ماشینم را بران
داستان

«یوسوکه کافوکو» بازیگر و کارگردان سرشناس تئاتر با «اوتو کافوکو»، فیلمنامه‌نویس جذاب ازدواج کرده‌است. اوتو داستان فیلم‌نامه‌های خود را در طول رابطه‌جنسی با یوسوکه تصور و آنها را برای او روایت می‌کند. اوتو پس از تماشای تئاتر همسرش به‌نام «در انتظار گودو»، یوسوکه را با همکار خود که یک بازیگر جوان و متکبر به‌نام «کوجی تاکاتسوکی» است، آشنا می‌کند. هنگامی که یوسوکه به خاطر به تعویق یک روزه پروازش، برای شرکت در جشنواره به خانه برمی‌گردد، متوجه می‌شود که همسرش در حال خیانت با مرد جوانی است؛ که تصور می‌کند کوجی است. او بی‌سر و صدا و بدون جلب‌توجه او را ترک می‌کند؛ و حتی پس از تماس اینترنتی همسرش، موضوع را با او مطرح نمی‌کند.
پس از تصادف رانندگی، یوسوکه به بیمارستان می‌رود و متوجه می‌شود که در یک چشمش آب سیاه دارد و باید قطره‌های چشمی تجویز شده را برای جلوگیری از نابینایی کامل، به صورت مداوم مصرف کند. مشخص می‌شود که آن‌ها فرزند ۴ ساله‌ای را بر اثر ذات‌الریه از دست داده‌اند؛ و بر سر بچه‌نداشتن به تفاهم رسیده‌اند. پس از برگشت از مسافرت، اوتو با او مهربانی می‌کند؛ و با هم در حالی سکس می‌کنند، که اوتو داستان فیلم‌نامه خود را برای او کامل‌تر می‌کند. یک روز، زمانی که یوسوکه به سر کار می‌رود، اتو به او می‌گوید که می‌خواهد بعدازظهر با او صحبت کند. یوسوکه دیرتر به خانه برمی‌گردد؛ و جسد اوتو را که در اثر خونریزی مغزی فوت کرده‌است؛ را می‌یابد. یوسوکه پس از تشییع جنازه‌اش، هنگام اجرای نمایش دایی وانیا (نمایشنامه چخوف) دچار اختلال می‌شود و قادر به ادامه نمایش نیست.
دو سال بعد، یوسوکه با ثبت قرارداد با یک شرکت تولید تئاتر، اقامت در هیروشیما را می‌پذیرد، جایی که او باید یک اقتباس چند زبانه از رمان عمو وانیا را کارگردانی و برروی صحنه ببرد. شرکت تئاتر از یوسوکه می‌خواهد که خودش رانندگی نکند؛ و رانندگی ماشین شخصی خود را که یک ساب ۹۰۰ توربو ۱۹۸۷ قرمز رنگ است؛ را به یک راننده زن جوان و ماهر به‌نام «میساکی واتاری» بسپارد.
یوسوکه، کوجی را که اخیراً به دلیل رفتار نامناسب به حرفه‌اش آسیب رسانده‌است؛ علی‌رغم سن کم و نگرانی‌ها برای رفتار نامنظمش، به عنوان بازیگر عمو وانیا انتخاب می‌کند. یک شب، یوسوکه با کوجی در یک بار ملاقات می‌کند؛ جایی که علی‌رغم تصور یوسوکه، کوجی اعتراف می‌کند، که اوتو را دوست داشته‌است؛ اما ادعا می‌کند که این یک عشق نافرجام بوده‌است.
در طول رانندگی، پیوندی عاطفی بین یوسوکه و میساکی شکل می‌گیرد. یوسوکه در مورد اتو و از دست دادن دخترشان، که در صورت حیات، هم‌سن و سال میساکی بود، به او می‌گوید. میساکی هم به او دربارهٔ مادر بدرفتارش که پنج سال قبل در رانش زمین فوت کرده بود؛ و بر اثر آن سانحه زخم برجسته‌ای روی گونه چپش بر جای مانده‌است؛ می‌گوید.
یوسوکه مجدداً از عدم کنترل کوجی بر متن، از او انتقاد می‌کند. کوجی که ناراحت است؛ مردی را دنبال می‌کند؛ که بدون اجازه از او عکس می‌گرفت. در طول رانندگی به خانه، یوسوکه در مورد نحوه سکس با اتو و شیوه گفتن فیلم‌نامه‌ها در طول رابطه‌جنسی و به ارگاسم رسیدنش و همچنین فراموشی فردا صبح اوتو و یادآوری متن برای نوشتن و اینکه تکرار این‌کار، باعث کم‌کردن غم از دست دادن فرزندشان شده بود؛ با کوجی صحبت می‌کند و فاش می‌کند که او از خیانت‌های همسرش اطلاع داشته‌است؛ اما سکوت کرده، زیرا معتقد بود که با وجود آن روابط، همسرش همچنان عاشق او بوده‌است. کوجی که برخورد یوسوکه با ماجرا را می‌بیند؛ داستان آخرین فیلمنامه اتو را که یوسوکه هرگز به‌طور کامل نشنیده بود؛ برای او کامل می‌کند.
چند روز بعد، پلیس در جلسه تمرین تئاتر، کوجی را دستگیر می‌کند، زیرا عکاس به دلیل جراحات وارده در درگیری جان خود را از دست داده بود. مدیران تئاتر به یوسوکه یک انتخاب پیشنهاد می‌کنند: یا نقش وانیا را خود یوسوکه اجرا کند؛ یا نمایش را به‌طور کلی لغو شود.
یوسوکه با گرفتن مهلت از مدیران، از میساکی می‌خواهد که او را به خانه دوران کودکی اش در هوکایدو ببرد. در طول سفر یوسوکه از احساسش می‌گوید؛ که اگر زودتر به خانه می‌آمد تا با بحثی که همسرش از او می‌خواست؛ داشته باشد؛ می‌توانست اوتو را نجات دهد. میساکی هم در طول سفر فاش می‌کند، که می‌توانست مادرش را در رانش زمین نجات دهد؛ اما این کار را نکرده‌است. آنها به بقایای خانه دوران کودکی میساکی می‌رسند؛ و با غم و اندوه تجربه شده جداگانه یکدیگر در مواجهه با شکست‌های عاطفی زندگی و در حالی که برف شروع به بارش می‌کند، همدیگر را به آغوش می‌کشند. سپس به هیروشیما بازمی‌گردند، جایی که یوسوکه نقش وانیا را بر عهده می‌گیرد و اجرای پرشوری را در برابر تماشاگران زنده و میساکی اجرا می‌کند.
میساکی خرید مواد غذایی در مارکت را تمام می‌کند و وارد ساب قرمز می‌شود. سگی در صندلی عقب منتظر اوست. او ماسک خود را برمی‌دارد و نشان می‌دهد که جای زخمش به سختی قابل مشاهده است.