مدل (شخص)
انواع مدل‌ها > مدل‌های سیاه‌پوست

ورود مدلینگ زنان آفریقایی‌تبار به عنوان یک حرفه از اوایل آمریکای پس از جنگ آغاز شد. این امر به ویژه از نیاز تبلیغات و افزایش مجلات عکاسی آمریکایی آفریقایی‌تبار آغاز شد. زنانی که در چنین مشاغلی پیشرفت کرده‌اند، کسانی در سیستم طبقه متوسط بودند که بر ارزش محافظه کارانه ازدواج، مادری و خانواده تأکید داشتند. زنان آفریقایی آمریکایی که در اصل مدل "Brownskin" نامیده می‌شدند، واقعیت‌های اجتماعی، جنسی و نژادی را که در انتظارات جنسیتی از دنیای مدل سازی محدود شده بود، اصلاح کردند. نیاز شدیدی به مشارکت زنان سیاه‌پوست در فرایند تبلیغات "بازار سیاه" جدید وجود داشت. با کمک Branford Models، اولین آژانس آمریکایی آفریقایی‌تبار، ۱۹۴۶ آغاز دوره مدل سازی سیاه پوستان بود. مدل‌های برانفورد توانست «موانع پیش روی آمریکایی آفریقایی‌تبار را در اوایل دوره پس از جنگ لغو کند» به ویژه با از بین بردن حداقل یک آزادی اقتصادی. در این آمریکای پس از جنگ، تقاضا برای حضور در مجلات «به عنوان مرحله ای برای نمایش کالاهای مصرفی برای مدل‌ها» و در عین حال کمک به «در ساخت گفتمان بصری جدیدی از طبقه متوسط شهری آمریکای آفریقایی» پیشرفت کرد.
در حالی که آنها تنوع را نشان می‌دادند، یک شکاف عمده در صنعت مد، تنها تا دهه ۱۹۷۰ بود که مدل‌های سیاه در جهان مدل سازی حضور چشمگیری داشتند. دهه ۱۹۷۰ به عنوان جنبش «سیاه زیباست» شناخته می‌شود، عصر مدل سیاه است. با افزایش حق محرومیت و برابری نژادی، ایالات متحده فوریت گشودن «درهای دسترسی و دید اجتماعی سیاه پوستان آمریکایی» را تشخیص داد. دنیای مد دروازه ای برای تغییرات اجتماعی بود. "دنیای مد به طور مشابه به عنوان جایی مورد توجه قرار گرفت که فرهنگ می‌تواند نشانه‌هایی از پیشرفت نژادی را پیدا کند. بیان زیبایی و زرق و برق مهم بود. مناسبات مناسب نژادی مستلزم توجه به این بود که چه کسی رژ لب و دامن کوتاه زنانه را می‌فروشد، این بدان معنی است که تبلیغ کنندگان شروع به جستجوی مدل‌های سیاه می‌کنند. مدل‌های سیاه به عنوان وسیله تغییر اجتماعی مورد توجه قرار گرفتند. به آنها فرصتی داده شد تا عدم حضور افراد سیاه پوست در فرهنگ جریان اصلی را متعادل کنند. آژانس‌ها شروع به جستجوی مدل‌های سیاه کردند و بر تغییر اجتماعی که آنها نیز کمک می‌کنند تمرکز کردند. مجله لایف در اکتبر ۱۹۶۹، موضوع آنها را با نائومی سیمز، یکی از تأثیرگذارترین مدل‌های سیاه در صنعت، پوشش داد. شهرت وی باعث شد تا مجلات بین‌المللی بین‌المللی و پروژه‌های منفرد را با طراحان در سراسر جهان انجام دهد. در شماره مجله زندگی، Black Beauty، آژانس جدیدی که مدل‌های سیاه را نشان می‌داد، در مجله گسترش یافت که ۳۹ مدل سیاه را به نمایش می‌گذارد. هر یک از این مدل‌ها ویژگی‌های منحصر به فرد خود را داشتند، و باعث می‌شد بیان سیاه از طریق گسترش این مجله تاریخی پیشرفت کند.
در اواسط دهه ۱۹۹۰، حضور سیاه پوستان در دنیای مدل سازی به‌طور چشمگیری کاهش یافته بود. طراحان شروع به طرفداری از زیبایی مداوم کردند و برای مدل‌های سفید لاغر انتخاب شدند. این واقعیت توسط مدل‌هایی مانند کیت ماس و استلا تننت که ظاهر سازگار تری برای باند ارائه می‌کردند هموار شد. در این زمان، «تعداد مدل‌های مشکی فعال در ارائه باند بلند پروفایل… چنان وحشتناک شد که در رسانه‌های جریان اصلی داستان‌ها دربارهٔ سفیدکاری باند آغاز شد». در پاسخ، مدل‌هایی مانند کمبل، ایمان و بتان هاردیسون، در تلاش برای «فراخواندن و متهم کردن خانه‌های مشهور مد به دلیل خنثی کردن مدل‌های سیاه و آسیایی بر روی پیمایش ، انتشار سرمقاله‌ها و کمپین‌ها»، در سرتاسر «ائتلاف تنوع» متحد شدند. فقدان نمایندگی، تا حدی به دلیل این باور بود که «دختران سیاه‌پوست به محصولات فشار نمی‌آورند»، که «افرادی را که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم در این صنعت کار می‌کنند تشویق می‌کرد تا در مورد بی عدالتی‌های موجود در آن صحبت کنند». در دهه ۱۹۹۰ کاملاً واضح بود که طراحان برتر به سادگی زیبایی جدیدی را ترجیح می‌دهند که مدل‌های رنگ را از بین ببرد، که در نتیجه فقط ۶٪ از مدل‌های باند زن رنگی هستند. مأموریت اصلی ائتلاف تنوع کمپبل «تسریع در ورود به باند با فراخواندن عمدی طراحانی که اقدامات نژادپرستی را در باند اجرا کرده‌اند» بود. به گفته کمپبل ، انتخاب آنها این بود که مدل‌های سیاه را در باند فرودگاه قرار ندهند و یک باند یکنواخت را آرزو کنند که منجر به یک عمل نژادپرستانه شود. اگرچه چنین تلاش چشمگیری برای حذف حضور سیاه پوستان از دنیای مد، مدل‌هایی مانند Tyra Banks و Veronica Web همچنان پابرجا بودند. بانک‌ها نه تنها در نوجوانی بر باند سلطه داشتند، بلکه تعداد بیشماری از سکوهای فرهنگ پاپ را نیز به دست گرفتند. بانکس به عنوان اولین مدل سیاه پوش که اسپورتس ایلاستریتد را پوشش می‌داد، یکی از برجسته‌ترین مدل‌ها در اوایل دهه ۲۰۰۰ بود. با پوشش اسپورتس ایلاستریتد، ال، Essence، وگ و پیاده‌روی برای شنل، کریستسن دیور و Claude Motnanta، بانکز در حقیقت بر دنیای مد سلطه داشت. علاوه بر این، او در شاهزاده بل ایر فرانسوی بازی کرد و نمایش واقعیت مسابقه خود را به نام مدل برتر بعدی آمریکا ایجاد کرد. در گفتگو با تربای از لس نیویورک تایمز، بنکس اظهار داشت که اولین جلد خود در اسپورتس ایلاستریتد "زندگی را یک شبه تغییر داد … شما باید دوباره فکر کنید تا به یاد بیاورید که این امر برای قدردانی از زیبایی سیاه پوستان برای داشتن یک دختر سیاه‌پوست چه کاری انجام داد، دختری از نوع همسایه، روی جلد یکی از پرجرم‌ترین مجلات جریان اصلی زندگی ما. این بیانیه ای اجتماعی، بیانیه ای سیاسی و اقتصادی بود.» اکنون، مدل‌هایی مانند جوآن اسمالز، وینی هارلو، اسلیک وودز، یاسمین سندرز و بیشتر در حال مبارزه برای حضور سیاه پوستان در دنیای مدل‌سازی هستند و از جانشینان خود به عنوان الهام استفاده می‌کنند.