کنگره کوکوتا
اسناد > قانون اساسی تأسیس گرند کلمبیا (کنگره آنگوستورا)

«کنگره حاکم ونزوئلا که مردم جمهوری گرانادای جدید به‌طور داوطلبانه از آن حمایت کردند.» با توجه به اینکه:
«استانهای ونزوئلا و گرانادای جدید که در یک جمهوری واحد متحد شده‌اند، همه تناسبات و روش‌های خود را برای ارتقاء خود به درجه بالاتری از قدرت و رفاه دارند.»
«این دو کشور در دو جمهوری جداگانه تشکیل شده‌اند، و چیزهایی این دو کشور را به هم پیوند داده‌است هیچ مزایایی برای آنها نداشت، و نتوانستند ادغام شوند و به حاکمیتشان احترام بگذارند.»
«این حقایق، به درون مردان عالی‌رتبه و روشنفکر و میهن‌پرست نفوذ کرده، هردو جمهوری را مجبور کرده که به اجماع برسند و دوباره متحد شوند که تحولاتی که جنگ بوجود آورد را با حکمفرمائی قانون اساسی جمهوری کلمبیا اصلاح کنند.»:
بند اول: «جمهوری‌های ونزوئلا و گرانادای جدید از این روز به بعد تحت عنوان باشکوه جمهوری کلمبیا متحد می‌شوند.»
بند دوم: «قلمرو آنها منطقه ای خواهد بود که ناحیه عمومی سابق ونزوئلا و نایب السلطنه گرانادای جدید قرار دارد، و مساحت ۱۱۵ هزار لیگ مربعی را پوشش می‌دهند، که در شرایط بهتر دقیقاً تعریف می‌شود.»
بند سوم: «بدهی‌های جمهوری ونزوئلا و گرانادای جدید ادغام شده و به بدهی ملی کلمبیا تبدیل خواهد شد. پرداخت آن از طریق تمام کالاها و دارایی‌های این کشور پرداخت می‌شود، و سودآورترین شاخه‌های اجاره عموم مردم نیز موظف به پرداخت آن هستند.»
بند چهارم: «قدرت اجرایی جمهوری بر عهده رئیس‌جمهور است و در صورت نقص وی، معاون رئیس‌جمهور عهده‌دار ریاست جمهور است، و جایگزین وی به‌طور موقت توسط کنگره تعیین می‌شود.»
بند پنجم: «جمهوری کلمبیا به سه بخش بزرگ ونزوئلا، کیتو و کوندینامارکا تقسیم می‌شود که شامل استانهای گرانادای جدید است که از این پس نام آن سلب می‌شود. پایتخت این بخشها شهرهای کاراکاس، کیتو و بوگوتا خواهند بود، بوگوتا از این به بعد نام سانتافه را ندارد.»
بند ششم: «هر بخش دارای یک اداره و یک رئیس خواهد بود که در حال حاضر توسط این کنگره با عنوان معاون رئیس‌جمهور تعیین می‌شود.»
بند هفتم: «شهر جدیدی که به نام ال لیبرتادور سیمون بولیوار نامگذاری شده‌است، پایتخت جمهوری کلمبیا خواهد بود. برنامه و وضعیت آن توسط اولین کنگره عمومی بر اساس اصل تناسب آن با نیازهای سه بخش تعیین می‌شود و عظمت این کشور بزرگ طبیعتاً تعیین می‌شود.»
بند هشتم: «کنگره عمومی کلمبیا در ۱ ژانویه ۱۸۲۱ در ویبا دل روساریو د کوکوتا که مرکز کشور است تشکیل جلسه می‌دهد و تجمع مجدد را تسهیل می‌کند. فراخوان آن توسط رئیس‌جمهور در ۱ ژانویه ۱۸۲۰ مطابق با یادداشت‌های تنظیم شده قبلی که توسط کمیسیون ویژه و تحت تصویب کنگره کنونی تدوین می‌شود، انجام می‌شود.»
بند نهم: «قانون اساسی جمهوری کلمبیا توسط کنگره عمومی تدوین می‌شود که به عنوان پیش نویس قانون اساسی ارائه می‌شود و قوانین آن بعداً در اجرا آزمایش می‌شود.»
بند دهم: «اسلحه و پرچم کلمبیا توسط کنگره عمومی تعیین می‌شود و از اسلحه و پرچم ونزوئلا استفاده می‌شود زیرا بیشتر شناخته شده‌است.»
بند یازدهم: «کنگره کنونی در ۱۵ ژانویه ۱۸۲۰ به دلیل انتخابات جدید برای کنگره عمومی کلمبیا تعطیل می‌شود.»
بند دوازدهم: «یک کمیسیون متشکل از شش عضو و یک رئیس به‌طور موقت جایگزین کنگره می‌شوند و دارای اختیارات ویژه ای هستند که با حکم می‌شود.»
بند سیزدهم: «در ۲۵ دسامبر سال جاری که تولد منجی جهان نیز هست، تأسیس جمهوری کلمبیا در یک جشن عمومی در شهرها و ارتش‌ها اعلام می‌شود، و در پایتخت تأیید می‌شود، تا تحت حمایت منجی جهان ما این اتحاد را که همواره آرزو داشتیم بدست آوریم و کشور را دوباره بسازیم.»
بند چهاردهم: «سالگرد این بازسازی سیاسی به‌طور دائمی با یک جشن ملی جشن گرفته می‌شود که در آن، مانند المپیا، به افراد بافضیلت و روشنفکر جوایزی اهدا می‌شود.»
«قانون اساسی فعلی جمهوری کلمبیا فقط در شهرها و ارتشها به‌طور رسمی اعلام می‌شود، در کلیه دفاتر ثبت عمومی ثبت شده و در هر کابیلدو و شرکت شهری، کلیسایی یا سکولار ذخیره می‌شود.»
«در کاخ مستقل کنگره ونزوئلا در شهر سانتو توماس د آنگوستورا، ده روز قبل از ماه دسامبر، در سال ۱۸۱۹ پس از میلاد مسیح ارائه شده‌است. در نهمین سال استقلال.»
«رئیس کنگره، فرانسیسکو آنتونیو زی؛ خوان خرمن روستیو؛ مانوئل سدینو؛ خوان مارتینز؛ خوزه اسپانیا؛ لوئیس توماس پرازا؛ آنتونیو ام بریسینو؛ یوسبیو آفانادور؛ فرانسیسکو کنده؛ دیگو باتیستا اوربانجا؛ خوان ویسنته کاردوزو؛ ایگناسیو مانوئز؛ رامون گارسیا کادیز. معاون وزیر، دیه گو دو والانیلا.»
«کاخ کنگره حاکم ونزوئلا در آنگوستورا، ۱۷ دسامبر، ۱۸۱۹ -نهمین (سال استقلال).»
«کنگره حاکم تصمیم می‌گیرد که قانون اساسی جمهوری کلمبیا باید توسط هیأتی برای تصویب به قدرت عالی اجرایی اطلاع داده شود و سپس منتشر و اجرا شود.»
«رئیس کنگره، فرانسیسکو آنتونیو زی. معاون وزیر، دیگو د والنیلا. کاخ کنگره حاکم ونزوئلا در آنگوستورا، ۱۷ دسامبر، ۱۸۱۹-نهمین. آن را تکثیر کنید، منتشر کنید، اجرا کنید و با مهر دولتی به آن رسمیت بدهید.»
«سیمون بولیوار»
«برای جناب رئیس‌جمهور، وزیر امور داخلی و قضا،»
«دیگو بی. اوربانجا»