stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باغ ایتالیایی
تاریخ و تأثیر

باغ ایتالیایی به نوبهٔ خود تحت تأثیر باغ‌های رومی و باغ‌های رنسانس ایتالیا قرار داشت. اصول ایجاد باغ فرانسوی مبتنی بر اصول باغ ایتالیایی است، اما آندره لو نوتر در نهایت با تغییرات عمده‌ای که در آن ایجاد کرد، دو باغ وو لو ویکومت و ورسای را در قرن هفدهم طراحی نمود. باغ‌های رسمی اولیه انگلیسی متأثر از فواره‌ها و آبشارهایی بود که از عناصر باغ‌های رنسانس ایتالیا بودند و گرچه این نوع آبشارها باقی بودند، ولی مدل هلندی از سده هفدهم میلادی مورد تقلید بریتانیایی‌ها قرار گرفت. از اوایل قرن هجدهم به بعد، به لطف طراحانی مانند چارلز بریجمن، ویلیام کنت، کاپابیلیتی براؤن و هامفری رپتون، طراحی باغ در انگلستان تغییراتی کاملاً متفاوت، رمانتیک و غیررسمی پیدا کرد.
تاریخ و تأثیر > تأثیرات رومی

باغ‌های رومی (لاتین: horti) خود تا حد زیادی از باغ‌های یونانی الهام گرفته بودند و معمولاً به سبک باغ‌های پریستیل ساخته می‌شدند. طبقهٔ حاکمه در امپراتوری روم (حدود ۱۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰ پس از میلاد) به‌طور فعال اطلاعاتی در مورد کشاورزی، باغبانی، دامداری، سیستم‌های آبی و گیاه‌شناسی تبدال می‌کردند. باغ‌های لوکولوس (هورتی لوکولانی) در تپه پینسیان در نزدیکی رم، شکل و شمایل باغ ایرانی را در حدود ۶۰ سال قبل از میلاد، به اروپا معرفی کرد. این باغ مکانی برای آرامش و طیب‌خاطر، پناهگاهی در برابر زندگی شهری و مکانی مملو از معانی مذهبی و نمادین بود. همان‌طور که فرهنگ رومی توسعه یافت و به‌طور فزاینده ای از طریق تجارت تحت تأثیر تمدن‌های خارجی قرار گرفت، استفاده از باغ‌ها گسترش یافتند و باغ‌سازی در روم باستان رونق گرفت.
پژوهشگرانی که در دوره رنسانس آثار قدیمی را می‌کاویدند، سبک اصلی باغ‌های ایتالیایی را بر اساس کشفیاتشان دربارهٔ مدل‌های رومی ایجاد کردند. آن‌ها در نوشته‌های اووید در دگردیسی‌ها، نامه‌های پلینی جوان، کتاب تاریخ طبیعی پلینی پیر و Rerum Rusticanum اثر وارو، که همگی شرح مفصل و غنایی ارائه می‌کردند، توصیف باغ‌های رومی را خوانده بودند و از این نوشتارها الهام گرفتند.
پلینی جوان زندگی خود را در ویلای خود در لورنتوم چنین توصیف کرده: «... یک زندگی خوب و یک زندگی واقعی، که شاد و شرافتمندانه است، بیش از هر «کسب و کاری» ثواب دارد. باید از نخستین فرصت استفاده کرد و از هیاهو، شلوغی بیهوده و مشاغل واهی شهر رها یافت و خود را وقف ادبیات و فراغت نمود». به گفته پلینی، هدف از باغ، اوتیوم بود که می‌توان آن را به صورت انزوا، آرامش یا طیب‌خاطر ترجمه کرد. باغ مکانی برای تأمل، مطالعه، نوشتن و استراحت کردن بود.
پلینی مسیرهایی مسقف را توصیف می‌کند که با پرچین‌ها، رقمه‌های زینتی، فواره‌ها، و درختان و بوته‌هایی که به اشکال هندسی یا خارق‌العاده تزئین شده‌اند، احاطه می‌شدند. همهٔ این ویژگی‌ها بخشی از باغ‌های رنسانس متأخر شد.
تاریخ و تأثیر > باغ‌های قرون وسطایی ایتالیا

باغ‌های قرون وسطایی ایتالیا با دیوارهایی محصور شده بودند و در آن‌ها پرورش سبزیجات، میوه‌ها و گیاهان دارویی رواج داشت. همچنین باغ‌های رهبانی ساخته می‌شد که مختص به مراقبه و نیایش طراحی شده بود تا مکانی آرام باشد. به‌طور کلی، انواع باغ‌های صومعه شامل باغ‌های آشپزخانه، باغ‌های درمانگاه، باغ‌های گورستان، باغ‌های دِیر و تاکستان‌ها بودند. صومعه‌های منفرد ممکن بود اشکال مختلفی داشته باشند؛ مثلاً دارای یک «صحن سبز»، قطعه‌ای از فضای سبز و درختان که اسب‌ها بتوانند در آن بچرخند، و همچنین یک باغ سرداب یا باغ‌های خصوصی برای مطیع‌ها، راهبانی که پست‌های خاصی در صومعه داشتند، باشند.
تاریخ و تأثیر > باغ‌های رنسانس ایتالیا

باغ رنسانس ایتالیایی در اواخر قرن پانزدهم در ویلاهایی در رم و فلورانس با الهام از ایده‌آل‌های کلاسیک نظم و زیبایی پدیدار شد و برای لذت بردن از مناظر باغ و چشم‌اندازهای دورتر و همچنین برای تفکر، دوری از هیاهو و لذت بردن طراحی گردید.
در اواخر رنسانس، باغ‌ها بزرگ‌تر و حتی متقارن‌تر شدند و مملو از فواره‌ها، مجسمه‌ها، گروتوها، مسیرهای آب و سایر ویژگی‌هایی بودند که برای شادی صاحبان و سرگرم کردن و تحت تأثیر قرار دادن بازدیدکنندگان طراحی شده بودند.
در حالی که باغ‌های اولیه رنسانس ایتالیا برای تأمل و لذت با تونل‌های سبز، درختانی برای سایه، باغ مخفی گیاردینو (Giardino Segreto) و زمین‌هایی برای بازی و سرگرمی طراحی شده بودند، خاندان مدیچی‌ها، سلسله حاکم فلورانس، از باغ‌ها برای نشان دادن قدرت و شکوه خانوادگی خود استفاده می‌کردند. «در نیمه اول سده شانزدهم میلادی، شکوه و عظمت به عنوان یک فضیلت شاهزادگان تلقی شد و در سرتاسر شبه جزیره ایتالیا معماران، مجسمه‌سازان، نقاشان، شاعران، مورخان و دانشمندان انسان‌گرا مأمور شدند تا تصویری باشکوه از حامیان مالی قدرتمند خود بسازند.» به‌طور مثال فواره مرکزی ویلا دی کاستلو مجسمه ای از هرکول، نماد کوزیمو مدیچی، حاکم فلورانس، و بزِ دُم ماهی که نماد مدیچی‌هاست نمایش داده شده‌است. این باغ نمایانگر قدرت، خرد، نظم، زیبایی و شکوهی بود که مدیچی‌ها به فلورانس آوردند.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلای مدیچی در فیزوله (۱۴۵۵–۱۴۶۱)

قدیمی‌ترین باغ رنسانس ایتالیایی در ویلا مدیچی در فیزوله، شمال شهر فلورانس است. جووانی د مدیچی (۱۴۲۱–۱۴۶۳) پسر کوزیمو مدیچی، بنیانگذار سلسله مدیچی، این باغ را بین سالهای ۱۴۵۵ و ۱۴۶۱ ساخت. برخلاف سایر ویلاهای خانواده مدیچی که در زمین‌های کشاورزی مسطح قرار داشتند، این ویلا در دامنهٔ تپه‌ای سنگی با چشم‌انداز فلورانس ساخته شد.
ویلا مدیچی از دستورالعمل لئون باتیستا آلبرتی پیروی می‌کرد که می‌گفت یک ویلا باید منظره‌ای داشته باشد که «مشرف به شهر، زمین مالک، دریا یا دشت بزرگ و تپه‌ها و کوه‌های آشنا» و پیش‌زمینه‌ای با «ظرافت باغ‌ها» باشد. باغ دارای دو تراس بزرگ است که یکی در سطح همکف و دیگری در سطح طبقه اول قرار دارد. مهمانان می‌توانستند از اتاق‌های پذیرایی در طبقه اول، به ایوان و از آنجا به باغ بروند، بنابراین ایوان فضای انتقالی بود که فضای داخلی را به بیرون متصل می‌کرد. برخلاف باغ‌های بعدی، ویلای مدیچی دارای پلکان بزرگ یا ویژگی دیگری برای ارتباط این دو سطح نبود.
این باغ به برادرزادهٔ جووانی، لورنزو د مدیچی، به ارث رسید که آن را به محلی برای ملاقات شاعران، هنرمندان، نویسندگان و فیلسوفان بدل نمود. در سال ۱۴۷۹، شاعر آگنولو پولیزیانو، آموزگار کودکان مدیچی، باغ را در نامه ای توصیف کرده: «... در میان سینه‌کش شیب‌دار کوه‌ها نشسته‌ایم، در اینجا آب فراوانی داریم و دائماً با بادهای معتدل روحمان تازه می‌شود، تابش نور خورشید کمی ناراحت‌کننده است. با نزدیک شدن به خانه، به نظر می‌رسد که در چوب نقش بسته، اما وقتی به آن می‌رسید، می‌بینید که چشم‌انداز کامل شهر را در اختیار دارد.»
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > کاخ پیکولومینی در پینزا، توسکانی (۱۴۵۹)

کاخ پیکولومینی در پینزا را انئا سیلویو پیکولومینی ساخت که از سال ۱۴۵۸ تا ۱۴۶۴ به نام پیوس دوم پاپ و رهبر عالم مسیحیت بود. او دانشمند زبان لاتین بود و مطالب زیادی در زمینه آموزش، نجوم و فرهنگ اجتماعی نوشت. در سال ۱۴۵۹، او یک قصر برای خود و کاردینال‌هایش و دربار در شهر کوچک زادگاهش پینزا ساخت. مانند ویلا مدیچی، یکی از ویژگی‌های اصلی این خانه، منظره‌اش بود که از لُژیا تا فراز درهٔ وال د اورچا و تا دامنه‌های مونت آمیاتا را در بر می‌گرفت. نزدیک‌تر به خانه، تراس‌هایی با تخت‌های گل هندسی در اطراف فواره‌ها و تزئین شده با بوته‌های مخروطی و کره‌هایی شبیه باغ پلینی که در کتاب آلبرتی به نام De re aedificatoria شرح داده شده بود، وجود داشت. باغ به گونه ای طراحی شده بود که درهای آن به سمت شهر، کاخ و چشم‌انداز باز شود.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > کورتیله دل بِلوِدِرِه در کاخ واتیکان، رم (۱۵۰۴–۱۵۱۳)

در سال ۱۵۰۴ پاپ ژولیوس دوم معماری به نام دوناتو برامانته را مأمور کرد تا یک باغ تفریحی کلاسیک رومی در فضای بین کاخ قدیمی واتیکان پاپی در رم و ویلای بِلوِدِرِه در نزدیکی آن بازسازی کند. مدل او بر اساس پناهگاه باستانی فرتونا پریمیگنیا در شهر باستانی پالسرتینا بود و او از ایده‌های کلاسیک تناسب، تقارن و پرسپکتیو در طراحی خود استفاده نمود. او یک محور مرکزی برای اتصال این دو ساختمان ایجاد کرد و یک سری تراس‌ها که با رمپ‌های دوتایی به هم متصل می‌شدند، شبیه به آنچه در پالسترینا بود، ساخت. تراس‌ها توسط مسیرها و تخت‌های گل به مربع و مستطیل تقسیم می‌شدند و به عنوان محیطی در فضای باز برای مجموعه خارق‌العاده مجسمه‌های کلاسیک پاپ ژولیوس، که شامل لائوکوئون معروف و آپولو بلودر بود، استفاده می‌شد. قلب باغ حیاطی بود که دور تا دور آن را یک ایوان سه طبقه احاطه کرده بود که به عنوان سالن نمایش برای سرگرمی‌ها عمل می‌کرد. یک اکسدرای مرکزی نتیجه دراماتیک پرسپکتیو طولانی حیاط، رمپ‌ها و تراس‌ها را تشکیل می‌داد.
متأسفانه، با ساخت کتابخانه واتیکان در اواخر قرن شانزدهم درون ناحیهٔ مرکز کورتیل باعث شده طرح برامانته اکنون برای مورخان مبهم باشد، اما ایده‌های تناسب، تقارن و چشم‌اندازهای دراماتیک او در بسیاری از باغ‌های بزرگ رنسانس ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلا ماداما، رم (۱۵۱۶)

ساخت ویلا ماداما در دامنه‌های کوهستان مونته ماریو و مشرف به رم، توسط پاپ لئو دهم آغاز شد و توسط کاردینال جولیو د مدیچی (۱۴۷۸–۱۵۳۴) ادامه یافت. در سال ۱۵۱۶ میلادی لئو دهم این مأموریت را به رافائل سپرد که در آن زمان مشهورترین هنرمند رم بود. رافائل با استفاده از متن باستانی De Architectura اثر ویترویوس و نوشته‌های پلینی جوان، باغی کلاسیک و ایده‌آل را تصور کرد. ویلای او یک حیاط دایره ای بزرگ داشت و به یک آپارتمان زمستانی و یک آپارتمان تابستانی تقسیم شده بود. گذرگاه‌هایی از حیاط به ایوان بزرگ منتهی می‌شدند که از آنجا می‌شد هم باغ و هم نمای شهر رم را دید. یک برج گرد در ضلع شرقی به عنوان اتاقی برای زمستان در نظر گرفته شد که خورشیدی از پنجره‌های لعاب‌دار آن می‌تابید و فضا را گرم می‌نمود. ویلا مشرف به سه تراس، یکی مربع، یکی دایره ای و دیگری بیضی شکل بود. تراس بالا قرار بود با درختان شاه بلوط و صنوبر تزئین گردد در حالی که تراس پایینی برای بسترهای گیاهی در نظر گرفته شده بود.
پس از مرگ رافائل کار بر روی ویلا ماداما در سال ۱۵۲۰ میلادی متوقف ماند، اما پس از مدتی هنرمندان دیگر تا سال ۱۵۳۴ طرح او را ادامه دادند. آنها نیمی از ویلا، شامل نیمی از حیاط مدور و ایوان شمال غربی را به پایان رساندند. در این نیمه، نقاشی‌های دیواری گروتسک اثر جولیو رومانو و گچ‌کاری جیووانی دا اودینه قرار داشت. از ویژگی‌های باقی‌مانده می‌توان به فواره‌ای با سر فیل اثر جیووانی دا اودینه و دو پیکرهٔ غول‌پیکر گچ‌بری اثر باچیو باندینلی در ورودی باغ مخفی (جیاردینو سگرتو) اشاره کرد. این ویلا در حال حاضر یک مهمانخانه دولتی برای دولت ایتالیا است.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلا د کاستلو، توسکانی (۱۵۳۸)

ویلا د کاستلو یکی از پروژه‌های کوزیمو د مدیچی، اولین دوک توسکانی، بود که از زمانی که او تنها هفده سال داشت آغاز شد. این باغ را نیکولو تریبولو طراحی کرد که دو باغ دیگر از طراحی‌هایش موجود است: باغ‌های سمپلیکی (۱۵۴۵) و باغ‌های بوبولی (۱۵۵۰) که هر دو برای کوزیمو ساخته شدند. باغ کاستلو در شیب ملایمی بین ویلا و تپه مونته مورلو قرار داشت. تریبولو ابتدا دیواری در دامنه‌های شیب ساخت و آن را به باغ بالایی پر از درختان پرتقال و باغ پایینی تقسیم کرد که به اتاق‌های باغ با دیوارهای پرچین، ردیف درختان و تونل‌هایی از درختان مرکبات و سرو تقسیم می‌گردید. یک محور مرکزی، که با مجموعه‌ای از فواره‌ها جدا می‌شود، از ویلا تا پایه کوه‌های مونته مورلو ادامه می‌یابد. در این چیدمان، هم باغ چشم‌اندازهای بزرگی داشت و هم فضاهای محصور و خصوصی پوشانده می‌ماند.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلا دِ اِسته در تیوولی (۱۵۵۰–۱۵۷۲)

ویلا د اِسته یک ویلا واقع در تیوولی است که در نزدیکی شهر رم، ایتالیا قرار دارد. این مکان که به عنوان میراث جهانی یونسکو فهرست شده و نمونه ای عالی از معماری رنسانس و باغ رنسانس ایتالیایی است.
طرح باغ بر روی یک محور مرکزی است و با محورهای متقابل فرعی با ویژگی‌های بسیار متنوع، توسط حدود پانصد فواره، استخر و حوضچه‌های آب محصور شده‌است. آب فراوان از طریق رود آنینه (Aniene) تأمین می‌شود که بخشی از آن از طریق شهر به فاصله یک کیلومتری منحرف می‌شود و چشمه ریولس یک آب انبار را زیر حیاط ویلا تأمین می‌کند. این باغ در حال حاضر بخشی از مجموعهٔ باغ‌های بزرگ ایتالیایی است.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلا دلا توره (۱۵۵۹)

ویلا دلا توره، ساخته شده برای جولیو دلا توره (۱۴۸۰–۱۵۶۳)، استاد حقوق و محقق انسان‌گرا در ورونا، تقلیدی است از قوانین کلاسیک ویترویوس. این بنا از طرح کلاسیک مذکور الهام گرفته لیکن تغییرات در آن ایجاد شد که مناظر نازیبایی را به وجود آورد.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ساکرو بوسکو در بومارزو، لاتزیو (۱۵۵۲–۱۵۸۵)

سارکو بوسکو (به معنی "چوب مقدس")، در نزدیکی روستای بومارتزو، معروف‌ترین و عجیب‌ترین باغ از باغ‌های مانیریستیک است. این باغ به خواست پیر فرانچسکو اورسینی (۱۵۲۳–۱۵۸۵) ایجاد شد. این باغ یک پارودی و نقیضهٔ شوخ‌طبعانه بود و تمام قوانین باغ‌های رنسانس را زیر پا می‌گذاشت: هیچ تقارن، نظم و نقطه کانونی ندارد. کتیبه ای در باغ می‌گوید: «شما که در جستجوی شگفتی‌های بزرگ و شگفت‌انگیز جهان را سفر کرده‌اید، به اینجا بیایید، جایی که چهره‌های وحشتناک، فیل‌ها، شیرها، اورکوس‌ها و اژدهایان وجود دارد.»
باغ مملو از مجسمه‌های عظیم است که مسیرهای سرگردان به آن‌ها می‌رسند. این شامل خانه‌ای که به نظر می‌رسید در حال سقوط است و دهانه مرگ نام دارد، هم می‌شود. حیوانات و مجسمه‌های خارق‌العاده، که بسیاری از آن‌ها از سنگ‌های آتشفشانی خشن در جای خود در باغ تراشیده شده‌اند، در آنجا وجود دارد. برخی از صحنه‌ها از شعر حماسی عاشقانه Orlando Furioso اثر لودوویکو آریوستو و برخی دیگر از آثار دانته آلیگری و فرانچسکو پترارکا الهام گرفته شده‌است. همان‌طور که یکی از کتیبه‌های باغ اشاره می‌کند، ساکرو بوسکو «فقط شبیه خودش است و نه چیز دیگری».
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلا لانته

ویلا لانته در باگنایا در نزدیکی ویتربو، منسوب به جاکومو باروزی دا ویگنولا است گرچه هیچ مدرکی معاصر وجود ندارد. با باغ‌های معروف بومارزو در قرن شانزدهم یکی از معروف‌ترین باغ‌های شگفت‌انگیز مانریست در ایتالیا بود. برای بازدیدکننده‌ای که تازه از ویلا فارنزه در کاپرارولا بیرون آمده، تفاوت این دو ویلا که در یک منطقه، در یک دوره و با یک سبک معماری و احتمالاً توسط همان معمار ساخته شده‌اند، تعجب‌برانگیز و خارق‌العاده است.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > باغ‌های بوبولی

باغ‌های بوبولی، به زبان ایتالیایی Giardino di Boboli، یک پارک معروف در فلورانس ایتالیا است که مجموعه‌ای برجسته از مجسمه‌های مربوط به قرن شانزدهم تا هجدهم میلادی و برخی آثار باستانی رومی را در خود جای داده.
باغ‌ها، پشت کاخ پیتی، مقر اصلی دوک‌های بزرگ مدیچی توسکانی در فلورانس قرار داشتند و برخی از آنان، از اولین و آشناترین باغ‌های رسمی ایتالیایی قرن شانزدهم هستند. سبک باغ متعلق به اواسط قرن شانزدهم است و شامل توسعه‌های محوری طولانی‌تر، خیابان‌های سنگ‌ریزه‌ای وسیع، عناصر «ساخته‌شده» قابل‌توجهی از سنگ، استفاده مجلل از مجسمه‌ها و فواره‌ها، و تکثر جزئیات است.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > باغ گوستی

Giardini di Giusti (باغ‌های گوستی) در سال ۱۵۸۰ به عنوان محیط پیرامونی پلازو گوستی در ورونای ایتالیا طراحی شد و امروزه از زیباترین باغ‌های رنسانسی در اروپا در نظر گرفته می‌شود.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > باغ باردینی

Giardino Bardini یک باغ رنسانسی در فلورانس است. فقط اخیراً برای عموم باز شده‌است و نسبتاً کمتر شناخته شده‌است.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ویلا آلدوبراندینی

این یک ویلا در فراسکاتی ایتالیاست که متعلق به خانواده آلدوبراندینی بوده. این بنا مشرف به کل دره تا رم است و به دستور کاردینال پیترو آلدوبراندینی، برادرزاده پاپ کلمنت هشتم، بر روی عمارتی که از قبل توسط الساندرو روفینی، پیشوای واتیکان در سال ۱۵۵۰ ساخته شده بود، احداث گردید.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > کاخ کازرتا

کاخ سلطنتی کازرتا (به ایتالیایی: Reggia di Caserta) یک اقامتگاه سلطنتی سابق در شهر کازرتا است که برای پادشاهان بوربونی ناپل ساخته شده بود.
این باغ، نمونه ای معمولی از گسترش چشم‌انداز رسمی به سبک باروک، به وسعت ۱۲۰ هکتار، تا حدی در زمین‌های تپه ای امتداد دارد. این باغ از باغ‌های ورسای الهام گرفته شده‌است، اما معمولاً از نظر زیبایی برتر در نظر گرفته می‌شود. پارک از نمای پشتی کاخ شروع می‌شود و در کنار کوچه ای طولانی با فواره‌های مصنوعی و آبشارها قرار می‌گیرد. یک باغ انگلیسی در قسمت بالایی وجود دارد که در دهه ۱۷۸۰ توسط کارلو وانویتلی و جان گرایفر، گیاه‌کار-طراح آموزش دیده در لندن طراحی شده‌است که سر جوزف بنکس آن را به ویلیام همیلتون توصیه کرد.
ویلاهای ایتالیایی با باغ‌های قابل توجه > ایزولا بلا (دریاچه ماگیور)

ایزولا بلا (لاژو ماگیوره) یکی از جزایر بورومی دریاچه ماژیوره در شمال ایتالیا است. این جزیره در خلیج بورومین در ۴۰۰ متری شهر کنار دریاچه سترسا واقع شده‌است. ایزولا بلا ۳۲۰ متر طول و ۴۰۰ متر عرض دارد و به‌طور کامل توسط پلازو بورومئو و باغ ایتالیایی آن احاطه شده‌است.
بازسازی باغ خانه وتی در پمپئی
چشمه هراکلس و آنتائوس در باغ ویلا دی کاستلو، فلورانس
ویلا مدیچی در فیزوله، محل قدیمی‌ترین باغ رنسانس ایتالیا.
باغ‌های کاخ پیکولومینی، پینزا
طراحی برامانته برای حیاط بلودره، رم
ویلا ماداما، رم
لونت ویلا د کاستلو همان‌طور که در سال ۱۵۹۹ ظاهر شد، نقاشی شده توسط Giusto Utens
فواره نپتون (پیش‌زمینه) و قسمت‌های آبی (پس‌زمینه) در باغ‌های ویلا دِ اِسته
Sacro Bosco , Mouth of Orcus
باغ‌های ویلا لانته
نمایی از باغ بوبولی
باغ گوستی
کاخ کازرتا
ایزولا بلا
آدیلتون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۷۹)

| آدیلتون | آدیلتون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ دسامبر ۱۹۷۹ سالوادور، باهیا
ملیت: برزیل
آدیلتون (انگلیسی: Adaílton؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نانسی و باشگاه فوتبال کریسیوما اشاره کرد.
مارجری رودز

| مارجری رودز | مارجری رودز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Millicent Wise
زادهٔ: ۹ آوریل ۱۸۹۷ کینگستون آپون هال، ایست رادینگ آو یورک‌شر
درگذشت: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۹ (۸۲ سال) هوو، انگلستان
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۸–۱۹۷۴
مارجری رودز (انگلیسی: Marjorie Rhodes؛ ۹ آوریل ۱۸۹۷ – ۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۹) یک هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
Poison Pen (1939)
Love on the Dole (1941)
The Black Sheep of Whitehall (1942)
Squadron Leader X (1943)
When We Are Married (1943)
On Approval (1944)
Tawny Pipit (1944)
It Happened One Sunday (1944)
Great Day (1945)
Uncle Silas (1947)
Escape (1948)
Private Angelo (1949)
Time Gentlemen, Please! (۱۹۵۲)
The Yellow Balloon (1953)
The Weak and the Wicked (1953)
To Dorothy a Son (1954)
It's a Great Day (1955)
Children Galore (1955)
Footsteps in the Fog (1955)
Room in the House (1955)
Lost (1956)
Yield to the Night (1956)
It's Great to Be Young (1956)
The Passionate Stranger (1957)
There's Always a Thursday (1957)
The Good Companions (1957)
Hell Drivers (1957)
No Time for Tears (1957)
After the Ball (1957)
تنها شانس من (فیلم ۱۹۵۷) (۱۹۵۷)
The Naked Truth (1957)
Gideon of Scotland Yard (1958)
Alive and Kicking (1959)
Over the Odds (1961)
I've Gotta Horse (1965)
The Family Way (1966)
Mrs. Brown, You've Got a Lovely Daughter (1968)
Spring and Port Wine (1970)
Hands of the Ripper (1971)
آتش فراموش‌نشدنی

«آتش فراموش نشدنی» (به انگلیسی: The Unforgettable Fire) آلبومی از یوتو است که در ۱ اکتبر ۱۹۸۴ (۱۹۸۴-10-۰۱) منتشر شد.
آبشار کپلر کاسکید

| آبشار کپلر کاسکید | آبشار کپلر کاسکید |
| --- | --- |
موقعیت: پارک ملی یلوستون، وایومینگ، ایالات متحده آمریکا
نوع: چند صخره‌ای
ارتفاع کلی: ۵۰ فوت (۱۵ متر)
آبشار کپلر کاسکید (به انگلیسی: Kepler Cascades) آبشاری است که در پارک ملی یلوستون، وایومینگ، ایالات متحده آمریکا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۵۰ فوت (۱۵ متر) است.
آب‌انبار نظرعلی بیگ

| آب‌انبار نظر علی بیگ | آب‌انبار نظر علی بیگ |
| --- | --- |
نام: آب‌انبار نظر علی بیگ
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان لارستان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آب‌انبار
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۳۲۱۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۸ شهریور ۱۳۸۷
آب‌انبار نظر علی بیگ مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان لارستان، بخش مرکزی، شهر لار، ابتدای منطقه بائن، سمت چپ جاده، روبروی امامزاده شیخ حسن واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آبنخیبره

| آبنخیبره nickname= | آبنخیبره nickname= |
| --- | --- |
municipality: municipality
  مهر:   مهر
کشور: اسپانیا
بخش خودمختار: کاستیا-لامانچا
استان: استان کوئنکا
Comarca: Manchuela
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰٫۷ کیلومتر مربع (۱۱٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۳۷ متر (۲۰۹۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۹۳۰
 • تراکم: ۳۰/کیلومتر مربع (۷۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم نیمه‌خشک
آبنخیبره دهستانی در استان آلباستهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۹۷۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۰٫۸۲ کیلومتر مربع است.
آبهیمانیو (فیلم ۱۹۸۹)

| آبهیمانیو | آبهیمانیو |
| --- | --- |
کارگردان: تونی جونجا
بازیگران: آنیل کاپور کیمی کاتکار پونام دیلون
موسیقی: آنو ملک
تاریخ‌های انتشار:  ۸ ژوئن ۱۹۸۹ (۱۹۸۹-06-۰۸)  
مدت زمان: ۱۶۳ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
آبهیمانیو (به هندی: Abhimanyu) فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی تونی جونجا است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، کیمی کاتکار، پونام دیلون، سری دوی، پونام دیلون، آنیتا راج، آریونا ایرانی، پریم چوپرا، شاکتی کاپور، ای. کی. هانگال ایفای نقش کرده‌اند.
آتیلو ماکارونه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  c.1900
زادگاه:  بوئنوس آیرس
تاریخ مرگ:  1960s
محل مرگ:  بوئنوس آیرس، آرژانتین
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Club Atlético Atlanta
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۲–۱۹۳۶ |  باشگاه اتلتیکو ایندپندینته |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آتیلو ماکارونه (انگلیسی: Atilio Maccarone; c.1900 – 1960s) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد.
آتشفشان پیچینچا

| آتشفشان پیچینچا | آتشفشان پیچینچا |
| --- | --- |
Ruku Pichincha as seen from the trail from Quito to the top: Ruku Pichincha as seen from the trail from Quito to the top
fa (in English: Expected satiety): fa
آتشفشان پیچینچا : آتشفشان پیچینچا 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۴٬۷۸۴ متر (۱۵٬۶۹۶ فوت)
برجستگی: ۱٬۶۵۲ متر (۵٬۴۲۰ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۰°۱۰′۱۶″جنوبی ۷۸°۳۵′۵۳″غربی﻿ / ﻿۰٫۱۷۱°جنوبی ۷۸٫۵۹۸°غربی﻿ / -0.171; -78.598
جغرافیا: جغرافیا
رشته‌کوه مادر: کوه‌های آند
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: کواترنری
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
کمان/کمربند آتشفشانی: کمربند آتشفشانی آند
آخرین فوران: October to December 2002
صعود: صعود
نخستین صعود: 1582 by José Ortiguera and others (first recorded ascent of Guagua Pichincha).
آتشفشان پیچینچا (به اسپانیایی: Volcán Pichincha) یک کوه و آتشفشان چینه‌ای در اکوادور است که در Quito Metro واقع شده‌است. آتشفشان پیچینچا ۴٬۷۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آبهیمانیو (فیلم ۱۹۹۱)

| آبهیمانیو | آبهیمانیو |
| --- | --- |
کارگردان: پریادارشان
بازیگران: موهن لال شانکار گیتا کی.بی. گانش کومار کوچین هانیفا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ دسامبر ۱۹۹۱ (۱۹۹۱-12-۲۱)  
کشور: هند
زبان: مالایالم 
آبهیمانیو (به هندی: Abhimanyu) فیلمی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی پریادارشان است. در این فیلم بازیگرانی همچون موهن لال، شانکار، گیتا، کی.بی. گانش کومار، کوچین هانیفا، جاگادیش و سوکوماری ایفای نقش کرده‌اند.
آدیل (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Adiel de Oliveira Amorim
زادروز:  ۱۳ اوت ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  کوباتو، برزیل
قد:  ۱٫۶۶ متر (۵ فوت ۵ اینچ)*
پست:  هافبک Striker
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  سانتوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۰ |  سانتوس |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۰ |  اوراوا رد دیاموندز |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۱ |  Botafogo SP |  ۱۸ |  (۳) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  سانتوس |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۵ |  باشگاه ورزشی القادسیه کویت |  ? |  (?) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال شونان بلمار |  ۱۵۱ |  (۴۴) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال ووهان |  ۲۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۳ |  Hubei Huakaier |  ۲۹ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۳:۵۱, ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۳:۵۱, ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۰ (UTC). 
آدیل دی اولیویرا آموریم (به پرتغالی: Adiel de Oliveira Amorim) هافبک اهل برزیل است که در شهر کوباتو و در تاریخ ۱۳ اوت ۱۹۸۰ به دنیا آمده‌است. آدیل در تیم‌های فوتبال سانتوس سابقهٔ حضور دارد.
مال من (مجموعه تلویزیونی)

| مال من | مال من |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: Blue Diamond ماین
هانگول: 마인
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Main
 :  
ژانر: درام معمایی دلهره‌آور کمدی سیاه
سازنده: کیم جه هیون (تی‌وی‌ان) کیم یونگ گیو (استودیو دراگون)
نویسنده: بک می کیونگ
کارگردان: لی نا جونگ
بازیگران: لی بو یونگ کیم سو هیونگ چا هاک یون پارک هیوک-کوان
آهنگساز: دالپالان
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره ای
شمار قسمت‌ها: ۱۶ (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: کیم گون هونگ
تهیه‌کننده‌ها: لی جین سوک شین یه جی
دوربین: تک دوربین
مدت: ۷۰ دقیقه
توزیع‌کننده: تی‌وی‌ان نتفلیکس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۸ مه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-05-۰۸) – ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-06-۲۷)
مال من (کره‌ای: 마인؛ انگلیسی: Mine) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۱ به کارگردانی لی نا جونگ و با بازی لی بو یونگ، کیم سو هیونگ، لی هیون ووک و اوک جا یون است. داستان این مجموعه حول محور زنان قوی می‌چرخد که خود را از تعصبات جامعه رها می‌کنند تا 'مال من' واقعی خود را پیدا کنند. مال من اولین درام کره‌ای است که یک شخصیت اصلی زن لزبین را به نمایش می‌گذارد.
این مجموعه از ۸ مه تا ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد. مال من برای استریم در نتفلیکس در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
این مجموعه در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ با میانگین آمار بینندگان ۸٫۲۰۸٪ در سراسر کشور و ۹٫۰۷۸٪ در ناحیه پایتختی و میانگین ۱٫۸۲۶ میلیون مخاطب در هر قسمت به پایان رسید. قسمت پایانی به میانگین آمار بینندگان ۱۰٫۵٪ و ۱۱٫۲٪ به ترتیب در سراسر کشور و ناحیه پایتختی دست یافت که بالاترین امتیاز این مجموعه نیز بودند.