stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاواساکی کی-۶۰
طراحی و توسعه

هواگرد کی-۶۰ در پاسخ به سفارش نیروی زمینی امپراتوری ژاپن برای یک جنگنده رهگیر مسلح به توپ خودکار توسط مهندس دوی تاکئو به کمک اووادا شین، طراحی شد. در این هواگرد موتور خطی دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۱آ با توان ۱٬۱۷۵ اسب بخار به کار رفت. در طراحی کی-۶۰، با بازگشت کامل به سنت پیشین جنگنده‌های ژاپنی، سرعت بر تحرک‌پذیری اولویت داده شد. این هواگرد پیکربندی تک‌باله و ساختی تمام‌فلزی با پوششی تحت فشار داشت. تسلیحات شامل دو توپ خودکار ۲۰ م‌م و دو مسلسل ۱۲٫۷ م‌م بود.
نخستین پیش‌نمونه ماه مارس سال ۱۹۴۱ تکمیل شد. پروازهای آزمایشی نشان داد هواگرد ناپایداری جانبی دارد و ممکن است به شکل خطرناکی به دور خود بچرخد. علاوه بر این سرعت واماندگی آن خیلی بالا بود و هدایت‌پذیری بسیار سنگینی داشت. برای حل این مشکلات در پیش‌نمونه‌های دوم و سوم مساحت بال به اندازه اندک ۰٫۹۸ متر مربع افزایش پیدا کرد، چند بهبود جزئی آیرودینامیکی در آن اعمال شد و با جایگزینی توپ‌های خودکار با مسلسل وزن بارگذاری‌شده معمول مقداری کاهش یافت. به هر صورت این تغییرات تنها به میزان اندکی عملکرد کی-۶۰ را بهبود داد تا در نهایت کار توسعه بر آن متوقف شود.
مشخصات فنی

پیش‌نمونه نخست کی-۶۰:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۸٫۴۷ متر
طول بال: ۱۰٫۵ متر
مساحت بال: ۱۶٫۲ متر مربع
وزن خالی: ۲٬۱۵۰ کیلوگرم
وزن بارگذاری‌شده: ۲٬۷۵۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۱ × موتور خطی ۱۲ سیلندر دایملر-بنتس دی‌ب ۶۰۱آ خنک‌شونده با آب: ۱٬۱۷۵ اسب بخار هنگام برخاستن
حداکثر سرعت: ۵۶۰ کیلومتر بر ساعت در ۴٬۵۰۰ متری
سرعت اوج‌گیری: ۵٬۰۰۰ متر در ۶ دقیقه
۲ × توپ خودکار ۲۰ م‌م
۲ × مسلسل ۱۲٫۷ م‌م
حسن تورکمانی

| حسن تورکمانی | حسن تورکمانی |
| --- | --- |
فرمانده ستاد ارتش سوریه: فرمانده ستاد ارتش سوریه
پس از: مصطفی طلاس
پیش از: علی حبیب محمود
وزیر دفاع: وزیر دفاع
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ ژانویه ۱۹۳۵ حلب سوریه تحت اشغال فرانسه
درگذشته: ۱۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ (۷۷ سال) دمشق سوریه
حسن ترکمانی (به عربی: حسن تورکمانی)، (۱ ژانویه ۱۹۳۵ – ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲) وزیر دفاع سوریه از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷ میلادی بود. وی در سال ۱۹۳۵ در شهر حلب و در خانواده‌ای سنی مذهب به دنیا آمد. او به عنوان یک ستوان در رسته توپخانه فارغ‌التحصیل شد. او با حضور در دوره‌های مختلف آموزش عالی نظامی، از جمله دارای لیسانس در علوم نظامی است.
امبرائر فنوم ۱۰۰

| امبرائر فنوم ۱۰۰ | امبرائر فنوم ۱۰۰ |
| --- | --- |
کاربری: جت فوق سبک
تولیدکننده: امبرائر
نخستین پرواز: ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۷
وضعیت: فعال
ساخته‌شده: ۲۰۰۷–اکنون
تعداد ساخته‌شده: ۲۹۹
هزینه هر فروند: ۴٫۴ میلیون دلار آمریکا
گونه‌ها: امبرائر فنوم ۳۰۰
امبرائر فنوم ۱۰۰ (به انگلیسی: Embraer Phenom 100) یک هواپیمای ساختِ امبرائر در کشور برزیل است که در سال ۲۰۰۷ ساخته شد. این هواپیما در ۰۲۰۰۷−۰۷−۲۶ ۲۶ ژوئیه ۲۰۰۷ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
بی‌ای‌ئی سیستمز نمرود ام‌آرای۴

| بی‌ای‌ئی سیستمز نمرود ام‌آرای۴ | بی‌ای‌ئی سیستمز نمرود ام‌آرای۴ |
| --- | --- |
Nimrod MRA4 during a test flight: Nimrod MRA4 during a test flight
کاربری: هواگرد گشت دریایی
تولیدکننده: بی‌ای‌ئی سیستمز
نخستین پرواز: ۲۶ اوت ۲۰۰۴
وضعیت: Cancelled
تعداد ساخته‌شده: 3 development plus 2 production
توسعه‌یافته از: هاوکر سیدلی نیمراد
بی‌ای‌ئی سیستمز نمرود ام‌آرای۴ (به انگلیسی: BAE Systems Nimrod MRA4) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بی‌ای‌ئی سیستمز در کشور بریتانیا است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۲۰۰۴−۰۸−۲۶ ۲۶ اوت ۲۰۰۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سلی

| سُلی | سُلی |
| --- | --- |
سُلی در دههٔ ۱۳۵۰: سُلی در دههٔ ۱۳۵۰
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: سلیمان واثقی
زاده: ۵ بهمن ۱۳۲۴ ‏(۷۹ سال)
ژانر: موسیقی پاپ ایرانی، قوالی
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۹–اکنون
همسر(ها): گیتی امامی
سلیمان واثقی (زادهٔ ۵ بهمن ۱۳۲۴)، با نام هنری سُلی، خواننده، آهنگساز و ترانه‌سرای ایرانی مقیم تورنتو است. او همچنین در طول فعالیت هنری خود برای بسیاری از خوانندگان پاپ ایران، آهنگ‌‌های موفق و مشهوری چون «ما به هم نمی‌رسیم» برای گوگوش، «گرگ و بره» برای شهرام شب‌پره، «شب زخمی» برای ابی، «اینو از تو یاد گرفتم» برای لیلا فروهر ساخته‌است. او در سال ۱۳۵۶ در سازمان ملی شیر و خورشید به‌عنوان رئیس قسمت سمعی و بصری سازمان انتخاب شد، اما با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ از این سمت برکنار شد.
وی در سال ۱۳۴۹، ترانهٔ «حمدی فیل» را با شعر و ملودی افغانی و با تنظیم منصور ایران‌نژاد بر روی صفحهٔ ۴۵دور منتشر کرد که با موفقیت بسیاری همراه شد و سپس توسط شوی «میخک نقره‌ای» با اجرای فریدون فرخزاد در کنار دیگر خوانندگان مطرحی چون مرتضی، نلی، شهره و… به مردم معرفی شد. وی پس از وقفهٔ طولانی مدت در فعالیت‌ خود، در سال ۱۳۶۵ به فلورانس مهاجرت کرد و پس از مدتی اقامت، مقصدش را به تورنتو تغییر داد.
زندگی

سلیمان واثقی در ۵ بهمن ۱۳۲۴ در خانواده‌ای مذهبی-عرفانی متولد شد. در دانشگاه تهران در رشته علوم اجتماعی تحصیل کرد و در سال ۱۳۴۹ در همین رشته دانش‌آموخته شد.
سلی خواندن را با قرآن‌خوانی آغاز کرد و پس از شرکت در برنامه‌های موسیقی و تئاتر دانشگاه در دورهٔ دانشجویی، به صحنهٔ موسیقی وارد شد.
وی خوانندگی حرفه‌ای را با حضور در اردوهای دانشجویی در اواخر دهه ۴۰ شروع کرد. در همان سال‌ها شاهرخ نادری، تهیه‌کنندهٔ برنامه رادیویی صبح جمعه با رادیو، صدای او را پسندید و او را با اسفندیار منفردزاده در ارکستر دانشجویان آشنا کرد.  در سال ۱۳۵۰، دو ترانهٔ «حمدی فیل» و «در اومدی ز خونه» را اجرا و بر روی صفحهٔ ۴۵دور ضبط کرد که پس از انتشار این صفحه شهرت یافت.
سلی در اپرای فتح بابل به رهبری ارکستر اسفندیار منفردزاده در نقش کاهن بزرگ اجرا داشت. اجرای ترانهٔ «حمدی فیل» در دوران دانشجویی در کاخ جوانان باعث شهرت او شد. ترانهٔ «در اومدی ز خونه» اثر دوم او بود که آن‌ها را در برنامه فریدون فرخزاد (میخک نقره‌ای) اجرا کرد.
وی پس از آن در گروه کر اپرای تالار رودکی استخدام شد و تحصیلات علمی موسیقی را آنجا آغاز کرد و ادامه داد. سلفژ (نت‌خوانی) را نیز آموخت و ۸ سال تعلیم آواز کلاسیک دید.
سلی طی سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۷، با اجرای حدود پانزده تک ترانه پیش از پیش مشهور شد و تا سال ۱۳۶۴ که از ایران مهاجرت کرد، مشغول تهیهٔ دو آلبوم «آب» و «واقعه» شد.
پس از انقلاب و مهاجرت

سلی در سال ۱۳۵۵ با گیتی امامی ازدواج کرد و در سال ۱۳۶۵ به ایتالیا مهاجرت کرد. در اواخر سال ۱۳۶۶، به‌همراه خانواده به کانادا مهاجرت کرد و در همان سال، نشریهٔ «سایبان» را به‌همراهی دوستانش در تورنتو تأسیس کردند که حدود ۴ سال دوام داشت.
وی در سال‌های ۱۳۶۷ - ۱۳۷۷، سازهای سنتی مانند تنبور، طبلا و دف را آموزش دید و در سال ۱۳۶۷، اولین آلبوم خود با نام «آب» را بر پایهٔ سروده‌های حافظ، مولانا و سهراب سپهری (با تنظیم کامران خاشع) را در فلورانس ضبط کرد که همزمان در آمریکا و کانادا منتشر شد.
سلی از اوایل دههٔ ۱۳۷۰، دوباره به سکوت طولانی خود بازگشت به‌طوری‌که عملاً کار موسیقی را رها کرد تا اینکه در سال ۱۳۷۷، آلبوم «چرخ» را با همکاری جمشید باستانی در کانادا اجرا و منتشر کرد. سلی در سال ۱۳۸۱ به «گروه لیان» پیوست و فعالیتش را در زمینهٔ موسیقی کلاسیک ایرانی ادامه داد. آلبوم‌های «آب»، «واقعه»، «چرخ»، «رنگین کمان» و «خاک حیران» از آثار او در این دوره است.
از آنجا که فعالیت موسیقایی سلی در دهه ۱۳۸۰ به ساخت آهنگ روی اشعار کلاسیک عرفانی خلاصه شده‌بود، وی پس از حدود ۲۰ سال فعالیت در خارج از کشور، در سال ۱۳۸۵ به ایران سفر کرد و سعی داشت موسیقی تازهٔ خود را در داخل ایران با مجوز وزارت ارشاد ایران منتشر کند که به نتیجه نرسید.
در سال ۱۳۹۰ سلی به‌همراه دریا دادور و ارکستر سمفونیک بلژیک در برنامه‌ای با تنظیم پرواز همای در لندن به روی صحنه رفت.
سلی به‌عنوان هنرمندی از جوامع قومی کانادا، مورد تشویق دیوید اونلی فرماندار ایالت انتاریو کانادا قرار گرفت و لوح تقدیر و نشان دریافت کرد.
آلبوم‌ها > حمدی فیل

اولین مجموعهٔ گردآوری شده از آثار پیش از انقلاب سلی که در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵) توسط شرکت ترانه بازنشر شد.
| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌‌کننده | سال انتشار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| زندگی دوباره |  | محمد شمس |  |  |
| مستم (غم کهنه) |  | سلی | منوچهر چشم‌آذر |  |
| خورشید هفت آسمون | مسعود هوشمند | پرویز اتابکی | واروژان | ۱۳۵۱ |
| حمدی فیل | محلی افغانی | محلی افغانی | منصور ایران‌نژاد | ۱۳۵۰ |
| اشارت‌های دل | محمد مالمیر | پرویز اتابکی | واروژان | ۱۳۵۱ |
| صدف | مسعود هوشمند | پرویز اتابکی | واروژان |  |
| حال که دیوانه شدم | محلی افغانی | جلیل زلاند | اریک آرکانت | ۱۳۵۶ |
| الحمدالله | حافظ | سلی | اریک آرکانت | ۱۳۵۴ |
| آفتاب چیه | محمد مالمیر | پرویز اتابکی | واروژان | ۱۳۵۱ |
| خدا می‌داند (به‌همراهی ابی و نلی) | شمس مشرقی | سلی | اریک آرکانت | ۱۳۵۶ |
آلبوم‌ها > نگار

دومین مجموعهٔ گردآوری شده از آثار پیش از انقلاب سلی که در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵) توسط شرکت ترانه بازنشر شد.
| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌کننده | سال انتشار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نگار | محلی افغانی | محلی افغانی | کوروش یغمایی | ۱۳۵۳ |
| بهت نگفتم | محمد مالمیر | پرویز اتابکی | واروژان | ۱۳۵۱ |
| شادی | محمود اختیار | لقمان ادهمی | اریک آرکانت | ۱۳۵۶ |
| گل سیب | محلی افغانی | سلی | اریک آرکانت | ۱۳۵۶ |
| ستاره | منصور تهرانی | سیاوش قمیشی | اریک آرکانت | ۱۳۵۶ |
| بانوی شهر آواز | اردلان سرفراز | سلی | اریک آرکانت | ۱۳۵۵ |
| نسیم یار | حافظ | سلی | اریک آرکانت | ۱۳۵۶ |
| در ستایش آمدن | عباس صفاری | پرویز اتابکی | بیژن قادری | ۱۳۵۴ |
| در اومدی ز خونه | سلی | منصور ایران‌نژاد | منصور ایران‌نژاد | ۱۳۵۰ |
| تصویر یک فصل (به‌همراهی نلی) | علی کامرانی | پرویز اتابکی | ناصر چشم‌آذر | ۱۳۵۶ |
آلبوم‌ها > آب (۱۹۸۷/۱۳۶۶)

اولین آلبوم مستقل سلی پس از انقلاب که در فلورانس، ایتالیا ضبط شد.
| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| مست و دیوانه | مولوی | سلی | کامران خاشع |
| سزاوار | رودکی و مولوی | سلی | کامران خاشع |
| واحه‌ای در لحظه (پشت هیچستان) | سهراب سپهری | سلی | کامران خاشع |
| چل سال پیش رفت | حافظ | سلی | کامران خاشع |
| بشنو از نی | مولوی | سلی | کامران خاشع |
| آب | سهراب سپهری | سلی | کامران خاشع |
| محراب | سهراب سپهری | سلی | کامران خاشع |
آلبوم‌ها > واقعه (۱۹۸۸/۱۳۶۷)

دومین آلبوم مستقل سلی که با تنظیم کامران خاشع ضبط و منتشر شد.
| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| دل من |  | سلی | کامران خاشع |
| مرا دیوانه کردی |  | سلی | کامران خاشع |
| خدایا چه کنم |  | سلی | کامران خاشع |
| آزارم مده |  | سلی | کامران خاشع |
| ناسازگاری |  | سلی | کامران خاشع |
| واقعه |  | سلی | کامران خاشع |
تک‌آهنگ‌ها

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| کاشکی (بگو خجالت نداره) | سلی | پرویز اتابکی | واروژان |
| دیوار شکسته | سلی | سلی | اریک آرکانت |
| شرقی | سلی | سلی | اریک آرکانت |
| دعا | سعدی | سلی | منوچهر چشم‌آذر |
| ای انسان (باهمراهی عارف، بتی، نلی، نسرین و فرامرز پارسی) | تورج نگهبان | ناصر چشم‌آذر | ناصر چشم‌آذر |
| سمنو (باهمراهی عارف، بتی، نلی، نسرین و فرامرز پارسی) | تورج نگهبان | ناصر چشم‌آذر | ناصر چشم‌آذر |
آهنگسازی برای دیگران

| خواننده | نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگ‌ساز | تنظیم‌کننده |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ابی | شب زخمی | منصور تهرانی | سلی | اریک ارکانت |
| ابی (با سلی و نلی) | خدا می‌داند | شمس مشرقی | سلی | اریک ارکانت |
| شهرام شب‌پره | گرگ و بره | سلی | سلی | اریک آرکانت |
| لیلا فروهر | اینو از تو یاد گرفتم | مسعود فردمنش | سلی | اریک ارکانت |
| گوگوش | ما به هم نمی‌رسیم | مسعود فردمنش | سلی | اریک ارکانت |
| ستار | پیله | کوروش انگالی | سلی | منوچهر چشم‌آذر |
| شاهرخ | همه عشق | کوروش انگالی | سلی | کاظم عالمی |
| مارتیک | دردانه | زویا زاکاریان | سلی | آرتور گریگوریان |
میگ-۱۵

| MiG-۱۵ MiG-15UTI | MiG-۱۵ MiG-15UTI |
| --- | --- |
میگ-۱۵ تک سرنشینه نیروی هوایی لهستان: میگ-۱۵ تک سرنشینه نیروی هوایی لهستان
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: میکویان گوریج
نخستین پرواز: ۳۰ دسامبر ۱۹۴۷
معرفی‌شده در: ۱۹۴۹
وضعیت: انواع آموزشی هنوز مورد استفاده‌اند
کاربر اصلی:  نیروی هوایی شوروی نیروی هوایی چین نیروی هوایی خلق کره
تعداد ساخته‌شده: ۱۲۰۰۰ + ۶۰۰۰ تحت لیسانس
توسعه‌یافته به: میگ-۱۷
میکویان-گورویچ میگ-۱۵ (روسی: Микоян и Гуревич МиГ-۱۵) یک هواپیمای جت جنگنده تک سرنشینه بود که برای نیروی هوایی شوروی توسط آرتم میکویان و میخائیل گورویچ طراحی شد. میگ-۱۵ یکی از موفق‌ترین جنگنده‌های جت با بال‌های پس خمیده بود و در آسمان کره در اوایل جنگ شهرت زیادی به دست آورد.
مشخصات (میگ-۱۵ بیس)

داده‌ها از OKB Mikoyan, MiG: Fifty Years of Secret Aircraft Design
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۱
طول: ۱۰٫۱۰۲ متر (۳۳ فوت ۲ اینچ)
پهنای بال: ۱۰٫۰۸۵ متر (۳۳ فوت ۱ اینچ)
ارتفاع: ۳٫۷ متر (۱۲ فوت ۲ اینچ)
مساحت بال‌ها:  ۲۰٫۶ متر مربع (۲۲۲ فوت مربع)
ماهی‌واره: root: TsAGI S-10; tip: TsAGI SR-3
وزن خالی:  ۳٬۶۸۱ کیلوگرم (۸٬۱۱۵ پوند)
وزن ناخالص:  ۵٬۰۴۴ کیلوگرم (۱۱٬۱۲۰ پوند)
بیشترین وزن برخاست:  ۶٬۱۰۶ کیلوگرم (۱۳٬۴۶۱ پوند) با دو ۶۰۰ لیتر (۱۶۰ گالون آمریکایی؛ ۱۳۰ گالون بریتانیایی) مخزن سوخت بیرونی
ظرفیت سوخت:  ۱٬۴۲۰ لیتر (۳۸۰ گالون آمریکایی؛ ۳۱۰ گالون بریتانیایی) داخلی
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد centrifugal-flow توربوجت کلیموف وی کا-۱،‏ با پیشرانه ۲۶٫۵ کیلونیوتن (۵٬۹۵۰ پوند-نیرو)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱٬۰۷۶ کیلومتر بر ساعت (۶۶۹ مایل بر ساعت؛ ۵۸۱ گره) در سطح دریا
بیشینه سرعت:  ماخ ۰٫۸۷ در سطح دریا
سرعت کروز:  ۸۵۰ کیلومتر بر ساعت (۵۲۸ مایل بر ساعت؛ ۴۵۹ گره) ۰٫۶۹ ماخ
برد معبر: ۲٬۵۲۰ کیلومتر (۱٬۵۶۶ مایل؛ ۱٬۳۶۱ مایل دریایی) at ۱۲٬۰۰۰ متر (۳۹٬۰۰۰ فوت) با ۲ عدد مخزن سوخت بیرونی۶۰۰ لیتر (۱۶۰ گالون آمریکایی؛ ۱۳۰ گالون بریتانیایی)
حداكثر ارتفاع:  ۱۵٬۵۰۰ متر (۵۰٬۹۰۰ فوت)
نرخ صعود:  ۵۱٫۲ متر بر ثانیه (۱۰٬۰۸۰ فوت بر دقیقه)
بارگیری بال: ۲۹۶٫۴ کیلوگرم بر متر مربع (۶۰٫۷ پوند بر فوت مربع)
نیرو به وزن: ۰٫۵۴
جنگ‌افزار
سلاح‌ها ** ۲ قبضه توپ خودکار ۲۳ میلی‌متری نودلمان-ریختر ان.آر-۲۳ در سمت چپ و پائین بدنه (۸۰ گلوله در هر اسلحه، مجموعاً ۱۶۰ گلوله)
۱ قبضه توپ خودکار ۳۷ میلی‌متری نودلمان ان-۳۷ در سمت راست و پائین بدنه (۴۰ گلوله در اسلحه)
آویزگاه‌های حمل سلاح: ۲ با مقررات حمل ترکیبی از:
بمب‌ها:  ۱۰۰ کیلوگرم (۲۲۰ پوند) انواع بمب‌های سقوط آزاد
دیگر موارد: مخزن سوخت بیرونی، یا راکت‌های غیرقابل هدایت
طرح سه نمای میگ ۱۵
ناکاجیما کیکا

| کیکا | کیکا |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد تهاجمی ضد کشتی
تولیدکننده: ناکاجیما
طراح: IJA-AS
نخستین پرواز: ۷ آگوست ۱۹۴۵
بازنشستگی: ۱۵ آگوست ۱۹۴۵
وضعیت: نمونه اولیه
کاربر اصلی: نیروی دریایی امپراتوری ژاپن
تعداد ساخته‌شده: ۱۰
ناکاجیما کیکا Nakajima Kikka (中島 橘花, "شکوفه پرتقال"؟) اولین هواپیمای جت ژاپن بود. این هواپیما در اواخر جنگ جهانی دوم توسعه یافت و نخستین نمونه اولیه‌ای بود که تنها یک بار قبل از پایان درگیری پرواز کرد. این هواپیما همچنین با نام Kōkoku Nigō Heiki (皇国二号兵器, "اسلحه امپراتوری شماره ۲"؟) نیز شناخته می‌شود.
کاربران

نیروی دریایی امپراتوری ژاپن (برنامه‌ریزی شده)
مشخصات فنی (کیکا)

داده‌ها از Japanese Aircraft of the Pacific War
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۱
طول: ۸٫۱۲۵ متر (۲۶ فوت ۸ اینچ)
پهنای بال: ۱۰ متر (۳۲ فوت ۱۰ اینچ)
ارتفاع: ۲٫۹۵ متر (۹ فوت ۸ اینچ)
مساحت بال‌ها:  ۱۳٫۲ متر مربع (۱۴۲ فوت مربع)
وزن خالی:  ۲٬۳۰۰ کیلوگرم (۵٬۰۷۱ پوند)
وزن ناخالص:  ۳٬۵۰۰ کیلوگرم (۷٬۷۱۶ پوند)
بیشترین وزن برخاست:  ۴٬۰۸۰ کیلوگرم (۸٬۹۹۵ پوند)
پیشرانه هواگرد: 2 عدد موتور توربوجت جریان محوری ایشیکاواجیما نی-۲۰،‏ با پیشرانه ۴٫۶۶ کیلونیوتن (۱٬۰۴۷ پوند-نیرو)  each
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۶۲۳ کیلومتر بر ساعت (۳۸۷ مایل بر ساعت؛ ۳۳۶ گره) در سطح دریا
بُرد:  ۹۴۳ کیلومتر (۵۸۶ مایل؛ ۵۰۹ مایل دریایی)
حداكثر ارتفاع:  ۱۲٬۰۰۰ متر (۳۹٬۰۰۰ فوت)
نرخ صعود:  ۶٫۴۲ متر بر ثانیه (۱٬۲۶۴ فوت بر دقیقه)
زمان اوج‌گیری: ۱۰٬۰۰۰ متر (۳۲٬۸۰۸ فوت) در ۲۶ دقیقه
بارگیری بال: ۲۶۵ کیلوگرم بر متر مربع (۵۴ پوند بر فوت مربع)
نیرو به وزن: ۰٫۲۷
جنگ‌افزار
سلاح‌ها ۲ × ۳۰ میلیمتر (۱٫۱۸۱ اینچ) Type 5 cannon
بمب‌ها:  ۱ × ۵۰۰ کیلوگرم (۱٬۱۰۲ پوند)، یا 1 × ۸۰۰ کیلوگرم (۱٬۷۶۴ پوند) بمب
موتور جت ناکاجیما کیکا
آلت‌فرائن‌هوفن

مکان
| آلت‌فرائن‌هوفن   | آلت‌فرائن‌هوفن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Niederbayern
ناحیه: Landshut
انجمن شهرداری: Altfraunhofen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bartholomäus Steininger (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴٫۲۸ کیلومتر مربع (۹٫۳۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۶۲−۴۷۴ متر (−۱۰۹۳ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۲٬۱۶۳
 • تراکم: ۸۹/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 84169
کدهای شماره‌گیری: 08705
پلاک خودرو: LA
وبگاه: www.vg-altfraunhofen.de
آلت‌فرائن‌هوفن (به آلمانی: Altfraunhofen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
آلت‌فرائن‌هوفن ۲۴٫۲۸ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۶۲-۴۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سمر (فیلم ۱۹۹۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: شیام بنگال
تهیه‌کننده: National Film Development Corporation of India
نویسنده: آشوک میشرا
بازیگران: راجشواری ساچدف راجیت کاپور کیشور کادام راوی جانکال سیما بیسواس
موسیقی: Vanraj Bhatia
فیلم‌بردار: راجان کوتاری
تدوین‌گر: آسیم سینها
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۹۹
مدت زمان: ۱۲۶ دقیقه
زبان: زبان هندی/زبان اردو
سمر (انگلیسی: Samar، زبان هندی: समर, زبان اردو: سمر) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی شیام بنگال است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به راجیت کاپور و سیما بیسواس اشاره کرد.
آنگرمونده

مکان
| آنگرمونده   | آنگرمونده   |
| --- | --- |
Market place: Market place
  نشان:   نشان
ایالت: براندنبورگ
ناحیه: Uckermark
تقسیمات: ۲۴ روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wolfgang Krakow (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲۶٫۴۴ کیلومتر مربع (۱۲۶٫۰۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸–۱۲–۳۱): جمعیت (۲۰۰۸–۱۲–۳۱)
 • کل: ۱۴۵۹۸
 • تراکم: ۴۵/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۶۲۷۸
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۳۳۱
پلاک خودرو: UM
وبگاه: www.angermuende.de
شهر آنگرمونده (به آلمانی: Angermünde) در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان واقع شده است.
آمورباخ

مکان
| Amorbach  | Amorbach  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Unterfranken
ناحیه: Miltenberg
حکومت: حکومت
 • شهردار: Peter Schmitt (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۰٫۹۲ کیلومتر مربع (۱۹٫۶۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۶۵ متر (۵۴۱ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۶۳۹۱۶
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۳۷۳
پلاک خودرو: MIL
وبگاه: amorbach.de
شهر آمورباخدر ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده است.
مادرچاه

بخش‌های مختلف قنات
مادر چاه یعنی دورترین چاه از مظهر قنات مادر چاه گفته می‌شود. قسمت انتهایی قنات، پیشکار قنات نامیده می‌شود که در آخرین قسمت آن، مادر چاه قنات قرار گرفته‌است.جهت احداث قنات در پای کوه‌ها و در دامنه‌های باشیب مناسب معمولاً از مظهر آن که همان سطح زمین خشک است، شروع و به مناطق آبده و مادر چاه، ختم می‌شود. در ابتدای کار دهانه قنات یا هرنج که خشک است و پس از آن اولین چاه‌ها یا میله‌ها، که این‌ها هم خشک هستند و در امتداد هم با فاصله‌های تقریباً مساوی حفر می‌شوند، به این قسمت‌ها در اصطلاح قسمت خشک کار قنات گفته می‌شود. پس از این مراحل کار به سمت بالادست که همان قسمت‌های آبده قنات می‌باشند ادامه پیدا می‌کند.
عمق چاه‌ها از مادر چاه تا مظهر قنات به تناسب شیب زمین کم شده تا جایی که در مظهر قنات این ارتفاع به صفر می‌رسد. عمیق‌ترین مادر چاه قنات‌های ایران مربوط به قنات قصبه است که حدود ۳۵۰ متر عمق دارد.
تعیین محل حفر مادر چاه

تعیین دقیق محل حفر مادر چاه یکی از حساس‌ترین مراحل حفر قنات است. در گذشته برای یافتن مکان مناسب مادر چاه شخصی با تجربه و خبره محل را از نظر وضع پوشش گیاهی و مراتع بررسی می‌کرده و مکانی که در آن گیاهان بیشتری (از جمله خارها با توجه به ریشه عمیقشان) وجود داشت را به عنوان محل حفر مادر چاه تعیین می‌کرد.
معده

| معده | معده |
| --- | --- |
.: .
شکل از cancer.gov: * ۱. تنه معده * ۲. فوندوس معده * ۳. دیواره پیشین * ۴. خمیدگی بزرگ * ۵. خمیدگی کوچک * ۶. کاردیا  * ۹. پیلور  * ۱۰. دهلیز پیلور  * ۱۱. مجرای پیلور * ۱۲. فاق گوشه‌دار * ۱۳. مجرای معدی * ۱۴. چین‌های معده: شکل از cancer.gov: * ۱. تنه معده * ۲. فوندوس معده * ۳. دیواره پیشین * ۴. خمیدگی بزرگ * ۵. خمیدگی کوچک * ۶. کاردیا  * ۹. پیلور  * ۱۰. دهلیز پیلور  * ۱۱. مجرای پیلور * ۱۲. فاق گوشه‌دار * ۱۳. مجرای معدی * ۱۴. چین‌های معده
جزئیات: جزئیات
عصب‌دهی: celiac ganglia, عصب واگ
لنف: celiac preaortic lymph nodes
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: Ventricular
یونانی: Gaster
MeSH: D013270
TA98: A05.5.01.001
TA2: 2901
FMA: 7148
معده (به انگلیسی: Stomach) یک عضو توخالی و عضلانی در دستگاه گوارش انسان و بسیاری از جانوران دیگر از جمله چندین بی‌مهره است. معده ساختاری حجیم دارد و به‌عنوان یک عضو حیاتی در دستگاه گوارش عمل می‌کند. معده پس از مرحلهٔ جویدن نقش دارد و با استفاده از آنزیم‌ها و هیدروکلریک اسید تجزیهٔ شیمیایی غذاها را انجام می‌دهد. در انسان و بسیاری از جانوران دیگر، معده بین مری و روده کوچک قرار دارد. معده آنزیم‌های گوارشی و اسید معده ترشح می‌کند تا به گوارش غذا کمک کند. اسفنکتر پیلور عبور غذای نیمه‌هضم‌شده (کیموس) را از معده به دوازدهه کنترل می‌کند، پس از این مرحله، حرکات پریستالتیک وظیفهٔ انتقال کیموس را از طریق روده‌ها به‌عهده می‌گیرد. در دستگاه گوارش انسان، معده بین مری و دوازدهه (نخستین بخش روده کوچک) در یک‌چهارم بالایی در چپ حفره شکمی قرار دارد. بخش بالایی معده در مقابل دیافراگم قرار دارد. پشت معده لوزالمعده قرار دارد. یک چین دوگانهٔ بزرگ از صفاق احشایی به نام چادرینه بزرگ از خمیدگی بزرگ معده آویزان است. دو اسفنکتر، محتویات معده را نگه می‌دارند. اسفنکتر تحتانی مری در ناحیهٔ دهانه معده و در محل اتصال مری و معده، و اسفنکتر پیلور در محل اتصال معده به دوازدهه. از آن‌جایی که معده یک عضو قابل انبساط است، معمولاً برای نگهداری حدود یک لیتر غذا منبسط می‌شود. معدهٔ یک نوزاد انسان تازه متولدشده تنها می‌تواند حدود ۳۰ میلی، لیتر را در خود نگه دارد. حداکثر حجم معده در بزرگسالان بین ۲ تا ۴ لیتر است.
معده به‌دلیل ترشح هیدروکلریک اسید و فاکتور داخلی حاوی غدد برون‌ریز ثانویه است. همچنین به‌دلیل ترشح گاسترین، گرلین، نوروپپتید y، سوماتواستاتین، هیستامین و اندوتلین نیز فعالیت درون‌ریز دارد. معده علاوه بر ماهیچه‌های طولی و حلقوی، دارای ماهیچه‌های مورب نیز هست. هنگام ورود غذا به معده، چین‌خوردگی‌های آن به‌صورت موقت، باز می‌شوند. معده جزو سیستم ایمنی به حساب می‌آید زیرا به دلیل وجود اسید معده هر گونه پاتوژن را در هنگام هضم نابود می‌کند.
واژه‌شناسی

معده واژه‌ای عربی است. در زبان پارسی میانه، از واژهٔ کومیگ (kumig) برای اشاره به این عضو استفاده می‌شده‌است.
بخش‌ها

در آناتومی کلاسیک، معدهٔ انسان به چهار بخش تقسیم می‌شود.
کاردیا (Cardia): بخشی ابتدایی است که محتویات مری به معده تخلیه می‌شود.
فوندوس (Fundus): (در قسمت خمیدهٔ بالایی)
جسم معده: ناحیهٔ اصلی و مرکزی معده است.
پیلور: بخش پایینی معده است که محتویات را در دوازدهه تخلیه می‌کند.
اسفنکتر تحتانی مری در نزدیکی طاق معده قرار دارد. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که طاق معده یک ناحیهٔ مشخص از آناتومی معده نیست، بلکه ناحیه‌ای از پوشش مری است که در اثر رفلاکس آسیب دیده‌است.
عملکردها > گوارش

غذا پس از عبور از مری وارد معده می‌شود. معده عضوی است عضلانی و چندلایه. به‌دلیل تولید هیدروکلریک اسید در معده، محدودهٔ پی‌اچ آن بین ۱ تا ۴ است که بستگی به نوع جاندار، غذای درون معده، زمان آن در طول روز و مصرف دارو دارد. اسید معده به‌وسیلهٔ سلول‌های جداری، ترشح می‌شود. هورمون گاسترین، تحریک عصب پاراسمپاتیک (استیل‌کولین) و هیستامین بر میزان ترشح اسید مؤثر هستند. برخی از سلول‌های معده همچنین برای حفاظت از مخاط آن، اسید را به‌گونه‌ای معکوس، ترشح می‌کنند. فاکتور داخلی نیز در معده ترشح می‌شود و با اتصال به ویتامین ب۱۲، نقش مهمی در جذب این ویتامین دارد؛ زیرا این ویتامین، اول به‌صورت پروتئین است. اسید معده باعث می‌شود که این ویتامین از پروتئین درآمده و در معده با فاکتور داخلی ترکیب شده و در بدن جذب شود. ویتامین ب۱۲ در متابولیسم سلولی استفاده می‌شود و برای تولید گلبول‌های قرمز خون و عملکرد دستگاه عصبی ضروری است.
معده به‌عنوان یک غده برون‌ریز در طول روز حدود ۲ تا ۳ لیتر اسید معده ترشح می‌کند. اسید معده همچنین در ایمنی و از بین بردن باکتریها و عوامل بیماری‌زا در معده، نقش دارد. غذا در معده به ذرات کوچکی، خرد می‌شود تا غذا بتواند در روده کوچک جذب شود. شیرهٔ معده همچنین حاوی پپسینوژن غیرفعال است. هیدروکلریک اسید این شکل غیرفعال آنزیم را به شکل فعال آن، پپسین تبدیل می‌کند. پپسین، پروتئین‌ها را به پلی‌پپتید تجزیه می‌کند. غذا همچنین توسط معده از طریق انقباضات عضلانی دیواره، با نام حرکات پریستالتیک کوبیده شده و از حجم غذا کاسته می‌شود. حرکات معده، ناشی از انقباض عضلات آن است و توسط دستگاه عصبی خودمختار به‌ویژه اعصاب سمپاتیک و هورمون‌هایی مانند گاسترین، کوله‌سیستوکینین، سکرتین، انتروگلوکاگون و پلی‌پپتید مهاری معده تنظیم می‌شوند.
مخلوط کردن غذا با ترشحات معده‌ای و تشکیل مخلوط نیمه‌مایعی به نام کیموس. به هضم غذا کمک می‌کند. تخلیهٔ آهستهٔ غذا از معده به داخل رودهٔ کوچک با سرعت مناسب، به گوارش و جذب آن به‌وسیلهٔ رودهٔ کوچک کمک می‌کند.
عملکردها > جذب

در معده نیز همانند روده کوچک جذب مواد گوارش‌یافته اتفاق می‌افتد؛ اما مقدار جذب مواد در معده، بسیار کمتر از رودهٔ کوچک است. معده نخستین مکان ذخیرهٔ موقت غذاست که قابلیت منبسط‌شدن دارد به‌طوری‌که می‌تواند حدود ۲ تا ۴ لیتر غذا را در خود نگه دارد. برخی از مولکول‌های کوچک خاص، از طریق پوشش داخلی معده، جذب می‌شوند:
آب، اگر بدن دچار کم‌آبی باشد.
داروها، مانند آسپرین
اسیدهای آمینه
۱۰ تا ۲۰ درصد از اتانول مصرف‌شده (به‌عنوان مثال، نوشیدنی‌های الکلی)
کافئین
تا حد کمی ویتامین‌های محلول در آب (بیشتر در رودهٔ کوچک جذب می‌شوند).
عملکردها > معده به‌عنوان یک حسگر تغذیه‌ای

معدهٔ انسان می‌تواند با استفاده از گیرنده‌های گلوتامات سدیم گلوتامات را حس کند و این اطلاعات به‌عنوان سیگنال «خوش‌طعم بودن»، از طریق عصب واگ به هیپوتالاموس جانبی و دستگاه لیمبیک در مغز منتقل می‌شود. معده همچنین می‌تواند مستقل از گیرنده‌های چشایی زبان و دهان، گلوکز، کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها و چربی‌ها را حس کند. این توانایی به مغز اجازه می‌دهد تا ارزش غذایی غذاها را درک کند.
عملکردها > سایر عملکردها

فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) باعث تکثیر، تمایز و بقای سلولی می‌شود. EGF یک پلی‌پپتید با وزن مولکولی کم است که ابتدا از غدد زیرآرواره‌ای موش، خالص‌سازی شد، اما از آن زمان در بسیاری از بافت‌های انسانی از جمله غده زیرآرواره‌ای و غده بناگوشی یافت می‌شود. EGF بزاق، که به‌نظر می‌رسد توسط ید معدنی رژیم غذایی نیز تنظیم می‌شود، نقش فیزیولوژیکی مهمی در حفظ یکپارچگی بافت مری و معده ایفا می‌کند. اثرات زیستی EGF بزاق شامل بهبود زخم‌های دهان و مری، مهار ترشح اسید معده، تحریک سنتز دی‌ان‌ای و محافظت از مخاط در برابر عوامل مضر داخل دستگاه گوارش مانند اسید معده، اسیدهای صفراوی، پپسین، تریپسین و عوامل فیزیکی، شیمیایی و باکتریایی