کریستوفر گریناپ
حرفه سیاسی در کنتاکی

گریناپ به عنوان دبیر اولین عهدنامه ایالتی کنتاکی در دنویل طی ۱۷۸۴ میلادی خدمت کرد. او به عنوان نماینده دومین و ششمین عهدنامه‌های ایالتی به ترتیب در ۱۷۸۵ و ۱۷۸۸ میلادی انتخاب شد و متولی شهر دنویل در ۱۷۸۷ میلادی بود. اچ.ئی. اورمن، زندگی‌نامه‌نویس همکار نماینده‌اش جیمز گارارد خاطرنشان کرد که با وجود پس زمینهٔ قانونی فوق‌العاده و تجربه قانونگذاری گریناپ، نقص در مهارت‌های سخنرانی‌اش او را از ایفای نقش رهبری در معاهدات بازداشت.
هنگامی که کنتاکی در ۱۹۷۲ میلادی به اتحادیه پیوست، گریناپ به فرانکفورت نقل مکان کرد و در آنجا به دلیل تلاش‌هایی که برای ایالت کرد، به عنوان گزینش‌گر سناتورها و فرمانداران ایالت انتخاب شد. همچنین او در اولین سنای کنتاکی خدمت نمود. سپس در سمت «استماع و قطع» دادگاه قرار گرفت، اما بلافاصله از پذیرش کرسی در مجلس نمایندگان ایالات متحده انصراف داد. او یکی از دو نماینده اول خانه نمایندگان بود و به مدت سه دوره پیاپی انتخاب شد و از ۹ نوامبر ۱۷۹۲ تا ۳ مارس ۱۷۹۷ میلادی خدمت نمود. در ۱۷۹۸ میلادی در مجلس نمایندگان کنتاکی انتخاب شد و از شهرستان مرسر نمایندگی کرد. همچنین او به عنوان دبیر سنای ایالتی از ۱۷۹۹ تا ۱۸۰۲ میلادی خدمت نمود.
گریناپ کاندیدای فرماندار کنتاکی در ۱۸۰۰ میلادی بود، اما برنده دوم پس از جیمز گارارد در یک رقابت چهار نفره بود که شامل بنجامین لوگان و توماس تاد نیز می‌شد. گریناپ اکثریت آرا را در پانزده شهرستان جمع‌وری کرد که تنها یکی کمتر از گارارد بود، اما گارارد از حمایت قوی در شهرستان‌های پرجمعیت کنتاکی مرکزی نفع برده و ۸۳۹۰ رأی دریافت کرد، در مقایسه با ۶۷۴۶ رأی گریناپ و ۳۹۹۶ رأی لوگان و ۲۱۶۶ رأی تاد. گارارد، گریناپ را به عنوان قاضی دادگاه مداری در ۱۸۰۲ تعیین کرد. پس از این که سنای کنتاکی از تأیید دبیر ایالتی گارارد، هری تولمین به عنوان ثبت کنندهٔ دفتر سرزمینی خودداری نمود، گارارد گریناپ را نامزد کرد. با این حال گریناپ تمایل داشت تا در یک دور دیگر فرمانداری شرکت کرده و به درخواست او گارارد چند روز بعد از نامزدی عقب‌نشینی نمود.
گریناپ از قضاوت مداری خود در ۵ ژوئن ۱۸۰۴ میلادی انصراف داد تا در یک دور دیگر فرمانداری شرکت کند. او که شدیداً معروف بود بلامعارض در این رقابت تاخت و به عنوان فرماندار از ۴ سپتامبر ۱۸۰۴ میلادی تا ۱ سپتامبر ۱۸۰۸ میلادی خدمت نمود. طی مدیریت گریناپ، ایالت برای «بانک کنتاکی» و «شرکت کانال اوهایو» مجوز صادر نموده و گریناپ هدایتگر بانک کنتاکی در ۱۸۰۷ میلادی شد. با این حال او با وجود معروفیتش قادر نبود تا عمدهٔ دستورالعمل پیشنهادیش را به جریان بیندازد. این دستورالعمل شامل ارائه تحصیلات عمومی و اصلاح شبه‌نظامیان، دادگاه‌ها، سامانه درآمدی و سامانه کیفری بود.
یکی از روزنامه‌های متعصب فرانکفورتی دلالت بر این داشت که گریناپ در تئوری توطئهٔ بر نقش داشته‌است، اما او موفق شد از خودش دفاع کرده و سابقه خود را حفظ کند. گریناپ از شبه‌نظامیان کنتاکی در طول رود اوهایو استفاده کرد تا از ایالت در مقابل هرگونه تهدید احتمالی ناشی از توطئهٔ بر دفاع کند، اما این تهدید تا ۱۸۰۷ میلادی به‌طور وسیع ناپدید شد.
گریناپ پس از دوره تصدی خود به عنوان فرماندار، به عنوان گزینشگر ریاست جمهوری در صورت نامزدهای حزبی جیمز مدیسون و جورج کلینتون انتخاب شد. در ۱۸۱۲ میلادی، او قاضی صلح شهرستان فرانکلین شد. در اوت ۱۸۱۲ میلادی، دبیر ایالتی کنتاکی، مارتین دی. هاردین به فرماندار ایساک شلبی توصیه نمود که گریناپ به عنوان دستیار دبیر ایالتی گماشته شود. شلبی قرار ملاقات را تعیین کرده و هنگامی که هاردین در ۱۵ دسامبر ۱۸۱۲ میلادی انصراف داد، شلبی گریناپ را به عنوان جایگزین خود نامزد کرد. سنای کنتاکی این نامزدی را در ۳ فوریه ۱۸۱۳ میلادی تأیید کرده و گریناپ تا زمان استعفایش در ۱۳ مارس ۱۸۱۳ میلادی در این سمت خدمت نمود.