stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بمب نوترونی
تاریخچه

از ساموئل تی. کوهن به عنوان پدر بمب نوترونی نام برده می‌شود. در تابستان سال ۱۹۵۸، وی شروع به پژوهش درباره سلاح‌های گرماهسته‌ای بزرگ کرد. وی در خلال پژوهش‌هایش ادعا کرد که اگر محفظه اورانیومی یک بمب هیدروژنی برداشته شود، نوترون‌های آزاد شده می‌توانند به مسافت‌های زیاد حرکت کرده و حتی در ساختارهایی که به خوبی محافظت می‌شوند، نفوذ کرده و به افراد درون آن‌ها آسیب وارد کنند. در سال ۱۹۶۱، دولت جان اف. کندی با ساخت بمب نوترونی و ورود آن به زرادخانه های اتمی آمریکا مخالفت کرد زیرا می‌ترسید که این امر باعث به خطر افتادن تعویق آزمایش‌های اتمی که تحت نظارت آمریکا و شوروی در حال انجام بود، بشود. در همین سال شوروی با نقض این تعویق باعث شد که آمریکا به سمت ساخت این بمب حرکت کند. اولین بمب نوترونی در سال ۱۹۶۲، با موفقیت آزمایش شد.
در سال ۱۹۷۰، دولت جیمی کارتر نوسازی زرادخانه اتمی آمریکا را با نصب کلاهک‌ های نوترونی در موشک‌های لانس و گلوله‌های توپ برای استقرار در اروپا پیشنهاد کرد.
در سال ۱۹۷۷، آلمان غربی که می‌ترسید این کشور صحنه استفاده از بمب‌های نوترونی شود، این بحث را مطرح کرد که آیا باید اجازه استقرار این سلاح را در خاک این کشور داد یا خیر. در سال ۱۹۷۸، جیمی کارتر تحت تأثیر فشارهای داخلی و بین‌المللی تصمیم گرفت که به شرط خودداری شوروی از تولیدات نظامی و گسترش نیروها، از گسترش سلاح نوترونی خودداری کند. در سال ۱۹۸۱، رونالد ریگان دوباره اجازه تولید کلاهک‌های نوترونی را برای استفاده در موشک‌های لانس و گلوله‌های توپ ۸ اینچی صادر کرد ولی به خاطر مخالفت‌های گسترده در اروپا دستور داد که تمام سلاح‌های نوترونی در آمریکا نگهداری شوند ولی در صورت بروز جنگ امکان انتقال آن‌ها وجود داشته باشد. شوروی نیز اعلام کرد که سلاح‌های نوترونی را آزمایش کرده‌است ولی برنامه‌ای برای گسترش آن‌ها ندارد. در سال ۱۹۸۲، فرانسه اعلام کرد که تولید کلاهک‌های نوترونی را آغاز کرده‌است اما در سال ۱۹۸۶، به علت فشارهای سیاسی داخلی و خارجی تولید این کلاهک‌ها را متوقف کرد.
در سال ۱۹۹۲ همزمان با پایان جنگ سرد در زمان ریاست جمهوری بوش پدر دو نوع از بمب‌های نوترونی بازنشسته شدند.
شوروی، فرانسه و چین بمب‌های نوترونی را تولید کرده و ممکن است آن‌ها را در خدمت داشت باشند. برخی گزارش‌ها ادعا می‌کنند که اسرائیل نیز بمب نوترونی تولید کرده‌است.
کاربردها

به عنوان سلاح استراتژیک برای نیروهای پدافندی
به عنوان سلاح تاکتیکی ضد تانک: هدف بمب‌های نوترونی تاکتیکی در درجه اول کشتن سربازانی است که به وسیله زره محافظت می‌شوند. ادوات زرهی به شدت در مقابل انفجار و گرمای حاصل از سلاح‌های هسته‌ای مقاومند، بنابراین برد مؤثر سلاح اتمی در مقابل تانک بر اساس محدوده کشندگی تشعشع تعیین می‌شود، اگرچه زره می‌تواند این برد را کاهش دهد. بمب‌های نوترونی با تابش مقادیر زیاد تشعشع کشنده باعث افزایش قدرت کلاهک اتمی علیه اهداف زرهی می‌شوند.
به عنوان سلاح استراتژیک ضد موشک‌های بالستیک: بمب‌های نوترونی برای حفاظت از سیلوهای موشک‌های قاره‌پیمای آمریکا علیه کلاهک‌های پرتاب شده از سوی شوروی توسعه داده شدند. این بمب‌ها می‌توانستند به وسیله شار نوترونی قوی به ترکیبات هسته‌ای کلاهک آسیب بزنند.
عدم کارایی بر تانک‌های جدید

عدم کارایی بمب نوترونی در برابر تانک‌های جدید به عنوان یکی از دلایل اصلی ذخیره نکردن این بمب‌ها عنوان می‌شود. افزایش قطر دایرهٔ بیرونی انواع زرهٔ تانک‌ها موجب شده‌است که خدمهٔ تانک تقریباً از هر گونه آثار تشعشعی حفاظت شوند. بنابراین برای اینکه یک بمب نوترونی بتواند به وسیلهٔ تشعشع خدمه یک تانک جدید را ناتوان کند باید در فاصلهٔ نزدیکی از تانک منفجر شود. در این فاصله اثر انفجار اتمی نیز می‌تواند هم تانک و هم خدمهٔ آن را از کار اندازد.
برخط شو

| برخط شو | برخط شو |
| --- | --- |
لوگوی برخط شو: لوگوی برخط شو
توسعه‌دهنده: حميدرضا فراهاني
کارگردان هنری/ مدیر نوآوری: میلاد تابان
مجری: بهمن هاشمی  
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: محسن سال‌افزون
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: 
فرمت تصویر: HDTV 1080i
نخستین نمایش: ۱ اسفند ۱۳۹۷
انتشار اولیه: ۱ اسفند ۱۳۹۷
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
مسابقه تلویزیونی برخط شو، اولین مسابقه تلویزیونی در رسانه ملی است که به‌طور همزمان بی‌نهایت شرکت کننده می‌توانند از طریق اپلیکیشن مسابقه در آن شرکت کنند.
این مسابقه کاملاً رایگان است و هیچ هزینه ای بابت دانلود، نصب، فعالسازی و استفاده از آن برای شرکت کنندگان ندارد.
عوامل برنامه

تهیه‌کننده: محسن سال افزون
طراح و ساخت نرم‌افزار مسابقه : میلاد تابان
رایانه و فضای مجازی: حمیدرضا فراهانی
هماهنگي: حسين صفرنژاد
مجریان: بهمن هاشمی مجريان سابق: سید ایمان موسوی، المیرا سماواتی، مهسا ایرانیان، بهروز تشکر، محیا اسناوندی،وحید رونقی،امیر کاظمی
شرکت در مسابقه از طریق اپلیکیشن بازی

پس از دریافت و نصب اپلیکیشن از طریق سایت شبکه پنج سیما، در اولین اجرای اپلیکیشن از طریق شماره موبایل ثبت نام خود را تکمیل نمایید و در ساعت 21(شنبه تا چهارشنبه) از شبکه پنج منتظر شروع مسابقه باشید.
زمانی که مسابقه در حال پخش از شبکه پنج سیما است به صحبت‌های مجری دقت کنید و در قسمتی که اعلام می‌شود این سؤال مخصوص شرکت کنندگان در منزل (اپلیکیشن) می‌باشد، جواب سؤالی که از طریق تلویزیون در حال پخش است را انتخاب نمایید.
هرچه برنامه‌های بیشتری را ببینید و به سوالات بیشتری پاسخ بدهید امتیاز بیشتری کسب می‌کنید و در پایان هفته به بالاترین امتیاز، جایزه نقدی ویژه یک میلیون (۱٬۰۰۰٬۰۰۰) تومانی تعلق خواهد گرفت.
برخط شو در نوروز 1400

مسابقه تلفنی و زنده ” برخط شو” با اجرای بهمن هاشمی در نوروز ۱۴۰۰  (۳۰ اسفند تا ۱۳فروردین) هر شب ساعت ۱۹ از شبکه ۵ پخش میشود.
هر شب ۵۰ میلیون ریال جایزه به صورتی آنی و در همان لحظه به حساب برنده‌ها واریز خواهد شد.مخاطبین مسابقه بر خط شو جهت شرکت در مسابقه کافییست نام و نام خانوادگی خود را به شماره ۱۰۰۰۵۳۰ پیامک نمایند و یا اپلیکیشن موبایل شبکه پنج سیما (همراه با مسابقه برخط شو ) را از طریق سایت شبکه ۵ دریافت نمایند.
برخط شو - شهربازی (نوروز 99)

در نوروز 1399 برخط شو یک بخش دیگری به اپلیکیشن خود با نام شهربازی که همان اسم فامیل نوستالژیک میباشد اضافه کرده است و در نوروز 99 مهمان خانه مخاطبان شبکه پنج می شود. این برنامه هر روز  با اجرای وحید رونقی و همراهی امیر کاظمی به صورت زنده روی آنتن شبکه پنج سیما میرود. این برنامه یک برنامه با رویکرد سرگرمی و تفریحی است و دارای بخش هایی همچون اسم فامیل عمومی، اسم مشاهده فیلم، اسم کتابخوانی از جمله بخش های برنامه است.
ساعات پخش مسابقه برخط شو

این برنامه شنبه تا چهارشنبه ساعت21 از شبكه پنج سيما پخش می شود.
قوانین شرکت در شهربازی

1- پاسخ‌هایی مورد قبول خواهند بود که در بانک داده‌های اپلیکیشن (در صفحه راهنما) موجود باشند
2- برای نوشتن کلمات چند بخشی، نیازی به استفاده از نیم فاصله نیست.
3- مشخصات هویتی خود را کامل درج کنید.
4- کارت بانکی باید متعلق به شخص شرکت‌کننده باشد.چنانچه مغایرتی در این مورد دیده شود، جایزه واریز نخواهد شد.
در صورتی که صفحه مسابقه شهربازی برای شما نمایش داده نشد یکبار اپلیکیشن را از روی گوشی خود پاک نمایید و مجددا همان نسخه دریافت (دانلود) شده را نصب نمایید
برای شرکت در شهربازی لازم است اپلیکیشن خود را بروزرسانی نمایید...
بنای یادبود سیبلیوس (هلسینکی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پارک سیبلیوس ۲۰۱۷. بازدیدکنندگان بنای تاریخی و یادبود ژان سیبلیوس: پارک سیبلیوس ۲۰۱۷. بازدیدکنندگان بنای تاریخی و یادبود ژان سیبلیوس
هنرمند: ایلا هیلتونن
سال: ۱۹۶۷
جنبش: انتزاعی
ابعاد: ۸٫۵ در ۱۰٫۵ در ۶٫۵ متر
وزن: ۲۴ تن
مکان: هلسینکی، فنلاند
مختصات: ۶۰°۱۰′۵۵″ شمالی ۰۲۴°۵۴′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۶۰٫۱۸۱۹۴°شمالی ۲۴٫۹۱۳۳۳°شرقی﻿ / 60.18194; 24.91333
بنای یادبود سیبلیوس (انگلیسی: Sibelius Monument)، (فنلاندی: Sibelius-monumentti; سوئدی: Sibeliusmonumentet) یک سازه ساخته شده توسط ایلا هیلتونن
به یادبود آهنگساز فنلاندی ژان سیبلیوس واقع در پارک سیبلیوس در منطقه تولو در هلسینکی است.
پیشینه

این اثر در ۷ سپتامبر ۱۹۶۷ رونمایی شد. طرح این مجسمه پس از مرگ ژان سیبلیوس در سال ۱۹۵۷ در مسابقه‌ای که توسط انجمن سیبلیوس سازماندهی شده بود برنده شد. این سازه انتزاعی شامل بیش از ۶۰۰ لوله فولادی توخالی است که به صورت موج مانند به هم جوش داده شده‌اند. وزن این بنای تاریخی ۲۴ تن و ابعاد آن ۸٫۵ در ۱۰٫۵ در ۶٫۵ متر (۲۸ فوت × ۳۴ فوت × ۲۱ فوت) است. هدف هیلتونن از این ساخت این اثر انتزاعی یادآوری موسیقی اصیل سیبلیوس بود.
سازه مشابه

نسخه کوچکتر این بنای یادبود، در مقر یونسکو در پاریس واقع شده‌است. هم چنین اثری با مفهوم مشابه، که توسط هیلتونن طراحی شده در محوطه سازمان ملل متحد در شهر نیویورک واقع شده‌است.
نگارخانه

ایلا هیلتونن مجسمه‌ساز فنلاندی با مینیاتوری از بنای یادبود ژان سیبلیوس ۱۹۶۷
جوعان بن حمد بن خلیفه آل ثانی

شیخ جوعان بن حمد بن خلیفه آل ثانی (زاده ۱۹۸۴) یکی از اعضای خاندان ثانی، خانواده سلطنتی قطر است. او برادر کوچکتر امیر قطر، شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، و پنجمین پسر امیرپدر، شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی و سومین فرزند او از همسر دومش شیخه موزا بنت ناصر المسند است.
شیخ جوعان در مدرسه نظامی سن-سیر فرانسه تحصیل کرده‌است. او سفیر حمل مشعل بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ دوحه بود.
در ماه مه سال ۲۰۱۵، او به عنوان رئیس کمیته المپیک قطر انتخاب شد. او همچنین رئیس کمیته برگزاری ۲۴امین دوره مسابقات قهرمانی جهان هندبال مردان که در سال ۲۰۱۵ در قطر برگزار شد، بوده‌است.
در ژانویه ۲۰۱۷ او مجدداً برای یک دوره دیگر به ریاست کمیته المپیک قطر انتخاب شد.
ازدواج و فرزندان

شیخ جوعان در ۲۴ فوریه ۲۰۰۸ در کاخ الوجبه دوحه، با شیخه المها بنت سالم بن شبیب الرمل المناعی، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج چهار پسر و دو دختر است.
شیخ حمد بن جوعان بن حمد آل ثانی (متولد ۲۰ نوامبر ۲۰۰۹)
شیخ تمیم بن جوعان بن حمد آل ثانی (متولد ۲۰۱۰)
شیخه الظبی بنت جوعان بن حمد آل ثانی (متولد آوریل ۲۰۱۲)
شیخ خلیفه بن جوعان بن حمد آل ثانی (متولد ۳ مارس ۲۰۱۴)
شیخه موزا بنت جوعان بن حمد آل ثانی (متولد ۲ نوامبر ۲۰۱۵)
شیخ جاسم بن جوعان بن حمد آل ثانی (متولد ۷ مارس ۲۰۱۸)
لوئی پانزدهم

| لوئی پانزدهم | لوئی پانزدهم |
| --- | --- |
پرتره لوئی پانزدهم، اثر موریس کانتن دو لا تور، ۱۷۴۸: پرتره لوئی پانزدهم، اثر موریس کانتن دو لا تور، ۱۷۴۸
پادشاه فرانسه و ناوار (بیشتر…): پادشاه فرانسه و ناوار (بیشتر…)
سلطنت: ۱ سپتامبر ۱۷۱۵–۱۰ مه ۱۷۷۴
پیشین: لوئی چهاردهم
جانشین: لوئی شانزدهم
زاده: ۱۵ فوریهٔ ۱۷۱۰ کاخ ورسای، فرانسه
درگذشته: ۱۰ مهٔ ۱۷۷۴ (۶۴ سال)، کاخ ورسای، فرانسه
آرامگاه: کلیسای سن-دنی
شهبانو: ماریا لیزینسکی (ا. ۱۷۲۵–۱۷۶۸)
فرزند(ان): لوئیز، دوشس پارما شاهدخت هنریتا ماریا لوئیز لوئی، دوفن فرانسه فیلیپ، دوک آنژو آدلاید، دوشس لووآ ویکتوریا سوفیا ترزا لوئیز ماریا، پیش‌نماز سن-دنی
دودمان: بوربون
پدر: لوئی، دوک بورگوندی
مادر: ماری آدلاید ساووی
امضاء: 
لوئی پانزدهم (به فرانسوی: Louis XV) ۱۵ فوریهٔ ۱۷۱۰ – ۱۰ مهٔ ۱۷۷۴ (۶۴ سال) معروف به لوئی محبوب (به فرانسوی: le Bien-Aimé)، پادشاه فرانسه و ناوار از یکم سپتامبر سال ۱۷۱۵ تا هنگام مرگش در سال ۱۷۷۴ بود.
وی در پنج سالگی جانشین پدرِ پدربزرگش لوئی چهاردهم شد. تا هنگام رسیدن به سن بلوغ در چهارده سالگی در ۱۵ فوریه سال ۱۷۲۳، فیلیپ دوم، دوک اورلئان، برادرزاده لوئی چهاردهم، به عنوان نایب‌السلطنه اداره امور را در دست داشت.
کاردینال د فلوری از سال ۱۷۲۶ تا زمان مرگش در سال ۱۷۴۳ وزیر اعظم بود، از آن زمان پادشاه کنترل کامل پادشاهی را به دست گرفت.
سلطنت پنجاه‌ونه ساله او بعد از سلطنت لوئی چهاردهم با طول ۷۲ سال، دومین دوره طولانی سلطنت در تاریخ فرانسه به حساب می‌آید. در سال ۱۷۴۸، لوئی، هلند اتریش را با وجود اینکه در سال ۱۷۴۵ در نبرد فونتنوی (از جنگ‌های جانشینی اتریش) پیروز شده بود، به امپراتوری مقدس روم بازگرداند. پس از پایان فاجعه‌بار جنگ هفت ساله در سال ۱۷۶۳، سرزمین فرانسه نو در آمریکای شمالی را به بریتانیا و اسپانیا واگذار کرد. او سرزمین‌های دوک‌نشین لورن و جمهوری کورسیکان را در پادشاهی فرانسه ادغام کرد.
نوه و جانشین وی، لوئی شانزدهم، پادشاهی را که نیاز به اصلاحات شدید مالی و سیاسی داشت، به ارث برد که در نهایت به انقلاب فرانسه در سال ۱۷۸۹ و گردن زده شدن او منجر شد.
دولت دوک بوربون (۱۷۲۳–۱۷۲۶)

در ۱۵ ژوئن ۱۷۲۲، زمانی که لوئی به سیزدهمین سالگرد تولد خود نزدیک می‌شد، پاریس را ترک کرد و به ورسای بازگشت، جایی که خاطرات خوشی از دوران کودکی خود داشت، اما جایی که از دسترس افکار عمومی دور بود. در ۲۵ اکتبر، لوئی در کلیسای جامع رنس به عنوان پادشاه تاجگذاری کرد.در ۱۵ فوریه ۱۷۲۳، بلوغ پادشاه توسط پارلمان پاریس اعلام شد و رسماً به نیابت سلطنت پایان داد. در آغاز سلطنت لوئی، دوک اورلئان به مدیریت دولت ادامه داد و در اوت ۱۷۲۳ عنوان نخست‌وزیری را به خود اختصاص داد، اما هنگام ملاقات با معشوقه خود، به دور از دربار و مراقبت‌های پزشکی، در دسامبر همان سال درگذشت. لوئی پانزدهم به دنبال توصیهٔ آموزگار خود فلوری، پسرعموی خود لوئی هنری، دوک بوربون را به جای دوک فقید اورلئان به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد.
دولت دوک بوربون (۱۷۲۳–۱۷۲۶) > ازدواج و فرزندان

یکی از اولین اولویت‌های دوک بوربون، یافتن عروس برای پادشاه، تضمین تداوم سلطنت و به ویژه جلوگیری از جانشینی تاج و تخت توسط خاندان اورلئان بود.
فهرستی از ۹۹ شاهزاده‌خانم تهیه شد که از جمله آنها می‌توان به شاهزاده آنه بریتانیای کبیر، باربارای پرتغال، شارلوت آمالی دانمارک، الیزابت ترز اهل لورن، انریشتا داست و خواهران خود دوک هنریت لوئیز دوبوربون و الیزابت الکساندرین دوبوربون بود.
اما در نهایت یک جوان ۲۱ ساله، به نام ماری لیزینسکی، دختر استانیسلاو لیزینسکی، پادشاه مخلوع لهستان انتخاب شد.
این ازدواج در سپتامبر ۱۷۲۵ برگزار شد، زمانی که پادشاه ۱۵ ساله و ماری ۲۲ ساله بود. گفته می‌شود که لوئی فوراً عاشق ماری شد.از سال ۱۷۲۷ تا ۱۷۳۷، ماری به لوئی پانزدهم ده فرزند داد: هشت دختر و دو پسر. از میان پسران، تنها پسر بزرگتر، دوفن لوئی (۱۷۲۹–۱۷۶۵)، از دوران کودکی جان سالم به در برد. در حالی که او برای پادشاهی زنده نماند، تولد او به عنوان وارث مورد انتظار با جشن و سرور در تمام حوزه‌های جامعه فرانسه مورد استقبال قرار گرفت. (دوفن لوئی در سال ۱۷۴۷ با ماریا ژوزفینای ساکسونی ازدواج کرد که سه پادشاه بعدی فرانسه را به دنیا آورد: لوئی شانزدهم، لوئی هجدهم و شارل دهم). دومین پسر لوئی پانزدهم، دوک آنژو، در سال ۱۷۳۰ به دنیا آمد و در سال ۱۷۳۳ درگذشت. از بین دختران، تنها دو دختر بزرگتر، که دوقلوهای برادر بودند، در ورسای بزرگ شدند. بقیه فرستاده شدند تا در صومعه فونتورو بزرگ شوند.
ماری ملکه‌ای باتقوا و گوشه‌گیر بود که بیشتر اوقات خود را در انزوا با درباریان خود می‌گذراند. او نوازنده بود، زیاد مطالعه می‌کرد و بازی‌های اجتماعی انجام می‌داد.
تنش بین دوک بوربون و کاردینال دو فلوری بر سر حکم پادشاه افزایش یافت. شخصیت سخت و سرد دوک برای پادشاه جوان جذابیتی نداشت، او به معلم قدیمی خود برای مشاوره در مورد نحوه اداره امور ایالتی مراجعه کرد. هنگامی که پادشاه اصرار داشت که فلوری باید در تمام جلسات بین خود و دوک بوربون شرکت کند، دوک خشمگین شد و شروع به تضعیف موقعیت فلوری در دربار کرد. هنگامی که پادشاه از دسیسه دوک آگاه شد، ناگهان او را برکنار کرد و فلوری را جایگزین او کرد.
حکومت با کاردینال د فلوری (۱۷۲۶–۱۷۴۴) > امور مالی و کنترل مخالفان

از سال ۱۷۲۶ تا زمان مرگش در سال ۱۷۴۳، فلوری عملاً با موافقت شاه بر فرانسه حکومت کرد. فلوری انتخاب‌هایی را که باید انجام شود را دیکته و به بلاتکلیفی پادشاه دامن می‌زد و تملق غرور او را می‌کرد. او پادشاه را از گفتگوی سیاسی با ملکه منع کرد. به منظور صرفه جویی در هزینه‌های دربار، او چهار دختر کوچک پادشاه را برای تحصیل در صومعه فونتورو فرستاد. در ظاهر، صلح آمیزترین و پررونق‌ترین دوره سلطنت لوئی پانزدهم بود، اما بر روی آتشفشان فزاینده‌ای از مخالفت‌ها، به ویژه از جانب اعضای نجیب‌زاده پارلمان، که امتیازات و قدرت خود را کاهش یافته می‌دیدند، ساخته شد. فلوری دکترین پاپ Unigenitus را بخشی از قوانین فرانسه قرار داد و هرگونه بحث و مناظره در پارلمان را ممنوع کرد که باعث افزایش مخالفت‌های خاموش شد. او همچنین اهمیت نیروی دریایی فرانسه را که در درگیری‌های آینده اشتباهی مهلک خواهد بود، کم‌اهمیت جلوه داد.
فلوری به پادشاه فضیلت یک دولت باثبات را نشان داد. او همان وزیر جنگ، بوین انگرویلیه، و کنترل‌کننده پول، فیلیبر اری را به مدت دوازده سال و وزیر امور خارجه خود، ژرمن لوئی شوولن را به مدت ده سال حفظ کرد. وزیر نیروی دریایی و خاندان پادشاه او، کونته دو مورپاس، در تمام مدت این سمت را بر عهده داشت. در مجموع او در طول نوزده سال فقط سیزده وزیر داشت، در حالی که پادشاه در سی و یک سال آخر عمرش، چهل و سه نفر را به کار گرفت.
مسئول کل امور مالی لوئی یعنی میشل روبرت لو پلتیه دز فورت (۱۷۲۶–۱۷۳۰)، پول فرانسه را تثبیت کرد، اگرچه او به دلیل ثروتمند شدن خود در سال ۱۷۳۰ اخراج شد. جانشین او، فیلیبر اری به‌طور قابل توجهی ارزش پول فرانسه را کاهش داد. بدهی ناشی از جنگ جانشینی اسپانیا، و سیستم مالیاتی را ساده‌تر و عادلانه‌تر می‌کرد، اگرچه او همچنان باید به «دیکسیم» نامحبوب یا مالیات یک دهم درآمد هر شهروند وابسته بود. آوری در دو سال آخر دولت فلوری موفق شد بودجه سلطنتی را متعادل کند، موفقیتی که دیگر در بقیه دوران سلطنت تکرار نشد.
دولت فلوری تجارت را هم در داخل فرانسه و هم با سایر نقاط جهان گسترش داد. حمل‌ونقل و کشتیرانی با تکمیل کانال سنت کوئنتین (که رودخانه‌های اوآز و سم را به هم پیوند می‌دهد) در سال ۱۷۳۸ بهبود یافت، که بعداً به رودخانه اسخلده و کشورهای سفلی گسترش یافت و ساخت سیستماتیک شبکه راه‌های ملی. در اواسط قرن هجدهم، فرانسه دارای مدرن‌ترین و گسترده‌ترین شبکه جاده‌ای در جهان بود. شورای بازرگانی تجارت را تحریک کرد و تجارت دریایی خارجی فرانسه از ۸۰ به ۳۰۸ میلیون «لیور» بین سال‌های ۱۷۱۶ و ۱۷۴۸ افزایش یافت.
دولت به سیاست سرکوب مذهبی خود که یانسن‌گراها و به اصطلاح «گالیکان‌ها» را در مجلس اشراف هدف قرار می‌داد، ادامه داد. پس از اخراج ۱۳۹ نفر از اعضای پارلمان‌های استانی به دلیل مخالفت با دولت رسمی و دکترین پاپی «یونیگنیتوس»، پارلمان پاریس مجبور به ثبت فرمان پاپی «یونیگنیتوس» شد و از رسیدگی به پرونده‌های مذهبی در آینده منع شد.
دولت رنه دو مپئو معروف به (Triumvirate) (۱۷۷۰–۱۷۷۴)

شاه رهبری دولت را به سه وزیر محافظه کار، به رهبری صدراعظم خود، رنه دو مپئو، که از سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۶۸ رئیس پارلمان بود، سپرد. برای امور مالی و Duc d'Aiguillon برای امور خارجه و جنگ، مسئولیت دولت را به عهده گرفت. آنها به "Triumvirate" معروف شدند.
دولت رنه دو مپئو معروف به (Triumvirate) (۱۷۷۰–۱۷۷۴) > مهار پارلمان‌ها

اولویت اول مون پوئه این بود که پارلمان‌های بی‌قاعده را تحت کنترل درآورد و برنامه خود را برای مدرن سازی دولت ادامه داد. اکثر اعضای پارلمان پاریس دست به اعتصاب مجازی زدند و از اجرای عدالت یا تصویب احکام پادشاه خودداری کردند. در ۲۱ ژانویه ۱۷۷۱، مأموران سلطنتی و تفنگداران به خانه‌های هر یک از اعضای پارلمان رسیدند و به آنها اطلاع دادند که موقعیت‌های آنها مصادره شده‌است و به آنها دستور داد پاریس را ترک کنند و به استان‌های خود بازگردند و آنجا را ترک نکنند. این در ماه فوریه با اقدامی حتی رادیکالتر دنبال شد: پارلمان‌های منطقه‌ای به عنوان دادگاه‌های عالی دادگستری مدنی توسط شش شورای عالی منطقه‌ای جدید جایگزین شدند تا پرونده‌های جدی کیفری و مدنی را قضاوت کنند. در فرمان دیگری لغو هزینه‌های بالای طلب شده توسط پارلمان برای حل و فصل پرونده‌های مدنی، که منبع درآمد اعضای آنها بود، اعلام شد. قرار بود عدالت مدنی بدون اتهام اجرا شود. اختیارات پارلمان پاریس به تنهایی تا حد زیادی تغییر نکرد. بدون پارلمان‌های استانی، دولت قادر به وضع قوانین و مالیات‌های جدید بدون مخالفت بود. با این حال، پس از مرگ پادشاه، اشراف خواستار احیای پارلمان‌های منطقه شدند.
دولت رنه دو مپئو معروف به (Triumvirate) (۱۷۷۰–۱۷۷۴) > امور مالی

اباوت ترای کشیش بود، اگرچه کار دولت او کاملاً سکولار بود و زندگی شخصی وی رسوایی تلقی می‌شد. او یک جمع‌کننده مالیات کارآمد و بی‌امان بود. او مدرسه‌ای برای آموزش بازرسان مالیاتی افتتاح کرد و تلاش کرد تا مالیات‌ها را با همان دقت و قدرت یکسان و بدون دخالت اشراف محلی تحمیل و جمع‌آوری کند. هنگامی که وی برای اولین بار سمت خود را به دست گرفت، دولت ۶۰ میلیون پوند کسری بودجه و ۱۰۰ میلیون پوند بدهی بلند مدت داشت. تا سال ۱۷۷۴، درآمد ۶۰ میلیون پوندی افزایش یافته و بدهی به ۲۰ میلیون پوند کاهش یافته بود. وی همچنین تنظیم قیمت دانه را که در سالهای ۱۷۶۳ و ۱۷۶۴ آزاد شده بود، مجدداً اعمال کرد. این کنترل‌ها موضوعی بود که باعث آشفتگی دولت و تحریک آن تا انقلاب فرانسه می‌شد.
دولت رنه دو مپئو معروف به (Triumvirate) (۱۷۷۰–۱۷۷۴) > امور خارجه

پست امور خارجه توسط چوئیزول، که به عنوان وزیر خارجه خودش عمل می‌کرد، خالی مانده بود. پس از برکناری چوئیزول، پادشاه عموزاده و متحد خود کارلوس سوم پادشاه اسپانیا را تشویق کرد تا بحران جزایر فالکلند را با هدف جلوگیری از جنگ حل و فصل کند. به دلیل تمرکز چوئیزول در جنگ با انگلیس، او بقیه اروپا را کاملاً نادیده گرفته بود. فرانسه حتی در وین سفیر نداشت و روسیه و پروس بدون اعتراض فرانسه، یک متحد قدیمی فرانسه، لهستان را تقسیم کردند. متحد دیگر فرانسه، سوئد، نیز با مرگ پادشاه خود در سال ۱۷۷۱ خطر تقسیم بین روسیه و پروس را داشت. شاهزاده سلطنتی، گوستاو سوم سوئد، در آن زمان در پاریس اقامت داشت. وی جلسه طولانی‌ای با لوئی پانزدهم داشت که قول حمایت از وی را داد. گوستاو سوم با بودجه فرانسه و کمک سرویس اطلاعات مخفی شخصی لوئی، "Secret de Roi"، به استکهلم بازگشت. در ۱۹ اوت ۱۷۷۲، به دستور وی، نگهبان سلطنتی سنا سوئد را زندانی کرد و دو روز بعد توسط رژیم به عنوان پادشاه اعلام شد. روسیه و پروس که تحت تقسیم لهستان بودند، اعتراض کردند اما مداخله نکردند.
دولت رنه دو مپئو معروف به (Triumvirate) (۱۷۷۰–۱۷۷۴) > سالهای آخر در ورسای

در آخرین سال‌های سلطنت او، دربار ورسای، تئاتر آداب بود. ماری آنتوانت که از زمان ازدواجش در آنجا ساکن بود، در پنهان کردن تنفر خود از معشوقه پادشاه، مادام دو باری، مشکل داشت. پادشاه مجموعه‌ای از اتاق‌های مجلل را برای مادام دو باری در طبقه بالای دفترش ساخت. مادام دو باری همچنین در پتی تریانو که پادشاه برای مادام دو پمپادور ساخته بود، و در Pavillon de Louveciennes که همچنین برای مادام دو پمپادور ساخته شده بود، سلطنت کرد. دربار بین کسانی که از مادام دو باری استقبال می‌کردند و آنهایی که از اشراف قدیمی‌تر بودند، مانند دوک دوچول و ماری آنتوانت که او را تحقیر می‌کردند، تقسیم شد. پادشاه پروژه‌های ساخت و ساز بزرگ خود را ادامه داد، از جمله تئاتر اپرای کاخ ورسای که برای جشن عروسی دوفن و ماری آنتوانت تکمیل شد، و میدانی جدید به نام لوئی پانزدهم (اکنون میدان کنکورد) در پاریس، که در مرکز آن مجسمه سوارکاری پادشاه قرار داشت که بر اساس مجسمه لوئی چهاردهم در میدان واندوم ساخته شده بود.
دولت رنه دو مپئو معروف به (Triumvirate) (۱۷۷۰–۱۷۷۴) > مرگ

در ۲۶ آوریل ۱۷۷۴، پادشاه به همراه مادام دو باری و چند تن از اشراف از اطرافیانش به پتی تریانو رفت و گزارش داد که احساس بیماری می‌کند. او روز بعد در شکار شرکت کرد، اما به جای اسب‌سواری، در کالسکه خود سوار شد. آن شب او هنوز احساس بیماری می‌کرد و به دنبال پزشک دربار، لو مارینیر، فرستاد. با اصرار جراح، پادشاه به همراه مادام دو باری و دیگران برای معالجه به کاخ ورسای بازگردانده شد. شش پزشک، شش جراح، هر کدام نبض او را گرفتند و تشخیص دادند. او سه بار توسط جراحان فصد شد، اما بدون تأثیر بود. هنگامی که برخی از علامت‌های قرمز روی پوست او ظاهر شد، پزشکان ابتدا «واریول کوچک» یا آبله را تشخیص دادند که باعث خوش‌بینی شد، زیرا بیمار و پزشکان هر دو معتقد بودند که او قبلاً به این بیماری مبتلا بوده‌است. از اعضای خانواده، به ویژه دوفن و ماری آنتوانت، خواسته شد تا آنجا را ترک کنند، زیرا آنها قبلاً به این بیماری مبتلا نشده بودند و هیچ مصونیتی نداشتند. اما مادام دو باری با او ماند. با گذشت ساعت‌ها، علائم قرمز بیماری بدتر شد و پزشکان شروع به ترس از جان او کردند. صبح روز اول ماه مه، اسقف اعظم پاریس وارد شد، اما او را از اتاق پادشاه بیرون نگه داشتند تا از نگرانی او جلوگیری شود. پادشاه هوشیار و با نشاط باقی ماند. با این حال، در ۳ مه، علامت‌های روی دستان خود را مطالعه کرد، اسقف اعظم را احضار و اعلام کرد: من واریول کوچک دارم. اسقف اعظم به او دستور داد تا برای مراسم پایانی آماده شود. در آن شب، پادشاه مادام دو باری را احضار کرد، او را از تشخیص خبر داد و گفت: ما نمی‌توانیم رسوایی متز را دوباره شروع کنیم. اگر آنچه را که اکنون می‌دانم، می‌دانستم، شما احضار نمی‌شدید. من این را مدیون خدا و مردمم هستم؛ بنابراین، شما باید فردا بروید. در ۷ می، او اعتراف کننده خود را احضار کرد و اعترافات پایانی به او داده شد. بیماری به سیر خود ادامه داد. یکی از بازدیدکنندگان در ۹ مه، دوک دو کروی گفت که چهره پادشاه با تیره شدن زخم‌های آبله شبیه «نقابی از برنز» است. لوئی در ساعت ۳:۱۵ بامداد ۱۰ می ۱۷۷۴ درگذشت.
لوئی نوزاد با خاندان پادشاهی، پدر، پدربزرگ و پدر پدربزرگش و نیم تنه‌های آنری چهارم و لوئی سیزدهم در پس زمینه. این پرتره که برای او نقاشی شده‌است، یادآور نقش او در نجات سلسله است.
تزار پتر کبیر شاه کودک را در آغوش می‌گیرد.
لوئی همراه با نایب السلطنه، فیلیپ دوم، دوک اورلئان (۱۷۱۸)
تاجگذاری لوئی پانزدهم در کلیسای جامع رنس(۱۷۲۲)
ملکه ماری، اثر کارل ون لو (۱۷۴۷)
پرتره کاردینال د فلوری اثر هیاسینته ریگود
لوئی پانزدهم در لباس تاجگذاری (۱۷۳۰)
استانیسلاو لیزینسکی، پدر همسر لوئی پانزدهم و مدت کوتاهی پادشاه لهستان
لوئی پانزدهم و موریس دو ساکس در نبرد لاوفلد (۲ ژوئیه ۱۷۴۷)
رنه د موپئو، صدراعظم و آخرین رئیس دولت در زمان لویی پانزدهم
لوئی پانزدهم یک سال قبل از مرگش (۱۷۷۳) توسط فرانسوا-هوبر دروآیس
تپه خولی

| تپه خولی | تپه خولی |
| --- | --- |
نام: تپه خولی
کشور: ایران
استان: استان همدان
شهرستان: شهرستان ملایر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۶۴۸
تاریخ ثبت ملی: ۷ اسفند ۱۳۸۶
تپه خولی مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و مکانی برای عبادت الاهه ناهید بوده است که در  شهرستان ملایر، بخش جوکار، دهستان جوکار، روستای قوزان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ادوارد جنر

| ادوارد جنر Edward Jenner | ادوارد جنر Edward Jenner |
| --- | --- |
نقاشی روغن ادوارد جنر: نقاشی روغن ادوارد جنر
زادهٔ: ۱۷ مه ۱۷۴۹ برکلی، گلاسترشر، انگلستان
درگذشت: ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۲۳ (۷۳ سال) برکلی، گلاسترشر، انگلستان
ملیت: انگلیسی
محل تحصیل:  سنت جورج، دانشگاه لندن  دانشگاه سنت‌اندروز 
شناخته‌شده برای: واکسن آبله؛ واکسیناسیون
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): دامپزشکی/جراحی، تاریخ طبیعی
راهنمایان دانشگاهی: جان هانتر
 :  
ادوارد جِنِر (به انگلیسی: Edward Jenner) (زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۷۴۹ _ درگذشتهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۸۲۳) یک دامپزشک انگلیسی بود که کاربرد واقعی واکسیناسیون را کشف کرد. او را همچنین پدر ایمنی‌شناسی می‌دانند، و گفته می‌شود کار او بیش از هر کس دیگری جان انسان‌ها را نجات داده‌است.
زندگی

ادوارد در ۱۷ ماه مهٔ ۱۷۴۹ در برکلی به‌عنوان هشتمین فرزند خانواده زاده شد. به علت موقعیت پدرش توانست از تحصیلات ابتدایی خوبی برخوردار شود و از چهارده‌سالگی به مدت هشت سال تحت تعالیم یکی از جراحان بود. در سال ۱۷۷۰ به بیمارستان سنت جورج رفت و تحت تعالیم جراح جان هانتر قرار گرفت. وی به‌همراه دوستانش حلقه‌ای را بعدها تشکیل دادند که به خواندن مقالات پزشکی و چاپ آنان همت می‌گماشت.