stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جوان هیکسون

| جوآن هیکسون | جوآن هیکسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اوت ۱۹۰۶ Kingsthorpe, نورث‌همپتون، انگلستان
درگذشت: ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸ (۹۲ سال) کولچستر، اسکس، انگلستان
ملیت: انگلیسی
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۷-۱۹۹۳
همسر: اریک باتلز
جوایز: جایزه تونی بهترین بازیگر زن ۱۹۷۹
جوآن هیکسون (به انگلیسی: Joan Hickson) (زاده ۵ اوت ۱۹۰۶ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۹۸) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون انگلیس بود. عمده شهرت وی به خاطر بازی در نقش خانم مارپل در سریالی به همین نام است.
زندگی‌نامه

در سال ۱۹۰۶ در انگلستان زاده شد و در سال ۱۹۹۸ (۹۲ سالگی) در انگلیس وفات یافت
از ۲۱ سالگی به تئاتر روی آورد، بیشتر نقش زنان گیج و غیرعادی را برعهده می‌گرفت. وی یکبار موفق به کسب جایزه بهترین بازیگر تئاتر برادوی شد.
یک بار ازدواج کرد و ماحصل این ازدواج تولد یک پسر و یک دختر بود.
در بیش از ۱۰۴ فیلم جلوی دوربین رفت.
به خاطر بازی در خانم مارپل دو بار نامزد دریافت جایزه بفتا شد.
در اولین فیلم خانم مارپل یک نقش فرعی داشت (نفش اصلی را مارگارت راتفورد بازی کرد)
اولین باری که نقش خانم مارپل را بازی کرد ۷۸ سال، سن داشت.
توسط ملکه الیزابت به نشان (طبقه اشرافی بریتانیا) ملقب گردید.
از جملات معروفش این است:
شانس آوردم که خوشگل به دنیا نیامدم
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها

Widow's Might (۱۹۳۴)
دردسر در فروشگاه (۱۹۳۴)
The Man Who Could Work Miracles (۱۹۳۶)
The Lilac Domino (۱۹۳۷)
Love from a Stranger (۱۹۳۷)
Second Thoughts (۱۹۳۸)
Freedom Radio (۱۹۴۰)
The Saint Meets the Tiger (۱۹۴۳)
Don't Take It to Heart (۱۹۴۴)
I See a Dark Stranger (۱۹۴۵)
خوکچه هندی (۱۹۴۸)
Seven Days to Noon (۱۹۵۰)
آهنربا (۱۹۵۰)
خیانت ملی (۱۹۵۱)
Hell is Sold Out (۱۹۵۱)
جعبه جادویی (فیلم) (۱۹۵۱)
کارت (فیلم ۱۹۵۲) (۱۹۵۲)
Hindle Wakes (۱۹۵۲)
Shoot First (۱۹۵۳)
Deadly Nightshade (۱۹۵۳)
Dance, Little Lady (۱۹۵۴)
To Dorothy a Son (۱۹۵۴)
As Long as They're Happy (۱۹۵۵)
دکتر در دریا (۱۹۵۵)
Value for Money (۱۹۵۵)
سیمون و لورا (۱۹۵۵)
An Alligator Named Daisy (۱۹۵۵)
Jumping for Joy (۱۹۵۶)
مردی که هرگز نبود (۱۹۵۶)
Port of Escape (۱۹۵۶)
The Extra Day (۱۹۵۶)
The Last Man to Hang? (۱۹۵۶)
Carry on Admiral (۱۹۵۷)
No Time for Tears (۱۹۵۷)
Happy is the Bride (۱۹۵۸)
قانون و بی‌نظمی (۱۹۵۸)
Upstairs and Downstairs (۱۹۵۹)
Carry On Nurse (۱۹۵۹)
Carry On Constable (۱۹۵۹)
۳۹ قدم (۱۹۵۹)
No Kidding (۱۹۶۰)
Carry On Regardless (۱۹۶۰)
The Three Worlds of Gulliver (۱۹۶۰)
بارنابی روج as Mrs. Varden (1960)
Murder, She Said (۱۹۶۱)
Raising the Wind (۱۹۶۱)
Nurse on Wheels (۱۹۶۳)
Heavens Above! (۱۹۶۳)
Mrs. Brown, You've Got a Lovely Daughter (۱۹۶۸)
Carry On Loving (۱۹۷۰)
A Day in the Death of Joe Egg (۱۹۷۰)
دوستان (۱۹۷۱)
Carry On Girls (۱۹۷۳)
Theatre of Blood (۱۹۷۳)
کِـرِز (۱۹۷۶)
Great Expectations (۱۹۸۱)
بانوی شرور (۱۹۸۳)
خانم مارپل (۱۹۸۴-۱۹۹۲)
آقای وقت‌شناس (۱۹۸۶)
King of the Wind (۱۹۸۹)
سده (۱۹۹۳)
همه چیز درباره زنان

| همه چیز دربارهٔ زنان‌ها | همه چیز دربارهٔ زنان‌ها |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: تسوی هارک
تهیه‌کننده: شی نانشون تسوی هارک خوانگ جیانشین الویس لی
فیلمنامه‌نویس: کوک جائه یانگ تسوی هارک
بازیگران: ژو ژان ژانگ یوکی گوئی لون-می
موسیقی: پل لی
فیلم‌بردار: چویی سونگ فای
تدوین‌گر: هیدیوکی ماکو تسوی هارک چان کیوپ
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ دسامبر ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-12-۱۱)  
کشور: چین
زبان: ماندارین
همه چیز دربارهٔ زنان‌ها (به انگلیسی: All About Women)، که در اصل با نام عنوان همه زنان‌ها بد نیستند، نیز شناخته می‌شود. نام یک فیلم کمدی و رومانتیک چینی محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی تسوی هارک است. داستان فیلم بر زندگی سه زن و روابط عاشقانه آنها متمرکز می‌باشد.
پاکتل (روستا)

| پاکتل | پاکتل |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: بجنورد
بخش: گرمخان
جمعیت: 
روستای پاکتل که در گذشته به آن پایکتل نیز گفته می‌شد از توابع بخش گرمخان در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان بجنورد (مرکز استان خراسان شمالی)، جنوب غربی شهرستان شیروان و شمال شهرستان اسفراین قرار دارد و یکی از سرشاخه‌های رودخانه اترک می‌باشد.
راه‌های ارتباطی

راه‌های ارتباطی روستا با شهرستان بجنورد از دو مسیر می‌باشد:
مسیر قدیمی که از طریق جاده بجنورد – اسفراین؛ بعد از روستای اسدلی و از میان زمین‌های زراعی روستا می‌باشد. (حدود۵۰کیلومتر)
مسیر جدید از جاده بجنورد-شیروان؛ پس از گذر از روستاهای باباامان، چناران، نوده و اسفیدان و ازمیان باغ‌های روستا که به «بَرفان» معروف می‌باشد. (حدود۴۵کیلومتر)
راه‌های ارتباطی > جمعیت

جمعیت روستا در اوایل انقلاب اسلامی تعداد ۳۵۰ خانوار بوده‌است که به دلیل محرومیت روستا اکثر مردم به شهرستان‌های بجنورد، مشهد و تهران مهاجرت کرده‌اند و گفته می‌شود حدود ۱۰۰۰ خانوار خارج از روستا زندگی می‌کنند. در حال حاضر حدود ۵۰ خانوار به‌طور ثابت در روستا زندگی می‌کنند و در شش ماه بهار و تابستان به بیش از ۱۰۰ خانوار می‌رسد. عده‌ای از مردم نیز در ۴ کلاته خوجه بیک، قرچقه پایین، چیچگلی و قَرَ قوزی به صورت فصلی زندگی می‌کنند.
فرهنگ روستا

زبان مردم روستا کردی کرمانجی است و نام خانوادگی اکثر مردم ایزانلو و زعفرانلویی ورحیمی و ربانی و سایر نام‌ها می‌باشد.
اهالی این روستا به کشاورزی، قالیبافی و دامپروری اشتغال دارند. روستا دارای دو مسجد به نام‌های «مسجد جامع» و «مسجد حضرت ابوالفضل»، دبستان ابتدایی ۱۵ خرداد می‌باشد.
کشاورزی و گردشگری

کشاورزی مردم عمدتاً گندم، جو، یونجه، نخود، عدس، سیب زمینی، لوبیا، گوجه فرنگی و… می‌باشد.
همچنین، باغات روستا بیشتر در محل «برفان»، «نهال»، «سرچاویک»، «قَرَ چور»، حلقه کمر و بریوانلو قرارداشته و شامل:سیب درختی، انگور، گردو، بادام، هلو، گوجه‌سبز و… است.
چشمه‌های (کانی) معروف روستا عبارتند از:چشمه خوجه بیک، چشمه ارگ جم، گاو (گان)، برّه (برخان)، شرف، نورمحمد، کربلایی حسین، سیفه، حلقه کمر، بریوانلو، چیچگلی، قَرَقوزی وقرچقه.
کوه‌های معروف روستا عبارتند از: کوه خانَسَر و دِرزِه (درشمال) علی رضا، سیفِه و کوه چشمه برّه (درجنوب) حلقه کمر، قَرَقوزی، قرچقه و چیچگلی (درغرب).
یووا

Municipality and town در Nordeste, 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| Uauá | Uauá |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
Region: Nordeste
ایالت: باهیا
منطقهٔ زمانی: UTC -3
یووا (به پرتغالی: Uauá) یک سکونتگاه مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است.
جان هیوز

| جان هیوز | جان هیوز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۰ لنسینگ، میشیگان
درگذشت: ۶ اوت ۲۰۰۹ (۵۹ سال) نیویورک سیتی، نیویورک
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: ادموند دانتس
پیشه(ها): نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–۲۰۰۹
همسر: نانسی لودویگ
فرزندان: جان، جیمز
جان ویلدن هیوز جونیور (به انگلیسی: John Wilden Hughes, Jr.) ‏ (۱۹۵۰–۲۰۰۹) نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی بود که به خاطر برخی از پرفروش‌ترین کمدی‌های دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی شهرت دارد.
آثار

آقای مادر (۱۹۸۳)
شانزده شمع (۱۹۸۴)
کلوپ صبحانه (۱۹۸۵)
روز تعطیل فریس بولر (۱۹۸۶)
هواپیماها، قطارها، ماشین‌ها (۱۹۸۷)
او یک بچه دارد (۱۹۸۸)
عمو باک (۱۹۸۹)
تنها در خانه (۱۹۹۰)
سوی موفرفری (۱۹۹۱)
۱۰۱ سگ خالدار (۱۹۹۶)
فلابر (۱۹۹۷)
تنها در خانه ۲: گم‌شده در نیویورک (۱۹۹۲)
روز گردش بچه (۱۹۹۴)
تنها در خانه ۳ (۱۹۹۷)
درگذشت

در ۵ آگوست ۲۰۰۹، هیوز و همسرش برای دیدار با پسرشان جیمز و نوه جدیدشان به شهر نیویورک سفر کردند. جیمز گفت که به نظر می‌رسد پدرش در آن شب در سلامت به سر می‌برد و خانواده برای روز بعد برنامه‌ریزی کرده‌اند. صبح روز ۶ آگوست، هیوز در حال قدم زدن در نزدیکی هتل خود در خیابان ۵۵ وست در منهتن بود که دچار حمله قلبی شد. وی را سریعاً به بیمارستان روزولت منتقل کردند و در آنجا در سن ۵۹ سالگی مرگ او اعلام شد. مراسم خاکسپاری هیوز در ۱۱ آگوست در شیکاگو برگزار شد.
فرانسوا مولار

| فرانسوا مولار | فرانسوا مولار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ نوامبر ۱۷۶۹ پاریس
درگذشت: ۱۰ مهٔ ۱۸۵۰ پاریس
ملیت: فرانسه
رویارویی فرستاده ایرانی، میرزا محمدرضا قزوینی با ناپلئون در کاخ فینکشتاین در ۲۷ آوریل ۱۸۰۷، اثر فرانسوا مولار
فرانسوا هانری مولار (فرانسوی: François Mulard‎; ۱۳ نوامبر ۱۷۶۹ – ۱۰ مهٔ ۱۸۵۰) نقاش نئوکلاسیک فرانسوی بود. او به خاطر نقاشی رویارویی فرستاده ایرانی، میرزا محمدرضا قزوینی با ناپلئون در کاخ فینکشتاین در ۲۷ آوریل ۱۸۰۷ مشهور است.
زندگی‌نامه

مولار شاگرد ژاک-لویی داوید بود و در مسابقه جایزه رم در سال ۱۷۹۹ پذیرفته شد و در رقابت جایزه دوم را به کسب کرد. او دوباره در سال ۱۸۰۲ در این رقابت شرکت کرد، اما رتبهای کسب نکرد. او نقاش کارخانه گوبلن بود و در آنجا به کارآموزان طراحی از مدل زنده را آموزش می‌داد.
زندگی حرفه‌ای

او آفریننده نقاشی رویارویی فرستاده ایرانی، میرزا محمدرضا قزوینی با ناپلئون در کاخ فینکشتاین در ۲۷ آوریل ۱۸۰۷ است که صحنه‌ای از مذاکرات و دیدارهای مرتبط با معاهده فینکشتاین را تصویر می‌کند. او یکی از بنیانگذاران انجمن آزاد هنرهای زیبا در پاریس بود که در سال ۱۸۳۰ تشکیل شد.
چستر بنینگتون

| چستر بنینگتون | چستر بنینگتون |
| --- | --- |
بنینگتون در ۲۰۱۴: بنینگتون در ۲۰۱۴
نام هنگام تولد: چستر چارلز بنینگتون
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۷۶ فینیکس، آریزونا، ایالات متحده
درگذشت: ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ (۴۱ سال) پالوس وردس استیتس، کالیفرنیا، ایالات متحده
پیشه‌ها:  خواننده  ترانه‌نویس  بازیگر 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–۲۰۱۷
همسران:  سامانتا اُلیت (ا. ۱۹۹۶–۲۰۰۵)  تالیندا بنتلی (ا. ۲۰۰۶) 
فرزندان: ۶
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  آلترناتیو متال  نیو متال  هارد راک  آلترناتیو راک  الکترونیک راک  پست‌گرانج  پاپ راک 
ساز(ها): آواز
عضو پیشینِ:  لینکین پارک  دد بای سانرایز  گری دیز  Kings of Chaos  استون تمپل پایلتس 
 :  
امضاء: امضاء
چستر چارلز بنینگتون (انگلیسی: Chester Charles Bennington؛ ۲۰ مارس ۱۹۷۶ – ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۷) خوانندهٔ آمریکایی و وکالیست اصلی گروه راک لینکین پارک بود. او همچنین به عنوان خوانندهٔ اصلی در گروه راک دد بای سانرایز شناخته می‌شد و با گروه راک استون تمپل پایلتس از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به عنوان خواننده همکاری داشت. او از سوی چندین نشریه به عنوان یکی از چهره‌های برجسته و تأثیرگذار راک و متال در قرن بیست و یک شناخته می‌شود؛ او همچنین در فهرست ۱۰۰ خوانندهٔ برتر متال تمام زمان‌ها که توسط نشریهٔ هیت پریدر منتشر شد  «جایگاه سوم» را در اختیار داشت. او دو بار برندهٔ جایزهٔ گرمی شد.
بنینگتون از کودکی و در بخش عمده‌ای از دوران زندگی با افسردگی و سوءمصرف مواد دست و پنجه نرم می‌کرد. پیکر مردهٔ او در ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ در خانه‌اش در پالوس وردس استیتس، کالیفرنیا یافت شد. نتیجه‌گیری پزشک قانونی حاکی از آن بود که او بر اثر حلق‌آویز کردن خودش مرده است.
زندگی‌نامه > سال‌های نخستین

چستر در شهر فینیکس در ایالت آریزونای آمریکا به دنیا آمد. مادر او یک پرستار بود و پدرش یک کارآگاه پلیس که در دو شیفت روی پرونده‌های تجاوزهای جنسی به کودکان کار می‌کرد. او از کودکی به موسیقی علاقه نشان داد و از گروه‌های دپش مد و استون تمپل پایلتس به عنوان اولین الهام‌بخش‌هایش نام می‌برد.
چستر از هفت سالگی توسط یکی از دوستان مذکرش که کمی از او بزرگ‌تر بود مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفت. او از افشا کردن این موضوع هراسان بود زیرا از این‌که دیگران فکر کنند که او همجنس‌گرا یا دروغگوست می‌ترسید و با سکوت او، تجاوز تا سیزده سالگی‌اش ادامه پیدا کرد.
پدر و مادر چستر زمانی که او تنها یازده سال داشت از یکدیگر جدا شدند و پدر بنینگتون حضانت او را بر عهده گرفت. تجاوز و شرایط حاکم بر خانه به شدت بر روحیهٔ او اثر گذاشت و چستر برای آرام کردن خود به نقاشی کشیدن و نوشتن شعر و ترانه روی آورد. او در نوجوانی تحت تأثیر وضعیت نامناسب زندگی‌اش مصرف الکل و مواد مخدر را آغاز نمود و به الکل، و کوکائین، اعتیاد پیدا کرد.
علاوه بر تمام این‌ها، چستر در دبیرستان مورد آزار و اذیت فیزیکی قرار می‌گرفت. او در مصاحبه‌ای اقرار کرد که «در مدرسه مثل یک عروسک پارچه‌ای به خاطر لاغر و متفاوت بودن به در و دیوار کوبیده می‌شد».بنینگتون در ۱۷ سالگی به خانهٔ مادرش نقل مکان کرد و زمانی که مادرش متوجه مصرف مواد مخدر از جانب او شد، او را برای مدتی از خروج از خانه محروم کرد.
بنینگتون سرانجام در بزرگسالی موفق به غلبه بر اعتیاد خود شد و بعدها در مصاحبه‌های خود مصرف مواد مخدر را کاری بد می‌شمرد. او پیش از آغاز موسیقی حرفه‌ای در یک رستوران برگر کینگ کار می‌کرد و وضعیت مالی خوبی نداشت.
زندگی‌نامه > موسیقی

از آهنگ‌های معروف او در گروه لینکین پارک می‌توان به کرخت، یک نور دیگر، در پایان، جایی که به آن تعلق دارم، ضعیف، شکستن عادت، آنچه من انجام داده‌ام، سنگین وهمه‌اش را بسوزان اشاره کرد.
زندگی‌نامه > سردرگمی خاکستری

او پیش از پیوستن به گروه لینکین پارک، خوانندهٔ گروه منحل‌شدهٔ گری دیز (انگلیسی: Grey Daze، سردرگمی خاکستری) در زادگاهش فینیکس بود. شان دودل «گری دیز» گروه سبک «پست‌گرانج» را در سال ۱۹۹۲ با دوستانش تأسیس کرد و پس از آن گروه که به دنبال خواننده می‌گشت، چستر را معرفی کرد. گروه تا سال ۱۹۹۸ به ساخت دموها پرداخت تا این‌که درون گروه اختلاف سلیقه به‌وجود آمد و چستر که از گروه ناراضی بود، جدا شد و به لینکین پارک پیوست. از سال ۱۹۹۸ این گروه دیگر فعالیت ندارد.
گروه، ۱۲ اجرای زنده داشت. در سال ۲۰۰۲ برای یک اجرای دوباره برنامه‌ریزی شد. درآمد این اجرا قرار بود برای درمان بابی بنیش گیتاریست گروه که مبتلا به تومور مغزی بود صرف شود اما این اجرا به دلیل مخالفت مدیر لینکین پارک کنسل شد چون هم‌زمان با کار ضبط آلبوم متئورا بود و بعد از آن هم، زمانی برای اجرا تعیین نشد. چستر برای این موضوع بسیار ناراحت شد و تصمیم گرفت خودش به بابی و خانواده‌اش کمک کند اما بابی در سال ۲۰۰۴ درگذشت.
زندگی‌نامه > لینکین پارک

چستر در سال ۱۹۹۸ از گری دیز بیرون آمد و تلاش کرد تا گروه دیگری پیدا کند. پس از مدتی جف بلو، نایب رئیس شرکت زومبا موزیک لس آنجلس به چستر و دیگر اعضای آیندهٔ لینکین پارک پیشنهاد آزمایش صدا کرد. او از کارش استعفاء داد و خانواده‌اش را به کالیفرنیا برد، جایی که حضوری موفق در گروه لینکین پارک داشت. بنینگتون و مایک شینودا، دیگر خوانندهٔ گروه، از خود عملکرد قابل توجهی نشان دادند اما پیشنهادهای گروه به شرکت‌های ناشر پی در پی رد می‌شد، بالاخره جف بلو که آن زمان در شرکت برادران وارنر بود به آن‌ها کمک کرد تا با شرکت برادران وارنر قرارداد ببندند. نام چستر بنینگتون و لینکین پارک در سال ۲۰۱۷ در میان فهرست بیشترین کلمات جستجوشده در گوگل وجود دارد.
زندگی‌نامه > دد بای سانرایز

دد بای سانرایز از سال ۲۰۰۵ شروع به فعالیت کرد. در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۹ تنها آلبوم استودیویی دد بای سانرایز به نام Out of Ashes در سبک پست‌گرانج، آلترناتیو راک و الکترونیک راک تحت لیبل برادران وارنر منتشر شد. این آلبوم توانست رتبهٔ ۲۹ بیلبورد ۲۰۰ آلبوم برتر را کسب کند.
زندگی‌نامه > استون تمپل پایلتس

در ۱۹ مه، چستر بنینگتون با گروه استون تمپل پایلتس همکاری تازه‌ای را شروع کرد. EP این گروه به نام High Rise در ۲۹ اوت در صفحهٔ فیس‌بوک گروه منتشر شد.
زندگی‌نامه > زندگی شخصی

چستر فرزندی به نام جِیمی از رابطهٔ پیشین خود با الکا برند داشت. جیمی که اولین فرزند بنینگتون است، در سال ۱۹۹۶ زاده شد. چستر در همان سال با سامانتا مری اُلیت (متولد ۱۹۷۲) ازدواج کرد و فرزند آن‌ها به نام دریون سباستین در سال ۲۰۰۲ به دنیا آمد. در سال‌های اولیهٔ پیوستن چستر به لینکین پارک رابطهٔ او با سامانتا به سردی کشید و در سال ۲۰۰۵ از هم جدا شدند. پس از این جدایی، چستر با تالیندا بنتلی (در حال حاضر: تالیندا بنینگتون، متولد ۱۹۷۶) وارد رابطه شد و این دو در روز آخر سال ۲۰۰۵ با یکدیگر ازدواج کردند. رایان شاک (عضوی از دد بای سانرایز و دوست صمیمی چستر) واسطهٔ آشنایی چستر و تالیندا بود. فرزند اول این زوج به نام تایلر در سال ۲۰۰۶ متولد شد و این زوج در سال ۲۰۱۱ صاحب دخترانی دوقلو به نام لی‌لی و لایلا شدند.
همچنین او در سال ۲۰۰۶ پسر الکا برند، ایزایا، که در آن زمان نُه سال داشت را به فرزندی خود پذیرفت.
با وجود موفقیت شگفت‌انگیز و مورد توجه بودن بنینگتون در سال‌های نخستین دههٔ ۲۰۰۰ میلادی، او در این مدت با چندین بیماری دست و پنجه نرم کرده‌بود. در سال ۲۰۰۱ در حالی که او در جشنوارهٔ آزفست (جشنوارهٔ موسیقی‌های هارد راک و متال) شرکت داشت، یک عنکبوت زهردار (عنکبوت منزوی) او را گزید. او در تابستان ۲۰۰۳ دچار مشکلاتی در دستگاه گوارش شد و مورد عمل جراحی قرار گرفت. چستر در اکتبر ۲۰۰۷ درحالی‌که در کنسرتی در ملبورن استرالیا از روی سِن به پایین می‌پرید سُر خورد و مُچ دستش شکست، اما او با همان حال کنسرت را ادامه داد و پس از پایان نمایش به اورژانس منتقل شد.
بنینگتون و همسر دومش حدود یک سال توسط یک هکر به نام دون تاونسند مورد حمله قرار گرفته بودند. تاونسند به جرم دسترسی بی‌اجازه به ایمیل آنان و فرستادن ایمیل‌های تهدیدآمیز به دو سال حبس محکوم شد.
زندگی‌نامه > خالکوبی‌ها

بنینگتون به خالکوبی علاقهٔ زیادی داشت. اولین تتوی خودش را در سن ۱۸ سالگی زد و نوزده عدد خالکوبی روی بدنش داشت. این علاقه باعث شد که با دوست دوران دبیرستان خود «شان دادل»، «کلاب تتو» را گسترش دهد.
چستر ۳ تتو روی انگشتانش داشت:
روی انگشت کوچک دست راست، تتوی سنگ ماه تولدش
روی انگشت ازدواج دست چپ، تتوی حلقهٔ نامزدی که از زمان طلاقش پوشانده می‌شد و یک تتوی نماد ژاپنی روی همان انگشت
روی دست‌ها:
روی مچ هر دو دست، تتوی شعله‌های آبی و قرمز که نمادی از برج حمل است. طبق گفتهٔ بنینگتون، این خالکوبی نشانگر هر دو سوی شخصیت او بود. (آب و آتش)
روی آرنج سمت راست، جمجمهٔ دزد دریایی
پشت آرنج سمت چپ، زن کولی
روی آرنج سمت چپ، جمجمه‌ای با چشم‌های الماس همراه با تار عنکبوت و گل رز اطرافش
روی هر دو بازو، تتوی نماد برج حوت (ماهی)/ تتوی ماهی کوی که نماد برج حوت است، نماد دلاوری و ایستادگی و پشتکار هم بود. چستر خودش این تتو را طراحی کرده بود.
روی کمر: قسمت بالایی کمر، اریفیس ۶ بازو
دو طرف کمر و تتوی ۶ بازو، دو تتوی اژدها که مثل هم بودند و فقط رنگشان با هم تفاوت داشت.
تتوی «لینکین پارک»، در قسمت پایینی کمر
روی پا: روی ساق پای چپ، سرباز بالدار کاور آلبوم «هایبرید تئوری»
روی ساق پای راست، یک تتوی اژدهای سبز
روی شانه: شانهٔ سمت چپ، تتوی یک اژدهای سبز
شانهٔ سمت راست، تتوی یک اژدهای زرد
نماد خانوادگی روی قفسهٔ سینه: روی سینه تتوی حروف اول اسامی اعضای خانواده‌اش: خودش، همسرش و همهٔ پسرانش
تتوی شعله‌های آبی و قرمز و تتوی «لینکین پارک»، معروف‌ترین تتوهای چستر بودند.
درگذشت

چستر بنینگتون در سن ۴۱ سالگی بر اثر خودکشی با حلق‌آویز کردن خویش در خانه‌اش در شهر پالوس وردس ایالت کالیفرنیا درگذشت. پیکر وی حدود ساعت ۹:۰۰ صبح در تاریخ ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ در محل اقامتش توسط نگهبان خانه‌اش پیدا شد. مایک شینودا با گذاشتن پستی در توییتر مرگ چستر را تأیید کرد و نوشت: «بسیار تکان‌دهنده است اما حقیقت دارد. به زودی یک بیانیهٔ رسمی این خبر را تأیید خواهد کرد.»
در ۲۱ ژوئیه برایان الایس رئیس مرکز معاینهٔ پزشکی تأیید کرد که در صحنه یک بطری نیمه‌پر الکل یافت شده اما در حال حاضر اثری از مواد مخدر نیست. به دنبال این واقعه کنسرت تور لینکین پارک One More Light Tour لغو شد و بلیط‌های کنسرت پس گرفته شدند.
مرگ بنینگتون در سالگرد ۵۳ سالگی کریس کورنل رخ داد. کورنل یکی از دوستان نزدیک چستر بود که او نیز دو ماه قبل از مرگ چستر بر اثر حلق‌آویز کردن خود، خودکشی کرده بود. مایک شینودا همچنین اشاره کرد که چستر برای آهنگ One More Light که توسط گروه در حال ساخت بود بسیار هیجان زده بود اما با نبود چستر ساخت این آهنگ ناتمام ماند و به افتخار چستر احتمالاً آن را در یک اجرای زنده اجرا خواهند کرد. چستر همچنین آهنگ هله‌لویا لئونارد کوهن را در مراسم خاکسپاری کریس کورنل خوانده بود و نیز سرپرستی پسر کورنل را برعهده داشت. مراسم خاکسپاری چستر در باغ سوت کوست واقع در پالوس وردس ایالت کالیفرنیا برگزار شد. علاوه بر اعضای خانواده و دوستان نزدیکش، بسیاری از موسیقی‌دانانی که با لینکین پارک تور یا همکاری داشتند نیز حضور داشتند.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۶ | کرانک | مرد در داروخانه |
| ۲۰۰۹ | کرانک: ولتاژ بالا | مرد در پارک هالیوود |
| ۲۰۱۰ | اره ۷ | ایون |
| ۲۰۱۲ | مصنوعی |  |
چستر بنینگتون در حال اجرا در فستیوال Sonisphere به همراه لینکین پارک، فنلاند، سال ۲۰۰۹
چستر بنینگتون هنگام اجرا در لندن
چستر بنینگتون در تور همیاری آسیا ام‌تی‌وی
مشهد میر بزرگ

| مشهد میر بزرگ | مشهد میر بزرگ |
| --- | --- |
نام: مشهد میر بزرگ
کشور: ایران
استان: استان مازندران
شهرستان: شهرستان آمل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های قدیمی: میرگته
نوع بنا: چهارضلعی
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره‌های مرعشیه و صفویه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
مشهد میر بزرگ عمارت و مقبره‌ای است که مربوط به دوره صفوی قرن ۸ ه‍.ق است که در منطقه سبزه میدان، خیابان مفتح آمل واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ویژگی‌ها

آرامگاه میربزرگ آمل، یکی از بناهای تاریخی مهم و بزرگ به شمار می‌رود. ساختمان اصلی بقعه میربزرگ متعلق به قرن هشتم هجری قمری است که با طرحی چهار ضلعی ساخته شده ولی ساختمان کنونی آن به قرن یازدهم هجری و دوره صفوی مربوط می‌باشد. این بقعه از نظر ویژگی‌های معماری، تزئینات، کاشی‌کاری نماها و خصوصاً سر در ورودی، اهمیت تاریخی دارد. کتیبه قدیمی در زیر طاق آن وجود دارد و کاشی کاری آن منحصر به فرد در داخل بنا و بیرون آن موجود است. داشتن حوز در بالای بقعه یکی از شاهکارهای آن زمان بوده‌است که بعضی وقت‌ها طلبه‌ها در قدیم برای خواند درس به بالای عمارت می‌رفتند و درس می‌خواندند.
ورودی اصلی مقبره در سمت جنوب قرار دارد و بالای سر آن کتیبه کوفی بنایی با خط سیاه بر زمینه زرد کاشی نوشته شده‌است: [سبحان الله] و الحمدالله و لااله الاالله و الله اکبر و [لا حول و لاقوة الا بالله]. در بالای این کتیبه نیز دو بار کلمه محمد به خط کوفی با کاشی معرق مشکی بر زمینه سفید نوشته شده‌است. هر یک از اضلاع بیرونی دارای ۵ طاق نماست. گنبد بیرونی بنا هشت ضلعی و نوساز است و پایه‌های گنبد با ۳۲ قاب کاشیکاری (در هر ضلع ۴ قاب) و با کتیبه کوفی بنایی به شرح الله، محمد، علی، لااله الاالله مزین شده‌است. بنای فعلی بقعه در دو طبقه احداث شده که با توجه به کثرت اتاق‌ها و شیوه معماری، به احتمال زیاد به عنوان مدرسه، خانقاه، مسجد و عمارت نیز مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. صحن اصلی این بقعه به ابعاد ۴۶٫۹*۴۶٫۹ و چهارگوش است. این صحن که هسته مرکزی آرامگاه را تشکیل می‌دهد، از سوی جنوب حیاط باز می‌شود و از سمت شرق به مسجد و از دو جهت دیگر به شبستان‌ها مرتبط است. چهار کنج این صحن را با چهار گوشوار، به هشت ضلعی تبدیل نموده و گنبدی بلند و مدور روی آن زده‌اند. گنبد مدور در عصر ناصری پابرجا بوده ولی امروزه گنبدی هرمی به جایش ساخته‌اند. کتیبه‌هایی نیز در زیر گوشوار با خط سفید ثلث بر زمینه کاشی آبی دیده می‌شود که مشتمل بر آیاتی از کلام‌الله مجید و حدیثی از امیرالمؤمنین علی علیه السلام است.
طاق‌ها و گنبدها و سیر تاریخی

در زیر گنید و شبستان‌های و اتاق‌های جنبتین و سر در مقبره روی جرزهای آن قطعات خشت کاشی مربوط به دوران صفوی باقی‌مانده همچنین مقداری کمربند داخلی گنبد نمایان است. این بقعه را اسکندر شیخی پسر افراسیاب چلابی که حکومت آمل را از طرف تیمور عهده‌دار بود به دشمنی اجدادی در سنه ۷۹۶ قمری خراب و ویران کرده ولی پس از فوت امیرتیمور و مراجعت بازماندگان سادات به مازندران در سال ۸۱۴ قمری به همت سید قوام الدین پسر سید رضی‌الدین و کمک اهالی، بقعه بزرگ به شکل اول خود دوباره ساخته شد. سپس در عهد صفوی، خصوصاً با دستور شاه عباس بزرگ که قرابت و علاقه به دین و شخصیت میربزرگ داشت، بقعه مزبور با بهترین کاشی‌کاری و تزئینات نفیس تکمیل گردید. در ادامه نیز، به مرور ایام این بنای عظیم و تاریخی بر اثر عدم مراقبت دولت‌های وقت رو به تخریب رفت و تمام آجرهای کاشی و اشیای نفیس موزه آن که در دو دروه سلطنت طولانی سلسه مرعشی و صفویه در این بقعه عالی جمع‌آوری شده بود و همچنین آثار گران‌بها تجاری صندوق ضریح و غیره به وسیله عده‌ای از بی خردان سود جود به یغما رفت و جز خرابه‌ای بیش باقی نماند و حتی موقوفات بقعه نیز به مرور ایام چپاول گردید.
نسب

درباره نسب میر بزرگ گفته‌اند که او از فرزندان علی المرعش پسر عبدالله بن محمد بن حسن بن حسین الاصغر از فرزندان سجاد است. قاضی نورالله شوشتری دربارهٔ علی المرعش می‌نویسد که، کبوتر بلند پرواز مرعش می‌گویند و چون به علوشان و رفعت منزلت ومکان انصاف معروف بود، بنابراین وصف او به مرعش به جهت علو منزلت او بوده‌است و همو فرموده سادات مرعشیه به او منتسبند و سادات عالی درجه مازندران که به تشیع مشهورند از جمله اعقاب اویند به ویژه سلاطین قوامیه مرعشیه مازندران، نسب دقیق او را میر قوام الدین بن سید صادق بن سید عبدالله بن سید ابوهاشم بن سید علی بن سید حسن بن سید علی المرعش بن سید عبدالله بن سید محمد الاکبرین بن سید حسن بن سید حسین الاصغرین امام زین العابدین علیه السلام گفته‌اند. نوشته‌اند آن بزرگوار مدتی در خراسان به سلوک مشغول بوده بعد از آن به مازندران وطن خود بازگشت.
این بقعه که آرامگاه میر قوام‌الدین مرعشی سرسلسله از سادات مرعشی به نام مرعشیان ایران است، صندوق چوبی نفیسی داشت که دراثر آتش‌سوزی نابود شد و تنها چهار چوب آن باقی مانده‌است. بر روی این چهارچوب تاریخ ۱۰۳۳ هجری قمری حک شده‌است. بنای فعلی بقعه در دو طبقه احداث گردیده که با توجه به کثرت اتاق‌ها و شیوهٔ معماری، به احتمال قریب به یقین به عنوان مدرسه، خانقاه، مسجد وعمارت و غیره مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.
ویدئو

لینک ویدئو
نگارخانه

کاشی کاری مقبره
از نمایی دیگر
از روبرو
طاق بالای ورودی در اصلی
در شب
ساختمان مقبره در زمان ناصرالدین شاه (۱۲۵۲ شمسی)
میربزرگ
همت (هفته‌نامه)

همت نشریه‌ای بود که به صورت هفته‌نامه در ایران منتشر می‌گردید.
نشریه همت، نشریه‌ای وابسته به انصار حزب‌الله و نام آن مخفف «هسته‌های مقاومت تاکتیکی» بود.
سابقه انتشار این هفته‌نامه به سال ۱۳۸۵ مربوط می‌شود ولی نخستین شماره رسمی این هفته‌نامه که صاحب امتیاز آن موسسه حفظ و بسط ارزش‌های دفاع مقدس بود در شهریور ماه ۱۳۸۷ با مدیر مسئولی حسن سماواتی و سردبیری علی سیناییان منتشر شد. همچنین در مورد مسئولان این نشریه اسم دو فرد به نام‌های حسین نوبختی که سایت نوسازی را اداره می‌کرد و بعدها بعلت اهانت به حسن خمینی توقیف شد و دیگری علی بدری از انصار حزب‌الله کرج مطرح شد که نوبختی این ادعا را رد کرد و بدری در مورد آن اظهار نظری نکرد.
گفته می‌شود این هفته‌نامه به اسفندیار رحیم‌مشایی نزدیک است و شیوه مطالب و عکس‌های آن به رویکرد انتخاباتی این نشریه نسبت داده می‌شود.
ماجرای توقیف اول نشریه

در بهمن ماه سال ۱۳۸۷ هفته‌نامه همت بعلت انتشار عکس و تیتری با عنوان «احمدی‌نژادکشون» توقیف شد. این عکس شامل تصاویر هاشمی رفسنجانی به همراه تعدادی از چهره‌های سیاسی ایران با عنوان برجسته احمدی‌نژادکشون بود.
ماجرای توقیف دوم نشریه

این نشریه پس از رفع توقیف و انتشار دوباره، در تاریخ ۲۲ دی ماه ۱۳۸۸ با انتشار عکس و مطالبی تحت عنوان «همه یاران هاشمی» تعداد زیادی از شخصیت‌های کشور را در صف هاشمی رفسنجانی قرار داد که این امر منجر به توقیف آن توسط دادستانی تهران گردید.