حادثه لین بیائو
پیامد

از لین بیائو دودو و یک دختر دیگر به یادگار ماندند. همه مقامات نظامی که به عنوان نزدیک به لین یا خانواده او (بیشتر فرماندهان عالی نظامی چین) شناخته شده بودند، ظرف چند هفته پس از ناپدید شدن لین پاک‌سازی شدند. در ۱۴ سپتامبر، جئو به پولیتبورو اعلام کرد که چهار تن از بالاترین مقام‌های نظامی در چین فوراً از وظیفه تعلیق شده‌اند و به آنها دستور داده شد تا با خودانتقادی به ارتباط خود با لین اعتراف کنند. این اطلاعیه به سرعت با دستگیری نود و سه نفر مظنون به نزدیک بودن به لین دنبال شد، و ظرف یک ماه پس از ناپدید شدن لین، بیش از ۱۰۰۰ مقام ارشد نظامی چین پاک‌سازی شدند. پاک‌سازی رسمی پشتیبانان لین تا زمانی که توسط کمیته مرکزی دهم در آگوست ۱۹۷۳ به پایان رسید، ادامه یافت. این حادثه پایانی بر این باور غلط در حزب بود که مائو همیشه کاملاً درست گفته است. جشن روز ملی در ۱ اکتبر ۱۹۷۱ لغو شد.
خبر مرگ لین در اواسط اکتبر ۱۹۷۱ به همه مقامات حزب کمونیست و در نوامبر به مردم چین اعلام شد. این خبر توسط عموم با شوک و سردرگمی مواجه شد. مائو زدونگ به ویژه از این حادثه ناراحت شد: سلامتی او وخیم‌تر شد و او افسرده شد. در پایان سال ۱۹۷۱ او به شدت بیمار شد؛ او در ژانویه ۱۹۷۲ دچار سکته مغزی شد، تحت درمان اورژانسی قرار گرفت و وضعیت سلامتی او ناپایدار ماند. مائو نسبت به برخی از رفقای انقلابی خود که لین از پاک‌سازی آنها حمایت کرده بود، دلتنگ شد و از تلاش‌های جئو ئن لای برای اعاده حیثیت گسترده انقلابیون کهنه‌کار، و اصلاح برخی از فزونی‌های انقلاب فرهنگی (که مائو لین بیائو را مقصر آن‌ها می‌دانست) حمایت کرد. در نتیجه پاک‌سازی پشتیبانان لین، جئو ئن لای جایگزین لین به عنوان دومین مرد قدرتمند چین شد و جیانگ چینگ و پیروانش هرگز نتوانستند او را کنار بزنند. بدون حمایت لین، جیانگ نتوانست از تلاش‌های جئو برای بهبود روابط چین با ایالات متحده، یا اعاده حیثیت کادرهایی که در جریان انقلاب فرهنگی پاک‌سازی شده بودند، جلوگیری کند. بند قانون اساسی حزب کمونیست که اشاره بر جانشین بودن لین به جای مائو داشت، به طور رسمی تا دهمین کمیته مرکزی در اوت ۱۹۷۳ ترمیم نشد.
موضع دولت چین در مورد لین و شرایط مرگ او چندین بار پس از مرگ او در طول دهه ۱۹۷۰ تغییر کرد. حزب کمونیست بیش از یک سال در ابتدا تلاش کرد تا جزئیات مرگ لین را پنهان کند. سپس دولت شروع به انتشار ناتمام جزئیات این رویداد کرد، همراه با یک کمپین تبلیغاتی ضد لین بیائو. پس از مرگ مائو، در سال ۱۹۷۶، دولت محکومیت لین را تایید کرد و به طور کلی هرگونه صحبت در مورد جایگاه لین در تاریخ را متوقف کرد.[نیازمند منبع] در طول دهه ۱۹۷۰، رهبران بلندپایه حزب کمونیست چین، از جمله هوآ گوئوفنگ، این داستان که لین با کاگ‌ب برای ترور مائو توطئه کرده بود را به نمایندگان خارجی رساندند.
در سال 1973 جیانگ چینگ، همسر چهارم مائو و متحد سیاسی سابق لین، کمپین لین را نقد کن، کنفوسیوس را نقد کن را با هدف استفاده از وجهه آسیب دیده لین آغاز کرد تا به جئو ئن لای حمله کند. بیشتر این کمپین تبلیغاتی شامل جعل خلاقانه تاریخ بود، از جمله جزئیات کاذب درباره نحوه مخالفت لین با رهبری و تاکتیک‌های مائو در طول دوران حرفه‌ای خود. نام لین پس از اینکه فلش کارت‌هایی که یه چون برای ثبت افکار لین ساخته بود، در محل اقامت لین پس از مرگ او کشف شد، گرفتار کمپین تبلیغاتی جیانگ شد. برخی از این فلش‌کارت ها نظراتی که از مائو انتقاد می‌کردند را ثبت کرده بودند. طبق نوشته های لین، مائو «ابتدا نظر «تو» را جعل می کند، سپس نظر «تو» را تغییر می دهد - که در واقع مال تو نیست، بلکه از خود درآورده اوست. من باید مراقب این ترفند رایج باشم». نظر انتقادی دیگری از لین بیان می کند که مائو «خود را می پرستد و به خود ایمانی کورکورانه دارد. او خود را به حدی می پرستد که تمام دستاوردها به او نسبت داده می شود، اما همه اشتباهات توسط دیگران انجام می شود». انتقادات خصوصی لین از مائو مستقیماً با وجهه عمومی پرورده شده توسط لین در تضاد بود، شخصی که پس از یک گام بزرگ به جلو علناً اعلام کرد که تمام اشتباهات گذشته نتیجه انحراف از دستورالعمل‌های مائو بوده است.
مانند بسیاری از حامیان اصلی انقلاب فرهنگی، وجهه لین پس از مرگ مائو در سال ۱۹۷۶ دستکاری شد و بسیاری از جنبه های منفی انقلاب فرهنگی به گردن لین افتاد. پس از اکتبر ۱۹۷۶، صاحبان قدرت، طرفداران مائو، به اصطلاح دسته چهار نفره را هم مقصر دانستند. در سال ۱۹۸۰، دولت چین مجموعه‌ای از «آزمون‌های ویژه» را برگزار کرد تا کسانی که بیشترین مسئولیت در انقلاب فرهنگی را داشتند را شناسایی کند. در سال ۱۹۸۱، دولت نظر نهایی خود را منتشر کرد: لین بیائو، به همراه جیانگ چینگ، باید به عنوان یکی از دو دار و دسته اصلی «ضد انقلاب» مسئول فزونی‌های اواخر دهه ۱۹۶۰ شناخته شوند. بر اساس حکم رسمی حزب کمونیست، لین و جیانگ برای مقصر دانستن برگزیده شدند، زیرا آن‌ها اکیپ‌های درون حزبی‌ای را هدایت می‌کردند که از «اشتباهات» مائو برای پیشبرد اهداف سیاسی خود سوء استفاده می‌کردند و برای منافع شخصی خود درگیر «فعالیت جنایی» بودند. از جمله «جنایت‌هایی» که لین به آن متهم شد، برکناری رئیس دولت چین، رئیس‌جمهور لیو شائوچی بود. لین به عنوان مسئول اصلی استفاده از «شواهد نادرست» برای سازماندهی «پاپوش‌سازی سیاسی» لیو شناخته شد. از آن زمان لین رسماً به عنوان یکی از بزرگ‌ترین شرورهای چین مدرن یاد می‌شود. لین هرگز از نظر سیاسی اعاده حیثیت نشد، بنابراین اتهامات علیه او همچنان پابرجاست.
برای چندین دهه، نام و وجهه لین در چین سانسور شد، اما در سال‌های اخیر تصویر متعادلی از لین در فرهنگ عامه ظاهر شده است: دستیاران بازمانده و اعضای خانواده شرح حال هایی درباره تجربه خود با لین منتشر کرده‌اند؛ اکثر شواهد برجای مانده مربوط به زندگی و مرگ او در رسانه‌های رسمی چین در معرض دید قرار گرفته اند و هم‌چنین محققان آن ها را بررسی کرده‌اند. فیلم‌هایی که زمینه‌ آن‌ها قبل از سال ۱۹۴۹ اتفاق می‌افتند به لین اشاره کرده‌اند؛ و نام لین با شناخت نقش او در پیروزی ارتش سرخ دوباره در کتاب‌های درسی تاریخ چین ظاهر شده است. در چین مدرن، لین به عنوان یکی از بهترین استراتژیست های نظامی ارتش سرخ در نظر گرفته می‌شود.[نیازمند منبع] در سال ۲۰۰۷، یک پرتره بزرگ از لین به موزه نظامی چین در پکن اضافه شد و لین مشمول نمایشگاهی از «ده مارشال» شد، گروهی که به عنوان بنیانگذاران نیرو‌های مسلح چین شناخته می‌شوند.
طرح کلی پروژه ۵۷۱
لین لیگوئو همراه با یه چون
گرافیتی با پیش‌گفتار لین بیائو برای کتاب سرخ کوچک مائو. نام لین (پایین سمت راست) بعدها، احتمالاً پس از مرگ او، خراشیده شد.