stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ملوک ضرابی
کارنامهٔ حرفه‌ای

کارنامهٔ حرفه‌ای ملوک ضرابی به عنوان خواننده، در سال ۱۳۰۳، با دو اجرای عمومی در دبیرستان فیروزبهرام تهران و اجرای دیگری در کنار احمد عبادی در گراند هتل تهران آغاز شد.
ملوک ضرابی بعدها به گروه نمایش اسماعیل مهرتاش به نام جامعهٔ باربد پیوست که در سال ۱۳۰۵ تأسیس شده بود. او در همکاری او با این ارکستر پیشرو، در نمایش‌نامه‌هایی مانند «عدالت» و نمایش‌های موزیکال و قطعه‌هایی مانند «خسرو و شیرین» و «لیلی و مجنون» اجرا و جایگاه خود را در میان خوانندگان و بازیگران برجسته در تئاتر و سینمای نیمهٔ اول قرن بیستم در ایران تثبیت کرد.
مدت کوتاهی پس از تأسیس رادیو تهران در سال ۱۳۱۹، ملوک ضرابی برای آوازخوانی با چندین گروه مختلف دعوت شد. او در این برنامه‌های رادیویی، با موسیقیدانانی مانند ابوالحسن صبا، حسین یاحقی، مرتضی محجوبی، حبیب سماعی و حسین تهرانی همکاری کرد. نخستین اجرای رادیویی ملوک ضرابی، تصنیف «کیستی» بود که شعر آن را حسن سالک سروده و آهنگ آن را حسین یاحقی ساخته بود.
در حدود سال ۱۳۳۶، ملوک ضرابی به عنوان عضو افتخاری ارکستر شماره ۷ رادیو تهران (ارکستر ویژه) که تحت نظارت عبدالله جهان‌پناه فعالیت می‌کرد، انتخاب شد.
در سال ۱۳۱۷، ملوک ضرابی برای ضبط آهنگ همراه با اسماعیل مهرتاش، ابوالحسن صبا، حسین‌قلی طاطایی و خوانندگان جواد بدیع‌زاده، تاج اصفهانی، ملکه برومند و ادیب خوانساری به سوریه و لبنان سفر کرد. قطعات ضبط‌شدهٔ ملوک ضرابی عبارت بودند از «عاشقم من» برای شرکت Odeon، و اپرت «خسرو و شیرین» و «خودستایی شیرین» که با ارکستر جامعهٔ باربد اجرا شد.
از جمله تصنیف‌های مشهور ملوک ضرابی می‌توان به «سرگشتهٔ دلدار و غم هجران»، «عروس گل از باد صبا»، «دختران سیروس»، «تو رفتی و عهد خود شکستی»، «ای شوخ، ای نگارا» و «موسم گل» اشاره کرد.
ملوک ضرابی در ۲۵ سالگی به مناسبت کشف حجاب، ترانهٔ «عروس گل» را در تماشاخانهٔ تهران خواند و به این خاطر از افراد مذهبی کتک خورد، اما به کار خود ادامه داد و ترانهٔ «دختران سیروس» از ساخته‌های محمدعلی امیرجاهد را اجرا کرد: «دختران سیروس، تا به کی در افسوس، زیر دست مردان، تا به چند محبوس.»
ملوک ضرابی علاوه بر مهارت در آواز، صحنه‌گردان خوبی بود. خود تنبک می‌نواخت و لابه‌لای تصنیف‌هایش با طنز یکتای خود مخاطبان را سرگرم می‌کرد. همهٔ این ویژگی‌ها در کنار کار با با دیگر موسیقیدانان مشهور موسیقی ایران از او هنرمندی منحصر به فرد ساخت. بذله‌گویی‌های ملوک در کنار صدای رسایش، او را محبوب بسیاری از جمله دربار پهلوی کرده بود. او بارها در جشن تولد محمدرضا پهلوی برنامه اجرا کرد.
مرگ

ملوک ضرابی در ۱۵ دی ماه سال ۱۳۷۸ در آپارتمان شخصی‌اش در تهران درگذشت و در بهشت زهرای تهران قطعه ۴۸، ردیف ۶۷، شماره ۳۴ به خاک سپرده شد.
آلبوم‌شناسی

آلبوم رعنا در یوتیوب (فرامرز آصف بعدها، با الهام از آواز «رعنا»، ترانه‌ای به همین نام اجرا کرد)
آلبوم سخنی با دل
آلبوم کیستی
آلبوم بهترین‌های ۱
آلبوم بهترین‌های ۲
استان هشتم

| استان سازمان | استان سازمان |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۳۱۶ شمسی
سازمان پسین:  استان کرمان فرمانداری کل بلوچستان فرمانداری کل بندرها و جزایر بحر مکران
گونهٔ سازمان: استانداری
حوزهٔ قدرت: استان هشتم(کرمان و بلوچستان)
ستاد: کرمان
استان بالادست: وزارت کشور
نقشه: نقشه
جایگاه استان هشتم در نقشهٔ ایران: جایگاه استان هشتم در نقشهٔ ایران
 :  
استان هشتم  تحت عنوان استان کرمان و بلوچستان یکی از ۱۰ استان کشور ایران به مرکزیت شهر کرمان بود که در ۱۹ دی ۱۳۱۶ خورشیدی، با اصلاح قانون تقسیمات کشوری به عنوان استان هشتم تعیین گردید. این استان شامل ۵ شهرستان کرمان (مرکزیت)، بم، بندرعباس، خاش، زابل بود.
طبق ماده ۳ مصوب ۱۳۱۶/۸/۶ هر استان تحت اداره یک نفر استاندار قرار داشته که در محدوده مقررات این قانون به فرمانداران حوزه ماموریت خود دستور و تعلیمات می داده و با وزارت داخله ی رابطه مستقیم داشته و طبق تبصره ۱ همان ماده استانداران دارای مرکز ثابت نبوده و در کلیه امور شهرستان های تابعه بازرسی کرده و مسئول حسن جریان امور آنها بوده اند. این نکته که استاندار مرکز ثابتی نداشته،نکته جالبی است.شاید مقصود قانون گذار آن بوده که استاندار دائما در سطح استان در حرکت باشد و نیز یک شهر خاص تحت عنوان این که مرکز استان است بیش از سایر شهر ها رشد نکند.
استان هشتم امروزه شامل استان کرمان (به مرکزیت کرمان)، استان‌های یازدهم (سیستان و بلوچستان)(به مرکزیت زاهدان) و بیست و دوم (هرمزگان)(به مرکزیت بندر عباس) می شود.البته بخشی از استان کنونی هرمزگان متعلق به استان هفتم بوده‌است.
روند تجزیه استان هشتم اینگونه بوده که در سال ۱۳۲۶ «فرمانداری کل بلوچستان» و در سال ۱۳۳۳ «فرمانداری کل فرمانداری کل بندرها و جزایر بحر مکران» نیز از این استان هشتم جدا و بعد تر تبدیل به استان شدند.
پتینه‌کاری

سقف فلزی پوشیده شده با پتینه.
پتینه‌کاری هنر کهنه کردن اجسام و کارهای هنری با بهره‌گیری از رنگ و بافت و ایجاد نمایی کهنه و فرسوده شده یا اکسیدشده‌است. در این هنر، با کمک رنگ‌های پوشاننده، روشن‌کننده و تیره‌کننده، و مات‌کننده، به اشیا حالتی فرسوده، خورده شده، و کهنه داده می‌شود.
در واژه، «پتینه» (انگلیسی: Patina) به لایهٔ نازکی بر سطوح سنگ، مس، مفرغ و دیگر فلزات، یا اثاثیه چوبی گفته می‌شود که نشان از قدمت و کهنگی دارد.
پتینه کاری هنریست که با رنگ‌های دکوراتیو و ابزارهای مختلف روی سطوح مختلف بافت خاصی را ایجاد می‌کنند. پتینه ظاهری زیبا و دلنشین تر از رنگ‌های دیگر دارد که در اصطلاح هنری (نقاشی ساختمان) پتینه یا مانور روی سطوح گفته می‌شود.
عبدالسلام صبره

| عبدالسلام صبره | عبدالسلام صبره |
| --- | --- |
نخست وزیر یمن جمهوری عربی: نخست وزیر یمن جمهوری عربی
دوره مسئولیت ۵ سپتامبر ۱۹۷۱ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۱: دوره مسئولیت ۵ سپتامبر ۱۹۷۱ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۱
پس از: حسن العمری
پیش از: محسن احمد العینی
دوره مسئولیت ۲۶ فوریه ۱۹۷۱ – ۳ مه ۱۹۷۱: دوره مسئولیت ۲۶ فوریه ۱۹۷۱ – ۳ مه ۱۹۷۱
پس از: محسن احمد العینی
پیش از: احمد محمد نعمان
دوره مسئولیت ۹ ژوئیه ۱۹۶۹ – ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۹: دوره مسئولیت ۹ ژوئیه ۱۹۶۹ – ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۹
پس از: حسن العمری
پیش از: محسن احمد العینی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۲ صنعا، یمن
درگذشته: ۲ فوریهٔ ۲۰۱۲ (۱۰۰ سال) صنعا، یمن
عبدالسلام صبره (انگلیسی: Hassan al-Amri؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۱۲ – درگذشتهٔ ۲ فوریه ۲۰۱۲) یک سیاست‌مدار اهل یمن بود. وی سه بار بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ نخست‌وزیر جمهوری عربی یمن بود. عبدالسلام صبره در ۲ فوریه ۲۰۱۲ در سن  ۱۰۰ سالگی درگذشت.
فردوسیه (رفسنجان)

| فردوسیه آزادگان فردوسیه حسن زاده, فردوسیه دکتر رفیعی | فردوسیه آزادگان فردوسیه حسن زاده, فردوسیه دکتر رفیعی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: رفسنجان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: آزادگان
جمعیت: 
پیش‌شمارهٔ تلفن: 0343436
فردوسیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان آزادگان (رفسنجان) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳٩۵، جمعیت آن ۱٬٩١۵ نفر (۶١۴خانوار) اعلام شده.
ژان-مارک فراتژ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۰ اکتبر ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال بوردو |   |   |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال نیم المپیک |   |   |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال تولوز |   |   |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال موناکو |   |   |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  باشگاه فوتبال بوردو |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۲ |  تیم ملی فوتبال فرانسه |  ۱ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  RC Vichy
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  Pau FC
۲۰۰۵:  AS Auch
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ژان-مارک فراتژ (فرانسوی: Jean-Marc Ferratge‎؛ زادهٔ ۱۰ اکتبر ۱۹۵۹) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال بوردو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
یونکرس ئی‌اف ۱۳۲

| یونکرس ئی‌اف ۱۳۲ | یونکرس ئی‌اف ۱۳۲ |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن
تولیدکننده: یونکرس
وضعیت: Incomplete
تعداد ساخته‌شده: 0
توسعه‌یافته از: یونکرس ۲۸۷
یونکرس ئی‌اف ۱۳۲ (به انگلیسی: Junkers EF 132) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است.
پاییز صحرا

| پاییز صحرا | پاییز صحرا |
| --- | --- |
کارگردان: اسداله نیک‌نژاد
بازیگران: جمیله شیخی شهلا میربختیار داریوش مودبیان جمشید مشایخی اسماعیل داورفر مهری ودادیان آزیتا لاچینی 
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تدوین‌گر: اسدالله نیک‌نژاد (نسخه آمریکایی)
دوربین: مهرداد فخیمی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک
پاییز صحرا مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی اسداله نیک‌نژاد است که در سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ تولید و در سال ۱۳۶۵ از تلویزیون ایران پخش شد. این سریال را پیشگام مجموعه‌های ملودرام خانوادگی در ایران می‌دانند.
این سریال یکی از سریال‌های مشهور دهه ۱۳۶۰ بود که در آن بازیگرانی چون جمیله شیخی، شهلا میربختیار، داریوش مودبیان، جمشید مشایخی، اسماعیل داورفر و مهری ودادیان به ایفای نقش پرداخته‌اند. این سریال یک درام خانوادگی و در عین حال ترسناک از داستان زندگی یک زوج جوان و دخالت‌های اطرافیان به‌خصوص مادر شوهر بود. جمیله شیخی در این سریال نقش منفی ماندگاری را بازی کرد و شهلا میربختیار با نقش صحرا در یادها ماند.
به گفته اسدالله نیک‌نژاد وی قبل از انتخاب شهلا میربختیار، سوسن تسلیمی را برای این نقش انتخاب کرده بود؛ ولی پس از چند بار روخوانی متن داستان به این نتیجه رسیده است که تسلیمی چهره بسیار معروف و شناخته‌شده‌ای میان مردم است و بازیگر «صحرا» باید چهره جدیدی باشد.
در سال ۱۹۹۶، نسخه چهار ساعته این سریال با موسیقی و زیرنویس انگلیسی که توسط توسط نیک‌نژاد تدوین شده بود، از شبکه سراسری پی‌بی‌اس در آمریکا، به عنوان سریال ایرانی پخش شد. شبکه آی فیلم در سال ۱۳۹۲ اقدام به پخش مجدد این سریال با کیفیتی جدید و اصلاح رنگ تصاویر کرد.
بازیگران و صداپیشگان

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نقش | بازیگر | دوبلُر |
| ۱-صحرا | شهلا میربختیار | ژاله کاظمی |
| ۲-ماهرخ (مادرشوهر صحرا) | جمیله شیخی | فهیمه راستکار |
| ۳-آقای کاظمی (برادر ماهرخ) | جمشید مشایخی | منوچهر اسماعیلی |
| ۴-ساسان (شوهر صحرا) | داریوش مؤدبیان | خسرو خسروشاهی |
| ۵-خانم کوشکی (مادر صحرا) | مهری ودادیان | آذر دانشی |
| ۶-آقای کوشکی (پدر صحرا) | حسن بلور | ایرج رضایی |
| ۷-مستانه (خواهرشوهر صحرا) | نسرین پاک‌خو | زهره شکوفنده |
| ۸-درویش | اسماعیل داورفر | حسین عرفانی |
| ۹-خانم کاظمی (زن برادر ماهرخ) | آزیتا لاچینی | نیکو خردمند |
| ۱۰-بهرام | محمد نپوری‌زاده | مهوش افشاری |
|  ۱۱-پری | پویا دوانی | ناهید امیریان |
| ۱۲-داوود | محمد دستگردی | ناصر خاوری |
| ۱۳-وکیل | محسن قبادی | ناصر نظامی |
| ۱۴-ژاندارم | عباد کریمی | تورج مهرزادیان |
خلاصه داستان

این سریال داستان یک زوج متعلق به دو طبقه اجتماعی مختلف به نام‌های صحرا (شهلا میربختیار) و ساسان (داریوش مودبیان) را بازگو می‌کند که ازدواجشان با دخالت‌های مادر ساسان (با بازی جمیله شیخی) و عوامل و مسائل دیگر رو به فروپاشی و طلاق می‌رود.
انتقاد به سریال و نظر روح‌الله خمینی

پس از پخش سریال برخی از مراجع و فقهای وقت شورای نگهبان نسبت به پوشش بازیگران زن به ویژه شهلا میربختیار اعتراض کردند که روح‌الله خمینی در پاسخ گفت:
من در این فیلم نشانه‌هایی از خلاف عفت یا عوامل انحراف و تحریک نمی‌بینم.
حق مؤلف

حق مؤلف یکی از انواع مالکیت فکری است که به حقوق مادی و معنوی پدیدآورندگان آثار ادبی و هنری گفته می‌شود.
معادل این حق در نظام حقوق کامن‌لا، حق تکثیر است. اصطلاح حق مؤلف برگرفته از واژهٔ فرانسوی droit d'auteur است و عموماً در کشورهای پیرو نظام حقوقی حقوق مدون، از جمله در قوانین حق مؤلف اتحادیه اروپا) از آن استفاده شده‌است. حقوق مؤلف در جهان به وسیلهٔ کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری و دیگر معاهده‌های مشابه بین‌المللی محافظت می‌شود. مؤلف معنای بسیار گسترده‌ای دارد و شامل آهنگسازان، هنرمندان، مجسمه سازان و معماران نیز می‌شود، به‌طور کلی مؤلف شخصی است که با خلاقیت اثری قابل محافظت پدیدمی‌آورد، البته تعریف دقیق آن در کشورهای مختلف متفاوت است.
حق مؤلف شامل دو بخش متمایز می‌باشد: حقوق مادی اثر و حقوق معنوی پدیدآورنده اثر. حقوق مادی حق مالکیتی است که به لحاظ زمانی محدود است و به وسیلهٔ پدیدآورنده قابل انتقال یا واگذاری به غیر می‌باشد همانند سایر دارایی‌های مادی. محافظت از حقوق معنوی نیز بر اساس این نظر است که اثر خلاقانه به‌صورتی بیان شخصیت پدیدآورنده‌است، بنابراین حقوق معنوی برای پدیدآورنده شخصی می‌باشد و قابل انتقال به غیر نیست مگر به موجب وصیت‌نامه بعد از مرگ پدیدآورنده.
تفاوت میان حق مؤلف در حقوق مدون و حق تکثیر در کامن‌لا

در نظام‌های قضایی کامن‌لا و حقوق مدون در مورد حقوق پدیدآورنده و سایر طرف‌های ذی‌نفع، تفاوت‌هایی وجود دارد. حق مؤلف و حق تکثیر هردو در قرن ۱۸ میلادی برای پاسخ به مشکلات و مسائل نظیر نابرابری در روابط پدیدآورنده و ناشران (اگر دارایی‌های فکری به رسمیت شناخته نشود) و نیاز به ایجاد منبع درآمد دیگری برای پدیدآورندگان به وجود آمد. در هردو نظام حقوقی انحصاری برای مدت محدودی به پدیدآورنده تعلق می‌گیرد که قابل انتقال به غیر می‌باشد.
یکی از ویژگی‌های ضروری حق مؤلف و بسیاری از قوانین حق تکثیر دیگر این است که اثری که مورد حفاظت قرار می‌گیرد باید اثری خلاقانه باشد.
قوانین بین‌المللی حق مؤلف > کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری

مقالهٔ اصلی: کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری
کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری، که معمولاً به نام کنوانسیون برن شناخته می‌شود، یک موافقتنامه بین‌المللی در خصوص حق تکثیر است که اولین بار در شهر برن در سوئیس در سپتامبر سال ۱۸۸۶ (شهریور ۱۲۶۵ شمسی) تصویب شد.
کنوانسیون برن کشورهای امضاکننده را (که در متن کنوانسیون به نام «کشورهای عضو اتحادیه» شناخته شده‌اند) ملزم می‌کند که آثار پدیدآورندگان سایر کشورهای امضاکننده را همچون آثار پدیدآورندگان تبعه خود مورد حمایت کپی‌رایت قرار دهد. این پدیدآورنده کسی است که دارای تابعیت یکی از کشورهای عضو باشد و اگر دارای چنین تابعیتی نیست، اثر خود را برای نخستین بار در یکی از کشورهای عضو اتحادیه منتشر می‌کند یا اقامتگاه وی در یکی از کشورهای عضو اتحادیه‌است.
قوانین بین‌المللی حق مؤلف > موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری

مقالهٔ اصلی: موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری
موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری یا موافقتنامه تریپس (به انگلیسی: Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights) که به اختصار TRIPS شناخته می‌شود. این قرارداد که بندهایی در زمینه حق تکثیر دارد، در پایان دور اروگوئه از موافقتنامه عمومی تعرفه‌ها و تجارت ۱۹۹۴ (به انگلیسی: General Agreement on Tariffs and Trade) مذاکره شد.
در ایران

همچنین ببینید: مالکیت فکری در ایران
ایران از جمله کشورهایی است که تابع نظام حق مؤلف و حقوق مرتبط است. در ایران مجموعه‌ای از قوانین به مقررات مربوط به حقوق مؤلف پرداخته‌اند از جمله قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب ۱۳۴۸، قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی مصوب ۱۳۵۲، قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای مصوب ۱۳۷۹ و آیین‌نامه اجرایی آن مصوب ۱۳۸۳، قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری و مواد ۶۲، ۶۳ و ۷۴ قانون تجارت الکترونیکی.
ایران از سال ۲۰۰۱ عضو سازمان جهانی مالکیت فکری است و تا به حال تعدادی از پیمان‌های مربوط به مالکیت فکری را پذیرفته‌است، ایران در سال ۱۳۸۰ به پیمان مادرید برای ثبت بین‌المللی علائم ملحق شد، ایران عضو کنوانسیون برن و هیچ‌یک از کنوانسیون‌های بین‌المللی مربوط به حق تکثیر نیست و در سازمان تجارت جهانی تنها ناظر است و به موافقتنامه تریپس نپیوسته‌است به همین علت آثار پدیدآمده در ایران به وسیلهٔ افراد مقیم ایران در کشورهای دیگر مانند آمریکا محافظت نمی‌شوند.
در سال ۱۳۹۰ پیش‌نویس لایحه جامع حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به دولت ایران تقدیم شد که در صورت تصویب جایگزین قوانین فعلی حق تکثیر ایران خواهد شد، در این پیش‌نویس، مدت حمایت حقوق پدیدآورندگان از ۳۰ سال به ۵۰ سال افزایش یافته‌است.
کشورهای عضو کنوانسیون برن، آبی
موزه استخوان‌شناسی اکلاهما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
موقعیت موزه در اوکلاهما: موقعیت موزه در اوکلاهما
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۳ (گشوده شده در اول اکتبر ۲۰۱۰)
مکان: اوکلاهما
گونه: موزه تاریخ طبیعی
مجموعه: بیش از ۱۰٬۰۰۰ نمونه
مدیر: جی ویلمارت
وبگاه: [http://www.museumofosteology.org
موزه استخوان‌شناسی اوکلاهما یک موزه عمومی است که برای نمایش و مطالعه جمجمه و اسکلت انواع جانوران از سراسر جهان، تأسیس شده‌است. این موزه در اکتبر ۲۰۱۰ در شهر اکلاهما سیتی به‌طور رسمی و برای بازدید مردم افتتاح گردید. تأسیس این موزه آرزوی دیرینه بنیان‌گذار آن جی ویلمارت بوده‌است. وی این نمونه‌ها را در طول بیش از سی سال فعالیت در این زمینه، تهیه و جمع‌آوری کرده‌است. در حال حاضر این موزه دارای تقریباً ۱۰۰۰۰ مدل استخوانی از بیش از ۲۵۰۰ گونه از پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها است.
نگارخانه

شیر آفریقایی در حال حمله به یک آنته‌لوپ
اسکلت نهنگ
سم‌داران گوناگون
جانوران گوناگون
گربه‌سانان بزرگ
فسیلهای تاریخ تکامل انسان
راگبی ۷ نفره

Melrose RFC

راگبی ۷ نفره نوعی از بازی راگبی است که به‌جای ۱۵ بازیکن با ۷ بازیکن انجام می‌شود و مقررات آن تفاوت‌هائی جزئی با راگبی ۱۵ نفره دارد. این رشته به عنوان یک ورزش المپیکی به رسمیت شناخته شده و در المپیک ۲۰۱۶ ریودوژانیرو برای نخستین بار در برنامه بازی‌ها قرار گرفت.
مسابقات راگبی ۷ نفره پرطرفدار است و مهمترین مسابقات آن جام جهانی راگبی ۷ نفره و تورنمنت‌های دوره‌ای هیأت بین‌المللی راگبی است که مهمترین آن‌ها در ولینگتون و هنگ کنگ است. این رشته علاوه بر این در بازی‌های کشورهای همسود و بازی‌های آسیایی نیز برگزار می‌شود.
در رشته لیگ راگبی یا راگبی ۱۳ نفره نیز مسابقاتی با ۷ بازیکن برگزار می‌شود، اما منظور از راگبی ۷ نفره معمولاً ورزش اتحادیه راگبی است.
مقررات بازی

مهمترین مهارت‌ها در این رشته داشتن سرعت، تکنیک و آمادگی جسمانی بالاست، بازیکنان این رشته معمولاً فقط از بین مدافعان در رشته اصلی راگبی انتخاب می‌شوند. بازیکنان این رشته به خلاقیت بالا و توان بی‌هوازی زیادی نیاز دارند؛ چراکه این رشته به جای ۸۰ دقیقه تنها در ۱۴ یا ۲۰ دقیقه انجام می‌شود.
خلاصه‌ای از تفاوت‌های مقررات این دو رشته که بیشتر برای بالا بردن سرعت بازی و نیز جبران تعداد کم بازیکنان وضع شده‌اند، در پی می‌آید:
۵ ذخیره و ۳ تعویض (به‌جای ۷ ذخیره و ۷ تعویض).
هر نیمه ۷ دقیقه و در بازی‌های فینال ۱۰ دقیقه‌است (به‌جای ۴۰ دقیقه).
یک یا دو دقیقه وقت استراحت بین دو نیمه‌است (به‌جای ۱۰ دقیقه).
مساوی وجود ندارد و بازی در وقت‌های اضافه ۵ دقیقه‌ای ادامه می‌یابد و برنده با امتیاز طلایی (مرگ ناگهانی) مشخص می‌شود.
جایزه (به انگلیسی: Conversion) باید بر روی هوا شوت زده شود (به‌جای حق انتخاب شوت از روی زمین).
جایزه‌ها باید حداکثر تا ۴۰ ثانیه پس از ثبت ترای شوت زده شوند (به‌جای ۶۰ ثانیه).
اسکرام‌ها با ۳ نفر تشکیل می‌شوند (به‌جای ۸ نفر).
تیمی که امتیاز به دست آورده بازی را شروع می‌کند (به‌جای تیم مقابل).
کارت زرد باعث اخراج دو دقیقه‌ای بازیکن می‌شود (به‌جای ۱۰ دقیقه).
کنار خط-گل‌ها داورانی وجود دارند، به این ترتیب نیاز نیست تا داور برای تشخیص امتیاز موقعیت خود را تغییر دهد.
تیم های ملی
در حال حاضر ایران دارای تیم  ملی 7 نفره می باشد.
از بازکنان شاخص تیم  7 نفره می توان به پدرام بنی عامریان, ایرج رستمی، محمد رضا شریفیان، امین حسین زاده، ایرج عبدی،پیام شجاع،غلام رضا شاه حسینی ،رضا بیات،حامد شریفان،حمزه زیدآبادی نژاد، علی اکبر غلامی، بهادر محمدی، هادی جانی ، عباس رسول زاده و بسیاری دیگر می باشند.
راه‌پیمایی زنان به سوی ورسای

تابلویی از راهپیمایی زنان به سوی کاخ ورسای در ۵ اکتبر ۱۷۸۹
راهپیمایی زنان به سوی ورسای (انگلیسی: Women's March on Versailles) همچنین راهپیمایی اکتبر یا به‌طور خلاصه راهپیمایی ورسای نامیده می‌شود. راهپیمایی ورسای که یکی از اولین و مهم‌ترین رویدادهای انقلاب فرانسه به‌شمار می‌رود در صبح روز ۵ اکتبر سال ۱۷۸۹ توسط زنان در بازار پاریس آغاز شد. علت این راهپیمایی نایابی و قیمت بسیار بالای نان در پاریس بود.
راه‍پیمایی برای نان – عقب‌نشینی پادشاه

در چنین روزی جمعیتی از زنان که برای خانواده‌هایشان نان می‌خواستند با دیگر گروه‌های ناراضی در پاریس از جمله تعدادی از مردان به سوی کاخ ورسای راهپیمایی کردند و در حالی که در زیر باران خیس شده بودند به ورسای رسیدند. آن‌ها خواهان آن شدند که برای طرح موضوع نان و گرانی و نایابی آن در پاریس با لویی شانزدهم پادشاه وقت فرانسه دیدار کنند. پادشاه موافقت کرد که با تعدادی از این زنان ملاقات کند و به آن‌ها قول داد تا در همان کاخ ورسای نان را در میان جمعیت تقسیم کند. با وارد شدن گارد ملی به صحنه پادشاه تصمیم گرفت که از حرفش عقب‌نشینی کند چرا که موضوعات پاریس پیچیده بود. تعدادی از زنان خودشان را به محل سکونت ماری آنتوانت همسر پادشاه رساندند ولی او از یک مسیر مخفی فرار کرد. مردم خودشان را به نزدیکی اتاق پادشاه رساندند. پادشاه موافقت کرد که در بالکن خانه‌اش با مردم صحبت کند. او گفت: «دوستان من! من با همسر و فرزندانم به پاریس می‌رویم.» با این عقب‌نشینی شاه دیگر به ورسای بازنگشت.
تسلیح تظاهرکنندگان

تظاهرات زنان به سرعت با فعالیت‌های انقلابیونی که برای کشورشان به دنبال اصلاحات سیاسی لیبرال و سلطنت مشروطه بودند در هم تنیده شد. بسرعت تجمع آن‌ها به هزاران نفر رسید. با تشویق آشوبگران انقلابی، آن‌ها اسلحه‌خانه پاریس را غارت کردند و راهپیمایی مسلحانه آن‌ها به سوی کاخ ورسای شروع شد. جمعیت کاخ را محاصره کرد و در یک رویارویی دراماتیک و خشن، آن‌ها موفق شدند که خواسته‌هایشان را به پادشاه لویی شانزدهم تحمیل کنند. جمعیت تظاهرکننده با این پیشروی پادشاه، خانواده او و اغلب نمایندگان پارلمان را وادار کردند که با آن‌ها به پاریس برگردند.
عبدالرحمن بن حجاج

عبدالرحمن بن حجاج، از اصحاب و شاگردان امامان شیعه بوده است که نزد جعفر صادق، موسی کاظم و علی بن موسی الرضا شاگردی کرده است. او از وکیلان جعفر صادق بوده است. او پس از جعفر صادق، وکالت موسی کاظم را نیز عهده دار بود. وی از قبیله بجلیه در کوفه است. از وی روایاتی در مدح توسط امامان شیعه گزارش شده است؛ در یکی از این روایات، جعفر صادق به او می گوید که در بین مردمان سخن بگو، که من دوست دارم شخصی چون تو در میان رجال شیعه شناخته شود. بر اساس برخی گزارشات؛ وی جزء افرادی بود که در جانشینی محمدتقی پس از علی بن موسی الرضا دچار اختلاف شدند. برخی برای او کتابی را نیز گزارش کرده اند که اصحاب اجماع از ان کتاب نقل هایی داشته اند. وی از متهمان به کیسانیه است ولی با این حال او را ثقه و جلیل القدر دانسته اند.
شغل

شغل وی را فروشنده لباس شاپوری گزارش شده است. علاوه بر آن وی در قادسیه صاحب مزرعه‌ای بوده است.
مرگ

او در دوران علی بن موسی الرضا، از دنیا رفت. اما برخی گزارش‌هایی را نقل کرده‌اند که او تا دوران امام محمد تقی زنده بوده است.
جنگ فالکلند

جنگ فالکلند (به انگلیسی: Falklands War) (به اسپانیایی: Guerra de las Malvinas / Guerra del Atlántico Sur) جنگی اعلان‌نشده بود که در سال ۱۹۸۲ در زمان نخست‌وزیری مارگارت تاچر در بریتانیا بین این کشور و آرژانتین برسر مالکیت سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا در جنوب اقیانوس اطلس شامل جزایر فالکلند و جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی درگرفت. جزایر فالکلند ۴۰۰ کیلومتر با سواحل آرژانتین فاصله دارند و انگلیس از سال ۱۸۳۳ بر این جزایر حاکمیت دارد. این نبرد ۷۴ روز ادامه داشت و به مرگ ۲۵۵ بریتانیایی و ۶۴۹ آرژانتینی و ۳ نفر از ساکنان فالکلند انجامید. این جنگ در ۲ آوریل ۱۹۸۲ برای باز پس گیری جزایر فالکلند توسط آرژانتین آغاز شد. در روز ۵ آوریل نیروهای دریایی و هوایی بریتانیا به منطقه فرستاده شدند. جنگ پس از حدود ۱۰ هفته در ۱۴ ژوئن با تسلیم شدن نیروهای آرژانتین پایان یافت و نیروهای بریتانیایی مجدداً کنترل جزایر را به‌دست آوردند. روابط سیاسی دو کشور در سال ۱۹۸۹ پس از نشستی مشترک در مادرید مجدداً برقرار شد.
جنگ فالکلند دارای تأثیرات فرهنگی و سیاسی عمیقی در آرڗانتین بود. شکست آرژانتین در این جنگ منجر به سرنگونی حکومت دیکتاتوری نظامی ژنرال لئوپولدو گالتیری شد، که بعداً به علت «بی‌کفایتی» در حین جنگ، در بوئنوس‌آیرس زندانی شد.
در همه‌پرسی سال ۲۰۱۳ میلادی که در مجمع‌الجزایر فالکلند برگزار شد، ساکنان این جزایر به‌طور گسترده حمایت خود را از وابستگی سرزمین خود به نظام پادشاهی بریتانیا اعلام کردند.
پیشینه

مجمع‌الجزایر مالویناس یا فالکلند که در ۱۳ هزار کیلومتری خاک بریتانیا و ۴۸۰ کیلومتر با آرژانتین فاصله دارند، مورد اختلاف این دو کشور است.این جزایر، از دو جزیرهٔ بزرگ فالکلند غربی و شرقی و صدها جزیرهٔ کوچک دیگر تشکیل شده‌است و انگلیسی‌ها این جزایر را در سال ۱۸۳۳ میلادی اشغال کردند.
دولت آرژانتین، جزایر مالویناس که هم‌اینک نزدیک به ۳ هزار نفر جمعیت دارد را منطقه‌ای اشغال شده می‌داند که مالکیت آن باید به این کشور بازگردانده شود، اما انگلیس این مسئله را رد می‌کند.
در سال ۱۹۸۲ میلادی آرژانتین به این جزایر حمله کرد اما انگلیس در جنگی شدید و کوتاه‌مدت (۷۴ روز) که حدود ۹۰۰ کشته داشت (۶۴۹ آرژانتینی و ۲۵۵ انگلیسی) دوباره جزایر را پس گرفت.
اختلافات میان این دو کشور از سال ۲۰۱۰ میلادی از زمانی که انگلیس اقدام به اکتشاف نفت و گاز در اطراف این جزایر کرد و چند ماه پیش از آن هم کشتی‌های نظامی خود را به این سوی این منطقه گسیل داشت، افزایش پیدا کرد.
آرژانتین در همان زمان علیه عملیات حفاری نفتی شرکت‌های انگلیسی در آب‌های ساحلی جزایر مالویناس (فالکلند)، اقدامات حقوقی در سطح بین‌المللی آغاز کرد.
به گزارش منابع انگلیسی، پنج شرکت بزرگ نفتی با نام‌های «پرمیراویل»، «راک هوپر»، شرکت نفت و گاز فالکلند و شرکت بین‌المللی «ادیسون» در میان شرکت‌هایی بودند که دولت آرژانتین علیه آن‌ها طرح شکایت کرد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ژنرال لئوپولدو گالتیری، رهبر تجدید سازمان هونتای آرژانتین |  |  و آدمیرال خورخه آنایا نیروی محرک در تصمیم‌گیری هونتا برای حمله بود. |
محسن ثلاثی

محسن ثلاثی (زادهٔ ۱۳۲۴ در بابل) مترجم آثار جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی و استاد بازنشستهٔ گروه انسان‌شناسی دانشگاه تهران است. او برای ترجمهٔ کتاب «فراسوی چپ و راست» اثر آنتونی گیدنز برندهٔ جایزهٔ کتاب سال شده‌است. ثلاثی از استادان دانشگاه تهران در پیش از انقلاب بود که در اوایل دهه ۱۳۸۰ تیم مدیریتی جدید در دانشکده علوم اجتماعی او را به اجبار بازنشسته کرد. وی مجموعه‌ای از مهم‌ترین متن‌های درسی جامعه‌شناسی را به فارسی ترجمه کرده‌است.