stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قو
گونه‌های قو > قوی توندرا > قوی کوچک

قوی کوچک زیرگونه‌ای مستقل از قوی توندرا است و نام آن از نام توماس بیویک، پرنده‌شناس و نقاش انگلیسی، گرفته شده.
این پرنده میان ۱۱۵ تا ۱۴۰ سانتی‌متر طول دارد. از قوهای دیگر کوچک‌تر است و گردن و منقاری کوتاه‌تر دارد. لکه‌های بخش زرد منقار رقیق‌تر بوده و گسترش کمتری دارند. پرنده بالغ همانند قوی فریادکش است، با این تفاوت که زردی منقارش در قاعده، کمتر از قوی فریادکش است و از قوی گنگ، به واسطه رنگ منقار و کوچکی جثه‌اش، متمایز است.
قوهای کوچک گردنشان را راست نگه می‌دارند و صدایشان بسیار آرام است. پرنده نابالغ، همانند قوی فریادکش است و منقارش صورتی مایل به بنفش، بی قاعدهٔ سیاه رنگ. بال زدن آن‌ها از قوهای گنگ سریع‌تر است و بیشتر همانند غازها پرواز می‌کند. صدای این قو مانند قوی فریادکش است و هنگام پرواز و حرکت روی آب با آهنگی دلنشین به گوش می‌رسد و گاهی از فاصله دور مانند عوعو کردن سگ شنیده می‌شود. آن‌ها بسیار صدا تولید می‌کنند و بیشتر آن برای تعیین و پاسداری از قلمرو و برقراری ارتباط است. صداهای بلندتر برای هشدار به مهاجمان، اعلام پیروزی، یا به منظور پیدا کردن جفت یا جوجه‌هایشان به کار می‌روند؛ صداهای کوتاه‌تر اما برای خوشامدگویی و تهدید پیش از حمله تولید می‌شوند.
این پرنده بومی مناطق شمالی روسیه، از دلتای کانین تا دلتای لنا بوده و زمستان‌ها را در شمال ژاپن، جزایر انگلستان، شمال اروپا، دانمارک و ایرلند می‌گذراند. قوی کوچک لانهٔ خود را به گونه معمول در جزایر کوچک در مصب رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و نزدیک آبگیرهای توندرا می‌سازد. به صورت مهاجر زمستانی، در شمال ایران، ترکیه، و اوکراین و همچنین غرب چین و شبه‌جزیره کره رفت‌وآمد می‌کند.
نخستین تولیدمثل قوهای گنگ در ۲ تا ۴ سالگی پدید می‌آید و احتمال موفقیت در زایش با مدت در کنار هم بودن زوج، سن آن‌ها، و اندازه بدنشان در ارتباط مستقیم است. آن‌ها به‌طور معمول ۳ تا ۷ تخم می‌گذارد و قوی ماده به تنهایی و برای ۲۹ تا ۳۰ روز بر روی آن‌ها می‌خوابد. با آنکه تعدادی از جوجه‌ها توسط جانورانی چون روباره شکار می‌شوند، میزان بقای سالانه برای بالغ‌ها کمینه ۸۷ درصد است. این گونه از قوها گاه تا ۲۷ سال عمر می‌کنند.
گونه‌های قو > قوی سیاه

قوی سیاه تنها گونه قو بومی استرالیا و تاسمانی است. رنگ پرهای آن برخلاف دیگر قوها به صورت کامل سیاه‌است. این پرنده هیچ زیرگونه‌ای ندارد و از آنجا که با دیگر گونه‌های قو هیچ رفت‌وآمدی ندارد، با هیچ‌کدام از گونه‌های دیگر زایش نمی‌کند؛ اگرچه بعضی از آن‌ها در اسارت با قوهای گنگ جفت‌گیری کرده‌اند ولی پرندگان دورگه حاصل از این جفت‌گیری نابارور می‌شوند.
یک قوی سیاه دارای پرهای سیاه بر روی بدن خود و پرهای سفید بلند برای پرواز است. نوک این پرنده قرمز رنگ با باریکه‌ای به رنگ سفید است. پاها نیز به رنگ سیاه خاکستری هستند. گردن این پرنده، که در میان همسانان خود بلندترین است، شکلی S مانند دارد. چشم‌ها به رنگ قرمزند. طول بدن آن‌ها میان ۱۱۵ تا ۱۴۰ سانتی‌متر است. صدای تولید شده توسط این پرنده موسیقایی است و آن را در هنگام پرواز یا بر روی آب تولید می‌کند.
این پرنده در غرب استرالیا به فراوانی یافت می‌شود و در شرق و جنوب‌شرقی استرالیا و تاسمانی نیز زندگی می‌کند. این قو بیشتر در تالاب‌های جنوبی و جنوب‌غربی استرالیا تخم‌گذاری می‌کند و تمایلی به زندگی در مناطق شمالی ندارد. پس از کشف قاره استرالیا توسط سفیدپوستان، قوی سیاه به زلاندنو و انگلستان در قاره اروپا نیز وارد شد. قوی سیاه در آغاز به عنوان جانور خانگی وارد اروپا شد ولی اکنون می‌توان آن را به صورت وحشی نیز در این قاره پیدا کرد به گونه‌ای که بعضی از آن‌ها در ایسلند نیز دیده می‌شوند. تعداد این نوع قو در مناطقی از استرالیا از جمله نیوساوت ولز به هزاران عدد می‌رسد.
قوی سیاه در دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و باتلاق‌های آب شور زندگی می‌کند و ترجیح می‌دهد که در جاهایی که گیاهان آبزی به فراوانی یافت می‌شوند زندگی کند و در هنگام خشکسالی نیز به ناچار به کشتزارهای موجود در زمین‌های خشک روی می‌آورد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که جمعیت قوهای مهاجر زمستانی در زلاندنو به صورت مستقیم با میزان جرمی گیاهان آبزی در ارتباط است. آن‌ها در ۱۸ تا ۲۴ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند و در میان ماه‌های ژوئن تا اوت در غرب استرالیا و فوریه تا مه در شمال‌شرقی استرالیا در کوئینزلند تخم‌گذاری می‌کنند. هر آشیانه به‌طور معمول ۵ تخم دارد و قوهای سیاه میان ۳۶ تا ۴۰ روز بر روی تخم‌ها می‌خوابند؛ زمانی که یکی از بیشترین طول‌های زمانی خوابیدن بر تخم در میان خانواده اردکیان است.
گونه‌های قو > قوی گردن‌سیاه

نام علمی این پرنده Cygnus Melanocorypha است که از ترکیب دو واژه یونانی melanos به معنای «سیاه» و koruphe به معنای «سر» گرفته شده. همان‌گونه که نام علمی و نام متداول آن اشاره می‌کنند، قوی گردن‌سیاه دارای سر و گردنی به رنگ سیاه‌است که در تضاد رنگی آشکار با بقیه بدن هستند. رنگ‌آمیزی سفیدی به شکل ناحیه باریکی از انتهای نوک آغاز می‌شود و به بالای سر در پشت چشم‌ها می‌رسد؛ بعضی نمونه‌های این قو نیز حلقه‌ای سفید به دور چشم خود دارند. در جلوی چشم‌ها و انتهای بینی زایده گوشتی صورتی رنگ و بزرگی وجود دارد. طول این پرنده ۱۱۳ تا ۱۳۷ سانتی‌متر و وزن آن میان ۴ تا ۷ کیلوگرم است. جنس نر آن معمولاً بزرگتر از جنس ماده‌است. قوهای جوان به رنگ خاکستری روشن با منقار و پاهای مشکی می‌باشند و در سال‌های بعد رنگ بدن آن‌ها به رنگ سفید در می‌آید.
قوی گردن‌سیاه کوچک‌ترین نوع قو در جهان است، همچنین تنها گونه‌ای از قو است که رنگ بدن آن کامل سفید است و تنها رنگ گردنش سیاه. آن‌ها در آمریکای جنوبی و در زیر خط °۲۵ جنوبی زندگی می‌کنند. این ناحیه از جنوب‌شرقی برزیل و پاراگوئه آغاز می‌شود، آرژانتین و شیلی را ر بر می‌گیرد و به تیرا دل فوئگو و جزایر فالکلند می‌رسد. تخمین‌های زده شده دربارهٔ جمعیت آن‌ها در این منطقه تعداد زیر ۱۰۰٬۰۰۰ قو را نشان می‌دهند. جمعیت این گونه وضعیتی پایدار دارد و به دلیل آنکه جمعیت این پرنده در سال‌های گذشته به نسبت ثابت مانده و میزان زایش در وضعیت مطلوبی قرار دارد، این گونه کمترین نگرانی از انقراض را در وضعیت بقا دارد.
قوهای گردن‌سیاه همانند دیگر قوها در هنگام احساس خطر برای خود یا به ویژه جوجه‌هایشان رفتار تهاجمی به خود می‌گیرند و با باز کردن بال‌های خود و جیغ‌کشیدن‌های پیاپی، به دنبال مهاجم می‌روند. آن‌ها در میان ماه‌های ژوئیه تا ژانویه تخم‌گذاری می‌کنند که ممکن است تا مارس و آوریل نیز به طول انجامد. با آنکه زوجین از قلمرو خود دفاع می‌کنند، آشیانه‌ها ممکن است به صورت گروهی گذاشته شوند که نشان از رفتار اجتماعی ویژه در هنگام تخم‌گذاری و نگهداری از آن است. در هر آشیانه ۴ تا ۶ تخم وجود دارند و ماده‌ها برای ۳۵ روز روی آن‌ها می‌خوابند در حالی که نرها از آشیانه به دقت پاسداری می‌کنند.
پراکندگی و مهاجرت

قوها به گونهٔ معمول در نواحی معتدل زمین زندگی می‌کنند و به ندرت در مناطق گرمسیری پیدا می‌شوند. چهار نژاد قو در نیمکره شمالی، یک نژاد در استرالیا و نیوزلند و یک نژاد در آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. قوها در بخش‌های گرمسیری آسیا، آمریکای مرکزی، بخش‌های شمالی آمریکای جنوبی و نیز کل آفریقا دیده نمی‌شوند.
در میان نژادهای این پرنده چندین نژاد مهاجر هستند. قوی گنگ در اروپای غربی مهاجرت پاره‌ای دارد حال آنکه مهاجرت کامل خود را میان اروپای شرقی و آسیا انجام می‌دهد. قوهای فریادزن و توندرا نیز مهاجرت‌کننده هستند. همچنین قوی سیاه مهاجرت خود را در میان بخش‌های شرقی و غربی قاره استرالیا انجام می‌دهد. در ایران، قوهای فریادکش را می‌توان در فصل زمستان در مناطق شمالی کشور از جمله سرخ‌رود در استان مازندران، دید. این قوها به صورت فصلی به نواحی شمالی ایران مهاجرت می‌کنند و با گرم‌شدن هوا منطقه را به سوی عرض‌های بالاتر ترک می‌کنند. در کل سه گونه قوی سوت‌زن، کوچک، و گنگ به مناطق شمالی و مرکزی ایران و خاورمیانه مهاجرت می‌کنند.
قوها همچنین به عنوان پرندگان آبزی در بسیاری از باغ‌ها و باغ‌وحش‌های سراسر جهان نگهداری می‌شوند؛ در ایران باغ پرندگان شهر اصفهان از جمله مکان‌هایی است که چهار گونه قوی گنگ، کوچک، گردن سیاه و سیاه را در خود جای داده‌است.
زمان و مکان گذشته در زندگی قوها نقش مهمی بازی می‌کنند. هر بهار، زوج‌های جوجه‌زا به همان محلی بازمی‌گردند که پیشتر در آن آشیانه داشتند و هر پاییز همان مسیر مهاجرتی را می‌پیمایند که به همان مکان‌های گذران زمستانی پیشین منتهی می‌شد. با این کار آن‌ها از دانش و آگاهی که نسبت به راه‌ها و مراکز تغذیه توسط نسل‌های گوناگون خودشان و دیگر قوهای پیشین به دست آمده، بهره می‌برند. با این حال قوها ممکن است همواره به یک مکان ویژه بازنگردند و بسته به میزان غذا و شرایط آب‌وهوایی به مناطق دور و نزدیک آن مهاجرت کنند. مسافت بعضی مهاجرت‌ها، به ویژه آن‌هایی که توسط قوهای سوت‌زن در آمریکای شمالی و قوهای کوچک در اوراسیا انجام می‌شوند، می‌تواند به ۳٬۲۰۰ کیلومتر برسد و مهاجرت چندین هفته طول بکشد.
تغذیه

قوها هم در درون آب و هم روی زمین تغذیه می‌کنند. غذای این پرندگان را بیشتر ریشه، برگ، و جوانه‌های گیاهان آبی تشکیل می‌دهد، البته در سال‌های اخیر قوها تمایل بیشتری به تغذیه از کشتزارهای گندم، سیب‌زمینی، و چغندر قند کاشته شده توسط انسان‌ها پیدا کرده‌اند. آن‌ها با فروبردن گردن درازشان در آب گیاهان روییده تا ژرفای ۵۰ سانتی‌متری سطح آب را می‌خورند ولی برای به دست آوردن غذا تمام بدن را زیر آب نمی‌کنند.
این پرندگان تقریباً به گونهٔ کامل گیاهخوار هستند و توانایی شکار جانداران زنده را ندارند، با این حال گاهی تعداد کمی از جانوران آبزی مانند ماهی‌های ریز هم طعمه آن‌ها می‌شوند. پروتئین نقش مهمی در تأمین انرژی قوها بازی نمی‌کند و آن‌ها برای به دست آوردن انرژی به ذخیره کربوهیدراتها و چربی می‌پردازند. کربوهیدرات که به صورت گلیکوژن در کبد و بافت‌های ماهیچه‌ای ذخیره می‌شود سریع‌ترین منبع انرژی برای قوها است اما به سرعت به پایان می‌رسد و می‌تواند قو را در مدت ۲ روز بی دسترسی به غذا از پای درآورد. از این رو قوها و دیگر پرندگان آبزی بیشتر ذخیره انرژی‌شان را به صورت چربی ذخیره می‌کنند که برای آن‌ها دو برابر پروتئین انرژی تولید می‌کند.
این پرنده در سال میزان بسیار زیادی از گیاهان روییده در زیر آب را می‌خورد و به دلیل اهمیت این گیاهان برای زندگی دیگر گونه‌ها می‌تواند عاملی تهدیدکننده برای طبیعت باشد. برای نمونه، طبق برآورد سازمان ماهی‌ها و حیات وحش ایالات متحده قوهای گنگ ۱۲ درصد کل گیاهان زیرآبی خلیج چساپیک، واقع در میان دو ایالت ویرجینیا و مریلند، را مصرف می‌کنند. آن‌ها همچنین خسارات بسیاری به صنعت ماهیگیری در مناطقی که در آن ساکن هستند می‌زنند. این خسارت به دلیل آن است که قوها با خوردن گیاهان زیرآبی، بسیاری از تخم ماهی‌ها را نیز می‌خورند و این باعث کم شدن جمعیت ماهی‌ها می‌شود. با همه این‌ها اما گمان می‌رود که در صورتی که جمعیت گروه قوها در حد مناسب باقی بماند نه تنها آسیبی به طبیعت نمی‌رسانند که با خوردن علف‌های مرداب‌ها و نیزارها از رشد بی‌رویه آن‌ها جلوگیری می‌کنند.
قوهایی که اقدام به تغذیه در خشکی می‌کنند بیشتر به چریدن در کشتزارها و خوردن علف‌های تازه روییده در پایان زمستان و نیز محصول نوبرانه می‌پردازند. آن‌ها گاه با دیگر احشام بر سر چریدن رقابت می‌کنند و به دلیل طبیعت قلمروپسندشان اغلب آن‌ها را به در می‌کنند. آن‌ها نه تنها با این کار به فراورده‌های کشاورزی آسیب می‌رسانند که چون با پاهای بزرگشان بر روی سبزه‌های تازه روییده قدم می‌زنند، این سبزه‌ها توانایی رشد بیشتر را از دست می‌دهند و منطقه کشاورزی یا چَرا دچار مشکل رویش می‌شود. مشکل کشاورزان آنگاه بیشتر می‌شود که عده‌ای از قوها بخواهند در مناطق کشاورزی اقدام به پَرریزی کنند؛ در این هنگام آن‌ها تا مدتی نمی‌توانند پرواز کنند و در کشتزار باقی خواهند ماند و اقدام به خوردن تخم گیاهان و سبزیجات می‌کنند.
بیماری‌ها و عوامل مرگ

معمول‌ترین علت مرگ قوها برخورد آنان با اشیا ساخته شده توسط انسان‌ها است که ۲۶ درصد کل مرگ و میر آن‌ها را تشکیل می‌دهد. این مسئله از آن رو برای قوها مشکل‌آفرین است که جثه بزرگ و وزن زیادشان باعث می‌شود که هنگامی که با سرعت ۵۰ تا ۸۰ کیلومتر در ساعت پرواز می‌کنند، نتوانند فوری از سرعت خود بکاهند و با خودروها و خطوط برق فشار قوی برخورد کنند. از سوی دیگر توانایی دید آن‌ها متوسط است و نمی‌توانند سیم‌های باریک خطوط برق را ببینند. قوها می‌توانند قربانی بیماری‌های مشترک میان پرندگان، از جمله آنفلوآنزای پرندگان، شوند.
دیگر فعالیت‌های انسانی و آلودگی محیط زیست نیز از جمله تهدیدکنندگان جان قوها هستند. پسماندهای نفتی هر ساله صدها قو را چه از راه مسمومیت به خاطر خوردن نفت و مشتقات آن و چه از راه آسیب رساندن به توانایی پرواز و ضدآب بودن پرهایشان، می‌کشند. هنگامی که نفت به پرهای قو برسد می‌تواند به سادگی به سطح بدن که هیچ‌گاه تماسی با آب ندارد برسد و جانور را بیمار کند.
مرگ به دلیل مسمومیت با میزان بالایی از سرب نیز از دیگر مواردی است که فعالیت‌های انسانی قوها را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ در این موارد قوها با خوردن ناآگاهانه وزنه‌های سربی قلاب ماهیگری، که برای سنگین شدن آن و پایین رفتنش در آب به کار برده می‌شوند، یا زندگی در آبی که توسط پسماندهای حاصل از کاوش‌های معدنی آلوده شده باشد دچار مسمومیت می‌شوند. در یک بررسی انجام گرفته در سال ۱۹۹۴ میلادی، تعداد ۱۰٬۰۰۰ قوی کشته شده توسط این عامل در ۱۴ کشور جهان شناسایی شدند. هنگامی که سرب وارد بدن قو می‌شود و جذب آن می‌گردد بی‌درنگ باعث اختلال در سامانه عصبی-ماهیچه‌ای می‌شود. قوهای آلوده ماهیچه‌هایی نرم پیدا می‌کنند و گردنشان خم و گره‌خورده می‌شود. در این هنگام توانایی ماهیچه‌های گردن برای فرودادن غذا به درون معده تحلیل می‌رود و قو در حالی که گردنی پر از غذا و معده‌ای خالی دارد، پس از مدتی از گرسنگی می‌میرد.
دشمنان طبیعی قوها را راکون، روباه، سمور آبی، کایوت و سگها تشکیل می‌دهند که با حمله به آشیانه در هنگام خلوت بودن، اقدام به خوردن و دزدیدن تخم‌ها و جوجه‌ها می‌کنند.
رابطه با انسان > شکار

قدیمی‌ترین تاریخ‌های ثبت‌شده از شکار قوها توسط انسان به دوران عصر سنگ می‌رسد. بومیان آمریکا در گذشته از استخوان‌های قوهای ترومپت‌زن به عنوان اسکنه جراحی و دسته استفاده می‌کردند. در گذشته، اسکیموها در کانادا سوار بر کایاک و کانو با نیزه به شکار قوهای سوت‌زن می‌پرداختند و شکار قو تنها با یک دست افتخاری برای جوانان به حساب می‌آمد.
قوها در زمان‌های گذشته همانند دیگر پرندگان آبزی در اروپا شکار می‌شدند یا به منظور بهره‌گیری ازشان پرورش داده می‌شدند. قوی گنگ در اروپا به صورت نیمه‌اهلی به خاطر گوشت و پرهایش پرورش داده می‌شد و برای جلوگیری از پروازشان، پیش از به‌دست آوردن توانایی پرواز شاه‌بال آن‌ها کوتاه می‌شد. این روش برای نزدیک به یک هزاره در انگلستان اجرا می‌شد و هیچ‌کس در اروپا تا آغاز سده پیشین صدای بال زدنشان را نشنیده بود. برای بهره‌گیری از گوشت این پرندگان، قوهای جوان را از والدینشان جدا می‌کردند و پس از آنکه مدتی صرف چاق کردنشان در یک برکهٔ جداگانه می‌شد، خوراک‌های پادشاهی از گوشت بریان آن‌ها تهیه می‌کردند. هیچ جشنی در سده‌های میانی در انگلستان بی وجود یک یا دو قوی سرخ کرده معنا پیدا نمی‌کرد و در جشن‌های بزرگ گاه تا ۴۰۰ قوی بریان نیز آماده می‌شد. در ایسلند بر پشت اسب‌ها به دنبال قوهای فریادکش می‌رفتند یا سگ‌ها را برای شکارشان می‌فرستادند. در روسیه شکارچیان با قایق‌های بزرگ و تورهای عظیم به شکار قوهای فریادکش می‌رفتند و گاه بیش از ۳۰۰ قو را در یک روز شکار می‌کردند.
قوهای سیاه و گردن‌سیاه از لحاظ شکار شدن توسط انسان‌ها از وضعیت بهتری نسبت به دیگر قوها برخوردار بوده‌اند. این جانوران در منطقه زندگیشان مورد توجه اهالی بوده و کمتر شکار می‌شدند. با این حال، افزایش جمعیت این پرندگان و زیانی که به زمین‌های کشاورزی وارد می‌کنند باعث شده‌است که نهادهای حفاظتی محلی اقدام به کشتن تعدادی از آن‌ها یا صدور اجازه برداشتن تعداد محدودی از تخم این پرندگان برای کنترل جمعیتشان کنند. بومیان محلی زلاندنو اما به شکار قوها می‌پرداختند و به نظر می‌رسد که شکار بیش از حد باعث انقراض نسل قوی زلاندنو شد. شاهد بر این مدعا استخوان‌های قوی یافت‌شده در خانه‌های شکارچیان پولی‌نزیایی موآ است که در سده ۱۰ به زلاندنو مهاجرت کردند. موآها به گمانی در سده ۱۷ منقرض شدند و قوها به احتمالی یکصد سال پیش از آن‌ها.
رابطه با انسان > قو در فرهنگ ایران

نام قو در بسیاری از زبان‌های ایران مانند گیلکی، تبری، کردی و ترکی با همین نام خوانده می‌شود. گویا نام لاتین Cygnus در زبان عربی تبدیل به ققنوس شده و وارد زبان فارسی شد. واژهٔ قو با بخش نخست این واژه نیز همسان است.
قو نماد باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی است و بازیکنان این تیم با لقب «قوهای سپید خزر» خوانده می‌شوند.
کهن‌غازان از نخستین سرده‌های غازسانان روی زمین به‌شمار می‌روند.
طول بال‌های بازشدهٔ یک قو به ۳ متر می‌رسد.
قوی گنگ در حال پرواز
قوی ترومپت زن در انتاریو، کانادا
سر یک قوی فریادکش
قوی سوت‌زن. به لکه کوچک زردرنگ بر روی نوک و جلوی چشم‌ها دقت کنید.
سر یک قوی کوچک
قوی سیاه
قوی گردن‌سیاه
تصویری از دو قوی سیاه در کرمانشاه
همانند دیگر گونه‌ها، با گسترش کشاورزی متمرکز، گروه‌هایی از قوها عادات غذایی خود را دگرگون کرده و به تغذیه از کشتزارها نیز می‌پردازند.
قوهای همسر از وفادارترین جانداران بر روی زمین هستند.
قوهایی که از سرب مسموم شده باشند به جای گردن‌های صاف و شق، خمیدگی‌ای در گردن در انتهای چسبیده به تن دارند.
عروسی در خانه بویارها، تابلویی از کنستانتین ماکوفسکی، ۱۸۳۳
ماری شناکه، شهبانوی کارناوال ۱۸۹۷ پاریس، سوار بر ارابه‌ای به شکل قو.
قوها در نشان خانوادگی شهر کانبرا، استرالیا
انتسو دکارو

| انتسو دکارو | انتسو دکارو |
| --- | --- |
انتسو دکارو در سال ۲۰۱۲: انتسو دکارو در سال ۲۰۱۲
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) پوتیچی، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
اِنتسو دِکارو (ایتالیایی: Enzo Decaro) با نام اصلی وینچنتسو پورکارو دکارو (ایتالیایی: Vincenzo Purcaro Decaro؛ ‏ ۲۴ مارس ۱۹۵۸)، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و هنرمند کاباره ایتالیایی است که به همراه ماسیمو تروئیزی و للو آرنا یکی از بازیگران کمدی نوین ناپلی محسوب می‌شود که توسط گروه تئاتر لااسمورفیا در نیمه دوم دهه هفتاد معرفی و عرضه شد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به جایی در آفتاب، جنایات، زن شهرستانی، عشق پردردسر و دست خدا اشاره نمود.
النور هاروی

النور هاروی (انگلیسی: Eleanor Harvey؛ زادهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۹۵) شمشیرباز اهل کانادا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱۰ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
ستاره خضراء

| ستاره خضراء | ستاره خضراء |
| --- | --- |
کارگردان: محمدرضا ورزی
تهیه‌کننده: محمدرضا ورزی
نویسنده: محمدرضا ورزی
بازیگران:  محمد صادقی  چنگیز وثوقی  لیلا موسوی  اکبر عبدی  احمد نجفی  فخرالدین صدیق‌شریف 
تدوین‌گر: امیر شاهوردی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۴
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
ستاره خضراء فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدرضا ورزی ساختهٔ سال ‌۱۳۸۶ است. روایت راهب نصرانی که یک شبانه روز را با سر مبارک امام حسین (ع) سپری می‌کند و به واسطه کراماتی که می‌بیند مسلمان می‌شود.
بازیگران

| بازیگران | نقش |
| --- | --- |
محمد صادقی: انطوان راهب نصرانی
چنگیز وثوقی: خولی بن یزید اصبحی
لیلا موسوی: ماریان
اکبر عبدی: چوپان
احمد نجفی: راهب اعظم
سعید نیک‌پور: حر
فخرالدین صدیق‌شریف: عبدالله
محمد ابهری: عمر بن سعد
مهدی کاسه‌ساز: پی‌یر
نیما زارع: عیسی ابن مریم
مسعود عجمی: یهودا اسخریوطی
حسین باقریان: سرجینوس
سیروس فراهانی: همراه خولی
سولماز صدیق‌افشار: ناتالی
اسدالله ناظمی: طبیب
حسن نیکرو: شمر
آنیتا شایق

| آنیتا شایق | آنیتا شایق |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: آنیتا شایق
زاده: تیرووانانتاپورام
ژانر: صوفی، غزل و پخش آواز
پیشه(ها): خواننده، آهنگساز
ساز(ها): آواز
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷– تاکنون
آنیتا شایق، که اغلب به عنوان آنیتا شناخته می‌شود. یک خواننده و آهنگساز موسیقی هندی است که در بمبئی هند زندگی می‌کند. او موسیقی کلاسیک هندی، صوفی، غزل، فولکلور و پاپ را اجرا می‌کند و به زبان‌های مالایالام، کانادا، تلوگو، اوریا، پنجابی و تامیل خوانده‌است. او در ۱۲ سال فعالیت خود در صنعت سینما، بیش از ۱۰۰ آهنگ را ضبط کرده‌است.
آنیتا شایق در خانواده سراجونیزا بیگم، معلم موسیقی دبیرستان، و شیخ ابراهیم به دنیا آمد. او از کالج دولتی زنان در رشته موسیقی فارغ‌التحصیل شد. او موسیقی هندوستانی، صوفی، کارناتیک و غربی را مطالعه کرده‌است.
دیسکوگرافی

| آهنگ | فیلم | تاریخچه آهنگ | زبان | سال |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| O mama | راک اند رول | Vidyasagar | Malayalam | ۲۰۰۷ |
| Thumbi Thumbi | Parunthu | Alex paul | Malayalam | ۲۰۰۸ |
| Sarigamapa | Twenty Twenty | Berney Ignatious | Malayalam | ۲۰۰۸ |
| Minnaminnikkoottam | minnaminnikkoottam | Bijibal | Malayalam | ۲۰۰۸ |
| Rajakumari | lollipop | Alex paul | Malayalam | ۲۰۰۸ |
| Ekanda chandrike | 2 harihar nagar | Alex paul | Malayalam | ۲۰۰۹ |
| Adavukal | 2 harihar nagar | alexpaul | Malayalam | ۲۰۰۹ |
| Kozhy chingara | بادیگارد | ouseppachan | Malayalam | ۲۰۰۹ |
| Maama maama | Simhakutty | raghavendra | Malayalam | ۲۰۰۹ |
| Pathalle pathalle | Ringtone | shaan | Malayalam | ۲۰۱۰ |
| Manassin vaathi | Killaadi | keeravaani | Malayalam | ۲۰۱۰ |
| Mazha mazha | Killaadi | keeravaani | Malayalam | ۲۰۱۰ |
| Panchasaara | Black&white kudumbam | Alex paul | Malayalam | ۲۰۱۰ |
| Dhak dhak | Alexander the great | M G Sreekumar | Malayalam | ۲۰۱۰ |
| Ola ola | In ghost house inn | Alex paul | Malayalam | ۲۰۱۱ |
| Miya miya | In ghost house inn | Alexpaul | Malayalam | ۲۰۱۱ |
| Laddu laddu | Aarvam | Rony raphel | Tamil | ۲۰۱۱ |
| Annakkili | چهل و هفت رونین | Ishaan dev | Tamil | ۲۰۱۱ |
| Theyyare | Varan | Mani sharma | Malayalam | ۲۰۱۱ |
| Pathinettin | Holidays | Alex paul | Malayalam | ۲۰۱۱ |
| Noda beda | Kalla malla sulla | Alex paul | Kannada | ۲۰۱۱ |
| Nath nath | بدرینات | Keeravaani | Malayalam | ۲۰۱۱ |
| Thuppa thuppa | Kalla malla sulla | Alex paul | Kannada | ۲۰۱۱ |
| Odu paampe | Kochi to kodambakkam | Thaman | Malayalam | ۲۰۱۱ |
| Kaadhaloru | Kaandharvan | Alex paul | Tamil | ۲۰۱۲ |
| House full | Housefull | Sejo jone | Malayalam | ۲۰۱۳ |
| Kanalu njaan | Idiots | Nandhu kartha | Malayalam | ۲۰۱۳ |
| Raavoru | Rabecca Uthupp | Ratheesh vega | Malayalam | ۲۰۱۳ |
| Kannaayiram | Solar Swapnam | Jayan | Malayalam | ۲۰۱۴ |
| konjum ballyamalle | little superman 3D | mohan sitara | Malayalam | ۲۰۱۴ |
| Arabean version | Ayne | rahulraj | Malayalam | ۲۰۱۵ |
| to pain begaani | album | ganesh prasad | oriya | ۲۰۱۶ |
| meree jaan | ekkadiki potavu chinnavada | sekhar chandra | Telugu | ۲۰۱۶ |
| thakiladi melam | viswaasapoorvam manzoor | ramesh narayan | Malayalam | ۲۰۱۷ |
| Kettu marannoru | match box | bijipal | Malayalam | ۲۰۱۷ |
| Melakey | cross road | anitha shaiq | Malayalam | ۲۰۱۷ |
| kattukkul vettai | thulam | alex premnath | Tamil | ۲۰۱۸ |
آنیتا در یک برنامه زنده در بحرین
بریکو

{{جعبه اطلاعات روستای ایران
|نام‌رسمی=پورکان
|روی‌نقشه= 
|عرض‌جغرافیایی=
|طول‌جغرافیایی=
|تصویر= 
|اندازه‌تصویر= 
|برچسب‌تصویر= 
|استان=کرمان
|شهرستان=رفسنجان
|بخش= [[بخش مرکزی شهرستان رفسنجان
|نام‌محلی=
|نام‌های‌دیگر=
|نام‌های‌قدیمی=
|سال‌بنیاد= 
|جمعیت= 
|رشدجمعیت=
|تراکم‌جمعیت=
|زبان=
|مساحت=
|ارتفاع= 
|میانگین‌دما=
|میانگین‌بارش‌سالانه=
|شمارروزهای‌یخبندان=
|کد آماری=۱۰۹۶۴۷
|ره‌آورد=
|پیش‌شماره=
|وب‌گاه=
|جمله‌خوشامد=
پورکان یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
سامسونگ گلکسی سری آ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شناخته‌شده به‌عنوان: A سری / گلکسی A / گلکسی آلفا
توسعه‌دهنده: سامسونگ الکترونیک
گونه: تلفن هوشمندها و تبلت
تاریخ انتشار: ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴؛ ۱۰ سال پیش (۲۰۱۴-31}})
سامانه روی تراشه: اگزینوس (۲۰۱۴–تاکنون) کوالکام اسنپدراگون (۲۰۱۴–۲۰۱۶, ۲۰۱۸–تاکنون) مدیاتک (۲۰۱۹–تاکنون) یونیساک (۲۰۲۲)
سری سامسونگ گلکسی A مجموعه ای از گوشی‌های هوشمند و تبلت‌های میان رده است که توسط سامسونگ الکترونیکس به عنوان بخشی از خط تولید گلکسی تولید می‌شوند. اولین مدل از این سری، نسل اول گلکسی آلفا بود که در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۴ عرضه شد.
پس از معرفی سری گلکسی آ در سال ۲۰۱۷، سامسونگ اعلام کرد که امیدوار است تا ۲۰ میلیون گوشی هوشمند سری گلکسی A را بفروشد و مشتریان اروپا، آفریقا، آسیا، خاورمیانه و آمریکای لاتین را هدف قرار دهد.
از سال ۲۰۲۰، اکثر مدل‌های سری گلکسی A در اکثر کشورها در دسترس هستند. Galaxy Tab A نیز بخشی از سری A است و در اکثر کشورها نیز موجود است.
نام "Galaxy A" برای اولین بار در Samsung SHW-M100S ظاهر شد که در سال ۲۰۱۱ به‌طور انحصاری برای بازار کره جنوبی منتشر شد و با نام Samsung Anycall Galaxy A شناخته می‌شود. این یک دستگاه میان رده بود و بسیار پایین‌تر از پرچمدار سامسونگ گلکسی اس قرار داشت.
جدول زمانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
۲۰۱۴: سامسونگ گلکسی آلفا
۲۰۱۵: سامسونگ گلکسی آ (۲۰۱۵)
۲۰۱۶: سامسونگ گلکسی آ (۲۰۱۶)
۲۰۱۷: سامسونگ گلکسی آ (۲۰۱۷)
۲۰۱۸: سامسونگ گلکسی آ (۲۰۱۸)
۲۰۱۹: سامسونگ گلکسی Ax0
۲۰۲۰: سامسونگ گلکسی Ax1
۲۰۲۱: سامسونگ گلکسی Ax2
۲۰۲۲: سامسونگ گلکسی Ax3
۲۰۲۳: سامسونگ گلکسی Ax4
۲۰۲۴: سامسونگ گلکسی Ax5
جدول زمانی > سری سامسونگ گلکسی آلفا و A (2015)

سامسونگ گلکسی آلفا در ۱۳ اوت ۲۰۱۴ معرفی و در سپتامبر ۲۰۱۴ عرضه شد. گلکسی آلفا اولین گوشی هوشمند سامسونگ است که دارای قاب فلزی و مواد درجه یک تر است، اگرچه ظاهر فیزیکی باقی مانده آن هنوز شبیه مدل‌های قبلی مانند سامسونگ گلکسی اس۵ است. همچنین از کوالکام اسنپ‌دراگون ۸۰۱ یا سیستم روی تراشه جدید اگزینوس ۵۴۳۰ سامسونگ استفاده می‌کند که اولین سیستم روی تراشه موبایلی است که از فرایند تولید ۲۰ نانومتری استفاده می‌کند. با این حال، گلکسی آلفا نقدهای متفاوتی دریافت کرد: اگرچه به دلیل کیفیت ساخت و طراحی بالاتر آن در مقایسه با ساختار پلاستیکی کاربردی مدل‌های قبلی گلکسی تحسین شد، این دستگاه به دلیل مشخصات متوسط آن در مقایسه با گلکسی S5 پرچمدار مورد انتقاد قرار گرفت. به دلیل عدم مقاومت در برابر آب، صفحه نمایش با وضوح پایین‌تر (720p در مقابل 1080p) و عدم وجود اسلات MicroSD برای ذخیره‌سازی قابل ارتقا. آلفا همچنین با قیمتی بسیار بالا برای چیزی که برخی آن را یک گوشی هوشمند میان رده می‌دانستند، عرضه شد
جدول زمانی > سری سامسونگ گلکسی آلفا و A (2015) > سامسونگ گلکسی تب A

در مارس ۲۰۱۵، سامسونگ سری گلکسی تب A را با نمایشگرهای ۸٫۰ اینچی و ۹٫۷ اینچی، قلم S Pen و همچنین برنامه‌های از پیش بارگذاری شده سامسونگ معرفی کرد. ویژگی S Pen در سری Galaxy Tab A، اولین دستگاه گلکسی سامسونگ را می‌سازد که به قلم سامسونگ خارج از سری Note مجهز شده است.
سری Samsung Galaxy A (2016)
ویژگی‌های جدیدی در سری گلکسی A 2016 معرفی شد که شامل بدنه فلزی و شیشه‌ای، NFC که از Samsung Pay پشتیبانی می‌کند، ویژگی شارژ سریع تطبیقی سامسونگ و افزایش عمر باتری را شامل می‌شود. سری گلکسی A (2016) بسیار شبیه به گلکسی اس ۶ و گلکسی نوت ۵ هستند که به ترتیب در آوریل ۲۰۱۵ و اوت ۲۰۱۵ عرضه شدند.
جدول زمانی > سامسونگ گلکسی سری آ (۲۰۱۷)

در ژانویه ۲۰۱۷، سامسونگ از نسخه ۲۰۱۷ سری گلکسی A رونمایی کرد. ویژگی‌های جدید بهبود یافته عبارتند از: دوربین ۱۶ مگاپیکسلی جلو و عقب، صفحه نمایش شیشه ای سه بعدی (مشابه سامسونگ گلکسی اس۶ edge+، سامسونگ گلکسی نوت ۵ و سامسونگ گلکسی اس۷)، سنسور فشارسنج و ژیروسکوپ و گواهی IP68 برای آب و گرد و غبار.
طراحی جدید این سری بسیار شبیه به گلکسی S7 و S7 Edge است که در مارس ۲۰۱۶ منتشر شد این سری از سه مدل گلکسی A3، گلکسی A5 و گلکسی A7 تشکیل شده است. این آخرین سری گلکسی A بود که از رابط کاربری تاچ‌ویز استفاده کرد.