stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست ترکیب‌های معدنی
پ

پلاتین (II) کلرید – PtCl۲
پلاتین (IV) کلرید – PtCl۴
پلاتین (III) کلرید – PuCl۳
پلوتونیم دی اکسید (پلوتونیم (IV) اکسید) – PuO۲
پراسئودیمیم (III) کلرید – PrCl۳
پروتونیم – H۳O+
پیروسولفوریک اسید – H۲S۲O۷
پتاسیم آلومینیوم فلوئورید – KALF۴
پتاسیم بورات – K۲B۴O۷•۴H۲O
پتاسیم برومید – KBr
پتاسیم کربنات – K۲CO۳
پتاسیم کلرات – KClO۳
پتاسیم کلرید – KCl
پتاسیم فری اگزالات – K۳[Fe(C۲O۴)۳]
پتاسیم هیدروژن کربنات – KHCO۳
پتاسیم هیدروژن فلورید – HF۲K
پتاسیم هیدروکسید – KOH
پتاسیم یدید – KI
پتاسیم مونوپرسولفات – K۲SO۴·KHSO۴·۲KHSO۵
پتاسیم نیترات – KNO۳
پتاسیم پر برمات – KBrO۴
پتاسیم پر کلرات – KClO۴
پتاسیم پر منگنات – KMnO۴
پتاسیم سولفات – K۲SO۴
پتاسیم سولفید – K۲S
پتاسیم تیتانیل فسفات – KTiOPO۴
پتاسیم وانادات – KVO۳
پالادیوم (۲) کلرید – PdCl۲
پالادیوم (۲) نیترات – Pd(NO۳)۲
پنتا بوران – B۵H۹
پنتا سولفید آنتیموان – Sb۲S۵
پرکلریک اسید – HClO۴
پرکلریل فلوئورید – ClFO۳
پرسولفوریک اسید (Caro's acid) – H۲SO۵
پرزنیک اسید – H۴XeO۶
ت

تری اورانیم اکتا اکسید (پیچبلند، کیک زرد) U۳O۸
تانتالیم کاربید – TaC
تانتالیم (V) اکسید – Ta۲O۵
تلوریک اسید – H۶TeO۶
تلوریم دی‌اکسید – TeO۲
تلوریم تتراکلرید – TeCl۴
تلورو اسید – H۲TeO۳
تربیوم (III) کلرید – TbCl۳
تترا بوران – B۴H۱۰
تتراکلروآئوریک اسید – AuCl۳
تترافلوروئو هیدرازین – N۲F۴
تتراآمین مس (II) سولفات – [Cu(NH۳)۴]SO۴
تتراسولفور تترانیترید – S۴N۴
تالیم (I) کربنات – Tl۲CO۳
تالیم (I) فلورید – TlF
تالیم (III) اکسید Tl۲O۳
تالیم (III) سولفات Tl۲(SO۴)۲
تیونیل کلرید – SOCl۲
تیوفسژن – CSCl۲
تیوفسفریل کلرید – Cl۳PS
توریم دی اکسید – ThO۲
تالیوم (IV) کلرید – TmCl۳
تیتانیوم بورید – TiB۲
تیتانیوم کاربید – TiC
تیتانیوم دی‌اکسید TiO۲
تیتانیوم دی‌اکسید(بتا) TiO۲
تیتانیوم نیترید – TiN
تیتانیوم (IV) برومید TiBr۴
تیتانیوم (IV) کلرید TiCl۴
تیتانیوم (III) کلرید – TiCl۳
تیتانیوم (II) کلرید – TiCl۲
تیتانیوم (IV) یدید TiI۴
تری فلوئورو متیل ایزوسیانید – C۲NF۳
تری فلوئورو متان سولفونیک اسید – CF۳SO۳H
تری متیل فسفین – C۳H۹P
تری اکسیدان – H۲O۳
تری پتاسیم فسفات – K۳PO۴
تنگستن کاربید – WC
تنگستن (IV) کلرید – WCl۶
تنگستن (IV) فلورید – WF۶
تنگستنید اسید – H۲WO۴
تنگستن هگزا کربنیل – W(CO)۶
ج

جیوه (II) کلرید – Hg۲Cl۲
جیوه (II)کلرید – HgCl۲
جیوه فولمینات – Hg(ONC)۲
جیوه سلنید – HgSe
جیوه (I) سولفات – Hg۲SO۴
جیوه (II) سولفات – HgSO۴
جیوه (II) سولفید – HgS
جیوه (II) تلورید – HgTe
د

دکابوران – B۱۰H۱۴
دی بوران – B۲H۶
دی کلرو سیلان – SiH۲Cl۲
دی نیتروژن پنتوکسید (نیترونیوم نیترات) – N۲O۵
دی سیلان – Si۲H۶
دسپرونسیوم (۳) کلرید – DyCl۳
دی پتاسیم دی کروم (III) سولفات ۲۴ آبه; K۲SO۴Cr۲(SO۴)۳.۲۴H۲O
دی پتاسیم دی آلومینیوم سولفات ۲۴ آبه– K۲SO۴.Al۲(SO۴)۳·۲۴H۲O
دی گوگرد دی کلرید  S2 Cl2
ر

روی برومید – ZnBr۲
روی کربنات – ZnCO۳
روی کلرید – ZnCl۲
روی سیانید – Zn(CN)۲
روی فلورید – ZnF۲
روی یدید – ZnI۲
روی اکسید – ZnO
روی سلنید – ZnSe
روی سولفات – ZnSO۴
روی سولفید – ZnS
روی تلورید – ZnTe
رایدوم کلرید – RaCl۲
رایدوم دی‌فلورید – RnF۲
رودیم (۳) کلرید – RhCl۳
روبیدیوم برومید – RbBr
روبیدیوم کلرید – RbCl
روبیدیوم فلورید – RbF
روبیدیوم هیدروکسید – RbOH
روبیدیوم یدید – RbI
روبیدیوم نیترات – RbNO۳
روبیدیوم اکسید – Rb۲O
روبیدیومم تلورید – Rb۲Te
روتنیوم تتروکسید – RuO۴
ز

زیرکونیوم هیدرات – ZrO۲.nH۲O
زیرکونیوم کاربید – ZrC
زیرکونیوم (۴) کلرید – ZrCl۴
زیرکونیوم نیترید – ZrN
زیرکونیوم هیدروکسید – Zr(OH)۴
زیرکونیوم(۴) اکسید – ZrO۲
زیرکونیوم اورتوسیلیکات – ZrSiO۴
زیرکونیوم تتراهیدروکسید – H۴O۴Zr
زیرکونیوم تنگستن – ZrW۲O۸
زنیک اسید – H۲XeO۴
ژ

ژرمانیوم (۴) هیدرید – GeH۴
ژرمنیوم (۳) هیدرید – Ge۲H۶
ژرمانیوم (۲) فلورید – GeF۲
ژرمانیوم (۴) فلورید – GeF۴
ژرمانیوم (۲) کلرید – GeCl۲
ژرمانیوم (۴) کلرید – GeCl۴
ژرمانیوم (۲) برومید – GeBr۲
ژرمانیوم (۴) برومید – GeBr۴
ژرمانیوم (۲) یدید – GeI۲
ژرمانیوم (۴) یدید – GeI۴
ژرمانیوم (۲۹ اکسید – GeO
ژرمانیوم (۴) اکسید – GeO۲
ژرمانیوم (۲) سولفید – GeS
ژرمانیوم (۴) سولفید – GeS۲
ژرمانیوم (۲) سلنید – GeSe
ژرمانیوم (۴) سلنید – GeSe۲
ژرمانیوم تلورید – GeTe
ژرمانیوم (۴) نیترید – Ge۳N۴
س

ساماریوم (IV) کلرید – SmCl۳
ساماریوم (II) یدید – SmI۲
سدیم آمید – NaNH۲
سدیم اگزالات - Na۲C۲O۴
سدیم بوروهیدرید – NaBH۴
سدیم برمات – NaBrO۳
سدیم برمید – NaBr
سدیم پرکربنات – ۲Na۲CO۳.۳H۲O۲
سدیم تلورید – Na۲TeO۳
سدیم سولفات – Na۲SO۴
سدیم سولفیت – Na۲SO۳
سدیم سولفید – Na۲S
سدیم سیلیکات – Na۲SiO۳
سدیم سیانید – NaCN
سدیم فسفات – Na۳PO۴
سدیم فروسیانید – Na۴Fe(CN)۶
سدیم کربنات – Na۲CO۳
سدیم کلرات – NaClO۳
سدیم کلرید – NaCl
سدیم مونو فلوئورو فسفات (MFP) – Na۲PFO۳
سدیم نیترات – NaNO۳
سدیم نیتریت – NaNO۲
سدیم هیدروژن سولفید – NaSH
سدیم هیدروژن کربنات (Sodium bicarbonate) – NaHCO۳
سدیم هیدروکسید – NaOH
سدیم هیدرید – NaH
سدیم یدید – NaI
سزیم بیکربنات – CsHCO۳
سزیم فلورید – CsF
سزیم کربنات – Cs۲CO۳
سزیم کرومات – Cs۲CrO۴
سزیم کلرید – CsCl
سریم آلومینیوم – CeAl
سریم(III) برومید – CeBr۳
سریم تالیوم – CeTl
سریم جیوه – CeHg
سریم روی – CeZn
سریم (IV) سولفات – Ce(SO۴)۲
سریم کادمیوم – CeCd
سریم کلرید(III) – CeCl۳
سریم منیزیوم – CeMg
سریم نقره – CeAg
سرب(II) اکسید – PbO
سرب(IV) اکسید – PbO۲
سرب(II) تلورید – PbTe
سرب(II) زیرکونات تیتانات – Pb[TixZr۱-x]O۳
سرب(II) سلنید – PbSe
سرب(II) سولفات – Pb(SO۴)
سرب(II) سولفید – PbS
سرب(II) فسفات – Pb۳(PO۴)۲
سرب(II) کربنات – Pb(CO۳)
سرب(II) کلرید – PbCl۲
سرب(II) نیترات – Pb(NO۳)۲
سرب(II) یدید – PbI۲
سلنو اسید – H۲SeO۳
سلنیوم تری‌اکسید – SeO۳
سلنیوم دی‌اکسید – SeO۲
سلنیک اسید – H۲SeO۴
سولفامیک اسید – H۳NO۳S
سولفورو اسید – H۲SO۳
سولفوریک اسید – H۲SO۴
سولفوریل کلرید – SO۲Cl۲
سیانوریک کلرید – C۳Cl۳N۳
سیانوژن – (CN)۲
سیانوژن کلرید – CNCl
سیلان – SiH۴
سیلیسیک اسید – [SiOx(OH)۴-۲x]n
سیلیکا ژل – SiO۲·nH۲O
سیلیکوفلوئوریک اسید – H۲SiF۶
سیلیکوکلروفرم – Cl۳HSi
سیلیکون دی‌اکسید – SiO۲
ط

طلا (۱) کلرید – AuCl
طلا (۳) کلرید – AuCl۳
طلا (۱،۳) کلرید – Au۴Cl۸
طلا (۳) کلرید – (AuCl۳)۲
طلا (۳) فلورید – AuF۳
طلا (۵) فلورید – AuF۵
طلا (۱) برومید – AuBr
طلا (۳) برومید – (AuBr۳)۲
طلا (۱) یدید – AuI
طلا (۳) یدید – AuI۳
طلا (۳) اکسید – Au۲O۳
طلا (۱) سولفید – Au۲S
طلا (۳) سولفید – Au۲S۳
طلا (۳) سلنید – AuSe
طلا (۳) سلنید – Au۲Se۳
طلا دی‌تلورید – AuTe۲
ف

فنیل فسفین – C۶H۷P
فسژن – COCl۲
فسفین – PH۳
فوسفیت – HPO۳۲-
فسفومولیبدیک اسید – HMoNiO۶P-۴
اسید فسفریک – H۳PO۴
فسفرو اسید (فسفریک (III) اسید) – H۳PO۳
فسفر پنتا برمید – PBr۵
فسفر پنتا فلوئورید – PF۵
فسفر پنتا سولفید – P۴S۱۰
فسفر پنتوکسید (فسفر پنتا اکسید) – P۲O۵
فسفر تری برمید – PBr۳
فسفر تری کلرید – PCl۳
فسفر تری فلوئورید – PF۳
فسفر تری یدید – PI۳
فسفوتنگستیک اسید – H۳PW۱۲O۴۰
فلوئوریک اسید – FSO۲(OH)
فنیل ارسین اکسید – (C۶H۵)AsO
ق

قلع (II) کلرید – SnCl۲
قلع (II) فلورید – SnF۲
قلع (IV) کلرید – SnCl۴
ک

کربنیک اسید – H۲CO۳
کاکودیلیک اسید – (CH۳)۲AsO۲H
کریپتون دی‌فلورید - KrF۲
کادمیوم آرسنید – Cd۳As۲
کادمیوم برومید – CdBr۲
کادمیوم کلرید – CdCl۲
کادمیوم فلورید – CdF۲
کادمیوم یدید – CdI۲
کادمیوم نیرات – Cd(NO۳)۲
کادمیوم سلنید – CdSe
کادمیوم سولفات – CdSO۴
کادمیوم تلورید – CdTe
کلسیوم کاربید – CaC۲
کرومیک اسید – CrO۳
کلسیوم کلرات – Ca(ClO۳)۲
کلسیوم کلرید – CaCl۲
کلسیوم کرومات – CaCrO۴
کلسیوم سینامید – CaCN۲
کلسیوم فلورید – CaF۲
کلسیوم هیدرید – CaH۲
کلسیوم هیدروکسید – Ca(OH)۲
کلسیوم سولفات (سنگ گچ) – CaSO۴
کربن دی‌اکسید – CO۲
کربن دی‌سولفات – CS۲
کربن مونوکسید – CO* کربن تتروبرمید – CBr۴
کربن تتراکلرید – CCl۴
کربن تترایدید – CI۴
کربنویل فلورید – COF۲
کربونیل سولفید – COS
کربوپلاتین – C۶H۱۲N۲O۴Pt
کروم(۳) کلرید – CrCl۳
کروم(۲) کلرید – CrCl۲ (also chromous chloride)
کروم(۳) اکسید – Cr۲O۳
کروم(۴) اکسید – CrO۲
کرومیوم تیروکسید (اسید کرومیک) – CrO۳
کرومیل کلرید – CrO۲Cl۲
سیس پلاتین (cis-platinum(II) chloride diammine – PtCl۲(NH۳)۲
کبالت(۲) برومید – CoBr۲
کبالت(۲) کلرید – CoCl۲
کبالت(۲) کربنات – CoCO۳
کبالت(۲) سولفات – CoSO۴
گ

گوگرد دی‌اکسید – SO۲
گادولینیوم (۲) کلرید – GdCl۳
گادولینیوم (۳) اکسید – Gd۲O۳
گالیوم آنتیموان – GaSb
گالیوم آرسنید – GaAs
گالیوم (۳) کلرید – GaCl۳
گالیوم نیترید – GaN
گالیوم فسفید – GaP
گزنون دی فلورید – XeF۲
گزنون هگزافلوروپلاتینید – Xe[PtF۶]
گزنون تترافلورید – XeF۴
گزنون تتروکسید – XeO۴
ل

لانتانوم کربنات – La۲(CO۳)۳
لانتانوم منیزیوم – LaMg
لانتانوم آلومینیوم – LaAl
لانتانوم روی – LaZn
لانتنوم نقره – LaAg
لانتانوم کادمیوم – LaCd
لانتانوم نقره – LaHg
لانتانوم تالیوم – LaTl
لیتیوم آلومینیوم هیدرید – LiAlH۴
لیتیوم برومید – LiBr
لیتیوم کربنات (کربنات لیتیم) – Li۲CO۳
لیتیوم کلرید – LiCl
لیتیوم هیدرید – LiH
لیتیوم هیدروکسید – LiOH
لیتیوم یدید – LiI
لیتیوم نیترات – LiNO۳
لیتیوم سولفات – Li۲SO۴
م

مولیبدیک اسید – H۲MoO۴
منیزیوم کربنات – MgCO۳
منیزیوم کلرید – MgCl۲
منیزیوم اکسید – MgO
منیزیوم فسفات – Mg۳(PO۴)۲
منیزیوم سولفات – MgSO۴
منگنز (۴) اکسید (manganese dioxide) – MnO۲
منگنز (۲) سولفات هیدرات – MnSO۴.H۲O
منگنز (۲) کلرید – MnCl۲
منگنز (۳) کلرید – MnCl۳
منگنز (۴) فلورید – MnF۴
منگنز (۲) فسفات – Mn۳(PO۴)۲
مس(II) کربنات – CuCO۳
مس(I) کلرید – CuCl
مس(II) کلرید – CuCl۲
مس(II) هیدروکسید – Cu(OH)۲
مس(II) نیترات – Cu(NO۳)۲
مس(I) اکسید – Cu۲O
مس(II) اکسید – CuO
مس(II) سولفات – CuSO۴
مس(I) سولفید – Cu۲S
مس(II) سولفید – CuS
مولیبدن تیروکسید – MoO۳
مولبدنیوم دی‌سولفید – MoS۲
مولیبدن هگزاکربونیل – C۶O۶Mo
متافسفریک اسید – HPO۳
ن

نئودیدمیوم (۳) کلرید – NdCl۳
نیکل (۲) کربنات – NiCO۳
نیکل (۲) کلرید – NiCl۲ and hexahydrate
نیکل (٬) هیدروکسید – Ni(OH)۲
نیکل (۲) نیترات – Ni(NO۳)۲
نیکل (۲) اکسید – NiO
نیتروسولفوریک اسید – NOHSO۴
نیترو اسید – HNO۲
نیتریک اسید – HNO۳
نقره کلرید – AgCl
نقره (۱) فلورید – AgF
نقره (۲) فلورید – AgF۲
نقره یدید – AgI
نقره نیترات – AgNO۳
نقره سولفید – Ag۲S
نیوبیوم تتراکلرید – NbCl۵
نیتریک اکسید – NO
نیتروژن دی‌اکسید – NO۲
نیتریک اکسید – N۲O
و

وانادیم کاربید – VC
وانادیم (V) اکسید تری کلرید VOCl۳
وانادیم (IV) کلرید – VCl۴
وانادیم (II) کلرید – VCl۲
وانادیم (II) اکسید – VO
وانادیم (III) نیترید – VN
وانادیم (III) برومید – VBr۳
وانادیم (III) کلرید – VCl۳
وانادیم (III) فلورید – VF۳
وانادیم (IV) فلورید – VF۴
وانادیم (III) اکسید – V۲O۳
وانادیم (Iv) اکسید – VO۲
وانادیم (IV) سولفات – VOSO۴
وانادیم (V) اکسید – V۲O۵
واکنشگر نسلر – K۲[HgI۴]
ه

هیدروآزوئیک اسید – HN۳
هیدروبرومیک اسید – HBr
هیدروکلریدریک اسید – HCL
هیدرویدیک اسید – HI
هیدروژن برومید – HBr
هیدروژن کلرید – HCl
هیدروژن فلورید – HF
هیدروژن پراکسید – H۲O۲
هیدروژن سلنید – H۲Se
هیدروژن سولفید – H۲S
هیدروژن تلورید – H۲Te
هافنیوم فلورید
هافنیوم تتراکلرید – HfCl۴
هیدرازین – N۲H۴
هیدروکسیل آمین – NH۲OH
هیپو کلرو اسید – HClO
هیپو فسفرو اسید – H۳PO۲
هیدروژن سولفید – H۲S
هگزافلورید اورانیوم – UF۶
ی

یدیک اسید – HIO۳
یدین هپتافلورین – IF۷
یدین پنتافلورین – IF۵
یدین منوکلرین – ICl
کودتای ژوئیه ۱۹۳۶ اسپانیا

کودتای ژوئیه ۱۹۳۶ اسپانیا (اسپانیایی: Golpe de Estado de España de julio de 1936) یک شورش نظامی با هدف سرنگونی جمهوری دوم اسپانیا بود که نهایتاً به جنگ داخلی اسپانیا میان جمهوری‌خواهان و ملی‌گرایان انجامید. این کودتا برای روز ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۶ میلادی برنامه‌ریزی شده بود با این حال عملاً یک روز زودتر در مراکش تحت‌الحمایه اسپانیا آغاز شد اما به جای آنکه بتواند منجر به انتقال قدرت شود باعث شد تا ارتش و کشور اسپانیا به دو بخش تقسیم شود و جنگ داخلی میان طرفین آغاز شود که نتیجه آن به قدرت رسیدن فرانسیسکو فرانکو در سال ۱۹۳۹ میلادی بود.
کودتاچیان انتظار یک شورش سریع و انتقال قدرت کم دردسر را داشتند اما در عمل دولت توانست اداره بخش‌های مهمی از کشور مانند مالاگا و خائن (اسپانیا) را حفظ نماید هرچند که شورشیان نیز توانستند بخش‌هایی مانند آلمریا و کادیس را تصرف نمایند و ژنرال گونزالو کیبو دیانو نیز موفق شد بخش عمده جنوب اسپانیا مانند سویا را برای کودتاچیان امن کرد. اما در پایتخت اسپانیا یعنی شهر مادرید شورشیان پس از تلاش ناموفق خود در پادگان مونتانا محاصره شدند که بالاخره پس از خونریزی‌های فراوان سقوط کرد. در بارسلون نیز تلاش‌های شورشیان ناموفق بود و ژنرال کودتاچی به نام مانوئل گودید توسط جمهوری‌خواهان دستگیر و سپس اعدام شد. در روز ۱۹ ژوئیه خوزه جیرال نخست‌وزیر جدید جمهوری فرمان پخش سلاح میان اتحادیه‌های کارگری و مردم طرفدار جمهوری را صادر نمود. در آراگون و کاتالونیا نیز آنارشیست‌ها توانستند اداره مناطقی را به دست بیاورند. کودتاچیان علاوه بر سپاه ۳۰ هزار نفره مستقر در آفریقا که مجهزترین و حرفه‌ای‌ترین بخش ارتش این کشور بود توانستند تقریباً ۶۶ هزار ارتشی دیگر را نیز در خاک اسپانیا با خود همراه نمایند. دولت نیز توانست تقریباً نیمی از ارتش و سلاح‌های سنگین و سبک در انبارها را در دست خود نگه دارد.
پیشینه

پس از انتخابات سال ۱۹۳۳ میلادی اسپانیا وارد دوره‌ای شد که چپ‌ها به آن «دوسال سیاه» می‌گفتند زیرا در آن انتخابات نتوانستند به صورت کامل پیروز شوند و دولت مدنظر خود را تشکیل دهند. در سوی دیگر نیز پادشاهی‌خواهان آلفونیست و کارلیست نیز با کمک‌های بنیتو موسولینی در حال تقویت خود بودند. رهبر حزب راست محافظه‌کار کنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار خوزه ماریا گیل روبلز از حزب جمهوری‌خواه رادیکال و دولت اقلیتی آن حمایت می‌کرد و تلاش می‌کرد تا شاخه افراطی حزب به نام اقدام خلقی جوانان را مدیریت نماید اما پادشاهی‌خواهان نظر به گروه‌های تندرویی مانند فالانژهای اسپانیایی شوراهای هجومی ملی سندیکالیستی داشتند که رهبری آن با خوزه آنتونیو پریمو دریورا بود. پس از انتخابات سال ۱۹۳۳ میلادی هنگامی که کشور با درگیری‌های خیابانی روبرو شد روبلز با کمک قوانین ضد اعتصاب اتحادیه‌های کارگری را سرکوب نماید. تلاش‌ها برای کوتاه کردن دست سوسیالیست‌ها از شوراهای محلی باعث اعتصاب عمومی شد که با دستگیری چهار نماینده و نقض اصول از قانون اساسی به شدت سرکوب شد.
در ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۴ میلادی دولت اقلیت با کابینه‌ای متشکل از حزب جمهوری‌خواه رادیکال و سه عضو از کنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار تشکیل شد. اعتصاب عمومی که توسط اتحادیه عمومی کارگران (اسپانیا) راه افتاده بود نیز به سرعت در هم شکست. ژنرال فرانسیسکو فرانکو نیز به صورت غیررسمی دستور یافت تا اعتصاب سال ۱۹۳۴ معدنچیان آستوریاس را سرکوب نماید. معدن‌چیان ناراضی در این مدت توانسته بودند چندین شهر را به اشغال خود در بیاورند و طی ۱۰ روز ۳۰ هزار کارگر را جهت مقابله با دولت آماده کنند. سربازان فرانکو که بخشی از آن‌ها از ارتش آفریقا (اسپانیا) بودند در سرکوب این شورش دست به اقدامات وحشتناک و اعدام فراقانونی افراد زدند. در این مدت ۱۰۰۰ و ۲۵۰ سرباز کشته شدند. طرفین تا ماه‌ها اقدام به تلافی، شکنجه، بمباران و اذیت یکدیگر می‌نمودند و به نظر می‌رسید که جمهوری در عمل پایان یافته است و احزاب سیاسی اقدام به ایجاد شاخه‌های شبه‌نظامی کردند. در سال ۱۹۳۵ میلادی و دولت جدید آلخاندرو لروکس سهم کنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار به پنج نفر افزایش یافت و گیل روبلز وزیر جنگ شد. او اقدام به پاکسازی وزارت خود از نیروهای چپ کرد و طرفداران خود را ارتقا درجه داد و برای مثال فرانکو به سمت رئیس ستاد رسید.
انتخابات عمومی سال ۱۹۳۶ اسپانیا در شرایط پرالتهاب و خشونت‌آمیز انجام شد که نتیجه آن پیروزی ائتلافی از نیروهای چپ به نام جبهه خلقی با کمتر از ۱ درصد برتری بود. در نتیجه این شکست ملی‌گرایان به دنبال سرنگونی جمهوری افتادند. مجلس جدید در آوریل نیکتو آلکالا زامورا را از ریاست‌جمهوری برکنار و مانوئل آزانیا را به جای او نشاند و سانتیاگو کاسارس کوئیروگا نیز به نخست‌وزیری رسید اما دولت ضعیف مانوئل آزانیا از آشتی میان طرفین ناتوان بود و خشونت و انتقام‌جویی مرتباً افزایش می‌یافت.
راست‌ها که به واسطه این اتفاقات دیگر به اعمال پارلمانتاریستی اعتقاد نداشتند خوزه کالوو سوتلو که دارای عقاید پادشاهی‌خواهی بود را به جای گیل روبلز به رهبری راست‌ها در مجلس رساندند. در سوی دیگر نیز قدرت‌گیری کمونیست‌ها که عقاید تندتری نسبت به سوسیالیست‌ها داشتند موجب وحشت در طبقات متوسط اسپانیا شده بود و در همین حال گروهی از نظامیان که سیاستمداران حرفه‌ای و رفتارشان را مسخره می‌دانستند تصمیم گرفتند پیش از نابودی و تجزیه اسپانیا دست به کودتا بزنند.
آماده‌سازی‌ها

پس از انتخابات ۱۸ ژانویه ۱۹۳۶ میلادی دولت اسپانیا درگیر مشکلات گوناگونی بود که مهم‌ترین آن ایجاد توازن میان تهدید گروه‌های چپ‌گرا و ارتشی بود که بیشتر به سمت راست تمایل داشت. بدین منظور آزانیا به جای بازنشسته کردن ژنرال‌های مشکوک شروع به تغییر سمت آن‌ها کرد. فرانگو از ریاست ستاد برکنار و به جزایر قناری فرستاده شد. گودید که بازرس عام بود به جزایر بالئاری انتقال یافت و امیلیو ملا که فرمانده ارتش آفریقا (اسپانیا) بود به فرماندهی پامپلونا در نابارا رسید. این وضعیت جدید به مولا کمک کرد که کودتا را از درون خاک اسپانیا آماده کند اما از آنجایی که رابطه او با پادشاهی‌خواهان کارلیست متشنج بود خوزه سانخورخوتبدیل به چهره اصلی رابط میان ارتش و پادشاهی‌خواهان شد.
در ۱۲ ژوئن نخست‌وزیر وقت سانتیاگو کاسارس کوئیروگا با خوان یاگوی که متهم به طراحی توطئه‌های رو به گسترش در شمال آفریقا بود ملاقات کرد اما یاگوی توانست با نیرنگ کوئیروگا را قانع کند که به جمهوری وفادار است. مولا در ۱۵ ژوئیه ملاقاتی را با فرماندهان پادگان‌های شمال اسپانیا ترتیب داد که مقامات محلی به محض اطلاع محل را با نیروهای امنیتی محاصره کردند اما نخست‌وزیر اعلام کرد که به مولا اعتماد دارد و به مقامات محلی فرمان داد کاری با جلسه نظامی‌ها نداشته باشند. هرچند که مولا از بهار به صورت جدی در حال برنامه‌ریزی برای کودتا بود اما فرانکو تا ماه ژوئن در این مورد تردید داشت. فرانکو در میان نظامیان اسپانیا به دلیل مقام‌هایی که پیشتر داشت و سرکوب شورش سال ۱۹۳۴ میلادی دارای اعتبار زیادی بود و در ارتش آفریقا که مجهزترین و حرفه‌ای‌ترین بخش نیروهای مسلح اسپانیا بود نیز محبوبیت داشت. او در ۲۳ ژوئن نامه محرمانه‌ای به کاسارس کوئیروگا نوشت که ضمن آن با اشاره به بی وفایی ارتش به دولت جدید اعلام کرده بود که اگر در راس قرار بگیرد می‌تواند ارتش را کنترل نماید اما نخست‌وزیر هیچ کاری نکرد و نتوانست فرانکو را با دولت همراه سازد. فرانکو نیز پس از همراهی با شورشیان در ۱۴ ژوئیه با یک پرواز از جزایر قناری به آفریقا آمد.
قتل کالوو سوتلو

در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶ میلادی فردی با نام خورخه باردینا که از اعضای فالانژها بود یک افسر پلیس به نام خوزه کاستیلو که دارای عقاید سوسیالیستی بود را کشت. در روز بعد اعضای سپاه امنیت و هجوم پلیس اسپانیا قصد دستگیری گیل روبلز را داشتند که پیدا نشد و به جای او خوزه کالوو سوتلو که از اعضای راست‌گرای مجلس و پادشاهی‌خواه بود را گرفتند و بدون محاکمه اعدام کردند.
قتل کالوو سوتلو و مشارکت مشهود پلیس در آن باعث شک و واکنش جدی در میان نیروهای راست اسپانیا شد و انتقام‌گیری‌های شدیدی آغاز شد. این مسئله به مانند یک کاتالیزور عمل کرد و توجیه عمومی برای کودتا را فراهم آورد که ادعا می‌کرد نه علیه دموکراسی که برای رهایی اسپانیا از آنارشی انجام می‌شود. در سوی دیگر نیز سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها خواستار پخش سلاح میان مردم بودند تا بتوانند در برابر شورش احتمال ارتش مقاومت کنند اما دولت همچنان مردد بود.
هواپیمایی که قرار بود فرانکو را به مراکش ببرد در ۱۴ ژوئیه به گران کاناریا رسید اما از آنجایی که فرانکو در تنریفه بود بدون اجازه فرمانده نظامی گران کاناریا که ژنرال آمادو بالمس نام داشت نمی‌توانست به آنجا برود. در رخدادی عجیب بالمس در روز ۱۶ ژوئیه در اثر برخورد گلوله به شکمش جان باخت. اینکه مرگ او حاصل تصادف، خودکشی یا قتل است به صورت دقیق مشخص نیست. از آنجایی که شورش مدت کوتاهی پس از مرگ او آغاز شد امکان تحقیقات گسترده در مورد علت مرگ او ممکن نشد اما از آنجایی که افسران حاضر در محل که مرگ را حاصل تصادف و دررفتن گلوله اعلام کردند جزوی از شورشیان نبودند و بعدها به جمهوری وفادار ماندند احتمال توطئه و قتل را می‌کاهد.
شروع

شورش قرار بود در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ ژوئیه در مراکش آغاز شود و یک روز بعد نیز پادگان‌های دیگر درون اسپانیا به آن بپیوندند. هدف از این شورش در ابتدا یک کودتای آرام و کم خشونت بود اما دولت توانست مقاومت کند و بخش‌های بزرگی از کشور را در دست خود نگه دارد.
در مراکش تحت‌الحمایه اسپانیا ارتش ۳۰ هزار نفره مستقر در آنجا که قدرتمندترین بخش نیروهای مسلح اسپانیا بود به صورت کامل از شورشیان حمایت می‌کرد. افزون بر افسران اسپانیایی این ارتش از نیروهای مسلمانی تشکیل شده بود که از قبایل محلی منطقه بودند و نیروهای منظم بومی نام داشتند و به آن‌ها گفته شده بود که جمهوری دشمن الله است. لو رفتن طرح در مراکش موجب شد که شورش یک روز زودتر آغاز شود. شورشیان به سرعت تمام مراکش را به تصرف خود درآوردند. افسران وفادار به جمهوری مقاومت کمی توانستند ترتیب دهند و در نهایت همگی توسط شورشیان اعدام شدند. در مجموع شورشیان در مراکش ۱۸۹ نفر که شامل رهبران اتحادیه‌های کارگری و افسران جمهوری‌خواه بود را کشتند. فرانکو و گودید نیز به سرعت جزایری را که به آن تبعید شده بودند را تصرف کردند و تلاش نیروهای چپ در بستن جاده‌های جزایر قناری برای دستگیری فرانکو نافرجام بود و او توانست با یک قایق خود را به فرودگاه برساند.
در روز ۱۸ ژوئیه دولت پیشنهاد گروهای چپ مانند کنفدراسیون ملی کار و اتحادیه عمومی کارگران برای کمک را رد کرد و اعلام نمود که شورش تنها در مراکش تحت‌الحمایه اسپانیا رخ داده و مردم باید به شیوه‌های قانونی برای مقابله با شورش اعتماد کنند. با این حال گروه‌های چپ اعلام اعتصاب عمومی نمودند که در واقع یک بسیج نیرو بود و سلاح‌هایی را که در این سال‌ها توانسته بودند به دست بیاورند را میان چپ‌ها تقسیم کردند. دیگر نیروهای شبه‌نظامی دولتی مانند واحدهای رزمی پلیس و نیروهای امنیتی هم در این روزها منتظر بودند تا ببینند قدرت کدام طرف بیشتر است تا به آن بپیوندند و به همین سبب سرعت عمل شورشیان یا غیرنظامی‌های مسلح شده توسط گروه‌های چپ بود که در روزهای ابتدایی سرنوشت یک شهر را مشخص می‌کرد.
کودتا در بخش‌های نظامی

پیش از کودتا سرزمین اصلی اسپانیا به هشت بخش گوناگون بخش شده بود و هر بخش میزبان یک لشکر بود. بیشتر افسران ارشدی که در رده‌های میانی قرار داشتند در جریان کودتا نبودند و از هشت فرمانده ارشد که هر یک فرماندهی لشکر بخش خود را به عهده داشتند تنها یک نفر با کودتاچیان همراه بود و از آن اطلاع داشت. از هشت رئیس ستاد سه تن از کودتا اطلاع داشتند و سه تن دیگر نیز پس از آغاز به آن پیوستند. اتکا کودتاچیان بیشتر به افسران جز و درجه‌داران بود تا بتوانند ضمن تصرف پادگان‌ها افسران ارشد را مجبور به همراهی با خود کنند. در بخش‌هایی مانند ساراگوسا و ویادولیدا شبکه کودتاچیان قوی بود و پیروزی‌شان حتمی اما در بخش‌های دیگر این شبکه ضعف‌هایی داشت و ممکن بود شکست بخورد.
کودتا در بخش‌های نظامی > لشکر اول (مادرید)

فرمانده این بخش به نام ویرجیلیو کابانلاس فرر هرچند از کودتا آگاه بود اما قصدی برای پیوستن به آن نداشت. او در نخستین ساعات روز ۱۸ ژوئیه توسط دولت برکنار و دستگیر شد و تا سال ۱۹۳۹ میلادی در زندان ماند. دولت اسپانیا فرد دیگری به نام لوئیس کاستلو پانتوخا را که آن زمان در باداخوس مستقر بود را به جای او به فرماندهی برگزید. در مدتی که منتظر بودند تا پانتوخا به مادرید برسد نخست خوزه میاجا به فرماندهی لشکر رسید اما در ۱۹ ژوئیه مشخص شد که او به عنوان وزیر جنگ در کابینه دیگو مارتینز باریو تعیین شده است و فرماندهی لشکر به مانوئل کاردنال دومینیکیس رسید. پانتوخا بالاخره در ۱۹ ژوئیه به مادرید رسید اما فهمید که در همان روز به عنوان وزیر جنگ دولت جدید خوزه جیرال تعیین شده است و قرار شد کالستینو گراسیا آنتونز به فرماندهی لشکر برسد. رئیس ستاد لشکر مادرید با نام کلنل لوئیس پرز پاناماریا نیز هرچند با کودتاچیان همدلی داشت اما در آن نقشی نداشت بلکه کودتاچیان مادرید بیشتر متکی به دو ژنرال با نام‌های رافائل ویلگاس و خواکین فانخول بودند. وقتی که نیروهای کودتاچی دچار شکست شدند و در پادگان مونتانا شکست خوردند ویلگاس و فانخول توسط آنارشیست‌ها اعدام شدند. کلنل لوئیس پرز پاناماریا نیز به جرم کم‌کاری محاکمه شد (سال‌ها بعد که ملی‌گراها بر سر کار آمدند نیز او را به دلیل نبود همراهی کامل با کودتا محاکمه کردند. پس از این اتفاقات لشکر مادرید منحل شد.
کودتا در بخش‌های نظامی > لشکر دوم (سویا)

فرمانده این بخش ژنرال خوزه فرناندز ویلاآبریلا و رئیس ستادش خوان کانترو اورتگا به جمهوری وفادار بودند و سردسته کودتاگران در این ناحیه یکی از افسران ستاد با نام خوزه کوئستا مونرئو بود. شبکه‌ای که مونرئو در این بخش ایجاد کرده بود بسیار توانا و کارآمد بود و چند روز پیش از شروع کودتا آن‌ها از ویلاآبریلا نیز تقاضا کردند تا به ایشان بپیوندند. با وجود اینکه ویلاآبریلا این تقاضا را رد کرد اما نشانی از تلاش‌های او برای مقابله با کودتاچیان نیز دیده نمی‌شود. براساس طرح کودتاچیان در این ناحیه کوئپه دلیانو باید فرماندهی نیروهای شورشی را به عهده می‌گرفت که در روز ۱۸ ژوئیه با کمک مونرئو موفق به این کار شد. کودتاچیان ویلاآبریلا را دستگیر، محاکمه و به زندان محکوم کردند. کانترو اورتگا نیز در زمان شورش به آلخسیراس رفت و سیاست صبر و انتظار را در پیش گرفت. هنگامی که او بالاخره در ماه اوت به سویا بازگشت ملی‌گرایان تسلط خود را کامل کرده بودند و او را از تمام مشاغلش خلع نمودند.
کودتا در بخش‌های نظامی > لشکر سوم (والنسیا)

در والنسیا فرمانده بخش فرناندو مارتینز مونخه و رئیس ستادش آدولفو ماشیناندیارنا برگا از کودتا آگاه نبودند و کودتاچیان در این بخش هیچ نیرویی که موقعیت ویژه و توانمندی داشته باشد نداشتند. مهم‌ترین چهره کودتاچی در این بخش بارتولومی باربا هرناندز بود که بیشتر توان بسیج بخش غیرنظامی را داشت و در ارتش چندان توانا نبود. ژنرال مانوئل گونزالز کاراسکو هم که در ابتدا قرار بود فرماندهی شورشیان در این بخش را به عهده داشته باشد نیز در روزهای آماده‌سازی کودتا توسط ژنرال مولا به بارسلون فرستاده شد تا در شورش آنجا نقش ایفا کند اما مدت کوتاهی پیش از آغاز کودتا او را دوباره به والنسیا فرستادند که همین رفت و آمدها موجب شد کودتاچیان شبکه قدرتمندی در لشکر این بخش نداشته باشند. وقتی که در ۱۸ ژوئیه کودتا آغاز شد تعداد معدودی از کودتاچیان کوشیدند تا مارتینز مونخه را با خود همراه کنند اما او و رئیس ستادش پاسخی به این خواست‌ها ندادند. گونزالز کاراسکو نیز که متوجه نبود شبکه قدرتمند حامی کودتا در لشکر بود اقدام خاصی انجام نداد و نهایتاً او و باربا هرناندز به نواحی در دست ملی‌گرایان گریختند. بدین ترتیب پادگان والنسیا به مدت دو هفته بدون موضع‌گیری خاصی باقی ماند تا بالاخره طرفداران جمهوری اوضاع را به دست گرفتند. مارتینز مونخه به جای دیگری انتقال یافت و ماشیناندیارنا برگا نیز دستگیر و محاکمه شد. اتفاقی که پس از قدرت‌گیری ملی‌گرایان در سال ۱۹۳۹ میلادی یکبار دیگر برای ماشیناندیارنا برگا تکرار شد.