stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پل فرامپتون
قاچاق مواد مخدر

وی در نوامبر ۲۰۱۱ از طریق یک سایت دوست‌یابی آنلاین با یک مانکن لباس‌های شنا که خود را «دنیس میلانی» معرفی می‌کند، آشنا می‌شود و پس از چندماه صحبت از طریق گفتگوی اینترنتی و تلفن، جهت ملاقات حضوری با شخصی که تصورمی‌کرده «دنیس میلانی» باشد، به شهر لاپاز در بولیوی پرواز می‌کند. در هنگامی که پُل فرامپتون به لاپاز می‌رسد، متوجه می‌شود که «دنیس میلانی» جهت انجام پروژه‌های عکاسی‌اش به بروکسل رفته‌است و از پُل فرامپتون می‌خواهد که با خرج وی از طریق پرواز لاپاز-بوئنوس آیرس-لیما در بروکسل به وی ملحق شود و چمدانی را که در لاپاز جاگذاشته است را نیز برایش به بروکسل بیاورد. وی چمدان را از فردی ناشناس تحویل می‌گیرد و چنین می‌کند. نهایتاً در ادامه مسیرش برای رسیدن به «دنیس میلانی»، در فرودگاه بوئنوس آیرس به جرم قاچاق «دو کیلوگرم کوکائین» دستگیر می‌شود.
در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۱۲، دادگاهی در آرژانتین، پُل فرامپتون را به دلیل ترافیک و قاچاق مواد مخدر به ۴ سال و هشت ماه زندان محکوم کرد.
در ۸ مارس ۲۰۱۳، روزنامه نیویورک تایمز، مقاله‌ای تحقیقی در مورد ماجرا و فرجام پرونده قاچاق کوکائین توسط پُل فرامپتون منتشر کرد.
گلسرک

| گلسرک | گلسرک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: بخش سنگر
دهستان: سراوان
جمعیت: ۱۲۸۳ نفر (سرشماری ۹۵)
گلسرک، روستایی است از توابع بخش سنگر شهرستان رشت در استان گیلان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان سراوان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۸۲ نفر (۴۶۹خانوار) بوده‌است.
علی آقاحسینی

علی آقاحسینی (۱۳۴۱–۱۲۹۹ ش) از خوشنویسان و نستعلیق نویسان سده چهاردهم هجری است.
علی آقاحسینی در تهران به دنیا آمد و پس از پایان دبیرستان برای تحصیل علوم قدیم به مدرسه سپهسالار در تهران رفت.
در خوشنویسی از محضر محمدحسین خوشنویسان و میرزا حسن‌خان عاصمی استفاده کرد و سرانجام به مکتب عمادالکتاب راه یافت. او را از شاگردان معروف عماد الکتاب می‌شناسند و از دست او گواهی‌نامه خوشنویسی گرفت.
علی آقاحسینی در کلاس عمومی تعلیم خط هنرهای زیبا به عنوان استاد مشغول شد. آقاحسینی در خط نستعلیق به ویژه جلی خوش درخشیده‌است.
او شاگردانی چون عباس اخوین را تعلیم داد.
علی بنایی

| علی بنایی | علی بنایی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های هفتم و هشتم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۱۳۸۳ – ۱۳۹۱
حوزه انتخاباتی: قم
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۸ قم ، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: تحصیلات درس خارج حوزه علمیه
پیشه: سیاست‌مدار
وبگاه: http://alibanaee.ir
علی بنایی (زادهٔ ۱۳۳۸ در قم)، نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ قم در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ هشتم نیز عضو این مجلس بود. علی بنایی نامزد دهمین دوره مجلس شورای اسلامی از استان قم بود که نتوانست به مجلس راه یابد. همچنین او مالک و رئیس موسسه  آموزش عالی طلوع مهر قم است. او نیز تا سطح دوم حوزه علمیه تحصیل کرده است.
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی (دوره‌های هفتم و هشتم)
مشاور پارلمانی رئیس قوه قضائیه
معاون سیاسی امنیتی استانداری قم
عضو کمیسیون تلفیق مجلس شورای اسلامی (۱۳۸۳، ۱۳۸۸، ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰)
عضو هیئت رئیسه کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات (مجلس هشتم)
عضو هیئت رئیسه و مخبر کمیسیون اصل نودم قانون اساسی (مجلس هفتم)
مالک و رئیس موسسه آموزش عالی طلوع مهر
علی بابایی کارنامی

| علی بابایی کارنامی | علی بابایی کارنامی |
| --- | --- |
علی بابایی کارنامی: علی بابایی کارنامی
نماینده مجلس شورای اسلامی از شهر ساری: نماینده مجلس شورای اسلامی از شهر ساری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۱ ساری-چهاردانگه، ایران
حزب سیاسی: اصولگرا
تحصیلات: دکترای اقتصاد
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی  نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی
وبگاه: https://www.alibabaei.ir
علی بابایی کارنامی نمایندهٔ دورهٔ یازدهم و دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ ساری و میاندورود است.
مدرک تحصیلی: دکترای اقتصاد بین‌الملل است.
ایشان در حال حاضر رئیس کمیسیون اجتماعی دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی می‌باشد.
در مجلس یازدهم وی نایب رئیس اول کمیسیون اجتماعی و رئیس فراکسیون کارگری بوده اس است. مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی مازندران، مشاور وزیر کار، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی فرمانداری ساری، بخشدار چهاردانگه و دیگر مسئولیت ها در سوابق وی دیده می شود.
آدرس دفتر ارتباط مردمی: مازندران - شهرستان ساری - سعدی - جنب پارک آزادگان - دفتر ارتباط مردمی دکتر علی بابایی کارنامی
رئیس دفتر: سید عباس حسینی
علی سیدآقامیری

| علی سیدآقامیری | علی سیدآقامیری |
| --- | --- |
نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۶ خرداد ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتی: دزفول
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۴ دزفول، استان خوزستان
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاست‌مدار
علی سیدآقامیری (زاده ۱۳۳۴ در دزفول) سیاست‌مدار اهل ایران است، که در دوره ششم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ دزفول، از استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی حضور داشت.
گلستان سفلی

| گلستان سفلی یا قاطرگوتورن سفلی قاطرگوترن | گلستان سفلی یا قاطرگوتورن سفلی قاطرگوترن |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: مراغه
بخش: بخش سراجو
دهستان: سراجوی شرقی
بنیان‌گذاری: ۷۰۰ ه ق
جمعیت: ۷۳۰ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۱
گلستان سفلی یا قاطرگوتورن سفلی، روستایی از توابع بخش سراجو شهرستان مراغه در استان آذربایجان شرقی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سراجوی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۳۰ نفر (۱۶۳خانوار) بوده‌است.
علی شاکری

| علی شاکریعلی شاکری | علی شاکریعلی شاکری |
| --- | --- |
ملیت: ایرانی-آمریکایی
پیشه(ها): یک تاجر و کنشگر
آثار برجسته: عضو مؤسس و فعال اتحاد جمهوری‌خواهان ایران
وضعیت جزایی: ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۷ آزاد شد
علی شاکری یک تاجر و کنشگر ایرانی و آمریکایی است. وی با مدرک مدیریت بازرگانی از دانشگاه تگزاس فارغ‌التحصیل شد. وی در شورای مشورتی جامعه در مرکز ایجاد صلح شهروندان در دانشگاه کالیفرنیا، ارواین خدمت می‌کند. شاکری یکی از چهار ایرانی-آمریکایی بود که در مه ۲۰۰۷ توسط دولت ایران بازداشت شد.
شاکری همچنین یکی از اعضای مؤسس و فعال اتحاد جمهوری‌خواهان ایران بوده‌است که طرفدار یک جمهوری دموکراتیک و سکولار در ایران است.
در سال ۲۰۰۷ شاکری برای دیدار با مادرش به ایران رفت. در ۸ مه ۲۰۰۷، در حالی که در ایران بود توسط دولت ایران بازداشت شد، او یکی از چهار آمریکایی بود که بازداشت شده بود. بقیه کیان تاجبخش، هاله اسفندیاری و پرناز عظیما بودند. در ۸ ژوئن ۲۰۰۷، آژانس خبری دانشجویان ایران بازداشت را تأیید کرد. وی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۷ آزاد شد.
عقب‌نشینی دموکراتیک

از سال ۲۰۱۰ میلادی، تعداد کشورهای در حال خودکامگی شدن (آبی) بیشتر از کشورهای در حال مردم‌سالاری شدن (زرد) است.
عقب‌نشینی دموکراتیک (به انگلیسی:Democratic backsliding)، فرسایش دموکراتیک یا اقتدارسازی (انگلیسی:Autocratization) اصطلاحاتی در علوم سیاسی هستند که به اشاره به کاهش میزان مردم‌سالاری و رشد خودکامگی در یک جامعه دارند. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ میلادی، بیش از نیمی از کشورهای جهان مردم‌سالارانه هستند. این مطالعه ۱۶۵ کشور را مورد بررسی قرار داد و مشخص کرد که ۹۸ کشور مردم‌سالار هستند. از سال ۲۰۱۰ میلادی، جهان اقتدارگرایانه‌تر شده‌است، به طوری که یک چهارم جمعیت جهان تحت حکومت نظام‌های ترکیبی با کاهش مردم‌سالاری تا سال ۲۰۲۰ روبه‌رو شدند.
علت‌های کاهش مردم‌سالاری شامل عدم حمایت عمومی از مردم‌سالاری، نابرابری اقتصادی و تنش‌های اجتماعی، سیاست عوام‌گرایانه یا شخصیت‌گرایانه و نفوذ خارجی قدرت‌های بزرگ است. در حالی که تغییر حکومت از طریق کودتا‌های نظامی پس از پایان جنگ سرد کاهش یافته‌است، اشکال ظریف تر خودکامگی افزایش یافته‌است. در طول موج سوم مردم‌سالاری سازی در اواخر قرن بیستم، بسیاری از دموکراسی‌های جدید و ضعیف نهادینه شدند. دقیقاً این رژیم‌ها در برابر رشد خودکامگی آسیب‌پذیرتر هستند. موج سوم خودکامگی از سال ۲۰۱۰، زمانی که تعداد دموکراسی‌های لیبرال در بالاترین حد خود بود، ادامه دارد.
کشورهای درحال خودکامگی (قرمز) و کشورهای درحال مردم‌سالاری (آبی) شدن. کشورهای خاکستری بدون تغییر هستند.
در مردم‌سالاری‌ها، نابودی مردم‌سالاری ناشی از ضعیف شدن نهادهای سیاسی به رهبری دولت است که سیستم مردم‌سالار را حفظ می‌کنند، مانند: انتقال مسالمت آمیز قدرت یا انتخابات آزاد و عادلانه. اگرچه فرض بر این است که این عناصر سیاسی منجر به شروع خودکامگی می‌شوند، اما نقض حقوق فردی که زیربنای مردم‌سالاری است، به ویژه آزادی بیان، سلامت، کارایی و پایداری نظام‌های مردم‌سالار را در طول زمان زیر سؤال می‌برد. در طول بحران‌های ملی، خطرات منحصر به فردی از ایجاد خودکامگی وجود دارد. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که رهبران در طول وضعیت‌های اضطراری قوانین خودکامه ای را وضع کنند که یا نامتناسب با شدت بحران است یا پس از بهبود وضعیت بر جای خود باقی می‌ماند.
برای مطالعه بیشتر

Andersen, David (July 2019). "Comparative Democratization and Democratic Backsliding: The Case for a Historical-Institutional Approach". Comparative Politics. 51 (4): 645–663. doi:10.5129/001041519X15647434970117. JSTOR 26663952. S2CID 201373568.
Bieber, Florian (2019). The Rise of Authoritarianism in the Western Balkans (به انگلیسی). Springer Nature. ISBN 978-3-030-22149-2.
Cheeseman, Nic; Klaas, Brian (2018). How to Rig an Election. New Haven. ISBN 978-0-300-20443-8.
Daly, Tom Gerald (April 2019). "Democratic Decay: Conceptualising an Emerging Research Field". Hague Journal on the Rule of Law. 11 (1): 9–36. doi:10.1007/s40803-019-00086-2. S2CID 159354232.
Geddes, Barbara; Wright, Joseph; Frantz, Erica (2018). How Dictatorships Work. Cambridge University Press. ISBN 9781107115828.
Haggard, Stephan; Kaufman, Robert (2021). Backsliding: Democratic Regress in the Contemporary World (به انگلیسی). Cambridge University Press. ISBN 978-1-108-95840-0.
Foa, Roberto Stefan; Mounk, Yascha (2016). "The Danger of Deconsolidation: The Democratic Disconnect". Journal of Democracy. 27 (3): 5–17. doi:10.1353/jod.2016.0049. S2CID 156622248.
Fukuyama, Francis (2022). Liberalism and Its Discontents. Farrar, Straus and Giroux. ISBN 978-0374606718.
Jee, Haemin; Lueders, Hans; Myrick, Rachel (2021). "Towards a unified approach to research on democratic backsliding". Democratization
Klaas, Brian (2016). Despot's Accomplice: How the West is Aiding and Abetting the Decline of Democracy. Hurst Publishers. ISBN 978-1-84904-930-6.
Levitsky, Steven; Ziblatt, Daniel (2018). How Democracies Die. New York: Crown. ISBN 978-1-5247-6293-3.
Levitsky, Steven; Way, Lucan A. (2010). Competitive Authoritarianism: Hybrid Regimes After the Cold War. doi:10.1017/CBO9780511781353. ISBN 9780511781353.
Przeworski, Adam. 2019. Crises of Democracy. Cambridge: Cambridge University Press.
Qvortrup, Matt (2021). Death by a Thousand Cuts: The Slow Demise of Democracy (به انگلیسی). De Gruyter. ISBN 978-3-11-071332-9.
Waldner, David; Lust, Ellen (11 May 2018). "Unwelcome Change: Coming to Terms with Democratic Backsliding". Annual Review of Political Science. 21 (1): 93–113. doi:10.1146/annurev-polisci-050517-114628.
گلمتس

| گلمتس Гельмец | گلمتس Гельмец |
| --- | --- |
Selo: Selo
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: داغستان
شهرستان: شهرستان روتولسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
گلمتس (به لاتین: Gelmets) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
عظیم‌آباد (آمل)

| عظیم‌آباد | عظیم‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: دابودشت
دهستان: دابوی میانی
جمعیت: ۱۲۳ نفر
عظیم‌آباد، روستایی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان دابوی میانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۳ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
گلیرد (طالقان)

| گلیرد | گلیرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: طالقان
بخش: بخش بالاطالقان
دهستان: گلیرد
جمعیت: ۱۷۲ نفر (سرشماری ۹۵)
گِلیَرد از مهم‌ترین روستاهای طالقان بوده و در ۱۴ کیلومتری مرکز طالقان (شهرک) قرار دارد.در برخی از اسناد تاریخی ، خیمه لحم (kheymeh lahm) نام برده شده است. در زبان محلی طالقان ، گیلیرد هم گفته میشود.
روستای گلیرد در بخش بالاطالقان قرار گرفته‌ است. اهمیت این روستا بیشتر به خاطر زادگاه بودن آیت‌الله طالقانی می‌باشد.
خانه سید محمود اعلایی نژاد طالقانی مربوط به دوره معاصر است و در شهرستان طالقان، روستای گلیرد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.
غالب جمعیت اصلی گلیرد از سادات هستند و نسب نزدیک به سادات روستای اورازان دارند. اقلیت غیر سادات این روستا در دهه های گذشته وارد این روستا شده و به تدریج ساکن شده اند.
گلیردی‌ها به زبان تاتی تکلم می‌کنند.
گلیرد از روستاهایی است که با پیشنهاد آیت الله طالقانی، ( حتی قبل از قانون شوراهای شهر و روستا ) به صورت شورایی اداره می‌شده است .
عصر روز دهم

| عصر روز دهم | عصر روز دهم |
| --- | --- |
کارگردان: مجتبی راعی
تهیه‌کننده: منوچهر محمدی
نویسنده: مجتبی راعی
بازیگران: هانیه توسلی احمد مهران‌فر آفرین عبیسی سلیمه رنگزن عبدالرضا الطائی
فیلم‌بردار: شاپور پورامین
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۷
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
عصر روز دهم فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مجتبی راعی محصول سال ۱۳۸۷ است.
خلاصه فیلم

دكتر مريم شيرازی با گروهی از پزشكان هلال احمر برای كمك به مردم عراق عازم اين كشور می‌شود و تصميم به جستجو برای يافتن خواهر گمشده اش می‌گيرد.
بازیگران

هانیه توسلی
احمد مهران‌فر
آفرین عبیسی
سلیمه رنگزن
عبدالرضا الطائی
زهره حمیدی
جواد عاقبت‌بین
عطاءالله مرادی
آرش اسبقی
گمینا اوشچیموو

| گمینا اوشچیموو Uścimów Commune | گمینا اوشچیموو Uścimów Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
موقعیت گمینا اوشچیموو در نقشه: موقعیت گمینا اوشچیموو در نقشه
کشور:  لهستان
استان: استان لوبلین
شهرستان: Lubartów
کرسی: Uścimów
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۰۸٫۶۱ کیلومتر مربع (۴۱٫۹۳ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • مجموع: ۳٬۳۰۷
 • تراکم: ۳۰/کیلومتر مربع (۷۹/مایل مربع)
وبگاه: http://www.uscimow.lubelskie.pl
گمینا اوشچیموو (به لهستانی:  Gmina Uścimów) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان لوبارتوف واقع شده‌است. گمینا اوشچیموو ۱۰۸٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۰۷ نفر جمعیت دارد.
گمینا برانگشچک

| گمینا برانگشچک Brańszczyk Commune | گمینا برانگشچک Brańszczyk Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان وشکوف
کرسی: Brańszczyk
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۶۷٫۶۱ کیلومتر مربع (۶۴٫۷۱ مایل مربع)
جمعیت (2013 ): جمعیت (2013 )
 • مجموع: ۸٬۴۲۸
 • تراکم: ۵۰/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.branszczyk.pl/
گمینا برانگشچک (به لهستانی:  Gmina Brańszczyk) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان وشکوف واقع شده‌است. گمینا برانگشچک ۱۶۷٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد.
گمینا پارچو

| گمینا پارچو Parczew Commune | گمینا پارچو Parczew Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
موقعیت گمینا پارچو در نقشه: موقعیت گمینا پارچو در نقشه
کشور:  لهستان
استان: استان لوبلین
شهرستان: شهرستان پارچف
کرسی: Parczew
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۴۶٫۲۳ کیلومتر مربع (۵۶٫۴۶ مایل مربع)
جمعیت (2014): جمعیت (2014)
 • مجموع: ۱۴٬۸۱۲
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۰٬۹۱۳
 • روستایی: ۳٬۸۹۹
وبگاه: http://www.parczew.com/
گمینا پارچو (به لهستانی:  Gmina Parczew) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان پارچف واقع شده‌است. گمینا پارچو ۱۴۶٫۲۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۸۱۲ نفر جمعیت دارد.
علی شمس اردکانی

| علی شمس اردکانی | علی شمس اردکانی |
| --- | --- |
سفیر ایران در کویت: سفیر ایران در کویت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اصفهان
ملیت: ایرانی
همسر(ان): غاده خازن (۱۹۷۳-۱۹۸۴)، فریده تذهیبی
فرزندان: جهاد، سمر، شیرین، مرتضی، سارا
پیشه: سیاست‌مدار
علی شمس اردکانی زاده تیرماه ۱۳۲۲، دیپلمات سابق و استاد دانشگاه اهل ایران و رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی صنایع و معادن ایران است.
زندگی‌نامه

شمس اردکانی فرزند مرتضی شمس اردکانی از روسای حوزه علمیه اصفهان بود. او تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه جعفری و دوران سیکل را در مدرسه قدسیه و قسمت پایان تحصیلات مقدماتی را در مدرسه ادب شهر اصفهان گذراند. او سپس تحصیلات دانشگاهی خود را دانشگاه تهران در رشته اقتصاد آغاز می‌کند. وی در دوره ی دانشجویی با جمع‌آوری کمک از ‌حسین همدانیان، ثروتمند مشهور اصفهانی در کوی امیرآباد دانشگاه تهران خوابگاهی برای دانشجویان اصفهانی ساخت و همزمان با جذب کمک از محمدتقی رسولیان تاجر یزدی، ساختمانی برای دانشجویان یزدی در کوی دانشگاه تهران (امیرآباد) ساخت. و پس آن به خدمت سربازی می‌رود که این دوره ۱۸ به طول می‌کشد و سپس برای ادامه تحصیل به به دانشگاه اوهایو در آمریکا می‌رود و از آنجا فوق‌لیسانس می‌گیرد و سپس از دانشگاه ایلینوی شیکاگو دکترای اقتصاد انرژی می‌گیرد. او سپس با دخالت فرزند روح‌الله خمینی به سفارت ایران در کویت منصوب می‌شود و برای ۵ سال این سمت را حفظ می‌کند. او پیش از رسیدن به مقام سفارت ایران در پس از انقلاب ۵۷ به مدت یک سال و نیم در مرکز تحقیقات علمی کویت مسئول بخش انرژی بوده‌است و در دانشگاه کویت اقتصاد انرژی درس می​داد.
گمینا پوخاچوو

| گمینا پوخاچوو Puchaczów Commune | گمینا پوخاچوو Puchaczów Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان لوبلین
شهرستان: شهرستان ونچنا
کرسی: Puchaczów
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۹۱٫۷۰ کیلومتر مربع (۳۵٫۴۱ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • مجموع: ۵٬۵۱۳
 • تراکم: ۶۰/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.puchaczow.lubelskie.pl/
گمینا پوخاچوو (به لهستانی:  Gmina Puchaczów) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ونچنا واقع شده‌است. گمینا پوخاچوو ۹۱٫۷۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۵۱۳ نفر جمعیت دارد.
علی اشکانی

| علی اشکانیعلی اشکانی | علی اشکانیعلی اشکانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۷ تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: کشتی فرنگی
| سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران.کشتی فرنگی مردان.قهرمانی جهان | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران.کشتی فرنگی مردان.قهرمانی جهان | سوابق مدال> به نمایندگی از   ایران.کشتی فرنگی مردان.قهرمانی جهان |
| --- | --- | --- |
|  | بوداپست ۲۰۰۵ | ۶۰ ک‌گ |
قهرمانی آسیا: قهرمانی آسیا
|  | ۲۰۰۰ سئول | ۵۸ ک‌گ |
|  | ۲۰۰۱ اولان باتور | ۵۸ ک‌گ |
|  | ۲۰۰۳ دهلی | ۶۰ ک‌گ |
|  | ۲۰۰۵ ووهان | ۶۰ ک‌گ |
علی اشکانی آق بلاغ (زادهٔ ۱۳۵۷ در اردبیل) کشتی‌گیر فرنگی سابق و مربی ایرانی است.
پس از کناره‌گیری محمد بنا بعد از المپیک ۲۰۱۶ فدراسیون کشتی در تاریخ ۲۹ شهریور ۱۳۹۵ علی اشکانی را به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی جمهوری اسلامی ایران انتخاب کرد.
وی در طول دوران قهرمانی ۳ مدال طلا و یک مدال نقرهٔ قهرمانی آسیا و یک مدال نقرهٔ قهرمانی جهان در دسته‌های ۵۸ و ۶۰ کیلو دست یافته‌است. وی در در دو المپیکِ ۲۰۰۰ سیدنی و ۲۰۰۴ آتن هم هم حاضر بود. در المپیک سیدنی با ۳ برد و یک باخت به مقام پنجم و در المپیک آتن با دو باخت و یک برد به مقام یازدهم رسید.
پس از مسابقات المپیک ۲۰۱۲ لندن از طرف شورای فنی کشتی فرنگی، علی اشکانی به سمت مدیر فنی تیم‌های ملی ایران برگزیده شد.
در ۱ دی ماه ۱۳۹۲ در جلسه شورای فنی در خانه کشتی تهران، با پیشنهاد حسن بابک مدیر تیم‌های ملی کشتی فرنگی و موافقت شورای فنی تیم‌های ملی کشتی فرنگی، علی اشکانی به عنوان سرمربی تیم کشتی فرنگی نوجوانان منصوب گردید.
اشکانی در ۳۰ شهریور ۱۳۹۵ به عنوان سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی ایران انتخاب شد.
مقام‌ها

مقام اول مسابقات گزینشی المپیک – فرانسه (۱۳۷۹)
مقام سوم مسابقات گزینشی المپیک – ازبکستان (۱۳۸۳)
مقام سوم مسابقات جام نیکولای پتروف بلغارستان (۱۳۸۳)
مقام دوم مسابقات جام پیتالانسکی لهستان (۱۳۸۴)
مقام اول مسابقات بزرگسالان آسیا – چین (۱۳۸۴)
مقام اول مسابقات المپیک دانشجویان جهان – ترکیه (۱۳۸۴)
مقام دوم مسابقات بزرگسالان جهان – مجارستان (۱۳۸۴)
گل ملی

نیلوفر آبی از نشان‌های شاهنشاهی هخامنشی در دستان داریوش بزرگ و خشایارشا در بارعام
گل ملی به گل یا گیاهی گفته می‌شود که نماد یک کشور است. در حال حاضر حدود ۱۰۰ کشور جهان دارای گل ملی هستند؛ برخی از کشورها دارای یک نشان گل در سراسر کشور هستند و برخی علاوه بر این دارای نمادهایی هستند که زیربخش‌ها را نشان می‌دهند. فرآیندهای مختلفی برای اتخاذ این نمادها استفاده شده‌است؛ برخی از آن‌ها توسط نهادهای دولتی اعطا می‌شوند، در حالی که برخی دیگر نتیجه نظرسنجی‌های عمومی غیررسمی هستند. انتخاب یک گیاه به عنوان گل ملی ارتباط عمیقی با ویژگی‌های یک کشور دارد و عواملی چون کثرت انتشار، اختصاص رویش گیاه در نواحی یک کشور، مذهب، تاریخ، اسطوره‌ها و خصوصیات فرهنگی مردم کشور در ارتباط با این انتخاب هستند.
از گل‌های ملی‌ای که روئیدن آن‌ها به‌طور طبیعی تنها به حوزهٔ یک کشور به‌خصوص محدود شده‌است، می‌توان از گل زنگوله‌ای شیلی در شیلی، گل شکرپاره در آفریقای جنوبی، آکاسیای طلایی در استرالیا، سرخس نقره‌ای در نیوزیلند نام برد. رز از نظر کثرت قرار گرفتن در جایگاه گل ملی مقام نخست را دارد و در ۹ کشور ایالات متحده آمریکا، انگلستان، ایتالیا، ایران، رومانی، عراق، مراکش، لوکزامبورگ، بلغارستان به عنوان گل ملی انتخاب شده‌است. رتبه دوم به گل ارکیده تعلق دارد. ۷ کشور که بیشتر در آمریکای جنوبی قرار دارند، ارکیده را به عنوان گل ملی خود انتخاب کرده‌اند. در رتبه‌های بعدی لاله و یاس قرار دارند. ۳ گل نیلوفر آبی، گل محمدی و لاله گل‌های ملی ایران هستند.
تعریف

گل ملی به گل یا گیاهی که نماد یک کشور است، گفته می‌شود. انتخاب گل ملی به مانند سرود ملی یا پرچم ملی کمتر به صورت رسمی انجام می‌شود و معمولاً روال این انتخاب به این صورت است که در زمانی نامعلوم تحت تأثیر عشق و علاقه یا رسوم مردم هر کشور، گلی به این عنوان شهرت پیدا می‌کند. بنابر همین اصل است که در کشورهایی که دارای تاریخی کهن هستند و از ملت‌های گوناگون تشکیل شده‌اند کمتر پیش می‌آید که تنها یک گل به عنوان گل ملی داشته باشند و چندین گل در این نوع کشورها به عنوان نماد مورد علاقه و توجه مردم است. در این نوع کشورها ممکن است انتخاب گل ملی بر اساس ناحیه یا استان تفاوت داشته باشد. برای نمونه در کشور ایالات متحده آمریکا هر ایالت دارای گل محلی مخصوصی است همچنین در ژاپن نیز از سال ۱۹۵۴ میلادی، برای هر یک از استان‌های ۴۷ گانهٔ این کشور گل محلی به‌خصوصی تعیین شده‌است.
تاریخچه

بنابر نظریه‌ها سرآغاز انتخاب گل ملی به حدود ۴۰۰۰ سال پیش و به مصر باستان بر می‌گردد. مصر اولین کشوری بود که گل نیلوفر آبی را گل ملی کشورش قرار داد. در دوره آغازین دودمانی مصر (۲۷۰۰–۳۰۰۰ پیش از میلاد مسیح) شاه نماد مصر علیا را یک نوع جَگن و نماد مصر سفلی را یکی از زنبورداران قرار داد. اما اینکه یک گیاه به‌خصوص در این دوره نماد کشور بوده‌است یا خیر مشخص نیست. بر طبق دیگر نظریه‌ها اگر ارتباط مستقیم‌تر در نظر گرفته شود، منشأ آنچه امروزه به عنوان گل ملی شناخته می‌شود به قرن نوزدهم و کشور انگلستان بر می‌گردد. در این دوره گل‌هایی که پیشتر در ادبیات با اسطوره‌ها به شهرت رسیده بودند به عنوان گل نمایندهٔ یک کشور انتخاب و شناخته شدند و نام گل ملی به آنان تعلق گرفت.
در ایران گل نیلوفر از نظر باورهای مردمی با خورشید و احیاناً با میترا/ مهر (ایزد ایرانی) در پیوند بوده‌است. یکی از عوامل ایجاد چنین پیوندی به احتمال در این بوده که زمان شکوفایی سالانه گل نیلوفر (نیلوفر باغی) و نیز زمان شکوفایی روزانه آن با خورشید هماهنگ است. زمان گل‌دهی نیلوفر از اوایل تابستان آغاز می‌شود؛ یعنی زمانی که خورشید به بالاترین ارتفاع خود رسیده و روزها به بلندترین طول خود دست یافته‌اند. زمان شکوفایی روزانه گل نیلوفر نیز همزمان با طلوع خورشید است و هر روز همراه با بردمیدن خورشید شکوفا می‌شود. این ویژگی‌ها موجب شده بوده که نیلوفر و خورشید را از یک خاستگاه و در پیوند با یکدیگر به‌شمار آورند. ششم تیرماه (خردادروز از تیرماه) به روایت ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه زمان «جشن نیلوفر» بوده‌است.
در دوره‌هایی از زمان برخی از گل‌ها به علت اینکه مورد علاقهٔ شاه یا خاندان سلطنتی یک کشور بودند به عنوان گل ملی انتخاب شدند. از جملهٔ این گل‌ها انتخاب گل داوودی سمبل خاندان سلطنتی کشور ژاپن و رز سمبل خاندان سلطنتی انگستان است. انتخاب این گل به عنوان گل ملی به زمان جنگ‌های داخلی انگلستان به نام جنگ رزها برمی‌گردد. جنگ رزها در نیمهٔ دوم سدهٔ پانزدهم در فاصلهٔ سال‌های ۱۴۵۵ تا ۱۴۸۵ بین دو خاندان قدرتمند لانکاستر با نشان «گل سرخ» و یورک با نشان «رز سفید» و طرفدارانشان در انگلستان درگرفت. سرانجام خاندان لانکاستر در ۱۴۸۵ موفق به شکست دادن خاندان یورک شدند. داودی و رز در حال حاضر نیز گل ملی این دو کشور به‌شمار می‌آیند.
در مواردی چنین گل‌هایی همراه با تحولات تاریخی در طی زمان جای خود را به گل‌های دیگر داده‌اند، نمونهٔ این نوع تغییرات را می‌توان در کشور فرانسه مشاهده کرد. در زمان دودمان کاپتی‌ها (۱۳۲۸–۹۸۷) یکی از انواع گل سوسن گل ملی فرانسه بود، در دورهٔ لوئی هفتم (۱۱۳۷–۱۱۸۰) این گل جای خود را به زنبق داد و سپس در زمان ناپلئون (۱۸۱۵ –۱۸۰۴) این گل نیز جای خود را به گل بنفشه داد.
نمونهٔ دیگر این تغییرات در هنگام استقلال کشورهای مستعمره دیده می‌شود. هند همزمان با استقلالش از کشور انگلستان گل ملی کشور را از شقایق به لوتوس تغییر داد و کشور مالزی نیز همزمان با استقلال کشور از انگلستان رئیس‌جمهور تازه انتخاب شده با رأی مردم گل ملی کشور را ختمی چینی اعلام کرد. در حال حاضر حدود ۱۰۰ کشور جهان دارای گل ملی هستند.
پس از جنگ جهانی اول، شقایق در اروپا به فراوانی شکوفا شد. دانشمندان این رشد را به دلیل غنی شدن خاک در فرانسه و بلژیک با آهک ناشی از آوارهای به جا مانده از جنگ دانستند. پس از جنگ شقایق قرمز به عنوان نماد خون ریخته شده در طول این نبرد تبدیل شد.