stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روباتیک تطبیق‌پذیر
چالش‌ها و محدودیت‌ها

سیستم‌هایی که شامل همکاری فیزیکی بین انسان‌ها و ربات‌ها هستند، به دلیل عدم قطعیت‌های انسانی، طراحی بهینه آن‌ها دشوار است. انسان‌ها به‌طور مداوم نیروی حرکات خود را تحت تأثیر عواملی همچون احساسات، فرآیندهای زیستی و دیگر عوامل خارجی که برای ربات ناشناخته هستند، تغییر می‌دهند. این موضوع می‌تواند جمع‌آوری داده‌های حسی را برای تطابق موفق در ربات‌ها دشوار کند. همچنین، نیازها، ویژگی‌ها و ترجیحات خاصی که یک بیمار در یک سناریوی پزشکی ممکن است به آن‌ها نیاز داشته باشد، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. سیستم‌های رباتیک قابل انطباق نیاز به زمان بیشتری برای سازگاری با محیط جدیدی که از بیمار به بیمار معرفی می‌شود، دارند.
نیاز به داده‌های قابل اعتماد از فناوری حسگری، چالشی برای سیستم‌های قابل انطباق، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی است. با پیشرفت سریع مدل‌های هوش مصنوعی، نیاز به توسعه فناوری‌های جانبی که قادر به ارائه اطلاعات لازم برای این سیستم‌ها باشند، به‌طور فزاینده‌ای چالش‌برانگیز می‌شود. همچنین، نیاز به محیط‌های پویا برای آموزش الگوریتم‌های هوش مصنوعی، چالش‌آفرین است زیرا نه هر سناریویی که یک ماشین ممکن است در آن قرار بگیرد، در طول فرایند آموزش به آن معرفی خواهد شد.
ربات‌های تجمعی با محدودیت‌هایی نظیر تداخل و برخورد، عدم قطعیت، کمبود تخصص و عدم درک الگوی رفتاری کلونی مواجه هستند. رباتیک بیوهیبرید با چالش‌هایی روبرو است، زیرا سلول‌های زنده حساس هستند؛ حتی اگر به خاطر ویژگی‌های مواد زیستی، قابل انطباق با محیط‌های مختلف باشند.
اعتراضات دانشگاهی ژاپن ۱۹۶۹-۱۹۶۸

اعتراضات دانشگاهی ژاپن ۱۹۶۹–۱۹۶۸ (大学紛争)، اعتراضات دانشجویی در چندین دانشگاه ژاپنی در نهایت باعث بسته شدن پردیس‌های دانشگاهی در سراسر ژاپن شد. اعتراضات بخشی از چرخه اعتراضات جهانی در سال ۱۹۶۸ و چرخه اعتراضی ژاپن در اواخر دهه ۱۹۶۰ بود، از جمله اعتراضات آنپو در سال ۱۹۷۰ و مبارزه علیه ساخت فرودگاه ناریتا. قانون اقدامات موقت در مورد مدیریت دانشگاه اجازه متفرق کردن معترضان را در سال ۱۹۶۹ داد.
در ابتدا، تظاهراتی برای اعتراض به کارآموزی بدون حقوق در دانشکده پزشکی دانشگاه توکیو سازماندهی شد. سازمان‌های دانشجویی چپ جدید با تکیه بر سال‌ها سازمان‌دهی و اعتراض دانشجویی، شروع به اشغال ساختمان‌های اطراف دانشگاه کردند. پردیس اصلی دیگری که اعتراضات در آن آغاز شد دانشگاه نیهون بود. آنها با نارضایتی دانشجویان به دلیل فساد اداری در هیئت مدیره دانشگاه شروع کردند. در ژاپن به دلیل ماهیت سنتی و محافظه کار دانشگاه، اعتراضات کمتر به دلیل ایدئولوژی و بیشتر توسط عمل گرایی انجام می‌شد. این جنبش به سایر دانشگاه‌های ژاپن گسترش یافت و به خشونت در دانشگاه و خیابان‌ها تبدیل شد. در اواخر سال ۱۹۶۸، در اوج جنبش، هزاران دانشجو وارد شلوغ‌ترین ایستگاه راه‌آهن توکیو، ایستگاه شینجوکو شدند و شورش شینجوکو را به وجود آوردند. درگیری‌های درونی جناحی (اوچی -گه با، 内ゲバ) در میان این دانش آموزان بیداد می‌کرد. در ژانویه ۱۹۶۹، پلیس دانشگاه توکیو را محاصره کرد و به اعتراضات در آنجا پایان داد، که منجر به شور مجدد دانشجویان در سایر دانشگاه‌ها شد، جایی که اعتراضات ادامه یافت. با این حال، با کاهش حمایت عمومی از دانشجویان و افزایش تلاش‌های پلیس برای توقف اعتراضات، جنبش کاهش یافت.
تصویب ۱۹۶۹ قانون اقدامات موقت در مورد مدیریت دانشگاه به پلیس مبنای قانونی برای اعمال تدابیر قهرآمیزتر داد، اگرچه گروه‌های منشعب از گروه‌های چپ جدید، مانند ارتش سرخ متحد به خشونت خود ادامه دادند. در دهه ۱۹۷۰. دانشجویان از آثار مارکسیسم نظریه پردازانی مانند کارل مارکس و لئون تروتسکی الهام گرفتند، فیلسوفان اگزیستانسیالیست فرانسوی مانند ژان-پل سارتر و آلبر کامو، و فلسفه بومی شاعر و منتقد ژاپنی تاکاآکی یوشیمونو. تفسیر یوشیموتو از «خودمختاری» (jiritsusei) و «سوژکتیویته» (shutaisei) بر اساس نقد او از تفاسیر لیبرالی مترقی از این عقاید توسط دیگر روشنفکران ژاپنی مانند ماسائو مارویاما بود که او آنها را ریاکار خواند.{ ارادت دانش آموزان به ویژه «شوتایسی» در نهایت منجر به فروپاشی جنبش آنها شد، زیرا آنها به‌طور فزاینده ای بر «خود نفی کردن» («جیکو هیتی») و «انتقاد از خود» («هانسی») تمرکز می‌کردند.
مشکلات دانشگاه به ظهور جنبش جنبش آزادی‌بخش زنان میتسو تاناکا (اومان ریبو) کمک کرد. در حالی که بیشتر اختلافات در دهه ۱۹۷۰ حل و فصل شد و بسیاری از دانشجویان مجدداً در جامعه ژاپن ادغام شدند، ایده‌های اعتراضات وارد حوزه فرهنگی شد و الهام بخش نویسندگانی مانند هاروکی موراکامی و ریو موراکامی شد. مطالبات سیاسی دانشجویان، اصلاحات آموزش و پرورش را در اولویت دولت ژاپن قرار داد که سعی کرد از طریق سازمان‌هایی مانند شورای مرکزی آموزش به آن رسیدگی کند. این اعتراضات موضوع رسانه‌های محبوب مدرن مانند فیلم کوجی واکاماتسو در سال ۲۰۰۷  ارتش سرخ متحد بوده است.
منشا فعالیت دانشجویی

اشغال ژاپن از پایان جنگ جهانی دوم تا ۱۹۵۲ تغییرات مهمی را در سیاست ژاپن ایجاد کرد. مقامات اشغالگر قوانین امنیت عمومی را که قبل از جنگ برای هدف قرار دادن خاص گروه‌های چپ و دستگیری اعضای آنها وضع شده بود، لغو کردند. زندانیان جناح چپی که تحت این قانون در زندان بودند آزاد شدند.
حزب کمونیست ژاپن (JCP) و حزب سوسیالیست ژاپن (JSP) قانونی شدند و در سیاست ژاپن تأثیرگذار شدند. JCP بر افزایش حمایت خود در بین دانشجویان متمرکز شد که منجر به همراهی دانشجویان با فعالیت‌های چپ شد.
رهبران حزب کمونیست ژاپن، کیوئیچی توکودا، سانزو نوساکا و یوشیئو شیگا (از چپ به راست) بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم
انریکو لوتسی

| انریکو لوتسی | انریکو لوتسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۹ تریسته، ایتالیا
درگذشت: ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ (۹۲ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۱ تا ۱۹۸۰
انریکو لوزی در نمایی از فیلم ایتالیایی بهترین آرزوها و پسران! 1951
انریکو لوتسی (ایتالیایی: Enrico Luzi؛ ‏ ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۹ – ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به آخرین رقص، پدرخوانده: قسمت سوم، شکار روباه، سه داستان ممنوعه، توتو تارزان، ترانه بهار و صدای سکوت اشاره کرد.
سوبارو لگاسی (نسل دوم)

Motor vehicle
| سوبارو لگاسی (نسل دوم) | سوبارو لگاسی (نسل دوم) |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: سوبارو (صنایع سنگین فوجی)
تولید: ۱۹۹۳–۱۹۹۹
طراح: Olivier Boulay (1991)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: "B" pillar Hardtop and Wagon
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو '93–'95 standard خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک '95 optional, '96 & up, standard (آمریکای شمالی-spec)
خودروهای وابسته: Subaru Outback
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.0 L SOHC ۱۳۵ اسب بخار (۱۰۱ کیلووات) EJ20 H4  2.0 L DOHC ۱۵۰ اسب بخار (۱۱۰ کیلووات) EJ20 H4  2.2 L SOHC ۱۳۷ اسب بخار (۱۰۲ کیلووات) EJ22   H4  2.5 L DOHC ۱۶۵ اسب بخار (۱۲۳ کیلووات) EJ25   H4  2.0 L DOHC twin turbo EJ20 ۲۷۶ اسب بخار (۲۰۶ کیلووات)
جعبه‌دنده: 4-speed جعبه‌دنده خودکار 5-speed جعبه‌دنده دستی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۳۰ میلیمتر (۱۰۳٫۵ اینچ)
درازا: 1993–97 Sedan: ۴٬۵۹۰ میلیمتر (۱۸۰٫۹ اینچ) 1998–99 Sedan: ۴٬۶۱۰ میلیمتر (۱۸۱٫۵ اینچ) 1998–99 Wagon: ۴٬۶۹۰ میلیمتر (۱۸۴٫۵ اینچ) 1993–96 Wagon: ۴٬۶۷۰ میلیمتر (۱۸۳٫۹ اینچ)
پهنا: ۱٬۷۱۰ میلیمتر (۶۷٫۵ اینچ) (Int'l) ۱٬۶۹۵ میلیمتر (۶۶٫۷۵ اینچ) (Japan)
بلندی: Wagon: ۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۷٫۱ اینچ) 2.5GT Wagon: ۱٬۵۳۰ میلیمتر (۶۰٫۳ اینچ) Sedan: ۱٬۴۰۰ میلیمتر (۵۵٫۳ اینچ) 2.5GT Sedan: ۱٬۴۱۰ میلیمتر (۵۵٫۷ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۴۲۲ کیلوگرم (۳٬۱۳۵ پوند) max
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: سوبارو لگاسی (نسل اول)
پسین: سوبارو لگاسی (نسل سوم)
سوبارو لگاسی (نسل دوم) (Subaru Legacy (second generation)) خودرویی است که در سال‌ های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ تولید شده‌ است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو، خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک، آمریکای شمالی بوده طول آن در حالت طبیعی ۱۸۰٫۹ اینچ (۴٬۵۹۰ میلیمتر)، عرض آن در حالت طبیعی ۶۷٫۵ اینچ (۱٬۷۱۰ میلیمتر)، ارتفاع آن در حالت طبیعی ۵۷٫۱ اینچ (۱٬۴۵۰ میلیمتر) و وزن آن در حالت طبیعی ۳٬۱۳۵ پوند (۱٬۴۲۲ کیلوگرم) است.
پرتر هال

| پرتر هال | پرتر هال |
| --- | --- |
هال در سال ۱۹۳۰: هال در سال ۱۹۳۰
زادهٔ: ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۸ سینسیناتی، اوهایو
درگذشت: ۶ اکتبر ۱۹۵۳ (۶۵ سال) لس آنجلس ، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۶–۱۹۵۳
همسر: جرالدین براون (ا. ۱۹۲۷)
فرزندان: ۲
پُرتِر هال (انگلیسی: Porter Hall؛ زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۸۸۸ – درگذشتهٔ ۶ اکتبر ۱۹۵۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۵۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی شخصی

هال در سینسیناتی، اوهایو به دنیا آمد. پدرش، دبلیو ای هال، مدیر یک تجارت کوپه بود. وی پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه سینسیناتی،  برای شرکت فلیشمن کار کرد و در عین حال، به کارگردانی و بازیگری در تئاتر های کوچک در کلیولند نیز، مشغول بود. هال در سال ۱۹۲۷ با جرالدین براون، بازیگر، ازدواج کرد.
بازیگری

هال را بیشتر به خاطر پنج نقش ماندگارش، به یاد می آورند:
سناتور در فیلم آقای اسمیت به واشنگتن می رود. آقای بلکناپ در به راه خود می‌روم. گرانویل ساویر عصبی و بداخلاق در معجزه در خیابان سی و چهارم. جکسون در غرامت مضاعف و هربرت مک کولی در فیلم مرد لاغر.
چند سال بعد از مرگ وی، کارگردان، راس مایر، یکی از شخصیت های فیلم فراتر از دره عروسک ها، محصول سال ۱۹۷۰ را به نام هال نامگذاری کرد.
درگذشت

هال در ششم اکتبر سال ۱۹۵۳، بر اثر حمله قلبی در لس آنجلس، کالیفرنیا، در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
گزیده فیلمشناسی

از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
(۱۹۳۱) تقلب
(۱۹۳۴) مرد لاغر
(۱۹۳۵) داستان لوئی پاستور
(۱۹۳۶) پُر مشغله
(۱۹۳۶) جنگل سنگی
(۱۹۳۷) از این طرف لطفاً
(۱۹۳۷) راهی به فردا ساختن
(۱۹۳۹) آقای اسمیت به واشینگتن می‌رود
(۱۹۴۰) آریزونا
(۱۹۴۰) منشی همه‌کاره او
(۱۹۴۱) سفرهای سولیوان
(۱۹۴۳) زن شهر
(۱۹۴۳) از جان گذشتگان
(۱۹۴۴) به راه خود می‌روم
(۱۹۴۴) غرامت مضاعف
(۱۹۴۵) خون بر خورشید
(۱۹۴۷) سنگاپور
(۱۹۴۷) معجزه در خیابان سی و چهارم
(۱۹۵۱) تک‌خال در حفره
شیرین داوید

| شیرین دیوید | شیرین دیوید |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: باربارا شیرین داویداویسیوس
زاده: ۱۱ آوریل ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) هامبورگ، آلمان
ژانر: رپ هیپ هاپ
پیشه: خواننده، چهره مشهور رسانه ای
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴-اکنون
باربارا شیرین داویداویسیوس (به آلمانی: Barbara Shirin Davidavicius) مشهور به شیرین دیوید خواننده، ترانه‌نویس، یوتیوبر و وبلاگ نویس آلمانی است.
وی یکی از چهار داور، مسابقه استعداد یابی صدای آلمان بود.
از معروفترین ترانه‌های وی شکم پا کون است.
زندگی‌نامه

شیرین از پدر ایرانی و مادر لیتوانیایی در شهر هامبورگ به دنیا آمد. او یک خواهر کوچکتر از خودش دارد. او از یک مدرسه اپرای آواز، رقص و بازیگری در هامبورگ فارغ‌التحصیل شد. شیرین در برلین زندگی می‌کند.
او دارای دو میلیون و هشتصد هزار مخاطب در کانال یوتوب و بالای ششصد میلیون بازدید است که بین صد کانال برتر رتبه‌بندی آلمان قرار دارد. همچنین به دلیل تعداد عمل‌های جراحی زیبایی که قبل از تولد ۳۰ سالگی خود انجام داده بود، مورد انتقاد مکرر قرار گرفت
حرفه

در سال ۲۰۱۵ او با آهنگی به نام شما مرا دوست ندارید (به آلمانی Du liebst mich nicht) نوشته آدو کوجو شناخته شد و آهنگش در لیست ۱۰ آهنگ برتر چارت آلمان و اتریش قرار گرفت. این ترانه حاوی یک نمونه از آهنگ اصلی و با عنوانی مشابه می‌باشد که توسط رپر آلمانی سابرینا ستلر در سال ۱۹۹۷ اجرا شده بود.
او در سال ۲۰۱۷ پس از این که در شوی استعدادیابی آلمانی با عنوان Deutschland sucht den Superstar توسط مجریان قضاوت شد در آلمان مشهورتر گردید.
در ژانویه ۲۰۱۹ نخستین آلبومش با نام orbit منتشر شد. با دومین آلبومش به نام Gib ihm او به مقام اول در آلمان دست یافت.
در یوتیوب فعالیت دارد و به علاوه بر زمینه‌های بازیگری و مدلینگ به عنوان خواننده، در برنامه سوپر استار آلمان نیز شرکت می‌کند و همچنین در زمینه موسیقی نیز فعالیت می‌کند.
ترانه‌شناسی

آلبوم‌های استودیویی
ترانه‌شناسی > تک آهنگ‌ها

| نام ترانه | سال انتشار | دستاوردها |
| --- | --- | --- |
| Orbit | ۲۰۱۹ | ۴ هفته پخش و رتبه ۵ جدول آلمان و اتریش |
| با من پرواز کن | ۲۰۲۰ |  |
| Gib ihm | ۲۰۱۹ | + ۴۳۰٫۰۰۰ فروش |
| Bauch Beine Po | ۲۰۲۳ | رتبه ۱ جدول پخش آلمان و اتریش |
| On Off | ۲۰۱۹ | + ۲۱۵٫۰۰۰ فروش |
فیلم‌شناسی

فیلم‌های سینمایی
| سال | نام | نقش | وضعیت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | Fack ju Göhte 2 | دختری در ایستگاه | نقش کوتاه |
| ۲۰۱۵ | سالاد سیب زمینی - نپرس | هاینک |  |
تلویزیون
| سال | نام | نقش | وضعیت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | آلمان به دنبال سوپراستار است | داور | فصل چهاردهم |
| ۲۰۲۱ | چه کسی نمایش را می‌دزدد | شرکت کننده | فصل دوم |
| ۲۰۲۳ | مسابقه درگ | داور مهمان | فصل یک |
| ۲۰۲۳ | صدای آلمان | داور اصلی | داور فصل سیزدهم |
جوایز

2017: "YouTube"
۲۰۱۹: " جایزه افتخاری "
ستاره‌های عطر
۲۰۱۸: «جایزه تماشاگران زنان» (برای Created by the Community)
بامبی
۲۰۱۹: «ستاره تیرانداز»
براوو اتو
۲۰۲۰: «هیپ هاپ ملی» (برنز)
۲۰۲۱: «هیپ هاپ ملی» (نقره)
جوایز Hiphop.de
۲۰۲۳: «سازنده سال»
جوایز اینفلوئنسر آلمانی
۲۰۲۲: "موسیقی (MEGA)"
جایزه بازاریابی برلین
۲۰۲۳: «جایزه افتخاری»
گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی

| گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی | گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی |
| --- | --- |
فعال: نوامبر ۱۹۸۰-تاکنون
کشور:  ایالات متحده آمریکا
رسته: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
نقش: عملیات‌های ویژه
اندازه: ۱۷۸۷ نفر: ۱۳۴۲ نفر پرسنل نظامی  ۴۴۵ نفر پرسنل غیرنظامی 
بخشی از:  ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا  فرماندهی مشترک عملیات ویژه  ستاد فرماندهی جنگاوری ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
پادگان/ستاد: دم نک انکس پایگاه هوایی اوشیانا، ویرجینیا بیچ، ویرجینیا، آمریکا
نام(های) مستعار: دی‌ای‌وی‌جی‌آر‌یو، تیم شش، نیروی رزمی آبی
نبردها:  تهاجم آمریکا به گرانادا   پرواز ۸۴۷ خطوط هوایی ترنس ورلد   هواپیماربایی آشیل لورو   عملیات فرصت برجسته   حمله ایالات متحده آمریکا به پاناما   جنگ خلیج فارس   جنگ داخلی سومالی  عملیات مار گوتیک   نبرد موگادیشو   جنگ‌های یوگسلاو   تعقیب جنایتکاران جنگی صربستان   گروه ضربت مشترک لیبریا   هواپیماربایی مرسک آلاباما   جنگ علیه تروریسم   جنگ افغانستان   عملیات آزادی بلندمدت   عملیات آناکوندا   جنگ عراق   کشتن اسامه بن لادن   نجات جسیکا بیوکنن و پول هگن   عملیات عزم راسخ 
فرماندهان: فرماندهان
گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا (انگلیسی: United States Naval Special Warfare Development Group) مشهور به تیم شش، یک نیروی عملیات ویژه و نمایندهٔ نیروی دریایی در ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه است. در  ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه، این نیرو با نام «نیروی رزمی آبی» شناخته می‌شود. پشتیبانی اداری این نیرو با ستاد فرماندهی جنگاوری ویژه نیروی دریایی و فرماندهی عملیاتی این گروه بر عهدهٔ فرماندهی ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه است. بیشتر اطلاعات مربوط به این گروه محرمانه است و جزئیات فعالیت‌های این گروه معمولاً توسط کاخ سفید و وزارت دفاع آمریکا فاش نمی‌شود.
این گروه و همتای آن در نیروی زمینی (نیروی دلتا) و نیروی هوایی (اسکادران ۲۴ تاکتیک‌های ویژه) تیم‌های اصلی ماموریت ویژه نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا برای انجام عملیات‌های پیچیده، خطرناک و محرمانه به دستور مرجع فرماندهی ملی (تا سال ۲۰۰۲)، رئیس جمهور و وزیر دفاع ایالات محده آمریکا هستند.  گروه توسعه جنگاوری ویژه، ماموریت‌های تخصصی مختلفی مانند مبارزه با تروریسم، رهایی گروگان، شناسایی ویژه و اقدام مستقیم (حملات کوتاه‌مدت یا اقدامات تهاجمی در مقیاس کوچک) را اغلب علیه اهداف باارزش انجام می‌دهد.
تاریخچه

ریشه‌های تأسیس این گروه را می‌توان در نتیجه عملیات پنجه عقاب جستجو کرد. در زمان بحران گروگانگیری ایران در سال ۱۹۷۹، ریچارد مارکینکو یکی از دو نمایندهٔ نیروی دریایی ایالات متحده در ستاد مشترک ارتش بود که از آن به عنوان «تیم عملیات تروریستی» (Terrorist Action Team) یاد می‌شود. هدف این تیم تنظیم عملیات آزاد سازی گروگان‌ها در ایران بود. به دنبال فاجعه ای که در جنگ اول خلیج فارس در ایران رخ داد، نیروی دریایی نیازمند یک واحد ضد تروریستی تمام وقت بود که مارکینکو را برای طراحی و توسعهٔ آن موظف نمود. مارکینکو اولین افسر فرماندهٔ این واحد جدید بود.
در آن زمان دو واحد عملیاتی در یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا مشغول فعالیت بود. مارکینکو به منظور گمراه نمودن مأموران اطلاعات و امنیت شوروی (ک.گ. ب) در تعداد واقعی تیم‌های عملیاتی موجود، واحد جدید را تیم شش یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نامید. این واحد همواره با نیروی دلتا مقایسه می‌شد.
بر خلاف آن زمان که مدت فرماندهی هر واحد در نیروی دریایی یک دورهٔ دوساله بود، مارکینکو از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ و به مدت سه سال فرماندهی این واحد را به عهده داشت.
این واحد ابتدا با ۷۵ تیرانداز کار خود را آغاز نمود و بر اساس گفته‌های مارکینکو، سهمیهٔ بودجه و مهمات سالانهٔ آموزشی تیم از همه تیم‌های نیروی دریایی ایالات متحده بیشتر بود.
در سال ۱۹۸۷ تیم شش یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا انحلال یافت و «گروه توسعه جنگاوری ویژه نیروی دریایی» (DEVGRU) جانشین این گروه شد.
ساختار

گروه توسعه جنگاوری، به چند اسکادران با کد رنگی تقسیم شده است:
اسکادران قرمز (تهاجم)
اسکادران آبی (تهاجم)
اسکادران طلایی (تهاجم)
اسکادران نقره‌ای (تهاجم)
اسکادران سیاه (اطلاعات، شناسایی و نظارت)
اسکادران خاکستری (تیم‌های تحرک، حمل‌و‌نقل/غواص، نیروی واکنش سریع)
تیم سبز (انتخابی/آموزش)
دنیای خیالی (فنون پیرنگ)

دنیاهای رؤیایی (که به آن قلمروهای رؤیایی، قلمروهای وهمی یا منظره رؤیایی نیز گفته می‌شود) روشی است که معمولاً در آثار تخیلی مورد استفاده قرار می‌گیرد، به ویژه در داستان‌های علمی تخیلی و فانتزی. غرق شدن در دنیای خیالی شرایطی را فراهم می‌کند که در آن یک شخصیت (یا گروهی از شخصیت‌ها) در محیطی عجیب و غیرمنتظره قرار می‌گیرد و برای خروج از آن باید با چالش‌های شخصی متعددی روبرو شود و بر آن‌ها غلبه کند. دنیای رؤیایی همچنین معمولاً برای آموزش برخی از درس‌های اخلاقی یا مذهبی برای پیشبرد داستان شخصیتی که آن را تجربه می‌کند استفاده دارد.
به گفته جی آر آر تالکین، دنیاهای رؤیایی در تضاد با دنیاهای فانتزی هستند که در آن جهان مستقل از شخصیت‌های موجود در آن وجود دارد. با این حال، نویسندگان دیگر از فرایند رؤیا به عنوان راهی برای دستیابی به جهانی استفاده کرده‌اند که در چارچوب داستان، به اندازه واقعیت فیزیکی، ثبات و تداوم دارد.
شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: تلویزیون زمینی شبکه تلویزیونی (۱۹۴۸–تاکنون) شبکه رادیویی (۱۹۴۳–۲۰۰۷, رادیوای‌بی‌سی آمریکا ۲۰۱۵–تاکنون)
کشور: ایالات متحده آمریکا
دسترس‌پذیری: ملی
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۳؛ ۸۱ سال پیش (۱۹۴۳-خطا: زمان نامعتبر}})  به تلاش لوئیس بلانش و ادوارد جان نوبل
شعار تبلیغاتی: تنها جایی که می‌خواهم باشم
ستاد: نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
مادر: شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا شرکت والت دیزنی
افراد کلیدی: بن شروود (Co-Chair, شبکه رسانه دیزنی؛ ریاست گروه تلویزیونی دیزنی و ای‌بی‌سی) پال لی (رئیس گروه تبلیغی ABC) جیمز گولدستون (President, ای‌بی‌سی نیوز)
آغازبه‌کار: ۱۲ اکتبر ۱۹۴۳ (۱۹۴۳-10-۱۲) (رادیو) ۱۹ آوریل ۱۹۴۸ (۱۹۴۸-04-۱۹) (تلویزیون)
نام‌های پیشین: ان‌بی‌سی بلو نت‌ورک
قالب تصویر: ۷۲۰پی (تلویزیون وضوح‌بالا) (برخی از شرکت‌های وابسته به ای‌بی‌سی برنامه‌هایشان را انتقال دادند۱۰۸۰آی) ۴۸۰i (نسبت تصویر/۱۶:۹ اس‌دی‌تی‌وی)
وابستگی: فهرست: فهرست شرکت‌های وابسته به تلویزیون ای‌بی‌سی براساس ایالت‌های آمریکا یا لیست شرکت‌های وابسته به تلویزیون ای‌بی‌سی (جدول) براساس بازار
وبگاه رسمی: abc.com
جایگزین‌شده: شبکه آبی
ای‌بی‌سی ABC کوتاه شدهٔ نام انگلیسی شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا (به انگلیسی: American Broadcasting Company) (به‌طور مخفف ABC) است که یک شبکه تلویزیونی آمریکایی است. این شبکه که متعلق به شرکت والت دیزنی است، در سال ۱۹۴۳ ایجاد شده‌است و از سال ۱۹۴۸ برنامه پخش می‌کند.
از سال ۲۰۰۴ به بعد این شبکه موفق شده در نظرسنجی‌های بینندگان رتبه‌های بسیار بالایی به دست بیاورد، که عمدتاً به واسطه پخش مجموعه‌های تلویزیونی موفقی نظیر گمشده (Lost)، کدبانوهای وامانده (Desperate Housewives) و پس از آن (از سال ۲۰۰۵ به این سو) آناتومی گری (Gery's Anatomy) بوده‌است.
نانوموتور

نانوموتور وسیله‌ای مولکولی یا نانومقیاس است که می‌تواند انرژی را به حرکت تبدیل کند و معمولاً نیروهایی در مقیاس پیکونیوتون تولید می‌کند.
نانوموتور حلزونی با کنترل مغناطیسی که در داخل یک سلول HeLa حرکت می‌کند و یک الگوی 'N' ترسیم را می‌کند.
نانوذرات قرن‌ها توسط هنرمندان مورد استفاده قرار گرفته‌اند، از جمله استفاده در طراحی جام معروف لیکورگوس. ولی تا همین اواخر نیز تحقیقات علمی زیادی در زمینه فناوری نانو انجام نشده بود. در سال ۱۹۵۹، ریچارد فاینمن در کنفرانس انجمن فیزیک آمریکا که در کلتک برگزار شد، سخنرانی معروفی با عنوان " آن پایین فضای بسیار زیادی وجود دارد " ارائه کرد. او در ادامه شرط علمی گذاشت که آیا کسی می‌تواند موتوری کوچک‌تر از ۴۰۰ میکرومتر طراحی کند؟ هدف او از شرط‌بندی (مانند اکثر شرط‌بندی‌های علمی) الهام بخشیدن به دانشمندان برای توسعه فناوری‌های جدید بود و هر کسی که می‌توانست یک نانوموتور توسعه دهد، جایزه ۱۰۰۰ دلاری را دریافت می‌کرد. در نهایت، شرط را ویلیام مک‌للان، که نانوموتوری را بدون توسعه روش‌های جدید ساخت، برنده شد. با این وجود، سخنرانی ریچارد فاینمن الهام بخش نسل جدیدی از دانشمندان شد تا تحقیقاتشان در زمینه نانوتکنولوژی را با انگیزه بیشتری دنبال کنند.
کینزین از دینامیک دامنه پروتئین در مقیاس نانو برای راه رفتن در امتداد یک میکروتوبول استفاده می‌کند.
نانوموتورها به دلیل توانایی در غلبه بر دینامیک میکروسیال موجود در اعداد رینولدز پایین، مورد توجه تحقیقات زیادی هستند. طبق نظریه اسکالوپ، نانوموتورها باید تقارن موجود در میکروسیال را بشکنند تا حرکتی با اعداد رینولدز پایین ایجاد کنند. علاوه بر این، در هنگام طراحی نانوموتورها حرکت براونی نیز باید در نظر گرفته شود، زیرا برهمکنش ذره و حلال می‌تواند به‌طور چشمگیری بر توانایی نانوموتور برای عبور از یک مایع تأثیر بگذارد. این برهمکنش می‌تواند طراحی نانوموتورهای جدید را با مشکلات مهمی روبه‌رو کند.
تاکنون تحقیقات زیادی برای غلبه بر دینامیک میکروسیال در اعداد رینولدز پایین انجام شده‌است. در حال حاضر، چالش اصلی تحقیقات غلبه بر مسائلی همچون زیست سازگاری، کنترل جهت‌پذیری و در دسترس بودن سوخت، قبل از قرارگیری نانوموتورها در بدن برای کاربردهای ترانوستیک، می‌باشد.
موتورهای نانولوله و نانوسی

در سال ۲۰۰۴، آیوسمن سن و توماس ای. مالوک اولین نانوموتور مصنوعی و خودکار را طراحی کردند. نانوموتور طراحی شده، با طول دو میکرون از دو بخش پلاتینی و طلایی تشکیل شده بود که می‌توانست به‌طور کاتالیزوری با پراکسید هیدروژن رقیق شده در آب واکنش داده و باعث ایجاد حرکت شود.
نانوموتورهای Au-Pt دارای حرکت مستقل و غیر براونی هستند که این حرکت، ناشی از نیروی محرکهٔ تولید شده از گرادیان‌های شیمیایی کاتالیزوری می‌باشد. همان‌طور که اشاره شد، حرکت آن‌ها نیازی به حضور میدان مغناطیسی، الکتریکی یا نوری خارجی برای هدایت حرکت ندارد. این نانوموتورها با ایجاد میدان‌های محلی خود، از طریق خود الکتروفورز حرکت می‌کنند. جوزف وانگ در سال ۲۰۰۸ توانست حرکت نانوموتورهای کاتالیزوری Au-Pt را با ترکیب نانولوله‌های کربنی در بخش پلاتینی به‌طور چشمگیری افزایش دهد.
از سال ۲۰۰۴ تاکنون علاوه بر موتورهای نانو و میکرو انواع مختلفی از نانوموتورهای مبتنی بر نانولوله و نانوسیم، در اشکال مختلف توسعه یافته‌اند. اکثر این موتورها از پراکسید هیدروژن به عنوان سوخت استفاده می‌کنند، اما برخی استثناهای قابل توجهی نیز وجود دارد. به عنوان مثال ریزمیله‌های فلزی (طول ۴٫۳ میکرومتر در قطر ۳۰۰ نانومتر) می‌توانند به‌طور مستقل در مایعات یا داخل سلول‌های زنده، بدون سوخت شیمیایی، توسط امواج فراصوت تشدید شوند. این میله‌ها حاوی یک نوار مرکزی Ni هستند که می‌تواند توسط یک میدان مغناطیسی خارجی هدایت شود و در نتیجه «شنای همزمان» انجام شود.
برخی از نانوموتورها حتی می‌توانند به کمک محرک‌های متعدد، با پاسخ‌های متفاوت به پیش رانده شوند. این نانوسیم‌های چند منظوره، بسته به محرک اعمال شده (مثلاً سوخت شیمیایی یا قدرت اولتراسونیک) می‌توانند در جهات مختلف حرکت کنند. به عنوان مثال، نانوموتورهای دو فلزی وقتی در معرض رئوتاکسی قرار می‌گیرند، می‌توانند به کمک ترکیبی از محرک‌های شیمیایی و صوتی در جهت یا برخلاف جهت جریان سیال حرکت کنند.
در درسدن آلمان، محققان توانستند به کمک نانوموتورهای میکرولوله‌ای رول‌شده و با مهار حباب‌ها در واکنش‌های کاتالیزوری، حرکت ایجاد کنند. بدون تکیه بر فعل و انفعالات الکترواستاتیکی، پیشرانهٔ ایجاد شدهٔ ناشی از حباب، حرکت نانوموتور را در سیال امکان‌پذیر می‌کند، اما همچنان بیشتر این نانوموتورها به سوخت‌های سمی نظیر پراکسید هیدروژن برای حرکت نیاز دارند. این امر باعث محدود شدن کاربردهای in vitro در نانوموتورها می‌شود. با این حال، یکی از کاربردهای in vivo موتورهای میکرولوله‌ای برای اولین بار توسط جوزف وانگ و لیانگ فانگ ژانگ با استفاده از اسید معده به عنوان سوخت مورد بررسی قرار گرفت. اخیراً دی‌اکسید تیتانیوم نیز به دلیل خواص مقاومتی در برابر خوردگی و زیست سازگاری به عنوان یک سوخت مناسب برای نانوموتورها شناسایی شده‌است. تحقیقاتی که در زمینه نانوموتورهای کاتالیزوری در حال انجام است، نویدبخش پیشرفت‌های مهمی چون حمل محموله‌ها و استفاده از دستگاه‌های ریزتراشه‌ای سلولی در آینده است.
نانوموتورهای آنزیمی

اخیراً تحقیقات بیشتری در مورد توسعه نانوموتورهای آنزیمی و میکروپمپ‌ها توسط محققان انجام شده‌است. آنزیم‌های تک مولکولی در اعداد رینولدز پایین، می‌توانند به عنوان نانوموتورهای مستقل عمل کنند. آیوسمن سن و سامودرا سنگوپتا نشان دادند که چگونه ریزپمپ‌های خودتوان می‌توانند انتقال ذرات را افزایش دهند.بنابراین از آنزیم‌ها می‌توان به‌عنوان «موتور» در نانوموتورها و میکروپمپ‌ها استفاده کرد. همچنین نشان داده شده‌است که ذرات سیال هنگامی که با مولکول‌های فعال آنزیمی در محلولی از بستر خود پوشانده شوند، سریع‌تر منتشر می‌شوند. علاوه بر این، از طریق آزمایش‌های انجام شده بر روی میکروسیال‌ها مشاهده شده که مولکول‌های آنزیم به سمت بالای شیب بستر خود حرکت می‌کنند. این روش تنها روش جداسازی آنزیم‌ها بر اساس فعالیت آن‌ها است. علاوه بر این، آنزیم‌های زنجیره‌ای نیز تجمعی را بر اساس کشش شیمیایی لایه‌ای نشان داده‌اند. توسعه نانوموتورهای مبتنی بر آنزیم، نوید بخش استفاده از فناوری‌های جدید زیست سازگار و کاربردهای پزشکی است. با این حال، چندین محدودیت، مانند زیست سازگاری و نفوذ سلولی، برای تحقق این کاربردها باید برطرف شوند. یکی از فناوری‌های زیست سازگار جدید، استفاده از آنزیم‌ها برای حمل محموله است.
یکی از موضوعات پیشنهادی برای تحقیقات جدید، ادغام پروتئین‌های موتور مولکولی موجود در سلول‌های زنده با موتورهای مولکولی کاشته شده در دستگاه‌های مصنوعی است. چنین موتور پروتئینی می‌تواند «محموله» را در داخل دستگاه، از طریق دینامیک پروتئین حرکت دهد، مشابه نحوه حرکت مولکول‌های کینزین در امتداد مسیرهای میکروتوبول در داخل سلول‌ها. شروع و توقف حرکت چنین پروتئین‌های موتوری، شامل محصور کردن ATP در ساختارهای مولکولی حساس به نور UV است. در این حالت پالس‌های نور فرابنفش، عامل ایجاد پالس‌های حرکتی هستند.