ویلیام دبلیو. بلناپ

| ویلیام بلناپ | ویلیام بلناپ |
| --- | --- |
: 
: 
۳۰مین وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا: ۳۰مین وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۲۵ اکتبر ۱۸۶۹ – ۲ مارس ۱۸۷۶: دوره مسئولیت ۲۵ اکتبر ۱۸۶۹ – ۲ مارس ۱۸۷۶
رئیس‌جمهور: یولیسیز سایمن گرانت
پس از: ویلیام تکامسه شرمن (کنشگر)
پیش از: Alphonso Taft
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ویلیام ورث بلناپ ۲۲ سپتامبر ۱۸۲۹ نیوبورگ، نیویورک،  U.S.
درگذشته: ۱۲ اکتبر ۱۸۹۰ (۶۱ سال) واشینگتن، دی.سی., U.S.
حزب سیاسی: دموکرات (قبل از ۱۸۶۵) جمهوری‌خواه (1865–1890)
همسر(ان): Cora LeRoy Carrie Tomlinson Amanda Tomlinson Bower
تحصیلات: دانشگاه پرینستون (BA) دانشگاه جرج‌تاون
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  ارتش ایالات متحده آمریکا ارتش اتحادیه 
سال‌های خدمت: ۱۸۶۱ (شبه‌نظامیان) ۱۸۶۱–۱۸۶۵ (ارتش)
درجه:  کاپیتان (شبه‌نظامیان)  سرتیپ (ارتش اتحادیه)  درجه افتخاری سرلشکر (ارتش اتحادیه)
یگان: شبه‌نظامیان آیوا
فرمانده: تفنگداران شهر (شبه‌نظامیان) هنگ پیاده‌نظام داوطلب ۱۵م آیوا (ارتش اتحادیه)
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ داخلی آمریکا
ویلیام وُرث بلناپ (William Worth Belknap)‏ (۱۹ سپتامبر ۱۸۲۹–۱۲ اکتبر ۱۸۹۰)، وکیل، سرباز ارتش اتحادیه، مدیر دولتی در ایالت آیووا و سیمین وزیر جنگ ایالات متحده در دوران ریاست جمهوری یولیسِز اس. گرانت بود. وی دوم مارس ۱۸۷۶ به اتهام دست داشتن در رسوایی «مرکز دادوستد» استیضاح شد.
بلناپ که اهل نیویورک بود در سال ۱۸۴۸ از دانشگاه پرینستون در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد و سپس در سال ۱۸۵۱ با مدرک وکالتی که از دانشگاه جورج‌تاون اخذ کرده بود به عضویت کانون وکلا درآمد. سپس به آیووا نقل مکان کرد و در آنجا به همراه رالف پی. لو به انجام امور حقوقی مشغول شد. بلناپ که خود دموکرات بود وارد عرصه سیاست شد و یک دوره نیز در مجلس نمایندگان آیووا خدمت کرد. با آغاز جنگ داخلی آمریکا در سال ۱۸۶۱، بلناپ به ارتش اتحادیه پیوست. او با آن قد بلند و اندام ورزیده‌اش در ارتش اتحادیه ذاتاً نقش یک رهبر را ایفا می‌کرد و در جذب نیروها موفق بود. بلناپ که از کارآزموده‌ترین اعضای شبه‌نظامی آیووا به‌شمار می‌رفت، توانست به درجه کاپیتانی نائل شود و فرماندهی هنگ پانزدهم نیروهای داوطلب پیاده‌نظام آیووا را بر عهده بگیرد. او در درگیری‌های متعددی از جمله نبرد شایلو و جنگ کرینت در مقام فرمانده هنگ، تیپ، لشکر و سپاه حضور داشت و در رده‌های بالای ستادی خدمت کرد. با پایان یافتن جنگ، بلناپ به درجه سرتیپی نیروهای داوطلب ارتقا یافت و درجه سرلشکری نیز به صورت افتخاری به وی اعطا شد.
او که پیشنهاد شغل دائم در ارتش آمریکا را نپذیرفته بود از سوی رئیس‌جمهور اندرو جانسون مسئول جمع‌آوری درآمدهای مالیاتی ایالت آیووا شد و به مدت چهار سال با افتخار در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۸۶۹، رئیس‌جمهور یولیسز اس. گرانت او را به عنوان وزیر جنگ منصوب کرد. بلناپ در دوران تصدی این وزارتخانه دستور داد تا به مناسبت برگزاری نمایشگاه سده استقلال آمریکا تصویری از چهره تمام وزرای پیشین تهیه شود. علی‌رغم آنکه ایالات متحده آمریکا در جنگ فرانسه و پروس ظاهراً اعلام بی‌طرفی کرده بود ولی بلناپ به‌طور مستقیم در فروش تسلیحات و مهمات به فرانسه دخالت داشت، از این رو در سال ۱۸۷۱ از سوی کنگره مورد تحقیق و تفحص قرار گرفت. طی همان سال او اقدام به جمع‌آوری کمک برای قربانیان آتش‌سوزی فجیع شیکاگو نمود. در دوران بازسازی، وزرات جنگ تحت سرپرستی بلناپ به همراه ارتش آمریکا و با نظارت رئیس‌جمهور یولیسز اس. گرانت و دفتر دادستانی کل، اقدام به اشغال ایالات مؤتلفه نمودند و تلاش کردند تا در اقتصاد و دولت تغییراتی اعمال کنند و در همان حال در برابر شورش‌هایی که روز به روز شدت می‌گرفت، محافظ آزادی باشند. در واقع با اینکه اغلب دموکرات‌ها مخالف سیاست‌های بازسازی گرانت بودند، بلناپ از آن حمایت می‌کرد.
در سال ۱۸۷۵ و پس از کشف طلا، گرانت، بلناپ و سایر اعضای دولت طی توافقی مخفیانه تصمیم گرفتند تا نیروها را از بلک هیلز خارج کنند. ایالات متحده در راستای اجرای بخشی از توافقنامه‌ای که با بومیان لاکوتا داشت، وظیفه حفاظت از آن منطقه را در برابر مهاجران سفیدپوست عهده‌دار شد. با خروج نیروهای نظامی، تب طلا مهاجران سفیدپوست را به آنجا کشاند. از آنجاییکه بومیان حاضر به فروش زمین‌های مقدس خود نشدند، دولت به‌طور غیررسمی کنترل آن مناطق را در دست گرفت. در سال ۱۸۷۶، رسوایی مرکز داد و ستد در فورت‌سیل منجر به برکناری ناگهانی بلناپ، استیضاحش توسط مجلس نمایندگان (که در کنترل دموکرات‌ها بود) و محاکمه او از سوی سنا شد. در حالی که اکثریت نمایندگان به محکومیت وی رأی دادند ولی به علت عدم حصول حدنصاب دو سوم آراء، بلناپ تبرئه شد. پرونده او در دادگاه فدرال واشینگتن دی. سی نیز با دستور قاضی آرتور مک‌آرتور، پدربزرگ ژنرال داگلاس مک‌آرتور، مختومه شد.
بدین‌ترتیب بلناپ در واشینگتن انجام امور حقوقی و وکالت را از سرگرفت؛ او همچنین یکی از محبوب‌ترین کهنه‌سربازان جنگ داخلی بود و تا زمانی که در اثر حمله قلبی در سال ۱۸۹۰ درگذشت، به فعالیت‌هایش ادامه داد. یکی از تاریخ‌نویسان بلناپ را مردی توصیف می‌کند که توأمان دارای فضیلت و رذیلت بوده‌است؛ یک وکیل، دولتمرد و افسر نظامی شایسته و مستعد که فساد شخصیش بر ویژگی‌های مثبت او سایه افکند. تا جاییکه بسیاری از مورخان دلاوری‌های او را در جنگ داخلی به دست فراموشی سپرده‌اند.