stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابوالقاسم صلواتی
پیشینه

اطلاعات کاملی از زندگی‌نامهٔ صلواتی در رسانه‌های حکومتی وجود ندارد. داریوش شیری با نام مستعار «کورش کهن»، برادرزن او، در برنامهٔ صفحهٔ آخر صدای آمریکا گفت که او دارای یک دختر و یک پسر است. منزل مسکونی او در خیابان ظفر تهران بود و ماهی ۶۰ میلیون تومان قسط وام آن را پرداخت می‌کرده‌است. وی هفت محافظ و دو اسلحه شخصی به همراه دارد. او یک زمین در کرمانشاه دارد و برای هر دو فرزندش خانه اجاره داده‌است. کوروش کهن در ادامه گفت صلواتی به اعدام‌های خودش «افتخار» می‌کند و آن‌ها را برای خود او و فامیل تعریف می‌کرده‌است. به گفتهٔ کهن، صلواتی در اسلام‌آباد غرب کرمانشاه قاضی بود و بعد به کرمانشاه می‌رود و مدتی در منزل مصادره‌ای تیمسار حسین همدانیان زندگی کرد. سپس او به همدان ترفیع می‌گیرد. کوروش کهن علت این ترفیع را اعدام‌های «بی‌شرمانه» او در اسلام‌آباد غرب می‌داند.
صلواتی در استان همدان دادیار شعبهٔ اول دادگاه انقلاب شهر همدان بود. صلواتی در صدور حکم اعدام و حبس‌های طولانی مدت متهمان دادگاه انقلاب مشهور و در صدر بود.
پروین شیری همسر وی اهل کرمانشاه بود که در ۲۶ آذر ۱۴۰۲ درگذشت.
صلواتی به‌واسطهٔ استفاده از «اتهامات ساختگی» برای محکوم کردن متهمان به حبس طولانی مدت یا مرگ، مشهور است و به «قاضی اعدام» و «قاضی مرگ» معروف است.
در رسانه‌های جمهوری اسلامی جزئیاتی از پیشینه صلواتی وجود ندارد و به گفته سازمان اتحاد علیه ایران هسته‌ای، معلوم نیست که مدرک حقوق داشته باشد یا ابوالقاسم صلواتی نام واقعی‌اش باشد. راد سنجابی، مدیر اجرایی پیشین «مرکز اسناد حقوق بشر ایران» گفت که «[صلواتی] حتی در دادگاه انقلاب اسلامی، به قاضی اعدام [یا قاضی دارزن] شهرت دارد و آشکارا از حقوق چیزی نمی‌داند.». به نقل از سازمان غیرانتفاعی «متحد برای ایران» آمده که صلواتی بین سال‌های ۱۳۵۹ و ۱۳۶۷ هنگام جنگ ایران و عراق در بسیج، نیروی زیرمجموعه سپاه پاسداران، خدمت کرد و مجروح شد. او در سال ۱۳۶۶ به پلیس قضایی استان کردستان پیوست و در سال ۱۳۷۰ در شهر سنندج دادستان و قاضی شد. او در رابطه با پرونده‌های شهروندان آمریکایی و غربی جهت گروگان‌گیری برای اهرم فشار نظام، حکم صادر کرده‌است.
اعلام شکایت از سوی خبرنگاران

نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو خبرنگاری که به دستور او بیش از یک‌سال در بازداشت موقت نگهداری شدند از او به‌دلیل خودداری از تبدیل قرار بازداشت شکایت کردند. طبق ماده ۲۴۲ قانون آیین دادرسی کیفری (مصوب ۱۳۹۲) در اتهاماتی که مجازات سالب حیات ندارند، مدت بازداشت موقت نمی‌تواند بیشتر از یک‌سال باشد، نیلوفر حامدی پس از ۴۴۴ روز بازداشت، از ابوالقاسم صلواتی، رئیس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به علت خودداری از تبدیل قرار بازداشت موقت در پرونده خود شکایت کرد. الهه محمدی نیز با ثبت چهار شکواییه از او به دلیل اجرا نکردن قانون شکایت کرد. این شکواییه‌ها خطاب به دادگاه قضات، دادسرای کارکنان دولت، حوزهٔ ریاست دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری ثبت شده‌اند.
نقض حقوق آمریکا و تحریم اتحادیهٔ اروپا

اتحادیهٔ اروپا طی تصمیم مورخ ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ (۱۳ آوریل ۲۰۱۱)، ۳۲ مقام ایرانی از جمله ابوالقاسم صلواتی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد و حکم داد کلیهٔ دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف شود.
براساس بیانیهٔ اتحادیهٔ اروپا، ابوالقاسم صلواتی رئیس شعبهٔ ۱۵ دادگاه انقلاب تهران و از مسئولان رسیدگی به پرونده‌های انتخاباتی در تابستان سال ۱۳۸۸ است. او دو نفر از اعضای گروه‌های سلطنت‌طلب را به اعدام محکوم کرد. همچنین بیش از ۱۰۰ زندانی سیاسی، فعال حقوق بشر و معترض را به تحمل حبس‌های بلندمدت محکوم کرد.
تحریم از جانب آمریکا

در ۲۸ آذر ۱۳۹۸ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا نام ابوالقاسم صلواتی را به اتهام دست داشتن در مجازات مردم ایران و شهروندان دو تابعیتی در فهرست تحریم‌های خود قرار داد. بر این اساس، علاوه بر ضبط تمام دارایی‌های صلواتی، همهٔ بانک‌های خارجی که در نقل و انتقالات مالی مهم به او کمک کرده‌اند یا افرادی که از او حمایت‌های خاص می‌کنند از دسترسی به نظام مالی آمریکا محروم خواهند شد و اموال آن‌ها ضبط می‌شود. مقام‌های آمریکایی بر این باور هستند که صلواتی تاکنون بیش از ۱۰۰ نفر را به دلایل سیاسی به زندان یا اعدام محکوم کرده‌است.
در بیانیهٔ وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا آمده‌است که صلواتی احکام سنگین، شامل تعداد زیادی حکم اعدام برای بسیاری از زندانیان سیاسی، فعالان حقوق بشر و شرکت‌کنندگان در تظاهرات مسالمت‌آمیز صادر کرده که باعث شد «قاضی مرگ» لقب بگیرد. صدور احکام حبس طولانی مدت و اعدام برای بیش از صد زندانی سیاسی، فعال حقوق بشر و کارگزار رسانه‌ای از دیگر دلایلی است که برای تحریم ابوالقاسم صلواتی در این بیانیه به آن اشاره شده‌است.
کمربند قهرمانی زنان جهان دبلیودبلیوئی

کمربند قهرمانی جهانی زنان (به انگلیسی: Women's World Championship) یک کمربند قهرمانی در کشتی حرفه‌ای زنان است که توسط کمپانی آمریکایی کشتی حرفه‌ای دبلیودبلیوئی ایجاد شده و در برند راو از آن دفاع می‌شود. این عنوان به همراه قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی، دو عنوان اصلی زنان این کمپانی هستند. قهرمان کنونی این کمربند، لیو مورگان است که برای دومین بار قهرمان این کمربند شده است. او با شکست دادن بکی لینچ در کینگ آف د رینگ ۲۰۲۴ به عنوان قهرمانی رسید.
این کمربند در شوی اسمک‌داون به تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۶ و با نام کمربند زنان اسمک‌داون (به انگلیسی: SmackDown Women's Championship) تأسیس شد تا در کنار کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی شوی راو که بعدا به کمربند زنان راو تغییر نام داد، دو کمربند اصلی جهانی زنان در دبلیودبلیوئی باشند. در پی مراسم درفت ۲۰۲۳ و تغییر برند قهرمانان وقت کمربند زنان راو و اسمک‌داون، نام این دو کمربند تغییر پیدا کرد و نام کمربند زنان اسمک‌داون به کمربند قهرمانی جهانی زنان و کمربند زنان راو به نام اولیه‌اش یعنی کمربند زنان دبلیودبلیوئی تغییر پیدا کرد.
این کمربند تاکنون به عنوان مسابقه اصلی و پایانی ۴ رویداد دفاع شده است؛ نخستین بار آن در تی‌ال‌سی ۲۰۱۸ در کنار کمربند وقت زنان راو، رسلمنیا ۳۵، شب اول رسلمنیا ۳۷ و المنیشن چمبر ۲۰۲۴.
قهرمانان

قهرمان ۵ دوره این کمربند، بکی لینچ که در این تصویر، همراه با کمربندهای وقت زنان راو و اسمک‌داون دیده می‌شود. او در رسلمنیا ۳۵ توانست قهرمان هر دو کمربند زنان دبلیودبلیوئی شود.
بیلی با کمربند زنان اسمک‌داون (۲۰۲۳-۲۰۱۶)...
... و ریا ریپلی با کمربند قهرمانی جهانی زنان (۲۰۲۳-تاکنون). هر دو نفر طولانی‌ترین قهرمان این کمربند هستند.
قهرمان کنونی و دو دوره کمربند، لیو مورگان
تا ۲۰ آگوست ۲۰۲۴، این کمربند در دستان ۱۳ فرد مختلف بوده و ۲ بار نیز کمربند بدون قهرمان بوده است. بکی لینچ، نخستین قهرمان این کمربند و شارلوت فلر با ۷ بار، بیشترین تعداد قهرمانی را داراست. بیلی (در دومین دوره قهرمانی) و ریا ریپلی (در تک‌دوره قهرمانی‌اش) بیشترین مدت زمان قهرمانی را با ۳۸۰ روز دارا هستند؛ درحالیکه کوتاه‌ترین مدت قهرمانی را شارلوت فلر هنگامی که چهارمین بار قهرمان این کمربند شد، داراست.
اردوگاه پناهندگان الشاطی

مکان
| اردوگاه پناهندگان الشاطی> نویسه‌گردانی(های) دیگر | اردوگاه پناهندگان الشاطی> نویسه‌گردانی(های) دیگر |
| --- | --- |
 • به‌عربی:: مخیّم الشاطئ
 • تلفظ دیگر:: ash-Shati (official) Beach camp (غیررسمی)
حکومت: حکومت
 • نوع: Refugee Camp (از ۱۹۴۹)
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۷۲۷ دونوم (۰٫۷ کیلومتر مربع یا ۰٫۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • منطقه: ۸۷۱۵۸
اردوگاه پناهندگان الشاطی، یک اردوگاه پناهندگان فلسطینی واقع درشمال نوار غزه در کنار خط ساحلی دریای مدیترانه در استان غزه، و مشخص تر غزه است.
الشاطئ در سال ۱۹۴۸ برای حدود ۲۳٬۰۰۰ فلسطینی که از شهرهای یافا، لد، و بئرشبع و نیز روستاهای پیرامون آن در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل اخراج شدند و فرار کردند ایجاد شد. کل مساحت اردوگاه بالغ بر ۵۲۰ دونوم است.
خصوصیات

مخیم الشاطئ ۸۷٬۱۵۸ نفر جمعیت دارد.
بیاضه

مکان
| بیاضه | بیاضه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۱۲′۰۴″شمالی ۵۵°۳۶′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۰۱°شمالی ۵۵٫۶۱۲°شرقی﻿ / 33.201; 55.612: مختصات: ۳۳°۱۲′۰۴″شمالی ۵۵°۳۶′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۰۱°شمالی ۵۵٫۶۱۲°شرقی﻿ / 33.201; 55.612
استان: اصفهان
شهرستان: خور و بیابانک
بخش: بخش مرکزی
دهستان: نخلستان
جمعیت: ۲۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
بیاضه
بیاضه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان ایران است که در ۵۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر خور در شهرستان خور و بیابانک در استان اصفهان واقع شده‌است.
جمعیت

این روستا در دهستان نخلستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۹ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است. در گذشته‌های دور این روستا که مرکز فرهنگی منطقه بوده‌است بر اساس برخی مستندات تا پنج هزار نفر بوده‌است.
وجود ارگ قدیمی و ساباط‌ها، پایاب‌های سرپوشیده، قنات‌ها، حسینیه و مسجد جامع قدیمی و امامزاده واقع در روستا و نخلستان‌های انبوه در آن توجه گردشگران داخلی و خارجی را جلب کرده و چند سالی است که سفر به این روستای کویری از سوی گروه‌های گردشگری و تحقیقاتی افزایش یافته‌است.
خانه‌های قدیمی این روستا عموماً از خشت و دارای حوض‌های بزرگ، ایوان‌هایی با طاق بلند که در تابستان خنک هستند، و دارای اتاق‌های زمستانی و تابستانی هستند.
نام

نام اصلی این روستا در ادبیات نوشتاری ایران امروزی به صورت " بیاضه " می‌باشد؛ ولی در نقشه‌های منقطع ایران به علت اینکه این روستا دقیقاً در مرز ۳ استان خراسان جنوبی، یزد واصفهان قرار گرفته، گاه از قلم می‌افتد؛ ولی در نقشه‌های پیوسته ایران به صورت "بیاضیه " نوشته می‌شود. در سفرنامه ناصر خسرو قبادیانی به سال "۴۴۴" ه‍.ق نام بیاضه به صورت «پیاده» نوشته شده که مرکزیتی در منطقه داشته‌است.[نیازمند منبع]
صورت‌های دیگر نام این روستا:
بیاضیه (اطلس گیتاشناسی آن را این‌گونه نوشته‌است)
بیاذق
بیادق
مفازه
پیاده
بیاذه
آثار تاریخی و بزرگان

در روستا امامزاده‌ای به نام ابومحمد ابراهیم وجود دارد. او برادرزادهٔ علی پسر موسی بوده‌است.
بیاضه دارای یک ارگ تاریخی مربوط به زمان ساسانیان است. نام این ارگ در کتاب سفرنامهٔ ناصرخسرو قبادیانی آمده‌است. این ارگ در اثر گذشت زمان و پر شدن خندق آن رو به نابودی است. بعضی این قلعه را پایگاه پیروان حسن صباح در دوران اسماعیلیه می‌دانند.
مسجد جامع قدیمی‌ترین مسجد روستا بوده با حدود هزار سال قدمت و جزء آثار ملی ایران می‌باشد. مساجد دیگر روستا عبارت‌اند از مسجد النبی، مسجد امامزاده، مسجد مجلل ثقفی، مسجد بن ده، مسجد زرگرها حسینیهٔ روستا هم طبق اطلاعات مربوط به دورهٔ صفوی است.
خاندان ثقفی (از نوادگان مختار ثقفی) مشهورترین خانواده این منطقه بوده که دارای مشاهیر و علمای زیادی در طی تاریخ بوده‌اند. آیت الله جناب ثقفی، آیت الله ابونواس ثقفی، شیخ ابو فراس ثقفی،نقیب الاشراف ثقفی، میرزا ابوالفتح ثقفی، آیت‌الله شیخ فرج الله ثقفی بیابانکی(ره) و دیگر علمای خانواده از جمله بانوان مجتهده همچون حاجیه سنبله خانم ثقفی و حاجیه مرضیه خاتون ثقفی بوده اند. حاج عبدالغفور ثقفی نخستین شخص از این خاندان و از حکام نواب ثلاث است که ازقزوین درزمان کریم خان زند یا به قولی در زمان حکومت صفوی به عنوان حاکم منطقه حد فاصل از نائین تاطبس به این ناحیه مامور گردیده و بنای ساختمان حکومتی رادر خوراحداث مینماید.
حفر و ایجاد قنات آب موسوم به «غفور آباد »که یکی ازدورشته قنات اصلی  و به دهزیر درخور میباشد و ایجاد دو روستای خنج وحاجی آبادزرین ازجمله اقدامات حاج عبدالغفور و برادرانش درآن دوران بحساب می آیند. در کتاب بر «ساحل کویر نمک » اثر استاد عبدالکریم یغمایی از علمای خور منقول است که بنیان‌گذار قلعهٔ خور که اکنون از آن اثری نیست و بدست سیل ویران شده‌است، حاج العبدالغفور ثقفی بوده است.
ناهمواریهای طبیعی و سایر ویژگیهای جغرافیایی

کوه بیاضه که به «اسب رسول» مشهور است، ۲۳۳۰ متر (بر طبق اطلاعات اطلس گیتاشناسی) ارتفاع دارد.
در اطراف بیاضه مخصوصاً از طرف جادهٔ رباط پشت بادام در استان یزد زمین شبیه مناطق برفی سفید است. این سفیدی حاصل از نمک، به عقیدهٔ عده‌ای علت نامگذاری بیاضه بوده‌است. بیاض در عربی به معنی سفید است.
مُهر سند متعلق به ابوالمفاخر از بزرگان بیاضه
سند نکاح قدیمی متعلق به سال ۱۳۴۲ هجری قمری
در قسمت انتهایی روستای تاریخی و باستانی بیاضه  به سمت روستای رباط پشت بادام رودخانه بزرگی وجود دارد که تشکیل شده از آب شور است و همانگونه که در تصویر ملاحظه می فرمایید سفیدی های موجود در کناره های این رودخانه نمک هستند و این رودخانه معروف به رودخانه ته کشمون می باشد.
عادت‌واره

عادت‌واره
عادت‌واره (به انگلیسی: habitus)؛ (‎/ˈhæbɪtəs/‎) در جامعه‌شناسی، شامل عادت‌ها، آمادگی‌ها، مهارت‌ها و تمایل‌های اجتماعی است. این روشی است که افراد از جهان اجتماعی اطراف خود درک می‌کنند و به آن واکنش نشان می‌دهند. این تمایل‌ها معمولاً توسط افرادی با پیشینه‌های مشابه (مانند طبقه اجتماعی، مذهب، ملیت، قومیت، تحصیلات و حرفه) و فرصت‌های مشترک است. بنابراین، عادت‌ها نشانگر روشی است که فرهنگ گروهی و تاریخ شخصی بدن و ذهن را شکل می‌دهد. در نتیجه، اعمال اجتماعی فعلی یک فرد را شکل می‌دهد.
پی‌یر بوردیو باور داشت که عادت‌واره مشتمل است بر سلوک بدنی (تمایل به استفاده و نگاه داشتن بدن به حالتی خاص، مانند طرز ایستادن و انجام حرکات خاص و حمل بدن) و عادات انتزاعی‌تر ذهنی و الگوهای ادراک و طبقه‌بندی، فهم تام، احساس و کنش. این الگوها تنها عادات محض نیستند: بوردیو اظهار می‌کند که این الگوها به افراد اجازه می‌دهد تا بدون تفکر حسابگرانه و غریزی و به صورت شهودی، راه‌حل‌هایی نو برای موقعیت‌های بدیع بیابند. این رفتارها و اطوار شخصی و ذوق‌ها و شهودهای اخلاقی و عادات، بر فرصت‌های دگرگون کنندهٔ زندگی شخص تأثیر می‌گذارد، در نتیجه عادت‌واره ساختار خود را مرهون جایگاه پیشین شخص در ساختار اجتماعی است و در عین حال مسیر زندگی آیندهٔ شخص متأثر از عادت‌واره است. بوردیو بر این نظر است که بازتولید ساختار اجتماعی از عادت‌واره‌های افراد منتج می‌شود. (بوردیو، ۱۹۸۷)
مفوم عادت‌واره به شدت تأثیرگذار است؛ در عین حال این نظریه به دلیل تعین گرایی مورد انتقاد قرار گرفت چراکه بوردیو کنش‌گران اجتماعی را با ماشین مقایسه می‌کند. (با تکیه بر نظریهٔ موناد (واحد) گوتفرید لایبنیتس)
منشأ

پیشینهٔ مفهوم عادت‌واره به دوران ارسطو و آکویناس بازمی‌گردد. او از اولین کسانی است که این مفهوم را مورد استفاده قرار داده‌ است. اما از معاصرین مارسل موس و پس از او موریس مرلو-پونتی کسانی بودند که از آن استفاده کردند. گرچه پیر بوردیو بود که این مفهوم را در جامعه‌شناسی خود جایگاه بنیادی بخشید و آن را برای حل مسائل جامعه‌شناسی مربوط به ساختار و عاملیت به کار گرفت؛ جایگاه ساختاری، عادت‌واره را شکل می‌دهد و عادت‌واره کنش می‌آفریند؛ بنابراین وقتی از مردم کنش سر می‌زند و از خود عاملیت نشان می‌دهند در حقیقت، ساختار اجتماعی را متجلی و منعکس می‌کنند (تجلی عاملیت در اعمال مردم) و در عین حال آن را بازتولید می‌کنند یا به عبارتی دیگر به تجلی و بازتولید آن دست می‌یازند. بوردیو نظریهٔ عادت‌وارهٔ خود را موشکافانه و دقیق با وام گرفتن ایده‌های طرح‌واره‌های شناختی از نوآم چامسکی و ژان پیاژه، وابستگی تاریخ و حافظهٔ بشر، پرداخت. برای نمونه، رفتار یا عقیده‌ای مشخص قسمتی از ساختار جامعه می‌شود در حالی که منشأ و هدف آن عقیده یا رفتار با گذشت زمان به دست فراموشی سپرده می‌شود و در فرایند اجتماعی شدن افراد آن فرهنگ تأثیر به سزایی می‌گذارد.
لوئیک واکان می‌نویسد عادت‌واره یک مفهوم فلسفی قدیمی است که از افکار و آراء ارسطو سرچشمه می‌گیرد و مفهوم هکسیس ارسطو است که توسط مَدْرَسیان در قرون وسطی به عادت‌واره ترجمه شده‌ است. بوردیو اولین بار اصطلاح «عادت‌واره» را به عنوان مؤخره بر کتاب معماری گوتیک و مَدرَسی‌گرایی به کار برد. این اصطلاح پیش از این در جامعه‌شناسی توسط نوربرت الیاس و در کتاب فرایند گسترش تمدن (۱۹۳۹) و در تشریح «اسلوب بدن» مارسل موس استفاده شده بود. این مفهوم همچنین در آثار ماکس وبر، ژیل دلوز و ادموند هوسرل دیده می‌شود.
موس عادت‌واره را به عنوان آن جنبه‌هایی از فرهنگ معرفی می‌کند که در بدن و افعال روزمرّهٔ افراد، گروه‌ها، جوامع و ملل ته‌نشین شده‌اند. به زعم او عادت‌واره شامل کلّیت عادات آموخته شده، توانایی‌های جسمانی و بدنی، سبک‌ها، ذائقه‌ها و سایر آموخته‌های غیر برهانی و غیر گفتاری که برای یک گروه بدیهی به نظر می‌آیند-به این صورت می‌توان گفت که این آموخته‌ها زیر سطح مرام و ایدئولوژی منطقی مشغول هستند.
چارلی ویکرز

| چارلی ویکرز | چارلی ویکرز |
| --- | --- |
ویکرز در سال ۲۰۲۲: ویکرز در سال ۲۰۲۲
نام هنگام تولد: چارلی ویکرز-ویلیس
زادهٔ: ۲۴ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) ملبورن، ویکتوریا
ملیت: استرالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۸–اکنون
همسر: جرجی اولتن
چارلی ویکرز (انگلیسی: Charlie Vickers؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل استرالیا است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
از فیلم‌ها و مجموعهه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به مدیچی (۲۰۱۸) و ایفای نقش شخصیت سائورون در ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت اشاره کرد.
بازی در سریال حلقه‌های قدرت

بازی چارلی ویکرز در نقش سائورون در فصل دوم سریال ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت توجه و تحسین زیادی از سوی منتقدان و مخاطبان به خود جلب کرده است. او که ابتدا در قالب هالبرند ظاهر شد، اکنون با چهره‌ای جدید به نام آناتار، لایه‌های بیشتری از شخصیت ارباب تاریکی را به نمایش می‌گذارد و روایت سریال را غنی‌تر می‌کند.
منتقدان اجرای تاثیرگذار ویکرز را ستوده‌اند و توانایی او در تجسم ماهیت فریبکار و چندلایه‌ی سائورون را برجسته کرده‌اند. تعاملات او با چارلز ادواردز در نقش کلبرمبور به‌ویژه مورد تحسین قرار گرفته است، چرا که این رابطه بخش عمده‌ای از تنش و رمز و راز فصل را پیش می‌برد. شیمی میان ویکرز و ادواردز باعث شده داستان عمق بیشتری پیدا کند و تصویری پیچیده از فریب و جاه‌طلبی ارائه شود.
ویکرز در مصاحبه‌ای درباره چالش‌های تجسم شر مطلق بدون انسانی کردن سائورون صحبت کرده و گفته است که برای حفظ حالت رازآلود و هراس‌انگیز این شخصیت، از بازی‌های شاخصی در نقش‌های منفی الهام گرفته است.
یواس‌اس گلدفینچ (ای‌ام-۷۷)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آغاز کار::  ۲۹ نوامبر ۱۹۲۹
به دست آورده شده::  ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۰
اعزام::  ۳۰ ژانویه ۱۹۴۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  455 tons
درازا::  ۱۳۲ فوت ۴ اینچ (۴۰٫۳۴ متر)
پهنا::  ۲۴ فوت (۷٫۳ متر)
آبخور::  ۹ فوت ۸ اینچ (۲٫۹۵ متر)
سرعت::  ۱۰ گره (۱۹ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس گلدفینچ (ای‌ام-۷۷) (به انگلیسی: USS Goldfinch (AM-77)) یک کشتی بود که طول آن ۱۳۲ فوت ۴ اینچ (۴۰٫۳۴ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۲۹ ساخته شد.
ساب ۳۹ گریپن

| JAS 39 Gripen | JAS 39 Gripen |
| --- | --- |
یک فروند گریپن متعلق به نیروی هوایی سوئد: یک فروند گریپن متعلق به نیروی هوایی سوئد
کاربری: جنگنده چندمنظوره
کشور سازنده:  سوئد
تولیدکننده: گروه ساب
گروه طراحی: Industrigruppen JAS, Swedish Defence Materiel Administration
نخستین پرواز: ۹ دسامبر ۱۹۸۸
معرفی‌شده در: ۹ ژوئن ۱۹۹۶
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی:  نیروی هوایی سوئد  نیروی هوایی آفریقای جنوبی  نیروی هوایی برزیل  نیروی هوایی چک
ساخته‌شده: ۱۹۸۷-اکنون
تعداد ساخته‌شده: بیش از ۲۷۱
ساب ۳۹ گریپن (به سوئدی: Saab 39 Gripen) جنگنده چندمنظوره نسل ۴+ سبک و تک‌موتوره است که توسط شرکت سوئدی ساب سوئد طراحی و تولید گردیده است. گریپن (به معنی شیردال) که در ۱۹۸۸ برای اولین بار به پرواز درآمده بود، در سال ۱۹۹۷ به نیروی هوایی سوئد پیوست و جایگزین جنگنده‌های ساب ۳۵ دراکن و ساب ۳۷ ویگن شد. این هواپیما در سال‌های بعد به کشورهای آفریقای جنوبی، تایلند، جمهوری چک، مجارستان و برزیل هم فروخته شد.
گریپن جت مافوق صوتی با سرعت بیش از دو ماخ است که مثل جنگنده‌های قبلی شرکت ساب از طراحی بال‌مثلثی و بدون دم همراه با کانارد بهره می‌برد. مدل‌های تازه‌تر ساب ۳۹ به تجهیزات سوخت‌گیری هوایی هم مجهز شده‌اند و مدل‌های صادراتی آن سازگاری قابل توجهی با استانداردهای ناتو دارند. این جنگنده از یک موتور ولوو-فلایگموتور نیرو می‌گیرد که از موتور آمریکایی جنرال الکتریک اف۴۰۴ اقتباس شده است. موتوری که در جنگنده‌های اف-۱۸ هورنت هم نصب شده است.
نیروی هوایی سوئد به تازگی سفارش خرید جدیدترین مدل گریپن را داده است که از یک موتور ارتقاءیافته با نام اف۴۱۴جی و رادار آرایه فازی فعال بهره می‌برد. در این مدل که با نام سوپر گریپن یا گریپن ان‌جی شناخته می‌شود، ظرفیت سوخت داخلی هواپیما هم به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است.

طی قرارداد امضاء شده بین سوئد و برزیل، خط تولید یک ساب گریپن پیشرفته با نام گریپن E برای برزیل ساخته شده است. گریپن-E نخستین پروازهای آزمایشی خود را در سال ۲۰۱۹ انجام داد. برزیل به‌طور کمینه به ۱۰۰ فروند گریپن-E نیاز دارد.
مشخصات > JAS 39C/D

داده‌ها از Saab Gripen, Saab, Aviation Week
ویژگی‌های عمومی
خدمه: 1 JAS 39C / 2 JAS 39D
طول: ۱۴٫۱ متر (۴۶ فوت ۳ اینچ) JAS 39C
پهنای بال: ۸٫۴ متر (۲۷ فوت ۷ اینچ)
ارتفاع: ۴٫۵ متر (۱۴ فوت ۹ اینچ)
مساحت بال‌ها: ۳۰ متر مربع (۳۲۰ فوت مربع)
وزن خالی: ۶٬۸۰۰ کیلوگرم (۱۴٬۹۹۱ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۱۴٬۰۰۰ کیلوگرم (۳۰٬۸۶۵ پوند)
پیشرانه: ۱ عدد موتورتوربوفن دارای پس‌سوز ولوو آرام ۱۲, ۵۴ کیلونیوتن (۱۲٬۰۰۰ پوند-نیرو) thrust dry, ۸۰٫۵ کیلونیوتن (۱۸٬۱۰۰ پوند-نیرو) با پس‌سوز
عملکرد
حداکثر سرعت: ۲٬۴۶۰ کیلومتر بر ساعت (۱٬۵۳۰ مایل بر ساعت، ۱٬۳۳۰ گره) +
حداکثر سرعت: ۲ ماخ
بُرد رزمی: ۸۰۰ کیلومتر (۵۰۰ مایل، ۴۳۰ مایل دریایی)
بُرد معبر: ۳٬۲۰۰ کیلومتر (۲٬۰۰۰ مایل، ۱٬۷۰۰ مایل دریایی)
حداکثر ارتفاع: ۱۵٬۲۴۰ متر (۵۰٬۰۰۰ فوت)
حد شتاب جی: +۹ −۳
بارگیری بال: ۲۸۳ کیلوگرم بر متر مربع (۵۸ پوند بر فوت مربع)
نیرو/وزن: ۰٫۹۷
طول باند مورد نیاز برای برخاست: ۵۰۰ متر (۱٬۶۴۰ فوت)
طول باند مورد نیاز برای فرود: ۶۰۰ متر (۱٬۹۶۹ فوت)
تسلیحات
اسلحه‌ها: ۱ × 27 mm Mauser BK-27 revolver cannon with 120 rounds (single-seat models only)
آویزگاه‌های حمل سلاح: 8 (two hardpoints under the fuselage, two under and one on the tip of each wing; with one dedicated for FLIR / ECM / LD / Reconn pod) با ظرفیت 5 300 kg (11 700 lb)، با قابلیت حمل ترکیبی از:
راکت‌ها: ۴ × rocket pods, 13.5 cm rockets
موشک‌ها: *** ۶ × IRIS-T (Rb.98) or AIM-9 Sidewinder (Rb.74) or A-Darter
۴ × MBDA Meteor, AIM-120 AMRAAM (Rb.99) or MBDA MICA
۴ × AGM-65 Maverick (Rb.75)
۲ × KEPD.350
۲ × Rbs.15F anti-ship missile
بمب‌ها: *** ۴ × GBU-12 Paveway II laser-guided bomb
۲ × Bk.90 cluster bomb
۸ × Mark 82 bombs
اویونیکس
Radar: PS-05/A Pulse-Doppler
مشخصات > JAS 39E/F

داده‌ها از Saab Gripen, Saab, Aviation Week
ویژگی‌های عمومی
خدمه: 1 JAS 39E / 2 JAS 39F
طول: ۱۵٫۲ متر (۴۹ فوت ۱۰ اینچ) JAS 39E
پهنای بال: ۸٫۶ متر (۲۸ فوت ۳ اینچ)
ارتفاع: ۴٫۵ متر (۱۴ فوت ۹ اینچ)
مساحت بال‌ها: ۳۰ متر مربع (۳۲۰ فوت مربع)
وزن خالی: ۸٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۷٬۶۳۷ پوند)
بیشترین وزن برخاست: ۱۶٬۵۰۰ کیلوگرم (۳۶٬۳۷۶ پوند)
Internal fuel capacity: ۳٬۴۰۰ کیلوگرم (۷٬۵۰۰ پوند)
پیشرانه: ۱ عدد afterburning turbofan engine General Electric F-414G, ۹۸ کیلونیوتن (۲۲٬۰۰۰ پوند-نیرو) با پس‌سوز
عملکرد
حداکثر سرعت: ۲٬۴۶۰ کیلومتر بر ساعت (۱٬۵۳۰ مایل بر ساعت، ۱٬۳۳۰ گره) +
حداکثر سرعت: ۲ ماخ
بُرد رزمی: ۱٬۵۰۰ کیلومتر (۹۳۰ مایل، ۸۱۰ مایل دریایی) +
بُرد معبر: ۴٬۰۰۰ کیلومتر (۲٬۵۰۰ مایل، ۲٬۲۰۰ مایل دریایی) +
حداکثر ارتفاع: ۱۶٬۰۰۰ متر (۵۲٬۰۰۰ فوت)
حد شتاب جی: +۹ -۳
بارگیری بال: ۲۸۳ کیلوگرم بر متر مربع (۵۸ پوند بر فوت مربع)
نیرو/وزن: ۱٫۰۴
Takeoff distance: ۵۰۰ متر (۱٬۶۴۰ فوت)
Landing distance: ۶۰۰ متر (۱٬۹۶۹ فوت)
تسلیحات
اسلحه‌ها: ۱ × 27 mm Mauser BK-27 revolver cannon with 120 rounds (single-seat models only)
آویزگاه‌های حمل سلاح: 10 (three hardpoints under the fuselage, two under and one on the tip of each wing; with one dedicated for FLIR / LD / Recon pod.) با ظرفیت 5,300 kg (11,700 lb)، با قابلیت حمل ترکیبی از:
راکت‌ها: ۴ × rocket pods, 13.5 cm rockets
موشک‌ها: *** ۶ × IRIS-T (Rb.98), AIM-9 Sidewinder (Rb.74) or A-Darter
۷ × MBDA Meteor, AIM-120 AMRAAM (Rb.99) or MBDA MICA
۴ × AGM-65 Maverick (Rb.75)
۲ × KEPD.350
۶ × Rbs.15F anti-ship missile
بمب‌ها: *** ۷ × GBU-12 Paveway II laser-guided bomb
۲ × Bk.90 cluster bomb
۸ × Mark 82 bombs
۱۶ × GBU-39 SDB
۱۲ × Alternative small-diameter glide bomb
اویونیکس
Selex ES-05 Raven AESA radar
Skyward-G IRST system
Air-to-air and air-to-surface tactical data link system
نگارخانه

بوم سوختگیری گریپن
کابین ساب-۳۹ که در برزیل تولید انبوه می‌شود.
نمایشگر ساب-۳۹ گریپن ان‌جی جنگندهٔ نیروی هوایی برزیل
ساب گریپن برزیلی
ساب گریپن برزیلی
نیروی هوایی سوئد
ساب-۳۹ تنها یک موتور دارد.
درحال برخاستن از روی یک خیابان
نیروی هوایی تایلند
نیروی هوایی چک
ساب گریپن چک
طرح سه نمای جنگنده ساب-۳۹ گریپن
Gripen engine nozzle
امانوئل پانیاگوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۵ نوامبر ۲۰۰۵ ‏(۱۹ سال)
زادگاه:  شهرستان تاریخا
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال آلویز ردی
شمارهٔ پیراهن:  ۳۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال گارسیا آگردا
:  کانچریتوس
۲۰۲۲–۲۰۲۳:  باشگاه فوتبال آلویز ردی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال آلویز ردی |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۵۳, ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۵۳, ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳ (UTC). 
امانوئل پانیاگوا (انگلیسی: Emanuel Paniagua؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل بولیوی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال آلویز ردی بازی می‌کند.
دوران باشگاهی > باشگاه فوتبال آلویز ردی

امانوئل پانیاگوا در نیمه دوم فصل ۲۰۲۲ به همراه برادرش به تیم حرفه‌ای آلویز ردی پیوست. او در جام حذفی بولیوی در ۲۵ آوریل ۲۰۲۳ در یک تساوی ۱–۱ با باشگاه فوتبال بلومینگ به عنوان تعویض در نیمه دوم به میدان رفت و به جای ویلیام پارا وارد زمین شد. برادرش، مویزس، در این بازی از نفرات اصلی بود.
زندگی شخصی

مویزس پانیاگوا در تاریخا به دنیا آمد و برادر بزرگ‌تر فوتبالیست حرفه‌ای دیگر، مویزس پانیاگوا است که او نیز برای آلویز ردی بازی می‌کند. این دو در سنین پایین به فوتبال علاقه‌مند شدند و در زمین فوتسال «لوس مینروس» در محله فاطیما در تاریجا بازی کردند.
کری چهاربنیچه

مکان
| تیره چهاربنیچه منطقه چهاربنیچه | تیره چهاربنیچه منطقه چهاربنیچه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۵۷′۲۳″ شمالی ۵۰°۲۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۵۶۳۹°شمالی ۵۰٫۴۶۳۶۱°شرقی﻿ / 31.95639; 50.46361: مختصات: ۳۱°۵۷′۲۳″ شمالی ۵۰°۲۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۵۶۳۹°شمالی ۵۰٫۴۶۳۶۱°شرقی﻿ / 31.95639; 50.46361
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: اردل
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دیناران دهدز
جمعیت: ۵۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 038
کری چهاربنیچه، روستایی از توابع دهستان دیناران، شهرستان اردل در استان چهارمحال و بختیاری است. بنیچه به معنای ریشه است و چهار بنیچه یعنی گرفته شده از چهار ریشه. چهار برادر //منطقهٔ کری چهار بنیچه نام چهار طایفه  چهار برادران وابسته به هم در چهار روستای نزدیک به هم است. روستاهای لیرابی، نوترکی،  کری، آبسرده ،اَرجُل و دره توت از روستاهای وابسته به منطقهٔ چهاربنیچه  هستند.
جمعیت

این روستا در دهستان دیناران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۴ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
اقوام

مردم روستای کری چهاربنیچه از قوم لر و ایل بختیاری می‌باشند و به زبان لری با گویش بختیاری تکلم می‌کنند.