stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایمانوئل کانت
فلسفهٔ کانت > آزادی

از دیدگاه کانت، آزادی مادامی که با آزادی هر فرد دیگر، بتواند در چارچوب یک قانون عمومی برقرار باشد، تنها حق اولیه‌ای است که به هر انسانی به دلیل انسان بودنش تعلق دارد. کانت همهٔ دیگر اصل‌های حقوق بشری مانند برابری و استقلال انسان را از همین اصل بنیادین آزادی مشتق می‌کند. کانت در فلسفهٔ سیاسی خود، نه تنها آخرین پیوندهای میان اندیشهٔ سیاسی دوران جدید و دوران‌های پیش از آن را به‌طور قطعی می‌گسلد، بلکه فراتر از آن، مفهوم حق طبیعی عصر روشنگری را به گونه‌ای پیگیر رادیکالیزه می‌کند.
وقتی آرای آزاداندیشانه روسو در انقلاب کبیر فرانسه به بار نشست، کانت از شادی گریست، احساسی که در جامعه محافظه کار آلمانی و اخلاق تا حدی سیاست گریزش مغایرت داشت. کانت در بین فیلسوفان مدرن کمتر به سیاست و فلسفه سیاسی توجه می‌کرد.
همچنین کانت می‌گوید اثبات اینکه موجودات عاقل، آزاد و مختار هستند، به طریق نظری برای عقل انسان غیرممکن است. پس نمی‌توان اثبات کرد که آزادی امکان ندارد. قانون اخلاقی ما را به فرض آن مجبور می‌کند و لذا مجاز می‌داند که ان را فرض نماییم. قانون اخلاقی از این رو ما را مجبور به فرض آن می‌نماید که مفهوم آزادی و مفهوم اصل اعلای اخلاق آنچنان از یکدیگر لاینفک و متحد هستند که می‌توان آزادی عملی را به عنوان استقلال اراده از هر چیزی غیر از قانون اخلاقی تعریف کرد؛ و به واسطهٔ این علاقهٔ لاینفک گفته شده قانون اخلاقی آزادی را مفروض می‌دارد. در ادامه کانت می‌گوید: اینکه انسان نسبت به عمل واحد از لحاظ نابرابری‌ها و ذوات معقول آزاد و از لحاظ تجربی موجب و مجبور است چندان ساده و آسان نیست ولی کانت با توجه به مقدماتی که تمهید کرده چاره‌ای جز اتخاذ این نظر را ندارد.
فلسفهٔ کانت > فلسفهٔ تاریخ

کانت معتقد بود تاریخ سیر اعمال انسان‌ها را به مثابهٔ پدیدار می‌شناسد. او اعمال انسان‌ها را قوانین طبیعی برمی‌شمرد و شناخت این قوانین را اگر غیرممکن نباشد بسیار دشوار می‌دانست. او فکر می‌کرد دستیابی به تاریخ آرمانی نیازمند اتحاد فکری و فلسفی است، تاریخ نقشه‌ای فرضی به سمت پیشرفت دارد و آنچه در نتیجهٔ این پیشرفت به دست می‌آید عقلانیت انسان است که منجر به هوش و آزادی معنوی می‌گردد. از دید او غایت تاریخ به سمت کمال است. در اثبات این دیدگاه او ابتدا غایت‌مندی تاریخ را اثبات و سپس به تبیین رو به کمال بودن آن غایت پرداخت. در اثبات غایتمندی چنین استدلال کرد که اگر تاریخ غایتی نداشته باشد از آنجا که انسان غریزی عمل نمی‌کند نباید تاریخی منظم داشته باشد و چون تاریخ نظم و قاعده دارد پس نقشه و غایتی پشت این نظم است. در اثبات رو به کمال بودن تاریخ کانت معتقد بود آزادی و عقل عامل پیشرفت انسان هستند. آزادی باعث خودمحوری، منفعت طلبی و ارضای تمایلات غریزی می‌شود درحالی‌که عقل باعث مسالمت با هم‌نوع و زندگی اجتماعی است، آزادی منجر به جامعه‌گریزی و عقل دلیل جامعه‌پذیری است؛ بنابراین آزادی و عقل باعث تعارض در انسان شده‌اند و این تعارض عامل حرکت به سمت کمال است. انسان‌ها وقتی به نفع خودشان کاری می‌کنند (ولو این کار به ضرر انسان‌های دیگر باشد) در حقیقت به سمت چیزی که طبیعت می‌خواهد (کمال) حرکت می‌کنند.
فلسفهٔ کانت > دین و مذهب

از نظر کانت اخلاق مستلزم دین نیست یعنی انسان برای شناختن تکلیف خود خدا را به عنوان شارع کل که باید مورد رحمت واقع شود بداند. اما به خدا حرمت گذاشتن چه معنی دارد؟ معنی آن این است که قانون اخلاقی را رعایت کنیم و برای ادای تکلیف عمل کنیم. به عبارت دیگر کانت برای آداب دینی دعا و اظهار عبودیت و پرستش چه فردی و چه جمعی ارزش زیادی قائل نبود. نظر او در این‌باره در عبارت معروف او خلاصه شده که می‌گوید: هر چیزی غیر از طریق سلوک اخلاقی که انسان خیال می‌کند برای ترضیهٔ خود انجام می‌دهد توهم دینی و عبادت کاذب خداوند است.
فلسفهٔ کانت > خدا و بقای نفس

کانت برهانی در جهت اثبات وجود خداوند ارائه می‌کند که به برهان اخلاقی مشهور است. او استدلال می‌کند که عقل عملی حکم می‌کند که انسان وظیفه دارد به دنبال خیر تام باشد. خیر تام شامل فضیلت کامل و سعادت کامل است. هم چنین عقل عملی حکم می‌کند که هر وظیفه‌ای تنها در صورتی بر عهدهٔ مکلف است که از عهدهٔ آن برآید و مهیا کردن شرایط جهان خارج برای رسیدن به خیر استعلایی، از عهدهٔ انسان خارج است. پس باید خالقی در طبیعت این هماهنگی را برقرار سازد که همان خداست. این نوع استدلال ابداع کانت است چرا که پیشینیان از اثبات وجود خداوند تعهد اخلاقی را نتیجه می‌گرفتند اما کانت مسیر عکس را می‌پیماید.
در مورد بقای نفس نیز کانت استدلالی مشابه می‌آورد و می‌گوید که نفس انسان خود را مکلف می‌یابد که به سوی کمال و سعادت و خیر تام حرکت کند اما در این دنیا عقل پایبند تمایلات و طبع است و سعادت و خیر تام با هم به دست نمی‌آیند، پس می‌توان امیدوار بود پس از مرگ در جهانی که این تباین میان عقل و طبع وجود نداشته باشد به کمال برسد.
آثار

توضیح جدید دربارهٔ مبادی اولیه معرفت مابعدالطبیعی، سال ۱۷۵۵
مونادشناسی فیزیکی، سال ۱۷۵۶
تلاشی در جهت وارد کردن مفهوم کمیات منفی در فلسفه، سال ۱۷۶۳
تنها استدلال ممکن برای اثبات وجود خدا، سال ۱۷۶۳
رویاهای یک بیننده ارواح که به رویاهای مابعدالطبیعه روشن شده است، سال ۱۷۶۳.
مشاهداتی در باب احساس امر زیبا و والا، سال ۱۷۶۶
دربارهٔ صورت و مبادی جهان محسوس و جهان معقول، سال ۱۷۷۰
نقد عقل محض سال ۱۷۸۱، شناخت‌شناسی و نقد مابعدالطبیعه.
تمهیدات یا «مقدمه‌ای بر هر مابعدالطبیعهٔ آینده که به عنوان یک علم عرضه شود»
بنیاد مابعدالطبیعه اخلاق، ۱۷۸۵
نقد عقل عملی سال ۱۷۸۸، در باب اخلاق
نقد قوه حکم سال ۱۷۹۰; در باب زیبایی‌شناسی و غایت‌شناسی
دین در محدوده عقل تنها
صلح پایدار، سال ۱۷۹۵، تحت تأثیر پیمان وستفالی، و الهام‌بخش میثاق جامعه ملل و تأسیس جامعه ملل در سال ۱۹۱۹ میلادی (۱۲۹۷ شمسی) است.
مابعدالطبیعهٔ اخلاق، ۱۷۹۷.
انسان‌شناسی از دیدگاه عملی (۱۷۹۸)
آثار منتشرشده پس از مرگ
کانت و هم‌نشینانش دور میز، امیل دورستلینگ
تندیس ایمانوئل کانت در شهر کالینینگراد (کونیگسبرگ), روسیه
مقبره کانت در کونیگسبرگ، آلمان ۲۰۰۷
دلایر سفلی

| دلایر سفلی | دلایر سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۵۹′۵″ شمالی ۴۸°۲۷′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۸۴۷۲°شمالی ۴۸٫۴۶۴۱۷°شرقی﻿ / 35.98472; 48.46417: مختصات: ۳۵°۵۹′۵″ شمالی ۴۸°۲۷′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۸۴۷۲°شمالی ۴۸٫۴۶۴۱۷°شرقی﻿ / 35.98472; 48.46417
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: خدابنده
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کرسف
جمعیت: ۵۷۸ نفر
دلایر سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.      این روستا توسط افسل کنترل و سازماندهی می شود
جمعیت

این روستا در دهستان کرسف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۷۸ نفر (۱۲۹خانوار) بوده‌است.
سنت وینسنت و گرنادین‌ها در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| سنت وینسنت و گرنادین‌ها در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | سنت وینسنت و گرنادین‌ها در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: VIN
ان‌اوسی: کمیته المپیک سنت وینسنت و گرنادین‌ها
وبگاه: www.svgnoc.org
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۴ (۲ مرد و ۲ زن) در ۲ رشته
پرچم‌دار (افتتاحیه): الکس جواکیم و شفیقه مالونی
پرچم‌دار (اختتامیه): نامشخص
مقامات: استفن جواکیم (President of NOC)
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی سنت وینسنت و گرنادین‌ها، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، دهمین حضور پیاپی کاروان سنت وینسنت و گردنادین‌ها در المپیک پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۸۸ بود. این کاروان تاکنون موفق به کسب هیچ مدالی نشده است.
شرکت‌کنندگان

فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
| ورزش | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| دو و میدانی | ۱ | ۱ | ۲ |
| شنا | ۱ | ۱ | ۲ |
| مجموع | ۲ | ۲ | ۴ |
ایستگاه سجونگ کبیر

| ایستگاه سجونگ کبیر | ایستگاه سجونگ کبیر |
| --- | --- |
ایستگاه‌های پژوهشی در جنوبگان: ایستگاه‌های پژوهشی در جنوبگان
ایستگاه سجونگ کبیرموقعیت ایستگاه سجونگ کبیر در جنوبگان: ایستگاه سجونگ کبیرموقعیت ایستگاه سجونگ کبیر در جنوبگان
مختصات: ۶۲°۱۳′۲۲″جنوبی ۵۸°۴۷′۱۸″غربی﻿ / ﻿۶۲٫۲۲۲۸۰۳°جنوبی ۵۸٫۷۸۸۲۵۶°غربی﻿ / -62.222803; -58.788256: مختصات: ۶۲°۱۳′۲۲″جنوبی ۵۸°۴۷′۱۸″غربی﻿ / ﻿۶۲٫۲۲۲۸۰۳°جنوبی ۵۸٫۷۸۸۲۵۶°غربی﻿ / -62.222803; -58.788256
کشور:  کرهٔ جنوبی
جنوبگان: شبه‌جزیره بارتون جزیره شاه جورج (جزایر شتلند جنوبی) جنوبگان
اداره شده به دست: مؤسسه پژوهشی جنوبگان کره
بنیان‌گذاری: ۱۷ فوریه ۱۹۸۸ (۱۹۸۸-02-۱۷)
همنام: سجونگ کبیر
ارتفاع: ۱۰ متر (۳۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: تابستان: ۹۰ زمستان: ۱۷
نوع: فعال در طول سال
دوره: سالیانه
وضعیت: عملیاتی
وبگاه: مؤسسه پژوهش قطبی کره
ایستگاه سجونگ کبیر ایستگاه پژوهشی برای برنامه پژوهشی جنوبگان کره است که نام خود را از سجونگ کبیر (۱۳۹۷–۱۴۵۰) گرفته است.
این ایستگاه در ۱۷ فوریه ۱۹۸۸ بنیانگذاری شد و ۱۱ ساختمان تأسیساتی و دو رصدخانه را در بر می‌گیرد و در شبه جزیره بارتون (جزیره پادشاه جورج) واقع شده است. در حال حاضر این ایستگاه را دانشمند ارشد آن این-یونگ آن مدیریت می‌کند. این ایستگاه در منطقه‌ای با آب و هوای نسبتاً معتدل است و از این رو حیوانات زیادی را برای جفت‌گیری تابستانی به خود جذب می‌کند (که به همین دلیل هم زیست‌شناسان زیادی را به خود جذب کرده است).
ادموند دن مورل

| ادموند دن مورل | ادموند دن مورل |
| --- | --- |
نماینده مجلس برای داندی: نماینده مجلس برای داندی
دوره مسئولیت ۱۹۲۲ – ۱۹۲۴ همکار ادوین اسکرین گئور: دوره مسئولیت ۱۹۲۲ – ۱۹۲۴ همکار ادوین اسکرین گئور
پس از: وینستون چرچیل آلکساندر والکی
پیش از: تام جانسون ادوین اسکرین گئور
اکثریت: ۳۲٬۸۴۶ (۲۶٫۵٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ ژوئیه ۱۸۷۳ پاریس
درگذشته: ۱۲ نوامبر ۱۹۲۴ (۵۱ سال) بووی تریسی
ملیت: بریتانیا
پیشه: روزنامه‌نگار، پدیدآور، سیاست‌مدار
ادموند دن مورل (انگلیسی: E. D. Morel؛ ۱۰ ژوئیه ۱۸۷۳ – ۱۲ نوامبر ۱۹۲۴) روزنامه‌نگار، مؤلف (پدیدآور)، سیاستمدار اهل بریتانیا بود. وی صلح طلب و همکار راجر کیسمنت (Roger Casement) مبارزه علیه برده‌داری را در کنگو هدایت کرد، انجمن اصلاحات کنگو را تأسیس کرد و مجله پست آفریقای غربی (Mail West African) را انتشار داد. او در جنگ جهانی اول نقش مهمی در جنبش صلح طلبی انگلیس ایفا کرد، مشارکت درپایه گذاری اتحادیه کنترل دمکراتیک که بعداً دبیرکل آن شد، وی در موضع دبیرکلی از حزب جدا شد. پس از جنگ به حزب کارگر مستقل پیوست. برتراند راسل در مورد مورل گفت: «هیچ شخص دیگری را نمی‌شناسم که در جستجو و بیان حقیقت سیاسی سادگی و شجاعت قهرمانانه او را داشته باشد.»
او در زمان کمپین روزنامه‌ها، مجله پست آفریقای غربی را تأسیس کرد و سپس به جنبش اعتراضی برای ترک پادشاه بلژیک لئوپولد دوم از کولونی خصوصی کنگو پیوست. در طول حکمرانی لئوپولد بر کنگو، حدود ده میلیون نفر کشته شدند.
زندگی‌نامه

مورل در خیابان داییلو، (Avenue dÉylau) پاریس متولد شد. پدرش، ادموند مورل دوویل، (Morel de Ville) کارمند دولت فرانسه بود، و مادرش، امیلن د هورن(Emmeline de Horne)از یک خانواده کوآکر(Quaker) انگلیسی بود. این پیشینه می‌تواند پشتکاری او را بعدها در زندگی‌اش برای نجات انسان‌ها توضیح دهد، اما دینداری او مشکوک بود، حال آنکه این معرف یک ویژگی لیبرالی بود.
هنگامی که پدرش فوت کرد چهار ساله بود و در نتیجه مادرش نام فامیلی را به دوویل (Deville) تغییر داد و تربیت فرزندش را بر عهده گرفت. امیلن برای اینکه پسرش را از نفوذ خانواده پدری وی دور کند، به شغل آموزگار روی آورد تا با درآمد خود بتواند فرزندش را به مدرسه شبانه‌روزی(Madras House)در ایست‌بورن و سپس به مدرسه مدرن بدفورد بفرستد.
زمانی که امیلن دوویل در سال ۱۸۸۸بیمار شد، ادموند برای هزینه تحصیلی پولی نداشت و مجبور شد به پاریس بازگردد و کارمند بانک شود. او توانست مادر خود را در سال ۱۸۹۱ به انگلیس بفرستد. پنج سال بعد او با موفقیت توانست هویت انگلیسی برای خود کسب کند و سپس نام انگلیسی برای خود اختیار کرد. همان سال با ماری ریچاردسون ازدواج کرد. آن‌ها پنج فرزند داشتند. دخترش استلا با مشاور لهستانی به نام ژوزف رینتینگر در سال ۱۹۶۲ ازدواج کردند و صاحب دو دختر شدند.
فعالیت در کنگو

لاستیک قرمز: «داستان تجارت لاستیک در کنگو در سال ۱۹۶۰»
در سال ۱۸۹۱، مورل یک کار دفتری را در شرکت کشتیرانی لیورپول الدر دمپستر به دست آورد. مورل برای افزایش درآمد خود و حمایت از خانواده‌اش از سال ۱۸۹۳ شروع به نوشتن مقالاتی علیه سیاست حمایت گرایانه تجاری فرانسه کرد زیرا که این سیاست باعث خسارت تجاری شرکت الدر دمپستر می‌شد.
او از سیاست وزارت امورخارجه که از حقوق آفریقایی‌ها تحت حکومت استعماری حمایت نمی‌کرد، انتقاد می‌کرد. رویکرد او به آفریقا تحت تأثیر کتاب‌های مری کینگزلی، مسافر و نویسنده انگلیسی بود، که نسبت به مردم آفریقا همدردی نشان می‌داد و به فرهنگ‌های مختلف احترام می‌گذاشت، که در آن زمان در میان اروپایی‌ها بسیار نادربود. قبلاً گروه‌هایی مانند انجمن محافظان بومیان، یک مبارزه علیه اذیت و آزار در کنگو را آغاز کرده بودند.
الدر دمپستر یک قرارداد کشتیرانی با دولت آزاد کنگو برای ارتباط بین آنتورپ و بوما منعقد کرد. مورل به علت دانش فرانسوی اش، اغلب به بلژیک فرستاده می‌شد، جایی که او توانست به بررسی حساب‌های داخلی دولت آزاد کنگو که توسط والد دمپستر تنظیم می‌شد، رسیدگی کند. او از اینکه فهمید که کشتی‌هایی که بلژیک را به مقصد کنگو ترک می‌کردند، تنها حامل اسلحه ،زنجیر، تفنگ و مواد منفجره بودند، نه هیچ کالای تجاری، در حالی که کشتی‌هایی که از کنگو برمی‌گشتند پر از محصولات ارزشمند مانند لاستیک خام و عاج بود، ادموند به این نتیجه رسید که سیاست بلژیکی پادشاه لئوپولد دوم یک سیاست استثمارگرانه بود.
به گفته پروفسور بلژیکی دانیل ونگرو نوهه، لئوپولد ۱٫۲۵۰میلیون یورو (با ارزش روز گزارش) از بهره‌کشی از مردم کنگو، عمدتاً از لاستیک کنگو بود، به‌دست آورده‌است. منابع دیگر بلژیکی محاسبه کردند که سود حاصل از استقرار کنگو قبل از سال ۱۹۰۵ تقریباً ۵۰۰ میلیون یورو (با ارزش روز گزارش) بود.
دستاوردهای بهره‌برداری از لاستیک از طریق دولت و شرکت‌های دیگر مانند شرکت لاستیکی هند (ABIR) Anglo- Belgian india Rubber Company بسیار زیاد بود. این دستاوردهای عظیم ناشی از استثمار وحشتناک مردم کنگو بود و ادموند مورل آن را به عنوان برده برداری توصیف می‌کرد. همراه با بیماری و قحطی ناشی از کار اجباری، نیمی از جمعیت بومی آن کولونی کشته شدند که لئوپولد مجبور به ترک کنگو می‌شود.
فهرست آثار ملی شهرستان ملایر

شهرستان ملایر به مرکزیت شهر ملایر یکی از شهرستان‌های استان همدان است.
سلطنت ورسنگلی

بقایای یک ساختمان قدیمی در سلطنت ورسنگلی، یک منطقه تاریخی در سومالی.
سلطنت ورسنگلی (سومالیایی: Saldanadda Warsangeli) (عربی: سلطنة الورسنجلی
ورسنگلی‌ها بیست هزار نفر از کل جمعیت ۶۴۰ هزار نفری سومالی‌لند بریتانیا را تشکیل می‌دادند.
جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸)

جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸) جنگی بود میان ایران زیر فرمان شاه محمد خدابنده و پس از آن شاه عباس یکم و امپراتوری عثمانی زیر فرمان سلطان مراد سوم درگرفت. این جنگ از ۱۵۷۷–۷۸ آغاز شده و تا ۱۵۹۰ ادامه داشت.
امپراتوری عثمانی جنگ را با هدف تسخیر آذربایجان و قفقاز آغاز کرد. این جنگ برای سالها به طول انجامید و عثمانیان موفق شدند تا مناطق تفلیس (در ۱۵۷۸) را به‌دست آورند.
عثمانی‌ها از سال ۱۵۵۵ بر اساس پیمان آماسیه با امپراتوری رقیب صفوی که مدتی اختلافات مرزی را حل کرده بود، در صلح بودند. اما در سال ۱۵۷۷ در زمان پادشاهی شاه محمد خدابنده، مراد سوم اعلام جنگ کرد و جنگ عثمانی و صفوی را که تا سال ۱۵۹۰ به طول انجامید، آغاز کرد. او شرایط هرج و مرج در دربار صفوی پس از مرگ شاه تهماسب یکم را مغتنم شمرد و صلحنامه آماسیه را نادیده گرفت. مراد تحت تأثیر وزیران مصطفی‌پاشا و خواجه سنان پاشا قرار گرفته بود و مخالفت‌های  وزیر اعظم سوکولو را نادیده گرفت. مراد سوم با صفویان جنگید و این نبرد به مدت ۱۲ سال به طول انجامید و با عهدنامه فرهاد پاشا (عهدنامه قسطنطنیه) در سال ۱۵۹۰ میلادی پایان یافت که منجر به دستاوردهای بزرگ اما موقت برای عثمانی شد. پس از این قرارداد مناطق وسیعی از غرب کشور و قفقاز ضمیمه خاک عثمانی شد. در سال‌های بعد و طی نبردهای بین سال های ۱۶۰۳ تا ۱۶۱۸ این سرزمین‌ها توسط شاه عباس یکم پس گرفته شد.
آغاز حمله

مقدمات حرکت اردوی عثمانی از استانبول به سوی قلمرو ایران درست از اوائل محرم ۹۸۶ قمری با انتقال خیمه و خرگاه اردو به اسکدار (اسکودار) آغاز شد. اما پیش از حرکت اردو، از آنجا که بنا بود با یک کشور اسلامی و ملت مسلمان جنگ صورت گیرد، شیخ الاسلام شمس الدین احمد قاضی زاده طبق سنت اسلاف خویش با صدور فتوی، ضمن مشروع دانستن جنگ علیه صفویان، «حکم کشندگان و کشته شدگان و نیز اسرا و اموال به غنیمت گرفته شده» را نیز روشن ساخت. به ادعای یونس زیرک «در این فتوی راجع به جایز بودن جنگ با صفویان دلایل معقولی مطرح شده بود. در فرمان پادشاه نیز اموری که رعایت آن‌ها الزامی است، برشمرده شده بود.»
از این رو، جنگی آغاز شد که به مدت دوازده سال به طول انجامید. در این سال‌ها (۹۹۸ تا ۹۸۶ ه‍.ق)، بخش‌های وسیعی از غرب و شمال غرب ایران از قفقاز تا آذربایجان و لرستان در معرض تهاجم‌ها مکرر قوای عثمانی قرار گرفت و به تصرف آن دولت درآمد. جنگ‌های دوازده ساله ایران و عثمانی که از دومین سال سلطنت شاه محمد خدابنده (۹۸۶ ه‍.ق) آغاز شده بود، با کشتار مردم تبریز(۹۹۳ ه‍.ق) به نقطه اوج رسید و در سومین سال سلطنت شاه عباس، با اعزام هیأتی و انجام مذاکراتی که منجر به عقد عهدنامه نصوح پاشا شد(۹۸۸ ه‍.ق)، پایان یافت.
ادامه پیشروی‌ها منجر به «اشغال تبریز به‌دست عثمانی‌ها (۱۵۸۵)» در سال ۱۵۸۵ شد. در همین سال آنها قارص را زیر سلطه خود برده و منطقه گرجستان را به‌کلی خراج‌گذار خود گردانند. در نتیجه این جنگ، عثمانیان توانستند بخش عمده‌ای از آذربایجان و قفقاز را تا نزدیکی دریای خزر تصرف کنند.
پیمان صلح میان ایران و عثمانی با نام (عهدنامه فرهاد پاشا) در تاریخ ۲۱ می ۱۵۹۰ منعقد شد و در آن ایران پذیرفت تا از آن پس در سرزمین عثمانی مذهب شیعه را تبلیغ نکند و همچنین سنی مذهبان داخل کشور را مورد آزار و اذیت قرار ندهد.
بازگشت به مرزهای قبلی

در زمان پادشاهی احمد یکم پس از شکست سخت او در جنگ عثمانی و صفوی (۱۸۱۸–۱۶۰۳) از شاه عباس بزرگ، مناطقی که به‌طور موقت در جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸) ضمیمه خاک عثمانی شده بودند مثل گرجستان، آذربایجان و سایر مناطق وسیع قفقاز، به موجب عهدنامه نصوح پاشا (۱۶۱۲ میلادی) به ایران واگذار شدند. پس از آن مرزهای جدید بر اساس همان خطی که در صلح آماسیه در سال ۱۵۵۵ تأیید شده بود، ترسیم شد.
برای مطالعهٔ بیشتر

جوی خون در خیابان‌های تبریز؛ پنج روایت تاریخی از قتل‌عام تبریز توسط عثمانی/حجت یحیی پور بایگانی‌شده  در ۳ دسامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
برج طغرل

| برج طغرل | برج طغرل |
| --- | --- |
برج طغرل از نمای شمالی: برج طغرل از نمای شمالی
نام: برج طغرل
کشور: ایران
استان: استان تهران
شهرستان: ری
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نوع بنا: برج آرامگاه
سال‌های مرمت: ۱۳۰۱ و ۱۳۷۷
کاربری: آرامگاه
کاربری کنونی: سایت موزه
دیرینگی: دوره سلجوقی
دورهٔ ساخت اثر: دوره سلجوقی
بانی اثر: آثار به جا مانده از دورهٔ سلجوقیان
مالک فعلی اثر: وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۴۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: همه روزه به جز دوشنبه‌ها
حدود سالهای ۶۰–۱۸۴۰
برج طغرل آرامگاه طغرل بیک است. در شرق آرامگاه ابن بابویه در خیابان ابن بابویه شهر ری واقع شده‌است و از آثار به جا مانده از دورهٔ سلجوقیان است. ارتفاع برج حدود ۲۰ متر می‌باشد (بدون احتساب گنبد مخروطی شکلی که امروزه اثری از آن نمانده) به اعتقاد برخی از کارشناسان این برج شبیه عقربه‌های ساعت بوده و می‌توان از روی تابش آفتاب بر روی کنگره‌های آن زمان را تشخیص داد.
چالش‌ها دربارهٔ شخصیت مدفون در بنا

چالش و اختلافات فراوانی میان کارشناسان و مورخان دربارهٔ شخصیت مدفون در این بنا وجود دارد. عده‌ای آن را آرامگاه طغرل بیک سلجوقی می‌دانند و در مجمل‌التواریخ صفحهٔ ۴۶۵ این‌گونه آمده‌است که «سلطان طغرل‌بیک شهر ری وفات رسید و تربتش آنجا برجاست». مورخ ترکیه ای، فارق سومر نیز محل دفن طغرل را همین مکان می‌داند.
در کتاب النقض نوشته شده توسط عبدالجلیل رازی در قرن ششم هجری قمری به وجود بنایی باشکوه برای آرامگاه طغرل اشاره شده‌است؛ و وی در پاسخ به سؤال یک فرد از اهل سنت که در کتابش ساخت مقابر توسط شیعیان را سخره نموده بود پس از ضمن برشمردن شباهت این کار با اقدامات انجام گرفته توسط خلیفه اهل سنت در مکه و مدینه می‌نویسد که:
«و گر این مصنّف به کعبه و مدینه نرسیده‌است عجب است که گورخانهٔ سلطان کبیر سعید طغرل-رحمه اللّه-بری ندیده‌است با چندینی زینت و آلت بعد از صدسال با این حال از زمان» که با توجه به موطن عبدالجلیل که در شهر ری می‌باشد به نظر می‌رسد نظر او همین شهر ری بوده‌است
عده‌ای دیگر از نویسندگان این مکان را محل دفن خلیل سلطان از فرزندان تیمور لنگ و همسر او شادالملک در قرن پانزدهم می‌دانند.[نیازمند منبع] در کتاب جامع ری باستان تألیف حسن کریمیان نیز آمده‌است که گروهی این بنا را منتسب به فخرالدوله دیلمی می‌دانند.[نیازمند منبع]
محمد محیط طباطبایی این بنا را متعلق به ابراهیم خواص می‌دانست و خودش هم پس از مرگ در جوار این برج در سال ۱۳۷۱ به خاک سپرده‌شد.
کاربردهای برج طغرل

گفته می‌شود از جمله کاربردهای این برج استفاده در شب‌های تار با استفاده از روشن کردن آتش بر باروی بلند آن برای راهنمای مسافران جاده ابریشم که از جانب خراسان به جانب ری می‌آمدند، بوده و در روز احتیاجات گاهشماری مردم را مرتفع نموده‌است.
بنا به گفته منوچهر آرین در مقاله «نگاه دیگری به برج‌ها» اطلاق واژه برج به این بنا و بناهای مشابه از آن جا که برج به منازل عبور حرکت سالانه خورشید در دائرةالبروج گفته می‌شود حکایت از این مطلب دارد که گذشتگان از این روی سایه‌های این ابنیه و دریچه‌های گذر نور خورشید که در روی آن‌ها تعبیه شده پی به برجی که خورشید در آن غوطه‌ور می‌باشد می‌بردند زیرا که در هر برجی خورشید ارتفاع خاصّی در آسمان نسبت به افق و میل خاصّی نسبت به جهات جغرافیایی مناطق دارد. لاجرم سایه‌ها و طرز تابش آن متفاوت خواهد بود که از این تغییرات می‌توان در تعیین روزها و برج‌ها بهره برد و این فناوری به کار رفته در این ساختمان‌هاست که کلمهٔ برج را بر آن گذاشته‌اند.»
برج طغرل علاوه بر این ویژگی، ویژگی منحصر به فرد دیگری به نام ساعت آفتابی دارد که در دل کنگره‌های آن پنهان شده؛ شاید مورد مشابه آن در تاریخ علم کمتر یافت شود. حول این برج از نمای بیرونی ۲۴ کنگره با زاویه حاده جلوه‌گر شده که اگر در روبروی درگاه آن بایستید گویی شیری با دهانی باز به شما می‌نگرد. در دقّت در این بنا از آن جا که این کنگره‌ها دور تا دور این اثر را فرا گرفته به گونه‌ای خاص طراحی شده که اگر چنانچه طلوع آفتاب اتفاق بیفتد در جانب شرق بنا کم‌کم یکی از کنگره‌ها روشن می‌شود و آفتاب درون آن می‌تابد، اگر نیم ساعت از طلوع آفتاب بگذرد، نصف کنگره روشن می‌شود. اگر یک ساعت از طلوع خورشید بگذرد یک کنگره به‌طور کامل روشن می‌شود و اگر چنانچه ۲ ساعت بگذرد ۲ کنگره روشن می‌شود، همین‌طور اگر ۳ساعت بگذرد ۳کنگره تا هنگامی که به لحظه‌ای می‌رسیم که خورشید روی نصف النهار منطقه قرار می‌گیرد؛ یعنی بیش‌ترین ارتفاع خود را از افق دارد، در این هنگام خورشید درست در بالای سر در جنوبی برج قرار می‌گیرد چرا که درب‌های برج کاملاً شمالی جنوبی بوده و روی نصف‌النهار واقع است. در این هنگام سایه تیغه‌ای که بالای سر سردرب ورودی است درست در بالای تبری ضربی گونه سر در قرار گرفته و حکایت از لحظه اذان ظهر می‌کند و در زمستان که ارتفاع خورشید پایین‌تر است در لحظه ظهر خورشید از درب جنوبی درست وسط برج می‌تابد. اگر چنانچه خورشید از لحظه ظهر زوال‌پذیر و به جانب غرب گرایش یابد حال کنگره‌های جانب غرب شروع به روشن شدن می‌کند. اگر نیم ساعت از لحظه ظهر بگذرد نیمی از کنگره از جانب غرب روشن می‌شود اگر یک ساعت بگذرد یکی از کنگره‌ها و اگر ۲ساعت از ظهر بگذرد نیمی از کنگره‌ها روشن می‌شود و همین گونه تا خورشید غروب کند. پس از روی کنگره‌های این برج و روشن شدن آن توسط خورشید می‌توان مقدار گذشت زمان را از لحظه طلوع آفتاب، لحظه ظهر، و مقدار گذشت زمان از لحظه ظهر را محاسبه و تعیین نمود.
مرمت و بازسازی

برج طغرل برای نخستین بار در سال ۱۳۰۱ هجری قمری و در پایان ۳۵امین سال پادشاهی ناصرالدین شاه مرمت و بازسازی شد. این مرمت به دستور شاه و به دست صدراعظم امین السلطان و توسط ابوالحسن خان معمارباشی انجام گرفت و لوحه‌ای مرمر بر سردر بنا نصب گردید. این بازسازی بنا را از خطر نابودی نجات داد ولی ظرافت کاری‌های قدیمی و بقعهٔ کتیبهٔ کوفی آن را از بین برد.
بعد از انقلاب ۱۳۵۷ سال‌ها این بنا متروک بود تا در اوایل دههٔ هفتاد بار دیگر مورد بازسازی قرار گرفت و به‌طور جدی در نیمهٔ سال ۱۳۷۷ آغاز و در زمستان ۱۳۷۹ به پایان رسید. در حال حاضر بازسازی بنا به دست منطقه ۲۰ شهرداری تهران در محوطه‌ای به وسعت ۲ هکتار و به منظور گسترش و ساختن فرهنگسرا، کتابخانه، موزه و رستوران در حال انجام می‌باشد. این بنا بار دیگر در سال ۱۴۰۲ مرمت شد.
نگارخانه

برج طغرل
آجرکاری قسمت بالایی
ورودی و داخل بنا
نمایی از ضلع جنوبی
قبر محمد محیط طباطبایی در کنار برج طغرل - آبان ۱۳۹۴
برج طغرل - آبان ۱۳۹۴
برج طغرل
جزئیات برج طغرل اثر پاسکال کوست (نقاش و معمار فرانسوی)
نمای داخلی برج
نمایی از ورودی غربی برج طغرل و کتیبه نصب شده بالای آن
نمای آسمان از داخل بنا
برج طغرل ری، ایران. آرامگاه قرن دوازدهم حاکم سلجوقی طغرول.
در کتاب پاسکال کوست (منتشر شده در زمان محمدشاه قاجار) دو نقاشی و یک طراحی کامل همراه با گنبد، از این برج وجود دارد و نام آن را برج نیمه ویران خلیفه یزید آورده‌است.
ترکیب شیمیایی

ترکیب شیمیایی عبارت است از یک ماده شیمیایی خاص که از دو یا چند عنصر شیمیایی مختلف تشکیل می‌شود. این عناصر به وسیله پیوند شیمیایی به یکدیگر متصل می‌شوند و می‌توانند به وسیله واکنش شیمیایی به مواد ساده تبدیل گردند. هر ترکیب شیمیایی مختلف، یک ساختار شیمیایی تعریف شده منحصر به فرد دارد؛ به عبارت دیگر، هر ترکیب نسبت اتمی یکسانی دارد که اتم‌های آن با چینش مکانی مشخصی به وسیله پیوند شیمیایی آرایش می‌یابند. ترکیبات شیمیایی ممکن است به صورت ترکیب مولکولی باشند که در این صورت مولکول‌ها با پیوند کووالانسی در کنار هم قرار می‌گیرند؛ همچنین ممکن است به صورت نمک باشند و به وسیله پیوند یونی به هم پیوند یابند؛ اگر ترکیب مورد نظر تنها شامل فلزات باشد، پیوند بین ذره‌های آن پیوند فلزی و اگر کمپلکس شیمیایی باشد، پیوند بین ذرات آن پیوند داتیو خواهد بود. عناصر شیمیایی خالص، در گروه ترکیبات شیمیایی قرار نمی‌گیرند، حتی اگر از دو یا چند اتم از یک نوع عنصر (مانند H۲ و S۸) تشکیل شده باشند که پیوندهای دو اتمی یا چند اتمی نامیده می‌شوند. ترکیب‌های مولکولی همانند «نافلزات» و ترکیبات اتمی «فلزات» هستند.
دسته فلزات و نافلزات:
نافلزات: اکسیژن، کلر، کربن، گوگرد و…
فلزات: آهن، مس، جیوه، طلا و…