نیر: اتوماتا
بازتاب‌ها

بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
گیم‌رنکینگز:  ۸۸٫۸۴٪
متاکریتیک: ۸۸/۱۰۰ (پی‌اس۴) ۸۴/۱۰۰ (پی‌سی) ۹۰/۱۰۰ (اکس‌وان)
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
الکترونیک گیمینگ مانثلی:  ۸٫۵/۱۰
فامیتسو: ۳۹/۴۰
گیم اینفورمر:  ۷٫۷۵/۱۰
گیم رولیشن: 
گیم‌اسپات:  ۹/۱۰
گیمز ریدار+: 
آی‌جی‌ان:  ۸٫۹/۱۰
با توجه به وبگاه متاکریتیک، نیئا: اتوماتا به‌طور کلی، نقدهای مطلوبی را دریافت کرده‌است. داستان بازی توسط منتقدان تحسین شد، و میگل کانسپشن، منتقد گیم‌اسپات، آن را با توجه به روایت غیرمتعارف و جهت‌گیری تارو یوکو دربارهٔ آن «جذاب» دانست. از دیگر نقاط مثبت بازی که وی به آن‌ها اشاره کرد، مبارزات درگیرکننده و عمیق، و گیم‌پلی لذت بخشی که از نبردهای سبک هک اند اسلش جلوتر بود، بودند. انتقاد او هم از مأموریت‌های جانبی بازی بود، که آن‌ها را «خسته کننده» دانست. جانین هاوکینز از پولیگان گفت: با وجود استفاده از پایان‌های متعدد، بازی جنبه‌های داستان و گیم‌پلی را حتی در زمان بازنگری بخش‌هایی از بازی قبلی، به‌خوبی تغییر داده‌است. او همچنین گفت: بازی «تلاش زیادی برای حفظ جنبش و حرکت بازیکنان، و ارائه دلیلی برای ادامه دادن کرده‌است، و با این کار به دنبال دستیابی به پایان‌های «واقعی» بازی است که برای من رضایت‌بخشی بیشتری دارد.» آدام کوک از وبگاه ویدئوگیمر شخصیت‌ها، و خصوصاً رابطه بین 2B و 9S را به‌دلیل تفاوت‌های اولیه میان آن‌ها و تعاملاتشان، تحسین کرد. کوک همچنین به سیستم مبارزات و خلاقیت بالا به عنوان دیگر نقاط قوت بازی اشاره کرد، امّا گفت که «فریم ریت بازی می‌توانست بهتر باشد».
سیستم مبارزات بازخورد مثبتی دریافت کرد، و منتقدان معتقد بودند این سیستم به دلیل همکاری با پلاتینیوم گیمز، دارای پیشرفت‌هایی نسبت به بازی‌های قبلی تارو یوکو بوده. کریس کارتر از دستراکتید تنوع راه‌های مبارزه، حرکات و مبارزات با غول‌های آخر را تحسین کرد و گفت که «قدرت پلاتینیوم گیمز در این است که می‌داند چگونه تقریباً هر نوع مبارزه را طراحی کند.» سم پرل از گیمز ریدار هم مبارزات را «نرم و هیجان‌انگیز» توصیف کرد، و همچنین به نقش تراشه‌ها در تغییر دادن قدرت و ضعف‌های بازیکنان در موقعیت‌های مختلف نبرد اشاره کرد. جیمز کوزانیتیس از گیم رولیشن مبارزات را خلاقانه دانست، و روی تغییرات مداوم میان سبک‌های گیم‌پلی در سراسر بازی تأکید کرد. با این وجود، کوزانیتیس نسبت به سیستم تعیین درجه سختی بازی انتقاد داشت، و درجه سخت را بسیار ساده، اما درجه معمولی را بسیار سخت می‌دانست.
مولی ال پاترسون از الکترونیک گیمینگ مانثلی موسیقی متن ساخته‌شده توسط کئیچی اوکابه را به دلیل تنوع و تقویت کردن تمام بخش‌های بازی تحسین کرد. مایک فاهی از کوتاکو هم گفت که بازی موفق شده تا «کاملاً ترکیب عجیب تارو از درام و هوس را به یک مجموعه خیره‌کننده از موسیقی‌هایی تبدیل کند که به‌خوبی با اتفاقات و مکان‌ها جفت می‌شدند.» مگان سولیوان از آی‌جی‌ان موسیقی متن را «خیره کننده» دانست، و نسبت به دنیای بازی به دلیل طراحی و تنوع آن هم نظر مثبتی داشت. جو جوبا از گیم اینفورمر نظر مثبتی نسبت به جهان‌بازی و طراحی شخصیت‌ها داشت، اما وی برعکس مگان سولیوان، کیفیت گرافیکی محیط را یک چشم‌انداز عادی و معمولی دانست. جفری ماتولف از یوروگیمر هم بعضی قسمت‌های جهان بازی را ساخته شده از بافت‌های به‌دردنخور و چشم‌اندازهای نه چندان جذاب، و موسیقی متن را «حیرت‌آور» دانست. اندی کلی، منتقد پی‌سی گیمر، نسبت به خود بازی نظر مثبتی داشت، اما به دلیل قفل بودن فریم ریت بازی روی ۳۰ فریم بر ثانیه، مشکلات دیداری و خارج شدن از ناگهانی از بازی، نسبت به نسخه رایانه‌های شخصی بازی عرضه انتقاد داشت.
فامیتسو در ژاپن، بازی را به‌شدت تحسین کرد، و چندین منتقد به لحن غمگین داستان اشاره کردند. فامیتسو محیط‌ها را «متروک اما زیبا» دانست، و به‌طور کلی، نسبت‌به موسیقی و گیم‌پلی نظر مثبتی داشت. فامیتسو همچنین ویژگی جاخالی دادن و ویژگی‌های دستیار پرنده را تحسین کرد. در کنار آن، یکی از منتقدان فرایند شخصی‌سازی را «خسته‌کننده»، و منتقد دیگری هم فرایند بارگیری را بیش از حد طولانی دانست.