فهرست فرار خلبانان در طول جنگ سرد
چین

تعدادی از فرارها از مقصد جمهوری خلق چین رخ داد که اکثر خلبانان آن‌ها به جمهوری چین (تایوان) فرار کردند. این فهرست شامل موارد زیر است:
در ۱۲ ژانویه ۱۹۶۰، اولین فرار از ارتش آزادی‌بخش خلق رخ داد. یانگ دکای، یک خلبان هوادریای ارتش آزادی‌بخش خلق از لشکر ۴ جنگنده (یا چهارمین بخش جنگنده هوادریای ارتش آزادی‌بخش خلق؟) یک میگ-۱۵ با شماره سریال ۶۵۰۱ را از پایگاه هوایی لوکیائو به شهرستان یایلان، تایوان پرواز داد. با این حال، هواپیمای او در هنگام فرود سقوط کرد، و یانگ کشته شد.
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۱، خلبانان نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق شائو ژیان و گائو یوزونگ با آنتونوف ای‌ان-۲ از شهرستان جیان، شاندونگ به ججو-دو پرواز کردند و در ۷ اکتبر ۱۹۶۱ به تایوان رسیدند. هر دو خلبان شخصاً توسط چیانگ کای شک مصاحبه شدند و ۵۰۰ تل (تقریباً ۲۵ کیلوگرم) طلا جایزه گرفتند. هر دو خلبان در نیروی هوایی جمهوری چین خدمت کردند و با درجه سرهنگی بازنشسته شدند و شائو در نهایت به ایالات متحده مهاجرت کرد.
در ۳ مارس ۱۹۶۲، لیو چنگسی، خلبان هوادریای ارتش آزادی‌بخش خلق از اسکادران ۸ بال سوم هنگ شانزدهم، یک میگ-۱۵ را از پایگاه هوایی لیاکیو در ژجیانگ به شهرستان تائویوان، تایوان (شهر تائویوان فعلی) پرواز داد. لیو ۱۰۰۰ تل (تقریبا ۵۰ کیلوگرم طلا)، و سمت معاون مدیر ایستگاه رادیویی نیروی هوایی جمهوری چین را دریافت کرد و با درجه سرهنگی بازنشسته شد.
در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۵، لی شیانبین، کاپیتان نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، ایلیوشین ایل-۲۸ خود از لشکر ۸، بمب‌افکن به شماره ۰۱۹۵ را از پایگاه هوایی جیانکیاو در هانگژو به شهرستان تائویوان، تایوان (در حال حاضر شهر تائویوان) پرواز داد. این اولین ایلیوشین ایل-۲۸ با سیستم کامل، در اختیار غرب بود. جسد اپراتور رادیویی/تیرانداز دم، لیان بائوشنگ در صحنه پیدا شد و دریانورد لی کایوانگ پس از اقدام به خودکشی زنده دستگیر شد. هر دو بازمانده در نیروی هوایی جمهوری چین مورد تجلیل و پاداش قرار گرفتند. لی شیانبین ۲۰۰۰ تل (تقریباً ۱۰۰ کیلوگرم) طلا جایزه گرفت، در حالی که لی کایوانگ ۱۰۰۰ تل (تقریباً ۵۰ کیلوگرم) طلا جایزه گرفت. از آنجایی که لیان بائوشنگ مرده بود، جایزه او به میزان ۱۰۰۰ تل (تقریباً ۵۰ کیلوگرم) طلا به‌طور مساوی بین لی شیان بین و لی کایوانگ تقسیم شد.
لی شیان‌بین سال‌ها بعد زمانی که تمام جوایز شامل جوایز خود و دو نفر دیگر را به دلیل رفتار ناعادلانه تایوان خواستار شد، به تیتر اخبار تایوان تبدیل شد. لی شیانبین ادعا کرد که او تنها فراری است و دو نفر دیگر در واقع به دلیل فرار او دستگیر شدند، واقعیتی که بعداً توسط تایوان و خود لی کایوانگ دریانورد موافقت شد. لی شیانبین مدعی شد که به منظور تبلیغات سیاسی، از همه خدمه به عنوان فراری تجلیل می‌شود که دور از واقعیت بود، اما او درگرفتن تمام پاداش طلا موفق نبود. لی شیانبین پس از اینکه به عنوان سرهنگ از نیروی هوایی جمهوری چین به‌طور افتخاری اخراج شد، اقامت کانادا را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۲ پس از اینکه متوجه شد مادرش در شرف مرگ است، از طریق کانادا به چین بازگشت، و دوباره خبرساز شد. او پس از بازگشت به چینگدائو در اکتبر ۱۹۹۲، توسط اداره امنیت عمومی دستگیر و به ۱۵ سال زندان محکوم شد، بعداً این مدت به ۱۰ سال کاهش یافت و در ادامه مجازات او پس از تشخیص سرطان معده و نزدیکی به مرگ به شدت کاهش یافت. او زودتر آزاد شد و اندکی پس از آزادی درگذشت.[نیازمند منبع]
لی کایوانگ، ناوبر ایلیوشین ایل-۲۸، در هنگام فرار توسط لی شیانبین به شدت تحت فشار قرار گرفت و پس از خودکشی ناموفق مجبور به پذیرش سرنوشت خود شد. به دلیل گلوله‌ای که به ناحیه کتف او خورده بود، بسری شد و پرستاری که از او مراقبت می‌کرد عاشق او شد و به او گفت که به دستور دولت جمهوری چین مسئول نظارت بر او است. این دو در نهایت ازدواج کردند و به خانه پرستار نقل مکان کردند، اما همچنان تحت نظارت دائمی بودند: یک ژنرال ارتش جمهوری چین پسری داشت که به مدرسه‌ای نزدیک خانه این زوج می‌رفت، بنابراین او اتاقی نزدیک محل سکونت آن‌ها اجاره کرد و سال‌ها لی کایوانگ را تحت نظر داشت. اگرچه سرلشکر و پسرش سرانجام از آنجا نقل مکان کردند. لی کایوانگ هیچ قصدی برای ماندن در تایوان نداشت و از آنجایی که خواهر زنش با یک آمریکایی ازدواج کرده بود، لی کایوانگ و همسرش در سال ۱۹۷۲ پس از اخراج شرافتمندانه با عنوان سرهنگ نیروی هوایی جمهوری چین، از تایوان به ایالات متحده مهاجرت کردند. این زوج در سال ۱۹۷۹ تابعیت ایالات متحده را دریافت کردند. در سال ۱۹۸۲، دیپلمات‌های چینی با لی کایوانگ در ایالات متحده تماس گرفتند و داستان عدم تمایل به فرار او را پذیرفتند و پس از تحقیقات طولانی، دولت چین شهروندی او را در سال ۱۹۸۴ باز پس داد. او پس از چندین بازدید از چین در دهه ۱۹۹۰، در نهایت در سال ۱۹۹۸ در چین مستقر شد. [نیازمند منبع]
در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۷، فن یوانیه، یک خلبان نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، شن‌یانگ جی-۶ خود با شماره ۳۱۷۱ را از جینجیانگ به پایگاه هوایی در تاینان پرواز داد و درجه سرهنگی در نیروی هوایی جمهوری چین دریافت کرد. او پس از اخراج افتخارآمیز خود از نیروی هوایی جمهوری چین، با پول خود به یک شرکت سرمایه‌گذاری پیوست و گرین کارت آمریکایی گرفت، اما او عمدتاً در تایوان زندگی می‌کرد تا سرمایه‌های خود را مدیریت کند.
در ۱۵ آوریل ۱۹۷۹، یان ونچانگ، خلبان برجسته نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق که جوایز متعددی را برای عملکرد عالی خود در حمایت از جنگ چین و ویتنام دریافت کرده بود، پس از اینکه مطلع شد مقام معاون کمیسر اسکادران به شخص دیگری داده شده، بسیار ناراحت شد، چراکه خود را شایستهٔ این ترفیع می‌دانست، بنابراین تصمیم گرفت به ویتنام فرار کند، چون به زودی واحد او به هونان اعزام می‌شد. تنها چیزی که او از خود به جا گذاشت یادداشتی برای همسرش بود که در آن نوشته شده بود: من برای همیشه می‌روم، خداحافظ!'. پس از ورود هواپیمای شن‌یانگ جی-۶ او از گوانگشی به ویتنام، ویتنام به هیچ وجه به تلاش‌های او برای برقراری تماس واکنش نشان نداد و در نتیجه، یان پس از برخورد مستقیم با صخره‌ای به ارتفاع ۱۰۰۰ متر در حدود ۸۰ کیلومتری جنوب هایفونگ کشته شد. وزارت امور خارجه چین روز بعد به ویتنام گفت که این حادثه یک خطای ناوبری بوده و خواستار بازگرداندن بقایای خلبان و جت شد، اما ویتنام نپذیرفت و در عوض از بازرسان شوروی خواست که لاشه هواپیما را بررسی کنند. کارشناسان هوانوردی کاگ‌ب دریافتند که تجهیزات هواپیمای جی-۶ او حتی بر اساس استانداردهای شوروی بسیار ابتدایی است و در واقع فاقد هرگونه اویونیک ناوبری مؤثر است. علاوه بر این، ارتباطات جی-۶ رمزگذاری نشده بود و می‌توانست توسط رادیوهای غیرنظامی پیشرفته موجود در بازار نیز رهگیری شود. از آنجایی که یان یک خلبان معمولی بود که در ۱۰ کیلومتری مرز چین و ویتنام (گاهی ۴ بار در روز) در حریم هوایی گشت زنی می‌کرد، تا قبل از سقوطش، کسی متوجه فرارش نشد.
در ۷ اوت ۱۹۸۳، سان تیان‌کین، خلبان سابق نیروی هوادریای ارتش آزادی‌بخش که چند ماه پیش برای آموزش به ارتش آزادی‌بخش خلق منتقل شده بود، با جی-۷II به شماره ۰۴۵ از دالیان به پایگاه هوایی سئول در کره جنوبی پرواز کرد. سان در نیروی هوایی جمهوری چین نائل به درجه سرهنگی و دریافت ۷۰۰۰ تل (تقریباً ۳۵۰ کیلوگرم) طلا شد که بالاترین میزان دریافتی ثبت شده در تاریخ است. در ژانویهٔ ۱۹۸۵، سان با لی تیانهوی، یک نوازنده چینی که او نیز به تایوان فرار کرد، ازدواج کرد و این زوج در نهایت پس از اخراج افتخاری سان از نیروی هوایی جمهوری چین به کانادا مهاجرت کردند.
در ۱۴ نوامبر ۱۹۸۳، وانگ ژوئچنگ، فرماندهٔ ۲۵ ساله اسکادران نیروی هوادریای ارتش آزادی‌بخش خلق، از جناح دوم هنگ ۱۸، لشکر ششم، با یک شنیانگ جی-۵ به شماره ۸۳۰۶۵ از دایشان، ژجیانگ، تحت اسکورت دو فروند اف-۵ به تایوان پرواز کرد و با موفقیت در فرودگاه بین‌المللی چیانگ کای شک فرود آمد. وانگ درجه سرگردی در نیروی هوایی جمهوری چین و ۳۰۰۰ تل (تقریباً ۱۵۰ کیلوگرم) طلا دریافت کرد. پس از جدایی از همسر سابقش، با یک زن محلی تایوانی ازدواج کرد و صاحب دو دختر و یک پسر شد. وانگ هنوز از طریق تلفن با اعضای خانواده خود در هنان صحبت می‌کند و مانند اکثر چینی‌های فراری دیگر از مهاجرت به خارج خودداری می‌کند.
در ۲۵ اوت ۱۹۸۵، شیائو تیانرون، معاون فرمانده جناح نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، با یک ایلیوشین ایل-۲۸ از شهرستان جیآئو، شاندونگ به ایری (ایکسان فعلی) پرواز کرد و در هنگام فرود اضطراری، هدایتگر سان ووچون، و یک شهروند کره‌جنوبی روی زمین کشته شدند. اپراتور رادیویی و توپچی دم، لیو شویی از فرار خودداری کرد و کره جنوبی او را همراه با خاکستر سان وچون به چین بازگرداند. در ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۵، شیائو به تایوان رسید و ۳۰۰۰ تل (تقریباً ۱۵۰ کیلوگرم) طلا و درجه سرهنگی در نیروی هوایی جمهوری چین دریافت کرد. شیائو تیانرون دو نسخه از اعلامیه خود علیه کمونیسم را در چین به جای گذاشت و درخواست کرد که یکی از آن‌ها برای دنگ شیائوپینگ ارسال شود. شیائو شخصاً با چیانگ چینگ-کو گفتگو کرد و در اکتبر همان سال در رژه جشن روز ملی جمهوری چین ظاهر شد. شیائو بعداً با خبرنگار تلویزیون تایوانی چانگ ته فونگ ازدواج کرد که به شیائو در سرمایه‌گذاری‌اش در بازار سهام تایوان کمک زیادی کرد، این زوج در نهایت طلاق گرفتند.
در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۸۶، چن بائوژونگ، ۲۶ ساله، فرمانده اسکادران جناح سوم هنگ شناسایی هوایی چهارم نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، یک هواپیمای شناسایی شن‌یانگ جی-۶ به شماره ۳۲۸۳ را از فرودگاه شن یانگ به پایگاه هوایی آموزشی سوون در کره جنوبی پرواز داد. چن در ۳۰ آوریل ۱۹۸۶ به تایوان رسید و ۵۰۰۰ تل (تقریباً ۲۵۰ کیلوگرم) طلا دریافت کرد. اطلاعات کمی در مورد چن پس از اخراج افتخارآمیز او از نیروی هوایی جمهوری چین وجود دارد.
در ۲۴ اکتبر ۱۹۸۶، خلبان نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، ژنگ کایتیان، شن‌یانگ جی-۶ خود را از یانتای به پایگاه هوایی سئول پرواز داد و زمانی که به تایوان رسید، ۵۰۰۰ تل (تقریباً ۲۵۰ کیلوگرم) طلا به او اهدا شد. در میان خلبانان چینی فراری، ژنگ سخت‌ترین زندگی را داشته‌است، زیرا او در یک کارخانه الکترونیکی سرمایه‌گذاری کرد که ورشکست شد و تمام پول خود را در سرمایه‌گذاری‌های بعدی از دست داد.
در ۱۹ نوامبر ۱۹۸۷، لیو ژیوان، فرمانده اسکادران لشکر ۴۹ نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، شن‌یانگ جی-۶ خود را به شماره ۴۰۲۰۸ از فرودگاه لونگشی، جانگجاو به پایگاه هوایی چینگ چوان کانگ در تایچونگ، تایوان پرواز داد و ۵۰۰۰ تل (معادل حدود ۲۵۰ کیلوگرم) طلا دریافت کرد. لیو سرمایه‌گذاری زیادی در بازار سهام تایوان کرد و دارایی‌هایش (بدون احتساب طلای پاداش داده شده به او) زمانی بیش از ۱۰ میلیون دلار تایوان جدید (تقریباً ۴۰۰٫۰۰۰ دلار آمریکا) بود.
در ۶ سپتامبر ۱۹۸۹، جیانگ ونهائو، ستوان ۲۳ ساله نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، از جناح دوم هنگ ۱۴۵ لشکر ۴۹، با یک شن‌یانگ جی-۶ به شماره ۴۰۳۰۷ از فرودگاه لونگشی، جانگجاو، فوجیان به فرودگاه کینمن پرواز کرد. جیانگ با رئیس وقت ستاد کل نیروهای مسلح تایوان، هوی پی تسون گفتگو کرد و درجه ستوانی در نیروی هوایی جمهوری چین اعطا شد. با این حال، پاداش مالی جیانگ به ۲۰۰۰ تل (تقریباً ۱۰۰ کیلوگرم) طلا از ۵۰۰۰ تل اصلی (تقریباً ۲۵۰ کیلوگرم) کاهش یافت؛ زیرا به دلیل کاهش تنش‌ها با چین در طول دههٔ ۱۹۸۰، تایوان در ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۸، در پاسخ به اقدام مشابه چین، در لغو اعطای پاداش به تایوانی‌های فراری، طی چهار روز مقدار زیادی از پاداش اعطایی را کاهش داد. جیانگ پس از ارتقا به درجهٔ کاپیتان، از نیروی هوایی جمهوری چین اخراج شد. او در ادامه یک عکاس زیر آب مشهور شد و جوایز متعددی را به دست آورد و همچنین به عنوان مربی غواصی کار کرد.
در ۲۵ اوت ۱۹۹۰، وانگ بائویو، فرمانده اسکادران هنگ هوایی ۶۲ لشکر هوایی ۲۱، نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق، پس از برخاستن از فرودگاه نظامی جیآئو در مودانجیانگ، با هواپیمای شن‌یانگ جی-۶ خود به ولادی‌وستوک در اتحاد جماهیر شوروی سابق فرار کرد. یک هفته بعد، شوروی او را همراه با هواپیما به چین تحویل دادند (به گفته شاهدان عینی شوروی، وانگ به محض اینکه از شوروی تحویل گرفته شد، مورد ضرب و شتم شدید، نیروهای اسکورت چینی قرار گرفت) وانگ بائویو متعاقباً به اعدام محکوم شد، هرچند حکم او به حبس ابد تبدیل شد. جنبش‌های دموکراسی‌خواه چین اقدام شوروی در بازگرداندن خلبان به چین را محکوم کردند. همچنین چندین فرمانده بلندپایهٔ دفاع هوایی شوروی در نتیجه این فرار شغل خود را از دست دادند، چراکه هواپیمای وانگ بائویو تا زمانی که فرود نیامده بود شناسایی نشد.
توجه: در جوایز یا انعام‌های پرداختی هر تل، به حدود ۵۰ گرم (۱٫۶ اونس تروا) تبدیل شده‌است. به ازای «تایل بازار جدید».