stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زمین‌لرزه‌های تبریز
زمین‌لرزه‌های تاریخی > چهارمین (۱۶۴۱)

چهارمین زمین‌لرزهٔ بزرگ تبریز در سال ۱۶۴۱ (۱۰۵۰ هجری) روی داده و خسارت‌های فراوانی را به‌بار آورده‌است. این زمین‌لرزه در شامگاه جمعه مورخ ۴ ذیقعده سال ۱۰۵۰ و در یکی از روزهای سرد زمستانی رخ داده‌است. مینورسکی در تاریخ تبریز، این زمین‌لرزه را از قول آراکیل تبریزی یاد کرده‌است.
احمد کسروی در این‌باره می‌نویسد:
خبر این حادثه را آراکل داوریژتسی، تاریخ‌نگار ارمنی که در سده ۱۷ میلادی می‌زیسته‌است، در کتاب خود به تفصیل بسیار نگاشته‌است: در سخت‌ترین روزهای زمستان، در هنگامی که برف از آسمان می‌ریخته و مردم خویشتن را به پناه خانه‌ها کشیده بودند، ناگهان زمین چنان می‌لرزد که در یک آن، همهٔ پست و بلند شهر یکسان می‌نماید. در این حادثه‌است که کوشک پادشاهی «شام‌غازان» که از زمان غازان‌خان به یادگار مانده و یکی از باشکوه‌ترین عمارت‌های تاریخی ایران به‌شمار بوده، از هم فروریخته، جز یک مشت ویرانه، نشانی از آن بازنمی‌ماند. هم‌چنین مسجد تاریخی «استاد و شاگرد» و دیگر مسجدها که هرکدام یادگار پادشاهی یا وزیری بود، همه ویرانه می‌شود. آراکیل می‌نویسد: روز نخست که این لرزش زمین روی داد، در بیرون شهر به ویژه در خسروشاه و اسکو، همهٔ آبادی‌ها ویرانه شدند و یک دهی که بر سر کوهی نهاده بود، پاک به زمین فرورفت و از کوه‌ها چشمه‌های سیاه روان شدند. روز سوم که لرزش سخت دیگری روی داده، این چشمه ناپیدا گشته، چشمه‌های سیاه دیگری ازنو پیدا شدند. می‌گوید: این زمین‌لرزه تا شش‌ماه دوام داشت؛ بدین‌سان که تا دوماه در شبانه‌روز چندبار لرزش روی می‌داد، سپس کم‌تر شده در شبانه‌روز یک‌بار روی می‌داد تا پس از شش‌ماه دیگر روی نداد.
در یکی از گزارش‌های دورهٔ صفویان دربارهٔ این زمین‌لرزه این‌چنین آمده‌است:
تفصیل واقعهٔ زلزله که در تاریخ عصر یوم‌الجمعه چهارم ذیقعدةالحرام سنهٔ ۱۰۵۰ در دارالسلطنهٔ تبریز واقع ش، و محرر این حروف محمد نصیر صاحب توجیه نواب مستطاب معلی القاب عالمیان مآب عالیجاهی رستم‌خان سپهسالار ایران با سایر نویسنده‌های سرکار معظم‌الیه بجهة تشخیص نسخهٔ مذکور مقرر بودیم و بعد از اتمام نسخه، معروضه نوشته به خدمت بندگان نواب اشرف اقدس ارفع (شاه صفی) فرستادند. آنچه منزل به منزل در شهر و نواحی واقع شده، بدین موجب است: آنچه در بلده و نواحی که از خرابی دیوار و خانه متوفی شده بودند، سوای جمعی که صاحب نداشتند و مشخص نبودند و جمعی مجروح بودند، به قلم درنیامد. مرد: ۵٬۹۸۴ نفر، زن: ۵٬۱۴۴ نفر، پسر و دختر ۱٬۴۸۵ نفر. بابت خانه که خراب شده، سوای جدار و مساجد و بقاع و دکاکین و خانات، دوانزده هزار و نهصد و هشتاد و دو باب. بابت بلده که منازل آن در جزو مشخص شده: چهارده هزار و نود و پنج باب. خراب: دوهزار و شصت و چهار باب. شکسته: دوهزار و سی و یک باب. نواحی که خانه‌های در جزو مشخص نبود: هشت هزار و پانصد و بیست و پنج باب.
در کتاب «ذیل تاریخ عالم‌آرای عباسی» در این‌باره این‌چنین نوشته شده‌است:
وهم در این سال در حدود خطهٔ طرب‌انگیز دارالسلطنهٔ تبریز و دهخوارقان به آفت زلزله و انهدام بنیان ابنیه و عمارات، دوازده هزار کس از زن و مرد و خرد و بزرگ و پیر و جوان سر در مغاک خاک کشیده، سایر مردمان از آن آفت شدید ایمن گردیدند و خرابی ابنیه و عمارات بسیاری از قرا و مزارع آن دیار به جایی رسید که دور و قصور رفیعه تودهٔ خاک گردیده و از ساکنانش، ساکن داری و نافخ ناری نماند.
زمین‌لرزه‌های تاریخی > پنجمین (۱۶۵۰)

در سال ۱۶۵۰ (۱۰۶۰ هجری) پنجمین زمین‌لرزهٔ بزرگ در تاریخ تبریز به‌وقوع پیوست. احمد کسروی در این‌باره می‌نویسد:
پس از نه سال حادثه، زمین‌لرزهٔ بسیار سخت در تبریز روی داده، آسیب فراوان می‌رساند.
زمین‌لرزه‌های تاریخی > ششمین (۱۷۲۱)

مقالهٔ اصلی: زمین‌لرزه تبریز (۱۷۲۱ میلادی)
ششمین زمین‌لرزهٔ تاریخی تبریز در سال ۱۷۲۱ روی داد. این زمین‌لرزه در ماه جمادی‌الثانی سال ۱۱۳۳ هجری شروع شده و تا ماه محرم سال سال ۱۱۳۴ هجری ادامه یافت و خرابی‌های بسیاری را موجب شد. در یکی از اسناد موجود در کتابخانهٔ مرکزی دانشگاه تهران به شمارهٔ ۵۶۷۷ در این‌باره نوشته شده‌است:
از غرایب زلزلهٔ تبریز آن‌که در سنهٔ ۱۱۳۳ اودئیل در بیست و هشتم شهر جمادی‌الثانی روز دوشنبه، دو ساعت و نیم از روز گذشته، زلزلهٔ عظیم شد که تبریز بالکلیه منهدم گردید که دیگر عمارت نماند. در آن وقت قریب به چهل و پنجاه هزار خانه خراب شده بود، سوای مساجد و رباط و حمام و بازار. تخمیناً به‌قول تبریزیان، شصت هزار کس فوت شده بود، سوای مردم غریب که از تمامی ممالک محروسه در آن‌جا آمده بود و از ایشان در بازار و حمام قریب به چهل هزار کس فانی شده که مجموع صد هزار کس باشد.
«میرزا محمدحسن زنوزی» در سال ۱۲۱۶ هجری در کتاب «ریاض‌الجنه» دربارهٔ این زمین‌لرزه می‌نویسد:
کاتب‌الحروف گوید که سه سال پیش از استیلای رومیه (ترکان عثمانی) بدارالسلطنهٔ تبریز، بیست و هشتم شهر جمادی‌الثانیه، یوم یکشنبه یک‌ساعت و نیم از روز گذشته، سنهٔ هزار و صد و سی و سهٔ هجری (۱۶ آوریل ۱۷۲۱ م) زلزلهٔ عظیم در تبریز اتفاق افتاد و جمع کثیر از ذکور و اناث هلاک شدند و به اکثر ابنیهٔ عالیه از مساجد و مدارس و مقابر شکست فاحش و ظاهر راه یافت، نهایت بالمره منهدم نگردید.
«اوژن فلاندن» پس از سفر به ایران در بین سال‌های ۱۸۴۰ و ۱۸۴۱، دربارهٔ این زمین‌لرزه می‌نویسد:
سخت‌ترین آن‌ها در سال ۱۷۲۱ اتفاق افتاده و هشتادهزار نفر جمعیت این شهر را از بین برده‌است. این واقعه در زمان شاه سلطان حسین و به وقتی است که این شاهزادهٔ تیره‌بخت می‌خواست سلطنت را به یک افغان فتنه‌جو که در این وقت اصفهان را محاصره کرده بود، واگذار نماید.
اعتمادالسلطنه در کتاب «منتظم ناصری» در این‌باره آورده‌است:
هم در این سال (۱۱۳۴) زلزلهٔ شدیدی در تبریز شده، تمام شهر را خراب کرد و دویست و پنجاه هزار نفر سکنهٔ این شهر تلف شدند... در سنهٔ هزار و صد و سی و چهار، چنان زلزله در تبریز شد که نود هزار کس از شهر و حوالی بدرود جهان خراب گفته و نوعی هوا تیره و تار شد که روشنی آفتاب را کس نمی‌دید.
لرد کرزن در سال ۱۸۹۱ در کتاب «ایران و قضیهٔ  ایران» در این‌باره می‌نویسد:
تاریخ‌نویس معتبر «کروزینسکی» روایت می‌کند که در زلزلهٔ ۱۷۲۱ م، ۸۰٬۰۰۰ تن به خاک هلاک افتادند.
زمین‌لرزه‌های تاریخی > هفتمین (۱۷۷۴)

زمین‌لرزهٔ وحشتناک دیگری در سال ۱۷۷۴ سراسر منطقهٔ آذربایجان و به‌خصوص شهر تبریز را لرزاند و از شدت ویرانگری به «بلای وحشتناک» شهرت یافت.
ذخیره‌گاه طبیعی تسنترالنو-لسنوی

| ذخیره‌گاه طبیعی تسنترالنو-لسنوی | ذخیره‌گاه طبیعی تسنترالنو-لسنوی |
| --- | --- |
روسی: Центрально-Лесной заповедник (Also: Tsentralno-Lesnoi): روسی: Центрально-Лесной заповедник (Also: Tsentralno-Lesnoi)
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: Ia (ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده)
Staroselsky Mokh swamp: Staroselsky Mokh swamp
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: روسیه
نزدیک‌ترین شهر: نلیدوو
مختصات: ۵۶°۲۷′۱۸″ شمالی ۳۲°۵۸′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۴۵۵۰۰°شمالی ۳۲٫۹۷۶۶۷°شرقی﻿ / 56.45500; 32.97667
مساحت: ۲۱٬۰۰۰ هکتار (۸۱ مایل مربع)
تاسیس‌شده: 4 May 1930; ۱ آوریل ۱۹۶۰
www.clgz.ru: www.clgz.ru
ذخیره‌گاه طبیعی تسنترالنو-لسنوی (انگلیسی: Central Forest Nature Reserve) یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان تور کشور روسیه است.
موسیقی آتش‌بازی سلطنتی

| موسیقی برای آتش بازی سلطنتی | موسیقی برای آتش بازی سلطنتی |
| --- | --- |
سوئیت جرج فردریک هندل: سوئیت جرج فردریک هندل
ماشینی برای سازه آتش بازی که توسط معمار فرانسوی-ایتالیایی جیوانی نیکولو سرواندونی طراحی شده است: ماشینی برای سازه آتش بازی که توسط معمار فرانسوی-ایتالیایی جیوانی نیکولو سرواندونی طراحی شده است
شمارهٔ اثر: HWV 351
سال: ۱۷۴۹ (۱۷۴۹)
عصر: موسیقی باروک
اجرا: ۲۷ آوریل ۱۷۴۹ (۱۷۴۹-04-۲۷):  London گرین پارک
موومان‌ها: Five
موسیقی برای آتش‌بازی‌های سلطنتی (HWV 351)، یک سوئیت در دو ماژور برای سازهای بادی است که توسط جورج فریدریک هندل در سال ۱۷۴۹ تحت قرارداد جورج دوم بریتانیای کبیر برای آتش بازی در پارک سبز لندن در تاریخ ۲۷ آوریل ۱۷۴۹ ساخته شد. این موسیقی به مناسبت پایان موفقیت‌آمیز جنگ و امضای پیمان آیش-لا-شاپل در سال ۱۷۴۸ اجرا شد. این اثر چه در زمان اجرای اول خود و چه پس از درگذشت هندل بسیار محبوب بود.
آماده‌سازی و اجرای نهایی

در طول آماده‌سازی اثر، هندل و دوک مونتاگو، دوک دوم مونتاگو، فرمانده کل تجهیزات نظامی و مسئول آتش بازی سلطنتی، دچار بحرانی دربارهٔ افزودن ویولن‌ها شدند. دوک برای هندل روشن کرد که پادشاه جورج ترجیح می‌دهد تنها از سازهای نظامی (سازهای بادی و ضرب‌زننده) استفاده شود و امیدوار بود «هیچ ویولنی نباشد». هندل برخلاف میل خود ویولن‌ها را حذف کرد. همچنین برخلاف خواست هندل، تمرین کامل موسیقی در گرین پارک انجام نشد و در باغهای ووکسهال انجام شد. در تاریخ ۲۱ آوریل ۱۷۴۹، بیش از دوازده هزار نفر، هرکدام دو شیلینگ و شش پنی (نیم کراون) پرداخت کردند تا به آنجا بروند، که باعث ایجاد ترافیک سنگینی از کاروان‌ها در پل لندن شد، که تنها مسیر وسیله نقلیه به منطقه جنوب رودخانه بود.
پس از شش روز، در تاریخ ۲۷ آوریل، موسیقیدانان در یک ساختمان ویژه‌ای که توسط سرواندونی، یک طراح تئاتر به همراه چهار ایتالیایی طراحی شده بود اجرا کردند. آندریا کازالی و آندریا سولدی طرح‌ها را طراحی کردند. آتش بازی‌ها به وسیله گاتانو روجیاری و جوزپه سارتی، که هر دو اهل بولونیا بودند؛ طراحی و کنترل می‌شدند. چارلز فردریک کنترل‌کننده بود، کاپیتان توماس دیزاگولیه‌ها رئیس آتش‌نشانی بود. نمایش خود به اندازهٔ موسیقی موفق نبود: هوا بارانی بود که باعث شلیک‌های اشتباهی در طول نمایش شد و حتی باعث شد تا در وسط نمایش پاویلیون راست آتش بگیرد. همچنین، لباس یک زن توسط یک موشک سرگردان به آتش کشیده شد و آتش بازیهای دیگر دو سرباز را سوزاند و یکی دیگر را نابینا کرد. یک سرباز دیگر هم دستش در زمان آزمایش اولیه برای ۱۰۱ توپ که در طول رویداد استفاده شد، شکسته شد.
موسیقی و سازها

۱. آغاز ()
۲. بوره ()
۳. لو پاییکس: لارگو آلا سیسیلیانا ()
۴. لا ریجوآیسانس: آلگرو ()
۵. منوئت‌های I و II ()
موسیقی برای آتش‌نشانی‌های سلطنتی با یک مقدمه شروع شده و شامل یک بوره و دو مینوئت است. این اثر از پنج موومان تشکیل شده است:
آغاز (آداجیو - الگرو - لانتمان - الگرو)
بوره
لو پاییکس (لارگو آلا سیسیلیانا)
لا ریجوآیسانس (آلگرو)
مینوئت‌های I و II
این اثر برای یک گروه بزرگ سازهای بادی تنظیم شده است که شامل ۲۴ آبوا، ۱۲ باسون و یک کنتراباسون، نه ترومپت، نه کر، سه جفت طبل کوبه‌ای و طبل‌های کناری بود که تنها دستور داشتند که به صورت آزادانه نواخته شوند. هندل در مورد تعداد سازها در هر بخش دقیق بود. در آغاز، به سه نفر از هر سه بخش ترومپت تعلق گرفت؛ آبوها به ۱۲، ۸ و ۴ تقسیم شدند؛ و ۱۲ باسون به ۸ و ۴ تقسیم شدند. طبل‌های کناری توسط هندل به خوبی آموزش دیده بودند تا در آلگرو و منوئت دوم بنوازند، اما احتمالاً در آغاز نمایش نیز نواخته می‌شدند.
هندل این اثر را برای اجرای در تاریخ ۲۷ مه در بیمارستان فاندلینگ مجدداً برنامه‌ریزی کرد. هندل در اسکور نوشت که ویولن‌ها باید نقش آبواها را ایفا کنند، ویولن‌چلوها و کنترباس‌ها نقش باسون اجرا کنند. در این ویرایش ارکسترال تجدیدنظر همهٔ سازها از ترکیب اجرای اصلی باقی مانده‌اند، به جز بوره و منوئت اول که توسط آبواها، باسون‌ها و سازهای زهی به تنهایی اجرا می‌شوند.
ضبط‌ها

ضبط‌های بسیاری برای این موسیقی وجود دارد. «موسیقی آب»، هرچند که بیش از سی سال قبل از این مجموعه ساخته شده بود، اغلب با مجموعه «موسیقی آتش بازی سلطنتی» ترکیب می‌شود، زیرا هر دو برای اجرا در فضاهای باز نوشته شده بودند. در کل، این آثار ممکن است مشهورترین موسیقی‌های هندل برای ارکستر مدرن به‌شمار بیایند.
ضبط‌های قدیمی تمایل داشتند از ترتیبات مدرن هندل برای ارکستر مدرن استفاده کنند، به عنوان مثال، تنظیم همیلتون هارتی (۱۹۲۳) و لئوپلد استوکوفسکی. ضبط سال ۱۹۵۹ چارلز مک‌کرراس برای Pye Records بازگشت به تنظیمات اصلی هندل بود.
I. افتتاحیه ()
II. بوره ()
III. لا پکس ()
IV. لا ریژوایس ()
V. منوئت ()
نسخه‌ای بر روی ارگ توسط Paul Ayres اجرا شده است.
ضبط‌های اخیرتر تمایل داشتند از روش‌های اجرای تاریخی منطبق بر موسیقی باروک استفاده کنند و اغلب از سازهای اصیل استفاده می‌کنند.
همچنین تنظیماتی برای ارگ لوله‌ای به تنهایی یا همراه با مسیقی برنجی وجود دارد. در سال ۱۹۷۰، ژوزه فلیسیانو بخشی از اثر را که خود از موسیقی برای گیتار کلاسیک ترجمه کرده بود، برای آلبوم آتشکارها ضبط کرد.
این موسیقی در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۰۲ تحت نقشه موسیقی اندرو دیویس برای جشن طلایی الیزابت دوم در باغ‌های کاخ بخش و آتش‌فشان اجرا شد.
زندگی پس از زندگی (کتاب اتکینسون)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
چاپ نخست ویرایش ایالات متحده ۲۰۱۳: چاپ نخست ویرایش ایالات متحده ۲۰۱۳
نویسنده(ها): کیت اتکینسون
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: داستان تاریخی
انتشار: ۲۰۱۳ (لیتل براون اند کمپانی)
گونه رسانه: چاپ (گالینگور، شومیز)
شمار صفحات: ۵۲۹ (چاپ نخست گالینگور)
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۳۱۶−۱۷۶۴۸−۴
شماره اوسی‌ال‌سی: ۸۰۶۰۱۵۲۰۹
پیش از: A God in Ruins 
زندگی پس از زندگی (انگلیسی: Life After Life) عنوان کتابی است از کیت اتکینسون، نویسنده، رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، روزنامه‌نگار، و پدیدآور زاده شهر یورک انگلستان که در سال ۲۰۱۳ منشتر گردید. این اثر، نخستین کتاب از دوگانهٔ در رابطه با خانواده تاد می‌باشد.
ترجمه فارسی

این کتاب در ایران تحت همین عنوان توسط سعید کلاتی ترجمه و توسط نشر هیرمند چاپ شده‌است.
جزیره پمبا

| نام بومی: Al Jazeera Al Khadra (the green island) | نام بومی: Al Jazeera Al Khadra (the green island) |
| --- | --- |
جزیره‌های اصلی مجمع‌الجزایر زنگبار: Unguja (چپ) و پمبا (راست): جزیره‌های اصلی مجمع‌الجزایر زنگبار: Unguja (چپ) و پمبا (راست)
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: اقیانوس هند
مختصات: ۵°۱۰′ جنوبی ۳۹°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۱۶۷°جنوبی ۳۹٫۷۸۳°شرقی﻿ / -5.167; 39.783
مساحت: ۹۸۸ کیلومتر مربع (۳۸۱ مایل مربع)
کشور: کشور
 تانزانیا:  تانزانیا
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
Region: زنگبار
بزرگترین منطقه مسکونی: شهرستان وته
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: ۴۰۶٬۸۰۸ (سرشماری ۲۰۱۲)
تراکم جمعیت: ۴۲۸ /کیلومتر مربع (۱٬۱۰۹ /مایل مربع)
جزیره پمبا (به انگلیسی: Pemba Island) جزیره‌ای در کشور تانزانیا و تحت حاکمیت منطقه خودمختار زنگبار می‌باشد. این جزیره را با نام جزیره سبز نیز می‌شناسند.
بزرگترین شهر پمبا شهرستان وته می‌باشد.
وضعیت کلی

این جزیره مرکز پرورش میخک است. براساس سرشماری سال ۲۰۱۲ این جزیره ۴۰۶۸۰۸ نفر ساکن داشته است. بخش عمده جمعیت ساکن از طریق کشت میخک ارتزاق می کنند. در هفتاد درصد مزارع این جزیره میخک کشت می شود. این جزیره به سبب کشت میخک از زیبایی خاصی برخوردار است که در ماه های بارندگی این زیبایی به اوج خود می رسد. مورخان و جغرافی دانان قرون اولیه هجری به این جزیره به طور مشخص اشاره کرده اند و خطوط دریایی بین آسیا و جزیره پمبا را توصیف کرده اند.
چاکه چاکه بزرگترین شهر این جزیره است بیشتر مراکز اداری و اقتصادی در این شهر است. جمعیت این شهر براساس سرشماری سال ۲۰۱۲ برابر ۲۱۶۸۶ بوده است. شهر امکوانی بندر اصلی پمبا است.
تحفه‌ها

| تحفه‌ها | تحفه‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: ابراهیم وحیدزاده
تهیه‌کننده: محمود عبداللهی
نویسنده: ابراهیم وحیدزاده
بازیگران: مهدی فتحی   سعید پورصمیمی   حمید جبلی   جمشید مشایخی   پروانه معصومی   پروین دولتشاهی   فاطمه معتمدآریا   سیروس ابراهیم‌زاده   بهمن زرین‌پور   رؤیا افشار   نیره فراهانی   اسفندیار ماوندادی   غلامرضا طباطبائی   مری آن سانچر   سوسن مقصودلو   فاطمه طاهری   ژرژ پطروسی   محمدعلی ورشوچی   امید آهنگر   افسانه توکلی   شبنم مظفریان   مرضیه برومند   علی اکبر قدمی   لویی گیزه لتو   حمید عبدالعلی زاده   حسن شمشادیان   فرهاد محبت   گوریال سینگ   منصور جورابچی   محمود ابراهیم‌زاده
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: ایرج صفوی
تدوین‌گر: ابراهیم وحیدزاده
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی
تحفه‌ها به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم وحیدزاده، اولین ساخته او در زمینه فیلم بلند سینمایی در سال ۱۳۶۶ است.
عوامل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ابراهیم وحیدزاده: نویسنده و کارگردان
محمود عبداللهی: تهیه‌کننده
ایرج صفوی: مدیر فیلمبرداری
ابراهیم وحیدزاده: تدوین
محمدرضا علیقلی: موسیقی متن
میترا محاسنی: عکاس
نگار جاودان: طراح صحنه
عبدالله اسکندری، رضا رادمنش: چهره پردازی
خلاصه داستان

حشمت که در شیراز به حرفه حمالی اشتغال دارد اندک اندک سرمایه‌ای گرد می‌آورد...
جوایز

سیمرغ بلورین نقش دوم مرد در ششمین دوره جشنواره فیلم فجر - سعید پورصمیمی
سیمرغ بلورین بهترین نمونه فیلم (آنونس) در هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر - ابراهیم وحیدزاده
کاندیدای بهترین نقش اول مرد در ششمین دوره جشنواره فیلم فجر - مهدی فتحی
کامبالنی

| کامبالنی | کامبالنی |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کامبالنیLocation on Kamchatka Peninsula, Russiaنمایش نقشه روسیهکامبالنیکامبالنی (Kamchatka Krai)نمایش نقشه Kamchatka Krai : کامبالنیLocation on Kamchatka Peninsula, Russiaنمایش نقشه روسیهکامبالنیکامبالنی (Kamchatka Krai)نمایش نقشه Kamchatka Krai 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۱۵۶ متر (۷٬۰۷۳ فوت)
برجستگی: ۱٬۹۷۰ متر (۶٬۴۶۰ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۵۱°۱۸′۲۰″ شمالی ۱۵۶°۵۲′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۳۰۵۵۶°شمالی ۱۵۶٫۸۷۵۲۸°شرقی﻿ / 51.30556; 156.87528
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه ووستوچنی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: هولوسن
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: ۲۰۱۷
کامبالنی (انگلیسی: Kambalny) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
واکنش‌گر

واکنش‌گرهای نابی مانند گوگرد (آنچه در نگاره دیده می‌شود) از آن‌ها به عنوان آغازگر واکنش استفاده می‌شود.
واکنش‌گر (به انگلیسی: Reagent) به ماده یا ترکیبی گفته می‌شود که آن را به یک سامانه اضافه می‌کنند تا یک ترکیب شیمیایی روی دهد یا آن را به یک سامانه اضافه می‌کنند تا ببینند آیا واکنش شیمیایی امکان پذیر است یا خیر. تفاوت واکنش‌گر با واکنش‌گر ناب در این است که واکنش‌گر خود در جریان واکنش شیمیایی مصرف می‌شود ولی واکنش‌گر ناب چنین نیست. حلال‌ها و آسان‌گرها با اینکه در متن واکنش درگیر اند اما هرگز از آن‌ها به عنوان واکنش‌گر یاد نمی‌شود.
در شیمی آلی، واکنشگرهای ناب به صورت ترکیب یا مخلوط اند و معمولاً از مواد غیرآلی یا مولکول‌های کوچک آلی تشکیل شده‌اند. چند نمونه از واکنش‌گرهای ناب آلی عبارتند از: واکنش‌گر ناب کالینز، واکنش‌گر ناب فِنتون، واکنش‌گر ناب آلی لیتیم و واکنش‌گر ناب گرینیارد. همچنین گروهی دیگر از واکنش‌گرهای ناب وجود دارند که از آن‌ها برای اطمینان از وجود ماده‌ای دیگر در یک واکنش شیمیایی استفاده می‌شود؛ به این نوع از واکنش‌گرهای ناب، واکنش‌گر ناب تجزیه‌ای (به انگلیسی: analytical reagent) گفته می‌شود. نمونه‌هایی از آن عبارتند از: واکنش‌گر ناب فلینگ، واکنش‌گر ناب میلون و واکنش‌گر ناب تولن.
کاربرد دیگر واکنش‌گرهای ناب، در درجه بندی آن‌ها است. درجهٔ واکنش‌گر ناب توضیح می‌دهد که آیا مادهٔ شیمیایی خلوص کافی برای استفاده در شیمی تجزیه، واکنش شیمیایی یا آزمایش فیزیکی را دارد یا خیر. استاندارد خلوص برای واکنش‌گرهای ناب از سوی سازمان‌هایی مانند ای اس تی ام بین‌الملل تعیین می‌شود. برای نمونه از نظر واکنش‌گر ناب-کیفیت باید مولکول آب دارای ناخالصی بسیار کمی از سدیم و یون کلر، سیلیس و باکتری داشته باشد و همچنین رسانای خوب جریان الکتریسیته باشد.
معنای  را در ویکی‌واژه، واژه‌نامهٔ آزاد، ببینید.
انفجار اتوبوس پارک لیبرتی بل

| حملهٔ انتحاری به اتوبوس ۱۴ای قدس | حملهٔ انتحاری به اتوبوس ۱۴ای قدس |
| --- | --- |
موقعیت: بیت‌المقدس
تاریخ: ۲۲ فوریه 2004 ۸:۳۰ صبح
لوح یادبود قربانیان بمب‌گذاری
بمب‌گذاری اتوبوس لیبرتی بل پارک، بمب‌گذاری انتحاری اتوبوس ایگد شماره ۱۴اِی در قدس، در ۲۲ فوریه ۲۰۰۴ بود. در این حمله هشت مسافر کشته و بیش از ۶۰ نفر زخمی شدند که بسیاری از آنها کودکانی در مسیر مدرسه بودند. گردان شهدای الاقصی (شاخهٔ نظامی جنبش فتح) مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
حمله

روز یکشنبه ۲۲ فوریه ۲۰۰۴، در ساعت شلوغی صبحگاه، یک بمب‌گذار انتحاری فلسطینی سوار اتوبوس 14a شد که به سمت مرکز شهر بیت‌المقدس حرکت می‌کرد. بمب‌گذار انتحاری یک وسیله انفجاری را در یک کوله پشتی پنهان کرده بود که برای به حداکثر رساندن تلفات با ضایعات فلزی پر شده بود. پلیس معتقد است که او در منطقه صنعتی تل بیوت سوار اتوبوس شده‌است.
بمب‌گذار انتحاری منتظر بود تا اتوبوس از مسافران پر شود. تقریباً در ساعت ۸:۳۰ صبح، هنگامی که اتوبوس از پارک لیبرتی بل در لبه عمک رفئیم، خیابان اصلی مستعمره آلمان عبور کرد، او کوله را منفجر کرد.
عاملان

گردان شهدای الاقصی مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت و اعلام کرد که مهاجم، محمد زعول ۲۳ ساله اهل روستای حوسان در کرانه باختری است. پس از این حمله، ویدئویی از بمب‌گذار انتحاری منتشر شد که در آن زاعول مدعی شد که این حمله را برای انتقام «به‌خاطر قتل‌عام اسرائیل علیه فلسطینیان» انجام داده‌است.
واکنش‌های رسمی

فلسطین:احمد قریع، نخست‌وزیر تشکیلات خودگردان فلسطین این حمله را محکوم کرد و اعلام کرد که این حمله به اسرائیل بهانه ای برای ادامه ساختن دیوار کرانه باختری می‌دهد.
سلطان‌نشین آچه

سلطان‌نشین آچه، رسماً پادشاهی آچه دارالسلام (آچه‌ای: Keurajeuën Acèh Darussalam؛ جاوی: کاورجاون اچیه دارالسلام)، یک سلطان‌نشین در استان آچه در اندونزی امروزی بود. آچه در قرن شانزده و هفده میلادی یک قدرت منطقه‌ای بزرگ بود و پس از آن وارد یک دوره انحطاط طولانی‌مدت شد. پایتخت آچه کوتاراجا (باندا آچه امروزی) بود.
آچه در اوج قدرتش دشمن و رقیب سلطان‌نشین جوهور و ملاکای پرتغال، که هر دو در شبه‌جزیره مالایا بودند، بود. این سه قدرت دائماً در رقابت برای کنترل تجارت در تنگه ملاکا و صادرات فلفل و قلع بودند. آچه علاوه بر قدرت نظامی قابل توجه، به یک مرکز شناخته‌شده فقه و تجارت اسلامی تبدیل شده بود.
گسیل‌های عثمانی به آچه

مقالهٔ اصلی: گسیل‌های عثمانی به آچه
امپراتوری عثمانی از سال ۱۵۶۵ میلادی برای پشتیبانی از سلطان‌نشین آچه در جنگ علیه امپراتوری پرتغال در چند دوره اقدام به فرستادن چندین ناوگان کرد. این گسیل‌ها در پی اعزام فرستاده‌ای از طرف سلطان آچه علاءالدین ریایات شاه قهار به سلیمان یکم در سال ۱۵۶۴ و احتمالاً در اوایل سال ۱۵۶۲ انجام شد که پشتیبانی از آچه در برابر پرتغال را درخواست می‌کرد.
این گسیل منجر به افزایش تبادلات بین آچه و امپراتوری عثمانی در زمینه‌های نظامی، تجاری، فرهنگی و مذهبی شد. حاکمان بعدی آچه این مبادلات را با امپراتوری عثمانی ادامه دادند و به نظر می‌رسد کشتی‌های آچه‌ای با پرچم عثمانی دریانوردی می‌کردند.
کمرون پئوپین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  سیدنی، Australia
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون
شمارهٔ پیراهن:  ۳۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  ویکهارست
:  باشگاه فوتبال منلی یونایتد
۲۰۱۵–۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال سیدنی
۲۰۲۰–۲۰۲۳:  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال سیدنی ان‌پی‌ال |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۳ |  ← باشگاه فوتبال چلتنهام تاون (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال استرالیا |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا |  ۱۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۴
کمرون پئوپین (انگلیسی: Cameron Peupion؛ زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل استرالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۲۳ سال استرالیا بازی کرده است.
زنده‌رود (مجله)

فصلنامه زنده رود با مشی فرهنگی، ادبی، تاریخی، در پاییز ۱۳۷۱ انتشار و تا شماره ۱۷ تداوم یافت. شماره ۱۸ پس از وقفه ۵ ساله در زمستان ۷۹ منتشر شد و تا این تاریخ (زمستان ۹۲) ۵۶ شماره آن در ۳۴ مجلد چاپ و نشر یافته است. صاحب امتیاز و مدیر مسئول آن حسام الدین نبوی نژاد و نشریه زیر نظر شورای نویسندگان اداره می‌شود.
به‌طور معمول (به استثنای مواردی) هر شماره دارای بخش ویژه است. زنده رود نشریه ای سراسری است که مرکز فعالیت آن اصفهان است و در سراسر ایران توزیع می‌شود.
در بهار سال ۱۳۸۶ سی امین شب از شب‌های بخارا (مجله) به جشن ده سالگی فصلنامه زنده رود اصفهان اختصاص یافته است.
اعضای اولیه

ابوالحسن نجفی ،جلیل دوستخواه، محمد کلباسی، احمد گلشیری، هوشنگ گلشیری، مجید نفیسی، حسام‌الدین نبوی‌نژاد، جواد فرخفال، ضیا موحد ،احمد میرعلایی، یونس تراکمه، شیروانی، احمد اخوت، کیوان قدرخواه، برهان‌الدین حسینی، علی خدایی و مهندس افراسیابی.
به گفته محمد حقوقی زنده رود ادامه جنگ اصفهان است.
هیئت تحریریه

علی خدایی، محمدرحیم اخوت، احمد اخوت، محمدعلی موسوی، حسین مزاجی، فاطمه خانسالار، فرهاد کشوری، محمدحسین خسروپناه، بهرام فرهنگ، شاپور بهیان و آرزو مختاریان.
ترن (فیلم ۱۳۶۶)

| ترن | ترن |
| --- | --- |
کارگردان: امیر قویدل
تهیه‌کننده: هادی مشکوة
نویسنده: بهرام ری‌پور جمال امید حسن هدایت امیر قویدل
بازیگران: فرامرز قریبیانخسرو شکیباییحسین ملکیعنایت‌الله بخشیآرش تاج تهرانیسروش خلیلیکیومرث ملک‌مطیعیحسین معلومی
موسیقی: مجید انتظامی
فیلم‌بردار: فرج‌الله حیدری
تدوین‌گر: حسین زندباف
شرکت تولید: فرهنگ فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۵ تیر ۱۳۶۷
مدت زمان: ۱۱۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
ترن نام فیلمی ایرانی محصول سال ۱۳۶۶ به نویسندگی و کارگردانی امیر قویدل است.
موضوع فیلم

در مورد قطار حامل سوخت مایحتاج مردم است که با نقشه رئیس قطار و نیروهای انقلابی جهت رسیدن به مناطق سردسیر تغییر مسیر می‌دهد. در بین راه قطار متوقف شده و رئیس و همراهش بازداشت می‌شوند اما لوکوموتیوران مصمم می‌شود قطار را به مقصد برساند و در این راه جان خود را نیز از دست می‌دهد.
داستان این فیلم از فیلم آمریکایی قطار افسارگسیخته به کارگردانی آندری کونچالوفسکی محصول سال ۱۹۸۵ الهام گرفته شده‌است.
بازیگران

فرامرز قریبیان در نقش پولاد
گوینده: منوچهر اسماعیلی
خسرو شکیبایی در نقش رسول
گوینده: خسرو خسروشاهی
عنایت‌الله بخشی در نقش افسر تعقیب کننده
گوینده: ایرج ناظریان
موسیقی فیلم

موسیقی این اثر سینمایی ساخته مجید انتظامی است که در مواقع مختلفی همچون راهپیمایی ۲۲ بهمن و انتخابات ریاست جمهوری از شبکه‌های مختلف سیما پخش می‌شود.
جوایز > ششمین دوره جشنواره فیلم فجر

| قسمت | نامزد | نتیجه | جایزه |
| --- | --- | --- | --- |
| بهترین بازیگر نقش اول مرد | فرامرز قریبیان | برنده | لوح زرین |
| بهترین موسیقی متن | مجید انتظامی | نامزدشده | لوح زرین |