stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهنام صفوی
ترانه‌شناسی > تنظیم و آهنگ‌سازی برای دیگر خوانندگان

| نام | خواننده | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌کننده |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| طعنه | حمید عسکری | فرهاد زارع | فرهاد زارع | بهنام صفوی● |
| کی عوض شده | حمید عسکری | حمید عسکری | حمید عسکری | بهنام صفوی● |
| باور | حمید عسکری | فرهاد زارع | فرهاد زارع | بهنام صفوی● |
| چشمای تو | حمید عسکری | محمد کاظمی | شهاب رمضان | بهنام صفوی● |
| چشمان سیاه | احسان آریا | زانیار خسروی | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| کاش تو دنیای تو بودم | احسان آریا | محمد بکرانی | بهنام صفوی● | فرهاد زارع |
| چه مهربون | احسان آریا | مریم اسدی | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| آلبوم ماه غریب | مهدی عبدلی | جمعی از ترانه‌سرایان | احمد ذکریایی | بهنام صفوی● |
| سرگشته | حسین کشتکار | فایز دشتی | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| شبای سرد | علی پوریان | میلاد لطیفی | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| خلوت شب | افشین سپهر | بیتا ریاحی | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| در انتهای شب | افشین سپهر | اهورا ایمان | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| خاطره | افشین سپهر | روح‌انگیز بنیادلو | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| سر ابن کوچه | افشین سپهر | زهرا کلاته | امید حجت | بهنام صفوی● |
| قاب عکس | افشین سپهر | بیتا ریاحی | افشین سپهر | بهنام صفوی● |
| طعم مستی | افشین سپهر | شهاب افشار | افشین سپهر | بهنام صفوی● |
| گلکم | افشین سپهر | بیتا ریاحی | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| پیش‌درآمد ماتم عشق | افشین سپهر | _________ | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| ماتم عشق | افشین سپهر | روح‌انگیز بنیادلو | افشین سپهر | بهنام صفوی● |
| عجب حوصله داری | افشین سپهر | داریوش ایزدپور | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| وقتی نیستی (انتظار) | افشین سپهر | محسن سعیدالسادات | بهنام صفوی● | بهنام صفوی● |
| آهویی دارم خوشگله | گروه کودک | رضا نقابت | بنیامین بهادری | بهنام صفوی● |
| آلبوم زیباترین رنگین‌کمان | شخصیت عروسکی (چرا) | رضا نقابت | رضا نقابت | بهنام صفوی● |
:
ترانه‌شناسی > موزیک ویدئوها

| ردیف | نام موزیک ویدئو | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| ۱ | تمنا |  موزیک ویدئو |
| ۲ | دلتنگتم |  موزیک ویدئو |
| ۳ | بگو آره |  موزیک ویدئو |
| ۴ | معجزه |  موزیک ویدئو |
| ۵ | سؤال |  برای تیتراژ |
| ۶ | دعا می‌کنم | برای تیتراژ |
| ۷ | خدا | برای تیتراژ |
| ۸ | اخراجی‌ها ۳ | برای تیتراژ |
| ۹ | آرامش | نماهنگ |
| ۱۰ | پشیمونم | نماهنگ |
| ۱۱ | کاش خدا منو ببینه | نماهنگ |
| ۱۲ | چه بی‌اندازه میخوامت | نماهنگ |
| ۱۳ | عشق من باش | نماهنگ |
| ۱۴ | همین حوالی | نماهنگ |
دریاچه حوض خان

| دریاچه حوض خان | دریاچه حوض خان |
| --- | --- |
نمای هوای از دریاچه توسط لندست ۸ (۲۰۱۴): نمای هوای از دریاچه توسط لندست ۸ (۲۰۱۴)
دریاچه حوض خان: دریاچه حوض خان
موقعیت: استان آخال
مختصات: ۳۷°۱۳′۵۶″ شمالی ۶۱°۱۴′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۲۲۲°شمالی ۶۱٫۲۴۳۶۱°شرقی﻿ / 37.23222; 61.24361
گونه: مخزن سد
کشورهای حوضه: ترکمنستان
دریاچه حوض خان (ترکمنی: Hanhowuz suw howdany، خان‌حوْوض سۇو هوْودانؽ) یک دریاچه مخزنی در جنوب شرقی ترکمنستان است. به آن خان‌حوض هم گفته‌اند.
آبیل فاستر

| آبیل فاستر | آبیل فاستر |
| --- | --- |
قلمکاری آبیل فاستر اثر ماکس روزنتال: قلمکاری آبیل فاستر اثر ماکس روزنتال
عضو چهارمین کنگره کنفدراسیون از نیوهمپشایر: عضو چهارمین کنگره کنفدراسیون از نیوهمپشایر
دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۷۸۳ – ۳ ژوئن ۱۷۸۴: دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۷۸۳ – ۳ ژوئن ۱۷۸۴
عضو پنجمین کنگره کنفدراسیون از نیوهمپشایر: عضو پنجمین کنگره کنفدراسیون از نیوهمپشایر
دوره مسئولیت ۱ نوامبر ۱۷۸۴ – ۶ نوامبر ۱۷۸۵: دوره مسئولیت ۱ نوامبر ۱۷۸۴ – ۶ نوامبر ۱۷۸۵
قاضی دادگاه دادخواست‌های عام از نیوهمپشایر (شهرستان راکینگهام): قاضی دادگاه دادخواست‌های عام از نیوهمپشایر (شهرستان راکینگهام)
دوره مسئولیت ۱۷۸۴ – ۱۷۸۸: دوره مسئولیت ۱۷۸۴ – ۱۷۸۸
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه مقیاس بزرگ نیوهمپشایر (کرسی ۱): عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه مقیاس بزرگ نیوهمپشایر (کرسی ۱)
دوره مسئولیت ۲۳ ژوئن ۱۷۸۹ – ۳ مارس ۱۷۹۱: دوره مسئولیت ۲۳ ژوئن ۱۷۸۹ – ۳ مارس ۱۷۹۱
پس از: (هیچ)
پیش از: جرمیاه اسمیت
عضوسنای نیوهمپشایر: عضوسنای نیوهمپشایر
دوره مسئولیت ۱۷۹۱ – ۱۷۹۴: دوره مسئولیت ۱۷۹۱ – ۱۷۹۴
رئیس سنای نیوهمپشایر: رئیس سنای نیوهمپشایر
دوره مسئولیت ۱۷۹۴ – ۱۷۹۴: دوره مسئولیت ۱۷۹۴ – ۱۷۹۴
عضو خانه نمایندگان ایالات متحده از حوزه مقیاس وسیع نیوهمپشایر (کرسی ۴): عضو خانه نمایندگان ایالات متحده از حوزه مقیاس وسیع نیوهمپشایر (کرسی ۴)
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۷۹۵ – ۳ مارس ۱۸۰۳: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۷۹۵ – ۳ مارس ۱۸۰۳
پس از: پین وینگیت
پیش از: دیوید هوف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۸ اوت ۱۷۳۵ اندوور،  استان خلیج ماساچوست
درگذشته: ۶ فوریهٔ ۱۸۰۶ (۷۰ سال) کانتربری، نیوهمپشایر،  U.S.
حزب سیاسی: فدرالیست
همسر(ان): Hannah Badger Foster Mary Wise Rogers Foster
فرزندان: ۸
اقامتگاه: کانتربری
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد
تخصص: شبان سیاستمدار
امضا: 
آبیل فاستر (Abiel Foster) (8 اوت ۱۷۳۵ میلادی - ۶ فوریه ۱۸۰۶ میلادی)، یکی از روحانیون و سیاستمداران آمریکایی از کانتربری، استان نیوهمپشایر بود. او نیوهمپشایر را در کنگره قاره‌ای و کنگره ایالات متحده نمایندگی کرد.
زندگی‌نامه

فاستر در ۱۷۳۵ میلادی در اندوور ماساچوستس به دنیا آمد. او فرزند کاپیتان آسا فاستر از هنگ مستعمراتی سرهنگ ابنزر و الیزابت ابوت بود. یکی از خویشاوندان «جددیاه فاستر» که قاضی، انقلابی و فارغ‌التحصیل حقوق هاروارد در ۱۷۴۴ میلادی و عضوی از خانواده فاستر در آمریکا بود که «تحصیلات لیبرال» می‌دید. آبیل فاستر علاقه‌مند شد تا پا جای پای جددیاه گذاشته و وارد دانشگاه هاروارد شده و یک درجه بچلر در ۱۷۵۶ میلادی دریافت کرد. او پس از مطالعه الهیات، به عنوان شبان در کنتربری طی ۲۶ ژوئیه ۱۷۶۱ میلادی حکم گرفته و همان سال با با هانا بادگر ازدواج کرد. او در کانتربری تا ۱۷۷۹ میلادی به عنوان شبان خدمت نمود. آبیل فاستر در آن زمان بازنشسته شد و به زندگی خصوصیش بازگشت، ما طولی نکشید تا به خدمات عمومی بازگشت. طی ۱۸ سال کار به عنوان کاهن (کشیش) کانتربری، اعتماد مردم را جذب کرده و مسئول دادگاه عمومی شد. آبیل فاستر طی دوران زندگیش «چندین موقعیت افتخار آمیز و داشته و مورد اطمینان بود که سابقه‌ای از مفید بودن برای جامعه را برای خود ایجاد کرد».
آبیل فاستر در کنگره تحت ریاست جمهوری ایالات متحده، جرج واشینگتن و دومین رئیس‌جمهور جان آدامز خدمت کرد، در حالی که با پدران بنیان‌گذار ایالات متحده کار کرد تا در ساخت دولت فدرالی کارآمد کمک کرده باشد.
آبیل فاستر در حالی که عضوی از کنگره قاره‌ای بود، پس از ملاقاتی در بعد از ظهری تابستانی بر روی دنیل وبستر جوان اثرگذار شد. پدر وبستر، ابنزر وبستر به پسرش گفت که در صورت کسب رأی بیشتر می‌توانست موقعیت آبیل فاستر را در کنگره داشته باشد. ابنزر فضایل تحصیلات پسرش را ستود و توضیح داد که تحصیلات باعث تمایز او و فاستر شده‌است. او گفت که «تحصیلات است که فاستر را تبدیل به آنچیزی که بود کرد و عدم وجود آن پدرت را آنچیزی که بود کرد».
همسر اول آبیل فاستر، هانا در ۱۷۶۸ میلادی فوت کرد. همسر دوم او، مری وایز راجر، نوه دختری جان راجرز (هاروارد) بود که با او هشت فرزند داشت. مارتا که با جرمیاه کلوف ازدواج کرده بود، ماری که با هنری گریش، آبیل جونیور که با سوزانا مور، الیزابت که با اناک گریش و نزنی که با جان گرینوق ازدواج کرده بود.
حرفه

فاستر در ۱۷۷۵ میلادی، نایب کنگره استانی در اکستر بود. فاستر از ۱۷۸۳ تا ۱۷۸۵ میلادی نماینده نیو همپشر در کنگره قاره‌ای بود. او بین ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۸ میلادی قاضی دادگاه دادخواست‌های رایج در شهرستان کانینگهام ان.اچ. بود. در ۳ مارس ۱۷۸۹ میلادی، عضوی از اولین کنگره ایالات متحده تحت اولین قانون اساسی ایالات متحده و تا ۳ مارس ۱۷۹۱ میلادی نماینده نیوهمپشایر شد. او در ۱۷۹۱ میلادی به سنای نیو همپشایر بازگشت و آنجا تا ۱۷۹۴ میلادی خدمت کرد، یعنی زمانی که مجدداً به عنوان نماینده مجلس ایالات متحده انتخاب شد. او از ۳ مارس ۱۷۹۵ میلادی تا ۳ مارس ۱۸۰۳ میلادی در آنجا خدمت کرد.
در ۱۴ ژوئیهٔ ۱۷۹۸ میلادی، فاستر به نفع فرمان‌های «بیگانه و آشوب» رأی داد.
مرگ

فاستر در ۶ فوریه ۱۸۰۶ میلادی در کانتربری فوت کرد. او در قبرستان مرکزی کانتربری واقع در نیوهمپشایر دفن شده‌است.
یادبود

شرکت سازنده کشتی کالیفرنیا در ۲۲ مارس ۱۹۴۲ میلادی، کشتی باری از نوع شانزدهم لیبرتی ۱۰۵۰۰ تنیش با عنوان اس.اس. آبیل فاستر را ساخت. روز قبلش، اس.اس. بنجامین فرانکلین در تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۴۱ میلادی راه اندازی شد و دوره آزمایشیش را تکمیل نمود. اس.اس. آبیل فاستر به عنوان یک کشتی تأمین سربازان طی جنگ جهانی دوم شرکت داشته و در عملیات اورلرد مشارکت نمود.
باشگاه فوتبال شهرداری بندر انزلی

Football club
شهرداری بندر انزلی یکی از باشگاه‌های فوتبال ایران می‌باشد. این باشگاه یکی به عنوان تیم دو انزلی سالها در رقابت‌های لیگ دسته ایران حضور داشت و در سال نود توسط شورای اسلامی شهر انزلی منحل شد ولی بعد از چند سال دوباره این باشگاه راه اندازی شد.
↑  khadmin (۲۰۲۰-۱۰-۱۹). «مدیرعامل باشگاه فرهنگی ورزشی شهرداری بندرانزلی منصوب شد». پایگاه خبری خط گیلان. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۶-۱۷.
خاواست

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ازبکستان
| خاواست XovosХаваст | خاواست XovosХаваст |
| --- | --- |
شهر: شهر
Bast: Bast
خاواستموقعیت در نقشه ازبکستان: خاواستموقعیت در نقشه ازبکستان
مختصات: ۴۱°۱۳′۱۱″ شمالی ۶۸°۵۰′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۲۱۹۷۲°شمالی ۶۸٫۸۴۰۰۰°شرقی﻿ / 41.21972; 68.84000: مختصات: ۴۱°۱۳′۱۱″ شمالی ۶۸°۵۰′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۲۱۹۷۲°شمالی ۶۸٫۸۴۰۰۰°شرقی﻿ / 41.21972; 68.84000
استان: سیردریا
تأسیس: ۱۸۸۹ میلادی
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۱۲۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵:۰۰+ (UTC)
خاواست، (ازبکی: Xovos، تاجیکی: Ховост، روسی: Хаваст) نام یک شهر در ولایت سیردریا، از کشور ازبکستان است. این شهر مرکز اداری شهرستان خاواست است.
خاواست دارای انبار نفت، آجر، سرامیک، کارخانه های فرآوری انگور، کارخانه های آرد و نان، کارخانه خودروسازی، شرکت های ساختمانی، سرمایه گذاری مشترک ازبکستانی و چینی «خاواست فوسین» (که سوسیس تولید می کند) و بازار کشاورزان دارد. پنج مدرسه آموزش عمومی، یک دانشکده حرفه ای، کتابخانه، یک کاخ فرهنگ، امکانات باشگاه، یک استادیوم مرکزی، یک بیمارستان مرکزی، یک بیمارستان راه آهن و یک کلینیک، یک آمبولانس و مراکز تشخیصی هم وجود دارد.
در نتیجه سفر شوکت میرضیایف رئیس جمهوری ازبکستان به این منطقه در ۱۹ فوریه ۲۰۱۹، مرکز جدید منطقه خاواست به نام شهر خاواست در حال ساخت است. بر اساس این برنامه، ۳۰ ساختمان آپارتمانی ۵ طبقه، مراکز تفریحی، یک مرکز اداری و سایر امکانات در این ولسوالی ساخته خواهد شد. رئیس جمهور شوکت میرضیایف در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹ مجدداً از منطقه خاواس بازدید کرد تا کیفیت کار ساخت و ساز را بررسی کند.
تاریخ

تأسیس این شهر همزمان با تاریخ ایجاد راه‌آهن سراسری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۸۹ میلادی است. این راه آهنی برای اتصال سمرقند به تاشکند در شمال شرقی و منطقه فرغانه در شرق ساخته شد. این ایستگاه در ابتدا «Ursatievskaya» نام داشت، که برخی می گویند نام آن به نام یک ژنرال تزاری است که در حمله ترکستان شرکت داشت، اما منابع دیگر می گویند که نام آن به نام الکساندر اورساتی، مهندس روسی که به عنوان مهندس در ساخت بزرگراه خزر کار می کرد، گرفته شده است.
جمعیت

طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت این شهر ۲۱۱۲۱ نفر است که عمدتاً از افراد با پیشینه ازبکی تشکیل شده است که تا ۴۰ درصد آن را تاجیک ها تشکیل می دهندو به کشاورزی و دامداری مشغولند.
باشگاه فوتبال صربین وایت ایگلز

Football club
باشگاه فوتبال صربین وایت ایگلز یک تیم فوتبال نیمه حرفه‌ای کانادایی است. این تیم عضو لیگ فوتبال کانادا است.
تاریخچه

این باشگاه در سال ۱۹۶۸ در همیلتون، انتاریو با نام صربیا اف‌سی تأسیس شد و پس از نقل مکان به تورنتو و تبدیل شدن به صربین وایت ایگلز، با عضویت در لیگ ملی فوتبال به صفوف حرفه‌ای پیوست. وایت ایگلز اولین طعم موفقیت خود را در سال ۱۹۷۴ چشیدند و اولین باشگاه فوتبال کانادایی بودند که در جام قهرمانان کونکاکاف شرکت کردند. در سال ۱۹۸۱، آنها از ان‌اس‌ال خارج شدند و در این روند تبدیل به یک باشگاه آماتور شدند. پس از ۲۵ سال وقفه از فوتبال حرفه‌ای، آنها در سال ۲۰۰۶ بازگشتند تا در لیگ فوتبال کانادا (لیگ جانشین ان‌اس‌ال) شرکت کنند.
بازگشت آنها موفقیت‌آمیز بود زیرا آنها هم از نظر عملکرد و هم از نظر حضور در لیگ برتر موفق بودند. آنها در چهار فصل اول خود به دومین باشگاه در تاریخ سی‌اس‌ال تبدیل شدند که در چهار فصل متوالی به فینال قهرمانی سی‌اس‌ال می‌رسند. در طول این چهار فصل، آنها سه رتبه اولی و یک قهرمانی را به دست آوردند. از نظر حضور در لیگ، آنها میانگین بیشترین تعداد تماشاگر را داشتند که بازی دربی آنها را مقابل رقبای خود تورنتو کرواسی احیا کرد.
اندکی پس از آن، عملکرد تیم رو به نزول رفت، اما آنها همچنان وضعیت قدرت خود را حفظ کردند زیرا به‌طور متوالی به مرحله پلی آف راه یافتند. در سال ۲۰۱۵، وایت ایگلز با کسب عنوان قهرمانی فصل عادی آن سال، قهرمانی در سال ۲۰۱۶ و عنوان قهرمانی فصل عادی در سال ۲۰۲۲ شروع به جوان‌سازی عملکرد خود کردند.
کراسنایا گورکا (شهرستان بیژبولیاکسکی، باشقیرستان)

Village
| Krasnaya Gorka Красная Горка | Krasnaya Gorka Красная Горка |
| --- | --- |
Village: Village
Krasnaya Gorkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانKrasnaya Gorkaموقعیت روی نقشه روسیه: Krasnaya Gorkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانKrasnaya Gorkaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۴۱′ شمالی ۵۴°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۸۳°شمالی ۵۴٫۰۱۷°شرقی﻿ / 53.683; 54.017: مختصات: ۵۳°۴۱′ شمالی ۵۴°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۸۳°شمالی ۵۴٫۰۱۷°شرقی﻿ / 53.683; 54.017
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیژبولیاکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کراسنایا گورکا (انگلیسی: Krasnaya Gorka, Bizhbulyaksky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ساموئل بکت

| ساموئل بکت | ساموئل بکت |
| --- | --- |
بکت در سال ۱۹۷۷: بکت در سال ۱۹۷۷
نام اصلی: ساموئل بارکْلی بِکت
زاده: ۱۳ آوریل ۱۹۰۶ دوبلین، ایرلند
درگذشته: ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ (۸۳ سال) پاریس، فرانسه
آرامگاه: گورستان مونپارناس، پاریس
پیشه: نمایشنامه‌نویس، رمان‌نویس و شاعر
ملیت:  جمهوری ایرلند
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹–۱۹۲۹
جوایز مهم:  جایزه نوبل ادبی (۱۹۶۹)  صلیب جنگ (۱۹۴۵)
امضا: امضا
کاریکاتور بکت، اثر جواد علیزاده.
ساموئل بارکْلی بِکت (به ایرلندی: Samuel Barclay Beckett) (۱۳ آوریل ۱۹۰۶ – ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹) نمایشنامه‌نویس، رمان‌نویس و شاعر اهل ایرلند بود.
او در ۱۹۶۹ به دلیل «نوشته‌هایش - در قالب رمان و نمایش - که در فقر معنوی انسان امروزی، فرارَوی و عروج او را می‌جوید»، جایزه نوبل ادبیات را دریافت نمود.
آثار بکت بی‌پروا، به شکل بنیادی کمینه‌گرا و بنابر بعضی تفسیرها در رابطه با وضعیت انسان‌ها عمیقاً بدبینانه‌اند. این حس بدبینی اغلب با قریحهٔ طنزپردازی قوی و غالباً نیش‌دار وی تلطیف می‌گردد. چنین حسی از طنز، برای بعضی از خوانندگان آثار او، این نکته را دربردارد که سفری که انسان به عنوان زندگی آغاز کرده‌است با وجود دشواری‌ها، ارزش سعی و تلاش را دارد. آثار اخیر او، بُن‌مایه‌های موردنظرشان را به شکلی رمزگونه و کاهش‌یافته مطرح می‌کنند.
برخی از آثار این نویسنده بزرگ به فارسی ترجمه شده‌است. سهیل سمی، وحید منوچهری، مهدی نوید، داوود رشیدی و نجف دریابندری از جمله مترجمان آثار بکت در ایران هستند.
«بکت در خانواده‌ای مرفه و مذهبی (پروتستان) بزرگ شده و تا اتمام تحصیلات دانشگاهی و شروع کارش به عنوان استاد هنوز باور مذهبی داشته‌است. پس از ترک قطعی محیط آکادمیک و مهاجرتش به پاریس، گسست از مذهب را در آثارش منعکس می‌کند. با اجرای در انتظار گودو در سال ۱۹۵۳ تماشاگر با اعلان جنگی شوک‌آور علیه خدا و مذهب روبرو می‌شود.» بکت در آثار دیگرش هم با طنز تندی به اصول کاتولیسیسم برخورد می‌کند.
زندگی

ساموئل بارکلی بکت در ۱۳ آوریل ۱۹۰۶ در دوبلین متولد شد. خانواده‌اش پروتستان بودند، پدرش ویلیام، مادرش ماریا و برادرش فرانک نام داشتند. دوره ابتدایی را در زادگاهش سپری کرد و به واسطه علاقه‌اش به زبان فرانسه، در رشته ادبیات و زبان فرانسه ادامه تحصیل داد و در سال ۱۹۲۷ با درجه کارشناسی فارغ‌التحصیل شد.
در سال ۱۹۲۸ به پاریس رفت و به مدت دو سال در اکول نرمال سوپریور به تدریس مشغول شد. در همان زمان بود که با جیمز جویس آشنایی و رفاقت پیدا کرد. این آشنایی در شکل‌گیری استعداد او تأثیر چشمگیری داشت و به او کمک‌های زیادی کرد.
بکت شخصیتی منزوی داشت و از قیل و قال‌های رسانه ای به کلی دور بود. وقتی ناشرش ژروم لیندون در سال ۱۹۶۹، خبر جایزهٔ نوبل ادبیات بکت را از آکادمی سوئد دریافت می‌کند، در تلگرافی فوری به وی می‌نویسد: «به شما توصیه می‌کنم خود را مخفی کنید!» و بکت -که برای تعطیلات در تونس اقامت داشت- خود را برای مدتی در هتل مخفی می‌کند. لیندون به توصیهٔ بکت به جای او برای دریافت جایزه به استکهلم می‌رود و در سخنرانی‌اش از «پریشانی مطلق» نویسنده از دریافت جایزه می‌گوید. بکت می‌داند معروف شدن برایش گران تمام می‌شود چراکه او را در ورطه سرگیجه‌آور صنعت فرهنگ‌سازی رها می‌کند، و آثارش را به درجهٔ تقلیل یافته از کالاهای سرمایه‌داری تنزل می‌دهد.
او در ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ در ۸۳ سالگی درگذشت. مقبرهٔ وی در گورستان مون‌پارناس، پاریس واقع است.
جنگ جهانی دوم و نهضت مقاومت فرانسه

پس از آن‌که آلمان نازی فرانسه را در ۱۹۴۰ اشغال کرد، بکت به نهضت مقاومت فرانسه پیوست و در نقش نامه‌بر کار کرد. وی طی دو سال بعد، چندین‌بار نزدیک بود توسط گشتاپو دستگیر شود. در اوت ۱۹۴۲، واحدش لو رفت و او به‌همراه سوزان برای امنیت به روستای کوچک روسیون، در بخش ووکلوز، فرار کرد. در دو سالی که بکِت در روسیون ماند، به‌طور غیرمستقیم به گروه‌های مقاومت زیرزمینی در خرابکاری علیه ارتش آلمان در کوه‌های ووکلوز یاری رساند، هر چند در اواخر عمر به‌ندرت در مورد فعالیت‌های دوران جنگ خود صحبت می‌کرد. وی به‌سبب تلاش‌هایش در مبارزه با اشغال آلمان، از دولت فرانسه مدال شجاعت و مدال قدرشناسی فرانسه را دریافت کرد؛ بااین‌حال، بکِت تا پایان عمر فعالیت خود با نهضت مقاومت فرانسه را به‌مثابه «کارهای پیشاهنگی» توصیف می‌کرد.
بکت درحالی‌که در روستای روسیون پنهان شده بود، کار روی رمان «وات» را ادامه داد. نگارش رمان را در ۱۹۴۱ آغاز کرد و در  ۱۹۴۵ به پایان ساند، اما تا ۱۹۵۳ منتشر نشد؛ بااین‌حال، پاره‌ای از آن در یک مجله‌ی ادبی در دوبلین به چاپ رسید. وی پس از جنگ در ۱۹۴۶ به فرانسه بازگشت و در بیمارستان صلیب سرخ ایرلند که در سن لو قرار داشت، مدیر انبار شد. بکِت تجربیات خود را در یک فیلمنامه‌ی رادیویی بدون پخش به نام پایتخت ویرانه‌ها شرح داد.
آثار

حرفه‌ی نویسندگی بکِت را به‌طور کلی می‌توان به سه دوره تقسیم کرد: آثار متقدم او، تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵؛ دوره‌ی میانی او، که از ۱۹۴۵ تا اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ به طول انجامید، دوره‌ای که در آن وی مشهورترین آثارش را نوشت؛ و دوره‌ی پایانی‌اش، از اوایل دهه‌ی ۱۹۶۰ تا زمان مرگ بکِت در ۱۹۸۹، که در آن آثارش کوتاه‌تر شد و سبکش به سمت مینیمالیسم سوق پیدا کرد.
آثار > آثار متقدم

به‌طور کلی پذیرفته شده است که نخستین آثار بکِت تحت تأثیر شدید آثار دوستش، جیمز جویس، شکل گرفته‌اند. این آثار پرمایه و پیچیده هستند و به‌نظر می‌رسد که نویسنده صرفاً برای خودنمایی دانش خود را به رخ می‌کشد، که منجر به چندین بخش مبهم می‌شود.
جمله‌های آغازین مجموعه‌ی داستان کوتاه «های بیش از هوی» (۱۹۳۴) نمونه‌ی قابل قبولی از این سبک را ارائه می‌دهد:
صبح بود و بلاکوا در بند اول از سرودهای ماه گیر کرده بود. او چنان در گل فرو رفته بود که نه می‌توانست به عقب برود و نه به جلو. بئاتریس سعادتمند هم آن‌جا بود، دانته هم بود، و او لکه‌های روی ماه را برای بلاکوا توضیح داد. او ابتدا جایی را که بلاکوا در آن اشتباه کرده بود به او نشان داد، سپس توضیح خودش را ارائه کرد. او آن را از خدا دریافت کرده بود، بنابراین می‌توانست روی دقیق بودن آن در تمامی جزئیات تکیه کند.
این بخش به «کمدی الهی» اثر دانته اشاره می‌کند، که می‌تواند خوانندگانی را که با آن اثر آشنایی ندارند، سردرگم کند. همچنین به جنبه‌هایی از آثار بعدی بکِت اشاره می‌کند: تحرک فیزیکی ضعیف شخصیت بلاکوا؛ غرق‌شدن شخصیت در ذهن و افکار خودش؛ طنز کمی تمسخرآمیز در جمله‌ی پایانی.
عناصر مشابهی در اولین رمان منتشر شده‌ی بکِت، «مرفی» (۱۹۳۸) هم وجود دارد، که همچنین به موضوعات جنون و شطرنج می‌پردازد (که هر دو به عناصر تکرارشونده در آثار بعدی بکِت تبدیل می‌شدند). جمله‌ی آغازین رمان، به زمینه‌ی بدبینانه و طنز سیاه حاکم بر بسیاری از آثار بکِت اشاره می‌کند: «خورشید می‌درخشید، چاره‌ای جز این نداشت، بر هیچ چیز جدیدی.» «وات»، که در دوره‌ای که بکِت در طول جنگ جهانی دوم در روستای روسیون پنهان شده بود نوشته شد، از نظر مضمون شباهت دارد، اما از نظر سبک، پرشورتر نیست. این رمان حرکت انسان را به گونه‌ای کاوش می‌کند که گویی یک جایگشت ریاضی است، که پیش‌درآمد دغدغه‌های بعدی بکِت، هم در رمان‌هایش و هم در آثار نمایشی‌اش، با حرکات دقیق است.
رساله‌ی «پروست» اثر بکِت در سال ۱۹۳۰، تحت تأثیر عمیق بدبینی آرتور شوپنهاور و توصیفات ستایش‌آمیز ریاضت‌کشی قدیسان قرار داشت. در این زمان، بکِت شروع به نوشتن خلاقانه به زبان فرانسوی کرد. در اواخر دهه‌ی ۱۹۳۰، تعدادی شعر کوتاه به آن زبان نوشت و کم‌مایگی آن‌ها (در تضاد با تراکم اشعار انگلیسی او در همان دوره، که در مجموعه «استخوان‌های اِکو و رسوب‌های دیگر» (۱۹۳۵) گردآوری شده‌اند) به‌نظر می‌رسد نشان می‌دهد که بکِت، حتی از طریق زبان دیگری، در حال ساده‌سازی سبک خود بود، تغییری که در «وات» نیز مشهود است.
کتاب‌شناسی > نمایشنامه

در انتظار گودو (۱۹۵۲) ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه)، ترجمهٔ نجف دریابندری (نشر کارنامه)
دست آخر (۱۹۵۷)، ترجمهٔ مهدی نوید / ترجمهٔ نجف دریابندری (نشر کارنامه)
آخرین نوار کراپ (۱۹۵۸)
بازی (۱۹۶۳)
من نه (۱۹۷۲)
فاجعه (۱۹۸۲)
چی کجا (۱۹۸۳)
چرکنویس برای یک نمایشنامه ۱&۲ (۱۹۶۵)
روزهای خوش(۱۹۶۰)
همهٔ افتادگان (۱۹۵۷)، ترجمهٔ مراد فرهادپور و مهدی نوید (نشر نی)
... اما ابرها... (۱۹۷۶)، ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه)
کتاب‌شناسی > آثار منثور

مِرفی (۱۹۳۸) ترجمه سهیل سمی/ انتشارات ققنوس
وات (۱۹۴۵، انتشار ۱۹۵۳) ترجمه سهیل سمی، انتشارات ققنوس
مُلوی (۱۹۵۱)، ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه) / سهیل سمی (نشر ثالث)
مالون می‌میرد (۱۹۵۱)، ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه) / سهیل سمی (نشر ثالث)
ننامیدنی / نام‌ناپذیر (۱۹۵۳)، ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه) / سهیل سمی (نشر ثالث)
گم‌گشتگان
متن‌هایی برای هیچ (۱۹۶۶)، ترجمهٔ علیرضا طاهری عراقی (نشر نی)
فسّه‌ها (۱۹۷۶) ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه)
مرسیه و کامیه (۱۹۴۶)، ترجمهٔ مهدی نوید (نشر چشمه) / پویان غفاری (نشر افراز)
کتاب‌شناسی > مصاحبه

آخرین دیدار با ساموئل بکت. کامیابی مسک، احمد
گفتگوهایی با ساموئل بکت، اوژن یونسکو، ژان لویی بارو. کامیابی مسک، احمد. انتشارات نمایش، تهران، ۱۳۸۱.
کتاب‌شناسی > اشعار

هوروسکوپ / فال قحوه (۱۹۳۰)
چی است کلمه
در سال ۱۹۷۰
مزار ساموئل بکت در گورستان مونپارناس
Portrait by Reginald Gray
بکت در ۱۹۲۲
شهرستان بیاوا پودلاسکا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| شهرستان بیاوا پودلاسکا Powiat bialski | شهرستان بیاوا پودلاسکا Powiat bialski |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
موقعیت شهرستان بیاوا پودلاسکا در نقشه: موقعیت شهرستان بیاوا پودلاسکا در نقشه
مختصات: ۵۲°۲′ شمالی ۲۳°۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۰۳۳°شمالی ۲۳٫۱۱۷°شرقی﻿ / 52.033; 23.117: مختصات: ۵۲°۲′ شمالی ۲۳°۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۰۳۳°شمالی ۲۳٫۱۱۷°شرقی﻿ / 52.033; 23.117
استان: استان لوبلین
کرسی: بیاوا پودلاسکا
گمیناها:  مجموعاً ۱۹ (شامل ۲ شهری) میندسیژتس پودلاسکی Terespol Gmina Biała Podlaska Gmina Drelów Gmina Janów Podlaski Gmina Kodeń Gmina Konstantynów Gmina Leśna Podlaska Gmina Łomazy Gmina Międzyrzec Podlaski Gmina Piszczac Gmina Rokitno Gmina Rossosz Gmina Sławatycze Gmina Sosnówka Gmina Terespol Gmina Tuczna Gmina Wisznice Gmina Zalesie 
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۲۷۵۳٫۶۷ کیلومتر مربع (۱۰۶۳٫۲۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • مجموع: ۱۱۳٬۷۶۴
 • تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
 • شهری: ۲۳۱۳۱
 • روستایی: ۹۰۶۳۳
پلاک وسایل نقلیه: LBI
وبگاه: http://www.powiatbialski.lubelskie.pl
شهرستان بیاوا پودلاسکا (به لهستانی: Powiat Biała Podlaska) یک شهرستان در لهستان است که در استان لوبلین واقع شده‌است. شهرستان بیاوا پودلاسکا ۲٬۷۵۳٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۳٬۷۶۴ نفر جمعیت دارد.
چپوو، وئیودشیپ مازوین

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Trzepowo | Trzepowo |
| --- | --- |
Village: Village
Trzepowo: Trzepowo
مختصات: ۵۲°۳۵′ شمالی ۲۱°۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۵۸۳°شمالی ۲۱٫۰۶۷°شرقی﻿ / 52.583; 21.067: مختصات: ۵۲°۳۵′ شمالی ۲۱°۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۵۸۳°شمالی ۲۱٫۰۶۷°شرقی﻿ / 52.583; 21.067
استان‌های لهستان: استان ماسوویان
County: Pułtusk
گمینا: Pokrzywnica
چپوو، وئیودشیپ مازوین (به لاتین: Trzepowo, Masovian Voivodeship) یک روستای لهستان در لهستان است که در Gmina Pokrzywnica واقع شده‌است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
The Independent Iranian Workers Union (IIWU): The Independent Iranian Workers Union (IIWU)
نام پیشین: اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار
بنیان‌گذاری: آذر ۱۳۸۵
محل تأسیس: سنندج
وبگاه: وبگاه رسمی
نام پیشین: اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار
اتحادیه آزاد کارگران ایران یک سازمان کارگری ایرانی است که اعضای آن از کارگران قرارداد موقت و دایمی از تمامی بخش‌های تولیدی و خدماتی و صنعتی و کارگران اخراجی و بی‌کار هستند. در آذر ماه ۱۳۸۵ هیئت مؤسس اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار با صدور بیانیه‌ای تشکیل این اتحادیه را اعلام نمود.
این تشکل کارگری خود را ظرفی برای رسیدن تمامی کارگران ایران به خواسته‌هایشان می‌داند و هدف آن حصول یک زندگی انسانی مطابق با استانداردها و پیشرفتهای امروزی بشر برای طبقه کارگر است. در اساسنامه این تشکل کارگری آمده است که این اتحادیه تلاش دارد با متشکل کردن کارگران رشته‌های مختلف تولیدی در خود، مبارزات جاری آنان را برای رسیدن به مطالباتشان در یک بعد سراسری متحد و یکپارچه کند.
رهبران این اتحادیه از جمله جعفر عظیم زاده، شاپور احسانی راد، پروین محمدی، جمیل محمدی و جوانمیر مرادی، تاکنون بارها از سوی مقامات امنیتی بخاطر فعالیت‌های صنفی بازداشت و احضار شده‌اند. پایگاه خبری این تشکل کارگری بارها از سوی مقامات فیلتر شده است.
اتحادیه آزاد کارگران ایران در دهه هشتاد خورشیدی مشارکت در انتشار مجله پیام سندیکا (نشریه هفتگی سندیکاهای کارگری) به مدیریت و سردبیری روبرت درویش کرد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران در سال ۱۳۹۱ مبتکر جمع‌آوری طومار بیست هزار نفری از کارگران کارخانه‌های مختلف کشور بود که از طریق آن، خطاب به وزیر کار نسبت به میزان دستمزد خود و ناهماهنگی آن با فشار بی‌سابقه تورم در کشور دست به اعتراض کرده بودند. کارگران در این طومار اعتراضی، که با توجه به کثرت معترضین امضاکننده اهمیت و وزن ویژه‌ای دارد، علاوه بر شکایت از دستمزدهای زیر خط فقر، در عین حال به پدیده‌های رایج دیگری در بازار کار، از جمله قراردادهای موقت، عدم پرداخت دستمزدها، بیکارسازی‌ها و رواج ناامنی شغلی نیز اشاره کرده بودند.
این اتحادیه تا پیش از ۳۰ فروردین ۱۳۸۷ اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار نام داشت. اتحادیه سراسری کارگران اخراجی و بی‌کار در دومین جلسه مجمع عمومی خود در ۳۰ فروردین ۱۳۸۷ در سنندج، با اعمال اصلاحاتی در اساسنامه‌اش به اتحادیه آزاد کارگران ایران تغییر نام داد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران یکی از چهار تشکل کارگری‌ای بود که در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸، بیانیه‌ای موسوم به منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران صادر کردند.