روبرو هستیم.
مکان نامناسب: در دنیای امروز که انرژی از ارزش خاصی برخوردار است محاسبات دقیقی برای مصرف بهینه انواع انرژی از جمله نیروی برق انجام می‌گیرد. در خصوص استفاده از منابع روشنایی مصنوعی در منازل، مکان‌های عمومی، کارگاه‌ها، بیمارستان‌ها، رستوران‌ها و… نیز استانداردهایی تعریف شده که سلامتی انسان به‌خصوص بینایی، مورد توجه پژوهشگران بوده‌است. با توجه به نوع و کاربرد هر مکان، قاعدتاً استانداردهایی برای آن تعریف شده که در نظر نگرفتن این استانداردها و استفاده سلیقه‌ای تولید آلودگی نوری می‌کند. در واقع با چنین نگرشی که چه مقدار نور برای چه فعالیتی و در کجا مناسب است، هم می‌توان انرژی را درست و بهینه مصرف کرد و هم به سلامت خود آسیب نرسانده. به‌طور مثال برای یک اتاق خواب، ۱۰۰ لوکس، کلاس درس ۵۰۰ لوکس و اتاق نقشه‌کشی ۱۰۰۰ لوکس نور لازم است. پس استفاده کم یا بیش از میزان لازم از نور، در هر مکان تولید آلودگی نوری می‌کند. حال در این بخش می‌توان به پایانه اتوبوس‌های درون و برون‌شهری اشاره کرد که با شدت روشنایی بسیار بالایی محوطه خود را بیش از مقدار لازم نورافشانی می‌کنند که این عامل باعث بازتاب نور اضافی نیز از سطح زمین به فضا و محیط‌های هم‌جوار شده و آلودگی نوری را تشدید می‌کند.
کیفیت نامطلوب: در مهندسی روشنایی کیفیت نور از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. همانگونه که مکان و زمان در استفاده از نور تعیین‌کننده است، کیفیت نور نیز از نظر پزشکی و سلامت انسان مورد توجه می‌باشد. هر نوع لامپ با توجه به مکانیزم تولید نور از کیفیت، رنگ و طیف نور خاصی برخوردار است. به‌طور مثال نور لامپ‌های سدیمی کم فشار از نظر ستاره شناسان بسیار مناسب است زیرا به راحتی می‌توان نور این لامپ‌ها را با فیلترهای مخصوص، از دید ابزارهای نجومی مخفی و پوشیده نمود. چراکه نور آن‌ها فقط در طیف زرد تابش نموده و طیف دیگری در آن وجود ندارد در نتیجه به راحتی با نصب فیلتر، حذف می‌شود. اما استفاده از همین لامپ در کنار تالاب‌ها می‌تواند در گونه‌ای قورباغه موجب قطع موقت تغذیه طبیعی و بروز رفتارهای غیرارادی و سکون‌های بلند مدت بعد از خاموشی چراغ‌ها شود.
امروزه توجه به طراحی نورپردازی در کنار مهندسی روشنایی از اهمیت خاصی برخوردار است و رفته رفته لزوم توجه به این مقوله در زندگی شهری، در کنار دیگر المان‌های معماری و حتی مبلمان شهری، ضروری و با اهمیت جلوه می‌نماید. هر چند علم طراحی نورپردازی، تقریباً سلیقه‌ای بوده و تا حدودی توانسته فرمول‌ها و محاسبات مهندسی را نادیده بگیرد، اما تلاش متخصصان برای تعریف زیبایی دراین عرصه و توجه به علوم روانشناسی و رفتارشناسی اجتماعی که حاصل آن برقراری آرامش در محیط‌های گوناگون است اهمیت آن را در این روزگار اثبات می‌کند.
آلودگی نوری و زندگی موجودات > پرندگان

اغلب پرنده‌ها به چندین دلیل در شب مهاجرت می‌کنند. یکی از دلیل‌ها این است که زیر نور آفتاب گرما زده می‌شوند، دومی این است که سیستم ردیابی پرنده‌ها با ستاره‌ها و ماه کار می‌کند. از وقتی شهر‌های بزرگ و پر نور ساخته شدند، پرنده‌ها، ستاره‌ها را در نور شهر‌ها گم می‌کنند و از مسیر مهاجرت خود منحرف می‌شوند. در بسیاری از موارد، به خاطر خروج از مسیر همیشگی زندگی‌شان می‌میرند.
در کل کره‌ی زمین زندگی چهار میلیارد پرنده سالانه به خاطر آلودگی نوری در خطر هستند.
این یکی از ده‌ها ضرر‌ آلودگی نوری بود. پرندها از مفیدترین جانداران روی زمین هستند که در کنترل آفات، افزایش حاصلخیزی خاک، تامین غذای آبزیان، گرده‌افشانی و… نقش بسیار پر رنگی دارند. پس به خاطر جان خودمان و کودکان‌مان هم که شده باید بیشتر مراقب پرنده‌ها باشیم.
راهکارهای کاهش آلودگی نوری

باید توجه داشت احساس و ادراک از آلودگی نوری بسته به میزان نور محیط و کارکردهای فضای مورد بحث دارد. به‌طور مثال در مرکز خرید یک شهر نمی‌توان نور ضعیف یک چراغ‌قوه که در یک شب رصدی مزاحم کار رصدگران است را جزء نمونه‌هایی از این طیف برشمرد. با توجه به این نکته راهکارهای کاهش آلودگی نوری یا حذف آن بستگی به طرح مسئله یا مشکل پیش‌رو دارد.
هدایت صحیح پرتوهای روشنایی
نصب سرپوش بر روی روشنایی‌ها
میزان نور مناسب
نصب فتوسل
نصب سنسورهای حرکتی
پوشش گیاهی
جلوگیری از ورود نور
استفاده از فیلترهای کاهنده آلودگی نوری
اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی اطرافیان
اقدامات قانونی مورد نیاز
جایگزین کردن منابع نور با طیف آبی سفید با منابعی که طیف نوری گرمتری دارند
تاثیر آلودگی نوری شهرها در کیفیت رصد آسمان شب - به رد پرندگان گوشه تصویر نگاه کنید
رد حرکت پرندگان به دور منابع نور قوی در ساحل ریو دوژانیرو
پرواز شماره ۹۵۲۵ جرمن‌وینگز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فرودگاه مبدأ، بارسلونفرودگاه مقصد، دوسلدورفمحل سقوط     مبدا، مقصد، و محل سقوط پرواز شماره ۹۵۲۵: فرودگاه مبدأ، بارسلونفرودگاه مقصد، دوسلدورفمحل سقوط     مبدا، مقصد، و محل سقوط پرواز شماره ۹۵۲۵
حادثه: حادثه
تاریخ: ۲۴ مارس ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-03-۲۴)
محل حادثه: آلپ فرانسه، جنوب فرانسه  ۴۴°۱۶′۵۸″ شمالی ۶°۳۱′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۲۸۲۷۸°شمالی ۶٫۵۱۶۹۴°شرقی﻿ / 44.28278; 6.51694
هواگرد: هواگرد
نوع: خانواده ایرباس ای۳۲۰
شرکت هواپیمایی: جرمن‌وینگز
شماره دم: D-AIPX
مبدا پرواز: فرودگاه بارسلونا-ال پرات، اسپانیا
مقصد: فرودگاه بین‌المللی دوسلدورف، آلمان
مسافرین: ۱۴۴
خدمه: ۶ (شامل ۲ خلبان)
کشته‌شدگان: ۱۵۰
بازماندگان: ۰
پرواز شماره ۹۵۲۵ جرمن‌وینگز (انگلیسی: Germanwings Flight 9525) (4U9525) یک پرواز مسافری برنامه‌ریزی شده بین‌المللی از بارسلون به دوسلدورف بود.
هواپیمای ایرباس ای۳۲۰ با ۱۴۴ مسافر، دو خلبان و چهار خدمه پروازی روز سه‌شنبه، ۲۴ مارس ۲۰۱۵ (۴ فروردین ۱۳۹۴) در نزدیکی یک پیست اسکی و روستایی، روستایی دورافتاده «بارسلونت» در دامنه کوه‌های آلپ فرانسه در حد فاصل شهرهای دینی و بارسلونت در ۱۰۰ کیلومتری شهر نیس در جنوب فرانسه سقوط کرد.
شرح حادثه

این هواپیما در ساعت ۱۰:۰۱ صبح به وقت اروپای مرکزی (۰۹:۰۱ به وقت گرینویچ) از بارسلون پرواز کرده و در ساعت ۰۹:۲۷ به وقت گرینویچ به ارتفاع ۱۱۶۰۰ متری (۳۸۰۰۰ فوت) (طبق برنامه پروازی) می‌رسد.
مطابق با اعلام BEA در ساعت ۰۹:۳۰ گرینویچ، خلبان‌ها دستورالعمل‌ها را از بخش کنترل ترافیک هوایی فرانسه مورد تأیید قرار می‌دهند.
پس از گذشت لحظاتی یعنی در ساعت ۰۹:۳۱ به وقت گرینویچ هواپیما بدون اخذ تأیید (موافقت) شروع به کاهش شدید ارتفاع (با نرخ متوسط ۱۷٫۸ متر بر ثانیه) می‌کند.
در هنگام کاهش ارتفاع، خلبان‌ها به سوالات بخش کنترل ترافیک هوایی پاسخ نمی‌دهند و تماسی برای اعلام وقوع وضعیت اضطراری به عمل نمی‌آورند. تلاش‌های بخش کنترل ترافیک هوایی فرانسه برای تماس با پرواز از طریق فرکانس‌های رادیویی اختصاص داده شده بی پاسخ می‌ماند. شواهد و مدارک نشان می‌دهد که کمک خلبان اقدام به کاهش ارتفاع کرده‌است. آخرین اطلاعات ثبت شده توسط رادار رهگیر از این هواپیما مربوط به ساعت ۰۹:۴۰ به وقت گرینویچ است که در آن لحظه هواپیما در ارتفاع ۱۸۸۲ متری (۶۱۷۵ فوت) بوده‌است. در آخرین لحظات سرعت هواپیما تقریباً ۷۰۰ کیلومتر بر ساعت بوده‌است.
این هواپیما از نوع ایرباس ای۳۲۰ و در اختیار شرکت هواپیمایی آلمانی جرمن‌وینگز بود که از جمله شرکت‌هایی است که بلیط‌های ارزان قیمت می‌فروشد. سهام شرکت جرمن‌وینگز متعلق به شرکت لوفت‌هانزا است. تا لحظه سقوط این هواپیما شرکت هواپیمایی جرمن‌وینگز سابقه هیچ سانحه هوایی نداشت. متوسط عمر هواپیماهای این شرکت ۹ سال است اما هواپیمای سقوط کرده از ۲۴ سال پیش پرواز می‌کرد.
اجساد قربانیان به ساختمانی در روستای سن لزالپ منتقل شده‌اند. ماریانو راخوی، نخست‌وزیر اسپانیا، نیز به خبرنگاران گفته‌است که در میان سرنشینان این هواپیما شمار زیادی از شهروندان اسپانیا، آلمان و ترکیه بوده‌اند.
فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهوری فرانسه گفته‌است دسترسی به منطقه‌ای که این هواپیما سقوط کرده، بسیار دشوار است. وی احتمال داده‌است که هیچ‌یک از سرنشینان این هواپیما زنده نمانده باشند. مانوئل والس، نخست‌وزیر فرانسه گفته‌است وزیر کشور را به محل سقوط هواپیما فرستاده‌است.
وزیر کشور فرانسه در ۲۴ مارس اعلام کرد: جعبه سیاه این هواپیما در مناطق کوهستانی یافته شده و به مقامات و بازرسان مربوطه تحویل گردیده‌است. همچنین تأیید کردند که همه مسافران این پرواز کشته شده‌اند.
صدر اعظم آلمان آنگلا مرکل در روز ۲۵ مارس ۲۰۱۵ به فرانسه سفر کرد و از محل سقوط بازدید کرد.
خدمه و مسافرین هواپیما

| ملیت | تعداد>  | Ref>  |
| --- | --- | --- |
|  آلمان | ۷۲ |  |
|  اسپانیا | ۵۱ |  |
|  آرژانتین | ۳ |  |
|  قزاقستان | ۳ |  |
|  بریتانیا | ۳ |  |
|  ایالات متحده آمریکا | ۳ |  |
|  استرالیا | ۲ |  |
|  کلمبیا | ۲ |  |
|  ایران | ۲ |  |
|  ژاپن | ۲ |  |
|  مکزیک | ۲ |  |
|  مراکش | ۲ |  |
|  ونزوئلا | ۲ |  |
|  بلژیک | ۱ |  |
|  شیلی | ۱ |  |
|  دانمارک | ۱ |  |
|  اسراییل | ۱ |  |
|  هلند | ۱ |  |
برخی مسافران دارای ملیت چندگانه بودند. بر اساس داده‌های اولیه. تعداد همه افراد شمارش شده ۱۵۰ نفر نیست.: برخی مسافران دارای ملیت چندگانه بودند. بر اساس داده‌های اولیه. تعداد همه افراد شمارش شده ۱۵۰ نفر نیست.
تمام ۶ خدمه هواپیما تابعیت آلمانی داشته‌اند. خلبان این پرواز کاپیتان پاتریک سوندهایمر نام داشته که ده سال سابقه پرواز با هواپیمای ایرباس ای۳۲۰ (با ۶۰۰۰ ساعت پرواز) در شرکت‌های حمل و نقل هوایی معتبر دنیا همچون لوفت هانزا و جرمن وینگز در کارنامه وی دیده می‌شود. کمک خلبان این هواپیما آقای آندریاس لوبیتز نام داشته‌است.
۶۶ نفر از مسافران این هواپیما نیز تابعیت آلمان داشته‌اند که ۱۶ نفر از آن‌ها دانش آموزانی بوده‌اند که از سفر آموزشی در اسپانیا به کشورشان بازمی‌گشتند.
۵۱ نفر از مسافران تابعیت اسپانیا، ۳ نفر تابعیت قزاقستان، ۳ نفر تابعیت انگلستان، ۲ نفر تابعیت آرژانتین و ۲ نفر تابعیت ایالات متحده آمریکا را داشته‌اند.
دو نفر از مسافران این هواپیما تابعیت ایران داشته‌اند. این دو ایرانی میلاد حجت‌الاسلامی خبرنگار خبرگزاری تسنیم و حسین جوادی خبرنگار روزنامه وطن امروز بوده‌اند.
تحقیق در خصوص علت حادثه

آقای برایس رابین، دادستان مارسی، اعلام کرد که کمک خلبان ۲۸ ساله که نامش آندریاس لوبیتز بوده، در زمان سقوط هواپیما به تنهایی در کابین خلبانان بوده و به عمد هواپیما را به سقوط واداشته‌است. دادستان مارسی افزود که «اراده‌ای» برای «نابود کردن» هواپیما وجود داشته‌است.
دادستان مارسی افزود نشانه‌ای دال بر اینکه سقوط هواپیما بر اثر عملی تروریستی انجام گرفته در دست نیست. او گفت اما هنوز روشن نیست که چرا کمک خلبان ۲۸ ساله تصمیم به سرنگون کردن هواپیما گرفته‌است.
همچنین وزیر کشور آلمان، آقای توماس د مزیر، اعلام کرد که طبق اطلاعات این وزارتخانه، کمک خلبان آلمانی، آندریاس لوبیتز دارای سابقه تروریستی نبوده‌است.
کارشناس سرویس رهگیری حمل و نقل هوایی FlightRadar24 با تجزیه و تحلیل داده‌های دریافتی رادار رهگیر می‌گوید: یک نفر تنظیم ارتفاع هواپیما را از حالت اتوماتیک آن که ۳۸۰۰۰ فوت بوده؛ به صورت دستی به ۱۰۰ فوت تغییر داده‌است؛ یعنی ۵۹۰۰ فوت پایین‌تر از ارتفاع منطقه‌ای که هواپیما در آن سقوط کرد.
بر اساس گزارش دویچه وله مستند به صداهای ضبط شده در جعبه سیاه هواپیما و اظهارات دادستان مارسی،
پس از آنکه خلبان هواپیما کابین را ترک می‌کند، آندریاس لوبیتز در کابین را به روی او می‌بندد. خلبان هواپیما از کابین خارج شده بوده و نمی‌توانسته در را از بیرون باز کند و تا آخرین لحضات سقوط در حال تلاش برای بازکردن در کابین بوده‌است. از لحظه‌ای که آندریاس لوبیتز هواپیما را در حالت فرود قرار می‌دهد، هشت دقیقه طول کشیده تا هواپیما به کوه اصابت کند و ظاهراً در تمام این مدت خلبان در پشت در کابین مانده بوده‌است..
روزنامه بیلد آلمان آنچه را که می‌گوید متن پیاده شده کلمات و صداهای آخرین دقایق پرواز جرمن وینگز است منتشر کرده که نشان از تلاش شدید کاپیتان هواپیما برای بازگشت به کابین دارد
براساس متن پیاده شده از روی دستگاه ضبط صداهای کابین خلبان که به رسانه‌های آلمان درز کرده، صدای فریادهای وحشت زده مسافران و همچنین جملات خلبان اصلی هواپیما شنیده می‌شود که خطاب به کمک خلبان می‌گوید: "در لعنتی را باز کن". خلبان هنگام کوبیدن به در فریاد می‌زند: "تو را به خدا، در را باز کن!" خلبان سپس با یک شیء فلزی که احتمالاً یک تبر بوده تلاش کرده تا در را باز کند، همزمان با التماس مجدد خلبان از آندریاس لوبیتز برای بازکردن در، صدای جیغ مسافران شنیده می‌شود. بلافاصله صدای اصابت هواپیما به کوه شنیده می‌شود.
بررسی‌های انجام شده بر روی اطلاعات به دست آمده از دومین جعبه سیاه تأیید می‌کند که کمک خلبان عمداً باعث سقوط این هواپیما شده‌ است. سازمان تحقیقات هوانوردی فرانسه که مسئولیت تحقیق در مورد سقوط این هواپیما را بر عهده دارد گفته‌ است که آندریاس لوبیتز، کمک‌خلبان هواپیما، به‌طور مکرر باعث کاهش ارتفاع آن شده‌ است. در بیانیه این سازمان آمده‌ است: «خلبان برای رسیدن به ارتفاع ۱۰۰ فوتی هواپیما را روی سیستم اتوماتیک قرار داده بود.» پس از آن چندین بار سیستم اتوماتیک پرواز را تغییر می‌دهد تا سرعت هواپیما هنگام کاهش ارتفاع، افزایش پیدا کند.
تحقیق در خصوص علت حادثه > تمرین سرنگونی هواپیما

آخرین پژوهش‌های بازرسان فرانسوی که روز ششم می منتشر شد، نتیجه گرفت که کمک‌خلبان حدود دو ساعت پیش از سقوط، در حالی که خلبان اصلی حدود پنج دقیقه کابین را ترک کرده بود، کاهش کنترل‌شده ارتفاع هواپیما را تمرین کرده است. این گزارش سازمان سوانح هوایی فرانسه حاکیست کمک خلبان احتمالاً با ایجاد تغییراتی در تنظیمات پرواز، برای سرنگون کردن هواپیما آماده می‌شده‌ است. بازرسان گفتند در ظرف مدتی که خلبان اصلی کابین را ترک کرده بود، کمک خلبان علی‌رغم دستور برج مراقبت دایر بر حفظ ارتفاع پرواز ابتدا در ۳۵ هزار پا و سپس در ۲۱ هزار پا، ارتفاع پرواز را در کمترین حد ممکن (۱۰۰ پایی) تنظیم کرد. همچنین در یک مورد، کمک خلبان، حداکثر ارتفاع ممکن (۴۹ هزار پا) را وارد سیستم پرواز کرده بود.
تحقیق در خصوص علت حادثه > آندریاس لوبیتز، کمک خلبان هواپیما

بیمارستان یونیورسیتی دوسلدورف با انتشار یک بیانیه اعلام کرد که آندریاس لوبیتز به مدت دو ماه به عنوان مریض به این بیمارستان مراجعه می‌کرده‌ است اما بیمارستان مذکور این مسئله را انکار کرده‌است که این کمک‌خلبان برای درمان افسردگی تحت مداوا قرار گرفته بود. دادستانی آلمان هم اعلام کرد که آندریاس لوبیتز، بیماری خود را از رؤسا و همکارانش در این شرکت هواپیمایی آلمانی پنهان کرده بود. همچنین دادستانی آلمان تصریح نکرد که آندریاس لوبیتز مبتلا به چه بیماری‌ای بوده‌است. دادستانی آلمان همچنین در ادامه ذکر کرد که پلیس در بازرسی‌های خود یادداشت اعتراف به خودکشی یا هیچ شواهدی که نشان دهد این کمک خلبان گرایشهای سیاسی یا مذهبی داشته‌است، پیدا نکرده‌ است.
دوست دختر سابق آندریاس لوبیتز می‌گوید او گفته بود «روزی اسم من به گوش همه می‌رسد.».
تحقیقات بازرسان فرانسوی نشان می‌دهد که کمک‌خلبان خطوط هوایی جرمن وینگز آلمان، پیش از ساقط کردن هواپیما در کوه‌های آلپ، احتمالاً این کار را تمرین کرده بوده‌ است.
یادداشت

↑  Includes two passengers with dual Bosnian-German citizenship.
↑  Includes one passenger with Spanish-Polish-British citizenship.
↑  Includes one passenger with dual Mexican-Spanish citizenship.
محمدتقی توکلی (کارآفرین)

| محمدتقی توکلی | محمدتقی توکلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۰
درگذشت: ۱۸ دی ۱۳۹۷ (۸۶–۸۷ سال) تبریز
ملیت: ایرانی
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار شرکت ماشین‌سازی تبریز
محمدتقی توکلی (۱۳۱۰ – ۱۸ دی ۱۳۹۷) کارآفرین ایرانی و از بنیان‌گذاران اصلی صنعت شرکت ماشین‌سازی تبریز و کوچک‌ترین فرزند پسر تقی توکلی، مالک و بنیان‌گذار کبریت توکلی بود.
با مرگ تقی توکلی در سال ۱۳۳۷ پسر او محمدتقی توکلی هدایت کارخانه را در دست گرفت و آن را توسعه داد. او در سال ۱۳۴۲ با استفاده از دورریز چوب‌های کارخانهٔ کبریت‌سازی، نخستین کارخانهٔ تولید نئوپان و کابینت در ایران را راه انداخت.
محمدتقی توکلی در سال ۱۳۴۷، زمانی که وزیر نیروی دولت جمشید آموزگار بود، به فکر راه‌اندازی کارخانهٔ ماشین‌سازی در تبریز افتاد و این موضوع را به مسئولان سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران پیشنهاد داد و درنهایت با تلاش او شرکت ماشین‌سازی تبریز با همکاری کارشناسانی از چکسلواکی راه‌اندازی شد. او برای ۹ سال اوّل، مدیریت این کارخانه را برعهده داشت.
نام محمدتقی توکلی با «کبریت‌سازی»، «ماشین‌سازی تبریز»، «مس سرچشمه» و بسیاری رشته‌های صنعتی دیگر در ایران پیوند دارد. پدرش تقی توکلی نیز از تاجران بزرگ زمان خود بود که به تجارت نفت، شکر و کبریت مشغول بود تا اینکه در سال ۱۲۹۷ شمسی در تبریز کارخانهٔ کبریت توکلی را بنیان گذاشت.
توکلی در بنیان‌گذاری کارخانهٔ تراکتورسازی تبریز نیز نقش به‌سزایی داشت و همچنین در ایجاد کارخانهٔ «ایدم» که موتورهای دیزلی تولید می‌کند، نقش‌آفرینی کرد. او همچنین در تأسیس واحدهای صنعتی دیگری مانند «کمپرسورسازی»، «پمپ ایران»، «موتوژن»، «شرکت گسترش صنایع ریلی»، «کارخانهٔ تولید نئوپان»، «کارخانهٔ ساخت فورمیکا»، «کارخانهٔ کابینت‌سازی» و چندین مؤسسهٔ تولیدی و صنعتی دیگر مانند تأسیسات مس کرمان نقش داشت.
پس از انقلاب ۵۷، بسیاری از صنایع آذربایجان از جمله کارخانه‌هایی که محمدتقی توکلی مالک آن‌ها بود، مصادره و او ناگزیر شد برای مدّتی به خارج از ایران برود. اواخر دهه ۱۳۶۰ از او خواسته شد که به کشور بازگردد و کارخانهٔ کبریت‌سازی را که عملاً ورشکسته و بدهکار شده بود، دوباره تحویل بگیرد. وی در این مورد می‌گوید:
در دهه ۱۳۴۰ شمسی که با تلاش و کوشش شبانه‌روزی سرمایه‌داران و کارآفرینان ملّی، مملکت در مسیر صنعتی و ثروتمند شدن حرکت می‌کرد و مراحل مختلف عقب‌ماندگی را یک به یک پشت سر می‌گذاشت، روشن‌فکران و چپ‌گرایان ما که دانشگاه‌ها و مراکز عالی آموزشی را زیر نفوذ خود داشتند، به جای حمایت و انتقاد سازنده از کارآفرینان و سرمایه‌داران ملّی که موتور اصلی ترقی و تعالی ایران محسوب می‌شدند، به دشمنی پرداختند و با جعل اصطلاحات دهان‌پُرکنی چون سرمایه‌داری وابسته و کمپرادور، سرمایه‌داران ملّی و کارآفرینان مبتکر را کوبیدند و نزد عوام‌الناس، سکّهٔ یک پول کردند. آن روشن‌فکران به جای نقد سرمایه‌داری دولتی و انتقاد قاطعانه از رانت‌خواری و فساد اداری و دلال‌بازی، به بورژوای ملّی و کارساز حمله کردند. مضرتر و بدتر اینکه ثروت را معصیت و فقر را مزیتی شمردند، به جای تلاش برای تولید ثروت، دائم به توزیع ثروت اندیشیدند. نهایت اینکه قدر رشد و توسعهٔ صنعتی و ارزش کارآفرینان ملّی دانسته نشد. نتیجه هم تخریب و فساد و تباهی اقتصادی نابودگری است که با انقلاب اسلامی دامن ملّت ایران را گرفت و ما را چنین نحیف و ضعیف و درمانده کرد.
محمدتقی توکلی در گفت‌وگویی اعلام کرد، کارخانهٔ کبریت‌سازی توکلی با تولید سالانه ۱۰ میلیارد جعبه کبریت، بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ کبریت در جهان است.
درگذشت

محمدتقی توکلی در ۱۸ دی ۱۳۹۷ به علّت کهولت سن در تبریز درگذشت.