استیفن هاپکینز

| استیفن هاپکینز | استیفن هاپکینز |
| --- | --- |
: 
: 
۲۸م، ۳۰م، ۳۲م، و ۳۴م فرماندار مستعمرات رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس: ۲۸م، ۳۰م، ۳۲م، و ۳۴م فرماندار مستعمرات رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس
دوره مسئولیت ۱۷۵۵ – ۱۷۵۷: دوره مسئولیت ۱۷۵۵ – ۱۷۵۷
پس از: ویلیام گرین
پیش از: ویلیام گرین
دوره مسئولیت ۱۷۵۸ – ۱۷۶۲: دوره مسئولیت ۱۷۵۸ – ۱۷۶۲
پس از: ویلیام گرین
پیش از: ساموئل وارد
دوره مسئولیت ۱۷۶۳ – ۱۷۷۴: دوره مسئولیت ۱۷۶۳ – ۱۷۷۴
پس از: ساموئل وارد
پیش از: ساموئل وارد
دوره مسئولیت ۱۷۶۷ – ۱۷۶۸: دوره مسئولیت ۱۷۶۷ – ۱۷۶۸
پس از: ساموئل وارد
پیش از: Josias Lyndon
۳م، ۵م و ۱۷م قاضی ارشد دادگاه عالی رود آیلند: ۳م، ۵م و ۱۷م قاضی ارشد دادگاه عالی رود آیلند
دوره مسئولیت مه ۱۷۵۱ – مه ۱۷۵۵: دوره مسئولیت مه ۱۷۵۱ – مه ۱۷۵۵
پس از: Joshua Babcock
پیش از: Francis Willet
دوره مسئولیت اوت ۱۷۵۵ – مه ۱۷۵۶: دوره مسئولیت اوت ۱۷۵۵ – مه ۱۷۵۶
پس از: Francis Willet
پیش از: John Gardner
دوره مسئولیت ژوئن ۱۷۷۰ – اوت ۱۷۷۶: دوره مسئولیت ژوئن ۱۷۷۰ – اوت ۱۷۷۶
پس از: James Helme
پیش از: John Cooke
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۷ مارس ۱۷۰۷ پراویدنس، مستعمره رود آیلند
درگذشته: ۱۳ ژوئیه ۱۷۸۵ (aged 78) پراویدنس، ایالت رود آیلند
همسر(ان): (۱) سارا اسکات (2) آن اسمیت
روابط: مارتا هاپکینز راوند (خواهر)  اسک هاپکینز، برادر
پیشه: نقشه‌بردار، سیاستمدار، قاضی ارشد، نماینده کنگره، فرماندار
شناخته‌شده برای: امضاء کنندهٔ اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا
امضا: 
استیفن هاپکینز (Stephen Hopkins) (زادهٔ ۷ مارس ۱۷۰۷ – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۷۸۵)، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده، فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس، قاضی ارشد دادگاه عالی رود آیلند و امضا کنندهٔ اساس‌نامه و اعلامیهٔ استقلال آمریکا بود. او نوهٔ ویلیام هاپکینز، سیاستمدار برجستهٔ دوران مستعمراتی آمریکا و از خانواده‌ای سرشناس از اهالی رود آیلند بود. جد بزرگ او، توماس هاپکینز که از نخستین مهاجران کشتزارهای پراویدنس بود، در سال ۱۶۳۵، به همراه خویشاوند خود بندیکت آرنولد با کشتی از انگلستان به آنجا آمد. بندیکت آرنولد تحت فرمان سلطنتی تصویب شده در سال ۱۶۶۳، اولین فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند شد.
هاپکینز در کودکی علاقهٔ زیادی به کتاب خواندن داشت و در زمینهٔ علوم، ریاضیات و ادبیات به پژوهشگری سخت کوش تبدیل شد. او نقشه‌بردار و ستاره‌شناس بود. در طی گذر سیارهٔ زهره از مقابل خورشید در سال ۱۷۶۹ در بررسی و سنجش آن نقش داشت. او در ۲۳ سالگی به عنوان قاضی صلح در شهر تازه تأسیس سیچوئت، ایالت رود آیلند آغاز به کار کرد. طولی نکشید که قاضی دادگاه صلح شد و همزمان گهگاه به عنوان سخنگوی مجلس نمایندگان و رئیس شورای شهر سیچوئت نیز خدمت می‌کرد. او علاوه بر فعالیت در امور مدنی، سهام‌دار یک کارخانهٔ ذوب آهن و تاجری موفق بود که در نقاشی طنزآمیز جان گرین‌وود در دههٔ ۱۷۵۰ به نام می‌گساری فرماندهان دریایی در سورینام به تصویر کشیده شد. هاپکینز از مه ۱۷۴۷ تا مه ۱۷۴۹ به عنوان قاضی دادگاه عالی رود آیلند خدمت کرد. او در مه ۱۷۵۱ سومین قاضی ارشد این نهاد شد و تا مه ۱۷۵۵ خدمت کرد. در سال ۱۷۵۵، او به عنوان فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند انتخاب شد و ۹ سال از ۱۵ سال بعدی را در این سمت خدمت کرد.
یکی از بحث برانگیزترین مسائل سیاسی در زمان هاپکینز استفاده از اسکناس در برابر ارز ثابت بود. ساموئل وارد، رقیب سیاسی هاپکینز، طرفدار ارز ثابت بود، در حالی که هاپکینز حامی استفاده از اسکناس بود. رقابت میان این دو نفر به حدی شدید شد که هاپکینز درخواست ۴۰۰۰۰ پوند خسارت کرد، اما پرونده را در دادگاه باخت و مجبور شد هزینه‌های دادگاه را بپردازد. تا اواسط دههٔ ۱۷۶۰، رقابت و مجادله میان این دو نفر به مشکلی جدی برای دولت مستعمرهٔ رود آیلند تبدیل شد و با درک این موضوع، آنها سعی کردند با یکدیگر آشتی کنند که در بدو امر موفقیت‌آمیز نبود. سرانجام هر دو توافق کردند که در سال ۱۷۶۸ در انتخابات کاندیدا نشوند و جوزیاس لیندون به عنوان کاندیدا مصالحه، فرماندار مستعمرهٔ رود آیلند شد.
در سال ۱۷۷۰، هاپکینز یک بار دیگر رئیس دادگاه عالی رود آیلند شد و در دوران این تصدی، یکی از افراد مهم در رسیدگی به ماجرای گاسپی در سال ۱۷۷۲ در رود آیلند بود، زمانی که گروهی از شهروندان خشمگین رود آیلند، کشتی دولتی بریتانیا را به آتش کشیدند.
در تابستان ۱۷۷۶، هاپکینز در حالی که لرزش دست داشت، اعلامیهٔ استقلال آمریکا را امضاء کرد. او در حالی که دست راستش را با دست چپ خود گرفته بود، اعلامیه را امضاء و اظهار داشت: «دستم می‌لرزد، اما قلبم نه». او تا سپتامبر ۱۷۷۶ در کنگرهٔ قاره‌ای خدمت نمود و درنهایت به خاطر بیماری کناره‌گیری کرد. او از حامیان مقتدر کالج مستعمرهٔ انگلیسی رود آیلند و کشتزارهای پراویدنس (که بعدها دانشگاه براون نام گرفت) و اولین رئیس این مؤسسه بود. هاپکینز در سال ۱۷۸۵، در ۷۸ سالگی در پراویدنس درگذشت و در گورستان شمالی به خاک سپرده شد. او را بزرگترین دولتمرد رود آیلند نامیده‌اند. در سال ۱۷۷۴، هاپکینز شش یا هفت برده داشت که در آن زمان، او را در زمرهٔ پنج درصد برتر برده‌داران قرار می‌داد.