stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جورج افستاتیو
شغل و تحقیق

Efstathiou از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ دستیار تحقیقاتی در گروه نجوم دانشگاه کالیفرنیای برکلی بود، سپس به مؤسسه نجوم در دانشگاه کمبریج منتقل شد و از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ بورس‌های پژوهشی در کالج کینگ، دانشگاه کمبریج دریافت کرد. وی در سال ۱۹۸۸ به عنوان استاد نجوم در دانشگاه آکسفورد منصوب شد (پستی که وی با همکاری بورس تحصیلی در کالج جدید در آکسفورد برگزار کرد) و بین سالهای ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ به عنوان رئیس اخترفیزیک خدمت کرد. وی در سال ۱۹۹۷ به عنوان استاد اخترفیزیک (۱۹۰۹) و یکی از همکاران کالج کینگ به کمبریج بازگشت. بین سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ به عنوان مدیر انستیتوی نجوم فعالیت داشت. وی اولین مدیر مؤسسه کیهان‌شناسی کاویلی در سال ۲۰۰۸ شد.
Efstathiou کمکهای بسیاری در زمینه تحقیقات در کیهان‌شناسی انجام داده‌است، از جمله:
وی با استفاده از مارک دیویس، کارلوس فرنک و سیمون وایت در استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه ای بدن N در ساخت ساختار کیهانی پیشگام بود.
او با J. Richard Bond اولین محاسبات مفصل از ناهمسانگردیهای پس زمینه مایکروویو کیهانی را در مدلهای ماده تاریک سرد انجام داد.
او با همکاری استیو مادوکس، ویل ساترلند و جان لاوید، APM Galaxy Survey را ساخت و خوشه بندی در مقیاس بزرگ را اندازه‌گیری کرد و شواهد اولیه را برای مدل استاندارد LMBDA CDM Lambda ارائه داد.
او یکی از مبدعان بررسی 2dF Galaxy Redshift Survey بود و تأیید انرژی تاریک را با استفاده از اندازه‌گیری‌های ساختار بزرگ انجام داد.
او یکی از رهبران تیم علمی فضاپیمای پلانک است که از سال ۲۰۱۵ بهترین اندازه‌گیری‌های پس زمینه مایکروویو کیهانی را ارائه می‌دهد.
شغل و تحقیق > جوایز و افتخارات

وی در سال ۱۹۹۰ به مدال و جایزه انستیتوی فیزیک مکسول، و در سال ۱۹۹۴ به عنوان عضو انجمن سلطنتی (FRS) منصوب شد، در همان سال که در آن جایزه علمی و فرهنگی بنیاد بدوساکی برای اخترفیزیک دریافت شد. جوایز دیگر در جوایز رابینسون در کیهان‌شناسی (دانشگاه نیوکاسل، ۱۹۹۷) و جایزه دنی ماینر برای اخترفیزیک (موسسه فیزیک آمریکایی و انجمن نجوم آمریکایی، ۲۰۰۵). وی جایزه گروبر در کیهان‌شناسی را برای سال ۲۰۱۱ به‌طور مشترک با مارک دیویس، کارلوس فرنک و سیمون وایت و مدال هیوز انجمن سلطنتی در سال ۲۰۱۵ دریافت کرد.
دیگو آباتانتوئونو

| دیگو آباتانتوئونو | دیگو آباتانتوئونو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) میلان، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۶–اکنون
دیگو آباتانتوئونو (ایتالیایی: Diego Abatantuono؛ زادهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۵۵) بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها

مسابقه ناعادلانه
نیروانا
ازدواج‌ها
خانواده خوشبخت
راز صحرا
آقای سعادت
پاپاراتزی
اتاق‌خواب‌ها
ساقدوش
یک ماجرای ایدئال
دریای جنوب
برداشت نخست خوب
به زور مال من
زندگی عجیب است
مومو
زنت را به من قرض بده
انجیرتیغی
فهرست مشعل‌دارانی که پاتیل المپیک را روشن کرده‌اند

دلنیگر الهام‌جان و ژائو جیاوون در المپیک زمستانی پکن در ۲۰۲۲ پاتیل المپیک را روشن کردند.
سنت حمل مشعل المپیک از المپیا، یونان، زادگاه بازی‌های المپیک باستان، به شهر میزبان بازی‌های المپیک مدرن از طریق یک مشعل اولین بار در سال ۱۹۳۶ و قبل از المپیک تابستانی ۱۹۳۶ معرفی شد. از آن زمان، ورزشکاران مشهور (فعال یا بازنشسته) با دستاوردهای ورزشی قابل توجه در حین نمایندگی کشور میزبان، ورزشکاران جوان آینده‌دار یا سایر افراد دارای اهمیت نمادین، به‌عنوان آخرین دونده در مسابقات اعزام مشعل المپیک انتخاب شده و در نتیجه افتخار روشن کردن پاتیل المپیک در مراسم افتتاحیه را دارند.
افرادی که پاتیل المپیک را روشن کرده‌اند > المپیک جوانان

| بازی‌ها | مکان | روشن‌کننده | ورزش | یادداشت‌ها | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| تابستانی جوانان ۲۰۱۰ | سنگاپور | دارن چوی | قایقرانی | قایقران اهل سنگاپور که در این دور از بازی‌های شرکت کرد. |  |
| ۲۰۱۲ زمستانی جوانان | اینسبروک | اگون تسیمرمان | اسکی آلپاین | هم تسیمرمان و هم کلامر در رویداد سرازیری به ترتیب در ۱۹۶۴ و ۱۹۷۶ برندهٔ مدال طلا شدند؛ در هر دو سال مذکور نیز مانند همین دور، کشور اتریش میزبان المپیک زمستانی بود. گرست‌گریسر از ورزشکاران نمایندهٔ اتریش در این دور از بازی‌ها. |  |
| ۲۰۱۲ زمستانی جوانان | اینسبروک | فرانتس کلامر | اسکی آلپاین | هم تسیمرمان و هم کلامر در رویداد سرازیری به ترتیب در ۱۹۶۴ و ۱۹۷۶ برندهٔ مدال طلا شدند؛ در هر دو سال مذکور نیز مانند همین دور، کشور اتریش میزبان المپیک زمستانی بود. گرست‌گریسر از ورزشکاران نمایندهٔ اتریش در این دور از بازی‌ها. |  |
| ۲۰۱۲ زمستانی جوانان | اینسبروک | پال گرست‌گریسر | نوردیک ترکیبی | هم تسیمرمان و هم کلامر در رویداد سرازیری به ترتیب در ۱۹۶۴ و ۱۹۷۶ برندهٔ مدال طلا شدند؛ در هر دو سال مذکور نیز مانند همین دور، کشور اتریش میزبان المپیک زمستانی بود. گرست‌گریسر از ورزشکاران نمایندهٔ اتریش در این دور از بازی‌ها. |  |
| تابستانی جوانان ۲۰۱۴ | نانجینگ | چن رولین | شیرجه | برندهٔ مدال طلای شریجهٔ پشت به پشت در المپیک‌های تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲، در رشته‌های ۱۰ متر و ۱۰ متر موزون. او بعداً در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ نیز مدال طلای ۱۰ متر موزون را به دست آورد. |  |
| زمستانی جوانان ۲۰۱۶ | لیلهامر | شاهدخت اینگرید الکساندرای نروژ | غیر ورزشکار | فرزند بزرگ‌تر ولیعهد هوکون که پیش‌تر پاتیل المپیک زمستانی ۱۹۹۴ را نیز شعله‌ور کرده بود، پدربزرگ او آغاز این دور از بازی‌ها را اعلام کرد. |  |
| تابستانی جوانان ۲۰۱۸ | بوئنوس آیرس | سانتیاگو لانخه و پائولا پارتو | قایقرانی و جودو | از آنجا که بوئنوس آیرس ۲۰۱۸ نخستین دور از المپیک با برابری جنسیتی بود، شعله‌ورسازی پاتیل المپیک توسط یک زن و یک مرد انجام شد. پارتو در المپیک ۲۰۰۸ پکن برندهٔ مدال برنز، و در المپیک ۲۰۱۶ ریو برندهٔ مدال طلا شده بود؛ لانخه در المپیک ۲۰۰۴ آتن و المپیک ۲۰۰۸ پکن برندهٔ مدال برنز شده بود و در بازی‌های ۲۰۱۶ ریو قهرمان المپیک شده بود. |  |
| زمستانی جوانان ۲۰۲۰ | لوزان | جینا زندر | اسکیت نمایشی | جوان‌ترین ورزشکار هیئت اعزامی سوئیس که در این دور از بازی‌ها شرکت کرد. |  |
| زمستانی جوانان ۲۰۲۴ | گانگوون | لی جئونگ-مین | اسکی فری‌استایل | جوان‌ترین ورزشکار هیئت اعزامی کرهٔ جنوبی که در این بازی‌ها شرکت کرد. |  |
:
سل مینور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گام نسبی: سی بمل ماژور
گام موازی: سل ماژور
نمایان: ر مینور
زیرنمایان: دو مینور
مترادف: ندارد
مرکب از نت‌های: مرکب از نت‌های
سل، لا، سی بمل، دو، ر، می بمل، فا: سل، لا، سی بمل، دو، ر، می بمل، فا
سل مینور (انگلیسی: G minor) با مخفف (Gm) یک گام مینور بر پایهٔ نت سل است.
تعریف

گام سل مینور بر سه نوع مینور تئوریک (طبیعی)، مینور هارمونیک و مینور ملودیک استوار است و گام بزرگ نسبی آن، سی بمل ماژور است و علامت سرکلید آن سی بمل و می بمل است.
نت‌های گام سل مینور طبیعی به ترتیب عبارتند از : سل، لا، سی بمل، دو، ر، می بمل، فا.
در گام سل مینور هماهنگ (یا سل مینور هارمونیک)، نت «فا» نیم پرده کروماتیک به بالا تغییر می‌کند:
در صورتی‌که درجات ششم و هفتم در حالت بالا رونده نیم پرده کروماتیک به بالا تغییر کند و در حالت پایین رونده به حالت اصلی خود برگردد، سل مینور نغمگی (یا سل مینور ملودیک) است.
آثار در سل مینور

آداجیو در سل مینور
رقص مردگان (سن-سانس)
سمفونی شماره ۱ (چایکوفسکی)
سمفونی شماره ۲۵ (موتسارت)
کنسرتو ویولن شماره ۱ (بروخ)
چهار فصل (ویوالدی)
ماریسا آبلا

| ماریسا آبلا | ماریسا آبلا |
| --- | --- |
 آبلا در سال ۲۰۲۴:  آبلا در سال ۲۰۲۴
نام اصلی: ماریسا گابریل آبلا
زمینه فعالیت: بازیگر
تولد: ۷ دسامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)  برایتون، انگلستان
ملیت: انگلیسی
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۰.۲۰۰۸–اکنون
شریک(های) زندگی: جیمی بوجیو
محل(های) تحصیل: آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
ماریسا گابریل آبلا (به انگلیسی: Marisa Gabrielle Abela) (زاده ۷ دسامبر ۱۹۹۶) بازیگر انگلیسی است. او برای بازی در سریال صنعت (۲۰۲۰–اکنون) از شبکه‌های بی‌بی‌سی دو و اچ‌بی‌او و سریال کبرا (۲۰۲۰) از شبکه اسکای۱ شناخته می‌شود. او در سال ۲۰۲۴ در نقش ایمی واینهاوس در فیلم زندگی‌نامه‌ای درام بازگشت به سیاهی (۲۰۲۴) ظاهر شد.
آبلا در سال ۲۰۲۳ از سوی مجله اسکرین اینترنشنال به‌عنوان ستاره فردا برگزیده شد.
زندگی و حرفه

در ۷ دسامبر ۱۹۹۶ در برایتون در خانواده‌ای هنرمند به دنیا آمد. مادرش کارولین گروبر بازیگر و پدرش آنجلو آبلا کارگردان بودند. او در راتینگدین همراه با برادر بزرگترش جک بزرگ شد. پدرش مالتی-لیبیایی‌تبار و مادرش از نژاد یهودی اشکنازی است.
آبلا نخستین بار در سن ۱۱ سالگی در نقش شخصیت آلیس در فیلم مرد در جعبه (۲۰۰۸) ظاهر شد. او پس از دانش‌آموختگی از آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک، در اولین حضور تلویزیونی خود در سال ۲۰۲۰ نقش‌های اصلی دو مجموعه تلویزیونی را به عهده گرفت. او در تریلر سیاسی کبرا از شبکه اسکای۱ در نقش الی ساترلند و در سریال صنعت محصول بی‌بی‌سی دو و اچ‌بی‌او در نقش یاسمین کارا حنانی ظاهر شد. آبلا در سال ۲۰۲۲ در فیلم‌های او عشق است و مأمور یاغی بازی کرد.
آبلا در ژوئیه ۲۰۲۲، به گروه بازیگران باربی (۲۰۲۳) ساخته گرتا گرویگ پیوست. او سپس در نقش ایمی واینهاوس در فیلم بازگشت به سیاهی (۲۰۲۴) به کارگردانی سم تیلور-جانسون بازی کرد.
فیلم‌شناسی > سینما

مرد در جعبه (۲۰۰۸)
مأمور یاغی (۲۰۲۲)
او عشق است (۲۰۲۲)
باربی (۲۰۲۳)
بازگشت به سیاهی (۲۰۲۴)
کیف سیاه (۲۰۲۵)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

کبرا (۲۰۲۰)
صنعت (۲۰۲۰–اکنون)
اوسلیانکا

| اوسلیانکا | اوسلیانکا |
| --- | --- |
Ослянка: Ослянка
نمایی از کوه: نمایی از کوه
fa (in English: Expected satiety): fa
اوسلیانکاLocation in Russia : اوسلیانکاLocation in Russia 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۱۱۹ متر (۳٬۶۷۱ فوت)
فهرست‌بندی: 
مختصات: ۵۹°۰۹′۴۶″ شمالی ۵۸°۳۳′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۱۶۲۷۸°شمالی ۵۸٫۵۵۱۶۷°شرقی﻿ / 59.16278; 58.55167
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شهرستان کیزلوفسکی, سرزمین پرم، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه باسگی
اوسلیانکا (انگلیسی: Oslyanka) یک کوه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
مستر المپیا

| مستر المپیا | مستر المپیا |
| --- | --- |
صحنۀ مسابقات، ۲۰۰۸: صحنۀ مسابقات، ۲۰۰۸
مکان: ایالات متحده
 →مستر المپیا ۲۰۲۲مستر المپیا ۲۰۲۳← :  →مستر المپیا ۲۰۲۲مستر المپیا ۲۰۲۳← 
مِستِر المپیا (به انگلیسی: Mr. Olympia) عنوانی است که به برندهٔ رقابت حرفه‌ای پرورش اندام مردان (قهرمان رشتۀ مستر المپیا) که رقابتی بین‌المللی است و هر سال توسط فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام (IFBB) برگذار می‌شود، اهدا می‌گردد. جو ویدر این رقابت را پایه‌گذاری کرد تا برندگان مستر یونیورس امکان ادامۀ رقابت و کسب درآمد را داشته باشند. اولین مستر المپیا در ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۵ در آکادمی موسیقی بروکلین برگذار شد که لری اسکات اولین عنوان قهرمانی‌اش از دو عنوان متوالی خود را به دست آورد. لی هینی و رانی کولمن مشترکاً رکوردداران عنوان قهرمانی مستر المپیا با ۸ عنوان هستند. فیلم تپش آهن که مسائل قبل از مستر المپیای ۱۹۷۵ را پوشش می‌داد، در رسیدن آرنولد شوارتزنگر و لو فریگنو به دنیای سینما کمک زیادی کرد. هم‌چنین عنوانی نیز برای میس المپیا که برای برندۀ رقابت بخش زنان است، وجود دارد. تمام رقابت‌ها در یک هفته برگذار می‌شوند. قهرمان حال حاضر مستر المپیا سمسون داودا است.
مسابقات مستر المپیا در حال حاضر مهم‌ترین و معتبرترین مسابقات در رشتۀ بدن‌سازی است که هر ساله با جمعی از بهترین و حرفه‌ای‌ترین ورزشکاران این رشته برگذار می‌شود. اولین سری این مسابقات در نیویورک برگزار شد و با قهرمانی لری اسکات پایان یافت. لری اسکات بعدها برای ابداع (گسترش) دو حرکت مؤثر در بدن‌سازی شهرت بیشتری یافت. در این سال به قهرمان مسابقات جایزه‌ای تعلق نگرفت، در حالی که هم‌اکنون مجموع جوایز اهدا شده به شرکت کنندگان به بیش از نیم میلیون دلار می‌رسد.
در دههٔ ۱۹۸۰، آرنولد شوارتزنگر برای تصاحب دوباره جام ساندو از بازنشستگی بیرون آمد. او بسیار دیر به مسابقات رسید درحالی‌که رقیبان وی از قصد حضور او بی‌خبر بودند. در سال بعد، فرانکو کولومبو قهرمان شد. در سال ۱۹۸۲ کریس دیکرسون، در ۱۹۸۳ سمیر بنوت و در سال ۱۹۸۴ لی هینی قهرمان شدند. این قهرمانی آغاز ۸ دوره قهرمانی پیاپی لی هینی بود.
هینی پس از کسب هشتمین عنوان در سال ۱۹۹۱ بازنشستگی خود را اعلام کرد. دوریان یتس که در ۱۹۹۱ نایب قهرمان شده بود از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ شش عنوان قهرمانی متوالی را به‌دست‌آورد. یتس، با تلفیق توده عضلانی که تا آن زمان بی‌سابقه بود با چیزی که آن را «سختی مرمر» می‌نامید انقلابی در ورزش پرورش اندام به‌وجود آورد. متعاقباً، در رقابت‌های پرورش اندام داوران توجه بسیار بیشتری را معطوف توده عضلانی کردند تا جایی که بسیاری اظهار نمودند که توده ماهیچه‌ای اکنون مهم‌ترین فاکتور برای کسب پیروزی است، حتی بیشتر از تقارن، ظرافت و تناسب. یتس پس از ۱۹۹۷ از مسابقات کنار کشید. به نظر می‌رسید که فلکس ویلر جانشین یتس در کسب قهرمانی باشد اما رانی کلمن با اندامی توسعه یافته در سال ۱۹۹۸ باعث شگفتی همه شد و ۸ عنوان متوالی قهرمانی را از آن خود کرد.
در ۱۹۹۴ جو ویدر بخشی جداگانه با نام مسترز المپیا را در مسابقات اضافه کرد که به بدنسازان حرفه‌ای اجازه رقابت در بالاترین سطح را در سال‌های پایانی ورزشی شان می‌داد.
راهیابی به مسابقات

برای راهیابی به مستر المپیا ورزشکاران باید در مسابقات متعددی که در طول سال برگزار می‌شود شرکت کنند. البته ۱۰ نفر برتر هر دوره می‌توانند به‌طور مستقیم در مسابقات سال آینده شرکت کنند. بیت‌الله عباس‌پور برای اولین بار از ایران در سال ۲۰۱۲ وارد مسابقات مستر المپیا شد که مقام هفدهم را به‌دست‌آورد. او در سال ۲۰۱۳ نیز در این مسابقات شرکت کرد و دوباره به مقام هفدهم رسید. همچنین در سال ۲۰۱۴ وی در مسابقه رده ۲۱۲ پوندی‌ها شرکت کرد و مقام پنجم را به‌دست‌آورد.
سپس هادی چوپان در این مسابقات شرکت کرد که ابتدا مقام سوم در سال ۲۰۱۹ را کسب کرد و بعد از آن در سال ۲۰۲۰ مقام چهارم را به‌دست‌آورد. سپس در سال ۲۰۲۱ به مقام سوم دست یافت و در چهارمین تلاش خود در مستر المپیا ۲۰۲۲ با موفقیت به مقام قهرمانی رسید.
هادی چوپان در پنجمین سال حضور خود در مسابقات مستر المپیا ۲۰۲۳  در رقابتی بسیار نزدیک با حریفش درک لانسفورد به مقام دوم بسنده کرد.
مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۳۷ | ۴۱ | ۳۹ | ۱۱۷ |
| ۲ |  اتریش (AUT) | ۷ | ۱ | ۰ | ۸ |
| ۳ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۶ | ۱ | ۰ | ۷ |
| ۴ |  کوبا (CUB) | ۳ | ۱ | ۰ | ۴ |
| ۵ |  ایتالیا (ITA) | ۲ | ۳ | ۰ | ۵ |
| ۵ |  مصر (EGY) | ۲ | ۳ | ۰ | ۵ |
| ۷ |  ایران (IRI) | ۱ | ۲ | ۲ | ۵ |
| ۸ |  جامائیکا (JAM) | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ |
| ۹ |  لبنان (LBN) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۰ |  باربادوس (BAR) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۰ |  صربستان (SRB) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۰ |  هلند (NED) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۳ |  دومینیکن (DOM) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۴ |  فرانسه (FRA) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۱۵ |  آلمان (GER) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۵ |  ونزوئلا (VEN) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۷ |  کوراسائو (CUR) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۱۷ کشور) | مجموع (۱۷ کشور) | ۶۰ | ۵۷ | ۵۹ | ۱۷۶ |
نوش‌آباد

برای دیگر کاربردها، نوش‌آباد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| نوش‌آباد | نوش‌آباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: آران و بیدگل
مردم: مردم
جمعیت: ۱۱٬۸۳۸ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۹٪+ (سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۹۰۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: احمد شاه بالایی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱
وبگاه: شهرداری نوش‌آباد
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۵۰۵
  نوش‌آباد  روی نقشه ایران ۳۴°۰۴′۴۵″شمالی ۵۱°۲۶′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۷۹۲°شمالی ۵۱٫۴۳۵۶°شرقی﻿ / 34.0792; 51.4356   :   نوش‌آباد  روی نقشه ایران ۳۴°۰۴′۴۵″شمالی ۵۱°۲۶′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۷۹۲°شمالی ۵۱٫۴۳۵۶°شرقی﻿ / 34.0792; 51.4356   
 :  
نوش‌آباد شهری از توابع شهرستان آران و بیدگل است که در شمال استان اصفهان ایران قرار دارد.
این شهر از جنوب با شهر کاشان و از شمال به کویر مرکزی ایران ارتباط دارد.
پیشینۀ تاریخی

تحقیقات باستان‌شناسی نشان داده‌است که انسان عهد حجر که تازه از کوه فرود آمده و در دشت سکونت گزیده بود، بر روی همان مسیر کمانی شکل اطراف کویر نمک استقرار یافته بود و این قرارگاه‌های انسانی که تاکنون شناخته شده‌اند در کاشان (تپه سیلک)، قم، ری و دامغان بوده‌است.
پس از آنکه تپه سیلک (در ۱۴ کیلومتری جنوب غرب)، در اوایل هزاره اول (پیش از میلاد مسیح) تخریب شد، مهاجمین پیروز فین کنونی را مسکن خویش قرار دادند و در اطراف آنجا آبادیهای کوچک و بزرگی مانند آران دشت، بیدگل، نوش‌آباد، نیاسر و ورزآباد پدید آمد.
کتاب «الاعلاق النفیسه» ابن رسته (۲۹۰هجری) است. وی از نوش‌آباد به عنوان یکی از منزلگاه‌های راه بین ری و اصفهان نام می‌برد و این در حالی است که در این مأخذ اشاره‌ای به کاشان نشده‌است. همین موقعیت حیاتی نوش‌آباد بر سر شاهراه مرکزی ایران رهنمون ما به پیشینه تاریخی آن است (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴).
آنگونه که در کتاب تاریخ قم (نوشته شده در سال ۳۷۸ هـ ق) آمده‌است ″انوشاباد این دیه را از بهر آن بدین نام کردند که یکی از اکاسره (ساسانیان) بدان ناحیت بگذشت به چشمه که آنجاست فرود آمد و آن چشمه و موضع را خوش یافت بفرمود تا به آنجا دیهی بنا نهاد و انوشاباد نام کردند.″ نوش‌آباد از انوشه (انوشه روان) به معنی بی‌زوال و جاویدان و بی‌مرگ می‌باشد. جایی که خوش و خرم است و روان جاویدی دارد (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴).
عبدالرحیم کلانتر ضرابی در کتاب تاریخ کاشان می‌گوید:
«و از آنجا به قریه نوش‌آباد و از آنجا به قریه آران و از آنجا به قریه بیدگل و این سه قریه از قرا معتبره و از قصبات معظمه گرمسیر و در دامنه بند ریگ بین الشمال و المشرق و در یک فرسخی و یک فرسخ و نیم کاشان واقع هستند.»
نوش‌آباد

مسجد جامع عتیق با منارۀ بلند و پر هیبتش در بخش مرکزی شهر تاریخی و در مجاورت محلی به نام تخته‌گاه قرار دارد.
منطقۀ کویری نوش‌آباد که دارای آثار متعدد تاریخی هم‌چون قلاع گوناگون با نام‌های جلال‌آباد، فخرآباد، دی مورچون، سی زان، و پوشش گیاهی خاکی مناسب جهت فعالیت‌های گردشگری است.
از صنایع دستی قدیم شهر مانند جولابافی، شعر بافی و پرورش کرم ابریشم، اثری برجا نمانده ولی قالی بافی کماکان در چرخۀ اقتصادی و اجتماعی مردم نقش دارد. نوش‌آباد علاوه بر آثار ذکر شده، دارای ابنیه مذهبی هم‌چون مسجد علی (بنا گردیده در دوران سلاجقه)، زیارت فیض‌آباد و پل تاریخی اسحاق‌آباد و چندین رشته قناتی است.
جغرافیای طبیعی

نوش‌آباد در ارتفاع ۹۰۰ متر از سطح دریا و به مختصات جغرافیایی `۲۶˚۵۱ طول و`۰۵˚۳۴ عرض و در فاصله ۳ کیلومتری از شهر آران و بیدگل و ۷ کیلومتری از شهر تاریخی کاشان واقع شده‌است. این شهر دارای آب و هوای گرم و خشک در تابستان و سرد و خشن در زمستان است. نوش‌آباد دارای ۳۱ هکتار بافت تاریخی و طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای ۱۱۸۳۸ نفر جمعیت است.
وضع طبیعی آن به صورت دشت همواری است که عوارض طبیعی در آن به چشم نمی‌خورد.
جغرافیای طبیعی > آب و هوا

آب و هوای این منطقه گرم و خشک با تابستان‌های گرم و سوزان و زمستان‌های سرد و خشک بوده و حداکثر دمای هوا در تابستان به ۴۸ درجه سانتیگراد و حداقل برودت هوا در زمستان به ۷- درجه سانتیگراد می‌رسد. بارش سالیانه حدود ۱۳۸ میلیمتر و میانگین دمای سالانه ۱۹/۹ درجه سانتیگراد است. اما دما در پاییز و بهار معتدل است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این شهر ۱۱٬۸۳۸ نفر (۳٬۷۰۷ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۵۵ | ۶٬۱۹۲ | —     |
| ۱۳۸۵ | ۱۰٬۴۷۶ | ۶۹٫۲٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۰٬۹۰۴ | ۴٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۱٬۸۳۸ | ۸٫۶٪+ |
آثار تاریخی

در منطقۀ نوش‌آباد بیش از ۵۰ اثر تاریخی وجود دارد که نیمی از آن در داخل بافت و نیمی دیگر در کویر این شهر قرار گرفته‌است که برخی از آثار تاریخی به شرح زیر است:
شهر زیرزمینی اویی:
این شهر زیرزمینی به عنوان بزرگترین شهر زیرزمینی جهان معروف است که قدمتی ۱۵۰۰ ساله دارد و به دوره ساسانیان برمی‌گردد. این شهر زیرزمینی با وسعتی بیش از ۴ کیلومتر و در سه طبقه در عمق‌های ۴ الی ۲۱ متری از سطح زمین به وجود آمده‌است. کاربری این شهر در دوره‌ها احتمالاً متفاوت بوده به گونه‌ای که در دوران ساسانی تا صفوی و حتی زندیه بیشتر به عنوان پناهگاه یا جان‌پناه محلی برای اختفا و حفظ جان استفاده می‌شده به همین منظور همیشه درحالِ گسترش بوده‌است اما در دوران قاجار احتمال می‌رود بیشتر به منظور فرار از گرما در تابستان استفاده می‌شده‌است (جغرافیای نوش‌آباد، ۱۳۹۴).
معماری دست کند اویی (شهر زیر زمینی) که بی‌شک، شهر پیش از آن شکل گرفته، محلی برای اختفا در ادوار گذشته بوده و نشان از وجود نااَمنی در منطقه و تفکر هوشمندانۀ ساکنان آن است. این معماری به صورت دالان‌های تو در تو در کل زیر سطح شهر و حتی فراتر از آن در دوران ساسانی و اوایل دوران اسلام گسترده شده‌است.
مسجد جامع نوش‌آباد
مسجد علی نوش‌آباد
قلعه خشتی نوش‌آباد (قلعه سی زان):
قلعه خشتی که ضخامت دیوار آن نزدیک به ده متر است، متعلق به دورۀ سلجوقیان و از جنس خشت خام وگل به مساحت یک هکتار و دارای ۹ برج دیده‌بانی است. این قلعه که نظامی بوده و از جمله استحکامات دفاعی شهر به حساب می‌آمده‌است، در اعصار بعدی، کاربری مسکونی پیدا کرده‌است. این قلعه در آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانۀ تاریخی ارباب: این اثر در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۴۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
پل تاریخی اسحاق‌آباد
خانۀ تاریخی عمارتی‌ها که به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
خانۀ تاریخی شترخان
۱۵۰۰ مترمربع مساحت و ۴۰۰ مترمربع زیربنا دارد و به دوره قاجاریه می‌رسد.
بقعۀ رقیه بانو و شاهزاده ابراهیم
مسجد جامع نوش‌آباد
آب‌انبار مرکزی نوش‌آباد
محمد مویزو

| محمد مویزو | محمد مویزو |
| --- | --- |
Official portrait, 2024: Official portrait, 2024
هشتمین رئیس جمهور مالدیو: هشتمین رئیس جمهور مالدیو
متصدی: متصدی
آغاز به کار  17 نوامبر 2023: آغاز به کار  17 نوامبر 2023
معاون رئیس‌جمهور: حسین محمد لطیف
پس از: ابراهیم محمد صالح
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ ژوئن ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) ماله]]، کافو، مالدیو]]
حزب سیاسی: کنگره ملی خلق
همسر(ان): ساجده محمد (ا. ۲۰۰۳)
امضا: 
وبگاه: دفتر رئیس جمهور وب سایت شخصی
محمد مویزو یا محمد مُعِّزُ (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۷۸) یک سیاستمدار و مهندس مالدیویی است که به عنوان هشتمین رئیس جمهور مالدیو و رهبر ائتلاف پیشرو کنگره از سال ۲۰۲۳ خدمت کرده است. او قبلاً به عنوان وزیر مسکن از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۸ خدمت کرده است و او را طولانی‌ترین وزیر مسکن کرده است. وزیر مسکن در تاریخ مالدیو. موئیزو از سال 2021 تا زمان استعفای خود در سال 2023 شهردار ماله بود.
متولد ماله، مهندسی عمران را در انگلستان خواند و دکترای خود را در سال 2009 در دانشگاه لیدز به پایان رساند. او در سال 2012 به عنوان وزیر مسکن منصوب شد و تا سال 2018 این کار را انجام داد. سپس شهردار ماله شد. به عنوان یکی از اعضای کنگره ملی خلق، مویزو به عنوان نامزد ریاست جمهوری پس از زندانی شدن عبدالله یمین، رئیس جمهور سابق به اتهام فساد، نامزد شد. از آنجایی که یمین واجد شرایط نامزدی در انتخابات نبود، مویزو به عنوان جانشین وی انتخاب شد. او کاندیدای کنگره ملی خلق در انتخابات ریاست جمهوری 2023 بود که در آنجا ابراهیم محمد صالح، رئیس جمهور فعلی را شکست داد. موئیزو مقام رهبری ائتلاف کنگره مترقی و همچنین فرماندهی کل نیروی دفاع ملی مالدیو را در سال 2023 دریافت کرده است و موئیزو اولین رئیس جمهور مالدیو است که بیشترین مناصب را در تاریخ مالدیو دارد. علاوه بر این، او به عنوان معاون ارشد اتحاد توسعه مالدیو از سال 2013 تا 2018، معاون رهبر حزب مترقی مالدیو و دبیر کل حزب آدهالات از سال 2010 تا 2014 خدمت کرد.
ساختمان کفش ملی

| ساختمان کفش ملی | ساختمان کفش ملی |
| --- | --- |
نام: ساختمان کفش ملی
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: ساختمان
دیرینگی: دوره پهلوی اول
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۶۶۴۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ آبان ۱۳۷۸
ساختمان کفش ملی مربوط به دوره پهلوی اول است و در شیراز، بلوار گلستان، چهارراه حافظیه، جنب هتل پرسپولیس واقع شده و با شمارهٔ ثبت ۲۶۶۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جیک سالیوان

با ویلیام سالیوان اشتباه نشود.
| جِیْک سالیوان | جِیْک سالیوان |
| --- | --- |
پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱: پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱
بیست‌و‌هشتمین مشاور امنیت ملی ایالات متحده آمریکا: بیست‌و‌هشتمین مشاور امنیت ملی ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵: دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵
رئیس‌جمهور: جو بایدن
قائم‌مقام: جاناتان فاینر لیز شروود-رندال
پس از: رابرت سی. اوبراین
پیش از: مایکل والتز
مشاور امنیت ملی معاون رئیس‌جمهور: مشاور امنیت ملی معاون رئیس‌جمهور
دوره مسئولیت ۲۶   فوریه ۲۰۱۳ – ۱ اوت ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۲۶   فوریه ۲۰۱۳ – ۱ اوت ۲۰۱۴
معاون رئیس‌جمهور: جو بایدن
پس از: تونی بلینکن
پیش از: Colin Kahl 
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Jacob Jeremiah Sullivan ۲۸ نوامبر ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) برلینگتون، ورمانت، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): Margaret Goodlander (2015–present)
جِیْکاب جرمایا سالیوان (به انگلیسی: Jacob Jeremiah Sullivan؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۷۶ در برلینگتون) یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ به عنوان ۲۹مین مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در دولت بایدن فعالیت کرد. او مشاور ارشد سیاست مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری هیلاری کلینتون ۲۰۱۶ با تخصص در سیاست خارجی بود.
در حال حاضر، سالیوان عضو پیوسته مونتگومری در کالج دارتموث و عضو پیوسته ارشد و استاد عضو هیئت علمی سیاست عمومی در مدرسه سیاست عمومی کارسی است.
سالیوان همچنین مشاور ارشد دولت آمریکا در مذاکرات هسته ای ایران و استاد مدعو در دانشکده حقوق ییل بود.
قبل از تدریس در ییل، سالیوان در دولت اوباما به عنوان قائم مقام دستیار رئیس‌جمهور و مشاور امنیت ملی معاون رئیس‌جمهور آمریکا جو بایدن کار می‌کرد. وی همچنین به عنوان مدیر برنامه‌ریزی سیاست در وزارت امور خارجه ایالات متحده و به عنوان قائم مقام رئیس ستاد کارکنان وزیر امور خارجه ایالات متحده هیلاری کلینتون خدمت کرد. پیش از این، وی قائم مقام سیاست در کمپین انتخابات ریاست جمهوری هیلاری کلینتون در سال ۲۰۰۸ و عضو تیم آماده‌سازی برای مناظره کمپین انتخابات سراسری باراک اوباما بود.
سائول

| سائــــــول Sëll | سائــــــول Sëll |
| --- | --- |
Commune: Commune
بلوط شگفت انگیز سائـــول: بلوط شگفت انگیز سائـــول
  نشان:   نشان
نقشه لوگزامبورگ که در آن  سائــــــول با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.: نقشه لوگزامبورگ که در آن  سائــــــول با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.
کشور:  لوکزامبورگ
ایالت: دیکیرش
بخش: ردانژ
 • رتبه: ? of 116
 • رتبه: ? of 116
  • رتبه: ? of 116
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
طبقه‌بندی واحدهای سرزمینی برای آمار: LU000۰۳۰۰۷
وبگاه: saeul.lu
سائول (به لوکزامبورگی: Sëll) یک شهرداری در استان ردانژ کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۱۴٫۸۶ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۶۹۷ نفر بوده‌است.
بخش‌ها

این شهرداری دارای پنج بخش زیرمجموعه می‌باشد.
کالموس (Calmus)
انر (Ehner)
کاپویلر (Kapweiler)
سائول (Saeul) مرکز
شویباخ (Schwebach)
آمار جمعیت

تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است  :
| سال | جمعیت |
| --- | --- |
۱۸۲۱: ۵۳۹
۱۸۵۱: ۷۰۶
۱۸۸۰: ۷۳۵
۱۹۱۰: ۵۹۲
۱۹۳۵: ۵۱۱
۱۹۴۷: ۴۹۷
۱۹۶۰: ۴۲۰
۱۹۷۰: ۴۲۶
۱۹۸۱: ۴۲۶
۱۹۹۱: ۴۴۰
۲۰۰۱: ۴۶۰
۲۰۰۴: ۵۱۷
۲۰۰۷: ۶۲۷
۲۰۱۰: ۶۹۷
۲۰۱۱: ۶۹۷