stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقتصاد امارات متحده عربی
بررسی اجمالی

امارات متحده عربی دومین اقتصاد بزرگ جهان عرب (پس از عربستان سعودی)، با تولید ناخالص داخلی ۴۱۴ میلیارد دلار (۱٫۵۲ تریلیون AED) در سال ۲۰۱۸ است. یک سوم از تولید ناخالص داخلی از محل درآمد نفت است. انتظار می‌رفت اقتصاد %۴/۵–۴ در سال ۲۰۱۳ رشد کند، به طوریکه ۳٫۵–۲٫۳٪ در پنج سال گذشته رشد داشته‌است. از زمان استقلال در سال ۱۹۷۱، اقتصاد امارات متحده عربی حدوداً ۲۳۱ برابر رشد کرده و به ۴۵۱ میلیارد تریلیون در سال ۲۰۱۳ رسیده‌است. تجارت غیرنفتی از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۲ با رشد حدود ۲۸ برابر به ۲/۱ تریلیون رسیده‌است.
اقتصاد امارات متحده عربی یکی از بازترین‌ها در سراسر جهان است و تاریخ اقتصادی آن به زمانی که که کشتی‌ها به هند، در امتداد سواحل سواحیلی، تا جنوب موزامبیک می‌رفتند بر می‌گردد.
صندوق بین‌المللی پول پیش‌بینی می‌کند که رشد اقتصادی امارات متحده عربی در سال 2025 به 5.1 درصد افزایش یابد، در حالی که در سال 2024 به 3.7 درصد رسیده بود. صندوق بین‌المللی پول رشد اقتصادی بالقوه امارات متحده عربی را در گزارش چشم‌انداز اقتصادی جهانی به افزایش سهم بخش‌های غیرنفتی اختصاص داده‌است، که به‌طور میانگین رشد بیشتر از ۶٪ در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ را به ثبت رسانده‌اند. چنین مشارکتی شامل بانکداری، گردشگری، تجارت و املاک و مستغلات است. افزایش قدرت خرید اماراتی‌ها و مخارج دولت در پروژه‌های زیرساختی به اندازه قابل توجهی افزایش یافته‌است.
امارات متحده عربی در سطح بین‌المللی در بین ۲۰ کشور برتر برای کسب و کار خدمات با توجه به، AT کارنی، و بین ۳۰ کشور برتر شبکه‌های WEF و در سه‌ماهه اول سال به عنوان کمترین کشور فاسد از نظر شاخص فساد TI است.
داده‌ها

در جدول زیر شاخص‌های اصلی اقتصادی را از سالهای ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۷ نشان داده شده‌است. تورم زیر ۲٪ به رنگ سبز است.
| Year | GDP  (in Bil>  US$PPP) | GDP per capita  (in US$ PPP) | GDP growth  (real) | Inflation rate  (in Percent) | Government debt  (in % of GDP) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۰ | ۷۵٫۱ | ۷۴٬۷۵۹ | −۱٫۸٪ | ۱۰٫۱٪ | n/a |
| ۱۹۸۱ | ۸۹٫۲ | ۸۱٬۰۷۵ | ۸٫۰٪ | ۷٫۹٪ | n/a |
| ۱۹۸۲ | ۸۷٫۹ | ۷۵٬۱۳۴ | −۷٫۲٪ | ۷٫۰٪ | n/a |
| ۱۹۸۳ | ۸۶٫۶ | ۷۱٬۵۵۴ | −۵٫۳٪ | ۱٫۳٪ | n/a |
| ۱۹۸۴ | ۹۳٫۶ | ۷۱٬۴۸۲ | ۴٫۵٪ | ۲٫۴٪ | n/a |
| ۱۹۸۵ | ۹۴٫۲ | ۶۸٬۲۶۳ | −۳٫۵٪ | ۳٫۵٪ | n/a |
| ۱۹۸۶ | ۷۷٫۶ | ۵۳٬۸۷۸ | −۱۹٫۳٪ | ۵٫۴٪ | n/a |
| ۱۹۸۷ | ۸۳٫۸ | ۵۵٬۸۵۶ | ۵٫۳٪ | ۵٫۵٪ | n/a |
| ۱۹۸۸ | ۸۴٫۴ | ۴۷٬۱۷۵ | −۲٫۶٪ | ۵٫۰٪ | n/a |
| ۱۹۸۹ | ۱۰۱٫۵ | ۵۴٬۵۸۵ | ۱۵٫۷٪ | ۲٫۸٪ | n/a |
| ۱۹۹۰ | ۱۳۰٫۱ | ۷۰٬۵۴۸ | ۲۳٫۶٪ | ۰٫۶٪ | n/a |
| ۱۹۹۱ | ۱۳۷٫۳ | ۷۱٬۲۳۱ | ۲٫۱٪ | ۳٫۴٪ | n/a |
| ۱۹۹۲ | ۱۴۴٫۸ | ۷۱٬۹۹۱ | ۳٫۱٪ | ۶٫۴٪ | n/a |
| ۱۹۹۳ | ۱۴۸٫۲ | ۷۱٬۱۳۶ | ۰٫۰٪ | ۵٫۳٪ | n/a |
| ۱۹۹۴ | ۱۶۲٫۵ | ۷۲٬۸۵۸ | ۷٫۴٪ | ۵٫۷٪ | n/a |
| ۱۹۹۵ | ۱۷۶٫۸ | ۷۳٬۳۲۰ | ۶٫۶٪ | ۴٫۳٪ | n/a |
| ۱۹۹۶ | ۱۸۹٫۶ | ۷۷٬۶۱۵ | ۵٫۳٪ | ۳٫۰٪ | n/a |
| ۱۹۹۷ | ۲۰۹٫۴ | ۸۱٬۱۴۵ | ۸٫۶٪ | ۳٫۰٪ | n/a |
| ۱۹۹۸ | ۲۱۳٫۳ | ۷۵٬۲۶۵ | ۰٫۸٪ | ۲٫۰٪ | n/a |
| ۱۹۹۹ | ۲۲۴٫۷ | ۷۴٬۰۸۱ | ۳٫۸٪ | ۲٫۲٪ | ۴٫۸٪ |
| ۲۰۰۰ | ۲۵۸٫۱ | ۸۶٬۱۸۷ | ۱۲٫۳٪ | ۱٫۳٪ | ۳٫۰٪ |
| ۲۰۰۱ | ۲۶۷٫۳ | ۸۴٬۴۰۸ | ۱٫۳٪ | ۲٫۸٪ | ۲٫۷٪ |
| ۲۰۰۲ | ۲۷۸٫۲ | ۸۳٬۰۵۴ | ۲٫۵٪ | ۲٫۹٪ | ۳٫۶٪ |
| ۲۰۰۳ | ۳۰۸٫۷ | ۸۶٬۹۳۳ | ۸٫۸٪ | ۳٫۱٪ | ۴٫۴٪ |
| ۲۰۰۴ | ۳۴۷٫۶ | ۹۲٬۴۱۳ | ۹٫۶٪ | ۵٫۰٪ | ۵٫۶٪ |
| ۲۰۰۵ | ۳۷۶٫۲ | ۹۱٬۶۲۳ | ۴٫۹٪ | ۶٫۲٪ | ۶٫۶٪ |
| ۲۰۰۶ | ۴۲۵٫۹ | ۸۴٬۹۶۷ | ۹٫۸٪ | ۹٫۳٪ | ۶٫۸٪ |
| ۲۰۰۷ | ۴۵۱٫۳ | ۷۲٬۵۷۶ | ۳٫۲٪ | ۱۱٫۱٪ | ۷٫۹٪ |
| ۲۰۰۸ | ۴۷۵٫۰ | ۵۸٬۸۳۳ | ۳٫۲٪ | ۱۲٫۳٪ | ۱۲٫۵٪ |
| ۲۰۰۹ | ۴۵۳٫۶ | ۵۵٬۳۱۵ | −۵٫۲٪ | ۱٫۶٪ | ۲۴٫۱٪ |
| ۲۰۱۰ | ۴۶۶٫۶ | ۵۶٬۴۵۷ | ۱٫۶٪ | ۰٫۹٪ | ۲۱٫۹٪ |
| ۲۰۱۱ | ۵۰۶٫۵ | ۵۹٬۵۰۲ | ۶٫۴٪ | ۰٫۹٪ | ۱۷٫۵٪ |
| ۲۰۱۲ | ۵۴۲٫۲ | ۶۱٬۸۳۷ | ۵٫۱٪ | ۰٫۷٪ | ۱۷٫۰٪ |
| ۲۰۱۳ | ۵۸۲٫۸ | ۶۴٬۵۳۷ | ۵٫۸٪ | ۱٫۱٪ | ۱۵٫۷٪ |
| ۲۰۱۴ | ۶۱۲٫۸ | ۶۵٬۸۷۷ | ۳٫۳٪ | ۲٫۳٪ | ۱۵٫۵٪ |
| ۲۰۱۵ | ۶۴۳٫۱ | ۶۷٬۱۲۷ | ۳٫۸٪ | ۴٫۱٪ | ۱۸٫۷٪ |
| ۲۰۱۶ | ۶۷۱٫۱ | ۶۸٬۰۹۲ | ۳٫۰٪ | ۱٫۶٪ | ۲۰٫۷٪ |
| ۲۰۱۷ | ۶۸۶٫۸ | ۶۷٬۷۴۱ | ۰٫۵٪ | ۲٫۰٪ | ۱۹٫۵٪ |
بازرگانی

امارات متحده عربی با واردات بالغ بر ۲۷۳٫۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۲، عربستان سعودی را به عنوان بزرگ‌ترین بازار مصرف‌کننده در منطقه تبدیل کرد. صادرات امارات بالغ بر ۳۱۴ میلیارد دلار بوده که باعث شد امارات دومین صادرکننده بزرگ منطقه شود.
امارات متحده عربی و هند شرکای اصلی تجارت یکدیگر هستند، در حالی که خیلی از شهروندانشان در گذشته کار و زندگی می‌کردند. این تجارت بالغ بر ۷۵ میلیارد دلار (۲۷۵٫۲۵ میلیارد AED) است.
با توجه به تجارت خارجی، بازار امارات متحده عربی یکی از پویاترین بازارها در سراسر جهان است که در بین ۱۶ صادرکننده بزرگ و ۲۰ واردکننده بزرگ کالا قرار دارد. پنج کشور برتر شرکای امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۴ عبارتند از ایران (۳٫۰٪)، هند (۲٫۹٪)، عربستان سعودی (۱٫۵٪)، عمان (۱٫۴٪) و سوئیس (۱٫۲٪). پنج تأمین کننده برتر امارات متحده عربی را می‌توان چین (۷٫۴٪)، ایالات متحده آمریکا (۶٫۴٪)، هند (۵٫۸٪)، آلمان (۳٫۹٪) و ژاپن (۳٫۵٪) دانست.
بازرگانی > تجارت خارجی

با توجه به تجارت خارجی، بازار امارات متحده عربی یکی از پویاترین بازارها در سراسر جهان است که در بین ۱۶ صادرکننده بزرگ و ۲۰ واردکننده بزرگ کالا قرار دارد. پنج کشور برتر شرکای امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۴ عبارتند از ایران (۳٫۰٪)، هند (۲٫۹٪)، عربستان سعودی (۱٫۵٪)، عمان (۱٫۴٪) و سوئیس (۱٫۲٪). پنج کشور برتر تأمین کننده امارات متحده عربی چین (۷٫۴٪)، ایالات متحده (۶٫۴٪)، هند (۵٫۸٪)، آلمان (۳٫۹٪) و ژاپن (۳٫۵٪) هستند.
| نشانگر | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۱ | ۲۰۱۲ | ۲۰۱۳ | ۲۰۱۴ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| واردات کالا (میلیون دلار) | ۱۶۵٬۰۰۰ | ۲۰۳٬۰۰۰ | ۲۲۶٬۰۰۰ | ۲۵۱۰۰۰ | ۲۶۲٬۰۰۰ |
| صادرات کالا (میلیون دلار) | ۲۱۴٬۰۰۰ | ۳۰۲۰۰۰ | ۳۴۹٬۰۰۰ | ۳۷۹٬۰۰۰ | ۳۶۰٬۰۰۰ |
| واردات خدمات (میلیون دلار) | ۴۱٬۳۳۷ | ۵۵٬۷۰۲ | ۶۲٬۳۰۱ | ۶۶٬۴۱۳ | ۷۰٬۲۷۹ |
| صادرات خدمات (میلیون دلار) | ۱۱٬۰۲۸ | ۱۲٬۰۶۳ | ۱۵٬۲۷۶ | ۱۷٬۳۴۵ | ۱۹٬۷۶۹ |
| واردات کالا و خدمات (تغییر سالانه٪) | ۲٫۱ | ۱۸٫۸ | ۵٫۲ | ۶٫۵ | ۶٫۱ |
| صادرات کالا و خدمات (تغییر سالانه٪) | ۲٫۵ | ۲۰٫۷ | ۱۷٫۰ | ۴٫۵ | ۸٫۲ |
| واردات کالا و خدمات (در درصد تولید ناخالص داخلی) | ۷۲٫۲ | ۷۲٫۳ | ۷۵٫۳ | ۷۶٫۸ | ۷۷٫۹ |
| صادرات کالا و خدمات (در درصد تولید ناخالص داخلی) | ۷۸٫۸ | ۹۰٫۳ | ۱۰۰٫۶ | ۱۰۱٫۳ | ۹۸٫۰ |
در سال ۲۰۱۴، امارات متحده عربی موفق به صادرات ۳۸۰٫۴ میلیارد دلار تحت تسلط چهار محصول نفت و روغن‌های حاصل از قیر ...[پیوند مرده] (19.8%) الماس، یا نه کار می‌کرد، اما نصب شده‌است...[پیوند مرده] (3.4%) طلا ، شامل طلا اندود شده با پلاتین ، پاشیده نشده ...[پیوند مرده] (3.2%) محصولات جواهرات و قطعات آن ، از ...[پیوند مرده] (۲٫۸٪). در همان سال، امارات متحده عربی ۲۹۸٫۶ میلیارد دلار وارد کرد که تحت سلطه پنج کشور چین (۷٫۴٪)، ایالات متحده (۶٫۴٪)، هند (۵٫۸٪)، آلمان (۳٫۹٪)، ژاپن (۳٫۵٪) است.
از یک سو، امارات متحده عربی در سال ۲۰۱۳ موفق به صادرات ۱۷ میلیارد دلار بواسطه مسافرت (۶۷٫۱۳٪)، حمل و نقل (۲۸٫۱۳٪)، خدمات دولتی (۴٫۷۴٪) شد. از طرف دیگر، ۶۳٫۹ میلیارد دلار خدمات وارداتی شامل حمل و نقل (۷۰٫۶۸٪)، مسافرت (۲۷٫۷۰٪) و خدمات دولتی (۱٫۶۲٪) وارد کرده‌است.
منابع انسانی و اشتغال

مهاجرت ابتکاری از دولت امارات متحده عربی برای استخدام تعداد بیشتری از اتباع به روشی کارآمد در بخش‌های دولتی و خصوصی است. در حالی که این برنامه بیش از یک دهه است که در حال اجرا است و می‌توان نتایج آن را در بخش دولتی مشاهده کرد، اما بخش خصوصی هنوز هم با شهروندان تنها %۰٫۳۴ درصد از نیروی کار بخش خصوصی را پشت سر می‌گذارد.
در حالی که توافق کلی در مورد اهمیت مهاجرت به دلایل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی وجود دارد، در مورد تأثیر بومی سازی بر کارایی سازمانی نیز اختلاف نظر وجود دارد. هنوز مشخص نیست که آیا و تا چه میزان اشتغال اتباع برای MNEهایی که در خاور میانه کار می‌کنند بازده ایجاد می‌کند. هشدارهای تحقیقاتی اخیر مبنی بر این است که بومی سازی همیشه برای شرکتهایی که در منطقه فعالیت می‌کنند سودمند نیست و اثربخشی آن به تعدادی از عوامل احتمالی بستگی دارد.
در دسامبر ۲۰۰۹، با این وجود، تأثیر مثبت شهروندان امارات متحده عربی در محیط کار در مقاله ای با استناد به یک مطالعه هنوز منتشر نشده مشخص شد. این مزیت استفاده از شبکه‌های درون ساختارهای قدرت در حال تحول است.
با این حال، به‌طور کلی، جذب در بخش خصوصی صرف نظر از سرمایه‌گذاری‌های قابل توجه در آموزش و پرورش، که به سطح رکورد رسیده‌اند. سطح آموزش اکنون به ۲۲٫۵٪ - یا ۲٫۶ میلیارد دلار - از کل بودجه برنامه‌ریزی شده برای سال ۲۰۱۰ رسیده‌است، ابتکارات متعدد دولتی به‌طور فعال در تلاش است با کمک به آموزش هر کس از ترک تحصیلان دبیرستانی به فارغ‌التحصیل شدن آنها در تعداد زیادی از مهارت‌های مورد نیاز برای محیط کار - اساساً غربی - عمل کند، این ابتکارات امارات متحده عربی شامل، ENDP یا شورای Tawteen ابوظبی می‌شود.
قوانین ضد تبعیض بسیار کمی در رابطه با مسائل مربوط به کار وجود دارد به طوریکه اماراتی‌ها - و سایر اتباع شورای همکاری خلیج - در هنگام اشتغال ترجیح داده می‌شوند. به‌طور کلی ایجاد اتحادیه‌ها ممنوع است و به کارگرانی که مشکلی در کار دارند توصیه می‌شود به جای اعتراض یا امتناع از کار، با وزارت کار در تماس باشند. کارمندان مهاجر غالباً از امنیت ضعیف در محل کار و دستمزد براساس ملیت شکایت دارند، گرچه این مسئله به آرامی مورد توجه قرار می‌گیرد.
بنیاد امارات برای امور بشردوستانه فراتر از حمایت مستقیم از طرحهای آموزشی، بودجه تحقیقاتی اصلی را برای ابتکار در امارات از طریق کمک‌های مالی تحقیقاتی رقابتی فراهم می‌کند که به دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه امارات متحده عربی یا مدرسه دولتی دبی امکان ساخت و پخش تخصص در این زمینه را می‌دهد.
دانشگاهیانی که بر روی جنبه‌های مختلف اماراتیزاسیون کار می‌کنند شامل پاول دایر [۱۲] و ناتاشا ریج از دانشکده دولتی دبی، اینگو فورستلنچنر [۱۳] از دانشگاه امارات متحده عربی، کاسیم رنداره از دانشگاه بریتانیا در دبی و پل نوگلینگر از FHWien هستند.
در سال ۲۰۲۰، اقتصاد امارات متحده عربی در برابر همه‌گیری COVID-19 آسیب‌پذیر شد و شاهد خاموشی اقتصادی بود. در بین امارات، دبی با شرایط شدیدتری روبرو بود، تا جایی که کارگران مهاجران بیکار مانده‌اند. هزاران بریتانیایی که در این شهر کار می‌کنند، شروع به فروش دارایی‌های خود برای جمع‌آوری پول کردند، زیرا مقررات سخت ویزا، آنها را وادار به بازگشت به انگلستان کرد.
سرمایه‌گذاری

سرمایه‌گذاری بازار سهام شرکت‌های پذیرفته شده در امارات ۱۰۹٫۹ میلیارد دلار توسط بلومبرگ در اکتبر ۲۰۱۲ ارزش گذاری شده‌است.
سرمایه‌گذاری > سرمایه‌گذاری خارجی

یک مؤسسه سرمایه‌گذاری به دست دولت برای ارتقاء مدیریت سرمایه‌گذاری‌های امارات در خارج از کشور ایجاد شده‌است:
سرمایه‌گذاری ابوظبی (ADIA)
شورای سرمایه‌گذاری ابوظبی (ADIC)
شرکت توسعه مبارک (MDC)
شرکت سرمایه‌گذاری بین‌المللی نفت (IPIC)
دبی جهان
پایتخت بین‌المللی دبی (DIC)
-کد مدیریت شرکت

سازمان بورس و اوراق بهادار (SCA) آیین‌نامه جدید حاکمیت شرکتی (کد مدیریت شرکت‌ها) را ایجاد کرد که درمورد همه شرکت‌ها و موسسات سهامی که اوراق بهادار آنها در بازار مالی دبی (DFM) و بورس اوراق بهادار ابوظبی (ADX) درج شده‌ است، که در ۲۰۰۹ اعمال می‌شود.
بانکداری

در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۰، آژانس رتبه‌بندی مودی چشم‌انداز خود را در مورد ۸ بانک در امارات متحده عربی از پایدار به منفی تغییر داد. این تغییر به دلیل «تضعیف احتمالی مواد بالقده در نمایه‌های اعتباری مستقل آنها» بود، جایی که اقتصاد امارات در میان همه‌گیری‌های COVID-19 و قیمت پایین نفت با چالش‌های دیگری روبرو بود. این هشت بانک شامل بانک تجاری ابوظبی، NBD امارات، بانک HSBC خاورمیانه، بانک اسلامی دبی، بانک اسلامی ابوظبی، بانک ملی فجیره، بانک ملی راس الخیمه و بانک مشرق  است.
رتبه‌بندی‌های فیچ در گزارش ۲۲ ژوئن سال ۲۰۲۰ پیش‌بینی کرد که نمایه‌های اعتباری مستقل بانک‌های مستقر در امارات متحده عربی احتمالاً در سال بعد به دلیل بحران مالی ناشی از بیماری همه گیر و مخرب کورونا ویروس و سقوط قیمت نفت تضعیف می‌شود. طبق گزارش فیچ، علی‌رغم اجرای اقدامات به موقع برای حمایت از اقتصاد، سودآوری بانک‌ها در امارات مستعد رسیدن به درآمد غیرانتفاعی پایین‌تر است که با افزایش حجم سود تجاری کنترل شده و نرخ بازپرداخت وام کاهش می‌یابد. علاوه بر این ، انتظار می‌رود به دنبال تأثیر غیرقابل تحمل رکود اقتصادی که همه وام گیرندگان قادر به تحمل آن نیستند، کیفیت دارایی نیز تضعیف شود.
مشاور املاک

پیشرفت در بخش املاک و مستغلات و زیرساخت‌ها طی یک سال اخیر باعث شده‌است تا کشور به یک مقصد گردشگری جهانی تبدیل شود. سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی امارات از ۳ درصد در اواسط دهه ۱۹۹۰ به بیش از ۱۶٫۵ درصد در پایان سال ۲۰۱۰ افزایش یافته‌است. این روند با سرمایه‌گذاری‌های عظیم مردم در پروژه‌های گردشگری (۴۷ میلیارد دلار در سال) انجام می‌شود که عمدتاً برای هزینه‌های فرودگاه‌ها، افزایش ظرفیت آنها، راه اندازی فرودگاه‌ها و بنادر جدید انجام می‌شود.
بخش املاک و مستغلات تأثیر مثبتی در توسعه، فرصت‌های شغلی، سرمایه‌گذاری و گردشگری دارند زیرا پروژه‌های املاک برای تأمین نیازهای بازار و افزایش تقاضای مسکن و واحدهای تجاری به‌ویژه در دبی و ابوظبی آغاز شد. امارات متحده عربی دارای ۱۸ هتل تور از (۱۵۵ تا ۱۵۰ متر ارتفاع) در سراسر جهان است. این امر باعث می‌شود امارات متحده عربی با برگزاری چنین تورهایی پس از چین و آمریکا در سال ۲۰۱۴ جایگاه سوم را از آن خود کند. این ساختمان‌ها از جمله جاذبه‌های امارات برای گردشگران به‌شمار می‌روند. دبی ایده‌های خیره کننده ای را در ساخت و طراحی این تورهای بلند اتخاذ کرده‌است.
توسعه در بخش املاک و مستغلات و توسعه زیرساخت‌ها در سالهای اخیر در امارات متحده عربی باعث شده‌است تا این کشور به عنوان یک مقصد گردشگری جهانی شناخته شود؛ بنابراین سهم جهانگردی در تولید ناخالص داخلی امارات از ۳ درصد در اواسط دهه ۱۹۹۰ به بیش از ۱۶/۵ درصد در پایان سال ۲۰۱۰ افزایش یافته‌است. این روند با سرمایه‌گذاری‌های بزرگ دولتی در پروژه‌های توریستی (۴۷ میلیارد دلار در سال) انجام می‌شود که عمدتاً برای هزینه‌های فرودگاه‌ها، افزایش ظرفیت آنها، راه اندازی فرودگاه‌ها و بنادر جدید انجام می‌شود.
امارات متحده عربی حدود ۳۷٪ از صنایع نفت و گاز منطقه، صنایع شیمیایی، انرژی و آب و پروژه‌های زباله را در اختیار دارد. دولت امارات متحده عربی سرمایه‌های عظیمی را در پروژه‌های گردشگری و املاک و مستغلات، به ویژه در ابوظبی و دبی تزریق کرده‌است. جزیره آل سعدیات در ابوظبی و برج خلیفه در دبی، بلندترین برج جهان، مرکز جهانی در نزدیکی «جبل علی» نقاط عطفی است که موجب توجه به این نقاط شده‌است. امارات متحده عربی نشان داده‌است که از این مکان می‌توان به عنوان یک مکان گردشگری جهانی اشاره کرد. براساس گزارش رقابت جهانی امارات در سال ۲۰۱۳–۲۰۱۴، از نظر کیفیت زیر ساختها رتبه چهارم در سراسر جهان را دارد.
مشاور املاک > پروژه‌های املاک و مستغلات

بعضی از پروژه‌های مهم املاک و مستغلات عبارتند از:
برج خلیفه
برج نهر
Ranches عربی
شهر محمد بن رشید
شهر شگفتی‌های فالکون
شهر بین‌المللی
دبی مارینا
اقامتگاه ساحل جمیرا
برجهای دریاچه جمیرا (JLT)
البراری دبی
خلیج تجارت
دبی هیلز
دبی جنوبی
پیاده‌روی شهر / پیاده‌روی
الفرجان
شهر ورزشی دبی
استودیوی دبی سیتی
شهر دبی موتور
جزیره سادیات
جهان، نخل‌ها و نخل‌ها (جزایر مصنوعی)
باغ معجزه دبی، بزرگ‌ترین باغ گل طبیعی جهان.
شهر مسدر، کربن صفر، زباله صفر شهر.
جزیره یاس، در ابوظبی، دارای جاذبه‌هایی مانند Ferrari World،
یاس مارینا
جزیره فالکن، در راس الخیمه
جزیره ال دانا، جزیره فجیره مصنوعی
مراکز مالی

از مهم‌ترین مراکز مالی امارات می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
مرکز مالی بین‌المللی دبی (DIFC)، منطقه آزاد اقتصادی مالی مستقر در دبی
بازار جهانی ابوظبی (ADGM)، یک مرکز مالی بین‌المللی است که در جزیره ال ماریا واقع شده‌است
تأثیر کووید-۱۹ > امارات به‌طور کلی

در نتیجه کووید-۱۹، اقتصاد امارات متحده عربی ۶٫۱ درصد در سال ۲۰۲۰ کوچکتر شد. تراز حساب این کشور به دلیل عملکرد ضعیف صادرات هیدروکربنی و غیرهیدروکربنی از ۸٫۵ درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۱۹ به شش درصد در سال ۲۰۲۰ کاهش یافت که البته کاهش واردات از شدت تأثیر آن کاست.
در اواخر سال ۲۰۲۱، اعلام شد از آنجا که دومین اقتصاد بزرگ عربی در حال پشت سر گذاشتن همه‌گیری کووید-۱۹ است انتظار می‌رود دارایی‌های بانکی امارات بین ۸ تا ۱۰ درصد در سال ۲۰۲۲ رشد کند. همچنین اعلام شد که اقتصاد امارات متحده عربی ممکن است با سرعتی سریعتر از نرخ پیش‌بینی شده رشد کند و در سال ۲۰۲۲ به ۴٫۶ درصد برسد.
یادداشت

↑  the UAE federal budget does not account for emirate-level spending in Abu Dhabi and Dubai
تصویر گرافیکی از صادرات محصول امارات در دسته‌بندی‌های رنگی (۲۰۱۷)
صادرات اماراتی در سال ۲۰۰۶
دو کارگر یقه آبی جنوب شرقی آسیا در حال نمایش تصویری با برج خلیفه در پس زمینه هستند.
مرکز مالی بین‌المللی دبی
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۹

فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۸۹
محل گامبادنه قدیم

| محل گامبادنه قدیم | محل گامبادنه قدیم |
| --- | --- |
نام: محل گامبادنه قدیم
کشور: ایران
شهرستان: کرمانشاه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
دیرینگی: دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ شهریور ۱۳۱۰
محل گامبادنه قدیم مربوط به دوره ساسانیان است و در کرمانشاه، بلوار طاق‌بستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسین محقق بانکی

| حسین محقق بانکی | حسین محقق بانکی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی: نماینده مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۰ تهران، ایران
پیشه: فهرست نمایندگان دوره دوم مجلس شورای اسلامی
حسین محقق بانکی سیاستمدار، نماینده سابق دورهٔ دوم مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخابیه شهرستان کرج بود.
فهرست فرودگاه‌های پرو

این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های پرو است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
محمد علیپور

| محمد علیپور دراباد | محمد علیپور دراباد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۱ (۶۲ سال) مراغه
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی
شناخته‌شده برای: ورزشی، نفتی
آثار برجسته: مدیر عامل تراکتور، و رئیس هیئت مدیره باشگاه نفت تهران، عضو سابق هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس، مشاور ارشد مدیرعامل و هیئت مدیره شرکت نفت، مشاور ارشد مدیرعامل شرکت مهندسی و توسعه نفت ایران، مشاور وزیر نفت، رئیس روابط عمومی و هیئت فوتبال شرکت نفت، نماینده شرکت بازرگانی نفت ایران در ترکیه
محمد علیپور دراباد (زادهٔ ۱۳۴۱ در مراغه) از مدیران ورزشی در ایران است. وی مدیرعامل سابق باشگاه فوتبال تراکتور است. او سوابق مدیریتی مختلفی در این زمینه از سال ۱۳۶۴ تا کنون داشته‌است. او به مدت ۱۰ سال رئیس سازمان فوتبال و رئیس هیئت فوتبال شرکت ملی نفت ایران و عضویت در هیئت‌مدیره باشگاه نفت تهران را در کارنامهٔ خود دارد.
در دوران مدیریت او تیم نفت تهران توانست در آن زمان به افتخارات زیادی از جمله مهم‌ترین آن‌ها قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایران ۹۶–۱۳۹۵، نایب قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران ۹۴–۱۳۹۳، صعود به یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۹۴–۹۵ و چندین دوره قرار گرفتن در آستانهٔ فتح لیگ برتر خلیج فارس و قهرمانی در این مسابقات، دست یابد.
همچنین از سوابق علیپور علاوه بر مدیریت نفت تهران می‌توان به عضویت در هیئت‌مدیره باشگاه پرسپولیس در زمان ریاست محلوجی اشاره نمود که مسئولیت‌های مهم نفتی در دهه ۸۰ و ۹۰ در بخشهای مختلف وزارت نفت و مدیرعاملی شرکت نفت دفتر ترکیه و همکاری با دفتر نفت سوریه باعث شد تا نتواند تمام وقت در ورزش فعالیت کند.
محمد کیافر

| محمد کیانفر | محمد کیانفر |
| --- | --- |
 نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی:  نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتی: میانه 
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۰ میانه، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح طلب
محل تحصیل: دانش‌آموخته فوق‌لیسانس مدیریت دولتی
پیشه: سیاستمدار
محمد کیافر (زادهٔ ۱۳۳۰ در میانه) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ میانه در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
لژیونر

نمونه شبیه‌سازی شده از پوشش لژیونرها
لژیونرها (به فرانسوی: Légionnaire)(در لاتین: legionarius، جمع legionarii) سربازان کارکشته لژیون‌های ارتش روم بودند. این سربازان در کنار گروه‌های کمکی و سواره‌نظام، سرزمین‌ها را در اواخر دوران جمهوری روم و سپس امپراتوری، تسخیر و از آن‌ها در برابر حملات دشمنان دفاع می‌کردند. آنان دستهٔ به‌خصوصی از سربازان روم بودند که همیشه در جنگ‌ها وظیفهٔ طلایه‌دار را داشتند و در خط‌مقدم واقع می‌شدند و برای نزدیک به شش قرن حافط مرزهای جمهوری روم و امپراتوری روم بودند.
لژیونرهای رومی از شهروندان رومی زیر ۴۵ سال استخدام می‌شدند. در ابتدا آن‌ها بیشتر از ایتالیای روم بودند، اما با گذشت زمان بیشتری آن‌ها از استان‌ها جذب می‌شدند. با انتقال لژیونرها به استان‌های تازه تسخیر شده، آن‌ها به رومی‌سازی جمعیت بومی و ادغام مناطق مختلف امپراتوری روم در یک سیاست کمک می‌کردند. لژیونرها علاوه بر جنگ، بسیاری از زیرساخت‌های امپراتوری روم مانند دیوارها، پل‌ها و جاده‌ها را ایجاد می‌کردند و به عنوان یک نیروی پلیس در استان‌ها خدمت کردند. آن‌ها برای ۲۵ سال خدمت در لژیون ثبت نام می‌کردند و در هنگام بازنشستگی یک قطعه زمین یا پولی معادل آن را دریافت می‌کردند و اغلب به عضوی برجسته از جامعه تبدیل می‌شدند.
لژیونر کلمه‌ای فرانسوی است و به‌طور کلی به بازیکنانی گفته می‌شد که در باشگاه‌هایی به جز باشگاه‌های کشور خود بازی می‌کنند.
سلاح‌های لژیون

اسلحهٔ لژیون‌ها یکی از سنگین‌ترین اسلحهٔ زمان خود بود و چون بنابر مقتضیات جنگ اسلحهٔ سنگین به‌تنهایی نمی‌تواند وظایف خود را انجام دهد، یک‌دسته از سربازان را با اسلحه‌های سبک در داخل لژیون‌ها جای‌می‌دادند که به‌سرعت بتوانند از لژیون‌ها جداشده و به‌سرعت برگردند و به لژیون بپیوندند؛ اینان وظیفهٔ پیشقراول و مخبر را داشتند. به‌علاوه، در معیت لژیون یک گروهان سرباز فلاخن‌انداز و یک اسواران متصدی حمل‌ونقل در حرکت بودند که در مواقع عقب‌نشینی دشمن را تعقیب می‌کردند و بدین‌وسیله غلبه را تکمیل می‌کردند.
لژیون‌ها از سلاح‌های متفاوتی استفاده می‌کردند که به اقتضای شرایط از آنها بهره می‌جستند.
هستا(hasta): نوعی نیزه که قبل از درگیری نزدیک به سوی دشمن پرت می‌شد.
پیلوم(pilum): نوعی نیزه پیشرفته تر از هستا که برد بلندتری داشته.
گلادیوس: شمشیر دولبه رومی بود که لژیون‌ها در نبرد تن به تن استفاده می‌کردند.
سپرمستطیل شکل: این سپر بهترین پوشش را برای لژیون‌ها فراهم می‌کرد و با این سلاح می‌توانستند فرم آرکتستودو را اجرا کنند که نوعی دیوار دفاعی در برابر تیرهای دشمنان بود. معروف‌ترین استفاده از این فرم علیه سربازان اشکانی بود که البته چندان مثمر ثمر واقع نشد و رومی‌ها در نبرد حران پیروزی را واگذار کردند.
تاریخچه > شروع: اصلاحات ماریوس

وقتی گایوس ماریوس در ۱۰۸ قبل از میلاد کنسول شد، روم با ژوگورتا پادشاه نومیدیا در جنگ بود و نیاز به نیروی انسانی بیشتر داشت. ماریوس الزامات دارایی را که برای واجد شرایط بودن رومی‌ها به ارتش استفاده می‌شد، از بین برد و اجازه داد هر شهروند رومی لژیونر شود. پس از جنگ، ماریوس به دنبال حرفه ای سازی و استانداردسازی لژیونر رومی رفت. او آموزش سربازان را بسیار بالا برد و به‌طور یکنواخت آنها را مسلح کرد. روم صاحب نیروی مسلحی شد که دیگر در هر کارزاری نیاز به جمع‌آوری نیرو نبود. او همچنین مزایای بازنشستگی مانند زمین یا پرداخت پولی را به سربازان خود داد، با این حال، از آنجا که لژیونرها به دنبال جوایز و مزایای ژنرال‌های خود بودند، آنها خیلی زود به جای سنای روم به ژنرال‌ها وفادار شدند. این امر در نهایت منجر به پایان جمهوری روم خواهد شد.
تاریخچه > زوال

از زمان سلطنت سپتیموس سوروس به بعد، لژیونر رومی به تدریج برتری خود را از دست داد. دلایل متعددی برای این کاهش وجود داشت، اما همه به تخریب تدریجی وفاداری و/یا نظم و انضباط اشاره داشتند. سپتیموس سِروس، شاید ناخواسته، هنگامی که لژیونرهای خود را با پرداخت پول و کمک‌های خیرخواهانه مجذوب کرد، این زوال را آغاز کرد، این کار با این تشخیص انجام می‌گرفت که می‌فهمید آنها کلید او برای شاهنشاهی و ماندن بودند. با این حال، این برای نظم لژیونرها مضر افتاد، چه که آنها انتظار داشتند پاداشهای بیشتری از امپراتوران خود دریافت کنند.
در زمان کاراکالا، جانشین سپتیمیوس سیوروس، همه آزادگان امپراتوری روم شهروند روم شدند. تمایز بین نیروهای کمکی و لژیونرها به‌طور مؤثر پاک شد.
همزمان با گسترش مداوم ارتش روم، کاهش کیفیت لژیونر رومی بیشتر عیان می‌شد.
در طول بحران قرن سوم، با تحریکات و تهدیداتی که در مرزهای طولانی امپراتوری روم بود، ارتش متحرک‌تری لازم شد. به همین ترتیب، سواره نظام برای پاسخگویی به چالش‌های مختلف امپراتوری ضروری شد. به همین دلیل، پیاده‌نظام سنگین روم بیشتر از سلطه محو شد. تا قرن چهارم پیاده‌نظام روم فاقد زره بدنه لژیونر کلاسیک بود و از دارت استفاده می‌کرد تا ستون پیشینیان.
بازسازی دسته ای از لژیون‌ها
سپری که در روم باستان توسط ایتالیایی‌ها استفاده می‌شد.
صدا و سیمای خلیج فارس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: ایران
گستره پخش: آسیا
ستاد: بندرعباس
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): فارسی
فرمت تصویر: SDTV
مالکیت: مالکیت
مالک: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(IRIB)
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۹ مرداد ۱۳۸۰
پیوندها: پیوندها
وبگاه: http://khalijefars.irib.ir
دسترسی: دسترسی
ماهواره‌ای: ماهواره‌ای
اینتل‌ست ۳۹: ۱۱۰۰۸ عمودی ۳۵۰۰
بدر ۵: ۱۲۲۶۵ افقی ۳۰۰۰۰
رسانه جاری: رسانه جاری
http://www1.live.irib.ir: http://www1.live.irib.ir
 :  
صدا و سیمای خلیج فارس (هرمزگان) یکی از مراکز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در شهر بندرعباس فعالیت می‌کند.
تاریخچه

صدا و سیمای مرکز خلیج‌فارس پس از ارومیه دومین مرکز شهرستانی کشور است که در نیمه دوم سال ۱۳۴۷ رسماً افتتاح و با یک فرستنده تلویزیونی ۵۰ واتی کار خود را آغاز کرد، ۵ ماه بعد در فروردین ۱۳۴۸ با نصب یک فرستنده یک کیلو واتی فعالیت رادیویی مرکز خلیج‌فارس نیز آغاز شد.
شبکه خلیج فارس

مقالهٔ اصلی: شبکه خلیج فارس
رادیو بندرعباس

رادیوی مرکز خلیج‌فارس در آغاز کار، روزانه ۷ ساعت برنامه پخش می‌کرد و برخی از برنامه‌ها تولید محلی بودند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی صدای مرکز خلیج‌فارس تا مدتی تولید محلی نداشت و به تقویت برنامه‌های شبکه سراسری می‌پرداخت. تنها اخبار استان و اطلاعیه‌ها به‌طور مستمر تهیه و پخش می‌گردید. از سال ۱۳۵۸ مرکز مجدداً تولیدات محلی خود را شروع کرد به‌طوری‌که در آن سال بیش از ۵۰ ساعت تولید محلی در کارنامه مرکز ثبت گردیده‌است. پس از آن شاهد سیر صعودی تولیدات محلی صدای مرکز می‌باشیم. راه‌اندازی شبکه استانی صدای مرکز خلیج‌فارس با پخش روزانه ۱۴ ساعت برنامه در هشتم مرداد ۱۳۷۶ از مهم‌ترین دستاوردهای مرکز است.