stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلیام آدامز (دریانورد)
ارزیابی

ویلیام آدامز به عنوان یکی از تأثیرگذارترین خارجی‌ها در دوره ادو در ژاپن شناخته می‌شود.
پس از مرگ ایه‌یاسو، موقعیت ویلیام آدامز به‌طور قابل توجهی تغییر کرد. این به این دلیل بود که هیده‌تادا از دستیاران ایه‌یاسو فاصله گرفت و دستیاران دیگری را منصوب کرد. همچنین قابل ذکر است که او همچنان فنون کشتی‌سازی و ناوبری غربی را تدریس می‌کرد. برای خلاصه کردن قابل توجه‌ترین دستاوردهای آدامز، دو نکته دیپلماتیک وجود دارد: ایجاد تجارت آزاد بین هلندی‌ها و بریتانیایی‌ها در ژاپن، و حذف قدرت اسپانیا. این پیشینه ارتباط زیادی با درگیری بین انگلستان پروتستان و هلند و اسپانیا و پرتغال کاتولیک در اروپا در آن زمان داشت. از سوی دیگر، طعنه‌آمیز است که توصیه آدامز برای ترویج تجارت آزاد منجر به سرکوب مسیحیان و به عنوان بسط، به سیاست انزوای ملی شد.
آدامز برای ژاپن، مردم و تمدن آن احترام زیادی قائل بود و می‌گفت:
مردم این سرزمین (ژاپن) دارای طبیعت خوب، بیش از حد مؤدب و شجاع در جنگ هستند. عدالت در آنها قوی است و به‌شدت و بدون هیچ‌گونه جانبداری‌ای در مقابل متخلفان از قانون اجرا می‌شود. آنها با تمدنی عالی اداره می‌شوند. منظورم این است که سرزمینی نیست که بهتر از این کشور در جهان توسط سیاست مدنی اداره شود. مردم در دین خود بسیار خرافاتی هستند و عقاید مختلفی هم دارند.
انگلیسی‌ها خاطرنشان کرده‌اند که او لباس ژاپنی می‌پوشید و به راحتی به زبان ژاپنی صحبت می‌کرد. جان ساریس به تمجید آدامز از ژاپن و پذیرش آداب و رسوم ژاپنی اشاره کرده است:
او به ابراز تمجید و تحسین محبت‌آمیز از ژاپن اصرار می‌ورزد. عموماً در بین ما تصور می‌شود که او یک ژاپنی است!
به گفته نویسنده و کارشناس ادبیات آمریکایی سوزان وایز بائر، ویلیام آدامز یک پروتستان پرشور بود که از کاتولیک‌ها متنفر بود.
یادبودها

قبلاً محله‌ای در ادو (توکیوی امروزی)، به نام آنجین-چو (در نیهونباشی امروزی) که آدامز خانه‌ای در آنجا داشت، نام‌گذاری شد. محله آنجین-چو دیگر در نیهونباشی وجود ندارد و اکنون با نام «نیهونباشی موروماچی ۱-چومه» شناخته می‌شود. اما در آنجا خیابانی به نام آنجین (نام ژاپنی آدامز) نامگذاری شده است.
یک ایستگاه آنجینزوکا در نزدیکی ملک فئودالی او در همی در یوکوسوکای امروزی، به نام او نامگذاری شد.
پارک تسوکایاما در همی جایی که ملک آدامز در آن قرار داشت، در یوکوسوکای امروزی که عنوان یک مکان مشهور تماشای شکوفه‌های گیلاس نیز شناخته می‌شود. هر ساله در طول فصل شکوفه‌های گیلاس یادبودی با عنوان «تماشای شکوفه‌های گیلاس جشنواره میورا آنجین» برای بزرگداشت آنجین برگزار می‌شود.
در شهر ایتو، شیزوئوکا در استان شیزوئوکا جایی که در آنجا برای نخستین بار دو کشتی به سبک غربی ساخت، جشنوارهٔ «میئورا آنجین» هر ساله در ۱۰ اوت برگزار می‌شود. در کنار دریا در ایتو بنای یادبود آدامز قرار دارد.
شهر تولد آدامز، گیلینگهام، کنت از سال ۲۰۰۰ هر سپتامبر جشنواره «ویلیام آدامز» را برگزار می‌کند. این شهر با یوکوسوکا که محل زندگی آدامز در توکیو بود، خواهرخواندگی دارد.
خانه شهری ویل آدامز هنوز در هیرادو در استان ناگاساکی وجود دارد. در حال حاضر، این مکان به یک شیرینی‌فروشی تبدیل شده و به نام «آنجین نو یاکاتا» (خانه آنجین) شناخته می‌شود.
در فرهنگ عامه > تصویرها

تصاویری از ویلیام آدامز پس از مرگ او در طول دوره‌های مختلف ظاهر شده است اما هیچ‌کدام در زمان زندگی او — زمانی که کشیدن پرتره کاری گران‌قیمت بود و معمولاً برای نخبگان جامعه محفوظ بود — نقاشی نشده است. پیتر فان در آ (۱۶۵۹–۱۷۳۳) که به دلیل ایجاد نقشه برای جهان در زمان خود مشهور بود، در گوشه‌ای از یک نقشه که از ژاپن در تاریخ ۱۷۰۷ کشیده است، تصویری از ویلیام آدامز در حین گفتگو با توکوگاوا ایه‌یاسو نقاشی کرده است.
در فرهنگ عامه > رمان‌ها

آثار داستانی پرشماری بر اساس زندگی ویلیام آدامز وجود دارد.
ناخدا و شوگون جیمز شرر (۱۹۳۵) مجموعه‌ای از حوادث را بر اساس زندگی آدامز نمایش می‌دهد.
رابرت لاند آمریکایی دای شی-سان (نیویورک، ۱۹۶۰) را نوشت.
کتاب ویلیام دالتون به نام ویل آدامز، نخستین مرد انگلیسی در ژاپن: زندگینامه رمانتیک (لندن، ۱۸۶۱) نخستین رمان از زندگی ویلیام آدامز بود. این یک زندگی‌نامه تاریخی دقیق نیست — دالتون هرگز به ژاپن نرفته بود، او به منابع قدیمی تکیه کرده و داستان را تخیلی ساخته است — اما این بازتابی از کلیشه‌های سده ۱۹ بریتانیا از ژاپن است که در سال‌های بلافاصله پس از ورود پری اطلاعات کمی دربارهٔ آن وجود داشت.
کریستوفر نیکول در ارباب فن طلایی (۱۹۷۳) آدامز را به عنوان فردی که از نظر جنسی در انگلستان ناامید شده و با زندگی در ژاپن آزاد شده است، به تصویر می‌کشد، جایی که او برخوردهای جنسی فراوانی دارد. این رمانی در سبک پورنوگرافی محسوب می‌شود.
میشل فوکو داستان آدامز را در گفتمان زبان بازگو کرد.
جیمز کلیول رمان پرفروش خود رمان شوگون (۱۹۷۵) را بر اساس زندگی آدامز ساخت. از این رمان به اشکال مختلف اقتباس شده است. در کتاب کلیول، آدامز با نام جان بلکتورن، به ارباب «یوشی توراناگا» (توکوگاوا  ایه‌یاسو) کمک می‌کند تا تسلط خود را بر ژاپن به دست آورد. «تودا ماریکو»، یک زن نجیب‌زاده مسیحی با الگوبرداری از هوسوکاوا گراشیا واقعی، به عنوان مترجم برای بلکتورن خدمت می‌کند و روابط عاشقانه‌ای (فاقد پایه و اساس تاریخی) را با ملوان ایجاد می‌کند. بسیاری از رویدادهای این رمان با واقعیت‌های تاریخی منطبق نیستند.
مجموعه کتابی به نام سامورایی جوان دربارهٔ پسر جوان انگلیسی به نام جک فلچر، است که در سواحل ژاپن کشتی او غرق می‌شود. پدر او و خدمه کشتی توسط دزدان دریایی نینجا کشته می‌شوند. جک که توسط استاد شمشیرساز افسانه ای «ماساموتو تاکشی» نجات یافته می‌کند و تنها امید جک برای بقا در سرزمینی بیگانه تبدیل شدن به یک جنگجوی سامورایی است.
در فرهنگ عامه > فیلم‌ها

در ۱۹۸۰، مینی سریال محبوب تلویزیونی، شوگون (۱۹۸۰) بر اساس رمان شوگون اثر جیمز کلیول پخش شد. کلیول مدیر اجرایی تولید این مینی‌سریال بود که ریچارد چمبرلین در نقش «جان بلکتورن» (نسخه داستانی آدامز) و توشیرو میفونه در نقش ارباب «توراناگا» (نسخه داستانی توکوگاوا ایه‌یاسو)، در این فیلم نقش اصلی را برعهده داشتند.
در ۲۰۲۴، اف‌ایکس مینی سریال تلویزیونی شوگون (۲۰۲۴) را بر اساس رمان شوگون اثر جیمز کلیول پخش کرد.
در فرهنگ عامه > بازی‌ها

در ۱۹۸۹، شوگون جیمز کلاول یک بازی ویدیویی داستانی است. این سی و سومین بازی ویدئویی است که بر اساس رمان شوگون اثر جیمز کلیول ساخته شده است.
آدامز همچنین به‌عنوان الگوی قهرمان در سری بازی‌های ویدیویی پلی‌استیشن ۴به نام «نی‌او» (۲۰۱۷) و نی‌او ۲ (۲۰۲۰) حضور دارد؛ البته با عناصر داستانی ماوراء طبیعی و تاریخی. برخلاف ویلیام آدامز تاریخی، بازی او را یک ایرلندی به تصویر می‌کشد. در پایان بازی دوم، مدتی پس از اینکه توانست ماریا اسپانیایی را دستگیر کند، با اوکاتسو ازدواج کرد و صاحب یک پسر انگلیسی–ژاپنی به نام جوزف شد که روحیه نگهبانی مادرش را به ارث برد.
این نسخه همچنین در بازی متقاطع جنگجویان، تمام ستارگان جنگجو ظاهر شد.
در فرهنگ عامه > موسیقی

در ۱۹۹۰، شوگون: موزیکال یک تئاتر موزیکال بود که موسیقی آن را پل چیهارا ساخته بود و بر اساس رمان شوگون اثر جیمز کلیول بود.
منبع‌شناسی > منابع اولیه

یازده نامه ویلیام آدامز که به انگلستان فرستاده شدند و دفتر خاطرات ریچارد کوکز از مهم‌ترین منابع اولیه در مورد زندگی او هستند.
منبع‌شناسی > زندگی‌نامه‌ها

اطلاعاتی در مورد آدامز و سرنوشت عجیب او در پرفروش‌ترین مجموعه دریایی بریتانیا در آن زمان منتشر شد و آدامز حتی پیش از مرگش در کشور خود انگلستان و اروپا به‌طور گسترده‌ای شناخته شد. مجموعه سفرهای او در چاپ دوم کتاب زیارتش را خریداری می‌کند یا روابط با جهان در سال ۱۶۱۴ توسط ساموئل پرچاس (۱۵۷۷؟ –۱۶۲۶) منتشر شده است. مقالات جدیدی که در چاپ دوم وجود دارد، آدامز را معرفی می‌کرد. تصور می‌شود که این مقاله نخستین مقاله‌ای است که آدامز را در اروپا معرفی می‌کند و در چاپ سوم منتشرشده در سال ۱۶۱۷، محتوای مقاله با ذکر رابطه آدامز با هیرادو بیشتر گسترش یافت. پس از مرگ آدامز، پساموئل پرچاس به‌طور قابل توجهی مطالب را گسترش داد و کتاب ریچارد هکلوت (۱۵۵۲–۱۶۱۶) ناوبری‌های اصلی، سفرها و اکتشاف‌های مردم انگلیسی را در پنج جلد به چاپ رساند. در جلد اول مقالهٔ مفصلی دربارهٔ سفر و اقامت آدامز در ژاپن منتشر شده است. مقاله آدامز و دو نامه معرفی شده در کتاب پرچاس تا پس از گشایش ژاپن در سده نوزدهم بارها در سفرهای مختلف به چاپ رسید و به زبان‌های مختلف نیز مانند این کتاب ترجمه شد. سوزن‌بان ریچارد بلیکر (لندن، ۱۹۳۲) کمترین عناصر رمانتیک را در رمان به کار برده است. او آگاهانه تلاش کرد آدامز را اسطوره‌زدایی کند و یک اثر داستانی تاریخی دقیق بنویسد.
در سال ۲۰۰۲، بیوگرافی تاریخی گیلز میلتون سامورایی ویلیام بر اساس منابع تاریخی، نامه‌های آدامز و دیگر انگلیسی‌هایی که به دنبال او به ژاپن رفته بودند، نوشته شده است.
گاه‌شماری رویدادهای مرتبط

| تاریخ (میلای) | رویداد(ها) |
| --- | --- |
۱۵۶۴: تولد ویلیام آدامز
۱۵۶۸: آغاز استقلال هلند از اسپانیا
۱۶۰۰: ورود ویلیام آدامز با کشتی لیفده به ژاپن متحد کردن ژاپن توسط توکوگاوا ایه‌یاسو تحت نبرد سکیگاهارا
۱۶۰۲: آغاز جنگ هلند و پرتغال
۱۶۰۳: استقرار ادو (توکیو) به عنوان مقر دولت شوگون‌سالاری توکوگاوا
۱۶۰۵: دو نفر از همراهان ویلیام آدامز یعنی ملخیور فان سانتفورت و یاکوب کوارناک، توسط توکوگاوا ایه‌یاسو جهت دعوت از تجار هلندی به ژاپن به استان پاتانی در تایلند ارسال شدند. ایه‌یاسو مقام شوگونی را به پسرش توکوگاوا هیده‌تادا واگذار کرد.
۱۶۰۷: کشتی سان بوئنا ونتورا به سبک غربی توسط آدامز به دستور ایه‌یاسو ساخته شد.
۱۶۰۹: هلند یک کارخانه در هیرادو تأسیس کرد.
۱۶۱۰: ۳–۶ ژانویه، حادثه کشتی مادر زئوس نزدیک ناگاساکی، منجر به یک وقفه ۲ ساله در تجارت با پرتغال شد. رودریگو د ویورو فرماندار کل فیلیپین پس از چند ماه اقامت در ژاپن با کشتی سان بوئنا ونتورا که توسط ویلیام آدامز ساخته شده بود، به مکزیک برگشت.
۱۶۱۱: ۲۷ اوت، کاوشگر اسپانیایی سباستین ویزکینو با توکوگاوا ایه‌یاسو و آدامز دیدار و گفتگو کرد. حادثه اوکاموتو دایهاچی رخ داد. در ۲۱ آوریل، روز اعدام اوکاموتو دایهاچی، مسیحیت در مناطق تحت کنترل مستقیم شوگون‌سالاری توکوگاوا ممنوع اعلام شد.
۱۶۱۳: ۲۸ ژانویه، مسیحیت در تمامی ژاپن ممنوع اعلام شد. ورود نخستین کشتی انگلیسی و جان ساریس به ژاپن انگلستان یک دفتر تجاری در هیرادو تأسیس کرد.
۱۶۱۴: اخراج یسوعی‌ها (انجمن عیسی) از ژاپن در پی ممنوعیت مسیحیت
۱۶۱۶: مرگ توکوگاوا ایه‌یاسو
۱۶۲۰: مرگ ویلیام آدامز
۱۶۲۳: انگلستان دفتر تجاری خود در هیرادو را به‌دلیل عدم سودآوری تعطیل کرد.
۱۶۲۴: قطع روابط دیپلماتیک ژاپن با اسپانیا
۱۶۳۳: آغاز ساکوکو یا قطع ارتباط ژاپن با کشورهای خارجی
۱۶۴۱: پایگاه تجاری هلند به دجیما منتقل شد. تا اواسط سده نوزدهم، هلندی‌ها تنها غربی‌هایی بودند که با ژاپن رابطه تجاری و فرهنگی داشتند.
:
یادداشت

↑  به معنی سکاندار میئورا، جایی که ملک فئودالی آدامز در آن قرار داشت.
↑  معیار درآمد سالانه آن زمان ژاپن از زمین برنج؛ یک ککو معادل مقدار برنجی است که برای تغذیه یک نفر برای یک سال کافی است.
نقشه حرکت کشتی لیفده از روتردام در هلند تا ژاپن. این سفر از ۲۴ ژوئن سال ۱۵۹۸ از روتردام آغاز شد و بعد از ۲۲ ماه، در ۱۹ آوریل ۱۶۰۰ با رسیدن به کیوشو در جنوب ژاپن به پایان رسید.
تندیس چوبی دسیدریوس اراسموس که از بدنه کشتی لیفده جدا شده و امروزه در موزه ملی توکیو نگهداری می‌شود.
نگاره‌ای از پنج کشتی انگلیسی از چپ به راست: بلایده بوتسخاب، ترائووه، هروف، لیفده و هوپ، نقاشی‌شده در سده ۱۷ میلادی
نگاره‌ای از گفت و گوی ویلیام آدامز با یک دایمیو (ارباب فئودال) و همراهان او
ماکتی از کشتی لیفده که در شهربازی هاوس تن بوس در استان ناگاساکی به نمایش گذاشته شده است.
«گذرنامه تجاری» (به هلندی: handelspas) صادر شده به نام توکوگاوا ایه‌یاسو که در آن آمده: «کشتی‌های هلندی مجاز به سفر به ژاپن هستند و می‌توانند در هر ساحلی بدون هیچ‌گونه اطلاع قبلی از کشتی پیاده شوند. از این پس، این مقررات باید رعایت شود و هلندی‌ها آزاد هستند تا به هر کجا که می‌خواهند در سراسر ژاپن حرکت کنند. هیچ تخلفی وجود ندارد. مانند موارد قبلی به آن‌ها اجازه داده خواهد شد.» - به تاریخ ۲۴ اوت ۱۶۰۹ (سال ۱۴ کیچو، ماه هفتم، روز ۲۵)
یکی از دو زره‌ای در که در ۱۶۱۳، از طرف توکوگاوا هیده‌تادا به جان ساریس سپرده شد تا آن را به‌عنوان هدیه به جیمز یکم تحویل دهد.
یک شوئین سن ژاپنی یا کشتی دارای مجوز تجارت مورد استفاده برای تجارت آسیایی، اثر یک هنرمند ناشناس در سال ۱۶۳۴.
یک نقاشی در ۱۹۳۴ میلادی که ظاهر خیالی آدامز را به تصویر می‌کشد.
تندیس یادبود کشتی لیفده در «پارک یادبود ویلیام آدامز» در ایتو، شیزوئوکا
ویلیام آدامز در حال گفت‌وگو با توکوگاوا ایه‌یاسو؛ بخشی از نقشه نقاشی‌شده توسط پیتر فان در آ در سال ۱۷۰۷ میلادی
ریچارد چمبرلین در نقش «جان بلکتورن» (نسخه داستانی آدامز) در شوگون (۱۹۸۰)
فیلیپ

برای دیگر کاربردها، فیلیپ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| فیلیپِ قدّیس | فیلیپِ قدّیس |
| --- | --- |
سَنت فیلیپ, از پیتر پل روبنس، (c. 1611), در موزه دل پرادو، مادرید: سَنت فیلیپ, از پیتر پل روبنس، (c. 1611), در موزه دل پرادو، مادرید
حواری و شهید: حواری و شهید
زادهٔ: بیت صیدا، جلیل، امپراتوری روم
درگذشتۀ: ۸۰ میلادی هیراپولیس (شهر باستانی), آناتولی، امپراتوری روم
تکریم‌شده در: Christianity Islam (named in exegesis)
قدیس‌شدن: Pre-congregation
بارگاه اصلی: یادگار مقدس in Basilica Santi Apostoli, Rome
بزرگداشت: ۳ مِی (Roman Catholic Church), ۱۴ نوامبر (کلیسای ارتدکس شرقی), ۱ می (Anglican Communion, لوتریانیسم and pre-1955 General Roman Calendar), 11 مِی (General Roman Calendar, 1955–69)
نمادها: Elderly, bearded saint and open-to-God man, holding a basket of loaves and a Tau cross
قدیس حامی: کیپ ورد;  Hatter s; Pastry chefs; سان فلیپ پوبلوو، نیومکزیکو; اروگوئه
مجسمهٔ فیلیپ در شهر سن پترزبورگ
فیلیپِ قدّیس یکی از حواریون عیسی مسیح بود. او برای تمام مسیحیان مورد احترام است و در کشورهای مسیحی یک روز به او اختصاص دارد که جزء اعیاد مسیحیان نیز محسوب می‌شود. تا سال ۱۹۵۵ کلیسای کاتولیک رم، روز اول ماه مه را به فیلیپ قدیس اختصاص داده بود، اما پاپ پیوس دوازدهم آن را به روز ۱۱ می‌تغییر داد. اما کلیسا در سال ۱۹۶۹ این روز را به روز ۳ می‌انتقال داد و تا امروز نیز پابرجا هست. کلیسای ارتدکس ۱۴ نوامبر را به فیلیپ اختصاص داده‌است.
به او یک انجیل منتسب است. انجیل فیلیپ، یک انجیل اپوکریفا است.
خانواده فیلیپ

وی در یک خانوادهٔ یهودی متولد شد که در ایالت جلیل در شهر بیت صیدا زندگی می‌کردند. مادرش بیوه بود و خواهری به نام مریم داشت که بعد از فیلیپ به عیسی ایمان آورد.
ایمان آوردن فیلیپ

بر اساس روایات، در زمان مسافرت  عیسی مسیح به بیت صیدا، او به عیسی مسیح ایمان آورد و بعد از آندریاس و پطرس سومین نفری بود که پیرو مسیح شد.
در انجیل فیلیپ آمده: وقتی ما یهودی بودیم، تنها مادر داشتیم؛ ولی با ایمان آوردن به مسیح، صاحب پدری واقعی شدیم.
مرگ وی

پس از عروج عیسی مسیح به آسمان، او به همراه خواهرش مریم و برتولما (یکی از حواریون)، برای تبلیغ مسیحیت به آسیای صغیر و یونان سفر کرد. فیلیپ در شهرها علاوه بر موعظه کردن، به درمان بیماران نیز می‌پرداخت.
او با ورود به شهر هیراپولیس (واقع در ترکیه امروزی)، مردم بت‌پرست آن شهر را به پیروی از عیسی مسیح فرا خواند. او در انجام این کار آنقدر موفق بود که حتی همسر حاکم شهر هیراپولیس نیز مسیحی شد. حاکم شهر، به دلیل ترس از قدرت گرفتن مسیحیان، دستور بازداشت فیلیپ و برتولما را صادر کرد. سربازان، آنها را دستگیر و سپس مصلوب نمودند، برتولما به طور معجزه آسایی از این حادثه زنده ماند.
اما فیلیپ بر بالای صلیب جان خود را از دست داد. مرگ او، به اعتقاد مورخین سال ۸۰ میلادی بوده‌است.
انجیل فیلیپ

انجیل منتسب به فیلیپ، یک انجیل اپوکریفا است و در سال ۱۹۴۵ میلادی توسط باستان شناسان در نجع حمادی مصر پیدا شد و به زبان قبطی نوشته شده‌است. به عقیدهٔ کارشناسان، قدمت این انجیل به سالهای ۱۵۰ تا۳۰۰ میلادی بر می‌گردد. در این انجیل از ادبیات هنرمندانه ای استفاده شده و استفاده از تمثیل‌های فراوان باعث توجه بسیاری به این انجیل گردیده‌است.
انجیل منتسب به فیلیپ، از اناجیل بحث‌برانگیز بوده که کلیسای رم آن را به رسمیت نمی‌شناسد. در این انجیل بیان شده که حضرت عیسی دارای پدری واقعی بوده و مریم نیز باکره نبوده‌است (هر چند بر عصمت مریم مقدس تأکید شده). در انجیل فیلیپ آمده:
بعضی گفتند مریم، توسط روح القدس باردار شد. آنها در اشتباه هستند. آنها نمی‌فهمند چه می‌گویند.
[نیازمند منبع]
با اینکه کلیسای کاتولیک رم، این انجیل را رد می‌کند اما در انجیل یوحنا فصل ۱ آیه ۴۵ (مورد تأیید کلیسا)، فیلیپ، عیسی را پسر یوسف می‌خواند. انجیل فیلیپ به زبان‌های مختلفی ترجمه شده‌است.
تواماسینا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| تواماسینا Tamatave | تواماسینا Tamatave |
| --- | --- |
Toamasina: Toamasina
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: آتسینانانا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۲۷۴۶۶۷
 • تراکم: ۱۴۰۰۰/کیلومتر مربع (۳۶۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (زمان شرق آفریقا)
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم جنگل‌های بارانی
تواماسینا (به لاتین: Toamasina) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در تواماسینا واقع شده‌است.
خصوصیات

تواماسینا ۲۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۷۴٬۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر سن-اتین خواهرخواندهٔ تواماسینا هست.
مث‌ورلد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه وبگاه: دانشنامه برخط
در دسترس به زبان: زبان انگلیسی
مالک: ولفرم ریسرچ (کسب‌وکار)
پدیدآور(ها): Eric W. Weisstein and other contributors
وبگاه: mathworld.wolfram.com
تجاری؟: Yes
نیاز به ثبت نام: Not required for viewing
دنیای ریاضی (به انگلیسی: MathWorld) دانشنامه برخط (آن‌لاین) ریاضی است که عمدتاً توسط اریک ویستین نوشته شده‌است.این دانشنامه توسط موسسه ولفرم ریسرچ پشتیبانی می‌شود.
دانشنامه فلسفه استنفورد

دانشگاه استنفورد از نمایی بالا
دانشنامه فلسفه استنفورد (به انگلیسی: Stanford Encyclopedia of Philosophy) (به اختصار SEP) دانش‌نامه‌ای رایگان و برخط است که توسط دانشگاه استنفورد اداره می‌شود و از سال ۱۹۹۵ به سرپرستی دکتر ادوارد ن.زالتا آغاز به کار کرده‌است. مدخل‌های این دانش‌نامه توسط کارشناسان در آن زمینه کاری از بیش از ۶۵ نهاد جهانی نوشته می‌شوند. نویسندگان مدخل‌ها اجازه می‌دهند که مقالاتشان به‌طور رایگان منتشر شود ولی حق‌تکثیر مقاله‌ها برای نویسندگان محفوظ می‌ماند. مقاله‌های این دانش‌نامه علاوه بر این‌که توسط ویراستاران مورد بازبینی قرار می‌گیرند، توسط دانشوران دیگر نیز مورد داوری همتا قرار می‌گیرند.
انتشارات ققنوس در اقدامی دست به ترجمهٔ تدریجی مقالات این دانش‌نامه به زبان فارسی تحت سرپرستی مسعود علیا زده، و هر یک از مقالات دانش‌نامه را در مجلّدی جداگانه به چاپ می‌رساند.
بخش کوملا

مکان
| بخش کوملا Kumla kommun | بخش کوملا Kumla kommun |
| --- | --- |
ناحیه شهری: ناحیه شهری
  نشان:   نشان
موقعیت بخش کوملا در نقشه: موقعیت بخش کوملا در نقشه
شهرستان‌های سوئد: شهرستان اوربرو
Seat: کومله (سوئد)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰۶٫۸۷ کیلومتر مربع (۷۹٫۸۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۰۵٫۳۴ کیلومتر مربع (۷۹٫۲۸ مایل مربع)
 • آب: ۱٫۵۳ کیلومتر مربع (۰٫۵۹ مایل مربع)
 : Area as of January 1, 2010.
جمعیت (June 30, 2012): جمعیت (June 30, 2012)
 • کل: ۲۰٬۳۵۷
 • تراکم: ۹۸/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:SE
استان: نرکه
Municipal code: ۱۸۸۱
وبگاه: www.kumla.se
بخش کوملا (به سوئدی: Kumla kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان اوربرو واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای Sipoo, Aurskog-Høland و Frederikssund Municipality خواهرخوانده‌های بخش کوملا هستند.
سارا حاتمی

| سارا حاتمی | سارا حاتمی |
| --- | --- |
حاتمی در جشنوارهٔ فجر ۱۴۰۲: حاتمی در جشنوارهٔ فجر ۱۴۰۲
زادهٔ: ۱۳۸۴ (۱۸–۱۹ سال)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۹۸–اکنون
سارا حاتمی (زادهٔ ۱۳۸۴) بازیگر اهل ایران است. او فعالیتش را با بازی در مجموعهٔ زخم کاری (۱۴۰۰) آغاز کرد و برای بازی در فیلم کت چرمی (۱۴۰۱) برندهٔ سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او سال بعد نقش اصلی آبی روشن را بازی کرد و برای آن نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد.
زندگی و حرفه

حاتمی در سال ۱۳۸۴ به‌دنیا آمد. او یک برادر بزرگ‌تر دارد. رشتهٔ تحصیلی حاتمی در دبیرستان، ریاضی فیزیک بود. او به‌واسطهٔ حمایت مادرش وارد حرفهٔ بازیگری شد و این حرفه را از ۱۲ سالگی آغاز کرد. به گفتهٔ او، بازیگر آمریکایی ناتالی پورتمن «همیشه بیشترین نکته را برای الگوگیری در ذهن» او داشته است. تماشای لانتوری (۱۳۹۴) باعث علاقهٔ او به بازیگری شد.
حاتمی بازیگری را از ۱۲ سالگی در تئاترهای آموزشگاهی آغاز کرد. او نمایش‌نامه پزشک نازنین را اجرا و چخوف‌خوانی هم تجربه کرد. او در کلاس‌های بازیگری اشکان خطیبی شرکت کرد و توسط وی به کیومرث مرادی معرفی شد. مرادی مسئول انتخاب بازیگر برای زخم کاری (۱۴۰۰) بود و حاتمیِ ۱۴ ساله را در نخستین تجربهٔ بازیگری‌اش، برای ایفای نقش در این سریال انتخاب کرد. او در این سریال نقش دختری «ساده» و «سردرگم» به‌نام مائده را ایفا کرد که در میان درگیری‌های خانوادگی عاشق یکی از خویشاوندانش می‌شود. حاتمی از دو سال پیش از این سریال، در تئاتر فعالیت می‌کرد و یکی از بازیگران نمایش حکایت لوطیان مرد رند بود که از آبان تا آذر ۱۳۹۷ برگزار شد. او در مراحل تولید زخم کاری، با بازیگر نقش اول، جواد عزتی، همکاری می‌کرد و پیش از آغاز فیلم‌برداری، سوارکاری را آموخت. او گفت این نقش را با پارتی‌بازی نگرفت و از بازی در این سریال چیزهای زیادی آموخته است. حاتمی برای این نقش شناخته شد.
حاتمی یکی از ۱۴۰ نفری بود که برای حضور در کت چرمی تست بازیگری داد. او در این فیلم نقش نوجوانی به‌نام ثریا را ایفا می‌کند که درگیر اعتیاد به مواد مخدر شده است. این نقش، با نقشی که در زخم کاری بازی کرد، بسیار متفاوت بود. حاتمی برای این نقش، از کمپ‌های ترک اعتیاد بازدید کرد و با افراد درگیرِ اعتیاد، در تعامل بود. کارگردان حسین میرزامحمدی به او توصیه کرد خون‌بازی (۱۳۸۵) را تماشا کند. این فیلم در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر در بهمن ۱۴۰۱ به نمایش درآمد و او در آن‌جا، برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. حاتمی برای این نقش، به موفقیتی غیرمنتظره رسید؛ منتقدی در خبرگزاری فارس، نقش‌آفرینی «درخشان و تأثیرگذار» حاتمی را تنها نکتهٔ مثبت فیلم و نورنیوز نیز او را برترین بازیگر فیلم دانست.
حاتمی سال بعد در نمایش یکی بود، یکی نبود حضور داشت. او در فیلم آبی روشن به ایفای نقش پرداخت و نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن جشنواره فیلم فجر شد. او گفت که بازی در نقش شخصیت‌هایی را قبول می‌کند که او را به چالش بکشد. حاتمی در سال ۱۴۰۳ در فیلم بازی خونی نقش یک چریک در واقعه ۱۳۶۰ آمل را ایفا کرد. او برای این نقش، سنگ‌نوردی و تیراندازی را آموخت و ۹۰ درصد از بدلکاری‌های آن را خودش انجام داد. او این نقش را یکی از پرچالش‌ترین کارهایی توصیف کرد که تا به حال انجام داده است. به گفتهٔ منتقدان ایرنا، نقش‌آفرینی حاتمی «تنها شخصیت نیم‌بند شکل گرفته در فیلمنامه» بود و «ارائه باورپذیر او از این نقش، بخشی از بار دراماتیک فیلم را تکمیل کرده است.»
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | کت چرمی | ثریا |  |  |
| ۱۴۰۲ | نساز |  | فیلم کوتاه |  |
| ۱۴۰۲ | آبی روشن | ستاره |  |  |
| ۱۴۰۳ | بازی خونی | مینا |  |  |
:
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۰ | زخم کاری | مائده ریزآبادی |  |
فیلم‌شناسی > تئاتر

| سال | عنوان | نقش | مکان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۷ | حکایت لوطیان مرد رند |  |  |
| ۱۴۰۱ | چخوف‌خوانی زیر نظر نماینده فدراسیون روسیه |  |  |
| ۱۴۰۲ | یکی بود، یکی نبود |  | تماشاخانه ایرانشهر |
جایزه‌ها و نامزدی‌ها

| جشنواره | سال | جایزه | اثر | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۴۰۱ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن | کت چرمی | پیروز |  |
| جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۴۰۲ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن | آبی روشن | نامزدشده |  |
| جشن حافظ | ۱۴۰۱ | بهترین بازیگر زن | کت چرمی | نامزدشده |  |
حاتمی در جشنوارهٔ فجر ۱۴۰۱ که در آن‌جا سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برنده شد.
دودمان‌های ایران

در این مقاله، سلسله‌های تاریخی ایران پس از تمدن ایلام فهرست شده‌اند.
برای دیدن حکومت‌های پیش از ایلام، به فهرست مربوطه مراجعه نمایید.
قلمرو ایران در زمان سلسله‌های متفاوت
این فهرست دودمان‌های ایران است. ایران سرزمینی باستانی در غرب آسیاست که از شرق با شبه‌قارهٔ هند، آسیای مرکزی و چین؛ از غرب با بین‌النهرین و دنیای مدیترانه؛ از شمال با روسیه؛ و از جنوب با خلیج فارس و شبه‌جزیرهٔ عربستان همسایه است. ایران برای قرن‌های متمادی بر سر راه دو مسیر اصلی تجارت فراقاره‌ای — جادهٔ ابریشم در شمال و مرکز ایران؛ راه ادویه از جنوب آسیا و از طریق خلیج فارس — قرار داشت. این موقعیت، ایران را که قرن‌ها امپراتوری منطقه‌ای بود، به بستری برای تبادلات فرهنگی و تجاری با همسایگانش تبدیل کرده بود.
ایران باستان تمدنی دیرپاست که حداقل به هزارهٔ دوم قبل از میلاد می‌رسد. در ایران باستان امپراتوری‌های پهناور و قدرتمند ظهور کردند و مزدیسنا رایج بود. شاهنشاهی هخامنشی که توسط کوروش بزرگ در سال ۵۵۰ پیش از میلاد بنیان‌گذاری شد، بزرگ‌ترین امپراتوری جهان تا بدان روز بود که طی حمله اسکندر نابود شد. دوره امپراتوری‌های باستان با فتح ایران توسط مسلمانان در قرن هفتم میلادی به پایان رسید. ایران باستان رقبای بزرگی چون یونانی‌ها، رومی‌ها و بیزانسی‌ها داشت. از زمان حملهٔ عرب‌های مسلمان به ایران تا ظهور صفویان، ایران حکومت سراسری ملی نداشت اما به لحاظ فرهنگی به حیات خود ادامه داد و توانست فرهنگ متمایز خود را حفظ کند. در واقع، فرهنگ ایرانی به خصوص از قرن یازدهم میلادی به بعد در مرکز تمدن اسلامی بود. این کشور در قرن سیزدهم میلادی توسط مغول‌ها فتح شد. از ابتدای قرن شانزدهم که دولت صفوی روی کار آمد، ایران هویت سیاسی مستمری را حفظ کرده است. دودمان پهلوی آخرین سلسلهٔ پادشاهی ایرانی است.