stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیسچارج (گروه موسیقی)
ترانه‌شناسی

چیزی نشنوی چیزی نبینی چیزی نگویی (۱۹۸۲) Hear Nothing See Nothing Say Nothing
دنیای جدید قبر (۱۹۸۶) Grave New World
قتل‌عام الهی (۱۹۹۱) Massacre Divine
تیراندازی به جهان (۱۹۹۳) Shootin' Up the World
دیسچارج (۲۰۰۲) Discharge
حساسیت زدایی (۲۰۰۸) Disensitise
پایان روزها (۲۰۱۶) End of Days
اجرای دیسچارج در رم در سال ۲۰۰۶. حروف متمایز نام گروه در بنر پشت صحنه دیده می‌شود.
گری، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Gray, Iowa | Gray, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Gray, Iowa: Location of Gray, Iowa
مختصات: ۴۱°۵۰′۲۴″ شمالی ۹۴°۵۸′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۴۰۰۰°شمالی ۹۴٫۹۸۲۵۰°غربی﻿ / 41.84000; -94.98250: مختصات: ۴۱°۵۰′۲۴″ شمالی ۹۴°۵۸′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۴۰۰۰°شمالی ۹۴٫۹۸۲۵۰°غربی﻿ / 41.84000; -94.98250
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان اودوبان، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳۶۵ فوت (۴۱۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۳
 • برآورد (2012): ۶۰
 • تراکم: ۶۳٫۰/مایل مربع (۲۴٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50110
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-32565
GNIS feature ID: 0457084
گری (به انگلیسی: Gray) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۳ نفر بوده‌است.
نوری در تاریکی می‌درخشد

نوری در تاریکی می‌درخشد (روسی: И свет во тьме светит) نمایشنامه‌ای نوشته لئو تولستوی، نویسندهٔ روسی است.
نمایشنامه «نوری در تاریکی می‌درخشد» نوشته لئو تولستوی
خلاصه نمایشنامه

نیکلای ایوانویچ نیمی از عمرش را در غفلت و بی‌خبری گذرانده، اما ناگهان به این حقیقت پی می‌برد که زندگی مرفه و پرتجملش بر رنج و مشقت دهقانانی استوار است که از سحر تا شب کار می‌کنند، اما حتی نمی‌توانند شکم خود را سیر کنند. در مقابل، او و خانواده‌اش بدون زحمت در ناز و نعمت زندگی می‌کنند. پس از این کشف، نیکلای به کلیسا پناه می‌برد اما پاسخی نمی‌یابد. او تصمیم می‌گیرد تمام دارایی‌اش را به دهقانان ببخشد و مانند آنان زندگی کند، اما خانواده‌اش با او مخالفت می‌کنند. تنها دخترش لوبا کمی با او موافق است. مخالفت خانواده تا حدی است که نیکلای مجبور می‌شود اموالش را به نام همسرش انتقال دهد، اما این کار نیز درد او را تسکین نمی‌دهد. در نهایت، او تصمیم به ترک خانه می‌گیرد، اما این تصمیم نیز ناکام می‌ماند.
شخصیت‌های نمایشنامه

نیکلای ایوانویچ سارینتسف
ماریا ایوانونا سارینتسوا؛ همسر نیکلای
استیوپا و وانیا؛ پسرهای نیکلای و ماریا
لوبا، میسی و کاتیا؛ دخترهای نیکلای و ماریا
الکساندرا ایوانونا کخافتسوا؛ خواهر ماریا ایوانونا
پتر سمنویچ کخافتسف؛ شوهر الکساندرا
لیزانکا؛ دختر پتر و الکساندرا
شاهزاده چرمشانوا
باریس؛ پسر چرمشانوا
تونیا؛ دختر چرمشانوا
واسیلی نیکانورویچ؛ کشیش جوان
الکساندر میخاییلویچ استارکفسکی؛ خواستگار لوبا
پدر گراسیم؛ کشیش
ایوان زیابرف؛ روستایی
مالاشکا؛ دختر ایوان زیابرف
زن ایوان زیابرف
یرمیل؛ روستایی
سواستیان؛ روستایی
پتر؛ روستایی
زن پتر
مأمور
مردهای روستایی داس به دست
زن‌های روستایی شنه به دست
میترفان یرمیلویچ؛ معلم وانیا
صحاف
مربی سارینتسف‌ها
پرستار بچهٔ سارینتسف‌ها
فراش سارینتسف‌ها
پیانیست
الکساندر پترویچ
دانشجوها و زن‌های شرکت کننده در مهمانی
ژنرال
سرهنگ
منشی دفتر سرهنگ
آجودان ژنرال
نگهبان
دو محافظ
افسر ژاندارمری
منشی افسر ژاندارمری
پدر روحانی؛ کشیش هنگ
دکتر بیماران روانی بیمارستان نظامی
دکتر جوان بیمارستان نظامی
نگهبان‌های بیمارستان نظامی
افسر بیمار
محضردار
نقد و تحلیل

شخصیت اصلی این نمایش‌نامه و خانواده‌اش شباهت زیادی به لئو تولستوی و خانواده‌اش دارند. خط روایی نمایش‌نامه و ویژگی‌های فردی شخصیت اصلی آن مطابقت زیادی با زندگی و تجربیات تولستوی دارد. در آثار دیگر تولستوی نیز می‌توان شخصیت‌هایی را یافت که شبیه او هستند. مطابقت بسیاری از نوشته‌های تولستوی در یادداشت‌های روزانه‌اش با دیالوگ‌های شخصیت اصلی این نمایش‌نامه، نشان می‌دهد که این شخصیت بازتابی از خود تولستوی است که با نام دیگری به صحنه آمده تا داستان زندگی و سرنوشت محتوم او را به نمایش بگذارد.
شاهنامه ابومنصوری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): «ابومنصور معمری»
عنوان اصلی: شاهنامهٔ ابومنصوری
کشور: ایران، دوره سامانیان
زبان: فارسی
موضوع(ها): تاریخ ایران پیش از اسلام
گونه(های) ادبی: تاریخی
رویداده در: سده چهارم هجری قمری
تاریخ نشر: ۳۴۶ قمری
پیش از: شاهنامه فردوسی 
تنها مقدمهٔ آن باقی مانده است: تنها مقدمهٔ آن باقی مانده است
شاهنامهٔ ابومنصوری شاهنامه‌ای است که در سال ۳۴۶ ه‍.ق به دستور و سرمایهٔ ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسی، حاکم توس، و به دست ابومنصور مَعْمَری، وزیر او، به رشتهٔ تحریر کشیده شد. این شاهنامه، که به نثر نوشته شده بوده، به تاریخ ایران پیش از اسلام می‌پرداخت و اصلی‌ترین منبع فردوسی در سرایش شاهنامه بوده است.
اصل این کتاب از بین رفته است، اما مقدمهٔ آن، که حدود پانزده صفحه می‌شود، سال‌ها به‌عنوان مقدمهٔ شاهنامه در ابتدای نسخ خطی شاهنامهٔ فردوسی کتابت می‌شده، و به برکت همین نسخ خطی شاهنامه به یادگار مانده است. مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری، در کنار تاریخ بلعمی و چند کتاب انگشت‌شمار دیگر، یکی از قدیمی‌ترین نثرهای فارسی است که امروزه به جای مانده است و از جملهٔ گرامی‌ترین میراث‌های ادبی زبان فارسی به‌شمار می‌رود.
شیوهٔ گردآوری

ابومنصور محمد بن عبدالرزاق، دستور داد تا تاریخ ایران را - که بعد از سقوط ساسانیان، در آشفته‌بازار گیر و بندها از بین رفته و به صورت مضبوط و جامع در دسترس نبود- از منابع کتبی و شفاهی گرد آورند. به اعتبار آنکه در دوران ساسانیان، چنان تاریخی را خداینامه می‌نامیدند و در دوران اسلامی کلمهٔ «خدای» از معنی شاه به معنی پروردگار تحول یافته بود، این تألیف جدید را همچون سایر تألیفات از آن قبیل، «شاهنامه» نامیدند.
در خود متن مقدمه، از چهار فرد به نام‌های ماخ پیر خراسانی از هرات، یزدانداد پسر شاپور از سیستان، شاهوی خورشید پسر بهرام از نیشابور و شادان پسر برزین از توس به عنوان راویان داستان‌های شاهنامهٔ ابومنصوری نام برده شده است.
نمونهٔ متن

اول ایذون گوید در این نامه کی تا جهان بوذ مردم گرد دانش گشته‌اند و سخن را بزرگ داشته و نیکوترین یاذگاری سخن دانسته‌اند، چه اندر این جهان مردم به دانش بزرگوارتر و مایه‌دارتر؛ و چون مردم بذانست کی از وی چیزی نمانذ پایذار، بذان کوشذ تا نام او بمانذ و نشان او گسسته نشوذ چو آباذانی و جای‌ها استوار کردن و دلیری و شوخی و جانسپردن و دانایی بیرون آوردن مردمان را به ساختن کارهای نوآیین. چون شاه هندوان کی کلیله و دمنه و شاناق و رام و رامین بیرون آورد و مأمون پسر هارون‌الرشید منش پاذشاهان و همت مهتران داشت، یک روز با فرزانگان نشسته بوذ. گفت: «مردم بایذ کی تا اندر این جهان باشند و توانایی دارند و بکوشند تا از ایشان یاذگاری بود تا پس از مرگ نامشان زنده بوذ.» عبدالله پسر مقفع کی دبیر او بوذ، گفتش کی: «از کسری انوشیروان چیزی مانده است کی از هیچ پاذشاه نمانده است.» مأمون گفت: «چه ماند؟» گفت: «نامه‌ای از هندوستان بیاورد، آن را برزویهٔ طبیب از هندو به پهلوی گردانیذه بود، تا نام او زنده شذ میان جهانیان و پانصذ هزار درم هزینه کرد.» مأمون آن نامه بخواست، و آن نامه بذیذ. فرموذ دبیر خویش را تا از زبان پهلوی به زبان تازی گردانیذ. پس امیر سعد نصر بن احمد، این سخن بشنیذ، خوش آمذش. دستور خویش را -خواجه بلعمی - بر آن داشت تا از زبان تازی به زبان پارسی گردانیذ، تا این نامه به دست مردمان افتاذ و هر کسی بذو اندر زذند و رودکی را فرموذ تا به نظم آورد، و کلیله و دمنه اندر زبان خرد و بزرگ افتاذ و نام او بذین زنده گشت و این نامه از او یاذگاری بماند. پس چینیان تصاویر اندر افزوذند تا هر کسی را خوش آیذ دیذن و خواندن آن.
پس امیرمنصور عبدالرزاق مردی بوذ با فر و خویشکام بود و با هنر و بزرگمنش بوذ اندر کامروایی و با دستگاهی تمام از پاذشاهی و ساز مهتران، و اندیشه بلند داشت و نژاذ بزرگ داشت به گوهر و از تخم اسپهبذان ایران بوذ و کار کلیله و دمنه و نشان شاه خراسان بشنیذ، خوش آمذش. از روزگار آرزو کرد تا او را نیز یاذگاری بود اندر این جهان. پس دستور خویش ابومنصور المعری را بفرموذ تا خداوندان کتب را از دهقانان و فرزانگان و جهانذیذگان، از شهرها بیاورد؛ و چاکر او - ابومنصور المعمری - به فرمان او نامه کرد و کس فرستاذ به شهرهای خراسان و هشیاران از آنجا بیاورد، چون ماخ پیر خراسانی از هری و یزدانداذ پسر شاپور از سیستان و چون شاهوی خورشیذ پسر بهرام از نشابور و چون شاذان پسر برزین از طوس و هر چهارشان گرد کرد و بنشاند به فراز آوردن این نامه‌های شاهان و کارنامه‌هاشان و زندگانی هر یکی و روزگار داذ و بیداذ و آشوب و جنگ و آیین از کی نخستین کی اندر جهان او بوذ کی آیین مردمی آورد و مردمان از جانوران پذیذ آورد تا یزدگرد شهریار کی آخر ملوک عجم بوذ اندر ماه محرم و سال بر سیصذ و چهل و شش از هجرت بهترین عالم محمد مصطفی، صلی الله علیه و آله و سلم.
و این نامه را نام شاهنامه نهاذند و تا خذاوندان دانش اندر این نگاه کنند و فرهنگ شاهان و مهتران و فرزانگان و کار و ساز پادشاهی و نهاذ و رفتار ایشان و آیین‌های نیکو و داذ و داوری و رای و راندن کار و سپاه آراستن و رزم کردن و شهر گشاذن و کین خواستن و شبیخون کردن و آزرم داشتن و خواستاری کردن، این همه را بذین نامه اندر بیابند. پس این نامهٔ شاهان گرد آوردند و گزارش کردند، و اندر این چیزهاست کی به گفتار مر خواننده را بزرگ آیذ و هر کسی دارند تا از او فایذه گیرند و چیزها اندر این نامه بیابند کی سهمگن نمایذ و این نیکوست، چون مغز آن بذانی و تو را درست گردذ، چون دستبرذ آرش و چون همان سنگ کجا افریذون به پای بازداشت و چون ماران کی از دوش ضحاک برآمذند. این همه درست آیذ به نزدیک دانایان و بخرذان به معنی.
ذکر شاهنامهٔ ابومنصوری در شاهنامهٔ فردوسی

فردوسی در دیباچهٔ شاهنامهٔ خودش، از محمد بن عبدالرزاق با عنوان «پهلوان دهقان‌نژاد» و از شاهنامهٔ منصوری تحت عنوان «نامور نامه» یاد می‌کند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یکی نامه بود از گه باستان |  | فراوان بدو اندرون داستان |
| پراگنده در دست هر موبدی |  | ازو بهره‌ای نزد هر بخردی |
| یکی پهلوان بود دهقان‌نژاد |  | دلیر و بزرگ و خردمند و راد |
| پژوهندهٔ روزگار نخست |  | گذشته سخن‌ها همه بازجست |
| ز هر کشوری موبدی سالخورد |  | بیاورد کاین نامه را گرد کرد |
| بپرسیدشان از کیان جهان |  | وزان نامداران و فرخ‌مهان |
| که گیتی به آغاز چون داشتند |  | که ایدون به ما خوار بگذاشتند |
| چگونه سرآمد به نیک‌اختری |  | بر ایشان بر آن روز گُندآوری |
| بگفتند پیشش یکایک مهان |  | سخن‌های شاهان و گشت جهان |
| چو بشنید از ایشان سپهبد سخن |  |  یکی نامور نامه افگند بن |
| چنین یادگاری شد اندر جهان |  | بر او آفرین از کهان و مهان |
— فردوسی
همچنین فردوسی گهگاه در آغاز داستان‌های شاهنامه، نام راوی داستان مربوط را نیز ذکر می‌کند که در بعضی از موارد، این نام‌ها با نام افرادی که در مقدمهٔ شاهنامهٔ ابومنصوری ذکر شده، مطابقت دارد؛ مثلاً:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چنین گفت فرزانه شاهوی پیر |  | ز شاهوی پیر این سخن یاد گیر |
— فردوسی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نگه کن که شادان برزین چه گفت |  | بدانگه که بگشاد راز از نهفت |
— فردوسی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یکی پیر بود مرزبان هری  |  | پسندیده و دیده از هر دری |
| جهاندیده‌ای نام او بود ماخ |  | سخندان و با فر و بار برگ و شاخ |
— فردوسی
منطقه نفوذ

کاریکاتوری در روزنامه ۱۹۱۲ که تأثیر ایالات متحده در آمریکای لاتین را پس از دکترین مونرو برجسته می‌کند.
منطقه نفوذ یا حوزه نفوذ (به انگلیسی: Sphere of influence) در روابط بین‌الملل به سلطه یا نفوذ فرهنگی، اقتصادی، نظامی یا سیاسی یک کشور در منطقه‌ای بیرون از مرزهای خود و جدای از حاکمیتی که بر آن منطقه سلطه دارد، گفته می‌شود. با اینکه ممکن است این نفوذ به صورت رسمی در معاهده‌ها یا توافق‌نامه‌ها عقد شده باشد، در بسیاری موارد نفوذی غیررسمی است که بر اساس قدرت نرم کشور نفوذکننده شکل می‌گیرد.
اگرچه ممکن است یک اتحاد رسمی یا سایر تعهدات معاهده ای بین افراد تحت تأثیر و تأثیرگذار وجود داشته باشد، اما چنین تنظیمات رسمی لازم نیست و تأثیر اغلب می‌تواند نمونه ای از قدرت نرم باشد. به همین ترتیب، یک اتحاد رسمی لزوماً به معنای قرار گرفتن یک کشور در حوزه نفوذ کشور دیگر نیست. انحصارطلبی بالا از نظر تاریخی با درگیری بالاتر همراه بوده‌است.
در موارد شدیدتر، ممکن است کشوری در «حوزه نفوذ» کشور دیگر به یک شرکت تابعه از آن کشور تبدیل شود و در واقع به عنوان یک کشور ماهواره یا مستعمره واقعی عمل کند. سیستم حوزه‌های نفوذ که توسط آن ملت‌های قدرتمند در امور دیگران دخالت می‌کنند تا به امروز ادامه دارد. اغلب از نظر ابرقدرت‌ها، قدرت‌های بزرگ یا قدرتهای میانی تحلیل می‌شود.
بعضی اوقات بخشهایی از یک کشور واحد می‌توانند در دو حوزه نفوذ متمایز قرار بگیرند. در دوران استعمار، کشورهای حائل ایران و تایلند، به ترتیب بین امپراتوری‌های انگلیس / روسیه و انگلیس / فرانسه، بین حوزه‌های نفوذ قدرت‌های شاهنشاهی تقسیم شده بودند. به همین ترتیب، پس از جنگ جهانی دوم، آلمان به چهار منطقه اشغالگر تقسیم شد که بعداً در آلمان غربی و آلمان شرقی ادغام شد، اولی عضو ناتو و دومی عضو پیمان ورشو بود.
این اصطلاح همچنین برای توصیف موقعیت‌های غیر سیاسی استفاده می‌شود، به عنوان مثال، گفته می‌شود که یک مرکز خرید دارای یک حوزه نفوذ است که منطقه جغرافیایی را تعیین می‌کند که در آن بر تجارت خرده فروشی تسلط دارد.
تاریخچه

بسیاری از دولت‌های قدرتمند در قرن‌های گذشته دارای دولت‌های تبعی بودند که سلسله بومی آنها تصدی قدرت بزرگ را تصدیق می‌کردند.
به بسیاری از مناطق جهان، نفوذ فرهنگی که از یک حوزه تأثیر قبلی به ارث رسیده، می‌پیوندد، حتی اگر دیگر تحت کنترل سیاسی نباشد. به‌عنوان مثال می‌توان از فضای انگلیسی، جهان عرب، یوروسفر، سازمان بین‌المللی فرانکفونی، فرانسافریک، ژرمنوسفر، ایندوسفر، هیسپانیداد، اروپای لاتین/آمریکای لاتین، لوسوفونی، پان‌ترکیسم، حوزه فرهنگی شرق آسیا، پان اسلاویسم، جهان مالایی و بسیاری موارد دیگر نام برد.
دوران جدید امپریالیسم

در کنوانسیون انگلیس و روسیه در سال ۱۹۰۷، انگلیس و روسیه پارس (ایران) را به مناطق نفوذ تقسیم کردند، روس‌ها برای نفوذ در بیشتر مناطق شمالی ایران به رسمیت شناخته شدند و انگلیس منطقه ای در جنوب شرقی ایجاد کرد.
برای سیام (تایلند)، انگلیس و فرانسه توافق‌نامه‌ای را در سال ۱۹۰۴ امضا کردند که به موجب آن انگلیسی‌ها حوزه نفوذ فرانسه را در شرق رودخانه منام (رود چائو پرایا) به رسمیت شناختند. به نوبه خود، فرانسوی‌ها نفوذ انگلیس را در قلمرو واقع در غرب حوزه منام و غرب خلیج تایلند تشخیص دادند. هر دو طرف هرگونه ایده‌آلحاق قلمرو سیامی را رد کردند.
دوران جدید امپریالیسم > چین

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در چین، انگلیس، فرانسه، آلمان و روسیه، ژاپن دارای اختیارات ویژه ای در مناطق وسیع بر اساس تأمین «تعهدات غیر از خودبیگانگی» برای «حوزه‌های علاقه» خود بود. فقط ایالات متحده به دلیل جنگ آمریکا و اسپانیا قادر به شرکت نبود. این حملات با استفاده از حملات نظامی یا تهدید مقامات چینی برای امضای معاهدات نابرابر و «اجاره نامه‌های طولانی مدت» صورت گرفت.
در اوایل سال ۱۸۹۵، فرانسوی‌ها ادعای گوی در جنوب غربی چین را داشتند. در دسامبر ۱۸۹۷ قیصر آلمانی ویلهلم دوم قصد خود را برای تصرف قلمرو در چین اعلام کرد، و این امر باعث تشدید مرزهای نفوذ در چین شد. دولت آلمان، در استان شاندونگ، کنترل انحصاری وامهای توسعه، استخراج معادن و مالکیت راه‌آهن را به دست آورد در حالی که روسیه کره ای را در سراسر قلمرو شمال دیوار بزرگ به دست آورد، علاوه بر معافیت مالیاتی قبلی برای تجارت در مغولستان و سین کیانگ، قدرت اقتصادی مشابه آلمان بر استانهای Fengtian , Jilin و Heilongjiang. فرانسه بر فراز یوننان، بیشتر استانهای گوانگشی و گوانگدونگ، ژاپن بر فراز استان فوجیان، و امپراتوری بریتانیا بر کل دره رودخانه یانگ تسه (به عنوان تمام استان‌های مجاور رود یانگ تسه و همچنین استانهای هنان و ژجیانگ parts of)، بخشهایی از استانهای گوانگدونگ و گوانگشی و بخشی از تبت. تنها درخواست ایتالیا برای استان ژجیانگ توسط دولت چین رد شد. این مناطق شامل مناطق اجاره و امتیاز نیست که قدرت‌های خارجی از اختیار کامل برخوردار بودند.
در سال ۱۹۰۲، وینستون چرچیل در مورد تقسیم چین توسط قدرتهای بزرگ سخنرانی کرد، جایی که وی اظهار داشت که «ما باید چینی‌ها را در دست بگیریم و آنها را تنظیم کنیم»، «من به تقسیم نهایی چین اعتقاد دارم» و «سهام آریا قطعاً پیروز خواهد شد».
دوران جدید امپریالیسم > آمریکا

الکساندر همیلتون، اولین وزیر خزانه‌داری آمریکا، قصد داشت ایالات متحده حوزه نفوذ خود را در آمریکای شمالی ایجاد کند. همیلتون، که در مجله‌های فدرالیست می‌نویسد، آرزو داشت که ایالات متحده به مقام قدرت جهانی برسد و قدرت اخراج قدرت‌های اروپایی از قاره آمریکا را به‌دست آورد، و این خود جبهه تسلط منطقه ای در میان ملت‌های آمریکا را به دست آورد، اگرچه بیشتر جهان جدید اروپایی بود مستعمرات در آن دوره.
این دکترین در زمان رئیس‌جمهور جیمز مونرو، که ادعا می‌کرد جهان جدید به عنوان حوزه نفوذ و از تجاوزات اروپا حذف شده، رسمیت یافت. این «دکترین مونرو» نامیده شد. همان‌طور که ایالات متحده به عنوان یک قدرت جهانی ظهور کرد، تعداد کمی از ملتها جرأت تخلف در این حوزه را داشتند. استثنای قابل توجهی در اتحاد جماهیر شوروی و بحران موشکی کوبا رخ داد.
از سال ۲۰۱۸، وزیر امور خارجه رکس تیلرسون به اشاره به آموزه مونرو برای تبلیغ ایالات متحده به عنوان شریک تجاری ترجیحی منطقه نسبت به سایر ملتها مانند چین ادامه داد.
جنگ جهانی دوم

برای مثال دیگر، امپراتوری ژاپن در اوج وجود خود در جنگ جهانی دوم، از نفوذ بسیار گسترده‌ای برخوردار بود. دولت ژاپن به‌طور مستقیم بر حوادث کره، ویتنام، تایوان و مناطقی از سرزمین اصلی چین نظارت داشت؛ بنابراین می‌توان «کره بزرگ سعادت آسیای شرقی بزرگ» را به راحتی روی نقشه اقیانوس آرام به صورت «حباب» بزرگی که جزایر ژاپن و کشورهای آسیایی و اقیانوسیه را تحت کنترل خود دارد، ترسیم کرد.
جنگ جهانی دوم > پایان جنگ جهانی دوم

از سال ۱۹۴۱ و حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، ائتلاف متفقین با این فرضیه نانوشته که قدرت‌های غربی و اتحاد جماهیر شوروی دارای هر یک از حوزه‌های نفوذ خود بودند، عمل کردند. با محدود شدن قلمرو تحت کنترل نازی‌ها و قدرت‌های متحد به‌طور متوالی سایر کشورها را آزاد کردند، فرض حقوق محدود نشده ایالات متحده-انگلیس و شوروی در حوزه‌های مرتبط باعث ایجاد مشکلاتی شد. حوزه‌های جنگ فاقد یک تعریف عملی بود و هرگز مشخص نشده بود که آیا یک قدرت متحد مسلط فقط در زمینه فعالیت‌های نظامی مجاز به تصمیمات یک جانبه است یا می‌تواند اراده خود را در مورد آینده سیاسی، اجتماعی و اقتصادی سایر کشورها تحمیل کند. این سیستم غیررسمی بیش از حد در اواخر مراحل جنگ و پس از آن، هنگامی که معلوم شد اتحاد جماهیر شوروی و متحدان غربی عقاید بسیار متفاوتی در مورد اداره و توسعه آینده مناطق آزاد شده و خود آلمان دارند، عکس العمل معکوس داد.
جنگ سرد

در طول جنگ سرد، کشورهای بالتیک، اروپای مرکزی، برخی از کشورهای اروپای شرقی، کوبا، لائوس، ویتنام، کره شمالی و تا زمان انشعاب چین و شوروی و انشعاب تیتو استالین، جمهوری خلق چین و فدرال خلق گفته می‌شود جمهوری یوگسلاوی، در میان کشورهای دیگر در دوره‌های مختلف، تحت حوزه نفوذ شوروی قرار دارد. گفته می‌شود که اروپای غربی، اقیانوسیه، ژاپن و کره جنوبی در جاهای دیگر تحت حوزه نفوذ ایالات متحده قرار دارند. با این حال، سطح کنترل اعمال شده در این حوزه‌ها متفاوت بود و مطلق نبود. به عنوان مثال، فرانسه و انگلستان توانستند برای حمله به کانال سوئز (با اسرائیل) به‌طور مستقل عمل کنند (بعداً با فشار مشترک ایالات متحده و شوروی مجبور به عقب‌نشینی شدند). بعداً فرانسه نیز توانست از بازوی نظامی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خارج شود. کوبا غالباً مواضعی اتخاذ می‌کرد که با متحد شوروی خود در تضاد باشد، از جمله اتحاد لحظه ای با جمهوری خلق چین، سازماندهی مجدد اقتصادی و حمایت از شورشیان در آفریقا و آمریکا بدون تأیید قبلی اتحاد جماهیر شوروی.
دوران معاصر

پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، کشورهای اروپای شرقی، قفقاز و آسیای میانه که مستقل شدند اغلب به عنوان بخشی از «حوزه نفوذ» فدراسیون روسیه به تصویر کشیده شدند. طبق گفته اولریش اسپک، برای کارنگی اروپا نوشت: «پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تمرکز غرب بر روسیه بود. ملل غربی به‌طور ضمنی با کشورهای پس از شوروی (علاوه بر کشورهای بالتیک) به عنوان حوزه نفوذ روسیه رفتار می‌کردند.»
نقشه آفریقا در سال ۱۸۹۷ «حوزه‌های نفوذ» اروپا را نشان می‌دهد.
منطقه نفوذ انگلیس و روسیه در ایران
حوزه‌های نفوذ در امپراتوری چین در اوایل قرن ۲۰
ادامز (سی‌دی‌پی)

مکان
| Adams, Massachusetts | Adams, Massachusetts |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Park Street: Park Street
مختصات: ۴۲°۳۷′۳۱″ شمالی ۷۳°۷′۶″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۲۵۲۸°شمالی ۷۳٫۱۱۸۳۳°غربی﻿ / 42.62528; -73.11833: مختصات: ۴۲°۳۷′۳۱″ شمالی ۷۳°۷′۶″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۲۵۲۸°شمالی ۷۳٫۱۱۸۳۳°غربی﻿ / 42.62528; -73.11833
ایالت: ماساچوست
County: Berkshire
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳ مایل مربع (۵٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۹۴ فوت (۲۴۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵٬۵۱۵
 • تراکم: ۲۴۴۴/مایل مربع (۹۴۳٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 01220
کد منطقه: 413
FIPS code: 25-00590
GNIS feature ID: 0607533
ادامز (سی‌دی‌پی)، ماساچوست (به انگلیسی: Adams (CDP), Massachusetts) در ایالات متحده آمریکا است که در ماساچوست واقع شده‌است.
خصوصیات

ادامز ۵٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۵۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اینگولد، کارولینای شمالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Ingold, North Carolina | Ingold, North Carolina |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Ingold, North CarolinaLocation within the state of North Carolina: Ingold, North CarolinaLocation within the state of North Carolina
مختصات: ۳۴°۴۹′۵۸″ شمالی ۷۸°۲۰′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۸۳۲۷۸°شمالی ۷۸٫۳۴۸۳۳°غربی﻿ / 34.83278; -78.34833: مختصات: ۳۴°۴۹′۵۸″ شمالی ۷۸°۲۰′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۸۳۲۷۸°شمالی ۷۸٫۳۴۸۳۳°غربی﻿ / 34.83278; -78.34833
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان سمسون، کارولینای شمالی
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۲ مایل مربع (۱۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۲ مایل مربع (۱۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۲ فوت (۳۱ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴۸۴
 • تراکم: ۹۳٫۸/مایل مربع (۳۶٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 28446
کد منطقه: 910
FIPS code: 37-33640
شماره GNIS: 0987376
اینگولد (به انگلیسی: Ingold) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۷۱ نفر بوده‌است.
تورشل، استان وارمیان مازوریان

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Turośl | Turośl |
| --- | --- |
Village: Village
Turośl: Turośl
مختصات: ۵۳°۳۱′ شمالی ۲۱°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۵۱۷°شمالی ۲۱٫۶۰۰°شرقی﻿ / 53.517; 21.600: مختصات: ۵۳°۳۱′ شمالی ۲۱°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۵۱۷°شمالی ۲۱٫۶۰۰°شرقی﻿ / 53.517; 21.600
استان‌های لهستان: استان وارمی-ماسوری
County: Pisz
گمینا: Pisz
تورشل، استان وارمیان مازوریان (به لاتین: Turośl, Warmian-Masurian Voivodeship) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Pisz واقع شده‌است.
توشین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| توشین | توشین |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
توشین: توشین
مختصات: ۵۱°۳۶′۳۳″ شمالی ۱۹°۳۱′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۶۰۹۱۷°شمالی ۱۹٫۵۳۰۰۰°شرقی﻿ / 51.60917; 19.53000: مختصات: ۵۱°۳۶′۳۳″ شمالی ۱۹°۳۱′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۶۰۹۱۷°شمالی ۱۹٫۵۳۰۰۰°شرقی﻿ / 51.60917; 19.53000
استان: استان ووتسکی
County: Łódź East
گمینا: Tuszyn
حکومت: حکومت
 • شهردار: Tadeusz Walas
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳٫۲۵ کیلومتر مربع (۸٫۹۸ مایل مربع)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۷٬۱۷۸
 • تراکم: ۳۱۰/کیلومتر مربع (۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
کد پستی: 95-080
وبگاه: http://www.tuszyn.info.pl
توشین (به لاتین: Tuszyn، تلفظ: [ˈtuʂɨn]) یک شهر در لهستان است که در استان ووتسکی واقع شده‌است.
خصوصیات

توچین ۲۳٫۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۷۸ نفر جمعیت دارد.
جنینگز، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Jennings, Florida | Jennings, Florida |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Hamilton County and the state of فلوریدا: Location in Hamilton County and the state of فلوریدا
مختصات: ۳۰°۳۶′۱۱″ شمالی ۸۳°۶′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۶۰۳۰۶°شمالی ۸۳٫۱۰۲۲۲°غربی﻿ / 30.60306; -83.10222: مختصات: ۳۰°۳۶′۱۱″ شمالی ۸۳°۶′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۶۰۳۰۶°شمالی ۸۳٫۱۰۲۲۲°غربی﻿ / 30.60306; -83.10222
ایالت:  فلوریدا
County:  Hamilton
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۸ مایل مربع (۴٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۸ مایل مربع (۴٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۱ فوت (۴۳ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۸۳۳
 • تراکم: ۴۶۲٫۸/مایل مربع (۱۷۷٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 32053
کد منطقه: 386
FIPS code: 12-35525
GNIS feature ID: 0284753
جنینگز (به انگلیسی: Jennings) شهرکی در شهرستان همیلتون ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۰۰ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۷۸ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۴٫۷ کیلومتر مربع است.
ایدنها، اورگن

مکان
| Idanha, Oregon | Idanha, Oregon |
| --- | --- |
شهر: شهر
Idanha City Hall: Idanha City Hall
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
مختصات: ۴۴°۴۲′۱۸″ شمالی ۱۲۲°۵′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۷۰۵۰۰°شمالی ۱۲۲٫۰۹۰۸۳°غربی﻿ / 44.70500; -122.09083: مختصات: ۴۴°۴۲′۱۸″ شمالی ۱۲۲°۵′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۷۰۵۰۰°شمالی ۱۲۲٫۰۹۰۸۳°غربی﻿ / 44.70500; -122.09083
ایالت: اورگن
شهرستان: ماریون، Linn
شرکت شهردار: 1949
حکومت: حکومت
 • شهردار: Karen Clark
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۹ مایل مربع (۲٫۸۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۶ مایل مربع (۲٫۷۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۳ مایل مربع (۰٫۰۸ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۱۸ فوت (۵۲۳٫۶ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳۴
 • برآورد (2012): ۱۳۶
 • تراکم: ۱۲۶٫۴/مایل مربع (۴۸٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 97350
کد منطقه: 503
FIPS code: 41-35800
GNIS feature ID: 1143981
وبگاه: www.cityofidanha.com
ایدنها (به انگلیسی: Idanha) شهری در شهرستان ماریون ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۳۴ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۷۵ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança