stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خیزش لنکران

خیزش لنکران (انگلیسی: Lankaran Uprisings) (به ترکی آذربایجانی: Lənkəran üsyanı) یک مجموعه از درگیری‌ها در آغاز دوران اتحاد جماهیر شوروی در ناحیه تالش شمالی به‌ویژه شهر لنکران بود.
این خیزش شامل یک سری از چندین قیام و خیزش مسلحانه در مناطق جنوبی آذربایجان شوروی علیه رژیم تازه تاسیس شوروی بود که از ژوئیه ۱۹۲۰ میلادی آغاز شد. کوشش‌های اولیه شورش موفقیت‌آمیز بود، و ضربات خردکننده‌ای را به نیروهای محلی شوروی در منطقه وارد کرد و بسیاری از مناطق در شهرستان‌ها (رایون‌های) جنوبی از کنترل ارتش سرخ و جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان خارج شد. در پی این رخدادها شمار فراوانی از نیروهای شوروی به همراه نیروهای نیروی دریایی شوروی در سال ۱۹۲۱ میلادی از راه باکو به منطقه گسیل شدند و چریک‌های مبارز و شورشی نتوانستند با آن‌ها رویارویی کنند. در ادامه دو خیزش بزرگ دیگر تا سال ۱۹۲۲ میلادی به صورت گسترده و چشمگیر رخ داد، اما در پایان حکومت شوروی کنترل کامل منطقه را به دست گرفت.
پیش‌زمینه

تالش شمالی در جنوبی‌ترین سرزمین آذربایجان شوروی بود و دارای اکثریت جمعیت تالش و اقلیت آذری و روس بود. پس از انقلاب اکتبر در سرزمین‌های امپراتوری روسیه و برپایی حکومت‌های شورایی، جمهوری شوروی مغان یکی از حکومت‌هایی بود که در تالش شمالی اعلام استقلال کرد. از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۱۹، این منطقه محل درگیری‌های میان نیروهای ارتش نوبنیاد آذربایجان شوروی با پشتیبانی اردوی اسلام قفقاز (امپراتوری عثمانی) و همراه با داوطلبان بومی تالش و اعضای جنبش سفید روسیه در برابر جمهوری شوروی مغان بود. این درگیری‌ها منجر به پیروزی آذری‌ها و تالشان داوطلب شد و آذری‌ها توانستند کنترل منطقه را از آن خود کنند. بلشویک‌ها پس از این درگیری‌ها در آوریل ۱۹۲۰ به جمهوری آذربایجان حمله کردند و جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان را تشکیل دادند. به گفته مهمان سلیمان‌اف تاریخ‌دان اهل جمهوری آذربایجان، جمعیت مسلمانان منطقه تحت تأثیر سیاست‌های سران شوروی علیه سنت‌ها و آداب و رسوم محلی شوریده بودند.
خیزش و درگیری

این خیزش در ژوئیه ۱۹۲۰ مورد توجه فراوانی قرار گرفت و تا سپتامبر گسترده شد. این قیام عمدتاً توسط هفت دسته بزرگ انجام شد. بزرگ‌ترین گروه‌ها توسط یوسف کمال بیگ افسر سابق عثمانی هدایت می‌شد که پس از سرنگونی جمهوری دموکراتیک آذربایجان به همراه همچنین نجف‌قلی خان ​​و شاهوران در جمهوری آذربایجان ماند. برآورد می‌شود که شمار کل شورشیان تقریباً میان شش تا ده هزار تن بوده باشد باشد. گروه یوسف کمال بیگ در جنوب عملیات انجام می‌داد، در حالی که گروه نجف‌قلی خان ​​در شمال لنکران فعالیت می‌کرد.  گروهان یوسف کمال بیگ ابتدا شاه آغاچ، تنگه‌رود و سفیدار را به کنترل خود در آوردند. سپس گروه شبه‌نظامی ارتش شوروی مستقر در ناحیه شهرستان زووند (لریک کنونی) توسط گروهان شاهوران منهدم شد. نیروی محرک اصلی قیام ، که در اوایل سپتامبر ۱۹۲۰ در پیرامون آستارا گسترش یافت، گروه رمضان بود. گروه دیگری که مستقر در ناحیه شوواش بود، توسط قدرت ملا آقا اوغلو هدایت می‌شد. تا اواخر سال ۱۹۲۰، نیروهای شورشی در مناطق پرشماری شکست‌های سنگینی را بر نیروهای شوروی وارد کردند. در ماه دسامبر، گروه یوسف جمال بیگ آستارا را از نیروهای شوروی پاکسازی کرد و به سمت لنکران حرکت کرد.  پیشروی یوسف جمال بیگ تنها با تلاش مشترک هنگ ۲۴۵ شوروی مستقر در نزدیکی لنکران و کشتی‌های جنگی شوروی در دریای کاسپین قابل توقف بود.
برای جلوگیری از تشدید بیشتر درگیری‌ها، فرماندهی ارتش یازدهم هنگ‌های ۲۴۸ و ۲۴۹ پیاده، رزمناو رزا لوکزامبورگ، ناوشکن پروتکی، کورسک و پنج کشتی ترابری اضافی را با خدمه آن به منطقه اعزام کرد.  نیروهای اعزامی از باکو به منطقه، به دو گروه تاکتیکی تقسیم شده و برای حمله به نیروهای شورشی که کنترل مناطق میان لنکران و آستارا را به دست گرفته بودند، اعزام شدند. یک گروه در جنوب لنکران و گروه دیگر در شمال آستارا مستقر شدند. هنگ ۱ سواره نظام و سایر واحدهای نظامی در منطقه نیز بایستی این گروه‌های تاکتیکی را همراهی می‌کردند. بر اساس برنامه تاکتیکی پیشروی برای شکست شورشیان، قرار بود همه نیروهای شوروی در منطقه گروهی را که از لنکران به سمت جنوب پیش می‌رفت را سازماندهی کنند و نیروهای وارد شده از باکو که به ساحل آمده‌اند، گروهی را تشکیل می‌دادند که از آستارا به سمت شمال پیشروی کنند. علی‌رغم مزیت‌های استراتژیک، نیروهای وارد شده از باکو در ۲۳ دسامبر موفق به شکست شورشیان در ساحل نشدند. نیروهای شورشی در برابر حمله نیروهای شوروی مقابله کردند و آن‌ها را به عقب راندند. با این وجود شورشیان هیچ ابزاری برای تحمل اسلحه‌های دوربرد کشتی های شوروی نداشتند و بمباران مداوم دریایی آن‌ها را مجبور به عقب‌نشینی می‌کرد. نیروهای شوروی با استفاده فعال از توپخانه نیروی دریایی، مواضع خود را در نوار ساحلی میان لنکران و آستارا و تقویت کردند. در تاریخ ۲۵ دسامبر، نیروهای شوروی توانستند دوباره کنترل مناطق لنکران و آستارا را به دست آورند.
در اوایل ژانویه ۱۹۲۱، عملیات شورشیان در لریک تحت رهبری شاهوران آغاز شد. شاهوران با داشتن برتری تاکتیکی، شکست‌های جدی و کوبنده‌ای را به نیروهای شوروی در منطقه وارد کرد. در طی نبردی که از ۹ تا ۲۶ ژانویه به درازا انجامید، لشکر ویژه سواره نظام شوروی ۱۹۶ سرباز خود را از دست داد و ۱۵۳ تن دیگر نیز زخمی شدند. در فوریه ۱۹۲۲، شورش جدیدی از گروهان تحت رهبری نجف‌قلی خان ​​و در اوت همان سال، در پیرامون آستارا با مشارکت چندین گروه دیگر در پیرامون لنکران آغاز شد. دسته‌هایی به رهبری نجف‌قلی خان، برادرش احمدخان، شاهوران، عطا خان و رشید خان در درگیری‌های آستارا شرکت کردند.  در پایان مقاومت آن‌ها توسط نیروهای اضافی اعزامی از باکو به ویژه توپخانه نیروی دریایی شکسته شد.
دهستان سبزدشت (بافق)

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: یزد
شهرستان: بافق
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: روستای بساب
جمعیت: 1641 نفر (سرشماری 1385)
ارتفاع مرکز از سطح دریا: 1750 متر
دهستان سبزدشت (بافق) دهستانی در بخش مرکزی شهرستان بافق واقع در استان یزد در کشور ایران است.
روستا های سبزدشت

به مرکزیت روستای بساب مشتمل بر 74 روستا، مزرعه و مکان به اسامی زیر:
1 - دولت آباد 2 - شیطور  3 - باجگان 4 - بساب 5 - احمدآباد 6 - برکوییه 7 - تاشکوییه 8 - تکنو 9 - جعفرآباد 10 - جعفرآباد کهنوج 11- حاجی‌آباد 12 - حسین‌آباد 13 - حکیم‌آباد 14 - ده حاجی 15 - ده سعید 16 - ده علی‌حسین 17 - دهنوییه 18 - رحمان‌آباد 19 -‌شریف‌آباد 20 - علی‌آباد بساب 21 - رسول‌آباد 22 - فیروزآباد 23 - گبروئیه 24 - کرمانی 25 - کشکوییه 26 - کمال‌آباد 27 - گرگین‌آباد 28- محمدآباد 29 - محمودآباد 30 - مزرعه گودشورو 31 - معدن تاجر 32 - معدن کوه قلعه 33 - موری‌آباد 34 - مؤمن‌آباد 35 - نصرت‌آباد 36- اکبرآباد 37 - پای‌یکه‌بند 38 - چاه صفایی 39 - ده کوچک 40 - دهنو رضویه 41 - ده‌باشی 42 - ده بالا 43 - ده تک 44 - دهک علیا 45- دهک سفلی 46 - شرکت طلوع 47 - فرح‌آباد 48 - مزرعه آخوند 49 - جلال‌آباد 50 - رحمت‌آباد 51 - جلال‌آباد 52 - حسین‌آباد 53 -‌منصوری 54 - جوزوئیه سفلی 55 - جوزوئیه علیا 56 - دشستان 57 - ترشی شوئیه 58 - چناروئیه 59 - خوسف 60 - سنباتوئیه 61 -‌ درزردآلو 62 - ده ملک 63 - خرموتوئیه 64 - موزوئیه 65 - کبوئیه 66 - همت‌آباد 67 - بشکان 68 - مظفرآباد 69 - بنز شکوئیه 70 -‌لطف‌آباد 71 - ده زینل 72 - ده امیرابراهیم 73 - بید بشکون 74 - جهادآباد
حازم

نمایی از پهپاد حازم در نمایشگاه پدافند هوایی - ۱۳۹۳
حازم یک پهپاد ساخت نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است.
ویژگی‌ها

پهپاد حازم با قابلیت پرواز برد بلند می‌تواند برای بمباران اهداف نیز بکار گرفته شود. به گفته فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا پهپاد حازم در ۳ مدل برد کوتاه، متوسط و بلند به صورت یک لایه پنهانی برای قرارگاه پدافند هوایی توسط مجموعه قرب قرارگاه و متخصصین پدافند هوایی، طراحی شد.
از این پهپاد هم در بحث هدف، هم شناسایی و هم به عنوان محمول هوایی استفاده می‌شود.
حازم همچنین به عنوان هدف برای سامانه‌های توپخانه‌ای و موشکی استفاده می‌شود. از این پهپاد در ماموریت‌های شناسایی نیز استفاده می‌گردد.
در صورت نیاز پهپاد حازم با محمول‌های انفجاری مسلح می‌شود.
مدل‌ها > حازم ۱

در برد بلند استفاده می‌شود
مدل‌ها > حازم ۲

در برد متوسط استفاده می‌شود.
مدل‌ها > حازم ۳

در برد کوتاه استفاده می‌شود
پی‌نوشت‌ها

↑  «حازم» جدیدترین پهپاد پدافندی ایران با قابلیت بمباران هوایی، خبرگزاری ترند، ۲۴ مهر ۱۳۹۱.
حزب کمونیست یونان

| حزب کمونیست یونان Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Kommounistikó Kómma Elládas | حزب کمونیست یونان Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Kommounistikó Kómma Elládas |
| --- | --- |
دبیرکل: دیمیتریس کوتسومپاس
بنیان‌گذاری: 17 November [سبک قدیمی: 4 November] 1918
ستاد: 145 Leof. Irakliou, ۱۴۲ ۳۱ آتن (نئایونیا), یونان
روزنامه: ریزوسپاستیس
شاخه دانشجویی: جبهه مبارزه دانشجویان
شاخه جوانان: جوانان کمونیست یونان
مرام سیاسی: کمونیسم مارکسیسم-لنینیسم
وابستگی بین‌المللی: نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری
رنگ رسمی: سرخ
مجلس یونان: ۱۵ از ۳۰۰
پارلمان اروپا: ۲ از ۲۱
ناحیه‌های یونان: ۳۱ از ۷۲۵
وبگاه: وبگاه
http://www.kke.gr/: http://www.kke.gr/
حزب کمونیست یونان (به یونانی: Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας) یک حزب مارکسیست لنینیست در یونان است که در سال ۱۹۱۸ پایه‌گذاری شد. این حزب در پارلمان فعلی یونان (۲۰۱۵) پنجمین حزب بزرگ است و ۱۵ کرسی از ۳۰۰ کرسی (۵.۵٪ آراء) را در اختیار دارد. این حزب از زمان بنیاد گذاریش تا سال ۱۹۷۴، به جز مدت زمان‌های کوتاهی که طی آن‌ها حزب قانونی بود، حزب کمونیست یونان منحله بود و در شرایط مخفی به کار خود ادامه می‌داد.
شهرستان بندرعباس

| شهرستان بندرعباس | شهرستان بندرعباس |
| --- | --- |
۲۵۰موقعیت در استان: ۲۵۰موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: هرمزگان
مرکز شهرستان: بندرعباس
سایر شهرها: هرمز، قلعه قاضی، تازیان پایین، فین، تخت و شمیل
بخش‌ها: مرکزی، شمیل، فین، قلعه قاضی، تخت و هرمز
سال تأسیس: ۱۳۱۶ خورشیدی
نام‌های پیشین: عباسی
اداره: اداره
فرماندار: حبیب بهادری
حوزهٔ انتخابیه: بندرعباس، قشم، ابوموسی، حاجی‌آباد و خمیر
مردم: مردم
جمعیت: ۶۸۶٬۲۵۷ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۶۸ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه و اهل سنت
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۰٬۱۱۸ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۶
وبگاه: فرمانداری بندرعباس
شهرستان بندرعباس یکی از شهرستان‌های استان هرمزگان در جنوب ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بندرعباس است.
موقعیت جغرافیایی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | شهرستان حاجی‌آباد |  |  |
|  | شهرستان میناب و شهرستان رودان |  | شهرستان لارستان و شهرستان خمیر |  |
|  | شهرستان میناب و شهرستان رودان |     بندرعباس     | شهرستان لارستان و شهرستان خمیر |  |
|  | شهرستان میناب و شهرستان رودان |  | شهرستان لارستان و شهرستان خمیر |  |
|  |  | خلیج‌فارس |  |  |
شهرستان بندرعباس از شمال با شهرستان حاجی‌آباد، از شرق با شهرستان میناب و شهرستان رودان، از غرب با شهرستان لارستان استان فارس و شهرستان خمیر، و از جنوب به خلیج‌فارس همسایه است.
تقسیمات کشوری

شهرستان بندرعباس دارای ۶ بخش، ۱۳ دهستان و ۷ شهر به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > شهرستان بندرعباس

| نام بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | بندرعباس | ۶۱۴٬۵۹۹ نفر | ایسین | محله نو ایسین | ۲۷٬۲۴۳ نفر | بندرعباس تازیان پایین | ۵۲۶٬۶۴۸ نفر  ۴٬۲۶۳ نفر |
| مرکزی | بندرعباس | ۶۱۴٬۵۹۹ نفر | تازیان | تازیان پایین | ۲۱٬۰۱۰ نفر | بندرعباس تازیان پایین | ۵۲۶٬۶۴۸ نفر  ۴٬۲۶۳ نفر |
| مرکزی | بندرعباس | ۶۱۴٬۵۹۹ نفر | گچین | گچین بالا | ۱۸٬۹۶۰ نفر | بندرعباس تازیان پایین | ۵۲۶٬۶۴۸ نفر  ۴٬۲۶۳ نفر |
| مرکزی | بندرعباس | ۶۱۴٬۵۹۹ نفر | سیاهو | سیاهو | ۸٬۹۲۷ نفر | بندرعباس تازیان پایین | ۵۲۶٬۶۴۸ نفر  ۴٬۲۶۳ نفر |
| مرکزی | بندرعباس | ۶۱۴٬۵۹۹ نفر | سرخون | سرخون | ۷٬۵۴۸ نفر | بندرعباس تازیان پایین | ۵۲۶٬۶۴۸ نفر  ۴٬۲۶۳ نفر |
| شمیل | شمیل | ۱۸٬۹۰۰ نفر | شمیل | شمیل | ۹٬۶۹۹ نفر | شمیل | ۱٬۴۵۵ نفر |
| شمیل | شمیل | ۱۸٬۹۰۰ نفر | حسن لنگی | حسن لنگی بالا | ۷٬۷۴۶ نفر | شمیل | ۱٬۴۵۵ نفر |
| فین | فین | ۱۶٬۳۵۹ نفر | فین | فین | ۱۰٬۴۱۵ نفر | فین | ۳٬۹۳۹ نفر |
| فین | فین | ۱۶٬۳۵۹ نفر | گهره | قطب‌آباد | ۲٬۰۰۵ نفر | فین | ۳٬۹۳۹ نفر |
| قلعه قاضی | قلعه قاضی | ۱۶٬۰۴۹ نفر | قلعه قاضی | قلعه قاضی | ۵٬۵۲۹ نفر | قلعه قاضی | ۵٬۲۸۶ نفر |
| قلعه قاضی | قلعه قاضی | ۱۶٬۰۴۹ نفر | دهنو | دهنو | ۵٬۲۳۴ نفر | قلعه قاضی | ۵٬۲۸۶ نفر |
| تخت | تخت | ۱۴٬۱۱۱ نفر | جلابی | جلابی | ۶٬۶۷۷ نفر | تخت | ۳٬۰۸۲ نفر |
| تخت | تخت | ۱۴٬۱۱۱ نفر | تخت | تخت | ۴٬۳۵۲ نفر | تخت | ۳٬۰۸۲ نفر |
| هرمز | هرمز | ۵٬۸۹۱ نفر | **************** | **************** | **************** | هرمز | ۵٬۸۹۱ نفر |
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان بندرعباس برابر با ۶۸۰٬۳۶۶ نفر بوده است.
هاشم‌آباد (ایلام)

روستای هاشم‌آباد در شهرستان دره‌شهر قرار گرفته و دارای قلعه‌ای تاریخی است که در سال ۱۳۰۳ ساخته شده است. این قلعه در آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
وانیا مارینکوویچ

وانیا مارینکوویچ (صربی: Вања Маринковић؛ زادهٔ ۹ ژانویهٔ ۱۹۹۷) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه بسکتبال ساسکی باسکونیا، باشگاه بسکتبال پارتیزان، و باشگاه بسکتبال والنسیا اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
صندلی درازکش

یک صندلی درازکش
صندلی درازکش تعبیه‌شده در یک جت تجاری
صندلی درازکش (به انگلیسی: Recliner) صندلی یا مبل راحتی قابل تنظیمی است که وقتی سرنشین، پشتیِ صندلی را پایین می‌آورد و جلوی آن را بالا می‌برد، می‌تواند دراز بکشد. دارای یک تکیه‌گاه است که می‌توان آن را به عقب کج کرد، و اغلب یک زیرپایی دارد که ممکن است با استفاده از یک اهرم در کنار صندلی کشیده شود، یا ممکن است به‌طور خودکار در هنگام خوابیدن پشتی کشید و باز شود.
صندلی درازکش به نام‌های صندلی تکیه‌گاه‌دار، صندلی لمیدنی و صندلی راحتی نیز شناخته می‌شود.
تکیه‌گاه‌های مدرن اغلب دارای یک تکیه‌گاه قابل تنظیم، تکیه‌گاه کمر و یک زیرپایی مستقل هستند که با وزن و زاویه پاهای کاربر تنظیم می‌شود تا راحتی را به حداکثر برسانند. ویژگی‌های افزودهٔ دیگر شامل گرما، ماساژ و لرزش است. برخی از مدل‌ها با قابلیت ویلچر دسترس‌پذیر هستند.
صندلی‌های درازکش همچنین می‌توانند یک وضعیت تقریباً طاق‌باز برای خواب داشته باشند (از آن‌ها مبلمان چند منظوره می‌سازند)، و در هواپیماها و قطارها و همچنین در خانه‌ها رایج هستند.
ریشه‌شناسی

کلمهٔ «ریکلین» برای اولین بار در دههٔ ۱۶۶۰ میلادی استفاده شد که در نهایت از کلمهٔ لاتین reclinare گرفته شده است. این اصطلاح لاتین، پیشوند re- به معنی «پشت» را با clinare به معنی «خم شدن» ترکیب می‌کند. در آغاز سال ۱۸۸۰ میلادی، کلمهٔ «درازکش» برای اولین بار برای توصیف یک نوع صندلی استفاده شد.
تاریخچه

در حدود سال ۱۸۵۰ میلادی، فرانسوی‌ها یک تخت کمپ درازکش را معرفی کردند که می‌توانست به عنوان صندلی، تخت و شزلون استفاده کند. قابل حمل بود و دارای پایه‌های بازویی و قاب فولادی بود. در اواخر دههٔ ۱۸۰۰ میلادی، طرح‌های زیادی برای صندلی‌های متحرک که از چوب با صندلی و پشتی پددار ساخته شده بودند، یافت شد. طرح‌هایی از فرانسه و آمریکا که شامل یک سند یا کتاب هستند. طبق گزارش‌ها، اولین صندلی درازکش متعلق به ناپلئون سوم بود.
کنابوش و شومیکر، دو پسر عموی آمریکایی، حق ثبت اختراع یک صندلی چوبی را به دست آورده‌اند. طرح همان نیمکت چوبی بود که در طرح‌های دیگر یافت می‌شد. این حق ثبت که در سال ۱۹۲۸ میلادی صادر شد، منجر به تأسیس لی-زی-بوی شد. در سال ۱۹۳۰ میلادی، کنابوش و شومیکر یک مدل روکش‌دار با حرکت مکانیکی به ثبت رساندند.
در سال ۱۹۵۹ میلادی، دانیل اف. کالدمایر یک اختراع را به عنوان مالک شرکت ملی تولید مبلمان مستقر در ایوانزویل، ایندیانا، ثبت کرد. این طرح بر اساس علم سینتیک بود که او در طول خدمت در نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا از آن استفاده کرد. طرح او توسط ناسا برای صندلی‌های پروژه‌های مرکوری، جمینای و آپولو استفاده شد.
صندلی‌های او در اتاق آماده‌سازی برای این ماموریت‌ها استفاده می‌شد و در فیلم آپولو ۱۳ دیده می‌شود. سرویس مخفی ۵۰ عدد از آن‌ها را برای رئیس‌جمهور لیندون بینز جانسون به عنوان هدیهٔ کریسمس خرید. عکسی در مجلهٔ لایف، پرزیدنت جانسون را پس از عمل جراحی کیسه صفرا در حالی که روی یکی از این صندلی‌ها نشسته، پیراهن خود را بالا زده و جای زخم خود را نشان می‌دهد، چاپ شد. مهر ریاست جمهوری روی این صندلی‌ها نقش بسته بود که یکی در حال حاضر در موسسه اسمیتسونین و دیگری در کتابخانه و موزهٔ لیندون بینز جانسون است. کالدمایر با بیش از ۳۰۰ حق ثبت اختراع، بالابر تکیه‌گاه پا، گرم‌کن نشیمن و امکانات ماساژ را به این صندلی اضافه کرد و ثبت اختراع اولین مرکز سرگرمی را داشت.
فایت، میسیسیپی

| Fayette, Mississippi | Fayette, Mississippi |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Fayette, Mississippi: Location of Fayette, Mississippi
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان‌: جفرسون
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۸۲ فوت (۸۶ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲٬۲۴۲
 • تراکم: ۱۹۰۳٫۳/مایل مربع (۷۳۴٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 39069, 39081
کد منطقه: 601
FIPS code: 28-24500
GNIS feature ID: 0669927
فایت (به انگلیسی: Fayette) شهری در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۱۴
نفر بوده‌است.
فایرموونت، مریلند

| Fairmount, Maryland | Fairmount, Maryland |
| --- | --- |
CDP: CDP
کشور: آمریکا
ایالت: مریلند
شهرستان: Somerset
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۲ مایل مربع (۴۴٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۲٫۶ مایل مربع (۳۲٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۴٫۵ مایل مربع (۱۱٫۷ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳ فوت (۱ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۵۳۷
 • تراکم: ۴۲٫۵/مایل مربع (۱۶٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS کد: ۲۴-۲۷۳۷۵
GNIS feature ID: ۰۵۹۰۱۸۴
فایرموونت (به انگلیسی: Fairmount) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۵۷ نفر بوده‌است.
اما هویت

| اما لوئیز هویت | اما لوئیز هویت |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: اما لوئیز هویت
نام(های) دیگر: اما هویت
زاده: ۲۸ آوریل ۱۹۸۸ جیلان، استرالیا
وبگاه: EmmaHewittOfficial.com
اما لوئیز هویت (به انگلیسی: Emma Louise Hewitt) (متولد ۲۸ آوریل در جیلان، استرالیا) خواننده، سراینده موسیقی ترنس ساکن آمستردام است.
زندگی‌نامه

وی خواننده اصلی گروه راک ساعت‌های گمشده که آلبومی تحت همین عنوان در اکتبر ۲۰۰۸ منتشر گردید، بوده‌است.. وی این گروه را با همکاری برادرش آنتونی سابقه چندان زیادی در عرصه موسیقی نداشته‌است تشکیل داده که هم‌اکنون در لوس آنجلس زندگی می‌کنند و در حال حاضر به عنوان ترانه سرایان موسیقی الکترونیک دنس فعالیت می‌کنند.
اما هویت به عنوان وکالیست با بسیاری از آهنگسازان که عمدتاً دی جی هستند همکاری داشته‌است. گرچه اما هویت سابقه فعالیت در موسیقی راک داشته که نخستین سینگل وی در سال ۲۰۰۷ با همکاری دی جی انگلیسی یعنی کریس لیک منتشر کرد که به رتبه یازدهم برترین آهنگ در چارتهای اسپانیا و رتبه دواردهم در چارت فنلاند دست پیدا کرده‌است که در دسامبر سال ۲۰۰۷ با دست پیدا کردن به عنوان بهترین آهنگ به مدت پنجاه هفته در چارت‌های بیلبورد موسیقی دنس در آمریکا دستاوردی ارزشمند برای اما هویت بود. بعد از موفقیت اش در سینگل اولش، بسیاری از پرودوسرهای مطرح موسیقی الکترونیک به خصوص ترنس همچون آرمین ون بورن، دش برلین، کاسمیگ گیت، بی تی، گارث امری و… با وی همکاری کردند.
اما هویت در سال ۲۰۱۲ آلبوم رسمی خود را تحت عنوان Burn the Sky Down در هیجده می منتشر کرد که ناشر آلبوم وی برعهده شرکت معروف آرمادا موزیک وابسته به آرمین ون بورن بود. مسئولیت تنظیم و آهنگسازی آهنگ‌های آلبوم وی را لی گراوز عهده داشت که بعد از مدتی از عرضه این آلبوم، بسیاری از پرودوسرهای موسیقی ترنس همچون آرمین ون بورن، کاسمیک گیت آرنج و غیره آهنگ‌های وی را طی آلبومی مجدداً میکس کردند. از دیگر آهنگ‌های معروف اما هویت می‌توان اشاره داشت به آهنگ Waiting که با همکاری دش برلین و آهنگ Not Enough Time با مشارکت گروه کاسمیک گیت در شاخه بهترین آهنگ ترنس نامزد جوایز بین‌المللی موسیقی دنس در بخش خود گردید.
بیشتر از یک معجزه

| بیشتر از یک معجزه | بیشتر از یک معجزه |
| --- | --- |
کارگردان: فرانچسکو رزی
تهیه‌کننده: کارلو پونتی
فیلمنامه‌نویس: تونینو گوئرا رافائله لا کاپریا جوزپه پاترونی گریفی فرانچسکو رزی
بازیگران: سوفیا لورن عمر شریف دولورس دل ریو ژرژ ویلسون مارینا مالفاتی کارلو پیساکانه انزو کنوله Rita Forzano جیاکومو فوریا پی‌یترو کارلونی کارلوتا باریلی  والنتینو ماکی کریس اوئرتا
موسیقی: پیرو پیچونی
فیلم‌بردار: پاسکوالینو د سانتیس
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۷
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایتالیا، فرانسه
زبان: ایتالیایی 
بیشتر از یک معجزه (انگلیسی: More Than a Miracle) فیلمی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی فرانچسکو رزی است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.
بازیگران

سوفیا لورن
عمر شریف
دولورس دل ریو
ژرژ ویلسون
مارینا مالفاتی
انتسو کنوله
کارلو پیساکانه
والنتینو ماکی
کارلوتا باریلی
کریس اوئرتا
رناتو پینچیرولی
توماتینا

| توماتینا | توماتینا |
| --- | --- |
نام رسمی: La Tomatina
برپایی توسط: Buñol, بخش خودمختار والنسیا, اسپانیا
تاریخ: آخرین چهارشنبه در اوت
تاریخ ۲۰۲۳: اوت خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار  (خطا: زمان نامعتبر)
تاریخ ۲۰۲۴: اوت خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار   (خطا: زمان نامعتبر)
تاریخ ۲۰۲۵: اوت خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار  (خطا: زمان نامعتبر)
تاریخ ۲۰۲۶: اوت خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار  (خطا: زمان نامعتبر)
تناوب: سالانه
توماتینا (اسپانیایی: La Tomatina‎، تلفظ اسپانیایی: [la tomaˈtina]) جشنواره‌ای است که در آخرین چهارشنبه ماه اوت در نزدیکی شهر والنسیا در کشور اسپانیا برگزار می‌شود.
ده‌ها هزار نفر از اکثر نقاط جهان در این جشنواره گرد هم آمده تا یکصد تُن گوجه فرنگی را در یک نبرد خیابانی به سوی یکدیگر پرتاب کنند.
تاریخچه

ماجرا از آخرین چهارشنبهٔ اوت سال ۱۹۴۵ آغاز شد. روزی که عده‌ای از جوانان در میدان اصلی شهر تلاش می‌کردند توجه رژهٔ کلّه‌گنده‌ها و غول‌پیکرها را به خودشان جلب کنند. این پسرهای جوان می‌خواستند در رژهٔ موزیسین‌ها، غول‌پیکرها و کلّه‌گنده‌ها، جایی برای خودشان داشته باشند.
انرژی زیاد این پسرهای جوان سرانجام باعث شد یکی از شرکت‌کنندگان زمین بخورد. این شرکت‌کننده از این اتفاق بسیار خشمگین شد و شروع کرد به زدنِ هر کسی که در جلوی راهش بود. در این گیر و دار یک بازار میوه قربانی خشم و هیاهوی جمعیت شد: مردم آنقدر به طرف همدیگر گوجه‌فرنگی پرتاب کردند که سرانجام نیروی پلیس مجبور به دخالت شد و به نبرد گوجه‌فرنگی پایان داد.
سال بعد جوان‌های شهر دعوا را خودشان شروع کردند و مهمات گوجه‌فرنگی را هم همراه خودشان آوردند. با این‌که در آن سال و در طول چند سال بعدی پلیس جشن‌های جنگ گوجه‌فرنگی را متوقف می‌کرد، اما آن جوان‌ها، بدون آن‌که خودشان بدانند، با پافشاری‌شان بر دعوا کردن با گوجه‌فرنگی، تاریخ‌ساز شدند. لا توماتینا در سال‌های اوایل دههٔ ۱۹۵۰ ممنوع بود، اما شرکت‌کنندگان به این موضوع اهمیتی نمی‌دادند و حتی به قیمت دستگیر شدن هم از رسمِ جدیدِ پرتاب گوجه‌فرنگی دست برنمی‌داشتند. به هر حال چند سال بعد ممنوعیت این جشن لغو شد و تعداد شرکت‌کنندگان، و البته تعداد گوجه‌فرنگی‌های قربانی‌شده، بیش‌تر و بیش‌تر شد و به شکل امروزی درآمد.
اصلاحات در طول تاریخ فستیوال توماتینا

در سال ۱۹۵۰ شورای شهر اجازه برگزاری این جشنواره را بدون محدودیت داد اما متعاقب او همه ساله تعدادی از شرکت کنندگان جشنواره دستگیر می‌شدند البته آن‌ها به سرعت آزاد می‌شدند
جشنواره‌ای که شهرداری اجازه آن را داده بوده که با گوجه فرنگی پیوند داشت رسمها و سنت‌های دیگری را هم در دل خود اضافه کرد مثل جشنواره آب پاشی که شرکت کنندگان با ظرفهای آب به همدیگر اب می‌پاشند و سنتهای مشابه ولی در سال ۱۹۵۷ دوباره قانون ممنوعیت وضع شد و متخلفین زندانی می‌شدند
در سال ۱۹۵۹ قانون فستیوال توماتینا تصویب شد و این فستیوال قانونی شد ولی یک سری هنجارها به فستیوال اضافه شد بر این اساس شرکت‌کننده‌ها بعد از شنیدن صدای زنگ پرت کردن گوجه فرنگی را شروع می‌کردند و بعد از شنیدن صدای زنگ دوم مجبور بودند که مراسم را تمام کنند
از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ فستیوال توسط سان لوئیس برتران سازماندهی می‌شد کسی که گوجه‌ها را حمل می‌کرد قبل از او هر کس که به‌طور شخصی باید گوجه فراهم می‌کرد و تا جایی که که این جشنواره در سرتاسر اسپانیا بسیار مردمی و محبوب شد به‌طوری‌که خاویر باسیلیو در یک برنامه تلویزیونی از این جشنواره گزارش داد
البته از سال ۱۹۸۰ به بعد شهرداری گوجه فرنگی‌های فستیوال را فراهم می‌کرد
در سال ۲۰۰۲ جشنواره توماتینا به یک جشنواره توریستی بین‌المللی تبدیل شد.
تیریل کریستیانسن

تیریل کریستیانسن (انگلیسی: Tiril Sjåstad Christiansen؛ زادهٔ ۷ آوریل ۱۹۹۵) اهل نروژ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
غار گل زرد

| غار گل زرد | غار گل زرد |
| --- | --- |
غار گل زرد در سال ۱۳۹۲ خورشیدی: غار گل زرد در سال ۱۳۹۲ خورشیدی
نام: غار گل زرد
کشور: ایران
استان: استان مازندران
شهرستان: آمل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: غار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۳۱۱۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۲ مرداد ۱۳۸۴
غار گل زرد غاری‌ست رودخانه‌ای در در دامنه جنوب شرقی قله ۳۷۰۶ متری گل زرد که از مجموعه قله‌های ناظر بر کوه دماوند است. این غار که در استان مازندران، در منطقه پلور و در مراتع شمالی روستای منظریه قرار دارد، از معدود غارهای طبیعی موجود در این منطقه است. سطح درون غار از کربنات کلسیم پوشیده شده و درون آن چندین حوضچه آب سرد وجود دارد. عمق برخی از این حوضچه‌ها به ۴ متر می‌رسد. گل زرد از غارهای فعال آهکی است و زایش انواع «سازندهای آهکی» در آن ادامه دارد. آب‌های زیرزمینی در تمام سال در این غار جریان دارند. هر ساله گردشگران داخلی و خارجی از این غار بازدید می‌کنند.
کشف

دانشجویان کوهنورد دانشگاه تهران از اوایل دهه ۱۳۵۰ مرتباً از این غار بازدید می‌کردند و به کمک طناب تا انتهای آن رفته بودند.. کارشناسان پایگاه ملی داده‌های علوم زمین به تازگی همه راه‌های ورودی تالارها و دیواره‌های غار را مطالعه و برای نخستین بار از آن فیلم و عکس تهیه کرده‌اند. مطالعات تکمیلی برای شناخت بیشتر آن همچنان ادامه دارد.
دسترسی

در جاده هراز، در فاصله ۶۵ کیلومتری تهران، کمی پیش از خروجی سد لار و نرسیده به راهدارخانه منظریه، جاده‌ای خاکی از سمت چپ مسیر اصلی منشعب می‌شود که ۴ کیلومتر طول دارد. بالا رفتن از آن تنها با اتوموبیل‌های شاسی بلند یا پیاده امکان‌پذیر است. این جاده در انتها به یک کلبه کوهستانی می‌رسد که از کنار آن تا دهانه غار نیم‌ساعت پیاده راه است.
زمان مناسب برای بازدید

زمان مناسب برای بازدید غار گل زرد خرداد تا شهریور ماه هر سال است و پیش و پس از این زمان دهانه غار معمولابه دلیل آب گرفتگی بسته است.