stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوره آشوری کهن
پیشینه سرزمین آشور > دوره آغازین تاریخ آشور

از دوران آغازین سرزمین آشور اطلاعات چندانی به جز چند نام اساطیری وجود ندارد و این دوره تقریباً دوران تاریک تاریخ این سرزمین می‌باشد و ایلو-شوما ، نخستین شاه آشور است که دربارهٔ او چیزهایی می‌دانیم، و واپسین شاه دوره آغازین تاریخ آشور می‌باشد. او به سرزمین‌های سومریان یورش برد و خود او مدعی است که برای اور و نیپور که دست‌کم در ظاهر فرمان‌گزار گونگونوم شاه لارسا (۱۹۳۲–۱۹۰۵ پیش از میلاد) بودند آزادی به ارمغان آورده‌است. دستاورد ایلو-شوما هر چه بوده، این اندازه پیداست که نتیجه دیرپایی نداشته‌است.
فهرست پادشاهان آشور، فهرستی از پادشاهان را به دست می‌دهد که «در خیمه زندگی می‌کردند». اگر آنها را به کلی افسانه‌ای ندانیم، باید گفت که آنها به احتمال زیاد شیوخ اقوام هوریانی یا دیگر نژادهای غیر سامی، و به احتمال زیاد خراجگزار قدرت‌های سومری و اکدی بوده‌اند. هیچ مدرک تاریخی وجود ندارد که نشان دهد آشور تا پیش از هزاره دوم پ. م (پایان سلسله سوم اور)، مستقل بوده‌است.
پیشینه سرزمین آشور > شاهانی که در خیمه زندگی می‌کردند

| نام | دوران پادشاهی |
| --- | --- |
تودیا: حدود ۲۵۰۰ (پیش از میلاد)
یَنکی: نامشخص
شَلَمو: نامشخص
هَرهَرو: نامشخص
ایم-سو: نامشخص
هَرسو: نامشخص
دیدَنو: نامشخص
زو-اَبو: نامشخص
نو-اَبو: نامشخص
اَبَزو: نامشخص
بِلو: نامشخص
اَزَرَه: نامشخص
اوشپی-یَه: حدود ۲۰۲۰ (پیش از میلاد)
شاهانی که نیاکان آشوریان بودند
| نام | پادشاه پیشین | دوران پادشاهی |
| --- | --- | --- |
| اَپی-شَل | پسر اوشپی-یَه | نامشخص |
| هَله | پسر اَپی-شَل | نامشخص |
| سَمَنی | پسر هَله | نامشخص |
| هَیَنی | پسر سَمَنی | نامشخص |
| ایلو-مِر | پسر هَیَنی | نامشخص |
| یَک-مِسی | پسر ایلو-مِر | نامشخص |
| یَک-مِنی | پسر یَک-مِسی | نامشخص |
| یَز-کور-اِل | پسر یَک-مِنی | نامشخص |
| ایلا-کَبکَبَه | پسر یَز-کور-اِل | نامشخص |
| اَمینو | پسر ایلا-کَبکَبَه | نامشخص |
| سولیلی | پسر اَمینو | نامشخص |
شاهانی که سرخاندان آنان مشخص نیست
| نام | دوران پادشاهی |
| --- | --- |
کیک-کیا: ۲۰۰۰–۱۹۸۵ (پیش از میلاد)
آکیا: ۱۹۸۵–۱۹۷۰ (پیش از میلاد)
پوزور-آشور یکم: ۱۹۷۰–۱۹۶۰ (پیش از میلاد)
شَلیم-آهه: ۱۹۶۰–۱۹۴۵ (پیش از میلاد)
ایلو-شوما: ۱۹۴۵–۱۹۰۶ (پیش از میلاد)
امپراتوری آشور کهن (حدود ۲۰۲۵ - ۱۳۶۶ / ۱۳۵۳ پ. م) > آغاز دوره پادشاهی کهن

با درگذشت ایلو-شوما و به سلطنت رسیدن پسرش اریشوم یکم، دوره آغازین تاریخ آشور به سر رسیده و دوره پادشاهی کهن، آغاز می‌گردد. معروف‌ترین پادشاه این دوره اریشوم یکم است. اما پس از مدتی بابل دوباره موفق شد آشور را مطیع خود کند. از وقایع مهم این دوره پیدا شدن قومی صحراگرد و تازه‌نفس از عربستان بود که آشور و بابل را تحت فشار قرار دادند، این مردمان در تاریخ به آرامی‌ها مشهور هستند.
امپراتوری آشور کهن (حدود ۲۰۲۵ - ۱۳۶۶ / ۱۳۵۳ پ. م) > دودمان پوزور-آشور

دوره‌ای است که با سلطنت پوزور-آشور یکم آغاز می‌شود و گاهی به دودمان پوزور-آشور مشهور است. دودمان پوزور-آشور نام‌های واقعی اکدی را در خط سلطنتی آشور در مقابل نام‌های قبلی که احتمالاً با نام‌های هوریان مطابقت داشتند.
| نام | جانشینی و توضیحات | مرجع |
| --- | --- | --- |
| پوزور-آشور یکم Puzur-Aššur | جانشینی نامشخص |  |
| شلیم-اهه Šallim-aḫḫe | پسر پوزور-آشور یکم |  |
| ایلو-شوما Ilu-šūma | پسر شلیم-اهه |  |
| اریشوم یکم Erišum | پسر ایلو-شوما |  |
| ایکونوم Ikūnum | پسر ایلو-شوما |  |
| سارگون یکم Šarru-ukīn | پسر ایکونوم |  |
| پوزور-آشور دوم Puzur-Aššur | پسر سارگون یکم |  |
| نارام-سین Narām Sîn | پسر پوزور-آشور دوم |  |
| اریشوم دوم Erišum | پسر نارام-سین |  |
با آغاز پادشاهی اریشوم یکم (۱۹۰۶–۱۸۶۷ پ. م)، پسر ایلو-شوما (۱۹۴۵–۱۹۰۶ پ. م)، وارد دوره پادشاهی کهن آشور می‌شویم. در سنگ‌نبشته‌های به جامانده از دوره پادشاهی‌اش، یادآور می‌شود که او سازنده نیایشگاه‌هایی برای آشور، ایشتار و اَدَد بوده‌است.
در پی اِریشوم یکم، شاهانی چون ایکونوم (۱۸۶۷–۱۸۶۰ پ. م)، سارگون یکم (۱۸۶۰–۱۸۵۰ پ. م)، و پوزور-آشور دوم (۱۸۵۰–۱۸۳۰ پ. م) به تخت شاهی آشور نشستند.
سپس، نارام-سین، شاه اشنونا (۱۸۳۰–۱۸۰۵ پ. م)، توانست آشور را تسخیر کند و به مدت ۱۵ سال بر آن ناحیه فرمانروایی کرد (۱۸۳۰–۱۸۱۶ پ. م). نارام-سین همچنین توانست نواحی شمال شهر ماری را نیز، که اموری‌ها بر آنجا حکمفرمایی داشتند، به اشغال خود درآورد. یکی از این نواحی، اکالاتوم بود که ایلا-کَبکَبو بر آن حکم می‌راند. پس از تصرف شهر اکالاتوم توسط نارام-سین، شمشی-ادد یکم، جانشین ایلا-کَبکَبو به بابل گریخت.
در سال ۱۸۱۵ پ. م، پادشاهی نارام-سین بر آشور پایان می‌یابد و شخصی با عنوان اریشوم دوم، در آشور به شاهی می‌رسد (۱۸۱۵–۱۸۰۹ پ. م). در همان سال، شمشی-ادد یکم که در گذشته به بابل گریخته بود بر آن شد تا شهر اِکالاتوم را از جانشینان نارام-سین پس بگیرد.
امپراتوری آشور کهن (حدود ۲۰۲۵ - ۱۳۶۶ / ۱۳۵۳ پ. م) > اولین دوره تاریکی در دوره پادشاهی کهن

بعد از مرگ شمشی-ادد یکم، جانشینانش نتوانستند قلمروهای فتح شده وی را اداره کنند و از هرسو مورد هجوم دشمنان قرار گرفتند. در داخل آشور هم جنگ داخلی و هرج و مرج شدید رخ داد. هرج و مرج به گونه‌ای بود که در مدت ۶ سال (۱۷۰۶–۱۷۰۰ پ. م)، هفت تن غاصب، برای سلطه بر آشور به نبرد با یکدیگر پرداختند. این افراد، آشور-دوگَل، آشور-اَپلَه-ایدی، اَدَد-سَلولو، نَسیر-سین، سین-نَمیر، ایپکی-ایشتار و آداسی بودند.
سرانجام، بِلو-بَنی بود که به این هرج و مرج پایان داد و به تخت سلطنت آشور نشست (۱۷۰۰–۱۶۹۱ پ. م). اما از این به بعد، تاریخ آشور وارد دورانی تاریک می‌گردد، و از این زمان تا پایان دوره پادشاهی کهن آشور، از پادشاهان آشور، مگر نام و درازای سال‌های پادشاهی‌شان را نمی‌دانیم.
| نام | جانشینی و توضیحات | مرجع |
| --- | --- | --- |
| آشور-دوگول Aššur-dugul | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی |  |
| آشور-اپلی-ایدی Aššur-apla-iddina | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی، میزان حکومت نامشخص است |  |
| ناصیر-سین Nāsir Sîn | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی، میزان حکومت نامشخص است |  |
| سین-نامیر Sîn-nāmir | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی، میزان حکومت نامشخص است |  |
| ایپگی-ایشتار Ipqi-Ištar | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی، میزان حکومت نامشخص است |  |
| ادد-سالولو Adad-salulu | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی، میزان حکومت نامشخص است |  |
| آداسی Adasi | غاصب، بی ارتباط با پادشاهان قبلی، میزان حکومت نامشخص است |  |
امپراتوری آشور کهن (حدود ۲۰۲۵ - ۱۳۶۶ / ۱۳۵۳ پ. م) > دودمان آداسی (حدود ۱۷۰۰/۷۲۲–۱۶۸۰ پ. م)

آداسی‌ها از اواسط دوره امپراتوری آشور کهن تا سقوط سلسله (و جایگزین شدن با سلسله سارگون‌ها) در اواسط دوره امپراتوری آشوری نو، بر آشور حکمرانی کردند و تقریباً یکهزار سال حاکم بودند.
| نام تلفظ آن | سلطنت | جانشینی و توضیحات | مرجع |
| --- | --- | --- | --- |
| بعل-بانی Bēlu-bāni | ۱۷۰۰–۱۶۹۱ پ. م | پسر آداسی |  |
| لیبایا Libaia | ۱۶۹۰ – ۱۶۷۴ پ. م | پسر بعل-بانی یا آداسی |  |
| شرما-ادد یکم Šarma-Adad | ۱۶۷۳–۱۶۶۲ پ. م | پسر لیبایا یا آداسی |  |
| ایپتار-سین Ib-Tar-Sîn | ۱۶۶۱–۱۶۵۰ پ. م | پسر شرمه-ادد یکم یا آداسی |  |
| بازایا Bāzāiu | ۱۶۴۹–۱۶۲۲ پ. م | پسر ایپتار-سین یا بعل-بانی |  |
| لولایا Lulāiu | ۱۶۲۱–۱۶۱۶ پ. م | غاصب، بی ارتباط با سلسله آداسی |  |
| شو-نینوا Šu-Ninua | ۱۶۱۵ – ۱۶۰۲ پ. م | پسر بازایا |  |
| شرمه-ادد دوم Šarma-Adad | ۱۶۰۱–۱۵۹۸ پ. م | پسر شو-نینوا |  |
| اریشوم سوم Erišum | ۱۵۹۸–۱۵۸۶ پ. م | پسر یا برادر شرمه-ادد دوم |  |
| شمشی-ادد دوم Šam-ši-Adad | ۱۵۸۵–۱۵۸۰ پ. م | پسر اریشوم سوم |  |
| ایشمه-داگان دوم Išme-Dagān | ۱۵۸۰–۱۵۶۴ پ. م | پسر شمشی-ادد دوم |  |
| شمشی-ادد سوم Šam-ši-Adad | ۱۵۶۴–۱۵۴۸ پ. م | پسر ایشمه-داگان دوم |  |
| آشور-نیراری یکم Aššur-nārāri | ۱۵۴۸–۱۵۲۲ پ. م | پسر ایشمه-داگان دوم |  |
| پوزور-آشور سوم Puzur-Aššur | ۱۵۲۲–۱۴۹۸ پ. م | پسر آشور-نیراری یکم، معاهده صلحی را با بورنابوریاش یکم شاه بابل به امضا رساند که بر پایه آن، مرزهای دو کشور در ناحیه سامرا تعیین شد (۱۵۰۳ پ. م) |  |
امپراتوری آشور کهن (حدود ۲۰۲۵ - ۱۳۶۶ / ۱۳۵۳ پ. م) > آشور، خراجگزار میتانی

در این دوران، آشور به خراجگزار میتانی تبدیل شد و دوران افول خود را سپری کرد.
| نام تلفظ آن | سلطنت | جانشینی و توضیحات | مرجع |
| --- | --- | --- | --- |
| انلیل-ناصیر یکم Enlīl-nāsir | ۱۴۹۸–۱۴۸۵ پ. م | پسر پوزور-آشور سوم. او خراجگزار پادشاهی میتانی شد. |  |
| نور-ایلی Nur-ili | ۱۴۸۵–۱۴۷۳ پ. م | پسر انلیل-ناصیر یکم، او نیز به احتمال زیاد خراجگزار میتانی بود. |  |
| آشور-شدونی Aššur-šaddûni | ۱۴۷۳ پ. م | پسر نور-ایلی بود و تنها پس از یک ماه پادشاهی، توسط عمویش از تخت به زیر کشیده شد. |  |
| آشور-ربی یکم Aššur-rabi | ۱۴۷۳–۱۴۳۳ پ. م | پسر انلیل-ناصیر یکم، تاج و تخت را از آشور-شدونی غصب کرد. به احتمال زیاد بعدها خراجگزار میتانی شد |  |
| آشور-ندین-آهه یکم Aššur-nādin-ahhē | ۱۴۳۳ پ. م | پسر آشور-رَبی یکم. با آغاز پادشاهی او، آشور، دوباره خراجگزار پادشاهی میتانی شد. همچنین معاهده صلحی نیز با بابل به امضا رساند. او توسط برادرش انلیل-ناصیر دوم از پادشاهی برکنار شد. |  |
| انلیل-ناصیر دوم Enlīl-nāsir | ۱۴۳۳–۱۴۲۷ پ. م | برادر آشور-نَدین-آهه یکم و نیز، خراجگزار میتانی بود. او تاج و تخت را به‌وسیلهٔ یک کودتا به دست آورد. |  |
| آشور-نیراری دوم Aššur-nārāri | ۱۴۲۷–۱۴۲۰ پ. م | پسر آشور-ربی یکم |  |
| آشور-بِل-نینِشو Aššūr-bēl-nīšēšu | ۱۴۲۰–۱۴۱۱ پ. م | پسر آشور-نیراری دوم |  |
| آشور-رِم-نینِشو Aššūr-rā’im-nīšēšu | ۱۴۱۱–۱۴۰۳ پ. م | پسر آشور-نیراری دوم |  |
| آشور-نَدین-آهه دوم Aššur-nādin-ahhē | ۱۴۰۳–۱۳۹۳ پ. م | پسر آشور-ریم-نینشو. خراجگزار میتانی بود |  |
| اریبا-ادد یکم Erība-Adad | ۱۳۹۳–۱۳۶۶ پ. م | پسر آشور-بعل-نینشو یا آشور-ریم-نینشو |  |
با درگذشت آشور-نَدین-آهه دوم، و روی کار آمدن اِریبا-اَدَد یکم و پسرش آشور-اوبالیت یکم، دوران تاریکی که از پیرامون ۱۶۰۰ پ. م آغاز شده بود، پایان می‌یابد و آشور، تاریخ تازه خود را که با عنوان پادشاهی آشور میانه است، آغاز می‌کند.
نقشه تقریبی خاور نزدیک باستان ح. ۱۹۰۰ پ. م
حدود تقریبی امپراتوری شمشی-ادد یکم در زمان مرگ وی
حدود تقریبی خاور نزدیک باستان ح. ۱۷۰۰ پ. م
حدود تقریبی خاور نزدیک باستان ح. ۱۶۰۰ پ. م
لودویک گیولی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Ludovic Giuly
زادروز:  ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال)
زادگاه:  لیون
قد:  ۱٫۶۴ متر (۵ فوت ۴ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۸ |  لیون |  ۱۰۰ |  (۲۱) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۴ |  موناکو |  ۱۸۴ |  (۴۷) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  بارسلونا |  ۸۵ |  (۱۹) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  آ. اس. رم |  ۳۲ |  (۶) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  پاری سن ژرمن |  ۱۰۰ |  (۱۶) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  موناکو |  ۲۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال لوریان |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  Monts d'Or Azergues |  ۳۹ |  (۱۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۰–۲۰۰۵ |  تیم ملی فوتبال فرانسه |  ۱۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۱ |  Corsica |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۵. 
لودویک گیولی (فرانسوی: Ludovic Giuly‎؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۶) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به بارسلونا، لیون، موناکو، باشگاه فوتبال لوریان، آ. اس. رم و پاری سن ژرمن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده است.
قلعه‌های اسکاتلند

قلعه کارلاوراک
قلعه‌های اسکاتلند بناهایی بودند که هم نقش استحکامات نظامی را بر عهده داشتند و هم محل سکونت و اقامت ارباب، خانواده‌اش، و رعیت‌های او محسوب می‌شدند.
قرون وسطی

بسیاری از قلعه‌های اسکاتلند، که برای جای‌گیری و موقعیت چشمگیرشان شناخته می‌شوند، در اواخر قرون وسطی برپا شده‌اند. الگوی قلعه، به معنای اقامتگاه محصور و مستحکم‌شدهٔ یک اشراف‌زاده، پس از آن وارد اسکاتلند شد که دیوید یکم اسکاتلند اشراف نورمن و فرانسوی را با اعطای تصدی‌گری‌های فئودالی تشویق کرد تا در سرزمین‌های جنوبی و شرقی اسکاتلند مستقر شوند تا او بتواند تسلط خود را بر این زمین‌های پست مورد مناقشه افزایش دهد.
این قلعه‌ها غالباً قلعه‌های تپه‌وحصار چوبی‌ای بودند که بر روی تپهٔ مصنوعی خاکی (مات) ساخته می‌شدند و دور آن حیاطی محصور موسوم به «بِیْلی» قرار داشت و دور حیاط خاکریز و نرده دفاعی کشیده می‌شد.
مقیاس این قلعه‌ها از قلعه‌های بسیار بزرگ مثل اینوروری تا طرح‌های کوچکتر مثل قلعهٔ بالمکللان متغیر بود.
در انگلستان قلعه‌های تپه‌وحصار در قرن دوازدهم به قلعه‌های سنگی «برجک‌وحصار» تبدیل شدند، ولی در اسکاتلند قلعه‌های تپه‌وحصاری که هنوز در قرن سیزدهم مسکون بودند تبدیل به برون‌باروهای سنگی با
حصارهایی بلند شدند.
در این دوران نیازهای دفاعی ساخت حصارهای ضخیم و بلند را با استفاده از روش‌های اقتصادی ساخت‌وساز الزامی ساخت و این روش‌ها عمدتاً منجر به ساخت دیوارهای خشکه‌چین و قلوه‌سنگی می‌شدند که نمای آن‌ها را برای محافظت در برابر رطوبت و یکدستی ظاهری با آهک یا هارلینگ اندود می‌کردند.
علاوه بر قلعه‌های بارونی، قلعه‌هایی سلطنتی در اسکاتلند ساخته می‌شد که بزرگتر از قلعه‌های بارونی بود و دربار دوره‌گرد اسکاتلند را صاحب منزل و استحکامات دفاعی می‌کرد و خود مرکز اداری محلی هم بود. تا سال ۱۲۰۰ میلادی این قلاع سلطنتی شامل قلعه ایر و قلعه برویک می‌شدند.
در جنگ‌های استقلال اسکاتلند، رابرت یکم رو به سیاست به آتش کشیدن قلعه‌های اسکاتلند آورد تا انگلیسی‌ها نتوانند این استحکامات را تصرف کنند. این کار را با تخریب قلعه‌های خود رابرت در ایر و دامفریس آغاز شد
و شامل تخریب قلعه راکسبرا و دژ ادینبورو می‌شد.
پس از جنگ استقلال، ساخت قلعه‌های جدید آغاز شد که غالباً مقیاس بزرگتری داشتند و برای جای دادن به ملازمان یک لرد از طریق سیستم «نشانک و نگهداری» ساخته می‌شدند و از شمار آن‌ها می‌توان به قلعه‌های تانتالور، لوثیان، و دون اشاره کرد که در قرن چهاردهم در نزدیکی استیرلینگ برای رابرت استوارت بازسازی شد.
باروت ماهیت معماری قلعه را به‌شکلی بنیادین تغییر داد و در قلعه‌های موجود حفره‌هایی برای شلیک سلاح باروتی و سکوهایی برای نصب آن‌ها تعبیه شد و دیوارهایشان برای مقاومت در برابر به‌توپ‌بسته‌شدن تقویت گشت.
قلعه ریونزکرگ، که ساخت آن در ۱۴۶۰ میلادی آغاز شد، احتمالاً نخستین قلعه‌ای در جزایر بریتانیا باشد که به‌عنوان یک قلعهٔ توپخانه‌ای ساخته می‌شد و در حصار آن جلوزدگی‌هایی D-شکل موسوم به جان‌پناه دژ ایجاد می‌شد که در برابر آتش توپ مقاومت بیشتری داشت و توپ‌ها را بر روی آن نصب می‌کردند تا به دو سوی جان‌پناه و اطراف جان‌پناه‌های مجاور تسلط داشته باشد.
برج خانه‌ها

عمدهٔ استحکاماتی که اشراف اواخر قرون وسطی در اسکاتلند ساختند از گونهٔ برج‌خانه بود.
تعداد این سازه‌ها در اسکاتلند بین ۸۰۰ تا ۹۰۰ تا بوده‌است.
گونه‌های کوچکتر برج‌خانه‌ها در جنوب اسکاتلند به برج پیل یا خانهٔ پیل موسوم بودند.
قابلیت دفاعی برج‌خانه‌ها در درجهٔ اول پاسداری در برابر یورش‌های دسته‌های کوچک بود و علیه تهاجمات نظامی ساختاریافته کاربردی نداشت. تاریخ‌نگار اسکاتلندی استوارت رید در خصوص این امر برج‌خانه‌ها را «دفاع‌پذیر و نه دفاعی» توصیف می‌کند.
برج‌خانه‌ها عموماً سازه‌های سنگی بلند و کنگره‌دار بودند و مقطعی مربعی داشتند.
بارمکن یا بان حصاری بود که به دور برج‌خانه کشیده می‌شد و با آنکه قابلیت دفاعی چندانی نداشت احشام ارزشمند را در فضای باز داخل آن نگه می‌داشتند.
برج‌خانه‌ها به‌شکلی گسترده در دو طرف مرز اسکاتلند و انگلستان شمالی برپا می‌شدند. پس از آنکه در ۱۴۹۴ میلادی جیمز چهارم اسکاتلند عنوان ارباب جزیره‌ها را تسخیر کرد ساخت برج‌خانه‌ها در سراسر منطقه رواج یافت.
کاخ‌های رنسانس

ساخت‌وساز و بازسازی گستردهٔ کاخ‌های سلطنتی در شیوهٔ رنسانس در اسکاتلند احتمالاً در روزگار حکمرانی جیمز سوم اسکاتلند (۱۴۵۲–۱۴۸۸) سر گرفت و تحت حکومت جیمز چهارم سرعت گرفت.
به‌نظر می‌رسد این آثار مستقیماً از شیوه‌های رنسانس الهام گرفته باشند.
کاخ لینلیتگو در سال ۱۴۲۴ (روزگار جیمز یکم اسکاتلند) و به مدیریت وزیر آثار حکومتی جان دی والتون به‌عنوان اقامتگاه سلطنتی بازسازی شد. به‌نظر می‌رسد استفاده از لغت پالاس (کاخ) برای ارجاع به این بنا، که در سال ۱۴۲۹ میلادی مستند شده‌است، نخستین استفادهٔ این لغت در اسکاتلند باشد.
استعمال این واژه تحت حکومت جیمز سوم ادامه یافت و مفهوم آن با کاخ‌های چهارضلعی سینوریا‌های ایتالیایی که چهار برج در گوشه‌های خود داشتند (موسوم به پالاتیوم اد مودم کاستری، یا «کاخ به شیوهٔ قلعه») گره خورد. این بناها تقارن کلاسیک را با جزئیات روشن نوشوالیه‌گری ترکیب می‌کردند.
در دوران سلطنت جیمز چهارم لینلیتگو تکمیل شد و کاخ‌هایی دیگر با تناسبات ایتالیایی بازسازی شدند.
بر اساس شواهد تاریخی، تعدادی بنّای ایتالیایی در دربار جیمز چهارم مشغول به کار بودند.
زوال

در قرون هفدهم و هجدهم با رواج باروت اهمیت نظامی قلعه رو به زوال نهاد، ولی قلعه‌های اسکاتلند به مقاصد گردشگری بدل شدند. محبوبیت سبک معماری بارونی اسکاتلند باعث بازسازی قلعه بالمورال در قرن نوزدهم و تبدیل شدن آن به محل اقامت فصلی ملکه ویکتوریا شد.
قرن بیستم تا به امروز

امروزه بسیاری از قلعه‌های اسکاتلند در مالکیت سازمان اسکاتلند تاریخی هستند و بازدید از آنها برای عموم آزاد است.
یادداشت ها

↑  انگلیسی:livery and maintenance، نوعی رابطه بین یک لرد و ملازمانش در بریتانیای قرون وسطی، که در آن اشخاص به جای دریافت زمین در ازای وفاداری مرسوم در سیستم ارباب‌رعیتی، به حلقهٔ ملازمان یک فرد می‌پیوستند و از او نشانکی می‌گرفتند که به معنای حمایت لرد از فرد در مناقشات بود.
↑  Lothian
↑  Stuart Reid
↑  defensible rather than defensive
↑  Master of Work to the Crown of Scotland
↑  John de Waltoun
↑  palace
↑  palatium ad modem castri
قلعه دونستفنج یکی از کهن‌ترین قلعه‌های بازماندهٔ برون‌بارویی، که غالباً در قرن سیزدهم ساخته می‌شدند.
برج اسملوم در نزدیکی کلسو در اسکاتیش بوردرز
دانگانرونپا ۲: گودبای دیسپیر

رمان تصویری ۲۰۱۲
| دانگانرونپا ۲: گودبای دیسپیر | دانگانرونپا ۲: گودبای دیسپیر |
| --- | --- |
جلد هنری با حضور مونوکوما (چپ)، مونومی (راست)، و شاگردان آکادمی قلهٔ امید: جلد هنری با حضور مونوکوما (چپ)، مونومی (راست)، و شاگردان آکادمی قلهٔ امید
توسعه‌دهنده(ها): اسپایک چانسافت
ناشر(ها): اسپایک چانسافت
کارگردان(ـان): تاکایوکی سوگاوارا
تهیه‌کننده(ها): یوشینوری تراساوا یوئیچیرو سایتو
طراح(ـان): شون ساساکی
برنامه‌نویس(ـان): کنگو ایتو
هنرمند(ان): رویی کوماتسوزاکی
نویسنده(ها): کازوتاکا کوداکا آکیرا کاوازاکی
آهنگساز(ان): ماسافومی تاکادا
سری: دانگانرونپا
موتور: یونیتی (انیورسری)
سکو(ها): پلی‌استیشن همراه پلی‌استیشن ویتا مایکروسافت ویندوز اواس ده لینوکس پلی‌استیشن ۴ اندروید آی‌اواس نینتندو سوئیچ ایکس‌باکس وان
تاریخ(های) انتشار:  ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲  پلی‌استیشن همراهJP: ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ پلی‌استیشن ویتاJP: ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳ آمریکای شمالی: ۲ سپتامبر ۲۰۱۴ اروپا: ۵ سپتامبر ۲۰۱۴ استرالزی: ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴ لینوکس، اواس دهج: ۱۸ آوریل ۲۰۱۶ مایکروسافت ویندوزج: ۱۸ آوریل ۲۰۱۶نسخهٔ انیورسریج: ۱۰ مهٔ ۲۰۲۲ پلی‌استیشن ۴ ری‌لودآمریکای شمالی: ۱۴ مارس ۲۰۱۷ اروپا: ۱۷ مارس ۲۰۱۷ JP: ۱۸ مهٔ ۲۰۱۷تریلوژیآمریکای شمالی: ۲۶ مارس ۲۰۱۹ اروپا: ۲۹ مارس ۲۰۱۹ اندروید، آی‌اواسج: ۲۰ اوت ۲۰۲۰ نینتندو سوئیچJP: ۴ نوامبر ۲۰۲۱ ج: ۳ دسامبر ۲۰۲۱ ایکس‌باکس وانج: ۱۰ مهٔ ۲۰۲۲ 
ژانر(ها): ماجراجویی، رمان تصویری
حالت(ها): تک‌نفره
دانگانرونپا ۲: گودبای دیسپیر (به انگلیسی: Danganronpa 2: Goodbye Despair) یک بازی ماجراجویی در سبک رمان تصویری محصول سال ۲۰۱۲ می‌باشد که توسط اسپایک چانسافت توسعه یافته‌است. دانگانرونپا ۲: گودبای دیسپیر پس از دانگانرونپا: تریگر هپی هوک (۲۰۱۰) دومین بازی در فرنچایز دانگانرونپا می‌باشد و برای اولین بار در ژوئیهٔ سال ۲۰۱۲ در ژاپن برای پلی‌استیشن همراه منتشر شده بود و اکتبر سال ۲۰۱۳ برای پلی‌استیشن ویتا پورت شد. این بازی در سپتامبر سال ۲۰۱۴ توسط ان‌آی‌اس آمریکا در سراسر جهان منتشر شد.
ادوارد نوری زالتا

| ادوارد نوری زالتا | ادوارد نوری زالتا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Edward Nouri Zalta
زادهٔ: ۱۶ مارس ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: دانشگاه رایس (بی‌ای) دانشگاه ماساچوست در امهرست (پی‌اچ‌دی)
دوره: فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: فلسفه تحلیلی فلسفه ریاضیات منطق‌گرایی (منطق‌گرایی) Mathematical structuralism (abstract variety)
محل کار: دانشگاه آکلند دانشگاه رایس دانشگاه زالتسبورگ CSLI، دانشگاه استنفورد
پایان‌نامه: An Introduction to a Theory of Abstract Objects (۱۹۸۱)
استاد راهنما: Terence Parsons
ایده‌های چشمگیر: نظریه شیء انتزاعی، اشیاء غیر موجود a ویژگی as two modes of محمول، فلسفه ریاضیات، نظریه شیء انتزاعی
 :  
ادوارد نوری زالتا (انگلیسی: Edward N. Zalta؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۵۲) فیلسوف اهل ایالات متحده آمریکا است.
آچار بکس ضربه‌ای

با Impact driver اشتباه نشود.
یک آچار ضربه ای بادی با قبضه تپانچه ۱/۲ اینچی
آچار ضربه‌ای (همچنین به عنوان ضربه‌زن، تفنگ ضربه‌ای، آچار بادی، تفنگ بادی، تفنگ جغجغه‌ای، تفنگ گشتاور نیز شناخته می‌شود) یک ابزار برقی آچار سوکتی است که برای ارائه گشتاور بالا با حداقل فشار توسط کاربر، با ذخیره انرژییک جرم دوار طراحی شده‌است. که آن را به‌طور ناگهانی به شفت خروجی وارد می‌کند. این ابزار توسط رابرت اچ. پات از ایوانسویل، ایندیانا اختراع شد.
هوای فشرده رایج‌ترین منبع انرژی است، اگرچه از نیروی الکتریکی یا هیدرولیک نیز استفاده می‌شود، و دستگاه‌های الکتریکی بی‌سیم از اواسط دهه ۲۰۰۰ به‌طور فزاینده‌ای محبوب شدند.
آچار ضربه ای به‌طور گسترده در بسیاری از صنایع مانند تعمیر خودرو، تعمیر و نگهداری تجهیزات سنگین، مونتاژ محصول، پروژه‌های ساختمانی بزرگ و هر نمونه دیگری که در آن گشتاور خروجی بالا مورد نیاز است، استفاده می‌شود.
آچار ضربه ای در هر اندازه استاندارد موجود است، از ابزارهای درایو کوچک ¼ اینچی برای مونتاژ و جداسازی کوچک، تا ۳½ اینچ و درایوهای مربعی بزرگتر برای ساخت و سازهای عمده. آچار ضربه ای یکی از پرکاربردترین ابزارهای بادی است.
در حین کار، یک جرم دوار توسط موتور شتاب می‌گیرد و انرژی را ذخیره می‌کند، سپس به‌طور ناگهانی به شفت خروجی (سندان) متصل می‌شود و ضربه ای با گشتاور بالا ایجاد می‌کند. مکانیزم چکش به گونه ای طراحی شده‌است که پس از ضربه زدن، چکش دوباره آزادانه بچرخد و قفل نشود. با این طراحی، تنها نیروی واکنشی که به بدنه ابزار اعمال می‌شود، موتوری است که چکش را شتاب می‌دهد و در نتیجه اپراتور گشتاور بسیار کمی را احساس می‌کند، حتی اگر گشتاور بسیار بالا باشد. (این شبیه به یک چکش معمولی است، که در آن کاربر نیروی کوچک و ثابتی را برای چرخاندن چکش اعمال می‌کند، که وقتی چکش به جسمی برخورد می‌کند، یک ضربه بسیار بزرگ ایجاد می‌کند)
در طراحی چکش قبل از اینکه چکش به‌طور جداگانه از سندان بچرخد به حداقل گشتاور خاصی نیاز دارد که باعث می‌شود ابزار متوقف شود و در عوض اگر فقط به گشتاور کم نیاز باشد بست را به آرامی به حرکت درآورد و به سرعت بست را نصب/حذف کند.
مکانیزم‌های چکشی

مکانیسم چکش در یک آچار ضربه ای باید به چکش اجازه دهد تا آزادانه بچرخد، بر سندان ضربه بزند، سپس آزاد شود و دوباره آزادانه بچرخد. طرح‌های زیادی برای انجام این کار استفاده می‌شود که همگی دارای دلیل خاصی هستند. بسته به طرح، چکش ممکن است سندان را یک یا دو بار در هر دور به حرکت درآورد (که در آن چرخش تفاوت بین چکش و سندان است)، با برخی از طرح‌ها ضربه‌های سریع‌تر و ضعیف‌تر دو بار در هر دور یا ضربات آهسته‌تر و قوی‌تر در یک دور
در مقایسه با یک محرک ضربه ای

آچار ضربه ای معمولاً گشتاور بیشتری ارائه می‌دهد و قطعات ابزار بزرگتری را نسبت به یک درایور ضربه ای می‌پذیرد. این باعث می‌شود که آچار ضربه‌ای برای پیچ‌ها و مهره‌های بزرگ در تنظیمات مکانیکی سنگین (مثلاً مهره‌ها) مناسب‌تر باشد، در حالی که محرک ضربه‌ای با گشتاور کمتر و بیت ابزار کوچک‌تر برای به کار انداختن پیچ‌های کوچک‌تر مناسب‌تر است، مثلاً در کارهای ساختمانی . .
انواع آچار ضربه ای، در همه اندازه‌های رایج از ¼ تا ۱، در سبک‌های مختلف، از جمله دستگیره خطی، پروانه ای و تپانچه.
این جغجغه «بدون واکنش» از مکانیزم ضربه کلاچ پین مینیاتوری به جای کاهش دنده استفاده می‌کند.
ضربه ای بزرگ ۲½ اینچی درایو Ingersoll Rand در مقابل آچار ضربه ای ½ اینچی.
مکانیسم کلاچ پین از یک آچار ضربه ای ¾ اینچی.
انیمیشن یک چکش کلاچ پین. به‌طور معمول چکش می‌چرخد در حالی که سندان ثابت می‌ماند و به بست متصل می‌شود، چرخش سندان عملکرد پین‌ها را به وضوح نشان می‌دهد.
قلعه قیس‌آباد

| قلعه قیس‌آباد | قلعه قیس‌آباد |
| --- | --- |
نام: قلعه قیس‌آباد
کشور: ایران
استان: استان خراسان جنوبی
شهرستان: شهرستان خوسف
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۱۸۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۳ شهریور ۱۳۸۲
قلعه قیس آباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خوسف، روستای قیس آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۳ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قوم ژوانگ

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
۱۸ میلیون: ۱۸ میلیون
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 چین:  چین
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان‌های جوانگ، زبان کانتونی، زبان ماندارین، Pinghua: زبان‌های جوانگ، زبان کانتونی، زبان ماندارین، Pinghua
دین: دین
Zhuang Shigongism  بومی (مویسم)  اقلیت مسیحیت، آیین بودایی و تائوئیسم: Zhuang Shigongism  بومی (مویسم)  اقلیت مسیحیت، آیین بودایی و تائوئیسم
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
بویی تای تای/دای و نونگ (ویتنام) : بویی تای تای/دای و نونگ (ویتنام) 
قوم ژوانگ قومی در استان گوانگشی واقع در جنوب کشور چین است. این قوم یکی از پنجاه و شش اقلیت قومی شناخته شده توسط دولت چین هست. این قوم با جمعیتی در حدود ۱۸ میلیون نفر بزرگترین اقلیت قومی چین است.
مبارزه منفی

مبارزه منفی شیوه‌ای از نافرمانی مدنی خشونت‌پرهیز است که در آن انجام ندادن یک سری از کارها روش مبارزه می‌شود.
مثلا برای مبارزه منفی با حکومتی تمامیت‌خواه، همکاری نکردن (اداری، حقوقی، مالی، نظامی، پژوهشی)، کمک نکردن، شرکت نکردن در راهپیمایی‌های حکومتی، پیروی نکردن از هنجارهای حکومت‌پسند، رابطه برقرار نکردن با سازمان‌های دولتی، تماشا نکردن تلویزیون دولتی، نپذیرفتن پست‌های دولتی، شرکت نکردن در انتخابات، نخریدن کالاهای بخصوص، نگذاشتن پول در بانک‌ها، و ... از راه‌های مبارزه می‌شوند.
کیم یونگ کوانگ (بازیگر)

| کیم یونگ کوانگ | کیم یونگ کوانگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) اینچئون، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه هانیانگ - تئاتر و فیلم
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
نماینده: واید اس کمپانی
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김영광
هانجا: 金英光
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Yeong-gwang
مک‌کیون–ریشاور: Kim Yŏnggwang
 :  
کیم یونگ کوانگ (کره‌ای: 김영광؛ زادهٔ ۱۱ ژانویه ۱۹۸۷) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. کیم حرفهٔ خود را به عنوان مدل آغاز کرد و مدل لباس برای طراحانی مانند الکساندر مک‌کوئین، ویوین وست‌وود، ایترو بوده‌است. در سال ۲۰۰۸ او اولین مدل آسیایی بود که در شوی دیور مدل شد. کیم به عنوان بازیگر در فیلم‌های پلیس فراری (۲۰۱۲)، جوانان خون‌گرم (۲۰۱۴)، در روز عروسی تو (۲۰۱۸) و روح شگفت‌انگیز (۲۰۱۸) و همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی پینوکیو (۲۰۱۴)، روز موعود (۲۰۱۵)، غریبه شیرین و من (۲۰۱۶)، نگهبانان (۲۰۱۷)، زندگی مخفی منشی من (۲۰۱۹) و بهش بگو عشق (۲۰۲۳) ایفای نقش کرده‌است.