جیمز پیرسون بکورث

| جیمز بکورث | جیمز بکورث |
| --- | --- |
جیمز پی. بکورث، حدود ۱۸۵۶ میلادی: جیمز پی. بکورث، حدود ۱۸۵۶ میلادی
نام هنگام تولد: جیمز پیرسون بکورث
زادهٔ: ۲۶ آوریل ۱۷۹۸ یا ۱۸۰۰ میلادی شهرستان فردریک، ویرجینیا،  U.S.
درگذشت: ۲۸ اکتبر ۱۸۶۶ یا ۱۸۶۷ (در سن ۶۶–۶۹ سالگی) دنور،  قلمروی کلرادو، U.S.
آرامگاه: زیستگاه هندی کرو، زمین تدفینی، لارامی، شهرستان آلبانی، وایومینگ،  U.S.
دیگر نام‌ها: جیمز بکویث
پیشه(ها): آهنگر، تله‌انداز، گاوچران، سرباز، دامدار، هتل‌دار، مغازه‌دار، مؤلف، پیشاهنگ
کارفرما(ها): اسیرکننده، شرکت خز کوه راکی، شرکت خز آمریکا، حکومت ایالات متحده، خود اشتغال
شناخته‌شده برای: یکی از آفریقا-آمریکاییان معدود مردان کوهستان بود که در جبهه آمریکای غربی حضور داشت
همسر(ها): یک همسر آفریقایی-آمریکایی و چندین همسر بومی آمریکایی
فرزندان: ۴
: 
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
شاخه نظامی:  ارتش ایالات متحده آمریکا  کلرادو شبه‌نظامی قلمرو هنگ سوم سوار زرهی کلورادوی سرهنگ جان ام. چیوینگتون
درجه: استاد ارابه ارتش ایالات متحده (۱۸۳۷–?)، پیشاهنگ ارتش ایالات متحده (۱۸۶۶)  پیشاهنگ شبه‌نظامی قلمرو (۱۸۶۴)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ دوم سمینول‌ها (۱۸۳۵–۱۸۴۲) قتل‌عام سند کریک (۱۸۶۴) جنگ ابر سرخ (۱۸۶۶–۱۸۶۸)
 :  
جیمز پیرسون بکورث (James Pierson Beckwourth) (نام هنگام تولد: بک‌ویث) (Beckwith)‏ (۲۶ آوریل ۱۷۹۸‏ یا ۱۸۰۰–۲۹ اکتبر ۱۸۶۶ یا ۱۸۶۷)، مرد کوهستان، تاجر خز و کاوشگر آمریکایی بود. بکورث به دلیل مهارتش در مبارزه به «خونین بازو» معروف بود. او از نژاد مختلط داشت و در نظام برده‌داری در ویرجینیا به دنیا آمد. او توسط پدر (و صاحب) سفید پوستش آزاد شد و نزد یک آهنگر شاگردی کرد تا بتواند این وظیفه را حرفه‌ای بیاموزد.
بکورث در جوانی به غرب آمریکا رفت و ابتدا با تاجران خز در سنت لوئیس ارتباط برقرار کرد. او به عنوان یک تله‌گذار خز، سال‌ها با «کرو نِیشن» زندگی کرد. وی در طول سال‌های تب طلای کالیفرنیا، گذرگاه بکورث از راه سیرا نوادا، میان رنوی نوادا امروزی و پورتولای کالیفرنیا را کشف کرد. او مسیر بکورث را که هزاران شهرک نشین از آن برای رسیدن به مرکز کالیفرنیا استفاده می‌کردند، بهبود بخشید.
بکورث قصه زندگی خود را برای توماس دی. بونر که به عنوان «قاضی دوره‌گرد صلح» شناخته می‌شود، روایت کرد. بونر یک سخنران اعتدال‌گرا و روزنامه‌نگار بود که طبق آنچه در مقدمه عنوان کرده، وقتی بکورث تصمیم گرفت خاطراتش را دیکته کند، وی به‌طور تصادفی در در هتل روستایی بکورث در کالیفرنیا حضور داشته‌است. این کتاب در سال ۱۸۵۶ در شهر نیویورک و لندن با عنوان زندگی و ماجراهای جیمز پی بکورث: کوهنورد، پیشاهنگ و پیشگام و رئیس کرو نِیشن سرخ‌پوستان منتشر شد. در سال ۱۸۶۰ ترجمه‌ای از این اثر در فرانسه به چاپ رسید.
از همان ابتدا اعتبار زندگی‌نامه بکورث زیر سؤال رفت. یکی از ویراستاران اینگونه نقل می‌کند که «کسی در مورد او گفت که برخی از انسان‌ها را نمی‌توان باور کرد، اما جیم از آن دسته افرادی است که هیچگاه حرف‌هایش قابل باور کردن نیست». «من از نزدیک جیم را می‌شناختم. او بزرگ‌ترین دروغگویی است که من تا به حال دیده‌ام». در یک بررسی نیز به او لقب «تخیلی» داده شد:
بخش‌هایی از داستان مرا یاد «داستان ماهی» می‌اندازد. آقای بکورث یا راوی او بر اساس سلیقه خودشان عمل کرده‌اند. واقعاً مضحک است که او چگونه چنین انبوه ناهماهنگی از مطالب را از ذهنش بیرون آورده و بدون حضور یک شخص مخالف، آنها را کنار هم قرار داده‌است.
الینور ویلسون از روایت بکورث به‌عنوان منبع ارزشمند تاریخ اجتماعی، به‌ویژه برای زندگی‌اش در میان «کرو نیشن»، دفاع کرده‌است، اما همچنان معتقد است که همه جزئیات آن قابل اعتماد یا دقیق نیستند. در دهه ۱۹۶۰ جنبش حقوق مدنی از بکورث به عنوان یک پیشگام اولیه آفریقایی-آمریکایی تجلیل کرد. از آن زمان او به‌عنوان یک الگو در ادبیات کودک و کتاب‌های درسی معرفی شد.