جنگ صدساله (۱۳۳۷–۱۳۶۰)
پیروزی‌های انگلیس (۱۳۴۵–۱۳۵۱)

همچنین ببینید: نبرد کرسی
در ۵ ژوئیه ۱۳۴۶، ادوارد با حدود ۷۵۰ کشتی و ۷هزار تا ده‌هزار مرد از پورتسموث به راه افتاد. , شروع یک تهاجم بزرگ در سراسر کانال. با او پسر تقریباً ۱۶ ساله‌اش، ادوارد، شاهزاده سیاه (ادوارد ووداستاک)، شاهزاده ولز بود. در ۱۲ ژوئیه، ادوارد در لاهه در شبه‌جزیره کوتنتین نرماندی فرود آمد. ژان فروآسار در «تواریخ» خود نوشت که:
هنگامی که پادشاه انگلستان به Hogue Saint-Vaast رسید، پادشاه از کشتی خود بیرون آمد و اولین پایی را که روی زمین گذاشت، چنان بی‌رحمانه افتاد که بینی‌اش خونریزی کرد. شوالیه‌هایی که در اطراف او بودند، او را بلند کردند و گفتند: آقا، به خاطر خدا دوباره وارد کشتی خود شوید و امروز به خشکی نروید، زیرا این برای ما نشانه‌ای بد است. سپس پادشاه به سرعت پاسخ داد و گفت: «به چه دلیل؟ [چرا؟] این نشانه خوبی برای من است، زیرا زمین می‌خواهد مرا داشته باشد.» از آن پاسخی که همه افرادش خوشحال شدند، پس در آن روز و شب، پادشاه بر روی شن‌ها اقامت کرد و در آن زمان کشتی‌های اسب‌ها و سایر بارهای خود را تخلیه کرد. از میزبان او، یکی لرد جوفروی دو هارکور و دیگری ارل وارویک، و  ارل از آروندل بودند. دستور داد که ارل هانتینگدون ناوگان کشتی‌ها را با صد مرد اسلحه و چهارصد تیرانداز حفظ کند: و همچنین او سه گروه جنگی تعیین کرد، یکی برای رفتن به سمت راست او، نزدیک به کنار دریا، و دیگری در دست چپ، و خود پادشاه در میان، و هر شب. برای اسکان دادن همه در یک مزرعه
.
ارتش از طریق نورماندی پیشروی کرد. فیلیپ ارتش بزرگی را برای مقابله با او جمع کرد و ادوارد ترجیح داد به جای تلاش برای تصرف و حفظ قلمرو، به سمت شمال به سمت کشورهای سفلی حرکت کند و در حالی که پیشروی می‌کرد، غارت کند. در طول این مدت، او دو اقدام موفق را انجام داد، طوفان کان و نبرد بلانشتاک. در نهایت که ادوارد نتوانست بر فیلیپ مانور دهد، نیروهای خود را برای نبرد قرار داد و ارتش فیلیپ در نبرد معروف کرسی به او حمله کرد. ارتش بسیار بزرگتر فرانسه یک سری حملات مقطعی را علیه انگلیسی‌ها و ولزی‌ها که کمانداران متخصص ارتش انگلیس بودند، انجام داد و همه حملات با تلفات سنگین پراکنده شدند تا اینکه فرانسوی‌ها مجبور به عقب‌نشینی شدند. کرسی شکستی سخت برای فرانسوی‌ها بود.
ادوارد بدون مخالفت به سمت شمال حرکت کرد و شهر ساحلی کاله در کانال مانش را محاصره و آن را در سال ۱۳۴۷ تصرف کرد. پیروزی انگلیس در مقابل اسکاتلند در نبرد نویل صلیب منجر به دستگیری دیوید دوم، پادشاه اسکاتلند شد و خطر اسکاتلند را بسیار کاهش داد.
در سال ۱۳۴۸، مرگ سیاه سراسر اروپا را فرا گرفت و هم در انگلیس و هم در فرانسه عواقب بزرگی به همراه داشت. این امر انگلیس را از تأمین مالی و انجام هرگونه حمله بزرگ بازداشت. در فرانسه، فیلیپ ششم در سال ۱۳۵۰ درگذشت و پسرش ژان دوم (ژان خوب) جایگزین او شد.
در آن زمان احساس تلخی بین انگلیسی‌ها و اسپانیایی‌ها به دلیل اعمال خشونت‌آمیز و غارت‌های مختلفی که اسپانیایی‌ها علیه کشتی‌های انگلیسی در دریا مرتکب شده بودند، وجود داشت. در سال ۱۳۵۰، زمانی که اسپانیایی‌ها برای مقاصد تجاری در فلاندر بودند، به آنها گفته شد که انگلیسی‌ها قصد دارند آنها را در سفر خود به خانه بازگردانند. آنها کشتی‌های خود را که در اسلویز قرار داشتند، به انواع سلاح‌ها و توپخانه‌های قدرتمند مجهز کردند و با مزدوران، کمانداران و تیراندازان متقابل که مایل بودند در ازای دریافتی به آنها خدمت کنند، تجهیز شدند. وقتی ادوارد از این آمادگی‌های جنگی شنید، با عصبانیت گفت:
ما تجربه طولانی از روش‌های اسپانیایی داشته‌ایم. آنها به ما ظلم‌های زیادی کرده‌اند و به دور از جبران، به مسلح کردن خود علیه ما ادامه می‌دهند. آنها باید در راه بازگشت رهگیری شوند.
ناوگان اسپانیایی مسیری را در امتداد سواحل جنوبی انگلستان دنبال کرد، به این امید که در یک شهر به‌طور غافلگیرانه پیاده شوند. آنها توسط ناوگان ادوارد در نزدیکی وینچلسی در بعدازظهر ۲۹ اوت ۱۳۵۰ متوقف شدند. نبرد تا غروب طول کشید و در مقیاس کوچک تکرار Sluys بود، با کمانداران که دریانوردان اسپانیایی را قبل از نزدیک شدن به همدیگر سلاخی کردند. تقریباً نیمی از کشتی‌های اسپانیایی دستگیر شدند و بقیه زیر پوشش تاریکی فرار کردند.