stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مری سایمون

| عالی‌جناب بسیار محترم مری سایمون CC CMM COM OQ CD FRCGS | عالی‌جناب بسیار محترم مری سایمون CC CMM COM OQ CD FRCGS |
| --- | --- |
Ningiukudluk: Ningiukudluk
سایمون در ۲۰۲۲: سایمون در ۲۰۲۲
۳۰مین فرماندار کل کانادا: ۳۰مین فرماندار کل کانادا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱: آغاز به کار  ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱
پادشاه: الیزابت دوم چارلز سوم
نخست‌وزیر: جاستین ترودو   مارک کارنی (منتخب)
پس از: جولی پایت
۱۳مین President of the Inuit Tapiriit Kanatami: ۱۳مین President of the Inuit Tapiriit Kanatami
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰۱۲
پس از: Jose Kusugak
پیش از: Terry Audla
Canadian Ambassador to Denmark: Canadian Ambassador to Denmark
دوره مسئولیت ۱۱ اوت ۱۹۹۹ – ۱۵ ژانویه ۲۰۰۲: دوره مسئولیت ۱۱ اوت ۱۹۹۹ – ۱۵ ژانویه ۲۰۰۲
نخست‌وزیر: ژان کرتین
پس از: Brian Baker
پیش از: Alfonso Gagliano
Canadian Ambassador for Circumpolar Affairs: Canadian Ambassador for Circumpolar Affairs
دوره مسئولیت ۳۱ اکتبر ۱۹۹۴ – ۱۹ ژانویه ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۳۱ اکتبر ۱۹۹۴ – ۱۹ ژانویه ۲۰۰۴
نخست‌وزیر: ژان کرتین
پس از: Position established
پیش از: Jack Anawak
Chair of the Inuit Circumpolar Conference: Chair of the Inuit Circumpolar Conference
دوره مسئولیت ۱۹۸۶ – ۱۹۹۲: دوره مسئولیت ۱۹۸۶ – ۱۹۹۲
رئیس‌جمهور:  Rhoda Inukshuk  John Amagoalik  Rosemarie Kuptana 
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Mary Jeannie May ۲۱ اوت ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال)
ملیت: کانادا
همسر(ان):  Robert Otis (ا. ۱۹۶۷)  George Simon (ا. ۲۰۲۵)  Whit Fraser (ا. ۱۹۹۴) 
فرزندان: ۳
خویشاوندان: Johnny May (brother)
اقامتگاه: Rideau Hall
تحصیلات: Kuujjuaq Federal Day School Fort Carson High School
پیشه: [[Broadcaster public servant diplomat]]
امضا: 
مری سایمون (اینوکتیتوت: Ningiukudluk؛ زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۴۷) دیپلمات، و سیاستمدار اهل کانادا است که از سال ۲۰۲۱‌ به‌ عنوان‌ سی امین فرماندار کل کانادا خدمت می کند. او‌ نخستین فردی از بومیان کانادا است که این سمت را برعهده می گیرد.
Mary Jeannie May Simon CC CMM COM OQ CD FRCGS (به هجای اینوکتیتوتی: ᒥᐊᓕ ᓴᐃᒪᓐ, Inuktitut: Ningiukudluk;[a] متولد ۲۱ اوت ۱۹۴۷) یک کارمند کانادایی، دیپلمات و کارمند سابق رادیو تلویزیون است که به عنوان کارمند دولتی سابق فعالیت داشته است. او ۳۰ امین فرماندار کل کانادا از ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱. سیمون اینوک اینوئیت است که او را به اولین فرد بومی کانادایی تبدیل می‌کند که این مقام را بر عهده دارد.
سیمون در کانگیق‌سوالوجواق، کبک متولد شد. او برای مدت کوتاهی به عنوان تهیه‌کننده و گوینده برای سرویس شمالی CBC در دهه ۱۹۷۰ کار کرد و پیش از ورود به خدمات عمومی، در هیئت مدیره انجمن Inuit کبک شمالی خدمت کرد و نقشی کلیدی در مذاکرات توافق شارلوت تاون ایفا کرد. سیمون اولین سفیر کانادا برای امور پیرامونی از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴ و همچنین مذاکره کننده اصلی برای ایجاد شورای قطب شمال بود.او همچنین از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ به عنوان سفیر کانادا در دانمارک خدمت کرد.
در ۶ ژوئیه ۲۰۲۱، نخست‌وزیر جاستین ترودو اعلام کرد که ملکه الیزابت دوم انتصاب سیمون را به عنوان فرماندار کل بعدی کانادا تأیید کرده است.
انجیران

| انجیران محدودهٔ زمانی: ۸۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓  کرتاسه - Recent | انجیران محدودهٔ زمانی: ۸۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓  کرتاسه - Recent |
| --- | --- |
موراسه، Moraceae: موراسه، Moraceae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: گل‌سرخ‌سانان
تیره:: انجیران
انجیران یا (نام علمی: Moraceae) - که عموماً خانواده توت و انجیر نامیده می‌شود - نام یک تیره از راسته گل‌سرخ‌سانان است. این خانواده شامل ۳۸ سرده و ۱۱۸۰ گونه است.
موریس، نیوجرسی

Township در آمریکا
| Morris Township, New Jersey | Morris Township, New Jersey |
| --- | --- |
Township: Township
Morris Township highlighted in Morris County. Inset map: Morris County highlighted in the State of New Jersey.: Morris Township highlighted in Morris County. Inset map: Morris County highlighted in the State of New Jersey.
Census Bureau map of Morris Township, New Jersey: Census Bureau map of Morris Township, New Jersey
ایالات آمریکا: نیوجرسی
County: Morris
Formed: March 25, 1740
Incorporated: February 21, 1798
حکومت: حکومت
 • نوع: Township (New Jersey)
 • شهردار: Peter V. Mancuso (term ends December 31, 2013)
 • Administrator: Timothy Quinn
 • Clerk: Timothy Quinn
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۷۶۲ مایل مربع (۴۰٫۸۲۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۵٫۶۱۸ مایل مربع (۴۰٫۴۴۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۴۴ مایل مربع (۰٫۳۷۴ کیلومتر مربع)  ۰٫۹۲٪
 • رتبه: 170th of 566 in state 13th of 39 in county
ارتفاع: ۳۶۱ فوت (۱۱۰ متر)
جمعیت (2010 Census): جمعیت (2010 Census)
 • کل: ۲۲٬۳۰۶
 • رتبه: 114th of 566 in state 6th of 39 in county
 • تراکم: ۱۴۲۸٫۳/مایل مربع (۵۵۱٫۵/کیلومتر مربع)
  • رتبه: 339th of 566 in state 19th of 39 in county
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern (EDT))
زیپ‌کد: 07961 - Convent Station
کد(های) منطقه: 862/973
FIPS code: 3402748090
GNIS feature ID: 0882193
وبگاه: http://www.morristwp.com
موریس (به انگلیسی: Morris Township) شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲٬۳۰۶ نفر بوده‌است.
سنت پترزبورگ
تاریخچه

این شهر در سال ۱۷۰۳ به دستور و با نظارت پتر کبیر ساخته شد و از آن زمان تا ۱۹۱۸ پایتخت روسیه بود. مدتی پتروگراد نام داشت. پس از سرنگونی فرمانروایی تزارها به نام لنین، لنینگراد خوانده شد و با فروپاشی شوروی در این کشور به نام پیشینش بازخوانده شد. این شهر در فارسی دوره قاجار به صورت سن پطرزبورغ نامیده و نوشته می‌شد.
این شهر به عنوان صحنه وقوع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه و پایگاه دفاع سرسختانه در برابر آلمان در زمان جنگ جهانی دوم، از جایگاهی مهم و نقشی حیاتی در تاریخ روس‌ها برخوردار است. این شهر در زمان جنگ جهانی دوم، ماه‌ها در محاصره بود و هیچگاه به تصرف مهاجمان درنیامد. سن پترزبورگ پایتخت فرهنگی روسیه نام گرفته است.
این شهر که به مدت دو سده پایتخت روسیه بوده است، بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۴ پتروگراد نام داشته و در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی به مدت ۶۷ سال (از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱) لنینگراد خوانده می‌شده است.
جغرافیا

رود نوا از بخش زیادی از مرکز شهر می‌گذرد. سمت چپ: جزیرهٔ واسیلیفسکی، مرکز: رود نوا، قلعه پیتر و پل و پل ترینیتی، سمت راست: خاکریز قصر با کاخ زمستانی.
مساحت شهر سنت پترزبورگ ۶۰۵٫۸ کیلومتر مربع (۲۳۳٫۹ مایل مربع) است و حوزهٔ فدرال ۱٬۴۳۹ کیلومتر مربع (۵۵۶ مایل مربع) مساحت دارد که شامل شهر سنت پترزبورگ (شامل ۸۱ منطقهٔ شهری)، ۹ شهرک شهری (کولپینو، کراسنویه سلو، کرونشتات، لومونوسوف، پاولوفسک، پترگوف، پوشکین، سسترورتسک، زلنوگورسک) و ۲۱ سکونتگاه شهری می‌شود.
سنت پترزبورگ در دشت‌های میانی تایگا در امتداد سواحل خلیج نوا در خلیج فنلاند و جزایر دلتای رودخانه واقع شده است. بزرگ‌ترین آنها عبارتند از جزیرهٔ واسیلیفسکی، پتروگرادسکی، دکابریستوف و کرستوفسکی. دومی همراه با یلاگین و جزیرهٔ کامنی بیشتر توسط پارک‌ها پوشیده شده‌اند. باریکهٔ کارلیا، در شمال شهر، یک منطقهٔ تفریحی محبوب است. در جنوب، سنت پترزبورگ از کلینت بالتیک عبور می‌کند و به فلات ایزورا نزدیک می‌شود.
ارتفاع سنت پترزبورگ از سطح دریا تا بالاترین نقطه ۱۷۵٫۹ متر (۵۷۷ فوت) در تپهٔ اورخوایا در جنوب است. بخشی از قلمروی شهر در غرب لیتینی پروسپکت حداکثر ۴ متر (۱۳ فوت) بالاتر از سطح دریا است و از سیل‌های متعدد رنج برده است. سیل‌ها در سن پترزبورگ توسط یک موج طولانی در دریای بالتیک، ناشی از شرایط هواشناسی، بادها و کم‌عمقی خلیج نوا ایجاد می‌شوند. پنج سیل فاجعه‌بار در سال‌های مختلف در سنت پترزبورگ رخ داده‌اند عبارتند از سیل سال ۱۸۲۴ (۴٫۲۱ متر یا ۱۳ فوت ۱۰ اینچ بالای سطح دریا، که طی آن بیش از ۳۰۰ ساختمان تخریب شد؛ در سال ۱۹۲۴ (۳٫۸ متر، ۱۲ فوت ۶ اینچ)؛ در سال ۱۷۷۷ (۳٫۲۱ متر (۱۰ فوت ۶ اینچ))؛ در سال ۱۹۵۵ (۲٫۹۳ متر (۹ فوت ۷ اینچ)): و در سال ۱۹۷۵ (۲٫۸۱ متر (۹ فوت ۳ اینچ). برای جلوگیری از سیل، سد سنت پترزبورگ ساخته شده است.
از سدهٔ ۱۸ میلادی، زمینِ شهر به‌طور مصنوعی، در برخی مکان‌ها بیش از ۴ متر (۱۳ فوت) افزایش یافته است و باعث ادغام چندین جزیره و تغییر هیدرولوژی شهر شده است. علاوه بر نوا و شاخه‌های آن، دیگر رودخانه‌های مهم تابعهٔ فدرال سنت پترزبورگ عبارتند از: سسترا، اوختا و ایژورا.
به دلیل موقعیت شمالی سنت پترزبورگ که در ۶۰ درجهٔ شمال عرض جغرافیایی قرار گرفته، روز روشن در این شهر در طول فصل‌ها متفاوت است، از ۵ ساعت و ۵۳ دقیقه در زمستان تا ۱۸ ساعت و ۵۰ دقیقه در تابستان. دوره‌ای از اواسط ماه مه تا اواسط ژوئیه که در آن گرگ و میش ممکن است تمام شب ادامه داشته باشد به شب‌های سفید معروف است.
سن پترزبورگ در حدود ۱۶۵ کیلومتر (۱۰۳ مایل) از مرز فنلاند فاصله دارد و از طریق بزرگراه ام۱۰ (ئی ۱۸) به آن متصل است که در امتداد آن ارتباطی با شهر تاریخی ویبورگ نیز وجود دارد.
جمعیت‌شناسی > دین

: کرونشتات: کلیسای جامع نیروی دریایی در میدان یاکورنایا، کلیسای سنت کاترین، مسجد سنت پترزبورگ، و کنیسه بزرگ کرال سنت پترزبورگ
بر اساس نظرسنجی‌های مختلف، بیش از نیمی از ساکنان سنت پترزبورگ «به خدا اعتقاد دارند» (تا ۶۷٪ بر اساس داده‌های مرکز تحقیقات افکار عمومی روسیه در سال ۲۰۰۲).
در میان مؤمنان، اکثریت قریب به اتفاق ساکنان شهر پیرو کلیسای ارتدکس شرقی (۵۷٫۵٪) هستند و پس از آن جوامع اقلیت کوچک مسلمان (۰٫۷٪)، پروتستان‌ها (۰٫۶٪)، و کاتولیک‌ها (۰٫۵٪)، و بودایی‌ها (۰٫۱٪) قرار دارند.
در مجموع، تقریباً ۵۹ درصد از جمعیت شهر مسیحی هستند که بیش از ۹۰ درصد آنها ارتدکس هستند. ادیان غیر ابراهیمی و سایر ادیان تنها ۱٫۲ درصد از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند.
| مذهب در سنت پترزبورگ براساس داده‌های سال ۲۰۱۲ (اطلس سردا آرنا) | مذهب در سنت پترزبورگ براساس داده‌های سال ۲۰۱۲ (اطلس سردا آرنا) | مذهب در سنت پترزبورگ براساس داده‌های سال ۲۰۱۲ (اطلس سردا آرنا) | مذهب در سنت پترزبورگ براساس داده‌های سال ۲۰۱۲ (اطلس سردا آرنا) | مذهب در سنت پترزبورگ براساس داده‌های سال ۲۰۱۲ (اطلس سردا آرنا) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ارتدکس روسی | ارتدکس روسی |   | ۵۰٫۳٪ | ۵۰٫۳٪ |
| دیگر ارتدکس شرقی | دیگر ارتدکس شرقی |   | ۱٫۴٪ | ۱٫۴٪ |
| دیگر مسیحیان | دیگر مسیحیان |   | ۳٫۲٪ | ۳٫۲٪ |
| اسلام | اسلام |   | ۱٫۱٪ | ۱٫۱٪ |
| معنوی اما نه مذهبی | معنوی اما نه مذهبی |   | ۲۰٫۵٪ | ۲۰٫۵٪ |
| خداناباوری و بی‌دینی | خداناباوری و بی‌دینی |   | ۱۵٫۴٪ | ۱۵٫۴٪ |
| دیگران یا نامشخص | دیگران یا نامشخص |   | ۷٫۶٪ | ۷٫۶٪ |
۲۶۸ تشکل و انجمن مذهبی در این شهر وجود دارد: کلیسای ارتدکس روسی (۱۳۰ انجمن)، پنتیکاستیسم (۲۳ انجمن)، لوتریانیسم (۱۹ انجمن)، غسل تعمید (۱۳ انجمن)، و همچنین باورمندان کهن، کلیسای کاتولیک رومی، کلیسای حواری ارمنی، کلیسای ارتدکس گرجی، کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم، یهودیت، بودایی، مسلمان، بهائی و دیگران.
۲۲۹ ساختمان مذهبی در این شهر متعلق به انجمن‌های مذهبی است یا توسط آنها اداره می‌شود. قدیمی‌ترین کلیسای جامع شهر کلیسای جامع پیتر و پل است که بین سال‌های ۱۷۱۲ تا ۱۷۳۳ ساخته شد و بزرگ‌ترین آن کلیسای جامع کازان است که در سال ۱۸۱۱ تکمیل شد.
نام عامیانه

در زبان فارسی از زمان قاجار به‌طور عامیانه سن پترزبورگ را «پِتِل پُرت» یا «فتل فُرت» می‌نامیدند و آن را در مثل به عنوان دورترین نقاط به کار می‌بردند در اصطلاحاتی مانند «از اینجا تا پتل پورت».
شب‌های سفید

شهر سن پترزبورگ که از موقعیت جغرافیایی ویژه‌ای برخوردار است، شمالی‌ترین شهر پرجمعیت جهان به‌شمار می‌رود و هر سال در اوایل تابستان به علت بسیار طولانی شدن زمان تابش آفتاب در تاریکی شب فرونمی‌رود و همه مدت شبانه روز یا هوا روشن است یا گرگ و میش صبحگاهی دارد که به همین علت شب‌های اوایل فصل تابستان در این شهر شب‌های سفید نام گرفته است.
جاذبه‌های گردشگری

موزه ارمیتاژ
کلیسای سنت ایزاک
قلعه پیتر و پاول
کلبه پتر کبیر
کلیسای ناجی در خون
موزه روس
کاخ کنستانتینوفکسی
کاخ کاترین
کاخ پترهوف
اسب سوار برنزی
دریای بالتیک
دیوار ساحلی با مجسمه‌های ابوالهول
مراکز فرهنگی

موزه ارمیتاژ
تئاتر مارینسکی
موزه تاریخ نشر سنت پترزبورگ
موزه تاریخ سیاسی روسیه
موزه هنرهای تئاتر و موسیقی
کنسرواتوار سنت پیترزبورگ
خانه‌موزه داستایفسکی
موزه انسان‌شناسی
موزه نژادشناسی و جانورشناسی
مراکز علمی

دانشگاه دولتی سن پترزبورگ
مرکز چشم‌پزشکی فیدروف
دانشگاه دولتی علوم پزشکی پاولوف سن پترزبورگ
دانشگاه پلی تکنیک سن پترزبورگ
دانشگاه معماری و مهندسی عمران سن پترزبورگ
نگارخانه

نگارخانه
کاخ پترهوف
میدان مارس
پارک کاترین
دژ سنت میخائیل
کانال گریبایدوف
کلیسای سنت پترزبورگ
نمایی از درون موزه هرمیتاژ
دروازه ناروا
قصر پیترهوف
مجسمه سِرِس و پاندورا در قصر پیترهوف
قلعه سنت مایکل
تصویر ماهواره‌ای سنت پترزبورگ و حومه
هرم جمعیتی سنت پترزبورگ در سرشماری ۲۰۲۱ روسیه
امید به زندگی در بدو تولد در سنت پترزبورگ
نگاره‌ای هوایی از فراز کلیسای ناجی در خون و کانال گریبایدوف در شهر سن پترزبورگ.
نگاره‌ای از دیوار ساحلی با مجسمه‌های ابوالهول واقع در اسکلهٔ آکادمی امپریال هنر.
کلیسای چسمه یک کلیسای ارتدکس کوچک روسی در خیابان لنزوتا ۱۲، در سنت پترزبورگ، روسیه است. این بنا توسط معمار دربار روسی یوری فلتن در سال ۱۷۸۰ به دستور کاترین کبیر، امپراتور روسیه ساخته شد. در مجاورت کاخ چسمه قرادارد و بین سن پترزبورگ و تزارسکویه است. به مناسبت بزرگداشت سالگرد پیروزی روسیه بر نیروهای عثمانی در خلیج چسمه در دریای اژه در طول در جنگ روسیه و عثمانی ساخته شد.

کلیسا و کاخ چسمه اولین بناهای نئوگوتیک در منطقه سنت پترزبورگ بودند. این کلیسا که توسط برخی به عنوان تک‌ترین کلیسای سنت پترزبورگ در نظر گرفته می‌شود نمونه نادری از تأثیر بسیار اولیه احیای معماری نئوگوتیک در معماری کلیساهای روسیه است.
قصر کیکن یکی از قدیمی‌ترین ساختمان‌های سنت پترزبورگ روسیه است. این اقامتگاه کوچک توسط الکساندر کیکین در سال ۱۷۱۴ سفارش داده شد. نام معمار ناشناخته است، اما شباهت‌های زیادی به کاخ قدیمی پترهوف وجود دارد که نشان از انتساب آن به آندرئاس شلاوتر دارد.
هتل آستوریا یک هتل پنج ستاره در سنت پترزبورگ روسیه است که برای اولین بار در دسامبر ۱۹۱۲ افتتاح شد. دارای ۲۱۳ اتاق خواب، از جمله ۵۲ سوئیت، و در میدان سنت ایزاک در کنار کلیسای جامع سنت ایزاک و روبروی سفارت تاریخی امپراتوری آلمان واقع شده است. هتل آستوریا به همراه هتل خواهر همسایه‌اش هتل آنجلتری، متعلق به گروه هتل‌های روکو فورته است. این هتل در سال ۲۰۱۲ تحت بازسازی کامل قرار گرفت
اسماعیل سیمیتقو

| اسماعیل شِکاک | اسماعیل شِکاک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۶۶ چهریق علیا
درگذشت: ۳۰ تیر ۱۳۰۹ اشنویه
دوره: قاجار، پهلوی
والدین: محمدآقا
اسماعیل سیمیتقو (۱۲۶۶ – ۳۰ تیر ۱۳۰۹) مشهور به اسماعیل شکاک یا سمکو شکاک  از بزرگان ایل شکاک در منطقه مرزی ایران و عثمانی بوده‌است. او کشاورزان کرد را به جنگ هدایت کرد . دولت ایران او را در سال ۱۹۳۰ میلادی کشت. سیمکو در کشتار آشوریان خوی شرکت کرد و به کشتار هزار آشوری در سلماس دامن زد. 
بسیاری او را عامل کشتار وحشیانه مردم ارومیه میدانند ، این کشتار در زبان مردم ترک زبان ارومیه به کوردلوخ معروف است.روایات تاریخی نیز این حقیقت را تایید می کند.
سمکو در لهجه شکاک، مأخوذ از اسماعیل است و در فارسی و ترکی سمیتقو خوانده می‌شود.
شورش‌های سیمیتقو

در شورش نخست سمکو، از دوران نوجوانی تا سال ۱۲۹۹، بخش‌های غربی دریاچه ارومیه تا مرز عثمانی تسخیر شدند که موجب کشته شدن حدود پنج هزار نفر شد و هدف اصلی آن غارت بود. اسماعیل شکاک با کمک کشاورزان توانسته بود در چند نوبت نیروهای دولتی را شکست دهد. او در قتل‌عام آشوری‌ها در خوی مشارکت داشت. همچنین با تحریک سمکو شکاک حداقل هزار نفر از آشوری‌ها در سلماس کشته‌شدند. او حمایت آتاترک را داشت و سربازان سیمیتقو نیز به امپراتوری عثمانی در کشتار مسیحیانی که به ایران فرار می‌کردند یاری می‌نمود. در نهایت در مرداد ۱۳۰۱ شمسی (۱۹۲۲) نیروهای ایرانی در نبرد شکریازی در نزدیکی سلماس نیروهای سیمیتقو را شکست و او به ترکیه گریخت. رضا شاه پس از مدتی در سال ۱۳۰۳ خورشیدی (۱۹۲۴ میلادی) سیمیتقو را بخشید و به او اجازه بازگشت به ایران داده شد. سیمیتقو نیز به ایران بازگشت و به دولت ایران سوگند وفاداری ابدی ابراز نمود. با این حال او پس از مدتی دوباره تصمیم به شورش زد. شورش دوم سمکو شکاک با حمله به سلماس آغاز شد که با اعزام نیروهای دولتی و همچنین فرار شورشیان نیمه‌کار ماند و سمکو به عراق گریخت.
سرانجام در طی تله‌ای که برای وی گذاشته بودند در سال ۱۳۰۹ (۱۹۳۰میلادی) در سن ۴۳ سالگی توسط نیروهای دولتی کشته‌شد.
قتل‌عام مردم دهستان لکستان

مقالهٔ اصلی: رخداد لکستان
در همان روزها داستان رخداد لکستان رخ داد. دهستان لکستان بخشی از پیرامون‌های سلماس است که دارای نُه پارچه آبادی می‌باشد. اسماعیل سمکو از تاختن به آن‌جا خودداری می‌نمود، ولی پنج هزار تومان باج طلبید، به تازگی هم پانزده هزار فشنگ می‌خواست. لکستانیان به تهران و تبریز تلگراف فرستادند، ولی پاسخی نشنیدند. از نیمه‌های آذرماه سیمیتقو آهنگ تاختن به آنجا نمود و سرانجام با دسته‌های انبوه روی به لکستان آورد. روز آدینه بیست و هفتم آذرماه بود که به نزدیکی آبادی «سلطان احمد» رسیدند و در آنجا جنگ سختی درگرفت. لکستانیان بیش از دو ساعت نتوانستند مقاومت کنند. نیروهای تحت امر سیمیتقو از هر سوی به‌آبادی حمله کردند.
بسیاری از مردان کشته شده و زنان و فرزندان دستگیر شدند. کسانی که موفق شدند فرار کنند خود را به قره‌قشلاق رساندند. برخی از لکستانیان نیز در میان دو دیه کشته‌شدند. سیمیتقو بعد از سلطان احمد رو به قره‌قشلاق آورد. در پایان جنگ، مسعود دیوان کشته شد و از آن سوی کردها در سایه فزونی شماره و نیکی جنگ‌افزار، خود را به کوچه‌های آبادی رساندند. این‌ها مایهٔ ناامیدی لکستانیان شد و کسانی که زنده مانده بودند به فکر رها کردن زنان و فرزندان خود افتادند. در آن نیمه‌شب زمستانی در سرمای سخت؛ زنان و کودکان پراکنده و پریشان، رو به بیابان گذاشتند. آنان که در دیه ماندند به دست نیروهای سیمیتقو اسیر شدند. از این گریختگان هم، گروه انبوهی از ترس پیشامد یا از آسیب برف و سرما از پا درافتاده در بیابان‌ها ماندند. آنان که زنده مانده بودند، پس از دو روز رنج و سختی خود را به شرفخانه رساندند. در تلگرافی که این گریختگان به تبریز ارسال کرده بودند چنین گفته شده بود که دو هزار تن از زن و مرد در جنگ کشته شده و هزار و پانصد تن در راه از ترس و آسیب سرما مُرده‌اند. این اخبار در تبریز تکان سختی پدیدآورد. مردم سخت شوریدند و از بی‌پروایی دولت رنجیدگی نشان‌دادند.
قتل‌عام مردم سلماس و ارومیه

پس از دهستان لکستان نوبت به شهر سلماس رسید که مورد تاخت و تاز سیمیتقو قرار بگیرد. شهر سلماس و پیرامون آن همگی به دست اسماعیل سیمیتقو افتاد و نوبت به‌آبادی‌های ارومیه رسید. بین ضیاءالدوله والی ارومیه و سمکو جنگی درگرفت. چون اسماعیل‌خان سمکو رسیدن والی جدید به ارومیه را شنید به این خیال افتاد که حاکم را گرفته تا سپهدار، والی جدید آذربایجان حساب کار خود را ببرد. پنج روز پس از ورود والی حکومتی، صبح دم حدود شصت نفر از نیروهای اسماعیل‌خان اطراف خانه‌های حاکم را گرفته و به صحن و حجرات نزدیک خانه‌های حکومتی وارد شده آنجا را سنگر نموده و شروع به شلیک نمودند. از آن طرف حکومت نیز سربازان خود را به دور خود جمع نموده با کمال جدیت دفاع کرده و اهالی ارومیه که تا آن زمان چنین قدرتی را از حاکمی ندیده بودند و در همچین مواقعی دست و پای ایشان را بسته، تحویل می‌دادند، چون آن شهامت را از ضیاءالدوله دیدند فوراً اشخاصی که اسلحه داشتند به امداد حکومت برآمدند و در نتیجه توانستند نیروهای اسماعیل‌خان را به عقب برانند.
وقتی که خبر مغلوب شدن کردها به اسماعیل آقا رسید، فوراً یک دسته از شکاکیان را به ریاست طاهر بیک به بندر گلمانخانه مأمور نمود که قبلاً آنجا را به دست آورند تا مبادا از تبریز و از راه دریا کمک برای ارومیه برسد. این‌ها رفته گلمانخانه را گرفته و کلیهٔ مال‌التجاره را که در انبارهای آنجا بود به چهریق حمل کردند، از طرف دیگر دسته‌های انبوه نیروهای اسماعیل‌خان برای محاصره شتافتند. ساکنان دهات ناگزیر شدند چندین ده یکجا به یک قلعه محکمی پناه برده به نگهداری خود پردازند. نیروهای اسماعیل‌خان ارومیه را محاصره کرده و هر زمان به تاخت و فشار برمی‌خاستند که به درون آیند، از آن سوی مردم پافشاری نموده با جنگ به نگهداری شهر می‌کوشیدند. بدین سان دوباره ارومیه گرفتار جنگ و سختی شد.
در نتیجه نایب‌الایالهٔ آذربایجان سپاه کوشید که بر سر اسماعیل آقا فرستد. در زمان کمی لشکری آماده گردید و جنگ آغاز یافت. سردار انتصار نیک می‌کوشید و از رسانیدن کمک و جنگ‌افزار بازنمی‌ایستاد. پس از چندین روز خود نیز روانه گردید و به لشکرگاه پیوست. روز چهارشنبه پنجم اسفند در پیرامون دیلمقان، جنگ سختی رخ داد که در آن دولتیان نیروهای اسماعیل‌خان را شکست دادند و شهر دیلمقان را که کرسی سلماس است از دست آنان درآوردند. اسماعیل آقا با این شکست تمام مناطقی را که در آن چند سال گرفته بود از دست داد و تنها چهریق در دست او ماند که در آنجا به نگهداری خود کوشید. دولتیان دیه‌های نزدیک را سنگر ساخته پناه گرفتند و چهریق را به تنگنا انداختند.
سردار انتصار به تبریز بازگشت و فیلیپوف در آنجا ماند تا کار را به پایان رساند. نیروهای اسماعیل‌خان در چهریق به سختی افتادند و برخی از ایشان به دنبال کار خود رفتند؛ ولی در این میان داستان دیگری رخ نمود. بدین سان که اسماعیل‌خان تلگرافی به عین‌الدوله والی آذربایجان که آن زمان در زنجان بود فرستاد و درخواست مذاکره کرد. عین الدوله درخواست را پذیرفت، و فیلیپوف و سردار انتصار هر دو به میانجیگری پرداختند. این ماجرا موجب شد که نیروهای دولتی به مرکز بازگردند و برای مدتی آرامش نسبی در منطقه حاکم شد.
ترور و مرگ

در سال ۱۹۲۲ رضاشاه و وزیر جنگ، شخصی به نام ملک‌زاده را همراه با هزار نفر نیرو که مجهز به انواع سلاح‌های مدرن آن زمان بودند را به سمت شهر ارومیه گسیل می‌کند. اسماعیل سیمیتقو به دفاع از خود می‌پردازد. در جنگی که میان آنان رخ داد ۷۰۰ نفر از نیروهای ملک‌زاده کشته می‌شوند. در آن زمان میرزا کوچک جنگلی در شمال و خالو قربان هرسینی در کرمانشاه قیام‌هایی علیه حکومت مرکزی به راه انداخته‌بودند. رضاشاه سعی کرد که آنان را به سوی خود جلب کند. خالو قربان جلب رضاشاه می‌شود. خالو قربان که سر بریده میرزا کوچک خان را برای رضاشاه به هدیه آورده‌بود، توسط رضاشاه تشویق می‌شود علیه اسماعیل سیمیتقو به جنگ بپردازد. در سال‌های ۱۹۲۱–۱۹۲۲ خالو قربان به قصد از بین بردن اسماعیل سیمیتقو، لشکری از عشایر را جمع کرده به راه می‌افتد. این خبر به سیمیتقو می‌رسد. سیمیتقو نیروهایش را سازماندهی کرده و به جنگ وی می‌رود. نیروهای دو طرف در منطقه‌ای به نام حسن با هم درگیر می‌شوند؛ نیروهای سیمیتقو عشایر خالو قربان را شکست داده و مجبور به عقب‌نشینی می‌کنند.
پس از این جنگ اسماعیل سیمیتقو دوباره نیروهای خود را جمع کرده و به تجدید قوا پرداخت. رضاشاه در آن زمان به‌تازگی امور مملکت را به دست گرفته بود و می‌خواست قضیه اسماعیل سیمیتقو را به هر شکل ممکن حل کند و تقاضای دیدارش کرد. در این ملاقات که ابتدا قرار بود شخص رضاشاه که به تازگی پادشاه شده بود بیاید، سرهنگ صادق‌خان فرمانده فوج اشنویه آمده بود. شخصی که واسطه این ملاقات شده بود، عمرخان شریفی پسرعموی اسماعیل‌خان بود. سرهنگ صادق‌خان می‌گوید که رضا شاه نتوانست بیاید و من به جای ایشان آمدم. سیمیتقو داخل شهر می‌شود و دو روز مهمان حکومت بود. روز سوم که می‌خواهد برگردد، به دستور صادق خان فوجی از نیروهای حکومتی دور تا دور مکانی را که او در آن قرار داشت، محاصره کرده و به کمین خود درآورده بودند. پس از ناهار، سرهنگ صادق‌خان دست در دست سیمیتقو را بدرقه و همراهی می‌کند. پس از آن با اشارات دست صادق‌خان، سیمیتقو و یارانش را به گلوله می‌بندند. در این ترور، سیمیتقو و همهٔ یارانش به غیر از دو تن از آن‌ها کشته می‌شوند. با کشته شدن سیمیتقو، کوشش چند ساله او نیز برای برقراری یک حکومت قبیله‌ای از بین می‌رود. بدین گونه قیام سیمیتقو توسط حکومت مرکزی سرکوب شد. شورش سیمیتقو، با کشته شدن وی به پایان رسید و ادامه نیافت.
پس از ترور

یدالله ابراهیمی سلطان لشکر تبریز قتل سمکو را چنین توصیف می‌کند: «جنازه اسماعیل سیمیتقو در کوچه‌های اشنویه باقی مانده و کسی در پی جنازه و دفن آن نیست. چون غروب و تاریکی شب فرا رسید، جنگ تقریباً خاتمه یافته بود. نفرات عشایر که همیشه با داشتن سرپرست می‌توانند منشأ اثری باشند، پس از مرگ سیمیتقو متواری می‌شوند. بلافاصله به رضائیه حرکت کردم. ساعت سه بعد از نیمه‌شب به باشگاه افسران که محل توقف سرلشکر مقدّم بود وارد شدم. ایشان روی تخت خواب مشغول مطالعه رمانی روسی بود. سرگرد مقدس‌زاده و سروان مقدس‌زاده و سروان فرج‌الله خان افسران ستاد فرماندهی، مشغول مکالمه با تلفن بودند. موقعی که وارد اتاق فرماندهی شدم، افسران نام‌برده که از مرگ اسماعیل سیمیتقو اطلاع یافته بودند، با عجله قبل از من وارد اتاق شدند و با التهاب مخصوصی مرگ اسماعیل سیمیتقو را به اطلاع فرمانده لشکر رسانیدند. فرمانده لشکر این خبر را با خونسردی تلقی کرد و از خونسردی فرمانده لشکر تعجب کرده و در جای خود خشک شدند. در این وقت فرمانده لشکر که از استماع این خبر تردید داشت و شوخی پنداشته‌بود، از من جویای موضوع شد و من هم جریان را شرح دادم.»
در هجدهمین سالنامه دنیا آمده‌است که: «فوراً به اشنویه دستور دادند، جنازه اسماعیل سیمیتقو را با اتومبیل به اورمیه بیاورند و پس از این دستور، طی گزارشی تلگرافی مرگ سیمیتقو به عرض رضاشاه رسانیده‌شد که موجب شادمانی بسیار رضاشاه و امرای ارتش گردید. بدین ترتیب این غائله بزرگ پس از ۱۴ سال به شکلی عجیب و با ترور اسماعیل سیمیتقو پایان یافت. هنگامی که قزاق‌های ایرانی سمکو را شکست دادند، جشن و آتش‌بازی در سراسر ایران برگزار شد. در پایان باید گفت؛ هدف سمکو، آزادی کامل ایالت کُرد بود. درست است که او درخواست تقاضای کردستان مستقل را می‌کرد، اما یک حکومت مقتدر کُرد که هدف آن به زیر فرمان درآوردن ایالت بود، چندان بهتر از حکومت رضاشاه نبود.»
بازماندگان

پس از کشته شدن سمیتقو، اموال او مصادره شد اما دولت برای بازماندگان او مستمری تعیین کرد. در اسفند ۱۳۳۳ مبلغ این مستمری برای هر یک از بازماندگان به ماهی پانصد تومان رسیده‌بود و در مجلس سنا به آن اعتراض شد.
جعفر شکاک
جنازه سمکو شکاک