stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گیرنده پپتید شبه‌گلوکاگون ۲
برای مطالعهٔ بیشتر

Burrin DG, Petersen Y, Stoll B, Sangild P (Mar 2001). "Glucagon-like peptide 2: a nutrient-responsive gut growth factor". The Journal of Nutrition. 131 (3): 709–12. PMID 11238747.
Munroe DG, Gupta AK, Kooshesh F, Vyas TB, Rizkalla G, Wang H, Demchyshyn L, Yang ZJ, Kamboj RK, Chen H, McCallum K, Sumner-Smith M, Drucker DJ, Crivici A (Feb 1999). "Prototypic G protein-coupled receptor for the intestinotrophic factor glucagon-like peptide 2". Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 96 (4): 1569–73. doi:10.1073/pnas.96.4.1569. PMC 15520. PMID 9990065.
Yusta B, Huang L, Munroe D, Wolff G, Fantaske R, Sharma S, Demchyshyn L, Asa SL, Drucker DJ (Sep 2000). "Enteroendocrine localization of GLP-2 receptor expression in humans and rodents". Gastroenterology. 119 (3): 744–55. doi:10.1053/gast.2000.16489. PMID 10982769.
Thulesen J, Knudsen LB, Hartmann B, Hastrup S, Kissow H, Jeppesen PB, Ørskov C, Holst JJ, Poulsen SS (Jan 2002). "The truncated metabolite GLP-2 (3-33) interacts with the GLP-2 receptor as a partial agonist". Regulatory Peptides. 103 (1): 9–15. doi:10.1016/S0167-0115(01)00316-0. PMID 11738243.
Koehler JA, Yusta B, Drucker DJ (Feb 2005). "The HeLa cell glucagon-like peptide-2 receptor is coupled to regulation of apoptosis and ERK1/2 activation through divergent signaling pathways". Molecular Endocrinology (Baltimore, Md.). 19 (2): 459–73. doi:10.1210/me.2004-0196. PMID 15471943.
Ørskov C, Hartmann B, Poulsen SS, Thulesen J, Hare KJ, Holst JJ (Jan 2005). "GLP-2 stimulates colonic growth via KGF, released by subepithelial myofibroblasts with GLP-2 receptors". Regulatory Peptides. 124 (1–3): 105–12. doi:10.1016/j.regpep.2004.07.009. PMID 15544847.
Mahon MJ, Shimada M (Jan 2005). "Calmodulin interacts with the cytoplasmic tails of the parathyroid hormone 1 receptor and a sub-set of class b G-protein coupled receptors". FEBS Letters. 579 (3): 803–7. doi:10.1016/j.febslet.2004.12.056. PMID 15670850.
Estall JL, Koehler JA, Yusta B, Drucker DJ (Jun 2005). "The glucagon-like peptide-2 receptor C terminus modulates beta-arrestin-2 association but is dispensable for ligand-induced desensitization, endocytosis, and G-protein-dependent effector activation". The Journal of Biological Chemistry. 280 (23): 22124–34. doi:10.1074/jbc.M500078200. PMID 15817468.
Guan X, Karpen HE, Stephens J, Bukowski JT, Niu S, Zhang G, Stoll B, Finegold MJ, Holst JJ, Hadsell D, Hadsell DL, Nichols BL, Burrin DG (Jan 2006). "GLP-2 receptor localizes to enteric neurons and endocrine cells expressing vasoactive peptides and mediates increased blood flow". Gastroenterology. 130 (1): 150–64. doi:10.1053/j.gastro.2005.11.005. PMID 16401478.
Sams A, Hastrup S, Andersen M, Thim L (Feb 2006). "Naturally occurring glucagon-like peptide-2 (GLP-2) receptors in human intestinal cell lines". European Journal of Pharmacology. 532 (1–2): 18–23. doi:10.1016/j.ejphar.2005.12.001. PMID 16448646.
"Glucagon Receptor Family: GLP-2". IUPHAR Database of Receptors and Ion Channels. International Union of Basic and Clinical Pharmacology.
لوچانا پالوتزی

| لوچانا پالوتزی | لوچانا پالوتزی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژوئن ۱۹۳۷ ‏(۸۷ سال)
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۳–۱۹۷۸
لوچانا پالوتزی (ایتالیایی: Luciana Paluzzi؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۳۷) بازیگر اهل ایتالیا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۷۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم زنان سیری‌ناپذیر، مرگ جنسیت ندارد، پرستار، ارتباط ایتالیایی، گلوله آتشین، ۹۹ زن، ضیافت تراژیک، دلدادگی و تعقیب مرگبار اشاره کرد.
دوهمسری (فیلم ۱۹۵۶)

| دوهمسری | دوهمسری |
| --- | --- |
کارگردان: لوچانو امر
تهیه‌کننده: گیدو جانبارتولومی کارلو سالزانو
نویسنده: سرجیو آمیدی آجنور اینکروچی فرانچسکو روزی فوریو اسکارپلی وینچنستو تالاریکو
فیلمنامه‌نویس: وینچنزو تالاریکو فرانچسکو روزی آجنور اینکروچی فوریو اسکارپلی
بازیگران: مارچلو ماسترویانی ویتوریو دسیکا فرانکا والری ممو کاروتنوتو ماریزا مرلینی جووانا رالی کارلو ماتسارلا وینچنستو تالاریکو آدا کلانجلی سالوو رندونه آنیتا دورانته گوئی‌یلمو اینگلسه Mario Passante انزو گارینی  میمو پُلی اوه نینچی Ruggero Marchi Gianni Minervini رناتو ترا
موسیقی: آلساندرو چیکونینی
فیلم‌بردار: ماریو مونتوئوری
تدوین‌گر: Otello Colangeli
توزیع‌کننده: Distributors Corporation of America (آمریکا)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ سپتامبر ۱۹۵۶ (۱۹۵۶-0۹-۲۰)  
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
دوهمسری (ایتالیایی: Il bigamo) فیلمی به کارگردانی لوچانو امر است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مارچلو ماسترویانی، ویتوریو دسیکا، کارلو ماتسارلا و ماریزا مرلینی اشاره کرد.
ویتوریو متز

| ویتوریو متز | ویتوریو متز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۴ رم
درگذشت: ۱۱ مارس ۱۹۸۴ (۷۹ سال) رم
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴–۱۹۶۵
ویتوریو متز (ایتالیایی: Vittorio Metz؛ ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۰۴ – ۱۱ مارس ۱۹۸۴) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
وی کارگردان فیلم میلیاردر میلان و نویسنده توتو تارزان، شاهزاده سیندرلا، یک توپ و یازده مرد، به من نگو!، عاشق مجنون‌وار، زیباترین زوج جهان و آدم و حوا بوده است.
یوزیپ چوراک

یوزیپ چوراک (انگلیسی: Josip Čorak؛ زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۴۳) کشتی‌گیر اهل یوگسلاوی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کهکشان رادیویی

تصویری با رنگ کاذب از کهکشان رادیویی همسایه قنطورس ای، در طول موج رادیویی (قرمز)، با مادون قرمز ۲۴ میکرومتری (سبز) و در تابش پرتو X 5/5 keVالکترون‌ولت (آبی) نشان داده شده‌است. همانگونه که دیده می‌شود جت در حال فوران می‌تواند تابش سنکروترون را در هر سه باند موج منتشر کند ولی لوب‌ها (دو بخش تنه) فقط در محدودهٔ انتشار فرکانس رادیویی مشاهده می‌شوند و بنابراین قرمز نمایش داده شده‌اند. گاز و گردوغبار در کهکشان تابش حرارتی را در مادون قرمز منتشر می‌کند. تابش پرتو ایکس حرارتی حاصل از گاز داغ و انتشار غیر گرمایی الکترون‌های نسبی در پوسته‌های آبی اطراف لوب‌ها، به‌ویژه در جنوب (پایین) دیده می‌شود.
کهکشان‌های رادیویی (به انگلیسی: Radio galaxy) و نزدیکان آن‌ها: اختروش‌ها (کوازار) و بلازارهای رادیویی، انواع هسته‌های کهکشانی فعال هستند که در طول موج‌های رادیویی بسیار درخشان هستند و درخشندگی آن‌ها تا  10^{39} وات وفرکانس آنها بین ۱۰ مگاهرتز و ۱۰۰ گیگاهرتز است. انتشار رادیو به دلیل فرایند سنکروترون است. ساختار مشاهده شده در انتشار رادیویی توسط تعامل بین جت‌های دوقلو و محیط خارجی تعیین می‌شود، که توسط اثرات تابش نسبی اصلاح می‌شود. کهکشان‌های میزبان تقریباً به‌طور کامل کهکشان‌های بیضوی بزرگی هستند. کهکشان‌های فعال با صدای بلند را می‌توان در فواصل زیاد تشخیص داد، و آن‌ها را به ابزاری ارزشمند برای کیهان‌شناسی مشاهده تبدیل می‌کند. اخیراً کارهای زیادی در مورد تأثیرات این اجسام روی محیط بین کهکشانی، به ویژه در گروه‌های کهکشانی و خوشه‌ها انجام شده‌است.
روندهای انتشار

همان‌گونه که از طبیعت بسیار یکنواخت، باند پهن و قطبش شدید آن استنباط می‌شود، انتشار رادیویی کهکشان‌های فعال رادیویی، تابش سنکروترون است. این بدان معنی است که پلاسمای ساطع کنندهٔ رادیو حداقل شامل الکترون‌هایی با سرعت نسبیتی (عوامل لورنتس ~104) و میدان‌های مغناطیسی است. از آنجا که پلاسما باید خنثی باشد، لازم می‌آید که حاوی پروتون یا پوزیترون باشد. برای تعیین محتوای ذرات به‌طور مستقیم از مشاهدات تابش سنکروترون هیچ راهی وجود ندارد. علاوه بر این، هیچ راهی برای تعیین تراکم انرژی در ذرات و میدان‌های مغناطیسی نیز از طریق مشاهده وجود ندارد: همان انتشار تابش سنکروترون هم ممکن است در نتیجهٔ چند الکترون و یک میدان قوی، یا یک میدان ضعیف و مقدار فراوانی از الکترون‌ها، یا چیزی در این بین باشد. این امکان هست که حداقل شرایط انرژی را تعیین کرد که حداقل چگالی انرژی باشد که یک منطقه با پراکندگی معین می‌تواند داشته باشد را، تعیین کرد، اما برای سال‌های زیادی دلیل خاصی برای این باور؛ که انرژی‌های واقعی در جایی نزدیک به حداقل انرژی‌ها قرار داشته‌باشند. .
فرایند خواهر تابش سنکروترون، روند معکوس کامپتون است که در آن الکترون‌های نسبی با فوتون‌های محیط برهم کنش می‌کنند و تامسون آن‌ها را به سمت انرژی‌های زیاد پراکنده می‌کند. انتشار معکوس کامپتون از منابع پرتوی رادیویی به ویژه در پرتو ایکس بسیار مهم است، و چون تنها به تراکم الکترون تکیه دارد، تشخیص پراکندگی معکوس کامپتون امکان این که را تا حدودی وابسته به مدل تخمین زده شود فراهم می‌سازد، تراکم انرژی در ذرات و میدان‌های مغناطیسی، فراهم می‌سازد. از این استدلال استفاده شده تا پذیرفته شود که بسیاری از منابع قدرتمند رادیویی در واقع نزدیک به شرایط حداقل انرژی هستند.
ساختارهای رادیویی

کهکشان‌های رادیویی و به میزان کمتری، اختروش‌های با صدای بلند رادیویی طیف گسترده‌ای از ساختارها را در نقشه‌های رادیویی نمایش می‌دهند. رایج‌ترین ساختارهای بزرگ در مقیاس بزرگ «لوب» نامیده می‌شوند: این ساختارها دوتایی، اغلب نسبتاً متقارن و تقریباً بیضوی هستند که در دو طرف هستهٔ فعال قرار دارند. اقلیت قابل توجهی از منابع با درخشندگی کم ساختارهایی را نشان می‌دهند که معمولاً به عنوان توده‌هایی شناخته می‌شوند که بسیار طولانی‌تر هستند. برخی از کهکشان‌های رادیویی یک یا دو ویژگی باریک و طولانی را نشان می‌دهند که به عنوان جت شناخته می‌شوند (معروف‌ترین نمونه کهکشان غول پیکر مسیه ۸۷ در خوشه دوشیزه است) که مستقیماً از هسته می‌آیند و به لوب‌ها می‌روند. از دههٔ ۱۹۷۰، مورد پذیرش‌ترین مدل ارائه شده این بوده که لوب‌ها یا ستون‌ها توسط پرتوهای ذرات پرانرژی و میدان مغناطیسی از نزدیک به هستهٔ فعال تأمین می‌شوند. اعتقاد بر این است که جت‌ها نمودهای بارزی تیرها هستند و غالباً از اصطلاح جت برای اشاره به ویژگی قابل مشاهده و جریان اصلی استفاده می‌شود.
تصویر شبه رنگی از ساختار رادیویی مقیاس بزرگ کهکشان رادیویی FRI 3C31. جت‌ها و ستون‌ها برچسب گذاری شده‌اند.
در سال ۱۹۷۴، منابع رادیویی توسط Fanaroff و Riley به دو کلاس تقسیم شدند که اکنون به Fanaroff و Riley Class I (FRI) و Class II (FRII) معروف هستند. این تمایز در اصل بر اساس مورفولوژی انتشار رادیویی در مقیاس بزرگ انجام شد (نوع آن با فاصله بین روشن‌ترین نقاط در انتشار رادیویی تعیین می‌شد): منابع FRI به سمت مرکز پرنورترین بودند، در حالیکه منابع FRII در لبه‌ها پرنورترین بودند. . فناروف و رایلی مشاهده کردند که در درخشندگی بین دو طبقه اختلاف قابل توجهی وجود دارد: FRIها دارای درخشندگی کم، FRII با درخشندگی بالا بودند. با مشاهدات رادیویی دقیق تر، مورفولوژی نشان می‌دهد که روش انتقال انرژی در منبع رادیویی را منعکس می‌کند. اجسام FRI معمولاً دارای جتهای روشن در مرکز هستند، در حالی که FRIIها دارای جتهای کم نور اما نقاط روشن در انتهای لوب‌ها هستند. به نظر می‌رسد FRIIها می‌توانند انرژی را به‌طور مlyثر به انتهای لوب‌ها منتقل کنند، در حالی که پرتوهای FRI از این نظر ناکارآمد هستند که هنگام حرکت مقدار قابل توجهی از انرژی خود را تابش می‌دهند.
چرخه‌های زندگی و پویایی

بزرگترین کهکشان‌های رادیویی دارای لوبها یا ستون‌هایی هستند که تا مقیاس‌های مگاپارسک گسترش می‌یابند (بیشتر در مورد کهکشان‌های رادیویی غول پیکر مانند کهکشان ۳سی ۲۳۶)، و این نشان دهندهٔ یک زمان‌بندی برای رشد مرتب ده‌ها تا صدها میلیون سال است. این بدان معنی است که، به جز در مورد منابع بسیار کوچک، بسیار جوان، ما نمی‌توانیم دینامیک منبع رادیو را مستقیماً مشاهده کنیم، بنابراین باید به تئوری و استنباط از تعداد زیادی از اشیا متوسل شویم. واضح است که منابع رادیویی باید کم شروع و بزرگتر شوند. در مورد منابع دارای لوب، پویایی کاملاً ساده است: [۴] جت‌ها از لوب‌ها تغذیه می‌کنند، فشار لوب‌ها افزایش می‌یابد و لوب‌ها منبسط می‌شوند. سرعت انبساط آنها به تراکم و فشار محیط خارجی بستگی دارد. بالاترین فاز فشار محیط خارجی و در نتیجه مهمترین فاز از نظر پویایی، اشعه ایکس است که گاز داغ منتشر می‌کند. برای مدت طولانی تصور می‌شد که منابع قدرتمند به‌طور شخصی گسترش می‌یابند و باعث ایجاد شوک در محیط خارجی می‌شوند. با این حال، مشاهدات اشعه ایکس نشان می‌دهد که فشارهای لوب داخلی منابع قدرتمند FRII اغلب به فشارهای حرارتی خارجی نزدیک هستند و نه بیشتر از فشارهای خارجی، همان‌طور که برای گسترش مافوق صوت لازم است. تنها سیستم بدون ابهام در حال گسترش فوق‌العاده شناخته شده شامل لوب‌های داخلی کهکشان رادیویی کم مصرف Centaurus A است که احتمالاً نتیجه یک طغیان نسبتاً اخیر هسته فعال است.
مدل‌های یک‌پارچه

انواع مختلف کهکشان‌های فعال رادیویی با مدل‌های واحد به هم پیوند می‌خورند. مشاهدات کلیدی که منجر به اتخاذ مدل‌های یکپارچه برای کهکشان‌های رادیویی قدرتمند و اختروشهای رادیویی با صدای بلند شد، این بود که به نظر می‌رسد همه کوازارها به سمت ما پرتو می‌شوند، حرکت فوق لامپ در هسته‌ها و جت‌های روشن در نزدیکی منبع را نشان می‌دهد. برای ما (اثر لینگ-گارینگتون:).. اگر اینگونه باشد، باید جمعیتی از اشیا not وجود داشته باشد که به سمت ما پرتوی نداشته باشند، و از آنجا که می‌دانیم لوب‌ها تحت تأثیر تابش قرار نمی‌گیرند، به عنوان کهکشان‌های رادیویی ظاهر می‌شوند، به شرطی که هنگام مشاهده منبع هسته کوازار پنهان شود کناری اکنون پذیرفته شده‌است که حداقل برخی از کهکشانهای رادیویی قدرتمند کوازارهای «پنهان» دارند، هرچند مشخص نیست که اگر از زاویه مناسب به همه این کهکشانهای رادیویی کوازار تبدیل شوند، آیا این کوازارها کوازار خواهند بود. به روشی مشابه، کهکشان‌های رادیویی کم مصرف یک جمعیت والد قابل قبول برای اجسام BL Lac هستند
Pseudo-colour image of the large-scale radio structure of the FRII radio galaxy 3C98. Lobes, jet and hotspot are labelled.
Pseudo-colour image of the large-scale radio structure of the FRI radio galaxy 3C31. Jets and plumes are labelled.
یک کهکشان رادیویی
قصران

با رودبارقصران یا بخش رودبار قصران اشتباه نشود.
قصران (معرب کوهسران): از نظر تاریخی ناحیه ای بزرگ و کوهستانی است و در شمال جلگهٔ ری قرار دارد و سرزمینی است که محدوده ای از خاور به باختر میان کوه دماوند تا طالقان و از جنوب به شمال میان شهر ری باستان، تهران تا مرز مازندران را دربردارد. خود قصران نیز یکی از شهرستان‌های عمدهٔ ری قدیم بوده‌است. منطقه قصران شامل دو بخش بنام‌های قصران داخل (درونی یا علیا) و قصران خارج (بیرونی یا سفلی) می‌باشد که قصران علیا همان رودبارقصران تاریخی است که شامل شهرهای لواسان، اوشان فشم میگون ، دربندسر،آسارا، شمشک، بخش‌های رودبارقصران، جاجرود و آسارا، شهرستان پردیس، دهستان لواسان کوچک، دهستان لواسان بزرگ، دهستان سیاهرود، شهرستانک، سرک، لورا و دشت لار بوده و مناطق کوهستانی و ییلاقی - تفریحی فراوانی از جمله ، دیزین و پیست اسکی دربندسر را نیز فراگرفته‌است. قصران سفلی یا بیرونی همه محدودهٔ شهر تهران، کن، سلوقان، طرشت، شهر شمیران شامل تجریش، جماران، نیاوران، ولنجک و غیره و نواحی مختلف شهر تهران بجز شهرری را در بر می‌گیرد.
آتشگاه قصران در مرز میان آهار و شهرستانک قرار دارد.
روستای قدیمی و باستانی امامه لواسان کوچک که نامش در منابع باستانی و تاریخی به صورت (انبامه) درج شده که به معنای بامگاه (اندربام، دربام، مکان بلند و مرتفع) در زبان پارسی پهلوی است باستناد کتب مورخین از جمله کتاب تاریخ قصران نوشته دکتر حسین کریمان مرکز قصران و محل سکونت و حکومت حاکمان قصران (کوهسران) بوده که حدود اربعه این ناحیه از شمال به مازندران، از جنوب به ری، از شرق به دماوند و از غرب به طالقان محدود بوده‌است. این روستا از قدیم جزو دهستان لواسان کوچک شمیرانات بود ولی بعداً به بخش رودبارقصران شمیرانات ملحق شد اما هنوز بسیاری از اهالی امامه پسوند لواسانی در نام‌های خانوادگی خود دارند.
گویش بومی

زبان منطقه قصران به دو بخش باید تقسیم شود . زبان بومیان شمال و شمال شرق منطقه بخش درونی قصران نزدیکی بسیار زیادی به زبان گیلکی دارد. گویش منطقه جنوبی از اوشان در مرکز تا جاجرود و تجریش در جنوب شمیران  گونه ای از گویش‌های فارسی-گیلکی است و ویژگی های زبان‌های کاسپین را دارد حسین کریمان در جلد دوم کتاب قصران کوهسران آورده‌است :منطقه قصران باستانی شامل مناطق اوشان، فشم، دربندسر، گاجره و روستاهای کوهپایه‌ای توچلال تا مناطق غربی رودخانه جاجرود. زبان عمومی مردم قصران لهجه‌ای از زبان باستانی پهلوی است که زبان گیلکی یا گیلکی، که از ریشهٔ زبانهای دیرین ایرانی است، و عربی و اندکی ترکی، بدان درآمیخته و از زبان دری نیز در قرون اسلامی تأثیر یافته‌است، و هر چه از ری به مازندران نزدیک تر شوند بر میزان لهجهٔ گیلکی به همان نسبت افزوده می‌شود، چنان‌که در لهجهٔ میگون و شهرستانک و لالان و زایگان و روته و گرمابدر و شمشک و دربندسر زبان مازندرانی غلبه دارد.
بن و ریشه نام قصران

الف: ری و طهران‌شناس معاصر مرحوم دکتر حسین کریمان در کتاب قصران خود، قصر یا قصران را معرب کوه سران و کوه سر به معنی ناحیه کوه می‌داند و چندین دلیل جهت این استدلال بیان می‌نماید:
این صورت مناسب‌ترین صورتی است که وضع کوهستانی بودن محل را نشان می‌دهد.
در ناحیه ری و طبرستان نام‌های مناسب با وضع اماکنی که مانند کوه سر با پسوند سر ترکیب یافته باشد؛ بسیار است. مانند رودسر، سنگسر، گچسر، دربند سر، بابلسر، رامسر، لوسر، کندسر، لپه سر و…
در صدر اسلام پیش از رواج یافتن نام قصران ذکر این محل به‌صورت کوهستان ری بوده.
به‌جز قصران ری در بلاد دیگر نیز هر جا که محلی بدین نام داشته آن محل کوهستانی بوده‌است. مانند قصران کوهی است در سرزمین سند. (ذکریای قزوینی)
لفظ خارج و داخل در قصران خود دلیل آن است قصران داخل در داخل کوهستان و قصران خارج در خارج کوهستان است و اگر چنین نباشد داخل و خارج مفهومی ندارد.
ب) برخی دیگر از زبانشناسان قصران را متشکل از دو واژه قص یا کس و ران دانسته و بخش اول را به دلیل تعریب مبهم ولی بخش دوم را که در تهران، شمیران، شهران، ناران و اسامی تعدادی از مکان‌های این حوزه مشترک است را واژه ای اوستایی و مادی به معنای دامنه کوه می‌دانند.
در هر صورت قصران معرب کلمه ای پارسی است که با کوه و کوهستان مرتبط است و با قصر عربی مناسبتی ندارد چنان‌که مسعر بن مهلهل که به عهد آل بویه از معاشران صاحب بن عباد بود قصران را مطلقاً کوه دانسته و در رساله ثانیه نوشته‌است: (... و من الری الرستاق یقال له قصران و هی جبال، شامخه عالیه…) یعنی: از ری است آن رستاق که قصران گفته می‌شود و آن قصران کوه‌های بسیار بلند و مرتفع است.
آنچه از کتب تاریخی و روایات استنباط می‌گردد این است که لفظ قصران داخل که پراهمیت تر از قصران خارج بوده نزد حاکمان، ادبا، وزرا و مورخین عهود قدیم بیشتر مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است و در میان عامه مردم و بومیان پهنه ری بیشتر از لفظ لواسان و لواسانات که نامی ریشه دار از زبان پهلوی است بجای قصران داخل که واژه ای معرب است استفاده می‌شده‌است که همچنان با این نام خوانده می‌شود. به نظر می‌رسد تعریب قصران در عهد خلیفه محمد مهدی عباسی صورت گرفته باشد. وی شهر ری را از نو بساخت و از آن تاریخ تغییراتی در نام‌ها و اسامی رستاق‌های ری ایجاد شد.
حدود قصران

ری‌باستان دارای وسعت، عظمت، اهمیت و شهرستان‌ها، دهستان‌ها و نواحی معروف بوده‌است.
این نواحی از نظر وضعیت طبیعی به دو منطقه ممتاز از یکدیگر تقسیم می‌شد.
الف) منطقه کوهستانی که اراضی شمال و قسمتی از شرق و غرب حوزه ری را شامل می‌شده و تا مازندران ادامه می‌یافته و به‌سبب اعتدال و خنکی هوا جنبه ییلاقی برای اهالی ری داشته‌است.
ب) منطقه جلگه‌ای، بخشی عمده از اراضی جنوبی و جنوب‌شرقی و جنوب‌غربی این حوزه را دربرداشته و تا حدود قم می‌رسیده و گرمسیر بوده‌است.
منطقه کوهستانی نواحی نام برده شده به‌علت کوهستانی بودن محل، قصران یا کوهساران خوانده می‌شد. این منطقه خود به قصران داخل و قصران خارج تقسیم می‌شد.
حدود شرقی قصران داخل به دماوند و غرب آن به نواحی مجاور طالقان می‌رسید. آبادی‌ها و روستاهای داخل دره‌های متنوع سلسله کوه‌های دماوند، البرز مرکزی و توچال تا نور و لاریجان مازندران جزو قصران داخل محسوب می‌شدند.
آبادی‌ها، روستاها و مناطق واقع در جنوب سلسله کوه‌های یاد شده تا شهر بزرگ ری در جنوب، ورامین در شرق و ساوه در غرب را قصران خارج می‌نامیدند.
محمدحسن خان صنیع الدوله از بزرگان عصر ناصری و دربار قاجار در خصوص حدود قصران علیا در کتاب مرآت البلدان می‌نویسد: «قصران علیا همین لواسانات را می‌گویند که از گردنه قوچک طرف شمال جلگه تهران که شخص سرازیر شد از رودخانه جاجرود عبور نموده سمت شمال این رودخانه اول بلوک لواسانست که بدو لواسان تقسیم شده: لواسان بزرگ و لواسان کوچک و این لواسانات را حالا هم قصران علیا می‌گویند.»
در فرهنگ فارسی معین اینچنین دربارهٔ قصران نوشته شده‌است: ناحیه ایست کوهستانی در دامنه کوه شمیران قسمتی را که در جنوب آن واقع شده و متوجه ری قدیم و تهران کنونی است قصران بیرونی یا خارج یا سفلی می‌نامیدند و قسمت دیگر را قصران درونی یا داخل یا علیا (که شامل شمیرانات و لواسانات می‌شود).
بخش رودبارقصران در شمیرانات همچنان نام باستانی قصران را حمل می‌کند. اضافه شدن قصران به رودبار در این اسم از نوع اضافه تخصیصی است چنان‌که رودبار خود جزیی از قصران داخل است و این نامگذاری برای رفع هر نوع تشابه اسمی با مناطق همنام مانند رودبارمنجیل (زیتون) و رودبار الموت و غیره صورت گرفته‌است.
قصران در منابع جغرافیدانان قدیم

اصطخری در المسالک و الممالک در ذکر ری نوشته‌است: از شهرستان‌های آن قصران درونی و بیرونی و بهزان و السن و بسا و دماوند و ک‌ها و مرکوی است.
ابن حوقل در صوره الارض گفته‌است: از رستاقهای معروف آن (ری) قصران داخل و قصران خارج و بهنان و شبر (السن) و پشاویه و دماوند و رستاق قوسین و جز اینهاست.
مقدسی در احسن التقاسیم ذکر کرده‌است: از رساتیق قوسین، قصران داخل، قصران خارج، سُر، بهزان، فرج، جنی (جی)، سیرا و فیروزبهرام است.
تاریخ قصران

قصران داخل در تاریخ:
اعتماد السلطنه در مرآت البلدان در ذکر محله جائیج شهر لواسان آورده‌است: (... از آثار و علائم خرابه‌ها معلوم می‌گردد که جائج شهر کوچک یا قصبهٔ بزرگی بوده و اعظم قرا و آبادی‌های قصران علیا که لواسان حالیه باشد محسوب می‌شده…)
در معجم البلدان آمده‌است: قصران داخل نام ناحیه ای است بزرگ در اطراف ری، و دارای قلعه محکمی است، و بیشتر میوه جات ری از آنجاست. جماعتی از دانشمندان و محدثان بدان منسوبند.
در تاریخ طبرستان آمده‌است: «... عماد وزان حشر گرد کرد و چون شاه اردشیربن حسن به آمل آمد، او با لشکر قتیبه ای به پایان قلعهٔ امامه قصران شد و مستخلص کرده، عادل نامی را به مدت هفت هشت ماه رئیس قصران بنشاند. دگر باره شاه اردشیر بیامد و محاصرهٔ قلعه داد. شب و روز نگذاشت که بیاسایند تا بزدال کانی پهلوان گفتند، مردی بسطامی رسن در سر حائطی افکند و بر شد و بعد از آن سی مرد را برکشید و به مکابره و قهر قلعه بستندند و عادل را با جملهٔ اتباع و زن و فرزند او کشته و سر عادل را کاه در کرده مدت یکسال به قصران درآویخته داشتند».
مرعشی در تاریخ طبرستان نوشته‌است: تابعان چلاوی بدکردار که فرزندان ایشان را برداشته و به هزیمت تمام آورده گشتند و از ولایت مازندران بیرون رفتند… بالضروره روی به ولایت قصران نهادند و به ملوک استندار پناه جستند چون ملوک گاوباره نظر را بر اصالت خود کردند و دانستند که اطفال را در جرایم پدران و بدکاری ایشان دخلی نیست، قریه هنزک و سینک را بدیشان مسلم داشتند، چون بهار درآمد و هوا گرم شد و وجه معاش ایشان بدان تمشی نمی‌شد، نورالدین نامی که از ملازمان پدر ایشان بود آن‌ها را با جمعی از موافقان ایشان برداشته روی به شیراز نهادند.
میر سید ظهیر الدین مرعشی در جایی دیگر در تاریخ طبرستان و رویان و مازندران در ذیل شرح خروج الثائر باللّه علوی گفته: «علی کامه را در طبرستان نایب خود گردانید و خود به عراق رفت. علی کامه در قصران به کنار جاجرود قصر بنیاد کرد و آنجا می‌بود. الحال آن وادی را کوشک دشت می‌خوانند و تلی که آنجاست قصر علی کامه بوده‌است.
مرحوم دکتر حسین کریمان نگارنده کتاب قصران (کوهسران) در ذکر حد شرقی قصران می‌نویسد :علی کامهٔ دیلمی که از سرداران صحنهٔ سیاست به عهد آل بویه بود و فخر الدوله بسال ۳۷۳ هجری او را از میان برداشت، در قصران برای خویش کاخی پی افکند و بعدها آن محل را کوشک دشت گفتند و کوشک دشت امروز شهر لواسان را گویند.
در نزهه القلوب آمده که رودبار قصران نیز از توابع ری است و در عهد غازان خان به ولایت رستمدار تعلق گرفته‌است.
ظهیرالدین مرعشی در تاریخ طبرستان در ذکر بنیانگذار مسجد جامع کهنهٔ آمل که مسجد طشته زنان می‌گفتند ذکر کرده‌است: (آنچه به صحت مقرون است، آنست که شخصی مالکی مذهب آن مسجد را ساخته‌است و نبیره‌های بانی آن بنا هنوز در لار قصران می‌باشند) که این مطلب را رابینو نویسنده کتاب مازندران و استرآباد عیناً از زبان ظهرالدین مرعشی بیان کرده‌است.
اولیاءالله آملی در تاریخ رویان در ذکر واقعه امیر مسعود سربدار نوشته‌است: «…. امیر مسعود از آنجا به ضرورت مراجعت کرده، بی توقف روی به حد مازندران نهاد و با پادشاه طغاتیمور جنگ پیوست… وظغاتیمور از آنجا گریخته، تابستان به لار قصران پناه برد».
قصران خارج در تاریخ:
راوندی مورخ تاریخ در شرح سلطنت  طغرل سلجوقی آورده‌است: «آنگاه سلطان از تبریز به سوی ری رفت تا زفاف به دار الملک باشد. اندک مایه رنج بر وی مستولی شد، به قصران بیرونی، به در ری به دیه طجرشت (تجریش) از جهت خنکی هوا نزول فرمود، چه حرارت هوا بغایت بود (به سال ۴۵۵ ق).
در تاریخ گزیده آمده‌است: قصران بیرونی، نام جایی است خوش آب وهوا در حدود ری