stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پونان

| پونان پونون | پونان پونون |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۵۵′۵۹″شمالی ۵۷°۴۱′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۹۳۲۹۷۷۰°شمالی ۵۷٫۶۸۴۶۲۷۸°شرقی﻿ / 27.9329770; 57.6846278: مختصات: ۲۷°۵۵′۵۹″شمالی ۵۷°۴۱′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۹۳۲۹۷۷۰°شمالی ۵۷٫۶۸۴۶۲۷۸°شرقی﻿ / 27.9329770; 57.6846278
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کهنوج
بخش: مرکزی
دهستان: نخلستان
جمعیت: ۷۳۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پونان، روستایی در دهستان نخلستان بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۳۴ نفر (۱۹۶ خانوار) بوده‌است.
دشت اروپای شرقی

گستره تقریبی دشت اروپای شرقی
دشت اروپای شرقی (انگلیسی: East European Plain) یک دشت پهناور است که از دشت اروپای مرکزی آغاز شده و چندین فلات را در بر می‌گیرد. این دشت که توسط دانشمندان روسی دشت روسیه نیز نامیده می‌شود از ۲۵ درجه طول جغرافیایی شرقی آغاز شده و تا سرزمین‌های ولگا در شرق ادامه دارد. چندین حوضه آبریز بزرگ مانند حوضه دنیپر، سرزمین پست اکا- دن و رود ولگا در این دشت قرار دارند. رشته‌کوه قفقاز و کوه‌های کریمه در انتهای جنوب شرقی دشت اروپای شرقی قرار دارد. این دشت به همراه دشت اروپای شمالی بخش عمده شمال شرق لهستان، کشورهای حوزه دریای بالتیک (استونی، لتونی، لیتوانی)، شمال شرق رومانی و مولداوی را می‌پوشاند و دشت اروپا که چشم‌انداز بدون "کوهستان" قاره اروپا است را پدید می‌آورد.
دشت اروپای شرقی تمامی یا بخش عمده کشورهای حوزه دریای بالتیک، بلاروس، اوکراین، مولداوی، رومانی و بخش اروپایی روسیه را در بر می‌گیرد. این دشت در حدود ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع وسعت داشته و میانگین ارتفاع آن از سطح دریا حدود ۱۷۰ متر است. بلندترین نقطه این دشت با ارتفاع ۳۴۶٫۹ متر در تپه‌های والدای قرار دارد.
مرزها

غرب: دریای بالتیک، اودر، لوسیشن نایسه، سودتنلند، کوه‌های کارپات
جنوب: رشته‌کوه بالکان، کوه‌های کریمه، قفقاز، دریای سیاه، دریای آزوف و دریای خزر
شرق: رشته‌کوه اورال و چاله توران
شمال: دریای سفید، دریای بارنتز، دریای کارا و رشته‌کوه اسکاندیناوی
نابینایی

«کوری» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، کوری (ابهام‌زدایی) را ببینید.
Medical condition
| نابینایی | نابینایی |
| --- | --- |
عصای سفید، نماد جهانی نابینایی: عصای سفید، نماد جهانی نابینایی
تخصص: عصب‌شناسی، چشم‌پزشکی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: H۵۴.۰, H۵۴.۱, H۵۴.۴
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 369
دادگان بیماری‌ها: 28256
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نابینایی یا کوری وضعیتی است که بیمار در آن ادراک بینایی ندارد و علت آن عوامل فیزیولوژیکی یا عوامل عصبی است. سازمان بهداشت جهانی حدس می‌زند در حال حاضر ۳۵ میلیون نابینا در جهان زندگی می‌کند که ۹۰ درصد از آنها در کشورهای در حال توسعه و بیشتر در آسیا و آفریقا می‌باشد که بیشتر در مناطق محروم و روستایی زندگی می‌کنند. خطر نابینایی در بسیاری از این مناطق بیشتر از کشورهای صنعتی توسعه یافته اروپا و آمریکا می‌باشند.
در ۶ ژانویه ۲۰۱۳ محققین بریتانیایی موفق به معالجه موش‌های نابینا شدند. آنها این عمل را با تزریق سلول‌های حساس به نور انجام دادند. پیرو آزمایش‌های بیشتر، این پژوهش می‌تواند موجبات بهبود بیمارانی که از رنگدانه‌ای شدن شبکیه چشم رنج می‌برند را حاصل نماید.
درمان نابینایی

از گذشته تلاش‌های بسیاری برای درمان نابینایی صورت گرفته است و اخیراً دانشمندان به نتایج امیدوارکننده‌ای دست یافته‌اند.
محققان کانادایی موفق به ابداع هیدروژلی شدند که به سلول‌های بنیادی در درمان نابینایی و ترمیم آسیب‌های مغزی ناشی از سکته مغزی کمک می‌کند. محققان دانشگاه تورنتو، سلول‌های بنیادی را با استفاده از یک هیدروژل به بدن موش‌های نابینا و موش‌هایی که بر اثر سکته مغزی به آسیب‌های مغزی مبتلا شده بودند، تزریق کردند و متوجه شدند که این سلول‌های بنیادی موجب بازگردانده شدن بینایی به چشم موش‌های نابینا و ترمیم آسیب‌های مغزی ناشی از سکته مغزی شدند.  نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که درمان با سلول‌های بنیادی اثر بخش است.
سازمان غذا و داروی آمریکا جدیدترین روش درمان نابینایی را با استفاده از یک پروتئین به نام channelrhodopsin-2 در آزمایش‌های انسانی تأیید کرد. محققان دانشگاه ایالتی وین در سال ۲۰۰۶ میلادی با وارد کردن این پروتئین حساس به نور جلبک سبز به چشم موش‌های آزمایشگاهی نابینا، قادر به بازیابی بینایی در کمترین زمان ممکن شدند. این روش سال‌ها مورد مطالعه قرار گرفت و با رفع نواقص موجود، اکنون برای استفاده در انسان آماده است. این پروتئین با مجوز سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) قرار است تا پایان سال جاری (سال ۲۰۱۵) برای درمان نابینایی در ۱۵ داوطلب آزمایش شود. این پروتئین سوییچ جادویی نام دارد و تاکنون برای درمان وسواس، رفتار تهاجمی و حذف خاطرات بد در موش‌ها مورد استفاده قرار گرفته است.
دانشمندان مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا و دانشگاه Iowa از روش کریسپر برای ترمیم جهش ژنتیکی مسئول بیماری رتینیت پیگمنتوزا استفاده کردند. کریسپر که یک روش پیشرفته‌ی ویرایش ژن است، پتانسیل بالقوه‌ای نه تنها برای بیماری‌های ارثی چشم بلکه برای درمان بیماری‌های تخریب شبکیه غیر ارثی از خود نشان داده است. کارشناسان مرکز مهندسی ژنوم در مؤسسه علوم پایه (IBS) نیز از کریسپر برای درمان موش مبتلا به تباهی لکه زرد بهره بردند. پس از مداخله، موش از خود علائم بهبودی نشان داد.
دلیل‌های نابینایی

نابینایی علاوه بر این که می‌تواند ارِثی باشد می‌تواند به دلایل مختلف بروز کند. دلایل مختلف بروز نابینایی بستگی به شرایط اجتماعی و جغرافیا دارد. در کشورهای در حال توسعه، آب مروارید شایعترین دلیل است و هم چنین تراخم، جذام، انکوسرکیازیس و گزروفتالمی، نیز از دلایل مهم هستند. در کشورهای توسعه یافته، نابینایی بیشتر به میزان پیری فرد بستگی دارد. سایر دلایل نابینایی عبارتند از:
رتینوپاتی دیابتی
جداشدگی شبکیه
بیماری‌های دژنراتیو ارثی شبکیه
افراد مشهور نابینا

هلن کلر - نویسنده آمریکایی
انریکو داندولو - چهل و یکمین رئیس‌جمهور (دوجه)
لوئی بریل
یک زن نابینا
تاکاهه

| تاکاهه | تاکاهه |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کلنگ‌سانان
تیره:: یلوگان
گونه:: P. hochstetteri
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Porphyrio hochstetteri : Porphyrio hochstetteri 
تاکاهه (نام علمی: Porphyrio hochstetteri) یا طاووسک جزیره جنوبی، یک گونه از سرده طاووسک‌ها است. این پرنده بدون پرواز بومی انحصاری جزیره جنوبی نیوزیلند است و در سال ۱۸۹۸ تصور می‌شد منقرض شده باشد تا اینکه در یک بررسی دقیق در سال ۱۹۴۸ دوباره پیدا شد.
این پرنده یک گونه خویشاوند به نام طاووسک جزیره شمالی هم داشته که پس از ورود انسان به نیوزیلند منقرض شده و فقط از روی استخوان‌های به جا مانده شناسایی شده‌است. تاکاهه پرنده ای تنومند با بال‌های کوچک، پاهای نیرومند و نوک بزرگ است و بزرگترین عضو زنده از خانوادهٔ یلوگان است. طول آن به‌طور میانگین به ۶۳ سانتیمتر می‌رسد. وزن آن ۲٫۷ کیلو در نرها و ۲٫۳ کیلو در ماده‌هاست و قد ایستاده آن حدود نیم متر است. ۲۶۳ عدد طاووسک جزیره جنوبی در سال ۲۰۱۳ شمارش شده‌اند که یک روند افزایشی کند ولی مستمر را نشان می‌دهد.
طاووسک جزیره جنوبی پرنده‌ای بدون پرواز و غیرمهاجر و تالاب‌نشین است اما چون این مناطق آن اکنون به زمین کشاورزی تبدیل شده آنها ناچار شده‌اند به علفزارهای مرتفع‌تر کوچ کنند. آنها در زمان بارش برف به جنگل‌ها و بیشه‌های کم‌ارتفاع‌تر می‌آیند. این پرنده از علف‌ها، شاخه‌ها و حشرات تغذیه می‌کند و غذای مورد علاقه‌اش ساقه انواع خاصی از علف‌های کوهستانی است و معمولاً در حال چیدن و جدا کردن قسمت‌های نرم آنها برای خوردن دیده می‌شود. یک بار تغذیه آن از یک جوجه مرغابی هم مشاهده شده‌است. این رفتار قبلاً از این پرنده گزارش نشده بود اما در پوککو که خویشاوند تاکاهه است خوردن تخم‌ها و جوجه پرندگان دیگر گهگاه دیده شده‌است.
طاووسک جزیره جنوبی پرنده‌ای تک‌همسر است و زوج ممکن است تا آخر عمر با هم بمانند. آنها آشیانه بزرگی در زیر بوته‌ها و درختچه‌ها ساخته و پرنده ماده یک تا سه تخم در آن می‌گذارد. با توجه به اینکه جوجه‌های طاووسک جزیره جنوبی در مقایسه با پرنده‌های دیگر شانس کمتری برای بقا دارند، از روش‌هایی همچون برداشتن تخم‌های نابارور از آشیانه و پرورش جوجه‌ها و رها کردن آنها در طبیعت برای حفظ جمعیت این پرنده استفاده می‌شود.
طاووسک جزیره جنوبی زمانی پرنده‌ای پرشمار بود اما به دلیل عوامل مختلفی از جمله شکار بی‌رویه، نابودی زیستگاه و ورود شکارچیان غیربومی در آستانه انقراض قرار گرفت. معرفی مرال یک رقابت غذایی شدید را بر این پرنده تحمیل کرد و قاقم‌ها نیز شکارچی این پرنده‌های سهل‌الوصول شدند. طاووسک جزیره جنوبی عمری طولانی دارد و نرخ زادولد آن کند است. چندین سال طول می‌کشد تا به بلوغ برسد دارد و در مناطق وسیعی پراکنده بود اما زیستگاه آن در طول چند نسل به شدت کاهش یافت و این باعث شده تا ارتباط جمعیت‌های مختلف این پرنده با یکدیگر قطع شده و جفت‌گیری‌های درون‌گروهی به یک مشکل جدی برای سلامت ژنتیکی آن‌ها تبدیل شود. جمعیت باقیمانده تاکاهه‌ها به دلیل ازدواج‌های فامیلی مکرر باروری پایینی دارند و این تلاش برای احیای نسل آنها را با مشکل روبرو کرده‌است. به همین دلیل حتی از آزمایش‌های ژنتیکی برای انتخاب جفت‌ها استفاده می‌شود تا حداکثر تنوع ژنتیکی حفظ شود.
ذخیره‌گاه زیست‌کره میانکاله

ذخیره‌گاه زیستکره میانکاله یک ذخیره‌گاه زیست‌کره است که از دو محیط آبی با وسعت ۴۵۰۰۰ هکتار شامل خلیج و تالاب میانکاله و خشکی با وسعت ۲۳۸۰۰ هکتار شامل شبه جزیره میانکاله، ساحلی و جزایر کوچک است که ۸/۲ درصد مساحت کل استان مازندران را به خود اختصاص داده‌است. بخش خشکی با سیمای دشتی بصورت نوار باریکی از شمال به سواحل جنوب شرقی دریای خزر و از جنوب به آب‌های خلیج و تالاب میانکاله محدوده می‌شود.
ذخیره گاه زیست‌کره میانکاله زیستگاه زمستان گذرانی و جوجه آوری انواع گوناگونی از پرندگان آبزی و کنارآبزی است که نزدیک به ۱۰۰ گونه می‌باشند را شامل می‌شود. علاوه بر این عرصه خشکی میانکاله زیستگاه مهمی برای گونه‌های بومی قرقاول خزری و دراج محسوب می‌شود و در مجموع نزدیک به ۲۵۰ گونه پرنده خشکی زی و آبزی به صورت بومی و مهاجر در پناهگاه زیست می‌کنند که نزدیک به ۵۰ درصد پرندگان ایران را شامل می‌شود.
توماس ورنر

| توماس ورنر | توماس ورنر |
| --- | --- |
مالک باشگاه بیسبال بوستون رد ساکس: مالک باشگاه بیسبال بوستون رد ساکس
متصدی: متصدی
آغاز به کار  فوریه ۲۰۰۲: آغاز به کار  فوریه ۲۰۰۲
مالک باشگاه فوتبال لیورپول: مالک باشگاه فوتبال لیورپول
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ دسامبر ۲۰۱۰: آغاز به کار  ۱ دسامبر ۲۰۱۰
پس از: مارتین بروتن
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: توماس چارلز ورنر ۱۲ آوریل ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال)
محل تحصیل: دانشکده سنت برنارد دانشکده هاچکیس دانشگاه هاروارد
تخصص: بازرگان
مدیر عامل جدید :  (انگلیسی: Arian abedi؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۵۰) تهیه کننده تلویزیونی و یکی از سهام‌داران گروه ورزشی فین‌وی اهل ایالات متحده آمریکا است.
تام ورنر در ۱۲ آوریل ۱۹۵۰ از یک خانواده یهودی در شهر نیویورک ایالات متحده به دنیا آمد. او در آغاز در دانشکده سنت برنارد در منهتن فارغ‌التحصیل شد و سپس نائل به کسب مدرک ادبیات انگلیسی در دانشگاه هاروارد شد. وی رئیس باشگاه بیسبال بوستون رد ساکس (سومین تیم پر افتخار تاریخ لیگ برتر بیسبال آمریکا) و همچنین رئیس باشگاه فوتبال لیورپول است.
سنگ (فیلم ۱۹۹۵)

| سنگ | سنگ |
| --- | --- |
کارگردان: کریستیانا یاندا
فیلمنامه‌نویس: ماچئی ماچیفسکی
بازیگران: دانیل اولبریخسکی
موسیقی: وویچیخ برکوفسکی
فیلم‌بردار: ادوارد کووشینسکی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ ژانویه ۱۹۹۶ (۱۹۹۶-01-۱۹) (لهستان)  
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
سنگ (لهستانی: Pestka) یک فیلم درام دلهره‌آور روان‌شناختی لهستانی به کارگردانی یاتسک برومسکی است که در سال ۱۹۹۵ ساخته و در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

کریستیانا یاندا
دانیل اولبریخسکی
آنا دیمنا
آگنیشکا کروکوونا
یان فریچ
یان انگلرت
توماش اشتوکینگر
منطقه شکارممنوع سید مرتضی

| منطقه شکارممنوع سید مرتضی | منطقه شکارممنوع سید مرتضی |
| --- | --- |
تابلوی منطقه شکارممنوع سید مرتضی: تابلوی منطقه شکارممنوع سید مرتضی
مکان: شهرستان کاشمر، شهرستان کوهسرخ، خراسان رضوی، ایران
مساحت: ۴۷٬۰۰۰ هکتار
منطقهٔ شکارممنوع سید مرتضی یکی از مناطق شکارممنوع مهم در استان خراسان رضوی می‌باشد که با مساحت بالغ بر ۴۷٬۰۰۰ هکتار در شهرستان‌های کاشمر و کوهسرخ قرار دارد.
بهسود

| بهسود | بهسود |
| --- | --- |
شهر: شهر
بهسودموقعیت بهسود در نقشه: بهسودموقعیت بهسود در نقشه
مختصات: ۳۴°۲۰′۳۷″شمالی ۶۷°۵۴′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۴۳۶°شمالی ۶۷٫۹۰۵۷°شرقی﻿ / 34.3436; 67.9057: مختصات: ۳۴°۲۰′۳۷″شمالی ۶۷°۵۴′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۴۳۶°شمالی ۶۷٫۹۰۵۷°شرقی﻿ / 34.3436; 67.9057
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت میدان وردک
ولسوالی: ولسوالی مرکز بهسود
ارتفاع: ۳۰۶۸ متر (۱۰۰۶۶ فوت)
منطقهٔ زمانی: + ۴٫۳۰
بهسود شهری در مناطق مرکزی افغانستان است که در ولایت میدان وردک واقع شده‌است. این منطقه مرکز اداری ولسوالی مرکز بهسود به‌شمار می‌رود و در ارتفاع ۳٬۰۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جمعیت‌شناسی

اکثریت جمعیت این منطقه هزاره‌ها با اقلیت پشتون‌ها (از جمله کوچی‌ها و وردکی‌ها) هستند. این منطقه محل اختلاف کوچی–هزاره است.
ارنستو جیزموندی

| ارنستو جیزموندی | ارنستو جیزموندی |
| --- | --- |
جیزموندی به همراه یکی از چراغ‌هایی که طراحی کرده است.: جیزموندی به همراه یکی از چراغ‌هایی که طراحی کرده است.
زادهٔ: ۲۵ دسامبر ۱۹۳۱&#۱۶۰;(۱۹۳۱-۱۲-۲۵) سانرمو، ایتالیا
درگذشت: ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰&#۱۶۰;(۲۰۲۱-۰۱-۰۱) (۸۹ ساله)
ملیت:  ایتالیا
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک میلان
پیشه(ها): مهندس هوانوردی و طراح صنعتی
آثار برجسته: تأسیس شرکت آرتماید و طراحی تجهیزات روشنایی
جنبش: گروه ممفیس
جوایز: برندهٔ جایزهٔ پرگار طلا و بسیاری دیگر
افتخارات: شوالیه کار
ارنستو جیزموندی (به ایتالیایی: Ernesto Gismondi)؛ (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۳۱ میلادی – درگذشتهٔ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ میلادی) یک طراح ایتالیایی، و بنیانگذار شرکت تولیدی اَرتِمیده (آرتماید) بود. جیزموندی بیشتر به خاطر طراحی تجهیزات روشنایی شهرت داشت.
زندگی‌نامه

در سال ۱۹۵۷ میلادی در دانشگاه پلی‌تکنیک میلان در رشتهٔ مهندسی هوانوردی فارغ‌التحصیل شد، و مدرک خود را در رشتهٔ مهندسی موشک در دانشکده عالی مهندسی موشک در رُم در سال ۱۹۵۹ میلادی دریافت کرد. سال بعد، او به همراه طراح سرجو ماتزا، استودیوی اَرتِمیده اس.اَ.اس. را تأسیس کرد. که از آن گروه اَرتِمیده تأسیس شد و استفاده از پلاستیک برای طراحی اشیاء را با الهام از دانش خود در مهندسی موشک معرفی کرد.
او بعداً به عضویت و یکی از خالقان گروه ممفیس تبدیل شد، جنبشی آوانگارد که در سال ۱۹۸۱ میلادی توسط اتوره سوتساس، که با اَرتِمیده (آرتماید) نیز همکاری داشت، تأسیس شد.
از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۴ میلادی او استادیار موتورهای موشکی در پلی‌تکنیک میلان بود.
او که یکی از قهرمانان بزرگ طراحی ساخت ایتالیا (Made in Italy) در جهان محسوب می‌شود، در طراحی لامپ‌ها و سیستم‌های روشنایی تخصص داشت که جوایز متعددی از جمله پرگار طلا را دریافت کرده است. او در طول زندگی خود نقش‌های مختلفی در زمینه‌های طراحی و کارآفرینی داشت. او نایب رئیس آدی‌ای – انجمن طراحی صنعتی بود و مناصب متعددی را در انجمن صنعتی لمباردی (اَسولومباردا)، فدرمکانیکا، کنفیندوستریا، نهاد مستقل نمایشگاه میلان و در وزارت دانشگاه و تحقیقات داشت.
جوایز

جوایز طراحی اروپا ۱۹۹۷ میلادی.
جایزهٔ کارآفرین سال ۲۰۰۸ میلادی ارنست و یانگ برای بخش نوآوری.
جایزهٔ کارآفرین سال ۲۰۰۹ میلادی ارنست و یانگ برای بخش ارتباطات.
جایزهٔ طراحی محصول آی‌اف ۲۰۱۴ میلادی.
جایزهٔ طراحی رد دات ۲۰۱۷ میلادی.
جایزهٔ یک عمر دستاورد میلان ۲۰۱۷ میلادی.
جایزهٔ پرگار طلا برای کشف تعلیق (۲۰۱۸) میلادی.
جایزهٔ یک عمر دستاورد پرگار طلا (۲۰۱۸) میلادی.
چراغ آلیسترو آرتماید
الجزایر در المپیک

| الجزایر در المپیک | الجزایر در المپیک |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: ALG
ان‌اوسی: کمیته المپیک الجزایر
وبگاه: www.coa.dz
مدال‌ها رتبهٔ شصت و هفتم:  طلا ۷ نقره ۴ برنز ۹ مجموع ۲۰ 
حضورهای تابستانی: حضورهای تابستانی
۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
حضورهای زمستانی: حضورهای زمستانی
۱۹۹۲ ۱۹۹۴–۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴–۲۰۱۸ ۲۰۲۲: ۱۹۹۲ ۱۹۹۴–۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴–۲۰۱۸ ۲۰۲۲
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
 فرانسه (۱۸۹۶-۱۹۶۰):  فرانسه (۱۸۹۶-۱۹۶۰)
الجزایر اولین بار در بازی‌های المپیک در سال ۱۹۶۴ شرکت کرد و از آن زمان به بعد در تمام بازی‌های المپیک تابستانی حضور داشته است، به جز بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ که آن را تحریم کرد. الجزایر همچنین در سه دوره از بازی‌های المپیک زمستانی نیز ورزشکارانی را اعزام کرده است.
کمیته ملی المپیک الجزایر با نام Comité Olympique Algérien (کمیته المپیک الجزایر) در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد.
تا سال ۲۰۲۴، ورزشکاران الجزایری موفق به کسب ۲۰ مدال در المپیک شده‌اند. این مدال‌ها شامل ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۹ مدال برنز است. موفق‌ترین ورزشکار با مجموع سه مدال، توفیق مخلوفی است که در المپیک ۲۰۱۲ در رشتهٔ دوی ۱۵۰۰ متر به مدال طلا دست یافت و سپس در المپیک ۲۰۱۶ دو مدال نقره (در رشته‌های ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر) کسب کرد. رشتهٔ دو و میدانی با کسب ۱۰ مدال، موفق‌ترین رشتهٔ ورزشی الجزایر است. همچنین، ۷ مدال در بوکس و ۲ مدال در جودو به دست آمده است.
الجزایر در تاریخ المپیک موفقیت‌های قابل توجهی کسب کرده است. نخستین مدال طلای کشور در سال ۱۹۸۴ به دست آمد، زمانی که مصطفی موسی و محمد زاوی در بوکس به مدال برنز دست یافتند. در دهه‌های بعد، ورزشکاران الجزایری به ویژه در دو و میدانی درخشیدند، از جمله حسیبه بولمرقه که در المپیک ۱۹۹۲ موفق به کسب مدال طلا در ۱۵۰۰ متر شد. در سال‌های بعد، نورالدین مرسلی و توفیق مخلوفی به ترتیب در دو و میدانی و بوکس مدال‌های طلا کسب کردند. در المپیک ۲۰۲۴، کیلیا نمور و ایمان خلیف موفق به کسب طلا شدند و جمال سجاتی در دو و میدانی به مدال برنز دست یافت.
الجزایر در مراسم افتتاحیهٔ المپیک، حمل پرچم را به ورزشکاران مختلفی سپرده است. از جمله در سال ۱۹۶۴، محمد لزاری و در سال ۱۹۷۲، عزالدین عزوزی در دو و میدانی این مسئولیت را بر عهده داشتند. در المپیک‌های اخیر، سلیم ایلاس، عبدالحفیظ بن شبله، و کریستِل دوئیبی به عنوان پرچم‌داران انتخاب شدند.
تاریخچه

پیش از استقلال و در دورهٔ الجزایر فرانسه، ورزشکاران الجزایری به نمایندگی از فرانسه شرکت می‌کردند. از معروف‌ترین آنها می‌توان به برندگان مدال طلا مانند بوغیرا العوافی در سال ۱۹۲۸، الن میمون در سال ۱۹۵۶ و بسیاری دیگر اشاره کرد.
پس از استقلال در سال ۱۹۶۲، الجزایر برای اولین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ با ژیمناست محمد لزاری شرکت کرد.
الجزایر از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به دلیل عدم پذیرش درخواست منع شرکت کشورهایی که در آفریقای جنوبی با سیاست‌های آپارتاید مشارکت داشتند، انصراف داد. تقریباً تمام کشورهای آفریقایی در این تحریم شرکت داشتند. خود آفریقای جنوبی از سال ۱۹۶۴ از شرکت در المپیک منع شده بود.
در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ الجزایر برای اولین بار در یک ورزش تیمی شرکت کرد و در هر دو رشتهٔ فوتبال و هندبال به رقابت پرداخت. اولین مدال آنها در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به دست آمد، جایی که مصطفی موسی در رشتهٔ بوکس مدال برنز کسب کرد.
جدول مدال‌ها > مدال‌ها بر اساس ورزش

| ورزش | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  دو و میدانی | ۴ | ۳ | ۳ | ۱۰ |
|  بوکس | ۲ | ۰ | ۵ | ۷ |
|  ژیمناستیک | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
|  جودو | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| مجموع (۴ ورزش) | ۷ | ۴ | ۹ | ۲۰ |
ورزشکاران با بیشترین مدال‌ها

تنها دو ورزشکار الجزایری در تاریخ المپیک موفق به کسب مدال‌های متعدد شده‌اند: دوندهٔ مسافت‌های متوسط توفیق مخلوفی و بوکسور حسین سلطانی.
| ورزشکار | ورزش | بازی‌ها |  |  |  | کل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| توفیق مخلوفی |  دو و میدانی  | ۲۰۱۲–۲۰۱۶ | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| حسین سلطانی |  بوکس  | ۱۹۹۲–۱۹۹۶ | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
یادداشت‌ها: ورزشکاران به رنگ خاکی هنوز در حال فعالیت هستند.
مدال‌آوران طلا

در این جدول (مرتب‌شده بر اساس مجموع مدال‌های طلا)، ورزشکارانی که مدال طلای فردی در المپیک و همچنین در مسابقات قهرمانی جهان کسب کرده‌اند، نمایش داده شده‌اند.
|  | ورزشکار> ورزشکار.ورزشکار | ورزش> ورزش.ورزش | تولد> تولد.تولد | دوره> دوره.دوره | فردی> المپیک. | فردی> المپیک. | فردی> المپیک. | فردی> قهرمانی جهان. | فردی> قهرمانی جهان. | فردی> قهرمانی جهان. | تیمی> المپیک. | تیمی> المپیک. | تیمی> المپیک. | تیمی> قهرمانی جهان. | تیمی> قهرمانی جهان. | تیمی> قهرمانی جهان. | کل> فردی. | کل> فردی. | کل> فردی. | کل> تیمی. | کل> تیمی. | کل> تیمی. | کل> فردی + تیمی. | کل> فردی + تیمی. | کل> فردی + تیمی. | کل> فردی + تیمی.کل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | نورالدین مرسلی | دو و میدانی | ۱۹۷۰ | ۱۹۸۸–۱۹۹۸ | ۱ | ۰ | ۰ | ۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۴ | ۰ | ۰ | ۴ |
| 2 | توفیق مخلوفی | دو و میدانی | ۱۹۸۸ | ۲۰۰۷–۲۰۲۱ | ۱ | ۲ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۳ | ۰ | ۴ |
| 3 | حسیبه بولمرقه | دو و میدانی | ۱۹۶۸ | ۱۹۸۸–۱۹۹۷ | ۱ | ۰ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۳ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۳ | ۰ | ۱ | ۴ |
| 4 | حسین سلطانی | بوکس | ۱۹۷۲ | ۱۹۹۱–۲۰۰۰ | ۱ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ | – | – | – | - | - | - | ۱ | ۰ | ۲ | - | - | - | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| 5 | کیلیا نمور | ژیمناستیک هنری | ۲۰۰۶ | ۲۰۲۲– | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| 6 | ایمان خلیف | بوکس | ۱۹۹۹ | ۲۰۱۸– | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | – | – | – | - | - | - | ۱ | ۱ | ۰ | - | - | - | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
یادداشت‌ها: ورزشکاران به رنگ خاکی هنوز در حال فعالیت هستند.
فهرست مدال‌آوران

| مدال | نام | بازی‌ها | ورزش | رویداد | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 برنز | مصطفی موسی |  ۱۹۸۴ |  بوکس | سبک-سنگین مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۹ اوت ۱۹۸۴ |
| 3 برنز | محمد زاوی |  ۱۹۸۴ |  بوکس | میان‌وزن مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۹ اوت ۱۹۸۴ |
| 1 طلا | حسیبه بولمرقه |  ۱۹۹۲ |  دو و میدانی | ۱۵۰۰ متر زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۸ اوت ۱۹۹۲ |
| 3 برنز | حسین سلطانی |  ۱۹۹۲ |  بوکس | پرچمی مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۷ اوت ۱۹۹۲ |
| 1 طلا | نورالدین مرسلی |  ۱۹۹۶ |  دو و میدانی | ۱۵۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۳ اوت ۱۹۹۶ |
| 1 طلا | حسین سلطانی |  ۱۹۹۶ |  بوکس | سبک‌وزن مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۴ اوت ۱۹۹۶ |
| 3 برنز | محمد بحاری |  ۱۹۹۶ |  بوکس | میان‌وزن مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱ اوت ۱۹۹۶ |
| 1 طلا | نوریه مراح بنیده |  ۲۰۰۰ |  دو و میدانی | ۱۵۰۰ متر زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ |
| 2 نقره | علی سعیدی سیاف |  ۲۰۰۰ |  دو و میدانی | ۵۰۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰ |
| 3 برنز | عبدالرحمان حماد |  ۲۰۰۰ |  دو و میدانی | پرش ارتفاع مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۴ سپتامبر ۲۰۰۰ |
| 3 برنز | جبیر سعید قرنی |  ۲۰۰۰ |  دو و میدانی | ۸۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۷ سپتامبر ۲۰۰۰ |
| 3 برنز | محمد علالو |  ۲۰۰۰ |  بوکس | سبک‌وزن مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۹ سپتامبر ۲۰۰۰ |
| 2 نقره | عمار بن خلیف |  ۲۰۰۸ |  جودو | ۹۰ کیلوگرم مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۳ اوت ۲۰۰۸ |
| 3 برنز | ثریا حداد |  ۲۰۰۸ |  جودو | ۵۲ کیلوگرم زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۰ اوت ۲۰۰۸ |
| 1 طلا | توفیق مخلوفی |  ۲۰۱۲ |  دو و میدانی | ۱۵۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۷ اوت ۲۰۱۲ |
| 2 نقره | توفیق مخلوفی |  ۲۰۱۶ |  دو و میدانی | ۸۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۵ اوت ۲۰۱۶ |
| 2 نقره | توفیق مخلوفی |  ۲۰۱۶ |  دو و میدانی | ۱۵۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۰ اوت ۲۰۱۶ |
| 1 طلا | کیلیا نمور |  ۲۰۲۴ |  ژیمناستیک | میله‌های نامنظم زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۴ اوت ۲۰۲۴ |
| 1 طلا | ایمان خلیف |  ۲۰۲۴ |  بوکس | ۶۶ کیلوگرم زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۹ اوت ۲۰۲۴ |
| 3 برنز | جمال سجاتی |  ۲۰۲۴ |  دو و میدانی | ۸۰۰ متر مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۰ اوت ۲۰۲۴ |
پرچم‌داران

مصطفی موسی در حال کسب اولین مدال المپیک الجزایر در لس آنجلس ۱۹۸۴
فوچسین

فوچسین (به انگلیسی: Fuchsine) که در انگلیسی فیوکسین تلفظ میشود، با فرمول شیمیایی C20H20N3·HCl یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۳۳۷٫۸۶ گرم بر مول می‌باشد.
پابلو دورادو

| پابلو دورادو | پابلو دورادو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۰۸
درگذشت: ۱۸ نوامبر ۱۹۷۸
پابلو دورادو (انگلیسی: Pablo Dorado؛ ۲۲ ژوئن ۱۹۰۸ – ۱۸ نوامبر ۱۹۷۸) یک بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود.
تپه بریس

| تپه بریس | تپه بریس |
| --- | --- |
نام: تپه بریس
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان نمین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۸۱۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۷ اسفند ۱۳۸۱
تپه بریس مربوط به هزاره ۱- دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نمین، بخش ویلکیج، روستای بریس واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۸۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خلوو، استان لهستان بزرگ

| خلوو | خلوو |
| --- | --- |
روستا: روستا
خلوو: خلوو
مختصات: ۵۱°۲۹′۳۱″ شمالی ۱۸°۲′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۹۱۹۴°شمالی ۱۸٫۰۴۳۳۳°شرقی﻿ / 51.49194; 18.04333: مختصات: ۵۱°۲۹′۳۱″ شمالی ۱۸°۲′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۹۱۹۴°شمالی ۱۸٫۰۴۳۳۳°شرقی﻿ / 51.49194; 18.04333
فهرست کشورهای مستقل:  لهستان
استان‌های لهستان: استان لهستان بزرگ
پوویات: شهرستان اوستژشوف
گمینا: گمینا گرابوف ناد پروسنان
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳۶۴
خِلوو (انگلیسی: Chlewo) روستایی در شهرستان اوستژشوف واقع در گمینا گرابوف ناد پروسنان و استان لهستان بزرگ در لهستان است. این روستا در ۱۱ کیلومتری شمال اوسترزسو و ۱۲۷ کیلومتری جنوب شرقی پوزنان واقع شده است.
رول، میکرونزی

رول یک منطقه شهرداری در بخش جنوبی آبخوست یاپ، ایالت یاپ در ایالات فدرال میکرونزی است. این منطقه یک زمین رقص سنتی دارد. ساختمان گردهمایی‌های این منطقه در شهر، قرار دارد.
جمعیت رول ۱,۸۴۷ نفر است.
منطقه‌های شهرداری آبخوست یاپ
آموزش و پرورش

دبیرستان کاتولیک یاپ در روستای «لامِر» قرار دارد.
آرام باباجانیان

| آرام باباجانیان | آرام باباجانیان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل
آرام آلکساندری باباجانیان (ارمنی: Արամ Ալեքսանդրի Բաբաջանյան؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۵۲) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در	۱۶ ژانویهٔ ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.