مری سو
تاریخچه

اصطلاح مری سو برگرفته از نام شخصیتی است که توسط پائولا اسمیت در سال 1973 در داستان تقلید آمیز "داستان یک ترککی" منتشر شده است که در مجله استار ترک فنزین اسمیت و شارون فرارو منتشر شد. در این داستان ستوان مری سو ("جوانترین ستوان ناوگان-با سن فقط پانزده و نیم سال") شخصیت های زن ایده آلیست که در فن فیکشن های استار ترک پراکنده شده اند، به تصویر کشیده می شود. داستان میخواند:
مری سو در حالی که روی پل اینترپرایز پا می‌گذاشت، فکر کرد: «وای، خدا، خدا، گلوریوسکی». "من اینجام، جوانترین ستوان ناوگان - فقط پانزده سال و نیم." کاپیتان کرک به سمت او آمد. "اوه، ستوان، من شما را دیوانه وار دوست دارم. میای با من به تختم؟"
"کاپیتان! من از اون دخترا نیستم!"
"راست میگی، و من بهت احترام می گذارم بخاطرش. اینجا، یه دقیقه هوا کشتی رو داشته باش که من برم دوتا قهوه بریزم"
آقای اسپاک روی پل آمد. "تو صندلی فرماندهی چه کار می کنی ستوان؟"
"کاپیتان به من گفت بشینم"
"بی نقص منطقیه. ذهن تو را تحسین می کنم."
کاپیتان کرک، آقای اسپاک، دکتر مک کوی و آقای اسکات با ستوان مری سو به ریگل XXXVII پرتاب شدند. آنها مورد حمله اندرویدهای سبز قرار گرفتند و به زندان انداخته شدند. در یک لحظه ضعف، ستوان مری سو به آقای اسپاک نشان داد که او نیز نیمه ولکان است. به سرعت بهبود یافت و با سنجاق سرش قفل را باز کرد و همه به کشتی برگشتند.
اما دکتر مک کوی و ستوان مری سو متوجه شدند که مردانی که به سمت پایین پرتاب شده بودند به طور جدی توسط جامپینگ کلد رابیز تحت تاثیر قرار گرفته بودند، مری سو کمتر از همه. در حالی که این چهار افسر در اتاق مریضان به سر می‌بردند، ستوان مری سو کشتی را اداره می‌کرد و اینقدر به خوبی آن را اداره می‌کرد که جایزه صلح نوبل، نشان ولکان گالانتری و نشان ترالفامادوری خوب را دریافت کرد.
با این حال سرانجام بیماری به او رسید و او به شدت بیمار شد. در اتاق مریضان در حالی که آخرین نفس خود را می کشید، توسط کاپیتان کرک، آقای اسپاک، دکتر مک کوی و آقای اسکات احاطه شده بود و همه از از دست دادن جوانی زیبا و زیبایی جوانیش، هوش، توانایی و همه خوبی هایش بی شرمانه گریه می کردند.  حتی تا به امروز تولد او یک تعطیلات ملی در اینترپرایز است.
در سال 1976 ویراستاران Menagerie نوشتند:
داستان‌های مری سو—ماجراهای جوان‌ترین و باهوش‌ترین فردی که از آکادمی فارغ‌التحصیل شده و تا به حال در چنین سن کمی کمیسیون دریافت می‌کند, است. معمولاً با مهارت بی سابقه در همه چیز از هنر گرفته تا جانورشناسی، از جمله کاراته و مچ اندازی مشخص می شود. این شخصیت را می‌توان در حال فرو رفتن به لطف/قلب/ذهن خوب یکی از سه بزرگ [کرک، اسپاک و مک‌کوی]، اگر نه هر سه در یک زمان، یافت. او با هوش و توانایی خود روز را نجات می دهد، و اگر ما خوش شانس باشیم، این لطف را دارد که اگر در پایان بمیرد تمام کشتی سوگوار او می شود.
اسمیت و فرارو این شخصیت را خلق کردند تا الگوی تکرارشونده ای را که در ارسال‌های نویسنده ها به Menagerie یافت می‌شود به تمسخز تقلیدی بگیرند، که در آن زن جوانی وارد Starship Enterprise می‌شود و به سرعت بر شخصیت‌های شناخته شده پیروز می‌شود. در حالی که شخصیت مری سو در اصل جنسیت خاصی نداشت، این داستان‌های ارسالی معمولاً توسط زنان نوشته می‌شد. به گفته اسمیت و فرارو، بر خلاف هواداران علمی تخیلی بزرگتر، بیشتر طرفداران Star Trek را زنان تشکیل می دادند.
اصطلاح مری سو همچنین می تواند به ژانر فن فیکشن با چنین شخصیت هایی اشاره داشته باشد. این داستان‌ها قهرمان‌های زن جوان، جذاب و با استعدادی استثنایی را نشان می‌دهند و نقش خود نویسنده را در داستان وارد می‌کنند. آنها اغلب تضاد داستان را حل می کنند، عشق شخصیت های دیگر را به دست می آورند و در پایان به مرگ قهرمانانه می میرند.  داستان های مری سو اغلب توسط نویسندگان نوجوان نوشته می شود. یک نویسنده ممکن است شخصیت جدیدی را بر اساس خودش بسازد، یا ممکن است شخصیت و علایق یک شخصیت تثبیت شده را تغییر دهد تا بیشتر شبیه خودش باشد.
شخصیت Mary Sue در جوامع طرفداران به عنوان یک شخصیت ضعیف، بی نقص و فاقد واقع گرایی, بار معنایی منفی پیدا کرده است. اسمیت و فرارو در ابتدا نام های (مردانه) دیگری مانند "Murray Sue" یا "Marty Sue" را در نظر گرفته بودند. اسمیت بعداً در مقایسه این شخصیت با پروکسی‌های مرد مانند سوپرمن گفت: «برای [مردها] اشکالی ندارد که شخصیت‌های جانشینی داشته باشند که فوق‌العاده قادر باشند».
در حالی که در ابتدا برای توصیف شخصیت‌های فن فیکشن استفاده می‌شد، این اصطلاح به شخصیت‌ها و داستان‌ها در داستان‌های تجاری منتشر شده نیز گفته می‌شود.