stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قلعه سائو جورج
تاریخچه

اگر چه اولین بناها در این تپه از قرن دوم پیش از میلاد است، کاوش‌های باستان‌شناسی حضور انسان در دره تگزوس را به قرن ششم پیش از میلاد شناخته است. اولین بنا در ۴۸ سال پیش از میلاد، زمانی که لیسبون به عنوان یک شهرداری رومی طبقه بندی شده به احتمال زیاد در اواخر قرن بیستم ساخته شد.

تپه نخستین بار توسط سلت‌ها و سپس فنیقی‌ها، یونانی‌ها، کارتاژها، رومی‌ها، سوئبی‌ها، ویزیگوت‌ها و موروها به عنوان یک پاسگاه قابل دفاع ساخته شده است. در طول قرن دهم این ارتفاعات توسط نیروهای مسلمان قوم بربر بازسازی شده بود.
بوقلمون‌ماهی هاوایی

| بوقلمون‌ماهی هاوایی | بوقلمون‌ماهی هاوایی |
| --- | --- |
بوقلمون‌ماهی هاوایی، Pterois sphex: بوقلمون‌ماهی هاوایی، Pterois sphex
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: عقرب‌ماهی‌سانان
تیره:: عقرب‌ماهیان
سرده:: خروس‌ماهی
گونه:: P. sphex
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Pterois sphex : Pterois sphex 
بوقلمون‌ماهی هاوایی (نام علمی: Pterois sphex) نام گونه‌ای از سرده خروس‌ماهی است.
محمدرضا اکبریان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 محمد اکبریان سومین نفر سمت راست:  محمد اکبریان سومین نفر سمت راست
زاده:  ۱۵ فروردین ۱۳۵۷  کرج
قد:  ۱۸۷
پیشه دیگر:  کارمند گروه صنعتی مپنا
داخلی: داخلی
| سال‌ها |  لیگ |  |  |
| ۱۳۷۶–۱۴۰۰ |  لیگ برتر فوتبال ایران (۱۳۸۵–تاکنون) |  |  |
محمدرضا اکبریان  (زاده ۱۵ فروردین ۱۳۵۷ در کرج) داور بازنشسته ایرانی فوتبال است. وی در سال ۱۳۷۶ داوری را شروع کرده و از سال ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۰ در لیگ برتر فوتبال ایران قضاوت کرد.
مایک پییک

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Michael Pejic
زادروز:  ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال)
زادگاه:  Chesterton, استوک-آن-ترنت، انگلستان
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۸–۱۹۷۶ |  باشگاه فوتبال استوک سیتی |  ۲۷۴ |  (۶) |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال اورتون |  ۷۶ |  (۲) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال استون ویلا |  ۱۰ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۶۰ |  (۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۴ |  تیم ملی فوتبال انگلستان |  ۴ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۸۴–۱۹۸۵:  Leek Town
۱۹۸۵–۱۹۸۶:  Northwich Victoria
۱۹۹۴–۱۹۹۵:  Chester City
۱۹۹۸:  Leek Town (Caretaker)
۱۹۹۹:  Selangor FA
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مایک پییک (به انگلیسی: Mike Pejic) بازیکن فوتبال زادهٔ ۰۱۹۵۰−۰۱−۲۵ ۲۵ ژانویه ۱۹۵۰ اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ ۰۱۹۷۴−۰۴−۰۳ ۳ آوریل ۱۹۷۴ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال پرتغال انجام داد و با حضور در ۴ بازی ملی، در تاریخ ۰۱۹۷۴−۰۵−۱۸ ۱۸ مه ۱۹۷۴ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال اسکاتلند برگزار کرد.
بصراما

| بصراما بصراما | بصراما بصراما |
| --- | --- |
Village: Village
بصراماLocation in Syria: بصراماLocation in Syria
مختصات: ۳۵°۳۰′۷″ شمالی ۳۵°۵۸′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۰۱۹۴°شمالی ۳۵٫۹۷۷۵۰°شرقی﻿ / 35.50194; 35.97750: مختصات: ۳۵°۳۰′۷″ شمالی ۳۵°۵۸′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۰۱۹۴°شمالی ۳۵٫۹۷۷۵۰°شرقی﻿ / 35.50194; 35.97750
کشور:  سوریه
استان: استان لاذقیه
منطقه: منطقه القرداحه
ناحیه: Al-Fakhurah Subdistrict
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۵۲۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
City Qrya Pcode: C3837
بصراما (به عربی: بصراما) یک روستا در سوریه است که در استان لاذقیه واقع شده‌است. بصراما ۵۲۲ نفر جمعیت دارد.
قصاب کاشانی

سعید قصاب کاشانی شاعر پارسی‌گوی سدهٔ دوازدهم هجری است.
زندگی

سعید قصاب کاشانی از شاعران نام‌آور دورهٔ صفویه بود که در سدهٔ یازدهم و دوازدهم قمری می‌زیست. همان‌طور که در تذکره‌ها آمده، تخلص او در شعر «قصاب» بوده و تخلص او با شغل و حرفه او مناسبت داشته. به غیر از قصاب کاشانی، پنج نفر دیگر با این عنوان در تذکرة الشعرا و ماخذ دیگر معرفی شده‌اند که چهار نفر شاعر و یک نفر عارف است از آن جمله‌است: امیر بیک قصاب اصفهانی، قصاب گیلانی، میرزا ابوالحسن یغمای جندقی که غزلیاتی در هجو مطایبه با تخلص قصابیه ساخته، قصاب یزدی، ابوالعباس معروف به قصاب (اهل آمل و از عرفای قرن چهارم.)
در تذکرة المعاصرین حزین لاهیجی آمده سعید قصاب اهل کاشان بود و حرفه‌اش قصابی. وی شعر بسیاری از مردم را حفظ داشت و به مجلس شعرا رفته و در گفتن غزل‌ها با ایشان همراهی می‌کرده‌است. وی معاصر و معاشر صائب تبریزی بود و مکرر اشعار خود را نزد وی می‌خواند و نزد او می‌آموخت. قصاب با آن‌که خط و سواد نداشت دیوان اشعارش را مشتمل بر ۳۰۰۰ بیت گفته‌اند. هرگز در قوافی و استعمال لفظ اشتباه نمی‌کرد و سلیقه‌اش با عدم بضاعت از عهدهٔ ربط کلام و روانی سخن برآمدی. در اواخر عمر ترک پیشهٔ خود کرده ساکن مشهد شده و تا آخر عمر ساکن بود و پس از درگذشت در آن‌جا دفن شد.
در قاموس الاعلام ترکی چاپ ۱۳۱۴ این چنین آمده که از شعرای ایران و اهل کاشان است. به طوری که در تذکره‌های مذکور مطلب دیگری که معرف هویت وی باشد دیده نمی‌شود و از اسلاف و اعقاب وی خبری در دست نیست و خود نیز در اشعارش به امور زندگی اشارتی نکرده. اما آن‌چه جسته و گریخته از بیان او درک می‌شود مردی کاسب و تهیدست و به‌طور قطع و یقین حرفهٔ او قصابی بوده و به همان جهت تخلص خود را «قصاب» قرار داده و در مقاطع بعضی غزل‌ها از حرفهٔ خود مضامین عالی برآورده که از آن جمله‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| قصاب دور دیده ز مژگان شوخ او |  | از هر طرف ز بهر دل ما قناره‌ای‌ست |
از تذکره‌های مختلف مخصوصاً در مقدمهٔ تذکرهٔ حزین لاهیجی تواریخی برای سال درگذشت قصاب ذکر شده که قطع یقین به حقیقت نزدیک نیست زیرا سال درگذشت او را بین پنجاه تا شصت‌سالگی تخمین زده‌اند در حالی که در تذکره‌های دیگر به ذکر این‌که قصاب در کهنسالی به مشهد رفته و سن پیری از این تواریخ ذکر شده بیشتر است و قصاب یقیناً دارای سن بیشتری (۵۰ یا ۶۰ سالگی) بوده‌است که به مشهد سفر کرده و در آن‌جا درگذشته‌است. با این وجود از محل دفن وی چیزی در تذکره‌ها و دیگر جاها دیده نشده‌است ولی آن‌چه را که مسلم است همین‌قدر می‌توان گفت که چندسالی قبل از ۱۱۶۵ که سال تألیف تذکرهٔ حزین است در گذشته‌است.
آثار

در سال ۱۱۷۶ ق کلیات دیوان او که در حدود هزاروپانصد بیت بود، در کتابخانهٔ احمدشاه، پادشاه دهلی، بوده‌است. در مجموعهٔ دیوان‌های مجلس، حدود هشت‌صد بیت از غزلیات او (از ردیف الف تا د) موجود است. «دیوان اشعار» وی برای اولین‌بار در ۱۳۳۸ ش با تصحیح و مقدمهٔ پرتو بیضائی به چاپ رسید.
دیوان او تاکنون با پنج تصحیح منتشر شده‌است:
حسین پرتو بیضایی، تهران: انتشارات ابن‌سینا، ۱۳۳۸.
محمد عباسی، تهران: مؤسسه خدمات چاپ، ۱۳۶۲.
غلامحسین جواهری (وجدی)، تهران: انتشارات سنایی، ۱۳۶۳.
احمد کرمی، تهران: انتشارات ما، ۱۳۷۹.
حسن عاطفی، کاشان، انتشارات ارمغان ادب، ۱۳۹۹.
پی‌نوشت

↑  فرخ‌یار، مشاهیر کاشان.
↑  فرخ‌یار، مشاهیر کاشان.
↑  فرخ‌یار، مشاهیر کاشان.
↑  فرخ‌یار، مشاهیر کاشان.
↑  سعید - سعیدا قصاب کاشانی.
↑  قصاب کاشانی، دیوان قصاب کاشانی.
↑  قصاب کاشانی، دیوان قصاب کاشانی.
↑  قصاب کاشانی، دیوان قصاب کاشانی.
↑  قصاب کاشانی، دیوان قصاب کاشانی.
ماسایا تومیزاوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Masaya Tomizawa
زادروز:  ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  استان کاناگاوا
قد:  ۱.۸۹ متر
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  و-واران ناگاساکی
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶– |  و-واران ناگاساکی |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۴ مه ۲۰۱۹
ماسایا تومیزاوا (انگلیسی: Masaya Tomizawa؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
محاصره قسطنطنیه (۸۶۰)

محاصرهٔ قسطنطنیه در سال ۸۶۰ میلادی یک حملهٔ عمدهٔ نظامی توسط دریانوردان روس بود که در پی آن به امپراتوری بیزانس و اروپای غربی رفته بودند. علت محاصره کردن پایتخت بیزانس، ساخت قلعهٔ سارکل توسط مهندسین بیزانسی بود که از خزرها در برابر روس‌ها دفاع می‌کرد.
منابع بیزانسی از حمله به قسطنطنیه در زمانی می‌دهند که بیزانس با عرب‌ها می‌جنگید و قادر به مقابله با روس ها نبودند. پس از غارت حومهٔ بیزانس مهاجمین عقب‌نشینی کردند.
لاغرزهی

| لاغرزهی | لاغرزهی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۳۶′ شمالی ۶۰°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۰۰°شمالی ۶۰٫۹۶۷°شرقی﻿ / 25.600; 60.967: مختصات: ۲۵°۳۶′ شمالی ۶۰°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۰۰°شمالی ۶۰٫۹۶۷°شرقی﻿ / 25.600; 60.967
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: چابهار
بخش: پلان
دهستان: پلان
جمعیت: ۱۸۵ نفر (سرشماری ۹۵)
لاغرزهی، روستایی در دهستان پلان بخش پلان شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸۵ نفر (۴۹ خانوار) بوده‌است.
محسن نقوی

محسن نقوی پژوهشگر ایرانی-آمریکایی و استاد علوم سنجش سلامت در دانشگاه واشینگتن است. او از برترین پژوهشگران پراستناد (h> 100) بر اساس وب سنجی است.
متیو ریچاردز (شناگر)

متیو ریچاردز در سال ۲۰۲۱
متیو ریچاردز (انگلیسی: Matthew Richards؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۲) شناگر اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
محمد بلح

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Mohammed Balah with Palestinian National team:  Mohammed Balah with Palestinian National team
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Mohammed Majed Mohammed Balah
زادروز:  ۴ سپتامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  غزه، دولت فلسطین
قد:  1.9 m
پست:  هافبک، مهاجم، مهاجم، هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۵–۲۰۱۰:  Al-Sadaqa
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۷ |  Al-Sadaqa |  ۷۰ |  (۴۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال الاهلی |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۸ |  That Ras |  ۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۹ |  Al-Orouba |  ۱۰ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال صحم |  ۹ |  (۶) |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه السویق |  ۶ |  (۴) |
| ۲۰۲۱ |  Al-Sadaqa |  ۸ |  (۷) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال المصری |  ۲ |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۷– |  تیم ملی فوتبال فلسطین |  ۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمد بلح (انگلیسی: Mohammed Balah؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل فلسطین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فلسطین بازی کرده است.
محله هوایی استن ایگزکیتیو

محله هوایی استن ایگزکیتیو (به انگلیسی: Austin Executive Airpark) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۵۳ متر است. این فرودگاه در شهر آستین، تگزاس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۳۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
محمد رزق

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mohamed Rizk
زادروز:  ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  قاهره
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  Attacking Midfielder
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  El-Geish
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  El Shams
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال مقاولون عرب |  ۳۱ |  (۳) |
| ۲۰۱۴– |  باشگاه ورزشی الاهلی مصر |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۵– |  ← El-Geish (قرضی) |  ۳۱ |  (۴) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال مصر |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمد رزق (عربی: محمد رزق؛ زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل مصر است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر و باشگاه فوتبال مقاولون عرب اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
متیو رودریگز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  فرانسه
محل زندگی: سورزن،  France
زادهٔ: ۷ نوامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۸ سال) Romorantin-Lanthenay, France
آغاز حرفه: ۲۰۰۶
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: US$۸۹٬۰۵۷
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: ۰–۰
عنوان‌ها: ۰
بالاترین رتبه: No. 221 (۲۴ اکتبر ۲۰۱۱)
رتبهٔ کنونی: No. 221 (۲۴ اکتبر ۲۰۱۱)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: Q2 (2012)
آزاد فرانسه: Q1 (2012)
ویمبلدون: Q1 (2012)
آزاد آمریکا: –
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 0–0
عنوان‌ها: ۰
بالاترین رتبه: No. 549 (۲ فوریه ۲۰۰۹)
رتبهٔ کنونی: No. 631 (۳ اکتبر ۲۰۱۱)
آخرین به‌روزرسانی: ۵ اکتبر ۲۰۱۱.: آخرین به‌روزرسانی: ۵ اکتبر ۲۰۱۱.
متیو رودریگز (انگلیسی: Mathieu Rodrigues؛ زاده ۷ نوامبر ۱۹۸۵) یک تنیس‌باز اهل فرانسه است.
اره گیگلی

اره سیمی گیگلی
اره گیگلی(به انگلیسی: Gigli saw) یک اره سیمی انعطاف پذیر است که به وسیله جراحان برای بریدن استخوان بکار می‌رود.
کاربرد

اره گیگلی عمدتاً برای آمپوتاسیون یکنواخت در طی اعمال جراحی، کاربرد دارد.
محمد رستمی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  محمد رستمی لیچاهی
زادروز:  ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  لشت نشا، ایران
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال داماش گیلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی |  ۷۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال ابومسلم خراسان |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال داماش گیلانیان |  ۵۰ |  (۶) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال سپیدرود رشت |   |   |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال ماشین‌سازی تبریز |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال داماش گیلانیان |   |   |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال بادران |   |   |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی |   |   |
| ۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال ون پارس نقش جهان |   |   |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال داماش گیلان |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۵ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۱۵ (UTC). 
محمد رستمی (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۵) یک بازیکن فوتبال است. وی هم‌اکنون هافبک باشگاه فوتبال داماش گیلان است.
محمد العبار

| محمد العبار | محمد العبار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ ژانویه ۱۹۶۰
ملیت:  امارات متحده عربی
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: رییس هیئت مدیره اعمار
محمد العبار (به عربی: محمد العبار) (زاده ۱۹ ژانویه ۱۹۶۰) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی اماراتی است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت اعمار فعالیت می‌کند.
شرکت اعمار هم‌اکنون به‌عنوان بزرگترین شرکت توسعه املاک و مستغلات در کشورهای حوزه خلیج فارس، شناخته می‌شود. از پروژه‌های انجام شده توسط این شرکت می‌توان به: کتابخانه اسکندریه، برج خلیفه، دبی مال و دبی مارینا اشاره نمود.
آرچی مور

| آرچی مور | آرچی مور |
| --- | --- |
آرچی مور در سال ۱۹۵۵: آرچی مور در سال ۱۹۵۵
آمار: آمار
نام واقعی: آرچیبال لی رایت
لقب(ها): مانگوس پیر آرچی عتیقه
وزن(ها): میان وزن نیمه سنگین‌وزن سنگین‌وزن
قد: ۵ ft ۱۱ in (۱٫۸۰ m)
بازهٔ دستان: ۷۵ اینچ (۱۹۱ سانتیمتر)
ملیت: آمریکایی
زادهٔ: ۱۳ دسامبر ۱۹۱۶ بنویت، می سی سیپی، U.S.
درگذشت: ۹ دسامبر ۱۹۹۸ (۸۱ سال) سن دیه گو، کالیفورنیا، U.S.
طرز ایستادن: Orthodox
سوابق بوکس: سوابق بوکس
مجموع مبارزه‌ها: ۲۱۹
تعداد برد: ۱۸۶
برد با ناک‌اوت: ۱۳۱
تعداد باخت: ۲۳
تعداد تساوی: ۱۰
بدون نتیجه: ۱
آرچی مور (انگلیسی: Archie Moore; ۱۳ دسامبر ۱۹۱۶ – ۹ دسامبر ۱۹۹۸) بوکسور و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آرچی رکورد دار برد در تاریخ بوکس است و با ۱۳۲ ناک اوت بر صدر تاریخ بوکس تکیه زده‌است. او دارنده رکورد طولانی‌ترین دوره قهرمانی نیمه سبک‌وزن جهان در تمام دوران (دسامبر ۱۹۵۲ - مه ۱۹۶۲) است. وی یکی از طولانی‌ترین دوره‌های بوکس حرفه ای در تاریخ این ورزش را داشت که از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۳ به رقابت می‌پرداخت. ملقب به «مانگوس» و سپس «مانگوس پیر» در نیمه دوم دوران کاری خود، یک بوکسور بسیار عالی‌ترین استراتژی و دفاع بود، با فکی قوی و استقامتی عالی. آرچی مور در فهرست رینگ «۱۰۰ نفر دارنده سنگین‌ترین مشت‌های همه دوران» (به انگلیسی: 100greatest punchers of all time) در رده چهارم قرار دارد. مور توسط وب سایت برجسته بوکس BoxRec به عنوان دومین بوکسور بزرگ Pound for pound در همه زمان‌ها شناخته شده‌است. مور همچنین پس از بازنشستگی مدت کوتاهی مربی بود، بوکسورهایی همچون محمدعلی کلی، جورج فورمن و جیمز تلیس را مربیگری کرد.
مور بومی بنوتی، می‌سی‌سی‌پی، در خیابان سنت لوییس میسوری و در فقر بزرگ شد. بیش از ده سال مور قربانی نژادپرستی در حرفه خود شد، از هجوم شلیک به عناوین جهانی محروم شد و بسیاری از آن سالها را صرف جنگیدن در راه نشان دادن آن کرد. وی یکی از چهره‌های مهم جامعه سیاه‌پوست آمریکا، در روزهایی که یک مبارز تمام عیار بود درگیر اهداف آمریکایی‌های آفریقایی آمریکایی بود. او همچنین خود را به عنوان یک شخصیت بازیگر موفق در تلویزیون و فیلم معرفی کرد. مور در خانه فرزند خود در سن دیه گو، کالیفرنیا درگذشت. در زمان مرگ او ۸۱ سال داشت.
وی همچنین ده سال از عنوان قهرمانی سنگین‌وزن خود دفاع کرد و در ۴۶ سالگی آن را از دست داد.
اوایل زندگی

آرچیبال لی رایت فرزند توماس رایت کارگر مزرعه دار و لورنا رایت بود. او همیشه اصرار داشت که در سال ۱۹۱۶ در کالینزویل، ایلینویز متولد شده، اما مادرش به خبرنگاران گفت که در واقع در سال ۱۹۱۳ در بنویت، می‌سی‌سی‌پی متولد شده‌است. پدرش وقتی آرچی شیرخوار بود، خانواده را رها کرد. مادرش نتوانست زندگی او و خواهر بزرگتر خود را تأمین کند، مراقبت از آنها را به عمو و عمه شان، کلیولند و ویلی پرل مور، که در خیابان زندگی می‌کردند، واگذار کرد.
او دبستان در مدرسه ابتدایی مخصوص سیاهپوستان گذراند. همچنین در دبیرستان لینکلن، که هرگز از آنجا فارغ‌التحصیل نشده‌است. عمو و عمه وی یک تربیت پایدار را برای او فراهم کردند، اما پس از اینکه عمویش در اثر سانحه طوفان در حوالی سال ۱۹۲۸ درگذشت، مور با یک گروه خلافکار خیابانی فرار کرد. یکی از اولین سرقت‌های او یک جفت لامپ روغنی از خانه اش بود که آنها را فروخت تا پول برای خرید دستکش بوکس داشته باشد. وی بعداً از سرقت خود یادآوری کرد: «اجتناب ناپذیر بود که من گرفتار شوم. فکر می‌کنم حتی قبل از شروع کار این را می‌دانستم، اما به نوعی میل به داشتن چند سنت در جیبم باعث شد تا از این واقعیت غافل شوم.» پس از دستگیری وی برای تلاش سرقت از اتوموبیل، وی محکوم به گذاندن یک دوره سه ساله بازپروری در مدرسه ای در بونویل، میسوری شد. وی پس از گذراندن بیست و دو ماه به دلیل رفتار خوب از مدرسه آزاد شد.
در حدود سال ۱۹۳۳ مور به سپاه پیشاهنگی پیوست و به کار جنگلداری در اردوگاهی در پوپلار بلوف، میسوری مشغول به کار شد. با اراده ای راسخ برای بوکسور شدن، تصمیم گرفت کار خود را در اردوگاه به نوعی تمرین تبدیل کند. او بعدها نقل می‌کرد که سایر پسران دائماً او را در مورد تمرین روزانه با او شوخی می‌کنند. فرمانده اردوگاه به او اجازه می‌داد تیم بوکسی ترتیب دهد تا در مسابقات دستکش طلایی در جنوب میسوری و ایلینویز شرکت می‌کرد. بسیاری از مبارزه‌های او در فضایی با بار نژادی رخ داده‌است. او بعداً یه مورد از آنها را که در برابر بوکسور سفیدپوستی به نام بیل ریچاردسون چنین شرح داد:
من او را با یک مشت سنگین در همان راند اول ناک اوت کردم. برادرش … داور بود. از دستم عصبانی عصبانی شد و به من گفت که مشت‌هایم را بالا نگه دارم. داور گفت که من روش خطا کرده‌ام. من داغ کردم و پیشنهاد دادم که [به داور] دوباره مبارزه کنم. در راند دوم او را با یک هوک چپ که سرش را بالا می‌چرخاند انداختم. … شنیدم که مردی در کنار رینگ گفت: «برای دو سنت می‌توانم به اون کاکاسیاه شلیک کنم.»
بازنشستگی اول و بازگشت

مور در سال ۱۹۴۱ چهار مبارزه داشت که طی این مرحله ۲-۱-۱ شد و با تساوی برابر ادی بوکر انجام شد. با این حال، در آن زمان، او بعلت زخم معده و عوارض ناشی از دچار ناراحتی شده بود و بازنشستگی خود را از بوکس اعلام کرده بود.
بازنشستگی وی مختصر بود. تا سال ۱۹۴۲، بعد او دوباره روی رینگ بود. او در آن سال شش مسابقه اول خود را برد، از جمله ناک اوت هووگ در بازی برگشت و غلبه بر جک چیس (به انگلیسی: Jack Chase) در ۱۰ راند. او در دیدار برگشت با بوکر دیدار کرد و به همان نتیجه ای رسید که اولین دیدار آنها برگزار شد: یک تساوی طی ۱۰ راند.
در سال ۱۹۴۳، مور طی ۷ دوره مبارزه، پنج بار برنده شد و دو بار باخت. او عنوان میان وزن ایالت کالیفرنیا را طی ۱۵ راند به جک چیس واگذار کرد و دوباره در آخرین مسابقه همان سال عنوان را طی ۱۰ راند از جک چیس پس گرفت. همچنین او در همان سال به آرون وید (به انگلیسی: Aaron Wade) باخت.
ساحل غربی

در سال ۱۹۴۴، او ۹ دوره مسابقه داشت، که نتایجش ۷ بر و ۲ باخت بود. آخرین دوره حضور او در آن سال اولین حضور خود در ساحل اقیانوس اطلس بود و سطح افکار مخالف وی شروع به افول کرد. او با نتیجه ناک اوت در راند ۵ جیمی هایدن (به انگلیسی: Jimmy Hayden) را شکست داد و قبل از اینکه با یک ناک اوت مغلوب چارلی بارلی (به انگلیسی: Charlie Burley) عضو آینده تالار مشاهیر شود بوکر را ادی بوکر را طی ۸ راند ناک اوت کرد.
او در هشت دور از مسابقات اول سال ۱۹۴۵ پیروز شد، و متخصصان بوکس ساحل آتلانتیک را تحت تأثیر قرار داد و با ناک اوت مغلوب جیمی جی بیوینس، جانشین آینده IBHOF، در کلیولند شد. او قبل از پایان آن سال، ۵ بار برای مبارزه به ساحل شرقی برگشت. او، بغیر از دیگران با جانشین آینده IBHOF، هولمن ویلیامز (به انگلیسی: Holman Williams) دیدار کرد و طی ۱۰ راند مغلوب او شد.
در سال ۱۹۴۶، مور به دسته سنگین‌وزن رفت. نتایج او در آن سال با ۵ برد، ۲ باخت و ۱ مساوی به پیروزی رسید، کورتیز شپرد (به انگلیسی: Curtis Sheppard) را شکست داد، اما طی ۱۰ راند مغلوب قهرمان آینده سنگین‌وزن جهان و عضو تالار مشاهیر آزارد چارلز شد و با رقیب دیرینه اش جک چیس مساوی کرد.
سال ۱۹۴۷ در واقع سال برگشت برای مور بود. او در آن سال ۷ مسابقه را برد و ۱ مسابقه را به آزارد چارلز باخت. او چیس را در راند نهم ناک اوت کرد، شپارد را در راند ۱۰ و بیوینس را در راند ۹ ناک اوت کرد. او همچنین طی ۱۰ راند برت لیتل (به انگلیسی: Burt Lytell) را در هم کوبید.
او در سال ۱۹۴۸ در ۱۴ مبارزه سخت و نفس گیر شرکت کرد، او دوباره طی ۹ راند مغلوب آزارد چارلز شد، در راند اول مغلوب لئونارد مورو (به انگلیسی: Leonard Morrow) شد، طی ۱۰ راند مغلوب هنری هال و در راند ۴ با رد صلاحیت داور به لوید گیبسون باخت. اما او همچنین طی ۱۰ راند، تد لوری را شکست داد و هنری هال را در بازی برگشت مغلوب خود کرد.
سال ۱۹۴۹ سال خوبی برای مور بود: او در آن سال ۱۳ مسابقه داشت که شامل ۱۲ برد و ۱ باخت بود. او دو بار آلاباما کید (به انگلیسی: Alabama Kid) را شکست داد. با ناک اوت در راند ۴ و راند ۳، باب ساترفیلد را با ناک اوت در راند ۳، بیوینس با ناک اوت در راند ۸، قهرمان آینده سبک‌وزن جهان و IBHOF هارولد جانسون (به انگلیسی: Harold Johnson)، باب سیکز (به انگلیسی: Bob Sikes) با ناک اوت در راند ۳ و فیل ماسکاتو (به انگلیسی: Phil Muscato) با رای داوران و باخت به کلینتون بیکن (به انگلیسی: Clinton Bacon) با رد صلاحیت در راند ۶.
طبق استانداردهای مور، ۱۹۵۰ برای او سال تعطیل بود. او فقط دو مبارزه داشت و در هر دو برنده شد، از جمله پیروزی در مسابقه برگشت با تصمیم در راند ۱۰ با لیدل.
در سال ۱۹۵۱، مور ۱۸ بار بوکس کرد که ۱۶ مسابقه را برنده شد، ۱ مسابقه را باخت و ۱ مسابقه را بدون نتیجه کرد. او به تور آرژانتین رفت و در آنجا در ۷ مسابقه شرکت کرد، ۶ شش برد و ۱ تساوی. در بین این ۷ مبارزه، او فرصتی برای سفر به مونته ویدئو، اروگوئه پیدا کرد، جایی که ویسنته کویروز را با نتیجه ناک اوت در راند ۶ منهدم کرد. او جیمی جی بیوینس را در راند ۹ با نتیجه ناک اوت در هم کوبید و دو مسابقه را با هارولد جانسون تقسیم کرد (مسابقه اول باخت، مسابقه دوم برد).
بازنشستگی نهایی

علیرغم بازنشستگی، مور نتوانست از کانون توجه خود فرار کند، او جوایز و فداکاری‌های زیادی دریافت کرد. در سال ۱۹۶۵ به او کلید شهر سن دیگو، کالیفرنیا داده شد. در سال ۱۹۷۰، توسط مجله Listen Magazine به عنوان «مرد سال» نامگذاری شد و کلید شهر سند پوینت در اوهایو را دریافت کرد.
وی در سال ۱۹۸۵ به عضویت تالار مشاهیر بوکس شهر سنت لوئیس انتخاب شد و در سال ۱۹۸۸ جایزه یادبود راکی مارچیانو را در شهر نیویورک دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰، وی به عضویت در تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس در کاناستوتا، نیویورک درآمد. نیویورک، یکی از اعضای اصلی آن نهاد است.
به عنوان بوکسوری با سن بالا که به عنوان قهرمان میان وزن جهان دست یافته‌است، اعتقاد بر این است که او تنها بوکسوری بود که در دوره‌های جو لوئیز، راکی مارچیانو و محمد علی بوکس حرفه ای بوکس کرد. وی یکی از بوکسورهایی است که با یک کارنامه سنگین و درخشان، حرفه بوکس اش چهار دهه به طول انجامید و با رکورد نهایی ۱۸۵ برد، ۲۳ باخت، ۱۱ تساوی و ۱ مسابقه بدون نتیجه، با ۱۳۱ ناک اوت رسمی بازنشسته شد.
با این حال، حداقل سه بار از ۱۳۱ ناک اوت مور در مسابقاتی کم‌اهمیت به مصاف کشتی گیران حرفه ای رفت: «پروفسور» روی شیر در ۱۹۵۶، استرلینگ دیویس در ۱۹۵۹ و مایک دی بیاز در سال ۱۹۶۳ (۱۳۱ مین و آخرین ناک اوت). هر سه مسابقه رسماً به عنوان ناک اوت فنی در راند سوم ذکر شده‌است. دومین تعداد ناک اوت در تاریخ بوکس، ۱۲۸ عدد است که متعلق به سام لانگفورد است.
در دهه ۱۹۶۰ او سازمانی به نام (Any Boy Can) را تأسیس کرد، که بوکس را به جوانان محروم در منطقه سن دیگو آموزش می‌داد. در سال ۱۹۷۴ وی به مربیگری جورج فورمن بوکسور سنگین‌وزن کمک کرد که منجر به اعطاء لقب مشهور «رامبل در جنگل» (Rumble in the Jungle) و کسب عنوان قهرمانی در برابر محمد علی کلی در کشور زئیر شد. وی در سال ۱۹۷۶ به عنوان دستیار مربی تیم بوکس المپیک نیجریه خدمت کرد. وی که درگیر در تلاش فعالانه برای آموزش کودکان در مورد خطرات سوء مصرف مواد مخدر بود، در دهه ۱۹۸۰ به عنوان مربی بوکس جوانان در وزارت مسکن و شهرسازی دولت فدرال فعالیت کرد، که عمدتاً به گتوهایی (محله یهودیان) در سن دیگو و لس آنجلس اختصاص یافته بود. وی به خبرنگار گفت: «من سعی می‌کنم هنرهایی را که می‌شناسم انتقال دهم: خود کنترلی، اعتماد به نفس، دفاع از خود». در اوایل دهه ۱۹۹۰ او دوباره به عنوان مربی برای جورج فورمن کار کرد.