زیردریایی کلاس-اس بریتانیا (۱۹۳۱)
خصوصیات عمومی > گروه سوم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
: 
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
: 
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
سومین و پرتعدادترین گروه زیردریایی کلاس-اِس شامل ۵۰ قایق بود. آن‌ها بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین سلاح‌های کلاس اِس بودند و به افراد بیشتری برای خدمه نیاز داشتند. سرعت آنها در سطح یک گره بیشتر بود، اما در هنگام غوطه ور شدن دو گره کندتر بودند. بیشتر این گروه در یاردهای Scotts ، Greenock یا Cammell Laird & Co Limited، Birkenhead ، با تعداد انگشت شماری در Chatham یا توسط Vickers Armstrongs Ltd ، از Barrow-in-Furness ساخته شدند. ساخت و ساز در طول جنگ، به ویژه بین سال های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۵ انجام شد. آنها که به ظرفیت سوخت بیشتری نسبت به پیشینیان خود مجهز بودند، بسیار دورتر، در دریای مدیترانه و اقیانوس آرام عمل کردند.
دو زیر گروه مجزا وجود داشت. اولین قایق‌های ۸۴۵ تنی، شامل قایق‌هایی بودند که تحت برنامه‌های اضطراری جنگ ۱۹۳۹، ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ (به استثنای Sea Devil and Scotsman )، به‌علاوه Sturdy و Stygian برنامه ۱۹۴۲ سفارش داده شدند. آنها علاوه بر شش لوله کمان، یک لوله بیرونی اژدر عقب را حمل می کردند. دومین زیرگروه قایق های ۸۱۴ تنی بودند که شامل Sea Devil و Scotsman از برنامه ۱۹۴۱ بود، به علاوه قایق هایی که طبق برنامه های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۳ سفارش داده شدند (به جز Sturdy و Stygian ). اینها هیچ لوله اژدر خارجی نداشتند، اما بدنه فشار جوش داده شده ضخیمتری داشتند که عمق عملیاتی ۳۵۰ فوت (۱۱۰ متر) را فراهم می کرد. - در مقایسه با ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) محدودیت در زیر گروه اول.
تلفات همچنان بالا بود. نه کشتی؛ P222 ، Saracen ، Sahib ، Sickle ، Simoom ، Splendid ، Stonehenge ، Stratagem و Syrtis در طول جنگ از دست رفتند و شکسپیر و استرانگ کمان آنقدر آسیب دیدند که از قلم افتاده و از بین رفتند. بسیاری از کشتی های بازمانده پس از جنگ در خدمت باقی ماندند. Sportsman که اکنون به نیروی دریایی فرانسه منتقل شده بود، در سال 1952 در تولون گم شد و سیدون پس از یک نقص عملکرد اژدر در سال 1955 غرق شد.
کشتی‌ها:
پنج کشتی تحت برنامه اضطراری جنگ در سال ۱۹۳۹ سفارش داده شد.
HMS Safari
HMS صاحب
اچ ام اس ساراسن
HMS Satyr
عصای HMS
طبق برنامه ۱۹۴۰، ۲۰ کشتی سفارش داده شد. اینها با نصب یک لوله اژدر عقب خارجی، همچنین یک تفنگ AA 20 میلیمتری Oerlikon و RDF هشدار دهنده هوا، با پنج مورد اولیه متفاوت بودند.
HMS Seadog
HMS سیبیل
HMS <i id="mwASg">Sea Rover</i>
HMS Seraph
اچ ام اس شکسپیر
HMS P222 که قبل از اینکه نامی به او اختصاص داده شود گم شد.
<i id="mwATQ">پوره دریایی</i> HMS
HMS Sickle
اچ ام اس سیموم
اچ ام اس سردار
HMS کینه توز
HMS Splendid
ورزشکار HMS
هفت کشتی نهایی دیگر ( P81 تا P87 ) که تحت برنامه ۱۹۴۰ سفارش داده شدند، همه از ویکرز-آرمسترانگز، در طول سال ۱۹۴۳ لغو شدند (و هرگز به زمین گذاشته نشدند یا نامگذاری نشدند).
۱۵ کشتی تحت برنامه ۱۹۴۱ سفارش داده شد.
HMS Stoic
اچ ام اس استون هنج
طوفان HMS
HMS Stratagem
HMS Strongbow
HMS Spark
HMS Scythian
HMS سرسخت
HMS Surf
HMS Syrtis
اچ ام اس شالیمار
اچ ام اس اسکاتلندی
HMS <i id="mwAXE">Sea Devil</i>
HMS Spirit
HMS Stateman
سیزده کشتی تحت برنامه ۱۹۴۲ سفارش داده شد.
HMS محکم
HMS Stygian
HMS ظریف
HMS Supreme
HMS <i id="mwAYc">Sea Scout</i>
HMS Selene
HMS Seneshal
HMS Sentinel
HMS Sidon
HMS Sleuth
HMS Solent
سر نیزه HMS
HMS Springer - به اسرائیل فروخته شد، اوت ۱۹۵۹ مجدداً به عنوان INS Tanin راه اندازی شدINS Tanin در جنگ شش روزه شرکت کرد
هشت کشتی تحت برنامه ۱۹۴۳ سفارش داده شد، اما تنها چهار کشتی تکمیل شد. چهار زیردریایی دیگر پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ لغو شدند و آنها مازاد بر نیازهای زمان صلح شدند.
HMS Saga
HMS Scorcher
HMS Spur
HMS Sanguine - به اسرائیل فروخته شد، در اوت ۱۹۵۹ به عنوان INS Rahav راه اندازی مجدد شد
HMS Sea Robin (P267) - لغو شد
HMS Sprightly (P268) - لغو شد
HMS Surface (P269) - لغو شد
HMS Surge (P271) - لغو شد