stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دموکراسی
ریشه‌شناسی

دموکراسی مانند بسیاری از اصطلاحات اصلی علم سیاست، (از جمله خود «سیاست») در اصل واژه‌ای است یونانی که از دو واژه کوتاه‌تر «دموس» و «کراتوس» تشکیل شده‌است. هر دو اصطلاح چند معنی دارند:
«دموس» می‌تواند هم به معنای کلیه  شهروندانی باشد که در پولیس یا دولت-شهر زندگی می‌کنند و هم به معنای «اراذل و اوباش» یا «توده عوام» یا «قشرهای فرودست» بکار رود.
«کراتوس» می‌تواند هم به معنای «قدرت» و هم به معنای «قانون» باشد که این دو معنای یکسانی ندارند؛ زیرا می‌توان گروه‌ها یا افرادی را به تصور درآورد که بی‌آنکه به صورت رسمی و مشهود حکومت کنند، دارای قدرت باشند. به این ترتیب، ممکن است در یک دموکراسی صوری که به نظر می‌رسد مردم یا نمایندگان مردم حکومت می‌کنند، توزیع قدرت واقعی کاملاً غیردموکراتیک باشد. یا برعکس، در یک نظام سیاسی که در آن سلطنت یا اشراف به صورت فرمایشی حکومت می‌کنند، شاید این واقعیت آشکار نباشد که قدرت واقعی در دستان مردم است.
این ابهام در هر دو واژه سازنده دموکراسی، از زمان شکل‌گیری مفهوم و واقعیت دموکراسی وجود داشته و برای درک معنا و تاریخ دموکراسی اهمیت ویژه‌ای دارد.
مفهوم دموکراسی

از دیدگاه نظریه پردازان سیاسی مفاهیم متنوعی برای دموکراسی وجود دارد.
از دیدگاه تقلیل‌گرایی یا مینیمالیسم، دموکراسی سیستم حکومتی است که در آن شهروندان به گروهی از رهبران سیاسی حق حکومت را از طریق انتخابات دوره‌ای اعطا می‌کنند. این نظریه حکومت چند تنی و پلیارشی (Polyarchy) نیز نامیده می‌شود.
مفهوم جمعی (Aggregative) دموکراسی اذعان دارد که حکومت باید به تدوین قوانین و سیاست‌هایی بپردازد که بسیار نزدیک به نظرات میانه مردم، یعنی نیمه‌ای در سمت راست و نیمه‌ای در سمت چپ باشد.
مردم‌سالاری شورایی (Deliberative) بر مبنای این اصل استوار است که دموکراسی حکومت با بحث می‌باشد. دموکرات‌های شورایی ادعا می‌کنند که قوانین و سیاست‌ها می‌باید بر مبنای استدلال‌هایی باشد که تمام شهروندان بتوانند آن را بپذیرند. پهنه سیاست باید جایی باشد که رهبران و شهروندان در آن به مباحثه پرداخته، به یکدیگر گوش فراداده و نظرات خود را تغییر می‌دهند.
مفاهیم فوق به دموکراسی از طریق نمایندگان آن‌ها اشاره دارد: دموکراسی مستقیم (Direct) می‌گوید که شهروندان باید مستقیماً و نه از طریق نمایندگان خود در ایجاد قوانین و سیاست‌ها مشارکت داشته باشند. فعالیت سیاسی به خودی خود ارزشمند بوده، موجب اجتماعی شدن و فرهیختگی شهروندان شده و مشارکت مردمی می‌تواند نخبگان توانمند را ارزیابی کند؛ و از همه مهم‌تر اینکه شهروندان در حقیقت بر خود حکومت نمی‌کنند. مگر آنکه خودشان مستقیماً قوانین و سیاست‌ها را تصمیم‌گیری کرده باشند.
مفهوم دیگر دموکراسی، تساوی سیاسی بین تمام شهروندان است. این مفهوم به جوامعی اشاره دارد که در آن‌ها عرف، روش و الگوهایی وجود دارد که به‌عنوان راهنماهایی به سوی تساوی قدرت سیاسی تلقی می‌شوند. اولین و مهم‌ترین این عرف‌های اجتماعی عبارت از رخداد منظم، آزاد و آشکار انتخابات بوده و به منظور انتخاب نمایندگانی است که پس از انتخاب شدن مدیریت کل یا عمده سیاست‌های عمومی جامعه را عهده‌دار می‌شوند. در این دیدگاه، اشکال دموکراسی این است که اکثریت رای‌دهندگان برای سیاست تصمیم می‌گیرند نه اکثریت مردم و بنابراین راه بحث دربارهٔ اجباری شدن مشارکت سیاسی مثل رأی دادن اجباری را باز می‌نماید؛ و نیز اشخاص با پشتوانه مالی بیشتر امکان اثرگذاری بیشتری در جامعه در مبارزات انتخاباتی داشته و بنابراین ممکن است قوانینی برای شفاف سازی منابع مالی در اختیار نامزدهای انتخاباتی مورد نیاز باشد.
گونه‌های دموکراسی

دموکراسی جفرسونی
دموکراسی نمایندگی دموکراسی نمایندگی به این معناست که تصمیمات مربوط به جامعه، نه به‌دست اعضای آن، بلکه توسط افراد ویژه‌ای که مردم برگزیده‌اند؛ گرفته می‌شود. شکل‌های گوناگون دموکراسی نمایندگی در بسیاری از سازمان‌ها هم وجود دارد.
دموکراسی نمایندگی چندحزبی: نظام‌های دموکراسی نمایندگی چندحزبی در هر یک یا همه این سطوح، هنگامی که رأی‌دهندگان بتوانند از میان چند حزب در فرایند سیاسی یکی را گزینش کنند، یافت می‌شود. ملت‌هایی که شیوه دموکراسی چندحزبی را برگزیده‌اند و در آن توده جمعیت بزرگ‌سال از حق رأی در سطوح گوناگون برخوردار است، معمولاً لیبرال دموکراسی نامیده می‌شوند. ایالات متحده آمریکا، کشورهای اروپای غربی، ژاپن، استرالیا، نیوزیلند و هند در دسته دموکراسی‌های لیبرال قرار می‌گیرند.
دموکراسی نمایندگی تک‌حزبی: بعضی از کشورها مانند چین، با این که در آن‌ها تنها یک حزب وجود دارد؛ خود را دموکراسی می‌دانند.[نیازمند منبع] در این کشورها، در حالی که رأی‌دهندگان امکان انتخاب از میان احزاب گوناگون را ندارند، انتخابات وجود دارد که از راه آن‌ها نمایندگان در سطوح گوناگون محلی و ملی تعیین می‌شوند. این کشورها در دسته «دموکراسی نمایندگی یک حزبی» قرار دارند. اصلی که معمولاً در دموکراسی نمایندگی یک حزبی وجود دارد این است که حزب واحد اراده فراگیر اجتماع را بیان می‌کند. به نظر مارکسیست‌ها، احزاب در دموکراسی‌های لیبرال نماینده منافع طبقات اجتماعی گوناگون هستند. در جوامع کمونیستی، تنها یک حزب ضروری شمرده می‌شود؛ بنابراین رأی‌دهندگان، نه از میان احزاب، بلکه از میان نامزدهای انتخاباتی که سیاست‌های گوناگونی دارند؛ نمایندگان خودشان را انتخاب می‌کنند.
دموکراسی مشارکتی: در دموکراسی مشارکتی یا دموکراسی مستقیم، تصمیمات به‌طور جمعی به‌دست افراد گرفته می‌شد. این نخستین گونه دموکراسی بود که در یونان باستان یافت می‌شد. اقلیت کوچکی از جامعه که شهروند نامیده می‌شدند، برای بررسی سیاست‌ها و گرفتن تصمیمات مهم به‌طور منظم گرد هم می‌آمدند. دموکراسی مشارکتی در جوامع امروزی، که توده مردم از حقوق سیاسی بهره‌مندند و برای همه امکان مشارکت فعالانه نیست؛ بسیار محدود است. برخی جنبه‌های دموکراسی مشارکتی هنوز هم کاربرد دارند و سازمان‌های زیادی در این‌گونه جوامع از این شیوه استفاده می‌کنند. برگزاری همه‌پرسی در سطح ملی برای مسائل مورد اختلاف؛ نمونه‌ای از دموکراسی مشارکتی است.
شبه‌دموکراسی: شبه دموکراسی حکومتی است که هرچند در آن مردم حکومت ندارند؛ اما برخی نهادهای دموکراتیک وجود دارند. اگرچه سیاست این‌گونه حکومت‌ها به ظاهر دموکراتیکی است ولی در عمل نهادهای دموکراتیک، خواست مردم را اجرا نمی‌کنند.
دیدگاه صاحب‌نظران در مورد دموکراسی > ماکیاولی

نیکولو ماکیاولی، فیلسوف سیاسی ایتالیایی، در کتاب گفتارهایی در باب ده کتاب نخست تیتوس لیویوس دموکراسی را یکی از سه شکل خوب حکومت می‌داند:
«بعضی از کسانی که درباره‌ی سیاست مطالبی نوشته‌اند به وجود سه نوع حکومت قائلند: حکومت یک تن (مونارشی)، حکومت اشراف (آریستوکراسی) و حکومت مردم (دموکراسی)، و معتقدند کسی که می‌خواهد شهری را بنیاد نهد باید یکی از آن اشکال را، که مناسب‌تر از همه می‌داند، انتخاب کند. عده‌ای دیگر از نویسندگان، که خردمندتر از گروه نخستند، برآنند که شش نوع حکومت وجود دارد که سه تا از آن‌ها بسیار بدند و سه تای دیگر ذاتاً نیکند اما چنان در معرض انحطاطند که ممکن است مطلقاً مایه‌ی بدبختی شوند. انواع خوب حکومت همان سه نوعی است که برشمردم، و انواع بد حکومت‌هایی هستند که در نتیجه‌ی انحطاط انواع خوب پدید می‌آیند و هر یک از آن‌ها به نوع اصلی خود به‌قدری شبیه است که انتقال از یکی به دیگری به‌آسانی صورت می‌پذیرد: مونارشی به‌سهولت به حکومت تیرانی مبدل می‌گردد و آریستوکراسی به الیگارشی و دموکراسی به آنارشی. پس اگر بنیادگذار شهر یکی از آن سه نوع خوب را انتخاب کند، آن نوع تنها زمانی کوتاه برقرار می‌ماند و هیچ وسیله‌ای برای ممانعت از تبدیل آن به ضد خود وجود ندارد، زیرا که در این مورد نوع خوب و بد بسیار شبیه همند.»
او می‌گوید که با توجه بدین معایب، قانونگذاران خردمند هیچ‌یک از اشکال خوب را به‌تنهایی نپذیرفته‌اند و شکلی مختلط از هر سه نوع را برگزیده و فقط این شکل مختلط را استوار و دوام‌پذیر دانسته‌اند، زیرا که در چنین حکومتی شهریار و اشراف و توده‌ی مردم ناظر رفتار یکدیگرند و اختیارات همدیگر را محدود می‌کنند. او بهترین نمونه‌ی نظام سیاسی را نظامی می‌داند که لیکورگوس در اسپارت برقرار ساخت؛ حکومت جمهوری روم نیز به‌سبب اینکه دارای دو کنسول (نماد مونارشی)، یک مجلس سنا (نماد آریستوکراسی) و تریبون‌های مردمی (نماد دموکراسی) بود، مخلوطی از سه شکل خوب حکومت بود و، در نتیجه، نظام سیاسی کاملی داشت.
دیدگاه صاحب‌نظران در مورد دموکراسی > افلاطون

افلاطون از منتقدان دموکراسی بوده و آن را بدترین نوع حکومت دانسته‌است و بر این اعتقاد بود که دموکراسی حکومت مردم نادان است.
دیدگاه صاحب‌نظران در مورد دموکراسی > ارسطو

ارسطو با آن که فوایدی برای انواع حکومت قائل بود، مردم سالاری را حکومت تهی‌دستانی می‌دانست که مانند توانگران از فضیلت میانه‌روی و اعتدال برکنارند.
از نظر منتقدان حکومت دموکراتیک، اکثر مردم شایستگی لازم برای تصمیم‌گیری در مسائل سیاسی را ندارند و دموکراسی مانعی برای برنامه‌ریزی متمرکز و تصمیم‌گیری قاطع است و مسیر پیشرفت را دشوار می‌سازد. اما هواداران دموکراسی باور دارند که این‌گونه حکومت بهترین راه برای مبارزه با تراکم قدرت است و باعث کنترل سیاسی بهتر برای پیشرفت و توسعه می‌شود.
دیدگاه صاحب‌نظران در مورد دموکراسی > مونتسکیو

مونتسکیو برآنست که در حکومت‌های سلطنتی، و خاصه استبدادی، چون پادشاه با مردم فاصله دارد و مقام رفیعی را داراست، کسی خود را همسر و رقیب شاه نمی‌داند تا بدو حسد بَرَد و غبطه بخورد، لذا مردم این کشورها رنج حسد و غبطه را ندارند؛ ولی در حکومت‌هایی که به‌دست اعیان اداره می‌شود و زمام امور در ید بزرگان قوم است، چون تفوق و رفعت مقام سلطنت در بین نیست، مردم همه خود را با زمامداران همسر می‌دانند و زمامداران هم عادتاً با مردم نزدیکند و آمیزش می‌کنند، در اینجاست که حسدها تحریک می‌شود و مقایسه شروع می‌گردد و هرکسی از اینکه حاکم نیست از حاکمان متنفر است. مونتسکیو می‌گوید که این موضوع در تمام ادوار ثابت شده و به‌خوبی مشهود است که مردم بر اعیان و اشرافی که حکومت می‌کنند حسد شدیدی می‌برند، اما در کشورهایی که نظام جمهوری دارند، چون اقتدار در دست مردم است، به‌هرکس که دلشان بخواهند حکومت را می‌سپارند و از هرکس که بخواهند می‌گیرند و در نتیجه مردم بر کسی حسد نمی‌برند.
در ایران

شاخص دموکراسی در ایران ۲٫۳۸ از ۱۰ و شاخص تکثرگرایی صفر است. ایران از حیث دموکراسی در بین ۱۶۷ کشور، در رتبه ۱۵۱ قرار دارد.
به گفته مجید انصاری روحانی شیعه و سیاستمدار اصلاح‌طلب، سید روح‌الله خمینی با عبارت «میزان رأی مردم است» بر جنبه مردم‌سالارانه حکومت اسلامی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران تأکید داشته‌است. بسیاری از دولت‌مردان کنونی در جمهوری اسلامی نیز معتقدند «رأی مردم» میزان و پایه حکومت است، و حتی برای آن پایه و اساس فقهی قائل شده‌اند.
محمود احمدی‌نژاد ششمین رئیس‌جمهور ایران، مردم‌سالاری را یک «امر اصیل» در کشور دانسته
و نظام حکومتی ایران را نمونه‌ای از «مردم‌سالاری متکی بر ارزش‌های اخلاقی و الهی» و «مردم‌سالاری دینی» را نقطه مقابل «لیبرال دموکراسی» می‌داند.
از سوی دیگر، منتقدان نظام حاکم بر ایران آن را به نادیده گرفتن مردم‌سالاری متهم می‌کنند
و مخالفان جمهوری اسلامی ایران آن را دیکتاتوری دینی و نظامی می‌خوانند که دموکراسی در آن وجود ندارد.
منشور کبیر در سال ۱۲۱۵م. به امضای جان انگلستان رسید و پایه نخستین دموکراسی مدرن بود
الیزابت دوم، نمونه‌ای از پادشاهی مشروطه
دسته‌بندی کشورها بر اساس شاخص آزادی در سال ۲۰۱۵  ۸۶ کشور آزاد   ۵۹ کشور تا حدودی آزاد   ۵۰ کشور غیر آزاد
کتی ملوآ

| کتی ملوآ | کتی ملوآ |
| --- | --- |
ملوآ در ۲۰۱۷: ملوآ در ۲۰۱۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: کتوان ملوآ
زاده: ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) کوتائیسی، جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (گرجستان کنونی)
خاستگاه: بلفاست، ایرلند شمالی
ژانر:  بلوز  فولک-پاپ  جاز  شنیدن آسان 
پیشه(ها): خواننده سرودنویس موسیقی‌دان
ساز(ها): خوانندگی گیتار پیانو ویولن
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
ناشر(ان): دراماتیکو BMG
همکاری‌های مرتبط: مایک بت
وبگاه: katiemelua.com
همسر: جیمز توسلند (ا. ۲۰۱۲–۲۰۲۰)
 :  
کِتِوان «کَتی» مِلوآ (به گرجی: ქეთევან «ქეთი» მელუა) (به انگلیسی: Ketevan "Katie" Melua) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴) خواننده و ترانه‌سرای بریتانیایی-گرجی است.
او در گرجستان زاده شد؛ در ۸ سالگی به همراه خانواده‌اش به بِلفاست و سپس در ۱۹۹۹ میلادی به لندن مهاجرت کرد. تحت مدیریت مایک بَت آهنگساز، در شرکت کوچک نشر موسیقی «دراماتیکو» ثبت نام کرد. او اولین آلبوم موسیقی خود را در ۱۹ سالگی و در نوامبر سال ۲۰۰۳ منتشر کرد و در طول سه سال پُرفروش‌ترین خوانندهٔ زن بریتانیایی و همین‌طور پُرفروش‌ترین خوانندهٔ زن اروپایی بوده‌است.
اولین آلبوم او با نام «ندای جستجو» در رتبه اول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و ۱٫۸ میلیون نسخه از آن در پنج ماه اول انتشارش به فروش رسید. دومین آلبوم او، «تکه به تکه»، در سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد و تا به امروز چهار مقام پلاتینیوم بدست آورده‌است. ملوآ سومین آلبوم خود با عنوان «تصاویر» را در اکتبر ۲۰۰۷ منتشر کرد.
طبق اعلام لیست ثروت سال ۲۰۰۸ مجله ساندی تایمز، ملوآ با داشتن ۱۸ میلیون پوند ثروت، در جایگاه هفتمین موسیقیدان ثروتمند زیر ۳۰ سال بریتانیا قرار داشته‌است.
اوایل زندگی

کِتِوان مِلوآ در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۴ در کوتائیسی گرجستان که در آن زمان جزئی از اتحاد جماهیر شوروی بود به دنیا آمد. نام پدر و مادرش، امیران و تامارا بود. او اولین سال‌های زندگی‌اش را همراه با پدربزرگ و مادربزرگ‌اش در تفلیس سپری کرد. سپس به همراه والدین و برادرش به باتومی مهاجرت کردند، جایی که پدرش به عنوان متخصص قلب کار می‌کرد. در این زمان کَتی گاهی اوقات مجبور می‌شد سطل آبی را پنج طبقه، به این خاطر که منزلشان در طبقه پنجم بود، از پله‌های ساختمان بالا ببرد. به گفته خودش: حالا وقتی در هتل‌های مجلل اقامت می‌کنم، به آن روزها فکر می‌کنم.
در ۱۹۹۳، وقتی کَتی هشت ساله بود، او و خانواده‌اش برای رهایی از عواقب جنگ داخلی گرجستان، به بِلفاست در ایرلند شمالی مهاجرت کردند. پدرش به عنوان جراح قلب توانست موقعیت شغلی‌ای در بیمارستان رویال ویکتوریا پیدا کند. کَتی و خانواده‌اش تا زمانی که چهارده ساله بود در نزدیکی فولز رود زندگی می‌کردند. او در طول اقامت‌شان در ایرلند شمالی، تحصیلات‌اش را در مدرسهٔ ابتدایی سنت کاترین در فولز رود و سپس در دومینیکن کالج، فورتویلیام گذراند.
خانوادهٔ ملوآ سپس به ساتن لندن مهاجرت کردند و پس از مدتی راهی ردهیل، ساری شدند. در سال ۲۰۰۸ او از محل سکونت خانوادگیشان در میدا ویل به آپارتمانی در ناتینگ هیل نقل مکان کرد. در این آپارتمان او یک اتاق خواب دوم را تبدیل به یک استودیوی ضبط موسیقی کرد. کَتی انگلیسی را روان صحبت می‌کند و کمی نیز با زبان روسی آشناست؛ بااینکه او به زبان مادریاش گُرجی به خوبی صحبت می‌کند اما گفته‌است که توانایی نوشتن ترانه به این زبان را ندارد. او کمی نسب کانادایی و روسی نیز دارد.
کتی از باپتیستهای کلیسای ارتدکس گرجستان بود. زمانیکه در بلفاست زندگی می‌کردند او به مدرسهٔ ابتدایی کاتولیکی سنت کاترین و دومینیکن کالج، فورتویلیام می‌رفت درحالی که برادر کوچکترش به مدارس دولتی می‌رفت. پس از کامل کردن گواهی عمومی آموزش ثانوی در دبیرستان دخترانه دستور زبان نانساچ در چیم ساتن، او وارد مدرسهٔ هنرهای نمایشی و فناوری بریت در منطقهٔ کرویدون لندن شد، او در آنجا موفق به کسب مدرک BTEC با نمرهٔ عالی در موسیقی گردید.
او به دانشگاه نرفته‌است اما اغلب تمایل خودش به انجام این اقدام و مطالعهٔ ادبیات انگلیسی، تاریخ و فیزیک را به عنوان رشته‌های مورد علاقه‌اش، در صورت رفتن به دانشگاه اعلام کرده‌است.
ملیّت

در دهم اوت ۲۰۰۵، پیش از ۲۱ سالگی‌اش، او به همراه خانواده و برادرش شهروند بریتانیا شد. مراسم شهروندی در شهر ویبریج ساری برگذار شد. شهروند بریتانیا شدن به این معنا بود که او پیش از ۲۱ سالگی دارای ملیّت سه کشور شوروی، گرجستان و در نهایت بریتانیا بوده‌است. پس از مراسم شهروندی، کتی از ملیّت جدید احساس غرور کرده و گفته بود: «به عنوان یک خانواده، ما بسیار خوش شانس بودیم که توانستیم زندگی شادی را در این کشور بدست آوریم و احساس تعلق به اینجا داریم. ما هنوز خود را گرجی می‌دانیم چون ریشه‌های ما در آنجاست و من هرساله برای دیدن عموها و پدربزرگ و مادربزرگهایم به گرجستان می‌روم، امّا از بدست آوردن شهروندی بریتانیا بسیار احساس غرور دارم.»
زندگی شخصی

کتی ملوآ به عنوان یک افزایش دهنده آدرنالین شناخته شده‌است زیرا از ترن هوایی، بازار مکاره، پاراگلایدر و کایت‌سواری لذت می‌برد. او تا به امروز چهار مرتبه چتربازی انجام داده‌است و درسهایی در خلبانی آموخته‌است. او در سال ۲۰۰۴ از ساختمانی ۲۰۰ متری در نیوزیلند، با سرعت ۹۷ کیلومتر بر ساعت پایین پرید. وقتی از مایک بَت در خصوص این فعالیت‌ها که ملوآ برای افزایش آدرنالین انجام می‌دهد سؤال شد، گفت: «او از این افراط گریها لذت می‌برد اما در زندگی، احساسات‌اش همیشه تحت کنترل‌اش است». در نوامبر ۲۰۰۹ او در نزدیکی فرودگاه هیترو لندن تقریباً سقوط کرد.
در سپتامبر ۲۰۱۰ به دستور پزشکان‌اش به مدت چند ماه، به علت فروپاشی عصبی فعالیت‌های کاری‌اش را متوقف کرد و شش هفته در بیمارستان بستری بود. در نتیجه تمام فعالیت‌های تبلیغاتی و تورهایش تا سال بعد به تعویق افتاد.
ملوآ سال‌ها بعد در مصاحبه‌ایی با ایندیپندنت، دربارهٔ این ناراحتی روحی توضیح داد که این اتفاق یکی از بهترین اتفاقات زندگی‌اش بوده‌است که باعث پایان دادن احساس خودبزرگ‌بینی او به عنوان یکی از موفق‌ترین موسیقیدانان صنعت بود. «... این اتفاق باعث ناتوانی من شد اما همین‌طور باعث شد که خیال‌پردازی‌های بی‌مورد در خصوص انجام دادن هر کاری، تمام شود. عجیب‌ترین اتفاق دربارهٔ این شغل این است که نوعی احساس خودبزرگ بینی به شخص دست می‌دهد و این بیماری روحی یک زنگ بیداری برای من بود. من به مدت دو هفته در فضا و جریان مسائل نبودم و به مدت شش هفته در بیمارستان بودم. مسائل مختلفی در جریان بود، چیزهایی در خانه و برنامه‌های کاری دیوانه وار و تو واقعاً باور میکنی که دنیا حول تو می‌گشته در حالی که اینگونه نبوده است.»
در ژانویه سال ۲۰۱۲ او نامزدی خود با جیمز توسلند ، قهرمان موتورسواری سرعت و موسیقیدان را اعلام نمود. این زوج در اول سپتامبر ۲۰۱۲ در هنرستان هنرهای زیبای نش واقع در باغ‌های گیاه‌شناسی سلطنتی کیو، در جنوب غربی لندن ازدواج کردند. کتی ملوآ در مصاحبه‌ایی در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۰ اعلام کرد که این زوج از همدیگر طلاق گرفته‌اند.
اثرشناسی > آلبوم‌های استودیویی

| ترتیب انتشار | نام آلبوم | سال انتشار |
| --- | --- | --- |
| ۰۱ | Call off the Search  «ندای جستجو» | ۲۰۰۳ |
| ۰۲ | Piece by Piece  «تکه به تکه» | ۲۰۰۵ |
| ۰۳ | Pictures  «تصاویر» | ۲۰۰۷ |
| ۰۴ | The House  «خانه» | ۲۰۱۰ |
| ۰۵ | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» | ۲۰۱۲ |
| ۰۶ | Ketevan  «کِتِوان» | ۲۰۱۳ |
| ۰۷ | In Winter  «در زمستان» | ۲۰۱۶ |
| ۰۸ | Album No. 8  «آلبوم شمارهٔ ۸» | ۲۰۲۰ |
اثرشناسی > آلبوم‌های زنده

| ترتیب انتشار | نام آلبوم | سال انتشار |
| --- | --- | --- |
| ۰۱ | Live at the O² Arena  «زنده در اُ تو آرِنا» | ۲۰۰۹ |
| ۰۲ | Live in Concert «زنده در کنسرت» (featuring Gori Women's Choir) (با شرکت گروه کُر زنان گُری) | ۲۰۱۹ |
اثرشناسی > آلبوم‌های ویدئویی

| ترتیب انتشار | نام آلبوم | سال انتشار |
| --- | --- | --- |
| ۰۱ | Katie Melua: On the Road Again  «کتی ملوآ: دوباره روی جاده» | ۲۰۰۶ |
| ۰۲ | Katie Melua: Concert Under the Sea  «کتی ملوآ: کنسرت زیر دریا» | ۲۰۰۷ |
| ۰۳ | Katie Melua: Katie Melua with the Stuttgart Philharmonic Orchestra  «کتی ملوآ: کتی ملوآ با ارکستر فیلارمونیک اشتوتگارت» | ۲۰۱۱ |
اثرشناسی > آلبوم‌های گردآوری‌شده

| ترتیب انتشار | نام آلبوم | سال انتشار |
| --- | --- | --- |
| ۰۱ | The Katie Melua Collection  «مجموعهٔ کتی ملوآ» | ۲۰۰۸ |
| ۰۲ | Ultimate Collection  «مجموعهٔ نهایی» | ۲۰۱۸ |
:
اثرشناسی > تک‌آهنگ‌ها

| سال انتشار | تک آهنگ | آلبوم |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | "The Closest Thing to Crazy"  «نزدیکترین چیز به دیوانگی» | «Call off the Search»  «ندای جستجو» |
| ۲۰۰۴ | "Call off the Search"   «ندای جستجو» | «Call off the Search»  «ندای جستجو» |
| ۲۰۰۴ | "Crawling up a Hill"  «خزیدن به بالای تپه» | «Call off the Search»  «ندای جستجو» |
| ۲۰۰۵ | "Nine Million Bicycles"  «نه میلیون دوچرخه» | Piece by Piece  «تکه به تکه» |
| ۲۰۰۵ | "I Cried for You"  «برای تو گریه کردم» | Piece by Piece  «تکه به تکه» |
| ۲۰۰۵ | "Just Like Heaven"  «درست شبیه بهشت» | Piece by Piece  «تکه به تکه» |
| ۲۰۰۶ | "Spider's Web"  «تار عنکبوت» | Piece by Piece  «تکه به تکه» |
| ۲۰۰۶ | "It's Only Pain"  «تنها دردش» | Piece by Piece  «تکه به تکه» |
| ۲۰۰۶ | "Shy Boy"  «پسر خجالتی» | Piece by Piece  «تکه به تکه» |
| ۲۰۰۷ | "If You Were a Sailboat"   «اگر تو یک قایق بادبانی بودی» | Pictures   «تصاویر» |
| ۲۰۰۷ | "Mary Pickford"  «مری پیکفورد» | Pictures   «تصاویر» |
| ۲۰۰۷ | "What a Wonderful World" (with Eva Cassidy)  «چه دنیای شگفت‌انگیزی» (همراه با ایوا کسیدی) | The Katie Melua Collection  «مجموعهٔ کتی ملوآ» |
| ۲۰۰۸ | "If the Lights Go Out"  «اگر روشنایی‌ها خاموش شوند» | Pictures  «تصاویر» |
| ۲۰۱۰ | "The Flood"  «سیل» | The House  «خانه» |
| ۲۰۱۰ | "A Happy Place"  «یک جای شاد» | The House  «خانه» |
| ۲۰۱۰ | "To Kill You with a Kiss"  «کشتن تو با یک بوسه» | The House  «خانه» |
| ۲۰۱۱ | "Gold in them Hills"  «طلا در تپه‌هایشان» | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» |
| ۲۰۱۲ | "The Bit That I Don't Get"  «تکه‌ای که نمی‌فهمم» | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» |
| ۲۰۱۲ | "Better Than a Dream"  «بهتر از یک رؤیا» | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» |
| ۲۰۱۲ | "Moonshine"  «مهتاب» | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» |
| ۲۰۱۲ | "The Walls of the World"  «دیوارهای دنیا» | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» |
| ۲۰۱۲ | "Forgetting All My Troubles"  «فراموشی تمام مشکلاتم» | Secret Symphony  «سمفونی سرّی» |
| ۲۰۱۳ | "I Will Be There"  «آنجا خواهم بود» | Ketevan  «کِتِوان» |
| ۲۰۱۳ | "The Love I'm Frightened Of"  «عشقی که از آن می‌ترسیدم» | Ketevan  «کِتِوان» |
| ۲۰۱۷ | "Fields of Gold"  «زمین‌های طلا» | In Winter (Special Edition)  «در زمستان (نسخه ویژه)» |
| ۲۰۲۰ | "A Love Like That"  «عشقی شبیه آن» | Album No. 8  «آلبوم شمارهٔ ۸» |
| ۲۰۲۰ | "Airtime"  «زمان پخش» | Album No. 8  «آلبوم شمارهٔ ۸» |
| ۲۰۲۰ | "Your Longing Is Gone"  «اشتیاق‌ات از دست رفته‌است» | Album No. 8  «آلبوم شمارهٔ ۸» |
آلبوم ندای جستجو، اولین آلبوم استودیویی کتی ملوآ
آلن دلون

برای برند سیگار، آلن دلون (سیگار) را ببینید.
| آلن دلون | آلن دلون |
| --- | --- |
دلون در ۱۹۶۱: دلون در ۱۹۶۱
نام هنگام تولد: آلَن فابین موریس مارسِل دلون
زادهٔ: ۸ نوامبر ۱۹۳۵ سو، او-دو-سن، فرانسه
درگذشت: ۱۸ اوت ۲۰۲۴ (۸۸ سال) دوشی-مونکوربون، فرانسه
شهروندی: فرانسه سوئیس
پیشه‌ها: بازیگر فیلم‌ساز خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۲۰۱۹
همسر: ناتالی بارتلمی (ا. ۱۹۶۴–۱۹۶۹)
شریک‌های زندگی:  رومی اشنایدر (۱۹۵۹–۱۹۶۳)  میری دارک (۱۹۶۸–۱۹۸۲)  روزالی ون بریمن (۱۹۸۷–۲۰۰۱) 
فرزندان: دست کم ۴، شامل آنتونی و آنوشکا
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: فرانسه
خدمت/شاخه: تفنگداران نیروی دریایی فرانسه
سال‌های خدمت: ۱۹۵۲–۱۹۵۶
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ اول هندوچین
 :  
امضاء: امضاء
آلَن فابیَن موریس مارسِل دلون (به فرانسوی: Alain Fabien Maurice Marcel Delon‎؛ ۸ نوامبر ۱۹۳۵ – ۱۸ اوت ۲۰۲۴) بازیگر اهل فرانسه بود. وی به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین بازیگران اروپا در طول دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ شناخته می‌شد. سبک، ظاهر و نقش‌هایش که او را به یک نماد بین‌المللی تبدیل کرد، محبوبیتِ ماندگاری را برایش به ارمغان آورد.
دلون برای بازی در فیلم‌هایی مانند ظهر بنفش (۱۹۶۰)، روکو و برادرانش (۱۹۶۰)، کسوف (۱۹۶۲)، یوزپلنگ (۱۹۶۳)، سامورایی (۱۹۶۷)، استخر (۱۹۶۹)، دایره سرخ (۱۹۷۰)، یک پلیس (۱۹۷۲) و آقای کلاین (۱۹۷۶) تحسین شد. دِلون در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود با بسیاری از کارگردان‌های شناخته‌شده از جمله لوکینو ویسکونتی، ژان-لوک گدار، ژان-پیر ملویل، میکل‌آنجلو آنتونیونی و لویی مال کار کرد.
دِلون در سال ۱۹۸۵ جایزهٔ سزار بهترین بازیگر مرد را برای بازی در فیلم داستان ما (۱۹۸۴) دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۱ نشان لژیون دونور فرانسه را دریافت کرد و در چهل‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برنده خرس طلایی افتخاری شد. همچنین در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۹ جایزهٔ نخل طلای افتخاری را دریافت کرد.
آغاز زندگی

آلَن دلون در ۸ نوامبر ۱۹۳۵ در دهکده‌ای به نام سو (به فرانسوی: Sceaux) در حوالی پاریس زاده شد. نام پدر او فابیَن و نام مادر او ادیت بود. زمانی که آلَن ۴ سال داشت، پدر و مادر او از هم جدا شدند و به‌ناچار سرپرستی او به خانواده دیگری واگذار شد. او در خانه‌ای رشد کرد که روبروی یک زندان بود و آلَن با بچه‌های نگهبان زندان هم‌بازی بود. پس از چند سال، پدر و مادرخوانده او بر اثر حادثه‌ای کشته شدند و او دوباره تحت سرپرستی مادرش، که با یک قصاب محلی ازدواج کرده بود قرار گرفت. او در دوران کودکی به دوچرخه‌سواری، فوتبال و رفتن به سینما علاقهٔ وافری داشت. دلون دوران تحصیل خود را در مدارس کاتولیک گذراند و از آنجا که پسر شلوغی بود، چندین بار از مدرسه اخراج شد و در ۱۵ سالگی به‌کلی درس و تحصیل را ترک کرد. سپس ناپدری‌اش به‌ناچار او را به مغازهٔ قصابیِ خود برد تا این حرفه را به او بیاموزد؛ اما آلَن هیچ علاقه‌ای به این حرفه نداشت و در ۱۷ سالگی خانه را ترک کرد و به ارتش پیوست.
او در یگان تفنگداران دریایی ارتش به‌عنوان چترباز به خدمت ادامه داد و در سال ۱۹۵۴ در جنگ اول هندوچین حضور داشت. او دوران خدمت خود را در ارتش با اشتیاق ادامه داد. اما به خاطر دزدیدن یک جیپ کارش به دادگاه نظامی کشید. دلون در مورد خاطراتش در آن زمان می‌گوید: «در آنجا دوستانی پیدا کردم؛ کسانی که با آن‌ها حرف می‌زدم و به حرف‌هایم گوش می‌دادند.»
زندگی حرفه‌ای > ورود به سینما

آلَن در ۱۹۵۶ از خدمت در ارتش ترخیص شد و به‌عنوان باربر و سپس به‌عنوان پیش‌خدمت در کافه‌های مختلف پاریس به کار پرداخت و بین روسپی‌ها و گانگسترها زندگی می‌کرد. او درآمد ثابتی نداشت و مستقل از خانواده زندگی می‌کرد. طی همین مدت، با بسیاری از بازیگران که در کافه‌های محل کارش رفت‌وآمد داشتند آشنا شد. یکی از آن بازیگران، ژان-کلود بریالی بود. کسانی که دربارهٔ زندگی او تحقیق کرده‌اند می‌گویند که او با دنیای زیرزمینی جنایتکاران در ارتباط بوده و مدتی هم با آنها زندگی می‌کرد. این دو دوست، یعنی دلون و بریالی در سال ۱۹۵۷ تصمیم گرفتند با هم به جشنوارهٔ فیلم کن بروند. این تصمیم، زندگی آلَن را برای همیشه تغییر داد. آلَن که یک آدم معمولی بود و هیچ‌گونه تجربهٔ بازیگری نداشت و آن شب هم با یک دست لباس کرایه‌ای به جشنواره رفته بود پس از بازگشت از جشنواره به یک فوق‌ستاره تبدیل شد. زیرا دیوید او. سلزنیک، تهیه‌کننده آمریکایی ظاهر دلون را پسندید و با او قرارداد امضا کرد. چهرهٔ فوق‌العاده جذاب او در آن مجلس کاملاً سرآمد همگان بود و در آنجا بود که کارگردانان مختلف به سراغ او آمدند و بیشتر در نقش دزد یا آدمکش اجیرشده بازی می‌کرد.
زندگی حرفه‌ای > اوج

دلون در دهه ۱۹۶۰ ستاره سینمای اروپا بود. او از همان آغاز کار در فیلم‌هایی که حدس می‌زد فروش خوبی داشته باشند به جای دستمزد، درصدی از فروش فیلم را می‌گرفت و از این راه، پول خوبی به‌دست آورد. او در دههٔ ۱۹۷۰ علاوه بر بازی در فیلم، دومین شرکت تولید فیلم خود را تأسیس کرد و به جمع‌آوری ثروت پرداخت. او در آن هنگام یکی از ثروتمندان جهان بود و فیلم‌هایی با نشان‌واره AD تهیه می‌کرد. او سپس یک شرکت هواپیمایی راه‌اندازی کرد و بخشی از ثروت خود را در زمینهٔ موردعلاقه خود یعنی جمع‌آوری آثار هنری و پرورش اسب‌های مسابقه، سرمایه‌گذاری کرد. گنجینهٔ شخصی او کم‌نظیر است. او صاحب عتیقه‌هایی است که بسیاری از آن‌ها در موزه‌ها به نمایش گذاشته شده‌اند. او در دههٔ ۱۹۸۰ به سوئیس نقل مکان کرد تا بر عملکرد شرکتی که محصولاتش را به نام «آلَن دلون» به فروش می‌رساند نظارت بهتری داشته باشد. دفتر این شرکت در شهر ژنو است.