stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آک-چین (روستا)

CDP
| Ak-Chin Village, Arizona | Ak-Chin Village, Arizona |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Ak-Chin Village, Arizona: Location of Ak-Chin Village, Arizona
مختصات: ۳۳°۱′۴۸″ شمالی ۱۱۲°۳′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۰۳۰۰۰°شمالی ۱۱۲٫۰۶۲۲۲°غربی﻿ / 33.03000; -112.06222: مختصات: ۳۳°۱′۴۸″ شمالی ۱۱۲°۳′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۰۳۰۰۰°شمالی ۱۱۲٫۰۶۲۲۲°غربی﻿ / 33.03000; -112.06222
ایالات آمریکا: آریزونا
County: Pinal
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۵ مایل مربع (۲۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۰٫۵ مایل مربع (۲۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۰۴ فوت (۳۶۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۶۹
 • تراکم: ۶۳٫۸/مایل مربع (۲۴٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 04-01090
GNIS feature ID: 1866978
روستا اک-چین، اریزونا (به انگلیسی: Ak-Chin Village, Arizona) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است.
خصوصیات

روستا اک-چین ۲۷٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۶۶۹ نفر جمعیت دارد و ۳۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پورتو گوزمان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| Puerto Guzmán | Puerto Guzmán |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
Location of the municipality and town of Puerto Guzmán in the Putumayo Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Puerto Guzmán in the Putumayo Department of Colombia.
بخش: پوتومایو
حکومت: حکومت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
پورتو گوزمان (به اسپانیایی: Puerto Guzmán) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش پوتومایو واقع شده‌است.
اسماعیل سیاه

| اسماعیل سیاه | اسماعیل سیاه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۳۶ هرات-افغانستان
درگذشت: ۴ عقرب/آبان ۱۳۲۴ ولسوالی کرخ ولایت هرات
مدفن: جنب شمالی زیارتگاه حضرت صاحب کرخ
ملیت: افغانستانی
پیشه: شاعر و سیاستمدار
سال‌های فعالیت: ۱۲۴۴ تا ۱۳۲۴
سازمان: ادبستان دری
آثار: سگ و شغال، ویوان شاعر آزادی
سبک: طنز
منصب: والی ولایت غور در آوان جوانی
دوره: ۱۲۳۶ تا ۱۳۲۴
فرزندان: عبدالله، عبدالخالق
والدین: خوندزاده ملا عبدالاحد
اسماعیل سیاه معروف به اسماعیل گوزُک  یا سیاه سپید اندرون شخصیت بذله گو، سیاستمدار، مبارز و یکی از شاعران معاصر افغانستان، اهل هرات و از فرهنگیان، درباریان، شخصیت‌های با نفوذ فرهنگی و سیاسی زمان خویش بود که شعرها، شوخی‌ها و مزاح‌های متعددی از او بیادگار مانده‌است.
بارزترین یادگارهای اسماعیل سیاه، شوخی‌ها و مزاح‌های متعدد او و شکست ناپذیری اش در مزاح و شوخی است که همینک پس از گذشت نزدیک به یک سده هنوز زبان‌زد مردم افغانستان است.
حاجی اسماعیل سیاه بیش از همه در میان مردم هرات معروف است.
او را در زمان زندگی‌اش بیشتر بنام گوزُک می‌شناختند.
زندگی‌نامه

حاجی محمد اسماعیل سیاه، فرزند آخوندزاده ملا عبدالاحد معروف به گوزُک زادهٔ ۱۲۳۶ خورشیدی روستای توتک شهرستان / ولسوالی کرخ ولایت هرات و درگذشته ۴ عقرب ۱۳۲۴ شاعر، بذله گو و شخصیت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی بود که چند اثر فرهنگی از او بجای مانده‌است.
اما بیش از همه بذله گویی‌ها و شوخی‌های متعدد اسماعیل سیاه زبانزد مردم افغانستان است.
اسماعیل سیاه در حساس‌ترین شرایط سیاسی افغانستان زندگی کرد و تولدش همزمان بود با پادشاهی امیر حبیب‌الله خان، در دوره حیات او ۸ امیر بر تخت سلطنت در افغانستان تکیه زدند او در زمان پادشاهی محمد ظاهر شاه درگذشت.
او در آوان جوانی حاکم و والی غورات (غور کنونی) بود.
القاب حاجی

حاجی اسماعیل را با چندین لقب می‌شناسند القاب سیاه، گوزُک به فارسی ایران (گوزو) و سیاه سپید اندرون، حداقل همواره یکی از آن‌ها در پسوند نام حاجی اسماعیل دیده می‌شود یعنی اسماعیل بدون سیاه یا گوزُک در اذهان مردم نا آشناست و او با چنین هویتی از ذهن مردم رسوب کرده‌است.
آثار

از حاجی اسماعیل سیاه دو اثر بجای مانده‌است، اثر اولی بنام دیوان شاعر با کوشش عبدالرحیم خان نایب سالار بچاپ رسید که پس مدت کوتاهی توسط ایادی حکومت وقت جمع‌آوری گردید و این اثر به صورت کل از همان تاریخ نایاب گردید.
گرگ و شغال نام اثر دیگر اسماعیل گوزُک است این اثر مثنوی است و حدود ۶۲۷ بیت دارد. این مثنوی‌ها در واقع به انتقاد از نظام امانی (حاکمیت امان‌الله خان) پرداخته‌است.
مجموعه آثار شاعر نشاندهنده رسالت اجتماعی حاجی است. ستیز گسترده، مبارزه با با استعمار، استبداد، غارت، دین نمایی، تحجر، تزویر، بی‌حجابی، فحشا، خرافات، قانون‌شکنی و بی امنی مهم‌ترین شاخصه‌های تفکر حاجی اسماعیل سیاه است.
مشروطه خواهان زمان زندگی اش او را واجب القتل خواندند.
بذله گویی

بدون شک شخصیت شوخ و بذله گویی مانند اسماعیل سیاه در دوران معاصر در افغانستان نظیر ندارد، بذله گویی‌ها، شوخی‌ها و مزاح‌های او بی شباهت به شخصیت‌های افسانوی مانند ملا نصرالدین نیست.
بعد از جوانی، سیاه سپید اندرون به یک شخصیت محبوب بذله گو در میان حاکمان دولتی و مردم مبدل شد.
از عمده‌ترین شاخصه‌های دیگر حاجی حاضرجوابی او در شوخی وها و مزاح‌ها بود.
تا آنجاییکه حاکمان و والیان او همواره را به دربار فرا می‌خواندند، با او شوخی می‌کردند، تلاش می‌کردند او را شکست دهند، اما حاجی شخصی نبود که به راحتی در بذله گویی شکست بخورد، هرچند در مواردی حاجی حتی از یک کودک نیز شکست خورده‌است؛ که دو نمونه پیروزی و شکست او در کتاب سیاه سپید اندورن نوشته عبدالغفور آرزو چنین آمده‌است.
پکوره یک غذای معروف هراتی است، روزی حاکم شهر کابل به هرات می‌آید و همراه با اسماعیل سیاه برای خوردن پکوره به بازار می‌رود.
والی در حال خوردن پکوره‌است و اسماعیل سیاه در حال خوردن یا چوریدن استخوان، والی که در حال پکوره خوردن است با استفاده از فرصت خطاب به اسماعیل سیاه می‌گوید: شما هراتیها که این همه استخوان می‌خورید پس سگ‌های شما چی می‌خورند؟، حاجی بلافاصله جواب می‌دهد «پکوره»
در مواقعی نیز حاجی تلاش کرده تا کس یا کسانی را بخنداند و همزمان به شوخی شکست دهد، اما بر عکس آن اتفاق افتاده‌است.
به‌طور مثال روزی کودکی در حال جمع‌آوری قشاد (سرگین حیواناتی مانند خر و گاه) بود. حاجی از کنارش رد شد و به شوخی رو به کودک کرد و گفت: اگر من هم سرگین کنم جمع می‌کنی؟ کودک گفت نه: حاجی پرسید چرا؟ کودک گفت: مادرم مرا توصیه کرده‌است که سرگین خر پیر را جمع‌آوری نکنی.
ترکلر

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Türkler | Türkler |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آنتالیا
District: آلانیا
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۷٬۲۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: YerelNet
تورکلر، آلانیا (به لاتین: Türkler, Alanya) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آنتالیا واقع شده‌است.
خصوصیات

تورکلر ۷٬۲۴۰ نفر جمعیت دارد.
الونا، سیپراس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= قبرس
| Alona Άλωνα | Alona Άλωνα |
| --- | --- |
AlonaLocation in Cyprus: AlonaLocation in Cyprus
مختصات: ۳۴°۵۵′۵۸″ شمالی ۳۳°۲′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۳۲۷۸°شمالی ۳۳٫۰۴۰۰۰°شرقی﻿ / 34.93278; 33.04000: مختصات: ۳۴°۵۵′۵۸″ شمالی ۳۳°۲′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۳۲۷۸°شمالی ۳۳٫۰۴۰۰۰°شرقی﻿ / 34.93278; 33.04000
District: ناحیه نیکوزیا
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۲۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
الونا، سیپراس (به لاتین: Alona, Cyprus) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات

الونا ۱۲۸ نفر جمعیت دارد.
اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ مراکش

| اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ مراکش | اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ مراکش |
| --- | --- |
بخشی از بهار عربی: بخشی از بهار عربی
تجمع هزاران تظاهرکننده در ۱۵ مه ۲۰۱۱ در کازابلانکا: تجمع هزاران تظاهرکننده در ۱۵ مه ۲۰۱۱ در کازابلانکا
تاریخ: ۲۰ فوریه ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-02-۲۰) – ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-09-۲۳) (۱ سال، ۷ ماه و ۳ روز)
موقعیت: مراکش
علت(ها):  وحشی‌گری پلیس  تقلب انتخاباتی  سانسور سیاسی  فساد گسترده  نرخ بیکاری بالا  هزینه‌های آب و برق  نبود حداقل دستمزد 
اهداف: اصلاحات قانون اساسی
روش‌ها:  تظاهرات  نافرمانی مدنی  بایکوت  کنشگری اینترنتی  شورش 
امتیازهای داده‌شده:  انتصاب کمیسیون قانون اساسی برای نوشتن پیش‌نویس قانون اساسی جدید توسط پادشاه، محمد ششم مراکش  دادن اختیار به نخست‌وزیر برای تعیین اعضای کابینه در عمل و باقی ماندن پادشاه به عنوان رئیس قوه قضائیه و نیروهای امنیتی  برگزاری همه‌پرسی قانون اساسی در ۱ ژوئیه ۲۰۱۱ و تصویب قانون اساسی جدید با ۹۸٫۵ درصد آرا  برگزاری انتخابات پارلمانی در ۲۵ نوامبر 
تلفات: تلفات
مرگ(ها): ۶
زخمیان: ۱۲۸
اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ مراکش، مجموعه‌ای از تظاهرات در سراسر مراکش بود که از ۲۰ فوریه ۲۰۱۱ تا پاییز ۲۰۱۲ رخ داد و بخشی از اعتراضات بزرگتر بهار عربی بود. این اعتراضات، توسط جنبش ۲۰ فوریه، سازماندهی شد.
برای مطالعهٔ بیشتر

لارنس، ای. (۲۰۱۷). " سرکوب و کنشگری در میان نخستین محرکان بهار عربی: شواهدی از جنبش ۲۰ فوریه مراکش " مجله بریتانیایی علوم سیاسی، ۴۷ (۳)، ۶۹۹–۷۱۸.
اشغال شبه‌جزیره سینا توسط اسرائیل
پیش‌زمینه > بحران سوئز (۱۹۵۶)

نیروهای اسرائیل برای نخستین بار شبه‌جزیره سینای مصر را در جریان بحران سوئز در اکتبر تا نوامبر ۱۹۵۶ تصرف کردند. تحت فشار شدید بین‌المللی، نیروهای اسرائیلی در مارس ۱۹۵۷ عقب‌نشینی کردند، اما پیش از خروج، نقشه‌برداری گسترده‌ای از منطقه انجام دادند و مخفیگاه‌های تأمین تدارکات برای جنگ بعدی ایجاد کردند. به عنوان بخشی از شرایط عقب‌نشینی اسرائیل، شبه‌جزیره سینا غیرنظامی شد و نیروی پاسدار صلح یوان‌ای‌اف برای نظارت بر مرز میان اسرائیل و مصر در آنجا مستقر شد.
پیش‌زمینه > جنگ شش‌روزه تا عقب‌نشینی اسرائیل (۱۹۶۷–۱۹۸۲)

در مه ۱۹۶۷، رئیس‌جمهور مصر، جمال عبدالناصر، دستور خروج نیروهای سازمان ملل را صادر کرد و نیروهای مصری را به این منطقه اعزام کرد. اسرائیل که وقوع جنگ را قریب‌الوقوع می‌دانست، در نهایت یک حمله پیشگیرانه علیه مصر انجام داد که به آغاز جنگ شش‌روزه انجامید. ظرف سه روز، اسرائیل بیشتر شبه‌جزیره سینا را اشغال کرد.
پس از تصرف و اشغال سینا توسط اسرائیل، مصر جنگ فرسایشی (۱۹۷۰–۱۹۶۷) را با هدف وادار کردن اسرائیل به عقب‌نشینی از شبه‌جزیره سینا آغاز کرد. این جنگ شامل درگیری‌های گسترده‌ای در منطقه کانال سوئز بود که از نبردهای محدود تا درگیری‌های وسیع متغیر بود. گلوله‌باران اسرائیل علیه شهرهای پورت‌سعید، اسماعیلیه و سوئز در ساحل غربی کانال، تلفات غیرنظامی بسیاری به همراه داشت (از جمله ویرانی تقریباً کامل شهر سوئز) و باعث آوارگی ۷۰۰٬۰۰۰ نفر از مردم مصر شد. در نهایت، این جنگ در سال ۱۹۷۰ بدون تغییری در خط مقدم به پایان رسید.
در ۶ اکتبر ۱۹۷۳، مصر «عملیات بدر» را برای بازپس‌گیری شبه‌جزیره سینا آغاز کرد، در حالی که سوریه همزمان عملیاتی برای بازپس‌گیری بلندی‌های جولان اجرا کرد و این آغاز جنگ یوم کیپور (که در مصر و بیشتر کشورهای اروپایی به عنوان «جنگ اکتبر» شناخته می‌شود) بود. کانال سوئز در سال ۱۹۷۵ بازگشایی شد و انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، نخستین کاروان را سوار بر یک ناوشکن مصری از کانال عبور داد. در سال ۱۹۷۹، مصر و اسرائیل یک معاهده صلح امضا کردند که بر اساس آن اسرائیل موافقت کرد که از کل شبه‌جزیره سینا عقب‌نشینی کند. اسرائیل در چندین مرحله از این منطقه خارج شد و روند خروج در ۲۶ آوریل ۱۹۸۲ به پایان رسید.
شهرک‌های اسرائیلی

شهرک‌های اسرائیلی در شبه‌جزیره سینا به دو منطقه تقسیم شده بودند: یکی در امتداد سواحل دریای مدیترانه و دیگری در امتداد خلیج عقبه. اسرائیل برنامه‌هایی برای توسعه شهرک یامیت به شهری با جمعیت حداکثر ۲۰۰٬۰۰۰ نفر داشت. جمعیت واقعی یامیت هرگز از ۳٬۰۰۰ نفر فراتر نرفت.
شهرک‌های منطقه یامیت پیش از عقب‌نشینی توسط اسرائیل تخریب شدند، اما شهرک‌های واقع در امتداد خلیج عقبه شامل عوفیرا (شرم‌الشیخ)، دی زهاو (دهب) و نویوت (نویبع) دست‌نخورده باقی ماندند و پس از عقب‌نشینی اسرائیل، مصر این مناطق را بیشتر توسعه داد.
↑  "Upon completion of the interim withdrawal provided for in Annex I, the parties will establish normal and friendly relations, in accordance with Article III (3)." Frank Thompson (1978). Jimmy Carter. US Government Printing Office. p. 496. ISBN 0-16-058935-5.
↑  Spencer, Tucker. Encyclopedia of the Arab-Israeli Conflict. p. 175.
↑  "War of Attrition". Encyclopædia Britannica.
↑  Shipler, David K. (1982-04-26). "Israeli Completes Pullout, Leaving Sinai to Egypt". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2019-06-04.
↑  Middle East Research and Information Project (MERIP) (1977) MERIP Reports 60, p. 20
↑  The Arab–Israeli Dilemma (Contemporary Issues in the Middle East), Syracuse University Press; 3rd edition (August, 1985 شابک ‎۰−۸۱۵۶−۲۳۴۰−۲
↑  Kintera.org—The Giving Communities بایگانی‌شده  در ۲۰۰۶-۰۳-۰۱ توسط Wayback Machine. Theisraelproject.org. Retrieved on 2012-01-15.
نیروهای اسرائیلی در حال تخلیه اجباری شهرک یامیت، آوریل ۱۹۸۲
اکسیر

اکسیر، در لغت به معنای اصلاح کننده یا مصلح است. در اصطلاح، به ماده یا ترکیبی جادویی گفته می شود که خواص شفابخش، جاودانگی، یا قدرت دارد.

اکسیر در فرهنگ های مختلف جهان، از جمله مصر باستان، یونان باستان، و چین باستان، جایگاه ویژه ای داشته است. دانشمندان و جادوگران این فرهنگ ها، سال ها به دنبال یافتن فرمول ساخت اکسیر بوده اند.
اکسیر (واژه‌ای عربی؛ از یونانی ξήριον xērion «پودر خشک کردن زخم‌ها» از ξηρός xēros «خشک») مایعی زلال و شیرین-مزه است که برای مقاصد طبی استفاده می شود، که باید به صورت خوراکی مصرف شود و به منظور علاج مریضی کسی است.
اکسیرهای دارویی به گونه ای فرموله می شوند که بیمار دوز معمول بزرگسالان دارو را در اندازه مناسب اکسیر دریافت کند. برای اکثر اکسیرها، یک یا دو قاشق چایخوری (5 یا 10 میلی لیتر) دوز معمول دارو را برای بزرگسالان فراهم می کند. یکی از مزایای اکسیرها نسبت به داروهای همتای خود در اشکال دوز جامد، انعطاف پذیری و سهولت تجویز دوز برای بیمارانی است که در بلع اشکال جامد مشکل دارند.
فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه

| فیلیپ چهارم | فیلیپ چهارم |
| --- | --- |
مینیاتور فیلیپ از سال ۱۳۱۵: مینیاتور فیلیپ از سال ۱۳۱۵
پادشاه فرانسه (بیشتر …): پادشاه فرانسه (بیشتر …)
سلطنت: ۵ اکتبر ۱۲۸۵ – ۲۹ نوامبر ۱۳۱۴
تاج‌گذاری: ۶ ژانویه ۱۲۸۶، کلیسای جامع رنس
پیشین: فیلیپ سوم
جانشین: لوئی دهم
پادشاه ناوار (یوره اوکساریس): پادشاه ناوار (یوره اوکساریس)
سلطنت: ۱۶ اوت ۱۲۸۴ – ۴ آوریل ۱۳۰۵
پیشین: خوآنای یکم، ملکه ناوار
جانشین: لوئی یکم
حکمران مشترک: خوآنای یکم
زاده: ۸ آوریل یا ۸ ژوئن ۱۲۶۸ کاخ فونتن‌بلو، پادشاهی فرانسه
درگذشته: ۲۹ نوامبر ۱۳۱۴ (۴۶ سال) کاخ فونتن‌بلو، پادشاهی فرانسه
آرامگاه: ۳ دسامبر ۱۳۱۴ کلیسای سن-دنی
شهبانو: خوآنای یکم، ملکه ناوار (ا. ۱۲۸۴–۱۳۰۵)
فرزند(ان):  لوئی دهم، پادشاه فرانسه  فیلیپ پنجم، پادشاه فرانسه  شارل چهارم، پادشاه فرانسه  ایزابلای فرانسه، ملکه انگلستان 
دودمان: کاپتی‌ها
پدر: فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه
مادر: ایزابلای آراگون
فیلیپ چهارم یا فیلیپ زیبا (به فرانسوی: Philippe IV le Bel) (۱۲۶۸ میلادی – ۲۹ نوامبر ۱۳۱۴ میلادی) پادشاه فرانسه از سال ۱۲۸۵ میلادی تا هنگام مرگش بود. وی همچنین پس از ازدواج با خوآنای یکم، ملکه ناوار توانست از سال ۱۲۸۴ تا ۱۳۰۵ میلادی با عنوان فیلیپ یکم به پادشاهی ناوار نیز برسد. او به دلیل زیبایی و خوش‌رویی با عنوان زیبا و به دلیل اقتداری که داشت با عنوان و لقب پادشاه آهنین شناخته می‌شود.
خاندان

وی از خاندان کاپتی‌ها و پسر فیلیپ سوم از همسرش ایزابلای آراگون بود.
رابطه با کلیسا

پس از آن که فیلیپ چهارم بدون مشورت با پاپ، بر عواید کلیسا مالیات بست، بونیفاس هشتم که مدعی حاکمیت عمومی پاپ به عنوان جانشین مسیح بود، در پاسخ سال ۱۲۹۶ میلادی با صدور فرمانی تحت عنوان «کلریکوس لایکوس» روحانیون را از پرداخت هرگونه مالیات به هر شکلی به هر حاکم سکولار منع نمود. در تلافی، فیلیپ نیز خروج سکه از فرانسه را ممنوع کرد تا پاپ از عواید فرانسه محروم شود.[نیازمند منبع] بونیفاس سال ۱۳۰۲ میلادی با صدور فرمان پاپی دیگری تحت عنوان «اونام سنکتام»، «رستگاری هر انسان» را صرفاً منوط به «پایبندی به پاپ رم» دانست. در مواجهه با مقاومت عوامل کلیسا، فیلیپ یک اسقف را به خیانت متهم و زندانی کرد تا دیگران را بترساند. با این حال همچنان در مقابل او پایداری می‌شد. فیلیپ تصمیم گرفت از احساسات ضد روحانیت در میان مردم استفاده کند و نمایندگان طبقات اجتماعی را برای یک دیدار گرد آورد تا سیاست‌های کلیسایی او و جمع‌آوری مالیات را تأیید نمایند. این اقدام نخستین گام در سِیر فرانسه به سمت دولت مشروطه تلقی می‌شود. فیلیپ چهارم خواهان تشکیل شورایی جهت محاکمه بونیفاس هشتم به اتهام «بدعت‌گذاری، کفرگویی، قتل، لواط، جادوگری و عدم پایبندی به روزه» شد. اقدام پاپ به تکفیر فیلیپ، موجب ترغیب پادشاه فرانسه به توسل به زور علیه پاپ گردید. بدین ترتیب رو ۷ سپتامبر سال ۱۳۰۳ میلادی عوامل فیلیپ به کمک نیروهای ایتالیایی ضد پاپ، بونیفاس را در نزدیکی رم دستگیر کردند تا او را وادار به لغو حکم تکفیر و حضور در شورای مذکور نمایند. با این وجود، در پی تشنج به پا شده، بونیفاس سه روز بعد توسط مردم محلی آزاد شد اما در عرض یک ماه در اثر شوک وارد آمده درگذشت. پس از مرگ بونیفاس، تحت نفوذ فیلیپ، فردی فرانسوی با عنوان کلمنت پنجم جانشین او شد.
سرکوب شوالیه‌های معبد

فیلیپ به دلیل نیاز به پول برای جنگ با کنت‌نشین فلاندر و انگلیسی‌ها، چشم طمع به دارایی‌های شوالیه‌های معبد دوخت و استاد اعظم، ژاک دو موله از شوالیه‌های معبد را دستگیر کرد و پاپ را در فشار گذاشت تا آنها را سرکوب کند.[نیازمند منبع]
اخراج یهودیان

فیلیپ سال ۱۳۰۶ میلادی دستور به بازداشت تمامی یهودیان در فرانسه داد. پس از بین بردن حساب بدهی‌ها به آن‌ها و مصادره اموالشان، یهودیان را از پادشاهی خود اخراج کرد. او با بهره‌گیری از فضای بدبینی حاکم بر اروپا نسبت به یهودیان، با این کار محبوبیت بیشتری برای خود رقم زد.
نبرد مهمیزهای زرین در نزدیکی کورتره که سپاهی در برگیرنده دوهزار و پانصد شهسوار و شوالیه و چهار هزار سرباز پیاده که برای سرکوبی شورش فلاندر گسیل شده بود به شکست انجامید و پادشاه را بسیار شرمنده کرد. این سرشکستگی سپاهی که در جنگ‌های صلیبی شرکت داشت می‌توانست به کافر خواندن شاه بینجامد، ولی فیلیپ از نفوذش بر پاپ کلمنت پنجم در این مورد سود برد. چندی پس از آن هم شوالیه‌ها را بازداشت و دچار دادگاه‌های مذهبی کرد. سرنوشت دارایی‌ها و اندوخته‌های شهسوارانی که در جنگ‌های صلیبی پیکار کردند نیز در هاله‌ای از ابهام است، گویا دسته‌ای از اینان در روزگار فیلیپ که تمایل داشت دارایی‌هایشان رابه دست بیاورد از دست وی گریخته و خود را به پادشاهی اسکاتلند رسانده‌اند. واپسین شهسوار نامی جنگ‌های صلیبی ژاک دوموله نام داشت که وی را در پاریس به چوبی بسته و به آتش کشیدند. تاریخ‌نگاران گفته‌اند که او در میان گدازه‌های آتش، پاپ و فیلیپ چهارم را نفرین کرده و آنها را تا یک سال دیگر به پیش خداوند فراخوانده بود. گویا یک سال پس از آن نیز فیلیپ و پاپ کلمنت پنجم مردند. فیلیپ چهارم در هنگام شکار دچار حادثه شد و درگذشت. وی را در کلیسای سن-دنی به خاک سپردند. پس از وی لوئی دهم به پادشاهی رسید.
یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور

غزلی با مطلع «یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور»، غزل شمارهٔ ۲۵۵ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
مفهوم و درون‌مایه

این شعر مضمون امید به زندگی را دارد، حافظ در اینجا به ما امید میدهد تا در مواقع غم،اندوه و ناامیدی به خدای متعال توکل کرده تا این سختی ها به پایان برسد.
وزن

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن
در اجراها

عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ شمارهٔ ۷۸ از مجموعهٔ گل‌های تازه این غزل را در آوازِ دشتی اجرا کرده‌است. 
شهیدی همین‌طور بار دیگر در برنامهٔ شمارهٔ ۴۲۶ از مجموعهٔ گل‌های رنگارنگ این غزل را به همراه الهه در آوازِ دشتی اجرا کرده‌است.
کادوقلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سودان
| کادوقلی کادقلی | کادوقلی کادقلی |
| --- | --- |
شهر: شهر
Kaduqli: Kaduqli
کادوقلیموقعیت در نقشه سودان: کادوقلیموقعیت در نقشه سودان
مختصات: ۱۱°۱′ شمالی ۲۹°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۰۱۷°شمالی ۲۹٫۷۱۷°شرقی﻿ / 11.017; 29.717: مختصات: ۱۱°۱′ شمالی ۲۹°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۰۱۷°شمالی ۲۹٫۷۱۷°شرقی﻿ / 11.017; 29.717
استان: کردفان جنوبی
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ۹۲۶۷۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (EAT)
پیش‌شماره تلفن: ۲۴۹+
کادوقلی مرکز استان کردفان جنوبی کشور سودان است.
این شهر در کنارهٔ شمالی دشت نیل سفید واقع شده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ برابر با ۹۲٬۶۲۴ نفر بود.
کادوقلی در سدهٔ ۱۹ میلادی تحت فرمانروایی مصر قرار گرفت و احتمالاً به عنوان مرکزی برای اجیر کردن بردگان برای لشکر مصر استفاده می‌شد.
شهر کادوقلی امروزه مرکزی برای بازرگانی صمغ عربی و دام است و صنایع آن عبارت است از بافندگی، صابون‌سازی و چرم‌سازی.
بانکوک پست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روزنامه‌ای که می‌توانید به آن اعتماد کنید: روزنامه‌ای که می‌توانید به آن اعتماد کنید
صفحه رویی بانکوک پست  روز ۱۴ مه ۲۰۱۵: صفحه رویی بانکوک پست  روز ۱۴ مه ۲۰۱۵
نوع: روزنامه روزانه
قطع: روزنامه قطع بزرگ
صاحب(ان) امتیاز: بانکوک پست پی‌سی‌ال
بنیانگذار(ان): الکساندر مک‌دونالد و Prasit Lulitanond
ناشر: Kowit Sanandang
بنیان‌گذاری: ۱ August ۱۹۴۶؛ ۷۸ سال پیش (۱ August ۱۹۴۶-خطا: زمان نامعتبر}})
زبان: انگلیسی
دفتر مرکزی: ساختمان بانکوک پست، 136 Sunthorn Kosa Road, Klong Toey، بانکوک ۱۰۱۱۰
کشور: تایلند
شمارگان: ۱۱۰٬۰۰۰
روزنامه‌های خواهرخوانده: M2F (منسوخ شد) پست تودی (منسوخ شد؛ در سال ۲۰۰۲ به تملک گروه نیشن درآمد)
شاپا: ۱۶۸۶-۴۲۷۱ (چاپی)  ۰۱۲۵-۰۳۳۷ (وب)
شمارهٔ اُسی‌ال‌سی: ۹۸۰۳۳۵۳۶۲
وبگاه: www.bangkokpost.com 
بانکوک پست یک روزنامه انگلیسی-زبان است که در بانکوک، تایلند منتشر می‌شود. این روزنامه در فرمت‌های روزنامه قطع بزرگ و دیجیتال منتشر می‌شود. اولین شماره آن در روز ۱ اوت ۱۹۴۶ فروخته شد. این روزنامه در آن موقع دارای چهار صفحه بود و یک بات قیمت داشت، در آن زمان که یک بات به صورت یک اسکناس کاغذی بود، مقدار قابل توجهی می‌باشد. این قدیمی‌ترین روزنامه تایلند است که هنوز منتشر می‌شود. تیراژ روزانه بانکوک پست ۱۱۰٬۰۰۰ عدد است که ۸۰ درصد آن در بانکوک و مابقی در سراسر کشور توزیع می‌شود. این نشریه، روزنامه رکورد تایلند محسوب می‌شود.
از ماه ژوئیه ۲۰۱۶ تا اواسط مه ۲۰۱۸، سردبیر بانکوک پست اومش پاندی بود. در روز ۱۴ مه ۲۰۱۸، پاندی پس از اینکه از کاهش پوشش خبری انتقادی علیه حزب نظامی حاکم امتناع کرد، «مجبور به کناره‌گیری» از سردبیری شد.
برای مطالعه بیشتر

MacDonald, Alexander (1949). "Bangkok Editor". New York, USA. Macmillan.
آنا کارنینا

برای دیگر کاربردها، آنا کارنینا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد اول رمان آنا کارنینا، مسکو، ۱۸۷۸: جلد اول رمان آنا کارنینا، مسکو، ۱۸۷۸
نویسنده(ها): لئو تولستوی
عنوان اصلی: Анна Каренина
کشور: روسیه
زبان: روسی
تعداد جلد: ۲
گونه(های) ادبی: رئالیسم ادبی
تاریخ نشر: ۱۸۷۸
شابک: شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۸۱۵۵-۶۲-۴
پس از: جنگ و صلح 
پیش از: رستاخیز 
آنا کارِنینا (به روسی: Анна Каренина) تلفظ صحیح نام "آنا کارِنینا" به روسی به این صورت است: [ˈænə kɐˈrʲenʲɪnə]
داستان

آنا کرنینا رمانی پیچیده در هشت قسمت، با بیشتر از دوازده شخصیت اصلی، در بیش از ۸۰۰ صفحه و به‌طور معمول دوجلدی است. محتوای داستان به خیانت، ایمان، خانواده، ازدواج، جامعۀ اشرافی روسیه، آرزو و زندگی روستایی و شهری می‌پردازد. طرح اصلی داستان حول یک رابطۀ خارج از ازدواج بین آنا و افسر خوش قیافهٔ سواره نظام، کنت الکسی کیریلوویچ ورونسکی گسترش می‌یابد که در محافل اجتماعیِ سن پترزبورگ رسوایی به بار می‌آورد و دو جوانِ عاشق به اجبار در جستجوی خوشبختی به ایتالیا می‌گریزند. پس از بازگشت آنها به روسیه، زندگی آن‌ها از هم دورتر می‌شود.
داستان > بخش اول

شاهزاده استپان آرکادیویچ اُبلونسکی (که با نام کوچک «استیوا» در رمان از او نام برده می‌شود)، یکی از اشراف مسکو و کارمندی دولتی است که به همسرش شاهزاده داریا الکساندرونا ("دالی") خیانت کرده است. دالی رابطۀ شوهر خود با معلمۀ فرانسوی بچه‌هایش را می‌فهمد و وضعیت خانواده آشفته و نابسامان می‌شود. استیوا به خواهرش، آنا آرکادیونا کارنینا، وضعیت خانواده را اطلاع می‌دهد و آنا برای آرام کردن اوضاع راهی مسکو می‌شود.
در همین حال، دوست دوران کودکی استیوا، کنستانتین دیمیتریویچ لوین ("کوستیا") با هدف خواستگاری از کوچک‌ترین خواهر دالی، شاهزاده کاترینا الکساندرونا شرباتسکایا ("کیتی") وارد مسکو می شود. کوستیا یک زمیندار اشرافی پرشور و بی قرار اما خجالتی است که برخلاف دوستان مسکویی‌اش، تصمیم می گیرد در املاک بزرگ خود زندگی کند. او متوجه می شود که کنت الکسی کریلوویچ ورونسکی، افسر سواره نظام ارتش نیز خاطرخواه کیتی است.
استیوا برای استقبال از خواهرش به ایستگاه راه‌آهن می‌رود و آنجا با کنت ورونسکی برخورد‌ می‌کند که او هم برای استقبال از مادرش، کنتس ورونسکایا، به ایستگاه آمده‌است. آنا و ورونسکایا در طی سفر، در یک واگن بوده‌اند و باهم صحبت کرده‌اند. وقتی که ورونسکی در کوپه به سراغ مادرش می‌رود، آنا را برای اولین بار می‌بیند، یک کارگر راه آهن به طور تصادفی جلوی قطار می‌افتد و کشته می‌شود. آنا این حادثه را بدشگون تعبیر می‌کند.
در خانه استیوا، آنا صریحا با دالی در مورد رابطه استیوا صحبت می‌کند و او را متقاعد می‌سازد که استیوا با وجود خیانت هنوز او را دوست دارد. دالی تحت تأثیر صحبت های آنا قرار می‌گیرد و تصمیم می گیرد استیوا را ببخشد.
کیتی، خواهر دالی، هجده سال دارد. به عنوان یک دختر دم‌بخت از یک خانواده اشرافی، انتظار می‌رود که مردی هم‌شأن و رتبه‌ی او، از او تقاضای ازدواج کند. ازقضا کنت ورونسکی در محافل سن‌پترزبورگ، به او توجه ویژه‌ای نشان داده است. کیتی به خانه استیوا می‌رود تا با خواهرش و آنا ملاقات کند. کیتی از زیبایی و شخصیت آنا بسیار تحت تأثیر قرار می گیرد و به همان اندازه که شیفته ورونسکی می شود، شیفته او می شود. وقتی کوستیا در خانه ی شاهزاده شرباتسکی از کیتی خواستگاری می کند، کیتی به طرز ناشیانه ای درخواست او را رد می کند، زیرا عاشق ورونسکی است و معتقد است که ورونسکی از او خواستگاری خواهد کرد. مادر کیتی، شاهزاده شرباستکایا، با ازدواج کیتی و کوستیا ناموافق است زیرا معتقد است که ورونسکی همسر بهتری است. (برخلاف پدر کیتی، که طرفدار کوستیا است).
کیتی و ورونسکی در مراسم رقصی حضور دارند که آنا هم در آن حاضر است. کیتی در رقص انتظار دارد که چیزی قطعی از ورونسکی بشنود، اما ورونسکی در عوض آنا را به عنوان شریک رقص انتخاب می‌کند و این کار، کیتی را در شوک و دلشکستگی فرو‌ می‌برد. کیتی متوجه می شود که ورونسکی عاشق آنا شده و علی‌رغم ابراز علاقه‌ی آشکارش، قصد ازدواج با او را ندارد. ورونسکی تعاملات خود با کیتی را صرفاً به عنوان یک سرگرمی در نظر گرفته است و فرض می کند که کیتی هم همین نظر را دارد. آنا که از واکنش عاطفی و فیزیکی خود در رقص با ورونسکی قلبش می‌لرزد، بلافاصله به سن‌پترزبورگ باز می گردد. ورونسکی با همان قطار به سن‌پترزبورگ می‌رود. در یک ملاقات، ورونسکی به عشق خود اعتراف می کند. آنا امتناع می‌ورزد، اما عمیقا تحت تأثیر او قرار می‌گیرد.
کوستیا که از رد درخواستش توسط کیتی بسیار آشفته و ناراحت می‌شود، به املاک خود باز می‌گردد و از ازدواج با کیتی ناامید می‌شود. آنا به نزد همسرش، کنت الکسی الکساندرویچ کارنین، یک مقام ارشد دولتی، و پسرش، سریوژا، در سن‌پترزبورگ باز می‌گردد.