stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علیرضا افکاری
ترانه‌شناسی > در نقش آهنگساز یا تنظیم کننده[نیازمند منبع]

دنیای این روزای من اثر داریوش اقبالی (۱۳۸۹)
عاشقانه‌ها اثر احسان خواجه امیری (۱۳۹۱) - ۷ آهنگ
اعجاز اثر گوگوش (۱۳۹۱) - سه آهنگ
فصل من اثر هلن (۱۳۹۳) - ۶ آهنگ
پاییز، تنهایی اثر احسان خواجه امیری (۱۳۹۳) - ۸ آهنگ
جان جوانی اثر ابی (۱۳۹۳)
مثل مجسمه اثر مهدی یراحی (۱۳۹۴) - ۱ آهنگ
۳۰ سالگی اثر احسان خواجه امیری (۱۳۹۵) - ۸ آهنگ
رؤیای بی تکرار اثر علی زندوکیلی (۱۳۹۵) - ۵ آهنگ
جز عشق نمی‌خواهم اثر علیرضا عصار (۱۳۹۷) - ۴ آهنگ
آلبوم فراموشم نکن از چنگیز حبیبیان
آلبوم پریزاد از مجید اخشابی
آلبوم ضامن آهو از حمیدرضا گلشن
آلبوم غزل بارون از حمیدرضا گلشن
آلبوم کسی که با تو می‌مونه از حمیدرضا گلشن
آلبوم شب ترانه از مقتدا غرباوی
آلبوم تو محکومی به برگشتن از خشایار اعتمادی
آلبوم حس خوب اثر محمدرضا عیوضی (۱۳۹۶) - ۶ آهنگ
آلبوم ریشه‌ها (بی کلام) اثر علیرضا افکاری
آلبوم این روزها اثر احسان خواجه امیری (۱۴۰۳) -۸ آهنگ
طعم جنون مسعود صابری
پدرو منندس د آویلس

| پدرو منندس د آویلس | پدرو منندس د آویلس |
| --- | --- |
پدرو منندز دی آویلس: پدرو منندز دی آویلس
اولین فرماندار فلوریدا: اولین فرماندار فلوریدا
دوره مسئولیت ۱۵۶۵ – ۱۵۷۴: دوره مسئولیت ۱۵۶۵ – ۱۵۷۴
پیش از: Diego de Velasco
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ فوریه ۱۵۱۹ آبیلس، آستوریاس، اسپانیا
درگذشته: ۱۷ سپتامبر ۱۵۷۴ (۵۵ سال) سانتاندر، استان کانتابریا، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه: آدمیرال؛ فرماندار مستعمراتی قرن شانزدهم میلادی لا فلوریدا و کوبا در اسپانیای نو
پدرو منندس د آویلس (به اسپانیایی: Pedro Menéndez de Avilés) (به آستوری: Pedro (Menéndez) d'Avilés) (متولد ۱۵ فوریه ۱۵۱۹–۱۷ سپتامبر ۱۵۷۴)، دریاسالار، کاوشگر و کنکیستادور اسپانیایی اهل آبیلس در آستوریاس اسپانیا بود. او به دلیل برنامه‌ریزی اولین بدرقه فرا-اقیانوسی که بعدها به ناوگان گنج اسپانیا معروف شد و همچنین به دلیل تأسیس سنت آگوستین، فلوریدا در ۱۵۶۵ شناخته می‌شود. این اولین اسکان اروپایی موفقیت‌آمیز در لا فلوریدا و مهمترین شهر منطقه برای نزدیک به سه دهه بود. سنت آگوستین قدیمی‌ترین اسکان بنا نهاده شده توسط اروپاییان در سرزمین قاره‌ای ایالات متحده بود که به‌طور پیوسته ساکنینی داشته‌است. منندس د آویلس اولین فرماندار لا فلوریدا (۱۵۶۵–۱۵۷۴ میلادی) بوده‌است. منندس با قرارداد یا «آسینتو» با فیلیپ دوم به عنوان «آدلانتادو» گماشته شده و مسئول اجرای سیاست‌های سلطنتی جهت ساخت سنگرهایی برای دفاع از قلمروهای فتح‌شده در «لا فلوریدا» و استقرار مؤسسات حکومتی کاستیلی در نواحی موردنظر بود.
سال‌های اولیه

پدرو منندس د آویلس فرزند خانواده قدیمی اشرافی در پادشاهی آستوریاس بود. او یکی از جوانترین پسران خوان آلونسو سانچز د آویلس بود که به عنوان یکی از فرمانروایان کاتولیک در جنگ گرانادا شرکت کرد. مادر او ماریا آلونسو ی منندس آرانگو بود. والدین او بیست فرزند داشتند و پدرو هنگامی که پدرش فوت کرد هنوز کودک بود.
وقتی دونا ماریا مجدداً ازدواج کرد، پدرو برای زندگی نزد یکی از اقوام خود که قول داده بود در زمینه تحصیلی او را هدایت کند فرستاده شد. پدرو با مراقب خود کنار نیامده و از خانه فرار کرد. او شش ماه بعد در وایادولید یافت شد و به خانه پرورشگاهی خویش عودت داده شد. در نهایت منندس وارد خدمات نظامی شد و به یکی از جنگ‌های فرانسه فرستاده شد. او در دریا در ناوگان کوچکی در مقابل دزدان دریایی فرانسوی که به ناوگان تجاری اسپانیا هجمه برده بودند، خدمت کرد.
حرفه نظامی

بعد از دو سال نبرد، منندس بعد از اینکه نقشه‌ای جهت استفاده از بخشی از میراثش جهت ساخت کشتی خود کشیده بود به نزد خانواده‌اش بازگشت. او «پاتاچه» ای ساخت که دریانورد پارویی کوچک، اما سریعی بود که برای گشت‌زنی در ساحل مناسب بود. وی تعدادی از خویشاوندانش را برای دریانوردی با خود جهت ماجراجویی به کار گرفت.
منندس جوان در این کشتی طی درگیری با دزدان دریایی که به سه کشتی باری اسپانیایی کند در ساحل گالیسیا حمله کرده بودند، پیروز شد. او با کاپیتانی کردن مؤثر خود، دو «زابرای» سریع را که تعقیبش می‌کردند را از همجدا کرد و هردو را گرفت و سومی را نیز از خود دور کرد. استثمارات پدرو منندس به زودی مبدل به موضوع بحث در جبهه‌های آبی اسپانیا و فرانسه و دربارهای سلطنتی شد. در همین حال، تاجران سویل و «کاسا د کانتراسیون» (خانه تجارت) از موفقیت‌های منندس و رشد اثرگذاری‌هایش بر روی تاج و تخت آزرده‌دل شده بود.
ناوگان گنج

اعتبار رهبر اسپانیایی که اولین بار استحکامات سلطنتی در بندرگاه‌های عمده کارائیبی را نقشه‌برداری کرده و مجوز ساختش را داد، به منندس نسبت می‌دهند. او توسط تاج و تخت در ۱۵۵۴ میلادی به عنوان کاپیتان-ژنرال ناوگان سرخ پوستان، یعنی همان ناوگان گنج اسپانیایی گماشته شد؛ همان سال او از ناوگان جدا شده و به‌طور امن به اسپانیا بازگردانده شد. او قاطعانه معتقد به اهمیت استراتژیکی کانال باهاما و هاوانا در جزیره کوبا بود، جزیره‌ای که از بندرهای مهم برای هدایت میعاد سالانهٔ «فلوتای» (دسته کشتی‌های اسپانیولی) کشتی‌های بادبانی بزرگ گنج قرن پانزدهمی میلادی بود. این سمت به شدت پرابهت بود و برای تاج و تخت غیر معمول بود که چنین منصبی را ایجاد کنند. در گذشته «کاسا د کانتراتاسیون» این موقعیت را کنترل کرده بوده‌است.
پادشاه فیلیپ دوم و منندس روابط نزدیکی داشتند. تاج و تخت او را دعوت کرد تا هنگامی که فیلیپ با ماری اول، ملکه انگلستان ازدواج کرد بخشی از «حزب سلطنتی» باشد.
در ۱۵۵۹ میلادی، فیلیپ دوم مجدداً منندس را به عنوان ژنرال کاپیتان و برادرش «بارتولومه منندس» را به عنوان دریاسال ناوگان سرخ پوستان گماشت. او اکتبر همان سال به مقصد سرخ پوستان دریانوردی کرده و کالئون‌های «آرمادا د لا کاررا» کبیر یا «ناوگان گنج اسپانیایی» را در بازگشتشان از کارائیب و مکزیک به اسپانیا رهبری کرد. منندس مسیری که دنبال می‌کردند را تعیین کرد، این مسیر از تنگه فلوریدا (به زبان اسپانیایی: Estrecho de Florida) گذشته و به سواحل شرقی فلوریدا رفته و از جریان گلف استریم سود می‌جست. با این حال، در ۱۵۶۱ میلادی منندس توسط مقامات کاسا به دلیل اتهامات قاچاق زندانی شد، اما پرونده او به دادگاه انتقال یافته و باعث برنده شدن و در پی آن آزادی او شد.
اعتبار برنامه‌ریز ارشد نظام قافله‌ای یگان گنج اسپانیایی که مبدل به پیوند ارتباطی بین اسپانیا و قلمروهای ماوراء البحری گشت به منندس نسبت داده می‌شود. او در همکاری با «آلوارو د بازان» اولین مارکوئیس از سانتا کروز به طراحی کالئون‌های بزرگی کمک کرد که تجارت بین کادیس در اسپانیا و وراکروس در مکزیک اسپانیایی را حمل می‌کرد.
بعدها منندس در ظرفیت خود با عنوان «آدالنتادو»، ملزم به کاوش در این قلمروی وسیعی شد که از سواحل خلیج در فلوریدای امروزین غربی، حول نقاط کلیدی فلوریدا به نیوفاوندلند گسترش یافته بود. او ملزم به استقرار دو یا سه «پرسیدیوس» مستحکم شده و اسکان مهاجران و بردگان و شروع به تبدیل مذهب سرخ پوستان (بومیان) به مذهب سرخ پوستان شد.
ارجاعات

↑  R. A. Stradling (2003). The Armada of Flanders: Spanish Maritime Policy and European War, 1568-1668. Cambridge University Press. p. 5. ISBN 978-0-521-52512-1.
↑  Eugene Lyon (28 May 1983). The Enterprise of Florida: Pedro Menéndez de Avilés and the Spanish Conquest of 1565-1568. University Press of Florida. p. 4. ISBN 978-0-8130-0777-9. Retrieved 23 November 2012.
↑  María Antonia Sáinz Sastre (1992). La Florida, Siglo XVI: Descubrimiento y Conquista. Editorial Mapfre. p. 131. ISBN 978-84-7100-475-8.
↑  Albert Manucy (1 October 2014). Menendez: Pedro Menendez de Aviles, Captain General of the Ocean Sea. Pineapple Press. p. 101. ISBN 978-1-56164-692-0.
↑  Albert Manucy (1 October 2014). Menendez: Pedro Menendez de Aviles, Captain General of the Ocean Sea. Pineapple Press. pp. 9–11. ISBN 978-1-56164-692-0.
1 2  Woodbury Lowery (1911). The Spanish settlements within the present limits of the United States: Florida, 1562-1574. G.P. Putnam. p. 126.
↑  extracted from the historical text available at http://augustine.com Written History بایگانی‌شده  در ۴ سپتامبر ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine
↑  Woodbury Lowery (1911). The Spanish settlements within the present limits of the United States: Florida, 1562-1574. G.P. Putnam. p. 123.
↑  Woodbury Lowery (1905). The Spanish Settlements Within the Present Limits of the United States: Florida 1562-1574. G.P. Putnam's Sons. pp. 12–14.
↑  "The galleon evolved in response to Spain's need for an ocean-crossing cargo ship that could beat off corsairs. Pedro de Menéndez, along with the marquis Santa Cruz (later a hero of the Battle of Lepanto), is credited with developing the prototypes which had the long hull - and sometimes the oars - of a galley married to the poop and prow of a nao or merchantman. Galeones were classed as 1-, 2- or 3-deckers, and stepped two or more masts rigged with square sails and topsails (except for a lateen sail on the mizzenmast). Capacity ranged up to 900 tons or more. Menéndez's San Pelayo of 1565 was a 900-ton galleon, which was also called a nao and galeaza. She carried 77 crewmen, 18 gunners, transported 317 soldiers and 26 families, as well as provisions and cargo. Her armament was iron." Menéndez: Pedro Menéndez de Avilés, Captain General of the Ocean Sea. Albert C. Manucy. Pineapple Press, Inc. (1992). p.100
↑  Lyon, Eugene (July 1988). "Pedro Menéndez's Strategic Plan for the Florida Peninsula". The Florida Historical Quarterly. Florida Historical Society. 67 (1): 12.
↑  Gonzalo Solís de Merás; David Arbesú (November 2020).  David Arbesú (ed.). Pedro Menéndez de Avilés and the Conquest of Florida: A New Manuscript. University Press of Florida. p. 11. ISBN 978-0-8130-6842-8.
اللهه

Arrondissement در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| Allahé | Allahé |
| --- | --- |
Arrondissement: Arrondissement
استان‌های بنین: استان زو
Commune: Za-Kpota
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۶۹۰۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اللهه (به لاتین: Allahé) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان زو واقع شده‌است.
خصوصیات

اللهه ۶٬۹۰۳ نفر جمعیت دارد.
تارا (باشقیرستان)

Selo
| Tara Тара | Tara Тара |
| --- | --- |
Selo: Selo
Taraموقعیت روی نقشه باشقیرستانTaraموقعیت روی نقشه روسیه: Taraموقعیت روی نقشه باشقیرستانTaraموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۴۳′ شمالی ۵۷°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۷۱۷°شمالی ۵۷٫۳۶۷°شرقی﻿ / 53.717; 57.367: مختصات: ۵۳°۴۳′ شمالی ۵۷°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۷۱۷°شمالی ۵۷٫۳۶۷°شرقی﻿ / 53.717; 57.367
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهرستان: شهرستان بلورتسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
تارا (انگلیسی: Tara, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استثناگرایی

نقاشی فرود زائران،  اثر چارلز لوسی (حدود 1898)
استثناگرایی این تصور یا اعتقاد است که یک گونه، کشور، جامعه، نهاد، جنبش، فرد یا دوره زمانی " استثنایی " است (یعنی غیرمعمول یا خارق‌العاده). این اصطلاح این دلالت را دارد که، چه مشخص شده باشد یا نشده باشد، چیز مورد اشاره به نوعی برتر است.
اگرچه به نظر می‌رسد این نظر در مورد یک دوره زمانی ایجاد شده‌است، اما امروز به ویژه در مورد ملل یا مناطق خاص مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کاربردهای دیگر این اصطلاح شامل استثناگرایی پزشکی و ژنتیکی است.
الکساندر بالوک

| الکساندر بالوک | الکساندر بالوک |
| --- | --- |
پرتره حکاکی شده اثر «هزکیاه رایت اسمیت»، تاریخ نامعلوم: پرتره حکاکی شده اثر «هزکیاه رایت اسمیت»، تاریخ نامعلوم
۲۶مین فرماندار ماساچوست: ۲۶مین فرماندار ماساچوست
دوره مسئولیت ۴ ژانویه ۱۸۶۶ – ۷ ژانویه ۱۸۶۹: دوره مسئولیت ۴ ژانویه ۱۸۶۶ – ۷ ژانویه ۱۸۶۹
معاون: William Claflin
پس از: جان ای. اندرو
پیش از: William Claflin
۹مین شهردار ووستر، ماساچوست: ۹مین شهردار ووستر، ماساچوست
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۸۵۹ – ۲ ژانویه ۱۸۶۰: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۸۵۹ – ۲ ژانویه ۱۸۶۰
پس از: Isaac Davis
پیش از: William W. Rice
عضو سنای ماساچوست: عضو سنای ماساچوست
دوره مسئولیت ۱۸۴۹: دوره مسئولیت ۱۸۴۹
عضو مجلس نمایندگان ماساچوست: عضو مجلس نمایندگان ماساچوست
دوره مسئولیت ۱۸۴۵–۱۸۴۸: دوره مسئولیت ۱۸۴۵–۱۸۴۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: الکساندر همیلتون بالوک ۲ مارس ۱۸۱۶ رویالستون، ماساچوست
درگذشته: ۱۷ ژانویهٔ ۱۸۸۲ (۶۵ سال) ووستر، ماساچوست
حزب سیاسی: ویگ جمهوری‌خواه
همسر(ان): Elvira Hazard
تخصص: وکیل
امضا: 
الکساندر همیلتون بولاک (Alexander Hamilton Bullock) (زادهٔ ۲ مارس، ۱۸۱۶ – درگذشتهٔ ۱۸ژانویه، ۱۸۸۲)، وکیل، سیاستمدار و بازرگان آمریکایی اهل ماساچوست بود. او که در ابتدا عضو حزب ویگ و سپس جمهوری‌خواه شد، سه دوره (۱۸۶۶–۱۸۶۹) به عنوان بیست و ششمین فرماندار ماساچوست خدمت نمود. او قبل از جنگ داخلی آمریکا، با گسترش برده‌داری فعالانه مخالفت نمود و در انجمن کمک‌های مهاجرتی نیوانگلند که در سال ۱۸۵۵ برای اسکان لغو طلبان در قلمروی کانزاس تأسیس شده بود، نقش عمده داشت. او برای چندین سال مشغول کاروبار بیمه در شهر ووستر بود که در آنجا برای یک دوره به عنوان شهردار نیز انجام وظیفه نمود.
بولاک در رشته حقوق تحصیل کرد و با یک عضو خانواده ثروتمند هازارد که تولیدکنندگان اسلحه بودند، ازدواج نموده به ثروتمندترین مرد ایالت تبدیل شد. او در جریان جنگ در بخش قانون‌گذاری مجلس خدمت نمود و در استخدام نیرو برای جنگ نقش فعال داشت. او خواهان گسترش راه‌آهن و اعتدال در این ایالت بود.
اوایل زندگی

الکساندر همیلتون بولاک پسر سارا دیویس و روفاس بولاک در ۲ مارس، ۱۸۱۶ در شهر رویالستون ماساچوست به‌دنیا آمد. پدر او بازرگان و دهقان بود که یک آسیاب کوچک نیز داشت و در امور سیاسی محلی فعال بود. او قبل از رفتن به آکادمی لستر در مدارس محلی شرکت کرد. بولاک در سال ۱۸۳۶ از کالج آمهرست و در ۱۸۴۰ از مدرسهٔ حقوق هاروارد فارغ شد. سپس به دادگاه ماساچوست پذیرفته شد و به شرکت حقوقی اموری واشبورن در ووستر پیوست. با این حال از حقوق کناره‌گیری نموده در کاروبار بیمه به عنوان نماینده مشغول شد. او در نهایت به شرکت ایالتی تضمین زندگی مشترک که جان دیویس اولین رئیس آن بود، پیوست.
در سال ۱۸۴۲ بولاک در سیاست و خدمات عامه فعالیت خود را آغاز نمود. او به عنوان دستیار نظامی جان دیویس که فرماندار ماساچوست در آن سال بود، خدمت کرد که از آن به بعد او به نام سرهنگ بولاک یاد می‌شد. همچنین او در آن سال سردبیر روزنامه ملی ایگیز که یکی از روزنامه‌های ویگ بود شد و سال‌ها با آن روزنامه همکاری نمود.
بولاک در سال ۱۸۴۴ با الویرا هازارد دختر آگستس جورج هازارد از آنفیلد، کنتیکت، ازدواج نمود. آنها صاحب سه فرزند شامل کاشف فانی بولاک ورکمن بودند. پدر الویرا صاحب یک زرادخانه بزرگ بود. بعد از مرگ او در سال ۱۸۶۸، بولاک‌ها ثروت چشمگیر را به ارث برده و یکی از ثروتمندترین خانواده‌های این ایالت شدند.
قانونگذاری ماساچوست

بولاک برای بار نخست در سال ۱۸۴۴ به عنوان ویگ به مجلس نمایندگان ماساچوست برگزیده شد و تا سال ۱۸۴۸ به مدت دو سال رئیس کمیته‌ای قضایی بود. در سال ۱۸۴۹ او در مجلس سنای ماساچوست انجام وظیفه نمود. در سال ۱۸۵۴، بولاک یکی از مدیران انجمن کمک‌های مهاجرتی نیوانگلند شد که توسط ایلی تایر بمنظور ارسال پناه‌جویان ضد برده‌داری به قلمروی کانزاس بعد ازینکه قانون کانزاس-نبراسکا مشخص نموده بود که برده‌داری در این سرزمین باید توسط حاکمیت مردمی تعیین شود تأسیس گردیده بود.
سیاست ووستر

هنگامیکه ووستر به عنوان یک شهر در سال ۱۸۴۸ شناخته شد، بولاک برای خدمت در مراسم افتتاحیه شورای عمومی انتخاب شد. او نخستین بار در سال ۱۸۵۳ برای شهردار شدن شهر ووستر اقدام نمود اما در انتخابات شکست خورد. در سال ۱۸۵۹، او به عنوان شهردار ووستر برگزیده شد و ویلیام دبلیو رئیس‌جمهوری‌خواه را با تفاوت اندک شکست داد. او در جریان دوره یک سالهٔ خود ۱۰۰۰ دلار حقوق خود را برای اهدا مدال به دانش آموزان برگزیده مدرسه در شهر اختصاص داد. این شهر اجازه تأسیس کتابخانه عمومی را داد و او زمین را برای بازسای آن مهیا نمود. او در سال ۱۸۶۰ برای انتخابات مجدد اقدام نکرد.
در سال ۱۸۵۵ بولاک به عنوان عضو انجمن عتیقه فروشی آمریکا مستقر در ووستر برگزیده شد. بعداً از سال ۱۸۶۰ الی ۱۸۶۳ به عنوان رئیس انجمن باغبانی شهر ووستر خدمت کرد.
جنگ داخلی

در سال ۱۸۶۱ بولاک دوباره به مجلس قانون‌گذاری ایالتی انتخاب شد و تا سال ۱۸۶۶ خدمت نمود. در ژانویهٔ سال ۱۸۶۲ بولاک به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد و تا سال ۱۸۶۵ با اتفاق آرا خدمت نمود. او در استخدام نیرو برای ارتش اتحادیه نقش فعال داشت و در نظارت امور مالی ایالت در جریان جنگ کوشا بود. او از اصلاحات کارگری به ویژه قانون محدود کردن ساعات کاری پشتیبانی نمود. با وجودیکه خلأ قانونی گسترده‌ای وجود داشت، این قانون تا سال ۱۸۷۴ زمانیکه ده ساعت کار در این ایالت اجباری بود، وضع نشد.
فرماندار ماساچوست

در سال ۱۸۶۵ بولاک نامزدی حزب جمهوری‌خواه برای فرمانداری را پس از تصمیم جان ای اندرو برای شرکت نکردن در انتخابات مجدد دریافت نمود. بولاک در انتخابات عمومی ارتشبد جنگ داخلی داریوش کاناپه را شکست داد و برای سه دوره مسلسل خدمت نمود. بولاک در یک گروه غیررسمی جمهوری‌خواهان عضویت داشت که به نام باشگاه پرنده به‌خاطر اسم مؤسس آن (فرانسس دبلیو بیرد سرمایه‌گذار بزرگ) یاد می‌شد که به‌طور مؤثر حزب ایالتی جمهوری‌خواهان را کنترل می‌کرد و بر ادارات منتخب ایالت تا سال‌های ۱۸۷۰ تسلط داشت. او در جریان زمام‌داری خود امور مالی ایالت را بهبود بخشید و وام‌های مربوط به جنگ را کاهش داد. بولاک مدافع صریح حق رأی زنان بود. اگرچه قانون‌گذاران محافظه کارتر هیچگاه اجازه تصویب این قانون را ندادند. او همچنین طرفدار حمایت دولت از راه‌آهن بود و صورت حساب ارایه وام ۶ میلیون دلاری را در هر دوره خود برای خط آهن تروی و گرینفیلد و برای احداث تونل هوساک امضاء نمود. او همچنین مسئول استخدام بنیامین لاتروبی جونیر برای نظارت روی کار آن پروژهٔ نابسامان بود.
از جنجالی‌ترین مسائل در دوران زمام‌داری بولاک قانون منع الکل در این ایالت بود که در سال‌های ۱۸۵۰ تصویب شد و جمهوری‌خواهان متحد را از هم جدا کرده بود. تسهیل نمودن مقرارت سختگیرانه قانون یا اجرای آنها همیشه در مجلس مورد بحث بود. بولاک در مخالفت با رویکرد آندرو برای سیاست عدم مداخله دولت، قانون منع را سختگیرانه تر از هر فرمانده دیگر آن دوره به اجرا درآورد. این سیاست به نحوی عامل کاهش میزان تفاوت پیروزی در سه انتخابات او بود. در سال ۱۸۶۸ حامیان حقوقی مقررات ملایم، قانونی را برای لغو مسئولیت اجرای قانون توسط پلیس ایالتی تصویب کردند. بولاک این لایحه قانونی را با اشاره به اینکه پلیس فعالیت‌های حیاتی دیگری را انجام می‌دادند وتو کرد. در عین حال قانون جایگزین لغو با طرح صدور مجوز تصویب گردید. بولاک به این لایحه اجازه داد تا بدون امضاء او تبدیل به قانون شود. در سال ۱۸۶۹ مجلس محافظه‌کارتر اساسنامه ممنوعیت قبلی را بازگرداند.
ارجاعات

↑  Crane, pp. 19–20
↑  Crane, p. 20
↑  Rice, p. 380
↑  Devens, p. 6
↑  Devens, p. 7
↑  Nutt, p. 17
↑  James, p. 672
↑  Pauly, p. 33
↑  Devens, p. 9
↑  Rice, p. 19
↑  Rice, p. 25
↑  Rice, p. 31
↑  Rice, p. 33
↑  "Members Directory – B". American Antiquarian Society. Retrieved 2016-03-17.
↑  Worcester County Horticultural Society (2006). Transactions of the Worcester County Horticultural Society. Tower Hill Botanic Garden Library. Worcester County Horticultural Society. pp. 69.
↑  Devens, p. 11
↑  Devens, p. 13
↑  Devens, pp. 14–15
↑  Montgomery, pp. 121–126
↑  Blewett, pp. 133–134
↑  Mohr, p. 3
↑  Schexnayder, p. 333
↑  Mohr, p. 6
↑  Mohr, p. 10
↑  Schexnayder, p. 306
↑  Baum, pp. 114–15, 123, 127, 129
↑  Mohr. pp. 7–9
اللو (اهر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| اللو (اهر) اللو | اللو (اهر) اللو |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش فندقلو شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان نقدوز (اهر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۷۳۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
اللو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان نقدوز بخش فندقلو شهرستان اهر واقع شده‌است. این روستا در دوره  پهلوی اول بر اساس سیاست یکجا نشینی عشایر  تشکیل شده و در زمان پهلوی دوم و عصر جمهوری اسلامی تحت تاثیر عوامل مختلف فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی رو به گسترش مقر خود نموده است..
الهام منصور

الهام سامی منصور رمان‌نویس، استاد فلسفه و نقاش لبنانی است. او در سال ۱۹۴۴ شهر راس بعلبک به دنیا آمد و در جونیه بزرگ شد. سامی منصور مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته فلسفه از دانشگاه لبنان دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۵ دکترای خود را در رشته فلسفه از دانشگاه سوربن پاریس گرفت. از سال ۱۹۹۱ تاکنون رمان‌ها و مطالعات فلسفی زیادی منتشر کرده‌است. او بیشتر به خاطر تشویق به آزادی زنان و مسائل آنها شناخته می‌شود و به داستان‌های واقع گرایانه و زندگی‌نامه علاقه‌مند است.
محمد تنگستانی

| محمد تنگستانی | محمد تنگستانی |
| --- | --- |
زاده: ۳ آذر ۱۳۶۰ ‏(۴۳ سال) آبادان
محمد تنگستانی (زاده سوم آذر ۱۳۶۰ آبادان) شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی است. او با رسانه‌هایی همچون ایران وایر همکاری داشته‌است.
زندگی

محمد تنگستانی در سوم آذر ۱۳۶۰ از پدری کارمند و مادری فرهنگی در این شهر به دنیا آمد.[نیازمند منبع]
او پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران، خرداد ۱۳۸۸ به ترکیه رفت و سپس در کشور بلژیک پناهنده شد.
این روزنامه‌نگار در سال‌های گذشته در حوزه سانسور و خودسانسوری در فرهنگ و هنر ایران گفت‌وگوهایی را به سفارش سایت «خبرنگاری جرم نیست» و «ایران وایر» تهیه و منتشر کرده‌است.
آثار و فعالیت‌ها > مجموعه اشعار

من روی مینی به نام تو بود افتاد. پاندا. ۴۰ صفحه. شابک 9-03-8644-978
فیلم کوتاه. نشر پاریس
امیر زهرا. نشر اچ‌انداس شابک 9781780834146
آثار و فعالیت‌ها > مصاحبه‌ها

شهروند جهان
این سانسور لعنتی
آثار و فعالیت‌ها > گردآوری

قیام خستگان
حواشی > حکم ارتداد

تنگستانی ادعا کرده که مکارم شیرازی، مرجع شیعه، در پاسخ به استفتایی، به دلیل «توهین به مقدسات»، او را «مرتد» و مطالعه نوشته‌هایش را «حرام» اعلام کرده‌است. بعد از این استفتاء، شیرین عبادی حقوق‌دان، مازیار بهاری، مدیر سایت «ایران‌وایر»، و نیز نهادهایی مانند «سازمان حقوق بشر ایران» و «بنیاد سیامک پورزند» این اقدام را محکوم کردند و از مقامات بلژیک خواستند اقدامات امنیتی را فراهم کنند.
حواشی > اتهام آزار جنسی

در ماه مارس سال ۲۰۲۱ ویدیویی از تنگستانی در فضای مجازی منتشر شد که در آن یک شاعر زن را از برنامه‌اش به علت پوشیدن روسری بیرون کرده بود. این ویدیو واکنش‌هایی منفی به دنبال داشت. سپس جنبش من هم در ایران به انتشار توییت‌ها و روایت‌های تعداد زیادی از زنانی پرداخت که در آنها ادعای آزار جنسی توسط محمد تنگستانی مطرح شده بود. عمدهٔ این روایت‌ها او را به سوءاستفاده جنسی از دختران روزنامه‌نگار و زنان پناهجو متهم می‌کردند.
در واکنش به این اتهامات، خبرگزاری «ایران وایر» اعلام کرد که «با توجه به مطرح شدن روایت‌هایی دربارهٔ آزار از سوی یکی از همکاران ایران وایر در شبکه‌های اجتماعی، این رسانه تصمیم گرفته همکاری خود را با فردی که متهم به آزار است تا اطلاع ثانوی تعلیق کند»
تلسکوپ گریگوری

نموداری از مسیر نور در تلسکوپ گریگوری
تلسکوپ گریگوری (انگلیسی: Gregorian telescope) نوعی از تلسکوپ‌های بازتابی است. این تلسکوپ را ریاضیدان و ستاره‌شناس اسکاتلندی جیمز گریگوری در سدهٔ هفدهم طراحی کرد. در سال ۱۶۷۳ رابرت هوک برای اولین بار با استفاده از این طرح آن را ساخت. جیمز گریگوری معاصر اسحاق نیوتن بود. هر دو دامشمند اغلب به‌طور همزمان روی پروژه‌های مشابهی کار می‌کردند. طرح گرگوری در سال ۱۶۶۳ منتشر شد و این پیش از نخستین تلسکوپ بازتابی عملی؛ تلسکوپ نیوتنی، ساخته شده توسط سر اسحاق نیوتن در سال ۱۶۶۸ است. طراحی گرگوری تنها یک توصیف نظری بود. او هرگز تلسکوپ را نساخته‌است. این تلسکوپ تا پنج سال پس از اولین تلسکوپ بازتابی نیوتن با موفقیت ساخته نشد.
تاریخچه

نام تلسکوپ گریگوری از طرح جیمز گریگوری گرفته شده‌است که در سال ۱۶۶۳ در نشریهٔ Optica Promota (پیشرفت اپتیک) او ظاهر شد. طرح‌های نظری مشابهی در نوشته‌های بوناونتورا کاوالیری (Lo Specchio Ustorio (دربارهٔ آینه‌های سوزان)، ۱۶۳۲) و مارین مرسن (L'harmonie universalle, 1636)) دیده شده‌است. تلاش‌های اولیهٔ گرگوری برای ساخت تلسکوپ با شکست مواجه شد، زیرا او خود مهارت عملی چندانی نداشت و نتوانست فرد ماهری را که بتواند واقعاً آن را بسازد پیدا کند. تنها ده سال پس از انتشار گریگوری، به کمک علاقه دانشمند تجربی رابرت هوک، شکل عملی آن ساخته شد. اپتیک دان و سازنده تلسکوپ اولیه اسکاتلندی، جیمز شورت، تلسکوپ‌های گریگوری را با آینه‌های سهموی ساخته شده از آلیاژ آینه فلزی بسیار بازتابنده ساخت.
طرح

تلسکوپ گرگوری از دو آینه مقعر تشکیل شده‌است: آینهٔ اولیه (یک سهمی‌گون مقعر) نور را جمع‌آوری می‌کند و آن را قبل از آینهٔ ثانویه (بیضی مقعر) متمرکز می‌کند؛ جایی که از طریق سوراخی در مرکز آینهٔ اولیه منعکس می‌شود، از آنجا به انتهای پایین ابزار، جایی که می‌توان با کمک چشمی آن را دید منعکس می‌شود.
طرح گریگوری مشکل مشاهده تصویر در یک بازتابنده را با اجازه دادن به ناظر برای ایستادن پشت آینه اولیه حل کرد. این طراحی تلسکوپ تصویری را به صورت ایستاده ارائه می‌دهد و آن را برای رصدهای زمینی مفید می‌کند. همچنین به عنوان یک لنز تله فوتو با لوله آن بسیار کوتاهتر از فاصله کانونی واقعی سیستم کار می‌کند.
این طرح تا حد زیادی توسط تلسکوپ کاسگرین جایگزین شد. هنوز هم برای برخی از لکه‌های لکه‌نگاری استفاده می‌شود، زیرا این طرح بدون نیاز به منشور، تصویری عمودی ایجاد می‌کند. آزمایشگاه آینه رصدخانه استوارد حداقل از سال ۱۹۸۵ آینه‌هایی را برای تلسکوپ‌های بزرگ گریگوری می‌سازد.
الهندیه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= عراق
| طویریج الهندية | طویریج الهندية |
| --- | --- |
طویریج: طویریج
مختصات: ۳۲°۳۲′۳۹″ شمالی ۴۴°۱۳′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۴۴۱۷°شمالی ۴۴٫۲۱۹۷۲°شرقی﻿ / 32.54417; 44.21972: مختصات: ۳۲°۳۲′۳۹″ شمالی ۴۴°۱۳′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۴۴۱۷°شمالی ۴۴٫۲۱۹۷۲°شرقی﻿ / 32.54417; 44.21972
استان: استان کربلا
شهرستان: شهرستان الهندیه
جمعیت (2018)[نیازمند منبع]: جمعیت (2018)[نیازمند منبع]
 • کل: ۸۴٬۱۰۰
الهندیة شهری در کشور عراق در حاشیه رود فرات است. الهندیه در استان کربلا واقع شده و مقر منطقه الحندیه است. این شهر پیش‌تر به طویریج‎ معروف بود که نام آن برگرفته از "دو طوریج" می‌باشد، که هر ساله در این شهر به عنوان بخشی از مراسم عزاداری ماه محرم در روز عاشورا برگزار می‌شود. جمعیت این شهر ۸۴۱۰۰ نفر می‌باشد.
تاریخچه

این شهر در سال ۱۷۹۳ میلادی توسط «یحیی آصف الدوله بهادر الهندی» که یکی از وزیران بهادرشاه بود تأسیس شد. این وزیر یک کانال آب در فرات را درست کرد تا آب آشامیدنی منطقه را تأمین کند.
مشاهیر

نوری مالکی
↑  https://web.archive.org/web/20110721185705/http://en.aswataliraq.info/?p=124274
↑  مجلة التراث الشعبی - العدد الأول - سنة 2002 (in Arabic)