stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پاپ فرانسیس
فعالیت‌ها پیش از پاپ شدن > اتهام

برگولیو موضوع اتهاماتی در رابطه با ربودن دو کشیش یسوعی در جنگ کثیف آرژانتین بوده‌است.
در تاریخ ۱۶–۰۳–۲۰۱۳ مجلهٔ انگلیسی The Mail on Sunday ادعا کرد برگولیو در فاصله سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳ و در زمان حکومت نظامیان در آرژانتین در نقض مصونیت کلیسا در شکنجه، آدم دزدی و جنایت‌های سازمان یافته شرکت داشته‌است.
بنا به همین گزارش، ادعا شد در آن سال‌ها پاپ که ریاست فرقهٔ عیسویان را بر عهده داشت با حاکم نظامی وقت به نام خورخه رافائل ویدلا همکاری داشته‌است.
وی برای امنیت آن‌ها نگران بود و پیش از دستگیری آن‌ها تلاش کرده بود کار آن‌ها را تغییر دهد. با این حال و برخلاف گزارش‌ها، او هرگز تلاش نکرد که آن‌ها را از دسته یسوعیان طرد کند. در سال ۲۰۰۵، یک وکیل حقوق بشر شکایت کیفری علیه وی مطرح کرد و مدعی شد عضو ارشد جامعه مسیحیان آرژانتین در ربودن دو کشیش در ماه مه ۱۹۷۶ دست داشته‌است. در این جریان، کشیش اورلاندو یوریو و فرانس یالیکس شکنجه شده بودند اما ۵ ماه بعد زنده، نیمه عریان و تحت تأثیر داروهای مخدر پیدا شدند. یوریو برگولیو را متهم کرد که وی آن‌ها به جوخه‌های مرگ رژیم لو داده‌است. یوریو -که در سال ۲۰۰۰ در گذشت- در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۹ معتقد بود که وی کاری برای آزادی ما انجام نداد.
مقام پاپی

پس از استعفای پاپ بندیکت شانزدهم، یکبار دیگر کاردینال‌های کلیسای کاتولیک در کلیسای سیستین واتیکان بدور هم گرد آمدند تا دوباره دربارهٔ گزینش پاپ جدید با یکدیگر به گفتگو بنشینند و یک پاپ جدید برای ریاست بر واتیکان و کلیسای کاتولیک انتخاب کنند.
نخستین نشست در روز ۱۲ مارس ۲۰۱۳ برگزار شد که نتیجه‌ای در برنداشت و از دودکش معروفِ کلیسای سیستین، دود سیاه بیرون آمد که نشان دهنده ناهمخوانیِ آراء رای‌دهندگان در معرفی پاپ بود. اما در دور دوم رای‌گیری در روز دوم و در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۳ خورخه ماریو برگولیو از بوئنوس آیرس به عنوان دویست و شصت و ششمین پاپ برگزیده شد و پس از آن عنوان فرانسیس را برای خود برگزید.
فرانسیس به عنوان پاپ کمتر از پیشینیان خود به تشریفات می‌پردازد و شمایی که از خود در رسانه‌ها تصویر کرده بی پیرایگی است. برای نمونه؛ در شبِ گزینشش به عنوان پاپ به جای استفاده از اتوموبیل ویژه پاپ با اتوبوس و به‌همراه دیگر کاردینال‌ها به هتل برگشت.
وی معتقد است تئوری بیگ‌بنگ دربارهٔ منشأ آفرینش و تئوری تکامل هیچ تضادی با تعالیم دینی ندارند و نباید خداوند را جادوگری ببینیم که با عصای جادویی‌اش می‌تواند دست به هر کاری بزند.
پاپ فرانسیس، مراسم تشییع جنازه سلف خود، پاپ سابق بندیکت شانزدهم را در واتیکان برگزار کرد. پس از مراسم عشای ربانی، تابوت پاپ بندیکت به داخل کلیسای سن پیتر بازگردانده شد، جایی که یک مراسم خصوصی برگزار خواهد شد. پاپ فرانسیس با ویلچر به سن پیتر رفت، اما بدون کمک ایستاد و مراسم را اجرا کرد. او اولین پاپ در تاریخ بلند کلیسای کاتولیک بود که مناسک تدفین یک پاپ دیگر را رهبری کرد.
گفتگوهای بین‌الادیانی > اسلام

رهبران اسلامی در آرژانتین پس از انتخاب خورخه برگولیو طی اعلامیه‌های به او تبریک گفتند و در بیانیه‌های خود ذکر کردند که: برگولیو همواره خود را دوست جوامع اسلامی نشان داده و همواره دارای شخصیتی است که از گفتگو بین الادیانی استقبال می‌کند. همچنین پس از این انتخاب، احمد الطیب شیخ الازهر و رئیس دانشگاه الازهر طی بیانیه‌ای این انتخاب را تبریک گفت. همچنین پس از یک روز، ۱۸۰ کشور انتخاب او به عنوان پاپ را تبریک گفتند. در این میان نیز دولت جمهوری اسلامی ایران با ریاست محمود احمدی‌نژاد پیامی با موضوع تبریک انتخاب برگلیو به عنوان پاپ کاتولیک را به واتیکان ارسال کرد.
گفتگوهای بین‌الادیانی > اسلام > دیدار با رئیس‌جمهور ایران

حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، ضمن سفر به ایتالیا در ۶ بهمن ۱۳۹۴، با پاپ فرانسیس یکم، رهبر کاتولیکهای جهان و نخست‌وزیر واتیکان دیدار و گفتگو کرد و از پاپ درخواست نمود تا برای وی دعا نماید. در این دیدار پاپ فرانسیس احترام به مقدسات ادیان را لازمه کمک به صلح و معنویت در جامعه جهانی دانست. این اولین دیدار رئیس‌جمهور ایران با رهبر کاتولیکهای جهان پس از شانزده سال، (ملاقات سید محمد خاتمی با پاپ ژان پل دوم) بود.
گفتگوهای بین‌الادیانی > اسلام > دیدار با سید علی سیستانی در نجف

روز شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۹، پاپ فرانسیس در ادامه سفر چهار روزهٔ خود به عراق، در نجف با سید علی سیستانی، یکی از بانفوذترین مراجع تقلید شیعه دیدار کرد. پوشش صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به اندازه ای به این دیدار تاریخی کم بود که روزنامه اعتماد در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۹۹، این برخورد را نشان از بایکوت رسانه ای و کم‌اهمیت جلوه دادن موضوع دانست. یکی از عکس‌های منتشر شده از این دیدار در شبکه‌های اجتماعی، عکسی دستکاری شده‌است که در آن قاب عکسی از قاسم سلیمانی و ابومهدی مهندس بر روی میز اتاق اضافه شده‌است.
گفتگوهای بین‌الادیانی > اسلام > دیدار با خانوادهٔ سید موسی صدر

روز ۲۶ بهمن ۱۳۹۷ در آستانه سالگرد موعظه امام موسی صدر در کلیسای کبوشیین بیروت خانوادهٔ صدر از جمله سیده رباب صدر و سیده ملیحهٔ صدر با پاپ فرانسیس دیدار کردند. این دیدار در چارچوب تلاش خانواده برای پیگیری ناپدیدسازی قهری صدر و جلب حمایت پاپ از این مسئله صورت گرفت. پاپ در این دیدار با اشاره به فعالیت‌های مؤسسات خیریه و اجتماعی امام موسی صدر گفت فعالیت‌های نیکویی که انجام می‌دهید، ترجمۀ عملی سخن شماست و از عشق شما به نیازمندان سرچشمه می‌گیرد و کاشتِ کار خیر و عمل صالح است و من از فعالیت‌های شما مطلع هستم.
دیدار با رهبر کلیسای ارتدوکس روسیه

وی در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ (۲۴ بهمن ۱۳۹۴) با بطریق کیریل یکم، رهبر کلیسای ارتدکس روسی در هاوانا پایتخت کوبا، دیدار کرد. از قرن یازدهم میلادی که دو شاخه غربی و شرقی مسیحیت، کلیسای کاتولیک رم و کلیسای ارتدوکس روسیه، از هم جدا شدند این نخستین بار است که رهبران دو کلیسا با هم دیدار کردند.
طبق برنامه‌ریزی، پاپ فرانسیس سر راه سفر به مکزیک در کوبا توقف کرد و آن‌جا با بطریق کیریل در فرودگاه هاوانا ملاقات کرد. کوبا که مذهب رایج در آن مسیحیت کاتولیک است، در دهه‌های اخیر در حوزه نفوذ شوروی و سپس روسیه بوده‌است و از این بابت جای خوبی برای چنین تجدید دیداری بود.
شرکت در مراسم یادبود نسل‌کشی ارمنی‌ها

در روز جمعه ۲۴ ژوئن ۲۰۱۶ پاپ فرانسیس برای انجام یک سفر سه روزه به ایروان، پایتخت ارمنستان سفر کرد تا در مراسم یادبود نسل‌کشی ارمنی‌ها شرکت کند. پاپ فرانسیس در جریان این سفر از بنای یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها در دوران حکومت ترکیه عثمانی در زمان جنگ جهانی اول دیدار کرد. وی همچنین در جریان این سفر دو کبوتر سفید را به سوی کوه آرارات، که گفته می‌شود کشتی نوح در آن جا است، آزاد کرد. وی در حضور سرژ سرکیسیان، رئیس‌جمهور ارمنستان و هیئت‌های دیپلماتیک حاضر در مراسم یادبود گفت:
نسل‌کشی آغاز موج غم‌انگیزی از فجایع بزرگ قرن گذشته بود
نظرات و تفکرات

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
بالاترین مقام مذهبی کلیسای کاتولیک، در سخنرانی خود در آکادمی علوم جامعه اسقف‌ها در واتیکان، با تأیید نظریه بیگ بنگ (مه‌بانگ) و نظریه تکامل چارلز داروین که از دیرباز به عنوان مهم‌ترین وجوه اختلاف جهان‌بینی علمی و نگرش مذهبی بر سر مسئله آفرینش شناخته می‌شوند، گفت هر دو نظریه واقعی و درست‌اند و با خداباوری و پذیرش خدا به عنوان آفریدگار نهایی سازگارند و با دیدگاه‌های کلیسا دربارهٔ منشأ هستی و حیات مغایرتی ندارند.
رهبر کلیسای کاتولیک همچنین تصریح کرد: «تکامل در طبیعت است و موید وجود آفریدگار است، نه نافی آن. بیگ‌بنگ هم نمی‌تواند نافی وجود آفریدگاری الهی باشد، بلکه نیازمند وجود آن است.» به رغم پررنگ بودن نیروهای الهی در جهان‌بینی پاپ، بسیاری از مخاطبان بیان این دیدگاه‌ها را «گام بزرگ کلیسای کاتولیک به جلو» خوانده‌اند.
پاپ فرانسیس در مقایسه با رهبران پیشین کلیسا در بسیاری زمینه‌ها از جمله حقوق هم‌جنس‌گرایان و اقلیت‌های جنسی دیدگاه‌های منحصربه‌فردی دارد که از زمان روی کار آمدنش دنیا را شگفت‌زده کرده، تا جایی که برخی او را «هیپی‌ترین رهبر مذهبی جهان» و «لیبرال‌ترین پاپ تاریخ» خوانده‌اند.
مجاز کردن ازدواج همجنس‌گرایان

در سال ۲۰۲۳ میلادی، پاپ فرانسیس رسما اجازه داد تا کشیش‌ها برای زوج‌های همجنس مراسم مذهبی برگزار کنند. او پیشنهاد کرد که برای اینکه مراسم برای زوج‌های همجنس با مراسم «ازدواج مقدس» اشتباه گرفته نشود، می‌توان آن‌ را برگزار و برای زوج‌ها آرزوی برکت در زندگی کرد.
خورخه ماریو برگولیو -ردیف وسط، نفر چهارم از چپ- هنگامیکه شیمی می‌خواند.
پاپ فرانسیس در سال ۲۰۰۸ در زمان کاردینالی وی
پاپ فرانسیس در بین مردم
زنان در پاراگوئه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زنان بومی گوارانی: زنان بومی گوارانی
شاخص نابرابری جنسیتی: شاخص نابرابری جنسیتی
ارزش: ۰٫۴۴۵ (۲۰۲۱)
رُتبه: ۱۱۱ از ۱۹۱
مرگ مادر (در هر ۱۰۰٬۰۰۰): ۹۹ (۲۰۱۰)
سهم زنان در دولت‌ها: ۱۵٪ (۲۰۱۴)
زنان بالای ۲۵ سال با آموزش متوسطه: ۳۵٫۰٪ (۲۰۱۰)
زنان کارمند و شاغل: ۵۷٫۹٪ (۲۰۱۱)
گزارش جهانی فاصله جنسیتی: گزارش جهانی فاصله جنسیتی
ارزش: ۰٫۷۰۷ (۲۰۲۲)
رُتبه: ۸۰ام از ۱۴۶ از مجموعِ ۱۴۴
زنان در پاراگوئه (انگلیسی: Women in Paraguay) با چالش‌هایی در حقوق خود مواجه‌اند. آن‌ها با نابرابری‌های اقتصادی-اجتماعی و عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها روبه‌رو بوده و از سال ۱۹۹۰ به این سو، به دلیل گسترش حقوق زنان در قانون اساسی و تغییر نگرش‌های فرهنگی، تغییرات فرهنگی قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند. نهادهای قانونی و دولتی موجود در پاراگوئه تا حدی به لطف تلاش‌های سازمان‌های فمینیستی در این کشور توسعه یافته‌اند. این سازمان‌ها در دهه ۱۹۹۰ کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای تثبیت تضمین‌های حقوق زنان برگزار کردند. زنان سازمان ملل از دولت پاراگوئه در گسترش حقوق زنان، مبارزه برای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان حمایت می‌کند. این سازمان همچنین تضمین می‌کند که صدای زنان شنیده شود و فرصت‌های بیشتری برای آن‌ها ایجاد گردد.
در سال ۲۰۱۵، سازمان ملل همکاری خود را با نهادهای دولتی برای توانمندسازی زنان توسعه داد. برنامه همکاری سازمان زنان سازمان ملل از طریق استراتژی‌هایی همچون رهبری و مشارکت سیاسی زنان در پاراگوئه اجرایی شد.
آموزش

نرخ بی‌سوادی در میان زنان پاراگوئه بالاتر از مردان است. این تفاوت به‌ویژه در میان نسل‌های مسن‌تر جمعیت پاراگوئه چشمگیرتر است. با این حال، شکاف جنسیتی در آموزش در سال‌های اخیر کاهش یافته است. در میان جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال، نرخ سوادآموزی برای هر دو جنس ۹۹٪ است. با این حال، جوانان از هر دو جنس پس از پایان مقطع ابتدایی با نرخ قابل‌توجهی از سیستم آموزشی خارج شده و احتمال ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر از متوسطه کاهش می‌یابد. تا سال ۲۰۱۰، ۹۲٫۹٪ از زنان و ۹۴٫۸٪ از مردان ۱۵ ساله و بالاتر در پاراگوئه باسواد بودند.
اشتغال

حقوق زنان در مقایسه با مردان، دومین پایین‌ترین میزان در آمریکای لاتین را دارد. این در حالی است که زنان ۷۴٪ از نیروی کار پاراگوئه را تشکیل می‌دهند.
آزار جنسی و تبعیض علیه زنان در محیط کار از مشکلات رایج در پاراگوئه است. قانون کار تبعیض یا آزار و اذیت بر اساس جنسیت را ممنوع کرده اما آن را جرم‌انگاری نکرده است. شکایات در این زمینه معمولاً به‌صورت خصوصی حل‌وفصل می‌شوند. دبیرخانه امور زنان گاهی برنامه‌هایی را برای حمایت از دسترسی زنان به اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، مالکیت زمین و فرصت‌های تجاری اجرا می‌کند.
زنان در پاراگوئه با چالش‌هایی در زمینه حقوق خود مواجه هستند. آن‌ها با نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی و عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها روبرو بوده‌اند و از سال ۱۹۹۰ به بعد، تغییرات فرهنگی قابل توجهی را تجربه کرده‌اند که نتیجه گسترش حقوق قانونی و قانون اساسی و تغییر نگرش‌های فرهنگی بوده است. نهادهای قانونی و دولتی کنونی در پاراگوئه تا حدی از طریق تلاش‌های سازمان‌های فمینیستی که در دهه ۱۹۹۰ کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای رسمی‌سازی تضمین حقوق زنان برگزار کردند، توسعه یافته‌اند. زنان سازمان ملل از دولت پاراگوئه در گسترش حقوق زنان، مبارزه برای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان حمایت می‌کند و همچنین تضمین می‌کند که صدای زنان شنیده شود و فرصت‌های بیشتری برای آن‌ها ایجاد گردد.
در سال ۲۰۱۵، سازمان ملل همکاری خود را با نهادهای دولتی برای توانمندسازی زنان گسترش داد. برنامه همکاری زنان سازمان ملل از طریق راهبردهایی همچون افزایش رهبری و مشارکت سیاسی زنان در پاراگوئه اجرایی شد.
آموزش

نرخ بی‌سوادی زنان در پاراگوئه بالاتر از مردان است، به‌ویژه در میان نسل‌های مسن‌تر. با این حال، در سال‌های اخیر شکاف جنسیتی در آموزش کاهش یافته است. در میان جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال، نرخ سوادآموزی برای هر دو جنس ۹۹٪ است. افراد جوان از هر دو جنس پس از پایان سطح ابتدایی با نرخ‌های قابل توجهی از نظام آموزشی خارج می‌شوند و احتمال کمی برای ادامه تحصیل در سطوح بالاتر دارند. تا سال ۲۰۱۰، از میان افراد بالای ۱۵ سال، ۹۲.۹٪ از زنان و ۹۴.۸٪ از مردان باسواد بودند.
اشتغال

دستمزد زنان نسبت به مردان دومین پایین‌ترین میزان در آمریکای لاتین است. این در حالی است که زنان ۷۴٪ از نیروی کار پاراگوئه را تشکیل می‌دهند.
آزار جنسی و تبعیض علیه زنان در محیط کار از مشکلات رایج در پاراگوئه است. قانون کار تبعیض یا آزار و اذیت بر اساس جنسیت را ممنوع کرده، اما آن را جرم‌انگاری نکرده است. شکایات معمولاً به‌صورت خصوصی حل‌وفصل می‌شوند. دبیرخانه امور زنان گاه‌به‌گاه برنامه‌هایی را برای حمایت از دسترسی زنان به اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، مالکیت زمین و فرصت‌های کسب‌وکار اجرا می‌کند.
ازدواج

ازدواج زودهنگام در پاراگوئه رایج است. گزارشی از سازمان ملل در سال ۲۰۰۴ تخمین زده بود که ۱۷ درصد از دختران بین ۱۵ تا ۱۹ سال ازدواج کرده، طلاق گرفته یا بیوه شده بودند. سن قانونی ازدواج در پاراگوئه ۱۶ سال است.
طلاق

طلاق در سال ۱۹۹۱ در پاراگوئه قانونی شد. پاراگوئه یکی از آخرین کشورهایی بود که طلاق را قانونی کرد، هم در جهان و هم در آمریکای لاتین. در همان سال، طلاق در کلمبیا نیز قانونی شد؛ در میان کشورهای آمریکای لاتین تنها شیلی بود که تا سال ۲۰۰۴ هنوز طلاق را قانونی نکرده بود. کلیسای کاتولیک روم به شدت با قانونی شدن طلاق در پاراگوئه مخالف بود. نرخ طلاق در پاراگوئه همچنان پایین‌تر از میانگین جهانی و کمترین در آمریکای لاتین است.
مادری

نرخ باروری در پاراگوئه تا پیش از دهه ۱۹۹۰ نسبت به سایر کشورهای آمریکای لاتین بالا بود اما از آن زمان به بعد به میزان قابل توجهی کاهش یافته و در سال ۲۰۰۴ به ۲.۹ رسیده است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که تولد فرزندان پیش از ازدواج در پاراگوئه رایج بوده، اما این پدیده در حال کاهش است. نرخ مرگ مادر در پاراگوئه ۹۹ مرگ در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده (تا سال ۲۰۱۰) است.
مسائل مالی

کشاورزی بخش قابل توجهی از اقتصاد پاراگوئه و منبع درآمد مهمی است. تقریباً ۴۵٪ از نیروی کار این کشور در بخش کشاورزی مشغول هستند. با این حال، زنان در دسترسی به مالکیت زمین با مشکلاتی روبرو بوده‌اند. هرچند هیچ محدودیت قانونی برای مالکیت زمین توسط زنان وجود ندارد، اما احتمال تأیید وام برای خرید زمین برای زنان نصف مردان است. قانون اصلاحات ارضی ۲۰۰۲ شامل مقرراتی برای تقویت حقوق زنان در این زمینه بوده است.
یک زن فروشنده در پاراگوئه.
یک زن مغازه‌دار در پاراگوئه.
یک زن بومی و کودک. نرخ باروری در مناطق روستایی و در میان زنان بومی بالاتر است.
توماس دادلی کابوت

| توماس دادلی کابوت | توماس دادلی کابوت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ مه ۱۸۹۷ کمبریج، ماساچوست، U.S.
درگذشت: ۸ ژوئن ۱۹۹۵ (سن ۹۸ سالگی) وستون، ماساچوست، U.S.
تحصیلات: Buckingham Browne & Nichols (1913) دانشگاه هاروارد (مهندسی SB، ۱۹۱۹)
پیشه: تاجر
والدین: جافری کابوت (پدر)
توماس دادلی کابوت (Thomas Dudley Cabot) (زادهٔ اول مه ۱۸۹۷- درگذشته ۸ ژوئن ۱۹۹۵)، تاجری آمریکایی بود. او همچنین به‌عنوان مدیر دفتر امور امنیت بین‌الملل وزارت امور خارجه ایالات متحده فعالیت کرد.
اوایل زندگی

کابوت در کمبریج، ماساچوست چشم به جهان گشود. پدرش، گادفری لاون کابوت، بنیان‌گذار شرکت کابوت و فردی نوع‌دوست بود. مادرش، ماریا مورز کابوت بود. کابوت را به افتخار توماس دادلی، فرماندار مستعمرهٔ خلیج ماساچوست به این نام نهادند که امضاکنندهٔ منشور تأسیس کالج هاروارد بود. دوتا از خواهران و برادرانش، جان مورز کابوت (زادهٔ ۱۹۰۱)، سفیر ایالات متحده در سوئد، کلمبیا، برزیل و لهستان در طول دوران ریاست‌جمهوری آیزنهاور و کندی و الینور کابوت از املاک الینور کابوت برادلی بودند.
کابوت در سال ۱۹۱۳ از مدرسهٔ براون و نیکولز فارغ‌التحصیل شد. او بعضی از دوره‌های آموزشی را در بوستون تک (که اکنون به‌نام مؤسسهٔ فناوری ماساچوست شناخته می‌شود) و مدرسهٔ پرواز کورتیس گذراند و مربی پرواز در طول جنگ جهانی اول در کلی فیلد در سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده شد. کابوت در سال ۱۹۱۹ با درجهٔ عالی کارشناسی مهندسی از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد.
حرفه

کابوت به‌محض فراغت از تحصیل، فعالیت خود را در شرکت کابوت که پدرش پایه‌گذاری کرده بود، آغاز کرد. او از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۶۰، مدیرعامل کابوت بود و در این سال، از کنترل فعال و مستمر این شرکت دست کشید و به‌عنوان مدیر بازنشسته به دفتر خود در بوستون رفت و تا زمان وفات در آنجا فعالیت کرد.
کابوت همچنین یکی از مدیران قدیمی شرکت یونایتد فروت بود و در سال ۱۹۴۸ به امید اصلاحات به ریاست این شرکت رسید، اما در سال ۱۹۴۹ استعفا داد. برادرش جان مورز کابوت نیز مانند عضو دیگر خانواده، هنری کابوت لادج، یکی از سهامداران اصلی یونایتد فروت بود. هنری کابوت لادج نیز روزگاری مدیر یونایتد فروت بود.
در سال ۱۹۵۱، کابوت در دولت ترومن، مدیر دفتر امور امنیت بین‌الملل وزارت امور خارجه ایالات متحده بود؛ او برای وزارت امور خارجه دربارهٔ فعالیت‌های ناتو سخنرانی کرد، مسئول یکی از برنامه‌های ایالات متحده برای مسلح‌نمودن هم‌پیمانان در سراسر جهان بود و بر پرداخت ۶ میلیارد دلار کمک اقتصادی و نظامی خارجی نظارت داشت. در سال ۱۹۵۳، او همچنین در مقام مشاور در یک هیئت سیاسی توسعهٔ ویژه در مصر خدماتی ارائه داد.
در سال ۱۹۶۰، یک مجموعهٔ پوششی سازمان اطلاعات مرکزی، به‌نام شرکت کشتی بخار جبل‌الطارق (که اصلاً هیچ کشتی بخاری نداشت و کابوت ریاستش را برعهده داشت)، رادیو سوان را در جزیرهٔ سوان خریداری و پایه‌گذاری کرد. این رادیو، عملیاتی سیاه و پنهانی برای جذب پشتیبانانی برای سیاست‌های ایالات متحده و بدنام‌کردن فیدل کاسترو بود.
کابوت، برادرش جان مورز کابوت، یکی دیگر از اعضای خانواده به‌نام هنری کابوت لادج جی آر و پسر کابوت، لویس ولینگتون کابوت، همگی اعضای شورای روابط خارجی بودند که در سال ۱۹۹۲ منصوب شدند.
حرفه > فعالیت بشردوستانه

کابوت همچنین در هیئت ناظران هاروارد فعالیت کرد و در آنجا، مدیر انجمن فارغ‌التحصیلان و یکی از خیرین مهم دانشگاه بود. در سال ۱۹۷۰، او مدال و دکترای افتخاری حقوق دانشگاه هاروارد را دریافت نمود. در سال ۱۹۸۵، ساختمان کابوت هاروارد به افتخار کابوت و همسرش نام‌گذاری شد. مجموعهٔ علوم کابوت نیز به افتخار آن‌ها نام‌گذاری شده‌است.
کابوت روابط تنگاتنگی با شرکت MIT داشت. او بیشترین سابقهٔ شغلی در شرکت MIT داشت و ۴۹ سال متوالی در آنجا فعالیت کرد. در سال ۱۹۵۱، کابوت به‌عنوان یکی اعضای مادام‌العمر و در سال ۱۹۷۲ به‌عنوان عضو بازنشستهٔ مادام‌العمر این شرکت انتخاب شد. او در بسیاری از کمیته‌های دائمی و موقتی شرکت MIT فعالیت داشت.
در سال ۱۹۶۰، او صندوق بورس تحصیلی توماس دادلی کابوت را در MIT پایه‌گذاری کرد و در سال ۱۹۷۷، اعضای خانواده‌اش با اعطای کرسی مؤسسهٔ توماس دادلی کابوت، از او تقدیر کردند. در سال ۱۹۸۶، او و همسرش کرسی توماس دی و ویرجینیا دبلیو. کابوت را به‌دنبال میراث خوانوادگی‌اش در مشارکت در MIT پایه‌گذاری کردند. پدربزرگ او، دکتر ساموئل کابوت، شهروند بوستون بود که از تأسیس MIT پشتیبانی کرد. پدرش، گادفری ال کابوت، در سال ۱۸۸۱ از MIT فارغ‌التحصیل شد. گادفری ال کابوت همچنین با پایه‌گذاری صندوق انرژی خورشیدی گادفری ال کابوت از این مؤسسه پشتیبانی کرد.
حرفه > آثار مکتوب

کوئیک واتر و اسموت: راهنمای قایقرانی در رودخانه‌های نیوانگلند، ۱۹۳۵
گدایی سوار بر اسب: خودزندگی‌نامهٔ توماس دی. کابوت، ۱۹۷۹
اولیندا: میراث یک قایق‌سوار یانکی، ۱۹۹۱
زندگی شخصی

کابوت به مدت ۷۵ سال، از سال ۱۹۲۰ تا زمان وفاتش در سال ۱۹۹۵، با همسرش ویرجینیا ولینگتون زندگی کرد. آن‌ها هفتادوپنج سال در وستون ماساچوست ساکن بودند و صاحب پنج فرزند شدند: لوئیس ولینگتون کابوت، تاجر، بشردوست، رئیس پیشین بانک فدرال رزرو بوستون، توماس دادلی کابوت جی. آر، رابرت مورز کابوت، دکتر ادموند بیلینگز کابوت، ستاره آندوور و جراح بازنشسته، و لیندا کابوت بلک، بنیان‌گذار شرکت اپرای بوستون و اپرای نیوانگلند. او در دههٔ نهم زندگی‌اش به‌دلیل بروز حادثه‌ای در اسکی در فضای باز، بینایی یکی از چشم‌هایش را از دست داد، اما اشتیاقش برای ادامهٔ زندگی هیجان‌انگیز فروکش نکرد. او و همسرش هنگام کوه‌پیمایی در کلرادو، هفتادوپنجمین سالگرد ازدواج خود را جشن گرفتند. آن‌ها همچنین ۲۹ نوه و ۲۳ نتیجه داشتند. در سال ۱۹۹۷، ویرجینیا کابوت در ساختمان فیلیپس در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون درگذشت. او در زمان فوت ۹۷ سال داشت.
میرمسیا گلوزا

| میرمسیا گلوزا | میرمسیا گلوزا |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
کلاد:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: پرده‌بالان
تیره:: مورچگان
زیرخانواده:: Myrmeciinae
سرده:: میرمسیا
گونه:: M. gulosa
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Myrmecia gulosa (فابریشز، 1775): Myrmecia gulosa (فابریشز، 1775)
میرمسیا گلوزا (به انگلیسی: Myrmecia gulosa)، که همچنین با نام عمومی گاومورچه قرمز (به انگلیسی: Red bull ant) یا گاومورچه غول پیکر یا هوپی جو نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از مورچه بولداگ از سردهٔ میرمسیا است. در سراسر استرالیای شرقی فراوان است.
اولین نمونهٔ میرمسیا گلوزا در سال ۱۷۷۰ توسط جوزف بنکس جمع‌آوری شد و آن را به یکی از اولین حشرات استرالیایی تبدیل کرد که توسط یک اروپایی جمع‌آوری و طبقه‌بندی شد.
سیلیکات

ساختار آنیون ارتوسیلیکات SiO4−
4
سیلیکات (SiO۴۴-) یک ترکیب شیمیایی با بار منفی از سیلیسیم است بیشتر سیلیکات‌ها، اکسیدی اند اما علاوه بر آن‌ها، هگزافلوئوروسیلیکات ([SiF۶]۲−) هم گونه‌ای دیگر از سیلیکات‌ها است. این دو دسته تنها گونه‌های سیلیکات‌ها نیستند. بیشتر سیاره‌های سنگی، ماه‌های سنگی، سیارک‌ها و البته پوستهٔ زمین از سیلیکات‌ها ساخته شده‌اند. ماسه، سیمان پورتلند و هزاران کانی در زمین نمونه‌هایی از این ماده‌اند.
ترکیب‌های سیلیکاتی و از جملهٔ آن‌ها کانی‌های سیلیکات همگی از آنیون سیلیکات ساخته شده‌اند که بار منفی آن‌ها با یک کاتیون خنثی شده‌است. کاتیون‌های گوناگونی سازندهٔ این ترکیب‌ها است.
ساختار

در بیشتر سیلیکات‌ها و البته در کانی‌های سیلیکات، سیلیسیم، ساختار چهاروجهی به خود می‌گیرد و با چهار اکسیژن در چهار سویش دربر گرفته می‌شود. در این ساختار پیوندهای شیمیایی از قاعدهٔ هشت‌تایی پیروی می‌کند. گاهی چهاروجهی‌ها به صورت SiO۴۴-های جدا در مرکز ساخته می‌شوند ولی بیشتر دیده شده که از راه‌های گوناگون به هم پیوسته‌اند برای نمونه به صورت جفت جفت(Si۲O۷۶-) یا به صورت حلقه‌ای (Si۶O۱۸۱۲-). معمولاً آنیون‌های سیلیکات به صورت تک زنجیره‌ای، دو زنجیره‌ای، صفحه‌ای یا در ساختارهای سه بُعدی‌اند. بیشتر این ترکیب‌ها در شرایط معمولی، در آب، بسیار کم محلول‌اند.
در محلول

سیلیکات‌ها در حالت جامد فراوان اند اما در حالت محلول کمتر دیده شده‌اند. آنیون SiO۴۴- باز مزدوج سیلیسیک اسید است. محلول‌های سیلیکات بیشتر به صورت آمیخته با دسته سیلیکات‌های فشرده و به صورت جزئی پروتون دار شده دیده می‌شوند.
در محلول > سیلیکات در هندسهٔ ناچهاروجهی

سیلیکات‌ها بیشتر در هندسهٔ چهاروجهی به دور سیلیسیم شناخته می‌شوند با این حال می‌توانند شکل‌های بالاتر را هم بپذیرند. یک نمونهٔ شناخته شدهٔ آن هگزافلوئوروسیلیکات (SiF۶۲-) است که ساختاری هشت‌وجهی دارد. در فشارهای بسیار بالا حتی SiO۲ هم چنین هندسه‌ای را می‌پذیرد، در کانی استیشویت چنین است که در آن یک چندریختی سیلیسبا چگالی بالا در گوشتهٔ پایینی زمین یافت می‌شود. چنین ساختاری در اثر یک برخورد ناگهانی یک شهاب‌سنگ پدید آمده‌است. سیلیسیم هشت وجهی در قالب هگزاهیدروکسی سیلیکات [Si(OH)۶]۲− در تائوماسیت دیده شده‌است. چنین کانی در طبیعت بسیار کمیاب است اما در هنگام ساخت سیمان و بتن در میان کلسیم سیلیکات هیدرات ساخته می‌شود.
محمد عبده

با محمدتقی عبده بروجردی اشتباه نشود.
شیخ محمد عبدُه، فقیه، حقوقدان و اصلاح‌گر دینی مصری و به روایت طرفدارانش، از اندیشمندان مسلمان و از پیشگامان نوااندیشی دینی در دنیای اسلام است.
زندگی

او در سال ۱۲۶۶ ه‍.ق در یکی از دهکده‌های مصر به نام «محله نصر»، از پدری  ترک و مادری عرب متولد شد. پدرش را عبده خطاب می‌کردند. او محمد را در سن ۱۳ سالگی برای تعلیم معارف اسلامی به جامع احمدی سپرد. اما محمد آموزه‌های آنجا را دوست نداشت و آنجا را رها کرد اما پس از مدتی به سفارش شیخ درویش، دایی پدرش، که نظرات او را می‌پسندید، دوباره به جامع احمدی بازگشت و بعد به جامع الازهر رفت.
علاوه بر شیخ درویش او از محضر شیخ حسن الطویل و سید جمال الدین اسدآبادی بهره برد. همچنین به توصیه سید جمال به مطالعه علوم عقلی پرداخت و پس از آن به معلمی پرداخت. او شاگردان زیادی را تربیت نمود که از آن جمله می‌توان به محمد رشید رضا، سعد زغلول، احمد امین، طه حسین، عبدالغادر مغربی، مصطفی عبدالرازق اشاره کرد.
در سال ۱۲۹۴ ه‍.ق موفق به اخذ درجه «علیم» از دانشگاه الازهر شد و سپس در همان‌جا مشغول تدریس علوم دینی و اخلاق گشت. سال بعد به دعوت دانشکده دارالعلوم قاهره به تدریس تاریخ پرداخت.
عبده علاوه بر کار معلمی کار سیاسی هم می‌کرد و به خاطر همین کار وارد حزب وطنی مصر شد. وی همچنین بنا به پیشنهاد ریاض پاشا، وزیر خدیو پاشا، به سردبیری روزنامه الوقایع المصریه منصوب شد.
در سال ۱۲۹۹ در پی مشارکت با انقلاب عرابی (احمد عرابی) برای مدت شش سال از قاهره تبعید گردید و در لبنان اقامت نمود. سپس عازم پاریس شد و در آنجا درانتشار روزنامه عروةالوثقی که نگرش ضد استعماری و ضد انگلیسی داشت، با سید جمال الدین همکاری کرد. بعد از اقامت در پاریس و لندن عازم بیروت گردید و در آنجا نیز برای وحدت اسلامی و همچنین تقریب ادیان فعالیت می‌کرد.
با تغییرات سیاسی و اجتماعی مصر، محمد عبده در اواخر عمر به عضویت در مجلس شورا که هیاتی مشورتی بود، منصوب شد. محمد عبده، بیشتر زندگی خود را صرف اصلاح فکر دینی و سازمان‌های دینی و فعالیت‌های خیریه نمود.
مسافرت‌های متعدد به شهرهای اروپائی داشت و مطالعات بسیاری در قوانین مدنی کشورهای اروپائی در وین و برلین انجام داد.
در سال۱۸۹۹ خدیو مصر، عبده را به مقام مفتی منصوب کرد وی اصلاحات زیادی در روش تدریس و برگزاری امتحان شاگردان به عمل آورد. عبده تا پایان عمر بر این مسند باقی‌ماند.
محمد عبده در سال ۱۳۲۳ ه‍.ق به علت بیماری سرطان در گذشت.
کتاب‌شناسی

الاسلام الرد علی منتقدیه
اصلاح المحاکم الشرعیه
تفسیر المنار
رساله التوحید
شرح نهج‌البلاغه
الاسلام و النصرانیة بین العلم و المدنیة
ترجمه کتاب توحید محمد عبده به زبان تاتاری، کازان روسیه سال ۱۹۱۱