stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نتایج انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۱–۱۳۹۰)
نمایندگان منتخب تهران

مقالهٔ اصلی: فهرست نمایندگان دوره نهم مجلس شورای اسلامی
از بین نمایندگان راه یافته به مجلس نهم از حوزه تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر، ۱۲ نماینده از لیست جبهه متحد اصولگرایان، ۹ نفر از لیست جبهه پایداری و ۲ نفر از لیست صدای ملت به بهارستان نهم راه یافته‌اند. ۷ نفر نیز در هر دو لیست جبهه متحد و پایداری حضور دارند. اسامی ۳۰ نماینده منتخب تهران از ۵۲۷ نامزد انتخاباتی با ترتیب آراء بیشتر که در این میان پنج نفر اول در دور اول به مجلس راه یافتند. بیشترین آراء از حداد عادل با ۱،۱۳۳،۸۰۹ رای و کمترین از حسین نجابت با ۳۱۱،۰۷۸ رای. اسامی با توجه به لیستهای انتخاباتی (یا گرایشهای سیاسی) آنها:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  غلامعلی حداد عادل (پایداری و متحد)  سید علیرضا مرندی (پایداری و متحد)  سید محمدحسن ابوترابی فرد (متحد)  مرتضی آقاتهرانی (پایداری)  سید مسعود میرکاظمی (پایداری و متحد)  بیژن نوباوه (پایداری و متحد)  اسماعیل کوثری (پایداری و متحد)  علی مطهری (صدای ملت)  سیدمحمود نبویان (پایداری و متحد)  احمد توکلی (متحد)  |  محمدرضا باهنر (متحد)  سید مهدی هاشمی (پایداری)  علی‌اصغر زارعی (پایداری)  فاطمه رهبر (متحد)  علیرضا زاکانی (متحد)  زهره طبیب‌زاده نوری (پایداری و متحد)  روح‌الله حسینیان (پایداری)  حسین مظفر (متحد)  فاطمه آلیا (پایداری)  مهدی کوچک‌زاده (پایداری)  |  غلامرضا مصباحی مقدم (متحد)  لاله افتخاری (متحد)  محمد سلیمانی (پایداری)  مجتبی رحماندوست (متحد)  حمید رسایی (پایداری)  مهرداد بذرپاش (متحد)  حسین طلا (پایداری)  الیاس نادران (متحد)  علیرضا محجوب (خانه کارگر)  حسین نجابت (متحد)  |
کاسومی (مرده یا زنده)

| کاسومی | کاسومی |
| --- | --- |
شخصیت مرده یا زنده: شخصیت مرده یا زنده
کاسومی در مرده یا زنده ۵: کاسومی در مرده یا زنده ۵
نخستین حضور: مرده یا زنده (۱۹۹۶)
پدیدآور: تومونوبو ایتاگاکی
ایفاگر: دوون اوکی (فیلم)
صداپیشه:  انگلیسی کاری والگرن (دی‌اوای‌اکس۲–دایمنشنز) لورن لاندا (دی‌اوای۵–تا کنون)  ژاپنی ساکورا تانگه هوکو کواشیما (دی‌اوای۳-تا کنون) 
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
پیشه: نینجای فراری
سبک مبارزه: موگن تنشین نینجوتسو (سبک تنجین مون)
جنگ‌افزار: واکیزاشی (مرده یا زنده) کاتانا و کونای (نینجا گایدن)
خاستگاه: ژاپن
ملیت: ژاپنی
کاسومی (به ژاپنی: かすみ) یک شخصیت ساختگی در مجموعه بازی‌های ویدئویی مرده یا زنده از شرکت تیم نینجا و کویی تکمو است. کاسومی به عنوان شخصیت اصلی و قهرمان مسابقات سری بازی‌های مرده یا زنده به‌شمار می‌رود که برای اولین بار در مرده یا زنده نسخه آرکید در سال ۱۹۹۶ حضور پیدا کرد و تا به حال در تمامی دنباله‌ها و همچنین اسپین‌آف‌های این سری ظاهر شده است. صداپیشگان کاسومی در نسخه ژاپنی ساکورا تانگه و هوکو کواشیما، و در نسخه انگلیسی لورن لاندا و کاری والگرن می‌باشند.
کاسومی، که همچنین تحت نام «کونوایچی (نینجای مؤنث) سرنوشت» شناخته می‌شود، دختر آیامه و شیدن، هفدهمین رئیس «قبیله موگن تنشین» است. او دارای برادری بزرگتر به نام هایاته و خواهری ناتنی به نام آیانه بود. کاسومی از دوران کودکی زندگی مرفه، سرشار از لباس‌های گران‌قیمت، خدمتگزار و بسیار مورد احترام بقیه افراد در قبیله موگن تنشین بود. پس از اتفاقی ناگوار، او قبیله‌اش را ترک کرده و تبدیل به «نینجایی فراری» شد. او در این بین تحت تعقیب خواهرش آیانه قرار گرفت.
دوون اوکی نقش این شخصیت را در فیلم لایو اکشن دی‌اوای: زنده یا مرده (۲۰۰۶) ایفا کرده است. او همچنین به عنوان مهمان در بازی‌های مختلف دیگری ظاهر شده است، که شامل دیگر عنوان پرچم‌دار استودیو تیم نینجا یعنی نینجا گایدن است، جایی که خواهرش آیانه نقش بسیار مهمتری را ایفا می‌کند. کاسومی به عنوان نماد فرنچایز مرده یا زنده محسوب می‌شود و همچنین شخصیت مورد علاقه تومونوبو ایتاگاکی، مؤسس استودیوی تیم نینجا و خالق این سری است.
جاده رؤیاها

جادهٔ رؤیاها نام سومین آلبوم رسمی سیروان خسروی است که در ۱۸ آذر ۱۳۹۱ خورشیدی منتشر شد. اجرا، میکس، مسترینگ و تنظیم همهٔ قطعات آلبوم توسط خودِ سیروان انجام شده‌است. این آلبوم ۱۱ قطعه دارد که چهار قطعهٔ آن پیشتر به صورت تک‌آهنگ منتشر شده‌بود.
برخلاف آلبوم‌های قبلی سیروان، ترانه‌سراها و آهنگسازهای این آلبوم تنوع زیادی داشته‌اند. شهاب رمضان، نیما رمضان، مهدی یراحی، امیر یگانه، امیر ارجینی، محسن شیرالی، امید جامع، زهرا عاملی، آرمیتا فهیمی، زانیار خسروی و البته خود سیروان سازندگان این آلبوم بوده‌اند.
سیروان در خصوص این آلبوم گفته‌است: «جادهٔ رؤیاها بهترین کاری است که تاکنون کرده‌ام و راحت می‌توانم از آهنگ اول تا آخر را گوش بدهم و اذیت نشوم. این یک آلبوم گروهی است که با انجام آن فهمیدم باید تعصب بی‌جا را کنار بگذارم!» او همچنین وجه تمایز این آلبوم با کارهای قبلی‌اش را یک‌پارچگی فضای آلبوم می‌داند.
مقدمه

سیروان مدتی پس از انتشار آلبوم دومش «ساعت ۹» به این نتیجه رسیده‌بود که فضای آلبوم بعدی‌اش باید یک‌دست‌تر باشد. او گفته‌بود: «هنوز هم وقتی تک تک قطعات ساعت ۹ را گوش می‌کنم؛ برایم تازگی دارد و راضی‌ام. اما وقتی قطعات آن را پشت سر هم و در قالب مجموعهٔ ساعت ۹ گوش می‌کنم؛ فکر می‌کنم اشتباه کردم. چون در آن آلبوم چند سبک مختلف استفاده‌شده‌است که بعضاً به هم ربط ندارند.» اما پیش از انتشار جاده رؤیاها با رضایت‌مندی گفت: «به نظر خودم جاده رؤیاها خیلی پخته‌تر است. چون بر خلاف دو آلبوم قبلی، کاملاً یک‌دست است. نه این که آهنگ‌ها شبیه هم باشند؛ بلکه فضای فکری و موسیقایی یکسانی را به شنونده القا می‌کند.»
سیروان مدتی پیش از آن نیز گفته بود: «بعد از ساعت ۹ فهمیدم باید حتی سبک موسیقی‌ام را هم عوض کنم و دیگر آهنگ مصرفی منتشر نکنم. منظورم از آهنگ مصرفی، آهنگی است که دو ماه جالب است و به واسطهٔ این که صرفاً ریتم است یا فرم ملودی‌اش مُد است. در حال حاضر ترجیح می‌دهم کاری کنم که ماندگارتر باشد و کارهایی که در یک سال گذشته انجام داده‌ام همه‌شان در این دسته قرار می‌گیرند چون هیچ‌کدام سبک مد روز نبوده‌اند. به نظرم اگر این هفت تِرَک [تک‌آهنگ‌های یک سال اخیرش] را که هر کدام جدا جدا هستند تبدیل به یک آلبوم کنیم، مجموعه‌اش از دو آلبوم قبلی‌ام بهتر است.»
سیروان چند ماه پس از انتشار ساعت ۹ کار روی آلبوم سوم خود را شروع کرد و فرایند تولید این آلبوم در دی ۱۳۹۰ پایان یافت.
او با ساخت جاده رؤیاها بالاخره به چیزی که می‌خواست رسید و نتیجه کار برایش بسیار راضی‌کننده بود؛ تا جایی که گفت: «بهترین کاری که تا حالا کرده‌ام این آلبوم است. راحت می‌توانم از آهنگ اول تا آخرش را گوش بدهم و اذیت نشوم. در دو سال گذشته نتوانستم آهنگ‌های ساعت ۹ را پشت سر هم گوش بدهم چون از ناهمگونی آن خوشم نمی‌آید. آن موقع به این درک کلی نرسیده بودم اما الآن نگاهم، نگاه یک پرودیوسر شده‌است.»
تک‌آهنگ‌ها

چهار قطعه «نه نرو»، «بارون پاییزی»، «من عاشقت شدم» و «خدافظی» پیش از انتشار آلبوم، به صورت تک‌آهنگ منتشر شده بودند.
قطعه «من عاشقت شدم» در بهار سال ۹۰ به عنوان تیتراژ پایانی مجموعهٔ ساختمان پزشکان از شبکه سوم سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. این ترانه پس از چند بار پخش از رسانه ملی، سانسور شد و چند واژه از شعر آن دستخوش تغییر شد. در اعتراض به این سانسور، کمپینی با نام «اعتراض به سانسور شعر تیتراژ و حذف اسم زانیار خسروی از سریال ساختمان پزشکان» در فیسبوک به راه افتاد که بعدها به یکی از جنبش‌های هواداری سیروان و زانیار خسروی تبدیل شد. این ترانه یکی از مشهورترین و موفق‌ترین کارهای سیروان است.
قطعه «نه نرو» در ۲۳ شهریور ۱۳۹۰ منتشر شد؛ این قطعه از طرف برخی سایت‌ها و شبکه‌های تلویزیونی به عنوان بهترین تک‌آهنگ سال ۱۳۹۰ انتخاب شد. این تک‌آهنگ به مدت هشت هفته در صدر برترین آهنگ‌های رادیو فانکس هلند قرار داشت. این رادیو آثار هنرمندانی از سراسر جهان را پخش می‌کند و پیش از این نیز ترانه‌هایی از هنرمندان ایرانی از جمله «ساعت ۹» از سیروان را پخش کرده بود. با بازتاب این رتبه‌بندی در جراید داخلی، هواداران محسن چاوشی با ایجاد کمپینی خودجوش، با شعار «اول بودن فقط مختص سلطان است» به صفحه نظرسنجی این رادیو رفته و به سیروان نمره منفی دادند. «نه نرو» پس از چند روز با نمره ۹۶- از این فهرست حذف شد. محسن چاوشی در مصاحبه‌ای اقدام این دسته از هوادارانش را محکوم کرد.
«خدافظی» و «بارون پاییزی» دیگر تک‌آهنگ‌های این آلبوم بودند که به ترتیب در تاریخ ۱۷ مهر و ۷ اسفند سال ۱۳۹۰ منتشر شدند.
اخذ مجوز

سیروان در حالی این آلبوم را برای بررسی به وزارت ارشاد سپرد که در یک سال اخیر موفق به گرفتن مجوز برای کنسرت نشده‌بود و اصطلاحاً «ممنوع‌الکار» بود.
دلیل این ممنوعیت، خبری بود که با عنوان «اهالی پاپ نقره‌داغ شدند» در ۳۰ام بهمن ۱۳۹۰ از خبرگزاری پانا منتشر شد. در این خبر آمده‌بود که در پشت صحنه کنسرت سیروان، قوطی‌های خالی مشروبات الکلی کشف شده‌است. البته پانا چندی بعد این خبر را تکذیب و نویسنده‌اش را اخراج کرد.
این آلبوم در حدود ۱۵ ماه در بایگانی وزارت ارشاد ماند و در نهایت با اعمال تغییراتی موفق به کسب مجوز از وزارت ارشاد شد و روانه بازار گردید.
این تغییرات شامل حذف نام زانیار خسروی از بسته‌بندی آلبوم، به دلیل حساسیت‌های موجود به خاطر پخش چند نماهنگ از او در شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای بود. در بسته‌بندی آلبوم به‌جای نام زانیار خط تیره "-" قرار گرفت. بر جلد آلبوم این جمله به نقل از سیروان نقش بسته‌است: «این آلبوم را به برادر عزیزم زانیار تقدیم می‌کنم که در تک تک لحظات ساخت این مجموعه در کنارم بود و با ایده‌های خود مهمترین نقش را در شکل گرفتن جاده رؤیاها داشت.»
انتشار و فروش > تبلیغات

به دلیل محدودیت‌های موسیقی در ایران، صاحب اثر نتوانست مجوز لازم برای نصب تبلیغات شهری را کسب کند و تبلیغات آلبوم به جای بیلبوردها، در پوسترهای کاغذی انجام شد. سیروان این اقدام را تبعیض‌آمیز خواند و به آن شدیداً اعتراض کرد.
انتشار و فروش > نشر پیش از موعد

یک روز پیش از انتشار رسمی آلبوم، برخی از سایت‌های اینترنتی اقدام به انتشار آن در فضای مجازی کردند. سیروان خسروی و صدرالدین حسین‌خانی از چگونگی این اتفاق ابراز بی‌اطلاعی کردند و از مردم خواستند که فقط نسخه اصلی اثر را تهیه کنند. ساعاتی بعد، بسیاری از وبگاه‌های موسیقی فارسی این آلبوم را حذف کردند. برخی رسانه‌ها این رویداد را این‌گونه تعبیر کردند که این کار از طرف خود صاحب اثر و برای اجرای یک نمایش تبلیغاتی بوده‌است.
روزنامه تماشا در این باره نوشت: «رسانه نداشتن و عدم تبلیغات آلبوم‌ها بزرگ‌ترین بحران موسیقی در سال‌های اخیر است که باعث شده خواننده‌های پاپ برای بیشتر دیده و شنیده شدن آلبوم‌هایشان، به راهکارهایی جدید روی بیاورند. یکی از این راهکارها انتشار اینترنتی آثار است که جدیداً به طرز عجیبی هم پرطرفدار شده و چهره‌های زیادی سراغ آن آمده‌اند.»
انتشار و فروش > فروش مجاز

صاحب حقوقی این اثر، شرکت فرهنگی هنری ایران‌گام است. دانلود نسخه اصلی آلبوم در ایران، از طریق وبگاه بیپ‌تیونز میسر است و مسئول پخش لوح‌های فشردهٔ این اثر، شرکت پخش هنر شهر می‌باشد. پخش نسخه‌های آلبوم، در صبح ۱۸ آذر ۱۳۹۱ آغاز شد و در کمتر از ۴۰ روز پس از شروع توزیع، ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه از آلبوم به فروش رسید. با وجود این که آمار دقیقی از آلبوم‌های منتشر شده در دست نیست؛ به احتمال زیاد جاده رؤیاها پس از حباب، خاطرات مبهم و عاشقانه‌ها، چهارمین آلبوم پرفروش ایران در سال ۱۳۹۱ است.
نقدها و بازخوردها

جاده رؤیاها نقدهای بسیاری از سوی منتقدان دریافت کرد و تعدادی از منتقدان آن را ستودند. آرتین ولی‌الهی، نویسنده موسیقی ما، در توصیف آلبوم نوشته‌است: «از نکات بارز این آلبوم، پیشرفت قابل توجه سیروان در خوانندگی است.» یکی از ایراداتی که از این آلبوم گرفته شد؛ تقلید تصاویر روی جلد آلبوم از کاور فیلم کازینو رویال بود. همچنین برخی «اینم میگذره» را تقلیدی از آهنگ «بدون تو» از داوید گتا می‌دانند.
حمیدرضا منبتی، منتقد موسیقی، معتقد است اگرچه این آلبوم خوب است؛ اما انتظار شنونده از سیروان بالاتر است. او مهم‌ترین وجه تمایز کارهای سیروان را چگونگی صدا دادن و لایه‌های پرتعداد و خوش‌چین صدا و میکس و مسترینگ قوی، و نقطه ضعفش را شعر می‌داند. او بهترین قطعه‌های این آلبوم را «نه نرو» و «بارون پاییزی» برشمرده است. منبتی می‌گوید: «به نظر من این اولین آلبومی‌است که سیروان در آن یک خواننده درجه یک ظاهر شده‌است؛ با این وجود این را بهترین آلبوم سیروان نمی‌دانم. به نظر من بهترین آلبوم سیروان، ساعت ۹ است.»
بابک ریاحی‌پور می‌گوید این آلبوم، خوب و قابل توجه است. او بر این باور است که تأثیرپذیری سیروان از آثار غربی تقلید نیست و جاده رؤیاها را آلبومی دلچسب با تنظیم‌های مدرن و قوی توصیف می‌کند.
احسان خواجه‌امیری دربارهٔ این آلبوم می‌گوید تنظیم‌های این آلبوم فوق‌العاده است و خیلی خوب صدا می‌دهد و نسبت به آلبوم قبلی سیروان پیشرفتش کاملاً محسوس است.
فهرست ترانه‌ها

| شماره | نام | نویسنده(ها) | آهنگ‌ساز(ها) | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «نه نرو» | امیر ارجینی | شهاب رمضان و زانیار خسروی | ۴:۳۴ |
| ۲. | «اینم میگذره» (تا بوده همین بوده) | محسن شیرالی | زانیار خسروی | ۳:۴۱ |
| ۳. | «بیقرار» | امید جامع | امید جامع | ۳:۴۷ |
| ۴. | «روزای رؤیایی» | امیر یگانه و زانیار خسروی | سیروان خسروی | ۴:۱۱ |
| ۵. | «دوست دارم» (قفل قلب) | امید جامع | امید جامع | ۴:۳۵ |
| ۶. | «جاده» | زانیار خسروی | سیروان خسروی، زانیار خسروی و نیما رمضان | ۴:۳۸ |
| ۷. | «اگه تو مال من نیستی» | زانیار خسروی | سیروان خسروی | ۴:۰۹ |
| ۸. | «بارون پاییزی» | امیر ارجینی | شهاب رمضان و سیروان خسروی | ۴:۵۶ |
| ۹. | «آخرین روز» | امیر ارجینی | سیروان خسروی | ۴:۰۳ |
| ۱۰. | «من عاشقت شدم» (دنیام عوض شده) | زهرا عاملی | مهدی یراحی | ۲:۳۷ |
| ۱۱. | «خدافظی» (فرشته مرگ) | آرمیتا فهیمی | آرمیتا فهیمی | ۵:۱۸ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۴۶:۲۹ |
گوش دادن آلبوم در سایت رسمی سیروان خسروی
عوامل استودیویی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 سیروان خسروی: خواننده، تنظیم، میکس، مسترینگ، پیانو و کیبورد  زانیار خسروی: مشاور تنظیم  صدرالدین حسین‌خانی: تهیه‌کننده  رسول ترابی: مدیر اجرایی  علی قاضی‌زاده: عکاس و طراح جلد:  نیما رمضان: گیتار الکتریک و آکوستیک قطعه‌های ۳، ۴، ۶ و ۹  مسعود همایونی: گیتار الکتریک سولو قطعه‌های ۵ و ۹ و گیتار کلاسیک سولو قطعه ۴  میلاد درخشانی: سه‌تار قطعه ۱۰  پدرام فریوسفی: ویولون و ویولا قطعه ۱۰  علی بیرنگ: پیانو و تنظیم ارکستر قطعه ۱۱  
سانسور نام زانیار و تشکر سیروان از او بر جلد آلبوم
مامره

| 0 | 1 |
| --- | --- |
The Constantinian church at Mamre appears on the Madaba Map (right margin, adjacent to the modern pillar): The Constantinian church at Mamre appears on the Madaba Map (right margin, adjacent to the modern pillar)
موقعیت در کرانه باختری: موقعیت در کرانه باختری
نام دیگر: Mambre, Ramat el-Khalil, Ramet el-Khalil (Rāmet el-Ḥalīl), Haram Ramet el-Khalil, Beit Khalil er-Rahman, Beit el-Khalil ("Abraham's House")
مکان: یهودیه، کرانه باختری، محوطه الخلیل
مختصات: ۳۱°۳۳′۲۴″شمالی ۳۵°۰۶′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۵۶۵۳۶°شمالی ۳۵٫۱۰۵۳۳۶°شرقی﻿ / 31.556536; 35.105336
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: 9th-8th century BCE, پادشاهی یهودا; 1st century BCE, هرود بزرگ; 130 CE, هادریان; 324 CE, کنستانتین یکم; 12th century, Crusaders
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
باستان‌شناسان: Ramat el-Khalil: Andreas Evaristus Mader (1926-1928), Sayf al-Din Haddad (1977), 'Abd el-Aziz Arjub (1984-85), Yitzhak Magen (1986-88)
مامره یا ممره (عبری: מַמְרֵא‎) به یک مکان مذهبی باستانی اشاره دارد که در ابتدا بر روی یک درخت مقدس متمرکز شده بود که «از زمان‌های بسیار قدیم» در الخلیل در کنعان رشد می‌کرد. [۷] از داستان کتاب مقدس ابراهیم و سه بازدیدکننده شناخته شده‌است [پیدایش ۱۸:۱-۸]. درختی که زیر آن چادر زده بود به بلوط یا تربینت ممره معروف است. محققان امروزی سه مکان را در نزدیکی الخلیل شناسایی کرده‌اند که در دوره‌های مختلف تاریخی، متوالی به نام ممره شناخته می‌شوند: خربت نیمره (مکانی کمی کاوش‌شده در دوره ایرانی و هلنیستی)، رامات الخلیل (معروف‌ترین مکان) و خربت اس- سیبته. آخرین مورد حاوی یک درخت بلوط کهنسال بود که طبق سنت نسبتاً جدید به نام بلوط مامره شناخته می‌شد که در سال ۲۰۱۹ فرو ریخت و در محوطه یک صومعه ارتدکس روسی قرار دارد.
درگیری دیپلماتیک قطر و عربستان سعودی
زمینه‌ها > پیشینه

حمد بن خلیفه آل ثانی از زمانی که در سال ۱۹۹۵ قدرت را در دست گرفت، معتقد بود که قطر تنها با تبدیل خود از یک زیرشاخهٔ سعودی به رقیب عربستان سعودی می‌تواند امنیت پیدا کند. به گفتهٔ جیم کرین، پژوهشگر انرژی در مؤسسهٔ بیکر دانشگاه رایس، «قطر در گذشته نوعی کشور دست‌نشاندهٔ سعودی بود، اما از خودمختاری که ثروت گازی‌اش ایجاد کرد، برای ایفای نقش مستقل برای خود استفاده کرد. در مجموع، گاز، قطر را بر آن داشت تا سیاست منطقه‌ای تعامل با حکومت شیعهٔ ایران را برای تأمین منبع ثروت خود گسترش دهد». قطر و ایران مالکیت میدان میعانات گازی پارس جنوبی/گنبد شمالی، که با اختلاف، بزرگ‌ترین میدان گاز طبیعی جهان است را با نفوذ ژئواستراتژیک قابل‌توجه، مشترک هستند. برای خنثی کردن بیشتر نفوذ عربستان، قطر متحد نزدیک ایالات متحده است و میزبان بزرگ‌ترین پایگاه آمریکایی در خاورمیانه، پایگاه هوایی العدید است. عربستان سعودی سفیر خود را از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ از دوحه خارج کرد تا تلاش کند قطر را برای مهار تمایلات فردگرایانهٔ خود تحت فشار قرار دهد. این رویکرد به‌طور گسترده شکست خورد.
قطر روابط نسبتاً خوبی با ایران دارد. عربستان سعودی اغلب این موضوع را یک نبرد نیابتی بین شرکا و دشمنان ایران می‌داند. سیاستمداران امارات متحدهٔ عربی ادعا می‌کنند که "قطر میلیاردها دلار در ایالات متحده و اروپا سرمایه‌گذاری می‌کند و سپس سود حاصل از آن را برای پشتیبانی از حماس، اخوان‌المسلمین و گروه‌های مرتبط با القاعده هزینه می‌کند. در عین حال قطر میزبان ایالات متحده‌ای است که جنگ منطقه‌ای خود را علیه افراط‌گرایی هدایت می‌کند. قطر همچنین صاحب شبکه‌های رسانه‌ای است که مسئول تحریک بسیاری از همین افراط‌گرایان هستند. قطر همچنین از تماس‌های خود برای کمک به مذاکره برای مبادلهٔ مسالمت‌آمیز گروگان‌ها برای تخلیهٔ امن غیرنظامیان از مناطق آسیب‌دیده از جنگ داخلی سوریه استفاده کرد. در سال ۲۰۰۶، قطر تنها عضو شورای امنیت سازمان ملل بود که به قطعنامهٔ ۱۶۹۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که از ایران خواسته بود برنامهٔ غنی‌سازی هسته‌ای خود را متوقف کند، رأی منفی داد.
در آوریل ۲۰۱۷، پس از ۱۲ سال توقف، قطر ممنوعیت توسعهٔ میدان گازی با ایران را لغو کرد، که مستلزم همکاری بین دو کشور بود. به گفتهٔ دیوید رابرتز، کارشناس سیاست خارجی قطر در کینگز کالج لندن، اگر درگیری بین آمریکا و ایران رخ دهد، قطر به معنای واقعی کلمه در وسط قرار می‌گیرد.
در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۷، حسن روحانی رئیس‌جمهور منتخب ایران با تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر تماس تلفنی داشت. روحانی خطاب به امیر قطر گفت: کشورهای منطقه برای حل بحران منطقه نیاز به همکاری و رایزنی بیشتری دارند و ما آمادهٔ همکاری در این زمینه هستیم.
زمینه‌ها > بهار عربی و الجزیره

شبکهٔ رسانه‌ای الجزیرهٔ قطر یک سازمان رسانه‌ای متعلق به دولت قطر است. این شبکه محبوب‌ترین شبکه در خاورمیانه است و شبکهٔ خبری آن از دولت‌های خارجی اصلی که در ایجاد مناقشه دخیل بودند انتقاد کرده و به حمایت از منافع قطر متهم شده است. ائتلاف ضد قطر به رهبری عربستان سعودی خواستار تعطیلی شبکهٔ الجزیره شده است.
زمینه‌ها > تروریسم

قطر به حمایت از تروریسم متهم شده است. برخی از کشورها قطر را به‌دلیل حمایت مالی از گروه‌های شورشی در سوریه، از جمله جبهه النصره وابسته به القاعده در سوریه، مقصر دانسته‌اند، اگرچه سعودی‌ها نیز همین کار را کرده‌اند. هم قطر و هم عربستان سعودی در عملیات مخفی Timber Sycamore به رهبری سیا برای آموزش و تسلیح شورشیان سوری مشارکت داشته‌اند.
قطر میزبان مقامات طالبان افغانستان و حماس بوده است. قطر از این اقدام دفاع می‌کند و می‌گوید که تلاش می‌کند با میزبانی مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان تحت حمایت ایالات متحده در سال ۲۰۱۶، به‌عنوان یک واسطه در درگیری‌های منطقه‌ای عمل کند.
در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، باب کورکر، سناتور جمهوری‌خواه و رئیس کمیتهٔ روابط خارجی سنای ایالات متحده، اظهار داشت که «میزان حمایت عربستان سعودی از تروریسم، کاری که قطر انجام می‌دهد را ناچیز می‌نمایاند». رابرت گیتس، وزیر دفاع پیشین ایالات متحده و رئیس سابق سیا، در ماه مه ۲۰۱۷ اظهار داشت که «نمی‌داند که قطر به دنبال شبکه‌های حماس، طالبان و القاعده (تأمین مالی تروریسم) می‌رود یا خیر» و «نگرش من نسبت به العدید و هر تأسیسات دیگری این است که ارتش ایالات متحده هیچ امکانات غیرقابل جایگزینی ندارد». قطر میزبان بزرگ‌ترین پایگاه آمریکا در خاورمیانه، پایگاه هوایی العدید است که توسط ایالات متحده در کمپین‌های خود در عراق، سوریه و افغانستان استفاده شده است. به گزارش وال‌استریت ژورنال، در دورهٔ نخست ریاست‌جمهوری باراک اوباما، برخی از اعضای شورای امنیت ملیِ او برای خروج یک اسکادران جنگندهٔ آمریکایی از العدید در اعتراض به حمایت قطر از گروه‌های شبه‌نظامی در خاورمیانه، لابی کردند.
جدول زمانی > ۲۰۰۲–۲۰۰۸

در سال ۲۰۰۲، عربستان سعودی سفیر خود را از قطر به‌دلیل موضع انتقادی ادعایی الجزیره در قبال عربستان احضار کرد. روابط دیپلماتیک در سال ۲۰۰۸ پس از اطمینان از این‌که الجزیره پوشش خبری خود از عربستان سعودی را محدود خواهد کرد، دوباره برقرار شد.
جدول زمانی > ۲۰۱۴

طی جلسهٔ مارس ۲۰۱۴ شورای همکاری خلیج فارس، امارات متحدهٔ عربی، عربستان سعودی و بحرین فراخوانی سفرای خود از قطر را به‌دلیل دخالت قطر در امور داخلی خود اعلام کردند. این وضعیت سرانجام پس از این‌که قطر اعضای اخوان را هشت ماه بعد مجبور به ترک قطر کرد، حل و فصل شد.
برخی از اقتصاددانان، اختلافات سال ۲۰۱۴ عربستان و قطر را نشانهٔ سیاسی محسوس رقابت اقتصادی فزاینده بین تولیدکنندگان نفت و گاز طبیعی تفسیر کرده‌اند که می‌تواند «عواقب عمیق و طولانی‌مدتی» فراتر از منطقهٔ خاورمیانه-شمال آفریقا داشته باشد.
جدول زمانی > ۲۰۲۱: آشتی خلیج فارس

در ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، تمیم بن حمد آل ثانی امیر قطر برای شرکت در نشست شورای همکاری خلیج فارس از شهر العلا در عربستان سعودی بازدید کرد. عربستان به همراه امارات متحدهٔ عربی، بحرین و مصر توافقنامه‌ای را برای بازگرداندن کامل روابط دیپلماتیک با قطر و پایان دادن به محاصرهٔ ۳٫۵ ساله امضا کردند. این قطعنامه با میانجیگری کویت و آمریکا صادر شد.
در ابتدا، تنها عربستان سعودی با بازگشایی حریم هوایی و مرزهای دریایی خود با قطر موافقت کرد و روند آشتی را آغاز کرد. امارات متحدهٔ عربی بعداً به آن ملحق شد و اعلام کرد که تمام مرزهای زمینی، دریایی و هوایی خود را باز می‌کند و اجازهٔ سفر و تجارت با قطر را می‌دهد.
در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۱، فیصل بن فرحان آل سعود وزیر امور خارجهٔ عربستان سعودی اعلام کرد که کشورش سفارت خود را در قطر به‌عنوان بخشی از توافق آشتی العلا بازگشایی خواهد کرد.
در ۸ دسامبر ۲۰۲۱، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی در نخستین سفر خود از زمان تحریم قطر توسط عربستان سعودی و چند متحد دیگر عربی در اواسط سال ۲۰۱۷، وارد دوحه شد. شاهزاده محمد در بدو ورود توسط امیر تمیم بن حامد آل ثانی مورد استقبال قرار گرفت.
کشورهای مورد اختلاف > مصر

قطر در گذشته از اخوان‌المسلمین حمایت کرده است. قطر از برکناری موفقیت‌آمیز رئیس‌جمهور حسنی مبارک در فوریهٔ ۲۰۱۱ حمایت کرد. محمد مرسی نامزد وابسته به اخوان‌المسلمین مورد حمایت قطر در سال ۲۰۱۲ نخستین رئیس‌جمهور منتخب دموکراتیک مصر شد، اما پس از اعتراضات گسترده علیه حکومت او، سال بعد با کودتای نظامی تحت حمایت عربستان به رهبری عبدالفتاح السیسی سرنگون شد.
از زمان کودتا، عربستان سعودی اخوان‌المسلمین را به‌عنوان یک تهدید می‌بیند، زیرا از نظر ایدئولوژیک با پادشاهی موروثی آل سعود مخالفت می‌کند. دولت مصر مدت‌هاست که اخوان‌المسلمین را «دشمن شمارهٔ یک» می‌داند. در سال ۲۰۱۱، در جریان بهار عربی، قطر از معترضان مصری که خواهان تغییر بودند و همچنین از اخوان‌المسلمین حمایت کرد. در مقابل، عربستان سعودی از حسنی مبارک و سپس از عبدالفتاح السیسی حمایت کرد.
در فوریهٔ ۲۰۱۵، پس از آن‌که نیروی هوایی مصر حملات هوایی به مواضع مشکوک داعش در کشور همسایه، لیبی را پس از سر بریدن ۲۱ مسیحی قبطی مصر انجام داد، روابط مصر و قطر بدتر شد. این حملات هوایی توسط شبکهٔ الجزیره محکوم شد که تصاویری از تلفات غیرنظامیان را پخش کرد. علاوه بر این، وزارت خارجهٔ قطر نسبت به حملات هوایی ابراز نگرانی کرد. این موضوع باعث شد تا طارق عادل، نمایندهٔ مصر در اتحادیهٔ عرب، قطر را به حمایت از تروریسم متهم کند. شهروندان مصری نیز کمپینی آنلاین در محکومیت دولت قطر راه‌اندازی کردند. شورای همکاری خلیج فارس اتهامات مصر را رد کرد و دبیرکل آن، این اظهارات را نادرست دانست. اندکی پس از آن، قطر سفیر خود در مصر را برای «مشاوره» فراخواند.
کشورهای مورد اختلاف > سوریه

قطر در ابتدا در کنار ترکیه حامی اصلی اعتراضات مردم سوریه علیه بشار اسد بود. از آنجایی که دولت سوریه به کشتار مخالفان پرداخت، قطر همچنان حامی اصلی شورش مسلحانه و در نهایت جنگ داخلی تمام عیار بود. عربستان سعودی در ابتدا تمایلی به حمایت از سرنگونی دولت اسد با وجود اتکای خود به ایران نداشت. زمانی که قطر و ترکیه به‌طور فزاینده‌ای در سوریه دخالت کردند، عربستان سعودی برای سرنگونی اسد به جنگ پیوست و او برای ماندن در قدرت بیشتر به ایران و روسیه وابسته شد.[نیازمند منبع]
در طول جنگ داخلی سوریه، هم قطر و هم عربستان سعودی از بسیاری از سازمان‌های شورشی مخالف سوری، اما گاهی از گروه‌هایی مشترک حمایت کرده‌اند. گروه اصلی مورد حمایت قطر، جبهه النصره بود. ارتباط با این گروه از طریق ابوماریه القحطانی برقرار شد که به‌طور فعال به‌دنبال حمایت قطر و بعداً حمایت ترکیه برای جدا کردن این گروه از القاعده و همچنین مبارزه با داعش، مخالف گروه‌های اصلی تحت حمایت عربستان سعودی جبههٔ اسلامی، سیف و جیش‌الاسلام بود. این تقسیم نه تنها به نفع اسد، روسیه و ایران بود، بلکه به نفع آن چیزی بود که در سال ۲۰۱۴ به داعش تبدیل شد. در سال ۲۰۱۵، افزایش هماهنگی عربستان و قطر پس از به پادشاهی رسیدن سلمان، منجر به ایجاد جیش‌الفتح شد. این گروه استان ادلب را از کنترل دولت اسد خارج کرد اما تا مداخلهٔ نظامی روسیه در جنگ داخلی سوریه در اواخر همان سال تقریباً فروپاشید.[نیازمند منبع]
عربستان سعودی بعداً به امارات متحدهٔ عربی در حمایت از نیروهای دموکراتیک سوریه پیوست که با متحد قطر، ترکیه در شمال سوریه درگیر بود.
در ۹ نوامبر ۲۰۱۸، پس از دیدار محمد بن عبدالرحمن آل ثانی نخست‌وزیر قطر از عراق و مقامات دولتی عراق، پیشنهاد ایجاد ائتلافی جدید متشکل از عراق، ایران، سوریه، ترکیه و قطر برای مقابله با نفوذ شورای همکاری خلیج فارس در منطقه داده شد.
از نوامبر ۲۰۱۸، عربستان سعودی و سوریه با امارات متحدهٔ عربی، مصر و اردن به‌عنوان میانجی در حال مذاکره برای بهبود وضعیت سیاسی بودند. این گفت‌وگوها شامل همکاری احتمالی آینده علیه اخوان‌المسلمین در منطقه بود. از سال ۲۰۲۱، جلسات منظمی بین رؤسای سرویس‌های اطلاعاتی برگزار شده است. در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، عربستان سعودی و سوریه دربارهٔ احیای روابط دیپلماتیک گفت‌وگو کردند. در ۱۳ آوریل ۲۰۲۳، فیصل مقداد وزیر امور خارجهٔ سوریه برای دیدار با فیصل بن فرحان آل سعود، وزیر امور خارجهٔ عربستان، وارد جده شد. به گفتهٔ وزارت خارجهٔ عربستان سعودی، پس از تیره شدن روابط در طول جنگ داخلی سوریه، هر دو کشور اکنون به‌دنبال «راه‌حلی سیاسی» برای بحران سوریه هستند که وحدت، امنیت و ثبات سوریه را تضمین کند. تا سال ۲۰۲۳، قطر از هیئت تحریر شام و سایر گروه‌های اسلام‌گرا حمایت می‌کند، درحالی‌که عربستان سعودی از دولت سوریه حمایت می‌کند.