stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امپراتور میجی
سلطنت > انتقال پایتخت

امپراتور میجی برای اولین بار از اوایل کودکی، در اواسط ماه مه منطقه امپراتوری کیوتو را ترک کرد تا فرماندهی نیروهایی را که به تعقیب بقایای ارتش باکوفو می‌پرداختند، به دست گیرد. سفر به دلیل ازدحام در جاده‌ها به آهستگی انجام شد، او سه روز طول کشید تا از کیوتو به اوساکا سفر کند. هیچ درگیری در اوساکا وجود نداشت. رهبران جدید می‌خواستند که امپراتور برای مردم خود و نمایندگان خارجی بیشتر دیده و شناسانده شود. در پایان ماه مه، پس از دو هفته اقامت در اوساکا (در فضایی بسیار کمتر رسمی نسبت به کیوتو)، امپراتور به خانه خود بازگشت. مدت کوتاهی پس از بازگشت، اعلام شد که امپراتور شروع به ریاست بر تمام مشاغل دولتی خواهد کرد و مطالعه ادبی بیشتر را برای اوقات فراغت خود در نظر می‌گیرد. فقط از سال ۱۸۷۱ به بعد، مطالعات امپراتور شامل مطالبی در مورد امور معاصر بود. دولت میجی در ۱۹ سپتامبر ۱۸۶۸ فعالیت خود را به ادو که به توکیو (پایتخت شرقی) تغییر نام داده بود منتقل کرد و در اوایل سال ۱۸۶۹ امپراتور به دژ قدیم اقامتگاه شوگون در آنجا نقل مکان کرد. او در ۱۵ اکتبر به‌طور رسمی در کیوتو تاج گذاری کرد (مراسمی که از سال گذشته به دلیل ناآرامی‌های داخلی به تعویق افتاده بود). اندکی قبل از تاجگذاری، او اعلام کرد که دوره جدید، یا «نام عصر ژاپنی»، «میجی» یا «حکومت روشنگر» نامیده خواهد شد. پیش از این، «ننگو» اغلب چندین بار در دوره سلطنت یک امپراتور تغییر کرده بود. از این به بعد، اعلام شد که یک دوره به نام یک امپراتور که سراسر آن دوره حاکم بوده است نامگذاری خواهد شد بدین ترتیب نام دوره جدید به عنوان دوره میجی نامگذاری شد.
اندکی پس از تاجگذاری، امپراتور به توکیو از طریق جاده توکایدو سفر کرد و برای اولین بار از آن دیدن کرد. او در اواخر نوامبر وارد توکیو شد و با توزیع ساکی در بین مردم اقامت طولانی‌تری را آغاز کرد. جمعیت توکیو مشتاق دیدار امپراتوری بودند. توکیو محل دربار شوگون‌های توکوگاوا بود و مردم شهر می‌ترسیدند که با لغو حکومت شوگون سالاری، شهر رو به زوال بیفتد. تا سال ۱۸۸۹ تصمیم نهایی برای انتقال پایتخت به توکیو گرفته شد.ref>(Gordon 2009، ص. 68)</ref> زمانی که امپراتور در توکیو بود، برای اولین بار سوار کشتی نیروی دریایی ژاپن شد و روز بعد دستورالعمل‌هایی را برای مطالعاتی ارائه کرد تا ببیند که چگونه نیروی دریایی ژاپن می‌تواند تقویت شود. بلافاصله پس از بازگشت او به کیوتو، احکام به نام امپراتور صادر شد (اما به احتمال زیاد توسط مقام‌های دربار نوشته شده بود). این نشان دهنده قصد او برای دخالت در امور دولتی بود و در واقع خود او در جلسه‌های کابینه و بسیاری از وظایف دولتی دیگر هرچند به ندرت، تقریباً تا روز مرگش شرکت می‌کرد.
سلطنت > اصلاح سیاسی

انقلابیون موفق خود را در یک شورای دولتی سازماندهی کردند و متعاقباً در نظامی که سه وزیر اصلی، دولت را رهبری می‌کردند. این ساختار تا زمان استقرار نخست‌وزیر ژاپن، که کابینه را به شیوه‌ای غربی رهبری می‌کرد، در سال ۱۸۸۵ ادامه داشت. حتی ابقای امپراتور نیز قطعی نبود. رهبر انقلاب گوتو شوجیرو بعداً اظهار داشت که برخی از «مقام‌ها می‌ترسیدند که افراط‌گرایان فراتر رفته و مقام امپراتوری را لغو کنند.» رهبران جدید ژاپن به دنبال اصلاح تکه‌تکه‌ای سیستم حوزه‌هایی بودند که توسط دایمیوها اداره می‌شدند. در سال ۱۸۶۹، تعدادی از دایمیوها که از انقلاب حمایت کرده بودند، زمین‌های خود را به امپراتور دادند و با حقوق قابل توجهی دوباره به عنوان فرماندار منصوب شدند. در سال بعد، همه دایمیوهای دیگر از این روش پیروی کردند.
در سال ۱۸۷۱، هنگامی که ژاپن به ۷۲ استان‌های ژاپن سازماندهی شد، امپراتور اعلام کرد که لغو سیستم هان انجام می‌شود. دایمیوها با حقوق سالانه معادل ده درصد از درآمدهای قبلی خود (که اکنون مجبور به کسر هزینه‌های حکومتی از آن نبودند) غرامت می‌گرفتند، اما باید به پایتخت جدید، توکیو نقل مکان می‌کردند. اکثر دایمیوها از سیاست کنار گذاشته شدند.
دولت جدید به تدریج اکثر امتیازات سامورایی‌ها، از جمله حق آنها برای دریافت کمک هزینه از دولت را لغو کرد. با این حال، برخلاف دایمیوها، بسیاری از سامورایی‌ها از این تغییر آسیب مالی دیدند. بسیاری دیگر از تمایزات مبتنی بر طبقات لغو شدند. تبعیض قانونی علیه بوراکومین پایان یافت. با این حال، این طبقات همچنان در ژاپن تا به امروز از تبعیض رنج می‌برند.
قانون اساسی میجی یک دایت ملی جدید ایجاد کرد، اگرچه در واقع قدرت واقعی را در اختیار نداشت. ژاپن تحت کنترل گنرو‌ها (از نظر معنی یعنی سیاستمدار بزرگ)، الیگارشی میجی بود که قدرتمندترین مردان عرصه نظامی، سیاسی و اقتصادی را تشکیل می‌دادند. قدرت از توکوگاوا به‌دست دایمیوها و سامورایی‌های دیگری که بازسازی را رهبری کرده بودند، منتقل شده بود. الیگارشی که قدرتمندترین مردان عرصه نظامی، سیاسی و اقتصادی را تشکیل می‌داد.
ژاپنی‌ها به بازسازی میجی افتخار می‌کنند، زیرا این بازسازی و صنعتی‌شدن همراه آن به ژاپن اجازه داد تا به قدرت برتر اقیانوس آرام و بازیگر اصلی جهان در نسل تبدیل شود. با این حال، نقش امپراتور میجی در بازسازی، و همچنین میزان اقتدار شخصی و نفوذی که او در طول سلطنت خود داشت، همچنان قابل بحث است. معمولاً خاطرات افرادی که با او آشنا شده بودند یا با او نزدیک بودند. حاوی اطلاعات اساسی کمی هستند یا متقابلاً متناقض هستند.
به دلیل فقدان منابع موثق آن دوره، اسرار پیرامون شخصیت و نقش امپراتور میجی در مرمت همچنان موضوع اختلاف تاریخی است. جیمز سی. باکستر استدلال می‌کند که امپراتور شخصیتی بدون قدرت واقعی بود که به ندرت در آنچه از قبل توسط الیگارشی میجی توافق شده بود دخالت می‌کرد. برعکس، هربرت بیکس میجی را به عنوان یک خودکامه قدرتمند توصیف می‌کند که گنرو تلاش می‌کرد تا تمایلات ضد دموکراتیک او را مهار کند. R.Starr میجی را فردی بسیار فردگرا و صریح توصیف می‌کند که دست نشانده هیچ گروهی در دولت خود نبود، و اگرچه مترقی بود، اما «لیبرال» یا «دمکراتیک» نبود. با این حال گروه دیگری از مورخان ادعا می‌کنند که او هرگز یک دیکتاتور کامل نبوده است، اما در مورد اینکه آیا قدرت شخصی او «به‌غایت مطلق» نزدیکتر است یا خیر، اختلاف نظر دارند. یا او صرفاً نقش میانجی را در تصمیم‌گیری گنرو ایفا می‌کرد.
سلطنت > پیری و مرگ

در اواخر عمر او چندین چپ‌گرا، از جمله کوتوکو شوسوی به اتهام توطئه برای قتل حاکم اعدام شدند (۱۹۱۱). این توطئه به نام حادثه خیانت علیه حکومت (۱۹۱۰) شناخته شد.
امپراتور میجی مبتلا به دیابت و نفریت (بیماری) و گاستروانتریت بود و در اثر اورمی (آخرین نشانه بیماری کلیوی) درگذشت.
اگرچه در اعلامیه رسمی گفته شد که او در ساعت ۰۰:۴۲ روز ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۲ درگذشت، اما مرگ واقعی در ساعت ۲۲:۴۰ روز ۲۹ ژوئیه بود. پسر بزرگش امپراتور تایشو جانشین او شد.
تا سال ۱۹۱۲، ژاپن یک انقلاب سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را پشت سر گذاشت و به عنوان یکی از قدرت بزرگ جهانی در جهان ظاهر شد. پس از مرگ امپراتور در سال ۱۹۱۲، دایت ملی قطعنامه ای برای بزرگداشت نقش او در بازسازی می‌جی تصویب کرد. یک باغ زنبق در منطقه ای از توکیو که امپراتور میجی و امپراتریس از آن بازدید می‌کردند، به عنوان مکان ساختمان برای زیارتگاه شینتو معبد میجی انتخاب شد. این زیارتگاه حاوی قبر امپراتور نیست بلکه قبر او در فوشیمی-مومویاما در جنوب کیوتو قرار دارد.
تصویر در فیلم

امپراتور میجی توسط توشیرو میفونه در فیلم درام ژاپنی ۱۹۸۰ فیلم جنگی نبرد پورت آرتور (فیلم) (گاهی به عنوان تپه ۲۰۳  شناخته می‌شود) به تصویر کشیده شده است. این فیلم به کارگردانی ماسودا توشیئو محاصره پورت آرتور را در طول جنگ روسیه و ژاپن به تصویر می‌کشد و همچنین در این فیلم تاتسویا ناکادای (در نقش ژنرال نوگی ماره‌سوکه)، و تتسورو تامبا (به عنوان ژنرال کوداما گنتارو) به تصویر کشیده شده‌اند.
امپراتور میجی همچنین در سال ۲۰۰۳ در فیلم «آخرین سامورایی» با بازی ناکامورا شیچینوسوکه دوم ظاهر می‌شود. در این فیلم امپراتور به عنوان یک فرد ضعیف به تصویر کشیده شده است. رهبر بی‌تجربه‌ای که تحت کنترل قاطعانه شورای‌هایش بود، که قصد دارند او را وادار به امضای معاهده‌ای کنند که به ایالات متحده حقوق تجاری ویژه‌ای اعطا می‌کند که آنها را غنی می‌کند، اما همچنین سلطه خارجی بر ژاپن را تقویت می‌کند. عزم امپراتور تنها در پایان فیلم نشان داده می‌شود، زمانی که او از ملاقات سروان ناتان آلگرن (با بازی تام کروز) که در کنار سامورایی شورشی جنگید، الهام گرفت تا این معاهده را رد کند و او را اخراج کند. مشاوران، اعلام کرد که ژاپن مدرن خواهد شد، اما نه به قیمت سنت‌ها و تاریخ خود.
خانواده

بلافاصله پس از به تخت نشستن میجی، مقام‌های امپراتور ایچیجو ماساکو را به عنوان یک عروس احتمالی به او معرفی کردند. امپراتور آینده دختر یکی از مقام‌های امپراتوری بود و سه سال از داماد بزرگتر بود و باید تا زمان روز ورود به بزرگسالی (مراسم مردانگی) امپراتور صبر می‌کرد. این دو در ۱۱ ژانویه ۱۸۶۹ ازدواج کردند. او اولین همسر امپراتوری بود که عنوان «امپراتریس» (به معنای واقعی کلمه، همسر امپراتور، ترجمه شده به عنوان ملکه همسر) را در پس از چند صد سال دریافت کرد، اگرچه اولین ملکه ژاپنی بود که نقشی اجتماعی ایفا می‌کرد اما به زودی مشخص شد که ملکه قادر به آوردن کودکی برای امپراتور میجی نیست. با این حال، امپراتور میجی پانزده فرزند از پنج سوکوشیتسوی رسمی داشت و تنها پنج نفر از فرزندان او، یک شاهزاده از یاناگیوارا ناروکو (۱۸۵۵–۱۹۴۳)، و چهار شاهزاده خانم متولد شده از سونو ساچیکو (۱۸۶۷–۱۸۶۷) تا بزرگسالی زنده ماندند. امپراتور میجی آخرین امپراتوری بود که سوکوشیتسو (همسر غیراصلی) داشت.
خانواده > همسر اصلی

| تصویر | موقعیت | نام | تولد | مرگ | پدر | موضوع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | امپراتریس | امپراتریس شوکن (一条美子؟) بعداً امپراتریس دواگر شوکن (昭憲皇太后) | ۹ مه ۱۸۴۹ | ۹ آوریل ۱۹۱۴ | تاکه‌دا ایچیجو | نیست |
خانواده > همسران غیراصلی

| تصویر | نام | تولد | مرگ | پدر | موضوع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| — | هامورو میتسوکو (葉室光子؟) | ۰خطا: زمان نامعتبر۳ فوریه ۱۸۵۳ | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۲ سپتامبر ۱۸۷۳ | گون-دایناگون: هامارو ناگاماسا |  •  نخستین شاهزاده: واکامیتسوترو-هیکو نو میکوتو |
|  | هاشیموتو ناتسوکو (橋本夏子؟) | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۹ مارس ۱۸۵۶ | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۴ نوامبر ۱۸۷۳ |  •  شوناگون: هیگاشیبوجو ناتسوناگا  •  دایناگون: هاشیموتو سانه‌آکیرا   (پدربزرگ مادری و پدرخوانده) |  •  نخستین شاهدخت: واکاتاکایوری-هیمه نو میتوکو |
|  | یاناگیوارا ناروکو (柳原愛子؟) | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۶ ژوئن ۱۸۵۹ | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۶ اکتبر ۱۹۴۳ | Gon-چوناگون: |  •  دومین شاهدخت امپراتوری: شاهدخت امپراتوری اومه یاناگیهارا میتسونارو-نو میا شیگه کو  •  دومین شاهزاده: Imperial Prince Take-no-Miya Yukihito  •  سومین شاهزاده: شاهزاده امپراتوری هارو-نو-میا یوشیهیتو (بعداَ امپراتور تایشو) |
| — | چیگوسا کوتوکو (千種任子؟) | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۹ ژوئیه ۱۸۵۵ | ۰خطا: زمان نامعتبر۱ فوریه ۱۹۴۴ | ساکونئه گون نو شوشو : چیگوسا آریتو |  •  سومین شاهدخت: شاهدخت امپراتوری شیگه-نو-میا آکیکو  •  چهارمین شاهدخت: شاهدخت امپراتوری ماسو-نو-میا فومیکو |
|  | سونو ساچیکو (園祥子؟) | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۳ دسامبر ۱۸۶۷ | ۰خطا: زمان نامعتبر۷ ژوئیه ۱۹۴۷ | اوکونه نو گون نو چوجو: سونو موتوساچی  |  •  نخستین شاهدخت: شاهدخت امپراتوری هیسا-نو-میا شیزوکو  •  پنجمین شاهزاده: شاهزاده امپراتوری آکی -نو-میا میچیهیتو  •  ششمین شاهدخت: شاهدخت ماساکو تاکه‌دا  •  هفتمین شاهدخت: فوساکو کیتاشیراکاوا  •  هشتمین شاهدخت: شاهدخت نوبوکو آساکا  •  پنجمین شاهزاده: شاهزاده امپراتوری میتسو-نو-میا تروهیتو  •  نهمین شاهدخت: توشیکو هیگاشیکونی  •  دهمین شاهدخت: شاهدخت امپراتوری سدا-نو-میا توکیکو |
گاهشماری رویدادها

عصر میجی تغییرات گسترده‌ای را در جامعه فئودالی باستانی ژاپن ایجاد کرد. جدول زمانی رویدادهای مهم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
۳ نوامبر ۱۸۵۲: امپراتور میجی (در آن زمان به عنوان شاهزاده موتسوهیتو ساچینومیا شناخته می‌شد) از صیغه امپراتوری ناکایاما یوشیکو و امپراتور کومی متولد شد.
۱۸۵۳: یک کشتی سیاه به سرپرستی دریادار متیو سی. پری در ۸ ژوئیه وارد ژاپن می‌شود. مرگ «شوگون» توکوگاوا ایه‌یوشی؛ انتصاب توکوگاوا ایه‌سادا به عنوان «شوگون».
۱۸۵۴–۱۸۵۵: معاهده‌هایی با ایالات متحده توسط شوگون‌سالاری امضا می‌شود.
اواخر دهه ۱۸۵۰ تا ۱۸۶۰: جنبش «سوننو جوئی» با قدرت کامل است.
۱۸۵۸: شوگون‌سالاری معاهده‌هایی را با هلند، امپراتوری روسیه و بریتانیای کبیر امضا کردند. مرگ «شوگون» توکوگاوا ایه‌سادا؛ انتصاب توکوگاوا ایه‌موچی به عنوان «شوگون».
مارس ۱۸۶۰: تایرو، ای نائوسوکه، در حادثه ساکورادامون (۱۸۶۰) ترور شد.
۱۱ نوامبر: ساچینومیا به‌طور رسمی به عنوان ولیعهد معرفی شد و نام شخصی موتسوهیتو به آن داده شد.
۱۸۶۲: حادثه ناماموگی.
۱۸۶۴–۶۵: جنگ شیمونوسکی توسط کشتی‌های بریتانیایی، آمریکایی، فرانسوی و هلندی. درگیری بین شوگون‌سالاری و قلمرو چوشو درگرفت.
۱۸۶۶: مرگ «شوگون» توکوگاوا ایه‌موچی؛ انتصاب توکوگاوا یوشینوبو به عنوان شوگون پانزدهم.
۳۱ ژانویه ۱۸۶۷: مرگ امپراتور کومی بر اثر خونریزی آبله، به سلطنت رسیدن غیررسمی موتسوهیتو.
۴ ژانویه ۱۸۶۸: رسمی بازسازی می‌جی؛ پایان ۲۶۵ سال حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا.
۱۲ سپتامبر: انجام مراسم بر تخت نشستن امپراتور ژاپن.
۲۳ اکتبر: نام عصر ژاپنی به دوره میجی تغییر یافت.
۶ نوامبر: پایتخت به‌طور رسمی از استان کیوتو به ادو که به توکیو (پایتخت شرقی) تغییر نام داده بود و منتقل شد.
۵ نوامبر ۱۸۷۲: امپراتور دوک بزرگ الکسی الکساندرویچ روسیه را جهت دیدار پذیرفت.
اواخر ۱۸۶۰–۱۸۸۱: دوره شورش و ترور در ژاپن.
۱۱ ژانویه ۱۸۶۹: ازدواج امپراتور با «ایچیجو هاروکو»، از آن پس نام او امپراتریس شوکن می‌شود.
۴ سپتامبر: امپراتور آلفرد، دوک ساکس کوبورگ و گوتا را برای دیدار می‌پذیرد.
۱۸۷۱: لغو سیستم هان اعلام شد.
۱۸۷۳: قلعه ادو در آتش‌سوزی ویران می‌شود. امپراتور به قصر آکاساکا حرکت می‌کند. اولین فرزند او به دنیا می‌آیند، اما در بدو تولد می‌میرند.
۱۸۷۷: جنگ سینان.
۱۸۷۸: ترور اوکوبو توشیمیچی.
۳۱ اوت ۱۸۷۹: شاهزاده امپراتور تایشو، آینده امپراتور تایشو و تنها پسر بازمانده امپراتور، متولد شد.
۱۸۸۱: اولین دیدار دولتی یک پادشاه خارجی، پادشاه دیوید کالاکائوآ هاوایی با امپراتور میجی دیدار می‌کند.
۱۸۸۹: قانون اساسی میجی ابلاغ می‌شود؛ ایتو هیروبومی اولین نخست‌وزیر ژاپن می‌شود.
۱۸۹۴: نخستین جنگ چین و ژاپن; پیروزی ژاپن، ژاپن را به عنوان یک قدرت منطقه ای تثبیت کرد.
۲۹ آوریل ۱۹۰۱: اولین پسر امپراتور تایشو، شاهزاده هیروهیتو میچی-نو-میا، در آینده به نام هیروهیتو متولد می‌شود. امپراتور میجی پدربزرگ می‌شود.
۱۹۰۴–۱۹۰۵: جنگ روسیه و ژاپن; پیروزی ژاپن باعث شد ژاپن به یک قدرت بزرگ تبدیل شود.
۱۹۱۰: پیمان ۱۹۱۰ ژاپن و کره توسط امپراتور ژاپن امضا می‌شود: استعمار ژاپن بر کره (-۱۹۴۵).
۳۰ ژوئیه ۱۹۱۲: امپراتور درگذشت (۵۹ سالگی).
افتخارات > افتخارات ملی

بنیان‌گذار نشان خورشید فروزان، ۱۰ آوریل ۱۸۷۵
بنیان‌گذار نشان گل داوودی، ۲۷ دسامبر ۱۸۷۶
بنیان‌گذار نشان گنجینه مقدس، ۴ ژانویه ۱۸۸۸
بنیان‌گذار نشان گل‌های پالونیا، ۴ ژانویه ۱۸۸۸
بنیان‌گذار نشان افتخار تاج گرانبها، "۴ ژانویه ۱۸۸۸"
بنیان‌گذار نشان بادبادک طلایی، ۱۲ فوریه ۱۸۹۰
پس از سقوط ادو در پایان سال ۱۸۶۸، امپراتور میجی ۱۶ ساله، از کیوتو به طرف توکیو حرکت کرد.
امپراتور مِی‌جی در دهه پنجاه زندگی
تشیع جنازه امپراتور میجی در سال ۱۹۱۲
امپراتور میجی در سال ۱۹۱۲
امپراتور میجی در حال بررسی ارتش در رژه پیروزی جنگ روسیه و ژاپن که در ۳۰ آوریل ۱۹۰۶ در توکیو برگزار شد.
دکتر خوب (مجموعه تلویزیونی کره جنوبی)

| دکتر خوب | دکتر خوب |
| --- | --- |
ژانر: درام پزشکی کمدی رمانتیک
نویسنده: پارک جه بوم
کارگردان: کی مین سو کیم مین وو
بازیگران: جو وون مون چه وون جو سانگ ووک کیم مین سو
آهنگساز: چوی چول هو
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۲۰
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: کیم سونگ گون
تهیه‌کننده‌ها: لی جه هون پارک وو رام
فیلم‌برداری: کیم جه هوان کیم یونگ سو
تدوین‌گر: کیم می کیونگ
مدت: دوشنبه و سه شنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی)
تولیدکننده: لوگوس فیلم
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کی‌بی‌اس
انتشار اولیه: ۵ اوت ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-0۸-۰۵) – ۸ اکتبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-10-۰۸)
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
آقای دکتر با نام اصلی دکتر خوب (به کره‌ای: 굿 닥터) یک درام پزشکی است که در سال ۲۰۱۳ برای اولین بار از شبکه کی‌بی‌اس۲ کره جنوبی و در ۲۰ قسمت پخش شد. از بازیگران این سریال می‌توان به جو وون، مون چه وون، جو سانگ ووک و کیم مین سو اشاره کرد. در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷ ورژن آمریکایی این سریال با همین عنوان از شبکه ای‌بی‌سی در ۱۸ قسمت تولید و پخش شد.
خلاصه داستان

این درام، داستان زندگی مرد جوانی به نام «پارک شی اون» است که مبتلا به سندروم ساوانت اوتیسمی (autistic savant) می‌باشد. او یک رزیدنت بخش اطفال است که باتوجه به ناتوانی پیشرفته‌اش، علی‌رغم اینکه یک رزیدنت نابغه به‌شمار می‌رود و با مهارت به درمان اطفال می‌پردازد، در زندگی دچار مشکلاتی مانند برقراری ارتباط اجتماعی می‌باشد. او برای اینکه بتواند یک جراح کودکان شود با تلاش خود و با کمک دوستانش بر ناتوانی‌های خویش غلبه می‌کند و موانع را کنار می‌زند. در این میان، «چا یون سئو» که به عنوان بهترین رزیدنت بخش اطفال و یک سال‌بالایی خوب برای پارک شی اون شناخته می‌شود، مکرراً خود را در برابر او می‌بیند و او را از تنهایی اش بیرون می‌کشاند.
این درام همچنین تلویحاً یک مثلث عشقی میان «پارک شی اون» و «چا یون سو» و «کیم دو هان» (استاد این دو رزیدنت) را نشان‌می‌دهد.
بازیگران > اصلی

جو وون در نقش پارک شی ان
مون چه وون در نقش چا یون سو
جو سانگ ووک در نقش کیم دو هان / استاد کیم
کیم مین سو در نقش یو چه کیونگ
تورین سیاه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: کارلو لیتزانی
فیلمنامه‌نویس: Nicola Badalucco لوچانو وینچنزونی
بازیگران: باد اسپنسر فرانسواز فابیان گوییدو لئونتینی ویتوریو دوسی نیکولا دی باری آندره‌آ بالستری Domenico Santoro سارو اورزی جیجی بالیستا ماریا باکسا مارسل بوزوفی Mario Pilar پینو کولیتسی کارلا مانچینی  جولیانا ریورا
موسیقی: نیکولا دی باری
فیلم‌بردار: پاسکوالینو د سانتیس
تدوین‌گر: فرانکو فرانتیچلی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۷۲ (۱۹۷۲)  
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
تورین سیاه (انگلیسی: Black Turin) یک فیلم به کارگردانی کارلو لیتزانی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به باد اسپنسر، ویتوریو دوسی، نیکولا دی باری، سارو اورزی، جولیانا ریورا و جیجی بالیستا اشاره کرد.
کریستف بورسیه

| کریستف بورسِیِه | کریستف بورسِیِه |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کریستف گینتسبرگر
زادهٔ: ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) منطقه ۱۴ پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
کریستف بورسِیِه (فرانسوی: Christophe Bourseiller‎؛ زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۵۷) بازیگر، روزنامه‌نگار، مجری رادیو، نویسنده، آموزگار، رمان‌نویس و فراماسون اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به یک زن شوهردار، دو سه چیزی که از او می‌دانم، یکی و دیگری، خندیدن با صدای بلند، هدیه و دختران اشاره کرد.
جرمی رنر

| جرمی رنر | جرمی رنر |
| --- | --- |
رنر در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۱۹: رنر در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: جرمی لی رنر
زادهٔ: ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۴ سال) مودستو، کالیفرنیا، ایالات متحده
تحصیلات: دبیرستان فرد سی بییر
محل تحصیل: کالج جونیور مودستو
پیشه(ها): هنرپیشه، خواننده-ترانه‌نویس، موسیقی‌دان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
همسر: سانی پاچکو (ا. ۲۰۱۴–۲۰۱۵)
فرزندان: ۱
امضاء: امضاء
جرمی لی رنر (به انگلیسی: Jeremy Lee Renner؛ زاده ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۱) بازیگر، موسیقی‌دان و ترانه‌نویس آمریکایی است. او حرفه خود را با حضور در فیلم‌های مستقل از جمله جفری دامر (۲۰۰۲) شروع کرد. رنر نقش‌های مکملی را در فیلم‌های برتر از جمله سوات (۲۰۰۳) و ۲۸ هفته بعد (۲۰۰۷) به‌دست‌آورد. رنر نامزدی‌های جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای بازی در مهلکه (۲۰۰۸) و جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بازی در شهر (۲۰۱۰) را داشته است. فروش فیلم‌های که در آن به ایفای نقش پرداخته است، بیش از ۳٬۵ میلیارد دلار در آمریکای شمالی و بیش از ۹٬۸ میلیارد دلار در سراسر جهان بوده است، و او را به یکی از پول‌سازترین ستاره‌های باکس-آفیس در تمام دوران‌ها تبدیل کرده است.
رنر نقش هاکای را در فیلم‌های ثور (۲۰۱۱)، انتقام‌جویان (۲۰۱۲)، انتقام‌جویان: عصر اولتران (۲۰۱۵)، کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی (۲۰۱۶) و انتقام‌جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) از مجموعه دنیای سینمایی مارول و در سریال هاکای که در ۲۰۲۱ در دیزنی پلاس منتشر شده است، بازی کرده است. او همچنین در فیلم‌های مأموریت: غیرممکن - پروتکل شبح (۲۰۱۱)، میراث بورن (۲۰۱۲)، هانسل و گرتل: شکارچیان جادوگر (۲۰۱۳)، حقه‌بازی آمریکایی (۲۰۱۳)، مأموریت: غیرممکن - ملت یاغی (۲۰۱۵) و ورود (۲۰۱۶) ظاهر شده است.
اوایل زندگی

جرمی رنر در مودستو، کالیفرنیا، متولد شد. او بزرگ‌ترین فرزند خانواده هفت نفره است و دارای ۳خواهر و ۴ برادر است. مادر وی والری سرلی متولد (تاگیگ) و پدر او لی رنر است. که در دهه ۱۹۸۰ مدیریت McHenry Bowl، سالن بولینگ مودستو را بر عهده داشت. پدر و مادر او و در ده سالگی او از هم طلاق گرفتند. ملیت او شامل آلمانی، انگلیسی، اسکاتلندی، سوئدی، ایرلندی و پانامایی است. رنر در سال ۱۹۸۹ از دبیرستان Fred C. Beyer در مودستو فارغ‌التحصیل شد. وی قبل از اینکه در کلاس نمایشی به عنوان انتخابی شرکت کند و تصمیم بگیرد بازیگری را دنبال کند، در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و در آنجا در رشته کامپیوتر تحصیل کرد.
حرفه > ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲

حرفه کارهای اولیه رنر اولین بار در فیلم کمدی سفر بزرگسالان لامپون در سال ۱۹۹۵ در نقش دانشجوی خنگ ظاهر شد و اولین بار در سینما حصور یافت. اگرچه فیلم مورد انتقاد قرار گرفت، اما او در دو برنامه تلویزیونی بازی‌های مرگبار و شانس عجیب به عنوان مهمان بازی کرد و در فیلم تلویزیونی خیانت یک دوست در نقش دوست پل هویت (برایان آستین گرین) نقش جزئی داشت. اما در طی چند سال آینده، در چند برنامه تلویزیونی حضور داشت رنر در سال ۲۰۰۱ برای بازی در چند فیلم انتخاب شد ولی شخصی دیگر جای او را گرفت. رنر در این دوره به عنوان یک آرایشگر کار می‌کرد تا بتواند خرج زندگی را تأمین کند.
حرفه > ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸

در سال ۲۰۰۲، رنر به عنوان قاتل زنجیره ای معروف جفری دامر در فیلم دامر بازی کرد. وی پس از پایان فیلمبرداری فیلم، نقش غیر داستانی را چالشی برای کنار آمدن با آن دانست، زیرا دانست که دامر هفده قربانی را به قتل رساند. این با استقبال خوبی روبرو شد و وی نامزدی جایزه بهترین سرب مرد را به دست آورد. او همچنین در موزیک ویدئوی پینک در سال ۲۰۰۳ برای آهنگ دوست دارم برگردی به عنوان یک کلانتر پسر بد ظاهر شد. رنر در چند موزیک ویدیوی دیگر در نقش بازیگر ظاهر شد؛ و این شد که به او برای بازیگر در چند فیلم پیشنهاد بازگری بدهند. از جمله بازی در فیلم سوات که کارگردانی این فیلم را کلارک جانسون بر عهده داشت و بازیگران مشهوری از جمله ساموئل ال. جکسون در آن حضور داشتند وی در این فیلم نقش کوتاهی داشت ولی با گیشه ای فوق‌العاده ۲۰۰ میلیون دلار فروش داشت. پس از بازیگری در این فیلم چند کرگردان ب او پیشنهاد بازیگری دادن او برای بازیگری در فیلم سفری کوتاه به بهشت (۲۰۰۵) و سرزمین شمالی در همین سال انتخاب شد. او در این یلم اولین بار با شارلیز ترون همکاری کرد. این فیلم با فروش ۲۴ میلون دلار در گیشه موفق بود پس از این فیلم در چند فیلم سینمایی دیگر بازی کرد از جمله مهلکه (۲۰۰۸)
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۵ | سفر سالمندان ملی لمپون | Mark "Dags" D'Agastino |  |
| ۱۹۹۶ | Paper Dragons | Jack |  |
| ۲۰۰۱ | Fish in a Barrel | Remy |  |
| ۲۰۰۲ | جفری دامر | جفری دامر |  |
| ۲۰۰۲ | Monkey Love | Dil |  |
| ۲۰۰۳ | سوات | Brian Gamble |  |
| ۲۰۰۴ | قلب فریبکار | Emerson |  |
| ۲۰۰۵ | سفری کوتاه به بهشت | Fred |  |
| ۲۰۰۵ | سرزمین شمالی | Bobby Sharp |  |
| ۲۰۰۵ | 12 and Holding | Gus Maitland |  |
| ۲۰۰۵ | Neo Ned | Ned |  |
| ۲۰۰۵ | لردهای داگ‌تاون | Jay Adams Manager | Uncredited[نیازمند منبع] |
| ۲۰۰۶ | Love Comes to the Executioner | Chick Prigusivac |  |
| ۲۰۰۷ | قتل جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل | Wood Hite |  |
| ۲۰۰۷ | ۲۸ هفته بعد | Sergeant Doyle |  |
| ۲۰۰۷ | Take | Saul |  |
| ۲۰۰۸ | مهلکه | Sergeant First Class William James |  |
| ۲۰۰۹ | نبوغ | Sam | aka Lightbulb |
| ۲۰۱۰ | شهر | James "Jem" Coughlin |  |
| ۲۰۱۱ | مأموریت: غیرممکن - پروتکل شبح | William Brandt |  |
| ۲۰۱۱ | ثور | Clint Barton / Hawkeye | Uncredited cameo |
| ۲۰۱۲ | انتقام‌جویان | Clint Barton / Hawkeye |  |
| ۲۰۱۲ | میراث بورن | Aaron Cross / Kenneth J. Kitsom |  |
| ۲۰۱۳ | هانسل و گرتل: شکارچیان جادوگر | Hansel |  |
| ۲۰۱۳ | مهاجر | Orlando the Magician |  |
| ۲۰۱۳ | حقه‌بازی آمریکایی | Carmine Polito |  |
| ۲۰۱۴ | Kill the Messenger | Gary Webb | Also producer |
| ۲۰۱۵ | مأموریت: غیرممکن - ملت یاغی | William Brandt |  |
| ۲۰۱۵ | انتقام‌جویان: عصر اولتران | Clint Barton / Hawkeye |  |
| ۲۰۱۶ | کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی | Clint Barton / Hawkeye |  |
| ۲۰۱۶ | ورود | Ian Donnelly |  |
| ۲۰۱۷ | رودخانه ویند | Cory Lambert |  |
| ۲۰۱۷ | خانه | Tommy Papouli | Cameo |
| ۲۰۱۸ | تگ | Jerry Pierce |  |
| ۲۰۱۹ | انتقام‌جویان: پایان بازی | Clint Barton / Hawkeye |  |
| ۲۰۱۹ | عدالت شمالی: گروه تندر | Swifty | Voice role |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۵ | Deadly Games | Tod | Episode: "Boss" |
| ۱۹۹۶ | Strange Luck | Jojo Picard | Episode: "Blinded by the Son" |
| ۱۹۹۶ | A Friend's Betrayal | Simon | تله‌فیلم |
| ۱۹۹۷ | A Nightmare Come True | Steven Zarn | TV film |
| ۱۹۹۸ | To Have & to Hold | Ted Fury | Uncredited[نیازمند منبع]; episode: "Tangled Up in You" |
| ۱۹۹۹ | The Net | Ted Nida | Episode: "Chem Lab" |
| ۱۹۹۹ | Time of Your Life | Taylor | Episode: "The Time the Truth Was Told" |
| ۲۰۰۰ | آنجل | Penn | Episode: "Somnambulist" |
| ۲۰۰۱ | سی‌اس‌آی | Roger Jennings | Episode: "Alter Boys" |
| ۲۰۰۳ | The It Factor | Himself | Reality television series |
| ۲۰۰۷ | دکتر هاوس | Jimmy Quidd | Episode: "Games" |
| ۲۰۰۹ | The Unusuals | Detective Jason Walsh | 10 episodes |
| ۲۰۱۱ | مرغ ربات | Sergeant First Class William James (voice) | Episode: "Fool's Goldfinger" |
| ۲۰۱۲ | پخش زنده شنبه شب | Himself (host) | Episode: "Jeremy Renner/مارون ۵" |
| ۲۰۱۴ | The World Wars | Narrator (voice) | 3 episodes |
| ۲۰۱۴ | لوئی | Jeff Davis | Episode: "In the Woods" |
| ۲۰۲۱ | چه می‌شود اگر …؟ | هاکای (voice) | Guest role; In voice recording process |
| ۲۰۲۱ | هاکای | هاکای |  |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ | Mayor of kingstown (شهردارکینگستون) | مایک مکلاسکی | فصل اول |
| ۲۰۲۳ | Mayor of kingstown (شهردار کینگستون) | مایک مکلاسکی | فصل دوم (کامل شد) |
: