stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شبکه تماشا
تاریخچه

شبکه تماشا به عنوان بیستمین شبکهٔ صدا و سیما در روز پنجشنبه سی‌اُم آذرماه ۱۳۹۱ از طریق فرکانس ۵۷۸ مگاهرتز (کانال ۳۴) در سیستم دیجیتال تهران قابل دریافت شد و تا روز ۵ دی ۱۳۹۱ اقدام به پخش آنونس‌ها و تبلیغ سریال‌های آیندهٔ خود نمود. شبکهٔ تماشا در روز ۵ دی‌ماه ۱۳۹۱ با پخش سریال‌های مدیرکل، متشکرم، دوران سرکشی، دوران کهن و نابرده رنج با مدیریت «کامبیز اخوان‌صفا» پخش آزمایشی خود را آغاز کرد و به جمع شبکه‌های بیست‌گانهٔ تلویزیون سیمای جمهوری اسلامی ایران پیوست و برای مردم تهران و جنوب استان تهران و برخی مناطق استان قم با استفاده از گیرنده‌های دیجیتال قابل دریافت شد. این شبکه در چهارشنبه ۲۵ بهمن ۹۱ در ساعت ۱۱ در فرستندهٔ اول دیجیتال (TS 1) در سراسر کشور قابل دریافت شد و در ۱۲ اسفندماه ۱۳۹۱ با حضور رئیس پیشین صدا و سیما سید عزت‌الله ضرغامی و رئیس‌جمهور وقت محمود احمدی‌نژاد پخش رسمی ۲۴ ساعتهٔ خود را آغاز کرد.
با روی کار آمدن «محمد سرافراز» رئیس صدا و سیما و شعار کوچک‌سازی صدا و سیما و بهینه‌سازی پخش دیجیتال، پس از دو سال تمام، فعالیت ۲۴ ساعته، از ساعت ۲۳:۵۸:۴۱ روز چهارشنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۳، پخش برنامه‌های شبکهٔ تماشا به یک‌باره و در میانهٔ پخش برنامهٔ «سکانس تماشایی» سریال رابینسون کروزو متوقف شد و شبکهٔ تماشا با شبکهٔ نمایش ادغام و برنامه‌های شبکهٔ نمایش از طریق آن تقویت گردید.
از آن پس، ادامهٔ سریال‌های این شبکه از طریق شبکهٔ نمایش دنبال و شبکهٔ نسیم جایگزین این کانال شد، در تاریخ ۵ بهمن ماه ۱۳۹۴ محمد سرافراز شبکه تهران اچ دی را افتتاح کرد که همان اتاق رژی و پخش شبکه تماشا بود و پس از مدتی با استعفای محمد سرافراز، شبکه تهران اچ دی پس از شش ماه با تغییر نام شبکه، از تهران اچ دی به شبکه تماشا تغییر نام داد و سرانجام شبکه تماشا در روز ۲۰ مرداد ماه ۱۳۹۵ در ساعت ۱۴ با کیفیت HD افتتاح دوباره شد.
این شبکه در ابتدای دوره جدید فعالیت خود، چند ماهی به پخش برنامه‌های نمایشی از جمله فیلم، سریال، انیمیشن و مستند مشغول بود و پس از مدتی به ماموریت اصلی خود، یعنی پخش سریال‌های تلویزیونی ایران و جهان پرداخت. از پاییز سال ۱۴۰۲ با تغییر ماموریت شبکه تماشا، این شبکه صرفا به پخش سریال‌های خارجی و بازپخش همزمان سریال‌های جدید شبکه‌های اصلی تلویزیون (شبکه‌های یک تا سه) می‌پردازد.
نشان‌واره‌ها

اولین نشان (۱۳۹۱-۱۳۹۳)
دومین نشان (۱۳۹۵- اکنون)
شهرستان کتاب

| ناحیه کتاب Kitob tumani | ناحیه کتاب Kitob tumani |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
نمایی از طبیعت ناحیه: نمایی از طبیعت ناحیه
کشور:  ازبکستان
ولایت: ولایت کشک‌دریا
مرکز: کتاب
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (UZT)
ناحیهٔ کتاب (ازبکی: Kitob tumani}} یک ناحیه در ولایت کشک‌دریای ازبکستان است. مرکز آن شهر کتاب است. این ناحیه عمدتاً در دامنه‌های جنوبی رشته‌کوه زرافشان واقع شده‌است. بیشینه جمعیت آن از تاجیکان هستند و شهر کتاب نیز کاملاً تاجیک‌نشین است. این ناحیه در سال ۲۰۱۱ دارای ۱۳ شهرک و ۱۲ جماعت روستایی بود.
ویکتوریا، ولیعهد سوئد

ویکتوریا، ولیعهد سوئد، دوشس وستریوتلاند (به سوئدی: Victoria, Sveriges kronprinsessa, hertiginna av Västergötland, Victoria Ingrid Alice Désirée) (زادهٔ ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۷) وارث بلافصل تاج و تخت سوئد است.
اگر او چنان‌که انتظار می‌رود به تخت نشیند، چهارمین ملکه فرمانروای سوئد خواهد شد.
او در ۲۳ فوریه ۲۰۱۲ شاهدخت استل، دوشس اوستریوتلاند را به دنیا آورد. او در ۲ مارس ۲۰۱۶، دومین فرزند خود، شاهزاده اسکار، دوک اسکونه را به دنیا آورد.
اولاراتوماب

| پادتن مونوکلونال | پادتن مونوکلونال |
| --- | --- |
گونه: Whole antibody
منبع: انسان
هدف: PDGF-R α
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Lartruvo
نام‌های دیگر: IMC-3G3, LY-3012207
AHFS/Drugs.com: monograph
 داده‌ها:  EU EMA: by INN 
روش مصرف دارو: تزریق وریدی
کد ATC: L01XC27 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  UK: فقط ℞ (POM)   US: فقط ℞  
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
پیوند پروتئینی: ندارد
متابولیسم: آنزیم‌های پروتئولیتیک
نیمه‌عمر حذف: ۱۱ روز
شناسه‌ها: شناسه‌ها
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۱۰۲۴۶۰۳-۹۳-۷ N
دراگ‌بنک: DB06043 Y
کم‌اسپایدر: None
UNII: TT6HN20MVF
KEGG: D09939 N
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C6554H10076N1736O2048S۴۰
جرم مولی: 147.2 kg/mol g·mol−1
 NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی):  NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی)
اولاراتوماب (انگلیسی: Olaratumab؛ تلفظ انگلیسی: آلاراتومَـب) یک پادتن تک‌تیره است که توسط شرکت ایلای لی‌لی جهت درمان برخی انواع تومور ساخته شده‌است. این دارو آنتاگونیست «گیرندهٔ فاکتور رشد مشتق از پلاکت آلفا» است.
موارد استفاده

این دارو در ترکیب با دوکسورابیسین جهت درمانِ سارکوم بافت نرم بالغین که قابل جراحی یا پرتودرمانی نباشد؛ یا آنهایی که قبلاً هیچگونه درمانی دریافت نکرده‌اند، به‌کار می‌رود. در یک آزمایش تصادفی کنترل‌شده بر روی ۱۳۳ بیمار مبتلا به سارکوم بافت نرم، این ترکیب دارویی، میانه بقای عاری از بیماری را در مقایسه با دوکسورابیسین به‌تنهایی، از ۴٫۱ به ۶٫۶ ماه رساند که البته پی-مقدار آن ۰٫۰۶۱۵ بود (کمی کمتر از حد لازم جهت معناداری آماری) و میزان بقاء را از ۱۴٫۷ به ۲۶٫۵ ماه رساند. (پی-مقدار = ۰٫۰۰۰۳؛ کاملاً معنادار)
موارد منع مصرف

این دارو هیچگونه منع مصرفی بجز حساسیت به دارو ندارد.
عوارض جانبی

در مطالعات انجام‌شده، مهمترین عارضهٔ جانبیِ ترکیب اولاراتوماب/دوکسورابیسین، نوتروپنی بوده که نوع ۳ تا ۴ آن در ۵۵٪ بیماران دیده شده‌است. دردهای اسکلتی-عضلانی درجه ۳ تا ۴ در ۸٪ بیماران وجود دارد. عوارض جانبی خفیف‌تر دیگر عبارتند از: لنفوپنی، سردرد، اسهال، تهوع، استفراغ، التهاب مخاط (موکوزیت) و بروز حساسیت موضعی در محل تزریق.
تداخل دارویی

این دارو هیچگونه تداخل فارماکوکینتیک با دوکسورابیسین ندارد و چون یک پادتن تک‌تیره است توسط سیتوکروم پی ۴۵۰ کبدی تجزیه نمی‌شود و عبور تراغشایی هم ندارد. در نتیجه انتظار نمی‌رود که با هیچ داروی دیگری هم تداخل اثر داشته باشد.
داروشناسی > مکانیسم اثر

این دارو از طریقه مسدود کردنِ «گیرندهٔ فاکتور رشد مشتق از پلاکت آلفا» که نوعی تیروزین کیناز است، عمل می‌کند.
داروشناسی > فارماکوکینتیک

اولاراتوماب پس از تزریق وریدی، حجم توزیعی معادل ۷٫۷ لیتر در حالت پایا دارد و نیمه‌عمرش معادل ۱۱ روز است.
تاریخچه

سازمان غذا و دارو آمریکا در اکتبر ۲۰۱۶ میلادی این دارو را در ترکیب با دوکسورابیسین جهت درمانِ برخی انواعِ سارکوم بافت نرم بالغین تأیید کرد.
شهرپیت بوناکی آشوریها

| شهرپیت بوناکی آشوریها | شهرپیت بوناکی آشوریها |
| --- | --- |
نام: شهرپیت بوناکی آشوریها
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: شهر تاریخی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۴ شهریور ۱۳۱۰
شهرپیت بوناکی آشوریها مربوط به دوره عیلامیان است و در واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شهرسازی چشم‌انداز

شهرسازی چشم‌انداز (به انگلیسی: Landscape urbanism)، یک نظریه و برنامه‌ریزی شهری که بهترین راه برای سازماندهی شهر است. عبارت «شهرسازی چشم‌انداز» برای نخستین بار در اواسط سال ۱۹۹۰ به وجود آمد. از آنجا که در آن زمان، «شهرسازی چشم‌انداز» برای بسیاری از کاربردهای مختلف گرفته می‌شد، اما اغلب اوقات به عنوان یک پاسخ پست مدرن یا پست ارسال مدرن به معنی «شکست» از شهرسازی جدید و تغییر به دور از چشم‌انداز جامع و خواسته‌های ذکر شده برای معماری مدرن و برنامه‌ریزی شهری بود.
عبارت «شهرسازی چشم‌انداز» نخستین بار در سال ۱۹۹۴ در کارهای پیتر کانلی دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه ملبورن ظاهر شد. کانلی از این عبارت در عنوان طرح پیشنهادی خود در دانشگاه RMIT ملبورن استفاده کرد. در اینجا او یک گویش را که برای چشم‌انداز شهری به سختی وجود داشت پیشنهاد کرد؛ که این زبان نیاز به بیان کردن اکتشاف موجود در منظر محدود شهرسازی دارد. او از اصطلاح چشم‌انداز شهری در مقالهٔ سال ۱۹۹۴ خود استفاده کرد، «۱۰۱ ایده دربارهٔ پارک‌های بزرگ» به وسیلهٔ تام ترنر در سال ۱۹۹۶ نوشته شد.
شهر آینده سری نامحدودی از چشم‌اندازهای: روانی، جسمانی، شهری و قانونی با هم و جدا از هم خواهد بود، که آن‌ها برای هدف خاصی طراحی و برنامه‌ریزی شده‌اند با نتایجی در سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی که با قدرت بی حد و حصر به ساخت و بازاریابی برنامه‌ها، عکس‌ها و دیگر سوابق ثبت شده‌اند. الکساندر کریستوف درست می‌گفت: شهر یک درخت نیست بلکه یک چشم‌انداز است.
از اواخر سال ۱۹۹۰ عبارت منظر شهری به وسیله معماران چشم‌انداز در ایالات متحده برای اشاره به سازماندهی مجدد در کاهش شهرهای صنعتی مانند دیترویت مورد استفاده قرار گرفت. از سال ۲۰۰۰ توسط معمارانی در اروپا به معنی یک راه بسیار انعطاف‌پذیر از یکپارچه‌سازی مقیاس بزرگ مسکن، خانه و فضای باز مورد استفاده قرار گرفت. در اواخر سال ۲۰۰۰ این عبارت با تجارت‌های بزرگ چند مرحله‌ای و پارک‌های شهری مانند طراحی پارک المپیک همراه شد.
تاریخچه

نخستین رویداد مهم مربوط به «چشم‌انداز شهری» در سال ۱۹۹۷ در شیکاگو توسط بنیاد گراهام با مضمون کنفرانس چشم‌انداز شهری برگزار شد. سخنرانان آن شامل الکسانر والدهیم، محسن مصطفوی، جیمز کرنر، الکس وال و آدریانا از شرکت غرب ۸ بودند. می‌توان پیش‌بینی کرد که دوره شکل‌گیری منظر شهری مربوط به دانشگاه RMIT و دانشگاه پنسیلوانیا در اواخر سال ۱۹۸۰است، در زمانی که پیتر کانلی، ریچارد ولر، جیمز کرنر، محسن مصطفوی، و دیگران در حال کاوش مرزهای مصنوعی معماری چشم‌انداز بودند، طراحان شهری و معماران، دنبال راه‌های بهتر برای مقابله با پروژه‌های پیچیده شهری بودند. با این حال با ترکیب و استناد متن‌های خود با روش تأثیرگذار مدرن، برنامه و بیانیه‌هایی در اوایل قرن ۲۰ ظاهر شد. چارلز والدهایم، آنو ماتور، آلن برگر، کریس رید، در میان دیگران از دانشجویانی بودند که در دوران شکل‌گیری چشم‌انداز شهری در دانشگاه پنسیلوانیا مشغول به تحصیل بودند. بعد از کنفرانس شیکاگو، مدارس طراحی اروپایی و نهادهای طراحی آمریکای شمالی شروع به تشکیل برنامه‌های دانشگاهی تدوین و رسمی‌کردن حوزه مطالعات چشم‌انداز شهری کردند که شامل دانشگاه تورنتو، دانشکده طراحی هاروارد، دانشکده اسلو معماری
, مؤسسه فناوری ماساچوست
, دانشگاه کاتولیک در لون، بلژیک , ،دانشگاه ایلینوی در شیکاگو و انجمن معماری لندن بودند.
موضوع

جیمز کرنر نویسندهٔ مقاله‌های «ترا فلوکسوس.» ۴ ایده کلی و مهم را برای استفاده در چشم‌انداز شهری مطرح کرد که عبارتند از:
روند در طول زمان: آشنایی با مایع یا تغییر ماهیت از هر محیط و اثرگذاری تغییرات در طول زمان، احترام به فرایندهای طبیعی (محیط زیست). ایده‌ای که ما با ان زندگی می‌کنیم با محیط پیرامون ما در هم تنیده شده. ما باید هنگام خلق محیط شهری به طراحی شهری که در طول زمان با سطح کار در ارتباط است احترام بگذاریم.
افقی: استفاده از ساختار افقی در محوطه سازی به جای تکیه به ساختار عمودی.
روش کار (تکنیک): افرادی که به ایدهٔ چشم‌انداز شهری عمل می‌کنند باید توانایی تطبیق آن را با محیط زیست داشته باشد.
تخیل: بسیاری از برنامه‌ریزی‌های شکست خوردهٔ قرن ۲۰ را می‌توان منسوب به تخیل ضعیف که به گسترش روابط جدید و احتمالات می‌انجامد دانست.
پروژه‌ها

در ادامه پروژه‌های چشم‌انداز شهری که موجود هستند می‌توان اطلاعات بیشتری را دربارهٔ تئوری در عمل نشان داد که عبارتند از:
مادرید ریو، جینس گاریدو [مدیر] بورگوس و گاریدو / پوراس لا کاستا / روبیو ای سالا / غرب ۸
رقابت دفن زباله‌ها، عملیات میدانی / جیمز کرنر
خط بلند، عملیات میدانی / جیمز کرنر
پارک مسابقه Downsview، تمامی نوشته‌های فینالیست
Schouwburgplein, Rotterdam, West 8/Adriaan Geuze
همچنین پروژه‌های Stoss / کریس رید را ببینید.
نقدها

شهرسازی چشم‌انداز به عنوان یک ایده که صرفاً از پروژه‌های گران و پر زرق و ورق به صورت آزادانه دفاع می‌کند مورد انتقاد قرار گرفته‌است، این‌ها طرح‌هایی گران‌قیمت با یک هدف تجاری و زیبایی هستند که با جاه طلبی‌های محلی یا منطقه‌ای به سرمایه‌گذاری در محیط زیست یا پایداری، بدون مطرح کردن رویکرد بیشتر در سطح جهانی قابل اجرا هستند و بدون ترکیب واقعی معماری منظر با زمینهٔ محیط زیست شهری است. از این انتقاد، فردریک اشتاینر منظر شهرسازی محیط زیست را به عنوان یک رویکرد معرفی کرد که می‌توانذ شامل زمینهٔ محیط زیست شهری باشد و Wybe Kuitert نشان داد که چگونه چنین برنامهٔ یکپارچه و مدیریت شهری باید به تجزیه و تحلیل تکیه کند.تشخیص کیفیت نهایی طبیعت وحشی در شهر اولین گام برای فهمیدن این است که چگونه یک محیط زیست شهری می‌تواند توسعه پیدا کند و نقشه‌های گیاهی در یک شهر ابزاری نهایی هستند برای این منظور.
یک معارض به چشم‌انداز شهری، شهرسازی جدیدی با رهبری آندرس دوانی است. که پیشرفت ارتباطات و رشد هوشمندانه را با عبور به سمت توسعه و طراحی محلهٔ سنتی را ترویج می‌کند. در پاسخ به تمرکز چشم‌انداز شهرسازی برایجاد فضای سبز گسترده در توسعه شهری، آندرس دوانی چنین اظهار داشت: که تراکم و شهرسازی یکی نیستند علاوه بر این تا رمانی که تراکم عظیمی و جود داشته باشد نیروی انسانی راه نخواهد رفت. .که نتیجهٔ تراکم بخش‌های سبز از دست دادن اتصالات به شبکه‌های وسیع تر است.
شهرسازی ایمواز دیگر انتقادات دانش چشم‌انداز شهری است. این جنبش ادعا کرد که دیدگاه محیط زیست چشم‌انداز شهری به عنوان یک عنصر زیبایی از یک سبک است نه یک محیط زیست شهری. زیست مصنوعی جایگاه انتروپیک را عوض کرد که برای ساخت دوباره منظر با نامی خاص یا زیبایی متناسب است. فقدان، پویایی و تطبیق پذیری سیستم قطعی و اساسی شهری است. شهرسازی ایمو با ساخت یک عضو کلیدی در حال تحول «طبیعت» از فرایند طراحی متمایز گشت. تحقق این فرایند طبیعت شهری و طبیعت بزگ به عنوان زیست شهری در حال تحول خوانده شد. چارلز موریس اندرسون این ارتباط را به عنوان ناتوانی توصیف کرد که این درک همزمان و فهمیدن مطلق از گذشته، حال و آینده است. پروژه‌های شهرسازی ایمو شامل کارهای ساخته شده‌ای از چارلز اندرسون در پارک مجسمهٔ المپیک سیاتلموزهٔ معاصر انکوریج در انکوریج AK, پروژهٔ در حال ساخت ققنوس در هائیتی وپارک متروپلین هلنیکن در آتن یونان است.
ایان تامپسون یک بررسی انتقادی از شهرسازی چشم‌انداز را منتشر کرد که درهر کدام ده اصل را مشخص کرد و شش سؤال انتقادی پرسید. نتیجه‌گیری‌های او شامل:
ایده‌هایی که در مقالهٔ چشم‌انداز شهری وجود دارند عبارتند از: تقسیم کردن امتیازات حرفه‌ای، ادغام تفکر اکولوژیک، زیرساخت برجسته، تمایل به استفاده مثبت از مواد زائد و تأکید بر قابلیت وجود به جای صرف ظاهر. همیشه به‌طور قابل توجهی دانش نا مفهوم، تصاویر مبهم و زبان گنگ وجود دارد که چشم‌انداز شهرسازی باید به تخلیه کردن و آرایش دادن مواردی برای خود با پاک کردن منابع اشتباه بپردازد و این کار با تحت تأثیر قرار دادن دانشجویان نخبه ویا حتی سوق دادن آن به سمت مخاطبان خاص انجام شد.
مطالعهٔ بیشتر

آلمی، دین، مرکز ۱۴: در چشم‌انداز شهرسازی، مرکز معماری و طراحی آمریکا، دانشگاه تگزاس در آستین، ۲۰۰۷
آلن، استن.شهرسازی MAT: ضخامت 2-D. موردی: بیمارستان ونیز لوکوربوزیه واحیای ساختمان مت.اد. هاشم سرکیس. مونیخ؛ نیویورک: Prestel، ۲۰۰۱
کانلی، پیتر، استقبال بازبودن: ساخت چشم‌انداز چشم‌انداز معماری شهرسازی: قسمت ۲"، در "مش کتاب: چشم‌انداز / زیرساخت، ویرایش:جولیان راکسورتی و جسیکا خون، RMIT دانشگاه، ملبورن، ۲۰۰۴، ۲۰۰–۲۱۹.
کرنر، جیمز. بازیابی چشم‌انداز: مقالات در چشم‌انداز معماری معاصر. نیویورک، نیویورک: پرینستون معماری مطبوعات، ۱۹۹۹
زرنیکا، جولیا. CASE - Downsview پارک تورنتو. مونیخ؛ نیویورک؛ کمبریج، ماساچوست: Prestel. دانشگاه هاروارد، مدرسه طراحی، ۲۰۰۱
دووآنی، آندرس. هنر مدنی جدید: عناصر برنامه‌ریزی شهر. نیویورک: ریتزولی ۲۰۰۳.
Kapelos, G. (1994). تفاسیر از طبیعت: معماری معاصر کانادا، چشم‌انداز و شهرسازی. Kleinburg، کانادا: مکمیشل مجموعه هنر کانادا.
استفان رد، کلی شانون، ریچارد ولر، سو آن شبکه، سزار تورس، پیتر کانلی و آدریان Napoleone، ملبورن، RMIT، ۲۰۰۷
چشم‌انداز شهرسازی: کتابشناسی حاشیه
کولهاس، رم.آتلانتا. S, M، L, XL. نیویورک:Monacelli مطبوعات، ۱۹۹۹.
شهرسازی چشم‌انداز
موران، E. F. (2011). مردم و طبیعت: مقدمه‌ای بر روابط محیط زیست بشر است. مالدن، MA: بلکول انتشارات آموزشی
مصطفوی، محسن، چیرو Najle و انجمن معماری. شهرسازی چشم‌انداز: راهنمای مکانیکی چشم‌انداز. لندن: انجمن معماری، ۲۰۰۳.
TOPOS 71 شهرسازی چشم‌انداز. این موضوع شامل کمک از چارلز والدهایم، جیمز کرنر، محسن مصطفوی، آدریان گئوز، سوزانا دریک، کنگ جیلان یو، فردریک اشتاینر، و دین آلمی.
ویلسون، متیو، باغ عمودی، یک منطقه بزرگ برای دبی، مجله بین‌المللی شهری و پژوهش منطقه ۳۴، ۹۲۵–۴۰. ۲۰۱۰.
اپل پرو فایل

اپل لیزا با هارد دیسک پروفایل
پرو فایل اولین هارد دیسک تولید شده توسط اپل بود که در ابتدا برای استفاده در اپل III کامپیوتر شخصی ساخته شد. مدل اصلی یک ظرفیت فرمت شدهٔ ۵ مگابایتی و متصل به یک رابط ویژه که به اسلات اپل اII وصل می‌شد، ارائه شد. در سال ۱۹۸۳ اپل یک کارت رابط برای اپل II با پشتیبانی از نرم‌افزار برای اپل ProDOS و اپل پاسکال را نیز ارائه نمود.
همچنین در سال ۱۹۸۳ اپل، کامپیوتر لیزا را که به‌طور پیش‌فرض با یک پرو فایل به فروش می‌رسید را معرفی کرد. پروفایل می‌توانست به درگاه موازی موجود در لیزا یا می‌توانست به کارت رابط با دو خروجی درگاه موازی متصل شود. تا سه عدد از این کارت‌های رابط می‌توانست به لیزا متصل شود که خود این گواه این بود که هر کامپیوتر لیزا توانایی اتصال هفت عدد پروفایل را داشت.
پرو فایل ۵ مگابایتی، اولین هارد دیسک اپل بود که در سپتامبر ۱۹۸۱ و با قیمت ۳۴۹۹ دلار آمریکا معرفی شد. بعدها یک مدل ۱۰ مگابایتی از آن نیز معرفی شد اما نیاز بود که کارت واسط به روزرسانی شده، تا ۵ مگابایت باقی‌مانده نیز توسط کامپیوتر شناخته شود.
در داخل پرو فایل یک هارد دیست ST-506 سی‌گیت خام به همراه موتور پله‌ای و مکانیزیم آن، بدون بردها و مدارهای ساخته شده توسط سی‌گیت، به همراه برد الکترونیکی که توسط اپل طراحی و ساخته شده بود و یک منبع تغذیه تعبیه شده بود.
بعدها مدل‌های لیزا می‌توانستند با سیم‌پیچ صوتی اپل ویجت با حافظه داخلی ۱۰ مگابایت به همراه راه‌انداز کنترل‌کنندهٔ انحصاری که به‌طور کامل توسط اپل طراحی شده بودند، پیکربندی شوند اما ویجت هیچ‌وقت به عنوان یک محصول خارجی برای سایر کامپیوترهای اپل ارائه نشد.
اپل تا زمان ارائه هارددیسک ۲۰ که به‌طور اختصاصی برای مکینتاش 512K طراحی شده بود، هارددیسک دیگری معرفی نکرد. اپل در سپتامبر ۱۹۸۵ از هاردیسک ۲۰ پرده‌برداری کرد اما این محصول قابل استفاده در اپل II یا خانواده اپل III و حتی لیزا را نداشت. همچنین پرو فایل هم قابلیت استفاده در مکینتاش یا اپل IIc (که هیچ‌وقت اپل هارددیسک خارجی برای آن معرفی نکرد) را نیز نداشت.
در سپتامبر ۱۹۸۶، اولین هارد دیسک‌های چندسکویی ۲۰SC که مبتنی بر SCSI بودند برای مکینتاش و خانواده اپلII (به جز اپل IIc که هیچ رابط SCSIیی برای آن وجود نداشت) و همچنین سری لیزا/XL، معرفی و جایگزین پرو فایل شد.
علینقی وزیری

| علینقی وزیری | علینقی وزیری |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: کلنل وزیری
زاده: ۹ مهر ۱۲۶۵ تهران، ایران
درگذشته: ۱۸ شهریور ۱۳۵۸ (۹۲ سال) تهران، ایران
پیشه: موسیقی‌دان آموزگار موسیقی نوازنده
ساز(ها): تار ویولن
دانشگاه: آموزشگاه عالی موسیقی در فرانسه، هنرستان موسیقی برلین
شاگرد(ان): ابوالحسن صبا، روح اله خالقی، جواد معروفی، حشمت سنجری، عبدالعلی وزیری، علی‌محمد خادم میثاق، حسینعلی ملاح و احمد فروتن راد
علت سرشناسی: ابداع علامات عرضی سُری و کُرُن
آلبوم پرآوازه: سمفونی نفت و قطعات: دخترک ژولیده، بند باز، حاضر باش، ژیمناستیک موزیکال (تکنوازی تار)، شکایت نی، مشتاق و پریشان، دوست، ای وطن، بستهٔ دام
امضا: امضا
لوح یادبود کلنل علی نقی وزیری در آرامگاه خانوادگی وی
علینقی وزیری (۹ مهر ۱۲۶۵ – ۱۸ شهریور ۱۳۵۸) که به کلنل وزیری نیز مشهور است، موسیقی‌دان ایرانی و از پیشگامان آهنگسازی برای اجرای ارکستری موسیقی ایرانی بود. وی به جهت تأثیرات عمده‌ای که بر موسیقی سنتی ایران گذاشت، از جمله ایجاد روشی برای نت‌نویسی و شیوهٔ تدوین ردیف شهرت دارد.
وزیری در تهران به دنیا آمد و به واسطهٔ پدرش در نوجوانی وارد ارتش شد و از همین طریق با موسیقی نظامی آشنا شد. اگر چه در باقی عمرش مدت‌ها در مناصب مختلف نظامی کار کرد و حتی به درجهٔ کلنلی هم رسید، اما علاقهٔ او به موسیقی نهایتاً بر علاقه‌اش به امور نظامی چیره شد و بیشتر عمرش را صرف موسیقی کرد. او که از دانش‌آموختگان مدرسه سن لوئی در تهران بود، در حوالی سی‌سالگی به اروپا رفت و در آلمان و فرانسه آموزش موسیقی به روش غربی دید. وزیری پس از بازگشت به تهران، «مدرسه عالی موسیقی» را برای آموزش موسیقی به روش غربی بنا کرد. وی همچنین نت‌نویسی را در موسیقی سنتی ایران ترویج و دو علامت عَرَضیِ سُری و کُرُن را برای همین منظور ابداع کرد. وزیری برای اولین بار ردیف موسیقی ایرانی را به صورت مکتوب به نت درآورد و از این طریق و نیز به واسطهٔ شاگردان بسیاری که تربیت کرد، تأثیراتی ماندگار بر موسیقی سنتی ایران گذاشت.
وزیری چندین کتاب مهم در زمینهٔ موسیقی ایرانی (از جمله کتاب دستور تار و کتاب موسیقی نظری) و نیز راجع به زیبایی‌شناسی نوشت. از وزیری چند قطعهٔ ضبط شده (روی صفحه) باقی مانده‌است. به جز خلق آثار موسیقی و سرودهای متعدد، وی چندین تئاتر نیز نوشت و روی صحنه برد. او همچنین باشگاهی به نام کلوپ موزیکال برای فعالیت‌های هنری (موسیقی و نمایش) ایجاد کرد. وزیری به عنوان اولین کسی که اعتدال مساوی را در موسیقی سنتی ایرانی ترویج کرد شناخته می‌شود. ابداعات وزیری و علاقه‌اش به ترویج روش غربی آموزش موسیقی، مورد انتقاد موسیقی‌دانان هم‌عصر او و پس از او بوده‌است، اما منتقدان در این که وزیری تأثیری ماندگار بر موسیقی ایرانی گذاشته هم‌نظر هستند.
زندگی > کودکی و نوجوانی

علینقی وزیری در سال ۱۳۰۵ ه‍.ق (برابر با ۱۲۶۵ یا ۱۲۶۶ ه‍.ش) در تهران به دنیا آمد. پدرش موسی‌خان وزیری معروف به موسی‌خان میرپنج، سرتیپ قزاق‌خانه بود و مادرش بی‌بی‌خانم وزیری (با نام اصلی بی‌بی‌خانم استرآبادی) مؤسس «مدرسهٔ دوشیزگان» (اولین دبستان دخترانه در تهران) بود. خانوادهٔ مادر وزیری اهل بندر گز بودند. وزیری چهار برادر با نام‌های حسنعلی، علی‌اصغر، علیرضا و فتحعلی، و سه خواهر با نام‌های مولود، خدیجه و مریم داشت (که این کوچکترین خواهرش، بعدها همسر غلامحسین بنان شد). به عقیدهٔ هوشنگ شهابی، وزیری استعداد موسیقی را از مادرش به ارث برده بود چرا که بی‌بی خانم خودش تنبک می‌نواخت و برادرش نوازندهٔ تار بود.
وزیری زمانی که چهارده ساله بوده به همراه پدرش (که به ریاست قشون استرآباد منصوب شده بود) به استرآباد (گرگان) رفت و از شیپورچی‌های آن قشون نواختن شیپور را فراگرفت. همین رویداد زمینهٔ آن شد که در چهارده‌سالگی و زودتر از سن معمول، به ارتش وارد شود. وقتی وزیری به تهران بازگشت، رئیس قزاق‌خانه، ژنرال لیاخوف به وی پیشنهاد داد که شیپورچی قشون او بشود، اما وزیری که سودای افسر شدن داشت، به کمک پدرش وارد مدرسهٔ نظام شد. در پانزده سالگی نزد دایی‌اش حسین‌علی‌خان فراگیری تار را شروع کرد. وزیری تا بیست‌سالگی در ارتش بود اما در این سن و زمانی که در سفری از شیراز به تهران بود، در میانهٔ راه خبر به‌توپ‌بستن مجلس را شنید لذا به اصفهان رفت و در سال‌های پس از آن مدتی از فعالیت ارتشی به دور ماند و روی موسیقی تمرکز کرد.
زندگی > آشنایی با موسیقی غربی و شروع فعالیت‌های سیاسی

وزیری پس از بازگشت از سفر، نزد «یاورآقاخان» رفت تا از او نت‌نویسی موسیقی فرا بگیرد. او همچنین از حسین هنگ‌آفرین ساز ویولن و نت‌نویسی موسیقی غربی را فراگرفت. در این مدت وزیری پیشرفت چشمگیری داشت و به سازهای کمانچه، سنتور و ماندولین نیز مسلط شد؛ سپس به واسطهٔ یکی از دوستانش (محمد حجازی که ویولن می‌نواخت) نزد کشیشی فرانسوی به نام «پِر ژِفرُوا» که از معلمان مدرسه سن لویی تهران بود به تعلیم تئوری موسیقی و هارمونی پرداخت. وزیری پس از آن که این کشیش از ایران رفت نیز مدتی نزد «سلیمان‌خان ارمنی» (که خود از شاگردان سابق آلفرد لومر بود) به تکمیل آموخته‌های خود پرداخت و به اصرار او نواختن پیانو را فراگرفت تا مفاهیمی نظیر هارمونی، آکورد و مدولاسیون را درک کند.
در سال ۱۲۸۸ وزیری از سوی ارتش برای مأموریتی به کرج فرستاده شد. او که در خانواده‌ای مشروطه‌خواه بزرگ شده‌بود در این زمان اندیشه‌هایی انقلابی پیدا کرده بود که نهایتاً منجر به درگیری او با فرماندهٔ روس قشون کرج شد؛ و پس از آن برای فرار از محاکمه مدتی زندگی پنهانی در پیش گرفت. در این مدت او با آزادی‌خواهان آن دوران همکاری می‌کرد و برایشان اسلحه و فشنگ جمع‌آوری می‌کرد. سپس به همراه آنان و مشروطه‌خواهان در تهران به مبارزه با قزاق‌ها پرداخت.
زندگی > بازگشت به ارتش

پس از دورهٔ استبداد صغیر، وزیری دوباره به ارتش بازگشت و در سال ۱۲۸۸ به او درجهٔ کلنل (سرهنگ) اعطا شد و کنترل استرآباد، سمنان و دامغان به وی سپرده شد. اما وقتی در سال ۱۲۸۹ قوام السلطنه به وزارت جنگ منصوب شد و دستور داد که تمام افسران نظامی خلع درجه شوند و برای کسب مجدد درجه مجبور به قبولی در امتحانات نظامی‌باشند، وزیری در این امتحانات مردود شد و نتوانست درجهٔ کلنلی را دوباره به دست یابد و با تنزلِ سه درجه، به درجهٔ سلطانی (سروانی) رسید و به معاونت یکی از فوج‌های سواره‌نظام تهران منصوب شد. با این حال او نزد دوستانش به «کلنل وزیری» مشهور باقی ماند.
وزیری تا سال ۱۲۹۰ در ارتش باقی ماند و در این مدت در عملیاتی برای مقابله با لشگرکشی سالارالدوله به سمت تهران نیز نقش داشت؛ ولی در سال ۱۲۹۰ پیرو ماجرای اخراج مورگان شوستر از ایران، از شرایط کشور دل‌زده شد و برای مدتی طولانی فعالیت در ارتش را کنار گذاشت و به کارهای علمی و هنری مشغول شد.
زندگی > نگارش کتاب دستور تار و به نت درآوردن ردیف

در حد فاصل سال ۱۲۹۰ که وزیری از ارتش کناره‌گیری کرد تا سال ۱۲۹۷ که به اروپا رفت، یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های او نگارش چند کتاب موسیقی بود. او یک شیوهٔ نت‌نویسی برای موسیقی سنتی ایرانی ابداع کرد و قصد کرد که با استفاده از آن ردیف موسیقی ایرانی را مکتوب‌سازی کند. ابتدا به سراغ آقاحسینقلی رفت اما به توصیهٔ او نزد برادرش میرزاعبدالله رفت و ظرف مدت یک سال و نیم تمام ردیف میرزاعبدالله را به نت درآورد. سپس به نزد آقاحسینقلی بازگشت تا ردیف او را هم به نت درآورد اما به خاطر خلق و خوی خاص او (که با بی‌حوصلگی همراه بود) پس از نت‌نویسیِ سه دستگاه از ردیف او (شورِ وسط دسته، ماهور و همایون) از این کار دست کشید. با توجه به این که وزیری در سال ۱۲۹۲ به روسیه سفر کرد، گمان می‌رود که او تنها دو سال (۱۲۹۰ تا ۱۲۹۲) روی نت‌نویسی ردیف‌ها کار کرده باشد. روح‌الله خالقی نیز عمدهٔ فعالیت‌های موسیقایی وزیری در این دوران را در سه سال منتهی به سفر اروپا توصیف می‌کند که به معنای فاصلهٔ سال‌های ۱۲۹۰ تا ۱۲۹۲ است. به گفتهٔ خالقی در این سه سال وزیری زندگی درویشانه‌ای گزیده بود و با فروش اثاث منزلش زندگی می‌گذراند.
وزیری همچنین در این دوره شروع به نگارش کتابی کرد که بعدها با نام دستور تار منتشر شد. از شواهد بر می‌آید که وزیری طرح کلی این کتاب را زمانی که روی نت‌نویسی ردیف میرزاعبدالله و آقاحسینقلی کار می‌کرد، تنظیم کرده باشد. اما او این کتاب را پس از سفرش به اروپا و تحت تأثیرات تعلیماتش در آنجا تکمیل کرد. کتاب دستور تار نهایتاً در سال ۱۳۰۱ ه‍.خ در برلین منتشر گردید.
زندگی > بازگشت مجدد به ارتش و سفر به روسیه

در سال ۱۲۹۲ وزیری یک بار دیگر به ارتش پیوست. این بار او مسئول تعلیم سواره‌نظام قشون قائنات شد. در همین سال دخترش «بَدرآفاق» نیز متولد شد و در ابتدا وزیری به همین دلیل از پیوستن به ارتش سر باز زد اما نهایتاً پس از دیدار با شوکت الملک (حاکم قائنات) با این امر موافقت کرد. در همان سال به پیشنهاد شوکت الملک و به همراه او به روسیه سفر کرد و در این سفر که جمعاً دو ماه طول کشید، از ترکمنستان و خراسان نیز گذر کرد و دست آخر در بیرجند ساکن شد. در این مدت او به تمرین تار نیز ادامه داد اما پس از شش ماه سکونت در بیرجند، دلتنگ خانواده شد و درخواست کرد که به تهران بازگردد. شوکت الملک به جای این کار، همسر و فرزند وی را از تهران به بیرجند آورد و وزیری تا حدود دو سال در بیرجند ماند.