stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاهرخ‌شاه

| عناوین شاهرخ‌شاه افشار | عناوین شاهرخ‌شاه افشار |
| --- | --- |
عنوان مرجع: «ظل‌الله هست سلطانِ برِ سلاطینِ جهان شاهِ شاهان شاهِ جهان شاهرخ‌شاه صاحب‌قران شاهنشاهِ ایران.»
شاهرُخ‌میرزا یا شاهرخ‌شاه (۱۷۳۴ – ۱۷۹۶ میلادی) چهارمین پادشاه از دودمان افشاریه بود که از ۱۷۴۸ تا ۱۷۴۹ میلادی حکومت کرد. او پس از آن، از ۱۷۵۰ تا ۱۷۹۶ فقط حاکم خراسان بود. شاهرخ بزرگ‌ترین فرزند رضاقلی میرزا، ولیعهد نادرشاه، و نوهٔ دختری شاه سلطان حسین بود.
احمدشاه ابدالی که مرد مدبری بود، بعد از تحکیم پایه‌های سلطنتش عزم تسخیر هند را کرد؛ چون شهرهای مهم سیستان تحت سلطه مغولیه هند بود. وی آن شهرها از جمله کابل را تا دهلی فتح کرد. بعد از آن متوجه خراسان (یکی دیگر از ایالت‌های فلات ایران) شد و شهرهای مهم خراسان، از جمله هرات، مرو و بلخ را که در سیستان (یکی دیگر از ایالت‌های فلات ایران) پایه‌گذاری کرده بود، ضمیمه کشورش ساخت. او نیشابور را نیز اشغال کرد، اما به دلیل احترامی که به نادر افشار داشت، آن را به پسر نادرشاه واگذار کرد.
پس از کشته‌شدن نادرشاه در ۱۷۴۷، عادل‌شاه، برادرزادهٔ نادر، به تخت پادشاهی نشست. وی تمام فرزندان و بازماندگان نادر، به استثنای شاهرخ، را کشت. علت در گذشتن از شاهرخ زیبایی بی نظیر او بود که دختر عادل را عاشق او کرده و تهدید به خودکشی در صورت قتل شاهرخ کرده بود. عادل‌شاه یک سال حکومت کرد تا اینکه برادرش ابراهیم شاه او را کنار زد. ابراهیم‌شاه نیز برکنار شد و شاهرخ جوان جای او را گرفت ولی او چندان خوش‌اقبال نبود چرا که پس از مدتی کوتاه به خاطر شورشی در مشهد دستگیر و نابینا شد ولی دوباره نجات یافت و با حالت کوری تا آغاز حکومت آقامحمدخان قاجار به حکومت محدود و ظاهری خود در مشهد ادامه داد. در سال ۱۱۶۳ ه‍.ق سپاه ۵۰ هزار نفری افشاریه در جنگ کهیز از سپاهیان تحت امر علی‌مردان خان چهارلنگ که از سرداران نادرشاه بود شکست خوردند و اصفهان به دست بختیاری‌ها افتاد. در سال بعد نیز نیروهای ۱۲ هزار نفری افشاریه در منطقهٔ کامفیروز فارس از بختیاری‌ها به فرماندهی علی‌مردان خان شکست خوردند و فارس و بندرها خلیج فارس نیز به تصرف بختیاری‌ها درآمد و مناطق تحت تسلط افشاریان به خراسان محدود شد. وی سرانجام به خاطر شکنجه‌های آقامحمدخان که برای فاش کردن جواهرات نادری صورت گرفت، در مسیر تبعید به تهران در دامغان درگذشت.
زندگی

شاهرخ‌میرزا فرزند رضاقلی میرزا، بزرگ‌ترین فرزند نادر شاه (۱۷۳۶–۱۷۴۷ میلادی) بود. مادر شاهرخ، شاهزاده خانم صفوی، فاطمه‌سلطان بیگم، دختر شاه سلطان حسین (۱۶۹۴–۱۷۲۲ میلادی) بود، بنابراین شاهرخ را جزئی از خاندان سلطنتی صفوی می‌دانند. شاهرخ‌میرزا در یکم فروردین ۱۱۱۳ خورشیدی در مشهد به‌دنیا آمد.
محمدکاظم مروی نویسنده عالم آرای نادری، تولد شاهرخ نوه نادرشاه را به گونه «ثمره شجره سلطنت و کامکاری» می‌شناساند و می‌آورد که:
آن گوهر معظمه و سلطان مکرّم، شاه دین پناه سلطان حسین… و فرزند ارشد صاحبقران تاجدار (نادر) رضاقلی میرزا…
عادل‌شاه پس از برتخت نشستن دستور تسخیر برج ارغونشاه را داد؛ شاهرخ میرزا، نصرالله میرزا و رضاقلی میرزا موفق به فرار شدند. رضاقلی میرزای بیست و نه ساله را با چند تن دیگر در کلات کشتند؛ ولی نصرالله میرزای بیست و سه ساله و شاهرخ میرزا را که درآن هنگام چهارده سال داشت، مخفیانه در ارگ مشهد محبوس ساختند، لیکن عادل‌شاه خبر فوت شاهرخ میرزا را منتشر کرد که هر زمان پادشاهی وی تأیید شد او را از میان بردارد و اگر نه وی را که از دودمان نادر و صفویه بود، بر اریکهٔ سلطنت نشانده و خود زمام امور را در دست بگیرد.
ابراهیم خان برادر کوچکتر عادل‌شاه که سردار و صاحب اختیار آذربایجان و عراق عجم در اصفهان بود سپاهی بزرگ با اللهیار خان ترخی سرکردهٔ افغان‌ها، عطا خان سرکردهٔ ازبک‎ها و امیراصلان خان تشکیل داد؛ در این اثنی سپاهیان نادری که در نواحی آذربایجان، لرستان، کردستان، اهواز، هویزه، فارس و کرمان با طوایف افغان و ازبک متفرق بودند، به او پیوستند تا جایی که سپاهیان وی به یکصد و پنجاه هزار نفر رسیدند و عزم او برای مصاف با برادرش جزم شد. در حد فاصل دو شهر زنجان و سلطانیه جنگ میان دو برادر آغاز گردید. عادل‌شاه تاب مقاومت نداشت و با سه هزار تن از سپاهیان خود به‌سوی تهران گریخت ولی ابراهیم خان با قشونی پنج هزار نفری او را در تهران دستگیر کرد. عادل‌شاه به خونخواهی شاهزادگان افشار نابینا شد و ابراهیم خان اقتدار کلی به‌دست‌آورد. وی برادر خود حسین بیک را سردار صاحب اختیار خراسان قرار داد و شهرت داد که سلطنت از آن شاهرخ میرزا است و از شاهرخ دعوت کرد که برای سلطنت به عراق عجم آید و در اصفهان تاجگذاری کند. رؤسای خراسان پس از یک سال شاهرخ را از حبس بیرون کشیده و آمادهٔ جلوس در خراسان کردند.
جلوس برتخت پادشاهی

شاهرخ شاه افشار در هشتم شوال ۱۱۶۱ ه‍.ق در مشهد بر اریکهٔ سلطنت تکیه زد. ابراهیم خان که نقشهٔ خود را ناموفق یافت، نیز رسماً بر اورنگ سلطنت با نام ابراهیم شاه جلوس نمود. او سپس از آذربایجان به قصد تصرف خراسان به منطقهٔ سرخهٔ سمنان رسید ولی سپاهیانش او را تنها گذاشتند و او با جمعی از سربازان افغان و ازبک، رو به سوی قم نهاد که راهش را مسدود ساختند. ابراهیم شاه در قلعهٔ قلاپور مابین ساوه و قزوین گرفتار شد و به فرمان شاهرخ ابتدا نابینا و سپس به قتل رسید. علی شاه را نیز به محض ورود به مشهد به قصاص خون شاهزادگان نادری به داخل حرم نادری برده و توسط زنان حرم مثله کردند.
محمدکاظم مروی و میرزا مهدی‌خان استرآبادی هر دو بر تبار صفوی شاهرخ پای می‌فشارند که خود نشان دهنده تلاش آنان برای مشروعیت بخشی به پادشاهی اوست.
 استرآبادی می‌نویسد:
گوهر یگانه درّ دریای نجابت، وجودی که با گلاب دسته گل نادری و عصاره گلهای صفوی خوشبو گردیده بود.
شاهرخ پس از اینکه برتخت نشست، برای پاسداری از میراث سنگین سلطنت؛ مدافع صادقی پیدا کرد به‌نام یوسف‌علی، که در جنگ‌های نادر افسر کارآزموده‌ای بود و چون اصل و نسبی نداشت بیشتر به صداقت او اعتماد می‌کرد.
برکناری و جلوس مجدد

پس از چندی عده‌ای از روحانیون یا امرای خراسان به اتفاق گروهی از امیر علم خان خزیمه، شاهرخ‌شاه را از سلطنت عزل، نابینا و زندانی کردند. آنها سپس میرزا سید محمدعلی حسینی مرعشی، نوهٔ دختری شاه سلیمان صفوی را که در عصر نادرشاه متولی آستان قدس رضوی بود، در ۵ صفر ۱۱۶۲ ه‍.ق به سلطنت رساندند. او پس از تاجگذاری به زیارت علی بن موسی الرضا از در رواق دارالحفاظ مشرف شده و ضریح مرصعی که نادرشاه برای مقبرهٔ خود در ایام سلطنتش ساخته بود، نیاز قبر رضا نمود و خود را شاه سلیمان دوم نامید و سلطان داود میرزا، پسر بزرگ خود را به نیابت تولیت آستان رضوی منصوب کرد؛ ولی این دولت مستعجل دیری نپایید که یوسف‌علی، پس از چهل روز در ۱۱ ربیع‌الثانی ۱۱۶۳ ه‍.ق بر شاه سلیمان شوریده و او را از سلطنت خلع کرده و چشمان او را کور کردند و برخلاف رسم دیرین که معمولاً به افراد نابینا و معلول اجازه سلطنت نمی‌داد، یوسف‌علی حقوق سلطنت را به شاهرخ‌شاه که چشمانش کور شده بود برگرداند و خود نیابت او را به عهده گرفت.
شاهرخ‌شاه برای اطمینان دستور داد زبان شاه سلیمان را هم قطع کنند. درآن زمان هرج و مرج و حکومت ملوک الطوایفی در همه جا شیوع پیدا کرد چنانچه در اصفهان علیمردان خان با کمک ابوالفتح خان و کریم خان توانست سلیم خان را که حاکم منصوب شاهرخ شاه بود از اصفهان رانده و با نشاندن یکی از شاهزادگان صفوی به نام ابو تراب (شاه اسماعیل سوم)، بار دیگر دولت صفویه را در اصفهان مستقر سازد.
دست‌نشاندگی

بعد از مرگ نادرشاه، احمد ابدالی از فرماندهان نادر، به کمک گروهی از سپاهیان افغانی اردوی نادر به قندهار برگشت و در آنجا بنیاد یک فرمانروایی را نهاد. احمدشاه درانی سپس با امرای سپاه و توپخانه به مشهد یورش برد. یوسفعلی خان جلایر با هشت هزار کس همراه با شاهرخ‌شاه نابینا پا به فرار گذاشتند، لیکن امیر علم خان راه را بست. جلایر با جواهرخانهٔ شاهی نیمه شب شاهرخ را به حال خود گذاشت و به سوی کلات گریخت. امیر خان علم پس از ورود به مشهد به دنبال یوسفعلی خان به کلات رفته و او را دستگیر نمود. گرچه شاه سلیمان دوم حاضر به انتقام گرفتن نشد، اما با جار جنجال مشهدی‌ها، یوسفعلی خان را با نزدیکانش در میدان شاهی به قتل رساندند.
احمدشاه درانی به مشهد حمله برد و آن شهر به‌دست ابدالیان سقوط کرد. پس ازآن که مشهد تسلیم احمدشاه شد، شاهرخ در بیرون از قلعه شهر به دیدن او آمد. دیدار احمدشاه با شاهرخ به گونه‌ای بود که گویی او یکی از دست نشاندگان خویش را به حضور می‌پذیرد. شاهرخ در پی یورش احمدشاه، پذیرفت که به نام شاه افغان خطبه خوانده و سکه زده شود. بعد از دیدار، احمدشاه چند تن عالم را همراه شاهرخ به مشهد فرستاد تا خطبه بخوانند.
احمد شاه، نایب السلطنه شاهرخ را نیز از سرداران افغانی گمارد که پس از چندی او را به قندهار احضار کرد. سپس شاهرخ فریدون خان گرجی را بدین منصب برگمارد، و این شخص پس از آنکه فرزندان شاهرخ بزرگ شدند، با دسیسه آنها کشته شد. محمد الحسینی المنشی، یکی از شاگردان میرزا مهدی خان استرآبادی، تاریخ‌نگار افغان و نویسنده کتاب تاریخ احمد شاهی؛ چنان این رویداد را گزارش می‌کند که احمد شاه درانی، شهریاری تاجبخش می‌نماید که شهریاریه ایران را به شاهرخ تفویض کرده است:
در باب شاهرخ میرزا که از اول مشمول عواطف کبری و منظور نظر عاطف پیر است. درین زمان میمنت اقران چنان پرتواند از رای عالم آرا شد که پادشاهی ولایت ایران به او مفوض فرموده و پایه قدر و منزلتش به عطای تاج سلطنت افزوده…
در این آشفتگی‌ها محمدحسن‌خان قاجار در استرآباد و آزادخان افغان در نواحی شمال ایران و کریم خان زند در همدان نیز در صدد تشکیل حکومت و کسب قدرت بودند. کریم خان توانست بر مدعیان سلطنت چیره شود و تمام مناطق ایران را به جز خراسان که در دست شاهرخ‌شاه بود به تصرف خود درآورد.
کریم خان هرگز در صدد الحاق این باقیمانده رقت‌آور دودمان نادری و شاه کور دست نشانده و امرای همواره در ستیزش برنیامد. وی نسبت به بازماندگان فرمانده پیشین ایران، نادرشاه؛ احترام خاصی قائل بوده است و آنان را به حال خود رها کرده بود. اما در اصل، تلاش کریم خان جهت استیلای بر ایران باختری دوازده سال از دوران فرمانروائیش را به خود اختصاص داده بود و فراغت کافی برای پرداختن به مسئله خراسان را نداشت و اینکه شاه درانی همیشه مدّعی مالکیّت خراسان را داشت. این دو مرد نیرومند، میراث نادرشاه را میان خویش تقسیم کرده بودند و نظر به مسائل تاکتیکی به‌طور انشعابی و خصوصی با باقی مانده خراسان به صورت حائلی در میان دو طرف موافقت کرده بودند. کریم خان آشکارا دریافته بود که از نظر اقتصادی مقهورسازی پر هزینه ایالت ویرانه خراسان، قلمرو آشفته دولتش را نیز به ویرانی خواهد کشاند.
شهوت تسلط طلبی و پیروزی جویی نادرشاه در شاهرخ، با ملایمتی که از نیای خود؛ شاه سلطان حسین‌صلح‌جو به ارث برده بود، کاهش می‌گرفت. کار شاهرخ هیچ‌وقت به دلاوری‌های جنگی نکشید و این صفت آدمی را یاد آخرین شاه صفوی می‌انداخت.
لشگرکشی آغامحمدخان به خراسان

آقامحمدخان در هفتم ذیقعده ۱۲۱۰ قمری/۱۷۹۶ میلادی به خراسان لشکر کشید.
شاه قاجار در پایان تابستان از تهران خارج شد، ابتدا به ساری رفت تا از آنجا به استرآباد و کرانه گرگان رود برای سرکوب راهزنی قبیله‌های یموت و کوکلان برود. در این یورش حکمرانانی که مقاومت نمودند از دم تیغ گذشتند و آنهایی که از مرگ فرار کردند به غلامی شاه قاجار درآمدند. آقامحمدشاه پس از سرکوب، از مسیر کالپوش و جاجرم راه خراسان را پیش گرفت. وزیران او حاجی ابراهیم اعتمادالدوله، اسدالله نوری وزیرجنگ و میرزاشفیع صدراعظم، که از لحظه ترک تهران رنج سفر یکسره و بدون استراحت برخود هموار می‌کردند و کوشش داشتند غیورانه به ولی‌نعمت خود خدمت کنند.
شاه قاجار، پیام‌هایی برای همهٔ خان‌های خراسان که عادت کرده بودند در این حدود حکمرانی کنند فرستاد و آن‌ها را ملزم کرد که در خطهٔ خراسان به هرجا می‌رسد به پیشواز آیند و مراتب بندگی را به‌جا آورند.
حاکمان خراسان که ظاهراً از نادرمیرزا فرزند شاهرخ، فرمان می‌بردند یکی پس از دیگری وارد اردوی شاه قاجار شدند. همگی آنان با نیت‌ها و روشهای گوناگون به پیشواز آمدند. عباسقلی خان رئیس ایل بیات حاکم نیشابور، الهیارخان خلج حاکم سبزوار، حمش خان و امیرگونه خان حاکمان چناران، خان‌های ترشیز و قاین و میرحسین خان از اهل بنی شیبان که پیش از آن با فتحعلی‌خان قاجار دوستی و اینک حاکم طبس بودند، به پیشواز آمدند.
هنگامی که آقامحمدشاه، به نزدیکی مشهد رسید، صادق‌خان شقاقی برگماشت تا با لشگریان (۸ هزار نفری) شهر را اشغال کند. سلیمان خان قاجار، یکی از خویشاوندان آقامحمدشاه مامور شده بود که همچنان شاه به شهر نزدیک می‌شود، به وسیلهٔ جارچیان عظمت و بزرگواری پادشاه تازه را که برای استقرار نظم و حکومت عدل به اینجا می‌آید، اعلام دارد.
آقامحمدشاه، خود به فاصلهٔ کمی از شهر اردو زد تا به پابوسی او آیند. نامه ای از نادرمیرزا به او رسید؛ این شاهزاده عاقلانه تر دیده بود که با خانواده خویش نزد امیر هرات برود. نادرمیرزا برای حفظ ظاهر، از آقامحمدشاه اجازه مرخصی خواسته بود.
در خلال آن حال از نادرمیرزا فرزند شاهرخی که در مشهد بود، عریضه‌ای به نظر خورشید آراء رسیده بنابر استیلای وحشت، استدعای رخصت نمود. آن حضرت، مرخصش فرمودند که به هر جهتی که خواهد با کوچ خود برود. نادر میرزا به محض حصول اذن و یافتن اشاره کوچ و متعلقان خود را گرفته راه هرات سپرد.
بعد از حصول رخصت، نادرمیرزا پدر نابینای خود را در مشهد گذاشت و از بیم خان قاجار به هرات گریخت. تازه خرگاه شاهی برافراشته شده بود که خبر ورود شاهرخ‌شاه به اتفاق پسر کوچکش قهارقلی میرزا و یکی از مجتهدان بزرگ مشهد، به‌نام میرزا محمدمهدی را دادند.
آنها در آنجا ابتدا به گرمی توسط حسین قلی خان، خواهرزاده آقا محمد شاه پذیرایی شدند ولی آقامحمدشاه هیچ حرکتی برای پیشواز آنان نشان نداد، ماند تا آنان به سراپرده رسیدند، آنگاه به پادشاه نابینا اجازه نشستن داد. میرزا مهدی نیز چنانکه در شأن و مقام روحانیش بود نشست. شاهرخ‌شاه و یارانشان شب را در اردوگاه گذراندند و بامدادان فرمان‌های شاهی به آنان ابلاغ شد که می‌بایستی به ملتزمان رکاب پیوسته و وارد مشهد شوند. آقامحمدشاه، به دنبال حرکت مشهور شاه عباس بزرگ، با پای پیاده به عنوان زائری به مشهد وارد شد. از دروازه شهر تا حرم را پیاده پیمود در حالی که چشمانش اشک می‌ریخت و زمین را می‌بوسید. سپس وارد حرم شد و چندبار ضریح را بوسید و دقایقی مشغول دعا شد.
دانشگاه صنعتی امیرکبیر واحد بندرعباس

واحد بندرعباس دانشگاه صنعتی امیرکبیر نخست کار خود را تحت عنوان دانشکده کشتی‌سازی و صنایع دریایی آغاز کرد و اکنون نیز مجتمعی وابسته به دانشکدهٔ مهندسی دریا می‌باشد که با زیر بنایی حدود ۵۰۰۰ متر مربع در زمینی به مساحت ۸/۷ هکتار در مجاورت دریا ساخته شده است.
اردشیرخوره

| اردشیرخوره | اردشیرخوره |
| --- | --- |
نام: اردشیرخوره
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
دیرینگی: دورهٔ ساسانی
دورهٔ ساخت اثر: دورهٔ ساسانی
بانی اثر: اردشیر یکم
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ شهریور ۱۳۱۰
کورهٔ اَردِشیرخُورّه (یا کوره اردشیر) یکی از پنج کوره (بخش) فارس قدیم بوده که منسوب به اردشیر بابکان است.
محدوده

در دورهٔ ساسانی و اوایل اسلام این کوره از شیراز تا خلیج فارس و جزایر خارگ و قشم، از شرق تا دارابگرد و از غرب تا بیشاپور و کازرون را در بر می‌گرفت.
مناطق گور (فیروزآباد)، خفر، سیمکان، میمند، سیراف و جزایر کیش و هندورابی در محدودهٔ آن بود و پس از استخر بزرگ‌ترین کورهٔ فارس به‌شمار می‌آمد.
نام‌گذاری

این بخش نامش را از شهر مرکزی و کرسی‌نشین خود شهر اردشیرخوره (گور) گرفته بود؛ شهری که اردشیر بابکان پیش از نبرد هرمزدگان بنیاد گذاشت و مرکز حکومت فارس را از استخر به آن انتقال داد. پس از چیرگی عرب‌ها، شیراز به جای شهر گور مرکز ایالت فارس شد و عضدالدوله دیلمی اسم گور را تغییر داده، فیروزآباد نامید.
در زبان فارسی قدیم کلمه《خره》به‌معنی《روشنی》است، و بنابراین اردشیرخوره به یادبود و به افتخار اردشیر ساسانی نام‌گذاری شده بود.
ویژگی‌ها

به برکت وجود بندر سیراف و همچنین اقلیم مناسب، منطقهٔ فیروزآباد توانست در دوران اسلامی هم رونق و آبادانی خود را حفظ کند. سیراف مهم‌ترین بندرگاه خلیج فارس و قطب اقتصادی منطقه بود و بیشتر تجارت دریایی ایران با مصر، هندوستان و چین از طریق این بندر انجام می‌شد.
مورخان از آب وهوای خوب و حاصلخیزی این ناحیه یاد کرده‌اند. در تاریخ بلعمی آمده «این جور (گور) شهری است که در پارس خرّم‌تر از آن شهر نیست، با اسپرغم‌ها و میوه‌ها و درختان و آب‌های روان…» محمد مقدسی نیز دربارهٔ فیروزآباد می‌نویسد: «شهری بسیار نیکوست و انسان از هر دروازهٔ شهر که بیرون رود تا یک فرسخ در باغ و عمارت راه می‌پیماید» معروف بود که در این منطقه درختان گرمسیری و سردسیری در یک باغ عمل می‌آید و گل سرخ و گلاب آن را در سرزمین‌های دیگر می‌شناختند.
نگارخانه

کاخ خوره اردشیر در نزدیکی بزپر یا سرمشهد
کاخ خوره‌اردشیر در نزدیکی بزپر یا سرمشهد
احمد مازنی

| احمد مازنی | احمد مازنی |
| --- | --- |
نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس
رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی: رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ – ۱۹ خرداد ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۲۲ خرداد ۱۳۹۷ – ۱۹ خرداد ۱۳۹۸
پس از: جمشید جعفرپور
پیش از: جمشید جعفرپور
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۰ بندرگز، استان گلستان
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح طلب
پیشه: سیاستمدار
نماینده تهران و رئیس کمیسیون فرهنگی در اجلاسیه سوم: نماینده تهران و رئیس کمیسیون فرهنگی در اجلاسیه سوم
احمد مازنی (متولد ۱۳۴۰ در نوکنده بندرگز)، روحانی، سیاستمدار اصلاح طلب، نماینده سابق مردم  تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، معاون سابق بنیاد شهید و امور ایثارگران، عضو سابق حزب جمهوری اسلامی و مؤسس انجمن اسلامی شهید هاشمی‌نژاد در مشهد است. وی جزء لیست سی نفری اصلاح طلبان و حامیان دولت یازدهم در انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیه تهران بود که تمامی افراد این لیست(لیست امید) به مجلس راه یافت.
نماینده تهران در مجلس دهم

در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، احمد مازنی، در لیست سی نفرهٔ ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان: گام دوم در تهران حضور داشت و توانست با کسب ۱٬۱۲۵٬۶۰۸ رأی، در رتبهٔ بیست و پنجم تهران، وارد مجلس دهم شود.
مازنی گزینه فراکسیون امید برای ریاست کمیسیون فرهنگی بود که با ۹ رای توانست به ریاست این کمیسیون برسد.
مازنی مبدع ایده گفت و گوی ملی است. وی در نطق اضطراری در آذر ماه ۹۵ در مجلس دهم گفت: طرح گفت‌وگوی ملی برای حل تعارضات داخلی را در پارلمان کلید بزنیم.
از جمله طرحهای مازنی می‌توان به طرح تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، طرح افزایش وام ازدواج، طرح قانون مند کردن صدا و سیما، طرح نظام جامع رسانه و نظام صنفی هنرمندان اشاره کرد.
نماینده تهران در مجلس دهم > ریاست کمیسیون فرهنگی مجلس

در ۲۲ خرداد ۱۳۹۷، احمد مازنی به عنوان رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس انتخاب شد و جای جمشید جعفرپور را گرفت. او یک سال در این سمت بود.
انتخابات مجلس یازدهم

احمد مازنی، نماینده مردم تهران در مجلس دهم، برای ثبت‌نام در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، ثبت نام کرد. او معتقد بود که علی لاریجانی رئیس مجلس دهم با تشکیل فراکسیون مستقلین عملاً توانست دو فراکسیون دیگر را از خاصیت لازم بیندازد.
احمد مازنی ۹ روز مانده به انتخابات حوزه انتخابیه خود را از تهران به گرگان تغییر داد. او در نهایت در آن حوزه انتخابیه نتوانست آرای لازم را برای ورود به مجلس یازدهم بدست آورد.
سوابق سیاسی

مازنی از بدو تأسیس بنیاد شهید و امور ایثارگران وارد این بنیاد شد و معاونت فرهنگی بنیاد شهید خراسان، مدیرکل بنیاد شهید در گرگان، مدیرکل پژوهش و تحقیقات بنیاد و معاون پژوهش و ارتباطات فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران ایران در دولت یازدهم را در کارنامه دارد.
مازنی از ۱۵ سالگی فعالیت‌های سیاسی خود را آغاز کرد در حالی که تنها ۱۷ سال سن داشت به سبب مبارزات سیاسی اش در حکومت پهلوی توسط ساواک دستگیر و مدتی در زندان بود که با پیروزی انقلاب اسلامی از زندان آزاد شد. مازنی که به عنوان یکی از جوان‌ترین زندانیان سیاسی در رژیم پهلوی شناخته می‌شود، پس از پیروزی انقلاب اسلامی از فعالان اصلی جریان خط امام بود و پس از راه‌اندازی حزب جمهوری اسلامی به آن پیوست. مازنی در سال ۱۳۹۳ از بنیاد شهید بازنشسته شد و پس از آن فعالیت‌های سیاسی خود را به‌طور جدی ادامه داد.
سوابق تحصیلی

احمد مازنی کارشناس ارشد مدیریت و درس خارج فقه و مدرس دانشگاه است.
ارزک

| ارزک | ارزک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: هزارجریب
دهستان: زارم‌رود
جمعیت: ۱۰۰ نفر (سرشماری ۹۵)
ارزک، روستایی است از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان زارم‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
اختلاس‌های مالی در ایران

این نوشتار به اختلاس‌های مالی در ایران می‌پردازد. محمدرضا یزدی مجموع اختلاس در ایران طی دههٔ ۹۰ خورشیدی را حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان اعلام کرده‌است.
بغض (فیلم ۱۳۹۰)

| بغض | بغض |
| --- | --- |
پوستر طراحی‌شده توسط رضا میرکریمی: پوستر طراحی‌شده توسط رضا میرکریمی
کارگردان: رضا درمیشیان
تهیه‌کننده: سید غلامرضا موسوی
نویسنده: رضا درمیشیان
بازیگران: باران کوثری بابک حمیدیان مهران احمدی
فیلم‌بردار: تورج اصلانی
تدوین‌گر: هایده صفی‌یاری
شرکت تولید: فیلم‌سازان
توزیع‌کننده: فیلمیران
مدت زمان: ۸۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
بغض فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی رضا درمیشیان و محصول ۱۳۹۰ است.
تولید

درمیشیان قصد داشت این فیلم را در تهران بسازد ولی اجازه ساخت فیلم را در ایران پیدا نکرد و در نتیجه قصه و فضای داستان را به خارج از ایران برد و به شرط ساخت فیلم در خارج از کشور پروانه ساخت گرفت. فیلم به طور کامل در شهر استانبول، ترکیه فیلمبرداری شده است و باران کوثری و بابک حمیدیان و مهران احمدی بازیگران اصلی آن هستند.
فیلم‌برداری بغض در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۰ آغاز و پس از بیست و شش جلسه فیلمبرداری، در ۱۵ خرداد به پایان رسید. تمام مراحل فنی فیلم در تهران، ایران انجام شده است.
بغض در سی‌امین جشنوارهٔ فیلم فجر مورد استقبال منتقدان و نویسندگان سینمای ایران قرار گرفت اما با این‌حال از داوری و بخش مسابقهٔ اصلی این جشنواره کنار گذاشته شد. هر چند بغض جایگاه خود را پیدا کرد و در سی‌امین جشنواره فیلم فجر با استقبال شدید منتقدان و نویسندگان سینمای ایران روبرو شد.[نیازمند منبع] این فیلم در اولین حضور بین‌المللی خود نیز در بخش رقابتی فیلم‌های اول سی و ششمین جشنواره فیلم مونترال کانادا مورد استقبال تماشگران و منتقدان قرار گرفت.
بغض اولین ساختهٔ بلند رضا درمیشیان بود و با شعار «فیلم دههٔ شصتی‌ها» در مهر ۱۳۹۱ به اکران عمومی سینماهای ایران درآمد و در حدود چهارصد میلیون تومان در گیشه فروش کرد. بغض نخستین فیلم ایرانی است که علاوه بر دی‌وی‌دی، نسخهٔ بلو-ری استاندارد آن تولید و توزیع شده است.[نیازمند منبع] بنا به دستور شورای پروانه نمایش خانگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تماشای این فیلم برای افراد زیر ۱۶ سال ممنوع است.
خلاصه فیلم

بغض داستان تلخ مهاجرت است. ماجرای پرتنش عشق و نفرت و داستان دو روایت از دو مقطع زندگی حامد و ژاله در استانبول است. ژاله و حامد دو جوان از نسل سوم مهاجران ایرانی هستند که ناخواسته تن به مهاجرت داده‌اند.
روایت اول: حامد (بابک حمیدیان) پسر جوان ایرانی گرافیت‌کاری در ترکیه، که کارش کشیدن نقاشی‌های خیابانی است، مجردی نمی‌تواند وارد دیسکو شود. او برای رفتن به داخل دیسکو با ژاله (باران کوثری) آشنا می‌شود و این آغاز رابطه عاشقانه آنهاست.
روایت دوم: هشت ساعت سرنوشت ساز زندگی حامد و ژاله در آخرین ساعات حضورشان در استانبول که دست به سرقت از مغازه عموی حامد (مهران احمدی) می‌زنند و...
بازیگران

باران کوثری در نقش ژاله
بابک حمیدیان در نقش حامد
مهران احمدی در نقش عموی حامد
نمایش خانگی

بغض نخستین فیلم سینمای ایران است که علاوه بر دی. وی. دی، نسخه بلوری استاندارد آن تولید و توزیع شده است.
بنا به دستور شورای پروانه نمایش خانگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تماشای این فیلم برای افراد زیر ۱۶ سال ممنوع است.
بغض از تولیدات مستقل سینمای ایران است. سینمای مستقل به این معنی که برای ساخت این فیلم از هیچ نهاد، سازمان، مرکز، موسسه، ارگان، شبکه، بنیاد دولتی و غیر دولتی هزینه، وام و کمک هزینه‌ای دریافت نشده است و فیلم کاملاً تولید بخش خصوصی است. «بغض» تاکنون مجوز پخش از تلویزیون دولتی ایران را دریافت نکرده است.
جوایز

برنده جایزه بهترین کارگردانی فیلم اول و خلاقیت و استعداد درخشان از ششمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران به رضا درمیشیان
برنده تندیس بهترین تدوین از ششمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران به هایده صفی‌یاری
برنده بهترین فیلم برداری از ششمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای تورج اصلانی
برنده جایزه قورباغه برنزی بهترین فیلم برداری بیستمین جشنواره فیلم هنر فیلمبرداری کمرایمیج
کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن (باران کوثری) از سی امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر
نامزد دریافت تندیس حافظ بهترین دستاورد فنی و هنری از چهاردهمین جشن سینمایی/ تلویزیونی «حافظ» برای هایده صفی‌یاری
کاندیدای بهترین فیلم اول شانزدهمین جشن خانه سینما
حضور جهانی

فیلم بغض در جشنواره‌های زیر به نمایش در آمد
سی و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال
بیست و هشتمین جشنواره فیلم ورشو لهستان
بیستمین جشنواره فیلم هنر فیلمبرداری کمرایمیج، لهستان
سی و هفتمین جشنواره فیلم کلیولند آمریکا
پنجمین جشنواره فیلم دیدار تاجیکستان
دومین جشنواره فیلم‌های استرالیا
بیست و ششمین جشنواره بین‌المللی بارباکان اسلواکی
سومین جشنواره فیلم‌های ایرانی لندن
دوازدهمین جشنواره فیلم مهاجرت تورنتوی کانادا
دومین جشنواره فیلم هانوی ویتنام
اولین جشنواره فیلم «کوچی» هند
پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم «جیپور» هند
جشنواره فیلم خاورمیانه ادینبورگ، اسکاتلند
جشنواره فیلم اکتشاف پرت، استرالیا
دومین جشنواره فیلم‌های ایرانی پاریس/ ۲۰۱۴
رنجر ۲

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Ranger 2: Ranger 2
گونه مأموریت: Technology
اپراتور: ناسا
شناسهٔ هاروارد: 1961 Alpha Theta ۱
شناسهٔ کوسپار: 1961-032A
شماره ستکات: ۲۰۶
مدت مأموریت: ۲ روز
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
سازنده: آزمایشگاه پیش‌رانش جت
جرم پرتاب: ۳۰۴ کیلوگرم (۶۷۰ پوند)
توان: ۱۵۰ وات
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: ۱۸ نوامبر ۱۹۶۱، ۰۸:۰۹:۰۰ UTC
موشک: Atlas LV-3 Agena-B
سایت پرتاب: پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال LC-12
 :  
پایان مأموریت: پایان مأموریت
تاریخ واپاشی: ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵&#۱۶۰;(۱۹۶۱-۱۱-۲۱)
 :  
مشخصات مداری: مشخصات مداری
سامانه مرجع: مدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریت: مدار نزدیک زمین (High Earth planned)
نیم‌قطر بزرگ: ۶٬۵۷۴٫۲ کیلومتر (۴٬۰۸۵٫۰ مایل)
حضیض زمینی: ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل)
اوج زمینی: ۲۴۲ کیلومتر (۱۵۰ مایل)
انحراف مداری: ۳۳٫۳ درجه
تناوب: ~۸۹ دقیقه
 :  
ابزار و تجهیزات: ابزار و تجهیزات
Lyman-Alpha Telescope Magnetometer: Lyman-Alpha Telescope Magnetometer
 :  
رنجر ۲ (به انگلیسی: Ranger 2) یک فضاپیمای بدون سرنشین پروژه فضایی رنجر ساخت ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۱ از کره زمین به سوی فضا پرتاب شد. این مأموریت طراحی شده از ناسا برای ماموریت‌های آینده کره ماه بود. این فضاپیما مشاهدات علمی فراوانی انجام داد.
علی اوسط یگانه

| علی اوسط یگانه | علی اوسط یگانه |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
علی اوسط یگانه سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده بیجار از استان کردستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.