stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لی مینکی

| لی مینکی | لی مینکی |
| --- | --- |
سخنرانی لی مینکی - ۲۰۰۹: سخنرانی لی مینکی - ۲۰۰۹
زادهٔ: ۱۹۶۹
ملیت: چین
محل تحصیل: دانشگاه پکینگ دانشگاه ماساچوست در امهرست
شناخته‌شده برای: حزب جدید چپ چین نظریه نظامهای جهانی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): اقتصاد سیاسی مارکسیسم نظریه نظامهای جهانی اقتصاد چین
محل کار: دانشگاه ماساچوست در امهرست دانشگاه یورک دانشگاه یوتا
تأثیر گرفته از: کارل مارکس مائو تسه‌تونگ ژیوانی آرگیجی امانوئل والرشتاین جوزف بال هنگجی ژانگ فریدریش انگلس
 :  
لی مینکی (انگلیسی: Li Minqi؛ زادهٔ ۱۹۶۹) دانشمند در زمینه علم اقتصاد اهل چین است. در حال حاضر استادیار از اقتصاد در دانشگاه یوتا است. لی به عنوان یکی از حامیان حزب چپ و به عنوان اقتصاددان مارکسی شناخته می‌شود.
ماهورک

| ماهورک | ماهورک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: بوئین و میاندشت
بخش: بخش کرچمبو
دهستان: کرچمبو جنوبی
جمعیت: ۱۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
ماهورک، روستایی از توابع بخش کرچمبو شهرستان بوئین و میاندشت در استان اصفهان ایران است.مردم این روستا به زبان ترکی سخن می‌گویند.
جمعیت

این روستا در دهستان کرچمبو جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1403، جمعیت آن600نفر (50خانوار) بوده‌است. فامیلی ها احمدی الله یاری
کژدم

برای دیگر کاربردها، کژدم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«عقرب» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، عقرب (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| عقرب محدودهٔ زمانی: سیلورین تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | عقرب محدودهٔ زمانی: سیلورین تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
هترومتروس در پارک ملی خوا یای، تایلند: هترومتروس در پارک ملی خوا یای، تایلند
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: گیره‌داران
رده:: عنکبوتیان
زیررده:: دونده‌پایان
راسته:: Scorpiones  کخ، ۱۸۳۷
Superfamilies: Superfamilies
 Buthoidea  Chaeriloidea  Chactoidea  Iuroidea  Pseudochactoidea  Scorpionoidea  See classification for families.:  Buthoidea  Chaeriloidea  Chactoidea  Iuroidea  Pseudochactoidea  Scorpionoidea  See classification for families.
کژدم سیاه
نوعی کژدم زرد معروف به قاتل

عقرب‌ها به همراه سه عقرب باد (سمت راست)
کژدُم‌ها یا عَقرَب‌ها، گروه بزرگی از بندپایان متعلق به ردهٔ عنکبوتیان هستند که دارای ۸ پا و نیشی با زهر کشنده می‌باشند. نیش عقرب در نوک دم آن قرار دارد. عقرب‌ها جانورانی شکارگر هستند و شب‌ها به آرامی به فعالیت‌های زیستی خود می‌پردازند و بیشتر در آب و هوایی گرم فعال هستند.
تاریخچه تکامل عقرب‌ها به ۴۳۵ میلیون سال قبل بازمی‌گردد. آنها عمدتاً در بیابان‌ها زندگی می‌کنند اما با طیف وسیعی از شرایط محیطی سازگار شده‌اند و در تمام قاره‌ها به جز قطب جنوب یافت می‌شوند. بیش از ۲۵۰۰ گونه توصیف شده با ۲۲ خانواده (زنده) موجود تا به امروز شناخته شده‌است. طبقه‌بندی آنها در حال تجدید نظر است تا مطالعات ژنومی قرن ۲۱ را در نظر بگیرد.
این جانوران چنگال‌های خارداری دارند که در واقع قسمتی از دهان آن‌ها محسوب می‌شوند. آن‌ها قادرند که مادهٔ سمی خطرناکی از قسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمان بپاشند. این جانور بیشتر در شب شکار می‌کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذا به‌کار برده و پس از یافتن غذا آن را با چنگال‌هایش می‌گیرد. کژدم‌ها اغلب در طول روز در زیر سنگ‌ها یا در حفره‌های به نسبت خنک زیر زمین پنهان می‌گردند.
شکل و محل زندگی

کژدم‌ها رنگ‌های مختلفی مثل زرد مایل به قهوه‌ای، قهوه‌ای، خاکستری و سیاه دارند و اندازه آن‌ها بین ۵٫۱ تا ۱۸ سانتی‌متر مختلف است ولی به واسطه شکل بدنی خود که حالتی تخت و صاف دارد، می‌توانند از شکاف‌هایی به عرض ۳ میلی‌متر نیز عبور کنند و خود را وارد خانه انسان‌ها سازند.
کژدم‌ها در محیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگ‌ها، زیر پوست درختان، بین هیزم‌ها و مانند آن یافت می‌شوند و در محیط خانه در حمام، دستشویی، آشپزخانه و محیط‌های مرطوب دیده می‌شوند. این جانوران در طول روز در گوشه‌ای بی‌حرکت و پنهانند و در طی شب فعالیت خود را آغاز می‌کنند و به‌دنبال شکار خود می‌روند و سم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آن‌ها وجود دارد به شکار خود تزریق می‌کنند.
شکار

کژدم‌ها اغلب حشرات موذی را به دام می‌اندازند و از این نظر اهمیت دارند. آن‌ها اغلب سوسک‌های سیاه و اگر بتوانند، قورباغه‌ها را نیز شکار می‌کنند. آن‌ها پس از شکار، طعمه را ابتدا نیش می‌زنند. سپس با حرکات انبرک یا به عبارتی آرواره‌های خود شروع به خرد کردن بدن طعمه می‌کنند و در این موقع بر اثر ترشح آنزیمی آن را به صورت مایع درمی‌آورند. در ناحیه دهان پرزهایی دارند که به صورت فیلتر عمل می‌کنند و از ورود ذرات غذایی کوچک به مری جلوگیری می‌کنند؛ زیرا مواد غذایی فقط باید به صورت مایع وارد شوند؛ بنابراین، مواد سفت را به صورت تفاله‌های گلوله شده به دور می‌اندازند. به همین دلیل است که عمل خوردن غذا در عقرب‌ها به طول می‌انجامد و گاهی تا ۲۴ ساعت طول می‌کشد. همچنین، عقرب‌ها به آب نیاز دارند و عقرب‌های نواحی مرطوب معمولاً آب را به صورت جداگانه می‌نوشند و عقرب‌های نواحی خشک نیز آب مورد نیاز را از بدن طعمه فراهم می‌کنند. عقرب‌ها پس از غذا خوردن، ساعت‌ها به تمیز کردن خود می‌پردازند و به وسیله مایعی که از دهان ترشح می‌کنند، به تمیز کردن پاها و انبرک‌ها (کلیسرهای) خود می‌پردازند. عقرب‌ها در گرسنگی و تشنگی مقاومت زیادی دارند؛ به‌طوری‌که می‌توانند ماه‌ها بدون آب و غذا زنده بمانند.
عقرب‌ها برای تعیین محل طعمه از حس بینایی یا شنوایی استفاده نمی‌کنند، بلکه از دستگاه‌های عصبی-حسی اختصاص‌یافته کمک می‌گیرند. اندام‌های حسی تارسال، که در روی پاهای عقرب‌ها قرار گرفته‌اند، در ردیابی طعمه حائز اهمیت است. این اندام‌ها به تحریکات مکانیکی حساس بوده، و عقرب به وسیله این اندام طعمه‌هایی را که در فاصله ۱۵ سانتی‌متری آن حرکت می‌کنند، ردیابی نموده و در یک حرکت و خیز سریع آن را می‌گیرد. طعمه‌ها اغلب با ایجاد موج در هوا موقعیت خود را به خطر می‌اندازند. موج و حرکت هوا به وسیله تریکوبتری عقرب‌ها، که تارهای بسیار باریک و بلند بوده و به فشار هوا حساس می‌باشند، ردیابی و تشخیص داده می‌شود. این تارها که در روی انبرک‌ها قرار دارند، در صید طعمه‌های پرواز کننده نیز بسیار حائز اهمیت است. بسیاری از گونه‌ها از تریکوبتری برای جهت‌یابی دقیق حشراتی که در ده سانتی‌متری عقرب‌ها پرواز می‌کنند، استفاده می‌کنند.
عقرب چنین طعمه‌هایی را با یک خیر سریع به وسیله انبرک خود در هوا صید می‌کند. پس از تماس طعمه با انبرک، عقرب ممکن است آن را نیش بزند یا نزند، و این به جثه طعمه از یک طرف و اندازه انبرک شکار کننده بستگی دارد. معمولاً عقربها طعمه‌های نسبتاً کوچک را نیش نمی‌زنند، به‌خصوص زمانی که طعمه به‌خوبی به وسیله انبرک حفظ شود.
عقرب‌های بزرگ و بالغ موقعی اقدام به نیش زدن طعمه می‌کنند که طعمه از جثه قوی برخوردار باشد، یا عقرب شکار کننده دارای انبرک‌های باریک و ظریف باشد، در صورتی که عقرب‌های نابالغ و کوچک الزاماً طعمه خود را نیش می‌زنند. انواع زیادی از عقرب‌ها برای صید طعمه کمین می‌کنند، به این صورت که از مخفیگاه خود بیرون آمده و در نزدیکی با روزنه لانه کمین می‌کنند تا حشرات و جانورانی که به لانه نزدیک می‌شوند صید کنند.
گونه‌ها

تاکنون حدود ۲۵۰۰ گونه از عقرب‌های فعلی در ۲۲ خانواده در سراسر دنیا شناسایی و توصیف شده‌اند. علاوه بر آن‌ها، حدود ۱۰۰ گونهٔ منقرض شده عقرب نیز با بررسی فسیل‌ها شناسایی شده‌اند.
گونه‌ها > در ایران

تاکنون در ایران ۶۴ گونه عقرب در ۲۰ سرده و سه خانواده Buthidae (کژدم‌های دم‌کلفت)، Scorpionidae (کژدمان) و Hemiscorpiidae (نیمه‌کژدمان) شناسایی شده‌اند.
سه گونه از کژدم‌های خطرناک ایران که گزارش‌هایی از مرگ بر اثر گزش آن‌ها وجود دارد، عبارت‌اند از:
«همیسکورپیوس لپتوروس» که عقربی زرد رنگ و کوچک است. نرها دمی بلند دارند. این عقرب در نواحی جنوبی و جنوب غربی بسیار فراوان است و در خوزستان به آن گاردیوم یا گادیم می‌گویند.
«Compsobuthus matthiesseni» که دارای اندازه‌ای بسیار کوچک و بدنی باریک به رنگ زرد یا آجری است. این گونه هم در نواحی جنوبی به ویژه در خوزستان فراوان است. سم این دو گونه عقرب می‌تواند گلبول‌های قرمز خون را تخریب کند.
«Androctonus crassicauda» یا عقرب دُم‌کلفت عربی که جثه‌ای درشت‌تر از دو گونه قبلی دارد و رنگ آن سیاه یا قهوه‌ای تیره است و در بخش وسیعی از ایران از جمله استان‌های بوشهر، خراسان رضوی و جنوبی، اردبیل، خوزستان، سیستان و بلوچستان، یافت می‌شود.
زهر

زهر کژدم مایعی بی‌رنگ و شفاف است که خاصیت قلیایی تا خنثی دارد و در واقع نوعی پروتئین است. این زهر از عناصری مانند کربن، هیدروژن، نیتروژن و گوگرد تشکیل شده‌است و شامل پروتئین‌های مختلفی از قبیل توکسین و آنزیم می‌شود. توکسین‌ها یا فاکتورهای سمی شامل نوروتوکسین (سم عصب‌گرا)، هموتوکسین و کاردیوتوکسین است. آنزیم‌ها که باعث سهولت تأثیر سم می‌شوند، شامل لستیناز، هیالورونیداز، فسفولیپاز، پروتئیناز و آنزیم‌های انعقادی یا ضدانعقادی است. زهر کژدم‌ها بیشتر بر بند پایان و جانوران کوچک مؤثر است اما بعضی گونه‌های آن مانند «عقرب قاتل» برای انسانها هم کشنده هستند. این معلوم نیست که یک عقرب پس از مردن تا چند دقیقه می‌تواند بگزد.
زهر اکثر کژدم‌های سمی باعث نابودی گلبول‌های قرمز خون می‌شود و در محل گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورم دردناک ایجاد می‌کند. گرچه به‌طور متناقض سم بعضی از انواع کشنده باعث علائم موضعی و تورم زیاد نمی‌شود ولی حتماً باید توسط پزشک معاینه شده و با تزریق سرم ضد عقرب درمان شود. کودکان و افراد سالمند نیز نسبت به سم عقرب آسیب پذیرتر بوده و نیازمند توجه بیشتری می‌باشند. علاوه بر آسیب به گلبول‌های قرمز، زهر عقرب علائم عصبی نیز ایجاد می‌کند که شامل بی‌قراری، تشنج، راه رفتن نامتعادل، آبریزش از دهان، حساسیت شدید پوست به لمس، انقباضات ماهیچه‌ای، درد شکم و کاهش کارکرد سیستم تنفسی می‌باشد که در اکثر موارد این علائم در عرض ۴۸ ساعت فروکش می‌کنند.
ریخت‌شناسی

بدن عقرب مانند بسیاری از بندپایان سه‌قسمتی است. بخش قدامی، پروزوما، بخش میانی، مزوزوما و بالاخره قسمت انتهایی بدن متازوما نامیده می‌شود. پروزوما یک‌تکه به نظر می‌رسد اما دو قسمت دیگر ظاهری بند بند دارند. در سطح پشتی پروزوما چشم‌های میانی و جانبی قرار دارند.
همچنین انبرک‌ها، پاها و ضمائم آنها در سطح شکمی این بخش از بدن دیده می‌شود. در بخش مزوزوما شکاف‌های تنفسی، شانه‌ها و سرپوش تناسلی قرار دارند. متازوما از تنه باریکتر و پنج‌بندی است. غده سمی یا تلسن در انتهای این بخش قرار دارد.
پروزوما (سرسینه) پوشش کتینی و ذوزنقه‌ای شکل یک پارچه که سپرسری نام دارد.
سپرسری ممکن است ساده یا دارای تزئیناتی باشد. در سطح پشتی پروزوما، چشم‌های میانی و چشم‌های جانبی (دو تا پنج عدد) وجود دارند. بخش زیرین پروزوما شامل:
- کلیسر پا آرواره‌های دهانی: دو گیره کوچک و متحرک در قدامی‌ترین ناحیه شکم پروزوما می‌باشند. هر کلیسر شام سه بند است. دو بند قدامی، گیره کوچکی را تشکیل می‌دهند که دارای یک انگشت ثابت و یک انگشت متحرک است
-یک جفت گیره یا پدیپالپ یا دست (مأنوس)
- ۴ جفت پا
مزوزوما مزوزوما در هر دو سطح زیرین و بالایی بندبند است. با این تفاوت که در سطح شکمی به علت وجود سرپوش تناسلی و پلاک پکتینی فر و شانه‌ها دو بند اول دیده نمی‌شود. مزوزوما شامل:
سرپوش تناسلی: از دو پلاک تشکیل شده. این دو پلاک در Buthidaeها در خط وسط از یکدیگر جدا هستند و به شکل دو لب کاملاً جداگانه اما به هم چسبیده دیده می‌شوند. اما در خانواده Scorpionidae یک درز نازک در وسط دیده می‌شود. اما به شکل قطعه واحدی دیده می‌شوند. برای دیدن منافذ تناسلی در ماده یا قلاب تناسلی در نر باید سرپوش را کنار زد
- شانه‌ها: در زیر سرپوش تناسلی و در طرفین پلاک پکتینی فر قرار دارند. هر شانه شامل بخش‌های مختلف است
متازوما:
از پنج بند تشکیل شده، هر بند دم دارای دو سطح جانبی، یک سطح پشتی و یک سطح شکمی است. طول و عرض و ارتفاع و شکل بندها و تزئینات سطوح آن در طبقه‌بندی مورد استفاده قرار می‌گیرد. آخرین بند معمولاً از همه بلندتر است و متصل به غده زهری است. مخرج دفعی در سطح شکمی و در بین برآمدگی‌های سفیدرنگی به نام «پاپی» و در محل اتصال بند پنجم به غده زهری قرار دارد.
نیاز کژدم‌ها به اکسیژن بسیار کم است؛ به‌طوری‌که می‌توانند تا یک شبانه روز در عمق آب زنده بمانند یا این که ماه‌ها در یک بطری در بسته زنده بمانند.
کژدم‌ها قلبی لوله‌ای شکل و دراز در سطح پشتی تنه دارند که تعداد انقباض‌های آن بسته به گونه عقرب متفاوت است و از ۶۰ تا ۱۸۰ بار در دقیقه می‌زند.
خون عقرب‌ها دارای هموسیانین می‌باشد که به صورت مایعی روشن و حاوی مقدار زیادی مس است. خون کژدم‌ها به علت وجود مس در مجاورت هوا اکسید می‌شود و از این رو به رنگ آبی یا سبز دیده می‌شود. خون عقرب‌ها سمی است؛ به‌طوری‌که اگر آن را به یک موش تزریق کنند موجب مرگ آن می‌شود.
برخلاف تصور عده‌ای که کژدم‌ها را کور می‌پندارند، این جانوران دارای قدرت بینایی هستند ولی فقط می‌توانند اجسام را در فواصل چند سانتی‌متری تشخیص دهند. کژدم‌ها دارای یک جفت چشم میانی و ۲ تا ۵ عدد چشم جانبی هستند. چشم‌های جانبی با وجود داشتن عصب بینایی فاقد قدرت دید هستند و به احتمال فقط می‌توانند نور را تشخیص دهند.
سم‌گیری

از رایج‌ترین روش‌های سم‌گیری از کژدم‌ها، استفاده از غده سمی عقرب یا به عبارتی بند انتهایی دم عقرب است. این بند انتهایی را غده سمی می‌گویند و نباید با دیگر بندهای دم عقرب که پنج عدد هستند، اشتباه شود. برای سم‌گیری ابتدا غده سمی را از محل اتصال با آخرین بند دم (بند پنجم) قطع می‌کنند و آن را شستشو می‌دهند. سپس در دستگاه‌های خشک‌کننده حدود یک ماه قرار می‌گیرد تا به‌طور کامل خشک شود. پس از آن غده‌ها را در هاونهای بلورین می‌کوبند تا خرد شوند سپس با آب مقطر حل می‌کنند. محلول به‌دست آمده را در سانتریفوژ قرار می‌دهند تا مایع محتوی سم جدا شود.
روش دیگر برای تهیه سم که به وسیله آن سم خالص‌تری تهیه می‌شود، استفاده از دستگاه شوک الکتریکی است. به این ترتیب که با استفاده از دو سر الکترودی که در طرفین غده سمی قرار می‌گیرند، شوک الکتریکی به جانور وارد می‌کنند که باعث می‌شود سم خالص به بیرون بریزد.
تولید مثل

کژدم‌ها زنده‌زا هستند. با وجود این، برخی محققان عقرب‌هایی که نوزاد آنها پوشش جنینی ندارند، زنده‌زا و آنهایی را که پوشش جنینی دارند، تخم‌زنده‌زا دانسته‌اند. کژدم‌ها اغلب از نیمه تابستان تا نیمه پاییز می‌زایند و تعداد نوزادها بسته به نوع عقرب از ۲ تا ۹۰ عدد متغیر است. مدت باروری بسته به نوع عقرب متفاوت و معمولاً بین ۲ تا ۴ ماه است. در برخی از انواع عقرب‌ها، نوزادان از سر خارج می‌شوند و در برخی دیگر نوزادان از دم. نوزادان پس از تولد خود را به سطح پشتی بدن مادر می‌رسانند و دست کم تا زمان نخستین پوست‌اندازی نوزادان بر پشت کژدم مادر جابجا می‌شوند. در این هنگام اغلب به علت گرسنگی و نبود غذا، عقرب مادر از چند نوزاد خود به عنوان غذا استفاده می‌کند و بالعکس تغذیه بچه‌ها از مادرشان.
عقرب باردار شکمی متورم دارد و در حالت پیشرفته‌تر بارداری، می‌توان جنین‌ها را در دیوارهٔ جانب شکم، به ویژه در نیمهٔ خلفی مزوزوما مشاهده کرد. ابتدا، عقرب باردار روی نیمهٔ خلفی بدن و پای جلو تکیه می‌کند و دم خود را به‌طور مایل در سمت راست بدن قرار می‌دهد. نیمهٔ جلوی بدن حدود یک سانتی‌متر با یک زاویهٔ حاده از روی زمین بلند است. انبرک‌ها با زمین تماس ندارند و انگشتان دست نیمه باز هستند؛ و پای جلو از ناحیهٔ تی بیا خم شده‌اند. دراین حالت، دو سرپوش تناسلی باز می‌شوند و به‌طور عمود قرار می‌گیرند. نوزاد بدون هیچ انقباض عضلانی قابل مشاهده ای خارج می‌شود. دو پای جلو که از درشت‌نی خم شده‌اند، مانند یک حایل نوزاد را در آغوش می‌گیرند. پشت عقرب شکافته می‌شود تا بچه‌ها از آن خارج شوند. نوزاد اسکرپیو از دم و ادنتوبوتوس از سر خارج می‌شود. این قاعده عمومیت دارد یعنی، نوزاد عقرب‌های تیرهٔ کژدمان از دم و نوزاد عقرب‌های تیرهٔ بوتیده از سر خارج می‌شوند. این تفاوت خروج به علت اختلاف در شکل رشد جنینی دو عقرب است. زمان خروج نوزاد متفاوت است و از چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد. عقرب‌ها پس از زایمان در صورت دردسترس نبودن طعمه، اغلب از نوزاد خود تغذیه می‌کنند.
چگونگی قرارگیری نوازد در بغل مادر به شکلی است که سطح پشتی به طرف زمین و پاها و دست‌ها به مادر تکیه دارد و دم نوزاد به سمت دم مادر است. عکس این حالت نیز دیده شده‌است. نوزادها به تدریج خود را از سطح شکمی مادر به سطح پشتی او می‌کشانند. گاهی نوزادها ابتدا روی زمین قرار می‌گرفتند و سپس خود را به پشت مادر می‌رساندند. این عمل به کندی صورت می‌گرفت و گاهی حدود یک ساعت طول می‌کشید. دراین فاصله نوزادها روی دست و پای مادر بین ۵ تا ۱۵ دقیقه استراحت می‌کردند. وضعیت قرارگیری نوزادها در سطح پشتی مادر ثابت نبود و با حرکت تغییر جهت می‌دادند.
نوزادهای اسکرپیو ۶ تا ۱۰ عدد و بدون پوشش جنینی بودند. در حالی که نوزادهای ادنتوبوتوس حداکثر ۲۶ عدد بودند و همگی پوشش جنینی داشتند. هر نوزاد پس از پاره کردن پوشش جنینی خود را به سطح پشتی مادر می‌کشاند. همان‌طور که اشاره شد، خروج نوزادها تک تک و برحسب تیره از جهت سر یا دم است. خروج دوتایی نیز دیده شده‌است که یک نوزاد از دم و همزمان نوازد دیگر از سر خارج شده‌است. تعداد نوزادها برحسب نوع عقرب متفاوت و از ۶ تا ۹۰ عدد گزارش شده‌است.
دشمنان طبیعی

کژدم‌ها دو دشمن طبیعی دارند: یکی از آن‌ها یک نوع سار است و دیگری مگس. عقرب‌ها تنها موجوداتی هستند که اشعه رادیو اکتیو تأثیری به آن‌ها ندارد. ضعیفترین عقرب‌ها ۴۰۰۰۰ راد (واحد اندازه‌گیری تشعشعات تولیدکننده یون جذب شونده) را تحمل می‌کنند؛ این عدد در مورد انسان کمتر از تنها ۶۰۰ راد می‌باشد و بدین گونه حتی از انفجار اتمی هم جان سالم به‌در می‌برند.
خطرناک‌ترین انواع

برخلاف شایعه‌ای که می‌گوید خطرناک بودن عقرب به رنگ آن بستگی دارد و در برخی از نقاط ایران معتقدند که عقرب زرد خطرناک است و در برخی از نقاط دیگر عقرب سیاه را خطرناک می‌دانند، این ارزیابی قابل قبول نیست و رنگ عقرب هیچ نقشی در غلظت سم یا خطرناک بودن آن ندارد. می‌توان گفت که سم عقرب‌های نواحی خشک و گرمسیر در ایران دارای غلظت بالایی است. خوشبختانه خطرناک‌ترین عقرب‌ها هم هنگام گزش انسان معمولاً تمامی سم خود را تزریق نمی‌کنند؛ زیرا عقرب در مصرف سم صرفه‌جویی می‌کند و همیشه در گزش اول با تزریق مختصری آنزیم سعی در دور کردن دشمن دارد ولی چنانچه اسیر شود و راه فراری نداشته باشد، مجبور به تزریق سم اصلی خود می‌شود. عقرب برای جایگزینی سم خود نیاز به تغذیه بیشتر دارد و برای همین زیاد مایل نیست که سم خود را هدر دهد.
سم نوعی کژدم به نام «عقرب جَرّار» (همسان با کژدم پوسته‌نشین آریزونا) شدیداً کشنده است که عقربی کوچک و زردرنگ است، با یک توبرکول کوچک روی پشت. طول این جانور ۲٫۵ تا ۷٫۵ سانتی‌متر است. خطرناک‌ترین نوع عقرب در ایران عقرب گاردیوم است که در منطقه خوزستان یافت می‌شود و سمی کشنده دارد. سم سایر عقرب‌ها کشنده نیست.
خودکشی کژدم‌ها

برخی تصور می‌کنند زمانی که عقرب در میان آتش محصور می‌شود یا در شرایط سخت قرار می‌گیرد، دم خود را بر بالای سرش می‌برد و نیش را درون سرش فروکرده و خودکشی می‌کند. اما این باوری غلط و فقط یک افسانه است و پایه علمی ندارد. در حقیقت، عقرب وقتی در میان آتش محصور می‌شود، با حرکات نیش زدن به اطراف می‌خواهد از خود دفاع کند و به عبارتی هر آنچه که در مقابلش است را نیش بزند و در این موقع نیز می‌خواهد آتش را نیش بزند که این تصور را پدیدآورده که خودش را نیش می‌زند.
عقرب‌ها همانند جانوران دیگر در برابر هر شرایط سختی تا لحظه مرگ مقاومت می‌کنند و این شرایط به‌وجود آمده‌است که جان آن‌ها را می‌گیرد؛ نه این که خودشان به ناچار خودکشی کنند. اما این که چرا عقرب‌ها در میان حلقه آتش می‌میرند، به میزان مقاومت عقرب در برابر گرما بستگی دارد و علت آن بالا رفتن درجه حرارت اطراف است. به عبارت دیگر عقرب‌ها دمای بالا را نمی‌توانند تحمل کنند و بیشتر آن‌ها در دمای ۴۰ درجه به بالا می‌میرند ولی در عوض دمای بسیار پایین و در حد صفر درجه را به خوبی تحمل می‌کنند. علت مرگ عقرب در حرارت بالا به دلیل از دست دادن سریع آب بدن، انعقاد همولنف و انسداد عروق و مجاری است.
نمادشناسی

کژدم‌ها تقریباً در تمامی اسطوره‌های ملل مختلف نقش دارند و در نقش و نگاره‌های باستانی اغلب کشورهای مختلف با نقش عقرب برخورد می‌کنیم. این موجودات عجیب به دلیل ظاهر ترسناکی که دارند به عنوان نمادهای گوناگون کاربرد داشته و دارند. اما بیش از همه انسان کنجکاو است که دربارهٔ جانوران خطرناک به ویژه عقرب بیشتر بداند و چه بسا که همین کنجکاوی باعث شده که شایعات زیادی در رابطه با کژدم‌ها پدید آید. این شایعات بیشتر به علت نبود اطلاعات رواج پیدا می‌کند و تقریباً تمامی آن‌ها از نظر علمی بی‌اساس هستند.
کژدم مادر به همراه کژدمهای نوزاد
الک گینس

| سِرالک گینسCH CBE | سِرالک گینسCH CBE |
| --- | --- |
گینس در ۱۹۷۳: گینس در ۱۹۷۳
نام هنگام تولد: الک گینس د کاف
زادهٔ: ۲ آوریل ۱۹۱۴ میدا ویل، لندن، انگلستان
درگذشت: ۵ اوت ۲۰۰۰ (۸۶ سال) میدهورست، ساسکس غربی، انگلستان
مدفن: پیترسفیلد
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۴–۱۹۹۶
آثار: فهرست کامل
همسر: مرولا سلومان (ا. ۱۹۳۸)
فرزندان: متیو گینس
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  بریتانیا
شاخه نظامی:  نیروی دریایی  بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۴۳
درجه: ناوبان
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم عملیات هاسکی 
 :  
سِر الک گینس (انگلیسی: Sir Alec Guinness؛ ۲ آوریل ۱۹۱۴ – ۵ اوت ۲۰۰۰) بازیگر انگلستانی بود. او برای تنوع‌پذیری و برتری در شخصیت‌پردازی آثارش معروف است. او در طول ۶۰ سال فعالیت حرفه‌ای خود افتخارات گوناگونی از جمله یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ گلدن گلوب، یک جایزهٔ آکادمی فیلم بریتانیا و یک جایزهٔ تونی دریافت کرد. گینس برای تبهکاران لاوندر هیل (۱۹۵۱) برای اولین بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. مدتی بعد برای بازی در پل رودخانه کوای (۱۹۵۷) برندهٔ جایزهٔ اسکار و بفتا در رشتهٔ بهترین بازیگر مرد شد. دیگر فیلم‌هایی که برایش نامزد اسکار شد عبارتند از دهان اسب (۱۹۵۸)، جنگ ستارگان (۱۹۷۷) و دوریت کوچک (۱۹۸۷).
گینس برای بازی در نقش اوبی-وان کنوبی در سه‌گانهٔ اصلی جنگ ستارگان معروف است. قسمت اول این سه‌گانه در آن دوره پرفروش‌ترین فیلم جهان شد. او در ۱۹۵۹ برای خدماتش در زمینهٔ هنر از طرف الیزابت دوم نشان شوالیه را دریافت کرد. گینس جایزهٔ اسکار افتخاری و بفتا فلوشیپ را هم دریافت کرده‌است. نه فیلم او از سوی انستیتوی فیلم بریتانیا در فهرست ۱۰۰ فیلم برتر بریتانیایی ثبت شده‌است.
زندگی هنری

در سال ۱۹۳۴ زیر نظر مارتیتا هانت به یادگیری هنرهای نمایشی پرداخت. در ۱۹۳۶ عضو گروه نمایش جان گیلگاد شد و نخستین بازی‌اش را در نمایش هملت انجام داد. گینس در ۱۹۴۶ نخستین حضورش در سینما را با بازی در فیلم انتظارات بزرگ تجربه کرد.
برجسته‌ترین نقش او در سال‌های آخر حرفه‌اش، بازی در نقش شخصیت اوبی‌وان کنوبی در نخستین سه‌گانه جنگ ستارگان بود.
زندگی خصوصی

وی در سال ۱۹۳۸ با بازیگری به نام «سیلویا سالامان» ازدواج کرد و ازدواج آنها تا آخر عمرش دوام داشت. متیو گینس، تنها فرزندشان نیز، هنرپیشه می‌باشد. در آوریل ۲۰۰۱ (۸ ماه پس از مرگ گینس) بی‌بی‌سی در مقاله‌ای عنوان کرد که الک گینس دوجنسگرا بوده‌است. این رازی بود که گینس تا آخر عمر آن را از عموم، پنهان کرده بود.
مرگ

گینس در شب ۵ اوت ۲۰۰۰ در غرب ساسکس درگذشت.
جوایز و افتخارات

او در سال ۱۹۵۷ به خاطر بازی در فیلم پل رودخانه کوای در نقش کلنل نیکلسون، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. او پیش از آن در سال ۱۹۵۲ نیز برای نقش‌آفرینی در فیلم تبهکاران لاوندر هیل، نامزد این جایزه شده‌بود. گینس جایزه افتخاری اسکار را برای یک عمر دستاورد در سال ۱۹۸۰ به‌دست‌آورد. او همچنین در سال ۱۹۸۸ نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به‌خاطر بازی در دوریت کوچک شد.
جام ولپی (۱۹۵۸)
۱۰۰ سال... ۱۰۰ قهرمان و شرور به انتخاب بفا
جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر نقش اول مرد (۱۹۵۷)
جایزه اسکار افتخاری (۱۹۷۹)
جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد (۱۹۵۸)
جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام در پانزدهمین مراسم گلدن گلوب (۱۹۵۷) بخاطر فیلم پل رودخانه کوای
نامزد جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در چهل و ششمین مراسم گلدن گلوب (۱۹۸۸)
برنده جایزه برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد در پانزدهمین مراسم گلدن گلوب (۱۹۵۸)
نامزد جایزه بهترین بازیگر مرد بریتانیایی در نهمین دوره جوایز بفتا (۱۹۵۵) بخاطر فیلم The Prisoner
نامزد بهترین بازیگر مرد بریتانیایی در چهاردهمین دوره جوایز بفتا(۱۹۶۰) بخاطر فیلم Tunes of Glory
برنده جایزه بهترین بازیگر مرد بریتانیایی در یازدهمین دوره جوایز بفتا (۱۹۵۷) بخاطر فیلم پل رودخانه کوای
تئاتر

| سال | عنوان | نقش | تئاتر (لندن, و جاهای دیگر) | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۳۴ | هملت | Osric and Third Player | تئاتر نوئل کاوارد |  |
| ۱۹۳۵ | رومئو و ژولیت | Sampson and Apothecary | تئاتر نوئل کاوارد |  |
| ۱۹۳۶ | مرغ دریایی | Workman then Yakov | تئاتر نوئل کاوارد |  |
| ۱۹۳۶ | درد بیهوده عشق | Boyet | اولد ویک | شروع یک فصل با شرکت اولد ویک؛ سپتامبر ۱۹۳۶ - آوریل ۱۹۳۷. |
| ۱۹۳۶ | هر طور شما دوست دارید | Le Beau and William | اولد ویک |  |
| ۱۹۳۷ | شب دوازدهم | Sir Andrew Aguecheek | اولد ویک |  |
| ۱۹۳۷ | هنری پنجم | Exeter | اولد ویک |  |
| ۱۹۳۷ | مدرسه‌ای برای آبروریزی | Snake | تئاتر کویینز |  |
| ۱۹۳۸ | سه خواهر | Fedotik | تئاتر کویینز |  |
| ۱۹۳۸ | تاجر ونیزی | Lorenzo | تئاتر کویینز |  |
| ۱۹۳۹ | مکبث | Macbeth | Sheffield Playhouse, شفیلد |  |
| ۱۹۳۹ | آرزوهای بزرگ | Herbert Pocket | Rudolf Steiner Hall | نسخه اقتباس شده توسط گینس از رمان چارلز دیکنز؛ با اجرای شرکت بازیگران ، گروهی از گینس با جورج دیوین و ماریوس گورینگ تشکیل شد. |
| ۱۹۴۰ | ژان مقدس | The Dauphin | تئاتر پالاس |  |
| ۱۹۴۰ | طوفان | Ferdinand | اولد ویک |  |
| ۱۹۴۶ | برادران کارامازوف | Mitya | تئاتر لیریک | اقتباس شده توسط گینس از فیودور داستایفسکی. |
| ۱۹۴۶ | شاه لیر | The Fool | تئاتر نوئل کاوارد | شروع یک فصل با شرکت اولد ویک در تئاتر نوئل کاوارد. سپتامبر ۱۹۴۶ - مه ۱۹۴۷. |
| ۱۹۴۶ | سیرانو دو برژراک | De Guiche | تئاتر نوئل کاوارد |  |
| ۱۹۴۸ | بازرس | Khlestakov | تئاتر نوئل کاوارد |  |
| ۱۹۴۸ | کوریولانوس | Menenius Agrippa | تئاتر نوئل کاوارد |  |
| ۱۹۴۹ | کوکتیل پارتی | Sir Henry Harcourt-Reilly | Royal Lyceum Theatre, ادینبرا, اسکاتلند. |  |
| ۱۹۵۳ | ریچارد سوم | ریچارد سوم | جشنواره استراتفورد, استراتفورد, انتاریو, کانادا | شروع یک فصل در جشنواره استراتفورد. ژوئیه تا سپتامبر ۱۹۵۳. |
| ۱۹۵۳ | نیک آن باشد که انجامش نکوست | King of France | جشنواره استراتفورد, استراتفورد, انتاریو, کانادا |  |
| ۱۹۶۶ | حادثه در ویشی | Von Berg | تئاتر فینیکس |  |
: