stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فریب (فیلم ۱۹۹۹)

| فریب | فریب |
| --- | --- |
کارگردان: کلاودیا فلوریو
تهیه‌کننده: سرجو کاستلانی کارلوس پاسینی هانسن
نویسنده: دیوید آمبروز راجر دویچ کلاودیا فلوریو
بازیگران: جاناتان پرایس سوزان لینچ کلاودیا جرینی  آلساندرا آچایی
موسیقی: لوئیس باکالوو
فیلم‌بردار: لوسیانو توولی
تدوین‌گر: کلاودیو ام. کوتری
شرکت تولید: چینچیتا
تاریخ‌های انتشار: ۱ سپتامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-0۹-۰۱)
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: انگلیسی ایتالیایی
فریب (به ایتالیایی: Il gioco) فیلمی ایتالیایی در ژانر معمایی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
قرنطینه (رایانه)

قرنطینه (رایانه) رویه‌ای در نرم‌افزارهای ضدویروس برای جداسازی و ایزوله نمودن یافته‌های مشکوک در درایو دیسک سخت رایانه است. پرونده‌های قرار گرفته در قرنطینه، توانایی آسیب زدن به رایانه را نداشته و قابل بازیابی هستند.
کابوی

دو کابوی در تگزاس، آمریکا.
مسابقات کمنداندازی به گوساله‌ها در وایومینگ
به گله‌بان‌های سنتی کشورهای آمریکای شمالی کابوی یا کاوبوی (به انگلیسی: Cowboy) یا گاوچران گفته می‌شود. 
کابوی‌ها در دامداری‌ها به پرورش دام کمک می‌کنند و بسیاری از امور مربوط به دامداری را نیز انجام می‌دهند.
جامعه تاریخی گاوچران‌های آمریکا که در اواخر سده نوزدهم شکل گرفت در اصل شاخه‌ای بود از سنت گاوچران‌های مکزیکی معروف به واکوئرو. کابوهای آمریکایی و سبک زندگی آن‌ها بعدها مورد توجه بسیار قرار گرفت و دستمایه داستان‌ها و فیلم‌های زیادی شد.
بررسی‌ها نشان می‌دهد بیشتر کابوی‌های آمریکای شمالی از سفیدپوستان انگلیسی‌زبان بودند و حدود ۱۵ درصد از کابوی‌های آمریکا نیز سیاه‌پوست و ۱۵ درصد مکزیکی بودند. کابویان را امروزه می‌توان در برخی کشورهای آمریکای جنوبی و استرالیا نیز دید.
دوران اصلی کابوی‌ها از سال ۱۸۶۷ تا دهه ۱۸۸۰ میلادی بود. این دوران با فعالیت جمع‌آوری دام و رساندن این چارپایان از دشت‌های تگزاس به خط آهن شمال آمریکا برای فروش آغاز شد و پس از حصاربندی مسیرهای گله‌رانی، گسترش خطوط راه آهن و چندین سال توفان و سرما که بسیاری از دام‌ها را کشت به پایان رسید.
از ورزش‌های کابویان می‌توان به رودیو اشاره کرد.
در میان کابویان و مردمان این فرهنگ نیز موسیقی کانتری دارای محبوبیت خاصی و معروفی است.
پیشینه

علفزارهای گسترده تگزاس و میانه آمریکای شمالی از دوران باستان چراگاه‌های بسیار خوبی برای بوفالوها بودند.
پیشینه گله‌بانی به سبک کابوی‌ها به اسپانیا و مهاجران اولیه اروپایی در آمریکا بازمی‌گردد. اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۲۱ گاوهایی را با خود به این نواحی آوردند که این گاوها به مرور در دشت‌های تکزاس پراکنده شده و نسل گاو شاخ‌دراز از آن‌ها به‌وجود آمد.
به مرور شمار گاوها و رمه های آنها در این نواحی بیش از مقدار مورد نیاز ساکنان شد و با کشیده شدن راه آهن در دهه ۱۸۷۰ در مناطق شمالی به‌ویژه کانزاس، دامداران تگزاسی به فکر رساندن گاو و گوسفندهای خود به این خطوط راه آهن و ارسال آن‌ها برای فروش در شهرهای شمال شرق آمریکا افتادند.
جمع‌آوری رمه‌ها و رساندن گله‌های بزرگ دام از تگزاس به کانزاس (جنوب به شمال) تبدیل به کار اصلی کابوی‌ها شد و سبک زندگی و ماجراهای آن‌ها را رقم زد.
این گله‌رانی‌ها از جنوب به شمال معمولاً دو تا سه ماه به درازا می‌انجامید و طی این مدت کابوی‌ها زندگی دشوار، تنها و پر گرد و خاکی را تحمل می‌کردند. گاوچران‌های غرب آمریکا در این گله‌رانی‌ها با خطراتی چون رم کردن دسته‌جمعی گاوها، مارهای زنگی، حمله سرخ‌پوست‌ها، و شبیخون دزدان گله روبه‌رو بودند.
کابوی‌ها پس از رسیدن به شهرهای دارای راه آهن هم‌چون داج‌سیتی در کانزاس و ابیلین، دستمزد خود را که حدود ۳۰ دلار در ماه بود دریافت می‌کردند. این مبلغ که حدود ۵۳۰ دلار امروزی است، البته در آن زمان نیز دستمزد بالایی نبود. آنها این پول را صرف رفع خستگی و خوش‌گذرانی می‌کردند.
شهرهایی چون داج‌سیتی و ابیلین به خاطر وجود کابوی‌ها و فعالیت بارگیری دام در قطارها، گسترش زیادی یافتند و به عنوان شهرهای گاوچران‌ها یا «گاوشهر» معروف شدند. برای تفریحات گاوچران‌ها در این شهرها سالن‌هایی به‌وجود آمد که کابوی‌ها در این سالن‌ها به نوشیدن و رقص و آواز و همنشینی با بانوان می‌پرداختند. داج‌سیتی در این زمان ۱۹ می‌فروشی‌ (سالون) و یک قمارخانه داشت و به عنوان «محل نابکاران» و «بدترین شهر» آمریکا برای زندگی معروف شده‌بود.
دوران پرخطر

ساخت تفنگ‌ها و هفت‌تیرهای بهتر و سریع‌تر به خصوص ششلول‌ها به مرور زندگی در غرب آمریکا را تغییر داد. 
کابوی‌ها به مرور برای رویارویی با مارهای سمی مسیر گله‌رانی و دزدان گله، مسلح شدند. تیراندازی به سوی مارهای زنگی سرعت عمل زیادی در هفت‌تیرکشی می‌طلبید و دست یافتن به این سرعت عمل تبدیل به یکی از تمرینات روزانه کابوی‌ها شد. اما این مهارت باعث شد تا دعواهای کابویی در سالن‌های تفریحاتی و کوچه‌های گاوشهرها پرخطر بشود و منجر به قتل تعدادی از کابوهای درگیر بشود. درگیری کابوی‌ها و گله‌دزدهای مسلح و تبهکاران به گاوشهرها کشیده شد و باعث ناامنی گسترده در این مناطق شد.
مردم گاوشهرها برای مقابله با تبهکاران و ششلول‌بندها و برقراری قانون کلانترهایی را به شهرها آوردند و گاه نیز مجبور می‌شدند از میان خود کابوی‌ها افراد دست‌ به‌ هفت‌تیر و ماهر را به کلانتری برگزینند.
پایان دوران کابوی

با گذر زمان، دشت‌های گسترده که محل چرای آزاد دام‌ها بود محل استقرار تعداد زیادی مزرعه و دامداری و روستا شد و مسیرهای گله‌رانی کابوی‌ها نیز رفته رفته با سیم خاردار و حصاربندی مزرعه‌ها بسته شد.
در این زمان دامداری‌های بزرگ نیز به درگیری با دامداری‌های کوچک پرداختند و این باعث جنگ دامداری‌ها در این نواحی شد.
در دهه ۱۸۸۰ نواحی غرب آمریکا با خشکسالی درازمدت و پس از آن در ۱۸۸۵ با برف و بوران شدید روبه‌رو شد. یک سال پس از آن حتی توفان سرد شدیدتری منطقه را در نوردید و جان صدها هزار گاو گوسفند را گرفت.
در نتیجه این بلایا، دامداری غرب و زندگی کابویی از سال ۱۸۸۶ به این‌سو تغییر کرد، بسیاری از دامداری‌ها ورشکست شدند و کار کابوی‌ها هم دیگر گله‌داری و گله‌رانی نبود بلکه محدود به کشت علوفه، ساخت و تعمیر حصارها، و تعمیر آسیاب‌ها  شد.
با این تغییرات، دوران طلایی کابوی‌ها، گله‌رانی‌های بزرگ، گاوشهرها و سالون (می‌فروشی‌)ها و ماجراهای آن به پایان رسید.
اما داستان‌های این دوره بیست ساله، در کتاب‌ها و فرهنگ عامه و به خصوص به علت جذابیت های سینمایی، در هالیوود، هم‌چنان زنده ماند.
شیوه و وسایل زندگی

جامه کابوی‌ها عبارت بود از کلاه لبه‌دار، دستمال گردن، کت چرمی، روشلواری چرمی، کفش پاشنه‌دار و مهمیز.
کابوی از کلاه خود برای حفاظت در برابر آفتاب و گرد و خاک و باران استفاده می‌کرد، با آن از آبگیرها آب می‌خورد و آتش شبانه را باد می‌زد. دستمال بزرگ دور گردن کابوی هم نقش عرق‌گیر را داشت و در توفان‌های گرد و خاک از صورت محافظت می‌کرد. کفش‌های کابوی ساق‌بلند بودند تا در برابر نیش مارها محافظت کنند و نوک آن‌ها باریک بود تا بشود به سرعت پا را وارد رکاب کرد.
از کارهای روزانه کابوی‌ها داغ زدن به دام‌ها برای مشخص کردن تعلق آن‌ها به دامداری‌ها بود. کابوی‌ها در اتاق‌هایی به نام تخت‌خانه می‌خوابیدند اما در زمان گله‌رانی از زین به عنوان بالش و از گاله به عنوان پتو استفاده می‌کردند. کابوی‌ها در زمان رمه‌گردانی و گله‌رانی یک گاری به همراه خود می‌بردند که به نام گاری آشپزی معروف بود. مسئول این گاری «خوراک‌پز» نامیده می‌شد که معمولاً از کابوی‌های پیر بود و کار درمان و زخم‌بندی کابوی‌ها را هم انجام می‌داد.
انواع اسب‌هایی که کابوی‌ها تمرین داده و از آن‌ها استفاده می‌کردند عبارت بود از: اسب چابک، اسب شب، اسب کمنداندازی و اسب گاورانی. اسب شب در شب‌ها خوب می‌دید و از اسب گاورانی برای بیرون کشیدن یک گاو از گله استفاده می‌شد. مسئول اسب‌ها، اسب‌چران نامیده می‌شد.
به هنگام گله‌رانی هر کابوی وظیفه ویژه‌ای داشت. یک کابوی همیشه در جلوی گله بزرگ حرکت می‌کرد و جلوران نامیده می‌شد. دو کابوی در دو سوی گله جلو و عقب می‌رفتند و «تاب‌خورها» نامیده می‌شدند. «پهلوران‌ها» سوارهایی بودند که مراقب نیمه‌های عقبی گله بزرگ بودند. یک کابوی تازه‌کار را هم در پشت گله قرار می‌دادند تا رمه‌های واپس‌مانده را به جلو هل دهد، به این کابوی «خاک‌خور» می‌گفتند.
نقشه مسیرهای اصلی رساندن گله‌ها از جنوب به خط راه‌آهن شمال، فعالیتی که باعث پدید آمدن زندگی کابویی شد.
دنیز بمباردیه

| دنیز بمباردیه | دنیز بمباردیه |
| --- | --- |
دنیز در ۲۰۱۲: دنیز در ۲۰۱۲
زادهٔ: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۴۱ مونترآل، کبک، کانادا
درگذشت: ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ (۸۲ سال) مونترآل، کبک، کانادا
ملیت: کانادایی
محل تحصیل: دانشگاه مونترآل
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، مجری تلویزیونی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۵–۲۰۲۳
کارفرما: شبکه ICI Radio-Canada Télé
شناخته‌شده برای: نشان لژیون دونور
آثار: زندگی بدون ترس و تاسف (۲۰۱۸)
دُنیز بُمباردیه (فرانسوی: Denise Bombardier‎؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۱ – ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳) روزنامه‌نگار، مجری تلویزیونی و نویسندهٔ زن فرانسوی‌زبان اهل مونترآل در استان کبک کانادا بود. او به‌مدت ۳۰ سال برای شبکهٔ رادیو تلویزیونی ICI Radio-Canada Télé به تهیه و اجرای برنامه اشتغال داشت.
بمباردیه در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ بر اثر عوارض ناشی از یک معاینهٔ پزشکی در سن ۸۲ سالگی در مونترآل، کبک درگذشت.
آثار معروف

صدای فرانسه (La Voix de la France (۱۹۷۵.
اوف (Ouf ! (۲۰۰۲.
اِدنا، ایرما و گلوریا (Edna, Irma et Gloria (۲۰۰۷.
سلین دیان رازآلود (L'Énigmatique Céline Dion (۲۰۰۹.
زندگی بدون ترس و تأسف (Une vie sans peur et sans regret (۲۰۱۸.
سلم‌السماء

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر از یکی از صفحه‌های کتایت سلم‌سماء: تصویر از یکی از صفحه‌های کتایت سلم‌سماء
نویسنده(ها): غیاث‌الدین جمشید کاشانی
عنوان اصلی: سُلَم السَماء
کشور: ایران
زبان: عربی
موضوع(ها): اخترشناسی
تاریخ نشر: ۱۴۰۷
سلم‌السماء (عربی: سُلَم السماء') یا رسالهٔ کمالیه عنوانی کتابی به زبان عربی از دانشمند، ستاره‌شناس و ریاضی‌دان ایرانی غیاث‌الدین جمشید کاشانی است. کاشانی این رساله را در ۲۱ رمضان ۸۰۹ قمری (اول مارس ۱۴۰۷ میلادی) در کاشان به پایان رسانده‌است. کاشانی در این رساله از قطر زمین، قطر خورشید، ماه، سیارات، و ستارگان و فاصلهٔ آن‌ها از زمین سخن گفته‌است.
جیمپیتی

| جیمپیتی Жымпиты / جىمپيتى | جیمپیتی Жымпиты / جىمپيتى |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
جیمپیتی: جیمپیتی
مختصات: ۵۰°۱۵′۱۳″ شمالی ۵۲°۳۵′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۵۳۶۱°شمالی ۵۲٫۵۹۵۰۰°شرقی﻿ / 50.25361; 52.59500: مختصات: ۵۰°۱۵′۱۳″ شمالی ۵۲°۳۵′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۵۳۶۱°شمالی ۵۲٫۵۹۵۰۰°شرقی﻿ / 50.25361; 52.59500
کشور:  قزاقستان
استان: استان قزاقستان غربی
شهرستان: شهرستان سیریم
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۴۹۳۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (UTC + 5)
جیمپیتی (قزاقی: Жымпиты، جىمپيتى) یک شهرک در قزاقستان است که در استان قزاقستان غربی واقع شده‌است. این شهرک ۴۹۳۱ نفر جمعیت دارد.
کلیسای شوغاکات

| کلیسای شوغاکات | کلیسای شوغاکات |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
مکان: مکان
موقعیت در ارمنستان: موقعیت در ارمنستان
مختصات: ۴۰°۱۰′۰۵″شمالی ۴۴°۱۸′۱۸″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۶۸۰۴۴°شمالی ۴۴٫۳۰۴۹۳۶°شرقی﻿ / 40.168044; 44.304936
معماری: معماری
گونه: تک گنبد با سرسرا مستطیلی
سبک: معماری ارمنی
پایان ساخت: ۱۶۹۴
کلیسای شوغاکات (به ارمنی: Շողակաթ եկեղեցի) یک کلیسا حواری ارمنی واقع در ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان ۱۶۹۴ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است. نام این کلیسا در زبان ارمنی به معنای قطره نور است. این کلیسا در واغارشاپات استان آرماویر واقع شده‌است. این کلیسا بنا بر روایت‌های تاریخی محل کشته شدن چند تن از راهبه‌های است که در پی سنت گایانه و سنت ریسپیمه بوده‌اند. تاریخ کشته شدن این راهبه‌ها در سال‌های آغازین تغییر کیش کشور ارمنستان ذکر شده‌است.
در دیوار جنوبی این کلیسا محراب قرار دارد که در پایان، این دیوار به رواق ختم می‌شود.
نگارخانه

کلیسای شوغاکات در ماه مه ۲۰۰۸
نمای از گنبد و برنج ناقوس کلیسا
سرسرای کلیسا
نمای از گنبد کلیسا از درون سرسرا
اندی رولند

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Andrew Arthur Rowland
زادروز:  ۸ سپتامبر ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال)
زادگاه:  داربی
پست:  مهاجم، مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۴ |  باشگاه فوتبال دربی کانتی |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۷۴–۱۹۷۸ |  باشگاه فوتبال بری |  ۱۷۴ |  (۵۹) |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال سوئیندون تاون |  ۲۸۷ |  (۷۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اندی رولند (انگلیسی: Andy Rowland؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۵۴) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دربی کانتی، باشگاه فوتبال بری، و باشگاه فوتبال سوئیندون تاون اشاره کرد.
راندولف تورپین

راندولف تورپین (انگلیسی: Randolph Turpin; ۷ ژوئن ۱۹۲۸ – ۱۷ مهٔ ۱۹۶۶) بوکسور اهل بریتانیا بود.
تپه نعلکی

| تپه نعلکی | تپه نعلکی |
| --- | --- |
نام: تپه نعلکی
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان فسا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
دورهٔ ساخت اثر: دوران پیش از تاریخ ایران باستان، دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۹۵۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۸ دی ۱۳۷۹
تپه نعلکی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فسا، روستای جلیات واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ دی ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اتاق خواب‌ها (فیلم)

| اتاق خواب‌ها | اتاق خواب‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: Youssef Delara Michael D. Olmos Victor Teran
تهیه‌کننده: Youssef Delara Amir Delara Victor Teran Maury Rogow Shab Azma
نویسنده: Youssef Delara Wynne Renz Victor Teran Rebecca Woolf
بازیگران: جولی بنز  این ریتل
موسیقی: The Angel
فیلم‌بردار: Ben Kufrin
تدوین‌گر: Eric R. Brodeur Youssef Delara
توزیع‌کننده: Cima Productions Castle2000 Films Olmos Productions
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ اوت ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-0۸-۲۰) (Los Angeles)  
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
اتاق خواب‌ها (انگلیسی: Bedrooms) فیلمی در ژانر درام است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جولی بنز اشاره کرد.
ورمیلیو (فیلم)

| ورمیلیو | ورمیلیو |
| --- | --- |
کارگردان: مائورا دلپرو
تهیه‌کننده: فرانچسکا آندرولی مائورا دلپرو سانتیاگو فوندویلا لئوناردو گوئرا سراگنولی
نویسنده: مائورا دلپرو
بازیگران: جوزپه د دومنیکو توماسو راگنو
فیلم‌بردار: میخائیل کریچمان
تدوین‌گر: جیان لوکا ماتی
شرکت تولید: Cinedora Charades Versus Production Rai Cinema
توزیع‌کننده:  لاکی رد (ایتالیا) 
تاریخ‌های انتشار:  ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-09-۰۲) (ونیز)  
مدت زمان: ۱۱۹ دقیقه
کشور: ایتالیا فرانسه بلژیک
زبان: لادین، ایتالیایی
ورمیلیو (انگلیسی: Vermiglio) یک فیلم درام ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی مائورا دلپرو است.
این فیلم برای نخستین بار در هشتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد، جایی که جایزه بزرگ هیئت داوران را از آن خود کرد. این فیلم نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی‌زبان شد و به‌عنوان نماینده ایتالیا برای نامزدی بهترین فیلم بین‌المللی در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار معرفی شده است.
جزیره لرد هاوو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مختصات: ۳۱°۳۳′ جنوبی ۱۵۹°۰۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۵۰°جنوبی ۱۵۹٫۰۸۳°شرقی﻿ / -31.550; 159.083
جزیره‌های مهم: Lord Howe Island, Admiralty Group, Mutton Bird Islands, و Balls Pyramid
مساحت: ۱۴٫۵۵ کیلومتر مربع (۵٫۶۲ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۸۷۵ متر (۲٬۸۷۱ پا)
بلندترین نقطه: کوه گوور
کشور: کشور
 استرالیا:  استرالیا
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
ایالت: نیو ساوت ولز
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: ۳۴۷ / ۴۰۰
تراکم جمعیت: ۲۳٫۹۷ /کیلومتر مربع (۶۲٫۰۸ /مایل مربع)
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  استرالیا
معیار ثبت: طبیعی: vii, x
شمارهٔ ثبت: ۱۸۶
تاریخ ثبت: ۱۹۸۲
جزیره لرد هاوو با شکل نامنظم هلال مانند که از باقی‌ماندهٔ گدازه‌های آتشفشانی به وجود آمده‌است در دریای تاسمان و بین استرالیا و نیوزلند قرار دارد. گروه جزیره لرد هاوو بخشی از ایالت نیو ساوت ولز است.

این جزیره حدود ۱۱ کیلومتر طول و بین ۲٫۸ کیلومتر و ۰٫۶ کیلومتر عرض دارد گسترده‌ای با مساحت ۱۶٫۵۶ را پوشش می‌دهد و بلندترین نقطه این جزیزه کوه گوور با ارتفاع ۸۷۵ متر است. مجموعه جزیزه‌های لرد هاوو شامل ۲۸ جزیره‌است که در سال ۱۹۸۷ به عنوان مکانی طبیعی و دارای جاذبه‌های متنوع و همچنین دارای جنگل‌های دست نخورده در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.