stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیب وحشی
تاریخچه و اهمیت

در گذشته سیب وحشی سیورسی براساس مدرک ریخت‌شناسی، مولکولی و تاریخی مهم‌ترین شرکت‌کننده در ژنوم سیب کاشته شده (مالوس دامستیکا) تشخیص داده شده‌است. غربالگری ژنتیکی در سال ۲۰۱۰ تصدیق کرد که مالوس سیورسی جد سیب کاشته شده‌است.
سومین گونه‌ای که فکر می‌کنند در ژنوم سیب کاشتنی مشارکت داشته مالوس باکاتا است، اما در ارقام قدیمی سیب برای اثبات این گفته مدرکی وجود ندارد.
نام آلماتی بزرگ‌ترین شهر قزاقستان که در گذشته پایتخت آن کشور بوده‌است، خود از کلمه قزاق (алма) معادل سیب گرفته شده‌است و اغلب «پر از سیب ترجمه می‌شود» (ناحیه‌ای که آلماتی را دربر گرفته‌است مرکز جنگل‌های سیب مالوس سیورسی است). نام آلما آتا در دوره اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی کلمه قزاق به معنی «پدر سیب‌ها است.»
علاقه تجدیدشده

اینها و گونه‌های دیگر مالوس در برنامه‌های پرورشی اخیر برای توسعه سیب‌های مناسب در موقعیت‌های نامناسب برای «مالوس دامستیکا» به ویژه برای افزایش مقاومت در برابر سرما استفاده شده‌است.
اخیراً سیب سیورسی توسط سرویس پژوهش کشاورزی ایالات متحده آمریکا، به امید یافتن اطلاعات ژنتیکی در مورد ارزش سیب مدرن، کشت شده‌است. تعدادی، اما نه همه، درختان حاصل مقاومت غیرمعمولی در برابر بیماری‌ها نشان می‌دهند. تفاوت عکس‌العمل آن‌ها در برابر بیماری، ریشه فردی داشته و نشانی است از اینکه چقدر آن‌ها از نظر ژنتیکی از اجداد اهلی‌شان متفاوت هستند.
درخت
میوه
ماری‌آنجلا ملاتو

| ماری‌آنجلا ملاتو | ماری‌آنجلا ملاتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۱ میلان، ایتالیا
درگذشت: ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۳ (۷۱ سال) رم، ایتالیا
علت مرگ: سرطان لوزالمعده
ملیت: ایتالیا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹–۲۰۱۲
ماری‌آنجلا ملاتو (ایتالیایی: Mariangela Melato؛ ‏ ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۱ – ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۳) بازیگر سینما و تئاتر اهل ایتالیا بود.
وی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
ملاتو بر اثر بیماری سرطان لوزالمعده در سن ۷۱ سالگی درگذشت
بخشی از فیلم‌شناسی

یک مرد محترم (۱۹۹۹)
خیلی خوب (۱۹۸۱)
فلش گوردون (۱۹۸۰)
گربه (۱۹۷۷)
کلبه ساحلی (۱۹۷۷)
تودو مودو (۱۹۷۶)
نشان تو چیست؟ (۱۹۷۵)
چشم گربه (۱۹۷۵)
پلیس زن (۱۹۷۴)
موسی قانون‌گذار (۱۹۷۴)
نادا (۱۹۷۴)
عشق و هرج‌ومرج (۱۹۷۳)
اغوای میمی (۱۹۷۲)
ژنرال ایستاده می‌خوابد (۱۹۷۲)
میان معجزه‌ها (۱۹۷۱)
اعتراض عمومی (۱۹۷۰)
کشیش متأهل (۱۹۷۰)
برایان بکر

| برایان بکر | برایان بکر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ دسامبر ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) بروکلین، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۰ و سپس ۲۰۱۲
برایان بَـکر (انگلیسی: Brian Backer؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۵۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در طول دوران بازیگری، برندهٔ جوایز گوناگونی از جمله جایزه تونی شده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سوزان، گودال پول، خون‌آشام‌ها، بازنده و دانشکده پلیس ۴ اشاره کرد.
گنادی ملکونیان

| گنادی ملکونیان | گنادی ملکونیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ اوت ۱۹۴۴ ایروان، ارمنستان
درگذشت: ۳۰ مهٔ ۲۰۰۲ (۵۷ سال) ایروان
ملیت: ارمنستان
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۴–۱۹۸۸
گنادی ایشخانی ملکونیان (ارمنی: Գենադի Իշխանի Մելքոնյան؛ انگلیسی: Gennadi Melkonyan؛ ۱۲ اوت ۱۹۴۴ – ۳۰ مهٔ ۲۰۰۲) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۲ اوت ۱۹۴۴ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان (۱۹۶۹) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون [[]] شد. ملکونیان دوست صمیمی میکائیل وارطانوف بود. وی در ۳۰ مهٔ ۲۰۰۲ در سن ۵۷ سالگی در ایروان درگذشت.
فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی کارگردانی نموده‌است می‌توان به آخرین یکشنبه (۱۹۸۵) اشاره کرد.
با آتش و شمشیر (فیلم)

| با آتش و شمشیر | با آتش و شمشیر |
| --- | --- |
پوستر لهستانی: پوستر لهستانی
کارگردان: یژی خوفمن
تهیه‌کننده: یژی فریکوفسکی یژی خوفمن یژی اِر. میخالوک
نویسنده: یژی خوفمن آندژی کارکوفسکی
بر پایه: با آتش و شمشیر اثر هنریک سینکیه‌ویچ
بازیگران: ایزابلا اسکروپو میخاو ژبروفسکی الکساندر داماگارف
موسیقی: کژشیمیر دمبسکی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-02-۱۲)  
مدت زمان: ۱۷۵ دقیقه
زبان: لهستانی، اوکراینی، تاتاری با زیرنویس انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۴٬۰۰۰٬۰۰۰ زلوتی لهستان
فروش گیشه: ۱۰۵٬۰۸۹٬۳۶۳ زلوتی لهستان (فقط فروش بلیط سینما)
با آتش و شمشیر (لهستانی: Ogniem i Mieczem) یک فیلم درام تاریخی لهستانی به کارگردانی یژی خوفمن است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

بودان اشتوپکا
الکساندر داماگارف
کشیشتف کوالفسکی
میخاو ژبروفسکی
زبیگنیف زاماخوفسکی
ایزابلا اسکروپو
آندژی سورین
ویکتور زبوروفسکی
اوا ویشنیفسکا
چسواف لاسوتا
ماچئی کوزووفسکی
مارک کندرات
وویچیخ مالایکات
روسلانا پیسانکا
دانیل اولبریخسکی
لشک تله‌شینسکی
یژی بونچاک
آندژی کوپیچینسکی
گوستاف هولوبک
آدام فرنتسی
گوستاو لوتکیه‌ویچ
داریوش گناتوفسکی
لخ دیبلیک
رافائو چیه‌شینسکی
آنا مایخر
یوآنا بروژیک
برنارد وادیش
آندژی پیچنسکی
ووجیمیش بدنارسکی
آگنیشکا کروکوونا
آندژی شچتکو
ائوگنیوش پریویژینسف
بارتوش اُبوخوویچ
پاوئو کلشچ
ووجیمیش بدنارسکی
کشیشتف کوئوباشوک
کشیشتف ووکاشِویچ
استفان اشمیت
مکتب نوفیثاغورسی

یکی از مسئله های مهم ریاضی ، رابطه فیثاغورس است.
مکتب نوفیثاغورسی (Neopythagoreanism) مکتبی برای احیای آموزه‌های مکتب فیثاغوری بود که در قرن‌های اول و دوم میلادی برجسته شده بود.
این مکتب تلاشی بود برای معرفی یک عنصر مذهبی به فلسفه یونان، پرستیدن خدا با یک زندگی زاهدانه و نادیده گرفتن لذات جسمانی و تمام انگیزه‌های مبنی بر لذات جسمانی، برای پاک کردن روح.
پی نوشت‌ها

↑  Calvin J. Roetzel, The World That Shaped the New Testament, 2002, p. 68.
فیلم‌شناسی بهرام بیضایی

| فیلم‌شناسی بهرام بیضایی  | فیلم‌شناسی بهرام بیضایی  |
| --- | --- |
بیضایی در نشستِ خبریِ وقتی همه خوابیم در جشنوارهٔ فیلمِ فجرِ ۱۳۸۷: بیضایی در نشستِ خبریِ وقتی همه خوابیم در جشنوارهٔ فیلمِ فجرِ ۱۳۸۷
فیلم: ۱۴
بهرام بیضایی (۱۳۱۷) چهارده فیلمِ سینمایی ساخته؛ و در کارِ چند فیلمِ دیگر دست داشته است. او فیلم‌سازی صاحب سبک به‌شمار می‌رود، چنان که گفته‌اند «فیلم‌های بیضایی احتیاجی نیست که تیتراژ داشته باشد تا بفهمیم این فیلم متعلق به بیضایی است.» از وی چهار فیلمِ کوتاه و دَه فیلمِ بلندِ سینمایی ساخته از سالِ ۱۳۴۹ تا ۱۳۸۷ باقی است؛ و هنگامی که امکانِ فیلم‌سازی نبوده، به کارِ نمایش و نویسندگی و پژوهش پرداخته است. تجربه‌های تصویریِ گم‌شده و خصوصی به کنار، عمو سیبیلو از سالِ ۱۳۴۹ نخستین فیلمِ بیضایی به‌شمار می‌رود: کوتاه و به سفارشِ کانونِ پرورشِ فکریِ کودکان و نوجوانان. سالِ بعد نخستین فیلمِ بلندش را ساخت و رگبار نامید.
پس از آن بیضایی کوشید تا با ناصر تقوایی و شاپور قریب یک شرکتِ مستقلِ سینمایی تأسیس کند، و برای پشتوانه‌اش هر یک فیلمی ساختند؛ ولی هر سه فیلم، از جمله غریبه و مهِ پرخرجِ بیضایی، شکستِ تجاری خورد و کارِ شرکت به جایی نرسید. عضویتِ بیضایی در کانونِ سینماگرانِ پیشرو (تا ۱۳۵۳) هم که از پایه‌گذارانش بود، مانندِ عضویتِ پیشینش در سندیکای هنرمندانِ فیلمِ ایرانی (تا تیرِ ۱۳۵۲)، دیری نپایید؛ و بدین ترتیب کوشش‌هایش برای کارِ سازمانی در سینما در عمل تا حدِّ زیادی شکست خورد. ساختِ حقایق درباره‌ی لیلا دختر ادریس منتفی شد، عیّار تنها به جایی نرسید، و سرانجام کلاغ (۱۳۵۶)، ملهم از کلاغِ آنری-ژرژ کلوزو، شد فیلمِ بعدی بیضایی. پس از انقلابِ ۱۳۵۷، غیر از کارهای دیگرش و با وجودِ کوشش‌هایِ فراوانِ دیگری که کرد تا فیلم بسازد، فقط شش فیلمِ بلند ساخت: مرگ یزدگرد (۱۳۶۰) که توقیف شد، باشو، غریبه‌ی کوچک (۱۳۶۴) که به کمکِ رضا براهنی از توقیف درآمد، شاید وقتی دیگر (۱۳۶۶) که واپسین کارش با سوسن تسلیمی بوده، مسافران (۱۳۷۰) که درش مژده شمسایی همچون ستارهٔ جدیدِ کارهای بیضایی کشف شد، سگ‌کُشی (۱۳۷۹) که پرفروش‌ترین فیلمِ سینمای ایران در سالِ ۱۳۸۰ شد، و وقتی همه خوابیم (۱۳۸۷) که شد واپسین فیلمِ بیضایی، و کوچش را در ۱۳۸۹ به آمریکا در پی داشت.
فهرست فیلم > فیلم‌های بیضایی

مفصّل‌ترین مجموعهٔ فیلم‌های بیضایی که به صورتِ رسمی منتشر شده بستهٔ شش فیلمِ عمو سیبیلو و باشو، غریبه‌ی کوچک و شاید وقتی دیگر و مسافران و سگ‌کُشی و وقتی همه خوابیم از چهارده فیلمِ منتشرشدهٔ اوست که در دههٔ ۱۳۹۰ در ایران منتشر شد. انتشارِ اغلبِ فیلم‌های دیگرِ بیضایی در این زمان در ایران از نظرِ دولت مجاز نبوده است.
| فیلم‌ها> سال | فیلم‌ها> نام | فیلم‌ها> کارگردان | فیلم‌ها> تدوینگر | فیلم‌ها> فیلم‌نامه‌نویس | فیلم‌ها> تهیه‌کننده | فیلم‌ها> موسیقی | فیلم‌ها> مدّت (دقیقه) | فیلم‌ها> رنگ | فیلم‌ها> توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۷ | وقتی همه خوابیم |  |  |  |  | محمّدرضا درویشی | ۱۰۷ | رنگی |  |
| ۱۳۸۵ | قالی سخنگو |  |  |  | رضا میرکریمی | محمّدرضا درویشی | ۸ | رنگی | بخش سوّمِ فیلم فرش ایرانی |
| ۱۳۷۹ | سگ‌کُشی |  |  |  |  | وارطان ساهاکیان و صبا خضوعی | ۱۴۵ | رنگی | سرمایه‌گذاران: بیضایی و بهروز هاشمیان |
| ۱۳۷۷ | گفتگو با باد |  |  |  | محسن غریب |  | ۲۰ | رنگی | این بخش از قصّه‌های کیش حذف شد و بیضایی حقوقش را از تهیه‌کننده خرید. |
| ۱۳۷۰ | مسافران |  |  |  |  | بابک بیات | ۹۸ | رنگی |  |
| ۱۳۶۶ | شاید وقتی دیگر |  |  |  |  | بابک بیات | ۱۶۰ | رنگی | نیز سازندهٔ آنونس |
| ۱۳۶۴ | باشو، غریبه‌ی کوچک |  |  |  | علیرضا زرّین |  | ۱۲۱ | رنگی | تا ۱۳۶۹ توقیف شد. |
| ۱۳۶۰ | مرگ یزدگرد |  |  |  |  | بابک بیات | ۱۱۰ | رنگی |  |
| ۱۳۵۷ | چریکه‌ی تارا |  | بهرام بیضایی و گورگن گریگوریانس |  |  |  | ۱۱۰ | رنگی | طرّاحِ صحنه و لباس هم. نخستین فیلم توقیفی پس از انقلاب ۱۳۵۷ |
| ۱۳۵۶ | کلاغ |  |  |  | بهمن فرمان‌آرا | شیدا قراچه‌داغی | ۱۲۵ | سیاه‌وسفید |  |
| ۱۳۵۲ | غریبه و مه |  |  |  |  |  | ۱۴۰ | رنگی |  |
| ۱۳۵۱ | سفر |  |  |  |  |  | ۳۴ | سیاه‌وسفید |  |
| ۱۳۵۱ | رگبار |  | مهدی رجاییان |  | باربد طاهری | شیدا قراچه‌داغی | ۱۲۸ | سیاه‌وسفید |  |
| ۱۳۴۹ | عمو سیبیلو |  | عبّاس گنجوی |  |  | اسفندیار منفردزاده | ۲۹ | سیاه‌وسفید |  |
فهرست فیلم > همکاری در فیلم‌های دیگران

| فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> سال | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> نام | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> کارگردان | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> تدوینگر | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> فیلم‌نامه‌نویس | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> تهیه‌کننده | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> موسیقی | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> مدّت (دقیقه) | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> رنگ | فیلم‌های کارگردانانِ دیگر> توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۹ | بادِ سرخ | علی‌محمّد قاسمی | بهرام بیضایی |  |  |  |  |  | قاسمی، علی‌محمد؛ شهبازی، رامتین (اردیبهشت ۱۳۸۲). «اهمیت چگونه گفتن». سینمای نو (۳۹): ۴۶–۴۷. |
| ۱۳۷۹ | زمانه | حمیدرضا صلاحمند | بهرام بیضایی | حمیدرضا صلاحمند، پوپک راد |  |  |  |  | کارگردان پس از تدوینِ بیضایی در کار دست بُرد. |
| ۱۳۷۶ | نقشی بر آب | حمیدرضا صلاحمند | بهرام بیضایی |  |  |  |  |  |  |
| ۱۳۷۵ | فصل پنجم | رفیع پیتز | حسن حسن‌دوست | بهرام بیضایی |  |  |  |  |  |
| ۱۳۷۵ | برج مینو | ابراهیم حاتمی‌کیا | بهرام بیضایی | ابراهیم حاتمی‌کیا |  |  |  |  |  |
| ۱۳۷۴ | بازی‌های پنهان | کریم هاتفی‌نیا | بهرام بیضایی | کریم هاتفی‌نیا، عباس اکبری |  |  |  |  |  |
| ۱۳۷۳ | روز واقعه | شهرام اسدی | مهدی رجاییان | بهرام بیضایی |  |  |  | رنگی | نامزد سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه جشنواره فیلم فجر ۱۳۷۳ |
| ۱۳۶۳ | دونده | امیر نادری | بهرام بیضایی |  |  |  |  | رنگی |  |
| ۱۳۶۰ | خطِّ قرمز | مسعود کیمیایی | عبّاس گنجوی | بهرام بیضایی |  |  |  | رنگی |  |
| ۱۳۶۰ | بچه‌های جنوب؛ جستجوی دو (فیلم نیمه بلند) | امیر نادری | بهرام بیضایی |  |  |  |  |  |  |
| ۱۳۵۹ | سلندر | واروژ کریم‌مسیحی | بهرام بیضایی | بهرام بیضایی |  |  | ۳۳ | رنگی |  |
سکانسِ پایانیِ تنگنا (۱۳۵۲) را هم بیضایی تدوین کرده‌است. نیز سهراب شهید ثالث در گفتگویی به علی دهباشی گفته که سازدهنی (۱۳۵۲) امیر نادری را تدوین کرده بوده، ولی سپس‌تر بیضایی دوباره تدوینش کرد. کفش‌های مبارکِ بیضایی اساسِ فیلم‌نامهٔ فیلمِ کفش‌های میرزا نوروز است. در فیلم‌های زمانه (۱۳۷۸) و شبانه‌روز (۱۳۹۰) نیز نامِ بیضایی همچون «مشاور کارگردان» آمده‌است.
نمایش‌ها

از بیشترِ نمایش‌هایی که بیضایی بر صحنه نمایش داده فیلمبرداری شده‌است. غیر از فیلم‌های کارنامه‌ی بندار بیدخش و بانو آئویی و چهارراه، که نمایش‌های محدودی داشته، بقیهٔ این فیلم‌ها هنوز منتشر نشده‌است − مگر عروسکها که خود تله-تئاتر بوده‌است.
مستند

فیلم‌های مستندی از پشت صحنه و در گفتگو با عوامل کارهای نمایشی بیضایی با کمک خودش ساخته شده‌است؛ و از این میان تنها مسافران در راه (۱۳۸۳) و پرونده‌ی کوتاهِ سگ‌کُشی (۱۳۸۳) و پاره‌هایی از فیلمِ دربارهٔ شاید وقتی دیگر منتشر شده‌است.
فهرستِ فیلم‌نامه‌ها

مقالهٔ اصلی: فهرست کارهای نافرجام بهرام بیضایی § فیلم‌ها
بیضایی در فیلم

مقالهٔ اصلی: فهرست سخنرانی‌ها و گفتارهای بهرام بیضایی
تصویرِ بیضایی در فیلم‌های بسیاری ثبت شده، و این‌ها اغلب فیلمِ سخنرانی‌های عمومی یا گفتگوهایی در فیلم‌های مستند بوده‌است.
فیلم‌هایی از شرکت در تشییعِ جنازهٔ فروغ فرّخزاد در بهمنِ ۱۳۴۵ (در فیلمِ مستندِ فروغ فرّخزاد ۱۳ دی ۱۳۱۳ − ۲۴ بهمن ۱۳۴۵) و دریافتِ جایزهٔ جشنوارهٔ جهانیِ فیلمِ تهران در سالِ ۱۳۵۱ و پشتِ صحنهٔ مسافران (در فیلمِ مستندِ حمیدِ هما) و حضور در جشنِ ۱۳۸۰ دنیای تصویر و چند دورهٔ جشنوارهٔ تیرگان و دریافتِ دکتری افتخاری در دانشگاه سنت اندروز به سالِ ۱۳۹۶ و پاره‌های کوتاهِ تصویری از پشتِ صحنهٔ کارهای سینمایی و تئاتری (مثلاً اَفرا و جانا و بلادور و طرب‌نامه و چهارراه) و نیز گفتگوهایی کوتاه از صوتی و تصویری با بعضی رسانه‌های جمعی (مثلاً دربارهٔ سهراب‌کُشی و گزارش ارداویراف و طرب‌نامه یا دربارهٔ خودش) نیز از بیضایی موجود است.
مقداری فیلم هم از بیضایی ضبط شده که منتشر نشده، مثلِ آنچه امیر سیّدی در خانهٔ خیابانِ پرچمِ تهرانش گرفته‌است.[نیازمند منبع]
باکره کوچک

| باکره کوچک | باکره کوچک |
| --- | --- |
کارگردان: ماریو سِکویی   (با نام مستعار آنتونی وایلز)
تهیه‌کننده: کلاودیو مونتی
بازیگران: زونیا ژانین
موسیقی: لالو گوری
فیلم‌بردار: اوبردان ترویانی
تدوین‌گر: فرانکو لتی
تاریخ‌های انتشار:  ۲ دسامبر ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-12-۰۲) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
باکره کوچک (ایتالیایی: La verginella) یک فیلم درام کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریو سِکویی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
خلاصه داستان

یک عکاس مُد تلاش می‌کند یک دختر دبیرستانی زیبا را به فحشا بکشاند…
گزیدهٔ بازیگران

زونیا ژانین
خوزه کوالیو
رناتو رومانو
رینا فرانکتی
جانی موزی
آنیتا استریندبری
فرانکو فابریتسی
آلساندرو هابر
مهرداد (پسر فرهاد چهارم)

مهرداد یکی از پسران فرهاد چهارم چهاردهمین شاه اشکانی است. وی در سال ۴۹ میلادی بر سر تخت شاهی ایران با پادشاه وقت که گودرز دوم بود جنگید.
بزرگان ایران در مجلس مهستان گودرز را به خاطر خشونت و سخت‌گیری‌هایش لایق شاهی نمی‌دانستند. از این رو نهانی هیأتی به سوی روم فرستادند و از رومیان خواستند که مهرداد را به ایران بفرستند تا زمام امور کشور را در دست گیرد. رومیان نیز چنین کردند ولی در نبردی که بین گودرز دوم و مهرداد درگرفت، مهرداد از گودرز شکست خورد. گودرز گوشهای او را برید تا وی به خاطر نقص عضو دیگر نتواند حتّی فکر رسیدن به تخت شاهی را بکند.
منبع

خدادادیان٫اردشیر٫منصور۱۳۸۰٫
رود مندا

| رود مندا Менда | رود مندا Менда |
| --- | --- |
نمایی از رود: نمایی از رود
Mouth location in یاقوتستان، روسیه: Mouth location in یاقوتستان، روسیه
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: فلات لنا
 • مختصات: ۶۰°۴۷′۱۲″ شمالی ۱۳۰°۰۷′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۶۰٫۷۸۶۶۷°شمالی ۱۳۰٫۱۳۲۵۰°شرقی﻿ / 60.78667; 130.13250
 :  
دهانه: رود لنا
 • مختصات: ۶۱°۳۰′۵۶″ شمالی ۱۲۹°۲۰′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۵۱۵۵۶°شمالی ۱۲۹٫۳۳۵۸۳°شرقی﻿ / 61.51556; 129.33583
طول: ۱۶۸ کیلومتر (۱۰۴ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۲٬۳۷۰ کیلومتر مربع (۹۲۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: رود لنا← دریای لاپتف
رود مندا (انگلیسی: Menda) یک رودخانه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
درگیری‌های ۱۴۰۱ سمیرم

درگیری‌های ۱۴۰۱ سمیرم اعتراضات ضد حکومتی که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران اتفاق افتاد. دراین درگیری‌ها تعدادی از معترضان و نیروهای سرکوب زخمی و کشته شدند.
پیش‌زمینه

مقالهٔ اصلی: خیزش ۱۴۰۱ ایران
اعتراضات ۲۴ تا ۲۷ آبان > ۲۴ آبان

در شامگاه ۲۴ آبان مردم سمیرم در جریان خیزش ۱۴۰۱ به خیابان آمدند و شعار سر دادند. دراین شب درگیری ای بین نیروی سرکوب و مردم رخ نداد. اما حوالی صبح نیروها به خانه برخی معترضان حمله کردند و آنها را بازداشت کردند.
اعتراضات ۲۴ تا ۲۷ آبان > ۲۵ آبان

در ۲۵ آبان تجمعات اعتراضی از همان صبح آغاز شد و با شلیک گلوله ساچمه‌ای و گاز اشک آور،  درگیری بین مردم و نیروها آغاز شد. دراین حین مردم ون یگان ویژه را آتش زدند.
اعتراضات تا شب ادامه پیدا کرد و در این شب سه تن از معترضان توسط یگان ویژه کشته شدند. علی عباسی با شلیک گلوله به گردن، مسلم هوشنگی با شلیک به سر و مراد بهرامیان با شلیک به شکم.
اعتراضات ۲۴ تا ۲۷ آبان > ۲۷ آبان

در صبح ۲۷ آبان هرسه کشته‌ی سمیرم با حضور جمعیت زیادی از مردم به خاک سپرده شدند. و مردم بعداز خاکسپاری در شهر تجمع کردند و شعارهای ضد حکومتی سر دادند.
در همین شب شهرداری، دفتر امام جمعه و حوزه علمیه‌ی سمیرم توسط افراد ناشناس به آتش کشیده شد.
اعتراضات ۱۰ دی > ۹ دی

در اعتراض به پاره کردن بنر کشته‌های سمیرم تجمع اعتراضی مقابل فرمانداری این شهرستان صورت گرفت. که منجر به درگیری مردم با نیروی سرکوب گر شد.
سپاه صاحب‌الزمان اصفهان اعلام کرد  محسن رضایی از اعضای بسیج با «شلیک گلوله» کشته شده‌است.
کشته‌شدگان

مراد بهرامیان؛ مسلم هوشنگی؛ علی عباسی
کشته‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران
پیامدها

اصغر سلیمی، نمیاینده مردم سمیرم در مجلس در تذکری در صحن علنی مجلس خواستار تشکیل کمیته ای برای بررسی حادثه ۲۵ آبان در سمیرم شد.
روبن هاخوردیان

| روبن هاخوردیان | روبن هاخوردیان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳ دسامبر ۱۹۵۰ ‏(۷۳ سال) ایروان، ارمنستان
خاستگاه: ارمنستانی
پیشه(ها): خواننده، ترانه‌پرداز و نوازنده
ساز(ها): آوازخوانی و گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۸-اکنون
محل تحصیل: آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان
جوایز:  
 :  
روبن هاخوردیان (ارمنی: Ռուբեն Հախվերդյան؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۹۵۰) یک خواننده، ترانه‌پرداز و نوازنده گیتار اهل ارمنستان است. هاخوردیان از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۸) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) شده‌است.
ارتباط اپی ژنتیک و اعتیاد به مواد مخدر
مقدمه

تنظیم اپی ژنتیک می‌تواند تغییرات طولانی‌مدت در بیان ژن را میانجی‌گری کند و مکانیزمی جذاب برای ناهنجاری‌های رفتاری پایدار است که مشخصه اعتیاد به مواد مخدر است.  وقتی فردی به مواد مخدر اعتیاد پیدا می‌کند، سلول های عصبی در سیستم پاداش مغز در طول دوره مواجهه مکرر با مواد مخدر در سطح اپی ژنتیک سازگار می‌شوند. این سازگاری‌های اپی ژنتیکی ناشی از دارو، تغییرات پایدار در عملکرد مغز را واسطه می‌کنند که به ناهنجاری‌های رفتاری مرتبط با مواد مخدر در طول زندگی کمک می‌کند و اعتیاد را تعریف می‌کند. هدف قرار دادن این تغییرات اپی ژنتیک، درک ما را از اساس بیولوژیکی اعتیاد افزایش می‌دهد و حتی ممکن است درمان‌های مؤثرتری برای مقابله با اعتیاد به همراه داشته باشد. با این حال، پیچیدگی چشم‌انداز عصبی اپی ژنتیک، تعیین اینکه کدام تغییرات اپی ژنتیکی ناشی از دارو باعث ایجاد مکانیسم‌های بیماری‌زایی اعتیاد به مواد مخدر می‌شود را دشوار می‌کند.
اعتیاد به مواد مخدر را می‌توان به عنوان انعطاف‌پذیری عصبی ناسازگار با مواد مخدر در نظر گرفت که پس از شکل‌گیری، می‌تواند منجر به ناهنجاری‌های رفتاری مادام‌العمر شود. در حالی که مولکول‌های RNA و پروتئینی که احتمالاً واسطه‌ی این اثرات طولانی‌مدت هستند، معمولاً در چند روز تغییر می‌کنند، حدس زده می‌شود که مکانیسم‌های اپی ژنتیکی ممکن است بیان ژن و در نتیجه ویژگی‌های ذاتی مغز را در یک دوره زمانی بسیار طولانی‌تر تغییر دهند.
تاثیر سوابق دارویی در تغییر چشم انداز عصبی اپی ژنتیک

مشخصه اعتیاد به مواد، جستجو و مصرف اجباری مواد با وجود پیامدهای نامطلوب است.  آسیب‌پذیری در برابر اعتیاد از طریق بخش‌های تقریباً مساوی از استعداد ژنتیکی و خطرات محیطی ظاهر می‌شود، که به شدت نقش مهمی را برای مکانیسم‌های اپی ژنتیکی نشان می‌دهد.   تمام داروهای مورد سوء مصرف مدار دوپامین مزولیمبیک را هدف قرار می دهند که هدف تکاملی تقویت فعالیت های مهم برای بقا و تولید مثل فرد است، مانند جستجوی غذای خوش طعم و رابطه جنسی.  مدار مزولیمبیک از نورون‌های دوپامینرژیک در ناحیه تگمنتال شکمی مغز میانی (VTA) و عصب‌گیری آنها از نورون‌های خاردار متوسط (MSNs)، نوع سلول غالب در هسته اکومبنس (NAc) تشکیل شده است.  پاداش های طبیعی و داروهای مورد سوء استفاده از خاصیت افزایش شدید انتقال عصبی دوپامینرژیک در NAc12 مشترک هستند.  مصرف مزمن مواد مخدر باعث ایجاد تغییرات ساختاری، الکتروفیزیولوژیکی و رونویسی طولانی مدت در این ناحیه می شود که به عنوان بسترهای بیولوژیکی پایدار اعتیاد در نظر گرفته می شود.
تاثیر سوابق دارویی در تغییر چشم انداز عصبی اپی ژنتیک > تعیین علیت با ویرایش عصبی اپی ژنتیکی خاص

معرفی پروتئین‌های همجوشی مصنوعی با کاربرد آسان، زمینه جدیدی از ویرایش عصبی اپی ژنتیکی درون تنی را در مغز راه‌اندازی کرده است و برای اولین بار امکان کشف مکانیسم‌های اپی ژنتیکی باعث ایجاد اعتیاد به مواد مخدر می‌شود. ویرایش عصبی اپی ژنتیک به بازنویسی هدفمند اپی ژنوم در یک مکان ژنومی منفرد در یک نورون یا نوع سلول دیگر در یک منطقه خاص مغز اشاره دارد. توانایی انجام این رویکرد جدید بر روی زمینه های ویرایش ژن و مهندسی اپی ژنوم ساخته شده است، که در هشت سال گذشته از رنسانس برخوردار بوده اند، اما تقریباً به طور انحصاری در شرایط آزمایشگاهی اعمال شده اند.
تاثیر سوابق دارویی در تغییر چشم انداز عصبی اپی ژنتیک > حوزه های اتصال به DNA

ویرایش عصبی اپی ژنتیکی از طریق بیان ساختارهای دو عملکردی متشکل از یک دامنه قابل برنامه ریزی و اتصال به DNA که به یک مکان ژنومی مورد نظر با میل ترکیبی و ویژگی بالا متصل می شود، و یک بخش تأثیرگذار، که واسطه یک اصلاح اپی ژنتیکی منحصراً محدود به چشم انداز کروماتین اتصال به DNA نزدیک است، انجام می شود.
اولین حوزه‌های اتصال به DNA مورد استفاده، پروتئین‌های انگشت روی (ZFPs) ،   مشتق‌شده از فاکتورهای رونویسی یوکاریوتی، یا افکتور های شبه فعال‌کننده رونویسی (TALEs)، مشتق‌شده از پروکاریوت‌های بیماری‌زای گیاهی بودند.
توسعه جدیدتر هدف‌گیری ژنوم یوکاریوتی مبتنی بر CRISPR/dCas9، طراحی و سنتز حوزه‌های هدف‌گیری DNA را به‌طور اساسی ساده‌سازی کرده است.  بر خلاف پلتفرم‌های مبتنی بر ZFP و TALE، هدف‌گیری DNA CRISPR/dCas9 با برنامه‌ریزی یک توالی 20 جفت بازی در یک RNA راهنمای واحد (sgRNA) انجام می‌شود.
تاثیر سوابق دارویی در تغییر چشم انداز عصبی اپی ژنتیک > کاربرد مطالعه اعتیاد به مواد مخدر

رویکردهای ویرایش عصبی اپی ژنتیکی چندین مزیت را نسبت به روش‌های متداول بیان بیش از حد ژن یا حذفی از جمله کنترل بیان ژن هدف از پروموتور درون‌زا (به طور بالقوه از طریق مکانیسم‌های فیزیولوژیکی مرتبط بسته به بخش مؤثر مورد استفاده)، و همچنین کنترل میزان سطوح بیان ژن در محدوده های فیزیولوژیکی را ارائه می‌دهند. با این حال، مانع اصلی برای استفاده از ویرایش عصبی اپی ژنتیک در مطالعات اعتیاد، چالشی در ارائه این ابزارها به مغز حیوانات بیدار است. تحویل چنین سازه‌هایی به بافت‌های دست‌نخورده یک حوزه تحقیقاتی فعال برای اهداف تحقیقاتی و درمانی است. تا به امروز، دانشمندان چندین رویکرد را برای تحویل مغزی را در شرایط درون تنی به کار برده‌اند، که بیشتر آنها شامل تزریق ناقل‌های ویروسی از طریق جراحی استریوتاکسیک است.
توانایی قراردادن یا برداشتن نشانه های اپی ژنتیکی خاص در مکان‌های ژنی محدود در انواع سلول‌های هدفمند در مناطق کلیدی مغز، توانایی بی‌نظیری را در اختیار محققان قرار می‌دهد تا به طور تجربی نقش این مکانیسم‌های مولکولی اپی ژنتیکی را در سندرم‌های عصبی روان‌پزشکی، مانند اعتیاد بررسی کنند. چند وجهی بودن و انعطاف پذیری رویکردهای ویرایش عصبی اپی ژنتیک آنها را به ابزاری ایده آل و سازگار برای باز کردن پیچیدگی اپی ژنتیکی درون تنی تبدیل می کند.
تاثیر سوابق دارویی در تغییر چشم انداز عصبی اپی ژنتیک > نکات برجسته

مصرف مزمن مواد مخدر وضعیت اپی ژنتیکی نورون ها و سایر انواع سلول ها را در مناطق پاداش مغز تغییر می دهد.
سازگاری های اپی ژنتیکی با اعتیاد در ارتباط است، اما علل توزیع آنها به طور کامل مشخص نشده است.
ویرایش عصبی اپی ژنتیک، دستکاری های اپی ژنتیکی در یک لوکوس ژنی مشخص را در سلول های مغزی خاص امکان پذیر می کند.
گرسمی

گرسمی (در زبان نورس باستان به معنی: «گنجینه») در اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی یکی از دختران ایزدبانوی باروری فریا و اور، و خواهر هنوس است. او می‌تواند شخصیتی مشابه با هنوس، دختر دیگر فریا باشد. نام او تنها در ینگلین‌گا ساگا نخستین بخش از کتاب هایمس‌کرینگلا تأیید شده است.
نام

نام گرسمی در زبان نورس باستان به معنای «گنجینه» است، چیزی که گرانبها یا ارزشمند تلقی می‌شود. این به احتمال زیاد مشتق شده از اسم نورس باستان تایید نشده *گرسامر است، در مقایسه با ایسلندی گرسمی یا سوئدی قدیمی گارسیمی («گنج»)، و در دانمارکی گیورسوم (تاوان ویژه‌ای که برای قتل عمد تأیین می‌شود).
اسوالد هافنریختر

| اسوالد هافنریختر | اسوالد هافنریختر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۹۹
درگذشت: ۱۹۷۳ (۷۳−۷۴ سال) لندن
ملیت: اتریشی
پیشه: تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۱–۱۹۷۳
اسوالد هافنریختر (آلمانی: Oswald Hafenrichter؛ ۱۸۹۹ – ۱۹۷۳) تدوین‌گر اهل اتریش بود.
فیلم‌شناسی

مرد سوم
عشق در نگاه اول
بت سقوط‌کرده
خیمه‌شب‌بازی
مغز
قانون و بی‌نظمی
عاشقم باش، آلفردو!
جوزپه وردی
ورای عشق
مسیر خطر
سپاسگزار، بانو
ترانه مادر
مانون لسکو
سوپر جام فوتبال اسپانیا ۲۰۱۷

Football match
سوپر جام فوتبال اسپانیا ۲۰۱۷ یک بازی رفت و برگشتی است که در اسپانیا بین قهرمان لا لیگا ۱۷–۲۰۱۶ و کوپا دل ری ۱۷–۲۰۱۶ برگزار می شود.
جزئیات مسابقه > دور رفت

۰:۳۰
| بارسلونا | ۱–۳ | رئال مادرید |
| --- | --- | --- |
| مسی  ۷۷' (پنالتی) | گزارش |  پیکه  ۵۰' (گل‌به‌خودی)  رونالدو  ۸۰'  آسنسیو  ۹۰' |
تماشاگران: ۸۹٬۵۱۴
داور: ریکاردو ده بورگوس بنگواتسکا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             بارسلونا :              رئال مادرید
جزئیات مسابقه > دور برگشت

۱:۳۰
| رئال مادرید | ۲–۰ | بارسلونا |
| --- | --- | --- |
| آسنسیو ۴' بنزما ۳۹' | گزارش |  |
تماشاگران: ۷۵٬۱۶۷
داور: خوزه ماریا سانچز مارتینز
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             رئال مادرید :              بارسلونا