stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرجیو ریکاردو مسیاس نیویس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Sérgio Ricardo Messias Neves
زادروز:  ۲۵ مهٔ ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال)
زادگاه:  سالوادور، برزیل
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم (فوتبال)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  کورینتیانس |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  واسکو دوگاما |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  Vitória |   |   |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  بوتافوگو |   |   |
| ۱۹۹۸ |  Fenerbahce |   |   |
| ۱۹۹۹ |  Sakaryaspor (قرضی) |   |   |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  الاهلی عربستان |   |   |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  الهلال عربستان |   |   |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال الاتحاد عربستان سعودی |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه ورزشی الغرافه |   |   |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  الرائد عربستان |   |   |
| ۲۰۱۰ |  بوتافوگو |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
سرجیو ریکاردو مسیاس نیویس (به پرتغالی: Sérgio Ricardo Messias Neves) مهاجم اهل برزیل است که در شهر سالوادور و در تاریخ ۲۵ مهٔ ۱۹۷۴ به دنیا آمده‌ است. او همچنین اعلام کرد که به دین اسلام گرویده است.
تنها رهاشده در خیابان

«تنها رهاشده در خیابان» (به انگلیسی: Left Outside Alone) نخستین تک‌آهنگ از سومین آلبومِ هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا، آناستازیا است که در ۱۵ مارس ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-03-۱۵) منتشر شد. این تک‌آهنگ علاوه بر برخورداری از ستایش منتقدان، موفقیت تجاری قابل توجهی نیز بدست آورد، به‌گونه‌ای که به ششمین ترانهٔ پرفروش اروپا در سال ۲۰۰۴ میلادی تبدیل گشت.
«تنها رهاشده در خیابان» در جدول‌های موسیقی استرالیا، ایتالیا، اتریش، سوئیس در جایگاه نخست و در جدول‌های موسیقی والونیا، دانمارک، فنلاند، سوئد، فرانسه، فلاندرز، آلمان، ایرلند، و نروژ، جزو ده ترانهٔ نخست جای گرفت.
متن ترانه به رابطهٔ پر فراز و نشیب آناستازیا با پدرش اشاره دارد که خانه را ترک کرده بود. آناستازیا نسخهٔ ادامهٔ این ترانه را برای آلبوم ششم خود با نام قیامت ضبط کرد.
دولت بلغارستان

| دولت بلغارستان | دولت بلغارستان |
| --- | --- |
Министерски съвет: Министерски съвет
Central government: Central government
نمایه کلی: نمایه کلی
بنیان‌گذاری: ۵ ژوئیه ۱۸۷۹ (۱۸۷۹-07-۰۵)
دولت: بلغارستان
رهبر: نخست‌وزیر بلغارستان
تعیین‌شدن توسط: مجلس ملی بلغارستان
ستاد: صوفیه
وبگاه: https://www.government.bg/en
دولت بلغارستان (بلغاری: Министерски съвет) مرجع اصلی قوه مجریه در جمهوری بلغارستان است.  این سازمان متشکل از نخست وزیر بلغارستان و کابینه وزرای این کشور می‌باشد.
کانتیونال

جلد یک کتابچهٔ کانتیونال چکی (۱۹۰۲)
نسخهٔ کامل سرودهای روحانی اسقف‌نشین اولوموتس، یا سرودهای مذهبی مقدس و دفترچه دُعا برای استفاده عمومی در عبادتگاه‌های عمومی یا عبادت خصوصی افراد (کانتیونال چاپ‌شده در پادشاهی بوهم، ۱۹۰۲)
کانتیونال (به آلمانی: Kantional یا Cantional) یا کانتیوناله (به لاتین: Cantionale؛ ‏برگرفته از واژهٔ لاتین cantio به معنای آهنگ) اصطلاحی در موسیقی است که در معنای ثابتی استفاده نمی‌شود و به عنوان مثال در مورد مجموعه‌های قرون وسطایی از آهنگ‌های لاتین و بومی، عمدتاً به ترانه‌های روحانی و مقدس اشاره دارد. در مناطق پروتستان‌نشینِ چک و اسلواکی، کانتیونال مترادف با کتاب سرودهای روحانی است. در آلمان نیز، این واژه گهگاه به معنای مشابهی به کار می‌رفت، اما بیشتر به یک متن و کتاب موسیقی برای آواز ساده کلیسایی چند صدایی بدون همراهی ساز اشاره می‌کرد. این ژانر در قرن شانزدهم در کشورهای تابع کلیسای لوتری آلمان پدیدار شد و گروه‌های کر و مکاتب اولیهٔ رپرتوار را برای سرودهای عبادی و برنامه‌های موسیقی مذهبی کلیسا فراهم آورد.
علاوه بر بخش‌هایی از نیایش‌سرایی لاتین، کانتیونال‌ها بیشتر شامل سرودهای مذهبی آلمانی در دوران باروک و اصلاحات پروتستانی و عمدتاً به‌صورت موومان‌های چهار قسمتی هم‌صدا با ملودی سوپرانو بودند. به این شکل از تنظیم، که به درک بهتر متن کمک می‌کرد و در برخی موارد، اجازهٔ همخوانی جمعی مردم را در گردهمایی مذهبی می‌داد، «جمله کانتونال» می‌گویند. بیشتر موومان‌های کانتیونال که تا به امروز اجرا می‌شوند، آثار میشائل پرتوریوس، ملشیور ولپیوس، یوهان هرمان شاین و یوهان کروگر هستند.
کالوم اسمیت

کالوم اسمیت (انگلیسی: Callum Smith؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۹۰) بوکسور اهل انگلستان است.
ارل استنلی گاردنر

| ارل استنلی گاردنر | ارل استنلی گاردنر |
| --- | --- |
Erle Stanley Gardner in 1966: Erle Stanley Gardner in 1966
زاده: ۱۷ ژوئیهٔ ۱۸۸۹ ملدن، ماساچوست
درگذشته: ۱۱ مارس ۱۹۷۰ (۸۰ سال) تموکولا، کالیفرنیا
نام(های) دیگر: Kyle Corning, A.A. Fair, Charles M. Green, Carleton Kendrake, Charles J. Kenny, Robert Parr, Les Tillray
پیشه: وکیل، نویسنده
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات:  Palo Alto High School (1909)  Valparaiso University School of Law (1 month) 
سبک نوشتاری: Detective fiction, true crime, travel writing
کار(های) برجسته:  پری میسون  کارآگاه کول و کارآگاه لم  داگ سلبی 
تأثیرپذیرفته از: ستردی اونینگ پست Black Mask
همسر(ها):  Natalie Frances Talbert (married 1912–1968)  Agnes Jean Bethell (married 1968–1970) 
فرزند(ان): ۱
امضا: 
 جوایز  Grand Master Award, Mystery Writers of America  جایزه ادگار   :  جوایز  Grand Master Award, Mystery Writers of America  جایزه ادگار   
ارل استنلی گاردنر (انگلیسی: Erle Stanley Gardner; ۱۷ ژوئیهٔ ۱۸۸۹ – ۱۱ مارس ۱۹۷۰) وکیل، نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادگار شده‌است.
ری ریچموند

| ری ریچموند | ری ریچموند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ اکتبر ۱۹۵۷
ملیت: ایالات متحده آمریکا
ری ریچموند (انگلیسی: Ray Richmond؛ زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۵۷) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. یک منتقد سندیکایی جهانی و مقاله‌نویس سرگرمی/رسانه ای است. ریچموند همچنین به‌عنوان نویسنده فیلم و سرگرمی، گزارشگر و منتقد تلویزیونی برای نشریات مختلف از جمله اخبار روزانه لس آنجلس، ددلاین هالیوود، هالیوود ریپورتر، لس آنجلس تایمز، انجمن صنفی کارگردانان آمریکا پنت‌هاوس (مجله) ] کار کرده‌است.
کالولنی

| کالولنی | کالولنی |
| --- | --- |
بخش: بخش
کشور:  تانزانیا
استان: آروشا
شهرستان: آروشا
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۱۶۵۱
کالولنی یک بخش اداری در شهرستان آروشا از توابع استان آروشا در کشور تانزانیا می‌باشد. بر پایه نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن که در سال ۲۰۰۲ توسط دولت تانزانیا انجام شد جمعیت این بخش بالغ بر ۱۱٬۶۵۱ نفر اعلام شده‌است.
ساموخ‌لو

| ساموخ‌لو | ساموخ‌لو |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
ساموخ‌لو: ساموخ‌لو
مختصات: ۴۰°۳۰′۳۰″ شمالی ۴۷°۱۰′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۰۸۳۳°شمالی ۴۷٫۱۶۹۱۷°شرقی﻿ / 40.50833; 47.16917: مختصات: ۴۰°۳۰′۳۰″ شمالی ۴۷°۱۰′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۰۸۳۳°شمالی ۴۷٫۱۶۹۱۷°شرقی﻿ / 40.50833; 47.16917
کشور:  جمهوری آذربایجان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان بردع
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۱٬۶۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
ساموخ‌لو (به ترکی آذربایجانی: Samuxlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده است. ساموخ‌لو ۱۶۳۷ نفر جمعیت دارد.
سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیا

| سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیا | سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
North Lake Boulevard: North Lake Boulevard
موقعیت سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیا در نقشه: موقعیت سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیا در نقشه
سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیاLocation in the United States: سانی‌ساید-تاهوسیتی، کالیفرنیاLocation in the United States
مختصات: ۳۹°۹′۱″ شمالی ۱۲۰°۸′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۵۰۲۸°شمالی ۱۲۰٫۱۴۹۷۲°غربی﻿ / 39.15028; -120.14972: مختصات: ۳۹°۹′۱″ شمالی ۱۲۰°۸′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۵۰۲۸°شمالی ۱۲۰٫۱۴۹۷۲°غربی﻿ / 39.15028; -120.14972
کشور:  United States
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  پلاسر
حکومت: حکومت
 • State Senate: Dave Cox (R)
 • State Assembly: Dave Cox (R)
 • حوزه انتخابیه چهارم کالیفرنیا: Tom McClintock (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳۸۰ مایل مربع (۸٫۷۵۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۳۸۰ مایل مربع (۸٫۷۵۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
ارتفاع: ۶۸۰۴ فوت (۲۰۷۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵۵۷
 • تراکم: ۴۶۰/مایل مربع (۱۸۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۶۱۴۵
کد منطقه: 530
کد FIPS: ۰۶–۷۶۰۱۵
شماره GNIS: ۲۴۱۰۰۳۰
سانی‌ساید-تاهوسیتی (به انگلیسی: Sunnyside–Tahoe City) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پلاسر، کالیفرنیا واقع شده‌است. سانی‌ساید-تاهوسیتی ۸٫۷۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد و ۲٬۰۷۳٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ابوسعد آوی

| ابوسعد آویابوسعد منصور بن حسن بن حسین آوی | ابوسعد آویابوسعد منصور بن حسن بن حسین آوی |
| --- | --- |
زادهٔ: نیمه قرن چهارم هجری قمری آوه - ساوه
درگذشت: ۴۲۲ هجری قمری
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): فقیه محدث شاعر تاریخ‌نگار
خویشاوندان: ابونصر آوی
ابو سعد منصور بن حسن بن حسین آوی مشهور به ابوسعد آوی (زاده نیمه قرن چهارم هجری قمری - درگذشته ۴۲۲ هجری قمری) فقیه، محدث، شاعر، تاریخ‌نگار و وزیر آل‌بویه اوایل قرن پنجم هجری است.
زندگی‌نامه

ابو سعد در روستای آوه شهرستان ساوه زاده شده است. تاریخ تولد وی به صورت دقیق مشخص نمی‌باشد، اما براساس برخی اسناد تاریخی در حدود نیمه سده چهارم هجری قمری، یعنی حدود سال‌های ۳۴۵–۳۵۰ قمری بوده است.
او اوایل عمرش را در روستای آوه زندگی کرد و سپس برای کسب علم و دانش به شهر ری مهاجرت کرد. در آنجا با بهره‌گیری دانش از بزرگانی چون شیخ صدوق و شیخ طوسی پرداخته و پس از مدتی در ردیف دانشمندان عصر خود قرار گرفت و توانست شاگرادانی مانند عبدالرحمن مفید نیشابوری را تربیت کند. وی مدتی نیز وزیر سلسله آل‌بویه بوده‌است.
ابومنصور آوی برادر ابوسعد آوی از وزیران آل بویه بوده‌است.
آثار

تاریخ ری
نثرالدرر (هفت جلد)
نزةالادب
الانس و العرس (این کتاب را عمر رضا کحّاله به ابوسعد آوی نسبت داده‌است)
کانستانتسین لوکاشیک

کانستانتسین لوکاشیک (بلاروسی: Канстанцін Леонідовіч Лукашык, Kanstancin Leonidovič Łukašyk؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۵)  تیرانداز اهل بلاروس بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کالولتزوکرته

| کالولتزوکرته | کالولتزوکرته |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کالولتزوکرته: کالولتزوکرته
Calolziocorte: Calolziocorte
کالولتزوکرتهموقعیت کالولتزوکرته در  Italy: کالولتزوکرتهموقعیت کالولتزوکرته در  Italy
مختصات: ۴۵°۴۸′ شمالی ۹°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۸۰۰°شمالی ۹٫۴۳۳°شرقی﻿ / 45.800; 9.433: مختصات: ۴۵°۴۸′ شمالی ۹°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۸۰۰°شمالی ۹٫۴۳۳°شرقی﻿ / 45.800; 9.433
کشور: ایتالیا
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان لکو (LC)
دهستان: Rossino, Lorentino, Sopracornola, Pascolo, Foppenico, Sala
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cesare Valsecchi
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۰ کیلومتر مربع (۳٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۱۰ متر (۶۹۰ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۴): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۴)
 • کل: ۱۴۱۶۲
 • تراکم: ۱۶۰۰/کیلومتر مربع (۴۱۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Calolziesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۳۸۰۱
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۴۱
وبگاه: وبگاه رسمی
کالولتزوکرته (به ایتالیایی: Calolziocorte) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لکو واقع شده‌است. کالولتزوکرته ۹٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد و ۲۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سر هراکلیا

| سر هراکلیا | سر هراکلیا |
| --- | --- |
مواد: سنگ مرمر
خلق‌شده: حدود ۵۳۰ پیش ار میلاد
کشف‌شده: پیش از ۱۹۸۹ کارادنیز ارغلی، استان زونگولداغ، ترکیه
مکان کنونی: آنکارا، ترکیه
سر هراکلیا (انگلیسی: Herakleia head) سردیسی از یک ساتراپ (و شاید شاه) احتمالی هخامنشی در آناتولی در اواخر قرن ششم قبل از میلاد مسیح است که در هراکلیا، در بیتینی (ترکیه امروزی) پیدا شده است. این سر هم‌اکنون در موزه تمدن‌های آناتولی در آنکارا نگهداری می‌شود.
نگاه کلی

مردی که در این مجسمه به تصویر کشیده شده است، احتمالاً یک ساتراپ در زمان داریوش بزرگ بوده است. این مرد در خدمت شاهنشاهی هخامنشی ریش و سبیل دارد، اما احتمالاً به جای ایرانی بودن یک یونانی از آناتولی بوده است. این مجسمه از جنس مرمر است و احتمالاً توسط یک مجسمه‌ساز یونانی ساخته شده است. این مجسمه به حدود ۵۳۰ سال قبل از میلاد یا دست کم یونان کهن نسبت داده شده است.
سر هراکلیا به عنوان یکی از اولین نمونه‌های تلاش برای ساخت پرتره با شباهت واقعی شناخته می‌شود. این پرتره شرقی با سبک کاملاً ایونی در یونان کهن، یکی از دو پیش‌درآمد شناخته شده از پرتره‌های یونانی موجود است، همراه با سر سابوروف. این اثر با سر صبورف از تقریباً همان دوره قابل مقایسه است. این تک‌چهره‌های تقریباً شبیه به فرد زنده اجازه می‌دهند تا بتوان تاریخ بسیار قدیمی‌تری برای سرآغاز هنر ساخت پرتره نسبت به آنچه که قبلاً تصور می‌شد تعریف کرد. اولین پرترهٔ حقیقتاً فردی، اغلب پرتره تمیستوکلس از ۴۷۰ سال پیش از میلاد در نظر گرفته می‌شود. در سکه‌شناسی نیز، اولین پرتره‌های حکام با سکه‌های تمیستوکلس به عنوان حاکم ماگنسیا ظاهر می‌شوند، و در اواخر قرن ۵ قبل از میلاد با حکام لیکیه ادامه می‌یابند.
سر هراکلیا همچنین یک شاخص مهم برای به تصویر کشیدن ساتراپ‌ها در این دوره است. به‌ویژه، ژنرال تبعید شدهٔ آتنی، تمیستوکلس، که ساتراپ هخامنشی ماگنسیا شد، دیده می‌شود که یک کلاه تنگ با تاج گل زیتون بر روی برخی از سکه‌های خود (حدود ۴۶۵–۴۵۹ قبل از میلاد) به تن (سر) دارد. این تصویر احتمالاً نشانگری از پوشش سر ساتراپ‌های هخامنشی است، مانند آنچه در سر هراکلیا دیده می‌شود.
نگاره‌ها

نیم‌تنه تمیستوکلس به سبک هنر دوره کلاسیک یونان. این مجسمه بر اساس یک مجسمه یونانی از دوران امپراتوری روم ساخته شده است. مجسمه اصلی که قدمت آن به حدود ۴۷۰ قبل از میلاد می‌رسد، به عنوان «اولین پرتره واقعی از یک فرد اروپایی» شناخته می‌شود.
سکهٔ تمیستوکلس به عنوان ساتراپ ماگنسیا، که در آن او با یک کلاه تنگ و تاج‌گل زیتون دیده می‌شود، شبیه پوشش سر ساتراپ هراکلیا.
تجارت در تمدن مایا

تجارت در تمدن مایا عامل حیاتی در حفظ شهرهای مایا بود.
پرمصرف‌ترین مواد فعالیت‌های اقتصادی مایا عمدتاً متمرکز بر غذاهایی مثل ماهی، کدو، سیب‌زمینی شیرین، ذرت، عسل، لوبیا، بوقلمون، سبزیجات و نوشیدنی‌های شکلاتی؛ مواد خامی همچون سنگ‌آهک، سنگ مرمر، یشم، مس، چوب و طلا و کالاهای تولیدی مثل کاغذ، کتاب، مبلمان، جواهر، پوشاک، منبت‌کاری، اسباب بازی، اسلحه و کالاهای لوکس بود. هم‌چنین مایا دارای یک بخش مهم خدمات بود که از طریق آن ریاضیدانان، مشاوران کشاورزی، صنعت‌گران، معمارها، ستاره‌شناسان، نویسنده‌ها و هنرمندان می‌توانستند خدمات خود را به فروش برسانند.
صنعتگران متخصص هم معمولاً با حکم سلطنتی، با ساخت اقلام لوکس و طراحی ابزاری برای حل مشکلات خاص، نقش بزرگی را ایفا می‌کردند. هم‌چنین در تجارت دیرپای تقریباً تمام اقلام ضروری دیگر از جمله نمک، سیب‌زمینی، سنگ و اقلام لوکس هم مشارکت می‌کردند چرا که برای فراهم کردن چنین کالاهای اساسی، تجارت بسیار مورد نیاز بود. نوع تجارت در هر منطقه متفاوت بود و نواحی پادشاهی خاص معمولاً در تجارت ویژه‌ای تخصص داشتند و دارای کارگرانی بودند که مجموعهٔ مهارت‌های لازم برای تولید آن کالاهای خاص را داشتند. معمولاً کارهای تخصصی هر منطقه بر اساس منابع موجود در آن تعیین می‌شد تا بتواند تولید و توزیع بسیار سریع محصولات را انجام دهد.
پول رایج

مایا از چندین وسیلهٔ مبادلهٔ مختلف استفاده کرد و در تجارت مواد غذایی، معمولاً برای سفارش‌های زیاد از سیستم داد و ستد استفاده می‌شد.[نیازمند منبع] در عصر پست‌کلاسیک، از دانه‌های قهوه برای مبادلهٔ روزانه استفاده می‌شد. برای خریدهای گران‌تر، از طلا، یشم و مس به عنوان وسیلهٔ مبادله استفاده می‌شد. با این حال، این وسیله‌های مبادله به عنوان پول در معنای مدرن نیستند این واسطه‌ها در شهرها و مکان‌های مختلف ارزش متفاوتی داشتند.
توسعه

به دلیل دسترسی آسان به منبع تجاری و بازرگانان محلی در بیشتر قلمرو مایا، شهرهای کوچک نیاز به شرکت در تجارت از راه دور نداشتند و تجارتشان محدود به مبادلهٔ محلی بود. علی‌رغم این واقعیت که آن منطقه از لحاظ منابع غنی بود، اما حتی خانواده‌های کشاورز خودکفا هم که اکثریت جامعه را تکیل می‌دادند، به منظور دستیابی به لوازم ضروری مجبور به شرکت در مبادلات بودند (این لوازم ضروری شامل بعضی از ابزار سفالی، برنزی و مسی، نمک و ماهی وارداتی برای مناطق جزیره‌ای بود). با متخصص شدن صنعتگران در شهرهای کوچک و رشد شهرها، نیاز به تجارت هم افزایش یافت. شهرهای تیکال و ال میرادور از جمله این شهرها هستند. به ویژه تیکال که دارای جمعیتی در حدود ۶۰۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰۰ نفر است و این بدان معنی است که نیاز به تهیهٔ غذا و دیگر کالاها را از ۱۰۰ کیلومتر دورتر داشته‌است. به دلیل اندازهٔ این شهرها، آنها به نظارت بیشتری از طرف فرمانرواها نیاز داشتند.
در نتیجه، رشد تجارت و بزرگ شدن شهرها به فرمانرواها قدرت بیشتری برای تسلط بر قلمرو و شهروندانشان داد.
اما فقط شهرهای مرکزی فرمانروایی رشد نکردند. به دلیل افزایش حجم ترافیک در شهرهای کوچک‌تری که در امتداد راه‌های تجاری بودند، این شهرهای دورافتاده هم رشد کردند. در طول دورهٔ دوره پساکلاسیک میزان رشدشان منسجم بود.
بر اساس شواهدی که در چند دههٔ گذشته کشف شد، به نظر می‌رسد که تجارت در بین مایا توسعه یافته بود. مصنوعاتی که با کمک هزینه از بنیاد ملی علوم، انجمن جغرافیایی ملی و دانشگاه هوارد انجام شده‌است نشان می دهدند که سنگ‌های سخت و بسیاری دیگر از کالاها، مسیرهای طولانی را طی کرده‌اند (علیرغم ناکارآمدی جابجایی کالاها بدون حیوان باربر معروف). آپر کویتزال در سراسر منطقه مایا وجود دارد.
کالاهایی که مسیرهای طولانی را برای رسیدن به فرمانروایی طی کردند شامل: نمک، مانتوی پنبه ای، برده‌ها، پر کتزال، سنگ چخماق، سنگ آتشزنه، ابسیدین، یشم، صدف رنگی، عسل، کاکائو، ابزار مسی و زینتی بودند. به دلیل نبود ماشین‌های چرخدار و استفاده از چهارپایان، این کالاها از طریق دریا به منطقهٔ مایا می‌رسیدند.
به دلیل اینکه مایا (سرخپوست‌ها) در تولید و توزیع مجموعهٔ وسیعی از کالاها مهارت داشتند، بر پایهٔ تجارت در سرتاسر آمریکای میانه، یک سبک زندگی را ایجاد کردند که بین بسیاری از گروه‌های متفاوت مردمی رواج یافت. گفته می‌شود، به دلیل اینکه مردم مایا تاجران ماهری بودند، شاید از خشم فرمانروایی در حال توسعهٔ ازتک خودشان را نادیده گرفتند. به این دلیل که مایاها قادر به تولید و تجارت انواع مختلفی از کالاهای اساسی بودند سرخپوست‌های ازتک قدرشان را دانستند و به همین دلیل، اتک‌ها نیاز به شکست مایاها را احساس نکردند.
کالاها ی اساسی

با رشد تجارت در دورهٔ پست کلاسیک، تقاضا برای کالاهای اساسی هم افزایش یافت. بسیاری از این کالاها در کارگاه‌های بزرگ تخصصی در اطراف فرمانروایی که شبیه کارخانه بودند تولید می‌شدند و سپس به دلیل ضعیف بودن جاده‌ها و سنگینی بار، عمدتاً از طریق دریا به جاهای دیگر منتقل می‌شدند. برخی از این کالاها شامل، سرامیک‌های خوب، ابزار سنگی، کاغذ، یشم، سنگ آتشزنه، پرهای کویتزال، دانه‌های کاکائو، ابسیدین، مس، برنز و نمک بودند.
عمدتاً، بخش وسیعی از جامعه از کالاهای اساسی‌تر از جمله ابزار سنگی، نمک، دانهٔ کاکائو، ماهی و کالاهای تولیدی مثل کتاب و سرامیک و اقلام چوبی استفاده می‌کردند. اما بعضی دیگر کالاها از جمله طلا، یشم، مس، ابسیدین و دیگر مواد خام، جز کالاهایی بودند که فرمانروایان و طبقهٔ اشرافی از آنها برای به رخ کشیدن قدرتشان استفاده می‌کردند.
کالاها ی اساسی > نمک

شاید نمک مهم‌ترین کالا از میان این کالاهای اساسی بوده باشد. نمک نه تنها بخش مهمی از رژیم غذایی مایاها بود بلکه نقش مهمی در نگهداری غذا ایفا می‌کرد. مایاها با پوشاندن گوشت و دیگر اقلام خوراکی با نمک، می‌توانستند آنها را خشک کنند جلوی فاسد شدنشان را بگیرند. نمک عمدتاً در نزدیکی اقیانوس‌ها و با خشک کردن بخش‌هایی از شوره‌زارهای آب دریا تولید می‌شد. پس از خشک شدن شوره‌زارها، می‌توانستند نمک را جمع‌آوری کرده و به سراسر فرمانروایی انتقال دهند. یوکاتان بزرگترین تولید کنندهٔ نمک در آمریکای میانه بود که مردم آنجا متخصص جمع‌آوری نمک بودند و امتیاز انحصاری کل صنعت نمک را از آن خود کردند. اگرچه چندین جزیرهٔ دیگر که چاه نمک داشتند هم وجود داشت اما مردم یوکاتان به این دلیل توانستند امتیاز انحصاری صنعت نمک را بگیرند که نمک دریا با ارزش‌ترین و پرتقاضاترین نمک در فرمانروایی مایان بود..
برآورد شده‌است که جمعیت ۴۵۰۰۰ نفری تیکال در ابتدای دورهٔ کلاسیک، چیزی در حدود ۱۳۱٫۴ تن نمک در سال مصرف می‌کردند. نه تنها در رژیم غذایی، بلکه به عنوان یک نگهدارنده مورد نیاز است. از نمک در اهداف دارویی و سنتی هم استفاده می‌شد. هم‌چنین، باور بر این است که نمک در طول زایمان و مرگ هم بکار می‌رفته‌است. یک قابله، در زمان تولد نوزاد به والدینش نمک پیشکش می‌کرد و پس از مرگ یکی از اعضای خانواده، محلول نمک را در کل خانه می‌پاشیدند. سربازان جنگ اغلب زره به تن می‌کردند که شامل ژاکت‌های کوتاه نخی بود که در آن نمک سنگی چپانده بودند، چیزی شبیه به ژاکت‌های پروازی مدرن و نوارهای محکم چرمی یا پارچه‌ای بر روی ساعد و ساق پا. زره نخی از هر محافظ دیگری کارآمدتر است.
سه منبع عمده نمک برای سایتهای پتن لولندز مایا، اقیانوس آرام، سواحل کارائیب و Salinas de los Nueve Cerros در رودخانه چیکسوی در ارتفاعات آلتا وراپاز در گواتمالا، جایی که نمک از آب نمک بدست می‌آید، شناسایی شده‌است. چشمه‌هایی که از گنبد نمکی سرازیر می‌شوند، جالب اینکه رنگ آن سیاه است، تخمین زده می‌شود سالانه ۲۰۰۰ تن تولید شود منابع داخلی دیگری مانند San Mateo Ixtatán در Huehuetenango و Sacapulas در Quiché نیز مستند شده و همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرند. نمک در ظروف یکبار مصرف قلع شور و پختن نمک مانند آنهایی که هنوز در Sacapulas و San Mateo Ixtatán، گواتمالا استفاده می‌شود، به دست آمد که نه تنها آب را تبخیر می‌کرد، بلکه باعث ایجاد بلوک‌های نمک می‌شد، بنابراین ظرف یکبار مصرف بود. در منطقه اقیانوس آرام، از سکوها برای بدست آوردن نمک خشک در برابر آفتاب استفاده شده‌است، در نزدیکی لا بلانکا چنین سکوهایی حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد ثبت شده‌است و شاید قدیمی‌ترین آنها در Mesoamerica باشد.
همان‌طور که در Nueve Cerros توسط اندروز و دیلون ثابت شده‌است، هر دو روش در تولید نمک استفاده شده‌است. پس از آن نمک با استفاده از مسیرهای رودخانه مانند Chixoy، که هنگام تلاقی با رودخانه Pasion در نزدیکی Altar de Sacrificios , Usumacinta را تشکیل می‌دهد ، منتقل شد.
کالاها ی اساسی > کاکائو

در منطقهٔ مایا از شکلات برای تهیهٔ سس و نوشیدنی استفاده می‌شد و چون عمدتاً در زمین‌های پست رشد می‌کرد، اغلب آن را به مناطق کوهستانی حمل می‌کردند. شکلات، تاریخ طولانی و جالبی در آمریکای لاتین دارد. از همان ابتدای شروع فرهنگ آمریکای لاتین در حدود ۳۵۰۰ سال پیش، این محصول با تجارت راه دور و لوکس مرتبط بوده‌است. سواحل اقیانوس آرام در گواتمالا که به عنوان منبع اصلی فرهنگ سرخپوستان اولمکی در نظر گرفته می‌شد، منطقهٔ مهمی برای کشت کاکائو بود و باقی ماند. مایا، قرن‌ها پیش از ورود اسپانیایی‌ها، دانش کاکائو را از طریق داستان‌های شفاهی، روی یشم و ابسیدین به عنوان کار سنگی، سفال و بافتنی و اسناد رنگی که از کاکائو تعریف کرده و استفادهٔ روزمره از آن را ثبت کرده بودند، انتقال دادند. طی قرن‌های پس از ارتباط اولیه میان اسپانیایی‌ها و افراد بومی آمریکا، صدها حساب توصیفی، پژوهش و مقاله منتشر شد که حاوی اطلاعات مربوط به جنبه‌های کشاورزی، گیاه‌شناسی، اقتصادی، جغرافیایی، تاریخی، پزشکی و تغذیه‌ای کاکائو و شکلات بود.
کالاها ی اساسی > سرامیک و لوازم خانه

پیش از آنکه سرامیک و لوازم خانه با کالاهای دیگر مبادله شوند در کارگاه‌های تخصصی تولید می‌شدند. اغلب مواقع، کاری که توسط یک هنرمند خاص یا کارگاه تولید می‌شد مورد پسند طبقهٔ خاص جامعهٔ مایا قرار می‌گرفت، در نتیجه معمولاً هنرمندان مورد حمایت و پشتیبانی ثروتمندان بودند. کالاهای هنری از جمله یشم‌تراشی، نقاشی، مبلمان تزیین شده و زیورآلات فلزی هم، در قلمرو پادشاهی و مناطق بومی در میان طبقات خاص دست به دست می‌شدند. علت این وضعیت این بود که هنرهای زیبا نماد قدرتمندی از قدرت و ثروت بودند. سرامیک‌های تولید شده عمدتاً شامل بشقاب، گلدان و لیوان‌های استوانه‌ای بودند. معمولاً این ظروف با رنگ قرمز رنگ می‌شدند و با سیاه و طلایی تزیین می‌شدند.
کالاها ی اساسی > یشم و ابسیدین

سنگ‌های نایابی مثل یشم و سنگ‌های آتش‌زنه هم برای اشراف مایا اهمیت داشتند. بدست آوردن این سنگ‌ها کار نسبتاً سختی بود، بنابراین داشتن چنین گنج‌هایی به محکم کردن موقعیت آنها در جامعه کمک می‌کرد. بسیاری از این سنگ‌ها در مناطق کوهستانی امپراتوری در گواتمالا جمع‌آوری شدند و با توسعهٔ تجارت راه دور، مایاها قادر به انتقال بیشتر این سنگ‌های قیمتی به شهرهای واقع در دشت‌ها شدند.
جادهٔ یشم عمدتاً رودخانه موتاگوا و مسیر زمینی در سیرا د لاس میناس بود که به تازگی کشف شده بود. و سپس با استفاده از قایق‌هایی در دریای کارائیب و همچنین مسیر رودخانه پسیون از طریق مسیر زمینی آلتا وراپاز به تمام منطقهٔ مایا و فراتر از آن توزیع شدند. یشم یک کالای تجاری ارزشمند و منحصر به فرد است که از طریق تبادلش به مناطقی که دورتر از منشأ آن هستند، ارزشمندتر می‌شود. انگیزهٔ این کار بهره بردن از تداوم تجارت این کالا است تا زمانی که یکی از این سه اتفاق رخ دهد: مالک نتواند از آن دل بکند، به منطقهٔ فرهنگی برسد که ارزشش را نمی‌دانند یا به پایان تلخ مسیر تجارت برسد.
شاید هر دو مورد دوم و سوم برای تبرهای یشمی که در جزیره آنتیگوا یافت می‌شدند، اعمال شود.آنتی‌گوا مرز خاور دور منطقه فرهنگی تاینو و مجموعه جزایر کارائیب بود. از آنجایی که این یافته‌ها به حمایت از تقدم گواتمالا به عنوان منبع جهانی جدید یشم سبز می‌پردازند از نظر زمین‌شناسی و باستان‌شناسی اهمیت دارند و این ادعا که منبع تمام گوهرها و مواد معدنی عجیب و غریب در کاراییب شرقی، آمریکای جنوبی بوده‌است را رد می‌کنند چرا که آنجا منبع هیچ سنگ یشمی نبوده‌است (به جید مراجعه کنید). . هم‌چنین، مسیر کاراییب، احتمالی‌ترین مسیر تجارت یشم برای المکی‌ها است.
این حقیقت که به نظر می‌رسد Cancuén صدها سال بدون هیچگونه مبارزه‌ای رونق داشته‌است و اینکه تجارت نسبت به مذهب، نقش بسیار مهم‌تری را در زندگی روزمره ایفا می‌کند، با دیدگاه رایج در میان پژوهشگران تضاد دارد. دیدگاهی که مذهب و مبارزه را دو منبع قدرت حاکمان مایا، به ویژه تا پایان حمکرانیشان پس از حدود ۶۰۰ سال بعد از میلاد می‌داند.
این حقیقت دربارهٔ Obsidian هم صدق می‌کند که از ال Chayal (۲۵ کیلومتر (۱۶ مایل) شمال از Kaminaljuyú)، San Martín Jilotepeque و از معادن استخراج Ixtepeque، و با استفاده از رودخانه ای که با رود Motagua تلاقی دارد حمل می‌شد، سپس با استفاده از Río Azul، رود Holmul (گواتمالا) و سیستم‌های ررود Mopan از سواحل کارائیب برای توزیع در مراکز اصلی پتن حمل و نقل می‌شد.
در El Baúl Cotzumalguapa، در دشت‌های اقیانوس آرام، کارگاه‌های بزرگی ثبت شده‌اند. هدف تولید کارهای هنری، ساخت دو محصول عمده بود: تیغه‌های منشوری و نقاط پرتابه. هر دو نوع این کارهای فنی نیازمند مهارت‌های تخصصی و یک سازمان تولیدی متمرکز بود. هدف اصلی این فرآوری، خدمت‌رسانی به تقاضای محلی و منطقه‌ای برای ابزار برش، پرتاب سلاح‌های دارای نقطهٔ برش و ابزار تراشکاری و صیقل کاری و سوراخ کردن بود و همهٔ این موارد می‌توانست بخشی از فعالیت‌های تعمیر و نگهداری منزل باشد. بازسازی اقتصادی در طول عبور از دورهٔ کلاسیک به دورهٔ پساکلاسیک و هم‌چنین آغاز تجارت از طریق آب، امکان تجارت راه دور برای ظرفیت‌های بزرگتر را فراهم کرد و در نتیجه، کالاهای اساسی به سرتاسر منطقهٔ مایا می‌رسید.