stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اسحاق جوه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۱ فوریهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  بارسلون
قد:  1.74 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  San Ginés
:  Cartagonova
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۳ |  Ciudad Murcia |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال اودینزه (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  ← Logroñés (قرضی) |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Lorca Deportiva CF |  ۴۱ |  (۳) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال آلمریا |  ۳۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  Lorca Deportiva CF |  ۵۵ |  (۴) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  Salamanca |  ۷۵ |  (۹) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال رئال مورسیا |  ۹۸ |  (۸) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸ |  ۳۶ |  (۶) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Niki Volou |  ۳۴ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Orihuela |  ۱۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۵ |  CF Lorca Deportiva |  ۴ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۴۱۰ |  (۴۸) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۵–۲۰۱۷:  CF Lorca Deportiva (assistant)
۲۰۱۷–۲۰۱۹:  Algar
۲۰۱۹:  Niki Volou
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اسحاق جوه (انگلیسی: Isaac Jové؛ زادهٔ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلمریا، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸، و باشگاه فوتبال رئال مورسیا اشاره کرد.
اندرونی

اندرونیِ کاخ گلستان
اَندرونی (آوانویسی: /andarūni/) بخش داخلی خانه‌های ثروتمندان در ایران بود که مخصوص زنان و فرزندان و خدمتگزاران بود. خانه‌های ثروتمندان به دو فضای داخلی-خصوصی و بیرونی-عمومی تقسیم می‌شد و دیوارهایی بلند بین این دو فضا وجود داشت که فضای داخلی را از دید به اصطلاح «نامحرم» نگاه می‌داشت که این امر به خوبی در خانه مشیرالملک اصفهان قابل مشاهده است. اندرونی در برابر بیرونی است که فضای عمومی خانه و معمولاً متعلق به مردان بود. اندرونی با در و دالان یا راهرویی باریک به حیاط‌هایی با باغچه‌های گل و درختان میوه، و پس از آن به بیرونی راه داشت. گاهی هم تنها پرده‌ای ضخیم اندرون و بیرون را از یکدیگر جدا می‌کرد.
میخاو گورگول

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۶ ‏(۱۸ سال)
زادگاه:  پوزنان، لهستان
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال لخ پوزنان
شمارهٔ پیراهن:  ۱۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۱–۲۰۱۷:  ای‌پی رئیسا یاروکین
۲۰۱۷–۲۰۲۳:  باشگاه فوتبال لخ پوزنان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال لخ پوزنان ۲ |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال لخ پوزنان |  ۹ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۴ سال لهستان |   |   |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال لهستان |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال لهستان |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال لهستان |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳
میخاو گورگول (انگلیسی: Michał Gurgul؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۰۶) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال لخ پوزنان بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۴، ۱۶، ۱۷ و ۱۸ سال لهستان بازی کرده است.
هور بالا

| هور بالا | هور بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۱۰′۵″ شمالی ۵۷°۱۵′۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۱۶۸۰۶°شمالی ۵۷٫۲۵۰۸۳°شرقی﻿ / 28.16806; 57.25083: مختصات: ۲۸°۱۰′۵″ شمالی ۵۷°۱۵′۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۱۶۸۰۶°شمالی ۵۷٫۲۵۰۸۳°شرقی﻿ / 28.16806; 57.25083
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: فاریاب
بخش: هور
دهستان: هور
جمعیت: ۳۷۹ نفر (سرشماری ۹۵)
هور بالا، روستایی در دهستان هور بخش هور شهرستان فاریاب در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷۹ نفر (۱۱۵ خانوار) بوده‌است.
کیم یونگ چول (بازیگر)

| کیم یونگ چول | کیم یونگ چول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) ده‌گو، کره جنوبی
دیگر نام‌ها: Kim Young-chul
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۳-اکنون
همسر: لی مون هی
فرزندان: ۲ پسر
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김영철
هانجا: 金永哲
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Yeong-cheol
مک‌کیون–ریشاور: Kim Yŏng-ch‘ŏl
 :  
کیم یونگ چول (کره‌ای: 김영철؛ زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۹۵۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. یکی از اولین کارهای او، لبخند سفید (۱۹۸۱) بود. کارهای شاخص او شامل امپراتور وانگ گون (۲۰۰۰–۲۰۰۲)، یک زندگی زیبا (۲۰۰۵) و آیریس (۲۰۰۹) است. از آثار دیگری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به عشق شاهزاده خانم (۲۰۱۱)، مرد بی‌گناه (۲۰۱۲)، آیریس ۲: نسل جدید (۲۰۱۳)، جانگ یونگ شیل (۲۰۱۶)، ذهن‌های جنایتکار (۲۰۱۷)، کشور من (۲۰۱۹) و پادشاه اشک لی بانگ وون (۲۰۲۱) اشاره کرد.
وویچیخ متسفالدوفسکی

| وویچیخ متسفالدوفسکی | وویچیخ متسفالدوفسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) دوشنگکی-زدروی، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱ تا کنون
وویچیخ متسفالدوفسکی (لهستانی: Wojciech Mecwaldowski؛ ‏ [ˈvɔi̯t͡ɕɛx]؛ ‏ زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۸۰) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی، دختری از پستو، نیمه سوم، فرصت دوباره، هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی، تستوسترون، شر کمتر، گوش آقای رئیس، کلانگور، فرابنفش، ۱۱ دقیقه، هیچ‌کس امشب در جنگل نمی‌خوابد، دوستان، قرارداد، قانون حقیقی، دوران افتخار، پزشکان، روز محاصره: ۱۱ سپتامبر ۱۶۸۳، دهن‌به‌دهن، ۳۹ و نیم، پدر متیو، پرستار کودک، عشق اول، کارآگاهان جنایی و طایفه اشاره نمود.
آرکادیوش نادر

| آرکادیوش نادر | آرکادیوش نادر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ فوریهٔ ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶ تا کنون
آرکادیوش نادر (لهستانی: Arkadiusz Nader؛ زادهٔ ۸ فوریه ۱۹۶۳) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی، مزرعه، رنگ‌های خوشبختی، کلبه جنگلی، پدر متیو، در خوشی و سختی، در خیابان سپولنی، خودِ زندگی، خانواده جایگزین و سال‌های شیرین اشاره نمود.
متروی ده‌گو

متروی ده‌گو (انگلیسی: Daegu Metro) سیستم قطار شهری زیرزمینی و مونوریل در شهر ده‌گو، کره جنوبی است.
این مترو که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۸۹ ایستگاه و ۸۱٫۲ کیلومتر طول می‌باشد.
تلمبه ده پناه

| تلمبه ده پناه | تلمبه ده پناه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۱۷′ شمالی ۵۶°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۸۳°شمالی ۵۶٫۴۱۷°شرقی﻿ / 30.283; 56.417: مختصات: ۳۰°۱۷′ شمالی ۵۶°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۸۳°شمالی ۵۶٫۴۱۷°شرقی﻿ / 30.283; 56.417
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: رفسنجان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کبوترخان
جمعیت: ۱۵۰ نفر (سرشماری ۹۵)
تلمبه ده پناه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان رفسنجان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کبوترخان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۶ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
اوقات فراغت

اوقات فراغت
اوقات فَراغَت زمان‌هایی است که فرد آن را طبق تمایل شخصی خود و برای خود تنظیم می‌کند و برنامه آن در مورد هرکس متفاوت است و به سلیقه، نیازهای روحی، سن و توان مالی فرد بستگی دارد.
ریشه‌شناسی

فَراغَت به زمان‌هایی گفته می‌شود که افراد کار ضروری برای انجام ندارند و معمولاً در این مواقع تمایل به انجام فعالیت‌های فرح‌بخش و نشاط‌آور بیشتر می‌شود. اوقات جمع وقت است که قبل از فراغت می آید. اوقات فراغت وام‌واژه‌ای عربی در فارسی است که از (به عربی: وقت فراغ) گرفته شده است.
توضیح

اوقات فراغت از لحاظ تاریخی امتیازات طبقه بالا بوده است. فرصت های اوقات فراغت با پول بیشتر، یا سازماندهی و زمان کمتری درآمد، در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم افزایش چشمگیری داشت و در انگلیس شروع شد و به سایر کشورهای ثروتمند اروپا گسترش یافت. این کشور همچنین در ایالات متحده گسترش یافت، اگرچه آن کشور با وجود داشتن ثروتش، اوقات فراغت کمتری را در اروپا فراهم کرد. مهاجران به ایالات متحده دریافتند که آنها باید سخت‌تر از آنچه در اروپا کار می کردند کار کنند. اقتصاددانان همچنان تحقیق می کنند که چرا آمریکایی ها ساعتی طولانی‌تر کار می کنند. اوقات فراغت در قرن نوزدهم به وجود نيامده است، بلكه از ابتداي تاريخ در دنياي غيرفعال نقش بسته است.
زوفیا ویخواچ

| زوفیا ویخواچ | زوفیا ویخواچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳ - اکنون
زوفیا ویخواچ (لهستانی: Zofia Wichłacz؛ [ˈzɔfja ˈvixwat͡ʂ]؛ زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۹۵) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی وی می‌توان به یک ورشویی، لجن‌زار، ۱۹۸۳، بلفر، پس‌تصویر و ورشو ۴۴ اشاره نمود که آخری، برایش «شیر طلایی» بهترین بازیگر زن را در ۳۹مین دورهٔ جشنواره فیلم گدنیا به ارمغان آورد.
نور چاخویان

| نْوِر چاخویان | نْوِر چاخویان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳ فوریهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل
نْوِر خاچیکی چاخویان (ارمنی: Նվեր Խաչիկի Չախոյան؛ زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۹۶۸) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در	۳ فوریهٔ ۱۹۶۸  در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
کانی‌دینار

| کانی‌دینار | کانی‌دینار |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کردستان
شهرستان: مریوان
بخش: مرکزی
سال شهرشدن: 
مردم: مردم
جمعیت: ۱۳٬۰۵۹ تن (۱۳۹۵)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۷۵–۳۳۲
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
  کانی‌دینار  روی نقشه ایران ۳۶° شمالی ۴۶° شرقی﻿ / ﻿۳۶°شمالی ۴۶°شرقی﻿ / 36; 46   :   کانی‌دینار  روی نقشه ایران ۳۶° شمالی ۴۶° شرقی﻿ / ﻿۳۶°شمالی ۴۶°شرقی﻿ / 36; 46   
 :  
کانی‌دینار یکی از شهرهای استان کردستان است که در بخش مرکزی شهرستان مریوان واقع شده‌است.
جمعیت

جمعیت این شهر براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ ۱۳٬۰۵۹تن (۳٬۷۵۶خانوار) بوده است .
توماش وئوسوک

| توماش وئوسوک | توماش وئوسوک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ اکتبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۱ – اکنون
توماش وئوسوک (لهستانی: Tomasz Włosok؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۹۰) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به یک ورشویی، مفقودشدگان، عملیات سنبل، کروک - زمزمه‌های شبانگاهی، دختران جنگ، صد سال خاندان وینیخ، ۱۹۸۳، ع چون عشق، پدر متیو، عشق اول، بدن مسیح، پس‌تصویر، من، اولگا هپناروا و من یک قاتلم اشاره نمود.
هنرهای رزمی ترکیبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مبارزه بین جونیور دوس سانتوس و شین کاروین، یواف‌سی ۱۳۱، ونکوور، بریتیش کلمبیا، ۱۱ ژوئن ۲۰۱۱: مبارزه بین جونیور دوس سانتوس و شین کاروین، یواف‌سی ۱۳۱، ونکوور، بریتیش کلمبیا، ۱۱ ژوئن ۲۰۱۱
بالاترین نهاد ورزشی: فدراسیون بین‌المللی هنرهای رزمی ترکیبی
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
برخورد: بر خورد کامل (فول کانتکت)
جداسازی جنسیتی: مردان و زنان (بصورت جداگانه)
رده‌بندی: هنرهای رزمی
محل برگزاری: قفس شش ضلعی یا هشت ضلعی و رینگ
برگزاری: برگزاری
کشور یا منطقه: جهانی
المپیک: ندارد
هنرهای رزمی ترکیبی یا ام ام ای یک ورزش رزمی کامل است که مبارزان می‌توانند از انواع تکنیک‌ها استفاده کنند.
قوانین

مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی با حداقل قوانین محدودکننده انجام می‌شود، اجرای فنون تقریباً در تمام رشته‌های رزمی آزاد است و به همین دلیل خشونت بالا در مسابقات آن وجود دارد. این مسابقات به‌طور معمول بر روی یک سکوی هشت ضلعی که دور آن با توری‌های فلزی پوشیده شده است، برگزار می‌شود.
قوانین کلی

حمله به بیضه، فروکردن انگشت در چشم، فروکردن انگشت به هرکدام از منافذ بدن، ضربه زدن به قسمت گلو، ضربه زدن به مهره‌های پشت گردن و کمر، نیشگون گرفتن، و با پا ضربه زدن به حریفی که بیهوش است یا به زمین افتاده است، خطا محسوب می‌شود.
مکمل‌ها

به منظور حرفه‌ای شدن در این رشته می‌توان از دیگر رشته‌های رزمی بهره گرفت. بهترین رشته‌های مکمل برای هنرهای رزمی ترکیبی عبارت اند از:
بوکس برای ضربات مشت و نحوهٔ گارد و دفاع و جا خالی دادن
تکواندو برای ضربات سرعتی و متفاوت پا
موای تای برای ضربات آرنج و زانو
جودو برای فنون پرتابی
جوجیتسو برزیلی برای فنون خاک و قفل مفضل و خفه کردن
ساندا برای افزایش توانایی در ترکیب کردن فنون کشتی و ضربات دست و پا
پیشینه

رقابت‌های هنرهای رزمی ترکیبی در کل شیوه جدیدی از رقابت‌های رزمی محسوب می‌شود اما اگر به گذشته نگاه کنیم می‌توان رگه‌هایی از رقابت‌های «وال تودو» که از سال ۱۹۲۰ در برزیل برگزار می‌شود را در ام‌ام‌ای امروزی مشاهده کرد و اگر خیلی به عقب برگردیم شاید «پانکریشن» این نقش را برعهده بگیرد.
به‌طور کلی تفکر ترکیب رشته‌های مختلف رزمی، بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ رشد پیدا کرد که نقش اصلی را در این مورد بروس لی بازی کرد. او معتقد بود یک مبارز خوب، یک بوکسور، یک کاراته کا، یک جودوکار یا یک کونگ‌فوکار نیست. یک مبارز خوب کسی است که خودش را با هر سبکی وفق داده و توانایی مبارزه در هر استایلی را دارد. در واقع با هر نوع تکنیکی که یادمی‌گیرد و تمرین می‌کند با استفاده از آن، حریفش را از هر استایلی زمین گیر کند.
این حرف بعدها توسط دانا وایت به صورت عملی وارد عرصه رقابت‌های رزمی شد. دانا وایت رئیس یواف‌سی و کسی است که امروز وی را به عنوان گسترش دهندهٔ هنرهای رزمی ترکیبی می‌شناسند.
هنرهای رزمی ترکیبی نوین از سال ۱۹۹۳ با برگزاری مسابقات یواف‌سی در ایالات متحده و به دنبال آن رقابت‌های پراید اف‌سی در سال ۱۹۹۷ در ژاپن کلید خورد. این رقابت‌ها از آن زمان تا به حال از نظر قوانین تغییرات زیادی را شاهد بوده است؛ با این هدف که این تغییرات بتواند رقابت‌های هنرهای رزمی ترکیبی را به عنوان یک ورزش به جامعه معرفی کرده و گسترش دهد. مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی است که هماکنون در سراسر جهان کاملاً شناخته شده و در ایالات متحده و ژاپن از محبوبیت شگرفی برخوردار است.
سازمان‌های ترویج دهنده

در سراسر دنیا سازمان‌های زیادی هستند که مسابقات این ورزش را برگزار می‌کنند که معروف‌ترین آن‌ها یو اف سی در آمریکا است. از سازمان‌های دیگر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
ای‌سی‌ای (هنرهای رزمی ترکیبی)
بلاتور ام‌ام‌ای
پانکریس
فدراسیون مبارزه رایزین
مبارزه کونلون
وان چمپیونشیپ
هنرهای رزمی ترکیبی پاکستان
و …
هنرهای رزمی ترکیبی در ایران

هنرهای رزمی ترکیبی از پرطرفدارترین ورزش‌های رزمی جهان، برای نخستین بار در تاریخ ۴ فروردین ۱۴۰۰ توسط وزارت ورزش و جوانان مجوز رسمی فعالیت گرفت. فدراسیون انجمن‌های ورزشهای رزمی از اصلی‌ترین مجری‌های آن است. پیش از این هنرهای رزمی ترکیبی در ایران فعالیت رسمی نداشت و برخی چهره‌های ورزشی در داخل کشور برای فعالیت در این رشته راهی کمپ‌های خارجی می‌شدند.
امیر علی‌اکبری، محسن محمد سیفی، علی تاجداری، آرش مردانی، رضا گودری، مهدی باقری، علی معتمد، مهدی برقی، کمال شعله روز، مسعود صفری، مجید مدنی و حسن میسی از ایرانیان حاضر در لیگ‌های معتبر هنرهای رزمی ترکیبی هستند.
وزن‌ها

|  کلاس وزنی > مبارزه برای عنوان | وزن> مبارزه برای غیر از عنوان | وزن>  | تفاوت |
| --- | --- | --- | --- |
| کاه‌وزن (به انگلیسی: Strawweight) | ۱۱۵ پوند (۵۲٫۲ کیلوگرم) | ۱۱۶ پوند (۵۲٫۶ کیلوگرم) | +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) |
| مگس‌وزن (به انگلیسی: Flyweight) | ۱۲۵ پوند (۵۶٫۷ کیلوگرم) | ۱۲۶ پوند (۵۷٫۲ کیلوگرم) | +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) | ۱۲۵ پوند (۵۶٫۷ کیلوگرم) | ۱۲۶ پوند (۵۷٫۲ کیلوگرم) |  |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) | خروس‌وزن (به انگلیسی: Bantamweight) | ۱۳۵ پوند (۶۱٫۲ کیلوگرم) | ۱۳۶ پوند (۶۱٫۷ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) |  | ۱۳۵ پوند (۶۱٫۲ کیلوگرم) | ۱۳۶ پوند (۶۱٫۷ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) | پروزن (به انگلیسی: Featherweight) | ۱۴۵ پوند (۶۵٫۸ کیلوگرم) | ۱۴۶ پوند (۶۶٫۲ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) |  | ۱۴۵ پوند (۶۵٫۸ کیلوگرم) | ۱۴۶ پوند (۶۶٫۲ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) | سبک‌وزن (به انگلیسی: Lightweight) | ۱۵۵ پوند (۷۰٫۳ کیلوگرم) | ۱۵۶ پوند (۷۰٫۸ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) |  | ۱۵۵ پوند (۷۰٫۳ کیلوگرم) | ۱۵۶ پوند (۷۰٫۸ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) | فوق‌سبک‌وزن (به انگلیسی: Super lightweight) | ۱۶۲٫۵ پوند (۷۳٫۷ کیلوگرم) | ۱۶۳٫۵ پوند (۷۴٫۲ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) |  | ۱۶۲٫۵ پوند (۷۳٫۷ کیلوگرم) | ۱۶۳٫۵ پوند (۷۴٫۲ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) | ولتروزن (به انگلیسی: Welterweight) | ۱۷۰ پوند (۷۷٫۱ کیلوگرم) | ۱۷۱ پوند (۷۷٫۶ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) |  | ۱۷۰ پوند (۷۷٫۱ کیلوگرم) | ۱۷۱ پوند (۷۷٫۶ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) | فوق‌ولتروزن (به انگلیسی: Super welterweight) | ۱۷۷٫۵ پوند (۸۰٫۵ کیلوگرم) | ۱۷۸٫۵ پوند (۸۱٫۰ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) |  | ۱۷۷٫۵ پوند (۸۰٫۵ کیلوگرم) | ۱۷۸٫۵ پوند (۸۱٫۰ کیلوگرم) |
| +۷٫۵ پوند (۳٫۴ کیلوگرم) | میان‌وزن (به انگلیسی: Middleweight) | ۱۸۵ پوند (۸۳٫۹ کیلوگرم) | ۱۸۶ پوند (۸۴٫۴ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) |  | ۱۸۵ پوند (۸۳٫۹ کیلوگرم) | ۱۸۶ پوند (۸۴٫۴ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) | فوق‌متوسط‌وزن (به انگلیسی: Super middleweight) | ۱۹۵ پوند (۸۸٫۵ کیلوگرم) | ۱۹۶ پوند (۸۸٫۹ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) |  | ۱۹۵ پوند (۸۸٫۵ کیلوگرم) | ۱۹۶ پوند (۸۸٫۹ کیلوگرم) |
| +۱۰ پوند (۴٫۵ کیلوگرم) | نیمه‌سنگین‌وزن (به انگلیسی: Light Heavyweight) | ۲۰۵ پوند (۹۳٫۰ کیلوگرم) | ۲۰۶ پوند (۹۳٫۴ کیلوگرم) |
| +۲۰ پوند (۹٫۱ کیلوگرم) |  | ۲۰۵ پوند (۹۳٫۰ کیلوگرم) | ۲۰۶ پوند (۹۳٫۴ کیلوگرم) |
| +۲۰ پوند (۹٫۱ کیلوگرم) | کروزوزن (به انگلیسی: Cruiserweight) | ۲۲۵ پوند (۱۰۲٫۱ کیلوگرم) | ۲۲۶ پوند (۱۰۲٫۵ کیلوگرم) |
| +۴۰ پوند (۱۸٫۱ کیلوگرم) |  | ۲۲۵ پوند (۱۰۲٫۱ کیلوگرم) | ۲۲۶ پوند (۱۰۲٫۵ کیلوگرم) |
| +۴۰ پوند (۱۸٫۱ کیلوگرم) | سنگین‌وزن (به انگلیسی: Heavyweight) | ۲۶۵ پوند (۱۲۰٫۲ کیلوگرم) | ۲۶۶ پوند (۱۲۰٫۷ کیلوگرم) |
|  نامحدود  |  | ۲۶۵ پوند (۱۲۰٫۲ کیلوگرم) | ۲۶۶ پوند (۱۲۰٫۷ کیلوگرم) |
|  نامحدود  | فوق‌سنگین‌وزن (به انگلیسی: Super heavyweight) |  نامحدود  |  نامحدود  |
مسابقه ماساهیکو کیمورا جودوکار ژاپنی در مقابل هلیو گریسی بنیان‌گذار جوجیتسو برزیلی در سال ۱۹۵۱ در برزیل. این یکی از نخستین مبارزات معروف هنرهای رزمی ترکیبی بود.
یک رزمی‌کار چینی در حال آماده‌سازی برای پرتاب حریف خود در یک مسابقه لی‌تای در چین باستان است.
دریای زرد (فیلم)

| دریای زرد | دریای زرد |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: نا هانگ-جین
نویسنده: نا هانگ-جین
بازیگران: کیم یون سوک ها جونگ-وو جو سونگ ها
موسیقی: یونگکیو جانگ
توزیع‌کننده: شوباکس
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ دسامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-12-۲۲)  
مدت زمان: ۱۴۰ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
دریای زرد (کره‌ای: 황해; لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Hwanghae) (به انگلیسی: The Yellow Sea) فیلمی اکشن محصول سال ۲۰۱۰ کرهٔ جنوبی به کارگردانی نا هانگ-جین است. دو نقش اصلی را در این فیلم کیم یون سوک و ها جونگ-وو ایفا می‌کنند. داستان فیلم دربارهٔ مردی است که از خانه خود در یانجی سیتی در چین به کره جنوبی می‌رود تا همسر گمشده خود را پیدا کند. او که به خاطر شرط‌بندی بدهی بالا آورده قبول می‌کند که برای یک گروه تبهکاری، قتل انجام دهد.
دریای زرد در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۰ در کرهٔ جنوبی به نمایش درآمد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی را از طرف منتقدان دریافت کرد.
بازیگران

کیم یون سوک
ها جونگ-وو
جو سونگ ها
انتشار

دریای زرد در بخش نوعی نگاه بازدهمین جشنواره فیلم کن و همچنین در فستیوال مونشن ۲۰۱۱ به نمایش درآمد.
حق پخش فیلم در استرالیا و بریتانیا به باونتی فیلم فروخته شد و فیلم در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ در بریتانیا نمایش داده شد.
فروش

فیلم در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۰ در کره جنوبی نمایش داده شد و با ۱٫۰۵ میلیون بلیط در ۵ روز به صدر فیلم‌های پرفروش هفته رفت. در مجموع دریای زرد بیش از دو میلیون فروش بلیط در کرهٔ جنوبی داشت.
کبوترخانه

کبوترخانه‌هایی در گورت، استان اصفهان
کبوترخانه، کفترخان، برج کبوتر، ورده یا برج حمام سازه‌ای است که جهت لانه‌گزینی پرنده‌ها به‌ویژه کبوترها در خاورمیانه و اروپا ساخته می‌شود. کاربرد عمدهٔ این بناها جمع‌آوری مدفوع پرندگان جهت استفاده در کشاورزی، دباغی، چرم‌سازی و ساخت باروت است.
کبوترخانه‌ها بناهایی هستند که با پهنا و ارتفاع بین هفت تا ۱۵ متر ساخته می‌شوند و در درون آن‌ها صدها جای برای لانهٔ کبوتران با شکل و ابعاد یکسان ساخته می‌شود.
در گذشته توجه و احترام انسان به سایر جانداران قابل تحسین بود، به نحوی که در معماری آن دوران نیز تأثیر داشت و بناهایی مختص جانوران ایجاد می‌شد، مانند «کبوترخانه ” یا “برج کبوتر» که به «ورده»، «برج حمام» و «کَفتَرخان» نیز شهرت داشت. این بنا محلی برای آشیانه کردن و نگهداری از کبوتران بود. بیشتر کبوترخانه‌ها به صورت برج‌های استوانه‌ای هستند و درون دیوارهای داخلی آن‌ها سوراخ‌هایی جهت آشیان کردن پرندگان ایجاد شده‌است.
تاریخچه

تاریخچهٔ کبوترخانه‌ها و این که در چه زمانی یا کجا با هدف بهره‌برداری از مدفوع پرنده‌ها به خصوص کبوترها به‌عنوان کود ساخته شدند به‌طور دقیق مشخص نیست، اما شواهد این سازه‌ها در ایران به ۱۲۰۰ سال پیش می‌رسد.
تربیت کبوتر در دوران پس از اسلام در ایران و دیگر ممالک معمول بود و حتی کتاب‌هایی در مورد این حیوان مفید و پُرثمر، تألیف شده‌است، که از آن جمله می‌توان به کتاب تمائم الحمائم، تألیف محی‌الدین بن عبدالطاهر اشاره نمود.
بر اساس تاریخ ابن کثیر (جلد ۱۲، صفحهٔ ۴۱۱)، رسم کبوتربازی در قرن چهارم و پنجم معمول بود و چون کبوتربازها برای مردم ایجاد مزاحمت می‌کردند، گاهی از طرف فرمانروایان دستور جلوگیری از آنان داده می‌شد؛ چنان‌که مقتدی عباسی (نیمهٔ دوم قرن پنجم)، از کبوتربازی منع نمود. آن‌طور که سیوطی در تاریخ خود (صفحهٔ ۲۸۰) آورده، همین مقتدی عباسی بود که دستور داد برج‌های کبوتر را نیز خراب کنند، زیرا این برج‌ها مُشرف بر خانه‌های مردم بود.
از مندرجات تاریخ ابن الجوزی (جلد ۷، صفحهٔ ۲۱۲) چنین برمی آید که در زمان عضدالدوله، به‌وسیلهٔ کبوتران نامه‌بر، در فاصلهٔ ۶ ساعت، دستور شاه به حکمران کوفه ابلاغ شده و جواب آن می‌رسید.
کبوترخانه‌داری نیز خود نیازمند در اختیار داشتن دانشی بوده‌است که می‌توان نمونه‌ای از آن را در میراث مکتوب کشاورزی ایرانیان یافت. خاتمهٔ کتاب «معرفت فلاحت» که در قرن دهم هجری قمری نوشته شده به این موضوع اختصاص دارد.
از دیرباز، برای استفاده از گوشت و کود کبوتران، ساختن کبوترخان یا کبوترخانه معمول بود. ژان شاردن که در عصر صفوی از ایران بازدید کرده‌است، به پیشینهٔ بناهای کبوترخانه و وضعیت آن‌ها در عصر صفوی چنین اشاره کرده‌است:
کبوترخان را در ایران، اصولاً برای تزئین نساخته بودند، بلکه به منظور انتفاع و بهره‌برداری، به ساختن کبوترخان اقدام می‌کردند، حتی در زمان حاضر نیز، یکی از مناظری که در اطراف دهات ایران دیده می‌شود، همین برج‌های کبوترخان است، که صدها سوراخ چهارگوش در آن تعبیه شده‌است… در ایران گوشت کبوترها را می‌خورند و از همه بالاتر فضولات آن‌ها را که کود حیوانی بسیار گرانبهایی است، جمع می‌کنند. جالیزهای معروف خربزهٔ اصفهان در سایهٔ همین کود بارور می‌شود و قرن‌هاست که این کار معمول است.
تاورنیه که در سال ۱۶۷۷ میلادی (۱۰۸۸ هجری) سفرنامهٔ خود را نوشته، می‌گوید «در اطراف اصفهان بیش از سه هزار کبوتر وجود داشته‌است».
منطقهٔ جغرافیایی کبوترخانه‌ها

برج‌های کبوتر فقط در ایران موجود نیستند بلکه در کشورهایی مانند افغانستان، عراق، ترکیه، مصر، انگلستان، فرانسه، اسپانیا، آمریکا و برخی کشورهای دیگر نیز مشاهده می‌شوند. با این‌که این سازه از اهمیت بالایی در صنعت کشاورزی برخوردار بوده‌است، اطلاعات چندان دقیق و کاملی در مورد آن‌ها وجود ندارد.
کبوترخانه‌ها بیشتر در مناطق مرکزی ایران به ویژه در زمین‌های کشاورزی اصفهان و روستاهای حومهٔ آن به دلیل شرایط اقلیمی منطقه، رونق کشاورزی، لزوم تولید کود انبوه و عدم دسترسی به کود دامی در تمام ایام سال، ساخته می‌شد، اما در شهرهای یزد (میبد) و آذربایجان نیز نمونه‌هایی از این بنا وجود دارد. دلیل انتخاب پرندگان برای چنین هدفی، بالا بودن کیفیت کود آن‌ها نسبت به دام در حاصلخیزی زمین کشاورزی و همچنین نگهداری راحت‌تر و مقرون به صرفه‌تر آن‌ها بود.
منطقهٔ جغرافیایی کبوترخانه‌ها > کارکردهای کبوترخانه

مدرکی مبنی بر نگهداری پرندگان در ایران صرفاً جهت مصرف گوشت آن‌ها وجود ندارد و تنها از کود آن‌ها در کشاورزی استفاده می‌شد. شاید دلیل این امر این بوده‌است که در فرهنگ ایرانی آزار پرندگان گناه محسوب می‌شود. حتی «انگلبرت کمپفر» در این مورد نوشته‌است: «منظور از ساختن این کبوترخانه‌ها فقط این است که فضلهٔ کبوتر را به‌دست آورند. به کبوتران نیز کسی صدمه نمی‌رساند.»
شاید دلیل اصلی پرورش کبوتر در ایران این نکته بود که کبوترها بر خلاف گنجشک‌ها و سایر پرندگان به مزارع سبز حمله نمی‌کردند و صرفاً از دانه‌های بر زمین ریخته پس از برداشت کشاورزی تغذیه می‌شدند. به این ترتیب پرورش مجموعه‌های چند هزارتایی کبوتر هم جلوی اسراف دانه‌های گندم را می‌گرفت و هم محصول پر ارزشی چون کود کبوتر را به همراه داشت. از طرفی کبوتران یک ذخیرهٔ گوشتی برای روزهای قحطی به‌حساب می‌آمدند و از این رو در ایام عادی کسی تعرضی به خود کبوترها نمی‌کرد.
منطقهٔ جغرافیایی کبوترخانه‌ها > طراحی ساختمان کبوترخانه

در برج‌های کبوتر، صرف نظر از شکل آن‌ها (مدور یا استوانه‌ای، چندوجهی یا مکعبی) تمامی اجزای بیرونی و حتی تزئینات به‌کار رفته در نما در جهت حفظ و بقای کبوتران طراحی شده‌است.
آثار به‌جا مانده از کبوترخانه‌های مدور تبدیل به معیاری برای الگوی معماری شده‌اند. کبوترخانه‌ها در ایران در اشکال استوانه‌ای و چندضلعی با استفاده از خشت و گِل (کمتر آجر) ساخته شده‌اند. بر روی بام بنا و بر بالای برج اصلی، برجک‌های مشبک کوچکی به منظور ورود و خروج کبوتران ساخته شده‌است. این برجک‌ها از یک عدد شروع و بر روی برج‌های حجیم‌تر تعداد آن‌ها حتی به ۱۴ عدد نیز می‌رسد.
منطقهٔ جغرافیایی کبوترخانه‌ها > انواع برج کبوترخانه

برج‌های استوانه ای یا مدور: این برج‌ها از یک استوانهٔ بیرونی تشکیل و برای پایداری بیشتر، متمایل ساخته می‌شدند.
برج‌های مکعبی: سطح این نوع از کبوترخانه‌ها مستطیل است و در برخی نمونه‌ها به صورت دوقلو طراحی شده‌اند.