stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توپ دفا
گونه‌ها > کاربران سابق

آفریقای جنوبی:چیتا، میراژ اف-۱، نِشِر، میراژ۳ و ایمپالا.
اسپانیا: میراز اف-۱ و میراژ ۳
استرالیا: میراژ۳
اسرائیل: ای-۴، لاوی، کفیر، نِشِر، میراژ۵، میراژ۳سی، سوپرمیستره بی۲، مسیتره ۴ و واتور-۲
اردن: سی-۱۰۱سی‌سی و میراژ اف-۱
اندونزی: ای-۴
ایتالیا: جی-۹۱ وای
بلژیک: میراژ۵
پرتغال: جی. ۹۱ آر/۳
تونس: ام‌بی-۳۲۶کی
زئیر: میراژ ۵ و ام‌بی-۳۲۶کی
عراق: سوپراتاندارد و میراژاف-۱
عربستان سعودی: میراژ ۵
غنا: ام‌بی-۳۲۶کی
کویت: میراژ اف-۱
لبنان: میراژ ۳
ونزوئلا: میراژ ۵۰، میراژ۵ و میراژ۳
هندوراس: سوپرمیستره بی۲
یک توپ دفا۵۵۴ مورد استفاده در جنگنده میراژ ۲۰۰۰
جنگ‌افزارهای مورد استفاده در داسو سوپر اتاندارد توپ دفا۵۵۲ای، موشک ضدکشتی اگزوسه، بمب هدایت لیزری جی‌بی‌یو-۱۲ و موشک هوا به هوای ماترا ماژیک-۲
خوشنویسی در جهان اسلام

خوشنویسی در جهان اسلام را می‌توان شاخص‌ترین هنر در پهنهٔ سرزمین‌های اسلامی و به مثابهٔ زبان هنری مشترک برای تمامی مسلمانان دانست. هنر خوشنویسی همواره برای مسلمانان ارزش ویژه داشته‌است. چرا که در بنیاد، آن را هنر تجسم کلام وحی می‌دانسته‌اند. آن‌ها خط زیبا را نه تنها در نسخه‌پردازی قرآن، بلکه در بیشتر هنرها به‌کار می‌بردند.
برگی از قرآن به خط اندلسی
خوشنویسی ثلث از علی رئیف افندی، ۱۷۹۱ میلادی.
تکامل و تبدیل خط به هنر خوشنویسی بیش از هرکجا در میان مسلمانان به چشم می‌خورد. در قرآن در آیه‌های «ن، والقلم و ما یسطرون» و «الذّی علّم بالقلم» به قلم و نگارش اشاره شده‌است.
پیشینه

دست‌نوشته‌ای از سه آیهٔ نخست سورهٔ نساء. ۶۵۴–۷۵۰ ه.ق. معادل ۱۲۵۶–۱۳۳۵ م. عنوان طلایی سوره به خط کوفی، آیات عربی به خط محقق، و ترجمهٔ تحت‌اللفظی فارسی به خط ثلث است.
پس از گسترش اسلام در سراسر شبه جزیرهٔ عربستان، ایران، ماوراءالنهر، بخش‌هایی از هند، شمال آفریقا و اندلس، یا زبان عربی جایگزین زبان اقوام ساکن دراین مناطق شد (مانند مصر)، یا دست کم خط عربی جای خطوط قدیمی را گرفت (مانند ایران)، و بدین سان خطی واحد در تمام قلمرو اسلام پدیدار گردید. خط عربی که پیش از ظهور اسلام نگارشی ساده و کاربردی محدود داشت، به سرعت با خطوط دیگر درآمیخت و به کمال رسید.
به دلیل محدودیت نسبی سایر هنرها همچون نقاشی، مجسمه‌سازی، موسیقی، و حتی گاهی، حرام شمردن آن‌ها، هنر خوشنویسی یا خطاطی، همواره، و در کلیهٔ کشورهای اسلامی، به عنوان والاترین هنر مورد توجه بوده‌است.
هنر اسلامی بسیار محدودتر از هنر مسیحی یا بودایی است که مشخصاً فرم‌هایی از هنر - اعم از مجسمه، نقاشی، موسیقی یا رقص - را به کلیسا یا معابد می‌کشاند.
ثروت عکاشه محقق برجسته مصری می‌نویسد: «نقاشی دینی در دوره‌های نخستین اسلامی، از آن استقبال و تشویقی که نزد بوداییان و مسیحیان معمول بود، بهره‌ای نداشت. مساجد از تصاویر دینی خالی بود و از نقاشی برای آموزش‌های دینی و پرورش اعتقادات مذهبی، تا پیش از سده ۸ ه‍. ق/۱۴ م استفاده نمی‌شد.»
عمدهٔ مسلمانان تصویرگری چهره پیامبر اسلام را مردود می‌شمردند و حتی گاهی تصویرگری جانداران و انسان نیز مورد قبول بخشی از مسلمانان نبود. افزون بر منع تصویرسازی چهره پیامبر، مفهوم و تصویر ذهنی خداوند به صورتی که در آیین هندو و مسیحیت رایج است، در اسلام مرسوم نبود. پیام بسیار مهم‌تر از پیامبر بود؛ بنابراین در مواردی که در تمدن بیزانس از تصاویر پیکره‌ای بهره گرفته‌اند، در جهان اسلام از فرم‌های غیر پیکره‌ای استفاده شده‌است. در غالب موارد کلمه و نوشتار نوعی حس فخر و شکوه به اماکن می‌دهد. به‌عنوان مثال می‌توان به تأثیر شکوهمند خوشنویسی در کتیبه‌های یک محراب، یا خطوط نگاشته شده بر روی سکه‌ها توجه کرد. از ویژگی‌های مهم هنر اسلامی برتری یافتن خوشنویسی و جایگزینی نسبی آن با نقاشی و پیکره‌سازی است.
این همه به علاوهٔ دلایل اقلیمی، اجتماعی و فرهنگی و رقابت با تمدن‌های دیگر موجب شد تا هنرمندان و هنرپروران در سراسر سرزمین‌های اسلامی به هنر خوشنویسی توجه ویژه داشته باشند. از این رو ذوق زیبایی شناختی مردمان این سرزمین‌ها به‌ویژه ایرانیان در اوج قدرت و نهایت ظرافت در این هنر تجلی یافت و خوشنویسی همواره به مانند محوری در میان سایر هنرهای بصری درخشیده‌است.
عرب‌ها پیش از ظهور اسلام از شیوه معینی در نگارش پیروی نمی‌کردند. ذوق هنری هنرمندان در سرزمین‌های اسلامی و طی ادوار مختلف، شیوه‌ها یا قلم‌های مختلفی را به‌وجود آورد که کم و بیش همواره در کنار یکدیگر کاربرد داشته‌اند و عمده‌ترین آن‌ها تا به امروز همچنان رواج دارند. در صدر اسلام زیبانویسی امری ناشناخته بود. در قرون اولیه هجری، خطی به نام کوفی برای تحریر قرآن پدید آمد که متشکل از عناصر مدور، عمودی‌های کوتاه و افقی‌های کشیده بود. خط کوفی در جریان تحولش تا سده پنجم هجری صورت هندسی و تزئینی یافت و تا حدی ناخوانا شد و به روشی برای تزئینات و خوشنویسی بدل گشت.
سیر تحولات

اغلب نسخه‌های قدیمی قرآن به نوعی خط کوفی اولیه است. پس از سدهٔ پنجم هجری، خط کوفی به‌کلی جای خود را در نگارش متن قرآن به خط نسخ و محقق داد که حروف آن‌ها بر خلاف حروف زاویه‌دار کوفی، منحنی و قوس‌دار است. در اسپانیای مسلمان، نوعی خط به‌وجود آمد که حاصل تماس اندلس با مسیحیان غربی است.
خط عربی در آغاز به نوعی از خط نسخ که برگرفته از شیوه نگارش خط نبطی بود، نوشته می‌شد. خط کوفی نیز بر آن اضافه شد که گفته می‌شود در کوفه رایج شد و این همان خطی است که کاتبان اصلاحات خود را بر آن اعمال کردند که بزودی در خط نسخ نیز انجام شد. سریانی‌های مقیم شام خط عربی را با چند شکل می‌نوشتند که از آن میان، خط سطرنجیلی ویژه کتابت تورات و انجیل بوده‌است. خط کوفی تحت تأثیر خط سطرنجیلی برای نگارش قرآن پدید آمد.
بعدها در دوران عباسیان، خط‌های دیگری نیز برای نگارش الفبای عربی رواج یافت از جمله قلم جلیل، قلم سجلات، قلم دیباج، قلم اسطور مار بزرگ، ثلاثین، قلم زنبد، قلم مفتح، قلم حرم، قلم مد مرآت، قلم عمود، قلم قصص و قلم حرفاج و برخی خطوط دیگر.
در زمان مأمون عباسی نویسندگی، ترجمه و امور دیوانی اهمیت زیادی پیدا کرد و کاتبان در نیکو ساختن خط به رقابت پرداختند و چندین قلم دیگر به نام قلم مرصع، قلم نساخ، قلم رقاع، قلم غبارالحلیه، قلم ریاسی و مانند آن‌ها پدیدار شد. در نتیجه خط کوفی به بیش از بیست شکل درآمد؛ ولی قلم نسخ اولیه، کم و بیش به همان شکل در میان مردم و برای تحریر مطالب غیررسمی رایج بود تا آنکه ابن مقله خوشنویس نامی (درگذشت: ۳۲۸ه‍. ق با نبوغ خود نیاز به بازبینی خطوط را درک کرد و خطوط مشخص و قواعد معینی را مطرح کرد.
سیر تحولات > خطوط شش‌گانه

مقالهٔ اصلی: خطوط ششگانه
در اوایل سده چهارم، در سال ۳۱۰ هجری قمری ابن مقله بیضاوی شیرازی خطوطی را به وجود آورد که به خطوط شش‌گانه یا اقلام سته معروف شدند. در واقع این خط‌ها توسط او از بین اقلام مختلف انتخاب شد و وی در زیبایی و مدون کردن تناسبات آن‌ها ابتکاراتی بخرج داد. این خط‌ها که به «خطوط اصول» نیز مشهورند عبارتند از:
محقق
ریحان
ثلث
نسخ
رقاع
توقیع
وجه تمایز آن‌ها اختلاف در شکل حروف و کلمات و نسبت سطح و دور (حرکت‌های مستقیم یا منحنی در شکل حروف) در هر کدام می‌باشد.
سیر تحولات > اصول دوازده‌گانه خوشنویس

مقالهٔ اصلی: اصول دوازده‌گانه خوشنویسی
ابن مقله همچنین برای خطوط مختلف خوشنویسی اسلامی قواعدی وضع کرد که به اصول دوازده‌گانه خوشنویسی معروفند و عبارتند از:
ترکیب
کرسی
نسبت
ضعف
قوت
سطح
دور
صعود مجازی
نزول مجازی
اصول
صفا
شأن
یک سده پس از ابن مقله، ابن بواب برای خط نسخ قواعدی تازه ایجاد کرد و این خط را کامل نمود در سده هفتم جمال‌الدین یاقوت مستعصمی به این خط جان تازه‌ای بخشید و قرآن کریم را برای چندین بار کتابت نمود. او خط ثلث را به حدی از کمال رساند که شایستگی کتیبهنگاری را پیدا کرد. کاربرد خط کوفی در نگارش متن قرآن از سده پنجم هجری به بعد توسط خط نسخ اشغال شد و در کتیبه‌نگاری خط ثلث جایگزین کوفی شد.
سیر تحولات > خوشنویسی در ایران

مقالهٔ اصلی: خوشنویسی ایرانی
پیش از اسلام در ایران خطوط مختلفی مانند میخی، پهلوی و اوستایی رایج بود ولی پس از ظهور اسلام ایرانیان الفبا و خطوط اسلامی را پذیرفتند. در ایران پس از فتح اسلام، خطّاطی به شیوهٔ نسخ وجود داشت. در پرتو حمایت ابوبکر بن سعد زنگی در فارس، ده‌ها نسخه قرآن خطی به وجود آمد. در زمان حکومت ایلخانیان، به دلیل نفوذ چینی‌ها و مغول‌ها، اوراق مذهّب کتاب‌ها نخستین بار با نقش‌های تزیینی زینت یافت. در زمان حکومت تیموریان در ایران، خط و خوشنویسی به اوج کمال خود رسید. میرعلی تبریزی با ترکیب خط نسخ و تعلیق، خط نستعلیق را بنیان نهاد. مشهورترین خطاط قرآن در این دوره بایسنقر میرزا بود. و بزرگترین استاد نستعلیق‌نویس در طول تاریخ میرعماد حسنی بود.
اوایل قرن هفتم خط تعلیق که ترسل نیز نامیده می‌شد از ترکیب خطوط نسخ و رقاع به وجود آمد که بیشتر به عنوان خط تحریر برای نوشتن نامه‌ها و فرمان‌های حکومتی به‌کار می‌رفت. این خط حدود یکصد سال دوام داشت. تعلیق را خواجه تاج سلمانی قانونمند کرد؛ که بعدها به وسیله خواجه عبدالحی منشی استر آبادی بدان قواعد و اصول بیشتری بخشیده شد. خط تعلیق دارای دوایر زیاد، حروف مدور و قابلیت بسیاری در ارائهٔ ترکیب‌های متنوع است و بیشتر در بین کسانی رواج داشته که از نظر سواد و میزان آشنایی با خط در سطح بالایی بوده‌اند. از این رو این خط به تدریج کاربرد خود را از دست داد. خط تعلیق را می‌توان نخستین خط کاملاً ایرانی دانست.
دومین خط ایرانی در سده هشتم توسط میرعلی تبریزی (۸۵۰ ه‍. ق) از ترکیب و ادغام دو خط نسخ و تعلیق شکل گرفت و به‌نام نسختعلیق نامیده شد که در اثر کثرت استفاده به نستعلیق تغییر پیدا کرد. این خط بسیار مورد اقبال واقع شد و موجب تحول عظیمی در هنر خوشنویسی گردید. نستعلیق حدود یک دانگ سطح و مابقی آن دور است. (یک ششم حرکت‌های مستقیم و پنج ششم حرکت‌های مدور دارد) در میان خطوط ایرانی و عربی، خط نستعلیق به گواه آثار آفریده شده به‌عنوان زیباترین خط و برتر از خطوط اسلامی شناخته شده و آن را «عروس خطوط اسلامی» نامیده‌اند. نستعلیق در دوره تیموری کامل‌تر شد و در دوران صفوی به اوج رسید که سر آمد همه خوشنویسان میرعماد در این دوره ظهور کرد. همزمان به هند و عثمانی راه یافت و خوشنویسان بزرگی به ویژه در هند در این عرصه خوش درخشیدند. در ایران پس از یک دوره رکود دوباره در دوران قاجار آثار درخور توجهی از نستعلیق و شکسته پدیدار گشت.
در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی، یعنی شکسته نستعلیق به دست مرتضی قلی خان شاملو حاکم هرات با تغییر دادن خط نستعلیق ابداع شد. علت پیدایش آن را می‌توان به سبب نیاز به تندنویسی و راحت‌نویسی در امور منشی‌گری و بیش از آن ذوق و خلاقیت ایرانی دانست. همان‌طوری که بعد از پیدایش خط تعلیق، ایرانیان به‌خاطر سرعت در کتابت، شکسته تعلیق آن را نیز به وجود آوردند. خط شکسته نستعلیق به‌دست میرزا شفیعا هراتی کاملتر شد و درویش عبدالمجید طالقانی قواعد جدیدی برای آن وضع کرد و آن را به کمال رساند. درویش عبدالمجید شکسته نستعلیق را به جایی رساند که میرعماد در نستعلیق انجام داده بود.
خطوط مختلف خوشنویسی اسلامی

خوشنویسی اسلامی انواع مختلفی از شیوه‌های گوناگون دارد که به آن‌ها کلک، خط یا قلم می‌گویند این قلم‌ها که در زمان‌ها و سرزمین‌های مختلف اسلامی رایج بوده، اغلب کم و بیش در کنار هم به حیات خود ادامه داده‌اند فقط در برهه‌های از زمان یا مکان‌هایی خاص از اهمیتشان کاسته شده یا ارج و قربی ویژه یافته‌اند. مهم‌ترین این خطوط عبارتند از:
کوفی
بنایی
نسخ
ثلث
محقق
ریحان
تعلیق
توقیع
اجازه
جلی
دیوانی
دیوانی جلی
دیوانی خفی
رقاع
رقعه
مسلسل
سنبلی
آندلسی یا مغربی
سیاق
شجری
شکسته
نستعلیق
شکسته‌نستعلیق
کرشمه
معلی
سفیر
استادی
استادان خوشنویسی

مقالهٔ اصلی: فهرست خوشنویسان ایرانی
در سراسر کشورهای اسلامی و در طول چهارده قرن تاریخ آن هنرمندان زیادی در ارائه آثار ارزشمند خوشنویسی درخشیدند که عمده آن‌ها برخاسته از تمدن‌های ایران، عثمانی و هند بودند.
چهار تن از خوشنویسان نامی که در چهار خط ثلث، نسخ، نستعلیق و شکسته نستعلیق سرآمد بوده‌اند و به «ارکان اربعه هنر» خوشنویسی مشهور گشته‌اند عبارتند از:
در خط ثلث: یاقوت مستعصمی (۶۹۸ هجری قمری)
در خط نسخ: میرزا احمد نیریزی (اواسط قرن ۱۲)
در خط نستعلیق: میرعماد حسنی (۱۰۲۴ هجری قمری)
در خط شکسته‌نستعلیق: عبدالمجید طالقانی (۱۱۸۵ هجری قمری)
نگارخانه

Page of a سده ۱۲ میلادی قرآن نوشته شده به خط Andalusi
صفحه‌ای یک قرآنایلخانی (سده ۱۳ میلادی)
خوشنویسی بسم الله الرحمن الرحیم به خط Sini
خوشنویسی بسم الله الرحمن الرحیم
خوشنویسی بسم الله الرحمن الرحیم
قرآن folio سده ۱۱ میلادی kufic
خوشنویسی اسلامی در ایاصوفیه
نسخه خطی قرآن - میانه تا اواخر سده ۱۵ میلادی، ترکیه
Maghribi script
Calligraphic writing on a fritware tile, depicting the names of God, محمد و نخستین خلیفه. استانبول، ترکیه، ح. ۱۷۲۷
Naskh Basmala
نسخه خطی مابین ۱۵۰۰ و ۱۵۹۹
نسخه خطی دوره عثمانی به خط تعلیق.
The stylized signature (خط طغرا) سلطان محمود دوم امپراتوری عثمانی نوشته شده in an expressive calligraphy. It reads محمودخان پسر عبدالحمید is forever victorious.
لوگوی هواپیمایی امارات نوشته شده به خوشنویسی سنتی عربی
نمونه‌ای از showing Bismillah's ([[]]) proportion rules.
The instruments و work of a student calligrapher.
خوشنویسی اسلامی performed by a Malay Muslim in Malaysia. Calligrapher is making a rough draft.
الفبای جاوی written with خوشنویسی اسلامی on the signboard of آرامگاه سلطنتی در کلانتان (یک ایالت در مالزی). The signboard reads "Makam Diraja Langgar".
برگی از قرآن به خط کوفی - ایران - قرن یازدهم
اثر حِلیه‌نویسی شده از عبدالقدیر شکری اَفندی، هنرمند اهل عثمانی به حوالی سدهٔ ۱۹ میلادی.
خط کوفی نام خطی از خطوط اسلامی است که منسوب به شهر کوفه بوده و گفته می‌شود که در آنجا شکل گرفته و توسعه یافته‌است. نخستین نسخه‌های قرآن با این خط نوشته می‌شد.
نگاره بالا آیه‌هایی از سوره فتح را که در دوران عباسیان و به خط کوفی خوشنویسی شده است، نشان می‌دهد. این اثر هنری مربوط به قرون هشتم و نهم میلادی است.
دو بیت از بوستان سعدی، خط نستعلیق، چلیپا
نمونه تحلیلی خط طغری مربوط به امضاء سلطان محمود دوم پادشاه عثمانی
برگی از قرآن به خط یاقوت مستعصمی
سید شریف حسینی

| سید شریف حسینی | سید شریف حسینی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دورهٔ هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ دورهٔ هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۷ آبادان، استان خوزستان، ایران
تحصیلات: دانشگاه علوم و تحقیقات تهران (دکتری مدیریت تکنولوژی )
پیشه: سیاست‌مدار
سیدشریف حسینی (زاده ۱۳۴۷ آبادان) سیاست‌مدار و حقوق‌دان ایرانی است، که در دولت دوازدهم، بعنوان معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت در امور حقوقی، مجلس و استان‌ها فعالیت می‌کرد. او پیش‌تر در فاصله سالهای  تا  مدیرکل حسابرسی و امور مجامع وزارت نفت بود.
وی در ادوار هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی بعنوان نماینده اهواز، از استان خوزستان، در مجلس حضور داشت و از اعضای کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی محسوب می‌شد.
ژان-باپتیست بوردا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۸ ژانویهٔ ۱۹۳۸
زادگاه:  اورلئان، فرانسه
تاریخ مرگ:  ۷ مارس ۲۰۲۴ (۸۶ سال)
تیم ملی: تیم ملی
| – |  تیم ملی فوتبال فرانسه |   |   |
ژان-باپتیست بوردا (فرانسوی: Jean-Baptiste Bordas‎؛ ۸ ژانویهٔ ۱۹۳۸ - ۷ مارس ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
ساوجبلاغ (بوئین‌زهرا)

| ساوجبلاغ (بوئین‌زهرا) | ساوجبلاغ (بوئین‌زهرا) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: بوئین‌زهرا
بخش: بخش مرکزی
دهستان: زهرای بالا
جمعیت: 
ساوجبلاغ (بوئین‌زهرا)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوئین‌زهرا در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زهرای بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
طوطیچه پیشانی‌نارنجی

| طوطیچه پیشانی‌نارنجی | طوطیچه پیشانی‌نارنجی |
| --- | --- |
درختی در حال تغذیه از دانه‌ها، خلیج پاپاگایو، کاستاریکا: درختی در حال تغذیه از دانه‌ها، خلیج پاپاگایو، کاستاریکا
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
وضعیت نامشخص (IUCN 3.1): وضعیت نامشخص (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES): CITES Appendix II (CITES)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: طوطی‌سانان
تیره:: طوطیان
سرده:: Eupsittula
گونه:: E. canicularis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Eupsittula canicularis (کارل لینه، ویرایش دهم سامانه طبیعت): Eupsittula canicularis (کارل لینه، ویرایش دهم سامانه طبیعت)
مترادف: مترادف
 Aratinga canicularis (Linnaeus, 1758)  Psittacus canicularis Linnaeus, 1758  Psittacus petzii Leiblein, 1832:  Aratinga canicularis (Linnaeus, 1758)  Psittacus canicularis Linnaeus, 1758  Psittacus petzii Leiblein, 1832
طوطیچه پیشانی‌نارنجی (انگلیسی: Eupsittula canicularis), که به نام‌های طوطیچه هلالی و طوطیچه پتز نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای آسیب‌پذیر از طوطی نوگرمسیری از خانواده طوطیان راستین است که در آفریقا و قاره آمریکا یافت می‌شود. این گونه از غرب مکزیک تا کاستاریکا پراکنده است.
آرایه‌شناسی و سامانه‌شناسی

طوطیچه پیشانی‌نارنجی برای اولین بار در سال ۱۷۵۸ توسط کارل لینه، طبیعی‌دان سوئدی، در ویرایش دهم سامانه طبیعت سامانه طبیعت توصیف شد. او این گونه را در سرده طوطی‌های خاکستری قرار داد و نام علمی Psittacus canicularis را برای آن انتخاب کرد. نماد این گونه شمال‌غربی کاستاریکا است. لینه توصیف خود را بر اساس توصیف و تصویری از «طوطیچه سر قرمز و آبی» که در سال ۱۷۵۱ توسط طبیعی‌دان انگلیسی جرج ادواردز در جلد چهارم کتاب A Natural History of Common Birds ارائه شده بود، استوار کرد. این گونه اکنون یکی از پنج گونه‌ای است که در سرده Eupsittula قرار دارد و این سرده در سال ۱۸۵۳ توسط طبیعی‌دان فرانسوی شارل لوسین بناپارت معرفی شد. نام سرده ترکیبی از واژه یونانی باستان eu به معنای «خوب» و لاتین نوین psittula به معنای «طوطی کوچک» است. نام علمی canicularis از لاتین به معنای «مربوط به ستاره روشن شباهنگ» گرفته شده است.
طوطیچه پیشانی‌نارنجی دارای سه زیرگونه شناخته‌شده است:
E. c. clarae (مور، آر.تی.، ۱۹۳۷)
E. c. eburnirostrum (رنه پریمور لسن، ۱۸۴۲)
E. c. canicularis (کارل لینه، ۱۷۵۸)
توضیحات

طوطیچه نارنجی‌پیشانی به طول ۲۳ تا ۲۵ سانتی‌متر (۹٫۱ تا ۹٫۸ اینچ) طول و ۶۸ تا ۸۰ گرم (۲٫۴ تا ۲٫۸ اونس) وزن دارد. نر و ماده شبیه به هم هستند. افراد بالغ زیرگونه E. c. canicularis پیشانی نارنجی مایل به هلو (قسمت جلویی)، تاج میانی آبی کدر و تاج پسین، گردن و پشت سبز کدر دارند. حلقه‌ای از پوست زرد بدون پر دور چشم آن‌ها را احاطه کرده است. گلو و سینه آن‌ها زیتونی قهوه‌ای کمرنگ و باقی بخش‌های زیر بدنشان سبز مایل به زرد است. بال‌هایشان سبز با پرهای پروازی مایل به آبی است. سطح بالای دم آن‌ها سبز و سطح پایین آن زرد مایل به سبز است. افراد نابالغ شبیه بالغ‌ها هستند، اما نارنجی کمتری در پیشانی دارند. زیرگونه E. c. clarae دارای نواری بسیار باریک از پیشانی نارنجی، گلوی سبزتر و سینه‌ای سبزتر نسبت به گونه نام‌گذاری شده و لکه‌ای سیاه روی فک پایین است. E. c. eburnirostrum نیز نواری باریک در پیشانی دارد و در زیر بدن نسبت به گونه اصلی سبزتر است؛ این گونه لکه‌ای قهوه‌ای روی فک پایین دارد.
پراکندگی و زیستگاه

زیرگونه‌های طوطیچه نارنجی‌پیشانی به این صورت پراکنده هستند:
E. c. clarae: غرب مکزیک از سینالوآ و دورانگو تا جنوب میچوآکان
E. c. eburnirostrum: جنوب غربی مکزیک از میچوآکان تا اوآخاکا
E. c. canicularis: سواحل اقیانوس آرام از چیاپاس در جنوب مکزیک تا گواتمالا، هندوراس، السالوادور و نیکاراگوئه و تا شمال غربی کاستاریکا؛ معرفی شده در پورتوریکو
طوطیچه نارنجی‌پیشانی در انواع مناظر، عمدتاً باز یا نیمه‌باز، زندگی می‌کند. این زیستگاه‌ها شامل لبه‌های جنگل، جنگل‌های برگ‌ریز، جنگل‌های باتلاقی اقیانوس آرام، ساوانا و بیابان‌ها و درختچه‌زارهای خشک است. همچنین در مراتع با درختان پراکنده و مزارع نخل و درختان میوه‌ای مانند انبه و موز یافت می‌شود. این پرنده عمدتاً در نواحی پست و دامنه‌ها زندگی می‌کند اما تا ارتفاع ۱۵۰۰ متر (۴۹۰۰ فوت). نیز دیده می‌شود.
رفتار > حرکت

طوطیچه نارنجی‌پیشانی در خارج از فصل تولیدمثل گروه‌های کوچ‌نشین تشکیل می‌دهد و در این زمان به ارتفاعات بالاتر محدوده‌اش می‌رود؛ این گروه‌ها می‌توانند شامل چند صد فرد باشند.
رفتار > تغذیه

طوطیچه نارنجی‌پیشانی از میوه‌ها (مانند انجیر)، گل‌ها (مانند Gliricidia) و دانه‌ها (مانند سیبا) تغذیه می‌کند. گروه‌های بزرگ کوچ‌نشین آن‌ها «می‌توانند خسارات جدی به ذرت‌های جوان و موزهای در حال رسیدن وارد کنند.»
رفتار > تولیدمثل

طوطیچه نارنجی‌پیشانی بین ژانویه و مه در مکزیک و السالوادور و دسامبر تا مارس در کاستاریکا لانه‌سازی می‌کند. معمولاً یک حفره در لانه موریانه‌های درختی Nasutitermes nigriceps ایجاد می‌کند اما گاهی از یک شکاف طبیعی یا حفره‌ای که توسط دارکوب کنده شده استفاده می‌کند. اندازه تخم‌ها سه تا پنج عدد است و تنها ماده آن‌ها را جوجه‌آوری می‌کند. دوره جوجه‌آوری حدود ۳۰ روز است و پرندگان حدود شش هفته پس از تولد به پرواز درمی‌آیند.
رفتار > آواها

آواهای طوطیچه نارنجی‌پیشانی شامل "صدای خشن و بلند keea'ah! و صدای پایین‌تر keh'keh'keh'keh'keh" است. همچنین "صدای ehhhhh مانند ناله" تولید می‌کند.
نگهداری در اسارت

طوطیچه نارنجی‌پیشانی (که در نگهداری به‌عنوان همدم بیشتر به‌عنوان «کانور نیم‌ماه» شناخته می‌شود) گاهی به‌عنوان طوطی همدم نگهداری می‌شود. پرنده‌ای پرانرژی و هیجان‌زده است که از بالا رفتن و بازی لذت می‌برد و معمولاً نسبت به سایر گونه‌های کانور آرام‌تر و در صورت اجتماعی شدن مناسب خوش‌رفتار است. این پرنده به‌عنوان پرندگان سخنگو معروف نیست اما ممکن است چند کلمه یا صدا را تقلید کند. برای حفظ سلامت، نیاز به تحریک ذهنی منظم و زمانی خارج از قفس برای پرواز دارد.
وضعیت

اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در ابتدا طوطیچه نارنجی‌پیشانی را در سال ۲۰۰۴ در وضعیت کمترین نگرانی ارزیابی کرد اما از سال ۲۰۲۰ آن را در وضعیت آسیب‌پذیر فهرست کرده است. محدوده زیستی نسبتاً محدودی دارد و جمعیت بالغ آن بین نیم میلیون تا پنج میلیون تخمین زده شده که کاهش آن مورد انتظار است. «این گونه با تهدید به دام انداختن غیرقانونی برای تجارت طوطی روبرو است. کاهش جمعیت در گذشته سریع بوده اما به نظر می‌رسد میزان به دام انداختن غیرقانونی اخیراً در برخی از مناطق کاهش یافته است.» این گونه به نظر می‌رسد که تحمل برخی تخریب‌های زیستگاه را دارد.
نگارخانه

دو پرنده در کاستاریکا
طوطیچه نارنجی‌پیشانی خانگی
طوطیچه نارنجی‌پیشانی در قفسی در مکزیک
طوطیچه نارنجی‌پیشانی در باغ
چوکویو در ال کروسرو، نیکاراگوئه
نمای نزدیک از طوطیچهٔ هلالی خانگی
قصه‌های رومی یک تازه‌کار سابق

| قصه‌های رومی یک تازه‌کار سابق | قصه‌های رومی یک تازه‌کار سابق |
| --- | --- |
صحنه‌ای از فیلم: صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: پینو توزینی
تهیه‌کننده: پینو توزینی
فیلمنامه‌نویس: جان کارلو فوزکو  پینو توزینی
موسیقی: کارلو ساوینا
فیلم‌بردار: جوزپه آکواری
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۲ (۱۹۷۲-09-۲۱) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۸۴ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
قصه‌های رومی یک تازه‌کار سابق (ایتالیایی: I racconti romani di una ex novizia) یک درام تاریخی اِروتیک ایتالیایی به کارگردانی پینو توزینی است که در سال ۱۹۷۲ ساخته و در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
این فیلم که با عنوان داستان‌های رومی پیترو آرتینو نیز شناخته می‌شود، آخرین حضور سینمایی جینو چروی است.
گزیدهٔ بازیگران

فرانسیس بلانش در نقش پیترو آرتینو
جینو چروی در نقش پاپ لئون دهم
لوچانا تورینا
آنا ملیتا
کارلا مانچینی
پیتر الیس
تانیا لوپر
جزیره دولگی

| نام بومی: о́стров До́лгий | نام بومی: о́стров До́лгий |
| --- | --- |
نقشه جزیره: نقشه جزیره
Location of Dolgy Island in the Pechora Sea: Location of Dolgy Island in the Pechora Sea
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: دریای پچورا
مختصات: ۶۹°۱۵′۰۰″شمالی ۵۹°۰۴′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۶۹٫۲۵۰°شمالی ۵۹٫۰۶۷°شرقی﻿ / 69.250; 59.067
مساحت: ۱۰۶ کیلومتر مربع (۴۱ مایل مربع)
طول: ۳۸ کیلومتر (۲۳٫۶ مایل)
عرض: ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل)
کشور: کشور
Russia: Russia
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
ابلاست: استان آرخانگلسک
استان: ناحیه خودگردان ننتس
جزیره دولگی (انگلیسی: Dolgy Island) یک جزیره در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
وادی فلاح

| 0 | 1 |
| --- | --- |
غار و منطقه باستانی وادی فلاح: غار و منطقه باستانی وادی فلاح
جایی در اسرائیل: جایی در اسرائیل
مکان: کوه کرمل
منطقه: جنوب حیفا، اسرائیل
وادی فلاح (عربی: وادي الفلاح) یا نهر اورن (عبری: נחל_אורן‎) یک منطقه باستانی روی کوه کرمل در فاصله ۱۰ کیلومتری جنوب حیفا در اسرائیل است. وادی فلاح نخستین بار در سال ۱۹۴۱ کاوش شد. شواهد زندگی از دوران‌های مختلف پیشاتاریخی از پارینه‌سنگی تا نوسنگی پیش از سفال ب درین سایت یافت شده است.
پائولو آندروچی

پائولو آندروچی (انگلیسی: Paolo Andreucci؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۶۵) راننده رالی اهل ایتالیا است. آندروچی ۱۱ بار در رویداد رالی سانرمو در سری مسابقات قهرمانی رالی ایتالیا به پیروزی رسیده است.
سید عباس پاک‌نژاد

| سید عباس پاک‌نژاد> اطلاعات شخصی | سید عباس پاک‌نژاد> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۰۹ خورشیدی یزد، ایران
تحصیلات: دکترای پزشکی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی  نمایندهٔ دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ چهارم مجلس شورای اسلامی
سید عباس پاک‌نژاد (زادهٔ ۱۳۰۹ در یزد) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ یزد و صدوق در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی پیش‌تر در دورهٔ پنجم نیز عضو این مجلس بود.
سنگ‌نگاره زن ایلامی و ندیمه

| سنگ‌نگاره زن ایلامی و ندیمه | سنگ‌نگاره زن ایلامی و ندیمه |
| --- | --- |
مواد: سنگ بیتومین
اندازه: ۹۳۰ در ۱۳۰ میلی‌متر
خلق‌شده: سده هفتم و هشتم پیش از میلاد
دوره/فرهنگ: عیلام
کشف‌شده: شوش
کاشف: ژاک دو مورگان
مکان کنونی: موزه لوور
سنگ‌نگاره زن ایلامی و ندیمه از آثار باستانی دوره ایلام است. بر روی این سنگ نگاره نقش زنی ایلامی وجود دارد که در حال نخ‌ریسی است و موهایش را به زیبایی آراسته و ندیمه اش او را باد می‌زند. زن عیلامی بر روی چهارپایه‌ای نشسته و مشغول نخ ریسی است، جلوی او هم میزی با بشقاب غذا (ماهی سرخ شده) قرار دارد. این اثر در موزه لوور پاریس نگهداری می‌شود. تاریخ ساخت این سنگ‌نگاره سده هفتم و هشتم پیش از میلاد است. این اثر تاریخی متعلق به دوران ایلامیان است و در منطقه شوش کشف شده‌است.
بلایا زملیا

| روسی: Белая Земля | روسی: Белая Земля |
| --- | --- |
نمایی از جزیره از دید سنتینل-۲: نمایی از جزیره از دید سنتینل-۲
Location of the Belaya Zemlya subgroup of the Franz Josef Archipelago: Location of the Belaya Zemlya subgroup of the Franz Josef Archipelago
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: شمالگان
مختصات: ۸۱°۳۸′ شمالی ۶۳°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۸۱٫۶۳۳°شمالی ۶۳٫۱۰۰°شرقی﻿ / 81.633; 63.100
مجمع‌الجزایر: سرزمین فرانتس یوزف
کشور: کشور
روسیه: روسیه
بلایا زملیا (انگلیسی: Belaya Zemlya) یک جزیره در سرزمین فرانتس یوزف کشور روسیه است.