stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تپه قلعه داشی

| تپه قلعه داشی | تپه قلعه داشی |
| --- | --- |
نام: تپه قلعه داشی
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: شهرستان تکاب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، قلعه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۶۴۶
تاریخ ثبت ملی: ۷ اسفند ۱۳۸۵
تپه قلعه داشی مربوط به سدهٔ ۶ تا ۸ ه.ق است و در شهرستان تکاب، بخش مرکزی، دهستان انصار، روستای آی قلعه سی واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۴۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه کانی سهراب

| تپه کانی سهراب | تپه کانی سهراب |
| --- | --- |
نام: تپه کانی سهراب
کشور: ایران
استان: استان کردستان
شهرستان: شهرستان سقز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: هزاره دوم
دورهٔ ساخت اثر: هزاره دوم
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۱۱۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۸۰
تپه کانی سهراب مربوط به هزاره دوم و۱ قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش مرکزی، روستای قبله بلاغی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۱۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه چال چال مال امیری سفلی

| تپه چال چال مال امیری سفلی | تپه چال چال مال امیری سفلی |
| --- | --- |
نام: تپه چال چال مال امیری سفلی
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان صحنه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه، چال
دیرینگی: دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۴۸۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ مرداد ۱۳۸۴
تپه چال چال مال امیری سفلی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوره ساسانیان است و در شهرستان صحنه، بخش مرکزی، روستای مال امیری واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آنتونیو ویوالدی

| آنتونیو ویوالدی | آنتونیو ویوالدی |
| --- | --- |
پرتره منسوب به ویوالدی, ح. ۱۷۲۳: پرتره منسوب به ویوالدی, ح. ۱۷۲۳
زادهٔ: ۴ مارس ۱۶۷۸ ونیز
درگذشت: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۷۴۱ (۶۳ سال) وین
امضاء: امضاء
آنتونیو لوچو ویوالدی (به ایتالیایی: Antonio Lucio Vivaldi) آهنگساز و ویولونیست چیره‌دست دوره باروک بود. او به‌همراه یوهان سباستین باخ و جرج فردریک هندل از پیشتازان سبک موسیقی باروک بودند. آثار او در طول عمرش در سرتاسر اروپا به مقلدان و ستایشگران‌اش الهام بسیاری می‌بخشیدند. او پیشرفت‌های بسیاری در اکستراسیون، تکنیک‌های ویولن و موسیقی برنامه‌ای پدید آورد.
زندگی > جوانی

آنتونیو لوچو ویوالدی (4 مارس 1678 - 28 ژوئیه 1741) آهنگساز ایتالیایی، ویولن نواز و امپرساریو موسیقی باروک بود. ویوالدی همراه با یوهان سباستین باخ و جورج فریدریک هندل در زمره بزرگترین آهنگسازان باروک قرار می گیرد و تأثیر او در طول زندگی او در سراسر اروپا گسترده بود و منشأ بسیاری از مقلدان و ستایشگران شد.
او پیشگام بسیاری از پیشرفت ها در ارکستراسیون، تکنیک ویولن و موسیقی برنامه ای بود.او فرم نوظهور کنسرتو را به یک اصطلاح کاملاً پذیرفته شده و پیرو آن تثبیت کرد.
ویوالدی کنسرتوهای دستگاهی بسیاری را برای ویولن و انواع دیگر آلات موسیقی و همچنین آثار کرال مقدس و بیش از پنجاه اپرا ساخت. معروف ترین اثر او مجموعه ای از کنسرتوهای ویولن است که به نام چهار فصل شناخته می شود.
بسیاری از ساخته های او برای گروه موسیقی زنانه Ospedale della Pietà، خانه ای برای کودکان رها شده، نوشته شده است. ویوالدی در سن 15 سالگی شروع به تحصیل برای کشیشی کرد و در 25 سالگی منصوب شد، اما به دلیل یک مشکل بهداشتی دیگر از برگزاری مراسم عمومی محروم شد. او به دلیل آسم و نفس تنگی از کشیشی دست کشید.
روزی ویوالدی در یکی از مراسم کلیسا قطعه ای به ذهنش رسید و صبر نکرد و از آن مراسم خارج شد تا آن قطعه را بنویسد.
ویوالدی همچنین با اجرای گران قیمت اپرای خود در ونیز، مانتوآ و وین موفقیت هایی کسب کرد. پس از ملاقات با امپراتور چارلز ششم، ویوالدی به امید حمایت سلطنتی به وین نقل مکان کرد. با این حال، امپراتور بلافاصله پس از ورود ویوالدی درگذشت و خود ویوالدی کمتر از یک سال بعد در فقر درگذشت.
پس از تقریباً دو قرن افول، شهرت موسیقایی ویوالدی در اوایل قرن بیستم با تحقیقات علمی زیادی که به آثار وی اختصاص یافته بود، احیا شد. بسیاری از ساخته‌های ویوالدی، که زمانی گمان می‌رفت گم‌شده بودند، دوباره کشف شده‌اند - برخی به تازگی در سال 2015. موسیقی او در حال حاضر به طور گسترده ای محبوب است و به طور منظم در سراسر جهان پخش می شود.
زندگی > در پرورشگاه اوسپداله دلا پیتا

ویوالدی در ۱ دسامبر ۱۷۰۳ به سمت استادی ویولن پرورشگاهی در ونیز به نام اوسپداله دلا پیِتا برگزیده شد. هدف این مؤسسه دادن سرپناه و تعلیم و تربیت به کودکان یتیم و بی‌سرپرست بود. پسران در این یتیم‌خانه پیشه‌ای می‌آموختند و در ۱۵ سالگی مجبور به ترک آنجا بودند. دختران تحت آموزش‌های موسیقایی قرار می‌گرفتند که مستعدترین آن‌ها به عضویت ارکستر و گروه کر مشهور این پرورشگاه درمی‌آمدند.
ویوالدی بسیاری از کنسرتوها، کانتاتها و قطعات مذهبی خود را برای کودکان این پرورشگاه تصنیف کرده‌است. او در ۱۷۰۱ علاوه بر آموزش ویولن وظیفهٔ آموختن ویول لایرا را نیز عهده‌دار شد.
روابط ویوالدی با هیئت مدیره اوسپداله اغلب تیره و تار بود. این هیئت مدیره وظیفه داشت هر سال یک رای‌گیری جهت مشخص شدن باقی‌ماندن یا نماندن یک معلم در سمت خود، برگزار می‌کرد. به ندرت اتفاق می‌افتاد که هیئت مدیره به‌طور متفق‌القول رای مثبت به ویوالدی بدهد که سرانجام او در ۱۷۰۹ شغل خود را به خاطر ۷ رای مخالف در برابر ۶ رای موافق از دست داد. اما پس از یک سال دوباره فراخوانده شد؛ هیئت مدیره اوسپداله در این مدت به ارزش ویوالدی پی برده بود. او در ۱۷۱۳ مسئول فعالیت‌های موسیقایی مؤسسه شد.
در خلال این سال‌ها بود که ویوالدی بسیاری از قطعات خود را که شامل بسیاری از اپراها و کنسرتوهای او می‌شود، نوشت. در ۱۷۰۵ اولین مجموعه کارهایش را منتشر ساخت: اپوس ۱ او که متشکل است از ۱۲ سونات برای ۲ ویولن و فیگور باس. در ۱۷۰۹ مجموعه دوم او (اپوس ۲) که ۱۲ سونات برای ویولن و فیگور باس بود منتشر گشت. مجموعه ۱۲ کنسرتو برای یک، دو و چهار ویولن و زهی‌هایش (اپوس ۳) را که با نام «لسترو آرمونیکو» در آمستردام در ۱۷۱۱ انتشار داد، موفقیتی در کل اروپا برای او محسوب می‌شد و در ۱۷۱۴ بود که کلکسیون کنسرتوهای ویلن سولو و زهی‌ها (اپوس ۴) که «لا استراواگانتزا» نام داشت، چاپ شد.
ویوالدی در فوریه ۱۷۱۱ همراه با پدرش به برشا، جایی که مجموعه استابات ماتر او اجرا شد، عزیمت کرد. به نظر می‌رسد که این قطعه با عجله نوشته شده باشد: بخش زهی قطعه ساده است، موسیقی سه بخش اول در سه بخش بعدی تکرار شده‌است؛ با این حال این اثر از محتوای موسیقایی خوبی برخوردار بوده و از اولین شاهکارهای ویوالدی محسوب می‌شود.
او در ۱۷۱۸ شروع به مسافرت کرد. با وجود مسافرت‌های متعدد ویوالدی، پیتا از وی درخواست کرد که هر ماه دو کنسرتو برای ارکستر پرورشگاه بسازد و با آن‌ها تمرین کند. اسناد پیتا نشان می‌دهد که بین سال‌های ۱۷۲۳ تا ۱۷۲۹، وی ۱۴۰ کنسرتو تصنیف نموده‌است.
زندگی > مدیریت اپرا

اپرا در ونیز در اوایل قرن هجدهم عام‌ترین نوع موسیقی و سودآورترین آن‌ها برای آهنگسازان بود. در این شهر سالن‌های اپرای زیادی برای نمایش عمومی وجود داشت. ویوالدی فعالیت خود را در زمینه اپرا این‌گونه شروع کرد: اپرای نخست او با عنوان «اوتونه این ویلا» در ونیز اجرا نشد بلکه در ۱۷۱۳ در ویچنزا به نمایش گذاشته شد. در آن سال ویوالدی به ونیز رفت و مدیر اپرای تئاتر سنت آنجلو شد، همان جایی که اپرای «اورلاندو فینتو پاتزو» را به اجرا گذاشت؛ هرچند که این اپرا مورد استقبال عمومی قرار نگرفت تا آنجا که ویوالدی مجبور شد پس از دو هفته اجرای آن را متوقف کند و به جای آن، یکی دیگر از اپراهایش را که در گذشته اجرا شده بود به نمایش بگذارد. او در ۱۷۱۵ «نِرونه فاتا چِزاره» که گم شده‌است، را عرضه کرد. موسیقی آن را هفت آهنگساز تنظیم کرده بودند که ویوالدی با تصنیف یازده آریا این گروه را رهبری می‌کرد؛ در آن زمان این اپرا موفقیت زیادی برای او به همراه آورد. ویوالدی در فصل بعدی تصمیم گرفت اپرای «آرسیلدا، رجینا دی پونتو» را که به‌طور کامل خودش نوشته بود را اجرا کند.
زندگی > کمال

در ۱۷۱۷ یا ۱۷۱۸ کار خوب دیگری به ویوالدی پیشنهاد شد که مقام مایسترو دی کاپلایی در کاخ شاهزاده فیلیپ فون هسن–دارمشتادت، فرمانروای منتووا بود. او سه سال در آن جا ماند و اپراهای بسیاری همانند تیتو مانلیو (RV ۷۳۸) را ساخت. او در ۱۷۲۱ به میلان، جایی که درام روستایی "لا سیلیویاً (RV ۷۳۴، گم شده) را آفرید، رفت و دوباره در سال پس از آن اوراتوریوی دیگری را نوشت. گام بزرگ دیگر او حرکت به رم در سال ۱۷۲۲ بود یعنی جایی که اپراهای او در سبکی نو مطرح شد و همان جایی که پاپ تازه بندیکت سیزدهم، ویوالدی را جهت نواختن موسیقی فراخواند.
در همین زمان‌ها بود که او کنسرتوهای آشنای چهار فصل را نوشت. بن‌مایه الهام آن‌ها شاید ییلاق پیرامون منتووا بوده باشد. این کنسرتوها جنبش نویی در ادراک موسیقی به وجود آوردند: در آن‌ها او نهرهای روان، آواز پرندگان، واق واق سگ‌ها، وزوز حشره‌ها، چوپان‌های جار زننده، تندبادها، رقاص‌های مست، شب‌های خاموش، چشم‌اندازهای یخ زده، اسکی بازی کودکان بر روی یخ، و آتش روشن کردن را به نمایش گذاشته‌است.
درگذشت

شب ۲۷/۲۸ ژوئیه ۱۷۴۱ در سن ۶۳ سالگی بر اثر عفونت داخلی درگذشت و در شهر وين در محلی كه امروز محل دانشگاه فني اين شهر است به خاك سپرده شد.
یادداشت

↑  l'Estro Armonico
↑  La Stravaganza
↑  ottone in villa
↑  Orlando finto pazzo
↑  Nerone fatto Cesare
↑  Arsilda, regina di Ponto

آرامگاه ویوالدی در وین (کارلزپلاتس) امروزه ساختمان اصلی دانشگاه فنی وین
تپه کانی زرینه ۲

| تپه کانی زرینه ۲ | تپه کانی زرینه ۲ |
| --- | --- |
نام: تپه کانی زرینه ۲
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: شهرستان تکاب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۷۰۲
تاریخ ثبت ملی: ۷ اسفند ۱۳۸۵
تپه کانی زرینه ۲ مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان تکاب، بخش تخت سلیمان، دهستان ساروق، روستای داش قیزقاپان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۷۷۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تکمین ناگور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Txomin Nagore Arbizu
زادروز:  ۲۶ اوت ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال)
قد:  1.82 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۱–۱۹۹۳:  Osasuna
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۶ |  Osasuna B |  ۴۵ |  (۱) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال اوساسونا |  ۴۵ |  (۱) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو |  ۲۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال نومانسیا |  ۷۳ |  (۳) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید |  ۵۵ |  (۳) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  باشگاه ورزشی رئال مایورکا |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال سلتاویگو |  ۳۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال لوانته |  ۲۳ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال نومانسیا |  ۲۳۰ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال میراندس |  ۲۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  Iruña |  ۶۵ |  (۱۳) |
| مجموع |   |  ۶۳۹ |  (۴۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۰ |  تیم ملی فوتبال باسک |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  Navarre |  ۳ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تکمین ناگور (انگلیسی: Txomin Nagore؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۷۴) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی رئال مایورکا، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال نومانسیا، باشگاه فوتبال میراندس، باشگاه فوتبال اتلتیک بیلبائو، باشگاه فوتبال لوانته، باشگاه فوتبال اوساسونا، و باشگاه فوتبال سلتاویگو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال باسک و Navarre autonomous football team بازی کرده‌است.
تیم ویسکوتر

| تیم ویسکوتر | تیم ویسکوتر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ مارس ۱۹۷۹ امزدتن
ملیت: آلمان
تیم ویسکوتر (آلمانی: Tim Wieskötter؛ زادهٔ ۱۲ مارس ۱۹۷۹) قایقران کانو اهل آلمان بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
جام ملت‌های اقیانوسیه ۲۰۰۰

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: تاهیتی
تاریخ برگزاری: 19–28 June
شمار تیم‌ها: ۶ (از ۱ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۱ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 استرالیا (سومین عنوان):  استرالیا (سومین عنوان)
نایب‌قهرمان:  نیوزیلند
جایگاه سوم:  جزایر سلیمان
جایگاه چهارم:  وانواتو
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱۰
گل‌های زده شده: ۴۸ (۴٫۸ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  Craig Foster  Clayton Zane (5 goals each)
→ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ← : → ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ← 
جام ملت‌های اقیانوسیه ۲۰۰۰ پنجمین دوره از مسابقات جام ملت‌های اقیانوسیه بود که توسط کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه برگزار شد. در پایان مسابقات تیم ملی فوتبال استرالیا برای سومین بار به مقام قهرمانی رسید.
تیم هانتر (کارگردان)

| تیم هانتر | تیم هانتر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژوئن ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد (۱۹۶۸)
پیشه(ها): کارگردان تلویزیونی و کارگردان فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹–اکنون
شناخته‌شده برای: لب رودخانه, Carnivàle, مد من, توئین پیکس
والدین: Ian McLellan Hunter
تیم هانتر (انگلیسی: Tim Hunter؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۴۷) یک کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جان ام. جونز

| جان ام>  جونز | جان ام>  جونز |
| --- | --- |
زاده: ۲۰ ژوئیهٔ ۱۸۲۰ شارلوتزویل، ویرجینیا
درگذشته: ۵ مهٔ ۱۸۶۴ (۴۳ سال) شهرستان اسپوت‌سیلوانیا، ویرجینیا
Place of burial: Maplewood Cemetery, Charlottesville, Virginia
وفاداری:   ایالات متحده آمریکا   ایالات مؤتلفه آمریکا 
شاخه نظامی:  ارتش ایالات متحده آمریکا  ارتش ایالات مؤتلفه
سال‌های خدمت:  1841–1861 (USA)  1861–1864 (CSA) 
درجه:   Captain (USA)  افسران ژنرال در ارتش ایالات مؤتلفه 
یگان: 7th U.S. Infantry
فرماندهی: Jones' Brigade
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  Utah War  جنگ داخلی آمریکا Battle of Front Royal جنگ‌های هفت روزه دومین نبرد بول ران نبرد فردریکزبرگ نبرد چنسلورزویل نبرد گتیسبرگ نبرد وایلدرنس † 
جان ام. جونز (انگلیسی: John M. Jones; ۲۰ ژوئیهٔ ۱۸۲۰ – ۵ مهٔ ۱۸۶۴) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
تیمیسته-کلرمون

| Thimister-Clermont | Thimister-Clermont |
| --- | --- |
شهر بلژیک: شهر بلژیک
کشور: بلژیک
منطقه: والونیا
Community: French Community
استان: استان لیژ
ناحیه: شهرستان ورویه
حکومت: حکومت
 • شهردار: Didier d'Oultremont
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۶۹ کیلومتر مربع (۱۱٫۰۸ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2016): جمعیت (1 January 2016)
 • کل: ۵٬۶۹۸
 • تراکم: ۲۰۰/کیلومتر مربع (۵۱۰/مایل مربع)
کد پستی: 4890
پیش‌شماره: 087
وبگاه: www.thimister-clermont.be
نقشهٔ تیمیسته-کلرمون : نقشهٔ تیمیسته-کلرمون 
شهر تیمیسته-کلرمون (به فرانسوی: Thimister-Clermont) در شهرستان ورویه  در استان لیئژ  در منطقه فدرال والوون در کشور بلژیک واقع شده‌است.
توماس انگه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
انگه در سال ۲۰۰۷: انگه در سال ۲۰۰۷
زاده: ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) لیبرتس، چکسلواکی
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت: چک
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱
تیم‌ها: پروست
ورودی‌ها: ۳
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
اولین ورود: گراند پری ۲۰۰۱ ایتالیا
آخرین ورود: گراند پری ۲۰۰۱ ژاپن
فعالیت در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز: فعالیت در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز
سال‌ها: ۲۰۰۲–۲۰۱۰
تیم(ها): پرودرایو، استون مارتین ریسینگ، یانگ درایور ای‌ام‌آر
بهترین پایان: چهارم (۲۰۰۹)
پیروزی‌ها در کلاس: ۱ (۲۰۰۳) (ال‌ام‌جی‌تی‌اس)
 :  
توماس آنگه ((به انگلیسی: Tomáš Enge) تلفظ چکی: [ˈtoma:ʃ ˈɛŋɡɛ]) (زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۶ در لیبرتس) رانندهٔ حرفه‌ای سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل جمهوری چک است که در کلاس‌های زیادی از ورزش‌های موتوری، ازجمله سه مسابقه در فرمول یک، شرکت کرده‌است. او به‌علت ارتکاب جرائم وابسته به مواد مخدر، دو بار از فعالیت حرفه‌ای خود محروم شده‌است.
نتایج کامل در فرمول یک

(کلید) (مسابقه‌هایی که به‌صورت پررنگ نوشته شده‌اند، نشانگر پول پوزیشن هستند)
| سال | تیم | شاسی | موتور | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | قهرمانی رانندگان | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۱ | پروست ایسر | پروست ای‌پی۰۴ | ایسر وی۱۰ | استرالیا | مالزی | برزیل | سان مارینو | اسپانیا | اتریش | موناکو | کانادا | اروپا | فرانسه | بریتانیا | آلمان | مجارستان | بلژیک | ایتالیا ۱۲ | ایالات متحده ۱۴ | ژاپن ب. | بیست‌وچهارم | ۰ |
گروه (چناران)

| گروه (چناران) | گروه (چناران) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۵۷′۲۷″ شمالی ۵۹°۶′۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۵۷۵۰°شمالی ۵۹٫۱۰۲۲۲°شرقی﻿ / 36.95750; 59.10222: مختصات: ۳۶°۵۷′۲۷″ شمالی ۵۹°۶′۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۵۷۵۰°شمالی ۵۹٫۱۰۲۲۲°شرقی﻿ / 36.95750; 59.10222
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: چناران
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رادکان
جمعیت: ۸۳۶ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱
گروه (چناران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان چناران در استان خراسان رضوی ایران است.
تمام اهالی روستا مسلمان شیعه می‌باشند. زبان مردم فارسی با گویش محلی می‌باشد.
این روستا با روستاهای دلمی و میریجگان و آبگاهی همسایه می‌باشد.
شغل اکثر مردم دامداری و باغداری است. از مهم‌ترین محصولات باغی روستا می‌توان سیب، گردو و گیلاس را نام برد
این روستا دارای مسجد و مدرسه در مقاطع ابتدایی و راهنمایی می‌باشد.
این روستا دارای برق و آب لوله‌کشی است. امکانات مخابرات نیز در چند سال اخیر وارد روستا شده‌است.
دامداران در این روستا به صورت نیمه کوچ زندگی می‌کنند به‌طوری‌که نیمی از بهار و تابستان را در ییلاق و در چادر زندگی می‌کنند و مابقی سال را در روستا به سر می‌برند.
آب و هوای روستا در بهار و تابستان نسبتاً معتدل است اما زمستانهای بسیار سردی دارد.
ساختار روستا از نوع پلکانی کوهپایه‌ای می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان رادکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۳۶ نفر (۱۷۹خانوار) بوده‌است.
جان اورمزبی واندلور

| جان اورمزبی واندلور | جان اورمزبی واندلور |
| --- | --- |
زاده: ۱۷۶۳&#۱۶۰;(۱۷۶۳)
درگذشته: ۱۰ دسامبر ۱۸۴۹&#۱۶۰;(۱۸۴۹-۱۲-۱۱) (۸۶ ساله) میدان مریون
وفاداری:  بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۷۸۱–۱۸۴۹
درجه: ارتشبد
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ ائتلاف اول  جنگ شبه‌جزیره  جنگ صدروزه نبرد واترلو (۱۸۱۵) 
نشان‌ها: نشان حمام
جان اورمزبی واندلور (انگلیسی: Ormsby Vandeleur; ۱۷۶۳&#۱۶۰;(۱۷۶۳) – ۱۰ دسامبر ۱۸۴۹&#۱۶۰;(۱۸۴۹-۱۲-۱۱) (۸۶ ساله)) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جانفرانکو کونتری

جانفرانکو کونتری (ایتالیایی: Gianfranco Contri؛ زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۷۰) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
تهدید کلیشه

تأثیر تهدید کلیشه بر نتیجهٔ امتحان ریاضیات دختران و پسران. اطلاعات برگرفته از اوس‌بورن ۲۰۰۷.
تهدید کلیشه یا تهدید تفکر قالبی یا تهدید طرحواره ای (به انگلیسی: Stereotype threat)، اضطرابی است که فرد تجربه می‌کند وقتی ممکن است به خاطر تعلقش به یک گروه اجتماعی خاص با کلیشه‌هایی منفی قضاوت شود. از زمان مطرح شدنش در مطالعات دانشگاهی، این مبحث به صورت گسترده‌ای در حوزه روان‌شناسی اجتماعی مورد مطالعه قرار گرفته‌است. مطالعات نشان می‌دهد که اضطراب ناشی از تهدید کلیشه باعث کاهش عملکرد افرادی می‌شود که متعلق به گروه‌های کلیشه‌ای منفی هستند. به این صورت که اگر کلیشه‌های منفی در مورد یک گروه خاص وجود داشته باشد، اعضای آن گروه به احتمال زیاد دچار اضطراب در مورد عملکرد خود خواهند شد، و این ممکن است مانع بروز توانایی آن‌ها برای انجام کار به بهترین شکل خود شود. به عنوان مثال، تهدید کلیشه می‌تواند عملکرد فکری آمریکایی‌های آفریقایی تبار در آزمون استدلال س. ا. ت (امتحانی برای ورودی کالج در ایالات متحده) را کاهش دهد، به این دلیل کلیشه‌ای که آمریکایی‌های آفریقایی تبار از هوش کمتری نسبت به گروه‌های دیگر برخوردارند. نکته مهم این است که برای اینکه اثرات تهدید کلیشه روی شخصی گذاشته شود نیازی نیست آن شخص حتماً به آن کلیشه باور قلبی داشته باشد. نکته جالب دیگر اینکه، مکانیزم خاصی که توسط آن اضطراب (حاصل از فکر به اثر کلیشه) عملکرد را کاهش می‌دهد به وسیله تخلیه حافظه کاری شخص است، که به ویژه شامل قسمت‌های فونولوژیکال (واجی) حافظه کاری می‌شود.
تهدید کلیشه یکی از عوامل مؤثر بالقوه در شکاف دیرپای جنسیتی و نژادی در عملکرد تحصیلی است. این پدیده می‌تواند زمانی رخ دهد که کاری که فرد انجام می‌دهد در ارتباط نزدیکی است با کلیشه منفی ای که به او نسبت می‌دهند، چرا که اینگونه به نظر می‌رسد که تهدید کلیشه‌ای بیشتر از آنکه تابع ویژگی‌های شخصیتی انسان باشد، زاییده شرایط و موقعیت ایجاد شده‌است. بسیاری از افراد حداقل یک هویت اجتماعی دارند که شامل کلیشه‌ای منفی می‌شود، بنابراین بیشتر مردم نسبت به این پدیده آسیب پذیرند، به خصوص اگر در موقعیتی قرار بگیرند که مرتبط به آن کلیشه باشد. از جمله عواملی که می‌توانند اثر این نوع اضطراب را در افراد افزایش دهند، می‌توان به سخت بودن مسئله مطرح شده، قبول این که هدف این مسئله سنجش توانایی‌های آن‌ها است و همچنین میزان ارتباط مسئله با کلیشه مربوط به آن‌ها اشاره کرد. درجه بالاتری از این تأثیر را می‌توان تحت دو حالت دید: وقتی که فرد تمایل به انجام کاری را به بهترین نحو ممکن دارد یا زمانی که قویا به یک کلیشه منفی ارتباط داده می‌شود. به علاوه، زمانی که افراد انتظار آن را دارند که به دلیل انتساب خود به یک کلیشه منفی دچار تبعیض شوند، اثر این پدیده حتی می‌تواند بیشتر افزایش پیدا کنند. در صورتی که فرد به‌طور مکرر اضطراب ناشی از این کلیشه بندی‌ها را تجربه کند، می‌تواند وارد یک دور باطل از دست دادن اعتماد به نفس، افت در عملکرد، و در نهایت از دست دادن علاقه در زمینه مربوطه شود.
بر طرفداران تهدید کلیشه این انتقاد وارد شده‌است که در اهمیت تهدید کلیشه به عنوان توضیح شکاف‌های عملکرد در دنیای واقعی اغراق به خرج داده‌اند و شواهد را بیشتر و قطعی تر از آنچه که هست نمایش داده‌اند.
مطالعات اولیه

در سال ۱۹۹۵، کلود استیل و جاشوا آرونسون با انجام اولین آزمایش‌ها نشان دادند که تهدید کلیشه می‌تواند عملکرد ذهنی افراد را تضعیف کند. برای این کار، آن‌ها از یکسری دانش آموز کالج آمریکایی-اروپایی و آمریکایی-آفریقایی تست یک بخش شفاهی مشکل از آزمون جی-آر-ای را گرفتند. همان‌طور که بر اساس میانگین‌های ملی انتظار می‌رفت، دانشجویان آمریکایی-آفریقایی عملکرد ضعیفتری در آزمون از خود نشان دادند. سپس استیل و آرونسون دانش آموزان را به سه گروه تقسیم کردند: گروه تحت تأثیر تهدید کلیشه (که برای آن‌ها این آزمون به عنوان "تشخیص توانایی فکری" آن‌ها توصیف شده بود)، گروه مستقل از تأثیر تهدید کلیشه (که برای آن‌ها این آزمون به عنوان "یک حل مسئله کلاسی مطرح شده بود که قرار نیست برای تشخیص توانایی افراد به کار برود")، و گروه سوم (که در آن دوباره گفته شد این آزمون برای تشخیص توانایی آن‌ها نیست، ولی از آن‌ها خواسته شد به این آزمون دشوار به عنوان یک چالش نگاه کنند). به هر سه گروه سؤال‌های یکسانی داده شد.
در مقایسه با نمرات قبلی، گروه سوم به‌طور قابل توجهی بهتر از دو گروه اول عمل کردند. در آزمایش اول، اهمیت اثر متقابل نژاد-شرایط به صورت لب مرزی دیده می‌شد. در حالیکه، در آزمایش دوم همان مقاله، اثر متقابل قابل توجهی بین نژاد و شرایط افراد مشاهده شد. این نتایج نشان می‌داد که آمریکایی‌های آفریقایی تبار به‌طور قابل توجهی در مقایسه با اروپایی-آمریکایی‌ها تحت تأثیر شرایط قرار گرفته‌اند، وقتی که احساس کرده‌اند مورد بررسی و مقایسه‌اند.
استیل و آرونسون به این نتیجه رسیدند که تغییر در نحوه مطرح کردن و گرفتن آزمون می‌تواند باعث کاهش نگرانی دانشجویان آمریکایی آفریقایی تبار در این شود که آن‌ها تأییدی بر کلیشه‌های منفی در مورد گروه خود هستند. مسئله دیگری که این نتیجه‌گیری را تصدیق می‌کرد این بود که آن‌ها دریافتند که دانشجویان آمریکایی آفریقایی تباری که این آزمون را معیاری برای سنجش هوش خود تلقی کرده بودند، بیشتر دچار افکار مربوط به کلیشه‌های منفی گروه خود شده بودند. استیل و آرونسون این نتیجه را از طریق طراحی یک تست تکمیل کلمه به دست آوردند. آن‌ها دریافتند که آمریکایی‌های آفریقایی تبار که این آزمون را سنجش هوش خود تجسم کرده بودند، بیشتر احتمال داشت که برای تکمیل قطعات از کلماتی استفاده کنند که مرتبط با کلیشه‌های منفی آن‌ها بود
(به عنوان مثال تکمیل"--مب" با "دامب (کند ذهن) " به جای "نامب (بی‌حس)").
استفاده برای تقویت و بهبود عملکرد

مفهوم تهدید کلیشه بیشتر به این مسئله نگاه می‌کند که چگونه کلیشه سازی‌ها به عملکرد افراد ضربه می‌زند. با این حال، به‌کارگیری مؤثر و مثبت کلیشه‌ها می‌تواند در موقعیت‌های خاص به بهبود عملکرد افراد منجر شود (از طریق استفاده از کلیشه برای تقویت و بهبود). به این صورت که مطرح کردن یک کلیشه منفی در مورد گروه اشخاص مقابل می‌تواند عملکرد خود آن‌ها را افزایش دهد.
مکانیزم عملکرد

اگر چه تاکنون مطالعات متعددی اثرات تهدید کلیشه بر عملکرد را نشان داده‌اند، اما اینکه عوامل شناختی زمینه ساز این اضطراب و اثرات آن‌ها چه هستند سؤالی است که هنوز مورد بررسی است. استیل و آرونسون در ابتدا بر این باور بودند که تلاش برای سرکوب افکار مربوط به کلیشه منجر به اضطراب و محدود شدن توجه شخص می‌شود. این امر می‌تواند باعث نقص عملکردی بوده باشد که در افراد مشاهده شده‌است. در سال ۲۰۰۸، تونی اشمادر، مایکل جان، و چاد فوربس مدلی یکپارچه از تهدید کلیشه ارائه کردند که روی سه عامل به هم وابسته تأکید می‌کرد:
ایجاد استرس
نظارت بر عملکرد، که باعث محدود شدن توجه می‌شود
تلاش برای سرکوب افکار و احساسات منفی.
اشمادر و همکارانش پیشنهاد می‌دهند که این سه عامل می‌توانند به صورت خلاصه بیانگر الگوی شواهدی باشند که در طی آزمایش‌های گذشته جمع‌آوری شده‌اند. به عنوان مثال، مطالعات نشان می‌دهد که تهدید کلیشه موجب اختلال در حافظه کاری و عملکرد اجرایی،
افزایش برانگیختگی،
بالا بردن حساسیت (خود آگاهی) در مورد عملکرد خود،
شده و باعث می‌شود افراد نیاز به سعی برای سرکوب افکار منفی و همچنین احساسات منفی خود مانند اضطراب داشته باشند.
انسان از یک مقدار محدود از سورس شناختی (کاگنیتیو) برخوردار است. هنگامی که بخش بزرگی از این منبع را صرف تمرکز بر اضطراب و عملکرد تحت فشار کند، به احتمال زیاد کاری را که مشغول آن است به نحو بدتری انجام می‌دهد.
عواقب دراز مدت و دیگر موارد

کاهش کیفیت در عملکرد، شناخته شده‌ترین اثر تهدید کلیشه است. علاوه بر این، تحقیقات نشان داده است که تهدید کلیشه‌ها می‌تواند باعث شود افراد خود را برای شکست هایشان سرزنش کنند،
به نقص یابی در خود بپردازند،
ارزش و اعتبار وظایف عملکرد خود را خفیف بشمارند،
از گروه‌های کلیشه‌ای منفی فاصله بگیرند،
و از موقعیت‌هایی که تحت عنوان این تهدید مطرح می‌شود گریزان باشند.