stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راه شیری
ساختار > مرکز

در فاصلهٔ بین ۷۰ تا ۱۰۰ هزار سال نوری از خورشید مرکز کهکشان وجود دارد که یک سیاه‌چاله کلان‌جرم و خوشه‌های ستاره‌ای کروی زیادی وجود دارد.
صفحهٔ کهکشانی که برآمدگی ای به سمت بیرون دارد، دارای قطری در حدود ۷۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ سال نوری است. فاصلهٔ صفحهٔ کهکشانی تا خورشید ۱٬۴۰۰±۲۶٬۰۰۰ سال نوری تخمین زده شده، در حالی که تخمین قبلی خورشید را دورتر ۳۵٬۰۰۰ سال نوری از مرکز برآمدگی قرار می‌داد.
مرکز کهکشانی یک جسم بزرگ به هم پیوسته است که به نظر می‌رسد بقیه مواد به دور آن می‌چرخند. یک منبع رادیویی قوی با نام کماندار به این فکر افتاده است که از مرکز کهکشان راه شیری عکس‌برداری کند، که اخیراً تأیید شده که دارای یک سیاه چالهٔ بسیار حجیم در مرکز آن است. تصور می‌شود که بیشتر کهکشان‌ها دارای یک سیاه چالهٔ بسیار بزرگ در مرکزشان هستند.
نوار کهکشان راه شیری که به نظر می‌رسد ۲۷٬۰۰۰ سال نوری درازا دارد، به سمت مرکز کهکشان ادامه پیدا می‌کند با زاویه‌ای حدود ۱۰±۴۴ درجه نسبت به خط بین خورشید و کهکشان؛ که در درجهٔ اول از ستاره‌های سرخ تشکیل شده، و این یک باور باستانی است. این نوار توسط حلقه‌ای احاطه شده که به حلقهٔ kpc-۵ معروف است، که شامل بخش بزرگی از هیدروژن مولکولی حاضر در کهکشان است. همچنین بیشتر ستاره‌های راه شیری ستاره‌های فعالی هستند، که از کهکشان همسایه، آندرومدا، دیده می‌شوند؛ که این امر بیانگر قابلیت بالای کهکشان ما است.
ساختار > بازوهای مارپیچ

هر بازوی چرخشی توصیف یک لگاریتم است، با انحرافی در حدود ۱۲ درجه. تا همین اواخر باور بر این بود که ۴ بازوی مارپیچی بزرگ وجود دارد که همه از نزدیکی مرکز کهکشان شروع می‌شوند، که اسامی آن‌ها از قرار زیر است:
کله غازی: ۳-kpc و بازوی برساووش.
بنفش:بازوی گونیا خارجی (بلند به همراه محتویات تازه کشف شده)
سبز:بازوی سپر-چلیپا
صورتی :شاه تخته و بازوی کمان.
نارنجی:شکارچی و بازوی ماکیان (که شامل خورشید و منظومهٔ شمسی است)
مشاهدات رابرت بنیامین در سال ۲۰۰۸ از دانشگاه ویسکانسین- وایت واتر اریه شد که نشان می‌داد که راه شیری تنها دارای دو بازوی بزرگ ستاره‌ای است: بازوی برساووش و بازوی سپر-قنطورس، بقیه بازوها یا کوچک هستند یا الحاقی؛ و این به این معناست که کهکشان راه شیری از نظر ظاهر شبیه NGC ۱۳۶۵ است.
خارج از بازوهای بزرگ چرخشی حلقهٔ تکشاخ یا حلقهٔ بیرونی قرار دارد، پیشنهادی توسط دو ستاره‌شناس با نام‌های برایان یانی و هیدی جو نیوبرگ اریه شده مبنی بر اینکه حلقهٔ گاز و ستاره را بیلیون‌ها سال پیش از کهکشان جدا شده.
همان‌طور که برای بیشتر کهکشان‌ها مرسوم است، توزیع جرم در کهکشان راه شیری به گونه‌ای است که سرعت مداری بیشتر ستاره‌ها بستگی چندانی به فاصله از مرکز ندارد. به دور از برآمدگی مرکزی یا لبهٔ بیرونی، سرعت رایج ستاره‌ای بین ۲۱۰ تا۲۴۰ کیلومتر بر ثانیه‌است. از این رو سرعت مداری ستاره مستقیماً متناسب است با طول مسیری که می‌پیماید. این برخلاف وضعیت در داخل منظومهٔ شمسی است، که نیروی جاذبهٔ دو جسم و اجسامی که می‌چرخند دارای سرعت‌های متفاوت ولی مرتبط هستند.
این تفاوت یکی از شواهد دال بر وجود جسم سیاه است. یکی دیگر از جنبه‌های جالب اصطلاح «باد کردن» بازوهای مارپیچی است. اگر قسمت داخلی بازوها سریعتر از قسمت خارجی بچرخد ساختار مارپیچی بازوها از بین خواهد رفت. اما چنین چیزی در کهکشان‌های مارپیچی دیده نشده، به جای آن، ستاره‌شناسان فرض می‌کنند که الگوی چرخشی یک موج چگال است که از مرکز کهکشان نشات می‌گیرد؛ و این شبیه ترافیک در بزرگراه هاست که ماشین‌ها همه در حال حرکت هستند، اما همیشه قسمتی وجود دارد که در آن ماشین‌ها آهسته حرکت می‌کنند. این مدل تصدیق این واقعیت است که تراکم ستاره‌ها در داخل یا نزدیک بازوهای چرخشی بیشتر است.
ساختار > هاله

صفحهٔ کهکشانی احاطه شده توسط هاله‌ای کروی از ستاره‌های قدیمی و خوشه‌های کروی، که ۹۰ درصد آن‌ها در فاصلهٔ ۱۰۰۰۰۰ سال نوری قرار گرفته‌اند. فرض بر این است که قطر هالهٔ ستاره‌ای در حدود ۲۰۰۰۰۰ سال نوری است. با این حال تعداد بسیار کمی خوشهٔ کروی در فواصل دورتر پیدا شده‌است، مانندPLA۴ و AM۱ که در فاصله‌ای دورتر از ۲۰۰۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان قرار دارند. در حدود ۴۰ درصد این خوشه‌ها حرکتی برگشت دهنده دارند، یعنی حرکت آن‌ها خلاف جهت چرخش راه شیری است.
صفحهٔ گازی در برخی طول موج‌ها کدر به نظر می‌رسد، در حالی که مؤلفهٔ کروی اینطور نیست. شکل‌گیری و چیدمان ستاره‌های فعال در این صفحه انجام می‌گیرد، نه در هاله. خوشه‌های باز نیز عمدتاً در این صفحه رخ می‌دهند.
اکتشافات اخیر بر دانش ما نسبت به ساختار منظومهٔ شمسی افزوده‌است. با این کشف که صفحهٔ کهکشانی کهکشان آندرومدا بسیار بزرگتر از آن است که قبلاً تصور می‌شد، این احتمال که صفحهٔ کهکشانی راه شیری گسترش بیشتری داشته باشد قوی تر می‌شود؛ و این گواه بر کشف جدید، بازوی صلیب شمالی است. با کشف کماندار کهکشان بیضوی کوتوله کشف شد. نوار کهکشانی باقی‌مانده به عنوان اجرام چرخنده‌ای که مربوط به کوتوله‌است و برهم کنش آن با راه شیری باعث از بین رفتن آن می‌شود. مشابهاً با کشف کهکشان کوتولهٔ سگ بزرگ، این امر نمایان شد که حلقهٔ باقیماندهٔ کهکشان که از برهم کنش با راه شیری به‌وجود آمده، صفحهٔ کهکشانی را محصور می‌کند.
در ۹ ژانویهٔ سال ۲۰۰۶ ماریو جوریس و عده‌ای دیگر، از دانشگاه پرینستون اعلام کردند که شبیه‌ساز آسمان شمالی یک ساختار بزرگ خنثی در داخل منظومه شمسی پیدا کرده که با مدل قبلی سازگاری ندارد. مجموعه‌ای از ستاره‌ها بالا می‌روند و نزدیک می‌شوند به خط عمود بر بازوهای مارپیچی کهکشان. تفسیر پیشنهادی اینست که کوتولهٔ کهکشان به احتمال زیاد با راه شیری ادغام می‌شوداین کهکشان به‌طور آزمایشی به دوشیزهٔ ستارگان روان نام گرفت که در جهت خود دوشیزه است با فاصله‌ای در حدود ۳۰۰۰۰ سال نوری.
ساختار > مکان خورشید و همسایگی آن

خورشید ممکن است در نزدیکی لبهٔ داخلی بازوی شکارچی کهکشان، در پف کردگی محلی در داخل حباب، و در کمربند گولد در فاصلهٔ ۱۱۰۰±۲۷۲۰۰ سال نوری از مرکز یافت شود. خورشید در حال حاضر در ۳۰–۵پارسک از صفحهٔ مرکزی کهکشان قرار دارد. فاصلهٔ بین بازوی محلی و بازوی بعد، بازوی برساووش، در حدود ۶۵۰۰ سال نوری است. خورشید و متعاقباً منظومهٔ شمسی در منطقهٔ قابل سکونت کهکشان یافت می‌شوند.
در حدود ۲۰۸ ستاره با درخشندگی بیشتر از ۵/۸در ۱۵ پارسکی خورشید قرار دارند. به عبارت دیگر ۶۴ ستاره ناشناخته در ۵ پارسکی خورشید قرار دارد. چگالی ای در حدود ۱۲۲/۰در هر مکعب در یک پارسک؛ و این نشان دهندهٔ این واقعیت است که بیشتر ستاره‌ها از درخشندگی کمتر از ۵/۸برخوردارند.
نقطهٔ اوج حرکت خورشید، یا نقطهٔ اوج خورشیدی، در جهتی است که خورشید در فضا در کهکشان راه شیری حرکت می‌کند. جهت عمومی حرکت خورشید به سمت ستارهٔ وگا بدر نزدیکی صورت فلکی هرکول با زاویهٔ ۶۰ درجهٔ آسمانی در جهت مرکز کهکشان است.انتظار می‌رود که مدار خورشیدی در اطراف کهکشان بیضوی باشد، به دلیل بازوهای مارپیچی و توزیع غیر یکنواخت توده‌ها. به علاوه خورشید به سمت بالا و پایین نوسان می‌کند به خاطره صفحهٔ کهکشانی به تعداد ۷/۲بار در هر چرخش؛ و این بسیار شبیه کار کردن نوسانگری است که بدون اعمال هیچ نیرویی نوسان می‌کند.
بین ۲۲۵تا ۲۵۰ میلیون سال طول می‌کشد تا منظومهٔ شمسی یک دور کامل در راه شیری بزند (سال کهکشانی). بنابراین به نظر می‌رسد ۲۰تا۲۵ دور کامل در طول عمر خورشید بزند. سرعت چرخش منظومهٔ شمسی حول مرکز در حدود ۲۲۰کیلومتر بر ثانیه است در این سرعت ۱۳۶۳ سال طول می‌کشد که منظومهٔ شمسی یک سال نوری را طی کند.
تعداد سیاره‌ها

در ژانویه ۲۰۱۳ پژوهشگران و ستاره‌شناسان مؤسسه فناوری کالیفرنیا اعلام کردند که در کهکشان راه شیری به ازای هر ستاره دست کم یک سیاره موجود است. این مؤسسه تعداد سیاره‌های فراخورشیدی را ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد عدد، برآورد کرده‌است. پژوهش بر روی سیاره‌های ستاره کپلر-۳۲ نشان می‌دهد که سامانه‌های سیاره‌ای ممکن است الگو و قاعده‌ای برای ستاره‌های کهکشان راه شیری به‌شمار بروند.
ستاره‌شناسان مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در گزارش خود اعلام کردند دست کم ۱۷ میلیارد سیاره فراخورشیدی زمین‌سان در کهکشان راه شیری مستقر می‌باشد.
جریان ذرات در مرکز کهکشان

در ژانویه ۲۰۱۳ یک جریان خروجی بسیار بزرگ از ذرات شارژ شده که به شکل یک آبفشان است، در مرکز کهکشان راه شیری کشف گردید. این جریان خروجی به کشیدگی و درازای ۵۰٬۰۰۰ سال نوری از صفحه کهکشانی است. محققان بر این باورند که سوخت و انرژِی این جریان شدید ذرات، از شکل‌گیری ستاره‌ها تأمین می‌شود.
سراسرنماها

سراسرنمایی از کهکشان راه شیری که بر فراز دریاچهٔ بونتکو (en) در شهرستان داچس، نیویورک امتداد یافته‌است.
بخشی از کهکشان راه شیری در بیابانی بدون آلودگی نوری در نوادا. بخش پرنورتر، مرکز کهکشان را که در صورت فلکی کمان واقع شده نشان می‌دهد.
خط کهکشان راه شیری از کاروانسرای دیر گچین
تصویری سراسرنمای از کهکشان راه شیری که با استفاده از لنز واید گرفته شده‌است و به همین دلیل، نوار راه شیری به صورت کمان دیده می‌شود.
شماتیکی از ۶ کهکشان بزرگ گروه محلی در کنار یکدیگر. از راست به چپ: کهکشان آندرومدا (قطر ۱۵۲۰۰۰ سال نوری)، راه شیری (کهکشان ما)(۸۷۴۰۰ سال نوری)، کهکشان مثلث یا مسیه ۳۳ (۶۱۱۰۰ سال نوری)، ابر ماژلانی بزرگ (۳۲۲۰۰ سال نوری)، ان جی سی ۳۱۰۹ (۲۵۴۰۰ سال نوری) و ابر ماژلانی کوچک (۱۸۹۰۰ سال نوری)
ساختار بازوهای مارپیچی کهکشان راه شیری که ستارهٔ خورشید در شکل مشخص می‌باشد
تصویر شماتیک از بازوهای کهکشان راه شیری
نمای چندین آنتن آلما (ALMA) و مناطق مرکزی کهکشان راه شیری
گروهی از ستاره‌شناسان با استفاده از یک تلسکوپ قدرتمند لیزری کهکشان راه‌شیری را مشاهده می‌کنند.
از آن‌جایی که کهکشان راه شیری و زن برزنجیر بسوی یکدیگر در حرکتند، انتظار می‌رود آنها تا حدود ۴ میلیارد سال آینده با یکدیگر برخورد کنند.
ورگراتس

مکان در Split-Dalmatia County, 23x15px|border |alt=|link= کرواسی
| Vrgorac | Vrgorac |
| --- | --- |
شهرستان‌های کرواسی: Split-Dalmatia County
وْرْگُراتس (به کرواتی: Vrgorac) شهری در ایالت اسپلیت-دالماتیا کشور کرواسی است که جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶٬۵۰۱ نفر بوده‌است.
موندامین، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Mondamin, Iowa | Mondamin, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Mondamin, Iowa: Downtown Mondamin, Iowa
Location of Mondamin, Iowa: Location of Mondamin, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان هریسون، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۵ مایل مربع (۱٫۱۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴۵ مایل مربع (۱٫۱۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۲۴ فوت (۳۱۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۰۲
 • برآورد (2012): ۳۹۰
 • تراکم: ۸۹۳٫۳/مایل مربع (۳۴۴٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51557
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-53175
GNIS feature ID: 0459168
موندامین (به انگلیسی: Mondamin) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۰۲ نفر بوده‌است.
نوادا، میزوری

مکان
| نوادا، میزوری | نوادا، میزوری |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت نوادا، میزوری در نقشه: موقعیت نوادا، میزوری در نقشه
ایالت: میزوری
شهرستان: ورنن
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۰۶ مایل مربع (۲۳٫۴۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۸٫۹۸ مایل مربع (۲۳٫۲۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۸ مایل مربع (۰٫۲۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۷۳ فوت (۲۶۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸٬۳۸۶
 • برآورد (۲۰۱۲): ۸٬۱۷۱
 • تراکم: ۹۳۰/مایل مربع (۳۶۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۴۷۷۲
کد منطقه: 417
FIPS code: ۲۹-۵۱۶۴۴ 
GNIS feature ID: ۰۷۲۹۹۳۴ 
نوادا، میزوری (به انگلیسی: Nevada) یک شهر در میزوری است که در شهرستان ورنن، میزوری واقع شده‌است.
خصوصیات

نوادا ۲۳٫۴۷ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۳۸۶ نفر جمعیت دارد و ۲۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیمسا کاکا

| کیمسا کاکا | کیمسا کاکا |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کیمسا کاکاموقعیت کیمسا کاکا در نقشه : کیمسا کاکاموقعیت کیمسا کاکا در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۵٬۰۰۰ متر (۱۶٬۰۰۰ فوت)
مختصات: ۱۴°۵۵′۱۳″ جنوبی ۷۲°۵۳′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۹۲۰۲۸°جنوبی ۷۲٫۸۹۶۱۱°غربی﻿ / -14.92028; -72.89611
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: پرو، منطقه ارکیپا
رشته‌کوه مادر: کوه‌های آند، Wansu
کیمسا کاکا (به اسپانیایی: Kimsa Qaqa) یک کوه در پرو است که در Peru, Arequipa Region واقع شده‌است. کیمسا کاکا ۵٬۰۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلما، کارولینای شمالی

مکان
| Selma, North Carolina | Selma, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
شعار: A Charming Place to Be: شعار: A Charming Place to Be
Location of Selma, North Carolina: Location of Selma, North Carolina
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان جانستون، کارولینای شمالی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cheryl Oliver
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۲ مایل مربع (۸٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۲ مایل مربع (۸٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۴ فوت (۵۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶٬۰۷۳
 • تراکم: ۱۸۳۰٫۶/مایل مربع (۷۰۶٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۷۵۷۶
کد منطقه: ۹۱۹
FIPS code: 37-60320
GNIS feature ID: 1022539
وبگاه: www.selma-nc.com
سلما (به انگلیسی: Selma) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۰۷۳ نفر بوده‌است.
وضعیت سیاسی تایوان

بر اساس پیمان شیمونوسکی، تایوان در هنگام تأسیس جمهوری چین بخشی از امپراتوری ژاپن بود. اما جمهوری چین و جمهوری خلق چین این پیمان را نامعتبر دانسته و آن را یکی از معاهدات ناعادلانه‌ای می‌داند که در شرایطی نابرابر بر دودمان چینگ تحمیل شد.
وضعیت سیاسی تایوان به درستی مشخص نیست. این جزیره از ۱۶۸۳ میلادی بخشی از دودمان چینگ بود. در ۱۸۹۵ پس از پایان نخستین جنگ چین و ژاپن توسط دودمان چینگ به امپراتوری ژاپن واگذار شد. جمهوری چین از هنگام تأسیس خود در سال ۱۹۱۲ تایوان را بخشی از کشور چین می‌دانست و پیمان الحاق تایوان به ژاپن را به استناد شرایط نابرابر بی‌اعتبار می‌دانست. با پایان جنگ جهانی دوم این جزیره از ژاپن بازپس گرفته شد و بخشی از جمهوری چین شد. در سال ۱۹۴۹ چیانگ کای‌شک رئیس‌جمهور چین در پی شکست در جنگ داخلی چین و با درگرفتن انقلاب کمونیستی در این کشور به تایوان گریخت و دولت جمهوری چین از آن هنگام تاکنون اداره این سرزمین را برعهده دارد.
در مورد آینده سیاسی تایوان سه نظر اصلی وجود دارد؛ حکومت تایوان با نام جمهوری چین و دولت قانونی این کشور شناخته شود یا تایوان مجدداً به سرزمین اصلی چین بپیوندد و بخشی از جمهوری خلق چین شود یا به‌عنوان یک کشور مستقل اعلام موجودیت کند.
روابط دیپلماتیک

پس از اعطای کرسی نمایندگی چین در سازمان ملل به جمهوری خلق چین (در زمان تشکیل سازمان ملل جمهوری چین بر پکن و بخش عمده سرزمین اصلی چین حکومت می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۴۹ تمام سرزمین اصلی را در جنگ داخلی با کمونیست‌ها از دست داد و حکومت جمهوری خلق چین تشکیل شد. با این حال کرسی نمایندگی این کشور در سازمان ملل و شورای امنیت در اختیار جمهوری چین باقی ماند و تلاش شوروی و کشورهای بلوک شرق برای اعطای این کرسی به حکومت جمهوری خلق چین با حق وتو چینی‌ها ناکام می‌ماند. اکثر کشورهای جهان این حکومت را به‌عنوان تنها دولت رسمی چین به رسمیت شناختند و روابط دیپلماتیک خود را با جمهوری چین قطع کردند به‌طوری که در سال ۲۰۰۸ تنها ۱۵ کشور (که به جز واتیکان بقیه از کشورهای کوچک آفریقا، اقیانوسیه و آمریکای جنوبی هستند) با جمهوری چین روابط دیپلماتیک دارند. هر چند روابط غیررسمی تایوان با اکثر کشورهای دنیا برقرار است.
موضع رسمی

جمهوری چین هم‌اکنون علاوه بر جزیره تایوان بر جزیره‌های پنگو، کینمن، ماتسو و تعدادی دیگر از جزایر کوچک دریای زرد اعمال حاکمیت می‌کند و خود را حکومت قانونی سرزمین اصلی چین، مغولستان بیرونی (جمهوری مغولستان)، تووا (جمهوری تووا در فدراسیون روسیه) و مناطقی از قزاقستان و میانمار که حاکمیت آن‌ها از سوی جمهوری خلق چین به رسمیت شناخته شده‌است، می‌داند. هر چند از ابتدای دهه ۱۹۹۰ ادعاهای این دولت نسبت به سرزمین اصلی چین کمتر مطرح می‌شود اما این دولت هرگز موضع رسمی خود را در این خصوص تغییر نداده‌است.
آراء اعضای سازمان ملل به قطعنامه ۲۷۵۸ در مورد اعطای کرسی چین به جمهوری خلق چین؛ سبز: موافق، بنفش: مخالف، آبی: ممتنع، زرد: بدون رأی
مجوز ورود هموطن تایوانی؛ مجوزی که اهالی تایوان با آن می‌توانند وارد سرزمین اصلی چین شوند. مقامات چینی گذرنامه جمهوری چین را به رسمیت نمی‌شناسند.
عکس ماهواره‌ای از تایوان. توضیحات ناسا:

"جزیره تایوان در سواحل جنوبی چین، بین دریای شرقی چین، دریای جنوبی چین، جزایر نانسی‌شوتو در جنوب غربی ژاپن و اقیانوس آرام قرار دارد. این جزیره بیشتر در شرق کوهستانی است، اما به تدریج به دشت‌های شیب‌دار در غرب تبدیل می‌شود. در نوک شمالی جزیره، شهر تایپه، پایتخت تایوان، به‌عنوان یک لکه بزرگ خاکستری‌رنگ احاطه‌شده توسط سبز تیره ظاهر می‌شود. در این تصویر، بیشتر سواحل شرقی تایوان با ابرهای کم‌ارتفاع پوشیده شده‌اند، و ابرهای کم‌ارتفاع و مرتفع نیز در سواحل اقیانوس آرام دیده می‌شوند. MODIS همچنین سه آتش‌سوزی را تشخیص داده است که با رنگ قرمز مشخص شده‌اند. این تصویر رنگی واقعی توسط ماهواره Terra MODIS در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۰۲ گرفته شده است."
موآپا ولی، نوادا

Unincorporated town
| Moapa Valley, Nevada | Moapa Valley, Nevada |
| --- | --- |
Unincorporated town: Unincorporated town
موقعیت موآپا ولی، نوادا در نقشه: موقعیت موآپا ولی، نوادا در نقشه
ایالت: نوادا
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۳٫۷ مایل مربع (۱۱۳٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۳٫۷ مایل مربع (۱۱۳٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳۳۵ فوت (۴۰۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶٬۹۲۴
 • تراکم: ۱۶۰/مایل مربع (۶۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
Federal Information Processing Standards: 32-47880
Geographic Names Information System feature ID: 1867349
وبگاه: Moapa Valley Town Advisory Board
موآپا ولی، نوادا (به انگلیسی: Moapa Valley, Nevada) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نوادا واقع شده‌است.
خصوصیات

موآپا ولی ۱۱۳٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۹۲۴ نفر جمعیت دارد و ۴۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جیولیانو سیمئونه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Giuliano Simeone Baldini
زادروز:  ۱۸ دسامبر ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  رم
قد:  1.73 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا (قرضی از باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید)
شمارهٔ پیراهن:  ۲۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال ریور پلاته
۲۰۱۹–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی |  ۵۱ |  (۲۹) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  ← باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا (قرضی) |  ۲۴ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲. 
جیولیانو سمئونه (انگلیسی: Giuliano Simeone؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
زندگی شخصی

جولیانو فرزند دیه‌گو سیمئونه بازیکن و سرمربی اتلتیکو مادرید است. برادران او جیووانی و جیانلوکا نیز فوتبالیست حرفه‌ای هستند.
مینامی-کو، فوکوئوکا

Ward در Kyushu, Japan
| مینامی-کو، فوکوئوکا 南区 | مینامی-کو، فوکوئوکا 南区 |
| --- | --- |
Ward: Ward
مینامی-کو، فوکوئوکا: مینامی-کو، فوکوئوکا
موقعیت مینامی-کو، فوکوئوکا در نقشه: موقعیت مینامی-کو، فوکوئوکا در نقشه
مینامی-کو، فوکوئوکا: مینامی-کو، فوکوئوکا
مختصات: ۳۳°۳۳′۴۲″شمالی ۱۳۰°۲۵′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۶۱۷°شمالی ۱۳۰٫۴۲۶۷°شرقی﻿ / 33.5617; 130.4267: مختصات: ۳۳°۳۳′۴۲″شمالی ۱۳۰°۲۵′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۶۱۷°شمالی ۱۳۰٫۴۲۶۷°شرقی﻿ / 33.5617; 130.4267
Region: Kyushu
استان‌های ژاپن: استان فوکوئوکا
City: فوکوئوکا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان استاندارد ژاپن)
می‌نامی-کو، فوکوئوکا (به لاتین: Minami-ku, Fukuoka) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در فوکوئوکا واقع شده‌است.
لیگ قهرمانان اروپا

این مقاله دربارهٔ لیگ قهرمانان اروپا مردان است. برای لیگ قهرمانان زنان اروپا، لیگ قهرمانان اروپای زنان را ببینید.
تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازمان: یوفا
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۵۵؛ ۷۰ سال پیش (۱۹۵۵-خطا: زمان نامعتبر}}) (از ۱۹۹۲ در قالب کنونی)
منطقه: اروپا
شمار تیم‌های حاضر: ۳۶ (مرحله گروهی) ۷۹, ۸۰ یا ۸۱ (مجموع)
مقدماتی برای: سوپر جام اروپا جام باشگاه‌های جهان جام بین قاره‌ای فیفا
رقابت‌های وابسته: لیگ اروپا (سطح دوم) لیگ کنفرانس اروپا (سطح سوم)
قهرمان کنونی:  رئال مادرید (پانزدهمین قهرمانی)
موفق‌ترین باشگاه:  رئال مادرید (۱۵ قهرمانی)
وبگاه: uefa.com/uefachampionsleague
 لیگ قهرمانان اروپا ۲۵–۲۰۲۴:  لیگ قهرمانان اروپا ۲۵–۲۰۲۴
لیگ قهرمانان اروپا (به انگلیسی: UEFA Champions League) که معمولاً با نام یوسی‌ال (UCL)، یا در گذشته با نام جام باشگاه‌های اروپا شناخته می‌شد، بالاترین سطح رقابت فوتبال باشگاهی در فوتبال اروپا و جهان و مجموعه‌ای از مسابقات فوتبال باشگاهی فصلی است که توسط یوفا ایجاد شده و از سال ۱۹۵۵ برای موفق‌ترین باشگاه‌های فوتبال اروپا برگزار می‌شود.
تا سال ۱۹۹۲ این لیگ با نام جام باشگاه‌های اروپا نامیده می‌شد؛ پس از این دوران، نام و فرمت آن به لیگ قهرمانان اروپا تغییر کرد. لیگ قهرمانان اروپا با اعتباری که دارد، از رقابت‌های لیگ اروپا (جام یوفا پیشین) و لیگ کنفرانس اروپا و جام برندگان جام اروپا (که دیگر برگزار نمی‌شود)، معتبرتر است.
این مسابقات از دو دور (دور گروهی و دور حذفی) تشکیل شده‌ مرحله گروهی شامل یک جدول ۳۶ تیمی خواهد بود. هر تیمی در مرحله گروهی ۸ بازی خواهد داشت؛ ۸ بازی مقابل ۲ تیم از هر ۴ سید. بازی‌ها به صورت تک بازی و با ۸ تیم مختلف خواهند بود ۴ بازی در خانه و ۴ بازی بیرون از خانه برگزار می‌شود در پایان دور گروهی، ۸ تیم اول جدول ۳۶ تیمی به صورت اتوماتیک به دور حذفی راه پیدا خواهند کرد و تیم‌های ۹ تا ۲۴، دیدارهای پلی‌آف را برگزار می‌کنند تا تکلیف ۸ تیم دیگر دور حذفی مشخص شود تیم‌هایی که پلی آف را شکست بخورند و تیم‌های ۲۵ تا ۳۶ به‌طور کلی از دور رقابت‌ها کنار خواهند رفت و سپس دور حذفی با ۱۶تیم و بازی‌ها به صورت رفت و برگشت برگزار خواهد شد.
قهرمان لیگ قهرمانان اروپا به جام باشگاه‌های جهان و جام بین قاره‌ای فیفا راه می‌یابد. همچنین در مسابقه‌ای تک‌حذفی در سوپرجام اروپا، به مصاف قهرمان لیگ اروپا (جام یوفا پیشین) خواهد رفت.
رئال مادرید با ۱۵ قهرمانی پرافتخارترین و آخرین قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و کریستیانو رونالدو با ۱۴۰ گل بهترین گلزن تاریخ این مسابقات است.
پیشینه

نخستین جام باشگاه‌های اروپا از سال ۱۹۵۵ با شانزده تیم آغاز گردید و اولین مسابقه جام اروپا در ۴ سپتامبر سال ۱۹۵۵ با بازی دو تیم اسپورتینگ (پرتغال) و پارتیزان (یوگسلاوی سابق) آغاز گردید که با نتیجه مساوی ۳–۳ به پایان رسید. همچنین اولین قهرمان این رقابت‌ها رئال مادرید است.
سرود

مقالهٔ اصلی: سرود رسمی لیگ قهرمانان اروپا
«جادو… این بیش از هر چیز جادو است. وقتی سرود را می‌شنوید، بلافاصله شما را مجذوب خود می‌کند.»
—زین‌الدین زیدان
سرود رسمی لیگ قهرمانان که در همهٔ بازی‌های لیگ قهرمانان نواخته می‌شود و به بخش جدانشدنی از این مسابقات مبدل گردیده، از آثار جرج فردریک هندل (موسیقی‌دان قرن هجدهم) که برای تاجگذاری شاه جرج دوم به نام زادوک کشیش ساخته است، اقتباس شده و در سال ۱۹۹۲ با تغییراتی در اثر، توسط تونی بریتن آهنگساز انگلیسی ساخته شده است. در این سرود از سه زبان آلمانی، فرانسوی و انگلیسی استفاده شده است.
سرود > متن سرود لیگ قهرمانان

دو سرود برای لیگ قهرمانان ساخته شده: یک سرود با ریتم آرام و طولانی که کاربرد کمتری نسبت به سرود دوم دارد و بخش عمده آن با ویولن نواخته شده. اما سرودی که در تمام بازی‌های لیگ قهرمانان و قبل از شروع بازی -پس از تشکیل صف داوران و یازده بازیکن دو تیم در میانه زمین- نواخته می‌شود، ریتم تند و متن کوتاهی نسبت به سرود قبلی دارد و زمان آن حدود چهل ثانیه است که متن آن به این صورت است:
Ils sont les meilleurs (فرانسوی)
Sie sind die Besten (آلمانی)
(آن‌ها بهترین هستند)
These are the champions (انگلیسی)
(این‌ها قهرمانان هستند)
Die meister (آلمانی)
(برترین‌ها)
Die Besten (آلمانی)
(بهترین‌ها)
Les grandes equipes (فرانسوی)
(تیم‌های عالی)
!The champions (انگلیسی)
(قهرمانان)
نکته: در بعضی مواقع پس از تمام شدن سرود مجدداً از سطر چهارم شروع به خواندن می‌کنند. به کشورهای میزبان فینال اجازه داده شده که در بازی فینال در کنار این سرود به زبان خودشان آواز بخوانند، برای مثال آندریا بوچلی در فینال سالهای ۲۰۰۹، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ که در ایتالیا برگزار شد به زبان ایتالیایی، خوان دیه‌گو فلورز در فینال سال ۲۰۱۰، آل انجلز در فینال سال ۲۰۱۱ و جوناس کافمن-دیوید گرت در فینال سال ۲۰۱۲ که در اسپانیا برگزار شد به زبان اسپانیایی آواز خواندند. البته کشورهای میزبان فینال اختیارات دیگری نیز دارند برای مثال ماریزا در فینال سال ۲۰۱۴ نسخه اصلی سرود را اجرا کرد و در فینال سال ۲۰۱۵ نینا ماریا فیشر و مانوئل گومز رویز اجرای اپرا به نمایش گذاشتند. در فینال سال ۲۰۱۳ نیز سرود دو بار پخش شد.
جوایز > جام و مدال

مقالهٔ اصلی: جام لیگ قهرمانان اروپا
هر سال به تیم برنده جام قهرمانان باشگاه‌های اروپا اهدا می‌شود که نسخه کنونی آن از سال ۱۹۶۷ اهدا می‌شود. از فصل ۶۹–۱۹۶۸ و پیش از فصل ۰۹–۲۰۰۸، هر تیمی که سه سال قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده باشد. به‌طور پیاپی یا پنج بار در مجموع جایزه رسمی را به‌طور دائم دریافت کرد. هر بار که یک باشگاه به این هدف می‌رسید، باید یک جام رسمی جدید برای فصل بعد ساخته می‌شد. پنج باشگاه دارای نسخه‌ای از جام رسمی هستند: رئال مادرید، آژاکس، بایرن مونیخ، میلان و لیورپول. از سال ۲۰۰۸، جام رسمی نزد یوفا باقی مانده است و به باشگاه‌ها یک ماکت تعلق می‌گیرد.
جایزه فعلی ۷۴ سانتیمتر (۲۹ اینچ) بلندی و از نقره ساخته شده است و وزن آن ۱۱ کیلوگرم (۲۴ پوند) است. پس از اینکه نسخه اصلی آن در سال ۱۹۶۶ به رسمیت شناختن شش عنوان قهرمانی تا به امروز به رئال مادرید داده شد، توسط یورگ استادلمان، جواهرساز اهل برن سوئیس، طراحی شد و قیمت آن ۱۰٬۰۰۰ فرانک سوئیس بود.
از فصل ۱۳–۲۰۱۲، ۴۰ مدال طلا به برندگان لیگ قهرمانان اروپا و ۴۰ مدال نقره به نایب‌قهرمانان اهدا می‌شود.
جوایز > پول

با آغاز فصل ۲۵–۲۰۲۴، توزیع پول جایزه به شرح زیر است.
دور پلی آف: €۴٬۲۹۰٬۰۰۰
هزینه پایه برای مرحله لیگ: €۱۸٬۶۲۰٬۰۰۰
برد لیگ: €۲٬۱۰۰٬۰۰۰
تساوی لیگ: €۷۰۰٬۰۰۰
۸ تیم برتر لیگ: €۲٬۰۰۰٬۰۰۰
از ۹ تا ۱۶ لیگ: €۱٬۰۰۰٬۰۰۰
دور حذفی پلی آف: €۱٬۰۰۰٬۰۰۰
یک‌هشتم نهایی: €۱۱٬۰۰۰٬۰۰۰
یک‌چهارم نهایی: €۱۲٬۵۰۰٬۰۰۰
نیمه‌نهایی: €۱۵٬۰۰۰٬۰۰۰
نایب‌قهرمان: €۱۸٬۵۰۰٬۰۰۰
قهرمان: $۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰
بخش بزرگی از درآمد توزیع شده از لیگ قهرمانان یوفا به «استخر بازار» مرتبط است که توزیع آن بر پایه ارزش بازار تلویزیون در هر کشور تعیین می‌شود. برای فصل ۲۰–۲۰۱۹، پاری سن ژرمن که نایب‌قهرمان شد، در مجموع نزدیک به ۱۲۶٫۸ میلیون یورو درآمد داشت که ۱۰۱٫۳ میلیون یورو آن جایزه بود، در مقایسه با ۱۲۵٫۴۶ میلیون یورویی که بایرن مونیخ برنده مسابقات شد و ۱۱۲٫۹۶ میلیون یورو جایزه دریافت کرد.