stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فلورا (اسطوره)
شرح دیگر

فلورا، خدابانویی شگفت‌انگیز بود که کاهنی ویژه داشت. کاهن ویژه فلورا یکی از دوازده فلامن بود. وی به همراه کاهنانی دیگر، مراسم ویژه فلورا را برگزار می‌کردند. جشن آئینی خاص فلورا، فلورالیا نام داشت.
روسپیان نیز در جشن فلورا (فلورالیا) شرکت می‌جستند و فلورا نزد فواحش از محبوبیت خاصی برخوردار بود.
نگارخانه

فلورا یا هبهالکساندر رزلین
فلوراLouise Abbéma 1913
توصیفی از الهه فلورا رامبرانت،  ۱۶۳۴
پرتره‌ای از فلورا رامبرانت،  ۱۶۳۵
جزئیات فلورا، نقاشی از Primavera by Botticelli, c. 1482
بنای تاریخی فلورا در شچچین،  لهستان
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  2  3  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  فرانسه (داده‌ها)  آلمان  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  سوداک (فرانسه) 1
آتشفشان کوماروف

| آتشفشان کوماروف | آتشفشان کوماروف |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
آتشفشان کوماروفLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه : آتشفشان کوماروفLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۰۶۵ متر (۶٬۷۷۵ فوت)
فهرست‌بندی: 
مختصات: ۵۵°۰۱′۵۵″شمالی ۱۶۰°۴۳′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۰۳۲°شمالی ۱۶۰٫۷۲۰°شرقی﻿ / 55.032; 160.720
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه ووستوچنی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: 950 CE (?)
آتشفشان کوماروف (انگلیسی: Komarov) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
متطبب

متطبب در گذشته به افرادی خاص از پزشکان ایرانی و مسلمان گفته میشده که در منابع مختلف به گونه‌هایی متفاوت معنا شده‌است.برخی عموم اطبای قدیم را جزو متطببین محسوب کرده و برخی دیگر متطببین را پزشکانی دانسته‌اند که صرفاً در طب تحصیل کرده و از علوم دیگری چون طبیعیات و ریاضیات بی‌بهره بودند.
در لغتنامه دهخدا

در لغتنامه دهخدا متطبب، به نقل از منابعی چون: منتهی الارب، اقرب الموارد، آنندراج، علم طب خواننده و برکاردارنده معنا شده‌است. ناظم الاطباء نیز خواننده و به کار برنده علم طب را متطبب خوانده است.
در دائرةالمعارف اسلامی

سید حسین رضوی برقعی در شرح حال حبیش تفلیسی از متطببان معروف این واژه را چنین تعریف کرده‌است:
در گذشته چنانچه کسی فقط پزشکی می‌آموخت و از فلسفه و ریاضیات و طبیعیات بی‌بهره بود، او را متطبب می‌نامیدند و چون از این علوم بهره‌مند بود (مانند رازی و ابن‌سینا) او را طبیب می‌خواندند
نظرات دیگران

دکتر مجید ملک محمدی در شرح حال حکیم نفیس بن عوض کرمانی که او نیز خود را متطبب می‌دانست، این مفهوم را چنین شرح داده است:
«عموم اطباء قدیم خود را برای مقام طبابت لایق نمی د انستند و نام طبیب بر خود نمی‌گذارند چرا که این مقام را خیلی بالا و والا می‌دانستند و عموماً خود را "متطبب" می‌نامیدند. چنانکه رازی و ابن سینا و عده زیادی در تمدن اسلامی خود را "متطبب" می‌گفتند . بعضی پا را فراتر نهاده کلمه "طبیب" و "حکیم" مطلق را برای ذات باری عزاسمه می‌دانستند و بس؛ و اگر کسی خود را به نام طبیب می‌خواند آن را نامتناسب می‌دانستند
کمرکلی باهاما

| کمرکلی باهاما> وضعیت حفاظت | کمرکلی باهاما> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 در بحران انقراض  (IUCN 3.1):  در بحران انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: Sittidae
سرده:: Sitta
گونه:: S. insularis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Sitta insularis Bond, 1931: Sitta insularis Bond, 1931
مترادف: مترادف
 Sitta pusilla insularis:  Sitta pusilla insularis
کمرکلی باهاما (نام علمی: Sitta insularis) یک گونه کمرکلی بومی در کاجستان‌های جزیره گراند باهاما است. ممکن است تا سال ۲۰۱۹ منقرض شود.
هشت‌ونیم

| هشت‌ونیم | هشت‌ونیم |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: فدریکو فلینی
تهیه‌کننده: آنجلو ریتسولی
نویسنده: برونلو روندی
بازیگران: مارچلو ماسترویانیکلودیا کاردینالهآنوک امهساندرا میلو
موسیقی: نینو روتا
فیلم‌بردار: جانی دی ونانتزو
تدوین‌گر: لئو کاتوتسو
شرکت تولید:  Cineriz  Francinex 
توزیع‌کننده:  Cineriz (ایتالیا)  کلمبیا پیکچرز (فرانسه) 
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ فوریه ۱۹۶۳ (۱۹۶۳-0۲-۱۴)  
مدت زمان: ۱۳۸ دقیقه
کشور: ایتالیافرانسه
زبان: ایتالیاییفرانسویانگلیسیآلمانی
فروش گیشه: ۳.۵ میلیون دلار (آمریکا/کانادا)
کاردیناله در صحنه‌ای از این فیلم
هشت و نیم (عنوان اصلی فیلم: ½۸) فیلمی سیاه و سفید در سبک درام سورئالیستی به کارگردانی فدریکو فلینی و با بازی مارچلو ماسترویانی است. این فیلم محصول شرکت ایتالیایی چینه چیتا می‌باشد و موسیقی آن توسط نینو روتا ساخته شده‌است.
نام این فیلم در اکثر فهرست‌های بهترین فیلم‌های تاریخ سینما به چشم می‌خورد که از این جمله می‌توان به رتبه سوم انتخاب کارگردانان و رتبه نهم انتخاب منتقدان در سایت اند ساوند اشاره کرد.
داستان

فیلم در مورد آنسلمی، کارگردان سینما، در هنگام ساختن یک فیلم است که در طول فیلم درگیر خاطرات گذشته و دوران کودکی خود می‌شود.
بازیگران

مارچلو ماسترویانی - گوئیدو آنسلمی، کارگردان سینما
آنوک امه - لوئیزا آنسلمی، همسر گوئیدو
ساندرا میلو - کارلا، معشوقه گوئیدو
کلودیا کاردیناله - کلودیا، ستاره سینما که گوئیدو او را به شکل زن ایده‌آلش می‌بیند
روسلا فالک - روسلا، بهترین دوست لوئیزا و رازدار گوئیدو
گوئیدو آلبرتی - پاچه، تهیه‌کننده فیلم
ماریو پیسو - ماریو متزابوتا، دوست گوئیدو
باربارا استیل - گلوریا مورین، دوست‌دختر جوان جدید متزابوتا
مادلن لوبو - مادلن، هنرپیشه فرانسوی
کاترینا بوراتو - زنی مرموز در هتل
ادی وسل - یک مانکن
دینا د سانتیس
جودیتا ریسونه - مادر گوئیدو
فردینان گیوم - دلقک (ذکر نشده)
اولیمپیا کاوالی - اولیمپیا (ذکر نشده)
ماریا آنتونیتا بلوتسی - یک تن‌فروش (ذکر نشده)
جولیو پارادیزی
ماریو پیسو - ماریو متزابوتا، دوست گوئیدو
جولیو کالی
آنی گوراسینی
آنتونیو آکوآ
آنیباله نینکی - پدر گوئیدو
روبرتو نیکولوزی
یوجین والتر - یک روزنامه‌نگار آمریکایی
جان کارلسن
ماریا تدسکی
جوایز

اسکار ۱۹۶۳
برنده بهترین طراحی لباس فیلم سیاه و سفید برای پیرو جراردی
برنده بهترین فیلم خارجی
نامزد بهترین طراحی صحنه برای پیرو جراردی
نامزد بهترین کارگردانی برای فدریکو فلینی
نامزد بهترین فیلم‌نامه غیر اقتباسی
انگوران (خمیر)

| انگوران انگورون | انگوران انگورون |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۱۴′۱۳″شمالی ۵۵°۴۸′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۳۶۸۵۵۵°شمالی ۵۵٫۸۰۸۱۶۰۷°شرقی﻿ / 27.2368555; 55.8081607: مختصات: ۲۷°۱۴′۱۳″شمالی ۵۵°۴۸′۲۹″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۳۶۸۵۵۵°شمالی ۵۵٫۸۰۸۱۶۰۷°شرقی﻿ / 27.2368555; 55.8081607
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: خمیر
بخش: مرکزی
دهستان: کشار
جمعیت: ۲۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
انگوران، روستایی در دهستان کشار بخش مرکزی شهرستان خمیر در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۰ نفر (۵۹ خانوار) بوده‌است.
تائوشیتس

| تائوشیتس | تائوشیتس |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
تائوشیتسRussia : تائوشیتسRussia 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۳۰۱ متر (۷٬۵۴۹ فوت)
برجستگی: ۱٬۴۹۸ متر (۴٬۹۱۵ فوت)
فهرست‌بندی: 
مختصات: ۵۴°۳۱′۴۲″ شمالی ۱۵۹°۴۸′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۵۲۸۳۳°شمالی ۱۵۹٫۸۰۴۱۷°شرقی﻿ / 54.52833; 159.80417
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه ووستوچنی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: 550 BCE
تائوشیتس (انگلیسی: Taunshits) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
بخش مرکزی شهرستان شهرکرد

| بخش مرکزی شهرستان شهرکرد> اطلاعات کلی | بخش مرکزی شهرستان شهرکرد> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرکرد
مرکز بخش: شهرکرد
شهرها: شهرکرد، نافچ، هفشجان، شهرکیان، طاقانک
دهستان‌ها: دهستان حومه ، دهستان طاقانک
اداره: اداره
بخش‌دار: مصطفی بیات
مردم: مردم
جمعیت: ۲۲۷۷۵۸ نفر (۱۳۸۵)
بخش مرکزی شهرستان شهرکرد یکی از بخش‌های شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان شهرکرد
دهستان حومه (شهرکرد)
دهستان طاقانک
شهرها: شهرکرد، هفشجان، کیان، طاقانک و نافچ
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان شهرکرد در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۲۷۷۵۸ نفر بوده است.
انسانی زیادی انسانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
طرح روی جلد: طرح روی جلد
نویسنده(ها): فریدریش نیچه
عنوان اصلی: Menschliches, Allzumenschliches: Ein Buch für freie Geister
برگرداننده(ها): Alexander Harvey (first, 1908)
کشور: Germany
زبان: زبان آلمانی
گونه(های) ادبی: فلسفه، روان‌شناسی
ناشر: Ernst Schmeitzner
تاریخ نشر: آوریل ۱۸۷۸ (۱۸۷۸-۰۴)
انتشار به انگلیسی: ۱۹۰8 (first)
کتابخانه کنگره: B3313.M53
پس از: Untimely Meditations (۱۸۷۳–۱۸۷۶) 
پیش از: سپیده‌دم (کتاب) (۱۸۸۱) 
متن: Human, All Too Human در ویکی‌نبشته
Title page of the first edition
انسانی بسیار انسانی یا انسانی زیادی انسانی: کتابی برای روح‌های آزاد (آلمانی: Menschliches, Allzumenschliches: Ein Buch für freie Geister) کتابی است از فیلسوف قرن نوزدهمی فریدریش نیچه. این کتاب در سال ۱۸۷۸ برای نخستین بار چاپ شد.
در سال ۱۸۷۶ نیچه از واگنر گسست و در همان سال، وخامتِ حال وی رو به بیشتر شدن گذاشت و ابتلای وی به بیماری (بنا به عقیدهٔ عده‌ای سیفیلیس و بنا به عقیدهٔ عده‌ای دیگر تومور مغزی) او را مجبور به درخواست مرخصی از وظایف دانشگاهی خود در دانشگاه بازل نمود.
ترجمه به فارسی

این کتاب چندین بار به فارسی برگردانده شده است، از جمله توسط محمد محقق نیشابوری و ابوتراب سهراب (۱۳۸۴، نشر مرکز)، سعید فیروزآبادی (۱۳۸۲، نشر جامی)، عباس کاشفی (۱۳۹۵، فرزان روز).
خوانش بیشتر

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
کتاب الکترونیکی رایگان Human, All Too Human: A Book for Free Spirits, Part I در پروژهٔ گوتنبرگ
کتاب الکترونیکی رایگان Human, All Too Human: A Book for Free Spirits, Part II در پروژهٔ گوتنبرگ
کتاب الکترونیکی رایگان Menschliches, Allzumenschliches: Ein Buch Fuer Freie Geister در پروژهٔ گوتنبرگ
Friedrich Nietzsche by Robert Wicks. Ed. Edward N. Zalta (The Stanford Encyclopedia of Philosophy)
ادبیات فارسی میانه

ادبیات پهلوی،ادبیات پارسیگ یا ادبیات فارسی میانه به مجموعه‌ای از نوشته‌ها به زبان پارسیگ گفته می‌شود.
تاریخچه ادبیات پهلوی

کهن‌ترین اثر بازمانده از فارسی میانه سکه‌های معروف به سکه‌های پارسی هستند که در واقع سکه‌های فرمان‌روایان ایالت پارس در سدهٔ نخست میلادی بوده‌اند. از زمانی که انتظار داریم به زبان فارسی میانه گفتگو می‌شده باشد، یعنی از سدهٔ سوم پیش از میلاد تا سدهٔ سوم میلادی این سکه‌های پارسی تنها اثرهایی هستند که به دست آمده‌اند. پس از این دورهٔ ششصدسالهٔ خاموشی، کهن‌ترین سندهای فارسی میانه کتیبه‌های شاهان نخست ساسانی و نوشته‌های مانویان در سدهٔ سوم میلادی هستند. از این تاریخ به بعد تا سدهٔ نهم میلادی (یعنی تا سدهٔ سوم هجری) از سنت نگارش فارسی میانه سندهای بسیاری در دست داریم. ماریان موله معتقد است که همهٔ نوشته‌های فارسی میانهٔ زردشتی به دوران عباسی و قرن ۹ و ۱۰ پس از میلاد تعلق دارند. به این ترتیب که در آن دوران در منطقهٔ فارس و در میان اعضای خاندانی از موبدان جنوب ایران یک باززایی مَزدیَسنایی رخ داده و به موجب آن، بسیاری از آثار دینی زردشتی با هدف محافظت از میراث کهن و یادآوری سنت باستان از نو نگارش شده‌اند. به سخن دیگر، کتاب‌ها و رساله‌های فارسی میانهٔگ زردشتی که اکنون در دست است نه صورت اصلی و نخستین آنها، بلکه تألیفاتی دست‌دوم یا دست‌سوم است. محمد‌پورعبدالهنیز دیدگاه مشابهی دارد و می‌گوید غالب کتاب‌های پهلوی در حدود قرن ۳ هجری (قرن ۹ میلادی) تدوین شده، هرچند اصل برخی از آن‌ها به دورۀ ساسانی می‌رسد.
رابرت چارلز زنر نیز معتقداستگکه کتاب های پهلوی اگرچه عمدتاً نظرات و آرای کلامی مربوط به آخرین قرن از حکومت ساسانیان را منعکس کرده‌اند،‌ اما خود در قرن ۹ میلادی نوشته شده‌اند. بنر معتقد است که برخی از کتاب‌های پهلوی قطعاتی ترجمه‌شده از متون اوستایی مفقود شده هستند. به باور زنر زبان اوستا در دوران ساسانیان و پس از آن غیرقابل فهم بوده، ‌و به همین دلیل مفسران اوستا درک درستی از محتوای آن نداشته و مشخص است که حتی در دوران ساسانی نیز موبدان زبان دعاهایی را می‌خوانده‌اند درک نمی‌کرده‌اند و از اولادی که می‌خوانده‌اند سر در نمی آورده‌اند.
دسته‌بندی اثرهای بازمانده از فارسی میانه

اثرهای برجای‌مانده از فارسی میانه را می‌توان در سه گروه جای داد:
سنگ‌نوشته‌ها: سنگ‌نوشته‌های شاهان ساسانی، سنگ‌نوشته‌های بزرگان دربار ساسانی، کتیبه‌های مزارها، کتیبه‌های وقف، کتیبه‌های یادگاری، دیوارنوشته‌ها، سفال‌نوشته‌ها، پوست‌نوشته‌ها، پاپیروس‌نوشته‌ها، ظرف‌نوشته‌ها، سکّه‌ها (سکّه‌های پارسی، ساسانی، کوشانی-ساسانی، عرب-ساسانی، عرب-طبرستانی و بیزانسی-ساسانی)، مُهرها و مُهرواره‌های ساسانی، نشان‌ها و افسون‌ها، وزنه؛
کتاب‌ها: زَند، پازند، کتاب‌های نوشته‌شده بر پایهٔ اوستا و زَند، کتاب‌های کلامی و فلسفی، پیش‌گویی و الهام، اندرزنامه‌ها، رسالهٔ یوشْتِ فْرَیان و اَخْتْ (Yōšt ī Frayān ud Axt)، درختِ آسوریک، کارنامهٔ اردشیر بابکان، شهرستان‌های ایران، یادگارِ زَریران، رساله‌های فقهی و حقوقی، رساله‌های کوچک آموزشی، فرهنگ‌ها، زَبورِ پَهْلَوی، اثرهای مانوی؛
جمله‌ها و واژه‌های پراکنده در کتاب‌های عربی و فارسی.
فهرست تفصیلی اثرهای بازمانده از فارسی میانه > یک. اثرهای کتیبه‌ای

الف. کتیبه‌ها به خط فارسی میانه کتیبه‌ای
ب. کتیبه‌ها به خط فارسی میانه کتابی
پ. سفال‌نوشته‌ها
ت. پوست‌نوشته‌ها و پاپیروس‌نوشته‌ها
ث. فلزنوشته‌ها
ج. مُهرهای ساسانی
چ. سکه‌ها
سکه‌های پارسی
سکه‌های ساسانی
سکه‌های کوشانی-ساسانی
سکه‌های عرب-ساسانی
سکه‌های عرب-تبرستانی
سکه‌های بیزانسی-ساسانی
فهرست تفصیلی اثرهای بازمانده از فارسی میانه > دو. کتاب‌های فارسی میانهٔ زرتشتی

الف. فرهنگ‌ها یا واژه‌نامه‌ها
فرهنگ اویم-ایوک یا اویم-ایوک (Ōīm-ē(wa)k)
فرهنگ پهلوی
ب. ترجمه‌ها و تفسیرهای اوستا به فارسی میانه زردشتی یا همان زند
پ. دانشنامه‌های زردشتی
دینکرد
بُندَهِشن
دادِستانِ دینی
نامه‌های منوچهر
گزیده‌های زادسپَرَم
روایت پهلوی
ت. متن‌های فلسفی و کلامی
شکَندگُمانیگ وِزار
دینکرد سوم
ث. الهام و پیشگویی
اَرداویرازنامه
زَندِ وُهومَن یشت
اَیادگارِ جاماسبیگ
ج. اندرزنامه‌ها
دادِستانِ مینوی خرَد
دینکرد ششم
چ. مناظره‌ها
ح. متن‌های حماسی، تاریخ و جغرافیا
خ. قانون‌های دینی و حقوقی
شایِست ناشایِست
روایتِ اُمیدِ اَشَوَهِشتان
مادَیانِ هزاردادِستان
د. رساله‌های کوچک
دربارهٔ آیینِ نامه‌نویسی (abar ēwēnag [ī] nāmag-nibēsišnīh)
ذ. شعر
فهرست تفصیلی اثرهای بازمانده از فارسی میانه > سه. ادبیات مانوی

الف. کتاب‌های نوشته‌شده به دست خود مانی
انجیل زنده
گنجینه زندگان
فِرَقماطیا
رازها
غول‌ها
نامه‌ها
زبور
اَرژَنگ
شاپورگان
روایت‌هایی از مانی که شاگردانش گرد آورده بوده‌اند (معروف به کفالایا)
ب. اثرهای نوشته‌شده به دست شاگردان مانی
پ. شعرها
مرا ببوس

برای دیگر کاربردها، مرا ببوس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مرا ببوس نام تصنیفی است با شعری از حیدر رقابی و آهنگی از مجید وفادار که ابتدا توسط خواننده‌ای قشقائی به اسم بتول رضایی با نام هنری «پروانه» اجرا شد؛ اما با بازخوانی حسن گل‌نراقی معروف و جاودانه گشت. این تصنیف در آواز اصفهان، همراه با ویولن پرویز یاحقی و پیانوی مشیر همایون شهردار از ترانه‌های ماندگار موسیقی ایرانی است.
شعر «مرا ببوس» در مجموعه شعری از حیدر رقابی به نام «آسمان اشک» در سال ۱۳۲۹ در انتشارات امیرکبیر به چاپ رسید. در سال ۱۳۳۵ در فیلم اتهام با صدای خواننده ای به نام «پروانه» به اجرا درآمد که مورد توجه قرار نگرفت. سپس در سال‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد، برای نخستین بار از رادیو ایران با نام مستعار خواننده پخش شد.
پس از کودتای ۲۸ مرداد در رادیو ایران، برنامه «شما و رادیو»، به گویندگی کمال مستجاب‌الدعوه پخش می‌شد. پیش از پخش ترانه، «مستجاب‌الدعوه» اعلام کرد: «این تصنیف در یک محفل خصوصی ضبط شده، که به‌دلیل جذابیت خاص آن به پخش آن مبادرت می‌ورزیم.» منظور از «محفل خصوصی»، همان جلسهٔ ضبط این ترانه با صدای گل‌نراقی در استودیوی شماره ۸ رادیو تهران بود.
البته خوانندگان مختلفی از جمله علیرضا حسین خانی خواننده و کمانچه نواز لُر نیز این اثر را در دهه ۴۰ نیز اجرا کرده‌است.
این تصنیف به عنوان ترانه قهرمانی، سرود آخرین ساعات پیش از اعدام، فریاد علیه کودتا و اختناق در تاریخ ایران ماندگار شده‌است. عبدالرحیم جعفری ادعا می‌کند که این شعر را حیدر رقابی برای دختری که دوست داشته سروده و سرایش آن ارتباطی با اعدام سرهنگ سیامک ندارد.
به گفتهٔ افرادی مثل علی تجویدی، پرویز یاحقی و عزیز معتضدی موسیقی این ترانه برگرفته از یک نغمهٔ قدیمی یونانی است.
متن ترانه

مرا ببوس، مرا ببوس
برای آخرین بار، تو را خدا نگهدار که می‌روم به سوی سرنوشت
بهار ما گذشته، گذشته‌ها گذشته، منم به جستجوی سرنوشت
در میان طوفان هم پیمان با قایقران‌ها
گذشته از جان باید بگذشت از توفان‌ها
به نیمه شب‌ها دارم با یارم پیمان‌ها
که بر فروزم آتش‌ها در کوهستان‌ها
شب سیه سفر کنم، ز تیره راه گذر کنم
نگه كن ای گل من، سرشک غم به دامن، برای من میفکن
دختر زیبا امشب بر تو مهمانم، در پیش تو می‌مانم، تا لب بگذاری بر لب من
دختر زیبا از برق نگاه تو، اشک بی گناه تو، روشن سازد یک امشب من
ستاره مرد سپیده دم، چو یک فرشته یارم، نهاده دیده برهم،
میان پرنیان غنوده بود.
در آخرین نگاهش نگاه بی گناهش، سرود واپسین سروده بود.
بین که من از این پس دل در راه دیگر دارم.
به راه دیگر شوری دیگر در سر دارم
به صبح روشن باید از آن دل بردارم، که عهد خونین با صبحی
روشن‌تر دارم…‌ها
مرا ببوس
این بوسه وداع
بوی خون می‌دهد
خواننده

مقالهٔ اصلی: حسن گل‌نراقی
این اثر در ابتدا با صدای خواننده‌ای قشقائی با نام هنری «پروانه» اجرا شد ولی مورد اقبال عمومی واقع نگشت اما با اجرای «حسن گل‌نراقی» رنگی دیگر به خود گرفت و تبدیل به اثری ماندگار شد.
«بتول رضایی» یا «خانم موچول» سال ۱۲۸۹ در تهران و در خانواده‌ای از قشقایی‌های شیراز به دنیا آمد. وی نوازندهٔ سه‌تار، تار و خوانندهٔ موسیقی دستگاهی ایرانی بود. او نخستین شخصی است که صدای ساز سه‌تار را ضبط کرد و نخستین کسی است که هم‌زمان با آن نیز آواز خوانده‌است. وی در دربار قاجار نزد «اکرام‌الدوله» آواز فرا گرفت و مدتی نیز شاگرد «رضا قلی‌خان نوروزی» بود. او در زمستان ۱۳۰۶ حدود ۱۰ صفحه ضبط کرد که در دومین اثرش در گوشه‌های زابل و منصوری صدای سه‌تار و آوازش را ضبط کرد. همسر ایشان خیاطی از «خاندان شیخ‌الاسلامی» قزوین و به سل مبتلا بود، پروانه نیز بر اثر سل در سال ۱۳۱۲ درگذشت. وی در گورستان ابن‌بابویه در جنوب تهران دفن شده‌است. تنها فرزند او دختری به نام «اقدس» بود که بعدها با نام هنری «خاطره پروانه» مانند مادرش به آواز پرداخت.
حسن گل‌نراقی در سال ۱۳۰۰ خورشیدی در کوچهٔ آبشار خیابان ری در تهران به‌دنیا آمد. بعد از تحصیلات متوسطه، به کار پدری خود که خرید و فروش بلور و چینی عتیقه بود پرداخت. او کم‌کم در رشتهٔ عتیقه‌شناسی کارشناسی ارزنده شد و دست‌اندرکاران این رشته نظر او را قبول داشتند. حسن گل‌نراقی سال‌ها در سرای بلورفروش‌های بازار تهران کسب و کار مختصری و متوسطی داشت. در کار و کاسبی قانع و درست‌کار بود و تا آخر عمر مورد احترام بازرگانان و صنف بلور و چینی بود. او قدی بلند و مویی سفید داشت، و آرام و شمرده صحبت می‌کرد. حسن گل‌نراقی خواننده‌ای غیر حرفه‌ای بود و با ترانه «مرا ببوس» نامش در فهرست خوانندگان ایران قرار گرفت. از او آهنگ دیگری به نام «ستاره مرد» هم باقیست که هرگز به محبوبیت ترانه «مرا ببوس» نرسید. وی در مهر ماه ۱۳۷۲ دیده از جهان فروبست. وقتی برای او در تهران مجلس یاد بود گرفتند، جمع روشنفکرانی که در مجلس ختم او شرکت کردند بیش از تجار و تیمچه داران بازار سنتی ایران بود که به حکومت رسیده بودند.
شاعر

مقالهٔ اصلی: حیدر رقابی
«حیدر رقابی» یا حیدر علی رقابی متخلص به «هاله» از فعالان سیاسی دهه ۱۳۳۰ ایران بود. پدرش باجناغ «حاج حسن شمشیری» از هوادارن «مصدق»، و «دخل‌دار» چلوکبابی او بود و مادرش با مادر «بیژن ترقی»، ترانه‌سرای معروف، دختر عمو بوده‌است. او از نظر گرایش و بینش سیاسی، فردی ملی‌گرا و در عین حال فعال به‌شمار می‌رفته‌است. حیدر رقابی در سال پایان دهه ۱۳۶۰ چشم بر جهان فروبست.
در خواندن تعریفی که «بیژن ترقی» از «حیدر رقابی» دارد، نوع فعالیت سیاسی او را بیشتر به شکل «به هم ریختن بساط مخالفان»، و «به دفعات مکرر، مجروح و راهی بیمارستان شدن» می‌بینیم.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: خاطره پروانه
آهنگ ترانهٔ «مرا ببوس» برای موسیقی متن فیلم «اتهام» ساخته «شاپور یاسمی» که در اردیبهشت ماه سال ۱۳۳۵ روی پرده رفت، ساخته شد. این ترانه در یکی از صحنه‌های فیلم با صدای «پروانه»، و با لب‌خوانی «ژاله علو» خوانده شد. جدا از قصه سطحی فیلم، آهنگ و شعر «مرا ببوس» که در صحنهٔ وداع مادری با دختر خود اجرا می‌شود، به دل‌ها می‌نشیند.
در آن فیلم «ژاله علو» نقش زنی را داشت که شوهر سابقش را به سزای خیانتی که به او کرده به قتل رسانده، و حالا پس از ماجراهای بعدی عاقبت خود را به پلیس معرفی کرده‌است. در صحنه‌ای که زن با دختر کوچک خود وداع می‌کند و به سوی زندان و مجازات روانه می‌شود، این ترانه را می‌خواند. «ژاله علو» بازیگر نقش زن در این فیلم، می‌گوید: «خانم پروانه خوانندهٔ تُرک‌زبانی بود که آن روزها با ترانه «آن بام بلند» معروف شد، و در فیلم «اتهام» که من به اتفاق «ناصر ملک مطیعی» در آن ایفای نقش می‌کردم، به جای من خواند. من در شب جدایی با دختر کوچکم این ترانه را در متن فیلم لب‌خوانی می‌کردم…»
«پروانه» خواننده‌ای بود از تُرکان قشقائی که صدایی گرم و مطبوع داشت. آهنگ معروف افغانی «آن بام بلند که می‌بینی بام من است» را او سر زبان‌ها انداخت و برای مدتی جزو نام‌داران آواز آن زمان بود. «مجید وفادار» بهترین آهنگ‌هایش را در اختیار پروانه گذاشت. از جمله شعر و آهنگ «مرا ببوس» که هیچ‌کس آن را جدی نگرفت و توفیقی نیافت. آنچه که «پروانه» روی آهنگ «مجید وفادار»، خوانده، در واقع یک بند، و در اصل همان شعر «مرا ببوس» چاپ شده در کتاب «آسمان اشک» سروده «حیدر رقابی» است.
مجید وفادار می‌گوید:
«... در این دوره من گه‌گاهی برای فیلم‌ها هم، آهنگ می‌ساختم. یادم می‌آید یکی از این فیلم‌ها اتهام نام داشت. تهیه‌کنندگان فیلم از من یک آهنگ نو خواستند و من برای این فیلم، آهنگی ساختم که بعدها به‌نام مرا ببوس معروف شد … به یاد می‌آورم روزهایی را که این آهنگ سر زبان‌ها افتاده بود و داستان‌هایی را که برای آن ساخته بودند … این آهنگ شاید نقطه عطف موسیقی جاز ایران بود…»
سامری نیکوکار

سامری نیکوکار،
رامبرانت، ۱۶۳۲–۱۶۳۳، لندن
تمثیل سامری نیکوکار (به انگلیسی: Parable of the Good Samaritan) داستانی است اخلاقی از انجیل لوقا که مسیح در قالب این تمثیل مفهوم واژه «همسایه» یا «همنوع» را توضیح می‌دهد. این مثال داستان مسافری را روایت می‌کند که لباس او توسط دزدان ربوده شده، مورد ضرب و شتم قرار گرفته و نیمه مرده در کنار جاده رها شده‌است. اول یک کشیش و سپس لاوی (از فرزندان یعقوب پیامبر) از آنجا می‌گذرند؛ اما هر دو از یاری رساندن به آن مسافر مجروح و عریان اجتناب می‌کنند. در نهایت، مردی سامری به مسافر برخورد می‌کند. هرچند سامری‌ها و یهودیان یکدیگر را نفرین کرده و تحقیر می‌کنند، اما این سامری به مسافر زخمی کمک می‌کند. عیسی در پاسخ به یک عالم دینی که از مسیح می‌پرسد: «و همسایه من کیست؟» با ذکر این تمثیل نتیجه‌گیری می‌کند که شخص همسایه در داستان، مردی است که به انسان زخمی رحم می‌کند؛ یعنی مرد سامری.
برخی از مسیحیان، از قبیل آگوستین، این روایت را به طرز تمثیلی تفسیر کرده‌اند، و معتقدند سامری به نمایندگی از عیسی مسیح، روح گناهکار را نجات می‌دهد. با این حال، برخی دیگر، معنای اصلی تمثیل را نادیده می‌گیرند و مثل را به عنوان معیار اخلاقی عیسی می‌بینند.
سامری نیکو اثر یعقوب جردنز
این تمثیل الهام بخش آثار فراوان و مختلف هنری از جمله نقاشی، مجسمه، طنز، شعر و فیلم بوده‌است.
عبارت «سامری نیکو»، به معنی کسی که به یک غریبه کمک می‌کند، حاصل از این مثل است و «قانون سامری نیکو» مجموعه قوانینی است که مسئولیت افرادی را که به امداد آسیب‌دیدگان در سوانح و حوادث می‌شتابند کاهش می‌دهد. بسیاری از بیمارستان‌ها و سازمان‌های خیریه با اشاره به این داستان «سامری نیکو» نام‌گذاری شده‌اند.
متن انجیل

فقیه برای آزمودن مسیح از او دربارهٔ مفهوم واژه همسایه سؤال می‌کند. مسیح می‌گوید «روزی مردی از اورشلیم به اریحا می‌رفت. در مسیر راه عده‌ای راهزن به او حمله می‌کنند و تمام دارایی‌اش را می‌گیرند و او را کتک می‌زنند و به حال خود رها می‌کنند. کاهنی از آن مسیر می‌گذشت اما بدون توجه به آن شخص به راه خود ادامه داد. بعد از او لاوی‌ای از آن مسیر می‌گذرد و او نیز بدون توجه به مرد زخمی به راه خود ادامه می‌دهد. در آخر مردی سامری از آنجا می‌گذرد و با دیدن مرد مجروح دلش به حال او می‌سوزد. زخم‌های مرد را با روغن و شراب می‌شوید و او را بر روی مرکب خود می‌گذارد و به مهمانخانه‌ای می‌برد؛ و به مهمانخانه‌دار با دادن مبلغی می‌گوید به این مرد رسیدگی کن و من وقتی برگشتم هر چه بیشتر خرج کرده بودی آن را به تو برخواهم گرداند.» بعد مسیح از فقیه سؤال کرد به نظر تو کدام از این سه نفر همسایه مرد زخمی است. پاسخ داد آنکه به او کمک کرد. مسیح گفت برو و تو نیز چنین کن. (انجیل لوقا ۱۰. ۲۵–۳۷)
شهرستان بوستان

| شهرستان بوستان Boʻston tumani بۉستان تومنی Бустанский район | شهرستان بوستان Boʻston tumani بۉستان تومنی Бустанский район |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیهٔ بوستان در نقشه: موقعیت ناحیهٔ بوستان در نقشه
کشور: ازبکستان
ولایت: ولایت اندیجان
مرکز: بوز
تأسیس‌شده: ۱۹۵۰
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰۰ کیلومتر مربع (۱۰۰ مایل مربع)
جمعیت (2024): جمعیت (2024)
 • کل: ۷۷٬۹۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
شهرستان بوستان (به ازبکی: Boʻston tumani، بۉستان تومنی)(به روسی: Бустанский район) یک ناحیه در ازبکستان است که در ولایت اندیجان واقع شده‌است. شهرستان بوستان ۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
نام این شهرستان تا پیش از سال ۲۰۱۹ میلادی، شهرستان بوز (به ازبکی: Boʻz tumani، بۉز تومنی)(به روسی: Бозский район) بوده.
رقص با ستارگان

| رقص با ستارگان | رقص با ستارگان |
| --- | --- |
ژانر: تلویزیون واقع‌نما
بر پایهٔ: Strictly Come Dancing
کارگردان: Alex Rudzinski
مجری:  تام برجران  ارین اندروز  بروک برک  سامانتا هریس  لیزا کنینگ 
داوران:  Len Goodman  کری آن اینابا  برونو تانیولی  جولیان هاف 
راوی: Alan Dedicoat
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۲۷
شمار قسمت‌ها: ۴۳۷
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: Ashley Edens-Shaffer Joe Sungkur Rob Wade
مکان‌های تولید: CBS Television City Los Angeles, California
مدت: 40–86 minutes
تولیدکننده: بی‌بی‌سی جهانی Productions
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ای‌بی‌سی
فرمت تصویر: ۷۲۰پی (تلویزیون وضوح‌بالا)
فرمت صدا: 5.1 surround sound
انتشار اولیه: ۱ ژوئن ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-0۶-۰۱) – present
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
رقص با ستارگان (به انگلیسی: Dancing With the Stars) یکی از برنامه‌های تلویزیونی آمریکا است که در آمریکا از کانال ای‌بی‌سی و در کانادا از کانال CTV پخش می‌شود. مجری این برنامه تام برجرون می‌باشد و کمک مجری این برنامه در طول فصل‌های مختلف شو متفاوت بوده است. در حال حاضر کمک مجری بروک برک می‌باشد.
در این برنامه افراد مشهور در زمینه‌های متفاوت، از جمله، ورزش، مد، سینما و… با رقصنده‌های حرفه‌ای در طول هفته برای اجرای برنامه‌شان تمرین می‌کنند؛ و این برنامه دوشب هر دوشنبه و سه شنبه شب به‌طور مستقیم اجرا می‌شود. شرکت کنندگان دوشنبه شب در مقابل سه قاضی رقص خود را اجرا می‌کنند. قاضی‌ها ی برنامه امتیازی به آنها می‌دهند ولی حذف آنها توسط رأی مردم صورت می‌گیرد.