stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بلدریا

| بلدریا | بلدریا |
| --- | --- |
(صربی: Бледерија): (صربی: Бледерија)
آبشار بلدریا: آبشار بلدریا
مکان: رکا، کلادووا  صربستان
نزدیک‌ترین شهر: کلادووا
مختصات: ۴۴°۳۰′۳۵″شمالی ۲۲°۲۲′۱۴″شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۵۰۹۶۵۸°شمالی ۲۲٫۳۷۰۶۶۷°شرقی﻿ / 44.509658; 22.370667
مساحت: ۳۹۸٫۸۶ هکتار (۹۸۵٫۶ جریب فرنگی)
تاسیس‌شده: دسامبر ۲۰۱۹
هیئت حاکمه: سازمان گردشگری کلادوو
tookladovo.rs: tookladovo.rs
The Blederija (سیریلیک صربی: Бледерија) یک اثر طبیعی در شرق صربستان است. تحت حفاظت دولت به عنوان پدیده زمین‌شناسی قرار گرفت و شامل تشکیلات زمین‌شناسی مختلف (چشمه‌های کارستی، غارها، آبشار) در حوزه آبخیز رودخانه بلدریا، در کوه میروک است.
مکان

این ذخیره‌گاه در دامنه‌های مرکزی شرقی کوه میروک واقع شده است.
آبشار، به عنوان ویژگی مرکزی منطقه، ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل) دور از نزدیکترین روستا است، رکا، ۱۲ کیلومتر (۷٫۵ مایل) از برزا پالانکا و ۳۱ کیلومتر (۱۹ مایل) از مقر شهرداری کلادووا فاصله دارد.
جغرافیا

رودخانه بلدریا از چهار چشمه کارستی در میروک در ارتفاع ۳۸۹ متر (۱٬۲۷۶ فوت)، زیر قله توپلا بارا سرچشمه می‌گیرد. چشمه‌ها ۵ متر (۱۶ فوت) از یکدیگر فاصله دارند. برخی از آنها سرد یخی هستند، در حالی که برخی دیگر زیر حرارت هستند - دمای آب یکی حدود ۸ درجه سلسیوس (۴۶ درجه فارنهایت) و دیگری دارای ۱۷ درجه سلسیوس (۶۳ درجه فارنهایت) ثابت است.
این رودخانه پس از طی جریان ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) آبشار بلدریا با ۸ متر (۲۶ فوت) ارتفاع را تشکیل داده و قبل از رسیدن به آن چندین آبشار دیگ را در منطقه جنگلی تشکیل می‌دهد. آب به سبک پرده بر روی نوار توفا می‌ریزد و حوضچه ای را به شکل وان توفا تشکیل می‌دهد. دریاچه ای کوچکی با آب فیروزه ای رنگ را در خود جای داده است. در پایین دست دریاچه دیگری و حتی کم عمق تر وجود دارد. از آنجا پس از چندین آبشار رود به دره می‌رسد.
چندین غار باقی مانده از آبشار و منظره خوش‌منظر در محل شهر قرون وسطایی سابق باقی مانده است. بزرگ‌ترین غار سوکولوویکا است که از آن نهری به همین نام سرچشمه می‌گیرد که ۲٫۵ کیلومتر (۱٫۶ مایل) دور از آبشار، پایین دست شهر سابق است. غار آماده‌سازی نشده و برای بازدیدکنندگان باز نشده است. چشمه در غار منقطع و به شکل چاه آب (ورلو) است.
گردشگری

تا سال ۲۰۱۹، بلدریا برای مردم غیر محلی تقریباً ناشناخته بود و لقب: بهترین راز نگه‌داشته شده جرداپ را داشت. از زمانی که به لطف ایجاد ذخیره‌گاه طبیعی مورد توجه قرار گرفت، تعداد بازدیدکنندگان افزایش یافت. برنامه‌ریزی‌هایی برای احداث جاده مناسب به داخل ذخیره‌گاه، مسیر دسترسی مستقیم به آبشار، تابلوهای گردشگری، نگهبانی و غیره انجام می‌شود. با این حال، دوستداران محیط‌زیست خاطرنشان کردند که حتی بازدیدکنندگانی که هنوز تعداد اندکی هستند، در منطقه زباله می‌ریزند و بطری‌ها و کیسه‌های پلاستیکی را به جا می‌گذارند و شاید باید دسترسی به منطقه محدود شود.
نبرد ساردارآباد

یادبود نبرد ساردارآباد در استان آرماویر
نبرد ساردارآباد نبردی است که در سال ۱۹۱۸م از ۲۱ تا ۲۷ مه بین ارمنستان و دولت عثمانی در نزدیکی روستای ساردارآباد، ۴۰ کیلومتری غرب شهر ایروان صورت گرفت و با پیروزی ارتش ارمنستان خاتمه یافت، و در ۲۸ مه ۱۹۱۸ کشور ارمنستان اعلام استقلال نمود و اولین جمهوری ارمنستان تشکیل شد.
تاکتیک‌ها، تدارکات و نتیجه نبرد

افسران ارشد سپاه ارمنستان از اشراف یا طبقه ثروتمند نبودند. در بسیاری از موارد خود نظامی زاده بودند. به خدمت وارد شده بودند تا از طریق کار سخت و دشوار راه ترقی را طی کنند. برخی از آن‌ها حتی تجربه خدمت در جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷-۱۸۷۸) و جنگ روسیه و ژاپن را در پیشینه خود داشتند. مرمان خود را بهتر می‌شناسند و در خلال زندگی نظامی یا در عرصه نبرد به آن‌ها نزدیکتر هم می‌شوند. واحدهای ارمنی از یکدستی و انسجام بیشتری برخوردار بوده و همبستگی صنفی بالاتری دارند.
لشکر یازدهم قفقاز تُرک‌ها به دلیل سرعت و شتاب،نتوانست ارتباط خود را با دیگر قوای عثمانی مانند لشکر نهم در ایغدیر و لشکر سوم که به طرف آشتاراک پیش می‌رفتند حفظ کند. جاویدبِی انتظار داشت که بخش اصلی قوای ارمنی درصدد دفاع از مسیر مستقیم ایروان برآید که از طریق شهر مقدس اچمیادزین می‌گذشت. وی بر این تصور بود که لشکر یازدهم قفقاز از طریق پیشروی در امتداد خط آهن می‌تواند در کرانه ارس به لشکر نهم پیاده ملحق شود. بدین ترتیب آن‌ها می‌توانستند جناح قوای ارمنی را احاطه کرده و با پیشروی لشکر سوم از آپاران به سمت جنوب، آن‌ها را در یک حرکت گازانبری گرفتار سازند. به علاوه فرماندهی تُرک بر این باور بود که اگر نیروهای منظم و مجهزشان در کفه هموار دشت آرارات عمل کنند از مزیت بیشتری برخوردار خواهند بود چرا که قوای ارمنی که اکثراً از نیرویی تشکیل شده بودند که بیشتر با جنگ‌های چریکی در ارتفاعات خو داشتند تا جنگ و جدل در یک کفه هموار این محاسبات غلط از آب درآمد.
ژنرال درو در نیمه راه آپاران و آشتاراک مواضع خود را سرسختانه حفظ کرد. سیلیکیان نیز در عین تمرکز کارآموزده‌ترین واحدهای تحت فرمانش در دشت ساردارآباد، اجزاء ضعیف تر قوایش را در اچمیادزین برجای گذاشت. فرمانده قوای ساردارآباد که ژنرالی جسور بود، از همراهی آجودان‌هایی پراستعدادی برخوردار بود. دو هنگ وان نیز عقبه قوا را در جنوب تحت مراقبت داشتند.
ارمنیان معتقدند:
نبرد ساردارآباد بر طبق یک طرح از پیش تعیین شده اجرا شد.
هرگونه شکستی در ساردارآباد می‌توانست باعث فروپاشی کامل مقاومت ارمنی‌ها گردد حال آنکه پیروزی حاصله مسیر تحولات را دگرگون ساخت و محاسبات تُرک‌ها را درهم ریخت.
ضدحمله‌های موفقیت‌آمیز آپاران و تسخیر وانادزور تنها پس از پیروزی ساردارآباد میسر شد.
متضمن شکست تام و تمام یک لشکر کامل تُرک بود.
توضیحات

↑  در آن موقع منطقه قفقاز جنوبی (آذربایجان-ارمنستان-گرجستان) توسط کمیساریای فدراسیون قفقاز جنوبی و مجلس قفقاز جنوبی به نام سئیم اداره می‌شد.
↑  او که بیشتر به نام وهیپ پاشا معروف است تباری آلبانیایی داشت. وی و برادرش عزت پاشا هر دو از اهالی یانیا بودند. پدر آن‌ها امین افندی شهردار آن شهر بود.
↑  در سال ۱۹۲۷ کتاب مشارکت ارمنی‌ها در جبهه قفقاز جنگ جهانی ۱۹۱۴–۱۹۱۸ در پاریس منتشر شد نویسنده گاوریل گئورگی یویچ کورگانف مستشار سابق ستاد ارتش قفقاز
↑  گئورگی خان زوریان زندگی‌نامه‌ای تحت عنوان ارمِنین نوشت که در سال ۱۹۶۴ در پاریس منتشر شد. گئورگی خان زوریان در سال ۱۸۹۳ در نخجوان به دنیا آمد. وی پس از فراغت از تحصیل حقوق در دانشگاه مسکو وارد آکادمی نظامی شد. در سال ۱۹۱۶ از میان ۶۰۰ دانشجو با احراز رتبه سوم فارغ‌التحصیل شد و به ستاد لشکر تفنگدار سیبری مأمور شد
↑  در آستانه نبرد ساردارآباد واحد تحت فرمان کاپیتان پاشیان روستایی موسوم به خیزناوس مستقر شده بود و به همین دلیل نیز از سوی فرماندهی قوا به نام واحد خیزناوس خوانده می‌شد.
↑  کلنل آلکساندر شنور که هدایت جنگ را نیز برعهده داشت گزارش مکتوبی از ماوقع برجای مانده‌است. او خاطراتش را از جنگ تُرک و ارمنی در 1918-1919 نوشته و بخش‌هایی از آن را در سوگلاسیه یک نشریه ماهیانه روسی چاپ کرد. او در سال ۱۸۸۴ در سن پترزبورگ به دنیا آمد. در سال ۱۹۰۶ در دانشکده توپخانه فارغ‌التحصیل شد و در واحدهای مستقر در لهستان خدمت کرد و در سال ۱۹۱۵ از آموزشگاه هواپیمایی کی‌یف گواهینامه خلبانی گرفت.
↑  یادداشتی دربارهٔ روحیه واحدهای ارمنی، مورخ 28 آوریل 1919 که بر اساس گزارش ژنرال مُرِل در مورد عملیات ارزروم و ساری قمیش، ص3.(ژنرال مُرِل پیش از جنگ جهانی اول وابسته نظامی روسیه در سفارت توکیو بود)
یادداشت

↑  These are the figures provided by سیمون وراتسیان، the then member of the Armenian National Council. The composition of the forces was as follows: 4th Battalion (۱٬۵۰۰ men); 5th Battalion (۸۰۰); 1st Battalion (۷۰۰; 1st Partisan (۱٬۲۰۰); Erzinjan Battalion (700); Maku (۳۰۰); 2nd Cavalry Battalion (700); Partisan Cavalry (800); Special Cavalry (500); and the 1st and 2nd Van Regiments (۲٬۵۰۰): see Stephen G. Svajian, A Trip Through Historic Armenia. New York: GreenHill Publishing, 1977, p. 558.
↑  The composition of the Ottoman I Caucasian Corps was as follows: 5th Caucasian Division; 9th Caucasian Division; 11th Caucasian Division; 36th Caucasian Division; 1,500–3,000 Kurdish Cavalry
سرفصل روزنامه نیویورک تایمز از مه-ژوئن ۱۹۱۸ (سازماندهی ارمنیان برای ایستادگی در برابر تُرک‌ها. قسم به مبارزه تا مرگ برای دفاع از نهضت و کشور خود)
نقشه نبرد ساردارآباد و عملیات جنگی در قفقاز که به مدت چهار سال به طول انجامید و آغاز جنگ ارمنستان–جمهوری آذربایجان که به مدت دو سال به طول انجامید می‌باشد.
ژنرال مؤسس سیلیکیان
ژنرال تُوْماس ناظاربگیان
قلعه مرز

مکان
| قلعه مرز | قلعه مرز |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۳۷°۳۱′۴۳″ شمالی ۵۷°۲۸′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۲۸۶۱°شمالی ۵۷٫۴۷۵۵۶°شرقی﻿ / 37.52861; 57.47556: مختصات: ۳۷°۳۱′۴۳″ شمالی ۵۷°۲۸′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۲۸۶۱°شمالی ۵۷٫۴۷۵۵۶°شرقی﻿ / 37.52861; 57.47556
استان: خراسان شمالی
شهرستان: بجنورد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: آلاداغ
جمعیت: ۱۸۲ نفر (سرشماری ۹۵)
قلعه مرز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان آلاداغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.و دارای 3 نفر شورا و یک دهیار میباشد.
شغل اصلی مردم کشاورزی ودامداری میباشد
برقو

برقوی دستی تنظیم‌پذیر از ۱۳٬۵ تا ۱۵٬۵ میلی‌متر.
یک برقوی مخروطی مورس شماره ۳. (برقوی ماشینی با ساق مخروطی)، برای پرداخت ظریف سوراخ مته‌کاری‌شده.
بُرقو ابزاری است برای بزرگ‌تر کردن یا گرد کردن سوراخ‌های ایجادشده با مته.
برقوها می‌توانند توپر باشند و در ابزارگیر نصب شوند یا توخالی باشند و روی دُرن سوار شوند.
برقوها ممکن است از نوع پهلوتراش یا نوک ‌تراش باشند.
برقوها خیاره‌ها (شیارها)ی طولی مستقیم یا مارپیچی و دندانه‌های مجزا روی ساقه ی مخروطی یا استوانه‌ای دارند.
به گشاد کردن یا بزرگ کردن سوراخ قطعات فلزی با برقو، برقوکاری گفته می‌شود.
یک برقوی دستی تنظیم‌پذیر در محدوده‌ای کوچک برای نمونه از ۱۳٬۵ تا ۱۵٬۵ میلی‌متر قابل تنظیم است.
برقو از سه قسمت تشکیل شده‌است: بدنه، دم، لبه‌های برنده.
برقو را می‌توان با دست یا با دریل چرخانید. در صورتی‌که با دریل به‌کار گرفته شود سرعت آن نباید بیشتر از RPM ۵۰ باشد. برقوها از فولاد سخت ساخته می‌شوند و لازم است در جعبه‌های چوبی دیواره‌دار نگهداری شوند تا به یکدیگر اصابت نکنند.
برقو زنی درمقابل سوراخ کاری

هندسه سوراخی که در فلز توسط مته پیچشی حفر شده است ممکن است به اندازه کافی دقیق نباشد (به اندازه کافی به یک استوانه واقعی با قطر دقیق مشخص نزدیک است) و ممکن است سطح صاف مورد نیاز برای کاربردهای مهندسی خاص را نداشته باشد. اگرچه مته‌های پیچشی مدرن در بسیاری از موارد می‌توانند عملکرد عالی داشته باشند - معمولاً سوراخ‌هایی با دقت کافی برای بیشتر کاربردها ایجاد می‌کنند - گاهی اوقات سخت‌گیری الزامات مربوط به هندسه  مستلزم عملیات تراشکاری کوچک‌برای افزایش دقت است. به تفاوت برنامه ریزی شده بین قطر مته و قطر برقو تغییر مجاز می گویند. (این امکان حذف مقدار کمی از مواد را فراهم می کند.) مقدار مجاز برای مواد نرم کمتر از 0.2 میلی متر (0.008 اینچ) و برای مواد سخت کمتر از 0.13 میلی متر (0.005 اینچ) باید باشد. توزيعات بزرگتر مي تواند به دستگاه برقو آسيب برساند. سوراخ حفر شده نباید بیش از 5 درصد قطر حفاری شده بزرگ شود. حفاری و به دنبال آن برقوزنی معمولاً هندسه سوراخ نهایی را ایجاد می کند که تا حد امکان به مقدار نظری نزدیک است. (دیگر روش‌های ایجاد حفره که در شرایط خاص به مقدار نظری نزدیک‌تر می‌شوند، حفاری [به‌ویژه حفاری تک نقطه‌ای] و سنگ‌زنی استوانه‌ای داخلی هستند.)
فرایندها

برای دستیابی به قطرهای بسیار دقیق و همسان با استفاده از برقو، باید متغیرهای فرایندی را در نظر گرفت که می‌توانند بر کیفیت کلی سوراخی که قرار است با برقو پردازش شود تأثیر بگذارند. متغیرهایی مانند جنس برقو، طراحی برقو، ماده‌ای که قرار است با برقو پردازش شود، دمای سطحی مورد پردازش، سرعت برقو، حرکت دستگاه یا عملگر و غیره باید مورد بررسی قرار گیرند. با کنترل این متغیرها تا جای ممکن، فرآیند برقو کاری می‌تواند به راحتی سوراخ‌های بسیار دقیق و همسان تولید کند.
در استفاده از برقوها، باید آن‌ها را به صورت معکوس تغییر جهت ندهید زیرا این کار می‌تواند باعث کاهش تیزی لبه‌های برشی برقو شود.
فرایندها > اندازه - دقت و تکرارپذیری

اندازه نهایی سوراخی که با استفاده از برقو تولید می‌شود، بستگی به فرآیند برقوکاری که به همراه طراحی و جنس برقو استفاده می‌شود دارد. مطالعاتی انجام شده که اثر استفاده از سیال خنک‌کننده در طول فرآیند برقوکاری را نشان می‌دهند. استفاده مداوم از جریان سیال خنک‌کننده در طول فرآیند برقوکاری به طور مداوم (75% از زمان) منجر به ایجاد سوراخ‌هایی با اندازه‌ای 0.0001 اینچ (0.0025 میلی‌متر) با انحراف +/- 0.0002 اینچ بزرگتر از اندازه برقو می‌شود. به طور مشابه، استفاده از فرآیند نیمه خیس برقوکاری معمولاً منجر به ایجاد سوراخ‌هایی با اندازه‌ای 0.0004 اینچ بزرگتر از اندازه برقو می‌شود.استفاده از روش  برقوزنی خشک  به دلیل کمبود تکرارپذیری در اندازه (20٪) و پراکندگی وسیع فرآیند، در اندازه‌های تا 0.0012 اینچ (0.030 میلی‌متر) بزرگتر از اندازه برقو، توصیه نمی‌شود.
فرایندها > پوشش سطح و طول عمر

هنگامی که به درستی طراحی و مورد استفاده قرار گیرد، برقوها می توانند عمر طولانی تا 30000 سوراخ را تجربه کنند. فرآیند به درستی کنترل شده است و همچنین قادر است اندازه ثابتی را در کل طول سوراخ حفظ کند و در عین حال اثر ساعت شنی را به حداقل برساند. سوراخ‌های بعد از برقو زنی معمولاً ممکن است سطحی بین 10 تا 25 µin Ra را داشته باشند.
فرایندها > راه اندازی و تجهیزات

به طور کلی، برقوزنی با استفاده از دریل انجام می شود. اما می توان از ماشین های تراش، مراکز ماشینکاری و ماشین های مشابه نیز استفاده کرد. قطعه کار توسط گیره، چاک یا فیکسچر محکم در جای خود ثابت می شود در حالی که ریمر پیشروی می کند.
فرایندها > جنس ابزار

مانند سایر ابزارهای برش، دو دسته از مواد برای ساخت برقو استفاده می شود:
مواد عملیات حرارتی
مواد سخت
مواد عملیات حرارتی شده توسط فولادهای مختلف، به ویژه کربن ساده (بدون آلیاژ، که امروزه منسوخ شده است) و فولادهای تندبر تشکیل شده‌اند. متداول‌ترین ماده سخت کاربید تنگستن (جامد یا نوک‌دار) است، اما دستگاه‌هایی با لبه‌هایی از نیترید بور مکعبی (CBN) یا الماس نیز وجود دارد.
تفاوت اصلی بین هر دو دسته این است که مواد سخت معمولاً تحت تأثیر حرارت تولید شده توسط فرآیند ماشینکاری قرار نمی گیرند جنبه منفی این است که آنها معمولاً بسیار شکننده هستند و برای جلوگیری از شکستگی به لبه های برش کمی نیاز دارند. این باعث افزایش نیروهای درگیر در ماشینکاری می شود و به همین دلیل معمولاً مواد سخت برای ماشین آلات سبک توصیه نمی شود. از طرف دیگر، مواد عملیات حرارتی شده معمولاً بسیار سخت‌تر هستند و مشکلی برای نگه‌داشتن لبه‌های تیز بدون بریدگی در شرایط کمتر مساعد (مانند ارتعاش) ندارند. این باعث می شود آنها برای ابزارهای دستی و ماشین های سبک مناسب باشند.
| جنس ابزار رایج | ویژگی |
| --- | --- |
فولاد تندبر: ارزان و بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد.
فولاد تندبر: سختی تا Rc 67. لبه های برش تیز یعنی نیروی برش کمتر.
فولاد تندبر: نسخه های کبالت بالا در برابر گرما بسیار مقاوم هستند و بنابراین برای سنگ زنی با برقو عالی هستند
کاربید تنگستن: گرانتر از فولادهای تندبر هستند.
کاربید تنگستن: سختی تا 92 Rc در هنگام برقوزنی فولاد از فولادهای تندبر (معمولاً حدود 10:1) دوام خواهد داشت.
کاربید تنگستن: برای برقوزنی مواد سخت مورد استفاده قرار میگیرد.
کاربید تنگستن: برای آلومینیوم ریخته گری شده مورد استفاده قرار می گیرد. (به دلیل محتوای سیلیکون بالا).
فرایندها > جنس قطعه کار

آلومینیوم و برنج قطعات کار معمولی با درجه ماشینکاری خوب تا عالی هستند. چدن، فولاد ملایم و پلاستیک رتبه بندی خوبی دارند. فولاد ضد زنگ به دلیل چقرمگی آن دارای رتبه ضعیفی است و در حین ماشینکاری تمایل به سفت شدن دارد.
فرایندها > روان ساز

در طی فرآیند ریمینگ اصطکاک باعث گرم شدن قطعه و ابزار می شود. روغن کاری مناسب باعث خنک شدن ابزار می شود که باعث افزایش طول عمر ابزار می شود. یکی دیگر از مزایای روانکاری سرعت برش بالاتر است. این باعث کاهش زمان تولید می شود. روانکاری همچنین تراشه ها را از بین می برد و به پایان بهتر قطعه کار کمک می کند. روغن‌های معدنی، روغن‌های ترکیبی و روغن‌های محلول در آب برای روان‌کاری استفاده می‌شوند و از طریق غرقاب کردن یا پاشش استفاده می‌شوند. در مورد برخی از مواد فقط هوای سرد برای خنک کردن قطعه کار مورد نیاز است. این توسط جت هوا اعمال می شود. یا با لوله گردابی
| قطعه کار | روان ساز | روش استفاده |
| --- | --- | --- |
| آلومینیوم | Soluble oil, نفت سفید, روغن ترکیبی | غرقاب کردن |
| برنج | soluble oil | غرقاب کردن |
| چدن | هوای سرد | جت هوا |
| فولاد نرم | Soluble oil, sulfurized oil | غرقاب کردن |
| فولاد ضد زنگ | Soluble oil, sulfurized oil | غرقاب کردن |
| پلاستیک | روغن معدنی, synthetic oil | غرقاب کردن، پاشش |
استانداردهای مرتبط
استانداردهای ملی و بین‌المللی برای استاندارد کردن تعاریف و طبقه‌بندی‌های مورد استفاده برای ریمرها (چه بر اساس ساخت و چه بر اساس روش نگهداری یا رانندگی) استفاده می‌شود. انتخاب استاندارد مورد استفاده توافقی بین تامین کننده و کاربر است و در طراحی ریمور اهمیت دارد. در ایالات متحده، ASME استاندارد B94.2 را توسعه داده است که روش های الزامی را برای تعیین طبقه بندی ریمرزها ایجاد می کند.
چهار برقوی مخروطی دستی.
جیغ ۳

| جیغ ۳ | جیغ ۳ |
| --- | --- |
کارگردان: وس کریون
تهیه‌کننده:  کتی کنراد  کوین ویلیامسون  ماریان مادالنا 
نویسنده: ایرن کروگر
بازیگران: نو کمبل دیوید آرکت کورتنی کاکس پاتریک دمپسی جنی مک‌کارتی
موسیقی: مارکو بلترامی
فیلم‌بردار: پیتر دمینگ
تدوین‌گر: پاتریک لوسیر
شرکت تولید:  کنراد پیکچرز  کریون مادالنا فیلمز 
توزیع‌کننده: دایمنشن فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۳ فوریه ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-0۲-۰۳) (وست‌وود)  ۴ فوریه ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-0۲-۰۴) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۱۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۶۱٫۸ میلیون دلار
جیغ ۳ (به انگلیسی: Scream 3) فیلمی ترسناک محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی وس کریون و نویسندگی ایرن کروگر است. در این فیلم نو کمبل، دیوید آرکت، کورتنی کاکس، پاتریک دمپسی و جنی مک‌کارتی بازی کردند. این فیلم دنباله‌ای بر جیغ ۲ (۱۹۹۷) به‌شمار می‌رود، و سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های جیغ است.
خلاصه داستان

پس از حوادث ناگوار کالج ویندسور، سیدنی اکنون منزوی شده و به‌تنهایی در شمال کالیفرنیا زندگی می‌کند. او هنوز خاطرات گذشته را نتوانسته فراموش کند و همیشه کابوس‌هایی از مادر مرده‌اش می‌بیند.
او یک نام مستعار برای خود انتخاب کرده است، اما به‌زودی آرامش به پایان می‌رسد چون یک تماس تلفنی تهدیدآمیز ناشناس دریافت می‌کند. ناشناس به او اطلاع می‌دهد که جنایت‌های جدید در اطراف هالیوود و محل ساخت سومین قسمت از فیلم جنایت‌های وودسبز رخ داده تصمیم می‌گیرد که به آنجا برود. یک کارگاه پلیس لس آنجلس به محل آمده تا در مورد قتل‌ها تحقیق کند.
جیل نیز پس از آگاهی از موضوع به آنجا می‌رود و این سه نفر به هم ملحق می‌شود تا راز این جنایت‌ها و ارتباط آن‌ها با گذشتهٔ سیدنی را کشف کنند…
اس/۲۰۰۴ اس ۳۸

| کشف | کشف |
| --- | --- |
کاشف: اسکات اس. شپرد دیوید سی.جویت جن کلینه
تاریخ کشف: ۲۰۱۹
طبقه‌بندی: طبقه‌بندی
نام‌های متداول: اس۸۵۶۸آ
ویژگی‌های مداری : ویژگی‌های مداری 
نیم‌قطر بزرگ: ۷۰۱۰۲۳۰۰۶۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۳۰۰۶۲۰۰ km
خروج از مرکز مداری: ۰٫۳۸۱
تناوب مداری: −۱۲۹۵٫۸ روز
انحراف: ۱۵۵٫۰°
ماه: زحل
گروه: گروه نورس
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
میانگین قطر: ۷۰۰۳۴۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۴+۵۰% −۳۰% km
قدر ظاهری: ۲۵٫۱
 :  
اس/۲۰۰۴ اس ۳۸ (به انگلیسی: S/2004 S 38) یکی از قمرهای سیاره زحل است که در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۱۹ توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی.جویت و جن کلینه کشف شد که از ۱۲ دسامبر ۲۰۰۴ تا ۲۲ مارس ۲۰۰۷ در حال رصد شدن بود. اس/۲۰۰۴ اس ۳۸ با قطر ۴ کیلومتر و مداری با فاصله تقریبی ۲۱٬۹۰۸ گیگامتر طی ۱۲۱۱٫۰۲ روز به دور زحل با انحراف مداری ۱۵۴ درجه نسبت به دائرةالبروج با حرکت موافق‌گرد با خروج از مرکز مداری ۰٫۴۳۷ در گردش است.
دانشنامه تاریخ جهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویری از نشان‌واره دانشنامه: تصویری از نشان‌واره دانشنامه
تأسیس: اوت ۲۰۰۹؛ ۱۵ سال پیش (۲۰۰۹}})
بنیان‌گذاران: یان ون در کرابن، جیمز بلیک وینر و جاشوا جی. مارک
گونه: سازمان غیرانتفاعی
تمرکز: تاریخ
مکان: گودالمینگ، بریتانیا مونترآل، کانادا
خدمات: فناوری آموزشی و آموزش
زبان‌های رسمی: زبان انگلیسی
رئیس: یان ون در کرابن
افراد کلیدی: یان ون در کرابن (موسس و مدیر عامل) جیمز بلیک وینر (موسس) جاشوا جی. مارک (موسس) مارک کارترایت (مدیر انتشار)
وابستگی: یونسکو، دانشگاه بوئنوس آیرس، OER Commons
شمار کارکنان: ۴ نفر (تا ۲۰۱۸)
وبگاه: www.worldhistory.org
نام پیشین: دایرةالمعارف تاریخ باستان
دانشنامه تاریخ جهان (به انگلیسی: World History Encyclopedia) یک شرکت آموزشی غیرانتفاعی است که در سال ۲۰۰۹ توسط یان ون در کرابن ایجاد شد. این سازمان مقالات، تصاویر، ویدئوها، پادکست‌ها و ابزارهای آموزشی تعاملی مرتبط با تاریخ را منتشر و نگهداری می‌کند. همه کاربران می‌توانند محتوا را در سایت مشارکت دهند، اگرچه مطالب ارسالی قبل از انتشار توسط یک تیم تحریریه بررسی می‌شود. در سال ۲۰۲۱، این سازمان به عنوان فعلی تغییر نام داد تا دامنه گستردگی آن را بازتاب دهد و تاریخ جهان را از تمام دوره‌های زمانی پوشش دهد. مقاله‌های اصلی به زبان انگلیسی نوشته می‌شوند و بعداً به زبان‌های دیگر، عمدتاً فرانسوی و اسپانیایی ترجمه می‌شوند.
تاریخچه سازمان

در ابتدا یان ون در کرابن «دانشنامه تاریخ باستان» را در سال ۲۰۰۹ با هدف بهبود آموزش تاریخ در سرتاسر جهان، با ایجاد یک منبع تاریخی با دسترسی آزاد و قابل اعتماد تأسیس کرد. این سازمان غیرانتفاعی در گودالمینگ، بریتانیا و مونترآل، کانادا مستقر است؛ اگرچه دفتری ندارد و تیم آن در سطح جهانی توزیع شده‌است.
این سایت در زمان تأسیس تنها در زمینه تاریخ باستان فعالیت داشت. اما بعداً به دوره‌های قرون وسطی و اوایل مدرن نیز گسترش یافت. در سال ۲۰۲۱، این سازمان برای انعکاس این تغییر، نام خود را به دانشنامه تاریخ جهان تغییر داد.
بازخورد

وب سایت دانشنامه توسط سازمان‌های آموزشی بسیاری مورد تحسین قرار گرفته است و توسط مجله کتابخانه مدرسه، گروه تحقیقاتی اینترنت پیشاهنگی در دانشگاه ویسکانسین-مدیسن، سازمان MERLOT و طرح آموزش آزاد اروپا از کمیسیون اروپا توصیه شده است. این دانشنامه در سال ۲۰۱۶، برنده جایزه وب .eu برای آموزش از سازمان EURid شد.
نلی

برای دیگر کاربردها، نلی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| نلی | نلی |
| --- | --- |
نلی، خواننده دهه ۱۳۵۰: نلی، خواننده دهه ۱۳۵۰
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: شمسی اشتری
نام(های) دیگر: نلی
زاده: مرداد ۱۳۳۲ ‏(۷۱ سال) تهران
خاستگاه: ایرانی
ژانر: موسیقی پاپ فارسی
پیشه(ها): خواننده
سال‌های فعالیت: دهه ۱۳۵۰
شمسی اشتری با نام هنری نـِلی (زادهٔ مرداد ۱۳۳۲ در تهران) خوانندهٔ ایرانی ساکن لندن است.
زندگی‌نامه

نلی در سال‌های آخر تحصیل در دبیرستان، توسط پرویز غیاثیان کشف و به فریدون فرخزاد معرفی شد و در اواخر تابستان ۱۳۴۸، فعالیت حرفه‌ای خود را در رادیو آغاز کرد و در زمستان همان سال با اجرای ترانه‌های جدیدش در شوی میخک نقره‌ای، در تلویزیون نیز ظاهر شد.
در سال‌های ۱۳۴۹ - ۱۳۵۰ با شرکت در برنامه جوانان رادیو و واریتهٔ شش و هشت به رهبری ارکستر پرویز مقصدی، نام و آوازهٔ نلی بیش از پیش بر سر زبان‌ها افتاد.
نلی در طی فعالیت هنری خود (۱۳۴۸ - ۱۳۵۷)، ترانه‌های بسیاری اجرا کرد که اکثر آن‌ها با استقبال و موفقیت روبرو بود.
همراهی نلی با سلیمان واثقی (سلی) در چند ترانه مورد توجه مردم قرار گرفت به طوری‌که از آن زمان به بعد معمولاً نام زوج «سلی و نلی» به صورت یکجا به کار می‌رفت. تفاوت زیاد جثه ریز نقش نلی در برابر مردی درشت اندام چون سلیمان واثقی ترکیب جالب توجهی به وجود می‌آورد که احتمالاً همین فاکتور یکی از عوامل محبوبیت این زوج بود.
پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، نلی به لندن مهاجرت کرد و از آن زمان به‌دلایلی چون رفت و آمد به ایران، در انظار عمومی ظاهر نشده و از سرنوشت وی تا به امروز، هیچ اطلاعاتی در دسترس نیست.
اجراهای زنده

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | رهبر ارکستر | اجرا | توضیحات‌‌‌‌‌‌‌‌‌ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| والا حقیقت داره | علی گزرسز | داریوش اقبالی | - | اوایل دهه پنجاه خورشیدی | اجرای زنده در رادیو با هم‌آوایی "افشین مقدم"؛ ورژن اصلی این ترانه با صدای "کیوان" و گروه "شش‌وهشت" اجرا شده است. |
| مرا باور کن | آذر صراف‌پور | بهمن پیک‌آزادی | آندرانیک آساطوریان | ادیبهشت ۱۳۵۵ | اجرای زنده در جشن ۳۷ سالگی رادیو. |
| آهوی فراری |  | زاون اوهانیان | آندرانیک آساطوریان | اردیبهشت ۱۳۵۵ | اجرای زنده در جشن ۳۷ سالگی رادیو. |
| بارون بارونه | سیروس آرین‌پور | عطاالله خرم | آندرانیک آساطوریان | اردیبهشت ۱۳۵۵ | هم‌آوایی "ویگن" با همراهی کُر "نلی، ضیاء و افشین مقراضی"؛ اجرای زنده در جشن ۳۷ سالگی رادیو. |
| پیام | آرش سزاوار | آرش سزاوار | ناصر چشم‌آذر | ۱۳۵۶ | اجرای زنده در برنامه "دنیای خوب ما". |
| سرکه و حلوا | - | - | - | نوروز ۱۳۵۷ | هم‌آوایی "نلی و پروین ملکوتی"؛ نمایش موزیکال جُنگ. |
| سیب هفت سین | - | - | - | نوروز ۱۳۵۷ | هم‌آوایی "نلی، نسرین، پروین ملکوتی و گیتی ساعتچی"؛ نمایش موزیکال جُنگ. |
:
آلبوم‌ها > عروسک شکسته / نلی ۱ و ۲

انتشار توسط کاسپین و کلتکس رکوردز
| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- |
| حباب | عباس صفاری | پرویز اتابکی |  |
| اسکله | علی کامرانی | پرویز اتابکی |  |
| وسوسه | تورج نگهبان | پرویز اتابکی |  |
| قصهٔ رفتن | شهین حنانه | تورج شعبانخانی | اریک |
| عروسک شکسته | ایرج جنتی عطایی | پرویز اتابکی | واروژان |
| ترحم | علی کامرانی | پرویز اتابکی | ناصر چشم‌آذر |
| قلب دو رنگ | آرش سزاوار | رضا جهان‌شمس | رضا جهان‌شمس |
| قصهٔ دریاچه و مهتاب | ایرج جنتی عطایی | حسین اصلانی | حسین اصلانی |
گروه موسیقی پرویز مقصدی - از راست: آلیس الوندی، نلی، کیوان، ماسیس، داریوش، اونیک
تصویر نلی در مجلهٔ دختران و پسران
محمدمهدی ایمانی‌پور

| محمدمهدی ایمانی‌پور | محمدمهدی ایمانی‌پور |
| --- | --- |
رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی: رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  آبان ۱۴۰۰: آغاز به کار  آبان ۱۴۰۰
گمارنده: محمدمهدی اسماعیلی
پس از: ابوذر ابراهیمی ترکمان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۳ (۶۱ ساله) تهران
ملیت: ایرانی
محمدمهدی ایمانی‌پور (متولد ۱۳۴۳ تهران)، رئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی از آبان ۱۴۰۰ است.
وی دارای تحصیلات عالی حوزوی، مدرس و محقق در زمینه حقوق اسلامی و کلام اسلامی است. از او مقالات متعددی در مجلات داخلی و خارجی منتشر شده‌است.
ایمانی‌پور در آبان ۱۴۰۰ بنا بر مصوبه شورای عالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، موافقت رهبر جمهوری اسلامی ایران و با حکم محمدمهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به ریاست سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی منصوب شد.

محمدمهدی ایمانی‌پوررئیس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، در تاریخ 9 بهمن 1403، برای مدت سه سال دیگر با موافقت رهبر جمهوری اسلامی ایران و ابلاغ سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در سمت خود ابقا شد.


وی در حال حاضر رئیس شورای سیاستگذاری ادیان در جمهوری اسلامی ایران است.
آثار

اسلام و چالش‌های دوره مدرن