stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ارکواز
فرهنگ > مساجد

مسجد حاج فرامرز اسدی از قدیمی‌ترین مساجد استان ایلام که در سال ۱۳۳۲ هجری قمری برابر با سال ۱۲۹۲ هجری شمسی به فرمان عالیجاه توشمال حاج فرامرز اسدی ساخته شده است.
حسینیه مجیدیان
مسجد جامع
حسینیه صاحب الزمان
حسینیه سید الشهدا
مسجد امیرالمؤمنین
حسینیه گلان
حسینیه سراب قیطول
حسینیه باب‌الحوائج
حسینیه حسین بگ
حسینیه سیدالشهدا پشتکوه
حسینیه امام حسن مجتبی داراب آباد
حسینیه امام خمینی داراب آباد
حسینیه سیدالشهداء بان باباخان
حسینیه سیدالشهداء خداداد
حسینیه صاحب الزمان بان بابا خان
مسجد قله جوق
حسینیه قلعه جوق
مسجد امام صادق قلعه جوق
حسینیه سیدالشهداء دلگشا
حسینیه خسروی دلگشا
مسجد رسول‌الله دلگشا
فرهنگ > کتابخانه

کتابخانه عمومی باقرالعلوم
کتابخانه عمومی اندیشه
مکان‌های تفریحی > آرامگاه سید محمد عابد

آرامگاه سید محمد عابد (گنبد پیرمحمد) یکی از برادران امام رضا (ع) که به همراه شاهچراغ برای دیدار با امام رضا (ع) رفته بودند، پس از سرکوب و به شهادت رساندن شاهچراغ، ایشان به همراه چند تن از یاران برای فرار از قتل توسط مزدوران مأمون، به این نقطه آمدند و تا آخرین لحظات عمر مبارک خود در این مکان زندگی کردند. این آرامگاه در ۲۸ کیلومتری شهر ارکواز ملکشاهی در مسیر ملکشاهی به مهران واقع است. سبک بنای آن مربوط به دورهٔ صفویه است.
مکان‌های تفریحی > بقعه سید محمد ابوچماقین (پیرکتک)

در سی کیلومتری شهر ارکواز و در دره حاصلخیز و پرآب درگز، آرامگاه سید محمد ابو چماقین ملقب به پیر کتک قرار دارد که زیارتگاه مردم ایل ملکشاهی است. وجود چشمهٔ آب شیرین و رودخانه‌ای بسیار زیبا در قسمت شمالی آرامگاه بر زیبایی این مکان افزوده است.
مکان‌های تفریحی > کوشک قیَنفَر

مشرف بر دره‌ای صعب العبور در سینه کوه پشمین یک چهار اتاقی وجود دارد که به آن کوشک قینفر می‌گویند. چون آثار آن هنوز موجود است، به خوبی نمایانگر یک آتشکده از دوره ساسانیان است.
آتشکده دارای چهار اتاق است و در قسمت بالا، طاقچه‌هایی دارد که جای چند تا از آن‌ها مشخص است. با توجه به استراتژیکی بودن این منطقه، وجود آتشکده، درختان و چشمهٔ آب گوارا و دلنشین بودن منطقه احتمالاً جایگاه افراد طبقه بالای جامعه ساسانی بوده است.
مکان‌های تفریحی > قلعه جوق

قلعه باستانی قله جوق مشرف بر سرزمینی نسبتاً هموار است و در چهار کیلومتری غرب شهر ارکواز ملکشاهی بر فراز تپه بلندی بنا شده است. در قسمت جنوبی قلعه، سه اتاقک وجود دارد که مساحت آن‌ها مجموعاً ۲/۲۹ متر مربع می‌باشد و از سنگ و گچ ساخته شده است. در قسمت فوقانی آن‌ها آثار دو اتاق مشاهده می‌شود که مجموعاً ۹۲ متر مربع است. بنای ساختمانی این دو اتاق در مقایسه با سه اتاقک جنوبی از بین رفته و فقط چندین قطعه سنگ کوچک و گچ در بعضی قسمت‌های تحتانی آن دیده می‌شود. اتاق‌های قلعه از گچ ساخته شده است. این گچ به احتمال زیاد از سه کیلومتری شهر ارکواز به این مکان آورده شده است. این قلعه، مربوط به دورهٔ حکومت سلجوقیان می‌باشد.
مکان‌های تفریحی > نقش‌برجسته گُل گُل ملکشاهی

در سیصد متری روستای گل گل ملکشاهی و در ۸ کیلومتری شهر ارکواز و سر چشمه رودخانه‌ای به همین نام نیز کتیبه‌ای به خط میخی آشوری وجود دارد که مربوط به هزاره اول قبل از میلاد می‌باشد. در قسمت بالای این کتیبه که در فاصلهٔ ۳ متری از سطح زمین بر روی تخته سنگی حجاری شده تصویر صورت مردی با ریش بلند که به جانب شمال شرق منطقه می‌نگرد و چند ستاره در مقابل پیشانی و کلاهش واقع شده است قرار دارد که عموماً اعتقاد بر این است که تصویری از آشور بانی پال یا سناخریب می‌باشد که تمدن ایلام را مورد یورش وسیع قرار داد و فتح کرد؛ زیرا هر حمله‌ای که مستبدین بین‌النهرین و به خصوص آشور علیه تمدن ایلام طرح می‌کردند لزوماً از مسیر ورهشی (استان ایلام کنونی) می‌گذشت.
نقش برجسته گل گل ملکشاهی مربوط به تمدن باستانی آشور است و در استان ایلام، کنار رودخانه گل گل ملکشاهی واقع شده و این اثر در تاریخ ۶ دی ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۴۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مکان‌های تفریحی > آبشار اما

آبشار اما در ۱۵ کیلومتری شهر ملکشاهی.
نمایی از شهر ارکواز ملکشاهی
امامزاده ابوچماقین
نقش برجسته گل گل ملکشاهی
سند رسمی توشمال حاج فرامرز اسدی به تاریخ ۱۳۲۰ هجری قمری مطابق با ۱۲۸۱ خورشیدی که در آن از شهر ارکواز نام برده شده است.
سند رسمی توشمال حاج فرامرز اسدی فرزند توشمال اسد به تاریخ ۱۳۴۴ هجری قمری مطابق با ۱۳۰۴ خورشیدی که در آن از شهر ارکواز نام برده شده است.
مشعل‌های آزادی

کمپین روابط عمومی «مشعل‌های آزادی» در سال ۱۹۲۹، سیگار کشیدن در ملأعام را با رهایی‌بخشی زنان برابر دانست. برخی زنان چندین دهه پیش از آن نیز سیگار می‌کشیدند، اما معمولاً در خلوت خود. این کاریکاتور طنز آلمانی در دههٔ ۱۸۹۰ این باور را نشان می‌دهد که در آن دوران، سیگار کشیدن از نظر گروهی از افراد، رفتاری غیرزنانه به‌شمار می‌رفت.
«مشعل‌های آزادی» (انگلیسی: Torches of Freedom) عبارتی بود که در اوایل قرن بیستم در جریان موج اول فمینیسم در ایالات متحده برای تشویق زنان به سیگار کشیدن به کار می‌رفت. این عبارت با بهره‌گیری از آرزوهای زنان برای زندگی بهتر، سیگار را به‌عنوان نمادی از رهایی و برابری با مردان معرفی می‌کرد. این اصطلاح را نخستین بار روان‌کاوی به نام آبراهام بریل برای توصیف تمایل طبیعی زنان به سیگار کشیدن به کار برد و ادوارد برنیز از آن برای تشویق زنان به سیگار کشیدن در ملأعام، علی‌رغم تابوهای اجتماعی، استفاده کرد. برنیز گروهی از زنان را استخدام کرد تا در رژهٔ عید پاک در ۳۱ مارس ۱۹۲۹، «مشعل‌های آزادی» خود را روشن کنند. این رویداد به‌عنوان لحظه‌ای مهم در شکستن موانع اجتماعی برای زنان سیگاری شناخته شد.
تاریخچه > سیگار کشیدن به‌عنوان عملی ناپسند برای زنان

پیش از قرن بیستم، سیگار کشیدن عادتی فاسد و نامناسب برای زنان تلقی می‌شد. در قرن هفدهم، نقاشان هلندی از سیگار به‌عنوان نمادی از حماقت انسان استفاده می‌کردند و در قرن نوزدهم، سیگار با «زنان سقوط‌یافته» و تن‌فروشان مرتبط دانسته می‌شد. سیگار کشیدن زنان عملی غیراخلاقی محسوب می‌شد و برخی ایالت‌ها برای جلوگیری از آن قوانینی وضع کردند. در ۱۹۰۴، زنی به نام جنی لشر به دلیل به خطر انداختن اخلاق فرزندانش با سیگار کشیدن در حضور آنها، به ۳۰ روز زندان محکوم شد. در ۱۹۰۸ شورای شهر نیویورک به اتفاق آرا قانونی را تصویب کرد که سیگار کشیدن زنان در اماکن عمومی را ممنوع می‌کرد. به همین ترتیب در ۱۹۲۱، لایحه‌ای برای ممنوعیت سیگار کشیدن زنان در ناحیهٔ کلمبیا مطرح شد. برخی گروه‌های زنان نیز علیه سیگار کشیدن زنان مبارزه می‌کردند. لیگ بین‌المللی تنباکو از فیلم‌سازان می‌خواست که زنان سیگاری را در فیلم‌ها نشان ندهند، مگر اینکه شخصیت آنها «بدنام» باشد. گروه‌های دیگری از زنان نیز از دختران جوان می‌خواستند تعهد دهند که هرگز از تنباکو استفاده نکنند. این گروه‌ها سیگار کشیدن را عملی غیراخلاقی و تهدیدی اجتماعی می‌دانستند. با این حال، در طول جنگ جهانی اول، زمانی که زنان مشاغل مردانی را که به جنگ رفته بودند بر عهده گرفتند، شروع به سیگار کشیدن کردند؛ هرچند که این کار هنوز تابو محسوب می‌شد. در این دوره، سیگار کشیدن به راهی برای به چالش کشیدن هنجارهای اجتماعی و مبارزه برای حقوق برابر با مردان تبدیل شد. در نهایت، سیگار برای زنان نماد «استقلال سرکش، جذابیت، اغواگری و فریبندگی جنسی» هم برای فمینیست‌ها و هم فلپرها شد.
تاریخچه > تبلیغات برای زنان

شرکت‌های تولید سیگار از اواخر دههٔ ۱۹۲۰ تبلیغات خود را به‌طور ویژه برای زنان آغاز کردند. در سال ۱۹۲۸، جرج واشینگتن هیل، رئیس شرکت دخانیات آمریکا، به پتانسیل بازاری که می‌توانست میان زنان پیدا شود پی برد و گفت: «این کار مثل باز کردن یک معدن طلا درست در حیاط خانه‌مان خواهد بود.» با این حال، برخی زنانی که از پیش سیگار می‌کشیدند، از دید دیگران نادرست سیگار می‌کشیدند. در سال ۱۹۱۹، مدیر یک هتل اظهار کرد: «زنان واقعاً نمی‌دانند با دود چه کنند. حتی نمی‌دانند چگونه سیگارشان را درست نگه دارند. در واقع کل این کار را خراب می‌کنند.» شرکت‌های تنباکو باید اطمینان حاصل می‌کردند که زنان هنگام سیگار کشیدن در ملأ عام مورد تمسخر قرار نگیرند؛ به همین دلیل، فیلیپ موریس حتی حامی مالی یک مجموعه سخنرانی با هدف آموزش زنان دربارهٔ «هنر سیگار کشیدن» شد.
برای افزایش تعداد زنان سیگاری، هیل تصمیم گرفت ادوارد برنیز را که امروزه به عنوان پدر روابط عمومی شناخته می‌شود، استخدام کند تا به او در جذب زنان سیگاری کمک کند. برنیز قصد داشت تابوی اجتماعی علیه سیگار کشیدن زنان در ملأ عام را از بین ببرد. او از روان‌کاو، آبراهام بریل، مشورت گرفت. بریل معتقد بود که سیگار کشیدن برای زنان امری طبیعی است، زیرا با تثبیت دهانی مرتبط است. او گفت: «امروزه رهاسازی زنان بسیاری از تمایلات زنانه‌شان را سرکوب کرده است. زنان زیادی همان کارهایی را انجام می‌دهند که مردان انجام می‌دهند. بسیاری از زنان بچه‌دار نمی‌شوند؛ آن‌هایی هم که می‌شوند، فرزندان کمتری دارند. ویژگی‌های زنانه کمرنگ شده‌اند. سیگار، که با مردان هم‌ارز دانسته می‌شود، به مشعل آزادی زنان تبدیل شده است.»
در سال ۱۹۲۹، برنیز تصمیم گرفت به زنان پول بدهد تا هنگام رژهٔ عید پاک در نیویورک، در ملأ عام سیگار بکشند و «مشعل‌های آزادی» خود را روشن کنند. این اقدام شوکی بزرگ بود؛ زیرا تا آن زمان، زنان فقط در مکان‌های خاصی مانند خانه‌های خود مجاز به سیگار کشیدن بودند. برنیز هنگام انتخاب زنان برای راهپیمایی بسیار دقت داشت، زیرا «آن‌ها باید خوش‌چهره باشند، اما نه در حدی که مثل مدل‌ها به نظر برسند.» او عکاسان خود را استخدام کرد تا تصاویر باکیفیتی از این رویداد تهیه و در سراسر جهان منتشر شود. روث هیل، فمینیست مشهور، نیز زنان را به شرکت در این راهپیمایی تشویق کرد و گفت: «زنان! مشعل دیگری از آزادی را روشن کنید! با تابوی جنسی دیگری مبارزه کنید!» پس از انتشار فیلم‌ها و عکس‌های راهپیمایی زنان، این اقدام به‌عنوان یک اعتراض برای برابری دیده شد و بحث‌های گسترده‌ای را در سراسر کشور برانگیخت. هدف قرار دادن زنان در تبلیغات تنباکو سبب افزایش نرخ سیگار کشیدن در میان زنان شد. در سال ۱۹۲۳، زنان تنها ۵٪ از سیگارهای فروخته‌شده را خریداری می‌کردند. این رقم در ۱۹۲۹ به ۱۲٪، در ۱۹۳۵ به ۱۸٫۱٪ و در ۱۹۶۵ به ۳۳٫۳٪ افزایش یافت و تا ۱۹۷۷ در همین سطح باقی ماند.
رونق دوباره در دههٔ ۱۹۹۰

در دههٔ ۱۹۹۰، شرکت‌های تنباکو همچنان سیگار را به‌عنوان «مشعل‌های آزادی» تبلیغ می‌کردند، زیرا به دنبال گسترش بازارهای خود در سراسر جهان بودند. برندهایی مانند ویرجینیا اسلیمز همچنان ایدهٔ مدرنیته و آزادی را در بازارهای جدید مطرح می‌کردند. استفاده از این تصویرسازی در تبلیغات سیگار، به‌طور ویژه زنان کشورهایی را هدف قرار داده است که در آنها زنان در حال دستیابی به برابری و آزادی بیشتر هستند.
تصاویری که در کارزارهای تبلیغاتی استفاده می‌شوند، بسته به منطقه متفاوت هستند. در اسپانیا برای جذب زنان جوان، از تصاویری از زنان در مشاغل مردانه، مانند خلبان جنگنده، استفاده می‌شود. نرخ سیگار کشیدن در میان زنان جوان این کشور از ۱۷٪ در سال ۱۹۷۸ به ۲۷٪ در سال ۱۹۹۷ افزایش یافت. شرکت‌های تنباکو همچنین از سیگار به‌عنوان نماد رهایی‌بخشی در اروپای شرقی و مرکزی استفاده می‌کنند، جایی که سیگار به‌عنوان نمادی از آزادی غربی نمایش داده می‌شود. در دههٔ ۱۹۹۰، آلمان یکی از اهداف اصلی تبلیغات سیگار بود و میان سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، نرخ سیگار کشیدن در میان زنان ۱۲ تا ۲۵ ساله از ۲۷٪ به ۴۷٪ افزایش یافت؛ درحالی‌که افزایش مصرف سیگار در میان مردان همین گروه سنی به‌مراتب کمتر بود.
در ژاپن، سیگارهای مختلفی که برای زنان تبلیغ شده‌اند، آنها را به خاص بودن و منحصربه‌فرد بودن تشویق کرده‌اند. طبق بررسی وزارت بهداشت و رفاه ژاپن، میزان سیگار کشیدن زنان در این کشور میان ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۹ از ۱۰٫۵٪ به ۲۳٫۲٪ افزایش یافت. در آفریقای جنوبی، تبلیغات سیگار زنان سیاه‌پوست را در حال عبور از موانع نژادی و پذیرش سیگار از مردان سفیدپوست به تصویر کشیده است. در هند نیز زنان در لباس‌های غربی همراه با سیگار، به‌عنوان نشانه‌ای از آزادی و تحرک اجتماعی نمایش داده شده‌اند. در آسیا، سیگار کشیدن زنان به‌تدریج پذیرفته‌تر شده و این امر به افزایش تقاضا منجر شده است. شرکت‌های تنباکو در سراسر جهان، سیگار را به‌عنوان نماد تحرک اجتماعی، برابری جنسیتی و آزادی تبلیغ می‌کنند. تأثیرات این تبلیغات را می‌توان در افزایش تعداد زنانی که در سال‌های اخیر شروع به سیگار کشیدن کرده‌اند، مشاهده کرد.
تبلیغ سیگار در سال ۱۹۰۰؛ هدف قرار دادن زنان راهبرد جدیدی نیست.
تبلیغی در سال ۱۹۱۴ که زنان را هدف قرار داده است. شرکت‌های تنباکو مدت‌هاست که بازار زنان را هدف قرار داده و آن را فرصتی برای رشد در نظر گرفته‌اند.
ایدهٔ «مشعل‌های آزادی» در دههٔ ۱۹۹۰ بار دیگر احیا شد و این بار فراتر از مرزهای آمریکا — که در آن تبلیغات تنباکو به‌طور فزاینده‌ای با محدودیت‌های بیشتری روبه‌رو شده بود — گسترش یافت.
ورزشگاه آبی روکاس بلانک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای هوایی از ورزشگاه آبی المپیک.: نمای هوایی از ورزشگاه آبی المپیک.
محل: ۶ پروم ژرژ پمپیدو، ۱۳۰۰۸ مارسی
مالک: مارسی
هزینه ساخت: ۲۵-۲۹ میلیون €
گنجایش: 6000 (phase JOP) 2500 (après JOP)
مستاجرها: مرکز قایقرانی فرانسوی باشگاه قایقرانی مارسی
ورزشگاه آبی دو روکاس بلانک که همچنین با نام مارینا المپیک دو روکاس بلانک (فرانسوی: stade nautique du Roucas-Blanc‎) شناخته می‌شود، یک مجموعه آبی واقع در مارسی است. در تابستان ۲۰۲۴، این مجموعه ورزشی میزبان مسابقات بادبانی در چارچوب المپیک تابستانی پاریس بود.
این مجموعه آبی خود ۶۰۰ قایق مسابقه‌ای را در اختیار دارد. این تجهیزات به پارک ساحلی پرادو در جنوب ورزشگاه تعلق دارد. دهکده المپیک در نزدیکی پارک شانوت، در مجاورت ورزشگاه ولودروم ساخته شد.
تاریخچه > گزینش مجموعه

انتخاب این محل از سال ۲۰۱۷ مشخص شده بود، و از سال ۲۰۱۹ به‌طور دقیق‌تری برنامه آماده‌سازی آن مشخص شد. این مکان به دلیل زیرساخت‌های از پیش موجود، هرچند اندک، به دیگر گزینه‌ها ترجیح داده شد.
با این حال، برخی اعتراض‌ها از سوی اکثریت شهرداری مارسی که در سال ۲۰۲۰ تغییر کرده و به جناح چپ منتقل شده بود، به‌دلیل مسائل اقتصادی مربوط به ساخت این محل به وجود آمد. هزینه ساخت ۲۵ میلیون یورو برآورد شد که تنها ۳ میلیون یورو آن توسط دولت تأمین می‌شد.
به همین دلیل اقتصادی، سکوی موقت ۵ هزار نفری که قرار بود در منطقه کورنیش، در غرب ورزشگاه، بین هتل پالم بیچ و یادمان مهاجران ساخته شود، سرانجام از پروژه حذف شد.
تاریخچه > بازسازی مجموعه

از سال ۲۰۱۹، شهرداری مارسی مشاوره‌ای را راه‌اندازی کرد تا شرکت‌ها بتوانند در طول پروژه مداخله کنند. پیش‌برد کارها از اواسط سال ۲۰۲۱ آغاز شده و تا مه ۲۰۲۴ ادامه می‌یابد. مساحت ساخت‌وساز ۸۰۰۰ متر مربع و مساحت محوطه‌سازی خارجی ۲۲۰۰۰ متر مربع در نظر گرفته شده است. شش ساختمان جدید ساخته خواهد شد که یکی به‌طور خاص به مرکز ملی بادبانی فرانسه اختصاص داده شده است. همچنین یک موج‌شکن جدید و سازه‌های هیدرولیکی برای حفاظت از مجموعه و تقویت تنوع زیستی جدید ایجاد شدند..
این مجموعه در ۲ آوریل ۲۰۲۴ با حضور رئیس کمیته سازماندهی، تونی استانگه، بازگشایی شد..
رضا جعفری (وزیر فرهنگ)

| رضا جعفری | رضا جعفری |
| --- | --- |
وزیر آموزش و پرورش: وزیر آموزش و پرورش
دوره مسئولیت ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ – ۱ فروردین ۱۳۳۴: دوره مسئولیت ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ – ۱ فروردین ۱۳۳۴
پادشاه: محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر: فضل‌الله زاهدی
پس از: دکتر مهدی آذر
پیش از: محمود مهران
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۷
حوزه انتخاباتی: قزوین (دوره‌های چهارم تا هفتم)
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۳۹ – ۱۳۴۰: دوره مسئولیت ۱۳۳۹ – ۱۳۴۰
حوزه انتخاباتی: قزوین (دوره بیستم)
استاندار خراسان: استاندار خراسان
استاندار گیلان: استاندار گیلان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۸۸ ابراهیم‌آباد (بوئین‌زهرا)، ایران
درگذشته: ۱۳۷۳
ملیت:  ایران
رضا جعفری (۱۲۸6
– ۱۳۷1) وزیر فرهنگ، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی در دوران وزارت او انجام گرفت و دانشکده نفت به ابتکار او به جای تهران در آبادان تأسیس شد.
پس از اخذ لیسانس از دانشسرای عالی در سال ۱۳۱۳ در رشته ریاضی با سمت دبیری به رضائیه رفت. در سال ۱۳۱۵ رئیس فرهنگ قزوین و سپس رئیس فرهنگ مازندران و خوزستان شد. پس از انتقال به تهران، ابتدا رئیس کارگزینی و سپس رئیس فرهنگ شد.
رضا جعفری چهار روز پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در کابینه سپهبد زاهدی سرپرستی وزارت فرهنگ را به عهده گرفت و در اردیبهشت سال بعد با رأی اعتماد مجلس، وزیر شد. در این جایگاه به وضعیت معیشتی معلمان رسیدگی کرد، ابتدا به همه معلمان دویست تومان پاداش داد. سپس سی درصد از خانه‌های ارزان‌قیمتی که دولت برای کارمندان می‌ساخت به معلمان اختصاص یافت و دویست قطعه زمین در نارمک میان معلمان توزیع شد. قانونی نیز برای افزایش حقوق معلمان به تصویب مجلس رساند که حداقل دستمزد معلمان را از ۱۵۰ تومان به ۲۵۰ تومان بالا برد.
جعفری همچنین به دستور شاه لایحه‌ای برای اعزام دانشجویان شاگرد اول دانشکده‌ها برای ادامه تحصیل به خارج به تصویب مجلس رساند. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی نیز ابتکار او بود. اتحادیه معلمین برای تشویق جعفری، نشانی به نام «عالی‌ترین نشان معلم» ابداع کرد که در مراسم باشکوهی به او اهداء شد.
جعفری تا ۱۳۳۴ در وزارت فرهنگ باقی ماند. سپس استاندار گیلان و خراسان شد. در سال ۱۳۳۹ در انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی به نمایندگی قزوین انتخاب شد اما عمر این مجلس کوتاه بود. در همین دوره بر سر افزایش دستمزد فرهنگیان میان او و شریف‌امامی نخست‌وزیر درگیری لفظی پیش آمد و شریف‌امامی به جعفری توهین کرد. سردار فاخر حکمت رئیس مجلس به دفاع از جعفری برخاست و شریف‌امامی را از پشت تریبون پایین کشید که به کناره‌گیری او از نخست‌وزیری انجامید.
رضا جعفری در دوره‌های چهارم تا هفتم مجلس سنا نماینده قزوین بود. در دوران سناتوری، عضو مجلس مؤسسان سوم از اراک و مدتی هم معاون بازرسی شاهنشاهی بود.
نون خ

| نون خ | نون خ |
| --- | --- |
ژانر: کمدی اجتماعی خانوادگی
کارگردان: سعید آقاخانی
بازیگران: سعید آقاخانی حمیدرضا آذرنگ سیروس میمنت کاظم نوربخش ماشاالله وروایی سیدعلی صالحی پاشا جمالی هدیه بازوند ندا قاسمی علی اخوان
آهنگ پایان: صادق آزمند   حسین صفامنش   حامد تاری پور
آهنگسازان: صادق آزمند (فصل ۱ تا ۴) رامین وطن‌نیا (فصل ۵) مهبد مکّی
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی کرمانشاهی
شمار فصل‌ها: ۵
شمار قسمت‌ها: ۹۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده: مهدی فرجی برزگر
فیلم‌برداری: امیر معقولی
تدوین‌گر: امیر شیبان خاقانی
دوربین: پوریا نوری
مدت: ۵۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  شبکه ۱ (فصل ۱ تا ۴)   سیمافیلم (فصل ۵)
توزیع‌کننده:  صدا و سیما
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  شبکه ۱
انتشار اولیه: ۱ فروردین ۱۳۹۸ – ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳
نون خ نام مجموعهٔ تلویزیونی طنزِ ایرانی به کارگردانیِ سعید آقاخانی، تهیه‌کنندگی مهدی حبیبی و نویسندگی امیر وفایی است که از شبکه یک پخش می‌شود. عنوان نون خ سرواژهٔ نام شخصیت اصلیِ داستان، نورالدین خانزاده است که به همراه هم‌آبادی‌ هایش درگیر ماجراهایی می‌شود. تاکنون ۵ فصل از این مجموعه ساخته شده است که در سال‌هایِ ۱۳۹۸، ۱۳۹۹، ۱۴۰۰، ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ از شبکه یک پخش شده‌اند.
بازیگران و شخصیت‌ها

«من دوستی سی ساله‌ای با سعید آقاخانی دارم ما خیلی کارها با هم داشتیم و من هر وقت با سعید بودم همیشه می‌گفتم آرزویم این است که نقشی را داشته باشیم که لباس خود را بپوشیم یعنی شلوار جافی که به کردی معروف است و دیگر لباس‌های قوم‌مان را بپوشیم و این آرزویم بود و حالا بعد از سه دهه آرزویم محقق شد و با لباس کردی و در نقش خودم بازی کردم.»
— سیروس میمنت
بازیگران و شخصیت‌ها > شخصیت‌های اصلی

| بازیگر | نقش | حضور> فصل اول | حضور> فصل دوم | حضور> فصل سوم | حضور> فصل چهارم | حضور> فصل پنجم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سعید آقاخانی | نورالدین خانزاده | آری | آری | آری | آری | آری |
| حمیدرضا آذرنگ | خلیل خانزاده | آری | آری | نه | آری | آری |
| سیروس میمنت | کیوان | آری | آری | آری | آری | آری |
| پاشا جمالی | مهیار | آری | آری | آری | آری | آری |
| سید علی صالحی | فریبرز | آری | آری | آری | آری | نه |
| سیروس سپهری | ادریس | آری | آری | آری | آری | آری |
| نسرین مرادی | فریده | آری | آری | آری | آری | آری |
| کاظم نوربخش | سلمان پیشه‌ور | آری | آری | آری | آری | آری |
| ماشاالله وروایی | عمو کاووس | آری | آری | آری | آری | آری |
| ندا قاسمی | شیرین خانزاده | آری | آری | آری | آری | آری |
| هدیه بازوند | روژان خانزاده | آری | آری | آری | آری | آری |
| سید حسین موسوی | وحید | آری | آری | آری | آری | آری |
| رضا رشیدی | اوس غلام | آری | آری | آری | آری | آری |
| افشین ملکی | افشین | آری | آری | آری | آری | آری |
| صهبا شرافتی | روناک | نه | آری | آری | آری | آری |
| مجید یاسر | بهنام | نه | آری | نه | آری | آری |
| علی اخوان | خریدار هواپیما/سلطانی | آری | نه | آری | آری | آری |
| نارین ایوبی | شیلان | نه | آری | آری | آری | آری |
| آتنا مهیاری | ماه کاووس | نه | آری | آری | آری | آری |
| وریا امینی | وریا | آری | آری | نه | آری | نه |
| حسین مرادی | پژمان | آری | آری | نه | نه | نه |
| پرویز کولیوند | بیگ‌زاده | آری | آری | نه | نه | نه |
| علی صادقی | سیروس | آری | نه | آری | نه | نه |
| شیدا یوسفی | مرجان خانزاده | آری | نه | آری | نه | نه |
| هومن حاجی عبداللهی | حاج آقا افشه (داور فوتبال) | آری | نه | نه | آری | نه |
| مهرنوش طوسی | باوان | نه | نه | نه | آری | آری |
| شقایق دهقان | نازنین خداپرست | نه | آری | آری | نه | نه |
| یوسف کرمی | یوسف(آقا معلم) | نه | آری | آری | نه | نه |
| سیروس حسینی فر | سیروس | نه | آری | آری | نه | نه |
| فریده سپاه منصور | مه‌لقا خانم | آری | نه | نه | نه | نه |
| نعیمه نظام‌دوست | بهنوش | آری | نه | نه | نه | نه |
| صبا ایزدپناه | کژال خانزاده | آری | نه | نه | نه | نه |
| میرطاهر مظلومی | شفیع | نه | آری | نه | نه | نه |
| رضا خدادادبیگی | ناخدا سیدو | نه | نه | نه | نه | آری |
| علی ابوالحسنی | پلیس | نه | آری | نه | نه | نه |
| یدالله شادمانی | بهادر خان | نه | نه | آری | نه | نه |
| بیژن بنفشه‌خواه | خسرو | نه | نه | نه | آری | نه |
| امیر سهیلی | رامین فود | نه | نه | نه | آری | نه |
| هدی استواری | عطا/شوکت | نه | نه | آری | نه | آری |
| عابدین رضایی | هیوا | آری | نه | نه | نه | نه |
| محمد زارع‌زاده | عمو رضا | آری | نه | نه | نه | نه |
| ساناز سماواتی | تانیا خانم | نه | نه | نه | نه | آری |
| علیرضا ابراهیمی دلیجانی | ابراهیمی | آری | نه | نه | نه | نه |
| اکرم یدی | نقره | نه | نه | نه | آری | نه |
| راضیه دهقان | نازار | نه | نه | نه | آری | نه |
| کیوان شیخ احمدی | پیمان | آری | آری | نه | نه | نه |
| برومند کاظمی | رستم نمدی | نه | نه | نه | آری | نه |
| دنیا جهانمنش | مهناز | نه | نه | نه | نه | آری |
| کاوان کاکایی | کاوان | نه | نه | نه | آری | نه |
فصل‌ها

| فصل | قسمت‌ها | قسمت‌ها | تاریخ اصلی روی آنتن رفتن> اولین بار | تاریخ اصلی روی آنتن رفتن> آخرین بار | تاریخ اصلی روی آنتن رفتن> شبکه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۵ | ۱۵ | ۱ فروردین ۱۳۹۸ | ۱۶ فروردین ۱۳۹۸ | شبکه یک |
| ۲ | ۱۴ | ۱۴ | ۲۲ فروردین ۱۳۹۹ | ۶ اردیبهشت ۱۳۹۹ | شبکه یک |
| ۳ | ۱۶ | ۱۶ | ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ | ۱۷ فروردین ۱۴۰۰ | شبکه یک |
| ۴ | ۲۱ | ۲۱ | ۱ فروردین ۱۴۰۲ | ۶ اردیبهشت ۱۴۰۲ | شبکه یک |
| ۵ | ۲۴ | ۲۴ | ۱۵ فروردین ۱۴۰۳ | ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ | شبکه یک |
فصل‌ها > فصل اول

فصل اول مجموعه تلویزیونی نون خ از ۱ فروردین ۱۳۹۸ پخش شد. نون خ نام مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی سعید آقاخانی و نویسندگی امیر وفایی و محمد تنابنده است. ترانهٔ تیتراژ پایانی فصل اول را حسین صفامنش خوانده است.
فصل‌ها > فصل اول > خلاصهٔ داستان

این سریال، داستانی اجتماعی و آمیخته با طنز دارد. نورالدین خانزاده (سعید آقاخانی) صاحب یک کارگاه فرآوری تخمهٔ آفتاب‌گردان است. او ۴ دختر و یک نوه دارد. کشاورزان هم‌محلی نورالدین، محصول تخمهٔ آفتاب‌گردان خود را به نورالدین فروخته‌اند. نورالدین این محصول را به شخصی ساکن تهران به نام میرزایی فروخته است تا او این محصولات را در کشور ترکیه به فروش برساند. در همین حین، خبر می‌رسد که میرزایی از دنیا رفته است و کشاورزان که از این خبر مطلع می‌شوند هر یک به نحوی سعی می‌کنند تا پول محصولاتی را که به نورالدین خانزاده فروخته‌اند، از او بگیرند.
فصل‌ها > فصل اول > بازیگران

| بازیگر | شخصیت | نقش |
| --- | --- | --- |
| سعید آقاخانی | نورالدین خانزاده (نون.خ) | داماد مه‌لقاخانم، پدر کژال و شیرین و روژان و مرجان، پسرعموی خلیل، پدرخانم سیروس و مهیار |
| حمیدرضا آذرنگ | خلیل خانزاده (بنیامین) | پسرعموی نورالدین، شوهر بهنوش |
| سیروس میمنت | کیوان | طلبکار نورالدین، از اهالی روستا |
| علی صادقی | سیروس | شوهر مرجان، داماد نورالدین، دوست فریبرز |
| فریده سپاه‌منصور | مه‌لقا خانم | مادرزن نورالدین، مادربزرگ مرجان و روژان و شیرین و کژال |
| هومن حاجی‌عبداللهی | حاج آقا افشه | روحانی، داور فوتبال، وکیل میرزایی |
| نعیمه نظام‌دوست | بهنوش | دوست مرجان، زن خلیل، آرایشگر |
| پاشا جمالی | مهیار | فرزند کیوان و فریده، خواستگار روژان |
| شیدا یوسفی | مرجان خانزاده | دختر نورالدین، خواهر روژان و کژال و شیرین، نوه مه‌لقا، همسر سیروس |
| صبا ایزدپناه | کژال خانزاده | دختر نورالدین، خواهر مرجان و روژان و شیرین، نوه مه‌لقا |
| هدیه بازوند | روژان خانزاده | دختر نورالدین، خواهر مرجان و شیرین و کژال، نوه مه‌لقا |
| ندا قاسمی | شیرین خانزاده | دختر نورالدین، خواهر مرجان و روژان و کژال، نوه مه‌لقا |
| سید علی صالحی | فریبرز | شاگرد نانوایی، دوست سیروس |
| کاظم نوربخش | سلمان پیشه‌ور | طلبکار نورالدین، از اهالی روستا |
| نسرین مرادی | فریده | همسر کیوان، مادر مهیار، از اهالی روستا |
| وحید قاضی‌زاهدی | نانوا | صاحبخانه مرجان و سیروس |
| محمد زارع‌زاده | عمو رضا | شیرینی فروش |
| ماشاالله وروایی | کاووس | طلبکار نورالدین، از اهالی روستا |
| سیروس سپهری | ادریس سپهری | طلبکار نورالدین، از اهالی روستا |
| افشین ملکی | افشین | طلبکار نورالدین، از اهالی روستا |
| عابدین رضایی | هیوا | طلبکار نورالدین |
| علی اخوان |  | خریدار هواپیما |
| حسین مرادی | پژمان | از اهالی روستا |
| وریا امینی | وریا | از اهالی روستا |
| علیرضا ابراهیمی دلیجانی | ابراهیمی | از اهالی روستا |
:
فصل‌ها > فصل دوم

فصل دوم مجموعه تلویزیونی نون خ از ۲۲ فروردین تا ۴ اردیبهشت ۱۳۹۹، پیش از ماه رمضان، به روی آنتن شبکه یک رفت.
فصل دوم این مجموعه توانست نظر مثبت مخاطبان و منتقدین زیادی را به خود جلب کند.
فصل‌ها > فصل دوم > تولید

با اینکه فصل اول این سریال در نوروز بروی آنتن رفت اما به دلیل تقارن با پخش سریال «پایتخت» مدیران شبکه یک بر آن شدند تا فصل دو «نون خ» را برای ماه رمضان تولید کنند و بر همین اساس بنا بود تا این سریال ۳۰ قسمت باشد. اما به دلیل شیوع بیماری کرونا که به کردستان هم رسیده بود تنها ۱۷ قسمت از این سریال ضبط شد تا عوامل این سریال در شرایط بهداشتی کامل و در قرنطینه خانگی این دوره را به سلامت پشت سر بگذارند. همچنین با اینکه قرار بود این سریال با شروع ماه رمضان پخش شود اما حدود ۱۷ روز قبل از آغاز ماه رمضان پخش خود را از سر گرفت تا قبل از ماه رمضان به پایان برسد و سریال دیگری جایگزین آن شود.
فصل‌ها > فصل دوم > موسیقی

در تیتراژ و در انتهای قسمت پایانی از موسیقی‌های کردزبان‌ها استفاده شده است تیتراژ سریال «نون خ» در فصل اول را حسین صفامنش خواند اما در فصل دومِ این سریال، بخش فارسی هم به تیتراژ اضافه شد تا حسین صفامنش بخش کُردی و صادق آزمند هم بخش فارسی را بخواند.
در فصل پنجم این سریال  حضور و راهنمایی های مهبد مکّی  موسیقی پژوه و نوازنده ساز مهجور ارغنون  کمک ویژه ای برای مجموعه بود.