stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارل جی مید

| Carl Joseph Meade | Carl Joseph Meade |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ نوامبر ۱۹۵۰ ‏(۷۳ سال) Chanute Air Force Base, ایلی‌نوی
وضعیت: بازنشسته
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: خلبان پرواز آزمایشی
پیشه فضانوردی: پیشه فضانوردی
فضانورد ناسا: فضانورد ناسا
درجه: سرهنگ, نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
مدت سفر فضایی: 29d 16h 14m
تاریخ گزینش: گروه فضانوردان ۱۹۸۵ ناسا
ماموریت(ها): اس‌تی‌اس-38, اس‌تی‌اس-50, اس‌تی‌اس-64
نشان ماموریت: 
 :  
کارل جی مید (به انگلیسی: Carl J. Meade) فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۰ میلادی در ایلی‌نوی زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۳۸، اس‌تی‌اس-۵۰، اس‌تی‌اس-۶۴ حضور داشته است.
کاپدو

| کاپدو | کاپدو |
| --- | --- |
کشور: کنیا
استان: ریفت والی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
کاپدو روستایی در استان ریفت والی، کنیا می‌باشد.
کارت سال نو

یک نمونه از کارت سال نو یا «ننگاجو» در ژاپن
کارت سال نو (انگلیسی: New Year card) کارت پستال یا کارت ارسالی است که توسط آن تبریک سال جدید انجام می‌شود. رسم ارسال کارت تبریک از قرن پانزدهم میلادی و مربوط به کشور آلمان است. در آن زمان در آلمان به مناسبت تولد مسیح نوشته‌های تبریک را به صورت دستی یا چاپی برای هم می‌فرستادند.
در ژاپن

ارسال نوشته‌های تبریک سال نو در ژاپن از سال ۱۹۰۰ ولی فروش کارت مخصوص سال نو از سال ۱۹۴۹ در ژاپن آغاز شد. در ژاپن به کارت‌های سال نو «ننگاجو» گفته می‌شود.
کارلوس کاستیلو آرماس

| کارلوس کاستیلو آرماس | کارلوس کاستیلو آرماس |
| --- | --- |
۲۸مین رئیس‌جمهور گواتمالا: ۲۸مین رئیس‌جمهور گواتمالا
دوره مسئولیت ۷ ژوئیه ۱۹۵۴ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷: دوره مسئولیت ۷ ژوئیه ۱۹۵۴ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷
پس از: الفگو هرنان مونزون آگیره
پیش از: لوییس آرتورو گونزالس لوپز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ نوامبر ۱۹۱۴
درگذشته: ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷ (۴۲ سال) شهر گواتمالا
ملیت: گواتمالا
حزب سیاسی: جنبش آزادیبخش ملی
همسر(ان): اودیلیا د کاستیلو آرماس 
پیشه: افسر ارتش گواتمالا
امضا: 
کارلوس کاستیلو آرماس (انگلیسی: Carlos Castillo Armas؛ ۴ نوامبر ۱۹۱۴ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷) سیاستمدار اهل گواتمالا بود. وی از ۷ ژوئیه ۱۹۵۴ تا زمان ترور شدنش در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۷ رئیس‌جمهور گواتمالا بود.
کاپتیوا، فلوریدا

| کاپتیوا، فلوریدا | کاپتیوا، فلوریدا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت کاپتیوا، فلوریدا در نقشه: موقعیت کاپتیوا، فلوریدا در نقشه
مختصات: ۲۶°۳۱′۵″ شمالی ۸۲°۱۱′۲۸″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۵۱۸۰۶°شمالی ۸۲٫۱۹۱۱۱°غربی﻿ / 26.51806; -82.19111: مختصات: ۲۶°۳۱′۵″ شمالی ۸۲°۱۱′۲۸″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۵۱۸۰۶°شمالی ۸۲٫۱۹۱۱۱°غربی﻿ / 26.51806; -82.19111
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  فلوریدا
شهرستان:  شهرستان لی، فلوریدا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۵ مایل مربع (۲۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۹٫۳ مایل مربع (۲۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۰ فوت (۰ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۷۹
 • تراکم: ۳۶٫۱/مایل مربع (۱۳٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۳۳۹۲۴
کد منطقه: 239
کد FIPS: 12-10425
شماره GNIS: 0280017
کاپتیوا (به انگلیسی: Captiva) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لی، فلوریدا واقع شده‌است. کاپتیوا ۲۷٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۷۹ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژانت آفاری

| ژانت آفاری | ژانت آفاری |
| --- | --- |
ملیت: ایرانی-آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه تهران  دانشگاه میشیگان
پیشه(ها): مؤلف، پژوهش‌گر، فعال فمینیست
آثار برجسته: استاد دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا در رشته تاریخ
وبگاه: www.janetafary.com
ژانت آفاری (به انگلیسی: Janet Afari) پژوهش‌گر و استاد دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا در رشته تاریخ است. کتاب‌های او دربارهٔ تاریخ اجتماعی ایران به ویژه در سال‌های انقلاب مشروطه که به زبان انگلیسی منتشر شده‌اند با استقبال و نقد و بررسی زیادی مواجه شده‌اند.
ژانت آفاری در دانشگاه تهران پذیرفته شد. سپس برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا در رشته تاریخ به دانشگاه میشیگان رفت و پس از آن خود به تدریس در دانشگاه ایندیانا پرداخت.
کتاب‌شناسی

۲۰۰۰ - زن و جنسیت از نگاه مشروطه
۱۹۹۶ - The Iranian constitutional revolution، ۱۹۰۶ – ۱۹۱۱ (ترجمه به فارسی: انجمن‌های نیمه سری زنان در نهضت مشروطه توسط دکتر جواد یوسفیان، ۱۳۷۷)
انقلاب مشروطه ایران: ۱۹۲۲–۱۹۰۶ (۱۲۹۰–۱۲۸۵) (ترجمه به فارسی توسط رضا رضایی)
قانون اساسی در انقلاب مشروطیت (مقایسه تطبیقی با قانون‌های اساسی بلژیک، فرانسه و دیگر کشورهای اروپا)
سیاست جنسی در ایران معاصر (Sexual Politics In Modern Iran) چاپ انتشارات دانشگاه کمبریج.
کاستییخو د ربلدو

| کاستییخو د ربلدو، اسپانیا | کاستییخو د ربلدو، اسپانیا |
| --- | --- |
کشور: اسپانیا
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: سریا
فهرست دهستان‌های سریا: کاستییخو د ربلدو
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۱۶۱
 • تراکم: ۳٫۰/کیلومتر مربع (۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کاستییخو د ربلدو (به اسپانیایی: Castillejo de Robledo) یک دهستان در اسپانیا است که در سریا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستییخو د ربلدو ۵۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۶۱ نفر جمعیت دارد.
کاستییو د بایوئلا

| Castillo de Bayuela, Spain | Castillo de Bayuela, Spain |
| --- | --- |
  پرچممهر:   پرچممهر
کشور: اسپانیا
بخش خودمختار: کاستیا-لامانچا
استان: استان تولدو
فهرست دهستان‌های تلدو: Castillo de Bayuela
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷ کیلومتر مربع (۱۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۶۳ متر (۱۸۴۷ فوت)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۱٬۰۵۴
 • تراکم: ۲۸٫۵/کیلومتر مربع (۷۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
کاستییو د بایوئلا (به اسپانیایی: Castillo de Bayuela) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان تولدو واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستییو د بایوئلا ۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۵۴ نفر جمعیت دارد و ۵۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کدروفکا (سرزمین آلتای)

| کدروفکا (سرزمین آلتای) Кедровка | کدروفکا (سرزمین آلتای) Кедровка |
| --- | --- |
Selo: Selo
کدروفکا (سرزمین آلتای)نمایش نقشه Altai Kraiکدروفکا (سرزمین آلتای)نمایش نقشه روسیه: کدروفکا (سرزمین آلتای)نمایش نقشه Altai Kraiکدروفکا (سرزمین آلتای)نمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۰۳′ شمالی ۸۶°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۵۰°شمالی ۸۶٫۶۵۰°شرقی﻿ / 53.050; 86.650: مختصات: ۵۳°۰۳′ شمالی ۸۶°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۵۰°شمالی ۸۶٫۶۵۰°شرقی﻿ / 53.050; 86.650
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: سرزمین آلتای
شهر: شهرستان یلتسوفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
کدروفکا (به لاتین: Kedrovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
کروم‌فویرت

| کرامورت | کرامورت |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور: هلند
استان: برابانت شمالی
شهرستان: فوخت
جمعیت (۲۰۰۵): ۷۹۰
کرامورت (به هلندی: Cromvoirt) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در فوخت واقع شده‌است. کرامورت ۷۹۰ نفر جمعیت دارد.
کریستف سولاری

| کریستف سولاری | کریستف سولاری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویه ۱۴۶۸
درگذشت: ۱ مه ۱۵۲۴
کریستف سولاری (انگلیسی: Cristoforo Solari؛ ۱۴۶۰ – ۱۵۲۷) یک مجسمه‌ساز، و معمار اهل ایتالیا بود.
کدا، گرجستان

| کدا ქედა | کدا ქედა |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
کداموقعیت کدا در نقشهنمایش نقشه گرجستانکداکدا (آجارستان)نمایش نقشه آجارستان: کداموقعیت کدا در نقشهنمایش نقشه گرجستانکداکدا (آجارستان)نمایش نقشه آجارستان
مختصات: ۴۱°۳۴′۰۰″ شمالی ۴۱°۵۸′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۵۶۶۶۷°شمالی ۴۱٫۹۶۶۶۷°شرقی﻿ / 41.56667; 41.96667: مختصات: ۴۱°۳۴′۰۰″ شمالی ۴۱°۵۸′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۵۶۶۶۷°شمالی ۴۱٫۹۶۶۶۷°شرقی﻿ / 41.56667; 41.96667
کشور:  گرجستان
جمهوری خودگردان: آجارستان
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۱۵۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (زمان گرجستان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
کدا (به لاتین: Keda) یک منطقهٔ مسکونی در گرجستان است که در آجارستان واقع شده‌است. کدا ۱٬۵۱۰ نفر جمعیت دارد.
شغل‌آباد (جیرفت)

| شغل‌آباد (جیرفت) | شغل‌آباد (جیرفت) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: جیرفت
بخش: بخش جبالبارز
دهستان: سغدر
جمعیت: ۲۷ نفر
شغل‌آباد (جیرفت)، روستایی از توابع بخش جبالبارز شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سغدر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
کرکستال

منطقه مسکونی در انگلستان
| کرکستال | کرکستال |
| --- | --- |
 Kirkstall Abbey:  Kirkstall Abbey
کرکستالکرکستال نمایش داده شده در: کرکستالکرکستال نمایش داده شده در
جمعیت: ۲۰٬۶۷۳ 
کلان‌شهر مستقل: سیتی لیدز
Metropolitan county: یورک‌شر غربی
ناحیه: یورک‌شر و هامبر
کشور: انگلستان
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: LEEDS
کدپستی منطقه: LS3, LS4, LS5
کد تلفن: ۰۱۱۳
مجلس انگلستان: Leeds West
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۳°۴۸′۵۸″شمالی ۱°۳۶′۰۷″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۸۱۶°شمالی ۱٫۶۰۲°غربی﻿ / 53.816; -1.602:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۳°۴۸′۵۸″شمالی ۱°۳۶′۰۷″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۸۱۶°شمالی ۱٫۶۰۲°غربی﻿ / 53.816; -1.602
کرکستال (به انگلیسی: Kirkstall) یک حومه شهر در بریتانیا است که در سیتی لیدز واقع شده‌است. کرکستال ۲۰٬۶۷۳ نفر جمعیت دارد.
پرباله‌ماهی آفریقای غربی

| پرباله‌ماهی آفریقای غربی> وضعیت حفاظت | پرباله‌ماهی آفریقای غربی> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: پرباله‌ماهیان
تیره:: پرباله‌ماهیان
سرده:: پرباله‌ماهی
گونه:: P. retropinnis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Polypterus retropinnis : Polypterus retropinnis 
پرباله‌ماهی آفریقای غربی (نام علمی: Polypterus retropinnis) نام یک گونه از سرده پرباله‌ماهی است.
شنکو

شَنکو (به انگلیسی shanko) نام قله ای در شهرستان سلسله به ارتفاع 1995 متر که در روستای ریگ سفید (سلسله) و بین این دِه و روستای ژیریان قرار گرفته و به علت منظره بسیار زیبایش از بخش اعظم شهرستان سلسله و جنگل های بلوط در بین بومیان منطقه بسیار مشهور و محبوب است.
در یک سمت این کوه پوشش جنگلی و در سمت دیگر علفزار است. همچنین پوشش گیاهی این مکان شامل گیاهانی چون گون و چای کوهی (به زبان محلی کُلکِنَه) گل گاوزبان و بابونه و کنگر میشود.
زنرینکوکوهوکی

زنرینکوکوهوکی (به ژاپنی: 検索に移動
善隣国宝記 ぜんりんこくほうき) (گنجنامه همسایه خوب) نخستین اثر در مورد تاریخ دیپلماسی در ژاپن به‌شمار می‌رود. این کتاب در
دوره موروماچی و در طی سال‌های ۱۴۶۶ تا ۱۴۷۰ میلادی، در زمان هشتمین شوگون از شوگون‌سالاری آشیکاگا، آشیکاگا یوشی‌ماسا توسط یک سانگها (راهب) فرقه رینزای بنام زوئیکی شوهو سال‌های حیات (۲ ژانویه ۱۳۹۲–۳ ژوئن ۱۴۷۳ میلادی) نوشته شده‌است.
جایزه هانس کریستیان آندرسن

جایزه هانس کریستین آندرسن که گاه جایزه نوبل کوچک هم خوانده می‌شود، جایزه‌ای است بین‌المللی که هر دو سال یک بار از طرف دفتر بین‌المللی کتاب برای نسل جوان ( IBBY ) به مؤلفان در زمینه ی ادبیات کودک تعلق می‌گیرد.
این جایزه در دو گروه اهدا می‌شود: نویسندگان و تصویرگران. جایزه به نام هانس کریستین آندرسن نویسنده دانمارکی است و برنده جایزه خود را از دست ملکه دانمارک دریافت می‌کند.
علاوه بر این جایزه، IBBY هر ساله فهرست افتخاری نیز منتشر می‌کند که شامل آثار برجسته در تألیف، طراحی و ترجمه است.
داوران جایزه

انتخاب نویسندگان و تصویرگران ممتاز برنده جایزه آندرسن تا سال ۲۰۰۲ به عهده هیاتی از داوران بین‌المللی بود که همگی در زمینه ادبیات کودکان و نوجوانان (تألیف و تصویر) صاحب‌نظر بودند، از سال ۲۰۰۲ هیئت داوران به دو بخش مجزا تقسیم شد: بخشی مسئول داوری تصویر و بخشی در کار داوری تألیف مشغول شدند. از ایران توران میرهادی چهار دوره در سالهای ۱۹۷۶، ۱۹۷۸، ۱۹۸۶، ۱۹۸۸، ثریا قزل‌ایاغ یک دوره در سال ۱۹۹۲، منصوره راعی دو دوره در سالهای ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰، زهره قایینی دو دوره در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴، عضو ایرانی هیئت داوران بوده‌اند.
برندگان ایرانی جایزه

تاکنون از شورای کتاب کودک در ایران، هفت نفر در بخش‌های نویسندگی و تصویرگری نامزد نهایی جایزه جهانی آندرسن شده‌اند.
برندگان ایرانی جایزه > نامزدها

فرشید مثقالی (تصویرگری، ۱۹۷۴)
هوشنگ مرادی کرمانی (نویسندگی، ۱۹۹۲)
محمدرضا یوسفی (نویسندگی، ۲۰۰۰)
نسرین خسروی (تصویرگری، ۲۰۰۲)
محمدعلی بنی‌اسدی (تصویرگری، ۲۰۱۲)
پژمان رحیمی‌زاده (تصویرگری، ۲۰۱۶)
فرهاد حسن‌زاده (نویسندگی، ۲۰۱۸)
فرهاد حسن‌زاده (نویسندگی، ۲۰۲۰)
از بین نامزدهای ایرانی تنها فرشید مثقالی، برنده جایزه جهانی در بخش تصویرگری شده و هوشنگ مرادی کرمانی مورد تشویق هیئت داوران قرار گرفت. همچنین فرهاد حسن‌زاده در سال ۲۰۱۸ برنده لوح سپاس شد.
برندگان بخش تصویر

| سال | نام | کشور |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۶ | آلویس کاریژه |  سوئیس |
| ۱۹۶۸ | ییری ترنکا |  چکسلواکی |
| ۱۹۷۰ | موریس سنداک |  ایالات متحده آمریکا |
| ۱۹۷۲ | ایب اسپانگ اولسن |  دانمارک |
| ۱۹۷۴ | فرشید مثقالی |  ایران |
| ۱۹۷۶ | تاتیانا ماورینا |  اتحاد جماهیر شوروی |
| ۱۹۷۸ | سوند اوتو |  دانمارک |
| ۱۹۸۰ | سو کی چی آکابا |  ژاپن |
| ۱۹۸۲ | زبیگنیو ریچلیکی |  لهستان |
| ۱۹۸۴ | میتسوما آنو |  ژاپن |
| ۱۹۸۶ | رابرت اینگپن |  استرالیا |
| ۱۹۸۸ | دوسان کالای |  چکسلواکی |
| ۱۹۹۰ | لیزبت زورگر |  اتریش |
| ۱۹۹۲ |  |  جمهوری چک |
| ۱۹۹۴ | یورگ مولر |  سوئیس |
| ۱۹۹۶ | کلاوس آنسیکات |  آلمان |
| ۱۹۹۸ |  |  فرانسه |
| ۲۰۰۰ | آنتونی براون |  بریتانیا |
| ۲۰۰۲ | کوئینتین بلیک |  بریتانیا |
| ۲۰۰۴ |  |  هلند |
| ۲۰۰۶ | وولف ارلبروخ |  آلمان |
| ۲۰۰۸ | روبرتو اینوسنتی |  ایتالیا |
| ۲۰۱۰ | یوتا بائر |  آلمان |
| ۲۰۱۲ | پتر سیس |  جمهوری چک |
| ۲۰۱۴ | راجر ملو |  برزیل |
Eleanor Farjeon
جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی

مدال افتخار هنرپیشه مردمی اتحاد جماهیر شوروی
جایزهٔ هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (به روسی: Народный артист СССР) که گاهی، جایزهٔ هنرمند ملی اتحاد جماهیر شوروی هم خوانده می‌شد، یک نشان افتخار بود که به شهروندان هنرمند جمهوری سوسیالیستی شوروی تعلق می‌گرفت. مسلم ماقمایف هنرمند آذربایجانی از دارندگان این نشان می‌باشد.
زندان ابوغریب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زندان ابوغریب در سال ۲۰۰۵: زندان ابوغریب در سال ۲۰۰۵
fa (in English: Expected satiety): fa
موقعیت: ابو غریب، استان بغداد، عراق
مختصات: ۳۳°۱۷′۳۰″ شمالی ۴۴°۳′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۹۱۶۷°شمالی ۴۴٫۰۶۵۵۶°شرقی﻿ / 33.29167; 44.06556
وضعیت: تعطیل شده
ظرفیت: ۱۵٬۰۰۰
باز شده: دههٔ ۱۹۵۰
بسته شده: ۲۰۱۴
کشور: عراق
تصویر علی شلال قیسی یکی از زندانیان شکنجه شده در ابوغریب روی جلد مجلهٔ ایکونومیست که با چاپ این عکس خواستار استعفای وزیر دفاع آمریکا، دونالد رامسفلد شده‌ است.
زندان ابوغریب (به عربی: سجن أبو غریب)،(به انگلیسی: Abu Ghraib prison) نام زندانی در ۳۲ کیلومتری غرب بغداد در عراق بود. این زندان در دههٔ ۱۹۵۰ به عنوان زندانی با درجهٔ امنیتی بسیار بالا شروع به کار کرد. در این زندان اقداماتی چون شکنجه و اعدام رایج بود و زندانیان در وضعیت بسیار نامناسبی نگهداری می‌شدند. از دههٔ ۱۹۸۰، حکومت صدام حسین و رژیم بعث عراق و پس از آن ایالات متحده آمریکا کنترل این زندان را در اختیار داشته و عموماً زندانیان سیاسی در آن محل نگهداری می‌شدند.
در سال ۲۰۰۴ میلادی و پس از اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده آمریکا با انتشار تصاویری از شکنجه، تحقیر، اذیت و آزار جنسی و روانی زندانیان ابوغریب توسط نظامیان آمریکایی در برنامه شصت دقیقه شبکه سی‌بی‌اس آمریکا و مقاله‌ای در مجله آمریکایی نیویورکر، زندان ابوغریب مورد توجه گستردهٔ بین‌المللی قرار گرفت.
تاریخچه

این زندان در دههٔ ۱۹۵۰ توسط پیمانکاران بریتانیایی ساخته شد. در سال ۲۰۰۱ حدود ۱۵۰۰۰ زندانی در ابوغریب نگهداری می‌شدند. صدام حسین در اکتبر ۲۰۰۲ بسیاری از زندانیان در سراسر عراق را عفو کرد و به تبع آن این زندان کاملاً تخلیه و به حال خود رها شد و پس از آن بارها مورد غارت اموال و تجهیزات قرار گرفت.
در این زندان برخی اسرای ایرانی جنگ ایران و عراق را نیز نگهداری می‌کردند.
سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶

ابوغریب از سال ۲۰۰۳ تا اوت ۲۰۰۶ توسط نیروهای آمریکایی و سایر نیروهای ائتلاف با همراهی دولت عراق کنترل می‌شد. از مجموعهٔ تأسیسات ابوغریب علاوه بر محل نگهداری و بازداشت مظنونین و محکومین، به عنوان پایگاه نظامی و محل استقرار نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا نیز استفاده می‌شد.
اطلاعات بیشتر: شکنجه و آزار زندانیان ابوغریب
در آوریل ۲۰۰۴ با انتشار تصاویری از زندان ابوغریب در برنامه شصت دقیقه شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس آمریکا به نقل از نشریهٔ نیویورکر به قلم سیمور هرش در مورد شکنجه و آزار زندانیان و قتل‌های فراقضایی توسط نظامیان آمریکایی در زندان ابوغریب، مورد توجه بین‌المللی و انتقادات فراوانی از وزارت دفاع آمریکا به خصوص وزیر دفاع وقت ایالات متحده آمریکا، دونالد رامسفلد قرار گرفت.
گروه دیده‌بان حقوق بشر که مقر آن در آمریکا است، می‌گوید اظهارات سربازان آمریکایی نشان می‌دهد که زندانیان در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ به‌طور مرتب با ضرب و جرح شدید، محرومیت از خواب و دیگر انواع سوء رفتار مواجه بوده‌اند.
یکی از سخنگویان وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون، گفته‌است موضوع تا به حال۱۳ بار مرور شده و هیچ شاهدی از تشویق و ترویج سوء رفتار در دست نیست.
همچنین سرهنگ دوم مارک بالستروس به خبرگزاری رویتر گفته‌است: «رفتار با زندانیان همواره انسانی بوده‌است.»
این درحالی‌است که جان سیفتون، تهیه‌کنندهٔ گزارش دیده‌بان حقوق بشر، ادعاهای دولت آمریکا را در این مورد که شکنجه زندانیان و سوء رفتار با آنان بدون مجوز صورت گرفته و موردی استثنایی بوده‌است، باطل می‌داند.
گروه‌های حقوق بشر معتقدند شکنجه در زندان ابوغریب و همچنین بازداشتگاه‌هایی در فرودگاه بغداد به نام اردوگاه ناما و در نزدیکی فرودگاه موصل و در پایگاهی در نزدیکی القیم در مرز سوریه نیز، حتی پس از افشای ماجرای زندان ابوغریب به صورت امری روزمره در جریان است.
ژنرال "آنتونیو تاگوبا " مسئول تحقیق در پرونده زندان ابوغریب شکنجه‌های جنون‌آمیز و وحشیانه و هولناک طی ماه‌های اکتبر تا دسامبر سال ۲۰۰۴ ارتش آمریکا را تأیید کرده‌است. در یادداشتی که در سال ۲۰۰۳ به امضای ژنرال سانچز (فرمانده کل نیروهای آمریکایی مستقر در عراق) رسیده بود، مجوز شکنجهٔ زندانیان عراقی در جریان بازجویی با استفاده از روش‌های گوناگون صادر شده‌است. ظاهراً یک ماه پس از صدور این یادداشت، ژنرال سانچز پس از مشورت با مشاوران حقوقی ارتش آن را لغو کرد. اتحادیه حقوق مدنی آمریکا با استناد به قانون آزادی اطلاعات در ایالات متحده آمریکا علی‌رغم مخالفت وزارت دفاع آمریکا به این یادداشت دست یافت.
در نهایت و پس از تحقیقات بسیار، مقامات آمریکایی با اعلام این‌که یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که شاهدی از عملکرد اشتباه ژنرال سانچز و سه تن از دستیاران ارشد او در دست نیست، وی را از اتهامات وارده تبرئه کردند و به جای وی نظامیان رده پایین‌تری (یک سرهنگ و چند سرباز) را مقصر دانستند.
در ۲۰ آوریل ۲۰۰۴ مهاجمین ۴۰ گلوله توپخانه به ابوغریب شلیک کرده و باعث مرگ ۲۴ زندانی و زخمی شدن ۹۲ زندانی دیگر شدند. در سال ۲۰۰۵ به درخواست مقامات عراقی حدود ۱۰۰۰ زندانی توسط نیروهای آمریکایی از این زندان آزاد شدند. در همان سال جرج دابلیو. بوش رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد که زندان ابوغریب تخریب خواهد شد اما این موضوع مورد مخالفت مقامات عراقی قرار گرفت. در ژوئن ۲۰۰۵ جیمز پال قاضی نظامی آمریکایی اعلام کرد که زندان ابوغریب یک صحنهٔ جرم بوده و پیش از تکمیل بررسی‌ها و تحقیقات قضایی و دادرسی در مورد رفتار نظامیان آمریکایی با زندانیان، قابل تخریب نیست. در آوریل ۲۰۰۵ حملات دیگری به ابوغریب صورت گرفت و تعدادی از زندانیان و نیروهای نظامی کشته و زخمی شدند. مسؤولیت این حملات را القاعده عراق بر عهده گرفت.
سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴

در سال ۲۰۰۶ نیروهای آمریکایی ابوغریب را ترک کرده و ۴۵۰۰ زندانی باقیمانده را به زندان‌های دیگر فرستادند. زندان ابوغریب طبق توافقات به نیروی زمینی عراق تحویل داده شد و این مجموعه با تصمیم مقامات عراقی در سال ۲۰۰۹ به عنوان زندان مرکزی بغداد مجدداً آغاز به کار کرد. در ژوئیه ۲۰۱۳ فراری دسته جمعی از ابوغریب رخ داد و دست کم ۵۰۰ زندانی (عموماً از اعضای سرشناس القاعده و محکومین به اعدام) از ابوغریب فرار کردند.
تعطیلی زندان

در ۱۵ آوریل ۲۰۱۴ با تصمیم وزارت دادگستری عراق و به دلیل نگرانی از تسلط داعش بر این زندان، ۲۴۰۰ زندانی موجود به سایر زندان‌های فوق امنیتی عراق فرستاده شده و زندان برای مدتی نامعلوم تعطیل شد.
۱۱:۰۱ بعد از ظهر، ۴ نوامبر ۲۰۰۳. زندانی با کیسه ای روی سر، ایستاده روی جعبه با سیم‌های متصل. عکس‌های ایوان فردریک از زندانی با نام مستعار گیلیگان که بعداً با نام اصلی عبده حسین سعد فالح شناخته شد که روی جعبه ایستاده و سیم‌هایی به دست چپ و راستش وصل شده‌ است.
کدروفی، اوبلاست تومسک

شهر کدروفی، اوبلاست تومسک (به روسی: Кедровый) در کشور روسیه و در اوبلاست تومسک واقع شده‌است.
جان بی. گودیناف

| جان بی>  گودیناف | جان بی>  گودیناف |
| --- | --- |
گودیناف در دسامبر ۲۰۱۹: گودیناف در دسامبر ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: جان بنیستر گودیناف
زادهٔ: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ ینا، تورینگن، آلمان
درگذشت: ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳ (۱۰۰ سال) آستین، تگزاس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل:  دانشگاه ییل  دانشگاه شیکاگو 
شناخته‌شده برای: باتری لیتیم-یون،
جوایز: جایزه ژاپن (۲۰۰۱) جایزه انریکو فرمی (۲۰۰۹) نشان ملی علوم (۲۰۱۱) جایزه چارلز استارک دراپر (۲۰۱۴) جایزه نوبل شیمی (۲۰۱۹)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار:  مؤسسه فناوری ماساچوست  دانشگاه آکسفورد  دانشگاه تگزاس در آستین 
استاد راهنما: کلارنس زنر
دانشجویان برجسته: ویلیام دیوید (postdoc)
 :  
جان بی. گودیناف (انگلیسی: John B. Goodenough؛ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۲ – ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳) دانشمند در زمینه فیزیک حالت جامد اهل ایالات متحده آمریکا بود. او استاد مهندسی مکانیک و علم مواد در دانشگاه تگزاس در آستین بود. گودیناف در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳ درگذشت.
آزمایشگاه لینکلن ام‌آی‌تی

پس از تحصیلات، گودیناف به مدت ۲۴ سال دانشمند و رهبر تیم علمی آزمایشگاه لینکلن ام.آی. تی بود. در این مدت او بخشی از تیمی بود که مسئول توسعه حافظه دسترسی تصادفی بودند.
جوایز و افتخارات

در سال ۲۰۱۴، او جایزه چارلز استارک دراپر را برای کمک به توسعه باتری یون‌لیتیم دریافت کرد. وی همچنین برندهٔ جوایز دیگری همچون جایزه نوبل، جوایز همکار انجمن سلطنتی و نشان ملی علوم شده‌است.
گودیناف جوایزی همچون نشان ملی علوم، مدال کوپلی، جایزه فرمی، جایزه دراپر و جایزه ژاپن را تصاحب کرد. علاوه بر این جایزه جان بی گودیناف دررشته علوم مواد به نام وی نامگذاری شد. گودیناف در سن ۹۷ سالگی به همراه دو شیمی‌دان دیگر به جهت توسعهٔ باتری یون‌لیتیم، موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۱۹ گردید وی به عنوان پیرترین برنده جایزه نوبل تاریخ شناخته شده‌است.
درگذشت

براساس اعلامیه دانشگاه ایالتی تگزاس در آستین، جان گودیناف یکشنبه ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳ در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.
تیم ملی فوتبال مالت

تیم ملی فوتبال مالت یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور مالت به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال مالت فعالیت می‌کند.
تاریخچه

تیم مالت اولین بازی ملّی خود را در تاریخ ۲۴ مارس ۱۹۵۷ مقابل تیم اتریش در ورزشگاه امپراتور انجام داد که نتیجه را ۲–۳ واگذار کرد. فدراسیون فوتبال مالت در تاریخ ۱۹۵۹ به فیفا و یک سال بعد به یوفا پیوست.
تولید البسه

| ارائه دهنده البسه | سال |
| --- | --- |
 آدیداس: ۱۹۷۸–۱۹۸۸
 آمبرو: ۱۹۸۸–۱۹۹۰
 لوتو اسپورت: ۱۹۹۰–۱۹۹۹
 کرونوس: ۱۹۹۹–۲۰۰۱
 اره‌آ: ۲۰۰۱–۲۰۰۵
 دیادورا: ۲۰۰۵–۲۰۰۹
 گیووا: ۲۰۰۹–۲۰۲۲
 اره‌آ: ۲۰۲۲–
کاپویت

| کاپویت Կապույտ | کاپویت Կապույտ |
| --- | --- |
کشور:  ارمنستان
استان: وایوتس‌جور
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
کاپویت (به ارمنی: Կապույտ) یک روستا در ارمنستان است که در استان وایوتس‌جور واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال یغگنادزور، مرکز استان وایوتس‌جور واقع شده است.
خصوصیات

کاپویت  نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
کاپوت (خوی)

| کاپوت | کاپوت |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۸°۵۰′۵۰″ شمالی ۴۴°۲۷′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۴۷۲۲°شمالی ۴۴٫۴۵۸۸۹°شرقی﻿ / 38.84722; 44.45889: مختصات: ۳۸°۵۰′۵۰″ شمالی ۴۴°۲۷′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۸۴۷۲۲°شمالی ۴۴٫۴۵۸۸۹°شرقی﻿ / 38.84722; 44.45889
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: خوی
بخش: بخش صفاییه
دهستان: سکمن‌آباد
جمعیت: ۷۶۴ نفر (سرشماری ۹۵)
کاپوت، روستایی است از توابع بخش صفاییه و در شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران
تیم مینی فوتبال روستای کاپوت در جام  پرچم مینی فوتبال استان آذربایجان غربی که در سال ۱۴۰۱ برگزار شد، با هنرنمایی بازیکنان فوقالعاده روستای کاپوت که یکی از بهترین آنها فرهاد‌یوسف‌پور بود، در بازی فینال در مصاف با صوفی شوط که نتیجه ۷ بر ۵ به نفع روستای کاپوت تمام شد،به مقام قهرمانی رسید. .
جمعیت

این روستا در دهستان سکمن‌آباد قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۵۸ نفر (۱۲۷ خانوار)
بوده‌است.
کارل جنکینسون

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 کارل جنکینسون در حال گرم کردن برای وستهام یونایتد در سال ۲۰۱۴:  کارل جنکینسون در حال گرم کردن برای وستهام یونایتد در سال ۲۰۱۴
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  کارل دنیل جنکینسون
زادروز:  ۸ فوریهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  هارلو، انگلستان
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مدافع راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ناتینگهام فارست
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۰:  چارلتون اتلتیک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  چارلتون اتلتیک |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  ← ولینگ یونایتد (قرضی) |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  ← ایست‌بورن بورو (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۹ |  آرسنال |  ۴۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← وستهام یونایتد (قرضی) |  ۳۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← وستهام یونایتد (قرضی) |  ۲۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← بیرمنگام سیتی (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  ناتینگهام فارست |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸ |  زیر ۱۷ سال انگلستان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  زیر ۱۷ سال فنلاند |  ۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۱ |  زیر ۲۱ سال فنلاند |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  زیر ۲۱ سال انگلستان |  ۱۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۲ |  انگلستان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰:۳۳, ۲۲ آوریل ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۱۲, ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰:۳۳, ۲۲ آوریل ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۱۲, ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۷ (UTC)
کارل دنیل جنکینسون (انگلیسی: Carl Daniel Jenkinson؛ زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است.
زندگی حرفه‌ای

او بازی حرفه‌ای خود را با باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک قبل از پیوستن به آرسنال در ۲۰۱۱ شروع کرد.