stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شکستن لنگ سیزده
در برخی شهرها

در جاهای دیگر از ایران و از جمله نقاط و شهرهایی از استان پهناور کرمان تعبیر شکستن لنگ سیزده منحصر به واقعهٔ متصوّر در نیمه اول سیزده روز بعد از نوروز نبوده و در معانی و مصادیق متفاوت از آنچه گفته شد نیز کاربرد دارد و مثلاً در شهر سیرجان و برخی روستاهای آن کاربرد این تعبیر به روز سیزدهم نوروز نیز مربوط می‌شود و سیرجانی‌ها معتقدند که با از نیمه گذشتن این روز و رسیدن آفتاب سیزده به وسط آسمان یعنی رسیدن ساعت در روز سیزدهم فروردین به حدود ساعت یک بعد از ظهر یا همان ساعت ۱۳) لنگ سیزده می‌شکند و با این اتفاق نحوست آن برطرف خواهد شد. این زمان یعنی ساعت ۱۳ از روز ۱۳ درست معادل با زمانی است که تیشتر بر اپوشه غلبه می‌کند.
نبرد تیشتر و اپوشه

نبرد تیشتر و اپوشه یکی از کهنترین اسطوره‌های ایرانیست که یشت هشتم یا تیشتریشت در اوستا به شرح این حماسهٔ شگفت‌انگیز و تمام عیار اختصاص یافته‌است. حماسه‌ای اسطوره‌ای که البته به‌طور مستقیم و از طریق پیوند با موضوع برکت و خشکسالی با زندگی عادی و روزمره مردم در ارتباط تصور می‌شده‌است.
برخی معتقدند شرایط آب‌وهوایی گرم و خشک و سال‌های کم‌باران در فلات ایران به ویژه در سرزمین‌های کم بارانی همچون کرمان موجب پیدایش برخی باورها شده‌است که برخی از آن‌ها حدود چهار هزار سال قدمت دارند و با وقایع کیهانی در دوران باستان در ارتباطند.
بر مبنای این اعتقاد، ستاره تشتر که پارسیان آن را شباهنگ و اعراب «شعرای یمانی» خوانده‌اند، ستاره باران‌آور دانسته شد و ستاره اَپوش یا همان اَپَـئوشَـه یا قلب‌العقرب، دیو خشکسالی و از بین برنده آب‌ها و هماورد تشتر به‌شمار آمد.
در تشتر یشت اوستا که به راستی یکی از شگفت انگیزترین بخش‌های اوستا و یکی از کهن‌ترین نمایشنامه‌های بشری است، به روشنی نبرد تشتر و اپوش گزارش شده‌است. در این نبردها، گاه پیروزی از آن تشتر و گاه از آن اپوش است.
نمونه‌هایی از نبرد کیهانی این دو در تشتر یشت اوستا به تصویر درآمده‌است:
آنگاه تشتر درخشان و شکوهمند با پیکری به مانند اسبی سپید و زیبا با گوش‌های زرین و لگام زرنشان به دریای فراخکرت فرو می‌آید و به رویارویی او دیو اپوش با پیکری به مانند اسبی سیاه به در می‌آید… آنگاه تشتر درخشان و شکوهمند و دیو اپوش هر دو به هم درمی‌افتند و هر دو با یکدیگر نبرد می‌کنند. سرانجام تشتر درخشان و شکوهمند بر دیو اپوش چیره می‌شود و او را شکست می‌دهد.
بر اساس مندرجات این یشت از اوستا، گاهی نیز اپوش دیو بر تیشتر پیروز می‌شود. غلبه اپوش از آنجا که به منزلهٔ کمبود باران و خشکسالی است، با عباراتی غم‌انگیز در اوستا همراه می‌شود:
آنگاه تشتر درخشان و شکوهمند و دیو اپوش سه شبانروز با یکدیگر نبرد می‌کنند. سرانجام دیو اپوش بر تشتر درخشان چیره می‌شود و او را شکست می‌دهد. پس آنگاه تشتر ناله و اندوه در خواهد داد که: وای بر من ای اهورامزدا، بدا به روزگار شما ای آب‌ها و ای گیاهان.
با این وجود در اعتقادات ایرانیان، پیروزی نهایی همواره از آن تیشتر (ایزدبانوی باران) می‌باشد و شاخصترین این پیروزی‌ها در هنگام فرارسیدن سال نو و در ظهرگاه سیزده فروردین (روز تیشتر) می‌باشد.
در این مورد پس از شرح غلبه تشتر بر اپوش در اوستا آمده‌است:
پس آنگاه تشتر درخشان خروش شادکامی سرخواهد داد که خوشا به شما ای سرزمین‌ها، ای آب‌ها و ای گیاهان! اینک آب‌ها روانند در جویباران شما، روانند به سوی کشتزاران شما، روانند به سوی همه جهان… فرمانروایان خردمند و جانوران آزادی که در کوهساران به سر می‌برند، چشم به راه بردمیدن او هستند. او که پس از بردمیدنش، سالی خوش یا سالی بد برای کشور می‌آورد… آیا سرزمین‌های ایرانی از سالی خوش بهره‌مند خواهند شد؟
غلبه تیشتر بر اپوشه در ظهرگاه سیزده فروردین و مطابقت زمانی این پدیدهٔ اسطوره‌ای با لحظه شکستن لنگ سیزده در برخی اعتقادات و آیین‌های عشایری، در کنار بعضی نکات دیگر همچون حضور دختران نابالغ در رسوم میانهٔ نوروز و سیزده بدر (یعنی زمان دیگری که در اعتقادات روستائیان و عشایر لنگ سیزده می‌شکند) و اساساً حضور زنان و دختران نورس و دم بخت در اغلب رسوم و آیین‌های سیزده در نقاط مختلف ایران همگی نشانه هاییست که شکستن لنگ سیزده را با شکست اپوشه از تیشتر پیوند می‌دهد.
شباهت با آیین‌های ایران باستان

گرچه بر اساس برخی قرائن پیشینهٔ این اعتقاد و رسوم مربوط بدان، به زمانی بالغ بر چهار هزار سال قبل و دوران‌های قبل از ظهور و همه گیر شدن آیین زرتشت بازمی‌گردد، اما تأمل در آثار و منابع بر جای مانده از دوران‌های باستان نشان می‌دهد که این رسم در دوران‌های باستانی و زمان رواج آیین زرتشت نیز نمونه‌های مشابهی داشته‌است. به عنوان مثال همان‌طور که عشایر تا قبل از شکستن لنگ سیزده یعنی در فاصلهٔ نوروز تا ۷ فروردین ماه از انجام فعالیت‌های مهم خویش خودداری کرده و این فعالیت‌ها را به روزهای بعد از شکستن لنگ سیزده یعنی روز ۷ فروردین و چند روز نخست پس از آن تا قبل از سیزده محول می‌کنند، شاهان باستانی ایران نیز بر خلاف پادشاهان دوران‌های متاخر فعالیت‌هایی مثل بارعام و سلام‌های عمومی و همگانی را هرگز بعد از نوروز و در روزهای نخست فروردین ماه برگزار نمی‌کرده‌اند.
دکتر حسین تجدد در این باره می‌نویسد:
در دوره باستان از روز نهم تا سیزدهم فروردین (یعنی از یک یا دو روزپس از طی شدن هفت روز نخست نوروز) بارهمگانی شاه برای پذیرفتن تمام گروه‌ها برگزار می‌شده‌است.
به نظر می‌رسد که قدمت و اصالت و رواج این اعتقاد و رسوم مربوط بدان تا بدانجا بوده که باعث شده پس از ظهور دین زرتشت، برخی از مبانی اساسی این دین نیز با اسطوره‌های کهن ایرانی پیوند بخورد و از این روی مقارنت زمان شکستن لنگ سیزده در اعتقادات عشایر محتملا با زمان تولد و پیامبری زرتشت اتفاقی نیست.
مقارنت با زمان تولد و پیامبری زرتشت

بر مبنای این آیین اعتقاد بر آن است که شکستن لنگ سیزده در میانهٔ فاصلهٔ اول تا سیزدهم فروردین ماه اتفاق می‌افتد و این همان روز خاصی است که در صورت حلول سال در اول فروردین ماه به هفتم و در صورت حلول در ۲۹ اسفند به ششم فروردین منطبق می‌شود و از این جهت شاید بتوان این رسم را به یکی دیگر از اعتقادات ایرانیان عصر باستان و زرتشتیان امروز مرتبط دانست. در واقع از منابع زرتشتی چنین بر می‌آید که زمان شکستن لنگ سیزده درست مصادف با همان روزی است که «اشوزرتشت» (زرتشت پاک) در آن به دنیا آمده‌است و ضمناً شکستن لنگ سیزده در روزی اتفاق می‌افتد که در همان روز زرتشت به پیامبری رسیده‌است!
بر اساس نوشته هاشم رضی زرتشتیان قدیمی کرمان دربارهٔ روز ششم فروردین اعتقادات متعددی داشته و مراسم خاصی را در این روز برگزار می‌کنند:
روز ششم فروردین (خورداد و فروردین ماه) روز تولد و نیز به پیامبری رسیدن "اشوزرتشت" است. این روز که نزد تمام زرتشتیان عزیز و محترم است در هر منطقه ویژه خود تا امروز برگزار می‌شود.
در شهر کرمان پیش از غروب آفتاب همگی در" شاه ورهرام ایزد گردهم می‌آمدند. هرکس زیباترین لباس خود را می‌پوشید. کودکان حتی لباس عید خود را نگه می‌داشتند تا در این روز به تن کنند. با حضور موبد و اوستا خوانی مراسم شروع می‌شد. بر سر سفره مقابل موبد: گل و شمشاد و عکس آشور زرتشت حتماً وجود داشت.
نقل و شیرینی می‌گرداندند، رئیس انجمن زرتشتیان خیر مقدم و تبریک سال نو و جشن ششم فروردین را می‌گفت و پس از آن اجرای سرودها و نمایش‌های سنتی و مذهبی، شعرخوانی، موسیقی و… انجام می‌شد.
در این جشن مسلمانان نیز می‌توانستند حضور پیدا کنند و پس از آن مراسم خیرات آش و "سیرو" و دید و بازدید یکدیگر برقرار می‌گردید "سیرو" نوعی نان ویژه مراسم مذهبی زرتشتیان کرمان است که خمیر آن در روغن سرخ می‌شود و روی آن پودر قند می‌پاشند. مسلمانان بدان"روغن جوشو" یا "روغن جوشی" می‌گویند) این مراسم کم و بیش به همین شکل در کرمان و نیز شیراز برگزار می‌شود ولی در یزد مراسم دیگری نیز اجرا می‌شده‌است.
در شب ششم فروردین که به نام شب "هوزه رو" خوانده می‌شد، تمام زرتشتیان در آتشکده کرمان جمع می‌شدند و کوزه سبزی را که قبلاً هر کس در آن چیزی انداخته بود می‌آوردند و دختر نا بالغی می‌نشست و به ترتیب اشیا را از کوزه بیرون می‌آورد. حاضرین برای هر شیئ آن شعر را جواب نیت شعر خود می‌گرفت.
سپس ظرف مسی بزرگی را می‌آوردند و دستمال ابریشمی سبز رنگ بزرگی روی آن می گسترداند و هر کس که نیتش خوانده می‌شد مخفیانه از زیر دستمال پولی در ظرف می‌انداخت. کسی که مسئول گرداندن ظرف بود این پول‌ها را به فقرا می‌داد ولی از آنجا که در بین زرتشتیان کرمان معمولاً کسی نبود که محتاج صدقه باشد این پول صرف سفید کردن ظروف مسی آتشکده می‌شد.
شب روز ششم (شب هفتم) با جشن و شادی و آواز خاتمه میافت.
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز

اغلب رسوم قدیمی که ایرانیان در روز «سیزده بدر» و هنگام گردش در طبیعت به جا می‌آورده‌اند، به نوعی با تیشتر در ارتباط بوده‌اند و در فرهنگ اساطیر ایران برای رسم‌های سیزده بدر، معنی‌های تمثیلی وجود دارد که ربط هریک را با این الهه کهن آشکار می‌سازد:
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز > شادی و خنده و روبوسی

شادی و خنده در روز سیزده فروردین به معنای فروریختن اندیشه‌های تیره و پلیدی، و دور ساختن زشتی‌ها و کژیهایی است که از دیرباز در اعتقادات ایرانیان باستان به دیوان نسبت داده می‌شده‌اند. به همین ترتیب روبوسی نماد آشتی و دوستی و به منزله دور ساختن کین و دشمنی و تزکیه و پاکی روح، آمده‌است.
این کار در واقع نماد و تمثیلی از امید برای پیروزی تیشتر بعوان نماد باروری و شادی بر اپوشه به عنوان نماد خشکسالی و رنج است.
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز > مسابقه دادن

رسم مسابقه‌ها در روز سیزده به ویژه مسابقه اسب دوانی یادآور نبرد و کشمکشی است که در این روز میان ایزد باران و دیو خشکسالی در آسمان جریان دارد.
توجه شود که تیشتر در اسطوره‌های ایرانی به شکل اسبی سپید و باشکوه توصیف شده و برعکس اپوشه اسبی سیاه‌رنگ و بدقواره است.
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز > شوخی‌ها و دروغ سیزده

از دیگر رسوم ایرانی در مراسم سیزده بدر شوخی‌های رد و بدل شده در این روز و موضوع دروغ سیزده است. این روز که بی شباهت با دروغ‌های روز اول آوریل، نیست نشان از دیرینگی شوخی‌های سیزده بدر است. باید دانست که روز اول آوریل، هر چهار سال یکبار مصادف با روز سیزده فروردین (و سه سال با ۱۲ فروردین) می‌باشند.
شوخی‌ها و دروغ سیزده حاوی اشاره به نبرد تیشتر با اپوش دیو بوده و نوعی دست انداختن و تمسخر دیو خشکسالی باشد که در فرهنگ باستانی ایران بارها با دیو دروغ معادل واقع شده‌است.
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز > بریان کردن گوسفند

بریان کردن گوسفند در نیم روز یعنی در لحظه شکست «اپوشه» (دیو خشکسالی) بوده که البته این گوسفند بریان نثار مقدم صاحب روز سیزده یعنی همان «تیشتر» (بانو بغ باران و جویباران) می‌شده تا او مزارع و کشت‌های نو دمیده را سیراب سازد.
خوردن غذا در دشت که در اعصار بعدی متداول شده نشانهٔ دیگری از هدیه به تیشتر و جایگزین فدیه گوسفند بریان به اوست.
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز > بیرون انداختن سبزه

دیگر رسم معمول در روز سیزدهم نوروز که البته هنوز هم متداول است رسم بیرون انداختن "سبزه" یا به آب سپردن آن است که باز هم در ارتباط با "ایزد بانوی باران" یا همان "تیشتر" می‌باشد:
"خوردن غذای روز سیزده نوروز در دشت و صحرا (که امروزه هم انجام می‌شود) نشانه همان فدیه گوسفند بریان است که در اوستا امده و افکندن سبزه‌های تازه دمیده نوروزی به آب روان جویبارها تمثیلی است دادن فدیه به "ایزد آب" آناهیتا و "ایزد باران و جویبارها، تیر (تیشتر) " و به این طریق تخم بارور شده‌ای را که "ناهید"فرشته موکل بر آن بوده‌است به خود "ناهید" بازمی‌گردانند و گیاهی را که "ایزد تیر"(=تیشتر) پرورانده‌است به خود وی باز می‌سپردند تا موجب برکت و باروری و آبسالی در سال نو باشد"
به آب افکندن سبزه‌های تازه رسته - نشانه دادن هدیه به ایزد آب یا "ناهید"
رد پای تیشتر در رسوم سیزده نوروز > گره زدن سبزه

و گره زدن سبزه برای باز شدن بخت و تمثیلی برای پیوند زن و مرد برای تسلسل نسل‌ها،
حتی گره زدن سبزه در روز سیزدهم نوروز نیز به نوعی با برکت و باروری و زایشی که در اعصار کهن به ایزد بانوان مقتدری چون "آناهیتاً و "تیشتر" نسبت داده می‌شده، مرتبط است و از آنجا که دختران جوان و نورسته سمبلی از این ایزدبانوان به‌شمار می‌آمده‌اند در این رسم نیز نقش ویژه‌ای به آنان داده شده‌است:
"گره زدن دو شاخه سبزه در روزهای پایان زایش کیهانی را تمثیلی از پیوند یک مرد و زن برای پایداری تسلسل زایش انگاشته‌اند" رسمی که انجام آن بیشتر به دختران دم بخت توصیه شده‌است"
گره زدن سبزه، به نیت باز شدن گره دشواری‌ها و برآورده شدن آرزوها، از جمله بیرون کردن نحسی است. این باور، معروف است که "سبزه گره زدن" دختران "دم بخت"، شگونی برای ازدواج و همسر یابی، می‌باشد.
دختران نورسته در رسوم سیزده

به حضور دختران نابالغ در آیین‌های مرتبط با اعتقاد شکستن لنگ سیزده نشان از ارتباط این آیین با تیشتر و نبرد مشهور او با اپوش دیو و می‌توان آن را
دختران نورسته در رسوم ایرانیان سیزده بدر و حضور دختران نابالغ در
زرتشتیان کرمان در سیزدهم نوروز حتماً سبزه گره می‌زدند، مخصوصاً دختران دم بخت که در آخرین لحظات گره سستی به سبزه می‌زدند تا باد آن را باز کند و پیش از تمام شدن سیزده بدر این شعر را می‌خواندند: سیزده بدر، چهارده به تو، درد و بلام ورتوکتو (به گویش کرمانی یعنی درد و بلایم داخل سوراخ برود)، که درد و بلاها و نحسی سیزده دور شود"
یا در "سیرجان" که:"غروب سیزده، موقعی که می‌خواهند به منزل برگردند، علف‌ها را گره زده و می‌گویند: "سیزده در، چهارده به تو، درد و بلام(=بلای من) توی این کتو(=سوراخ)، بعضی از زن‌ها می‌گویند:" سیزده به در، چهارده به تو، درد و بلام تو سر مرد قدقدو(=نق‌نقو)! و بعضی از دخترهای دم بخت می‌گویند: "سیزده به در، چهارده به تو، سال و دگر، بچه بغل، خونه شوهر"
و نیز در بم:" (در روز سیزدهم) مخصوصاً دختران دم بخت ساقه گندم را گره می‌زدند و می‌خواندند:
"سیزده به در، چهارده به تو، از این کتو ور اون کتو، فردا میشه قیامتو، سال دگر، بچه ور (=بر) بغل خونه شوهر" وقس علی‌هذا.
حتی در استان‌های دیگر به جز کرمان نیز رسوم مربوط به سیزدهم نوروز با دختران دم بخت و ازدواج آنان و به‌طور کلی با زایش و تسلسل حیات پیوند ناگسستنی دارد به عنوان مثال:
در گناباد روز سیزده به در دختران دم بخت ملکه یی برای خود انتخاب می‌کنند و به رقص و پایکوبی می‌پردازند. در همدان در روز سیزده به در بعد از بازگشت از صحرا دخترها سوار شیر سنگی می‌شوند و بر این باورند که این کار بخت آن‌ها را باز می‌کند و…
دختران نابالغ نمادهای تیشتر

با این تفاصیل می‌توان حدس زد که تأکید بر حضور دختران نا بالغ در رسمهایی که حدود هفت روز پس از عید و به قول معروف در زمان «شکستن لنگ سیزده» به جا آورده می‌شوند، تأکیدی است که در واقع «ایزد بانوی باران» و کشمکش و نبرد همیشگی او با «دیو قحطی و خشکسالی» را مدنظر قرار داده‌است و پیروزی و غلبه دائمی این «ایزد بانو» را یادآوری می‌کند البته این پیروزی و غلبه درست در لحظه‌ای اتفاق می‌افتد که بیشتر عمر «سیزده» طی شده و حیات آن از نیمه گذشته باشد.
نکته جالبی که می‌تواند آیین‌های جشن و سرور مربوط به زادروز زرتشت و زمان گزینش او به پیامبری در اعتقادات زرتشتیان را با اعتقادات و رسوم عشایر و روستاییان کرمان پیرامون شکستن لنگ سیزده که در نیمه اول سیزده روز بعد از نوروز مربوط بکند، علاوه بر مقارنت زمانی این دو پدیده نقش دختران نابالغ در اجرای هر دوی آنهاست که در بالا به آن اشاره شد.
وی در این باره می‌نویسد:
به زعم نگارنده این نکته رمزی است که قدمت چنین رسوم و آیین‌هایی را به هزاران هزار سال قبل یعنی به زمان سیطره مقتدرانه پانتئون «ایزدبانوان» یا «الهگان» بر اعتقادات مذهبی ساکنان فلات ایران بازگرداند، یعنی به اعصاری حتی قبل از عصر ظهور زرتشت و زمان پرستش آناهیتا یا همان ناهید… عصری که برخی آن را عصر مادر سالاری نیز خوانده‌اند یکی از معروف‌ترین این ایزد بانوان «بانو بغ باران و جویباران» می‌باشد که گاه به او «فرشته باران» یا «: ستاره باران» نیز گفته شده و نام اصلی او «تیشتر» یا «تیر» می‌باشد و اتفاقاً (همان‌طور که گفتیم) روز سیزدهم فروردین ماه در اعتقادات عصر باستان روز متعلق به او به‌شمار می‌آید چرا که الهه مذکور در نیم روز یا ظهر گاه این روز بر «اپوشه» یا دیو خشکسالی و قحطی غلبه می‌کند
در «دانشنامه مزدیسنا» نیز آمده
روز سیزدهم نوروز در ایران سیزده به در گفته می‌شود و در این روز همگان برابر یک رسم به بیرون شهر رفته و به تفریح و گردش می‌پردازند تا به اصطلاح نحوست این روز را به در کنند" اما باقی‌ماندن چنین رسمی تا به امروز بدون تردید با نیاز همیشگی مردم به بارش باران وبرکت اسمانی بی ارتباط نبوده‌است شاید یکی از دلایل حفظ سیزده بدر در میان ایرانیان به مناسبت همنام بودن این روز با نام "تیستر" یا ایزد و ستاره باران بوده باشد و مردم (درواقع) برای نیایش و درخواست باران برای کشاورزی بیرون می‌رفته‌اند…(جشن دیگر در همین ارتباط) جشن "تیرگان" یا "آب ریزان" می‌باشد که این جشن را هم در روز سیزدهم از ماه تیر یا همان "تیرآذر" بر پا می‌کرده‌اند و هم اکنون نیز زرتشتیان (از جمله در کرمان) این روز را جشن گرفته و با پاشیدن آب به یکدیگر نوای شادی سر می‌دهند"
مانوئل پابلو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Manuel Pablo García Díaz
زادروز:  ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال)
زادگاه:  اسپانیا
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  لاس پالماس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |  لاس پالماس بی |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۸ |  لاس پالماس |  ۵۷ |  (۱) |
| ۱۹۹۸–۲۰۱۶ |  دپورتیوو لاکرونیا |  ۳۸۳ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۴۴۰ |  (۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۷ |  تیم ملی زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۷ |  زیر ۲۳ سال اسپانیا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۴ |  اسپانیا |  ۱۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مانوئل پابلو (انگلیسی: Manuel Pablo؛ زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۷۶) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دپورتیوو لاکرونیا، لاس پالماس، تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال اسپانیا و تیم ملی فوتبال اسپانیا اشاره کرد.
جیلو، سن جیولیانو ترمه

| جیلو، سن جیولیانو ترمه | جیلو، سن جیولیانو ترمه |
| --- | --- |
Frazione: Frazione
جیلو، سن جیولیانو ترمهموقعیت جیلو، سن جیولیانو ترمه در ایتالیا: جیلو، سن جیولیانو ترمهموقعیت جیلو، سن جیولیانو ترمه در ایتالیا
مختصات: ۴۳°۴۵′۲۶″ شمالی ۱۰°۲۵′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۵۷۲۲°شمالی ۱۰٫۴۲۶۹۴°شرقی﻿ / 43.75722; 10.42694: مختصات: ۴۳°۴۵′۲۶″ شمالی ۱۰°۲۵′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۵۷۲۲°شمالی ۱۰٫۴۲۶۹۴°شرقی﻿ / 43.75722; 10.42694
کشور:  ایتالیا
ناحیه:  توسکانی
استان: استان پیزا (PI)
کومونه: سان جولیانو ترمه
ارتفاع: ۳ متر (۱۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۳۶۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدپستی: ۵۶۰۱۷
کد تلفن: (+۳۹) ۰۵۰
جیلو (به ایتالیایی: Gello) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در سان جولیانو ترمه واقع شده‌است. جیلو ۲٬۳۶۵ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ارواح گمشده (فیلم ۲۰۰۰)

| ارواح گمشده | ارواح گمشده |
| --- | --- |
کارگردان: یانوش کامینسکی
تهیه‌کننده: مگ رایان نینا آر. سادوسکی
بازیگران: وینونا رایدر بن چاپلین فیلیپ بیکر هال الیاس کوتیاس سارا واینتر جان هرت سینتیا دارلو
موسیقی: یان کاچماریک
فیلم‌بردار: مائورو فیوره
تدوین‌گر: آنی گورساد اندرو موندشاین
توزیع‌کننده: نیو لاین سینما
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ اکتبر ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-10-۱۳)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۱٬۳۵۵٬۹۱۰ دلار
ارواح گمشده (به انگلیسی: Lost Souls) فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی یانوش کامینسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینونا رایدر، بن چاپلین، فیلیپ بیکر هال، الیاس کوتیاس، سارا واینتر، جان هرت، دبلیو ارل براون، جان بیسلی، جان دیهل و آنا گان ایفای نقش کرده‌اند.
فرودگاه شهری پریویل

فرودگاه شهری پریویل (به انگلیسی: Perryville Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۱۳۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
مانوئل پانگیلینان

| مانوئل پانگیلینان | مانوئل پانگیلینان |
| --- | --- |
پانگیلینان در دسامبر ۲۰۱۶: پانگیلینان در دسامبر ۲۰۱۶
زادهٔ: ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) مانیل، فیلیپین
ملیت:  فیلیپین
محل تحصیل: مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: رئیس هیئت مدیره شرکت تلفن راه‌دور فیلیپین
مانوئل پانگیلینان (انگلیسی: Manuel Pangilinan) (زاده ۱۹۴۶) کارآفرین، اقتصاددان، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی فیلیپینی است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت تلفن راه‌دور فیلیپین و شرکت توسعه ای‌بی‌سی فعالیت می‌نماید.
جیمز جونا جیمسون

| جیمز جونا جیمسون | جیمز جونا جیمسون |
| --- | --- |
تصویر جیمز جونا جیمسون در دفتر دیلی بیوگل: تصویر جیمز جونا جیمسون در دفتر دیلی بیوگل
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: مارول کامیکس
نخستین حضور: The Amazing Spider-Man #1 (مارس ۱۹۶۳)
پدیدآور: استن لی (Writer) استیو دیتکو (Artist)
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
نام کامل: John Jonah Jameson, Jr.
جهان زادگاه: نیویورک در زمین ۶۱۶
وابستگی به تیم: دیلی بیوگل مجله now  Jameson Publications Jameson News Digest Women Magazine Fact Channel
مکمل شخصیت: مرد عنکبوتی دردویل
جیمز جونا جیمسون یک شخصیت داستانی است که در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس، خلق شده‌ است. او معمولاً در ارتباط با مردعنکبوتی خشن ظاهر می‌شود و اغلب او را به عنوان یک تهدید خطاب میکند. این شخصیت، توسط نویسنده‌ی استن لی و طراح استیو دیتکو ایجاد شد. او ابتدا در اولین شماره‌ی کمیک مردعنکبوتی شگفت‌انگیز در (مارس۱۹۶۳) به عنوان سردبیر روزنامه دیلی بیوگل و مجله now ظاهر شد.
در رسانه

نقش این شخصیت را دیوید وایت در  سریال مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز، مرد عنکبوتی و رابرت اف سیمون در تلافی کردن مرد عنکبوتی، مرد عنکبوتی: چالش اژدها و جی. کی. سیمونز در سه‌گانه مرد عنکبوتی سم ریمی، مرد عنکبوتی: دور از خانه ، مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست و در انیمیشن مرد عنکبوتی:در میان دنیای عنکبوتی صداپیشگی این شخصیت را انجام داده است.
خولن لوبته

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
قد:  1.77 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Andorra (on loan from باشگاه فوتبال سلتاویگو)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Allerru
:  Antiguoko
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  Real Sociedad
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  Real Sociedad C |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال رئال سوسیداد بی |  ۷۳ |  (۱۴) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال رئال سوسیداد |  ۱۳ |  (۲) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال سلتاویگو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← باشگاه فوتبال والویک (قرضی) |  ۲۹ |  (۴) |
| ۲۰۲۳– |  ← Andorra (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۱– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۵ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۲
خولن لوبته (انگلیسی: Julen Lobete؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. او در پست وینگر چپ برای اف سی آندورا به صورت قرضی از سلتاویگو بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
علی‌آباد جهر

| علی‌آباد جهر | علی‌آباد جهر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۲۶′۵۸″ شمالی ۵۶°۵۳′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۴۹۴۴°شمالی ۵۶٫۸۹۸۶۱°شرقی﻿ / 30.44944; 56.89861: مختصات: ۳۰°۲۶′۵۸″ شمالی ۵۶°۵۳′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۴۹۴۴°شمالی ۵۶٫۸۹۸۶۱°شرقی﻿ / 30.44944; 56.89861
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: مرکزی
دهستان: زنگی‌آباد
جمعیت: ۴۴نفر
علی‌آباد جهر، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان زنگی‌آباد  قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن  ۴۴نفر (۶خانوار) بوده‌است.
ملیلی

| ملیلی | ملیلی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ملیلی: ملیلی
ملیلیموقعیت ملیلی در  Italy: ملیلیموقعیت ملیلی در  Italy
مختصات: ۳۷°۱۱′ شمالی ۱۵°۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۸۳°شمالی ۱۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 37.183; 15.117: مختصات: ۳۷°۱۱′ شمالی ۱۵°۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۸۳°شمالی ۱۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 37.183; 15.117
کشور: ایتالیا
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: استان سیراکوز (SR)
دهستان: Villasmundo، Città Giardino، Marina di Melilli
حکومت: حکومت
 • شهردار: Giuseppe Sorbello
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۶٫۰ کیلومتر مربع (۵۲٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۰ متر (۱۰۲۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱۲٬۵۵۵
 • تراکم: ۹۲/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Melillesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 96010
پیش‌شماره تلفن: 0931
قدیس پشتیبان: Saint Sebastian
روز قدیس: 4th of May
وبگاه: وبگاه رسمی
ملیلی (به ایتالیایی: Melilli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیراکوز واقع شده‌است.
خصوصیات

ملیلی ۱۳۶٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۲٬۵۵۵ نفر جمعیت دارد و ۳۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر میدل‌تاون، کنتیکت خواهرخواندهٔ ملیلی هست.
فرودگاه رانونگ

فرودگاه رانونگ (به انگلیسی: Ranong Airport) یک فرودگاه با کد یاتا UNN است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور تایلند قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی | Terminal |
| --- | --- | --- |
|  Nok Air  |  دن موئنگ  |  Domestic  |
غار خفاش دهلران

| غار خفاش | غار خفاش |
| --- | --- |
نام: غار خفاش
کشور: ایران
استان: استان ایلام
شهرستان: شهرستان دهلران
کاربری: غار
غار خفاش از غارهای استان ایلام است و در نزدیکی شهرستان دهلران قرار دارد. طول این غار ۲۵۵ متر، عرض آن ۳۰ متر و ارتفاع آن ۵۰ متر بوده و به علت زندگی هزاران خفاش در آن به غار خفاش معروف شده‌است. این غار در سه کیلومتری شمال شرقی دهلران در دامنه کوهی مشرف به دره‌شهر و چشمه‌های آب‌گرم دهلران قرار دارد.
ده‌ها گونه از خفاش دمدار و خفاش بال پهن درون غار زندگی می‌کنند. فراوانی خفاش در این غار فرصت خوبی را برای محققان فراهم کرده‌است تا در مورد این پستاندار تحقیق و مطالعه کنند.
درون این غار استالاکتیتها و استالاگمیت‌های فراوان و دهلیزهای وسیعی وجود دارند که عمق تعدادی از آنها به ۴۰۰ متر هم می‌رسد.
غار خفاش در فهرست آثار ملی ایران
ثبت شده‌است و اداره‌کل میراث‌فرهنگی استان ایلام مسئول مراقبت و حفاظت آن است.
مسجد عاشورا خانه

| مسجد عاشورا خانه | مسجد عاشورا خانه |
| --- | --- |
نام: مسجد عاشورا خانه
کشور: ایران
استان: شهرستان نهبندان
شهرستان: نهبندان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه، مذهبی
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۴۸۸
تاریخ ثبت ملی: ۵ آذر ۱۳۸۰
مسجد عاشورا خانه مربوط به دوره صفوی است و در نهبندان، خیابان قائم واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.