stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درخت اعدام
خلاصه داستان

دکتر جوزف فریل (گری کوپر)، که پیشینه درخشانی ندارد، به شهری کوچک می‌رود تا زندگی نوئی را شروع کند. راهزنی به‌نام رون (بن پیاتسا) را از لینچ نجات می‌دهد و اصلاحش می‌کند؛ سپس به تیمار و سرپرستی دختری نابینا به‌نام الیزابت (ماریا شل) می‌پردازد و به او پولی می‌دهد تا با «رون» و فرنچی (کارل مالدن) در خرید یک معدن طلا شریک شود. وقتی فرنچی به الیزابت حمله‌ور می‌شود، دکتر فریل از راه می‌رسد و فرنچی را از پای درمی‌آورد، اما عده‌ای او را دستگیر می‌کنند و قصد اعدامش را دارند. در این‌جا الیزابت با طلاهایش جان دکتر را می‌خرد…
بازیگران

گری کوپر در نقش دکتر فریل
ماریا شل در نقش الیزابت
کارل مالدن در نقش فرنچی
بن پیاتسا در نقش رون
جرج سی. اسکات (نخستین حضور سینمایی)
کینگ داناوان
فرانک هاگنی
باد آزبورن
درهم‌ریخته و ترمیم‌شده

| درهم‌ریخته و ترمیم‌شده | درهم‌ریخته و ترمیم‌شده |
| --- | --- |
کارگردان: بابی برنز والتر استال
تهیه‌کننده: لوئیس برستین
بازیگران: بابی برنز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ دسامبر ۱۹۱۵ (۱۹۱۵-12-۲۴)  
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: صامت (با میان‌نویس انگلیسی)
درهم‌ریخته و ترمیم‌شده (انگلیسی: Mixed and Fixed) یک فیلم کمدی صامت کوتاه به کارگردانی بابی برنز و والتر استال است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به اولیور هاردی، اتل برتون و بیلی روژ اشاره کرد.
لیودمیلا پانچوک

| لیودمیلا پانچوک | لیودمیلا پانچوک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۶
درگذشت: ۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۱
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
لیودمیلا پانچوک (اوکراینی: Людмила Михайлiвна Панчук؛ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۶ – ۱۸ فوریهٔ ۲۰۱۱) بازیکن هندبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
سماچ ملامحمود

| سماچ ملامحمود | سماچ ملامحمود |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۲۰′ شمالی ۶۱°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۳۳۳°شمالی ۶۱٫۲۱۷°شرقی﻿ / 25.333; 61.217: مختصات: ۲۵°۲۰′ شمالی ۶۱°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۳۳۳°شمالی ۶۱٫۲۱۷°شرقی﻿ / 25.333; 61.217
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: دشتیاری
بخش: مرکزی
دهستان: نگور
جمعیت: ۶۴۱ نفر (سرشماری ۹۵)
سماچ ملامحمود، روستایی در دهستان نگور بخش مرکزی شهرستان دشتیاری در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۴۱ نفر (۱۱۱ خانوار) بوده‌است.
سرزمین مادری (فیلم ۲۰۰۴)

| سرزمین مادری | سرزمین مادری |
| --- | --- |
کارگردان: آشوتوش گوارینکار
تهیه‌کننده: آشوتوش گوارینکار رانی اسکراوالا
نویسنده: ام. جی ساتیا
بازیگران: شاهرخ خان گایاتری جاشی کیشوری بالال
موسیقی: ای. آر. رحمان
فیلم‌بردار: ماهش آنی
تدوین‌گر: بالو سالوجا
توزیع‌کننده: یوتی‌وی موشن پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۷ نوامبر ۲۰۰۴
مدت زمان: ۱۹۵ دقیقه
کشور: هند
زبان: زبان هندی
فروش گیشه: ۳۴ کرور
سرزمین مادری: ما، مردم (به هندی: स्वदेश:سودس (swades)) نام فیلمی درام به کارگردانی آشونوش گوارینکار کارگردان فیلم نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی سال۲۰۰۱ به نام باج می‌باشد. بازیگران اصلی فیلم شاهرخ خان وگایاتری جاشی به عنوان اولین فیلمش هستند. این فیلم اگرچه در داخل هند شکست تجاری خورد، اما در خارج هند موفق بود و تحسین منتقدان جهانی را به دنبال داشت. این فیلم در لیستRediff.com جزو ده فیلم بالیوود ی برتر دهه قرار گرفت. این فیلم بعداً به زبان تامیل تحت عنوان Desam دوبله شد.
داستان

مهان بارگاوا(شاهرخ خان)یک هندی ساکن آمریکاست که برای ناسا کار می‌کند. او دانشجوی دانشگاه پنسیلوانیا، یک دانشگاه آیوی لیگ بوده‌است. پس از ۱۲سال زندگی در آمریکا او تصمیم می‌گیرد به هند برود تا دایه اش کاوریاما(کیشوری بالال)را باخودش به آمریکا ببرد. در روستای کاوریاما، او مردم جالب زیادی را ملاقات می‌کند. رئیس پستخانه‌ای که تمایل دارد در مورد اینترنت وایمیل بداند و همچنین علاقه‌مند به کشتی است. و یک عضو سابق جنبش استقلال طلبی هندوستان که در مدرسه، تاریخ درس می‌دهدو یک آشپز که دوست دارد در آمریکا رستوران بزند و از مهان برای گرفت ویزا
کمک می‌خواهد.
کم‌کم مهان در آنجا جامی افتد و متوجه مشکلات بسیاری می‌شود. اختلاف طبقاتی، فقر،کودکان کار، ازدواج بچه‌ها، فقر وبی سوادی. او تلاش می‌کند تا مشکلات را حل کند و تا حدی هم موفق می‌شود تحصیل را گسترش داده و اختلاف طبقاتی را کم کند. به این وسیله احترام گیتا (گایاتری جوشی)که معلم روستا، دوست دوران کودکی موهان و همراه زندگی کاورماریاست را به دست می‌آورد.
روزی کاورماریا او را به روستای دیگری می‌فرستد تابدهی‌های یک کشاورز را از او بگیرد. مهان در راه متوجه می‌شود مشکلات روستای کاورماریا در روستاهای دیگر هم هست. کشاورز به او می‌گوید پولی ندارد به او بدهد. چون مردم از او به عنوان کسی که شغلش را از بافندگی به کشاورزی تغییر داده حمایت نمی‌کنند. مهان دست خالی برمی گردد اما تصمیم جدی می‌گیرد تا اوضاع را تغییر دهد.
او حمایت مردم روستا را به دست می‌آورد که یک مخزن آب در زیر چشمه بسازند. او توربین و سایر تجهیزات را باپول خودش می‌خرد و یک نیروگاه کوچک بااستفاده از انرژی آبی می‌سازد تا مشکل برق روستا را حل کند.
بالاخره زمان بازگشت مهان به ناسا فرا می‌رسد و کاورماریا و گیتا هیچ‌کدام حاضر نمی‌شوند با او بیایند چون نمی‌خواهند کشور خود را رها کنند. مهان با یک دید جدید و احساس مسئولیت درقبال کشورش به آمریکا می‌رود، پروژه اش را به پایان می‌رساند و در نهایت به هند برمی گردد تا بیشتر به مردم خودش کمک کند.
نظرات منتقدین

این فیلم به شدت توسط منتقدان تحسین شد. بسیاری از منتقدان معتقد بودن اجرای شاهرخ خان در این فیلم بهترین اجرایش بوده‌است. سوبهاش کی جا از ایندیا تایمز موویز می‌نویسد: "سودس یک تجربهٔ منحصربه فرد واقع گراست." مایانک شانکر از میددی بیان کرد: "آفرین. من فکر می‌کنم نمی‌توانم فیلم بهتری توصیه کنم که شایسته تر و قوی تر هم برای روستاهای هند وهم مجلل‌های بمبئی یا منهتن باشد. جیتش پیلای ازSunday Times of India گفت:"بعد از لاگان (باج (فیلم ۲۰۰۱)) چه می‌آید؟ سودس. این یک فیلم طوفانی و برجسته است. سودس بدون شک برترین فیلم سال است."شاردا سوکوماران از میددی ۳٫۵ ستاره به فیلم داد و گفت: "در پایان آن، سودس به مراتب شجاعانه تر از لاگان است."
در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها، فیلم امتیاز ۸٫۴ را به دست‌آورد و به نظر خیلی‌ها اجرای خان یکی از بهترین اجراهایش شناخته شد.
فروش:
سودس ۱۵٫۲۵ کرور در هند به دست آوردو شکست خورده نامیده شد. بسیاری علت را، رقابت این فیلم با فیلم دیگر شاهرخ خان، ویر-زارا می‌دانستند که تنها سه هفته زودتر اکران شده بود و همچنان با قدرت به فروشش ادامه می‌داد در نهایت هم پرفروش‌ترین فیلم سالشد. در خارج هند این فیلم ۲٬۷۹۰٬۰۰۰ دلار جمع‌آوری کرد و نیمه پرفروش شناخته شد. سودس در مجموع ۳۴٫۲۶ کرور فروخت.
سودس اولین فیلم شکست خوردهٔ شاهرخ خان در گیشه پس از سال‌ها بود. در حالیکه او آن سال ۲ تا از پرفروش‌ترین فیلم‌های سال ویر-زارا و من که هستم را داشت.
لیست آهنگ‌ها

موسیقی این فیلم که توسط ای. آر. رحمان ساخته شده بود، باتحسین منتقدان و شنوندگان مواجه شد. با این حال جایزهٔ بهترین کارگردانی موسیقی را از جوایز فیلم فیر به آنو مالیک باخت. این نخستین باری بود که وی نامزد فیلم فیر شد و آن را نگرفت. اودیت نارایان برای آهنگ "یه تارا وه تارا" جایزه بهترین خواننده مرد را از جشنواره ملی فیلم گرفت و نامزد بهترین خوانندهٔ مرد در فیلم فیر شد. تمام شعرها را جاوید اختر نوشته است.
| شماره# | آهنگ | خواننده(ها) | مدت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | «یه تارا وه تارا» | اودیت نارایان، مستر ویگنش، بیبی پوچا | ۰۷:۱۳ |
| ۲ | «سانواریا سانواریا» | آلکا یاگنیک | ۰۵:۱۷ |
| ۳ | «یون هی چالا چل» | اودیت نارایان، کلاش کر، هری هاران | ۰۷:۲۸ |
| ۴ | «آشیتا آشیتا» | اودیت نارایان، سادیتا سرگم | ۰۶:۴۹ |
| ۵ | «یه جودس هه ترا» | ای. آر. رحمان | ۰۶:۲۸ |
| ۶ | «پل پل هه بهاری» | مادهوشری، ویجی پرکاش | ۰۷:۲۵ |
| ۷ | «دکونا» | اودیت نارایان،آلکا یاگنیک | ۰۵:۴۶ |
| ۸ | «پل پل هه بهاری(فلوت)» | مادهوشری، ویجی پرکاش | ۰۳:۳۸ |
| ۹ | «یه جودس هه ترا (شهنای)» | مادهوکاردومال | ۰۴:۰۰ |
جوایز

جشنواره ملی فیلم:
بهترین خوانندهٔ مرد:اودیت نارایان برای یه تارا وه تارا
بهترین فیلمبرداری:ماهش آنی
جوایز فیلم فیر:
جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر مرد:شاهرخ خان
بهترین امتیاز زمینه:ای. آر. رحمان
گلوبال ایندین فلیم اواردز:
بهترین بازیگر مرد:شاهرخ خان
بهترین بازیگر زن تازه‌وارد:گایاتری جوشی
جوایز زی سینه:
بهترین بازیگر زن تازه‌وارد:گایاتری جوشی
بهترین داستان
جوایز استار اسکرین:
بهترین بازیگر زن تازه‌وارد:گایاتری جوشی
جوایز استارداست:
برندهٔ جایزهٔ ارگردان رویایی:آشوتوش گوارینکار
بالیوود مووی اواردز:
بهترین بازیگر زن تازه‌وارد:گایاتری جوشی
فیلم کافه اواردز:
بهترین بازیگر مرد:شاهرخ خان
روپاسینگرز اواردز:
بهترین بازیگر مردازدید منتقدین:شاهرخ خان
سیارک ۷۳۹۴

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اوت ۱۸, ۱۹۸۵
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۴.۰۷۴۹۹۷۴
حضیض: ۳.۷۸۳۴۷۸۶
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۳۷۰۹۶۱
تناوب مداری: ۲۸۴۴.۸۶۰۲۸۵۸
آنومالی متوسط: ۳۱۳.۷۰۱۲۹
انحراف: ۸.۶۰۷۰۰
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
سپیدایی هندسی: ۰.۰۳۲۶
 :  
سیارک ۷۳۹۴ (به انگلیسی: 7394 Xanthomalitia، نامگذاری:1985QX4) هفت هزار و سیصد و نود و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ اوت ۱۹۸۵ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۱۰ است.
جایزه پیکاسو

جایزه پیکاسو یا نشان پیکاسو (به انگلیسی: UNESCO Picasso Gold Medal)، جایزه‌ای است که هر پنج سال یک‌بار از سوی سازمان یونسکو به هنرمندی که برای شناساندن فرهنگ و هنر کشورش می‌کوشد، اهدا می‌شود.
محمدرضا شجریان خواننده ایرانی، در سال ۱۳۷۸ این جایزه را دریافت کرد.
جغرافیای نپال

نامچه‌بازار در منطقه خومبو، در نزدیکی کوه اورست
نپال سرزمینی کوهستانی و محصور در خشکی است و رشته‌کوه هیمالیا و بلندترین قلهٔ جهان یعنی قلهٔ اورست در این کشور قرار دارد.
نپال از نظر طولی حدود ۸۸۰ کیلومتر در امتداد محور هیمالیا ادامه یافته و عرض این کشور ۱۵۰ تا ۲۵۰ کیلومتر است. مساحت آن ۱۴۷۱۸۱ کیلومتر مربع است. نپال از سه طرف توسط هند و از سوی شمال توسط منطقه خودمختار تبت چین محصور شده است. راهگذر باریک سیلیگوری، نپال و بنگلادش را از هم جدا کرده است. در شرق کشور هند و پس از آن بوتان قرار دارد. نپال برای ترابر ی کالا و دسترسی به اقیانوس هند، حتی برای بیشتر کالاهای وارداتی از چین، به هند وابستگی دارد.
در جنوب این کشور زمین‌های پست نیمه‌گرمسیری با جمعیتی متراکم جای دارد. یک نوار تپه‌ای مرکزی را دره‌های حاصلخیز تقسیم می‌کند. شمال پوشیده از کوه‌های هیمالیاست. رودهای مهم نپال، کرنالی، نارایانی، و کوسی و بلندترین نقطه آن قله اورست با ۸۸۴۸ متر ارتفاع است. آب و هوای کشور از جنوب نیمه‌گرمسیری تا قله‌های یخی هیمالیا متنوع است. تمامی نپال در معرض بادهای موسمی قرار دارد.
از نظر موقعیت می‌توان هیمالیای نپال را به بخش‌های زیر تفکیک کرد: منطقه «کانچن چونگا» واقع در شرق هیمالیای نپال هیمالیای «خومبو روالینگ» شامل قلل «اورست، چو ایو، لوتسه و ماکالو هیمالیای ماناسلو، شامل «ماناسلو، هیمال چولی و ناگادی چولی، آناپورنا هیمال شامل دائولاگیری ۱ تا ۵ و تکوچه.
به‌طور خلاصه، هیمالیای نپال که از طرف شرق توسط هیمالیای سیکیم و از طرف غرب بوسیله هیمالیای گاروال محاصره شده، وسیع‌ترین و مرتفع‌ترین قسمت هیمالیا می‌باشد. طول این قسمت، که در مرز شمالی نپال قرار دارد، حدود۸۰۰ کیلومتر بوده و در محدودهٔ مرزهای ملی هندوستان و تبت واقع شده‌است.
از شهرهای مهم نپال می‌توان بیرات‌نگر ۱۶۶ هزار نفر، لالیت‌پور ۱۶۲ هزار نفر، پوخارا ۱۵۶ هزار نفر و بیرگنج ۱۱۲ هزار نفر را می‌توان نام برد.
تقسیمات کشوری

نپال به ۱۴ ناحیه (استان) و ۷۵ بخش تقسیم شده‌است.
ناحیه‌های نپال:
باگماتی
بهری
داوالاگیری
گانداکی
جاناکپور
کارنالی
کوسی
لومبینی
ماهاکالی
مچی
نارایانی
راپتی
ساگارماتها
سِتی
دزسواو انتچک

دزسواو انتچک (انگلیسی: Zdzisław Antczak; ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷ – ۲۸ فوریهٔ ۲۰۱۹) بازیکن هندبال اهل لهستان بود.
سپر خورشیدی تلسکوپ فضایی جیمز وب

تصویری از سمت «حرارتی» مستقر شده تلسکوپ فضایی جیمز وب با محافظ خورشید که از اپتیک اصلی در برابر نور خورشید محافظت می‌کند.
در تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) سپر خورشیدی برای محافظت از تلسکوپ و ابزارهای حساس، در مقابل نور و گرما ناشی از خورشید، زمین و ماه به کار رفته‌است. هدف آن این است که تلسکوپ مادون قرمز را قادر سازد تا در دمای طراحی آن ۴۰ کلوین (−۲۳۳٫۲ درجه سلسیوس؛ −۳۸۷٫۷ درجه فارنهایت) بماند. استقرار پیچیده آن در ۴ ژانویه ۲۰۲۲، ده روز پس از پرتاب تلسکوپ به فضا، زمانی که بیش از ۰٫۸ میلیون کیلومتر (۵۰۰٬۰۰۰ مایل) دور از زمین قرار داشت، با موفقیت انجام شد.
سپر خوشیدی JWST بسته شده بود تا در فیرینگ موشک پرتاب جای بگیرد و پس از پرتاب و مستقر شدن تلسکوپ در فضا، یک ورقه فلزی بزرگ پوشیده از مواد مختلف باز می‌شود. این مواد برای محافظت از اپتیک اصلی در برابر نور و گرمای خورشید طراحی شده‌است، بنابراین تلسکوپ می‌تواند نور ضعیفی که از ستارگان و کهکشان‌های دور می‌آید را ببیند. بخش سپرخورشیدی شامل لایه‌ها و مکانیسم‌های مختلف است که شامل فلپ تریم نیز می‌شود.
لایه‌های سپرخورشیدی عایق اپتیک هستند و به دفع گرما کمک می‌کنند. سپر دارای پنج لایه است و هر لایه تقریباً به اندازه یک زمین تنیس و به نازکی یک موی انسان است. هرکدام از لایه‌های سپرخورشیدی از یک غشای کاپتون با پوشش آلومینیوم برای بازتاب حداکثری ساخته شده‌است. رنگ ارغوانی بیرونی‌ترین لایه‌های سمت خورشید از پوشش سیلیکونی دوپ شده (همان ماده‌ای که در تراشه‌های کامپیوتری استفاده می‌شود) تشکیل شده‌است که سپر را محکم و به انعکاس گرما کمک می‌کند.  ضخامت پوشش آلومینیوم تقریباً ۱۰۰ نانومتر است و پوشش سیلیکونی در حدود ۵۰ نانومتر نازک‌تر است. این تلسکوپ از سپرخورشیدی برای جلوگیری از گرم شدن خود توسط تشعشعات فروسرخ خورشید و سایر اجرام سیاره‌ای نزدیک استفاده می‌کند، که در غیر این صورت از عملکرد عادی ابزارهای ظریف و دقیق داخل تلسکوپ جلوگیری می‌کند.
بررسی اجمالی

JWST برای انجام اکتشافات فضایی در طیف مادون قرمز نزدیک و متوسط، باید بسیار خنک نگه داشته شود، در غیر این صورت تشعشعات فروسرخ از داخل تلسکوپ باعث خرابی در عملکرد ابزارها می‌شود؛ بنابراین، از یک سپرخورشیدی بزرگ برای جلوگیری در مقابل نور و گرما از خورشید، زمین و ماه استفاده می‌کند و موقعیت آن در نزدیکی L2 می‌شود که هر سه بدنه همیشه در یک سمت فضاپیما قرار بگیرند. مدار هاله آن حول L 2 از سایه زمین و ماه دوری می‌کند و محیط ثابتی را برای سپرخورشیدی و صفحات خورشیدی حفظ می‌کند.
سپرخورشیدی مانند چتر آفتابی بزرگ عمل می‌کند و به آینه اصلی، اپتیک و ابزار اجازه می‌دهد تا در دمای ۴۰ کلوین (−۲۳۳٫۲ درجه سلسیوس؛ −۳۸۷٫۷ درجه فارنهایت) یا کمتر بماند. اندازه بادبادک‌شکل‌های آن حدود ۲۲ در ۱۰ متر (۷۲ در ۳۳ فوت) است. آنقدر بزرگ است که آینه اصلی و آینه ثانویه را تحت الشعاع قرار دهد و تنها یک ابزار، MIRI (ابزار مادون قرمز میانی) را نیازمند به خنک‌کننده اضافی باقی می‌گذارد. سپرخورشیدی به عنوان رادیاتور شیار V عمل می‌کند و از جلو به عقب باعث افت دما ۳۱۸ کلوین می‌شود. تلسکوپ باید سردتر از اجرامی باشد که می‌خواهد رصد کند. باید به اندازه کافی سرد باشد که انتشار مادون قرمز داخلی آن به‌طور قابل توجهی کمتر از اجرام مشاهده شده در طول موج‌های مربوطه باشد. سپرخورشیدی بخش مهمی از تلسکوپ برای دستیابی به دمای کافی برای مشاهدات حساس فروسرخ است که در نظر دارد انجام دهد. غشای سپرخورشیدی یکی از فناوری‌های مهی است که به JWST اجازه کار می‌دهد.
سپرخورشیدی دارای پنج لایه برای کاهش هدایت گرما است. این پنج لایه از فیلم پلی آمید Kapton E ساخته شده‌است که در دماهای بسیار پایین پایدار است. لایه کاپتون با آلومینیوم پوشانده شده‌است و در طرف‌های رو به خورشید در بیرونی‌ترین دو لایه نیز با سیلیکون پوشانده شده یا " داپ شده " با عناصر دیگر پوشیده شده‌است.  این به مواد کمک می‌کند تا در فضا سالم بمانند، گرمای بیش از حد را بازتابش کنند و الکتریسیته را هدایت کنند تا بار ساکن روی لایه‌ها ذخیره نشود. با این حال، در دراز مدت، حتی در شرایط ذخیره‌سازی در زمین، کپتون در نهایت می‌تواند تخریب شود. کپتون مورد استفاده در تلسکوپ اسکای لب آپولو پس از ۴۰ سال تخریب شده بود. پارگی تصادفی ساختار ظریف فیلم لایه کاپتون در طول طراحی JWST در سال ۲۰۱۸ از جمله عوامل تأخیر در پروژه JWST بود.
هر لایه دارای شکل و اندازه کمی متفاوت است. لایه سطح ۵ نزدیکترین لایه به آینه اولیه و کوچک‌ترین است. نزدیک‌ترین لایه به خورشید لایه ۱ نامیده می‌شود و بزرگتر و مسطح‌تر است. لایه اول ۹۰٪ گرما را مسدود می‌کند و هر لایه متوالی گرمای بیشتری را که از طرفین منعکس می‌شود، مسدود می‌کند. سپرخوشیدی به اپتیک‌ها اجازه می‌دهد تا در زوایای شیب ۵+ تا ۴۵- درجه و زاویه چرخش ۵+ تا ۵- درجه در سایه بمانند. لایه‌ها با اتصال نقطه حرارتی (TSB) طراحی شده‌اند که به جلوگیری از افزایش اندازه شکاف یا سوراخ در صورت ایجاد پارگی کمک می‌کند. یک الگوی شبکه‌ای وجود دارد که در فواصل زمانی به هر لایه متصل شده‌است. لایه اول ٫۰۵ میلیمتر (۰٫۰۰۲۰ اینچ) و لایه‌های دیگر ٫۰۲۵ میلیمتر (۰٫۰۰۰۹۸ اینچ) ضخامت دارد. لایه سیلیکونی دوپ شده ۵۰ نانومتر (nm) ضخامت دارد. یک پوشش آلومینیومی با ضخامت ۱۰۰ نانومتر در جلو و پشت هر پنج لایه پوشیده می‌شود. سپرخورشیدی حدود ۳۰۰ کیلووات از تابش خورشیدی دریافت خواهد کرد، اما تنها ۲۳ میلی وات به طرف دیگر خود عبور می‌دهد.
طراحی و ساخت

نورثروپ گرومن محافظ خورشید را برای ناسا طراحی کرد. سپرخورشیدی به گونه‌ای طراحی شده‌است که ۱۲ بار تا شود تا در آریان ۵ قرار گیرد. پس از استقرار در فضا در نقطه L2، باز شود. این محافظ آفتاب قبل از اینکه برای آزمایش به Northrop Grumman در ردوندو بیچ، کالیفرنیا تحویل داده شود، در ManTech (NeXolve) در هانتسویل، آلاباما به صورت دستی مونتاژ شد. در حین پرتاب به دور عنصر تلسکوپ نوری پیچیده شده و سپس باز می‌شود. قرار است این سپرخورشیدی تقریباً یک هفته پس از پرتاب باز شود. در طول طراحی و توسعه تلسکوپ، مواد لایه سپرخورشیدی با گرما، سرما، تشعشع و اثرات میکرو با سرعت بالا مورد آزمایش قرار گرفت.
اجزای سپرخورشیدی عبارتند از:
هسته
اتصال چهار میله جلو و عقب
مونتاژ سازه عقب
زبانه برش گشتاور (زبانه به مجموعه ساختار عقب وصل شده‌است)
میله‌های پخش کننده عقب (لایه‌ها را در قسمت عقب پخش می‌کند)
مونتاژ سازه رو به جلو
میله‌های پخش کننده رو به جلو
بوم میانی (یکی در هر طرف)
میله‌های پخش کننده میانی (۵ لایه را از هم باز می‌کند)
دو مجموعه قفل پرتاب دوپایه جلو و دو قفل عقب
مجموعه قفل پرتاب دوپایه جایی است که بخش سپرخورشیدی به OTE متصل می‌شود در حالی که در حین پرتاب به سمت بالا جمع می‌شود. شش میله پخش کننده که هر کدام برای جدا کردن لایه‌های سپرخورشیدی که شش ضلع دارد و باز شده‌است، وجود دارد.
طراحی و ساخت > برش لبه / زبانه برش گشتاور

سپرخورشیدی همچنین شامل یک دریچه در انتهای صفحه سپر است. به این دریچه زبانه برش حرکت نیز می‌گویند. زبانه برش به تعادل فشار خورشیدی ناشی از برخورد فوتون‌ها به سپرخورشیدی کمک می‌کند. اگر این فشار نابرابر باشد، فضاپیما تمایل به چرخش دارد و به چرخ‌های واکنش خود نیاز دارد تا جهت خود را در فضا همراه مصرف انرژی، اصلاح و حفظ کند. زبانه برش به متعادل نگه داشتن فشار در کل تلسکوپ به صورت غیرفعال بدون سوخت یا نیرو کمک می‌کند و عمر کاری تلسکوپ را افزایش می‌دهد. زبانه تراش همچنین اثرات چرخ‌های واکنش را مدیریت می‌کند.
طراحی و ساخت > لایه‌ها

نزدیکترین لایه به آینه اولیه، لایه ۵، تنها لایه‌ای است که دارای خط دید به آینه است، در حالی که نزدیکترین لایه به خورشید، لایه ۱، تنها لایه‌ای است که نور مستقیم خورشید را دریافت می‌کند. جدایی بین لایه‌ها، در فضای خلاء، از انتقال گرما توسط رسانش جلوگیری می‌کند و به تابش گرما به خارج از مسیر کمک می‌کند.
دوپینگ سیلیکونی همان چیزی است که باعث رنگ ارغوانی در نواحی پوشیده شده با آن ماده می‌شود.
لایه‌ها طوری طراحی شده‌اند که درخشش خورشید، زمین و ماه بر روی لایه ۱ تقریباً به‌طور کامل، بخش کوچکی از لایه ۲ و مقدار بسیار کمی از لایه ۴ ببینید.
ابعاد تک تک لایه‌ها عبارتند از:
بزرگ‌ترین منطقه
۰٫۰۵۰ میلیمتر (۰٫۰۰۲۰ اینچ)
۱۰۰ نانومتر (۳٫۹ میکرواینچ) پوشش آلومینیومی (هر دو طرف)
۵۰ نانومتر (۲٫۰ میکرواینچ) سیلیکون دوپ شده
۰٫۰۲۵ میلیمتر (۰٫۰۰۰۹۸ اینچ)
۱۰۰ نانومتر (۳٫۹ میکرواینچ) پوشش آلومینیومی (هر دو طرف)
۵۰ نانومتر (۲٫۰ میکرواینچ) سیلیکون دوپ شده
۰٫۰۲۵ میلیمتر (۰٫۰۰۰۹۸ اینچ)
۱۰۰ نانومتر (۳٫۹ میکرواینچ) پوشش آلومینیومی (هر دو طرف)
۰٫۰۲۵ میلیمتر (۰٫۰۰۰۹۸ اینچ)
۱۰۰ نانومتر (۳٫۹ میکرواینچ) پوشش آلومینیومی (هر دو طرف)
کوچک‌ترین منطقه
۰٫۰۲۵ میلیمتر (۰٫۰۰۰۹۸ اینچ)
۱۰۰ نانومتر (۳٫۹ میکرواینچ) پوشش آلومینیومی (هر دو طرف)
گسترش

سپرخورشیدی به فضاپیمای اصلی متصل می‌شود و صفحه‌های آن به سمت بیرون گسترش می‌یابد و سپرخورشیدی را پخش می‌کند و لایه‌ها را از هم جدا می‌کند. در حین پرتاب، سپر جمع شده‌است. وقتی در فضا است، با احتیاط باز می‌شود. هنگامی که سپرخورشیدی کاملاً باز شود، ابعاد آن ۱۴٫۶ متر (۴۸ فوت) عرض ۲۱٫۱ متر (۶۹ فوت) است. هنگامی که لایه‌ها کاملاً باز می‌شوند، در لبه‌ها بازتر می‌شوند که به بازتاب گرما کمک می‌کند.
ساختار/دستگاه‌های استقرار محافظ آفتاب عبارتند از:
بوم‌های تلسکوپی
استقرار دهنده‌ها
میله‌های پخش کننده
درایوهای کابل
در داخل بوم‌های تلسکوپی دو استقرار دهنده وجود دارد. اینها موتورهای الکتریکی ویژه‌ای هستند که هنگام کارکردن، بوم تلسکوپی را گسترش داده و سپرخورشیدی جمع شده را بیرون می‌کشند و باز می‌کنند. بوم‌های تلسکوپی MBA یا مجموعه‌های بوم میانی نامیده می‌شوند. در پایان هر MBA یک نوار پخش کننده قرار دارد.
پس از پرتاب موفقیت‌آمیز در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ از مرکز فضایی گویان، استقرار سپرخورشیدی پس از پرتاب JWST به شرح زیر انجام شد.
در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱، تیم زمینی در مؤسسه علمی تلسکوپ فضایی در بالتیمور، مریلند استقرار «بوم میانی» را از سمت چپ و راست رصدخانه آغاز کردند و پنج لایه سپرخورشیدی جمع شده را بیرون کشیدند. استقرار بوم سمت چپ زمانی به تعویق افتاد که مرکز کنترل مأموریت در ابتدا تأییدی مبنی بر اینکه پوشش سپرخورشیدی به‌طور کامل جمع شده‌است دریافت نکرد. پس از بررسی داده‌های اضافی برای تأیید، تیم کنترل اقدام به باز کردن سپرخورشیدی کرد. سمت چپ در ۳ ساعت و ۱۹ دقیقه مستقر شد. سمت راست ۳ ساعت و ۴۲ دقیقه طول کشید. و پس از آن سپرخورشیدی تلسکوپ به شکل کامل و بادبادکی شکل خود شبیه شد و تا عرض کامل ۴۷ فوتی خود گسترش یافت.
پس از تعطیلات سال نو، تیم کنترل، گسترش سپرخورشیدی را یک روز به تأخیر انداخت تا زمان برای بهینه‌سازی توان خروجی موتورهای مجموعه صفحات خورشیدی رصدخانه و تنظیم جهت رصدخانه برای خنک‌کردن استقرار سپرخورشیدی که کمی داغ‌تر از حد انتظار بود، فراهم شود. گسترش لایه یک، نزدیک‌ترین لایه به خورشید و بزرگ‌ترین لایه از پنج لایه سپرخورشیدی، در ۳ ژانویه ۲۰۲۲ آغاز شد و در ساعت ۳:۴۸ بعد از ظهر EST به پایان رسید. گسترش لایه‌های دوم و سوم از ساعت ۴:۰۹ بعد از ظهر EST آغاز شد و دو ساعت و ۲۵ دقیقه به طول کشید. در ۴ ژانویه ۲۰۲۲، کنترلرها با موفقیت دو لایه آخر، یعنی لایه‌های چهارم و پنجم را گسترش دادند و کار استقرار سپرخورشیدی JWST را در ساعت ۱۱:۵۹ صبح EST تکمیل کردند.
جدول زمانی

در سال ۲۰۰۷ یا قبل از آن، سطح آمادگی فناوری (TRL) 6 برای غشای سپرخورشیدی به دست آمد
۱۱ سپتامبر ۲۰۱۶، اولین لایه سپرخورشیدی (لایه اول) تکمیل شد.
۲ نوامبر ۲۰۱۶، آخرین لایه (لایه پنجم) تکمیل شد.
۲۷ مارس ۲۰۱۸، ناسا وجود پارگی در سپرخورشیدی را اعلام کرد که به تأخیر در پرتاب منجر شد.
۲۵ دسامبر ۲۰۲۱، پرتاب موفقیت‌آمیز تلسکوپ فضایی جیمز وب از مرکز فضایی گویان.
۳۱ دسامبر ۲۰۲۱، استقرار اولیه بوم‌های تلسکوپی برای پشتیبانی و باز کردن سپرخورشیدی.
۳ ژانویه ۲۰۲۲، کشش اولیه و جداسازی سه لایه اول سپرخورشیدی.
۴ ژانویه ۲۰۲۲، تکمیل کشش و جداسازی هر پنج لایه و استقرار موفقیت‌آمیز سپرخورشیدی JWST، ده روز پس از پرتاب و بیش از ۰٫۸ میلیون کیلومتر (۵۰۰٬۰۰۰ مایل) دور از زمین.
در این تصویر، روش جهت‌گیری تلسکوپ را نشان می‌دهد که چگونه Sunshield مانع از گرم شدن آینه اصلی توسط نور خورشید می‌شود (مقیاس رعایت نشده‌است).
سپرخورشیدی JWST را می‌توان با یک چتر ساحلی مقایسه کرد. در حین پرتاب جمع می‌شود، اما پس از حضور در فضا گسترش می‌یابد.
تفاوت دمای بین دو طرف سرد و گرم تلسکوپ فضایی جیمز وب بسیار زیاد است. تقریباً می‌توانید آب را در طرف گرم بجوشانید و نیتروژن را در سمت سرد منجمد کنید!
واحد آزمایش سپرخورشیدی در تأسیسات Northrop Grumman در کالیفرنیاو سپر روی هم چیده و گسترش یافته‌است.
کوپن‌های پارچه تست سپرخورشیدی در حال آزمایش برای مشاهده عملکرد آنها.
نمودار محدودیت‌های چرخش و نحوه تأثیر آنها بر
پنج لایه از سپرخورشیدی JWST در حال آزمایش در سال ۲۰۱۳
مارچلو زورمن

مارچلو زورمن دا سیلوا (انگلیسی: Marcelo Zormann da Silva؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۶) یک تنیس‌باز اهل برزیل است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
سید ابوالقاسم خوانساری (میرصغیر)

با سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر) یا سید ابوالقاسم خوانساری (ریاضی) اشتباه نشود.
سید ابوالقاسم موسوی خوانساری (۱۲۴۰–۱۱۶۳ ق) معروف به آقامیرزا و میرصغیر، از فقهای امامی سده دوازدهم و سیزدهم قمری بود.
زندگی و تبارنامه

ابوالقاسم جعفر بن حسین خوانساری پسر حسین (صاحب حواشی بر شرح لمعه، درگذشته ۱۱۹۱ ق) و نوه سید ابوالقاسم خوانساری (میرکبیر) در خوانسار چشم به جهان گشود. او در سال ۱۲۴۰ قمری در خوانسار درگذشت و در قبرستان پشت بازار قدیم خوانسار، به خاک سپرده شد.
وی از خاندان خوانساری و پدربزرگ سید محمدهاشم خوانساری است. سید محمدتقی خوانساری از نوادگان وی می‌باشد.
تحصیلات

ابوالقاسم ابتدا نزد پدرش سید حسین بن ابوالقاسم جعفر خوانساری درس خواند. سپس به اصفهان رفت و سطوح عالی فقه و اصول را نزد عالمان آنجا فرا گرفت. او از شاگردان خاص میرزا ابوالقاسم حسینی خاتون‌آبادی بوده است.
(میرزا ابوالقاسم حسینی خاتون‌آبادی مشهور به مدرس و از مدرسان مشهور فلسفه در اصفهان، از خانواده محمدحسین خاتون‌آبادی و شاگرد محمداسماعیل خواجویی بوده که در سال ۱۲۰۳ ق درگذشته است)
او پس از اتمام تحصیلات به خوانسار بازگشت. وی از سید محمدمهدی بحرالعلوم، سید حسین خوانساری (پدرش)، محمدمهدی موسوی شهرستانی (درگذشته ۱۲۱۶ ق)، سید علی طباطبایی (صاحب ریاض)، محمدمهدی موسوی اصفهانی (درگذشته ۱۳۹۱ ق)، محمدحسن قزوینی شیرازی (درگذشته ۱۲۴۰ ق) و یوسف بن عبدالفتاح تبریزی اجازه روایت داشت.
شاگردان

پسرش سید زین‌العابدین خوانساری (درگذشته ۱۲۷۵ ق) شاگردش بود و از وی اجازه روایت داشت.
آثار

از آثار وی می‌توان به رساله‌ای با عنوان لبس الحریر المحض للنسا حالة الصلوة و الاحرام و حاشیه نویسی‌های متعدد بر برخی از کتاب‌های فقهی و حدیثی اشاره نمود.
جایزه چارلز استارک دراپر

جایزهٔ دراپر یا جایزهٔ چارلز استارک دراپر (به انگلیسی: Charles Stark Draper Prize)، یکی از سه جایزه نوبل مهندسی است که از سوی آکادمی ملی مهندسی ایالات متحده به کسانی که در پیشرفت مهندسی و آموزش و پرورش عمومی نقش داشته‌اند مبلغ ۵۰۰٫۰۰۰ دلار اهدا می‌شود. عنوان این جایزه به افتخار چارلز استارک دراپر دانشمند و مهندس آمریکایی انتخاب شده‌است. جایزهٔ راس و جایزهٔ گوردون از جمله جایزه‌های آکادمی ملی مهندسی می‌باشند.