آل حمید
شعار و نَخوَه

شعار این قبیله که در عرف عشایری عرب به آن (نَخوَه) می‌گویند اخوان شمّه است که اشاره به داستانی موروث در بین آل حمید دارد. شمّه یا در تلفظ عربی بدوی شمّا در واقع نام یک زن فقیر عرب می‌باشد که از آل حمید نبوده‌است و طبق روایات مذکور حکایت او از این قرار است که او یک زن فقیر از اهالی منطقهٔ کاظمه در کویت امروزی بوده که به دلیل نداشتن هیچ برادر و فامیلی توسط شوهر و خانوادهٔ او مورد ظلم و تعّدی قرار می‌گرفته و همواره به چشم حقارت به او می‌نگریستند. در یکی از روزها که سوارانی از بزرگان آل حمید در عبور از آن منطقه بودند در نزدیکی روستایی زنی را می‌بینند که برکناری نشسته و گریه می‌کرد. گریه‌های آن زن موجب رقّت قلب آن سواران و بزرگ آنان شد پس آنگاه به سوی او رفته و از علّت گریه اش از او پرسیدند. بزرگ سواران پس از شنیدن ماجرای زندگی مشقّت بار آن زن از او پرسید که نامش چیست؟ و زن در جواب داد که نامم شمّه است.
بزرگ سواران به او گفت از این پس ما را به عنوان برادران خودت بدان.
آنگاه از او خواست که اشک‌های خود را پاک کرده به سوی منزل شوهر خود برگردد و در مورد ملاقات او با آن سواران هیچ چیز نگوید و تا فردا منتظربماند.

شمّه که بسیار خوشحال شده بود به منزل برگشت و پس از رسیدن باز هم با کنایه برادران شوهر خود مواجه گشت که او را به دلیل نداشتن(خانواده، پدر ،برادران و اقوام) سرزنش می‌کردند که هیچوقت کسی سراغی از او نمی گرفت و لقب از یاد رفته را به او داده بودند اما هیچ به روی نیاورد و با آنان حرفی نزد.
فردای آن روز شمّه تمامی وقت به فکر رسیدن آن مردان سوارکار که خود را برادران او دانستند بود اما تا نزدیکی غروب آفتاب هنوز هیچ خبری از آنان نیامده بود تا اینکه ناگهان یکی از روستائیان خبر داد که از دور اسب سوارانی را می‌بیند که با سرعت به سمت روستا نزدیک می‌شوند. این امر باعث تعجب اهالی گردید و همه جمع گشتند که از احوال آن سواران غریب جویا شوند. پس از نزدیک شدن سواران، لباس‌های زیبا و گران‌قیمت آنان مردم را مبهوت خود کرده بود چرا که معلوم بود این مردان حتماً باید از حاکمان و بزرگان عرب باشند.
آنگاه آن سواران از احوال شمّه پرسیدند و خواستار دیدن او شدند.
این امر بیش از پیش بر تعجّب مردم افزود و همسر شمّه که در بین مردم بود پرسید که شما شمّه را از کجا می‌شناسید و از او چه می‌خواهید؟ بزرگ سواران جواب داد که ما از خاندان آل حمید و حاکمان احساء و برادران شمّه هستیم و شمّه پیامی به نزد ما فرستاده بود که در آن از ظلم و ستمی که نسبت به او می‌شد شکایت بسیار کرده بود و حالا ما آمده‌ایم که او را نزد خود ببریم.
همسر شمّه که از شنیدن این سخن سخت متعجّب شده بود از آنان خواست که شام امشب را مهمان او گردند اما سواران پیشنهاد او نپذیرفتند و در جواب گفتند چگونه نزد کسی که به خواهرمان ستم می‌کرد مهمان باشیم؛ و بار دیگر در بردن شمّه به نزد خود تأکید کردند.

آنگاه همسر شمّه از آنان خواهش نمود که اینکار را نکنند زیرا شمّه مادر فرزندان اوست و تمامی امور خانه او را انجام می‌دهد.
بزرگ سواران که با اصرار آن مرد مواجه شد به او گفت به شرطی شمّه را نزد تو باقی می‌گذاریم که دیگر بر او هیچ ظلم و ستمی نکنی و هرگز کارهای بیش از توان او را به او نسپاری و گر نه بار دیگر اگر کوچکترین خبر ستمی نسبت به خواهر خود بشنویم جزای سنگینی چون مرگ را متحمّل خواهی گشت.

آن مرد تمامی آن شرایط را پذیرفت و آنگاه سواران مهمانی او را پذیرفته و شام را به منزل او رفتند.
شمّه که از شنیدن این خبر بسیار خوشحال شده بود شروع به سراییدن اشعاری در مدح آل حمید و برادران خود نمود و مردم تا هنگام مرگش همواره او را از خاندان آل حمید و شیوخ احساء می‌دانستند و به او لقب شیخه دادند.
آل حمید موجود در ایران تأکید می‌کنند که این داستان در منطقهٔ کاظمه ی کویت رخ داده که موافق با روایت خاندان الخطیمی از آل عریعر می‌باشد. در روایت آل حمید در ایران اشارهٔ خاصی به نام قهرمان این داستان نمی‌گردد اما در روایات خاندان آل عریعر و آل حمید احساء، بزرگ سواران، شیخ عبدالمحسن السرداح، پدر برّاک بن عبدالمحسن السرداح، آخرین حاکم آل حمید بر شرق عربستان امروزی بوده‌است.
از اشعاری که به مدح شمه سراییده شده اند میتوان به قصیده اغلامعلی الحمیداوی اشاره نمود...
(((قصیده  شمّْاٰ)))
اشتد عزم شمه ابعزم خوانهه
الزامطت بیهم اورفعو شانهه
****
الزامطت بیهم اووچبو دونهه
وهوّسو بسیوف عند اعیونهه
ظنت اوبیهم تهیه اظنونهه
ظنت اوبیهم لگت عنوانهه
****
ظنت اوبیهم لگت نعم المرام
عنزوهه اوعاشت ابعز واحترام
اوصارو الهه اسرای عن لیل الظلام
اوراسهه انشال النجم میزانهه
****
شمه من عز بیت ترتیب اونظم
شمه للغبران ماتشچی الهضم
شمه عدهه اسرار مخفیه اوتضم
اوحچی العایز مانته امنل سانهه
****
شمه من عز بیت اهل اصل اوفصل
حیف اهل شمه اگطعو منهه الوصل
شمه رفعت راس من عدهه اتحصل
شمه من عزبیت طیبه ارسانهه
****
شمه من عز بیت ترتیب اوفهم
شمه ماترضه اتنخه ابحی زلم
شمه تنخه التعرفه نشمی اوشهم
اوتنخه زلم التاخذ ابذرعانهه
****
شمه تنخه اهل المراجل وصخه
شمه رفعت راس للبیهه انتخه
شمه ضلت سالفتهه امتورخه
بسم خوان المشو بدیانهه
****
بسم خوان المشو بدیونهه
اولسلف اهل الشهامه ایجونهه
امنگبلو ماچنهم ایعرفونهه
واگبلن وین التعض بعنانهه
****
اگبلن وابزود طبن لنزل
اوگبرن چیلاتهم بلحیّ بزل
صاحو المطلوب خلو یعتزل
الماکرم شمه اوحسب ولیانهه
****
گامو ارجال السلف صاحو هله
بهل شمه اهل الکرم والمرجله
های اختکم یهل شمه امدلله
الحیّ لهلهه والسلف جیرانهه
****
جابو المطلوب جر اهل السلف
اوسلّم امنبعید لخوتهه اوچتف
اودگ یمین الیگطع الرگبه اوحلف
روحو مده اومرو ابصیوانهه
****
صاحو العز وین شمه وجاوبتهم های انه
هله ابأهلی الضیعونی اشچم سنه
هلبت احد نشد منکم وعتنه
شمه عدله لو بلن عضمانهه
****
صاحو الشمه هلهلی لخوتچ
حضرت ابهل یوم کلهه النخوتچ
جینه هسه انغیر گوم الهضمتچ
او هسه نشعل بلسلف نیرانهه
****
سوو الشمه الزلم هیبه اوقدر
صاحو ابدیوانهه اوگعدو سدر
اوشدو ازماط الفخر ودم هدر
طاعت الماو الحمید ارکانهه
****
الماو یردی اوخیلهم بلحی تجول
اوللحمید اتعهدت ذیچ العدول
اشحده الیمر بأسم شمه اویگول
اگصار چانن لو اطوال اردانهه
****
عنزو شمه او گضت بلعز عمر
لل بدیهم لاگت اخشوم السمر
احمید ضلت تنتخی ابشمه اوتمر
اوضلت النخوه الولد والدانهه
****
اشتد عزم شمه ابعزم خوانهه
الزامطت بیهم اورفعو شانهه
*****
ب قصیده نخوة شمة