تروریسم اسلامی در اروپا
نگاه کلی

| سال | حملات  | مرگ  |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۶ | ۱ | گزارش نشده |
| ۲۰۰۷ | ۴ | گزارش نشده |
| ۲۰۰۸ | ۰ | گزارش نشده |
| ۲۰۰۹ | ۱ | گزارش نشده |
| ۲۰۱۰ | ۳ | گزارش نشده |
| ۲۰۱۱ | ۰ | گزارش نشده |
| ۲۰۱۲ | ۶ | ۸ |
| ۲۰۱۳ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۱۴ | ۲ | ۴ |
| ۲۰۱۵ | ۱۷ | ۱۵۰ |
| ۲۰۱۶ | ۱۳ | ۱۳۵ |
| ۲۰۱۷ | ۳۳ | ۶۲ |
| ۲۰۱۸ | ۲۴ | ۱۳ |
اولین حوادث تروریسم اسلامی در فرانسه در سال ۱۹۹۵ هنگامی رخ داد که شبکه ای با الجزایر به تلافی دست داشتن فرانسه در جنگ داخلی الجزایر، یک رشته بمب‌گذاری در پاریس انجام داد.
در اوایل سال ۲۰۰۰، بیشتر فعالیت‌های تروریستی اسلامی به القاعده مرتبط بود و این توطئه‌ها شامل گروه‌هایی بود که بمب‌گذاری‌های هماهنگ انجام می‌دادند. مرگبارترین حملات این دوره بمب‌گذاری ۲۰۰۴ قطار مادرید بود که منجر به کشته شدن ۱۹۳ غیرنظامی (مرگبارترین حمله اسلامگرایان در اروپا) و بمب‌گذاری‌های ۷ ژوئیه ۲۰۰۵ لندن که ۵۲ کشته برجای گذاشت.
اگرچه ستیزه‌جویان در سوریه از اوایل سال ۲۰۱۲ با اعزام عوامل تروریستی برای انجام حملات، سازماندهی حملات در اروپا را آغاز کرده بودند، اما سرویس‌های امنیتی در کشورهای اروپایی که قصد حمله داشتند، افراد دستگیر شده را بخشی از یک شبکه با یک استراتژی منسجم نمی‌دانستند. در عوض اجماع عمومی آنها را افرادی رادیکال توصیف می‌کرد. بسیاری از این عوامل دستگیر شدند، در حالی که دیگران حملات پیچیده‌ای انجام دادند که خسارت کمی وارد کرد، اما همچنان به خدمات بیش از حد امنیتی منجر شد.
از سال ۲۰۱۴، بیش از ۲۰ حمله مرگبار در اروپا انجام شده‌است. فرانسه در فاصله ژانویه ۲۰۱۵ تا ژوئیه ۲۰۱۶ شاهد ۸ حمله بوده‌است. این شامل حملات ژانویه ۲۰۱۵ ایل دفرانس، حملات نوامبر ۲۰۱۵ پاریس و حمله کامیون نیس در ژوئیه ۲۰۱۶ بود. در اوایل سال ۲۰۱۷، انگلستان شاهد سه حمله مهم بود که در طی چهار ماه انجام شد (حمله ۲۰۱۷ وست‌مینستر، بمب‌گذاری ۲۰۱۷ منچستر آرنا و حمله به پل لندن). اهداف دیگر در اروپا بلژیک، آلمان، روسیه و اسپانیا بوده‌است. شهر ماورایی قاره استانبول نیز شاهد بمب‌گذاری و تیراندازی بود، از جمله در ژانویه ۲۰۱۶، ژوئن ۲۰۱۶ و ژانویه ۲۰۱۷.
در سال ۲۰۱۵، دولت اسلامی (داعش)، که در سال ۲۰۱۴ ادعا کرده بود که همه مسلمانان تحت قوانین شرعی باید به آنها بپیوندند، اعلام کرد که تنها بهانه برای عدم پیوستن مسلمانان به این گروه در سرزمینهای تحت کنترل خود، انجام حملات تروریستی در محل اقامت آنهاست. براساس گزارش سالانه یوروپلکه در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، دولت اسلامی از جریان پناهندگان و مهاجران برای انجام اقدامات تروریستی سو، استفاده کرد، این ویژگی مهاجرت در حملات پاریس ۲۰۱۵ بود. در سال ۲۰۱۶ برنامه‌ریزی حمله علیه کشورهای غربی در سوریه و عراق صورت گرفت. گروه‌هایی مانند القاعده و داعش قصد و توانایی انجام حملات گسترده تلفات با داوطلبان را داشتند.
پروژه مقابله با افراط گرایی اظهار می‌دارد که تحقیقات پلیس ارتباطاتی را بین رادیکال سازی اینترنت و حملات تروریستی پیدا کرده‌است. در سال ۲۰۱۹، جولیان کینگ، کمیسر اتحادیه اروپا در اتحادیه امنیت اظهار داشت که محتوای تروریستی در اینترنت «در هر حمله به خاک اروپا در چند سال گذشته نقش داشته‌است». با این حال، آژانس خبری سوئدی Tidningarnas Telegrambyrå حملات در اروپای غربی را بین سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۷ بررسی کرد و اظهار داشت که بیشتر مهاجمان به دلیل تماس شخصی و نه آنلاین و در اینترنت ، رادیکال می‌شوند.
در سال ۲۰۱۷، ژیل دو کرچوو، هماهنگ‌کننده مبارزه با تروریسم اتحادیه اروپا در مصاحبه ای اظهار داشت که بیش از ۵۰ هزار رادیکال و جهادگر در اروپا وجود دارند. در سال ۲۰۱۶، مقامات فرانسوی گفتند که ۱۵٬۰۰۰ نفر از ۲۰٬۰۰۰ نفر در لیست تهدیدات امنیتی متعلق به جنبش‌های اسلام‌گرا هستند. پس از بمب‌گذاری در منچستر آرنا در ماه مه ۲۰۱۷، مقامات انگلیسی و MI5 تخمین زدند که آنها ۵۰۰ تحقیق در حال انجام در مورد ۳۰۰۰ افراطیون جهادگر به عنوان مهاجمان بالقوه تروریستی انجام داده‌اند، در حالی که ۲۰٬۰۰۰ مورد دیگر «سوژه‌های مورد علاقه» از جمله مهاجمان منچستر و وست مینستر بوده‌اند.
به گفته لورنزو جی ویدینو، تروریست‌های جهادی در اروپا که توسط داعش بسیج شده‌اند تمایل دارند که نسل دوم مسلمان مهاجر باشند. در نتیجه، کشورهایی مانند ایتالیا و اسپانیا با جمعیت جمعیتی کوچکتر در این گروه حملات کمتری نسبت به کشورهای اروپای مرکزی و شمالی مانند فرانسه، انگلستان، آلمان و بلژیک تجربه کرده‌اند.
اتاق فکر انگلیس ICSR در مورد ارتباط بین تروریسم و جرم استدلال می‌کند: حداکثر ۴۰٪ از توطئه‌های تروریستی در اروپا از طریق جرایم خرد مانند تجارت مواد مخدر، سرقت، سرقت، کلاهبرداری از وام و سرقت و اکثر جهادگران از طریق بودجه تأمین می‌شود. قبل از اینکه افراطی بشوند به جرم جرایم خرده یا برخورد خشن زندانی شده‌اند (بعضی از آنها در زندان رادیکال می‌شوند). جهادگران از جرایم عادی به عنوان راهی برای تأمین مالی فعالیت خود استفاده می‌کنند و همچنین استدلال کرده‌اند که این روش "صحیح از نظر ایدئولوژیک" برای انجام "جهاد" در "سرزمینهای جنگ" است.
به گفته سوسان شرودر، انسان‌شناس آلمانی، حملات در سال ۲۰۱۷ در کشورهای اروپایی نشان داد که شکست نظامی دولت اسلامی به معنای پایان خشونت‌های اسلام گرایان نیست. شرودر همچنین وقایع اروپا را با استراتژی جهادی که در سال ۲۰۰۵ توسط ابومصعب الصوری تدوین شد مقایسه کرد، جایی که تشدید ترور باعث بی‌ثباتی جوامع و تشویق جوانان مسلمان به شورش می‌شود. جنگ داخلی مورد انتظار هرگز در اروپا تحقق نیافت، اما در مناطق دیگری مانند لیبی، سوریه، عراق و فیلیپین (بحران ماراوی) رخ داد.
آغاز حملات و خنثی کردن توطئه‌های تروریستی جهادی در اروپا
منبع: Petter Nesser, a researcher at Norwegian Defence Research Establishment writing for Politico. Numbers for 2017 and 2018 are preliminary.