stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرور سیستماتیک
مراحل > تجزیه‌و تحلیل و ترکیب داده‌ها

تجزیه‌و تحلیل و ترکیب داده‌ها می‌تواند یک نتیجه کلی از همه داده‌ها ارایه دهد. از آنجا که این نتیجه‌ی ترکیبی ممکن است از داده‌های کمّی یا کیفی از تمام منابع داده‌ واجد شرایط استفاده کند، به دلیل ارایه شواهد بهتر، قابل‌اعتمادتر تلقی می‌شود، زیرا هرچه داده‌های بیشتری در مرورها گنجانده شوند، می‌توانیم از نتیجه‌گیری مطمئن‌تر باشیم. در صورت لزوم، برخی از مرورهای سیستماتیک شامل یک متاآنالیز است که از روش‌های آماری برای ترکیب داده‌ها از منابع متعدد استفاده می‌کند. یک مرور ممکن است از داده‌های کمّی استفاده کند، یا ممکن است از یک متاسنتز کیفی کمک بگیرد که داده‌های مطالعات کیفی را سنتز می‌کند. یک مرور ممکن است یافته‌های حاصل از مطالعات کمّی و کیفی را در روش‌های ترکیبی یا سنتز فراگیر گرد هم آورد. گاهی ترکیب داده‌ها از یک متاآنالیز قابل تصویرسازی است. یکی از روش‌ها از نمودار انباشت (forest plot یا blobbogram) استفاده می‌کند. در یک مرور تاثیر مداخله، الماس در «نمودار انباشت» نتایج ترکیبی همه داده‌های موجود را نشان می‌دهد. نمونه‌ای از «نمودار انباشت» لوگوی سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) است. این لوگو یک نمودار انباشت از یکی از اولین مرورها است که نشان می‌دهد کورتیکواستروئیدهای داده شده به زنانی که در شرف زایمان زودرس هستند، می‌تواند زندگی نوزاد تازه متولد شده را نجات دهد.
نوآوری‌های اخیر در زمینه‌ی تصویرسازی داده‌ها شامل نمودار آلباتروس (albatross plot) است که مقادیر p در برابر حجم نمونه رسم می‌شوند، با خطوط هم‌تراز اندازه‌-‌تاثیر که برای تسهیل تجزیه‌و‌تحلیل، روی هم قرار گرفته‌اند. این خطوط می‌توانند برای استنباط اندازه تاثیرگذاری از مطالعاتی که به روش‌های مختلف تجزیه‌و‌تحلیل و گزارش شده‌اند، مورد استفاده قرار گیرند. چنین تصویرسازی‌هایی ممکن است نسبت به انواع دیگر روش‌ها، برای بررسی مداخلات پیچیده دارای مزایایی باشند.
مراحل > برقراری ارتباط و انتشار

پس از تکمیل این مراحل، ممکن است مقاله مرور منتشر شده و در صورت پذیرش به عنوان شواهد، در عمل مورد استفاده قرار گیرد. مؤسسه ملی تحقیقات سلامت بریتانیا (National Institute for Health Research; NIHR) انتشار (dissemination) را اینگونه تعریف می‌کند: «رساندن یافته‌های پژوهش به افرادی که می‌توانند از آنها استفاده کنند تا حداکثر بهره‌مندی از پژوهش بدون تأخیر حاصل شود».
برخی از کاربران زمان کافی را برای مطالعه‌ی اسناد بزرگ و پیچیده ندارند و یا ممکن است از پژوهش‌های جدید منتشر شده آگاه نباشند یا دسترسی به آن‌ها را نداشته باشند. بنابراین محققان در حال توسعه مهارت‌هایی برای استفاده از روش‌های ارتباطی خلاقانه مانند تصویرسازی، وبلاگ‌ها، اینفوگرافیک‌ها و بازی‌های رومیزی برای به اشتراک گذاشتن یافته‌های مرورهای سیستماتیک هستند.
خودکارسازی (automation)

مرورهای سیستماتیک پویا (living systematic review) نوع جدیدی از خلاصه‌های پژوهشی آنلاین، نیمه‌خودکار و به‌روز هستند که با انتشار پژوهش‌های جدید به‌روزرسانی می‌شوند. تفاوت میان مرور سیستماتیک پویا با مرور سیستماتیک متداول در قالب انتشار آن است. مرورهای سیستماتیک پویا «خلاصه‌های شواهد پویا، پایدار و صرفاً آنلاین هستند که به سرعت و مرتب به‌روزرسانی می‌شوند».
خودکارسازی یا نیمه‌خودکارسازی فرآیند سیستماتیک به طور فزاینده‌ای در حال بررسی است. اگرچه شواهد کمی برای اثبات دقت آن یا کاهش تلاش دستی وجود دارد، اما تلاش‌ها برای ترویج آموزش و استفاده از هوش مصنوعی در این فرآیند در حال افزایش است.
زمینه‌های پژوهشی > سلامت و پزشکی > استفاده کنونی از مرورهای سیستماتیک در پزشکی

بسیاری از سازمان‌ها در سرتاسر جهان از مرورهای سیستماتیک استفاده می‌کنند و روش‌شناسی آن‌ها به دستورالعمل‌های پیروی شده بستگی دارد. سازمان‌هایی که از مرورهای سیستماتیک در پزشکی و سلامت انسان استفاده می‌کنند عبارتند از: موسسه ملی سلامت و تعالی مراقبت (National Institute for Health and Care Excellence; NICE) بریتانیا، آژانس پژوهش و کیفیت مراقبت سلامت (Agency for Healthcare Research and Quality; AHRQ) ایالات متحده، و سازمان جهانی بهداشت. کاکرین برجسته‌ترین میان سازمان‌های بین‌المللی است، گروهی متشکل از بیش از ۳۷ هزار متخصص مراقبت سلامت که به طور سیستماتیک کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده را در زمینه تاثیرات پیشگیری، درمان، بازتوانی و همچنین مداخلات سیستم‌های سلامت بررسی می‌کند. آنها گاهی نتایج دیگر انواع پژوهش‌ها را نیز در بر می‌گیرند. مرورهای کاکرین در بخش بانک اطلاعاتی مرورهای سیستماتیک کاکرین (Cochrane Database of Systematic Reviews) کتابخانه کاکرین منتشر می‌شوند. ضریب تاثیر سال ۲۰۱۵ برای بانک اطلاعاتی مرورهای سیستماتیک کاکرین ۶.۱۰۳ بود و در رتبه‌ی دوازدهم در دسته‌ی پزشکی عمومی و داخلی قرار داشته‌است.
چندین نوع مرور سیستماتیک وجود دارد، از جمله:
مرورهای مداخله‌، مزایا و مضرات مداخلات مورد استفاده در حوزه‌ی مراقبت سلامت و سیاست‌های سلامت را ارزیابی می‌کنند.
مرورهای صحت تست تشخیصی، کارآمدی عملکرد یک تست تشخیصی را در تشخیص و شناسایی یک بیماری خاص ارزیابی می‌کنند. برای انجام مرورهای صحت تست تشخیصی، نرم‌افزارهای رایگان مانند MetaDTA و CAST-HSROC با رابط کاربری گرافیکی در دسترس هستند.
مرورهای روش‌شناسی، به مسائل مرتبط با نحوه انجام و گزارش مرورهای سیستماتیک و کارآزمایی‌های بالینی می‌پردازند.
مرورهای کیفی، شواهد کیفی را ترکیب می‌کنند تا به سؤالاتی در مورد جنبه‌هایی غیر از اثربخشی پاسخ دهند..
مرورهای پیش‌آگهی، به سیر احتمالی یا پیامد(های) آتی افراد مبتلا به یک مشکل سلامت می‌پردازند.
بررسی‌های اجمالی مرورهای سیستماتیک (Overviews of Systematic Reviews; OoRs)، شواهد حاصل از چندین مرور سیستماتیک را در یک سند واحد و قابل‌دسترس جمع‌آوری می‌کنند، و گاهی به عنوان مرورهای چتری (umbrella reviews) نیز شناخته می‌شوند.
مرورهای سیستماتیک زنده، به‌طور مداوم به‌روزرسانی می‌شوند و شواهد جدید مرتبط را به محض در دسترس قرار گرفتن، در خود جای می‌دهند.
مرورهای سریع، نوعی سنتز دانش است که «فرایند انجام یک مرور سیستماتیک مرسوم را از طریق ساده‌سازی یا حذف روش‌های خاص تسریع می‌بخشند تا شواهد را برای ذی‌نفعان به شیوه‌ای بهینه از نظر منابع ارایه دهند».
مرورهای مداخلات پیچیده سلامت در سیستم‌های پیچیده، به منظور بهبود سنتز شواهد و توسعه دستورالعمل‌ها انجام می‌شوند.
زمینه‌های پژوهشی > سلامت و پزشکی > مشارکت بیماران و مردم در مرورهای سیستماتیک

روش‌های مختلفی وجود دارند که بیماران و عموم مردم می‌توانند در تولید مرورهای سیستماتیک و دیگر خروجی‌ها مشارکت کنند. وظایف برای اعضای عمومی را می‌توان به عنوان «سطح ورودی (entry level)» یا بالاتر سازماندهی کرد. وظایف عبارتند از:
پیوستن به یک تلاش داوطلبانه مشارکتی برای کمک به دسته‌بندی و خلاصه کردن شواهد مراقبت سلامت
استخراج داده‌ها و ارزیابی خطر سوگیری
ترجمه مرورها به زبان‌های دیگر
یک مرور سیستماتیک درخصوص نحوه مشارکت افراد در مرورهای سیستماتیک انجام شد، با هدف مستندسازی پایه شواهد مربوط به مشارکت ذی‌نفعان در مرورهای سیستماتیک و استفاده از این شواهد برای توصیف نحوه مشارکت ذی‌نفعان در مرورهای سیستماتیک. سی درصد شامل بیماران و/یا مراقبین بود. چارچوب ACTIVE روشی را برای توصیف نحوه مشارکت افراد در مرور سیستماتیک ارایه می‌دهد و ممکن است به عنوان راهی برای حمایت از نویسندگان مرور سیستماتیک در برنامه‌ریزی مشارکت افراد استفاده شود. داده‌های استاندارد در مورد ابتکارات (STARDIT) روش پیشنهادی دیگری برای گزارش کردن‌ این موضوع است که چه افرادی در کدام وظایف در طول پژوهش، از جمله مرورهای سیستماتیک، مشارکت داشته‌اند.
انتقاداتی در مورد اینکه چگونه کاکرین، مرورهای سیستماتیک را در اولویت قرار می‌دهد، وجود دارد.  کاکرین پروژه‌ای دارد که با مشارکت افراد به شناسایی اولویت‌های پژوهشی برای اطلاع‌رسانی به بررسی‌های کاکرین کمک می‌کند.  در سال ۲۰۱۴، مشارکت کاکرین-ویکی‌پدیا رسمیت یافت.
زمینه‌های پژوهشی > سلامت و پزشکی > بهداشت محیط و سم‌شناسی (Environmental health and toxicology)

مرورهای سیستماتیک یک نوآوری نسبتا جدید در زمینه بهداشت محیط و سم‌شناسی به شمار می‌روند. با وجود مطرح شدن این مفهوم در اواسط دهه ۲۰۰۰، اولین چارچوب‌های کامل برای انجام مرورهای سیستماتیک شواهد بهداشت محیط در سال ۲۰۱۴ توسط دفتر ارزیابی و ترجمه سلامت برنامه ملی سم‌شناسی ایالات متحده  و راهنمای ناوبری در برنامه سلامت باروری و محیط زیست دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو منتشر شد. استفاده از این روش از آن زمان به بعد به سرعت رواج یافته، به‌طوری که تعداد تخمینی مرورهای سیستماتیک در این زمینه از سال ۲۰۱۶ دو برابر شده و اولین توصیه‌های اجماعی را در مورد بهترین شیوه، به عنوان پیش‌درآمدی برای یک استاندارد کلی‌تر، در سال ۲۰۲۰ منتشر شده‌است.
زمینه‌های پژوهشی > اجتماعی، رفتاری و آموزشی (social, behavioural, and educational)

در سال ۱۹۵۹، باربارا ووتن (Barbara Wootton)، دانشمند علوم اجتماعی و مربی مددکاری اجتماعی، یکی از اولین مرورهای سیستماتیک معاصر متون علمی را در حوزه رفتار ضداجتماعی در جریان نگارش اثر خود با عنوان «علوم اجتماعی و آسیب‌شناسی اجتماعی»، منتشر کرد.
چندین سازمان از مرورهای سیستماتیک در حوزه‌های اجتماعی، رفتاری و آموزشی سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد استفاده می‌کنند، از جمله NICE، موسسه تعالی مراقبت‌های اجتماعی، (Social Care Institute for Excellence SCIE) بریتانیا، AHRQ، سازمان جهانی بهداشت، ابتکار بین‌المللی برای ارزیابی تأثیرگذاری (International Initiative for Impact Evaluation, 3ie)، مؤسسه جوآنا بریگز، و مرکز همکاری‌های کمپبل (Campbell Collaboration). شبه-استاندارد برای مرور سیستماتیک در علوم اجتماعی بر اساس رویه‌های پیشنهاد شده توسط مرکز همکاری‌های کمپبل است، که یکی از چندین گروهی است که سیاست‌های مبتنی بر شواهد را در علوم اجتماعی ترویج می‌کند.
زمینه‌های پژوهشی > دیگر موارد

تلاش‌هایی برای انتقال روش‌های مرور سیستماتیک از پزشکی به پژوهش‌های کسب‌وکار انجام شده است،  که شامل یک رویکرد گام به گام،  و توسعه یک روش استاندارد برای انجام مرورهای سیستماتیک متون علمی در تجارت و اقتصاد است.
مرورهای سیستماتیک به طور فزاینده‌ای در زمینه‌های دیگر، مانند پژوهش‌های توسعه بین‌المللی رواج یافتند. متعاقباً، چندین اعطاکننده از جمله وزارت توسعه بین‌المللی بریتانیا (Department for International Development; DFID) و AusAid، بیشتر بر ارزیابی تناسب مرورهای سیستماتیک در سنجش تأثیرات توسعه و مداخلات بشردوستانه تمرکز می‌کنند.
بنیاد همکاری برای شواهد زیست‌محیطی (Collaboration for Environmental Evidence, CEE) نشریه‌ای با عنوان Environmental Evidence دارد که مرورهای سیستماتیک، پروتکل‌های مرور و نقشه‌های سیستماتیک را در مورد تأثیر فعالیت‌های انسانی و اثربخشی مداخلات مدیریتی منتشر می‌کند.
ابزارهای مرور

یک مقاله در سال ۲۰۲۲، تعداد ۲۴ ابزار مرور سیستماتیک را شناسایی و آنها را براساس برخورداری از ۳۰ ویژگی که در انجام یک مرور سیستماتیک مطابق با بهترین شیوه‌ها مهم‌ترین تلقی می‌شوند، رتبه‌بندی کرد. شش نرم‌افزار برتر (با برخورداری از حداقل ۲۱ مورد از ۳۰ ویژگی کلیدی) همگی پلتفرم‌های پولی اختصاصی و معمولاً مبتنی بر وب هستند و عبارتند از:
Giotto Compliance
DistillerSR
Nested Knowledge
EPPI-Reviewer Web
LitStream
JBI SUMARI
سازمان همکاری کاکرین یک کتاب راهنما برای مرورگران سیستماتیک مداخلات ارایه می‌کند که «دستورالعمل را برای آماده‌سازی مرورهای مداخله‌ کاکرین به نویسندگان ارایه می‌کند.» کتاب راهنمای کاکرین همچنین مراحل آماده‌سازی یک مرور سیستماتیک را تشریح می‌کند و مبنای دو مجموعه استاندارد برای انجام و گزارش مرورهای مداخله‌ کاکرین (MECIR; Methodological Expectations of Cochrane Intervention Reviews) است. همچنین حاوی راهنمایی در مورد ادغام پیامدهای گزارش شده توسط بیمار در مرورها است.
محدودیت‌ها > تاریخ گذشته یا خطر سوگیری

در حالی که مرورهای سیستماتیک به عنوان قوی‌ترین نوع شواهد در نظر گرفته می‌شوند، یک مرور از ۳۰۰ مطالعه در سال ۲۰۰۳ نشان داد که همه مرورهای سیستماتیک به یک اندازه قابل اعتماد نیستند و گزارش‌دهی آنها را می‌توان با مجموعه‌ای از استانداردها و دستورالعمل‌های مورد توافق جهانی بهبود بخشید. مطالعه دیگری توسط همان گروه نشان داد که از ۱۰۰ مرور سیستماتیک تحت نظارت، ۷ درصد در زمان انتشار، ۴ درصد دیگر در یک سال و ۱۱ درصد دیگر در عرض ۲ سال نیاز به به‌روزرسانی داشتند. این رقم در شاخه‌های پزشکی که به سرعت در حال تغییر هستند، به ویژه پزشکی قلب و عروق بیشتر بود. مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۳ نشان داد که گسترش جست‌وجوها فراتر از بانک‌های اطلاعاتی اصلی، شاید در منابع علمی خاکستری، ممکن است اثربخشی مرورها را افزایش دهد.
برخی از نویسندگان، مشکلات مربوط به مرورهای سیستماتیک را، به ویژه آن‌هایی که توسط کاکرین انجام شد، نشان داده، و خاطرنشان کرده‌اند که مرورهای منتشر شده اغلب دچار سوگیری، قدیمی و بیش از حد طولانی هستند. مرورهای کاکرین به این دلیل که به اندازه کافی در انتخاب کارآزمایی‌ها انتقادی نبوده و شامل تعداد زیادی کارآزمایی‌های با کیفیت پایین بودند، مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. آن‌ها چندین راه حل پیشنهاد کردند از جمله محدود کردن مطالعات در متاآنالیز ها و مرورها به کارآزمایی‌های بالینی ثبت شده، الزام به در دسترس قرار گرفتن داده‌های اصلی برای بررسی آماری، توجه بیشتر به تخمین حجم نمونه، و حذف وابستگی فقط به داده‌های منتشر شده. برخی از این مشکلات در اوایل سال ۱۹۹۴ ذکر شدند::
بسیاری از تحقیقات ضعیف به این دلیل به وجود می‌آیند که محققان به دلایل شغلی خود را مجبور به انجام پژوهش‌هایی می‌کنند که برای انجام آن‌ها فاقد صلاحیت و ‌تجربه هستند و هیچ کسی آنها را متوقف نمی کند.
محدودیت‌های روش شناختی متاآنالیز نیز مورد توجه قرار گرفته است. نگرانی دیگر آن است که گاهی پس از اینکه محققان، کارآزمایی‌های موجود را که قصد وارد کردن آن‌ها را دارند، مشاهده می‌کنند، روش‌های انجام یک بررسی سیستماتیک تغییر می‌کند . برخی از وب‌سایت‌ها مواردی را از پس‌گرفتن بررسی‌های سیستماتیک و گزارش‌های منتشر شده از مطالعات گنجانده شده در بررسی‌های سیستماتیک منتشر شده شرح داده‌اند. معیارهای ورود که دلخواهانه و غیر‌منطقی باشند، ممکن است بر کیفیت درک شده بررسی تأثیر بگذارد.  Eligibility criteria that is arbitrary may affect the perceived quality of the review.
محدودیت‌ها > گزارش کردن محدود داده‌های مطالعات انسانی

کمپین AllTrials گزارش می‌دهد که حدود نیمی از کارآزمایی‌های بالینی هرگز نتایجی را گزارش نکرده‌اند و این کمپین برای بهبود وضعیت گزارش‌دهی تلاش می‌کند. احتمال منتشر شدن کارآزمایی‌های «مثبت» دو برابر بیشتر از کارآزمایی‌های با نتایج «منفی» بود.
از سال ۲۰۱۶، انجام کارآزمایی‌های بالینی توسط شرکت‌های انتفاعی و عدم انتشار نتایج قانونی ‌است. برای مثال، در ۱۰ سال گذشته، ۸.۷ میلیون بیمار در کارآزمایی‌هایی شرکت کرده‌اند که نتایجی را منتشر نکرده‌اند. این عوامل به این معناست که احتمالاً یک سوگیری انتشار (publication bias) قابل توجهی وجود دارد، به گونه‌ای که فقط نتایج «مثبت» یا مطلوب فرضی منتشر می‌شوند. یک مرور سیستماتیک اخیر در مورد حمایت مالی صنعت و پیامدهای پژوهش به این نتیجه رسید که «حمایت مالی از مطالعات دارو و تجهیزات توسط شرکت سازنده منجر به نتایج و استنتاجات کارآمدی مطلوب‌تری در مقایسه با حمایت مالی توسط منابع دیگر می‌شود» و همچنین وجود سوگیری صنعت (industry bias) که نمی‌توان آن را با ارزیابی‌های استاندارد «خطر سوگیری» توضیح داد.
محدودیت‌ها > انطباق ضعیف با دستورالعمل‌های گزارش مرور

رشد سریع مرورهای سیستماتیک در سال‌های اخیر با مسئله اصلی انطباق ضعیف با دستورالعمل‌ها همراه بوده است، به‌ویژه در زمینه‌هایی مانند اعلام پروتکل‌های مطالعات ثبت‌شده، اعلام منبع حمایت مالی، داده‌های خطر سوگیری، مسائل ناشی از انتزاع داده‌ها، و توصیف دقیق اهداف مطالعه. مجموعه‌ای از مطالعات، نقاط ضعف‌هایی را در دقت و تکرارپذیری استراتژی‌های جست‌وجو در مرورهای سیستماتیک شناسایی کرده‌اند.  برای رفع این مشکل، یک الحاقیه‌ی جدید برای دستورالعمل PRISMA با عنوان PRISMA-S در حال توسعه است. علاوه بر این، ابزارها و بررسی فهرست‌هایی برای داوری همتای استراتژی‌های جست‌وجو ایجاد شده‌اند، مانند دستورالعمل‌های داوری همتای استراتژی‌های جست‌وجوی الکترونیکی ( Peer Review of Electronic Search Strategies, PRESS).
یک چالش کلیدی برای استفاده از مرورهای سیستماتیک در عملکرد بالینی و خط مشی مراقبت سلامت، ارزیابی کیفیت یک مرور معین است. در نتیجه، طیف وسیعی از ابزارهای سنجش برای ارزیابی مرورهای سیستماتیک طراحی شده‌اند. دو ابزار اندازه‌گیری محبوب و ابزار رتبه‌بندی برای ارزیابی کیفیت مرور سیستماتیک عبارتند از AMSTAR-2 (ابزار اندازه‌گیری برای ارزیابی کیفیت روش‌شناسی مرورهای سیستماتیک)  و ROBIS (خطر سوگیری در مرورهای سیستماتیک؛ Risk Of Bias In Systematic reviews). با این حال، اینها برای همه انواع مرور سیستماتیک مناسب نیستند. برخی مقالات داوری همتا که اخیرا انجام شده‌اند، مقایسه میان دو ابزار AMSTAR 2 و ROBIS را انجام داده‌اند.
تاریخچه

اولین مقاله‌ای که امروزه معادل یک مرور سیستماتیک مدرن شناخته می‌شود، مقاله‌ای از جیمز لیند (James Lind) در سال ۱۷۵۳ بود که تمام مقالات قبلی را در مورد بیماری اسکوربوت (scurvy) بررسی کرد.  مرورهای سیستماتیک تا دهه ۱۹۸۰ به صورت پراکنده ظاهر شدند و پس از سال ۲۰۰۰ رواج یافتند.  سالانه بیش از ۱۰.۰۰۰ مرور سیستماتیک منتشر می‌شود.
تاریخچه > تاریخچه در پزشکی

مقاله ژورنال پزشکی بریتانیا (British Medical Journal) در سال ۱۹۰۴ توسط کارل پیرسون (Karl Pearson) به گردآوری داده‌های چندین مطالعه در بریتانیا، هند و آفریقای جنوبی در مورد مایه‌کوبی (inoculation) تب تیفوئید پرداخت. او از یک رویکرد فراتحلیلی برای تجمیع پیامدهای چندین مطالعه بالینی استفاده کرد. در سال ۱۹۷۲، آرچی کاکرین (Archie Cochrane) نوشت: «مطمئناً این یک انتقاد بزرگ به حرفه ما است که ما یک خلاصه انتقادی، بر اساس تخصص یا فوق‌تخصص، و به‌صورت دوره‌ای تنظیم‌شده، از همه کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده مرتبط را سازماندهی نکرده‌ایم». ارزیابی انتقادی و سنتز یافته‌های پژوهشی به روشی سیستماتیک در سال ۱۹۷۵ تحت عنوان «متاآنالیز» پدید آمد. سنتزهای اولیه در حوزه‌های وسیعی از سیاست‌های عمومی و مداخلات اجتماعی انجام می‌شد، با سنتز پژوهش سیستماتیک به کار رفته در پزشکی و سلامت.  آرچی کاکرین با الهام از تجربیات شخصی خود به عنوان پزشک ارشد در اردوگاه‌های اسرای جنگی، برای بهبود روش علمی در شواهد پزشکی تلاش کرد.  فراخوان او برای افزایش استفاده از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده و مرورهای سیستماتیک منجر به ایجاد سازمان همکاری کاکرین شد، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس و به نام او نام‌گذاری شد، و بر اساس کارهای انجام شده توسط ایان چالمرز (Iain Chalmers) و همکارانش در زمینه بارداری و زایمان بنا گردید.
A visualisation of data being 'extracted' and 'combined' in a Cochrane intervention effect review where a meta-analysis is possible
ایزوپروپیل الکل

ایزوپروپیل الکل (به انگلیسی: Isopropyl Alcohol)
نام تجارتی: Alcojel
رده دارویی: الکل‌ها
رده درمانی: ضد عفونی کننده
اشکال دارویی: بالک
موارد مصرف: تمیز کردن پوست قبل و بعد از جراحی
نحوه مصرف: در بالغین و کودکان: محلول ۶۰ تا ۷۰ درصد، به‌طور موضعی، جهت ضدعفونی کردن پوست قبل از جراحی به کار می‌رود.
فرایند تولید ایزوپروپیل الکل

تولید ایزوپروپیل الکل یک فرایند صنعتی مهم است که به صورت عمده در صنایع شیمیایی استفاده می‌شود. ایزوپروپیل الکل یک الکل ثانویه است که به صورت گسترده در تولید مواد شیمیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد و در ساخت محصولاتی مانند پلاستیک، رنگ‌ها، رزین‌ها، و حلال‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فرایند تولید ایزوپروپیل الکل معمولاً از راه‌های زیر صورت می‌گیرد:
1. هیدراته کردن اتیلن: ابتدا اتیلن و آب تحت شرایط واکنشی خاص به هیدراته کردن تحت فشار و دمای مناسب تبدیل می‌شوند.  محصول این واکنش یک مخلوط از الکل‌هایی مانند اتانول، متانول، و ایزوپروپیل الکل است.
2. تجزیه مخلوط الکل‌ها: مخلوط الکل‌های تولید شده در مرحله قبل از اینکه ایزوپروپیل الکل استخراج شود، باید از هم جدا شوند. برای این کار از فرایندی به نام تقطیر تجزیه‌ای استفاده می‌شود که با استفاده از دمای مناسب و فرآیند تقطیر مولکولی این جداسازی صورت می‌گیرد. در این فرایند، ایزوپروپیل الکل جدا شده و مخلوط الکل‌های دیگر به‌عنوان محصولات جانبی به دست می‌آید.
3. پالایش و تصفیه: ایزوپروپیل الکل حاصل از فرایندهای قبلی نیاز به پالایش و تصفیه دارد تا از آلاینده‌ها و مواد جانبی خارج شود. این مرحله شامل استفاده از فیلتراسیون، تقطیر مجدد و فرآیندهای شیمیایی می‌شود تا ایزوپروپیل الکل با خلوص بالا به دست آید.
این فرایند تولید می‌تواند با توجه به شرایط فنی واحدهای تولیدی مختلف، مقیاس تولید و نوع تکنولوژی مورد استفاده، تغییر کند. اما این مراحل به طور کلی فرایند تولید ایزوپروپیل الکل را توصیف می‌کنند.
سایر کاربردها

از عمده موارد کاربرد این الکل در صنعت چاپ و وابستگی شدید این صنعت به ایزوپروپیل به این دلیل می‌باشد که: دمای آب را در دستگاه‌های چاپ بسیار پائین نگاه می‌دارد و قابلیت تبخیر آن بسیار پائین است.
سلول خورشیدی آلی

عکس. ۱. شماتیک سلولهای خورشیدی پلاستیکی. PET - پلی اتیلن ترفتالات، ITO - اکسید قلع ایندیم، PEDOT: PSS - پلی (۳٬۴-اتیلن دی اکسسیتینوفن)، لایه فعال (معمولاً یک پلیمر: مخلوط فولرن)، آلومینیوم .
فتوولتائیک ارگانیک تولید شده توسط شرکت سولارمر.
سلول خورشیدی آلی (OSC) یا سلول خورشیدی پلاستیکی نوعی فتوولتائیک است که از الکترونیک آلی استفاده می‌کند و شاخه ای از الکترونیک است که برای جذب نور و حمل بار برای تولید برق از نور خورشید توسط اثر فتوولتائیک با پلیمرهای آلی رسانا یا مولکولهای کوچک آلی سروکار دارد. بیشتر سلولهای فتوولتائیک آلی سلولهای خورشیدی پلیمری هستند.
مولکولهای مورد استفاده در سلولهای خورشیدی آلی قابل پردازش با محلول و در توان بالا و ارزان هستند، در نتیجه برای تولید حجم زیاد هزینه کمی صرف می‌شود. همراه با انعطاف‌پذیری مولکولهای آلی، سلولهای خورشیدی آلی برای کاربردهای فتوولتائیک به‌طور بالقوه مقرون به صرفه هستند. مهندسی مولکولی (به عنوان مثال تغییر طول و گروه عاملی پلیمرها) می‌تواند نوار ممنوعه را تغییر داده و امکان تنظیم الکترونیکی را فراهم کند. ضریب جذب نوری مولکولهای آلی زیاد است، بنابراین می‌توان مقدار زیادی از نور را با مقدار کمی از مواد، معمولاً به ترتیب صدها نانومتر جذب کرد. مهمترین معایب مرتبط با سلولهای فتوولتائیک آلی در مقایسه با سلولهای فتوولتائیک معدنی مانند سلولهای خورشیدی سیلیکون، بازده و استحکام کم است.
در مقایسه با دستگاه‌های مبتنی بر سیلیکون، سلول‌های خورشیدی پلیمری دارای وزن سبکتری هستند (که برای حسگرهای خودمختار کوچک حائز اهمیت است)، از نظر توانایی یکبار مصرف، ارزان برای ساخت (گاهی اوقات با استفاده از الکترونیک چاپی)، قابل انعطاف، قابل تنظیم در سطح مولکولی و به‌طور بالقوه دارای اثرات زیست‌محیطی کمتری هستند. سلولهای خورشیدی پلیمری همچنین می‌توانند شفافیت خود را نشان دهند، کاربردهای چون استفاده در پنجره‌ها، دیوار، وسایل الکترونیک قابل انعطاف برای آنها پیشنهاد شده‌است. یک دستگاه نمونه در شکل ۱ نشان داده شده‌است. معایب سلولهای خورشیدی پلیمری نیز جدی است: آنها حدود ۱/۳ از راندمان مواد سخت را ارائه می‌دهند و تخریب قابل توجهی فتوشیمیایی را تجربه می‌کنند.
عدم کارایی و ثبات سلول‌های خورشیدی پلیمری، همراه با هزینه کم و افزایش بازده، آنها را به یک زمینه جذاب در تحقیقات سلول خورشیدی تبدیل کرده‌است. از سال ۲۰۱۵، بازده سلولهای خورشیدی پلیمری به بیش از ۱۰٪ از طریق ساختار پشت سر هم افزایش یافته‌است. در سال ۲۰۱۸، رکورد این مقدار به ۱۷٫۳ درصد رسید و رکورد شکست که از طریق ساختار پشت سر هم به دست آمد.
فیزیک

سلول فتوولتائیک یک دیود نیمه رسانا ویژه است که نور را به جریان مستقیم (DC) تبدیل می‌کند. بسته به شکاف باند مواد جذب کننده نور، سلولهای فتوولتائیک همچنین می‌توانند فوتونهای کم مصرف، مادون قرمز (IR) یا پر انرژی، فرابنفش (UV) را به الکتریسیته DC تبدیل کنند. ویژگی مشترک هر دو مولکول و پلیمرهای کوچک (شکل ۲) که به عنوان ماده جذب کننده نور در فتوولتاییکها استفاده می‌شود این است که همه آنها دارای سیستم بزرگ مزدوج هستند. یک سیستم مزدوج که از اتم‌های کربن با پیوند کووالانسی متناوب تشکیل می‌شود. الکترون این هیدروکربن به شکل یک پیوند π از ابعاد محلی مداری با π * پادپیوند مداری است. اوربیتال نامتمرکز π بالاترین مدار مولکولی اشغالی (HOMO) است و مداری π * پایینترین مدار مولکولی غیرقابل استفاده (LUMO) است. در فیزیک نیمه رسانا آلی، HOMO نقش نوارهای هدایت و ظرفیت را به عهده می‌گیرد در حالی که LUMO به عنوان باند انتقال استفاده می‌شود. جداسازی انرژی بین سطح انرژی HOMO و LUMO شکاف باند مواد الکترونیکی ارگانیک در نظر گرفته شده‌است و به‌طور معمول در محدوده ۱–۴ الکترون‌ولت است.
انواع اتصالات > تک لایه

سلولهای فتوولتائیک آلی تک لایه ساده‌ترین شکل هستند. این سلول‌ها با ساندویچ کردن یک لایه از مواد الکترونیکی ارگانیک بین دو صفحه رسانای فلزی، به‌طور معمول یک لایه از اکسید قلع ایندیم (ITO) با کارکرد بالا و یک لایه از فلز با عملکرد کم مانند آلومینیوم، منیزیم یا کلسیم ساخته می‌شوند. ساختار اساسی چنین سلولی در شکل ۳ نشان داده شده‌است.
تولید

از آنجا که لایه فعال آن تا حد زیادی کارایی دستگاه را تعیین می‌کند، مورفولوژی این مؤلفه مورد توجه بسیاری قرار گرفته‌است.
تولید > اثرات حلال

شرایط پوشش چرخشی و تبخیر بر راندمان دستگاه تأثیر می‌گذارد. حلال و مواد افزودنی بر مورفولوژی اهداکننده-پذیرنده تأثیر می‌گذارد. مواد افزودنی باعث کاهش سرعت تبخیر می‌شوند و منجر به پلیمرهای کریستالی تر و در نتیجه باعث افزایش هدایت و بازده می‌شوند. مواد افزودنی معمولی شامل ۱٬۸-اکتانیدیتول، ارتو دیکلروبنزن، ۱٬۸-دیودودوکتان (DIO)، و نیتروبنزن است. اثر DIO به حلالیت انتخابی اجزای PCBM نسبت داده شد، اساساً فاصله متوسط پرتاب الکترونها را تغییر می‌دهد، و در نتیجه تحرک الکترون را بهبود می‌بخشد. مواد افزودنی همچنین می‌تواند منجر به افزایش زیاد راندمان پلیمرها شود.
سایر سلولهای خورشیدی نسل سوم

سلول‌های خورشیدی رنگ‌حساس
سلول فوتوالکتروشیمیایی