stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توپ طلای فیفا ۲۰۱۵
نامزدها و برندگان

لیونل مسی
کریستیانو رونالدو
نیمار
نتایج توپ طلای فیفا در سال ۲۰۱۵ بدین قرار بود:
| رتبه | بازیکن | ملیت | باشگاه(ها) | آرا |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | لیونل مسی |  آرژانتین |  باشگاه فوتبال بارسلونا | ۴۱٫۳۳٪ |
| ۲ | کریستیانو رونالدو |  پرتغال |  باشگاه فوتبال رئال مادرید | ۲۷٫۷۶٪ |
| ۳ | نیمار |  برزیل |  باشگاه فوتبال بارسلونا | ۷٫۸۶٪ |
بیست نفر زیر نامزدهای اصلی در رقابت برای کسب توپ طلای ۲۰۱۵ بودند:
| رتبه | بازیکن | ملیت | باشگاه(ها) | آرا |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۴ | روبرت لواندوفسکی |  لهستان |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ | ۴٫۱۷٪ |
| ۵ | لوییس سوارز |  اروگوئه |  باشگاه فوتبال بارسلونا | ۳٫۳۸٪ |
| ۶ | توماس مولر |  آلمان |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ | ۲٫۲۱٪ |
| ۷ | مانوئل نویر |  آلمان |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ | ۱٫۹۷٪ |
| ۸ | ادن آزار |  بلژیک |  باشگاه فوتبال چلسی | ۱٫۳۳٪ |
| ۹ | آندرس اینیستا |  اسپانیا |  باشگاه فوتبال بارسلونا | ۱٫۲۴٪ |
| ۱۰ | الکسیس سانچز |  شیلی |  باشگاه فوتبال آرسنال | ۱٫۱۸٪ |
| ۱۱ | زلاتان ابراهیموویچ |  سوئد |  باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن | ۱٫۱۳٪ |
| ۱۲ | یحیی توره |  ساحل عاج |  باشگاه فوتبال منچستر سیتی | ۰٫۸۹٪ |
| ۱۳ | سرخیو آگوئرو |  آرژانتین |  باشگاه فوتبال منچستر سیتی | ۰٫۸۶٪ |
| ۱۴ | خاویر ماسچرانو |  آرژانتین |  باشگاه فوتبال بارسلونا | ۰٫۷۹٪ |
| ۱۵ | پل پوگبا |  فرانسه |  باشگاه فوتبال یوونتوس | ۰٫۷۲٪ |
| ۱۶ | گرت بیل |  ولز |  باشگاه فوتبال رئال مادرید | ۰٫۶۵٪ |
| ۱۷ | آرتورو ویدال |  شیلی |  باشگاه فوتبال یوونتوس  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ | ۰٫۵۸٪ |
| ۱۸ | کوین دی بروینه |  بلژیک |  باشگاه فوتبال وولفسبورگ  باشگاه فوتبال منچستر سیتی | ۰٫۴۷٪ |
| ۱۹ | خامس رودریگز |  کلمبیا |  باشگاه فوتبال رئال مادرید | ۰٫۴۵٪ |
| ۲۰ | کریم بنزما |  فرانسه |  باشگاه فوتبال رئال مادرید | ۰٫۴۰٪ |
| ۲۱ | تونی کروس |  آلمان |  باشگاه فوتبال رئال مادرید | ۰٫۲۹۳۱٪ |
| ۲۲ | آرین روبن |  هلند |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ | ۰٫۲۹۳۰٪ |
| ۲۳ | ایوان راکیتیچ |  کرواسی |  باشگاه فوتبال بارسلونا | ۰٫۰۵٪ |
تونی بوک

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Anthony Keith Book
زادروز:  ۴ سپتامبر ۱۹۳۴
زادگاه:  باث، انگلستان
تاریخ مرگ:  ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۹۰ سال)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۵۱–۱۹۵۲:  Peasedown Miners
۱۹۵۲–۱۹۵۵:  Royal Army Medical Corps
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۶ |  باشگاه فوتبال فروم تاون |   |   |
| ۱۹۵۶–۱۹۶۴ |  Bath City |  ۳۸۷ |  (۱۲) |
| ۱۹۶۴ |  Toronto City |   |   |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل |  ۸۱ |  (۳) |
| ۱۹۶۶–۱۹۷۴ |  باشگاه فوتبال منچستر سیتی |  ۲۴۴ |  (۴) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۳–۱۹۷۹:  باشگاه فوتبال منچستر سیتی
۱۹۸۹:  باشگاه فوتبال منچستر سیتی
۱۹۹۳:  باشگاه فوتبال منچستر سیتی
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تونی بوک (انگلیسی: Tony Book؛ ۴ سپتامبر ۱۹۳۴ – ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
درگذشت

تونی بوک در ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
حساسنه (تموشنت)

| حساسنه | حساسنه |
| --- | --- |
موقعیت حساسنه (تموشنت) در نقشه: موقعیت حساسنه (تموشنت) در نقشه
کشور: الجزایر
استان: استان عین تموشنت
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۵٫۶۱ کیلومتر مربع (۳۳٫۰۵ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۱۸۴
 • تراکم: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (West Africa Time)
حساسنه (به عربی: الحساسنة) یک شهرداری در الجزایر است که در استان عین تموشنت واقع شده‌است. حساسنه ۸۵٫۶۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۱۸۴ نفر جمعیت دارد.
جزیره آگیلکیا

جزیره آگیلکیا (انگلیسی: Agilkia Island) جزیره‌ای است در امتداد رودخانه رود نیل در جنوب مصر در مصر باستان در آن یک معبد مصری وجود دارد. این معبد در سال ۱۹۶۰ به عنوان بخشی از یک پروژه یونسکو قرار گرفت.
سورن سارگسیان

| سورن سارگسیان | سورن سارگسیان |
| --- | --- |
زاده: ۳۱ اکتبر ۱۹۲۴ ووسکواز، شهرستان اجمیادزین، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی
درگذشته: ۲۰۰۹ (۸۵ سال) ایروان، ارمنستان
شاخه نظامی: en:Signal corps
سال‌های خدمت: ۱۹۴۲–۱۹۴۶
درجه:  گروهبان
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جبهه شرقی
نشان‌ها:                  
آلما ماتر: دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان
سورن آرتاشسی سارگسیان (ارمنی: Սուրեն Արտաշեսի Սարգսյան؛  زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۲۴ - درگذشته ۲۰۰۹) فرد نظامی، اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۳۱ اکتبر ۱۹۲۴ در ووسکواز به دنیا آمد و دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان اتحاد شوروی (۱۹۴۵)، نشان لنین (۱۹۴۵)، نشان پرچم سرخ (۱۹۴۵)، نشان جنگ میهنی درجه یک (۱۹۸۵)، نشان پرچم سرخ کار (۱۹۷۱)، نشان ستاره سرخ (۱۹۴۴)، مدال شجاعت (۱۹۴۴)، نشان برجسته افتخار (۱۹۶۶)، نشان شایستگی نبرد، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال سی‌امین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال چهلمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال پنجاهمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال ژوکوف و نشان پیش‌کسوت کار شده است. وی در ۲۰۰۹ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت و در ووسکواز به خاک سپرده شد.
کشتی در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ – ۸۴ کیلوگرم آزاد مردان

| کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ > آزاد | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ > آزاد | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ > آزاد | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ > آزاد | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ > آزاد | کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ > آزاد |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مردان | مردان | مردان | زنان | زنان | زنان |
|   | ۵۵ کیلو |   |   | ۴۸ کیلو |   |
|   | ۶۰ کیلو |   |   | ۵۵ کیلو |   |
|   | ۶۶ کیلو |   |   | ۶۳ کیلو |   |
|   | ۷۴ کیلو |   |   | ۷۲ کیلو |   |
|   | ۸۴ کیلو |   |   |  |   |
|   | ۹۶ کیلو |   |   |  |   |
|  | ۱۲۰ کیلو |  |  |  |  |
فرنگی: فرنگی
|   | ۵۵ ک‌گ |   |   | ۸۴ ک‌گ |   |
|   | ۶۰ ک‌گ |   |   | ۹۶ ک‌گ |   |
|   | ۶۶ ک‌گ |   |   | ۱۲۰ ک‌گ |   |
|   | ۷۴ ک‌گ |   |   |  |   |
رقابت‌های ۸۴ کیلوگرم آزاد مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا در ورزشگاه اکس‌سل در ۱۱ اوت ۲۰۱۲ برگزار شد.
زمان‌بندی

| تاریخ | زمان | مسابقه |
| --- | --- | --- |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۳:۰۰ | مقدماتی |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۳:۳۰ | یک‌هشتم نهایی |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۴:۳۰ | یک‌چهارم نهایی |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۵:۰۰ | نیمه‌نهایی |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۷:۴۵ | شانس مجدد |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۸:۲۵ | رده‌بندی |
| ۱۱ اوت ۲۰۱۲ | ۱۹:۲۰ | نهایی |
نتایج > نیمه بالایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | مقدماتی | مقدماتی | مقدماتی | مقدماتی | مقدماتی |  |  | یک‌هشتم نهایی | یک‌هشتم نهایی | یک‌هشتم نهایی | یک‌هشتم نهایی | یک‌هشتم نهایی |  |  | یک‌چهارم نهایی | یک‌چهارم نهایی | یک‌چهارم نهایی | یک‌چهارم نهایی | یک‌چهارم نهایی |  |  | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی |
 :  
|  |     |     |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    اندرو دیک (NGR) |    اندرو دیک (NGR) | 0 | 1 |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    جیمی اسپینال (PUR) |    جیمی اسپینال (PUR) | 7 | 2 |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |    جیمی اسپینال (PUR) |    جیمی اسپینال (PUR) | 6 | 7 |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |    داتو مارساگیشویلی (GEO) |    داتو مارساگیشویلی (GEO) | 5 | 1 |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    اویتومن اورگودول (MGL) |    اویتومن اورگودول (MGL) | 1 | 3 |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    داتو مارساگیشویلی (GEO) |    داتو مارساگیشویلی (GEO) | 9 | 7 |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |    جیمی اسپینال (PUR) |    جیمی اسپینال (PUR) | 7 | 8 |   |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |    سوسلان گاتسیف (BLR) |    سوسلان گاتسیف (BLR) | 2 | 0 |   |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    محمد لوافی (ALG) |    محمد لوافی (ALG) | 0 | 3 |  |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    سوسلان گاتسیف (BLR) |    سوسلان گاتسیف (BLR) | 2 | 4 |   |   |   |   |   |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |    سوسلان گاتسیف (BLR) |    سوسلان گاتسیف (BLR) | 1 | 2 |   |   |   |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |    آرماندنس زیربولیس (LAT) |    آرماندنس زیربولیس (LAT) | 0 | 2 |   |   |  |  |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    ژوزه روبرتی (VEN) |    ژوزه روبرتی (VEN) | 1 | 0 | 0 |   |   |   |   |   |   |   |   |   |     |     |   |   |   |
|  |     |     |   |   |   |   |   |    آرماندنس زیربولیس (LAT) |    آرماندنس زیربولیس (LAT) | 0 | 1 | 1 |   |   |   |   |   |   |   |   |   |     |     |   |   |   |
|  |     |     |   |   |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
نتایج > شانس مجدد

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی |  | دور دوم شانس مجدد | دور دوم شانس مجدد | دور دوم شانس مجدد | دور دوم شانس مجدد | دور دوم شانس مجدد |
 :  
|  |    اندرو دیک (NGR) |    اندرو دیک (NGR) |   |   |   |   |    داتو مارساگیشویلی (GEO) |    داتو مارساگیشویلی (GEO) | 3 | 3 |  |
|  |    داتو مارساگیشویلی (GEO) |    داتو مارساگیشویلی (GEO) |  |  |  |   |    سوسلان گاتسیف (BLR) |    سوسلان گاتسیف (BLR) | 0 | 1 |  |
 : 
|  |    ابراهیم بولکباشی (TUR) |    ابراهیم بولکباشی (TUR) | 1 | 1 | 5 |   |    ابراهیم بولکباشی (TUR) |    ابراهیم بولکباشی (TUR) | 2 | 0 |  |
|  |    جیک هربرت (USA) |    جیک هربرت (USA) | 0 | 4 | 4 |   |    احسان لشگری (IRI) |    احسان لشگری (IRI) | 3 | 3 |  |
رتبه‌بندی نهایی

| رتبه | ورزشکار |
| --- | --- |
:  شریف شریف‌اف (AZE)
:  جیمی اسپینال (PUR)
:  داتو مارساگیشویلی (GEO)
:  احسان لشگری (IRI)
۵:  سوسلان گاتسیف (BLR)
۵:  ابراهیم بولکباشی (TUR)
۷:  جیک هربرت (USA)
۸:  آنزور اوریشف (RUS)
۹:  ابراگیم آلداتوف (UKR)
۱۰:  آرماندنس زیربولیس (LAT)
۱۱:  حاجی‌مراد نوراماگموداف (ARM)
۱۲:  زائوربک سوخیف (UZB)
۱۳:  هومبرتو مارتینز (CUB)
۱۴:  اویتومن اورگودول (MGL)
۱۵:  یوسف عبدالسلامف (TJK)
۱۶:  محمد لوافی (ALG)
۱۷:  ژوزه روبرتی (VEN)
۱۸:  اندرو دیک (NGR)
۱۹:  یرمک بایداشوف (KAZ)
:
قنات پادر تمبلک

پادر تمبلک
پادر تمبلک نام یک قنات است که بین شهرهای زمپوآلا، هیدالگو و اوتومبا در ایالت مخیکو درمکزیک واقع شده است.
این سازه نام خود را از یک راهب اسپانیایی به نام فرانسیسکو د تمبلک گرفته است.
توضیحات سایت

این قنات که در ابتدا بین سال‌های ۱۵۵۳ و ۱۵۷۰ ساخته شد، ۴۵ کیلومتر طول دارد و از آتشفشان تکاهته در شرق شهر زمپوالا شروع شده به اوتومبا ختم می‌شود.
بیشتر این قنات از سطح زمین می‌گذرد، اما از زیر زمین و همچنین از روی تنگه‌ها و دره‌ها نیز عبور می‌کند. در طول قنات سه رواق وجود دارد: اولی دارای ۴۶ قوس، دومی ۱۳ قوس و سومی دارای ۶۷ قوس است. بالاترین قسمت قنات دره پاپالوته است که توسط طاق قوسی ۶۷ قوسی که به طاق اصلی نیز شناخته می‌شود، با بلندترین طاق ۳۸٫۷۵ متر، می‌گذرد.
وضعیت در فهرست میراث جهانی

این سایت در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۱ در رده فرهنگی به فهرست موقت میراث جهانی یونسکو اضافه شد.  در تاریخ ۵ ژوئیه ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی ثبت شد.
لشکر بیست و هشتم پیاده‌نظام (ورماخت)

| لشکر بیست و هشتم پیاده‌نظام | لشکر بیست و هشتم پیاده‌نظام |
| --- | --- |
XX: XX
فعال: ۱ اکتبر ۱۹۳۶–مه ۱۹۴۵
کشور:  آلمان
رسته: نیروی زمینی آلمان
گونه: پیاده‌نظام
اندازه: لشکر
نبردها: جنگ جهانی دوم: نبرد لهستان  نبرد فرانسه  عملیات بارباروسا: نبرد مسکو  کارزار کریمه 
فرماندهان: فرماندهان
لشکر بیست و هشتم پیاده‌نظام (به آلمانی: 28. Infanterie-Division) که بعداً به لشکر بیست و هشتم سبک و سپس به لشکر بیست و هشتم یگر تعییر عنوان داد، یکی از لشکرهای نیروی زمینی آلمان بود که ماه اکتبر سال ۱۹۳۶ تشکیل شد و در جریان جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
تاریخچه عملیاتی > شوروی

لشکر بیست و هشتم پیاده‌نظام هنگام آغاز عملیات تایفون، تهاجم پاییزه ورماخت به مسکو، از روز ۲ اکتبر سال ۱۹۴۱، بخشی از سپاه ۸ از ارتش نهم در گروه ارتش مرکز بود. این لشکر در جریان این نبرد متحمل خسارات شدیدی گردید. در پی فرا رسیدن زمستان و توقف تهاجم، لشکر ماه نوامبر از خط مقدم عقب‌کشیده شد و برای بازسازی به فرانسه گسیل گشت.
کتابشناسی

Stahel, David (2013). Operation Typhoon: Hitler's March On Moscow, October 1941. Cambridge university press. ISBN 978-1-107-03512-6.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های کتابخانه‌ای :  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف)
حسادت (نقاشی)

| نروژی: Sjalusi | نروژی: Sjalusi |
| --- | --- |
هنرمند: ادوارد مونک
سال: ۱۸۹۵
ابعاد: 66.8 cm × 100 cm (۲۶٫۳ اینچ × ۳۹ اینچ)
مکان: Bergen Kunstmuseum (Rasmus Meyer's Collection)
حسادت (نروژی: Sjalusi) یک نقاشی کشیده شده توسط هنرمند نروژی، ادوارد مونک، است. مونک در طول کل عمرش حدود ۱۱ نسخه از حسادت کشید. اولین نقاشی در سال ۱۸۹۵ و آخرین در دهه ۱۹۳۰ میلادی کشیده شدند. این آثار به شیوه‌های مختلفی درست شدند.
نگارخانه

واقع در موزه مونک، احتمالاً نقاشی شده در سال ۱۹۰۷.
این نسخه، که واقع در موزه مونک است، به نام حسادت در باغ بود و احتمالاً تکمیل شده بین سال‌های ۱۹۲۹ و ۱۹۳۰.
اروین ینکه

| اروین ینکه | اروین ینکه |
| --- | --- |
زاده: ۲۲ آوریل ۱۸۹۰ فررن، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۰ (۷۰ سال) کلن، آلمان غربی
وفاداری:  امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)  جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)  رایش سوم
شاخه نظامی: نیروی زمینی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۵–۱۹۱۱
درجه: ارتشبد
فرماندهی: سپاه ۴ ارتش هفدهم
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول  جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین
اروین یِنِکه (به آلمانی: Erwin Jaenecke) (۲۲ آوریل ۱۸۹۰ – ۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۰) نظامی بلندپایه آلمان بود در دوره رایش سوم بود. او بیشتر دوران خدمت خود را در رسته مهندسی در نیروی زمینی آلمان گذراند. از میانه جنگ جهانی دوم به فرماندهی یگان‌های بزرگی تا سطح ارتش میدانی رسید. پس از جنگ به اسارت درآمد و در چکسلواکی محاکمه شد. سال ۱۹۵۵ به آلمان بازگشت.
سال‌های اولیه

اروین ینکه سال ۱۸۹۰ در فررن زاده شد. سال ۱۹۱۱ به عنوان افسر دانشجو به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست. سال ۱۹۱۲ در گردان ۱۰ مهندسی به سلک افسران درآمد.
ورماخت

برجستگی ینکه در عرصه نظامی آلمان از ریاست آن بر ستاد ویژه وه در جنگ داخلی اسپانیا، آغاز شد. سال ۱۹۳۸ به عنوان رئیس ستاد بازرسی استحکامات منصوب گشت.
ورماخت > جنگ جهانی دوم

ترفیع درجات:
۱۸ اوت ۱۹۱۲: ستوان دوم
۲۷ ژانویه ۱۹۱۶: ستوان یکم
۱ مه ۱۹۲۲: سروان
۱ اکتبر ۱۹۳۱: سرگرد
۱ آوریل ۱۹۳۴: سرهنگ دوم
۱ مارس ۱۹۳۶: سرهنگ
۱ نوامبر ۱۹۳۹: سرتیپ
۱ نوامبر ۱۹۴۱: سرلشکر
۱ نوامبر ۱۹۴۲: سپهبد (ژنرال نیروهای مهندسی)
۳۰ ژانویه ۱۹۴۴: ارتشبد
ینکه سه سال آغازین جنگ جهانی دوم را در جایگاه‌های مختلف ستادی در کارزارهای لهستان، بلژیک و فرانسه بود. روز ۱ نوامبر سال ۱۹۴۱ به درجه سرلشکر ترفیع و ماه فوریه سال ۱۹۴۲ فرماندهی لشکر سیصد و هشتاد و نهم پیاده‌نظام در پراگ را در دست گرفت. از ماه مه تحت امر ارتش ششم فریدریش پائولوس بود و در نبرد دوم خارکوف مشارکت کرد. ینکه یا پائولوس دوستی شخصی داشت. پائولوس او را به فرماندهی سپاه ۴ گمارد و سبب ترفیعش در روز ۱ نوامبر به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای مهندسی) شد. در جریان نبرد استالینگراد، یگان ینکه در مسیر حرکت گازانبری ارتش سرخ در عملیات اورانوس برای محاصره ارتش ششم بود. در این حین مجروح و پیش از آن که به درون محاصره بیفتد، در روزهای پایانی از ناحیه خارج شد.
ورماخت > جنگ جهانی دوم > کریمه

ینکه تا ماه مارس سال ۱۹۴۳ بهبود یافت و روز ۱ آوریل به فرماندهی سپاه ۸۶ در جنوب فرانسه منصوب شد. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۴۳ فرماندهی ارتش هفدهم را در کریمه در دست گرفت. در مواجهه با تهاجم قدرتمند ارتش سرخ به سمت این شبه‌جزیره، ینکه که نمی‌خواست استالینگراد دیگری این بار کریمه برای او رقم بخورد، با شدت از فرماندهی عالی خواست مجوز تخلیه بدهد. او حتی آماده می‌شد کریمه را بدون مجوز رها کند. نزدیک بود بدین جهت ماه اکتبر توسط فیلدمارشال ایوالت فون کلایست، فرمانده گروه ارتش آ از مقام خود خلع شود. روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۴۴ به درجه ارتشبد نائل آمد. وقتی در نهایت مسیر ارتباطی زمینی او قطع شد، از فرماندهی گروه ارتش، فرماندهی عالی نیروی زمینی و قرارگاه پیشوا خواست نیروهای خود را از طریق دریای سیاه تخلیه کند. همانند استالینگراد، از صدور مجوز چنین اقدامی خودداری شد. شوروی از روز ۲۷ آوریل سال شروع به گذر از اریکه پرکوب در شمال و تنگه کرچ در شرق برای ورود به شبه‌جزیره کرد. ینکه برای مقابله با ۲۷ لشکر دشمن تنها ۵ لشکر ضعیف آلمانی و ۷ لشکر تقریباً بلااستفاده رومانیایی داشت. او از روز ۱۰ آوریل دست به عقب‌نشینی به سمت مواضعی داخلی زد. ینکه نتوانست هیچ خط دفاعی میانی پایداری ایجاد کند و تا خود سواستوپول در منتهی‌البه جنوب غربی شبه‌جزیره پس زده شد. هیتلر روز ۲۸ آوریل او را به برشتسگادن احضار کرد و وعده اعزام نیروی کمکی داد. وقتی مشخص شد این نیروی کمکی تنها شامل چهار گردان است، ینکه با تلخ‌کامی برای رفع مسئولیت از فاجعه‌ای که در حال رقم خوردن بود، خواهان قرار گرفتن ارتش هفدهم مستقیماً تحت امر فرماندهی عالی نیروی زمینی شد. در واکنش به آن هیتلر ینکه را از مقام خود عزل کرد. آخرین مقاومت نیروهای آلمانی روز ۱۲ مه به از میان رفت و نزدیک به ۲۷٬۰۰۰ نفر از آن‌ها در سواستوپول به اسارت درآمدند.
هیتلر مقرر کرد تا هنگامی که دادگاه نظامی مشخص نکرده‌است که آیا قصوری از جانب ینکه در حفظ کریمه صورت نگرفته‌است، هیچ جایگاهی به او سپرده نشود. به هر حال چنین دادگاهی هیچگاه تشکیل نشد و به ینکه نیز هیچگاه جایگاه دیگری تعلق نگرفت. با نوشتن نامه‌ای در ماه ژانویه سال ۱۹۴۵ به هیتلر، وضعیت «فلاکت» بار آلمان را برای او تشریح کرد. متعاقباً روز ۳۱ ژانویه سال ۱۹۴۵ از نیروی زمینی کنار گذاشته شد.
پس از جنگ

ینکه با اقامت در شرق آلمان روز ۱۱ ژوئن سال ۱۹۴۵ به اسارت شوروی درآمد. آن‌ها او را تحویل چکسلواکی دادند. آن‌جا محاکمه و به اتهام جنایت جنگی به ۲۵ سال زندان محکوم شد. به هر صورت سال ۱۹۵۵ از زندان آزاد شد و در کلن سکنی گزید. ارتشبد اروین ینکه در نهایت روز ۳ ژوئیه سال ۱۹۶۰ درگذشت.
حبیبه سرابی

| حبیبه سرابی | حبیبه سرابی |
| --- | --- |
سرابی به‌عنوان والی بامیان در ۲۰۱۱: سرابی به‌عنوان والی بامیان در ۲۰۱۱
والی ولایت بامیان: والی ولایت بامیان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۳ مارس ۲۰۰۵: آغاز به کار  ۲۳ مارس ۲۰۰۵
رئیس‌جمهور: اشرف غنی
پس از: عبدالرحیم علی‌یار
دومین وزیر امور زنان افغانستان: دومین وزیر امور زنان افغانستان
دوره مسئولیت ژوئیه ۲۰۰۲ – دسامبر ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ژوئیه ۲۰۰۲ – دسامبر ۲۰۰۴
پس از: سیما سمر
پیش از: مسعوده جلال
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۵۶ (۶۸–۶۹ سال) سراب، ولسوالی جغتو، ولایت غزنی
ملیت: افغانستان
حزب سیاسی: حزب حق و عدالت
پیشه: سیاستمدار، دکتر هماتولوژی
جایزه‌ها:  جایزه رهبری  جایزه صلح جهانی اداره انکشافی سازمان ملل متحد  سیمون وی جمهوری فرانسه برای زنان 
قومیت: مردمان هزاره
حبیبه سَرابی سیاستمدار افغانستانی است که از سال ۱۳۸۴ مقام والی ولایت بامیان را بر عهده دارد. سرابی نخستین زنی است که در افغانستان به‌عنوان والی یک ولایت گماشته شده است. او در دولت انتقالی افغانستان (۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳) وزیر امور زنان بود. او از هزاره‌های افغانستان است و تحصیلات خود را در رشته خون‌شناسی در هند گذرانده است. سرابی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان به عنوان معاون دوم زلمی رسول در انتخابات شرکت داشت. وی هم‌اکنون عضو هیئت مذاکره‌کنندهٔ جمهوری اسلامی افغانستان در مذاکرات صلح در دوحه است.
زندگی‌نامه

حبیبه سرابی زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی در منطقهٔ سراب، ولسوالی جغتو، ولایت غزنی می‌باشد. سرابی در دولت انتقالی افغانستان وزیر امور زنان بود. در سال ۱۳۸۴، رئیس‌جمهور افغانستان، وی را به‌عنوان والی در ولایت بامیان منصوب کرد. حضور یک زن به‌عنوان والی در مناطق مرکزی همواره با استقبال روبرو بوده است، هر چند در ابتدا عبدالرحیم علی‌یار والی پیشین بامیان در تلاش بود تا همچنان بر این مسند باقی بماند و طرفداران وی چندبار در مرکز بامیان دست به تظاهرات زدند؛ اما در نهایت خانم سرابی توانست به‌عنوان والی در بامیان بر سر کار بیاید.
جوایز > جایزه رهبری

بنیاد رامون مگ سیسی در مانیلا، پایتخت فیلیپین جایزه رهبری را در سال ۱۳۹۲ به حبیبه سرابی به خاطر ترویج، تعلیم، آموزش و حمایت از حقوق زنان اهدا کرد.
جوایز > جایزه صلح جهانی اداره انکشافی سازمان ملل متحد ۲۰۱۶

حبیبه سرابی جایزه صلح جهانی اداره انکشافی سازمان ملل متحد که سالانه به چهره‌های فعال و تأثیرگذار در تأمین صلح در آسیای جنوبی اهدا می‌شود را کسب کرد. حبیبه سرابی برنده این جایزه در سال ۲۰۱۶ بود که در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۱۷ در تایلند به وی اهدا شد.
جوایز > جایزه سیمون وی جمهوری فرانسه برای زنان ۲۰۲۰

سفیر فرانسه دیوید در کابل اعلام کرده است که جایزهٔ «سیمون وی جمهوری فرانسه برای زنان» به حبیبه سرابی، عضو هیئت مذاکره‌کنندهٔ جمهوری اسلامی افغانستان اهدا می‌شود. سفیر فرانسه در پیام خود گفته است که خانم سرابی در حال حاضر در خط اول مذاکرات صلح افغانستان در دوحه قرار دارد. به گفتهٔ او، جایزهٔ «سیمون وی جمهوری فرانسه» توسط وزیر خارجهٔ فرانسه به خانم سرابی اهدا خواهد شد.
منابع بیرونی

afghan-bios.info
لیکسوس

| لیکسوس | لیکسوس |
| --- | --- |
شهر: شهر
ویرانه‌ها لیکسوس: ویرانه‌ها لیکسوس
کشور:  مراکش
بنیانگذاری: ۱۱۸۰ (پیش از میلاد)
بنیان‌گذار: فنیقیان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰+ (WET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۱+ (WEST)
لیکسوس شهر قدیمی در محل شهر عرائش مراکش بود.
لیکسوس در سال ۱۱۸۰ پ.م. توسط فنیقیان بنیاد شد و بعدها توسط کارتاژها تصرف شد.
پس از اشغال کارتاژ از سوی رومی‌ها، لیکسوس تبدیل به یکی از استان‌های روم شد.
نیو فوند گلوری

| نیو فوند گلوری | نیو فوند گلوری |
| --- | --- |
اجرای زندهٔ نیو فوند گلوری در جشنوارهٔ Slam Dunk Festival سال ۲۰۱۹: اجرای زندهٔ نیو فوند گلوری در جشنوارهٔ Slam Dunk Festival سال ۲۰۱۹
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر:  NFG  A New Found Glory  International Superheroes of Hardcore 
خاستگاه: کورال اسپرینگز، فلوریدا، ایالات متحده
ژانر:  پاپ پانک  آلترناتیو راک  پاپ پانک  ملودیک هاردکور  پانک راک 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷–اکنون
ناشر(ان):  Fiddler  Eulogy  درایو-ترو رکوردز  ام‌سی‌ای کورپوریشن  گفن رکوردز  بریج ۹ رکوردز  Epitaph  Hopeless  Revelation 
اعضا:  جردن پوندیک  ایان گروشکا  چاد گیلبرت  سایروس بلوکی 
اعضای پیشین:  استیو کلین  جو مارینو 
وبگاه: newfoundglory.com
نیو فوند گلوری (به انگلیسی: New Found Glory)، (قبلاً A New Found Glory) یک گروه راک آمریکایی از کورال اسپرینگز، فلوریدا است که در سال ۱۹۹۷ تشکیل شد. گروه در حال حاضر متشکل از جردن پوندیک (خوانندهٔ اصلی)، ایان گروشکا (گیتار بیس)، چاد گیلبرت (گیتار اصلی، همخوان) و سایروس بلوکی (درام) است. استیو کلین، نوازندهٔ گیتار ریتم و غزل سرای قدیمی گروه، آنها را در اواخر سال ۲۰۱۳ ترک کرد. گروه در طول حرفهٔ ضبط طولانی خود، دوازده آلبوم استودیویی، یک آلبوم زنده، دو آلبوم چندآهنگه و چهار آلبوم جلد (کاور) منتشر کرده است.
نیو فوند گلوری پس از تشکیل در سال ۱۹۹۷، اولین آلبوم استودیویی خود هیچ چیز طلا نمی‌تواند بماند را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد. گروه سپس آلبوم همنام خود گروه، نیو فوند گلوری را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد و آهنگ «بزن یا خانم» آلبوم در رتبهٔ ۱۵ جدول ایرپلی آلترناتیو قرار گرفت. در سال ۲۰۰۲، گروه با آلبوم چوب‌ها و سنگ‌ها و آلبوم موفق «دوستان من بیش از تو» به جریان اصلی تبدیل شد. محبوبیت این گروه با آلبوم کاتالیست در سال ۲۰۰۴ ادامه یافت، که ویدیوی «همۀ سراشیبی از اینجا» نامزد دریافت جایزهٔ وی‌ام‌اِیز برای بهترین ویدیوی سال شد. به رهبری تک‌آهنگ تقصیر تو نیست، آهنگ متوسط و تحسین شدهٔ آمدن به خانه در سال ۲۰۰۶ دنبال شد. این نسخه یک حرکت موقت به سبک آلترناتیو راک به جای صدای پاپ پانک معمولی آنها را نشان داد. این پنج نفر با انتشار آلبوم بدون مبارزه نیست در سال ۲۰۰۹ به ریشه‌های پر انرژی خود بازگشتند. آنها از آن زمان تاکنون چهار آلبوم دیگر منتشر کرده‌اند؛ رادیوسرجری در سال ۲۰۱۱، رستاخیز در سال ۲۰۱۴، مرا بیمار می‌کند در سال ۲۰۱۷ و دهمین آلبوم استودیویی آنها برای همیشه + همیشه ایکس بی‌نهایت در سال ۲۰۲۰.
به عنوان بخشی از موج دوم پاپ پانک در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، منتقدان موسیقی آنها را پیشگام اصلی این سبک می‌دانند. آنها را اغلب «پدرخوانده‌های پاپ پانک» می‌نامد، آل‌موزیک یادداشت می‌کند که چگونه «سرودهای پر سر و صدا و سریع آنها، آنان را در طول دهه‌ها حمل کرده است»، در حالی که آنها را به خاطر «عملیات خدمت در کنار کار گروه بلینک-۱۸۲ به عنوان طرح اولیهٔ کل ژانر برای اوایل دههٔ ۲۰۰۰ اعتبار می‌دهند.» مجلهٔ راک ساند از «صدای شیرین قندی کلاسیک» خود دفاع کرده است، که «پاپ پانک و هاردکور را در یک بسته‌بندی منظم ترکیب می‌کند.» مجلهٔ آلترناتیو پرس این گروه را به دلیل «تلفیقی نوآورانه و کاملاً غیرقابل مقاومت از ملودی‌های پانک راک و خرابی‌های هاردکور پانک» تحسین کرده است. به این ترتیب، گروه در توسعهٔ زیرژانر پاپ پانک بسیار تأثیرگذار در نظر گرفته می‌شود.