رضا پهلوی
فعالیت‌های سیاسی > دهه ۱۴۰۰: خیزش زن، زندگی، آزادی > نشست مونیخ در بهمن ۱۴۰۳ و انتخاب رضا پهلوی به عنوان رهبر دوران گذار

در بهمن ۱۴۰۳، کنفرانس امنیتی مونیخ از شاهزاده رضا پهلوی برای حضور در این رویداد دعوت کرد، اما پس از فشارهای شدید جمهوری اسلامی، این دعوت لغو شد. پس از مدتی، بار دیگر از او برای شرکت در این کنفرانس دعوت به عمل آمد، اما این دعوت نیز مجدداً تحت فشارهای جمهوری اسلامی لغو شد. دولت جمهوری اسلامی که از محبوبیت و تأثیرگذاری شاهزاده پهلوی بیم دارد، دولت آلمان را تحت فشار قرار داد تا این دعوت لغو شود. شاهزاده پهلوی این تصمیم را «خیانتی به مردم ایران و ارزش‌های دموکراتیک آلمان» توصیف کرد و اظهار داشت: «دولت آلمان نه‌ تنها صدای مردم ایران را خاموش کرده، بلکه مستقیماً در خدمت جمهوری اسلامی قرار گرفته است».
با وجود این موانع، شاهزاده رضا پهلوی در مونیخ نشست همگرایی را با حضور تمامی سازمان‌های اپوزیسیون ایرانی برگزار کرد و تأکید نمود: «هدف ما امروز فقط نجات ایران است و در آینده رسالت ما امکان برگزاری انتخابات آزاد در ایران است». او با بیان این که «ریزش درون رژیم آغاز شده و باید گسترده‌تر شود»، تاکید کرد: «هدف ما ایجاد تشکیلات جدید نیست، بلکه می‌خواهیم مکانیسمی برای همکاری بین گروه‌های مختلف به وجود آوریم.». او همچنین تأکید کرد: «وظیفه ما در آینده هم این است که در مجلس موسسان، یک مسیر دموکراتیک بر مبنای آرای مردم و برخلاف سال ۵۷ را ایجاد کنیم که در آن، به شکلی شفاف تمام گزینه‌های ممکن درباره محتوا و شکل نهایی نظام جدید ایران مورد بحث قرار گیرد. به‌زودی پروژه مجلس موسسان هم به مردم معرفی خواهد شد تا چگونگی برگزاری یک رفراندوم ملی از طریق صندوق رای، برای آینده دموکراتیک و نظام سکولار تبیین شود». وی همچنین تأکید کرد که در این مرحله که «هدف تنها نجات ایران است»، شکل نظام آینده اولویت ندارد و حکومت آینده چه در محتوا و چه در شکل، پس از آزادی و از راه صندوق‌های رای و با اراده مردم ایران تعیین خواهد شد.
در نشست تمامی جریان‌های اپوزیسیون ایرانی که در مونیخ برگزار شد، توافق شد که شاهزاده رضا پهلوی نقش رهبری دوران گذار را برعهده داشته باشد. در این بیانیه همچنین بر نقش شاهزاده رضا پهلوی به‌ عنوان «رهبر انقلاب ملی و دوران گذار تا زمان انتخاب اولین مجلس و دولت دموکراتیک از طریق انتخابات آزاد» تأکید شده و آمده است: «بر پایه خواست ملت ایران که در سال‌های اخیر در شعارها و پیام‌های آنها جلوه‌گر شده است ما شاهزاده رضا پهلوی را رهبر انقلاب ملی و دوران گذار تا زمان شکل‌گیری نخستین مجلس ملّی و آغاز به کار دولت دموکراتیک از طریق انتخابات آزاد می‌دانیم و با تمام توان از ایشان در این مسیر پشتیبانی خواهیم کرد».
همزمان، گروهی از ایرانیان در حاشیه کنفرانس امنیتی مونیخ تجمع اعتراضی برگزار کردند. آن‌ها ضمن حمایت از شاهزاده رضا پهلوی، به سیاست‌های مماشات‌گرایانه اتحادیه اروپا، به‌ویژه دولت آلمان، در قبال جمهوری اسلامی اعتراض کردند.
پنج راهبرد برای سرنگونی جمهوری اسلامی
شاهزاده رضا پهلوی، در نشست حقوق بشر ژنو در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۳، پنج راهبرد کلیدی برای سرنگونی جمهوری اسلامی و بازسازی ایران ارائه داد. این راهبردها شامل: بسیج شبکه‌های مردمی در داخل کشور، اتحاد ایرانیان مقیم خارج، اعمال فشار حداکثری بر دولت‌های گروه ۲۰ برای حمایت از مردم ایران، ایجاد شکاف در ساختار رژیم و تشویق به ریزش و آماده‌سازی برای ثبات سیاسی و برگزاری انتخابات دموکراتیک است. او تأکید کرد که این اقدامات به منظور بازپس‌گیری کشوری است که توسط رژیم غارت شده است.
در خصوص نقش زنان، شاهزاده پهلوی یادآور شد که اولین اقدام روح‌الله خمینی، لغو قانون حمایت از خانواده بود و از آن زمان، جمهوری اسلامی، جنگ علیه زنان را آغاز کرده است. او تصریح کرد: «بگذارید واضح بگویم؛ زنان ایرانی فقط علیه حجاب اجباری نمی‌جنگند. مبارزه آن‌ها برای یک تکه پارچه نیست: بلکه برای بازپس‌گیری برابری و کشورشان است». او همچنین به شجاعت زنانی مانند فاطمه سپهری، نسرین شاکرمی و ناهید شیرپیشه اشاره کرد که با وجود زندان و آزار، همچنان به مقاومت ادامه می‌دهند.
شاهزاده پهلوی به تخریب محیط زیست توسط جمهوری اسلامی نیز پرداخت و به خشک شدن دریاچه ارومیه و رودخانه‌هایی مانند زاینده‌رود اشاره کرد. او گفت: «آلودگی هوا در تهران و اهواز، جزو بدترین‌ها در جهان است. آلودگی اغلب به سطوح سمی می‌رسد و مدارس و کسب‌وکارها را مجبور به تعطیلی می‌کند و کسانی که جرأت می‌کنند صحبت کنند، همچون فعالان محیط زیست، مانند کاووس سیدامامی، زندانی یا کشته می‌شوند». او این اقدامات را جنایتی علیه محیط زیست و مردم ایران دانست.
شاهزاده رضا پهلوی در سخنرانی خود، به بحران‌های اقتصادی و اجتماعی ناشی از عملکرد جمهوری اسلامی اشاره کرد. او با تاکید بر اینکه «در کشوری که باید یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان باشد، تعداد رو به رشدی از هموطنان من حتی نمی‌توانند نان بخرند، چه رسد به گوشت»، به وضعیت معیشتی نامناسب مردم پرداخت. همچنین، او با اشاره به بحران انرژی و قطعی‌های مکرر گاز و برق در ایران، اظهار داشت: «کشوری که روی دومین ذخایر بزرگ گاز جهان نشسته، قطعی‌های برق سراسری را تجربه می‌کند. بیماران در بیمارستان‌ها می‌میرند، کسب‌وکارها ورشکسته می‌شوند و خانواده‌ها در تاریکی می‌مانند».