stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گرمایش تابشی
فضای داخلی

گرمایش تابشی از طریق گرمای تابشی یک ساختمان را به جای روش‌های مرسوم از قبیل رادیاتور (عمدتاً گرمایش همرفتی) گرم می‌کند. این تکنولوژی از زمان روم که از Hypocaust [سیستم حرارت مرکزی] استفاده می‌کردند وجود داشته‌است. گرمایش تابشی از کف به مدت طولانی در چین و کره متداول بوده‌است. مثال دیگر اتریشی/آلمانی، kochelofen یا بخاری سنگی است. انرژی گرمایی، به جای مستقیماً هوا را گرم کردن، از یک عنصر گرم از قبیل کف، دیوار یا پانل سقف تابیده می‌شود و افراد و دیگر اشیاء در اتاق را گرم می‌کند. دمای فضای داخلی برای ساختمان با گرمایش تابشی ممکن است پایین‌تر از ساختمان گرمایش مرسوم، برای رسیدن به یک سطح یکسان از آسایش بدن باشد، اما هنگامی که مطابقت داده شد دمای احساس شده در واقع یکسان بود. یکی از مزایای کلیدی سیستم‌های گرمایش تابشی کاهش بسیار گردش هوا در داخل اتاق است که با گسترش ذرات معلق در هوا همراه است.
سیستم‌های گرمایش تابشی را می‌توان به انواع زیر تقسیم کرد:
سیستم گرمایش دیواری
سیستم گرمایش کف ---- الکتریکی یا هیدرولیک
پلاک‌های سرامیکی گازسوز (شبیه به شعله دستگاه‌های پخت کباب ترکی) سیستم‌های تا بش دما بالا می‌باشد که برای گرمایش فضاهای باز یا مکان‌هایی با سقف بلند کاربرد دارد که البته در بعضی موارد نیار به تعویض پلاک‌های سرامیکی مشکل ساز است.
دستگاه‌های گرمایش تابشی لوله‌ای که در زمره سیستم‌های گرمایش دما متوسط قرار می‌گیرد و حدود ۴۰ سال است که در اروپا و آمریکا مورد استفاده بوده و «گرما» را همانند «نور» نامرئی منتقل می‌کند. این سیستم‌ها به‌طور معمول نیاز به تعمیر کمتری داشته و صرفه جویی قابل ملاحظه‌ای درمقایسه با بخاری‌های سنتی به همراه دارد و در مکان‌های مختلف برای گرمایش عمومی یا موضعی کاربرد دارد.
سیستم‌های گرمایشی کف و دیوار اغلب سیستم‌های دما پایین نامیده می‌شود. از آنجایی که سطح گرمایشی آن‌ها خیلی بزرگتر از دیگر سیستم‌ها هست، حرارت بسیار کمتری برای رسیدن به درجه یکسان انتقال حرارت مورد نیاز هست. این سیستم یک شرایط بهبود یافته هوای اتاق با درجه رطوبت سالمتر فراهم می‌کند. حداکثر درجه حرارت از سطح گرمایش می‌تواند متغیر بین ۲۹–۳۵درجه سانتیگراد (۸۴–۹۵درجه فارنهایت) بسته به نوع اتاق باشد. پنل‌های تابشی سقفی عمدتاً در تجهیزات تولید و انبارداری یا مراکز ورزشی استفاده می‌شود؛ آن‌ها چند متر بالاتر از سطح زمین آویخته می‌شوند و درجه حرارت صفحاتشان بسیار بالاتر است.
فضاهای بیرونی

در مورد گرمایش فضاهای بیرونی، هوای اطراف دایماً حرکت می‌کند. اتکا بر گرمایش همرفتی در بیشتر موارد غیر عملی است. این استدلال وجود دارد؛ که شما یکبار هوای بیرون را گرم می‌کنید، آن با جابجایی هوا دور خواهد شد. حتی در شرایط بدون باد، اثرات شناوری [سبک شدن بر اثر گرما]هوای گرم را جابجا خواهد کرد. گرمایش تابشی بیرونی اجازه می‌دهد فضاهای خاصی را در بیرون هدف گرفته شده و تنها افراد و اشیاء در مسیر خودش را گرم می‌کند. سیستم‌های گرمایش تابشی ممکن هست بویلرهای گازی یا استفاده عناصر گرمایش الکتریکی مادون قرمز باشد.
یک مثال از بخاری‌ تابشی سقفی بخاری پاسیو، که اغلب در فضاهای باز خدمات دهی استفاده می‌شود. دیسک‌های فلزی بالا، گرمای تابشی را بر روی یک فضای کوچک بازتاب می‌دهد.
در چند سال اخیر استفاده از این روش حرارتی در کافی شاپ هایی که از روف گاردن استفاده می کنند و یا در فضای باز ارائه خدمات می کنند روند رو به رشدی داشته است.
Frico IH Halogeninfra
بخاری پاسیو گاز تفتان
جزیره گرمایی شهری

توکیو نمونه‌ای از جزیره گرمایی شهری است. دمای معمولی توکیو از دمای شهرهای اطراف بالاتر می‌رود.
جزیرهٔ گرمایی شهری (به انگلیسی: Urban heat island) به پدیدهٔ بالا بودنِ چشمگیرِ درجهٔ دمای برخی از شهرها یا مناطق شهری در مقایسه با حومه شهر یا محدوده‌های روستاییِ نزدیکشان گفته می‌شود. چنین پدیده‌ای به بروز مشکلات فراوانی انجامیده‌است. دمایِ مناطق شهری در بسیاری از جاهای دنیا به اندازۀ چشمگیری از مناطق روستاییِ مشابه‌شان بیشتر است. این پدیده نخستین بار به دست لوک هاورد در سال ۱۸۱۰ شناسایی شده‌است.
معمولاً اختلافِ دما در شب بیشتر از روز است و این هنگامی که وزشِ باد ضعیف است آشکارتر می‌شود. جزایرِ گرمایی هم در تابستان و هم در زمستان دیده می‌شود. علت اصلیِ جزایر گرمایی شهری تغییر چیدمانِ زمین در پیِ توسعهٔ شهری است. رشدِ مراکز پرجمعیت شهری به سطح بزرگتری در شهرها انجامیده و با میانگین دما رابطهٔ متناظر دارد. گذشته از تأثیر بر دما، جزایر گرمایی می‌توانند تأثیرهای فرعی بر آب‌وهوای محلی نیز داشته باشند؛ برای نمونه: تغییر الگویِ بادهایِ محلی، گسترش ایجاد ابرها و مه، رطوبت و میزان بارش.
گرمایشِ ساختمان‌ها، آلودگیِ هوا و استفاده از مصالح نامناسب در کف‌سازی خیابان‌ها و کوچه‌ها مانند آسفالت که جاذب نور خورشید است برخی از عواملِ تأثیرگذار بر ایجاد اثر جزایر گرمایی هستند. برای کاهش این اثر، در طراحیِ سطوح خیابان‌ها و پیاده‌روها و پشت‌بام‌ها می‌توان تغییرهایی ایجاد کرد. در این زمینه پژوه‌شهای گسترده‌ای به دست گروه جزایر گرمایی در آزمایشگاه لورنس واقع در برکلی انجام شده‌است. این گروه راهکارهایی مانند ساختن روکش‌های جاده‌ای سرد و بام‌های سرد را پیشنهاد کرده‌اند. نتایج یک مطالعه همچنین نشان داده‌است جزایر حرارتی می‌توانند متأثر از نزدیکی به انواع مختلف پوشش‌های اراضی باشند، به‌طوری‌که مجاورت با زمین‌های بایر موجب گرم‌تر شدن زمین‌های شهری و مجاورت با پوشش گیاهی موجب خنک‌تر شدن آن شود.
دلایل پیدایش جزایر گرمایی شهری

یک کلان‌شهر آب و هوای ویژه خود را می‌سازد که آن هم مشکلاتِ ویژه خود را در پی خواهد داشت. بررسی‌های ماهواره‌ای نشان می‌دهد که به دلیل از بین بردن رستنی‌ها و گیاهان و جایگزینی آن‌ها با مصالح، به ویژه مصالح تیره رنگِ ساختمانی در تمامی شهرهای بزرگ زمین چنین مشکلی پدیدار شده‌است. مواد تیرهٔ ساختمانی در طول روز گرما را جذب می‌کنند و تا ساعت‌ها پس از غروب آفتاب آن را نگه می‌دارند. هنگامی که سطح زمین از انبوه رستنی‌ها و گیاهان سبز پوشیده شده یا خاک آن مرطوب باشد، گرمای جذب شده با تبخیر آب گیاهان به سرعت جایگزین می‌گردد و گیاهان آب خود را از طریق برگ‌ها از دست می‌دهند که به خنک شدن هوا می‌انجامد.
در واقع انرژیِ ورودیِ خورشیدی در مناطق غیرشهری موجب تبخیر آبِ گیاهان و خاک می‌شود. این گرمای نهان تبخیر به تغییر حالت آب از مایع به بخار گشته و از این رو دمای مناطق غیر مسکونی افزایش نمی‌یابد. اما شهرها خاک و گیاه کمتری دارند و از این رو اندازهٔ زیادی از انرژی ورودی خورشید مستقیم موجب گرمای خیابان‌ها و ساختمان‌ها می‌گردد که افزایش سریعتر دمای هوای شهرها را در پی دارد. کمبودِ گیاه معمولاً خود موجب بروز مشکلات دیگری نیز از جمله افزایش سطح آلاینده‌های گوناگون در هوای شهر، هدر رفتن آب و نیز از دست رفتن آب بارندگی‌ها، افزایش آلودگی صوتی، افزایش مشکلات روانی و دیگر می‌شود.
گرمای ذخیره‌شده در خیابان‌ها و ساختمان‌ها به آهستگی در شب به هوا گسیل می‌شود و از این رو روندِ کاهش دما کند می‌شود. ساختمان‌های بلندتر، گرمای بیشتری را در خود نگه می‌دارند و روندِ خنک شدن هوا را کندتر می‌کنند. در فصل تابستان در کنار فرایند جذب پرتو فرابنفش و گسیل تابشِ فروسرخ، همه مناطق مانند پشت‌بام ساختمان‌ها، کفِ خیابان‌ها و سطوح تیره‌رنگ گرما را جذب نموده و آن را در هوا منتشر می‌کنند. بیشترِ پشت‌بام‌ها تیره‌رنگ هستند و این سطوحِ تیره‌رنگ حدود نیمی از مساحت شهرها را دربر گرفته‌است. این بخش‌ها گرمای گسیل‌شده از سوی خورشید را جذب کرده در خود نگاه می‌دارند که به افزایشِ دمای مناطق مسکونی از ۲ تا ۱۵ درجه سانتیگراد شده و به نام پدیده جزیره گرمایی شناخته می‌شود. این گرما نه تنها باعث افزایش مصرف انرژی برای خنک کردن ساختمان‌ها و افزایش سرانهٔ بارِ مالی به ویژه در ماه‌های گرم سال و در مناطق مرکزی شهرها می‌شود، به آلودگی‌هایی در جو نیز می‌انجامد؛ مانند: تولید گاز اُزن و افزایش ترکیبات زیان بار گوگردی و دیگر آلاینده‌های آسیب‌رسان در زمین.
ویژگی‌های جزایر گرمایی شهری

اگرچه جزایر گرمایی امروزه در نقاط مختلفی از شهرهای رو به گسترش جهان صنعتی و در حال توسعه پدیدار گشته و دارای تفاوت‌هایی در بعد و شکل هستند؛ اما ویژگی‌های کلی زیر را دارند:
در مقایسه با مناطق دست‌نخوردهٔ اطراف شهر گرم تربوده و الگوی رفتاری متمایز، پیچیده‌تر و گاه غیرقابل پیش‌بینی‌تری در روز از خود نشان می‌دهند. معمولاً در ساعات آخر روز و بعد از غروب آفتاب گرم‌ترین شرایط و کمی بعد از طلوع آفتاب خنک‌ترین شرایط را دارند.
معمولاً باعث افزایش دما در سطوح شهری می‌شوند، این امر به دلیل جذب گرمای بیشتر در سطوح ساختهٔ انسان یا به اصطلاح محیط‌های مصنوعی به نسبتِ پوشش‌هایِ طبیعی است.
افزایش درجه گرمای هوا و سطوح در شرایط آسمان صاف و آب و هوای آرام (بدون باد) بیشترین حد خود را دارا می‌باشد.
مناطق توسعه یافته‌تر در مقایسه با مناطق دست‌نخورده‌تر معمولاً گرم‌ترند.
انواع جزایر گرمایی شهری

به‌طور کلی جزایر گرمایی را می‌توان در سه دسته طبقه‌بندی کرد:
جزیرهٔ گرمایی پدیدارشده در سطوح شهری
جزیرهٔ گرمایی پدیدارشده در لایه تاج پوش شهر
جزیرهٔ گرمایی پدیدارشده در لایه مرزی
انواع جزایر گرمایی شهری > جزیره گرمایی در سطوح شهری

این نوع جزیره گرمایی توسط افزایش دما در سطوح شهری نظیر ساختمان‌ها، جاده‌ها، کف سازی‌ها، فضاهای باز، حجم‌ها آبی و پوشش‌های گیاهی ایجاد می‌شود. در واقع در این نوع جزایرگرمایی، با اندازه‌گیری اشعه فروسرخ منتشر شده توسط سطوح می‌توان مناطق داغ شهری را شناسایی کرد.
انواع جزایر گرمایی شهری > جزیره گرمایی در لایه تاج پوش شهر

این نوع جزیره گرمایی در لایه تاج پوش یا لایه هوای نزدیک به خط آسمان شهر شکل می‌گیرد. لایه تاج پوش در حقیقت جایی است که ما در آن زندگی می‌کنیم. در واقع، این محدوده لایه هوایی است که از سطح زمین تا سطح بالایی درختان و ساختمان‌ها وجود دارد. در مطالعات مربوط به جزایر گرمایی، دمای هوای لایه تاج پوش معمولاً در ارتفاع مردم یا در حدود ۱٫۵ تا ۳ متر بالاتر از سطح زمین در نظر گرفته می‌شود.
انواع جزایر گرمایی شهری > جزیره گرمایی در لایه مرزی

این نوع جزیره گرمایی در لایه مرزی هوا تشکیل می‌شود. لایه مرزی در بالای لایه تاج پوش قرارگرفته (در ارتفاع ۲۰۰۰ متری) و معمولاً ضخامت این لایه از ۱۰۰۰–۱۰۰ متر متغیر است.
اثرات جزایر گرمایی شهری

بالا رفتن دما در اثر جزیره گرمایی تأثیراتی بر محیط زندگی و کیفیت جوامع می‌گذارد
اثرات جزایر گرمایی شهری > افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی هوا

خورشید که تنها منبع گرمایی خارج از کره زمین است به صورت پرتوهای نور مرئی و پرتوهای فرابنفش با طول موج‌های کوتاه تابش خود را به سوی زمین گسیل می‌کند. از پرتوهای رسیده نزدیک به ۲۵٪ توسط جو زمین جذب شده و ۲۵٪ توسط سطوح فوقانی ابرها به سوی فضا بازتابش می‌شوند. بقیه این پرتوها در زمین جذب شده و سطح آن را گرم می‌کند. زمین اندازهٔ چشم‌گیری از انرژی دریافت‌شده از خورشید را به فضا تشعشع می‌کند. این پرتوها به صورت اشعه فروسرخ گسیل می‌شوند.
گازهای گلخانه‌ای همچون بخار آب، دی‌اکسیدکربن، متان و اکسیدهای نیتروژن پرتوهای فروسرخ تشعشع شده از سطح زمین را جذب می‌نمایند. جو زمین همانند شیشه‌های گلخانه عمل می‌کند، اجازه می‌دهد که پرتوهای با طول موج کوتاه وارد شوند اما جلوی خروج پرتوهای با طول موج بلند را می‌گیرد. این روند به افزایش دمای جو انجامیده که اثر گلخانه‌ای نامیده می‌شود. افزایش ازن در سطح زمین برای تندرستی انسان بسیار زیان‌آور است و به ویژه به دستگاه تنفسی و بینایی آسیب می‌رساند. افزون بر آن از آنجایی که ازن به سادگی با مولکول‌های دیگر ترکیب می‌شود و آن‌ها را اکسیداز می‌کند بسیار به بافت‌های زنده گیاهان و جانوران آسیب می‌رساند. ازنِ سطح زمین یک آلایندهٔ کلیدی است که به ویژه در روزهای بدون ابر تابستان در شهرهای بزرگ سراسرجهان وجود دارد و ایجاد و افزایش آن، با اثر پدیده جزیره گرمائی شهر، پیوندی تنگاتنگ و ناگسستنی دارد. گذشته از تأثیر بر دما، جزایر گرمایی می‌توانند تأثیرات فرعی بر آب‌وهوای محلی نیز داشته باشند که تغییر الگوی بادهای محلی، گسترش ایجاد ابر و مه، و تغییر در رطوبت و اندازهٔ بارش را در بر می‌گیرد. برخی دیگر از اثرات بدِ جزایر گرمایی اینها می‌باشند:
اثرات جزایر گرمایی شهری > افزایش مصرف انرژی

دمای بالاتر در تابستان، افزایش تقاضای انرژی برای سرمایش را به همراه دارد و به فشار بر شبکهٔ برق در مدت اوج مصرف برق می‌انجامد. اثر جزایر گرمایی ۵ الی ۱۰ درصد از اوج تقاضای برق برای سرمایش ساختمان‌ها در شهرها را بر عهده دارد.
اثرات جزایر گرمایی شهری > افزایش انتشار هوای آلوده و گازهای گلخانه‌ای

افزایش تقاضای انرژی عموماً باعث افزایش انتشارات آلایندهٔ هوا و گازهای گلخانه‌ای از کارخانه‌های تولید برق می‌شوند.
اثرات جزایر گرمایی شهری > تهدید سلامتی

جزایر گرمایی می‌توانند مستقیم یا غیرمستقیم بر سلامتی و بهزیستی اجتماعی شهروندان تأثیرگذارند. روزها و شب‌های گرمتر و آلوده‌بودن هوا می‌تواند به افزایشِ ناراحتی‌های عمومی، مشکلات تنفسی، خستگی، گرمازدگی و مرگ و میرهای ناشی از گرما بینجامد. تنها در آمریکا به‌طور متوسط سالانه ۱۰۰۰ نفر بر اثر شدت گرما می‌میرند.
اثرات جزایر گرمایی شهری > کاهش کیفیت آب

سطوح گرم و سطوح بام گرمای اضافی را به سیلاب‌ها منتقل می‌کنند که به لوله‌های زهکشی می‌روند و دمای آب را بالا برده و این آب به رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و برکه‌ها می‌ریزد. تغییرات سریع گرما می‌تواند زیست‌بوم آبزیان را به خطر اندازد.
راهبردهای کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری

بسیاری از کشورها برای کاهش این اثرات چهار راهبرد را در پیش گرفته‌اند که اندازهٔ تأثیر این راهبردها بسته به عواملی دارد که برخی در دست و برخی خارج از دست آدمی می‌باشند؛ مانند شرایط اقلیمی و آب و هوایی منطقه، عارضه‌نگاری، زمین‌شناسی و غیره. در دیگر موارد برنامه‌ریزان و طراحان شهری بهتر است در زمینه ساختِ چشم‌انداز و به‌کارگیری مصالح مصرفی بهتر و به‌کارگیری بهتر زمین در میزان انرژی مصرفی صرفه‌جویی کنند. راهبردهای کاهش جزیره گرمایی شهری عبارتند از:
افزایش سطح درخت و پوشش گیاهی
ساخت بام سبز
ساخت پشت‌بام سرد
به‌کارگیریِ کف سرد
استفاده از هر کدام از این راهبردها یا ترکیبی از آن‌ها کاهش دهنده آلودگی هوا و آلودگی‌های محیط زیست، انتشار گازهای گلخانه‌ای، مصرف انرژی، تولید پسماندهای جامد، مرگ و مریضی بر اثر گرما می‌باشد. همچنین بهبود کیفیت آب و کنترل سیلابها، محافظت از موجودات زنده، افزایش دوام سطوح و عدم نیاز به تعمیرات و نگهداری مدوام آن‌ها و نیز منافع فراوان مالی برای مالکان و ساکنان بناها را به همراه خواهد داشت. به کار بردن سطوح سرد می‌تواند راهکار جامعی برای کاهش دمای هوا باشد، که به میزان قابل توجهی اثرات نامطلوب ذکر شده را کاهش می‌دهد. همان‌طور که اشاره شد کف‌ها و پشت‌بام‌های بیشتر از دیگر بدنه‌های شهری در معرض تابش آفتاب قرار دارند و به میزان قابل توجهی گرم می‌شوند. براساس نمودار توزیع تابش، مشاهده می‌شود که بخش زیادی از طیف تابش را اشعه فروسرخ تشکیل می‌دهد و این اشعه پس از برخورد با سطوح کف و پشت‌بام به گرما تبدیل می‌شود. در یک روز گرم و آفتابی تابستان، این سطوح می‌توانند دمایی معادل ۲۷ تا ۵۰ درجه گرمتر از اطرافشان پیدا کنند. مؤثرترین راه برای مقابله کردن با این اثر بازتابش بیشتر تابش آفتاب و بازگرداندن آن به فضاست.
راهبردهای کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری > افزایش درختان و پوشش گیاهی

کاشت درختان سایه‌دار به عنوان نخستین، ساده‌ترین و زیباترین راه‌حل است. اکنون با ریشه‌کنی فضاهای سبز و مصرف بیشتر سوخت‌های فسیلی، این گرما به اندازه خطرناکی افزایش یافته‌است. در منطقه‌ای با انبوه گیاهان سرسبز، بیشتر انرژی خورشیدی صرف روند سوخت‌وساز می‌شود. گیاه همچنین با رهاسازی رطوبت موجود در اندام‌های خود، باعث خنک شدن هوا می‌شود. در شهرها آسفالت، آجر و بتن جایگزین گیاهان شده‌اند. این سطوح توانایی بازتابش کمتری دارند و بنابراین انرژی خورشیدی را جذب و نگه‌داری می‌کنند. شکل دره مانند شهرها با ساختمان‌های بلند، باعث خروج گرمای کمتری به سوی آسمان می‌شود. این گرما به وضوح در شب‌های تابستان به چشم می‌خورد و گرمای مناطق شهری بسیار بیشتر از مناطق پیرامون آن است. گیاهان، به ویژه درختان، با ایجاد سایه در روی سطح زمین، به‌طور مستقیم، و با رهاسازی رطوبت در جو و افزایش آب در هوا، به‌طور غیر مستقیم، باعث خنکی شهر می‌شوند. پیش‌گیری از آلودگی‌های صوتی با جلوگیری از حرکت امواج صوت، نگهداری و جلوگیری از فرسایش خاک توسط ریشه، گرفتن ضربه ناشی از بارش به ویژه رگبار و در نتیجه ممانعت از فرسایش خاک، جذب آلاینده‌های گوناگون از هوا و غیره از دیگر فواید کاشت درختان است. با کاشت علمی درختان مناسب، تا ۴۰٪ در اثر سایه درختان و ۳۰٪ به دلیل افزایش رطوبت، کاهش اثر پدیده جزیره گرمایی را به دنبال دارد؛ و این جدای از تمیزی، زیبایی و طراوتی است که با انبوه درختان به دست می‌آید.
پژوهش های اخیر اما بیان میکند که کیفیت تاثیر گذاری درختان شهری در کنترل جزائر حرارتی بسیار تحت تاثیر شرایط محیطی نظیر موفولوژی شهری، جهت گیری معابر، هندسه و تناسبات دره های شهری و کیفیت و موقعیت قرار گیری درختان در این معابر می باشد .
راهبردهای کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری > بام سبز

مقالهٔ اصلی: بام سبز
بام‌ها، جاذب انرژی و گرمای خورشیدی بوده و یکی از عوامل تأثیرگذار در ظهور پدیده جزایرگرمایی تلقی می‌شود در واقع یکی از راهکارهای مقابله با جزیره گرمایی، بام‌های سبز شهری است که با رهاسازی رطوبت در جو و افزایش آب درهوا به‌طور غیرمستقیم باعث خنکی شهر می‌شوند کاشت علمی درختان مناسب، تا ۴۰٪ در اثر سایه درختان و ۳۰٪ به دلیل افزایش رطوبت، کاهش اثر دیده جزیره گرمایی را به دنبال دارد بام‌های سبز شهری به انواع یکی از رویکردهای مؤثر مواجهه با جزایرحرارتی شهری در کلانشهرهای بزرگ کشور به منظور صرفه‌جویی انرژی، بهبود منافع زیست‌محیطی و زیبایی‌شناسی و کاهش آلاینده‌های شهری می‌باشد.
راهبردهای کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری > نصب پشت‌بام‌های سرد (بازتابنده)

در یک منطقه شهری حدود ۲۵٪ سطوح را پشت‌بام‌ها تشکیل می‌دهند. حدود ۹۰٪ این پشت‌بام‌ها تیره رنگ می‌باشند. بسیاری از پشت‌بام‌های موجود فقط ۱۰ تا ۲۰٪ نور خورشید را منعکس می‌کنند و مقدار بیشتری از تابش را جذب نموده وارد بنا می‌کند. دمای پشت‌بام تیره می‌تواند از ۵۰ درجه تا ۸۰ درجه بالا رود، در نتیجه: تقاضای بیشتر برق در زمان اوج مصرف برای وسایل سرمایشی، افزایش هزینه‌های مصرف انرژی، کاهش آسایش ساکنان، افزایش آلودگی هوا در اثر جزیره گرمایی شهری و تسریع فرسایش مصالح پشت‌بام و ازدیاد پسماندهایی جامد را به همراه دارد.
پشت‌بام سرد گرمای خورشید را به جای آن که به داخل ساختمان انتقال دهد، آن را به فضا بازتاب می‌نماید و دمای داخل را ثابت نگه می‌دارد. مبنای مطالعات در این زمینه بر پایه «برنامه جهان سرد» می‌باشد، که توسط گروه جزیره گرمایی در اتحادیه فناوری‌های انرژی محیطی در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی و دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۹۸۰ طرح‌ریزی شده‌است. در دهه ۱۹۹۰ ساخت انواع محصولات در رابطه با پشت‌بام سرد در حوزه مسکونی، صنعتی و تجاری رونق گرفت. در سال ۲۰۰۱ به شرکت‌ها و محصولات مرتبط با پشت‌بام سرد نشان‌ها ی مختلفی اعطا شد و از همان سال این گزینه جزء شاخص‌های دریافت نشان پیشرو در طراحی محیطی و انرژی شد. همچنین برخی کشورها مانند آمریکا برای تشویق مردم به افرادی که تمایل به تغییر پشت‌بام خود دارند اعتبار مالی اختصاص دادند. از آن زمان تاکنون انواع پروژه‌های پژوهشی و آزمایشگاهی به منظور رسیدن به هدف اصلی که همان کاهش اثرات جزایر گرمایی می‌باشد انجام گرفته‌است.
راهبردهای کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری > کفسازی سرد (بازتابنده)

کف‌ها در شهر عبارتند از به کار بردن مصالح و ساخت سطوحی بر روی زمین طبیعی. مانند انواع محوطه‌های پارکینگها، پیاده‌روها، محوطه ورودی ساختمان‌ها، کف‌های انسان ساخت در پارک‌ها، خیابان‌ها و جاده‌ها و کلیه سطوح رفت‌وآمد مثل کوچه‌ها. این سطوح معمولاً با مصالح سخت و تیره مانند آسفالت و بتن ساخته می‌شوند؛ بنابراین مقدار معتنابهی گرمابه دلیل تابش آفتاب جذب می‌کنند مانند کسی که در برابر تابش آفتاب لباس تیره بر تن داشته باشد. سطوح تیره در یک روز گرم تابستان در حدود ۴۰ درجه گرمتر از سطوحی می‌شوند که از مصالح سفید و بازتابنده ساخته شده‌اند. برای داشتن سطوح سرد در کف‌ها باید از مصالح با دو ویژگی خاصی استفاده نمود؛ مصالح نفوذپذیر و دارای سپیداییِ بالا. استفاده از مصالح بازیافت‌پذیر در سطوح شهری نیز می‌تواند اثرات مطلوبی بر کاهش پسماندهای ناشی از تولید داشته باشد.
راهبردهای کاهش اثرات جزایر گرمایی شهری > خودرو سرد

افزوده‌شدن هر خودرو به محیط شهری به معنای افزوده‌شدن یک منبع آلاینده، گرمادهنده و مشارکت‌کننده در پدیده جزیره گرمایی شهری است. با توجه به تعداد هنگفت خودروها در کلان‌شهرها می‌توان گفت که یکی از منابع مهم ایجاد و تقویت پدیده جزیره گرمایی شهرها خودروهای موجود در آن هستند. هرچه خودرو گرمای کمتری به هوا گسیل کند، تأثیر کمتری بر افزایش پدیده جزیره گرمایی شهری خواهد داشت. ساده‌ترین راه کاهش ایجاد گرما، سودجستن از رنگ‌های روشن به جای رنگ‌های تیره در خودرو است. با اتخاذ تدابیر و ترفندهای مهندسی در ساخت خودرو باید رهاسازی گرمایی آن را به کمترین حالت ممکن رسانید تا بتوان کاهش زیادی در پدیده جزیره گرمایی داشت. در خصوص خودروها ساخت و گسترش شبکه ترابری عمومی می‌تواند مهم‌ترین راه کاهش این پدیده باشد.
تصاویر ماهواره‌ای فروسرخ از شهر نیویورک. مقایسه نقشه گرمایی (بالا) و نقشه پوشش گیاهی (پایین) نشان می‌دهد که هرجایی که پوشش گیاهی متراکم‌تر است دما پایین‌تر می‌باشد.
بام سبز سیتی‌هال شیکاگو
مولگا (زیستگاه)

مولگا (انگلیسی: Mulga) نوعی زیستگاه است که از درختزار یا جنگل‌های باز تشکیل شده و در آن درخت مولگا، _Acacia aneura_، یا گونه‌های مشابه اقاقیا غالب هستند.
مناطق

مولگا در سراسر استرالیا یافت می‌شود و ۲۰٪ از مناطق خشک را پوشش می‌دهد، از جمله بخش عمده‌ای از جنوب غربی کوئینزلند، نیو ساوت ولز، استرالیای جنوبی، و استرالیای غربی.
زمین‌های مولگا یک ناحیه زیستی بینابینی استرالیا است که در شمال غربی نیو ساوت ولز و جنوب غربی کوئینزلند در شرق استرالیا واقع شده است و از دشت‌های شنی خشک با جنگل‌های کم‌پوشش مولگا و درختچه‌زارهایی که توسط مولگا تحت سلطه هستند، تشکیل شده است. بوته‌زارهای مولگا استرالیای غربی یک بوم‌ناحیه خشک بزرگ از مناطق داخلی استرالیای غربی است که توسط صندوق جهانی طبیعت شناسایی شده است.
پوشش گیاهی

طبقه‌بندی پوشش گیاهی این مناطق با دشت‌های گسترده داخلی قاره و سایر مناطق خشک با بارندگی کم و نامنظم مرتبط است. مناطق مولگا با سایر پوشش‌های گیاهی مانند علف تیغ و درختچه‌های اقاقیا (کهوریان) در هم آمیخته یا توسط رخنمون‌های سنگ خارا، دریاچه آب شور، و بیابان قطع می‌شود. مولگا خود درختی با اندازه متوسط است که معمولاً در جنگل‌های باز به خوبی مستقر شده است، تنها به عنوان گیاهان جوان در مناطق آشفته یافت می‌شود، و معمولاً حدود ۸ متر ارتفاع دارد.
توده‌های درختان مولگا معمولاً هم‌سن هستند و در نهایت می‌میرند و در یک چرخه تجدید دوره‌ای جایگزین می‌شوند. این نوع پوشش گیاهی از این درختان، درختچه‌هایی مانند شوربوته، بوته فقیر، باقلاییان، کاسنیان و اقاقیا با علف‌ها در زیراشکوب تشکیل شده است. پس از بارندگی، مزارع بزرگی از گیاه یک‌ساله ظاهر می‌شوند که در مقابل خاکستری-سبز معمول مناطق مولگا، نمایش‌های رنگی قابل توجهی ایجاد می‌کنند.
Acacia cyperophylla، مولگای قرمز
لرد بایرون

| بسیار محترم لرد بایرون همکار انجمن سلطنتی | بسیار محترم لرد بایرون همکار انجمن سلطنتی |
| --- | --- |
پرترهٔ لرد بایرون اثر توماس فیلیپس، ح. ۱۸۱۳: پرترهٔ لرد بایرون اثر توماس فیلیپس، ح. ۱۸۱۳
زاده: جورج گوردون بایرون ۲۲ ژانویهٔ ۱۷۸۸ لندن، انگلستان
درگذشته: ۱۹ آوریل ۱۸۲۴ (۳۶ سال) مسولونگی، اتولیا،  امپراتوری عثمانی
آرامگاه: کلیسای سنت مریم مجدلیه، هاکنال، ناتینگهام‌شر
پیشه: شاعر سیاستمدار
دانشگاه: کالج ترینیتی، کمبریج
همسر(ها): آن ایزابلا میلبانکه (ا. ۱۸۱۵–۱۸۱۶)
شریک(های) زندگی: کلر کلرمونت
فرزند(ان): ایدا لاولیس آلگرا بایرون الیزابت مدورا لی (گمانه)
پدر و مادر:  جان «جک دیوانه» بایرون (پدر)  کاترین گوردون (مادر) 
خویشاوندان: دریابان محترم جان بایرون (پدربزرگ)
امضا: 
عضو مجلس اعیان لرد تمپورال: عضو مجلس اعیان لرد تمپورال
دوره مسئولیت ۱۳ مارس ۱۸۰۹ – ۱۹ آوریل ۱۸۲۴ اعیان موروثی: دوره مسئولیت ۱۳ مارس ۱۸۰۹ – ۱۹ آوریل ۱۸۲۴ اعیان موروثی
پس از: پنجمین بارون بایرون
پیش از: هفتمین بارون بایرون
 :  
 :  
جورج گوردون بایرون، ششمین بارون بایرون (انگلیسی: George Gordon Byron, 6th Baron Byron؛ ۲۲ ژانویهٔ ۱۷۸۸ – ۱۹ آوریل ۱۸۲۴) شاعر و اشرافی انگلیسی بود. او یکی از چهره‌های پیشگام جنبش رمانتیک بود و یکی از بزرگ‌ترین شاعران انگلیسی دانسته می‌شود.
مشهورترین اثر وی شعر روایی بلندی به نام دون ژوان است که با مرگ وی ناتمام ماند. از دیگر آثار مهم بایرون می‌توان به نمایشنامهٔ خوانشی مانفرد و شعر بلند سفر زیارتی چایلد هارولد اشاره کرد.
دختر او ایدا لاولیس به عنوان نخستین برنامه‌نویس رایانه شناخته میشود
زندگی

جورج گوردون لرد بایرون در ۲۲ ژانویهٔ ۱۷۸۸ در لندن متولد شد. پدرش سروان جان بایرون ملقب به جک دیوانه، افسر ارتش بود. جک دیوانه از اولین ازدواج خود با بانو کارمارتن صاحب فرزندی دختر به نام اوگاستا شد که بعدها نقش پررنگی در زندگی بایرون ایفا کرد. از ازدواج دوم جان بایرون با کاترین گوردون اسکاتلندی، لرد بایرون متولد شد. یک سال پس از تولد بایرون، مادرش به همراه وی به ابردین، در شمال شرقی اسکاتلند نقل مکان کردند. دو سال بعد هم پدر بایرون در حالی که غرق در قرض و بدهی بود از دنیا رفت. بایرون از همان بدو تولد با نوعی کج عضوی در ناحیه پا رو به رو بود، مشکلی که تأثیر بسیاری بر زندگی آیندهٔ وی داشت. وقتی ده ساله شد، بایرون به یکباره وارث عنوان و ملکی از جانب عموی بزرگ خویش، ویلیام، بارون پنجم شد. بدین ترتیب بایرون مبدل به بارون ششم و صاحب عنوان لرد بایرون شد. او همچنین وارث عمارتی نیمه‌متروک به نام Newstead Abbey شد. در سن هفده سالگی لرد بایرون وارد دانشکدهٔ ترینیتی در کمبریج شد، جایی که به جای درس و تحصیل بیشتر وقت خود را صرف عیاشی و خوشگذرانی می‌کرد.
بایرون اولین مجموعه شعر خود را با عنوان «ساعات فراغت» در سن نوزده سالگی منتشر ساخت. مجموعه‌ای که اعتراض منتقدانی چون هنری بروم را برانگیخت. دو سال بعد با انتشار شعری طنز با عنوان «شعرای انگلیسی و منتقدان اسکاتلندی»، بایرون پاسخ دندان‌شکنی به این اعتراض داد. همان سال وی با رسیدن به سن قانونی توانست یکی از صندلی‌های مجلس اعیان را از آن خود کند. در همان سال هم بود که بایرون سفر خود به اروپا را آغاز کرد. وی در کل، زندگی کوتاه ولی جنجالی داشت. روابط عاشقانه‌ای که لرد بایرون در زندگی داشت وی را به نمونهٔ حقیقی شخصیت دون ژوان آثار خویش مبدل ساخت طوری‌که در نهایت وی مجبور شد برای همیشه انگلستان را ترک کند. نوزدهم آوریل سال ۱۸۲۴، لرد بایرون در حالی که یونانیان را در نبرد با ترک‌ها یاری می‌رساند، پس از تحمل تبی سوزان و در سن ۳۶ سالگی از دنیا رفت.
وی در کالج موراد-رافائلیان واقع در صومعه ارمنی جزیره سن لازار تحصیل نمود.
بدون شک لرد بایرون را می‌توان از چهره‌های اثرگذار دورهٔ رمانتیسم در انگلستان به‌شمار آورد.
لیدی کارولین لمب، بانوی رمان‌نویس بریتانیایی در گفته‌ای مشهور لرد بایرون را چنین توصیف می‌کند: «مجنون، بدذات و خطرناک برای شناختن.»
آثار

ساعات فراغت (۱۸۰۷)
سفر زیارتی چایلد هارولد: بخش اول و دوم (۱۸۱۲) - بخش سوم (۱۸۱۶) - بخش چهارم (۱۸۱۸)
گیائور (۱۸۱۳)
عروس آبیدوس (۱۸۱۳)
لارا (۱۸۱۴)
محاصره کورینت (۱۸۱۶)
زندانی شیلان (۱۸۱۴)
مانفرد (۱۸۱۷)
مصیبت تاسو (۱۸۱۷)
بپو (۱۸۲۱)
دون ژوان (۲۴–۱۸۱۹)
مازپا (۱۸۱۹)
رسالت دانته (۱۸۱۹)
مارینو فالیرو (۱۸۲۰)
تراژدی قابیل (۱۸۲۱)
آسمان و زمین (۱۸۲۱)
قطعه ای از یک رمان (۱۸۱۹)
آثار > اشعار معروف

«لاکن وای دد»
«گورنوشتی به یک سگ»
«دوشیزه آتن، ماهم هستیم»