stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گاه‌شمار جنگ داخلی سوریه
سال ۲۰۱۴ (قدرت‌نمایی داعش و ورود آمریکا و اروپا به جنگ)

ژانویه ۲۰۱۴: در ۱۴ ژانویه، نیروهای داعش پس از نبردی شدید با مخالفان دولت بشار اسد، کنترل شهر رقه در شمال سوریه را به دست آوردند. داعش در پایان ماه ژوئن رسماً خلافت بر مناطق تحت اشغال خود در سوریه و عراق را اعلام کرد.
مارس ۲۰۱۴: در ۱۰ مارس، گروهی از راهبه‌های ارتدوکس که به مدت سه ماه در اسارت یکی از گروه‌های شورشی بودند، آزاد شدند. شورشیان این ۱۳ راهبه را از کلیسایی در شهر معلولا ربوده بودند.
صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) در ۱۱ مارس اعلام کرد، آمار کودکانی که از مارس سال گذشته تحت‌تأثیر این جنگ قرار گرفته‌اند از دو میلیون به پنج میلیون و ۵۰۰ هزار نفر رسیده‌است. یونیسف همچنین اعلام کرد که حدود یک میلیون کودک در مناطق و شهرهای محاصره شده به غذا، دارو و کمک‌های بشردوستانه دسترسی ندارند.
در ۱۴ مارس، احمد جربا، رئیس ائتلاف ملی سوریه گفت که حامیان بین‌المللیِ مخالفانِ حکومت سوریه باید به وعدهٔ خود در مورد ارسال سلاح‌های سنگین عمل کنند. او گفت که به وی قول داده شده بود که اگر دولت سوریه مسئول شکست مذاکرات صلح تشخیص داده شود کشورهای «گروه دوستان سوریه» اسلحه سنگین در اختیار مخالفان قرار خواهند داد.
ارتش سوریه در ۱۶ مارس، شهر یبرود را به کنترل خود درآورد. در ۲۰ مارس، نیروهای ارتش سوریه موفق شدند دژ شهسواران (حصن‌الاکراد) را در استان حمص پس از درگیری‌های شدید با شورشیان، تحت کنترل خود درآورند. همچنین اعلام شد که برای اولین بار از زمان شروع ناآرامی‌های سوریه، کاروان حامل کمک‌های سازمان ملل از ترکیه وارد سوریه شده و به شهر قامشلی در شمال شرقی سوریه رفته‌است. همچنین گزارش مشترک سازمان ملل متحد و سازمان منع تسلیحات شیمیایی (OPCW) در مورد اجرای توافقنامه انتقال تسلیحات شیمیایی سوریه انتشار یافت و در آن اعلام شد حدود ۴۶ درصد از کل تسلیحات شیمیایی سوریه به خارج منتقل شده‌است.
ژوئن ۲۰۱۴: در ۳ ژوئن،  بشار اسد در مناطق تحت کنترل دولت سوریه نخستین انتخابات ریاست جمهوری این کشور با حضور بیش از یک نامزد را برگزار کرد. او درنهایت اعلام کرد که برای سومین بار به عنوان رئیس‌جمهوری سوریه انتخاب شده‌است. در ۲۳ ژوئن، سازمان منع تسلیحات شیمیایی اعلام کرد که تمام سلاح‌های شیمیایی دولت سوریه را نابود کرده‌است. با این وجود مخالفان دولت اعلام کردند که دولت سوریه همچنان سلاح‌های شیمیایی دیگری دارد که آنها را مخفی کرده‌است.
ژوئیه ۲۰۱۴: در ژوئیه بخش‌های زیادی از استان دیرالزور به کنترل داعش درآمد همچنین این گروه، شهر دیرالزور را که در کنترل ارتش سوریه بود محاصره کرد.
اوت ۲۰۱۴: در ۲۴ اوت، پیکارجویان جهادی عضو داعش موفق شدند تا پایگاه نظامی طبقه را به تصرف درآورند. تا پیش از سقوط پایگاه، حدود ۱۴۰۰ سرباز ارتش سوریه در آن حضور داشتند که حدود ۷۰۰ نفر از آن‌ها موفق به فرار و بقیه کشته یا اعدام شدند.
سپتامبر ۲۰۱۴: در ۲۳ سپتامبر، ایالات متحده آمریکا حملات هوایی محدود علیه نیروهای داعش در سوریه را آغاز کرد.
سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ > ۲۰۱۵: تبدیل ادلب پایگاه اصلی شورشیان، قدرت گرفتن کردهای شمال سوریه، ورود مستقیم روسیه به جنگ داخلی سوریه

مارس ۲۰۱۵: در ۲۴ مارس شهر ادلب، مرکز استان ادلب تحت کنترل گروه جبهه النصره، تحت حمایت عربستان سعودی درآمد. با سقوط این شهر، به تدریج دیگر شهرهای این استان از جمله شهرهای استراتژیک جسرالشغور و اریحا نیز به کنترل اسلامگرایان افراطی درآمدند.
مه ۲۰۱۵: در ۲۱ مه، داعش شهر باستانی پالمیرا را تصرف کرد. اگرچه این شهر سرانجام در ۲۷ مارس ۲۰۱۶ به کنترل نیروهای ارتش سوریه درآمد اما داعش بار دیگر توانست ۹ ماه بعد در دسامبر ۲۰۱۶ وارد پالمیرا شود. در ۲۵ مه، شماری از مخالفان بشار اسد به میزبانی نورسلطان نظربایف در آستانه، پایتخت قزاقستان جمع شدند. اولین و دومین دور این مذاکرات که در اکتبر همان سال برگزار شد، بدون نتیجه‌ای ثمربخش پایان یافت. از اواسط دسامبر ۲۰۱۶، ولادیمیر پوتین و رجب طیب اردوغان نیز موافقت کردند که آستانه به محل جدید مذاکرات صلح سوریه تبدیل شود.
سپتامبر ۲۰۱۵: در ۹ سپتامبر، پیکارجویان اسلامگرا مخالف اسد پس از کشتن حداقل ۵۶ سرباز دولتی، در حمله‌ای کنترل پایگاه هوایی ابوظهور را به دست گرفتند.
در ۳۰ سپتامبر، روسیه که تا این زمان تنها به ارائه کمکهای نظامی به دولت اسد می‌پرداخت، به‌طور جدی وارد جنگ شد. نیروی هوایی روسیه حملات بی‌سابقه‌ای را علیه مخالفان بشار اسد به اجرا گذاشت و متهم شد که عمداً اهدافی غیرنظامی از جمله بیمارستان‌ها را بمباران کرده‌است. به این ترتیب به کمک روسیه، حکومت بشار اسد که در آستانهٔ فروپاشی بود موفق به تصاحب سرزمین‌های بیشتری شد و سرنوشت جنگ داخلی پس از حدود چهار و نیم سال به نفع دولت اسد تغییر کرد.
اکتبر ۲۰۱۵: نیروهای دموکراتیک سوریه در ۱۰ اکتبر، ائتلافی از نیروهای کرد و عرب با حمایت ائتلاف ضد داعش اعلام موجودیت کرد. طبق گفته ائتلاف ضد داعش، عقب راندن داعش یکی از دلایل تشکیل نیروهای دموکراتیک سوریه بود. اما به گفته ترکیه، «بسیاری از اعضای نیروهای دموکراتیک سوریه سابقه عضویت در حزب کارگران کردستان را دارند و این گروه نقش عمده ای در تقسیم سوریه بازی می‌کند.»
دسامبر ۲۰۱۵: در ۲۵ دسامبر زهران علوش رهبر گروه جیش الاسلام در حملهٔ هواییِ نیروی‌های روس به یکی از جبهات جنگ در منطقه غوطه شرقی دمشق کشته شد.
سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ > سال ۲۰۱۶: شکست شورشیان در حلب، ورود ترکیه به خاک سوریه

ژوئن ۲۰۱۶: در ۲۶ ژوئن و پس از چهار ماه نبرد سختِ نیروهای داعش با مبارزان کرد که تحت حمایت هواپیماهای ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا بودند، سرانجام داعش از شهر کوبانی در مرز ترکیه و سوریه بیرون رانده شد.
ژوئیه ۲۰۱۶: در ۲۹ ژوئیه، اسلامگرایان جبهه النصره که شاخهٔ القاعده در سوریه محسوب می‌شوند نام خود را به جبهه فتح شام تغییر داده و از القاعده جدا شدند.
اوت ۲۰۱۶: در ۲۴ اوت، ترکیه، عملیات سپر فرات را در استان حلب علیه داعش و همچنین کردهای عضو یگان‌های مدافع خلق به اجرا گذاشت. کارشناسان سازمان ملل و سازمان منع سلاح‌های شیمیایی نیز مشترکاً اعلام کردند که ارتش سوریه از گاز کلر در سه حملهٔ جداگانه علیه مخالفان استفاده کرده‌است. بر اساس گزارش آنها نیروهای داعش نیز از گاز خردل استفاده کرده بودند.
نوامبر ۲۰۱۶: نیروهای دموکراتیک سوریه تحت حمایت ائتلاف ضد داعش در ۶ نوامبر و در عملیات بازپس‌گیری رقه، پایتخت داعش در سوریه را آغاز کردند. همزمان با آن، عملیات آزادسازی موصل در عراق نیز انجام شد.
دسامبر ۲۰۱۶: در ۲۲ دسامبر، دولت بشار اسد سرانجام با حمایت دو متحد اصلی خود یعنی ایران و روسیه از بازپس‌گیری کامل حلب خبر داد. در ۳۰ دسامبر، بر اساس توافقی که با حمایت روسیه و ترکیه و در غیاب آمریکا منعقد شد، طرح آتش‌بس به اجرا گذاشته شد.
سال ۲۰۱۷ > سال ۲۰۱۷: مذاکرات آستانه، تشکیل مناطق کاهش تنش، عقب‌نشینی داعش و قدرت گرفتن دولت بشار اسد

ژانویه ۲۰۱۷: در ۲۳ ژانویه و در مذاکرات بین‌المللی آستانه تحت حمایت ایران و ترکیه و روسیه، هیاتی از مخالفان دولت بشار اسد متشکل از ۱۲ نماینده، مذاکراتِ غیرمستقیم با هیاتی از نمایندگانِ بشار اسد را آغاز کردند. در پایان این مذاکرات دو روزه، بر سر ایجاد تشکلی با هدف اجرای قطعنامهٔ آتش‌بس شورای امنیت سازمان ملل توافق شد. در ۲۸ ژانویه، گروه‌های جبهه فتح شام، جنبش نورالدین زنکی، لواء الحق، جبهه انصار الدین و جیش السنه با یکدیگر متحد شده و هیئت تحریر شام را در شمال غرب سوریه تشکیل دادند.
۲۸ فوریه ۲۰۱۷: چین و روسیه در ۲۸ فوریه، قطعنامهٔ جدید شورای امنیت سازمان ملل برای تحریم دولت سوریه را در واکنش به استفاده از سلاح‌های شیمیایی وتو کردند.
مارس ۲۰۱۷: در ۲ مارس، ارتش سوریه شهر پالمیرا را به کمک روسیه تصرف کرد. در ۹ مارس، دونالد ترامپ به عنوان بخشی از تلاش برای بازپس‌گیری شهر رقه از نیروهای داعش، برنامه‌های نظامی برای تجهیز کردهای یگان‌های مدافع خلق (YPG) را تأیید کرد؛ این حرکت خشم ترکیه را در پی داشت. ۲۶ مارس، نیروهای دموکراتیک سوریه در پی نبرد سنگینی با داعش، کنترل پایگاه هوایی طبقه را به دست گرفتند.
آوریل ۲۰۱۷: در ۴ آوریل، دست‌کم ۵۸ نفر در پی استفاده از گاز اعصاب در شهر خان شیخون در استان ادلب جان باختند. به گفتهٔ شاهدان این حملات توسط هواپیماهای سوری یا روسی انجام شده‌است. مسکو و دمشق این اتهامات را رد کردند. در ۶ آوریل آمریکا با ۵۹ موشک مواضعی متعلق به دولت بشار اسد از جمله یک پایگاه هوایی را در مرکز سوریه هدف قرار داد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا این کار را در راستای امنیت ملی آمریکا توجیه کرد.
مه ۲۰۱۷: در ۱۲ مه، ارتش سوریه پایگاه هوایی الجراح را از داعش پس گرفت.
ژوئیه ۲۰۱۷: دونالد ترامپ و ولادیمیر پوتین در ۷ ژوئیه، با برقراری آتش‌بس محدود در سه استان در جنوب غرب سوریه موافقت کردند. در ۲۳ ژوئیه و تنها یک روز پس از آنکه ارتش اعلام کرد که آتش‌بس در منطقه به اجرا گذاشته شده‌است، جنگنده‌های سوریه حومه‌های دمشق را بمباران کردند.
سپتامبر ۲۰۱۷: ارتش سوریه در ۵ سپتامبر اعلام کرد که توانسته‌است محاصره شهر دیرالزور در شرق این کشور را که از حدود سه سال پیش در کنترل نیروهای داعش است، بشکند و به سه کیلومتری شهر برسد.
اکتبر ۲۰۱۷: در ۱۷ اکتبر، نیروهای دمکراتیک سوریه با حمایت ائتلاف ضد داعش (به رهبری آمریکا) شهر رقه را از داعش بازپس گرفتند.
نوامبر ۲۰۱۷: در ۳ نوامبر، نیروهای دولتی سوریه شهر دیرالزور را به‌طور کامل از داعش بازپس گرفتند. در ۲۱ نوامبر، اعلام پایان خلافت داعش به ادعای قاسم سلیمانی و قدردانی از سید علی سیستانی (مرجع تقلید شیعه در عراق)، سید علی خامنه‌ای (رهبر جمهوری اسلامی ایران) و سید حسن نصرالله (دبیرکل حزب‌الله لبنان) از او رخ داد و همچنین گروه داعش، آمریکایی–اسرائیلی خوانده شد.
سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ > سال ۲۰۱۸: درگیری‌های غوطه، حمله ترکیه به عفرین، نبرد جنوب سوریه

ژانویه ۲۰۱۸: در ۱۰ ژانویه، نیروهای دولتی سوریه پایگاه هوایی ابوظهور را از مخالفان بازپس گرفتند.
۲۲ ژانویه، دیده‌بان حقوق بشر سوریه مستقر در لندن ۲۱ مورد خفگی در شهر دوما واقع در غوطهٔ شرقی را گزارش داد. مشاهدات ساکنان و منابع پزشکی از وقوع حمله‌ای دیگر این بار با گاز کلر خبر می‌داد. پیش از این در ۱۳ ژانویه نیز حمله مشابهی در حومهٔ دوما گزارش شده بود.
فوریه ۲۰۱۸: در ۲۴ فوریه و در پی تشدید بی‌سابقهٔ حملات نیروهای دولت مرکزی سوریه به منطقهٔ غوطهٔ شرقی، شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آرا با تصویب قطعنامه‌ای خواستار برقراری فوری و بدون تأخیر آتش‌بسی ۳۰ روزه در سراسر سوریه، با هدف رساندن کمک‌های بشردوستانه به مناطق درگیری شد. با وجود تصویب این قطعنامه، نیروهای بشار اسد و متحدانش همچنان به حملات خود به مواضع شورشیان در منطقهٔ غوطه شرقی ادامه دادند. تنها طی یک ماه اخیر بیش از ۱۱۰۰ غیرنظامی در این منطقه کشته شده‌اند. بنا بر اعلام آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد حدود ۳۹۰ هزار نفر در غوطهٔ شرقی در «جهنمی روز زمین» به سر می‌برند.
تنها طی یکماه اخیر بیش از ۱۱۰۰ غیرنظامی در این منطقه کشته شده‌اند. بنا بر اعلام آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد حدود ۳۹۰ هزار نفر در غوطهٔ شرقی در جهنمی روز زمین به سر می‌برند.
مارس ۲۰۱۸: در ۱۸ مارس، شورشیان سوری تحت حمایت ترکیه کنترل شهر عفرین را به‌دست گرفتند. خبرگزاری دولتی ترکیه، آناتولی، از قول رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهوری این کشور گزارش داد که ارتش آزاد سوریه وارد عفرین شده و کنترل مرکز شهر را کاملاً در دست گرفته‌است.
آوریل ۲۰۱۸: خبرگزاری اسپوتنیک به نقل از ژنرال یوری یفتوشنکو، رئیس مرکز روسی مصالحه طرفهای درگیری سوری، در ۱۲ آوریل، اعلام کرد که غوطه شرقی تحت کنترل کامل ارتش سوریه درآمد.
مه ۲۰۱۸: در ۲۸ مه، مخالفان بشار اسد با حمایت ترکیه و با قوایی ۳۵ هزار نفره ارتش ملی سوریه را تشکیل دادند.
ژوئیه ۲۰۱۸: ارتش سوریه در ۱۲ ژوئیه، شهر درعا در جنوب سوریه را از شورشیان پس گرفت.
سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ > سال ۲۰۱۹: شکست داعش، ادامه حملات داعش، خروج ایالات متحده از شمال سوریه، حمله ترکیه به شمال سوریه، بازگشت ارتش سوریه به مناطق کردنشین و کشته شدن ابوبکر بغدادی

ژانویه ۲۰۱۹: در ۱۰ ژانویه، تحریر الشام با بیرون راندن مخالفان اسد به خصوص گروه‌های تحت حمایت ترکیه از ادلب، کنترل استان ادلب را به دست گرفت.
۹ فوریه ۲۰۱۹: نیروهای دموکراتیک سوریه، نبرد باغوز فوقانی را با کمک ائتلاف آمریکا علیه داعش به عنوان بخشی از عملیات دیرالزور آغاز کردند.
مارس ۲۰۱۹: نیروهای دموکراتیک سوریه آخرین نبرد خود را با واپسین گروه جهادیان داعش در ۱ مارس، در باغوز آغاز کردند. در ۲۳ مارس، نیروهای دموکراتیک سوریه پس از هفته‌ها نبرد با داعش در باغوز سرانجام اعلام کردند که آخرین منطقه تحت کنترل داعش را تصرف کردند و به این ترتیب داعش همه مناطق تحت کنترل خود در سوریه را از دست داد.
ژوئن ۲۰۱۹: در ۸ ژوئن، عبدالباسط ساروت، فوتبالیست و خواننده مشهور سوری که از سال‌ها پیش به صف مخالفان بشار اسد پیوسته بود و فرماندهی گروهی به نام جیش العزه را برعهده داشت، در جریان نبرد با نیروهای دولتی سوریه در جبهه استان حما کشته شد.
اوت ۲۰۱۹: در ۷ اوت، ایالات متحده آمریکا و ترکیه برای تشکیل منطقه امن در شمال سوریه به توافق رسیدند از مهم‌ترین دلایل ایجاد منطقه امن، دور کردن نیروهای دموکراتیک سوریه از مرز ترکیه و جلوگیری از حمله احتمالی ترکیه به شمال سوریه بود. در ۱۴ اوت و با ادامه پیشروی نیروهای دولتی، شهر خان شیخون در جنوب استان ادلب به محاصره نیروهای دولتی درآمد. در ۲۰ اوت، نیروهای مسلح عربی سوریه کنترل کامل شهر خان شیخون را به دست گرفتند.
اکتبر ۲۰۱۹: در ۹ اکتبر، ترکیه و شورشیان سوری تحت حمایت آن، برای مقابله با کردهای عضو یگان‌های مدافع خلق، عملیاتی تحت عنوان چشمه صلح را در شمال و شمال شرقی سوریه آغاز کردند. تا اواسط اکتبر ۲۰۱۹، شهرهای تل ابیض و رأس‌العین به کنترل ترکیه و متحدانش درآمد.
در ۱۴ اکتبر، آمریکا ارتش خود را از شمال سوریه خارج کرد. ارتش سوریه و روسیه به درخواست نیروهای دموکراتیک سوریه و برای جلوگیری از پیشروی ترکیه در ۱۵ اکتبر، وارد مناطق شرق فرات شدند از جمله رقه، الثوره، عین عیسی، تل تمر، پایگاه هوایی طبقه، کوبانی و منبج. در ۲۶ اکتبر ابوبکر بغدادی رهبر داعش در عملیات نیروهای آمریکایی در روستای باریشا در استان ادلب کشته شد.
نوامبر ۲۰۱۹: در ۲۰ نوامبر، کمیته جدید قانون اساسی سوریه به منظور بحث و گفتگو و پایان دادن به جنگ داخلی سوریه و تهیه پیش نویس قانون اساسی جدید برای سوریه، فعالیت خود را آغاز کرد.
سال ۲۰۲۰ (رویارویی مستقیم ترکیه و سوریه در ادلب، بحران اقتصادی سوریه) > ۲۰۲۰: تشدید تظاهرات، حملات راکتی متوالی به پایگاه‌های آمریکا، عقب‌نشینی ترکیه

ژانویه ۲۰۲۰: در ۲۹ ژانویه، نیروهای مسلح عربی سوریه با حمایت روسیه کنترل شهر معره نعمان در استان ادلب را به‌دست گرفتند.
فوریه ۲۰۲۰: در ۶ فوریه، شهر استراتژیک سراقب، با پشتیبانی هوایی روسیه به کنترل نیروهای دولتی درآمد. همچنین ارتش سوریه موفق به تصرف ۱۳۹ منطقه در شمال غرب سوریه شد.
در ۱۱ فوریه ارتش سوریه کنترل کامل بزرگراه استراتژیک حلب-دمشق (بزرگراه M5) را در دست گرفت. بزرگراه M5، جنوب سوریه را با گذر از دمشق به شهر حلب در شمال این کشور متصل می‌کند و از آن به عنوان یکی از شاهراه‌های اقتصادی سوریه نام برده می‌شود. در ۲۷ فوریه شورشیان سوری، مجدداً کنترل شهر سراقب را به دست گرفتند.
در ۲۸ فوریه و در جریان پیشروی نیروهای ارتش سوریه، ۳۳ تن از سربازان ارتش ترکیه در ادلب کشته شدند. اما ترکیه در ۳ مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد که به نیروهای دولتی سوریه حمله کرده و ده‌ها نفر از سربازان سوریه را کشته‌است.
مارس ۲۰۲۰: در ۱ مارس سراقب بار دیگر تحت کنترل ارتش سوریه قرار گرفت. در ۵ مارس، روسیه و ترکیه بر سر آتش‌بس در ادلب توافق کردند.
آوریل ۲۰۲۰: در جریان یک بمب‌گذاری در عفرین در ۲۸ آوریل ۲۰۲۰، ۴۰ نفر از جمله ۱۱ کودک کشته شدند. اگرچه هیچ گروهی مسئولیت حمله را برعهده نگرفت اما ترکیه، یگان‌های مدافع خلق (YPG) را مسئول این حمله دانست. براساس گزارش دیدبان حقوق بشر سوریه، حداقل شش تن از مبارزان سوری تحت حمایت ترکیه در این انفجار کشته شده‌اند.
ژوئن ۲۰۲۰: در ۱۰ ژوئن، صدها معترض در شهر دروزی‌نشین سویدا برای چهارمین روز متوالی در برابر بحران اقتصادی سوریه دست به تظاهرات زدند، چرا که دلار آمریکا هفت روز قبل از آن، به ۳۰۰۰ پوند سوریه رسیده بود. در ۱۱ ژوئن و به دنبال اعتراضات ضددولتی و بدتر شدن اوضاع اقتصادی، بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، عماد خمیس، نخست‌وزیر سوریه را برکنار کرد. به گفته تحلیلگران، کاهش ارزش لیره سوریه و افزایش چشمگیر تحریم‌ها، تهدیدات جدیدی برای بقای دولت اسد به‌وجود آورده بود.
در ۱۷ ژوئن آمریکا از اجرایی شدن قانون سزار خبر داد که به موجب آن، تمام دولت‌ها، گروه‌ها، شرکت‌ها و افرادی که مستقیم و غیر مستقیم به دولت سوریه کمک مالی یا نظامی یا در چهار بخش نفت، گاز طبیعی، هواپیماهای نظامی، ساخت و ساز و مهندسی فعالیت کنند را تحریم می‌کند.
اوت ۲۰۲۰: در ۱ اوت، شرکت دلتا کرسنت انرژی آمریکا با نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) قرارداد نفتی امضا کرد. ترکیه، سوریه، ایران و روسیه این قرارداد را محکوم کرده و آن را نقض حقوق بین‌الملل، یکپارچگی، وحدت و حاکمیت سوریه خواندند.
۲۰۲۱ و ۲۰۲۲

مه ۲۰۲۱: در ۲۷ مه، طبق نتایج نهایی و رسمی، بشار اسد پیروز انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۱ سوریه که توسط خودش برگزار شده بود شد. وی توانست با کسب ۹۵٫۱ درصد آرا برای چهارمین بار این منصب را عهده‌دار شود.
در ۳۰ دسامبر، وقوع حملات راکتی شدید به پایگاه نیروهای آمریکایی در نزدیکی میدان نفتی العمر واقع در حومه شرقی دیرالزور و به دنبال آن پرواز جنگنده‌ها و هواپیماهای شناسایی آمریکایی بر فراز منطقه؛ تمامی راه‌های منتهی به این پایگاه توسط شبه نظامیان مورد حمایت آمریکا بسته شدند. همچنان هیچ گروهی مسئولیت این حمله را برعهده نگرفت.
طبق اعلام دیدبان حقوق بشر سوریه تنها طی سال ۲۰۲۲، حدود ۳۸۲۵ نفر کشته شدند که ۱۶۲۷ تن از آنها غیرنظامی بودند. از جمله غیرنظامیان ۳۲۱ کودک هستند. تنها حدود ۲۰۹ غیرنظامی به دلیل انفجار مین زمینی کشته شدند.
۲۰۲۴

۲۷ نوامبر: آغاز حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه
۲۸ نوامبر: حمله هیئت تحریر شام به حلب و آغاز نبرد حلب
۲۹ نوامبر: پیشروی تحریر الشام به سوی حلب و فرار تعدادی از نظامیان ارتش سوریه از خدمت
۳۰ نوامبر : شروع درگیری در حماه با فاصله ۱۴۰ کیلومتری از حلب
۳۰ نوامبر شب: سقوط حلب
۵ دسامبر: ارتش سوریه از حماة عقب نشینی کرد و شهر به دست تحریر الشام افتاد.
۵ و ۶ دسامبر: پیشروی تحریر الشام به سوی حمص
۷ دسامبر شب: عقب نشینی ارتش سوریه و سقوط حمص
۸ دسامبر:
سقوط دمشق و سقوط رژیم اسد
حمله اسرائیل به سوریه (۲۰۲۴–اکنون)
درگیری ارتش ملی تحت حمایت ترکیه و نیرو سوریه دموکراتیک در اطراف سد تشرین
حملات پهبادی ترکیه علیه نیروهای سوریه دموکراتیک
۲۰۲۵

شورش علویان سوریه در لاذقیه و طرطوس
آمار تلفات و خسارات

مقالهٔ اصلی: تلفات جنگ داخلی سوریه
تظاهرات ضدحکومتی در بانیاس در آوریل ۲۰۱۱
اعتراضات علیه بشار اسد رئیس‌جمهور سوریه در دوما در ۸ آوریل ۲۰۱۱
تظاهرات طرفداران اسد در لاذقیه در ژوئن ۲۰۱۱
یک ایست بازرسی ارتش سوریه در دوما در ژانویه ۲۰۱۲
تجمع اعتراضی مردم در حمص علیه بشار اسد
وضعیت جنگ داخلی سوریه در ۱۵ مارس ۲۰۱۲
وضعیت جنگ داخلی سوریه در ۱۵ مارس ۲۰۱۳؛ بخش‌های مهم و استراتژیک سوریه و همچنین حدود یک سوم خاک این کشور در کنترل مخالفان بشار اسد قرار گرفت.
حلب، منطقه کرم الجبل در مارس ۲۰۱۳
وضعیت جنگ داخلی سوریه در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴؛ داعش بسیاری از مناطق سوریه را تحت کنترل خود درآورد.،
وضعیت جنگ داخلی سوریه در ۱ دسامبر ۲۰۱۵؛ داعش بر دو سوم خاک سوریه مسلط شد و مخالفان بشار اسد در شمال غرب سوریه استان ادلب را به‌طور کامل تحت کنترل خود درآوردند.
وضعیت جنگ داخلی سوریه در ۱ سپتامبر ۲۰۱۶؛ داعش در برخی مناطق تحت کنترل خود در رقه، حلب، حسکه، دیرالزور و حمص عقب‌نشینی کرد.
وضعیت جنگ داخلی سوریه در اکتبر ۲۰۱۷؛ با عقب‌نشینی داعش، ارتش سوریه و نیروهای دموکراتیک سوریه مناطق مختلفی را به کنترل خود درآوردند.
در ژانویه ۲۰۱۸، ارتش سوریه پایگاه هوایی ابوظهور و مناطقی از شرق ادلب را تحت کنترل خود درآورد.
ارتش سوریه مخالفان دولت و داعش را در درعا در جنوب سوریه شکست داد.
وضعیت جنگ داخلی سوریه در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۹؛ داعش کنترل اکثر مناطق سوریه را از دست داد و ارتش سوریه دو سوم خاک سوریه را پس گرفت. ادلب در شمال غرب سوریه به آخرین پایگاه تحت کنترل مخالفان تبدیل شد.
پس از اینکه نیروهای آمریکایی عقب‌نشینی کردند، ترکیه حمله جدیدی به شمال سوریه را در اکتبر ۲۰۱۹ آغاز کرد. در نتیجه ارتش سوریه، به دعوت نیروهای دموکراتیک سوریه وارد مناطقی از شرق فرات شد.
حمله ارتش سوریه به ادلب و حلب که از دسامبر سال ۲۰۱۹ آغاز شد.
دیدار سید علی خامنه‌ای و بشار اسد
دهستان بیدشهر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویری از دهستان بیدشهرتصویری از دهستان بیدشهر: تصویری از دهستان بیدشهرتصویری از دهستان بیدشهر
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: اوز
بخش: بیدشهر
مرکز دهستان: بیدشهر
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۷۱۵۲۵۳
دهستان بیدشهر دهستانی است در بخش بیدشهر از شهرستان اوز در جنوب فارس. روستاهای زیادی اعم از هود، گلار، قلات، اسلام‌آباد و کهنه همجوار این روستا می‌باشند. در این روستا آثاری از آتشکده و همچنین خانه گبرها وجود دارد که این خود دلیل بر قدمت این روستا دارد. جمعیت کنونی بیدشهر بالغ بر ۴۶۵۲نفر است امیدواریم بزودی شهر شود. اغلب مردان برای امرار معاش به کشورهای عربی می‌روند. بیدشهر مانند سایر روستاهای جنوب دارای آب و هوای گرم و خشک می‌باشد. اما با وجود این آب و هوای گرم و خشک در این دهستان آبشار زیبا و چشم‌نوازی به نام آبشار دَروا وجود دارد.
مردم این دهستان تمامی نیازهای عمومی مردم را خودشان تأمین می‌کنند. مردم بیدشهر به زبان اچمی صحبت می‌کنند و مذهبشان اهل سنت و جماعت می‌باشد. اتحاد و همبستگی اهالی بیدشهر زبانزد مردم منطقه می‌باشد.
کشاورزی

مناطق کشاورزی معروف روستا عباراتند از:دومون، پِئزُپارُوْ، بستان شیخ، بٌگال، دشت مُشک و تیفِ رُوْ.
کشت عمده بیدشهر، خرما ست. نخلستان‌های بیدشهر با چاه آب شور آبیاری می‌گردند.
آب شرب

میان کوره و بیدشهر، دریاچه فصلی است و آب بیدشهر از هود تأمین می‌شود.
بیشتر

این روستا دارای ۱۰ قوم بزرگ و خونگرم و مهمان نواز است که علاقه و همبستگی بسیاری بهم دارند که در ۱۲ محله زندگی می‌کنند.
از سال ۲۰۰۹ با پیگیری مسولان شهرک جدید امام خمینی هم به این دهستان اضافه شده‌است که در کنار ورزشگاه ورزشی و قسمت شرقی ان واقع شده‌است.
قلب‌های آهنین ۴

| قلب‌های آهنین ۴ | قلب‌های آهنین ۴ |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): پارادوکس دولوپمنت استودیو
ناشر(ها): پارادوکس اینتراکتیو
کارگردان(ـان): یوهان اندرسون
تهیه‌کننده(ها): استافان برگلن پاتریک برگلیند کاندرا داهلگرن رابین سدرهولم
طراح(ـان): دن لیند یوهان اندرسون کریس کینگ
برنامه‌نویس(ـان): دن لیند
هنرمند(ان): فردریک تول
آهنگساز(ان): آندرئاس والدتفت
موتور: پارادوکس دولوپمنت استودیو
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس، لینوکس
تاریخ(های) انتشار: ج: June 6, 2016
ژانر(ها): بازی ویدئویی راهبردی، جنگی
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره، بازی ویدئویی چندنفره
قلب‌های آهنین ۴ (انگلیسی: Hearts of Iron IV) یک بازی ویدئویی راهبردی ساخت شرکت پارادوکس دولوپمنت استودیو است که در تاریخ ۶ ژوئن ۲۰۱۶ عرضه شد. این بازی ادامه‌ای بر قلب‌های آهنین ۳ است و در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم می‌گذرد.
این بازی چهارمین سری از بازی‌های قلب‌های آهنین است که در سال ۲۰۰۲ با تمرکز بر نبردهای تاریخی جنگ جهانی دوم آغاز شده‌است. این بازی همزمان با هفتادو دومین سالگرد عملیات پیاده شدن در نرماندی (یکی از معروف‌ترین عملیات‌های جنگ جهانی دوم) منتشر شد.
در این بازی به بازیکن این توانایی داده شده‌است تا هر کشوری را که می‌پسندد در یکی از سناریوهای سال‌های ۱۹۳۶ یا ۱۹۳۹ انتخاب نماید و کشورش را برای پیروزی در برابر اتحادهای متحدین، متفقین یا کمینترنها رهبری کند.
هم‌اکنون یازده محتوای قابل دانلود و گسترش دهنده برای این بازی منتشر شده که شامل موارد زیر می‌شود.:
Together for Victory
Death or Dishonor
Waking the Tiger
Man the Guns
La Résistance
Battle For The Bospours
No Step Back
By Blood Alone
Arms Against Tyranny
Trial of Allegiance
Götterdämmerung
| 0 | 1 |
| --- | --- |
۲۰۱۶: Together for Victory
۲۰۱۷: Death or Dishonor
۲۰۱۸: Waking the Tiger
۲۰۱۹: Man the Guns
۲۰۲۰: La Résistance
۲۰۲۰: Battle for the Bosporus
۲۰۲۱: No Step Back
۲۰۲۲: By Blood Alone
۲۰۲۳: Arms Against Tyranny
۲۰۲۴: Trial of Allegiance
۲۰۲۴: Götterdämmerung
گیم پلی

قلب‌های آهنین ۴ یک بازی راهبرد کلان جنگی است که حول محور جنگ جهانی دوم می‌گردد. بازیکن باید به عنوان هر کشوری در ۱۹۳۶ یا ۱۹۳۹ می‌تواند به صورت تک نفره یا چند نفره بازی کند، هرچند بازی بیشتر از سال ۱۹۵۰ نمی‌تواند پیش برود. ارتش یک کشور میان نیروی ناوی، نیروی هوای و نیروی زمینی تقسیم می‌شود. برای نیروهای زمینی، بازیکن باید لشکرهایی از پیاده‌نظام، تانک و دیگر یگان‌ها را طراحی و دستوردهی کند. این لشکرها به منابع انسانی و لوازم مورد نیاز احتیاج دارند که بتوانند درست پیش روی کنند. نیروهای دریایی و هوایی نیز به منابع انسانی و تجهیزات نیاز دارند، که شامل خود کشتی‌ها و هواپیماهای جنگی نیز می‌شود. تجهیزات به دست کارخانه‌های نظامی ساخته می‌شود. کشتی‌ها نیز در کارخانه‌های کشتی سازی تولید می‌شوند. همین کارخانه‌های نظامی و کشتی سازی، توسط کارخانه‌های غیرنظامی ساخته می‌شود که همچنین، ساختمان‌های دیگری نیز می‌سازد، کالای نهایی تولید می‌کنند و با کشورهای دیگر بازرگانی و تجارت می‌کنند. بیشتر کشورها مجبور به اختصاص دادن فضایی برای کارخانه‌های غیرنظامی خود هستند که کالاهای نهایی تولید کنند اما به مرور زمان که نیروهای کشور مجهز می‌شوند، کارخانه‌های بیشتری برای کارهای دیگر آزاد می‌شوند. مجهز کردن نیروها یک «سیاست» درون بازی است که بازیکن که با اندازه کافی «قدرت سیاسی»، یک منبع که برای انتخاب کردن وزیر و دیگر سران دولت نیز استفاده می‌شود. به غیر از مجهز کردن نیروها سیاست‌های دیگری نیز در بازی هستند.
زمین در این بازی، به منطقه‌های کوچکی به نام «استان» تقسیم می‌شوند، که در کنار یک دیگر یک ایالت را تشکیل می‌دهند. هر ایالت یک مقدار خاصی ساختمان، کارخانه و ۱۰ جا برای زیرساخت دارند. دریاها و اقیانوس‌های اصلی همچنین به مناطق مختلفی تقسیم شده‌اند. هر استان یک نوع ناهمواری خاصی دارد که نشان می‌دهد یگان‌ها چگونه در آن استان عمل می‌کنند. لشکرها در استان‌ها جایگذاری می‌شوند و می‌توانند به لشکرهای دشمن در استان بقلی حمله کنند. خوب عمل کردن لشکرها به چندین عامل بستگی دارد: کیفیت تجهیزاتشان، آب و هوا، نوع ناهمواری استان، ویژگی‌های فرمانده ای که لشکر را رهبری می‌کند و روحیه هر دو طرف. تکنولوژی‌ها می‌توانند برای بهتر کردن تجهیزات و دکترین نظامی استفاده شود، و برای چیزهای دیگر نیز استفاده می‌شود. کشوری که از لحاظ تکنولوژی برتر باشد شانس برنده شدن بیشتری در نبرده‌ها دارد. اگر یک لشکر، بر لشکر دشمن غلبه کند، آنها می‌توانند استانی که لشکر دشمن در آن بود را اشغال کنند. برخی استان‌ها پوینت پیروزی دارند، که هرچه بیشتر آنها گرفته شوند کشور را سمت کاپیتولاسیون می‌برد. جلوتر در بازی، اگر کشوری به فناوری بمب اتم دست پیدا کرده باشد، از آن می‌تواند برای ویران کردن کشور دشمن استفاده کند.
تنس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| تنس | تنس |
| --- | --- |
within the Chlef wilaya: within the Chlef wilaya
مختصات: ۳۶°۳۰′۴۴″ شمالی ۱°۱۸′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۱۲۲۲°شمالی ۱٫۳۰۴۴۴°شرقی﻿ / 36.51222; 1.30444: مختصات: ۳۶°۳۰′۴۴″ شمالی ۱°۱۸′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۱۲۲۲°شمالی ۱٫۳۰۴۴۴°شرقی﻿ / 36.51222; 1.30444
استان: استان الشلف
ناحیه: تنس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۱ کیلومتر مربع (۳۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۷۹ متر (۲۵۵۶ فوت)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۳۵٬۴۵۹
 • تراکم: ۳۵۰/کیلومتر مربع (۹۱۰/مایل مربع)
تنس (به عربی: تنس) یک شهرداری در الجزایر است.
خصوصیات

تنس ۱۰۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۵٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد و ۷۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.