stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابر پوشن‌کومه‌ای
ریشه‌شناسی

پسوند ن در پایان واژه پوشَن همان است که در پایان واژگان سوزن، هاون، نهنبن، انجمن، روزن، میهن، پرویزن، چمن و واژه نوساخته تاون نیز دیده می‌شود و پسوندی است که با آن اسم و بویژه اسم ابزار می‌سازند.
تابش نوترون

تابش نوترون(به انگلیسی: Neutron radiation) گونه‌ای از پرتو یونی است که از نوترون‌های آزاد که می‌تواند حاصل یک شکافت هسته‌ای یا همجوشی هسته‌ای باشد، تشکیل شده‌است. این تابش با برخورد به هسته دیگر اتم‌ها جذب شده و منجر به پدید آمدن ایزوتوپ‌های جدید می‌شود.
Ionizing radiation that presents as free neutrons
منابع نوترونی

مقالهٔ اصلی: منبع نوترون
نوترون‌ها ممکن است از همجوشی هسته‌ای یا شکافت هسته‌ای، یا از دیگر واکنش‌های هسته‌ای مانند فروپاشی رادیواکتیو یا برهم‌کنش ذرات با پرتوهای کیهانی یا درون شتاب‌دهنده‌های ذرات منتشر شوند؛ از جمله منابع نوترون می‌توان به Spallation اشاره کرد.
تشعشعات نوترونی از مشاهده یک ذره آلفا در برخورد با هسته برلیوم کشف شد که در حین انتشار یک نوترون
Be(α, n)C به هسته کربن تبدیل شد. ترکیب یک تابشگر ذرات آلفا و یک ایزوتوپ با احتمال واکنش هسته ای بزرگ (α, n)، هنوز یک منبع نوترونی رایج می‌باشد.
منابع نوترونی > تشعشعات نوترونی حاصل از شکافت هسته‌ای

نوترون‌های موجود در رآکتورهای هسته‌ای به‌طور کلی بسته به انرژی آن‌ها به عنوان نوترون‌های کند (حرارتی) یا نوترون‌های سریع طبقه‌بندی می‌شوند. نوترون‌های حرارتی در توزیع انرژی (توزیع ماکسول-بولتزمن) به گاز در تعادل ترمودینامیکی شبیه هستند. اما به راحتی توسط هسته‌های اتم اسیر می‌شوند و ابزار اولیه‌ای هستند که عناصر به وسیله آن دگرگونی هسته‌ای می‌شوند.
برای دستیابی به یک واکنش زنجیره‌ای شکافت مؤثر، نوترون‌های تولید شده در طول شکافت باید توسط هسته‌های شکافت‌پذیر جذب شوند، سپس تقسیم می‌شوند و نوترون‌های بیشتری آزاد می‌شوند. در اکثر طراحی‌های رآکتورهای شکافت، سوخت هسته‌ای به اندازه کافی تصفیه نمی‌شود تا نوترون‌های سریع را به اندازه کافی جذب کند تا واکنش زنجیره‌ای انجام شود. به دلیل سطح مقطع پایین‌تر برای نوترون‌های با انرژی بالاتر، باید یک تعدیل‌کننده نوترونی معرفی شود تا سرعت نوترون‌های سریع را برای جذب کافی نوترون‌های حرارتی کاهش دهد. تعدیل کننده‌های معمول نوترونی شامل گرافیت، آب معمولی (سبک) و آب سنگین است. تعداد کمی از رآکتورها (رآکتورهای نوترونی سریع) و تمام سلاح‌های هسته‌ای به نوترون‌های سریع متکی هستند.
منابع نوترونی > نوترون‌های کیهان‌زا

نوترون‌های کیهان‌زا، نوترون‌هایی هستند که از تشعشعات کیهانی در جو یا سطح زمین تولید می‌شوند، و آن‌هایی که در شتاب‌دهنده‌های ذرات تولید می‌شوند، می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی انرژی بالاتری نسبت به انرژی موجود در راکتورها داشته باشند. بیشتر آنها قبل از رسیدن به زمین یک هسته را فعال می‌کنند و تعداد کمی با هسته‌های موجود در هوا واکنش می‌دهند. واکنش با نیتروژن ۱۴ منجر به تشکیل کربن 14 (14C) می‌شود که به‌طور گسترده در تاریخ‌گذاری رادیوکربن استفاده می‌شود.
موارد مورد استفاده

تشعشعات نوترونی سرد، حرارتی و گرم بیشتر در آزمایش‌های پراکندگی و پراش، برای ارزیابی خواص و ساختار مواد در کریستالوگرافی، فیزیک ماده متراکم، زیست‌شناسی، شیمی حالت جامد، علم مواد، زمین‌شناسی، کانی‌شناسی و علوم مرتبط استفاده می‌شوند. پرتوهای نوترونی به دلیل ماهیت بسیار نافذ و آسیب‌رسان به ساختار سلولی، برای درمان تومورهای سرطانی استفاده می‌شوند. از نوترون‌ها می‌توان در رادیوگرافی برای تصویربرداری قطعات صنعتی و در ترموگرافی برای تصاویر سه بعدی استفاده کرد. تصویربرداری نوترونی معمولاً در صنعت هسته‌ای، صنعت هوافضا و همچنین صنعت مواد منفجره با قابلیت اطمینان بالا استفاده می‌شود.
مکانیسم‌ها و خواص یونیزاسیون

تابش نوترونی را اغلب پرتوهای یونیزه غیرمستقیم می‌نامند. نوترون‌ها به روش ذرات باردار مانند پروتون‌ها و الکترون‌ها (برانگیختن یک الکترون) یونیزه نمی‌شوند، زیرا نوترون‌ها بار ندارند. با این حال، در برهمکنش‌های نوترون تا حد زیادی یونیزه می‌شوند، برای مثال زمانی که جذب نوترون منجر به گسیل پرتو گاما می‌شود، پرتو گاما(فوتون) یک الکترون را از اتم حذف می‌کند یا هسته‌ای که از یک برهم‌کنش نوترونی عقب می‌نشیند یونیزه می‌شود و این شکل از یونیزاسیون سنتی‌تر و قدیمی تر است. از آنجایی که نوترون‌ها بدون بار هستند، نفوذپذیری بیشتری نسبت به تابش آلفا یا بتا دارند. در برخی موارد نفوذپذیری آنها بیشتر از تابش گاما است. در موادی با عدد اتمی کم مانند هیدروژن، یک پرتو گامای کم انرژی ممکن است نفوذپذیرتر از یک نوترون با انرژی بالا باشد.
خطرات بهداشتی و حفاظت

در فیزیک سلامت، تشعشعات نوترونی نوعی خطر برای سلامتی محسوب می‌شوند. یکی دیگر از خطرات جدی تشعشعات نوترونی، فعال شدن نوترون می‌باشد. تابش نوترونی توانایی این امر را دارد که در برخورد با اکثر موادی که در برابر آن قرار می‌گیرد، رادیواکتیویته را القا کند. این امر از طریق جذب نوترون‌ها توسط هسته‌های اتمی اتفاق می‌افتد که به هسته‌های دیگری تبدیل می‌شوند و اغلب یک رادیونوکلوئید را تشکیل می‌دهند.
حفاظت در برابر تشعشعات نوترونی به محافظ پرتو متکی است. به دلیل انرژی جنبشی بالای نوترون‌ها، این تابش شدیدترین و خطرناک‌ترین تشعشع برای کل بدن در صورت قرار گرفتن در معرض منابع تشعشع خارجی محسوب می‌شود. در مقایسه با پرتوهای یونیزان معمولی مبتنی بر فوتون‌ها یا ذرات باردار، نوترون‌ها به‌طور مکرر توسط هسته‌های سبک جهش و کُند می‌شوند (جذب می‌شوند)؛ بنابراین مواد غنی از هیدروژن در محافظت از هسته‌های آهن موثرتر هستند. اتم‌های سبک برای کاهش سرعت نوترون‌ها از طریق پراکندگی الاستیک عمل می‌کنند تا بتوانند توسط واکنش‌های هسته‌ای جذب شوند. با این حال، اشعه گاما اغلب در چنین واکنش‌هایی تولید می‌شود، بنابراین باید محافظ اضافی برای جذب آن فراهم شود. باید مراقب بود از موادی استفاده کرد که هسته‌های آن‌ها تحت شکافت یا جذب نوترون می‌باشند که باعث واپاشی رادیواکتیو هسته‌ها و تولید پرتوهای گاما می‌شوند.
نوترون‌ها به آسانی از بیشتر مواد عبور می‌کنند، بنابراین میزان جذب تابش آن‌ها (که با رنگ خاکستری اندازه‌گیری می‌شود) کم می‌باشد، اما به اندازه‌ای برهم‌کنش می‌کنند که باعث آسیب بیولوژیکی شوند. بهترین محافظ‌ها، آب یا هیدروکربنهایی مانند پلی اتیلن یا پارافین هستند. پلی استر گسترش یافته با آب (WEP) به دلیل محتوای هیدروژن بالا و مقاومت در برابر آتش به عنوان یک دیوار محافظ در محیط‌های خشن مؤثر است و به آن اجازه می‌دهد در طیف وسیعی از صنایع هسته‌ای، فیزیک بهداشت و دفاع استفاده شود. مواد مبتنی بر هیدروژن برای محافظت مناسب هستند زیرا سدهای مناسبی در برابر تشعشعات هستند.
بتن (که در آن تعداد قابل توجهی از مولکول‌های آب به‌طور شیمیایی به سیمان متصل می‌شوند) و شن به دلیل محافظت ترکیبی از پرتوهای گاما و نوترون‌ها، راه‌حل ارزانی را ارائه می‌کنند. بورون همچنین یک جاذب بسیار خوب نوترون است. بور به کربن یا هلیوم تجزیه می‌شود و عملاً هیچ تشعشع گامایی با کاربید بور تولید نمی‌کند، محافظی که معمولاً در مواردی که بتن هزینه بالایی دارد استفاده می‌شود. از نظر تجاری، مخازن آب یا نفت کوره، بتن، شن و B4C سپرهای رایجی هستند که بخش زیادی از شار نوترون را احاطه می‌کنند که مثال ملموس آن رآکتورهای هسته‌ای می‌باشد. شیشه سیلیکا آغشته به بور، شیشه بوروسیلیکات استاندارد، فولاد با بور بالا، پارافین و پلکسی گلاس کاربردهای طاقچه‌ای دارند.
چون نوترون‌هایی که به هسته هیدروژن (پروتون یا دوترون) برخورد می‌کنند، به آن هسته انرژی می‌دهند، پیوندهای خود را می‌شکنند و قبل از توقف، مسافت کوتاهی را طی می‌کنند. این هسته‌های هیدروژنی، دارای انتقال انرژی خطی زیادی هستند و با یونیزاسیون موادی که از آن‌ها عبور می‌کنند، متوقف می‌شوند؛ بنابراین در بافت زنده، نوترون‌ها دارای اثربخشی بیولوژیکی نسبی بالایی هستند و تقریباً ده برابر بیشتر در ایجاد آسیب‌های بیولوژیکی در مقایسه با تابش گاما یا بتا با قرار گرفتن در معرض انرژی معادل، مؤثر هستند. این نوترون‌ها می‌توانند باعث تغییر عملکرد سلول‌ها یا توقف کامل تکثیر شوند و در طول زمان باعث آسیب به بدن می‌شوند. نوترون‌ها به ویژه به بافت‌های نرم مانند قرنیه چشم آسیب می‌رسانند.
آکادمی نظامی ملی افغانستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آکادمی نظامی ملی افغانستان: آکادمی نظامی ملی افغانستان
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۲۰۰۵
رئیس: جنرال شیرمحمد ځاځی
دانشجویان: ۱۵۰۲
موقعیت: کابل،  افغانستان
وبگاه: [www.nmaa.edu.af]
آکادمی نظامی ملی افغانستان یکی از دانشگاه نظامی افغانستان در کابل می‌باشد. در این دانشگاه افسران نظامی بعد از چهار سال تحصیل فارغ‌التحصیل شده و وارد اردوی ملی افغانستان می‌شوند. این دانشکده بر طبق نمونه‌ای از آکادمی نظامی وست‌پوینت ایالات متحده، در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد.
این آکادمی یکی از سه مؤسسه دانشگاهی دانشگاه دفاع ملی مارشال فهیم بود. این یک مؤسسه توسعه نظامی چهار ساله بود که به مأموران ارتش ملی افغانستان (ANA) و نیروی هوایی افغانستان (AAF) اختصاص داشت. مأموریت NMAA تولید افسران برای نیروهای مسلح افغانستان بود که دارای مدرک لیسانس چهار ساله نیز هستند. این آکادمی بر اساس آکادمی نظامی ایالات متحده و آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده ایجاد شد. پس از سقوط جمهوری اسلامی افغانستان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ به دست طالبان و سقوط همزمان ارتش ملی افغانستان و نیروی هوایی افغانستان در همان روز، آکادمی رسماً تعطیل شد.
دانشگاهیان

همه دانشجویان فارغ‌التحصیل از NMAA مدرک لیسانس دریافت می‌کردند که در زبان انگلیسی، مهندسی عمران، علوم کامپیوتر، مدیریت و حقوق (اسلامی، قانونی و عرفی) ارائه می‌شد.
همه دانشجویان به مدت چهار سال بر اساس دوره زبان آمریکایی که توسط مرکز زبان انگلیسی مؤسسه دفاعی زبان نوشته شده بود، به تحصیل انگلیسی پرداختند.
دانشجویان دانشکده افسری در تمرین آمادگی جسمانی صبحگاهی و تمرینات ورزشی بعد از ظهر به عنوان بخشی از آموزش افسری خود شرکت می‌کردند.
آموزش نظامی

همه دانشجویان دانشکده افسری به عنوان ستوان دوم در ارتش ملی افغانستان یا نیروی هوایی افغانستان در یکی از مدارس شعبه آن مأمور شدند.
از اواسط سال ۲۰۱۰ تا اواسط سال ۲۰۱۱، NMAA تعداد مدارس را از هشت به دوازده افزایش داد. لیست فعلی مدارس زرهی، توپخانه، منابع انسانی، سیگنال، پیاده نظام، مهندسی، حقوقی، پلیس نظامی، لجستیک، امور مذهبی/فرهنگی، اطلاعات و مالی است.
آموزش نظامی > دانشکده زرهی

فرانسه و یونان مدرسه زرهی ANA را اداره می‌کردند. آنها مسئول اصلی راهنمایی تیپ مکانیزه اردوی ملی یعنی تیپ سوم قول اردوی ۲۰۱ مستقر در جلال‌آباد و تیپ سوم لشکر ۱۱۱ پایتخت مستقر در کابل بودند.
آموزش نظامی > دانشکده توپخانه

مدرسه توپخانه که در اکتبر ۲۰۱۰ افتتاح شد، از سال ۲۰۱۱ هنوز تحت نظارت آیساف در آموزش و پشتیبانی ارزیابی می‌شد.
آموزش نظامی > دانشکده سیگنال

مکتب سیگنال آکادمی ملی نظامی که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد که در مرکز آموزش نظامی کابل در شمال شرق کابل قرار دارد. این دانشکده توسط مربیانی از فنلاند، سوئد، نروژ، بریتانیا، کانادا و ایالات متحده هدایت می‌شد که مربیان سیگنال را تامین می‌کردند.
نقش این دانشکده از آن زمان به توسعه دوره‌های متعدد برای افسران ارشد تبدیل شده بود که آموزش ستاد فرماندهی سپاه ارتش افغانستان و مهارت‌های تخصصی مانند کابل‌کشی، شبکه‌های کامپیوتری، تعمیر و نگهداری، برنامه‌ریزی ارتباطات و سیستم‌های ماهواره‌ای را آموزش می‌داد.
در سال ۲۰۱۱ یک مدرسه سیگنال جدید نیز در کمپ شاهین در نزدیکی مزار شریف در شمال افغانستان برنامه‌ریزی شده بود.
آموزش نظامی > دانشکده مهندسی

نقش اصلی دانشکده مهندسی تامین دانشجویان دانشکده افسری و سربازان واجد شرایط مناسب برای سازمان‌های پشتیبانی رزمی تازه تاسیس اردوی ملی افغانستان است.
نقش ائتلاف

ایالات متحده رهبری را در ارائه مشاوران و کمک‌های مالی به آکادمی از طریق فرماندهی انتقال امنیت ترکیبی - افغانستان (CSTC-A) بر عهده گرفته بود.
ترکیه تیمی از مربیان آموزش دیده را به آکادمی ارائه کرد و در ایجاد برنامه زبان ترکی، بخش علوم کامپیوتر و بخش ریاضیات کمک کرد. آنها همچنین بودجه‌ای را برای ایجاد امکانات تفریحی در نظر گرفته‌اند.
فرانسه و آلمان در توسعه دوره‌های زبان در آکادمی کمک کرده بودند.
ثبت‌نام زنان

این آکادمی حدود ۴۰ دانشجوی دختر داشت که در رشته‌های پزشکی ثبت نام کرده بودند. این رشته مشترک زنان را قادر می‌سازد تا در محوطه دانشگاه تحصیل کنند، اگرچه آنها در خوابگاه‌های یک دانشگاه غیرنظامی در منطقه اسکان داده شده‌اند. آکادمی پیش‌بینی می‌کرد تا سال ۲۰۱۷ ده درصد از جمعیت دانشجویان را زنان تشکیل دهند.
ارتباط با آکادمی‌های نظامی خارجی

رهبران نظامی افغانستان یک مطالعه بین‌المللی انجام دادند و از آکادمی نظامی ترکیه، آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست، آکادمی خدمات بریتانیا و آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت بازدید کردند.
افغان‌ها ایالات متحده را به عنوان الگوی آکادمی خود انتخاب کردند. رهبران نظامی افغانستان دو بار در بهار ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ از وست پوینت بازدید کردند تا بدانند چگونه وست پوینت فعالیت‌های توسعه‌ای را در حوزه‌های علمی، نظامی، فیزیکی و اخلاقی ادغام می‌کند تا فارغ‌التحصیلانی ایجاد کند که برای چالش‌های سربازان پیش‌ رو آماده باشند.
آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده مربیانی را برای برنامه نیروی هوایی در حال توسعه خود فراهم می‌کرد.
بازسازی

مکان آکادمی در همان مکان آکادمی هوایی اتحاد جماهیر شوروی زمانی که افغانستان را در دهه ۱۹۸۰ اشغال کرد، تاسیس و بنیاد نهاده شد. این مکان در طول سال‌های جنگ داخلی و تهاجم ائتلاف در اکتبر ۲۰۰۱ تقریباً ویران شد.
ایالات متحده و ترکیه همزمان با برنامه‌ریزی، توسعه و بازسازی این مکان در بخش قرغه کابل پیش قدم شده‌ بودند. برآورد هزینه بازسازی حدود ۱۰۰ میلیون دلار بود.
حس دلبستگی به مکان

دلبستگی مکانی به عنوان یکی از سطوح حس مکان، از اوایل دهه ۱۹۸۰ و به دنبال طرح مفهوم مکان در دهه ۶۰، به عنوان یکی از مفاهیم مهم در حوزه روان‌شناسی محیطی مطرح شد. پیچیدگی مفهومی و ترمولوژیکی دلبستگی مکانی، تعاریف متعدد ارائه شده در حوزه‌های مختلف مطالعاتی و عدم اجماع بر تعریفی واحد و جامع در ادبیات موضوع از سویی و قرابت معنایی موجود میان این مفهوم با تعابیری چون «هویت مکانی»، «حس مکان» و «حس تعلق» از سوی دیگر دستیابی به تصویری روشن از چیستی این مفهوم، چگونگی فرایند شکل‌گیری و معیارها و اصول آن را دشوار کرده و مانع از بسط کاربردی موضوع دلبستگی مکانی در حوزه‌هایی چون طراحی و برنامه‌ریزی شهری شده است.
مقدمه

تا پیش از دهه ۷۰ میلادی در مطالعات انجام شده در زمینه رابطه انسان و مکان، دلبستگی به مکان مورد توجه قرار نگرفته بود. در ۲۵ سال گذشته عواملی چون فضای شخصی، قلمرو پایایی، تراکم، معنای مکان و موضوعات مرتبط، موضوع تحقیقات در رابطه با انسان امکان بودند؛ اما افزایش رو به تزاید توجه تأثیر فرهنگ بر ترجیحات مکان، جابجایی جمعیت در شهرها و لزوم تطابق با محیط جدید، علاقه روزافزون به نتایج اجتماعی مکان، سبب گردید تا احساس انسان در رابطه با مکان، محور بسیاری از تحقیقات گردد. اکنون مطالعات فراوانی در زمینه دلبستگی به مکان صورت گرفته است. به علاوه متخصصین حوزه‌های مختلف، تحقیقات متعددی انجام داده و ابعاد محیطی و انسانی این ارتباط عاطفی را مورد بررسی قرار داده‌اند.
مطالعات در زمینه دلبستگی برای اولین بار در ارتباط بین کادر درمان و کودک و این که چگونه کودکان در فرایند درمان، اعتماد خود را به کادر درمان توسعه می‌دهند، مورد بررسی قرار گرفت.
حس دلبستگی به مکان در آغاز، علاقه انسان شناسان و جامعه شناسان را به منظور مطالعه رابطه بین انسان و مکان‌های مقدس به خود جلب کرد. در طی تحولات شهرسازی مدرن در سا لهای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ متأثر از عواقب ناشی از جهانی شدن و نقل مکان اجباری مردم اهمیت توجه به مکان زندگی مردم افزایش یافت.
امروزه مفهوم دلبستگی به مکان نقش مهمی را در مطالعات روان‌شناسی محیط بازی می‌کند. دلبستگی به مکان، زنجیره ای میان افراد و محیط‌های معنادار است.
مبانی نظری > بخش اول: حس تعلق

احساس تعلق یکی از نشانه‌ها و عوامل مهم در ارزیابی رابطه انسان با محیط و ایجاد محیط‌های انسانی واجد کیفیت است. این سطح از
معنای محیطی بیانگر نوعی ارتباط عمیق بین فرد و محیط است و در این سطح فرد نوعی همذات پنداری بین خود و مکان احساس می
کند.
احساس تعلق دارای دو جنبه فیزیکی و اجتماعی است طبق نتایج تحقیقات، تعلق اجتماعی نسبت به تعلق فیزیکی دارای برتری می‌باشد. این برتری از یک سو به
ویژگی‌ها و ویژگی‌های فردی از جمله انگیزه، شایستگی‌ها و شناخت افراد از مکان بستگی دارد و از سوی دیگر ریشه در تعاملات اجتماعی و ارتباط فرد با دیگران در محیط دارد. منشأ نیاز انسان به تعلق به عنوان یک نیاز اساسی انسان است. همواره انسان‌ها به دنبال
پاسخی برای نیازهای خود در محیط هستند. و اگر این نیازها از فضای پیرامون برآورده نشود، احساس مثبتی بین فرد و مکان ایجاد نخواهد
شد. در مقابل، هر چه محیط قادر به تأمین سطوح مختلف نیازهای انسان باشد، فرد رابطه خود را با محیط مؤثر خواهد دانست و در نهایت معنای
مثبتی از استقبال را به همراه خواهد داشت.
مبانی نظری > بخش دوم: حس مکان

حس مکان اغلب با کلمه لاتین Lucy Genius شناخته می‌شود و به این معنی است که وقتی افراد در فضا هستند چیزی بالاتر از
ویژگی‌های فیزیکی و حسی را درک می‌کنند و می‌توانند به روح مکان برسند. دهه ۱۹۷۰ اوج علاقه طراحان به کشف رابطه افراد با
مفاهیم مکان است که غالباً از بحث‌های پدیدارشناختی هوسرل نشات می‌گیرد. «حس مکان» شامل تعامل احساسات و عواطف، دانش و
باورها و رفتارها و اعمال مربوط به یک مکان است.
با توجه به مفهوم حس مکان در دیدگاه‌ها و سطوح مختلف آن، عوامل شکل دهنده حس مکان را می‌توان در دو گروه عوامل «ادراکی و شناختی» و «کالبدی» تقسیم کرد. «هیومن»، حس مکان را شامل تعلق به اجتماع و حس محلی تعریف کرده است.
اصلی‌ترین مولفه‌های فیزیکی اثرگذار بر ادراک و حس مکان عبارتند از: اندازه، درجه محصور، کنتراست، مقیاس، نسبت، مقیاس انسانی، فاصله، بافت،
رنگ، بو، صدا و تنوع بصری.
به علاوه، ویژگی‌هایی مانند هویت، تاریخ، تخیل و توهم، رمز و راز، لذت، شگفتی، امنیت، اشتیاق و خاطره را برای برقراری ارتباط با مکان
را مهم در نظر می‌گیرند. احساس تعلق به یک مکان به عواملی مانند ادراک و ادراک دیگران از آن مکان، سن و سابقه، میزان سکونت فرد
در آن مکان، داشتن تجربیات و خاطرات مشترک از آن مکان، وابسته است. از فعالیت‌های جمعی و اجتماعی، میزان احساس امنیت در
فضاها، عموم مردم شهر بسیار به هم مرتبط هستند. نمودار تحقیق در مورد حس مکان نشان می‌دهد که نقش طراحی کالبدی بر فعالیت
ها و احساسات نه به طور مستقیم بلکه غیرمستقیم از طریق ایجاد نشانه‌ها و معانی است.
مبانی نظری > بخش سوم: تبیین دلبستگی به مکان

دلبستگی به مکان مفهومی پیچیده، چند بعدی و میان رشته‌ای است که موضوعات مختلفی از پیوند و نقطه ارتباط فرد با مکان و ارتباط فرد با دیگران را در بر می‌گیرد. در دهه‌های اخیر، این مفهوم توجه بسیاری از محققین در جنبه‌های متفاوت را به خود جلب کرده و پیشرفت‌های نظری قابل توجهی در این زمینه حاصل شده است. دلبستگی به یک مکان تحت تأثیر خصلت‌های خاص مکان است. معانی مکان تأثیر قابل توجهی در دلبستگی به مکان دارند.
دلبستگی به مکان به عنوان تداوم حس مکان ایجاد می‌شود و سطح بالاتری از حس مکان است که نقش مهمی برای استمرار حضور فرد در مکان دارد. دلبستگی به یک مکان، مفهوم ارتباط ادراکی، عاطفی و عملکردی بین افراد و مکانهایی است که در فرایند ارتباط با آن، معنای ویژه و ارزشمندی به آن بخشیدهاند و این تعامل در قالب رفتار و کنش است. مانند میل به حفظ نزدیکی به مکان، غم و اندوه ناشی از دوری از مکان و حمایت اجتماعی.
دلبستگی

در لغت نامه دهخدا از دلبستگی به معنای محبت، رغبت، دوستی، مودت، عشق و گرایش خاطر یاد می‌شود.
دلبستگی به مکان به عنوان یک مفهوم، رابطه و نقطه اتصال بین مردم و مکان هاست.
حس دلبستگی به مکان

احساس دلبستگی به مکان عالی‌ترین مرتبه رابطه انسان و مکان است که به منظور بهره‌مندی و تداوم حضور انسان در مکان، نقش تعیین‌کننده ای دارد. حس دلبستگی به معنی رابطه هم پیوند میان انسان و محیط است؛ در اثر این رابطه، مکان به لنگرگاهی روانی بدل می‌شود و اهمیت فضا برای شخص، بالاتر از یک نقطه در دستگاه مختصات است. اغلب، حس دلبستگی به مکان از تجربه‌های شخصی می‌گذرد و خاطرات جمعی پیوند می‌خورد.
واژه دلبستگی به مکان به تأثیر عاطفی یک مکان اشاره دارد که افراد به لحاظ حسی و فرهنگی به آن جذب می‌شوند. تأثیر حسی، عاطفی و درونی مکان برای انسان، مرکز تفکر دلبستگی به مکان می‌باشد، چرا که انسان‌ها می‌توانند به یک شیء، خانه، ساختمان، محله، یا یک قرارگاه طبیعی جذب شوند. در واقع دلبستگی به مکان، ارتباطی نمادین با مکان است که با دادن معانی عاطفی و حسی مشترک فرهنگی، توسط افراد به مکان خاص یا یک سرزمین شکل می‌گیرد و مبنای نحوه ادراک گروه یا فرد از مکان و نحوه ارتباط وی با آن می‌باشد
تاثیر فقدان مکان بر دلبستگی

بی‌مکانی (placelessness) زمانی اتفاق می‌افتد که بر اثر فرآیندهایی نظیر جهانی شدن و شهرنشینی عوامل کلیدی هستند که منجر به بی مکانی می‌شوند. فناوری تا حد زیادی به بی‌مکانی می‌افزاید، زیرا گسترش و جهانی شدن فرهنگ پاپ را در سراسر جهان آسان‌تر می‌کند. مکان‌هایی که فاقد «حس مکان» هستند، گاهی اوقات به عنوان «بی مکان» یا «غیر معتبر» شناخته می‌شوند.
فقدان حس مکان، بر حس تعلق افراد نسبت به آن تأثیر می‌گذارد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که درک رابطه انسان و مکان نیازمند تجسم زمینه‌های فیزیکی و اجتماعی-فرهنگی است و مکان جایی است که می‌توان احساسات را ابراز کرد. این احساس با ایجاد پیوند بین انسان و مکان، زمینه‌های برای تفاوت، جهت‌گیری و درک فضایی ایجاد می‌کند. حس مکان دو جنبه دارد. یکی ریشه در باورها و عملکردهای فرهنگی دارد و فرد را با مکانی مرتبط می‌کند که شامل اجزا غیر فیزیکی و دارای کیفیت ذهنی است، دیگری تحت تأثیر زمینه‌های بیرونی و فیزیکی است که بیشتر بر جنبه‌های فیزیکی تأکید دارد و طراح می‌تواند بر آن اثر بگذارد. برای ایجاد حس مکان، محیط باید ویژگی و ساختار خاصی داشته باشد. برای این منظور، کل محیط ساخته شده باید در طراحی به عنوان یک کل در نظر گرفته شود. ویژگی‌های کالبدی مانند تداوم بصری، محوطه بصری، تضاد و تنوع، دید، خروج و ورود، محوطه سازی و نامگذاری عناصر عینی هستند که حس مکان را افزایش و تقویت می‌کنند و حس تعلق قوی فضا را در ساکنان آن محیط برای زندگی در آن ایجاد می‌کنند. آینده. تبدیل به مکانی می‌شود و محصول آن بررسی مثبت ساکنان محیط زندگی می‌شود.
موسیقی و مکان

اتنوموزیکولوژیست‌ها(موسیقی‌شناسی قومی)، در میان دیگر دانشمندان علوم اجتماعی (مانند مردم شناسان، جامعه شناسان، و جغرافیدانان شهری)، شروع به اشاره به نقش موسیقی در تعریف «احساس مکان» مردم کرده‌اند. از طریق موسیقی که موقعیت آنها را در جهان از نظر مرزهای اجتماعی و سلسله مراتب اخلاقی و سیاسی نشان می‌دهد.
استوکس استدلال می‌کند که موسیقی صرفاً به عنوان بازتابی از ساختارهای اجتماعی موجود عمل نمی‌کند، بلکه پتانسیل تغییر فعالانه یک فضای معین را به همراه دارد. موسیقی که به مکان دلالت می‌کند می‌تواند دانشی از مرزها و سلسله‌مراتب‌های اجتماعی را ایجاد کند که افراد برای مذاکره و درک هویت خود و دیگران و ارتباط آنها با مکان استفاده می‌کنند.
نمونه‌هایی از نقش موسیقی در تعریف حس مکان شامل تحقیق جورج لیپسیتز، اتنوموزیکولوژیست در مورد عملکرد هویت فرهنگی مکزیکی-آمریکایی در لس آنجلس است. در پاسخ به بازتولید مکانیکی و اشکال فزاینده کالایی فرهنگ، والتر بنجامین زمانی استدلال کرد که اشیاء فرهنگی به طور فزاینده ای از بافت اصلی و مکان خلقت خود دور شده‌اند. در این زمینه، جورج لیپسیتز، اتنوموسیکولوژیست، پیشنهاد می‌کند که آگاهی از نامرئی بودن و بیگانگی، هویت فرهنگی گروه‌های اقلیت را که از قدرت سیاسی و شناخت فرهنگی حذف شده‌اند، نشان می‌دهد. لیپسیتز استراتژی‌های فرهنگی پست مدرن (مانند دو کانونی، کنار هم قرار دادن واقعیت‌های چندگانه، بینامتنی، ارجاعات بین‌متنی، و خانواده‌های شباهت) را تحلیل می‌کند، موسیقی‌دانان راک اند رول چیکانو در اواخر دهه ۱۹۸۰ در لس آنجلس برای تعریف حس مکان استفاده می‌کردند. درون فرهنگ عامه لیپسیتز با توجه به کارهای فرهنگی نوازندگان راک اند رول مکزیکی-آمریکایی، مشخص می‌کند که چگونه موسیقی آنها به طور فعال «سیاست فرهنگی آگاهانه ای را نشان می‌دهد که با تغییر دادن آن به دنبال گنجاندن در جریان اصلی آمریکاست».
مولفه‌های تأثیر گذار بر شکل‌گیری حس دلبستگی به مکان

محرمیت (حریم خصوصی)
انسجام (وحدت)
قابلیت جهت‌یابی و خوانایی
غنای بصری
ترکیب بندی و کیفیت کالبدی فضایی
مدیریت تسهیلات و نظارت
عناصر طبیعی و سبز
معنابخشی به زیست انسان‌ها در محیط از طریق ویژگی‌هایی رقم می‌خورد که در ابعاد مختلف کالبدی، اجتماعی و فرایندی قابل مطالعه هستند.
«ویژگی‌های فیزیکی و اجتماعی محیط می‌تواند کیفیت زندگی ساکنان را افزایش دهد»
از آنجا که فضاهای جمعی به عنوان فضاهایی مکمل در کنار فضاهای داخلی آپارتمان‌ها برای تعاملات اجتماعی و ایجاد رابطه مستمر با طبیعت است لذا بررسی مولفه‌های مؤثر بر افزایش حس دلبستگی به مکان در این بخش حائز اهمیت است. فضاهای جمعی می‌تواند بستری برای توسعه و شکل‌گیری هویت فردی و اجتماعی باشد. فضای جمعی، فضایی است که فرد را به مکث و سکون واداشته و شرط لازم برای تعاملات اجتماعی است
مولفه‌های تأثیر گذار بر شکل‌گیری حس دلبستگی به مکان > محرمیت (حریم خصوصی)

از اصول معماری ایران، وجود نظام ترتیب و توالی دراستقرار فضاها، وقوع فعالیت‌ها، دیدها و حرکت هاست. وجود سلسله مراتب در معماری، به نحو بارزی در ارتباط با مفهوم محرمیت در فرهنگ ایرانیان است.
محرمیت در این معماری، فضاهایی با روحیه و کارکردهای گوناگون می‌آفریند و آنها را به بخشهای عمومی، نیمه عمومی، خصوصی و نیمه خصوصی تقسیم می‌کند.
مفهوم حریم خصوصی، در تمامی فرهنگ‌ها مورد توجه است و ارجاع به مکانی دارد که در آن افراد بتوانند بدون دخالت دیگران از فضا استفاده کنند.
مولفه‌های تأثیر گذار بر شکل‌گیری حس دلبستگی به مکان > انسجام (وحدت)

در هر مجموعه ای وجود انسجام اجزا از شروط لازم برای تداوم آن به شمار می‌رود؛ برای ایجاد تنوع فضایی عناصر بزرگ باید به بخش‌های متعدد تقسیم شده و مقیاس کوچک‌تری یابند اما باید دقت داشت که در این مسیر با افزایش تقسیمات اغتشاش و آشفتگی به وجود نیاید یا بالعکس تنوع آنقدر کاهش یابد که حاصلی کسالت آور داشته باشد.
اولویت بندی مولفه‌های تأثیر گذار بر شکل‌گیری حس دلبستگی به مکان

بر اساس پژوهشی که بر روی ساکنین چند مجتمع مسکونی در تهران انجام شده است افراد ساکن در این مجتمع‌های مسکونی، این ویژگی‌ها را به عنوان عوامل دلبستگی به مکان مورد توجه قرار داده‌اند؛ این
دلبستگی به مکان باعث ایجاد تصویر ذهنی بهتر ساکنین
شده است. از میان تمام ویژگی‌ها، ویژگی «انسجام و وحدت» بالاترین ضریب را دارد، بنابراین این ویژگی توانسته است بیشترین میزان دلبستگی به مکان را در سا کنین برآورده سازد و پس از آن به ترتیب: «محرمیت»، «مدیریت تسهیلات و نظارت»، «عناصر طبیعی و سبز»، «ترکیب بندی و کیفیت کالبدی فضایی»، «غنای بصری» و در آخر «قابلیت جهت‌یابی و خوانایی» قرار دارند.