stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علوم قانونی
تاریخ > دی‌ان‌ای

تجزیه و تحلیل قضایی دی‌ان‌ای برای اولین بار در سال ۱۹۸۴ استفاده شد. این روش توسط Alec Jeffreys توسعه یافت. او متوجه شد که تغییرات در کد ژنتیکی می‌تواند برای شناسایی افراد و به اشتراک گذاشتن افراد از یکدیگر استفاده شود. اولین کاربرد پروتئین‌های دی‌ان‌ای توسط جفریز در حادثه دو قتل در شهر کوچک ناربورو در سال ۱۹۸۵ استفاده شد. یک دختر مدرسه ۱۵ ساله به نام لیندام مان، مورد تجاوز قرار گرفته و در بیمارستان روان‌پزشکی کارلتون هیز به قتل رسیده بود. پلیس مظنونی پیدا نکرد اما توانست یک نمونه مایع منی دریافت کند.
تاریخ > بلوغ

با شروع قرن بیستم، علوم قانونی در زمینه تحقیقات جنایی به‌طور گسترده‌ای توسعه یافت. تحقیقات علمی و جراحی توسط پلیس متروپولیتن در طول پیگیری قتل‌های زنجیره ای جک راپر، که دهه ۱۸۸۰ تعدادی از روسپیان را کشته بود، به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. این مورد، حوزه ای جدید در کاربرد علم پزشکی محسوب می‌شد. تیم‌های بزرگ پلیس تحقیقات خانه به خانه ای در سراسر Whitechapel انجام دادند. مواد قانونی جمع‌آوری و مورد بررسی قرار گرفت. مظنونان شناسایی و شناسایی شدند یا بیشتر مورد بررسی قرار گرفتند یا از تحقیق حذف شدند. کار پلیس امروز همان الگو را دنبال می‌کند. بیش از ۲۰۰۰ نفر مصاحبه شدند، «بیش از ۳۰۰ نفر» مورد بررسی قرار گرفتند و ۸۰ نفر بازداشت شدند.
این تحقیق در ابتدا توسط گروه تحقیقات جنایی (CID) انجام شد. بعدها، افسرانی از اداره مرکزی اسکاتلند یارد برای کمک رسانی فرستاده شدند. در ابتدا، قصابی‌ها، جراحان و پزشکان به علت شیوه ضرب و جرح مورد شک قرار گرفتند. موارد غیبت و حضور قصابی‌ها و کشتارگاه‌های محلی مورد بررسی قرار گرفت و نتیجه آن حذف برخی موارد از تحقیق بود.
نشانه نمادین جدید پزشکی قانونی و استفاده از استدلال در کار کارآگاهی، شخصیت داستانی شرلوک هولمز، نوشته شده توسط آرتور کانن دویل در اواخر قرن نوزدهم بود. او برای علوم قانونی الهام بخش است، مخصوصاً به این دلیل که مطالعه حسی او در صحنه جرم، سرنخ‌های اندک به سلسله ای از حوادث ربط می‌داد. او از شواهد ردیابی مانند رد کفش و تایر، و همچنین اثر انگشت، مسیر حرکت گلوله و گرافولوژی، که در حال حاضر به عنوان معاینه اسناد سوژه شناخته می‌شود، استفاده زیادی کرد. چنین شواهدی برای تست نظریه‌های پلیس و کارآگاهان مورد استفاده قرار می‌گیرد. تمام تکنیک‌های حمایت شده توسط هولمز بعدها به واقعیت تبدیل شدند. در بسیاری از موارد گزارش شده، هولمز غالباً شکایت از این دارد که صحنه جرم توسط دیگران، به ویژه پلیس، دستکاری شده است، و این نشانه ضرورت حیاتی حفظ یکپارچگی بررسی صحنه جرم است. او از شیمی تجزیه برای تجزیه و تحلیل باقیمانده‌ها و همچنین بررسی سم‌شناسی و تعیین سم استفاده کرد. او از قواعد پرتابه با اندازه‌گیری کالیبر و تطابق آنها را با یک آلت قتاله استفاده می‌کرد
شاخه‌ها > زمین‌شناسی قانونی

زمین‌شناسی قانونی (Forensic geology) علم بررسی و مطالعه شواهد فیزیکی و خواص شیمیایی مربوط به مواد معدنی و رابطه آن‌ها با سایر شواهد یافت‌شده در زمین و محوطه مربوط به یک جرم است که برای پاسخ به سؤالات مطرح‌شده در سیستم حقوقی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
شاخه‌ها > مهندسی حقوقی

مهندسی حقوقی (انگلیسی: Forensic engineering) یا مهندسی قانونی، شاخه کابردی علوم مهندسی در حقوق و تحقیقات حقوقی و دادگستری است، که در حوزه انجام تحقیقات فنی و مهندسی از دیدگاه حقوقی و قانونی، فعالیت می‌کند.
شاخه‌ها > مهندسی قانونی مواد

مهندسی قانونی مواد (انگلیسی: Forensic materials engineering) شاخه‌ای از مهندسی حقوقی است که به دنبال مدارک و شواهد بر اساس مواد و اشیاء به‌جامانده در وقوع جرم یا یم حادثه است. به‌طوری که یافتن عیب و ناکاملی‌های مواد و اشیاء به‌جامانده ممکن است علت وقوع حادثه را توضیح دهد، یا وجود ماده‌ای مشخص در محل حادثه، ارتکاب جرم را آشکار کند.
شاخه‌ها > علم دادگستری

علم دادگستری (انگلیسی: Litigation science) عبارت است از تجزیه و تحلیل یا داده‌های توسعه‌یافته یا تولیدشده برای استفاده در یک محاکمه در مقایسه با آنچه که در طول تحقیقات مستقل تولید شده است. این تمایز توسط دادگاه تجدیدنظر یالات متحده هنگام ارزیابی پذیرش کارشناسان صورت گرفت.
آمارها

در سال ۲۰۱۴ در ایالات متحده بیش از ۱۴٬۵۰۰ کارشناس علوم قانونی وجود داشته است.
فرناندو گوریاران

فرناندو گوریاران فونتس (اسپانیایی: Fernando Gorriarán Fontes‎؛ زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
گونزالو سراندو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Gonzalo Sorondo Amaro
زادروز:  ۹ اکتبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  مونته‌ویدئو، اروگوئه
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۷:  Defensor
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |  Defensor |  ۶۱ |  (۴) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۶ |  اینتر میلان |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  ← استاندارد لیژ (قرضی) |  ۲۴ |  (۲) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ← کریستال پالاس (قرضی) |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  ← چارلتون اتلتیک (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  چارلتون اتلتیک |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Defensor |  ۹ |  (۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۱ |  باشگاه ورزشی اینترناسیونال |  ۶۳ |  (۷) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال گرمیو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Defensor |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۸-۱۹۹۹ |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |  ۲۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ سپتامبر ۳, ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ سپتامبر ۳, ۲۰۰۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ سپتامبر ۳, ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ سپتامبر ۳, ۲۰۰۹
گونزالو سراندو (انگلیسی: Gonzalo Sorondo؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۷۹) یک بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
ضاحیه الصبوره

| ضاحیه الصبوره الصبورة | ضاحیه الصبوره الصبورة |
| --- | --- |
روستا: روستا
ضاحیه الصبورهموقعیت در سوریه: ضاحیه الصبورهموقعیت در سوریه
مختصات: ۳۳°۳۰′۵۴٫۴″ شمالی ۳۶°۰۷′۳۳٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۱۵۱۱۱°شمالی ۳۶٫۱۲۵۸۸۹°شرقی﻿ / 33.515111; 36.125889: مختصات: ۳۳°۳۰′۵۴٫۴″ شمالی ۳۶°۰۷′۳۳٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۱۵۱۱۱°شمالی ۳۶٫۱۲۵۸۸۹°شرقی﻿ / 33.515111; 36.125889
کشور:  سوریه
استان: ریف دمشق
شهرستان: قطنا
ناحیه: Qatana
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۱۰۹۶۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ضاحیه الصبوره (به عربی: ضاحیة الصبورة) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان ریف دمشق واقع شده‌است. ضاحیه الصبوره ۱۰٬۹۶۹ نفر جمعیت دارد.
افسانه (فیلم ۲۰۰۵)

| افسانه The Myth | افسانه The Myth |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: استنلی تانگ
تهیه‌کننده: جکی چان ویلی چان آلبرت ینگ
نویسنده: استنلی تانگ لی هیشو وانگ هویی لین
بازیگران: جکی چان تونی لیانگ کا-فای کیم هی سون مالیکا شراوات
موسیقی: وانگ چانگ یین گری چیس نِـیتان وانگ
فیلم‌بردار: هوراس ونگ   نگ من چینگ   مایکل جانسون   لای ییو-فای   چوی شونگ-فای
تدوین‌گر: یاو چی-وای
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ مه ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-05-۱۱)  
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: چین
زبان: ماندارین کانتونی کره ای هندی انگلیسی
هزینهٔ فیلم: ۱۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۲۰ میلیون دلار
افسانه (به انگلیسی The Myth) یک فیلم رزمی، حماسی هنگ کنگی به کارگردانی استنلی تانگ با بازی جکی چان که در سال ۲۰۰۵ اکران شد.
این فیلم دو دنباله به نام‌های کونگ فو یوگا (۲۰۱۷) و یک افسانه (۲۰۲۴) دارد. همچنین در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۰، یک مجموعه تلویزیونی ۵۰ قسمتی، با عنوان افسانه، از تلویزیون چین پخش شد. جکی چان تهیه‌کننده سریال بود و استنلی تانگ کارگردان خلاق بود. این مجموعه تلویزیونی داستانی متفاوت با فیلم داشت.
داستان

یک باستان‌شناس چینی بنام جک (با بازی جکی چان) رویاهایی مرموز از قرون گذشته می‌بیند که در آنجا او بعنوان یک جنگجوی بزرگ زندگی متفاوتی داشته است…
بازخوردها

در راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس نقدهای ۵ منتقد، با میانگین امتیاز ۳٫۹ از ۱۰، دارای ۲۰٪ تاییدیه است.
این فیلم در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۵ در هنگ کنگ منتشر شد و در سه روز اول ۶٫۲۳۰٫۰۰۰ دلار هنگ کنگ به دست آورد. این فیلم با ۱۷ میلیون دلار هنگ کنگ به پایان رسید و سومین فیلم پردرآمد داخلی در هنگ کنگ در آن سال و در خارج از کشور با مجموع ۱۲۰ میلیون دلار در سراسر جهان شد.
کاهش ازون

نگاره بزرگ‌ترین سوراخ (بیشترین گرما) ثبت شده لایه ازون در جنوبگان در سال ۲۰۰۶
کاهش اُزون یا تخلیه اوزون به توصیف دو پدیده گفته می‌شود که طی آنها از دهه ۱۹۷۰ میلادی، حجم مولکول ازون در لایه استراتوسفر (لایه ازون) زمین در حدود ۴٪ در هر دهه کاهش یافته‌است. مهم‌تر از آن، کاهش استراتوسفر اوزون در طول سرزمین‌های قطبی بود.
جزئیات این دو پدیده دارای تفاوت‌های کمی هستند. اما کاتالیزور هر دو پدیده تخریب ازون توسط اتم‌های هالوژنی است. منبع اصلی این اتم‌های هالوژنی دست‌ساخته‌های بشری هستند.
علت اصلی تخریب ازون و سوراخ ازون مواد شیمیایی تولید شده به ویژه مبردهای هالوکربن تولید شده، حلال‌ها، پیشرانه‌ها و عوامل دم کننده کف (کلروفلوئوروکربن‌ها (CFCها)، HCFCها، هالون‌ها) است که به عنوان مواد تخریب کننده ازن (ODS) نامیده می‌شوند. این ترکیبات پس از انتشار از سطح، با اختلاط متلاطم به استراتوسفر منتقل می‌شوند و بسیار سریعتر از آنکه مولکول‌ها ته‌نشین شوند، مخلوط می‌شوند. هنگامی که در استراتوسفر قرار گرفتند، آن‌ها از طریق تجزیه نوری اتم‌های هالوژن آزاد می‌کنند که تجزیه ازون (O3) به اکسیژن (O2) را کاتالیز می‌کند. هر دو نوع کاهش ازون با افزایش انتشار هالوکربن‌ها افزایش می‌یابد.
کاهش زنجان نگرانی جهانی را نسبت به افزایش خطرات سرطان و سایر اثرات منفی ایجاد کرده‌است. لایه اوزون از عبور بیشتر طول موج‌های اشعه ماورا بنفش (UV) از جو زمین جلوگیری می‌کند. این طول موج‌ها باعث سرطان پوست، آفتاب سوختگی، نابینایی دائمی و آب مروارید می‌شود که پیش‌بینی می‌شود به دلیل نازک شدن اوزون به میزان چشمگیری افزایش یابد و به گیاهان و حیوانات آسیب برساند. این نگرانی‌ها منجر به تصویب پیمان مونترال در سال ۱۹۸۷ شد که تولید CFC، هالون و سایر مواد شیمیایی تخریب کننده اوزون را ممنوع می‌کند.
این ممنوعیت در سال ۱۹۸۹ اعمال شد. سطح اوزون در اواسط دهه ۱۹۹۰ تثبیت شد و در دهه ۲۰۰۰ شروع به بازیابی کرد، زیرا تغییر جریان جتی در نیمکره جنوبی به سمت قطب جنوب متوقف شده و حتی ممکن است تغییر کند. پیش‌بینی می‌شود بازیابی در قرن آینده ادامه داشته باشد و پیش‌بینی می‌شود سوراخ ازن تا حدود سال ۲۰۷۵ به سطح قبل از ۱۹۸۰ برسد. در سال ۲۰۱۹، ناسا گزارش داد که سوراخ ازن کوچک‌ترین سوراخ از زمان کشف آن در سال ۱۹۸۲ است.
پروتکل مونترال موفق‌ترین توافقنامه بین‌المللی زیست‌محیطی تاکنون در نظر گرفته شده‌است.
کشف

این پدیده، نخستین بار در سال ۱۹۸۵ دیده شد.
بررسی اجمالی چرخه ازن

سه شکل (یا آلوتروپ) اکسیژن در چرخه ازون-اکسیژن نقش دارد: اتم‌های اکسیژن (O یا اکسیژن اتمی)، گاز اکسیژن (O2 یا اکسیژن دیاتومیک) و گاز ازن (O3 یا اکسیژن سه‌گانه). هنگامی که مولکول‌های اکسیژن پس از جذب فوتون‌های ماورای بنفش، متلاشی می‌شوند، ازن در استراتوسفر تشکیل می‌شود. با این کار یک O2 واحد به دو رادیکال اکسیژن اتمی تبدیل می‌شود. رادیکالهای اکسیژن اتمی سپس با مولکول‌های O2 جداگانه ترکیب شده و دو مولکول O3 ایجاد می‌کنند. این مولکولهای ازن، نور ماورای بنفش (UV) را جذب می‌کنند و به دنبال آن ازن به مولکول O2 و یک اتم اکسیژن تقسیم می‌شود. سپس اتم اکسیژن با یک مولکول اکسیژن پیوند داده و ازن را بازسازی می‌کند. این یک روند مداوم است که هنگامی که اتم اکسیژن با یک مولکول ازن دوباره ترکیب می‌شود و دو مولکول O2 ایجاد می‌شود، خاتمه می‌یابد.
O + O
3 → 2 O
۲
مقدار کل ازن در استراتوسفر با تعادل بین تولید فتوشیمیایی و ترکیب مجدد تعیین می‌شود.
ازن می‌تواند توسط تعدادی کاتالیزور رادیکال آزاد از بین برود. مهم‌ترین آن‌ها رادیکال هیدروکسیل (OH·)، رادیکال اکسید نیتریک (NO·)، رادیکال کلر (Cl·) و رادیکال برم (Br·) هستند. نقطه یک علامت است که نشان می‌دهد هر گونه دارای الکترون جفت نشده‌است و بنابراین بسیار واکنش پذیر است. همه این‌ها هم منابع طبیعی دارند و هم منابع انسانی. در حال حاضر، بیشتر OH· و NO· در استراتوسفر به‌طور طبیعی اتفاق می‌افتد، اما فعالیت‌های انسانی سطح کلر و برم را به شدت افزایش داده‌است. این عناصر در ترکیبات آلی پایدار، به ویژه کلروفلوئورکربن‌ها یافت می‌شوند که به دلیل واکنش پذیری کم می‌توانند به استراتوسفر بروند بدون اینکه در تروپوسفر از بین بروند. هنگامی که در استراتوسفر قرار گرفتیم، اتم‌های Cl و Br از طریق ترکیب نور مأوای بنفش، از ترکیبات اصلی آزاد می‌شوند.
CFCl
3 + تابش الکترومغناطیسی → Cl· +·CFCl
2
ازن یک مولکول بسیار واکنش پذیر است که به راحتی با کمک کاتالیزور به شکل اکسیژن پایدارتر کاهش می‌یابد. اتم‌های Cl و Br از طریق چرخه‌های مختلف کاتالیزوری، مولکول‌های ازن را از بین می‌برند. در ساده‌ترین مثال از چنین چرخه ای، یک اتم کلر با یک مولکول ازن (O 3) واکنش نشان می‌دهد، یک اتم اکسیژن می‌گیرد و مونوکسید کلر (ClO) تشکیل می‌دهد و یک مولکول اکسیژن (O 2) باقی می‌ماند. ClO می‌تواند با یک مولکول دوم ازن واکنش نشان دهد و اتم کلر را آزاد کند و دو مولکول اکسیژن تولید کند. خلاصه شیمیایی این واکنشهای فاز گاز عبارتند از:
Cl· + O
3 → ClO + O
2
یک اتم کلر یک اتم اکسیژن را از یک مولکول ازن خارج کرده و یک مولکول ClO ایجاد می‌کند.
ClO + O
3 → Cl· + 2 O
2
این ClO همچنین می‌تواند یک اتم اکسیژن را از یک مولکول دیگر ازن خارج کند. کلر برای تکرار این چرخه دو مرحله ای آزاد است.
اثر کلی کاهش مقدار ازن است، اگرچه سرعت این فرایندها را می‌توان با اثر چرخه‌های پوچ کاهش داد. مکانیسم‌های پیچیده تری نیز کشف شده‌است که منجر به تخریب ازن در استراتوسفر پایین می‌شود.
مشاهدات مربوط به کاهش لایه ازن

سوراخ ازن معمولاً با کاهش کل ازن ستون بالای نقطه ای از سطح زمین اندازه‌گیری می‌شود. این به‌طور معمول در دابسون (یکا) بیان می‌شود. مخفف آن "DU"
است. بارزترین کاهش اوزون در استراتوسفر تحتانی بوده‌است. کاهش قابل توجهی در ازن ستون در بهار قطب جنوب و اوایل تابستان نسبت به اوایل دهه ۱۹۷۰ و قبل از آن با استفاده از ابزارهایی مانند طیف‌سنج نقشه‌برداری ازن (TOMS) مشاهده شده‌است.
کاهش تا ۷۰ درصد در ستون ازن مشاهده شده در استرالیا (نیم کره جنوبی) بر روی قطب جنوب و اولین بار در سال ۱۹۸۵ گزارش شد (فرمان و دیگران) همچنان ادامه دارد. ازن کل ستون قطب جنوب در سپتامبر و اکتبر از دهه ۱۹۹۰ به بعد ۴۰–۵۰ درصد کمتر از مقدار سوراخ قبل ازن بوده‌است. روند تدریجی به سمت «بهبودی» در سال ۲۰۱۶ گزارش شده‌است. در سال ۲۰۱۷، ناسا اعلام کرد که سوراخ ازن از سال ۱۹۸۸ به دلیل شرایط گرم استراتوسفر، ضعیف‌ترین سوراخ است. پیش‌بینی می‌شود حدود ۲۰۷۰ بهبود یابد.
مقدار از دست رفته سال به سال در قطب شمال متغیرتر از قطب جنوب است. بیشترین افت قطب شمال در زمستان و بهار است که در سردترین استراتوسفر به ۳۰ درصد می‌رسد.
واکنشهایی که روی ابرهای استراتوسفر قطبی (PSC) اتفاق می‌افتند نقش مهمی در افزایش تخریب ازن دارند. PSCها در سرمای شدید استراتوسفر قطب شمال و قطب جنوب با سهولت بیشتری تشکیل می‌شوند. به همین دلیل است که سوراخ‌های ازن ابتدا در قطب جنوب شکل گرفته و عمیق ترند. مدل‌های اولیه نتوانستند PSCها را در نظر بگیرند و تخریب تدریجی جهانی را پیش‌بینی می‌کنند، به همین دلیل سوراخ ناگهانی ازن قطب جنوب برای بسیاری از دانشمندان بسیار تعجب آور بود.
صحبت از کاهش اوزون در عرض‌های میانی به جای سوراخ دقیق تر است. ازن کل ستون بین ۱۹۸۰ و ۱۹۹۶ برای عرض‌های میانی کمتر از مقادیر قبل از ۱۹۸۰ بود. در عرض‌های میانه شمالی شمالی، از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۹ با اعمال مقررات و کاهش مقدار کلر در استراتوسفر، از حداقل مقدار حدود دو درصد افزایش یافت. در اواسط عرض جغرافیایی نیمکره جنوبی، ازن کل در آن دوره زمانی ثابت مانده‌است. روند قابل توجهی در مناطق استوایی وجود ندارد، بیشتر به این دلیل که ترکیبات حاوی هالوژن فرصت نکرده‌اند تا در عرض‌های گرمسیری اتمهای کلر و برم را تجزیه و آزاد کنند.
نشان داده شده‌است که فوران‌های بزرگ آتشفشانی اثرات قابل توجهی هر چند نابرابر از بین برنده ازن دارند، همان‌طور که با فوران کوه از سال 1991 Pinatubo در فیلیپین مشاهده شد.
کاهش اوزون همچنین بسیاری از کاهش مشاهده شده در درجه حرارت استراتوسفر و فوقانی تروپوسفریک را توضیح می‌دهد. منبع گرمای استراتوسفر جذب اشعه ماورا بنفش توسط ازن است، از این رو کاهش ازن منجر به خنک شدن می‌شود. برخی از خنک‌کننده‌های استراتوسفر نیز از افزایش گازهای گلخانه ای مانند CO2 و CFC خود پیش‌بینی می‌شوند. با این حال، به نظر می‌رسد خنک‌کننده ناشی از ازن غالب است.
پیش‌بینی سطح ازن دشوار است، اما دقت پیش‌بینی مدل‌ها از مقادیر مشاهده شده و توافق بین تکنیک‌های مختلف مدل‌سازی به‌طور پیوسته افزایش یافته‌است. [۱] پروژه جهانی تحقیق و پایش اوزون توسط سازمان جهانی هواشناسی - گزارش شماره ۴۴ کاملاً به نفع پروتکل مونترال است، اما خاطرنشان می‌کند که ارزیابی UNEP در سال ۱۹۹۴ بیش از حد تخریب ازن را برای دوره ۱۹۹۴–۱۹۹۷ بیش از حد ارزیابی کرده‌است.
ماهیت

سوراخ اوزون به معنای وجود سوراخ در جو زمین نیست. بلکه به معنی کاهش مقدار مولکول گاز اوزون در جو زمین است که این کاهش، در سرزمین‌های قطبی بیشتر است.
نظارت

اداره کل ملی هوانوردی و فضای آمریکا (ناسا) در سپتامبر هر سال اقدام به بررسی مقدار اوزون موجود در استراتوسفر می‌کند.
سوراخ ازن و دلایل آن

سوراخ ازن قطب جنوب منطقه ای از استراتوسفر قطب جنوب است که در آن سطح ازن اخیر به ۳۳ درصد از مقدار قبل از ۱۹۷۵ در آن کاهش یافته‌است. سوراخ ازن در هنگام بهار قطب جنوب، از سپتامبر تا اوایل دسامبر، هنگامی که بادهای شدید غربی در اطراف قاره شروع به گردش می‌کنند و یک ظرف جوی ایجاد می‌کنند، رخ می‌دهد. در این گرداب قطبی، بیش از ۵۰ درصد ازن استراتوسفر پایین در طول چشمه قطب جنوب از بین می‌رود.
همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، علت اصلی کاهش اوزون وجود گازهای منبع حاوی کلر (در درجه اول CFCها و هالوکربن‌های مربوطه) است. در حضور نور ماورا بنفش، این گازها جدا می‌شوند و اتمهای کلر آزاد می‌کنند و سپس کاتالیز می‌کنند تا تخریب ازن انجام شود. تخریب ازن کاتالیز شده با Cl می‌تواند در فاز گاز اتفاق بیفتد، اما در حضور ابرهای استراتوسفر قطبی (PSC) به‌طور چشمگیری افزایش می‌یابد.
بر اساس تحقیقات عملی می‌توان گفت که گازهای گلخانه ای نیز یکی از دلایل خیلی مهم از سوراخ شدن لایه اوزون می‌باشد.
ترمیم

در سال ۱۹۸۷، کشورهای جهان با پیوستن به پروتکل‌هایی مانند پروتکل مونترآل سعی در کاهش گازهایی چون کلروفلوئوروکربن و حفاظت از لایه اوزون داشته‌اند. بر اساس اعلام ناسا در نوامبر ۲۰۱۷، مقدار اوزون در استراتوسفر، به بیشترین مقدار خود از سال ۱۹۸۸ رسید. اما به مقدار موجو در دهه ۱۹۸۰ میلادی بازنگشت. این نتیجه‌گیری بر اساس مشاهده حلقه گرمای بزرگتر و ناپایدار نسبت به گذشته در بالای جنوبگان بدست آمد.
گستردگی

در پاییز ۲۰۱۹ ناسا اعلام کرد اندازه متوسط این سوراخ به ۹٫۳ میلیون کیلومتر مربع رسیده‌است که این نشان‌دهنده کاهش شدیدی از بزرگ‌ترین اندازه آن در سال ۲۰۰۶، یعنی ۲۶٫۶ میلیون کیلومتر مربع است. علت این کوچک شدن نه تلاش برای کاهش آلودگی هوا، که تغییرات آب و هوایی شگفت‌انگیز این ناحیه است. گزارش سال ۲۰۲۳ سازمان ملل نیز بهبود کاهش ازون را تایید کرده اما می‌گوید ادامه این روند ضمانت شده نیست. این گزارش می‌گوید گرمایش زمین و آزاد شدن گوگرد دی‌اکسید و صعود آن به لایه‌های بالایی اتمسفر جلوی بهبود را می‌گیرد.
مقایسه حرارت ثبت شده در شمالگان در سال ۱۹۸۴ و ۱۹۹۷
افشاگر (فیلم ۲۰۱۰)

| افشاگر | افشاگر |
| --- | --- |
کارگردان: Larysa Kondracki
تهیه‌کننده: Christina Piovesan ایمی کافمن Celine Rattray Benito Mueller Wolfgang Mueller
نویسنده: Larysa Kondracki Eilis Kirwan
بازیگران: ریچل وایس دیوید استراترن نیکولای لی کاس ونسا ردگریو مونیکا بلوچی بندیکت کامبربچ Paula Schramm ویلیام هوپ دیوید هیولت لوک تردئوی لیام کانینگهام الکساندرو پوتوچئان
موسیقی: مایکل دانا
فیلم‌بردار: Kieran McGuigan
تدوین‌گر: جولین کلارک
شرکت تولید: Voltage Pictures
توزیع‌کننده: Samuel Goldwyn Films
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-۰۹-۱۳) (TIFF)  ۱۲ اوت ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-۰۸-۱۲) (Canada)  ۲۷ اکتبر ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-۱۰-۲۷) (Germany)  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور: کانادا آلمان آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ‌ ۲٫۲ میلیون دلار
افشاگر (انگلیسی: The Whistleblower) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد.
خلاصه داستان

کتی یک افسر پلیس آمریکایی است که به تازگی به عنوان سفیر صلح برای اعزام به کشور جنگ زده بوسنی انتخاب شده‌است تا بتواند با گزارش‌های افشاگرایانه یا سوت‌زنی خود از فاجعه جنگ در این منطقه، جلوی ویرانی هرچه بیشتر این کشور را بگیرد. اما…
بازیگران

ریچل وایس
دیوید استراترن
ونسا ردگریو
مونیکا بلوچی
بندیکت کامبربچ
دیوید هیولت
لیام کانینگهام
لوک تردئوی
ژانت هاین
الکساندرو پوتوچئان
جهانگیر عبدالمؤمن‌اف

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  جهانگیر عبدالمؤمن‌اف
زادروز:  ۹ فوریهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  مبارک
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  اندیجان
شمارهٔ پیراهن:  ۷۷
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۴ |  مشعل مبارک |  ۴۶ |  (۴) |
| ۲۰۱۵ |  آلمالیق |  ۲۴ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  متالورگ بیک‌آباد |  ۵۲ |  (۴) |
| ۲۰۱۸ |  سغد جیزک |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۸ |  استقلال دوشنبه |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  پرسیجا جاکارتا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  بخارا |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۰- |  اندیجان |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۲– |  ازبکستان |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۸:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۱۸
جهانگیر عبدالمؤمن‌اف (زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلمالیق اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ازبکستان بازی کرده‌است.
پیت‌بول (مجموعه تلویزیونی)

| پیت‌بول | پیت‌بول |
| --- | --- |
سازنده: پاتریک وگا
کارگردان: کاسیا آدامیک  کساوری ژووافسکی پاتریک وگا   و دیگران
کشور سازنده: لهستان
زبان اصلی: لهستانی
شمار فصل‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۳۱
تولید: تولید
فیلم‌برداری: پیوتر لِـنار
مدت: ۴۸ دقیقه
پخش: پخش
فرمت تصویر: نسبت تصویر ۱۶:۹
فرمت صدا: استریو
انتشار اولیه: ۱۵ دسامبر ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-12-۱۵)
پیت‌بول (لهستانی: Pitbull) یک مجموعهٔ تلویزیونی دلهره‌آور لهستانی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران > اصلی

مارچین دوروچینسکی
آندژی گرابوفسکی
یانوش گایوس
پاوئو کرولیکوفسکی
رافائو مور
کشیشتف استروئینسکی
دانوتا بورسوک
روما گونشوروفسکا
ورونیکا روساتی
النا روتکوفسکا
میخاو کولا
یواخیم لامژا
یانوش خابیور
ووجیمیژ ماتوشاک
کاژیمیش مازور
گزیدهٔ بازیگران > فصل اول

یاتسک براچیاک
آنا ساموشونک
یادویگا یانکوفسکا-چشلاک
ماوگوژاتا فورمنیاک
ریشارد فیلیپسکی
یولانتا فراشینسکا
میروسواف هانیشفسکی
سیلوستر ماچیفسکی
ووکاش سیملات
تادئوش هانوسِک
پیوتر بوروفسکی
گزیدهٔ بازیگران > فصل دوم

پیوتر پرنگوفسکی
میروسواف باکا
آگنیشکا وارخولسکا
ماوگوژاتا روژنیاتوفسکا
ماگدالنا گناتوفسکا
آندژی زابورسکی
آندژی آندژیفسکی
باربارا لائوکس
یان مونچکا
پاوئو توخولسکی
کاتاژینا گرابوفسکا
گزیدهٔ بازیگران > فصل سوم

میخاو ژورافسکی
آنا پروس
هانا کوناروفسکا
یوانا اشتپکوفسکا
دامیان دامینتسکی
آرتور بارچیش
ماتئوش دامینتسکی
ماگدالنا روژچکا
ورونیکا کشیانژکیه‌ویچ
ادوین پتریکات
داوید زاوادزکی
هنریک نیه‌بودک
هالینا اسکوچینسکا
ووکاش گارلیتسکی
رومن گانتسارچیک
رادوسواف کشیژوفسکی
بوگوسواوا پاولتس
آرکادیوش دِتمر
توماش بورکوفسکی
سواوومیر پاتسک
روبرتو ماتوساس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Roberto Matosas Postiglione
زادروز:  ۱۱ مهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال)
زادگاه:  مرسدس، اروگوئه
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۴ |  باشگاه فوتبال پنیارول |   |   |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال ریور پلاته |   |   |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۲ |  باشگاه فوتبال پنیارول |   |   |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۵ |  San Luis |   |   |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۶ |  باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا |   |   |
| ۱۹۷۶ |  San Antonio Thunder |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۳–۱۹۷۱ |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |  ۲۰ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۶–۱۹۸۰:  San Antonio Thunder
۱۹۸۰–۱۹۸۲:  Atletas Campesinos
۱۹۸۲–۱۹۸۳:  Tampico Madero
۱۹۸۳–۱۹۸۵:  مونتری
۱۹۸۵–۱۹۸۸:  باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا
۱۹۸۸–۱۹۹۰:  وراکروز
۱۹۹۰–۱۹۹۱:  Santos Laguna
۱۹۹۱–۱۹۹۲:  وراکروز
۱۹۹۲–۱۹۹۳:  Santos Laguna
۱۹۹۹:  وراکروز
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
روبرتو ماتوساس (اسپانیایی: Roberto Matosas‎؛ زادهٔ ۱۱ مهٔ ۱۹۴۰) بازیکن و مربی فوتبال اهل اروگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا، باشگاه فوتبال ریور پلاته، و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
مارتین سیلوا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Martín Andrés Silva Leites
زادروز:  ۲۵ مارس ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی واسکو دوگاما
شمارهٔ پیراهن:  1
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۱۱ |  Defensor Sporting |  ۱۷۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Olimpia |  ۶۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۴– |  باشگاه ورزشی واسکو دوگاما |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  Uruguay U-20 |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۹– |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۰۵, ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۰۵, ۲۳ ژوئن ۲۰۱۳ (UTC)
مارتین سیلوا (انگلیسی: Martín Silva؛ زاده ۲۵ مارس ۱۹۸۳) یک بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.