stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گل‌خورکان

| گل‌خورکان | گل‌خورکان |
| --- | --- |
Gobioides buchanani: Gobioides buchanani
Oxuderces dentatus: Oxuderces dentatus
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Oxudercidae
مترادف: مترادف
 Gobionellidae:  Gobionellidae
گل‌خورکان (انگلیسی: Oxudercidae) یک تیره از گاوماهی‌ها است که شامل چهار زیرتیره می‌شود و پیش‌تر تحت خانواده گاوماهیان دسته‌بندی می‌شد. این خانواده گاهی با نام Gobionellidae نیز شناخته می‌شود، اما نام Oxudercidae اولویت دارد. گونه‌های این خانواده پراکندگی جهانی در مناطق معتدل و گرمسیری دارند و در محیط‌های دریایی و آب شیرین، معمولاً در مناطق ساحلی شوری‌پذیر با بسترهای گل و ماسه یافت می‌شوند.
تیره Oxudercidae شامل ۸۶ جنس است که حدود ۶۰۰ گونه را در بر می‌گیرد. بسیاری از گونه‌های این خانواده در آب شیرین زندگی می‌کنند و تعدادی از گونه‌ها در سواحل مرطوب یافت می‌شوند و قادر به زندگی چند روزه خارج از آب هستند. این خانواده شامل گل‌خورک‌ها می‌شود که برخی از گونه‌های آن توانایی حرکت سریع بر روی خشکی را دارند. چشم‌های این ماهی‌ها در بالای سر و روی پایه‌های کوتاهی قرار گرفته‌اند. این چشم‌ها قابلیت بالا بردن یا جمع کردن دارند و دید خوبی خارج از آب فراهم می‌کنند. یکی از گونه‌ها به نام Gillichthys mirabilis معمولاً در آب می‌ماند اما وقتی سطح اکسیژن آب کم است، برای گرفتن هوا به سطح می‌آید و هوا را در buccopharynx خود نگه می‌دارد که به شدت عروق‌دار است و تبادل تنفسی را تسهیل می‌کند.
زیرتیره‌ها

زیرتیره‌های زیر در خانواده Oxudercidae گنجانده شده‌اند:
Amblyopinae گونتر، ۱۸۶۱
Gobionellinae بلکر، ۱۸۷۴
گل‌خورک (شامل mudskippers) گونتر، ۱۸۶۱
Sicydiinae تئودور گیل، ۱۸۶۰
تیم ملی فوتبال نونهالان ایران

| سوابق مدال> مسابقات آسیایی | سوابق مدال> مسابقات آسیایی | سوابق مدال> مسابقات آسیایی |
| --- | --- | --- |
|  |   | تیم |
|  |   | تیم |
|  |   | تیم |
تیم ملی فوتبال نونهالان ایران (به زبان انگلیسی Iran National football team U'14) نمایندهٔ فوتبال ایران در ردهٔ سنی زیر ۱۲ سال است که در مسابقات آسیایی و فستیوال‌های غرب و جنوب آسیا نماینده فوتبال زیر ۱۴ سال ایران است که زیر نظر فدراسیون فوتبال ایران فعالیت می‌کند.
رقابت‌های بین‌المللی > مقدماتی قهرمانی آسیا ۲۰۱۳

این مسابقات با حضور تیم‌های ایران، پاکستان، هند، قرقیزستان و ترکمنستان در ورزشگاه ثامن‌الائمهٔ مشهد برگزار گردید؛ و تیم ایران با ۴ برد مقتدرانه به دور بعد مسابقات راه پیدا کرد.
رقابت‌های بین‌المللی > مقدماتی قهرمانی آسیا ۲۰۱۳ > اعضای تیم

سرمربی: حسین صالح.
بازیکنان: محمدرضا میرزایی احمد آباد، متین شریفی، محمدصادق سلطان دهقان از البرز، بنیامین ماهان، عارف محمدعلی‌پور، مهدی محمدیاری، مهدی مرادی، محمدرضا میرزاده از تهران، بنیامین زمانی، محمدرضا گلی، وحید نامداری، معراج اسماعیلی، محمدرضا غبیشاوی، ذبیح‌الله کوهکن از سیستان و بلوچتان، حمیدرضا اکبری از فارس، سینا رزم‌خواه از تبریز، مهرداد زارعی از قزوین، عرفان فرشی و میلاد نجفی از اردبیل، احمد مزوری از کرمان، امیرحسین اسماعیل‌زاده از مازندران و محسن معظمی گودرزی از اصفهان نفرات تیم ملی نونهالان را تشکیل دادند.
رقابت‌های بین‌المللی > قهرمانی نونهالان آسیا ۲۰۱۴

مسابقات آسیایی نونهالان زیر ۱۴ سال به میزبانی ایران در همدان از تاریخ ۱۳ تا ۲۲ مرداد ۱۳۹۳ برگزار شد. این مسابقات در دو گروه ۴ تیمی انجام شد و ایران در مرحلهٔ نیمه‌نهایی با باخت با نتیجهٔ ۳–۲ مقابل عراق از دور مسابقات کنار رفت و همچنین تیم ملی عراق قهرمان این مسابقات نیز شد. گروه‌بندی این مسابقات به این شرح بود:
گروه A: ایران – عربستان سعودی – کرهٔ شمالی – تیمور شرقی.
گروه B: کرهٔ جنوبی – تاجیکستان – تایلند – عراق.
رقابت‌های بین‌المللی > قهرمانی نونهالان آسیا ۲۰۱۴ > اعضای تیم

سرمربی: حیدر شریفی. مربی: موسی سواری.
بازیکنان: معراج اسماعیلی، مهرداد زارعی، میلاد نجفی، عارف محمدعلی‌پور، محسن گودرزی، سینا رزم‌خواه، محمد شریفی، وحید نامداری، ذبیح‌الله کوهکن، محمدرضا غبیشاوی، امیرحسین اسماعیلی، محمد ذوالفقاری، سجاد شنان طرقی، حمیدرضا اکبری.
رقابت‌های بین‌المللی > فستیوال منطقه‌ای جنوب و مرکز آسیا ۲۰۱۶

در سال ۲۰۱۶ تیم ملی نونهالان زیر ۱۴ سال در فستیوال بین‌المللی جنوب و مرکز آسیا مقام قهرمانی را از آن خود کرد. این بازی‌ها با حضور ۶ تیم ایران، تاجیکستان، هند، افغانستان، نپال و قرقیزستان برگزار شد و تیم ایران با پنج برد و پانزده امتیاز، مقام قهرمانی را از آن خود کرد.
رقابت‌های بین‌المللی > فستیوال منطقه‌ای جنوب و مرکز آسیا ۲۰۱۶ > اعضای تیم

سرمربی: علی طهماسبی‌زاده، مربی: فرشاد ماجدی
بازیکنان: شروین رضایی از مازندران، محمدرضا باقری، سید پوریا تیموری، علی رضایی، امیرمحمد آذرمند از تهران، یاسین سلمانی از اصفهان، ایلیا بحرینی، مهدی صفرزاده، پیام پارسا، علیرضا باویه، حسین شاوردی از خوزستان، علی یزدانی و علیرضا رجبی از خراسان رضوی، علیرضا اسدآبادی از کرمان، پوریا بابازاده از آذربایجان غربی، آرین عصارزاده از مشهد، امیرحسین امن‌زاده از اردبیل، ابوالفضل علیزاده از گیلان.
رقابت‌های بین‌المللی > تورنمنت بین‌المللی ووهان ۲۰۱۷

در سال ۲۰۱۷ تیم ملی نونهالان عازم چین برای تورنمنت ووهان شد و بعد از شکست و نتایج ضعیف در این تورنمنت، علی طهماسبی‌زاده از سرمربیگری این تیم برکنار شد.
رقابت‌های بین‌المللی > تورنمنت چهارجانبهٔ قطر ۲۰۱۸

تیم ملی نونهالان در نخستین دیدار خود در تورنمنت چهارجانبهٔ قطر ۲۰۱۸ مقابل تیم تونس با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد. تیم ملی در ادامه توانست مقام قهرمانی این مسابقات را به‌دست‌آورد. یزدان جاهد با زدن ۳ گل در ۲ مسابقه آقای گل این دوره از مسابقات شد و عنوان بهترین بازیکن را هم از آن خود کرد.[نیازمند منبع]
رقابت‌های بین‌المللی > تورنمنت چهارجانبهٔ قطر ۲۰۱۸ > اعضای تیم

سرمربی: محمد یاوری
بازیکنان: آریا حسینی‌فرد، رضا حیدری از بندر ماهشهر، حمیدرضا شریفی، عرفان جاوی، محمدمهدی محمدی، محمدامین دوستعلی، عرشیا کریمی، ایمان دانش، سعید محمودی، محمد عباسی، محمدرضا کوشکی، یاسین جعفری، علی‌اکبر رنجبر، سجاد خادمی، فاضل شادی، محمد کیا میرشاهی
رقابت‌های بین‌المللی > جام کافا ۲۰۱۸ تاشکند

رقابت‌های آسیایی کافا با حضور تیم‌های ایران، ازبکستان، ترکمنستان، قزاقستان و قرقیزستان در تاشکند برگزار شد که ایران اولین برد و دیدارش را در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۹۷ با تیم قرقیزستان آغاز کرد و در آخرین دیدار مقابل تاجیکستان با نتیجهٔ ۳–۰ پیروز شد و قهرمان رقابت‌ها با کسب ۱۵ امتیاز گردید. مهران نفری و آریا اصغری (دو گل) گلزنان ایران در این مسابقه بودند.
مهدیارصانع، ارشیا کریمی، ارشیا حاتمی، یزدا جاهد، امیرحسین هاشم موسوی از شهریار، از گیلان حمیدرضا شریفی، ایمان دانش، علیرضا گلی از خوزستان رضا بابایی، عرفان جاوی از مازندران یاسین جعفری از گلستان امید ابراهیم‌زاده، فاضل شادی از آذربایجان شرقی محمد کیا امیرحسین هاشم موسوی رضوی، مسیح مرادی از اصفهان محمد عباسی از تهران، اعضای تیم ملی نونهالان در سال 2024 هستند.
افتخارات

کسب مقام قهرمانی در فستیوال جنوب و مرکز آسیا در سال ۲۰۲۰ (شهریور ۱۳۹۹)
کسب مقام قهرمانی در کافا ۲۰۱۸ تاشکند در ۹ مرداد ۱۳۹۷
کارلوس بیلاردو

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: کارلوس سالوادور بیلاردو
زادروز: ۱۶ مارس ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال)
زادگاه: بوئنوس آیرس،  آرژانتین
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  سن لورنزو
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۹۵۸–۱۹۶۰ ۱۹۶۱–۱۹۶۵ ۱۹۶۵–۱۹۷۰ |  سن لورنزو  دپورتیوو اسپانول  استودیانتس | ۱۷۴ (۱۲)  ۱۷۵ (۱۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۹ | جوانان آرژانتین |  |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۷۱–۱۹۷۵۱۹۷۶–۱۹۷۸۱۹۷۹۱۹۷۹–۱۹۸۱۱۹۸۲–۱۹۸۳۱۹۸۳–۱۹۹۰۱۹۹۲–۱۹۹۳۱۹۹۶۱۹۹۸۱۹۹۹–۲۰۰۰۲۰۰۳–۲۰۰۴:  استودیانتس دپورتیوو کالی سن لورنزو کلمبیا  استودیانتس  آرژانتین سویا بوکا جونیورز گواتمالا لیبی استودیانتس
کارلوس سالوادور بیلاردو (به اسپانیایی: Carlos Salvador Bilardo) (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۳۹ در بوئنوس آیرس) بازیکن فوتبال و مربی فوتبال سابق اهل آرژانتین است که هم‌اکنون (۲۰۱۰) مدیر فنی تیم ملی فوتبال آرژانتین است.
در دهه ۱۹۶۰ با بازی‌هایی که در تیم استودیانتس انجام می‌داد به شهرت جهانی دست یافت و به عنوان مربی تیم ملی آرژانتین قهرمانی جام جهانی ۱۹۸۶ را به دست آورد.
کارلوس بیلاردو نزد هواداران فوتبال و در رسانه‌ها به دماغ‌گنده (el narigón) معروف است.
او آرژانتین را در جام جهانی 1986 مکزیک قهرمان جهان و در جام جهانی نود ایتالیا ، نایب قهرمان کرد . 
بیلاردو در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ به عنوان مربی سال آمریکای جنوبی انتخاب شد.
داماسپیا

| داماسپیا | داماسپیا |
| --- | --- |
درگذشته: ۴۲۴ پ. م
آرامگاه: نقش رستم، آرامگاه اردشیر یکم
همسر(ان): اردشیر یکم
فرزند(ان): خشایارشای دوم
دودمان: هخامنشیان
داماسپیا همسر اردشیر یکم، شاهنشاه هخامنشی و مادر خشایارشای دوم بود.
خانواده

ملکه داماسپیا دختر یکی از بزرگان پارسی بوده است که در اوایل حکومت اردشیر با او ازدواج می‌کند. البته در برخی از منابع او را دختری از بابل معرفی کرده‌اند.
زندگی

داماسپیا بر روی شوهر خود اردشیر یکم نفوذ فوق‌العاده‌ای داشت و در زمان حیات اردشیر، پسر وی یگانه وارث قانونی و واقعی اردشیر محسوب می‌شد. عجب آنست که در اوایل سال ۴۲۴ پیش از میلاد در همان روزی که اردشیر از دنیا رفت، داماسپیا نیز آنگونه که در روایت کتزیاس آمده است، وفات یافت.
پس از مرگِ اردشیر، خشایارشای دوم به جانشینی پدر رسید ولی تنها بعد از گذشت چهل و پنج روز به‌دست برادر ناتنی اش سغدیانوس کشته شد. جنازهٔ او را همراه با پدر و مادرش ظاهراً در یک روز برای تدفین به پارس بردند.
کاریز (مانه)

| کاریز | کاریز |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: مانه
بخش: شیرین‌سو
دهستان: کهنه جلگه
جمعیت: ۴۹۴ نفر (سرشماری ۹۵)
کاریز، روستایی در دهستان کهنه جلگه بخش شیرین‌سو شهرستان مانه در استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۹۴ نفر (۱۰۵ خانوار) بوده است.
ضد یخ

فردی در حال ریختن ضد یخ
ضدیخ (به انگلیسی: Antifreeze) پادژِل (به فرانسوی: Antigel) مایعی با پایه آب است که در سامانه خنک‌کننده برخی موتورها جریان دارد.
در گذشته بیشتر از آب خالص برای انتقال حرارت داخلی موتور به رادیاتور استفاده می‌شد. استفاده از آب خالص مشکلاتی را دربرداشت. محدودیت فاصله بین نقطه انجماد آب (صفر درجه سانتیگراد) تا نقطه جوش آن (یکصد درجه سانتیگراد) باعث می‌شود که آب به عنوان مایع خنک‌کننده، کاربرد خود را در دماهای بسیار کم یا بسیار زیاد از دست بدهد. از طرفی قطعات آلومینیومی بدنه موتور در شرایط کارکرد موتور، به اندازه‌ای گرم می‌شود که مشکل خوردگی به وجود می‌آید. سیالات خنک‌کننده، معمولاً نه تنها از قطعات فلزی در برابر خوردگی محافظت می‌کنند، بلکه نقطه جوش آب را بالا برده و نقطه انجماد آن را نیز کاهش می‌دهند. همچنین، این سیالات معمولاً ظرفیت انتقال حرارت آب را نیز افزایش می‌دهند. این سیالات در آب محلول بوده و غیرقابل اشتعال هستند.
پکیج ضد یخ مکمل و افزودنی است برای جلوگیری از فرسودگی قطعات خودرویی می‌باشد که در مجاورت مایعات مخصوصاً آب قرار دارند. پکیج ضد یخ در موارد دیگری همچون از بین بردن بوی بد ضد یخ، جلوگیری از رسوبات تشکیل شده در مایع رادیاتور، کاهش نقطه انجماد تا ۴۰ درجه سانتیگراد، افزایش نقطه جوش و جلوگیری از جوش آوردن و در نهایت افزایش عمر قطعات خودرو نقش بسیار زیادی دارد.
ضد یخ سیالی است که جهت خنک کردن موتور از آن استفاده می شود. ضد یخ در دماهای پایین سیالیت خوبی دارد و باعث می شود موتور در هوای سرد عملکرد مناسبی داشته باشد. امروزه ضد یخ یا ضد جوش با وضع قوانین زیست محیطی عاری از فلزات سنگینی همچون باریم و ترکیبات مضری از قبیل بوراکس می‌باشد. مایع ضدیخ یا ضدجوش عموما با پایه اتیلن گلیکول و پروپیلن گلیکول تولید می شوند. ضد یخ از قطعات سیستم خنک کننده در مقابل زنگ زدن، خوردگی و مواد اسیدی ناشی از گاز های آلوده موتورمحافظت می نماید.
ضد یخ مایعی است سمی. چون منو اتیلن گلیکول به خودی خود بی‌رنگ و بی‌بو است، هنگام تولید ضدیخ به آن رنگ مخصوص اضافه می‌شود تا ضد یخ از مایعات مشابه همچون آب قابل تشخیص شود.
اخلاط

| اخلاط | اخلاط |
| --- | --- |
اخلاط: اخلاط
مختصات: ۳۸°۴۵′۱۰″ شمالی ۴۲°۲۹′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۷۵۲۷۸°شمالی ۴۲٫۴۹۴۴۴°شرقی﻿ / 38.75278; 42.49444: مختصات: ۳۸°۴۵′۱۰″ شمالی ۴۲°۲۹′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۷۵۲۷۸°شمالی ۴۲٫۴۹۴۴۴°شرقی﻿ / 38.75278; 42.49444
کشور: ترکیه
استان: بیتلیس
حکومت: حکومت
 • شهردار: Abdulalim Mümtaz Çoban (حزب عدالت و توسعه)
 • قائم‌مقام: Bülent TEKBIYIKOĞLU
مساحت: مساحت
 • ناحیه: ۹۸۹٫۲۶ کیلومتر مربع (۳۸۱٫۹۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۵۰ متر (۵۴۱۰ فوت)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۲۱٬۱۲۲
 • ناحیه: ۳۷٬۳۵۸
 • تراکم ناحیه: ۳۸/کیلومتر مربع (۹۸/مایل مربع)
کد پستی: ۱۳۴۰۰
وبگاه: www.ahlat.bel.tr
اَخلاط (به ترکی استانبولی: Ahlat) نام شهری در استان بتلیس ترکیه است.
شهر اخلاط در بخش اخلاط و در آناتولی شرقی، در کرانهٔ شمال غربی دریاچه وان واقع شده‌است و بیش از ۱۹ هزار نفر جمعیت دارد. این شهر در آغاز سکونتگاه اورارتوها و سپس ارمنی‌ها بود.
اخلاط و پیرامون آن به خاطر شمار زیادی سنگ قبر تاریخی به جا مانده از دودمان اخلاط‌شاهان معروفیت دارد. زمین‌های آن برای کشاورزی مناسب است و در آن غلات به خصوص گندم و چاودار به عمل می‌آید و دامداری نیز رایج است. تولیدات سیب زمینی این شهر معروف است.
نام

این شهر که از روزگار دولت اورارتو تا دوران عثمانی تحت حاکمیت‌های گوناگون اداره می‌شده، با نامهای خَلدَس اورارتویی، خْلْیات و خْلِئات یونانی، کِلاث سریانی، شالِئات و شالیات و خْلات ارمنی، خِلاط عربی، اخلاط فارسی و ترکی معروف بوده‌است.
نام آن با نام قوم خالْد که در پادشاهی اورارتو می‌زیستند ارتباط دارد. بعدها به خاطر شکل ظاهری واژه اخلاط با واژه‌ای عربی از ریشه خلط (مرتبط با اختلاط و آمیختگی) آن را با این کلمه مرتبط پنداشته‌اند. ناصر خسرو شاعر و اندیشمند پارسی‌گوی که در سال ۴۳۸ هجری قمری از اخلاط دیدن کرده‌است، دربارهٔ این شهر می‌نویسد: «به شهر اخلاط رسیدیم… این شهر سرحد مسلمانان و ارمنیان است… و در این شهر اخلاط، به سه زبان سخن گویند: تازی، پارسی و ارمنی، و ظن من آن بُوَد که اخلاط بدین سبب نام آن شهر نهاده‌اند.»
نخستین موج مهاجرت ایرانیان به آسیای کوچک پس از حمله اعراب و در هنگام درگیری‌های خرم‌دینان و سایر فرقه‌ها با دولت بنی عباس بوده و احتمالاً همین مهاجرت نیز زبان فارسی را طی سده‌های نخستین هجری به منطقه اخلاط نیز سرایت داده‌اند.
پیشینه

این شهر در قدیم پایتخت ارمنستان بزرگ بوده‌است. برخی، اخلاط را جزو بخش اول از بخشهای سه‌گانه ارمنستان می‌دانند.
ناصرخسرو در سفرنامه‌اش، شهر اخلاط را مرز میان ارمنیان و مسلمانان می‌داند: …و از آن جا به شهر اخلاط رسیدم. هیژدهم جمادی الاولی بود و این شهر سرحد مسلمانان و ارمنیان‌ست و از برکری تا اینجا نوزده فرسنگ‌ست و آنجا امیری بود، او را نصرالدوله گفتندی، عمرش زیادت از صد سال بود پسران بسیار داشت، هر یکی را ولایتی داده بود، و در این شهر اخلاط به سه زبان سخن گویند: تازی و پارسی و ارمنی، و ظن من آن بود که اخلاط بدین سبب نام آن شهر نهاده‌اند و معامله به پول باشد و رطل ایشان سیصد درم باشد.
در ۷۶ق/۹۲م اخلاط به دست فضل خارجی غارت شد. اخلاط در ۷۳ق/۸۳م به دست شاهزاده کرد به نام باذ ابو عبدالله بن دوستک فتح شد و پس از آن در دست سلسله کردی مروانیان دیاربکر قرار گرفت. در ۸۲ق/۹۳م رومیان شهر را تصرف کردند و با فرمانروای ارمنی آن نواحی قرارداد ترک مخاصمه بستند. در جریان هجوم ترکها به آناتولی، اخلاط به عنوان پایگاهی مورد استفاده قرار گرفت؛ در نبرد ملازگرد گروهی از مردم اخلاط که در جنگ شرکت کرده بودند، غنایم بسیاری به دست آوردند. در ۹۳ق/۱۰۰م شهر به تصرف سُکمان قطبی، امیر ترک، درآمد. بعدها اخلاط مرکز حکومت خاندان اخلاط‌شاهان و ارمن‌شاهان و یکی از مراکز و شهرهای بزرگ جهان اسلام شد. در ۳۱ق/۱۳۷م سلطان مسعود سلجوقی، اخلاط، ملازگرد و ارزن را به اقطاع برادرش سلجوق داد.
بعدها مغول‌ها شهر را تصرف کردند. تا تشکیل دولت صفوی، اخلاط جزو قلمرو ایلخانان، فرمانروایان جلایری، امرای آل چوپان، قره‌قویونلوها و آق قویونلوها درآمد، ولی پس از شکست شاه اسماعیل در جنگ چالدران، به دست عثمانیان افتاد. نواحی اخلاط بیشتر اوقات میان شاهان ایران و عثمانی مایه کشمکش بوده‌است و حکام آن گاه از ایران و زمانی دیگر از سوی دولت عثمانی تعیین می‌شده‌اند. سرانجام با انعقاد پیمان آشتی آماسیه ۶۲ق/۵۵۵م این اختلافات پایان یافت.
از دوران حاکمیت مغول به بعد، اخلاط به تدریج اهمیت خود را از دست داد و تقریباً به شهری متروک در حوضه دریاچه وان مبدل گردید، به طوری که یک سال پس از انعقاد پیمان آشتی آماسیه بجز مأموران دولتی، جمعیت کمی در آن زندگی می‌کرده‌اند. پس از دوره تنظیمات سده ۹م اخلاط، بخشی از توابع شهر وان و سپس بدلیس شد.
امروزه شهر قدیم اخلاط به کلی متروک افتاده‌است و خرابه‌ای بیش نیست. شهر جدید اخلاط در نزدیکی آن احداث شده که تا کناره دریاچه وان امتداد پیدا می‌کند.
نگارخانه

اخلاط در ۱۹۸۵
گنبد و مسجد بایندر اخلاط
مزارهای سلجوقی اخلاط
مزارهای سلجوقی اخلاط
مزارهای سلجوقی اخلاط
مزارهای سلجوقی اخلاط
پانوراما از اخلاط
سارا گلاسر

سارا گلاسر (انگلیسی: Sarah Glaser؛ زادهٔ november ۱۸, ۱۹۶۱&#۱۶۰;(۱۹۶۱-۱۱-۱۸) (۶۳ سال)) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
یومیکو شیگه

| یومیکو شیگه | یومیکو شیگه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اوت ۱۹۶۵ کاراتسو
درگذشت: ۹ دسامبر ۲۰۱۸ کاراتسو
ملیت: ژاپن
یومیکو شیگه (انگلیسی: Yumiko Shige; ۴ اوت ۱۹۶۵ – ۹ دسامبر ۲۰۱۸) قایقران قایق بادبانی اهل ژاپن بود.
موسیو وردو

| موسیو وردو | موسیو وردو |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: چارلی چاپلین
تهیه‌کننده: چارلی چاپلین
نویسنده: چارلی چاپلین اورسن ولز (ایده)
بازیگران: چارلی چاپلین مارتا ری ویلیام فرالی مرلین نش ویرجینیا بریساک برنارد ندل  سی. مانتگیو شا
موسیقی: چارلی چاپلین
فیلم‌بردار: رولند توترو
تدوین‌گر: ویلارد نیکو
توزیع‌کننده: یونایتد آرتیستس (انتشار ۱۹۴۷) کلمبیا پیکچرز (بازنشر ۱۹۷۲)
تاریخ‌های انتشار: ۱۱ آوریل ۱۹۴۷
مدت زمان: ۱۲۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $۳۲۳٬۰۰۰
فروش گیشه: $۱٬۵۰۰٬۰۰۰ (در سراسر جهان)
موسیو وردو (به فرانسوی: Monsieur Verdoux) یک فیلم کمدی سیاه، به کارگردانی چارلی چاپلین با بازی چارلی چاپلین، مارتا ری، ویلیام فرالی و مرلین نش محصول سال ۱۹۴۷ است.
از این فیلم به عنوان پدر کمدی‌های سیاه و آغازگر سبکی جدید در سینما یاد می‌شود. طرح این داستان بر اساس زندگی هنری لاندرو ، قاتل سریالی معروف فرانسوی است. طرح این داستان از طرف اورسن ولز به چارلی چاپلین داده شده است.
نیکولا شاربونیه

نیکولا شاربونیه (فرانسوی: Nicolas Charbonnier‎؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۸۱) قایقران قایق بادبانی اهل فرانسه است.
جاجان (ورزقان)

جاجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ازومدل شمالی بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.
فهرست پرجمعیت‌ترین شهرهای اتحادیه اروپا بر پایه جمعیت منطقه شهری

در زیر لیستی از بزرگترین شهرهای اتحادیه اروپا با توجه به جمعیت در محدوده شهری خود آورده شده‌است. همه شهرهای ذکر شده دارای بیش از ۵۰۰ هزار نفر جمعیت هستند. این فهرست، به‌طور ویژه به مناطق درون محدوده اداری شهر (برخلاف مناطق کلان‌شهری) می‌پردازد که عموماً از نظر جمعیت بیشتر از شهر اصلی هستند.
با توجه به تعاریف مختلف منطقه شهری در کشورهای مختلف، ممکن است این لیست دیدگاه دقیقی از مقایسه جمعیت مناطق شهری ارائه ندهد و با ارقام موجود در لیست باید با احتیاط برخورد کرد. به‌طور مثال پاریس دارای پرجمعیت‌ترین منطقه شهری در اتحادیه اروپا است، اما تعریف دقیق محدودیت‌های اداری شهر پاریس باعث می‌شود که جمعیت بسیار کمتری در جدول نشان داده شود.
مسجد سلطان احمد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
(به ترکی استانبولی: «Sultanahmet Camii»): (به ترکی استانبولی: «Sultanahmet Camii»)
نام‌های دیگر: «مسجد آبی»
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: مسجد
سبک معماری: معماری اسلامی
موقعیت: قسطنطنیه امروزه استانبول
آدرس: استانبول
کشور:  ترکیه
پایان: ۱۶۱۶ (میلادی)
مسجد سلطان احمد (ترکی استانبولی: Sultan Ahmet Camii) مسجدی است که در شهر استانبول واقع شده‌است. این مسجد یکی از زیباترین شاهکارهای معماری اسلامی است که به علت وجود کاشی‌های آبی رنگ در طراحی داخلی به «مسجد آبی» نیز شهرت دارد.
تاریخچه

این مسجد طی سالهای ۱۶۰۹ تا ۱۶۱۹ به دستور سلطان احمد اول بنا شد و به همین دلیل پس از مرگ وی مسجد را مسجد سلطان احمد نامیدند. وی در همین مسجد دفن شده‌است. این مسجد در قدیمی‌ترین بخش استانبول واقع شده که این منطقه در قبل از سالهای ۱۴۵۳ (میلادی) مرکز قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس، محسوب می‌شده‌است. این مسجد در نزدیکی هیپودروم قسطنطنیه واقع شده‌است و تا کلیسای بزرگ مسیحیان با نام ایا صوفیا فاصله اندکی دارد.
این مسجد در چند قدمی سرای توپقاپی قرار دارد، کاخی که محل اقامت پادشاهان عثمانی تا سال ۱۸۳۵ بود و فقط تا ساحل بسفور چند دقیقه‌ای فاصله دارد. اگر از دریا به مسجد نگاه کنید، گنبدها و مناره‌های مسجد در بخش قدیمی شهر برجسته هستند و هدف سازندگان هم ایجاد چنین چشم‌انداز زیبایی بوده‌است.
این مسجد به عمد در مقابل عمارت ایا صوفیا ساخته شده تا نشان دهد که معماران عثمانی و مسلمان می‌توانند رقبای سرسختی برای اجداد مسیحی خود باشند. با این وجود، معمار نتوانسته گنبدهایی بزرگتر از گنبد عمارت ایا صوفیا بسازد و به همین دلیل تلاش کرده با تنظیم دقیق موقعیت گنبدها، شبه گنبدها و مناره‌ها جلوه‌ای زیبا را پدیدآورد. علی‌رغم تلاش معمار، ابعاد ساختمان کوچکتر از ابعاد عمارت ایا صوفیا است که این مسئله سلطان احمد را بسیار خشمگین کرد؛ بنابراین دو عمارت آثار تاریخی و معماری بسیار ارزنده‌ای هستند که جلوه‌ای منحصربه‌فرد را به این بخش از شهر می‌دهند.
در غرب این مسجد را با نام مسجد کبود می‌شناسند چرا که در نقاشی‌های طرح داخلی از رنگ آبی استفاده زیادی شده‌است. با این وجود، این نقاشی داخل مسجد بخشی از دکور داخلی اصلی نبوده و امروزه آن را از دکور داخلی حذف کرده‌اند؛ بنابراین دکور داخلی مسجد دیگر منحصراً آبی رنگ نیست.
سده فار محمد آقا، معمار سلطان احمد دستور داشت تا در ساخت زیباترین و مجلل‌ترین مکان عبادت مسلمانان در جهان از هیچ تلاشی فروگذار نکند. ساختار اصلی مسجد تقریباً شبیه مکعب است که طول و عرض آن ۵۳ و ۵۱ است. جهت‌گیری مسجد به گونه‌ای است که وقتی مسلمانان نماز به پا می‌کنند، رو به سمت مکه داشته باشند و «محراب» در روبرویشان قرار داشته باشد.
معماری

در واقع در بالای مکعب مجموعه‌ای از گنبدها و شبه گنبدها فضا را تسخیر می‌کنند و به سمت گنبد اصلی اوج می‌گیرند، گنبد اصلی ۳۳ متر قطر و ۴۳ متر ارتفاع دارد. جلوه نهایی یک هماهنگی بینایی زیباست که چشم را به سمت انتهای گنبد هدایت می‌کند.
مسجد سلطان احمد تنها مسجد ترکیه‌است که شش مناره دارد. وقتی تعداد مناره‌ها اعلام شد، عده‌ای از سلطان انتقاد کردند و وی را به علت تقلید از شش مناره مسجد الحرام در مکه سرزنش نمودند. وی با پرداخت مبلغی، مناره هفتم مسجد کعبه را ساخت تا این انتقادها را آرام کند.
دور تا دور صحن مسجد در پایین‌ترین قسمت توسط ۲۰۰۰۰ کاشی سرامیک دست‌ساز تزیین شده‌است که این سرامیک‌ها در ازنیک (نیشای باستان) ساخته شده‌اند. بخش بالایی نقاشی شده‌است. بیش از ۲۰۰ پنجره شیشه‌ای نور را به درون صحن اصلی هدایت می‌کنند و از لوسترهای بزرگ نیز برای نورپردازی مسجد کمک گرفته شده‌است. در دکوراسیون از آیاتی از قرآن استفاده شده‌است که بسیاری از آن‌ها به خط سید کاظم غباری نوشته‌اند که بزرگ‌ترین خطاط آن زمان بوده‌است. صحن اصلی فرش شده‌است و این فرش‌ها در زمان مقتضی تعویض می‌شوند.
مهم‌ترین بخش صحن داخلی «محراب» است که از مرمری با تراش ظریف و کنده کاری ساخته شده و دیوارهای کناری آن از جنس سرامیک است. در سمت راست محراب «منبر» قرار دارد که امام جماعت در زمان خطابه به هنگام نماز ظهر یا در روز جمعه یا روزهای تعطیل بر روی آن می‌ایستد. طراحی صحن اصلی به گونه‌ای است که حتی در زمان شلوغی همه افراد بتوانند امام جماعت را ببینند و سخنانش را بشنوند.
هر مناره سه بالکن دارد و تا چندی قبل «مؤذن» می‌بایست پنج بار در روز از یک پله مارپیچ باریک عبور می‌کرد تا اذان بگوید. امروزه از یک سیستم بلندگو استفاده می‌شود و صدای اذان که توسط مساجد همجوار نیز اکو می‌شود در اغلب مناطق قدیمی شهر به گوش می‌رسد. عده زیادی از مردم ترک و گردشگران در هنگام غروب در پارک روبروی مسجد جمع می‌شوند تا صدای اذان مغرب را بشنوند و با غروب آفتاب، نورپردازی زیبای صحن مسجد را تماشا کنند.
نگارخانه

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
نگاره‌ای از نمای داخلی گنبدهای اصلی مسجد سلطان احمد. این مسجد که به‌نام «مسجد آبی» نیز شناخته می‌شود، یکی از نمادین‌ترین و محبوب‌ترین آثار معماری عثمانی و از جاذبه‌های گردشگری اصلی ترکیه است. این بنا بین سال‌های ۱۶۰۹ تا ۱۶۱۷ میلادی و در دوران سلطنت احمد اول ساخته شد. این مسجد در سال ۱۹۸۵ میلادی، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
مسجد سلطان احمد
استحکامات دربند

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
دیوارهای دژ دربند‍: دیوارهای دژ دربند‍
مکان: روسیه 
معیار ثبت: فرهنگی: iii، iv
شمارهٔ ثبت: ۱۰۷۰
تاریخ ثبت: ۲۰۰۳
مختصات: ۴۲°۰۳′۱۰″ شمالی ۴۸°۱۶′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۰۵۲۷۸°شمالی ۴۸٫۲۷۴۱۷°شرقی﻿ / 42.05278; 48.27417
استحکامات دربند بخشی از خطوط دفاع ساسانی‌ها هستند که در سده ششم پ.م برای محافظت از گذرگاه شرقی رشته‌کوه‌های قفقاز (دروازه‌های اسکندر) در مقابل حملات مردم صحرانشین جلگه پنتی-خزری، ساخته شدند. این استحکامات از سه بخش کلی تشکیل شده‌اند: دژ نارین‌کالا در دربند، دیوارهای دوقلویی که آن را به دریای خزر در شرق متصل می‌کنند و دیوار کوهستانی داغ‌باری که از دربند تا دامنه کوه‌های قفقاز در غرب ادامه پیدا می‌کند. این بنا در سال ۲۰۰۳ میلادی به ثبت میراث جهانی یونسکو رسید.
پیش‌زمینه و اولین استحکامات در دربند

یافته‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهند که ساخت این استحکامات در تپه‌های دربند به سده هشتم پ.م بازمی‌گردد؛ به احتمال زیاد به دلیل یورش‌های سکاها. این استحکامات در ابتدا تنها بخش شمالی این تپه را دربرمی‌گرفتند (حدود ۴ تا ۵ هکتار) اما در سده‌های چهارم تا ششم پیش از میلاد گسترش یافتند و تمامی آن را دربرگرفتند (حدود ۱۵ هکتار). بلندی دیوارهای این استحکامات به ۲ متر و ضخامت آن‌ها به ۷ متر می‌رسید. این دیوار بارها تخریب و دوباری بازسازی شد.
در سده چهارم پ.م گسترش این استحکامات در فرای قلعه دربند آغاز شد. در سده یکم پ.م دربند با پادشاهی آلبانیای قفقاز ترکیب شد. دربند در سه سده آغازین د.م رفاه و آسایش نسبی‌ای را تجربه کرد اما از سرگیری یورش‌های صحرانشینان در سده چهارم د.م شروع شد (الانان و بعدها هون‌ها). در سده چهارم د.م این مناطق تحت فرمانروایی شاهنشاهی ساسانی قرار گرفتند و دربند در سده پنجم یک دژ مرزی ساسانی به شمار می‌آمد و فرمانروایی آن در دست یک مرزبان بود.
نگارخانه

نقشه استحکامات ساسانی در دربند، اثر رادریک فون ارکرت
دژ نارین‌کالا و دیوارهای دربند
منابع دیگر

Gadjiev, M. S. (2008). "Даг-бары – Великая Кавказская стена". Дагестанские святыни (به روسی). Vol. II. Makhachkala: Epokha. pp. 8–36. ISBN 978-5-98390-051-6.
Gadjiev, Murtazali (2017). "DAGH BARY". Encyclopædia Iranica, online edition.
Kettenhofen, Erich (1994). "DARBAND". Encyclopædia Iranica. Vol. VII. pp. 13–19.