stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلیام ام. بان
اوایل حرفهٔ سیاسی

بان پس از خدمت به عنوان نماینده در کنوانسیون سراسری جمهوری‌خواهان فیلادلفیا در سال ۱۸۶۶ از لحاظ سیاسی فعال شد. سال بعدی نامزد کرسی شورای شهر شد، اما به‌منظور حل اختلافات در درون حزب خود، قبل از برگذاری انتخابات از کاندیداتوری خود انصراف داد. در سال ۱۸۶۸ در نخستین دور دوره‌های متوالی در مجمع عمومی پنسیلوانیا انتخاب شد. پس از دورهٔ خدمت در مجلس ایالتی، مأمور ثبت وصیت‌نامه‌ها انتخاب شد. پس از آن در سال‌های ۱۸۷۵ و ۱۸۷۸، نگهبان فقراء انتخاب شد. بان همزمان با این مناصب، به‌عنوان نمایندهٔ حزب در سطح محلی، ایالتی و ملی نیز خدمت کرد.
بان در سال ۱۸۷۸ روزنامهٔ «فیلادلفیا ساندی ترنسکریپت» را خریداری نمود. به عنوان صاحب امتیاز این روزنامه، بان حامی سازمان حزبی سیاسی کامرون شد و پوشش خبری مثبت را با منافع سیاسی معامله کرد.
بان علاوه بر فعالیت‌های سیاسی و بازرگانی، زندگی فعال اجتماعی را نیز پرورش داد. بان، به سخنران ناهار مشهور شد و لباس پُر زرق و برقش، سبب شهرت وی به‌عنوان یکی از بهترین لباس پوشان ایالت فیلادلفیا شد. به‌عنوان یکی از موفقیت اجتماعیش، بان نائب انجمن شبدر شد.
اواخر زندگی

بان پس از استعفا به زادگاه‌اش برگشت. در سال ۱۹۰۸ بعضی از سخنرانی‌های پس از ناهار را منتشر کرد که حاوی مجموعه‌ای از سخنوری‌های وی بود. بان در ۱۹ سپتامبر سال ۱۹۲۳ در فیلادلفیا فوت نمود.
کتابشناسی

Donaldson, Thomas (1941). Idaho of Yesterday. Caldwell, Idaho: Caxton Printers, Ltd. OCLC 100976.
Joyce, John St. George, ed. (1919). Story of Philadelphia. Philadelphia: Rex Printing House. p. 395. OCLC 8600206.
Limbaugh, Ronald H. (1982). Rocky Mountain Carpetbaggers: Idaho's Territorial Governors, 1863-1890. Moscow, Idaho: University Press of Idaho. ISBN 0-89301-082-0.
McMullin, Thomas A.; Walker, David (1984). Biographical Directory of American Territorial Governors. Westport, CT: Meckler Publishing. ISBN 0-930466-11-X.
| ن ب و فرمانداران آیداهو | ن ب و فرمانداران آیداهو | ن ب و فرمانداران آیداهو |
| --- | --- | --- |
| قلمرو (۱۸۶۳–۹۰) |  Wallace  Lyon  Ballard  توماس ام. بودن  Bennett  Thompson  میسون بریمن  Neil  Irwin  ویلیام ام. بان  Stevenson  جورج ال. شوپ  |  |
| ایالت |  جورج ال. شوپ  Willey  ویلیام جی. مک‌کونل  Steunenberg  Hunt  Morrison  فرانک آر. گودینگ  جیمز اچ. بردلی  Hawley  Haines  موسز الکساندر  Davis  Moore  Baldridge  Ross  B. Clark  Bottolfsen  C. Clark  Bottolfsen  چارلز سی. گوزت  Williams  Robins  لئونارد بی. جردن  Smylie  Samuelson  سسیل اندروس  جان وی. ایوانز  سسیل اندروس  Batt  دیرک کمپثورن  جیم ریش  بوچ کسیدی اوتر  |  |
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده
دانشگاه توکیو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
東京大学: 東京大学
لاتین: Universitas Tociensis: لاتین: Universitas Tociensis
نام‌های پیشین: دانشگاه سلطنتی (۱۸۸۶–۱۸۹۷) دانشگاه سلطنتی توکیو (۱۸۹۷–۱۹۴۷)
نوع: عمومی (ملی)
بنیانگذاری شده: ۱۸۷۷
وابستگی آکادمیک: اتحادیه بین‌المللی دانشگاه‌های تحقیقاتی انجمن دانشگاه‌های حاشیه اقیانوس آرام انجمن دانشگاه‌های تحقیقاتی آسیای شرقی اتحاد برای پایداری جهانی دانشگاه های بِستوها اتحاد دانشگاه‌های هنرهای لیبرال آسیا
رئیس: (藤井輝夫)
اعضای هیئت علمی: ۲,۴۲۹ تمام وقت ۱۷۵ نیمه وقت
کارمندان مدیریتی: ۵,۷۷۹
دانشجویان: ۲۸,۶۹۷
کارشناسی: ۱۴,۲۷۴
تحصیلات تکمیلی: ۱۳,۷۳۲
دکترا: ۶,۰۲۲
دیگر دانشجویان: ۷۴۷ دانشجوی تحقیقات
موقعیت: بونکیو، توکیو، ژاپن
پردیس: شهری
رنگ آموزشگاه: آبی روشن  
ورزشکاران: ۴۶ تیم دانشگاهی
وبگاه: www.u-tokyo.ac.jp
دانشگاه توکیو (به ژاپنی: 東京大学، Tōkyō daigaku) که به اختصار به آن (به ژاپنی: 東大، Tōdai) گفته می‌شود، یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مراکز آموزش عالی کشور ژاپن است که در سطح جهانی مقام والایی در کلیه زمینه‌های آموزشی و فرهنگی دارد. این دانشگاه بر پایه رتبه‌بندی دانشگاه‌ها، در آسیا رتبه اول را کسب کرده‌است.
دانشگاه توکیو ۱۰ دانشکده دارد و هر ساله نزدیک به ۳۰٬۰۰۰ دانشجو ثبت‌نام می‌کند که ۲٬۱۰۰ دانشجوی بین‌المللی هستند. این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های برگزیده‌ای است که وزارت علوم ژاپن در راستای پروژه دانشگاهی ژاپن ۲۰۱۴، بودجه آن را افزایش داده است تا توان رقابتی ژاپن در آموزش در سطح جهان افزایش یابد.
افراد سرشناس بسیاری از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند که در میان آن‌ها ۱۷ نخست‌وزیر، ۷ برنده جایزه نوبل و ۳ برنده جایزه معماری پریتزکر دیده میشود.
وضعیت دانشگاه

دانشگاه توکیو ۱۰ دانشکده و ۱۵ مدرسه عالی دارد:
دانشکده کشاورزی
کالج علم و هنر
دانشکده اقتصاد
دانشکده آموزش و تربیت
دانشکده مهندسی
دانشکده حقوق
دانشکده ادبیات
دانشکده پزشکی
دانشکده علوم داروسازی
دانشکده علوم
مدرسه عالی کشاورزی و علوم زیستی
مدرسه عالی علم و هنر
مدرسه عالی اقتصاد
مدرسه عالی آموزش و تربیت
مدرسه عالی مهندسی
مدرسه عالی علوم پیشتاز
مدرسه عالی علوم اجتماعی و جامعه‌شناسی
مدرسه عالی فناوری وعلم ارتباطات
مدرسه عالی مطالعات بین رشته‌ای اطلاعات
مدرسه عالی حقوق و سیاست
مدرسه عالی علوم ریاضی
مدرسه عالی پزشکی
مدرسه عالی علوم داروسازی
مدرسه عالی سیاست عمومی
مدرسه عالی علوم
رتبه بندی

در رتبه بندی برترین دانشگاه های جهان در سال ۲۰۲۰ توسط موسسه QS، دانشگاه توکیو در رده بیست و دوم برترین دانشگاه های جهان و رده اول برترین ژاپن قرار گرفت.  در رده بندی دانشگاه های جهان در سال ۲۰۲۰ توسط موسسه تایمز، این دانشگاه در رده سی و ششم برترین دانشگاه های جهان قرار گرفت.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
اولگ اوسیانیکوف

اولگ اوسیانیکوف (روسی: Олег Владимирович Овсянников؛ زادهٔ ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۷۰) رقصنده روی یخ اهل روسیه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
اپتوس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
صنعت: مخابرات
بنا نهاده: ۱۹۸۱
دفتر مرکزی:  سیدنی، استرالیا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی: پل اُسولیوان (مدیرعامل)
محصولات: تلفن همراه تلفن ثابت رساننده خدمات اینترنتی تلویزیون کابلی خطوط استیجاری انتقال دیتا
درآمد:  ۸٫۳۲۱ $ میلیارد دلار استرالیا (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۱۰٫۶۷۹ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.Optus.com.au
ساختمان مرکزی اپتوس، در سیدنی
اپتوس (به انگلیسی: Optus) دومین شرکت مخابراتی در استرالیا و متعلق به شرکت مخابرات سنگاپور (سینگ‌تل) است.
این شرکت در درجه اول تحت نام تجاری "اُپتوس" فعالیت می‌کند، درحالی‌که در بخش‌های مختلف، از نام‌های تجاری دیگر نیز استفاده می‌نماید، که تمامی آن‌ها از شرکت‌های تابعه اپتوس می‌باشند.
این نام‌های تجاری شامل: "ویرجین موبایل استرالیا" و "بوست موبایل" در بازار تلفن همراه، "یوای‌کام" در بازار خدمات شبکه، "آلفاوست" در بخش خدمات آی‌سی‌تی و "اپتوس‌نت" در ارائه خدمات اینترنت و پهنای باند.
مرکز تحقیق

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تأسیس: ۱۹۹۱
گونه: سازمان آموزشی ناسودبر
تمرکز: فهم عمومی دانش، اخلاق سکولار و شک‌گرایی
مکان: امهرست، نیویورک
شیوه: پژوهش، آموزش، رسیدگی و مدافعه
افراد کلیدی: پاول کورتز، بنیان‌گذار Ronald A. Lindsay, President and Chief Executive Officer Barry Karr, Executive Director, Committee for Skeptical Inquiry Thomas W. Flynn, Executive Director, Council for Secular Humanism Debbie Goddard, Director of Outreach and Director of African Americans for Humanism Joe Nickell, Senior Research Fellow, Committee for Skeptical Inquiry John Shook, Director of Education and Senior Research Fellow Michael De Dora, Director, Office of Public Policy; United Nations Representative
تصویری از یک مرکز پژوهش
سنتر فور اینکوئری یا مرکز پژوهش (به انگلیسی: Center for Inquiry) (CFI) یک سازمان آموزشی ناسودبر است که مراکزی در ایالات متحده آمریکا دارد. هدف اصلی این سازمان تشویق پژوهش و پرس و جوی مستند دربارهٔ ادعاهایی چون فراهنجار، علوم حاشیه‌ای، دین، اخلاق سکولار و جامعه است. سی اف آی هدف خود را ترویج و دفاع از دانش، خرد و پژوهش آزاد دربارهٔ تمام جوانب انسانی اعلام کرده‌است. این سازمان در ۱۹۹۱ به دست نویسنده و فیلسوف آمریکایی پاول کورتز بنیان‌گذاری شده‌است.
سی‌اف‌آی پادکست هفتگی دوست داشتنی‌ای به نام پوینت آف اینکوئری را منتشر می‌کند.
سازمان‌های وابسته

محقق شکاک
فری اینکوئری
پوینت آف اینکوئری
مرکز تحقیق کانادا
کمیته تحقیق شک‌گرایانه (CSI)
کمیته بررسی علمی دین (CSER)
کمیته پزشکی علمی و بهداشت روان (CSMMH)
بنیاد سکولاریزاسیون جامعه اسلامی (ISIS)
شورای انسان‌گرایی سکولار (CSH)
لوکیچار

مکان
| لوکیچار | لوکیچار |
| --- | --- |
استان: ریفت والی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
لوکیچار روستایی در استان ریفت والی، کنیا می‌باشد.
اسکوویل، کارولینای شمالی

مکان
| Askewville, North Carolina | Askewville, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Askewville, North Carolina: Location of Askewville, North Carolina
مختصات: ۳۶°۶′۴۷″ شمالی ۷۶°۵۶′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۱۳۰۶°شمالی ۷۶٫۹۴۰۵۶°غربی﻿ / 36.11306; -76.94056: مختصات: ۳۶°۶′۴۷″ شمالی ۷۶°۵۶′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۱۱۳۰۶°شمالی ۷۶٫۹۴۰۵۶°غربی﻿ / 36.11306; -76.94056
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Bertie
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۲ فوت (۱۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۸۰
 • تراکم: ۳۰۵٫۱/مایل مربع (۱۱۷٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 37-02320
GNIS feature ID: 1025102
اسکوویل (به انگلیسی: Askewville) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۴۱ نفر بوده‌است.
جان‌سخت (مجموعه نمایش خانگی)

| جان‌سخت | جان‌سخت |
| --- | --- |
ژانر: درام اجتماعی
نویسنده: مصطفی تقی‌زاده
کارگردان: مصطفی تقی‌زاده
بازیگران: مهرداد صدیقیان فرهاد اصلانی الناز حبیبی مجتبی پیرزاده ماهور الوند امیرحسین هاشمی مجید یوسفی مسعود کرامتی نسرین مقانلو علی عمرانی بهناز جعفری علی اوسیوند اردشیر کاظمی مرتضی تقی‌زاده
آهنگساز: بامداد افشار
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۱۹
تولید: تولید
تهیه‌کننده: سعید خانی
فیلم‌برداری: مسعود سلامی
تدوین‌گر: مرتضی سوری
مدت: ۴۳–۴۸ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: فیلم‌نت
انتشار اولیه: ۷ دی ۱۴۰۳ – اکنون
جان‌سخت مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی مصطفی تقی‌زاده و تهیه‌کنندگی سعید خانی است که از شبکه نمایش خانگی فیلم‌نت پخش می‌شود. مهرداد صدیقیان، الناز حبیبی، فرهاد اصلانی، مجتبی پیرزاده و ماهور الوند از بازیگران این مجموعه هستند.
خلاصه داستان

جان‌سخت داستان دوستانی را روایت می‌کند که با هم مشکلاتی دارند و حضور آن‌ها در یک تور کویری باعث می‌شود تا اختلافات گذشته‌شان دوباره آشکار شود.
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| مهرداد صدیقیان | فرزاد عزیزی | از اعضای گروه یاکوزا، دوست‌پسر فعلی نگار، برادر الهام |
| الناز حبیبی | نگار | از اعضای گروه یاکوزا، دوست‌دختر سابق وحید، فعلی فرزاد |
| مجتبی پیرزاده | اشکان | از اعضای گروه یاکوزا |
| ماهور الوند | هانیه | از اعضای گروه یاکوزا |
| امیرحسین هاشمی | حمید | از اعضای گروه یاکوزا |
| مجید یوسفی | شاهین | از اعضای گروه یاکوزا |
| فرهاد اصلانی | شهرام | همسر مژگان |
| مسعود کرامتی | رحیم عزیزی | پدر فرزاد و الهام |
| نسرین مقانلو | ثریا شهبازی | مادر وحید، احمد، حامد و فریبا |
| علی عمرانی | ناصر گودرزی | پدر وحید، احمد، حامد و فریبا |
| بهناز جعفری | مژگان | همسر شهرام |
| علی اوسیوند | علی | پدر اشکان |
| شهرام قائدی | رضا شهبازی | برادر ثریا، دایی وحید، احمد، حامد و فریبا |
| المیرا دهقانی | جوانی ثریا شهبازی |  |
| اردشیر کاظمی |  | پدربزرگ شاهین |
| رحمان تقی‌پور |  | پدر شاهین |
| وحید آقاپور | نوید | همسر فریبا |
| مرتضی تقی‌زاده | حامد گودرزی | برادر کوچک‌تر وحید |
| مهدی صباغی | احمد گودرزی | برادر بزرگ‌تر وحید |
| حسین پورکریمی | وحید گودرزی | دوست‌پسر سابق نگار |
| حسن علیرضایی |  | دوست شاهین |
| نوشین تبریزی | منیر | مادر فرزاد و الهام |
| آرزو تاجیک | الهام عزیزی | خواهر فرزاد، نامزد حامد |
| روزبه رئوفی | محسن | دوست صمیمی وحید |
| احمد صمیمی | امیر گراز | دوست صمیمی وحید |
| بیتا عزیز | فریبا گودرزی | خواهر وحید، احمد و حامد |
| حسین فرضی‌زاد |  | پلیس آگاهی |
منصور شهبازی: 
| یعقوب صباحی |  | پدر نگار، عکاس |
| کوروش شاداب‌فر | کیانوش | برادر مژگان |
| محمد اشکان‌فر | غیاثی | طلبکار احمد |
میثم مجاوری: 
| سحر لطفی | آذر | خواهر رحیم، عمه فرزاد و الهام |
| سینا قاسمی | جوانی رحیم عزیزی |  |
سیدجواد حسینی: 
| علیرضا درویش | نادر | دزد ضبط |
تولید

در ۲۴ آبان ۱۴۰۳ اعلام شد که این مجموعه طی ۱۰ روز متوالی در زندان رجایی‌شهر تصویربرداری شده است.
پخش

در ۴ دی ۱۴۰۳ اعلام شد که جان‌سخت در ساترا مورد بررسی و بازبینی قرار گرفت و با اصلاحاتی جزئی مجوز انتشار اخذ کرد. پخش این مجموعه از ۷ دی ۱۴۰۳ آغاز شد. جان‌سخت شامل ۱۵ قسمت خواهد بود که ساعت ۱۲ ظهر جمعه‌ها در فیلم‌نت منتشر می‌شود.
بازخورد

پس از پخش دو قسمت نخست، منتقدان نظرات مختلفی به این مجموعه دادند و برخی هم آن را سرگرم‌کننده توصیف کردند.
فیلم‌نیوز، جان‌سخت را سریالی با یک شروع مهیج و دارای داستانی سرراست با بازی‌های درخشان می‌داند. در مقابل، مشرق‌نیوز آن را اثری ضعیف و مروج خشونت اجتماعی توصیف کرده و نوشته است: «کاراکترهای سریال «جان‌سخت» شبیه الگوهای داریوش، پوست شیر و یاغی نیستند و از حیث شمایل، کاملاً امروزی شده‌اند اما در توسعه خشونت اجتماعی دست‌کمی از نمونه‌های قبلی ندارند.»
سایت سینما ۱۲۰ ضمن اشاره به ضعف‌های سریال نوشته: «نشانه‌ها حکایت از تداوم خشونت در «جان‌سخت» دارد که اگر در راستای نقد این پدیده فزاینده اجتماعی باشد و در کنار سرگرمی نکاتی از عبرت و تلنگر بیان کند، واجد تحسین است. در غیر این صورت نامش کنار محصولاتی قرار می‌گیرد که صرفاً از پوسته خشونت عریان برای هیجان آنی، بهره می‌برند و کارکرد اصلی را نادیده می‌گیرند.». هفت صبح دربارهٔ این سریال نوشته است «فیلم‌نت بعد از ناکامی با سریال‌های داریوش، گردن زنی و قهوه پدری امیدوار به جان‌سخت است؛ سریالی که از قسمت اول آن بوی نومیدی به مشام می‌رسد.».
ساولکراستی

مکان در Saulkrasti municipality, 23x15px|border |alt=|link= لتونی
| ساولکراستی Saulkrasti | ساولکراستی Saulkrasti |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Municipality: Saulkrasti municipality
امتیاز شهر: ۱۹۹۱
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۸ کیلومتر مربع (۱٫۹ مایل مربع)
 • Rural territory: ۴۲ کیلومتر مربع (۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲ متر (۳۹ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳۳۴۱
 • تراکم: ۶۹۶/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: LV-۲۱۶۰
پیش‌شماره تلفن: +۳۷۱ ۶۷
ساولکراستی (به آلمانی: Neubad) شهرکی در لتونی با جمعیت ۳٬۳۴۱ نفر است که در saulkrasti municipality واقع شده‌است.
رولسویل، کارولینای شمالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Rolesville, North Carolina | Rolesville, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Main Street Park: Main Street Park
Location in Wake County and the state of کارولینای شمالی.: Location in Wake County and the state of کارولینای شمالی.
مختصات: ۳۵°۵۵′۲۶″ شمالی ۷۸°۲۷′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۹۲۳۸۹°شمالی ۷۸٫۴۶۱۱۱°غربی﻿ / 35.92389; -78.46111: مختصات: ۳۵°۵۵′۲۶″ شمالی ۷۸°۲۷′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۹۲۳۸۹°شمالی ۷۸٫۴۶۱۱۱°غربی﻿ / 35.92389; -78.46111
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Wake
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۹ مایل مربع (۱۰٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۹ مایل مربع (۱۰٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۴۳ فوت (۱۳۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۷۸۶
 • تراکم: ۹۶۰/مایل مربع (۳۷۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 27571
کد منطقه: 919
FIPS code: 37-57640
شماره GNIS: 0993655
وبگاه: http://rolesvillenc.gov/
رولسویل (به انگلیسی: Rolesville) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۷۸۶ نفر بوده‌است.
ایران در فوتبال بازی‌های آسیایی

بازیکنان تیم ملی ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ در بانکوک، ایستاده از راست: بهزادی، شیرزادگان، افتخاری، از بازیکنان تیم ملی والیبال، جاسمیان، میرزاحسن، اصلی، حبیبی، قلیچ‌خانی، رنجبر (کاپیتان)، نشسته از راست: کرد (کاپیتان تیم ملی والیبال)، فرزامی، ظلی، جباری، طالبی، حبیبی و عرب.
ایران از نخستین دوره بازی‌های آسیایی در ۱۹۵۱ تا به حال سیزده بار با تیم بزرگسالان و چهار بار با تیم امید در این رقابت‌ها شرکت کرده‌است و با سه قهرمانی، دو مقام دومی و یک عنوان سومی پرافتخارترین تیم این بازی‌های محسوب می‌شود.
پیشینه

بازی‌های آسیایی نخستین رقابت بین‌المللی و معتبری بود که تیم ملی فوتبال ایران در آن‌ها شرکت کرد. ایران در اسفند ۱۳۲۹ در نخستین دوره بازی‌های آسیایی در دهلی‌نو حاضر شد و موفق شد تا دیدار فینال پیش برود اما در گام آخر مغلوب هند، تیم میزبان شد تا به مدال نقره بسنده کند. سرمربی تیم ملی در آن بازی‌ها مصطفی سلیمی بود. ایران در دوره بعدی بازی‌های آسیایی در مانیل فیلیپین حاضر نبود و در سومین دوره بازی‌های آسیایی در توکیو ژاپن تیم ملی نتایج ضعیفی کسب کرد. دو شکست متوالی و پرگل در برابر اسرائیل و کره‌جنوبی در حالی که تیم ملی حتی نتوانست یک گل به ثمر برساند باعث شدند تا ایران در همان دور نخست از رقابت‌ها کنار رود. تیم ملی در دوره بعدی بازی‌های آسیایی در جاکارتا حاضر نشد تا سومین حضور ایران در این بازی‌ها در بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ در بانکوک رقم بخورد. در این دوره ایران تا دیدار نهایی پیش رفت اما در آن بازی تنها روی اشتباه عزیز اصلی دروازه‌بان تیم ملی و سپس بازی دفاعی و وقت‌کشی فراوان بازیکنان حریف، با یک گل مغلوب تیم ملی میانمار شد تا باز هم از دستیابی به مدال طلا بازماند. مربی ایران در این بازی‌ها گئورگی سوچ بود. تیم ملی در دور بعدی بازی‌ها که باز هم در بانکوک برگزار شد، با عملکردی ضعیف و با یک تساوی برابر اندونزی و باخت در برابر کره‌جنوبی در گروه خود سوم شد و از صعود به مراحل بعدی بازماند. سرانجام در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ که به میزبانی ایران و در تهران برگزار شد تیم ملی موفق شد به نخستین عنوان قهرمانی در این بازی‌ها دست یابد تا برای اولین بار مدال طلای بازی‌های آسیایی نصیب ایران شود. تیم ملی در دوره بعدی بازی‌های آسیایی که در بانکوک برگزار شد شرکت نکرد. ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ که در دهلی‌نو برگزار شد با مربی‌گری جلال چراغ‌پور شرکت کرد و با وجود نتایج نسبتاً خوب در مرحله گروهی در بازی یک چهارم پایانی و در وقت‌های اضافه مغلوب کویت شد تا بدون دستیابی به مدال از دور این بازی‌ها کنار رود. در دوره بعدی بازی‌ها که در سئول کره‌جنوبی برگزار شد حضور ایران با حواشی فراوانی همراه بود و رویارویی چهارده تن از بازیکنان تیم ملی با مربی‌شان، پرویز دهداری باعث شد تا آن‌ها از حضور در تیم ملی استعفا دهند. ایران با وجود این حواشی در این بازی‌ها حضور نسبتاً موفقی داشت و با صعود از گروهش در مرحله یک چهارم نهایی تنها در ضربات پنالتی مغلوب تیم میزبان، کره‌جنوبی‌ای شد که در پایان راه قهرمان نیز شد. تیم ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن با مربی‌گری علی پروین بالاخره موفق شد عنوان قهرمانی را از آن خود کند تا نخستین قهرمانی ایران بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به دست آید و ایران یک مدال روحیه‌بخش را از آن خود کند. با وجود این قهرمانی ایران در دوره بعد در هیروشیما نمایش بسیار ضعیفی را ارائه داد و در مقابل حریفان آسانی همچون ترکمنستان و بحرین به تساوی رسید و به یمن باخت تا بعد از ۲۴ سال ایران یک بار دیگر در همان مرحله نخست حذف شود. حضور ایران در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ در بانکوک با سومین قهرمانی این تیم همراه بود. مربی تیم ملی در این بازی‌ها منصور پورحیدری بود و این دوره آخرین دوره‌ای بود که تیم‌های بزرگسالان در بازی‌های آسیایی شرکت کردند و از دوره بعد بازیکنان زیر ۲۳ سال و تنها با حضور سه بازیکن بزرگ‌سال در این رقابت‌ها حاضر شدند تا بدین ترتیب پرونده تیم ملی فوتبال ایران در بازی‌های آسیایی با سه قهرمان و دو نائب قهرمانی برای همیشه بسته شود.
بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴

تیم ملی با مربی‌گری فرانک اوفارل ایرلندی بعد از پشت سر گذاشتن اردوهای آمادگی فراوان و بازی‌های دوستانه زیاد با آمادگی کامل پا به بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ گذاشت و در نخستین گام در بازی‌های مرحله گروهی برابر پاکستان قرار گرفت. این بازی که در ورزشگاه آزادی و با حضور ۷۰۰۰۰ تماشاگر انجام شد با پیروزی ۰-۷ ایران به پایان رسید. تیم ملی در بازی دوم مرحله گروهی در ورزشگاه آزادی و در حضور ۶۵۰۰۰ تماشاگر برمه را با نتیجه ۱-۲ از پیش روی برداشت تا صعود خود را به مرحله بعدی مسجل کند. سومین بازی ایران در مرحله گروهی برابر تیم بحرین انجام شد. این بازی که در ورزشگاه امجدیه و با حضور ۱۰۰۰۰ تماشاگر انجام شد با پیروزی ۰-۶ تیم ملی به پایان رسید. ایران در مرحله دوم که باز هم به صورت گروهی برگزار می‌شد با مالزی، عراق و کره جنوبی در گروه ای همگروه شد. از این مرحله به بعد تمامی بازی‌های تیم ملی در ورزشگاه آزادی انجام شدند. ایران نخستین بازی خود را در در حضور ۳۵۰۰۰ تماشاگر برابر مالزی انجام داد و با تک گل علی پروین ۰-۱ برنده شد. دومین بازی ایران در مقابل کره جنوبی بود که تیم ملی با دو گل غلام‌حسین مظلومی کره جنوبی را مغلوب کرد. آخرین بازی تیم ملی در این مرحله با عراق بود، تیم ملی برای صعود به فینال احتیاج داشت تا در گروهش اول شود و برای این امر کافی بود تا به عراق نبازد. اما در مقابل تیم عراق تنها در صورت پیروزی می‌توانست فینالیست شود. بازی حساس این دو تیم در مقابل دیدگان ۸۵۰۰۰ تماشاگر برگزار شد و ایران در نهایت با تک گل حسن روشن که در دقیقه ۷۶ به ثمر رسید،به پیروزی ۰-۱ دست یافت تا در دیدار فینال در برابر اسرائیل، سرگروه گروه بی قرار بگیرد. دیدار فینال بازی‌های آسیایی در ۲۵ شهریور ۱۳۵۳ و در حضور ۱۰۰۰۰ تماشاگر که در آن زمان رکوردی در آسیا محسوب می‌شد در ورزشگاه آزادی برگزار شد. این بازی که با خشونت و درگیری‌های فراوانی همراه بود در نهایت با گل به خودی ایتسهاک شوم، هافبک اسرائیل که با دخالت و سماجت محمدرضا عادل‌خانی مهاجم تیم ملی در دقیقه ۷۶ به ثمر رسید، ۰-۱ به سود تیم ملی پایان یافت تا ایران برای نخستین بار مدال طلای بازی‌های آسیایی را از آن خود کند. این بازی آخرین بازی ایران و اسرائیل نیز بود چرا که پس از آن اسرائیل از کنفدراسیون فوتبال آسیا کنار گذاشته شد و ایران دیگر هیچگاه با اسرائیل روبرو نشد.
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰

تیم ملی با مربی‌گری علی پروین که برای نخستین بار ایران را در بازی‌های رسمی هدایت می‌کرد پا به بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰ در پکن گذاشت. ترکیب تیم ایران عملاً منتخبی از دو تیم استقلال و پرسپولیس بود که سه ما پیش از آغاز بازی‌های آسیایی به ترتیب قهرمان و نائب قهرمان لیگ قدس شده بودند. ایران بازی‌های را با یک پیروزی ۰-۳ برابر تیم ملی مالزی آغاز کرد. هر سه گل ایران را در آن بازی فرشاد پیوس به ثمر رساند، ۱۰۰۰۰ تماشاگر از آن بازی دیدن کردند. ایران در دومین بازی مرحله گروهی برابر کره‌شمالی قرار گرفت و در حضور ۱۷۵۰۰ تماشاگر با دو گلی که فرشاد پیوس و شاهرخ بیانی در دقایق پایانی به ثمر رساندند با نتیجه ۱-۲ پیروز شد تا به مرحله یک چهارم نهایی صعود کند. در مرحله یک چهارم نهایی تیم ملی با تک گل صمد مرفاوی ۰-۱ تیم ژاپن را مغلوب کرد تا در مرحله نیمه‌نهایی حریف تیم کره‌جنوبی شود. ۱۰۰۰۰ نفر از این بازی دیدن کردند. دیدار نیمه‌نهایی در حضور ۶۵۰۰۰ نفر تماشاگر برگزار شد و تبدیل به دیداری حساس و نفس‌گیر شد که ایران در پایان تنها در وقت‌های اضافه بر روی فرار زیبا و ضربه فنی سیروس قایقران موفق شد با نتیجه ۰-۱ کره‌جنوبی را مغلوب کند و پای به دیدار نهایی بگذارد. در دیدار فینال ایران باز هم در مقابل کره شمالی صف آرایی کرد و در حالی که تیم کره‌شمالی از دقیقه ۶۵ به دنبال اخراج یک بازیکنش ده نفره شد بود، ایران نتوانست دروازه رقیب را باز کند تا بعد از ۱۲۰ دقیقه بازی در وقت‌های اصلی و اضافه دو تیم به نتیجه‌ای بهتر از ۰-۰ دست نیابند و کار به ضربات پنالتی بکشد. برای ایران سیروس قایقران، محمد انصاری‌فرد، علی افتخاری و مجید نامجومطلق ضربات‌شان را گل کردند تا ایران بعد از شانزده سال مجدداً قهرمان بازی‌های آسیایی شود. احمدرضا عابدزاده با مهار دو پنالتی از سه پنالتی بازیکنان تیم کره‌شمالی در پیروزی و قهرمانی تیم ملی نقش تعیین کننده‌ای داشت. این قهرمانی نخستین قهرمانی ایران بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ نیز بود.
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸

تیم ملی در حالی پا به بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ در بانکوک گذاشت که بعد از حضور نسبتاً موفقیت‌آمیز در جام جهانی ۱۹۹۸ با تغییر مربی و بدون برگزاری هیچ‌گونه اردوی آمادگی، با انجام دادن تنها یک بازی دوستانه با کویت که آن را هم ۰-۳ واگذار کرد، به مصاف رقبا رفت. ایران در مرحله انتخابی با دو تیم قزاقستان و لائوس همگروه شد و توانست هر دو را به ترتیب با نتایج ۰-۲ و ۱-۶ مغلوب کند. در بازی با قزاقستان وحید هاشمیان هر دو گل ایران را زد و در بازی با لائوس علی موسوی هت تریک کرد و دیگر گل‌های تیم ملی را علی دایی (دو گل) و علیرضا منصوریان به ثمر رساندند. ایران سپس در مرحله گروهی با تیم‌های عمان، تاجیکستان و چین همگروه شد. تیم ملی در نخستین بازی مرحله گروهی برابر عمان صف‌آرایی کرد و با نتیجه غیرمنتظره ۲-۴ شکست خورد. گلی‌های ایران را وحید هاشمیان و علی دایی زدند. در آن زمان مربی تیم ملی عمان والدیر ویرا بود و بسیاری این شکست را به انتقام‌گیری ویرا از تیم ملی تشبیه کردند چرا که وی بعد از موفقیت در راه هدایت تیم ملی به صعود به جام جهانی از سمت خود برکنار شده بود. ایران در دو بازی بعدی مرحله گروهی توانست تاجیکستان و چین را به ترتیب ۰-۵ و ۱-۲ مغلوب کند تا به مرحله حذفی صعود کند. در بازی با تاجیکستان علی دایی (دو گل) علی موسوی، کریم باقری و محمد خاکپور برای تیم ملی گلزنی کردند. گل‌های ایران در مصاف با چین را نیز علی دایی و کریم باقری به ثمر رساندند. در مرحله یک چهارم نهایی تیم ملی به مصاف ازبکستان رفت و توانست آن تیم را با نتیجه ۰-۴ در هم بکوبد. برای ایران علی موسوی یک گل زد و علی دایی هت تریک کرد. سپس ایران در مرحله نیمه‌نهایی باز هم به مصاف چین رفت و این بار با تک گل علی موسوی این تیم را ۰-۱ مغلوب کرد تا برای پنجمین بار در تاریخش پای به دیدار فینال بازی‌های آسیایی بگذارد. در دیدار فینال ایران در حضور ۵۰۰۰۰ تماشاگر برابر کویت بازی کرد و موفق شد تا با گلزنی علی کریمی و کریم باقری کویت را ۰-۲ از پیش روی بردارد و قهرمان مسابقات شود  تا برای سومین بار به مقام قهرمانی بازی‌های آسیایی برسد. بهزاد غلامپور دروازه بان اول تیم ملی کشورمان ایران با ۵ کیلین شیت نقش بسزایی در این قهرمانی داشت. 
این مقام آخرین مقام قهرمانی تیم ملی در این مسابقات نیز بود چرا که از دور بعد تیم‌های امید به جای تیم‌های بزرگسالان در بازی‌ها شرکت کردند و بدین ترتیب حضور تیم ملی ایران در بازی‌های آسیایی به پایان رسید. تا به امروز این مقام قهرمانی همچنین آخرین مقام قهرمانی تیم ملی ایران در سطح آسیاست و بعد از گذشت بیست سال تیم ملی هنوز موفق به کسب مقام قهرمانی دیگری در آسیا نشده‌است.