stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دستگیری، زندان و شکنجه در جمهوری اسلامی ایران
سوءقصد به جان زندانیان

عباس واحدیان شاهرودی در زندان، از قرنطینه به بند مجرمان خطرناک، منتقل شده و مورد حملهٔ چند تن از زندانیان، قرار گرفت.
او در تماسی تلفنی از زندان وکیل‌آباد مشهد با خانواده‌اش، گفت:
«صبح دوشنبه که زندانیان را برای هواخوری برده بودند، سه-چهار نفر دورم جمع شدند و یک نفر سعی کرد تا با چاقو شاهرگم را بزند.»
محمدحسین سپهری با انتشار ویدئویی گفت که یک نفر با چاقو به خانهٔ او مراجعه کرده‌است؛ ولی پلیس ۱۱۰ پس از تماس تلفنی همسرش هیچ مأموری را برای بررسی این موضوع نفرستاد.
تجاوز جنسی به زندانیان

برای آگاهی از تجاوز جنسی به زندانیان، تجاوز جنسی به زندانیان در ایران را ببینید.
«آیا می‌دانید که جنایاتی در زندان‌های جمهوری اسلامی به نام اسلام در حال وقوعند که شبیه آن در رژیم منحوس شاه، هرگز دیده نشد؟! آیا می‌دانید که تعداد زیادی از زندانی‌ها تحت شکنجه توسط بازجویانشان کشته شده‌اند؟! آیا می‌دانید که در زندان [شهر] مشهد، حدود ۲۵ دختر به خاطر آنچه بر آن‌ها رفته بود، مجبور به درآوردن تخمدان یا رحم شدند؟! آیا می‌دانید که در برخی زندان‌های جمهوری اسلامی، دختران جوان به زور، مورد تجاوز قرار می‌گیرند!»
نامه حسینعلی منتظری به خمینی پس از اطلاع از اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷.
بر پایهٔ گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، در گزارش خود از شکنجه و تجاوز جنسی در زندان‌های ایران و نیز سرکوب سازماندهی‌شده اقلیت‌های دینی، قومی و جنسی در این کشور، انتقاد کرده‌است.
ازدواج با همسر زندانیان

برخی از بازجوها و شکنجه‌گران حکومت جمهوری اسلامی، با تهدید و در همان زندان، همسر زندانیان سیاسی را از آنان جدا می‌کردند و بعدها به عقد خود درمی‌آوردند.
شلاق و تحقیر

برخی از حوزویان بازجو مانند هادی غفاری، روی پشت دختران ۱۵–۱۴ ساله می‌نشست و آن‌ها را مجبور می‌کرد که راهش ببرند و صدای حیوان درآوردند. در زندان اوین، لباده‌اش را در شلوارش می‌کرد و زندانیان را شلاق می‌زد.
کشته شدن در زیر شکنجهٔ شدید

مقالهٔ اصلی: زندانیان کشته‌شده در زندان‌های ایران
«کشتن زندانیان سیاسی به روش‌ها و ابزارهای مختلف در چند سال اخیر، یک روند تکراری در حکومت ضد بشری جمهوری اسلامی به منظور تزریق ارعاب و ترس به جامعه است». (بیانیه گروهی از زندانیان سیاسی تهران)
در آبان ۱۳۹۹، فرهاد وثوقی، زیر شکنجه کشته شد. وی را شکنجه کردند تا مسئولیت قتل حسین جوزی را که یکی از سازمان‌دهندگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران در نورآباد بود، به گردن بگیرد؛ در حالی که جوزی به دست نیروهای سازمان اطلاعات سپاه بازداشت شده و به قتل رسیده بود.
روز جمعه ۱۵ فروردین ۱۳۹۹ کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در ژنو از مرگ دانیال زین‌العابدین که در زیر شکنجه و ضرب و شتم مأموران زندان میاندوآب درگذشت اظهار انزجار کرد و خواهان تحقیق فوری و بی‌طرفانه دربارهٔ مرگ وی و مجازات عاملان آن شد. وی در سن ۱۷ سالگی به جرم قتل فردی به نام صادق برمکی دستگیر و محکوم به اعدام شده بود.
مهرداد سپهری، جوانی بود که در زمان بازداشت در اثر آزار و شکنجه توسط نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران کشته شد. در فیلم‌ها و تصاویری در اینترنت منتشر شده‌است، دیده می‌شود که مأموران نیروی انتظامی، سپهری را که با دست‌بند به تیرکی در شهرک حجت مشهد بسته شده‌است، با شوکر و اسپری فلفل مورد شکنجه قرار می‌دهند.
در ۱۱ شهریور ۱۴۰۰، هادی عطارزاده، پس از اجرای حکم شلاق به شدت، بدحال شد؛ ولی زندان‌بان‌ها دست و پایش را بستند و به قرنطینه بردند و سپس درگذشت.
آمار زندانیان کشته‌شده

بر پایه گزارش عفو بین‌الملل، مسئولان حکومت جمهوری اسلامی از پاسخگویی دربارهٔ مرگ ۷۲ انسان در زندان‌های ایران، سر باز زده‌اند.
شکنجه قبل از اعدام

علی خسرجی، حسین سیلاوی، جاسم حیدری و ناصر خفاجیان زاده روز یکشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ از سلول‌های انفرادی زندان شیبان به زندان سپیدار اهواز منتقل شدند و به‌طور ناگهانی اعدام شدند. بنا بر گفته خانواده این اعدام‌شدگان آثار کبودی ناشی از شکنجه در نواحی مختلف بدن آن‌ها وجود داشته‌است.
بریدن دست

برای آشنایی با این بخش، قطع دست در جمهوری اسلامی ایران را ببینید.
سنگسار

برای آشنایی با این بخش، سنگسار در ایران را ببینید.
افزایش حبس به دلیل خودداری از جاسوسی بر ضد زندانیان دیگر

به گواهی برخی از زندانیان، در زندان‌های نظام جمهوری اسلامی ایران، زندانیانی که به همکاری و جاسوسی بر ضد زندانیان دیگر نمی‌پرداختند، چند سال به حبسشان افزوده می‌شد.
مجبور کردن زندانی به کمک به اعدام دوستان زندانی

برخی از زندانیان را به کمک به اعدام دوستان زندانی‌شان می‌کردند.
شکنجه به دلیل خودداری از مصاحبه اجباری

بر پایه برخی از منابع، زندانیانی که از مصاحبه اجباری خودداری می‌کردند، مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند.
اعتراف‌گیری‌های اجباری

همچنین ببینید: اعتراف اجباری در جمهوری اسلامی ایران
شمار چشمگیری از زندانیان عقیدتی و سیاسی و مدنی…، با تهدید و شکنجه، به اعترافات در صدا و سیمای رژیم جمهوری اسلامی ناگزیر شده‌اند.
نهادهای امنیتی و اطلاعاتی با کمک صدا و سیما به ضبط و پخش «اعترافات اجباری» مبادرت می‌کنند. منتقدین می‌گویند که از این اعتراف‌ها اغلب در دادگاه‌ها به عنوان مدرک بهره برده می‌شود.
فدراسیون جهانی جامعه‌های حقوق بشر در پاریس و سازمان عدالت برای ایران در لندن در تیرماه ۱۳۹۹ اعلام کردند که در حکومت جمهوری اسلامی ایران از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۹ حد اقل ۳۵۵ اعتراف اجباری از تلویزیون حکومتی جمهوری اسلامی ایران پخش شده‌است. این گزارش ۵۷ صفحه ای تحت عنوان "حکومت اورولی: صدا و سیمای جمهوری اسلامی به‌مثابه سلاح سرکوب جمعی" ۵ تیر ۱۳۹۹ منتشر شد. عنوان "حکومت اوروِلی" در نام گزارش، برگرفته از نام رمان "۱۹۸۴" اثر جورج اوروِل است، که وضعیت شهروندان را در یک حکومت تمامیت‌خواه به تصویر می‌کشد.
در این گزارش ۵۷ صفحه‌ای، نتیجه بیش از ۱۵۰۰ ساعت تحقیق، و تحلیل بیش از ۱۵۰ برنامه و ۱۳ مصاحبه تفصیلی با قربانیان اعترافات اجباری گفت در طی یک دهه اخیر دست‌کم اعترافات اجباری ۳۵۵ نفر و محتوای افتراآمیز علیه ۵۰۵ تن، از تلویزیون دولتی ایران پخش شده‌است. در این گزارش گفته شده که صدا و سیما با وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در ضبط اعترافات همکاری کرده‌است. در این گزارش آمده که:
برای تهیه اعتراف اجباری از «الگوهای مشخصی» شامل شکنجه‌های شدید جسمی مثل شلاق، آویزان کردن، شوک الکتریکی تا شکنجه‌های روانی مانند اعدام ساختگی، تهدید به تجاوز و… استفاده می‌شود
در هنگام ضبط، شباهت کارگردانی، صحنه و ظاهر فرد اعتراف کننده با برنامه‌های قبلی نشان از «سناریو» ساخته شده و «صحنه‌آرایی» می‌دهد.
در این گزارش آمده که یکی از اهداف اعتراف‌گیری ایجاد «حس ترس و دلسردی» در جامعه و «عادی‌سازی سرکوب» و «استفاده از محتوای برنامه به عنوان مدرک» برای مجازات فرد است.
همچنین در ان گزارش آمده که ساخت این نوع برنامه‌ها خانواده و اعتبار فرد اعتراف‌کننده را تحت تأثیر قرار می‌دهد و از اطلاعات خصوصی او استفاده می‌کنند به طوری که افراد گفته‌اند این از لحاظ روانی برای آنان بدترین شکنجه بوده‌است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، به نقل از یک منبع مطلع «آقای قاسمی بجد در خصوص اتهامات مطروحه علیه خود به قضات دادگاه‌ها طی جلسات دادرسی اعلام کرده‌است که در طول مدت بازجویی، توسط بازجویان اطلاعات سپاه جهت اخذ اعترافات اجباری تحت فشار روحی و شکنجه قرار گرفته‌است.» آقای قاسمی بجد در دوران بازجویی تحت فشار و شکنجه و در سلول انفرادی، زندانی بود. تخلفاتی چون ممانعت از مصرف داروهای قلب، بیهوشی در پی مصرف داروهای اشتباهی، تهدید به آویزان کردن، تهدید به شکنجه خانواده و بازداشت مادر بیمارش نیز در این گزارش ذکر شده‌است.
کتک خوردن به دلیل آب دادن به گل‌ها

به گفته یکی از زندانیان، وی به دلیل آب دادن به گل‌ها در زندان، از پاسدارها کتک خورده بود.
در دوره ویروس کرونا > نقض حقوق زندانیان سیاسی در دوره ویروس کرونا

برای آگاهی بیشتر، مسائل حقوق بشری در ارتباط با همه‌گیری کووید–۱۹ را ببینید.
بر خلاف زندانیان دیگر، زندانیانی سیاسی دارای محکومیت بالاتر از پنج سال از حق مرخصی در دورهٔ کرونا هم محروم هستند.
بنیاد برومند در یک گزارش مفصل دربارهٔ زندان‌های ایران، وضعیت شیوع ویروس کرونا را «بحرانی» توصیف کرده و می‌گوید که حکومت جمهوری اسلامی با زیر پا گذاشتن تعهدات بین‌المللی دربارهٔ حق حیات و برخورداری از سلامت زندانیان، کاملاً غیرمسئولانه رفتار می‌کند.
کانون نویسندگان ایران در بیانیه‌ای، ابتلای برخی از زندانیان (عقیدتی و سیاسی) مانند بکتاش آبتین را نتیجهٔ عملکرد مسئولان زندان‌ها و نیز نظام جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد.
در دوره ویروس کرونا > سرکوب روزنامه‌نگاران به دلیل خبررسانی دربارهٔ کروناویروس

حکومت جمهوری اسلامی، روزنامه‌نگاران را به دلیل خبررسانی دربارهٔ علت و آمار تلفات کروناویروس، تهدید و بازداشت کرده و به آنان حمله می‌کند.
در دوره ویروس کرونا > بازداشت قهرمانان ورزشی به دلیل انتقاد از بازبودن اماکن دینی در دورهٔ کرونا

همچنین ببینید: نقض حقوق ورزشکاران در جمهوری اسلامی ایران
در آبان ۱۳۹۹ محمدرضا تبریزی نوری (زادهٔ ۱۳۵۸ در مشهد)، قهرمان معلولان پرورش اندام جهان، به دلیل انتقاد به بازبودن اماکن دینی در دورهٔ کرونا، پس از حملهٔ پلیس و نیروهای لباس‌شخصی به خانه‌اش بازداشت شد. برخی از شعار دهندگان، خواستار اعدام او شدند.
وی برادر کوچک‌تر سه قهرمان جهانی دیگر یعنی حسن تبریزی نوری (قهرمان بدن‌سازی پیش‌کسوتان جهان)، علی تبریزی نوری (قهرمانِ قهرمانان بدن‌سازی جهان) و محمود تبریزی نوری (قهرمان بدن‌سازی آسیا) است.
بازداشت وکلا و فعالان مدنی

در ۲۳ مرداد ۱۴۰۰ جمعی از وکلای دادگستری و فعالان مدنی از جمله مهدی محمودیان، مصطفی نیلی، آرش کیخسروی، لیلا حیدری، محمدرضا فقیهی و مریم فراافراز توسط نیروهای امنیتی در تهران بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده‌اند.
بازداشت مادران دادخواه

در روز جمعه ۸ مرداد ۱۴۰۰ مادران دادخواه که فرزندان‌شان در اعتراض‌ها به دست مأموران جمهوری اسلامی کشته شده‌اند، پس از تجمع در میدان آزادی تهران بازداشت شده‌اند. مادران میلاد محققی، ابراهیم کتابدار، پژمان قلی‌پور، فرهاد مجدم، سجاد رضایی و وحید دامور و خواهر حمید رسولی جزو بازداشت‌شدگان هستند.
آن‌ها با تأکید بر پیگیری حق خود، در شعارهاشان تأکید کرده‌اند که به دنبال سرنگونی جمهوری اسلامی هستند. مادر پژمان قلی‌پور، یکی از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸، گفت: «بسه بردگی بسه، ما نمی‌گیم از ما حمایت کنید، از خودتون حمایت کنید.»
بازداشت ورزشکاران

سجاد محمدی عالیبری، کشتی‌گیر و مبارز رزمی، در روز یکشنبه ۲۲ مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای حکومتی بازداشت و به نقطه نامعلومی برده شد. او عضو پرسنل آتش‌نشانی می‌باشد که به دلیل انتقاد به امام جمعه شهرستان اسلام‌آباد غرب بازداشت شد.
اوایل مرداد نیروهای حکومتی، حسین هلالی، ورزشکار رزمی اهل شبستر را بازداشت و به‌صورت بلاتکلیف در زندان است.
خبرنگاران و روزنامه‌نگاران

مقالهٔ اصلی: نقض حقوق روزنامه‌نگاران و خبرنگاران در جمهوری اسلامی ایران
همچنین ببینید: فهرست روزنامه‌نگاران زندانی در ایران
در سال ۱۴۰۰، ۱۵ روزنامه‌نگار توسط حکومت جمهوری اسلامی به زندان افتاده‌اند. بر پایه برخی از منابع، (جمهوری اسلامی) ایران، «زندان آزادی بیان» است.
روش‌های شکنجه

برای آگاهی از این بخش، روش‌ها و ابزارهای نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران را ببینید.
واکنش‌ها

روز چهارشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۱ یک گروه ۱۱ نفره کارشناسان سازمان ملل از جمله جاوید رحمان، گزارشگر ویژه حقوق بشر در امور ایران، نگرانی جدی خود را در مورد «سرکوب خشونت‌آمیز» جامعه مدنی در ایران، از جمله اعضای اتحادیه‌های صنفی کارگری و معلمانی که به دلیل اعتراض به دستمزد پایین و شرایط نامناسب کاری دستگیر شده‌اند، ابراز کرده و گفتند: «ما از تشدید دستگیری‌های خودسرانه معلمان، فعالان کارگری و رهبران اتحادیه‌ها و اصناف، وکلا، فعالان حقوق بشر و دیگر فعالان جامعه مدنی در دوره اخیر (در ایران) نگران هستیم».
دوشنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۱ جشنواره فیلم برلین، جشنواره فیلم کن و جشنواره ونیز با صدور بیانیه‌های جداگانه‌ای بازداشت سینماگران ایرانی را به شدت محکوم کردند.
مونا محمودنژاد یکی از بهائیانی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷، در هفده سالگی در ایران، اعدام شد. ده‌ها زن بهائی نیز با او اعدام شدند.
ورنر هایزنبرگ

| ورنر کارل هایزنبرگ | ورنر کارل هایزنبرگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ دسامبر ۱۹۰۱ وورتسبورگ، پادشاهی بایرن، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۱۲ بهمن ۱۳۵۴ (خورشیدی) مصادف با ۱ فوریهٔ ۱۹۷۶ (۷۴ سال) مونیخ، بایرن، آلمان غربی
ملیت: آلمانی
محل تحصیل: دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ دانشگاه گوتینگن
شناخته‌شده برای: اصل عدم قطعیتمکانیک ماتریسیتفسیر کپنهاگیتصویر هایزنبرگفرمول پراکندگی کارمرز-هایزنبرگایزواسپینسی*-جبرحفره الکترونینوسان کوانتومیساختار رزونانسیقطبش خلاءفروریزش تابع موج
جوایز:  جایزه نوبل فیزیک (۱۹۳۲) مدال ماکس پلانک (۱۹۳۳) همکار انجمن سلطنتی (۱۹۵۵)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک نظری
محل کار: دانشگاه گوتینگن دانشگاه کپنهاگ دانشگاه لایپزیگ دانشگاه هومبولت برلین دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
استاد راهنما: آرنولد زومرفلد
دیگر راهنمایان دانشگاهی: نیلز بور ماکس برن
دانشجویان دکتری: فلیکس بلوخ ادوارد تلر رودولف پیرلز رینهارد اوهمه فریدوارت وینتربرگ اریش باگه هانس هاینریش اولر 
دیگر دانشجویان برجسته: جویدو بک اوگو فانو اتوره مایورانا هربرت واگنر
تأثیر گرفته از: رابرت دوپل کارل فریدریش فون وایتسزکر
 :  
امضاء: امضاء
وِرنِر کارل هایزِنبرگ (به آلمانی: Werner Karl Heisenberg) (۵ دسامبر ۱۹۰۱ – ۱ فوریه ۱۹۷۶) فیزیک‌دان آلمانی، برندهٔ نوبل فیزیک، و از پیشگامان فیزیک کوانتومی بود. او از اثرگذارترین دانشمندان در فیزیک نوین به‌شمار می‌رود.
زندگی

ورنر هایزنبرگ در سال ۱۹۰۱ در وورتسبورگ در خانواده‌ای دانشمند زاده شد. او در رشته فیزیک و زیر نظر آرنولد زومرفلد تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۴ دستیار ماکس برن در گوتینگن بود و سپس در کپنهاگ با نیلز بور همکاری کرد.
او مسیحی بود و در سال ۱۹۳۷ ازدواج کرد. وی و همسرش هفت فرزند داشتند. هایزنبرگ در سال ۱۹۷۶ در ۷۴ سالگی در مونیخ درگذشت.
آثار

مهم‌ترین کشف هایزنبرگ نامعادلهٔ مشهور عدم قطعیت در مکانیک کوانتومی است. بر پایۀ این نامعادله، قطعیت اندازه‌گیری تکانه و مکان، رابطهٔ معکوس دارند. اصل عدم قطعیت هایزنبرگ، از نظر ریاضی، این‌گونه نوشته می‌شود:
کارهای باارزش دیگر هایزنبرگ در فیزیک ذره‌ای و هسته‌ای است.
سال‌های جنگ جهانی دوم

هایزنبرگ در جنگ جهانی دوم در آلمان ماند و محافظه‌کاری در پیش گرفت؛ با اینکه در پروژه ساخت بمب اتم هیتلر شرکت داشت، عضو حزب ناسیونال سوسیالیست‌های آلمان نشد. وی حتی به‌سبب نظراتش در فیزیک نظری («فیزیک آریایی») از سوی یوهان اشتارک، «یهودی سفید» نامیده‌ شد. البته هایزنبرگ از این اتهام، به‌دلایل خانوادگی از سوی هاینریش هیملر، فرمانده اس‌اس، تبرئه شد و به کارهای علمی‌اش در آلمان در دوره نازیسم ادامه داد. بااین‌حال، دستگاه آلمان نازی از روی بی‌اعتمادی به او، کرسی معتبر آرنولد زومرفلد را، برخلاف توصیه خود زومرفلد، به او نداد. او که در ساخت راکتور و بمب هسته‌ای با نازی‌ها همکاری می‌کرد، سوم می ۱۹۴۵، سه روز پیش‌از تسلیم‌شدن آلمان، از سوی نیروهای آمریکایی بازداشت و برای بازجویی به انگلستان فرستاده شد و در کنار ۹ دانشمند دیگر، از سوی MI6 بازجویی شد و پس از ۸ ماه به آلمان نزد خانواده‌اش بازگشت.
در هنر

هایزنبرگ مانند ماکس پلانک، نوازنده چیره‌دست پیانو بود، و در کنسرت‌هایی نیز شرکت داشت.
نوشته‌ها

«جزء و کل» یکی از نوشته‌های هایزنبرگ است. این کتاب، خاطرات هایزنبرگ را دربردارد، و برای مثال دربردارندهٔ چگونگی پیوستنش به دانشکدهٔ فیزیک دانشگاه مونیخ، آشنایی‌اش با نیلز بور، رفتار هایزنبرگ در زمان رایش سوم، بحث‌های علمی و فلسفی با افراد، و بسیاری از گوشه‌های زندگی این دانشمند بزرگ است.
این کتاب به فارسی ترجمه شده و مرکز نشر دانشگاهی آن را منتشر کرده‌است.
یادمان‌ها

امروزه موزه‌ای از آثار او در آلمان برپاست.
شبکه بی‌بی‌سی-۴، ۲۰۰۲، دربارهٔ آخرین دیدار مشهور هایزنبرگ با نیلز بور، یک فیلم تئاتری بنام کپنهاگ، پخش کرد. دنیل کریگ (بازیگر نقش جیمز باند) در آن به نقش هایزنبرگ ظاهر شد.
فیلم سینمایی اوپنهایمر ساختهٔ کریستوفر نولان و با بازی کیلین مورفی در نقش اوپنهایمر، امیلی بلانت در نقش همسر اپنهایمر، رابرت داونی جونیور در نقش لوئیس استراوس و مت دیمون در نقش لسلی گرووزدر سال ۲۰۲۳ اکران شد که در آن به نقش این دانشمند اشاراتی شده است.
تمبر یادبود هایزنبرگ در سال ۲۰۰۱
ادالهات

Suburbs در Mirzapur, 23x15px|border |alt=|link= هند
| Adalhat Ibrahimpur | Adalhat Ibrahimpur |
| --- | --- |
Suburbs: Suburbs
ایالت: اوتار پرادش
District: Mirzapur
بنیان‌گذار: Baba Adalshah
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴ کیلومتر مربع (۱۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۰٫۷۱ متر (۲۶۴٫۸۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۲٬۱۹۴
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی, زبان انگلیسی, زبان اردو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 231302
کد تلفن: 05443
پلاک خودرو: UP 65
نسبت جنسی انسانی: 0.926 (2011) نر/ماده (جنس)
Literacy: 77.05 (2011)%
وبگاه: www.nnvns.org
ادالهات (به انگلیسی: Adalhat) در هند است که در اوتار پرادش واقع شده‌است.
خصوصیات

ادالهات ۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۲۲٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد و ۸۰٫۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ازغد

مکان
| ازغد نام دیگر: زِقِی | ازغد نام دیگر: زِقِی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۱۱′۵۷″شمالی ۵۹°۲۰′۱۴″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۹۹۱۶۷°شمالی ۵۹٫۳۳۷۲۲۲°شرقی﻿ / 36.199167; 59.337222: مختصات: ۳۶°۱۱′۵۷″شمالی ۵۹°۲۰′۱۴″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۹۹۱۶۷°شمالی ۵۹٫۳۳۷۲۲۲°شرقی﻿ / 36.199167; 59.337222
استان: خراسان رضوی
شهرستان: طرقبه شاندیز
بخش: طرقبه
دهستان: طرقبه
جمعیت: ۵۰۰ نفر (سرشماری ۹۵)
ازغد روستایی در دهستان طرقبه ، بخش طرقبه ، شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ، ایران است.
روستای ییلاقی ازغد (در گویش محلی زِقِی به کسر اول و دوم) یکی از روستاهای زیبا و بکر منطقه طرقبه در دامنه رشته کوه‌های بینالود می‌باشد.
روستای ازغد در فاصله ۲۵ کیلومتری غرب مشهد و فاصله ۲۰ کیلومتری از شهر طرقبه قرار گرفته است.
کلمه ی ازغد به معنای از قدیم می باشد.
ازغد به دلیل واقع شدن در دامنه های شمالی کوه بینالود، دارای آب هوای خنک و کوهستانی است و از جاذبه های طبیعی بسیاری برخوردار است. این روستا با کوههای بلند سنگی و شگفت‌انگیز، همواره مورد توجه کوه نوردان و صخره نوردان است. برای علاقه‌مندان به گردشگری، مناظر زیبای دشت‌های سرسبز نیز در اطراف این روستا قابل مشاهده هستند.
پوشش گیاهی این منطقه حاوی گیاهان دارویی و خوراکی است که در صورت آشنایی با آن‌ها، می‌توانید آن‌ها را جمع‌آوری و یک دمنوش زغالی خوش طعم و خوش عطر تهیه کنید. به عنوان مثال، گیاهانی همچون بابونه، پونه، گل ختمی، گلپر و... در این منطقه وجود دارند.
بافت سنتی این روستا شبه پلکانی است و تمامی خانه‌های آن از مصالح طبیعی و بومی ساخته شده‌اند. معماری سنتی این روستا، یکی از جاذبه‌های گردشگری آن است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۰۰ نفر (.۲۴۵ مرد و ۲۵۵ زن) در قالب ۱۸۳ خانوار بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴۴۷ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۳۲ | ۱۹٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۵۰۰ | ۶٪− |
مکان‌های تاریخی

مقبره‌های قدیمی مندرج با خط پهلوی که دلالت بر قدمت چند هزار ساله این روستا دارد.
مدرسه علمیه این روستا که قدمتی حدود ۴۰۰ سال دارد.
مسجد جامع ازغد که در زمان تیموریان بنا شده که قدمتی بسیار طولانی دارد و بر اساس کتیبه های موجود در دوره‌های صفویه و قاجاریه بازسازی شده است.
ساخت مسجد به سال ۱۳۴ (ه‍.ق) بازمی‌گردد، از جمله مساجد قدیمی روستایی  (شهرستان طرقبه شاندیز) است که بر اثر مرور زمان بخشهایی از ایوان، سقف و نرده‌های آن تخریب و در معرض آسیب جدی قرار گرفته است.
البته بر درب ورودی مسجد جمله ای بوسیله معرق کاری درآمده که توسط سازنده مسجد می‌باشد و در آن به سنه اربع ثلاثین و مأه اشاره دارد که برابر با سال ۱۳۴ هجری قمری می‌باشد.
ذهب رود

ذهب رود نام یکی از مناطق بکر و خوش آب‌و‌هوای این روستا در سر رودخانه می‌باشد.
"ذهب" در عربی به معنای طلا است و نام‌گذاری آن به این دلیل بوده که از قدیم گفته‌اند آب رودخانه‌ این منطقه از روی معادن طلا می‌گذرد.
این منطقه مملو از پوشش گیاهان کوهی و باغات انواع میوه همچون گیلاس، آلبالو، گردو و غیره می‌باشد. خنکی و زلالی آب چشمه‌های این منطقه زبانزد اهل روستا شده است.
گرمایش خانه‌های این منطقه که معروف به "خانه‌باغ" است، در فصل پاییز، بهار و حتی شبهای تابستان! صرفا از طریق کرسی زغالی و بخاری هیزمی و نفتی بوده و در زمستان معمولا خالی از سکنه است.
آب و هوای مطبوع و طبیعت بکر ذهب‌رود دستمایه اهالی اهل شعر آن منطقه شده است. شعر زیر از کتاب میوه ممنوعه یکی از اشعار مربوط به این منطقه می باشد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ذَهَب رودا ! دلم دارد هوای کوهسارت را: نسیم دلنوازت را هوای بی‌غبارت را
نسیم‌ات مست ‌‌می‌سازد سر و جسمم سحرگاهان: نفس‌ها ‌‌می‌کشم در جان، نسیم بی‌قرارت را
طبیعت طرح بر رویت زده‌ست در عین خوش ذوقی: به صد الوان خوش‌رنگی به این نقش و نگارت را
به اذن حق همی آید شرابی از دل کوهت: خدا خواهم نگه دارد قنات خوشگوارت را
همی پروردگار گِل تو را پرورده پُر حاصل: خوشا آن‌کس که ‌‌می‌کارد نهال نوبهارت را
حلالم باد رزق تو زِ گردو و زِ گیلاست: هزاران سجده ‌‌می‌باید ز گنج بی‌شمارت را
ز بوی پونه‌ی جوی‌ات ز کاکوتیِ در کویت: به عطر آکنده ‌‌می‌سازد قبای باغدارت را
چه خوش باشد خرامیدن میان باغ و بستانت: به گوش جان سپردن آن نوای جویبارت را
چو آن مرغ غزلخوانی که سرمست بهار توست: ز جان فریاد ‌‌می‌دارم بسی از اعتبارت را
ز خاک سرخ و پاک تو برآمد لاله‌ای خونین: شهید عشق ‌‌می‌داند همی قول و قرارت را
گمانم از مزار است آن شعاع نور بر کوهت: منیر است و دعا گوید بقای پایدارت را
به سوز دل خدا خواهم به یوسف مرحمت سازد: نگاهش باز بیند آن صفای گل‌عذارت را
الا ای پیر فرزانه که رفتی از جوار ما: به روی چشم ‌‌می‌دارم تُراب یادگارت را
مشاهیر ازغد

رسول خادم ازغدی، کشتی‌گیر ایرانی و عضو سابق شورای شهر تهران
محمد خادم ازغدی، کشتی‌گیر آزادکار و مربی کشتی سابق ایرانی
امیررضا خادم ازغدی، کشتی‌گیر و نماینده مجلس هفتم
حیدر رحیم‌پور ازغدی، فعال سیاسی
حسن رحیم‌پور ازغدی، نظریه‌پرداز انقلاب اسلامی و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی
مصطفی علیزاده، کشتی‌گیر ایرانی و مربی سابق تیم ملی
پایگاه چهارم هوانیروز اصفهان

| پایگاه چهارم هوانیروز اصفهان | پایگاه چهارم هوانیروز اصفهان |
| --- | --- |
فعال: ۱۳۵۰
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: ارتش جمهوری اسلامی ایران
گونه: پایگاه هلیکوپتری
نقش: یگان رزمی یگان پشتیبانی
اندازه: تیپ
بخشی از: نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران
پادگان/ستاد: اصفهان، استان اصفهان
نبردها: جنگ ایران و عراق
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرهنگ خلبان بهرام نظری
فرماندهان برجسته: محمدعلی احمدآبادی نوربخش باقری هوشنگ یاری علی عفیف قاسم خاموشی
هلی‌کوپترهای بل ۲۱۴ متعلق به پایگاه چهارم هوانیروز اصفهان در سال ۱۳۹۷
پایگاه چهارم هوانیروز اصفهان پایگاه هوایی رزمی و پشتیبانی هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که ستاد فرماندهی و پایگاه آن در شهر اصفهان قرار دارد.
پایگاه چهارم هوانیروز در اوایل دهه ۱۳۵۰ تأسیس شد. این پایگاه در خلال جنگ ایران و عراق بیش از ۳۰۰ هزار ساعت پرواز در امور پشتیبانی آتش از یگان‌های سطحی حاضر در خطوط مقدم، انتقال ملزومات و مهمات یا تخلیه مجروحین، اجرای عملیات‌های واکنش سریع و انتقال نیرو، انجام داد و در طول جنگ ۶۰ نفر از اعضای آن کشته شدند.
در حال حاضر پایگاه چهارم هوانیروز اصفهان، بزرگترین پایگاه بالگردی در نیروهای مسلح ایران است و ناوگان آن شامل؛ بالگردهای بل ۲۰۶، بل ۲۱۴، بل ای‌اچ-۱ سوپرکبرا و شینوک می‌باشد. هم‌اکنون سرهنگ خلبان بهرام نظری فرماندهی پایگاه چهارم هوانیروز را برعهده دارد.
مهدی سپهر

| مهدی سپهر | مهدی سپهر |
| --- | --- |
نام تولد: محمد مهدی سپهری
زاده: ۱۳۲۸ اهواز
ژانر: پاپ اپرا
سال‌های فعالیت: از ۱۳۵۰
سازهای اصلی: سازهای اصلی
گیتار: گیتار
مهدی سپهر (زادهٔ ۱۳۲۸ در اهواز)  خواننده و آهنگساز موسیقی پاپ ایرانی است.
زندگی هنری

مهدی سپهر در سال ۱۳۲۸ در اهواز متولد شد. او دانش‌آموخته رشته مهندسی راه و ساختمان است و فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۵۰ از رادیو در میدان ارگ تهران آغاز کرد. وی نخستین بار توسط «علی تجویدی» به عنوان خواننده معرفی شد. نخستین آهنگی که توسط وی اجرا شده‌است «در کام امواج» با آهنگسازی علی تجویدی بوده‌است. شعر این ترانه را کریم فکور سرود و ترانه به صورت صفحه توسط کمپانی کاسپین در تهران منتشر شد. روی دیگر صفحه، ترانه «این روزها» با صدای هایده است.
او همچنین با تالار رودکی به عنوان خواننده کُر اپرای تهران همکاری می‌کرد و از تعلیمات «کازاتو» معلم ایتالیایی و «سوسونیتسای» معلم آلمانی اپرا بهره می‌برد. وی را از پیشگامان موسیقی پاپ در ایران می‌دانند. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران با ترانه «بهار را صدا بزن» اولین بار تصویر مهدی سپهر از صدا و سیما پخش شد. او به عنوان داور و کارشناس موسیقی با برنامه هزارصدا (برنامه‌ای برای کشف و معرفی استعدادهای جوان موسیقی ایران) همکاری کرد.
آثار هنری

از جمله آثار و ترانه‌هایی که توسط مهدی سپهر احرا شده‌است به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:

برخی ترانه‌ها:
«دنیای رنگین» ۱۳۵۳
«ننه سرما»
«تا تو برگردی»
«رنگارنگ»
«به تو عادت دارم»
«خوب من»
ترانه فیلم «پسرک» به آهنگسازی «روبیک منصوری» و شعر «مسعود هوشمند» کارگردان: خسرو پرویزی ۱۳۵۵
ترانه فیلم «آدمک»
ترانه فیلم «نخل محبت»
ترانه فیلم «قاب عکس»
«آفتاب و آب» به آهنگسازی «محمد بیگلری پور» به همراه ارکستر سمفونیک ۱۳۶۶
«بهار را صدا بزن» به آهنگسازی «مهدی سپهر» و شعر «سهیل محمودی» ۱۳۷۴
«رودها و موج‌ها» به آهنگسازی «مهدی سپهر» و شعر «جواد محدثی»
«آفتاب» به آهنگسازی و شعر «احمدعلی راغب»
«تصویر باغ»
«پاییز»
«دل دل» با همخوانی «فرید سپهر» تیتراژ برنامه ی اتّفاق نود و نو 1398
آلبوم‌ها:
آلبوم موسیقی «سپهر»
آلبوم موسیقی «خوب من»
آلبوم موسیقی «عسل»
آلبوم موسیقی «آدم‌برفی»
آلبوم موسیقی «صدای پای عشق»
الیمینیشن چمبر (۲۰۱۹)

الیمینیشن چیمبر (۲۰۱۹) (به انگلیسی: Elimination Chamber) یک رویداد غیر رایگان در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای برندهای راو و اسمک‌دَون تهیه شده و این دوره‌اش هم که نهمین دوره آن است، در ۱۷ فوریه ۲۰۱۹ در مجموعه ورزشی تویوتا سنتر شهر هیوستون ایالت تگزاس برگزار شد. روند معمول این مسابقات این است که مسابقه اصلی رویداد درون محفظه نابودی خواهد بود. در این رویداد برای اولین بار ۳ گروه از زنان راو و سه گروه از زنان اسمک‌دان برای به دست آوردن کمربندهای تگ تیم زنان دبلیودبلیوئی به جدال پرداختند.