stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زاویه (زرندیه)
شهر زاویه > کشاورزی و دامداری

از گذشته نچندان دور، کشت عمده در این منطقه شامل غلات، پنبه، چغندر قند، شاهدانه، کرچک و انگور و به صورت مختصر زراعت گندم و جو بوده است. به نظر می‌رسد که زاویه وضعیت یاد شده را تا حدودی حفظ کرده ولی بیشتر تحت تأثیر آب و هوای منطقه بوده است. با این حال تحت تأثیر شهرک‌های صنعتی و تمایل شدید مردم به رفاه شهرنشینی رونق کشاورزی تحت شعاع قرار گرفته است.
دامداری در زاویه به شکل محدود با پرورش گوسفند و گاو و در برخی موارد پرورش بز انجام می‌شود. در برخی موارد پرورش مرغ و ماکیان نیز انجام می‌گیرد اما در مقادیر قابل توجهی نیست.
تولیدات زاویه تا چند دهه پیش محدود به گلیم بافی، تولید قالیچه، نخ ریسی، جوراب بافی بود. همچنین زاویه مرکز تولیدات روستایی و عشایری منطقه بود و بازار آن بر اساس این تولیدات و این مبادلات تنظیم شده بود. با توجه به این که زاویه در طول دوره معاصر، فاقد بازار و مرکز عمده مبادلات بوده به نظر می‌رسد که حجم اقتصادی در این شهر به زاویه محدود بوده است. در حال حاضر نیز بازار موجود بیشتر به خدمات محلی می‌پردازد و حتی برخی نیازهای بومی در شهرهای دیگر برطرف می‌شود.
شهر زاویه > غذا و پوشاک

در زاویه غذاهای محلی تفاوت چندانی با مناطق دیگر ندارد و شامل انواع آش رشته و دم پختک (به لفظ محلی دمیگ) و غذاهای مشهور ایرانی مانند قورمه سبزی، خورشت قیمه، آبگوشت و غیره است.
از شیرینی‌های سنتی زاویه که در مراسم مختلف مانند عید نوروز یا اعیاد مذهبی پخته می‌شود، شیرینی فطیر می‌باشد که در سایر شهرهای استان مرکزی و به خصوص در اراک نیز بسیار معروف است.
در گذشته نه چندان دور لباس مردم عادی این منطقه، لباس عمومی دوره قاجاریه بوده است. زنان با چارقد، دامن بلند، گاهی شلیته و چاقچور و در بیرون همراه با چادر و مردان نیز با کلاه نمدی یا بافتنی، کفش‌های گیوه، تنبان‌های گشاد از پارچه‌های مختلف می‌پوشیدند.
به‌طور کلی ویژگی و مشخصه ای متمایز از مناطق دیگر برای پوشاک این منطقه گزارشی در دست نیست.
شهر زاویه > زندگی جانوری و گیاهی منطقه

از جانوران این منطقه می‌توان به شغال، گرگ و گراز وحشی (به لفظ محلی دونقوز) اشاره کرد.
هم چنین نوعی کبک در این منطقه وجود دارد که به لفظ محلی ترکی به آن «باقله قارا» گفته می‌شود.
کلاغ‌های سفید و سیاه نیز در این شهر «آلا قارغا» و «آلجه قارغا» گفته می‌شود.
زاویه مشابه سایر بخش‌های عمده ای از استان مرکزی، در منطقه آب و هوایی صحرایی سرد قرار گرفته است.
این شهر در دشتی هموار با پوشش نیمه بیابانی واقع شده است از اینرو فاقد مراتع و علف زار یا پوشش جنگلی بوده است. عمده رستنی‌های زاویه از نوع گیاهان و درختان بیابانی و نیمه بیابانی است. درختانی چون انار، مو، چنار و توت، پسته از نمونه‌های رستنی این شهر به‌شمار می‌رود. همچنین باید به گیاهی با عنوان محلی «اَلْقون» اشاره کرد.
شهر زاویه > آب و هوا

زاویه در ارتفاع ۱۲۴۰ متری از سطح دریا، دارای آب و هوای کویری در عرض جغرافیایی متوسط است. دمای سالانه این منطقه ۱۷٫۱۶ درجه سانتیگراد (۶۲٫۸۹ درجه فارنهایت) و ۱٫۲۷- درصد کمتر از میانگین دمای ایران است.
زاویه به‌طور معمول حدود ۲۲٫۵۳ میلی‌متر بارندگی دارد و ۴۶٫۸۱ روز بارانی در سال (۱۲٫۸۲ درصد مواقع) دارد.
شهر زاویه > آداب و رسوم محلی

آداب و تشریفات برگزاری عروسی‌ها در زاویه با قدری تفاوت در نام مراسم و جزئیات آن تقریباً مشابه با دیگر مناطق ایرانی است. از جمله کوچوک قند، بیوک قند، حنا، گلین چِخَر و دوواخ، رسوم عمده و معمول را تشکیل می‌داده است. هر یک از واژه‌ها به آداب مختلفی اشاره دارد که در زمان مجزایی برگزار می‌شد. دو مرحله نخست محتوا و مضمونی همچون شیرینی خوران و مراسم نامزدی اشاره دارد که امروزه در شهرهای بزرگ معمول است. سپس در مراسم حنا بندان معمول بود که به میهمانان آش شله داده شود. در گلین چخر که شب اصلی عروسی بود، معمولاً با دادن چلو به میهمانان انجام می‌شد و عروس را به خانه داماد می‌بردند. مرحله نهایی یعنی دوواخ نیز معادل مراسم پاتخت است که در روز بعد از عروسی انجام می‌گرفت.
از اعتقادات رایج در میان عموم مردم زاویه که تا چندی پیش انجام می‌شد قربانی کردن و کشتن به ویژه شتر برای دفع بلاهایی است که در شهر به صورت پیاپی روی می‌داد. برای نمونه روی دادن خشکسالی، کشتن شدن افراد به دنبال هم در مدتی محدود و زلزله و سایر بلاهای طبیعی مردم زاویه را به قربانی کردن جهت دفع آن واداشته است.
در زاویه مراسم‌های شب چله با میهمانی و دید و بازدید برگزار می‌شده است. این شب برای نو عروسان شب ویژه ای بود و خویشان و بستگان با هدایایی نخستین سال زندگی مشترک او را تبریک می‌گفتند.
همچنین اسفند ماه در زاویه در نگاه مردم شکل ویژه ای داشت که نشان می‌داد آنها مشتاق طی شدن زمستان بودند و از همان زمان به تدریج به استقبال نوروز می‌روند. آنها از این رو ماه اسفند را به چهار بخش تقسیم می‌کنند. پنج روز نخست «هوت» پنج روز بعدی «پوت»، ده روز بعدی اَهمن و ده روز آخر نیز بهمن خوانده می‌شود.
مراسم عزاداری محرم در زاویه به صورت ویژه برگزار می‌شود. از آغاز محرم مصیبت خوانی‌ها و تعزیه‌هایی در بازسازی حادثه کربلا در میان شهرهای استان مرکزی بسیار مشهور است. سنت برگزاری مراسم عاشورا و دهه محرم سابقه کهنی در این شهر دارد و چنان‌که در بخش مذهب زاویه اشاره شد دارای تعزیه خوانان بسیار مشهوری است و گرمی خاصی به مراسم‌های دهه محرم می‌دهد. و این مراسمات تا پایان ماه صفر ادامه دارد.
شهر زاویه > دین ومذهب

در شهر زاویه عموم مردم به دین اسلام و تشیع اثنی عشری اعتقاد دارند و در حال حاضر تنوعی در دین یا مذهب اهالی دیده نمی‌شود. با این حال امروزه زاویه به دلیل وجود تعلقات مذهبی و برگزاری مراسم‌های خاص شیعی، در منطقه به دارالمومنین ملقب و مشهور شده است. یکی از میدان‌های مرکزی این شهر که در جوار مسجد جامع است، ملقب به میدان عاشورا، محوطه ای پهن و گشاده است که تعزیه، مراسم سوگواری و مناسبت‌های مختلف شیعیان در این محله انجام می‌گیرد و حتی از شهرهای دیگر به خصوص روز عاشورا به این محل می‌آیند و سابقه طولانی داشته است.
در حال حاضر این شهر از تعزیه خوانان به نام و مشهوری برخوردار است که حتی فعالیت‌های آنان به خارج از کشور نیز کشیده شده است. از جمله آنان می‌توان به آقای یحیی تنها اشاره کرد که مصیبت خوانی و تعریه سابقه دیرپایی در خانواده ایشان داشته است. وی در سال ۱۳۸۵ ش به همراهی هیاتی ایرانی از تعزیه خوانان به نام ایرانی برای اجرای مراسم تعزیه به روسیه اعزام شد.
زاویه فاقد امامزاده است اما از مراکز معنوی قابل توجه این شهر مقبره ایست که با عنوان «موسی خاموش» مشهور شده است و گرد این شخص روایات مبهمی و اغراق‌آمیزی در میان است. از جمله این که گفته می‌شود وی از پیروان بسیار معتقد حسن و حسین بوده و در این راه وی بسیار گریه می‌کرده که حسین به خواب وی می‌آید و او را به آرامش دعوت می‌کند و به قول اهالی زاویه امام به او گفته است: "موسی! خاموش!"
روایت مفصل تر و به لحاظ تاریخی دقیق تری در مورد موسی خاموش وجود دارد که در مجموعه کتاب «چتنه» اثر حاج محمد حسین صفایی نقل شده است. مطابق این روایت شخص اخیر از ایل خاموشلو بوده که در زمان حکومت اوزون حسن آق قویونلو (فرمانروایی از ۸۷۲ تا ۸۸۲ هـ ق) می‌زیسته که به دلیل تعلقات به مذهب تشیع دوازده امامی تحت تعقیب حکومت قرار می‌گیرد و به خلجستان قم و سپس به زاویه پناهنده می‌شود و به گوشه نشینی و انزوا می‌پردازد. بر اساس این روایت نام زوایه از این هنگام بر زاویه نهاده می‌شود. (صفایی تنها، ۱۳۸۴: ۶) این روایت گرچه به اشخاص و دوره تاریخی مشخصی اشاره دارد اما هنگامی که به کشته شدن موسی خاموش توسط یکی از مغولان به نام «ببرک خان» اشاره می‌شود، اهمیت و دقت تاریخی روایت تا حدی مخدوش می‌شود. به هر حال کلیت روایت در مورد بی مهری حکومت آق قویونلو دربارهٔ تشیع و رواج گسترده این مذهب در میان قبایل ترک موضوعی است که با واقعیات تاریخی این دوره همخوانی دارد با این همه باید در پذیرش جزئیات آن احتیاط کرد. شکی نیست که موسی خاموش شخصیت تاریخی تأثیر گذار و پراهمیتی در رشد تشیع و حتی تصوف در این شهر بوده است.
آنچه اکنون از مقبره موسی خاموش برجای مانده بنای کوچک و تازه سازی است و از قرار معلوم بنای خشت و گل آن در طول زمان و با بی‌توجهی‌ها رو به ویرانی نهاده است. گفته می‌شود که مقبره او دارای گنبد و حتی گلدسته بوده با این حال امروزه حتی سنگ قبر اصلی آن سالهاست که مفقود شده است. در محوطه همین مقبره به تازگی (در سال۱۳۸۳ش) حسینیه ای تأسیس شده که به حسینیه سید الشهدا مسمی شده است
شهر زاویه > تاریخ زاویه

در مورد تاریخ و پیشینه تمدنی زاویه اطلاعاتی علمی و دقیقی در دست نیست. گذشته از اشاره‌هایی که از حضور مأموران آق قویونلو که در تعقیب موسی خاموش به زاویه آمده بودند و درگیری میان او و مأموران حکومت گزارش شده است، تا دوره قاجاریه اطلاعات تاریخی مشخصی در مورد زاویه در دسترس نیست. اما با فوت کریم خان زند و روی کار آمدن آقا محمد خان قاجار و انتخاب تهران به پایتختی در سال۱۲۰۰ هجری، در کشاکش جنگ‌های قومی در ایران و انقراض باقی مانده شاهزادگان زندیه، شاه قاجار در سرکوبی مخالفین در شیراز دو سرداری را که طرفداری خود را به شاه اثبات کرده بودند (حسینعلی خان و نظرعلی خان) را با خود به تهران آورد. چون فلات مرکزی ایران گریبانگیر هرج و مرج بود، این دو سردار را در زاویه که محلی پر رونق از لحاظ آب و هوا و کشاورزی بود، انتقال و اسکان داد. حسینعلی خان، فرمانده فوج زرند و نظر علی خان حکمرانی زرند را بر عهده می‌گیرد.
پس از فوت خان قاجار و روی کار آمدن فتحعلی شاه که در بسط و توسعه زاویه دقت داشته، برج و بارویی برای استراحت خود ساخت. در شمال زاویه، محلی را به نام سان تپه سی انتخاب کرده بود که از فوج زرند بازدید می‌نمود و قناتی به اسم شاه باغی، حفر کرد که در مسیر استراحت گاه به محل سان بوده است.
در دوره فتحعلی شاه حکومت زاویه در دست محمد حسین میرگلّو بوده و سپس به منوچهر خان واگذار شده است. در عهد محمد شاه شخصیت سیاسی نظامی زاویه بابا بیگ یاور است که با مرادخان بیات به موفقیت‌های نظامی در داخل کشور شدند. در عهد ناصرالدین شاه زاویه همچنان زیر نظر زرند (مأمونیه) قرار داشته و نعمت‌الله خان به عنوان نایب الملوک زرند در زاویه حکومت می‌کرد.
در تاریخ سیاسی و رجال زاویه از کسی به نام میرزا علی اصغر خان سرهنگ یاد می‌کنند که از ایل بیات بوده و اجداد او در حکومت قاجاریه دارای نفوذ و مناصب مهمی بودند. از جمله پدر وی اسکندر خان سرهنگ که به حکومت مظفرالدین شاه خدماتی برای سرکوب یاغیان نموده و لقب اقبال الممالک را دریافت نموده بود. گفته می‌شود که در عهد قاجار این علی اصغر خان عنوان سر تحصیلدار داشته است. در مورد علی اصغر خان سرهنگ چهره نیکویی در اذهان اهالی شهر برجای مانده است. گفته می‌شود انضباط و رعایت قوانین و امنیت شهر از موضوعاتی بود که علی اصغر خان بر آن تأکید می‌کرده است. از جمله اقدامات وی گرفتن آمار جمعیت زاویه و نیز اداره جامعه در دوره قحطی بزرگ جهانی در فاصله جنگ جهانی اول و دوم است. گفته می‌شود که وی برای کمک به مردم اسبش را نیز فروخته است. مشهور است که هنگامی که رضاشاه به بازدید از این منطقه می‌آید وی به استقبال رضا شاه نمی‌رود و با بهانه مریضی، رضاشاه را به خدمت خود می‌آورد.
مردم زاویه در نیمه نخست قرن بیستم میلادی در طول جنگ جهانی اول و دوم، اشغال شهر خود را توسط نیروی بیگانه روس را تحمل کرده‌اند. تصرف شهر و استقرار نیروهای روسی در زاویه با داستان‌های دلهره آور در خاطره جمعی مردم باقی مانده است. گویا این نیروها با تصرف شهر، بیشتر در محدوده قلعه استقرار یافته بودند و به‌طور کلی بر شهر مسلط بودند.
مردم زاویه در پیروزی انقلاب اسلامی سال ۱۳۵۷ نقش داشتند. عمده مبارزات علیه حکومت شاه از سوی روحانیون و دانشجویان این شهر انجام می‌گرفت و از انتشار اعلامیه و در برخی موارد تظاهرات را نیز شامل می‌شده است. از نمونه‌هایی این موارد می‌توان به برگزاری مراسم درگذشت مصطفی خمینی اشاره کرد. این مجالس به روایت اهالی زاویه محتوای ضد حکومتی داشته و در آن علیه حکومت پهلوی سخن گفته می‌شد و به‌طور کلی حکومت تا حد ممکن از برگزاری اینگونه مراسم جلوگیری می‌کرد.
شهر زاویه > آثار و ابنیه

بنای مسجد جامع زاویه یکی از آثار مهمی است که امروزه اصل بنای آن بر جای مانده است. در حال حاضر این مسجد دارای دو بخش است که یکی بنای قدیمی و دیگر بنای تازه ساز است. ساختمان قدیمی یک بنای آجری که درحال حاضر گنبد کوچکی دارد و فاقد گلدسته است و شکل امروزی آن مستطیلی با عرض بسیار کم در حدود کمتر از ده متر است و طول آن در حدود ۵۰–۶۰ متر است.
زاویه همچنین دارای دو حمام قدیمی بوده که هر دو آنها امروزه مخروبه شده است. این دو حمام به «یُخاری حمامی» (یخاری در ترکی به معنی بالایی است) و «اشاقه حمامی» (اشاقه در ترکی به معنی پایین است) مشهور بودند. به نظر این حمام‌ها نیز از اقدامات حاجی نادر خان یا ندیر خان بوده است. یخاری حمامی امروزه به‌طور کلی نابود شده و به جای آن پارک ورزشی جوانان احداث شده است. بنای اشاقه حمامی هنوز در کنار قلعه علی اصغر خان سرهنگ باقی مانده است. هر چند که به صورت ویرانه و مخروبه رها شده است. این حمام تا چندی پیش به حمام مشدی حسن نیز مشهور بود. این بنا در اثر بی‌توجهی روبه به ویرانی رفته و بخش‌هایی از سقف آن نیز فرو ریخته است. از ظاهر حمام چنین بر می‌آید که ویژگی‌های معماری و ساخت و ساز حمام‌های دوران اسلامی را دارا بوده است. به هر حال سنگ نبشته ای که قدمت این حمام‌ها را نشان دهد در دست نیست و میراث فرهنگی نیز اقدامی برای مرمت و معرفی آن صورت نداده است.
از قلعه تاریخی این شهر که نشان می‌دهد روزگاری زاویه به لحاظ سیاسی-نظامی دارای اهمیت بوده و دارای والی نشین بوده، اثر چندانی بر جای نمانده است. اهالی این شهر بر این باورند که بانی این قلعه نادرشاه افشار است، اگر چه نمی‌توان شواهد تاریخی برای آن دست و پا کرد. امروزه از این قلعه تنها برجی دیده‌بانی باقی مانده که در محله سازی جانلو باقی مانده و در کوچه ای که به مسجد جامع ختم می‌شود، قرار گرفته است. این برج با ارتفاعی در حدود ۶ متر و عرض ۴ متر است و اخیراً در کنار آن ساخت و سازهایی انجام شده و رفتن به داخل بنا تنها از طریق خانه همسایه‌ها امکان‌پذیر است. این بنا بازمانده چهار برج قلعه است که اخیراً سه برج دیگر را که در ملک خصوصی یا تصرفی اهالی بوده به کلی ویران کرده‌اند.
شهر زاویه > زبان و گویش

امروزه اهالی این شهر به گویشی از زبان ترکی سخن می‌گویند که خصوصیات محلی خود را دارد. گرچه برخی از اهالی به زبان فارسی نیز سخن می‌گوید که البته به نظر می‌رسد این افراد سابقه زیادی در این شهر ندارد. البته زبان فارسی در بین نسل‌های جدیدتر به دلیل مراوده‌های بیشتر با شهرهای دیگر، بیش از پیش متداول شده است.
در دوره پهلوی گزارشی در حدود دهه سی خورشیدی در دست است که می‌گوید برخی از اهالی زاویه به فارسی سخن می‌گویند. (لغت نامه دهخدا ذیل واژه زاویه) اما به هر حال زبان غالب در این شهر ترکی است و دست کم از نام‌های خاصی که کوه‌ها و چشمه‌ها و مراسم‌های این منطقه وجود دارد می‌توان استنباط کرد که زبان ترکی سابقه زیادی در این منطقه داشته است.
از ضرب‌المثل‌های ترکی مشهور می‌توان به یک نمونه اشاره کرد: ایچریسی خَرخی دیاندور/ چُلی اوزُ مُو زِی. این ضرب‌المثل در مواردی گفته می‌شود که دارایی و داشته‌ای از یک سو موجب آزار و اذیت صاحبش است و از دور و بیرون مایه حسرت و غبطه دیگران باشد.
شهر زاویه > وضعیت زلزله و سیل خیزی

استان مرکزی دارای ده‌ها گسل اصلی است و تمام شهرهای استان بر روی پهنه لرزه خیز و در حریم گسل‌های اصلی و فرعی قرار دارند. شهر زاویه نیز در منطقه ای زلزله خیز قرار گرفته است و گرچه در دوره معاصر زلزله بزرگی گزارش نشده است اما در زلزله ای که بوئین زهرا (در سال ۱۳۴۱) در جنوب شرقی استان قزوین و شمال غربی زاویه روی داد، گزارش‌هایی از تأثیرات آن بر زاویه نیز گزارش شده است. به طوری که از گفته‌های اهالی این شهر بر می‌آید در آن زمان برخی ساختمان‌ها تحت تأثیر این زمین لرزه ترک خورده و اندکی را نیز ویران نموده بود.
در خاطره اهالی قدیمی زاویه، یاد زلزله ای مهیب بر جای مانده و معتقدند کل شهر در اثر آن زلزله ویران شده است و گفته می‌شود ویرانی‌های موجود در منطقه اشرف (در ضلع شرقی جاده قدیم تهران ساوه) در اثر آن زلزله می‌باشد که هیچگاه بازسازی نشد. محتمل است که آثار تاریخی آن که دلیل سابقه تمدنی آن باشد، در دل خاک نهفته مانده باشد.
هم چنین اهالی کهنسال شهر از سیل دائمی در طول فصل‌های زمستان در گذشته‌های دور یاد می‌کنند. این سیل ناشی از طغیان آب در بستر رودخانه «قوشه دیرمان» بوده است و از گذشته دور موجب آسیب‌هایی در زاویه می‌شده و البته امروزه به دلیل کاهش نزول باران این مسئله برطرف شده است.
شهر زاویه > دسترسی

موقعیت شهر زاویه بین تهران و ساوه
زاویه در کنار جاده سواره رو قدیم تهران ساوه قرار گرفته است. این جاده آسفالته که دو طرفه است از هنگام ساخت جاده اتوبانی تهران ساوه، اهمیت سابق خود را که
زمانی مسیر ارتباطی تهران ساوه بود، تا حد زیادی از دست داده است. با این همه مناسب‌ترین مسیر ارتباطی ساکنان زاویه به مرکز شهرستان زرندیه، یعنی مأمونیه است. زاویه از با راه‌آهن، در ۱۰کیلومتری یعنی ایستگاه پرندک زرندیه و در ایستگاه مأمونیه ۱۳ کیلومتری فاصله دارد و فاصله آن تا فرودگاه امام ۵۰ کیلومتر است.
شهر زاویه > افراد برجسته

از مشاهیر زاویه می‌توان به شیخ علی زرندی ملقب به ناطق المله اشاره کرد که از مبارزان مشروطه می‌باشد.
وی در سال 1252 هجری شمسی در زاویه چشم به جهان گشود و پس از فراگیری دروس مقدماتی در زادگاه خود، برای ادامه تحصیلات به تهران رفتو در مدرسه عالی سپهسالار به فراگیری صرف و نحو و سطوح و درس خارج فقه پرداخت. وی سالها بعد به جرگه مشروطه خواهان پیوست.
از دیگر افراد مشهور معاصر این شهر می‌توان به آیت الله سید ابوالفضل میرمحمدی اشاره کرد که نماینده استان تهران در مجلس خبرگان رهبری بود. وی داماد سید احمد زنجانی و همسر خواهر سید موسی شبیری زنجانی از مراجع تقلید شیعه بود. سید ابوالفضل میر محمدی زرندی در سال ۱۳۰۲ در شهر زاویه متولد شد، در سال ۱۳۲۶ که او خانواده‌اش جهت زیارت عتبات عالیات به عراق رفتند، در آن‌جا نزد «سید یحیی زرندی»ملقب به میردوان که دایی او بود تحصیل کرد و پس از مدتی به قم رفت. با پیروزی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در ارگان‌ها و نهادهای مختلف نظام اسلامی استخدام شد. از جمله آثار وی بحوث فى تاریخ القرآن و علومه، تاریخ و علوم قرآن، ثلاث الدراسات فى الفقه و المشتبه، هل یجوز التعزیر بالحبس او بالمال، زندان و زندانى در اسلام، تفسیر قرآن و مقالات است.
همچنین از افراد هنر دوست و عارف مسلک این شهر می‌توان به حاج محمد حسن صفایی تنها (۱۲۶۸ه-ش ۱۳۵۲ه-ش) اشاره کرد. محمد حسن صفایی شاعر، خوش نویس، موسیقی دان، خواننده سنتی، قاری قرآن، مؤذن، سخنور و یکی از مفاخر گمنام کشور ایران بود.
آن مرحوم در زمان حیاتش دو جلد کتاب به نام همیشه بهار (جلد اول و دوم) و یک کتابچه تحت عنوان رمان به انضمام مستقیم نامه را به چاپ رساند و اشعاری نیز در دست‌نویس‌هایش چاپ نشده باقی ماند (یک جلد دستنویس سیاسی به نام انبانه هم داشته که در زمان خودش مفقود شده است).
فرزند وی در سال ۱۳۸۱ به گزینش و تحریر بخش‌هایی از چاپ شده‌ها و چاپ نشده‌ها اقدام و با نام چنته گردآوری کرد و این مجلد را تحت عنوان کلیات همیشه بهار به چاپ رسانید. ابیات زیر نمونه ای از سروده‌ها است.
آثار من این کتاب و اشعار من است
شادم که چه خوش قریحه آثار من است
این خط خوش و صوت خوش و طبع لطیف
در هردو جهان مایه سرشار من است
آثار نیک مانده ز مردان روزگار
ما را هم این بیان و رقم باد یادگار
شهر زاویه > صنعت

شهر زاویه که در ۴۵ کیلومتری شهر ساوه و تقریباً ۷۰ کیلومتری تهران واقع شده است که سبب شده است شهرک صنعتی این شهر مکان مناسبی برای سرمایه‌گذاری و اشتغال زایی باشد.
شهرک صنعتی زاویه با مساحت ۵۸۳ هکتار در سمت شمال جاده قدیم تهران - ساوه و در فاصله ۵ کیلومتری نرسیده به شهر زاویه از سمت تهران به ساوه در اراضی عمومی منطقه ای به نام هاشم‌آباد قرار گرفته است.
در شهرک صنعتی زاویه، شرکت‌هایی با زمینه کاری صنایع برق و الکترونیک، خدماتی و کارگاهی، سلولزی، شیمیایی، فلزی و غیر فلزی، غذایی، دارویی و بهداشتی، نساجی، مونتاژ اتوبوس و آمبولانس فعالیت می‌کنند.
این شهرک در فاصله کوتاهی از اتوبان تهران - ساوه در شهرستان زرندیه واقع شده است و با هدف تمرکز صنعت و مکانی برای تجمع کارخانه‌ها و کارگاه‌های تولیدی ایجاد شده است. همچنین فاصله این شهرک تا ایستگاه راه‌آهن پرندک ۷ کیلومتر تا گمرک ساوه ۳۰ کیلومتر تا فرودگاه امام خمینی ۵۰ کیلومتر می‌باشد.
شیرینی فطیر
آبگوشت سنتی
دمای هوا در شهر زاویه
عکس قدیمی از مراسم تعزیه در زاویه
بنای بازمانده از چهار برج قلعه در زاویه
تصویری از کتاب فرهیختگان ساوه در مورد شیخ علی تنها زرندی ملقب به ناطق المله فرزند علی رضا در سال 1252 شمسی
تصویری از جلد کتاب کلیات همیشه بهار حاج محمد حسن صفایی تنها
نمونه دست خط حاج محمد حسن صفایی تنها
آی‌بی‌ام سیستم آر

آی‌بی‌ام سامانه‌آر یک سامانه پایگاه داده است که در طی یک پروژه در شرکت آی‌بی‌ام در سال ۱۹۷۴ ساخته شد. این اولین پیاده‌سازی اس‌کیوال از زمان تبدیل شدن به زبان پرس و جو استاندارد برای پایگاه داده رابطه‌ای بود. همچنین سامانه‌ای بود که نشان داد که سامانه مدیریت پایگاه داده رابطه‌ای می‌تواند کارایی مناسب برای پردازش تراکنش فراهم کند.
تصمیمات طراحی و بعضی از الگوریتم‌های اساسی آن بسیاری از سامانه‌های رابطه‌ای که بعدها ساخته‌ شدند را تحت تأثیر قرار دادند.
مشتری اول آن نیز پرت اند ویتنی در سال ۱۹۷۷ بود.
انجمن آواشناسی بین‌المللی

انجمن آواشناسی بین‌المللی (فرانسوی: L'Association Phonétique Internationale, API) انجمنی است که بررسی علمی آواشناسی و کاربردهای مختلف مربوط را ترویج می‌کند.
انجمن آواشناسی بین‌المللی (فرانسوی: L'Association Phonétique Internationale, API) انجمنی است که بررسی علمی آواشناسی و کاربردهای مختلف مربوط را ترویج می‌کند. بزرگ‌ترین کار این انجمن انتشار الفبای آواشناسی بین‌المللی است، که می‌تواند آواهای هر زبانی را نشان دهد.
فهرست آثار ابن عربی

آثار ابن عربی از ۲۹۰ تألیف تا نزدیک به پانصد اثر ثبت شده. از میان آثار او که هر کدام جایگاه و ارزش خاصی دارد «فصوص الحکم» کتاب جاودانی ابن عربی است و متجاوز از یکصد شرح بر این کتاب نوشته‌اند.
برخی از کتاب‌ها

فصوص الحکم؛ 1- متن عربی و ترجمه  محمد خواجوی؛ تهران: انتشارات مولیٰ خواجوی متن عربی را از ابوالعلا عفیفی، آورده است و در پاورقی، به تصحیح عاصم ابراهیم کیالی، اشاره کرده است 2- ترجمه 10 فص از 27 فصّ فصوص الحکم محمد علی موحد و صمد موحد؛ تهران: نشر کارنامه 3- ترجمه و شرح فصوص الحکم به صورت کامل علی شالچیان ناظر؛ تهران: انتشارات سلوک ما. در ضمن، علی شالچیان ناظر متن عربی فصوص الحکم را در جلدی مستقل، تحقیق و تصحیح مجدد کرده است.
الفتوحات المکیة فی معرفة أسرار المالکیة والملکیة؛ تصحیح و ترجمه محمد خواجوی؛ تهران:انتشارات مولیٰ
عنقاء مغرب فی معرفة ختم الأولیاء وشمس المغرب؛ ترجمه امیر حسین الهیاری؛ تهران:انتشارات مولیٰ
العبادلة: ترجمه و شرح علی شالچیان ناظر؛ تهران: انتشارات سلوک ما (دورۀ دوجلدی)
کتاب العقائد
کتاب الحکمة (کتاب الحِکَم). ترجمه و شرح علی شالچیان ناظر؛ تهران:انتشارات سلوک ما
الإعلام بإشارات أهل الإلهام. ترجمه و شرح علی شالچیان ناظر؛ تهران:انتشارات سلوک ما لازم به توضیح است که واژۀ "الإعلام" در آغاز نام این کتاب، به کسرِ همزه است و اگر از برخی از افراد ناآگاه با فتح همزه نام این کتاب را تلفظ می‌کنند یا می نویسند غلط است.
العقد المنظوم والسر المختوم
محاضرة الأبرار ومسامرة الأخیار
مشاهد الاسرار القدسیة ومطالع الأنوار الإلهیة
ترجمان الاشواق؛ ترجمه امیر حسین الهیاری؛ تهران:انتشارات مولیٰ
جامع الاحکام فی معرفة الحلال والحرام
تنزل الاملاک فی حرکات الأفلاک
الدرة الباضعة من الجفر الجامعة
کتاب مواقع النجوم ومطالع أهلة الأسرار والعلوم؛ تصحیح و ترجمه محمد خواجوی؛ تهران:انتشارات مولیٰ
برخی از رسائل

الاسرا إلی المقام الاسری
مشکاة العقول المقتبسة من نور المنقول
حرف الکلمات وحرف
رسالة الأزل
رسالة الأنوار
رسالة الحجب
رسالة روح القدس
الرسالة الغوثیة
الرسالة القدسیة
رسالة القسم الإلهی
رسالة کنه مما لا بد منه
رسالة المیم والواو والنون
کتاب الیاء وهو کتاب الهو الخ
رسالة انشاء الدوائر
رسالة الأنوار فیما یفتح علی صاحب الخلوة من الاسرار
قصیدة عظیمة للشیخ محی الدین بن عربی
حلیة الأبدال
رسالة الحجب
السبحة السوداء
شجون المسجون
الأمر المحکم المربوط فیما یلزم أهل طریق الله تعالی من الشروط
کتاب الفناء فی المشاهدة
کتاب بلغة الغواص فی الأکوان إلی معدن الإخلاص (تحت‌الطبع)
کتاب الجلال والجمال
کتاب الألف و هو کتاب الأحدیة
کتاب الجلالة و هو کلمة الله
کتاب القربة
کتاب الشأن
کتاب الشاهد
کتاب التراجم
کتاب منزل القطب و مقامه و حاله
رسالة الانتصار
کتاب الکتب
کتاب المسائل
کتاب التجلیات
کتاب الإسفار عن نتائج الأسفار
کتاب الوصایا
کتاب نقش الفصوص
کتاب الوصیة
کتاب اصطلاح الصوفیة
کتاب مناقب چهارده معصوم (منسوب به ابن عربی)
رسائل ترجمه شده به فارسی

۱. حلیة الابدال، ترجمان ناشناس
۲. رساله الغوثیه، ترجمه حسن گیلانی
۳. اسرار الخلوة، ترجمان ناشناس
۴. حقیقة الحقائق، ترجمه شاه داعی شیرازی
۵. معرفة رجال الغیب، ترجمان ناشناس
۶. نقوش الفصوص، ترجمه سید نورالدین شاه نعمت‌الله ولی
۷. ابیات دهگانه، ترجمه و شرح صاین الدین علی بن محمد ترکه اصفهانی
۸. رسالة الانوار، ترجمان ناشناس
۹. معرفت عالم اکبر و عالم اصغر، ترجمان ناشناس
۱۰. رسالة الی الامام الرازی، ترجمه میرزا فضل‌الله کردستانی
ولایت بخارا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ازبکستان
| بخارا Buxoro viloyati بخارا ولایتی Бухарская область | بخارا Buxoro viloyati بخارا ولایتی Бухарская область |
| --- | --- |
ولایت: ولایت
محل ولایت بخارا بر روی نقشه ازبکستان: محل ولایت بخارا بر روی نقشه ازبکستان
مختصات: ۴۰°۱۰′ شمالی ۶۳°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۶۷°شمالی ۶۳٫۶۶۷°شرقی﻿ / 40.167; 63.667: مختصات: ۴۰°۱۰′ شمالی ۶۳°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۶۷°شمالی ۶۳٫۶۶۷°شرقی﻿ / 40.167; 63.667
مرکز: بخارا
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹۴۰۰ کیلومتر مربع (۱۵۲۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۴): جمعیت (۲۰۲۴)
 • کل: ۲٬۰۴۴٬۰۰۰
 • تراکم: ۵۲/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
کد ایزو ۳۱۶۶: UZ-BU
پلاک خودرو: 80-84
وبگاه: www.bukhara.gov.uz
ولایت بخارا (به ازبکی: Buxoro viloyati، بخارا ولایتی)(به فارسی تاجیکی: Вилояти Бухоро)(به روسی: Бухарская область) یکی از ولایت‌های کشور ازبکستان است.
گسترهٔ آن ۳۹٬۴۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱٬۵۳۶٬۴۰۰ تن است.
ولایت بخارا از قرن‌ها پیش تا به امروز ولایتی با جمعیتی متنوع بوده‌است. از جمله اهالی آن، ازبک‌ها، تاجیک‌ها، یهودیان، و نوادگان ایرانیان اخراج‌شده از مرو (در آسیای میانه، آنها موسوم به «ایرانی‌ها» هستند) می‌باشند. از لحاظ فرهنگی و زبانی، در طول قرنها، ترکهای ازبک به مرور زمان زبان و تعلقات طایفه‌ای خویش را از دست داده، و زبان و فرهنگ تاجیک‌های بومی منطقه را پذیرفتند. با این وجود، از زمان استقلال ازبکستان تا به امروز، به دلیل رسمی شدن زبان ازبکی و تشویق‌های دولتی، زبان تاجیکی در مکالمات روزمره جای خویش را اندک اندک به زبان ازبکی می‌دهد، طوری که تعداد افزاینده‌ای از روستاهای سابقاً تاجیکی، امروزه دو زبانه، و روستاهای سابقاً دوزبانه، امروزه ازبک‌زبان هستند. با این وجود، اکثر جمعیت ولایت، فارغ از اینکه خود را «تاجیک» یا «ازبک» بدانند، به هر دو زبان مسلط هستند.