موشک آبی
عناصر

بطری
دو موشک چند بطری با گربه برای مقیاس.
موشک چند بطری بزرگتر با باله‌های استوانه ای.
به‌طور معمول یک پلی اتیلن ترفتالات (PET) گازدار نوشابه بطری به عنوان مخازن تحت فشار عمل می‌کند. راکت‌های چند بطری با پیوستن دو یا چند بطری به هر یک از روش‌های مختلف ایجاد می‌شوند. بطری‌ها را می‌توان از طریق نازل‌های آنها به هم متصل کرد، با جدا کردن آنها و کشیدن بخش‌ها روی یکدیگر، یا اتصال آنها به بازکردن به پایین، ایجاد زنجیره ای برای افزایش حجم، این پیچیدگی را افزایش می‌دهد و افزایش حجم آن باعث افزایش وزن می‌شود، اما با افزایش مدت زمان رانش موشک جبران می‌شود.
موشک‌های چند مرحله ای بسیار پیچیده‌تر هستند. اینها شامل دو یا چند موشک است که در بالای یکدیگر انباشته شده‌اند، طراحی شده‌اند تا در هنگام هوا پرتاب شوند، دقیقاً مانند موشک‌های چند مرحله ای که برای ارسال بارهای سنگین به فضا استفاده می‌شوند.
گاز
چندین روش برای فشار دادن یک موشک آب استفاده می‌شود از جمله:
یک پمپ تایر دوچرخه / ماشین استاندارد، قادر به دستیابی به حداقل 75 psi (520 kPa).
فشار آب وادار کردن تمام هوا در شلنگ آب خالی به داخل راکت. فشار همانند آب اصلی است.
یک کمپرسور هوا، مانند مواردی که در کارگاه‌ها برای تأمین تجهیزات و ابزارهای پنوماتیک استفاده می‌شود. تغییر کمپرسور فشار قوی (بیش از ۱۵ بار در فشار / 1500 kPa / 200 psi) برای کار به عنوان منبع انرژی راکت آب می‌تواند خطرناک باشد، همان‌طور که می‌تواند با استفاده از گازهای فشار قوی از سیلندرها.
گازهای فشرده شده در بطری‌ها، مانند دی‌اکسید کربن (CO 2)، هوا و گاز ازت (N 2). مثالها شامل CO 2 در سیلندرهای پینت بال و هوا در سیلندرهای صنعتی و SCUBA است. با استفاده از گازهای بطری باید مراقب باشید: با افزایش گاز فشرده شده، آن را خنک می‌کند (به قوانین مربوط به گاز مراجعه کنید) و اجزای موشک نیز خنک می‌شوند. برخی از مواد مانند PVC و ABS هنگام سرد شدن شدید می‌توانند شکننده و ضعیف شوند. از شیلنگ‌های هوا طولانی برای حفظ فاصله ایمن و از فشارسنج‌ها (معروف به مانومتر) و شیرهای ایمنی استفاده می شودبه طور معمول در تأسیسات پرتابگر مورد استفاده قرار می‌گیرند تا از راکت‌های بیش از حد فشار نیاورند و آنها را قبل از پرتاب منفجر کنند. گازهای تحت فشار زیادی از قبیل آنهایی که در سیلندرهای غواصی یا مخازن از تأمین کنندگان گاز صنعتی استفاده می‌شوند فقط باید توسط اپراتورهای آموزش دیده استفاده شوند و این گاز باید از طریق دستگاه تنظیم کننده (مانند مرحله اول SCUBA) به موشک تحویل داده شود. کلیه کانتینرهای گاز فشرده شده در اکثر کشورها مطابق قوانین محلی، ایالتی و کشوری هستند و باید به‌طور دوره ای توسط یک مرکز آزمایش معتبر آزمایش شوند.
تصعب گاز دی‌اکسید کربن از یخ خشک. یخ خشک پس از تصویب ۸۰۰ بار در حجم گسترش می‌یابد. یک درپوش لاستیکی شماره ۳ به زور در گردن یک بطری پلاستیکی دو لیتری که بخشی از آن پر از آب است وارد شده‌است. فشار به اندازه کافی ایجاد می‌شود تا جلوی درزگیر را بگیرد.
احتراق مخلوطی از گازهای منفجره در بالای آب موجود در بطری. انفجار فشار برای پرتاب موشک به هوا را ایجاد می‌کند.
نازل
نازل‌های موشک آب از نظر نازل‌های موشک احتراق معمولی با این تفاوت که بخش واگرا ندارند مانند در نازل De Laval. از آنجا که آب در اصل غیرقابل فشردگی است، بخش واگرایی به راندمان کمک نمی‌کند و در واقع می‌تواند عملکرد را بدتر کند.
دو کلاس اصلی نازل موشک آب وجود دارد:
گسترش نیز گاهی اوقات به عنوان «استاندارد» یا «کامل با مته سوراخ کردن» داشتن قطر داخل ~ 22mm ماده است که استاندارد بطری نوشابه بازگردن.
محدود شده‌است که هر چیزی کوچکتر از "استاندارد" است. یک نازل محدود دارای قطر داخلی ۹ میلی‌متر است و به "نازل Gardena" معروف است که پس از اتصال سریع شلنگ باغ مشترک برای ساخت آنها استفاده می‌شود.
اندازه نازل بر نیروی رانش موشک تأثیر می‌گذارد. نازل‌های با قطر بزرگتر شتاب سریع تری را با یک مرحله رانش کوتاه‌تر فراهم می‌کنند، در حالی که نازل‌های کوچکتر شتاب کمتری را با یک مرحله رانش طولانی‌تر فراهم می‌کنند.
پره‌ها
با پایین آمدن سطح پروانه در موشک، ابتدا مرکز جرم به سمت پایین حرکت می‌کند تا سرانجام دوباره به سمت بالا به سمت پایین حرکت کنیم. این حرکت اولیه پایداری را کاهش می‌دهد و می‌تواند باعث شود تا موشک‌های آب از انتها شروع به ریزش کنند، حداکثر سرعت و در نتیجه طول سر خوردگی را کاهش می‌دهد (زمان پرواز موشک در زیر حرکت خود).
برای پایین آوردن مرکز فشار و افزودن ثبات، باله‌ها یا دیگر تثبیت کننده‌ها می‌توانند اضافه شوند که مرکز عقب کشیدن را به عقب برگرداند، دقیقاً پشت مرکز جرم در همه زمان‌ها. تثبیت کننده‌ها از هر نوع به‌طور معمول در نزدیکی پشت بطری که مرکز جرم در آن قرار دارد قرار می‌گیرند. افزایش پایداری که باله‌های طراحی شده به آن می‌دهند ارزش اضافی دارد و به حداکثر رساندن قد پرواز موشک کمک می‌کند.
سیستم‌های فرود
باله‌های تثبیت شده باعث می‌شود که موشک‌ها از ابتدا پرواز کنند که سرعت قابل توجهی بیشتر خواهد داشت، اما همچنین باعث می‌شوند که سرعت آن به سرعت قابل توجهی بالاتر از آن باشد که اگر به زمین بیفتد سقوط کند و این ممکن است به موشک یا هر کس یا هر چیز دیگری آسیب برساند. به هنگام فرود حمله می‌کند.
بعضی از راکت‌های آب دارای چتر نجات یا سیستم ریکاوری دیگری هستند تا از بروز مشکلات جلوگیری کنند. با این حال این سیستم‌ها می‌توانند از نقص عملکرد رنج ببرند. این اغلب هنگام طراحی راکت به حساب می‌آید. لاستیک ضربه گیر، ناحیه‌های ضربه گیر، و شیوه راه اندازی امن را می‌توان مورد استفاده برای به حداقل رساندن آسیب و صدمه ناشی از یک موشک در حال سقوط.
یکی دیگر از سیستم‌های بازیابی احتمالی شامل استفاده از باله‌های موشک برای کند شدن نزول آن است و گاهی اوقات به عنوان کشویی به عقب نیز گفته می‌شود. با افزایش اندازه باله، کشش بیشتری ایجاد می‌شود. اگر مرکز جرم در قسمت جلوی باله‌ها قرار گیرد، موشک شیرجه بینی می‌شود. در مورد موشک‌های فوق‌العاده خاموش یا پشتی، این موشک به گونه ای طراحی شده‌است که رابطه بین مرکز ثقل و مرکز فشار موشک خالی باعث می‌شود که تمایل ناشی از ریز موشک به نوک بینی خنثی نشود. با مقاومت هوا از بدن بلند که باعث سقوط آن می‌شود، و در نتیجه موشک به آرامی سقوط می‌کند.
لوله‌ها را راه اندازی کنید
برخی از راکت اندازهای آب از لوله‌های پرتاب استفاده می‌کنند. یک لوله پرتاب درون نازل موشک قرار می‌گیرد و به سمت بالا به سمت بینی امتداد می‌یابد. لوله پرتاب به زمین لنگر می‌خورد. با شروع شتاب موشک به سمت بالا، لوله پرتاب نازل را مسدود می‌کند، و تا زمانی که موشک از لوله پرتاب خارج نشود، آب کمی بیرون می‌رود. این امکان تبدیل تقریباً کارآمد انرژی پتانسیل موجود در هوای فشرده شده به انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل گرانشی موشک و آب را فراهم می‌آورد. راندمان بالا در مرحله اولیه پرتاب مهم است، زیرا موتورهای موشک در سرعت‌های کم حداقل کارایی دارند؛ بنابراین یک لوله پرتاب سرعت و ارتفاع به‌دست آمده توسط موشک را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. لوله‌های پرتاب هنگامی که از موشک‌های طولانی استفاده می‌شوند، می‌توانند مؤثر باشند، که می‌توانند لوله‌های پرتاب طولانی را در خود جای دهند.