تاریخچه پول
بازبینی مختصر

اختراع پول قبل از شروع شدن تاریخ مکتوب اتفاق افتاد. در نتیجه، هر داستانی از چگونگی رشد اولیه پول بیشتر بر اساس تخمین و استنتاج منطقی است.
شواهد قابل توجه صدق می‌کند که کالاهای بسیاری در بازارهای قدیمی مبادله شده که می‌تواند به عنوان یک واسطه تبادل توصیف شود. اینها شامل دام و غلات بودند چیزهایی که مستقیماً به خودی خود مفید هستند اما گذشته از این صرفاً موارد جذابی مانند سپید مهره یا دانه تسبیح در برابر کالاهای اقتصادی مفیدتر مبادله می‌شدند. با این حال، چنین مبادلاتی بهتر است به عنوان مبادله پایاپای توصیف شوند و مبادله عادی یک کالای خاص (مخصوصا هنگامی که اقلام کالا قابل تعویض نیستند) از نظر فنی باعث نمی‌شود که این کالا «پول» یا «پول کالایی» مانند شِکِل باشد چیزی که هر دوی آن سکه بود که نشان دهنده وزن مخصوص گیاه جو و هم وزن آن گونی جو بود.
به علت پیچیدگی‌های تاریخ باستان (تمدن‌های باستانی در گام‌های مختلف در حال پیشرفت هستند و از اسناد دقیق یا اسناد تخریب شده خود نگهداری نمی‌کنند) و برای اینکه ریشه‌های باستانی سیستم‌های اقتصادی بر تاریخ مکتوب اولویت دارد، ردیابی منشأ واقعی اثر از اختراع پول و انتقال از «سیستم‌های مبادله پایاپای» به «سیستم‌های پولی» غیرممکن است. علاوه بر آن، اسناد موجود در تاریخ این ایده که پول به دو شکل اصلی به دسته‌های بزرگی از واحد محاسبه (بدهی‌ها و اعتبارات دفترکل‌ها) و پول واسطه تبادل (رسانه‌های ملموس مبادله که ساخته شده از خاک رس، چرم، کاغذ، بامبو، فلز و غیره) تقسیم شده‌است را حمایت می‌کنند.
در نتیجه «پول حساب» به توانایی ثبت شمارش بستگی دارد، چوب خط، پیشرفت مهمی بود. قدیمی‌ترین تاریخ مربوط به اوریگنیشن است، حدود ۳۰۰۰ سال پیش. ایسنگو استخوان ۲۰ هزار ساله که در نزدیکی یکی از منابع رود نیل در جمهوری دموکراتیک کنگو پیدا شد، به نظر می‌رسد برای شمارش مکاتبات از علائم چوب‌خط یکسان در استخوان ران یک بابون استفاده شده‌است. اسناد حسابداری سیستم پولی به اصطلاح حسابداری به بیش از۷۰۰۰ سال پیش برمی گردند که در بین‌النهرین پیدا شده‌است و اسنادی از بین‌النهرین باستان لیست مخارج و کالاهای دریافتی و معامله شده و تاریخچه اسناد حسابداری نشان می‌دهد که پول حساب مربوط به حدوداً چندین هزار سال قبل از زمان کاربرد ضرب سکه است. دیوید گریبر پیشنهاد می‌کند که پول به عنوان یک واحد حساب اختراع شد زمانی که تعهد فاقد صلاحیت «من به تو یک چیز مدیونم» به مفهوم کمی «من به تو یک واحد از چیزی بدهکارم» تبدیل شد. از این نظر، پول ابتدا به عنوان پول حساب پدیدار شد و بعدها فقط شکل پول مبادله به خود گرفت.
در موضوع مبادله پول، استفاده از پول نماینده به لحاظ تاریخی همزمان قبل از اختراع سکه بود. در امپراتوری‌های باستان از مصر، بابل، هند و چین، معابد و کاخ‌ها اغلب دارای انبارهای کالایی بودند که با استفاده از نشانه‌های سفالی و سایر موادی که به عنوان مدرک دادخواست روی قسمتی از کالاهای ذخیره شده در انبارها به کار می‌رفت.چون که این نشانه‌ها در انبارها با کالایی که نماینده آن‌ها بودند می‌توانستند معاوضه شوند، بنابراین نشانه‌ها می‌توانستند در بازارها معامله شوند به عنوان کالا یا به عنوان پرداختی به کارگران داده شوند.
گرچه قدیمی‌ترین شکل پول برای مبادله، فلزات مختلف (هم فلزات معمولی و هم فلز گرانبها) نبودند گذشته ازین در هر دوی سیستم‌های مبادله پایاپای و سیستم‌های پولی به کاربرده شدند و استفاده تاریخی از فلزات، برخی از واضح‌ترین شرح در رابطه با این است که چگونه سیستم‌های دادو ستد پایاپای، سیستم پولی را تولد کرد. استفاده رومی‌ها از برنز اگرچه در میان نمونه‌های قدیمی تر به خوبی اثبات نشده‌است و این به وضوح این انتقال را نشان می‌دهد. ابتدا «برنز خشن» استفاده شد آن وزن سنگینی از برنز بود که قابل اندازه‌گیری نبود چیزی که احتمالاً در سیستم مبادله استفاده می‌شد توانایی برنز از لحاظ مبادله صرفاً به سودمندی آن در آهنگری مربوط می‌شد و این با قصد تبدیل شدن به ابزار مبادله انجام می‌شد. قدم تاریخی بعدی، برنز در میله‌هایی که دارای وزن ۵ پوند بود که از قبل اندازه‌گیری شده بودند، (احتمالاً برای مبادله راحت تر و بسیار منصفانه)، (برنز امضا شده) نامیده می‌شود، جایی که بحث به وجود آمده بین اینکه آیا هنوز سیستم مبادله پایاپای یا الان یک سیستم پولی است. سرانجام، یک نقص آشکار در استفاده از برنز برای مبادله نسبت به کاربرد غیرقابل جابجایی آن به عنوان پول وجود دارد زیرا درجات سبک‌تر از برنز به قصد کاربرد سکه دیگری برای معاملات در نظر گرفته نمی‌شود. قبر اوس (برنز سنگین) (یا به عنوان سکه) آغاز بکار بردن سکه‌ها در رم است، اما قدیمی‌ترین نمونه شناخته شده ضرب سکه فلزی نیست.