stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نسل‌کشی یونانیان
پیامدها

در بند ۱۴۲ پیمان سور، که در سال ۱۹۲۰ و پس از جنگ جهانی اول آماده گردیده بود، رژیم ترکیه «تروریست» خوانده شده بود. همچنین این پیمان شامل فصلی بود با عنوان «تلاش برای جبران اشتباهاتی که ترکیه به وسیلهٔ کشتارها در طول جنگ بر ضد مردم بی گناه مسیحی مرتکب شده‌است.» پیمان سور هیچگاه توسط دولت ترکیه به امضاء نرسید بلکه در نهایت با پیمان لوزان جایگزین گردید. این پیمان جدید که با عنوان «اعلام عفو عمومی» همراه شده بود، شامل هیچ بند یا فصلی به منظور تنبیه عاملان جنایات جنگی در طول نسل‌کشی یونانیان و ارمنی‌ها در احترام به قربانیان این فجایع نبود.
در سال ۱۹۲۳، مسئلهٔ مبادلهٔ جمعیت میان دو کشور یونان و ترکیه مطرح گردید که این کار در نتیجهٔ نسل‌کشی ناتمام یونانی‌تبارهای حاضر در ترکیه و نیز کشتار مشابه ترک‌تبارهای حاضر در مناطق یونانی صورت گرفت. بر اساس سرشماری دولت یونان، در سال ۱۹۲۸ میلادی ۱٫۱۰۴٫۲۱۶ یونانی‌تبار در خلال این مبادلهٔ جمعیت از کشور ترکیه خارج و به مناطق امروزی یونان رسیدند. در کل دانستن این مطلب که دقیقاً چه تعداد یونانی مستقر در آناتولی در طول نسل‌کشی سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۳ جان خود را از دست دادند، یا این‌که چه تعداد از یونانی‌تباران آناتولی به یونان تبعید شده یا در خلال نسل‌کشی به شوروی فرار کردند، ناممکن است. اما در کل می‌توان گفت که نزدیک به یک میلیون یونانی در نتیجهٔ سیاست‌های دولتمردان ترک، جان خود را از دست دادند.
به رسمیت‌شناسی نسل‌کشی > از دیدگاه واژه

واژهٔ نسل‌کشی برای نخستین بار در اوایل سال ۱۹۴۰ توسط رافائل لمکین، وکیل لهستانی یهودی‌تبار، مطرح شد. همچنین لمکین در خلال نوشته‌هایش در مورد نسل‌کشی سرنوشت یونانی‌های مقیم ترکیه را نیز جزو این‌گونه اعمال گنجانده بود. در آگوست سال ۱۹۴۶ روزنامهٔ نیویورک تایمز در خبرهایش نوشت:
نسل‌کشی نه واقعهٔ جدیدی است و نه در گذشته به‌طور کامل نادیده گرفته شده‌است. … کشتار جمعیت یونانی و ارمنی توسط ترک‌ها واقعه‌ای است که ترجیحاً به خاطر مسائل سیاسی بی هیچ مجازاتی رها شد. اگر پروفسور لمکین این‌گونه با این مسئله برخورد کند در آینده‌ای نه چندان دور واژهٔ نسل‌کشی به عنوان یک جرم بین‌المللی شناخته خواهد شد…
انجمن جلوگیری و مجازات جنایات نسل‌کشی در دسامبر ۱۹۴۸ توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد مورد پذیرش قرار گرفت و سرانجام در ژانویه ۱۹۵۱ بر سر قدرت آمد. در این انجمن واژهٔ نسل‌کشی در تمام ابعاد شرعی و حقوقی خود تعریف شده‌است. این در حالیست که برخی تعاریف دیگر نیز از نسل‌کشی وجود دارد که توسط تاریخ‌دانان و محققان دیگر مطرح شده‌است و گاهی اوقات در موارد تحقیقاتی و آکادمیک به عنوان تعاریف مناسب‌تری برای نسل‌کشی مطرح می‌شوند.
قبل از این‌که در سال ۱۹۴۰ واژهٔ نسل‌کشی به‌طور رسمی مطرح گردد، کشتار یونانیان مستقر در عثمانی توسط خود یونانیان با عناوین «کشتار»(یونانی:η Σφαγή)، «فاجعه بزرگ»(یونانی:η Μεγάλη Καταστροφή) و «تراژدی بزرگ»(یونانی:η Μεγάλη Τραγωδία) مطرح می‌شد. اما منابع اصلی، برای این فاجعه از عناوین فی البداهه‌ای چون «نابودی»، «براندازی از پیش برنامه‌ریزی شده»، «رشته کشتارهای مداوم» و «کشتار دسته‌جمعی» استفاده می‌کردند.
به رسمیت‌شناسی نسل‌کشی > از دیدگاه محققان

در دسامبر سال ۲۰۰۷ انجمن بین‌المللی محققان نسل‌کشی به عنوان اولین و خبره‌ترین سازمان در مورد مسائل نسل‌کشی مصوبه‌ای را به تصویب رساند که بر طبق آن کشتار یونانیان مقیم عثمانی به وسیلهٔ ترکان در طول سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۳ رسماً «نسل‌کشی» خوانده شد. استفاده از واژهٔ «نسل‌کشی یونانیان» این موضوع را به اثبات می‌رساند که یونانی‌های مقیم عثمانی نیز به همراه دیگر گروه‌های مسیحی منطقه از جمله ارمنی‌ها و آشوریان از اهداف پاکسازی‌های نژادی ترکان عثمانی بوده‌اند. این نتیجه در روز ۱ دسامبر ۲۰۰۷ به تصویب رسید و در نهایت در روز ۱۶ دسامبر گزارش رسمی آن توسط انجمن (IAGS) برای عموم مردم پخش گردید. مصوبهٔ سازمان (IAGS) با رأی موافق اکثریت اعضای انجمن به تصویب رسید. با این حال تعداد اندکی از اعضای انجمن معتقد بودند که اعلام رسمی چنین نتیجه‌ای هنوز نیازمند تحقیقات تخصصی بیشتری است. آن‌ها همچنین در این‌باره نام محققانی را برشمردند که در زمینهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها نیز آثار متعددی به چاپ رسانده‌اند. از آن جمله می‌توان به تانر آکام، پیتر بالاکیان، استفان فینشتاین، اریک ویتز و رابرت ملسون اشاره کرد.
مارک لوین، یکی از اعضای انجمن، در مورد عدم استفاده از واژهٔ نسل‌کشی توسط تاریخ‌دانان و شاهدان واقعه، این‌گونه برداشت می‌کند که آن‌ها به‌طور حتم با این کار می‌خواسته‌اند از مقایسه این رخداد با رخداد بزرگتری چون نسل‌کشی ارمنی‌ها جلوگیری کنند. همچنین تاریخ‌دان دیگری به نام مارک مازور تأکید می‌کند که تبعید اجباری یونانیان در مقایسه با ارمنی‌ها در مقیاس بسیار کوچکتری صورت پذیرفت و به نظر نمی‌آید که به منظور مرگ کامل قربانیان انجام شده باشد، این در حالیست که رویداد رخداده برای ارمنی‌ها با هدف و منظور متفاوتی از یونانی‌ها به انجام رسید. اما از سوی دیگر به عنوان مثال نیل فرگوسن، از اعضای موافق انجمن، از مقایسه سرنوشت قربانیان یونانی با همتایان ارمنی‌شان، ذکر می‌کند که انتخاب واژهٔ «نسل‌کشی» می‌تواند مناسب باشد. برخی دیگر از محققان نسل‌کشی از جمله دومینیک اسچالر و زورگن زیمرر حتی پا را از این فراتر گذاشته و بیان کرده‌اند که «نسل‌کشی خواندن کشتارهای صورت گرفته بر ضد یونانیان کاملاً واضح است.»
با این وجود تا به امروز همایش‌ها و سمینارهای متعددی در بسیاری از دانشگاه‌های غربی در مورد این رویداد برگزار شده‌است که از آن جمله می‌توان به دانشگاه نیومکزیکو، کالج چارلزتون، دانشگاه میشیگان و دانشگاه جدید ولز جنوبی اشاره کرد.
به رسمیت‌شناسی نسل‌کشی > از دیدگاه سیاسی

پارلمان کشور یونان در مورد سرنوشت یونانیان کشته‌شده در امپراتوری عثمانی دو لایحه را به ترتیب در ۸ مارس ۱۹۹۴ و ۱۳ اکتبر ۱۹۹۸ به تصویب رساند. اولین قانون که در سال ۱۹۹۴ به تصویب رسید تنها کشتار یونانیان منطقهٔ پونتوس آسیای کوچک را «نسل‌کشی» خواند و روز ۱۹ می را به عنوان روز یادبود قربانیان برگزید، در حالی که دومین قانون مصوب در سال ۱۹۹۸ کشتار مردمان یونانی در تمام منطقهٔ آناتولی را «نسل‌کشی» خوانده و نیز روز ۱۴ سپتامبر را برای روز یادبود برگزید.
کشور قبرس نیز امروزه کشتار یونانیان آناتولی را به عنوان «نسل‌کشی» به رسمیت می‌شناسد.
دولت ترکیه نیز در واکنش به قانون مصوب سال ۱۹۹۸ یونان، بیانیه‌ای را صادر کرد مبنی بر این‌که «نسل‌کشی» خواندن این رویدادها «فاقد هرگونه پایه و اساس تاریخی است». همچنین وزیر امور خارجهٔ ترکیه طی بیانیه‌ای اعلام کرد که «ما این مصوبه را به شدت محکوم می‌کنیم». او در ادامهٔ سخنانش اظهار کرد که «پارلمان یونان با این مصوبه، که در حقیقت می‌بایست به جای آن از مردم ترک به خاطر کشتارها و ویرانی‌های بزرگی که کشور یونان در منطقه آناتولی ایجاد کرده بود عذرخواهی کند، نه تنها از سیاست قدیمی یونانیان در تحریف تاریخ حمایت می‌کند، بلکه نشان می‌دهد که ذهن کشورگشای یونانی‌ها هنوز هم زنده‌است». از سوی دیگر قانون مصوب پارلمان یونان با یک سری مخالفت‌های داخلی نیز مواجه گردید، که به دلایلی چون تفسیر اشتباه این مصوبه از فرمان مربوط به رویدادهای کشتار ۱۹۲۲ ازمیر و باور به این‌که این عمل به خاطر انگیزه‌های سیاسی بوده و نه نژادپرستانه، صورت گرفت. آنجلوس الفانتیس تاریخدان یونان معاصر در این مورد تأکید می‌کند که پارلمان یونان «همانند یک احمق» رفتار کرده‌است.
کالین تاتس پروفسور علوم سیاسی دانشگاه ملی استرالیا در کتاب خود با عنوان «تصمیم برای نابودی: تفکری بر نسل‌کشی» استدلال می‌کند که دولت ترکیه سعی دارد تا با انکار نسل‌کشی از به خطر افتادن «رؤیای نود و پنج سالهٔ خود در تبدیل شدن به مظهر دموکراسی در خاور نزدیک» جلوگیری کند. الیزابت برنز کولمن و کوین وایت نیز در کتابشان با عنوان «مذاکره بر سر مقدسات: تجاوز و توهین به مقدسات در جامعهٔ چند فرهنگی» فهرستی از دلایلی را منتشر کردند که بازگوکنندهٔ ناتوانی دولت ترکیه دراعتراف به نسل‌کشی‌های انجام‌گرفته توسط ترکان جوان است.
به رسمیت‌شناسی نسل‌کشی > از دیدگاه جامعهٔ بین‌الملل

این واقعه در برخی از ایالات کشور آمریکا با عنوان «نسل‌کشی» شناخته می‌شود. تا به امروز ایالات کارولینای جنوبی، نیوجرسی، فلوریدا، ماساچوست، پنسیلوانیا و ایلینوی نسل‌کشی یونانیان آناتولی را به رسمیت شناخته‌اند. علاوه بر این جورج پاتاکی فرماندار ایالت نیویورک، روز ۱۹ می ۲۰۰۲ را به عنوان «روز یادبود نسل‌کشی یونانیان پونتیک» اعلام کرد. با این وجود از آنجایی که ایالات داخلی آمریکا قدرتی درسیاست خارجه کشور ندارند این بیانیه‌ها به‌طور قانونی در سطح فدرال ایالات متحده به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
ارمنستان در اولین گزارش خود به «منشور اروپا برای زبان‌های منطقه‌ای یا در اقلیت» از «شورای اروپا»، فاجعهٔ نسل‌کشی یونانیان، یادبود آن، و مرگ در کل ۶۰۰٫۰۰۰ یونانی در منطقهٔ آناتولی را برشمرد. علاوه بر این در ۱۹ می ۲۰۰۴ مراسم بزرگداشت یونانیان پونتیک قربانی در فاجعه نسل‌کشی یونانیان در ایروان پایتخت ارمنستان و با حضور آنتونیوس ولاویانوس(سفیر یونان در ارمنستان)، شخصیت‌های برجسته، مأموران دولت و باقی مردم عادی ارمنستان برگزار شد.
در استرالیا این موضوع در ۴ می ۲۰۰۶ در پارلمان ویکتوریا توسط وزیر دادگستری استرالیا، جنی میکاکوس، به بحث گذاشته شد. و در نهایت در ۳۰ آوریل ٬۲۰۰۹ مجلس پارلمان جنوب استرالیا قانونی را به تصویب رساند که بر مبنای آن «مرگ ۳٫۵ میلیون نفر مسیحی آشوری، ارمنی و یونانی مستقر در منطقهٔ آناتولی که بعدها جزئی از امپراتوری عثمانی گردید با روش‌هایی چون قتل، تبعید، گرسنگی و کشتار تا سال ۱۹۲۳» با عنوان نسل‌کشی به رسمیت شناخته شد.
گرامی‌داشت قربانیان نسل‌کشی

بناهای یادبود متعددی به منظور گرامی‌داشت یاد و خاطره قربانیان نسل‌کشی در سرتاسر یونان برپا گردیده‌است. همچنین در برخی کشورهای دیگر از جمله آلمان، کانادا، ایالات متحده، قزاقستان و اخیراً استرالیا نیز تندیس‌ها و بناهایی بدین منظور ایجاد شده‌است.
برابرهای انگلیسی

↑  Teşkilat-ı Mahsusa
↑  Phocaea
↑  George W. Rendel
↑  Henry Morgenthau
↑  Cosswa Anckarsvärd
↑  Iznik
↑  Arnold Joseph Toynbee
↑  Relief Committee for Greeks of Asia Minor
↑  George W. Rendel
↑  Hans Freiherr von Wangenheim
↑  Richard von Kühlmann
↑  Johannes Lepsius
↑  Stanley Hopkins
↑  The New York Times
↑  Pulitzer Prize
↑  International League for the Rights and Liberation of Peoples
↑  Merrill D. Peterson
↑  George K. Valavanis
↑  Constantine G Hatzidimitriou
↑  Edward Hale Bierstadt
↑  George Nathaniel Curzon
↑  Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (CPPCG)
↑  International Association of Genocide Scholars (IAGS)
↑  Taner Akcam
↑  Peter Balakian
↑  Stephen Feinstein
↑  Eric Weitz
↑  Robert Melson
↑  Mark Levene
↑  Mark Mazower
↑  Niall Ferguson
↑  Dominik J. Schaller
↑  Jürgen Zimmerer
↑  Angelos Elefantis
↑  Colin Tatz
↑  With Intent to Destroy: Reflections on Genocide
↑  Elizabeth Burns Coleman
↑  Kevin White
↑  Negotiating the Sacred: Blasphemy and Sacrilege in a Multicultural Society
↑  George Pataki
↑  European Charter for Regional or Minority Languages
↑  Antonios Vlavianos
↑  Parliament of Victoria
↑  Jenny Mikakos
نتایج آمار دولت عثمانی در سال ۱۹۱۴ جمعیت یونانیان در آناتولی را در حدود ۱٫۸ میلیون نفر اعلام کرده‌است.
منطقهٔ تاریخی پونتوس که از زمان پیش از میلاد مسیح و تا قبل از فاجعهٔ نسل‌کشی، سکونت‌گاه بیشتر مردم یونانی مقیم آناتولی بوده‌است.
اجساد سوختهٔ قربانیان یونانی پس از واقعهٔ کشتار ازمیر. عکس گرفته شده توسط گروه صلیب سرخ (سال ۱۹۲۲ میلادی).
تصویری از آتش‌سوزی ازمیر در خلال کشتار یونانیان این شهر. (سال ۱۹۲۲ میلادی)
شهروندان یونانی برای نجات از کشتار ازمیر در حال تلاش برای رسیدن به کشتی‌های نیروهای متفقین هستند (سال ۱۹۲۲). این عکس از یک ناو جنگی ایالات متحده گرفته شده‌است.
اسماعیل انور پاشا ، وزیر جنگ عثمانی در جنگ جهانی اول،  یکی از مهره‌های کلیدی در نسل‌کشی یونانیان و ارمنی‌ها قلمداد می‌شود.
تیتر روزنامه نیویورک تایمز مربوط به سال ۱۹۱۵ میلادی. در پایین صفحه بیان شده‌است که همه جمعیت مسیحی (یونانی) ترابوزان کشته شده‌اند.
جسد کودک قربانی در کنار بزرگسالان. این عکس نشان‌دهندهٔ وسعت فاجعه‌است که در آن حتی به کودکان خردسال نیز رحم نمی‌شد. (سال ۱۹۲۲)
بنای یادبود قربانیان فاجعه نسل‌کشی، جنوب استرالیا.
ساپ‌ویت بیبی

| ساپ‌ویت بیبی | ساپ‌ویت بیبی |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن آب‌نشین
تولیدکننده: شرکت هوانوردی ساپ‌ویت
نخستین پرواز: سپتامبر ۱۹۱۵
معرفی‌شده در: ۱۹۱۵
کاربر اصلی: سرویس هوایی نیروی دریایی بریتانیابخش هوانوردی نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا
تعداد ساخته‌شده: ۳۸۶ فروند
ساپ‌ویت بیبی (به انگلیسی: Sopwith Baby) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره تک‌سرنشین از نوع بمب‌افکن آب‌نشین ساخت شرکت هوانوردی ساپ‌ویت بود. هواگرد ساپ‌ویت بیبی نخستین پروازش را در ماه سپتامبر سال ۱۹۱۵ انجام داد. در مجموع ۳۸۶ فروند از این هواگرد ساخته شد.
حداکثر ارتفاع پروازی این هواگرد ۱۰٬۰۰۰ فوت (۳٬۰۴۸ متر) بود. این هواگرد می‌توانست با سرعتی بین ۱۵ گره (۲۸ کیلومتر بر ساعت) تا ۱۸ گره (۳۳ کیلومتر بر ساعت) برای حدود دو و نیم ساعت پرواز کند.
گم شدن الماس اشک

| گم شدن الماس اشک | گم شدن الماس اشک |
| --- | --- |
پوستر انتشار سینمایی: پوستر انتشار سینمایی
کارگردان: جودی مارکل
تهیه‌کننده: برد مایکل گیلبرت رابی کاس برد استوکس رکسانا رانان
فیلمنامه‌نویس: تنسی ویلیامز
بازیگران: برایس دالاس هاوارد کریس ایوانز الن برستین آن مارگرت ویل پاتون میمی گامر جسی کالینز
موسیقی: مارک اورتن
فیلم‌بردار: جایلز ناتجنز
تدوین‌گر: سوزان ای مورس جرمی ورکمن
شرکت تولید: فیلم کنستانتین
توزیع‌کننده: اسکرین مدیا فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-09-۱۲) (فستیوال فیلم تورنتو)  ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۱۲-۳۰) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶٫۵ میلیون دلار
گم شدن الماس اشک (انگلیسی: The Loss of a Teardrop Diamond) یک فیلم مستقل آمریکایی در سال ۲۰۰۸ به کارگردانی جودی مارکل است. این فیلم بر پایه فیلم‌نامه‌ای فراموش‌شده از تنسی ویلیامز در سال ۱۹۵۷ ساخته شده‌است و برایس دالاس هاوارد در نقش اصلی فیشر ویلو بازی می‌کند. این فیلم در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹ اکران شد و آخرین فیلم اکران‌شده در دههٔ ۲۰۰۰ میلادی است.
بازیگران

برایس دالاس هاوارد
کریس ایوانز
الن برستین
آن مارگرت
میمی گامر
ویل پاتون
جسی کالینز
پیتر گرتی
مارین ایرلند
نمونه‌بردار و نگهدار

یک مدار ساده‌شده نمونه‌بردار و نگهدار. AI یک ورودی آنالوگ است، AOیک خروجی آنالوگ، C سیگنال کنترل.
در الکترونیک، یک مدار نمونه‌بردار و نگهدار (Sample and hold) (همچنین به عنوان نمونه دنباله نیز شناخته می‌شود) یک دستگاه آنالوگ است که نمونه (ضبط، گرفتن) ولتاژی از یک سیگنال آنالوگ که به‌طور مداوم تغییر می‌کند، مقدار آن را در سطح ثابتی برای حداقل مدت زمان معین‌شده (قفل، انجماد) نگه می‌دارد. مدارهای نمونه‌بردار و نگهدار و آشکارساز قله ادوات حافظه آنالوگ ابتدایی هستند. آن‌ها به‌طور معمول در مبدل‌های آنالوگ به دیجیتال مورد استفاده قرار می‌گیرند تا تغییرات سیگنال ورودی که می‌تواند فرایند تبدیل را خراب کند از بین ببرد. آن‌ها همچنین در موسیقی الکترونیکی مورد استفاده قرار می‌گیرند، به عنوان مثال برای برقراری ارتباط کیفیت تصادفی برای نت‌های پیاپی پخش‌شده.
یک مدار نمونه‌بردار و نگه‌دار معمولی، بار الکتریکی را در یک خازن ذخیره می‌کند و حداقل دارای یک قطعه کلیدزنی مانند کلید فِت (ترانزیستور اثر میدانی) و به‌طور معمول یک تقویت‌کننده عملیاتی است. برای نمونه‌برداری از سیگنال ورودی، کلید، خازن را به خروجی تقویت‌کننده بافر متصل می‌کند. تقویت‌کننده بافر خازن را شارژ یا تخلیه می‌کند به‌طوری که ولتاژ دو سر خازن عملاً برابر یا متناسب با ولتاژ ورودی است. در حالت نگهداری کلید خازن را از بافر جدا می‌کند. خازن به‌طور دائم توسط جریان‌های نشتی خود و جریان‌های بار قابل استفاده تخلیه می‌شود، که باعث می شود مدار ذاتاً فرار باشد، اما از دست دادن ولتاژ ( افت ولتاژ) در مدت زمان نگهداری مشخص‌شده در حاشیه خطای قابل قبول باقی می‌ماند.
زمان‌های نمونه‌برداری
نمونه‌بردار و نگهدار.
پیاده‌سازی

برای ثابت نگه داشتن ولتاژ ورودی، تا حد امکان، لازم است که خازن نشت بسیار کمی داشته باشد، و آن تا حد قابل توجهی بارگذاری نشود که یک امپدانس ورودی بسیار بالا نیاز دارد.
یادداشت

↑  Kefauver and Patschke, p. 37.
↑  Horowitz and Hill, p. 220.
ملاقات با طوطی

| ملاقات با طوطی | ملاقات با طوطی |
| --- | --- |
کارگردان: علیرضا داوودنژاد
تهیه‌کننده: علیرضا داوودنژاد حسن توکل‌نیا
نویسنده: علیرضا داوودنژاد
بازیگران: محمدرضا فروتن مهتاب کرامتی میترا حجار مرجان شیرمحمدی سعید پیردوست نادیا دلدارگلچین صغری عبیسی یوسف پشندی شاهین جعفری سیامک اشعریون محمدولی احمدلو علی صادق‌پور حمید مددی مسعود هادی سعید ملک‌شاهی ماهایا پطروسیان داوود رشیدی محمدرضا داوودنژاد زهرا داوودنژاد ایرج نوذری
موسیقی: کارن همایون‌فر بهمن سپهری‌شکیب
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: محمدعلی سجادی
شرکت تولید: خط و موج  یکتا فیلم
توزیع‌کننده: یکتا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ اسفند ۱۳۸۲
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۱۰۸٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
ملاقات با طوطی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علیرضا داوودنژاد و تهیه‌کنندگی حسن توکل‌نیا و علیرضا داوودنژاد محصول سال ۱۳۸۲ است.
داستان

مجید و نسیم زن و شوهر جوان و عاشق، با هم زندگی شیرینی را می‌گذرانند. مجید نزد پدر نسیم کار می‌کند، اما مجید پس از مدتی به کارهای پدر زن خود مشکوک می‌شود، پدر نسیم با آگاهی از این موضوع توطئه‌ای را طرح می‌کند تا او را از سر راهش بردارد. مجید در یک صحنه‌سازی به جرم قتل دستگیر و راهی زندان می‌شود. نسیم با وجود تمام تلاشش نمی‌تواند حکم اعدام مجید را لغو یا به تعویق بیندازد. نسیم که در بهزیستی کار می‌کند، از سوی یکی از تحت درمان‌های خود (زنی به نام ثریا) با دو زن دیگر (قرقی و شراره) آشنا می‌شود و چون آنها از موضوع مجید و نسیم آگاهی دارند به او پیشنهاد می‌کنند که مجید را در مسیر زندان به محل اعدام بربایند، و به خاطر این کار پول زیادی را از او طلب می‌کنند. در ابتدا نسیم این موضوع را جدی نمی‌گیرد، نسیم در ملاقاتی با مجید به شخصی مهم به نام طوطی معرفی می‌شود. طوطی، نسیم را برای رسیدن به هدفش به شخصی به نام صابر معرفی می‌کند (به شرطی که پس از موفقیت از طریق اینترنت افشاگری کنند). صابر شرط همراهی خود را صد میلیون تومان پول نقد بیان می‌کند. دختران برای تأمین پول فوق به اضافه دستمزد بقیه افراد، از شرکت پدر نسیم با طراحی مناسب دزدی می‌کنند. اما صابر پس از آموزش‌های لازم افراد خود درست روز قبل از عملیات به سفارش طوطی آنها را تنها می‌گذارد. نسیم و بقیه به ناچار مأموریت خود را دنبال می‌کنند و روز مقرر مجید را نجات می‌دهند. صابر با سفارش‌های روح زن خود در آخرین لحظه به کمک آنها می‌آید و تنها کشته این عملیات نیز هست. پدر نسیم با نقشه طوطی در یک ترور ساختگی کشته می‌شود و از این پس با هویت جدید به مأموریت تازه می‌رود، مجید و نسیم از طریق اینترنت افشاگری می‌کنند ولی در پایان دستگیر می‌شوند.
بازیگران

| بازیگران | نقشهایشان |
| --- | --- |
مهتاب کرامتی: نسیم
محمدرضا فروتن: مجید
میترا حجار: شراره
مرجان شیرمحمدی: ثریا
ماهایا پطروسیان: قرقی
محمدرضا داوودنژاد: صابر
داوود رشیدی: پدر نسیم
ایرج نوذری: طوطی
نادیا دلدار گلچین: مادر نسیم
زهرا داوودنژاد: زن صابر
صغری عبیسی: مادر ثریا
یوسف پشندی: پدر قرقی
شاهین جعفری: حسابدار شرکت
سعید پیردوست: صاحب کافه
جشنواره‌ها

فیلم ملاقات با طوطی در بیست و دومین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۲) حضور داشته‌است.
همچنین این فیلم در بخش بهترین جلوه‌های ویژه (داوود رسولیان - علیرضا زرین‌دست - نجف فتاحی) کاندیدا مسابقات بوده‌است.
گل‌فشان پیرگل

گل‌فشان پیرگل
پیرگِل نام گِل‌فشانی در استان سیستان و بلوچستان ایران است که در بخش گوهرکوه شهرستان تفتان قرار دارد. دسترسی به این گلفشان با پیاده‌روی امکان‌پذیر است.
در نزدیکی این گل‌فشان‌ها هیچ گونه گیاهی و جانوری یافت نمی‌شود در واقع منطقه را اختصاص به خود داده‌است. این گل‌فشان نمایی زیبایی دارد و گونه منحصر به فردی است که در جهان کم‌یاب است. ترک‌هایی که در کنار آن به وجود آمده به صورت زرد رنگ می‌باشد که به زیبایی آن افزوده‌است. پدیده طبیعی و زیبای گل فشان که با پرتاب گل همراه با گاز متصاعد از آن از اعماق زمین بیرون می‌آید، بر اثر عوامل درونی زمین بوده و در کل پدیده بی‌خطری است که فقط باید با احتیاط، به آن‌ها نزدیک شد.
نمایی از گل‌فشان پیرگل
دهانه گل‌فشان پیرگل
دهانه گل‌فشان پیرگل
نمایی از گل‌فشان پیرگل
پدیده گل‌فشان

گل‌فشان به پدیده‌ای گفته می‌شود که از آن آب و گاز از داخل زمین خارج می‌شود. گل‌فشان‌های جنوب شرق ایران در دو نقطه وجود دارند: گروه اول در نزدیکی کوه‌های آتشفشانی مانند کوه بزمان و کوه تفتان که دارای فوران‌های داغ (°۹۰–۷۰ سلسیوس) هستند و گروه دوم که سردتر بوده و با فرایندهای زمین‌ساختی- رسوبی و خروج گاز کربن دی‌اکسید مرتبط هستند. چندین نظریه در زمینه تشریح گل‌فشان‌های سرد وجود دارد، بر اساس یکی از این نظریات آب موجود در رس به دام افتاده و بنابراین تحت فشار قرار می‌گیرد و منجر به تبدیل رس به گل و خروج فورانی آن به سطح زمین در امتداد گسل‌ها می‌شود. گل‌فشان پیرگل با وجود نزدیکی آن به آتشفشان‌های بزمان و تفتان، یک گل‌فشان سرد است و دمای آن بین ۲۰٫۵ تا ۳۰ درجه سلسیوس است.
گل‌فشان پیرگل دارای یک مخروط اصلی با ارتفاع ۱٬۶۶۷ متر بالاتر از سطح دریا و ارتفاع نسبی ۱۲۷ متر است که آن را تبدیل به بک گل‌فشان مرتفع و مرتفع‌ترین گل‌فشان ایران می‌کند. یازده دهانه مشخص در این گل‌فشان وجود دارد که هفت دهانه آن فعال است ولی همگی آن‌ها نسبتاً کوچک هستند. گل‌فشان پهنه‌ای به مساحت ۵۰ هکتار را بر روی یک تپه مارنی نسبتاً بزرگ می‌پوشاند. فرسایش آب‌های روان گل‌فشان و اطراف آن را تحت تأثیر قرار داده‌است و باعث تشکیل آبکندها و دره‌های تنگ شده‌است که احتمالاً ناشی از فروریختن غارها و حفره‌های انحلالی است.
فعالیت گل‌فشان پیرگل در ماه مه ۲۰۰۳ گزارش شد که فوران آن به صورت آب گل‌آلود سرد و حباب‌های فورانی در هر ۱۵ تا ۶۰۰ ثانیه بوده‌است. این گِل نسبتاً مایع و شور است و گاز خروجی آن عمدتاً کربن دی‌اکسید است و بر خلاف دیگر گل‌فشان‌های منطقه در آن متان وجود ندارد.
خواص درمانی

گل این چشمه خواص درمانی دارد و یکی از بهترین مکان‌ها برای گل درمانی است و امراض پوستی را درمان می‌کند. گل این چشمه در فصول پربارش رقیق‌تر شده و حجم آن نیز بیشتر می‌شود. در فصول خشک نیز از حجم گل خروجی آن کاسته می‌شود اما جریان گل نرم همواره در آن برقرار است. گل فشان‌ها طوری هستند که شما درون آن فرونمی‌روید و غرق نمی‌شوید.
پیشنهاد برای دیدن چشمه گل فشان پیرگل

برای رفتن به این گل فشان باید از راه سختی بگذرید. همراه داشتن آب اضافی را فراموش نکنید. در ضمن اگر می‌خواهید درون آن بپرید حتماً عینک شنا همراه داشته باشید تا گل درون چشمتان نرود. این گل فشان از معدود گل‌فشان‌های دنیاست که دور از ساحل قرار دارد. به همین دلیل به بعد از گل‌تنی نباید به فکر شست‌وشوی خود باشید. البته در اطراف این گل فشان چاه‌هایی برای کشاورزی وجود دارد. این تجربه می‌تواند یکی از عجیب‌ترین و لذت‌بخش‌ترین تجربه‌های شما در عمرتان باشد.
فردی در یکی از دهانه ای گل فشان
فردی در یکی از دهانه‌های گل فشان
محمدحسین اسدی

| محمدحسین اسدی | محمدحسین اسدی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های نوزدهم تا بیست و سوممجلس شورای ملی: نماینده دوره‌های نوزدهم تا بیست و سوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: درگز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمدحسین اسدی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های  نوزدهم،  بیستم،  بیست و یکم،  بیست و دوم و  بیست و سوم بعنوان نماینده درگز  در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مناره مسجد جامع ساوه

| مناره مسجد جمعه (جامع) | مناره مسجد جمعه (جامع) |
| --- | --- |
نام: مناره مسجد جمعه (جامع)
کشور: ایران
استان: استان مرکزی
شهرستان: ساوه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره سلجوقیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره سلجوقیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۵۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
مناره مسجد جمعه (جامع) مربوط به دوره سلجوقیان است و در ساوه، خیابان سلمان ساوجی، مسجد جامع واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مناره که از آجر و ساروج ساخته شده است، در خارج از محدوده بنای مسجد جامع قرار دارد. ارتفاع مناره ۱۴ متر و قطر آن ۳٫۵ متر می‌باشد و در داخل آن پله‌هایی قرار دارد. قسمت پایینی این مناره ساده بوده و قسمت‌های بالایی آن، مزین به نقوش آجری می‌باشد. بر اساس مستندات تاریخی، این مناره در ابتدا کاملاً عمودی و دارای ارتفاعی بالغ بر ۳۰ متر بوده است. در اثر سیل ناشی از طغیان رودخانه مزلقان در سال ۱۰۵۱، این شهر به کلی تخریب شد و تنها چند اثر مستحکم باقی ماندند که مسجد جامع و این مناره از آن جمله هستند که این مناره نیز در اثر سیل مایل شد و عمود بودن خود را از دست داد. هنوز علت اصلی تخریب نیمه بالایی مناره مشخص نشده است.
نگارخانه

قدیمی‌ترین عکس از مناره و مسجد جامع ساوه
مکالمات افلاطون

افلاطون آثارش را به صورت محاوره و گفتگو تنظیم کرده‌است. در بسیاری موارد افکار افلاطون از زبان سقراط بیان می‌شوند؛ اما این مسئله عمومیت ندارد. به نظر دورانت، یکی از مهم‌ترین عواملی که فهم آثار افلاطون را دشوار می‌کند، آمیزش شورانگیز شعر و فلسفه و دانش و هنر است. خواننده همیشه نمی‌تواند بگوید که کدام بازیگر از قول افلاطون سخن می‌گوید و آیا آنچه می‌گوید حقیقت است یا مجاز؛ شوخی است یا جدّی.
جمهور، ضیافت، پروتاگوراس و گرگیاس در زمرهٔ مهم‌ترین مکالمات افلاطون هستند.
اصالت

کاپلستون دربارهٔ اصالت مکالمات افلاطون می‌نویسد:
شش مکالمه به‌طور کلّی رد شده‌اند و جعلی بودنشان محرز است: الکیبیادس دوم، هیپارخوس،  رقباء، تئاگس، کلیتوفون، مینوس.
اصالت شش مکالمه محلّ بحث و گفتگوست: الکیبیادس اوّل، ایون، منکسنوس، هیپیاس بزرگ، اپینومیس، نامه‌ها.
بیست و چهار مکالمهٔ دیگر معتبرند.
تقسیم‌بندی

در تقسیم‌بندی زیر، شش مکالمهٔ جعلی ذکر نشده‌اند؛ امّا از میان مکالمات مشکوک، فقط آلکیبیادس اوّل ذکر نشده‌است.
تقسیم‌بندی > آثار دورهٔ سقراطی

در این دوره افلاطون هنوز تحت تأثیر ضرورت عقلانی سقراطی است. اغلب محاورات بدون نتیجه‌ای قطعی که به دست آمده باشد پایان می‌یابند؛ و این خصوصیتِ «نمی‌دانمِ» سقراطی است.
۱. خطابهٔ دفاعیه(Apology). دفاع سقراط در محاکمه اش.
۲. کریتون (اقریطون)(Crito) سقراط همچون شهروند نیکی نمایش داده شده‌است که، علی‌رغم محکومیت غیرعادلانه اش، حاضر است در راه اطاعت از قوانین کشور از حیات خود صرف نظر کند. کریتون و دیگران فرار از زندان را به او پیشنهاد کردند، و برای این کار پول فراهم ساختند؛ امّا سقراط اعلام می‌کند که می‌خواهد در اصول خود ثابت قدم و استوار بماند.
۳. اوتیفرون(Euthphron). سقراط در انتظار محاکمهٔ خود به اتهام بی‌دینی است. دربارهٔ ماهیّت دینداری. این پژوهش بدون نتیجه پایان می‌پذیرد.
۴. لاخس(Laches). دربارهٔ شجاعت. بی‌نتیجه.
۵. ایون(Ion). بر ضدّ شاعران و شعر خوانان دوره گرد.
۶. پروتاگوراس(Protagoras). فضیلت، معرفت است و می‌توان آموخت.
۷. خارمیدس(Charmides). دربارهٔ اعتدال. بی‌نتیجه.
۸. لوسیس. دربارهٔ دوستی. بی‌نتیجه.
۹. جمهوری(Republic). کتاب اوّل: دربارهٔ عدالت.