stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسابقات هنری در المپیک تابستانی ۱۹۲۴

مسابقات هنری یکی از رویدادهای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ است که در شهر پاریس، فرانسه برای سومین دوره در پنج بخش معماری، ادبیات، موسیقی، نقاشی و مجسمه‌سازی برگزار شده‌است.
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  لوکزامبورگ (LUX) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۲ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۳ |  یونان (GRE) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  جمهوری ایرلند (IRL) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۴ |  دانمارک (DEN) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۶ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  مجارستان (HUN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  موناکو (MON) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۸ |  هلند (NED) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۹ کشور) | مجموع (۹ کشور) | ۳ | ۵ | ۶ | ۱۴ |
نتایج

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| معماری | مدال داده نشد |  آلفرد هایوش و دژو لوبر (HUN) Plan for a stadium |  ژولین مدسا (MON) Stadium for Monte Carlo |
| ادبیات |  ژئو-شارل (FRA) "Jeux Olympiques" |  یوزف پترسن (DEN) "Euryale" |  شارل گونه (FRA) "Vers le Dieu d'Olympie" |
| ادبیات |  ژئو-شارل (FRA) "Jeux Olympiques" |  دوروتی مارگارت استوارت (GBR) "Sword Songs" |  اولیور سنت جان گوگارتی (IRL) "Ode to the Tailteann Games" |
موسیقی: مدال داده نشد
| نقاشی |  ژان یاکوبی (LUX) "Corner", "Départ", and "Rugby" |  جک باتلر ییتس (IRL) "The Liffey Swim" |  یوهان فن هل (NED) "Patineurs" |
| مجسمه‌سازی |  کونستانتینوس دیمیتریادیس (GRE) "Discobole Finlandais" |  فرانتس هلدنشتاین (LUX) "Vers l'olympiade" |  ژان رونه گوگا (DEN) Boxer |
| مجسمه‌سازی |  کونستانتینوس دیمیتریادیس (GRE) "Discobole Finlandais" |  فرانتس هلدنشتاین (LUX) "Vers l'olympiade" |  کلود-لئون مسکو (FRA) Sports medals |
ارنست همینگوی

| ارنست همینگوی | ارنست همینگوی |
| --- | --- |
همینگوی در سال ۱۹۳۹: همینگوی در سال ۱۹۳۹
نام اصلی: ارنست میلر همینگوی
زاده: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۸۹۹ اوک پارک، ایلینوی، ایالات متحده
درگذشته: ۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ (۶۱ سال) کچام، آیداهو، ایالات متحده خودکشی
پیشه: نویسنده، رمان‌نویس، روزنامه‌نگار
ملیت: آمریکایی
کتاب‌ها: پیرمرد و دریا، وداع با اسلحه
همسر(ها): هدلی ریچاردسون (۱۹۲۷–۱۹۲۱) پائولین ماریا فایفر (۱۹۴۰–۱۹۲۷) مارتا گلهورن (۱۹۴۵–۱۹۴۰) ماری ولش (۱۹۶۱–۱۹۴۶)
فرزند(ان):  گریگوری همینگوی جک همینگوی پاتریک همینگوی
امضا: 
 جوایز  جایزه نوبل ادبیات (۱۹۵۴)جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۵۳)  :  جوایز  جایزه نوبل ادبیات (۱۹۵۴)جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۵۳)  
ارنِست میلر هِمینگوِی (۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ – ۲ ژوئیه ۱۹۶۱) از نویسندگان برجستهٔ معاصر ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بود. او از پایه‌گذاران یکی از تاثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایع‌نگاری ادبی» شناخته می‌شود.قدرت بیان و زبردستی همینگوی در توصیف شخصیت‌های داستانی به گونه‌ای بود که او را پدر ادبیات مدرن لقب داده‌اند.
زندگی

ارنست همینگوی در ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ در اوک پارک ایالت ایلینوی متولد شد. پدرش کلارنس یک پزشک و مادرش گریس معلم پیانو و آواز بود. ارنست تابستان‌ها را به همراه خانواده‌اش که  در شمال میشیگان به سر می‌برد و در همان‌جا بود که او متوجّه علاقه شدید خود به ماهیگیری شد.
او پس از اتمام دورهٔ دبیرستان، در سال ۱۹۱۷ برای مدّتی در کانزاس‌سیتی به عنوان گزارشگر گاهنامهٔ استار مشغول به کار شد. در جنگ جهانی اول او داوطلب خدمت در ارتش شد امّا ضعف بینایی او را از این کار بازداشت در عوض به عنوان رانندهٔ آمبولانس صلیب سرخ در نزدیکی جبهه ایتالیا به خدمت گرفته شد. در ۸ ژوئیه ۱۹۱۸ مجروح شد و ماه‌ها در بیمارستان بستری بود.
در بازگشتش به ایالت متحده مردم شهر و محله‌اش در اوک پارک از او مانند قهرمانان استقبال کردند. ارنست کار خبرنگاری را از سر گرفت. در پاریس ارنست برای تورنتو استار مشغول به کار شد. آن‌ها همچنان برای گذران زندگی از سهم ارث پدری هدلی استفاده می‌کردند و ارنست به کار داستان‌نویسی نیز می‌پرداخت. طیّ همین دوران یعنی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶ بود که او در مقام یک نویسنده به شهرت رسید.
سبک ویژهٔ او در نوشتن او را نویسنده‌ای بی‌همتا و بسیار اثرگذار کرده بود. در سال ۱۹۲۵ نخستین رشته داستان‌های کوتاهش، در زمانهٔ ما، منتشر شد که به خوبی گویای سبک خاص او بود. خاطراتش از آن دوران که پس از مرگ او در سال ۱۹۶۴ با عنوان «عید متغیر» انتشار یافت، برداشتی شخصی از نویسندگان، هنرمندان، فرهنگ و شیوه زندگی در پاریس دههٔ ۱۹۲۰ است.
ارنست و هدلی در اکتبر ۱۹۲۳ صاحب یک فرزند پسر شدند و نام او را جک گذاشتند (با نام مستعار بامبی). این خانوادهٔ جوان به مکان‌های زیادی از اروپا به ویژه اروپای مرکزی سفر می‌کردند و در زمستان‌ها به اسکی می‌پرداختند. در تابستان‌ها برای شرکت در جشنواره سن فرمین در پامپلونا به اسپانیا سفر می‌کردند که اولین سفرشان در تابستان ۱۹۲۳ بود. در سال ۱۹۲۶ اولین رمان او بر پایه تجربه‌های به‌دست آمده‌اش از اسپانیا با نام «خورشید همچنان طلوع می‌کند» به چاپ رسید.
ارنست همینگوی بیشتر عمرش سرگرم ماجراجویی بود. از زخمی‌شدن در ایتالیا بر اثر اصابت ۲۰۰ تکه ترکش گلوله نیروهای اتریشی در خلال جنگ جهانی اول تا شرکت در خط مقدم جبهه‌های جنگ داخلی اسپانیا یا سفرهای توریستی به حیات‌وحش آفریقا تا ماهی‌گیری و شکار حیوانات وحشی و زندگی در کوبا. سرانجام نیز با اسلحه شکاری خودکشی کرد.
زندگی خصوصی

در سال ۱۹۲۱ با هدلی ریچاردسون اهل سن لوییز آشنا و عاشق او شد. آن‌ها با هم ازدواج کردند و بنا بر توصیه شروود اندرسن برای شروع زندگی، پاریس را انتخاب کردند.
در سال ۱۹۲۶ ارنست همینگوی با پائولین ماریا فایفر ثروتمند دیدار کرد و این آشنایی ازدواج اول او را به جدایی کشاند. ارنست و پائولین در سال ۱۹۲۷ با یکدیگر ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند. پاتریک در سال ۱۹۲۸ و گرگوری در سال ۱۹۳۱ به دنیا آمد. او در همان دوران زندگی‌اش با پائولین خانه‌ای در شهر کی وست فلوریدا خرید.
در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ همینگوی عاشق زنی روزنامه‌نگار و نویسنده به نام مارتا گلهورن شد و در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. ارنست، «فینکا ویخی‌یا» (Finca Vigía) را در کوبا خرید. در سال ۱۹۴۴ با ماری ولش ملاقات کرد و این بار دلباخته او شد، از مارتا در سال ۱۹۴۵ جدا شد و در ۱۹۴۶ با ماری ازدواج کرد.
پیرمرد و دریا

مقالهٔ اصلی: پیرمرد و دریا
از مهم‌ترین رمان‌های همینگوی پیرمرد و دریا است که جایزه نوبل را برایش به ارمغان آورد. با آفرینش سانتیاگو قهرمان پیرمرد و دریا، همینگوی به مرتبه تازه‌ای از آگاهی می‌رسد. پیش از این او از ضعف و زخم‌پذیری آدم‌های سرسخت سخن می‌گفت ولی اکنون از سرسختی یک پیرمرد ضعیف سخن می‌گوید، پیش از این قهرمان او روشنفکر حساسی بود که از جنگ می‌گریخت اکنون قهرمانش ماهیگیر ساده‌ای است که هر روز به جنگ طبیعت می‌رود، پیش از این قهرمان او می‌کوشید فکرش را نکند و احساسات خود را بروز ندهد اکنون سانتیاگو مدام فکر می‌کند و حتی با دریا و پرنده و ماهی حرف می‌زند. بدین ترتیب کمابیش همه مشخصات قهرمان همینگوی وارونه می‌گردد، مرتبهٔ تازه آگاهی نویسنده نفی کامل مراتب پیشین است. صید ماهی می‌توانست پاداشی باشد برای آن همه تلاش، مبارزه و تحمل درد، اما وقتی سانتیاگو توجه خود را از شور و حال به دام انداختن ماهی منحرف کرده و به طمع و منافع مادی (فروش ماهی در بازار) متمرکز می‌کند، شانس و اقبال از وی روی برمی‌گردانند چرا که دریا طمع کاری را پاداش نمی‌دهد.
جلوه‌هایی از زندگی شخصی

ارنست همینگوی پس از بازگشت از آفریقا در سال ۱۹۳۴، به بروکلین در شهر نیویورک رفت و برای خودش قایقی خرید و اسمش را «پیلار» گذاشت.
ارنست همینگوی به مدت یازده سال گربه‌ای به نام «عمو ویلی» داشت. او در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۵۳ در نامه‌ای خطاب به یکی از دوستانش به نام جیانفرانکو ایوانچیک، توضیح می‌دهد که دو پای گربه‌اش بر اثر تصادف با یک ماشینِ سواری شکسته‌است. یک نفر به او پیشنهاد می‌کند که او کار حیوان را بسازد، اما همینگوی قبول نمی‌کند: «نمی‌توانستم ریسک کنم که ویل متوجه شود کسی قرار است او را بکشد…» نهایتاً وی ناگزیر تفنگش را این‌بار به سوی عمو ویلی گرفته و در خانه‌اش به او شلیک می‌کند.
مرگ

ارنست همینگوی در یک‌شنبه ۲ ژوئیه ۱۹۶۱ با یکی از تفنگ‌های محبوبش، دولول ساچمه‌زنی باس‌اندکو، خودکشی کرد؛ خانواده‌اش در ابتدا اعلام کردند که ارنست مشغول تمیز کردن اسلحه بوده که تیری از آن در رفته و باعث مرگ وی شده است، اما پس از ۵ سال همسر وقتش، ماری ولش، به انجام خودکشی توسط همینگوی اعتراف کرد.
آثار ارنست همینگوی

| سال | عنوان فارسی | عنوان انگلیسی |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۲۳ | سه داستان و ده شعر | Three Stories and Ten Poems |
| ۱۹۲۴ | در زمان ما | In Our Time |
| ۱۹۲۷ | مردان بدون زنان | Men Without Women |
| ۱۹۳۳ | برنده هیچ نمی‌برد | The Winner Take Nothing |
| ۱۹۲۶ | خورشید همچنان می‌دمد | The Sun Also Rises |
| ۱۹۲۹ | وداع با اسلحه | A Farewell to Arms |
| ۱۹۳۲ | مرگ در بعد از ظهر | Death in the Afternoon |
| ۱۹۳۵ | تپه‌های سبز آفریقا | Green Hills of Africa |
| ۱۹۳۶ | برف‌های کلیمانجارو | The Snows of Kilimanjaro (short story) |
| ۱۹۳۷ | داشتن و نداشتن | To have and Have Not |
| ۱۹۳۸ | ستون پنجم و چهل و نه داستان کوتاه | The Fifth Column and Forty-nine short stories |
| ۱۹۴۰ | زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند | For Whom the Bell Tolls |
| ۱۹۴۲ | بهترین داستان‌های جنگ تمام زمان‌ها | The Best War Stories of All Time |
| ۱۹۵۰ | در امتداد رودخانه به سمت درخت‌ها | Across the River and into the Trees |
| ۱۹۵۲ | پیرمرد و دریا | The Old Man and the Sea |
| ۱۹۶۰ | مجموعه اشعار | Collected Poems |
:
آثار ارنست همینگوی > آثاری که پس از مرگ همینگوی منتشر شده‌است

| سال | عنوان فارسی | عنوان انگلیسی |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۴ | "پاریس جشن بیکران" (مترجم: فرهاد غبرایی)، "عیش مدام" (مترجم: سیروس طاهباز، ترجمه ناقص)، "ضیافت سیار"  | A Moveable Feast |
| ۱۹۶۷ | با نام ارنست همینگوی (یادداشت‌های همینگوی از سال‌های اولیه اقامت در پاریس) | Byline: Ernest Hemingway |
| ۱۹۷۰ | داستان‌های کانزاس سیتی استار | Stories Cub Reporter: Kansas City Star |
| ۱۹۷۰ | جزایر در طوفان | Islands in the Stream |
| ۱۹۷۰ | باغ عدن (رمان ناتمام) | The Garden of Eden |
| ۱۹۹۹ | حقیقت در اولین تابش | True at the First Light |
| ۱۹۶۱ | تابستان خطرناک | Dangerous Summer |
میراث

جایزه قلم همینگوی، نام جایزهٔ معتبر ادبی است که سالانه به «نخستین کتاب یک داستان‌نویس» اهدا می‌شود.
کتابخانه و موزه جان اف. کندی، در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۲ میلادی، با انتشار ۱۵ نامه چاپ نشده توسط ارنست همینگوی، گوشه‌هایی دیگر از زندگی او را عیان کرد. این نامه‌ها که خطاب به جیانفرانکو ایوانچیک ایتالیایی نوشته شده‌اند، از تاریخ ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۰میلادی ادامه داشته‌اند. کتابخانه و موزه جان اف. کندی، این پانزده نامه را اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی، از جیانفرانکو ایوانچیک خریداری کرد.
کتاب‌های مطالعاتی دربارهٔ ارنست همینگوی

«سال‌های کوبایی همینگوی» با پیش‌گفتاری به قلم گابریل گارسیا مارکز و به قلم نوربرتو فوئنتس. (تاریخ انتشار: ۱۹۸۰ میلادی)
«پیرمرد و قایق‌اش» عنوان زندگی‌نامه جدیدی از ارنست همینگوی، به قلم پل هندریکسن. (تاریخ انتشار: ۲۰۱۱ میلادی)
ارنست همینگوی، یک زندگی تازه؛ عنوان کتابی است از جیمز ام. هاچیسون (Hutchisson,James M Eenest Hemingway: A new life) که توسط خجسته کیهان به فارسی ترجمه و توسط نشر نفیر (۱۳۹۷) منتشر شده است.
همینگوی در سال ۱۹۰۰
در لباس نظامی در میلان، ایتالیا، سال ۱۹۱۸
خانه ارنست همینگوی در کی وست، فلوریدا، ۱۹۳۱-۱۹۳۹
همینگوی در ۱۹۵۲
در سال ۱۹۵۴
ارنست همینگوی بر روی قایق بادبانی شخصی‌اش، سال ۱۹۵۰
ایان هاردینگ

| ایان هاردینگ | ایان هاردینگ |
| --- | --- |
ایان هاردینگ در سال ۲۰۱۶: ایان هاردینگ در سال ۲۰۱۶
زادهٔ: ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۶
ملیت: بادن-وورتمبرگ آلمان
پیشه: بازیگر نویسنده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–اکنون
ایان هاردینگ (انگلیسی: Ian Harding) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی با نام ازرا فیتز شخصیت سریال دروغگوهای کوچک زیبا یاد می‌شود. او به تازگی کتاب odd birds را به چاپ رسانده است.
او در فیلم راز کوچک ما بازی کرده است.
دو و میدانی در المپیک تابستانی ۱۹۰۴

دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ نام رویداد ورزش دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۰۴ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا | ۲۳ | ۲۳ | ۲۲ | ۶۸ |
| ۲ |  بریتانیای کبیر | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۳ |  کانادا | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  تیم مختلط | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  آلمان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۵ |  یونان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| * | مجموع مدال‌ها | ۲۵ | ۲۶ | ۲۳ | ۷۴ |
کشورهای شرکت کننده

در این رقابت‌ها ۲۳۳ ورزشکار از ۱۰ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
استرالیا (۲)
کانادا (۵)
کوبا (۱)
آلمان (۹)
بریتانیای کبیر (۳)
یونان (۱۰)
مجارستان (۲)
آفریقای جنوبی (۳)
سوئیس (۱)
ایالات متحده آمریکا (۱۹۷)
پاپ الکساندر چهارم

| Pope Alexander IV | Pope Alexander IV |
| --- | --- |
آغاز پاپی: 12 December 1254
پایان پاپی: 25 May 1261
پیشین: اینوسنت چهارم
جانشین: اوربان چهارم
رسته‌ها: رسته‌ها
دست‌گذاری: March 1235
کاردینال شدن: 18 September 1227 توسط گرگوری نهم
اطلاعات فردی: اطلاعات فردی
نام هنگام تولد: Rinaldo di Jenne
زادهٔ: 1199 or c. 1185 Jenne، ایالات پاپی، امپراتوری مقدس روم
درگذشت: ۲۵ مهٔ ۱۲۶۱ ویتربو، ایالات پاپی، امپراتوری مقدس روم
سمت(های) پیشین: Cardinal-Deacon of Sant’Eustachio (1227-1232) Cardinal-Bishop of Ostia e Velletri  (1232-1254)
نشان ملی: 
سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام Alexander: سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام Alexander
پاپ الکساندر چهارم (به انگلیسی: Alexander IV) ( تولد ۱۱۹۹ یا ۱۱۸۵ - درگذشت ۲۵ مه ۱۲۶۱ )یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در ایتالیا به دنیا آمد و از ۱۲۵۴ تا ۱۲۶۱ میلادی پاپ بود.
مکا اورتیز

| مکا اورتیز | مکا اورتیز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ماریا مرسدس وارلا نیمو دومینگز کاسترو
زادهٔ: ۲۴ سپتامبر ۱۹۰۰ بوئنوس آیرس
درگذشت: ۲۰ اکتبر ۱۹۸۷ (۸۷ سال) بوئنوس آیرس
ملیت: آرژانتین
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۶–۱۹۷۶
شناخته‌شده برای: Sapho
مکا اورتیز (انگلیسی: Mecha Ortiz; ۲۴ سپتامبر ۱۹۰۰ – ۲۰ اکتبر ۱۹۸۷) بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پدربزرگ و مادربزرگ، مادام بوواری اشاره کرد.
محمد شحرور

| محمد شحرورمحمد شحرور | محمد شحرورمحمد شحرور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ آوریل ۱۹۳۸ قاره، استان ریف دمشق، جمهوری سوریه
درگذشت: ۲۱ دسامبر ۲۰۱۹ (۸۱ سال) ابوظبی، امارات متحده عربی
ملیت: جمهوری سوریه (۱۹۳۸-۱۹۵۸) جمهوری متحد عربی (۱۹۵۸-۱۹۶۱) سوریه (۱۹۶۱-۲۰۱۹)
تحصیلات: دکترای مهندسی عمران، گرایش خاک و پی (مهندسی ژئوتکنیک)
محل تحصیل: دانشگاه دولتی مسکو (۱۹۶۶) دانشگاه دوبلین (۱۹۷۲)
پیشه(ها): مهندس و روشنفکر
کارفرما: دانشگاه دمشق
شناخته‌شده برای: اسلام‌پژوهی
آثار: «الکتاب والقرآن: قرائة معاصرة» (خوانشی امروزی از کتاب و قرآن)
فرزندان: ۴
وبگاه: shahrour.org
محمد شحرور (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۳۸ در قاره – درگذشته ۲۱ دسامبر ۲۰۱۹ در ابوظبی) مهندس عمران و اسلام‌پژوه اهل سوریه بود.
زندگی و تحصیل مهندسی

محمد شحرور در سال ۱۹۳۸ در قاره در منطقه النبک سوریه چشم به جهان گشود. او فرزند پنجم خانواده‌ای از طبقه متوسط و کار پدر او رنگرزی بود. با آنکه پدر محمد، مردی مذهبی بود اما او را به جای مدرسه مذهبی به مدرسه علوم جدید فرستاد. محمد در دمشق مدرک دیپلم گرفت و سپس با بورس تحصیلی دولتی برای تحصیل در مهندسی عمران به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی رفت. او در سال ۱۹۶۴ (میلادی) از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. محمد شحرور در شوروی با فلسفه مارکسیسم، آشنا و دچار بحران ایمان شد. با این حال در نهایت، ایمان دینی خود را باز یافت اما دیگر مانند دیانت سنتی نبود.
محمد شحرور پس از فارغ‌التحصیلی بی‌درنگ به دمشق بازگشت و به عنوان استادیار در دانشکده مهندسی دانشگاه دمشق به تدریس پرداخت. شحرور بار دیگر در سال ۱۹۶۸ (میلادی) به دوبلین در جمهوری ایرلند رفت و از دانشگاه دوبلین در ۱۹۶۹ (میلادی) کارشناسی ارشد و در ۱۹۷۲ (میلادی) دکترای مهندسی عمران گرایش خاک و پی (مهندسی ژئوتکنیک) گرفت. او همان سال به دمشق بازگشت و در دانشکده مهندسی دانشگاه دمشق استخدام شد و تا بازنشستگی در سال ۲۰۰۰ (میلادی) استاد تمام در رشته مهندسی عمران آن دانشگاه بود.
قرآن‌پژوهی

محمد شحرور، یک قرآن‌شناس بود. او تحصیلات اسلامی دانشگاهی و حوزوی نداشت و فردی خودآموخته بود. او سیزده کتاب در زمینه اسلام‌شناسی منتشر کرد.
قرآن‌پژوهی > الکتاب والقرآن

شحرور ایده‌های قرآن‌شناختی خود را نخستین‌بار در کتاب پرآوازه و جنجالی «الکتاب والقرآن: قرائة معاصرة» (خوانشی امروزی از کتاب و قرآن) بیان کرد. ایده این کتاب، نخستین‌بار در هنگام دانشجویی شحرور در مسکو و با آشنایی فردینان دو سوسور و ادوارد ساپیر به ذهن او رسید. او ایده‌های کتاب را در دوبلین بسط داد و تا سال ۱۹۸۴ کامل کرد و نوشتن کتاب را از سال ۱۹۸۶ آغاز کرد. این کتاب هشتصد صفحه‌ای در سال ۱۹۹۰ (میلادی) در دمشق و بیروت منتشر شد و در کشورهای عربی با استقبال بسیاری مواجه شد؛ به گونه‌ای که در شش سال بیست هزار نسخه از آن تنها در سوریه و پانزده هزار نسخه در لبنان فروش رفت. عربستان سعودی این کتاب را ممنوع کرد و بر اثر فشارهای عربستان، فروش آن در امارات، قطر، و مصر نیز ممنوع شد. با این حال، اما تا سال ۱۹۹۱ سه هزار نسخه از آن تنها در مصر به شکل پنهانی فروش رفت. برآورد می‌شود که ۱۵۰۰۰ نسخه از «الکتاب والقرآن: قرائة معاصرة» در عربستان به صورت زیرزمینی فروش رفته باشد. همچنین نسخه‌های کپی‌شده و چاپ‌های زیرزمینی آن کتاب دست‌به‌دست شد. اما قابوس بن سعید در عمان نسخه‌هایی از این کتاب را به سران حکومت خود هدیه کرد و از آن‌ها خواست آن را بخوانند.
محمد شحرور در «الکتاب و القرآن» استدلال می‌کند که اسلام دست به تشویق عقلانیت، آزادی بشر و معرفت‌آموزی می‌زند و از این رو اسلام برای همه زمان‌ها است. اگر اسلام برای همه زمان‌ها باشد آن‌گاه تفسیر قرآن نمی‌تواند ثابت باشد و در نتیجه مسلمانان نباید تحولات مدرن را نادیده بگیرند. از نظر او ما باید قرآن را طوری بخوانیم که انگار پیامبر اسلام همین حالا و نه چهارده سده پیش از دنیا رفته است. بنابراین پیام قرآن را از باید با درک امروزی و نه بر پایه فهم پیشینیان فهمید. از نظر او هیچ تفسیری از قرآن، از جمله تفسیر فقیهانه، مقدس نیست.
از نظر شحرور گرچه متن قرآن ثابت است اما تفسیر آن به هیچ عنوان نمی‌تواند ثابت باشد زیرا اگر قرآن «جاودانه» است پس پیام «جاودانه» قرآن را در هر عصری باید متناسب با بایسته‌های آن عصر فهمید. بنابراین اشتباه بزرگ مسلمانان این است که برای فهم قرآن به تفسیر گذشتگان تکیه می‌کنند به جای آن‌که در هر عصری بر اساس بایسته‌های آن عصر دست به تفسیر دوباره قرآن بزنند.
محمد شحرور می‌گوید تفسیر قرآن، بر پایه فقه و حدیث است و باید تفسیر فقه و حدیث بر پایه قرآن باشد. او می‌گوید اگر در عصر پیامبر، زنان قاضی نبودند یا جایگاه سیاسی نداشتند، این بدان معنا نیست که در هیچ عصری نباید چنین جایگاهی داشته باشند و در زمانه کنونی می‌توان متناسب با عدالت عصر، برای زنان و مردان حقوق برابر قائل شد بی آن‌که از روح عدالت قرآنی فراتر رفت.
قرآن‌پژوهی > الکتاب والقرآن > واکنش‌ها > روحانیان

بسیاری از روحانیان سنی به شحرور حمله کردند و او را «گمراه» خواندند. در همان سال ۱۹۹۰ محمدسعید رمضان البوطی در مقاله‌ای این اثر را «توطئه‌ای صهیونیستی علیه قرآن» خواند. شدیدترین حمله، از سوی محمد ناصرالدین آلبانی بود که شحرور را به آشکارا «کمونیست ملحد» خواند. یوسف قرضاوی، مفتی مصری نزدیک به اخوان‌المسلمین نیز گفته بود شحرور دین تازه‌ای آورده است. اما شحرور بارها تأکید کرده بود دین تازه‌ای نیاورده بلکه به دنبال پروراندن فقه قرآنی نوین است. با این حال شحرور، هیچگاه به خاطر افکارش در سوریه یا دیگر کشورهای عربی به دادگاه نرفت و هیچ گاه رسماً (چه از سوی دادگاه و چه با صدور فتوی) به «خروج از اسلام» متهم نشد. تا سال ۲۰۰۰ میلادی یعنی ده سال پس از انتشار «الکتاب و القرآن» هجده کتاب از سوی محافظه‌کاران مذهبی و چندین کتاب بدون نام نویسنده در نقد این اثر منتشر شد.
قرآن‌پژوهی > الکتاب والقرآن > واکنش‌ها > دانشگاهیان

شماری از روشنفکران و اسلام‌شناسان دانشگاهی نیز پژوهش‌های محمد شحرور را زیر سؤال بردند. محمد ارکون، محمد شحرور را مهندسانی خودخوانده سر از اسلام‌شناسی درآورده دانست که طرح فکری او «راست‌کیشی» (ارتدوکسی) اسلامی در لباسی تازه است. از نظر ارکون، شحرور هیچ‌گاه برداشت راست‌کیشانه از وحی اسلامی (کلام ثابت فرابشری) را به پرسش نمی‌گیرد بلکه می‌خواهد با دوران‌سازی فهم دین تلقی راست‌کیشانه از وحی را از گزند نقد محفوظ دارد.
نصر ابوزید، شیوه بازتفسیر شحرور در واژگان کلیدی قرآن را نقد کرد. از نظر ابوزید، شحرور با نادیده گرفتن قواعد زبان‌شناختی و نیز زبان‌شناسی فرهنگی با خوانشی «ذوقی و سوگیرانه» معناهای تازه‌ای از واژه‌های قرآنی بیرون می‌کشد.
قرآن‌پژوهی > دیگر کتاب‌ها

محمد شحرور در کتاب دوم خود به نام «دراسات إسلامیة معاصرة فی الدولة والمجتمع» (پژوهش‌های اسلامی امروزی درباره حکومت و اجتماع) که در سال ۱۹۹۴ (میلادی) منتشر شد مبانی نظری حکومت سکولار لیبرال (دولت مدنی) را پی‌ریزی و با حکومت دینی مخالفت کرد. او اشاره می‌کند که قرآن، سه گونه استبداد را محکوم کرده اما فقه اسلامی به آن کم‌وبیش بی‌اعتنا بوده است: استبداد سیاسی که نمود قرآنی آن «فرعون»، استبداد دینی که نمود قرآنی آن «هامان» از درباریان فرعون، و استبداد اقتصادی که نمود قرآنی آن «قارون» است.
محمد شحرور در کتاب دیگر خود «تجفیف منابع الإرهاب» (خشکاندن ریشه‌های تروریسم) که در سال ۲۰۰۸ (میلادی) منتشر شد استدلال می‌کند که فقیهان، در طول تاریخ، قرآن را از کتابی گشوده و رحمانی به کتابی خشن و منبع تروریسم تبدیل کرده‌اند.
در ایران

محمد شحرور در ایران، چهره شناخته شده‌ای نیست. از شحرور تنها یک کتاب «دین و قدرت؛ خوانشی نو از حاکمیت» (الدین والسلطة؛ قراءة معاصرة للحاکمیة) به زبان فارسی برگردان شده است. این برگردان، کار عبدالله ناصری طاهری و سمیه‌سادات طباطبایی، تهران: انتشارات مروارید در سال ۱۳۹۷ (خورشیدی) است. همچنین چند مقاله نیز در نقد آرای قرآن‌شناختی او در مجلات پژوهشی ایران منتشر شده‌اند.
درگذشت

محمد شحرور در ۲۱ دسامبر ۲۰۱۹ میلادی در ابوظبی پایتخت امارات متحده عربی درگذشت. پیکر او برای خاکسپاری به دمشق برده شد تا در قبرستان خانوادگی دفن شود.
کهربای بالتیک

کهربای بالتیک خام صیقل نشده
دیرینه‌جغرافیای اوایل-میانه ائوسن اروپا، که مکان ذخایر کهربای بالتیک (با برچسب گدانسک) را نشان می‌دهد
کهربای بالتیک (انگلیسی: Baltic amber) یا سوکسینیت (succinite)، نوعی صمغ فسیل شده از درختان کاج باستانی است که در منطقه دریای بالتیک یافت می‌شود. این نوع کهربا به دلیل قدمت بالای خود (حدود ۴۰ تا ۵۰ میلیون سال) و تنوع رنگ‌هایش (از زرد کم‌رنگ تا قهوه‌ای تیره) بسیار ارزشمند است. کهربای بالتیک اغلب حاوی حشرات، گیاهان و سایر موجودات ریز است که در رزین به دام افتاده و به خوبی حفظ شده‌اند و به همین دلیل برای دانشمندان و کلکسیونرها بسیار جذاب است.
کهربای بالتیک از دوران باستان مورد توجه بوده و در جواهرات، اشیاء تزئینی و حتی در طب سنتی استفاده می‌شده است. امروزه، این نوع کهربا همچنان به عنوان یک سنگ قیمتی محبوب شناخته می‌شود و در ساخت جواهرات و اشیاء هنری مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این، کهربای بالتیک به دلیل خواص درمانی ادعا شده‌اش نیز مورد توجه است، اگرچه این ادعاها از نظر علمی ثابت نشده‌اند.
پیشینه

این کهربا در دوره ائوسن تشکیل شده است، اما زمان دقیق آن مورد بحث است. تخمین زده می‌شود که جنگل‌های این منطقه بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ تن کهربا تولید کرده‌اند. امروزه، بیش از ۹۰ درصد کهربای جهان از استان کالینینگراد روسیه می‌آید. این یک منبع درآمد عمده برای منطقه است. مجموعه کهربای کالینینگراد محلی، ۲۵۰ تن از آن را در سال ۲۰۱۴ و ۴۰۰ تن را در سال ۲۰۱۵ استخراج کرد.
کهربای بالتیک قبلاً شامل کهربای معدن‌های زغال قهوه‌ای بیترفلد در زاکسن (ایالت‌های تازه) می‌شد. کهربای بیتِرفلد قبلاً تصور می‌شد که فقط ۲۰–۲۲ میلیون سال قدمت دارد (میوسن)، اما مقایسه‌ای از اجزاء حیوانی در سال ۲۰۰۳ نشان داد که احتمالاً کهربای بالتیک بود که در یک رسوب میوسن دوباره رسوب کرده است. مطالعه بیشتر گونه‌های حشرات در کهرباها نشان داده است که کهربای بیتِرفلد از همان جنگل کهربای بالتیک است، اما به‌طور جداگانه از بخش جنوبی‌تری، به روشی مشابه کهربای روونو اوکراین رسوب کرده است. منابع دیگر کهربای بالتیک از لهستان و روسیه ذکر شده است.
از آنجایی که کهربای بالتیک حاوی ۳ تا ۸ درصد سوکسینیک اسید است، به آن سوکسینیت نیز می‌گویند.
زمینه زمین‌شناسی

کهربای بالتیک درجا از رسوبات سازندی به نام سازند پروسی که قبلاً «سازند کهربا» نامیده می‌شد، گرفته شده است، که افق اصلی حاوی کهربا «زمین آبی» نامیده می‌شود، به دلیل محتوای گلاکونیت آن. این سازند در قسمت شمالی شبه‌جزیره سامبیا در کالینینگراد نمایان است. بیشتر کهربای بالتیک در پلیستوسن به صورت ثانویه در ذخایر یخ‌نهشته در سراسر دشت اروپای شمالی رسوب کرده است. این پیشنهاد شده است که کهربا به‌طور ثانویه در شرایط ساحلی تالابی پس از پیشروی دریا از جنگل کهربا دوباره رسوب می‌کند. سن کهربا بحث‌برانگیز است، اگرچه عموماً تفسیر می‌شود که در دوره ائوسن (۵۶–۳۴ میلیون سال پیش) تولید شده است. نویسندگان مختلف تخمین‌هایی از ۴۰–۴۷ میلیون سال پیش و ۳۵–۴۳ میلیون سال پیش را به عنوان سن کهربا ارائه کرده‌اند.
درخت کهربای بالتیک

به‌طور جهانی پذیرفته شده است که کهربا منشأ مخروطیان دارد. از دهه ۱۸۵۰ تصور می‌شد که صمغ تبدیل شده به کهربا توسط درخت Pinites succinifer تولید شده است، اما تحقیقات در دهه ۱۹۸۰ به این نتیجه رسید که رزین از چندین گونه منشأ می‌گیرد. اخیراً، بر اساس شواهد طیف‌شناسی فروسرخ تبدیل فوریه (FTIR) از کهربا و رزین درختان زنده، پیشنهاد شده است که مخروطیان خانواده کاج‌های چتری مسئول این امر بوده‌اند. تنها نماینده موجود از این خانواده، کاج چتری ژاپنی (کاج چتری ژاپنی) است.
ساختار

ساختار کهربای بالتیک (سوکسینیت) پیچیده است. این یک پلیمر نیست، زیرا از الگوی تکراری مرهای از یک نوع تشکیل نشده است. در عوض، ساختار درشت‌مولکولی دارد که در یک شبکه پیوندی متقاطع چیده شده است، که در آن منافذ (فضاهای آزاد) توسط اجزای ساختار مولکولی (مانند مونوترپن و سسکوئیترپن‌ها) پر می‌شوند؛ بنابراین ساختار شیمیایی کهربا را می‌توان به عنوان یک فرامولکول توصیف کرد. این ساختار کهربا را متراکم‌تر، سخت‌تر و در برابر عوامل خارجی مقاوم‌تر می‌کند. همچنین امکان حفظ خوب اجزای گیاهی و جانوری را فراهم می‌کند.
دیرینه‌زیست‌شناسی

سرده‌ها و گونه‌های متعدد منقرض شده از گیاهان و جانوران از اجزای موجود در کهربای بالتیک کشف و به لحاظ علمی توصیف شده‌اند. بیش از ۹۸ درصد از حیوانات حفظ شده در کهربا را حشرات تشکیل می‌دهند، در حالی که سایر بندپایان، کرم حلقوی، نرم‌تنان، کرم‌های لوله‌ای و آغازیان کمتر از ۰٫۵ درصد از حیوانات را تشکیل می‌دهند. مهره‌داران ۰٫۵ درصد دیگر از حیوانات را شامل می‌شوند و عمدتاً توسط خز پستانداران، پر و خزندگان نشان داده می‌شوند.
معدن کهربای روباز در کالینینگراد، که سنگ‌شناسی سازند پروس، سنگ منبع کهربای بالتیک را نشان می‌دهد
مدل کلی ساختار کهربای بالتیک