قاچاق جنسی
تلاش‌ها برای مقابله با قاچاق جنسی > در ایالات متحده

در سال ۱۹۱۰، کنگره آمریکا، قانون من را تصویب کرد که موجب شد حمل و نقل زنان به خارج از مرزهای ایالتی به منظور «فحشا یا فسق و فجور یا هر هدف غیراخلاقی دیگر» جنایت محسوب شود. هدف اصلی آن، مقابله با فحشا، بی‌اخلاقی و قاچاق انسان بود؛ به ویژه در مواردی که قاچاق با هدف تن‌فروشی صورت بپذیرد. اما ابهام «بی‌اخلاقی» به‌طور مؤثر سبب شد تا ازدواج مییان‌نژادی نیز جرم تلقی شود و عبور زنان مجرد از مرزهای ایالتی را به دلیل اقدامات اشتباه اخلاقی ممنوع کرد. در سال ۱۹۱۴، ۷۰ درصد از زنان دستگیر شده برای عبور از مرزهای ایالتی تحت این قانون، به جرم روسپی‌گری داوطلبانه متهم شدند. هنگامی که مفهوم برده جنسی سفیدپوست به برده جنسی از کشورهای فقیر تغییر یافت، ایالات متحده اقداماتی را در زمینه محدود کردن مهاجرت و ورود بیگانگان به کشور به منظور حل این مسئله آغاز کرد. البته دولت انگیزه‌های غیرمرتبط دیگری نیز برای سیاست‌های جدید مهاجرتی داشت. اقدامات بی‌شماری مانند لایحه سهمیه اضطراری ۱۹۲۱ و لایحه مهاجرت ۱۹۲۴، تعداد مهاجران از اروپا و آسیا را به ایالات متحده کاهش داد. به دنبال محدودیت‌های افزایش یافته در دهه ۱۹۲۰، که به موجب لایحه مهاجرت و تابعیت ۱۹۵۲ و لایحه مهاجرت و تابعیت ۱۹۶۵ به‌طور قابل توجهی از شدت آن محدودیت‌ها کاسته شد. با این حال، قاچاق انسان تا دهه ۱۹۹۰ هنوز مسئله اصلی تلقی نمی‌شد.
قانون تجارت جنسی استخدام، اغوا، به‌دست آوردن، تأمین، جابجایی یا پناه دادن به یک شخص یا سودجویی از چنین فعالیت‌هایی را با علم به این‌که این کار می‌تواند باعث می‌شود شخص تحت تجارت جنسی قرار گیرد و در صورتی که زیر ۱۸ سال باشد، در مورد زورگویی و تقلب قرار بگیرد، را غیرقانونی می‌داند.
در اواخر دولت کلینتون، کنگره، قانون قانون حفاظت از قربانیان قاچاق و خشونت (۲۰۰۰) (TVPA) را تصویب کرد که هدف از آن مبارزه جهانی با قاچاق انسان است. تحت دولت جورج دبلیو بوش، مبارزه با قاچاق جنسی در محدوده TVPA به یک اولویت تبدیل شد و قاچاق انسان و قاچاق جنسی را به عنوان برده‌داری امروزی در نظر گرفت. TVPA در نظر دارد خدمات را به قربانیان قاچاق انسان و قاچاق جنسی تقویت کرده و توانایی نیروی انتظامی را در تعقیب قاچاقچیان از راه تشویق نجات‌یافتگان برای همکاری در دادسرا را بهبود داده و آموزش در مورد قاچاق انسان را به منظور شناسایی بهتر قربانیان، در دستور کار قرار دهد. TVPA همچنین دارای یک مأموریت برای جمع‌آوری بودجه به منظور درمان قربانیان قاچاق جنسی است که به آنها سرپناه، غذا، آموزش و کمکهای مالی ارائه می‌دهد. در سطح میان‌کشوری، TVPA استانداردهایی را برای پیروی کردن سایر کشورها برای دریافت کمک از ایالات متحده به منظور مبارزه با قاچاق انسان تعیین کرده‌است. TVPA همچنین دو شرط را تعیین می‌کند که متقاضی می‌تواند برای دریافت مزایای ویزای تی از آن‌ها بهره‌مند شود. نخست، یک قربانی قاچاق باید قاچاق‌شدگی خود را ثابت کند و دوم اینکه باید تحت تعقیب قاچاقچی خود قرار داشته باشد. با وجودی که چنین انگیزاننده‌هایی، برای نجات‌یافتگان قاچاق جنسی، انگیزه‌های مثبتی را در روند دادرسی فراهم می‌کردند، برخی از محققان این انگیزاننده‌ها را فاقد کارایی می‌دانند؛ زیرا بار اثبات را به دوش قربانی می‌اندازند. نمونه ای از یک گزینه دیگر را می‌توان در کانکتیکات یافت؛ جایی که قوانین بندرگاهی امن برای قربانیان خردسال قاچاق جنسی وجود دارد. این قوانین مصونیت برای نجات‌یافتگان را فراهم می‌کند و بار اثبات را از دوش فرد برمی‌دارد. به‌طور کلی، ایجاد انگیزه در همکاری برای نجات‌یافتگان در روند پیگرد قانونی با توجه به دستکاری‌شدن عاطفی و وابستگی عاشقانه قربانی که اغلب نجات‌یافته را از متهم کردن قاچاقچیان خود یا جستجوی کمک منع می‌کند، می‌تواند مفید باشد. پس از اجرای TPVA برای نخستین بار، چندین آژانس و گروه ویژه ایجاد شدند. این قانون همچنین مورد تعدیل و مجوزهای متعددی قرار گرفته‌است. در فوریه ۲۰۰۰، وزارت دادگستری یک خط ویژه مربوط به قاچاق انسان و کارگروهی در این زمینه را ایجاد کرد و این باعث شد تعداد پرونده‌های قاچاق مورد تحقیق، افزایش یابد. در سال ۲۰۰۱، دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان تأسیس شد. در هر دو سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳، راهنماهای جنایی جدیدی برای سهولت در تعقیب قاچاقچیان به TVPA اضافه شد. در سال ۲۰۰۳، TPVA اصلاح شد تا فعالان مدنی نیز در پرونده‌های مرتبط با قاچاق نیز به کار بی‌افتند. این امر سبب شد نجات‌یافتگان به سیستم دادرسی کیفری کم‌تر مراجعه داشته باشند. این قانون به سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۰۵، ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ مجدداً مجاز شد. وزارت امور خارجه گزارش سالانه قاچاق انسان (گزارش‌های TIP) را منتشر می‌کند که در آن پیشرفت ایالات متحده و سایر کشورها در از بین بردن مشاغل مرتبط با قاچاق انسان و نیز دستگیری قاچاقچیان و حمایت از قربانیان داشته‌اند، بررسی می‌کند.
در سطح ایالتی، قانون قاچاق جنسی از نظر تعاریف و رویکردها متفاوت است. این قانون در کالیفرنیا از زنان حمایت می‌کند تا آنها خارج از سیستم عدالت کیفری نیز گزینه‌هایی داشته باشند و اقدامات درمانی مدنی را دنبال کنند. قانون کالیفرنیا همچنین امتیازاتی برای مددکاران مشغول به کار در موارد قاچاق جنسی ارائه می‌دهد. در کنتیکت، علاوه بر قوانین بندرگاه امن برای قربانیان خردسال قاچاق جنسی، آموزش کارمندان در صنعت هتلداری برای شناسایی قاچاق جنسی نیز مورد تأکید واقع شده‌است. نظر بر این است از آنجا که فعالیت‌های قاچاق غالباً در هتل‌ها اتفاق می‌افتد، کارمندان باید قادر به شناسایی و گزارش این موارد باشند. همچنین استدلالهایی وجود دارد که به صنعت هتلداری باید انگیزه‌هایی برای گزارش قاچاق جنسی ارائه شود؛ زیرا آنها از داشتن مشتریان در هتلهایشان سود می‌برند. یکی دیگر از مقررات در قانون قاچاق جنسی در کنتیکت، افزایش مجازات برای خریداران سکس است.
در ژوئیه ۲۰۱۹، اداره تحقیقات فدرال (FBI) عملیاتی یک‌ماهه را برای کشف و بازداشت قاچاقچیان جنسی و نجات کودکان قربانی، انجام داد. تحت ابتکاری به نام «روز عملیات استقلال» بیش از ۱۰۰ قربانی قاچاق جنسی با موفقیت در سراسر ایالات متحده نجات یافتند. علاوه بر این، در مجموع ۶۷ مظنون به قاچاقچی‌گری دستگیر شدند.