stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جمهوری دموکراتیک آذربایجان

جمهوری دموکراتیک آذربایجان همچنین شناخته شده با نام جمهوری خلق آذربایجان (به ترکی آذربایجانی: آذربایجان خلق جمهوریتی)، نخستین جمهوری سکولار دموکراتیک در جهان اسلام و کشورهای ترک بود. این جمهوری در ۲۸ مه سال ۱۹۱۸ در گنجه توسط سیاست‌مداران ملی‌گرای شورای ملی آذربایجان بعد از انحلال روسیه تزاری و بعد از منحل شدن جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی اعلام استقلال کرد، اما تنها تقریباً دو سال بعد در ۲۸ آوریل ۱۹۲۰ در اثر تهاجم شوروی برچیده شد. مرزهای این جمهوری از شمال به روسیه و گرجستان، از غرب به ارمنستان و از جنوب به ایران محدود می‌شد. جمعیت این جمهوری ۳ میلیون بود. در ابتدا گنجه به به عنوان پایتخت انتخاب شد چون باکو در آن زمان تحت کنترل بلشویک‌ها بود. این جمهوری نخستین جمهوری در جهان اسلام محسوب می‌شد که حق رای را برای زنان برابر با مردان اعلام کرد.
حزب مساوات اکثریت اعضای مجلس را تشکیل می‌داد و احزاب دیگر همچون احرار، اتحاد، سوسیال دمکرات‌های مسلمان (هِمّت) در مجلس نماینده داشتند. نماینده‌هایی از اقلیت‌های ارمنی (۲۱ نماینده از مجلس ۱۲۰ نفری)، روسی، لهستانی، یهودی و آلمانی در مجلس بودند. بعضی از نماینده‌ها از اندیشه‌های پان اسلامی و پان ترکی حمایت می‌کردند.
نگارخانه

در نقشه ( ۱۹۲۰ میلادی) اراضی جمهوری دموکراتیک آذربایجان مشخص شده
متن بیانیه استقلال جمهوری دموکراتیک آذربایجان
یادداشت

↑  زبان آذربایجانی در آن زمان زبان ترکی نامیده می‌شد.
↑  که در کنفرانس صلح پاریس از آن به عنوان آذربایجان، در برخی اسناد دیپلماتیک به عنوان آذربایجان قفقازی، و در منابع انگلیس از آن به عنوان جمهوری تاتار آذربایجان یاد شده است.
گریز از اسلحه

| گریز از اسلحه (دستپاچه) | گریز از اسلحه (دستپاچه) |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: سایمون وست
تهیه‌کننده: جیب پولمئوس هری استورتون سایمون وست
نویسنده: مارک هاکک اسمیت توبی دیویس
بازیگران: آنتونیو باندراس اولگا کوریلنکو
موسیقی: دیوید ام. سوندرز
فیلم‌بردار: آلن کادیلو
تاریخ‌های انتشار:  ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-09-۰۸)  
کشور: انگلستان
گریز از اسلحه (به انگلیسی: Gun Shy) یک فیلم بریتانیای در ژانر اکشن و کمدی به کارگردانی سایمون وست با بازی آنتونیو باندراس محصول سال ۲۰۱۷ است.
داستان

داستان فیلم دربارهٔ تورک، یک ستارهٔ راک کهنه‌کار هست که به همراه همسرش عازم یک سفر تفریحی مجلل به شیلی می‌شوند. اما در آنجا عده‌ای اوباش همسرش را می‌ربایند و تورک که هیچ مهارت خاصی ندارد مجبور می‌شود مأموریتی را برای نجات همسرش آغاز کند. مأموریتی که او را از کوچه پس کوچه‌های سانتیاگو به جنگل‌های جنوب آمریکا می‌کشاند و…
بازیگران

آنتونیو باندراس … تورک انری
اولگا کوریلنکو … شیلا
بن کورا … خوان کارلوس
مارک ولی … بن هاردینگ
اشلینگ لافتوس … مریبث
دیوید میچل … جان هاردیگر
جرمی سوئیفت … چارلی
جسی جانسون … دانیل
Ellie Goffe … امی فیتزسیمونز
مارتین دینگل-وال … کلایو مگلوتون
میلانا بروکس
آنا فرانکولینی … ساندری
ادواردو پاچیکو … پپیتو
کریستوفر برند … قاتل روسی
فرناندو گودوی … رامون
لستر رانسوم
سباستین آپیولازا
تولید

پوستر اولیه نمایش عنوان کار شور
یوتیکا، داکوتای جنوبی

مکان
| Utica, South Dakota | Utica, South Dakota |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Yankton County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Yankton County and the state of داکوتای جنوبی
مختصات: ۴۲°۵۸′۴۹″ شمالی ۹۷°۲۹′۵۳″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۹۸۰۲۸°شمالی ۹۷٫۴۹۸۰۶°غربی﻿ / 42.98028; -97.49806: مختصات: ۴۲°۵۸′۴۹″ شمالی ۹۷°۲۹′۵۳″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۹۸۰۲۸°شمالی ۹۷٫۴۹۸۰۶°غربی﻿ / 42.98028; -97.49806
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Yankton
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۶ مایل مربع (۰٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۶ مایل مربع (۰٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳۶۸ فوت (۴۱۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶۵
 • برآورد (2011): ۶۵
 • تراکم: ۲۵۰٫۰/مایل مربع (۹۶٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 57067
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-65780
GNIS feature ID: 1258718
یوتیکا(به انگلیسی: Utica) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۵ نفر بوده‌است.
یودچان

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Udchan | Udchan |
| --- | --- |
village: village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
ایالت: کارناتاکا
District: گلبرگه
Taluka s: Afzalpur
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۵٬۹۳۳
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
یودچان (به انگلیسی: Udchan) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
خصوصیات

یودچان ۵٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد.
یوتسوکایدو، چیبا

City در Kantō region, Japan
| Yotsukaidō 四街道市 | Yotsukaidō 四街道市 |
| --- | --- |
City: City
Yotsukaidō City Hall: Yotsukaidō City Hall
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of Yotsukaidō in استان چیبا: Location of Yotsukaidō in استان چیبا
Yotsukaidō : Yotsukaidō 
مختصات: ۳۵°۴۰′ شمالی ۱۴۰°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۶۷°شمالی ۱۴۰٫۱۶۷°شرقی﻿ / 35.667; 140.167: مختصات: ۳۵°۴۰′ شمالی ۱۴۰°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۶۷°شمالی ۱۴۰٫۱۶۷°شرقی﻿ / 35.667; 140.167
Region: Kantō region
استان‌های ژاپن: Chiba Prefecture
حکومت: حکومت
 • - Mayor: Hitoshi Sado (since February 2010)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۷۰ کیلومتر مربع (۱۳٫۴۰ مایل مربع)
جمعیت (April 2012): جمعیت (April 2012)
 • کل: ۸۸٬۱۶۷
 • تراکم: ۲٬۵۴۰/کیلومتر مربع (۶۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (Japan Standard Time)
-Tree: Prunus serrulata
- Flower: Primrose
Phone number: 043-421-2111
Address: Shikawatashi, Yotsukaidō -shi, Chiba-ken 284-8555
وبگاه: City of Yotsukaidō
یوتسوکایدو، چیبا از شهرهای Chiba Prefecture Japan است که جمعیت آن در January 1 ۲۰۰۸۸۵٬۷۳۸نفر بوده‌است.
جان استاین‌بک

| جان استاین‌بک | جان استاین‌بک |
| --- | --- |
استاین‌بک در۱۹۶۶ در کاخ سفید: استاین‌بک در۱۹۶۶ در کاخ سفید
نام اصلی: جان ارنست استاین‌بک جونیور
زاده: ۲۷ فوریهٔ ۱۹۰۲ سالیناس، کالیفرنیا، آمریکا
درگذشته: ۲۰ دسامبر ۱۹۶۸ (۶۶ سال) نیویورک، آمریکا بیماری قلبی
پیشه: رمان‌نویس، داستان کوتاه نویس، خبرنگار جنگ
ملیت: آمریکایی
کتاب‌ها: موش‌ها و آدم‌ها (۱۹۳۷) خوشه‌های خشم (۱۹۳۹) شرق بهشت (۱۹۵۲)
همسر(ها): کارول هنینگ (ا. ۱۹۳۰–۱۹۴۳) گویندولین کانگر (ا. ۱۹۴۳–۱۹۴۸) الین آندرسون  (ا. ۱۹۵۰)
فرزند(ان): توماس استاین‌بک، جان استاین‌بک چهارم (هر دو از همسر دوم)
امضا: 
 جوایز جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۴۰) جایزه ادبی نوبل (۱۹۶۲)  :  جوایز جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۴۰) جایزه ادبی نوبل (۱۹۶۲)  
جان ارنست استاین‌بک جونیور (به انگلیسی: John Ernst Steinbeck, Jr.) (زاده ۲۷ فوریه ۱۹۰۲ – درگذشته ۲۰ دسامبر ۱۹۶۸) که در منابع فارسی بیشتر با نام جان اشتاین‌بک شناخته می‌شود، یکی از شناخته شده‌ترین و پرخواننده‌ترین نویسندگان قرن بیستم آمریکا، برندهٔ نوبل ادبیات و همچنین یکی از مهم‌ترین نمایندگان مکتب ادبی ناتورالیسم می‌باشد. از بهترین آثارش می‌توان به خوشه‌های خشم (۱۹۳۹) اشاره کرد.
زندگی

جان استاین‌بک به سالِ ۱۹۰۲ در کالیفرنیا به‌دنیا آمد. پدرش خزانه‌دار و مادرش آموزگار بود. پس از تحصیل ادبیات انگلیسی در دانشگاه استنفورد، در سال ۱۹۲۵ بی‌آنکه دانشنامه‌ای دریافت کرده باشد دانشگاه را رها کرد و به نیویورک رفت. در این شهر خبرنگاری کرد و پس از دو سال به کالیفرنیا برگشت. مدتی به عنوان کارگر ساده، متصدی داروخانه، میوه‌چین و … به کار پرداخت و به همین سبب با مشکلات برزگران و کارگران آشنا شد. پس از آن پاسبانی خانه‌ای را پذیرفت و در این زمان وقت کافی برای خواندن و نوشتن پیدا کرد. زمانی که جهان به‌سرعت به سمت مدرنیسم پیش می‌رفت و ادوات جدید کشاورزی جایگزین بیل و گاوآهن می‌شد، او در اندیشهٔ غم و درد و رنج آنان بود. نخستین اثرش جام زرین را در سال ۱۹۲۹ نوشت. نگاه انسان‌دوستانه و دقیق او به جهان پیرامون و چهرهٔ رنج‌کشیدهٔ خودش سبب درخشش او در نوشتن آثاری چون موش‌ها و آدم‌ها و خوشه‌های خشم شد.
خوشه‌های خشم او در سال ۱۹۳۹ منتشر شد و جایزه پولیتزر را از آن خود کرد. استاین‌بک به سبب خلق این آثارش جایزهٔ نوبل سال ۱۹۶۲ را برد. از نوشته‌های دیگر او به چمنزارهای بهشتی، به خدایی ناشناس، تورتیلافلت، دره دراز، ماه پنهان است، دهکدهٔ ازیادرفته، کره اسب کَهَر، شرق بهشت، مروارید و پنجشنبهٔ شیرین می‌توان اشاره کرد.
استاین‌بک در سال ۱۹۶۲ برنده جایزهٔ نوبل ادبیات شد. مشهورترین آثار او موش‌ها و آدم‌ها (۱۹۳۷) و کتاب برنده جایزه پولیتزر، خوشه‌های خشم (۱۹۳۹) هستند که هردو نمونه‌هایی از زندگی طبقه کارگر آمریکا و کارگران مهاجر در دوره رکود بزرگ هستند.
البته وی در اواخر عمر همانند جرج اورول از مواضع چپ خود اظهار ندامت کرده و از جنگ آمریکا در ویتنام علیه حکومت کمونیستی آن نیز پشتیبانی کرد. حتی خود به ویتنام رفته و به قول خود از «عملیات قهرمانانه» سربازان آمریکایی گزارش تهیه می‌کرد. جی پارینی، نویسندهٔ زندگی‌نامهٔ او، می‌گوید دوستی استاین‌بک با رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون دیدگاه او را در خصوص جنگ ویتنام تحت تأثیر قرار داد.
کتابشناسی

| عنوان | سال | دسته |
| --- | --- | --- |
| جام زرین | ۱۹۲۹ |  |
| چمنزارهای بهشت | ۱۹۳۲ |  |
| اسب قرمز | ۱۹۳۳ |  |
| به خدایی ناشناخته | ۱۹۳۳ |  |
| تورتیلا فلت | ۱۹۳۵ |  |
| در نبردی مشکوک / محصول توفانی | ۱۹۳۶ |  |
| موش‌ها و آدم‌ها | ۱۹۳۷ |  |
| دره طویل | ۱۹۳۸ |  |
| خون آنها قوی است | ۱۹۳۸ |  |
| خوشه‌های خشم | ۱۹۳۹ |  |
| دهکده فراموش شده | ۱۹۴۱ |  |
| ماه پنهان است | ۱۹۴۲ |  |
| راسته کنسروسازی | ۱۹۴۵ |  |
| اتوبوس سرگردان | ۱۹۴۷ |  |
| مروارید | ۱۹۴۷ |  |
| آتش درخشان | ۱۹۵۰ |  |
| زنده‌باد زاپاتا! | ۱۹۵۲ |  |
| شرق بهشت | ۱۹۵۲ |  |
| پنجشنبه شیرین | ۱۹۵۷ |  |
| سلطنت کوتاه پیپین چهارم :یک ساخت | ۱۹۵۷ |  |
| یکبار جنگی رخ داد | ۱۹۵۸ |  |
| زمستان نارضایتی ما | ۱۹۶۱ |  |
| سفر با چارلی: در جستجوی آمریکا | ۱۹۶۲ |  |
| آمریکا و آمریکایی‌ها | ۱۹۶۶ |  |
ترجمه به فارسی > داستان‌های کوتاه

اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، چ‍م‍ن‍زاره‍ای ب‍ه‍ش‍ت‌، ت‍رج‍مهٔ پ‍روی‍ز داری‍وش، ت‍ه‍ران: ام‍ی‍رک‍ب‍ی‍ر: مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین‏‫، ۱۳۳۴؛ ترجمهٔ نازنین فتح‌اللهی بریس، ‏‫تهران‬‏‫: انتشارات ناژ‬‏‫‬، ۱۳۹۶؛ دشت بهشت، ترجمهٔ اسدالله امرایی، تهران: افق‏‫، ۱۳۹۷؛ سبزه‌زارهای بهشت، ترجمهٔ مهرداد وثوقی، تهران: مروارید‏‫‬، ۱۳۹۴.
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، ‏دره دراز، ت‍رج‍مهٔ س‍ی‍روس طاه‍ب‍از، ت‍ه‍ران: امیر کبیر، کتاب‌های جیبی: مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین‏‫، ۱۳۴۷؛ ترجمهٔ اسدالله امرایی، تهران: افق‏‫، ‏‫۱۴۰۳؛ کیفرجو (ترجمهٔ فصلی از کتاب)، ترجمهٔ علی خدادادی، تهران: سیفتال‏‫‬، ۱۴۰۰.
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، ‏دامگه حادثه، ترجمهٔ کامران دانیال‌خسروی، تهران: انتشارات دبیر‏‫، ۱۴۰۰. ‬
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، پنج داستان: تاتوی سرخ (شامل داستان‌های "هدیه"، "کوه‌های بزرگ"، "وعده"، "رهبر مردم"، "جونیاس مالتبی")، ترجمهٔ محمود معلم، شیراز: ادیب مصطفوی‏‫، ‏‫۱۳۹۲. ‬‬‭‬
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، رهبر خلق، ترجمهٔ مهدی افشار، در قلب رازگو، تهران: نقش قلم، ‏‫۱۳۹۳. ‬
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، ‏گل‌های داوودی و چند داستان دیگر، ترجمهٔ رامین باغبانیان، تهران: انتشارات خوب‏‫، ۱۴۰۲. ‬
ترجمه به فارسی > فیلمنامه

اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، زن‍ده ب‍اد زاپ‍ات‍ا‬‏‫!، ت‍رج‍مهٔ ک‍اظم اس‍م‍اع‍ی‍ل‍ی، ت‍ه‍ران: خ‍ات‍ون‏‫، ۱۳۶۷؛ ت‍رج‍مهٔ ه‍م‍ای‍ون ن‍وراح‍م‍ر، ت‍ه‍ران: ن‍ش‍ر ن‍ی، ۱۳۷۸.
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، ‏دهکدهٔ فراموش‌شده (برگرفته از فیلمی به همین نام ساختهٔ الکساندر هکن‌اشمید)، ترجمهٔ یوسف نجفی‌جابلو، تبریز: انتشارات طاق‏‫، ‏‫۱۴۰۱. ‬‮‬
ترجمه به فارسی > غیرداستانی

اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، ‏سفر با چارلی: در جست و جوی آمریکا، ترجمهٔ نسرین ثابت‌سعیدی، تهران: انتشارات ناژ، ‏‫۱۳۹۵؛ ترجمهٔ غزاله دهیمی‌نژاد، تهران: ستاک، ‏‫۱۳۹۸؛ ترجمهٔ آرش طهماسبی، تهران: فرهنگ جاوید‏‫، ۱۳۹۱. ‬
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، ‏دفتر وقایع روزانهٔ روسی، ترجمهٔ همایون نوراحمر، تهران: نشر قطره‏‫، ۱۳۸۹؛ سفرنامهٔ روسیه، ترجمهٔ سولماز دیانتی، تهران: انتشارات ناژ‏‫، ۱۳۹۴. ‬
اس‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک، ج‍ان، روزگ‍اری ج‍ن‍گ‍ی درگ‍رف‍ت‌، ت‍رج‍مهٔ م‍ح‍م‍درض‍ا پ‍ورج‍ع‍ف‍ری، ت‍ه‍ران: نشر نقره‏‫، ۱۳۶۹؛ ترجمهٔ مرضیه خسروی، تهران: روزگار‏‫، ۱۳۹۳. ‬
ترجمه به فارسی > دربارهٔ استاین‌بک

گ‍ری، ج‍ی‍م‍ز، ‏ج‍ان اس‍ت‍ای‍ن‌بک، ت‍رج‍مهٔ ح‍ش‍م‍ت ک‍ام‍ران‍ی، ت‍ه‍ران: ک‍ه‍ک‍ش‍ان‏‫، ۱۳۷۴. ‬
تیمرمن، ‏‫جان اچ. ‬، گریز: داستان‌های کوتاه جان اشتاین‌بک، ترجمهٔ الهام صیفی، تهران: ارغوان مهر‏‫‫، ۱۳۹۷. ‬‬
ک‍وپ‍رم‍ن، اس‍ت‍ن‍ل‍ی، ن‍گ‍اه‍ی دی‍گ‍ر ب‍ر آث‍ار ب‍رج‍س‍ت‍هٔ ج‍ان اش‍ت‍ای‍ن‌ب‍ک: م‍رواری‍د، م‍وش‌ه‍ا و آدم‌ه‍ا، خ‍وش‍ه‌ه‍ای خ‍ش‍م…، ت‍رج‍مهٔ م‍ی‍ن‍ا ن‍وای‍ی، تهران: نشر ه‍رم: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگی، دفتر مطالعات ادبیات داستانی‏‫، ۱۳۷۳. ‬
۱۹۳۹
همراه با همسرش ۱۹۵۰
جان استاین بک همراه با پسر ۱۹ ساله و دوستش لیندون بی. جانسون رئیس‌جمهوری آمریکا در دفتر بیضی، جان جونیور به زودی برای انجام وظیفه به ویتنام می‌رود. ۱۶ مه ۱۹۶۶
گژماو شچپانکووسکیه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| گژماو شچپانکووسکیه | گژماو شچپانکووسکیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
گژماو شچپانکووسکیه: گژماو شچپانکووسکیه
مختصات: ۵۳°۹′ شمالی ۲۱°۵۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۱۵۰°شمالی ۲۱٫۹۵۰°شرقی﻿ / 53.150; 21.950: مختصات: ۵۳°۹′ شمالی ۲۱°۵۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۱۵۰°شمالی ۲۱٫۹۵۰°شرقی﻿ / 53.150; 21.950
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان وومژا
گمینا: گمینا وومژا
گژماو شچپانکووسکیه (به لهستانی:  Grzymały Szczepankowskie) یک روستا در لهستان است که در گمینا وومژا واقع شده‌است.
یوباوا

Village در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری صرب, 23x15px|border |alt=|link= بوسنی و هرزگوین
| Ubava | Ubava |
| --- | --- |
Village: Village
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
ماهیت:  جمهوری صرب
Municipality: ویشه‌گراد
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
یوباوا (به لاتین: Ubava) یک منطقهٔ مسکونی در بوسنی و هرزگوین است که در ویشه‌گراد واقع شده‌است.
سری دی

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۸ به عنوان پروموزیون ۱۹۸۱ به عنوان کمپیوناتو اینترِجیوناله
کشور:  ایتالیا
کنفدراسیون: یوفا
شمار تیم‌ها: ۱۶۲
سطح در مسابقات: ۴
صعود به: سری سی
سقوط به: اچلنتسا
جام(های) داخلی: Coppa Italia Serie D
قهرمان کنونی: Viterbese  (۲۰۱۵–۱۶)
موفق‌ترین تیم: سیه‌نا (۲ قهرمانی)
وبگاه: http://www.lnd.it
فصل جاری: ۲۰۱۵–۱۶ سری دی: فصل جاری: ۲۰۱۵–۱۶ سری دی
سری دی (به ایتالیایی: Serie D) یکی از لیگ‌های فوتبال ایتالیا است. این لیگ در بالاترین سطح فوتبال غیرحرفه‌ای ایتالیا قرار دارد. این لیگ در ایتالیا با نام لیگا نازیوناله دیلِتانتی هم شناخته می‌شود. این لیگ با حدود ۱۲ هزار بازیکن و ۴۰۰ باشگاه فوتبال در سراسر ایتالیا مرتبط است. سری دی در رتبه‌بندی لیگ‌های ایتالیا در جایگاه بعد از لیگا پرو قرار گرفته‌است. (سومین و آخرین لیگ حرفه‌ای فوتبال ایتالیا تا سال ۲۰۱۴–۱۵) هم‌اکنون در رتبه چهارم لیگ‌های فوتبال ایتالیا قرار دارد.
شهر آزاد امپراتوری

شهرهای آزاد امپراتوری در قرن هجدهم
در امپراتوری مقدس روم، اصطلاح جمعی شهرهای آزاد و امپراتوری (به آلمانی: Freie und Reichsstädte شهر آزاد امپراتوری (Freie Reichsstadt), لاتین: urbs imperialis libera) از قرن پانزدهم برای نشان دادن یک شهر خودمختار استفاده می‌شد که دارای مقدار مشخصی از خودمختاری بود و در انجمن امپراتوری نشان داده می‌شد. یک شهر امپراتوری وضعیت بی‌واسطه امپراتوری را داشت، و به این ترتیب، تنها تابع امپراتور مقدس روم بود، در مقابل یک شهر یا شهر سرزمینی (Landstadt) که تابع یک شاهزاده سرزمینی بود چه یک لرد کلیسایی (شاهزاده-اسقف) یا یک شاهزاده سکولار (دوک - آلمانی: Herzog)، مارگراف، کنت (گرافGraf)، و غیره.
ریشه

تکامل برخی از شهرهای آلمان به نهادهای قانون اساسی خودگردان امپراتوری، کندتر از شاهزادگان سکولار و کلیسایی بود. در طول قرون سیزدهم و چهاردهم، برخی از شهرها اساساً به دلایل مالی توسط امپراتور به عنوان شهرهای امپراتوری ارتقا یافتند (Reichsstädte). ; Urbes imperiales. آن شهرهایی که توسط پادشاهان و امپراتوران آلمانی در قرون ۱۰ تا ۱۳ تأسیس شده بودند و در ابتدا توسط مباشران سلطنتی/امپراتوری اداره می‌شدند (Vögte) به تدریج استقلال یافتند، زیرا قضات شهر آنها وظایف اداری و قضایی را بر عهده گرفتند. برخی از نمونه‌های برجسته عبارتند از کلمار، آگنو و مولوز در آلزاس یا ممینگن و رافنسبورگ در سوابیای علیا.
شهرهای آزاد (Freie Städte ; Urbes liberae) آنهایی مانند بازل، آوگسبورگ، کلن یا استراسبورگ بودند که در ابتدا تحت فرمان یک شاهزاده - اسقف قرار گرفتند و به همین ترتیب، به تدریج از آن ارباب استقلال یافتند. در موارد معدودی، مانند کلن، ارباب کلیسایی سابق به ادعای حق اعمال برخی از امتیازات فئودالی باقیمانده بر شهر آزاد ادامه داد، ادعایی که تقریباً تا پایان امپراتوری منجر به دعواهای دائمی شد.
با گذشت زمان، تفاوت بین شهرهای امپراتوری و شهرهای آزاد به‌طور فزاینده‌ای مبهم شد، به طوری که آنها در مجموع به عنوان «شهرهای آزاد امپراتوری» یا «شهرهای آزاد و امپراتوری» شناخته شدند و در اواخر قرن پانزدهم بسیاری از شهرها شامل «آزاد» و هم «امپراتوری» بودند. مانند سایر املاک امپراتوری، آنها می‌توانستند جنگ کنند، صلح کنند و تجارت خود را کنترل کنند، و اجازه دخالت کمی از خارج را می‌دادند. در اواخر قرون وسطی، تعدادی از شهرهای آزاد مانند اتحادیه هانزا یا Décapole آلزاس، برای ترویج و دفاع از منافع خود. اتحادیه‌های شهری (Städtebünde) را تشکیل دادند.
در طول قرون وسطی، شهرها - اگرچه به ندرت - آزادی از دست رفته خود را از طریق فراز و نشیب‌های سیاست قدرت به دست آوردند. برخی از شهرهای مورد علاقه منشور با هدیه به دست آوردند. دیگران یکی را از شاهزاده‌ای خریدند که به بودجه نیاز داشت. برخی آن را با زور اسلحه در طول قرن‌های پرآشوب ۱۳ و ۱۴ به دست آوردند و برخی دیگر در همان دوره امتیازات خود را به همین ترتیب از دست دادند. برخی از شهرها از طریق خلاء ایجاد شده توسط انقراض خانواده‌های مالک آزاد شدند، برخی نیز داوطلبانه خود را تحت حمایت یک حاکم سرزمینی قرار دادند و بنابراین استقلال خود را از دست دادند.
تعداد کمی مانند Donauwörth پروتستان که در سال ۱۶۰۵ به دوک‌نشین کاتولیک بایرن ضمیمه شد، توسط امپراتور به دلایل واقعی یا ساختگی، از امتیاز به عنوان یک شهر آزاد محروم شد. با این حال، این به ندرت پس از اصلاحات رخ داد، و از شصت شهر آزاد امپراتوری که در پیمان وستفالی باقی ماندند، همه به جز ده شهر آلزاس (که در اواخر قرن هفدهم توسط فرانسه ضمیمه شدند) تا زمان میانجی گری در سال ۱۸۰۳ به حیات خود ادامه دادند. .
تمایز بین شهرهای آزاد امپراتوری و سایر شهرها

تقریباً چهار هزار شهر و شهرک در امپراتوری وجود داشت، اگرچه در حدود سال ۱۶۰۰ میلادی بیش از نه دهم آنها کمتر از یک هزار نفر سکنه داشتند. در اواخر قرون وسطی، کمتر از دویست مورد از این مکان‌ها از وضعیت شهرهای آزاد امپراتوری برخوردار بودند، و برخی از آن‌ها فقط برای چند دهه از این امتیاز برخوردار بودند. ثبت مالیات نظامی امپراتوری (Reichsmatrikel) در سال ۱۵۲۱، هشتاد و پنج شهر از این قبیل را فهرست کرد و این رقم تا زمان صلح آوگسبورگ در سال ۱۵۵۵ به شصت و پنج شهر کاهش یافت. از پیمان صلح وستفالی در سال ۱۶۴۸ تا ۱۸۰۳، تعداد آنها در حدود پنجاه شهر بود.
بر خلاف شهرهای آزاد امپراتوری، دسته دوم شهرها و شهرک‌ها که اکنون «شهرهای سرزمینی» نامیده می‌شوند تابع یک ارباب کلیسایی یا غیر روحانی بودند، و در حالی که بسیاری از آنها به درجات مختلف از خودگردانی برخوردار بودند، این امر مخاطره آمیزی بود. امتیازی که ممکن است به خواست ارباب محدود یا لغو شود.
با بازتاب ساختار پیچیده قانون اساسی امپراتوری مقدس روم، دسته سوم، متشکل از شهرهای نیمه خودمختار که به هیچ‌یک از این دو نوع تعلق نداشتند، توسط برخی از مورخان متمایز شده‌است. اینها شهرهایی بودند که اندازه و قدرت اقتصادی آنها برای حفظ استقلال قابل توجهی از اربابان سرزمینی اطراف برای مدت قابل توجهی کافی بود، حتی اگر هیچ حق رسمی برای استقلال وجود نداشت. این شهرها معمولاً در قلمروهای کوچکی قرار داشتند که دارای حاکم ضعیفی بود. با این حال، آنها در میان انبوه شهرها و شهرهای سرزمینی استثنا بودند. شهرهای هر دو دسته اخیر معمولاً در شوراهای سرزمینی حضور داشتند، اما در انجمن امپراتوری حضور نداشتند.
سازمان

شهرهای آزاد امپراتوری تا سال ۱۴۸۹ رسماً به عنوان املاک امپراتوری خود در انجمن امپراتوری پذیرفته نشدند، و حتی در آن زمان نیز آرای آنها معمولاً فقط مشورتی در نظر گرفته می‌شد (votum consultativum) در مقایسه با نیمکت امرای انتخابگر و شاهزادگان. شهرها در انجمن امپراتوری خود را به دو گروه یا نیمکت تقسیم کردند، رنیش و نیمکت سوابی.
همین شهرها از جمله ۸۵ شهر آزاد امپراتوری بودند که در رایشماتریکل ۱۵۲۱ فهرست شده بودند، برنامه مالیات ملکی و نظامی امپراتوری که بیش از یک قرن برای ارزیابی کمک‌های تمام املاک امپراتوری در صورت اعلام رسمی جنگ توسط انجمن امپراتوری تعیین و استفاده می‌شد. سهم نظامی و پولی هر شهر در پرانتز نشان داده شده‌است (به عنوان مثال کلن (۳۰-۳۲۲-۶۰۰) به این معنی است که کلن باید ۳۰ سوار، ۳۲۲ پیاده و ۶۰۰ طلا فراهم می‌کرد). این اعداد معادل یک simplum هستند. در صورت نیاز، انجمن می‌تواند به دومین و سومین روش رأی دهد، در این صورت سهم هر یک از اعضا دو یا سه برابر می‌شود. در آن زمان، شهرهای آزاد امپراتوری ثروتمند تلقی می‌شدند و به عنوان مثال، سهم پولی نورنبرگ، اولم و کلن به اندازه انتخاب‌کنندگان (ماینتس، تریر، کلن، پفالتس، زاکسن، براندنبورگ) و دوک‌های وورتمبرگ و لورن بود.
فهرست زیر شامل ۵۰ شهر آزاد امپراتوری است که در انجمن امپراتوری سال ۱۷۹۲ شرکت کردند. آنها با توجه به ترتیب رای خود در نیمکت‌های رانیش و سوابین لیست شده‌اند.
سازمان > نیمکت رانیش

#
Cologne
(30-322-600)
Aachen (20-90-260)
Lübeck (21-177-550)
Worms (10-78-325)
Speyer (3-99-325)
Frankfurt (20-140-500)
Goslar (0-130-205)
Bremen (unlisted)
Hamburg (20-120-325)
Mühlhausen (0-78-180)
Nordhausen (0-78-180)
Dortmund (20-100-180)
Friedberg (0-22-90)
Wetzlar (0-31-40)
سازمان > نیمکت سوابین

#
Regensburg
(20-112-120)
Augsburg (25-150-500)
Nuremberg (40-250-600)
Ulm (29-150-600)
Esslingen am Neckar (10-67-235)
Reutlingen (6-55-180)
Nördlingen (10-80-325)
Rothenburg ob der Tauber (10-90-180)
Hall (today Schwäbisch Hall) (10-80-325)
Rottweil (3-122-180)
Überlingen (10-78-325)
Heilbronn (6-60-240)
Gmünd (today Schwäbisch Gmünd) (5-45-150)
Memmingen (10-67-325)
Lindau (6-72-200)
Dinkelsbühl (5-58-240)
Biberach an der Riß (۶-۵۵-۱۸۰)
Ravensburg (4-67-180)
Schweinfurt (5-36-120)
Kempten im Allgäu (3-36-120)
Windsheim (4-36-180)
Kaufbeuren (4-68-90)
Weil (2-18-120)
Wangen im Allgäu (3-18-110)
Isny im Allgäu (4-22-100)
Pfullendorf (3-40-75)
Offenburg (0-45-150)
Leutkirch im Allgäu (2-18-90)
Wimpfen (3-13-130)
Weißenburg im Nordgau (4-18-50)
Giengen (2-13-60)
Gengenbach (0-36-0)
Zell am Harmersbach (0-22-0)
Buchhorn (today Friedrichshafen) (0-10-60)
Aalen (2-18-70)
Bopfingen (1-9-50)
در زمان صلح وستفالی، شهرها یک «انجمن» رسمی سوم و رای کامل آنها را تشکیل می‌دادند (votum decisivum)، اگرچه آنها نتوانستند برابری نمایندگی را با دو کالج دیگر تضمین کنند. برای جلوگیری از این احتمال که در صورت تساوی بین انتخاب کنندگان و شاهزادگان، رأی تعیین‌کننده داشته باشند، تصمیم گرفته شد که آنها ابتدا تصمیم بگیرند و سپس با شهرها مشورت کنند.
علیرغم این وضعیت تا حدی نابرابر شهرها در عملکرد انجمن امپراتوری، پذیرش کامل آنها در آن نهاد فدرال برای روشن شدن وضعیت تا کنون نامشخص آنها و مشروعیت بخشیدن به وجود دائمی آنها به عنوان املاک امپراتوری تمام عیار بسیار مهم بود. طبق قانون اساسی شهر کوچک آزاد امپراتوری ایسنی برابر با پادشاهی براندنبورگ بود. (اگر به هیچ وجه اجرا نشد)
نگارخانه

رگنسبورگ
روتنبورگ در ۱۵۷۲
Lubeca urbs imperialis libera – Free Imperial City of Lübeck
روتوایل، ح. 1435. روتویل سوآبی استقلال خود را تا متحدسازی سال‌های ۱۸۰۲–۱۸۰۳ حفظ کرد.
فهرست جزئی از شهرهای آزاد امپراتوری سوابیا بر اساس رایشماتریکل ۱۵۲۱. این لیست، تعداد سواره‌نظام (ستون سمت چپ) و پیاده‌نظام (ستون سمت راست) را نشان می‌دهد که هر املاک امپراتوری باید در دفاع از امپراتوری کمک می‌کرد.
رطوبت

رطوبت یا نمناکی به‌طور کلی به دو صورت رطوبت مطلق و رطوبت نسبی هوا در نظر گرفته می‌شود. رطوبت مطلق یا نسبت رطوبت عبارت است از مقدار جرم بخار آب بر حسب کیلوگرم یا گرم که در واحد حجم هوا موجود باشد. مقدار بخار آبی که برای اشباع یک حجم معین از هوا نیاز است، با افزایش دمای هوا بیشتر می‌شود، بدین معنی که با افزایش دمای هوا، قابلیت ذخیره‌سازی بخار آب در واحد حجم هوا افزایش می‌یابد. رطوبت نسبی مقدار رطوبت موجود در یک حجم هوا با دمای مشخص به حداکثر رطوبتی است که آن هوا می‌تواند در همان دما داشته باشد.
هوای بدون بخار آب را هوای خشک می‌گویند. این نوع هوا در جو وجود ندارد، حتی در جو روی بیابان‌ها و عرض‌های بالا. هوای خشک به علاوهٔ رطوبت را هوای مرطوب می‌گویند. تبخیر که عامل مرطوب ساختن هوای خشک است، از سطح اقیانوس‌ها و آب‌های سطحی و تعرق، منبع رطوبت هوا، ایجاد ابرها و بارندگی است. حداکثر بخار آب موجود در جو ۴–۳ درصد است.
بخار آب موجود در جو در متعادل نگه داشتن دمای جو کره زمین نقش عمده‌ای دارد؛ زیرا بخار آب امواج تشعشعی با طول موج بلند را جذب می‌نماید؛ بنابراین، اگر در جو مقدار بخار آب کم باشد، اختلاف درجه حرارت بسیار زیاد می‌شود.
رطوبت

برای تبدیل یک گرم آب به بخار آب در حدود ۵۴۰ کالری حرارت لازم است و این مقدار گرما از محیط اطراف جذب می‌شود. بدین جهت عمل تبخیر، گرماگیر یا سرمازا است. در صورتی که در عمل میعان حرارت آزاد شده موجب ازدیاد گرمای محیط می‌شود. هر چه هوا گرمتر باشد، بخار آب بیشتری می‌تواند در هوا ذخیره شود، ولی به هر حال ذخیره بخار آب در هوا محدود است. موقعی فرا می‌رسد که اگر بخار آب وارد هوا شود، به صورت ذرات ریز آب ظاهر می‌شود. در این حالت گفته می‌شود که هوا از بخار آب اشباع شده‌است.
متغیرهای هوای مرطوب > رطوبت مطلق

مقدار بخار آب موجود در واحد حجم از هوا را رطوبت مطلق یا نسبت رطوبت می‌گویند. واحد آن گرم بر متر مکعب یا میلی‌گرم در لیتر است.
در حالت کلی هوای خشک را گاز کامل در نظر می‌گیریم و از قانون عمومی گازهای کامل pv = RT استفاده می‌کنیم. جرم یک متر مکعب هوا ۱۲۹۳ گرم و چگالی بخار آب نسبت به هوا ۰٫۶۲ است.
متغیرهای هوای مرطوب > رطوبت اشباع

اگر مقدار حداکثر بخار آب در دمای ثابتی وارد هوا شود، گویند هوا در این درجه حرارت از بخار آب اشباع شده و دارای رطوبت اشباع می‌باشد: فشار یا کشش بخار آب را در این حالت فشار بخار اشباع شده در درجه حرارت مزبور می‌نامند.
متغیرهای هوای مرطوب > رطوبت نسبی

بنا به تعریف، رطوبت نسبی، نسبت رطوبت مطلق در دمای t به رطوبت اشباع در همان دما می‌نامند. به عبارت دیگر نسبت بخار آب موجود در حجم معینی از هوا در دمای t به جرمِ بیشینه بخار آبی که می‌تواند در همین حجم در دمای t داشته باشد را رطوبت نسبی می‌گویند.