stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پین هدر
پین هدر های حفاظدار یا جعبه‌ای

پین هدرهای پین با یک جعبه راهنمای پلاستیکی در اطراف آنها به عنوان سرساز حفاظدار یا پین هدر جعبه‌ای یا باکس هدر شناخته می‌شوند و معمولاً در ترکیب با کانکتورهای جابجایی-عایق (IDC) برای کابل‌های نواری استفاده می‌شوند. یک شکاف مربعی (زبانه) در کفپوش مانع از قراردادن کانکتور (که توسط یک «برآمدگی» در یک طرف قطبی‌شده) در مسیر اشتباه قرار می‌گیرد. برخی بدون بریدگی شکاف مربعی در دسترس هستند.
زبانه قطبنده

برخی از سیستم‌ها، اتصال سرساز پین را با چیزی که یکی از سوراخ‌های سوکت‌ها را پُر و مسدود می‌کند، قطبیده یا زبانه می‌زنند. یک پین از سرساز پین اشتباه (یا سرساز پین صحیح که در جهت اشتباه چرخیده‌است) به آن انسداد برخورد کرده و از اتصال نادرست جلوگیری می‌کند. سرساز پین صحیح دارای یک یا چند پین در سرساز است که برای نشان دادن یک زبانه برای سوگیری صحیح، برداشته یا بریده شده‌است.
سرساز حفاظدار 13x2 با شکاف زبانه، یک مثلث سفید نشان دهنده پین ۱ است
سرساز 5x2 حفاظدار با یک پین جاافتاده برای گسترش کانکتور USB از مادربرد ATX
لورن هرگی

خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی (زادهٔ ۱۹۹۶)
در این مقاله،  نام خانوادگی اول یا پدری است. نام خانوادگی دوم یا مادری نیز  است.
| لورن هرگی | لورن هرگی |
| --- | --- |
هرگی در سال ۲۰۱۷: هرگی در سال ۲۰۱۷
نام هنگام تولد: لورن میشل هرگی مورگادو
زادهٔ: ۲۷ ژوئن ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) میامی، فلوریدا، ایالات متحده
پیشه‌ها:  خواننده  ترانه‌پرداز 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲–اکنون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: پاپ آراندبی رگیتون آلترناتیو
ناشر(ان): اپیک سایکو کلمبیا اتونمنت رکوردز/آوال
عضو پیشینِ: فیفت هارمونی
 :  
وبگاه: laurenjauregui.com
لورن میشل هرگی مورگادو (به انگلیسی: Lauren Michelle Jauregui Morgado؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۹۶) یک خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی می‌باشد. وی به‌عنوان یکی از اعضای گروهٔ دخترانهٔ فیفت هارمونی به شهرت دست یافت.
او در سال ۲۰۱۲ در مسابقات استعداد یابی ایکس فاکتور شرکت کرد و در میانه رقابت به عنوان یکی از اعضای گروه به کار خود ادامه داد. این گروه در پایانه مسابقه مقام سوم را کسب کرد. اعضای فیفت هارمونی در سال ۲۰۱۷ بعد از پنج سال همکاری، به کار خود به عنوان گروه خاتمه دادند و هر کدام فعالیت انفرادی خود را آغاز کردند.
زندگی شخصی

هرگی با اضطراب و افسردگی دست و پنجه نرم می‌کند. وی از سال از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ با تای دولا ساین رابطهٔ دوستی داشت. وی با رقاص فکر می‌کنی می‌تونی برقصی ساشا ملری نیز رابطه داشته‌است.
پیوست

با پی‌نوشت اشتباه نشود.
پیوست، ضمیمه، تکمله، مؤخره و  پی‌افزود (به انگلیسی: Appendix) به اجزای انتهایی کتاب گفته می‌شود. اغلب کتاب‌ها از سه بخش جداگانه اما مرتبط به هم تشکیل می‌شوند: واحدهای پیش از متن، متن، و واحدهای پس از متن. واحدهای پس از متن تحت عنوان کلی پیوست از سایر قسمت‌ها متمایز می‌شود. هرگاه اطلاعاتی برای فهم بهتر نوشته تحقیقی ضروری است ولی حضور آن در پیکره اصلی نوشته تحقیقی ایجاد گسستگی می‌کند، می‌توان آنها را در بخش پیوست‌ها آورد.
انواع پیوست

پیوست در ایمیل
به معنای قرار دادن فایلی برای توضیحات بیشتر و ارسال فایل به فرد مورد نظر در قالب یک ایمیل می‌باشد ،‌به این صورت است که ابتدا فرد توضیحات کلی از مطلب مورد نظر خود را در ایمیل نوشته سپس فایل مورد نظر را برای تثبیت و توضیحات بیشتر به متن خود می‌افزاید.ممکن است فایل پیوست در این مورد فایل های متفاوتی باشد مانند فایل هایی با پسوند نرم افزار اکسل یا ورد و یا پی‌دی‌اف.
پیوست در مقاله
پیوست در دادگاه
سوزان شل

| سوزان ملد شل | سوزان ملد شل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال)
محل تحصیل: دانشگاه کورنل (A.B.), دانشگاه هاروارد (Ph.D.)
همسر: Marc Shell
جوایز: NEH Fellowship, Bradley Foundation Fellowship, ACLS Fellowship
دوره: فلسفه قرن بیست و یکم
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: ایدئالیسم آلمانی
محل کار: کالج بوستون
علایق اصلی: فلسفه سیاسی، کانت‌گرایی
 تأثیرگرفته از کانت،  روسو :  تأثیرگرفته از کانت،  روسو 
 تأثیرگذار بر Robert Clewis :  تأثیرگذار بر Robert Clewis 
 :  
سوزان ملد شل (به انگلیسی: Susan Meld Shell) (زاده ۲۴ مارس ۱۹۴۸) فیلسوف آمریکایی و استاد و رئیس دپارتمان علوم سیاسی در کالج بوستون است. او به دلیل تحقیقاتش در مورد فلسفه کانتی شناخته شده است.
کتاب‌ها

Kant and the Limits of Autonomy (Harvard University Press, 2009)
The Embodiment of Reason: Kant on Spirit, Generation and Community (University of Chicago Press, 1996)
The Rights of Reason: A Study of Kant's Philosophy and Politics (University of Toronto Press, 1980)
America at Risk: Threats to Liberal Self-Government in an Age of Uncertainty, edited by Susan Shell and Robert K. Faulkner (University of Michigan Press, 2009)
Kant's 'Observations' and 'Remarks': A Critical Guide, edited by Susan Shell and Richard Velkley (Cambridge University Press, 2012).
غلام سرور فایز

| غلام سرور فایز | غلام سرور فایز |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت بادغیس در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت بادغیس در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۰ (۵۴–۵۵ سال) ولایت بادغیس، ولسوالی آب‌کمری
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
غلام سرور فایز (زاده ۱۳۴۹ ولسوالی آب‌کمری ولایت بادغیس) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت بادغیس در دوره شانزدهم پارلمان افغانستان می‌باشد. ایشان عضو کمیسیون امور عدلی و قضایی، اصلاحات اداری و مبارزه با فساد اداری، فساد اخلاقی مجلس نمایندگان افغانستان می‌باشد.
زندگی‌نامه

غلام سرور فایز زاده ۱۳۴۹ ولسوالی آب‌کمری ولایت بادغیس می‌باشد. وی تحصیلات متوسطه خود را در یکی از مدارس دینی پاکستان خوانده و از دانشگاه الازهر کشور مصر در رشته شرعیات مدرک لیسانس و مدرک ماستری/فوق لیسانس خود را نیز در رشته حقوق عامه از دانشگاه قاهره مصر کسب کرده‌است. پس از اتمام تحصیلات به افغانستان بازگشت و در سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹ در دانشگاه هرات تدریس می‌کرد. قبل از وکالت در موسسات غیردولتی فعالیت می‌کرد.
دیگر فعالیت‌ها

مدرس دانشگاه هرات.
ائرو ای.۳۸

| A> ۳۸ | A> ۳۸ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای مسافربری
تولیدکننده: آئرو ودوخودی
کاربر اصلی: چک ایرلاینز CIDNA
توسعه‌یافته از: ائرو ای.۳۵
ائرو ای. ۳۸ (به انگلیسی: Aero A.38) یک هواپیمای ساختِ آئرو ودوخودی است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما چک ایرلاینز بوده‌است.
عمادالدین باقی

| عمادالدّین باقی | عمادالدّین باقی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ اردیبهشت ۱۳۴۱ ‏(۶۲ سال) شهرضا، ایران
همسر(ان): فاطمه کمالی احمدسرایی
فرزندان: ۳ دختر
خویشاوندان: محمد قوچانی (داماد)
تحصیلات: کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی از دانشگاه علامه طباطبایی
پیشه: فعال حقوق بشر تأسیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان
وبگاه: www.emadbaghi.com
عمادالدّین باقی (زادهٔ ۵ اردیبهشت ۱۳۴۱) تاریخدان، پژوهشگر و نویسنده در حوزه حقوق بشر و دین، زندانی سیاسی سابق و فعال حقوق بشر وروزنامه‌نگار منتقد در جمهوری اسلامی ایران است. وی رئیس و بنیان‌گذار «انجمن دفاع از حقوق زندانیان»، و نویسنده کتاب درسی تاریخ معاصر دبیرستان‌های ایران در اواخر دهه هفتاد است. کتاب پرفروش او «تراژدی دمکراسی در ایران» و چندین کتاب دیگرش در ایران توقیف شده‌اند.
زندگی

عمادالدّین باقی فرزند حبیب‌الله زاده ۵ اردیبهشت ۱۳۴۱ است. پدر و تبار پدری او متعلق به شهرضا و مادر و تبار مادری او متعلق به اصفهان هستند. او در سن هجده سالگی با فاطمه کمالی احمدسرایی ازدواج کرد. خطبه عقد این دو را سید روح‌الله خمینی خواند.
عمادالدین باقی دارای سه دختر است که دومین و سومین فرزندش در شهر قم متولد شدند. پیش از انقلاب، عمادالدین باقی همراه با سیدرضا رزمگیر (حسینی امین) در یک مدرسه علمیه در شوش نیز به تحصیل ادبیات عربی و منطق و دروس مقدماتی حوزه علمیه مشغول بود؛ و از اواخر سال ۱۳۶۱ تا پایان ۱۳۶۹ در قم به ادامه تحصیل پرداخت. وی در فاصله سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ دو بار از خطر ترور توسط عوامل سازمان مجاهدین خلق ایران جان سالم بدر برد.
عمادالدین باقی، از فعالان و انقلابیون نسل اول است و در دوره آغازین تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حدود دو سال و نیم عضو دفتر سیاسی یا در امور پژوهشی و آموزشی بود و به دلیل دیدگاه‌هایی که در کلاس‌های درس مطرح می‌کرد و همچنین طی مقالاتی در روزنامه اطلاعات در فاصله شهریور تا مهر۱۳۶۲و کتاب، منتشر شده بود در پایان سال ۱۳۶۲ او را مجبور به استعفا دادن کردند که روزنامه کیهان بارها به عنوان اخراج از آن یاد کرده‌است؛ و این مدت نیز جزو دوره خدمت سربازی او به‌شمار رفت او به مرور زمان اندیشه‌های تازه‌ای پیدا کرد و از اواخر دهه ۶۰ به تدریج منتقد آثار و افکار پیشین خود شد
تحصیلات

عمادالدین باقی در سن ۱۶ سالگی در درس‌های هفتگی استاد جعفر سبحانی در مدرسه چهل ستون بازار شرکت می‌کرد. تحصیلات حوزوی تا درس خارج و شرکت کوتاه مدت در درس خارج آیت الله منتظری- فوق لیسانس جامعه‌شناسی از دانشگاه علامه طباطبائی- که اجازه ادامه تحصیل در سطوح بالاتر به او داده نشد- تخصص تحقیقاتی در حوزه تاریخ ایران، مقطع تاریخ انقلاب اسلامی که بخشی از کتاب‌هایش نیز در همین زمینه است. بخش دیگری از کتاب‌ها و مقالات او به خصوص در دهه سوم و چهارم نویسندگی اش در زمینه حقوق بشر، دین و جامعه‌شناسی دین است. او در فاصله سال‌های ۵۵ تا۵۸ به تحصیل دروس حوزوی در مدرسه علمیه مهدیه در مسجد مهدیه میدان شوش نزد استاد نیک صفت و به همراه سیدرضا حسینی امین، و نیز شرکت در درس‌های جعفر سبحانی در مدرسه چهلستون بازار به مدیریت حسن سعید، پرداخت و سال ۱۳۵۸–۱۳۵۹ در دانشکده علوم اسلامی (دارالقرآن و العتره) به تحصیل ادامه داد. و
در سال ۱۳۵۹–۱۳۶۰ دبیر دبیرستان‌های جنوب شهر(نازی‌آباد و جوادیه) شد. از اواخر ۱۳۶۱ به حوزه قم رفت و تحصیلات حوزوی تا درس خارج و شرکت کوتاه مدت در درس خارج حسینعلی منتظری را ادامه داد. از سال ۱۳۶۷ برای تدریس دروس عمومی از قم به دانشگاه‌های مختلف در تهران دعوت شد و به دلیل مقالات و کتاب‌های مرتبط با تاریخ معاصر در گروه تاریخ دانشگاه تربیت معلم هم دعوت به تدریس شد. همزمان، تحصیل در دانشگاه را آغاز و فوق لیسانس جامعه‌شناسی از دانشگاه علامه طباطبائی را اخذ کرد اما اجازه ادامه تحصیل در سطوح بالاتر به او داده نشد. در سال ۱۳۷۴ پس از ۸ سال تدریس به دلیل التزام به آزادی علمی در محیط کلاس‌ها به دستور حراست و نمایندگی ولی فقیه در میانه ترم از دانشگاه اخراج شد. در میانه دهه ۶۰ مدتی عضو بنیاد تاریخ انقلاب اسلامی بود. در دهه ۸۰ و ۹۰ نویسنده و عضو شورای علمی دانشنامه فرهنگ مردم و همچنین از نویسندگان دائرةالمعارف بزرگ اسلامی بود.
فعالیت‌ها > فعالیت مطبوعاتی

عماد الدین باقی گرچه در دهه ۶۰ ده‌ها مقاله در روزنامه‌های کیهان و اطلاعات نوشته و در همان دوران دارای دو کتاب جنجالی بود اما در حقیقت در کوران فعالیت‌های مطبوعات آزاد در فاصله سال‌های ۷۸ تا ۸۰ خود را بیشتر به افکار عمومی شناساند و به دلیل نگارش مقالاتی جدی در زمینه قتل‌های زنجیره‌ای و روحانیون مخالف جمهوری اسلامی، همراه با اکبر گنجی شهرتی بسیار یافت. عمادالدین باقی، ۲۸ کتاب و صدها مقاله را در روزنامه‌هایی چون کیهان و اطلاعات (در دهه ۶۰)، سلام و همشهری و فصلنامه حضور و هفته‌نامه پیام هاجر و هفته‌نامه یاد (در دهه ۷۰)، توس، جامعه، فتح، صبح امروز و جمهوریت و شرق (در دوران هشت ساله اصلاحات) در کارنامه ۳۵ ساله نویسندگی اش دارد و برخی کتاب‌های او به زبان عربی ترجمه و در کشورهای عربی منتشر شده یا در دست انتشار است. او بیش از ۲۵ سال برای مطبوعات قلم زده و سردبیری برخی نشریات را برعهده داشته‌است. باقی به دلیل مطالبی که در مطبوعات اصلاح طلب دربارهٔ موضوع اعدام و قصاص و قتل‌های زنجیره‌ای نوشته بود، در سال ۷۹ به دادگاه رفت.
عمده مقالات او در روزنامه‌های عصر آزادگان، خرداد و صبح امروز منتشر شد که هر سه در سال ۷۹ توقیف شدند و باقی همراه با عده‌ای از روزنامه‌نگاران به دادگاه فراخوانده و سرانجام زندانی شدند. از اوایل فروردین ۱۳۷۹ بازجویی‌های باقی توسط سعید مرتضوی قاضی شعبه ۱۴۱۰ مجتمع قضایی کارکنان دولت به ریاست محسنی اژه‌ای شروع شد. در اردیبهشت ماه دادگاه تشکیل و طی ۷ جلسه ۶ تا ۷ ساعته محاکمه شد. شاکیان خصوصی حاضر در دادگاه عبارت بودند از: علی فلاحیان، مصطفی پورمحمدی، خطیب مدیر کل اطلاعات قم، اصلانی وکیل روزنامه کیهان، محتشم مدیر مسئول نشریه لثارات ارگان انصار حزب‌الله، معاون نیروی انسانی وزارت اطلاعات، و شاکیان سازمانی دیگر عبارت بودند از سپاه پاسداران، سازمان صدا و سیما، نیروی انتظامی، وزارت اطلاعات، و رئیس وقت سازمان قضایی نیروهای مسلح.
فعالیت‌ها > پیگیری و افشاگری قتل‌های زنجیره‌ای

مقالات عمادالدین باقی دربارهٔ قتل‌های زنجیره‌ای، در روزنامه‌های اصلاح‌طلب مانند خرداد، ابعاد گسترده این قتل‌ها را نمایان کرد.
او، در اولین مقاله‌ای که در زمینه قتل‌های زنجیره‌ای در روزنامه خرداد نوشته شد آورده‌است:
هرچند آدم‌ربایی‌ها و قتل‌های دو هفته اخیر تازگی ندارد و قبلاً نیز موارد متعددی روی داده که اغلب انعکاس نیافته‌است، اما موارد اخیر این تمایز را دارد که آشکارا برای مقابله با تحقق جامعه مدنی و آزادی‌های مصرح در قانون و شکست پروژه توسعه سیاسی خاتمی رخ می‌دهند. مباشران و آمران باید بدانند که هیچگاه راز هیچ قتلی -به ویژه از نوع سیاسی- مکتوم نمانده و تاریخِ این قبیل جنایت‌ها نشان داده‌است که عاملان و مباشرانِ این نوع قتل‌ها حتی اگر به دام عدالت نیفتند سرانجام بخاطر حفظ یا دفن اسرار به دست یاران و حامیان خود از میان خواهند رفت.
مجموعه مقالات او در دو جلد منتشر شد که به سرعت تجدید چاپ می‌شد و به دستور مرتضوی توقیف و برای باقی و مدیر کل کتاب وزارت ارشاد و ناشر کتاب پرونده جدیدی تشکیل شد. مقاله‌ای دربارهٔ مرگ سعیدی سیرجانی و مقاله تحقیقی همه چیز برای قدرت در جلد دوم که دربارهٔ موضوع انفجار در حرم امام رضا و قتل کشیش‌ها و دستگیری بعضی از اعضای اخوان المسلمین بود از مهم‌ترین نوشته‌های این مجموعه است.
فعالیت‌ها > فعالیت‌های مدنی

تأسیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان در سال ۱۳۸۲ و آغاز به کار رسمی آن از اردیبهشت ۱۳۸۳
عضو شورای مرکزی انجمن دفاع از آزادی مطبوعات. ۱۳۸۱ تا۱۳۸۴
تأسیس انجمن پاسداران حق حیات در سال ۱۳۸۴
پیشنهاد ایده راه اندازی نهاد صلح و مشارکت در تأسیس انجمن زیتون (کانون صلح جویان ایران) در سال۱۳۸۵
عضو انجمن جامعه‌شناسی ایران و شورای مدیریت گروه دین انجمن جامعه‌شناسی از آغاز تأسیس
فعالیت‌ها > تأسیس انجمن دفاع از حقوق زندانیان

باقی در اولین دوره زندان، ابتدا توسط سعید مرتضوی به ۷ سال و نیم زندان(۵ سال و نیم تعزیری و ۲ سال تعلیقی که در تجدید نظر این ۲ سال هم تعزیری شد) محکوم گردید. ۴ سال برای مقاله اعدام و قصاص، ۳ سال برای مقالات قتل‌های زنجیره‌ای و ۶ماه توهین به شورای نگهبان (نکته: مقدمه کتاب اعدام و قصاص) و در حالی که در زندان به‌سر می‌برد در دادگاه تجدید نظر به ۳ سال کاهش یافت. او که از ۷ خرداد ۱۳۷۹ به زندان رفته بود روز ۱۷ بهمن ۱۳۸۱ از زندان آزاد شد. هنوز مدتی از آزادی باقی نگذشته بود که او «انجمن دفاع از حقوق زندانیان» را تشکیل داد و در اولین جلسه از سوی هیئت مدیره به عنوان رئیس این انجمن انتخاب شد. انجمن دفاع از حقوق زندانیان که باقی پایه‌گذار آن بود، انجمنی غیردولتی، غیرسیاسی است که خدمات مختلف فرهنگی، خدماتی و حقوقی به زندانیان ارائه می‌کند و این انجمن اولین NGO غیردولتی در خصوص حمایت از زندانیان است.
پس از این دوره او تلاش‌های زیادی برای زندانیان (سیاسی و غیرسیاسی) و لغو حکم اعدام انجام داد. باقی از جمله معدود فعالان سیاسی داخل کشور بود که با «مجازات اعدام» مخالفت کرد. وی مقالات زیادی در این خصوص نوشت.
انجمن دفاع از حقوق زندانیان طی چند سال فعالیت خود بیانیه‌های مختلف و نامه‌های سرگشاده یی دربارهٔ وضعیت زندان‌ها و زندانیان منتشر کرد و نامه‌های مختلفی به مقامات سازمان زندان‌ها دربارهٔ زندانیان یا وضعیت زندان‌ها نوشته‌است.
همچنین سخنگویان این انجمن مصاحبه‌های مختلفی دربارهٔ وضعیت زندانیان و زندان‌های کشور انجام داده‌اند و برای متهمان سیاسی و غیرسیاسی وکیل گرفته‌اند. از سوی دیگر انجمن چندین بار از مقامات قضایی درخواست بازدید از زندان‌های کشور را کرده‌است که تا کنون با این درخواست موافقت نشده‌است.
این انجمن از سوی جمهوری اسلامی متهم به «تبلیغ علیه نظام» می‌باشد. در سال ۱۳۸۸ در پی دستگیری‌های گسترده‌ای که انجام شد و بسیای از احزاب و انجمن‌ها توقیف شدند دفتر این انجمن هم پلمپ شد اما اعضای انجمن به صورت غیررسمی به فعالیت‌های خود در زمینه کمک به زندانیان ادامه دادند و عده‌ای از وکلا همکاری نزدیک با باقی را ادامه دادند.
فریده غیرت عضو هیئت مدیره انجمن دربارهٔ این اتهام می‌گوید؛ آن‌ها می‌توانند اشکال بگیرند که چرا از حقوق زندانیان دفاع می‌شود و پاسخ ما این است که دفاع از حقوق زندانیان نه جرم است و نه ممنوعیت قانونی دارد، زیرا هر زندانی ولو اینکه اتهامش قتل نفس باشد، حق و حقوقی را داراست و باید با او مثل انسان رفتار کرد تا حکم قطعی اش صادر شود. اگر منصفانه و خارج از هرگونه جوسازی که برخی رسانه‌ها علیه انجمن به راه می‌اندازند، فعالیت‌های این نهاد را مورد بررسی قرار دهیم به این نتیجه می‌رسیم که این اتهامات واهی و بی‌اساس است زیرا اعضای هیئت مدیره و امنای انجمن از آغاز خود را ملزم به رعایت قوانین کشور کرده‌اند.
اعضای انجمن به کرات تأکید کرده‌اند هدف ما از تأسیس این انجمن دفاع از کل زندانیان اعم از سیاسی و غیرسیاسی بوده و در چارچوب قانون عمل کرده‌ایم.
باقی در نامه‌ای که ۳۰ آبان ۱۳۹۲ به فرانسوا اولاند، رئیس‌جمهور وقت فرانسه نوشت، از وی درخواست کرد از مواضع سختگیرانه‌اش در قبال مذاکرات با دولت جدید ایران که با شعار گسترش حقوق بشر و تعاملات بین‌المللی فعالیت خود را آغاز کرده‌است، صرف نظر کند و مذاکراتی سازنده با دولت ایران را در پیش بگیرد که این امر منجر به تحقق وضعیت حقوق بشر در ایران نیز خواهد بود.
فعالیت‌های نظری باقی در زمینه حقوق بشر با تعداد زیادی مقالات و کتاب‌ها خصوصاً در زمینه اعدام و زندان طبق برآورد یکی از نویسندگان بیشترین حجم تولید ادبیات در زمینه حقوق بشر را در ایران تشکیل می‌دهد
فعالیت‌ها > اعتراض به موج اعدام‌ها

شهریور ماه ۸۶ که پس از آغاز طرح موسوم به امنیت اجتماعی و دستگیری عده گسترده‌ای اعدامهای گسترده آغاز گردید، وی در نامه‌ای به احزاب و نهادهای اصلاح طلب خواستار عدم سکوت در برابر این اعدامها شد.
همچنین در چندین مصاحبه و نامه‌های سرگشاده‌ای به اعدام‌ها و از جمله اعدام عده‌ای از محکومان جرائم امنیتی در خوزستان اعتراض کردکه منجر به بازداشت دوباره او شد و بیش از ۳ ماه از حبس یکساله‌اش را در سلول انفرادی گذراند.
نظرات > در مورد همجنس‌گرایان

در واکنش به تصویری از دو شخص همنجسگرا (کنچیتا وورست و همسرش) توییتر، عمادالدین باقی ازدواج این دو همجنس را «چندش‌آور» خواند. استفاده از این واژه توسط او، با انتقادهای شدید کاربران ایرانی و فعالان حقوق بشر، اقلیت‌های جنسی و جنسیتی همراه شد. او در ادامه دفاع از حقوق همجنسگرایان را با دفاع از حقوق «قاتل و زندانی مجرم» مقایسه کرد و نوشت: «ما وقتی از حقوق قاتل و زندانی مجرم دفاع می‌کنیم به معنی دفاع از عمل او نیست. از نظر من عمل ازدواج دو همجنس چندش‌آور است و این غیر از دفاع از حقوق آنهاست.» کاربران در فضای مجازی باقی را متهم به نفرت‌پراکنی کردند و او را هموفوب خواندند. او در توجیه اقدام خود، این عکس را یک «عکس عجیب» و «زنگ خطر مسخ انسانیت» توصیف کرده بود و نوشت: «یک مدافع حقوق بشر نمی‌تواند نسبت به مسخ انسانیت بی‌تفاوت باشد.»
یک روز بعد توییتر حساب کاربری عمادالدین باقی را به علت نفرت‌پراکنی و هم‌جنس‌گراستیزی به مدت ۴۸ ساعت تعلیق کرد. صفحه رسمی جایزه مارتین انالز که در سال ۲۰۰۹ جایزه را به این روزنامه‌نگار اهدا کرده بود هم در واکنش به این نفرت‌پراکنی گفته به این واکنش توجه خواهد کرد و مسئله را به‌طور جدی پیگیری می‌کند.
نظرات > در خصوص جریان‌سازی مجازی

شهریور ۱۴۰۰، طی مصاحبه‌ای عمادالدین باقی نظرات خود را دربارهٔ پروندهٔ نوید افکاری و حمایت‌های مجازی و توفان توییتری «اعدام نکنید» برای توقف حکم اعدام وی بیان کرد. در این مصاحبه، باقی مدعی شد که هشتگ‌های مردم در حمایت از نوید افکاری و به‌طور کلی‌تر تمام موارد مشابه، نتیجهٔ عکس به‌همراه داشته و موجب از دست رفتن جان آن‌ها می‌شوند. این ادعا واکنش‌های زیادی در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی در پی داشت. سعید دهقان (وکیل خانوادهٔ افکاری) به این ادعا واکنش نشان داده و گفت: «آیا می‌توان مردم و فعالان را مقصر دانست؟ با اینکار مسئولیت را از دوش مسئولین برخواهیم داشت.» نعمت احمدی و محمد اولیایی‌فرد از جمله حقوق‌دانان و وکلای دادگستری بودند که به این ادعا واکنش نشان‌دادند.
زندان > آزادی از زندان

عمادالدین باقی که این بار برای ۷ سال حبس (یکسال محکومیت قبلی و ۶ سال محکومیت برای مصاحبه با حسینعلی منتظری) به زندان رفته بود در ۳۰ خرداد ۱۳۹۰ آزاد شد. وکیل مدافع عمادالدین باقی خبر داد که وی از اتهام تبانی علیه امنیت کشور تبرئه و از زندان آزاد شده‌است.
با حذف ۵ سال حبس برای اجتماع و تبانی، دو حکم یکساله طبق قانون تجمیع شد و با تحمل یکسال از آن آزاد گردید. در مجموع در چندین پرونده ۱۸ سال و نیم حکم زندان دریافت کرد که ۵ سال و ۱۹ روز اجرا و از بقیه مبری شد.
جوایز

جوایز دریافتی عمادالدین باقی، شامل موارد زیر است:
بنیاد جوایز مطبوعاتی بریتانیا، عماد الدین باقی روزنامه‌نگار ایرانی و فعال حقوق بشر را به عنوان روزنامه‌نگار بین‌المللی سال ۲۰۰۸ برگزید. او هنگام اعلام خبر در مرخصی استعلاجی زندان بود. وی طی پیامی گفت: «من از سرزمینی با شما سخن می‌گویم که با وجود تاریخ یکصد و پنجاه سال تلاش برای آزادی و دموکراسی هنوز طعم تلخ توقیف مطبوعات را در کام خویش می‌چشد و در ده سال اخیر حدود یکصد و پنجاه نشریه توقیف شده‌اند در حالی که اغلب آن‌ها هیچ خصومتی با نظام جمهوری اسلامی ایران نداشته و در نهایت منتقدانی مستقل و اصلاح طلب بوده‌اند.»
دریافت جایزه شجاعت مدنی از بنیاد پارکینسون در سال ۱۳۸۳
دریافت جایزه کمیسیون ملی حقوق بشر فرانسه
دریافت جایزه مارتین انالز سال ۲۰۰۹ (این جایزه هر سال برای گرامیداشت یاد مارتین انالز سومین دبیرکل عفو بین‌الملل اهدا می‌شود) وی اولین کسی بود که به دلیل ممنوع‌الخروج بودن از گرفتن جایزه خود به‌طور حضوری محروم گردید.
خوان کاباندیه

| خوان کاباندیه | خوان کاباندیه |
| --- | --- |
قانونگذار شهر بوئنوس آیرس: قانونگذار شهر بوئنوس آیرس
دوره مسئولیت ۲۰۰۷ – ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۰۰۷ – ۲۰۱۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ مارس ۱۹۷۸
ملیت: آرژانتین
خوان کاباندیه (انگلیسی: Juan Cabandié؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۷۸) سیاست‌مدار اهل بوئنوس آیرس آرژانتین است. خوان یک رهبر سیاسی «پرونیست»، رئیس گروه حقوق بشر لا کامپورا آرژانتین است. او فرزند ارشد شماره ۷۷ منتسب به مادران پلازا مایو است. او از سال ۲۰۱۳ معاون ملی شهر بوینس‌آیرس بوده‌است. آهنگ معروف لئون گیه‌کو با نام «یو سوی خوان» برای او ساخته شده‌است. داستان هویت او در بخش دوم برنامه تلویزیونی آرژانتین پخش شده‌است. در ۲۴ مارس ۲۰۰۴، به مناسبت گرامیداشت خاطره مادران میدان مایو در (ESMA) محل (مدرسه افسران کوچک نیروی دریایی)، کاباندیه طی مراسمی برای یادآوری یک خاطره حضور یافت تا مکانی که حین بازداشت مادرش در آنجا به دنیا آمد بود را زنده نگه دارد، وی در آنجا نامه‌ای را در حضور رئیس‌جمهور سابق نستور کیرشنر قرائت کرد.
زندگی‌نامه

خوان کاباندیه در مارس ۱۹۷۸ در (ESMA) محل سابق (مدرسه افسران کوچک نیروی دریایی) که در محدوده شمالی شهر بوئنوس آیرس واقع است متولد شد. مادر او آلیسیا آلفونسین که با مادران میدان مایو کار می‌کرد توسط نیروهای نظامی ربوده شده و در این مکان زندانی بود، بین سالهای ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۳.
پدرش دامیال آبل کاباندیه ۱۹ ساله بود. وی در ۲۳ نوامبر ۱۹۷۷ از خانه‌اش در حومه کنگره در سولیس ۶۸۸ ربوده شد. ساعاتی بعد مادر خوان که در آن زمان حامله بود و تنها هفده سال داشت را ربودند و همه را به بازداشتگاه سری ال بانکو در یک کلوب ورزشی بردند. در دسامبر همان سال مادر خوان را به زندان (ESMA) منتقل کردند تا در گوشه‌ای وضع حمل کند.
در مارس ۱۹۷۸ خوان در سلول متولد شد و نام او را خوان گذاشتند و زایمان توسط پرشک جراح لوئیس مگناکو پرشک متخصص زنان و زایمان انجام شد و تنها کسی بود که برای وضع حمل در محل حضور داشت.
خوان تنها ۱۵ روز با مادرش در سلول بود که روزی زندانبان هکتور فابرز اعلام کرد امر شده آلیسیا آلفونسین منتقل شود (این پوششی بود برای به قتل رساندن و ناپدید کردن)
به مادر خوان گفتند اگر چیزی برای خانواده‌اش می‌خواهد بنویسد و آلیسیا نامه‌آی نوشت و آن را همراه طفلش باقی گذاشت. همان شب خوان کوچولو توسط یک افسر غیرانتفاعی با نام مستعار پدرو بولیتا از زندان به بیرون منتقل شد؛ و طی یک اعمال غیرقانونی توسط پلیس فدرال به فردی به نام لوئیس فالکو داده شد که همراه با همسرش این بچه را تحت عنوان فرزند بیولوژیک بزرگ کنند و برای این بچه اسم و تاریخ تولد دیگری گذاشتند.
کاباندیه بانام وانینا فالکو بزرگ شد و یک رابطه بدون عاطفه را حفظ کرد، ایجاد اختلافات دائمی با فرزند بیولوژیکی یعنی وانینا با پدر و مادرش باعث شد. تشویق شود وارد عرصه نظامی شود. چیزی که این پسر برای خود برگزید.
شناسایی هویت

در سال ۲۰۰۳، پس از گذشت ۲۵سال خوان کاباندیه پس از گذر دورانی که تحت قیومیت قرار گرفت و بزرگ شد به‌طور جدی به هویت خود شک کرد، و در پی هویت واقعی خود وجایی که متولد شده بود در حالیکه هیچ سندی برای تبادل نداشت، و او خود را نه کسی که به فرزندی گرفته شده بلکه خودرا فرزند کسانی که ناپدید شده بودند یافت.
خوان سپس مادرخوانده‌اش را فریب داد تا از طریق او بتواند دریابد که آیا او به فرزندی گرفته شده‌است، و در نهایت او هویت واقعی خود را کشف نمود. مدت کوتاهی پس از آن، همراه با خواهر خوانده خود، و همراه با مرد جوانی به انجمن مادربزرگهای پلازا د مایو رفت و شروع به تحقیق در مورد منشأ آنها نمود.
چند ماه بعد، در تاریخ ۲۶ ژانویه ۲۰۰۴، این مرد جوان حقیقت را فهمید و نام واقعی اش را کشف نمود. او همچنین متوجه شد که پدر و مادرش چه کسانی بوده‌اند و خانواده ای که در آن بزرگ شد یک خانواده بیولوژیک بوده‌اند، به ویژه پدربزرگ و مادربزرگش که مدت کوتاهی پس از آن با ایشان ملاقات کرده بود و از روز ناپدید شدن والدین خود پیوسته در جستجوی او بودند.
لوئیس فالکو به سادگی عنوانی بود که به وی اختصاص داده بودند و هویت او در واقع دزدیده شده بود. ترسا د فالکو او را به عنوان «مادر خوانده» بزرگ کرده بود، گرچه وی احساسات مبهمی نسبت به او داشت. وانینا فالکو را خواهر خود می‌دانست. وانیا درخواست کرد تا به عنوان یک وکیل با برادرش در محاکمه برای تخصیص افراد زیر سن قانونی که لوئیس فالکو در آن زمره بود، شرکت کند اما دادگاه با این درخواست موافقت نکرد زیرا این رابطه بین این دو بود.
کاباندیه بارها و بارها این ارتباط را با گذشته اش داشت که در دوران کودکی و نوجوانی نام خود را خوان انتخاب کرده‌است و دررویاهای خود داشت که مادرش در تاریکی شب او را به عنوان یک کودک در گهواره گذاشته و او را خوان خطاب کرده. کاباندیه این احساسات خود را با مکانیزم‌هایی که در حافظه اش می‌پروراند به یاد می‌آورد که از دو هفته قبل از مرگ مادرش در سلول متوقف شده بود.
در سال ۲۰۱۱، لوئیس آنتونیو فالکو، درخواست حداکثر مجازات را برای مجرمین کرد. ۱۸ سال برای جرایم مربوط به آدم‌ربایی و سرکوب و نفی هویت.