stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست افتخارات باشگاه فوتبال پرسپولیس
مجموع عناوین رسمی (۳۹)

| جام‌های رسمی پرسپولیس> نوع | جام‌های رسمی پرسپولیس> رقابت‌ها | جام‌های رسمی پرسپولیس> رقابت‌ها | جام‌های رسمی پرسپولیس> قهرمانی | جام‌های رسمی پرسپولیس> فصل‌ها | جام‌های رسمی پرسپولیس> نایب‌قهرمانی | جام‌های رسمی پرسپولیس> فصل‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| داخلی | کشوری | لیگ‌های فوتبال ایران | ۱۶ |  ۱۳۵۰، ۱۳۵۲، ۱۳۵۴، ۱۳۷۴، ۷۶–۱۳۷۵، ۷۸–۱۳۷۷، ۷۹–۱۳۷۸، ۸۱–۱۳۸۰، ۸۷–۱۳۸۶، ۹۶–۱۳۹۵، ۹۷–۱۳۹۶، ۹۸–۱۳۹۷، ۹۹–۱۳۹۸، ۱۴۰۰–۱۳۹۹، ۰۲–۱۴۰۱، ۰۳–۱۴۰۲ | ۱۰ | ۱۳۵۳، ۱۳۵۵، ۱۳۵۶، ۶۹–۱۳۶۸، ۱۳۷۱، ۱۳۷۲، ۸۰–۱۳۷۹، ۹۳–۱۳۹۲، ۹۵–۱۳۹۴، ۰۱–۱۴۰۰ |
| داخلی | کشوری | جام حذفی ایران | *۷ | ۱۳۶۶، ۷۱–۱۳۷۰، ۷۸–۱۳۷۷، ۸۹–۱۳۸۸، ۹۰–۱۳۸۹، ۹۸–۱۳۹۷، ۰۲–۱۴۰۱ | ۲ | ۸۵–۱۳۸۴، ۹۲–۱۳۹۱ |
| داخلی | کشوری | سوپر جام ایران | ۵ | ۱۳۹۶، ۱۳۹۷، ۱۳۹۸، ۱۳۹۹، ۱۴۰۲ |  ۲ | ۱۴۰۰،۱۴۰۳ |
| داخلی | استانی (بالاترین سطح) | جام باشگاه‌های تهران | ۶ | ۱۳۶۱، ۱۳۶۵، ۱۳۶۶، ۱۳۶۷، ۱۳۶۸، ۱۳۶۹ | ۴ | ۵۰–۱۳۴۹، ۱۳۶۰، ۱۳۶۲، ۱۳۷۰ |
| داخلی | استانی (بالاترین سطح) | جام حذفی تهران | ۲ |  ۱۳۶۱، ۱۳۶۶ | ۲ | ۱۳۴۷، ۱۳۶۰ |
| داخلی | استانی (بالاترین سطح) | جام شهید اسپندی | ۱ | ۱۳۵۸ | ۰ |  |
| داخلی | استانی (بالاترین سطح) | مسابقات انتخابی آسیا | ۱ | ۱۳۴۷ | ۰ |  |
| قاره‌ای | قاره‌ای | جام برندگان جام آسیا | **۱ | ۹۱–۱۹۹۰ |  **۱ | ۹۳–۱۹۹۲ |
| قاره‌ای | قاره‌ای | لیگ قهرمانان آسیا | ۰ | — |  *۲ | ۲۰۱۸، ۲۰۲۰ |
| مجموع | مجموع | مجموع | ۳۹ قهرمانی | ۳۹ قهرمانی | ۲۳ نایب‌قهرمانی | ۲۳ نایب‌قهرمانی |
رکورد
* رکورد مشترک
** رکورد ایران
رکورد
* رکورد مشترک
** رکورد ایران
تعداد قهرمانی‌های کشوری: (لیگ برتر ایران، جام حذفی ایران، سوپر جام ایران): (۲۸) قهرمانی
تعداد قهرمانی‌های قاره‌ای: (جام برندگان جام آسیا): (۱) قهرمانی
تعداد قهرمانی‌های استانی: (مسابقات انتخابی آسیا، جام باشگاه‌های تهران، جام حذفی تهران، جام شهید اسپندی): (۱۰)
مجموع: (۳۹) قهرمانی
مجموع عناوین رسمی (۳۹) > نمای کلی

| مرور کلی> رقابت | مرور کلی> قهرمان | مرور کلی> نایب‌قهرمان | مرور کلی>  | مرور کلی>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| لیگ قهرمانان آسیا | ۰ | ۲ |  |  |
| جام برندگان جام آسیا | ۱ | ۱ |  |  |
| مسابقات انتخابی باشگاهی قهرمانی آسیا | ۱ | ۰ |  |  |
| لیگ‌های فوتبال ایران | ۱۶ | ۱۰ |  |  |
| جام حذفی ایران | ۷ | ۲ |  |  |
| سوپر جام ایران | ۵ | ۲ |  |  |
| جام باشگاه‌های تهران | ۶ | ۴ |  |  |
| جام حذفی تهران | ۲ | ۲ |  |  |
| جام شهید اسپندی | ۱ | ۰ |  |  |
| مجموع | ۳۹ | ۲۳ |  |  |
مجموع عناوین دوستانه (۳)

جام بین‌المللی وحدت تهران
قهرمانی: ۱۳۶۰
جام دوستی شارجه
قهرمانی: ۱۳۷۴
جام ولایت
قهرمانی: ۱۳۹۰
قهرمانی‌های دوگانه و سه‌گانه

* قهرمانی دوگانه (لیگ فوتبال ایران، جام حذفی ایران): (۳) ۷۸–۱۳۷۷، ۹۸–۱۳۹۷، ۰۲–۱۴۰۱
* قهرمانی دوگانه (جام حذفی ایران، جام در جام آسیا): (۱) ۱۳۷۰
* قهرمانی دوگانه (جام باشگاه‌های تهران، جام حذفی تهران): (۲) ۱۳۶۱، ۱۳۶۶
*قهرمانی دوگانه (لیگ فوتبال ایران، سوپرجام ایران): (۵) ۹۶–۱۳۹۵، ۹۷–۱۳۹۶ ،۹۸–۱۳۹۷ ،۹۹–۱۳۹۸، ۰۲–۱۴۰۱
*قهرمانی سه‌گانه (جام حذفی ایران، جام باشگاه‌های تهران، جام حذفی تهران): (۱) ۱۳۶۶
*قهرمانی سه‌گانه (لیگ فوتبال ایران، جام حذفی ایران، سوپر جام ایران): (۲) ۹۸–۱۳۹۷، ۰۲–۱۴۰۱
قهرمانی‌های دوگانه و سه‌گانه > دوگانه‌ها

| دوره | ۱۳۶۰ ۱۳۶۱ | ۱۳۶۵ ۱۳۶۶ | ۱۳۶۹ ۱۳۷۰ | ۱۳۹۵ ۱۳۹۶ | ۱۳۹۶ ۱۳۹۷ | ۱۳۹۷ ۱۳۹۸ | ۱۳۹۸ ۱۳۹۹ | ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جام باشگاه‌های تهران و جام حذفی تهران | آری | آری |  |  |  |  |  |  |
| جام حذفی ایران و جام در جام آسیا |  |  | آری |  |  |  |  |  |
| لیگ فوتبال ایران و سوپرجام |  |  |  | آری | آری | آری | آری | آری |
:
قهرمانی‌های دوگانه و سه‌گانه > سه‌گانه‌ها

| دوره | ۱۳۹۷ ۱۳۹۸ | ۱۴۰۱ ۱۴۰۲ |
| --- | --- | --- |
لیگ فوتبال ایران و جام حذفی ایران و سوپرجام: آری
قهرمانی به تفکیک سال

تمام قهرمانی‌های باشگاه پرسپولیس در طی ۶۱ سال حضور در سطح اول فوتبال ایران
۱۳۴۷ (انتخابی مسابقات باشگاهی قهرمانی آسیا ۱۹۶۹)
۱۳۵۰ قهرمان لیگ فوتبال ایران
۱۳۵۲ قهرمان لیگ فوتبال ایران
۱۳۵۴ قهرمان لیگ فوتبال ایران
۱۳۵۸ قهرمان جام اسپندی
۱۳۶۱ قهرمان جام باشگاه‌های تهران و جام حذفی تهران
۱۳۶۵ قهرمان جام باشگاه‌های تهران
۱۳۶۶ قهرمان جام حذفی ایران، جام باشگاه‌های تهران و جام حذفی تهران
۱۳۶۷ قهرمان جام باشگاه‌های تهران
۱۳۶۸ قهرمان جام باشگاه‌های تهران
۱۳۶۹ قهرمان جام باشگاه‌های تهران
۱۳۷۰ قهرمان جام حذفی ایران و جام برندگان جام آسیا
۱۳۷۴ قهرمان لیگ فوتبال ایران
۱۳۷۵ قهرمان لیگ فوتبال ایران
۷۸–۱۳۷۷ قهرمان لیگ فوتبال ایران و جام حذفی ایران
۷۹–۱۳۷۸ قهرمان لیگ فوتبال ایران
۸۱–۱۳۸۰ قهرمان لیگ برتر ایران
۸۷–۱۳۸۶ قهرمان لیگ برتر ایران
۸۹–۱۳۸۸ قهرمان جام حذفی ایران
۹۰–۱۳۸۹ قهرمان جام حذفی ایران
۹۶–۱۳۹۵ قهرمان لیگ برتر ایران و سوپر جام ایران
۹۷–۱۳۹۶ قهرمان لیگ برتر ایران و سوپر جام ایران
۹۸–۱۳۹۷ قهرمان لیگ برتر ایران و جام حذفی ایران و سوپر جام ایران
۹۹–۱۳۹۸ قهرمان لیگ برتر ایران و سوپر جام ایران
۱۴۰۰–۱۳۹۹ قهرمان لیگ برتر ایران
۰۲–۱۴۰۱ قهرمان لیگ برتر ایران و جام حذفی ایران و سوپر جام ایران
۰۳–۱۴۰۲ قهرمان لیگ برتر ایران
جایزه‌ها

تیم سال فوتبال ایران
۱۳۸۷–۱۳۸۶
۱۳۹۶–۱۳۹۵
۱۳۹۷_۱۳۹۶
۱۳۹۸_۱۳۹۷
۱۳۹۹_۱۳۹۸
۱۴۰۰_۱۳۹۹
۱۴۰۳_۱۴۰۲
تیم اخلاق لیگ قهرمانان آسیا
۲۰۱۸
بهترین باشگاه‌های قاره در قرن بیستم
مقام چهارم
استیفن رزنیک

| استیفن ای>  رزنیک | استیفن ای>  رزنیک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ اکتبر ۱۹۳۸
درگذشت: ۲ ژانویهٔ ۲۰۱۳ (۷۴ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
فعالیت دانشگاهی: فعالیت دانشگاهی
نهاد: دانشگاه ییل (1965–71) کالج شهری نیویورک (1971–73) دانشگاه ماساچوست در امهرست (1973–2013)
مکتب یا سنت: اقتصاد مارکسی
دانشگاه: دانشگاه پنسیلوانیا (B.S. , 1960) MIT (Ph.D. , 1964)
تأثیرگذاران: مارکس، آلتوسر، بالیبار
مشارکت‌ها: اقتصاد مارکسی، روش‌شناسی اقتصادی، تحلیل طبقاتی
 :  
استیفن آلوین رزنیک (Stephen Resnick)‏ (۲۴ اکتبر ۱۹۳۸ – ۲ ژانویه ۲۰۱۳)، اقتصاددان دگراندیش آمریکایی بود. او به دلیل آثارش (که بیشتر آن همراه با ریچارد دی. وولف نوشته شده‌است) در زمینه اقتصاد مارکسیستی، روش‌شناسی اقتصاد و تحلیل طبقاتی معروف است. کار او، همراه با کار وولف، به‌صورت ویژه با دیدگاه پسا-مارکسیستی و پسا-آلتوسری در مورد اقتصاد سیاسی مرتبط است.
زندگی‌نامه

رزنیک در سال ۱۹۶۰ لیسانسش را در رشته اقتصاد از دانشگاه پنسیلوانیا به‌دست‌آورد. او در سال ۱۹۶۴ دکترایش را از مؤسسه فناوری ماساچوست حاصل کرد. پایان‌نامه تحصیلی او یک تحلیل اقتصادسنجی بازار مشترک اروپایی بود. کار ابتدائی او (در جریان تصدی او در دانشگاه ییل میان سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱) با استیفن هایمر بوده و بر مسائل توسعه اقتصادی و اقتصاد سیاسی بین‌المللی متمرکز بود.
رزنیک پس از یک دوره کوتاه در کالج شهری نیویورک (۱۹۷۱–۱۹۷۳)، تدریس در دپارتمان اقتصاد دانشگاه آمهرست ماساچوست را در سال ۱۹۷۳ آغاز کرد. او در این مدت کار را با ریچارد دی. وولف آغاز کرده و از آن زمان تا مرگ رزنیک آن‌ها مقالات و کتاب‌های متعددی را باهم به چاپ رسانیده و رویکرد تحلیلی طبقاتی غیرجبری را تدوین نمودند. این مقالات نظریهٔ مارکسیستی و تحلیل ارزشی، غیرجبرگرایی، اقتصاد رادیکال، تجارت بین‌المللی، چرخه‌های تجارت، ساختارهای اجتماعی اتحادیه شوروی را دربرداشت.
کار رزنیک با وولف، خوانش سرمایه اثر لوییس آلتوسر و اتاین بالیبار را به عنوان نقطه آغاز کار خویش پذیرفته و یک خوانش بسیار ماهرانه جلد دوم و سوم کتاب سرمایه کارل مارکس را در کتاب تأثیرگذار دانش و طبقات خود توسعه دادند. در کار رزنیک، تحلیل طبقاتی مارکسیستی، مطالعه دقیق شرایط موجودیت اشکال مشخص عمل‌کرد، تصاحب و توزیع نیروی کار اضافی الزامی است. در حالی که ممکن است بی‌نهایت اشکال تصاحب مازاد وجود داشته باشد، قانون مارکسیستی به فرآیندهای طبقاتی باستانی (مستقل)، برده‌ای، فئودالی، سرمایه‌داری و کمونیستی اشاره دارد.
رزنیک در سال ۱۹۸۹، با گروهی از همکاران، شاگردان قبلی و فعلی‌اش مشترکاً کار کرده و تفکر دوباره در مورد مارکسیسم، یک مجله علمی را راه اندازی کردند که هدف آن ایجاد یک پلتفورم برای تفکر دوباره و توسعه مفاهیم و نظریه‌ی‌های مارکسیستی در اقتصاد و همچنین سایر رشته‌های مسائل اجتماعی بود. او تا سال ۱۹۹۴ میلادی عضو هیئت تألیف مجله بود و پس از آن به عنوان عضو بورد مشورتی مجله ایفای وظیفه نمود.
رزنیک تا سال ۲۰۱۳ میلادی به تدریس سیمینارهای دوره لیسانس و درس‌های کارشناسی ارشد و هدایت پایان‌نامه تحقیقاتی در اقتصاد در دانشگاه آمهرست ماساچوست ادامه داد. او جوایز متعهدد تدریس به‌دست‌آورد و کلاس‌هایی را در نظریهٔ اقتصاد، توسعه اقتصاد و تاریخ اقتصاد تدریس کرد. رزنیک علایق ابتدائی تحقیقاتی خود را به عنوان نظریهٔ مارکسیستی و تاریخ و توسعه اقتصادی فهرست کرد.
رزنیک در ۲ ژانویه ۲۰۱۳ به اثر سرطان خون درگذشت.
ویدیوها

"Course on Marxian Economics"
"Course on Socialist Economics"
"Past Present and Future of the Economics Department" Round table with Resnick, Katzner, Bowles
"Memorial for Stephen Resnick" Remarks of Richard D. Wolff
"The POLITICS of OUR 40-YEAR COLLABORATION"
اسکوردیسکی

قبیله اسکوردیسکی واقع در شمال شرقی نقشه سال ۵۰ قبل از میلاد.
اسکوردیسکی‌ها (به یونانی: Σκορδίσκοι) یک گروه یا قبیله در عصر آهن با فرهنگ سلتی بودند که در قلمرو صربستان امروزی، در محل تلاقی رودخانه‌های ساووس (ساوا)، دراووس (دراوا)، مارگوس (موراوا) و دانوب متمرکز بودند. آنها از ابتدای قرن سوم قبل از میلاد تا آغاز دوره گسترش روم از نظر تاریخی قابل توجه بودند و در یک دولت قبیله ای زندگی می‌کردند. در اوج خود، قلمرو اصلی آنها بر روی مناطقی شامل بخش‌هایی از صربستان، کرواسی، بلغارستان و رومانی کنونی گسترده شد، در حالی که نفوذ سیاسی و اقتصادی آنها حتی بیشتر گسترش یافت. پس از پیروزی رومیان در قرن اول پس از میلاد، قلمروهای آنها به استانهای رومی پانونیا، موئسیا و داچیا تقسیم شد.
اصالت و تعلق

اسکوردیسکی‌ها مردمانی سلتی‌تبار بودند که پس از حمله گال‌ها به بالکان، یا بهتر بگوییم «آفرینش سیاسی سلتی» که با تراکیایی‌ها و ایلیری‌های محلی مخلوط شده و تشکیل یافتند. نام قبیله ای آنها ممکن است به اسکوردوس (Scordus)، کوه شار مرتبط باشد. نام‌های اشخاص متعاقباً در میان این قبایل ایلیری شده بودند که می‌تواند ناشی از نفوذ فرهنگی از پانونیای جنوبی و دالماتیای شمالی بوده باشد.
بر اساس شواهد علمی، سکونتگاه‌های اسکوردیسکی در شرق رودخانه موراوا تراکیایی شده بودند.
در بخش‌هایی از موئسیا (شمال شرقی صربستان مرکزی) اسکوردیسکی‌ها و تراکیایی‌ها در کنار یکدیگر زندگی می‌کردند، که این موضوع در یافته‌های باستان‌شناسی گودال‌ها و گنجینه‌ها، از قرن سوم قبل از میلاد تا قرن اول پیش از میلاد، مشهود است.
جمعیت گوناگونی از مردم اسکوردیسکی در طول زمان‌های مختلف در ایلیریا، تراکیه و داچیا یافت می‌شد، گاهی اوقات به بیش از یک گروه مانند اسکوردیسکی‌های غالب جمعیت و اسکوردیسکی‌های اقلیت تقسیم می‌شوند. یافته‌های گسترده‌ای از نوع فرهنگ لا تن، از تولیدات و صنایع محلی، در پانونیا و همچنین شمال موئسیای اولیا، مشاهده می‌شود که گواه سکونتگاه‌های متمرکز سلتی و تماس‌های فرهنگی است. با این حال، چنین یافته‌هایی در جنوب رودخانه ساوا کمیاب است.
پترسون و همکارانش در سال ۲۰۲۲ یک نمونه مربوط به فرهنگ لا تن در اواخر سال ۱۵۰ تا ۵۰ قبل از میلاد از یک مرد بالغ ۲۵ تا ۳۵ ساله از قبری که حاوی اسلحه و اسکلت سگ در شهر امروزی اوسییک، کرواسی بود، تجزیه و تحلیل کردند. او حاوی هاپلوگروه Y-DNA R1b-V88 (> R-BY17643[10]) و هاپلوگروه mtDNA J1c12 بود. در یک مدل ترکیبی سه طرفه، او تقریباً ۵۳٫۵٪ کشاورزان اروپایی اولیه، ۳۸٫۳٪ گله‌داران استپ غربی و ۸٫۲٪ نسب مرتبط با مردمان شکارچی-گردآورنده غربی داشت.
تسل

Municipality
| Texel | Texel |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
ماهواره نگاره of the جزیره of Texel and its surroundings: ماهواره نگاره of the جزیره of Texel and its surroundings
  پرچمنشان:   پرچمنشان
مختصات: ۵۳°۰۴′۵۹″شمالی ۴°۴۹′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۸۳°شمالی ۴٫۸۳۳°شرقی﻿ / 53.083; 4.833: مختصات: ۵۳°۰۴′۵۹″شمالی ۴°۴۹′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۸۳°شمالی ۴٫۸۳۳°شرقی﻿ / 53.083; 4.833
استان: هلند شمالی
حکومت: حکومت
مساحت(2006): مساحت(2006)
 • کل: ۴۶۳٫۲۸ کیلومتر مربع (۱۷۸٫۸۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۶۱٫۹۶ کیلومتر مربع (۶۲٫۵۳ مایل مربع)
 • آب: ۳۰۱٫۳۲ کیلومتر مربع (۱۱۶٫۳۴ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2007): جمعیت (1 January 2007)
 • کل: ۱۳٬۶۱۷
 • تراکم: ۸۴/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
 : Source: CBS, Statline.
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
وبگاه: www.texel.nl
تسل (به لاتین: Texel) یک سکونتگاه مسکونی در هلند با جمعیت ۱۳٬۶۱۷ نفر است که در هلند شمالی واقع شده‌است.
اسماعیل اول (غرناطه)

Sultan of Granada from 1314 to 1325
ابوالولید اسماعیل اول بن فرج (به عربی: أبو الوليد إسماعيل الأول بن فرج) (زادهٔ ۳ مارس ۱۲۷۹ – درگذشتهٔ ۸ ژوئیه ۱۳۲۵) پنجمین حاکم نصری امارت غرناطه در شبه جزیره ایبری از سال ۱۳۱۴ تا ۱۳۲۵ بود. او نوهٔ محمد دوم از طرف مادرش فاطمه بود و اولین فرد از سلسله سلاطینی است که اکنون به نام دودمان نصریان  شناخته میشود. مورخان او را حاکمی مؤثر توصیف کرده اند که موقعیت امارت را با پیروزیهای نظامی در دوران حکومتش بهبود بخشید.
اسماعیل پس از شورشی که توسط پدرش ابوسعید فرج آغاز شد، در دوران حکومت دایی خود، سلطان نصر، ادعای تاج و تخت کرد. نیروهای آنها نصر، که محبوبیت چندانی نداشت، را شکست دادند و اسماعیل در فوریه ۱۳۱۴ در الحمرا به عنوان سلطان منصوب شد. او سالهای اولیه حکومت خود را م درگیر جنگ با نصر بود . نصر تلاش میکرد از پایگاه خود در گوادیکس، که در ابتدا به عنوان فرماندار در آنجام حکومت میکرد، تاج و تخت را بازپس بگیرد. نصر از کاستیا  که بعدا مجوز پاپی برای یک جنگ صلیبی علیه اسماعیل دریافت کرد، کمک گرفت، جنگ با وقفه هایی ادامه یافت و به اوج خود رسید سرانجام در نبرد وگا در ۲۵ ژوئن ۱۳۱۹، که به پیروزی کامل نیروهای اسماعیل به رهبری عثمان بن ابی العلا بر کاستیا انجامید. مرگ اینفانته پدرو و اینفانته خوان، دو نایب السلطنه برای پادشاه خردسال آلفونسو یازدهم، در این نبرد، کاستیل را بدون رهبر گذاشت و آنها را مجبور به قطع حمایت از نصر کرد.
پس از یک آتش بس اولیه، اسماعیل پیروزی خود را با تصرف قلعه های مرزی کاستیل در سالهای ۱۳۲۴ و ۱۳۲۵، از جمله بازا، اورسی، هوئسکار، گالرا و مارتس، ادامه داد. این لشکرکشی شامل اولین استفاده از توپ در محاصره در شبه جزیره ایبری و جنایاتی در جریان حمله به مارتس بود که در تواریخ مسلمانان مایه ی بدنامی وی شد. او در ۸ ژوئیه ۱۳۲۵ توسط یکی از بستگانش، محمد بن اسماعیل، به دلایل شخصی به قتل رسید. اسماعیل در طول زندگی خود ساختمانهایی به مجموعه کاخ الحمرا، کاخ جنرالیفه و کاخ القصر جنیل اضافه کرد.
↑  https://referenceworks.brill.com/display/entries/EIEO/COM-0855.xml
پوندیچری

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Pondicherry பாண்டிச்சேரிபுதுச்சேரி | Pondicherry பாண்டிச்சேரிபுதுச்சேரி |
| --- | --- |
Park Monument (Aayi Mandapam) in the Government Park of Pondicherry: Park Monument (Aayi Mandapam) in the Government Park of Pondicherry
Pondicherry: Pondicherry
مختصات: ۱۱°۵۵′۵۱″شمالی ۷۹°۴۷′۰۷″شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۹۳۰۹۶۵°شمالی ۷۹٫۷۸۵۱۸۲°شرقی﻿ / 11.930965; 79.785182: مختصات: ۱۱°۵۵′۵۱″شمالی ۷۹°۴۷′۰۷″شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۹۳۰۹۶۵°شمالی ۷۹٫۷۸۵۱۸۲°شرقی﻿ / 11.930965; 79.785182
ایالت: پودوچری
بخش: بخش پوندیچری
تاسیس‌شده: 1673
ارتفاع: ۳ متر (۱۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۶۵۴٬۳۹۲
 • تراکم: ۹٬۱۶۶/کیلومتر مربع (۲۳۷۴۰/مایل مربع)
Languages زبان تامیلی، زبان فرانسوی، زبان تلگو، زبان مالایالم: Languages زبان تامیلی، زبان فرانسوی، زبان تلگو، زبان مالایالم
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 605001-605014
کد تلفن: 91 (0)413
پلاک خودرو: PY-01
پوندیچری (به انگلیسی: Pondicherry) یک شهر در هند است که در پودوچری واقع شده‌است.
خصوصیات

پوندیچری ۶۵۴٬۳۹۲ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر باس-تر خواهرخواندهٔ پوندیچری هست.
مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان

مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان (به انگلیسی: American Institute of Afghanistan Studies، (AIAS))، تأسیس‌شده در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲)، یک سازمان غیرانتفاعی است که به ترویج مطالعات پیشرفته دربارهٔ افغانستان در ایالات متحده اختصاص دارد. این مؤسسه در دانشگاه بوستون، ماساچوست مستقر است و عضو شورای مراکز پژوهشی آمریکایی در خارج از کشور محسوب می‌شود.
جان اف. ریچاردز (John F. Richards) از دانشگاه دوک از بنیان‌گذاران اصلی این مؤسسه بود و نخستین نشست آن نیز در این دانشگاه برگزار شد. از ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) توماس بارفیلد ریاست این مؤسسه را به‌عهده دارد. از زمان تأسیس، بسیاری از دانشگاه‌های آمریکا، از جمله دانشگاه بوستون، کلمبیا، شیکاگو، نیویورک، میشیگان، ویرجینیا و جیمز مدیسون، به این مؤسسه پیوسته‌اند.
مؤسسه AIAS رویکردهای میان‌رشته‌ای را در مطالعات افغانستان ترویج می‌کند و یک برنامه کمک‌هزینه تحقیقاتی برای دانشجویان دکتری که قصد انجام پژوهش‌های میدانی در افغانستان را دارند، ارائه می‌دهد.
نشریه رسمی این مؤسسه افغانستان: نشریه مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان (Afghanistan: Journal of the American Institute of Afghanistan Studies) است که از سال ۲۰۱۸، دو بار در سال توسط انتشارات دانشگاه ادینبرو منتشر می‌شود. این نشریه در نقطه تلاقی مطالعات خاور نزدیک، آسیای مرکزی و آسیای جنوبی قرار دارد و علاوه بر مسائل جغرافیایی افغانستان، مقالاتی را که به تاریخ و فرهنگ پیشامدرن این منطقه مرتبط است، منتشر می‌کند.
ایده‌آل زیبایی زنانه

هلنِ اسپارت، که در اسطوره‌شناسی یونانی به عنوان زیباترین زن فانی دنیا شناخته می‌شد (هلنِ تروآ، نقاشی اثر اوولین دی مورگان، ۱۸۹۸).
ایده‌آل زیبایی زنانه مجموعه‌ای مشخص از استانداردهای زیبایی است که شامل ویژگی‌هایی می‌شود که از سنین پایین در زن‌ها نهادینه شده و در طول زندگی آن‌ها به‌منظور افزایش درک‌شده جذابیت جسمانی تقویت می‌شود. بسیاری از زنان در سراسر جهان این ایده‌آل را تجربه می‌کنند، هرچند ویژگی‌های آن در طول زمان تغییر کرده و در کشورها و فرهنگ‌های مختلف متفاوت است.
استاندارد غالب زیبایی برای زنان، بر اساس معیارهای دگرجنس‌گرایانه است، اما میزان تأثیر این معیارها بر زنان همجنس‌گرا و دوجنس‌گرا مورد بحث است. ویژگی‌های ایده‌آل زیبایی زنانه شامل مواردی همچون قالب بدنی زن، ویژگی‌های صورت، رنگ پوست انسان، قد انسان، سبک لباس، مدل مو و وزن بدن انسان است.
ایده‌آل‌های فرهنگی > تغییر شکل بدن

ایده‌آل زیبایی برای زنان در فرهنگ‌های مختلف و بر اساس سنت‌ها و شیوه‌های متفاوت تغییر می‌کند. در میانمار، دختران کایان لاوی از حدود پنج سالگی حلقه‌های فلزی به دور گردن خود می‌بندند. هر دو سال یکبار حلقه‌های اضافی به گردن دختر اضافه می‌شود. این عمل به تدریج باعث تغییر شکل ترقوه و جایگاه دنده‌ها از طریق وزن حلقه‌ها می‌شود تا توهم داشتن گردنی بلندتر ایجاد کند. این زنان در نهایت تا ۲۴ حلقه در گردن خود می‌پوشند. نسل‌های قدیمی‌تر به نظر می‌رسد که از زیبایی خود با پوشیدن حلقه‌ها احساس راحتی و افتخار می‌کنند، در حالی که گردشگری در شرق میانمار رونق گرفته است، اما زنان جوان‌تر و والدین دختران کوچک‌تر با این انتخاب روبه‌رو هستند که بین حفظ یک سنت فرهنگی قدیمی یا توانایی بهتر در تناسب با جامعه بیرون از منطقه خود، اگر به تحصیل یا کار خارج از جامعه خود بپردازند، انتخاب کنند.
در چین، سنت بستن پا شامل این بود که پاهای دختران از سن شش سالگی بسته می‌شد تا تصویر «ایده‌آل» پاها ایجاد شود. پاهای دختران به‌گونه‌ای بسته می‌شد که به ۱/۳ اندازه اصلی خود برسد، که این امر باعث آسیب به پاها و ناتوانی زنان می‌شد، اما در عین حال موقعیت اجتماعی بسیار بالایی به آن‌ها می‌بخشید و مورد تحسین قرار می‌گرفت. پس از انقلاب شین‌های، سنت بستن پا پایان یافت.
رنگ پوست و مو > کنتراست رنگ پوست و لوازم آرایشی

کنتراست رنگ پوست به‌عنوان یک استاندارد زیبایی زنانه در چندین فرهنگ مختلف شناخته شده است. زنان معمولاً نسبت به مردان چشم‌ها و لب‌های تیره‌تری دارند، به‌ویژه در مقایسه با سایر ویژگی‌های صورتشان، و این ویژگی با جذابیت و زنانگی مرتبط بوده است. با این حال، طبق یک مطالعه، این ویژگی جذابیت مردانه را کاهش می‌دهد. زنان ممکن است از لوازم آرایشی مانند رژلب و سایه چشم برای افزایش کنتراست رنگ صورت خود یا افزایش فاصله ظاهری بین چشم‌ها و ابروهایشان استفاده کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۹ نشان داد که مردم شرق آسیایی نسبت به مردم سفیدپوست کنتراست بیشتری در پوست صورت دارند، زیرا چشم‌هایشان معمولاً تیره‌تر است.
رنگ پوست و مو > رنگ مو

یک مطالعه در سال ۲۰۰۸ به بررسی این موضوع پرداخت که آیا موهای بلوند یا موهای تیره، ایده‌آل زیبایی زنانه در دنیای غرب هستند. نتایج نشان داد که موهای تیره، نه موهای بلوند، ایده‌آل زنانه محسوب می‌شوند. زنان با موهای تیره در مد و فرهنگ عامه غربی بیشتر از زنان با موهای بلوند نمایان بودند، که می‌تواند توضیح دهد که چرا مردان در انگلستان به‌طور کلی زنان با موهای تیره را جذاب‌تر از زنان با موهای بلوند می‌دانستند. یک مطالعه مشابه در سال ۲۰۱۸ در فلوریدا نتایج مشابهی به دست آورد. در شرق آسیا، زنان با موهای سیاه به‌عنوان ایده‌آل زیبایی شناخته می‌شوند، در حالی که زنان بلوند از این جایگاه ایده‌آل محروم هستند. زنان سوئدی‌ها در سنگاپور گزارش داده‌اند که در اینجا اعتماد به نفس کمتری داشته‌اند، زیرا استانداردهای زیبایی محلی حس زنانگی آن‌ها را کاهش داده است. در تبلیغات ژاپنی، گاهی زنان بلوند به‌عنوان افرادی که از زنان با موهای سیاه حسادت می‌کنند، به تصویر کشیده شده‌اند.
رنگ پوست و مو > استانداردهای رنگ پوست

عملکرد سفید کردن پوست در میان زنان در خاورمیانه رایج است. این روند در جنوب آسیا و آفریقا نیز مشاهده می‌شود. در حالی که حمام آفتاب، برنزه شدن در فضای بسته و برنزه شدن خودکار در میان زنان سفیدپوست در جهان غرب رایج است.
رنگ پوست و مو > استعمار و استانداردهای زیبایی بین نژادی

استعمار کشورهای غیرسفیدپوست توسط مهاجران اروپایی گاهی منجر به ایجاد استانداردهای زیبایی بین نژادی شد، مانند آنچه در هند شرقی هلند اتفاق افتاد، جایی که مهاجران سفیدپوست هلندی استانداردهای زیبایی را تعیین کردند که در آن زنان آسیایی جنوب‌شرقی به دلیل پوست تیره‌تر و موهای سیاه خود جذاب‌تر از زنان سفیدپوست تلقی می‌شدند. برخی مطالعات که بر روی مردان قفقازی از کشورهای غربی انجام شد، تمایل به زنان با پوست تیره‌تر را شناسایی کرده‌اند، که نشان می‌دهد در جهان غرب تمایل ذاتی به پوست روشن‌تر وجود ندارد. بنابراین، تمایل به زنان با پوست برنزه عمدتاً مختص فرهنگ غربی است. برخی مطالعات از کشورهای غربی نشان داده‌اند که در میان زنان جوان، آنهایی که پوست برنزه‌تری دارند، جذابیت خود را بالاتر ارزیابی می‌کنند.
استانداردهای منطقه‌ای > زنان آسیای جنوب‌شرقی > اندونزی هلندی

در هند شرقی هلند (که اکنون اندونزی است)، ایده‌آل زیبایی زنانه‌ای که توسط استعمارگران سفیدپوست مرد ایجاد شده بود، این بود که زنان باید رنگ پوست قهوه‌ای و موهای سیاه داشته باشند. در دهه ۱۹۲۰، یک کنسول آمریکایی نامه‌ای به وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا نوشت و در آن اشاره کرد که مردان سفیدپوست مردم هلندی در اندونزی استعماری ترجیح می‌دهند با زنان محلی رنگین‌پوست ازدواج کنند، چرا که پوست قهوه‌ای و موهای سیاه زنان اندونزیایی از نظر آنها زیباتر از پوست سفید و موهای روشن زنان هلندی بود. ازدواج‌های زیاد مردان جوان هلندی با زنان «ایندو» باعث شرمندگی بخش محافظه‌کار جامعه هلندی شده بود. این ایده‌آل زیبایی بین‌نژادی هنوز هم در ادبیات محلی تأثیر خود را گذاشته است، به‌طوری‌که در یک رمان محبوب نوشته شده است که «رنگ پوست طلایی بزرگ‌ترین هدیه‌ای است که خداوند می‌تواند به یک زن عطا کند»، اشاره به دختری با موهای بلوند که رنگ پوست مادربزرگش را به ارث نبرده است.
استانداردهای منطقه‌ای > زنان شرق آسیایی > چین

در تاریخ چین، پوست روشن به‌عنوان یکی از پیش‌نیازهای زیبایی برای مردان و زنان محسوب می‌شد و همچنین نشان‌دهنده جایگاه اجتماعی فرد در سیستم طبقاتی بود. با این حال، طبق تحقیقات اخیر، پوست زیتونی به‌عنوان ایده‌آل جدید زیبایی زنانه در چین ظهور کرده است و بسیاری از زنان چینی اکنون پوست برنزه خود را سالم‌تر و جذاب‌تر می‌دانند. به گفتهٔ تای وی لیم، زنان چینی در رسانه‌ها اکنون دارای رنگ پوست برنزه هستند و این به‌عنوان بازپس‌گیری خودمختاری زنان از پدرسالاری رو به افول چین تلقی می‌شود.
از نظر تاریخی، زنان دودمان تانگ با اندامی پر و چاق به‌عنوان ایده‌آل زیبایی در نظر گرفته می‌شدند، که با انتظارات امروزی از اندام‌های بلند و لاغر متفاوت بود.
از دوران دودمان سونگ و در نهایت تا دودمان چینگ، بستن پا به عنوان نماد زیبایی ظریف زنان شناخته می‌شد و این عمل به «سه اینچ لوتوس طلایی» (三寸金莲) معروف بود.
در ادبیات و شعر چین، زیبایی‌های چینی اغلب از طبقه‌های اشرافی یا طبقه متوسط بودند و تصاویر آن‌ها معمولاً به عنوان ندیمه یا خدمتکاران دربار زنان نشان داده می‌شد که لباس‌های بی‌عیب و نقص به تن داشتند. این امر نشان می‌دهد که در چین باستان، زیبایی نه تنها به ظاهر فیزیکی بلکه به جایگاه اجتماعی و ثروت نیز بستگی داشت.