stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انکیدو
حماسه گیلگمش > بابلی معیار > لوح VI: ایشتار و نرگاو آسمان

قهرمانی دیگر گیلگمش و انکیدو، پس از بازگشت آنها به اوروک است. آن دو پس از کشتن هومبابا، با درختان سدر به شهر برگشته‌اند. ایشتار (الهه اوروک) تحت تاثیر زیبایی گیلگمش قرار می‌گیرد، عاشق او می‌شود (اگر که بتواند عاشق شود). ایشتار در واقع یک روسپی است، تحت تاثیر فیزیک، مردانگی و زیبایی گیلگمش قرار می‌گیرد و به او درخواست ازدواج می‌دهد. گیلگمش پاسخ می‌دهد که هیچ کس جز یک احمق با یک روسپی چون تو ازدواج نمی‌کند، نگاه کن چه بر سر عاشقان قبلی تو آمده است. همه آنها نابود شده‌اند، من را با تو کاری نیست.
ایشتار خشمگین می‌شود و به نزد پدرش آنو در آسمان می‌رود. ایشتار مصمم است تا به گیلگمش و انکیدو درسی بدهد؛ خواستار نرگاو آسمان از پدرش می‌شود و می‌گوید در صورت امتناع چنان فریادی خواهد کشید که مردگان از جهان زیرین برخیزند و زندگان را بخورند. آنو تسلیم می‌شود؛ نرگاو آسمان در شهر اوروک خرابی زیادی به بار می‌آورد اما در نهایت به دست گیلگمش و انکیدو کشته می‌شود. آن دو به بزرگترین دستاوردهای خود رسیده‌اند اما هومبابا و نرگاو آسمان به خدایان تعلق داشتند. در حالی که در کاخ جشنی بر پا است، خدایان به شور نشسته‌اند. انکیدو در رویا مشورت خدایان را مشاهده می‌کند؛ خدایان تصمیم می‌گیرند این دو قهرمان پا را فراتر از حد گذاشته‌اند و انکیدو باید بمیرد.
حماسه گیلگمش > بابلی معیار > لوح‌های VII تا VIII: مرگ و خاکسپاری انکیدو

انکیدو بیمار می‌شود و پس از هذیان‌گویی درباره رویایش از جهان زیرین، می‌میرد. متن با مراسم خاکسپاری طولانی ادامه پیدا می‌کند، همه اشیای قبر بر شمرده و به خدایان تقدیم می‌شوند تا حامی انکیدو در زمانی باشند که انکیدو به جهان زیرین رسیده است.
حماسه گیلگمش > بابلی باستان

اطلاعات بیشتر: حماسه گیلگمش § لوح پنسیلوانیا: برتر از همه پادشاهان لوح II
گیلگمش رؤیای اول را برای نینسون بازگو می‌کند و تعبیرش را می‌شنود. به خواب می‌رود، بیدار می‌شود و رؤیای دوم را بازگو می‌کند. در این رؤیا واژه «اوروک-میدان شهر» آمده و گیلگمش تبری را که بعداً نینسون می‌گوید «کسی مانند خودت / زاده در دنیای وحش …» است را «چون زن عشق می‌ورزد، نوازش می‌کند و در آغوش می‌گیرد». در همان زمان این گفتگو، انکیدو در نزد روسپی است. هفت روز و هفت شب، انکیدو راست و با شمکتوم نزدیکی می‌کند… معبد آنو، ایانا خوانده می‌شود… انکیدو، هفت جام شراب می‌نوشد، روحش آزاد می‌شود و آواز می‌خواند… انکیدو در حال همخوابگی با شمکتوم است که رهگذر را می‌بیند و او به مراسم ازدواج خوانده شده تا غذای آن شب را آماده کند. رهگذر «حق شب اول» را تقدیر شده الهی می‌داند که هنگام بریدن ناف مقرر شده‌است. انکیدو با شنیدن آن از خشم رنگ‌پریده می‌شود (افتادگی)... انکیدو تصویری از گیلگمش توصیف می‌شود، کوتاه‌تر ولی بزرگتر در استخوان‌بندی… تخت‌خواب برای «ایزدبانوی عروسی‌ها» آماده شده و دیدار گیلگمش با دوشیزه در شب است … در پایان انکیدو، پادشاهی گیلگمش را از انلیل می‌داند.
اطلاعات بیشتر: حماسه گیلگمش § لوح ییل: برتر از همه پادشاهان لوح III
تا سطر پانزده افتاده، در سطر هجده آن دو یکدیگر را می‌بوسند. تا سطر ۷۱ افتادگی طولانی است و در سطرهای ۹۷، ۱۰۰، … واژه هوواوا است و در سطر ۱۱۰ صدای او به «طوفان» (Deluge) تشبیه می‌شود. در سطرهای ۱۳۱ و ۱۳۲ واژه Wer وجود دارد و در سطر ۱۳۵ واژه هومبابا آمده‌است. در سطرهای ۱۵۰، ۱۸۱ و ۱۹۳ دوباره هوواوا است. در سطر ۱۹۷ دوباره هومبابا است و بار دوم صدایش به «طوفان» تشبیه می‌شود. سطر ۲۰۰، ۲۱۸، ۲۵۴، ۲۶۶ و ۲۷۶ هوواوا. سطر ۲۴۱، کمان آنشان
اطلاعات بیشتر: حماسه گیلگمش § تکه‌ای دیگر از فیلادلفیا، حماسه گیلگمش § لوح مدرسه نیپور، و حماسه گیلگمش § لوح‌های تل حرمال
گفتگوی گیلگمش و انکیدو پس از هشدار بزرگان و رویای سوم و چهارم گیلگمش و تعبیر انکیدو. رویای گیلگمش، توضیح انکیدو؛ گفتگوی گیلگمش و انکیدو در زمان رسیدن به جنگل سدر.
اطلاعات بیشتر: حماسه گیلگمش § لوح ایشچالی، و حماسه گیلگمش § لوحی در بغداد
غلبه بر هومبابا، کشتن او و هتک حرمت بیشه مقدس. افکندن درخت سدر.
حماسه گیلگمش > اواخر هزاره دوم پیشا دوران مشترک (در تمدن بابل)

اطلاعات بیشتر: حماسه گیلگمش § لوح تمرین نیپور، و حماسه گیلگمش § لوح اور
خلق کردن انکیدو. نفرین صیاد و روسپی و بازگویی رویا توسط انکیدو.
حماسه گیلگمش > اواخر هزاره دوم پیشا دوران مشترک (خارج از تمدن بابل)

اطلاعات بیشتر: حماسه گیلگمش § تکه‌هایی از ایمار، حماسه گیلگمش § لوح مگیدو، و حماسه گیلگمش § لوح اوگاریت
نزدیک شدن به جنگل سدر و تشجیع انکیدو توسط گیلگمش. رویای دوم انکیدو، زوال نهایی او و اندوه گیلگمش.
بررسی > آفرینش انکیدو

در لوح I حماسهٔ گیلگمش، این نیاز ایجاد می‌شود تا برای گیلگمش، همتایی خلق شود، این کار نمی‌تواند با تولید مثل انجام شود:
الهه آرورو، دستانش را شست،

تکه‌ای گِل برگرفت، در دنیای وحش انداخت.

در دنیای وحش او خلق کرد انکیدو را، قهرمان،

فرزند سکوت، بافتهٔ قدرتمند نینورتا.
بررسی > انکیدو و گیلگمش

ترجمه هربرت میسن از حماسه با هشت سطر آغاز می‌شود:
داستانی قدیمی‌ست

اما هنوز می‌توان آن را گفت

داستان مردی که عاشق دوستش بود

و او را به مرگ باخت 

و دریافت قدرت آن را ندارد 

که او را به زندگی برگرداند.

داستان گیلگمش است 

و دوستش انکیدو.
متن حماسه با توصیف زیر آغاز می‌شود:
گیلگمش پادشاه اوروک بود، 

شهری در بین رودهای دجله

و فرات

در بابل باستان.

انکیدو در استپ به دنیا آمد

و با حیوانات بزرگ شد.

گیلگمش یک خدا و مرد بود؛

انکیدو یک حیوان و مرد بود.

داستان،

انسان شدن آن دو با یکدیگر است.
روایت میسن با توصیف ستمگری گیلگمش که «حق شب اول» با نو عروسان را برای خود محفوظ داشته است ادامه پیدا می‌کند. رفتار گیلگمش با مردم شهر چنین است:
گاهی مردمش را تا آستانه مرگ می‌کشاند

با بازسازی دیوارهای اوروک،

پس از آن بی هیچ توضیحی

دیوارها را رها می‌کرد تا بپوسند،

و مردمش در آرزوی گذشته باشند

و خواستار تغییر.

آنها خسته از تناقضات او

و روش‌های سنگدلانه‌اش بودند.

آنها می‌دانستند جهان او کهنه است

و پر از هنرهای نخاله

که باید نگاهبانش باشند اما نمی‌توانند به آن جان بخشند.
پس از رویارویی گیلگمش و انکیدو در شهر اوروک، آن دو متوجه می‌شوند همتای یکدیگر هستند و رفیق می‌شوند. رهسپار جنگل سدر می‌شوند تا هومبابا را از پای در آورند. پیش از راه افتادن، انکیدو نگران از این سفر است اما ناچار به همراهی می‌شود. شبی گیلگمش رویایی می‌بیند، انکیدو آن را تعبیر به پیروزی می‌کند. در نبرد با هومبابا، شمش به یاری آن دو می‌آید و سر از بدن هیولا جدا می‌کنند. ایشتار به گیلگمش پیشنهاد ازدواج می‌دهد؛ گیلگمش با سخنان بسیار صریح و تندی درخواست او را رد می‌کند. ایشتار نرگاو آسمان را روانه شهر می‌کند؛ گیلگمش و انکیدو آن را از پای در می‌آورند و توهین بیشتری به ایشتار می‌کنند. انکیدو در رویایی جمع خدایان را می‌بیند که او را عقوبت به مرگ می‌کنند. انکیدو در اثر بیماری ناشی از تماس دستش با دروازه جنگل سدر به هنگام ورود، دچار هذیان می‌شود و روسپی را نفرین می‌کند.
انکیدو معشوق گیلگمش بود. آن دو عاشق یکدیگر بودند و مرگ انکیدو، تغییر بزرگی در گیلگمش ایجاد می‌کند. گیلگمش انسانی را که بیش از همه دوست داشته، از دست داده است. دیوانه می‌شود، نه تنها برای اینکه دوستش را از دست داده است، بلکه برای آن که ناگهان در می‌یابد، مرگ حقیقتا وجود دارد. ترس از مرگ خویش او را فرا می‌گیرد، می‌داند که او نیز همچون انکیدو خواهد مرد. به جستجویی دیوانه‌وار دست می‌زند؛ به انتهای جهان می‌رود تا راز جاودانگی را از اوتنپیشتی فرا گیرد.
بررسی > انکیدو و شمهات

«[پس گیلگمش] رویاهایش را دید.»

[پس از آنکه] شمهات رویاهای گیلگمش را برای انکیدو بازگو کرد،

آن دو [با هم خوابیدند].
در ترجمه میسن، انکیدو ناآگاه از کهنگی است، ترس و خِرَد در او راهی ندارد. با حیوانات می‌دود و با آنان از چشمه می‌نوشد؛ حیوانات را از دام صیادان رها می‌کند. پسر صیاد انکیدو را می‌بیند و پس از مشورت با پدرش برای دیدار با گیلگمش راهی اوروک می‌شود. خواسته آنها از گیلگمش که پادشاه شهر است این است که یک روسپی را روانه کند تا با انکیدو بخوابد و باعث شود حیوانات از او شرمنده شوند. روسپی با انکیدو رو به رو می‌شود و با او می‌خوابد. پس از آن، دوستان انکیدو (حیوانات) همه از او دوری می‌کنند. روسپی به همخوابگی با انکیدو ادامه می‌دهد؛ آرزوی انکیدو به همراهی با حیوانات را به پرسش می‌گیرد و از شهر اوروک و پادشاه آن برایش می‌گوید. انکیدو به او اجازه می‌دهد بخشی از جامه سرخش را به او بپوشاند و راهی منزل شبان می‌شوند. در آنجا خوردن و آشامیدن با انسان‌ها را یاد می‌گیرد و مستی را تجربه می‌کند. روسپی موهای بدن او را می‌زداید و بدنش را آغشته به روغن و عطر می‌کند. شب‌ها، انکیدو نگهبان رمه شبان است. رهگذری در خانه شبان ساکن می‌شود، او در حال رفتن به بازار شهر است تا برای خود عروس باکره‌ای انتخاب کند. انکیدو متوجه می‌شود که عروس باید شب اول با گیلگمش بخوابد؛ رنگ‌پریده همراه با روسپی راهی اوروک می‌شود تا با گیلگمش رو در رو شود.
تحلیل > تاریخی-سیاسی-اقتصادی

پیشینه سفر انکیدو و گیلگمش به جنگل سدر، فعالیت اصلی اقتصادی و سیاسی در خاور نزدیک باستان بوده است. پادشاهان باستانی به الوار نیاز داشتند و برای تهیه آن (که در بین‌النهرین سخت پیدا می‌شد)، باید جایی را پیدا می‌کردند. در نامه‌ای که یک معمار به سارگن دوم نوشته است، از نداشتن درخت سدر برای ساختمان‌سازی شاکی است و نمی‌خواهد مسوولیت ریزش احتمالی دیوارها و سقف در صورت استفاده از چوب درختی دیگر، به پای او نوشته شود و اعدام احتمالی‌اش را به دنبال داشته باشد. معمار در پی آن است که اگر پادشاه درخت سدر برای ساختمان‌سازی فراهم نمیکند، به او نوشته‌ای دهد تا در امان باشد.
برای هزاران سال پادشاهان برای به دست آوردن درخت سدر به خود افتخار می‌کردند؛ برای به دست آوردن آن، نخست به غرب ایران و سپس به لبنان می‌رفتند. سفر به جنگل سدر، پس‌زمینه امپراتوری را در بر دارد. حاضران  و شنوندگان حماسه، اکثرا خودشان پادشاه و یا خانوده‌اش نبودند؛ عضوی از دربار (کاتبان، مشاوران و بوروکراتها) بودند. الگوی آنها (طبقه مدیریتی متخصص)، بیشتر انکیدو بود و نه گیلگمش. در اپیزود جنگل سدر (و همچنین اپیزود ایشتار) چیزی که نمایان است، شکست انکیدو در ایفای نقش مشاورت و همراهی با پادشاه است. او باید گیلگمش خیره‌سر را از کار خود بازدارد؛ هومبابا گماشته خدایان است، بزرگان شهر او را از این کار باز می‌دارند، انکیدو خود نیز در ابتدا راضی نیست اما با پافشاری پادشاه خیره‌سر، انکیدو با نارضایتی موافقت می‌کند. گیلگمش پشت سر هم رویاهای هشداردهنده‌ای می‌بیند که خدایان برای جلوگیری از کار او برایش فرستاده‌اند. گیلگمش در حالی که ترس او را فرا گرفته است، تعبیر دیدن آتشفشان، حمله گاو نر، عقاب شیرسر، افتادن طبر بر روی وی را از انکیدو می‌پرسد. انکیدو همان وسوسه کلاسیکی می‌شود که یک مشاور اتوکرات با آن رو به رو است؛ به گیلگمش همان چیزی را می‌گوید که وی می‌خواهد بشنود. انکیدو با انجام این کار، خود را در مسیر سقوط قرار می‌دهد. انکیدو تعبیرهای مسخره‌ای از خواب‌ها می‌کند؛ می‌گوید گیلگمش باید همان گاو نر قوی باشد، در حالی که در رویا این گاو نر است که به گیلگمش حمله کرده است. تعبیر او کاملا در تضاد با واقعیت است.
زمانی که به جنگل سدر می‌رسند، انکیدو کاملا جوشی و بی‌رحم است. هومبابای غول‌پیکر برای جانش التماس می‌کند و می‌گوید به آنها هدایای گرانبها خواهد داد، یادآوری می‌کند که خدای بزرگ انلیل نگاهدار او است.گیلگمش تمایل به این دارد که او را ببخشد؛ واقعا مساله سیاسی مهمی است، با گروه مغلوب چه باید کرد، آیا باید نابودشان کرد؟ انکیدو دخالت می‌کند؛ می‌گوید در همین مکان باید او را بکشند و نگران واکنش انلیل نباشند بلکه سریعتر عمل کنند تا خدا خبردار نشده است. گیلگمش به نصیحت انکیدو عمل می‌کند و هومبابا را می‌کشد. هومبابا آن دو را نفرین می‌کند تا با هم پیر نگردند.
حماسه گیلگمش در ضیافت‌های کاخ آشوربانی‌پال در نینوا بازخوانی می‌شد. برای بیشتر حاضران، زیر نور مشعل‌ها، گیلگمش بیشتر از آنکه داستان قهرمانی‌های یک پادشاه باشد، داستان تراژدی انکیدو بود.
تحلیل > سکس، روسپیگری و انسان

در حماسه گیلگمش، روسپیگری نقشی محوری دارد. گیلگمش پادشاه جوان و قدرتمندی است که بکارت همه عروسان به او تعلق دارد و مردم شهرش را با اجبار به کار و فعالیت ورزشی از پا در می‌آورد. مردم شهر به خدایان پناه می‌برند و آنها همتای او را خلق می‌کنند که مردی وحشی است. صیاد پس از دیدن انکیدو به نزد گیلگمش می‌رود؛ گیلگمش می‌گوید یک روسپی زیبا به آنجا برود تا این مرد وحشی را اغوا کند و دیگر نتواند حیوانات را از دام صیاد رها کند. با این کار، غریزه جنسی در او بیدار خواهد شد، انسان بودن خود را در خواهد یافت و از حیوانات دوری خواهد کرد. این بخش از متن، سکسی‌ترین متن ادبیات‌بین‌النهرینی است؛ زمانی که در دهه ۱۹۵۰، دانشگاه شیکاگو ترجمه آلکساندر هیدل را منتشر کرد، این بخش از متن به لاتین ترجمه شد.
روسپی، انکیدو را به شهر می‌آورد، او و گیلگمش می‌جنگند و در پایان یکدیگر را در آغوش می‌کشند. دوست صمیمی می‌شوند و به جنگل سدر می‌روند. پس از بازگشت به شهر، خدایان از آنها ناراحت هستند، البته معلوم نیست چرا، چون پیش از آن تحت حمایت خدای خورشید به جنگل سدر رفتند. خدایان تصمیم می‌گیرند انکیدو بمیرد. انکیدو بیمار و بیمارتر می‌شود؛ در پایان همه اینها را تقصیر روسپی می‌داند که به زندگی ایده‌آل او با حیوانات پایان داده است. نفرینش می‌کند؛ برای روسپی می‌خواهد که بی‌خانواده و خانمان باشد، دوستی نداشته باشد، لباسش را زمین پاره کند، لباس خوبش را مرد مست آلوده کند، هیچ چیز زیبایی را تجربه نکند، در خانه‌اش میزی برای ضیافت چیده نشود، تخت خوابش نیمکتی داغان باشد، جای نشستنش در میانه جاده باشد، جای ایستادنش در ویرانه باشد، خار پایش را زخمی کند، مست و هوشیار به صورتش سیلی زنند. این همان تصویر اندوهناک اما واقع‌گرایی است که یک روسپی در زندگی حاشیه‌ای خود تجربه می‌کند.
خدای خورشید به انکیدو می‌گوید صبر کن. اگر به خاطر روسپی نبود هیچگاه لذت دوستی با گیلگمش را تجربه نمی‌کردی، ماجراجویی‌های عالی خودت را با او از سر نمی‌گذراندی. هیچگاه نمی‌فهمیدی انسان بودن یعنی چه. انکیدو نرم می‌شود، نفرین را پی نمی‌گیرد اما به این شکل دعایش می‌کند: با همان دهانی که نفرینت کردم، دعایت می‌کنم، مردان بزرگ عاشقت باشند، از فاصله یک فرسخی مردان بر ران خود کوبند، از فاصله دو فرسخی موی خود را دست زنند، هیچ سربازی در افکندن کمربندش برایت آهسته نباشد، طلا و گوشواره و جواهرات به تو دهد، ایشتار تو را وارد خانه مردی کند که آرام است و پر ثروت، برای تو زنش را ترک کند، حتی اگر مادر هفت فرزند باشد. این نیز تصویری واقعگرا از جامعه‌ای است که در آن روسپیگری نهادینه شده است. روسپی‌های درباری وجود دارند که همدم مردان ثروتمند می‌شوند و حداقل برای مدتی کوتاه زندگی مجللی را تجربه می‌کنند. اینها دو جنبه از روسپی خیابانی و درباری است که در متن‌های حقوقی نیز گاهی درباره خطری که ممکن است برای ازدواج داشته باشند، نوشته شده است.
هرودوت تصویرهایی کاملا اشتباه یا تحریف‌شده از گرایش‌های جنسی در تمدن بابل داشت. این گرایش‌ها چندان تفاوتی نداشت با آنچه در یونان و یا تمدن امروزی تا همین اواخر برقرار بود. اول، کنترل پدرسالارانه تمایلات جنسی زنانه؛ دختران و همسران تحت سلطه پدرشان یا شوهرشان بودند. دوم، استاندارد دوگانه؛ تمایل جنسی مردان را تنها فرصت محدود می‌کرد، اما گرایشات جنسی زنان سرکوب می‌شد. سوم، همجنس‌گرایی یک انگ اجتماعی در نظر گرفته می‌شد اگر در بین شهروندان بالغ باشد. چهار، روسپیگری برای مردان نهادینه بود. پنج، دسترسی جنسی به بردگان. اگر هرودوت واقعا به بابل رفته بود، به احتمال زیاد آن را در جنبه‌هایی که گفته شد، نه چندان متفاوت از آتن می‌یافت.
تحلیل > سکس، عشق و صعود شناخت

شاعر متن معیار حماسه، سکس و عشق را گونه‌هایی از شناخت انسانی تصویر می‌کند. عشق به فردی دیگر، انسان را به موجودی اجتماعی تبدیل می‌کند. خودِ شناخت است که بالاترین شناخت است، حتی برتر از خود. در حماسه، پنج بخش را می‌توان مرحله‌های گذر در این صعود در نظر گرفت. بخش اول، تعریف اضداد (شناخت انسانیت). بخش دوم، یگانگی آشکار (شناختِ دیگری). بخش سوم، آنتی‌تز و طرد (آغاز شناخت خود). بخش چهارم، از هم پاشیدگی یگانگی (شناخت خود). بخش پنجم، بازتعریف یگانگی (تعالی شناخت ورای خود).
یادداشت

↑  اندرو جرج: این بخش متن به تازگی (۲۰۱۶) پیدا شده است. همه حماسه‌ها در خاور نزدیک باستان، دارای مراسم خاکسپاری طولانی هستند.
↑  مقالهٔ یاکوبسن.

لوح رویای گیلگمش
برجسته‌کاری سوری-هیتی از پادشاه کاپارا (ح. ۹۵۰ تا ح. ۸۷۵ پیشا دوران مشترک. تصویر احتمالی سفر به جنگل سدر و کشتن هومبابا).
نیمهٔ اول هزارهٔ دوم پیش از دوران مشترک
سکس زن و مرد. بابلی باستان. موزه خاور باستان در استانبول. ح. ۲۰۰۰ تا ۱۵۰۰ پیشا دوران مشترک.
واقعه‌دشت

| واقعه‌دشت | واقعه‌دشت |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: صومعه‌سرا
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کسما
جمعیت: ۴۱۲ نفر (سرشماری ۹۵)
واقعه‌دشت، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان صومعه‌سرا در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کسما قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۹۶ نفر (۱۳۳خانوار) بوده‌است.
اسکرتسو روسی (چایکوفسکی)

اسکرتسو روسی، اپوس ۱، بخشی از اولین اثر منتشر شده پیوتر ایلیچ چایکوفسکی در سال ۱۸۶۷ است، دو قطعه برای پیانو اپوس ۱.
این موسیقی بر اساس یک قطعه فولکلور روسی در سی بمل ماژور است که چایکوفسکی قبلاً در اولین تلاش خودش برای نوشتن یک کوارتت زهی از آن استفاده کرده بود.
این قطعه درابتدا کاپریچیو (به ایتالیایی "هوس") نام گذاری شد اما بعداً به "اسکرتسو روسی" تغییر یافت.
شفیلد داک‌‌فست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: شفیلد،  انگلیس
بنیان‌گذاری: ۱۹۹۴
جوایز: جوایز شفیلد داک‌فست
شمار فیلم‌ها: ۱۲۲ (۲۰۲۳)
تاریخ جشنواره: ۱۴ ژوئن ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-06-۱۴) تا ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-06-۱۹)
وبگاه: sheffdocfest.com
شفیلد داک‌فست (به انگلیسی: Sheffield DocFest) (با نام سابق شفیلد داک‌/فست) با نام کامل جشنواره بین‌المللی مستند شفیلد (اختصاری SIDF) یک جشنواره فیلم مستند بین‌المللی و بازار صنعت فیلم است که هر ساله در شهر شفیلد، انگلیس برگزار می‌شود.
این جشنواره شامل نمایش فیلم، نمایشگاه‌های تعاملی واقعیت مجازی، گفتگوها و نشست‌ها، بازار و توانایی برای سرمایه‌گذاری و اشاعه‌ی فیلم‌های مستند فیلم‌سازان و ترقی آن‌ها، رویدادهای زنده و جوایز خودش می‌باشد.
از سال ۱۹۹۴ که این جشنواره برپا گردید، داک‌فست به بزرگ‌ترین جشنواره فیلم مستند بریتانیا و سومین در دنیا تبدیل شده‌است. بی‌بی‌سی از این جشنواره با عنوان «یکی از جلوه‌گرهای پیشرو فیلم‌های مستند» نام برده‌است.
پشتاله

| پشتاله | پشتاله |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: کرمانشاه
بخش: فیروزآباد
دهستان: عثمانود
جمعیت: ۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پشتاله، روستایی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان کرمانشاه ،دهستان عثمانوند طایفه بهارونددر ۹۰ کیلومتری شهرستان کرمانشاه ایران است.
روستای پشتاله با همت دولتمردان فاقد راه و آب آشامیدنی و امکانات اولیه می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان عثمان‌وند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
رکود بزرگ آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): موری راتبارد
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): تاریخ اقتصادی
ناشر: David Van Nostrand
تاریخ نشر: ۱۹۶۳
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۳۶۱
شماره اوسی‌ال‌سی: ۱۷۳۷۰۶
رکود بزرگ آمریکا (به انگلیسی: America's Great Depression) رساله‌ای است که توسط موری روتبارد در سال ۱۹۶۳ دربارهٔ رکود بزرگ آمریکا در دهه ۱۹۳۰ و علت‌های ریشه ای آن است. این کتاب شکست‌های سیاست‌های دولت را عامل رکود بزرگ می‌داند و دیدگاه عمومی مبنی بر بی‌ثباتی سرمایه‌داری را به چالش می‌کشد.
خلاصه

روتبارد استدلال می‌کند که سیاست‌های مداخله جویانه دولت هربرت هوور بود که مدت، وسعت و شدت رکود بزرگ را افزایش داد. روتبارد نظریه اتریشی چرخه کسب‌وکار را توضیح می‌دهد که معتقد است دستکاری دولت در عرضه پول، زمینه را برای چرخه رونق-رکود بازار مدرن فراهم می‌کند. او سپس سیاست‌های تورم‌زا فدرال رزرو از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۹ را به‌عنوان شواهدی که نشان می‌دهد رکود اساساً ناشی از سفته‌بازی نیست، بلکه به دلیل دخالت دولت و بانک مرکزی در بازار بوده، توضیح می‌دهد.
دوساری

| دوساری | دوساری |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: عنبرآباد
بخش: بخش مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۴٬۱۳۰ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۶۴۶
روزهای یخبندان سالانه: ۱۸
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مصطفی مقبلی
ره‌آورد: خرما مرکبات محصولات جالیزی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴
شناسهٔ ملی خودرو: 《۶۵ و 》 ایران (شهرستان عنبرآباد)
  دوساری  روی نقشه ایران ۲۸°۲۵′۴۳″شمالی ۵۷°۵۶′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۴۲۸۷۱۱۳۹°شمالی ۵۷٫۹۴۳۱۰۹۱۵°شرقی﻿ / 28.42871139; 57.94310915   :   دوساری  روی نقشه ایران ۲۸°۲۵′۴۳″شمالی ۵۷°۵۶′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۴۲۸۷۱۱۳۹°شمالی ۵۷٫۹۴۳۱۰۹۱۵°شرقی﻿ / 28.42871139; 57.94310915   
 :  
دوساری شهری در بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این شهر در شهرستان عنبرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴٬۱۳۰ نفر بوده‌است.
رصافه

| رصافه ٱلرُّصَافَة ٱلرَّصَافَة | رصافه ٱلرُّصَافَة ٱلرَّصَافَة |
| --- | --- |
کوی: کوی
رصافهنقشه رصافهنمایش نقشه بغدادرصافهرصافه (عراق)نمایش نقشه عراقرصافهرصافه (غرب آسیا)نمایش نقشه غرب آسیارصافهرصافه (آسیا)نمایش نقشه آسیا: رصافهنقشه رصافهنمایش نقشه بغدادرصافهرصافه (عراق)نمایش نقشه عراقرصافهرصافه (غرب آسیا)نمایش نقشه غرب آسیارصافهرصافه (آسیا)نمایش نقشه آسیا
مختصات: ۳۳°۱۹′۵۴″ شمالی ۴۴°۲۴′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۳۱۶۷°شمالی ۴۴٫۴۱۵۲۸°شرقی﻿ / 33.33167; 44.41528: مختصات: ۳۳°۱۹′۵۴″ شمالی ۴۴°۲۴′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۳۱۶۷°شمالی ۴۴٫۴۱۵۲۸°شرقی﻿ / 33.33167; 44.41528
کشور:  عراق
استان: بغداد
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (AST)
الرصافه (عربی: الرصافة) در شرق رودخانه دجله و سمت غرب رودخانه کرخ قرار دارد. یکی از نه ناحیه اداری در بغداد است. این منطقه قدیمی‌ترین ناحیه در شرق بغداد است. در این منطقه نشانه‌های بسیاری از بناهای تاریخی بغداد دیده می‌شود.
دریاچه استرژ

| دریاچه استرژ | دریاچه استرژ |
| --- | --- |
دریاچه استرژنمایش نقشه استان توردریاچه استرژنمایش نقشه European Russia: دریاچه استرژنمایش نقشه استان توردریاچه استرژنمایش نقشه European Russia
موقعیت: استان تور
مختصات: ۵۷°۱۰′۷″ شمالی ۳۲°۳۶′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۱۶۸۶۱°شمالی ۳۲٫۶۰۵۲۸°شرقی﻿ / 57.16861; 32.60528
درون‌شارش‌های کلان: رود ولگا
برون‌شارش‌های کلان: رود ولگا
کشورهای حوضه: Russia
بیشترین درازا: ۱۲ کیلومتر (۷٫۵ مایل)
بیشترین پهنا: ۱٬۵۰۰ متر (۴٬۹۰۰ فوت)
مساحتِ رو: ۱۷٫۹ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع)
میانگین ژرفا: ۵ متر (۱۶ فوت)
دریاچه استرژ (انگلیسی: Lake Sterzh) یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
متیو مورو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mathieu Christian Moreau
زادروز:  ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  کمپر
قد:  ۱٫۸۹ متر (۶ فوت ۲ اینچ)*
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  باشگاه فوتبال نانت
۲۰۰۱–۲۰۰۳:  باشگاه فوتبال اینتر میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  ← باشگاه فوتبال اسپتزیا (قرضی) |  ۲۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ← باشگاه فوتبال ترنانا (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  ← Lucchese (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  Lucchese |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  ← Pro Sesto (قرضی) |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال وارزه |  ۸۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال ونتزیا |  ۱۵ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  France U-19[نیازمند منبع] |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
متیو مورو (انگلیسی: Mathieu Moreau؛ زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۳) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال وارزه، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال ترنانا، باشگاه فوتبال ونتزیا، و باشگاه فوتبال اسپتزیا اشاره کرد.
مورئو کار خود را در آکادمی جوانان نانت آغاز کرد. در سال 2001، به اینتر میلان پیوست. او در اینتر به عنوان دروازه‌بان ذخیره بازی کرد و در سال 2002 قهرمانی کامپیناتو ناتزیوناله پریماورا را کسب کرد.
پس از آن، مورئو به تیم‌های مختلفی در سری C و سری B ایتالیا قرض داده شد، از جمله اسپزیا، ترنانا و لوکز. در سال 2008، او به تیم وارز پیوست و به عنوان دروازه‌بان اصلی تیم بازی کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه بازی کرده است.
مورئو در سال 2013 در سن 30 سالگی بازنشسته شد و به کانادا مهاجرت کرد.
کارلوس یولو

کارلوس یولو (انگلیسی: Carlos Yulo؛ زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۲۰۰۰) ژیمناست هنری اهل فیلیپین است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال ۲ مدال طلا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ اشاره کرد.
دریاچه اماندا

| دریاچه اماندا | دریاچه اماندا |
| --- | --- |
Эмандьа: Эмандьа
نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲: نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲
دریاچه امانداLocation in the یاقوتستان، خاور دور روسیه: دریاچه امانداLocation in the یاقوتستان، خاور دور روسیه
موقعیت: فلات یانا
مختصات: ۶۵°۱۵′۰″ شمالی ۱۳۵°۵۴′۰″ شرقی﻿ / ﻿۶۵٫۲۵۰۰۰°شمالی ۱۳۵٫۹۰۰۰۰°شرقی﻿ / 65.25000; 135.90000
برون‌شارش‌های کلان: Seen River
حوضهٔ آبریز: ۱۷۹ کیلومتر مربع (۶۹ مایل مربع)
کشورهای حوضه: Russia
مساحتِ رو: ۳۳٫۱ کیلومتر مربع (۱۲٫۸ مایل مربع)
ارتفاع سطح: ۶۷۸ متر (۲٬۲۲۴ فوت)
یخ‌زدگی: October to May
دریاچه اماندا (انگلیسی: Emanda) یک دریاچه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
کتاب‌شناسی اکبر رادی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کتاب‌ها↘: ۳۷
مقاله‌ها↘: ۶۰
داستان‌ها↘: ۹
مجموعه‌ها↘: ۷
نمایشنامه‌ها↘: ۲۲
گفتگوها↘: ۹
نامه‌ها↘: ۲ کتاب
منابع و پانوشت: منابع و پانوشت
این مقاله سیاهه‌ای است از نوشته‌های اکبر رادی (۱۳۸۶–۱۳۱۸)، نمایشنامه‌نویس ایرانیِ قرن چهاردهم هجری خورشیدی، به ترتیبِ تاریخِ نگارش و نیز به تفکیکِ گونه.
رادی از نمایشنامه‌نویسان برجستهٔ روزگارش به‌شمار می‌رود. نوشته‌های او از اواخر دههٔ ۱۳۳۰ به بعد بعضی از مهم‌ترین نمایشنامه‌های زبان فارسی را در بر می‌گیرد. رادی، همراهِ بهرام بیضایی، برترین نمایشنامه‌نویس زبان فارسی و، با نویسندگانی چون علی نصیریان و بیژن مفید و غلامحسین ساعدی و اسماعیل خلج و محسن یلفانی، از اندک‌شمار آفرینندگان آثار ماندگار روزگار زرّین درام فارسی به شمار می‌رود. با این همه، هیچ‌کدام از نمایشنامه‌هایش در دوران زندگیش جایزه‌ای نبرد و نامش هرگز در دوران زندگی خودش در کتاب‌های درسی مدرسه‌های ایران نیامد.
بیضایی نمایشِ افرا (۱۳۸۶) را به رادی تقدیم کرد؛ و در سوگش او را به «سرچشمه‌ای» مانند کرد و شکوهِ نوشته‌هایش را به «غرّش رودی . . . که از زیر سرانگشتان وی جاری بود».
داستان‌های کوتاه

غیر از اوّلی و هشتمی، همه در مجموعه داستان جاده گردآمده:
«موش مرده» (۱۳۳۵، کیهان)
«مه» (۱۳۳۷)
«باران» (۱۳۳۸، اطلاعات جوانان)
«جاده» (۱۳۳۹، اطلاعات جوانان)
«سوء‌تفاهم» (۱۳۳۹، فردوسی)
«کوچه» (۱۳۳۹، سخن)
«فانوس» (۱۳۴۱، آرش)
«مرثیه» (۱۳۴۲، آرش)
«تاووس» (۱۳۴۳)
داستان‌های نوجوانی رادی در سال ۱۳۹۷ به صورت کتاب منتشر شد.