پرداخت مستقیم

فدراسیون بانکداری و پرداخت ایرلند (BPFI)
پرداخت مستقیم (به انگلیسی: Direct debit) به فرآیندی گفته می‌شود که با استفاده از آن، مشتری می‌تواند پرداخت‌های مورد نیاز خود را انجام دهد. در این عملیات، مشتری به کسب‌وکار ، اجازه برداشت از حساب خاصی را جهت پرداخت هزینه‌هایی مانند صورت‌حساب قبض، در قالب یک دستور پرداخت، صادر می‌کند. در این راهکار، بانک بابت هر تراکنش درصدی را به عنوان کارمزد از کسب‌و‌کار دریافت می‌کند.
پرداخت مستقیم یا دایرکت دبیت یک تراکنش مالی است که در آن یک سازمان (دریافت‌کننده) مبلغی را از حساب بانکی مشتری (پرداخت‌کننده) دریافت می‌کند. در این روش، دریافت‌کننده‌ی خدمات از بانک خود درخواست می‌کند که مبلغ مشخصی را به‌طور مستقیم از حساب بانکی پرداخت‌کننده به حساب بانکی خود انتقال دهد.
پیش از انجام این تراکنش، پرداخت‌کننده باید به بانک خود اطلاع داده باشد که به کسب‌وکار یا سازمان دریافت‌کننده، اجازه‌ی پرداخت مستقیم را داده است. این روش همچنین با نام «پرداخت با مجوز قبلی» (Pre-Authorized Debit) نیز شناخته می‌شود. پس از تنظیم مجوزهای لازم، تراکنش‌های پرداخت مستقیم معمولاً به صورت الکترونیکی پردازش می‌شوند.
پرداخت‌های مستقیم معمولاً برای پرداخت‌های دوره‌ای مانند صورت‌حساب‌های کارت اعتباری و خدمات عمومی استفاده می‌شوند.در چنین مواقعی مبالغ هر تراکنش ممکن است با تراکنش بعدی متفاوت باشد. با این حال، زمانی که مجوز پرداخت فراهم شود، شرایطی که در آن‌ها وجوه پرداخت می‌شوند، تاریخ‌ها و مقادیر پرداخت‌ها، همه تحت توافق میان دریافت‌کننده و پرداخت‌کننده است و بانک‌ها در این مورد دخالتی ندارند. 
در برخی از کشورها پرداخت‌های مستقیم می‌توانند برای پرداخت‌های غیرمنظم نیز استفاده شوند. در این شرایط، پرداخت مستقیم، تراکنش‌هایی مانند خریدهای پستی یا خرید در فروشگاه را نیز پوشش می‌دهد. پرداخت مستقیم این امکان را برای کاربران پرداخت‌کننده فراهم می‌کند که در هر زمان بتوانند مجوز پرداخت مستقیم را لغو کنند. همچنین بانک طرف قرارداد نیز می‌تواند از انجام تراکنشی که باعث نقض شرایط حساب بانکی شود، جلوگیری کند.برای مثال اگر پرداخت وجه، موجب کمبود موجودی حساب و پرداخت اضافه شود، بانک مانع واریز وجه می‌شود. 
پرداخت مستقیم با سپرده مستقیم و دستور ثابت بانکی تفاوت دارد. دستور ثابت بانکی یا دستور بانکدار شامل مقادیر پرداخت ثابت است که به صورت دوره‌ای پرداخت می‌شود، در حالی که پرداخت مستقیم می‌تواند هر مبلغی باشد و می‌تواند به صورت دوره‌ای یا تصادفی صورت بگیرد. همچنین نباید آن را با مرجع پرداخت مستمر اشتباه گرفت، جایی که دریافت‌کننده (مثل یک شرکت خدماتی یا فروشگاه) اجازه دارد بدون درخواست جدید یا تأیید مجدد از مشتری، هر زمانی که فکر کند مشتری باید مبلغی را پرداخت کند، مستقیماً از حساب او پول برداشت کند.
پرداخت‌های مستقیم در تعدادی از کشورها مانند بریتانیا، برزیل، آلمان، ایتالیا، هلند، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سوئد و سوئیس در دسترس است. این پرداخت‌ها طبق قوانین هر کشور انجام می‌شوند و معمولاً محدود به تراکنش‌های داخلی در آن کشورها هستند. استثنای این مورد، منطقه پرداخت‌های یورو (SEPA) است که از نوامبر ۲۰۱۰ امکان پرداخت‌های مستقیم فرامرزی (و داخلی) به ارز یورو را فراهم کرده است. در ایالات متحده، پرداخت‌های مستقیم از طریق شبکه تسویه خودکار (ACH) پردازش می‌شوند.
تاریخچه
در دهه ۱۹۶۰، تحول بزرگی در نظام پرداخت‌های بانکی بریتانیا رخ داد. آلستر هانتون (Alastair Hanton)، بانکدار بریتانیایی و فارغ‌التحصیل رشته‌ی ریاضی، به این نکته پی برد که روش‌های سنتی بانکداری برای پرداخت چک‌ها بسیار پرهزینه و زمان‌بر هستند. او ایده‌ای ارائه داد تا بتواند با اجازه‌ی مشتریان، پرداخت‌ها را مستقیماً از حساب بانکی آن‌ها انجام دهد. پس از شش سال تلاش و پیگیری مستمر، بانک‌های بزرگ در سال ۱۹۶۴ سرانجام این روش را پذیرفتند. به لطف این ایده و صرفه‌جویی‌های قابل توجه، تا پایان دهه، پرداخت مستقیم به یک شیوه متداول در بریتانیا تبدیل شد.