stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سارا استورر

| سارا استورر | سارا استورر |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: سارا بتین استورر
زاده: ۶ اکتبر ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) Wemen، ویکتوریا
ژانر: کشور
پیشه(ها):  خواننده ترانه‌سرا  معلم 
ساز(ها):  آواز  گیتار آکوستیک 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶– تاکنون
ناشر(ان):  ABC  Universal  EMI 
همکاری‌های مرتبط:  Greg Storer  Songbirds 
وبگاه: sarastorer.com.au
سارا بتین استورر (زاده ۶ اکتبر ۱۹۷۳) خواننده، ترانه‌سرا و معلم سابق موسیقی کانتری استرالیایی است. او در ژانویه ۲۰۰۴ در جشنواره موسیقی کانتری تامورث موفق به کسب هفت جایزه گیتار طلایی شد و تا سال ۲۰۱۷ در مجموع ۲۱ جایزه را از آن خود کرد. سه آلبوم از شش آلبوم استودیویی او به اوج رسیده‌اند.
استورر عضو یک گروه موسیقی کانتری به نام پرندگان آوازخوان (۰۹–۲۰۰۷) در کنار بسی کول و جینا جفریس بوده‌است. برادر بزرگتر او، گرگ استورر، نیز خواننده و ترانه‌سرای موسیقی کانتری است و خواهر و برادر با هم ضبط و اجرا کرده‌اند.
سارا بتین استورر در اکتبر ۱۹۷۳ در ومن متولد شد، جایی که والدینش، لیندزی و فی استورر، گندم را در زمینی به وسعت ۵٬۰۰۰ جریب فرنگی (۲٬۰۰۰ هکتار) کشت می‌کردند.
سارا بجلک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بجلک در ۲۰۲۳ آزاد آمریکا: بجلک در ۲۰۲۳ آزاد آمریکا
کشور (ورزشی):  جمهوری چک
محل زندگی: Hrušovany nad Jevišovkou، جمهوری چک
زادهٔ: ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶ ‏(۱۹ سال)
قد: ۱٫۵۷ متر (۵ فوت ۲ اینچ)
شیوه(های) بازی: چپ (بک هند دو دست)
جایزه(های) نقدی: US$387,343
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 92–43 (۶۸٫۱٪)
عنوان‌ها: 1 WTA 125
بالاترین رتبه: شماره 128 (27 نوامبر 2023)
رتبهٔ کنونی: شماره 128 (27 نوامبر 2023)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (2023)
آزاد فرانسه: 1R (2023)
ویمبلدون: Q1 (2022, 2023)
آزاد آمریکا: 1R (2022)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 11–7 (۶۱٫۱٪)
عنوان‌ها: 1 ITF
بالاترین رتبه: شماره 671 (1 اوت 2022)
رتبهٔ کنونی: شماره 747 (23 اکتبر 2023)
آخرین به‌روزرسانی: 27 نوامبر 2023.: آخرین به‌روزرسانی: 27 نوامبر 2023.
سارا بجلک (انگلیسی: Sára Bejlek؛ زادهٔ ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۰۶) یک تنیس‌باز اهل چک است. سارا بجلک در هروشووانی ناد یویشووکوو در 31 ژانویه 2006 به دنیا آمد
بیمارستان فیروزگر

۳۵°۴۲′۳۳٫۳۱″ شمالی ۵۱°۲۴′۳۸٫۷۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۰۹۲۵۲۸°شمالی ۵۱٫۴۱۰۷۵۸۳°شرقی﻿ / 35.7092528; 51.4107583
موقعیت مکانی بیمارستان فیروزگر تهران
مرکز آموزشی پژوهشی درمانی فیروزگر که با نام فیروزگر شناخته می‌شود، از بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی ایران است.
پیشینه

ارباب گشتاسب فیروزگر، زرتشتی، در سال ۱۳۳۰ هجری شمسي زمین  فیروزگر را وقف کرد. در سال ۱۳۴۳ توسط عبدالحسین سمیعی ساخت بنای آن به اتمام رسید و افتتاح شد.
امکانات

بیمارستان فیروزگر ۴۵۰ تخت مصوب و ۴۱۳ تخت فعال دارد و دارای بخش‌های فوق تخصصی، جراحی عمومی، ارتوپدی، جراحی اعصاب، گوش، حلق و بینی، داخلی، آی سی یو جنرال، آی سی یو جراحی اعصاب، سی سی یو، پست سی سی یو، دیالیز، اتاقهای عمل و واحدهای اورژانس شبانه‌روزی، داروخانه اورژانس، آزمایشگاه اورژانس، واحدهای پاراکلینیکی شامل: آزمایشگاه مرکزی، داروخانه، رادیولوژی، آندوسکوپی، کولونوسکوپی، اکوکاردیوگرافی و تست ورزش، برونکوسکوپی و تست تنفس، فیزیوتراپی و طب فیزیکی و کاردرمانی و گفتاردرمانی است.
امکانات > مشخصات

بخش آموزشی این مرکز آموزش پزشکی را در سطوح استاجری و اینترنی و رزیدنتی و رشته‌های پرستاری و پیراپزشکی برعهده دارد.
مساحت کل بیمارستان43000 متر مربع و مساحت زیر بنای آن18500 متر مربع است.
مرکز آموزشی درمانی فیروزگر در منطقه ۶ شهرداری تهران در تقاطع خیابان حافظ و طالقانی در خیابان به آفرین واقع شده‌است.
سادات قیری

سادات قیری  خاندانی از سادات شهر شوشتر و اولین کاشفان نفت و قیر در ایران هستند. این خاندان در زمان قاجار چشمه‌های طبیعی نفت را در محلی به نام دره خرسان در شرق شوشتر (قیلارستان یا مسجدسلیمان امروزی) کشف کرده و روشی برای استحصال قیر ابداع نمودند.
پیشینه خاندان قیری

این خانواده از خانواده‌های شناخته‌شده شوشتر در استان خوزستان هستند و نسب خود را به امام هفتم شیعیان می‌رسانند. شغل سنتی این خانواده تا پیش از کشف چشمه‌های نفت و قیر، تجارت بین شهرهای مختلف بود. ضمن اینکه از دوره صفویه مالکیت زمینهای قیلارستان (قیرلارستان یا مسجدسلیمان امروزی) و تولیت امامزاده هفت شهیدان در اختیار این خاندان بود. پس از کشف این چشمه‌ها در دوره قاجار شغل آنها به استحصال قیر از دره خرسان و حمل آن به شوشتر برای تجارت و فروش به سایر شهرها و کشورها تغییر یافت. این خاندان به همین دلیل به خاندان قیری مشهور شد. کشف چشمه‌های طبیعی نفت و استحصال قیر مقدمه‌ای بود بر عقد قرارداد قیری-دارسی در سال ۱۹۰۷ میلادی و حفر چاه نفت شماره یک توسط کمپانی ویلیام ناکس دارسی. در مذاکرات خاندان قیری با مجلس شورا در موضوع قراردادهای نفتی، احتشام‌السلطنه نمایندگی این خانواده را بر عهده داشت. ضمن اینکه اجاره‌دهندگان زمین چاه نفت به ویلیام ناکس دارسی، سید لطف اله ولد مرحوم سید کریم قیری و آقا سید آقایی ولد مرحوم سید محمد قیری ذکر شده‌اند.
مالکیت زمینهای چشمه‌های قیر

سید نعمت الله جزایری مؤلف تذکرۀ شوشتر مالکیت سادات را بر اراضی چشمه‌های نفت و قیر، که آن را  قیرلارستان می‌نامد، از دوره صفویه تأیید و تأکید کرده است که:
«هفتصد سال این اراضی نسل بعداز نسل در تصرف سادات بوده است. چشمۀ قیرلارستان که در آن محل واقع است از قدیم از متعلقات آن سرکار است و در رقم امضای شاه طهماسب ماضی مورخ به سال نهصد و پنجاه و دو که به اسم سیدمحمد تَلغری صدور یافته و در آنجا
میرسداهل تصحیح نسب ایشان نموده است، چشمۀ قیرلارستان منجمله موقوفات معدود شده و اینکه الحال مستمر شده که تیولداران همه ساله وجهی از آنجا بازیافت مینمایند از جمله بِدَع حادثه است و در پروانچۀ قدیم به اسم سیدعزالدین و سیدشهاب الدین احمد که الی الآن باقی است مورخ به سال هفتصد و بیست و شش عصارخانه و بساتین و قری
و مزارع بسیار تفضیل یافته که الحال اکثر آنها معدوم و به هیچ وجه حقیقت آنها معلوم نیست» 
 پس از اختلافات سادات قیری با شرکت نفت جنوب، روحانیون نجف ازجمله شریعت اصفهانی، شیخ عبدالله مازندرانی، سیدکاظم یزدی، ملامحمدکاظم خراسانی، صدر اصفهانی و تمام علمای خوزستان از متقدمین و متأخرین، به اسناد مالکیت سادات قیری بر اراضی مذکور حکم قطعی داده اند و به صراحت متذکر شده اند: «بر اولیای امور واجب و لازم است ید غاصبین را از سادات کوتاه فرمایند» (کمام، 9180 ،ص4) کارگزاران خوزستان ازجمله فخرالملک و حشمت السلطنه نیز در اسناد و مدارک متعدد بر مالکیت سادات تصدیق کرده اند (کمام، 9180 ،صص 4-5) بر پایۀ اسناد و مدارک فوق مالکیت اراضی و حق انحصاری استخراج قیرهای موجود در اراضی قیلارستان (قیرلارستان) شوشتر تا قبل از انعقاد قرارداد دارسی در اختیار سادات قیری قرار داشته است.
پیشینه کشف چشمه‌های قیر

سادات قیری که خاندانی اهل تجارت بودند، در مسیر تجارت خود بین شوشتر و اصفهان، هنگام عبور از دره خرسان (قیلارستان یا قیرلارستان که همان مسجدسلیمان امروزی است)، به چشمه‌هایی برخوردند که مایع سیاه‌رنگی از آن تراوش می‌کرده است. بعدها درمی‌یابند این ماده همان قیری است که در شاهنامه از آن سخن گفته شده و در زمان‌های دور از آن برای قیراندود کردن آثار تاریخی شوشتر همچون بندقیر و بند قیصر و نیز به‌عنوان جنگ‌افزار استفاده شده است.
روش ابداعی برای استحصال قیر

خاندان سادات قیری برای استفاده از این مایع سیاه رنگی که کشف کرده بودند، ابزاری ساختند و با استفاده از دیگی به ارتفاع ۴ متر و قطر ۲ متر، نفت را چند روز متوالی گرم نموده و غلیظ سازی می‌کردند تا حدی که مواد اضافه آن تبخیر شود و قیر مذاب باقی بماند. سپس با تخلیه این مواد در آب سرد، قیر لایه لایه شده و در آخر برای فروش به شهرها و کشورهای دیگر به شوشتر حمل می‌کردند.
فروش قیر و ورود اروپایی‌ها به منطقه

در حدود سال‌های ۸۶-۱۲۸۵ خورشیدی اولین بار ژاک دو مورگان (باستان شناس فرانسوی) از وجود قیر در اطراف شوشتر در درّه خرسان مطلع شد. قیرهای استحصال شده انگلیسی‌های جویای نفت از جمله کمپانی دارسی را نیز به منطقه کشاند. پس از آن انگلیسی­‌ها با حمایت دولت وقت ایران موفق شدند سادات قیری را راضی به بستن قرارداد با کمپانی دارسی کنند.
خانواده سادات قیری علی‌رغم میل باطنی با این قرارداد موافقت نمودند و ابتدا مقرر شد در درّه خرسان، در قیرلارستان شوشتر (محلی که بعداً شهر مسجدسلیمان شکل گرفت) چاه نفت حفر شود و کمپانی­ دارسی سالانه 1000 من نفت و 900 قران احمدشاهی (نقره­) به سادات قیری بپردازند. اما خانواده قیری که از این معامله خشنود نبودند اعتراض کرده و اعلام نمودند آن منطقه سرزمین اجدادی آنهاست. سپس با مداخله دولت مقرر شد که سادات قیری زمین‌هایشان را به انگلیسی­‌ها اجاره بدهند. این تصمیم در نهایت موجب بسته شدن قرارداد قیری-دارسی شد.
اختلافات با شرکت نفت جنوب

قرارداد دارسی و کمپانی نفت جنوب با بختیاری ها منجر به نادیده گرفتن حق مالکیت سادات قیری شوشتر بر اراضی قیلارستان (قیرلارستان یا مسجدسلیمان امروزی) گردید. این اراضی در ابتدا به کمپانی نفت جنوب اجاره داده شده بود، اما اهمیت اقتصادی آن سبب گردید تا کمپانی نفت جنوب مدعی مالکیت بر آنها شود و حق تملک سادات قیری را نادیده بگیرد. سادات قیری با انتخاب عبدالحسین دهدشتی به عنوان وکیل خویش موفق شدند مالکیت خود را بر آن زمین ها اثبات و منافع اقتصادی- سیاسی کمپانی نفت جنوب را متزلزل کنند. به پیشنهاد و پیگیری وکیل سادات قیری «مدیریت اداری و حسابرسی نفت» در خوزستان تشکیل و  سودجویی های درباریان و افراد متنفذ، از منابع نفت، متوقف و محدود گردید.
بیمارستان کودکان بندر عباس

بیمارستان کودکان بندر عباس واقع در بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در جنوب ایران است. این بیمارستان در شهر بندرعباس واقع شده و بیمارستانی دانشگاهی و آموزشی است.
تأسیس

«بیمارستان کودکان» در سال ۱۳۷۱ خورشیدی با ظرفیت ۱۳۰ تخت ثابت تأسیس شد.
تخصص‌ها

بخشهای تخصصی موجود در این بیمارستان عبارت‌اند از:
عفونی
قلب
اعصاب
آسم و آلرژی
نفرولوژی
گوارش
نوزادان
عمومی
منبع

د. علی، بن معیوف، حسن،. (العلاج فی محافظة هرمزجان و دول الخلیج)  ج۱. چاپ وانتشار سال ۱۹۹۸ میلادی.
https://web.archive.org/web/20181227081539/http://kdkh.hums.ac.ir/
| ن ب وبیمارستان‌های استان هرمزگان | ن ب وبیمارستان‌های استان هرمزگان |
| --- | --- |
اسامی:   بیمارستان رازی  بیمارستان فارابی بستک  بیمارستان جناح  بیمارستان ابوالفضل میناب  بیمارستان کیش  بیمارستان قشم  بیمارستان علی ابن ابیطالب رودان  بیمارستان رستمانی پارسیان  بیمارستان دکتر بهشتی  بیمارستان پارس ابوموسی  بیمارستان کودکان بندر عباس  بیمارستان شهید محمدی  بیمارستان دکتر شریعتی بندرعباس  بیمارستان ام لیلا  بیمارستان امام رضا  بیمارستان خلیج فارس
زندگی گمشده

| زندگی گمشده | زندگی گمشده |
| --- | --- |
پرونده:KaraEkmek.jpgپوستر سریال: پرونده:KaraEkmek.jpgپوستر سریال
ژانر: درام
فیلم‌نامه: گل ابوسمرچی یلدا اروغلو
کارگردان: تانر اکوردار سلین کیلیچارسلان
بازیگران: اوزلم ییلماز   انگین هپیلری   اوسهان چاکیر   آلتان ارککلی   گلچین سانترجی اوغلو    الیفجان اونگورلار    آنیل ایلتر    باشاک داشمان    هاله آکینلی    گونن آیکاچ    برکای تولوباچی    علی باریشیک   
کشور سازنده:  ترکیه
زبان اصلی: ترکی استانبولی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: هایری اصلان
مکان تولید: استانبول
فیلم‌برداری: اوزگور پلات
تولیدکننده: لیمون فیلم
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: آ تی وی
زندگی گمشده یا نان سیاه (به ترکی استانبولی: kara ekmek) یک مجموعه تلویزیونی درام ترکی ساخته شده توسط لیمون فیلم به کارگردانی تانر اکواردار و با بازی اوزلم یلماز ، انگین هپیلری ، اوشان چاکیر ، آلتان ارککلی ، گلچین سانترجی اوغلو ، الیفجان اونگورلار و آنیل ایلتر است. این سریال متشکل از ۲ و ۳۷ قسمت است.
بازیگران و شخصیت ها

اوزلم ییلماز - آسیه/سلین
انگین هپیلری - تایلان
اوسهان چاکیر - چتین
آلتان ارککلی - سلیم
گلچین سانترجی اوغلو - پروین
الیفجان اونگورلار - مینا
آنیل ایلتر - علی
باشاک داشمان - هاله
هاله آکینلی - قدریه
گونن آیکاچ - سمیرا
برکای تولوباچی - برکانت
علی باریشیک - مهمت
انتشار

| فصل | روز و ساعت پخش | شروع فصل | فینال فصل | تعداد قسمت های فیلمبرداری شده | محدوده بخش | سال انتشار | کانال تلویزیون |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| فصل ۱ | جمعه ساعت ۲۰٫۰۰ | ۲۳ ژانویه ۲۰۱۵ | ۱۹ ژوئن ۲۰۱۵ | ۲۲ | ۱-۲۲ | ۲۰۱۵ | آ تی وی |
| فصل ۲ | جمعه ساعت ۲۰٫۰۰ | ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۵ | ۲۵ دسامبر ۲۰۱۵ (نهایی) | ۱۵ | ۲۳-۳۷ | ۲۰۱۵ | آ تی وی |
:
زنان در رایانش

پیشگامان زن در محاسبات و علوم رایانه. از بالا به چپ: آدا لاولیس ، گریس هاپر ، ایدا رودز ، سوفی ویلسون ، امیناتا سانا کنگو ، مری لو جپسن.
زنان در اوایل قرن بیستم جزو اولین برنامه نویسان بودند و به‌طور قابل توجهی در این صنعت نقش داشتند. با تغییر فن آوری و شیوه‌ها، نقش زنان به عنوان برنامه نویسان تغییر کرده‌است و تاریخ ثبت شده این رشته دستاوردهای آنها را پایین آورده‌است.
تاریخ

از قرن ۱۸ میلادی، زنان در محاسبات علمی و علوم رایانه ای نقش داشته‌اند، از جمله پیش‌بینی‌های نیکول-رین لپوت از ستاره دنباله دار هالی، و محاسبه ماریا میچل از حرکت زهره. اولین الگوریتم در نظر گرفته شده برای اجرای یک رایانه توسط آدا لولاسی بود که پیشگام این زمینه بوده‌است. گریس هاپر اولین شخصی بود که یک کامپایلر را برای یک زبان برنامه‌نویسی طراحی کرد. در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و تا جنگ جهانی دوم، برنامه‌نویسی عمدتاً توسط زنان انجام می‌شد. مثالهای قابل توجه شامل رایانه‌های هاروارد، رمزگذاری در پارک بلتلی و مهندسی در ناسا است.
تاریخ > افغانستان

فرشته فروغ زنی افغان که در زمینه برنامه‌نویسی رایانه است امروز دانش خود را با دیگر دختران تقسیم می‌کند. او می‌خواهد این فرصت را در اختیار دیگر دختران افغان هم بگذارد؛ بنابراین او Code to Inspire را تأسیس کرده‌است؛ یک مؤسسه غیرانتفاعی که به عنوان مدرسه‌ای برای دانشجویان زن عمل کرده و در شهر هرات افغانسان، به آن‌ها چگونگی کدنویسی را می‌آموزد.
دوره دوسالهٔ کدنویسی برای ۸۰ تن از دختران دانش‌جوی رشتهٔ کامپیوتر ساینس، فارغان این رشته و شماری از دانش‌آموزان مکاتب برای بار دوم به هدف ارتقای ظرفیت دختران در بخش فناوری راه اندازی شد. ساخت اپلیکیشن و نرم‌افزارهای کاربردی توسط بانوان در ولایت هرات در حال افزایش است. در حالی از روند رو به رشد زنان در عرصه تکنولوژی و فناوری معلوماتی سخن به میان می‌آید که شمار بالایی از دختران هراتی مشغول آموزش مهارت‌های کدنویسی، گرافیک، طراحی وب سایت، ساخت برنامه‌های کابردی تلفن‌های همراه به ویژه گیم (بازی) هستند.
دانشجویان افغان به عنوان کاربر رایانه
جان مورتون

جان مورتون
جان مورتون (John Morton) (زادهٔ ۱۷۲۵ – درگذشتهٔ ۱ آوریل ۱۷۷۷)، کشاورز، نقشه‌بردار و حقوق‌دان اهل استان پنسیلوانیا و از بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا بود. او به عنوان نمایندهٔ کنگرهٔ قاره‌ای در طول انقلاب آمریکا، از امضاءکنندگان انجمن قاره‌ای و اعلامیه استقلال ایالات متحده بود. مورتون با رأی موافق به پنسیلوانیا اجازه داد، به نفع اعلامیه استقلال رأی دهد. مورتون ریاست کمیته‌ای را برعهده داشت، که مفاد معاهده را نوشت.
اوایل زندگی

مورتون در ۱۷۲۵ در حومهٔ ریدلی، در شهرستان چستر، شهرستان دلاور امروزی، پنسیلوانیا، به‌دنیا آمد. ماه دقیق تولد او مشخص نیست. پدرش، جان مورتون (ارشد)، از قومی فنلاندی (بالتیک) در فنلاند که در آن زمان بخشی از سوئد بود، به همراه پدرِپدربزرگش، مارتی مارتینن، یا مونس مارتنسون (نام جایگزین سوابق نظامی سوئد که بعدها به عنوان مورتون انگلیسی‌سازی شد) مهاجرت کرد. خود او اهل جووا فنلاند بود که در ۱۶۵۴ به سرزمین‌های استعماری سوئد به نام سوئد نو، رسیده بود. مادرش مری آرچر نیز فنلاندی‌تبار بود. مورتون تنها پسر پدرش بود که در ۱۷۲۴ قبل از تولدش، فوت کرد. زمانی که مورتون تقریبی هفت ساله بود، مادرش با جان اسکچلی، کشاورزی انگلیسی‌تبار که مورتون را آموزش داد، ازدواج کرد.
حرفهٔ سیاسی

مورتون در ۱۷۵۶ برای عضویت در مجمع استانی پنسیلوانیا انتخاب شد. سال بعد او به عنوان قاضی صلح منصوب شد، سمتی که تا ۱۷۶۴ برعهدهٔ او بود. همچنین او به عنوان نمایندهٔ کنگرهٔ تمبر در ۱۷۶۵ خدمت کرد. او در ۱۷۶۶ از مجلس استعفا داد تا به عنوان کلانتر شهرستان چستر خدمت کند. او در ۱۷۶۹ به مجلس بازگشت و در ۱۷۷۵ به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. در ضمن، شغل قضایی او با انتصابش در سمت دستیار قاضی دادگاه عالی پنسیلوانیا در ۱۷۷۴ به اوج خود رسید.
مورتون در ۱۷۷۴ و ۱۷۷۵ برای اولین و دومین کنگرهٔ قاره‌ای انتخاب شد. او با احتیاط به حرکت پنسیلوانیا به سمت استقلال کمک کرد، هرچند که با قانون اساسی رادیکال پنسیلوانیا در ۱۷۷۶ مخالفت کرد. زمانی که کنگره در ژوئن ۱۷۷۶ بحث در مورد قطعنامه استقلال را آغاز کرد، هیئت پنسیلوانیا دو تکه شد. بنجامین فرانکلین و جیمز ویلسون موافق اعلام استقلال و جان دیکنسون و رابرت موریس مخالفت اعلام استقلال بودند. مورتون تا قبل از ۱ ژوئیه که در کنار فرانکلین و ویلسون قرار گرفت، هیچ تعهدی به آن‌ها نداشت. زمانی که رأی نهایی در ۲ ژوئیه اخذ شد، دیکنسون و موریس رأی ممتنع دادند و به هیئت پنسیلوانیا اجازه دادند تا از قطعنامه استقلال حمایت کنند. مورتون این اعلامیه را در ۲ اوت با اکثر نمایندگان دیگر امضا کرد.
مورتون رئیس کمیته‌ای بود که مفاد عهدنامه را نوشت، هرچند که او قبل از تصویب این مفاد، به احتمال در اثر بیماری سل، فوت کرد.
میراث

مورتون در میان امضاءکنندگان اعلامیه استقلال، اولین کسی بود که فوت کرد و در محل خاکسپاری کلیسای سنت پل قدیمی (که به عنوان محل دفن قدیمی سوئدی‌های قدیمی شناخته می‌شود) در چستر، پنسیلوانیا دفن شد. قبر مورتون تا اکتبر ۱۸۴۵، زمانی که ابلیسک مرمری ۱۱ فوتی امروزی توسط نوادگان او ساخته شد، بدون علامت باقی ماند.
در کتیبه ضلع غربی بنای یادبود آمده‌است:
تقدیم برای یادبود جان مورتون، یکی از اعضای اولین کنگرهٔ آمریکا از استان پنسیلوانیا که در نیویورک در ۱۷۶۵ دور هم جمع شدند و کنگرهٔ بعدی که در فیلادلفیا در ۱۷۷۴ تشکیل شد. متولد ۱۷۲۴ پس از میلاد – درگذشتهٔ در آوریل ۱۷۷۷.
در کتیبه ضلع شرقی بنای یادبود آمده‌است:
در رأی‌گیری استان‌ها در مورد مسئله استقلال مستعمرهٔ آمریکا، گره‌ای وجود داشت تا زمانی که رأی پنسیلوانیا داده شد. دو نفر رأی مثبت و دو نفر منفی دادند. این گره و تساوی ادامه یافت تا اینکه رأی آخرین عضو، جان مورتون، در مورد اعلام دیپلم شکوه آزادی آمریکا، تصمیم گرفت.
در کتیبه ضلع جنوبی بنای یادبود آمده‌است:
در ۱۷۷۵، در حالی که رئیس مجلس پنسیلوانیا، جان مورتون به عضویت کنگره انتخاب شد، در جلسه به یاد ماندنی ۱۷۷۶، برای آخرین بار در آن هیئت والامقام شرکت کرد و با امضای اعلامیهٔ استقلال، نام خود را در یاد مردم سپاسگزار آمریکا تثبیت کرد.
در کتیبه ضلع شمالی یادبود آمده‌است:
جان مورتون که توسط دوستانش به دلیل جسارت در دادن رأی تعیین‌کننده خود به اعلامیه استقلال مورد انتقاد قرار گرفته بود، روح نبوی او از بستر مرگش این پیام را به آن‌ها دیکته کرد: به آن‌ها بگویید که باید زنده بمانند و ساعتی را ببینند که باید باشکوه‌ترین خدمتی را که تا کنون به کشورم کرده‌ام، تصدیق کنند.
پس از اینکه دانشگاه تورکو، به این نتیجه رسید که حوزه مطالعاتی در مورد آمریکای شمالی پراکنده‌است و نیاز به یک مؤسسه ملی است، مرکز مطالعات آمریکای شمالی جان مورتون را در ۲۰۱۳ تأسیس کرد.
زندگی شخصی

مورتون با آن جاستیس از شهرستان چستر ازدواج کرد. آن‌ها والدین سه پسر و پنج دختر بودند؛ آرون، اسکچلی، جان، مری، سارا، لیدیا، آن و الیزابت. پسر دوم مورتون، اسکچلی، در میان شبه نظامیان پنسیلوانیایی ارتش قاره‌ای در طول جنگ انقلابی آمریکا، سرگرد بود. مورتون یکی از اعضای فعال کلیسای انگلیکن (مذهبی در میان کاتولیک و پروتستان که از زمان هنری هشتم در انگلستان رواج پیدا کرد) در شهرستان چستر بود.
ارجاعات

↑  Martin, John Hill (1877). Chester (and Its Vicinity,) Delaware County, in Pennsylvania. Philadelphia: Wm. H. Pile & Sons. p. 138. Retrieved 12 January 2018.
↑  «U.S. Embassy Photo Gallery». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۲۲.
↑  John Mortonin jalanjäljillä Philadelphiassa بایگانی‌شده  در ۲۰۲۰-۱۰-۰۱ توسط Wayback Machine (in Finnish)
↑  YLE: John Mortonin syntyperä syynissä Raytalammilla (in Finnish)
↑  Ashmead, Henry Graham (1884). History of Delaware County, Pennsylvania. Philadelphia: L.H. Everts & Co. p. 738. Retrieved 18 June 2017.
↑  Lossing, B.J. (1857). Biographical Sketches of the Signers of the American Declaration of Independence. New York: Derby & Jackson. p. 112.
↑  Lossing, B.J. (1857). Biographical Sketches of the Signers of the American Declaration of Independence. New York: Derby & Jackson. pp. 112–113. Retrieved 4 July 2017.
↑  جان مورتون در وبگاه قبریاب
↑  Smith, H.V. (1914). Chester and Vicinity. Chester, Pennsylvania. p. 8. Retrieved 2 March 2018.
↑  Ashmead, Henry Graham (1884). History of Delaware County, Pennsylvania. Philadelphia: L.H. Everts & Co. p. 340. Retrieved 24 December 2017.
↑  Ashmead, Henry Graham (1883). Historical Sketch of Chester, on Delaware. Chester, PA: Republican Steam Printing House. p. 193. Retrieved 5 May 2018.
↑  Ashmead, Henry Graham (1883). Historical Sketch of Chester, on Delaware. Chester, PA: Republican Steam Printing House. pp. 193–194. Retrieved 5 May 2018.
↑  Ashmead, Henry Graham (1883). Historical Sketch of Chester, on Delaware. Chester, PA: Republican Steam Printing House. p. 194. Retrieved 5 May 2018.
↑  "Founding of the JMC". Archived from the original on 25 May 2018. Retrieved 24 May 2018.
↑  Martin, John Hill (1877). Chester (and Its Vicinity,) Delaware County, in Pennsylvania. Philadelphia: Wm. H. Pile & Sons. p. 141. Retrieved 12 January 2018.
↑  Martin, John Hill (1877). Chester (and Its Vicinity,) Delaware County, in Pennsylvania. Philadelphia: Wm. H. Pile & Sons. p. 142. Retrieved 12 January 2018.
برای مطالعه بیشتر

Morton, John S. A History of the Origin of the Apellation Keystone State as Applied to the Commonwealth of Pennsylvania: Together with Extracts from Many Authorities Relative to the Adoption of the Declaration of Independence by the Continental Congress, July 4, 1776; To Which is Appended the New Constitution of Pennsylvania with an Alphabetical Contents. Philadelphia: Claxton, Remsen & Haffelfinger, 1874.
سنگ یادبود مورتون، در پنسیلوانیا
زنگدر

مکان
| زنگدر (شازند) | زنگدر (شازند) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
زنگدر (شازند): زنگدر (شازند)
مختصات: ۳۳°۴۲′ شمالی ۴۹°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۰°شمالی ۴۹٫۵۸۳°شرقی﻿ / 33.700; 49.583: مختصات: ۳۳°۴۲′ شمالی ۴۹°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۰°شمالی ۴۹٫۵۸۳°شرقی﻿ / 33.700; 49.583
استان: مرکزی
شهرستان: شازند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوهسار
جمعیت: ۲۶۸ نفر (سرشماری ۹۵)
زنگدر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان شازند در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهسار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۴ نفر (۷۸خانوار) بوده‌است.
جبهه خلق برای آزادی خلیج عربی اشغالی

| جبهه خلق برای آزادی خلیج عربی اشغالی الجبهة الشعبیة لتحریر الخلیج العربی المحتل | جبهه خلق برای آزادی خلیج عربی اشغالی الجبهة الشعبیة لتحریر الخلیج العربی المحتل |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: 1968
انحلال و برچینش: 1974
پیشین: جبهه آزادیبخش ظفار NDFLOAG
پسین: جبهه خلق برای آزادی عمان جبهه خلق برای آزادی بحرین
مرام سیاسی: ملی‌گرایی عربی مارکسیسم
وابستگی بین‌المللی: جنبش ملی‌گرای عرب
جبهه خلق برای آزادی خلیج عربی اشغالی (عربی: الجبهة الشعبیة لتحریر الخلیج العربی المحتل، به صورت مختصر PFLOAG)، که بعدها به جبهه خلق برای آزادی عمان و خلیج عربی (عربی: الجبهة الشعبیة لتحریر عُمان والخلیج العربی) تغییرنام داد، یک سازمان انقلابی ملی‌گرای مارکسیست و عرب در کشورهای عربی خلیج فارس بود. این جبهه در سال ۱۹۶۸ به عنوان جانشین جبهه آزادیبخش ظفار سازماندهی شد. جبهه با داشتن روابط نزدیک با دولت یمن جنوبی، دفتر خود را در آنجا افتتاح کرد. با پشتیبانی یمن جنوبی، چریکهای جبهه توانستند کنترل قسمتهای زیادی از ظفار غربی را به دست بگیرند. در اوت ۱۹۶۹ جبهه شهر  رخیوت را تسخیر کرد. هدف این سازمان سرنگونی همه سلطنت‌ها در منطقه خلیج فارس بود.
در سال ۱۹۷۴ این سازمان به دو نهاد جداگانه تقسیم شد: جبهه مردمی برای آزادی عمان و جبهه مردمی برای آزادی بحرین. فعالیتهای جبهه در شورش ظفار در عمان در اوج خود بود.
سارا قائدی

| سارا قائدی | سارا قائدی |
| --- | --- |
شهردار منطقه یک شیراز: شهردار منطقه یک شیراز
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ آذر ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱ آذر ۱۴۰۳
اولین بانوی شهردار منطقه یک شیراز: اولین بانوی شهردار منطقه یک شیراز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
تخصص: مهندسی
سارا قائدی سرپرست شهرداری منطقه یک شیراز است که اولین بانویی است که به سمت شهرداری برزگترین و اصلی‌ترین منطقه شیراز به عنوان پایتخت زیست‌محیطی منصوب شده است.
وظایف اجرایی به عنوان شهردار

وی باید شهردار منطقه یک شیراز وظیفه نظارت بر امور مالی و وصول درآمد منطقه، انجام امور مربوط به خدمات شهری و تلاش در تأمین نیازمندی‌های زیست‌محیطی منطقه و کنترل فعالیت پیمانکاران خدمات شهری، ایجاد و حفظ فضاهای سبز، نظارت بر اجرای امور عمرانی منطقه، نظارت بر عوامل تحت امر دخیل بر صدور پروانه ساختمانی، عملیات ساختمانی و ساخت‌وسازهای محدوده منطقه، اجرای طرح‌های ترافیکی در سطح منطقه، امور فرهنگی و اجتماعی محدوده منطقه، تهیه و پیشنهاد بودجه منطقه شهرداری و اصلاح آن و اقدام در جهت اجرای بودجه مصوب از شورای شهر در سطح منطقه یک.
لوکا گوادانینو

| لوکا گوادانینو | لوکا گوادانینو |
| --- | --- |
گوادانینو در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۷: گوادانینو در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۱۷
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) پالرمو، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: سینما
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷ - تاکنون
آثار: من عشق هستم، مرا با نامت صدا کن، شیرجه، سوسپیریا
لوکا گوادانینو (انگلیسی: Luca Guadagnino؛ زادهٔ ۱۹۷۱) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل ایتالیا است.
گزیده فیلم‌شناسی

| سال | نام | کارگردان | تهیه‌کننده | فیلمنامه‌نویس |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹ | قهرمانان | آری | نه | آری |
| ۲۰۰۵ | ملیسا پی. | آری | نه | آری |
| ۲۰۰۹ | من عشق هستم | آری | آری | آری |
| ۲۰۱۵ | شیرجه | آری | آری | نه |
| ۲۰۱۷ | مرا با نامت صدا کن | آری | آری | نه |
| ۲۰۱۸ | سوسپیریا | آری | آری | نه |
| ۲۰۲۱ | بکت | نه | آری | نه |
| ۲۰۲۲ | استخوان‌ها و همه | آری | آری | نه |
| ۲۰۲۳ | اینیا | نه | آری | نه |
| ۲۰۲۳ | تعطیلات | نه | آری | نه |
| ۲۰۲۴ | چلنجرز | آری | آری | نه |
| ۲۰۲۴ | کوئیر | آری | آری | نه |
| ۲۰۲۵ | بعد از شکار | آری | آری | نه |