stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارپا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| Carepa | Carepa |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
Location of the municipality and town of Carepa in the Antioquia Department of Colombia: Location of the municipality and town of Carepa in the Antioquia Department of Colombia
بخش: انتیوکیا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
کارپا (به اسپانیایی: Carepa) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در Urabá Antioquia واقع شده‌است.
امبینانداوکا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ambinanindovoka | Ambinanindovoka |
| --- | --- |
AmbinanindovokaLocation in Madagascar: AmbinanindovokaLocation in Madagascar
مختصات: ۲۱°۵۵′ جنوبی ۴۷°۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۹۱۷°جنوبی ۴۷٫۱۰۰°شرقی﻿ / -21.917; 47.100: مختصات: ۲۱°۵۵′ جنوبی ۴۷°۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۹۱۷°جنوبی ۴۷٫۱۰۰°شرقی﻿ / -21.917; 47.100
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: هائوته ماتسیاترا
District: Ambalavao
ارتفاع: ۱٬۰۲۹ متر (۳۳۷۶ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۱٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امبینانداوکا (به لاتین: Ambinanindovoka) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در هائوته ماتسیاترا واقع شده‌است.
خصوصیات

امبینانداوکا ۱۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۲۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
قبرس ونیزی

جزیره قبرس از سال ۱۴۸۹ که پادشاهی مستقل قبرس به پایان رسید، تا ۱۵۷۱ که جزیره توسط امپراتوری عثمانی فتح شد، جزو مستعمرات جمهوری ونیز بود.
تاریخ > تصاحب

ونیز برای قرن‌ها خواهان کنترل قبرس بود و بازرگانان ونیزی از سال ۱۰۰۰ میلادی که گسترش تجاری و نظامی ونیز در شرق مدیترانه آغاز شده بود، بر این جزیره فعالیت می‌کردند.
تمایل ونیز به قبرس عمدتاً از سودآوری ناشی می‌شد. ونیزی‌ها قبرس را به‌طور عمده به‌عنوان یک پایگاه نظامی می‌دیدند. با پیش‌بینی وقوع درگیری‌ها، آن‌ها طرحی گسترده برای تحکیم دفاعی جزیره را اجرا کردند. فاماگوستا و نیکوزیا با دیوارهای خاکی عظیمی احاطه شدند که با سنگ پوشانده شده بود. دیوار خارجی‌ای نیز پیرامون قلعه کیرنیا ساخته شد و شکاف آن با خاک پر شد تا یک دژ توپخانه‌ای ایجاد کند. بهترین معماران نظامی اروپا برای طراحی و اجرای این پروژه‌ها به قبرس فراخوانده شدند.
در سال ۱۴۶۸، جیمز دوم از خاندان لوزینیان پادشاه قبرس شد. در همان سال، او کاترین کورنارو (که از خانواده اشرافی "کورنر" در ونیز به دنیا آمده بود) را به‌عنوان همسر خود و ملکه قبرس انتخاب کرد. انتخاب پادشاه برای جمهوری ونیز بسیار خوشایند بود، زیرا از این پس می‌توانست حقوق تجاری و دیگر امتیازات ونیز را در قبرس تأمین کند. آن‌ها در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۱۴۶۸ در ونیز ازدواج کردند، وقتی که کاترین ۱۴ ساله بود.
جیمز بلافاصله پس از ازدواج به علت بیماری ناگهانی درگذشت و طبق وصیتش، کاترین که در آن زمان باردار بود، به‌عنوان ولی‌عهد عمل کرد. او پس از مرگ پسر نوزادشان جیمز که در آگوست ۱۴۷۴ بر اثر مالاریا قبل از اولین سالگرد تولدش درگذشت، به پادشاهی رسید.
پادشاهی قبرس مدت‌ها پیش کاهش یافته بود و از سال ۱۴۲۶ تحت سلطه ممالیک‌های مصر قرار داشت. تحت حکمرانی کاترین، که از ۱۴۷۴ تا ۱۴۸۹ قبرس را اداره کرد، جزیره تحت کنترل بازرگانان ونیزی بود و در تاریخ ۱۴ مارس ۱۴۸۹ او مجبور به کناره‌گیری شد و اداره کشور را به جمهوری ونیز فروخت.
طبق گزارش جورج بوستروینیوس، «در تاریخ ۱۴ فوریه، ملکه در حالی که لباس مشکی بر تن داشت و همراه با بارون‌ها و همسرانشان در حال حرکت به‌سوی اسبش بود، شش شوالیه لگام اسب او را در دست داشتند. از لحظه‌ای که از نیکوزیا بیرون رفت، چشمانش همیشه پر از اشک بود. با عزیمت او، تمام مردم در غم و اندوه بودند.» بنابراین، آخرین دولت صلیبی به مستعمره ونیز تبدیل شد و به‌عنوان جبران، به کاترین اجازه داده شد که عنوان ملکه را حفظ کرده و در سال ۱۴۸۹ به خانم صاحب‌اختیار آصولو (یک شهرستان در شمال ایتالیا در سرزمین‌های اصلی ونیز) تبدیل شود.
اکثریت جمعیت ونیزی قبرس شامل کشاورزان یونانی ارتدکس بودند که تحت سلطه طبقه حاکم لاتین (که به پادشاهان سابق لوزینیان مرتبط بودند) قرار داشتند و تخمین زده می‌شد که حدود پنجاه هزار دهقان در این جزیره زندگی می‌کردند. ونیز از کاتولیک‌ها حمایت می‌کرد، که باعث افزایش قابل توجه پیروان این مذهب شد. این موضوع باعث بروز مشکلاتی با کشیشان محلی یونانی ارتدکس شد.
منابع

↑  «A brief history of Cyprus - Venetian period». www.whatson-northcyprus.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۱۷.
↑  https://books.google.com.cy/books?id=PCcOAQAAMAAJ&redir_esc=y
مهابارته

مَهابارَته (سانسکریت: महाभारतम्، آوانگاری: Mahābhāratam، تلفظ سانسکریت: [mɐɦɑːˈbʱɑːrɐt̪ɐm]) سروده‌ای حماسی از سدهٔ پنجم یا ششم پیش از میلاد به زبانِ سانسکریت و به‌همراهِ رامایانا یکی از دو حماسهٔ تاریخِ هند است. مهاباراتا نوشته‌ی نوشتهٔ ویاسَ و گروهی از مؤلفان، با بیش از یکصدهزار بیت، بلندترین حماسه منظوم جهان است. قدیمی‌ترین ترین بخش های آن متعلق به ۴۰۰ سال قبل از میلاد است و کارِ نوشتنِ آن تا سدهٔ سوم یا چهارم میلادی ادامه یافته است. مهاباراتا بگونه‌ای شاهنامهٔ هندیان است. برخی از تاریخدانان، موضوعِ این سروده‌ها را الهام‌گرفته از نبرد میانِ مردمان آریایی و دراویدی در هزاره دوم پیش از میلاد می‌دانند. مهاباراتا در قدیم بدستور اکبر شاه با نام رزم‌نامه به فارسی ترجمه شده است.
مهابهاراتا مجموعه‌ای از افسانه‌های تاریخی هند در هجده فصل است و بیش از صدهزار بیت شعر دارد و بعضی‌ها آن را شاهنامهٔ هند و عده‌ای آن را حماسه ایلیاد و ادیسهٔ آن کشور می‌نامند. مهابهاراتا ۱۹ کتاب بسیار بزرگ است و مانند شاهنامه فردوسی، تاریخِ تمدنِ هند را از آغاز بازگو می‌کند. سرایندهٔ آن ویاس حکیم و دانشمند معروف است که علاوه بر مهابهاراتا ۱۰۸ پورانای دیگر نیز تصنیف کرده‌است. سروده‌های مهابهاراتا روان است و در آن تأثیر ژرفی از زیبایی‌های طبیعت به‌چشم می‌خورد.
واژه‌شناسی

واژه مها (سانسکریت: महा، آوانگاری: Mahā) پیشوند است و به معنای بزرگ‌ترین بکار برده می‌شود و بهاراتا (سانسکریت: भारत، آوانگاری: Bhārata)، نامِ نخستین امپراتور سلسله‌ای نژادی است، که در مهاباراتا ذکرشده، وی نام خویش را همچنین بر روی سلسلهٔ نژادی که خود بنا نهاد، قرارداد و ازآنجاکه داستان اساسی این حماسه دربرگیرندهٔ بازگوییِ جنگ بزرگ هند است، به نام مهابهاراتا نامیده شده است. برخی عناصرِ مهابهاراتا به دورهٔ ودایی بازمی‌گردند.
درون‌مایه

در حدود چهارپنجم مهابهاراتا مربوط به داستان‌ها و رویدادهای کهن است که سرچشمهٔ برخی از آثار معروف سانسکریت مانند بهگود گیتا، شاکونتالا، نلادمنیتی، و امثال اینها که شهرت جهانی دارند گشته و الهام‌بخش شعرا و نویسندگان بعدی قرار گرفته است. عقیدهٔ هندوان دربارهٔ این حماسه اینست که چیزی در دنیا نیست که در این کتاب نباشد و چیزی در این کتاب نیست که در دنیا وجود ندارد.
داستان اصلی مهابهاراتا دربارهٔ جنگی است که در شمال هند (دهلی) میان دو قبیله به نام پانچال‌ها و کوروها که پسر عموهای یکدیگر بودند تقریباً دوهزار سال پیش از میلاد مسیح درگرفته است. کوروها صد نفر و فرزندان فردی نابینا بودند و پنجال‌ها یا پانداواها تنها پنج برادر ولی افرادی باایمان، راستگو، دلیر و نیکوکار بودند. در راه پس گرفتن حق خویش و زدودن بدی‌ها، پانداواها به راهنمایی سری کریشنا علیه کوروها صف‌آرایی کردند و هم‌پیمانان آنان را به قتل رسانیدند و سپس کناره‌گیری کرده و به جنگل‌ها رفتند تا برای بخشوده شدن گناهان از خدای بزرگ خویش طلب آمرزش کنند و پس از آن در کوه‌های پربرف هیمالیا درگذشتند.
ویاسَه

ویاسَ شخصیتی موردِ احترام در سنّتِ هندوان است. همچنین گاهی از وی با نام ودا ویاسَ (سانسکریت: वेदव्यास، آوانگاری: Vēdavyāsa) و کریشنا نیز یاد می‌شود. او نویسندهٔ مهاباراتا و شخصیتی در آن است. نوشتنِ وداها و پوراناها به وی منسوب است. ویاسَ از هفت‌جاودانان در باور هندوان است.
جشنواره گورو پورنیما به وی اختصاص یافته و باور بر آنست که زادروزِ وی و روزِ جدا کردنِ وداها است.
برگردان‌ها به فارسی

مقالهٔ اصلی: رزم‌نامه
در سال ۹۹۰ هـ. جلال الدین اکبر خواست مهابهاراتا به فارسی ترجمه شود. دانشوران هندو دعوت شدند تا اطلاعات بیشتری در اختیار اکبر بگذارند و از آن پس کار ترجمهٔ آن کتاب به نقیب‌خان واگذار شد. ملا عبد القادر بدایونی نیز برای ترجمهٔ آن مأموریت یافت و پس از چهار ماه کوشش ۱۸ بابِ آن به نثرِ فارسی برگردانده شد. بخش‌های دیگر را ملا شیری، نقیب‌خان و حاجی سلطان تهانیسری به پایان رسانیدند. بدین ترتیب ترجمهٔ مهابهاراتا با همکاری عده‌ای از درباریان اکبر انجام شد و اکبرشاه آن را رزم‌نامه نامید و تعداد زیادی از صحنه‌های جنگ مهابهاراتا به دستور اکبرشاه به وسیلهٔ نقاشان دربار او تصویرگری شد. ابوالفضل پیشگفتاری بر آن افزود و به‌طوری‌که در پایان کتاب ذکر شده است کار ترجمه این حماسه بزرگ هندوان در سال ۹۹۵ هـ. اتمام یافت.
ترجمه‌های دیگر:
ترجمه‌ای به نثر فارسی به وسیلهٔ داراشکوه پسرشاه جهان و برادر اورنگ زیب عالمگیر.
ترجمه‌ای منظوم به فارسی توسط حاجی ربیع انجب.
ترجمه‌ای به فارسی توسط ملا احمد کشمیری که وقایع کشمیر را نیز نوشته است انجام گرفت. فیضی فیاضی ملک الشعرای دربار اکبرشاه و برادر ابو الفضل علامی بر رزم‌نامه دو باب منظوم افزود.
خلاصه‌ای از ماهابهاراتا به قلم آر.کی. نارایان به نام ماهاباراتا (روایتی نو از رزمنامه‌ای سترگ) با ترجمهٔ هومن بابک توسط انتشارات پرما (۱۴۰۰-تهران)
نگارخانه

رزم‌نامه، نسخه فارسی مهاباراتا
رزم‌نامه
رزم‌نامه
رزم‌نامه
رزم‌نامه
فاواله دی مالوارو

مکان
| فاواله دی مالوارو | فاواله دی مالوارو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
فاواله دی مالوارو: فاواله دی مالوارو
Favale di Malvaro: Favale di Malvaro
ناحیه: لیگوریا
استان / شهرستان: استان جنوا (GE)
دهستان: Monteghirfo
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۷ کیلومتر مربع (۶٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۲۰ متر (۱۰۵۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۵۰۵
 • تراکم: ۳۰/کیلومتر مربع (۷۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Favalesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 16040
پیش‌شماره تلفن: 0185
فاواله دی مالوارو (به ایتالیایی: Favale di Malvaro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان جنوا واقع شده‌است.
خصوصیات

فاواله دی مالوارو ۱۶٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۵۰۵ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عباس تبریزیان

| عباس تبریزیان | عباس تبریزیان |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۱ ه‍.ش،  عراق
قومیت:  ایران
دوران: جمهوری اسلامی
مذهب: شیعه دوازده‌امامی
پیشه: طب اسلامی
عباس تبریزیان (زاده ۱۳۴۱، نجف)، روحانی و شیادِ طبی عراقی-ایرانی است که در حوزه علمیه نجف تحصیل کرده و درس خارج و فقه را هم تدریس می‌کند. او خود را پدر طب اسلامی نامیده و می‌گوید علم پزشکی امروز دروغ و فریب است و دستیابی به علم طب همانند فقه است و درمان بیماری‌ها را باید از قرآن و احادیث استخراج کرد. او پزشکی جدید را «پروژه نفوذِ رژیم صهیونیستی و آمریکا و استکبار جهانی» برای نابودی مسلمانان و انقلاب می‌داند. تبریزیان مبلغ «دعا درمانی» است و در همایشی در یزد گفته‌است: «هر بیماری که سوره حمد او را شفا ندهد، هرگز معالجه نخواهد شد.» او آموزه‌های طبی خودش را تنها مرجع درست پزشکی معرفی کرده و مدت‌هاست که بدون تحصیلات در زمینه پزشکی یا طب سنتی به مداوای بیماران پرداخته و دارو نیز تجویز می‌کند.
بسیاری از روحانیون منتقد وی هستند و دادگاه ویژه روحانیت در مرداد ۱۳۹۸ در نامه ای به وزارت بهداشت دستور بستن تمام مراکز فعالیت وی را صادر کرده‌است. او پس از محکومیت به سه سال حبس تعزیری در خارج از ایران به‌سر می‌برد.
زندگی

عباس تبریزیان فرزند فاضل، در سال ۱۳۴۱، در شهر نجف به دنیا آمد. پدربزرگ او (محمدعلی) متولد تبریز بود و در دوران طفولیت به عراق مهاجرت کرد و بعدها از تجار بزرگ نجف شد.
تبریزیان در سال ۱۳۵۱ وارد حوزه علمیه نجف شد و ادبیات عرب را نزد زهیر در نجف آموخت. در سن ۱۸ سالگی به اجبار به ایران بازگشت و در ابتدا مدت کوتاهی در قم ساکن شد. سپس به دعوت عموهایش که در مشهد ساکن بودند در سال ۱۳۵۹ به مشهد نقل مکان کرد و در آنجا به ادامه تحصیل پرداخت.
دیدگاه‌های جنجالی

در خردادماه ۱۳۹۴ ایسنا به نقل از تبریزیان در نشستی که با دعوت نهاد رهبری در دانشگاه آزاد لرستان برگزار شد مطرح کرد که او ادعا کرده روزانه ۱۵۰ نفر مبتلای به بیماری‌های «صعب‌العلاج» را که تمام مراحل درمان از جمله شیمی‌درمانی را پشت سرگذاشته‌اند، اما به نتیجه‌ای دست نیافته‌اند را با طب اسلامی ادعایی‌اش در قم درمان می‌کند. تبریزیان مدعی است برای طب اسلامی، درمان سرطان و ام‌اس با درمان سرماخوردگی هیچ تفاوتی ندارد.
در تیرماه ۱۳۹۴ تبریزیان در همایشی در یزد گفت: زمان برگشت به طب اسلامی فرا رسیده‌است و بایستی با جایگزین کردن طب اسلامی به جای پزشکی مدرن به کمک مردم بیاییم. او اضافه کرد: هر بیماری که سوره حمد او را شفا ندهد هیچ درمانی ندارد؛ سوره حمد درمان کل بیماری‌هاست. او داروهای شیمیایی را عامل ابتلا به بسیاری از بیماری‌ها ذکر کرد و سزارین را عامل نابودی و معیوب ساختن زنان عنوان کرد. او همچنین با واکسیناسیون مخالف است و می‌گوید دست صهیونیستها برای محتاج‌تر کردن بشر به دارو در کار است. تبریزیان درمان اسلامی را شامل دو بخش دارویی و دعایی می‌داند.
تبریزیان مدعی شده که تروسکه دباک، متخصص همه‌گیرشناسی سرطان و رئیس دپارتمان همه‌گیرشناسی سرطان‌شناسی دانشگاه گرونینگن، سال ۱۳۹۴ در سفرش به ایران برای شرکت در یک همایش علمی، او را دیده و خواسته که به هلند برود تا تدریس کند و به دنبال تطمیع او بوده و آخر کار هم گفته‌است که «اتفاقاً من هم شوهر ندارم».
عباس تبریزیان، عسل و سیاه دانه و «داروی امام کاظم و داروی جامع امام رضا و حجامت» را برای پیشگیری و درمان کرونا تجویز کرده‌است. در کانال تلگرامی او آمده‌است: «... درمان و پیشگیری سخت نیست ولی بشر سواد ندارد. علم فقط نزد اهل بیت است غربی‌ها جهل‌شان را به رخ ما نکشند.» او در کانال تلگرامی رسمی خود ۱۳ روش درمانی دیگر برای درمان کرونا معرفی کرد که یکی از موارد آن، با عنوان «موقع خواب یک پنبه آغشته به روغن بنفشه در مقعد بگذارید» جنجال زیادی در بین کاربران اینترنتی برپا کرد. در ۸ اسفند ۹۸ و پس از فراگیر شدن کرونا در قم، تبریزیان ادعا کرد کرونا انتقام الهی از کسانی است که او را اذیت کرده‌اند و به این خاطر خداوند قم را متلاشی کرد.
در بهمن ۱۳۹۹، کانال تلگرامی تبریزیان مدعی شد که کسانی که واکسن کرونا می‌زنند به دلیل وجود میکروچیب در واکسن از سنخ انسان گونه خارج شده و ژن ایمان و نجابت را از دست می‌دهند. او همچنین مدعی شد کسانی که واکسن کرونا بزنند تمایل به همجنسگرایی پیدا می‌کنند.
آتش زدن کتاب هاریسون

عباس تبریزیان در اوایل بهمن ۱۳۹۸ اعلام کرد که قصد دارد یکی از کتاب‌های درسی مشهور رشته پزشکی با عنوان «اصول طب داخلی هاریسون» را طی مراسمی آتش بزند. او این کتاب را «پروژه نفوذ رژیم صهیونیستی و آمریکا و استکبار جهانی» برای نابودی انقلاب می‌داند. در ۴ بهمن ۱۳۹۸ فیلمی از آتش زدن کتاب «اصول طب داخلی هاریسون» توسط عباس تبریزیان منتشر شد. انتشار این ویدئوی کوتاه، به سرعت واکنش‌های منفی گسترده‌ای را در میان مسئولان وزارت بهداشت، حوزه‌های علمیه و نیز کاربران شبکه‌های اجتماعی برانگیخت.
در پی این عمل انجمن پزشکان عمومی ایران از عباس تبریزیان شکایت کرد و محمدرضا ظفرقندی، رئیس کل سازمان نظام پزشکی ایران، خواستار برخورد قضایی با او شد.
سعید نمکی، وزیر بهداشت که با مقایسه این اقدام با اقدام‌های مخرب طالبان در افغانستان، تبریزیان را فردی «جاهل» خواند که «عده‌ای مریض نادان» هم او را تأیید می‌کنند، دیگر مقام‌های وزارت بهداشت نیز به این اقدام قرون وسطایی واکنش نشان دادند. علیرضا رئیسی، معاون وزارت بهداشت، گفت: «آنچه مایه تأسف است فقط خالی بودن دست این افراد مدعی از نقد علمی نیست، بلکه سکوت و عدم برخورد قاطع مراجع علمی، فرهنگی، دینی و قضایی در برابر چنین رفتارهایی است.» او گفت که تبریزیان با طب اسلامی «تجارتخانه‌ای» برپا کرده و شاهد تکرار این رویه بوده‌ایم؛ از دخالت جاهلانه در درمان صدها بیمار مبتلا به سرطان و بیماری‌های مزمن تا توصیه به خوردن نمک در هنگامه بسیج ملی «کنترل فشارخون» از تریبون صدا وسیما. محمدرضا قدیر، رئیس دانشگاه علوم پزشکی قم، نیز این اقدام تبریزیان را محکوم کرد و گفت که او «با بی‌سوادی از علم طب، برای خود دکان باز کرده» است.
علاوه بر خشم جامعه پزشکی ایران، حوزه علمیه قم و بخشی از روحانیون و حتی برخی از نمایندگان رهبر جمهوری اسلامی اقدام تبریزیان را محکوم کردند اما واکنش آن‌ها از صدور چند بیانیه فراتر نرفت.
پس از انتشار خبرهایی مبنی بر بازداشت عباس تبریزیان، دادستانی ویژه روحانیت اعلام کرد که این روحانی بازداشت نشده و خارج از کشور در شهر نجف عراق ساکن است.
نیروهای انتظامی و قضایی ایران نیز در برخورد با تبریزیان اهمال به‌خرج می‌دهد. در حالی که در سال ۱۳۹۶، وزارت بهداشت فعالیت عباس تبریزیان در زمینه «طب اسلامی» را غیرقانونی اعلام کرد و خواستار توقف فعالیت او و شاگردانش شد. فعالیت‌های عباس تبریزیان و افراد کمتر شناخته شده در زمینه «طب اسلامی» و فروش «دارو» هایشان همچنان ادامه دارد.
محمود عباسی، یک قاضی که خود معاونت حقوق بشر و امور بین‌الملل وزارت دادگستری را برعهده دارد، گفت: «سال‌هاست که تبریزیان به مداخله آشکار در امور پزشکی و دارویی می‌پردازد و متأسفانه مسئولان قضایی در قبال شکایات و پرونده‌های متشکله علیه وی مماشات می‌کنند، که شاید نگرانی آنان ناشی از ملبس بودن تبریزیان به لباس روحانیت باشد.» او تأکید کرد که «بدون تردید، بی‌تفاوتی جامعه و مسئولان در قبال اقدامات غیرقانونی چنین افرادی موجب گستاخی آنان شده‌است.» بر خلاف ادعای عباسی، دادگاه ویژه روحانیت در مرداد ۱۳۹۸ در نامه به وزارت بهداشت خواستار بستن تمام مراکز فعالیت تبریزیان شده بود.
در شبکه‌های اجتماعی، بحث دربارهٔ کتاب‌سوزان با هشتگ تبریزیان داغ شد و بسیاری در تقبیح این عمل، رفتار مغول‌ها و داعشی‌ها را یادآوری کردند.
دادستان دادگاه ویژه روحانیت پس از انتشار شایعاتی مبنی بر بازداشت او گفت که وی اکنون در ایران نیست و در نجف اقامت دارد.
عباس تبریزیان با انتشار حکم شعبه ۱۳۶ دادگاه کیفری ۲ مشهد اعلام کرد که با شکایت او، سه پزشک به اتهام «توهین» به او به شلاق محکوم شده‌اند.
حکم دادگاه ویژه روحانیت برای تعطیلی فعالیت وی

به گزارش خبرگزاری قرآنی ایران (ایکنا) در مرداد ۱۳۹۸ دادگاه ویژه روحانیت در نامه‌ای خطاب به مدیرکل دفتر نظارت و اعتبار بخشی امور درمان وزارت بهداشت، خواستار پلمپ مراکز فعالیت وی در سراسر کشور گردید. همچنین او طبق حکم دادگاه، محکوم به سه سال حبس تعزیری شد، اما خبری از اجرای این حکم منتشر نشده‌است.
نقدها

تبریزیان که از مدافعان «طب اسلامی» و از مخالفان پزشکی حرفه‌ای است با مخالفت‌های زیادی مواجه بوده‌است. نقدهای زیادی بر دخالت‌های پزشکی تبریزیان شده که همه آن نقدها هم صرفاً از طرف پزشکان و متخصصان نبوده؛ به عنوان مثال نقد سید محمدعلی ایازی مدرس حوزه علمیه خراسان که همانند کردن علم طب و فقه را مغالطه دانسته‌است. ایازی گفته فقه مستند به آیات قطعی قرآن و احادیث معتبر است و حدیث معتبری دربارهٔ تجویز دارو برای بیماری وجود ندارد.
عباس کامیابی، رئیس انجمن پزشکان عمومی ایران گفت: «بدبین کردن مردم به دانش پزشکی، حتی اگر فقط روی یک نفر تأثیر داشته باشد و او را از پیگیری درمان بازدارد، تهدید علیه سلامت جامعه به‌شمار می‌رود و مستوجب برخورد قانونی است.» او از شکایت این انجمن از عامل آتش زدن کتاب پزشکی هاریسون خبر داد.
سال ۱۳۹۶ وزارت بهداشت فعالیت او را غیرقانونی دانست و خواستار توقف فعالیت‌های او و شاگردانش شد، اما فعالیت‌های او در زمینه آموزش و تولید دارو ادامه دارد و سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی او همچنان فعال هستند. در این سایت‌ها داروهایی برای انواع بیماری‌ها معرفی شده و بخشی هم برای ثبت‌نام دوره‌های آموزشی برای کارآموزان وجود دارد.
سعید نمکی، وزیر بهداشت ایران آتش‌زدن کتاب پزشکی هاریسون را نشان دادن «چهره زمخت طالبانی از روحانیت» توصیف کرده‌است.
احمد مبلغی عضو خبرگان رهبری گفت این فرد حوزوی به خاطر داشتن دانش اندکی در زمینه طب متوهم شده‌است.
ابوالفضل فاتح نوشت: این نمونه ای از جهلی است که روز به روز در جامعه ما گویی مقدس تر می‌شود. جهل مقدسی که در سایهٔ دور شدن از معیارهای اخلاقی و علمی در حال رونق و اگر بتواند در جستجوی مسلط شدن بر نظام هنجاری ماست به ویژه آن که متأسفانه برخی محافل و و رسانه‌های شناخته شده نیز به این جهل دامن می‌زنند.
تبریزیان به مخالفینش گفته همان داروهای شیمیایی را بخورند، چرا که به گفته او، با خوردن آن داروها زودتر نابود می‌شوند.
ادیچانالور

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Adichanalloor Adichanallur | Adichanalloor Adichanallur |
| --- | --- |
village: village
AdichanalloorLocation in Kerala, India: AdichanalloorLocation in Kerala, India
مختصات: ۸°۵۲′۵۷″شمالی ۷۶°۴۲′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۸٫۸۸۲۵۶۰°شمالی ۷۶٫۷۱۳۱۳۰°شرقی﻿ / 8.882560; 76.713130: مختصات: ۸°۵۲′۵۷″شمالی ۷۶°۴۲′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۸٫۸۸۲۵۶۰°شمالی ۷۶٫۷۱۳۱۳۰°شرقی﻿ / 8.882560; 76.713130
ایالت: کرالا
District: Kollam
حکومت: حکومت
 • نهاد: Kollam
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۱٬۲۵۸
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 691573
کد تلفن: 0474
پلاک خودرو: KL-2
نزدیک‌ترین شهر: Kottiyam, Mylakkadu
Literacy: 92.03%%
لوک‌سابا constituency: Kollam
Vidhan Sabha  constituency: Chathannoor
نماینده شهر: Kollam
ادیچانالور (به انگلیسی: Adichanalloor) در هند است که در کرالا واقع شده‌است.
خصوصیات

ادیچانالور ۳۱٬۲۵۸ نفر جمعیت دارد.
لالان سفلی (خداآفرین)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| لالان سفلی لالان سفلی | لالان سفلی لالان سفلی |
| --- | --- |
village: village
لالان سفلی: لالان سفلی
مختصات: ۳۹°۰۶′۲۶″ شمالی ۴۷°۰۵′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۱۰۷۲۲°شمالی ۴۷٫۰۹۲۲۲°شرقی﻿ / 39.10722; 47.09222: مختصات: ۳۹°۰۶′۲۶″ شمالی ۴۷°۰۵′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۱۰۷۲۲°شمالی ۴۷٫۰۹۲۲۲°شرقی﻿ / 39.10722; 47.09222
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان خداآفرین
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان خداآفرین
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان کیوان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۴۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
لالان سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کیوان بخش مرکزی شهرستان خداآفرین واقع شده‌است.
استان لویو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
| Львівська لووف | Львівська لووف |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچممهر:   پرچممهر
مختصات: ۴۹°۴۳′۰۳″ شمالی ۲۳°۵۷′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۷۱۷۵۰°شمالی ۲۳٫۹۵۰۲۸°شرقی﻿ / 49.71750; 23.95028: مختصات: ۴۹°۴۳′۰۳″ شمالی ۲۳°۵۷′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۷۱۷۵۰°شمالی ۲۳٫۹۵۰۲۸°شرقی﻿ / 49.71750; 23.95028
مرکز استان: لووف
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Vasyl Horbal
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱۸۳۳ کیلومتر مربع (۸۴۳۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۵۵۲۹۰۰
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
کد منطقه: ۳۲ ۳۸۰
وبگاه: www.loda.gov.ua
استان لووف یا استان لویو (به اوکراینی: Львівська область) از استان‌های غربی اوکراین است. مرکز این استان شهر لووف می‌باشد.
شهرهای استان لووف

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  اوهنیف  بلز  هلینیانی  نوویی کالینیف  بیبرکا  کومارنو  خیریف  رودکی  دوبرومیل  استاریی سامبیر  ولیکی موستی |  موشین  سودووا ویشنیا  اسکوله  پرمیشلیانی  تورکا  راوا-روسکا  دوبلیانی  بوسک  موستیسکا  رادخیف  پوستومیتی |  خودوریف  کامیانکا-بوزکا  ژیداچیف  سوسنیفکا  ژوفکفا  یاووریف  وینیکی  میکولائیف  هوردوک  استبنیک  سوکال |  برودی  زولوچیف  نوویاووریفسکه  نوویی روزدیل  تروسکاوتس  سامبیر  بوریسلاف  استری  چروونوهراد  دروهوبیچ  لویو |  |
قانون وضعیت یهودیان

قانون وضعیت یهودیان, یا تنظیمات یهودیان (به فرانسوی: Statut des Juifs), که در زمان جنگ جهانی دوم, در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۴۰, توسط دولت ویشی تصویب شد، بزرگترین تغییر در وضعیت یهودیان در فرانسه بود. این قانون، که توسط وزیر دادگستری رژیم ویشی، رافائل آلیبر، و بر اساس قوانین نورنبرگ نازی‌ها نوشته شده بود، تابعیت فرانسوی را از یهودیان سلب می‌کرد. انگیزه برای تصویب این قوانین به صورت مستقل بود و توسط آلمان الزامی نشده بود. این قانون پس از تلاشی که دولت فرانسه در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۰ انجام داد و تابعیت ۷۰۰۰ یهودی که پس از سال ۱۹۲۷ تابعیت فرانسه را دریافت کرده بودند، بدون برانگیختن مخالفت‌های عمومی، لغو کرد، تصویب شد.
در نتیجه این قانون، یهودیانی که شهروند فرانسه نبودند، همان روز بعد, در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۴۰، در اردوگاه‌ها جمع‌آوری و سپس به سمت نابودی فرستاده شدند.
این قوانین در تاریخ ۹ اوت ۱۹۴۴، پس از آزادسازی و بازگشت به قانونیت جمهوری‌خواهانه، باطل اعلام شدند.
پس زمینه

در دهم مه ۱۹۴۰، آلمان به کشورهای غرب اروپا حمله کرد و بر بلژیک، هلند، لوکزامبورگ و فرانسه مسلط شد. در چهاردهم ژوئن ۱۹۴۰، سربازان آلمانی در خیابان‌های پاریس مارش پیروزی زدند. فرانسه به چهار بخش تقسیم شد:
الزاس لورن که "به آلمان بازگردانده شدند"
منطقه اشغالی
منطقه آزادی، تحت کنترل دولت ویشی
منطقه ایتالیایی
فرانسه اولین کشوری بود که در آن یهودیان به برابری حقوق دست یافتند، بنابراین تصویب قانون وضعیت یهودیان برای جامعه یهودی که خود را فرانسوی می‌دانست، شوک‌آور بود.
محتوای قانون

«ما، مارشال فرانسه، رئیس دولت فرانسوی، پس از بحث در نشست شورای وزیران، موارد زیر را تعیین می‌کنیم:
ماده ۱ - هر فردی که نواده سه پدربزرگ و مادربزرگ از نژاد یهودی است یا دو پدربزرگ و مادربزرگ از این نژاد، در صورتی که همسرش خود یهودی باشد، به عنوان یهودی تلقی می‌شود.
ماده ۲ - پر کردن مشاغل دولتی یا هر یک از مشاغل ذکر شده در زیر برای یهودیان ممنوع است...»
آلمان مبدع قانونگذاری ضد یهودی دولت ویشی نبود و در مواردی، اقدامات دولت ویشی سخت‌گیرانه‌تر از خواسته‌های آلمان بوده است. کلمه "نژاد" در قانون باعث می‌شود که قانون فرانسوی افراطی‌تر از قوانین نژادی آلمانی باشد، که در آن یهودی بر اساس وابستگی دینی تعریف شده است، در حالی که در ویشی، بر اساس وابستگی نژادی تعریف می‌شود.
پیامدهای قانون

این قانون یهودیان را از تمام مشاغل در خدمات عمومی، مدیریت موسسات دولتی، هر نقش در روزنامه‌نگاری، رادیو، سینما و از افسران در تمام شاخه‌های نظامی برکنار کرد. این قانون به دولت اجازه داد تا شهروندان از نژاد یهودی طبق این قانون را بر اساس تصمیم مقام مسئول منطقه‌شان در اردوگاه‌ها زندانی کند، یا برخلاف میل آن‌ها محل زندگی‌شان را تعیین کند.
علاوه بر این، این قانون تابعیت فرانسوی یهودیان الجزایری را لغو کرد. تنها استثنائاتی که این قانون بر آن‌ها اعمال نمی‌شد، کهنه‌سربازان جنگ‌ها با دارندگان گواهی‌نامه جنگ از سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۸، یا کسانی که برای جنگیدن در سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰ مدال گرفته‌اند، یا اعضای «لژیون دونور» از طرف نظام بودند.