توماس پینکنی

| توماس پینکنی | توماس پینکنی |
| --- | --- |
: 
: 
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کارولینای جنوبی حوزهٔ اول: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کارولینای جنوبی حوزهٔ اول
دوره مسئولیت ۲۳ نوامبر ۱۷۹۷ – ۳ مارس ۱۸۰۱: دوره مسئولیت ۲۳ نوامبر ۱۷۹۷ – ۳ مارس ۱۸۰۱
پس از: ویلیام اسمیت
پیش از: توماس لوندز
دومین کاردار ایالات متحده در بریتانیای کبیر: دومین کاردار ایالات متحده در بریتانیای کبیر
دوره مسئولیت ۹ اوت ۱۷۹۲ – ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۶: دوره مسئولیت ۹ اوت ۱۷۹۲ – ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۶
رئیس‌جمهور: جرج واشینگتن
پس از: جان آدامز
پیش از: روفس کینگ
۳۶مین فرماندار کارولینای جنوبی: ۳۶مین فرماندار کارولینای جنوبی
دوره مسئولیت ۲۰ فوریه ۱۷۸۷ – ۲۶ ژانویه ۱۷۸۹: دوره مسئولیت ۲۰ فوریه ۱۷۸۷ – ۲۶ ژانویه ۱۷۸۹
معاون: توماس گادسدن
پس از: ویلیام مولتری
پیش از: چارلز پینکنی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۳ مارس ۱۷۴۵ چارلستون، استان کارولینای جنوبی، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۲ نوامبر ۱۸۲۸ (۷۸ سال) چارلستون، کارولینای جنوبی، U.S.
حزب سیاسی: فدرالیست دموکرات-جمهوری‌خواه
تحصیلات: کلیسای مسیحیت آکسفورد (BA) مدرسه نظامی مخصوص سن-سیر معبد داخلی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه: ارتش قاره‌ای  ارتش ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۷۷۵–۱۷۸۳ (قاره‌ای) ۱۸۱۲–۱۸۱۵ (ایالات متحده)
درجه:  سرگرد (قاره‌ای)  سرلشکر (ایالات متحده)
یگان: اولین هنگ کارولینای جنوبی
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلاب آمریکا  •  نبرد کامدن جنگ ۱۸۱۲
تومان پینکنی (Thomas Pinckney) (زادهٔ ۲۳ اکتبر، ۱۷۵۰- در گذشتهٔ ۲ نوامبر، ۱۸۲۸)، اولین دولتمرد، دیپلمات و سرباز آمریکایی بود که در هر دو جنگ انقلابی آمریکا و جنگ ۱۸۱۲ حضور داشت و به درجهٔ سرلشگری نائل شد. او در سمتِ فرمانداری کارولینای جنوبی و نیز سفیر ایالات متحده در بریتانیای کبیر خدمت کرد. وی نامزد فدرالیستی معاونت رئیس‌جمهوری در انتخابات ۱۷۹۶ بود.
پینکنی که در خانواده‌ای سرشناس در شهر چارلز، واقع در استان کارولینای جنوبی متولد شد، قبل از بازگشت به آمریکا در اروپا تحصیل کرد. او از جنبش استقلال حمایت کرد و به عنوان دستیار ژنرال هوراتیو گیتس کار کرد. پس از جنگ انقلابی، پینکنی مزرعهٔ خود را مدیریت کرد و در انتخابات فرمانداری کارولینای جنوبی پیروز شد و از سال ۱۷۸۷ تا ۱۷۸۹ در این سمت خدمت نمود. او ریاست کنوانسیون ایالتی را بر عهده داشت که قانون اساسی ایالات متحده را به تصویب رساند. او در سال ۱۷۹۲، انتصاب رئیس‌جمهور جورج واشینگتن را به سمت وزیر بریتانیا پذیرفت، اما نتوانست امتیازاتی را در رابطه با خدمت اجباری ملوانان آمریکایی کسب کند. او نیز به عنوان سفیر به اسپانیا رفته و در آنجا خدمت کرد و بر سر معاهدهٔ سن لورنزو که مرز میان اسپانیا و ایالات متحده را مشخص می‌کرد، مذاکره کرد.
به دنبال موفقیت دیپلماتیک پینکنی در اسپانیا، فدرالیست‌ها او را به عنوان شریک انتخابی جان آدامز در انتخابات ریاست جمهوری ۱۷۹۶ برگزیدند. طبق قوانینی که در آن زمان وجود داشت، فردی که بیشترین آراء الکترال را به دست بیاورد رئیس‌جمهور می‌شود و فردی که دومین آراء الکترال را کسب کند، معاون رئیس‌جمهور می‌شود. اگرچه آدامز در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد، اما توماس جفرسون، نامزد دموکرات-جمهوری‌خواه، دومین آراء الکترال را به‌دست‌آورد و معاون رئیس جمهورشد. پس از انتخابات، پینکنی از سال ۱۷۹۷ تا ۱۸۰۱ در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. برادر او، چارلز کوتسورث پینکنی، نامزد معاون ریاست جمهوری فدرالیست در سال ۱۸۰۰ و نامزد ریاست جمهوری این حزب در سال‌های ۱۸۰۴ و ۱۸۰۸ بود. در طول جنگ ۱۸۱۲، پینکنی به درجه سرلشکر نائل شد.
پینکنی در سال ۱۷۹۷ یکی از اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا شد.