stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آلن کالما

آلن کالما (فرانسوی: Alain Calmat‎؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۴۰) اسکیت‌باز نمایشی، جراح اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
دولت اقماری

با مستعمره یا اشغال نظامی اشتباه نشود.
عبارت کشور تابع یا دولت اقماری (انگلیسی: Satellite state) به کشوری گفته می‌شود که رسماً مستقل باشد ولی به‌شدت تحت تأثیر یا کنترل سیاسی، اقتصادی، و نظامی (به‌طور کلی هژمونی) یک کشور دیگر قرار داشته باشد به‌طوری که سیاست کشور عمدتاً توسط کشور متبوع تعیین گردد. در طول جنگ سرد این عبارت برای اشاره به متحدان شوروی در اروپای مرکزی و اروپای شرقی که عضو پیمان ورشو بودند به کار می‌رفت.
این عبارت از ماهواره‌های کوچکتری که به دور سیاره‌های بزرگ‌تر می‌چرخند گرفته شده‌است.
دولت‌های اقماری شوروی > پس از جنگ جهانی اول

مغولستان پس از جدایی از چین در ۱۹۱۱ یک دولت اقماری امپراتوری روسیه بود.
جمهوری خلق تووا نیز در سال ۱۹۲۰ از چین مستقل شد و یکی از دول اقماری روسیه بود تا اینکه در ۱۹۴۴ تصرف و به خاک شوروی افزوده شد.
جمهوری خاور دور در سیبری نیز یکی دیگر از دول اقماری شوروی بود.
دولت‌های اقماری شوروی > پس از جنگ جهانی دوم

دول اقماری شوروی در اروپا عبارت بودند از:
جمهوری سوسیالیست خلق آلبانی (تا ۱۹۶۰)
جمهوری خلق لهستان
جمهوری خلق بلغارستان
جمهوری خلق رومانیا
جمهوری سوسیالیستی چکسلواکی
جمهوری دمکراتیک آلمان (آلمان شرقی)
جمهوری خلق مجارستان
برخی نیز از جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی به عنوان یک دولت اقماری شوروی نام برده‌اند، گرچه این کشور پس از اختلاف بین تیتو و استالین در سال ۱۹۴۸ و انتقال دفتر کامینفرم از بلگراد به بخارست از ردهٔ این کشورها جدا شد.
جمهوری دموکراتیک افغانستان از ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱ را نیز می‌توان یک دولت اقماری به‌شمار آورد.
پس از جنگ سرد

برخی از تحلیل‌گران گفته‌اند که سیاست آمریکا در خاورمیانه پس از جنگ سرد بر تبدیل کشورهایی مثل عراق به دولت اقماری ایالات متحده است.
از سوازیلند و لسوتو به عنوان دولت اقماری آفریقای جنوبی یاد می‌شود.
تاریخ کبریت در ایران

کبریت در ایران برای نخستین بار در زمان قاجار به واسطه گردشگران و جهانگردان خارجی دیده شد. سپس کبریت‌های سوئدی و اتریشی به‌طور رسمی وارد شدند. میرزا مهدی خان‌شقاقی از رجال دوره ناصری می‌نویسد: «اولین دفعه که کبریت به ایران آمد، شخصی به نام «اسماعیل آتش» کبریت‌ها را در دست می‌گرفت و فریاد می‌کشید با آتش، آتش درست می‌کنم.».
در ابتدا کبریت کالایی لوکس و اشرافی به حساب می‌آمد و در دسترس عموم مردم نبود و کاربرد آن بیشتر برای مصرف دخانیات بود تا مصارف آشپزخانه ای. چندین دهه به طول انجامید تا کبریت کالایی عمومی در اختیار مردم باشد.
قبل از انقلاب > تأسیس اولین کارخانه در تبریز

اولین کارگاه‌های کبریت سازی در ایران توسط تقی توکلی و میرزاحسین واعظ در سال ۱۲۹۷ در تبریز دایر شد. و سپس بعد از آن محمدرحیم خویی کارخانه کبریت ممتاز را در همان شهر دایر نمود. پس از مشروطه مجلس به دنبال خلع ید استعمار و دخالت‌های خارجی در ایران بود و مشتاق اعطای امتیاز به موسسات ایرانی، با تصاحب امتیاز ۱۵ ساله انحصار کبریت توسط کارخانه ممتاز در آذربایجان، عرصه رقابت برای کبریت توکلی به‌طور کلی بسته شد و منجر به تعطیلی کارخانه گردید. گرچه همچنان مخفیانه به فعالیت خود ادامه می‌داد. این دو کارخانه در سال‌های متمادی درگیر دعواهای حقوقی با یکدیگر بوده‌اند. پس از اعطای امتیاز به کبریت ممتاز دیگران در دیگر استان‌ها برآن شدند که امتیاز محلی کبریت را دریافت کنند مانند میرزا ابوطالب اسلامیه در تهران و محمد دانش بزرگ‌نیا در خراسان.
قبل از انقلاب > بازدید رضاشاه از کارخانه ممتاز

در جریان بازدید رضاشاه از کارخانه کبریت ممتاز در روزنامه اطلاعات ۲۷ شهریور ۱۳۰۶ در صفحه دوم نوشته شده است:
«کارگران کارخانه کبریت خاصی به او دادند: یک جعبه کبریت طلا! قوطی مذکور از طلای خالص و روی آن یک شیر و خورشید از طلا، یک تاج با برگ خرما از برلیان و دو بیرق ایران در دو طرف تاج از یاقوت، الماس و زمرد به طوری که برجسته بوده است. پشت قوطی نیز دورنمای کارخانه را ترسیم نموده بودند و در ذیل آن عبارت «تقدیمی کارگران کارخانه کبریت‌سازی تبریز» رسم شده بود. داخل قوطی از مخمل و یک جعبه کبریت سه رنگ بغلی در آن قرار داده شده بود.»
قبل از انقلاب > کبریت تهران و تأسیس انحصارات

گرچه تبریز در تولید کبریت پیشگام بوده ولی منحصراً جزو اولین تلاش‌ها نبوده و تهران به دلیل موقعیت خاص خود زودتر به فکر تولید کبریت بوده است. در اواخر سلطنت ناصرالدین شاه قاجار، برادران پولیاکوف با مشارکت امین‌الدوله توانستند اولین کارگاه کبریت سازی را در تهران با نام کبریت تهران دایر نمایند. این کارخانه به دلیل ناتوانی در تأمین مواد اولیه و همچنین دسیسه‌های روسیه به تعطیلی کشانده شد. مشابه اتفاقی که برای کارخانه قندسازی امین‌الدوله اتفاق افتاد.
در سال ۱۳۱۰ مصوب ۱۹ اسفند قانون انحصارات که شامل قند، شکر و کبریت می‌شد، تولیدکنندگان را مجاب به فروش محصول خود به دولت می‌کرد و دولت تنها بانی رسمی واردات، خرید و فروش این اقلام در کشور بود. عواید این انحصار صرف بودجه «صحیه عمومی» می‌شد. پس از اجرای این قانون در سال ۱۳۱۲ کبریت‌ها با برچسب تفتیش انحصار وارد بازار شد که پس از آن به بازرسی انحصار تغییر یافت. در دوران انحصارات حق چاپ لیبل تنها در اختیار دولت بود و این لیبل‌ها با عناوین اشاره شده با قیمت ۲ شاهی ارائه می‌شد که این برچسب‌ها در چاپخانه مجلسی شورای ملی به چاپ می‌رسیدند.
به مصوب ۱۳ دی‌ماه ۱۳۱۱ مجلس شورای ملی، ایران به قرارداد بین‌المللی منع استفاده از فسفر سفید در ساخت کبریت ملحق شد، طبق کنوانسیون برن (۱۹۰۶) استفاده از فسفر سفید در تولید کبریت به این علت که بیماری فک فسی را برای کارگران به همراه داشت منع شد، این بیماری با درد شدید فک و تخریب استخوان فک همراه بود و می‌توانست منجر به مرگ شود.
بر اساس گزارش وزارت صنایع و معادن پهلوی در طی سال‌های ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۳ مصرف کبریت از ۱۵۰ میلیون بسته به ۳۰۰ میلیون رسید که بیشتر آن را تولید داخلی تأمین می‌کرد. کارخانه ممتاز در این مجموع ۶۰ درصد تولید را در اختیار داشت همچنانی که کارخانجات نیمه اتوماتیک ۹۰ درصد بازار را تشکیل می‌دادند و کارخانجات دستی تنها ده درصد آن را صاحب بودند. قیمت هر قوطی کبریت حدوداً برابر با ۶۰ دینار (۱۲ شاهی) بود. بازار صادراتی کبریت که برای ایران در این سال‌ها به وجود آمده بود موجب ازدیاد کارخانجات دستی شد اما با تولید کبریت‌های نامرغوب باعث از دست رفتن این بازار گردید. کبریت ممتاز مرغوب‌ترین نوع کبریت را در آن زمان داشته و کارخانجات دستی به دلیل عدم توانایی در رقابت در معرض ورشکستگی بودند.
از نظر تعداد کارگران کارخانجات نیمه اتوماتیک تنها هزار کارگر داشتند که در مقابل به دلیل تعدد کارخانجات دستی ۳ هزار کارگر داشتند. همچون صنایع دیگر استفاده از کودکان در کارخانجات دستی نیز شایع بوده. طبق اصل گزارش:
کارخانجات دستی به‌طور کلی بر اساس استفاده از کودکان خردسال ایجاد شده‌اند زیرا این نوع کاردستی با فرزی انگشتان ظریف اطفال با صرفه تر بوده و بهتر میسر است و بر عکس این نوع کار یکنواخت و خسته کننده از حوصله و ذوق کارگر بزرگ‌سال خارج است. در صنایعی که اطفال بعنوان کار آموز بکار گماشته می‌شوند چون استفاده از وجود آنها بیشتر بعلت قلت دستمزد است کار اطفال را باید در حقیقت استثمار دانست لکن به‌طور کلی در صنعت - کبریت سازی چون مزدی که خرد سالان دریافت می‌نمایند براساس مقاطعه است بسا می‌شود که مزد اطفال ماهر و مستعد در کارخانجات کبریت سازی دستی خیلی بیشتر از مزدی است که اطفال در سایر صنایع عاید می‌کنند.
در ادامه اشاره می‌شود به دلیل عدم توانایی رقابت با کارخانجات نیمه اتوماتیک دیگر استفاده از کودکان هم صرفه نداشته و این عمل صَرف نظر از استثمار، توسط بیمه و قوانین کار کاملاً مردود حساب می‌شود.
قبل از انقلاب > کبریت تهران و تأسیس انحصارات > برخی از عناوین کارخانه‌های تولید کبریت

ممتاز، توکلی، هما، فرشته، عنقا، باختر، همایون، ژاله، تهران، افسر، گیلان، امید، فروزان و میهن
بعد از انقلاب

در سال ۵۸ کارگران پیشرو کارخانه کبریت سازی تبریز (توکلی) در اعلامیه ای تند و با لحن کمونیستی با عنوان «توطئه‌های توکلی را افشا می‌کنیم» شرح می‌دهند که دو مأمور مسلح یکی از نمایندگان شورای کارخانه را به دفتر حزب جمهوری خلق مسلمان برده. و با بازجویی از وی علت تعطیلی پنجشنبه کارخانه را خواستار می‌شوند.
در جریان قانون حفاظت و توسعه صنایع ایران کارخانه کبریت توکلی مصادره شد و به کبریت ۲۹ بهمن تغییر نام یافت و در نهایت سال ۱۳۷۱ در شرایط زیان ده به مالکان خود بازگردانده شد. در همان سال کارخانه کبریت مشگین توسط خانواده خویی در جهت محرومیت زدایی در مشگین‌شهر تأسیس شد.
در سال ۱۴۰۳ از میان ۵۳ کارخانه کبریت سازی تنها ۴ کارخانه باقی مانده که عبارتند از: کبریت توکلی، ممتاز، سه ستاره زنجان، مشگین
در ادبیات فارسی

زندگی‌ام مانند کبریت بی‌خطر سوخت، زندگی و کبریتم با اینکه بی‌خطر بود سوخت، سوخت هرآنچه که نباید می‌سوخت، هرگز معنی بی‌خطر شده سوختن را نمی‌فهمم، چرا کبریتی با زندگی بی‌خطر سوخت؟!
در فرهنگ عامه > مگه اومدی آتیش ببری

قبل از همه‌گیری کبریت، آتش معمولاً از همسایه‌ها گرفته می‌شد همچنین در ایلات اگر آتش خاموش می‌شد باید به نزدیک‌ترین روستا می‌رفتند تا آتش بیاورند. به همین خاطر زمانی که مهمان زودتر می‌خواست ترک گوید به او می‌گفتند مگه اومدی آتیش ببری که زود می‌خوای بری.
در فرهنگ عامه > کبریت بی‌خطر

کبریت بی‌خطر را مردم به شخصی نسبت می‌دهند که ناتوان و بی‌عرضه باشد.
جلد قوطی کبریت

کبریت احتمالاً جزو اولین رسانه‌های تبلیغاتی به دلیل فراگیری روزافزون آن بوده است. میرزاحسین واعظ با هدف مبارزه با استعمار روس‌ها با چاپ شعار ملی آن زمان «برای پیشرفت وطن امتعه داخلی ابتیاع کنید.» بر روی قوطی کبریت‌ها سعی در ترغیب مردم به خرید کالای داخلی داشت.
از اولین نمادهای حیوانات که روی جلد قوطی‌ها چاپ می‌شدند می‌توان به خروس (نمادی از بیداری)، شتر در جهت چپ به معنای تجارت و کاروان‌هایی است که در جاده ابریشم به سمت غرب حرکت می‌کردند اشاره کرد.
مجموعه‌داری

کبریت نیز مانند تمبر و سکه کالای مورد توجه مجموعه داران است. با این تفاوت که کبریت بیشترین تنوع را در این میان دارد. همچنین که به ظرفیت تبلیغاتی و کلکسیونی کبریت توجه شده. کارخانه‌ها دست به تولید مجموعه کبریت‌هایی با موضوعات مختلف با بسته‌بندی مخصوص مختص مجموعه داران زده اند. مانند:
پک سربازان پارسی
مجموعه خلیج فارس
سری میراث فرهنگی به سفارش همین اداره
مجموعه‌داری > انجمن مجموعه‌داران کبریت ایران

انجمن مجموعه‌داران کبریت ایران، که در تاریخ ۲۲ مهر ۱۳۹۸ تحت شماره ۶۶۱ به ثبت رسیده یک مؤسسه غیرتجاری که با هدف ترویج فرهنگ، حفاظت و نگهداری از میراث ملی، فرهنگی و صنعتی ایران، به خصوص در حوزه کبریت است.
مجموعه‌داری > موزه کبریت تبریز

اولین موزه کبریت ایران در سال ۱۳۹۸ در تبریز توسط کبریت ممتاز در نزدیکی کارخانه تأسیس شد. موزه شامل کلکسیونی از کبریت‌های تاریخی، دستگاه‌های تولید کبریت، اسناد و مدارک و همچنین آلات کارخانه و شجره نامه ای از خاندان خویی می‌باشد.
کتابشناسی

سیدی، مهدی (۱۳۴۷). راهنمای کبریت ایران.
صادقی، مهدی (۱۳۹۴). کتاب کبریت ایران. ج. ۱ و ۲.
آسایش تایینی، امیر حسین؛ روح‌اللهی، جعفر؛ هنر، نویان (۱۳۹۷). راهنمای کبریت‌های ایران.
مهاجر، شهروز (۱۳۹۷). کبریت.
یکی از قدیمی ترین جلد های کبریت توکلی
اولین کبریت تولید شده در ایران به واسطه امین‌الدوله با همکاری روس ها
فرولتو آنتیکو

مکان
| فرولتو آنتیکو | فرولتو آنتیکو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
فرولتو آنتیکو: فرولتو آنتیکو
ناحیه: کالابریا
استان / شهرستان: کاتانزارو (CZ)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱ کیلومتر مربع (۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۵۰ متر (۱۱۵۰ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۳): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۳)
 • کل: ۲٬۰۷۷
 • تراکم: ۹۹/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Feroletani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 88040
پیش‌شماره تلفن: 0968
قدیس پشتیبان: سیلوستر یکم
روز قدیس: 31 December
وبگاه: وبگاه رسمی
فرولتو آنتیکو (به ایتالیایی: Feroleto Antico) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کاتانزارو واقع شده‌است.
خصوصیات

فرولتو آنتیکو ۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۷۷ نفر جمعیت دارد و ۳۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کایل سالیوان

| کایل سالیوان | کایل سالیوان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) لس آنجلس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–اکنون
کایل سالیوان (انگلیسی: Kyle Sullivan؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
سرباز (فیلم ۱۹۹۸) (۱۹۹۸)
سه‌شنبه‌ها با موری (فیلم) (۱۹۹۹)
حرکت بزرگ مکس کیبل (۲۰۰۱)
ساینفلد (۱۹۹۷)
سرزمین موعود (۱۹۹۸)
بخش فوریت‌های پزشکی (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۰)
نمایش آماندا (۲۰۰۰–۲۰۰۱)
دنیای مالکوم (۲۰۰۰–۲۰۰۳)
تمام این‌ها (۲۰۰۲–۲۰۰۵)
جنگ در خانه (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۵–۲۰۰۷)
کریس کونتوس

کریس کونتوس (انگلیسی: Chris Kontos؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۳) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تمپا بی لایتنینگ و نیویورک رنجرز اشاره کرد.
امید آهنگر

| امید آهنگر | امید آهنگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ مهر ۱۳۵۸ ‏(۴۵ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان، نویسنده، تدوینگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۲- هم‌اکنون
همسر: نوشین حسین‌خانی
فرزندان: آترین آهنگر
والدین: رضا آهنگر (پدر)- پوران مقدم (مادر)
امید آهنگر (زاده ۳ مهر ۱۳۵۸ در تهران)، بازیگر اهل ایران است. او بازیگری را از سال ۱۳۶۲ آغاز کرد و سال بعد برای بازی در سریال علی کوچولو دعوت شد. آهنگر فارغ‌التحصیل از هنرستان صدا و سیما و فارغ‌التحصیل رشته کارشناسی ادبیات دراماتیک از دانشگاه آزاد است. نخستین تجربه سینمایی آهنگر فیلم «تحفه‌ها» در سال ۱۳۶۶ بوده‌است. وی برادر بزرگتر کاوه آهنگر بازیگر سینما و تلویزیون است. آمید اهنگر خواهری به نام آرام اهنگر دارد که اونیز چندین فیلم مشترک با امید بازی کرده آرام اهنگر بعد ازدواج راهی اروپا شد در حال حاضر فقط مادر امید در ایران هستند کاوه اهنگر هم مدتی پیش پناهنده کشوری دیگر شد.
بازیگری

برخی ار فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که امید آهنگر در آن‌ها بازی کرده‌است.
عیددیدنی (۱۳۶۱)
بچه‌ی مردم (۱۳۶۲)
علی کوچولو(۱۳۶۳)
بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰)
راز چشمه سرخ (۱۳۷۰)
علی و غول جنگل (۱۳۶۹)
شنگول و منگول (۱۳۶۸)
تحفه‌ها (۱۳۶۶)
شرایط عینی(۱۳۶۶)
حریم مهرورزی (۱۳۶۵)
اسلحه چوبی (۱۳۶۶)
دو مرغابی در مه (۱۳۶۶)
چشم چشم دو ابرو (۱۳۶۵)
گل یاس(۱۳۶۵)
مداد پاک کن (۱۳۶۶)
همسایه‌ها (۱۳۶۶)
تپلی (۱۳۶۷)
غبار مرگ (۱۳۶۷)
ایستادن در باد (۱۳۶۸)
عزیزخانوم (۱۳۶۹)
ماجرا (۱۳۷۰)
داستان گاز (۱۳۷۱)
خاطره‌ها (۱۳۷۳)
حوادث (۱۳۷۳)
بافته‌های رنج (۷۷–۱۳۷۶)
زیر گنبد کبود (مجموعه تلویزیونی ۱۳۷۴)
شب چراغ (مجموعه تلویزیونی) (۹–۱۳۷۸)
ماه و خورشید (۱۳۷۹)
هم پیمان  (۱۳۷۹)
خواستگاری پرماجرا (۱۳۷۹)
روزهای آخر (۱۳۸۰)
زاویه (۱۳۸۰)
عکس دسته جمعی (۱۳۸۰)
توپ گرد (۱۳۸۱)
خانه مهر (۱۳۸۱)
مسافر زمان (مجموعه تلویزیونی) (۱۳۸۲)
دایره تردید (۱۳۸۲)
روزگار سپری شده (۱۳۸۲)
آهوی ماه نهم (۱۳۸۳)
فصل زرد (۱۳۸۲)
راز و نیاز (۱۳۸۳)
باران رحمت (۱۳۸۳)
پنجمین نفر (۱۳۸۳)
واپسین کوچ (۱۳۸۴)
آفتاب سرد (۱۳۸۴)
سر عشق (۱۳۸۵)
بوتیمار (۱۳۸۵)
آینه (۱۳۸۵)
گام آخر (۱۳۸۵)
حضور (۱۳۸۶)
خط‌شکن(۱۳۸۶)
گلستان در آتش (۱۳۸۶)
دهخدا (۱۳۸۶)
اینم یه جورشه (۱۳۸۶)
بلندیهای برف گیر (۱۳۸۶)
شیب تند (۱۳۸۷)
شب سرباز (۱۳۸۷)
خط باریک (۱۳۸۷)
دفتر دار (۱۳۸۷)
طلوع (۱۳۸۷)
تا حضور (۱۳۸۸)
دنا (۱۳۸۹)
بازگشت (۱۳۸۸)
نشانی (۱۳۸۸)
تئاتر و تله تئاتر

اسلحه چوبی (۱۳۶۴)
دو مرغابی در مه (۱۳۶۶)
گل یاس (۱۳۶۵)
برخورد اول (۱۳۷۴)
محبس (۱۳۷۵)
آتقی و شهر خیال (۱۳۷۶)
پهلوان اکبر نمی‌میرد (۱۳۷۷)
به من میگن مکنا (۱۳۷۸)
درفش کاویان (۱۳۷۹)
بازگشت به مدار ۴۵ درجه (۱۳۷۹)
سه جلد (۱۳۸۸)
کارگردانی و تهیه کنندگی

روزنه‌ی امید (۱۳۷۷)
تضاد (۱۳۷۹)
تاوان (۲۰۱۰)
انتظار (۲۰۱۱)
فقط یه آرزو (۲۰۱۲)
ایستگاه آخر (۲۰۱۳)
سریال خانه امن (۲۰۱۴)
نقاشک (۲۰۱۵)
سریال باتلاق (۲۰۱۵)
سریال کمیکراسی (۲۰۱۷)
بچه که بودیم (۲۰۱۹)
برگی از دفتر من (۲۰۲۰)
مجموعه دریچه (۲۰۲۱)
شهر فرنگ (۲۰۲۲)
روز-داخلی-سینما(۲۰۲۴-۲۰۲۲)
مجموعه چی چجوری درست میشه (۲۰۲۳)
امید آهنگر در سریال علی کوچولو
Omid A
OmidAhangar
اشلی مک آیور

اشلی مک آیور (انگلیسی: Ashleigh McIvor؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۳) ورزشکار اسکی نمایشی اهل کانادا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
آماندا کارتر

آماندا کارتر (انگلیسی: Amanda Carter؛ زادهٔ ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴) بازیکن بسکتبال با ویلچر پارالمپیک استرالیایی است. او که در سن ۲۴ سالگی مبتلا به میلیت عرضی تشخیص داده شد، بازی بسکتبال با ویلچر را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و در تیم ملی بسکتبال با ویلچر زنان استرالیا، گلایدر، در سه بازی پارالمپیک از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۰ شرکت کرد. مصدومیت در سال ۲۰۰۰ او را مجبور به کناره گیری از این ورزش کرد. اما او در سال ۲۰۰۹ به تیم ملی بازگشت و عضو تیمی بود که نماینده استرالیا بود و در پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن مدال نقره را کسب کرد.
کارتر به دلیل آسیب دیدگی در سال ۲۰۰۰، تحرک قابل توجهی را در بازوی راست خود از دست داد و نیاز به بازسازی آرنج داشت. او ۱۱ هفته را روی یک دستگاه حرکت غیرفعال مداوم گذراند و ۹ عمل برای درمان آرنج مورد نیاز بود. پس از بازگشت خود در سال ۲۰۰۸، او برای Dandenong Rangers در لیگ ملی بسکتبال با ویلچر زنان استرالیا (WNWBL) بازی کرد، تیمی که قبل از مصدومیت در آن بازی کرده بود. در آن سال او جایزه بهترین بازیکن را دریافت کرد و با ارزش‌ترین بازیکن (MVP) در رده‌بندی معلولیت ۱ امتیازی خود در WNWBL انتخاب شد و در لیست All Star Five لیگ قرار گرفت. رنجرز در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ عناوین WNWBL را پشت سر هم به دست آورد، و او دوباره به عنوان نشانگر WNWBL MVP 1 و در سال ۲۰۱۲ به عنوان All Star Five لیگ انتخاب شد.
بات برگتسابرن

مکان
| بات برگتسابرن   | بات برگتسابرن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Südliche Weinstraße
انجمن شهرداری: Bad Bergzabern
حکومت: حکومت
 • شهردار: Harald Bratz (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۷۱ کیلومتر مربع (۴٫۱۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۷۰ متر (۵۶۰ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۱۳ میلادی): جمعیت (دسامبر ۲۰۱۳ میلادی)
 • کل: ۷۶۴۱
 • تراکم: ۷۱۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۷۶۸۸۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۳۴۳
پلاک خودرو: SÜW
وبگاه: www.bad-bergzabern.de
شهر باد برگ‌زابرن (به آلمانی: Bad Bergzabern) در ایالت راینلند-فالتز در کشور آلمان واقع شده است.
الکساندر راگولین

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 الکساندر راگولین:  الکساندر راگولین
سوابق مدال: سوابق مدال
به نمایندگی از   اتحاد جماهیر شوروی: به نمایندگی از   اتحاد جماهیر شوروی
هاکی روی یخ مردان: هاکی روی یخ مردان
|  |  بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۴  | Team |
|  |  بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۶۸  | Team |
|  |  بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۷۲  | Team |
الکساندر راگولین (به روسی: Александр Рагулин) ورزشکار مرد رشتهٔ هاکی روی یخ اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۶۴ تا ۱۹۷۲ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک زمستانی در مجموع ۳ مدال طلا را کسب کرد.
نان طابون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نان طابون، جزء اصلی موساخان: نان طابون، جزء اصلی موساخان
گونه: نان تخت ساندویچ رپ
خاستگاه: خاورمیانه
  رسانه: نان طابون:   رسانه: نان طابون
نان طابون، نوعی نان تخت شامی است که در تنور سفالی طابون یا ' تنور پخته می‌شود، مشابه نان‌های تنوری مختلف که در بسیاری از مناطق آسیا یافت می‌شود. به عنوان پایه یا ساندویچ رپ در بسیاری از غذاها استفاده می‌شود.
تغییرات

نان طابون بخش مهمی از آشپزی فلسطینیبه‌طور سنتی روی سطحی پر از سنگ‌های کوچک داغ در تنور طابون پخته می‌شود. این نان پایه موساخان است که اغلب غذای ملی فلسطین محسوب می‌شود. گوستاف دالمان، خاورشناس آلمانی، ساخت آن را در فلسطین در اوایل قرن بیستم، در میان انواع دیگر نان‌ها ثبت کرد. در فلسطین، نان تخت تا شده را اغلب با مخلوط اسفناج و پیاز، یا با دلمه پنیر و مخلوط پیاز، یا با کشمش و دانه کاج پر می‌کردند. اندازه نان طابون معمولی کمی کوچکتر از نان تنوری معمولی بود. طی قرن‌ها، نان پزی در تنور طابون نقش اجتماعی مهمی را برای زنان در روستاهای فلسطین ایفا کرد.
لاماکون
ماناکیش
طابون سنتی، فلسطین
هیپولیت کمف

| هیپولیت کمف | هیپولیت کمف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ دسامبر ۱۹۶۵ لوسرن
ملیت: سوئیس
هیپولیت کمف (انگلیسی: Hippolyt Kempf؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۵) اسکی‌باز نوردیک اهل سوئیس است.
روح‌الله رستمی

روح‌الله رستمی ملی پوش تیم پاراوزنه برداری ایران و رکورد دار دسته ۸۰ کیلوگرم جهان از سال ۲۰۰۸ وارد تیم ملی شد.
رستمی در سه پارالمپیک دو مدال طلا و نقره کسب کرده است.
مسابقات > پارالمپیک

مسابقات پارالمپیک پاریس - ۲۰۲۴ -دسته ۸۰ کیلوگرم - 1 طلا - ثبت رکورد جهانی ۲۴۲ کیلوگرم
مسابقات پارالمپیک توکیو - ۲۰۲۰ - دسته ۸۰ کیلوگرم - 1 طلا
مسابقات پارالمپیک لندن - ۲۰۱۲ - دسته ۶۷٫۵ کیلوگرم - 2 نقره
مسابقات > پاراجهانی

مسابقات پارا جهانی مالزی- ۲۰۱۰ - دسته ۶۷٫۵ کیلوگرم - 2 نقره
مسابقات پارا جهانی دبی- ۲۰۱۴ - دسته ۷۲ کیلوگرم - 2 نقره
مسابقات پارا جهانی مکزیکوسیتی- ۲۰۱۷ - دسته ۷۲ کیلوگرم - 2 نقره
مسابقات پارا جهانی نورالسلطان- ۲۰۱۹ - دسته ۸۰ کیلوگرم - 1 طلا
مسابقات پارا جهانی تفلیس- ۲۰۲۱ - دسته ۸۰ کیلوگرم - 2 نقره
مسابقات پارا جهانی دبی- ۲۰۲۳ - دسته ۸۰ کیلوگرم - 1 طلا
مسابقات > پارا آسیایی

مسابقات پارا آسیایی جاکارتا - ۲۰۱۸ - دسته ۷۲ کیلوگرم - 1 طلا
مسابقات پارا آسیایی هانگژو - ۲۰۲۲ - دسته
۸۰ کیلوگرم - 2 نقره
مسابقات > قهرمانی آسیا و کاپ جهانی

مسابقه قهرمانی آسیا - ۲۰۱۳ - دسته ۷۲ کیلوگرم - 1 طلا
مسابقه کاپ جهانی تایلند - ۲۰۲۲ - دسته
۸۰ کیلوگرم - 1 طلا
مسابقه کاپ جهانی دبی - ۲۰۲۳ - دسته
۸۰ کیلوگرم - 1 طلا
کلی بچرر

کلی بچرر (به انگلیسی: Kelley Becherer) (زادهٔ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
جنگ روسیه و گرجستان

جنگ روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸، جنگی بین روسیه و جمهوری‌های خودخوانده اوستیای جنوبی و آبخاز مورد حمایت روسیه، علیه گرجستان بود. این جنگ در ماه اوت، به دنبال یک بحران دیپلماتیک بین روسیه و گرجستان، از جمهوری‌های تشکیل‌دهنده اتحاد جماهیر شوروی سابق و در منطقه مهم و استراتژیک قفقاز جنوبی رخ داد که نخستین جنگ اروپایی قرن بیست و یکم بود.
پس از سال‌ها جدال سیاسی روسیه و گرجستان و دخالت‌های روسیه، گرجستان سرکوب استقلال‌طلبان اوستیای جنوبی را آغاز کرد اما یک آتش‌بس اعلام شد. پس از اعلام آتش‌بس، در تاریخ ۷ اوت ۲۰۰۸ نیروهای ارتش گرجستان در یک عملیات غافلگیرانه، شهر تسخینوالی را تصرف کردندو به درگیری نظامی روسیه و گرجستان منجر شد. فردای آن روز یعنی در ۸ اوت ۲۰۰۸ میلادی، روسیه در واکنش به حملهٔ ارتش گرجستان، بخشی از نیروهای خود را در مرز با اوستیا قرار داد. سپس تانک‌های روسیه وارد شهر تسخینوالی شدند. دمیتری مدودف، رئیس‌جمهور وقت روسیه، این اقدام روسیه را در جهت دفاع از شهروندان روسی ساکن در اوستیای جنوبی عنوان کرد. میخیل ساآکاشویلی رئیس‌جمهور گرجستان اعلام کرد: گرجستان از خود در برابر حملات روسیه دفاع خواهد کرد. گرجستان همچنین اعلام کرد که هواپیماهای جنگی روسیه فرودگاه بین‌المللی تفلیس را بمباران کرده‌اند. روسیه همچنین ناوهای جنگی خود را به بندرهای گرجستان در حاشیه دریای سیاه اعزام کرد. همچنین چهار افسر روسی نیز توسط گرجستان دستگیر شدند.
روسیه و نیکاراگوئه پس از پیروزی استقلال‌طلبان، به ترتیب در ۲۶ اوت و ۳ سپتامبر ۲۰۰۸ استقلال اوستیای جنوبی را به رسمیت شناختند. اما اعضای ناتو، اتحادیه اروپا و اکثر کشورهای دیگر آن را بخشی از گرجستان می‌دانند.
مقامات گرجستان، اوستیای جنوبی را یک سرزمین اشغال شده توسط روس‌ها می‌دانند. از سوی دیگر شایعاتی در مورد پیوستن احتمالی اوستیای جنوبی به فدراسیون روسیه وجود دارد.
پیش‌زمینه

اهالی اوستیا، یک اقلیت قومی مجزا از گرجی‌ها هستند که در کنار رودخانه دون زندگی می‌کنند. اوست‌ها یا آسی‌ها در زبان خود، قوم خود را ایرنی می‌نامند. نیای آن‌ها آلان‌ها بودند و زبان آسی نیز از زبان‌های ایرانی شاخه خاوری است. آسی‌ها پس از حمله نیروهای مغولی در سدهٔ سیزدهم میلادی، از دیگر سرزمین‌های قفقاز رانده شده و به اوستیای کنونی آمدند بخشی از آنها در اوستیای شمالی و گروهی دیگری در اوستیای جنوبی مستقر شدند. اوستیای جنوبی در بیشتر کشورهای جهان به عنوان قسمتی از گرجستان شناخته می‌شود. اوستیای جنوبی حدود ۷۰ هزار نفر جمعیت دارد که از این تعداد (حدود ۱۴ هزارنفر) از آن‌ها را اقلیت گرجی‌تبار تشکیل می‌دهند. وسعت این منطقه از لحاظ مقایسه ۱٫۵ برابر کشور لوگزامبورگ است. در سال‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۱ درگیری‌های گوناگونی برای استقلال از گرجستان در اوستیای جنوبی رخ داد که منجر به مرگ دو هزار نفر شد. علت این درگیری‌ها تلاش مردم اوستیای جنوبی برای اتحاد با منطقه خویشاوند خود، (اوستیای شمالی) بود.
در سال ۱۹۹۲ میلادی و پس از رسیدن به یک توافق‌نامه صلح، هر کدام از کشورهای روسیه و گرجستان ۵۰۰ نیرو را برای تأمین صلح به اوستیای جنوبی اعزام کردند. سپس گرجستان نیروهای حافظ صلح روسیه را متهم به جانبداری از جدایی‌طلبان اوستیای جنوبی کرد. دولت روسیه این اتهام را رد کرد. پس از برقراری صلح، بار دیگر درگیری‌های پراکنده‌ای بین نیروهای گرجستان و جدایی‌طلبان آغاز شد. میخائیل ساکاشویلی به مردم اوستیای جنوبی وعده اختیارات خاص به این منطقه را در قالب یک دولت فدرال داد، ولی جدایی‌طلبان خواستار استقلال کامل این منطقه از گرجستان شدند. برخی از منابع خبری اعلام کردند که بیش از نیمی از جمعیت اوستیای جنوبی، گذرنامه روسی دارند دمیتری مدودف این رقم را در حدود ۹۰ در صد از ساکنان اوستیا دانست و آمادگی روسیه را برای حمایت از شهروندان خود اعلام کرد.
جنگ سایبری

درگیری‌های دوطرف به جنگ سایبری نیز کشیده‌شد. وبگاه اینترنتی بانک ملی گرجستان مورد حمله هکرها قرار گرفت و صفحه اصلی آن حذف شد و صفحه‌ای حاوی نگارخانه دیکتاتورهای قرن بیستم جایگزین آن شد. وبگاه‌های خبری گرجستان نیز مورد حملات اینترنتی قرار گرفتند. به وبگاه وزارت دفاع گرجستان نیز نفوذ شد. در ابتدا هر دو وبگاه بانک ملی گرجستان و وزارت امور خارجه گرجستان به ناچار خاموش شدند ولی دوباره آغاز به کار کردند. در مقابل، دولت گرجستان از پخش برنامه‌های تلویزیونی روسیه جلوگیری کرد. همچنین وبسایت وزارت دفاع و وزارت انرژی روسیه، توسط هکرهای گرجی هک شد و پرچم وزارت دفاع گرجستان بروی صفحه قرار گرفت. چندین وبگاه اینترنتی حامی روسیه نیز در گرجستان مسدود شد. پس از صلح این وبگاه‌ها دوباره به حالت فعال بازگشتند. این حملات اینترنتی دارای سابقه بود. در آوریل سال ۲۰۰۷ میلادی حمله هکرهای روسی به وب‌سایت‌های جمهوری‌های خودمختار، سیستم‌های انتقال داده در این جمهوری‌ها را با اختلالات گسترده‌ای مواجه کرد. دلیل این امر ناراحتی و اعتراض این هکرها به برداشتن بنای یادبود جنگ جهانی دوم شوروی سابق از مرکز شهر تالین پایتخت جمهوری استونی بود.