stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه اتومبیل‌رانی غرب
تاریخچه > جنگ جهانی دوم و پس از آن

پیست لومان در سال ۱۹۴۰ توسط نیروی هوایی سلطنتی و سپس در پایان همان سال توسط آلمانی‌ها اشغال شد. لومان در اوت ۱۹۴۴ توسط ارتش آزادیخواهان فرانسه آزاد شد، اما تقریباً پنج سال زمان برد تا بار دیگر لمانز ۲۴ ساعته دوباره برگزار شود.
پس از جنگ، زمین‌های باشگاه اتومبیلرانی غرب و پیست به دلیل بمب‌های ریخته شده توسط متفقین و آلمان خا در آن مکان به‌طور کامل خراب شده بود، باشگاه اتومبیلرانی غرب با کمک وزیر دولت و معاون لا سارت، کریستین پینو که اولین میلیون را فراهم کرده بود، وظیفه بازسازی را به عهده گرفت و آغاز کرد. علاوه بر این، باشگاه اتومبیلرانی غرب یک وام را نیز برای بازسازی این پیست گرفت. در سال ۱۹۴۶، باشگاه رانندگان مسابقات اتومبیلرانی بریتانیا یک «صندوق لمانز» را به نفع باشگاه اتومبیلرانی غرب افتتاح کرد و در مجموع ۳۵۸ پوند و ۱۱ شیلینگ جمع‌آوری کرد تا به بازسازی امکانات در پیست لمانز کمک کند.
بازسازی این پیست در ۷ فوریه ۱۹۴۹ آغاز شد و اولین رویداد پس از جنگ جهانی دوم را در لمانز در ۲۵–۲۶ ژوئن همان سال برگزار شد. پینو که در کنار چارلز فارو ایستاده بود، پرچم شروع مسابقه را تکان داد. دو جایگاه تماشاگر جدید برای رانندگان مسابقه و مبارزان مقاومت رابرت بنویست و ژان پیر ویمیل نامگذاری شد.
تاریخچه > فاجعه لمانز ۱۹۵۵

مقالهٔ اصلی: حادثه مسابقه لمانز ۱۹۵۵
در جریان رویداد ۲۴ ساعته لمانز در سال ۱۹۵۵، تصادفی رخ داد که در آن ۸۴ نفر کشته شدند که به عنوان بدترین تصادف در تاریخ ورزش موتوراسپورت شناخته می‌شود. این امر منجر به اقدامات زیادی توسط باشگاه اتومبیلرانی غرب برای تغییر ساختمان‌ها و رویه‌های مورد استفاده در پیست و همچنین طراحی مجدد پیت لین و ورودی جلویی در محل حادثه شد. همچنین منجر به تغییر قوانین برای نوع خودروهای مجاز در مسابقات ۲۴ ساعته لمان در سال‌های بعد و همچنین اعمال فرمول مصرف سوخت نیز شد.
مدیران

آدولف سینگر (۱۹۰۶–۱۹۱۰)
گوستاو سینگر (۱۹۱۰–۱۹۴۷)
پال جمین [fr] (۱۹۴۷–۱۹۵۱)
ژان ماری للیور [fr] (1951–1973)
ریموند گولومس (۱۹۷۳–۱۹۹۲)
میشل کوسون (۱۹۹۲–۲۰۰۳)
ژان کلود پلاسارت [fr]
پیر فیون [fr] (۲۰۱۲-هم‌اکنون)
مسابقات

جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۶۷ یک مسابقه فرمول یک بود که در پیست بوگاتی، لمانز، در ۲ ژوئیه ۱۹۶۷ برگزار شد.
این باشگاه به عنوان یک نهاد حاکم برای سری‌های مسابقه، به‌ویژه سری‌های خودروهای ورزشی، مسئول است. این باشگاه مسابقات یا سری مسابقات زیر را مدیریت، اجرا کرده یا از آنها حمایت کرده است:
مسابقات ۲۴ ساعته لمانز
مسابقات ۲۴ ساعته موتو لمانز
لمانز کلاسیک
جایزه بزرگ موتور سیکلت فرانسه
مسابقات جهانی استقامتی
سری مسابقات لمانز آسیایی
سری مسابقات لمانز اروپایی
لمانز کاپ
مارک گدارد

| مارک گدارد | مارک گدارد |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: چارلز هاروی گدارد
زادهٔ: ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۳۶ ‏(۸۸ سال) لوول، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۹ تا کنون
همسر(ها): اِولین پزولیچ (۱۹۹۰ تا کنون)؛ ۱ پسر سوزان آنسپاک (۱۹۷۰ تا ۷۸؛ جدا شدند)؛ ۱ دختر، ۱ پسر مارسیا راجرز (۱۹۶۰ تا ۶۸؛ جدا شدند)
مارک گدارد (انگلیسی: Mark Goddard؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۳۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به گمشده در فضا و جانی رینگو اشاره کرد.
سلفی‌گری

برای دیگر کاربردها، سلفی‌گری (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سَلَفی به گروهی از مسلمانان اهل سنت گفته می‌شود که به دین اسلام تمسک جسته و خود را پیرو سلف صالح می‌دانند و در عمل و اعتقادات خود از پیامبر اسلام، صحابه و تابعین تبعیت می‌کنند. سلفی‌ها تنها قرآن و سنت را منابع احکام و تصمیمات خود می‌دانند. سلفی گری دو رکن اساسی دارد: یکی بازگشت به شیوهٔ زندگی و مرام سلف صالح و در نهایت سنت حجاز و به خصوص سنت اهل مدینه در ۱۴۰۰ سال پیش، و دوم مبارزه با بدعت، یعنی هر چیزی که سلفی‌ها جدید و خلاف سنت می‌دانند. سلفی‌های معاصر بر معنی خاصی از توحید تأکید زیادی دارند که باعث می‌شود افراد بسیاری «نامعتقد» به آن تلقی گردند. سلفی‌گری دارای ابعاد مذهبی، فرهنگی، اجتماعی، و سیاسی است و تأثیری بنیادین بر متفکران مسلمان در گوشه و کنار جهان اسلام گذاشته است.
در تاریخ معاصر دست کم سه گونه سلفی گری قابل تفکیک است. سلفی گری ظاهرگرا پیرو آرای اهل حدیث‎‎ و به‌خصوص ابن تیمیه و محمد بن عبدالوهاب است.
سلفی‌گری جدید، رویکردی متمایز از سلفی گری ظاهرگراست که در آغاز قرن بیستم و در واکنش به پیشرفت‌های غرب توسط سید جمال‌الدین اسدآبادی و محمد عبده با هدف آزادسازی امت اسلام از تقلید و جمود و احیای اخلاقی، فرهنگی، و سیاسی بنیان‌گذاری شد. سلفیان بر بازگرداندن تفکر اسلامی به اصل خالص آن، تبعیت از قرآن و سنت، مردود دانستن تفسیرهای جدید، و حفظ اتحاد امت اسلامی تأکید دارند. آنان تقلید را نفی می‌کنند و تلاش می‌کنند سازگاری اسلام و دانش جدید را نشان دهند. مشهورترین گروه‌های الهام گرفته از سلفی‌گری اخوان‌المسلمین و جماعت اسلامی هستند. در اواخر قرن بیستم، این اصطلاح به اصلاح‌گران سنت‌گرا اطلاق می‌گردد.
ایدئولوژی جهادگرایی سلفی الهام‌بخش بسیاری از گروه‌های مسلح مانند القاعده در آغاز قرن ۲۱ بوده‌است. این گروه‌ها دیدگاه‌های سلفی‌گری علمی (سلفی‌گری سنتی) را رد کرده و خشونت را راهی مناسب و ضروری برای مقابله با حملات غرب علیه اسلام می‌دانند. این گروه‌ها متون اسلامی و تاریخ را بازتفسیر نموده و بر آیات نظامی قرآن و تاریخ نظامی اسلام تأکید بسیار دارند. تخمین زده شده‌است که سلفی‌های جهادی کمتر از یک درصد کل جمعیت مسلمانان را تشکیل می‌دهند.
سلفی‌گری ارتباط نزدیکی با وهابیت و خاندان آل سعود دارد. بیشتر سلفی‌ها در عربستان سعودی (۲۲٫۹٪ جمعیت کشور)، قطر (۴۶٫۸۷٪ جمعیت کشور)، و امارات متحده (۴۴٫۸٪ جمعیت کشور) زندگی می‌کنند. بسیاری از منابع، مانند سازمان اطلاعات داخلی آلمان، سلفی‌گری را سریع‌ترین جنبش اسلامی از نظر گسترش می‌دانند.
سلف صالح

مقالهٔ اصلی: سلف صالح
سَلَف یا سلف صالح (عربی: السلف الصالح) به معنی پیشگام شایسته است. در اصطلاح خاص اسلامی، سلف به سه گروه زیر اطلاق می‌شود:
صحابه ( در عربی الصحابه به معنی «یاران»): کسانی که محمد را دیده و در زمان زندگی او به دین اسلام گرویده‌اند.
تابعین (در عربی التابعین به معنی «پیروان»): کسانی که محمد را ندیده‌اند اما صحابهٔ محمد را دیده و در زمان زندگانی آن‌ها اسلام آورده‌اند و مسلمان مرده‌اند.
تابع تابعین (در عربی تابع التابعین به معنی «پیروِ پیروان»): کسانی که محمد و صحابه را ندیده‌اند اما تابعین را دیده و مسلمان شده‌اند.
احمد بن حنبل را جزو واپسین نسل از سلف صالح می‌دانند. دلیل گزینش این سه نسل، همراهی با پیامبر یا نزدیکی زمانی به او و درک دین و عمل به مذهب و خدمت به اسلام دانسته می‌شود. تعریف سلف صالح بر اساس زمان زندگی آن‌ها ممکن است کامل نباشد زیرا اهل سنت برخی از شخصیت‌های برجسته متأخر مانند ابوحامد غزالی و ابن تیمیه را نیز سلف صالح شمرده‌اند.
بنیان‌های سلفی‌گری

تعریف دقیق سلفی‌گری کاری دشوار است. «سلفی‌گری» نامی است که گروهی از اهل سنت به حرکتی اصلاحی برای بازگرداندن اسلام به اصل آن اطلاق می‌کنند. برای آنکه از خالص‌بودن اسلام‌شان مطمئن گردند، سلفی‌های معاصر بر معنی خاصی از توحید تأکید زیادی دارند که باعث می‌شود افراد بسیاری «نامعتقد» به آن تلقی گردند. آنان همچنین تعریف بسیار مفصلی از بدعت دارند که باعث می‌شود اعمال دینی قابل قبول بسیار محدود شود. آنان به تأثیرات منابع دانش غیر از کتب مذهبی در کسب معلومات مذهبی بسیار با احتیاط می‌نگرند.
خاستگاه اولیه

پس از مرگ عثمان و درگیری‌هایی که پس از آن در میان مسلمانان رخ داد، مناقشاتی در مورد مباحث کلامی پدید آمد و گروه‌هایی پدید آمدند که تلاش کردند این مناقشات را به کمک قیاس، فلسفه، و برداشت شخصی از قرآن حل کنند. برخی از این گروه‌ها خطری را متوجه برداشت ارتودوکس از توحید کردند. اختلافات در نظرهای مسلمانان باعث به‌وجود آمدن روندی فکری شد که مسلمانان را دعوت به اسلام ساده و برداشتی که براساس قرآن و حدیث سلف صالح بود کند. احمد بن حنبل، پایه‌گذار چهارمین مذهب اهل سنت، از مهم‌ترین تبیین کنندگان این رویهٔ فکری بود که بعدها سلفی‌گری را به‌وجود آورد. ابن حنبل قرآن را بر عقل برتری می‌داد (و تناقضی میان قرآن و عقل نمی‌دید) و تاویل و کلام را رد می‌کرد. او قوانین سختی را برای اجتهاد وضع کرد و استفاده از قیاس را محدود کرد. بعدها ابن تیمیه، از فقهای مکتب حنبلی، در تحول سلفی‌گری تأثیر فراوانی داشت. او به مخالفت با بدعت پرداخت، به ویژه نوآوری‌های صوفیان.
قدیمی‌ترین افکار سلفی مربوط به احمد بن حنبل (۱۸۶–۲۴۱ ق) است. در قرن هشتم هجری ابن تیمیه (۶۶۱–۷۲۸ق) افکار خود را برمبنای تفکرات احمد بن حنبل سامان داد اما علی‌رغم فعالیت‌های فراوان نتیجه خاصی در برنداشت. در قرن دوازدهم هجری محمد بن عبدالوهاب (۱۱۱۵–۱۲۰۰) افکار ابن تیمیه را در قالب نویی عرضه کرد و فرقه وهابیت را پایه‌گذاری کرد.
در قرن ۱۸، محمد بن عبدالوهاب براساس آموزه‌های ابن حنبل و ابن تیمیه شروع به ایجاد حکومتی کرد که براساس حکومت پیامبر شبیه‌سازی شده بود. عثمان بن فودی در نیجریه، احمد سربندی، شاه ولی‌الله دهلوی، و سید احمد شهید در شبه قارهٔ هند نیز حرکت‌هایی مشابه انجام دادند. همهٔ این‌ها از خالص کردن دین، اصلاح اخلاقی و اجتماعی، و اتحاد میان مسلمانان دم می‌زدند.
سلفی‌گری جدید

بنیان‌گذاری سلفی‌گری معاصر به سید جمال‌الدین اسدآبادی و محمد عبده در اوایل قرن بیستم نسبت داده می‌شود. سلفی‌گری دارای ابعاد مذهبی، فرهنگی، اجتماعی، و سیاسی است و تأثیری بنیادین بر متفکران مسلمان در گوشه و کنار جهان اسلام گذاشته است.
سلفی‌گری جدید در آغاز قرن بیستم و در واکنش به پیشرفت‌های غرب توسط سید جمال‌الدین اسدآبادی و محمد عبده با هدف آزادسازی امت اسلام از تقلید و جمود و احیای اخلاقی، فرهنگی، و سیاسی بنیان‌گذاری شد. آنان ریشه‌های بدبختی را نه در تعلیمات اسلام، بلکه در نفوذ تعلیمات خارج از اسلام، نفاق جامعهٔ مسلمانان، و استبداد می‌دیدند. عبده اهداف سلفیه را چنین برمی‌شمرد:
تا تفکر را از بند تقلید برهاند و دین را همانگونه که مسلمانان اولیه قبل از پدیدآمدن نفاق می‌فهمدیدند بفهمد و دریافت علم دین را به منابع اولیهٔ آن بازگرداند و با معیار عقل بشری بسنجد.
سلفیه اصلاح سیاسی را برای احیای جامعهٔ اسلامی ضروری می‌دیدند و استعمار اروپایی رنگ ملی نیز به جنبش‌های آنان داده بود. گروه‌های امروزی سلفی بیش از آنکه به تفکرات مدرن سلفی‌گری جدید نزدیک باشند، بیشتر ادامه‌دهندهٔ روش سلفی‌گری قدیمی هستند.
ایدئولوژی جهادگرایی سلفی

مقالهٔ اصلی: جهادگرایی سلفی
ایدئولوژی سلفی–جهادی الهام بخش بسیاری از گروه‌های مسلح مانند القاعده در آغاز قرن ۲۱ بوده‌است. این گروه‌ها دیدگاه‌های سلفی‌گری علمی (سلفی‌گری سنتی) را رد کرده و خشونت را راهی مناسب و ضروری برای مقابله با حملات غرب علیه اسلام می‌دانند. هدف آنان پاک‌کردن جامعهٔ اسلامی از رفتارهای غیراسلامی است. ریشه‌های این دیدگاه را ممکن است در حرکت‌های رادیکال جهادی در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی در مصر پیدا کرد. عربستان سعودی نیز به دلیل فعالیت‌های محمد بن عبدالوهاب نقش کلیدی در گسترش اسلام‌گرایی دارد.
رابطه با وهابیت

حامد الگار سه عنصر را بین وهابیت و سلفی‌گری مشترک می‌داند:
اینکه همه بالندگی‌های پس از دو یا سه نسل اول اسلام (که به آن سلف صالح اطلاق می‌شود) را بی‌ارزش می‌دانند.
تصوف را مردود می‌دانند.
پایبندی به یکی از مذاهب چهارگانه اهل سنّت را ضروری نمی‌دانند.
به علاوه وی به دو ویژگی اشاره می‌کند که سلفی‌ها را از وهابی‌ها متفاوت کرده‌است:
اینکه سلفی‌ها به جای توسل به زور به متقاعد کردن دیگر مسلمانان به پیوستن به گروهشان روی می‌آورند.
سلفی‌ها نسبت به بحران‌های سیاسی و اجتماعی-اقتصادی پیش روی جهان اسلام آگاهی دارند.
رابطه با شیعیان

اگرچه برخی از گروه‌های سلفی مانند وهابیان مخالف روابط دوستانه با شیعیان هستند، برخی از آنان مانند اخوان المسلمین از تقریب مذاهب اسلامی حمایت می‌کنند. در دیدگاه جهادگرایی سلفی، شیعیان و صوفیان مسلمان نیستند و برای نابودی‌شان نشانه می‌روند.
دشمن (فیلم ۱۳۷۴)

| دشمن | دشمن |
| --- | --- |
کارگردان: عباس بابویهی
تهیه‌کننده: عباس بابویهی مجید فرازمند
نویسنده: عباس بابویهی مجید فرازمند
بازیگران: فرامرز قریبیان جمشید هاشم‌پور مهناز اسلامی عنایت‌الله بخشی مونا غمخوار
موسیقی: مجید انتظامی
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: روح‌الله امامی
شرکت تولید: دیدار فیلم
توزیع‌کننده: سازمان سینمایی پیمان
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ مهر ۱۳۷۵
مدت زمان: ۹۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
دشمن فیلمی به کارگردانی عباس بابویهی و نویسندگی عباس بابویهی، مجید فرازمند ساختهٔ سال ۱۳۷۴ است.
خلاصه داستان

نیروهای سرسپرده داخل کشور در پی یک قرارداد و هماهنگی با نیروهای خارجی قصد دارند تجهیزات پیشرفتهٔ ماهواره ای را در ایران پایه‌ریزی کنند. جاسم که کارشناس این تجهیزات است به سرگرد مختاری رئیس تشکیلات عنوان می‌کند که قرارداد او به سر رسیده و قصد دارد نزد خانواده اش برگردد. اما سرگرد مختاری این اجازه را به او نمی‌دهد و مهندس جاسم توسط عوامل سرگرد در حال فرار از قرار گاه کشته می‌شود. سرگرد مختاری مجبور می‌شود کارشناس دیگری به نام مهندس علی صالحی را به کار دعوت کند اما مهندس راضی نمی‌شود. سرگرد مختاری برای جواب مثبت گرفتن از مهندس، همسرش را گروگان می‌گیرد. مهندس صالحی برای نجات جان همسرش به محل قرارگاه تجهیزات ماهواره ای مختاری می‌رود و با کمک روح پاک پرستو خواهر همسرش که شهید شده بعد از درگیری سخت با مختاری و عواملش نجات پیدا می‌کند و مختاری و عواملش هم توسط پلیس دستگیر می‌شوند.
بازیگران

فرامرز قریبیان
جمشید هاشم‌پور
مهناز اسلامی
عنایت‌الله بخشی
مونا غمخوار
نرسی کرکیا
منوچهر افسری
شهلا رحمتی
علی نظری
عباس مختاری
محمدحسن غمخوار
محمد بابویهی
هوشنگ دیبائیان
علیرضا چوپان مزاینی
هادی انباردار
آرنو باباجانیان

| آرنو باباجانیان | آرنو باباجانیان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۲۱ ایروان، ارمنستان
خاستگاه: ارمنی
درگذشته: ۱۱ نوامبر ۱۹۸۳ (۶۲ سال) مسکو، اتحاد شوروی
پیشه(ها): آهنگساز و پیانیست
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲–۱۹۸۳
آرامگاه: آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ)
محل تحصیل: کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
جوایز:        
 :  
آرنو هاروتیونی باباجانیان (ارمنی: Առնո Հարությունի Բաբաջանյան؛ ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۲۱ – ۱۱ نوامبر ۱۹۸۳) یک آهنگساز و نوازنده پیانو مشهور اهل ارمنستان بود.
زندگی

باباجانیان در ایروان، ارمنستان به دنیا آمد. در سن پنج‌سالگی، استعداد موسیقی او آشکار شد، و آهنگساز آرام خاچاتوریان پیشنهاد کرد که به این پسر آموزش موسیقی مناسبی به او داده شود. دو سال بعد در سال ۱۹۲۸ در سن هفت‌سالگی وارد کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان شد. او در سال ۱۹۳۸ مطالعات خود را در مسکو با ویساریون شیبالین ادامه داد.
او بعدها به ایروان بازگشت جایی که از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۶ در کنسرواتوار تدریس می‌کرد. وی در سال ۱۹۵۲ آهنگ سه‌نوازی برای پیانو در #F مینور نوشت. این اثر مورد تحسین فوری قرار گرفت و از زمان انتشار آن به عنوان شاهکاری مورد توجه قرار گرفت. متعاقباً وی تورهای کنسرت در سراسر اتحاد شوروی و اروپا را اجرا نمود. در سال ۱۹۷۱ به عنوان هنرمند مردمی اتحاد شوروی برگزیده شد.
باباجانیان در بسیاری از ژانرهای موسیقی فعال بود و حتی بسیاری از آهنگ‌های محبوب را با هم‌کاری شاعران برجسته مانند یوگنی یفتوشنکو و en:Robert Rozhdestvensky در میان دیگران می‌نوشت. بخش عمده‌ای از موسیقی باباجانیان در موسیقی و فولکلور ارمنی ریشه دارد. اما به‌طور کلی، روشی که وی از موسیقی مردمی ارمنی استفاده می‌کند به سبک هنرمندانه‌ای از راخمانینف و خاچاطوریان است. آثار بعدی او تحت‌تاثیر پروکوفیف و بارتوک قرار گرفتند. وی توسط دمیتری شوستاکوویچ به عنوان «معلم عالی پیانو» معرفی شد. وی همچنین نوازنده پیانو بود و اغلب کاره‌های خود را در کنسرت‌ها اجرا می‌کرد.
وی برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد.
زندگی > درگذشت

وی در ۱۱ نوامبر ۱۹۸۳ در سن ۶۲ سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
فهرست آثار > آثار پیانویی > برای پیانو سولو

پرلود (۱۹۳۸؟)
رقص واگرساپات (۱۹۴۳)
بداهه (۱۹۴۴)
سونات پولیفونیک (۱۹۴۶، تجدید نظر ۱۹۵۶)
کاپریچیو (۱۹۵۱)
شش تصویر (۱۹۶۳–۶۴)
پوئم (۱۹۶۵)
مدیتیشن (۱۹۶۹؟)
ملودی و هومورسکو (۱۹۷۰)
مرثیه (۱۹۷۸)
فهرست آثار > آثار پیانویی > برای دو پیانو

(با همکاری الکساندر هاروتیونیان)
رقص (اوایل دهه ۱۹۴۰)
راپسودی ارمنی (۱۹۵۰)
جشن (۱۹۶۰، شامل سازهای کوبه‌ای)
فهرست آثار > آثار مجلسی

کوارتت زهی شماره ۱ (۱۹۳۸)
کوارتت زهی شماره ۲ (۱۹۴۷؟)
تریو پیانو (۱۹۵۲)
کوارتت زهی شماره ۳ (۱۹۷۶)
فهرست آثار > آثار ارکسترال

پوئم - راپسودی (۱۹۵۴، تجدید نظر ۱۹۸۰)
مارش برای پلیس (۱۹۷۷)
فهرست آثار > آثار ارکسترال > کنسرتو

کنسرتو پیانو (۱۹۴۴)
کنسرتو ویولن (۱۹۴۸)
بالاد قهرمانی برای پیانو و ارکستر (۱۹۵۰)
کنسرتو ویلنسل (۱۹۶۲)
فهرست آثار > قطعات باله

«پروانا» (Парвана) (۱۹۵۴–۵۶) ناقص، احتمالاً گم شده‌است)
Pas-de-deux (Па-де-де)
«سمفونی پرستاره» (Звездная симфония) (اولیه ۱۹۶۰)
«چترها» (Зонтики)
«احساس» (Сенсация)
فهرست آثار > قطعات برای ارکستر صحنه

لیپسی ارمنی
رقص ریتمیک
در کارلووی واری
به ایروان بیا
جشن ایروان
نوکتورن (کنسرت برای پیانو و ارکستر) (۱۹۸۰)
رؤیاها (کنسرت برای پیانو و ارکستر) (۱۹۸۲)
جوایز و افتخارات

وی برنده جوایز زیر شده‌است.
جایزه استالین (۱۹۵۱) برای Heroic Ballade for piano with orchestra
Order of the Red Banner of Labour
هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۶)
هنرمند مردمی اتحاد شوروی (۱۹۷۱)
نامزدی جایزه دولتی اتحاد شوروی در سال‌های (۱۹۵۱ و ۱۹۵۳)
جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷ و ۱۹۸۳)
درجه لنین
نگارخانه

تصویر باباجانیان بر روی تمبر یادبود در ارمنستان
Arno Babajanian concert hall, خیابان آبوویان، ایروان
Babajanian's statue in Yerevan
کله بان

| کله بان | کله بان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان لرستان
شهرستان: شهرستان دوره
بخش: بخش دوره چگنی
دهستان: دهستان تشکن
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۷۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
کله بان میربگ یک روستا در ایران است که در دهستان تشکن واقع شده‌است. کله بان ۲۷۸ نفر جمعیت دارد.
نئوفاشیسم

پرچم اتحادیه طلوع طلایی، حزب نئوفاشسیت یونان
نئوفاشیسم (فرانسوی: Néofascisme) ایدئولوژی است که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت و شامل عناصر قابل توجهی از فاشیسم است. هم‌چنین نئو فاشیسم غالباً شامل انگاره‌های ملی‌گرایی، عوامگرایی و ضد مهاجرت می‌شود و رویکردی بومی‌گرایانه، ضد کمونیسم، ضد-مارکسیسم، ضد آنارشیسم و مخالف با نظام پارلمانی و لیبرال دموکراسی دارد.
به کار بردن واژه نئوفاشیسم درباره یک گروه می‌تواند اتهامی بحث‌برانگیز باشد، به ویژه اگر این گروه، حزب یا تشکل سیاسی باشد. برخی از رژیم‌های پس از جنگ جهانی دوم برخی اوقات به دلیل ماهیت استبدادیشان و گاه به علت همدلی و شیفتگی به آیین و مرام فاشیسم به عنوان نئوفاشیست شناخته می‌شوند.

لقب پسافاشیسم به احزاب اروپایی داده می‌شود که از شکل اصلاح‌شده‌ای از فاشیسم حمایت می‌کنند و در سیاست مطابق قانون اساسی مشارکت می‌کنند.
ترکیه

مقالهٔ اصلی: گرگ‌های خاکستری
گرگ‌های خاکستری سازمان جوانان حزب جنبش ملی ترکیه و یک گروه افراطی، تروریستی و نئوفاشیستی است.
ایران

در ایران حزب سومکا و پان ایرانیست اندیشه نئو فاشیستی بر مبنا الحاق سرزمین‌های ایران قدیمی تأکید دارند. از مرام‌های این احزاب می‌توان به ملی‌گرایی، یهود ستیزی و ضد کمونیسم اشاره کرد.[نیازمند منبع]
گیلاس زمستانی

| پنیرباد خواب‌آور | پنیرباد خواب‌آور |
| --- | --- |
پنیرباد خواب‌آور، Withania somnifera: پنیرباد خواب‌آور، Withania somnifera
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: بادنجان‌سانان
تیره:: بادنجانیان
گونه:: W. somnifera
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Withania somnifera : Withania somnifera 
پنیرباد خواب‌آور، گیلاس زمستانی، جینسنگ هندی، کاکنج (نام علمی: Withania somnifera) نام یک گونه از تیره بادنجانیان است.
کشت

این گونه در بسیاری از مناطق خشک هندوستان کشت می شود. همچنین در نپال، چین و یمن نیز یافت می شود.
هلن تروآ (فیلم)

| هلن تروآ | هلن تروآ |
| --- | --- |
کارگردان: رابرت وایز سرجو لئونه رائول والش
تهیه‌کننده: وارنر برادرز
نویسنده: Hugh Gray N. Richard Nash جان توییست
فیلمنامه‌نویس: ان. ریچارد نش جان توییست
بازیگران: روسانا پودستا ژاک سرنا سدریک هاردویک استنلی بیکر رابرت داگلاس هری اندروز بریژیت باردو ادواردو چانلی مارک لارنس رابرت براون گوئیدو نوتاری Sandro Pistolini دنیلا روکا نیل مک‌گینیس نورا سوینبورن تورین تاچر جنت اسکات ازموند نایت Roland Ménard Terence Longdon تونیو سلوارت
موسیقی: ماکس اشتاینر
فیلم‌بردار: هری استردلینگ
تدوین‌گر: Thomas Reilly
توزیع‌کننده: وارنر برادرز
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ ژانویه ۱۹۵۶ (ایالات متحده آمریکا)
مدت زمان: ۱۱۸ min. (US version)
کشور: ایالات متحده آمریکا ایتالیا فرانسه
فروش گیشه: $۳٫۲ میلیون (US) ۲٬۳۹۷٬۷۶۹ admissions (France)
هلن تروآ (انگلیسی: Helen of Troy) فیلمی به کارگردانی رابرت وایز، سرجو لئونه و رائول والش است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد.
بازیگران

روسانا پودستا
سدریک هاردویک
استنلی بیکر
رابرت داگلاس
بریژیت باردو
مارک لارنس
رابرت براون
نیل مک‌گینیس
تورین تاچر
جنت اسکات
ازموند نایت
گوئیدو نوتاری
مارگارت نولان

| مارگارت نولان | مارگارت نولان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مارگارت نولان
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۹۴۳ لندن
درگذشت: ۵ اکتبر ۲۰۲۰ (۷۶ سال)
ملیت: بریتانیا
دیگر نام‌ها: ویکی کِنِدی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴–۲۰۱۹
مارگارت نولان (انگلیسی: Margaret Nolan؛ زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۳ - درگذشته ۵ اکتبر ۲۰۲۰) هنرپیشه، و مدل اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۳ میلادی فعالیت بیشتری داشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پنجه طلایی، ترغیب‌گران!، سوئینی، شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب، فردا و سه اتاق در منهتن اشاره کرد.
سوپرمن (زمین-دو)

| سوپرمن> اطلاعات انتشاراتی | سوپرمن> اطلاعات انتشاراتی |
| --- | --- |
ناشر: دی‌سی کامیکس
نخستین حضور: لیگ عدالت آمریکا جلد ۱ شمارهٔ ۷۳ (اوت ۱۹۶۹)
پدیدآور: جری سیگل (نویسنده) جو شوستر (طراح)
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
نام کامل: کال اِل
گونه: کریپتونی
وابستگی به تیم: دیلی استار انجمن عدالت آمریکا سپاه بلک لنترن
نام‌(های) مستعار: بلک لنترن
توانایی‌ها:  قدرت، سرعت، استقامت، واکنش، و طول عمر ابرانسانی  آسیب‌ناپذیری  پرواز  قدرت دید ماوراء طبیعی: دیدتلسکوپی  دید مادون قرمز  دید میکروسکوپی  دید پرتو ایکس  دید پرتو گرما  تنفس ابرانسانی شامل: تنفس منجمد کننده  تنفس باد  زوددرمانی  استفاده از قدرت حلقهٔ بلک لنترن 
زمین-دو سوپرمن
سوپرمن زمین-دو (به انگلیسی: Superman of Earth-Two) نسخه جایگزین شخصیت ابرقهرمان سوپرمن است که در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس حضور دارد. این شخصیت پس از اینکه دی‌سی کامیکس زمین-دو را خلق کرد معرفی شد؛ دنیایی موازی که به صورت واپسگرا به عنوان خانهٔ شخصیت‌هایی به‌شمار می‌رود که ماجراجویی‌های آن‌ها در دوران طلایی کتاب‌های کامیک منتشر می‌شود. این شخصیت توسط نویسنده جری سیگل و طراح جو شوستر خلق شده است؛ که برای نخستین بار در شمارهٔ ۷۳ از نخستین جلد لیگ عدالت آمریکا (اوت ۱۹۶۹) معرفی شد.
سوپرمن زمین-دو از قدرت، سرعت، استقامت، و واکنش ابرانسانی، پرواز، قدرت دید ماوراء طبیعی، طول عمر و آسیب‌ناپذیری در برابر اکثر نیروها به غیر از جادو، دورکاری ذهن و مادهٔ خیالی کریپتونایت برخوردار است. او حداقل به اندازهٔ سوپرمن دوران نقره‌ای قدرتمند است و حتی قادر به وارد آوردن ضرباتی مرگبار به شخصیت ابرقدرت آنتی-مانیتور بود (اگرچه او قبلاً تضعیف شده بود).
تاریخچه و داستان

سوپرمن در سیاره کریپتون با نام کال-ل متولد شد. پدرش دانشمند ارجمند، جور-ال، و مادرش کتابدار به نام لورا بود، زمانی که کال ال هنوز کودکی نوپا بود، پدرش متوجه شد که سیاره کریپتون در آستانه نابودی مطلق قرار دارد، او که متوجه شد زمان کافی برای نجات همه افراد روی کره زمین وجود ندارد، پسرش را داخل یک کشتی موشکی طراحی شده مخصوص قرار داد و او را به فضا پرتاب کرد، همان‌طور که موشک کال-ل جو را شکست، سیاره کریپتون منفجر شد.
پس از سفر در فضا برای مدت زمان نامشخصی، موشک او در نهایت در یک جامعه کوچک کشاورزی به نام اسمال ویل در سیاره زمین فرود آمد. اگرچه کال ال در ابتدا در یک یتیم خانه قرار گرفت، به زودی توسط کنت‌ها پذیرفته شد و نام کلارک را بر آن نهادند. با گذشت زمان، او به قدرت‌های فراوان خود پی برد. کلارک در طول سال‌های نوجوانی‌اش، با بازدیدکننده‌ای عجیب از جهان دیگری آشنا شد - همتای خودش، سوپربوی، از زمین یک! سوپربوی با تجربه‌تر به آموزش کلارک در استفاده از قدرت‌هایش کمک کرد، در طول این دوره، کلارک برای مدت کوتاهی به عنوان یک مرد قوی سیرک با هویت ماسک شده کار کرد.
مری (ما) کنت بعدها درگذشت، و زمانی که جان (پا) کنت در بستر مرگ بود، به کلارک قول داد که از قدرت خود برای خیر بشر کلارک با توجه به این توصیه، هویت سوپرمن را خلق کرد.
تاریخچه و داستان > ظهور سوپرمن

کلارک پس از ارائه داستانی دربارهٔ اولین نمایش عمومی سوپرمن، شغلی به عنوان خبرنگار در روزنامه دیلی استار به دست آورد. سوپرمن علیرغم نیات شرافتمندانه‌اش، در ابتدا یک قهرمان تلقی نمی‌شد و در واقع به‌عنوان فردی هوشیار در نظر گرفته می‌شد که در خارج از کشور و در برخی مواقع علیه مقامات رسمی قانونی کار می‌کرد، بسیاری از اولین اقدامات عمومی او نشان داد که کال ال در اقدامات تهاجمی علیه همسران کتک زن، اربابان زاغه‌نشین و مجرمان اجتماعی مختلف، از جمله سیاستمداران فاسد و مقامات قانونی شرکت می‌کرد.
با گذشت زمان، کال ال شروع به مبارزه با سازمان‌های جنایتکار بزرگ‌تر، مستقیم‌تر و آشکاری کرد که هویت عمومی او را به عنوان یک قهرمان جمع‌آوری کردند، به ویژه علیه الکسی لوتر زمین-دو (که برخلاف لکس لوتر زمین وان، هنوز هم داشت. موهای قرمز او و طبیعت به مراتب خونخوارتر) به عنوان کلارک کنت، او ماجراجویی‌های لباس خود را گزارش می‌کرد و در نهایت با لوئیس لین، یک خبرنگار زن شجاع که سوپرمن را دوست داشت، اما خیلی به کلارک کنت ترسو فکر نمی‌کرد، شریک شد.
لین و کنت معمولاً برای دریافت ماجراجویانه‌ترین داستان‌ها با یکدیگر سر و صدا می‌کردند، اما این دو در نهایت به یکدیگر احترام گذاشتند، بر اساس غیبت‌های مداوم کنت در هر زمان که سوپرمن ظاهر می‌شد و گزارش‌های مفصل گسترده کنت قبل از اینکه لین بتواند در داستان تلفن کند، علیرغم حضور در صحنه ماجرا، لین در نهایت به این شک می‌کرد که کنت و سوپرمن یکی هستند و یکی هستند، لین در نهایت ظن خود را تأیید کرد و در نتیجه در دهه ۱۹۵۰ با کنت ازدواج کرد.