stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توالت در ژاپن
انواع توالت > بیدهٔ ژاپنی > امکانات پیشرفته

از دیگر امکانات این توالت‌ها صندلی توالت گرم است که دمای قابل تنظیم بین ۳۰ تا ۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد دارد. سرپوش خودکار این توالت‌ها از طریق حسگرهای خود و براساس میزان فاصلهٔ مصرف‌کننده باز و بسته می‌شوند.
در برخی از انواع این توالت‌ها برای شل شدن عضلهٔ منقبض‌کننده از موسیقی استفاده می‌شود (برای مثال، آغاز موسیقی Op. 62 Nr. 6 Frühlingslied اثر فلیکس مندلسون). از دیگر امکانات این توالت‌ها فلاش، تهویهٔ هوا و پاک کردن میکروبهای مقاوم سطح توالت به‌صورت خودکار است.
برخی امکانات، مانند قرار دادن تکیه‌گاه دست بر روی صندلی توالت و دستگیرهٔ ویژه برای نشستن و بلند شدن از روی صندلی توالت برای سالمندان در توالت تعبیه شده‌است. در برخی از این‌گونه توالت‌ها، درپوش توالت تا مدت‌زمان خاصی پس از فلاش به حالت بسته باقی می‌مانَد. در برخی گونه‌ها، به‌وسیلهٔ یک سامانهٔ حافظهٔ رایانه‌ای، گرم کردن صندلی توالت در مدت‌زمان مشخصی مطابق با تاریخچهٔ استفاده از توالت در آن زمان صورت می‌گیرد. در برخی گونه‌ها، گرم کردن توالت‌ها با توجه با شرایط هوای توالت تنظیم می‌شود. در انواع پیشرفته، اگر حسگرهای توالت، استفاده‌کننده را در روبروی توالت حس کنند به‌صورت خودکار باز می‌شوند. نوشتارهای توضیحی برای کنترل این توالت‌ها فقط به زبان ژاپنی است. به علّت آن‌که بر روی کلید فلاش تنها به خط ژاپنی نوشته شده‌است، بیشتر افراد خارجی به‌صورت تصادفی این کلیدها را می‌یابند.
انواع توالت > بیدهٔ ژاپنی > پیشرفت‌ها درآینده

اخیراً محققان در حال اضافه کردن امکاناتی در این توالت‌ها هستند که می‌تواند میزان قند خون افراد را از طریق آزمایش ادرار به‌دست‌آورد. همچنین، امکان اندازه‌گیری فشارخون ضربان قلب و چربی خون نیز فراهم می‌آید. توالت‌های گویا با توانایی خوشامدگویی نیز در حال ساخت هستند. محققان همچنین در حال ایجاد امکان ارسال اطلاعات پزشکی اندازه‌گیری‌شده از طریق اینترنت، موبایل و ارتباطات بی‌سیم‌اند. اگرچه توالت‌هایی با چنین امکاناتی در ژاپن به‌ندرت یافت می‌شود و پیش‌بینی موفقیت تجاری آن مشکل است، محققان در حال توسعهٔ نوعی توالت‌اند که از طریق درک صدای استفاده‌کننده، امکانات توالت را در اختیار مصرف‌کننده قرار دهد. توتو، نایز و دیگر شرکت‌های تولیدکنندهٔ سرویس بهداشتی، در حال ساخت توالت‌های جدید قابل حمل با نیروی باتری هستند که قابلیت گرم کردن آب قبل از استفاده از توالت را دارد.
استفاده از توالت‌ها با صندلی گرم رایج‌تر خواهد شد، زیرا در خانه‌های ژاپنی سامانهٔ مرکزی گرمایش وجود ندارد و در روزهای سرد، دمای توالت‌ها به زیر صفر درجه نیز می‌رسد؛ در نتیجه، استفاده از این توالت‌ها عاقلانه است.
انواع توالت > بیدهٔ ژاپنی > نشانگان واشلت

استفادهٔ مکرر از جریان فشار قوی ِ آب برای بهبود عمل تنقیه ممکن است امکان تخلیهٔ خودبه‌خودیِ بدن انسان را ضعیف کند که در نهایت منجر به یبوست می‌شود. استفادهٔ مکرر از جریان فشار قوی آب به‌منظور تمیز کردن فرج نیز باعث فعالیت باکتریها در اطراف فرج می‌شود که در نهایت منجر به بیماری‌های پوستی (التهاب ِ) اطراف فرج می‌شود. برخی از مقعدشناسان در ژاپن این بیماری را نشانگان واشلت (ウォシュレット症候群: واشورتّو شوکوگون) یا نشانگان آب گرم توالت (温水便座症候群: اونسویی-بنزا-شوکوگون) نامیده‌اند.
انواع توالت > توالت سرپایی زن و مرد

توالت سرپایی در ژاپن مشابه نمونهٔ آن در دیگر کشورهای جهان است و بیشتر در توالت‌های عمومی مردانه استفاده می‌شود. این مکان‌ها در مقایسه با کشورهای غربی در ارتفاع پایین‌تری نصب شده‌اند. در دورهٔ تمدن «میجی»، استفاده از توالت سرپایی هر دو گروه بین زنان و مردان رایج بوده‌است. در گذشته، زنان ژاپنی از کیمونو بدون پوشش زیر استفاده می‌کردند، و چون کیمونو پوششی سرتاسری بود، آن‌ها با بالا بردن کیمونو قادر بودند فرج خود را به‌طور مستقیم روبروی توالت سرپایی قرار دهند. این عمل با ورود به قرن بیستم از بین رفت، زیرا بیشتر زنان از لباس‌های غربی استفاده می‌کردند. امروزه کیمونو به‌همراه لباس زیر پوشیده می‌شود. استفادهٔ زنان از توالت سرپایی در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۸، هنگامی که شرکت توتو توالت سرپایی مخصوص زنان ساخت، دوباره رواج پیدا کرد. این وسیله شبیه مخروط بود و در کف اتاق نصب می‌شد. بااین‌وجود، این وسیله محبوبیت زیادی پیدا نکرد و مدتی بعد بی‌استفاده ماند. در ورزشگاه ملی ژاپن از این وسیله برای المپیک تابستانی ۱۹۶۴ استفاده شد.
لوازم مخصوص ژاپنی

لوازم توالت در ژاپن، ازجمله کاغذ توالت، فرچهٔ توالت و سینک ظرفشویی، بسیار شبیه دیگر لوازم توالت در سایر کشورهای جهان است. اما برخی از لوازم توالت در ژاپن به‌ندرت در دیگر نقاط جهان دیده می‌شود.
لوازم مخصوص ژاپنی > صدای شاهزاده خانم

بسیاری از زنان ژاپنی از اینکه دیگران صدای ادرار کردنشان بشنوند، شرمسار می‌شوند. بسیاری از زنان، برای اینکه صدای بیرون آمدن ادرارشان در هنگام توالت شنیده نشود، سیفون توالت را در هنگام عمل توالت باز نگه می‌دارند تا تنها صدای سیفون شنیده شود. این کار مقدار زیادی از آب را به هدر می‌دهد. یک اقدام آموزشی که برای جلوگیری از این کار شروع شده‌بود ناموفق ماند و در نهایت وسیله‌ای برای حل این مشکل در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ساخته شد. این وسیله صدای فلاشینگ را ایجاد می‌کرد، بدون اینکه واقعاً نیاز به کارِ فلاش باشد. این کالا با مارک «اوتوهیمه» (ژاپنی: 音姫) در بازار یافت می‌شد و به‌صورت تحت‌اللفظی به‌معنی «صدای شاهزاده خانم» است. این نام به احترام نام یک رب‌النوع ژاپنی «اوتوهیمه» (با رسم‌الخط متفاوت 乙姫 به‌معنی «شاهزادهٔ جوان» است) و دختر پادشاه دریا «ریوجین» است. اوتوهیمه در بیشتر اتاق توالت‌های همگانی زنان نصب شده‌است. این وسیله ممکن است به‌صورت جداگانه و بر روی دیواره نصب شود، ولی به‌صورت آماده و همراه واشلت نیز موجود است. هم با فشار کلید و هم از طریق یک حسگر حساس به حرکت می‌توان اوتوهیمه را فعال کرد. پس از فعال‌سازی این وسیله، صدایی مشابه صدای فلاش را ایجاد می‌کند. پس از مدت مشخصی یا به‌وسیله فشار دوبارهٔ کلید، اوتوهیمه از کار انداخته می‌شود. این دستگاه باعث صرفه‌جویی حدود ۲۰ لیتر آب برای هر بار استفاده از توالت می‌شود. بااین‌وجود، برخی از زنان صدای این وسیله را مصنوعی می‌دانند و بازگذاشتن فلاش را به کارِ این وسیله ترجیح می‌دهند. تاکنون درخواستی برای نصب این وسیله در توالت‌های عمومی مردانه داده نشده‌است.
لوازم مخصوص ژاپنی > کفش توالت

در فرهنگ ژاپن، باور ویژه‌ای به وجود دو ناحیهٔ جداگانهٔ پاک و ناپاک وجود دارد، و در این فرهنگ تلاش می‌شود که ارتباط این دو ناحیه بسیار کم شود. برای نمونه، داخل خانه ناحیهٔ پاک و ناحیهٔ بیرونِ خانه ناپاک محسوب می‌شوند. برای جداسازی این دو ناحیه، کفش‌هایی در جلوِ خانه‌ها قرار داده شده‌است تا از تماس کفش‌های ناپاک با درون خانه جلوگیری شود. در گذشته، توالت‌ها در بیرون از خانه‌ها قرار داشت و افراد برای استفاده از توالت مجبور به پوشیدن کفش بودند. امروزه توالت‌ها در درون خانه ساخته می‌شوند و بهداشتی‌اند، ولی مردم ژاپن همچنان توالت را منطقه‌ای ناپاک همچون مناطق آلوده به باکتری به‌شمار می‌آورند. برای کاهش ارتباط توالت با مناطق پاک، مثل محیط خانه، در خانه‌های شخصی و گاه در بعضی جاهای همگانی، سرپایی ویژهٔ توالت (トイレスリッパ: تو-ئی-ر سوریپا) در برابر در دستشویی قرار داده شده‌است. این کفش‌ها باید درهنگام ورود به توالت پوشیده شود و برای خارج شدن از توالت درآورده شود. نبودِ کفش در جلوِ در، نشان‌دهندهٔ در حال استفاده بودن توالت است. افراد خارجی، بارها درآوردن کفش‌ها پس از استفاده از توالت را فراموش کرده‌اند و باعث آمیزش محل پاک و ناپاک شده‌اند.
توالت‌های عمومی

در ژاپن، توالت‌های عمومی در فروشگاههای بزرگ، کتاب‌فروشیها، فروشگاه‌های لوح فشرده و همچنین پارکها و ایستگاه‌های قطار به‌راحتی یافت می‌شوند. برخی از توالت‌های قدیمی در ندارند؛ به این معنی که عابران می‌توانند از پشت سر مردان را درهنگام ادرار کردن ببینند. در دههٔ ۱۹۹۰، جنبشی برای ساخت توالت‌های تمیزتر و مهمان‌نواز آغاز شد. گاهی وقت‌ها، مردان ژاپنی به حالت مست یا غیر مست در حال ادرار در اماکن عمومی دیده می‌شوند. امروزه در توالت‌های عمومی هر دو نوع توالت سنتی ژاپن و توالت‌های غربی استفاده می‌شود. بااین‌وجود، در ایستگاه‌های قطار و مدارس عمومی در سراسر ژاپن، تنها توالت‌های سنتی به‌کار می‌رود. در توالت‌های ویژهٔ معلولان، تنها از توالت‌های فرنگی استفاده می‌شود. کاغذ توالت معمولاً در توالت‌های عمومی یافت نمی‌شود. برخی از مردم ژاپن از کاغذهای تبلیغاتی به‌جای دستمال‌کاغذی استفاده می‌کنند. «اپراتور سکه‌ایِ» توالت، دستگاه خودکاری است که در بیرونِ توالت‌ها نصب می‌شود تا در ازای انداختن سکه، کاغذ توالت در اختیار استفاده‌کنندگان قرار دهد. در بسیاری از توالت‌های عمومیِ ژاپن، صابون برای شستن دست‌ها و دستمالِ خشک‌کن یافت نمی‌شود. به این علّت، برخی از مردمِ ژاپن، دستمال یا صابون با خود حمل می‌کنند. برخی از توالت‌های عمومی به خشک‌کن‌هایی که با هوای گرم کار می‌کنند مجهز شده‌اند تا از استفادهٔ گسترده از دستمالِ خشک‌کن جلوگیری شود. برخی افراد، بدون اینکه از توالت استفاده کرده‌باشند، از دستگاه خشک‌کن استفاده می‌کنند. این موضوع به‌عنوان یک رخنهٔ فرهنگی از فرهنگ‌های دیگر در ژاپن تلقی می‌شود.
سیمای فرهنگی

در ژاپن، تمیزی اهمیت خاصی دارد، به‌طوری‌که گاهی وقت‌ها برای توصیف زیبایی به‌کار می‌رود. کلمهٔ کره‌ای (きれい, 綺麗) ممکن است تمیزی، زیبایی، شکیل بودن، خالص بودن و منظم بودن را تعریف کند. این موضوع شاید علّت موفقیت هر دو نوع توالت سنتی ژاپنی با کمترین تماس فیزیکی با توالت و توالت‌های توکار بیده را توضیح دهد. بسیاری از استفاده‌کنندگان از توالت، خواستار بالاتر بودن کفل از سطح صندلی، قرار گرفتن پاها به‌شکل راسخ روی زمین هستند. بسیاری از شرکت‌های سازندهٔ عطر، در حال ساخت عطرهای مخصوص توالت هستند. یک شرکت در حال ساخت دارویی است که همراه غذا مصرف می‌شود و باعث از بین رفتن بوی مدفوع می‌شود. در اغلب شهرهای شلوغ و متراکمِ ژاپن، فضای خانه‌ها و اتاق‌ها کوچک است و در نتیجه توالت جزء یکی از فضاهای شخصی برای مردم محسوب می‌شود. در برخی از اتاق‌های توالت، قفسهٔ کتاب قرار داده می‌شود. برخی افراد در اتاق توالت روزنامه می‌خوانند یا افرادی پوستر و نوشتارهایی در اتاق‌های توالت خود نصب کرده‌اند. تا جای ممکن، توالت و حمام از سایر اتاق‌ها به علّت اعتقاد به جداییِ پاکی از ناپاکی باید جدا باشد، و این نکتهٔ مهمی در اجارهٔ یک خانه محسوب می‌شود. هر دو توالت سنتی ژاپن و توالت غربی، افراد خارجی را برای استفاده از آن‌ها سردرگم می‌کنند. در بسیاری از مواقع، حوادث خنده‌داری برای افراد خارجی درهنگام استفادهٔ اشتباه از صفحه‌کلید توالت‌ها و ایجاد مشکل برای آن‌ها روی داده‌است. در برخی از توالت‌ها تابلوهایی به زبان انگلیسی برای استفاده از صفحه‌کلید به‌منظور کاهش شوک فرهنگی نصب شده‌است.
سیمای محیطی

تأثیر زیست ـ محیطی واشلت‌ها با توالت‌های معمولی متفاوت است. در آن‌ها آب کمتری نسبت به توالت‌های قدیمی مصرف می‌شود. امکان تمیز کردن توالت به‌صورت خودکار، میزان مصرف شوینده ها را کاهش می‌دهد. برخی از توالت‌ها به‌وسیلهٔ تشخیص نوع عمل در توالت (ادرار یا مدفوع) آب فلاش را تنظیم می‌کنند. توالت‌های جدید باعث کاهش مصرف کاغذ توالت می‌شوند؛ از سوی دیگر، در مصرف انرژی نیز صرفه‌جویی می‌شود، به صورتی که توالت‌ها ۵٪ انرژی یک خانه را مصرف می‌کنند. استفاده از این توالت‌ها در زمین‌لرزه‌ها پیشنهاد شده‌است.
اقتصاد

قیمت واشلت در ژاپن معادل ۲۰۰ دلار آمریکاست و هزینهٔ اضافه کردن امکانات واشلت به توالت غربی حدود ۵۰۰ دلار آمریکاست. این هزینه برای توالت‌هایی با صندلی توالتِ سرامیک به ۵۰۰۰ دلار آمریکا می‌رسد.
شرکت توتو بزرگترین تولیدکنندهٔ توالت و واشلت در جهان است. شرکت‌های اینکس، نایز و پاناسونیک توالت و دیگر وسایل مرتبط را هم تولید می‌کنند. در سال ۱۹۹۷، فروش جهانی توالت‌های با فناوری بالا به حدود ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا رسید. شرکت توتو، به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده، حدود ۶۵٪، و اینکس، به‌عنوان دومین تولیدکننده، ۲۵٪ فروش جهانی را در اختیار خود داشتند. بیشترین فروش این توالت‌ها با فناوری بالا در داخل ژاپن است، و شرکت توتو اعلام کرده‌است که تنها ۵٪ از کل فروش توالت‌های تولیدیِ این شرکت در خارج از ژاپن بوده‌است. یکی از مراکز فروش این توالت‌ها در خارج از ژاپن، کشور چین است. شرکت توتو در چین هرساله یک‌میلیون واشلت به فروش می‌رسانَد. فروش واشلت در آمریکا بسیار پایین‌تر از ژاپن است، به گونه‌ای که فروش ماهانهٔ آن از ۶۰۰ واحد در سال ۲۰۰۱ به ۱۰۰۰ واحد در سال ۲۰۰۳ رسید. در اروپا هرساله تنها ۵۰۰۰ واشلت به فروش می‌رسد. اگرچه واشلت در اروپا کمیاب است، ولی میزان نصب آن، به‌ویژه برای استفادهٔ معلولان، در حال افزایش است. دلایل متفاوتی برای فروش پایینِ واشلت در خارج از ژاپن وجود دارد. یکی از این دلایل، مشکل بودن فراگیری استفاده از این توالت‌هاست. در زمانی که واشلت به بازار ژاپن عرضه شد، فروش کمی داشت، ولی به‌تدریج فروش آن، به‌خصوص پس از ۱۹۸۵ میلادی، افزایش یافت. در سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۰٪ خانه‌های ژاپنی دارای واشلت بودند، اما در سال ۲۰۰۲ در ۵۰٪ خانه‌های ژاپنی واشلت نصب شده‌بود. شرکت توتو انتظار دارد که در آیندهٔ نزدیک، فروش واشلت در کشورهای خارجی افزایش پیدا کند. یکی دیگر از دلایل فروش پایین واشلت در خارج از ژاپن، وجود فشار برق ضعیف در توالت است. درحالی‌که در ژاپن در بیشتر توالت‌ها یک پریز برق وجود دارد، در کشورهای خارجی اجازهٔ نزدیک بودنِ منبع برق به توالت را نمی‌دهند. در اروپا، اگرچه رقابت بین توالت‌های سنتی بیده غربی است، اما در آمریکای شمالی آشنایی چندانی با انواع بیده وجود ندارد.
کاغذ توالت چوبی دورهٔ نارا، در پس‌زمینه کاغذ توالت جدید برای مقایسه
توالت سنتی یک ثروتمند ژاپنی در دورهٔ میجی
یک توالت واشیکی همراه با کفش توالت؛ بر روی کاغذ نوشته شده‌است: «لطفاً کمی جلوتر بنشینید.»
یک منبع قرارداده‌شده در بالای شیر آب به مصرف‌کننده اجازهٔ ذخیرهٔ آب را برای شستن دوبارهٔ دست‌ها در استفادهٔ مجدد از توالت می‌دهد
یک صفحهٔ کنترل پیشرفتهٔ توالت با ۳۸ کلید
یک توالت سرپایی مردان
یک اوتوهیمه در اتاق زنان، جعبهٔ سیاه حسگری حساس به حرکت است و باعث توقف کار وسیله می‌شود
یک جفت کفش توالت
توالت الکترونیکی برای سالمندان
فیتیله ۲

| فیتیله | فیتیله |
| --- | --- |
بازیگران: محمد مسلمی   حمید گلی   علی فروتن
کشور سازنده: ایران 
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: علیرضا آقایی
مدت: حدود ۹۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکهٔ ۲
انتشار اولیه: فروردین ۱۳۸۱ – ۱۵ آبان ۱۳۹۴
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
فیتیله عنوان یک برنامه کودک و نوجوان در تلویزیون دولتی ایران بود که از سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۹۴ از شبکهٔ ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می‌شد. تا پیش از اسفند ۱۳۸۹ این برنامه زیر عنوان "فیتیله جمعه تعطیله" پخش می‌شد و مجری این برنامه مجید قناد بود که در اسفند ۱۳۸۹ با توجه به جدایی عموهای فیتیله از تهیه‌کنندهٔ وقت عوامل این برنامه به کل تغییر پیدا کردند و از خرداد ۱۳۹۰ این برنامه زیر عنوان جدید "فیتیله هر جمعه" (ساعت ۱۴) به تلویزیون بازگشت. اخیراً علاوه بر جمعه‌ها، روزهای پنجشنبه نیز پخش می‌شد. این برنامه از ۱۵ آبان ۱۳۹۴ به دنبال اعتراض آذری‌ها به سکانس جنجالی پخش آن به‌صورت دائم متوقف شد.
این برنامهٔ ترکیبی شامل آیتم‌های نمایشی و کلیپ‌های شاد با موضوعیت کودک و خانواده و بخش‌های مختلفی از جمله فیتیله محبت، گزارش فیتیله‌ای، آقای کنجکاو (آزمایشگاه علوم)، آقای جالب (آموزش کاردستی)، چندجوری‌ها، چجوری بود چجوری شد، خاطرات فیتیله‌ای، سفرنامه، تبسم فیتیله‌ای، یواشکی، انیمیشن‌های کوتاه و سرگرم‌کننده بود که در طی سالیان و فصل‌های مختلف به برنامه اضافه یا حذف شده‌است که محمد مسلمی، علی فروتن و حمید گلی در نقش مجری ـ بازیگر با این برنامه همکاری داشته‌اند.
این مجموعه دارای علاقمندان کودک و نوجوان زیادی در ایران بود که در روزهای جمعه و اعیاد مختلف پخش می‌شد
این برنامه در تاریخ جمعه ۱۵ آبان ماه ۱۳۹۴ به دلیل سکانسی که عموم از آن به عنوان توهین بر آذری ها یاد می‌کنند، توقیف شد.
الماز عسکروف (کشتی‌گیر)

اِلماز عسکرُف (انگلیسی: Almaz Askarov؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۷۳) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل قرقیزستان که در دستهٔ سبک‌وزن کشتی آزاد رقابت می‌کرد. او در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی در دستهٔ ۶۹ کیلوگرم کشتی آزاد فعالیت می‌کرد. او در مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۱۹۹۷ مدال برنز را کسب کرد.
کاظم سعادتی

| کاظم سعادتی | کاظم سعادتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۹ تبریز
درگذشت: ۲۲ اردیبهشت ۱۳۵۰ تبریز
مدفن: گورستان وادی رحمت
ملیت: ایرانی
پیشه: زندانی سیاسی فعال اجتماعی و سیاسی
همسر: روح‌انگیز دهقانی
فرزندان: یاشار و پولاد(رضا)
خویشاوندان: بهروز دهقانی (برادر همسر) محمد دهقانی (برادر همسر) اشرف دهقانی (خواهر همسر)
کاظم سعادتی (۱۳۱۹ در تبریز – ۱۳۵۰ در تبریز) فعال اجتماعی و سیاسی و از اعضای هسته اولیه سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود. کاظم سعادتی برای رهایی از شکنجه، خودکشی کرد.
زندگی

کاظم سعادتی به سالِ ۱۳۱۹ در تبریز متولّد شد. پدرش از روستای هرزند از توابع مرند بود که موقعی که کاظم چند سال بیشتر نداشت به عنوان کارگر راه‌آهن به اهواز رفت. بعد از حدود دو سال پدر با حفظ شغل خود به تبریز منتقل شد. کاظم به خاطر فقر خانواده از دبیرستان به دانشسرای تربیت معلم رفت. در دانشسرا او با صمد بهرنگی و بهروز دهقانی دوست شد. آن‌ها بعد از اتمام تحصیل در روستاهای ممقان به تعلیم و تربیت کودکان روستائی پرداختند.
سعادتی در کار انتشار نشریه آدینه مهد آزادی در تبریز با صمد بهرنگی و بهروز دهقانی همکاری کرد. این نشریه، که به رغم تمام توقیف‌ها و توقف‌ها، به مدت یک سال از اول مهر ۱۳۴۴ تا ۱۸ شهریور ۱۳۴۵ در ۱۷ شماره انتشار یافت صفحاتی را برای درج فلکلورهای آذربایجان اختصاص می‌داد.
در سال ۱۳۴۵ کاظم سعادتی با روح‌انگیز دهقانی خواهر بهروز ازدواج کرد که حاصل آن ازدواج ۲ پسر به نام‌های یاشار و رضا است. در سال تحصیلی ۱۳۴۵ کاظم در دانشگاه تهران بود. در سال ۱۳۴۶ کاظم ضمن تدریس در دانشگاه تبریز در دانشکده ادبیات در رشته جغرافیا هم درس می‌خواند. حضور کاظم در دانشگاه، صمد و بهروز را نیز در انجام بعضی از کارهای مبارزاتی در دانشگاه از قبیل برپائی بعضی جلسات عمومی فرهنگی (جلال آل احمد و غلامحسین ساعدی نیز در همین مقطع برای سخنرانی به دانشگاه تبریز دعوت شدند) و نوشتن مطلب در نشریه دانشجوئی تبریز درگیر کرد. در شماره دو این نشریه، کاظم نوشته‌ای تحت عنوان نقدی بر اولدوز و کلاغ‌ها دارد که اولین نقدی است که بر آن کتاب نوشته شده‌است. نقدی در مورد فیلم لایم لایت چارلی چاپلین یکی دیگر از نوشته‌های شناخته شده کاظم سعادتی در این دوره است. بهروز دهقانی در هر دو شماره نشریه دانشجوئی تبریز ترجمه شعر و داستان هائی از لنگستون هیوز و مطلب کوتاهی در مورد خود هیوز دارد. با توجه به این که کاظم در دانشگاه تهران با بسیاری از دانشجویان مبارز آن دانشگاه دوست شده و
آنها را می‌شناخت، به احتمال قوی ارتباط صمد بهرنگی با امیرپرویز پویان -که او نیز در زمانی که کاظم در تهران درس می‌خواند دانشجوی رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران بود- از طریق کاظم سعادتی به وجود آمده بود.
مرگ صمد بهرنگی در قره داغ برای سعادتی سخت تکان دهنده بود. در این مورد اسد بهرنگی در کتاب برادرم صمد بهرنگی توضیح داده‌است. از نیمه دوم سال ۱۳۴۷ که تشکل چریک‌های فدائی خلق در تبریز شکل می‌گرفت، کاظم به نوبه خود در جمع‌آوری دوستان و آشنایان خود نقش ایفاء نمود. سال ۱۳۴۹، به دنبال اطلاعاتی که ساواک به دست آورده بود، به هویت بعضی از انقلابیون از جمله کاظم سعادتی پی برد و او را دستگیر کرد. مأموران ساواک برای این که بتوانند افراد مرتبط با چریک‌های فدائی خلق را از طریق کنترل کاظم دستگیر کنند او را موقتاً آزاد کردند. او برای جلوگیری از هر گونه گیر افتادن دیگران در این رابطه، شبانه با بریدن رگ‌های دستش در خانه خود به زندگی خویش پایان داد. سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران (اکثریت) مرگ را «زیر شکنجه» اعلام کرده‌اند. آرامگاه کاظم سعادتی در گورستان وادی رحمت تبریز، بلوک ۲۶ ردیف ۱۸ شماره ۱۲، جای دارد.
یادبودها

نقش کاظم سعادتی در بازیابی جسد صمد بهرنگی توسط آزاده اخلاقی بازسازی تصویری شده‌است.
غلامحسین ساعدی در مورد سعادتی اینگونه می‌نویسد، «این جوان معلم بود و از طرف ساواک او را گرفتند و بردند و تهدید کردند. همان موقعی که فعالیت‌های سیاسی یواش‌یواش علنی می‌شد، همان کاظم بود که جسم صمد را در ارس پیدا کرد. خیلی بچه بی‌نظیری بود. نترس، شجاع، دوباره که ریختند بگیرندش، رگ‌هایش را در مستراح زد: رفت در را بست و رگ‌هایش را زد و آنجا افتاد و مرد… توی خانه خودش…»
هنگامی که صمد بهرنگی کتاب الدوز و کلاغها، اولین کتاب از کتاب‌های خود، را منتشر ساخت آن را به روح‌انگیز دهقانی و کاظم سعادتی تقدیم نمود.
بهروز دولت‌آبادی در مورد زمینه مذهبی سعادتی گفته‌است، در آن سال‌ها بار مذهبی هم داشتیم. یک بار کاظم سعادتی که هفت هشت ماه بعد به ما پیوست، سرش را از پنجره خانه بیرون کرده بود و اذان می‌گفت. کلی سر این قضیه شوخی می‌کردیم.
نشریه دانشجویان دانشگاه تبریز در سال‌های ۴۶ و ۴۷، از مشهورترین نشریات دانشجویی دهه‌های چهل و پنجاه، که با همکاری جلال آل احمد، احمد شاملو، غلامحسین ساعدی، صمد بهرنگی، بهروز دهقانی و کاظم سعادتی منتشر می‌شد، از معدود نشریات دانشجویی بود که در کنار ادبیات و هنر به سیاست نیز می‌پرداخت.
در سال ۱۳۷۰، نشریه آدینه به صورت غیرمنتظره‌ای دست به تجلیل از صمد بهرنگی زد و از یاران او، از بهروز دهقانی و کاظم سعادتی گرفته تا علیرضا نابدل و پویان یاد نمود.
ابوالقاسم دلفی

| ابوالقاسم دلفی | ابوالقاسم دلفی |
| --- | --- |
سفیر ایران در فرانسه: سفیر ایران در فرانسه
دوره مسئولیت آبان ۱۳۹۶ – شهریور ۱۳۹۷: دوره مسئولیت آبان ۱۳۹۶ – شهریور ۱۳۹۷
پس از: محمد تقی جمشیدی (موقت)
پیش از: محمدتقی جمشیدی
سفیر  ایران در بلژیک: سفیر  ایران در بلژیک
دوره مسئولیت ۱۳۷۸ – ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۱۳۷۸ – ۱۳۸۳
پس از: حمید ابوطالبی
پیش از: علی آهنی
سفیر ایران در شیلی: سفیر ایران در شیلی
سفیر ایران در کلمبیا: سفیر ایران در کلمبیا
سفیر ایران در صربستان: سفیر ایران در صربستان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ تیر ۱۳۳۳ تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه: دیپلمات
قاسم دلفی (متولد ۵ تیر ۱۳۳۳تهران) دیپلمات ایرانی و سیاستمدار ایرانی است
سفیر ایران در فرانسه و اکردیته در موناکو ۱۳۹۶–۱۳۹۷
مدیر کل غرب اروپا وزات خارجه ۱۳۹۱–۱۳۹۶
سفیر ایران در صربستان و اکردیته در مونته ودیو ۱۳۸۸–۱۳۹۱
معاون مدیرکل غرب اروپا وزارت خارجه ۱۳۸۳–۱۳۸۸
سفیر ایران در بلژیک اتحادیه اروپا و اکردیته لوگزمبورگ ۱۳۷۸–۱۳۸۳
ریس اداره دوم غرب اروپا وزارت خارجه ۱۳۷۴–۱۳۷۸
ریس اداره آمریکا وزارت خارجه ۱۳۷۳–۱۳۷۴
سفیر ایران کلمبیا و اکردینه در پرو اکوادور پاناما ۱۳۶۸–۱۳۷۳
کارشناس سیایی اداره کل غرب اروپا ۱۳۶۳–۱۳۶۸
تپه نورجان

| تپه نورجان | تپه نورجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گنبد کاووس
بخش: بخش مرکزی
دهستان: باغلی ماراما
جمعیت: ۶۳۸ نفر (سرشماری ۹۵)
تپه نورجان ، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان باغلی ماراما قرار داشته و براساس سرشماری سال1390جمعیت آن 700 نفر (150 خانوار) بوده‌است.
کنی هاتز

| کنی هاتز | کنی هاتز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ مهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال)
ملیت: کانادا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
کنی هاتز (انگلیسی: Kenny Hotz؛ زادهٔ ۳ مهٔ ۱۹۶۷) یک هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جرم و جنایت در نیویورک

نرخ جرم و جنایت در نیویورک در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ با بروز اپیدمی کراک جهش کرد، از سال ۱۹۹۱ این نرخ رو به کاهش بوده، و، تا تاریخ ۲۰۱۷، نرخ آمار این شهر در بین شهرهای بزرگ ایالات متحده از لحاظ جرم و جنایت در پایین ترین‌ها قرار دارد.
در دهه ۱۹۹۰، اداره پلیس نیویورک (NYPD) کامپ‌استت، سیاست‌های انتظامی پنجره‌های شکسته و سایر راهکارها را در تلاشی عمده برای کاهش جرم اتخاذ کرد. افت چشمگیر جرم در شهر به عوامل مختلفی منتسب شده‌است از جمله پایان همه‌گیری کراک، قانونی شدن سقط جنین، و کاهش مسمومیت با سرب در کودکان.
در رده‌بندی سال ۲۰۱۵ از ۵۰ شهر در سراسر جهان توسط "اکونومیست"، نیویورک به عنوان دهمین شهر امن در کل و همچنین بیست و هشتمین امن‌ترین شهر از لحاظ امنیت شخصی داوری شد. در سال ۲۰۱۸، ۲۸۹ مورد قتل وجود داشته‌است — که کمترین تعداد از دهه ۱۹۴۰ است.
مدیریت > شهرداران

جرم و جنایات در نیویورک در دهه ۱۹۸۰ در طول سال‌های شهرداری ادوارد کاچ بسیار زیاد بود، زیرا اپیدمی کراک در شهر نیویورک رخ داد و در سال ۱۹۹۰ مصادف با سال اول شهرداری دیوید دینکینز (۱۹۹۰ –۱۹۹۳) به اوج خود رسید. در دوره شهرداری رودولف جولیانی (۲۰۰۳–۱۹۹۱) در دوره اول او افت شدید جرم و جنایت رخ داد، که در دوره دوم او و نیزدر دوره شهرداری مایکل بلومبرگ با سرعتی کمتر ادامه داشت.
دانشوران در زمینه علل کاهش شدید جرم و جنایات در نیویورک (که همزمان با افت جرم در سطح کشور بود که برخی آن را «افت بزرگ جرم و جنایت در آمریکا» خوانده‌اند) تفاوت نظر دارند. در مقاله ای در سال ۲۰۰۷، جسیکا رایز، اقتصاددان، کاهش ۵۶ درصدی جرم‌های خشونت‌آمیز در سطح کشور در دهه ۱۹۹۰ را به حذف سرب (نوروتوکسین که مشکلات شناختی و رفتاری ایجاد می‌کند) از بنزین نسبت داد. مرکز عدالت برنن تخمین زده‌است که بین ۰ تا ۵ درصد از کاهش جرم در دهه ۱۹۹۰ به اشتغال بالاتر مربوط می‌شود. ۵–۱۰٪ از افت ممکن است به رشد درآمد و ۰–۱۰٪ افت به افزایش استخدام افسران پلیس نسبت داده شود. اقتصاددانان استیون لویت و جان جی داناهیوی سوم استدلال می‌کنند که کاهش جرم در شهر نیویورک، به‌طور کلی در ایالات متحده، به قانونی شدن سقط جنین به دنبال رو در برابر وید بر می‌گردد.
مدیریت > شهرداران > رودی جولیانی

در دوره اول رودولف جولیانی به عنوان شهردار، اداره پلیس پلیس نیویورک، تحت رهبری بیل برتن، کمیسیونر منصوب جولیانی، یک استراتژی تهاجمی و بازدارندگی را بر اساس تحقیقات پنجره شکسته جیمز کیو. ویلسون اتخاذ کرد. این امر شامل سرکوب جرایم نسبتاً جزئی مانند نقاشی‌های گرافیتی دیواری، پریدن از روی گیت ورودی مترو بدون پرداخت کرایه و شویندگان شیشه خودروها پشت ترافیک شد، بر اساس این اصل که این پیام ارسال شود که نظم حفظ خواهد شد و و شهر «پاکسازی خواهد شد».
جولیانی سه ماه پس از شروع به کار به عنوان شهردار، در مجمعی خاطرنشان کرد که آزادی به معنای این نیست که "مردم می‌توانند هر کاری را که می‌خواهند انجام دهند، هر چه که می‌توانند باشند، باشند. منظور از آزادی تمایل هر انسان به واگذاری صلحدید قابل توجه به یک اقتدار قانونمند در خصوص کارهایی است که می‌کنید و چگونه انجامش می‌دهید».
در سال ۲۰۰۵، بنا به گزارش‌ها، جولیانی به دلیل تلاش‌های خود برای کاهش میزان جرم و جنایات در شهر، برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد شده بود. در عوض این جایزه به محمد البرادعی و آژانس انرژی هسته ای بین‌المللی برای تلاش‌های خود برای کاهش تکثیر هسته ای تعلق گرفت.
رودی جولیانی
نرخ‌های جرم و جنایت ملی، نیویورک و دیگر شهرهای بزرگ (2002-2002)
ابهرک

| ابهرک النگه کوچک ، اَوارَک | ابهرک النگه کوچک ، اَوارَک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: کرج
بخش: بخش آسارا
دهستان: آدران
جمعیت: ۹۰ نفر (سرشماری ۹۵)
ابهرک روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. ساکنین ابهرک تات‌زبان هستند و تاتی را با گویش طالقانی صحبت می‌کنند.
جمعیت

این روستا در دهستان آدران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۹۰ نفر (۲۷ خانوار بوده است).
کرامت‌الله عمادی

| کرامت‌الله عمادی | کرامت‌الله عمادی |
| --- | --- |
نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سمیرم در مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سمیرم در مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۹ خورشیدی سمیرم،  ایران
تحصیلات: خارج فقه و اصول
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی
کرامت‌الله عمادی (زادهٔ ۱۳۱۹ در سمیرم) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سمیرم در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.