stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جودو
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی گرجی

جودوی گرجی تحت تأثیر «چیدائوبا» (کشتی سنتی گرجی با ژاکت) قرار گرفته است. تأثیر چیدائوبا بر سبک جودوی گرجی درگرفتن‌های غیرمتعارف و همچنین پرتاب‌ها و فنون گرفتن آن دیده می‌شود. جودوی گرجی همچنین به فنون ضدحمله با استفاده از حرکات قدرتی مانند بغل کردن و گرفتن دوگانه زیر بغل به پرتاب‌ها و گرفتن‌ها معروف است. این سبک توسط برندگان المپیک و قهرمانان جهان مانند لاشا بکائوری، لوخومی چخویمیانی، شوتا چوچیشویلی، تاتو گریگالاشویلی، زازا کدلاشویلی، داوید خاخالیشویلی، لوکا مایسورادزه، لاشا شاوداتواشویلی و دیگران نمایندگی می‌شود.[نیازمند منبع]
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی روسی

این سبک متمایز جودو تحت تأثیر هنر رزمی سامبو شوروی قرار گرفته است. این سبک توسط مربیان شناخته‌شده‌ای مانند الکساندر رتوینسکی و ایگور یاکیموف و مبارزان هنرهای رزمی ترکیبی مانند فدور املیاننکو، اولگ تاکتاروف، حبیب نورمحمدوف و کارو پاریسیان نمایندگی می‌شود. جودوی روسی به نوبه خود بر جودوی اصلی تأثیر گذاشته است، با فنونی مانند قفل بازوی پرشی (Flying Armbar) که در جودوی کودوکان پذیرفته شده‌اند.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی مغولی

برخلاف سبک‌های دیگر جودوی خاور دور، جودوی مغولی بیشتر بر قدرت تا فن تمرکز دارد. تأثیر کشتی مغولی بر جودوی مغولی درگرفتن‌ها و موقعیت بدن دیده می‌شود. گرفتن‌هایی مانند گرفتن بالا پایین، گرفتن دوگانه زیر بغل و استفاده زیاد از گرفتن‌ها روی کمربند در این سبک جودو معمول است. این سبک توسط قهرمانان جهان مانند خالیونی بولدباتار، تسندیین دامدین، بولدین گانخایچ، نایدانگین توشینبایار، مونخباتین اورانتستسگ، گانباتین بولدباتار نمایندگی می‌شود.[نیازمند منبع]
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی کره‌ای

جودوی کره‌ای نیز بسیار فنی است، اما آنچه که آن را از سایر سبک‌ها متمایز می‌کند سرعت اجرای فنون است. جودوی کره‌ای به‌طور معمول به جای استفاده از قدرت، بر سرعت، حرکت و فن برای ایجاد حرکات سریع و قدرتمند تأکید دارد. این سبک توسط قهرمانان المپیک مختلفی مانند آن بیونگ-کن، چو مین-سون، چوی مین-هو، ها هیونگ-جو، جون کی-یونگ، کیم جائه-بوم، کیم جائه-یوپ، لی کیونگ-کن، لی وون-هی، سونگ دائه-نام و دیگران نمایندگی می‌شود.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی فرانسوی

جودوی فرانسوی بر تاکتیک‌های کومی کاتا و تمرکز بر شکستن وضعیت حریف و جلوگیری از گرفتن صحیح حریف تمرکز دارد. این سبک از قدرت زیادی استفاده نمی‌کند، بلکه بر فن، تاکتیک و زمان‌بندی تأکید دارد. بسیاری از جودوکاران فرانسوی به قهرمانان جهان و المپیک تبدیل شده‌اند، مانند کلاریس اگبگننو، امیلی آندئول، مارک آلکساندر، جمل بوراس، آماندین بوشار، گیوم شن، اکسل کلرژه، سارا-لئونی سیزیک، لوسی دکوس، رومان دیکو، داوید دیه، کاترین فلوری-واشون، الکساندر ایدیر و بسیاری دیگر.[نیازمند منبع]
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی کوبایی

جودوی کوبایی با سبک انفجاری و بسیار ورزشی شناخته می‌شود که بر تمرینات بدنی و برنامه‌ریزی محاسباتی همراه با قدرت خام تأکید دارد. از نظر تمرین، ورزشکاران از رویکردی بسیار روشمند و فکری به این ورزش استفاده می‌کنند.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی آذربایجانی

جودو در آذربایجان در طی سال‌ها توسعه یافته و به عنوان یک ورزش برتر در کشور مورد توجه قرار گرفته است. این سبک بسیار شبیه به جودوی گرجی است، زیرا بیشتر بر قدرت تمرین‌کننده در هنگام پرتاب‌ها تمرکز دارد. این یک ترکیب از جودوی اصلی کودوکان و سبک کشتی سنتی آذربایجان به نام «آذری» است که فنون آن شامل گرفتن‌ها و موقعیت‌های غیرمعمول در هنگام ضدحمله‌ها است.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جودوی اسرائیلی

جودو به تازگی به یکی از ورزش‌های برتر در اسرائیل تبدیل شده است. جودوی اسرائیلی با تأکید خاصی بر روی فنون پرتاب از ناحیه لگن شناخته می‌شود که با ترکیبی از فن و تهاجم اجرا می‌شوند و همچنین ورزشکار ابتدا باید آستین‌های خود را تنظیم کند، سپس با قدرت حریف را محکم بگیرد و پرتاب کند.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > سامبو

سامبو تحت تأثیر جودو و فنون کشتی قرار دارد و در صورت سامبوی مبارزه‌ای شامل ضربات نیز می‌شود. واسیلی اوشچپکوف یکی از اولین کمربند سیاه‌های جودو در اروپا بود که تحت نظر کانو آموزش دیده بود. اوشچپکوف دانش جودو خود را به عنوان یکی از سه بنیان‌گذار سامبو به اشتراک گذاشت که همچنین سبک‌های مختلف کشتی بین‌المللی و بلوک شوروی و فنون رزمی دیگر را ادغام کرد. اوشچپکوف در طی پاکسازی‌های سیاسی سال ۱۹۳۷ اعدام شد و جودو برای دهه‌ها ممنوع شد تا اینکه در المپیک ۱۹۶۴ دوباره شامل شد، جایی که سامبوکاران چهار مدال برنز کسب کردند. در تاریخچه سامبو، برت ژاک و اسکات اندرسون نوشتند که در روسیه «جودو و سامبو به عنوان یک چیز واحد در نظر گرفته می‌شدند» —البته با یونیفرم متفاوت و برخی تفاوت‌ها در قوانین.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > جوجیتسو برزیلی

جوجیتسو برزیلی یک اقتباس از جوجیتسو کانو (نام رایج برای جودو در آن زمان) در برزیل است که به دانش‌آموزان میتسویو مائدا، به ویژه خانواده گریسی نسبت داده می‌شود. 10th Planet Jiu Jitsu و سایر سیستم‌های جوجیتسو که تحت تأثیر کشتی بدون لباس فرم هستند نیز محبوبیت یافته‌اند.
سبک‌های جایگزین و هنرهای رزمی مشتق شده > سبک‌های دیگر

جودو همچنین بر سبک‌های رزمی دیگر مانند مبارزه نزدیک (CQC)، هنرهای رزمی ترکیبی (اِم‌اِم‌اِی)، کشتی شوت و کشتی تسلیمی تأثیر گذاشته است.[نیازمند منبع]
رده‌بندی و درجه‌بندی > درجات شاگردی > آلمان

این جدول، تقسیم‌بندی کمربندهای شاگردی را در نه درجه نشان می‌دهد که مطابق با مقررات آزمون کیو از فدراسیون جودو آلمان (DJB) است و از اول اوت ۲۰۰۵ برای باشگاه‌های وابسته به DJB در آلمان معتبر است. انجمن دان آلمان کمربندهای دو رنگ نمی‌دهد و مقررات آزمون خود را دارد.
|  | ۹>  کیو | ۸>  کیو | ۷>  کیو | ۶>  کیو | ۵>  کیو | ۴>  کیو | ۳>  کیو | ۲>  کیو | ۱>  کیو |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | کوکیو | هاچیکی‌یو | ناناکی‌یو | روکی‌یو | گوکی‌یو | یونکی‌یو | سانکی‌یو | نیکی‌یو | ایککی‌یو |
تصویر کمربند: 
| رنگ | سفید | سفید- | زرد | زرد- | نارنجی | نارنجی- | سبز | آبی | قهوه‌ای |
| رنگ | سفید | زرد | زرد | نارنجی | نارنجی | سبز | سبز | آبی | قهوه‌ای |
| حداقل سن | – | – | – | – | ۸ سال | – | ۱۱ سال | – | ۱۳/۱۶ سال |
| حداقل سن (پیش از ۲۰۱۵) | – | ۷ سال | ۸ سال | ۹ سال | ۱۰ سال | ۱۱ سال | ۱۲ سال | ۱۳ سال | ۱۴ سال |
با تغییر سیستم درجه‌بندی در سال ۲۰۲۲، ۸. کیو صرفاً یک کمربند پروژه‌ای است که هیچ سطح مهارتی به دست آمده‌ای را نشان نمی‌دهد، بلکه صرفاً درک پایه‌ای از جودو و دربارهٔ جودو را مستند می‌کند.
بر اساس آیین‌نامه آزمون کیو فدراسیون جودو آلمان، تا سال ۲۰۲۲ در هر آزمون کمربند از ۳. کیو (کمربند سبز) به بعد، باید یک گروه از ناگه‌نو-کاتا اجرا می‌شد، یعنی یک ترتیب دقیقاً تعیین شده از اشکال حرکتی و تکنیک‌های پرتاب. تمرین کاتا اغلب منجر به تسلط بیشتر بر تکنیک‌های مربوط می‌شود زیرا بر اجرای دقیق و صحیح آنها تأکید می‌شود. کاتا شامل کاتاهای زمینی و ایستاده است. با آیین‌نامه آزمون جدید که از سال ۲۰۲۲ به اجرا درآمده است، تنها در آزمون ۱. کیو امکان اختیاری وجود دارد که ده تکنیک از تکنیک‌های موجود در ناگه‌نو-کاتا را نشان دهد. به‌طور جایگزین، می‌توان برنامه مبارزه فردی یا جودو به عنوان دفاع شخصی (برای افراد بالای ۱۶ سال) را ارائه کرد.
رده‌بندی و درجه‌بندی > درجات شاگردی > آلمان > اتریش

در اتریش، علاوه بر کمربندهای معمول، کمربندهای سبز-آبی و آبی-قهوه‌ای نیز اعطا می‌شوند، به طوری که در مجموع یازده درجه کیو وجود دارد. اگر جودوکا در سال آزمون به سن ۱۵ سالگی برسد، می‌تواند با گذراندن هر دو آزمون به‌طور همزمان، از کمربندهای دو رنگ صرف‌نظر کند.
از آنجا که آزمون درجه ۱۰ کیو فقط در سن ۷ سالگی قابل انجام است، کودکان کوچکتر با «خورشیدها» تقدیر می‌شوند که از سن ۴ سالگی می‌توانند هر ساله یکی از آنها را کسب کنند.
درجه ۱۱ کیو بدون آزمون به مبتدیان اعطا می‌شود. سایر درجات کیو از طریق آزمون‌ها اعطا می‌شوند و نمی‌توان از آنها صرف‌نظر کرد. حداقل فاصله زمانی بین آزمون‌ها پنج ماه است. به محض اینکه جودوکا در سال آزمون به سن ۱۵ سالگی برسد، می‌تواند آزمون‌های درجات زوج و فرد را در یک آزمون بگذراند.
|  | ۱۱>  کیو | ۱۰>  کیو | ۹>  کیو | ۸>  کیو | ۷>  کیو | ۶>  کیو | ۵>  کیو | ۴>  کیو | ۳>  کیو | ۲>  کیو | ۱>  کیو |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
تصویر کمربند: 
| رنگ | سفید | سفید- | زرد | زرد- | نارنجی | نارنجی- | سبز | سبز- | آبی | آبی- | قهوه‌ای |
| رنگ | سفید | زرد | زرد | نارنجی | نارنجی | سبز | سبز | آبی | آبی | قهوه‌ای | قهوه‌ای |
| حداقل سن | – | ۷ سال | ۷ سال | ۸ سال | ۹ سال | ۱۰ سال | ۱۱ سال | ۱۲ سال | ۱۳ سال | ۱۴ سال | ۱۵ سال |
سایر کشورها نیز قوانین امتحانی خود را دارند، بنابراین درجات مختلف به سادگی قابل مقایسه نیستند و فقط در محیط خود (یعنی انجمن مربوطه) معتبر هستند. این موضوع همچنین برای مجوزهای ممتحن احتمالی نیز صدق می‌کند که به صورت ملی متفاوت تنظیم شده‌اند.
رده‌بندی و درجه‌بندی > درجات استادی

|  | ۱>  دان | ۲>  دان | ۳>  دان | ۴>  دان | ۵>  دان | ۶>  دان | ۷>  دان | ۸>  دان | ۹>  دان | ۱۰>  دان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | شودان | نیدان | ساندان | یوندان | گودان | روکودان | نانادان | هاچیدان | کیودان | جودان |
تصویر کمربند: 
| رنگ | سیاه | سیاه | سیاه | سیاه | سیاه | قرمز- | قرمز- | قرمز- | قرمز | قرمز |
| رنگ | سیاه | سیاه | سیاه | سیاه | سیاه | سفید | سفید | سفید | قرمز | قرمز |
| حداقل سن | ۱۵ سال | ۱۸ سال | ۲۱ سال | ۲۵ سال | ۳۰ سال | ۳۶ سال | – | – | – | – |
| مدت آمادگی | ۲ سال | ۳ سال | ۴ سال | ۵ سال | ۶ سال | – | – | – | – | – |
در آلمان، طبق برنامه امتحانی فدراسیون جودوی آلمان، حداکثر تا درجه دان ۶ اهدا می‌شود. درجات بالاتر نادر هستند، زیرا نه از طریق تسلط بر تکنیک‌های استادی، بلکه به‌طور اختصاصی اهدا می‌شوند. این درجات به‌نوعی نمایانگر دستاوردهای زندگی جودوکا تا آن زمان هستند. انجمن ملی مسئول اعطای درجات از دان ۶ تا حداکثر دان ۹ است. درجه دان ۱۰ فقط توسط فدراسیون بین‌المللی جودو (IJF) یا کودوکان، مدرسه اصلی جودو در ژاپن، اعطا می‌شود. بر اساس کودوکان، ۱۵ نفر به این درجه رسیده‌اند. آخرین دارنده زنده این درجه (یوشیمی اوساوا) در اکتبر ۲۰۲۲ درگذشت. دو نفر دیگر نیز در سال ۱۹۹۷ از سوی IJF به آنتون خسینک و چارلز پالمر اعطا شد.
رده‌بندی و درجه‌بندی > درجات استادی > اتریش

فدراسیون جودوی اتریش (ÖJV) اجازه امتحان درجه دان ۱ را از سن ۱۶ سالگی می‌دهد. زمان آماده‌سازی برای درجه دان معادل تعداد سال‌های هدف‌گذاری شده برای رسیدن به آن است. در ÖJV امتحانات فنی تا درجه دان ۶ برگزار می‌شود.
مسابقه (شی‌آی)

جودو، ورزش رزمی است که به صورت مبارزه دو نفره انجام می‌شود. هدف این است که حریف را با استفاده از تکنیکی که قدرت و سرعت در آن به کار گرفته شده است، به‌طور کنترل‌شده‌ای به پشت بر روی زمین بیاندازید. اگر این کار موفقیت‌آمیز باشد، مبارزه به مانند یک ضربه فنی در بوکس به پایان می‌رسد. در این حالت، معمولاً نحوه پرتاب یا تکنیکی که استفاده شده اهمیت چندانی ندارد، به شرط آنکه پرتاب‌کننده بتواند حریف را به‌طور واضحی کنترل کند و مرتکب تخلفی نشود. در واقع، برخی از تکنیک‌های دیگر هنرهای رزمی نیز در مسابقات جودو وارد شده‌اند. به عنوان یک شاخص کلی: هر چه حریف به پشت بهتری بیفتد، امتیاز بهتری کسب می‌کنید. اگر هیچ‌یک از مبارزان نتوانند مبارزه را پیش از پایان زمان به نفع خود به پایان برسانند (از طریق ایپون یا سه جریمه برای حریف)، پس از پایان زمان مبارزه (چهار دقیقه در بخش بزرگسالان، بین دو تا چهار دقیقه در ورزش کودکان و نوجوانان) بر اساس امتیازات تصمیم‌گیری می‌شود. اگر امتیازات برابر باشد، مبارزه‌ای در قالب «امتیاز طلایی» برگزار می‌شود، مشابه «گل طلایی» که پیش‌تر در فوتبال وجود داشت. امتیازات و جریمه‌ها از زمان قبلی مبارزه حفظ می‌شوند. اما مبارزه در «امتیاز طلایی» بلافاصله با کسب امتیاز یا دریافت سومین جریمه توسط یکی از مبارزان به پایان می‌رسد. از سال ۲۰۱۴ به دلیل تغییرات قوانین توسط فدراسیون بین‌المللی جودو (IJF) که در سال ۲۰۱۳ به صورت آزمایشی اجرا شد و در سال ۲۰۱۴ به صورت رسمی معرفی شد، مبارزه «امتیاز طلایی» هیچ محدودیت زمانی ندارد. به همین دلیل، تصمیم داور که تا آن زمان در صورت نبودن امتیاز در «امتیاز طلایی» انجام می‌شد، منسوخ شد. در این حالت، هر سه داور به فرمان داور اصلی به صورت همزمان با پرچم‌ها اعلام می‌کردند که کدام مبارز بهتر مبارزه کرده است. مبارزی که اکثریت آرا را کسب می‌کرد، برنده مبارزه می‌شد.
مبارزه تنها در حالت ایستاده انجام نمی‌شود، بلکه به صورت زمینی نیز ادامه می‌یابد. در اینجا به‌طور کلی دو روش برای کسب پیروزی وجود دارد. اگر حریف به مدت ۲۰ ثانیه (تا سال ۲۰۱۳ این مدت ۲۵ ثانیه بود) به پشت بر روی زمین نگه داشته شود، مبارزه به نفع شما تمام می‌شود. برای زمان‌های کوتاه‌تر نیز مشابه تکنیک‌های پرتاب، امتیازاتی تعلق می‌گیرد. به عنوان گزینه جایگزین، بسته به رده سنی، می‌توان حریف را با قفل دست یا تکنیک خفه‌کننده وادار به تسلیم کرد. اما به محض اینکه یکی از مبارزان به حالت ایستاده بازگردد، مبارزه باید متوقف شده و در حالت ایستاده از سر گرفته شود.
مسابقه (شی‌آی) > امتیازات

از زمانی که کوچک‌ترین امتیاز کُکا در سال ۲۰۰۹ لغو شد و امتیاز کوچک‌تر بعدی یُکو در اوایل سال ۲۰۱۷ حذف شد، اکنون فقط دو نوع امتیاز وجود دارد. بالاترین امتیازی که می‌توان به مبارز داد، ایپون است. اگر مبارزی این امتیاز را دریافت کند، مبارزه بلافاصله پایان می‌یابد. دومین امتیاز، وازا-آری است. پیش از لغو امتیاز یُکو در سال ۲۰۱۷، مبارزی که دومین وازا-آری را کسب می‌کرد، نیز بلافاصله مبارزه را می‌برد. از اوایل سال ۲۰۱۷ تا ۱ ژانویه ۲۰۱۸، وازا-آری به تعداد دلخواه جمع می‌شد. امروز، دو وازا-آری برای مبارز معادل یک ایپون است.
مسابقه (شی‌آی) > امتیازات > ایپون (امتیاز کامل)

بالاترین امتیاز برای مبارز در موارد زیر اعطا می‌شود:
تکنیک پرتابی که حریف را با کنترل، قدرت و سرعت به پشت بیاندازد.
نگه‌داشتن حریف با تکنیک نگه‌داری (اوسائه-کومی) برای ۲۰ ثانیه (تا سال ۲۰۱۳: ۲۵ ثانیه، پیش از آن حتی ۳۰ ثانیه).
استفاده از تکنیک قفل یا خفه‌کننده تا زمانی که حریف تسلیم شود یا ناتوان از مبارزه شود (در رده‌های سنی تا زیر ۱۲ سال، تکنیک قفل و تا زیر ۱۵ سال تکنیک خفه‌کننده مجاز نیستند).
دیسکالیفه کردن حریف با هانسوکو-ماکه (ایپون توسط داور نشان داده نمی‌شود).
قانونی که می‌گفت دو وازا-آری (وازا-آری آواسِته ایپون «دو وازا-آری معادل یک ایپون است») یک ایپون به همراه دارد، در اوایل سال ۲۰۱۷ موقتاً لغو شد، اما در سال ۲۰۱۸ دوباره اجرا شد.
پس از ایپون، مبارزه پایان می‌یابد. در مسابقات تیمی و سیستم هرکسی با هرکسی، ایپون در امتیازدهی فرعی ۱۰ امتیاز دارد. در صورت تساوی تعداد پیروزی‌ها، امتیازدهی فرعی تعیین‌کننده پیروزی یا رتبه‌بندی است.
مسابقه (شی‌آی) > امتیازات > وازا-آری (۷۰٪ یک امتیاز)

وازا-آری برای موارد زیر داده می‌شود:
تکنیک پرتابی که تنها یکی از سه معیار ایپون را به‌طور کامل برآورده کند (وضعیت رایج برای وازا-آری این است که اگر پشت حریف تنها بخشی از سطح زمین را لمس کند)
نگه‌داشتن حریف با تکنیک نگه‌داری (اوسائه-کومی) برای حداقل ۱۵ ثانیه (تا سال ۲۰۱۳: ۲۰ ثانیه).
از اوایل سال ۲۰۱۷، برای همه اعمالی که تا آن زمان با یُکو امتیازدهی می‌شدند، یک وازا-آری تعلق می‌گیرد.
یک وازا-آری در امتیازدهی فرعی ۷ امتیاز دارد، دومین وازا-آری امتیازدهی فرعی را به اندازه یک ایپون (۱۰ امتیاز) افزایش می‌دهد، نه به ۱۴ امتیاز.
مسابقه (شی‌آی) > امتیازات > یوکو (مزیت فنی بزرگ)

تا اوایل سال ۲۰۱۷، یوکو یک امتیاز برای حرکتی بود که نشان‌دهنده یک مزیت فنی بزرگ بود. این امتیاز در اوایل سال ۲۰۱۷ لغو شد. اکنون حرکاتی که قبلاً امتیاز یوکو می‌گرفتند، با وازا-آری (Waza-ari) ارزیابی می‌شوند.
یک یوکو برای موارد زیر اعطا می‌شد:
تکنیکی پرتاب که یکی از سه معیار ایپون (Ippon) را فقط به‌صورت جزئی برآورده می‌کرد (مثلاً پرتابی که در آن تنها پهلوی مبارز به زمین برخورد می‌کرد، بدون اینکه قسمتی از پشت او به تاتامی برخورد کند)
نگه‌داشتن حریف با تکنیک نگهداری (Osae-komi) به مدت حداقل ۱۰ ثانیه
یوکو ارزش ۵ امتیاز در ارزیابی فرعی داشت. برای هر حرکت فقط یک نوع امتیاز داده می‌شد، بنابراین دریافت هم‌زمان وازا-آری و یوکو برای یک پرتاب ممکن نبود. برخلاف امتیازات دیگر، ایپون که به دلیل منجر شدن به پیروزی بلافاصله در مسابقه فقط در تابلوهای امتیازدهی الکترونیکی نمایش داده می‌شود. امتیازات بالا در سمت چپ و امتیازات پایین‌تر در سمت راست نمایش داده می‌شوند. تابلوهای امتیاز قدیمی‌تر نیز امتیازات بالاتر را در وسط نشان می‌دهند؛ این نمایش در جودوی رقابتی دیگر رایج نیست. برای درک بهتر، در اینجا چند مثال آورده شده است:
مثال ۱
| مبارز ۱ | مبارز ۱ | مبارز ۲ | مبارز ۲ |
| --- | --- | --- | --- |
| وازا-آری | یوکو | وازا-آری | یوکو |
| ۱ | ۰ | ۰ | ۶ |
مبارز ۱ از نظر امتیاز پیشتاز است و در صورت پایان زمان مسابقه برنده خواهد بود. توجه داشته باشید که هر امتیاز بالاتر از هر تعداد امتیاز پایین‌تر بیشتر محاسبه می‌شود.
مثال ۲
| مبارز ۱ | مبارز ۱ | مبارز ۲ | مبارز ۲ |
| --- | --- | --- | --- |
| وازا-آری | یوکو | وازا-آری | یوکو |
| ۱ | ۱ | ۱ | ۲ |
مبارز ۲ از نظر امتیاز پیشتاز است و در صورت پایان زمان مسابقه برنده خواهد بود.
همانند بوکس، در جودو نیز امتیازدهی توسط سه نفر انجام می‌شود: داور اصلی روی تاتامی و دو داور کنار. داور اصلی مسابقه را هدایت کرده و با علامت دست و صدا امتیازات را اعلام می‌کند. دو داور کنار می‌توانند در صورت مخالفت با تصمیم داور اصلی با علامت دست نظر خود را اعلام کنند. تصمیمات اتخاذ شده توسط داور اصلی می‌تواند توسط داوران کنار اصلاح شود. اگر امتیازات دو داور کنار با هم تطابق نداشته باشد، به این ترتیب عمل می‌شود: اگر امتیاز داور اصلی کمتر از امتیاز دو داور کنار باشد، باید امتیاز او به پایین‌ترین امتیاز داوران کنار اصلاح شود. اگر امتیاز داور اصلی بیشتر از امتیاز دو داور کنار باشد، او باید تصمیم خود را به بالاترین امتیاز دو داور کنار تنزل دهد. در حال حاضر، در مورد امتیازات و مجازات‌های تعیین‌کننده نتیجه مسابقه، توافق هر سه داور لازم است. بحث و تبادل نظر تنها در مورد بالاترین مجازات و در حالت مذکور انجام می‌شود.
مسابقه (شی‌آی) > سطح مسابقه

مبارزه بر روی تاتامی‌های نیمه‌سخت انجام می‌شود که هم ایستایی و ثبات کافی را برای مبارزان فراهم می‌کنند و هم در عین حال ضربات حاصل از افتادن را به‌طور مناسب کاهش می‌دهند. سطح مسابقه به دو بخش «منطقه مبارزه» و «منطقه ایمنی» تقسیم می‌شود. مبارزه در منطقه مبارزه صورت می‌گیرد. اندازه این منطقه بسته به رده سنی و اهمیت مسابقات متفاوت است. در رده بزرگسالان، از مسابقات قهرمانی منطقه‌ای به بالا، اندازه منطقه مبارزه باید حداقل ۷ متر × ۷ متر و حداکثر ۱۰ متر × ۱۰ متر باشد. برای مسابقات بین‌المللی مانند بازی‌های المپیک، اندازه استاندارد ۸ متر × ۸ متر است. منطقه ایمنی به‌عنوان محدوده بیرونی منطقه مبارزه طراحی شده و باید از بروز آسیب جلوگیری کند، در صورتی که مبارزان به‌طور تصادفی از منطقه مبارزه خارج شوند. این محدوده بیرونی باید بین دو تا سه متر عرض داشته باشد. هر دو منطقه باید دارای رنگ‌بندی متفاوتی باشند تا تمایز آن‌ها به‌وضوح مشخص شود.
مسابقه (شی‌آی) > حرکات ممنوعه

مبارز در صورت نقض قوانین مسابقه، اخطار (شیدو) دریافت می‌کند یا از مسابقه، محروم (هانسوکو-ماکه) می‌شود. اخطار، برخلاف گذشته، تأثیر مستقیم بر امتیازات ندارد. اما اگر در پایان زمان مبارزه امتیازات برابر باشند، مبارزی که کمترین شیدو را دریافت کرده است، پیروز می‌شود. از سال ۲۰۱۸، یک یا دو شیدو دیگر تعیین‌کننده نتیجه نهایی نیستند و مسابقه در «امتیاز طلایی» تا زمان کسب امتیاز یا دریافت سومین شیدو یا هانسوکو-ماکه ادامه می‌یابد. تنها در بخش نوجوانان، شیدوها می‌توانند پس از «کینسا» (برتری فنی) در تصمیم‌گیری داور (هانته‌ای) لحاظ شوند. با سومین تخلف، هانسوکو-ماکه اعلام می‌شود و پیش از آن، مشاوره داوران صورت می‌گیرد و مبارزه به نفع حریف پایان می‌یابد. برای تخلفات جدی‌تر، هانسوکو-ماکه می‌تواند به‌صورت مستقیم صادر شود. اخراج مستقیم از یک مسابقه به معنی محرومیت از کل مسابقات است. استثنا در این مورد «هانسوکو-ماکه» به دلیل گرفتن مستقیم زیر کمربند است که در این صورت، مبارز می‌تواند در مسابقه بعدی شرکت کند، زیرا این حمله، اگرچه ممنوع است، اما با روح جودو مغایرت ندارد. این قانون در سال ۲۰۱۸ تغییر کرد و از آن زمان به بعد، گرفتن زیر کمربند فقط با شیدو جریمه می‌شود. اصطلاحات قدیمی برای اخطارهای میانی - چویی و کِی-کوکو - دیگر در جودوی رقابتی استفاده نمی‌شوند.
مسابقه (شی‌آی) > حرکات ممنوعه > تخلفات جزئی

فدراسیون جودو در تلاش است تا مسابقات جودو را به ویژه برای تلویزیون و به‌طور کلی برای تماشاگران جذاب‌تر کند. در سطوح بالای مسابقات، تفاوت‌ها در قدرت، سرعت و تکنیک معمولاً بسیار کم است، به‌طوری که بدون تشویق به حملات تهاجمی، ممکن است تصمیم‌گیری در مورد نتیجه بسیار طولانی شود. به همین دلیل، مجموعه‌ای از قوانین وضع شده‌اند که مبارزان را به حمله وادار کرده و در عین حال آن‌ها را از اتخاذ موضع دفاعی مستمر منع می‌کند.
یکی از این قوانین می‌تواند به عنوان مثال این باشد که مبارز با اجتناب از گرفتن یقه و به‌ویژه گریپ حریف، فاصله خود را با او حفظ کند. به این ترتیب، او نمی‌تواند حمله کند و در عین حال حریف نیز قادر به حمله نخواهد بود. معمولاً مبارز به گونه‌ای گریپ خود را انتخاب می‌کند که حریف فرصت چندانی برای اجرای حمله خود نداشته باشد. برای مثال، اگر هر دو سر آستین حریف را بگیرد، می‌تواند از گرفتن گریپ توسط حریف جلوگیری کند. البته، این اقدام مانند بسیاری از اقدامات در این گروه، در ابتدا مجاز است، اما فقط در صورتی که به دنبال آن حمله‌ای صورت گیرد. این امر نیز به موقعیت و ارزیابی داوران بستگی دارد و ممکن است متفاوت باشد. سایر تخلفات شامل قفل کردن انگشتان، انتخاب گریپی غیر از گریپ معمول و به‌طور کلی اتخاذ یک موضع دفاعی مداوم است. اجرای تکنیک‌های پرتابی غیرموثر به عمد، معروف به حملات نمایشی که تنها با هدف انتقال مبارزه از حالت ایستاده به روی زمین یا تظاهر به مبارزه فعال انجام می‌شوند، نیز به همان اندازه که اجتناب آشکار از حمله مجازات می‌شود، مورد مجازات قرار می‌گیرند. ترک عمدی تاتامی و بیرون راندن حریف از تاتامی نیز با شیدو مجازات می‌شود.
البته در جودو تکنیک‌هایی وجود دارند که می‌توانند مبارزان را به خطر بیندازند. برای مثال، استفاده از قیچی پا به سمت سر، گردن یا تنه با پاهای کشیده ممنوع است. همچنین خم کردن انگشتان یا لگد زدن به دست حریف برای آزاد کردن گریپ او مجاز نیست. گرفتن سر آستین یا حتی انتهای شلوار حریف، مانند گرفتن مستقیم داخل جودوگی، نیز مجاز نیست. همچنین، گذاشتن قسمت‌هایی از لباس در دهان ممنوع است. پیچیدن اندام‌های خود با کمربند یا انتهای کت نیز مجاز نیست.
مسابقه (شی‌آی) > حرکات ممنوعه > تخلفات شدید

یک تخلف شدید زمانی رخ می‌دهد که یک مبارز سلامت حریف یا خود را به خطر بیندازد یا به‌طور کلی رفتار غیرورزشی از خود نشان دهد. برخی از تکنیک‌ها به دلیل ایجاد آسیب‌های مکرر ممنوع شده‌اند. از جمله این تکنیک‌ها می‌توان به کاوازو-گاکه (Kawazu-Gake)، پرتاب‌های اهرمی، هر نوع اهرم‌بندی روی مفاصل غیر از آرنج و همچنین اینتاوچن (Eintauchen) به سمت تاتامی اشاره کرد (در این حالت، مبارز با خم شدن بیش از حد به سمت جلو و پایین، تلاش می‌کند تا تکنیک خود را بهبود بخشد، اما ممکن است به خود آسیب برساند). این حرکت به‌عنوان دایوینگ (Diving) نیز شناخته می‌شود. توهین به حریف یا داور و انجام حرکات توهین‌آمیز نیز به‌عنوان رفتار غیرورزشی شدید تلقی می‌شوند.
از سال ۲۰۱۳ در سطح بین‌المللی و از سال ۲۰۱۴ در سطح ملی، گرفتن یا مسدود کردن با دست‌ها یا بازوها در زیر کمربند، چه در حالت ایستاده و چه در هنگام انتقال از حالت ایستاده به زمین، با هانسوکو-ماکه (Hansoku-make) مجازات می‌شود و به‌عنوان یک تخلف شدید در نظر گرفته می‌شود. این قانون به معنای ممنوعیت کامل پرتاب‌هایی است که در آن‌ها دست به پای حریف گرفته می‌شود. این قانون در واقع سخت‌گیری بیشتری نسبت به قانون سال ۲۰۱۰ دارد که طبق آن، این تکنیک‌ها تنها در شرایط استثنایی (برای مثال، در صورت وقوع حمله جدی از سوی حریف) مجاز بودند. از سال ۲۰۱۸، تمامی گرفتن‌های مستقیم زیر کمربند به‌عنوان تخلف‌های سبک‌تر محسوب شده و تنها با شیدو (Shido) جریمه می‌شوند.
سازمان‌ها

نهاد بین‌المللی حاکم بر جودو فدراسیون جهانی جودو یا به اختصار «IJF» است که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد. اعضای فدراسیون جهانی جودو شامل اتحادیه جودوی آفریقا (AJU)، کنفدراسیون جودوی پان-آمریکا (PJC)، اتحادیه جودوی آسیا (JUA)، اتحادیه جودوی اروپا (EJU) و اتحادیه جودوی اقیانوسیه (OJU) هستند که هر کدام شامل تعدادی از انجمن‌های ملی جودو می‌باشند. فدراسیون جهانی جودو مسئول برگزاری مسابقات بین‌المللی است و میزبان مسابقات قهرمانی جهانی جودو و برگزارکننده رویدادهای جودوی المپیک می‌باشد.
روز جهانی جودو

در ۲۸ اکتبر هر سال، جامعه جودو روز جهانی جودو را به مناسبت تولد بنیان‌گذار جودو یعنی کانو جیگورو، جشن می‌گیرد. پیام روز جهانی جودو هر سال تغییر می‌کند؛ اما هدف همیشه برجسته کردن ارزش‌های اخلاقی جودو است. اولین جشن در سال ۲۰۱۱ برگزار شد. پیام‌های گذشته روز جهانی جودو عبارت‌اند از:
سال ۲۰۱۷: شجاعت
سال ۲۰۱۸: دوستی
سال ۲۰۱۹: یک درخت بکار
سال ۲۰۲۰: قوی‌تر با هم
سال ۲۰۲۱: همبستگی
سال ۲۰۲۲: شمول
سال ۲۰۲۳: یک دوست پیدا کن
فیلم‌شناسی

سانشیرو سوگاتا (ژاپنی: 姿三四郎, هپبورن: Sugata Sanshirō؟, معروف به داستان جودو (Judo Saga))، اثر آکیرا کوروساوا در ۱۹۴۳. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته تسونئو تومیتا، پسر تومیتا تسونجیرو جودوکار برجسته و از نخستین شاگردان این ورزش ساخته شده است. فیلم داستان سانشیرو، جوانی با استعداد و با اراده را دنبال می‌کند که برای یادگیری جوجوتسو به شهر سفر می‌کند. با این حال، پس از ورود، او شکل جدیدی از دفاع شخصی را کشف می‌کند: جودو! شخصیت اصلی فیلم بر اساس سایگو شیرو ساخته شده است.[نیازمند منبع]
سانشیرو سوگاتا قسمت دوم (ژاپنی: 續姿三四郎, هپبورن: Zoku Sugata Sanshirō؟, معروف به داستان جودو ۲ (Judo Saga II))، دنباله نسخه نخست اثر آکیرا کوروساوا ۱۹۴۵.[نیازمند منبع]
جانی تو، پرتاب (به انگلیسی: Throw Down) در کشور چین به عنوان لیست اژدها و ببر جودو (چینی ساده: 柔道龙虎榜; چینی سنتی: 柔道龍虎榜، فیلمی هنگ کنگی با موضوع هنرهای رزمی درباره یک استاد و قهرمان سابق جودو اثر جانی تو در ۲۰۰۴.[نیازمند منبع]
تصویری از کانو جیگورو، بنیان‌گذار جودو در کهنسالی
معبد ایشو-جی در توکیو
«جودو» (به ژاپنی: 柔道، jūdō)، به کانجی نوشته شده است.
دو جودوکا درحال تمرین که جودوگی پوشیده‌اند
جودوگی از بافت سنگین ساخته شده است تا در برابر فشار پرتاب و مبارزه مقاومت کند.
یک کارآموز کودک که جودوگی آبی پوشیده است
هارای گوشی (ژاپنی: 払腰, هپبورن: Harai goshi؟, ت.ت. 'پرتاب از روی لگن')، یکی از فن‌های کوشی-وازا است.
جوجی گاتامه (ژاپنی: 十字固, هپبورن: Juji gatame؟, ت.ت. 'قفل صلیبی') که به آن آرم‌بار نیز گفته می‌شود، یکی از فن‌های کانسِتسو-وازا (فنون قفل مفصل) است.
کودکان در حال تمرین جودو در توکیو
کانو جیگورو و یاماشیتا یوشیتسوگو در حال اجرای کوشیکی-نو-کاتا (Koshiki-no-kata)
یوشیهیکو یوشیماتسو در حال تلاش برای پرتاب توشیرو دایگو با استفاده از اوچی ماتا در فینال مسابقات جودوی سراسری ژاپن سال ۱۹۵۱.
جودو (۱۹۳۵)
نماد تصویرنگاشت جودو المپیک
جودوکار ژاپنی تاکاماسا آنای در مقابل جودوکا فرانسوی تیری فابر در مسابقات جهانی جودو ۲۰۱۰ که در توکیو برگزار شد.
اردوی بین‌المللی جودو در آرتیاروی، اوریماتیلا، فنلاند
دو کودک در حال تمرین فنون جودو
رنگ‌های کمربند درجات تک‌رنگ شاگردی در جودو
رنگ‌های کمربند درجات استادی در جودو