فهرست میراث جهانی در کلمبیا
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
سایت فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | پارک ملی چیریبیکته | Colombiaبخش کاکئتا و بخش گواویره ۰°۳۱′۳۱″ شمالی ۷۲°۴۷′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۰٫۵۲۵۲۸°شمالی ۷۲٫۷۹۷۲۲°غربی﻿ / 0.52528; -72.79722﻿ (Chiribiquete National Park) | ۲۰۱۸ | ۱۱۷۴(iii) (ix) (x) | پارک ملی چیریبیکته به وسعت 7010278235400000000♠۲٬۷۸۲٬۳۵۴ (۶٬۸۷۵٬۳۵۰) و با نواحی حاشیه‌ای ۳٬۹۸۹٬۶۸۲٫۸۲ (۹٬۸۵۸٬۷۲۱٫۰)، بزرگ‌ترین منطقه حفاظت‌شده در کلمبیا، نقطه تلاقی چهار استان با شرایط جغرافیا و زیستی متفاوت است: آمازون، آند، اورینوکو و گویان. به این ترتیب، پارک ملی اتصال و حفظ تنوع زیستی این نواحی را تضمین می‌کند و خود را به عنوان یک محیط چهارفصل که در آن تنوع گیاهی و جانوری و بومی شکوفا شده، معرفی کرده است. بیش از ۷۵۰۰۰ مجسمه توسط مردم بومی بر روی دیوارهای ۶۰ پناهگاه صخره‌ای از ۲۰۰۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شده‌اند و امروزه همچنان قابل مشاهده و بازدیدند. این نقاشی‌ها صحنه‌های شکار، جنگ‌ها، رقص‌ها و مراسم و همچنین گونه‌های جانوری و گیاهی را با پرستش جگوار که نمادی از قدرت و باروری است به تصویر می‌کشد. جوامع بومی این مکان را مقدس می‌شمرند و معتقدند بازدید آن باید محدود و ممنوع گردد. |  |
| ۲ |  | چشم‌انداز فرهنگی قهوه در کلمبیا | Colبخش کالداس، بخش کیندیو و بخش ریسارالدا ۵°۲۸′۱۸″ شمالی ۷۵°۴۰′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۵٫۴۷۱۶۷°شمالی ۷۵٫۶۸۱۶۷°غربی﻿ / 5.47167; -75.68167 | ۲۰۱۱ | ۱۱۲۱(v)(vi) | چشم‌انداز فرهنگی قهوه کلمبیا نواحی به وسعت 7009141120000000000♠۱۴۱٬۱۲۰ (۳۴۸٬۷۰۰) است که نمونه‌ای از سازگاری انسان با شرایط دشوار جغرافیایی است که در آن زراعت دانهٔ قهوه کوهستانی توسعه یافته است. این یک چشم‌انداز فرهنگی است که در آن عناصر طبیعی، اقتصادی و فرهنگی به جا مانده از مهاجران آنتیوکیا و والونو با درجه بالایی از همگنی در منطقه یافت می‌شود و یک مورد استثنایی در جهان است. در این چشم‌انداز تلاش‌های انسانی، خانوادگی و نسل به نسل تولیدکنندگان قهوه با هم ترکیب شده است. |  |
| ۳ |  | مرکز تاریخی سانتا کروز د مامپوکس | Colبخش بولیوار، کلمبیا ۹°۱۴′۰۰″ شمالی ۷۴°۲۶′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۹٫۲۳۳۳۳°شمالی ۷۴٫۴۳۳۳۳°غربی﻿ / 9.23333; -74.43333 | ۱۹۹۵ | ۷۴۲(iv)(v) | سانتا کروز د مومپکس توسط اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۴۰ به عنوان یک بندر رودخانه‌ای در سواحل رودخانه ماگدالنا تأسیس شد. در امتداد جادهٔ اصلی که به موازات رودخانه می‌گذرد توسعه یافت و در هنگام سیل نیز به عنوان دایک عمل می‌کرد. این شهر نقش مهمی در استعمار اسپانیا در منطقه ایفا کرد اما در قرن نوزدهم میلادی از اهمیت آن کاسته شد. مرکز تاریخی، با ساختمان‌های متعددی که دارای پورتال‌های تزئین شده، بالکن، و گالری‌ها هستند، به خوبی حفظ شده است. کلیسای سانتا باربارا مهم‌ترین بنای این شهر است. |  |
| ۴ |  | پارک ملی لوس کاتیوس | Colبخش انتیوکیا و بخش چوکوs ۷°۴۰′۰۰″ شمالی ۷۷°۰۰′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۷٫۶۶۶۶۷°شمالی ۷۷٫۰۰۰۰۰°غربی﻿ / 7.66667; -77.00000 | ۱۹۹۴ | ۷۱۱(ix)(x) | این پارک ملی در تنگهٔ داریان قرار دارد و با پارک ملی داریان در پاناما همسایه است. پارک لوس کاتیوس به وسعت 7009141120000000000♠۱۴۱٬۱۲۰ (۳۴۸٬۷۰۰)، ناحیه‌ای است که جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا از طریق این منطقه در اواخر سنوزوئیک انجام شد. همچنین احتمالاً یک پناهگاه حیوانات در دورهٔ پلیستوسن بوده است که با تعداد زیادی گونه بومی این واقعیت را حکایت می‌کند. زیستگاه‌های آن شامل جنگل‌ها و تالاب‌های مرطوب چوکو-داریان است و دشت‌های سیلاب‌خیز رودخانه آتراتو در آن قرار دارند. این پارک محفل تمساح آمریکایی، مورچه‌خوار غول‌پیکر و تاپیر بیرد است. در سال ۲۰۰۹، بنا به درخواست دولت کلمبیا به دلیل جنگل‌زدایی غیرقانونی و صید بی‌رویه، این مکان در فهرست در معرض خطر قرار گرفت. وضعیت تا سال ۲۰۱۵ بهبود یافت و بار دیگر از فهرست درخطر خارج شد. |  |
| ۵ |  | جزیره مالپلو | Colبخش بایه دل کائوکا ۳°۵۸′۰۰″ شمالی ۸۱°۳۷′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۳٫۹۶۶۶۷°شمالی ۸۱٫۶۱۶۶۷°غربی﻿ / 3.96667; -81.61667 | ۲۰۰۶ | ۱۲۱۶(vii)(ix) | این جزیره به وسعت 7009857500000000000♠۸۵۷٬۵۰۰ (۲٬۱۱۹٬۰۰۰)، در حدود ۵۰۶ کیلومتری سواحل کلمبیا قرار دارد. این پارک دریایی وسیع، بزرگ‌ترین منطقه ممنوعیت ماهیگیری در شرق اقیانوس آرام استوایی است و یک زیستگاه حیاتی برای گونه‌های دریایی در معرض تهدید بین‌المللی فراهم می‌کند و منبع اصلی مواد مغذی است که منجر به تجمع زیاد گونه‌های مختلف زیستی دریایی شده. این به ویژه یک مخزن برای کوسه‌ها، هامور غول پیکر و بیل ماهی است. |  |
| ۶ |  | پارک باستان‌شناسی تیرادنترو | Colبخش کائوکا ۲°۳۵′۰۰″ شمالی ۷۶°۰۲′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۲٫۵۸۳۳۳°شمالی ۷۶٫۰۳۳۳۳°غربی﻿ / 2.58333; -76.03333 | ۱۹۹۵ | ۷۴۳(iii) | پارک باستان‌شناسی، شامل چهار منطقه مجاور و شامل اتاقک‌های زیرزمینی متعددی است که به عنوان مقبره استفاده می‌شد. تقریباً بین ۶۰۰ تا ۹۰۰ پس از میلاد ساخته شدند. بزرگ‌ترین آنها تا ۱۲ متر (۳۹ فوت) عرض دارند. آرامگاه‌ها اغلب با نقاشی‌های چند رنگ با طرح‌های هندسی یا نقوش حیوانی و انسانی و با کنده‌کاری‌های سنگی تزئین شده‌اند. معماری مقبره‌ها شبیه به خانه‌های انسان است. همچنین چندین مجسمه انسانی در سنگ آتشفشانی حکاکی شده و در پارک وجود دارد. |  |
| ۷ |  | یادمان‌های تاریخی کارتاخنا | Colبخش بولیوار، کلمبیا ۱۰°۲۵′۰۰″ شمالی ۷۵°۳۲′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۴۱۶۶۷°شمالی ۷۵٫۵۳۳۳۳°غربی﻿ / 10.41667; -75.53333 | ۱۹۸۴ | ۲۸۵(iii) | شهرستان کارتاخنا یا کارتاگنا، دارای گسترده‌ترین و یکی از کامل‌ترین سیستم‌های استحکامات در آمریکای جنوبی است و نمونه برجسته‌ای از معماری نظامی در قرن‌های ۱۶، ۱۷ و ۱۸ میلادی است. باروهای دفاع اولیه توسط اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۸۶ ساخته شد و به تدریج گسترش یافت و این استحکامات از یکی از مهم‌ترین بندرها دریای کارائیب محافظت می‌کرد. در اطراف شهر قلعه‌های متعددی وجود دارد. در داخل دیوارها، کلیساها، کاخ‌ها و اقامتگاه‌هایی برای شهروندان ثروتمند وجود داشته است. |  |
| ۸ |  | کهاپاگ نیان: سیستم راه‌های آند | Colمشترک با کشورهای  آرژانتین  بولیوی  شیلی  اکوادور  پرو ۱۸°۱۵′۰۰″ جنوبی ۶۹°۳۵′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۲۵۰۰۰°جنوبی ۶۹٫۵۹۱۶۷°غربی﻿ / -18.25000; -69.59167 | ۲۰۱۴ | ۱۴۵۹(ii)(iii)(iv)(vi) | سیستم جاده‌ای اینکا که در زبان محلی نام آن Qhapaq Ñan است، جاده‌ای به وسعت 7008114070000000000♠۱۱٬۴۰۷ (۲۸٬۱۹۰) است که قبل از اینکا و عصر اینکا است بیش از ۳۰۰۰۰ کیلومتر (۱۹۰۰۰ مایل) در سراسر آند را در بر می‌گرفت. جاده‌ها قله‌های بلند کوه را با جنگل‌های بارانی، سواحل، دره‌ها و بیابان‌ها به هم متصل می‌کنند. سیستم جاده‌ای خط حیات امپراتوری اینکاها را تشکیل می‌داد و امکان حمل و نقل و تبادل کالا و همچنین جابجایی پیام‌رسان، مسافران و حتی ارتش را فراهم می‌کرد. این سایت شامل ۲۷۳ جزء است که شامل سازه‌هایی مانند جاده‌ها، پل‌ها، خندق‌ها و زیرساخت‌های پشتیبان است که ۹ مورد از آن‌ها در کلمبیا جای دارد. |  |
| ۹ |  | پارک باستان‌شناسی سان آگوستین | Colبخش اویلا ۱°۵۵′۰۰″ شمالی ۷۶°۱۴′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۱٫۹۱۶۶۷°شمالی ۷۶٫۲۳۳۳۳°غربی﻿ / 1.91667; -76.23333 | ۱۹۹۵ | ۷۴۴(iii) | این پارک در منطقه اویلا واقع شده و به دلیل مجموعه‌ای بی‌نظیر از مجسمه‌های سنگی، آرامگاه‌ها و آثار معماری که متعلق به تمدن‌های پیشاکلمبیایی است، اهمیت دارد. پارک باستان‌شناسی شامل سه منطقه با بقایای فرهنگ سن آگوستین است. بناهای اصلی مربوط به دوره کلاسیک منطقه‌ای (۱–۹۰۰ پس از میلاد) است و شامل تپه‌های تدفین، تراس‌ها، سازه‌های تدفین و مجسمه‌های سنگی یادبود است. این منطقه نه تنها بازتاب‌دهنده مهارت هنری و باورهای مذهبی تمدن‌های کهن آمریکای جنوبی است، بلکه نقش مهمی در فهم ما از تاریخ و فرهنگ‌های این منطقه ایفا می‌کند. سن آگوستین به دلیل تنوع و پیچیدگی آثارش، یکی از مهم‌ترین مراکز باستان‌شناسی در کلمبیا و جهان محسوب می‌شود. |  |