stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داگلاس ایکس‌اف‌دی

| داگلاس ایکس‌اف‌دی | داگلاس ایکس‌اف‌دی |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: شرکت هواپیماسازی داگلاس
طراح: James H. Kindelberger, Arthur Emmons Raymond
نخستین پرواز: ژانویه 1933
وضعیت: Abandoned project
تعداد ساخته‌شده: ۱
داگلاس ایکس‌اف‌دی (به انگلیسی: Douglas XFD) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ شرکت هواپیماسازی داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۳۳−۰۱−۰۱ ۱ ژانویه ۱۹۳۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مناطق محروم

«مناطق محروم» یا «مناطق کمتر توسعه‌یافته» اصطلاحی است که در نظام سیاست‌گذاری ایران برای برخی مناطق به کار می‌رود. منطقه محروم دارای تعریف روشن قانونی نیست، اما در مجموعه‌ای از قوانین ایران از این عنوان یا عنوان‌های شبیه به آن یاد شده‌است. تعیین مناطق محروم در قوانین مختلف به عهده دولت گذاشته شده‌است. یکی از قوانینی که ظاهراً صریحاً به این مفهوم اشاره دارد «قانون الزام دولت برای جبران عقب ماندگی‌های استان‌ها و مناطقی که شاخص‌های توسعه آن‌ها زیر شاخص میانگین کشور است» است. این قانون، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور را مکلف به شناسایی «عدم تعادل بارز»، «در عرصه‌های مناطق مختلف کشور»، «در چارچوب سیاست‌ها و جهت‌گیری‌های آمایش سرزمین» می‌کند. در یکی دیگر از قوانین مرتبط با این مفهوم، مجلس شورای اسلامی، دولت را مکلف به حمایت بودجه‌ای بیشتر از استان‌هایی کرده که شاخص‌های نرخ بیکاری، آب شرب شهری و روستایی، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، بهسازی روستاها، راه و زیرساخت‌های جاده ای، سرانه‌های عمران شهری و درآمد شهرداری در این استان‌ها پایین‌تر از متوسط کشوری است.
در تقسیمات کشوری ایران هیچ سطحی از تقسیمات به عنوان منطقه شناسایی نشده‌است و از این جهت مفهوم منطقه را نیز می‌توان دارای ابهام حقوقی دانست.
دولت در زمینه‌های مختلف مصوبه‌های گوناگونی را برای تعیین مناطق محروم داشته‌است. به عنوان مثال برای پرداخت جذب فوق‌العاده نیروی انسانی شاغل در نقاط دورافتاده، جنگی و محروم یک مصوبه ویژه از تصویب دولت گذشته و این مناطق معین شده‌اند. جامع‌ترین مصوبه در این زمینه، «تصویب‌نامه در خصوص تعیین مناطق محروم و کمتر توسعه یافته در امور حمایتی» است که مصداق‌یابی این مفهوم در چند قانون مختلف با رویکرد حمایتی را ذیل یک مصوبه واحد جمع آورده‌است. برای شناسایی مناطق محروم در این مصوبه از مفاهیم شهرستان و بخش در تقسیمات کشوری ایران استفاده شده‌است.
میگ آی-۲۵۰

| میکویان-گورویچ میگ آی-۲۵۰ | میکویان-گورویچ میگ آی-۲۵۰ |
| --- | --- |
An I-250 showing its motorjet exhaust: An I-250 showing its motorjet exhaust
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: میگ
نخستین پرواز: ۳ مارس ۱۹۴۵
وضعیت: لغو شده
ساخته‌شده: ۱۹۴۵–۱۹۴۶
تعداد ساخته‌شده: ۱۲
میکویان-گورویچ آی-۲۵۰ (به انگلیسی: Mikoyan-Gurevich I-250) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میگ در کشور اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است که در سال ۱۹۴۵–۱۹۴۶ ساخته شد. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۴۵−۰۳−۰۳ ۳ مارس ۱۹۴۵ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
توماس رودی

| توماس رودی | توماس رودی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ آوریل ۱۹۴۱ توری، آپولیا، ایتالیا
درگذشت: ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۱ (۸۰ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
توماس رودی (ایتالیایی: Thomas Rudy؛ ‏ ۴ آوریل ۱۹۴۱–۱۵ سپتامبر ۲۰۲۱) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به دختران اس‌اس، به من میگن ترینیتی، خانم دکتر ملوانان را بیشتر می‌پسندد، همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج، خانم دکتر رفته پیش جناب سرهنگ!، یک زن، دو دوست، چهار عاشق، یک پلیس زن در جوخه هرزه‌ها و راننده تاکسی اشاره نمود.
کورتیس بی‌اف۲سی

| کورتیس بی‌اف۲سی | کورتیس بی‌اف۲سی |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده و بمب‌افکن
تولیدکننده: Curtiss Aeroplane and Motor Company
معرفی‌شده در: ۱۹۳۳
بازنشستگی: ۱۹۴۹
کاربر اصلی: جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲)
ساخته‌شده: October 1934
تعداد ساخته‌شده: 164 plus 2 prototypes
کورتیس بی‌اف۲سی (به انگلیسی: Curtiss_BF2C_Goshawk) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای جنگنده بمب افکن ساخت شرکت Curtiss Aeroplane and Motor Company است. این هواگرد در سال ۱۹۳۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های اکتبر ۱۹۳۴ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۱۶۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
سعید ملایی

سعید مُلایی یا سعید مولایی  (زاده ۵ دی ۱۳۷۰) جودوکار ایرانی-مغولستانی است. وی به عنوان نماینده مغولستان مدال نقره المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در وزن ۸۱- کیلوگرم را به دست آورده و سابقهٔ حضور در المپیک ۲۰۱۶ به عنوان نمایندهٔ ایران را دارد. ملایی همچنین در رقابت‌های قهرمانی جهان به عنوان نمایندهٔ ایران در ۲۰۱۷ نشان برنز و در ۲۰۱۸ نشان طلا را گرفته‌است. او که برترین جودوکار جهانی در دسته خودش به حساب می‌آمد، در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ به خاطر روبرو نشدن و روی سکو نرفتن با نمایندهٔ اسرائیل، از حریفان خود شکست خورد و پس از این رویداد به کشور آلمان رفت. در ۱۱ آبان ۱۳۹۸، آلمان با پناهندگی سعید ملایی موافقت کرد، اما در آذر ۱۳۹۸، ملایی شهروند مغولستان شد و پس از آن با پرچم مغولستان در مسابقات بین‌المللی شرکت کرد.
پس از شکست‌های اجباری سعید مولایی، فدراسیون جهانی جودو، فدراسیون ملی ایران را برای چهار سال از شرکت در رقابت‌ها منع کرد. ملایی اعلام کرد که «به او دستور داده شده که باید در مسابقات ببازد تا به حریف اسرائیلی برخورد نکند».
زندگی شخصی

ملایی ۵ دی ۱۳۷۰ در تهران زاده شد. در سال ۱۳۸۰ و در سن ۱۰ سالگی در تهران تهرانسر توسط مهرداد حسن‌زاده، مربی جودو، وارد مدرسه جودو خلیج فارس شد. وی در سال ۱۳۹۷ با نزاکت عزیزوا، ورزشکار جودوی جمهوری آذربایجان ازدواج نمود.
فعالیت ورزشی > ۲۰۱۵: برنز آسیا

ملایی در رقابت‌های قهرمانی آسیا ۲۰۱۵ در کویت شرکت نمود و به نشان برنز وزن ۸۱ کیلوگرم دست یافت.
فعالیت ورزشی > ۲۰۱۶: دومین برنز آسیا، شرکت در المپیک

ملایی در آوریل ۲۰۱۶ در مسابقات قهرمانی آسیا در تاشکند برای دومین بار به نشان برنز مسابقات دست یافت. وی توانست کوها از ژاپن و سبیروف از ازبکستان را از پیش رو بردارد، اما در رقابت نیمه‌نهایی برابر نایسف از لبنان شکست خورد. ملایی در رقابت برای کسب نشان برنز اوتگونباتار از مغولستان را با امتیاز ایپون شکست داد.
ملایی در وزن ۸۱ کیلوگرم مسابقات المپیک ریو ۲۰۱۶ به روی تاتامی رفت. وی در دور نخست استراحت داشت و در دور دوم به مصاف حسن خالمورزایف قهرمان سال ۲۰۱۶ اروپا از روسیه رفت و با گرفتن سه اخطار در برابر دو اخطار حریف، نتیجه را واگذار کرد و از دور مسابقات کنار رفت. ملایی یکی از این اخطارها را به دلیل باز و بسته کردن بدون اجازهٔ کمربندش گرفت. داور مسابقه احساس کرد ملایی دارد روند بازی را قطع می‌کند و به همین دلیل به او اخطار داد.
فعالیت ورزشی > ۲۰۱۷: برنز جهان، نایب قهرمانی آسیا

ملایی در چارچوب بازی‌های همبستگی کشورهای اسلامی که در باکو به انجام رسید، توانست به مدال طلای وزن ۸۱– کیلوگرم مردان دست یابد. او با پیروزی برابر سردار جومیف از ترکمنستان، ولادیمیر زولویف از قرقیزستان و ایلکر گولدورن از ترکیه به مقام قهرمانی و نشان طلا دست یافت.
ملایی ۲۶ مه ۲۰۱۷ در دستهٔ ۸۱– کیلوگرم مسابقات قهرمانی آسیا که در هنگ کنگ برگزار می‌شد شرکت کرد و نایب قهرمان این دسته شد. وی در رقابت پایانی برابر سوتارو فوجیوارا، نمایندهٔ ژاپن قرار گرفت و به این حریف ژاپنی باخت. وی در رقابت‌های تیمی این تورنمنت در قالب تیم ایران شرکت نمود و به همراه این تیم به مدال برنز دست یافت.
در ۳۱ اوت ملایی در رقابت‌های قهرمانی جهان در بوداپست، مجارستان به میدان رفت و ولادیمیر زولویف از قرقیزستان، الکسیوس نتاناتسیدیس از یونان، محمد عبدالعال مصری و فرانک دِ ویت هلندی را شکست داد و به جمع چهار نفر پایانی رسید. ملایی در نیمه‌پایانی از متئو مارکونسینی ایتالیایی شکست خورد و به دیدار برای تعیین مکان سوم راه یافت. جودوکار ایران در این دیدار برابر لازلو کزوکنی از کشور میزبان صاحب برتری شد و به‌طور مشترک با حسن خالمورزایف از روسیه در مکان سوم قرار گرفت و نشان برنز را از آن خود کرد. این نخستین مدال جودوی ایران در رقابت‌های جهانی پس از ده سال بود.
ملایی در یکی از مراحل گرند پری سال ۲۰۱۷ در هلند، در وزن ۸۱– کیلوگرم پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم مقابل ژائو مارتینو از پرتغال به برتری رسید و راهی یک‌چهارم نهایی شد. ملایی با شکست مقابل حریفی از بلژیک از رسیدن به نیمه‌نهایی جودو گرند پری هلند بازماند و راهی گروه بازنده‌ها برای کسب نشان برنز شد. وی در گروه بازنده‌ها ابتدا نمایندهٔ گرجستان را شکست داد و پس از آن برای رسیدن به مدال برنز به مصاف فراکدیویت از هلند رفت و با شکست این جودوکار به مدال برنز دست یافت.
فعالیت ورزشی > ۲۰۱۸: قهرمانی جهان، نقره بازی‌های آسیایی

ملایی فوریه ۲۰۱۸ در رقابت‌های گرند اسلم دوسلدورف شرکت کرد و توانست به نشان طلای دستهٔ ۸۱ کیلوگرم برسد. وی که پیش از این مدال نقره و برنز رقابت‌های گرند اسلم باکو و ابوظبی در سال ۲۰۱۷ را کسب کرده بود، موفق شد در فینال وزن ۸۱ کیلوگرم مردان آلفا اومار دجالو، از فرانسه را با امتیاز ایپون شکست دهد و صاحب نخستین مدال طلای خود در رقابت‌های تور جهانی جودو شود. ملایی مدالش را از دستان اوله بیشاف آلمانی، قهرمان بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ دریافت کرد.
ملایی ۳۰ اوت ۲۰۱۸ در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ به نشان نقره دست یافت. او در این بازی‌ها با جودوکارانی از اندونزی، چین و کره جنوبی مبارزه کرد و به برتری رسید اما در رقابت پایانی برابر دیدار حمزه از ازبکستان باخت و دوم شد.
ملایی یک ماه پس از بازی‌های آسیایی و در ۲۳ سپتامبر در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۸ در باکو، جمهوری آذربایجان شرکت کرد و توانست پس از پانزده سال ایران را در این رقابت‌ها صاحب نشان طلا بکند. ملایی برای رسیدن به این مدال، در دیدار پایانی وزن ۸۱ کیلوگرم سوتارو فوجیوارا، حریف ژاپنی و دارندهٔ دو مدال طلای رقابت‌های گرند اسلم سال ۲۰۱۸ را با امتیاز ایپون از پیش رو برداشت و صاحب گردن آویز طلا شد. ملایی برای رسیدن به دیدار نهایی این وزن در نیمه‌نهایی، ودات آلبایراک، حریف قدرتمند ترکیه‌ای را در وقت طلایی با امتیاز وازاری شکست داده بود. ملایی در چهار دیدار قبلی خود اتیند باریاند از کانادا، لورا اسوینبورن از ایسلند، آنری اگوتیدزه از پرتغال و ماتیاس کاس از بلژیک را شکست داده بود.
جودوکار طلایی ایران پس از قرار گرفتن بر سکوی نخست این مسابقات گفت: «خدا را شاکرم که بعد از زحمت‌ها، تمرین‌ها و عرق ریختن‌های زیاد توانستم قهرمان جهان شوم. امروز روز بزرگی برایم بود. این مدال را به مردم کشورم و همه کسانی که برایم زحمت کشیدند، تقدیم می‌کنم.»
پیش از این، آرش میراسماعیلی آخرین جودوکار ایرانی بود که در سال ۲۰۰۳ توانسته بود مدال طلا را به دست بیاورد.
ملایی ۱۶ دسامبر ۲۰۱۸ در رقابت‌های مسترز چین حاضر شد و در نخستین دیدار خود در این مسابقات به مصاف تاکاشی ساساکی از ژاپن رفت و برای جلوگیری از رویارویی احتمالی با ساگی موکی، ورزشکار اسرائیلی، تن به «شکستی مصلحتی» داد. این در حالی بود که ساگی موکی، جودوکار اسرائیلی نیز در طرف دیگر مغلوب حریف بلژیکی شد و ملایی در صورت پیروزی برابر حریف ژاپنی خود، در دور بعد برابر ورزشکار بلژیکی قرار می‌گرفت.
فعالیت ورزشی > ۲۰۲۰: کسب نخستین مدال برای مغولستان

دومین گرند اسلم سال ۲۰۲۰ فوریه در دوسلدورف، آلمان برگزار شد. ملایی در این رقابت‌ها برنلینر از آمریکا، لوکنتی از آرژانتین و دومنیک روزنا از کرواسی را شکست داد و در ادامه ابتدا برابر حسن خالمورزایف از روسیه و سپس ون دیولت از هلند باخت و در جایگاه هفتم وزن ۸۱ کیلوگرم ایستاد.
وی در ۲۴ اکتبر در گرند اسلم مجارستان در دستهٔ ۸۱ کیلوگرم شرکت کرد. ملایی در رقابت سوم–پنجمی با ضربهٔ فنی مقابل فرانک دِویت هلندی به برتری رسید و مدال برنز رقابت‌ها را کسب کرد. این نخستین مدال وی برای مغولستان در مسابقات بین‌المللی بود. ملایی پیش از این در دور نیمه‌نهایی مقابل آنتونیو فوریچر از کانادا در وقت طلایی شکست خورده و از رسیدن به دور نهایی بازمانده بود. وی پیش از نیمه‌نهایی برابر حریفانی از ترکیه، سوئد و فرانسه به برتری رسیده بود.
فعالیت ورزشی > ۲۰۲۱: نقره المپیک، سومین برنز آسیا

وی در فوریه ۲۰۲۱ برای اولین بار به عنوان یک ورزشکار ایرانی در مسابقات گرند اسلم تل آویو حضور پیدا کرد. حضور ملایی در اسرائیل با استقبال از سوی اسرائیلی‌ها همراه بود. صفحهٔ اینستاگرام وزارت خارجه اسرائیل به زبان فارسی با انتشار عکسی، ورود سعید ملایی به این کشور را تبریک گفت: «سعید جان خوش آمدید. شجاعت شما در مقابل بی‌عدالتی‌های جمهوری اسلامی قابل ستایش است. موفق باشید.» ملایی در نیمه‌نهایی گرند اسلم تل‌آویو موفق شد با امتیاز ایپون مقابل لاپیناگوف، جودوکار کشور روسیه به پیروزی برسد و به فینال این مسابقات در کشور اسرائیل راه پیدا کرد. وی با شکست در فینال گرند اسلم تل‌آویو مقابل بولتابوئف از ازبکستان، مدال نقرهٔ این رقابت‌ها را کسب کرد.
ملایی پس از رقابت‌های گرند اسلم، در رقابت‌های قهرمانی جودو آسیا-اقیانوسیه ۲۰۲۱ شرکت کرد و برای چهارمین بار به مدال برنز این مسابقات دست یافت. وی در دستهٔ ۸۱– کیلوگرم مقابل کامیابی از ایران با ضربهٔ فنی به پیروزی رسید. ملایی بعد از پیروزی مقابل کامیابی، مقابل نمایندهٔ تاجیکستان هم پیروز شد، اما در مبارزهٔ نیمه‌نهایی بعد از ۴ دقیقه در برابر نمایندهٔ میزبان (ولادیمیر زولوف) باخت را پذیرفت، سپس جودوکار قزاقستان را مغلوب کرد و به مدال برنز دست یافت.
ملایی ۲۷ ژوئیه به عنوان نفر ششم رنکینگ جهانی وزن ۸۱– کیلوگرم و برای دومین مرتبه در المپیک تابستانی شرکت کرد و به نشان نقره دست یافت. ملایی در مقابل دیدار حمزه (قزاقستان)، مراد فاتیف (جمهوری آذربایجان)، تاتو گریگالاشویلی (گرجستان) و شامیل برچاشویلی (اتریش) به پیروزی رسید و راهی رقابت پایانی شد. ملایی در نهایی مقابل تاکانوری ناگاسه، نفر سوم المپیک ۲۰۱۶ از ژاپن قرار گرفت و در وقت امتیاز طلایی مقابل حریف شکست خورد و به نشان نقره رسید. این مدال او نخستین مدال ورزشکاران زادهٔ ایران در رقابت‌های جودوی المپیک بود.
ملایی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶
شب مکافات

| شب مکافات | شب مکافات |
| --- | --- |
کارگردان: فرامرز باصری
تهیه‌کننده: جلیل فرجاد
نویسنده: محمود قنبری
بازیگران: مصطفی طاری کاظم بلوچی جلیل فرجاد مرضیه لشگری نعمت افشاریان
موسیقی: بابک بیات
فیلم‌بردار: علی‌اصغر مبرهنی کاوه قدکچیان
تدوین‌گر: کاوه قدکچیان
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۳
مدت زمان: ۸۲ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
شب مکافات فیلمی به کارگردانی فرامرز باصری و نویسندگی محمود قنبری محصول سال ۱۳۶۳ است.
خلاصه داستان

بازپرس احسانی فر با دست بردن در پرونده‌ای ماجرایی یک قتل عمد را تبدیل به خودکشی می‌کند…
بازیگران

مصطفی طاری
کاظم بلوچی
جلیل فرجاد
مرضیه لشگری
نعمت افشاریان
عباس نوذری
آتش تقی‌پور
منصور عرب‌باصری
رضا بنفشه‌خواه
علی اصغر مهرجویی
مرتضی افشانی
حسین دانش‌نژاد
تقی نقی‌زاده
رحیم شاه مرادخانی
حسین قائم پناه
خلیل حقانی
فریبا متخصص
افسر اسدی
غلامحسین عبدالرسولی
علی فخرایی
رضا حاج‌رضاییان
اکبر اروندی
مرتضی خطیب
عادل مسلط
حسین صالح‌دوست
قاسم رئیسی
تقی بلورچیان
نعمت پورشیرازی
سیدمهدی مجد
کیومرث بقایی
محمدرضا افضلی
حسن افشاری
علی اصغر کلانتری
افشین عطایی
احمد اشرفی
منوچهر فراز
جمشید محمدپور
ابراهیم محمدی
جهانگیر مژده سندسی
اکبر گلایلی
علی کولکانی
فرهاد کندی
ابوالفتح محمدزاده
فریدون سلیمی
کیومرث میرهادی
مهین افشارطوس
هومن شمس‌آرام
مهران یاسری
حسن فلاح
فرشاد اصغری
مهرداد صباحی
انوش اسماعیلی
کوروش ستوده

| کوروش ستوده | کوروش ستوده |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: عکاسی مد
تولد: ۲۸ اسفند ۱۳۵۶ ‏(۴۶ سال)  تنکابن، استان مازندران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۶–اکنون
وبگاه رسمی: www.kouroshsotoodeh.com
کوروش ستوده (متولد ۲۸ اسفند ۱۳۵۶ - تنکابن) عکاس ایرانی‌تبار و شناخته شده در صنعت مُد است و در حال حاضر در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا مشغول به فعالیت حرفه‌ای است.
زندگی و حرفه

ستوده در سال ۱۳۵۶ در شهر تنکابن، در شمال ایران به دنیا آمد. هرچند او دارای مدرک کارشناسی از رشته طراحی صنعتی از دانشگاه هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران است، اما علاقه وی به هنرهای تجسمی از سنین نوجوانی سبب شد تا او در سال ۱۳۷۷ فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان عکاس پرتره و همچنین عکاس مد آغاز کند.
علاوه بر حرفه عکاسی، ستوده در چند فیلم ایرانی نظیر کافه ستاره، که نامزد دریافت سیمرغ در ۲۴امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر بود، نیز به ایفای نقش پرداخته‌است. او حرفه بازیگری را در مدرسه بازیگری امین تارخ در سال ۱۳۷۷ آغاز کرد و در چندین تئاتر نظیر «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» در تئاتر شهر تهران به ایفای نقش پرداخت. تا پیش از خروج از ایران، او به فراگیری هنر بازیگری در مؤسسه هنر و فرهنگ کارنامه زیر نظر پرویز پرستویی و حبیب رضایی ادامه داد. در سال ۱۳۸۵، مجله چلچراغ
با چاپ تصویری از وی روی جلد این نشریه، به بررسی آثار نمایش داده شده توسط وی در مؤسسه فرهنگ و هنر ماهِ مهر در تهران پرداخت.
او در سال ۱۳۸۸ از ایران خارج شد و به امارات متحده عربی رفت. او قبل از مهاجرتش به شهر نیویورک در سال ۱۳۹۴، به عنوان عکاس تبلیغاتی و مد، در آژانس‌های تبلیغاتی و مدلینگ در دُبی به فعالیت مشغول شد.
ستوده در مورد دلیل مهاجرتش از ایران در مصاحبه ای با هافینگتون پست اظهار داشت: «موضوع عکس‌های من مردم هستند، بنابراین به عنوان یک عکاس کاملاً طبیعی است که بخواهم به جایی بروم که مردم در آنجا آزادی پوشش، عمل و فعالیت‌های اجتماعی بیشتری داشته باشند.» او با تعدادی از برترین آژانس‌های مادلینگ شامل DNA Model Management, IMG Models, The Lions, Women Management،... به عنوان عکاس مد و زیبایی در نیویورک همکاری کرده‌است، و در عکاسی مد از عکاسانی نظیر ایروینگ پن، هلموت نیوتن، ریچارد اودون و هرب ریتس الهام گرفته‌است.
ستوده همچنین با جوآن گر ، میک آپ آرتیست سرشناس در چند پروژه عکاسی برای مجلات هارپرز بازار، ال، گلامور، لوفیسیال و غیره همکاری کرده‌است. دردی ماه سال ۱۳۹۵، او مجدداً با گِر همکاری کرد و از شاهزاده ایرانی، نور پهلوی، دختر شاهزاده رضا پهلوی، برای مجله ماری کلر در شهر نیویورک عکس‌برداری کرده‌است. او همچنین در بعضی پروژه‌های خود با عکاس سرشناس ایرانی، فیروز زاهدی، نیز همکاری کرده‌است.
زندگی و حرفه > کمپین

ستوده برای کمپین‌های Essie، استه لودر, Fair & Lovely، کالوا (لیکور)،Native,Blue Marlin Ibiza و غیره عکاسی کرده‌است، و کارهای او توسط شبکه‌های تلویزیونی متعددی نظیر FashionTV و Fashion One به نمایش گذاشته شده‌است. او همچنین عکاسی از پروژه‌های هنری و شخصی تعدادی از مشهورترین شخصیت‌های ایرانی نظیر محسن نامجو و همچنین بازیگران بالیوود نظیر سیف علی خان را در کارنامه خود ثبت کرده.
زندگی و حرفه > کار با مجلات

آثار ستوده در مجلات معتبری نظیر وگ، هارپرز بازار
، ال
، گلامور
، ماری کلر، لوفیسیال، ماکسیم و غیره به چاپ رسیده‌است.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که کوروش ستوده در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
پارتی-۱۳۷۹
کافه ستاره-۱۳۸۳
دیوار
در شهر خبری نیست، هست-۱۳۸۶
لاوچکین لا-۵

| لاوچکین لا-۵ | لاوچکین لا-۵ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: لاوچکین
نخستین پرواز: مارس ۱۹۴۲
معرفی‌شده در: ژوئیه ۱۹۴۲
کاربر اصلی: نیروی هوایی شوروی
تعداد ساخته‌شده: ۹٬۹۲۰ فروند
توسعه‌یافته از: لاگگ-۳
توسعه‌یافته به: لا-۷
لاوچکین لا-۵ (به روسی: Лавочкин Ла-5) یک هواگرد جنگنده تک‌باله تک‌موتوره دوره جنگ جهانی دوم ساخت شرکت لاوچکین در شوروی بود.
مشخصات فنی

لاوچکین لا-۵ اف‌ان:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۸٫۵ متر
طول بال: ۹٫۸ متر
نیرومحرکه: ۱ × موتور شعاعی ۱۴ سیلندر شْوِتسوف ام-۸۲اف‌ان خنک‌شونده با هوا: ۱٬۷۰۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۶۵۰ کیلومتر بر ساعت
۲ × توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری شْواک بر روی موتور
ناوشکن آماتسوکاز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۱۳ دسامبر ۱۹۳۷
آب‌اندازی::  ۱۴ فوریه ۱۹۳۹
آغاز کار::  ۱۹ اکتبر ۱۹۳۹
اعزام::  ۲۶ اکتبر ۱۹۴۰
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۲٬۴۹۰ تن بزرگ (۲٬۵۳۰ تن)
درازا::  ۱۱۸٫۵ متر (۳۸۸ فوت ۹ اینچ)
پهنا::  ۱۰٫۸ متر (۳۵ فوت ۵ اینچ)
آبخور::  ۳٫۸ متر (۱۲ فوت ۶ اینچ)
سرعت::  ۳۵ گره (۴۰ مایل بر ساعت؛ ۶۵ کیلومتر بر ساعت)
ناوشکن آماتسوکاز (به انگلیسی: Japanese destroyer Amatsukaze) یک کشتی بود که طول آن ۱۱۸٫۵ متر (۳۸۸ فوت ۹ اینچ) بود. این کشتی در سال ۱۹۳۹ ساخته شد.
ووت وی-۱۴۱

| ووت وی-۱۴۱ | ووت وی-۱۴۱ |
| --- | --- |
The V-141: The V-141
کاربری: Fighter aircraft
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: ووت
نخستین پرواز: 29 March 1936
تعداد ساخته‌شده: 1
توسعه‌یافته از: Northrop 3-A
ووت وی-۱۴۱ (به انگلیسی: Vought V-141) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ ووت در کشور ایالات متحده آمریکا است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۳۶−۰۳−۲۹ ۲۹ مارس ۱۹۳۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
کژوال (ترانه چپل رون)

تک‌آهنگی از چپل رون که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد
«کژوال» (به انگلیسی: Casual) ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چپل رون می‌باشد که در ۲۸ اکتبر سال ۲۰۲۲ به‌صورت مستقل منتشر گردید. این ترانه بعدها به‌عنوان بخشی از نخستین آلبوم وی تحت عنوان از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه مجدداً از سوی امیوزمنت رکوردز و آیلند رکوردز به‌عنوان چهارمین تک‌آهنگ از این آلبوم منتشر شد. رون این ترانه را با دن نیگرو و مورگان سنت جین نوشته، نیگرو با رایان لینویل تهیه‌کنندگی ترانه را نیز برعهده داشته‌است. «کژوال» یک بالاد تحت تأثیر کانتری می‌باشد که سبک‌های داون‌تمپو، دریم پاپ، پاپ راک و راک را در برمی‌گیرد.
کوکوشنیک

پرترۀ دختری ناشناس با لباس سنتی روسی، اثر: ایوان آرگونوف، ۱۷۸۴ میلادی، یک لباس سر بزرگ کوکوشنیک را به نمایش می‌گذارد
کوکوشنیک (به روسی: коко́шник) یک کلاه زنانه سنتی روسی است که زنان و دختران آن را به‌همراه سارافان می‌پوشند. این کلاه از قرن ۱۰ میلادی در شهر ولیکی نووگورود ساخته‌ شد و از قرن ۱۶ تا ۱۹ میلادی در شمال روسیه رواج زیادی داشته‌ است. این کلاه در بین زنان دربار و اشراف محبوبیت زیادی پیدا کرد و اکنون طرفداران چندانی ندارد.
نمای کلی

از نظر تاریخی کوکوشنیک سرپوشی است که توسط زنان متأهل پوشیده می‌شود، اگرچه دوشیزگان نیز پوشش‌سری بسیار شبیه به کوکوشنیک می‌پوشیدند، اما در پشت باز است که به آن پوویازکا می‌گویند. کلمۀ کوکوشنیک طیف وسیعی از روسری‌هایی را توصیف می‌کند که در سرتاسر روسیه پوشیده می‌شوند، از جمله کلاه‌های استوانه‌ای ولیکی نووگورود، نیمبوس کیکای دو پر از ولادیمیر، کیکای مثلثی کوستروما، کلاه‌های مرواریدی کوچک کارگوپول، و کوکوشنیک‌های قرمز مایل به قرمز مسکو.
کوکوشینک نخستین بار برای پوشاندن موهای زنان متأهل روسی ساخته شد اما رفته رفته به عنوان زینت مهمانی‌ها مورد استفاده اشراف و حتی زنان طبقات پایین‌تر جامعه قرار گرفت.
بعضی از افراد روی کلاه را با تکه‌های جواهر و طلا طرح دار می‌کردند و زنان فقیرتر به نقاشی‌های ساده بسنده می‌کردند. یکی از نمونه‌های گران‌قیمتی که در موزه روسیه وجود دارد، دارای الماس، جواهر و سنگ‌های قیمتی است.
تاریخ

کلمۀ کوکوشنیک برای اولین بار در اسناد قرن شانزدهم میلادی آمده‌ است و از کلمۀ اسلاوی قدیمی کوکوش به معنی «مرغ» یا «خروس» آمده‌ است. با این حال، قدیمی‌ترین قطعات پوشش‌سرهایی از نوع مشابه (کلاه استوانه‌ای سفت و سخت که موها را کاملاً می‌پوشاند) در تدفین‌های قرن ۱۰ تا ۱۲ در ولیکی نووگورود پیدا شد.
طبق اسناد موجود، این کلاه برای نخستین بار در قرن ۱۲ برای پوشاندن موهای زنان متأهل طراحی شد و رفته رفته با مقبولیت خاصی مواجه شد.
در زمان احیای سنت‌های روسیه توسط حکومت وقت در قرن ۱۹ میلادی، این کلاه به عنوان پوشش رسمی اعضای خاندان سلطنی ثبت شد.
یک زن روسی با کلاه کوکوشنیک
کوکوشنیک اواسط قرن ۱۹ میلادی از روسیۀ میانه
کولین راسل (شناگر)

کولین راسل (به انگلیسی: Colin Russell) (زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۴) شناگر اهل کانادا است.
کاموف-۹۲

الگو:Infobox aircraft666
| کاموف کا-۹۲ | کاموف کا-۹۲ |
| --- | --- |
A model of Kamov Ka-92 helicopter at HeliRussia 2009 exhibition.: A model of Kamov Ka-92 helicopter at HeliRussia 2009 exhibition.
کاموف کا-۹۲ (به انگلیسی: Kamov Ka-92) یک بالگرد ساختِ کارخانهٔ کاموف در کشور روسیه است.666
نبردناو آساهی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱ اوت ۱۸۹۷
آغاز کار::  ۱۳ مارس ۱۸۹۹
اعزام::  ۲۸ آوریل ۱۹۰۰
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
تکمیل شده:: ۱
از دست رفته:: ۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱۵٬۲۰۰ تن بزرگ (۱۵٬۴۰۰ تن)
درازا::  ۴۲۵ فوت ۳ اینچ (۱۲۹٫۶ متر)
پهنا::  ۷۵ فوت (۲۲٫۹ متر)
آبخور::  ۲۷ فوت ۳ اینچ (۸٫۳ متر)
سرعت::  ۱۸ گره (۳۳ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۱ مایل بر ساعت)
نبردناو آساهی (به انگلیسی: Japanese battleship Asahi) یک زیردریایی بود که طول آن ۴۲۵ فوت ۳ اینچ (۱۲۹٫۶ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۸۹۹ ساخته شد.
مایکل امرسون

| مایکل امرسون | مایکل امرسون |
| --- | --- |
مایکل امرسون، ژانویه ۲۰۰۷: مایکل امرسون، ژانویه ۲۰۰۷
زادهٔ: ۷ سپتامبر ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) سدار رپیدز، آیووا
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶-اکنون
همسر: کری پرستون (۱۹۹۸-اکنون)
جوایز: جایزه امی سال ۲۰۰۱ جایزه امی سال ۲۰۰۹ جایزه ساترن سال ۲۰۰۷
مایکل امرسون (به انگلیسی: Michael Emerson) (زاده ۷ سپتامبر ۱۹۵۴) یک بازیگر آمریکایی است. او در مجموعه لاست و همچنین مجموعه تلویزونی مظنون حضور داشته است.
زندگینامه مختصر

مایکل امرسون، هنرپیشه آمریکایی است که عمده شهرت وی به دلیل ایفای نقش بنجامین لاینوس در سریال «لاست»، ویلیام هینکس قاتل در «The Practice» و نقش هارولد فینچ در سریال «Person of Interest» است که از شبکه CBS پخش می‌شد، است.
امرسون در سدار راپیدس آیوا زاده شد و در شهر تولدو بزرگ شد و دوره دبیرستان را در دبیرستان تاما کاونتی گذراند. در سال ۱۹۷۶ از دانشگاه دریک Drake در دس موینس آیوا در رشته تئاتر و هنر فارغ التحصیل شد و به نیویورک رفت. اما در نیویورک نتوانست کاری در زمینه بازیگری بیابد، کارهایی جزئی می‌گرفت و به عنوان تصویرگر مستقل کار می‌کرد. در سال ۱۹۸۶ به همراه همسر اول خود به جکسونویل فلوریدا رفت و تا سال ۱۹۹۳ در تئاتر محلی جکسونویل فعالیت داشت، همچنین به عنوان کارگردان و معلم در کالج فلاگلر (Flagler College) کار می‌کرد.
بعد از اخذ مدرک فوق لیسانس در رشته هنرهای زیبا و آموزش بازیگری حرفه ای، به نیویورک بازگشت.