stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محوله ابوحدیج

| محوله ابوحدیج | محوله ابوحدیج |
| --- | --- |
روستا: روستا
محوله ابوحدیج: محوله ابوحدیج
مختصات: ۳۰°۲۹′۰۲″ شمالی ۴۸°۰۸′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۸۳۸۹°شمالی ۴۸٫۱۴۲۷۸°شرقی﻿ / 30.48389; 48.14278: مختصات: ۳۰°۲۹′۰۲″ شمالی ۴۸°۰۸′۳۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۴۸۳۸۹°شمالی ۴۸٫۱۴۲۷۸°شرقی﻿ / 30.48389; 48.14278
کشور:  ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: شهرستان خرمشهر
بخش: بخش مرکزی شهرستان خرمشهر
دهستان: دهستان حومه غربی (خرمشهر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۴۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
محوله ابوحدیج یک روستا در ایران است که در بخش مرکزی شهرستان خرمشهر در استان خوزستان واقع شده‌است.
جمعیت

این روستا در دهستان حومه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۴ نفر (۳۱ خانوار) بوده‌است.
آندرونوفسکایا

| آندرونوفسکایا Андроновская | آندرونوفسکایا Андроновская |
| --- | --- |
روستا: روستا
آندرونوفسکایانمایش نقشه استان آرخانگلسکآندرونوفسکایانمایش نقشه روسیه: آندرونوفسکایانمایش نقشه استان آرخانگلسکآندرونوفسکایانمایش نقشه روسیه
مختصات: ۶۱°۳۸′ شمالی ۳۹°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۶۳۳°شمالی ۳۹٫۱۰۰°شرقی﻿ / 61.633; 39.100: مختصات: ۶۱°۳۸′ شمالی ۳۹°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۶۱٫۶۳۳°شمالی ۳۹٫۱۰۰°شرقی﻿ / 61.633; 39.100
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آرخانگلسک
شهر: بخش کارگوپولسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
آندرونوفسکایا (به لاتین: Andronovskaya) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آرخانگلسک واقع شده‌است.
ابا نوراگر

| ابا نوراگر | ابا نوراگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ دسامبر ۱۹۲۷ کپنهاگ، دانمارک
درگذشت: ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۱ (۹۳ سال)
ملیت: دانمارک
پیشه: بازیگر
ابا نوراگر (انگلیسی: Ebba Nørager؛ ۴ دسامبر ۱۹۲۷ – ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۱) بازیگر اهل دانمارک بود.
منبع پرتو ایکس بسیار روشن

A تصویری از ۲ منبع NGC 4485 و NGC 4490: بالقوه منبع پرتو ایکس بسیار روشن ULXs توسط رصدخانه پرتو ایکس چاندرا
منبع پرتو ایکس بسیار روشن (انگلیسی: Ultraluminous X-ray source) یا (ULX) یک منبع نجومی از پرتوهای ایکس است که درخشندگی کمتری نسبت به هسته‌های فعال کهکشانی دارد، اما از هر فرایند ستاره‌ای شناخته شده (بیش از ۱۰۳۹ erg/s یا ۱۰۳۲ وات) درخشان‌تر است. به صورت همسانگرد تابش می‌کند (در همه جهات یکسان). معمولاً در هر کهکشان حدود یک ULX در کهکشان‌هایی وجود دارد که میزبان آن‌ها هستند، اما برخی کهکشان‌ها دارای تعداد زیادی هستند. نشان داده نشده‌است که کهکشان راه شیری حاوی ULX باشد، اگرچه اس‌اس ۴۳۳ ممکن است یک منبع احتمالی باشد. علاقه اصلی به ULXها از درخشندگی آنها بیشتر از درخشندگی ادینگتون ستارگان نوترونی و حتی سیاهچاله‌های ستاره‌ای ناشی می‌شود. معلوم نیست ULXها چه قدرت‌هایی دارند. مدل‌ها شامل گسیل پرتوهای اجرام جرم ستاره‌ای، برافزایش سیاه‌چاله‌های با جرم متوسط و انتشار فوق‌ادینگتون هستند.
حقایق مشاهده‌ای

ULXها اولین بار در دهه ۱۹۸۰ توسط رصدخانه اینشتین کشف شدند. مشاهدات بعدی توسط ROSAT انجام شد. رصدخانه‌های پرتو ایکس XMM-Newton و Chandra که وضوح طیفی و زاویه‌ای بسیار بیشتری دارند، پیشرفت زیادی کرده‌است. بررسی ULXها توسط مشاهدات چاندرا نشان می‌دهد که تقریباً یک ULX در هر کهکشان در کهکشان‌هایی وجود دارد که میزبان ULXها هستند (بیشتر آنها چنین نیستند).[1] ULXها در همه انواع کهکشان‌ها، از جمله کهکشان‌های بیضوی یافت می‌شوند، اما در کهکشان‌های ستاره ساز و کهکشان‌های برهم کنش گرانشی بیشتر هستند. ده‌ها درصد از ULXها در واقع اختروش‌های پس زمینه هستند. احتمال اینکه یک ULX منبع پس زمینه باشد در کهکشان‌های بیضوی بزرگتر از کهکشان‌های مارپیچی است.
پیسن

| Picene | Picene |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکDibenzo[a'i]phenanthrene: نام‌گذاری آیوپاکDibenzo[a'i]phenanthrene
دیگر نام‌هاPicene 34-Benzchrysene ββ-Binaphthylene ethene: دیگر نام‌هاPicene 34-Benzchrysene ββ-Binaphthylene ethene
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 213-46-7 N
کم‌اسپایدر: 8808 Y
KEGG: C19500 N
ChEBI: CHEBI:33090 Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES c5c3c2ccc1ccccc1c2ccc3c4ccccc4c5 :  SMILES c5c3c2ccc1ccccc1c2ccc3c4ccccc4c5 
 InChI InChI=1S/C22H14/c1-3-7-17-15(5-1)9-11-21-19(17)13-14-20-18-8-4-2-6-16(18)10-12-22(20)21/h1-14H Y Key: GBROPGWFBFCKAG-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C22H14/c1-3-7-17-15(5-1)9-11-21-19(17)13-14-20-18-8-4-2-6-16(18)10-12-22(20)21/h1-14H Key: GBROPGWFBFCKAG-UHFFFAOYAN :  InChI InChI=1S/C22H14/c1-3-7-17-15(5-1)9-11-21-19(17)13-14-20-18-8-4-2-6-16(18)10-12-22(20)21/h1-14H Y Key: GBROPGWFBFCKAG-UHFFFAOYSA-N YInChI=1/C22H14/c1-3-7-17-15(5-1)9-11-21-19(17)13-14-20-18-8-4-2-6-16(18)10-12-22(20)21/h1-14H Key: GBROPGWFBFCKAG-UHFFFAOYAN 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C22H14
جرم مولی: 278.33 g/mol
چگالی:  ? g/cm3
دمای ذوب: 366-367 °C  
دمای جوش: 518-520 °C  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پیسن (به انگلیسی: Picene) با فرمول شیمیایی C22H14 یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۷۸٫۳۳ گرم بر مول می‌باشد.
ملتزو

| ملتزو | ملتزو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ملتزو: ملتزو
ملتزوموقعیت ملتزو در  Italy: ملتزوموقعیت ملتزو در  Italy
مختصات: ۴۵°۳۰′ شمالی ۹°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۵۰۰°شمالی ۹٫۴۱۷°شرقی﻿ / 45.500; 9.417: مختصات: ۴۵°۳۰′ شمالی ۹°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۵۰۰°شمالی ۹٫۴۱۷°شرقی﻿ / 45.500; 9.417
کشور: ایتالیا
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان میلان (MI)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Antonio Bruschi
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۷ کیلومتر مربع (۳٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۸ متر (۳۸۷ فوت)
جمعیت (ژانویه ۲۰۰۹): جمعیت (ژانویه ۲۰۰۹)
 • کل: ۱۸٬۴۰۰
 • تراکم: ۱۹۰۰/کیلومتر مربع (۴۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Melzesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 20066
پیش‌شماره تلفن: 02
وبگاه: وبگاه رسمی
ملتزو (به ایتالیایی: Melzo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است.
خصوصیات

ملتزو ۹٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ابراهیم منصوری

| ابراهیم منصوری | ابراهیم منصوری |
| --- | --- |
زاده: ۱۲۷۸خ تهران
خاستگاه: ایرانی
درگذشته: ۵ دی ۱۳۴۸ تهران
پیشه(ها): نوازنده
ساز(ها): سازهای بادی، ویولن و کمانچه،
ابراهیم منصوری (۱۲۷۸خ تهران – ۵ دی ۱۳۴۸ تهران) نوازنده سازهای بادی، ویولن و کمانچه، فرزند حسینقلی خان و شاگرد حسین خان اسماعیل زاده بود. وی تصنیف‌های متعددی را از شیدا، عارف و درویش نت‌نگاری کرده و بعضی از آنها را نیز به اجرا درآورده است. منصوری همچون معروفی آثار خود و گذشتگان را ثبت کرده و به علاقه‌مندان ارائه کرده است.
او در باره علت توجهش به موسیقی گفته است: «بقدری در طفولیت الحان و نغمات موسیقی را دوست داشتم که غالباً در راه مدرسه زمانی‌که به نوازندگان دوره گرد که معمولاً میمونی نیز به همراه داشتند بر می‌خوردم به دنبال آن‌ها راه می‌افتادم و بقدری آنها را تعقیب می‌کردم که منزلمان را گم می‌کردم و بسیار اتفاق می‌افتاد که از مدرسه فرار می‌کردم و به دنبال آنها راه می‌افتادم و هرچه پدرم مرا توبیخ و سرزنش می‌نمود نتیجه‌ای نمی‌گرفت.»
سرانجام به اجبار، دوستان پدر او را وادار می‌کنند که ابراهیم را به مدرسه موزیک دارالفنون بفرستد. در مدرسه موزیک به تحصیل خط موسیقی نت پرداخت و نوازندگی ویولن را شروع کرد تا اینکه محمد علی شاه قاجار مجلس شورای ملی را به توپ بست و مدرسه تعطیل گردید. پس از به سلطنت رسیدن احمدشاه مدرسه که یک سال بود تعطیل شده بود دوباره دایر گردید و زیر نظر رئیس اداره موزیک نظام، سالار معزز به ادامه تحصیل مشغول شد. در این هنگام که در دانستن نت پیشرفت کرده بود به تحصیل موسیقی محلی روی آورد و نزد حسین خان اسماعیل زاده به تحصیل کمانچه پرداخت و پس از آن خود یک کلاس آموزش ویولن تأسیس کرد.
وی در سال ۱۳۱۴ وارد و به معلمی و سرود موسیقی در مدارس منصوب گشت.
و در سال ۱۳۱۷ به دریافت مدال درجه اول علمی نایل گردید.
پس از تأسیس رادیو از اولین نوازندگان رادیو بود.
و با ارکستر رادیو همکاری می‌کرد و در اداره رادیو به تعلیم و نوشتن آهنگ‌ها و آموختن آن به خوانندگان اشتغال داشت.
وی از ترکیب چند ردیف مورد تعلیم اساتیدش از جمله ردیف حسین خان اسماعیل زاده ردیفی در چند دفتر تنظیم کرد اکثر تصنیف‌ها و آهنگ‌ها و رنگ‌هایی که ساخت یا دیگران ساخته‌اند به خط موسیقی نوشت.
از وی تصنیف‌ها و ضربی‌های بسیاری مانند مهر جاودانه، پیام عاشقی و... به جای مانده است. وی در تاریخ ۵ دی ۱۳۴۸ درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله مدفون شد.
معصوم‌آباد (دلفان)

| معصوم‌آباد (دلفان) | معصوم‌آباد (دلفان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۵۸′۱۰″ شمالی ۴۷°۵۹′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۹۶۹۴۴°شمالی ۴۷٫۹۸۶۶۷°شرقی﻿ / 33.96944; 47.98667: مختصات: ۳۳°۵۸′۱۰″ شمالی ۴۷°۵۹′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۹۶۹۴۴°شمالی ۴۷٫۹۸۶۶۷°شرقی﻿ / 33.96944; 47.98667
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: دلفان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: میریگ شمالی
جمعیت: ۵۳۰ نفر
معصوم‌آباد (دلفان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان میریگ شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۰ نفر (۱۰۷خانوار) بوده‌است.
آنگرباخ

| آنگرباخ | آنگرباخ |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: آلمان
ایالت‌های آلمان: نوردراین-وستفالن
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه:  
 • مکان: راین (رود)
 • مختصات: ۵۱°۲۲′۴۶″ شمالی ۶°۴۳′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۳۷۹۴۴°شمالی ۶٫۷۲۷۵۰°شرقی﻿ / 51.37944; 6.72750
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: راین (رود)→ دریای شمال
آنگرباخ (به آلمانی: Angerbach) یک رود در آلمان است که در وولفرات واقع شده‌است.
آنگرن (آلمان)

| آنگرن   | آنگرن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن-آنهالت
ناحیه: Börde
انجمن شهرداری: Elbe-Heide
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alfred Bühnemann (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۴٫۲۱ کیلومتر مربع (۲۴٫۷۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۳ متر (۱۴۱ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۸-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۱۷۲
 • تراکم: ۳۴/کیلومتر مربع (۸۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۳۹۳۲۶, ۳۹۵۱۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۹۳۶۳, ۰۳۹۳۶۶, ۰۳۹۳۵
پلاک خودرو: BK
وبگاه: www.elbe-heide.de
آنگرن (به آلمانی: Angern) یک شهر در آلمان است که در Börde واقع شده‌است. آنگرن ۲٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد.
ابینگتون هاوس

| ابینگتون هاوس | ابینگتون هاوس |
| --- | --- |
نما از سمت های لاین: نما از سمت های لاین
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: مسکونی
آغاز ساخت: ۲۰۱۲
پایان: ۲۰۱۴
بلندی: بلندی
سقف: ۳۲۵ فوت (۹۹ متر)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۳۳
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: رابرت ای‌ام استرن
ابینگتون هاوس (به انگلیسی: Abington House) یک ساختمان در ایالات متحده آمریکا است که در نیویورک واقع شده‌است.
منج (لردگان)

| مُنج | مُنج |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: لردگان
بخش: منج 
مردم: مردم
جمعیت: ۲٬۴۹۱ نفر
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۸۱ س
  مُنج  روی نقشه ایران ۳۱°۳۲′۱۳″شمالی ۵۰°۳۷′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۳۶۹۹۵۷۵°شمالی ۵۰٫۶۲۶۲۷۰۳۶°شرقی﻿ / 31.53699575; 50.62627036   :   مُنج  روی نقشه ایران ۳۱°۳۲′۱۳″شمالی ۵۰°۳۷′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۳۶۹۹۵۷۵°شمالی ۵۰٫۶۲۶۲۷۰۳۶°شرقی﻿ / 31.53699575; 50.62627036   
 :  
مُنج مرکز بخش منج از توابع شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۴۹۱ نفر (۵۸۱ خانوار) بوده‌است.
مهدی‌آباد (اشکذر)

| مهدی‌آباد (صدوق) | مهدی‌آباد (صدوق) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مهدی‌آباد (صدوق)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانمهدی‌آباد (صدوق)مهدی‌آباد (صدوق) (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد: مهدی‌آباد (صدوق)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانمهدی‌آباد (صدوق)مهدی‌آباد (صدوق) (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد
مختصات: ۳۲°۷′ شمالی ۵۴°۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۱۱۷°شمالی ۵۴٫۰۶۷°شرقی﻿ / 32.117; 54.067: مختصات: ۳۲°۷′ شمالی ۵۴°۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۱۱۷°شمالی ۵۴٫۰۶۷°شرقی﻿ / 32.117; 54.067
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: اشکذر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رستاق
جمعیت: ۱۶۰ نفر
مهدی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اشکذر در استان یزد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۴۲خانوار) بوده‌است.
آکوردا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: ACOR
صنعت: مراقبت سلامت زیست‌فناوری
بنا نهاده: ۱۹۹۵؛ ۲۹ سال پیش (۱۹۹۵-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: آردسلی، نیویورک
محصولات: ۴-آمینوپیریدین لوودوپا
تعداد کارکنان: ۳۴۴ نفر
وبگاه: acorda.com
آکوردا (انگلیسی: Acorda) شرکت مراقبت سلامت آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد.
آکاسیای دکارنس

| آکاسیا دکارنس | آکاسیا دکارنس |
| --- | --- |
آکاسیا دکارنس، Acacia decurrens: آکاسیا دکارنس، Acacia decurrens
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: باقلاسانان
تیره:: باقلاییان
سرده:: آکاسیا
گونه:: A. decurrens
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Acacia decurrens : Acacia decurrens 
آکاسیا دکارنس (نام علمی: Acacia decurrens) نام یک گونه از سرده آکاسیا است.
ابژه‌های تکین معماری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد ترجمه فارسی کتاب ابژه‌های تکین معماری: جلد ترجمه فارسی کتاب ابژه‌های تکین معماری
نویسنده(ها): ژان بودریار، ژان نوول
عنوان اصلی: -Architecture et philosophie; Les Objets singuliers
برگرداننده(ها): احسان حنیف
زبان: فرانسوی - انگلیسی
موضوع(ها): فلسفه، تکینگی، واقعیت حاد، معماری
ناشر: University of Minnesota Pres ناشر فارسی: کتاب فکرنو
تاریخ نشر: ۲۰۰۲
شابک: شابک ‎۹۷۸۶۰۰۶۹۸۵۶۵۷
ابژه‌های تکین معماری (به انگلیسی: The Singular Objects of Architecture) یکی از کتاب‌های فیلسوف فرانسوی، ژان بودریار است که در نتیجه دو گفتگو با معمار فرانسوی ژان نوول شکل گرفته‌است. بودریار در کنار نوول در این کتاب به مسائل بنیادینی چون سیاست، هویت و زیبایی‌شناسی پرداخته و امکانات معماری مدرن و آینده حیات مدرن ما را کنکاش می‌کنند. از عناوینی که این دو در این کتاب در موردش صحبت می‌کنند می‌توان به ایده‌آل شفافیت، شهر نیویورک، موزه گوگنهایم بیلبائو اثر فرانک گهری و بیشتر از همه مرکز ژرژ پمپیدو یا با عبارتی بوبور در فرانسه اشاره کرد.
ابژه‌های تکین معماری تلاش دارد تا با پر کردن شکاف میان مباحث فلسفی و معماری، همزمان با تقویت گفتمان نظریه معماری معاصر، ایده‌های فلسفی عمیق را در یک نمونه عینی چون معماری بیشتر بررسی کند.در این چارچوب ایده‌هایی چون تکینگی، دنیای واقعی، دنیای مجازی، فرا-واقعیت و رابطه انسان با تکنولوژی و رسانه بیشتر مورد بحث قرار می‌گیرند.
نسخه اصلی این کتاب فرانسوی بوده، اما پس از ترجمه آن در سال ۲۰۰۲ توسط رابرت بونونو به انگلیسی شهرت دوباره ای پیدا کرد. ترجمه انگلیسی با مقدمه‌ای از کی مایکل هیز همراه شده بود و آن را انتشارات دانشگاه مینه‌سوتا منتشر کرد.
خلاصه

این کتاب شامل دو گفتگو است که در هر گفتگو در مورد موضوعات مختلفی بحث می‌شود:
گفتگوی اول:
گفتگوی دوم:
آی‌خانم

| آی‌خانم/ماه‌بانو | آی‌خانم/ماه‌بانو |
| --- | --- |
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
نام کشور: افغانستان
استان: ولایت تخار، در محل پیوندگاه آمودریا و رود کوکچه در نزدیکی ولسوالی خواجه غار، در حدود ۱۰۰ کیلومتری شمالشرق شهر قندوز
بیشینهٔ تاریخی: سلوکیان، سده‌های چهارم و سوم پیش از میلاد؛ یونانی باختری‌ها، سده‌های سوم و دوم پیش از میلاد
کاوشگر: هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان (DAFA)
تاریخ کاوش: ۱۹۶۴ - ۱۹۷۸
میراث در خطر؟: بلی
    :     
ن ب و: ن ب و
آی‌خانم یا ماه‌بانو نام یک پایگاه باستانی و تپهٔ نسبتاً همواری بر بالای بلندی‌ها و در تقاطع رود آمودریا و دریای کوکچه در شمال افغانستان است. در روستای آی‌خانم ولسوالی دشت قلعهٔ ولایت تخار افغانستان موقعیت دارد. این شهر افسانه‌ای به‌دست اسکندر مقدونی بنیانگذاری و آباد شده بود. سنگ بنای این شهر نیز توسط اسکندر، سردار مقدونی، کار گذاشته شده‌است که اکنون در موزهٔ کابل نگهداری می‌شود. قدمت این سنگ بنا به حدود سیصد سال پیش از میلاد مسیح می‌رسد و گفته می‌شود که تنها بنایی در جهان می‌باشد که اسکندر قطعاً آن را لمس کرده‌است. این پایگاه باستانی مربوط به تمدن دولت یونانی بلخ می‌باشد.
کشف

در دهه ۱۹۶۰ طی یک سفر شکاری، خان افغان غلام سرور ناشر، سایت باستانی ای خانم را کشف کرد و دنیل شلمبرژه باستان‌شناس فرانسوی، برای کاوش آی خانم تیم باستان‌شناسی پرینستون را با خود دعوت کرد. به زودی مشخص شد که اسکندریه تاریخی آکسوس همین شهر است، آی خانم که بعداً بنام‌های اروکرتیه یا ایوکراتید خوانده می‌شد، یکی از شهرهای اصلی پادشاهی یونان باختری بود. برخی از اشیای بدست آمده آی‌خانم در سال ۲۰۰۴ در موزه‌های اروپا و ایالات متحده آمریکا به نمایش گذاشته شد. متعاقباً بین سال‌های ۱۹۶۴ و ۱۹۷۷ مأموریت کاوشگری این مکان به هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان (DAFA) که توسط باستان‌شناس فرانسوی آلفرد فوشر ایجاد شده بود تحت نظارت پل برنارد و همچنین باستان شناسان شوروی واگذار گردید. حفاری این سایت باید با شروع جنگ شوروی و افغانستان کنار گذاشته می‌شد. در جریان جنگ متأسفانه آی‌خانم غارت شد و به عنوان میدان جنگ مورد استفاده قرار گرفت و مقدار بسیار کمی از اشیای اصلی آن باقی مانده بود. در سال ۲۰۱۳، سازنده فیلم دیوید آدامز، یک مینی سریال مستند شش قسمتی دربارهٔ آی‌خانم با عنوان جهان گمشده اسکندر تولید کرد.
مکان استراتیژیک

انتخاب این مکان برای بنیانگذاری یک شهر احتمالاً عوامل مختلفی داشت. اینجا منطقه ای بود که توسط آمودریا آبیاری می‌شد، دارای پتانسیل کشاورزی غنی بود، از لحاظ دفاعی در تقاطع دو دریای آمو و کوکچه قرار گرفته بود، دارای منابع معدنی فراوان به ویژه «یاقوت»، در بدخشان و طلا در کوه‌های هندوکش بود، واقع شدن آن در محل اتصال بین قلمرو باختر و سرزمین‌های عشایری در شمال، که در نهایت امکان دسترسی به تجارت با تمدن چین را فراهم کرد. سرانجام، آی خانم در آستانه هند باستان واقع شده بود و به آن امکان تعامل مستقیم با شبه قاره هند را می‌داد.
شهر یونانی بلخ

آثار و بناهای بی شماری بدست آمده از آی خانم نشان می‌دهد که فرهنگ بالای هلنیستی، همراه با تأثیرات شرقی دارد. «این شهر دارای تمام ویژگی‌های مشخصه یک شهر هلنیستی، با یک تئاتر یونانی، سالن ورزشی و برخی از خانه‌های یونانی با حیات‌های ستون دار است.» به‌طور کلی، آی خانم شهر بسیار مهم دولت یونانی بلخ با ۱٫۵ کیلومتر مربع وسعت، مشخصه امپراتوری سلوکیان و سپس پادشاهی یونان و باختری را داشت. به نظر می‌رسد این شهر، تقریباً در زمان مرگ پادشاه یونانی باختر ایوکراتید در حدود ۱۴۵ سال قبل از میلاد، ویران شده‌است و دیگر هرگز ساخته نشده‌است.
آی خانم ممکن است شهری باشد که در آن ایوکراتید توسط دمیتروس، قبل از موفق شدن به فرار و فتح هند، محاصره شده باشد. (جونیانوس جاستینوس)
شهر یونانی بلخ > معماری

مأموریت حفاری آی خانم سازه‌های مختلفی را کشف کرد، برخی از آنها کاملاً هلنیستی و برخی دیگر از عناصر تلفیقی معماری بلخ و یونان هستند:
دارای باروهایی با طول دو مایل در اطراف شهر.
دارای یک ارگ با برج‌های مستحکم (۲۰ × ۱۱ متر در پایه، ۱۰ متر از ارتفاع) و باروها، در بالای تپه ۶۰ متری در وسط شهر ایجاد شده‌است.
دارتی یک تئاتر کلاسیک، با قطر ۸۴ و متر ۳۵ ردیف صندلی، که می‌تواند گنجایش ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر را داشته باشد، مجهز به سه لنج برای حاکمان شهر بوده اندازه آن با معیارهای کلاسیک قابل توجه می‌باشد. این تئاتر بزرگتر از تئاتربابل، اما کمی کوچکتر از تئاتر باستان اپیدوروس است.
دارای کاخی عظیم در معماری یونانی باختری، که به نوعی یادآور معماری رسمی کاخ‌های شرقی است.
دارای یک ورزشگاه (۱۰۰ × ۱ متر) از بزرگترین ورزشگاه‌های دنیای باستان است. تقدیم این شهر به زبان یونانی به هرمس و هراکلس که بر روی یکی از ستون‌ها حکاکی شده‌است، نگاشته شده‌است. تقدیم نامه آن به دو مرد با نام‌های یونانی (تریبالوس و استراتو) شده‌است.
دارای معابد مختلف، در داخل و خارج از شهر. ظاهراً بزرگترین معبد این شهر دارای مجسمهٔ بنای یادبود زئوس بصورت نشسته‌است، اما بر اساس مدل زرتشتی ساخته شده‌است (دیوارهای عظیم و بسته به جای ساختار ستون باز معابد یونان)
دارای موزاییکی که نمایانگر آفتاب مقدونی است، آکانتوگناتوس برگها و حیوانات مختلف (خرچنگ، دلفین و غیره …) روی آن نقش شده‌است.
دارای تعداد زیادی بقایای ستون‌های کلاسیک با سبک قرنتیان
معماری انتی فیکس با مشعل دوره هلنستی که دد طرح آی خانم بکار رفته‌است.
معامله آفتاب با دو مجسمه شیر.
انتی فیکس بالدار،  نوع معماری منحصر شناخته شده آی خانم
موزائیک‌های آی خانم
شهر یونانی بلخ > مجسمه‌های باقیمانده

قطعات مجسمه‌های مختلفی پیدا شده به سبک کلاسیک، نسبتاً متعارف و نسبت به نوآوری‌های یونانی، غیرقابل نفوذ است که در همزمان با سبک مدیترانه‌ای قابل مقایسه می‌باشد.
نکته قابل توجه ویژه قطعه عظیمی از مجسمه قسمت پا است که به سبک عالی یونانی کشف شده‌است. تخمین زده می‌شود که این تکه متعلق به مجسمه‌ای با بلندی ۵–۶ متر باشد (احتمالا نشسته در کنار ستون‌های نگهدارنده یک معبد). از آنجا که پاشنه این مجسمه دارای نقش نمادین صاعقه زئوس است، تصور می‌شود که نسخه کوچکتری از مجسمه زئوس در المپیا باشد.
مجسمه‌های که در میان مکان‌های بقایای باستانی یافت شده‌است:
مجسمه ای از یک زن ایستاده با قبای کوتاه کاملاً باستانی
چهره یک مرد تراش خورده از گچ
یک مجسمه ناتمام از یک جوان برهنه با تاج
یک سر ناودان یونانی که نمایندگی از برده آشپز یونانی است
بدن یک مرد برهنه، احتمالاً خدای هرمس که یک شنل فرماندهی دارد.
یک مجسمه انعطاف‌پذیر از پیرمردی که تصور می‌شود استاد یک سالن ورزشی باشد. نمادی از عملکرد وی دد دست داشتن چوب بلند در دست چپ وی است.
به دلیل فقدان سنگ‌های مناسب برای کارهای مجسمه‌سازی در ناحیه آی خانم، گچ‌های سفالی و پخته نشده الگو گرفته شده از یک قاب چوبی، اغلب مورد استفاده قرار گرفته‌است. این روش در آسیای میانه و شرق دور، به ویژه در هنر بودایی گسترش یافته‌است. در بعضی موارد فقط دست و پا با سنگ مرمر ساخته شده‌است.
صورت گچی. آی خانم،  قرن دوم پیش از میلاد
مجسمهٔ یک پیرمرد. آی خانم،  قرن دوم پیش از میلاد
مجسمه ای دیگر
گارگویل یونانی. آی خانم،  قرن دوم پیش از میلاد.
روابط با هندوستان

چندین اثر باستانی هندی در میان بقایای باستان‌شناسی آی خانم بدست آمده‌است مانند یک صفحه روایی ساخته شده از پوسته منبت کاری با مواد و رنگ‌های مختلف، که تصور می‌شود اسطوره هندی کونتالا را به تصویر کشیده‌است.
همچنین، سکه‌های زیادی ضرب شده هندی و یونانی پیدا شده‌است. سکه‌های مربعی شکل هندی هستند که نمایندگی از خدایان متعدد هندو ویشنو، شیوا، واسودوا و بالاراما دارند. در مجموع، شش درهم نقره هندی که به نام آگاتوکلس شاه یونانی باختر ضرب شده‌است در سال ۱۹۷۰ کشف گردید.
روابط با هندوستان > تأثیر بر هنر هند

به گفته جان بوردمن، ممکن است آی خانم یکی از مجاری نفوذ هنر یونانی در هند باستان باشد، اگرچه این تأثیرات همیشه به درستی شناسایی نشده یا هنوز قابل شناسایی نیستند. در رابطه به این موضوع سه دیدگاه علمی وجود دارد: یکی از این نظرات نظریه پرسی براون است وی به این عقیده است که معماری هند به دلیل مهاجرت صنعتگران غربی رونق یافته‌است. دیدگاه دوم توسط دانشمندان بعدی مانند جان ایروین که بیشتر نظریه بومی را دارند و دیگری مانند گوپتا که طرفدار تلفیق هنرهای هندی و آی خانم است. احتمال اینکه آی خانم به عنوان شهر یونانی بلخ در قرن ۳ قبل از میلاد، بتواند مجرای ارتباط هنرمندان یونانی و هندی را فراهم کند وجود دارد. با این وجود، تخت جمشید حدود ۸۰ سال قبل از ظهور اولین معماری سنگ بودایی سقوط کرد، و این سؤال را به وجود می‌آورد که آیا دانش در طی نسل‌های مختلف بین تخت جمشید در غرب آی-خانوم و مؤریا در شرق آن حفظ شده‌است؟
سکه‌شناسی

بسیاری از سکه‌های سلوکی و باختری از آی خانم یافت شدند، همچنین ده پلکان خالی وجود داشت، که نشان می‌دهد ضرابخانه ای در شهر وجود دارد. آی خانم ظاهراً دارای یک نماد شهری بوده (یک مثلث در یک دایره)، که بر روی آجرهایی که از قدیمی‌ترین بناهای شهر وارد حک شده‌اند.
همین نماد در سکه‌های مختلف سلوکی شرقی به کار رفته‌است، که نشان می‌دهد آنها احتمالاً در آی خانم ضرب شده‌اند. بدین ترتیب تعداد زیادی سکه سلوکی دوباره به ضرابخانه آی خانم نسبت داده شد، با این نتیجه که آی خانم احتمالاً یک مرکز ضرب بزرگتر حتی از بلخ بوده‌است.
سکه‌های یافت شده در آی خانوم با سکه‌های سلوکوس اول آغاز می‌شود، اما ناگهان با سکه‌های ایوکراتید پایان می‌یابد و این حکایت از تسخیر این شهر در پایان حکومت او دارد.
اهمیت

این اکتشافات از اهمیت قابل توجهی برخوردار اند، زیرا هیچ اثری از تمدن‌های یونانی بلخ و هند تا قبل از این کتیبه در شرق (فراتر از ضرب سکه‌های فراوان) کشف نشده بود، این یافته‌ها منجر به صحبت برخی از «سراب باختری» شده‌است.
آی خانم مرکز فرهنگ یونانی در آستانه هند بود و آگاهی متقابل قوی بین دو منطقه وجود داشت. چند سال پس از تأسیس این شهر، حدود سال ۲۵۸ قبل از میلاد، آشوکا امپراتور هند در حال حک سنگ نوشته‌ای به زبان یونانی و آرامی بود که خطاب به یونانیان منطقه شده بود
کشفیات آی خانم همچنین دیدگاه جدیدی در مورد تأثیر فرهنگ یونان در شرق می‌دهد، و تأثیر یونانیان را در توسعه هنر یونانی بودایی تأیید می‌کند.
آیگهوویت (کاشاتاق)

| آیگهوویت Այգեհովիտ | آیگهوویت Այգեհովիտ |
| --- | --- |
آیگهوویت: آیگهوویت
مختصات: ۳۹°۲۱′۳۱″ شمالی ۴۶°۴۰′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۵۸۶۱°شمالی ۴۶٫۶۷۹۷۲°شرقی﻿ / 39.35861; 46.67972: مختصات: ۳۹°۲۱′۳۱″ شمالی ۴۶°۴۰′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۵۸۶۱°شمالی ۴۶٫۶۷۹۷۲°شرقی﻿ / 39.35861; 46.67972
کشور:  جمهوری آرتساخ  جمهوری آذربایجان
استان شهرستان: استان کاشاتاق شهرستان قبادلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
آیگهوویت (به ارمنی: Այգեհովիտ) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
آکوستا (دهانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۵°۳۶′جنوبی ۶۰°۰۶′شرقی﻿ / ﻿۵٫۶°جنوبی ۶۰٫۱°شرقی﻿ / -5.6; 60.1
قطر: ۱۳ کیلومتر
عمق: نامعلوم
هم‌درازا: ۳۰۰° در طلوع آفتاب
نام‌بخش: Cristóvão da Costa[*]
آکوستا یک دهانه برخوردی در ماه است.
ادرشپاخ

ادرشپاخ (به چکی: Adršpach) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ناخود واقع شده‌است. ادرشپاخ ۵۲۶ نفر جمعیت دارد.
آلن ۱۹۷۲۷

سیارک ۱۹۷۲۷ (به انگلیسی: 19727 Allen، نامگذاری:1999XS2) نوزده هزار و هفتصد و بیست و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۴ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۳۰٫۹ است.