ایرنا یاروتسکا
زندگی‌نامه > حرفه > پس از ۱۹۸۲

چند ماه پس از تولد دخترش در ۱۹۸۲، فعالیتش را از سر گرفت و در کلاب «اسکورپیوس» در نیوجرسی چند کنسرت برگزار کرد و همچنین برنامه تلویزیونی «Zwariowany dzień» (روزی دیوانه وار) را تولید کرد. در سال‌های بعد، او در نیویورک، نیو بریتین و شیکاگو چند کنسرت گذاشت. در ۱۹۸۵، او برنامه‌ای با عنوان «Największe przeboje Ireny Jarockiej» (بهترین و محبوب‌ترین آهنک‌های ایرنا یاروتسکا) ضبط و تولید کرد. در ۱۹۸۷، یک آلبوم استودیویی به نام خودش «Irena Jarocka» منتشر کرد و در ۱۹۸۸، یک تور کنسرت در استرالیا به همراهِ وویچی‌یه موِنارسکی برگزار کرد. در ۱۹۹۰ او به همراه دخترش به همسرش میخاو سوبولِوسکی، که کارمند آمادمی علمی لهستان بود و از ۱۹۸۹ در آمریکا کار می‌کرد، ملحق شد. یاروتسکا در سال اول اقامتش در آمریکا کنسرتی نگذاشت، چون دچار افسردگی به دلیل دوری از وطن خویش شد. با گذشت زمان، فعالیت خود را دوباره آغاز کرد و در کاباره‌های لهستانی اجرا کرد، در ۱۹۹۲ آلبومی در بازار آمریکا منتشر کرد با نام «My French Favourites» (آهنگ‌های فرانسوی مورد علاقهٔ من) که در آن آهنگ‌های محبوب فرانسوی را با سبک جاز اجرا می‌کند. او آهنگ‌های آلبوم را در یک شوی تلویزیونی در تلویزیون لهستان در ورشو اجرا و معرفی کرد. هنگامی که در آمریکا بود، او در فعالیت‌های کابارهٔ بین‌المللی زنان در شهر مورگان تاون شرکت کرد. همچنین در نوشتن کتاب «Kuchnie z całego świata» (غذاهای سراسر جهان) نیز کمک کرد.
در اواخر دههٔ ۹۰، در فعالیتهای سازمان «اکو اینترنشنال» شرکت کرد و به دنبال آن، دو کنفرانس در گدنیا برگزار شد که دربارهٔ بهداشت زنان بودند. در ۱۹۹۹، او شهروندی آمریکا را دریافت کرد. در ۲۰۰۰، او در نمایش «Piękny widok» (چشم‌اندازی زیبا، نوشتهٔ اسلاومیر مروژک و به کارگردانی سیلوی دنیل) در یک سالن تئاتر لهستانی در واشینگتن نقش یک زن جاسوس بازی کرد. در اکتبر ۲۰۰۱، آلبومی به نام «Mój wielki sen» (رویاهای بزرگ من) منتشر کرد که شامل آثار محبوب او در تنظیم‌های جدیدی هست که توسط هنرمندان نسل جوان ایجاد شده است. در سال ۲۰۰۳، او بعنوان یک هنرمند محبوب در جشنواره‌ای در سیراکیوس حضور پیدا کرد و بنیاد «Poland-USA Promotion» (حمایت از خوانندگان تازه‌کار در لهستان و آمریکا) را راه‌انداری کرد. در آوریل ۲۰۰۴، به لهستان بازگشت و یک تور تابستانی را برگزار کرد. در ۲۰۰۶، او با کمک چسلاوا باوئر جشنوارهٔ «Discover Poland Festival» (جشنوارهٔ کشف لهستان) را در کالیفرنیا برپا کرد و همچنین مهمان برنامهٔ گفتگوهای آمریکاییِ اوا دژزگا بود.
در سال ۲۰۰۷ به لهستان بازگشت و یک تور کنسرت در سراسر مملکت خود برگزار کرد. در همان سال، زندگینامهٔ خود را با عنوان «Motylem jestem, czyli piosenka o mnie sami» (من یک پروانه‌ام، یا آهنگی دربارهٔ خودم) به رشتهٔ تحریر درآورد. این کتاب در قالب یک مصاحبهٔ طولانی هست که بوسیله «ماگدالنا ولوسیاک» انجام می‌گیرد. در ۲۰۰۸، او آلبوم «Małe rzeczy» (چیزهای کوچک) را منتشر کرد و آن را با عنوان «محبوب‌ترین» تبلیغ کرد. در سال ۲۰۱۰، او به همراه مایکل بولتون، آخرین آهنگ محبوب و مشهور خود را به نام «Break Free» (آزاد شدن) را خواند، همچنین یک آلبوم کریسمسی به نام «Ponieważ znów są święta» (چون دوباره کریسمس هست) که در آن سرودهای کریسمسی متعددی از جمله «Pastorałką braterską» (سرودی برادرانه) نوشتهٔ یانوش پیونت‌کووسکی را منتشر کرد. علیرغم بیماری اش، او همچنان به فعالیت حرفه‌ای خود و اجرای کنسرت ادامه داد، از جمله: در ۲۹ مارس ۲۰۱۰ در کنسرتِ «Diwy polskiej estrady» (خوانندگان زن اپرا در صحنه‌های اپرای لهستان) در سالن کنگره ورشو اجرا کرد و آخرین کنسرت خود را نیز در ۱۴ اوت ۲۰۱۱ در دهمین جشن بزرگداشت سنت سیگیسموند در اِشچِپَنکی برگزار کرد.