stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ریچر (مجموعه تلویزیونی)
بازخوردها

وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، بر اساس ۶۳ نقد منتقد، ۹۰ درصد امتیاز تأیید را با میانگین امتیاز ۷٫۳ از ۱۰ گزارش کرده‌است. در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند. بر اساس بررسی‌های ۱۸ منتقد، امتیاز ۶۸ از ۱۰۰ را به خود اختصاص داده‌است.
اسکوتر (گروه موسیقی)

| اسکوتر Scooter | اسکوتر Scooter |
| --- | --- |
گروه اسکوتر در سال ۲۰۱۰ در برلین: گروه اسکوتر در سال ۲۰۱۰ در برلین
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
ژانر: رقص الکترونیک یورودنس هارداستایل جامپ‌استایل هارد دنس هارد ترنس موسیقی هاوس های ان آر جی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳-اکنون
اعضا: اچ. پی. بکستر جی فراگ مارک بلو
وبگاه: http://www.scootertechno.com/
اسکوتر (به انگلیسی: Scooter) نام یک گروه موسیقی هارد دنس آلمانیست که در هامبورگ پایه‌گذاری شد. این گروه تاکنون بیش از ۲۵ میلیون نسخه از کارهایش را فروخته است و بیش از ۸۰ جایزهٔ طلا و پلاتینیوم را از آن خود کرده است. این گروه با ۲۳ تک‌آهنگ که در فهرست برترین ۱۰ آهنگ‌ها قرار گرفته‌اند عنوان موفق‌ترین آثار تک‌آهنگ آلمانی را به خود اختصاص داده است.
تاریخچه

اسکوتر نام یک گروه تکنو آلمانی است که در ابتدا اعضای این گروه متشکل بود از Jens Thele(مدیر)، اچ.پی. بکستر:(خواننده-نام واقعی:Hans-Peter Geerdes-متولد ۱۹۶۶)، Rick j jordan(آهنگساز اول، متخصص صدا و ملودی موزیک، نام واقعی:Hendrik Stedler-متولد ۱۹۶۸) و ferris bueller(آهنگساز دوم، تنظیم کنندهٔ ریتم و بیس موزیک، پسرعمهٔ خواننده-نام واقعی:Sören Bühler -متولد:۱۹۷۱). سه نفر از این افراد عضو ثابت هستند و تنها عضو تغییرپذیر آهنگساز دوم است که در طول زمان جایش را به کس دیگری می‌دهد.
البته پیش از تشکیل اسکوتر، اچ.پی.بکستر و ریک به همراه چند آهنگساز سینتی پاپ دیگر گروه پاپ celebrate the nun را در سال ۱۹۸۶تشکیل داده بودند. پس از آن در سال ۱۹۹۳ آن دو اول با Jens thele و سپس با ferris bueller آشنا می‌شوند و با هم گروه ریمیکسی به نام The loop تشکیل می‌دهند که پس از یافتن استعداد بالای خود در این زمینه (با مطرح شدن به عنوان یکی از گروه‌های خوب ریمیکس در آلمان) تصمیم به ایجاد یک پروژهٔ موزیک معمولی تحت نام اسکوتر در شهر هانوفر می‌کنند و اولین سینگل خود به نام valle de larmes را منتشر می‌کنند که سریعاً در چارت آلمان در رتبهٔ ۸ قرار می‌گیرد. بعد از این موفقیت بود که آنها پروژهٔ کوچک خود را تبدیل به یک گروه مشهور بین‌المللی می‌کنند.
آلبوم‌ها

!And the Beat Goes On... (... و ضرب ادامه دارد!) (۱۹۹۵)
Our Happy Hardcore (هاردکور ما مبارک) (۱۹۹۶)
!Wicked (ماهواره) (۱۹۹۶)
Age of love (دوره عشق) (۱۹۹۷)
No Time to Chill (هیچوقت سرد نیست) (۱۹۹۸)
Back to the Heavyweight Jam (بازگشت به جام سنگین‌وزن) (۱۹۹۹)
Sheffield (شفیلد) (۲۰۰۰)
!We Bring the Noise (ما موجب سر و صدا هستیم!) (۲۰۰۱)
The Stadium Techno Experience (تجربه ورزشگاه تکنو) (۲۰۰۳)
Mind the Gap (شکاف ذهن) (۲۰۰۴)
?Who's Got the Last Laugh Now (چه کسی آخرین بار خندید؟) (۲۰۰۵)
The Ultimate Aural Orgasm (نهایت لذت جنسی) (۲۰۰۷)
Jumping All Over the World (پرش در سراسر جهان) (۲۰۰۷)
Under the Radar Over the Top (بالای رادار) (۲۰۰۹)
The Big Mash Up (مش بزرگ) (۲۰۱۱)
Music for a Big Night Out (موسیقی برای یک شب بزرگ) (۲۰۱۲)
The Fifth Chapter (فصل پنجم) (۲۰۱۴)
Ace (تک خال) (۲۰۱۶)
Scooter Forever (اسکوتر برای همیشه) (۲۰۱۷)
God Save The Rave (خدا راو را نجات دهد) (۲۰۲۱)
Open Your Mind and Your Trousers (۲۰۲۴)
گروه اسکوتر در کنسرت بخش سوم (سال ۲۰۰۴)
نشان گروه اسکوتر
گروه اسکوتر در مسکو در سال ۲۰۰۰ میلادی
فهرست سلاطین ممالیک مصر

| سلاطین سلطنت‌ مملوک | سلاطین سلطنت‌ مملوک |
| --- | --- |
قلعه صلاح‌الدین، مرکز قدرت سلاطین مملوک: قلعه صلاح‌الدین، مرکز قدرت سلاطین مملوک
 :  
جزئیات: جزئیات
نخستین پادشاه: عزالدین آیبک
واپسین پادشاه: طومان بای دوم
آغاز پادشاهی: ۶۴۸ ق / ١٢۵٠ م
پایان پادشاهی: ٩٢٢ ق / ١۵١٧ م
سکونتگاه رسمی: قاهره
سلطنت‌ مملوک، یا ممالیک مصر، نام حکومتی بود که در سال ۶۴۸ هجری قمری (١٢۵٠م) توسط مملوکان سلطان ایوبی، الصالح ایوب، پایه‌گذاری و جایگزین ایوبیان در مصر شد. پایتخت این دولت در قاهره قرار داشت و در اوج اقتدار خود شامل مصر، شام، بخش‌هایی از آناتولی، شمال بین‌النهرین و حجاز می‌شد. سلطنت‌ ممالیک با هجوم امپراتوری عثمانی به رهبری سلطان سلیم یکم در سال ٩٢٢ هجری قمری (١۵١٧م) به پایان رسید.
در طول تاریخ، ۴۸ فرد به تخت سلطنت ممالیک رسیدند. گرچه برخی سلاطین چندین بار به قدرت رسیده‌اند (ناصرالدین محمد بن قلاوون سه بار، ناصر حسن بن محمد بن قلاوون، ظاهر سیف‌الدین برقوق و ناصر فرج دو بار). تاریخ سلطنت‌ ممالیک به دو دوره بحری و برجی تقسیم می‌شود. ۲۴ سلطان بحری بیشترشان مملوکان ترک‌تبار بودند و ۲۴ سلطان برجی اکثراً از مملوکان چرکس‌تبار به شمار می‌رفتند. نخستین سلطانی که از مملوکان بحری برخاست رکن‌الدین بیبرس بود. با آن که عموماً سه سلطان قبلی، یعنی آیبک، فرزندش نورالدین علی و سیف‌الدین قطز، جزء ممالیک بحری به شمار می‌روند، اما در حقيقت جزء مملوکان بحری نبودند. ممالیک برجی با ظهور ظاهر سیف‌الدین برقوق در سال ٧٨۴ ق / ١٣٨٢ م قدرت سلطنت‌ ممالیک را به دست گرفتند. یکی از سلاطین مملوکی،  المستعین، علاوه بر منصب سلطانی، منصب خلافت را هم بر عهده داشت و مدتی توسط امیران برجی به قدرت رسید.
رکن‌آباد (بردسکن)

مکان
| رکن‌آباد | رکن‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
آب‌انبار رکن‌آباد: آب‌انبار رکن‌آباد
مختصات: ۳۵°۰۸′۵۸″شمالی ۵۸°۰۲′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۴۹۴°شمالی ۵۸٫۰۴۹۴°شرقی﻿ / 35.1494; 58.0494: مختصات: ۳۵°۰۸′۵۸″شمالی ۵۸°۰۲′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۴۹۴°شمالی ۵۸٫۰۴۹۴°شرقی﻿ / 35.1494; 58.0494
استان: خراسان رضوی
شهرستان: بردسکن
بخش: شهرآباد
دهستان: جلگه
جمعیت: ۱۹۶۳ نفر
رکن‌آباد نام روستایی از توابع بخش شهرآباد شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی است. این روستا مرکز دهستان جلگه می‌باشد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۶۳ نفر (۵۱۳ خانوار) بوده است.
تیس

مکان
| تیس | تیس |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۲۱′۲۵″ شمالی ۶۰°۳۷′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۳۵۶۹۴°شمالی ۶۰٫۶۲۰۸۳°شرقی﻿ / 25.35694; 60.62083: مختصات: ۲۵°۲۱′۲۵″ شمالی ۶۰°۳۷′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۳۵۶۹۴°شمالی ۶۰٫۶۲۰۸۳°شرقی﻿ / 25.35694; 60.62083
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: چابهار
بخش: مرکزی
دهستان: وشنام دری
حکومت: حکومت
 • دهیار: علی غفوریان
جمعیت: ۶۳۴۸ نفر (سرشماری ۹۵)
تیس، روستایی در دهستان وشنام دری بخش مرکزی شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
پیشینهٔ باستانی این روستا به دوران هخامنشیان بازمی‌گردد و آثار تاریخی بسیاری در این روستا وجود دارد.
پیشینه

تیس یکی از بنادر مهم ایران در دریای مکران در زمان هخامنشیان بوده است و پیشتر به آن تیز می‌گفته‌اند. در آن دوران کالاها از آسیای شرقی و هند به بندر تیس می‌آمده‌اند و به مناطق مختلف خاورمیانه، آسیای میانه و قفقاز فرستاده می‌شدند. تیس در سده‌های اولیهٔ اسلامی نیز بندری مهم بوده است از جمله مقدسی مورخ سده چهارم هجری از رونق این بندر سخن رانده است.
فردوسی از تیس (تیز) در شاهنامه یاد می‌کند. هنگامی که فرمانده جنگ با توران اشکش، همراه با قوم بلوچ به توران حمله می‌کند ودربرگشت به مکران می‌رود:
چو آگاه شد اشکش آمد براه/ ابا لشکری ساخته پیش شاه
همه تیز و مکران بیاراستنند/زهرجای رامشگران خواستند
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶٬۳۴۸ نفر (۷۷۶ خانوار) بوده است.
رتبه در استان

روستای تیس براساس آخرین آمار سرشماری سال ۹۵ یکی از بزرگ‌ترین روستاهای استان سیستان و بلوچستان است و جمعیت آن از ۲۸ شهر استان بیشتر است که در زیر آمده است.
منبع:فهرست شهرهای استان سیستان و بلوچستان
| ردیف | نام شهر | شهرستان | جمعیت سال ۹۵ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بنت | نیکشهر | ۵٬۸۲۲ |
| ۲ | نگور | دشتیاری | ۵٬۶۷۰ |
| ۳ | محمدی | سراوان | ۵٬۶۰۶ |
| ۴ | نوک‌آباد | تفتان | ۵٬۲۶۱ |
| ۵ | نصرت‌آباد | زاهدان | ۵٬۲۳۸ |
| ۶ | بزمان | ایرانشهر | ۵٬۱۹۲ |
| ۷ | گشت | سراوان | ۴٬۹۹۲ |
| ۸ | علی اکبر | هامون | ۴٬۷۷۹ |
| ۹ | اسپکه | لاشار | ۴٬۷۱۹ |
| ۱۰ | اسماعیل‌آباد | خاش | ۴٬۶۸۶ |
| ۱۱ | زرآباد | زرآباد | ۴٬۰۰۲ |
| ۱۲ | آشار | مهرستان | ۳٬۷۸۶ |
| ۱۳ | بنجار | زابل | ۳٬۷۶۰ |
| ۱۴ | ادیمی | نیمروز | ۳٬۶۱۳ |
| ۱۵ | محمدآباد | هامون | ۳٬۴۶۸ |
| ۱۶ | کتیج | فنوج | ۳٬۰۱۶ |
| ۱۷ | پارود | راسک | ۲٬۹۹۷ |
| ۱۸ | اسفندک | سراوان | ۲٬۹۶۲ |
| ۱۹ | ساربوک | قصرقند | ۲٬۴۴۸ |
| ۲۰ | سیرکان | سراوان | ۲٬۱۹۶ |
| ۲۱ | سرباز | سرباز | ۲٬۰۲۰ |
| ۲۲ | سرجنگل | زاهدان | ۱٬۷۹۰ |
| ۲۳ | ریگ ملک | میرجاوه | ۱٬۶۸۸ |
| ۲۴ | هیدوچ | سیب و سوران | ۱٬۶۷۴ |
| ۲۵ | قرقری | هیرمند | ۱٬۳۲۹ |
| ۲۶ | پلان | چابهار | ۱٬۰۴۴ |
| ۲۷ | ده رئیس | خاش | ۷۶۵ |
| ۲۸ | جزینک | زهک | ۶۷۶ |
:
طبیعت

رودخانه لاوری از میان شهر می‌گذرد و خلیج چابهار در غرب آن قرار گرفته است. بلندی‌های چندی مانند کوه‌های شهباز، پیلبند و لاوری، شهر تیس را احاطه کرده است. این شهر آب و هوای گرم و مرطوب دارد. شهر تیس از مراکز عمده سوزن‌دوزی است که بیشتر از سوی زنان شهر تولید می‌شود. این شهر دژی به نام قلعه پرتغالی‌ها دارد که از دیدگاه دیرینگی و نوع معماری شایان توجه است ولی هم‌اکنون ویرانه‌ای از آن به جای مانده است. در کتاب باستان‌شناسی و تاریخ بلوچستان به نقل از سرتیپ مهدی خان مهندس ایرانی آمده است: «در تیس بسیار دژ خوبی است و یک سوی بدنه دژ وصل به دریاست، قدری ناتمامی دارد که بنُا و عمله در آن مشغول کارند. دیوار بزرگی از سوی دریا کشیده‌اند برای باراندازی وغیره حصن معتبری است واصل دژ نو در روی تپه مرتفعی ساخته شده است.» {سنه۱۲۸۲ هجری}(ش۸)
دیدنی‌های تیس

قلعه پرتغالی‌ها •  آرامگاه سید غلام رسول •  قلعه بلوچ گت •  قلعه پیروز گت •  غارهای بان مسیتی •  قلعه انوشیروان •  قلعه باتل •  سدهای تیس •  مسجد جامع تیس
پان‌اسلاویسم

نقشه اراضی مورد ادعای پان اسلاویسم
پان‌اسلاویسم جنبشی سیاسی در اواسط قرن ۱۹ بود که به اتحاد کلیه اسلاوها اشاره داشت. بخش بزرگی از توجه این جنبش به شبه جزیره بالکان بود که در آنجا، اسلاوهای جنوبی تحت سلطهٔ امپراتوری عثمانی و امپراتوری اتریش-مجارستان قرار داشتند. این موضوع همچنین به عنوان یک ابزار سیاسی توسط امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (که در دهه‌های بعد بلوک شرق را به وجود آورد) استفاده می‌شد.
در اینترنت هیچ‌کس نمی‌فهمد تو سگ هستی

کاریکاتور استاینر در نیویورکر
«در اینترنت هیچ‌کس نمی‌فهمد تو سگ هستی» ضرب‌المثلی است دربارهٔ ناشناسی در اینترنت که از شرح کارتونی اثر پیتر استاینر مشتق شده‌است.
در این کارتون، که در نسخهٔ ۵ ژوئیه ۱۹۹۳ هفته‌نامهٔ نیویورکر منتشر شد، سگی روی صندلی جلوی رایانه‌ای شخصی نشسته و به سگ دیگری که روی زمین است می‌گوید «در اینترنت، هیچ‌کس نمی‌فهمد تو سگ هستی.» (به انگلیسی: On the Internet, nobody knows you're a dog)
تا سال ۲۰۱۱، این تصویر بیش از هر کارتون دیگر نیویورکر به چاپ رسیده و از بازنشرهای آن بیش از ۵۰٬۰۰۰ دلار عاید استاینر شده بود.
بافتار

کارتون استاینر بر برهه‌ای برجسته از تاریخ اینترنت دلالت دارد. در آن برهه اینترنت، که زمانی جولانگاه مهندسان بخش دولتی و دانشگاهیان بود، به موضوع بحث در مجلات عمومی‌ای چون نیویورکر بدل شده بود. فعال پیشتاز اینترنتی و مؤسس شرکت لوتوس میچ کیپور در نسخه‌ای از مجلهٔ تایم در سال ۱۹۹۳ می‌نویسد: «در این تابستان نشان راستین رشد قطعی علاقهٔ مردم به اینترنت وقتی بود که نیویورکر در کارتونی دو تازیِ مسلط به کامپیوتر را به تصویر کشید.»
این کارتون مصداق برداشتی از حریم خصوصی در اینترنت است که بر امکان ارسال و دریافت پیام‌ها به صورت ناشناس تأکید دارد. حقوقدان آمریکایی لارنس لسیگ می‌گوید دلیل اینکه «هیچ‌کس نمی‌فهمد» این است که پروتکل‌های اینترنتی کاربران را مجبور به افشای هویت خود نمی‌کنند؛ گرچه ممکن است نقطه‌های دسترسی محلی (مثل دانشگاه کاربر) برای اتصال به اینترنت از او اطلاعات هویتی‌اش را طلب کنند، ولی این اطلاعات به‌صورت خصوصی در اختیار آن نقطهٔ دسترسی است و جزء ذاتی تراکنش‌های مخابراتی اینترنت نیست.
علاوه بر این، کارتون استاینر نشان می‌دهد که اینترنت چگونه افراد را از قیدهای حاکم بر روابط بین‌فردی می‌رهاند. جامعه‌شناس آمریکایی شری ترکل اظهار می‌دارد:
شما می‌توانید هرآن‌کس که می‌خواهید باشید. چنانچه بخواهید می‌توانید خود را به‌کلی از نو تعریف کنید. ضرورتی ندارد که نگران قالب‌هایی باشید که دیگران شما را در آن‌ها می‌ریزند. آن‌ها مفروضاتشان را بر اساس ظاهر یا لهجهٔ شما شکل نمی‌دهند. آن‌ها تنها کلمات شما را می‌بینند.
پژوهش موراهن-مارتین و شوماخر دربارهٔ اعتیاد به اینترنت در سال ۲۰۰۰ این پدیده را بررسی می‌کند و بیان می‌دارد که امکان ابراز خویشتن از پشت یک رایانه می‌تواند بخشی از وسواس به آنلاین شدن باشد.
عبارت عنوان شده «می‌تواند به این معنی باشد که فضای مجازی رهایی‌بخش خواهد بود چراکه جنسیت، نژاد، سن، ظاهر، و حتی سگیّت می‌توانند منسوخ شوند یا در غیر این صورت می‌توانند —با اهداف قانونی یا غیرقانونی و بدون محدودیت خلاقانه— جعل یا بزرگنمایی شوند.» همین مفهوم در اظهارات جان گیلمور، یکی از شخصیت‌های کلیدی در تاریخ یوزنت، در سال ۱۹۶۶ هم آمده‌است.
این عبارت می‌تواند برای اشاره به «مبدل‌پوشی رایانه‌ای» و خود را جای جنسیت، سن، قومیت، و … دیگری جا زدن به کار رود.
در سطحی دیگر، «آزادی‌ای که سگ تصمیم می‌گیرد از آن بهره ببرد همان آزادی جا زدن خود در گروهی ممتاز، یعنی کاربران اینترنت است.»
به گفتهٔ باب منکاف، «این کارتون تداعی‌گر نگرانی‌مان از ظاهرسازی سهل‌الحصولی بود که از پس هر کسی با اندکی آشنایی با اچ‌تی‌ام‌ال بر می‌آید.»
در فرهنگ عامه

نمایشنامهٔ هیچ‌کس نمی‌داند که من سگ هستم  نوشتهٔ آلن دیوید پرکینز الهام‌گرفته ازین کارتون است. این نمایشنامه حول محور شش شخصیت می‌گردد که نمی‌توانند در زندگی واقعی خود با اطرافیانشان رابطه‌ای برقرار کنند ولی در اینترنت و با هویت‌های ناشناس با دیگران آشنا می‌شوند.
اسم مجموعه نرم‌افزار اینترنتی سایبرداگ شرکت اپل از این کارتون مشتق شده‌است.
کارتون استاینر طرح رو و پشت جلد کتاب احراز هویت: از رمز عبور تا کلیدهای عمومی نوشتهٔ ریچارد ای. اسمیت است.
کاریکاتوری اثر کامران حفیظ در نسخهٔ ۲۳ فوریه ۲۰۱۵ هفته‌نامهٔ نیویورکر دو سگ مشابه را نشان می‌دهد که صاحبشان را در حال کار با یک رایانه شخصی مشاهده می‌کنند و یکی از سگ‌ها به دیگری می‌گوید: «یادت می‌آید زمانی را که در اینترنت هیچ‌کس نمی‌فهمید که هستی؟»
این کارتون شوخی‌ای متداول در بحث‌های مرتبط با اینترنت و میمی جاافتاده در فرهنگ مجازی شده‌است.
برای مطالعهٔ بیشتر

Jones, Christopher R. (2004). "Nobody knows you're a dog".  In Land, Ray & Bayne, Siân (eds.). Education in Cyberspace. New York: Routledge. 105 pages. ISBN 0-415-32882-9.
Nielsen, Jakob (1995). Multimedia and Hypertext: The Internet and Beyond. San Diego: AP Professional. 172 pages. ISBN 978-0-12-518408-3.
Nakamura, Lisa (2002). Cybertypes: Race, Ethnicity, and Identity on the Internet. New York: Routledge. 35 pages. ISBN 0-415-93837-6.
Schneider, Edgar (2003). Living the Good Life With Autism. London: Jessica Kingsley Publishers. 44 pages. ISBN 1-84310-712-0.
Turkle, Sherry (1997). Life on the Screen: Identity in the Age of the Internet. New York: Simon & Schuster. 352 pages. ISBN 0-684-83348-4.
نخجیر ۱

|  نخجیر ۱  |  نخجیر ۱  |
| --- | --- |
نوع: تفنگ شکاری
خاستگاه: ایران
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۳ کیلوگرم
طول: ۱۲۵۰ میلیمتر
عرض: ۴۰ میلیمتر
ارتفاع: ۱۸۳ میلیمتر
Shotgun Nakhgir 1 Maid Iran
تکلول نخجیر سری دوم یا نیم تسمه
تکلول نخجیر مدل تمام تسمه یا سری اول
دو سلاح نخجیریک (تکلول) و نخجیر دو (دولول) در کنار هم معروف به دو برادر
یک سلاح شکاری جهت شکار پرندگان می باشد. و دارای قنداق و بچه قنداق از چوب گردو و پاشنه قنداق ساخته شده از پلی آمید می باشد.
لوله سلاح به صورت فول  چوک و به منظور شلیک به اهداف دور ساخته شده و نیز به جهت بالا بردن عمر لوله سلاح؛ سطح داخلی آن با استفاده از تکنولوژی پیشرفته کرم سخت شده است.
نقد و بررسی :
نخجیر یک یا تکلول نخجیر سلاحی پرطرفدار ، با کیفیت و کارآمد می باشد که همواره جایگاه خود را بین شکارچیان و دوست داران اسلحه های شکاری حفظ کرده است.این سلاح که در اصلاح بین شکارچیان برادر نخجیر دو است کیفیت عمومی قابل قبولی دارد.
تک لول نخجیر در سه مدل تولید شده است. سری اول که به تمام تسمه معروف است. به طوری که روی لول یک تسمه به صورت سرتاسر قرار گرفته.سری دوم که به نیم تسمه معروف است که تسمه فقط در قسمت ده سانت انتهایی سر لول و ده سانت ابتدایی بعد از کٌپ وجود دارد . سری سوم که به بی تسمه معروف است و هیچگونه تسمه ای روی سلاح بکار نرفته است. سری سوم یا بی تسمه از دو مدل دیگر سبک تر و بی ایراد تر است چراکه شرکت تولید کننده ایراد های سری اول و دوم را در این اسلحه رفع کرده است . اگرچه بین شکارچیان این اعتقاد وجود داد که تک لول های تمام تسمه با کیفیت تر و بهتر هستند .
تکلول نخجیر کوسه یا توزن است و بعد از هر بار شکستن لول ، اسلحه خود به خود مسلح شده و برای شلیک بعدی آماده است. این سلاح با توجه به کیفیت بالای لول بسیار مناسب شلیک فشنگ های چهارپاره نیز هست.
مزایا :
سبک
قیمت مناسب
لول کٌرٌم گاری شده و سخت
تکلول نخجیر در حالت کمر شکسته برای فشنگ گذاری
لول بلند و دورزن
کوسه (توزن)
معایب :
گیر کردن سوزن به چاشنی بعد از شلیک و در نتیجه عدم شکستن راحت اسلحه
طراحی غیرارگانیک قنداق
عدم وجود سیستم پوکه پران
مشخصات عمومی

کالیبر: ۱۲
طول سلاح: ۱۲۵۰ میلیمتر
طول لوله: ۸۱۰ میلیمتر
تکلول نخجیر مدل نیم تسمه یا سری دوموزن: ۳ کیلوگرم
انجمن حمایت از قانون امپراتوری

| انجمن حمایت از قانون امپراتوری 大政翼賛会 تایسی یوکوسان کای Taisei Yokusankai | انجمن حمایت از قانون امپراتوری 大政翼賛会 تایسی یوکوسان کای Taisei Yokusankai |
| --- | --- |
President: فومیمارو کونوئه (1940–1941) توجو هیدکی (1941–1944) کوایسو کونی‌آکی (1944–1945) کانتارو سوزوکی (1945)
Deputy President: Heisuke Yanagawa (1941) Kisaburo Ando (1941–1943) فومیو گوتو (1943–1944) Taketora Ogata (1944–1945)
بنیان‌گذاری: ۱۲ اکتبر ۱۹۴۰
انحلال و برچینش: ۱۳ ژوئن ۱۹۴۵
ادغام از: Rikken Seiyūkai, حزب دموکراتیک مشروطه Kokumin Dōmei, Shakai Taishūtō
ستاد: مارونوئوچی، چیودا-کو، توکیو، توکیو، امپراتوری ژاپن
روزنامه: Osamu Tsubasa
شاخه جوانان: Great Japan Youth Party
شاخه زنان: Greater Japan Women's Association
Paramilitary wing: Yokusan Sonendan
فراکسیون: Imperial Rule AssistancePolitical Association
Mobilization program: Neighborhood Association
National militia: Volunteer Fighting Corps
مرام سیاسی: دولت‌گرایی شووا  •  فهرست نواحی اشغال شده توسط امپراتوری ژاپن  •  نظامی‌گری ژاپن  •  ملی‌گرایی ژاپنی  •  پادشاهی‌خواهی  •  محافظه‌کاری ملی  •  محافظه‌کاری اجتماعی  •  پان-آسیایی‌گرایی  •  سرمایه‌داری دولتی  •  ضد کمونیسم  •  لیبرالیسم
دین: شینتوی حکومتی
رنگ رسمی:   سرخ and   سفید
Shūgiin (1942): ۳۸۱ از ۴۶۶
انجمن حمایت از قانون امپراتوری، تایسی یوکوسان کای
(به ژاپنی: 大政翼贊會/大政翼賛会, Taisei Yokusankai) یک سازمان در امپراتوری ژاپن بود که توسط نخست‌وزیر ژاپن
فومیمارو کونوئه در دوران جنگ جهانی دوم تشکیل شد.
یاردیملی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| یاردیملی | یاردیملی |
| --- | --- |
یاردیملی: یاردیملی
مختصات: ۳۸°۵۵′۱۴″ شمالی ۴۸°۱۴′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۲۰۵۶°شمالی ۴۸٫۲۳۷۲۲°شرقی﻿ / 38.92056; 48.23722: مختصات: ۳۸°۵۵′۱۴″ شمالی ۴۸°۱۴′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۲۰۵۶°شمالی ۴۸٫۲۳۷۲۲°شرقی﻿ / 38.92056; 48.23722
شهرستان: شهرستان یاردیملی
ارتفاع: ۱٬۰۶۸ متر (۳۵۰۴ فوت)
جمعیت (2020): جمعیت (2020)
 • کل: ۷٬۶۲۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
یاردیملی (به لاتین: Yardımlı) شهری در شهرستان یاردیملی کشور جمهوری آذربایجان است.
جغرافیا

این شهر در میان کوه‌های تالش و شمال‌غرب رشته‌کوه البرز جای گرفته است. یاردیملی در فاصله ۲۸۶ کیلومتری جنوب شهر باکو و ۷۶ کیلومتری شهر ماساللی قرار گرفته است. یاردیملی در بلندای ۷۲۰ متر بالاتر از سطح دریا جای دارد. این شهر از شرق با شهر ماساللی، از جنوب با شهر لریک، از شمال با شهر جلیل‌آباد و از غرب با مرز ایران همسایگی دارد.
جمعیت

جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۸۹ میلادی، ۳٬۴۳۸ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۳٬۹۰۰ نفر بوده است. 
بیش‌تر مردم آن از قوم تالش و بخشی از آن‌ها از آذری‌ها هستند و به زبان‌های تالشی و ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند.
دین

مردم یاردیملی مسلمان و شیعه‌مذهب هستند.
تاریخ

در پیرامون یاردیملی آثار و بناها و سازه‌های فراوانی مربوط به دوران نوسنگی و پارینه‌سنگی یافت شده است.
این شهر نزد تالشان با نام ورقه‌دیز یا ورگه‌دوز هم شناخته می‌شود. هم‌اکنون یک آبادی با نام ورگه‌دوز در نزدیکی شهر یاردیملی جای دارد. یکی از تاریخ‌نگاران  جمهوری آذربایجان به نام ضیا بنیادف به نقشه‌هایی متعلق به قرن‌های هفتم تا نهم میلادی دست یافت که در آن موقعیت و جایگاه شهری به نام یاردم در شمال شهر اردبیل یاد شده بود. این جایگاه. مکانی با شهر امروزی یاردیملی تطابق زیادی دارد.
تشکیلات نخستین این شهر در سال ۱۹۳۰ میلادی با عنوان مرکز ناحیه ورگه‌دوز ایجاد شد؛ در حالی‌که در ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۸ میلادی به یاردیملینسکی تغییر نام داد. یاردیملی از ۱۹ نوامبر ۱۹۶۳ رسماً با عنوان شهر شناخته شد.
آب و هوا

این شهر آب و هوایی کوهستانی و معتدل دارد. میانگین دمای سالانه یاردیملی ۱۲.۹ درجه سانتی‌گراد است.
| داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> ماه | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> ژانویه | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> فوریه | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> مارس | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> آوریل | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> مه | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> ژوئن | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> ژوئیه | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> اوت | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> سپتامبر | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> اکتبر | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> نوامبر | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> دسامبر | داده‌های اقلیم یاردیملی (۱۹۷۱-۱۹۹۰ میلادی)> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۱٫۷  (۳۵) | ۱٫۸  (۳۵) | ۴٫۴  (۴۰) | ۱۰٫۳  (۵۱) | ۱۴٫۴  (۵۸) | ۱۷٫۶  (۶۴) | ۲۱٫۷  (۷۱) | ۲۰٫۵  (۶۹) | ۱۶٫۹  (۶۲) | ۱۱٫۸  (۵۳) | ۷٫۷  (۴۶) | ۳٫۸  (۳۹) | ۱۱٫۰۵  (۵۱٫۹) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | −۲٫۰  (۲۸) | −۱٫۵  (۲۹) | ۱٫۵  (۳۵) | ۷٫۲  (۴۵) | ۱۰٫۶  (۵۱) | ۱۴٫۷  (۵۸) | ۱۷٫۰  (۶۳) | ۱۶٫۴  (۶۲) | ۱۴٫۱  (۵۷) | ۸٫۴  (۴۷) | ۴٫۴  (۴۰) | ۱٫۰  (۳۴) | ۷٫۶۵  (۴۵٫۸) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۴۳  (۱٫۶۹) | ۴۰  (۱٫۵۷) | ۴۹  (۱٫۹۳) | ۴۲  (۱٫۶۵) | ۵۸  (۲٫۲۸) | ۳۶  (۱٫۴۲) | ۱۸  (۰٫۷۱) | ۴۷  (۱٫۸۵) | ۶۳  (۲٫۴۸) | ۹۷  (۳٫۸۲) | ۷۲  (۲٫۸۳) | ۴۱  (۱٫۶۱) | ۶۰۶  (۲۳٫۸۴) |
| میانگین روزهای بارانی  | ۷ | ۷ | ۹ | ۸ | ۱۰ | ۵ | ۴ | ۵ | ۸ | ۱۰ | ۹ | ۷ | ۸۹ |
منبع: NCEI: منبع: NCEI
طبیعت

در پیرامون شهر یاردیملی گونه‌های جانوری پرشماری از جمله شغال، خرس، گرگ و گراز وحشی زندگی می‌کنند. همچنین بسیاری از گونه‌های گیاهی از جمله اقاقیا، انجیلی، بلوط، پلاتان و درختچه زرگین در آن وجود دارد.
اقتصاد

در پیرامون و حومه یاردیملی معادن و ذخایر طلا، مس، پلاتین، آهن، زغال نارس و نفت وجود دارد. همچنین چشمه‌های حاوی هیدروژن سولفید، سدیم سولفات و آب‌های کربناته و سولفاته از اهمیت زیادی برخوردار هستند.
در سال ۲۰۱۳ یک خط جدید آب آشامیدنی در یاردیملی احداث شد.
در یاردیملی یک کارخانه قالی‌بافی از زمان شوروی برجای مانده است؛ همچنین کشت دانه و  باغداری انگور نیز انجام می‌شود.
عرب‌های ایرانی

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
۱.۳–۲.۱ میلیون (۲۰۱۴، برآورد): ۱.۳–۲.۱ میلیون (۲۰۱۴، برآورد)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
استان خوزستان، استان هرمزگان، استان بوشهر و به‌صورت اقلیت در: استان قم، استان فارس، استان ایلام: استان خوزستان، استان هرمزگان، استان بوشهر و به‌صورت اقلیت در: استان قم، استان فارس، استان ایلام
زبان‌ها: زبان‌ها
عربی خوزستانی، عربی خراسانی عربی خلیجی، فارسی: عربی خوزستانی، عربی خراسانی عربی خلیجی، فارسی
دین: دین
شیعه، اقلیت سنی: شیعه، اقلیت سنی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
اقوام سامی، عجم، مردم عرب، فارسی‌زبانان، ایرانیان بحرین، هوله، مردم عراق، بحرانیان، مندائیان، مردم لر، مردم بختیاری، قشقایی : اقوام سامی، عجم، مردم عرب، فارسی‌زبانان، ایرانیان بحرین، هوله، مردم عراق، بحرانیان، مندائیان، مردم لر، مردم بختیاری، قشقایی 
تراکم جمعیت عربهای ایران در استانهای کشور؛ (Ministry of Culture, 2010)
عرب‌های ایران، گروهی از مردم عرب ساکن در ایران هستند. ایشان به زبان عربی تکلم می‌کنند و اغلب در استان خوزستان ساکن هستند که با نام عرب‌های خوزستان شناخته می شوند.
دیگر عرب‌های ایرانی شامل طایفه مستقل کتی در شهرستان ورامین، عرب‌های خراسان و برخی از معاودین عراقی، و عرب‌های خمسه (کمری) می‌شوند. در نظرسنجی که شرکت پژوهشگران خبره پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۸۹ انجام داد حدود ۳۳٫۶ درصد استان خوزستان عرب بودند که با انطباق با نتایج سرشماری ۱۳۹۵ جمعیتی ۱٫۶۰۰٫۰۰۰ برای عرب‌های استان خوزستان قابل تخمین می‌باشد.
بر همین اساس حدود ۵۰ هزار نفر عرب در استان بوشهر، حدود ۸۰ هزار نفر عمدتاً عرب خمسه در استان هرمزگان، حدود ۶۰ هزار نفر عرب در استان اصفهان، حدود ۲۰۰ هزار نفر عمدتاً عرب خمسه در استان فارس، حدود ۵۰ هزار نفر عرب‌های خراسان، حدود ۴۰ هزار نفر در استان قم و حدود ۱۰۰ هزار نفر عرب در سایر نقاط کشور سکونت دارند که به این ترتیب کل جمعیت عرب‌های ایران چیزی حدود ۲٬۲۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر (۲٫۷۵ درصد جمعیت ایران در سال ۱۳۹۵) می‌باشد.
تراکم جمعیت عرب در ایران

چهار استانی که عرب‌های ایران بیشترین حضور را در آنها دارند: خوزستان، هرمزگان و بوشهر و ایلام هستند. البته در استان قم جمعیت قابل توجهی از عرب‌های عراقی و نیز معاودین سکونت دارند
تا سال ۱۳۵۷ عرب‌های ایرانی ۳/۸۵ درصد از جمعیت ایران را شامل می‌شدند.
در مورد جمعیت عرب‌های ایران رقم دقیقی در دست نیست. استان خوزستان به دلیل دارا بودن شهرها و روستاهایی با جمعیت ۱۰۰ درصد عرب یا عمدتاً عرب، در صدر استان‌هایی است که تراکم عرب ایرانی در آن وجود دارد.
برپایه نتایج نهایی سرشماری همگانی نفوس و مسکن آبان‌ماه ۱۳۷۵ جمعیت استان خوزستان ۳٬۷۴۶٬۷۷۲ نفر بوده‌است که از این تعداد ۶۴ درصد در سکونتگاه‌های شهری و ۳۵ درصد در سکونتگاه‌های روستایی زندگی می‌کردند و ۱ درصد کوچرو بوده‌اند. شمار عرب‌ها در نواحی روستایی استان خوزستان در سال ۷۸ تعداد ۴۲۹٬۱۹۷ نفر برآورد شده که حدود ۳۷٫۸ درصد کل جمعیت روستایی استان را دربر می‌گرفت. جمعیت تخمینی عرب‌های استان خوزستان برپایه آمار ذکر شده در آن سال یک میلیون و هشتصد هزار تا دو میلیون و هشتصد هزار نفر بوده‌است.
از میان ۲۵ شهرستان این استان بیشترین تراکم عرب‌های خوزستان در شهرستان‌های اهواز، ملاثانی، شوش، حمیدیه، سوسنگرد، هویزه، بستان، شادگان، ماهشهر، سربندر، رامشیر، امیدیه، خرمشهر و آبادان است.
برآورد جمعیتی

جمعیت مردم عرب در ایران، توسط پژوهش‌های انجام شده به وسیله سازمان‌های مرتبط بدین صورت می‌باشد:
سازمان سیا: ۲٪ از جمعیت ایران
دانشنامه لوک لکس: ۲/۲٪ از جمعیت ایران، معادل با ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ نفر
بنیاد آمریکای نوین: ۲/۷٪ عرب + ۰٫۱٪ عرب جنوبی از جمعیت ایران
کتابخانه کنگره: ۲٪ از جمعیت ایران
دانشنامه اتنولوگ: گویشوران زبان عربی با لهجه بین‌النهرینی ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر گویشوران زبان عربی خلیجی ۲۰۰٬۰۰۰ نفر