stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میامی
ترابری > حمل و نقل عمومی

ترابری عمومی در میامی توسط ترانزیت میامی-دید و SFRTA اداره می‌شود و شامل راه‌آهن شهری و حومه (Tri-Rail), مترو سنگین (متروریل (شهرستان میامی-دید)), یک people mover مرتفع (Metromover) و اتوبوس‌ها (Metrobus) می‌شود. میامی بیشترین میزان استفاده از حمل و نقل عمومی را در فلوریدا دارد، زیرا حدود ۱۷٪ از میامیایی‌ها روزانه از ترابری همگانی استفاده می‌کنند. میانگین زمان رفت و آمد با حمل و نقل عمومی در میامی در روزهای هفته ۹۰ دقیقه است، در حالی که ۳۹٪ از مسافران حمل و نقل عمومی بیش از ۲ ساعت در روز رفت و آمد می‌کنند. میانگین زمان انتظار در ایستگاه حمل و نقل عمومی ۱۸ دقیقه است، در حالی که ۳۷٪ از مسافران به‌طور متوسط هر روز بیش از ۲۰ دقیقه منتظر می‌مانند. میانگین مسافت سفر با حمل و نقل عمومی ۷٫۴۶ مایل (۱۲ کیلومتر) است، در حالی که ۳۸٪ بیش از ۸٫۰۸ مایل (۱۳ کیلومتر) در هر مسیر سفر می‌کنند.
شبکه ترابری پرسرعت ریلی میامی، متروریل، یک شبکه مرتفع شامل دو خط و ۲۳ ایستگاه در یک خط ۲۴٫۴-مایل (۳۹٫۳-کیلومتر) است. Metrorail حومه‌های غربی شهری هیالیا، فلوریدا، مدلی، فلوریدا و مرکز شهر میامی را با حومه The Roads, Coconut Grove، کورال گیبلز، فلوریدا، ساوت میامی، فلوریدا و شهری کندال، فلوریدا از طریق مناطق تجاری مرکزی فرودگاه بین‌المللی میامی، Health District و مرکز شهر متصل می‌کند. یک people mover مرتفع و رایگان، Metromover، ۲۱ ایستگاه را در سه خط مختلف در مرکز شهر میامی اداره می‌کند، با یک ایستگاه تقریباً در هر دو بلوک مرکز شهر و بریکل. چندین پروژه توسعه توسط یک مالیات فروش اضافی توسعه حمل و نقل در سراسر شهرستان میامی-دید تأمین می‌شود.
Tri-Rail، یک شبکه قطار حومه شهری که توسط South Florida Regional Transportation Authority (SFRTA) اداره می‌شود، از فرودگاه بین‌المللی میامی به سمت شمال تا وست پام بیچ، فلوریدا امتداد دارد و هجده توقف در سرتاسر شهرستان‌های شهرستان میامی-دید، فلوریدا، شهرستان براوارد، فلوریدا و شهرستان پام بیچ، فلوریدا دارد.
Miami Intermodal Center یک مرکز حمل و نقل عظیم است که به متروریل (شهرستان میامی-دید)، امترک، Tri-Rail, Brightline, Metrobus، گری‌هاوند، تاکسی، اجاره خودرو، MIA Mover، خودروهای شخصی، دوچرخه‌ها و عابران پیاده در مجاورت فرودگاه بین‌المللی میامی خدمات ارائه می‌دهد. Miami Intermodal Center در سال ۲۰۱۰ تکمیل شد و به حدود ۱۵۰٬۰۰۰ مسافر و گردشگر در منطقه میامی خدمات ارائه می‌دهد. فاز اول ایستگاه MiamiCentral در سال ۲۰۱۲ تکمیل شد و بخش Tri-Rail فاز دوم در سال ۲۰۱۵ تکمیل شد، اما ساخت بخش Amtrak همچنان به تأخیر افتاده است.
دو شبکه ریلی سبک جدید، Baylink و Miami Streetcar، پیشنهاد شده‌اند و در حال حاضر در مرحله برنامه‌ریزی هستند. BayLink مرکز شهر را به ساوت بیچ متصل می‌کند و Miami Streetcar مرکز شهر را به Midtown متصل می‌کند.
میامی پایانه جنوبی خدمات ساحل آتلانتیک امترک است که دو خط را اداره می‌کند، Silver Meteor و Silver Star، که هر دو در شهر نیویورک خاتمه می‌یابند. ایستگاه Amtrak میامی در حومه هیالیا، فلوریدا در نزدیکی ایستگاه Tri-Rail/Metrorail در NW 79 St و NW 38 Ave واقع شده است. ساخت فعلی ایستگاه مرکزی میامی، تمام عملیات Amtrak را از مکان فعلی خارج از مسیر به یک مکان متمرکز با متروریل (شهرستان میامی-دید)، MIA Mover, Tri-Rail، فرودگاه بین‌المللی میامی و Miami Intermodal Center، همگی در همان ایستگاه نزدیک به مرکز شهر، منتقل خواهد کرد. انتظار می‌رفت که این ایستگاه تا سال ۲۰۱۲ تکمیل شود، اما با چندین تأخیر مواجه شد و بعداً انتظار می‌رفت در اواخر سال ۲۰۱۴ تکمیل شود، و دوباره به اوایل سال ۲۰۱۵ موکول شد.
ترابری > حمل و نقل عمومی > فرودگاه‌ها

فرودگاه بین‌المللی میامی به عنوان فرودگاه بین‌المللی اصلی منطقه میامی بزرگ فعالیت می‌کند. فرودگاه بین‌المللی میامی به دلیل موقعیت مرکزی خود، یکی از شلوغ‌ترین فرودگاه‌های بین‌المللی جهان است و سالانه به بیش از ۴۵ میلیون مسافر خدمات ارائه می‌دهد. این فرودگاه یک قطب اصلی و بزرگ‌ترین دروازه بین‌المللی برای امریکن ایرلاینز است. میامی اینترنشنال دومین فرودگاه شلوغ از نظر ترافیک مسافری در فلوریدا، سومین بندر بزرگ ورودی بین‌المللی ایالات متحده برای مسافران هوایی خارجی پس از فرودگاه‌های فرودگاه بین‌المللی جان اف کندی نیویورک و فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس است. شبکه گسترده مسیرهای بین‌المللی این فرودگاه شامل پروازهای بدون توقف به بیش از هفتاد شهر بین‌المللی در شمال و آمریکای جنوبی، اروپا، آفریقا، آسیا و خاورمیانه است.
علاوه بر این، فرودگاه بین‌المللی فورت لادردیل–هالیوود و فرودگاه بین‌المللی پام بیچ در نزدیکی، ترافیک تجاری را در منطقه میامی نیز سرویس می‌دهند. فرودگاه استیجاری اوپا-لوکا در اوپا-لوکا، فلوریدا و فرودگاه استیجاری میامی در یک منطقه بدون شهرداری در جنوب غربی میامی، به رفت‌وآمد هواپیمایی عمومی در منطقه میامی خدمات ارائه می‌دهند.
متروریل (شهرستان میامی-دید) میامی، شبکه مترو این شهر است و میامی را به حومه‌های اطراف آن متصل می‌کند.
Tri-Rail، راه‌آهن شهری و حومه میامی است که از شمال به جنوب، از حومه‌های میامی در وست پام بیچ، فلوریدا تا فرودگاه بین‌المللی میامی امتداد دارد.
فرودگاه بین‌المللی میامی، دهمین فرودگاه بزرگ ایالات متحده است.
جستارهای وابسته

فرودگاه بین‌المللی میامی
اتومبیل‌دزدی بزرگ: وایس سیتی
ساوت بیچ
نورث بیچ
منابع

| ن ب و۵۰ شهر پرجمعیت ایالات متحده آمریکا | ن ب و۵۰ شهر پرجمعیت ایالات متحده آمریکا |
| --- | --- |
 نیویورک ·  لس آنجلس ·  شیکاگو ·  هیوستون ·  فینیکس ·  فیلادلفیا ·  سن آنتونیو ·  سن دیگو ·  دالاس ·  سن خوزه ·  دیترویت ·  جکسون‌ویل ·  ایندیاناپولیس ·  سان فرانسیسکو ·  کلمبوس ·  آستین ·  فورت ورث ·  ممفیس ·  بالتیمور ·  شارلوت ·  ال پاسو ·  میلواکی ·  بوستون ·  سیاتل ·  واشنگتن دی‌سی ·  دنور ·  لوئیزویل ·  لاس‌وگاس ·  نشویل ·  اکلاهوما سیتی ·  پورتلند ·  توسان ·  البوکرکی ·  آتلانتا ·  لانگ بیچ ·  فرزنو ·  ساکرامنتو ·  میزا ·  کانزاس‌سیتی ·  کلیولند ·  ویرجینیابیچ ·  اوماها ·  اوکلند ·  میامی ·  تالسا ·  هونولولو ·  مینیاپولیس ·  کلرادو اسپرینگز ·  آرلینگتون ·  :  نیویورک ·  لس آنجلس ·  شیکاگو ·  هیوستون ·  فینیکس ·  فیلادلفیا ·  سن آنتونیو ·  سن دیگو ·  دالاس ·  سن خوزه ·  دیترویت ·  جکسون‌ویل ·  ایندیاناپولیس ·  سان فرانسیسکو ·  کلمبوس ·  آستین ·  فورت ورث ·  ممفیس ·  بالتیمور ·  شارلوت ·  ال پاسو ·  میلواکی ·  بوستون ·  سیاتل ·  واشنگتن دی‌سی ·  دنور ·  لوئیزویل ·  لاس‌وگاس ·  نشویل ·  اکلاهوما سیتی ·  پورتلند ·  توسان ·  البوکرکی ·  آتلانتا ·  لانگ بیچ ·  فرزنو ·  ساکرامنتو ·  میزا ·  کانزاس‌سیتی ·  کلیولند ·  ویرجینیابیچ ·  اوماها ·  اوکلند ·  میامی ·  تالسا ·  هونولولو ·  مینیاپولیس ·  کلرادو اسپرینگز ·  آرلینگتون ·  
| ن ب ومنظقه کلان‌شهر میامی | ن ب ومنظقه کلان‌شهر میامی |
| --- | --- |
جمعیت- ۶٬۰۱۲٬۳۳۱: جمعیت- ۶٬۰۱۲٬۳۳۱
Counties:  شهرستان میامی-دید، فلوریدا  شهرستان براوارد، فلوریدا  شهرستان پام بیچ، فلوریدا 
شهر اصلی  ۴۴۱ هزار:  میامی 
شهرک‌هاو شهرها ۱۰۰k-۲۵۰k:  کورال اسپرینگز، فلوریدا  فورت لادردیل، فلوریدا  هیالیا، فلوریدا  هالیوود، فلوریدا  میامی گاردنز، فلوریدا  میرامار، فلوریدا  پمبروک پاینز، فلوریدا  پومپانو بیچ، فلوریدا  وست پام بیچ، فلوریدا 
شهرک‌ها و شهرها ۲۵k-۹۹k:  اونتورا، فلوریدا  بوکا راتون، فلوریدا  بوینتون بیچ، فلوریدا  کوکونات کریک، فلوریدا  کوپر سیتی، فلوریدا  کورال گیبلز، فلوریدا  کاتلر بی، فلوریدا  دانیا بیچ، فلوریدا  دیوی، فلوریدا  دیرفیلد بیچ، فلوریدا  دلری بیچ، فلوریدا  دورال، فلوریدا  گرین‌اکرز، فلوریدا  هالاندیل بیچ  هومستد، فلوریدا  ژوپیتر، فلوریدا  لیک ورث، فلوریدا  لودردیل لیکس، فلوریدا  لودرهیل، فلوریدا  مارگیت، فلوریدا  میامی بیچ، فلوریدا  نورث لودرلیل، فلوریدا  نورث میامی، فلوریدا  نورث میامی بیچ، فلوریدا  اوکلند پارک، فلوریدا  پالم بیچ گاردنز، فلوریدا  پلنتیشن، فلوریدا  ریویرا بیچ، فلوریدا  سانرایز، فلوریدا  تاماراک، فلوریدا  وست پارک، فلوریدا  وستون، فلوریدا  ویلتون مانورس، فلوریدا 
شهرک‌ها و شهرها ۱۰k-۲۵k:  بل گلید، فلوریدا  هیالیا گاردنز، فلوریدا  لایتهاوس پوینت، فلوریدا  میامی لیکس، فلوریدا  میامی اسپرینگز، فلوریدا  اوپا-لوکا، فلوریدا  پالم بیچ، فلوریدا  پارکلند، فلوریدا  ساوت میامی، فلوریدا  سانی آیلز بیچ، فلوریدا  سوئیت‌واتر، فلوریدا  پام اسپرینگز، فلوریدا 
فهرست شهرهای زیر۱۰۰۰۰ نفر اینجا.: فهرست شهرهای زیر۱۰۰۰۰ نفر اینجا.
| ن ب ومسابقات دوستانه فوتبال در سال ۲۰۱۸ | ن ب ومسابقات دوستانه فوتبال در سال ۲۰۱۸ |
| --- | --- |
 « ۲۰۱۷   ۲۰۱۹ » :  « ۲۰۱۷   ۲۰۱۹ » 
جام چین:  نان‌نینگ (۲۲–۲۶ مارس)
جام بین‌المللی قهرمانان: مکان‌های مختلف (ژوئیه–اوت)
جام بین‌المللی قهرمانان زنان:  میامی (۲۶–۲۹ ژوئیه)
جام خوان گمپر:  بارسلون (۱۵ اوت)
بخش بازرگان

| بخش بازرگان> اطلاعات کلی | بخش بازرگان> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ماکو
مرکز بخش: بازرگان
شهرها: بازرگان
دهستان‌ها: چایپاسار شمالی ، ساری‌سو
اداره: اداره
مردم: مردم
جمعیت: ۷،۶۷۰ نفر (۱۳۹۵)
بخش بازرگان یکی از بخش‌های شهرستان ماکو، استان آذربایجان غربی، ایران است. مردم این منطقه از دیرباز به زبان ترکی آذربایجانی صحبت میکردند .
امیرمحمد متقیان

| امیرمحمد متقیان | امیرمحمد متقیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ آذر ۱۳۷۴ ‏(۲۹ سال) ساوه، استان مرکزی، ایران
پیشه(ها): بازیگر مجری تلویزیونی خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۴–اکنون
شناخته‌شده برای: بازی کنار داریوش فرضیایی (عموپورنگ)
امیرمحمد متقیان (زادهٔ ۱۳ آذر ۱۳۷۴) بازیگر و مجری ایرانی است. او برای بازی در نقش امیرمحمد در کنار داریوش فرضیایی در برنامهٔ تلویزیونی عمو پورنگ به شهرت رسید. متقیان در سال۱۳۸۹ در فیلم طبقه یک و نیم ایفای نقش کرد.
زندگی

وی که متولد ۱۳ آذر ۱۳۷۴ در ساوه است تا پایان سال سوم دبستان در ساوه زندگی می‌کرد. شغل پدرش چاپ و طراحی تابلو و پارچه‌نویسی بود. او پس از آشنایی با یک کارگردان تئاتر در شهر ساوه وارد بازیگری تئاتر می‌شود و قبل از ورود به تلویزیون در دو تئاتر شهرستانی بازی کرده‌است. متقیان که به عنوان مهمان در برنامهٔ کودک و نوجوان شبکهٔ جام‌جم حضور یافته بود با داریوش فرضیایی مجری برنامه آشنا شد و توانست به تلویزیون و شبکه خانگی راه یابد.
فعالیت‌ها > سینما

طبقه یک و نیم (۱۳۹۹)
فعالیت‌ها > تلویزیون

| سال | فیلم |
| --- | --- |
۱۳۸۹: بوستان دوستان پورنگ
۱۴۰۰–۱۳۹۴: عیدانه عمو پورنگ
۱۳۹۸–۱۳۹۴: محله گل و بلبل
۱۳۹۷: بالشها
۱۳۹۹: بچه‌محل
۱۴۰۰: کلبه عمو پورنگ
۱۴۰۳: لالایی
امیرمحمد متقیان در کلبه عموپورنگ
ولید دوم

| ولید بن یزید | ولید بن یزید |
| --- | --- |
خلافت: ۱۲۵-۱۲۶ ه.ق ۶ فوریه ۷۴۳ – ۱۷ آوریل ۷۴۴
پیشین: هشام بن عبدالملک
جانشین: یزید سوم
زاده: ۹۰ ه.ق ۷۰۹
درگذشته: ۱۲۶ ه.ق ۱۷ آوریل ۷۴۴ (۳۵ سال)
همسر(ان): امیمه بنت جالد احکی
فرزند(ان): حکم عثمان
دودمان: امویان
پدر: یزید دوم
ولید دوم یا ولید بن یزید (به عربی: أبو العباس الولید بن یزید بن عبد الملک مروان) خلیفه‌ای بود از خلفای اموی که از سال (۱۲۵-۱۲۶ ه.ق) ۷۴۳ تا ۷۴۴ میلادی فرمان راند؛ او پس از عمویش هشام بن عبدالملک به خلافت رسید؛ پدرش یزید بن عبدالملک بود؛ ولید ثانی را طبری سخاوتمند و گشاده‌دست دانسته‌است. او مواجب را افزایش داد و به نگهداری از نابینایان و از کارافتادگان همت گماشت؛ ولید دوم در شعر دستی داشت، چنان‌که طبری چند شعر از اشعار او را در تاریخ خود آورده‌است. او دو پسر خودش را به نامهای حکم و عثمان نام نهاد تا جانشین او شوند. او خراسان را به نصر بن سیار گذاشت، و سپس به ترغیب یوسف بن عمر، نصر را کنار گذاشت. او یوسف بن محمد را به فرمانداری مدینه فرستاد؛ همچنین او به قتل یحیی بن زید دستور داد؛ وليد ، پسرعمویش سلیمان بن هشام بن عبدالملک را به زندان افکند. او به می‌گساری مشهور بود؛ چنانچه شبها در مجالس غنا می‌نشست؛ برادر ولید نیز که در قتل او با یزید بن ولید همداستان بود، گواهی به می‌گساری وی داده‌است. او در سال ۷۴۴ میلادی در جنگ با سلیمان بن هشام شکست خورد؛ و یزید بن ولید جای او را گرفت.
هنردوستی ولید

همچنین به موارد متعددی به هنردوستی وی اشاره کرده‌اند.
از جمله آن‌که چون به خلافت رسید، بستگان خویش را دعوت کرد و در اشعاری، خدا و فرشتگان نیک و بندگان صالح را شاهد گرفت که شیفته شنیدن غنا، نوشیدن شراب و ملازمت با زنان و ندیمانی است که با جام‌های شراب به سوی وی می‌شتابند.
به همین دلیل خوانندگان را از مدینه و دیگر شهرها به دمشق فرا خواند. [۲۵۸] [۲۵۹] 
به نصر بن سیار در خراسان نیز نوشت تا انواعی از آلات موسیقی، زنان خواننده، ظرف‌های طلا و نقره، سگ‌ها‌ و اسب‌ها‌ی شکاری تهیه کند و نزد وی آورد. [۲۶۰] 
همچنین دستور داد تا کنیزی را که نزد وی آواز خوانده بود به هر قیمت بخرند.
برای حماد الروایه، روایتگر اشعار جاهلی [۲۶۱]  و به ظاهر مسلمان، [۲۶۲]  
و خانواده‌اش مبالغی پرداخت و به کارگزار خود در عراق نوشت تا او نیز ده هزار درهم به حماد بدهد. به خواننده دیگری صد هزار درهم بخشید.
کنیزی را هم که او را به طرب آورده بود خریداری کرد.
همچنین حوضچه‌ای مملو از شراب داشت که پس از شنیدن غنا، خود را در آن می‌افکند. [۲۶۳] [۲۶۴] [۲۶۵]
منابع و یادکردها

ثابت اسماعیل راوی (۱۹۶۵)، تاریخ العصر الاموی من الناحیة السیاسیة و الادرایة و الاجتماعیة، به کوشش مصعب محمد ابوبکر.، قاهره: المکتبة النهضه المصریه، ص. ۸۸
رسول جعفریان (۱۳۷۸)، تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی، به کوشش مرتضی رحیمی.، قم: انتشارات حوزه علمیه، ص. ۸۸
جرالد هاوتینگ (۱۳۸۷)، امویان: نخستین دودمان حکومت‌گر در اسلام (۶۶۱–۷۵۰م)، ترجمهٔ عیسی عبدی، به کوشش سعید ذوالفقاری.، تهران: امیرکبیر، ص. ۹۷
۲۵۸. ↑  اصفهانی، ابوالفرج، الاغانی، ص۲۹، دار الفکر، بیروت، دوم
.۲۵۹. ↑  اصفهانی، ابوالفرج، الاغانی، ص۵۶، دار الفکر، بیروت، دوم
.۲۶۰. ↑  ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایة، ج۱۰، ص۵، دار احیاء التراث العربی، بیروت، اول، ۱۴۰۸ق.
۲۶۱. ↑  زرکلی، خیر الدین، الاعلام، دار العلم للملایین، ج۲، ص۲۷۱، بیروت، پنجم، ۱۹۸۰م.
۲۶۲. ↑  ابن موسی، سید مرتضی، الامالی، ص۸۸، منشورات مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، اول، ۱۳۲۵ ق.
۲۶۳. ↑  اصفهانی، ابوالفرج، الاغانی، ج۳، ص۳۰۵، دار الفکر، بیروت، دوم.۲۶۴. ↑  اصفهانی، ابوالفرج، الاغانی، ج۶، ص۸۸، دار الفکر، بیروت، دوم
.۲۶۵. ↑  دمیری، کمال الدین، ج۱، ص۱۰۸، حیاة الحیوان الکبری، دار الکتب العلمیه، بیروت، دوم، ۱۴۲۴ق.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  فرانسه (داده‌ها)  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  هلند 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  دانشنامهٔ اسلام 
↑  منتخبی از اشعار صغیر اصفهانی / محمد حسین صغیر اصفهانی. University of Arizona Libraries. ۲۰۰۰.
ونیشر

Comics character
| ونیشر | ونیشر |
| --- | --- |
جلد کمیک ۶۹ نیروی-ایکس: جلد کمیک ۶۹ نیروی-ایکس
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: مارول کامیکس
نخستین حضور: مردان ایکس (نوامبر ۱۹۶۳)
پدیدآور: استن لی جک کربی
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
شخصیت جایگزین: تلفورد پورتر
گونه: انسان جهش یافته
توانایی‌ها: دورنوردی استفاده از تفنگ هایی که گاز یا پرتوی انرژی شلیک می کنند
ونیشر (تلفورد پورتر) یک شخصیت خیالی و ابرشرور جهش یافته‌است که در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس ظاهر می‌شود. توانایی اصلی ونیشر، دورنوردی است. او معمولاً به عنوان یکی از مخالفان مردان ایکس به تصویر کشیده می‌شود. این شخصیت توسط استن لی و جک کربی خلق شد و اولین بار در فیلم مردان ایکس شماره ۲ (نوامبر ۱۹۶۳) ظاهر شد.
اولین انیمیشن تلویزیونی که این شخصیت در آن حضور دارد، ولورین و مردان ایکس است. او همچنین در لایو اکشن ددپول ۲، که در آن برد پیت او را به تصویر کشید، حضور دارد. شخصیت او در یک بازی ویدئویی نیز وجود دارد.
تاریخچه انتشار

ونیشر اولین بار در مردان-ایکس غیرطبیعی (نوامبر ۱۹۶۳ ) که توسط نویسنده استن لی و هنرمند جک کربی خلق شده بود ظاهر شد.
بیوگرافی شخصیت‌های داستانی

ونیشر متولد میلتون، ماساچوست، یک جهش یافته و یک جنایتکار حرفه ای است که توانایی تله‌پورت (رفتن سریع) به هر مکان قابل تصوری را دارد. او مرتکب یک سری جنایات بزرگ شامل ایجاد یک سازمان جنایتکاری بزرگ، سرقت نقشه‌های دفاعی و تلاش برای اخاذی میلیون‌ها دلار از دولت ایالات متحده می‌شود.
خشونت‌های قومی در افغانستان

خشونت‌های قومی در افغانستان از صدها سال بدین‌سو ادامه داشته است. افغانستان به عنوان کشوری که از نظر جغرافیایی به چند بخش تقسیم شده است، دارای ۱۴ گروه قومی می‌باشد و این گروه‌ها در طول تاریخ با هم اختلاف نظرهای داشته‌اند که در نهایت به خشونت گراییده است. این جنگ با ظهور طالبان در دهه ۱۹۹۰ به اوج خود رسید و منتج به نسل‌کشی چندین قوم بومی این کشور گردید.
جمعیت‌شناسی

مقالهٔ اصلی: جمعیت‌شناسی افغانستان
کشور افغانستان دارای ۱۴ گروه قومی رسمی می‌باشد، که شامل: تاجیک‌ها، پشتون‌ها، هزاره‌ها، اوزبیک‌ها و سایر اقوامی که هر کدام آن‌ها کمتر از ۲ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند. تازه‌ترین ارقام در مورد گروه‌های قومی در افغانستان در آمارگیری که توسط بنیاد آسیا در ۲۰۱۴ انجام شد، مشخص شده است. طبق این آمارگیری نمونهٔ پشتون‌ها ۴۰ درصد، تاجیک‌ها ۳۰ درصد، هزاره‌ها ۱۵ درصد، اوزبیک‌ها ۸ درصد، ترکمن ۲ درصد، ایماق ۲ درصد، بلوچ ۱ درصد، نورستانی ۱ درصد و پشه‌ای ۱ درصد کل جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند.
تقسیمات جغرافیایی

گروه‌های قومی افغانستان اساساً به چهار ناحیه مجزا در کشور تقسیم شده‌اند. از این نواحی به‌نام هرات، کابل، مزار شریف و قندهار یاد می‌گردند. اراضی کوهستانی، دریاها و نبود زیربناها باعث شده است تا برقراری ارتباط و سفر میان این نواحی محدود گردیده و در نتیجه فاصله موجود در میان گروه‌های قومی بیشتر شود.
۱۸۸۰ – ۱۹۰۱ میلادی

عبدالرحمن خان از ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۱ میلادی امیر افغانستان بود. در این دوران اکثریت قومی که هم‌واره به پشتون‌ها نسبت داده می‌شد، به‌طور وسیع‌نوسان‌های زیاد داشت. تعداد پشتون‌ها در ۱۸۹۳ میلادی پس از این‌که عبدالرحمن خان مناطق پشتون‌نشین را به هند بریتانوی واگذار کرد، کاهش یافت. با این حال، جمعیت پشتون‌ها پس از این‌که بیشتر آن‌ها توسط امیر در شمال کشور اسکان شدند، به‌زودی تعدادشان بیشتر شد.
عبدالرحمن خان در دهه ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ برای بیرون‌کردن هزاره‌ها از کشور به جنگ علیه آن‌ها پرداخت و به حدی پیش رفت، که دستور قتل آن‌ها را داد. هزاره‌ها در این زمان به این دلیل که آن‌ها مسلمان شیعه مذهب هستند نه سنی، از سایر اقوام افغانستان مجزا دانسته می‌شدند. عبدالرحمن خان به عنوان یک مسلمان سنی و از قوم پشتون که در اکثریت قرار داشت، مردم را به خشونت علیه هزاره‌ها تشویق نمود.
این نسل‌کشی هزاره‌ها توسط رهبران مذهبی پشتون نیز انجام می‌شد. به مردمان قوم پشتون گفته شده بود که اگر آنها در جنگ علیه هزاره‌ها شرکت کنند، خداوند به آنها اجر خواهد داد.
حدود ۶۰٪ هزاره‌های افغانستان در جریان این جنگ‌ها به قتل رسیدند و تعداد زیاد آن‌ها نیز مجبور به فرار به کشورهای همسایه شدند.
۱۹۰۱ – ۱۹۷۸ میلادی

پشتون‌ها در این دوره تلاش نمودند، تا یک پشتونستان مستقل و مجزا از افغانستان بسازند. این کشور فرضی قرار بود در امتداد خط دیورند در مرز میان افغانستان و پاکستان تشکیل گردیده و پشتون‌های که در دو کشور زندگی می‌کردند، را باهم متحد نماید. این مسئله و سایر مسائل مشابه باعث شد تا گروه‌های سیاسی مختلف در افغانستان به‌طور فزایندهٔ بر محور آرمان‌های قومی ساخته شود. به عنوان مثال، پشتون‌های ملی‌گرا گردهم آمدند تا حزب سیاسی افغان ملت را شکل دهند، حزبی که برای ایجاد پشتونستان مبارزه می‌کرد.
سردار محمد داوود در ۱۹۷۳ میلادی به عنوان رئیس‌جمهور افغانستان قدرت را در دست گرفت. هرچند وی یک شخص سلطه‌جو گفته می‌شود، اما در زمان حکومت خود، افغانستان را یک کشور جمهوری اعلام کرد.
۱۹۷۸ – ۱۹۹۲ میلادی

سال ۱۹۷۸ میلادی شاهد انقلاب ثور بود. این دوره کشمکش شامل یک کودتا از جانب حزب دموکراتیک خلق افغانستان (PDPA) و گرفتن کنترل حکومت توسط این حزب تا سال ۱۹۹۲ میلادی بود. افرادی که در انقلاب شریک بودند، به تاریخ ۲۷ اپریل ۱۹۷۸ داوود را ترور نموده و کنترل حکومت را به‌دست گرفتند.
باور براین است، که این کودتا توسط مارکسیست‌ها/ چپ‌گراهای که از رفتار حکومت وقت در مقابل ایدئولوژی خود دل‌خور شده بودند، انجام شده است. نقطه عطف در سیاست چپ‌گراهای افغانستان ترور میراکبر خیبر به تاریخ ۱۷ اپریل ۱۹۷۸ بود. میراکبر خیبر رهبر حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود و مدت کوتاهی پس از مرگ وی سایر رهبران این حزب نیز دست‌گیر گردیدند.
محققین در رابطه به دخالت اتحاد جماهیر شوروی در این کودتا اختلاف نظر دارند.
حکومت طالبان (۱۹۹۲–۲۰۰۱ میلادی)

طالبان پشتون پس از این‌که در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی به قدرت رسیدند، شروع به ارتکاب جرایم شنیع علیه مخالفین خود نمودند، که شامل هزاره‌ها، تاجیک‌ها و اوزبیک‌ها بود. سازمان ملل متحد در ۱۹۹۸ طالبان را متهم نمود که «به دلایل سیاسی و نظامی» اجازه نمی‌دهند سازمان غذایی جهان ملل متحد مواد غذایی اضطراری را به ۱۶۰٬۰۰۰ مردمی که از گرسنگی مفرط رنج می‌برند برساند (که بیشتر آن‌ها هزاره‌ها و تاجیک‌ها بودند). سازمان ملل متحد اظهار داشت که طالبان به دلایل دستور جلسات نظامی خود مردمان گرسنه را به‌سوی مرگ سوق می‌دهند. از کمک‌های بشردوستانه به عنوان سلاح جنگ استفاده می‌کنند. مستعمره‌سازی پشتون‌ها و ملی‌گرایی پشتون بخشی از ایدئولوژی طالبان بود.
ائتلاف شمال برای مخالفت با طالبان شکل گرفته بود و متشکل از هزاره‌ها، تاجیک‌ها و اوزبیک‌ها بود. این گروه از جانب کشورهای متعددی مانند ایالات متحده، ایران، روسیه و هندوستان حمایت می‌شد. ائتلاف شمال در ۱۹۹۷ میلادی حدود ۲٬۰۰۰ طالب را که در جنگ با طالبان دست‌گیر نموده بودند به قتل رساندند.
طالبان در ۸ اوت ۱۹۹۸ حمله به مزار شریف را آغاز کردند. طالبان پس از گرفتن کنترل شهر، شروع کردند به قتل مردم بر مبنای قومیت آن‌ها، به‌ویژه هزاره‌ها و اوزبیک‌ها. مردان، زنان و اطفال توسط طالبان به قتل می‌رسیدند، چون حدود ۱۵۰۰–۳۰۰۰ جنگ‌جوی طالبان توسط ملیشه اوزبیک وابسته به جنبش ملی اسلامی افغانستان تیرباران شده بودند. این پاک‌سازی قومی در حدود ۵٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ کشته به‌جا گذاشت.
جنگ در افغانستان

اطلاعات بیشتر: سقوط مزار شریف
دیده‌بان حقوق بشر در ۲۰۰۱ میلادی هشدار داد، که احتمالاً خشونت‌های قومی در افغانستان به دلیل بالا گرفتن جنگ میان اقوام، افزایش می‌یابد. هزاران پشتون با فرار از نیروهای اوزبیک وابسته به جنبش ملی مهاجر شدند و برخی آن‌ها روی‌دادهای چون چپاول، تجاوز جنسی و آدم‌ربایی را گزارش می‌کردند. گفته می‌شود که این جنایت‌ها در اوایل جنگ افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱) و پس از این‌که طالبان پشتون از قدرت برداشته شدند رخ داده است، در این زمان جنگ‌جوها مردمان پشتون را به اتهام این‌که آن‌ها حامیان طالبان در شمال افغانستان بودند، خلع سلاح می‌کردند.
تدابیر سیاسی

رئیس‌جمهور افغانستان حامد کرزی در ۲۰۱۰ میلادی هیئتی را برای تحقیق خشونت‌های مداوم قومی تعیین کرد، چون از نظر وی این خشونت‌ها تلاش‌های نظامی برای مهار شورش طالبان را مختل می‌کند.
برای مطالعه بیشتر

Human Rights Watch Backgrounder
چیویتاامپومارانو

مکان
| چیویتاامپومارانو | چیویتاامپومارانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
چیویتاامپومارانو: چیویتاامپومارانو
ناحیه: مولیز
استان / شهرستان: استان کامپوباسو (CB)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۸٫۶ کیلومتر مربع (۱۴٫۹ مایل مربع)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۴): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۴)
 • کل: ۶۳۸
 • تراکم: ۱۷/کیلومتر مربع (۴۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Civitesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۶۰۳۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۷۴
چیویتاامپومارانو (به ایتالیایی: Civitacampomarano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کامپوباسو واقع شده‌است.
خصوصیات

چیویتاامپومارانو ۳۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶۳۸ نفر جمعیت دارد.
خوزه آبرگو

| خوزه آبرگو | خوزه آبرگو |
| --- | --- |
خانه خوزه آبرگو در ۱۹۳۳ میلادی: خانه خوزه آبرگو در ۱۹۳۳ میلادی
زادهٔ: ۳ مارس ۱۸۱۳ مکزیکوسیتی، مکزیک
درگذشت: ۳ آوریل ۱۸۷۸ (۶۵ سال) مونته‌ری، کالیفرنیا،  US
پیشه‌ها: کلاهدوز تاجر خزانه‌دار افسر گمرک زمیندار نایب مباشر افسر عضو مجمع
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۴–۱۸۷۸
همسر: Maria Josefa Casilda Aniceta Estrada  (ا. ۱۸۳۶–۱۸۷۸)
خوزه آبرگو (José Abrego) (زادهٔ ۳ مارس ۱۸۱۳ – درگذشتهٔ ۳ آوریل ۱۸۷۸)، در ۱۸۳۴ میلادی، به عنوان عضو «کوسموپولیتن کامپانیا» که بخشی از مستعمره هیجار-پادریس بود، به آلتا کالیفرنیا رسید. این مستعمره توسط خوزه ماریا هیجار و دون خوزه ماریا پادریس رهبری می‌شد. آبرگو در مونته‌ری، کالیفرنیا به تجارت پرداخته و در سمت‌های مختلف دولتی کار کرد. وی از ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۶ میلادی به عنوان خزانه‌دار این قلمرو خدمت نمود. پس از جنگ آمریکا و مکزیک، او به فعالیت بازرگانی خود ادامه داد. او بسیار ثروتمند شد و خانه‌ای ساخت که تا امروز در مونته‌ری حفظ شده است.
آبرگو متولد مکزیکوسیتی در کشور مکزیک بود. وی در حدود ۱۸۳۶ میلادی با ماریا خوزفا کاسیلدا آنسیتا استرادا که بومی کالیفرنیا و متولد مونته‌ری بود، ازدواج کرد. وی خواهر-ناتنی فرماندار کالیفرنیا، خوان باتستا آلوارادو بود. آبرگو در ۱۸۷۸ میلادی درگذشت. یکی از پسران او به‌نام آبیمایل با آدلایدا لیس که دختر روسالیا والیجو بود، ازدواج کرد.
رسیدن به آلتا کالیفرنیا

در ۱۷ اوت ۱۸۳۳ میلادی و در ۱۶ آوریل ۱۸۳۴ میلادی، دیپوتاکیون (مجلس قانون‌گذاری) قلمرو آلتا کالیفرنیا قانونی را برای سکولار-سازی مأموریت‌های مذهبی کالیفرنیا تصویب کرد. در مکزیک، سرپرست-رئیس‌جمهور وقت مکزیک، والنتین گومز فاریاس که یک اصلاح‌طلب لیبرال بود، خوزه ماریا دی هیجار و دی. خوزه ماریا پادریس را به عنوان رهبر گروه ۲۳۹ نفری مستعمره‌نشین‌ها گماشت تا آلتا کالیفرنیا را لیبرال سازند. هیجار که یک زمین‌دار ثروتمند بود، به‌جای فیگویروا به عنوان فرماندار گماشته شده و پادریس که افسر ارتش بود، به عنوان فرمانده ارتش گماشته شد. مستعمره‌نشین‌ها معمولاً دهقانان و صنعت کاران داوطلب بودند که به دقت از سوی فاریاس انتخاب شده بودند. هدف وی این بود تا حاکمیت مکزیک در کالیفرنیا را تقویت و مدرنیته نماید و از آن به عنوان دیواری در مقابل تأثیرات روزافزون روسیه و ایالات متحده استفاده کند.
خوسی فیگویروا، فرماندار آلتا کالیفرنیا، متهم شده بود که زمین‌های مأموریت فرانسیسکو را از مالکیت مذهبی به مالکیت عمومی درآورده است. او مصمم بود که باید نصف زمین‌های مأموریت‌های مذهبی طی یک تراست به مردمان بومی داده شود. شایعاتی از مکزیک پخش شد که هیجار می‌خواهد املاک مأموریت‌های مذهبی را غصب کند و اینکه پادریس مأمورهای را از میان همراهان خود برای نظارت از زمین‌های باقی‌مانده مأموریت‌های مذهبی انتخاب کرده‌است. آنها براین باور بودند که ساکنین تازه رسیده برنامه داشتند تا زمین‌های مأموریت‌های مذهبی را به مالکیت خود درآورند. فیگویروا منتظر نماند و در ۹ اوت ۱۸۳۴، برنامه سکولار سازی که توسط خوسی انتونیو کاریلو نوشته شده بود را منظور کرد.
مورلوس در ۱ سپتامبر ۱۸۳۳ به سن‌دیگو و لان تاتالنی در ۲۵ سپتامبر به مونته‌ری رسیدند. هیجار که در لس آنجلس بود، به عنوان فرماندار نظامی پنداشته می‌شد. پادریس تصور می‌کرد که وی یک فرماندار غیرنظامی خواهد شد. به زودی همگی از طریق خبررسان مطلع شدند که آنتونیو لوپز سانتا آنا رئیس‌جمهور مکزیک شده بود و خوسی فیگویروا هنوز هم فرماندار آلتا کالیفرنیا بود. برخی اعضای مستعمره هیجار-پادریس یک شورش کوتاه-مدت را بر علیه فیگویروا در لس آنجلس راه‌اندازی کردند که مغلوب گردید. فیگویروا هر دو فرد، هیجار و پادریس، را دستگیر نموده و هیجار و برخی از وفادارترین هم‌دستان او را دوباره به مکزیک فرستاد. آبرگو، اگناسیو کورونل، خوسی نوی، آستین الویرا و برخی دیگر در کالیفرنیا ماندن و برای موفقیت و شکوفایی آن کار کردند.