stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیات

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع پیشین: سهامی عام
ISIN: IT0001976403 
سرنوشت: در فیات‌کرایسلر اتومبیلز ادغام شد.
جانشینان:  فیات‌کرایسلر اتومبیلز (اکنون استلانتیس)  سی‌ان‌ایچ اینداستریال  ایوکو 
بنا نهاده: ۱۸۹۹
بنیانگذاران: جووانی آنیلی
از بین رفته: ۲۰۱۴
دفتر مرکزی: تورین، ایتالیا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: سرجیو مارکیونه
رئیس هیئت مدیره: جان الکان
افراد کلیدی: جیانی آنیلی
محصولات: انواع خودرو قطعات خودرو موتور خودرو سامانه‌های تولیدی وسایل نقلیه تجاری
خدمات: خدمات مالی انتشار روزنامه
درآمد:  ۸۳٫۹ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
سود خالص:  ۳٫۸ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مجموع دارایی:  ۸۲٫۱ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مالک: اکسور (۳۰٫۰۵٪)
تعداد کارکنان: ۲۱۴،۸۳۶ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته: فراری لا استامپا صنایع فیات مانیتی مارلی آتوبیانکی توفاش فیات پروفشنال فیات اتومبیلز اف‌پی‌تی موپار
کارخانه فیات، در شهر تورین
فیات (به ایتالیایی: Fiat) (اختصاری Fabbrica Italiana Automobili Torino) شرکت خودروسازی ایتالیایی بود، که در زمینه طراحی و تولید انواع خودرو، وسایل نقلیه تجاری، قطعات و موتور خودرو فعالیت می‌کرد. این شرکت همچنین ارائه‌دهنده خدمات مالی و صنعتی بود، که دفتر مرکزی آن، در شهر تورین، در شمال ایتالیا قرار داشت.
شرکت فیات در سال ۱۸۹۹ توسط جووانی آنیلی تأسیس شد. این شرکت که گریدر، تانک، لوکوموتیو، تراکتور، هواپیما و بالگرد نیز تولید کرد، در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان بزرگ‌ترین خودروساز ایتالیا و ششمین خودروساز بزرگ جهان، معرفی شد.
دارایی‌های گروه خودروسازی فیات بیشتر در بیرون از خاک ایتالیا قرار داشتند، که بخش اعظم آن، در کشور برزیل مستقر بود. شرکت فیات همچنین در کشورهای آرژانتین و لهستان نیز دارای کارخانجات تولیدی بود. شرکت فیات پیشینه طولانی در واگذاری حق امتیاز به دولت‌ها و دیگر شرکت‌ها، بدون در نظر گرفتن سیاست محلی در کشور آن‌ها، داشت. این شرکت ایتالیایی همچنین، در شرکت‌های خودروسازی مستقر در فرانسه، ترکیه، مصر، آفریقای جنوبی، هند، صربستان، پاکستان و چین سرمایه‌گذاری‌های مشترک داشت.
گروه صنعتی فیات در طول بیش از یک سده فعالیت، موفق به خریداری شرکت‌های بسیاری شد. فیات در سال ۱۹۶۸ لانچیا را به‌دست آورد، در ۱۹۶۹ فراری و در ۱۹۸۶ شرکت آلفا رومئو را از دولت ایتالیا خریداری نمود، در ۱۹۹۳ خودروسازی مازراتی را تصاحب کرد، در سال ۲۰۱۱ نیز به‌ترتیب کرایسلر، دوج و جیپ را به‌دست آورد. این شرکت، از طریق شرکت تابعه خود، صنایع فیات، نیز مالک ۸۹٫۹٪ درصد از سهام شرکت ایوکو بود. از تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ درپی تأسیس گروه فیات کرایسلر اتومبیلز، شرکت فیات و کرایسلر، به‌همراه کلیه شرکت‌های تابعه، زیرمجموعه و فرعی آن‌ها، زیر چتر این گروه خودروسازی، که توسط فیات مدیریت می‌شد، قرار گرفتند. سپس در ژانویه سال ۲۰۲۱ از ادغام پی‌اس‌ای و فیات‌کرایسلر، استلانتیس تأسیس گشت.
سهامداران

سهامداران اصلی شرکت خودروسازی فیات به‌صورت زیر بود:
شرکت اکسور: ۳۰٫۰۵٪ درصد
شرکت اکسور در مالکیت خانواده آنیلی است، که از طریق آن بر گروه فیات، باشگاه فوتبال یوونتوس و چندین شرکت دیگر مدیریت می‌نمایند.
نهادهای سرمایه‌گذاری داخلی اتحادیه اروپا: ۲۴٫۹٪ درصد
نهادهای سرمایه‌گذاری خارجی اتحادیه اروپا: ۱۱٫۲٪ درصد
بیلی گایفورد اند کو: ۲٫۶٪ درصد
زیرمجموعه‌ها

| نام برند | بنیان‌گذاری | دفتر مرکزی | پیوست به فیات |
| --- | --- | --- | --- |
| فراری | ۱۹۴۷ |   مارانلو، ایتالیا | ۱۹۶۹ |
| مازراتی | ۱۹۱۴ |  مودنا، ایتالیا | ۱۹۹۳ |
| آلفا رومئو | ۱۹۱۰ |  تورین، ایتالیا | ۱۹۸۶ |
| لانچیا | ۱۹۲۵ |  تورین، ایتالیا | ۱۹۶۹ |
| فیات اتومبیلز | ۱۸۹۹ |  تورین، ایتالیا | ۲۰۰۷ |
| آبارت | ۱۹۴۹ |  تورین، ایتالیا | ۱۹۵۲ |
| مانیتی مارلی | ۱۹۱۹ |  کوربتا، لمباردی، ایتالیا | ۱۹۱۹ |
| آتوبیانکی | ۱۹۵۵ |  میلان، ایتالیا | ۱۹۹۵ |
| توفاش | ۱۹۶۸ |  بورسا، ترکیه | ۱۹۶۸ |
| فیات پروفشنال | ۲۰۰۷ |  میلان، ایتالیا | ۲۰۰۷ |
| زاستاوا | ۱۹۵۳ |  کراگویواتس، صربستان | ۲۰۰۸ |
| اف‌پی‌تی | ۲۰۰۵ |  تورین، ایتالیا | ۲۰۱۱ |
| کوماو | ۱۹۷۳ |  تورین، ایتالیا | ۱۹۷۳ |
زیرمجموعه‌ها > فراری

مقالهٔ اصلی: فراری
فراری شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۲۹ توسط انزو فراری راه‌اندازی شد. این شرکت در سال‌های نخست فعالیتش به‌عنوان حامی مالی راننده‌ها و در زمینه طراحی و ساخت خودروهای مسابقه‌ای متمرکز بود و از سال ۱۹۴۷ تولید خودروهای جاده‌ای را با برند فراری آغاز نمود و امروزه در حوزه طراحی و تولید خودروهای سوپر اسپورت فعالیت می‌نماید.
سال ۱۹۶۹ فیات، اقدام به خریداری ۵۰٪ درصد از سهام شرکت فراری نمود، که در سال ۲۰۰۸ به ۸۵٪ درصد افزایش پیدا کرد. هم‌اکنون شرکت فیات با در اختیار داشتن ۹۰٪ درصد از سهام فراری، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آید. پیرو فراری (فرزند انزو) نیز ۱۰٪ درصد از سهام فراری را در اختیار دارد.
زیرمجموعه‌ها > مازراتی

مقالهٔ اصلی: مازراتی
مازراتی توسط برادران مازراتی به نام‌های آلفری، بیندو، کارلو و اتوره تأسیس شد. سال ۱۹۹۳ فیات با سرمایه‌گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۷ فیات ۵۰٪ درصد سهام مازراتی را به شرکت فراری فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات بود. از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب‌تر و موفق‌تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت‌های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است و تولید خودروهای لوکس فیات را بر عهده دارد.
زیرمجموعه‌ها > آلفا رومئو

مقالهٔ اصلی: آلفا رومئو
شرکت آلفا رومئو در سال ۱۹۱۰ در شهر میلان، ایتالیا بنیان‌گذارده شد. نام اولیه این شرکت آلفا بود که از عبارت (به ایتالیایی: Anonima Lombarda Fabbrica Automobili)) به معنای کارخانه خودروسازی لومباردا گرفته شده؛ سپس در سال ۱۹۱۸ که تمام کارخانه توسط مهندسی به نام نیکولا رومئو مالک گروه صنعتی “نیکولا رومئو شرکت”، خریداری شد، نام شرکت به آلفا رومئو تغییر یافت. از سال ۱۹۸۶ تا به امروز این شرکت توسط فیات اداره می‌شود.
زیرمجموعه‌ها > فیات اتومبیلز

مقالهٔ اصلی: فیات اتومبیلز
فیات اتومبیلز، کارخانه تولید خودرو ایتالیایی است، که پس از تجدید ساختار این گروه صنعتی، به‌عنوان بخش تولید خودروهای سواری فیات، تأسیس گردید. فیات اتومبیلز هم‌اکنون بزرگترین تولیدکننده خودرو در ایتالیا می‌باشد و دفتر مرکزی آن در شهر تورین قرار دارد.
زیرمجموعه‌ها > لانچیا

مقالهٔ اصلی: لانچیا
شرکت خودروسازی لانچیا، در سال ۱۹۰۶ توسط وینچنزو لانچیا پایه‌گذاری شد و بعدها در سال ۱۹۶۹ توسط شرکت فیات خریداری گردید.
شرکت لانچیا به‌خاطر تولید خودروهای ممتاز و نیز خودروهای مخصوص رالی شناخته شده‌است. محصولات لانچیا معمولاً به‌عنوان خودروهای لوکس و گران‌قیمت شناخته می‌شوند.
زیرمجموعه‌ها > صنایع فیات

مقالهٔ اصلی: صنایع فیات
صنایع فیات، که بخش تولید خودروهای سنگین گروه فیات، از قبیل انواع کامیون‌ها، ماشین‌آلات راه‌وساختمان، ماشین‌آلات کشاورزی و... را بر عهده دارد. سکان رهبری شرکت صنایع فیات، در دست سرجیو مارکیونه است، که به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت، فعالیت می‌کند.
زیرمجموعه‌ها > زاستاوا

مقالهٔ اصلی: زاستاوا
زاستاوا، شرکت خودروسازی و تجهیزات نظامی صربستانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کراگویواتس، قرار دارد. معروف‌ترین خودروی تولیدی این شرکت، مدل زاستاوا ۱۰ می‌باشد، که از مدل توسعه یافته فیات پونتو به‌شمار می‌رود. شرکت زاستاوا همچنین طیف گسترده‌ای از تجهیزات دفاعی و سلاح‌های نظامی را نیز تولید و عرضه می‌نمود، که در سال ۲۰۱۱ پس از خریداری بخش تولید خودروی زاستاوا توسط شرکت فیات، بخش تسلیحات آن، تفکیک شد. این شرکت در حال حاضر از زیرمجموعه‌های فیات به‌شمار می‌رود.
زیرمجموعه‌ها > آبارت

مقالهٔ اصلی: آبارت
آبارت، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۹ توسط کارلو آبارت در شهر تورین راه‌اندازی شد و در حال حاضر متعلق به گروه خودروسازی فیات می‌باشد.
از خودروهایی که توسط این شرکت طراحی و تولید شده، می‌توان به: فیات ۵۰۰ (۲۰۰۷)، پورشه ۳۵۶، فیات ۸۵۰، آتوبیانکی ای۱۱۲، فیات ریتمو، فیات ۱۲۴، فیات ۱۳۱، فیات استیلو، فیات پونتو، فیات اونو، فیات چینکوئه‌چنتو و فیات سیچنتو اشاره نمود.
زیرمجموعه‌ها > فیات پروفشنال

مقالهٔ اصلی: فیات پروفشنال
فیات پروفشنال، برند جدید شرکت فیات اتومبیلز در تولید وسایل نقلیه تجاری مستقر در تورین می‌باشد، که در آوریل ۲۰۰۷ فعالیتش را آغاز نمود.
ریشه‌های تأسیس شرکت فیات پروفشنال به سال ۱۸۹۹ و راه‌اندازی شرکت فیات ویکولی کامرشیالی توسط جووانی آنیلی باز می‌گردد.
زیرمجموعه‌ها > مانیتی مارلی

مقالهٔ اصلی: مانیتی مارلی
مانیتی مارلی، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه توسعه و ساخت سامانه‌ها، ماژول‌ها و قطعات با فناوری بالا برای صنعت خودروسازی فعالیت می‌نماید.
بخش عمده فعالیت‌های این شرکت بر روی سامانه روشنایی وسایل نقلیه موتوری، سامانه‌های الکترونیکی خودروها، سامانه‌های تعلیق، سامانه‌های اگزوز و تجهیزات و قطعات الکترونیکی مرتبط با خودروهای مسابقات اتومبیل‌رانی، شامل فرمول یک، گرند پریکس و رالی قهرمانی جهان متمرکز می‌باشد.
نخستین کارخانه شرکت مانیتی مارلی در سال ۱۹۱۹ با مشارکت شرکت فیات و ارکول مارلی در سستو سان جووانی، در نزدیکی شهر میلان راه‌اندازی شد و اکنون دارای ۸۳ کارخانه تولیدی، ۱۲ مرکز تحقیق و توسعه و ۲۶ مرکز کاربردی، در ۱۸ کشور جهان می‌باشد.
کارخانه اصلی و دفتر مرکزی این شرکت در کوربتا، لمباردی، ایتالیا قرار دارد و هم‌اکنون از شرکت‌های زیرمجموعه گروه فیات به‌شمار می‌آید.
زیرمجموعه‌ها > کوماو

مقالهٔ اصلی: کوماو
کوماو، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه تولید تجهیزات خودکارسازی، روبات‌های صنعتی، ماشین‌ابزارها و سامانه‌های انتقال نیرو برای شرکت‌ها و برندهای زیرمجموعه گروه فیات فعالیت می‌نماید.
شرکت کوماو در سال ۱۹۷۳ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۵ کارخانه تولیدی و ۳ مرکز تحقیق و توسعه در ۱۳ کشور می‌باشد.
زیرمجموعه‌ها > آتوبیانکی

مقالهٔ اصلی: آتوبیانکی
آتوبیانکی، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که با سرمایه‌گذاری و مشارکت شرکت‌های فیات، پیرلی و بیانکی در سال ۱۹۵۵ راه‌اندازی شد.
این شرکت در زمان حیات خود، تنها خودروهای دست‌ساز تولید نمود، که به‌عنوان نمونه می‌توان به: آتوبیانکی ای۱۱۲، آتوبیانکی ای۱۱۱، آتوبیانکی وای۱۰، آتوبیانکی بیانکیا و آتوبیانکی استلینا اشاره نمود.
شرکت آتوبیانکی در سال ۱۹۹۵ در شرکت لانچیا، ادغام شد ولی کارخانه تولیدی آتوبیانکی همچنان برای شرکت فیات فعالیت می‌کند.
زیرمجموعه‌ها > توفاش

مقالهٔ اصلی: توفاش
شرکت خودروسازی توفاش، از مشارکت گروه فیات و شرکت ترکیه‌ای کوچ هولدینگ راه‌اندازی شده‌است. در حال حاضر سهامداران اصلی شرکت توفاش عبارتند از: فیات با ۳۷٫۸٪ درصد، کوچ هولدینگ ۳۷٫۸٪ درصد. تاکنون خودروهایی نظیر فیات ۱۲۴ و فیات ۱۳۱ توسط توفاش در کشور ترکیه تولید شده‌است.
زیرمجموعه‌ها > لا استامپا

مقالهٔ اصلی: لا استامپا
لا استامپا که به معنی چاپ است، یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه‌های ایتالیایی می‌باشد. این روزنامه در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گاتزتا پیه‌مونتس بنیان نهاده شد. روزنامه لا استامپا که در شهر تورین به چاپ می‌رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می‌شود. در حال حاضر مالک کنونی روزنامه، گروه صنعتی فیات است.
مشارکت‌ها > سولرس

مقالهٔ اصلی: سولرس
در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ شرکت فیات چندین قرارداد همکاری با شرکت روسی سیورستال مالک شرکت خودروسازی سولرس به امضا رساند، که بر پایه آن، آغاز به تولید چندین مدل از خودروهای فیات و همچنین موتور خودرو نمود. در ماه ژوئن ۲۰۱۱ شرکت سولرس قرارداد منعقده را فسخ نمود، سپس با شرکت‌های فورد و شورولت مشارکت خود را آغاز کرد...
مشارکت‌ها > آوتوواز

مقالهٔ اصلی: آوتوواز
در سال ۱۹۶۶ شرکت فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تأسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین خودرو تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه‌ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید.
مشارکت‌ها > سیات

مقالهٔ اصلی: سیات
شرکت اسپانیایی سیات در سال ۱۹۵۰ با مشارکت دولت اسپانیا و شرکت فیات راه‌اندازی شد و تا سال ۱۹۸۱ شمار زیادی از مدل‌های فیات را با نام تجاری سیات به بازار خودروی اسپانیا عرضه نمود. در پی خروج فیات از این مشارکت، سیات قرارداد جدید خود را با گروه فولکس‌واگن منعقد کرد. در ۱۹۸۶ این خودروساز آلمانی اقدام به خریداری بخش اعظم سهام سیات کرد. از آن پس، سیات از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن محسوب می‌شود. سیات تا سال ۱۹۹۸ همچنان به‌طور مقطعی با فیات مشارکت‌هایی در جهت طراحی و ساخت خودروهای نمود و آخرین همکاری دو شرکت، به تولید سیات ماربلا در ۱۹۹۸ بازمی‌گردد.
خانواده آنیلی

مقالهٔ اصلی: خانواده آنیلی
خانواده آنیلی، نوادگان جووانی آنیلی می‌باشند، که کماکان مالکیت اکثریت سهام شرکت خودروسازی فیات را در اختیار دارند. شرکت فیات تنها بخشی از دارایی‌های این خانواده به‌شمار می‌آید. امروزه خانواده آنیلی از طریق شرکت هلدینگ اکسور، مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس، شرکت صنایع فیات، اف‌پی‌تی، ایوکو، روزنامه لا استامپا را در اختیار دارند. خانواده آنیلی با در اختیار داشتن اکثریت سهام شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز؛ مالک شرکت‌های فراری، مازراتی، جیپ، آلفا رومئو، دوج، آبارت، کرایسلر موتورز، فیات اتومبیلز، فیات پروفشنال، لانچیا، رم تراکس و استریت اند ریسینگ تکنالوجی و کرایسلر می‌باشند.
از اعضای شناخته شده خانواده آنیلی، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
جووانی آنیلی: مؤسس شرکت فیات
جیانی آنیلی: سیاستمدار و بنیان‌گذار شرکت اکسور (پسر جووانی)
جان الکان: رییس هیئت مدیره کنونی شرکت فیات، که نوه جیانی آنیلی (فرزند دختر وی) می‌باشد و از سوی آنیلی به عنوان وارث انتخابی دارایی‌های وی برگزیده شد.
ادواردو آنیلی: فرزند جیانی آنیلی.
مدیریت ارشد > رییس هیئت مدیره

مقالهٔ اصلی: جان الکان
جان الکان که نوه و وارث انتخابی جیانی آنیلی است، هم‌اکنون ریاست هیئت مدیره فیات را در اختیار دارد. وی از سال ۱۹۹۷ در حالیکه تنها ۲۱ سال داشت، از سوی آنیلی به‌عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره فیات منصوب شد. در پی درگذشت جیانی آنیلی در سال ۲۰۰۳ نایب رئیس دوم هیئت مدیره شد و یک سال بعد در سال ۲۰۰۴ پس از کشته شدن ادواردو آنیلی، به عنوان نایب رئیس هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید. در ماه مه ۲۰۰۴ سرجیو مارکیونه با حمایت‌های او به مدیرعاملی فیات برگزیده شد. الکان سرانجام در سال ۲۰۱۰ از سوی هیئت مدیره گروه فیات، به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت انتخاب شد و جایگزین لوکا دی مونتدزمولو (رییس هیئت مدیره فعلی فراری) گردید.
جان الکان در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ از سوی گروه فیات اقدام به خریداری شرکت کرایسلر نمود، که در پی آن، شرکت‌های خودروسازی جیپ، دوج، رم تراکس و موپار را نیز، بدست آورد.
جان الکان همچنین مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره شرکت اکسور می‌باشد. اکسور یک شرکت سرمایه‌گذاری، متعلق به خانواده آنیلی است، که مالک باشگاه فوتبال یوونتوس، کراشمن اند ویکفیلد و شرکت اس‌جی‌اس محسوب می‌شود. وی رئیس هیئت مدیره لا استامپا و عضو هیئت مدیره شرکت‌های صنایع فیات و اس‌جی‌اس نیز می‌باشد.
مدیریت ارشد > مدیر عامل اجرایی

مقالهٔ اصلی: سرجیو مارکیونه
سرجیو مارکیونه بازرگان، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی ایتالیایی-کانادایی است، که در حال حاضر مدیرعامل گروه فیات می‌باشد. او همچنین مدیرعامل و رییس هیئت مدیره شرکت خودروسازی کرایسلر است و به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت صنایع فیات و مدیرعامل فیات پروفشنال نیز فعالیت می‌نماید.
در پی نجات سریع شرکت ایتالیایی فیات از ورشکستگی، سپس آغاز سودآوری، پس از گذشت تنها ۲ سال رهبری وی بر این شرکت، در سال ۲۰۰۶ مارکیونه به یکی از مشهورترین مدیران صنعت خودروسازی تبدیل شد.
سپس در سال ۲۰۰۹ گروه خودروسازی آمریکایی کرایسلر نیز در آستانه ورشکستگی به مارکیونه واگذار گردید. با حمایت مالی دولت فدرال ایالات متحده و دولت کانادا، باز هم در کمتر از ۲ سال، نه تنها کرایسلر از ورشکستگی رهایی یافت، بلکه تا پایان ماه مه ۲۰۱۱ کلیه وامهای گرفته شده از دولت‌های کانادا و ایالات متحده را نیز بازپس داد...!
سرجیو مارکیونه در حال حاضر علاوه بر شرکت‌های خودروسازی زیرمجموعه گروه فیات، در چندین شرکت و سازمان معتبر نیز به‌عنوان مدیر ارشد عملیاتی فعالیت می‌کند، که از جمله آن‌ها می‌توان به: ریاست هیئت مدیره شرکت سوئیسی اس‌جی‌اس، عضو هیئت مدیره شرکت فیلیپ موریس و معاون رئیس هیئت مدیره گروه بانکداری سوئیسی یوبی‌اس اشاره نمود.
نشان تجاری

در دهه ۱۹۸۰ شرکت فیات نشان ابتدایی خود را کنار گذاشت و لوگوی جدید فیات توسط طراح ارشد این شرکت طراحی شد. مایو مایول، طراح ارشد شرکت فیات نشان تجاری جدید فیات را به صورت اتفاقی، به هنگام آزمودن یکی از مدل‌های خودرو این شرکت، طراحی کرد.
وی به هنگام آزمایش خودرو از برابر یکی از تابلوهای نئون تبلیغاتی فیات عبور کرد و نور این نئون که در سیاهی آسمان معوج به نظر می‌رسید، توجه وی را جلب کرد و به این طریق نشان چندساله فیات توسط وی طراحی شد.
فیات ۵۰۱
فیات ۵۰۰ یا چینکوئه‌چنتو
فیات استرادا
فیات ۱۵۰۰
نقاشی از نخستین هیئت مدیره فیات، جووانی آنیلی؛ نفر سوم از راست
فیات در ایران

سابقه واردات اتومبیل‌‏های فیات به سال ۱۳۱۴ باز‏می‏‌گردد. در آن دوران این نشان تجاری در بین قشر متوسط تحصیلکرده ایران، خوشنام بود. پس از جنگ جهانی دوم و با ورود به دهه ۱۳۳۰ شمسی آقای حاج علینقی کاشانچی با تأسیس شرکت کاوش، نمایندگی واردات آن را به دست آورد و در خیابان بوذرجمهری خیابان ۱۵ خرداد نمایندگی خود را تأسیس و به واردات مدل‌های گوناگون از جمله سری ۶۰۰ و ۱۱۰۰ اقدام کرد.
محل نمایندگی، بعدها به دروازه دولت مقابل پمپ بنزین شماره ۶ منتقل گردید و کوچه‌‏ای که نمایندگی در آن قرار داشت به همین مناسبت کوچه فیات نام گرفت. اما خانواده کاشانچی برنامه‌‏های بزرگ‏‌تری برای فیات در ایران داشتند و با بهره‏‌گیری از قانون حمایت از سرمایه‌‏گذاری‏های خارجی که در آن دوران به تصویب رسیده بود، توانستند کارخانه مادر را به راه‌‏اندازی خط تولید در ایران قانع کنند.
این کارخانه که سایکا نام گرفت، توسط آقایان «حسن و علی کاشانچی» فرزندان علینقی کاشانچی و با سرمایه ۹/۳ میلیون تومانی در زمینی نسبتاً کوچک بنا شده بود و ۳۰ نفر در آن مشغول به کار بودند و برنامه‏‌ریزی‌‏ها برای تولید ۶۰۰ دستگاه از مدل ۱۱۰۰ انجام شده بود.
در ساعت ۴ بعد از ظهر روز ۲۵ اردیبهشت ماه ۱۳۴۰ مراسم افتتاح فیات در جاده تهران نو (دماوند فعلی) برپا شده بود. وزیر صنایع و معادن، وزیر کار، جمعی از شخصیت‏‌های اقتصادی و نمایندگان مطبوعات و سفیر ایتالیا در تهران و حتی آقای «آنیالی» مدیر عامل فیات در محل حاضر بودند و در نهایت با ورود محمدرضا شاه مراسم رسماً آغاز شد.
لوگوی ۱۹۰۴
لوگوی ۱۹۲۵
لوگوی ۱۹۳۰-۱۹۷۲
لوگوی مدل‌های اسپورت ۱۹۶۵–۱۹۸۵
لوگوی ۱۹۶۸-۱۹۹۹
لوگوی ۱۹۹۹–۲۰۰۷
لوگوی بعد از سال ۲۰۰۷ فیات اتومبیلز
لوگوی کنونی گروه فیات
فیات در ایران > فیات کرایسلر اتومبیلز

مقالهٔ اصلی: فیات کرایسلر اتومبیلز
فیات کرایسلر اتومبیلز شرکت هلدینگ خودروسازی ایتالیایی و چندملیتی است، که پس از خریداری ۱۰۰٪ درصد سهام گروه کرایسلر توسط شرکت فیات، در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ تأسیس شد.
دفتر مرکزی شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز، در کشور هلند و در شهر آمستردام ثبت گردید و پس از تکمیل فرایند ادغام دو شرکت، در ماه اکتبر ۲۰۱۴ بخشی از سهام شرکت جدید، در بازار بورس نیویورک عرضه شد. سپس بخشی دیگر از سهام این شرکت نیز در بازار بورس ایتالیا عرضه گردید.
در ساختار گروه جدید، در ترکیب هیچکدام از دو شرکت و سازمان آنها، تغییری ایجاد نشد و بخش فیات، با مرکزیت تورین، ایتالیا و بخش کرایسلر نیز به مرکزیت آوبرن‌هیلز، میشیگان به فعالیت خود ادامه خواهند داد.
شرکت خودروسازی فیات کرایسلر هم‌اکنون مدیریت بر چندین خودروساز مشهور را بر عهده دارد، که این شرکت‌ها عبارتند از: فراری، مازراتی، جیپ، آلفا رومئو، دوج، آبارت، کرایسلر موتورز، فیات اتومبیلز، فیات پروفشنال، لانچیا، رم تراکس و استریت اند ریسینگ تکنالوجی، همچنین فیات و کرایسلر.
تیپ‌های عبدالله عزام

تیپ‌های عبدالله عزام (به عربی: كتائب عبدالله عزام)، (به انگلیسی: Abdullah Azzam's brigades) یک گروه تروریستی و جهادی سنی وابسته به القاعده می‌باشد که در سال ۲۰۰۹ اعلام موجودی کرده و در برخی از کشورهای خاورمیانه از جمله عربستان سعودی، لبنان، پاکستان و افغانستان به فعالیت می‌پردازد. وجه تسمیه این گروه از نام عبدالله عزام، یکی از بنیانگذاران القاعده و از نزدیکان اسامه بن لادن می‌باشد. این گروه دارای عقاید وهابی سلفی گری تندرویانه مانند داعش است. اما از این گروه تروریستی آنچنان تاثیری نپذیرفته و نیز بسیاری از عقاید آن را قبول ندارد. جمهوری اسلامی ایران مخالف سرسخت این گروه تروریستی است. به سه دلیل مهم:
ضد شیعیان فعالیت می کند، و از سلفی گران سرسخت اهل سنت به شمار می آید.
بمب‌گذاری در هتل پیرل کنتینانتال پیشاور  که به کشته شدن ۱۷ نفر در سال ۲۰۰۹ منجر شد.
این گروه بارها ایران را به دلیل حمایت از حکومت مرکزی سوریه تهدید کرده بود و در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ اقدام به بمب‌گذاری سفارت ایران در بیروت نمود که در پی آن تعدادی از شهروندان ایرانی و لبنانی کشته شدند.
این گروه همچنین خواهان سرنگونی نظام فعلی عربستان سعودی(همسو با ایران) و نابودی حزب‌الله لبنان(غیرهمسو ایران) می‌باشد و در چندین حمله موشکی از جنوب لبنان به سمت اسرائیل دست داشته است(همسو با ایران).
پس از آنکه رهبر نخست گروه به نام صالح القرعاوی توسط نیروهای امنیتی عربستان سعودی بازداشت شد، مسئولیت رهبری این گروه را از ژوئن ۲۰۱۲؛ فردی به نام ماجد بن محمد الماجد از اتباع عربستان سعودی بر عهده دارد. ماجد الماجد پیرامون ۳۱ دسامبر ۲۰۱۳ توسط نیروهای اطلاعاتی لبنان دستگیر شد.
ایدئولوژی این گروه دفاع از اهل سنت کشورهای خاورمینه در مقابل شیعیان بوده است و بارها شیعیان کشورهای منطقه به خصوص شیعیان لبنان را تهدید به حملات انتقام‌جویانه به موجب حمایت از حزب‌الله لبنان نموده است. این گروه مسئولیت بمب‌گذاری در هتل پیرل کنتینانتال پیشاور را که به کشته شدن ۱۷ نفر در سال ۲۰۰۹ منجر شد را بر عهده گرفت. این گروه از مخالفان حکومت بشار اسد بوده که در جنگ داخلی سوریه در کنار سایر نیروهای شورشی به نبرد با دولت مرکزی مشغول می‌باشد. این گروه بارها ایران را به دلیل حمایت از حکومت مرکزی سوریه تهدید کرده بود و در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ اقدام به بمب‌گذاری سفارت ایران در بیروت نمود که در پی آن تعدادی از شهروندان ایرانی و لبنانی کشته شدند. این گروه همچنین خواهان سرنگونی نظام فعلی عربستان سعودی و نابودی حزب‌الله لبنان می‌باشد و در چندین حمله موشکی از جنوب لبنان به سمت اسرائیل دست داشته است.
اجناد الشام

| اجناد الشام | اجناد الشام |
| --- | --- |
رهبران: Abu Hamza Al-Hamwi    Abu Abdullah Taoum †
تاریخ فعالیت: نوامبر ۲۰۱۳ تا کنون
مناطق فعالیت: استان ادلب
ایدئولوژی: سنی
بخشی از: جیش الفتح
متحدان: جبهه اسلامی (سوریه) جبهةالنصره
مخالفان: نیروهای مسلح سوریه نیروهای دفاع ملی سوریه
درگیری‌ها و جنگ‌ها: جنگ داخلی سوریه جنگ دوم ادلب  مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه 
اجناد الشام یک گروه اسلامگرا در سوریه است که مشغول نبرد در جنگ داخلی سوریه می باشد این گروه در ۲۴ مارس ۲۰۱۵ وارد شورای جیش الفتح شد.
آخرین پادشاهی (مجموعه تلویزیونی)

| آخرین پادشاهی | آخرین پادشاهی |
| --- | --- |
ژانر: درام تاریخی ماجراجویی اکشن
بر پایهٔ: داستان‌های ساکسونی اثر برنارد کورنول
بازیگران:  الکساندر دریمون  دیوید داوسون  توبیاس زانتلمان  امیلی کاکس  آدرین باور  توماس گابریلسون  ژوزسف میلسون  سایمون کونز  هری مک انتایر  چارلی مورفی  استفانی مارتینی  متیو مک‌فادین  ایان هارت  توره لینهارت 
آهنگساز: جان لان
کشور سازنده: بریتانیا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار سری‌ها: ۵
شمار قسمت‌ها: ۴۶ (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: استفن بوچرد نیگل مرچنت گرس نیم
تهیه‌کننده: چریسی اسکین
مکان تولید: مجارستان، ولز
فیلم‌برداری: چاس بین
تدوین‌گر: پائول نایت
مدت: ۵۴–۵۹ دقیقه
تولیدکننده: کارنیوال فیلمز
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  بی‌بی‌سی دو (سری ۱–۲)  نتفلیکس (سری ۳–۵) 
انتشار اولیه: ۱۰ اکتبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-10-۱۰) – ۹ مارس ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-03-۰۹)
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
http://www.thelastkingdom.tv وبسایت بی‌بی‌سی آمریکایی: http://www.thelastkingdom.tv وبسایت بی‌بی‌سی آمریکایی
وبگاه تولید: وبگاه تولید
آخرین پادشاهی (به انگلیسی: The last kingdom) یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی بریتانیایی، اقتباس هشت بخشی از سری رمان‌های تاریخی برنارد کورن ول به نام داستان‌های ساکسون است.
سریال در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۵ از شبکه بی‌بی‌سی آمریکایی و در ۲۲ اکتبر از شبکه بی‌بی‌سی دو انگلیس پخش شد.
داستان

در سال ۸۷۲ میلادی قبایل بیگانه مهاجم وایکینگ با حمله گسترده به بریتانیا موفق به تصرف این سرزمین می‌گردند و تنها یکی از حاکمان آن دوران بریتانیا موفق به محافظت از قلمرو سرزمین خود دربرابر وایکینگ‌ها می‌گردد و او کسی نیست جز آلفرد کبیر پادشاه سرزمینی در جنوب غربی بریتانیا که مقاومت او و تلاشش برای شکست اقوام مهاجم سرآغاز تشکیل انگلستان به عنوان یک کشور در درون جزیره بریتانیا می‌گردد. شخصیت اصلی داستان مربوط به جنگجویی است که در فیلم با نام Uhtred of Bebbanburg (اوترد ببمبرگی) شناخته می‌شود. در طول حمله وایکینگ‌ها به بریتانیا در کودکی پدرش کشته و خود به اسارت گرفته می‌شود، پس از مدتی توسط یکی از فرماندهان وایکینگ ملقب به Ragnar the Fearless آزاد شده و به فرزندخواندگی پذیرفته می‌شود رفتار مناسب اعضای این خانواده با او و نحوه زندگی آزادانه آن‌ها او را به این خانواده نزدیک و تبدیل به یکی از آن‌ها می‌کند. اما بروز حادثه ای تلخ و دردناک همه چیز را تغییر می‌دهد…
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
الکساندر دریمون: اخترید از بامبورگ
توماس گابریلسون: گاتروم
سایمون کونز: ادا ارشد
الیزا باترورس: ایلس ویست
ایان هارت: بیوکا
دیوید داوسون: آلفرد بزرگ
جیمز نورت کت: آلدهلم
توبی رگبو: ایترلرد
اولا ریپیس: بلاد هیر
آخترید آختریدسون: اسوالد
اد یانگر: ادوارد مهتر
تیا سوفی لوک نس: اسکید
آرناس فداراویکیوس: سیتریک
پری بمیستر: گیزلا
:
پیشینه تاریخی

وقایع اصلی سلطنت آلفرد بزرگ و وارثانش به خوبی ثبت شده است، و تعدادی از مردان به نام اوترد از قلعه بامبورگ حکومت کردند که مهم‌ترین آنها اوترد جسور بیش از یک قرن بعد بود.
افرادی که به عنوان «دانمارکی» شناخته می‌شوند از بسیاری از نقاط دانمارک و اطراف آن، از جمله جنوب سوئد و نروژ آمده‌اند. مورخان بر این باورند که مهاجمان دانمارکی نورثومبریا از یوتلند دانمارک، همان‌طور که در کتاب‌های کورنول ذکر شده، و همچنین برخی از جزایر دانمارک و شرق دانمارک (جنوب سوئد) آمده‌اند.
اما به‌طور کلی سریال از روی وقایع رمان به تصویر کشیده شده است.
آلساندرا آچایی

| آلساندرا آچایی | آلساندرا آچایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ دسامبر ۱۹۶۵ ‏(۵۸ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
آلساندرا آچایی (ایتالیایی: Alessandra Acciai؛ زادهٔ ۱۲ دسامبر ۱۹۶۵) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به افسون، فریب و او آن پسر بود اشاره کرد.