stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رأی بدیل
استفاده‌کنندگان > فیجی

کشور فیجی از لحاظ نژادی کاملاً دوقطبی است: ۵۲ درصد جمعیت کشور را بومیان، ۴۴ درصد را هندیان، و مابقی را مهاجران چینی و اروپایی و غیره تشکیل می‌دهند. این مستعمرهٔ سابق بریتانیا، پس از کسب استقلال با تنش‌های سیاسی و قومیتی مواجه بوده‌است. بومیان فیجی قدرت را طی کودتای ۱۹۸۷ قبضه کردند ولی در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به راهکارهای مسالمت‌جویانه و مساوات‌گرایانه روی آوردند. پیشتر انتخابات در این کشور به روش نخست‌گزینی برگزار می‌شد. فیجی اولین کشوری بود که در ۱۹۹۷ رأی بدیل را در سطح ملی اختصاصاً به منظور مدیریت تنوع قومی و تعدیل تنش‌ها اتخاذ کرد. در ابتدا، نتایج انتخابات ۱۹۹۹ مجلس سفلای فیجی خوب به نظر می‌رسید و برای اولین بار در تاریخ این کشور، یک هندی به نخست‌وزیری انتخاب شد. ولی با گذشت زمان، دولت ائتلافی تضعیف شد تا اینکه سرانجام در کودتای ۲۰۰۰ توسط عده‌ای از افراط‌گرایان بومی، ساقط شد. دادگاه عالی کشور در مارس ۲۰۰۱ به برگزاری مجدد انتخابات با روش رأی بدیل حکم داد. اما این بار نتایج کاملاً وارونه شد؛ عده‌ای از افراط‌گرایان بومی به قدرت رسیدند و سهم هندی‌ها از دولت ناچیز شد. انتخابات در سال ۲۰۰۶ نیز با این روش برگزار شد. اما اواخر آن سال بار دیگر کودتا شد. روش رأی بدیل در فیجی موفق عمل نکرده بود؛ به همین خاطر، قانون اساسی در ۲۰۱۳ تغییر کرد تا انتخابات ۲۰۱۴ پارلمان جدید و تک‌مجلسی فیجی به روش تناسبی (فهرست باز) برگزار شود.
استفاده‌کنندگان > هلند

رهبر حزب کارگر هلند به روش رأی بدیل انتخاب می‌شود.
استفاده‌کنندگان > هند

رئیس‌جمهور هند توسط مجمعی از گزینندگان متشکل از اعضای منتخب هر دو مجلس پارلمان هند (لوک سبها و راجیه سبها) و نیز اعضای منتخب مجالس سفلای هر ۲۹ ایالت هند (ودهان سبها) به اضافهٔ ۲ قلمرو دهلی و پودوچری به صورت غیرمستقیم و به روش رأی بدیل برگزیده می‌شود. در قانون اساسی هند از روش تناسبی تک‌رأی انتقال‌پذیر نام برده شده‌است اما از آنجایی که انتخابات تنها برای یک کرسی انجام می‌گیرد، تک‌رأی انتقال‌پذیر لاجرم به رأی بدیل تقلیل می‌یابد.
استفاده‌کنندگان > هنگ کنگ

چهل نماینده از ۷۰ نمایندهٔ شورای مقننهٔ هنگ کنگ توسط مردم و از حوزه‌های انتخابیهٔ جغرافیایی، و ۳۰ نمایندهٔ باقی‌مانده از ۲۸ حوزهٔ انتخابیهٔ صنفی با شمار محدود اعضا انتخاب می‌شوند. نمایندگان ۴ حوزهٔ انتخابیه هئونگ یی کوک، کشاورزی و شیلات، بیمه، و ترابری که همگی کمتر از ۲۰۰ عضو دارند توسط رأی بدیل انتخاب می‌شوند. در اغلب مواقع فقط یک نفر نامزد شده و انتخاباتی صورت نمی‌گیرد. گاه دو نامزد برای کرسی رقابت می‌کنند که روش رأی بدیل در عمل با روش نخست‌گزینی یکسان خواهد شد. نامزد شدن ۳ نفر و برگزاری انتخابات به روش رأی بدیل به‌ندرت در هنگ کنگ رخ داده‌است.
یادداشت

↑  alternative vote (AV)
↑  instant run-off voting (IRV)
↑  non-partisan
↑  John Avalos
↑  Dennis Herrera
↑  David Chiu
↑  Leland Yee
↑  Jeff Adachi
↑  Bevan Dufty
↑  Tony Hall
↑  Michela Alioto-Pier
↑  Joanna Rees
↑  Terry Joan Baum
↑  Phil Ting
↑  Cesar Ascarrunz
↑  Wilma Pang
↑  Emil Lawrence
↑  Paul Currier
↑  continuing vote
↑  exhausted ballot
↑  over vote
↑  under vote
↑  Jon Fraenkel
فلوچارت شمارش آرا به روش رأی بدیل
کشورهای استفاده‌کننده از رأی بدیل  انتخابات پارلمانی یا ریاست‌جمهوری در سطح ملی  انتخابات محلی  سابقهٔ برگزاری در سطح ملی
برگهٔ رأی انتخابات ۲۰۱۶ استرالیا که به روش رأی بدیل برگزار شد.
شورای‌عالی اداری

| شورای‌عالی اداری> تاریخچه | شورای‌عالی اداری> تاریخچه |
| --- | --- |
بنیادگذاری: ۱۳۶۹
رهبری: رهبری
رئیس: رئیس‌جمهور
دبیر: رئیس سازمان اداری و استخدامی
کرسی‌ها: ۱۵
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
تهران، ایران: تهران، ایران
وبگاه: وبگاه
shora.aro.gov.ir: shora.aro.gov.ir
شورای‌عالی اداری یکی از نهادها در ایران است که با هدف ایجاد تحول در نظام اداری کشور در ابعاد، نقش و اندازه دولت، ساختار تشکیلاتی و نظام‌های استخدامی، مدیریت منابع انسانی، روش‌های انجام کار و فناوری اداری و ارتقا و حفظ کرامت مردم و نیل به نظام اداری و مدیریتی کارا، بهره‌ور و ارزش‌افزا، پاسخگو، شفاف و عاری از فساد و تبعیض، اثربخش، نتیجه‌گرا و مردم‌سالار ایجاد شده است. دبیرخانه شورای عالی اداری در دفتر راهبری تحول اداری سازمان اداری و استخدامی کشور مستقر است.
تاریخچه

در دی‌ماه ۱۳۴۰، هیئت وزیران تصویب کرد شورایی به‌منظور تحول در تشکیلات اداری کشور با عنوان «شورای‌عالی اداری کشور» تشکیل شود. این شورا دارای یک هیئت رئیسه متشکل از نخست‌وزیر (رئیس)، وزیر دارایی، وزیر دادگستری، وزیر کشور و دبیرکل شورا بود؛ ولی این شورا در سال ۱۳۴۵ منحل و به‌جای آن، «سازمان امور اداری و استخدامی کشور» تشکیل شد.
بعد از انقلاب ۱۳۵۷ و در سال ۱۳۶۹، به‌موجب بند ۴–۳ بخش ۳۱ (نظام اداری و اجرایی) پیوست قانون برنامه اول توسعه «شورای‌عالی اداری» تشکیل شد. ادامه فعالیت این شورا در تبصره ۳۱ قانون برنامه دوم توسعه، ماده یک قانون برنامه سوم توسعه و ماده ۱۵۴ قانون برنامه چهارم توسعه توسط قانون‌گذار مورد تصریح قرار گرفت. در سال ۱۳۸۶، «قانون مدیریت خدمات کشوری» توسط مجلس تصویب شد. ماده ۱۱۴ و ۱۱۵ این قانون به شورای‌عالی اداری پرداخته‌است و ترکیب و وظایف این شورا را مشخص نموده‌است. بر اساس ماده ۱۱۴، دبیرخانه شورا در سازمان اداری و استخدامی کشور قرار دارد و این سازمان مسئول نظارت بر حسن اجرای تصمیمات شورا می‌باشد. همچنین مصوبات شورا پس از تأیید رئیس‌جمهور لازم‌الاجرا است. به‌موجب تبصره ماده ۱۱۵ این قانون، ایجاد دستگاه اجرایی جدید بر اساس پیشنهاد نهادهای ذی‌ربط، منوط به تأیید شورای‌عالی اداری و تصویب هیئت وزیران و با تصویب مجلس می‌باشد.
ترکیب اعضاء و وظایف شورای عالی اداری در قانون مدیریت خدمات کشوری

بر اساس مفاده ماده (114) قانون مديريت خدمات كشوري و به ‌منظور ایجاد تحول در نظام اداری کشور در ابعاد نقش و اندازه دولت‌، ساختار تشکیلاتی و نظام های استخدامی‌، مدیریت منابع انسانی‌، روشهای انجام کار و فناوری اداری،  ارتقاء و حفظ کرامت مردم و نیل به نظام اداری و مدیریتی کارا، بهره‌ور و ارزش افزا، پاسخگو، شفاف و عاری از فساد و تبعیض‌، اثربخش‌، نتیجه‌گرا و مردم‌سالار، شورای عالی اداری با ترکیب و اختیارات زیر تشکیل می گردد:
ترکیب اعضا

رئیس‌جمهور (رئیس شورا) و در غیاب وی معاون اول
رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور (دبیر شورا)
وزیر آموزش و پرورش
وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
سه وزیر دیگر به انتخاب هیئت وزیران
وزیر یا رئیس دستگاه مستقل ذی‌ربط حسب مورد
دو نفر از استانداران به انتخاب استانداران سراسر کشور
دو نفر صاحب‌نظر در رشته حقوق اداری و مدیریت به انتخاب رئیس‌جمهور
دو نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به انتخاب مجلس شورای اسلامی به‌عنوان ناظر
وظایف و اختیارات شورا

وظایف و اختیارات شورا بر اساس مفاده ماده(115) قانون مدیریت خدمات کشوری به شرح زیر است:


1) اصلاح ساختار تشکیلات دستگاه‌های اجرایی به استثنای دستگاه‌هایی که احکام آن‌ها در قانون اساسی آمده و یا به امر آیت اللّه خمینی(ره) و آیت اللّه خامنه ای(مدظله العالی) تأسیس شده است.


2)	تجدید نظر در ساختار داخلی دستگاه های اجرایی به منظور ایجاد انسجام تشکیلاتی و حذف وظایف موازی، مشابه و تکراری. 


3)	تفکیک وظایف اجرایی از حوزه‌های ستادی دستگاه های اجرایی و محدود نمودن فعالیت حوزه‌های ستادی به اعمال حاکمیت و امور مدیریتی و راهبردی‌، سیاستگذاری‌، برنامه‌ریزی‌، سازماندهی‌، نظارت و کنترل و انتقال وظایف اجرایی به واحدهای استانی‌، شهرستانی و سایر سطوح جغرافیایی و اصلاح ساختار تشکیلاتی متناسب با تغییرات به‌عمل آمده‌.


4)	تنظیم دستورالعمل در مورد ادغام واحدهای استانی و شهرستانی وابسته به هر یک از وزارتخانه‌ها در یک واحد سازمانی‌.


5)	بررسی تعیین نقش و اندازه دولت و اتخاذ ضوابط و سیاست های مناسب برای کوچک‌سازی دولت‌ در چهارچوب سیاست های کلان و قوانین مربوطه.


6)	بررسی و موافقت با ایجاد هرنوع دستگاه اجرایی قبل از ارایه به مراجع ذی‌ربط مذکور در این قانون.‌


7)	بازنگری و اصلاح نظام تصمیم‌گیری شوراها و کمیته‌های کشور به نحوی که ضمن ارتقای کیفی و کوتاه ‌نمودن مراحل آن، مراجع و نهادهای تصمیم‌گیرنده موازی و غیرضرور حذف شوند.


8)	تدوین مقررات لازم برای اجرای صحیح احکام این قانون‌.


9)	شناسایی و واگذاری وظایف‌، امور و فعالیت های قابل واگذاری دستگاه‌های اجرایی به شهرداری‌ها و بخش غیردولتی با هدف رهاسازی دولت از تصدی‌های غیرضرور و همچنین تعیین نحوه ارتباط و تنظیم مناسبات نظام اداری با شوراهای اسلامی روستا، بخش و شهر، شهرستان و استان.


10)	اصلاح و مهندسی مجدد سیستم ها، روشها و رویه‌های موردعمل در دستگاه های اجرایی با گرایش ساده‌سازی مراحل انجام کار، خودکارسازی عملیات و کاهش میزان ارتباط کارمندان با مراجعه‌کنندگان‌، افزایش رضایت مراجعان‌، کاهش هزینه‌های اداری و اقتصادی‌ نمودن فعالیت ها.


11)	تصویب طرح های لازم برای ارتقای بهره‌وری و کارآیی نیروی انسانی و مدیریت دستگاه های اجرایی‌.


12)	تصویب مقررات لازم درجهت بهینه‌سازی ساختار، ترکیب و توزیع نیروی انسانی بخش دولتی‌.


13)	تصویب دستورالعمل‌های مربوط به تعیین تکلیف نیروی انسانی دستگاه هایی که ادغام‌، منحل‌، واگذار و یا وظایف آنها به دیگر دستگاه ها منتقل می‌شود.


14)	تصویب دستورالعمل ناظر بر بهره‌برداری مطلوب از فضاها و تجهیزات و وسائط نقلیه اداری، جابه‌جایی و تأمین ساختمان های اداری‌. 


15)	پیشنهاد منابع موردنیاز برای تحقق برنامه‌های تحول نظام اداری و طرح‌های مصوب شورا که نیاز به منابع جدید دارد.


تبصره ـ ایجاد هرگونه دستگاه های اجرایی جدید براساس پیشنهاد دستگاه های ذی‌ربط، موکول به تأیید شورای عالی اداری و تصویب هیأت‌وزیران و با تصویب مجلس شورای اسلامی خواهد بود.
آیین نامه داخلی شورای عالی اداری

شوراي عالي اداري در هشتاد و هفتمين جلسه تاریخ 26/07/1379 بنا به پيشنهاد سازمان مديريت و برنامه‏ريزي كشور، آیين‌نامه داخلي شوراي عالي اداري را به‏شرح ذيل تصويب نمود:


ماده 1. رياست جلسات شورا به‏ عهده رئیس‏ جمهور و در غياب وي به‏ عهده معاون رئیس ‏جمهور است كه توسط ايشان تعيين مي‏‌شود.


ماده 2. جلسات شورا با شركت حداقل دو سوم اعضا رسميت مي‌‏يابد و تصميمات آن با رأي حداقل 6 نفر از اعضا معتبر مي‏‌باشد.


ماده 3. ستاد برنامه‏‌ريزي تحول اداري كشور به‏ عنوان كميسيون تخصصي شوراي عالي اداري فعاليت مي‏‌نمايد.


تبصره- نحوه تعيين اعضاي ستاد مذكور و حدود وظايف آن به ترتيبي خواهد بود كه در مصوبه شوراي عالي اداري قيد گرديده است.


ماده 4. طرح‏‌هاي اصلاحي نظام اداري و اجرايي كشور كه توسط سازمان مديريت و برنامه‏‌ريزي كشور، دستگاه‌هاي اجرايي و اعضاي شوراي عالي اداري ارائه مي‏گردد در قالب فرم‏‌هايي كه توسط دبيرخانه شوراي عالي اداري ابلاغ خواهد شد در شوراي عالي اداري مطرح مي‏‌شود.


تبصره- رياست شورا مي‏‌تواند بنا به تشخيص خود، موضوعاتي را مستقيماً به شورا ارجاع نمايد.


ماده 5. دستور جلسات به همراه مستندات مربوط، يك هفته قبل از تشكيل جلسه شوراي عالي اداري توسط دبير شورا به اطلاع اعضا خواهد رسيد.


ماده 6. مصوبات شوراي عالي اداري پس از تأييد رئیس ‏جمهور با امضا معاون رئیس ‏جمهور و دبير شورا جهت اجرا به دستگاه‌هاي اجرايي ذي‌ربط ابلاغ مي‏‌گردد.


ماده 7. دبيرخانه شوراي عالي اداري در سازمان مديريت و برنامه‏‌ريزي كشور مستقر مي‏‌باشد و رئیس سازمان، دبير شورا خواهد بود.


ماده 8. وظايف دبيرخانه شوراي عالي اداري عبارت است از:


- 	ثبت و ضبط مذاكرات شورا


- 	بررسي پيشنهادهاي دستگاه‌هاي اجرايي در انطباق با فرم‏‌هاي ابلاغي از سوي دبيرخانه شورا و درخواست تكميل و رفع مغايرت‏‌ها


- 	پيگيري و نظارت برحسن اجراي مصوبات شوراي عالي اداري


- 	تهيه و ارائه گزارش‏‌هاي لازم در زمينه روند اجرايي مصوبات و ارزيابي پيامدهاي اجرايي آن‏ها و ارائه پيشنهادهاي اصلاحي به شوراي عالي اداري با همكاري دستگاه‌هاي اجرايی


- 	تهيه و تنظيم دستور جلسات شورا و ارسال دعوت نامه براي اعضاي شوراي عالي اداري


- 	تنظيم مصوبات شوراي عالي اداري جهت ابلاغ به دستگاه‌هاي اجرايي و ضبط و نگهداري سوابق آن‏‎‌ها


- 	اخذ طرح‌‏ها و برنامه‏‌هاي مربوط به اصلاح نظام اداري و پيشنهادات دستگاه‌هاي اجرايي و پيگيري اقدامات و بررسي‏هاي كارشناسي لازم در مراجع ذي‌ربط به ‏منظور طرح در شوراي عالي اداري


- 	همكاري با ستاد برنامه‏‌ريزي تحول اداري كشور در زمينه تنظيم طرح‌ها و برنامه‏‌هاي مربوط به اصلاح نظام اداري


- 	تهيه گزارش‌‏هاي مربوط به ستاد برنامه‏‌ريزي تحول اداري كشور در زمينه پيگيري و نظارت بر حسن اجراي برنامه‌‏هاي تحول نظام اداري كشور به‏ منظور ارائه به شوراي عالي اداري و ساير مراجع ذي‌ربط


- 	انجام ساير امور محوله


ماده 9. مسئوليت اجراي اين مصوبه به عهده سازمان مديريت و برنامه‌‏ريزي كشورـ دبيرخانه شوراي عالي اداري مي‏‌باشد.
فرآیند تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری در شورای عالی اداری

پس از ارائه پیشنهاد طرح‌ها از سوی رئیس جمهور، امور‌های تخصصی سازمان اداری و استخدامی کشور و یا سایر دستگاه‌های اجرایی، دبیرخانه شورای عالی اداری اقدام به ثبت طرح‌ها نموده، ضمن انجام بررسی‌های اولیه و تطبیق طرح با مستندات موجود قانونی، مغایرت‌های احتمالی را احصاء و آن را اصلاح و یا به دستگاه‌ مربوطه اعلام می‌نماید. 


پس از انجام اصلاحات و کنترل آن از سوی دبیرخانه که بعضاً با همکاری اندیشکده‌ها، اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها و خبرگان حوزه ذی‌ربط انجام می‌شود، طرح پیشنهادی به امور تخصصی مربوطه در سازمان، ارجاع و در صورت تأیید فنی از سوی آن امور، طرح نهایی در دستور کار شورا قرار می‌گیرد. 


پس از نهایی‌سازی طرح‌های پیشنهادی، دبیرخانه، جلسه شورای مشورتی شورای عالی اداری را که متشکل از اعضای حقیقی و نمایندگان اعضای حقوقی شورا هستند، تشکیل و نسبت به بررسی و اخذ نظرها و پیشنهادهای اعضا اقدام می‌کند. چنانچه طرحی نیازمند اصلاح باشد، بر اساس نوع اصلاح به دبیرخانه، امور تخصصی یا دستگاه پیشنهاد دهنده عودت و نسخه اصلاحی دریافت می‌شود.


پس از آماده‌سازی طرح‌ها، مکاتبات لازم با دفتر رئیس جمهور برای برگزاری جلسه انجام و دعوت‌نامه به‌همراه طرح‌های پیشنهادی، حداقل یک هفته قبل از برگزاری جلسه برای اعضای شورا ارسال می‌شود. پس از ارائه طرح‌های پیشنهادی در جلسه شورای عالی اداری، یکی از تصمیمات زیر برای هر طرح از سوی شورا، اتخاذ می‌شود:


- 	طرح پیشنهادی پس از بررسی به تصویب می‌رسد و مصوبه مربوطه، از سوی دبیرخانه شورا تهیه و توسط دبیر شورا ابلاغ می‌شود.


- 	طرح پیشنهادی نیاز به برخی اصلاحات و تغییرات جزیی داشته که از سوی دبیرخانه انجام و مصوبه توسط دبیر شورا ابلاغ می‌شود.


- 	طرح پیشنهادی نیاز به اصلاحات و تغییرات اساسی دارد، که پس از انجام تغییرات مورد نظر، مجدداً در دستور کار شورا قرار می‌گیرد.


- 	طرح پیشنهادی به تصویب نمی‌رسد و از دستور کار خارج می‌شود.
حسن تأمینی

| حسن تأمینی لیچایی | حسن تأمینی لیچایی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی
حوزه انتخاباتی: شهرستان رشت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۵ خورشیدی رشت، گیلان
ملیت: ایران
اقامتگاه: رشت، گیلان
محل تحصیل: دکترای(P.H.D)آموزش و بهداشت
پیشه: عضو هیئت‌علمی انستیتو تحقیقات بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی
وبگاه: www.drtamini.ir
حسن تأمینی لیچایی (زادهٔ ۱۳۴۵ در لیچا از توابع لشت نشا) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ رشت در دوره‌های دورهٔ هشتم و دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ رشت در استان گیلان است.
عضویت کمیسیون‌های تخصصی در مجلس شورای اسلامی

مقالهٔ اصلی: کمیسیون‌های تخصصی مجلس شورای اسلامی
تأمینی لیچایی در هر ۲ دورهٔ نمایندگی به‌عنوان سخنگو، نایب‌رئیس و عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی ایران فعالیت داشته و در فراکسیون‌های مختلف دیگری نیز ازجمله کمیسیون اصل ۹۰ قانون اساسی عضویت دارد. وی از اعضایِ فراکسیون «مبارزه با دخانیات»، نیز هست.
عضویت کمیسیون‌های تخصصی در مجلس شورای اسلامی > در مجلس هشتم شورای اسلامی کشور ایران

سال اول: عضو کمیسیون بهداشت و درمان
عضویت کمیسیون‌های تخصصی در مجلس شورای اسلامی > در مجلس نهم شورای اسلامی کشور ایران

سال اول: نایب‌رئیس دوم کمیسیون بهداشت و درمان
سال دوم: عضو کمیسیون بهداشت و درمان و عضو کمیسیون اصل ۹۰ قانون اساسی
سال سوم: نایب‌رئیس دوم کمیسیون بهداشت و درمان و عضو کمیسیون اصل ۹۰ قانون اساسی
سال چهارم: عضو کمیسیون بهداشت و درمان و عضو کمیسیون اصل ۹۰ قانون اساسی
نطق‌ها و مواضع در دوران نمایندگیِ مجلس

تأمینی فعالیت زیادی در فضای رسانه‌ای نداشت ولی گاهی با موضع‌گیری‌های خود، سبب می‌شد تا همچنان در افکار عمومی حضور داشته باشد. اغلب موضع‌گیری‌های تأمینی جنبه سیاسی نداشته و بیشتر در راستای مشکلات موجود در حوزه انتخابیه خود بود، و رویکرد خاص، مشخص و واضحی در قبال دولت‌ها نداشت و به‌واقع در هیچ دسته و جناحی قرار نمی‌گرفت، هر چند در کل با دولت یازدهم به نسبتِ دولتِ قبل‌از آن، روابط بهتری پیداکرده بود. وی ریاست «مجمع نمایندگان استان گیلان» را نیز به عهده داشت.
نطق‌ها و مواضع در دوران نمایندگیِ مجلس > افشای برنج وارداتی آلوده و مخالفت با تداوم واردات برنج

حسن تأمینی، که در دوران نمایندگی خود در مجلس عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس ایران نیز بود، چندین بار در طول دوران نمایندگی خویش با بیان اینکه دست‌هایی به دنبال تداوم واردات برنج به کشور ایران و وابسته کردن مصرف‌کنندگان داخلی به برنج‌های خارجی هستند، از معرفی نشدن مقصرهای واردات برنج آلوده به کشور انتقاد کرد. وی همچنین از تداوم واردات برنج خارجی کم کیفیت به ایران انتقاد داشته و این تداوم واردات برنج را عامل و باعث تغییر کردن ذائقه غذایی مردم ایران می‌داند. حسن تأمینی لیچایی طی یادداشتی در مورد برنج‌های وارداتی، آلودگی این برنج‌ها را قطعی اعلام کرد. قسمتی از متن یادداشت حسن تأمینی در این رابطه که برخی سایت‌ها آن را منتشر کردند، به شرح زیر بو ده است:
در سال هشتادونه هم واردات برنج‌های آلوده صورت گرفت و مجلس با اطلاع‌رسانی به مردم و همچنین تذکر به وزارت بهداشت و جهاد کشاورزی از ورود محصولات وارداتی بی‌کیفیت جلوگیری کرد. همچنین صداوسیما از تبلیغ برنج‌های آلوده خودداری کرد اما دوباره شاهدیم که برنج‌های آلوده از هند و پاکستان وارد کشور شده و در بازار به فروش می‌رسد. متأسفانه در گزارش‌های مجلس به این نتیجه رسیده‌ایم که مافیای برنج اجازه نمی‌دهد برنج سالم به کشور وارد شود. واردات برنج برای برخی از آقایان سود بالایی دارد. آن‌ها برنج درجه ۳ را از کشورهای پاکستان و هند خریداری کرده و در ایران باقیمت بالاتر به مردم می‌فروشند.
نطق‌ها و مواضع در دوران نمایندگیِ مجلس > اجباری شدن مشاوره ژنتیک

حسن تأمینی لیچایی نمایندهٔ رشت، به‌ضرورت مشاوره ژنتیک پیش از ازدواج اعتقاد داشت و در این زمینه معتقد بود باوجوداین که از پیشتر از این نیز مشاوره‌های ژنتیک با توجه به حساسیتی که دارند انجام می‌شده، اما نمایندگان مجلس در نظر داشته‌اند که با توجه به بیماری‌های ژنتیکی که وجود دارد، این روند مشاوره ژنتیک را قانونمند کنند که وزارت بهداشت و سازمان بهزیستی نیز موافق اجرای این برنامه می‌بودند و نمایندگان مجلس نیز نظر مساعدی بر اجرای این لایحه پیدا کردند. حسن تأمینی لیچایی که در آن زمان، عضو کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی بود، تصریح کرد، هزینه‌های مشاوره ژنتیک در ایران بسیار بالاست و در صورت نهایی شدن این طرح در مجلس، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران و سازمان بهزیستی، موظف می‌شدند تا، مجموعهٔ مشاوره‌ها، ازجمله مشاورهٔ ژنتیک را قبل از هر ازدواجی برای متقاضیان انجام دهند.
دیدگاه‌ها و مواضع پس از پایان دوران نمایندگی > در رابطه با تفاوت درآمدهای پزشکان

حسن تأمینی لیچایی نمایندهٔ سابق و عضو سابق کمیسیون بهداشت مجلس در مورد تفاوت درامدهای پزشکان معتقداست که در شهرهایی کوچک، که یک متخصص وجود دارد گاهی او ناگزیر است با ماشین و هواپیما برای عمل‌های جراحی سفر کند و بنابراین درآمد بالایی دارد چون در طول ۲ روز مثلاً چند عمل انجام می‌دهد و نمی‌توان این موضوع را کتمان کرد. اما اینکه در شهرهای بزرگ، این‌ تفاوت‌ درآمدها، وجود دارد، به خاطر نحوهٔ پرداخت کارانه نظام نوین بیمارستانی است که هر بیمارستان بر اساس درآمد خود پرداخت می‌کند. حسن تأمینی بابیان اینکه بعضی از پزشکان درآمد خود را با پزشکان اروپایی و آمریکایی مقایسه می‌کنند، معتقداست که درآمدها باید با «سرانهٔ اقتصادی» هر کشور، مقایسه و سنجیده شود و نه با یورو و دلار، و در غیر این صورت است که برخی از پزشکان همیشه گلایه دارند.
آندری پلاتونوف

| آندری پلاتونوفآندری پلاتونوویچ کلیمنتوف | آندری پلاتونوفآندری پلاتونوویچ کلیمنتوف |
| --- | --- |
زادهٔ: (۱۶ اوت) ۲۸ اوت ۱۸۹۹ وورونژ
درگذشت: ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۱ (۵۱ سال) مسکو
علت مرگ: مرض سل
آرامگاه: گورستان ارامنه مسکو
دیگر نام‌ها: Platonov, AA Firsov, F. person, Vagula
پیشه: نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۹–۱۹۵۱
همسر: Maria Aleksandrova Kashintseva
فرزندان: Platon, Maria
وبگاه: http://www.lib.ru/PLATONOW/
آندری پلاتونوف (روسی: Андре́й Плато́нов) روزنامه‌نگار و داستان‌نویس سوسیالیست و منتقد نظام شوروی (حکومت استالین) بود.
زندگی‌نامه

آندری پلاتونوویچ کلیمنتوف که از نام مستعار آندری پلاتونوف برای انتشار آثارش استفاده می‌کرد، در ۲۸ اوت سال ۱۸۹۹ در وورونژ به دنیا آمد. وی در هنگام انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ نوجوان بود، از سال ۱۹۲۰ به نوشتن روی آورد و به عنوان نویسنده‌ای پرکار و جدی مجموعه‌ای از اشعار، چندین داستان، و صدها مقاله نوشت. این مقاله‌ها دربارهٔ ادبیات، هنر، زندگی فرهنگی، علوم، فلسفه، دین، آموزش، سیاست و جنگ داخلی، اقتصاد و روابط خارجی نوشته شده‌است. او سال ۱۹۲۰ نخستین کنگره نویسندگان پرولتر را در مسکو به راه انداخت و به حزب کمونیست اتحاد شوروی ملحق شد. از آن جا که تصور بر آن بود که آن زمان پرداختن به ادبیات ضرورت ندارد او به عنوان مهندس به سازندگی کشورش پرداخت، اما سال ۱۹۲۵ نخستین کتابش را دربارهٔ «شورش دریای سیاه» (Black Sea Revolt) منتشر کرد که از انتشارات رسمی حزب کمونیست بود. او سال بعد به نویسندگی بازگشت و به عنوان نویسنده حرفه‌ای شروع به کار کرد و برای مجله‌ها به نوشتن داستان پرداخت. دو رمان اصلی او همین زمان یعنی بین سال‌های ۱۹۲۶ و ۱۹۳۰ نوشته شد اما این دو رمان به دلیل نگاه انتقادی به شرایط موجود منتشر نشد.
استالین نسبت به او نظر خوشی نداشت و او را دیوانه می‌خواند و سرانجام پسر ۱۵ ساله‌اش «پلاتون» را به جرم تروریست بودن دستگیر کرد و به اردوگاه کار اجباری فرستاد. هر چند پلاتونوف تا زمان مرگش شناخته نشد، اما آثارش که در دهه ۱۹۶۰ شروع به انتشار کرد، بر نویسندگان بعدی به شدت تأثیر گذاشت و به همین دلیل او را جورج اورول روسیه خوانده‌اند و آثارش را ادامه کار نویسندگان کلاسیک روسیه به ویژه داستایوسکی می‌دانند.
پلاتونوف در ۵ ژانویه ۱۹۵۱ در سن ۵۲ سالگی در شهر مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.
آثار

پلاتونوف در ۹ داستان از ۲۰ کتابی که از او به جا مانده نظام شوروی را به انحراف از اهداف انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ متهم کرد. به زعم او نظام حاکم بر شوروی در زمان استالین «انگیزه پیشرفت، تلاش و حتی وطن دوستی» را از روس‌ها گرفته بود و تنبلی را جایگزین سخت‌کوشی کرده بود. او که خود کمونیست بود دو دوران استالین به عنوان عنصر «ضدانقلاب» شناخته شد و آثارش اجازه تا پس از مرگ استالین انتشار نیافتند.
از پلاتونوف ۲۰ کتاب شامل رمان، رمان کوتاه، یک رمان ناتمام، چند نمایشنامه و یک فیلمنامه به جا مانده‌است. در آثار او پیدایش اگزیستانسیالیسم پیش‌بینی شده‌است.
The Sky-Blue Depths (نظم، ۱۹۲۲)
«چونگور» Chevengur (رمان، ۱۹۲۹)
«مسکوی شاد» Happy Moscow (رمان ناتمام، ۱۹۳۳–۱۹۳۶)
Fro (رمان کوتاه، ۱۹۳۶)
The Third Son ‏(۱۹۳۶)
The River Potudan (رمان کوتاه، ۱۹۳۷)
The Motherland of Electricity ‏ (۱۹۳۹)
Fourteen Little Red Huts (نمایش، ۱۹۳۹)
Epifan Locks (رمان کوتاه)
Meadow Craftsmen
The Innermost Man
Among Animals and Plants (رمان کوتاه)
«بنیاد رقابت» The Foundation Pit (رمان)
The Sea of Youth (رمان)
Soul, or Dzhan (رمان کوتاه)
The Fierce and Beautiful World (رمان کوتاه)
The Hurdy Gurdy (play)
The Cow
The Return
«پدر - مادر» Father-Mother (فیلمنامه)
آرامگاه آندری پلاتونوف
سد زمزم

سد در قائم‌شهر، روستای برنجستانک
| سد زمزم | سد زمزم |
| --- | --- |
نام رسمی: سد زمزم
کشور: ایران
محل: قائم‌شهر، روستای برنجستانک
گشایش: ۲۳ فروردین ۱۳۷۶
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: خاکی با هسته رسی
بر روی رود: آب تیجون (سرشاخه رودخانه تِلار)
ارتفاع از پی: ۳۲ متر
طول تاج: ۲۴۹ متر
عرض در پی: ۱۰ متر
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۳ میلیون مترمکعب
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: خاکی با هسته رسی
سد زمزم سدی از نوع خاکی با هسته رسی واقع در قائم‌شهر، روستای برنجستانک می‌باشد.
طول این سد 249 متر، عرض آن ۱۰ متر و ارتفاعش از کف پی ۳۲ متر بوده و حجم مخزن 3 میلیون متر مکعب می‌باشد.
این سد به منظور ذخیره‌سازی آب و استفاده از آن در مواقع کم‌آبی برای تأمین آب در ۱۱۲۰ هکتار از اراضی کشاورزی و شالیزارهای پایین‌دست سد، احداث گردیده‌و قابلیت تنظیم 9 میلیون مترمکعب آب در سال را دارا می‌باشد.
ستاد فرماندهی مرکزی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا

| ستاد فرماندهی مرکزی نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا | ستاد فرماندهی مرکزی نیروی دریایی ایالات متحدهٔ آمریکا |
| --- | --- |
فعال: ۱۹۸۳ تا کنون
کشور: ایالات متحده
رسته: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
بخشی از: ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا
مرکز فرماندهی: واحد پشتیبانی نیروی دریایی، بحرین
وبگاه: www.cusnc.navy.mil
فرماندهان: فرماندهان
ستاد فرماندهی مرکزی نیروهای دریایی ایالات متحده آمریکا (NAVCENT) عنصر نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا (USCENTCOM) است. حوزه مسئولیت این ستاد دریای سرخ، دریای عمان، خلیج فارس و دریای عرب بوده و از ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا، چندین نیروی رزمی تابع و نیروهای رزمی ترکیبی ۱۵۰و ۱۵۸ و دیگر نیروها تشکیل شده‌است.
عملیات‌های نیروی دریایی در خلیج فارس ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۱

عملیات‌های نیروی دریایی پس از جنگ جهانی دوم در خلیج فارس در سال ۱۹۴۸ شروع شد. در این زمان مجموعه ای از گروه‌های رزمی به رهبری ناو هواپیمابر یواس‌اس ولی فورج، ناو اسکورت یواس‌اس رنداوا و نیروی رزمی ۱۲۸ به رهبری یواس‌اس پاکونو از خلیج فارس بازدید کردند.
در بیستم ژانویه ۱۹۴۸ فرمانده کل آتلانتیک شمالی و مدیترانه، دریاسالار کالونی نیروی رزمی ۱۲۶ را تشکیل داد تا بر تعداد زیادی از ناوگان نفتکش‌های دریایی و تانکرهای حامل نفت در خلیج فارس نظارت کند.
در ژوئن ۱۹۴۹ این نیروی رزمی به نیروی خلیج فارس تبدیل شد و در ۱۶ اوت همان سال به نیروی خاورمیانه تبدیل شد.
در اکتبر ۱۹۴۸ یک گروه بررسی آب‌نگاری برای کمک به نقشه‌نگاری خلیج فارس به این مکان وارد شدند. این گروه متشکل بود از یواس‌اس موری، یواس‌اس داتون، یواس‌اس جان‌بیلش و یواس‌اس لیتل‌هیلز که تا آوریل ۱۹۴۹ در خلیج فارس ماندند اما تلاش‌های آنها توسط آب‌وهوا، پشتیبانی لجستیکی و تدارکات محدود شده بود.
در ۱۹۷۱ بحرین به شکل کامل استقلال خود را به دست آورد و نیروی دریایی آمریکا قسمتی از پایگاه قدیمی بریتانیایی‌ها در این کشور به نام اچ‌ام‌اس جوفَیر که سال ۱۹۳۵ شروع به کار کرده بود را اجاره کرد.
نام این پایگاه نخست به «واحد پشتیبانی اجرایی، بحرین» تغییر یافت سپس در ۱۹۹۹ به واحد پشتیبانی دریایی بحرین تغییر کرد.