stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنابل به خانه می‌آید
نقد فیلم

این فیلم نقد های مثبت بسیاری را به همراه داشت؛ به طوری که بسیاری از منتقدان آنرا بهتر از سایر نسخه‌های آنابل و دیگر نسخه‌های دنیای سینمایی احضار مانند راهبه و نفرین لیورونا می‌دانند. این فیلم دارای صحنه‌های قابل قبولی برای انتقال ترس و وحشت به بیننده است و به همین دلیل یکی از بهترین فیلم های ساخته شده در دنیای سینمایی احضار به شمار می‌رود.
بازیگران

مکینا گریس
مدیسون آیسمن
کیتی سرایف
پاتریک ویلسون
ویرا فارمیگا
استیون بلکهارت
مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا

| مجلس نمایندگان ایالات متحده  United States House of Representatives | مجلس نمایندگان ایالات متحده  United States House of Representatives |
| --- | --- |
صد و هفدهمین کنگره ایالات متحده: صد و هفدهمین کنگره ایالات متحده
گونه: گونه
گونه: مجلس عوام 
رهبری: رهبری
سخنگوی مجلس:  مایک جانسون (جمهوری‌خواه)  از اکتبر ۲۰۲۳
رهبر اکثریت: استیو اسکالیس (جمهوری‌خواه)  از ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳
رهبر اقلیت: حکیم جفریز (دموکرات)  از ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: ۴۳۵ عضو به‌علاوهٔ ۶ عضو بدون حق رای (رأی اکثریت دست کم ۲۱۸، و برای ۲/۳ آراء ۲۹۰ رأی است)
گروه‌های سیاسی: اکثریت (۲۲۲)حزب جمهوری‌خواه(۲۲۲) اقلیت (۲۱۲)حزب دموکرات(۲۱۲)  خالی(۱)
انتخابات: انتخابات
آخرین انتخابات۱: ۳ نوامبر ۲۰۲۰
انتخابات آینده: ۸ نوامبر ۲۰۲۲
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
تالار نمایندگان ساختمان کاپیتول واشینگتن دی سی ایالات متحده آمریکا: تالار نمایندگان ساختمان کاپیتول واشینگتن دی سی ایالات متحده آمریکا
وبگاه: وبگاه
www.house.gov: www.house.gov
نمای بیرونی ساختمان کنگره آمریکا
کنگره در جلسه سخنرانی وضعیت کشور توسط رئیس جمهور جورج دابلیو بوش
مجلس نمایندگان ایالات متحده (به انگلیسی: United States House of Representatives) مجلس سفلای کنگره ایالات متحده است (مجلس سنای ایالات متحده مجلس اعلا است)
بر اساس قانون مصوبه Public Law 62-5 سال ۱۹۱۱، تعداد نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا ۴۳۵ نفر است که هر دو سال یکبار انتخاب می‌شوند و انتخاب مجدد آنان نامحدود است. در مجلس نمایندگان افزون‌بر ۴۳۵ نمایندهٔ منتخب ۵۰ ایالت، نمایندگانی نیز از نواحی نیمه‌مجزا بدون حق رأی حضور دارند.
ریاست یا سخنگوی مجلس نمایندگان را عضو ارشد حزب اکثریت بر عهده دارد که از اختیارات گسترده‌ای چون تعیین دستور جلسات مجلس، تعیین مدت زمان بحث یا خارج کردن موضوعی از دستور کار برخوردار است. هر گاه حزب رئیس‌جمهور و حزب اکثریت مجلس نمایندگان یکی نباشد، سخنگوی مجلس نمایندگان علاوه بر وظایف قانونی خویش، نقش رهبر اپوزسیون را نیز ایفا می‌کند.
در مجلس نمایندگان، علاوه بر سخنگوی مجلس، رهبران احزاب اکثریت و اقلیت نیز از نقش و جایگاه مهمی برخوردار هستند. رهبر اقلیت و رئیس انجمن حزبی حزب اقلیت نقش رهبر اپوزیسیون مجلس را ایفا می‌کند. در هنگام تنظیم برنامه‌های مجلس نمایندگان، رهبران اکثریت و اقلیت با یکدیگر مذاکره می‌کنند و از آنجا که انضباط حزبی در مجالس قانونگذاری ایالات متحده وجود ندارد، مذاکره میان رهبران دو حزب اقلیت و اکثریت در خصوص تصویب اهمیت می‌یابد.
شرط عضویت در مجلس نمایندگان

حداقل ۲۵ سال سن
دارا بودن حداقل ۷ سال تابعیت ایالات متحده آمریکا
سکونت در ایالت مورد نظر در زمان برپایی انتخابات (بر اساس عرف و نه اصول قانون اساسی، هر نامزد باید در حوزه انتخابیهٔ موردنظر در زمان برپایی انتخابات سکونت داشته باشد).
لوژا

| لوژا | لوژا |
| --- | --- |
نام محلی: خطای {{نام بومی}}: یک برچسب زبان IETF باید در پارامتر {{{1}}} وارد شود (راهنما)
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: Protva
 • مختصات: ۵۵°۰۳′۴۰″ شمالی ۳۶°۳۴′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۰۶۱۱۱°شمالی ۳۶٫۵۷۳۰۶°شرقی﻿ / 55.06111; 36.57306
طول: ۱۵۹ کیلومتر (۹۹ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۱٬۴۰۰ کیلومتر مربع (۵۴۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: Protva→ الگو:ROka
لوژا (به لاتین: Luzha) یک رود در روسیه است که در استان کالوگا واقع شده‌است.
پیر امپراتوری

نقاشی از پیر امپراتوری
پیر امپراتوری یا دیشی (انگلیسی: Imperial Preceptor) عنوانی عالی و پست قدرتمندی بود که توسط قوبلای خان، بنیانگذار دودمان یوآن ایجاد شد. این به عنوان بخشی از حمایت مغول از بودیسم تبتی و حکومت اداری یوان تبت تأسیس شد.
دیدبانی خودکشی

دیدبانی خودکشی به عملی گفته می‌شود که در آن یک یا چند تن اقدام به مواظب و پایش شخص یا اشخاصی می‌کنند که احتمال ارتکاب خودکشی بر آن‌ها می‌رود. دیدبانی خودکشی در واقع فعالیتی است در جهت پیشگیری از خودکشی. این عمل معمولاً در مکان‌هایی همچون زندان، بیمارستان، بیمارستان روانپزشکی و پایگاه نظامی – که در آن‌ها این احتمال وجود دارد که بیمار، زندانی یا سرباز دست به خودکشی بزند – توسط مأموران و مراقبان انجام می‌شود. اگر احساس شود که فردی به گونه‌ای قصد خودآزاری دارد، وی را تحت دیدبانی خودکشی قرار می‌دهند.
اشکال

اشکال گوناگونی از دیدبانی خودکشی وجود دارد. مثلاً ممکن است زندانبان یا پرستار به‌طور مداوم یا پی در پی فردی رو مورد دیدبانی قرار داده و در صورت لزوم از خودکشی وی پیشگیری به عمل آورند. از مهم‌ترین اشکال دیدبانی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
اشکال > دیدبانی دوره‌ای

دیدبانی خودکشی دوره که در بیشتر بیمارستان‌های روانپزشکی امری شناخته شده‌است، به معنای آن است که در دوره‌های مشخص زمانی فرد مظنون به خودکشی زیر نظر گرفته شود.
اشکال > دیدبانی شدید

دیدبانی شدید نیز حالتی است که در آن فردی را به منظور دیدبانی دائم و به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم استخدام می‌کنند.
آلساندرو بنونوتی

| آلساندرو بنونوتی | آلساندرو بنونوتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال)
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۷–اکنون
آلساندرو بنونوتی (ایتالیایی: Alessandro Benvenuti؛ زادهٔ ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۵۰) بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های او می‌توان به کاترینا و دخترانش، هم‌کلاسی‌ها، به خانه برگرد گُری و به خانه خوش آمدی گُری اشاره کرد.
معجزه ایتالیایی

| معجزه ایتالیایی | معجزه ایتالیایی |
| --- | --- |
کارگردان: انریکو اولدوئینی
نویسنده: انریکو اولدوئینی لیلیانا بتی جووانا کایکو برناردینو زاپونی
بازیگران: رناتو پوتستو
موسیقی: مانوئل دسیکا
فیلم‌بردار: جورجو دی باتیستا
تدوین‌گر: رایموندو کروچانی
زبان: ایتالیایی 
معجزه ایتالیایی (ایتالیایی: Miracolo italiano) یک فیلم آنتولوژی کمدی ایتالیایی به کارگردانی انریکو اولدوئینی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

کریستینا گاراوالیا
رناتو پوتستو
نینو فراسیکا
اتسیو گرجو
جورجو فالتی
لئوناردو پیراچونی
آنا فالکی
کلاویا کُل
آتینا چنچی
کارلو مونی
نوولو نوولی
تونی اسپراندئو
جانفرانکو بارا
چچیلیا داتسی
کارلوتا ناتولی
داریو باندیرا
رمو رموتی
انریکو برینیانو
فرانچسکو بنینیو
لوئیس استون

| لوئیس استون | لوئیس استون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ نوامبر ۱۸۷۹ ووستر، ماساچوست
درگذشت: ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۳ (۷۳ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴–۱۹۵۳
لوئیس شپرد استون (انگلیسی: Lewis Shepard Stone؛ زاده ۱۵ نوامبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۳) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فیلم‌شناسی

The Bargain (1914) (film debut)
The Havoc (1916) (به همراه Gladys Hanson)
Nomads of the North (1920)
The Prisoner of Zenda (1922)
The World's Applause (1923)
Scaramouche (1923)
The Stranger (1924)
Cytherea (1924)
The Lost World (1925)
The Lady Who Lied (1925)
اعترافات یک ملکه (۱۹۲۵)
The Girl from Montmartre (1926)
Old Loves and New (1926)
Midnight Lovers (1926)
The Blonde Saint (1926)
The Notorious Lady (1927)
The Prince of Headwaiters (1927)
The Private Life of Helen of Troy (1927)
میهن‌پرست (۱۹۲۸)
A Woman of Affairs (1928)
Wild Orchids (۱۹۲۹)
مادام اکس (۱۹۲۹)
Their Own Desire (1929)
Wonder of Women (1929)
خانه بزرگ (۱۹۳۰)
عشق (۱۹۳۰)
The Office Wife (1930)
گل ساعت (۱۹۳۰)
Father's Son (1931)
شش سری (۱۹۳۱)
My Past (1931)
گناه مادلن کلوده (۱۹۳۱)
Mata Hari (1931)
گرند هتل (۱۹۳۲)
Letty Lynton (1932)
New Morals for Old (1932)
Red-Headed Woman (1932)
نقاب فو مانچو (۱۹۳۲)
Men Must Fight (1933)
The White Sister (1933)
Bureau of Missing Persons (1933)
ملکه کریستینا (۱۹۳۳)
The Mystery of Mr. X (1934)
The Girl from Missouri (1934)
جزیره گنج (۱۹۳۴)
You Can’t Buy Everything (1934)
دیوید کاپرفیلد (۱۹۳۵)
West Point of the Air (1935)
China Seas (۱۹۳۵)
Three Godfathers (1936)
Don't Turn 'Em Lose (1936)
The Unguarded Hour (1936)
Suzy (1936)
You're Only Young Once (1937)
Outcast (1937)
The Bad Man of Brimstone (1937)
Andy Hardy's Dilemma: A Lesson in Mathematics... and Other Things (1938)
Judge Hardy's Children (1938)
Yellow Jack (۱۹۳۸)
عشق اندی هاردی را می‌یابد (۱۹۳۸)
Out West with the Hardys (1938)
The Ice Follies of 1939 (1939)
The Hardys Ride High (1939)
Andy Hardy Gets Spring Fever (1939)
Judge Hardy and Son (1939)
Andy Hardy Meets Debutante (1940)
Andy Hardy's Private Secretary (1941)
Life Begins for Andy Hardy (1941)
The Bugle Sounds (1942)
The Courtship of Andy Hardy (1942)
Andy Hardy's Double Life (1942)
Plan for Destruction (1943)
Andy Hardy's Blonde Trouble (1944)
The Hoodlum Saint (1946)
Three Wise Fools (1946)
Love Laughs at Andy Hardy (1946)
وضعیت کشور (۱۹۴۸)
Any Number Can Play (1949)
Key to the City (۱۹۵۰)
Stars in My Crown (۱۹۵۰)
Angels in the Outfield (1951)
Bannerline (1951)
The Unknown Man (1951)
Talk About a Stranger (1952)
Scaramouche (1952)
Just This Once (۱۹۵۲)
The Prisoner of Zenda (1952)
All the Brothers Were Valiant (1953)
استپان بارسقیان

| استپان بارسقیان | استپان بارسقیان |
| --- | --- |
استاندار گغارکونیک: استاندار گغارکونیک
دوره مسئولیت ۲۰۰۳ – ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۲۰۰۳ – ۲۰۰۶
پس از: واهاگن هاکوبیان
پیش از: آرسن گریگوریان (سیاستمدار)
نماینده دوره‌های اول و دوم  مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره‌های اول و دوم  مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۲۰۰۳
حوزه انتخاباتی: حزب کشور قانونمند
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸ آوریل ۱۹۵۸ واردنیس، ارمنستان
درگذشته: ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ (۶۱ سال)
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ارمنستانجنبش ملی پان‌ارمنیحزب کشور قانونمند
استپان ساریبکی بارسقیان (Ստեփան Սարիբեկի Բարսեղյան؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۹۵۸ - درگذشته ۲۹ آوریل ۲۰۱۹) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ نمایندگی دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی از تاریه ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ استاندار استان گغارکونیک بود.
زندگی‌نامه

در ۱۸ آوریل ۱۹۵۸ در واردنیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان و دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.  وی در ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ در سن ۶۱ سالگی در درگذشت.
روکولانا (خواننده)

| روکولانا | روکولانا |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: Roksoliana Ihorivna Syrota
زاده: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) لویو
ژانر:  موسیقی پاپ 
پیشه(ها): خوانندگی
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۱–اکنون
ناشر(ان): mamamusic
همکاری‌های مرتبط:  کاکزا  Nina Matviienko 
روکولانا (اوکراینی: Роксоляна Ігорівна Сирота؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۷) خواننده اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۲۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
ویلیام اچ. دانیلز

| ویلیام اچ>  دانیلز | ویلیام اچ>  دانیلز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۹۰۱ کلیولند، اوهایو
درگذشت: ۱۴ ژوئن ۱۹۷۰ (۶۸ سال) لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ملیت: آمریکایی
پیشه: مدیر فیلم‌برداری
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۲–۱۹۷۰
جوایز: جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری سال ۱۹۴۸ برای فیلم
ویلیام اچ. دانیلز (به انگلیسی: William H. Daniels) فیلمبردار آمریکایی سینمای هالیوود بود. وی برنده جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری سال ۱۹۴۸ شد.
فیلمشناسی

طمع (۱۹۲۴)
جسم و شیطان (۱۹۲۷)
آنا کریستی (۱۹۳۰)
عشق (۱۹۳۰)
گرند هتل (۱۹۳۲)
ملکه کریستینا (۱۹۳۴)
آنا کارنینا (۱۹۳۵)
کمیل (۱۹۳۶)
یه مرد لاغر دیگه (۱۹۳۹)
نینوتچکا (۱۹۳۹)
هاروی (۱۹۵۰)
پیروزی درخشان (۱۹۵۰)
گربه روی شیروانی داغ (۱۹۵۸)
۱۱ یار اوشن (۱۹۶۰)
مارلو (۱۹۶۹)
دهه ۲۴۰ (پیش از میلاد)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۲ - سده ۳ - سده ۴
دهه:: ۲۱۰  ۲۲۰  ۲۳۰  ۲۴۰  ۲۵۰  ۲۶۰  ۲۷۰ 
سال:: ۲۳۷ ۲۳۸ ۲۳۹ - ۲۴۰ - ۲۴۱ ۲۴۲ ۲۴۳
حکومت ها در ۲۴۰ سال قبل از میلاد مسیح
دهه ۲۴۰ (پیش از میلاد) ۲۴مین دهه قبل از مبدا شروع تقویم میلادی است.
درگذشتگان

| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۹۰: ۱۹۹ • ۱۹۸ • ۱۹۷ • ۱۹۶ • ۱۹۵ • ۱۹۴ • ۱۹۳ • ۱۹۲ • ۱۹۱ • ۱۹۰
۲۰۰: ۲۰۹ • ۲۰۸ • ۲۰۷ • ۲۰۶ • ۲۰۵ • ۲۰۴ • ۲۰۳ • ۲۰۲ • ۲۰۱ • ۲۰۰
۲۱۰: ۲۱۹ • ۲۱۸ • ۲۱۷ • ۲۱۶ • ۲۱۵ • ۲۱۴ • ۲۱۳ • ۲۱۲ • ۲۱۱ • ۲۱۰
۲۲۰: ۲۲۹ • ۲۲۸ • ۲۲۷ • ۲۲۶ • ۲۲۵ • ۲۲۴ • ۲۲۳ • ۲۲۲ • ۲۲۱ • ۲۲۰
۲۳۰: ۲۳۹ • ۲۳۸ • ۲۳۷ • ۲۳۶ • ۲۳۵ • ۲۳۴ • ۲۳۳ • ۲۳۲ • ۲۳۱ • ۲۳۰
۲۴۰: ۲۴۹ • ۲۴۸ • ۲۴۷ • ۲۴۶ • ۲۴۵ • ۲۴۴ • ۲۴۳ • ۲۴۲ • ۲۴۱ • ۲۴۰
۲۵۰: ۲۵۹ • ۲۵۸ • ۲۵۷ • ۲۵۶ • ۲۵۵ • ۲۵۴ • ۲۵۳ • ۲۵۲ • ۲۵۱ • ۲۵۰
۲۶۰: ۲۶۹ • ۲۶۸ • ۲۶۷ • ۲۶۶ • ۲۶۵ • ۲۶۴ • ۲۶۳ • ۲۶۲ • ۲۶۱ • ۲۶۰
۲۷۰: ۲۷۹ • ۲۷۸ • ۲۷۷ • ۲۷۶ • ۲۷۵ • ۲۷۴ • ۲۷۳ • ۲۷۲ • ۲۷۱ • ۲۷۰
۲۸۰: ۲۸۹ • ۲۸۸ • ۲۸۷ • ۲۸۶ • ۲۸۵ • ۲۸۴ • ۲۸۳ • ۲۸۲ • ۲۸۱ • ۲۸۰
۲۹۰: ۲۹۹ • ۲۹۸ • ۲۹۷ • ۲۹۶ • ۲۹۵ • ۲۹۴ • ۲۹۳ • ۲۹۲ • ۲۹۱ • ۲۹۰
۳۰۰: ۳۰۹ • ۳۰۸ • ۳۰۷ • ۳۰۶ • ۳۰۵ • ۳۰۴ • ۳۰۳ • ۳۰۲ • ۳۰۱ • ۳۰۰
فرانچسکو بنینیو

| فرانچسکو بنینیو | فرانچسکو بنینیو |
| --- | --- |
فرانچسکو بنینیو در سال ۲۰۰۵: فرانچسکو بنینیو در سال ۲۰۰۵
زادهٔ: ۴ اکتبر ۱۹۶۷ پالرمو، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، خواننده
فرانچسکو بنینیو (ایتالیایی: Francesco Benigno؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۶۷) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به معجزه ایتالیایی، تا ابد مری، بال‌های زندگی، اجساد ممتاز و پسران حاشیه‌نشین اشاره نمود.
موز قرمز

| موز قرمز | موز قرمز |
| --- | --- |
جزئیات: جزئیات
گونه: موسی آکومیناتا
گروه رقم: موز (گروه کاوندیش)
مبدا: هند غربی و آمریکای مرکزی
موز قرمز (به انگلیسی: Red Banana) نوعی از موز است که پوست ارغوانی مایل به قرمز را دارد. آنها کوچک‌تر و چاق و چله تر از موزهای کاوندیش هستند.
وقتی که این موزهای خام خوب برسند مغز میوه آنها کرم مایل به صورتی روشن هستند. این موزها هم چنین نرم‌تر و شیرین تر از موزهای کاوندیش هستند. منشأ بیشتر موزهای قرمز از شرق آفریقا ،آسیا، جنوب آمریکا و امارات متحده عربی هستند.
روش کاشت موز اینجاست
طبقه‌بندی و نامگذاری

موزهای قرمز رقم تریپلوئید از موزهای وحشی کاوندیش هستند که به گروه کاوندیش (AAA) تعلق دارند.
استفاده

موزهای قرمز نیز همچون موزهای زرد به همان روش و با کندن پوست آن مصرف می‌شوند.
یک دسته موز قرمز رسیده
عشق (فیلم ۱۹۳۰)

| عشق | عشق |
| --- | --- |
کارگردان: کلارنس براون
تهیه‌کننده: کلارنس براون
نویسنده: ادوین جاستوس مایربس مردیت ادوارد شلدون
بازیگران: گرتا گاربولوئیس استون گوین گوردن کلارا بلندیک رینا د لیگوئورو  فلورنس لیک
موسیقی: ویلیام اکست
فیلم‌بردار: ویلیام اچ. دانیلز
تدوین‌گر: هیو وین
توزیع‌کننده: مترو گلدوین میر
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ اوت ۱۹۳۰ (۱۹۳۰-0۸-۲۲)  
مدت زمان: ۷۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
عشق (به انگلیسی: Romance) فیلمی ۷۶ دقیقه‌ای به کارگردانی کلارنس براون با بازی گرتا گاربو است.
هرود بزرگ

| هرود بزرگ | هرود بزرگ |
| --- | --- |
پادشاه یهودیه: پادشاه یهودیه
سلطنت: ۳۷ – ۴ پ. م
پیشین: ایجاد عنوان
جانشین: چهارسالاری هرودی
زاده: ح. ۷۲ پ. م
درگذشته: ۴ پ. م اریحا
آرامگاه: هیرودیوم
دودمان: هرودیان
پدر: آنتیپاتر
مادر: سیپروس
هِرود بزرگ در ۳۶ پیش از میلاد اورشلیم را محاصره می‌کند، از ژان فوکِت در اواخر قرن پانزدهم میلادی
هِرود یکم (عبری:הוֹרְדוֹס) که با عنوان هِرود بزرگ نیز شناخته می‌شود، پادشاه یهودیه و حاکم دست‌نشانده آن از سوی امپراتوری روم بود. او بیشتر برای احداث پروژه‌های عظیم ساختمانی در دوران حکومتش شناخته شده‌است. از جمله این آثار می‌توان به بازسازی معبد دوم در اورشلیم و توسعه پایگاه آن اشاره کرد. جزئیات سرگذشت او در آثار یوسف فلاوی مورخ رومی–یهودی ثبت شده‌است. پس از مرگ هرود در سال ۴ پیش از میلاد، رومیان پادشاهی او را میان سه پسر و خواهرش تقسیم کردند. از هرود در انجیل متی به عنوان پادشاه یهودیه که دستور کشتار کودکان را در زمان تولد عیسی می‌دهد یاد شده‌است، اگرچه صحت تاریخی آن معلوم نیست.
زندگی‌نامه

هرود در حدود سال ۷۴ پیش از میلاد زاده شد. آنتیپاتر، او را والی ربع جلیل قرار داد و برادرش را به حکمرانی اورشلیم منصوب کرد. هرود، از سوی امپراتوری روم پشتیبانی می‌شد؛ اما سنهدرین او را به بی بند و باری اخلاقی و خون‌ریزی متهم کرد.
فرهنگ و معماری

هرود، تحت تأثیر فرهنگ و تمدن یونانی بود، و خود نیز قصد داشت وحدت فرهنگی، در قلمرو یونان به وجود آورد؛ به همین دلیل به ترویج اخلاق، رسوم، لباس، افکار، ادبیات و هنر یونانی پرداخت. وی دانشمندان یونانی را پیرامون خویش گرد می‌آورد و مقام‌های عالی رسمی و دولتی را به آن‌ها می‌بخشید. نیکولائوس دمشقی را رایزن رسمی و تاریخ‌نویس مخصوص خود کرد.
وی در اورشلیم، یک نمایشگاه بزرگ ترتیب داد و پیرامون آن‌ها را با ساختمان‌هایی که با نام اگوستوس بنیاد می‌شد، آراست. مسابقات پهلوانی همراه با موسیقی یونانی و جنگ‌های گلادیاتور را رواج داد. وی همچنین دستور داد در میدان‌ها، تندیس‌ها و پیکره‌های یونانی برپا کنند. او همچنین در جلیل، کاخی نو برای خود بنیان نهاد و برای ساخت آن از معماران رومی کمک گرفت.
در سال هجدهم فرمانروایی، هرود قصد کرد هیکل سلیمان را از نو بسازد. هرچند یهودیان با پیشنهاد او بر ویرانی هیکل پیشین که به دستور کوروش ساخته شده بود، موافقت نکردند؛ هرود به توسعه هیکل دست زد. کار هیکل جدید در یک سال و نیم پایان یافت و صحن بیرونی آن نیز هشت سال به طول انجامید. او در ساخت هیکل، به قوانین یهودی توجه کرد و هزار کاهن را به خانه‌سازی گماشت. معبد ساخته شده، در سال ۷۰ پس از میلاد، به دستور تیتوس واژگون گشت.
او همچنین بر کوه موریا، جایی را به مساحت بیش از شصت هزار متر مربع تسطیح نمود، و به دستور وی گرداگرد آن رواق‌هایی ساخته شد که بام آن‌ها از چوب سدر بود و منبت کاری شده بود. این بام روی چند ردیف از ستونهای به سبک کورنتی قرار داشت. در بیرون حیاط اصلی، دکانهای صرافی برقرار گشت که در آنجا پول ایرانی را با پولهای عبری که در حرم مورد قبول بود، معاوضه می‌کردند.
در عهد جدید

بر اساس انجیل متی در عهد جدید، پس از زاده شدن عیسی، سه مغ (سه مرد مجوس) از شرق (در تاریخ از آن سه مرد به عنوان ایرانی نیز نام برده شده‌است)، به دیدار هرودیس آمدند تا دربارهٔ خبر زاده شدن پادشاه یهود از او پرسش کنند، چرا که اختر وی را در شرق دیده بودند. هرود، پیش از آن از کاهنان و کاتبان شنیده بود که کریستوس یا مسیح یهودیان در بیت لحم یهودیه زاده می‌شود؛ پس مردان مغ را به بیت لحم فرستاد و از آن‌ها خواست که هرگاه آن بچه را یافتند، به وی آگاهی دهند؛ اما مردان مجوس بر اساس رؤیایی که دیده بودند، هرود را آگاه نکردند.
همچنین در عهد جدید آمده‌است که یوسف پدر عیسی، در خواب دید که هرود قصد کشتن عیسی را دارد و به همین دلیل به مصر هجرت کرد. همچنین بر اساس انجیل، هرود تمام نوزادان پسر زیر دو سال را در بیت لحم، کشت.
اعتبار تاریخی این رویداد مشخص نیست، زیرا هیچ منبع تاریخی به چنین کشتاری اشاره نکرده‌است.
متن آیه مربوط چنین است:
آنگاه، چون مسیح در عصر هرود پادشاه در بیت‌اللحم یهودیه زاده شد، مجوسانی چند از مشرق‌زمین به اورشلیم آمدند و گفتند: «آن مولود کجاست، پادشاه یهود؟ زانکه ما ستاره او را در مشرق دیده‌ایم و [اینک] برای پرستش او آمده‌ایم.» هرود پادشاه چون سخن [ایشان] بشنید، [سخت] برآشفت و تمام اورشلیم [نیز] همراه او [به تکاپو افتاد]. و آنگاه که جمله کاتبان و کاهنان بزرگ قوم را گرد هم آورد، از آنها پرسید «مسیح باید کجا زاده شود؟» و آنها بدو گفتند: «در بیت‌اللحم یهودیه، چرا که از سوی نبی چنین مکتوب [آمده] است: و تو [ای] بیت‌اللحم در سرزمین یهودا، از دیگر امیران یهودا کوچک‌تر نیستی زیرا که از تو حکمرانی [به ظهور] خواهد آمد و بر قوم من، اسرائیل حکم خواهد راند.»
زنان و فرزندان

بنا به روایت یوسفوس، هرودیس ده زن و چهارده فرزند داشت:
دوریس: که از او پسرش آنتیپاتر سوم زاده شد و در سال چهارم پیش از میلاد کشته شد.
مریم اول(میریام)؛ وی نوه هیرکانیوس دوم و خواهر آریستوبولوس بود که هر دوی آنان را هرود به قتل رسانیده بود. میریام، بر اساس روایت یوسفیوس، تندخو بود و میان زنان خاندان سلطنتی حکمفرما بود. به دلیل دشمنی این زن با مادر و خواهر هرود، پادشاه او را به زندان افکند و به توطئه خواهر، وی را مسموم نمود. اعدام میریام، سبب دیوانگی و آشفتگی هرود شد؛ چنان‌که بعدها مادر و خواهرش را نیز به قتل رسانید. کمی بعد، آنتیپاتر، پسری که از زن اولش داشت، به او ثابت کرد که آلکساندر و آریستوبولوس، دو پسری که از میریام داشت، در صدد توطئه دیگری هستند. هرود این موضوع را به شورایی مرکب از یکصد و پنجاه عضو رجوع کرد و این شورا، در سال ۶ قبل از میلاد، آن دو جوان را به مرگ محکوم کرد. دو سال بعد، نیکولائوس دمشقی خود آنتیپاتر را متقاعد ساخت که برای گرفتن جای پدر توطئه کنند. هرودس دستور داد آنتیپاتر را نزد او بیاورند و محکوم سازند.
مریم دوم(ماریا)؛ دختر کاهن اعظم یهودی شمعون شیموئن بود. این دختر یهودی، هرود دوم را برای پادشاه زائید.
مالتاسه؛ او برای پادشاه چهار دختر و دو پسر به نام آرخیلاوس و آنتیپاس زائید.
کلئوپاترا اورشلیم؛ دو پسر او هرود فیلیپ دوم و تتراک هرود بود.
پالاس؛ که پاسائل را زائید.
پایدرا؛ که دختری به نام رکسانا زائید.
الپیس؛
نام دو همسر دیگر پادشاه و فرزندان آن‌ها در تاریخ ذکر نشده‌است.
مرگ

بنا به روایت یوسفوس، هرود در ماه مارس یا آوریل ۴ پیش از میلاد، ۳۷ سال پس از به پادشاهی نشستن، و ۳۴ سال پس از مرگ آنتیگونوس، مُرد. پادشاه در این روزها، به بیماری استسقا، زخم معده، تب، تشنج، دهان بویناک، افسردگی و پارانویا مبتلا بود و پس از نجات از همه توطئه‌ها، در صدد خودکشی برآمد. مرگ او، پنج روز پس از اعدام آنتیپاتر، به دستور او بود. پس از مرگ او، پسرانش هرود آرخیلاوس، هرود آنتیپاس و هرود فیلیپ دوم، قلمرو را میان خود تقسیم کردند. ایهود نتصر، در ۷ مه ۲۰۰۷، به کمک گروهی از دانشگاه عبری اورشلیم، موفق به شناسایی و کشف مکان دقیق مقبره هرود بزرگ شد.
نمای هیکل بنا شده توسط هرود
سیاست در اتحاد شوروی

کارت های شناسایی معاون رئیس هیئت رئیسه شورای عالی RSFSR، جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه
سیاست در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی یک نظام تک‌حزبی بود، در زمانی که احزاب کمونیست اروپای شرقی از هم پاشیدند یا خود را به سبک غربی، احزاب سوسیالیست یا سوسیال دموکرات تبدیل کردند، حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی حاکم بر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیست، نخستین کشور کمونیستی را تشکیل می‌داد.
حزب کمونیست شوروی

حزب کمونیست شوروی متشکل از افرادی بود که بر اتحاد جماهیر شوروی حکم می‌راندند، قانون اساسی توسط این حزب نوشته شده بود، دولت جدا از حزب و قانون‌گذار، متشکل از همین افراد بود، یعنی هم سیاست گذاری کشور و هم قانون گذاری، توسط این حزب بود، زمینه آموزش اعضای حزب و نامزدهای آینده، اتحادیه جوانان لنین بود، البته در زمان اوج خود ۱۹ میلیون عضو داشت، قدرت حزب به دست سازمان تشکیلات اولیه قرار داشت که به بخش‌هایی تقسیم می‌شد، سازمان تشکیلات اولیه عملاً با اعضای خود در زندگی تمام افراد (فرهنگی و اجتماعی)، سیاست، اقتصاد، حاکم بود و در همه کارخانه‌ها، ادارات دولتی، مدارس و مزارع جمعی و هر ارگان دیگر از هر حیث دارای قدرت بود، در اوج حزب حدود ۳۹۰٫۰۰۰ عضو در تشکیلات اولیه وجود داشت، افراد بسیار قدرتمند در دبیرخانه و دفتر سیاسی حضور داشتند، این دو ارگان در کنار کنگره حزب در سازمان تشکیلات اولیه قرار داشتند، کنگره حزب نهاد عالی در CPSU (حزب کمونیست) و تشکیلات اولیه بود که معمولاً هر ۵ سال یک‌بار تشکیل جلسه می‌داد و چندین هزار نماینده در آن شرکت می‌کردند، کنگره حزب تقریباً ۳۰۰ عضو داشت، همچنین کمیته مرکزی کمیته‌ای بود که با حداقل دو جلسه در سال برای نظارت کنگره‌ها و ارگان‌های کشور به نوبه خود اعضای زیادی از کمیته‌های دیگر را به خود جذب می‌کرد، در دفتر سیاسی با ۲۴ عضو عالی‌ترین نهاد سیاست گذاری در کشور بود، و تمام سیاست‌های خارجی و داخلی و عمومی را اعمال می‌کرد عضویت این افراد اگرچه توسط کمیته مرکزی تعیین می‌شد اما در واقع عمدتاً توسط اعضای خود ارگان تعیین می‌شد.
قوه مقننه > کنگره شوراها (۱۹۲۲–۱۹۳۶) و شورای عالی (۱۹۳۶–۱۹۸۹)

کنگره شوروی بر اساس اصل ۸ قانون اساسی ۱۹۲۴ شوروی عالی‌ترین ارگان قدرت بود. این کنگره در قانون اساسی ۱۹۳۶ شوروی با شو ای عالی اتحاد جماهیر شوروی جایگزین شد. مطابق با اصل ۳۰، این نهاد به عنوان بالاترین مقام دولتی و تنها شاخه قانونگذاری اتحاد جماهیر شوروی فعالیت می‌کرد. طبق اصل ۱۰۸ قانون اساسی ۱۹۷۷ شوروی، شورای عالی این اختیار را داشت که به کلیه امور در حوزه قدرت اتحاد جماهیر شوروی رسیدگی کند. مانند: پذیرش جمهوری‌های جدید به اتحادیه، ایجاد یک جمهوری خودمختار یا مناطق خودمختار جدید، تصویب برنامه چهارساله برای توسعه اجتماعی و اقتصادی، ایجاد و تصویب بودجه دولت و نهاد ارگانهایی که اتحاد جماهیر شوروی به آنها پاسخگو بود، حق انحصاری شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی بود.
قوانین اتحاد شوروی یا توسط شورای عالی یا با همه‌پرسی به تصویب می‌رسید.
شورای عالی از دو مجلس تشکیل شده بود، شورای اتحادیه و شورای ملیت‌ها که دارای حقوق برابر و تعداد معادل نمایندگان بودند. شورای اتحادیه توسط حوزه‌های انتخابیه با جمعیت برابر انتخاب می‌شدند در حالی که شورای ملیتها بر اساس نمایندگی زیر انتخاب می‌شدند: ۳۲ نماینده از هر جمهوری اتحادیه، ۱۱ نماینده از هر جمهوری خودمختار، ۵ نماینده از هر منطقه خودمختار و یک معاون از هر منطقه خودمختار. شورای اتحادیه و شورای ملیت‌ها (پس از تسلیم توسط کمیسیون‌های معتبر انتخاب شده) قدرت تصمیم‌گیری در مورد اعتبار اعتبار نمایندگان منتخب را داشتند و (در مواردی که قانون انتخابات نقض شده بود) انتخابات را باطل اعلام می‌کرد. هر دو مجلی یک رئیس و چهار معاون انتخاب کردند. روسای شورای اتحادیه و شورای ملیت‌ها ریاست جلسات اتاق‌های مربوط را بر عهده داشتند و امور آنها را اداره می‌کردند. جلسات مشترک مجلس‌ها توسط (به‌طور متناوب) رئیس شورای اتحادیه و رئیس شورای ملیت‌ها اداره می‌شد.
قوه مقننه > کنگره نمایندگان خلق و شورای دولتی

با اصلاحیه قانون اساسی توسط میخائیل گورباچف، شورای عالی به پارلمان دائمی تبدیل شد که توسط کنگره نمایندگان خلق انتخاب می‌شد. در انتخابات قانونگذاری شوروی ۱۹۸۹، مردم شوروی برای اولین بار کاندیداها را به‌طور دموکراتیک انتخاب کردند. اصلاحیه جدید خواستار انتخاب یک هیئت کاری کوچکتر (بعداً به عنوان شورای عالی شناخته شد) توسط کنگره نمایندگان مردم با ۲۲۵۰ عضو انتخاب شد. یک سوم کرسی‌های کنگره نمایندگان خلق به حزب کمونیست و سایر سازمان‌های عمومی اختصاص داشت. این اصلاحیه به وضوح بیان داشت که چندین نامزد می‌توانند در انتخابات شرکت کنند و رای دهندگان شوروی با رأی دادن به نامزدها و اصلاح طلبان غیر حزب کمونیست، مقامات را متحیر کردند. با این حال برآورد شد اصلاح طلبان اصیل تنها حدود ۳۰۰ کرسی را به دست آوردند. پس از تلاش ناکام کودتای آگوست، شورای دولتی «در دوره گذار» به بالاترین ارگان قدرت دولت تبدیل شد.