اورژانس فشار خون بالا
درمان

برای درمان در شرایط اورژانس فشار خون بالا، باید ابتدا تثبیت راه هوایی صورت گرفته و تنفس و گردش خون بیمار بر اساس دستورالعمل‌های ACLS باشد. بیماران باید فشار خون خود را به آرامی طی چند دقیقه تا چند ساعت با داروی ضد فشار خون پایین بیاورند. اهداف ثبت شده برای فشار خون شامل کاهش فشار متوسط شریانی به میزان کمتر یا مساوی ۲۵ درصد در ۸ ساعت اول اورژانس است. اگر فشار خون به شدت کاهش یابد، بیماران در معرض افزایش خطر عوارضی از جمله سکته مغزی، کوری یا نارسایی کلیوی قرار می‌گیرند. چندین کلاس از داروهای ضد فشار خون توصیه می‌شود، با این انتخاب بسته به علت بحران فشار خون، شدت افزایش فشار خون و فشار خون پایه بیمار قبل از اورژانس فشار خون بالا است. پزشکان تلاش خواهند کرد تا علت فشار خون بیمار را شناسایی کنند، از جمله رادیوگرافی قفسه سینه، مطالعات آزمایشگاهی سرم برای ارزیابی عملکرد کلیه، تجزیه و تحلیل ادرار، زیرا این امر رویکرد درمانی را برای یک رژیم بیمار محورتر تغییر می‌دهد.[نیازمند منبع]
اورژانس‌های پرفشاری خون با فوریت‌های فشار خون متفاوت است زیرا در اورژانس بیمار به صورت تزریقی درمان می‌شوند، در حالی که در موارد اضطراری توصیه می‌شود از داروهای ضد فشار خون خوراکی برای کاهش خطر عوارض کاهش فشار خون یا ایسکمی استفاده شود. عوامل تزریقی به بتا بلوکرها، مسدودکننده‌های کانال کلسیم، گشادکننده‌های عروق سیستمیک یا سایر (فنولدوپام ، فنتولامین، کلونیدین) طبقه‌بندی می‌شوند. داروها شامل لابتالول، نیکاردیپین، هیدرالازین، سدیم نیتروپروساید، اسمولول، نیفدیپین، ماینوکسیدیل، ایسرادیپین، کلونیدین، و کلرپرومازین هستند. این داروها از طریق مکانیسم‌های مختلفی عمل می‌کنند. لابتالول یک بتا بلوکر با آنتاگونیسم آلفا خفیف است که توانایی فعالیت کاتکول آمین‌ها را برای افزایش مقاومت عروقی سیستمیک کاهش می‌دهد و همچنین ضربان قلب و نیاز به اکسیژن میوکارد را کاهش می‌دهد. نیکاردیپین، نیفدیپین و ایسرادیپین مسدود کننده‌های کانال کلسیم هستند که برای کاهش مقاومت عروقی سیستمیک و متعاقباً کاهش فشار خون عمل می‌کنند. هیدرالازین و نیتروپروساید سدیم گشادکننده‌های عروقی سیستمیک هستند، در نتیجه بار اضافی را کاهش می‌دهند، با این حال می‌توان مشاهده کرد که دارای تاکی کاردی رفلکس بوده و احتمالاً گزینه‌های خط دوم یا سوم هستند. سدیم نیتروپروساید قبلاً به دلیل شروع سریع آن انتخاب خط اول بود، اگرچه اکنون به دلیل عوارض جانبی، افت شدید فشار خون و سمیت سیانید کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. نیتروپروساید سدیم نیز در بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد به دلیل کم‌کاری عروق کرونر منع مصرف دارد. باز هم مهم است که فشار خون به آرامی کاهش یابد. هدف اولیه در موارد اورژانسی فشار خون بالا کاهش فشار تا بیش از ۲۵ درصد فشار متوسط شریانی است. کاهش بیش از حد فشار خون می‌تواند ایسکمی کرونری، مغزی یا کلیوی و احتمالاً انفارکتوس را تسریع نماید.[نیازمند منبع]
اورژانس فشار خون تنها بر اساس سطح مطلق اندازه‌گیری فشار خون نیست، بلکه بر اساس فشار خون اولیه بیمار قبل از وقوع بحران فشار خون است. افراد با سابقه فشار خون مزمن ممکن است فشار خون "طبیعی" را تحمل نکنند، بنابراین می‌توانند با علائمی چون افت فشار خون، از جمله خستگی، سبکی سر، تهوع، استفراغ یا سنکوپ تظاهر کنند.[نیازمند منبع]
| <۱ ساعت | کاهش ۲۵ درصدی در فشار متوسط شریانی، فشار خون دیاستولیک بالای ۱۰۰ |
| --- | --- |
۲–۶ ساعت: فشار خون سیستولیک <۱۶۰ میلی‌متر جیوه یا فشار خون دیاستولیک <۱۱۰ میلی‌متر جیوه
۶–۲۴ ساعت: نظارت بر اهداف فشار خون، اطمینان از افت غیرسریع فشارها، سیستولیک زیر ۱۶۰ یا دیاستولیک زیر ۱۰۰
۱–۲ روز: در صورت عدم آسیب به اندام‌های انتهایی، دستورالعمل‌های سرپایی و JNC8 را برای حفظ کنترل فشار خون زیر نظر بگیرید