stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لئوناردو فیبوناچی
دستگاه اعداد

معرفی دستگاه اعداد اعشاری به عنوان جایگزینی بسیار کارآمدتر به جای دستگاه اعداد رومی که استفاده از آن از زمان امپراتوری روم رایج بوده‌است از جمله مهم‌ترین کارهای این ریاضیدان بزرگ در طول زندگی‌اش بوده‌است. وی در آغاز نخستین بخش از کتاب خود به نام لیبر آباکی در مورد این دستگاه چنین می‌گوید:
یک صفحه از کتاب تاریخی حساب (لیبر آباکی) از فیبوناتچی
چگونگی شکل‌گیری دنباله فیبو ناچی
سائورا (هندوئیسم)

سائورا (انگلیسی: Saura) (सौर्य) یا ساندوئیسم فرقه ای است از هندوئیسم که طرفداران آن سوریا (ایزد) را به عنوان برهمن ساگونا می‌پرستند. در دوره معاصر، سائوراها یک جنبش بسیار کوچک هستند، بسیار کوچکتر از دیگر فرقه‌های بزرگتر مانند [ویشنوپرستی] یا شیواپرستی است. در قرن دوازدهم و سیزدهم پس از میلاد، به دلیل فتوحات مسلمانان، سائوراها به سرعت کاهش یافت. سرزمین آنها، عمدتاً در پنجاب غربی، اولین سرزمین‌ها در هند بود که مانع از سقوط سند در این فتوحات شد. سامبا پورانا به سوریا (ایزد) اختصاص دارد.
طاهره صفارزاده

| طاهره صفّارزاده | طاهره صفّارزاده |
| --- | --- |
زاده: ۲۷ آبان ۱۳۱۵ سیرجان، استان کرمان، ایران
درگذشته: ۴ آبان ۱۳۸۷ (۷۲ سال) بیمارستان ایرانمهر، تهران، ایران ضایعه مغزی
پیشه: شاعر، پژوهشگر و مترجم
ملیت:  ایران
کتاب‌ها: ترجمه قرآن
دیوان اشعار: رهگذر مهتاب _طنین دلتا _ سفر پنجم _بیعت با بیداری
همسر(ها): عبدالوهاب نورانی وصال
 جوایز  نشان فرهنگ و هنر (درجه دوم)  :  جوایز  نشان فرهنگ و هنر (درجه دوم)  
طاهره صفّارزاده (۲۷ آبان ۱۳۱۵، سیرجان - ۴ آبان ۱۳۸۷، تهران) شاعر، پژوهشگر و مترجم ایرانی قرآن بود. او برگزیدهٔ اولین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی شعر فجر در بخش نو (سپید و نیمایی) بود. زبان و ادبیات انگلیسی را در دانشگاه تهران خوانده و در آمریکا در رشتهٔ نقد تئوری علمی در ادبیات جهان به تحصیل پرداخته بود. به‌جز مجموعه‌های شعر و ترجمه، چند کتاب هم در زمینهٔ نقد ترجمه از او به‌چاپ رسیده‌اند.
وی نخستین کسی است که ترجمه‌ای دوزبانه از قرآن به انگلیسی و فارسی را انجام داد.
زندگی

طاهره صفّارزاده در ۲۷ آبان ۱۳۱۵ در سیرجان استان کرمان زاده شد. او پس از کسب مدرک لیسانس در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی، برای ادامهٔ تحصیل به خارج کشور رفت. در سال ۱۳۷۱ از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی، عنوان استاد نمونه به وی اعطا شد و در سال ۱۳۸۰ پس از انتشار ترجمهٔ قرآن به انگلیسی و فارسی عنوان «خادم‌القرآن» را کسب کرد.
او در سال ۲۰۰۵، از سوی انجمن نویسندگان آفریقایی و آسیایی در مصر، به‌عنوان برترین زن مسلمان برگزیده شد.
وی همسر عبدالوهاب نورانی وصال، از اساتید نامی ادبیات شیراز و سومین نسل از خاندان وصال بود.
زندگی > درگذشت

طاهره صفّارزاده پنجم مهرماه سال ۱۳۸۷ به‌علت ضایعهٔ مغزی در بیمارستان ایرانمهر تهران، بستری و جراحی شد، حدود ساعت ۹:۳۰ صبح روز شنبه ۴ آبان ۱۳۸۷ در همان بیمارستان در سن ۷۲ سالگی درگذشت. وی در امامزاده صالح تجریش به خاک سپرده شد.
زندگی > تدفین و حواشی

بنا به اظهارات برادرش جلال صفّارزاده در «همایش علمی و ادبی دکتر طاهره صفّارزاده» در تاریخ ۱۱ آبان ۱۳۹۴، مزار او در امامزاده صالح، بدون هماهنگی با بازماندگان نبش و خانم دیگری در طبقهٔ دوم آن دفن شد. ظاهراً علت این امر عدم پرداخت مبلغ ۸۰ میلیون تومان به تولیت امامزاده صالح جهت خاکسپاری وی در زیرزمین این امامزاده بوده‌است،
عبدالعلی گواهی، تولیت وقت امامزاده صالح، گفت که در سال ۱۳۸۷ با دستور حجت‌الاسلام مصلحی که ریاست سازمان اوقاف را به عهده داشت، یک طبقه از قبری سه‌طبقه به این شاعر و مترجم قرآن اهدا شد. او افزود: طبق قانون وقتی جنازهٔ فردی در یک قبر سه‌طبقه به خاک سپرده می‌شود، از اقوام و وارثان او سؤال می‌شود که سایر طبقات این قبر را می‌خواهند یا خیر. مرحوم صفّارزاده فرزند نداشت و همسرشان هم زودتر فوت کرده بودند. ما هم ۵ سال به دنبال وارثان ایشان گشتیم. پس از حدود ۷ سال پیکر یک خانم که قاری قرآن بود در طبقهٔ بالای قبر مرحوم صفّارزاده به خاک سپرده شد و هیچ‌گونه نبش قبری هم صورت نگرفت. به گفتهٔ گواهی برادر مرحوم صفّارزاده از آستان امامزاده صالح خواسته بوده که طبقهٔ بالای این قبر را بدون پرداخت هیچ وجهی به او بدهند و تولیت هم پاسخ داده که به‌دلیل جایگاه خانم صفّارزاده قبری به ایشان اهداد شده و طبیعتاً برادر این مرحوم از چنین جایگاهی برخوردار نیست. همین مسئله باعث شده تا ایشان به جوسازی علیه آستان امامزاده صالح دست بزنند و مطالبی را عنوان کنند که صحت ندارد.
نامگذاری خیابان

احمد مسجدجامعی در جلسهٔ شورای شهر در مورخ ۴ آبان ۸۹، با بزرگداشت یاد و خاطرهٔ طاهره صفّارزاده، تسریع در نام‌گذاری خیابان یا مکانی فرهنگی به نام این شاعر و مترجم فقید قرآن را خواستار شد. در اسفند ۹۹ خیابان فتح در حاشیه بزرگراه صدر تهران، به نام طاهره صفّارزاده تغییر نام یافت.
کتاب‌شناسی > مجموعه شعر

رهگذر مهتاب (۱۳۴۱)
چتر سرخ (به انگلیسی) (۱۳۴۷)
طنین در دلتا (۱۳۴۹)
سد و بازوان (۱۳۵۰)
سفر پنجم (۱۳۵۶)
حرکت و دیروز (۱۳۵۷)
بیعت با بیداری (۱۳۶۶)
مردان منحنی (۱۳۶۶)
دیدار با صبح (۱۳۶۶)
کتاب‌شناسی > ترجمه‌پژوهی

اصول و مبانی ترجمه: تجزیه و تحلیلی از فن ترجمه ضمن نقد عملی آثار مترجمان (۱۳۵۸)
ترجمه‌های نامفهوم (۱۳۸۴)
کتاب‌شناسی > ترجمه قرآن

ترجمه مفاهیم بنیادی قرآن مجید (فارسی و انگلیسی) (۱۳۷۹)
ترجمه قرآن حکیم (سه زبانه؛ متن عربی با ترجمه فارسی و انگلیسی) (۱۳۸۰)
ترجمه قرآن حکیم (دو زبانه؛ متن عربی با ترجمه فارسی) (۱۳۸۲)
ترجمه قرآن حکیم (دو زبانه؛ متن عربی با ترجمه انگلیسی) (۱۳۸۵)
کتاب‌شناسی > دربارهٔ صفارزاده

بیدارگ
1 2  «طاهره صفارزاده صبح امروز درگذشت». خبرگزاری تابناک. ۴ آبان ۱۳۸۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۴ آبان ۱۳۸۷.
↑  «برگزیدگان نخستین جشنواره شعر فجر معرفی شدند». خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان | Mehr News Agency. ۲۰۰۷-۰۲-۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۱-۲۳.
1 2  «نام‌گذاری خیابان یا مکانی فرهنگی به نام طاهره صفارزاده». ایسنا. ۲۰۱۰-۱۰-۲۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۹.
↑  SaffarzadehCommemoration Due
↑  مروری بر زندگی بانوی نمونهٔ جهان اسلام بایگانی‌شده  در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine (خبرگزاری ایسنا)
↑  «نبش قبر طاهره صفارزاده در امامزاده صالح (ع)». خبرآنلاین. ۲۰۱۵-۱۱-۰۲. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۱۶.
↑  «نبش قبر طاهره صفارزاده».
↑  «جنجال نبش قبرمرحوم صفارزاده صحت دارد؟». مشرق نیوز. ۲۰۱۵-۱۱-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۳-۰۹.
معرفی طاهره صفارزاده
طاهره صفارزاده شاعر ایرانی درگذشت
بازدید ۳ مارس ۲۰۰۸ Wikipedia contributors, "Tahereh Saffarzadeh," Wikipedia, The Free Encyclopedia
رزیتا توروس

| رزیتا توروس | رزیتا توروس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ نوامبر ۱۹۴۵ اودینه، ایتالیا
درگذشت: ۸ دسامبر ۱۹۹۵ (۵۰ سال) اودینه، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
رزیتا توروس (ایتالیایی: Rosita Toros؛ زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۴۵–۸ دسامبر ۱۹۹۵) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به آخرین روزهای موسولینی، به خانواده قربانیان اطلاع داده نخواهد شد، بازی‌های ممنوعه پیترو آرتینو، رسوایی در خانواده، فرانکشتاین اندی وارهول، بازی‌های ممنوعه پیترو آرتینو، ترزای دزد، زنان زندانی بند ۷، دکامرون شماره ۳ – زیباترین زنان بوکاچو، سرت را بدزد، احمق! و پرنده‌ای با بال‌های بلورین اشاره نمود.
شهرام میرآب اقدم

| شهرام میراب اقدم | شهرام میراب اقدم |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۸ تهران، ایران
درگذشت: ۳۰ دی ۱۴۰۳ تهران، ایران
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا، تهران
پیشه‌ها: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۵–۱۴۰۳
آثار: گرمابان، روزی روزگاری سینما، خیابان شاعر و ...
شهرام میراب اقدم (۱۳۵۸ – ۳۰ دی ۱۴۰۳) کارگردان، تهیه کننده و تدوینگر سینما و تلویزیون بود. وی کار خود را از سال ۱۳۷۵ آغاز کرد.
آثار

فعالیت حرفه ای او در زمینه تدوین فیلم های مستند و فیلم کوتاه، کارگردانی بیش از ۳۰ فیلم کوتاه داستانی و مستند و بود . 
از مهمترین آثار این فیلمساز می‌توان به فیلم‌های: گرمابان، روزی روزگاری سینما (باحضور حامد بهداد)، خیابان شاعر، آرامستان، مادر جبه ها، ده کیلومتر دورتر، وادی خاموشان، بارگاه، دماغ ایرانی، مثل آن شب (با حضور محمدرضا گلزار) و ... اشاره کرد.
جوایز

وی در بخش بین الملل بیست و چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در سال ۱۳۸۴ در فیلم "یک شب میهمانی" موفق به دریافت دیپلم افتخار شد.
درگذشت

این مستندساز بامداد روز ۳۰ دی ۱۴۰۳ به دلیل سکته قلبی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
ایل

یکی از ایل‌های آفریقا - آرشیو فدرال آلمان
ایل در جامعه عشایر ایران عبارت است از اتحادیه‌ای سیاسی متشکل از طوایف عشایری که به اتکای وابستگی‌های خویشاوندی (نسبی، سببی و آرمانی) یا در برهه زمانی خاص، بنا به مصالح و ضرورت‌های سیاسی و اجتماعی با هم متحد شده و تشکیل یک ایل را می‌دهند. معمولاً ایلات دارای سرزمین و قلمرو ایلیِ خاص خود بوده و تحت رهبری و مدیریت شخصی با سمت ایلخان یا ایل بیگ اداره می‌شدند. از بزرگ‌ترین ایل‌های ایران می‌توان به ایل بیرانوند و ایل سادات و ایل بختیاری و قشقایی و ایلات خمسه اشاره کرد.
تعریف

تعریف مشخص و دقیقی از مفهوم ایل وجود ندارد که بتوان آن را به همهٔ ایل‌ها تعمیم داد. به‌طور کلی ایل به مجموعه‌ای از طوایفی گفته شده که در محدوده‌ای که قلمروی آن ایل به‌شمار می‌آید زندگی می‌کنند. طوایف لزوماً با یکدیگر خویشاوندی ندارند و آداب‌ورسوم و شیوهٔ زندگی آن‌ها نیز می‌تواند متفاوت باشد، هرچند در اغلب موارد خویشاوندی و همگونی در آداب و رسوم و شیوهٔ زندگی وجود دارد.
کتاب‌شناسی

ابراهیم اسکندری‌نیا (۱۳۶۶)، ساختار سازمان ایلات و شیوهٔ معیشت عشایر آذربایجان غربی، ارومیه: انزلی، ص. ۴۷۸
| ن ب ودسته‌بندی خویشاوندی عشایری | ن ب ودسته‌بندی خویشاوندی عشایری |
| --- | --- |
قبیله •  ایل •  عشیره •  بالاطایفه •  طایفه •  تیره •  خاندان •  تش •  اولاد •  خانواده: قبیله •  ایل •  عشیره •  بالاطایفه •  طایفه •  تیره •  خاندان •  تش •  اولاد •  خانواده
کوکو قبل از شنل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: آن فونتن
بر پایه: شنل و دنیایش اثر ادموند شارل-رو
بازیگران: اودره توتو بنوئیت پلورده آلساندرو نیوولا ماری جیلاین
موسیقی: الکساندر دسپلات
توزیع‌کننده: وارنر برادرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ آوریل ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-0۴-۲۲)  
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: فرانسه بلژیک
زبان: فرانسوی انگلیسی
هزینهٔ فیلم: $۱۹٬۴۳۰٬۰۰۰
فروش گیشه: $۵۰٬۸۱۳٬۸۳۴
کوکو قبل از شنل (انگلیسی: Coco Before Chanel) فیلمی در ژانر زندگی‌نامه‌ای و درام به کارگردانی آن فونتن است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آدری توتو، بنوآ پولورد، آلساندرو نیوولا و ماری جیلاین اشاره کرد.
فیلم روایتگر زندگیِ کوکو شنل، طراح مد فرانسوی است که نقشش را آدری توتو بازی می‌کند. کوکو شنل از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۷۱ در هتل ریتز در پاریس زندگی می‌کرد.
این فیلم نامزد دریافت بهترین طراحی لباس در مراسم اسکار سال ۲۰۰۹ گردید.
این فیلم بر اساس رمان شنل و دنیایش را ساخته شده است.
همزه (سوره)

سورهٔ هُمَزَه (به عربی: الهمزة) صد و چهارمین سورهٔ قرآن است و ۹ آیه و ۳۳ کلمه دارد. کلمه همزه در زبان فارسی به معنی «طعنه‌زن» است. این سوره مکی دانسته شده‌است. سورهٔ همزه در جزء سی‌ام قرآن قرار دارد و بر اساس ترتیب نزول که توسط محمدهادی معرفت مشخص شده، سی و دومین سورهٔ نازل‌شده بر پیامبر اسلام است که پیش از مرسلات و پس از قیامت در مکه و پیش از هجرت محمد نازل شده‌است. این سوره از مفصلات است که در برخی از روایات از سوره‌های مفصلات با عنوان ریاض القرآن یاد می‌شود؛ سوره‌های مفصلات به سوره‌های کوتاه گفته می‌شود که در انتهای قرآن قرار دارند.
یکی از نظرات دربارهٔ شأن نزول این سوره، پشت سر پیامبر اسلام تهمت و طعنه می‌زدند و از نظرات دیگر این است که پیامبر اسلام را مسخره می‌کردند. از دیگر نظرات دربارهٔ شأن نزول این سوره، با توجه به اینکه این سوره در مکه نازل شده‌است، برای تذکر به کسانی است که از مردم عیب‌جویی می‌کنند و آنها را مسخره می‌کنند، تهمت می‌زنند و ثروت جمع می‌کنند. همچنین در روح‌المعانی نوشتهٔ شهاب‌الدین آلوسی، مفسر اهل سنت، آمده که شأن نزول این سوره، مردی به نام ابی بن خلف بسیار غیبت می‌کرد و به مردم تهمت می‌زد.
روایات متفاوتی در فضیلت قرائت این سورهٔ آمده‌است. از جمله این روایات، در حدیث ابی بن کعب نوشته شده‌است، هرکس سورهٔ همزه را قرائت کند، به وی پاداش داده می‌شود. همچنین روایت شده‌است: «هر کس در نمازهایش سورهٔ همزه را قرائت کند، به اندازه دنیا به وی پاداش داده می‌شود.» از دیگر فضیلت‌های این سوره، هر کس این سورهٔ را بیست و یک بار قرائت کند و اگر این سورهٔ را بنویسد و همراه خود داشته باشد، از تهمت و بدگویی به دور است.
نام‌ها

سورهٔ هُمَزه را به این دلیل همزه نامیده‌اند که این کلمه در آیهٔ اول سوره آمده‌است. نام دیگر آن، لُّمَزَه است که این کلمه هم در آیهٔ اول وجود دارد. نام‌های دیگر این سوره، «ویل لکل همزه» و «الحطمه» است. «همزه» و «لمزه» به معنی کسی است که عیب‌جویی و غیبت می‌کند.
محسن قرائتی در کتاب تفسیر نور در مورد نام سورهٔ همزه نوشته‌است که «هُمَزَةٍ» به معنی عیب‌جویی با چشم، ابرو و اشاره است.
محتوای سوره

سورهٔ همزه صد و چهارمین سورهٔ قرآن است و ۹ آیه، ۳۳ کلمه و ۱۳۰ حرف دارد. این سوره از مفصلات است که در برخی از روایات از سوره‌های مفصلات با عنوان ریاض القرآن یاد می‌شود. سوره‌های مفصلات به سوره‌های کوتاه گفته می‌شود که در انتهای قرآن قرار دارند. روایتی از محمد نقل شده‌است که خدا هفت سورهٔ طِوال را به جای تورات، سوره‌های مئین را به جای انجیل و سوره‌های مثانی را به جای زبور به من داد و من را با دادن سوره‌های مفصل فزونی بخشید. طوال، به معنی بلند و طولانی است و به هفت سورهٔ بلند قرآن گفته می‌شود و این هفت سوره همگی به جز دو سورهٔ انعام و اعراف، مدنی‌اند. هفت سورهٔ طولانی قرآن، بقره، آل‌عمران، نساء، مائده، انعام، اعراف و توبه است. سوره‌های مثانی، سوره‌هایی هستند که تعداد آیه‌های آنها کمتر از ۱۰۰ است و سوره‌های مئین، سوره‌هایی هستند که تعداد آیه‌های آنها از ۱۰۰ بیشتر نمی‌شود و از لحاظ طولانی بودن از سوره‌های طوال کمتر هستند. سورهٔ همزه یکی از سوره‌های مکی است و این سوره در اشاره به کسانی است که تمام تلاش خود را متوجه جمع مال کرده‌اند و به ثروت خود مغرورند، از دیگران عیب‌جویی و مسخره‌شان می‌کنند. در پایان سوره، از سرنوشت آنها در جهنم سخن می‌گوید.در کتاب تفسیر قرآن مهر نوشته شده‌است که این سوره به سرزنش عیب‌جویان ثروت‌اندوز اشاره دارد. متن سوره با ترجمه مکارم شیرازی، فقیه شیعه، عبارت است از:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ  الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ  يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ  كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ  وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ  نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ  الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ  إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ  فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ
ترجمه: به نام خداوند بخشنده مهربان، وای بر هر عیبجوی مسخره کننده ای! ﴿۱﴾ همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده [بی آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند]! ﴿۲﴾ او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد! ﴿۳﴾ چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در (حُطَمه) [آتشی خردکننده] پرتاب می‌شود! ﴿۴﴾ و تو چه می دانی (حُطمه) چیست؟! ﴿۵﴾ آتش برافروخته الهی است، ﴿۶﴾ آتشی که از دلها سرمی زند! ﴿۷﴾ این آتش بر آنها فروبسته شده، ﴿۸﴾ در ستون‌های کشیده و طولانی! ﴿۹﴾
نزول

سورهٔ همزه که قبل از سورهٔ مرسلات و بعد از قیامت در مکه نازل شده‌است. بر اساس ترتیب نزول مشخص‌شده توسط محمدهادی معرفت، سورهٔ همزه سی و دومین سورهٔ نازل‌شده بر پیامبر اسلام است.
بعضی از مفسران معتقدند این سوره دربارهٔ وَلید بن مُغِیرَه نازل شده‌است که محمد را مسخره می‌کرد و به وی تهمت می‌زد. ناصر مکارم شیرازی، مفسر شیعه، در تفسیر نمونه نوشته‌است افرادی چون ابیّ بن خلف، اخنس بن شریق، جمیل بن عامر، ولید بن مغیره و عاص بن وائل به محمد تهمت می‌زدند و بدگویی می‌کردند و در اینجا بود که خداوند سوره همزه را بر محمد نازل کرد. ابراهیم اقبال در کتاب فرهنگ‌نامه علوم قرآن نوشته‌است این سوره در تذکر به کسانی که از مردم عیب‌جویی می‌کنند، آنها را مسخره می‌کنند، تهمت می‌زنند و ثروت جمع می‌کنند نازل شده‌است.
ولید بن مغیره یکی از پنج نفری بود که محمد را مسخره می‌کرد و خدا به محمد وعده داده بود که از وی محافظت می‌کند. اُبیّ بن خَلَف یکی دیگر از پنج نفر بود. کینه‌ورزی وی از زمان آغاز بعثت محمد شروع شد. ابی همیشه محمد را آزار می‌داد و هر وقت که محمد را در مکه می‌دید، به او می‌گفت: تو را خواهم کشت. ابی بن خلف در غزوه احد توسط محمد کشته شد. اخنَس بن شَریق به اخنس شهرت داشت و کنیه وی را ابوثعلبه گفته‌اند. وی از قبیله بنی علاج و هم‌پیمان با طایفه بنی زهره بود. اخنس وقتی که برای غزوه بدر به مدینه رفته بود، از این نبرد کناره گرفت و به مکه بازگشت و به همین دلیل به اخنس شهرت یافت.
به نقل از سدی، آیه‌های ابتدایی سورهٔ همزه دربارهٔ اخنس بن شریق نازل شده‌است. به گفته محمدبن کعب، اخنس از اسود بن عبد یغوث پرسید: آیا خداوند سرّ ما را می‌شنود؟ اسود پاسخ داد: آنچه را در درون خود پنهان داریم، نمی‌شنود؛ اما نجوا و سخن آهسته را می‌شنود که بعد از آن، این آیه نازل شد: «ام یَحسَبونَ انّا لانَسمَعُ سِرَّهُم و نَجوهُم». «عاص بن وائل» از قبیله قریش بود و یکی از افرادی بود که محمد را مسخره می‌کرد. براساس نقلی، سورهٔ همزه دربارهٔ جمیل بن عامر نازل شده‌است.
«أمیة بن خلف» یکی دیگر از کسانی بود که محمد را مسخره می‌کرد و از طایفه بنی جُمَح بود. بعد از بعثت محمد، وی مسخره کردن، عیب‌جویی و اذیت کردن او را آغاز کرد. وی در محاصرهٔ خانهٔ محمد و تعقیب او تا دهانهٔ غار ثور حضور داشت. تاریخ‌نگاران و مفسران، وی را از «مستهزئین» دانسته‌اند. امیه پس از هجرت محمد بر همین شیوه ماند و در غزوه بدر به همراه پسرش به گردآوری غنیمت پرداخته بود. امیه به عبدالرحمن بن عوف گفت: اگر من و فرزندم را به اسارت بگیری و مانع کشته‌شدن ما شوی، برای آزادی خود شتران پر شیر فدیه خواهیم داد که از جمع‌آوری زره برای تو سودمندتر است. عبدالرحمن آن دو را به محمد رساند. در مورد کشته‌شدن امیه اختلاف است؛ در کتاب المغازی نوشته شده‌است که حُباب بن مُنذر و خُبَیبَ بن یساف به تحریک بلال حبشی وی را کشته‌اند و تلاش عبدالرحمن بن عوف برای کشته‌نشدن امیه و پسرش بی‌نتیجه بوده‌است. در کتاب الاشتقاق نوشته شده‌است که امیه و فرزندش به دست بلال حبشی و مردی انصاری کشته شده‌اند.
تفسیر > آیه اول

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ
طبق کتاب‌های تفسیری شیعه شامل، تفسیر المیزان، تفسیر نمونه و تفسیر نور، آیهٔ اول کسانی را که عیب‌جو هستند، مردم را مسخره می‌کنند و غیبت می‌کنند سرزنش کرده‌است. در تفسیر نور برای این آیه پیام‌ها و نتیجه‌هایی آمده که یکی از خطرهای ثروت‌اندوزی، تحقیر کردن دیگران است و مسلمان باید مراقب زبان و چشم خود باشد. کلمهٔ ویل به معنی هلاکت و بعضی به معنی انواع عذاب تفسیر کرده‌اند. این کلمه در قرآن چهل بار ذکر شده‌است.
تفسیر > آیه دوم

الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ
آیهٔ دوم به کسانی اشاره کرده و آنها را سرزنش کرده‌است که تنها در حال جمع کردن ثروت هستند.
تفسیر > آیه سوم، چهارم و پنجم

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ  كَلَّا ۖ لَيُنْبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ  وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ
در تفسیر آیه‌های سوم، چهارم و پنجم آمده‌است که انسان‌ها فکر می‌کنند اموال‌شان از بین نمی‌رود و از آنها محافظت می‌کند. اما انسان‌ها اشتباه می‌کنند و انسان‌ها جهنم را به خوبی درک نمی‌کنند. کلمهٔ «حطمة» به معنی خُرد کردن و شکستن کامل است و کلمهٔ «مُؤْصَدَةٌ» به حفره‌ای گفته می‌شود که در کوه ایجاد کنند و درب آن را محکم ببندند. در تفسیر آیه ۸۱ سوره قصص، نشان می‌دهد که ثروت نمی‌تواند به انسان کمک کند.
تفسیر > آیه ششم و هفتم

نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ  الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ
در آیه‌های ششم و هفتم آمده‌است که خدا کسانی را که همیشه تهمت می‌زنند، غیبت می‌کنند و مردم را مسخره می‌کنند، دچار عذاب می‌کند.
تفسیر > آیه هشتم و نهم

إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ  فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ
در تفسیر آیه‌های پایانی، خداوند چنین کسانی را عذاب می‌دهد و برای آنها راه نجاتی نیست. کلمهٔ «الله» در اصل کلمه‌ای عربی است و پیش از نزول قرآن این اسم در میان مردم عرب بوده‌است. کلمهٔ الله در اصل الإله و از ماده «ألَه یأْلَهُ الوهةً» به معنی عَبَد است.
فضیلت > منابع شیعی

در حدیثی از جعفر صادق آمده‌است:
اگر این سوره را بر انسانی که چشم‌درد دارد، تلاوت نمایند، به اذن خداوند درد وی از بین می‌رود.
در حدیثی دیگر از جعفر صادق آمده‌است:
هرکس آن را در نماز فریضه‌ای بخواند، فقر از او دور می‌شود، روزی به او رو می‌آورد و مرگ‌های زشت و بد از او قطع می‌گردد.
فضیلت > منابع سنی

در حدیثی از پیامبر اسلام که منابع اهل سنت و شیعی آن را گزارش کرده‌اند، نقل شده‌است که:
هرکس این سوره را تلاوت کند، به عدد هر یک از کسانی که محمد و یارانش را استهزا کردند، ده حسنه به او داده می‌شود.
تجزیه و ترکیب

| تجزیه و ترکیب سوره همزه | تجزیه و ترکیب سوره همزه | تجزیه و ترکیب سوره همزه | تجزیه و ترکیب سوره همزه | تجزیه و ترکیب سوره همزه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| شماره آیه | متن آیه | تجزیه و ترکیب |  |  |
| ۱ | ﴿وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ﴾ | وَیْلٌ مبتدا مرفوع، لِکُلِّ متعلق به خبر مبتدا، هُمَزَةٍ مضاف الیه و لفظا مجرور، لُمَزَةٍ نعت برای هُمَزَةٍ و به مانندش مجرور جمله «وَیْلٌ لِکُلِّ …» ابتدائیه است و محلی از اعراب ندارد. |  |  |
| ۲ | ﴿الَّذِی جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ﴾ | الَّذِی موصول بدل از کُلِّ و در محل جر، جمله «جَمَعَ …» صله موصول است و محلی از اعراب ندارد، جمله «عَدَّدَهُ …» معطوف بر جمله صله است و محلی از اعراب ندارد. |  |  |
| ۳ | ﴿یَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ﴾ | جمله «یَحْسَبُ …» در محل نصب حال و صاحب حال، فاعل عَدَّدَ است، مصدر مؤول «أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ …» در محل نصب سد مسد مفعولی یَحْسَبُ است، أَخْلَدَهُ خبر أَنَّ و مرفوع است. |  |  |
| ۴ | ﴿کَلَّا ۖ لَیُنْبَذَنَّ فِی الْحُطَمَةِ﴾ | کَلَّا حرف ردع و زجر، لَ لام قسم مقدر، یُنْبَذَنَّ مضارع مجهول مبنی بر فتح و در محل رفع و نائب فاعل ضمیر مستتر هو، نَّ نون تأکید، فِی الْحُطَمَةِ متعلق به یُنْبَذَنَّ، جمله «یُنْبَذَنَّ …» جواب قسم است و محلی از اعراب ندارد. |  |  |
| ۵ | ﴿وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْحُطَمَةُ﴾ | وَ اعتراضیه، هردو مَا در محل رفع مبتدا، جمله مَا أَدْرَاکَ اعتراضیه است و محلی از اعراب ندارد، جمله أَدْرَاکَ در محل رفع خبر مبتدا، جمله مَا الْحُطَمَةُ مفعول به ثانی و منصوب برای فعل أَدْرَاکَ. |  |  |
| ۶ | ﴿نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ﴾ | نَارُ خبر برای مبتدا محذوف و تقدیرش هی است، جمله «نَارُ اللَّهِ …» اسئناف بیانی است و محلی از اعراب ندارد، الْمُوقَدَةُ نعت برای نار. |  |  |
| ۷ | ﴿الَّتِی تَطَّلِعُ عَلَی الْأَفْئِدَةِ﴾ | لَّتِی موصول و نعت ثانی و مرفوع برای نار، جمله تَطَّلِعُ … صله موصول است و محلی از اعراب ندارد، عَلَی الْأَفْئِدَةِ متعلق به تَطَّلِعُ |  |  |
| ۸ | ﴿إِنَّهَا عَلَیْهِمْ مُؤْصَدَةٌ﴾ | عَلَیْهِمْ متعلق به مُؤْصَدَةٌ، مُؤْصَدَةٌ خبر و لفظا مرفوع |  |  |
| ۹ | ﴿فِی عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ﴾ | فِی عَمَدٍ متعلق به خبر ثانی محذوف إِنَّ مُمَدَّدَةٍ صفت عمد |  |  |
یادداشت

↑  زخرف: آیه ۸۰
↑  وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ
↑  ترجمهٔ آیه: آنگاه او را با سرای (پرزرق و برق) وی به (اعماق) زمین فرو بردیم؛ و او (در آن شرایط سخت) دار و دسته ای نداشت که در برابر (کیفر عادلانه) خدا او را یاری رسانند و (خودش هم با آن همه ادّعاها و لاف و گزافه‌ها) نتوانست از خویشتن دفاع نماید (و نابود گردید).
قرآن اثرِ میرزا احمد نیریزی؛ کتابت: ۱۱۱۷ ه‍. ق، اواخر دورهٔ صفوی؛ نگاه‌داری‌شده درکتابخانهٔ کاخ گلستان؛ معروف به قرآن آریامهری یا پهلوی. در این مصحف، سورهٔ همزه مکی دانسته شده‌است.
باشگاه فوتبال ویارئال

Football club
باشگاه فوتبال ویارئال (به اسپانیایی: .Villarreal Club de Fútbol, S.A.D) که غالباً به شکل کوتاه شدهٔ ویارئال خوانده می‌شود، باشگاه فوتبالی اسپانیایی است که در شهر ویارئال -شهر کوچکی در منطقهٔ کاستلیون- قرار دارد. این تیم که در لیگ دسته اول باشگاه‌های فوتبال اسپانیا موسوم به لالیگا رقابت می‌کند، بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ال مادریگا برگزار می‌کند.مهمترین افتخار آنها قهرمانی در لیگ اروپا ۲۰۲۱ است.
این باشگاه در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد و بیشتر تاریخ خود را در دسته‌های پایین فوتبال اسپانیا گذراند و تنها در سال ۱۹۹۸ بود که توانست برای اولین بار حضور در لا لیگا را تجربه کند. در قرن بیست و یکم، ویارئال جایگاه خود را در دسته برتر فوتبال اسپانیا تثبیت کرد و در سال ۲۰۰۵ جواز حضور در لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. در طی این مدت ویارئال در لیگ اروپا نیز رقابت داشت، اما در سال ۲۰۱۲ به دسته دوم فوتبال اسپانیا سقوط کرد. سال بعد و با نایب قهرمانی در سگوندا دیویسیون بار دیگر به لا لیگا بازگشت و تا به امروز در لیگ برتر باقی مانده‌است. ویارئال با شکست منچستر یونایتد در فینال لیگ اروپا در سال ۲۰۲۱ اولین افتخار بزرگ خود را به دست آورد.
ویارئال به دلیل داشتن لباس زرد رنگ در بازی‌های خانگی، و به دلیل داشتن تیمی با سطح پائینتر در مقایسه با تیم‌هایی چون رئال مادرید، بارسلونا، اتلتیکو مادرید و رقبای منطقه‌ای خود مانند والنسیا، به «زیردریایی‌های زرد» ملقب شده‌است. آنها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه دِ لا سرامیکا انجام می‌دهند و به عنوان نمونه‌ای از یک باشگاه کوچک اما موفق شناخته‌شده‌اند.
تاریخچه > ۱۹۲۹–۱۹۲۳: سال‌های ابتدایی

ویارئال به عنوان باشگاه ورزشی ویارئال در ۱۰ مارس ۱۹۲۳ با هدف «گسترش همه ورزش‌ها به ویژه فوتبال» تأسیس شد. ورزشگاهی با مبلغ ماهانه ۶۰ پزوتا اجاره شد و قیمت بلیط برای مردان نیم پزوتا و برای کودکان یک‌چهارم پزوتا تعیین شد. زنان نیز اجازه ورود رایگان داشتند. در ۱۷ ژوئن ۱۹۲۳، کاستیون، رقیب امروزی ویارئال، اولین بازی‌اش را در برابر باشگاهی با نام میگل د ثروانتس انجام داد و در ۲۱ اکتبر همان سال، ویارئال در اولین بازی خود به مصاف کاستِیون رفت.
ویارئال در ابتدای کار با پیراهن‌های سفید و شورت‌های مشکی به میدان می‌رفت که رنگ‌های به کار رفته در اولین نشان باشگاه بود.
تاریخچه > ۱۹۹۸–۱۹۲۹: دوران حضور در دسته‌های پایین‌تر

از سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰ به بعد، ویارئال وارد مسابقات منطقه‌ای در هرم فوتبال اسپانیا شد. در فصل ۳۵–۱۹۳۴، زمانی که تنها با یک برد به دسته دوم کشوری صعود می‌کردند، شکست در برابر کارتاخنا، امیدشان را نابود کرد. فصل بعد، درست قبل از شروع جنگ داخلی اسپانیا، قهرمان دسته اول لیگ منطقه‌ای شدند.
با پایان یافتن جنگ در سال ۱۹۳۹، ویارئال دوباره در دسته دوم منطقه‌ای رقابت کرد. با این حال، این باشگاه در اوایل دهه ۱۹۴۰ منحل شد و در سال ۱۹۴۲، باشگاه ورزشی فوگه‌تِکاث شکل گرفت که نامش، سرنام بنیانگذاران باشگاه بود؛ فونت، خیل، هِرِرو، تِولر، کاتالا و ثاراگوثا. این باشگاه یکی از چندین باشگاهی بود که به جای ویارئال منحل‌شده تأسیس شد. در سال ۱۹۴۶، این باشگاه جدید به فدراسیون فوتبال والنسیا پیوست و نام خود را به سی‌ای‌اف ویارئال تغییر داد که حرف «اف» را از ابتدای فوگه‌ته‌کاس اضافه کرده بودند.
افتخارات > داخلی

لالیگا
نائب قهرمان: ۰۸–۲۰۰۷
سگوندا دیویسیون
نائب قهرمان: ۱۳–۲۰۱۲
سگوندا دیویسیون بی
نائب قهرمان: ۸۸–۱۹۸۷، ۹۲–۱۹۹۱
افتخارات > بین‌المللی

لیگ قهرمانان اروپا
دو بار: نیمه نهایی ۰۶–۲۰۰۵، ۲۲–۲۰۲۱
لیگ اروپا
قهرمان: ۲۱–۲۰۲۰
سوپر جام اروپا
نایب قهرمان: ۲۰۲۱
جام اینترتوتو (منحل شده)
قهرمان(۲): ۲۰۰۳، ۲۰۰۴
ترکیب فعلی

منبع‌های اصلی:
:www.villarrealcf.es and www.lfp.es