stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقتصاد چین
سامانه بانکی و مالی > سهام بهادار و نظارت و مدیریت بر آن

در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱، چین در شهرهای شانگهای و «شن جن» بورس سهام تأسیس کرد. در بیش از یک دهه گذشته، بازار سهام چین بزرگتر و منظم تر شده‌است. در حالی که بسیاری کشورهای برای انجام این تغییر بیش از یکصد سال زمان صرف کرده‌اند. امروز، بازار سهام چین دارای ۴۰۰۰ میلیارد یوان سرمایه و بیش از ۱۲۰۰ شرکت سهامی دربازار اوراق بهادار و ۷۰ میلیون سرمایه‌گذار است.
سال ۱۹۹۸، کمیته نظارت و مدیریت سهام بهادار چین تأسیس شد، این کمیته به عنوان ارگان عمده مدیریت بازار پیش فروش اوراق بهادار چین سیستم واحد نظارت و مدیریت پیش فروش اوراق بهادر را تأسیس کرده و طبق مقررات، ارگان‌های نظارت و مدیریت پیش فروش اوراق بهادر را مورد مدیریت قرار می‌دهد. این کمیته همچنین ضمن تشدید نظارت و مدیریت صنعت پیش فروش اوراق بهادار و تقویت نظارت و مدیریت بورس پیش فروش اوراق بهادار، شرکت‌های وارد شده به بورس، ارگان‌های پیش فروش این سهام، شرکت‌های مدیریت صندوق سرمایه‌گذاری، ارگان‌های اطلاعات سرمایه‌گذاری در پیش فروش سهام بهادار و ارگان‌های دیگر مربوط به امور واسطه گری پیش فروش سهام بهادار و کیفیت اطلاع‌رسانی را ارتقا می‌دهد. بازار سهام بهادار برای مردم چین یکی از کانال‌های مهم سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود. بورس شانگهای و «شن جن» دو بورس عمده در بازار خرید و فروش سهام بهادار چین است که در سراسر کشور سیستم شبکه‌ای محاسبه خرید و فروش سهام بهادر دارد. این دو بورس داد و ستد بدون اوراق را تحقق بخشیده و وسایل فنی آن به سطح پیشرفته جهان رسیده‌است. تا پایان سال ۲۰۰۳، شمار شرکت‌های سهامی در بازار اوراق بهادار از ۱۲۲۴ در پایان سال ۲۰۰۲ به ۱۲۸۷ افزایش یافته و ارزش کل بازاری آن به ۴۲۵۷ میلیارد و ۸۰۰ میلیون یوان رسید که در مقایسه با پایان سال ۲۰۰۲، ۱۱ در صد فزونی گرفته‌است.
تولید ناخالص داخلی

رشد تولید ناخالص داخلی چین در سال ۲۰۰۶، ۱۱٫۴ درصد برآورد شده‌است.
واحه العین

| واحه العین وَاحَة ٱلْعَیْن | واحه العین وَاحَة ٱلْعَیْن |
| --- | --- |
یک کوچه در واحه العین: یک کوچه در واحه العین
کشور:  امارات متحده عربی
امارت: امارت ابوظبی
ارتفاع: ۲۹۲ متر (۹۵۸ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (زمان استاندارد امارات متحده عربی)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: محوطه‌های فرهنگی العین (حتیف، هیلی، بدع بنت سعود و نواحی واحه‌ای)
معیار ثبت: فرهنگی: iii, iv, v
شمارهٔ ثبت: ۱۳۴۳
تاریخ ثبت: ۲۰۱۱
 :  
واحه العین (عربی: وَاحَة ٱلْعَيْن‎) بزرگ‌ترین واحه در شهر العین واقع در منطقه شرقی در امارت ابوظبی در کشور امارات متحده عربی است.
جغرافیا

واحه العین در منطقه المتوعه در مرکز العین و شرق منطقه الجهیلی واقع شده است. مرز میان شهر العین و شهر بریمی عمان در شمال غربی است. واحه العین بزرگ‌ترین شهر منطقه است و قدمتی بیش از ۴٬۰۰۰ سال دارد. این واحه بیش از ۱٬۲۰۰ هکتار وسعت دارد و شامل بیش از ۱۴۷٬۰۰۰ درخت خرما است که ۱۰۰ نوع خرما تولید می‌کند. موزه ملی العین و قلعه سلطان بن زاید در شرق واحه و کاخ‌موزه العین در غرب آن قرار دارند. باشگاه فوتبال العین و جبل حفیت نیز در شرق آن قرار گرفته‌اند. در جنوب‌غربی واحه، ساختمان شرکت مخابرات امارات متحده عربی و بیمارستان واحه واقع شده‌اند. واحه العین به قنات الجهیلی نیز شهرت دارد که توسط زاید بن خلیفه آل نهیان بنا شده است.
قنات

این واحه به دلیل سامانه آبیاری زیرزمینی‌اش (فلج یا قنات) شناخته شده است که آب را از چاه‌ها به مزارع آبی و نخل‌ها می‌رساند. آبیاری فلج یا قنات یک سیستم باستانی است که قدمت آن به هزاران سال پیش می‌رسد و به‌طور گسترده در عمان، امارات متحده عربی، هند، ایران و دیگر کشورها استفاده می‌شود.
سامانه آبیاری فلج یا قنات در واحه العین
مک‌لارن اسپیدتیل

Motor vehicle
| مک‌لارن اسپیدتیل McLaren Speedtail | مک‌لارن اسپیدتیل McLaren Speedtail |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: خودروسازی مک‌لارن
تولید: ۲۰۱۹ (۱۰۶ دستگاه)
مونتاژ: ووکینگ، ساری، انگلستان
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: اسپورت (اس)
شکل بدنه: ۲ در کوپه
طرح‌بندی: موتور وسط عقب-محور عقب
خودروهای وابسته: مک‌لارن ۷۲۰اس
پیشرانه: پیشرانه
قدرت موتور: ۱٬۰۳۵ اسب بخار (۷۷۲ کیلووات)
ابعاد: ابعاد
درازا: ۵٬۱۳۷ میلیمتر (۲۰۲٫۲ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۴۳۰ کیلوگرم (۳٬۱۵۳ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: مک‌لارن اف۱
مک‌لارن اسپیدتیل (به انگلیسی: McLaren Speedtail) یک خودروی اسپورت هیبریدی با تولید محدود است که توسط شرکت خودروسازی مک‌لارن طراحی و ساخته شده‌است. این خودرو به‌عنوان جانشین خودروی مک‌لارن اف۱، و پس از مدل‌های سنا، پی۱ و اف۱، چهارمین خودروی اضافه شده به مجموعه خودروهای سری آلتیمیت مک‌لارن است. اسپیدتیل همچنین اولین خودرو از ۱۸ خودرویی است که شرکت مک‌لارن به‌عنوان بخشی از برنامهٔ تجاری ترک۲۵ قصد معرفی و تولید آن‌ها تا سال ۲۰۲۵ را دارد. مک‌لارن اسپیدتیل در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ رونمایی شد.
مشخصات فنی

شرکت مک‌لارن هنوز هویت پیشرانهٔ این خودرو را مشخص نکرده‌است، با این حال طبق اعلام مک‌لارن، خودروی اسپیدتیل از پیشرانهٔ هیبریدی بهره‌مند خواهد بود که توان خروجی آن به ۱٬۰۳۵ اسب بخار (۷۷۲ کیلووات) می‌رسد. شاسی این خودرو از نوع مونوکوک و از جنس الیاف کربن است و صندلی‌های آن به صورت یکپارچه با شاسی ساخته شده‌اند. همچنین درهای جانبی آن مانند دیگر مدل‌های مک‌لارن، از نوع دو سطحی هستند.
عملکرد

مک‌لارن اعلام کرده‌است که خودروی اسپیدتیل دارای بیشینه سرعت ۴۰۲ کیلومتر بر ساعت (۲۵۰ مایل بر ساعت) بوده و می‌تواند شتاب ۰–۲۹۹ کیلومتر بر ساعت (۰–۱۸۶ مایل بر ساعت) را در مدت ۱۲٫۸ ثانیه طی کند. این ارقام، اسپیدتیل را به سریعترین خودروی تولیدی شرکت مک‌لارن بدل کرده‌است.
فناوری

اسپیدتیل به شیشه‌های الکتروکرومیک مجهز است که با فشردن یک دکمه، تیرگی آن افزایش یافته و خودرو را از وجود آفتابگیر بی‌نیاز می‌کند. همچنین در این خودرو آینه‌های جانبی با دوربین‌های اچ‌دی نصب‌شده بر روی گلگیرهای جلو جایگزین شده‌اند که هنگام شروع به کار پیشرانه از جای خود بیرون آمده و در صورت فعال‌سازی «حالت شتاب‌گیری»، دوباره به جای خود بازمی‌گردند. بر پایه اعلام مک‌لارن، این روند جهت کاهش نیروی پسار در هنگام شتاب‌گیری و سرعت‌های بالا انجام می‌گیرد. چرخ‌های جلو نیز جهت کاهش نیروی پسار به پوشش ثابتی از جنس فیبر کربن مجهز شده‌اند. در بخش عقب بدنه از شهپرهای ساخته شده از الیاف کربن انعطاف‌پذیر استفاده شده که به صورت هیدرولیکی کنترل می‌شوند. این شهپرها به عنوان بخشی از پوشش موتور در قسمت عقب خودرو نصب شده‌اند.
فضای داخلی

پیکربندی صندلی‌های اسپیدتیل، همانند مدل پیشین، مک‌لارن اف۱، به صورت ۳ نفره طراحی شده. در این طرح، صندلی راننده در وسط و کمی جلوتر از دو صندلی دیگر قرار می‌گیرد. در مدل اف۱، این نحوهٔ قرارگیری صندلی‌ها جهت بهره‌مندی راننده از دید وسیع‌تر در مقایسه با طرح‌های مرسوم، مورد استفاده قرار گرفته‌بود. در فضای داخلی این خودرو از «تودوزی چرم هدایت‌شده» استفاده شده‌است که به گفتهٔ مک‌لارن «باعث سهولت نشستن بر روی صندلی شده و در عین حال سرنشین را به هنگام رانندگی در جای خود نگه می‌دارد.» فضای داخلی این خودرو همچنین میزبان قطعاتی از جنس «الیاف کربن تقویت شده با تیتانیوم» است. این الیاف به این صورت ساخته می‌شوند که لایه‌ای از تیتانیوم با ضخامت یک میکرون به‌طور مستقیم با الیاف کربن ترکیب شده و به یکی از اجزای سازندهٔ ساختار کلی الیاف کربن تبدیل می‌شود. این نوع از الیاف کربن، به همراه فناوری تین-پلای فیبر کربن (TPT)، به ساخت لایه‌های فیبر کربنی با ضخامت ۳۰ میکرون منجر شده‌اند. مک‌لارن چمدان‌های سفارشی هماهنگ با فضای داخلی مورد سفارش را نیز در دسترس خریداران خود قرار داده‌است. این انتخاب در زمان شروع فروش مدل اف۱ نیز در اختیار مشتریان قرار گرفته‌بود.
تولید و فروش

قرار است از این خودروی ۲٫۴ میلیون دلاری تعداد ۱۰۶ دستگاه تولید شود که تمامی آن‌ها از قبل به فروش رسیده‌اند. به دلیل استفاده از دوربین به جای آینه‌های کناری و نبود کیسه‌های هوای جانبی، خودروی مک‌لارن اسپیدتیل اجازهٔ تردد در خیابان‌های ایالات متحده را ندارد. با این حال ۳۵٪ از کل خودروهای فروخته شده توسط مشتریان آمریکایی خریداری شده‌است. بر اساس گفتهٔ یکی از سخنگویان مک‌لارن، خودروی اسپیدتیل ممکن است پس از بررسی‌های سازمان ملی امنیت ترافیک بزرگراه‌های ایالات متحده (NHTSA)، و طبق «قانون نمایش»، که خودروهای قابل توجه از نظر تاریخی یا فناوری را مورد معافیت واردات قرارمی‌دهد، مجوز ورود به ایالات متحده را دریافت کند. در صورت صدور این مجوز برای اسپیدتیل، مالکان این خودروها در یک بازه زمانی ۱۲ ماهه می‌توانند خودروی خود را حداکثر تا میزان ۲٬۵۰۰ مایل برانند.
مکتب کلبیون

دیوژن کلبی اثر جان ویلیام واترهاوس
کلبیّه، مکتب فلسفی کَلبی‌ها (منسوب به کَلب به عربی به معنای سگ) یا سینیسیسم ( Cynicism) یا سگ مسلکی ، فرقه‌ای از فلاسفهٔ یونان بود که توسّط «آنتیستنس» یکی از شاگردان سقراط پایه‌گذاری و سپس به‌وسیلهٔ دیوژن (دیوجانس) مشهور گردید. دلیل شهرت آنان بدین نام، رد و حتّی تحقیر تمام آنچه راحتی و آسایش نامیده می‌شود و نیز تمامی روابط اجتماعی، و در پیش گرفتن یک حیات بسیار بدوی و عادت به سرزنش و خرده‌گیری از مردم کوی و برزن بود و به جهت در پیش گرفتن چنین روشی در زندگی، با سگان مشابهت داشتند.
پیدایش

فلسفه کلبیون یکی از مکاتب فلسفی نشات گرفته از نظرات پیروان بی‌واسطه سقراط که آن‌ها را سقراط‌های کوچک می‌نامند است. موسّس این مکتب، آنتیستنس، در میان خصایل سقراط به قناعت ورزی او توجّه بسیاری نشان داد و احوال و شیوهٔ زندگانی استاد را پیشه خود ساخت و البتّه آن را به حدّ نهایت رساند. وی غایت وجود را فضیلت و فضیلت را در ترک رفع همهٔ نیازهای جسمانی و روحانی دانست و مؤسّس سلسله‌ای از حکما شد که ایشان را کلبی می‌گویند نخست به سبب محل تأسیس مدرسه و مکان گفتگوهای آنتیستنس که در محلی از شهر آتن واقع می‌باشد که به مناسبتی آن را سیناسارگس به معنای سگ سفید می‌خواندند که در واقع ورزشگاهی در نزدیکی آتن بوده است و سپس به سبب این که پیروان او در شیوهٔ انصراف از دنیا و اعراض از علائق دنیوی چنان مبالغه کردند که از آداب و رسوم و معاشرت و لوازم زندگانی متمدّن دست برداشته، حالت دام و دَد اختیار نمودند، با لباس کهنه و پاره و سر و پای برهنه و موی ژولیده میان مردم می‌رفتند، در گفتگو هرچه بر زبان می‌گذشت بی‌ملاحظه می‌گفتند بلکه بر زخم‌زبان اصرار داشتند و به فقر و تحمّل رنج و درد سرافرازی کرده، همهٔ قیود و حدودی که مردم در زندگانی اجتماعی به آن پایبند بودند را ترک کرده و حالت طبیعی را شیوه خود ساخته بودند. فرد کامل این جماعت، دیوژن است که حکایات بسیار از رفتار و گفتار او نقل شده از جمله اینکه در ترک اسباب دنیوی کار را به جایی رسانید که درون یک خُم (بشکه) منزل کرد.
اعتقادات

کلبیون معتقد به الزام وجود تقوا و فضیلت برای رسیدن به خوشبختی بودند. آن‌ها این فضیلت را دور از مواردی مانند قدرت سیاسی، ثروت، موقعیّت اجتماعی یا رعایت قراردادهای اجتماعی می‌پنداشتند. به عقیده اینان زندگی خوب و درست، زندگی مبتنی بر روال طبیعت و بی‌نیازی است. همسو با این نظر، کلبیان توصیه به برگشت به اجتناب از لذّات و نیز اصرار بر خودبسندگی می‌کردند. زندگی خود آنان نیز بدینگونه بود و روشی ریاضت کشانه همراه بی‌اعتنایی به اجتماع و ارزش‌های آن پیش گرفته بودند.
به اعتقاد کلبیون در زندگی نباید نگران مرگ و تندرستی خود و بقیّه بود و از بابت این امور نباید دلواپس و نگران شد. آن‌ها در گفتار خود نیز زبانی نیش دار و گزنده داشتند، از همین رو امروزه در بعضی از زبان‌های اروپایی از واژه cynic به عنوان مترادف برای طعنه‌گو، گستاخ و بی‌تفاوت استفاده می‌شود.
فضیلت و تقوای مورد نظر کلبیان به فراگیری خاصّی نیاز نداشت و اساساً امور آموزشی نظیر آموزش هندسه و موسیقی و ادبیّات نزد آنان بی‌اهمیّت بود. در فلسفه هم اهمّ توجه آن‌ها به اخلاق می‌باشد.
نام‌آوران > آنتیستنس

آنتیستنس پایه‌گذار فلسفه کلبی در سال ۴۴۴ پیش از میلاد در آتن به دنیا آمد. در جوانی مجذوب سقراط و به ویژه سادگی و قناعت او گشت. او در جلسات سقراط با چهره‌ای ژولیده و لباسهایی مندرس ظاهر می‌شد.
نقل شده که سقراط به او گفته است: «چرا اینقدر تظاهر! من غرور تو را از سوراخهای لباس مندرست می‌بینم…» آنتیستنس بعد از مرگ سقراط مدرسه‌اش را در سال ۳۹۹ پیش از میلاد تأسیس کرد. بیشتر کسانی که جذب این مدرسه می‌شدند افراد فقیر و تهیدست بودند. آنتیستنس ردا و خرقه‌ای خشن می‌پوشید و همواره با خود کیفی برای نگهداری وسایلش حمل می‌کرد. این نوع لباس پوشیدن او آرام آرام تبدیل به لباس رسمی کلبیون گشت.
مانند سقراط، آنتیستنس هم فضیلت را برای رسیدن به سعادت و خوشبختی ضروری و در گامی پیشتر از او، کافی می‌دانست. به اعتقاد او این فضیلت هم شاخه‌ای از دانش است که با آموزش دست نیافتنی است. او با توجه به گرایش‌های مذهبی‌اش فضیلت را دوری از خواهش‌های شیطان (لذت و هوی و هوس) می‌دانست و بر اساس همین دیدگاه مذهبی جهان را نیز تحت کنترل هوشی خدایی می‌دانست.
نام‌آوران > دیوژن

مقالهٔ اصلی: دیوژن کلبی
در سال ۴۱۲ پیش از میلاد در سینوپ به دنیا آمد. در آتن با فلسفه کلبی و آنتیستنس آشنا می‌شود که در ابتدا او را به شاگردی نمی‌پذیرد و حتی برای دور کردنش او را باچوب می‌زند. دیوژن این عمل را تحمّل می‌کند تا آنکه سرانجام استاد متقاعد شده و او را در جمع شاگردانش می‌پذیرد.
او کاملاً اصول فلسفه و منش استاد خود را می‌پذیرد و همانند او هر گونه جاه طلبی را برای ثروت و افتخار و قدرت طرد می‌کند و حقیر می‌شمارد. دیوجنس ردایی زبر و خشن می‌پوشیده و در رواق‌های آتن و دیگر اماکن عمومی سکونت می‌گزیند. نان روزانه او هم از اعانه‌هایی بود که گاه گاه می‌رسید. حتّی واژه یونانی κύων (سگ) که بعدها به عنوان نام این مکتب به کار رفت، در ابتدا لقبی بود که دیوژن در میان پیروان مکاتب فلسفی رقیب و در اشاره به زندگی سگ‌گونه‌اش بدان شهره بود.
نام‌آوران > هیپارچیا

هیپارکیا یا هیپارچیا که شاید بتوان او را اوّلین فیلسوف زن نامید، حوالی سال ۳۰۰ پیش از میلاد می‌زیست. او در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. برادرش متروکلس شاگرد کرات از پیروان دیوژن کلبی بود.
او توسط برادرش با کرات و بعد از آن با فلسفه کلبی آشنا شد و زندگی خود را وقف آن کرد. او با شنیدن سخنان و مشاهده شیوه زندگی کرات کلبی، شیفته او گشت و به خواستگاران ثروتمند و خوش چهره خود پشت کرده و کرات لاغر و فاقد جذابیت‌های مردانه را برگزید.
برای این انتخاب، و نیز نفس انتخاب همسر به تنهایی، مورد سرزنش خانواده‌اش واقع می‌شود و حتّی برای ازدواج با کرات والدین خود را تهدید به خودکشی می‌کند. کرات هم به درخواست پدر و مادر هیپارچیا هر آنچه برای منصرف کردن او از این تصمیم می‌توانست انجام داد حال آنکه خود نیز از این موضوع دچار دودلی و سرگشتگی گردیده بود: از یک سو ازدواج با دختری زیبا و متموّل و مهم‌تر از این خوشفکر و همسو با فلسفه او (خرق عادتی در آن جامعه باستانی) برای او لذّتی بزرگ محسوب می‌گشت، از سوی دیگر فلسفه او فلسفه سادگی و فقر و ریاضت بود. سرانجام هیپارچیا چاره دودلی معشوق را یافت: شیوه زندگی او را پذیرفت و مانند او به سان کلبیون لباس پوشید، در پی او روان شد و در مجامع عمومی همنشین او به همان شیوه گشت.
این دو سال‌ها با هم زندگی کردند و صاحب فرزندانی شدند. زندگی آن‌ها به شیوه سایر کلبیان ادامه پیدا کرد. در مورد آن‌ها مسایلی نظیر عشق‌بازی در انظار عمومی با توجیه فلسفه طبعیت‌گرای کلبی یا نظیر این‌ها ذکر شده است که البته تردیدهایی نیز درصحت این موارد وجود دارد.
کولغان درتوجان

مکان
| کولغان درتوجان | کولغان درتوجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۲۲′۴۶″ شمالی ۵۶°۴۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۷۹۴۴°شمالی ۵۶٫۷۹۱۳۹°شرقی﻿ / 27.37944; 56.79139: مختصات: ۲۷°۲۲′۴۶″ شمالی ۵۶°۴۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۳۷۹۴۴°شمالی ۵۶٫۷۹۱۳۹°شرقی﻿ / 27.37944; 56.79139
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
بخش: بخش تخت
دهستان: شمیل
جمعیت: ۸۶ نفر 
کولغان درتوجان، روستایی از توابع بخش تخت شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شمیل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
هادی اسلامی

با سید هادی اسلامی اشتباه نشود.
| هادی اسلامی | هادی اسلامی |
| --- | --- |
اسلامی در اتوبوس (۱۳۶۴): اسلامی در اتوبوس (۱۳۶۴)
زادهٔ: ۱۷ آبان ۱۳۱۸ محله پامنار، تهران، ایران
درگذشت: ۹ مرداد ۱۳۷۲ (۵۳ سال) تهران، ایران
علت مرگ: سکته قلبی
مدفن: گورستان ابن بابویه، شهر ری، تهران، ایران
تحصیلات: فارغ‌التحصیل رشته تئاتر هنرهای دراماتیک
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۲–۱۳۷۲
فرزندان: ۲
هادی اسلامی (۱۷ آبان ۱۳۱۸ – ۹ مرداد ۱۳۷۲) بازیگر ایرانی بود. او در سال ۱۳۶۴، برای بازی در فیلم اتوبوس برندهٔ لوح زرین بهترین بازیگر مرد جشنوارهٔ فیلم فجر شد. فیلم‌های سرب، خواستگاری، اتوبوس و دست شیطان از جمله آثار شاخص وی در عرصه سینما بودند.
زندگی‌نامه

هادی اسلامی ۱۷ آبان ۱۳۱۸ در محله پامنار، تهران به دنیا آمد و فعالیت هنری خود همزمان با تحصیل در دبیرستان دارالفنون آغاز کرد. سپس در دانشکده تئاتر به تحصیل پرداخت و با مدرک فوق‌دیپلمِ این رشته، در سال ۱۳۴۲ فارغ‌التحصیل شد. وی در همان سال با بازی در نمایشنامه روسری قرمز به جرگه هنرمندان تئاتر پیوست. اسلامی از زمان تحصیل در دبیرستان به بازیگری در تئاتر پرداخت و پس از اتمام تحصیلات متوسطه در سال ۱۳۴۶ نمایشنامه زیرگذر لوطی صالح را که خود او آن را نوشته بود به صحنه برد که با موفقیت فراوان روبرو شد.
در پی آن هادی اسلامی کار در تئاتر را با دلگرمی بیشتر ادامه داد تا پس از انقلاب که در سال ۱۳۵۸ بازی در سینما را نیز آغاز کرد. نخستین فیلمی که از او به نمایش درآمد دست شیطان (۱۳۶۰) نام داشت و پس از آن به کار بازیگری در سینما به‌طور مداوم ادامه داد و در فیلم‌های متعددی در نقش‌های متفاوت ظاهر شد کهموج طوفان، مرگ سفید، ملخ زدگان، مترسک، اتوبوس (برای بازی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر نقش اول را از چهارمین جشنواره فیلم فجر کسب کرد) آوار، معما، میهمانی خصوصی، قصه زندگی، آشیانه مهر، مقاومت، بهار در پائیز، جهیزیه برای رباب، سرب، شاخه‌های بید، خواستگاری، دل نمک، قطب مخوف، شتاب‌زده، ساده‌لوح، مستأجر، طعمه از آثار او به به‌شمار می‌روند.
هادی اسلامی در طرح ارزشیابی هنرمندان به کسب درجه دکترای تئاتر نائل گردید. او در چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال ۱۳۶۴ در تهران، برنده جایزه بهترین بازیگر مرد برای فیلم اتوبوس شد.
هادی اسلامی علاوه بر سینما در چند سریال تلویزیونی از جمله مرغ حق در نقش سید حسن مدرس بازی کرده بود.
وی که قصد داشت نمایشنامه زیرگذر لوطی صالح را مجدداً روی صحنه بیاورد در صبح روز پنجشنبه نهم مرداد ماه ۱۳۷۲ در تهران بر اثر سکته قلبی درگذشت. پیکر هادی اسلامی در جمعیت انبوه مشتاقان در روز نهم مرداد سال ۱۳۷۲ در تالار وحدت بدرقه شد و در آرامگاه ابن بابویه در کنار مادرش به خاک سپرده شد.
جوایز

برنده لوح زرین بهترین بازیگر نقش اول مرد (اتوبوس) دوره ۴ جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۶۴
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد (سرب) دوره ۷ جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۶۷
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (طعمه) دوره ۱۱ جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۷۱
برنده جایزه بهترین بازیگر مرد (سرب) جشنواره بین‌المللی فیلم نیویورک - سال ۲۰۰۴
فعالیت هنری

فارغ‌التحصیل تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک در سال ۱۳۴۲.
شروع فعالیت سینمایی با بازی در فیلم «قدیس» (ناصر محمدی) در سال ۱۳۵۹.
برنده لوح زرین بهترین بازیگر نقش اول در چهارمین جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم «اتوبوس» (یدالله صمدی) در سال ۱۳۶۴.
فعالیت هنری > سینما

| سال | نام فیلم | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۲ | بدل |  | جهانگیر جهانگیری |
| ۱۳۷۲ | سهراب تا سهراب (قطب مخوف) | سهراب |  |
| ۱۳۷۱ | طعمه | پیردوست | فرامرز صدیقی |
| ۱۳۷۱ | مستأجر | اکبر نفتی | رحیم رحیمی پور |
| ۱۳۷۰ | تبعیدی‌ها | سید علی محمدی | جهانگیر جهانگیری |
| ۱۳۷۰ | ساده‌لوح | غلام | مهدی فخیم‌زاده |
| ۱۳۷۰ | شتاب‌زده | جواد | مهدی فخیم‌زاده |
| ۱۳۶۸ | خواستگاری | آقاجون | مهدی فخیم‌زاده |
| ۱۳۶۸ | دل نمک | پیرمرد | امیر قویدل |
| ۱۳۶۷ | سرب | نوری | مسعود کیمیایی |
| ۱۳۶۷ | شاخه‌های بید | خالو مراد | امرالله احمدجو |
| ۱۳۶۶ | بهار در پاییز | هادی | مهدی فخیم‌زاده |
| ۱۳۶۶ | جهیزیه‌ای برای رباب | علی ویس | سیامک شایقی |
| ۱۳۶۵ | قصه زندگی |  | خسرو شجاعی |
| ۱۳۶۵ | معما | رضا | حسین زندباف |
| ۱۳۶۵ | مقاومت | ناخدا عبدل | احمد نیک‌آذر |
| ۱۳۶۵ | میهمانی خصوصی | محمدتقی مشار | حسن هدایت |
| ۱۳۶۴ | آوار | اسماعیل | سیروس الوند |
| ۱۳۶۴ | اتوبوس | نعمت | یدالله صمدی |
| ۱۳۶۳ | آشیانه مهر |  | جلال مقدم |
| ۱۳۶۲ | مترسک |  | حسن محمدزاده |
| ۱۳۶۲ | مرگ سفید | ناخدا عبدل | حسین زندباف |
| ۱۳۶۲ | ملخ زدگان |  | ناصر محمدی |
| ۱۳۶۰ | دست شیطان | مامور امنیتی | حسین زندباف |
| ۱۳۶۰ | قدیس |  | ناصر محمدی |
| ۱۳۵۹ | آقای هیروگلیف | کارگر معدن | غلامعلی عرفان |
| ۱۳۵۹ | موج طوفان |  | منوچهر احمدی |
فعالیت هنری > تلویزیون

سمک عیار (۱۳۵۴–۱۳۵۳)
دلیران تنگستان (۱۳۵۳)
روزگار وصل (۱۳۷۱)
بازنشستگی (۱۳۷۱)
هشت‌بهشت (۱۳۶۹)
جُنگی برای فردا (۱۳۶۴)
مرغ حق (۱۳۶۵)
آرامگاه هادی اسلامی در گورستان ابن‌بابویه، شهر ری
کوچه ابرهای گم‌شده

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر جلد کتاب: تصویر جلد کتاب
ویراستار(ها): سعید شریفی
نویسنده(ها): کورش اسدی
کشور: تهران
زبان: فارسی
تعداد جلد: ۱
موضوع(ها): داستان‌های فارسی
ناشر: نشر نیماژ
تاریخ نشر: ۱۳۹۵
شمار صفحات: ۳۱۱
شابک: شابک ‎۹۷۸−۶۰۰−۳۶۷−۱۶۴−۵
کتابخانه ملی ایران: ۴۰۰۷۱۱۲
کوچه ابرهای گم‌شده یک رمان اثر نویسنده معاصر ایرانی، کورش اسدی است که در سال ۱۳۹۵ در تهران توسط نشر نیماژ منتشر شد. نگارش این کتاب در سال ۱۳۸۵ انجام شد اما پس از گذشت ۱۰ سال منتشر شد. شخصیت اصلی داستان یک کتاب فروش به نام «کارون» است.
جوایز و افتخارات

۱۳۹۶ برنده جایزه ادبی داستان شیراز
مصورات الصفرا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
المصورات الصفراء: المصورات الصفراء
آپدماک معبد شیر: آپدماک معبد شیر
موقعیت در آفریقای شمالشرقینمایش نقشه آفریقای شمالشرقیمصورات الصفرا (سودان)نمایش نقشه سودان: موقعیت در آفریقای شمالشرقینمایش نقشه آفریقای شمالشرقیمصورات الصفرا (سودان)نمایش نقشه سودان
مکان: مصورات الصفرا، رود نیل، سودان
منطقه: نوبیه
مختصات: ۱۶°۲۴′۵۷″ شمالی ۳۳°۱۹′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۱۶٫۴۱۵۸۳°شمالی ۳۳٫۳۲۳۶۱°شرقی﻿ / 16.41583; 33.32361
گونه: Sanctuary
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: کاوشگاه‌های باستان‌شناسی جزیره مرواه
گونه: فرهنگی
معیار: ii, iii, iv, v
تاریخ ثبت: ۲۰۱۱ (نشست سی‌وپنجم)
شماره ثبت: ۱۳۳۶
منطقه: جهان عرب
 :  
 :  
مصورات الصفراء (به عربی: المُصَوَّرَاتُ الصُّفْرَاء، به زبان مرواهی: آبورِپی، به مصری باستان: jbrp, jpbr-ˁnḫ) یک مجموعه نیایشگاهی بزرگ مربوط به مِرواهی‌ها در کشور سودان امروزی است که دیرینگی آن به اوایل دوره مرواهی در قرن سوم پیش از میلاد بازمی‌گردد.
این مجموعه در یک حوضه آبریز بزرگ واقع شده که توسط تپه‌های ماسه‌سنگی کم‌ارتفاع در غرب بطانه احاطه شده‌است. این محل ۱۸۰ کیلومتر در شمال خاوری خارطوم، ۲۰ کیلومتر در شمال نقعه و تقریباً ۲۵ کیلومتر در جنوب خاوری نیل واقع شده‌است. این مجموعه به همراه مرواه و نقعه به عنوان جزیره مرواه شناخته می‌شود و در سال ۲۰۱۱ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. این مجموعه که از ماسه‌سنگ ساخته شده‌است، شامل بخش‌های اصلی محوطه بزرگ، معبد شیرِ آپِدِماک و مخزن بزرگ می‌شود. قابل توجه‌ترین بخش این مجموعه، شمار زیاد تصاویر فیل است که نشان می‌دهد این حیوان نقش مهمی در مصورات الصفرا داشته‌است.
پژوهش

محوطه مصورات الصفرا برای نخستین بار در سال ۱۸۲۲ توسط لینانت دو بلفوند و اندکی بعد توسط فردریک کایو ذکر شد. اولین شرح مفصل از این محوطه توسط کارل ریچارد لپسیوس ارائه شد. کاوش‌های باستان‌شناسی توسط هیئت اعزامی بُطانه از دانشگاه هومبولت برلین تحت هدایت باستان‌شناس فریتز هینتزه از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ انجام شد. این تیم معبد شیر که در دوران باستان ویران شده بود را بازسازی کرد و سقف جدیدی برای آن ساخت. این کاوش‌ها پس از وقفه‌ای چند دهه‌ای ادامه یافت و تاکنون نیز ادامه دارد.
معبد شیر

ستون‌ها در معبد شیر
نقش برجسته آپِدِماک
معبد شیر یک معبد مستطیل‌شکل تک‌محرابی با طول ۱۴٫۲۱ متر، عرض ۹٫۱۳ متر و ارتفاع ۴٫۷ متر است که دارای دروازه و شش ستون ساخته شده از طبله است. این نیایشگاه توسط پادشاه آرنخامانی ساخته شده و به آپدماک تقدیم شده‌است. این پرستشگاه دارای سنگ‌نوشته‌هایی به خط هیروگلیف مصری و تصاویری از فیل و شیر در دیواره داخلی عقب و همچنین نقش برجسته‌هایی از آپدماک به عنوان یک خدای سه‌سر در دیواره‌های بیرونی است.
یک مدل سه‌بعدی از معبد شیر در اینجا قابل مشاهده است. پویانمایی مدل سه‌بعدی معبد شیر را می‌توان در اینجا مشاهده کرد.
ستون‌های معبد شیر
نقش برجسته آپدماک
محوطه بزرگ

محوطه بزرگ، سازه اصلی این کاوشگاه است. بخش بزرگی از این مجموعه ساختمانی پیچیده و هزارتو مانند، که تقریباً ۴۵۰۰۰ متر مربع را پوشش می‌دهد، در قرن سوم پیش از میلاد ساخته شده‌است. به گفته هینتزه، «نقشه پیچیده این مجموعه گسترده از ساختمان‌ها در کل دره نیل بی‌نظیر است». این هزارتو از حیاط‌ها شامل سه معبد (احتمالی)، گذرگاه‌ها، دیوارهای کوتاه که هرگونه ارتباط با دنیای بیرون را قطع می‌کند، حدود ۲۰ ستون، شیب‌راه‌ها و دو مخزن آب است.
مجسمه‌های زیادی از حیوانات، مانند فیل، در این محوطه وجود دارد و بیشتر دیوارهای این مجموعه حاوی نقش‌نگاره‌ها و نشانه‌های بنایان یا زائران، هم به صورت تصویری و هم به خط مرواهی یا یونانی است. نقشه این محوطه، تاکنون، در نوبه و مصر باستان بی‌نظیر است و بحث‌هایی در مورد کارکرد این ساختمان‌ها وجود دارد. پیشنهادهای اولیه شامل مواردی مانند آموزشکده، مریضخانه و اردوگاه آموزش فیل هستند. به گفته پژوهشگر باسیل دیویدسون، حداقل چهار ملکه کوشی (آمانی‌رناس، آمانیشاخه‌تو، ناویده‌ماک و آمانیتور) احتمالاً بخشی از زندگی خود را در مصورات الصفراء گذرانده‌اند.
نمایی از محوطه بزرگ
ورودی محوطه بزرگ
تندیس فیل
نقش‌های دیواری
دیوارنگاره شاهزادهپوکلر-موسکاو
مخزن بزرگ

مخزن بزرگ یک حفیر (واژه‌ای عربی به معنی حوضچه یا مخزن آب) است که برای نگهداری هر چه بیشتر آب حاصل از بارندگی در فصل کوتاه بارانی ساخته شده. این مخزن ۲۵۰ متر قطر دارد و حدود ۶٫۳ متر در زمین کنده شده‌است.
مدل‌های سه‌بعدی با اسکن لیزری

پروژه زمانی میراث فرهنگی را به صورت سه‌بعدی اسکن و ثبت می‌کند تا برای نسل‌های آینده باقی بماند. سندنگاری محوطه بزرگ مصورات الصفرا و معبد آدپماک (شیر) بر اساس اسکن لیزری زمینی صورت گرفته‌است. و در سال ۲۰۰۹ انجام شده‌است. مدل‌های سه‌بعدی، پویانمایی‌ها، نقشه‌ها و تصاویر برخی از پرستشگاه‌ها به صورت آنلاین در دسترس هستند.
برای مطالعهٔ بیشتر

باسیل دیویدسون آفریقای قدیمی دوباره کشف شد، گولانچ، ۱۹۵۹.
یوخن هالوف، Die Baustufen I bis IV der Großen Anlage von Musawwarat es Sufra، ۲۰۰۶.
پیتر شینی مرو، ۱۹۶۷.
Steffen Wenig (ویرایش)، Die Tempel von Musawwarat es Sufra، ۱۹۹۶.
«حفیر بزرگ» در مصورات الصفرا
پیشگون

| پیشگون | پیشگون |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: مرکزی
دهستان: پایین‌خیابان لیتکوه
جمعیت: ۲۶۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پیشگون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پایین‌خیابان لیتکوه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۲۵۶ نفر (۵۷ خانوار) بوده‌است.