ندای وظیفه ۲
داستان بازی > بخش آمریکایی

بازیکن در نقش سرجوخه تیلور بازی می‌کند. گردان دوم تکاوران آمریکا، معروف به داگ کمپانی شامل گروهبان رندال، سرجوخه بیل تیلور، سرباز دانی مک‌کلوزکی و سرباز برابورن در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ در عملیات روز دی شرکت می‌کنند. آن‌ها دستور دارند با حمله به سنگپوز نپوینت دهاک آتشبارهای دشمن را از بین ببرند. در حملهٔ نخستین تلفات سنگینی بر ارتش آمریکا وارد می‌شود اما کسانی که می‌توانند از صخره‌ها بالا بروند به دنبال تجهیزات نظامی آلمان‌ها می‌گردند و به صورت اتفاقی تجهیزاتی را که از جایی که آن‌ها پیش‌بینی کرده بودند جابه‌جا شده بود را می‌یابند. تکاوران راه خود را میان کانال‌ها و سنگرهای آلمانی باز می‌کنند و دهکده را از حضور دشمن پاکسازی می‌کنند. سپس آن‌ها به دنبال تجهیزات می‌گردند. گروهبان رندال و سرجوخه تیلور آن‌ها را پیدا می‌کنند و با استفاده از نارنجک آن‌ها را از بین می‌برند. پس از نابودی تجهیزات، آن‌ها به سمت دهکده بازگشته و سنگرها و نیروهای آلمانی باقی‌مانده را از بین می‌برند. سپس آمادهٔ دفاع در برابر حملهٔ بسیار سنگین آلمان‌ها می‌شوند. پس از این تکاوران به سمت پوینت دهوک عقب می‌روند و با نیروهای آلمانی تازه‌نفس و یک تانک دشمن رو به رو می‌شوند. تکاوران مجبور می‌شوند به یک سنگر عقب‌نشینی کنند و آلمان‌ها نیز به پیشروی خود ادامه می‌دهند. آن‌ها پیامی رادیویی برای نیروی هوایی می‌فرستند و سرجوخه تیلور نارنجک دودزای سبزرنگی را در زمین می‌کارد تا به نیروی هوایی را راهنمایی کند. نیروی هوایی آمریکا نیز کمی بعد آلمان‌ها را از بین می‌برد.
یک ماه بعد، تکاوران مأمور می‌شوند تا از شهر بیومون هاج محافظت کنند. آن‌ها از حومهٔ شهر وارد شده و چند تیربار را از بین می‌برند و با استفاده از یک فلاک ۸۸ به گمان آنکه یک تک‌تیرانداز آلمانی بالای یک سیلو در مزرعه‌ای کمین کرده، سیلو را منفجر می‌کنند. سپس درون شهر چند عملیات پاکسازی خانه‌ها و ساختمان‌ها را انجام می‌دهند. پس از پاکسازی شهر تکاوران آماده و مهیای حملهٔ آلمان‌ها می‌شوند و تیلور به عنوان یک تک‌تیرانداز بر فراز یک سیلو رفته خمپاره‌اندازهای دشمن را هدف قرار می‌دهد و در همین حال نیز درخواست نیروهای کمکی را ارسال می‌کنند. تیلور چند تیم خمپاره‌انداز را با گلوله از بین می‌برد. سپس نیروهای کمکی در قالب تانک‌های ام۴ شرمن وارد شهر شده و آلمان‌ها را از بین می‌برند. سپس تکاوران در جاده به آن‌ها می‌پیوندند.
۴ ماه بعد تکاوران دستور می‌گیرند تپه ۴۰۰ (نامی که متفقین به یک تپهٔ ۴۰۰ متری در بخش آیفل آلمان داده‌اند) را که سنگر آلمانی بر فراز آن قرار دارد تسخیر نمایند. آن‌ها ابتدا شهر برنشتاین که در کوهپایهٔ تپه قرار دارد پاکسازی می‌کنند و خانه‌ها و حتی یک کلیسا را تصرف می‌نمایند. سپس آماده می‌شوند تا تحت فرماندهی ستوان مایرز تپهٔ ۴۰۰ را تسخیر نمایند؛ آن هم در حالی که تلفات سنگینی را متحمل شدند. آن‌ها پیش از رسیدن به مقر اصلی سه سنگر مستحکم آلمان‌ها را از بین می‌برند. آلمان‌ها از مقر اصلی به سختی دفاع می‌کنند. پس از آن‌که مقر به دست تکاوران می‌افتد و پس از جا دادن مجروحین داخل مقر، آمادهٔ دفاع در برابر پاتک آلمان‌ها می‌شوند. چندین خمپاره‌انداز دشمن نیز در محاصرهٔ آن‌ها شرکت می‌کنند که تیلور آن‌ها را می‌کشد. آلمان‌ها با تعداد زیادی نیروی پیاده و دو تانک تایگر حمله می‌کنند. تکاوران از تپه محافظت می‌کنند تا جنگندهٔ نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ به کمکشان آمده و آلمان‌ها را از بین می‌برد. تکاوران نیز پیروزی‌شان را جشن می‌گیرند.
سه ماه بعد تکاوران مأموریت می‌یابند که شهر فالندار در آلمان را تسخیر کنند تا بتوانند بر رود راین کنترل داشته باشند. آن‌ها با یک وسیلهٔ آبی-خاکی از راین عبور کرده و به یک میدان مین‌گذاری شده می‌رسند اما مجبور به ادامهٔ مسیر هستند. سپس آن‌ها چندین متصدی فلاک ۸۸ را از بین می‌برند و تیلور نیز پس از آن دو تانک آلمانی را نابود می‌کنند. سپس به یک قبرستان کوچک رفته تا سرهنگ بلیک را که در آنجا منتظر آن‌هاست ببینند. سرهنگ بلیک به آن‌ها برای کار سخت‌شان تبریک می‌گوید و به گروهبان رندال درجهٔ ستوانی را پیشنهاد می‌کند. گروهبان رندال نیز از او می‌خواهد سرجوخه تیلور را به گروهبان تیلور ارتقا بدهد.