stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مایکولا لئونتویچ
یادداشت

↑  کلمهٔ «اپارکی» یک کلمهٔ یونانی (به یونانی کوینه: ἐπαρχία) انگلیسی شده‌ است که می‌تواند به شیوهٔ آزاد به عنوان قاعده یا صلاحیت قضایی بر چیزی مانند یک استان، ناحیه یا قلمرو ترجمه شود. این مفاهیم معنای خاصی در سیاست، تاریخ و در سلسله مراتب کلیساهای مسیحی شرقی دارد.

در استفاده سکولار، اصطلاح اپارکی به یک منطقهٔ اداری در امپراتوری هلنیستی-رومی / بیزانس یا در یونان یا قبرس مدرن اشاره می‌کند. امروزه اصطلاح اپارکی به استانی از کلیسای ارتدکس اشاره دارد.
↑  متن اصلی: (به اوکراینی: боявся галасу)، که در آن боявся = او می‌ترسید، галасу = از –سر و صدا، –غوغا، –هیاهو، –فشار و شلوغی. به عبارت دیگر، او تمام توجهی را که با شهرت حاصل می‌شود، نمی‌خواست.
↑  متن اصلی: (به اوکراینی: всі його сучасники називали тихою, лагідною людиною. Він не був активним лідером національно-революційного руху, який вияскравив у 1917–1921 роки ціле гроно видатних борців за Українську республіку)، (ترجمه: همه معاصرانش او را مردی آرام و نجیب می‌نامیدند. او یک رهبر فعال جنبش ملی-انقلابی نبود، که در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۱۷ میلادی جرقهٔ تمامی گروه مبارزان برجسته برای جمهوری اوکراین را برانگیزد).
↑  متن اصلی: (به اوکراینی: Мене цікавить, які кольори ви використали для високих тонів, а які для низьких. Я сам часто думаю над тим, щоб поєднати звук і колір.) (ترجمه: «من علاقه مندم که از کدام رنگ‌ها برای اوج‌ها و کدام‌ها برای فرودها استفاده کردید. من اغلب به ترکیب صدا و رنگ فکر می‌کنم.»)
↑  استروفیک یا هم ساخت در موسیقی به مفهوم: نوعی ساختار آوازی است که در آن یک لحن ثابت برای همۀ بندهای متن به کار می‌رود.
↑  متن اصلی: (به اوکراینی: Леонтович має оригінальний, яскравий дар. Я знайшов у цих обробках самостійні ходи, рух голосів, які потім розвивалися в геніально сплетену музичну мережку)، (ترجمه: «لئونتویچ یک موهبت اصیل و درخشان دارد. من در این تنظیمات حرکات مستقلی یافتم، حرکت اصوات، که سپس به یک شبکهٔ موسیقی بافته‌شدهٔ مبتکرانه تبدیل می‌شوند.»)
حوزۀ علمیۀ پودولیا در سال ۱۸۶۵ میلادی
مایکولا لئونتویچ با همسر و دخترش
سالن کنسرت کاپلا دیوان سنت پترزبورگ که لئونتویچ در سالهای ۱۹۰۳ و ۱۹۰۴ میلادی در آن حضور داشت
تصویری از مایکولا لئونتویچ
یادبود مایکولا لئونتویچ در شهر تولچین

تصویر لئونتویچ بر روی تمبر پستی اوکراین نشان داده شده است

امضای تکرار موتیف چهار-نت آهنگ که شنوندگان به‌ طور خودکار آن را تشخیص می‌دهند. پخشپرونده:Shchedryk 4-note motif.mid
محمد نصراللهی

| محمد نصراللهی | محمد نصراللهی |
| --- | --- |
نماینده دوره نخست مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره نخست مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۵۹ – ۱۳۶۴: دوره مسئولیت ۱۳۵۹ – ۱۳۶۴
حوزه انتخاباتی: آبادان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۱ آبادان، استان خوزستان
درگذشته: ۱۳۷۲ جاده مشهد
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاست‌مدار
محمد نصراللهی (زاده ۱۳۳۱ - درگذشته ۱۵ بهمن ۱۳۷۲ در مشهد)، سیاست‌مدار ایرانی است، که در دوره اول مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده حوزهٔ انتخابیهٔ آبادان، از استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی حضور داشت. او توانست با کسب ۴۳٫۸۰ درصد آراء از بین ۸۴٬۵۷۴ رای ماخوذه به مجلس راه یابد.وی در ۱۵ بهمن ۱۳۷۲ بر اثر حادثه رانندگی در جاده مشهد درگذشت.
نشان مناس

Award
| نشان مناس | نشان مناس |
| --- | --- |
ستاره نشان: ستاره نشان
گونه: نشان دولتی
اهداء برای: خدمات ممتاز به قرقیزستان
برگزارکننده:  قرقیزستان
مشمولیت: قرقیزها و شهروندان خارجی
وضعیت: فعال
بنیان‌گذاری: ۱۶ آوریل ۱۹۹۶
نخستین دوره: ۴ فوریه ۱۹۹۷
روبان نشان: روبان نشان
 :  
ترتیب اهمیت: ترتیب اهمیت
درجه بالاتر: قهرمان جمهوری قرقیزستان
نشان مناس (به قرقیزی: Манас ордени) (به روسی: Орден Манас) دومین نشان برتر جمهوری قرقیزستان است. این نشان توسط رئیس‌جمهور قرقیزستان اعطا می‌شود. این نشان در ۱۶ آوریل ۱۹۹۶ توسط قانون ایجاد جوایز دولتی جمهوری قرقیزستان ایجاد شد.
اساسنامه نشان

اساسنامه نشان مناس در ۱۰ ژوئیه ۱۹۹۶ با حکم رئیس‌جمهور قرقیزستان تصویب شد.
نشان مناس به شهروندانی که مشارکت برجسته در حفاظت و تقویت دولت و جامعه دموکراتیک، وحدت مردم و افزایش توان اقتصادی، معنوی و فکری کشور داشته باشند اعطا می‌شود.
توصیف نشان

مناس دارای درجات یکم، دوم و سوم است. اعطای نشان مناس به‌صورت مرحله‌ای انجام می‌شود؛ این بدین معنیست که شخصی که برای نخستین بار نامزد اخذ این نشان می‌شود، مناس درجه سوم را دریافت می‌کند. مناس درجه یکم فقط توسط رئیس‌جمهور جمهوری قرقیزستان اعطا می‌شود.
دریافت‌کنندگان برجسته

الماس‌بیگ آتامبایف؛ رئیس‌جمهور اسبق قرقیزستان (۱ دسامبر ۲۰۱۱)
سورنبای جینبکف؛ رئیس‌جمهور اسبق قرقیزستان (۲۰۱۵)
سوفوبیگ بیگ‌علی‌اف؛ بنیانگذار مجمع خلق جمهوری قرقیزستان (۱۹۹۷)
آبیلا خدابردی‌اف؛ وزیر دفاع اسبق قرقیزستان
شی جین پینگ؛ دبیرکل حزب کمونیست و رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین (۱۳ ژوئن ۲۰۱۹)
ولادیمیر پوتین؛ رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه (۲۲ نوامبر ۲۰۱۷)
نورسلطان نظربایف؛ اولین رئیس‌جمهور قزاقستان
کوفی عنان؛ دبیرکل سابق سازمان ملل (۲۰۰۲)
قولویپا قندوچالوا؛ معلم، سیاستمدار و وزیر فرهنگ قرقیزستانی–شوروی
عمربیگ تقی‌بایف؛ رئیس اسبق شورای عالی قرقیزستان
صفر عیسی‌قوف؛ نخست‌وزیر اسبق قرقیزستان
تورداقون یوسفعلی‌اف؛ دبیر اول سابق کمیته مرکزی حزب کمونیست قرقیزستان
آپاس جوماگولوف؛ سفیر قرقیزستان در روسیه
سلیمان دمیرل؛ رئیس‌جمهور اسبق ترکیه (۱۹۹۸)
نگارخانه

نشان درجه یکم مناس
نشان درجه دوم مناس
نشان درجه سوم مناس
پرکینز اند ویل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۹۳۵
افراد کلیدی: رالف جانسون
وبگاه: www.perkinswill.com
پرکینز اند ویل (به انگلیسی: Perkins and Will) از شرکت‌های بزرگ معماری ایالات متحده آمریکا است.
این شرکت از سال ۱۹۸۶ توسط شرکت لبنانی دار الهندسه مستقر در بیروت خریداری شده است . 
این شرکت که در شیکاگو مرکزیت دارد، در سال ۱۹۳۵ توسط لری پرکینز و فیلیپ ویل جونیور تأسیس گردید و در ۴۳ کشور (از جمله ایران در زمان پهلوی) پروژه‌هایی را به اتمام رسانیده است. این شرکت تا کنون جوایزی را نیز دریافت نموده است.
ایون سنتر از بناهای مرتفع این شرکت است.
نگارخانه برخی آثار

مرکز علوم زیست-پزشکی چارلز اشمیت دانشگاه فلوریدا آتلانتیک
مرکز بین‌المللی شرکت بوئینگ
مرکز محاسبات پیشرفته دانشگاه جرجیا تک
پریسا لیلجستراند

| پریسا لیلیه استراند | پریسا لیلیه استراند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مارس ۱۹۸۳ ایران
ملیت: سوئد
پریسا ملا قلی لیلیه استراند (سوئدی: Parisa Liljestrand؛ زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۸۳) سیاستمدار اهل سوئد  و وزیر فرهنگ کابینه اولف کریسترسون است.
کامپو د لا کروز

| کامپو د لا کروز Real de la Cruz | کامپو د لا کروز Real de la Cruz |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of Campo de la Cruz in the Atlántico Department of Colombia: Location of the municipality and town of Campo de la Cruz in the Atlántico Department of Colombia
Country:  کلمبیا
بخش‌های کلمبیا: بخش آتلانتیکو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Richard Jose Gomez Martinez (Liberal Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۵ کیلومتر مربع (۴۱ مایل مربع)
جمعیت (Census 2018): جمعیت (Census 2018)
 • کل: ۲۲۸۱۰
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
کامپو د لا کروز (انگلیسی: Campo de la Cruz) نام شهری در کشور کلمبیا است.
پهلوانان صاحب بازوبند پهلوانی ایران

پهلوان موسی خمیس گرزدین وند، پهلوان ایران‌زمین در اوایل دورهٔ قاجاری و سردار سپاه ایران در نبرد با امپراتوری عثمانی با لقب «پهلوان گرزدین‌وند»
رقابت‌های کشتی پهلوانی ایران برای شناختن پهلوانِ ایران، رقابت‌های ورزشی است که هر ساله در ایران برگزار می‌شود و در آن ورزشکاران از سراسر ایران برای دستیابی به بازوبند در آن شرکت می‌جویند. اگر چه این رقابت‌ها ریشه‌های باستانی دارد، چارچوب نوین آن از سال ۱۳۲۳ (۱۹۴۴) برگزار شده‌است. برندهٔ این رقابت‌ها پهلوان نامیده می‌شود و دارندهٔ بازوبند پهلوانی می‌شود.
ابراهیم حلاج یزدی، پهلوان ایران‌زمین در دورهٔ ناصرالدین‌شاه قاجار
پهلوان حمزه پهلوان‌پور سال ۱۳۱۹
پهلوان سید علی، پهلوان ایران‌زمین در دورهٔ رضاشاه.
مصطفی طوسی، دارندهٔ سه عنوان پهلوانی (۱۳۲۳–۱۳۲۵)
پهلوان احمد وفادار دارندهٔ سه عنوان پهلوانی (۱۳۲۹–۱۳۳۱) با لقب «پهلوان ابدی ایران»
غلامرضا تختی، دارندهٔ سه عنوان پهلوانی (۱۳۳۸–۱۳۳۶) با لقب «جهان‌پهلوان»
علیرضا سلیمانی دارندهٔ بیشترین عنوان پهلوانی؛ شش عنوان پهلوانی (۱۳۵۸٬۱۳۶۱–۶۲, ۱۳۶۴–۶۵, ۱۳۶۹) با لقب «پهلوان‌باشی»
دیرینگی فرهنگ کشتی در ایران

ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیت‌های روزانهٔ ایرانیان در دوران باستان بوده‌است. جامعهٔ آن روزگار ارج ویژه‌ای به ورزشکاران خود می‌نهادند و آنان با داشتن نیروی بدنی و دلاوری در هنگام نیاز برای دفاع از خانواده و سرزمین خود آمادهٔ جان‌فشانی بودند. همچنین پهلوانان جایگاهی ویژه در میانهٔ نبردها داشتند و گاه سرنوشت جنگ‌ها را هم رقم می‌زدند؛ بدین سان که پهلوان‌های دو سوی جنگ بدون درگیر شدن لشگرها و با یک رقابت پهلوانی سرنوشت جنگ را مشخص می‌کردند.
نام کشتی از کمربندی به نام کُستی گرفته شده که زرتشتیان به کمر خود می‌بستند و در برابر کانون آتش به نیایش می‌پرداختند. کشتی گرفتن به معنی کمر یکدیگر را گرفتن است. اصل آن در زبان پهلوی، کُستیک و در زبان فارسی دری گُشتی خوانده می‌شود. کستی را سه بار بر کمر می‌بستند که یادآور سه اصل زرتشت یعنی «گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک» بود.
جز منابع زرتشتی، نوشته‌های تاریخ‌نگاران یونانی و رومی و نیز شاهنامه فردوسی، نیز بر دیرینگی فرهنگ کشتی و پهلوانی در ایران اشاره کرده‌اند.
آیین پهلوانی

راه یافتن داستان پهلوانان به ادبیات و فرهنگ ایران‌زمین، به وجود آمدن مرام‌نامه‌های نوشته یا نانوشته و جوانمردی‌ها و انتقال سینه به سینه و نسل به نسل ماجراهای پهلوانان در میان مردم ایران، نشانگر نقش ویژهٔ آنان در تاریخ ایران است.
در سدهٔ هشتم هجری، پوریای ولی پهلوان، عارف و شاعر نامی به آن را با فتوت و نوعی تصوف همراه نمود. در دوران صفوی و زندیان، کشتی پهلوانی دوران طلایی و پررونق خود را سپری کرد.
دوران معاصر

در دوران قاجار ناصرالدین شاه شخصی به نام صاحب‌الدوله را مأمور گسترش کشتی پهلوانی کرد. مسابقه‌های کشتی تا سال ۱۳۱۸
به آیین کشتی پهلوانی برگزار می‌شد و از آن دوره به بعد فرهنگ نوین ورزشی پا گرفت و باشگاه‌ها راه‌اندازی شدند. در سال ۱۳۲۳ و با پیشنهاد انجمن ملی تربیت‌بدنی، برگزاری رقابت‌های کشتی پهلوانی را به شکلی رسمی تصویب شد تا هر سال پهلوان ایران از این رقابت‌ها شناخته شود و بازوبند پهلوانی را به صورت امانت برای یک سال پیش خود داشته باشد و چنانچه این قهرمانی را در سه سال پیاپی تکرار کرد دارنده همیشگی بازوبند پهلوانی شود. پهلوان علی اکبری از پهلوانان کرمانشاه است.
پیش از رسمی‌شدن مسابقات

پهلوانان ایران از سدهٔ هفتم هجری تا پیش از رسمی شدن:
پهلوان فیله همدانی (سدهٔ هفتم هجری)
پهلوان محمودبن ولی‌الدین خوارزمی (پوریای ولی)، (سدهٔ هشتم)
پهلوان محمد ابوسعید (سدهٔ نهم)
پهلوان نداقی عراقی اصفهانی (سدهٔ دهم)
پهلوان بیک قمری (سدهٔ دهم)
پهلوان میرزابیک کاشی (سدهٔ یازدهم)
پهلوان کبیر اصفهانی (سدهٔ یازدهم)
پهلوان حمزه علی پهلوان‌پور (سدهٔ دوازده)
پهلوان موسی خمیس گرزدین وند (اوایل سدهٔ سیزدهم)
پهلوان لندره دوز
پهلوان عسگر یزدی
پهلوان محمد مازار
پهلوان ابراهیم حلاج یزدی (یزدی بزرگ)
پهلوان سید علی
پهلوان شعبان سیاه
حاج‌حسن بدآفت
پهلوان حاج‌نایب رضاقلی
پهلوان حسین گلزار
پهلوان اکبر خراسانی
پهلوان صادق قمی
پهلوان محمد عبدل یزدی
پهلوان ابوالقاسم قمی
پهلوان سیدعلی حق‌شناس کمیاب
پهلوان محمدصادق بلورفروش
پهلوان سید حسن رزاز معروف به شجاعت (سدهٔ سیزدهم به بعد)
پهلوان قاسم غفاری (ملقب به قاسم کوتول)
آندریا کامپاگنو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 آندریا کامپاگنو - ۲۰۲۳:  آندریا کامپاگنو - ۲۰۲۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۲ مهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  پالرمو
قد:  1.94 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FC U Craiova
شمارهٔ پیراهن:  ۳۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال پالرمو
۲۰۱۱–۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال کاتانیا
۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال تورینو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال کاتانیا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← Due Torri (قرضی) |  ۱۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  Pinerolo |  ۲۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال تورینو (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  Argentina Arma |  ۱۶ |  (۵) |
| ۲۰۱۷ |  Borgosesia |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۸ |  Nuorese |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  Tre Fiori |  ۳۷ |  (۳۳) |
| ۲۰۲۰– |  FC U Craiova |  ۴۳ |  (۱۵) |
| ۲۰۲۲-۲۰۲۴- |   استوا بخارست  |  ۴۵ |  (۱۹) |
| ۲۰۲۴ |  تیانجین تایگرز |  ۲۶ |  (۱۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۲. 
آندریا کامپاگنو (انگلیسی: Andrea Compagno؛ زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که فعلا در باشگاه فوتبال تیانجین تدا بازی میکند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورینو و باشگاه فوتبال کاتانیا و باشگاه فوتبال تیانجین تدا اشاره کرد.
واترشیپ دون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اولین ویرایش: اولین ویرایش
نویسنده(ها): ریچارد آدامز
کشور:  انگلستان
زبان: انگلیسی، لاپین
گونه(های) ادبی: فانتزی-تخیلی
ناشر: رکس کالینگز
تاریخ نشر: نوامبر ۱۹۷۲
گونه رسانه: چاپ (جلد شومیز و کتاب صوتی)
شمار صفحات: ۴۱۳ (اولین ویرایش) به علاوه نقشه‌ها
جایزه(ها): مدال کارنگی (جایزه ادبی) جایزه داستانی کودکان گاردین مدال خواننده جوان کالیفرنیا
شابک: شابک ‎۰−۹۰۱۷۲۰−۳۱−۳
شماره اوسی‌ال‌سی: 633254
پیش از: قصه‌هایی از واترشیپ دون 
واترشیپ دَون (انگلیسی: Watership Down) رمانی ماجراجویی از نویسنده انگلیسی ریچارد آدامز است که توسط رکس کالینگز ال‌تی‌دی از لندن در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. داستان در برکشایر در جنوب انگلستان اتفاق می‌افتد و داستان گروه کوچکی از خرگوش‌ها را نشان می‌دهد. اگرچه آن‌ها در محیط طبیعی-وحشی خود در لانه‌ها زندگی می‌کنند، اما انسان‌سازی شده‌اند و فرهنگ، زبان، ضرب‌المثل‌ها، شعر و اسطوره‌های خود را دارند. این رمان با برانگیختن مضامین حماسی، خرگوش‌ها را دنبال می‌کند که از نابودی جنگجویان خود فرار می‌کنند و به دنبال مکانی برای ایجاد یک خانه جدید (تپه واترشیپ دَون) می‌گردند و در طول راه با خطرات و وسوسه‌هایی مواجه می‌شوند. واترشیپ دَون اولین رمان ریچارد آدامز بود. قبل از اینکه کالینگز نسخه خطی را بپذیرد، توسط چندین ناشر رد شد؛ کتاب منتشر شده سپس برنده مدال سالانه کارنگی (بریتانیا)، جایزه سالانه گاردین (بریتانیا) و جوایز دیگری شد. این رمان در سال ۱۹۷۸ به عنوان یک فیلم انیمیشن بلند اقتباس شد و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن کودکانه بود. در سال ۲۰۱۸ یک درام از داستان ساخته شد که هم در بریتانیا پخش شد و هم در نتفلیکس در دسترس قرار گرفت. آدامز تقریباً ۲۵ سال بعد، در سال ۱۹۹۶، دنباله‌ای را به پایان رساند، داستان‌هایی از واترشیپ دَون، که به عنوان مجموعه‌ای از ۱۹ داستان کوتاه درباره الاحرایره و خرگوش‌های واترشیپ دَون وارن ساخته شد.
تاریخچه پیدایش و انتشار

کتاب با داستان‌هایی شروع شد که ریچارد آدامز به دختران جوان خود، جولیت و روزاموند، در طول سفرهای طولانی با ماشین گفت. او در سال ۲۰۰۷ بازگو کرد که "او شروع به گفتن داستان خرگوش‌ها کرد. دختران اصرار کردند که او آن را بنویسد - «آن‌ها خیلی خیلی پیگیر بودند». - او پس از مدتی تأخیر، نوشتن را در عصرها آغاز کرد و ۱۸ ماه بعد آن را به پایان رساند. این کتاب به دو دختر تقدیم شده است.
توصیف آدامز از رفتار خرگوش وحشی بر اساس زندگی خصوصی خرگوش (۱۹۶۴)، توسط رونالد لاکلی، طبیعت‌شناس بریتانیایی بود. این دو بعداً با هم دوست شدند و یک تور در قطب جنوب را آغاز کردند که موضوع کتابی به نام «سفر از طریق قطب جنوب» (A. Lane ۱۹۸۲) شد.
واترشیپ دون هفت بار قبل از اینکه توسط رکس کولینگز پذیرفته شود، رد شد. ناشر لندنی تک‌نفره کولینگز به یکی از همکارانش نوشت: «من به تازگی رمانی درباره خرگوش‌ها نوشته‌ام، یکی از آن‌ها با درک فوق‌العاده حسی. فکر می‌کنی من دیوانه هستم؟» همکار در آگهی ترحیم خود از کولینگز، پذیرش کتابی به‌عنوان عجیب از نویسنده‌ای ناشناس که توسط ناشران بزرگ لندن رد شده بود، «یک ریسک دیوانه‌کننده» نامید، اما او ادامه داد: «این کتاب نیز خیره‌کننده بود. شجاع.» کولینگز سرمایه کمی داشت و نمی‌توانست پیش‌پرداخت بپردازد، اما «او یک نسخه مروری بر روی هر میز مهم لندن دریافت کرد.» آدامز نوشت که این کولینگز بود که عنوان آن را به واترشیپ دون داد. چاپ دوم در سال ۱۹۷۳ وجود داشت.
مک‌میلان آمریکا، که در آن زمان یک غول رسانه‌ای بود، اولین نسخه ایالات متحده را در سال ۱۹۷۴ منتشر کرد و یک نسخه هلندی نیز در آن سال منتشر شد.
هایتونگ سکوریتیز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۹۸۸
دفتر مرکزی:  شانگهای، جمهوری خلق چین
مدیر عامل اجرایی: لی مینگشان
رئیس هیئت مدیره: وانگ کایگاو
محصولات: بانکداری سرمایه‌گذاری صندوق سرمایه‌گذاری مشترک مدیریت دارایی سهام اختصاصی
درآمد:  ۱٫۷ $ میلیارد دلار (۲۰۱۳)
سود خالص:  ۶۵۰ $ میلیون دلار (۲۰۱۳)
مجموع دارایی:  ۲۷٫۲ $ میلیارد دلار (۲۰۱۳)
تعداد کارکنان: ۱۲٫۰۰۰ نفر (۲۰۱۳)
وبگاه: www.htsec.com.cn
هایتونگ سکوریتیز (به چینی: 海通證券股份有限公司) شرکت کارگزاری خدمات مالی چینی است، که در زمینه ارائه خدمات بانکداری سرمایه‌گذاری، مبادلات سهام اختصاصی، مدیریت دارایی و مدیریت صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک فعالیت می‌کند.
شرکت هایتونگ سکوریتیز در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد و در حال حاضر با در اختیار داشتن شبکه‌ای از ۲۴۰ دفتر خدماتی، پس از شرکت سیتیک سکوریتیز، دومین شرکت کارگزاری بورس اوراق بهادار در چین می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر شانگهای قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس اوراق بهادار هنگ کنگ، بورس تایوان و بورس شانگهای معامله می‌شود.
خواجه ناظم‌الدین

| خواجه نظام‌الدین | خواجه نظام‌الدین |
| --- | --- |
خواجہ ناظم الدین খাজা নাজিমুদ্দীন: خواجہ ناظم الدین খাজা নাজিমুদ্দীন
فرماندار پاکستان: فرماندار پاکستان
دوره مسئولیت ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۱۷ اکتبر ۱۹۵۱: دوره مسئولیت ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۱۷ اکتبر ۱۹۵۱
پادشاه: جرج ششم
فرماندار کل: ملک غلام محمد
نخست‌وزیر: لیاقت علی خان
پس از: محمدعلی جناح
پیش از: ملک غلام محمد
نخست وزیر پاکستان: نخست وزیر پاکستان
دوره مسئولیت ۱۷ اکتبر ۱۹۵۱ – ۱۷ آوریل ۱۹۵۳: دوره مسئولیت ۱۷ اکتبر ۱۹۵۱ – ۱۷ آوریل ۱۹۵۳
پادشاه: جرج ششم الیزابت دوم
پس از: لیاقت علی خان
پیش از: محمد علی بوگرا
دوره مسئولیت ۱۵ اوت ۱۹۴۷ – ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۸: دوره مسئولیت ۱۵ اوت ۱۹۴۷ – ۱۴ سپتامبر ۱۹۴۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۹۴ داکا، راج بریتانیا (اکنون داکا، بنگلادش)
درگذشته: ۲۲ اکتبر ۱۹۶۴ (۷۰ سال) داکا، پاکستان شرقی، (اکنون داکا، بنگلادش)
ملیت: پاکستان
محل تحصیل: دانشگاه اسلامی علیگر
خواجه نظام‌الدین (اردو: خواجہ ناظم الدین؛ زاده ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۹۴ – درگذشته ۲۲ اکتبر ۱۹۶۴) یک سیاست‌مدار اهل پاکستان و از اکتبر ۱۹۵۱ تا آوریل ۱۹۵۳ نخست‌وزیر این کشور بود. وی یکی از بنیان‌گذران کشور پاکستان است.
ادگار وارطانیان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۹ مهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  ایروان، ارمنستان
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FK Spartaks Jūrmala
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  FK Multibanka Rīga
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۶ |  FS METTA/Latvijas Universitāte |  ۱۶۵ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۷– |  FK Spartaks Jūrmala |  ۱۷ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰ |  Latvia U17 |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Latvia U19 |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  Latvia U21 |  ۲۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۷– |  تیم ملی فوتبال لتونی |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ نوامبر ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
ادگار وارطانیان (ارمنی: Էդգար Վարդանյան؛ زادهٔ ۹ مهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان-لتونی است. وی هم‌اکنون عضو باشگاه فوتبال اسپارتاک یورمالا می‌باشد. وارطانیان از سال ۲۰۱۷ در ترکیب تیم ملی فوتبال لتونی حضور دارد و نخستین بازی ملی خویش در ۹ ژوئن ۲۰۱۷ در چارچوب مقدماتی جام جهانی مقابل پرتغال انجام داده‌است. وی همچنین در تیم ملی زیر ۱۷ سال لتونی، تیم ملی زیر ۱۹ سال لتونی تیم ملی زیر ۲۱ سال لتونی بازی کرده‌است.
پریسا فرشیدی

پریسا فرشیدی (زادهٔ ۳۰ مهر ۱۳۶۹ - تهران) تکواندوکار اهل کشور ایران است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره وزن ۶۷کیلوگرم در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰، مدال برنز وزن ۶۷ کیلوگرم در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا ۲۰۱۰ قزاقستان و مدال برنز وزن ۶۲ کیلوگرم در بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی ۲۰۱۳ اندونزی اشاره کرد. مدال طلای جام باشگاه‌های آسیا و ۳ طلای جام فجر و مدال طلای تورنمنت تونس در سال ۲۰۱۳ و همچنین کاپیتانی تیم ملی در سال ۲۰۱۱ از دیگر دستاوردهای وی می‌باشد. وی در کشور آلمان زندگی می‌کند و درخواست پناهندگی این کشور را کرده‌است.
مجردها (فیلم ۱۳۸۳)

| مجردها | مجردها |
| --- | --- |
کارگردان: اصغر هاشمی
تهیه‌کننده: یدالله شهیدی
نویسنده: فرهاد توحیدی
بازیگران: محمدرضا فروتن مریلا زارعی مجید صالحی الناز شاکردوست کاوه کاویان آتیلا پسیانی منوچهر آذری طوفان شهیدی فؤاد چامه
موسیقی: سعید انصاری
فیلم‌بردار: امیر کریمی
تدوین‌گر: کاوه ایمانی
شرکت تولید: آریان فیلم
توزیع‌کننده: آریان فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ اسفند ۱۳۸۳
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۳۶۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
مجردها فیلمی به کارگردانی اصغر هاشمی، نویسندگی فرهاد توحیدی و تهیه‌کنندگی یدالله شهیدی ساخته سال ۱۳۸۳ است.
مجردها در ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ بر روی پرده سینما رفت و ۳۶۵ میلیون در ۹۱ روز فروش کرد.
خلاصه داستان

مجردها داستان سه جوان (منوچهر، شاهکار و امیرحسین) است که برای رسیدن به آرزوهایشان تصمیم می‌گیرند برای کار به یکی از کشورهای حوزه خلیج فارس بروند اما با دزدیده شدن پول‌هاشان زندگی آن‌ها تغییر می‌کند…
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیح |
| --- | --- | --- |
| محمدرضا فروتن | منوچهر |  |
| مجید صالحی | شاهکار |  |
| مریلا زارعی | مهندس عربشاهی | صاحب‌کار |
| کاوه کاویان | امیرحسین |  |
| الناز شاکردوست | ژاله پشتکار | معاون مهندس عربشاهی |
| آتیلا پسیانی | عمو | دوست و حامی منوچهر، شاهکار و امیرحسین |
جشنواره‌ها

مجردها در نهمین دوره جشن خانه سینما کاندید دریافت تندیس در دو بخش بهترین کیفیت لابراتواری و نقش دوم زن (الناز شاکردوست) شده بود است.
قوچان

| قوچان | قوچان |
| --- | --- |
  از بالا: میدان آزادی، یخدان نمد مال‌ها، مزار سلطان ابراهیم، دانشگاه مهندسی فناوری‌های نوین قوچان، دانشگاه صنعتی قوچان، آرامگاه آقا نجفی قوچانی.:   از بالا: میدان آزادی، یخدان نمد مال‌ها، مزار سلطان ابراهیم، دانشگاه مهندسی فناوری‌های نوین قوچان، دانشگاه صنعتی قوچان، آرامگاه آقا نجفی قوچانی.
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: قوچان
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: آرساک، خبوشان
سال شهرشدن: ۱۳۰۴
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰۱٬۶۰۴ نفر (سرشماری ۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۲٪- (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۳۵۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مجتبی قلی مزرجی
ره‌آورد: لبنیات، عسل، کشمش، چاروق
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱
وبگاه: شهرداری قوچان
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۳۲ (ط)  ایران۷۴ (ج)
کد آماری: ۱۳۷۸
  قوچان  روی نقشه ایران ۳۷°۰۶′۰۴″شمالی ۵۸°۳۰′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۰۱°شمالی ۵۸٫۵۱°شرقی﻿ / 37.101; 58.51   :   قوچان  روی نقشه ایران ۳۷°۰۶′۰۴″شمالی ۵۸°۳۰′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۱۰۱°شمالی ۵۸٫۵۱°شرقی﻿ / 37.101; 58.51   
 :  
قوچان شهری با نام باستانی آساک یا خبوشان مرکز شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی است. این شهر در ۱۲۰ کیلومتری مشهد قرار دارد و شهرداری قوچان در سال ۱۳۰۴ بنا شده است. قوچان یکی از کهن‌ترین شهرهای ایران است و در منابع تاریخی زیادی، قوچان نخستین پایتخت اشکانیان ثبت شده است.
قوچان از گمرک باجگیران به ترکمنستان می‌پیوندد و با عشق آباد، ۱۲۰ کیلومتر فاصله دارد و همچنین دارای ۲۸ کیلومتر مرز بین‌المللی با کشور ترکمنستان است و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۳۵۰ متر و با قرار گرفتن در میان رشته‌کوه هزارمسجد و آلاداغ دارای آب و هوای معتدل و سرد است.
شهر قوچان در زمین‌لرزه پیاپی سال‌های ۱۳۱۱و ۱۳۱۲ ه‍.ق در هم ریخت و سیل ۱۳۵۵ ه‍.ش نیز آسیب‌هایی به این شهر وارد کرد، و خانه‌های شهر کهنه (قوچان عتیق) را به آوار تبدیل کرده و به دلیل اقلیم مناسب و خاک حاصلخیز از گذشته‌های دور تا به امروز مورد سکونت قرار گرفته است.
جمعیت این شهر در حال حاضر با روستاهای آن بیش از ۱۲۰ هزار نفر است.
تاریخ

دائرةالمعارف مصاحب در مورد تاریخ قوچان چنین گزارش می‌دهد:
«شهر قوچان (جمعیت ۲۹٬۱۳۳، سرشماری ۱۳۴۵ش)، مرکز شهرستان قوچان، شمال استان نهم (خراسان)؛ ۱۴۸ کیلومتری شمال غرب مشهد. بنای شهر فعلی از ۱۳۱۳ق است. شهر قوچان را با شهر باستانی اشک یا ارسکه مطابق دانسته‌اند. در کتب جغرافیائی نویسندگان اسلامی نامش را خبوشان و خوجان ضبط کرده‌اند، و ناحیهٔ قوچان را استوا نامیده و سرزمین بسیار حاصلخیز آن را ستوده‌اند. در زمان یاقوت این ناحیه ۹۳ آبادی داشته و او استوا را «آفتاب‌گیر» معنی کرده است. به گفتهٔ حمدالله مستوفی، در زمان وی (قرن ۸ ق)، نام استوا اگر چه در دفاتر مالیاتی به کار می‌رفته، نزد مردم رواجی نداشته است. همو حاصلخیزی دشت اطراف قوچان را ستوده است، و گوید هولاکوخان مغول شهر را تجدید بنا کرد (قرن ۷ق)، و نوادهٔ او ارغون‌خان (سلطنتش ۶۸۳–۶۹۰ق) بر وسعت شهر افزود. غازان‌خان، از سلاطین ایلخانی ایران، در هنگام حکومت خود بر خراسان، یک معبد بودائی در قوچان ساخت. شاه عباس اول صفوی یکی از طوایف کرد را (زعفرانلو) در قوچان سکنی داد. بر تپه‌ای نزدیک قوچان، که بعدها به نادرتپه موسوم شد، نادرشاه به قتل رسید (۱۱۶۰ق). نادرشاه، پس از جنگ بخارا، چند ورق از قرآنی را که به خط غیاث‌الدین بایسنقر و در سمرقند (یا در شهر سبز، یعنی کش) مخزون بود به قوچان آورد، و بعدها ناصرالدین شاه قاجار دو ورق از آن را به موزهٔ تهران منتقل کرد (۱۳۰۰ یا ۱۳۰۱ق). قوچان از زلزله‌های سال‌های ۱۸۵۲، ۱۸۷۱، ۱۸۹۳، و ۱۸۹۵ میلادی (۱۳۱۲ق) سخت آسیب دید، و گفته‌اند که در زلزلهٔ سال ۱۸۹۳ از سکنهٔ شهر دوازده‌هزار تن تلف شدند، و حدود ده‌هزار تن باقی‌ماندند. شهر جدید قوچان پس از زلزلهٔ سال ۱۸۹۵میلادی در حدود ده کیلومتری شهر ویران شده بنا شد.»