stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قتل با تلفن
بازیگران

ریچارد چمبرلین درنقش نات بریجر
جان هاوسمن در نقش استنلی مارکوویتز
سر بتسفورد در نقش ریدلی تیلور
رابین گامل در نقش نوح کلیتون
گری راینکی درنقش ستوان میرا
بری مورس درنقش فرد منتظر
آلن اسکارف به عنوان جان وبسول
جیمز بی داگلاس به عنوان جک گیلزدورف
کن پوگ به عنوان فیل تورنر
نیل مونرو به عنوان وینترز
تام باتلر به عنوان کارآگاه تامبلین
کالین فاکس به عنوان دکتر لئون آلدرمن
جفرسون ماپین درنقش الکس
لوبا گوی به عنوان بث فریمانتل
لنوور زان به عنوان کانی لاوسون
جورج آر. رابرتسون درنقش جورج لرد
انگس مک‌اینس درنقش کالین بارتل
نیل افلک درنقش تلفن ردیاب
تولید

فیلم در سال ۱۹۸۰ میلادی در تورنتو ، انتاریو، کانادا فیلمبرداری شد.
دنا

برای دیگر کاربردها، دنا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| کوه دنا | کوه دنا |
| --- | --- |
دنا: دنا
منظره شمال کوه دنا، شهرستان دنا استان کهگیلویه و بویراحمد: منظره شمال کوه دنا، شهرستان دنا استان کهگیلویه و بویراحمد
fa (in English: Expected satiety): fa
کوه دنا : کوه دنا 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: قاش مستان
ارتفاع: ۴٬۴۵۹ متر (۱۴٬۶۲۹ فوت)
برجستگی: ۲٬۶۵۴ متر (۸٬۷۰۷ فوت)
مختصات: ۳۰°۵۷′ شمالی ۵۱°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۵۰°شمالی ۵۱٫۴۳۳°شرقی﻿ / 30.950; 51.433
ابعاد: ابعاد
طول: ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل)
عرض: ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل)
نام‌گذاری: نام‌گذاری
زبانِ نام: لری
قله دنا یا رشته‌کوه دنا؛ بلندترین و بزرگ‌ترین چین‌خوردگی رشته‌کوه بزرگ زاگرس محسوب می‌شود و دارای خط الراسی به طول تقریبی ۹۰ کیلومتر است. نام این کوه برگرفته از شهری باستانی دهنار (ده انار) در دامنه غربی جنوبی کوه است که آثار ویرانه‌های ان در نزدیکی روستاهای خونگاه و دشت رز شهرستان دنا مشهود است. رشته‌کوه دنا، در استان کهگیلویه و بویراحمد واقع شده است و یکی از ۱۵۱۵ قله بسیار برجسته جهان به‌شمار می‌رود رشته‌کوه دنا ۵۲ قله بالای ۴۰۰۰ متر دارد و بیشترین مجموعه قله‌های بالاتر از ۴۰۰۰ متر در ایران به این رشته‌کوه تعلق دارد.دنا در کنار کوه/کوهستان‌های دماوند، الوند، تفتان، سهند، سبلان، البرز و… یکی از شناخته شده‌ترین کوه‌/کوهستانها در میان ایرانیان است. در میان ایرانیان گاهی به اشتباه یک رشته‌کوه، قله یا بالعکس آن فرض می‌شود! از نمونه‌های بارز آن می‌توان زاگرس و البرز را مثال زد. برخی زاگرس را یک قله و برخی البرز را یک رشته کوه می‌دانند. دنا بزرگ‌ترین پیچ خوردگی کوهستانی در رشته کوه زاگرس بوده و نزدیک‌ترین شهر به آن یاسوج (۲۰ کیلومتر) مرکز استان کهگیلویه و بویراحمد می‌باشد. درکل نزدیک‌ترین آبادی به آن روستای کتا است. بلندترین قله رشته کوه دنا، قله قاش مستان با ارتفاع ۴٫۴۵۹ متر است و میانگین ارتفاع دنا به‌طور کلی ۲٫۶۵۴ متر محسوب می‌گردد. مساحت این رشته کوه ۴۰۰۰ کیلومتر مربع است.
برخلاف تصور رایج، دنا یک قله نیست؛ بلکه رشته کوهی در زاگرس است که از شمال غربی تا جنوب شرقی کشیده شده است و در مرز سه استان اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد و نیز چهارمحال و بختیاری قرارداشته و به سه رشته اصلی و یک رشته فرعی عمودی توسط سه گردنه بیژن، مورگل غربی و پوتک تقسیم می‌گردد.
دنا از ۲۰ کیلومتری شرق یاسوج آغاز می شود. این کوه از شمال غرب (روستای کتا) آغاز و به سمت جنوب شرق (منطقه کاکان) امتداد یافته است که حدود ۹۰ کیلومتر طول و ۱۵ کیلومتر پهنای متوسط است. بلندترین قلهٔ رشته‌کوه دنا، قله ب‍یژن۳ (قاش‌مستان) در شهر سی سخت، ۴۴۵۹ متر ارتفاع دارد و در ۳۵ کیلومتری شمال غربی یاسوج قرار دارد. شهر سی‌سخت مرکز شهرستان دنا در دامن این کوه جای گرفته است. با توجه به طول زیاد و ارتفاعات گوناگون، بارش سالانه در این کوه از ۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلی‌متر متغیراست و رودهای زیادی از آن سرچشمه می‌گیرند که در میانشان می‌توان از بشار، خرسان، ریگان، ماربر، مهریان، کوه گل، دیاشم، سریز، تیزاب و دژکرد نام برد.
منطقهٔ حفاظت‌شده

کپه‌داغ
ارسباران
ارژن و پریشان
گنو
تنگ صیاد و سبزکوه
پارک گلستان
خورخوران
پارک ملی کویر
دریاچه ارومیه
میانکاله
توران
دنا
دریاچه هامون
ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره یونسکو در ایران
مقالهٔ اصلی: پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده دنا
مرز شرقی منطقه حفاظت‌شده دنا از شمال شهر سی‌سخت مرکز شهرستان دنا شروع می‌شود. از مهم‌ترین پاسگاه‌های محیط‌بانی می‌توان محیط بانی خاریدون، محیط بانی روستای کره محیط بانی اب سپاه و میمند را نام برد. منطقه حفاظت شده دنا به عنوان یک ذخیره‌گاه زیست‌کره با وسعتی معادل ۹۳ هزار و ۸۲۱ هکتار در جنوب غربی کشور در استان کهگیلویه و بویر احمد E5121 عرض جغرافیایی و N3057 طول جغرافیایی واقع شده است. از سوی دیگر در دامنه‌های دنا دره‌های متعددی وجود دارد که پر از چشمه کوچک و بزرگ است. بسیاری از این چشمه‌ها از زیر برف می‌جوشند و از دامنه‌های پرشیب دنا سرازیر می‌شوند و پس از پیوستن به یکدیگر رودخانه‌های سرد، شیرین و زلال بشار و خرسان را تشکیل می‌دهند.
نگارخانه

چشم انداز دنا از منطقهٔ بهرام بیگی
دامنه‌های دنا از روستای کره
قلهٔ قلم، منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دنا
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دنا، کوه گل
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دنا، کوه گل
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دنا، کوه گل
چشم‌انداز دنا از منطقهٔ چیتاب
رشته‌کوه دنا
سید محمد پولادگر

| سید محمد پولادگرسید محمد پولادگر | سید محمد پولادگرسید محمد پولادگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۲ اصفهان
ملیت: ایرانی
تحصیلات: حوزوی، دانشگاه
سید محمد پولادگر

(زاده ۱۳۴۲ اصفهان)، آخوند و مدیر ورزشی دولتی ایرانی است. وی از تیرماه سال ۱۳۷۳ نائب‌رئیس و از خرداد سال ۱۳۷۹ تا دی‌ماه ۱۴۰۰ رئیس فدراسیون تکواندو جمهوری اسلامی ایران بود. او پس از شکست در انتخابات فدراسیون تکواندو، به‌عنوان معاون توسعهٔ ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش و جوانان منصوب گردید و در بهمن ۱۴۰۲ با حکم کیومرث هاشمی وزیر وقت ورزش و جوانان از این سمت کنار رفت.
پولادگر در حال حاضر مسئول ستاد و دبیرخانهٔ مشترک همکاری حوزه‌های علمیه و وزارت ورزش است.
تحصیلات

وی سال‌ها در حوزه علمیه قم مشغول به تحصیل بوده و دارای تحصیلات حوزوی پایان سطح ۲، لیسانس علوم سیاسی و فوق لیسانس فلسفه و حکمت اسلامی است.
تکواندو و گواهینامه‌ها

سیدمحمد پولادگر تکواندو را سال ۱۳۵۸ نزد محمد قورچانی در اصفهان آغاز کرد.
او دارای گواهینامه‌های زیر است:
دارندهٔ گواهینامهٔ دان هشت از کوکی وان.
دارندهٔ گواهینامهٔ مربیگری درجه دو بین‌المللی و درجه ممتاز ملی.
دارندهٔ گواهینامهٔ داوری درجه ممتاز ملی.
پیشینهٔ مدیریتی

رئیس هیئت تکواندو استان مرکزی و استان قم، (۱۳۷۳–۱۳۶۲).
نائب‌رئیس فدراسیون تکواندو، (۱۳۷۹–۱۳۷۳).
رئیس فدراسیون تکواندو، (۱۴۰۰–۱۳۷۹).
عضو شورای مرکزی بسیج ورزش کشور، (۱۳۷۷ تاکنون).
رئیس اتحادیه تکواندو غرب آسیا، (۲۰۱۵–۲۰۰۸).
عضو شورای برون مرزی سازمان تربیت بدنی، (۱۳۹۰–۱۳۸۳).
عضو شورای اجرایی فدراسیون جهانی تکواندو، (۱۳۹۲–۱۳۸۴).
نائب‌رئیس اتحادیه تکواندو آسیا، (۲۰۲۵–۲۰۰۸).
عضو شورای اجرایی کمیته ملی المپیک ایران، (۱۳۹۶–۱۳۹۲)-(۱۳۸۷–۱۳۸۳).
بازرس کمیتهٔ ملی پارالمپیک ایران، (۱۴۰۱–۱۳۹۸).
معاون توسعهٔ ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش و جوانان، (۱۴۰۲–۱۴۰۰).
نایب‌رئیس کمیته ملی پارالمپیک ایران، (۱۴۰۱-اکنون).
مسئول ستاد و دبیرخانه مشترک همکاری حوزه‌های علمیه و وزارت ورزش، (۱۴۰۲-اکنون)
سرپرست کاروان ایران در بازی های پارالمپیک پاریس 2024
تنش با کانون تکواندوکاران ایران

محمد پولادگر مخالف جدی فعالیت انجمن صنفی کانون تکواندوکاران ایران است که درگیری‌های رسانه‌ای و قضایی را برای او به همراه داشته است.
سیدمحمد پولادگر، ارکان مختلف سازمان تربیت بدنی را علیه اولین فدراسیون غیردولتی ورزش ایران باخود همراه ساخت و با درخواست از ارگان‌های حکومتی دیگر، اجماع دولتی بی‌سابقه‌ای را علیه کانون تکواندوکاران شکل داده و سازمان‌دهی کرد.
وی در سلسله حملاتش به کانون تکواندوکاران ایران در بخشنامه‌های دولتی، دستور العمل‌ها و مکاتبات اداری، در مطبوعات، خبرگزاری‌ها،
و صدا و سیما،
ضمن اطلاق الفاظی چون عده‌ای فرصت‌طلب و سودجو، افرادی با اهداف کاملاً مشخص و بَیِّن، و …، چندین بار خواستار دقت نظر وزارت کشور در تعیین صلاحیت علمی و فنی مدیران کانون شد که واکنش این تشکل برای ارائهٔ سوابق تحصیلی و فنی پولادگر و همکاران او را به همراه داشت.
سید علی حق‌شناس رئیس انجمن صنفی کانون تکواندوکاران ایران در گفت‌وگویی در ۱۴۰۱/۰۷/۱۱ بیان داشت: «توانایی زمین زدن کانون را در ظرفیت وجودی محمد پولادگر نمی‌بینم … دست فرصت‌طلبان و سودجویان واقعی، قانون‌شکنان و … را مستنداً برای مردم رو کردیم … روش کاری ما با این قبیل افراد بر مبنای اصل اقدام متقابل است.» بنیان‌گذار تاپ‌تکواندو در این گفت‌وگو تصریح کرد: «بیست سال پیش این شخص را پای میز محاکمه کشاندیم … باز هم در دادگاه صالحه زیارتش خواهیم کرد؛ او باید پاسخ‌گوی اعمالش باشد، عدالت تاریخ انقضاء ندارد.»
حق‌شناس در نامه‌ای به سید حمید سجادی وزیر وقت ورزش و جوانان در ۱۴۰۱/۰۷/۲۳، ضمن انتقاد از سخنان وی دربارهٔ استفاده از ورزش‌های رزمی جهت سرکوب مردم، از انتصاب سید محمد پولادگر به سمت معاونت توسعهٔ ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش، به عنوان «شخصی بدون کم‌ترین سابقهٔ قهرمانی و مربی‌گری با پرونده‌های قضایی متعدد و حواشی پرتعداد مالی و …» انتقاد کرد.
رئیس اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران در این نامه به گفته‌های پولادگر مبنی بر دعوت از ورزشکاران برای حفظ وحدت ملی، نیز واکنش نشان داد:
«یاللعجب! فردی سخن از وحدت ملی می‌راند که برآیند ۲۷ سال مدیریت مُشعشَع وی در فدراسیون تکواندو، … نارضایتی عمومی همه‌جانبه در این ورزش بوده است …؛ ایضاً در چندماه مسئولیت او در سمت جدید نیز نارضایتی فاحش ورزش‌های دیگر هم‌چون ورزش اول ایران یعنی کشتی را شاهد هستیم. لازم است این گونه اظهارنظرها را به اشخاصی در زیرمجموعهٔ خود واگذار نمایید که از مقبولیت و صلاحیت ورزشی و اجتماعی کافی و لازم برخوردار بوده تا در شرایط خاص فعلی، دعوت به وحدت ملی به سرخوردگی هرچه بیش‌تر ملی مُبدل نگردد.»
تنش با کانون تکواندوکاران ایران > رد صلاحیت در انتخابات شورای شهر تهران

سید محمد پولادگر در سومین دورهٔ انتخابات شورای شهر تهران در سال ۱۳۸۵ نامزد شد که صلاحیت او از سوی وزارت کشور تأیید نگردید.
حاشیه‌ها > متهم به اخلال در نظام اقتصادی کشور

در شهریور ۱۳۹۱ دادستان عمومی و انقلاب تهران از سید محمد پولادگر به اتهام «معاونت در اخلال در نظام اقتصادی کشور» اعلام جرم کرد.
در اسفند ۱۳۹۲ نیز دادیار دادسرای کارکنان دولت از پولادگر با اتهام «اخلال در نظام اقتصادی کشور» شکایت کرد.
برای هردو شکایات مقامات قضائی کشور از محمد پولادگر، قرار منع تعقیب صادر و پرونده‌ها مختومه اعلام شدند.
حاشیه‌ها > انتشار تصاویر در کنار رئیس فدراسیون تکواندو اسرائیل

در نشست فدراسیون جهانی تکواندو که در حاشیهٔ مسابقات تکواندو (پومسه) قهرمانی جهان به میزبانی مصر در آذر سال ۱۳۸۸ برگزار شد، محمد پولادگر به عنوان عضو هیئت اجرایی فدراسیون جهانی در کنار رئیس فدراسیون تکواندو اسرائیل به عنوان کشوری که از جانب جمهوری اسلامی نامشروع و دشمن نامیده می‌شود، حضور به‌هم رساند و پس از پایان جلسه نیز در عکس یادگاری اعضای جلسه در برابر هتل میزبان، که نمایندهٔ اسرائیل نیز در آن حضور داشت شرکت کرد. تصاویر پولادگر در این جلسه با رصد سایت تابناک از سایت فدراسیون تکواندو اسرائیل افشا و خبرساز شد؛
تابناک نوشت:
«... به یک باره -به جز یک تصویر-  تصاویر رئیس فدراسیون تکواندو ایران که در سایت فدراسیون تکواندو اسرائیل موجود بود، از این سایت حذف شد! تا تابناک پیگیر این ماجرای مشکوک شود؛ چرا رئیس فدراسیون تکواندو ایران عکس‌های دسته‌جمعی با رئیس فدراسیون تکواندو اسرائیل و دیگران مقابل هتل و در جلسات خصوصی می‏‏‌گیرد و چگونه این تصاویر به یک‌باره از سایت فدراسیون تکواندوی اسرائیل حذف می‌شوند؟! آیا کسی از ایران با اسرائیلی ‌ها ارتباطی دارد یا به آن‌ها از غیب الهام شده که این تصاویر برای رئیس فدراسیون ایران مسئله ساز خواهند شد.»
این خبر هیچ‌گونه واکنش رسمی و غیررسمی از مقامات جمهوری اسلامی را درپی نداشت.
این درحالی است که وی در ۵ بهمن سال ۱۳۸۷ طی نامه‌ای به رئیس فدراسیون جهانی تکواندو و کلیهٔ کشورهای اسلامی، خواستار لغو عضویت اسرائیل از این فدراسیون به دلیل جنایت‌های آن کشور شده بود.
پولادگر در ۱۴۰۱/۱۰/۱۸ در مراسمی با نام «تجلیل از ورزشکاران جوانمرد حامیان ملت مظلوم فلسطین» اظهار داشت: «باید قدر ورزشکارانی که مقابل رژیم اشغالگر قدس بازی نمی‌کنند را بدانیم.»
حاشیه‌ها > عدم پرداخت حقوق رضا مهماندوست

پولادگر در سال ۱۳۹۰ به عنوان رئیس فدراسیون تکواندو با عدم پرداخت حقوق در نظر گرفته شده از سوی کمیته ملی المپیک برای سرمربیان برتر تیم‌های ملی (تکواندو، کشتی، وزنه‌برداری) به رضا مهماندوست، موجب استعفای سرمربی وقت تیم ملی تکواندو در رسانه‌ها شد.
محمد پولادگر به‌رغم تقاضای مهماندوست برای بازگشت به تیم ملی به‌دلیل بیماری فرزندانش، با این درخواست مخالفت کرد.
رضا مهماندوست در ۱۸ مهر ۱۳۹۰ اظهار داشت: «پول را از کمیته ملی المپیک می‌گرفتند و به حساب من نمی‌ریختند.» او خاطرنشان کرد: «مسئولان فدراسیون تکواندو در زمان بستن قرارداد، من را فریب داده‌اند و از پولادگر و ذوالقدری نمی‌گذرم.»
سیدمحمدرضا پولادگر در آذر ۱۳۹۰ گفت: «مهماندوست چهره‌ای از خودش نشان داد و باعث شد من بارها استغفار کنم که چرا باعث شدم چنین فردی شاخص شود، خیلی‌ها از برخی مسائل اطلاع ندارند و فکر می‌کنند به او ظلم شده است.»
در جریان مسابقات تکواندو المپیک ۲۰۱۶ ریو، پولادگر، رضا مهماندوست سرمربی تیم ملی تکواندو جمهوری آذربایجان را مزدور خواند که متعاقب آن مهماندوست در بیانیه‌ای او را مورد انتقاد شدید قرار داد و اعلام کرد مزدور کسانی هستند که بیت المال را ضایع می‌کنند.
پولادگر پس از بازگشت از المپیک ۲۰۱۶ بر گفته‌های خود تأکید و دوباره مهماندوست را مزدور خطاب کرد.
حاشیه‌ها > بی‌توجهی به اخطارهای چندشغله بودن و بازنشستگی مراجع نظارتی

با ورود سازمان بازرسی کل کشور به ریاست مصطفی پورمحمدی به قانون منع فعالیت دوشغله‌ها و چند شغله‌ها در ورزش ایران در سال ۱۳۸۷، پولادگر به عنوان یک دوشغله، امضا کنندهٔ نامه‌ای تفصیلی از سوی کمیته ملی المپیک ایران در ۲۰ اسفند ۱۳۸۷ بود که در آن خواستار توقف اجرای این قانون در ورزش از سوی بازرسی کل کشور شده بود.
این نامه، واکنش تند و صریح حجت‌الله ایوبی معاون وقت فرهنگی - اجتماعی سازمان بازرسی کل کشور را درپی داشت.
در سال ۱۳۹۷ اصلاح قانون ممنوعیت به‌کارگیری از بازنشسته‌ها از سوی مجلس شورای اسلامی تصویب شد که این ممنوعیت شامل حال تعدادی از رؤسای فدراسیون‌ها ازجمله محمد پولادگر می‌شد.
وی در هشتم مرداد ۱۳۹۷ در گفت‌وگویی با رَد این موضوع تصریح کرد: «متأسفانه بازار شایعه بسیار داغ است … بازنشسته نیستم. من هنوز ۳۰ سال سابقه خدمتم پُر نشده است و در تعجب هستم که می‌گویند من بازنشسته‌ام. هرچند که با مدرک فوق لیسانس هم می‌شود تا ۳۵ سال خدمت کرد.»
حاشیه‌ها > درگیری با رئیس کمیتهٔ ملی المپیک در ریو

در جریان بازی‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، رسانه‌ها از درگیری شدید لفظی منجر به برخورد فیزیکی بین رئیس فدراسیون تکواندو و رئیس کمیته ملی المپیک ایران در ریو دو ژانیرو خبر دادند.
محمد پولادگر در این رابطه در ۵ شهریور ۱۳۹۵ به ایسنا گفت: «من هیچ درگیری فیزیکی با کیومرث هاشمی نداشته‌ام و این موضوع را تکذیب می‌کنم.»
حاشیه‌ها > اهدای دان‌های تکواندو به رؤسای جمهور و مسئولان سیاسی ورزشی

محمدرضا پولادگر تاکنون به مقامات عالی‌رتبه سیاسی و ورزشی ایران در هر دورهٔ مسئولیت آنان و در ادوار مختلف، دان‌های بالای تکواندو را اهداء کرده است.
از این عده می‌توان به دان هشت به محمد خاتمی، دان هشت به محمود احمدی‌نژاد، دان پنج به مصطفی هاشمی طبا، محسن مهرعلیزاده و بهرام افشار زاده، دان هفت به محمد علی‌آبادی،
دان هفت به علی سعیدلو
و دان هفت به محمد عباسی اشاره کرد.
این حرکات وی با انتقاد و کنایهٔ رسانه‌ها مواجه شد.
وبگاه کانون تکواندوکاران ایران در بیست‌ودوم مرداد ۱۳۹۲ ضمن انتقاد از دَه سال اهدای دان‌های تکواندو به سیاسیون، این اقدام را «راز بقاء» نامید.
حاشیه‌ها > استفاده از سهمیهٔ ویژه قهرمانان برای تحصیل در دانشگاه بدون داشتن سابقهٔ قهرمانی

محمدرضا پولادگر در سال ۱۳۸۴ بدون داشتن کمترین سابقهٔ قهرمانی، از سوی فدراسیون تکواندو و سپس مرکز توسعهٔ ورزش قهرمانی سازمان تربیت بدنی به بهرام قدیمی مدیرکل تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی جهت ادامهٔ تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد معرفی گردید.
بهرام قدیمی رئیس کنونی فدراسیون هاکی و مدیرکل اسبق تربیت بدنی دانشگاه آزاد در
گفت وگوئی به تاریخ ۲۹ مرداد ۱۴۰۳ اظهار داشت:
«تسهیلاتی که ما برای قهرمانان قرار می‌دادیم این بود که ۲۰ درصد در رتبهٔ آن‌ها در کنکور ارفاق می‌شد و بعد از ورود به دانشگاه هم از پرداخت شهریه معاف بودند؛ چه در رشته تربیت بدنی و چه غیر از تربیت بدنی این اتفاق می‌افتاد …
به هر حال ورزشکاران و مسئولین ورزشی همیشه از تسهیلات حضورشان در بحث قهرمانی استفاده کرده‌اند و زمانی هم که من مسئولیت داشتم، خیلی به آن‌ها کمک می‌کردم … حتی آقای پولادگر برای گرفتن مدرک دکترا پیش ما در دانشگاه می‌آیند و مشغول تحصیل هستند.»
حاشیه‌ها > انتقادهای ملی‌پوشان سابق و اعتراض ۷۰۰ تن از مربیان تکواندو به اخذ شهریه‌های بالا

پس از المپیک ۲۰۱۶ ریو، یوسف کرمی،
مجید افلاکی، محمد باقری معتمد
و مرتضی کریمی (سرمربی اسبق تیم ملی) از وی انتقاد کردند.
در ۱۶ فروردین ۱۳۹۹ بیش از ۷۰۰ تن از مربیان رسمی تکواندوی کشور در نامه‌ای به مسعود سلطانی فر، خواهان کاهش هزینهٔ شهریه‌های دریافتی فدراسیون تکواندو و برقراری عدالت در این فدراسیون شدند.
حاشیه‌ها > معاونت وزارت ورزش و جوانان و عدم حضور وزیر در مراسم معارفه

پولادگر در صبح روز شنبه ۱۸ دی ماه ۱۴۰۰ و کمتر از ۷۲ ساعت پس از شکست در انتخابات فدراسیون تکواندو به معاونت وزارت ورزش و جوانان منصوب شد.
انتصاب وی مورد انتقاد مدیران سابق سازمان تربیت بدنی قرار گرفت.
شایعاتی در مورد حمایت‌های غیرورزشی دربارهٔ حضور پولادگر در معاونت قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش وجود داشت که با عدم حضور و غیبت عجیب و سوأل برانگیز سید حمید سجادی وزیر وقت ورزش و جوانان در مراسم رسمی معارفهٔ اصلی‌ترین معاونت وزارت ورزش و جوانان ایران تقویت شد؛
از قرائن، حمید سجادی برای این پست فرد دیگری را مَد نظر داشت؛ به گزارش تسنیم و شرق این فرد محمدعلی شجاعی استاندار پیشین خراسان شمالی و رئیس اسبق فدراسیون تیراندازی با کمان و از دوستان سجادی بود؛
اما ظاهراً انتصاب پولادگر از جای دیگری خارج از ورزش به وزیر دیکته شد؛ و به این دلیل سجادی ناراحتی‌اش را از این دخالت‌های بیرون از ورزش، با نرفتن در مراسم تودیع و معارفهٔ پولادگر نشان داد. هرچند پس از این‌که وزیر ورزش را متقاعد به پذیرش این مسئله کردند، سجادی حاضر گردید حکم انتصاب پولادگر را در جلسهٔ دیگری به او اعطاء کند.
محمد پولادگر در ۲۹ دی ۱۴۰۰ در جلسهٔ حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان با رؤسای فدراسیون‌ها طی نطقی گفت: «از وزیر ورزش تشکر می‌کنم که برای این جایگاه از من دعوت کرد. از همان زمان که این موضوع را مطرح کرد، گفتم نمی‌خواهم با سفارش کسی بیایم و می‌خواهم با انتخاب شما بیایم.»
حاشیه‌ها > اجارهٔ سالن بدنسازی و رستوران فدراسیون تکواندو به دوستان

خبرگزاری فارس در شهریور ۱۳۹۱، در انتقاد به عملکرد فدراسیون تکواندو در المپیک لندن نوشت: «آیا مسئولان فدراسیون در زمان کمتر از ۱۰ ماه به آغاز المپیک به این اندازه نیازمند پول بودند که سالن بدنسازی خانهٔ تکواندو را به دوستان خود اجاره دادند؟»
در سال ۱۳۹۶ خبر ورزشی خبری منتشر و در آن عنوان کرد: «مدیریت سالن بدنسازی و رستوران خانهٔ تکواندو مدت‌ها پیش بدون این‌که مناقصه‌ای برگزار شود، به مجتبی داورزنی، دوستِ فرزندِ (پسر) پولادگر واگذار شده است.» محمدرضا داورزنی معاون وقت وزارت ورزش با تکذیب این خبر اظهار داشت: «پسرم با مناقصه و طی مراحل قانونی سالن بدن‌سازی تکواندو را اجاره کرده است. مجتبی تنها ارتباطی که با ورزش کشور دارد این است که در مزایدهٔ یک باشگاه بدن‌سازی تکواندو شرکت کرد. اصلاً انگار رفاقت پسر من با بچه‌ها جرم است. جالب است من پرسیدم مگر تکواندو رستوران دارد؟! رستوران فدراسیون تکواندو داخل خوابگاه است و بیرونی نیست که دست کسی باشد.»
پولادگر در مرداد ۱۴۰۰ در گفت‌وگو با شبکه ورزش ضمن اعلام دریافت ۱۴ میلیارد تومان بودجه از دولت در سال جاری که با تعجب مجری مبنی بر دریافت ۶ میلیارد بودجه فدراسیون وزنه‌برداری همراه بود، در پاسخ به پرسشی دربارهٔ وجود رستوران و سالن بدنسازی در فدراسیون تکواندو و کسب درآمد از آن‌ها، افزون بر دریافت بودجهٔ دولتی، این موضوع را تأیید و درآمد آن را مصروف به امور داخلی فدراسیون اعم از حقوق و … عنوان کرد.
در مجمع عمومی فدراسیون تکواندو در تاریخ ۲۶ تیر ۱۴۰۲، خزانه‌دار این فدراسیون در حضور پولادگر که به عنوان معاون وزیر و رئیس مجمع (و البته بدون دعوت فدراسیون تکواندو) در این نشست حضور پیدا کرده بود، از بدهی ۷۰۰ میلیون تومانی پسر معاون سابق وزیر ورزش و جوانان (مجتبی داورزنی) بابت بهره‌برداری و اجارهٔ سالن بدنسازی به این فدراسیون خبر داد.
حاشیه‌ها > تلاش برای تصاحب پست‌های جدید (کمیته پارالمپیک)

در ۱۴ آبان ۱۴۰۱ پولادگر در انتخابات کمیته ملی پارالمپیک ایران ثبت‌نام کرد.
وی پس از ثبت‌نام به خبرنگاران گفت: «امیدوارم هم در وزارت ورزش و هم کمیته پارالمپیک خدمت کنم،
به هر حال بزرگان و رؤسای ما باید تصمیم بگیرند، تاکنون تصمیمی ندارم. قصدم خدمت است و سرباز نظام هستم. کارم نوکری مردم در حوزهٔ ورزش است و امیدوارم بتوانم این توفیق را هم در این عرصه و هم در عرصهٔ وزارت ورزش داشته باشم.»
در ۲۲ آذر ۱۴۰۱، پولادگر نائب‌رئیس کمیته ملی پارالمپیک شد.
او گفت: «این شرط را داشتیم که اگر غفور کارگری بیاید من انصراف بدهم.»
پس از آن روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها از چندشغله بودن وی انتقاد کردند.
ایران ورزشی در گزارشی نوشت: "پولادگر علاقه ندارد به هیچ پُستی «نَه» بگوید."
سیدمحمد پولادگر در واکنش به نقدها تصریح کرد: «نائب‌رئیسی شغل نیست، انتقاد؟ بستگی دارد شما چه نگاهی دارید.»
ابراز نارضایتی تلویحی «غفور کارگری» رئیس کمیته ملی پارالمپیک از حضور پولادگر به عنوان نائب‌رئیس این کمیته پس از انتخابات، شایعهٔ تحمیلی بودن وی، هم‌چون معاونت قهرمانی وزارت ورزش را تقویت کرد.
«کارگری» در جمع خبرنگاران بیان کرد: «اگر از جهت مشغلهٔ کاری حساب کنیم، قطعاً مشکلاتی پیش خواهد آمد، ولی ما از دیدهٔ کاری به قضیه نگاه می‌کنیم … پیش از انتخابات هم با دوستانی که برای پست نائب‌رئیسی ثبت‌نام کرده بودند، صحبت کردم و گفتم در صورت انتخاب به عنوان نائب‌رئیسی کمیته ملی پارالمپیک، بهانه‌ای برای مشغلهٔ کاری و زمان کم را قبول نخواهم کرد.»
گفته‌های رئیس کمیته ملی پارالمپیک، نافی اظهارات پولادگر مبنی بر شغل نبودن جایگاه نائب‌رئیسی ارزیابی می‌شود.
حاشیه‌ها > درگیری نزدیک به زدو خورد با رئیس بدنسازی

نشست مشترک رؤسای فدراسیون‌ها و مسئولان ورزش جمهوری اسلامی در ۲۰ بهمن ۱۴۰۱ به‌میزبانی استان یزد و در محل استانداری به ریاست حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان و با حضور استاندار یزد و مدیران ارشد وزارت ورزش برگزار شد.
در جریان این جلسه عبدالمهدی نصیرزاده رئیس فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران در سخنان خود از سیدمحمد پولادگر انتقاد کرد و عنوان داشت، دسترسی به معاون وزیر سخت است و او تلفن جواب نمی‌دهد.
در انتهای جلسه، زمانی که نصیرزاده قصد داشت به پولادگر دست داده و خداحافظی کند، او با کشیدن دست خود کلمه‌ای تحقیرآمیز را خطاب به رئیس فدراسیون بدنسازی بیان کرد؛ سخنی که با حملهٔ تند نصیرزاده و واکنش متقابل پولادگر همراه شد و بحث و فریاد مقابل چشم رؤسای فدراسیون‌ها و استاندار یزد بالا گرفت و حرف‌هایی ردو بدل شد که ادامه‌اش می‌توانست کار را به زدو خورد و برخورد فیزیکی کامل بکشاند.
به گزارش مهر با دخالت وزیر و چند رئیس فدراسیون این دو جدا شده و غائله خاتمه پیدا کرد؛ اما تنشی که ناشی از این گلایه ایجاد می‌شود تا ساعت‌ها ادامه داشت و برخی رؤسای فدراسیون‌ها هم تأیید کردند که حق با نصیرزاده بوده است.
پس از این ماجرا، محمد پولادگر در ۳۰ بهمن ۱۴۰۱ اجازهٔ حضور خبرنگاران در مجمع انتخاباتی
فدراسیون دوچرخه‌سواری ایران که به ریاست او برگزار می‌شد را نداد و اعلام کرد: «تشخیص داده‌ام که خبرنگاران در مجمع نباشند! قانون نیست که خبرنگاران در مجمع باشند!»
محمدرضا پولادگر و غلامحسن ذوالقدری
ترانس‌نیستریا

| جمهوری پریدنستروی مولداوی Pridnestrovian Moldavian Republic ترانس‌نیستریا | جمهوری پریدنستروی مولداوی Pridnestrovian Moldavian Republic ترانس‌نیستریا |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
سرود: سرود ملی ترانس‌نیستریا (ما ستایشگران ترانس‌نیستریا هستیم): سرود: سرود ملی ترانس‌نیستریا (ما ستایشگران ترانس‌نیستریا هستیم)
پایتخت و بزرگترین شهر: تیراسپول ۴۶°۵۰′ شمالی ۲۹°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۸۳۳°شمالی ۲۹٫۶۱۷°شرقی﻿ / 46.833; 29.617
زبان(های) رسمی: روسی
حکومت: نظام نیمه‌ریاستی
• رئیس‌جمهور نخست‌وزیر : وادیم کراسوسلسکی الکساندر مارتینف
 :  
بنیان‌گذاری: در ۲ سپتامبر ۱۹۹۰ ۲۱ ژوئیه ۱۹۹۲
مساحت: مساحت
• کل: ۴٬۱۶۳ کیلومتر مربع (۱٬۶۰۷ مایل مربع) (ام)
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۳۴۷۲۵۱
• تراکم: ۱۱۴ بر کیلومتر مربع (۲۹۵٫۳ بر مایل مربع)
واحد پول: روبل ترانس‌نیستریا (TJS)
• تابستان (ساعت تابستانی): ۲+
پیش‌شماره تلفنی: ۳۷۳
دامنه سطح‌بالا: از دامنه‌های .ru و .md استفاده می‌شود.
ترانس‌نیستریا یا پریدنستروی، با نام رسمی جمهوری پریدنستروی مولداوی، کشوری با رسمیت محدود در کنار رود دنیستر در شرق مولداوی و در همسایگی با اوکراین است که تنها آبخاز و اوستیای جنوبی آن را به رسمیت می‌شناسند. کشور با رسمیت محدود شامل دولتی است که فقط از سوی آبخازیا و اوستیای جنوبی به رسمیت شناخته می‌شود.
تاریخچه

روسیه شوروی پس از جنگ جهانی دوم جمهوری شوروی سوسیالیستی مولداوی را در منطقه دنیستر و منطقه بیسارابیا (که از ۱۹۱۸ تا ۱۹۴۰ بخشی از رومانی بود) بنیان گذاشت.
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و با رشد ملی‌گرایی فزاینده مولداویایی و امکان ادغام مولداوی با رومانی نگرانی در منطقه دنیستر بالا گرفت و این منطقه در سال ۱۹۹۲ اعلام جدایی کرد. این موضوع آتش جنگ کوتاه بین مولداوی و ترانسنیستریا را برافروخت که تا ۷۰۰ نفر کشته شدند. در سال ۱۹۹۲ و با امضای توافق آتش‌بس، یک کمیسیون کنترل مشترک سه جانبه (مولداوی، روسیه و ترانسنیستریا) و یک نیروی حافظ صلح سه جانبه تابع کمیسیون برای مقابله با نقض آتش‌بس ایجاد شد.
اگرچه آتش‌بس به‌صورت پایدار تاکنون باقی مانده، اما وضعیت سیاسی این قلمرو حل نشده باقی مانده است: ترانسنیستریا یک جمهوری نیمه ریاست جمهوری مستقل به رسمیت شناخته نشده اما عملاً مستقل است که دولت، پارلمان، ارتش، پلیس، سیستم پستی، پول و ثبت نام وسایل نقلیه خود را دارد.
ترانس‌نیستریا از سوی هیچ‌یک از اعضای سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نشده و با هیچ‌یک از آن‌ها رابطه دیپلماتیک ندارد و به صورت دوژور بخشی از قلمرو مولداوی به‌شمار می‌رود. اما مقامات ترانس‌نیستریا قانون اساسی، پرچم، سرود ملی و نشان ملی خود را در پارلمان منطقه خود تصویب کرده‌اند. از سوی دیگر پس از توافق سال ۲۰۰۵ بین مولداوی و اوکراین، تمام شرکت‌های ترانسنیستریایی که به دنبال صادرات کالا از طریق مرز اوکراین هستند، باید در نهادهای مرزی مولداوی ثبت نام کنند. این توافقنامه پس از شروع کار هیئت بررسی امور مرزی اتحادیه اروپا به مولداوی و اوکراین (EUBAM) در سال ۲۰۰۵ اجرایی شد.
در مارس ۲۰۱۴ پارلمان ترانس‌نیستریا رسماً از روسیه درخواست کرد که اجازه داشته باشد مانند کریمه به فدراسیون روسیه ملحق شود و روسیه در پاسخ قول داد که آن را مد نظر قرار دهد. در سال ۲۰۲۲ روسیه نزدیک به ۱۵۰۰ سرباز در ترانس‌نیستریا داشت.
در مارس ۲۰۲۲، پارلمان اروپا قطعنامه ای را تصویب کرد که این قلمرو را تحت اشغال نظامی روسیه تعریف می‌کند.