stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انجیلاوند علیا

| انجیلاوند علیا | انجیلاوند علیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان مرکزی
شهرستان: شهرستان ساوه
بخش: بخش مرکزی شهرستان ساوه
دهستان: دهستان طراز ناهید
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۲۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
انجیلاوند علیا روستایی است در ۲۰ کیلومتری شرق ساوه که اهالی آن به زبان ترکی تکلم می‌کنند و از عشایر «تخته قاپو» شده طایفه شاهسون هستند. ییلاق آنها در بخش نوبران ساوه در روستاهای آق بلاغ-پولاد باغی و… بوده است.
در دوره رونق، انجیلاوند روستایی با مزارع سرسبز و باغات آباد بود. این آبادانی به خاطر وجود نهر آب از انشعابات رودخانه قره چای بود. اما متأسفانه حدوداً از سال ۱۳۶۸ به بعد به واسطه تصمیمات وسیاستهای غلط در جهت احداث سد الغدیر این انشعاب قطع شد وحق آبه‌ای که انجیلاوند داشت نیز نادیده گرفته شد؛ لذا از اینجا بود که به دلیل خشک شدن نهر آبادی، سیل مهاجرت اهالی روستا به شهرهای اطراف شروع شد به حدی که جمعیت آن از حدود ۲۰۰ خانوار- الان به ۵ الی ۶ خانوار رسیده است. این روستا از غرب با «قشلاق قوتولو» از شرق با روستای «سرباغ» از جنوب «قلعه عبدالله خان» و از شمال با «ایستگاه راه‌آهن انجیلاوند» مجاور است. اهالی این روستا را دو طایفه ساتلو (اکثریت) و قوتولو تشکیل می‌دهند.
درفرهنگ دهخدا نیز چنین آمده:
انجیلاوند -دهی است از ساوهٔ جبل و آنرا انجیل بن نوذر بنا کرده است و چون او بدین موضع فرود آمده است این موضع بیشه‌ای بوده است پر از درخت انجیر بدان موضع این دیه بنا کرده است و انجیلاوند نام نهاده. (از تاریخ قم ص ۸۵) در فرهنگ جغرافیایی دو ده بدین نام بشرح زیر آمده: انجیل آوند علیا که دهی است از بخش مرکزی شهرستان ساوه. آب آن از رودخانهٔ قره چای و محصول آن غلات، پنبه، چغندرقند و زیره است. انجیل آوند سفلی که دهی است از بخش مرکزی شهرستان ساوه آب آن از رودخانهٔ قره چای و محصول آن بنشن، پنبه و چغندرقند است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱)
جمعیت

این روستا در دهستان طراز ناهید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۹ خانوار) بوده است.
فردینانت شال

| فردینانت شال | فردینانت شال |
| --- | --- |
زاده: ۷ فوریهٔ ۱۸۸۹ فرایبورک، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۹ اکتبر ۱۹۶۲ (۷۳ سال) بادن-بادن، آلمان غربی
وفاداری:  امپراتوری آلمان  جمهوری وایمار  رایش سوم
شاخه نظامی: نیروی زمینی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۴–۱۹۰۸
درجه: سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی)
فرماندهی: لشکر دهم زرهی سپاه ۳۴ سپاه ۵۶ موتوریزه فرماندار نظامی بوهم و موراویا
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ جهانی اول  جنگ جهانی دوم: نبرد لهستان  نبرد فرانسه: محاصره کاله  عملیات بارباروسا 
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین
فردینانت شال (به آلمانی: Ferdinand Schaal) (۷ فوریه ۱۸۸۹ – ۹ اکتبر ۱۹۶۲) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم یگان‌های مختلفی را فرماندهی کرد.
زندگی

فردینانت شال روز ۷ فوریه سال ۱۸۸۹ در فرایبورک زاده شد. سال ۱۹۰۸ به عنوان افسر دانشجو به نیروی زمینی امپراتوی آلمان پیوست. سال ۱۹۰۹ در هنگ ۲۲ دراگون به سلک افسران درآمد. در جنگ جهانی اول به رزم پرداخت. پس از جنگ در رایشسور ماند.
سال ۱۹۳۴ فرمانده هنگ ۱۶ سواره‌نظام شد. همان سال به درجه سرهنگ ترفیع گرفت. بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ فرمانده تیپ ۱ زرهی بود. در این مدت سال ۱۹۳۸ به درجه سرتیپ و سال ۱۹۳۹ به درجه سرلشکر ترفیع گرفت. سپس به فرماندهی لشکر دهم زرهی منصوب شد و آن را تا سال ۱۹۴۱ در نبرد فرانسه و جبهه شرقی هدایت کرد. روز ۱ اکتبر سال ۱۹۳۹ به درجه سپهبد (ژنرال نیروهای زرهی) ترفیع گرفت. شال به عنوان جانشین اروین رومل در فرماندهی آفریکاکور برگزیده شد اما فقط دو هفته بین روزهای ۱۵ اوت تا ۱ سپتامبر سال ۱۹۴۱ در این جایگاه بود. در عوض روز ۲ سپتامبر به فرماندهی سپاه ۳۴ و سپس روز ۱۳ سپتامبر سال ۱۹۴۱ به فرماندهی سپاه ۵۶ موتوریزه در جبهه شرقی منصوب شد. شال تا روز ۱ اوت سال ۱۹۴۳ سپاه ۵۶ موتوریزه را هدایت کرد و در این مدت در قسمت مرکزی جبهه در نبردهای عقب‌نشینی از مسکو، برآمدگی رژف و ناحیه اسپاس-دمیانسک مشارکت داشت.
شال یک ماه را در مرخضی گذراند و سپس روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۴۳ به فرماندهی منطقه نظامی بوهم-موراویا منصوب شد. قرارگاه او در پراگ و حوزه مسئولیتش در بخش چک‌نشین چکسلواکی سابق بود. یکی از وظایف او تأمین نیروی آموزش‌دیده جایگزین برای ورماخت بود. در این‌جا بود که رو به مخالفت با رژیم حاکم آورد؛ چرا که تصور می‌کرد آلمان را به سمت یک شکست فاجعه‌بار می‌برد. با توطعه‌گران کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ در تماس بود. به هر شکل نقش چندانی در آن نداشت و ظاهراً از قصد کودتاگران برای ترور هیتلر با خبر نبود. در پی شکست کودتا روز ۲۱ ژوئیه دستگیر شد و تا پایان جنگ در زندان به سر برد.
پس از جنگ دوران بازنشستگی را در آلنسباخ گذراند. سپهبد فردینانت شال در نهایت روز ۹ اکتبر سال ۱۹۶۲ درگذشت.
سامسونگ گلکسی نوت ۸

با سامسونگ گلکسی نوت ۸٫۰ اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
برند: سامسونگ گلکسی
سازنده: سامسونگ الکترونیک
شعار تبلیغاتی: کارهای بزرگتر انجام بده
سری: سامسونگ گلکسی نوت
مدل: SM-N950x (مدل بین‌المللی)
شبکه‌ها: LTE, 2G, 3G, 4G
رونمایی: ۲۳ اوت ۲۰۱۷؛ ۷ سال پیش (۲۰۱۷-23}})
دسترسی بر پایه منطقه:  ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷  ایالات متحده آمریکا 
پس‌از: سامسونگ گلکسی نوت ۷
پیش‌از: سامسونگ گلکسی نوت ۹
وابسته: سامسونگ گلکسی اس۸ سامسونگ گلکسی نوت ۷
گونه: فبلت
شکل: اسلیت
ابعاد: ۱۶۲٫۵ در ۷۴٫۸ در ۸٫۶ میلیمتر (۶٫۴۰ در ۲٫۹۴ در ۰٫۳۴ اینچ)
وزن: ۱۹۵ گرم (۶٫۹ اونس)
سیستم‌عامل: اصلی: اندروید نوقا با سامسونگ اکسپرینس
سامانه روی تراشه:  سراسری: اگزینوس ۸۸۹۵  آمریکای شمالی: اسنپ‌دراگون ۸۳۵ 
CPU:  اگزینوس: هشت هسته‌ای (۴×۷۰۰۹۲۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲٫۳ GHz M2 Mongoose & 4×۷۰۰۹۱۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱٫۷ GHz) Cortex-A53 (GTS)  اسنپ‌دراگون: هشت هسته‌ای (۴×۷۰۰۹۲۳۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲٫۳۵ GHz Kryo & 4×۷۰۰۹۱۹۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱٫۹ GHz Kryo) 
GPU:  اگزینوس: مالی  اسنپ‌دراگون: آدرنو (گرافیک) ۵۴۰ 
حافظه موقت (RAM): ۱۲گیگابایت رمLPDDR4X
حافظه داخلی:  سراسری: ۶۴، ۱۲۸  آمریکای شمالی: ۶۴ گیگابایت 
کارت حافظه: حافظه اس‌دی، قابل افزایش تا ۷۰۰۲۲۵۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۵۶ GB
باتری: ۳۳۰۰ میلی‌آمپر
ورودی‌های داده: سنسورها:   شتاب‌سنج  فشارسنج  اثر انگشت  شناسایی عنبیه  حسگر موقعیت‌یاب  ژیروسکوپ  حسگر اثر هال  حسگر مجاورتی  سایر:   کلیدهای تنظیم صدای فیزیکی  کلید بیکسبی 
نمایشگر: ۶٫۳ اینچ (۱۶۰ میلیمتر) QHD+ 2960 x 1440  1440p  آمولد (521 ppi)
دوربین پشت: دوتا 12 MP (لنز واید f/1.7 + لنز تله فوتو f/2.4) با ۲× بزرگنمایی تصویری، Dual OIS with Dual Pixel autofocus, 2160p at 30fps, 1080p در 60fps, 720p در 240fps
دوربین جلو: 8 MP, f/۱٫۷, بزرگنمایی خودکار، ۱/۳٫۶" اندازه حسگر، ۱٫۲۲ µm اندازه پیکسل، 1440p در 30fps, دو تا مکالمه ویدئویی، HDR خودکار
دیگر: قلم S Pen Beta
وبگاه: www.samsung.com/iran/smartphones/galaxy-note8/
منابع: 
سامسونگ گلکسی نوت ۸ (انگلیسی: Samsung Galaxy Note 8) یک تلفن هوشمند مبتنی بر اندروید می‌باشد که توسط سامسونگ الکترونیک طراحی، تولید و عرضه شده‌است. این گوشی در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۷ رونمایی شد و در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ در دسترس عموم قرار گرفت.
نوت ۸ در مشخصات کلی و همچنین قلم اس پن پیشرفت‌هایی را نسبت به قبل داشته، در حالی که از نظر ابعاد سنت مدل‌های گلکسی نوت را حفظ کرده‌است. نوت ۸ یک پردازنده ارتقا یافته و برای اولین بار در تاریخ گوشی‌های هوشمند سری گلکسی نوت، یک دوربین دوگانه بر روی پشت دستگاه است؛ یک دوربین به عنوان یک لنز واید و دیگری به عنوان یک لنز تله فوتو، که هر دو لنز ۱۲ مگاپیکسل و ثبات تصویر نوری را دارا می‌باشند. سطح حساسیت فشار افزایش‌یافته و نرم‌افزار آن برای ارائه اینترنت بهبود یافته.  نمایشگر همیشه روشن در آن پشتیبانی شده و نیز انیمیشن‌هایی به شکل GIF به رابط کاربری آن اضافه شده و ویژگی‌های ترجمه بهبود یافته ارتقا داده شده‌است.
تاریخچه

سامسونگ در تاریخ ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۷ ویدئویی از یک دستگاه سیاه با قلم را توییت کرد و اعلام کرد که رویداد بعدی آنپکد در ۲۳ اوت ۲۰۱۷ برگزار می‌شود. گلکسی نوت ۸ در آن رویداد حضور یافت و عرضه آن نیز از تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ آغاز شد. مالکان سامسونگ گلکسی نوت ۷ می‌توانستند این فبلت را با تخفیف ویژه ۵۲۴ دلاری خریداری کنند.
مبارزه جاش‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ: ۲۴ آوریل ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-04-۲۴)
محل: ایر پارک، لینکلن، نبراسکا، ایالات متحده
مختصات: ۴۰°۵۱′۳۱″شمالی ۹۶°۴۷′۰۳″غربی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۸۶۸۹°شمالی ۹۶٫۷۸۴۱۳۶°غربی﻿ / 40.858689; -96.784136
سازماندهی توسط: جاش سواین
شرکت‌کننده‌ها: ۱۰۰+
تصویری از گردهمایی. بیش از هزار نفر در این رویداد شرکت کردند
مبارزه جاش‌ها یک میم اینترنتی و پیکار آموزشی در ایر پارک لینکلن، نبراسکا در ۲۴ آوریل ۲۰۲۱ بود که توسط جاش سواین شکل گرفت. در سال ۲۰۲۰ یک گروه فیسبوکی توسط جاش سواین شکل گرفت. اعضا این گروه همگی جاش نام داشتند. سازنده گروه یک سال فرصت به اعضا داد که بعد از آن، در زمان و مکان مشخصی با هم مبارزه کنند (البته به صورت شوخی) قرار شد که برنده مبارزه اسم خود را نگه دارد و بازنده‌ها همگی نام خود را از جاش به اسمی دیگر تغییر دهند.
این رویداد، اگرچه در ابتدا به عنوان یک شوخی در نظر گرفته شده بود، اما نظر هزاران نفر را به خود جلب کرد. علی‌رغم عنوان (مبارزه)، دورهمی با روحیه‌ای ساده انجام شد و هیچ خشونت واقعی وجود نداشت. وال‌استریت جورنال نوشت که این رویداد به «پدیده اخبار جهانی» تبدیل شد.
تاریخچه

سواین توضیح داد که ایده این گروه، از اینجا شکل گرفت که به خاطر خستگی ناشی از قرنطینه، به دنبال انجام دادن کاری هیجان‌انگیز بود و به همین علت گروه را تشکیل داد. البته جاش توضیح داد که هرگز انتظار نداشت که به این مقدار از این شوخی استقبال شود.
رویداد

در روز مشخص شده، نزدیک به هزار نفر، از جمله حداقل ۵۰ نفر با نام جاش، در Air Park جمع شدند. شرکت کنندگان از برخی مناطق نیویورک، واشینگتن و تگزاس بودند. برخی از آنها لباس ابرقهرمانی و جنگ ستارگان را به تن داشتند. دیگران با لباس‌های دست‌ساز ، شامل زره بدن ساخته شده از جعبه جا نوشابه ای، بسته‌بندی فست فود و … جمع شدند
تاریخ یهودیان در گرجستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کل جمعیت: کل جمعیت
۲۵۰٬۰۰۰: ۲۵۰٬۰۰۰
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 اسرائیل: ۲۰۰٬۰۰۰
 ایالات متحده آمریکا: ۱۰٬۰۰۰
 گرجستان: ۳٬۰۰۰
 روسیه: ۱٬۸۰۰
 بلژیک: ۱٬۲۰۰
 اتریش: ۸۰۰
 آذربایجان: ۵۰۰
زبان‌ها: زبان‌ها
عبری، گرجی، انگلیسی، یهودی-گرجی، روسی: عبری، گرجی، انگلیسی، یهودی-گرجی، روسی
دین: دین
یهودیت: یهودیت
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
(سفاردی، اشکنازی، مزراهی) یهودیان، گرجی، آشوریان : (سفاردی، اشکنازی، مزراهی) یهودیان، گرجی، آشوریان 
یهودیان گرجی (گرجی: ქართველი ებრაელები) جامعه‌ای از یهودیان هستند که در طی اسارت بابل در قرن ۶ قبل از میلاد به گرجستان مهاجرت کردند. این جامعه یکی از قدیمی‌ترین جوامع در آن سرزمین است.
پیش از فتح گرجستان به امپراتوری روسیه در سال ۱۸۰۱، تاریخ ۲٬۶۰۰ ساله یهودیان گرجستان تقریباً با عدم وجود یهود ستیزی و یکسان‌سازی قابل مشاهده در زبان و فرهنگ گرجی همراه بود. یهودیان گرجی از نظر قومی و فرهنگی از یهودیان کوهستانی همسایه متمایز شناخته می‌شدند. آنها همچنین به‌طور سنتی یک گروه کاملاً جدا از یهودیان اشکنازی در گرجستان بودند که پس از الحاق روسیه به گرجستان وارد این کشور شدند.
در نتیجه یک موج بزرگ مهاجرت در دهه ۱۹۹۰، بسیاری از یهودیان گرجی قریب به اتفاق هم‌اکنون در اسرائیل زندگی می‌کنند و بزرگ‌ترین جامعه جهانی آنها در شهر اشدود زندگی می‌کنند.
تاریخ

یهودیان گرجی به‌طور سنتی، نه تنها از مردم گرجستان و اطراف، بلکه همچنین از یهودیان اشکنازی در تفلیس، که شیوه‌ها و زبان مختلفی داشتند، جداگانه زندگی می‌کردند.
این جامعه که در دهه ۷۰ میلادی حدود ۸۰٬۰۰۰ نفر بوده است، و عمدتاً آنها به اسرائیل، ایالات متحده، روسیه و بلژیک (در آنتورپ) مهاجرت کرده‌اند. در سال ۲۰۰۴، فقط حدود ۱۳۰۰۰ یهودی گرجی در گرجستان باقی مانده بود. طبق اولین سرشماری عمومی ۲۰۰۲ گرجستان، ۳۵۴۱ نفر از آیین یهود در این کشور زندگی می‌کنند. به عنوان مثال، شاخه لزگیشویلی یهودیان گرجی خانواده‌هایی در اسرائیل، مسکو، باکو، دوسلدورف و کلیولند، اوهایو دارند. چند صد خانواده یهودی گرجی در منطقه ایالت نیویورک، به ویژه در شهر نیویورک و لانگ آیلند زندگی می‌کنند.
تاریخ > ریشه‌ها

یهودی گرجی یکی از قدیمی‌ترین جوامع یهودی باقی مانده در جهان هستند. یهودیان گرجستان تقریباً ۲۶۰۰ سال سابقه در کلشیس دارند. منشأ یهودیان گرجی، که به آنها گورجیم یا kartveli ebraelebi نیز گفته می‌شود، مورد بحث است. مشهورترین دیدگاه این است که اولین یهودیان پس از تسخیر بیت‌المقدس توسط نبوکدنصر در سال ۵۸۶ پیش از میلاد و تبعید در بابل راهی جنوب گرجستان شدند. این ادعا توسط گزارش تاریخی قرون وسطایی گرجستان توسط لئونتی مرولی پشتیبانی می‌شود.
منابع گرجی همچنین به ورود اولین یهودیان از امپراتوری بیزانس به قرن ۶ میلادی از امپراتوری بیزانس به گرجستان غربی اشاره دارند. تقریباً ۳۰۰۰ نفر از یهودیان برای فرار از آزار و اذیت شدید بیزانس به گرجستان شرقی که در آن زمان تحت کنترل پارسیان بود، فرار کردند. وجود یهودیان در این مناطق در این دوره با شواهد باستان‌شناسی اثبات می‌شود، که نشان می‌دهد یهودیان در متسختا، پایتخت باستانی ایالت ایبریا-کارتلی در گرجستان شرقی زندگی می‌کردند.[نیازمند منبع]
یهودیان به زبان گرجی صحبت می‌کردند و بعدها تاجران یهودی گویشی به نام کیورولی یا یهودی-گرجی ایجاد کردند که شامل تعدادی واژه عبری بود.
در نیمه دوم سده ۷ میلادی، امپراتوری مسلمانان قلمرو وسیع گرجستان را که به یک استان خلافت تبدیل شد، تسخیر کرد. امیران عرب نزدیک به ۵۰۰ سال، تا سال ۱۱۲۲ در تفلیس و پایتخت گرجستان حکومت کردند.
مطالعات ژنتیکی انجام شده بر روی یهودیان گرجستان به عنوان بخشی از یک بررسی گسترده‌تر، نشان داد که ارتباط ژنتیکی نزدیک با یهودیان دیگر، و به ویژه با یهودیان عراق و ایران وجود دارد. به نظر می‌رسید که این امر روایت‌های تاریخی مهاجرت یهودیان از ایران به گرجستان را ثابت می‌کند.
تاریخ > سده‌های میانه

اسناد زیادی در مورد یهودیان گرجستان تحت سلطه عرب وجود ندارد. در اواخر سده ۹، ابوعمران موسی الضعفرانی (بعداً به ابوعمران التفلیسی معروف شد) فرقه یهودی قرائیم را به نام فرقه تفلیس ("تفلیسی ها") تأسیس کرد که بیش از ۳۰۰ سال ادامه داشت. این فرقه نمایانگر بیشتر یهودیان گرجی نبود که با حفظ روابط دینی قوی با بغداد و دیگر یهودیان عراق به یهودیت سنتی خاخام پایبند بودند. ماهیت احترام یهودی گرجی به قوانین خاخام نیز توسط بنیامین از تودلا و آبراهام بن دیوید (همچنین به RABAD یا RAVAD معروف است) نیز مورد توجه قرار گرفت.
مغولان در سال ۱۲۳۶ گرجستان را درنوردیدند و همین امر باعث شد بسیاری از یهودیان گرجستان شرقی و جنوبی به منطقه غربی گرجستان بروند و این مناطق مستقل باقی ماندند. آنها در آنجا جوامع کوچکی را در امتداد دریای سیاه تشکیل دادند و سرانجام فقر آنها را مجبور به بردگی کرد. به مدت ۵۰۰ سال، از اواخر قرن ۱۴، یهودیان گرجستان متعلق به گروه کامانی یا رعیت، تحت نخبگان گرجی بودند.[نیازمند منبع]
وضعیت آنها در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی به دلیل درگیریهای مداوم نظامی و حمله تیمور، امپراتوری عثمانی و دودمان صفویان بدتر شد. در پایان سده پانزدهم، گرجستان به سه پادشاهی جداگانه و پنج قلمرو فئودالی تقسیم شده بود. رعیت یهودی به عنوان خانواده یا افراد از استاد به استاد دیگر به عنوان بدهی یا هدیه فروخته می‌شدند.[نیازمند منبع] جوامع یهودی از هم پاشیده شد و حفظ زندگی مشترک یهودیان تقریباً غیرممکن بود. انزوا و نبود مرکز مذهبی و معنوی منجر به زوال دانش یهودیان شد.[نیازمند منبع]
تاریخ > فتح گرجستان به دست امپراتوری روسیه

در سال ۱۸۰۱، امپراتوری روسیه گرجستان شرقی را فتح کرد. رعیت پادشاه به رعیت خزانه داری تبدیل شدند و موظف به پرداخت مالیات به تزار بودند. در سال ۱۸۳۵، ۱۳۶۳ یهودی با ۱۱۳ کارائیت در شهر کوتایس (کوتایسی) و اطراف آن زندگی می‌کردند: ۱۰۴۰ نفر در گوری، ۶۲۳ نفر در آخلسیخه و ۶۱ نفر در تفلیس (تفلیس). کل جمعیت یهودیان گرجستان و منطقه آن سوی قفقاز ۱۲۲۳۴ نفر بوده است.[نیازمند منبع]
در سالهای۱۸۶۳–۱۸۷۱، مقامات روسی رعیت‌داری را منسوخ کردند و رعیت‌های پیشین یهودی به شهرها و روستاهایی مهاجرت کردند که یهودیان آزاد از پیش در آنجا زندگی می‌کردند. سرانجام یهودیان گرجستان شروع به توسعه جوامع یهودی کردند. هر گروه با هم به همان شهرها نقل مکان کردند و کنیسه‌های خود را تأسیس کردند. آنها معمولاً از تعدادی گروه خانواده گسترده تشکیل شده‌اند که در سه یا چهار نسل وجود دارند. هر جامعه ای دارای یک گبائی بود که به عنوان خاخام، شوئمت، موهل و چدر فعالیت می‌کرد و امور مذهبی و اشتراکی را نظارت می‌کرد. این جوامع کوچک به محله یهودیان در شهرهای خاص خود تبدیل شدند.
در آغاز قرن نوزدهم، یهودیان روسی اشکنازی مجبور شدند توسط دولت روسیه به گرجستان نقل مکان کنند. یهودیان اشکنازی و یهودیان گرجی شروع به برقراری ارتباط با یکدیگر کردند، اما روابط متشنج شد. یهودیان گرجستان اشکنازی‌ها را بی خدا و لائیک می دیدند، در حالی که اشکنازی‌ها یهودیان گرجستان را تحقیر می‌کردند.
تاریخ > یهودستیزی در دولت تزاری روسیه

سنت رابطه بین یهودیان و سایر گرجی‌ها، به استثنای دولت تزاری، هیچ نشانه ای از یهودستیزی نداشته بود. برای سده‌های متمادی، کلیسا در گرجستان علیه یهودیان تحریک نمی‌کرد، و یهودیان گرجی در زندگی و فرهنگ روستایی این کشور کاملاً مشهود بودند.
در نیمه دوم سده نوزدهم، برخی اقدامات ضدیهودی، که شاید از نفوذ کلیسای ارتدکس روسیه ناشی می‌شود، رخ داد.[نیازمند منبع] یهودی‌ستیزی با پایان رعیت و شهرنشینی جمعیت یهود تکمیل شد. همزمان با تبدیل شدن یهودیان به جای دستیابی به میهن، کارگران گرجی شروع به دیدن آنها به عنوان رقبا و تهدیدهای اقتصادی کردند. یهودی‌ستیزی برای سده‌ها در روسیه رایج بود و پس از فتح گرجستان، تحت تأثیر غیر یهودیان در گرجستان نیز قرار گرفت.
تاریخ > انقلاب و استقلال

پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ دولت روسیه تزار را بیرون انداخت و بلشویک‌ها را جایگزین آن کرد، گرجی‌ها خواستار استقلال از اشغالگران خود شدند. در ۲۶ مه ۱۹۱۸، جمهوری گرجستان استقلال خود را اعلام کرد. با استقلال، آزادی بیان، مطبوعات و تشکیلات به‌وجود آمد که وضعیت اقتصادی یهودیان گرجستان را بهبود بخشید. این آزادی تازه کشف شده مدت زیادی دوام نیاورد. ارتش سرخ در فوریه سال ۱۹۲۱ به گرجستان حمله کرد و این امر باعث کوچ گسترده‌ای از منطقه شد. تقریباً ۱٫۵۰۰–۲۰۰۰ یهودی از گرجستان خارج شدند، که ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ آنها در اسرائیل ساکن شدند. بقیه عمدتاً به استانبول، جایی که یک جامعه یهودی گرجی از دهه ۱۸۸۰ وجود داشت، فرار کردند.
تاریخ > استقلال و گرجستان امروز

پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، گرجستان استقلال خود را در سال ۱۹۹۱ اعلام کرد. از زمان استقلال، این کشور با درگیری مداوم نظامی روبرو بود و منطقه را در یک تلاطم سیاسی و اقتصادی قرار داد.
اوضاع جامعه یهودیان گرجستان به دلیل پایان اشغال شوروی به طرز چشمگیری بهبود یافت. در سال ۱۹۹۴، رئیس‌جمهور شواردنادزه فرمانی برای حفاظت از آثار مذهبی، فرهنگی و تاریخی یهودی صادر کرد. بعلاوه، یهودیان گرجستان علی‌رغم ظلمهایی که در زمان شوروی با آن روبرو بودند، با موفقیت هویت و سنتهای یهودی خود را حفظ کردند. ازدواج داخلی میان جامعه یهودیان همیشه کم بوده است و اطلاعات و دانش یهودیان پس از این فرمان، به شدت رشد کرد.
در ژانویه ۲۰۰۱، در اولین قدم به سوی برقراری روابط، کلیسای ارتدکس گرجستان و جامعه یهودیان گرجستان توافق‌نامه همکاری احترام و پشتیبانی مشترک را امضا کردند. روابط گرجستان و اسرائیل گرم است. سفارت اسرائیل در تفلیس واقع شده و به ارمنستان نیز خدمات می‌دهد. سفارت گرجستان در تل آویو است. اسرائیل چندین بار کمک‌های بشردوستانه به گرجستان ارائه کرده است، از جمله کمک به خشکسالی و کمک به قربانیان زلزله.
در نتیجه جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸، حدود ۲۰۰ یهودی گرجی با کمک آژانس یهودی به اسرائیل مهاجرت کردند. در طی آن جنگ، محله یهودیان تسخینوالی در طول جنگ تسخینوالی تخریب شد.[نیازمند منبع]
تاریخ > جمعیت‌شناسی

| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۸۹۷ | ۱۲٬۷۴۷ | —     |
| ۱۸۹۷ | ۱۲٬۱۹۴ | ۴٫۳٪− |
| ۱۹۲۶ | ۳۰٬۵۳۴ | ۱۵۰٫۴٪+ |
| ۱۹۳۹ | ۴۲٬۳۰۰ | ۳۸٫۵٪+ |
| ۱۹۵۹ | ۵۱٬۵۸۹ | ۲۲٪+ |
| ۱۹۷۰ | ۵۵٬۳۹۸ | ۷٫۴٪+ |
| ۱۹۷۹ | ۲۸٬۳۱۵ | ۴۸٫۹٪− |
| ۱۹۸۹ | ۲۴٬۸۳۴ | ۱۲٫۳٪− |
| ۲۰۰۲ | ۵٬۰۰۰ | ۷۹٫۹٪− |
| ۲۰۱۰ | ۳٬۲۰۰ | ۳۶٪− |
طبق سرشماری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۷، ۱۲۱۹۴ نفر که زبان مادری آنها «یهودی» بود در دو استان که عمدتاً گرجستان امروزی را پوشش می‌دهد وجود داشت: استان تفلیس (۵۱۸۸) و استان کوتایس (۷٬۰۰۶). ۳٬۴۱۹ یهودی در شهر کوتایسی (۱۰٫۵٪ از جمعیت)، ۲۹۳۵ در تفلیس، ۱۰۶۴ در باتومی وجود داشت.
جمعیت گرجستان بین سالهای ۱۹۲۶ و ۱۹۷۰ تقریباً دو برابر شد، سپس شروع به کاهش کرد، با کاهش چشمگیر در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰، زمانی که بسیاری از یهودیان گرجستان آنجا را ترک کردند و به کشورهای دیگر، به ویژه اسرائیل نقل مکان کردند.
زبان

زبان سنتی یهودیان گرجی یهودی-گرجی است، گونه ای از گرجی، که با تعداد زیادی وام‌واژه عبری تکلم می‌شود و با استفاده از الفبای گرجی یا الفبای عبری نوشته می‌شود. یهودیان گرجی علاوه بر صحبت به زبان یهودی-گرجی، به زبان‌های مردمان اطراف خود صحبت می‌کنند. در گرجستان، اینها شامل گرجی و روسی است. در بلژیک، هلندی؛ در ایالات متحده و کانادا انگلیسی؛ و در اسرائیل، عبری.
یهودیان گرجستانی تفلیس احتمالاً در حدود سال ۱۹۰۰ .
قبرستان قدیمی یهودیان در کوتایسی
کنیسه قدیمی (سده بیستم) در بندزا، شهرداری مارتولی
ازدواج همجنس در کوبا

ازدواج همجنس در کوبا از ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۲ قانونی شده‌است، پس از آنکه اکثریت رای‌دهندگان قانونی شدن ازدواج همجنس را در همه‌پرسی دو روز قبل تأیید کردند. قانون اساسی کوبا ازدواج همجنس را تا سال ۲۰۱۹ ممنوع می‌کرد و در ماه مه ۲۰۱۹ دولت برنامه‌هایی را برای قانونی کردن ازدواج همجنس اعلام کرد. پیش‌نویس قانون خانواده حاوی مقرراتی بود که به زوج‌های همجنس اجازه ازدواج و فرزندخواندگی می‌داد، این پیش‌نویس در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ به تصویب مجمع ملی قدرت خلق رسید. این متن تا ۶ ژوئن ۲۰۲۲ در حال بررسی عمومی بود و در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ به تصویب مجمع رسید. این اقدام در یک همه‌پرسی که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ به رای گذاشته شد و توسط دو سوم رأی دهندگان تأیید شد. رئیس‌جمهور میگل دایاز-کانل، قانون خانواده جدید را در ۲۶ سپتامبر امضا کرد، و پس از انتشار در روزنامه رسمی روز بعد اعمال شد.
اتحادیه‌های مدنی

قانون اتحاد مدنی برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ پیشنهاد شد. طبق گزارش‌ها، این لایحه توسط مجمع ملی قدرت خلق مورد بحث قرار گرفت و توسط ماریل کاسترو، مدیر مرکز آموزش جنسی کوبا و دختر دبیر اول حزب کمونیست، رائول کاسترو، تبلیغ شد. این قانون در پارلمان به رأی نرسید، حتی زمانی که ماریلا کاسترو گفت که از حمایت پدرش برخوردار است.
قانون خانواده کوبا ۲۰۲۲ که در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ به همه‌پرسی گذاشته شد شامل مقرراتی است که به زوج‌ها اجازه می‌دهد به اتحادیه‌های مدنی دسترسی داشته باشند (uniones de hecho afectivas).
ازدواج همجنس > تلاش برای تغییر قانون اساسی

ماده ۳۶ قانون اساسی کوبا، مصوب ۱۹۷۶، ازدواج را به عنوان «اتحاد داوطلبانه بین زن و مرد» تا سال ۲۰۱۹ تعریف می‌کرد، این عبارت از نظر قانون اساسی ازدواج همجنس را ممنوع می‌کرد. در دسامبر ۲۰۱۷، گروه‌های ال‌جی‌بی‌تی کمپین عمومی را برای لغو این ممنوعیت راه اندازی کردند. در ۴ مه ۲۰۱۸، ماریلا کاسترو گفت که اصلاحیه ای در قانون اساسی و اقداماتی برای قانونی کردن ازدواج همجنس پیشنهاد خواهد کرد، زیرا انتظار می‌رود روند اصلاح قانون اساسی در ژوئیه ۲۰۱۸ آغاز شود. در ۲۱ ژوئیه، دبیر شورای دولتی، هومرو آکوستا آلوارز، گفت که پیش نویس قانون اساسی شامل ماده ای است که ازدواج را به عنوان «اتحاد بین دو نفر» تعریف می‌کند. مجلس ملی این پیش نویس را در ۲۲ ژوئیه تصویب کرد. این موضوع بین ۱۳ اوت و ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸ مورد مشورت عمومی قرار گرفت.
موضوع ازدواج همجنس منجر به بحث‌های عمومی و سازماندهی نادری در کوبا شد. در ژوئن ۲۰۱۸، پنج فرقه مسیحی ازدواج همجنس را "برخلاف روح انقلاب کمونیستی " اعلام کردند. در آنچه به عنوان «جنگ پوسترها» توصیف شد، هم مخالفان و هم حامیان ازدواج همجنس صدها پوستر را در اطراف هاوانا به نمایش گذاشتند. در سپتامبر ۲۰۱۸، به دنبال مخالفت محافظه‌کاران با پیشنهاد قانونی کردن ازدواج همجنس، رئیس‌جمهور میگل دایاز-کانل در اولین مصاحبه‌اش از زمان تصدی ریاست جمهوری در آوریل حمایت خود را از ازدواج همجنس اعلام کرد و به تله‌شور گفت که از «ازدواج بین مردم حمایت می‌کند. بدون هیچ محدودیتی»، و طرفدار «رفع هر نوع تبعیض در جامعه» است.
در ۱۸ دسامبر، کمیسیون قانون اساسی تعریف ازدواج را از پیش نویس حذف کرد. در عوض، کمیسیون ترجیح داد از زبانی بی‌طرفانه استفاده کند و ازدواج را به عنوان یک «نهاد اجتماعی و قانونی» بدون اشاره به جنسیت طرفین تعریف کند. این بدان معنا بود که قانون اساسی جدید ازدواج همجنس را قانونی نمی‌کرد، اما همزمان ممنوعیت ازدواج همجنس لغو می‌شد. ماریلا کاسترو گفت که ازدواج همجنس با تغییر در قانون خانواده قانونی خواهد شد. لوئیس روندون پاز، مفسر و فعال حقوق بشر، در هاوانا تایمز، استدلال کرد که دولت هرگز قصد قانونی کردن ازدواج همجنس را نداشت و در عوض به دنبال منحرف کردن توجه از سایر مسائل داخلی و تبلیغ خود در سطح بین‌المللی به عنوان یک دولت مترقی بود.
قانون اساسی جدید در یک همه‌پرسی با ۹۰٫۶٪ در ۲۴ فوریه ۲۰۱۹ تصویب شد و در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ اجرایی شد. ماده ۸۲ به شرح زیر است:
ازدواج یک نهاد اجتماعی و قانونی است. ازدواج یکی از اشکال سازمان خانواده مبتنی بر رضایت آزاد و برابری حقوق، تعهدات و ظرفیت قانونی زوجین است که قانون شکل و آثار آن را تعیین می‌کند.