stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باندیگو فادیگا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 باندیگو فادیگا با پاری سن ژرمن در سال ۲۰۲۰:  باندیگو فادیگا با پاری سن ژرمن در سال ۲۰۲۰
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  باندیگو فادیگا
زادروز:  ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۰۱ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  پاریس، فرانسه
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال لوریان
شمارهٔ پیراهن:  ۷۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۲۰:  پاری سن ژرمن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸ |  پاری سن ژرمن بی |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۲ |  پاری سن ژرمن |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  ← استاد برستوا |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  المپیاکوس |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  المپیاکوس بی |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← یونیکوس |  ۲۸ |  (۱) |
| ۲۰۲۴– |  لوریان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۵. 
باندیگو فادیگا (زاده ۱۵ ژانویه ۲۰۰۱) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که هم اکنون برای باشگاه فوتبال لوریان بازی می‌کند.
او در اولین فصل حضورش در باشگاه فوتبال المپیاکوس قهرمان سوپر لیگ فوتبال یونان شد.
افتخارات

المپیاکوس
سوپر لیگ فوتبال یونان (۱): ۲۲–۲۰۲۱
نیکولای زیمیاتوف

نیکولای زیمیاتوف (به روسی: Никола́й Зимя́тов - Nikolay Zimyatov)ورزشکار مرد رشتهٔ اسکی صحرانوردی اهل کشور اتحاد جماهیر شوروی است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک زمستانی در مجموع ۵ مدال، شامل ۴ مدال طلا و ۱ نقره را کسب کرد.
ریپون، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| ریپون | ریپون |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Ripon: City of Ripon
Location in شهرستان سن ژواکین، کالیفرنیا and the state of کالیفرنیا: Location in شهرستان سن ژواکین، کالیفرنیا and the state of کالیفرنیا
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان: سن ژواکین
حکومت: حکومت
 • شهردار: Red Nutt (R)
 • Senate: Tom Berryhill (R)
 • Assembly: Tom Berryhill (R)
 • U. S. Congress: جری مک‌نرنی (D)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۴۹۵ مایل مربع (۱۴٫۲۳۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۳۰۵ مایل مربع (۱۳٫۷۳۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۹۰ مایل مربع (۰٫۴۹۳ کیلومتر مربع)  ۳٫۴۷٪
ارتفاع: ۶۹ فوت (۲۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۴٬۲۹۷
 • تراکم: ۲۶۰۰/مایل مربع (۱۰۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 95366
کد منطقه: 209
کد FIPS: 06-61026
GNIS feature ID: 0277615
وبگاه: www.cityofripon.org
ریپون (به انگلیسی: Ripon) شهری در شهرستان سن ژواکین، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۲۹۷ نفر جمعیت داشته است.
ریائو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اندونزی
| ریائو Riau | ریائو Riau |
| --- | --- |
استان: استان
قطع درختان جنگلی در ریائو: قطع درختان جنگلی در ریائو
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت ریائو در اندونزی: موقعیت ریائو در اندونزی
مرکز: پکانبارو
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Rusli Zainal
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۲٬۵۶۹ کیلومتر مربع (۲۸۰۱۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵٬۵۴۳٬۰۳۱
 • تراکم: ۷۶/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷+ (WIB)
مذاهب: اسلام ۸۸ درصد بودیسم ۶ درصد کاتولیک رومی ۵ درصد پروتستانیسم ۱ درصد هندویسم ۰.۲ درصد
وبگاه: www.riau.go.id
ریائو (اندونزیایی: Riau) یکی از استان‌های اندونزی است.
جغرافیا

این استان در بخش مرکزی جزیرهٔ سوماترا و در امتداد تنگهٔ مالاکا واقع شده‌است.
پکانبارو پایتخت و بزرگ‌ترین شهر ریائو است. دومای، باگانسیاپیاپی، بنگکالیس، بانگکینانگ، رنگات و سیاک‌سری ایندروپورا، دیگر شهرهای بزرگ این استان هستند.
اقتصاد

امروزه ریائو یکی از ثروتمندترین استان‌های اندونزی است. این استان به‌جهت بهره‌مندی از منابع طبیعی متعدد نظیر نفت خام، گاز طبیعی، کائوچو، روغن نخل و مزارع متعدد، پیش‌رفت بسیاری نموده‌است.
جمعیت

جمعیت ریائو براساس سرشماری سال ۲۰۰۰ که جزایر ریائو را هم شامل می‌شد، در سال ۲۰۰۷ بالغ بر ۵٬۰۷۰٬۹۵۲ نفر برآورد شده‌است. این رقم در سال ۲۰۱۰ به ۶٬۳۰۲٬۷۸۶ نفر افزایش یافته‌است. جزایر ریائو تا سال ۲۰۰۴ بخشی از استان ریائو به‌شمار می‌رفت که در این سال، این منطقه مستقل شده و استان جدیدی را تشکیل داد.
مردم

مالایی‌ها با ۳۸ درصد، جاوه‌ای‌ها با ۲۵ درصد، مینانگکابوها با ۱۱ درصد، باتاک‌ها با ۷ درصد، بانجاری‌ها با ۴ درصد، چینی‌ها با ۴ درصد و بوگینی‌ها با ۲ درصد، از جملهٔ گروه‌های قومی ساکن در ریائو به‌شمار می‌روند. زبان‌های مالایی، اندونزیایی و مینانگکابویی از مهم‌ترین زبان‌های رایج در این استان محسوب می‌شوند
مذهب

مسلمانان ۸۸ درصد، بودایی‌ها ۶ درصد، کاتولیک‌ها ۵ درصد، پروتستان‌ها ۱ درصد و هندوها ۰٫۲ درصد از ساکنان ریائو  را شامل می‌شوند.
هوراب

مکان
| هوراب | هوراب |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
هوراب: هوراب
مختصات: ۲۷°۵۲′۳۴″شمالی ۵۷°۲۶′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۸۷۵۹۹۱۰°شمالی ۵۷٫۴۴۰۹۸۰۳°شرقی﻿ / 27.8759910; 57.4409803: مختصات: ۲۷°۵۲′۳۴″شمالی ۵۷°۲۶′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۸۷۵۹۹۱۰°شمالی ۵۷٫۴۴۰۹۸۰۳°شرقی﻿ / 27.8759910; 57.4409803
استان: کرمان
شهرستان: کهنوج
بخش: چاه مرید
دهستان: حومه
جمعیت: ۱۷۰ نفر (سرشماری ۹۵)
هوراب، روستایی در دهستان حومه بخش چاه مرید شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۰ نفر (۴۶ خانوار) بوده‌است.
کوتنو

مکان
| کوتنو | کوتنو |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
شعار(ها): Kutno – Miasto Róż Kutno – City of Roses: شعار(ها): Kutno – Miasto Róż Kutno – City of Roses
کوتنو: کوتنو
مختصات: ۵۲°۱۴′ شمالی ۱۹°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۳۳°شمالی ۱۹٫۳۶۷°شرقی﻿ / 52.233; 19.367: مختصات: ۵۲°۱۴′ شمالی ۱۹°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۳۳°شمالی ۱۹٫۳۶۷°شرقی﻿ / 52.233; 19.367
استان: استان ووتسکی
شهرستان: شهرستان کوتنو
گمینا: Kutno (urban gmina)
Town rights: ۱۳۸۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Zbigniew Paweł Burzyński
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳٫۵۹ کیلومتر مربع (۱۲٫۹۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۴۷۵۵۷
 • تراکم: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 99–300 to ۹۹–۳۰۲
کد منطقه: +۴۸ ۲۴
Car plates: EKU
وبگاه: um.kutno.pl
کوتنو (به لاتین: Kutno) یک شهر در لهستان است که در شهرستان کوتنو واقع شده‌است.
خصوصیات

کوتنو ۳۳٫۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۴۷٬۵۵۷ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر بت یام خواهرخواندهٔ کوتنو هست.
آرش صادقی

| آرش صادقی | آرش صادقی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ مهر ۱۳۶۵
ملیت: ایرانی
پیشه: فعال حقوق بشر فعال حقوق دانشجویی زندانی سیاسی
همسر: گلرخ ایرایی
آرش صادقی (زادهٔ ۷ مهر ۱۳۶۵)، زندانی سیاسی، فعال مدنی و فعال حقوق بشر اهل ایران و دانشجوی اخراجی دانشگاه علامه طباطبایی تهران است. او به دلیل فعالیت‌های سیاسی خود از سوی مقامات از ورود به دانشگاه و ادامه تحصیل منع شده‌است. فعالیت او بر مستند کردن موارد نقض حقوق بشر درون زندان‌های ایران، آزار و اذیت‌ها و شرایط نامساعد زندان‌ها، همچنین موارد نقض حقوق بشر توسط مسئولان مانند شکنجه، رفتار نامناسب، نبود حق ملاقات و دسترسی به وکیل و نبود امکانات درمان پزشکی بوده‌است. وی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در ۲۰ مهر ۱۴۰۱ مجدداً دستگیر شد.
دستگیری و زندان

آرش صادقی در دی ۱۳۸۸ به همراه تعدادی از دانشجویان معترض به نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری ۸۸ بازداشت و به بند ۲۰۹ منتقل و در تاریخ ۲۳ اسفند همان سال به قید وثیقه آزاد شد. بار دیگر او در اردیبهشت ۱۳۹۳ توسط اطلاعات سپاه بازداشت و پس از شش ماه حبس اسفند همان سال با وثیقه ۶۰۰ میلیونی آزاد شد.
به گفته فعالان حقوق بشر صادقی در دادگاه انقلاب به اتهام اجتماع و تبانی علیه امنیت داخلی، توهین به رهبری، تشکیل گروه‌های غیرقانونی، تبلیغ علیه نظام به ۱۵ سال حبس محکوم شد. قاضی پورعرب، رئیس شعبه ۵۴ دادگاه همچنین حکم ۴ سال حبس تعلیقی صادقی را لازم‌الاجرا کرد. به این ترتیب آرش صادقی به ۱۹ سال حبس محکوم شد.
براساس اعلام قوه قضاییه جرایم او عبارتند از ارتباط با یکی از سرپل‌های اطلاعات سازمان منافقین در داخل کشور، ارتباط سازمانی با گروهک تروریستی پژاک، متهم کردن نظام به شکنجه سران فتنه، حمایت از بهائیت، ترتیب دادن مصاحبه خانواده‌های زندانیان با رسانه‌های خارجی، برنامه‌ریزی برای اخلال در نظم عمومی شهری، شرکت در جلسات سازمان یافته دراویش گنابادی، ارسال اخبار غیرواقعی از زندان اوین برای رسانه‌های ضدانقلاب، ارسال گزارش مکرر به احمد شهید برای سیاه‌نمایی و تحریم علیه ایران، اقدام علیه امنیت ملی.[نیازمند منبع]
دستگیری و زندان > مرگ مادر در حمله نیروهای امنیتی

در یورش نیروهای امنیتی ایران به محل سکونت وی در سال ۲۰۱۰، مادرش دچار حمله قلبی شد و چند روز بعد در بیمارستان بر اثر سکته قلبی درگذشت. مأموران امنیتی در حالی که او به دلیل حمله قلبی روی زمین دراز کشیده بود خانه را تفتیش کردند. او در آن هنگام در خانه حضور نداشت.
اعتصاب غذا

صادقی از اول آبان ۱۳۹۵ در اعتصاب غذا به سر می‌برد و به همین دلیل چندین بار به بیمارستان منتقل شد.
به دلیل چندین دور اعتصاب، کلیه و معده و روده و ماهیچه‌های قلبش مشکل شدید دارد. آخرین بار در زندان اوین و در اعتراض به بازداشت همسرش گلرخ ایرایی بود که بیش از هفتاد روز به درازا کشید.
صادقی در تاریخ چهاردهم دی ماه ۱۳۹۵ در پی آزادی موقت همسرش به قید وثیقه، پس از ۷۱ روز، اعتصاب غذای خود را شکست اما چندی بعد همسر او مجدداً بازداشت شد.
ابتلا به سرطان و عدم دسترسی به درمان

آرش صادقی به خاطر ابتلا به سرطان استخوان، بعد از ماه‌ها و با تأخیر در روز ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۸ از ناحیه بازو تحت عمل جراحی قرار گرفت. اما در محل عمل دچار عفونت شدید شد و مقامات رسمی زندان از ادامه معالجه او جلوگیری کردند و او را روز ۱۵ سپتامبر به زندان بازگرداندند.
عفو بین‌الملل می‌گوید که آرش صادقی باید سه روز زودتر از عمل در بیمارستان بستری می‌شد که به درخواست پزشکان در این زمینه بی اعتنایی شد.
فیلیپ لوتر گفت که پس از عمل نیروهای امنیتی «در اقدامی شوکه‌آور درحالی‌که آرش صادقی هنوز بیهوش بود به او دستبند و پابند زدند» و برخلاف توصیه پزشکان به بخش دیگری منتقل کردند: «سپس ناحیه اطراف تخت او را مسدود کردند که منجر به عدم دسترسی پرسنل بیمارستان به او برای معاینات پس از عمل و اعتراض کارکنان شد».
آرش صادقی بر اثر سرطان دست خود را در زندان اوین، در حوالی سال ۱۳۹۸ از دست داد.
ابتلا به سرطان و عدم دسترسی به درمان > ترند شدن در توییتر

آرش صادقی، زندانی سیاسی، برای ساعاتی به ترند اول جهانی در شبکه اجتماعی توییتر تبدیل شد. کاربران توییتر در سراسر جهان خواستار حفاظت از جان آرش صادقی شده‌اند. بر اساس گزارش‌ها حال او «بسیار وخیم» و «با خطر خون‌ریزی و سوراخ شدن معده» مواجه است.
در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶ اعلام شد در مجموع ۲۴ ساعت منتهی تا ظهر جمعه به وقت لندن، هشتگ saveArash# («آرش را نجات دهید») بیش از ۶۸۰ هزار بار توییت شده‌است؛ و فقط در یک ساعت منتهی به ظهر این هشتگ ۸۹ هزار بار استفاده شده‌است. در این میان خبرگزاری فارس گفته‌است: بیست و چهار ساعت نمی‌گذرد که هشتگ سیو آرش می‌شود اولین توییت پر بازدید دنیا.
نامه به کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

در ۱۸ بهمن ۱۳۹۹ آرش صادقی در نامه‌ای سرگشاده به میشل باشله نوشته‌است: «سرکوب منتقدان از آغاز حاکمیتِ جمهوری اسلامی به اشکال مختلف شروع و تاکنون ادامه داشته‌است. از زمان تعویض صادق لاریجانی با ابراهیم رئیسی این سرکوب‌ها و شکنجه‌ها دچار تغییرات ظاهری اما تشدید شد و با حفظ ظاهری نسبتاً موجه و ساخت یک ویترین، سرکوب منتقدان را به شیوه‌های دیگر ادامه داد.» وی در این نامه ضمن ادامه داشتن قتل و شکنجه زندانیان سیاسی، به پرونده‌سازی، آزار خانواده، عدم رسیدگی پزشکی و تبعید آن‌ها اشاره کرده‌است.
واکنش‌ها > داخلی

محمود صادقی: در حد مقدوراتم به عنوان یک نماینده مجلس در حال پیگیری و کمک به زندانیان فعال مدنی به ویژه آرش صادقی و علی شریعتی هستم.
الیاس حضرتی در نامه‌ای به صادق لاریجانی خواستار رسیدگی به مطالبات دو تن از زندانیان سیاسی و دستور سریع برای جلوگیری از به خطر افتادن جان آن‌ها به خاطر اعتصاب غذا شد.
رحمت‌الله حافظی: من کاری به محکومیت او ندارم اما برای سلامتی‌اش تلاش می‌کنم و چند بار سعی کرده‌ام با دادستان گفتگو کنم و تلاش ام صرفاً به واسطه سلامت آرش صادقی است.
احمد مازنی در توییتی با اشاره به هشتگ (به انگلیسی: #saveArash) ماده ۶۱ «منشور حقوق شهروندی» در خصوص لزوم محاکمه شهروندان با اتهام سیاسی و مطبوعاتی در دادگاه‌های دادگستری، علنی و با حضور هیئت منصفه را یادآوری کرد.
علی مطهری با انتشار مطلبی در صفحه شخصی خود در اینستاگرام نوشت: «امروز با چند تن از نمایندگان راجع به موضوع آقای آرش صادقی مشورت کردم و اقداماتی انجام شد. به حل موضوع امیدوارم. ریشه این‌گونه اتفاقات احکام سنگینی است که برای منتقدان سیاسی بدون توجه به میزان تأثیر اتهام آن‌ها در جامعه صادر می‌شود و آن‌ها مجبور به اعتصاب غذا و مانند آن می‌شوند و یک موضوع جزئی که می‌شد با تدبیر حل و فصل و حتی موجب جذب متهم به نظام شود تبدیل به دستاویزی برای ایرادهای حقوق بشری دشمنان انقلاب اسلامی می‌گردد. مسئولان امنیتی و قضایی باید به این روش‌ها پایان دهند».
واکنش‌ها > بین‌المللی

سازمان عفو بین‌الملل با انتشار بیانیه‌ای، ضمن اشاره به اعتصاب غذای آرش صادقی در خصوص وضعیت وخیم جسمانی او هشدار داد.[نیازمند منبع]
تام مالیناوسکی دستیار وزیرخارجه آمریکا: هیچ‌کس نباید بخاطر فعالیت مدنی مسالمت‌آمیز زندانی شود. ایران باید به اجرای قوانین خودش پایبند باشد و آرش صادقی و گلرخ ایرایی را آزاد کند.
روز سه‌شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸ عفو بین‌الملل با اشاره به شکنجه آرش صادقی و عدم رسیدگی‌های پزشکی به‌رغم ابتلای او به سرطان، خواهان آزادی بدون قید و شرط وی شد.
آزادی از زندان

صادقی در روز شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۰، با استناد به «قانون کاهش مجازات حبس تعزیری»، پس از تحمل پنج سال و شش ماه حبس از زندان رجایی‌شهر کرج آزاد شد.
دستگیری مجدد

صادقی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران در ۲۰ مهر ۱۴۰۱ مجدداً دستگیر شد. حسین صادقی، پدر آرش در حساب توییتر خود تنها با نوشتن یک جمله این خبر را اعلام کرد: «آرش صادقی دستگیر شد». وی در تماس با خانواده‌اش گفته‌است که به بند ۲۰۹ اوین متعلق به وزارت اطلاعات منتقل شده‌است.
حسین صادقی، پدر آرش، در توئیتی که روز پنج‌شنبه ۲۶ آبان منتشر کرد نوشت که پسرش در تماس با خانواده اعلام کرده‌است که داروهای او در بهداری زندان موجود نیست. این وضعیت در حالی است که به گفتهٔ این خانواده، آن‌ها نیز اجازه تهیه دارو و ارسال آن به زندان را ندارند. آرش که به بیماری سرطان مبتلا است، باید به‌طور مرتب به داروهای خود دسترسی داشته و تحت نظر پزشکان باشد و به گفتهٔ پدرش «هر یک روز بودن در زندان برای آرش یعنی یک روز از درمان دور شدن و خطر جانی».
حسین صادقی در مورد بیماری پسرش گفت که آرش به بیماری کندروسارکوم، نوعی سرطان استخوان، مبتلاست و باید هر ماه آزمایش خون مخصوص بدهد و اسکن بافت استخوان انجام دهد. وی با تأکید بر اینکه تداوم بازداشت برای تشدید بیماری او بسیار مضر است، گفت که وضعیت بیماری آرش در مرحله‌ای است که به جای زندان، باید تحت معالجه مداوم باشد.
آزادی

آرش صادقی در تاریخ اول بهمن ۱۴۰۱ به‌طور موقت تا پایان مراحل دادرسی به قید وثیقه از زندان آزاد شد.
بخش گروس آیلت

Quarter
| Gros Islet | Gros Islet |
| --- | --- |
Quarter: Quarter
The Quarter of Gros Islet, with the town marked in red: The Quarter of Gros Islet, with the town marked in red
مختصات: ۱۴°۰۴′ شمالی ۶۰°۵۶′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۰۶۷°شمالی ۶۰٫۹۳۳°غربی﻿ / 14.067; -60.933: مختصات: ۱۴°۰۴′ شمالی ۶۰°۵۶′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۰۶۷°شمالی ۶۰٫۹۳۳°غربی﻿ / 14.067; -60.933
بخش گروس آیلت (به لاتین: Gros Islet Quarter) یک منطقهٔ مسکونی در سنت لوسیا است.
الکسی پروکوروروف

الکسی پروکوروروف (روسی: Алексе́й Алексе́евич Прокуро́ров؛ ۲۵ مارس ۱۹۶۴ – ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸) اسکی‌باز صحرانوردی اهل روسیه بود.
هرگز رهایم مکن

برای دیگر کاربردها، هرگز رهایم مکن (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد ویرایش اول: جلد ویرایش اول
نویسنده(ها): کازوئو ایشی‌گورو
عنوان اصلی: Never Let Me Go
کشور: انگلستان
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: علمی-تخیلی، ادبیات گمانه‌زن
ناشر: فابر و فابر
تاریخ نشر: ۲۰۰۵
گونه رسانه: چاپ
شمار صفحات: ۲۸۸
شابک: شابک ‎۱−۴۰۰۰−۴۳۳۹−۵
هرگز رهایم مکن (به انگلیسی: Never Let Me Go) رمانی نوشته کازوئو ایشی‌گورو نویسنده ژاپنی- بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این رمان در همان سال نامزد جایزه بوکر و در سال ۲۰۰۶ نامزد جایزه آرتور سی کلارک شد. مجله تایم نیز آن را به عنوان بهترین رمان سال ۲۰۰۵ برگزید و آن را در لیست ۱۰۰ رمان برتر انگلیسی زبان، از سال ۱۹۲۳ تا ۲۰۰۵ قرار داد. در سال ۲۰۱۰ این رمان به کارگردانی مارک رومانک، با همین نام از سوی هالیوود نیز دستمایه اقتباس سینمایی قرار گرفت.
داستان

کتی اچ سی و یک ساله داستان زندگیش را برای ما روایت می‌کند. کتی، تامی و روت دانش آموزان مدرسهٔ شبانه‌روزی نامعمولی به نام هیلشم هستند. در هیلشم دانش آموزان فقط به یادگیری و آفرینش هنرهایی مثل نقاشی، سفال‌گری و کاردستی می‌پردازند و بر سلامتی بچه‌ها نظارت شدیدی اعمال می‌شود. همچنان‌که کتی داستان بزرگ شدن خودش و دوستانش، عشق ناگفته‌اش به تامی و دوستی پر فراز و نشیبش با روت را پیش می‌برد، ما هم به آهستگی پی به حقیقت وجود این بچه‌ها می‌بریم.این دانش آموزان هیلشم به گونه ای هستند که متولد شده اند تا اعضای بدن خود را اهدا کنند و به تدریج بمیرند.انها ابتدا قبل از اهدای عضو مددکار می شوند.
این اثر ایشی گورو، رمان تکان‌دهنده‌ای است آکنده از احساس شکنندگی انسان معاصر، خاطرات به یادماندنی شخصیت‌هایی که رفته‌رفته به حقیقت دوران کودکی به ظاهر شاد و نیز آینده خود پی می‌برند.
ایده این کتاب بر محوریت همه ما می‌میریم، اما باید طوری زندگی کنیم که گویی جاودانه‌ایم. گاهی نمی‌توان سرنوشت خود را پذیرفت و همیشه به دنبال راه فرار بود؛ نه‌فقط به دلیل میل به ادامه زندگی، بلکه برای گریز از اندوه و تنهایی ناشی از مرگ.
این کتاب توسط نشر افق با ترجمه ی مهدی غبرایی به چاپ رسیده است.همچین ترجمه ی دیگری از سهیل سمی هم موجود است.فیلمی هم در سال ۲۰۱۰ با همین نام ساخته شده است.
مجسمه عشق

| مجسمه عشق | مجسمه عشق |
| --- | --- |
کارگردان: امید میرزاشیرینف
نویسنده: ابرار ظاهر
موسیقی: دلیر نظراف
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۱
مدت زمان: ۷۰ دقیقه
کشور:  تاجیکستان
زبان: فارسی
مجسمه عشق (به تاجیکی: Муҷассамаи ишқ)، فیلم تاجیکی سال ۲۰۰۳ با کارگردانی امید میرزاشیرینوف و فیلمنامنویسی ابرار ظاهر، استحصال کینااستودیو تاجیکفیلم.
داستان فیلم

داستان فیلم در باره پسری با نام نعمت قصه می‌کند، که پدر و مادر ندارد و در خانه امه‌اش صنم زندگی دارد. نعمت به زیبی، دختر از خودش چند سال بزرگتر عاشق می‌شود، اما زیبی با نامزد خودش، یک معلم ازدواج می‌کند.
در همسایگی صنم پیرمردی با نام غفار خانه دارد، که او به صنم عاشق است و هر گاه گوسفندان نعمت به باغ او می‌درآیند، او گوسفندان را در حولیی‌اش محکم کرده عمّه نعمت، صنم را دعوت می‌کند و به یک ناز صنم گوسفندان را دوباره رها می‌سازد.
بازیگران فیلم

نیکروز ممدشایوف - نیعمت
ثوریگول قربانوا - سنم، عمّة نعمت
عبیدالله رجبوف - بابای غفّار، همسایه صنم
میسره ممدجاناوا - زیبی، دوستداشتة نعمت
انابت محمدییوا - گولچیهر
معراج‌الدین اسایف - مولّیم، نامزد زیبی
تاجینیسا سعیدوا - مادر زیبی
قیام‌الدین چقلاوف - پدر زیبی
بالچیک

مکان
| Balchik Балчик | Balchik Балчик |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
BalchikLocation of Balchik: BalchikLocation of Balchik
مختصات: ۴۳°۲۵′ شمالی ۲۸°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۴۱۷°شمالی ۲۸٫۱۶۷°شرقی﻿ / 43.417; 28.167: مختصات: ۴۳°۲۵′ شمالی ۲۸°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۴۱۷°شمالی ۲۸٫۱۶۷°شرقی﻿ / 43.417; 28.167
Province (Oblast): استان دوبریچ
حکومت: حکومت
ارتفاع: ۱۹۹ متر (۶۵۳ فوت)
جمعیت (2009-12-31): جمعیت (2009-12-31)
 • کل: ۱۲٬۱۹۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
Postal Code: 9600
کد منطقه: 0579
بالچیک شهری در استان دوبریچ کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱۲٬۴۴۸ نفر بوده‌است.
نیو بالانس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۹۰۶
بنیانگذاران: ویلیام جی رایلی
دفتر مرکزی:  بوستون، ماساچوست ,آمریکا
محصولات: تجهیزات ورزشی
درآمد:  ۴٫۵ $ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۱۸)
تعداد کارکنان: ۸۰۰۰ نفر (۲۰۲۴)
وبگاه: newbalance.com
نیو بالانس، (به انگلیسی: New Balance) شرکت تولیدکنندهٔ پوشاک و کفش ورزشی آمریکائی است، این شرکت در سال ۱۹۰۶ با نام «New Balance Arch Support Company» تأسیس شد و در حال حاضر یکی از بزرگترین تولیدکنندگان کفش ورزشی در دنیا است.
نیو بالانس از نشان «ساخت آمریکا» حمایت می‌کند و محصولات خود را با این نشان تولید می‌کند همانطور که محصولات تولیدی در اروپا را با نشان «ساخت بریتانیا» عرضه می‌کند. این شرکت به عرضه محصولات گران‌قیمت‌تر از دیگران تمایل دارد و برای جبران کردن قیمت بالای محصولات خود آن‌ها را با خصوصیات ویژه‌ای عرضه می‌کند.
نیو بالانس تا پیش از این در تولید محصولات فوتبال با برند شرکت زیرمجموعهٔ خود واریور اسپورتس حضور داشت که تولیدکنندهٔ لباس باشگاه‌های مطرحی از جمله: لیورپول، سویا، پورتو.در فوریه ۲۰۱۵ نیو بالانس تصمیم گرفت که خود وارد بازار فوتبال شود و از فصل آینده لباس این باشگاه‌ها توسط خود نیو بالانس تولید خواهد شد.
تاریخچه کمپانی نیوبالانس

در حدود سال 1927 بود که نیوبالانس به استخدام تعدادی فروشنده اقدام نمود. در جمع این فروشندگان شخصی به نام آرتور هال حضور داشت. این شخص بعد ها در سال 1934 در شرکت آرک نیو بالانس شریک می شود.اما تا اینجا برند new balance هیچ تولیدی از کفش های ورزشی ندارد. بیشترین تکیه تجارت آن ها بر روی تولید کفی های طبی مناسب قوس پا بود. شرکت بعد از مدتی توسط آرتور هال به همسرش پل کید و دخترشان فروخته شد.
کفش های قوس داری که توسط این برند تولید می شدند تا سال 1960 محبوب بودند. حتی بسیاری از ورزشکارانی که علاقه مند به تمرین در سال های ابتدایی شروع فعالیت خود بودند، از این نمونه کفش ها استفاده می کردند. در سال 1972 شخصی به نام جیم دیویس که اکنون نیز رئیس فعلی این برند می باشد، این برند را خریداری کرد. این شخص باعث شد تا برند نیو بالانس به بزرگترین برند کفش در جهان تبدیل شود.
اولین کفش ورزشی نیوبالانس در زمان ریاست جیم دیویس دارای لگوی معروف این برند یعنی N بود. در سال 1976 این شرکت کفش 320 را به بازار عرضه کرد و این مدل اولین کفشی بود که بالگوی برند نیوبالانس عرضه شد. در حدود سال 1982 بود که نیوبالانس اولین کارخانه تولیدی خود را در بریتانیا بازگشایی کرد.
تاریخچه کمپانی نیوبالانس > مدل های مورد علاقه افراد مشهور

بیل کلینتون
استیو جابز
ستاره های بیس بال : میگل کارا ، کورتیس گراندرسون و بت بونر
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 1. بررسی جعبه کفش

جعبه کفش نیوبالانس اصل معمولاً از مقوای محکم و باکیفیت ساخته شده است. چاپ روی جعبه شامل لوگوی واضح، کد مدل، سایز و اطلاعات کامل محصول است. همچنین، بررسی بارکد و QR کد روی جعبه و اسکن آن‌ها برای تأیید اطلاعات محصول توصیه می‌شود.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 2. دقت به برچسب روی جعبه

برچسب روی جعبه نیوبالانس اصل اطلاعات دقیق شامل نام برند، مدل، سایز و کد محصول را به‌وضوح نمایش می‌دهد. هرگونه نقص در چاپ، اشتباه املایی یا بی‌کیفیتی می‌تواند نشانه تقلبی بودن باشد.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 3. شماره مدل و سریال

شماره مدل کفش‌های نیوبالانس اصل در چند قسمت از کفش مانند زبانه کفش و داخل کفش درج شده است. این شماره باید با اطلاعات وب‌سایت رسمی نیوبالانس مطابقت داشته باشد.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 4. بررسی لوگوی کفی کفش

لوگوی نیوبالانس در کفی کفش‌های اصل با دقت و کیفیت بالا حک شده و نباید هیچ گونه تاری یا بی‌دقتی در آن مشاهده شود. کیفیت مواد کفی نیز باید بالا باشد.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 5. دقت به برچسب زبانه کفش

برچسب زبانه کفش‌های اصل نیوبالانس شامل اطلاعاتی مانند کد مدل، سایز و کشور سازنده است. دوخت این برچسب باید مرتب و بدون نقص باشد.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 6. لوگوی زیره کفش

لوگوی نیوبالانس روی زیره کفش‌های اصل به‌صورت دقیق و باکیفیت حک شده است. جنس زیره کفش اصل از مواد مقاوم و بادوام است.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 7. بررسی کد UPC

کد UPC که یک کد شناسایی جهانی است، معمولاً روی جعبه و گاهی داخل کفش درج شده و باید با اطلاعات وب‌سایت نیوبالانس مطابقت داشته باشد.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 8. کیفیت ساخت و دوخت

دوخت کفش‌های اصل نیوبالانس دقیق و منظم بوده و هیچ گونه نخ اضافه یا نواقص در دوخت وجود ندارد. جنس رویه و زیره کفش باید با کیفیت بالا باشد.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 9. قیمت کفش

قیمت کفش‌های اصل نیوبالانس معمولاً بالاتر از مدل‌های تقلبی است. اگر قیمت کفش به طرز قابل توجهی پایین بود، باید به اصالت آن شک کنید.
تشخیص نیوبالانس اصل از تقلبی > 10. جنس کفی کفش

کفی کفش‌های اصل نیوبالانس از مواد باکیفیت با قابلیت جذب شوک و راحتی بالا ساخته شده‌اند. کفی‌های تقلبی اغلب بی‌کیفیت و ناراحت هستند.
فده گالیزیا

| فده گالیزیا | فده گالیزیا |
| --- | --- |
جودیت با سر هولوفرنس (۱۵۹۶). اعتقاد بر این است که پیکر جودیت یک خودنگاره است.: جودیت با سر هولوفرنس (۱۵۹۶). اعتقاد بر این است که پیکر جودیت یک خودنگاره است.
نام هنگام تولد: Fede Galizia
زادهٔ: ۱۵۷۸ میلان
درگذشت: ۱۶۳۰ میلان
ملیت: دوک‌نشین میلان
شناخته‌شده برای: نقاشی
جنبش: تکلف‌گرایی
فده گالیزیا (انگلیسی: Fede Galizia) که بیشتر با نام گالیزیا شناخته می‌شود، (حدود ۱۵۷۸ – ۱۶۳۰) نقاش ایتالیایی آثار طبیعت بی‌جان، پرتره‌ها و تصاویر مذهبی بود. او به‌ویژه به عنوان نقاش طبیعت بی‌جان میوه‌ها شناخته می‌شود، سبکی که یکی از پیشگامان آن در هنر اروپایی بود. شاید او به اندازه سایر هنرمندان زن مانند آنجلیکا کافمن و لوئیز الیزابت ویژه لوبرن شناخته نشده باشد، زیرا دسترسی به حلقه‌های اجتماعی درباری یا اشرافی نداشت و هیچ‌گاه حمایت خاصی از حکام سیاسی و نجیب‌زادگان جلب نکرده بود.