stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توکویاما
سومو

در سوموی حرفه‌ای، توکویاما توسط انجمن سوموی ژاپن برای کوتاه کردن و آماده‌سازی موی کشتی‌گیران استخدام می‌شوند که سپس به سبک چونماگه آراسته می‌شود. به‌طور تاریخی، کشتی‌گیران برای آراستن موهای خود به آرایشگاه‌های عمومی می‌رفتند. با این حال، در عصر میجی، آرایشگران سنتی به تدریج ناپدید شدند زیرا مدل‌های موی غربی مد روز شدند. برای ادامه آراستن موی کشتی‌گیرانی که سنت پوشیدن موی چونماگه را حفظ کرده بودند، توکویاما برای مدتی از تئاترهای کابوکی به‌طور موقت قرض گرفته می‌شدند تا در طول مسابقات به کشتی‌گیران خدمت کنند. در نهایت، توکویاما به بخشی اساسی از سوموی حرفه‌ای تبدیل شدند و به‌طور خاص برای آراستن موی کشتی‌گیران آموزش دیدند.
امروزه، انجمن سوموی ژاپن توکویاما را استخدام می‌کند و آن‌ها را بر اساس تجربه و مهارت رتبه‌بندی می‌کند. حدود ۵۰ توکویاما به‌طور دائم توسط انجمن سومو استخدام می‌شوند، اما موقعیت‌های جدیدی می‌توانند ایجاد شوند اگر اصطبل بیش از ۱۲ کشتی‌گیر داشته باشد و آرایشگری نداشته باشد. کارآموزان، همه مردان بین ۱۵ تا ۱۹ سال، به یک اصطبل سومو مانند دیگر پرسنل از جمله گیوجی (داور) یا یوبیداشی (خدمه) متصل می‌شوند. اصطبل‌هایی که توکویامای خود را ندارند می‌توانند از آرایشگران دیگر اصطبل‌هایی که متعلق به همان ایچیمون (قبیله) هستند، استفاده کنند تا موی کشتی‌گیرانشان را آراسته کنند. هر توکویاما حرفه‌اش را از یک عضو ارشد یادمی‌گیرد. اگرا فراد توکویاما آرایشگر با تجربه‌تری نداشته باشد، یک آرایشگر از همان ایچیمون کارآموزی را به عهده می‌گیرد. توکویاما باید حداقل هفت سال آموزش ببیند قبل از اینکه بتواند به تنهایی کار کند. فقط ارشدترین توکویاماها مجاز به آماده‌سازی اویچونماژ، تاپ‌ناتی به شکل برگ جینکو که کشتی‌گیران رتبه‌بندی شده سکیتوری در مسابقات و سایر مناسبت‌های رسمی می‌پوشند، هستند. این معمولاً فقط پس از ده سال تجربه رخ می‌دهد.
توکویاما در یک سیستم سلسله مراتبی تقسیم می‌شوند که برخلاف گیوجی و یوبیداشی نام‌های تقسیمات سومو را دنبال نمی‌کند. مبتدیان از کلاس پنجم (گوتو) شروع می‌کنند و بر اساس سال‌های خدمت و مهارت‌هایشان تا کلاس اول (ایتو) ترفیع می‌یابند. توکویاما تا زمانی که به درجه کلاس دوم (نیتو) ترفیع نیابند، به عنوان صنعتگران واجد شرایط (شیکاکوشا) در نظر گرفته نمی‌شوند. ترفیع به کلاس سوم حدود ۱۰ سال، ترفیع به کلاس دوم و اول به ترتیب حدود ۲۰ و ۳۰ سال زمان می‌برد.
هنگامی که به کلاس دوم ترفیع می‌یابند، توکویاما حقوق بالاتر و پاداش در طول مسابقات دریافت می‌کنند. وقتی به کلاس اول رسیده و مهارت استثنایی خود را نشان داده‌اند، توکویاما می‌تواند به کلاس ویژه (توکوتو) توکویاما صعود کند. ترفیع به این رتبه دارای پیش‌نیازهای بسیار سختی است و توکویاما باید حدود ۴۵ سال خدمت کرده و «استعدادهای عالی» را نشان داده باشد.
معمولاً حداکثر دو توکویاما در این رتبه وجود دارد، اگرچه سه توکویامای کلاس ویژه در سال ۲۰۱۹ (توکوهاچی، توکوماتسو و توکویودو) همزمان وجود داشتند. توکویامای کلاس ویژه تنها کسانی هستند که مجاز به آرایش تاپ‌نات یک یوکوزونا، کشتی‌گیر سوموی رتبه بالاتر، هستند. توکویاما به بازنشستگی اجباری در سن ۶۵ سالگی مشمول می‌شوند.
سبک‌دهی به مو

بسته به محیطی که در آن کار می‌کنند، توکویاما (آرایشگران سنتی ژاپنی) ممکن است از ابزارهای کاملاً سنتی استفاده کنند، در حالی که برخی دیگر آزادی بیشتری دارند و از ابزارهای مدرن نیز استفاده می‌کنند. بدون توجه به محیط حرفه‌ای خود، همهٔ توکویاما از یک پماد ویژه به نام بینزوکه (یا بین‌سکه) استفاده می‌کنند که به دلیل استحکام خود مشهور است و برای مدل‌های موی پیچیده ایده‌آل است.در ورزش سومو، توکویاما تنها از بینزوکه‌ای استفاده می‌کنند که توسط شرکتی در منطقه ادگاوا، توکیو تولید شده است.در بونراکو، توکویاما می‌توانند بیشترین استفاده را از ابزارهای مدرن در آرایش مو ببرند، از جمله اسپری مو و سشوار.با این حال، آن‌ها نمی‌توانند از روغن در پوشش سر عروسک استفاده کنند، زیرا سر عروسک‌ها که از چوب سرو ساخته شده‌اند، در زمان ترمیم و هنگام اعمال رنگدانه‌ها چسبندگی خود را از دست می‌دهند.
در هر دو هنر سومو و کابوکی، توکویاما از دو نوع روغن (به نام‌های سوکیو و چونری) که به‌طور خاص برای ساخت کلاه‌گیس تولید شده‌اند، استفاده می‌کنند.در سومو، توکویاما از پماد سوکیو استفاده می‌کنند که به صورت سنتی از کلزا، موم ژاپنی و عطر وانیل تهیه شده است. این پماد دارای بوی متمایزی است که با حرفه سومو مرتبط است.
کابوکی توکویاما با کلاه گیس‌های مختلف در پشت صحنه تئاتر سنتی
سکیواک سابق فوسانیشیکی در سال ۱۹۶۱ موهای خود را اصلاح کرد
تیموتی ایوانس

| تیموتی جان ایوانس | تیموتی جان ایوانس |
| --- | --- |
تیموتی ایوانس (در وسط) در حال انتقال توسط پلیس از پدینگتون به اداره پلیس ناتینگ هیل: تیموتی ایوانس (در وسط) در حال انتقال توسط پلیس از پدینگتون به اداره پلیس ناتینگ هیل
زادهٔ: ۲۰ نوامبر ۱۹۲۴ Merthyr Tydfil, Glamorgan
درگذشت: ۹ مارس ۱۹۵۰ (۲۵ سال) HMP Pentonville, لندن
ملیت: انگلیسی
پیشه: راننده کامیون
شناخته‌شده برای: اعدام اشتباهی به اتهام قتل همسر جوان و دختر سیزده‌ماهه‌اش.
تیموتی جان ایوانس (به انگلیسی: Timothy John Evans) (زاده ۲۰ نوامبر ۱۹۲۴ - اعدام شده در ۹ مارس ۱۹۵۰) مردی از اهالی ولز بود که به قتل همسر جوان و دختر خردسالش در خانه‌اش در شهر لندن متهم شد. او را در ژانویه ۱۹۵۰ محاکمه و به مرگ با طناب دار محکوم کردند. در طول محاکمه، او اتهام قتل دختر و همسرش را نپذیرفت و همسایه طبقه پایینش، جان کریستی را مسئول قتل‌ها دانست. سه سال پس از اعدام تیموتی ایوانس، دریافتند که جان کریستی قاتلی زنجیره‌ای بوده و زن‌های دیگری را نیز در همان خانه به قتل رسانده‌است. پیش از اعدام، جان کریستی به قتل خانم ایوانس اعتراف کرد و پژوهش‌های رسمی بعدی نشان داد که کودک خردسال خانواده را نیز او کشته‌است و چنین مشخص شد که تیموتی ایوانس بیگناه بوده و به اشتباه اعدام شده‌است.
این مورد ستیزه بسیاری را دربرداشته و یکی از بزرگترین اشتباهات دستگاه‌های قضایی بوده‌است. این مورد و نیز اشتباهات مربوط به درک بنتلی و روث الیس نقش مهمی در برانداختن قانون اعدام در انگلستان در سال ۱۹۶۵ داشتند.
دوران ازدواج

ایوانس با بریل سوزانا تورلی در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۷ ازدواج کرد و پس از مدتی زندگی در منزل پدری‌اش با همسرش به آپارتمان بالایی خانه‌ای در محله ناتینگ هیل لندن رفتند. همسایه پایینی آن‌ها جان کریستی، کارمند اداره پست و نیروی داوطلب پیشین پلیس به همراه همسرش اتل کریستی بودند. دختر ایوانس در ۱۰ اکتبر ۱۹۴۸ به دنیا آمد.
زندگی آن‌ها با دعواهای بسیار همراه بود چون همسرش خانه‌داری را درست بلد نبود و درآمد شوهرش را نیز به درستی خرج نمی‌کرد. تیموتی به مصرف الکل نیز روی آورد که به از بین رفتن پولش و نیز از دست دادن کنترلش منجر میشد. صدای دعوای آن‌ها به قدری بلند بود که همسایه می‌شنیدند و دعوای فیزیکی آن‌ها نیز چندین شاهد داشت. در اواخر ۱۹۴۹، بریل فهمید که دوباره حامله شده و به خاطر مشکل مالیشان به سقط جنین فکر می‌کرد. پس از مخالفت‌های زیاد بالاخره تیموتی به این کار راضی شد.
رخدادهای منجر به دستگیری تیموتی

چند هفته بعد در ۳۰ نوامبر ۱۹۴۹،ایوانس به اداره پلیس رفته و خبر مرگ غیرمعمول زنش را می‌دهد. او اعتراف می‌کند که به صورت اتفاقی با دادن محتوایی در یک بطری که برای سقط جنین زنش از مردی گرفته باعث کشتن او شده‌است. او می‌گوید که پس از مرگ زنش جسدش را در یک مجاری فاضلاب در همان نزدیکی انداخته و پس از مطمئن شدن از اینکه دخترش، جرالدین، کسی را برای مراقبت دارد به ولز رفته‌است. مأموران پلیس پس از بازرسی فاضلاب جسدی پیدا نکردند.
او در پرسش‌های بعدی داستان خود را عوض کرده و گفت که کریستی به آن‌ها پیشنهاد انجام سقط جنین را داده و آن‌ها قبول کرده‌اند. هنگامی که او در ۸ نوامبر از سر کار به خانه برگشته کریستی به او گفته زنش در حین سقط جنین مرده و او می‌تواند جسد زن را مخفی کند و زوجی را نیز برای نگهداری دخترش می‌شناسد و از او خواسته که برای مدتی از لندن خارج شده و به ولز برود. تیموتی به ولز می‌رود اما در ۱۴ نوامبر برای سر زدن به دخترش برمی‌گردد اما کریستی از نشان دادن دخترش به او سر باز می‌زند.
با شنیدن سخنان تازه ایوانس، پلیس خانه او را می‌گردد اما چیزی که نشان‌دهنده جرمی باشد پیدا نمی‌کند به جز یک استخوان قدیمی ران انسان که باغچه کوچک خانه در کنار حصار قرار داشت. در جستجوهای بیشتر در دوم دسامبر، جسد بریل ایوانس پیچیده شده در رومیزی، در رختشوی‌خانه در حیاط پشت خانه پیدا می‌شود. دسترسی به این اتاق تنها با چاقویی امکان‌پذیر بود که در اختیار آقای کریستی بود. جسد جرالدین نیز در کنار مادرش پیدا شد. تیموتی در هیچ‌کدام از سخنانش درباره کشتن فرزندش چیزی نگفته بود. مادر و فرزند،هر دو خفه شده‌بودند. جستجوی بیشتر پلیس درباره آن استخوان ران انسان نتیجه‌ای در بر نداشت و باقی‌مانده دیگری از آن پیدا نشد. سال‌ها بعد مشخص شد که آن استخوان متعلق به یکی از دو قربانی دیگر کریستی بوده‌است. او پس از پیدا شدن استخوان ران بدست پلیس، باقی‌مانده‌استخوان‌ها را از باغچه در آورده و در ساختمان خرابه‌ای در همان نزدیکی چال کرده بودِ اگر آن استخوان‌ها پیدا می‌شدند جریان دادگاه و بازرسی‌ها جور دیگری پیش می‌رفت.
محاکمه و اعدام نادرست

او را به اتهام قتل دخترش در ۱۱ ژانویه ۱۹۵۰ محاکمه کردند. او در رایزنی با وکیلش تمامی اعترافات پیشین خود را رد کرد و کریستی را قاتل عنوان کرد. قاتل بودن کریستی و بی‌گناهی‌اش اساس دفاعیات او را در دادگاه در برمی‌گرفت تا اینکه اعدام شد. رخدادهای سال‌های بعد، درستی حرف‌های او را نشان داد.
در دادگاه، کریستی دادن پیشنهاد برای سقط جنین فرزند ایوانس را رد کرده و دعوای او و همسرش را با جزییات دقیق بیان کرد. دفاعیات بر متهم کردن کریستی به قتل از روی برخی سوءپیشینه‌های او در دزدی و ضرب‌وشتم متمرکز شده‌بود. جرم دوم او به ماجرایی بازمی‌گشت که کریستی با چوب کریکت به سر یک زن ضربه زده‌بود؛ اما اصلاح شدن او و نیز خدمت او در پلیس نظر هیئت قضات را نسبت به او مثبت کرده‌بود. همچنین قضات فکر می‌کردند که شخص محترمی چون کریستی دلیل برای قتل آن دو نداشته ولی ایوانس با مدارک آشکار و نیز اعترافات اولیه خود می‌تواند قاتل باشد. ایوانس هیچگونه سابقه جرمی نداشت اما سخنان متناقض او در اوایل بازداشت به اعتبار او لطمه زیادی زده‌بود. خشونت پلیس در هنگام بازجویی‌ها و درخواست برای اعتراف در این امر بی‌تاثیر نبود. جریان دادگاه بر سخنان کریستی تمرکز یافت و اوضاع کاملاً بر ضد ایوانس شد. جریان محاکمه تنها سه روز طول کشید و بسیاری از شواهد مهم یا حذف شد یا به قضات نشان داده‌نشد. قضات از ابتدا با پیش‌داوری درباره او رفتار کردند و پس از دو روز از محاکمه و تنها در ۴۰ دقیقه، حکم خود را مبنی بر گناهکار بودن او اعلام کردند. ایوانس در ۹ مارس ۱۹۵۰ بدست آلبرت پیرپوینت و با دستیاری سید درنلی اعدام شد.
کمپین برای رفع مجرمیت او

در ۱۹۵۵، دیوید استور ویرایشگر آبزرور، یان گیلمور ویرایشگر مجله ناظر، جان گریگ ویرایشگر مجله ملی‌انگلیسی و سر لینتون اندروز ویرایشگر یورکشایر پست، دادخواستی را برای تحقیقات جدید به دیرخانه ملی ارائه کردند زیرا از نتایج تحقیقاتی که اسکات هنرسون انجام داده بود ناراضی بودند. در همان سال، مایکل ادوز، وکیل‌مدافع، موضوع را بررسی کرد و کتاب مردی بر وجدانتان را نوشت و در آن بیان کرد که ایوانس نمی‌توانسته قاتل بوده‌باشد. روزنامه‌نگار تلویزیونی، لودویک کندی نیز در کتاب خانه شماره ده ریلینگتون از تحقیقات پلیس و شواهد نادرست ارائه شده در محاکمه سال ۱۹۵۰ انتقاد کرد. این مسایل به بحثی در مجلس در سال ۱۹۶۱ کشیده شد اما همچنان تحقیقات دیگری انجام نداند.
در ۱۹۶۵، هربرت ولف و هارولد ایوانز، کمیته تیموتی ایوانس را تشکیل دادند که نتیجه پی‌گیری‌های آن‌ها قبول دادگاه ملی برای انجام دادن تحقیقات جدید بود که بدست قاضی ارشد دنیل برابین در ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۶ انجام شد. نتیجه این تحقیقات این بود که او ایوانس را از قتل دخترش تبرئه کرد اما بسیاری از شواهد ناشی از بی‌کفایتی پلیس را در این مورد نادیده گرفت. از آنجایی‌که جان کریستی پیش از اعدامش به قتل همسر ایوانس اعتراف کرده بود، با تبرئه تیموتی ایوانس از قتل دخترش، حکم بی‌گناهی کامل او رسماً اعلام شد.
در سال ۱۹۶۶، دادگاه ملی برای ایوانس تقاضای پوزش سلطنتی را کرد که مورد قبول واقع شد و باقی‌مانده او را نیز از قبری در زندان پنتونویل بدر آورده و به گورستان کاتولیک سن پاتریک منتقل کردند. جنجال بر سر موضوع تیموتی ایوانس، یکی از دلایلی بود که در نهایت به برچیده شدن قانون مجازات اعدام در انگلستان منجر شد.
کتابشناسی

Michael Eddowes, The Man On Your Conscience: An Investigation of the Evans Murder Trial, Cassell and Co (1955).
Jesse, F. Tennyson (1957). The Trials of Timothy John Evans and John Reginald Halliday Christie. Notable Trials series, William Hodge. {{cite book}}: Cite has empty unknown parameter: |coauthors= (help)
Ludovic Kennedy (1961). Ten Rillington Place. London: Victor Gollancz Ltd. {{cite book}}: Cite has empty unknown parameter: |coauthors= (help)
Daniel Brabin (1999). Rillington Place. London: The Stationery Office. ISBN 978-0-11-702417-5. {{cite book}}: Cite has empty unknown parameter: |coauthors= (help)
John Eddowes (1995). The Two Killers of Rillington Place. London: Warner Books. ISBN 978-0-7515-1285-4. {{cite book}}: Cite has empty unknown parameter: |coauthors= (help)
Edward Marston (2007). John Christie. Surrey: The National Archives. ISBN 978-1-905615-16-2. {{cite book}}: Cite has empty unknown parameter: |coauthors= (help)
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1
تلویزیون

شماری تلویزیون در یک فروشگاه
تلویزیون (به فرانسوی: Télévision)، یا تی‌وی (به انگلیسی: TV) یک سیستم یک طرفه ارتباطی الکتریکی برای پخش تصویر و فیلم و صدا از مسافت دور است. برای بهره‌گیری و دریافت کانال تلویزیون، به دستگاهی به نام گیرنده تلویزیون نیاز است. از جان لوگی برد، دانشمندِ اهل اسکاتلند، به‌عنوان سازنده تلویزیون یاد می‌شود؛ اگرچه دانشمندان بزرگ و مُخترعان بسیار دیگری مانند پائول نیپکو، بوریس روزینگ، ولادیمیر زورکین و فیلو فارنزورث از اواخر سده ۱۹ میلادی تا کنون در توسعه و تکمیل فناوری تلویزیون، نقشی اثرگذار داشته‌اند.
تلویزیون اثرگذاری فرهنگی و اجتماعی بالایی در جامعه بشری داشته‌است.
واژه‌شناسی

واژهٔ تِلِویزیون از زبان فرانسوی به فارسی راه یافته و خود واژه‌ای دورَگه است که بخش نخست آن، واژه «تِله» (دور) از زبان یونانی و بخش دوم آن، واژه «ویزیون» (دید) از زبان لاتین گرفته شده‌است؛ با اینکه در بیشتر زبان‌ها همین واژهٔ تلویزیون (البته با تلفظ‌های بسیار گوناگون) به‌کار می‌رود، برخی زبان‌ها واژه‌های خود را برای این مفهوم دارند؛ برای نمونه، در زبان آلمانی برای تلویزیون، همیشه واژهٔ Fernsehen به‌کار می‌رود که معنی آن، «دور دید» است. در زبان محاوره‌ای فارسی، معمولاً به‌صورت «تل ویزیون» ادا می‌شود.
فَناوری > اجزای یک سیستم تلویزیون

اجزای سیستم تلویزیون ساده:
یک منبع تصویر؛ این می‌تواند یک دوربین ویدئوی حرفه‌ای برای عکس‌برداری زنده و ارسال فیلم باشد.
یک منبع صدا؛
یک فرستنده که یک یا چند سیگنال تلویزیونی را با اطلاعات تصویر و صدا برای ارسال مدوله می‌کند.
یک آنتن گیرنده (تلویزیون) که سیگنال‌های تصویر و صدا را دوباره از پخش تلویزیونی بازیابی می‌کند.
یک وسیله نمایشگر که سیگنال‌های الکتریکی را به نور مرئی تبدیل می‌کند.
یک وسیله صوتی که سیگنال‌های الکتریکی را به امواج صدا تبدیل می‌کند که همراه تصویر پخش می‌شوند.
سیستم‌هایِ کاربردی تلویزیون، شامل تجهیزاتی برای انتخاب منابع مختلف تصویر، مخلوط و ترکیب کردن تصاویر از چندین منبع به‌صورت یک تصویر، درج سیگنال‌های ویدئوییِ از قبل ضبط‌شده، هم‌زمان کردن سیگنال‌های منابع مختلف و تولید تصویر مستقیم با کامپیوتر برای منظورهایی مانند معرفی اطلاعات ایستگاه پخش می‌باشد. ارسال می‌تواند از طریق هوا و توسط فرستنده‌های زمینی، از طریق کابل‌های فلزی یا نوری یا توسط رادیو با ماهواره صورت گیرد. سیستم‌های دیجیتال را می‌توان در هر جایی به صورت زنجیروار، تعبیه کرد تا امکان کیفیت بهتر ارسال تصاویر را فراهم کنند، پهنای باند ارسال را کاهش دهند، افکت‌های مخصوص اضافه کنند، امنیت و حفظ اطلاعات ارسال‌شده را برای جلوگیری از دریافت آن‌ها توسط کسانی که در این سرویس‌ها ثبت نام نکرده‌اند فراهم نمایند.
فَناوری > فناوری نمایشگر

به‌دلیل پیشرفت فناوری نمایشگرها، امروزه چندین نوع مختلف از نمایشگرهای ویدئویی وجود دارد که در دستگاه‌های تلویزیون استفاده می‌شود:
«CRT» نمایشگرهای رایج‌تر لامپ اشعه کاتدی؛ این نوع نمایشگرها زیاد گران نیستند و تکنولوژی ویرایش‌شده برای آن‌ها وجود دارد که بهترین کیفیت تصویر را در حالت کلی فراهم می‌کند. از آنجایی که رزولیشن اصلی این نمایشگرها ثابت نیست، در بعضی از موارد، آن‌ها قابلیت نمایش منابعی با رزولیشن‌های متفاوت با کیفیت تصویر بالا را دارند.
«پانل فلت LCD» یا «پلاسما»: پیشرفت‌های جدید نمایشگر پنل فلت برای تلویزیون‌ها که از سیستم نمایشگر کریستال مایع ماتریکس فعال، نمایشگر LCD یا فناوری نمایشگر پلاسما را به ارمغان آورده‌است. پنل فلت LCDها و نمایشگر پلاسما به اندازه ۱ اینچ ضخامت دارند و می‌توانند مانند یک تابلو از دیوار آویزان شوند یا روی پایه قرار بگیرند. بعضی مدل‌ها را می‌توان به‌عنوان نمایشگر رایانه به‌کار برد.
«پانل LCD»: در واقع، عضو اصلی نمایشگر یعنی لایه LCD (نمایشگر کریستال مایع) در هر دو به یک شکل و به‌عنوان پنل رنگی اصلی-که شامل تمامی آرایش‌های پیکسلی و ساب‌پیکسل‌های اصلی RGB یا بعضاً Y و W هم تعبیه می‌شود و مربوط به همان لایه LCD بوده و در همه تلویزیون‌های LCD قدیم کاملاً یکسان است.
«پنل LED»: تنها چیزی که باعث تفاوت بین LCD و LED می‌شود، صفحه پشت لایه LCD است و وظیفه‌اش تغذیه و نوررسانی به آن لایه است که در LCD TVهای قدیم یا در واقع LCD Backlight CCFLs یعنی لامپ‌های سرد فلوئورسنت کاتدی، وظیفه تأمین نور و تغذیه این لایه را بر عهده دارد که جدیداً با یک جهش در LED TVها بک لایت را بسیار نازک‌تر کرده و به جای آرایش فلوئورسنتی از LED یا دیودهای ساطع‌کنندۀ نوری استفاده کردند که هم دقت بک‌لایت در تغذیه، کیفیت و حجم نوررسانی به‌شدت بالا رفته و هم روند تولیدش سهل‌تر شده‌است.
«پنل OLED»: در پنل‌های اولد لایه از لامپ‌های ال ای دی ارگانیک در زیر پیکسل‌ها قرار گرفته‌اند که به‌طور جداگانه نور تولید می‌کنند. این امر، موجب می‌شود که نمایشگر تلویزیون بتواند رنگ مشکی را در طبیعی‌ترین حالت ممکن نمایش دهد که خود به خود، روی نمایش بهتر دیگر رنگ‌ها نیز اثر می‌گذارد. پنل‌های OLED همچنین باعث افزایش زاویه دید تلویزیون می‌شوند.
«پنل QLED»: پنل‌های کیو ال ای دی همان پنل‌های ال ای دی هستند با این تفاوت که در آن‌ها فناوری نقاط کوانتومی (Quantum Dots) به‌کار رفته‌است؛ در این تکنولوژی، لایه‌ای از نانو کریستال‌ها بر روی پنل ال ای دی قرار می‌گیرد که در اثر برخورد نور، روشن شده و موجب درخشش تصاویر در نمایشگر و افزایش کنتراست رنگش می‌شود.
هر یک، ضعف‌ها و مزایای مخصوص به خود را دارند. نمایشگر LCD پانل تخت می‌تواند زاویه مشاهده را کمتر و باریک‌تر کند؛ به همین دلیل، با محیط خانه تناسب ندارد. صفحه‌های نورافکن عقبی در وضعیت طبیعی روشنایی روز یا در اتاق‌هایی که کاملاً روشن هستند به‌خوبی عمل نمی‌کنند و به محل‌های مشاهده تاریک، نیاز دارند.
در سال‌های اخیر، پانل‌های LED در ساخت تلویزیون به‌ویژه بزرگ استفاده می‌شود. نمایشگرهای LED باریک‌تر از LCD هستند و مصرف برق کمتری دارند؛ اما از جهت کیفیت تصویر، تفاوت چندانی با LCD ندارند. نمایشگرهای LED گران‌تر از LCD هستند.
فَناوری > وضوح تصویر > تلویزیون با وضوح کم

تلویزیون با وضوح کم (به انگلیسی: Low-definition television) (مخفف انگلیسی: LDTV) یک سیستم تلویزیونی است که کیفیتی کمتر از تلویزیون استاندارد دارد؛ این تلویزیون‌ها وضوح 240p دارند.
فَناوری > وضوح تصویر > تلویزیون با وضوح استاندارد

مقالهٔ اصلی: اس‌دی‌تی‌وی
تلویزیون با وضوح استاندارد (به انگلیسی: Standard-definition television) (مخفف انگلیسی: SDTV) به تصاویر تلویزیونی گفته می‌شود که با وضوح ۴۸۰×۶۴۰ پیکسل و نسبت تصویر ۴:۳ نمایش داده می‌شوند؛ بهترین اندازه برای این کیفیت، تلویزیون‌های ۳۲ اینچ هستند. تلویزیون‌های بسیار بزرگ مثل تلویزیون‌ها ۷۵ اینچ برای این کیفیت، مناسب نیستند و یک تصویر تار و بدکیفیت را ارائه می‌کنند؛ این تلویزیون‌ها وضوح 576i در سیستم PAL و 480i در سیستم NTSC دارند.
فَناوری > وضوح تصویر > تلویزیون با وضوح بالا

مقالهٔ اصلی: تلویزیون وضوح‌بالا
تلویزیون با وضوح بالا (به انگلیسی: High-definition television) (مخفف انگلیسی: HDTV) یک سیستم تلویزیونی است که کیفیت وضوح تصویری‌اش بالاست؛ وضوح تصویر در این تلویزیون‌ها 720p و 1080i و 1080p است.
فَناوری > وضوح تصویر > تلویزیون با وضوح بسیار بالا

مقالهٔ اصلی: تلویزیون وضوح بسیار بالا
تلویزیون با وضوح بسیار بالا (به انگلیسی: Ultra-high-definition television) (مخفف انگلیسی: UHDTV) یک سیستم تلویزیونی بسیار باکیفیت است؛ این سیستم با نام Ultra HD نیز شناخته می‌شود که معمولاً شامل 4K و 8K است. حداقل اندازه در تلویزیون‌های این رده، ۴۰ اینچ بوده که باعث نشان‌دادن تصویری مناسب است؛ کمتر از این حد، برای این نوع کیفیت، عملاً مناسب نیست. این تلویزیون‌ها وضوح تصویر 2160p در سیستم 4K و 4320p در سیستم 8K دارند.
فَناوری > عمر مفید انواع رایج نمایشگرهای تلویزیون

Plasma
عمر مفید پنل‌های پلاسما تا ۱۰۰ هزار ساعت، برآورد شده و این یعنی اگر شما روزانه، بین ۵ تا ۸ ساعت، صرف تماشای محتوا در این نوع نمایشگر کنید، ۳۴ تا ۵۰ سال تلویزیون و پنل سالمی خواهید داشت.
LED
پنل‌های LED انواع مختلفی دارند و بسته به روشنایی و کنتراستی که دارند عمر مفیدشان هم متغیر خواهد بود. در حالت کلی، این نوع نمایشگرها بین ۳۰ تا ۶۰ هزار ساعت، عمر مفید داشته که به‌راحتی از ۸ تا ۱۵ سال، سالم خواهند ماند.
OLED
پنل‌های اولد در ابتدا از آرایش پیکسلی آسیب‌پذیر و ابتدایی RGB استفاده می‌کردند که عمر مفید بسیار کمی (در حد ۳ تا ۶ هزار ساعت) داشتند؛ زیرا فشار وارده بر ساب‌پیکسل آبی، بیش از حد بود؛ اما در حال حاضر، اولدهای WRGB تولید و عرضه می‌شوند که عمر مفیدی در حد ۸ تا ۱۲ هزار ساعت دارند؛ یعنی از ۴ تا ۸ سال، سلامت این نمایشگرها تضمین می‌شود.
تلویزیون سیاه و سفید

تلویزیون‌های سیاه و سفید ساده‌تر از تلویزیون‌های امروزی کار می‌کردند و پردازش کمتری در آن‌ها شکل می‌گرفت. به این صورت که اگر می‌خواستند به رنگ سفید در بیایند کد RGB تبدیل به (۲۵۵٬۲۵۵٬۲۵۵) می‌شد و در زمان نمایش رنگ سیاه کد RGB بخش سیاه رنگ به شکل (۰٬۰٬۰) درمی‌آمد.
تلویزیون سیاه و سفید > واژه‌های مربوط به تلویزیون

وضوح تصویر مجموعه تعداد نقاط منفردی است که به عنوان پیکسل‌ها در روی صفحه مورد نظر شناخته می‌شود. وضوح نمونه ۸۰۰x۶۰۰ بدین معنی است که صفحه تلویزیون ۸۰۰ پیکسل در عرض خود و ۶۰۰&nbsp پیکسل در محور عمودی دارد. وضوح بالای مشخص شده وضوح بیشتر تصویر را نشان می‌دهد.

کنتراست یک اندازه‌گیری میزان نقاط روشن و تاریک روی صفحه می‌باشد. معیار نسبت بالاتر کنتراست، تصویرهای بهتر و جالبتر ارائه می‌کنند که واژه‌ای برای جزئیات غنی بودن مقدار عمق و سایه تصاویر است.
روشنایی تصویر میزان لرزش و ضعف و خرابی رنگ‌ها را اندازه می‌گیرد. اندازه‌گیری  cd/m^{2}معادل مقدار شمع‌هایی است که لازم هستند تا به تصویر قدرت و کیفیت دهند.
به نور پس زمینه در تلویزیون، بک لایت می‌گویند. در واقع بک لایت همان منبع نوری است که برای ایجاد تصویر روی پنل تلویزیون ایجاد شده‌است. در تلویزیون‌های قدیمی قسمتی به نام بک لایت وجود نداشت. با تولید تلویزیون‌های LCD و LED بک لایت را می‌توان جز مهم‌ترین قطعات تلویزیون دانست.
تلویزیون سیاه و سفید > حداکثر روشنایی انواع نمایشگرهای رایج تلویزیون

LED/IPS
در نمایشگرهای LED از نوع IPS ما در کمترین حالت ممکن، حداکثر روشنایی ۲۵۰ نیت و در بهترین نوع آن حداکثر روشنایی ۶۷۰ نیت را شاهد هستیم.
LED/VA
پنل‌های وی ای بسیار متنوع هستند؛ به همین سبب روشنایی، قیمت تلویزیون و تکنولوژی ساخت آن‌ها و حتی انواع بک‌لایت به‌کار رفته در آن‌ها نیز متفاوت است و در ساده‌ترین نوع آن‌ها ما شاهد ۲۵۰ نیت روشنایی و در بهترین آن‌ها ۲۴۰۰ نیت روشنایی واقعی را شاهد خواهیم بود. حتی جدیداً سونی اظهار داشته که تلویزیون پرچمدار جدید خودش یعنی مدل Z9G به نمایشگری از نسل بعد مجهز بوده و می‌تواند به‌راحتی تا ۴۰۰۰ نیت روشنایی ارائه دهد.
OLED
پنل‌های گسیل‌دهنده نور ارگانیکی یا اولد در واقع جدیدترین و پیشرفته‌ترین و البته حساس‌ترین نوع پنل‌ها هستند که از بک‌لایت استفاده نمی‌کنند؛ به همین سبب روشنایی‌ای بین ۱۲۵ نیت تا ۱۰۰۰ نیت را این نوع پنل‌ها دارا هستند.
تلویزیون سیاه و سفید > باند فرستادن

باندهای مختلف از بسامدهایی که تلویزیون‌ها در آن‌ها کار می‌کنند، بستگی به کشور محل استفاده دارند. سیگنال‌های VHF و UHF در باندهای I IIو V معمولاً استفاده می‌شوند. فرکانس‌های پایین‌تر، پهنای باند کافی برای برای تلویزیون ندارند؛ اگرچه BBC در اوایل از باند I VHF در ۴۵ مگاهرتز استفاده می‌کرد، این فرکانس مدت زیادی برای این مورد، استفاده نشد. باند II برای ارسال و پخش رادیویی FM استفاده می‌شود. بسامدهای بالاتر، بیشتر مانند موج‌های نور، عمل می‌کنند و در ساختمان‌ها نفوذ نمی‌کنند یا از اطرافِ موانع به‌خوبی رد نمی‌شوند که بتوانند برای پخش سیستم تلویزیونی سنتی، مورد استفاده قرار بگیرند؛ بنابراین، آن‌ها به‌طور عمومی برای پخش ماهواره‌ای استفاده می‌شوند که از فرکانس‌هایی در حدود ۱۰ گیگاهرتز استفاده می‌کنند. سیستم‌های تلویزیونی در بیشتر کشورها سیگنال‌های ویدئو را مانند سیگنال‌های AM، (مدولاسیون دامنه) و صدا را به صورت سیگنال‌های FM، (مدولاسیون بسامد) رله می‌کنند. شیوه کاربرد کشور فرانسه دراین باره استثناست؛ زیرا صدا را مانند سیگنال‌های AM رله می‌کند.
تلویزیون سیاه و سفید > عدم تطابق معیار نسبت

عوض شدن و تکمیل صنعت تلویزیون در مورد معیار نسبت (تصویر) بدون مشکلات نبوده‌است و حالا هم می‌تواند مشکلات قابل‌توجهی داشته باشد.
نمایش معیار نسبت صفحه پهن تصویر (مستطیل) در معیار نسبت مناسب (مربع ۴:۳) می‌تواند نمایش داده شود.
اینچ «جعبه حروف»، فرمت با نوار سیاه در بال و پایین؛
با بخشی از تصویر که خراب شده، معمولاً کناره چپ و راست تصویر بریده می‌شود یا در وسیله مشاهده و اسکن بخش‌های انتخاب شده توسط کاربر بریده می‌شوند.
با تصویر به‌طور افقی فشرده شده.
یک معیار نسبت مناسب یا یک تصویر (مربع یا ۴:۳) در معیار نسبت صفحه پهن نمایش (مستطیل با افقی طولانی) که در بالا نشان داده شد.
در «(فیلم) جعبه بالایی» فرمت، با نوار عمودی سیاه به سمت چپ و راست؛
با بخش‌های بالایی و پایینی تصویر که بریده شده (یا در «کنار و هنگام اسکن» بخش‌های انتخاب شده توسط کاربر) بریده می‌شوند.
با تصویر افقی که مختل شده‌است.
یک سازگاری عمومی بمباران یا تهیه موادی است که معیار نسبت ۱۴:۹ ارائه می‌دهند و قسمتی از تصاویر را در هر سمت برای نمایش با معیار ۴:۳ حذف می‌کنند و بعضی قسمت‌های تصاویر را در نمایش با معیار ۱۶:۹ حذف و بریده می‌کنند. در سال‌های اخیر، عملکرد سینما توگرافیک که به نام فیلم سوپر ۳۵ میلی‌متری (برنده و قهرمان شده توسط) جیمز کامرون برای فیلم تعدادی از فیلم‌های سینمایی مهم، همچون: «تایتانیک»، «قانوناً بلوند»، «قدرت آوستین» و «ببر کمین گرفته، هیولای مخفی» استفاده شده‌است. این نتیجه، باعث ایجاد این نظریه شد که فیلم نگاتیو دوربین می‌تواند برای تهیه چاپ‌های تئاتری صفحه پهن و هم استاندارد» تمام صفحه «استفاده شود که با استفاده از آن‌ها برای تلویزیون /VHS/DVD از نیاز به» جعبه حروف «یا کاهش اطلاعات با موقعیت خراب شدن» پن و اسکن ایجاد می‌شود اجتناب شود.