stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوان کیفری بین‌المللی بر مبنای اساسنامه رم

| اساسنامه رم | اساسنامه رم |
| --- | --- |
احزاب و امضا کنندگان اساسنامه   کشورهای عضو   کشورهای امضاء کننده تصویب نشده   کشورهای عضو که متعاقباً عضویت خود را پس گرفتند   کشورهای امضاء کننده که امضای خود را پس گرفتند   کشورهایی که نه امضا کردند و نه عضو هستند: احزاب و امضا کنندگان اساسنامه   کشورهای عضو   کشورهای امضاء کننده تصویب نشده   کشورهای عضو که متعاقباً عضویت خود را پس گرفتند   کشورهای امضاء کننده که امضای خود را پس گرفتند   کشورهایی که نه امضا کردند و نه عضو هستند
تاریخ پیش‌نویس: ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۸
تاریخ امضا: ۱۸ اکتبر ۲۰۱۳
مکان امضا: رم، ایتالیا
تاریخ اجرا: اول ژوئیه ۲۰۰۲
شرط اجرا: مصوبه ۶۰ کشور در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۳
امضاکنندگان: ۱۳۹
گروه‌ها: ۱۲۳
ضامن: دبیرکل سازمان ملل متحد
زبان‌ها: عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی
 [[wikisource:دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم}|دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم}]] در ویکی‌نبشته:  [[wikisource:دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم}|دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم}]] در ویکی‌نبشته
https://www.un.org/law/icc/index.html: https://www.un.org/law/icc/index.html
دیوان کیفری بین‌المللی برمبنای اساسنامه رم (انگلیسی: Rome Statute of the International Criminal Court) که اغلب به آن معاهده رم می‌گویند بر مبنای دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) در ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۸ در شهر رم ایتالیا تأسیس شد. نمایندگان حاضر در کنفرانس رم خواهان تشکیل دادگاه دائمی بین‌المللی بودند تا بتواند به جنایت علیه بشریت و جنایات جنگی در نقاط گوناگون جهان رسیدگی کند.
اساسنامه رم چهار جنایت اصلی بین‌المللی را تعیین کرد: نسل کشی، جنایت علیه بشریت، جنایات جنگی و جنایت تجاوز. این جرایم «مشمول هیچ گونه محدودیتی نیستند». بر اساس اساسنامه رم، دیوان کیفری بین‌المللی فقط می‌تواند چهار جنایت بین‌المللی اصلی را در شرایطی بررسی و تحت پیگرد قراردهد که دولت‌ها «نتوانند» یا «تمایل نداشته‌ باشند» این کار را انجام دهند. در این اساسنامه صلاحیت دادگاه مکمل صلاحیت دادگاه‌های داخلی است. دادگاه فقط در صورتی صلاحیت رسیدگی به جرایم را دارد که در قلمرو یک دولت عضو یا توسط اتباع یک دولت عضو ارتکاب صورت گرفته باشد. یک استثنا از این قاعده این است که دیوان کیفری بین‌المللی نیز در صورتی صلاحیت رسیدگی به جرایم را دارا خواهد بود که صلاحیت آن توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد مجاز شناخته‌ شود.
پیش از این برای رسیدگی به جنایات جنگی که از جمله در رواندا، سیرالئون، در یوگسلاوی سابق یا در کامبوج روی داد، دادگاه ویژه‌ای تشکیل می‌شد که با پرداخت هزینه گزاف و اتلاف وقت بسیار همراه بود. مظنونان و عاملان جنایات در بسیاری از مواقع می‌توانستند بدون واهمه از تشکیل دادگاه و انجام محاکمه‌ای آزاد زندگی کنند و حتی به ارتکاب جنایات خود ادامه دهند.
این معاهده در اول نوامبر ۲۰۰۲ به تصویب رسید و اجرایی شد و تا نوامبر ۲۰۱۹ قریب به ۱۲۳ کشور اساسنامه رم که مبنای دیوان کیفری بین‌المللی است را امضاء کرده‌اند.
حمله مهر ۱۳۹۵ کابل

| حمله میزان ۱۳۹۵ کابل | حمله میزان ۱۳۹۵ کابل |
| --- | --- |
بخشی از جنگ در افغانستان (۲۰۱۵ تاکنون): بخشی از جنگ در افغانستان (۲۰۱۵ تاکنون)
محل حملهمحل حمله (کابل)نمایش نقشه کابلمحل حملهمحل حمله (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان: محل حملهمحل حمله (کابل)نمایش نقشه کابلمحل حملهمحل حمله (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان
موقعیت: دشت برچی ولایت کابل
مختصات: ۳۴°۵۲′۳۹″ شمالی ۶۹°۱۵′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۷۷۵۰°شمالی ۶۹٫۲۵۰۸۳°شرقی﻿ / 34.87750; 69.25083
تاریخ: ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵
گونه حمله: حمله تروریستی
اسلحه: بمب - اسلحه
کشته‌ها: ۱۸ نفر
زخمی‌ها: دست‌کم ۵۸ نفر
مرتکبان: شبکه حقانی داعش
حمله میزان ۱۳۹۵ کابل یک حمله مسلحانه در مسجد زیارتگاه سخی در شهر کابل افغانستان بود که حدود ساعت ۸ شب ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵ هنگام حضور مردم در مسجد زیارتگاه سخی برای عزاداری عاشورا رخ داد. در این حمله ۱۸ تن کشته و دست‌کم ۵۸ تن دیگر زخمی شدند. قربانیان این حمله از مردم هزاره و شیعیان بودند و در بین قربانیان زنان و کودکان نیز حضور داشتند.
جزئیات

حمله حوالی ساعت ۸ شب ۲۰ میزان/مهر ۱۳۹۵ و هنگام عزاداری مردم در مسجد زیارتگاه سخی رخ داد. به گفته شاهدان و مقامات ۳ یا ۴ مهاجم با لباس یونیفرم پلیس ابتدا سه خدمه زیارتگاه را کشته و بمبی منفجر کردند سپس وارد محوطه مسجد شده و به افراد غیرنظامی حمله کردند. مهاجمان افراد درون مسجد را به گروگان گرفته و با نیروهای پلیس درگیر شدند و طی این درگیری تمامی مهاجمین از پای درآمدند.
جزئیات > دستگیری عاملین حمله

اداره امنیت ملی افغانستان در ماه قوس/آذر همان سال با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد یک شبکه تروریستی ۱۰ نفره که در حمله به زیارتگاه سخی کابل دست داشته‌اند را دستگیر کرده‌است.
واکنش‌ها

ریاست جمهوری افغانستان، ضمن محکوم کردن این حمله، آن را نشانه آشکار از دشمنی دشمنان با وحدت میان پیروان مذاهب دین اسلام در افغانستان دانست.
یوناما این حمله را تقبیح و با خانواده قربانیان ابراز غم شریکی کرد.
مسئولیت

هرچند داعش مسئولیت حمله به این مسجد را بر عهده گرفته‌است اما برخی منابع از دست داشتن شبکه حقانی در این حمله به رسانه‌ها خبر می‌دهند.
جان ساکسون

| جان ساکسون | جان ساکسون |
| --- | --- |
ساکسون در ۱۹۵۸: ساکسون در ۱۹۵۸
نام هنگام تولد: Carmine Orrico
زادهٔ: ۵ اوت ۱۹۳۵ بروکلین، نیویورک
درگذشت: ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ (۸۴ سال)
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): بازیگر و رزمی‌کار
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۴ تا ۲۰۱۷
جوایز: گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای فیلم آپالوزا در سال ۱۹۶۷
جان ساکسون (به انگلیسی: John Saxon) (۵ اوت ۱۹۳۵ – ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۰) بازیگر و رزمی‌کار اهل آمریکا بود. از مهم‌ترین نقش‌آفرینی‌های او می‌توان به حضور در کنار بروس لی در فیلم اژدها وارد می‌شود و بازی در فیلم‌های تازه‌کار بی‌رغبت و کابوس در خیابان الم اشاره کرد. او همچنین در فیلم‌های «نابخشوده»، «جو کید»، «آپالوسا»، «لحظه بی محافظ»، «کریسمس سیاه» و «جاناتان و خرسها» ایفای نقش کرد.
ساکسون یک ایتالیایی-آمریکایی اهل بروکلین بود که در طول کار طولانی خود شخصیت‌های قومی مختلفی را بازی کرد.
جان ساکسون و دنیای وسترن

او با فیلم‌های ترسناک وارد عالم سینما شد اما این آثار وسترن بودند که باعث درخشش وی شدند. اولین فیلم مهم وسترن او نابخشوده اثر جان هیوستون بود که در کنار برت لنکستر و آدری هیپبورن به ایفای نقش پرداخت. بازی وی در نقش یک راهزن بی رحم مکزیکی در نقش مقابل «مارلون براندو» در فیلم وسترن آپالوسا در سال ۱۹۶۶ برای او جایزه گلدن گلوب را به ارمغان آورد.
او سال بعد در فیلم وسترن وینچستر ۷۳ با جیمز استوارت همبازی شد و سپس در سال ۱۹۶۹ به وسترن مرگ یک تیرانداز پیوست. سپس او در سال ۱۹۷۲ در وسترن مهم دیگری به ایفای نقش پرداخت. جو کید در کنار کلینت ایستوود.
جان ساکسون در بهترین فیلم رزمی تاریخ سینما

همکاری او با بروس لی استاد و بازیگر و کارگردان فیلم‌های رزمی به سال ۱۹۷۳ بازمی‌گردد در فیلم اژدها وارد می‌شود. ساکسون در این فیلم در نقش «روپر»، که یک قمارباز است در مسابقات هنرهای رزمی شرکت می‌کند، ظاهر می‌شود. دلیل انتخاب ساکسون فعالیت طولانی در عرصه هنرهای رزمی بود. او در دو سبک شوتوکان و جودو دارنده کمربند مشکی بود. وی همچنین در روزهای فیلمبردادی اژدها وارد می‌شود برخی از فنون جیت کان دو را توسط بروس لی فرا گرفت.
تجربه‌های متفاوت

در سال ۱۹۷۴ ساکسون به فیلم سیاره زمین به کارگردانی مارک دنیلز پیوست. فیلم داستان مردی بود که پس از اینکه از خواب مجازی بیدار می‌شود خود را در قرن ۲۲ می‌بیند، جایی که زنان بر جهان حکومت می‌کنند و مردان برده‌هایی هستند که دینکی نامیده می‌شوند. او دستگیر و به عنوان برده فروخته می‌شود، اما تلاش می‌کند که فرار کند.
ساکسون در همین سال در فیلم کریسمس سیاه در نقش یک رئیس پلیس ظاهر شد که در میان یک فرقه کانادایی اشتباهی مرگبار مرتکب می‌شود. ساکسون در سال ۱۹۷۵ فیلم دام شکن (میتچل) را بر روی پرده داشت. وی در فیلم دودمان در سال ۱۹۷۶ محصول شبکه ABC در نقش «رشید احمد» یک سرمایه‌دار قدرتمند خاورمیانه که عاشق «الکسیس کالبی» با بازی جوان کالینز ظاهر شد. وی در همین سال در فیلم توطئه سویسی بازی کرد. جان در سال ۱۹۷۸ در فیلم هندی شالیمار (معبد عشق) در کنار درمندرا ظاهر شد.
بازگشت به ژانر وحشت

ساکسون که با ملکه خون (۱۹۶۶) ژانر وحشت را تجربه کرده بود در ۱۹۸۰ فیلم ترسناک آخرالزمان آدم‌خوار را بازی کرد و در سال ۱۹۸۲ با فیلم اشتباه درست است با شون کانری همبازی شد. در سال ۱۹۸۴ در فیلم ترسناک بسیار موفق کابوس در خیابان الم در نقش اصلی و در کنار جانی دپ که اولین نقش آفرینی اش در سینما بود حضور یافت. او بعدها نقش خود در این فیلم را در قسمت سوم و هفتم ممجوعه کابوس در خیابان الم تکرار کرد. ساکسون بار دیگر در سال ۱۹۹۳ به فیلم‌های وسترن بازگشت. در جاناتان و خرسها که به عبارتی دنباله کئوما محسوب می‌شود به ایفای نقش پرداخت. وی سال بعد در قسمت سوم از مجموعه فیلم پلیس بورلی هیلز بازی کرد. سپس در سال ۱۹۹۵ به بازیگران فیلم ترسناک نامتعارف و موفق از گرگ و میش تا سحر ملحق شد. او در سال ۲۰۰۹ در فیلم نبرد گرگینه‌ها ظاهر شد.
یادی از بروس لی افسانه ای

ساکسون در سال ۲۰۱۲ در مصاحبه با لس آنجلس تایمز گفت: بروس لی من را جدی می‌گرفت. من به او می‌گفتم ترجیح می‌دهم این کار را انجام دهم، و او می‌گفت، خوب، این کار را امتحان کن.
درگذشت

وی شنبه (سال ۲۰۲۰) بر اثر ذات الریه در مورفرسبوروی تنسی در ۸۴ سالگی درگذشت.
فیلم‌شناسی

تازه‌کار بی‌رغبت (۱۹۵۸)
ماهیگیر بزرگ (۱۹۵۹)
نابخشوده (۱۹۶۰)
دختری که زیاد می‌دانست (۱۹۶۳)
کاردینال (۱۹۶۳)
ملکه خون (۱۹۶۶)
جو کید (۱۹۷۲)
اژدها وارد می‌شود (۱۹۷۳)
کریسمس سیاه (۱۹۷۴)
سایه‌های ناآشنا در اتاقی خالی (۱۹۷۶)
شالیمار (۱۹۷۸)
دسته سریع (۱۹۷۹)
نبرد فراسوی ستارگان (۱۹۸۰)
خروس (۱۹۸۲) (تلویزیونی)
تنبرائه (۱۹۸۲)
قتل در گورستان اتروسک (۱۹۸۲)
اشتباه درست است (۱۹۸۲)
کابوس خیابان الم (۱۹۸۴)
تب هیجانی شدید (۱۹۸۵)
انتقامجویی از آینده (۱۹۸۶)
کابوس در خیابان الم ۳: روئیای جنگجویان (۱۹۸۷)
کابوس جدید وس کروین (۱۹۹۴)
پلیس بورلی هیلز ۳ (۱۹۹۴)
از گرگ و میش تا سحر (۱۹۹۵)
آتلانتروپا

نقشه پروژه آتلانتروپا (به آلمانی).
برداشت هنرمند از منطقه مدیترانه با پروژه آتلانتروپا.
آتلانتروپا یا پانروپا، یک پروژه مهندسی عظیم بود که توسط معمار آلمانی هرمان زورگل در دهه ۱۹۲۰ طراحی شد و تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۲ توسط او ترویج شد ,. این پروژه ساخت چندین سد برق آبی در نقاط کلیدی دریای مدیترانه، مانند تنگه جبل الطارق و بسفر، به منظور کاهش سطح دریا و ایجاد زمین‌های جدید برای استعمار بود. این به عنوان یک جایگزین صلح آمیز پان‌اروپایی به شکل لبنس‌راوم پیشنهاد شده بود.
پروژه > اهداف

هدف آرمان‌شهری حل تمام مشکلات عمده تمدن اروپایی از طریق ایجاد قاره جدیدی به نام «آتلانتروپا» متشکل از اروپا و آفریقا بود که ساکنان آن اروپایی‌ها خواهند بود. زورگل متقاعد شده بود که اروپا برای ماندن در رقابت در برابر قاره آمریکا و " پان آسیای " شرقیِ در حال ظهور، باید خودکفا شود، که به معنای مالکیت قلمروها در همه مناطق آب و هوایی است. آسیا برای همیشه برای اروپایی‌ها راز باقی می‌ماند و بریتانیایی‌ها نمی‌توانند امپراتوری جهانی خود را در درازمدت حفظ کنند، بنابراین تلاش مشترک اروپا برای استعمار آفریقا لازم بود
هدف اصلی این پروژه تولید انرژی، دستیابی به اراضی جدید با کاهش سطح دریای مدیترانه و در نهایت اتحاد بین قاره اروپا و آفریقا بود. اروپا منبع بی‌پایانی انرژی (سوخت و برق) می‌داشت که اروپایی‌ها را در یک پروژه صلح‌آمیز مشترک متحد می‌کرد، زمین جدیدی برای کشاورزی و صنعت فراهم می‌کرد و این قاره را به آفریقا وصل می‌کرد.
این امر همچنین به عبارت دیگر، پیوند اروپا را به آفریقا امکان‌پذیر می‌کرد که به گفته مخترع آن می‌توانست تأثیرات زیادی داشته باشد. تأمین مواد اولیه، آبیاری صحرا، ایجاد مرکز ژئوپلیتیک جهانی در ژنو.
سرانجام، آتلانتروپا تضمینی قطعی برای بعضی بازارهای صنعتی و تجاری اروپا ایجاد می‌کرد.
زورگل پروژه خود را که قرار بود بیش از یک قرن به طول بینجامد، به عنوان یک جایگزین صلح آمیز پان‌اروپایی برای مفاهیم لبنس‌راوم آلمان نازی می‌دید که بعدها تبدیل به یکی از دلایل اعلام شده برای تسخیر سرزمین‌های جدید توسط آلمان نازی شد. آتلانتروپا، زمین، غذا، شغل، برق و مهم‌تر از همه، چشم‌انداز جدید برای اروپا و آفریقا را فراهم می‌کرد.
جنبش آتلانتروپا در طول دهه‌ها با چهار ثابت مشخص شده‌است:
صلح‌طلبی در وعده‌های خود مبنی بر استفاده صلح‌آمیز از فناوری
احساسات پان اروپایی، که این پروژه را راهی برای متحد کردن اروپای جنگ زده می‌داند
نگرش اروپامحور نسبت به آفریقا، که قرار بود با اروپا متحد شود تا آتلانتروپ یا اورافریک را تشکیل دهد.
ژئوپلیتیک نواستعماری که جهان را به سه بلوک تقسیم می‌کرد: آمریکا، آسیا و آتلانتروپ.
ترویج

اگرچه این پروژه ناقص بود، اما برای نخستین بار در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵ به نمایش عموم قرار گرفت. در آن زمان، نیویورک تایمز مقاله ای در این باره منتشر کرد. هرمان زورگل سپس به نمایشگاه جهانی بارسلون در سال ۱۹۲۹ دعوت شد.
یک نمایشگاه سیار در آلمان و اتریش برای تبلیغ این پروژه و جمع‌آوری بودجه شروع کار در حرکت بود. این پروژه توسط انجمن آتلانتروپا " اداره می‌شد. این نمایشگاه در سال ۱۹۳۰ به مونیخ، در سال ۱۹۳۱ به اسن، هامبورگ و برلین و در سال ۱۹۳۲ به زوریخ، مونیخ و دورتموند منتقل شد و باعث شگفتی بازدیدکنندگان شد و متعاقباً منجر به سیل مقالات، کتاب‌ها، سخنرانی‌ها، فیلم‌ها و نمایشگاه‌های جدید شد. این نشان دهنده علاقه برانگیخته شده توسط این پروژه بود.
با روی کار آمدن حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان در سال ۱۹۳۳، زورگل جاه طلبی‌های بیشتری در مورد پروژه خود داشت، با قدرت جدید ارتباط برقرار کرد، پروژه خود را افشا کرد و طرح‌ها و نقشه‌های زیادی را ارائه کرد. متأسفانه برای او، آلمانی‌ها پروژه‌های مشابه او نداشتند: آدولف هیتلر قبلاً اراده خود را در کتابش، نبرد من ابراز کرده بود تا کنترل آلمان را نه به سمت جنوب، بلکه به سمت شرق گسترش دهد.
زورگل همچنین برای ارائه پروژه خود در نمایشگاه جهانی نیویورک در سال ۱۹۳۹ دعوت شد.
جان کنیتل، رمان‌نویس، در کتاب «آمده» (Amedée)، که در سال ۱۹۳۹ نوشته شده، یک مهندس سوئیسی را به تصویر می‌کشد که به ضرورت این پروژه متقاعد شده‌است. بارها و بارها، این رمان این ایده عالی را توضیح می‌دهد. پیشگفتار این رمان به ما می‌گوید: «نویسنده در توافق با هرمان زورگل، پروژه آتلانتروپا را در جلد حاضر از طریق شخصیت اصلی آن به نمایش گذاشته‌است.».
مطالب تبلیغاتی تولید شده برای آتلانتروپا توسط زورگل و حامیانش شامل طرح‌ها، نقشه‌ها و مدل‌های مقیاس از چندین سد و بندر جدید در دریای مدیترانه، نماهایی از سد جبل الطارق با تاج ۴۰۰ متری (۱۳۰۰ فوت) طراحی شده توسط پیتر بهرنز، پیش‌بینی رشد تولیدات کشاورزی، طرح‌هایی از یک شبکه برق سراسری اقیانوس اطلس، و حتی مقرراتی برای حفاظت از ونیز به عنوان یک نقطه عطف فرهنگی. نگرانی در مورد تغییرات آب و هوا یا زلزله، زمانی که ذکر شد، به جای منفی، مثبت معرفی شد. کتاب «سه آ» Die Drei Grossen A، که توسط زورگه در سال ۱۹۳۸ منتشر شد، نقل قولی از هیتلر را در روی جلد آن می‌آورد تا نشان دهد که این مفهوم با ایدئولوژی نازی‌ها مطابقت دارد.
پس از جنگ جهانی دوم، زمانی که متفقین به دنبال ایجاد روابط نزدیکتر با مستعمرات خود در آفریقا به منظور مبارزه با نفوذ فزاینده مارکسیستی در آن منطقه بودند، این علاقه دوباره احیا شد، اما اختراع انرژی هسته ای، هزینه اجرایی بسیار زیاد این پروژه و پایان دوره استعمار، عواملی بودند که ایجاد آتلانتروپا را از نظر سیاسی غیرممکن نمودند، با وجود اینکه مؤسسه آتلانتروپا تا سال ۱۹۶۰ به حیات خود ادامه داد.
هرمان زورگل

پروژه آتلانتروپا زندگی هرمان زورگل را از سال ۱۹۲۸ تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۲ به خود اختصاص داد. او در طول زندگی خود برای تبلیغ پروژه خود تلاش کرد. از طریق این پروژه، زورگل می‌خواست یک مرکز ژئوپلیتیک جهانی، یک قاره جدید ایجاد کند که امکان اتحاد آفریقا و اروپا را فراهم می‌کرد. هیچ چیز برای وی غیرقابل حل به نظر نمی‌رسید، حتی ورود پدیده انرژی هسته ای.
او با تدوین پروژه آتلانتروپا هدف درخشش جهانی را دنبال می‌کد. در واقع، جهان به این ترتیب به سه آ تقسیم می‌شد. آمریکا، آتلانتروپا و آسیا. او معتقد بود که این تنها راه اروپا برای مقابله با سرمایه‌های آمریکایی و جمعیت آسیایی خواهد بود. علاوه بر این، اروپا به این ترتیب دسترسی مستقیم و ممتاز به مواد خام آفریقایی پیدا می‌کرد.
او پروژه خود را بیش از هر چیز برای انسان تنظیم کرده بود تا انسان جدید را تبلیغ کند. او می‌خواست مشکلات پیش روی تمدن اروپایی را حل کند: «یا آتلانتروپا یا زوال جهان».
زورگل برای اینکه هیچ شانسی را از دست ندهد با چند تن از مهندسان و همکارانش تماس گرفت:
محور پروژه او، سد تنگه جبل الطارق، توسط نزدیکترین همکارش، مهندس برونو زیگوارت، مدیر شرکت Royal Dutch Shell رویال داچ شل طراحی شد؛
معمار پیتر بهرنز پروژه‌هایی را برای ساخت بنادر جدید انجام داد و همچنین ایده حفاظت از زیباترین و قدیمی‌ترین بنادر را عنوان نمود؛
اریش مندلزون سرانجام مسئولیت توسعه فلسطین را بر عهده گرفت، فلسطینی که به دنبال کاهش سطح دریای مدیترانه، قلمرو بزرگتری می‌داشت. این عناصر می‌توانستند قبل از شروع آن و استقرار استعمارگران یهودی اجازه حل مناقشه اسرائیل و فلسطین را بدهند.
زورگل متون، نقشه‌ها و طرح‌های متعددی را برای حمایت از پروژه خود و معتبر ساختن آن تولید کرد. مهم‌ترین و پرشمارترین آثار او در مجموع قبل از به قدرت رسیدن نازی‌ها منتشر شد. آنها این پروژه را جالب نمی‌دانستند، زیرا دیدگاه توسعه طلبانه آنها بیشتر به سمت شرق بود. علاوه بر این، زورگل در پروژه خود دیدگاهی صلح‌طلبانه داشت، که در مورد نازیسم صدق نمی‌کرد و این موضوع باعث شد تا برای او در طول جنگ جهانی دوم در آلمان ممنوعیت انتشار را به همراه داشته باشد.
زورگل ساخت و ساز و حرکت در شهر را تا حدودی شبیه به فریتز لانگ در فیلم متروپلیس خود می‌نگریست.
انتقادات

حمایت فعال عمدتاً از سوی معماران و برنامه ریزان شهری در آلمان و تعدادی از کشورهای اروپای شمالی صورت گرفت.
منتقدان این پروژه را به دلایل مختلفی به چالش کشیدند، از عدم همکاری کشورهای مدیترانه در برنامه‌ریزی گرفته تا تأثیراتی که بر جوامع تاریخی ساحلی می‌گذاشت، که با فروکش دریا به داخل خشکی ختم می‌شوند.
این پروژه از اواخر دهه ۱۹۲۰ تا اوایل دهه ۱۹۳۰ و سپس به‌طور خلاصه از اواخر دهه ۱۹۴۰ تا اوایل دهه ۱۹۵۰ از محبوبیت زیادی برخوردار شد، اما پس از مرگ زورگل به سرعت از گفتمان جریان اصلی کنار گذاشته شد.
از آن زمان، اکثر پیشنهادات برای سدسازی تنگه جبل الطارق بر پتانسیل برق آبی چنین پروژه ای متمرکز شده‌است و کاهش قابل توجهی از سطح دریای مدیترانه را در نظر نمی‌گیرد. یک ایده جدید نیز مطرح شده‌است که شامل یک سد پارچه ای کششی بین اروپا و شمال آفریقا در تنگه جبل الطارق است برای مقابله با هر گونه افزایش سطح آب در سطح جهانی در آینده در خارج از حوضه دریای مدیترانه.
در داستان

در فیلم استاد قلعه مرتفع فیلیپ کی دیک (۱۹۶۲)، پروژه آتلانتروپا کم و بیش دنبال شده، دریای مدیترانه خالی شده و با زمینهای حاصلخیز عظیمی جایگزین شده‌است.
در دوگانه دن سیمونز، ایلیوم و المپوس نیز دریای مدیترانه خالی شده و زمین‌های قابل کشت جایگزین آن شده‌است.
کتابشناسی - فهرست کتب

(آلمانی) Herman Sörgel (1929), Mittelmeer-Senkung. Sahara-Bewässerung = Lowering the Mediterranean, Irrigating the Sahara (Panropa Project), pamphlet. Leipzig: J.M. Gebhardt.
(آلمانی) Sörgel, Herman (1931). Europa-Afrika: ein Weltteil. pp. 983–987. Retrieved 2018-02-09.
(آلمانی) Herman Sörgel (1932), Atlantropa (3rd, illustrated ed.), Zürich: Fretz & Wasmuth.
(آلمانی) Sörgel, Herman (1932), Atlantropa. Munich: Piloty & Löhle.
(انگلیسی) Sörgel, Herman (1933). Foreword to "Technokratie – die neue Heilslehre" by Wayne W. Parrish. Munich: R. Piper & Co.
(آلمانی) Sörgel, Herman (1938). Die drei großen "A". Großdeutschland und italienisches Imperium, die Pfeiler Atlantropas. [Amerika, Atlantropa, Asien]. Munich: Piloty & Loehle.
(آلمانی) Sörgel, Herman (1942). Atlantropa-ABC: Kraft, Raum, Brot. Erläuterungen zum Atlantropa-Projekt. Leipzig: Arnd.
(انگلیسی) Sörgel, Herman (1948). Foreword to "Atlantropa. Wesenszüge eines Projekts" by John Knittel. Stuttgart: Behrendt.
(انگلیسی) Cathcart, R.B. (1983). "Mediterranean Basin-Sahara Reclamation". Speculations in Science and Technology. 6: 150–152.
(انگلیسی) Cathcart, R.B. (1983). "Macro-engineering Transformation of the Mediterranean Sea and Africa". World Futures. 19 (1–2): 111–121. doi:.
(انگلیسی) Cathcart, R.B. (1985). "What if We Lowered the Mediterranean Sea?". Speculations in Science and Technology. 8: 7–15.
(انگلیسی) Cathcart, R.B. (1995). "Mitigative Anthropogeomorphology: a revived 'plan' for the Mediterranean Sea Basin and the Sahara". Terra Nova: The European Journal of Geosciences. 7 (6): 636–640. doi:10.1111/j.1365-3121.1995.tb00713.x.
(انگلیسی) Cathcart, R.B. (1998). "Land Art as global warming or cooling antidote". Speculations in Science and Technology. 21 (2): 65–72. doi:10.1023/A:1005349611054. S2CID 115543652.
(آلمانی) Wolfgang Voigt, Atlantropa: Weltbauen am Mittelmeer. Ein Architektentraum der Moderne. Dölling und Galitz, Hamburg 1998 شابک ‎۳-۹۳۳۳۷۴-۰۵-۷.
(آلمانی) Gall, Alexander (1998). Das Atlantropa-Projekt: die Geschichte einer gescheiterten Vision: Hermann Sörgel und die Absenkung des Mittelmeeres (in German). Frankfurt: Campus-Verlag. شابک ‎۹۷۸-۳-۵۹۳-۳۵۹۸۸-۵.
(آلمانی) Gall, Alexander (2006). "Atlantropa: A Technological Vision of a United Europe". In Erik van der Vleuten; Arne Kaijser (eds.). Networking Europe. Transnational Infrastructures and the Shaping of Europe, 1850–2000. Sagamore Beach: Science History Publications. pp. 99–128. شابک ‎۰-۸۸۱۳۵-۳۹۴-۹.
Courrier international, L'Atlas des atlas, Arthaud, 2008 شابک ‎۹۷۸−۲۷۰۰۳۰۱۶۸۷, p.&nbsp;170-173: Atlantropa, le rêve fou d'un architecte visionnaire, par Stefan Jonsson.
یادداشت‌ها و مراجع

↑  "VICTORIA". Medical Journal of Australia. 2 (20): 731–731. 1929-11. doi:10.5694/j.1326-5377.1929.tb16125.x. ISSN 0025-729X. Retrieved 2021-03-29. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  Krijgsman, W (1996-08). "A new chronology for the middle to late Miocene continental record in Spain". Earth and Planetary Science Letters (به انگلیسی). 142 (3–4): 367–380. doi:10.1016/0012-821X(96)00109-4. Retrieved 2021/03/29. {{cite journal}}: Check date values in: |access-date= و |date= (help)
↑  Clauzon, Georges; Suc, Jean-Pierre; Gautier, François; Berger, André (1996). <0363:aiotms>2.3.co;2 "Alternate interpretation of the Messinian salinity crisis: Controversy resolved?". Geology. 24 (4): 363. doi:10.1130/0091-7613(1996)024<0363:aiotms>2.3.co;2. ISSN 0091-7613. Retrieved 2021/03/29. {{cite journal}}: Check date values in: |access-date= (help)
↑  Garcia-Castellanos, D.; Villaseñor, A. (2011/12/12). "Messinian salinity crisis regulated by competing tectonics and erosion at the Gibraltar arc". Nature. 480 (7377): 359–363. doi:10.1038/nature10651. ISSN 0028-0836. Retrieved 2021/03/29. {{cite journal}}: Check date values in: |access-date= و |date= (help)
↑  Johnson, R. E.; Liu, M. (1996-12-13). "The Loss of Atmosphere from Mars". Science. 274 (5294): 1932a–1932a. doi:10.1126/science.274.5294.1932a. ISSN 0036-8075. Retrieved 2021-03-29. One of the most significant advantages would be a change of climate [to that] of Northern Europe – and especially the British Isles – because the warm Gulf Stream would be rendered much more effective.
1 2  (Johnson و Liu 1996).
↑  Hospers, Gert-Jan (2007-03). "BOOK REVIEW: Anke Strüver (2005), Stories of the 'Boring Border': The Dutch-German Borderscape in People's Minds, Münster, LIT-Verlag, [[شماره استاندارد بین‌المللی کتاب|شابک]] [[ویژه:منابع کتاب/3-8258-8890-8|‎۳−۸۲۵۸−۸۸۹۰−۸]]". Regions Magazine. 265 (1): 27–27. doi:10.1080/13673882.2007.9680864. ISSN 1367-3882. Retrieved 2021-03-29. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help); URL–wikilink conflict (help)
↑  "6970, 1805-06-08, «Brought from the Continent»". Art Sales Catalogues Online. Retrieved 2021-03-29. One of the most significant advantages would be a change of climate [to that] of Northern Europe – and especially the British Isles – because the warm Gulf Stream would be rendered much more effective
↑  Cathcart, Richard Brook (2019-01-29). "Mirror Macro-Imagineering Water Supply Megaprojects: Pipedream Chile-California Complementarity? (Macro-Imagenharia de Megaprojetos Espelhados para Abastecimento de Água: Aquedutos Chile/California como Soluções Complementares Sonhadas?)". CALIBRE - Revista Brasiliense de Engenharia e Física Aplicada. 3 (3): 1. doi:10.17648/calibre.v3i3.446. ISSN 2526-4192. Retrieved 2021-03-29..
یادداشت‌ها و مراجع > مقاله مرتبط

تهاجم دریا، رمان ماجراجویی نوشته ژول ورن.
یادداشت‌ها و مراجع > فیلمبرداری

پروژه آتلانتروپا - خشک کردن دریای مدیترانه، توسط اپیک تیچینگ آو هیستوری Epic Teaching of the History
دروازه سد جبل الطارق توسط پیتر بهرنز در سال ۱۹۳۱ طراحی شد.
پرتو آهنین

|  پرتو آهنین  |  پرتو آهنین  |
| --- | --- |
نوع: سیستم دفاع هوایی لیزری
خاستگاه: اسرائیل
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط: اسرائیل
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: سامانه‌های دفاعی پیشرفته رافائل
تاریخ طراحی: ۲۰۱۰–۲۰۱۵
سازنده: پیمانکار دفاعی اسرائیل
پرتو آهنین (به عبری: קֶרֶן בַּרְזֶל)، یک سیستم دفاع هوایی جنگ‌افزار انرژی هدایت‌شده است که در نمایشگاه هوایی سنگاپور در ۱۱ فوریه ۲۰۱۴ توسط سامانه‌های دفاعی پیشرفته رافائل معرفی شد. این سیستم برای نابودی موشک‌های کوتاه برد، توپخانه و خمپاره‌انداز طراحی شده‌است. علاوه بر این، این سیستم همچنین می‌تواند انواع پهپاد را رهگیری کند.
آب کش آهنین در وعده های صادق هیچ گ.و.ه.ی نخورد