stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آشا (باواریا)

| آشا   | آشا   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: اشتراوبینگ-بوگن
انجمن شهرداری: میترفلس 
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wolfgang Zirngibl (اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن/FW)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۵۴ کیلومتر مربع (۷٫۵۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۳۹ متر (۱۱۱۲ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۵۸۳
 • تراکم: ۸۱/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 94347
کدهای شماره‌گیری: 09961
پلاک خودرو: SR
وبگاه: www.ascha.de
آشا (باواریا) (به آلمانی: Ascha) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

آشا ۱۹٫۵۴ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اوگنین دوبریچ

اوگنین دوبریچ (سیریلیک صربی: Огњен Добрић؛ زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۴) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
فیلیپ پتروشف

فیلیپ پتروشف (سیریلیک صربی: Филип Петрушев؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۲۰۰۰) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
اوون رویزمن

| A> S.C.‎اوون رویزمن ای. اس.سی. | A> S.C.‎اوون رویزمن ای. اس.سی. |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۶ ‏(۸۸ سال) بروکلین، نیویورک
ملیت: آمریکایی
پیشه: مدیر فیلم‌برداری
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–۱۹۹۵
منصب: رئیس انجمن فیلم‌برداران آمریکا (۱۹۹۷)
همسر: مونا لیندهولم (۱۹۶۴–اکنون)
فرزندان: یک فرزند
اوون رویزمن، A.S.C.‎ (انگلیسی: Owen Roizman؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۶ - درگذشتهٔ ۶ ژانویهٔ ٢٠٢٣) مدیر فیلم‌برداری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی عضو انجمن فیلم‌برداران آمریکا (ASC) بود. همچنین برای همکاری با کارگردانان ویلیام فریدکین، سیدنی پولاک و لارنس کاسدان شناخته شده‌است.
معروف‌ترین فیلمی که رویزمن فیلمبردار آن بوده است جن‌گیر می‌باشد.
منتخب فیلم‌شناسی

ایست (۱۹۷۰)
ارتباط فرانسوی (۱۹۷۱)
دوباره بنواز، سام (۱۹۷۲)
جن‌گیر (۱۹۷۳)
سه روز کرکس (۱۹۷۵)
استقلال (۱۹۷۶)
شبکه (۱۹۷۶)
زمان درستکاری (۱۹۷۸)
گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل (۱۹۷۸)
اعترافات واقعی (۱۹۸۱)
غیبت مالیس (۱۹۸۱)
توتسی (۱۹۸۲)
هاوانا (۱۹۹۰)
گرند کنیون (۱۹۹۱)
بوسه فرانسوی (۱۹۹۵)
جوایز و نامزدی > نامزدی جایزه اسکار

بهترین فیلمبرداری:
برنده جایزه اسکار افتخاری (۲۰۱۸)
نامزدی وایات اِرپ (۱۹۹۴)
نامزدی توتسی (فیلم) (۱۹۸۲)
نامزدی شبکه (۱۹۷۶)
نامزدی جن‌گیر (۱۹۷۳)
نامزدی ارتباط فرانسوی (۱۹۷۱)
جوایز و نامزدی > انجمن فیلم‌برداران آمریکا

برنده جایزه یک عمر دستاورد (۱۹۹۷)
جوایز و نامزدی > جشنواره بین‌المللی فیلم پالم اسپرینگز

برنده جایزه دستاورد شغلی (۲۰۰۰)
نوربرت هوبر (بازیکن والیبال)

نوربرت هوبر (لهستانی: Norbert Huber؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۹۸) بازیکن والیبال اهل لهستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به چارنی رادوم اشاره کرد.
نگارستان (کتاب)

نگارستان عنوان کتابی است به نثر آهنگین آمیخته به نظم که معین‌الدین جوینی در سال ۷۳۵ هجری قمری نوشته‌است. این کتاب به سبک گلستان سعدی نوشته شده‌است و هفت باب (فصل) دارد. هر باب شامل یک مقدمه و تعدادی حکایت کوتاه پندآموز است. به‌جز چند بیت عربی، مابقی اشعاری که در کتاب آمده، سرودهٔ خود نویسنده است.
نسخه های خطی موجود نگارستان؛
" نگارستان، تالیف معین‌الدین جوینی "
نسخه متعلق به کتابخانه شخصی آقای جعفر سلطان القرایی در تبریز که اخیراًبوسیله کتابخانه مجلس شورای اسلامی ایران خریداری شده است.
نسخه ای به شماره ۳۲۹۰ درکتابخانهعمومی اصفهان.
نسخه ای است درکتابخانه مجلس شورای اسلامی ایران به شماره ۵۷۴۶.
نسخه ای کامل در کتابخانه قونیه ترکیه که نسخه های عکسی آن در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است.
نسخه ای کامل به شماره ۱۳۵۸ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران .
نسخه ای به شماره ۸۴۱۴ درکتابخانه آستان قدس رضوی
یک نسخه خطی در سبزوار نزد حاج سید قوام الدین علوی ششتمدی مشاهده شده است
نمونه ای از نظم نگارستان:
از زلف پریشان تو آشفته ترم من
درکوی توسر گشته چو بادسحرم من
چون گل به هوای توگریبان زده‌ام چاک
شب تا به سحرغرقه به خون جگرم من
تا بوکه بیابم زگلستان توبویی
عمریست که چون باد صبا در به درم من
باهر خس وخاری منشین ای گل رعنا
کزجورو جفای تو گریبان بدرم من
شمشیرجدایی تو زآن کارگرم نیست
که ایام فراق تو زخود بی خبرم نیست
طفلان که کشندآن سگ دیوانه به غوغا
ازسنگ جفا زآن شده دیوانه ترم من
نمونه ای از نثر آهنگین نگارستان:
یکی از مشایخ، همسایه‌ای داشت دیوانه
طعامهای لذیذ ساختی و بدست خود در دهان دیوانه می‌نهادی
شخص گفت او نمی‌داند که تو چه می‌کنی، شیخ گفت؛ خدای او می‌داند که من چه می‌کنم.
مرا کار با خداست نه با او
طلاق به سبک ایتالیایی

| طلاق به سبک ایتالیایی Divorzio all'italiana | طلاق به سبک ایتالیایی Divorzio all'italiana |
| --- | --- |
پوستر اصلی فیلم: پوستر اصلی فیلم
کارگردان: پی‌یترو جرمی
تهیه‌کننده: فرانکو کریستالدی
نویسنده: انیو دِ کونچینی  پی‌یترو جرمی   آلفردو جانتی   آجنوره اینکروچی (در عنوان‌بندی نیامده)
بازیگران: مارچلو ماسترویانی دانیلا روکا استفانیا ساندرلی لئوپولدو تریئسته  اودوآردو اسپادارو آنتونیو آکوآ رنتسو مارینیانو  رناتو پینچیرولی
موسیقی: کارلو روستیکلی
فیلم‌بردار: کارلو دی پالما   لئونیدا باربونی
تدوین‌گر: روبرتو چینکوئینی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۱
مدت زمان: ۱۰۸ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
طلاق به سبک ایتالیایی (به ایتالیایی: Divorzio all'italiana) یک فیلم کمدی ایتالیایی که در ۱۹۶۱ توسط پیِترو جرمی کارگردانی شده است. فیلمنامه فیلم توسط انیو دِ کونچینی نوشته شده است که براساس رمانی به نام Un delitto d'onore از جووانی آپرینو است.
خلاصه داستان

دون فردیناندو، نجیب زاده‌ای که دلش پیش دختری زیبا گیر کرده، اما همسر لوس و خسته کننده‌اش، مانعی برای رسیدن او به دختر مورد علاقه‌اش است. دون فردیناندو که از همسرش متنفر است تصمیم می‌گیرد او را به شکلی از سر راه بردارد. راه‌های مختلفی برای این کار وجود دارد، اما بهترین راهی که قانون هم بر آن صحه می‌گذارد، گرفتن آتویی از زن است و …
سپس هیچ‌کدام باقی نماندند (فیلم ۱۹۷۴)

| سپس هیچ‌کدام باقی نماندند | سپس هیچ‌کدام باقی نماندند |
| --- | --- |
کارگردان: پیتر کالینسن
تهیه‌کننده: هری آلن تاورز
فیلمنامه‌نویس: هری آلن تاورز
بر پایه: سپس هیچ‌کدام باقی نماندند: آگاتا کریستی
بازیگران: شارل آزناوور ماریا رم آدولفو چلی  استفان اودران آلبرتو د مندوسا ریچارد اتنبرا گرت فروبه هربرت لام الکه زومر الیور رید اورسن ولز ناصر ملک مطیعی  سپیده
موسیقی: برونو نیکولای
فیلم‌بردار: Fernando Arribas
تدوین‌گر: John Trumper Gabrielle Reinecke Mike Crowley
شرکت تولید: Corona Filmproduktion Talía Films COMECI
توزیع‌کننده: AVCO Embassy Pictures
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۷۴
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: فرانسه اسپانیا آلمان ایتالیا بریتانیا
سپس هیچ‌کدام باقی نماندند (انگلیسی: And Then There Were None)  فیلمی در ژانر جنایی-معمایی به کارگردانی پیتر کالینسن است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این فیلم با نام Ten Little Indians در آمریکا منتشر شد و در ایران نیز با نام «ده بومی کوچک» در هفته اول شهریور ۱۳۵۵ دوبله و در همان سال منتشر شده است
این فیلم با اقتباس از رمان سپس هیچ‌کدام باقی نماندند از آگاتا کریستی تولید شده است.
بازیگران

شارل آزناوور به نقش میچل رِیوِن
استفان اودران به نقش ایلونا مورگان
الکه زومر به نقش وِرا کلاید
گرت فروبه به نقش ویلم بلور
هربرت لام به نقش اردوارد آرمسترانگ
الیور رید به نقش هیو لومبارد
ریچارد اتنبرا به نقش آرتو کانِن
ماریا رم به نقش السا مارتینو
آلبرتو د مندوسا به نقش اوتو مارتینو
آدولفو چلی به نقش آندره سالوه
اورسن ولز به نقش یو. اِن آون (صدای ناشناس روی نوار)
ناصر ملک مطیعی  (بدون ذکر نام در عنوان‌بندی ابتدایی و انتهایی)
سپیده (بدون ذکر نام در عنوان‌بندی ابتدایی و انتهایی)
مکانهای فیلمبرداری در ایران

بیشتر صحنه‌های این فیلم در اصفهان و برخی از آنها در اسپانیا فیلمبرداری شده‌اند. مکانهای فیلمبرداری در که از تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۵۲ در هتل شاه عباس در اصفهان آغاز شد شامل :
صحنه‌های داخلی و حیاط: هتل عباسی (هتل شاه عباس)
ورودی هتل: مسجد شاه اصفهان
صحنه‌های بیرون هتل: میدان نقش جهان در اصفهان
صحنه‌های بالکن و سالن هتل: عمارت عالی‌قاپو در اصفهان
خرابه‌های کنار هتل: پرسپولیس (تخت جمشید)
بیابان محل مرگ مارتینو: ارگ بم
قمار (فیلم ۱۹۸۸)

| قمار | قمار |
| --- | --- |
کارگردان: کارلو وانتسینا
فیلمنامه‌نویس: کارلو وانتسینا انریکو وانتسینا Livia Giampalmo
بازیگران: متیو موداین فی داناوی جنیفر بیلز کرین کلری فدریکا مورو Karina Huff Renzo Martini جان کارلسن فئودور شالیاپین ایان بانن ژاک هرلین Vernon Wells ناتسارنو ناتاله
موسیقی: پینو دوناجو
فیلم‌بردار: لوئیجی کوویه
تدوین‌گر: روجرو ماسترویانی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۸۸ (۱۹۸۸)  
کشور: ایتالیا
«قمار» (انگلیسی: The Gamble (1988 film)) فیلمی در ژانر کمدی است که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به متیو موداین، فی داناوی، جنیفر بیلز، کرین کلری، و ایان بانن اشاره کرد.
چی؟ (فیلم)

| چی؟ | چی؟ |
| --- | --- |
کارگردان: رومن پولانسکی
تهیه‌کننده: کارلو پونتی
فیلمنامه‌نویس: رومن پولانسکی
بازیگران: مارچلو ماسترویانی هیو گریفیت دیتر هالروردن رومن پولانسکی رومولو والی سیدنی رم کارلا مانچینی جان کارلسن
تاریخ‌های انتشار: ۷ دسامبر ۱۹۷۲
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: ایتالیافرانسهآلمان
زبان: انگلیسیایتالیاییفرانسوی
چی؟ (انگلیسی: What?) فیلمی به کارگردانی رومن پولانسکی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مارچلو ماسترویانی، هیو گریفیت و دیتر هالروردن اشاره کرد.
اسب سیاه (فیلم ۱۹۷۹)

| اسب سیاه | اسب سیاه |
| --- | --- |
پوستر ۱۹۷۹: پوستر ۱۹۷۹
کارگردان: کرول بالارد
تهیه‌کننده: فرانسیس فورد کوپولا  فرد روس
نویسنده: والتر فارلی (رمان)
بازیگران: کلی رنو تری گار کلارنس میوس مایکل هیگینز میکی رونی جان کارلسن
موسیقی: کارمینه کوپولا
فیلم‌بردار: کلب دشانل
تدوین‌گر: رابرت دالوا
شرکت تولید: امریکن زویی‌تروپ
توزیع‌کننده: یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار: ۱۷ اکتبر ۱۹۷۹
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲٫۷ میلیون دلار آمریکا
فروش گیشه: ۳۷٬۷۹۹٬۶۴۳ دلار آمریکا
اسب سیاه (به انگلیسی: The Black Stallion) فیلمی ۱۱۸ دقیقه‌ای به کارگردانی کرول بالارد با بازی کلی رنو است.
نیروی هوایی یمن

| نیروی هوایی و پدافند هوایی یمن | نیروی هوایی و پدافند هوایی یمن |
| --- | --- |
(به عربی: القوات الجویة الیمنیة والدفاع الجوی) Al-Quwwat al-Jawwiya al-Yamaniya wal-Difa' al-Jawwiy: (به عربی: القوات الجویة الیمنیة والدفاع الجوی) Al-Quwwat al-Jawwiya al-Yamaniya wal-Difa' al-Jawwiy
پرونده:Emblem of the Yemeni Air Force.svg: پرونده:Emblem of the Yemeni Air Force.svg
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۰؛ ۳۴ سال پیش (۱۹۹۰-خطا: زمان نامعتبر}})
کشور:  یمن
وفاداری: نیروهای مسلح یمن
گونه: نیروی هوایی
نقش: رزم هوایی پدافند هوایی
بخشی از: نیروهای مسلح یمن
نبردها:  جنگ داخلی یمن (۱۹۹۴)  شورش صعده  شورش القاعده در یمن  انقلاب یمن  جنگ داخلی یمن  مداخله نظامی در یمن به رهبری عربستان  Saudi–Yemeni border conflict (2015–present) 
فرماندهان: فرماندهان
کل قوا: سپهبد صغیر حمود عزیز
نیروی هوایی: سرلشکر رشید نصیر الجندی
نشان: نشان
نشان شناسایی: 
نشان شناسایی: 
نشان شناسایی: 
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
جنگنده: سوخو-۲۲
شکاری: میگ-۲۱، میگ-۲۹
بالگرد: میل-۱۷، بل ۲۰۴/۲۰۵، بل ۲۱۲
بالگرد جنگنده: میل -۲۴
هواگرد آموزشی: آئرو ال-۳۹، یاک-۱۱، زلین ۴۲
هواپیمای باری: سی-۱۳۰، ایل-۷۶، ای‌ان-۱۲، ای‌ان-۲۴، ای‌ان-۲۶، یاک-۴۰
نیروی هوایی یمن (به عربی: القوات الجویة الیمنیة) شاخه نیروی هوایی در نیروهای مسلح یمن است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده است. تعداد هواگردهای این نیرو را نمی‌توان به‌طور دقیق تأیید کرد اما احتمالاً توانایی عملیاتی این هواگردها کم است. هواگردهای نیروی هوایی از سوی کشورهای دیگر نزدیک به شوروی یا آمریکا در طول جنگ سرد اهدا شده‌اند. پیش‌بینی شده است که بیشتر تجهیزات نیروی هوایی در حملات هوایی انجام شده توسط «ائتلاف عربی» به رهبری عربستان سعودی و امارات متحده عربی در مداخله نظامی در یمن منهدم شده‌اند.
تاریخچه > آغاز پروازهای نظامی یمنی

پس از مواجهه با قدرت هوایی بریتانیا در جریان چندین درگیری در دهه ۱۹۲۰، امام یحیی، پادشاه یمن، به منظور تأمین هواپیما برای کشورش به دنبال حمایت ایتالیا بود. در ژانویه ۱۹۲۶، یک ایتالیایی مأمور شد تا شش هواپیما تحویل دهد که سه مورد اول در آوریل رسیدند. با این حال، مشخص شد که این هواپیماها در وضعیت نامناسبی هستند. پس از آنکه امام در این مورد به ایتالیایی‌ها شکایت کرد، آن‌ها موافقت کردند هواپیماهای بهتری در اختیار یمن قرار دهند. در اوت همان سال، یک هواپیما به یمن تحویل داده شد. در سال ۱۹۲۷، ۱۲ یمنی برای آموزش پرواز به ایتالیا اعزام شدند و با کمک تیمی ایتالیایی، یک مدرسه پرواز نیز در یمن تأسیس شد. همان سال، یک یونکرس آ ۳۵ و یک یونکرس اف ۱۳ خریداری شدند. هواپیمای آ ۳۵ کمتر از دو ماه پس از تحویل سقوط کرد و هر سه سرنشین آن کشته شدند. این حادثه، همراه با مشکلات زبانی و از سرگیری درگیری‌ها با بریتانیا، باعث شد امام یحیی تلاش‌ها برای ایجاد یک نیروی هوایی را متوقف کند.
این وضعیت در اواخر دهه ۱۹۴۰ تغییر کرد، زمانی که چندین هواپیما از منابع مختلف خریداری شدند: یک یونکرس یو ۳/۵۲ام از لبنان، یک نوردوین نورسمن از مصر، و دو داگلاس سی-۴۷ از ایتالیا خریداری شد. همچنین دو تی-۶ تگزان در سال ۱۹۵۵ توسط عربستان سعودی اهدا شد. در سال ۱۹۵۷، یک قرارداد عمده تسلیحاتی با چکسلواکی امضا شد که شامل ۲۴ هواپیمای آویا ب-۳۳ هواپیمای تهاجمی بود. با این حال، به دلیل کمبود تجهیزات پشتیبانی و قطعات یدکی، هیچ‌یک از این هواپیماها هرگز در یمن به پرواز درنیامدند. در همین دوره، شوروی چهار میل می-۴، دو میل می-۱ و یک هواپیمای ترابری ایلیوشین ایل-۱۴ برای یمن تأمین کرد. همچنین یک کالج هوانوردی ایجاد شد که مجهز به ۱۰ هواپیمای ساخت چکسلواکی از مدل زلین ز-۱۲۶ بود که همراه با ب-۳۳ها سفارش داده شده بودند.
تاریخچه > پیدایش نیروی هوایی یمن شمالی و جنوبی

نیروی هوایی جمهوری عربی یمن (YARAF) به‌طور رسمی در ۲۰ نوامبر ۱۹۶۷ تأسیس شد. در این ماه، شوروی ۹ هواپیمای میگ-۱۷ و یک هواپیمای آموزشی میگ-۱۵ یوتی‌آی، به همراه چهار ایلیوشین ایل-۲۸ و سه آنتونوف آن-۲ تحویل داد. همراه با چهار میگ-۱۷ اف، دو ایل-۲۸، دو ایل-۱۴ و تعدادی یاکولف یاک-۱۱ که توسط مصری‌ها هنگام عقب‌نشینی اهدا شده بودند و همچنین باقی‌مانده زلین ز-۱۲۶ها، این هواپیماها ناوگان کامل نیروی هوایی تازه‌تأسیس در اواخر سال ۱۹۶۷ را تشکیل دادند. نیروی هوایی جمهوری عربی یمن بلافاصله در مبارزه با قبایل سلطنت‌طلب درگیر شد، به‌ویژه در طول محاصره صنعا. برخی از این هواپیماها توسط خلبانان شوروی و سوری هدایت می‌شدند. در حالی که میگ-۱۷ها، یاک-۱۱ها و ایل-۲۸ها به نیروهای سلطنت‌طلب حمله می‌کردند، ایل-۱۴ها تدارکات را به صنعا منتقل و مجروحان را از پایتخت محاصره‌شده تخلیه می‌کردند. طی ۷۰ روز محاصره، دو میگ-۱۷ و خلبانان آن‌ها، همچنین یک یاک-۱۱ که توسط یک خلبان شوروی هدایت می‌شد، نابود شدند. پنج خدمه هوایی دیگر نیز در جریان محاصره کشته شدند که جزئیات آن مشخص نیست.
در همین حال، در آنچه بعدها به یمن جنوبی تبدیل شد، بریتانیایی‌ها شروع به تشکیل یک نیروی هوایی ابتدایی کردند. این نیرو که نیروی هوایی عربستان جنوبی نام داشت (به‌عنوان یک سپاه هوایی تحت حمایت فدراسیون عربستان جنوبی و تحت حفاظت بریتانیا)، این نیرو تا دسامبر ۱۹۶۷ شامل شش فروند دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۲ بیور، هشت فروند بی‌ای‌سی جت پرووست مدل ۵۲ای، شش فروند بل ۴۷جی و چهار فروند داگلاس سی-۴۷ بود. بعدها چهار فروند بی‌ای‌سی استرایک‌مستر مدل ۸۱ در سال ۱۹۷۰ به این نیرو تحویل داده شد. با استقلال فدراسیون عربستان جنوبی در ۳۰ نوامبر ۱۹۶۷، این کشور فوراً به جمهوری خلق یمن تغییر نام داد. یک روز بعد، نیروی هوایی کشور جدید به‌طور رسمی تأسیس شد و نیروی هوایی جمهوری خلق یمن (PRYAF) نام گرفت. علائم ملی روی هواپیماها نیز تغییر یافت؛ نشان‌های گرد و پرچم‌های دم که از رنگ‌های پرچم فدراسیون عربستان جنوبی استفاده می‌کردند، با یک مثلث آبی روشن با حاشیه تیره و یک ستاره قرمز در مرکز، و پرچم سه‌رنگ جدید ملی که یک مثلث آبی با یک ستاره قرمز داشت، جایگزین شدند.
در سال ۱۹۶۸، مشاوران شوروی برای کمک به توسعه نیروی هوایی وارد کشور شدند. نخستین ۱۰ فروند میگ-۱۷اف در ژانویه ۱۹۶۹ تحویل داده شد و در سال ۱۹۷۰ با هشت فروند دیگر تقویت شد. این هواپیماها توسط اسکادران شماره ۵ استفاده می‌شدند. در ۱ دسامبر همان سال، کشور به جمهوری دموکراتیک خلق یمن تغییر نام داد و نام نیروی هوایی نیز مطابق با آن تغییر کرد. در این دوره، نشان مثلثی با یک نشان دایره‌ای جایگزین شد که شامل سه رنگ پرچم ملی بود و در ربع بالایی یک شِور آبی آسمانی با یک ستاره قرمز در وسط قرار داشت. تا سال ۱۹۷۲، جمهوری دموکراتیک خلق یمن هشت فروند میل می-۸، چهار فروند کاموف کا-۲۶، چهار فروند ایلیوشین ایل-۲۸ و هشت فروند هواپیمای ترابری آنتونوف آن-۲۴ و آنتونوف آن-۲۶ از شوروی دریافت کرده بود.
تاریخچه > اتحاد و جنگ داخلی

در ۲۲ مه ۱۹۹۰، یمن شمالی و جنوبی به‌طور رسمی متحد شدند. قرار بود نیروهای نظامی دو کشور به‌تدریج ادغام شوند، اما این فرایند مطابق برنامه پیش نرفت. در واقع، تنش‌ها افزایش یافت و در نهایت به جنگ داخلی یمن در سال ۱۹۹۴ انجامید.
با وجود اینکه نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن به‌طور قابل‌توجهی در اثر جنگ داخلی ۱۹۸۶ تضعیف شده بود، فرماندهان آن همچنان این نیرو را برتر از نیروی هوایی شمال ارزیابی می‌کردند و انتظار داشتند که برتری هوایی را به‌دست‌آورد. صبح روز ۴ مه، حدود ۴۰ فروند میگ-۲۱ و سوخو-۲۲ برای حمله به چندین هدف در شمال، از جمله کاخ ریاست‌جمهوری در صنعا و چند پایگاه هوایی نیروی هوایی جمهوری عربی یمن اعزام شدند. اگرچه این حملات خسارات قابل‌توجهی وارد کرد و نیروی هوایی جمهوری عربی یمن واکنشی نشان نداد، نتایج همچنان کمتر از حد انتظار بود. با این حال، نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن تلاش‌های خود را ادامه داد و واحدهای سوخو-۲۲ آن چندین مأموریت بمباران دوربرد دیگر را در طول جنگ انجام دادند و به نتایج قابل‌توجهی دست یافتند. در همین حال، نیروی هوایی جمهوری عربی یمن نیز از سوخو-۲۲ها و میگ-۲۱های خود علیه اهدافی در جنوب استفاده می‌کرد. جنگنده‌های نورثروپ اف-۵ نیروی هوایی جمهوری عربی یمن نیز در نبردهای هوایی به کار گرفته شدند و چندین پیروزی کسب کردند. این جنگنده‌ها به شمالی‌ها اجازه دادند که برتری هوایی موضعی در بخش‌های حیاتی خطوط مقدم را به‌دست آورند. از آنجا که هر دو نیروی هوایی از انواع مشابهی از هواپیما استفاده می‌کردند، حوادث آتش خودی بسیار رایج بود.
با ادامه جنگ، پیشروی‌های شمالی‌ها و خسارات واردشده، بر نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن تأثیر زیادی گذاشت. با وجود اینکه خلبانان جنوبی اغلب سه یا چهار مأموریت در روز انجام می‌دادند، وضعیت کلی جنوبی‌ها رو به وخامت بود. در این شرایط، نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن جنگنده میگ-۲۹ را به خدمت گرفت. این هواپیماها که به‌صورت دست‌دوم از مولداوی خریداری شده بودند، توسط مزدوران اروپای شرقی هدایت می‌شدند و اولین استفاده رزمی آن‌ها در ۲۹ ژوئن صورت گرفت. با اینکه میگ-۲۹ها مدرن‌ترین هواپیماهای جنگی موجود در یمن بودند، آن‌ها نتوانستند برتری در نبردهای هوایی برای نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن ایجاد کنند، زیرا خلبانان آن‌ها آموزش کافی در نبرد هوایی ندیده بودند. در واقع، تنها رویداد گزارش‌شده از درگیری هوایی میگ-۲۹ شامل مواجهه یک میگ با دو فروند اف ۵ در ۲۹ ژوئن بود. هیچ‌یک از طرفین شلیک نکردند و هر سه هواپیما به سلامت بازگشتند. روز بعد، رئیس‌جمهور یمن جنوبی، علی سالم البیض، به خارج از کشور گریخت و هزاران نفر از جنوبی‌ها نیز او را دنبال کردند. ده‌ها نفر از اعضای نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن به جیبوتی، عمان و حتی امارات متحده عربی با هواپیماهای خود فرار کردند، در حالی که دیگران تا آخرین لحظه جنگیدند. جنگ در ۷ ژوئیه پایان یافت.
تاریخچه > نیروی هوایی متحد یمن

اگرچه نیروی هوایی متحد یمن هواپیماهای باقی‌مانده از نیروی هوایی سابق یمن جنوبی، از جمله حدود یک دوجین میگ-۲۱، سوخو-۲۲، چند فروند میگ-۲۹، و بالگردهای می-۸، می-۱۷ و می-۱۴ را به خدمت گرفت، اما تقریباً به‌طور کامل از نیروی هوایی سابق یمن شمالی تشکیل شده بود. هواپیماهای جنگی آن در پایگاه‌های هوایی شمال کشور متمرکز شدند و ساختار نیروی هوایی جمهوری عربی یمن را حفظ کردند. در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶، دو فروند میگ-۲۹ اضافی از قزاقستان خریداری شد. در سال ۱۹۹۶، باقی‌مانده سوخو-۲۲ها و سوخو-۲۲ام‌ها بازنشسته شدند و چهار فروند سوخو-۱۷ام۴ از اوکراین خریداری شد. بیشتر هواپیماهای سوخو-۲۲ مدرن‌تر، در فرایند تعمیرات اساسی قرار گرفتند که تا دهه ۲۰۰۰ ادامه یافت. در سال ۱۹۹۹، ۱۲ فروند ال-۳۹سی و ۱۲ فروند زلین زد-۲۴۲ از جمهوری چک خریداری شدند و ۱۲ فروند ال-۳۹سی دیگر نیز در سال ۲۰۰۵ از اوکراین تهیه شد.
اگرچه ظاهر شدن میگ-۲۹ها در یمن در سال ۱۹۹۴ تأثیر زیادی بر جنگ هوایی نگذاشت، اما این نوع هواپیما تأثیر قابل‌توجهی بر دولت علی عبدالله صالح گذاشت. در نتیجه، در مارس ۲۰۰۰ مذاکراتی با روسیه برای خرید ۲۴ فروند از این هواپیما آغاز شد. یک سال بعد، قراردادی برای تحویل ۱۴ فروند تک‌سرنشین و یک فروند میگ-۲۹یوبی امضا شد. این هواپیماها، همراه با هواپیماهایی که از کشورهای دیگر به دست آمدند، به استاندارد میگ-۲۹اس‌ام ارتقا داده شدند. تحویل‌ها از سال ۲۰۰۲ آغاز شد و تا ۲۰۰۷ ادامه یافت. در آن زمان، ناوگان میگ-۲۹ یمنی به حداکثر قدرت خود، با مجموع حدود ۳۶ فروند، رسید. این هواپیماها پیشرفته‌ترین هواپیماهای جنگی ناوگان یمنی بودند و به موشک‌های هوابه‌هوا ویمپل آر-۷۳ و موشک‌های هوابه‌سطح خا ۲۹تی و خا ۳۱پی مجهز شدند.
تاریخچه > جنگ در صعده

نیروی هوایی یمن به‌طور گسترده علیه شورش حوثی‌ها در یمن استفاده شد. این نیرو در تخریب مواضع و ساختمان‌های دشمن بسیار مؤثر عمل کرد و اکثر تلفات دشمن ناشی از حملات هوایی بود. چند حادثه نیز رخ داد، از جمله حادثه‌ای که در آن یک هواپیمای جنگی به‌طور تصادفی موشکی شلیک کرد و بیش از ۸۰ غیرنظامی را کشت. در جریان عملیات زمین سوخته در ۲ و ۵ اکتبر و ۸ نوامبر ۲۰۰۹، سه جنگنده که شامل میگ-۲۱ و دو فروند سوخو-۲۲ می‌شدند نیز در مأموریت‌های نظامی سقوط کردند. دولت ادعا کرد که این سقوط‌ها به دلیل نقص فنی بوده است، در حالی که شورشیان ادعا کردند که این هواپیماها را با سیستم‌های ضدهوایی قابل حمل (MANPADS) ساقط کرده‌اند. در سال ۲۰۰۶، هواپیماهای اف ۵، میگ-۲۱ و سوخو-۲۲ بارها مواضع حوثی‌ها در سراسر صعده را بمباران کردند.
تاریخچه > جنگ علیه تروریسم

در چارچوب سرکوب القاعده در یمن، نیروی هوایی یمن حملات هوایی را به پایگاه‌های تروریستی در سراسر یمن آغاز کرد تا رهبران مهم تروریست را از بین ببرد. این حملات با آتش ضدهوایی مواجه شد. پس از آنکه علی عبدالله صالح حمایت خود را از جورج بوش در جنگ علیه تروریسم اعلام کرد، آمریکا به یمن کمک‌های نظامی ارائه داد که شامل کمک به نیروی هوایی یمن نیز می‌شد. آمریکا با آموزش، تأمین مالی و تأمین مهمات به نیروی هوایی یمن کمک کرد. همچنین، به آن‌ها هواپیما و بالگردهایی از جمله دو هواپیمای سبک ترابری سسنا ۲۰۸، دو فروند هواپیمای ترابری سی-۱۳۰ هرکولس، ۱۴ فروند جنگنده اف-۵ای، یک فروند هواپیمای ترابری متوسط کاسا سی‌ان. ۲۹۵، یک فروند بیچ‌کرفت سوپر کینگ ایر، سه فروند بالگرد بل ۲۰۶، شش فروند بالگرد بل ۲۱۲، سه فروند بالگرد بل ۲۱۴ و چهار فروند بالگرد یواچ-۱اچ را ارائه داد. نیروی هوایی یمن از این کمک‌های آمریکا بهره زیادی برد و آمریکا به آن‌ها آموزش‌هایی برای پشتیبانی هوایی نزدیک برای نیروهای ویژه یمنی که علیه القاعده می‌جنگیدند ارائه کرد.
تاریخچه > خیزش یمن در سال ۲۰۱۱

نیروی هوایی یمن در جریان خیزش یمن (۲۰۱۱) علیه نیروهای مخالف دولت صالح حملات هوایی انجام داد. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۱، یک فروند سوخو-۲۲ در حین مأموریت بمباران در شمال صنعا توسط نیروهای شورشی با استفاده از ضدهوایی قابل حمل (MANPADS) سرنگون شد.[نیازمند منبع] خلبان به بیرون پرید و دستگیر شد.
در ۳۰ اکتبر، پایگاه هوایی الدیلمی که ساختارهای آن با فرودگاه بین‌المللی صنعا مشترک بود، توسط نیروهای مخالف مورد حمله قرار گرفت. منابع رسمی مختلف گزارش دادند که دو یا سه جنگنده روی زمین یا با خمپاره یا با مواد منفجره کاشته‌شده، نابود شده‌اند. هواپیماها با مهمات بارگیری شده و برای حملات روز بعد آماده بودند. در میان هواپیماهای تخریب‌شده، حداقل یک فروند میگ-۲۹ گزارش شد.