stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
غجدوان

| غجدوان/گیج‌دوان Gʻijduvon  / غیجدوان | غجدوان/گیج‌دوان Gʻijduvon  / غیجدوان |
| --- | --- |
شهر: شهر
مدرسهٔ اُلُغ بیگ: مدرسهٔ اُلُغ بیگ
کشور:  ازبکستان
استان‌های ازبکستان: استان بخارا
شهرستان: شهرستان غجدوان
جمعیت (2003): جمعیت (2003)
 • کل: ۳۸۶۰۰
غجدوان یا گیج‌دوان یکی از شهرهای ولایت بخارا در ازبکستان است. این شهر از مناطق تاجیک‌نشین ازبکستان به حساب می‌آید.
به نوشتهٔ انساب سمعانی: «غجدوان (گیج‌دوان) قریه‌ای است از قرای بخارا در شش فرسخی آن و در آنجا بازاری است هفته‌ای یک روز، مردم دهات برای خرید و فروش در آنجا گرد می‌آیند.»
درگیری داخلی در پرو

درگیری داخلی در پرو یک درگیری مسلحانه مداوم بین دولت پرو و گروه چریکی مائوئیست راه درخشان و بقایای آن است. مرحله اصلی درگیری در ۱۷ مه ۱۹۸۰ آغاز شد و در دسامبر ۲۰۰۰ پایان یافت. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۷ نیز جنبش انقلابی توپاک آمارو به عنوان رقیب مارکسیست-لنینیستی راه درخشان شورش خود را به راه انداخت.
تخمین زده می‌شود که طی این درگیری‌ها بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ کشته شده‌اند، که آن را خونین‌ترین جنگ در تاریخ پرو، از زمان استعمار اروپا در این کشور، می‌کند. تعداد بالای تلفات شامل بسیاری از تلفات غیرنظامیانی است که دلیل آن هدف قرار دادن عمدی آن‌ها توسط بسیاری از جناح‌ها است. سرخپوستان پرو به‌طور خاص هدف قتل قرار گرفتند، به طوری که ۷۵ درصد از کشته‌شدگان از گویشوران زبان کچوا بودند. از سال ۲۰۰۰، تعداد کشته‌ها به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است و اخیراً درگیری تا حدودی خاموش شده است. این درگیری همچنین با نقض جدی حقوق بشر شناخته می‌شود.
از سال ۲۰۰۲ که درگیری بین ارتش پرو و بقایای چریک‌ها در یکی از مناطق کشور آغاز شد، خشونت‌های سطح پایین دوباره شروع شده است. این درگیری بیش از ۴۰ سال به طول انجامیده است که آن را به دومین درگیری داخلی طولانی در تاریخ آمریکای لاتین پس از درگیری کلمبیا تبدیل می‌کند.
خرگوش بیابانی

| خرگوش بیابانی | خرگوش بیابانی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: خرگوش‌سانان
تیره:: خرگوشان
سرده:: Lepus
گونه:: L. tibetanus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lepus tibetanus Waterhouse, 1841: Lepus tibetanus Waterhouse, 1841
گستره پراکنش: گستره پراکنش
خرگوش بیابانی (نام علمی: Lepus tibetanus) گونه‌ای خرگوش است که در آسیای مرکزی، شمال غربی چین و غرب شبه‌قاره هند یافت می‌شود. اطلاعات کمی دربارهٔ این گونه وجود دارد، به جز اینکه در علفزارها و مناطق بوته‌ای بیابانی و نیمه‌بیابانی زندگی می‌کند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت وضعیت حفاظتی آن را به عنوان " کمترین نگرانی " ارزیابی کرده است.
یورش (کمیک)

| یورش | یورش |
| --- | --- |
یورش در مردان ایکس جلد دوم شماره ۵۳ام (ژوئن ۱۹۹۶). طرح از اندی کوبرت: یورش در مردان ایکس جلد دوم شماره ۵۳ام (ژوئن ۱۹۹۶). طرح از اندی کوبرت
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: مارول کامیکس
نخستین حضور: مردان ایکس شماره ۱۵ام (مه ۱۹۹۶)
پدیدآور: اسکات لابدل مارک وید اندی کوبرت
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
نام کامل: نامشخص
گونه: جهش‌یافته سطح امگا
وابستگی به تیم: نوادگان تاریک
توانایی‌ها: قدرت و استقامت و سرعت ابرانسانی، دورنوردی، دورآگاهی، دورجنبی، کنترل ماده و انرژی، دستکاری در مغناطیس و خمیدگی واقعیت
یورش (به انگلیسی: Onslaught) یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. او توسط اسکات لابدل، مارک وید و اندی کوبرت خلق شده‌است که برای اولین بار در مردان ایکس شماره ۱۵ام (مه ۱۹۹۶) معرفی شد. این شخصیت توسط حس آگاهی دو جهش‌یافته قدرتمند: پروفسور چارلز اگزاویه و مگنیتو ساخته شده‌است. او یک نیروی کیهانی است که بعدها در جسم کله‌سرخ در کمیک‌های انتقام‌جویان و مردان ایکس: ای‌اکس‌آی‌اس رفت.
از شخصیت یورش در دیگر محصولات شرکت مارول چون بازی‌های رایانه‌ای و اسباب‌بازی‌ها استفاده شده‌است. در سال ۲۰۰۸، یورش رتبهٔ دهم را در لیست ده تبهکار برتر مردان ایکس مارول‌دات‌کام بدست آورد.
مدرسه عبدالعزیزخان

| مدرسه عبدالعزیزخان | مدرسه عبدالعزیزخان |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: اسلام
مکان: مکان
موقعیت در ازبکستان: موقعیت در ازبکستان
مختصات: ۳۹°۴۶′۳۳″ شمالی ۶۴°۲۵′۰۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۷۵۸۳°شمالی ۶۴٫۴۱۷۷۸°شرقی﻿ / 39.77583; 64.41778
معماری: معماری
گونه: مدرسه
سبک: معماری اسلامی معماری ایرانی
پایان ساخت: ۱۶۵۱–۱۶۵۲
مدرسه عبدالعزیزخان یک مدرسهٔ ساخته‌شده در سده‌های میانه در بخارا است. این مدرسه در سال‌های ۱۶۵۱–۱۶۵۲ از سوی فرمانروای ازبک از دودمان اشترخانیان، عبدالعزیزخان (۱۶۴۵–۱۶۸۱) ساخته‌شد. این مدرسه در معماری از دید اهمیت و غنای آذین‌های هنری از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. فضای درونی مدرسه با نقاشی‌های دیواری با چشم‌اندازی از معماری هندی آذین شده‌بود. زمان فرمانروایی شوروی، مدرسهٔ عبدالعزیزخان در سال ۱۹۳۰ با همکاری صنعتگر «اوستا شیرین مرادُف» به‌طورکامل بازسازی شد. این مجموعه که به روش «قاش» به همراه مدرسه الغ‌بیگ ساخته شده‌است، یک مجموعهٔ معماری هماهنگ است. سردر با آذین بیرونی بلند و غنی خود که برای نخستین بار از رنگ زرد در آن بهره برده شده‌است متمایز است. هنگام آذین مدرسه، شگردهای گوناگونی بکارگیری می‌شد: کاشی‌های کنده‌کاری‌شده و موزاییک‌های کنده‌کاری‌شده، ماژولیکای برجسته، سنگ مرمر کنده‌کاری‌شده، دیوارنگارهٔ رخامی، طلاکاری.
این مدرسه را اوج دستاوردهای معماری آسیای میانه می‌دانند، برخلاف سنت‌های آذینی صرف، دیوارها با تصاویر گل، درخت، چشم‌انداز و حتی تصاویری از اژدها و پرندگانی مانند سیمرغ نگارگری شده‌است.
بن‌مایه

همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Медресе Абдулазиз-хана»، ویکی‌پدیای روسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۱۴ دی ۱۴۰۰)
«Abdulaziz Khan Madrasah in Bukhara». global connect. دریافت‌شده در ۱۴ دی ۱۴۰۰.
کاگان

| کاگان Kogon / کاگان | کاگان Kogon / کاگان |
| --- | --- |
شهر («شهر در سطح شهرستان»): شهر («شهر در سطح شهرستان»)
Southern side of the Travel Palace: Southern side of the Travel Palace
نقشه شهر کاگان و شهرستان هم‌نام آن که در همسایگی این شهر اما مستقل از آن قرار دارد.: نقشه شهر کاگان و شهرستان هم‌نام آن که در همسایگی این شهر اما مستقل از آن قرار دارد.
کشور:  ازبکستان
ولایت: ولایت بخارا
Town status: 1929
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۴): جمعیت (۲۰۲۴)
 • کل: ۶۴٬۷۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (UZT)
کاگان (به ازبکی: Kogon) شهری در ولایت بخارای کشور ازبکستان است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۷٫۶۱۲ نفر جمعیت داشته است. باشندگان این شهر همانند شهر بخارا همگی تاجیک هستند و به زبان فارسی و با لهجۀ بخارایی سخن می‌گویند.
منطقه‌های قرقیزستان

| استان‌ها و شهرهای قرقیزستان Регионы и независимые города Кыргызстана (زبان روسی) | استان‌ها و شهرهای قرقیزستان Регионы и независимые города Кыргызстана (زبان روسی) |
| --- | --- |
A clickable map of Kyrgyzstan exhibiting its provinces.: A clickable map of Kyrgyzstan exhibiting its provinces.
رده‌ها: حکومت متمرکز
مکان: قرقیزستان
تعداد: ۷ منطقه ۲ شهر
جمعیت: (مناطق):۲۴۷٬۲۰۰ (استان تلاس) – ۱٬۲۲۸٬۴۰۰ (استان اوش) (شهرها):۲۷۰٬۳۰۰ (اوش) - ۹۳۷٬۴۰۰ (بیشکک)
مساحت: (Regions): ۱۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۴٬۴۰۰ مایل مربع) (استان تلاس) - ۴۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۱۷٬۵۰۰ مایل مربع) (استان نارین) (Shaars): ۱۷۰٫۰۰۰ کیلومتر مربع (۶۵٫۶۳۷۴ مایل مربع) (بیشکک) - ۱۸۳٫۰۰۰ کیلومتر مربع (۷۰٫۶۵۶۷ مایل مربع) (اوش)
دولت: دولت منطقه ای، National government
زیربخش‌ها: Raion
قرقیزستان دارای ۷ استان (ولایت) است و همچنین شهر بیشکک به‌طور مستقل اداره می‌شود. مناطق عبارتنداز:

| شماره | پرچم | آرم | نام | مرکز اداری | قرقیزی | روسی | مساحت(km۲) | جمعیت (سرشماری سال ۲۰۲۲) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  |  | شهر بیشکک  | شهر بیشکک  | Бишкек шаары بىشكەك شاارى | Город Бишкек Gorod Bishkek | ۱۶۰ | ۱٬۰۹۸٬۴۴۸ |
| ۲ |  |  | استان بادکند | بادکند | Баткен облусу باتكەن وبلۇسۇ | Баткенская область Batkenskaya oblast′ | ۱۷٬۰۴۸ | ۵۵۸٬۶۵۲ |
| ۳ |  |  | استان چوی | بیشکک | Чүй облусу چۉي وبلۇسۇ | Чуйская область Chuyskaya oblast′ | ۱۹٬۸۹۵ | ۹۸۵٬۴۳۰ |
| ۴ |  |  | استان جلال‌آباد | جلال‌آباد | Жалал-Абад облусу جالال اباد وبلۇسۇ | Джалал-Абадская область Dzhalal-Abadskaya oblast′ | ۳۲٬۴۱۸ | ۱٬۲۸۲٬۲۵۳ |
| ۵ |  |  | استان نارین | نارین | Нарын облусу نارىن وبلۇسۇ | Нарынская область Narynskaya oblast′ | ۴۴٬۱۶۰ | ۲۹۴٬۳۱۱ |
| ۶ |  |  | استان اوش | اوش | Ош облусу وش وبلۇسۇ | Ошская область Oshskaya oblast′ | ۲۸٬۹۳۴ | ۱٬۴۲۴٬۶۷۰ |
| ۷ |  |  | استان تلاس | تلاس | Талас облусу تالاس وبلۇسۇ | Таласская область Talasskaya oblast′ | ۱۳٬۴۰۶ | ۲۷۴٬۰۲۹ |
| ۸ |  |  | استان ایسیق‌کول | قراقول | Ысык-Көл облусу ىسىق كۅل وبلۇسۇ | Иссык-Кульская область Issyk-Kulskaya oblast′ | ۴۳٬۷۳۵ | ۵۰۵٬۹۰۱ |
| ۹ |  |  | شهر اوش | شهر اوش | Ош шаары وش شاارى | Город Ош Gorod Osh | 182 ۱۸۲ | ۳۳۳٬۶۲۹ |
1 2  شهر بیشکک مرکز اداری استان چوی نیز می باشد بدون این‌که تحت مدیریت این استان باشد. شهر بیشکک، به عنوان پایتخت ملی، از نظر اداری مستقل از استان است.
1 2  شهر اوش مرکز اداری استان اوش می‌باشد، اما تحت تابعیت اداری آن نیست. شهر اوش شهر مستقل از استان می‌باشد.
بوروسه‌را

بوروسه‌را یا بوروسِرا (به ژاپنی: ブルセラ Burusera)، یک فتیش جنسی، به‌طور خاص یک کشش جنسی به لباس زیر یا یونیفرم مدرسه دختران یا زنان جوان است. این کلمه ای با منشأ زبان ژاپنی است که با ترکیب burumā (ブルマー) به معنای شکوفه‌ها، مانند لباس‌های بدنسازی، و sērā-fuku (セーラー服) به معنای لباس ملوانی ساخته شده است. لباس فرم مدرسه سنتی ژاپنی برای دختران دانش‌آموز; به ویژه کوگال مغازه‌های بوروسِرا لباس‌های مدرسه، شورت و سایر اقلام فتیش دخترانه را می‌فروشند.
رودخانه اومو

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
رودخانه اومو نزدیک اوماراتی: رودخانه اومو نزدیک اوماراتی
مکان: اتیوپی
معیار ثبت: فرهنگی: (iii)(iv)
شمارهٔ ثبت: ۱۷
تاریخ ثبت: ۱۹۸۰
مختصات: ۴°۴۸′ شمالی ۳۵°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴٫۸۰۰°شمالی ۳۵٫۹۶۷°شرقی﻿ / 4.800; 35.967
موقعیت رودخانه اومو در اتیوپی: موقعیت رودخانه اومو در اتیوپی
رودخانه اومو (همچنین Omo-Bottego گفته می‌شود) در جنوب اتیوپی قرار دارد و بزرگترین رود اتیوپی در خارج از حوضه رود نیل است. مسیر آن کاملاً در مرزهای اتیوپی موجود است و در دریاچه تورکانا در مرز با کنیا می‌ریزید. رودخانه جریان اصلی حوضه زهکشی آندروئیک، حوضه تورکانا است.
جغرافیا

با توجه به اندازه، طول و دوره‌های آنها، می‌توان رودخانه‌های اومو و گیبی را یک رودخانه یکسان و با نام‌های مختلف دانست. در نتیجه، کل حوضه رودخانه گاهی اوقات حوضه رودخانه اومو-گیب نامیده می‌شود. این حوضه رودخانه شامل بخشی از منطقه اورومیا غربی است.
تأثیرات انسانی

در حال حاضر اعتقاد بر این است که دره پایینی اومو هزاران سال است که فرهنگ‌ها و اقوام مختلف در اطراف منطقه مهاجرت می‌کنند. [نیازمند منبع] تا به امروز، مردم دره پایینی اومو از جمله مرسی، سوری، Nyangatom , Dizi و سورما به دلیل تنوع آنها مورد مطالعه قرار می‌گیرند.
دلتا رودخانه
دره رودخانه اومو
فدراسیون عربی

با اتحادیهٔ عرب اشتباه نشود.
فدراسیون عربی با اتحاد دو کشور پادشاهی عراق و پادشاهی اردن در ۱۴ فوریه ۱۹۵۸ تشکیل شد، زمانی که فیصل دوم پادشاه عراق و پسر عموی خود ملک حسین پادشاه اردن به دنبال متحد کردن دو پادشاهی هاشمی، و تشکیل یک کنفدراسیون بودند. این فدراسیون فقط شش ماه به طول انجامید، و رسماً در ۲ اوت ۱۹۵۸ پس از آنکه فیصل دوم توسط کودتاچیان ارتش خود در انقلاب ۱۴ ژوئیه به قتل رسید، منحل شد.
جنگ استعماری پرتغال

جنگ استعماری پرتغال (پرتغالی: Guerra Colonial Portuguesa) یا جنگ برون مرزی پرتغال که در مستعمرات سابق به عنوان جنگ آزادیبخش نیز شناخته می‌شود، بین ارتش پرتغال و جنبش‌های ملی در مستعمره‌های آفریقایی پرتغال در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۷۴ صورت گرفته‌است. رژیم پرتغال در سال ۱۹۷۴ با یک کودتای نظامی سرنگون شد و این جنگ‌ها با سقوط این رژیم پایان یافت. این جنگ نزاعی ایدئولوژیک در مستعمره‌های پرتغال در آفریقا و دیگر کشورهای اطراف آن‌ها یا کشور پرتغال بوده‌است.
مستعمره‌های پرتغال

جنگ‌های استعماری پرتغال در سه منطقه شامل آنگولا، گینه پرتغالی و موزامبیک خلاصه می‌شود ولی با این حال، برخی عقیده دارند که این جنگ‌ها را باید جنگ استقلال آنگولا، جنگ استقلال گینه بیسائو و جنگ استقلال موزامبیک دانست.
بر خلاف دیگر کشورهای اروپایی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، پرتغال، از مستعمره‌های آفریقایی خود یا سرزمین‌های خارج از آن عقب‌نشینی نکرد زیرا این قلمروها از سال ۱۹۵۱ به آن تعلق داشتند. در دهه ۱۹۶۰، جنبش‌های استقلال طلبانه مسلح مانند: جنبش خلق برای آزادی آنگولا، جبهه آزادیبخش ملی آنگولا، اتحاد ملی برای استقلال آنگولا، حزب آفریقا برای استقلال گینه و کیپ ورد در گینه نو و جبهه آزادسازی موزامبیک در موزامبیک فعال شدند. در طول این سالها، پرتغال با افزایش مخالفانی که داشت با تحریم تسلیحاتی و سایر تحریم‌های تنبیهی اعمال شده توسط جامعه بین‌المللی مواجه شد. در سال ۱۹۷۳ این جنگ به دلیل تداوم، هزینه‌های مالی، بدتر شدن روابط دیپلماتیک با سایر اعضای سازمان ملل متحد و نقش منفی آن محکوم شد.
در آوریل ۱۹۷۴ این جنگ با کودتای نظامی به پایان رسید. بیرون رفتن پرتغال از مستعمره‌هایش منجر به خروج صدها هزار نفر از شهروندان پرتغالی و همچنین پرسنل نظامی اروپایی، آفریقایی و قومی مخلوط از سرزمین‌های سابق پرتغال و کشورهای جدید و مستقل آفریقایی منجر شد. این مهاجرت به عنوان یکی از بزرگترین مهاجرتهای مسالمت‌آمیز در تاریخ جهان محسوب می‌شود.
مستعمره‌ها، بعد از استقلال

مستعمره‌های قبلی پرتغال بعد از استقلال با مشکلاتی جدی روبرو شدند. در جنگ‌های مخرب و خشونت‌آمیز در آنگولا و موزامبیک که چندین دهه طول کشید، میلیون‌ها نفر کشته شدند و تعداد زیادی پناهندگان آواره را ببار آورد. رکود اقتصادی اجتماعی، سلطه گری، فقدان دموکراسی و دیگر حقوق شهروندی و سیاسی ابتدایی، فساد، فقر، نابرابری و برنامه‌ریزی مرکزی باعث فروکش شدن تب انقلابی اولیه مردم شد. سطحی از نظم اجتماعی و توسعه اقتصادی مشابه آنچه که در دوران حاکمیت پرتغال یا در زمان جنگ‌های استعماری وجود داشت، به هدف سرزمین‌های مستقل تبدیل شد.
نتیجه استعمار

در سال ۱۴۱۵ که پرتغال سئوتا را تصرف کرد اولین کشور مدرن اروپایی بود که در آفریقا مستعمره‌ای را پایه گذاری می کرد و حالا آخرین کشور اروپایی بود که آفریقا را ترک می‌گفت. مستعمره‌های اولیه پرتغال در آفریقا مانند آنگولا، موزامبیک، گینه بیسائو و کیپ ورد استقلال خود را بدست آوردند و به کشورهای دارای حاکمیت ملی تبدیل شدند.
مایکل بهی

مایکل بهی در دانشگاه مین در سخنرانی DPC
مایکل جی بهی (به انگلیسی: Michael J. Behe) (زاده ۱۸ ژانویه ۱۹۵۲ میلادی) نویسنده و بیوشیمی دان آمریکایی و از طرفداران مکتب شبه‌علمی طراحی هوشمند است و کتُب زیادی در این مورد نوشته است . او در حال حاضر استاد بیوشیمی در دانشگاه لیهای در پنسیلوانیا و یکی از اعضای ارشد مرکز علوم و فرهنگ مؤسسه دیسکاوری است. تا به حال بهی در چندین پرونده دادگاهی مرتبط با طراحی هوشمند حضور داشته‌است که از جمله آنها می‌توان به پرونده دادگاه کیتزلیول اشاره کرد که در نهایت دادگاه به این رای داد که طراحی هوشمند علمی نیست و دارای ماهیتی مذهبی است. بهی به خاطر استدلالش در زمینه پیچیدگی نافروکاستنی(یا تجزیه ناپذیر) که ادعا می‌کند برخی از ساختارهای بیوشیمیایی پیچیده، با  صرف سازوکارهای فرگشتی قابل توضیح نیستند و احتمالاً نتیجه‌ی طراحی هوشمندانه می‌باشند، شناخته می‌شود.
بوتا

| بوتا | بوتا |
| --- | --- |
کشور:  جمهوری دموکراتیک کنگو
استان‌های جمهوری دموکراتیک کنگو: Bas-Uele
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۵۰۱۳۰
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم ساوان
National language: زبان لینگالایی
بوتا (به لاتین: Buta) یک شهر در جمهوری دموکراتیک کنگو است که در استان Bas-Uele واقع شده‌است. بوتا ۵۰٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد(۲۰۰۹). این شهر در ناحیه شمالی کشور کنگو و لب مرز است.
ما بیکر

«ما بِیکر» (به انگلیسی: Ma Baker) تک‌آهنگی از گروه موسیقی سرشناس بانی ام است که در سال ۱۹۷۷ میلادی منتشر شد.
این تک‌آهنگ در چارت‌های نروژ در رتبه اول و در چارت‌های فنلاند، بریتانیا، نیوزلند جزو ده ترانه اول قرار گرفت.
موضوع ترانه

ما بارکر ، بزه کار آمریکایی در این ترانه مورد یادکرد قرار گرفته است .مابکر ، با نام اصلی کلارک بارکر، که همچنین با نام آریزونا بیکر شناخته می‌شد مادر اعضای گروه جنایتکار بیکر در برهه ای که مردم آمریکا گرفتار ظهور گروه‌های جنایتکاری در منطقه میدوست (Midwest) آمریکا بودند،بود . او در طول دوره ای که پسرهایش مشغول کارهای جنایتکارانه‌شان بودند به همراهشان سفر می‌کرد.
پس از اینکه بیکر طی درگیری مسلحانه با اف‌بی‌آی کشته شد، به عنوان رئیس بیرحم بزه شناخته شد، کسی که جنایات پسرانش را کنترل می‌کرد. ادگار هوور (نخستین رئیس اف‌بی‌آی) او را اینگونه توصیف می‌کند: «شرورترین، خطرناک‌ترین و زیرکترین ذهن خلافکار دهه گذشته».
نئونازیسم

نازیسم نوین یا نئونازیسم به جنبش‌های ستیزه‌جویانه، اجتماعی و سیاسی پس از جنگ جهانی دوم اشاره دارد که در صدد احیا و بازگردانی ایدئولوژی نازیسم است. نئونازی‌ها از ایدئولوژی خود برای ترویج نفرت و برترپنداری (اغلب برترپنداری نژاد سفید)، به‌منظور حمله به اقلیت‌های نژادی و قومی (اغلب یهودستیزی و اسلام‌هراسی) و در مواردی برای ایجاد دولت فاشیستی استفاده می‌کنند.
پدیده نئونازیسم مسئله‌ای جهانی به‌شمار می‌رود و در بسیاری از کشورها و شبکه‌های بین‌المللی به چشم می‌خورد. این جنبش‌ها اصول نازی شامل یهودی‌ستیزی، ملی‌گرایی افراطی، نژادپرستی، بیگانه‌هراسی، توانمندگرایی، همجنس‌گراهراسی، ضد کمونیسم و ایجاد «رایش چهارم» را دنبال می‌کنند. انکار هولوکاست در محافل نئونازی رایج است.
نئونازی‌ها همواره نمادهای نازی‌ها را به کار می‌برند و آدولف هیتلر و دیگر رهبران نازی را ستایش می‌کنند. در برخی از کشورهای اروپایی و آمریکای لاتین، قوانین باعث ممنوعیت بیان دیدگاه‌های طرفدار نازی، نژادپرستی، یهودی‌ستیزی یا همجنس‌گراهراسی شده‌است. نمادهای مرتبط با نازی‌ها در بسیاری از کشورهای اروپایی (به ویژه آلمان) ممنوع هستند و این کشورها در تلاشند تا نئونازیسم را مختل کنند.
عقاید

جنبش‌های نئونازی به آدولف هیتلر وفادار هستند، و نشان ملی آلمان نازی (صلیب شکسته) و هر چیزی که متعلق به آلمان دوره ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ باشد.
دامنه فعالیت

نئونازیسم در اروپا و آمریکای شمالی وجود دارد و نژاد گرایی را می‌آموزد. این آموزه‌ها وفاداری به اصول نخستین نازیسم، اعتقاد به برتری نژاد آریایی را پوشش می‌دهد.
نئونازی‌ها در اروپای شرقی و پس از سقوط کمونیسم فعالیت بسیار گسترده‌ای را آغاز کرده‌اند و در مدّت زمان اندکی توانسته‌اند گروه‌های بزرگ و سازمان‌یافته‌ای را تشکیل بدهند. اصول اولیه این گروه‌ها متضاد اخلال در آرامش و امنیت ملی یک جامعه یا یک کشور است.
نئونازی‌های ایران

جنبش نئونازی ایران در تاریخ جمعه، ۱۰ اسفند ۱۳۸۶ تشکیل شده‌است. فعالیت این گروه باعث واکنش‌های سیاسی در داخل و خارج از ایران شده‌است.
نئونازی‌های ایران > فعالیت

فعالیت اعضای این گروه بر روی فضای اینترنت متمرکز است پس از اینکه این گروه در ایران اعلام موجودیت کرد یک مجموعه سایت‌های اینترنتی راه‌اندازی کردند.
گروه‌های محور نئونازی برای پیروزی نژاد آریایی (جوامع ایران، آلمان و شمال ایتالیا) فعالیت می‌کنند.
نئونازی‌های ایران > اعتراض جامعه کلیمیان

در پی رفع فیلتر این سایت‌ها سیامک مره صدق نماینده ایرانیان کلیمی در مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای اعتراضی به علی لاریجانی ریاست مجلس شورای اسلامی خواستار برخورد مناسب با این گروه مجازی شد. وی بیان کرد که:
از آنجایی که این تفکر نژادپرستانه تمامی نژاد سامی را مورد هجوم قرار می‌دهد و با توجه به همزمانی این فعالیت با فعالیت‌های سازمان‌یافته استکبار علیه منافع نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در برخی از محافل جهانی این همزمانی برای اینجانب سؤال‌برانگیز است. لازم به تذکر است که تمامی موحدان جهان می‌دانند که چنین تفکراتی ضد انسانی هیچگونه پذیرشی در صفوف مردم ایران و مسئولان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نداشته و نخواهد داشت و بر اهل تاریخ ثابت شده که بیشترین سود از تبلیغات نژادپرستانه نازیسم همواره به خزانه صهیونیزم وارد می‌شود.
نئونازی‌های ایران > واکنش وزارت ارشاد

روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پی رفع فیلتر مجدد سایت‌های مرتبط با نئونازی‌های ایران در جوابیه‌ای به سایت تابناک مدعی شد که مرجع ثبت دامنه‌های آی آر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نبوده بلکه موسسه‌ای غیردولتی (یک مرکز تحقیقاتی) اقدام به ثبت دامنه‌های آی آر می‌نماید که حتی تحت نظارت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز نیست.
منصور شکی
آثار

مقاله های شکی در دانشنامه ایرانیکا:
Mansour Shaki  "DŪZAḴ" in ENCYCLOPÆDIA IRANICA Vol. VII, Fasc. 6, pp. 613-615
Mansour Shaki  "DĀDESTĀN Ī DĒNĪG" in ENCYCLOPÆDIA IRANICA Vol. VI, Fasc. 5, pp. 550-554
آب‌گذر وانویتلی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
آب‌گذر وانویتلی: آب‌گذر وانویتلی
مکان:  ایتالیا
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۵۴۹
تاریخ ثبت: ۱۹۹۷ (طی نشست ۲۱م)
آب‌گذر وانویتلی (به ایتالیایی: Acquedotto di Vanvitelli) یا آب‌گذر کارولین (به ایتالیایی: Acquedotto Carolino)، آب‌گذری واقع در کشور ایتالیاست که برای تأمین آب مورد نیاز کاخ سلطنتی کسرتا موسوم به رجیا دی کسرتا و مجموعهٔ سن لیوچو از طریق آب‌های چشمه‌های فیتزو در کوهپایه‌های تابورنو در منطقهٔ بوچانو در مسیری ۳۸ کیلومتری که بیشترش از زیر زمین می‌گذشت ساخته شد.
تاریخچه

کار ساخت آب‌گذر وانویتلی در مارس ۱۷۵۳ به فرمان کارلوس سوم، پادشاه اسپانیا، ناپل و سیسیل با طرحی از لوئیجی وانویتلی، مهندس و معمار ایتالیایی که نام آب‌گذر نبز برگرفته از نام اوست آغاز و این سازه در ۷ مهٔ ۱۷۶۲ افتتاح گردید.
ارزشمندترین بخش این آب‌گذر از نظر ویژگی‌های معماری بخشی ۵۲۹ متری به ارتفاع ۵۵٬۸ متر در مرتفع‌ترین قسمت از جنس توفا است که به‌سبک آب‌گذرهای روم باستان و در سه ردیف متشکل از چندین طاق ساخته شده و به‌خوبی نیز تا به‌ امروز حفظ شده‌است. این بخش از سازه که بر روی واله دی مادالونی کشیده‌شده و مونته لوگانو در شرق را به مونته گارزانو در غرب متصل می‌سازد در سال ۱۹۹۷ همراه با کاخ و پارک سلطنتی کسرتا و مجموعهٔ سن لیوچو در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
پلیمرهای پیوندی

در شیمی پلیمر ، پلیمرهای پیوندی نوعی کوپلیمرهای چند بخشی هستند که زنجیره اصلی آنها شامل یک شاخۀ کامپوزیت خطی و انشعاباتی از کامپوزیت های دیگر با توزیع تصادفی می باشد. تصویر با برچسب "کوپلیمر پیوند" نشان می دهد که چگونه زنجیره های پیوندی گونه B به صورت کووالانسی به گونه پلیمری A متصل می شوند.
اگرچه زنجیره های جانبی از نظر ساختاری از زنجیره اصلی متمایز هستند، هر یک از زنجیره های پیوندی منفرد می تواند هوموپلیمر یا کوپلیمر باشد. چندین دهه است که پلیمرهای پیوندی سنتز می شوند و به ویژه به عنوان مواد مقاوم در برابر ضربه،  الاستومر ترموپلاستیک (گرمانرم) ، سازگارکننده، یا امولسیفایر  برای تهیه مخلوطی از آلیاژهای پایدار بکار می روند. یک مورد شناخته شده پلیمر پیوندی، پلی استایرن مقاوم در برابر ضربه است که از یک زنجیره اصلی پلی استایرن با زنجیره های پیوندی پلی بوتادین تشکیل شده است.
کوپلیمر پیوند از یک زنجیره پلیمری اصلی (A) تشکیل شده است که به صورت کووالانسی به یک یا چند زنجیره جانبی (B) پیوند خورده است.
مشخصات کلی

کوپلیمرهای پیوندی شامل یک کوپلیمر انشعابی هستند که در آن، اجزای زنجیره جانبی، ساختاری متفاوت از زنجیره اصلی دارند. کوپلیمرهای پیوندی که حاوی تعداد بیشتری زنجیره جانبی هستند، به علت ساختار متراکم و در هم پیچیده، قابل شکل دهی کِرم مانند، با ابعاد مولکولی فشرده و خصوصیات قابل توجهی در انتهای زنجیره هستند.
چندین دهه روی تهیه کوپلیمرهای پیوندی تحقیق شده است. تمام روش های سنتز را می توان برای ایجاد خواص فیزیکی کلی در کوپلیمر پیوندی استفاده کرد. آنها را می توان برای موادی استفاده کرد که در برابر ضربه مقاوم هستند و اغلب از آنها به عنوان الاستومر ترموپلاستیک، سازگار کننده یا امولسیفایر برای تهیه مخلوط پایدار آلیاژها استفاده می شود.  به طور کلی، روش های پیوند برای سنتز کوپلیمر منجر به موادی می شود که نسبت به هوموپلیمرهای خود، در برابر حرارت بیشتر مقاوم هستند  سه روش سنتز وجود دارد (پیوند زدن به، پیوند زدن از، و پیوند زدن از طریقِ) که برای ساختن پلیمر پیوندی استفاده می شوند.
روش های سنتز

روش های مختلفی برای سنتز کوپلیمرهای پیوندی وجود دارد. معمولاً این روش ها تکنیک های پلیمریزاسیون شناخته شده و معمول را به کار می گیرند، مانند پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم (ATRP)، پلیمریزاسیون متاثزیس حلقه گُشا (ROMP)، پلیمریزاسیون آنیونی و کاتیونی، و پلیمریزاسیون زنده رادیکال آزاد. برخی انواع پلیمریزاسیون های کمتر رایج، شامل پلیمریزاسیون تشعشعی،  پلیمریزاسیون متاثزیس اُلفین حلقه گُشا،  واکنش های چند تراکمی (polycondensation)،  و پلیمریزاسیون اینفرتری می باشد.
روش های سنتز > پیوند زدن به

روش "پیوند زدن به" شامل استفاده از یک زنجیره اصلی با گروه های عاملی A است که به طور تصادفی در طول زنجیره توزیع شده اند.  تشکیل کوپلیمر پیوندی ناشی از واکنش جفت شدن بین زنجیره اصلی عاملی و گروه های انتهاییِ انشعاباتی است که واکنش پذیرند. واکنش جفت شدن، با دگرگونی شیمیایی زنجیره اصلی امکان پذیر می شود.  مکانیسم های واکنش متداول مورد استفاده برای سنتز این کوپلیمرها شامل پلیمریزاسیون رادیکال آزاد، پلیمریزاسیون آنیونی، پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم، و روش های پلیمریزاسیون زنده هستند.
کوپلیمرهایی که با روش "پیوند زدن به" تهیه می شوند اغلب از تکنیک پلیمریزاسیون آنیونی استفاده می کنند. در این روش، از واکنش جفت شدن گروه های الکتروفیل زنجیره اصلی و نقطه تکثیر یک پلیمر زنده آنیونی استفاده می شود. این روش بدون ایجاد یک پلیمر زنجیره اصلی دارای گروه های واکنش پذیر، ممکن نیست. این روش با ظهور شیمی کلیکی محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. یک واکنش شیمیایی پُربازده موسوم به شیمیِ جفت کردن رادیکال نیتروکسیدِ انتقال اتمی، برای پلیمریزاسیون به روش "پیوند زدن به"، بکار می رود.
روش های سنتز > پیوند زدن از

در روش "پیوند زدن از"، زنجیره اصلی ماکرومولکولی از نظر شیمیایی دگرگون می شود تا بتوان نقاط فعال با قابلیت شروع عاملی را ایجاد کرد. نقاط شروع را می توان یا با کوپلیمریزاسیون ایجاد کرد، یا طی یک واکنش مابعد پلیمریزاسیون ایجاد نمود، یا اینکه از همان ابتدا بخشی از پلیمر باشند.
اگر تعداد نقاط فعالی که در امتداد زنجیره اصلی در تشکیل یک انشعاب شرکت می کنند مشخص باشد، آنگاه تعداد زنجیره های پیوند شده به ماکرومولکول را می توان با تعداد نقاط فعال کنترل کرد. حتی اگر تعداد زنجیره های پیوندی قابل کنترل باشد، ممکن است به دلیل اثر ممانعت جنبشی و مکانی، زنجیره پیوندی طول متفاوتی داشته باشد.
واکنش های "پیوند زدن از" ، با کمک پلی اتیلن ، پلی وینیل کلراید  و پلی ایزوبوتیلن انجام شده است.  تکنیک های مختلف مانند پیوند آن یونی، پیوند کاتیونی، پلیمریزاسیون رادیکال انتقال اتم و پلیمریزاسیون رادیکال آزاد در سنتز به روش "پیوند زدن از" کوپلیمرها، استفاده شده است.
کوپلیمرهای پیوندی که در روش "پیوند زدن از"، استفاده می شوند، اغلب با واکنش ATRP و تکنیک های پیوند آنیونی و کاتیونی سنتز می شوند.