stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آئروسپاسیال آلوئت ۳
طراحی و ساخت

نخستین ورژن آلوئت ۳، پیش نمونهٔ اس اِ ۳۱۶۰ برای نخستین بار در تاریخ ۲۸ فوریه ۱۹۵۹ پرواز کرد. اس آ ۳۱۶آ (اس اِ ۳۱۶۰) در سال ۱۹۶۱ وارد خط تولید شد و تا سال ۱۹۶۸ که اس آ ۳۱۶ب جایگزین آن شد در خط تولید باقی ماند. آخرین و هزار و چهارصد و سی و هفتمین آلوئت ۳ در سال ۱۹۷۹ از خط مونتاژ بیرون آمد و خط تولید اصلی آن در فرانسه بسته شد. آخرین فروند از آلوئت ۳ از شرکت آئروسپاسیال در سال ۱۹۸۵ تحویل داده شد.
بیش از ۵۰۰ فروند از این هلیکوپتر در رومانی، هندوستان و سوییس زیر امتیاز تولید شدند. شرکت هیندوستان آئروناتیکس امتیاز ساخت این هلیکوپتر را با نام هال چاتاک گرفت و بیش از ۳۰۰ فروند از این هلیکوپتر به وسیلهٔ این شرکت هندی ساخته شد. این شرکت طی سالیان به‌طور مستقل این هلیکوپتر را به روزرسانی و بومی‌سازی کرد و ورژنی از آن هر چند به تعداد محدود در خط تولید قرار دارد. از جمله دیگر شرکت‌هایی که آلوئت ۳ را زیر امتیاز می‌ساختند یا مونتاژ می‌کردند شرکت ایندوستریا آئروناتیکا رومانا در کشور رومانی که این هلیکوپتر را با نام آی ای آر ۳۱۶ تولید می‌کرد، شرکت اف پلوس و در امن سوییس و شرکت‌های فوکر و لیختورک در هلند هستند.
تعداد آلوئت ۳های تولید شده به قرار زیر است:
فرانسه ۱۴۵۲ فروند
هندوستان بیش از ۳۰۰ فروند (هنوز مشغول خدمت هستند.)
رومانی بیش از ۲۰۰ فروند
سوییس ۶۰ فروند
تاریخچه عملیات > آرژانتین

هوانوردی دریایی آرژانتین ۱۴ فروند از این هلیکوپتر را خریداری کرد. در خلال جنگ فالکلند با بریتانیا در سال ۱۹۸۲ هنگامی که کشتی ژنرال بلگرانو به وسیلهٔ اژدرهای کشتی کانکرر غرق شد یک فروند اس آ ۳۱۶ب روی عرشهٔ کشتی غرق شده قرار داشت. یک فروند دیگر آن نقش مهمی در خلال تهاجم به جرجیای جنوبی بازی می‌کرد. در ۲ دسامبر ۲۰۱۰ آخرین فروند این هلیکوپتر در آرژانتین طی مراسمی در فرودگاه فرودگاه کماندانته اسپورای باییا بلانکا بازنشسته شد.
تاریخچه عملیات > استرالیا

از آوریل ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷ سه فروند آلوئت ۳ از فرانسه به استرالیا برای مونتاژ محلی فرستاده شد. این ۳ فروند به وسیلهٔ نیروی هوایی پادشاهی استرالیا در ناحیه ممنوعه وومرا به عنوان هلیکوپتر نفربر سبک و برای بازیابی قطعات موشک پس از پرتاب آزمایش به کار گرفته شد.
تاریخچه عملیات > بلژیک

نیروی دریایی/ نیروی هوایی: ۳ فروند اس آ ۳۱۶ب
تاریخچه عملیات > شیلی

نیروی دریایی شیلی در سال ۱۹۷۷ ده فروند اس آ-۳۱۹ب سفارش داد. این هلیکوپترها تا اواسط سال ۱۹۷۸ تحویل داده شدند و پیش از اوج بحران کانال بیگل با آرژانتین عملیاتی شدند و نخستین هلیکوپترهای تاکتیکی کشتی‌نشین بودند که به وسیلهٔ نیروی دریایی شیلی به کار گرفته شدند. این هلیکوپتر مجهز به رادار و مسلح به موشک، مسلسل، خرج عمقی، و یک فروند اژدر ضدزیردریایی سبک شدند. یک فروند اس آ-۳۱۹ب نیروی دریایی شیلی عملیاتی و در شرایط بسیار خوبی بودند و در این دهه جای خود را به هلیکوپترهای اس آ۵۳۳ سوپر پوما دادند و خود به وسیلهٔ کاربران غیرنظامی خریداری شدند.
تاریخچه عملیات > دانمارک

از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ هشت فروند به نیروی دریایی پادشاهی دانمارک تحویل داده شد و بیشتر به عنوان هلیکوپتر رادار دهانه ترکیبی و شناسایی برای پشتیبانی از کشتی‌های گشتی قطب شمال نیروی دریایی به کار گرفته شدند. در سال ۱۹۸۲ این هلیکوپترها جای خود را به وستلند لینکس دادند.
تاریخچه عملیات > فرانسه

آلوئت ۳ در سال ۱۹۶۰ وارد خدمت در نیروهای مسلح فرانسه گردید.نیروی زمینی فرانسه در ژوئن ۱۹۶۱ ۵۰ فروندذ آلوئت ۳ سفارش داد.
در ژوئن ۱۹۶۰ یک فروند آلوئت ۳ در حالی که هفت نفر را حمل می‌کرد عملیات برخاست و فرود را روی کوه مون بلان در آلپ فرانسه در ارتفاع ۴۸۱۰ متری انجام داد که این ارتفاع برای یک هلیکوپتر بی سابقه بود. همان هلیکوپتر دوباره در نومبر ۱۹۶۰ با دو سرنشین و ۲۵۰ کیلوگرم بار مفید در هیمالیا در ارتفاع ۶۰۰۴ متری عملیات برخاست و فرود را انجام داد.
در ژوئن ۲۰۰۴ آلوئت ۳ پس از ۳۲ سال خدمت موفقیت‌آمیز از نیروی هوایی فرانسه بازنشسته شد و اروکوپتر آاس۳۵۵ اکوری ۲ جایگزین آن گردید.
نیروی دریایی فرانسه هنوز از آلوئت ۳ برای انجام عملیات جستجو و نجات و مأموریت‌های پشتیبانی سود می‌برد.
تاریخچه عملیات > ایرلند

نیروهای هوابرد ایرلند بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۷ آلوئت ۳ را به کار می‌بردند. در این مدت زمان آلوئت ۳ تنها هلیکوپتر در این نیرو بود. نخستین دو فروند آلوئت ۳ در سال ۱۹۶۳ به ایرلند تحویل داده شد و سومین فروند در سال ۱۹۶۴ و ۵ فروند بعدی بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ تحویل داده شدند. در فرودگاه بالدنل در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ آلوئت ۳ از نیرویهای هوابرد ایرلند بازنشسته شد. در خلال ۴۴ سال خدمت موفقیت‌آمیز ناوگان آلووئت ۳ بیش از ۷۷۰۰۰ ساعت پرواز نمود. در کنار مأموریت‌های نظامی روتین این هلیکوپتر ۱۷۱۷ ماموریت جستجو و نجات را انجام داد و جان ۵۴۲ تن را نجات داده و ۲۸۸۲ پرواز آمبولانس هوایی را به انجام رساند.
تاریخچه عملیات > هندوستان

ماموریت آلوئت ۳ در نیروهای مسلح هند بیش از همه در آموزش، ترابری، انتقال تلفات، ارتباطات و نقش رابط بود. هم‌اکنون چتاک (ورژن هندی آلوئت ۳) در حال دادن جای خود به هال دروو در نیروهای مسلح هندوستان است. در هندوستان تغییر موتور هال چتاک با موتور تی ام۳۲۳-۲بی برای پرواز در ارتفاعات بالای هیمالیا در دستور کار قرار داشت ولی دنبال نشد.
نیروی هوایی هندوستان هم‌اکنون از چتاک‌های مسلح برای انجام مأموریت‌های ضدتانک و انتقال تلفات و انجام مأموریت‌های معمولی بهره می‌برد.
شرکت هال(هیندوستان آئروناتیکس) هلیکوپترهای چتاک را به نامیبیا نیز صادر کرده‌است و چند فروند از چتاک‌های دست دوم را به کشورهای دیگر مانند بنگلدش و نپال اهدا نموده‌است.
تاریخچه عملیات > پاکستان

پاکستان ۳۵ فروند آلوئت ۳ را خریداری نمود و در جنگ ۱۹۷۱ به ویژه در مأموریت‌های ترابری اشخاص مهم و ارتباطی به کار برد. دو فروند آلوئت ۳ نیروی هوایی پاکستان در خلال جنگ سرنگون شدند.
تاریخچه عملیات > پرتغال

پرتغال نخستین کشوری بود که آلوئت ۳ را در جنگ به کار برد. در سال ۱۹۶۳ در خلال جنگ‌های مستعمراتی پرتغال در آنگولا و موزامبیک و گینه پرتغال، پرتغال آغاز به به‌کارگیری آلوئت ۳ در نبردها نمود که در این نبردها بیشتر مأموریت حمله هوابرد و عملیات انتقال زخمی شدگان را بر عهده داشت و توانایی بالای خود را به نمایش گذاشت.
پرتغال در کنار ورژن ترابری ساده که کانیبال نام گرفت، از ورژن ویژه‌ای با توپ خودکار ام گ۱۵۱ بیست میلی‌متری بهره می‌برد که این توپ خودکار برای آتش کردن از درب سمت چپ پشتی بود. این ورژن هلیکانیائو نامگذاری شد.
در جنگ‌های یاد شده پرتغالی‌ها معمولاً حمله‌های هوابرد را با دسته‌های شش تایی و هفت تایی آلوئت ۳ انجام می‌دادند: پنج یا شش فروند کانیبال که هر کدام که هر کدام آن‌ها پنج چترباز یا تکاور حمل می‌کرد و یک فروند هلیکانیائو. نیروهای پرتغالی باید هنگامی که هلیکوپترها در ارتفاع دو یا سه متری زمین بودند به زمین می‌پریدند. تصاویر این پیاده کردن نیرو تبدیل به تصویر نماد جنگ شده‌است.هلیکانیائوها عملیات پیاده کردن نیرو به وسیلهٔ کانیبال‌ها را پوشش می‌دادند. هنگامی که نیروهای پرتغالی حملهٔ زمینی را آغاز می‌کردند کانیبال‌ها از منطقه دور می‌شدند و هلیکانیائوها می‌ماندند و نیروهای را پشتیبانی می‌کردند و مقاومت دشمن را در هم می‌شکستند و نقاط تجمع دشمن را با توپخانهٔ خودکار ۲۰ میلی‌متری به گلوله می‌بستند.هنگامی که نبرد زمینی به پایان می‌رسید کانیبال‌ها باز می‌گشتند و نخست زخمی‌ها را و سپس بقیهٔ نیروها را جمع می‌کردند.
هم اکنون نیروی هوایی پرتغال تعدادی از آلوئت ۳ را همچنان در خدمت دارد که بیشتر برای آموزش و رادار دهانهٔ ترکیبی از آن‌ها بهره بردای می‌شود. این هلیکوپتر همچنین عضو تیم آکروباتیک رتورس د پرتوگال است.
تاریخچه عملیات > رودزیا

نیروی هوایی رودزیا دارای ۳۴ فروند آلوئت ۳ همراه با تعداد کمتری آلوئت ۲ بود که برای ترابری نیرو و انتقال تلفات و پشتیبانی میدان جنگ به کار می‌رود.
تاریخچه عملیات > آفریقای جنوبی

آلوئت ۳ برای بیش از ۴۴ سال در آفریقای جنوبی خدمت کرد و بیش از ۳۴۶۰۰۰ ساعت در نیروی هوایی این کشور پرواز نمود که مهم‌ترین عملیات آن در خلال عملیات پاتک در آنگولا بود. این هلیکوپتر در ژوئن ۲۰۰۶ در پایگاه هوایی اسوارتکپ در نزدیکی پرتوریا رسماً از خدمت بازنشسته شد. در اوائل سال ۲۰۱۳ طبق دستور یک دادگاه موقت فروش ناوگان آلوئت ۳های بازنشستهٔ آفریقای جنوبی به نیروی هوایی زیمبابوه بلوکه شد.
تاریخچه عملیات > سوئیس

در سال ۲۰۰۴ نیروهای مسلح سوئیس آغاز بازنشستگی آلوئت ۳ از خدمت را در سال ۲۰۰۶ و بازنشستگی کامل این هلیکوپتر را تا سال ۲۰۱۰ اعلام نمود.
یک فروند آلوئت ۳ متعلق به نیروی دریایی آرژانتین رو ی عرشهٔ ناو یواس اس بانکر هیل
یک فروند آلوئت ۳ متعلق به نیروی دریایی پادشاهی دانمارک در سال ۱۹۷۷
یک فروند آلوئت ۳ متعلق به نیروی دریایی فرانسه بر روی عرشه ناوچهٔ ژرژ لیگ
یک فروند آلوئت ۳ متعلق به هوانوردی دریایی فرانسه
پیاده‌نظام چترباز پرتغال در حال پرش از یک فروند آلوئت ۳ در یک حمله هوابرد و عملیات انتقال زخمی شدگان در آنگولا در اوائل دههٔ ۱۹۶۰.
فهرست طولانی‌ترین فیلم‌ها

فهرست طولانی‌ترین فیلم‌ها (انگلیسی: List of longest films) فهرستی از فیلم‌هایی است که زمان اجرای آن بیش از ۳۰۰ دقیقه (پنج ساعت) می‌باشد.
فیلم‌های تجربی

|  | مدت | عنوان | سال انتشار | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۵۱/۴۲۰ دقیقه | لجستیک | ۲۰۱۲ |  |
| ۱ | ۱۴٫۴۰۰ دقیقه | زمان مدرن بودن برای همیشه | ۲۰۱۱ |  |
| ۲ | ۹٫۰۰۰ دقیقه | پکن ۲۰۰۳ | ۲۰۰۳ |  |
| ۳ | ۷۲۰۰ دقیقه | بدون عنوان #۱۲۵ (هیکوری) | ۲۰۱۱ |  |
| ۴ | ۵٫۷۰۰ دقیقه | ماتریوشکا | ۲۰۰۶ |  |
| ۵ | ۵٫۲۲۰ دقیقه | درمان بی‌خوابی | ۱۹۸۷ |  |
| ۶ | ۲٫۸۸۰ دقیقه | طولانی‌ترین و بی‌معناترین فیلم دنیا | ۱۹۶۸ |  |
| ۷ | ۱٫۵۰۰ دقیقه | چهار ستاره | ۱۹۶۷ |  |
| ۸ | ۱٫۴۴۰ دقیقه | روانی ۲۴ ساعته | ۱۹۹۳ |  |
| ۹ | ۱٫۴۴۰ دقیقه | ساعت | ۲۰۱۰ |  |
| ۱۰ | ۱٫۴۴۰ دقیقه | زمانی انسان بودم | ۲۰۱۴ |  |
| ۱۱ | ۸۴۰ دقیقه | نفت خام | ۲۰۰۸ |  |
| ۱۲ | ۸۲۳ دقیقه | قطعه بوردو | ۲۰۰۴ |  |
| ۱۳ | ۷۶۳ دقیقه | یوکونگ چگونه کوه‌ها را جابه‌جا کرد | ۱۹۷۶ |  |
| ۱۴ | ۶۹۰ دقیقه | کاخ سفید | ۲۰۰۶ |  |
| ۱۵ | ۶۴۳ دقیقه | سیرک وحشی | ۲۰۰۹ |  |
| ۱۶ | ۶۰۷ دقیقه | رنگ خشک | ۲۰۱۶ |  |
| ۱۷ | ۴۸۵ دقیقه | امپایر | ۱۹۶۴ |  |
| ۱۸ | ۴۸۰ دقیقه | بع بع لند | ۲۰۱۷ |  |
| ۱۹ | ۴۸۰ دقیقه | تقلید از مسیح | ۱۹۶۷ |  |
| ۲۰ | ۴۸۰ دقیقه | خواب | ۲۰۱۳ |  |
| ۲۱ | ۴۶۲ دقیقه | بیداری | ۲۰۰۰ |  |
| ۲۲ | ۴۳۵ دقزقه | مرثیه‌ها: بنای یادبود | ۱۹۸۵ |  |
| ۲۳ | ۴۱۰ دقیقه | عیاشی فیلم | ۱۹۶۸ |  |
| ۲۴ | ۴۰۲ دقیقه | ستاره مرگ | ۲۰۰۴ |  |
| ۲۵ | ۳۶۹ دقیقه | غم زیاد | ۲۰۱۳ |  |
| ۲۶ | ۳۵۲ دقیقه | رودخانه بنیاد | ۲۰۱۴ |  |
| ۲۷ | ۳۲۱ دقیقه | خواب | ۱۹۶۳ |  |
فیلم‌های سینمایی

| عنوان | مدت | سال انتشار | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| فیلم خواهیم ساخت | ۱۲۶۵ دقیقه | ۲۰۱۹ |  |
| سفر | ۸۷۳ دقیقه | ۱۹۸۷ |  |
| گل | ۸۰۷ دقیقه | ۲۰۱۸ |  |
| خروجی یک | ۷۷۵ دقیقه | ۱۹۷۱ |  |
| تکامل یک خانواده فیلیپینی | ۵۹۳ دقیقه | ۲۰۰۴ |  |
| شوآ | ۵۶۶ دقیقه | ۱۹۸۵ |  |
| کراوات شی‌کو: مسیرهای غربی | ۵۵۱ دقیقه | ۲۰۰۳ |  |
| لالایی برای راز غم‌انگیز | ۴۸۵ دقیقه | ۲۰۱۶ |  |
| او.جی.: ساخت آمریکا | ۴۶۳ دقیقه | ۲۰۱۶ |  |
| مالیخولیا | ۴۵۰ دقیقه | ۲۰۰۸ |  |
| تانگوی شیطان | ۴۱۹ دقیقه | ۱۹۹۴ |  |
| بهترین دوران جوانی | ۳۶۶ دقیقه | ۲۰۰۳ |  |
| نزدیک مرگ | ۳۵۸ دقیقه | ۱۹۸۹ |  |
| کارامای | ۳۵۶ دقیقه | ۲۰۱۱ |  |
| دوریت کوچک | ۳۵۰ دقیقه | ۱۹۸۷ |  |
| کارلوس | ۳۳۹ دقیقه | ۲۰۱۰ |  |
| از آنچه از قبل بوده | ۳۳۸ دقیقه | ۲۰۱۴ |  |
| ناپلئون | ۳۳۲ دقیقه | ۲۰۱۶ |  |
| ۱۹۰۰ | ۳۱۸ دقیقه | ۱۹۷۶ |  |
| ساعت خوش | ۳۱۷ دقیقه | ۲۰۱۵ |  |
| سیل | ۳۱۵ دقیقه | ۱۹۷۴ |  |
| فنی و الکساندر | ۳۱۲ دقیقه | ۱۹۸۲ |  |
| تساهل | ۳۰۴ دقیقه | ۱۹۹۴ |  |
فیلم‌های منتشر شده در چند بخش

| عنوان | مدت | سال انتشار | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| سوزاندن معبد نیلوفر قرمز | ۱٫۶۲۰ دقیقه | ۱۹۲۸–۳۱ | فیلم گمشده |
| رؤیای عمارت قرمز | ۷۳۵ دقیقه | ۱۹۸۸–۸۹ |  |
| ارباب حلقه‌ها | ۶۸۱ دقیقه | ۲۰۰۱–۰۳ |  |
| وضع بشر | ۵۷۴ دقیقه | ۱۹۵۹–۶۱ |  |
| ماجراجویی سه دیجمون | ۵۳۲ دقیقه | ۲۰۱۲–۱۴ |  |
| تایگا | ۵۰۱ دقیقه | ۱۹۹۲ |  |
| جنگ و صلح | ۴۱۵ دقیقه | ۱۹۶۶–۶۷ |  |
| خون‌آشام‌ها | ۳۹۹ دقیقه | ۱۹۱۵–۱۶ |  |
| مهاجران + سرزمین جدید | ۳۹۳ دقیقه | ۱۹۷۱–۷۲ |  |
| شب‌های عربی | ۳۸۳ دقیقه | ۲۰۱۵ |  |
| نیمفومانیاک | ۳۲۵ دقیقه | ۲۰۱۳ |  |
| دارودسته‌های واسیپور | ۳۱۷ دقیقه | ۲۰۱۲ |  |
سیما سمر

| سیما سمر | سیما سمر |
| --- | --- |
سیما سمر: سیما سمر
نماینده ویژه رئیس‌جمهور و وزیر دولت در امور حقوق بشر و روابط بین‌الملل: نماینده ویژه رئیس‌جمهور و وزیر دولت در امور حقوق بشر و روابط بین‌الملل
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۶ تیر/سرطان ۱۳۹۸: آغاز به کار  ۲۶ تیر/سرطان ۱۳۹۸
رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان: رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۱ – ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۳۸۱ – ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۸
رئیس‌جمهور: حامد کرزی - محمد اشرف غنی
پس از: شهرزاد اکبر
وزیر امور زنان افغانستان: وزیر امور زنان افغانستان
دوره مسئولیت ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱ – ۲۲ ژوئن ۲۰۰۲: دوره مسئولیت ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱ – ۲۲ ژوئن ۲۰۰۲
رئیس‌جمهور: حامد کرزای
پس از: تشکیل پست
پیش از: حبیبه سرابی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۶ خورشیدی۴ فوریهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۸ سال) جاغوری، ولایت غزنی، افغانستان
ملیت:  افغانستان
حزب سیاسی: حزب حق و عدالت
محل تحصیل: دانشگاه کابل
پیشه: پزشک، سیاستمدار و فعال حقوق بشر
سیما سمر (زادهٔ ۱۵ دلو/بهمن ۱۳۳۵) سیاستمدار، پزشک و فعال حقوق بشر اهل افغانستان است. او نخستین وزیر امور زنان افغانستان بود. وی از سال ۱۳۸۱ تا ۲۶ تیر/سرطان ۱۳۹۸ در سمت رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان فعالیت کرد. وی در ۲۸ جدی/دی ۱۳۹۷ به‌عنوان عضو بورد عالی مشورتی دبیرکل سازمان ملل متحد در امور میانجی‌گری صلح تعیین شد. از سال ۲۰۰۵، به عنوان گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد در مورد وضعیت حقوق بشر در سودان نیز مشغول به کار است.
زندگی‌نامه

سیما سمر در سال ۱۳۳۶ خورشیدی (۱۹۵۷ میلادی) در ولسوالی (شهرستان) جاغوری ولایت غزنی به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و ثانوی خود را در جاغوری و هلمند به پایان رساند. سپس به دانشکده طبی دانشگاه کابل راه یافت و در سال ۱۳۶۱ خورشیدی (۱۹۸۲) از همان دانشکده فارغ‌التحصیل شد. می‌شود گفت که او اولین زن هزاره‌ای بود که در جامعه متعصب و محافظه کار افغانستان موفق به تحصیل شده بود. او پس اتمام دانشگاه در شفاخانه/بیمارستان دولتی کابل به عنوان پزشک مشغول به کار شد، اما بعد از چند ماه وی به مناطق دور افتاده‌ای برای خدمت اعزام شد وی بخاطر شرایط بد و حفظ جان خودش از رفتن به مناطق دور افتاده سر باز زد و به زادگاهش جاغوری بازگشت و در آنجا به کمک و معالجه بیماران پرداخت.
در سال ۱۹۸۴، رژیم کمونیستی همسر او را دستگیر کرد و سمر به همراه خانواده‌اش به پاکستان مهاجر شدند و در شهر کویته بلوچستان اقامت گزیدند. او مدت زمانی را در شفاخانهٔ شهدا در بخش پناهندگان در کویتهٔ پاکستان مشغول کار شد. اما کمبود خدمات و سهولت‌های صحی برای زنان پناهندهٔ افغان، او را بر آن واداشت تا در تلاش پایه‌گذاری شفاخانه یی برای زنان و کودکان پناهندهٔ افغان در کویته اقدام نماید. چنان‌که او به سال ۱۹۸۹ موفق گردید تا سازمان شهدا و مرکز صحی شهید را پی ریزی کند.
سازمان شهدا

«سازمان شهدا» (Shuhada Organization) یکی از پر سابقه‌ترین نهادهای امدادرسانی غیردولتی است و در زمینه‌های، تدارک مراقبت‌های بهداشتی به زنان و دختران در افغانستان، آموزش کارکنان پزشکی بسیار فعال بود. شهدا نه تنها یکی از سابقه دارترین سازمانهای امداد غیردولتی افغانستان در منطقه است؛ بلکه یکی از سازمانهای غیردولتی نیز است که به وسیلهٔ زنان اداره و رهبری می‌شود. سازمان شهدا به زودی موفق گردید تا چهار مرکز صحی و شفاخانه را برای زنان و کودکان در ولایات بامیان، غزنی، غور، و وردک ایجاد کند. افزون بر این سازمان شهدا یک رشته برنامه‌های آموزشی در جهت تربیه نرس قابله‌ها و دایه‌های محل را نیز در داخل کشور به پیش می‌برد.
سمر همچنان زنان و دختران را در زمینهٔ آموزش و پرورش نیز رهبری می‌کند. چنان‌که سازمان شهدا هم‌اکنون پنجاه و پنج مکتب دختران و پسران را در داخل کشور وسه مکتب دیگر را برای کودکان پناهندهٔ افغان در کویتهٔ پاکستان اداره و رهبری می‌کند.
همچنان سازمان شهدا در زمان طالبان یک رشته مکاتب خانه گی برای دختران را که به گونهٔ مخفی یا زیر زمینی در شهر کابل ایجاد کرده بود که پس از فروپاشی نظام طالبان شاگردان این مکتب‌های خانه گی دو مکتب تنظیم شدند. هم‌اکنون در این دو مکتب هشتصد دختر مشغول آموزش‌اند. این دو مکتب به دولت تسلیم داده شده است و در چارچوب وزارت معارف افغانستان فعالیت دارند.
سیما سمر رفته رفته برای توسعه کارهای حقوق بشری و پزشکی خود، توجه شماری از نهادهای بین‌المللی را جلب کرد و به گشایش مراکز درمانی و مکاتب دخترانه در داخل افغانستان پرداخت.
او بارها از پاکستان به افغانستان می‌آمد و منابع نزدیک به سیما سمر می‌گویند که در کل، ده کلینیک صحی، چهار شفاخانه/بیمارستان برای زنان و کودکان و شماری از مکاتب را در مناطق دورافتاده افغانستان ایجاد کرد که حدود هفده هزار دانش‌آموز در آن درس می‌خواندند.
خانم سمر همچنین به کارهای امدادرسانی و کمک به سوادآموزی در افغانستان آغاز کرد و در ضمن، به خانواده‌های افغان در مورد حفظ الصحه و برنامه‌ریزی خانوادگی آموزش می‌داد. سیما سمر با وجود ممانعت‌ها و مشکلات نفس‌گیر در دوران جنگ‌های داخلی مجاهدین و حتی در زمان حاکمیت طالبان از فعالیت‌های انسان‌دوستانه‌اش در نقاط مختلف افغانستان، به‌ویژه مردم هزاره دست نکشید. بدین ترتیب، فعالیت‌های حقوق بشری وی به این شکل تا سال ۲۰۰۲ ادامه یافت.
اولین زن در کابینه

وی پس از شکست طالبان و بیش از یک دهه دوری از وطن در سال ۲۰۰۲ به افغانستان بازگشت. در کابینه دولت انتقالی افغانستان سهمی فعال داشت. زمانی که اجلاس بزرگ افغانها در شهر بن آلمان برگزار شد، گروه‌های افغان شرکت‌کننده در این اجلاس، به پیشنهاد سازمان ملل متحد، سیما سمر را به‌عنوان معاون رئیس دولت و وزیر امور زنان افغانستان برگزیدند اما او به خاطر فشارهای سیاسی زن ستیزان مسلمان مجبور به استعفا شد، اما به هر حال، سیما سمر از ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱ تا ۲۲ جون ۲۰۰۲ میلادی در این سمت فعالیت داشت.
اگرچه حضور زنان در کابینه‌های افغانستان سابقه داشته است، اما پس از سال‌های جنگ داخلی و بعد از حاکمیت طالبان در افغانستان، این نخستین‌بار بود که یک زن وارد کابینه افغانستان می‌شد. افزون بر این، خانم سیما سمر اولین شخصیت سیاسی زن از افغانستان بود که به‌عنوان معاون رئیس دولت و وزیر امور زنان، در ۲۴ آوریل ۲۰۰۲ میلادی در جلسه شورای امنیت سازمان ملل متحد به سخنرانی پرداخت.
وی رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان است و یکی از مهم‌ترین مدافعان حقوق زن در جهان به‌شمار می‌آید. او در سال ۲۰۰۹ از کاندیداهای جایزه صلح نوبل بود.
ریاست کمیسیون مستقل حقوق بشر

او در این مقام مسوولیت نظارت بر برنامه‌های آموزشی حقوق بشر، تطبیق برنامه‌های آموزشی حقوق زنان، نظارت و تحقیق بر حقوق بشر و تخطی از حقوق بشر در سراسر کشور را بر عهده داشت. سیما سمر کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان را که ضرورت ایجاد آن در کنفرانس بن تأکید شده بود، به حیث نخستین کمیسیون حقوق بشر در کشور پایه‌گذاری کرده است. وی در ۲۶ سرطان/تیر ۱۳۹۸ از سمت ریاست کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان برکنار و شهرزاد اکبر به عنوان جایگزین وی تعیین شد.
جوایز

سیما سمر در میان شمار زیادی از سازمانهای جهانی حقوق بشر و سازمانهای حقوق زنان چهرهٔ شناخته شده‌ای است. چنان‌که او تا هم‌اکنون موفق به دریافت جوایزی از چنین سازمانهایی شده است.
در سال ۱۹۹۴، جایزه رامون مگسیسی برای رهبری جامع، در فیلیپین
در سال ۱۹۹۵، جایزه “Global Leaders for Tomorrow”، از طرف مجمع جهانی اقتصاد در (سوییس)
در سال ۱۹۹۸ جایزه ۱۰۰ زن برتر، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
در ماه مارس سال ۲۰۰۱ جایزه صدای شجاعت، از کمیسیون زنان برای زنان و اطفال مهاجر، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
در ماه جون ۲۰۰۱، جایزه جان هامفری، برای حقوق و دموکراسی، کانادا
در ماه دسامبر ۲۰۰۱، زن سال به نمایندگی از زنان افغانستان در مجله میس، ایالات متحده آمریکا
دسامبر ۲۰۰۱، بهترین زن ماه، از تورنتو، کانادا
دسامبر ۲۰۰۱، جایزه بهترین کارمند اجتماعی، از طرف Mailo Trust Foundation، کویته، پاکستان
ماه مارس ۲۰۰۱، جایزه بین‌المللی حقوق بشر، از طرف گروپ حقوقی حقوق بشر بین‌المللی، واشینگتن
آوریل ۲۰۰۲، جایزه آزادی (Freedom)، از طرف سازمان زنان برای آزادی و حقوق بشر، بارسلونا، اسپانیا
ژوئیه ۲۰۰۲، جایزه کمیته حقوقدانان برای حقوق بشر در نیویورک
اکتبر ۲۰۰۲، جایزه Silver Banner، در تسکانی، ایتالیا
نوامبر ۲۰۰۲، جایزه "زنان برای صلح" توسط Together for Peace Foundation، روم، ایتالیا
نوامبر ۲۰۰۲، جایزه Predita Houston Award، واشینگتن دی سی
جون ۲۰۰۳، "جایزه زنان سال" در واشینگتن دی سی
دسامبر ۲۰۰۳، جایزه شخصیت شجاع از طرف بنیاد کتابخانه جان اف کندی
ماه مه ۲۰۰۴، جایزه Jonathan Mann برای صحت جهانی و حقوق بشر در بوستون، ایالات متحده آمریکا
جون ۲۰۰۴، جایزه "”Paul Schiller Stiftung Award، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا
اکتبر ۲۰۰۴، دکترای افتخاری، از دانشگاه آلبرتا، کانادا
نوامبر ۲۰۰۴، دکترا افتخاری از “Human Letters”، از دانشگاه براون، ایالات متحده آمریکا
ماه مه ۲۰۰۵، سیما سمر به خاطر شجاعت و کار خستگی ناپذیر در زمینه حقوق بشر در سطح ملی و بین‌المللی، از طرف کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد به حیث گزارشگر حقوق بشر در سودان معرفی شده است. او پس از سفر به سودان، گزارش خویش را در پیوند به وضعیت، پیشرفت و چالش‌های حقوق بشر در آن کشور، به اسمبلی عمومی سازمان ملل متحد در ماه اکتبر ۲۰۰۵ ارائه نمود.
جایزه دموکراسی و حقوق بشر در آسیا، دسامبر ۲۰۰۸
جایزه ژوزن، آلمان، ۲۰۱۱
جایزه زیست صحیح، ۲۰۱۲
جایزه “Best Civilian Officer”، از طرف رئیس‌جمهور فرانسه توسط سفارت کبرای فرانسه در کابل در ۱۴ ژوئیه
بنگاه آسیای مرکزی و جنوب سیما سمر را به عنوان یکی از ۱۰ زن با نفوذ در جنوب و مرکز آسیا در سال ۲۰۱۳ انتخاب کرد.
سیما سمر
ملاقات سیما سمر با رایان کراکر سفیر آمریکا در افغانستان و هیلاری کلینتون
ملاقات سیما سمر با چاک هیگل سناتور آمریکایی در حضور حامد کرزی
تظاهرات علیه جنگ عراق

از اواخر سال ۲۰۰۲، و پس از تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق، تظاهرات گسترده‌ای علیه جنگ عراق در بسیاری از شهرهای جهان برگزار شد که اغلب به‌طور همزمان در سرتاسر جهان برگزار می‌شد. پس از بزرگترین سلسله تظاهرات، در ۱۵ فوریه۲۰۰۳، نویسنده نیویورک تایمز، پاتریک تایلر، ادعا کرد که آنها نشان دادند که دو ابرقدرت روی کره زمین وجود دارد: ایالات متحده و افکار عمومی سراسر جهان.
این تظاهرات علیه جنگ عمدتاً توسط سازمان‌های ضد جنگ سازماندهی می‌شد که بسیاری از آنها در مخالفت با تهاجم به افغانستان تشکیل شده بودند. در برخی از کشورهای عربی تظاهرات توسط دولت سازماندهی شد. اروپا شاهد بزرگترین بسیج معترضان از جمله تظاهرات سه میلیون نفری در رم بود که در کتاب رکوردهای گینس به عنوان بزرگترین تظاهرات ضد جنگ تاکنون ثبت شده‌است.
به گفته آکادمیک فرانسوی دومینیک رینیه، بین ۳ ژانویه تا ۱۲ آوریل۲۰۰۳، ۳۶ میلیون نفر در سراسر جهان در تقریباً ۳۰۰۰ تظاهرات علیه جنگ عراق شرکت کردند.
در ایالات متحده، حتی اگر از تظاهرکنندگان طرفدار جنگ نقل شده‌است که به اعتراضات ضد جنگ به عنوان یک «اقلیت صدادار» اشاره می‌کنند، نظرسنجی گالوپ که در ۱۴ سپتامبر۲۰۰۷ به روز شد، بیان می‌کند: "از تابستان ۲۰۰۵، مخالفان جنگ بیشتر از حامیانش بوده‌است. اکثریت آمریکایی‌ها معتقدند که جنگ یک اشتباه بوده‌است.»
از تظاهرات قبل و در طول جنگ عراق، این یکی از بزرگترین اعتراضات صلح جهانی بود که در اوایل قرن بیست و یکم، از زمان اعتراضات قرن بیستم به جنگ ویتنام، رخ داد. با وجود اینکه ایالات متحده قبلاً نیروهای خود را تا دسامبر۲۰۱۱ از عراق خارج کرده بود، تظاهرات ضد جنگ دیگری به رهبری کهنه سربازان جنگ عراق، در ماه مه۲۰۱۲ در شیکاگو درجریان نشست سران ناتو در منطقه حیات در رابطه با جنگ در افغانستان برگزار شد.
دامنه و تأثیر در ایالات متحده

نظرسنجی گالوپ در مارس ۲۰۰۳ که در چند روز اول جنگ انجام شد، نشان داد که ۵ درصد از مردم در مقابل جنگ اعتراض کرده‌اند یا مخالفت عمومی کرده‌اند، در حالی که ۲۱ درصد در یک راهپیمایی شرکت کردند یا برای حمایت از جنگ نمایش عمومی دادند. یک نظرسنجی خبری ای بی سی نشان داد که ۲درصد در تظاهرات ضد جنگ و ۱ درصد در تظاهرات طرفدار جنگ شرکت کرده‌اند. تظاهرات ۲۰درصد بیشتر مخالف جنگ و ۷درصد بیشتر از آن حمایت کردند.یک نظرسنجی فاکس نیوز نشان داد که در حالی که ۶۳ درصد نظر نامطلوب نسبت به معترضان داشتند، تنها ۲۳درصد نظر مثبت داشتند. بر اساس تحقیقات پیو، ۴۰ درصد در مارس ۲۰۰۳ گفتند که از مخالفان جنگ «بیش از حد» شنیده‌اند در مقابل ۱۷ درصد که گفته‌اند «خیلی کم».
برخی ناظران خاطرنشان کرده‌اند که اعتراضات علیه جنگ عراق در مقایسه با اعتراضات علیه جنگ ویتنام نسبتاً کوچک و نادر بوده‌است. یکی از عواملی که اغلب برای این امر ذکر می‌شود، عدم سربازی اجباری است.
قبل از حمله به عراق

گفته می‌شود که این اعتراضات بزرگترین اعتراضات صلح جهانی قبل از شروع واقعی جنگ است. جنبش صلح با جنبش ناشی ازجنگ ویتنام مقایسه می‌شود.
قبل از حمله به عراق > سپتامبر ۲۰۰۲

در ۱۲ سپتامبر۲۰۰۲، رئیس‌جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش در مجمع عمومی سازمان ملل متحد سخنرانی کرد. در خارج از ساختمان سازمان ملل، بیش از ۱۰۰۰ نفر در تظاهراتی که توسط «رای دهندگان مارس» و «بدون خون برای نفت» سازماندهی شده بود شرکت کردند.
در ۲۴ سپتامبر، تونی بلر سندی را منتشر کرد که در آن پرونده بریتانیا برای جنگ در عراق توضیح داده شد. سه روز بعد، یک تظاهرات ضد جنگ در لندن حداقل ۱۵۰۰۰۰ نفر را به خود جلب کرد.
در ۲۹ سپتامبر، تقریباً ۵۰۰۰ معترض ضد جنگ در واشینگتن دی سی یک روز پس از تظاهرات ضد صندوق بین‌المللی پول گرد هم آمدند.
قبل از حمله به عراق > اکتبر ۲۰۰۲

در ۲اکتبر، روزی که پرزیدنت بوش قطعنامه مشترک کنگره مبنی بر مجوز جنگ را امضا کرد، تظاهراتی در مقیاس کوچک در شیکاگو برگزار شد که با حضور حدود ۱۰۰۰ نفر که به سخنرانی‌های جسی جکسون و جسی جکسون گوش دادند. باراک اوباما، سناتور ایالت ایلینوی آن زمان. بیانیه اوباما: «من با همه جنگ‌ها مخالف نیستم. من با جنگ‌های احمقانه مخالفم.» در آن زمان به سختی مورد توجه قرار گرفت، اما در جریان انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری دموکرات‌ها در سال ۲۰۰۸ زمانی که اردوگاه اوباما از آن برای نشان دادن شجاعت و قضاوت خوب خود در مورد جنگ استفاده کرد، به شهرت.
در ۷اکتبر، بوش یک سخنرانی مهم در توجیه حمله به عراق در مرکز موزه سینسیناتی در ترمینال اتحادیه ایراد کرد. در خارج، حدود ۳۰۰۰ نفر برای اعتراض به جنگ پیش رو تجمع کردند. بعداً، چند صد معترض که خروجی‌های مرکز موزه را مسدود کرده بودند توسط پلیس سوار شده متفرق شدند و شش نفر دستگیر شدند.
در ۲۶ اکتبر، اعتراضات در شهرهای مختلف جهان برگزار شد. بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر در تظاهرات در واشینگتن شرکت کردند. ۵۰۰۰۰ نفر در تظاهراتی در سانفرانسیسکو شرکت کردند. هر دو اعتراض توسط ائتلاف ائتلاف پاسخ فراخوانی شد.
در ۳۱ اکتبر، حدود ۱۵۰ تظاهرات در سراسر بریتانیا، از جمله دوچرخه سواری، اشغال، و تظاهرات گسترده در برایتون، منچستر، گلاسکو و لندن در سراسر بریتانیا برگزار شد. تظاهرات در آمریکا نیز برگزار شد.