stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ام‌بی‌بی بو ۱۰۵

| Bo ۱۰۵ | Bo ۱۰۵ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد سبک
کشور سازنده: آلمان غربی
تولیدکننده: مسراشمیت بولکوف بلوم
نخستین پرواز: ۱۹۶۷
معرفی‌شده در: ۱۹۷۰
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی زمینی جمهوری کره نیروی زمینی اندونزی ارتش اسپانیا نیروی دریایی فیلیپین
ساخته‌شده: ۱۹۶۷–۲۰۰۱
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۵۰۰+ فروند
ام‌بی‌بی بو ۱۰۵ (انگلیسی: MBB Bo 105) بالگرد متوسط ساخت شرکت مسراشمیت بولکوف بلوم است، که نخستین پرواز خود را در سال ۱۹۶۷ انجام داد و از سال ۱۹۷۰ تولید انبوه آن در کشور آلمان آغاز گردید.
سامسون‌خان

| سامسون خان سامسون یاکوولیویچ ماکینتسف | سامسون خان سامسون یاکوولیویچ ماکینتسف |
| --- | --- |
زاده: ۱۷۷۶ میلادی اوکراین
درگذشته: ۱۸۴۹یا۱۸۵۳ م. (۷۳ویا۶۸ سال) تبریز
مدفن: کلیسای شورگل (سهرل)
درجه: سرتیپ
یگان: بهادران (هنگ فراریان روسی که به ارتش ایران پیوسته بودند)
فرماندهی: هنگ بهادران
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگهای ایران و روسیه  جنگ هرات  جنگ ایران و عثمانی (۱۸۲۳–۱۸۲۱)  سرکوب شورش سالار 
همسر(ان):  خانمی ارمنی از روستای قزلجه (سلماس) * الیزابت دختر اسکندرمیرزا گرجی و همسر سوم یک خانم آشوری ناشناس 
فرزندان: از الیزابت، جبرئیل خان (آجودان ناصرالدین شاه) و آنا
سامسون یاکوولیه‌ویچ ماکینتسف (به روسی: Самсон Яковлевич Макинцев)، معروف به سامسون‌خان (۱۷۷۶–۱۸۴۹ م) و سام‌خان یا سمسام‌خان اوروس، سردار روسی الاصل ارتش ایران در زمان جنگهای ایران و روس بود که از ارتش روسیه فرار کرده و به ایران پیوسته بود. سامسون‌خان، فرمانده گردان بهادران در ارتش ایران بود که کلاً از فراریان روس تشکیل شده بود. سامسون‌خان و پناهندگان روس نه تنها در جنگ‌های ایران و روس ضد روسیه وارد جنگ شدند، بلکه در جنگ ایران و عثمانی (مخصوصا جنگ توپراققلعه) هم شرکت مؤثر داشتند و در سرکوب شورش‌های داخلی (مثل شورش سالار و جنگ هرات) نقش به‌سزایی برعهده گرفتند.
زندگی‌نامه

سامسون‌خان در سال ۱۷۷۶ در خانواده‌ای به دنیا آمد که اصالت روسی داشتند و از ناحیه اوکراین کنونی به ناحیه قفقاز آمده بودند. روسها به تدریج از میانه قرن شانزدهم میلادی، شروع به ایجاد زیرساختهای نظامی در ناحیه شمال قفقاز کردند که به ناحیه روس نشین اوکراین امروزی (روسیه کوچک) متصل بود که در اصطلاح خط قفقاز شمالی نامیده می‌شد. سامسون خان بعنوان «فرزند سرباز» (به روسی: Солдатские дети) در تشکیلات طبقاتی آنزمان روسیه، اجازه شرکت در مدارس نظامی را در مقابل خدمت اجباری در ارتش روسیه داشت. در ۱۴ سپتامبر ۱۷۹۹ در هنگ نیژنی نووگورود به عنوان شیپورچی استخدام شد. در ۱۸۰۲ از ارتش روسیه فرار کرد و به ایران پناهنده شد. علت قطعی پناهندگی او به ایران معلوم نیست، اما همکارانش در هنگ نیژنی نووگورد ادعا می‌کردند که شیپور نقره‌ای هنگ را دزدیده بوده. اسناد هنگ در اول ژانویه ۱۸۰۰ او را چنین توصیف می‌کند :
سامسون ماکانتسف، فرزند یاکوولو، ۱۹ ساله، قد دو آرشین و چهارو نیم ورشوک(۱۶۲ سانتیمتر). صورت سفید، موی زرد روشن، چشمان خاکستری؛ می‌تواند روسی بخواند و بنویسد. مجرد. در ۱۴ سپتامبر ۱۷۹۹ به عنوان دراگون وارد گروهان سرگرد کولیکوسکی شد.
زندگی‌نامه > هنگ بهادران

پس از پیوستن به ارتش ایران در هنگ پیاده‌نظام مدافع ایروان به عنوان نایب (ستوان) مشغول به خدمت زیر نظر حسن خان سردار ایروانی شد. به‌تدریج حدود نیمی از هنگ ایروان را فراریان روس تشکیل دادند. کمی بعد سامسون‌خان به درجه سلطان (سروان) ارتقاء پیدا کرد. هم‌زمان با موفقیت سامسون‌خان در گردآوری پناهندگان روس و هنگام سان دیدن عباس میرزا، درجه سامسون‌خان به یاور (سرگرد) تبدیل شد. با توجه به اینکه حسن‌خان سردار نه از نظر دینی با پناهندگان همسانی داشت و نه از نظر زبانی؛ با درخواست پناهندگان، عباس‌میرزا یک هنگ مجزا بنام بهادران تشکیل داد که فرمانده ایشان سرهنگ سامسون‌خان شد. این هنگ بعداً از ارامنه محلی و نسطوریان هم عضوگیری می‌نمود. بیشتر اعضای هنگ، خرده مالکین روس اهل جنوب قفقاز بودند که مسیحی باقی‌مانده و مسلمان نشده بودند.
فرار از خدمت مشکل بزرگی در ارتش روسیه به‌طور اعم و در قفقاز بشکل اخص بود. با توجه به اینکه سربازان وظیفه از میان روستاییان فقیر انتخاب می‌شدند و طول مدت خدمت ایشان بیست و پنج سال بود طبیعی بنظر می‌رسد که وفاداری در چنین ارتشی پایین باشد. با طول کشیدن جنگ و بروز گرسنگی، بسیاری از روس‌ها بخاطر کمبود مواد غذایی از ارتش فرار می‌کردند. در قفقاز با توجه به اینکه حاکمیت روسیه محدود به چند پادگان روس بود و روستاییان محلی به روس‌ها در فرار کمک می‌کردند، سربازان روس به راحتی از خدمت می‌گریختند. در مورد تعداد این پناهندگان اختلاف نظر وجود دارد چونکه برای روس‌ها صرف وجود هنگ روسیان فراری منبع ناراحتی و شرمساری سیاسی و مایه تشویق فراریان جدید بود.دانشنامه ایرانیکا تعداد سربازان هنگ پناهندگان به ایران را بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر تخمین می‌زند در صورتی که منبع دیگر این تعداد را بالغ بر ۶۰۰۰ نفر می‌داند.
از این تعداد، یک گروه ۲۰۰ نفره در نبرد اصلاندوز شجاعانه ضد روس‌ها جنگیدند و یک گروه ۴۰۰ نفره در نبرد تالش سهم کوچکی داشت. بیشتر افراد هنگ بهادران یا طی نبرد اصلاندوز کشته شدند یا آن‌هایی که اسیر شدند توسط دادگاه صحرایی اعدام گشتند. البته دادگاه نظامی روسیه ۵۷ نفر از اعضای هنگ ۹۷ پیاده (به روسی: Троицкого пехотного полка) که طی شکست ارتش روسیه در نبرد سلطان‌آباد اسیر شده بودند و به هنگ بهادران پیوسته بودند، پس از اظهار پشیمانی بخشید و اعدام ننمود. سامسون‌خان و عده کمی موفق به شکستن حلقه محاصره شدند و بعد از اتمام اولین دور نبرد ایران و روسیه دوباره هنگ پناهندگان را با اعضای جدید بازسازی نمودند.
زندگی‌نامه > بازگرداندن پناهندگان

اولین تلاش برای بازگرداندن فراریان، در ۱۸۱۷م توسط الکسی پترویچ یرملوف (نایب‌السلطنه آینده روسیه در قفقاز) انجام شد که ناموفق بود. اهمیت بازگرداندن سربازان فراری روس، از نظر جمع‌آوری اطلاعات دقیق در مورد حکومت و نظام سیاسی ایران، ویژگی‌های جغرافیایی شهرها، روستاها، آمارساکنان و وضعیت نیروی نظامی بوده‌است. بنا بر پیمان گلستان، اسیران دو طرف حق بازگشت داشتند، در صورتی که فراریان آزاد بودند که بمانند یا بروند. ایرانیان به یرملوف اطمینان دادند که مانع بازگشت فراریان نمی‌شوند، اما یرملوف ادعا نمود که به صورت پنهانی افراد هنگ پناهندگان را پنهان نموده‌اند و ادعا می‌کنند که ضد کردهای تابع عثمانی که به روستاهای آذربایجان هجوم آورده‌اند مشغول عملیات نظامی هستند. در نهایت یرملوف و عباس میرزا جروبحث نمودند و یرملوف تهدید کرد که بر اساس پیمان گلستان، عباس‌میرزا را وارث تاج و تخت نخواهد دانست. این تهدید باعث شد که شاهزاده پیشنهاد کند ۴۰ نفر از فراریان را تحویل بدهد که یرملوف قبول نکرد و در مقابل درخواست کرد که سامسون‌خان را دار بزند. در نهایت هیچ نتیجه‌ای حاصل نشد.
گریبایدوف، نماینده آینده معروف تزار در ایران، در این هنگام منشی هیئت بود و او هم تحت تأثیر روش قدرتنمایانه یرملوف در ۱۸۱۹ درخواست برای بازگرداندن فراریان را ادامه داد. او حتی از تک تک فراریان سؤال کرد که مایل به ماندن هستند یا خیر. سرانجام ۱۶۸ نفر اعلام نمودند که مایل به بازگشت هستند. منابع روسی، اقدام عباس‌میرزا در هنگام خداحافظی با این عده و تأکید او بر عدم آزار آنان در روسیه را غیرصادقانه ارزیابی نموده‌اند. به هرحال سرانجام جلسه مذاکره هنگامی که عباس‌میرزا از سامسون‌خان برای حضور در جلسه دعوت نمود، برهم خورد و گریبایدوف گفت نه تنها حضور سامسون‌خان رذل را در جلسه تحمل نمی‌کند، بلکه به او به عنوان یک مأمور برگزیده روس توهین شده که می‌خواهند چنین فردی را به جلسه‌ای بیاورند که او در آن حاضر شده‌است و اضافه کرد
حتی اگر او ژنرال شما باشد، افسر من است و برای من او اهریمنی است که حتی به او نگاه هم نخواهم کرد!
در چهارم سپتامبر ۱۸۱۹، گروه گریبایدوف تبریز را ترک نمود و ۱۵۵ نفر از فراریان سابق را به روسیه برگرداند (تعداد از ۱۶۸ نفر کمتر است زیرا تعدادی بین راه از گروه جدا شدند). آنانی که بازگشتند، مورد بخشش قرار گرفتند و دو سوم فراریانی که در ایران ماندند، اظهار کردند که مسلمان شده‌اند تا آن‌ها را به زور روسیه بازنگردانند.
در ۱۸۲۶ م - ۱۲۴۱ ق، نوسکولوف (I. Noskov)، از اعضای هیئت یرملوف، ۲۵۰ نفر از اسیران روسی را به روسیه برگرداند که فتحعلی‌شاه به صورت غیرمنتظره‌ای پیشنهاد کرده بود آن‌ها را به این افسر روسی به عنوان پیشکشی بدهد!
زندگی‌نامه > شرکت در نبردهای دیگر

سامسون‌خان و نظامیان فراری روس در جنگ ایران و عثمانی، مخصوصاً در نبرد شهر وان و پیروزی توپراق‌قلعه نقش مهمی داشتند.
در دوره دوم جنگ‌های ایران و روس (۱۸۲۶–۱۸۲۸) سامسون‌خان ابتدا گفت که به انجیل قسم خورده که ضد همکیشان خودش وارد نبرد نشود و هنگ بهادران تنها به عنوان نیروی ذخیره عمل کند. به هرحال در ۱۳ سپتامبر ۱۸۲۶، در نبرد شهر گنجه، هنگ پناهندگان روس از جناح راست سنگر ایرانیان دفاع کرد. در ۱۸۲۹، شمار نیروی هنگ بهادران ۱۴۰۰ نفر بود، اما یک همه‌گیری وبا در ۱۸۳۰، تعدادشان را کاهش داد.
در ۱۸۳۰، هنگ روسیان در خراسان در جنگ ضد ترکمانان و کردان شرکت کرد. در۱۸۳۲ م (۱۲۴۷ ق) در لشکرکشی ضد حاکم هرات شرکت نمودند و نقش مهمی داشتند. در سال بعد تحت فرماندهی فرزند عباس میرزا (محمدشاه بعدی) برای سرکوب شورش‌هایی که بدنبال فوت عباس میرزا به وجود آمده بود وارد نبرد شدند. بدنبال آن و با مرگ فتحعلیشاه، عموی محمدشاه یعنی علی میرزا ظل‌السلطان در پایتخت در پی بدست آوردن تخت پادشاهی بود که با ورود نیروی آذربایجان به پایتخت، از سرپیچی منصرف شد. روس‌های پناهنده به ایران، در اینجا هم ارگ سلطنتی را اشغال کردند و به عنوان محافظ شخصی شاه انتخاب شدند.
طی سال‌های ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۸، سامسون‌خان و هنگ روس‌ها در عملیات نظامی در خراسان و همچنین ضد ترکمانان و باردیگر علیه حاکم شورشی هرات وارد عمل شدند که در ماه ژوئیه ۱۸۳۸، سامسون‌خان حین هجوم ضد هرات شدیداً مجروح شد.
زندگی‌نامه > اعدام باب

زعیم‌الدوله می‌نویسد که هنگام اعدام سید علی‌محمد باب، سه هنگ سرباز در میدان حاضر بوده که هنگ بهادران به فرماندهی سامسون‌خان داوطلب اجرای حکم اعدام باب شده و دستور شلیک را نیز سامسون‌خان داده‌است. ابتدا سام‌خان فرمانده فوج به صدای نظامی فرمان تیراندازی داده. تیر به طناب باب خورده، طناب بریده شده و او فوری بدرون یکی از اتاقک‌های سربازخانه که نزدیک محل افتادن وی بود، فرار کرده و در آنجا پنهان شده بود. تماشاچیان و سربازان بعلت دود زیاد تفنگ‌ها نتوانستند سقوط باب و فرارش را ببینند؛ و چون مردم باب را ندیدند، فریادشان بلند شد و در خیال افتادند و پیش خود فکر کردند: آیا باب به هوا پرواز کرده؟ آیا از نظرها پنهان شده؟
درجه‌داران فوج و سرجوخه‌ها از هیجان مردم و هجوم آن‌ها به وحشت افتادند، اما سامسون‌خان فرمان داد تا نظامیان خط سه گوش نظامی تشکیل دادند و بدین وسیله جلو هجوم مردم را گرفتند، آنگاه به سرکردگان فوج دستور داد تا حجرات میدان را بگردند و باب را پیدا کنند. باب را در یکی از اتاقک‌ها پیدا کرده با زور او را بیرون کشیده، و دوباره مانند اول با طناب بسته و تیربارانش نمودند.
منابع بهایی نوشته‌اند که نظامیان مسلمان که در دور اول اعدام باب حاضر به شلیک نشدند در دور دوم پس از یافتن وی حاضر به تیراندازی شدندو به نوشته این منابع در دور دوم سام خان حاضر به شلیک نشد.
زندگی‌نامه > تزار نیکلا و پناهندگان

در ۱۸۳۷ تزار نیکلای یکم که برای بازدید به قفقاز آمده بود در ایروان به محمدشاه قاجار پیام فرستاد که هنگ پناهندگان روس در ایران حتماً باید منحل شود و روس‌ها به روسیه بازگردند. او حتی پادشاه ایران را به جنگ هم تهدید نمود. شاه ناچار به قبول شد و سرانجام پس از اینکه کار پناهندگان روس حتی به درگیری با نماینده دولت روسیه که طی آن لو آلبرند (به روسی: Лев Львович Альбранд) تهدید به قتل شد، ۵۹۷ سرباز روس هنگ بهادران همراه خانواده به روسیه برگشتند. همراه این عده ۲۰۶ نفر زن که همسران افراد بودند و ۲۸۱ کودک که فرزندان ایشان بودند به روسیه آمدند.
زندگی‌نامه > شورش خراسان

پس از بازگرداندن پناهندگان، اهمیت سامسون‌خان کاهش یافت، اما بازهم در سرکوب شورش خراسان نقش داشت. در سال ۱۸۳۸ در اواخر پادشاهی محمدشاه سامسون‌خان و افرادش شورش پسردایی شاه، حسن خان سالار را در خراسان سرکوب کردند.
زندگی‌نامه > مرگ

شش ماه پس از سرکوب شورش در خراسان، سامسون‌خان در ۷۳ سالگی درگذشت. بنا بر وصیتش او را در روستای سهرل در کلیسای هوهانس مقدس که بنا کرده بود دفن نمودند.
برای مطالعهٔ بیشتر

زعیم الدوله تبریزی، میرزا محمد مهدیخان، مفتاح باب‌الابواب در تاریخ صحیح باب و بهاء، به اهتمام کتابخانه شمس، ترجمه حاج شیخ حسن فرید گلپایگانی، تهران، ۱۳۴۰ ش
فرودگاه بین‌المللی سیلویو پتیروسی

فرودگاه بین‌المللی سیلویو پتیروسی (به انگلیسی: Silvio Pettirossi International Airport) (به زبان بومی: Aeropuerto Internacional de Asunción Silvio Pettirossi) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا ASU است که یک باند فرود آسفالت و بتن دارد و طول باند آن ۳۳۵۳ متر است. این فرودگاه در شهر آسونسیون کشور پاراگوئه قرار دارد و در ارتفاع ۸۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ارولینیاس آرژانتیناس اجرا توسط اوسترال لینئاس آئراس :  محله هوایی یورگ نوبری، مینیسترو پیستارینی 
ایر اروپا :  اینگنیرو ارناوتیکو امبرسیو تاراولا، مادرید-باراخاس 
Amaszonas :  ویرو ویرو 
 Amaszonas Paraguay :  محله هوایی یورگ نوبری، گوآرانی، دیگو اراسنا، کراسکو، مارتین میگول داگومس فصلی: کاپیتان دا کوربتا کارلووس برندزینو کوربلو  
 Amaszonas Uruguay :  کراسکو  
اویانکا پرو :  خورخه چاوز 
کوپا ایرلاینز :  توکومن 
گول ایر ترنسپورت :  سائو پائولو گوارولوس 
LATAM Paraguay :  مینیسترو پیستارینی، خورخه چاوز، ریو دوژانیرو گالیائو، ویرو ویرو، کومودورو ارتورو مرینو بنیتز، سائو پائولو گوارولوس
آئروماچی ای‌ام. ۳

| آئروماچی ای‌ام>  ۳ | آئروماچی ای‌ام>  ۳ |
| --- | --- |
کاربری: Observation aircraft
تولیدکننده: Aermacchi
نخستین پرواز: ۱۲ مه ۱۹۶۷
معرفی‌شده در: ۱۹۷۳
بازنشستگی: ۱۹۹۲
کاربر اصلی: South African Air Force
آئروماچی ای‌ام. ۳ (به انگلیسی: Aermacchi_AM.3) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع Observation aircraft ساخت شرکت Aermacchi است. هواگرد آئروماچی ای‌ام. ۳ نخستین پروازش را در ۱۲ مه ۱۹۶۷ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۷۳ میلادی رسماً معرفی گردید.
پانیذ فریوسفی

| پانیذ فریوسفی | پانیذ فریوسفی |
| --- | --- |
رسیتال ویلن پانیذ فریوسفی و پیانو ورنا مایر ۲۰ اسفند ۱۳۹۵: رسیتال ویلن پانیذ فریوسفی و پیانو ورنا مایر ۲۰ اسفند ۱۳۹۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: تهران
ژانر: موسیقی کلاسیک
ساز(ها): ویلن
اعضا: ارکستر فیلارمونیک تهران
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلن ویولا: ویلن ویولا
پانیذ فریوسفی (زادهٔ ۴ مهر) نوازنده، موسیقی‌دان، مدرس ویلن و آهنگساز اهل ایران است.
زندگی‌نامه

پانیذ فریوسفی در خانواده‌ای هنرمند در تهران متولد شد. مقدمات موسیقی را نزد پدر شهریار فریوسفی و مادر فهیمه اسماعیلی فرا گرفت و پس از آن به هنرستان موسیقی تهران راه یافت. از استادان او در هنرستان می‌توان به سیاوش ظهیرالدینی و ابراهیم لطفی اشاره نمود.
وی تحصیلات موسیقی خود را در «کنسرواتوار کمیتاس» کشور ارمنستان زیر نظر استادانی چون: سورن حق نظریان، روبن کاسمیان، روبن الکساندرویچ، سورن هایرا پتویچ، وچسلاوپترویچ و آرام تالالیان پی گرفت و با دیپلم قرمز (کارشناسی ارشد) فارغ‌التحصیل شد. از دیگر استادان او می‌توان به والودیا تارخانیان، محمدسعید شریفیان، آرام قارابیگیان و … اشاره کرد.
او همچنین چندین مسترکلاس نوازندگی ویولن با استادان اروپایی گذرانده‌است و دوره ای در خصوص رهبری ارکستر و نوازندگی ویلن به مدت ۲ سال نزد آرام قارابیگیان در کنسرواتوار ارمنستان سپری کرده‌است. برادر وی پدرام فریوسفی نیز از نوازندگان و مدرسان ویلن است.
فعالیت‌های هنری

برخی از فعالیت‌های هنری پانیذ فریوسفی به شرح زیر است:
همکاری با ارکستر فیلارمونیک تهران، مدیر اجرایی و کنسرت مایستر ارکستر فیلارمونیک تهران، سرپرست گروه کوارتت زهی نواک، نوازندگی در ارکستر فیلارمونیک نیویورک با دعوت رسمی این ارکستر، اجرای دوئت ویلن و ویولا در سی و یکمین جشنوارهٔ موسیقی فجر به همراه ستاره بهشتی، تدریس در دانشکده موسیقی هنرهای زیبای دانشگاه تهران، تدریس در دانشگاه جامع علمی کاربردی، تدریس در هنرستان موسیقی دختران، رهبری ارکستر زهی هنرستان موسیقی دختران، همکاری با گروه موسیقی «ذاستا» با آهنگسازی فردین خلعتبری و سرپرستی بهنام ابوالقاسم، سرپرستی و نوازندگی در گروه «دوئت و تریو ویلون و پیانو» - رتبه سوم بخش موسیقی کلاسیک بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر، سرپرستی و نوازندگی در گروه «دوئت و تریو ویلون و پیانو» - رتبه دوم بخش موسیقی کلاسیک بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر، سرپرستی و اجرا با گروه «کوارتت زهی» در جشنواره ملی جوان ایرانی، سرپرستی و اجرا در کنسرت موسیقی «شب شومان» به همراه خاچیک باباییان، سرپرست گروه سازهای زهی نمایش موزیکال «شهر نغمه‌ها»، سرپرست کوارتت زهی «آرمیران»، همکاری با گروه کر و ارکستر «نامیرا»، تکنوازی در کنسرت موسیقی آثار علیرضا مشایخی به مناسبت بیستُمین سال تأسیس گروه موسیقی «تهران»، همکاری با ارکستر مجلسی نیاوران، همکاری با ارکستر مجلسی ارمنستان به رهبری لوریس چکناواریان
آثار

از جمله آثار موسیقی که پانیذ فریوسفی در اجرای آنان حضور داشته‌است به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ویولن» به همراه روبن کاسمیان و ارکستر سمفونیک ناسیونال اکراین
نوازندگی (تکنواز) در آلبوم موسیقی «سونات‌های ویلن» به آهنگسازی علیرضا مشایخی
نوازندگی (تکنواز) در آلبوم موسیقی «زمینی» به آهنگسازی علیرضا مشایخی به همراه ارکستر سمفونیک ملی اوکراین
نوازندگی و انتشار آلبوم موسیقی «خاطرات هنرستان» به همراه آوا نظر
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ملکه» آهنگسازی حسین علیزاده
نوازندگی در آلبوم موسیقی امشب کنار غزل‌های من بخواب به خوانندگی همایون شجریان و آهنگسازی فردین خلعتبری
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ایماژ» به آهنگسازی سهیل شیرنگی
نوازندگی در آلبوم موسیقی «فروغ» به آهنگسازی سامان صمیمی و خوانندگی علیرضا قربانی
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ملکه» به آهنگسازی حسین علیزاده
نوازندگی در آلبوم موسیقی «سایه تنهایی» به آهنگسازی مهدی سالاری نسب و خوانندگی شاهد طباطبایی
نوازندگی در آلبوم موسیقی «سایه‌ها» به آهنگسازی علیرضا ثنایی، امیراشکان غلامی و خوانندگی امیراشکان غلامی
نوازندگی در آلبوم موسیقی «کافه‌های تهران» به آهنگسازی فردین خلعتبری و خوانندگی همایون شجریان
نوازندگی در آلبوم موسیقی «سیلک، نمای شرقی» به آهنگسازی علی رادمان
نوازندگی در آلبوم موسیقی «صبر کن …» به آهنگسازی مهیار علیزاده و خوانندگی محمد معتمدی
نوازندگی در آلبوم موسیقی «چهار فصل باغ ایرانی» به آهنگسازی به آهنگسازی فردین خلعتبری
«وقتی که آمدی» (آهنگسازی) با صدای آرمین صنایعی
«گفتگوی زنبور و پروانه»، (آهنگساز و تنظیم کننده)
فرود در غربت

| فرود در غربت | فرود در غربت |
| --- | --- |
کارگردان: سعید اسدی
تهیه‌کننده: افشین صادقی
نویسنده: سعید اسدی
بازیگران: پژمان بازغی نازنین فراهانی ناصر آقایی حسن رضایی امیر آقامیری تینا چرخچیان مهرداد فلاحتگر جمشید هاشم‌پور
موسیقی: حمیدرضا دیبازر
فیلم‌بردار: نظام کشفی
تدوین‌گر: محمد راوندی
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فرود در غربت عنوان فیلمی سینمایی به کارگردانی و نویسندگی سعید اسدی و تهیه‌کنندگی افشین صادقی ، ساخته سال ۱۳۸۷ است.
خلاصه داستان

فرود به خاطر اینکه کار خود را رها کرده و فرشته را از خودکشی نجات داده، از کار برکنار شده و در نیمه شبی بارانی کودکی شش ساله را پشت در منزل خود می‌بیند و پس از خواندن نامه و دیدن مدارکی درمی یابد که کودک فرزند خود اوست از زندگی نافرجامش در آلمان که مادر آلمانی اش به خاطر بیماری صعب العلاجش به ناچار کودک را نزد فرود برگردانده است. فرود که هم به دنبال کار است و هم سرگرم بچه داری، به ناگاه متوجه می‌شود که فرزندش به بیماری قلبی دچار شده است و درمی یابد که باید مبلغ هنگفتی برای معالجه اش بپردازد او موفق به مهیا کردن چنین مبلغی نمی‌شود اما مصمم است که به هر شکل شده فرزندش را از مرگ حتمی نجات دهد و به ناچار دست به اسلحه می‌برد.
بازیگران

پژمان بازغی
جمشید هاشم‌پور
نازنین فراهانی
ناصر آقایی
تینا چرخچیان
یحیی آذر نوش
حسن رضایی
محمدرضا غیاث آبادی
مهرداد فلاحتگر
محسن شرافتی
اصغر امیدوار خرم
سلمان خطی
حشمت داور پناه
رضا باسمه چی
محمود نقیبیان
میترا مرادی
ناصر به گزین
شهرزاد کمال زاده
امیر علی بای
بهارک مینایی
پونه رحمانی
شاهین قریشی
علی مقدادی
علی اسلامی
روژان بخشی زاده
آزاده خدایی
زیبا میلانی زاده
آنی کشیشیان
امیر درستی
امیر آقازاده
علی ذبیحی
زهرا آذرکیش
ندا قربانی
نیما لولویی
روژان جمارانی
فرودگاه بین‌المللی لیمون

فرودگاه بین‌المللی لیمون (به انگلیسی: Limón International Airport) (به زبان بومی: Aeropuerto Internacional de Limón) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا LIO است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور کاستاریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
سانسا ایرلاینز :  خوآن سانتاماریا، ترتوگرو 
 ناتوره ایر :  خوآن سانتاماریا، ترتوگرو
سد شفارود

سد در جنوب شهر رضوانشهر و ۶۵ کیلومتری غرب شهر رشت، استان گیلان
| سد شفارود | سد شفارود |
| --- | --- |
موقعیت سد شفارود در ایران: موقعیت سد شفارود در ایران
نام رسمی: سد شفارود
کشور: ایران
محل: جنوب شهر رضوانشهر و ۶۵ کیلومتری غرب شهر رشت، استان گیلان
مختصات: ۳۷°۳۱′۲۴″شمالی ۴۹°۰۵′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۲۳۳۳۳°شمالی ۴۹٫۰۸۸۶۱۱°شرقی﻿ / 37.523333; 49.088611
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: بتنی غلتکی
بر روی رود: شفارود
ارتفاع از پی: ۱۱۴ متر
طول تاج: ۳۷۲ متر
عرض در پی: ۷۲ متر
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۵۲ میلیون متر مکعب
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: بتنی غلتکی
سد شفارود یک بتنی غلتکی سد در دست ساخت بر روی رودخانه شفارود است که در جنوب شهر رضوانشهر و ۶۵ کیلومتری غرب شهر رشت در استان گیلان است.
ساخت بدنه سد و سازه‌های جانبی آن از فروردین ۱۳۹۳ آغاز شده و طبق قرارداد تأمین مالی طرح باید در سال ۱۳۹۷ به اتمام می‌رسید.
سد شفارود در ابتدا با ارتفاع بدنه ۱۵۹ متر و حجم مخزن نزدیک به ۲۰۰ میلیون متر مکعب طراحی شد ولی در سال ۱۳۸۷، مصادف با زمان ثبت ملی جنگل‌های هیرکانی، ارتفاع آن به ۱۳۷ کاهش و مجوز محیط زیستی آن صادر شد. در دولت جدید و در سال ۱۳۹۳ سازمان حفاظت محیط زیست از ارتفاع آبگیری سد اظهار نارضایتی کرد و در نهایت با پادرمیانی معاون اول رئیس‌جمهور ارتفاع سد به ۱۰۳ متر و حجم مخزن سد به کمتر از ۱/۴ مقدار طراحی اولیه کاهش یافت. در نهایت کاهش حجم بدنه سد و ارتفاع آن در میانه فرایند احداث منتهی به اختلاف مالی کارفرما و پیمانکار سد (شرکت ژیان) شد و شائبه فساد ایجاد شد و اقتصادی بودن ساخت سد را زیر سؤال برد و در نهایت پیمانکار طرح با مصوبه قضایی در سال ۱۴۰۱ برکنار شد و ساخت سد با طرح و پیمانکار جدید ادامه یافت.
تاریخچه سد

از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۳: اجرای سامانه تونل انحراف آب به طول ۴۵۰ متر با قطر ۵٫۵ متر
از ۱۳۸۳ تا شهریور ۱۳۹۲: اجرای سامانه تونل انتقال آب این پروژه به طول ۱۰۲۲ متر
از فروردین ۱۳۹۳: شروع ساخت سد و سازه‌های جانبی بدنه اصلی سد با استفاده از تسهیلات فاینانس خارجی (قرارداد تأمین مالی و اجرای سد شفارود).
سال ۱۳۹۳: در ابتدای فرایند ساخت، پیمانکاری پروژه که صرفاً باید شرکت چینی می‌بود با موافق آب منطقه‌ای گیلان به شرکت ژیان سپرده شد
سال ۱۴۰۱: با جلسه کارگروه مدیریت پیشگیری از وقوع جرم دادگستری گیلان مصوب شد تا شرکت آب نیرو به عنوان مجری طرح تقاضای فسخ قرارداد پیمانکار (شرکت ژیان) را تنظیم و پس از طی سیر قانونی و با حکم دادگاه، پیمانکار فعلی خلع شده و پروژه به پیمانکار جدیدی واگذار شود
سال ۱۴۰۱: انتخاب قرارگاه خاتم برای تکمیل ساخت سد با شرط به‌کارگیری کارگران سابقاً فعال در پروژه
اهداف طرح

تأمین آب شرب شهرستان‌های رضوانشهر، پره سر و تالش در افق ۱۴۲۵ به میزان ۲۳٫۱ میلیون متر مکعب در سال
تأمین آب کشاورزی به میزان ۳۲٫۹ میلیون متر مکعب درسال
تأمین آب صنایع به میزان ۱۰ میلیون مترمکعب در سال
تولید انرزی برق آبی به میزان ۷۰ مگاوات در سال
کنترل سیلاب‌های فصلی
توسعه آبزی پروری
اشتغال زایی در منطقه
مشخصات سد

مطابق آخرین اطلاعات تا سال ۱۴۰۲ و طبق آخرین طرح برای پروژه، سد مخزنی شفارود یک سد بتنی غلتکی به گنجایش کل مخزن ۵۲ میلیون مترمکعب، ارتفاع ۱۱۴ متر، عرض در پی ۷۲ متر و آب تنظیمی سالانه ۱۱۶ میلیون مترمکعب می‌باشد. با احداث این سد، آب مصرفی مورد نیاز مشترکان خانگی، صنایع، کشاورزی و زیست‌محیطی به ترتیب به میزان ۳۲، یک، ۵۳ و ۳۰ میلیون مترمکعب تأمین می‌شود.
مشخصات سد > سد در سال ۱۳۹۰ با مشخصات زیر مجوز محیط زیست گرفت و قرارداد آن با شرکت چینی و پیمانکار داخلی بسته شد

سد از نوع بتنی غلتکی با حجم کل مخزن ۹۸ میلیون متر مکعب، حجم مفید مخزن ۸۹٫۷۵ میلیون متر مکعب، ارتفاع از پی سنگی ۱۳۷ متر، طول تاج ۳۷۲ متر، عرض تاج ۶ متر، عرض پی ۷۲ متر، تراز تاج سد ۲۱۰ متر از سطح دریا، حجم رسوب ۵۰ ساله ۸٫۲۳ میلیون متر مکعب و مساحت مخزن ۵٫۵۶۹ کیلومتر مربع، طول مخزن ۷ کیلومتر و عرض میانگین ۳۰۰ متر بود.
مشخصات سد > تغییر کارفرمای پروژه

بعد از رفع همه موانع اجرایی و اخذ همه مجوزهای مورد نیاز و اجرایی شدن پروژه و تغییر غیرقانونی پیمانکار از شرکت چینی به شرکت ژیان و در کنار اعتراضات کارگری برای دریافت حقوق، در کمال تعجب شرکت منابع آب ایران به وزارت نیرو پیشنهاد کرد که کارفرمای پروژه از شرکت آب منطقه‌ای گیلان به شرکت آب نیرو منتقل شود و نهایتاً با تصویب هیئت وزیران در تاریخ ۱۱ بهمن‌ماه ۱۳۹۷ دستگاه اجرایی (کارفرما) طرح ساختمانی سد شفارود را از شرکت آب منطقه‌ای گیلان به شرکت توسعه منابع آب نیروی ایران تغییر و برابر موافقت‌نامه‌ای شرکت آب منطقه‌ای گیلان صرفاً به‌عنوان بهره‌بردار معرفی شد.
در نهایت در سال ۱۴۰۱ از پیمانکار پروژه (شرکت ژیان) خلع ید شد و اتمام پروژه با اضافه کردن تعدادی شرط به قرارداد (بکارگیری کارگران بومی که در پروژه مشغول بوده‌اند و تعهدات محیط زیستی) به قرارگاه خاتم سپرده شد.
مشخصات سد > کشف خودروهای سنگین راه‌سازی و معدنی به ارزش هزار میلیارد تومانی

شرکت آب منطقه‌ای گیلان برای ساخت سد شفارود در سال ۱۳۹۲ با توصیه وزارت صمت ۲۰ محموله کالایی شامل آهن‌آلات، ماشین‌آلات سنگین در طی سال‌های ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۵ وارد کشور کرد.
در سال ۱۳۹۸ در پی گزارش مردمی به اداره تعزیرات حکومتی در شهر صومعه‌سرا، در انبار یک شرکت ورشکسته تعداد بسیار زیادی ماشین آلات متعلق به آب منطقه ای گیلان پیدا شد که برای ساخت سد شفارود وارد شده بود و قرار بود بعد از ساخت سد بجای هزینه ساخت به پیمانکار داده شوند، ولی دپو شده بودند.
اعتبارات پروژه

قرارداد تأمین مالی و اجرای پروژه احداث ساختمان و نیرگاه آبی شفارود در ۱۶ دی‌ماه ۱۳۹۰ برای تأمین مالی پروژه به صورت ۱۵٪ سهم دولت ایران و مابقی از طریق فاینانس خارجی به مبلغ ۱۴۴ میلیون یورو بین شرکت آب منطقه‌ای گیلان و بانک سانیانشور (پیمانکار شرکت چینی CAMCE) برای تأمین منابع مالی مبادله شد. قرارداد اجرای پروژه سد شفارود به‌صورت استقراض خارجی از تاریخ هفتم فروردین‌ماه ۱۳۹۳ به صورت رسمی شروع و اجرای آن تا تاریخ هفتم فروردین ۱۳۹۷ به مدت ۴۸ ماه تعیین شد.
اعتبارات پروژه > چندین میلیون یورو سرگردان

قیمت تمام‌شده قرارداد احداث ساختمان سد و نیروگاه شفارود بر اساس برآورد سال ۱۳۸۶ مبلغ ۱۴۴ میلیون و ۷۶۱ هزار و ۷۶۰ یورو برآورد و منعقد شد و به استناد دو مجوز سازمان محیط‌زیست کشور در آذرماه ۱۳۸۷ و تیرماه ۱۳۹۴ ارتفاع سد به ۱۰۳ متر کاهش پیداکرده ولی هزینه اجرای طرح کاهش نیافته و با این تفسیر حدود ۳۹ میلیون یورو بیشتر از حجم اولیه قرارداد به پیمانکار پرداخت‌شده یا باید پرداخت شود.