stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چارلی چاپلین
شیوهٔ فیلم‌سازی > مقایسه با سایر طنزهای صامت

از دههٔ ۱۹۶۰ به بعد فیلم‌های چاپلین با فیلم‌های دو طنزپرداز دیگر، باستر کیتون و هارولد لوید، مقایسه می‌شده‌اند، این مقایسه به‌خصوص در میان طرفداران وفادارِ دو گروه مطرح بود.
این سه طنزپرداز هریک سبک خاص خود را داشت:
چاپلین تأکید زیادی بر عواطف و گیرایی فیلم داشت (به همین دلیل در دههٔ ۱۹۲۰ بسیار معروف بود)؛ لوید به داشتن شخصیت‌های عامه‌پسند در فیلم‌هایش شناخته شده‌بود، و کیتون به‌خاطر داشتن بردباری همراه با لحنی غرغرو در میان مخاطبان خود مورد پذیرش بود.
ازنظر تجاری، تعدادی از سودآورترین فیلم‌های صامت اثر چاپلین است. فیلم جویندگان طلا، با فروش ۴٫۲۵ میلیون دلار آمریکا پنجمین فیلم پرسود، و سیرک با فروش ۳٫۸ میلیون دلار آمریکا هفتمین فیلم پرفروش بود. درحالی‌که فیلم‌های چاپلین درمجموع ۱۰٫۵ میلیون دلار آمریکا سود کردند، هارولد لوید، درآمدی در حدود ۱۵٫۷ میلیون دلار داشت. همچنین لوید تعداد فیلم‌های بیشتری می‌ساخت؛ او در طول دههٔ ۱۹۲۰، ۱۲ فیلم منتشر کرد، درحالی‌که چاپلین در این مدت تنها ۳ فیلم منتشر کرد.
فیلم‌های باستر کیتون به‌اندازهٔ فیلم‌های چاپلین و لوید ازنظر تجاری موفق نبود. وی حتی در زمانی که در اوج شهرت خود بود، در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰، تنها دست‌آوردش، تشویق دیرهنگام منتقدان بود.
واضح است که چاپلین و کیتون، که هر دو از وودویل (Vaudeville) کار خود را شروع کردند، زیاد به یکدیگر توجه داشته‌باشند. کیتون در سرگذشت خود از چاپلین با نام بزرگ‌ترین طنزپرداز که تا به حال زندگی کرده و بزرگ‌ترین کارگردان طنز یاد کرده‌است. چاپلین نیز در ۱۹۲۵ از کیتون در یونایتد آرتیستس (United Artists) استقبال کرد و او را از رفتن به مترو گلدوین مایر در سال ۱۹۲۸ برحذر داشت و برای آخرین فیلم او با نام شهرت متنی ویژه برای کیتون نوشت و از او با عنوان شریک طنزپرداز خود از سال ۱۹۱۵ یاد کرد.
کارهای شاخص و خلاقانه > دیکتاتور بزرگ

دیکتاتور بزرگ نخستین فیلم کاملاً ناطق چاپلین بود که در اوضاع نابسامان جهانی در دهه چهل میلادی، اثری ضد نازی بود. این فیلم در مورد دیکتاتوری اروپایی و در واقع تاریخچه زندگی آدنوید هینکل، دیکتاتور کشور خیالی تامانیا است که دست به کشتار یهودی‌ها می‌زند و اروپا را درگیر جنگ می‌کند. برخی این فیلم را نپسندیدند و برخی جنبه سیاسی آن را جدی و برخی آن را به قدر کافی جدی نگرفتند. با این حال این فیلم از نظر تجاری محبوبیت فراوانی پیدا کرد و چاپلین را همچنان به عنوان یک ستاره در اوج نگاه داشت.
کارهای شاخص و خلاقانه > عصر جدید

موضوع فیلم عصر جدید در مورد کارگرانی است که از آن‌ها زیاد کار می‌کشند و در فکر افزایش ساعت کاری آنان هستند. با تعطیل شدن کارخانه‌ها بیکاران زیادی در شهر هستند که برای گذراندن زندگی خود مجبور به دزدی می‌شوند.
کارهای شاخص و خلاقانه > جویندگان طلا

چاپلین فیلم جویندگان طلا را در مورد رنج‌های کسانی ساخت که در آن زمان به دنبال طلا در معادن بودند. چارلی فقیر در این فیلم برای برگزار کردن یک مهمانی شام به خاطر دختر مورد علاقهٔ خود و دوستان او دچار مشکلات بی‌شماری شد. هیچ‌یک از مهمان‌ها نمی‌آیند. نقطه اوج فیلم رقص نان‌های استوانه‌ای، توسط چاپلین است که در آن نبوغ فوق‌العاده‌اش را به نمایش درمی‌آورد. نقطه اوج دیگر فیلم، پختن و خوردن یک چکمه توسط چاپلین است.
سیاست > دوره مک‌کارتیسم

در حدود سال ۱۹۵۰ جنگ سرد به اوج خود رسیده بود و در آمریکا ترس شدیدی از کمونیستها به وجود آمده بود. در آن سال سناتوری به نام جوزف مک‌کارتی اعلام کرد لیستی بلند بالا از چند کمونیست معروف دارد. نام چارلی چاپلین نیز در آن لیست بود. او زمانی که برای اولین نمایش فیلم روشنی‌های صحنه به لندن سفر می‌کرد از اخراج خود از آمریکا با خبر شد. به این ترتیب چاپلین به همراه خانواده‌اش از ژانویهٔ ۱۹۵۳ در خانهٔ زیبایی در کرسیر-سور-وو وه در سوئیس زندگی کرد و تا سال ۱۹۷۲ به آمریکا بازنگشت.
چاپلین در جواب اتهام‌ها گفت: «من یک هنرپیشه هستم نه سیاستمدار». البته پیتر اکروید بعداً در کتابی نوشت که اخراج چاپلین به مسائل اخلاقی او که در جامعه مذهبی آمریکا به شدت مورد انتقاد بود هم ربط داشت.
در سال ۱۹۵۴ مک‌کارتی و همراهانش رسوا شدند؛ زیرا مشخص شد مدارکی که برای افشای کمونیست‌ها به کار برده‌بودند جعلی بود. سال ۱۹۷۲، سال بازگشت شکوهمند چارلی به آمریکا بود و در نیویورک هدیه باران شد و مدال ارزشمند هندل به او اهدا گردید.
در اوایل سال ۲۰۱۲، اداره اطلاعات داخلی بریتانیا (MI5) گزارشی را منتشر کرد که نشان می‌داد چارلی چاپلین به درخواست آمریکا و به خاطر «گرایش‌های کمونیستی» در دوره‌ای توسط این اداره تحت نظر و بازرسی قرار داشته‌است. اما هیچ‌گاه نتوانستند مدرکی دال بر ارتباط چارلی چاپلین و گروه‌های کمونیستی بیابند. همچنین در این مدارک عنوان شده که اداره ام‌آی‌فایو (MI5)، موفق نشده که محل اصلی تولد چارلی چاپلین را کشف کند.
همچنین جمع‌بندی MI6 این بود که چاپلین ممکن است از طرفداران کمونیست‌ها باشد ولی در این مورد رادیکال نیست. اما چاپلین به عنوان یکی از قربانیان مک‌کارتیسم شناخته می‌شود.
زندگی شخصی

چاپلین در زندگی شخصی چندین بار ازدواج کرد. اولین ازدواج چارلی در اکتبر سال ۱۹۱۸ با میلدرد هریس بود. دختر بانمکی که چارلی را یاد عشق نافرجامش، هتی کلی می‌انداخت که در سال ۱۹۰۸ عاشق او شده بود. عشقی که از همان ابتدا مورد مخالفت خانوادهٔ هتی قرار گرفت. ازدواج چارلی با میلدرد پس از دو سال یعنی در آوریل ۱۹۲۰ به جدایی کشیده شد. نتیجهٔ این ازدواج یک فرزند پسر بود که تنها سه روز عمر کرد.
چارلی در نوامبر ۱۹۲۴ با هنرپیشهٔ نقش اول فیلم پسر بچه یعنی لیتا گری ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند پسر به نام‌های سیدنی و چارلز بودند. اما تنها بعد از دو سال این ازدواج نیز به جدایی کشیده شد. در سال ۱۹۳۶ چاپلین بار دیگر با یک بازیگر ازدواج کرد. پائولت گدارد بازیگر نقش دختر بی‌خانمان در فیلم عصر جدید که با چارلی ازدواج کرد. این ازدواج نیز در سال ۱۹۴۲ به طلاق انجامید.
در سال ۱۹۴۲ او با دختر یک نمایش‌نامه‌نویس معروف آمریکایی به نام یوجین اونیل آشنا شد. نام آن دختر اونا اونیل بود. با اینکه پدر دختر با این ازدواج مخالف بود اما این ازدواج صورت گرفت. چارلی پنجاه و چهار ساله با یک دختر هجده ساله ازدواج کرده بود. این ازدواج در ۱۶ ژوئن سال ۱۹۴۳ انجام گرفت. اولین حاصل این ازدواج جرالدین و هفت بچه دیگر بود. با اینکه اختلاف سن چارلی و اونا سی و شش سال بود اما این ازدواج پر دوام‌ترین ازدواج چارلی بود و این دو تا پایان عمر کنار یکدیگر بودند. او داستان اوایل زندگی خویش را در کتابی تحت عنوان «داستان کودکی من» نوشته‌است. این کتاب مربوط به دورانی است که چاپلین هنوز مشهور نشده بود. در کتاب چارلی چاپلین نوشته پیتر اکروید، تصویری کاملاً متفاوت از زندگی چاپلین ارائه می‌شود و او به صورت یک فرد حسود، پول دوست، فرصت طلب و متجاوز معرفی می‌شود.
وی سرانجام در ۲۵ دسامبر ۱۹۷۷ در سن ۸۸ سالگی در سوئیس درگذشت. جسد این کمدین در سال ۱۹۷۸ از خاک خارج شد و توسط دو مرد که در ازای بازگرداندن جسد از وکیل چاپلین تقاضای دریافت پول داشتند، در یک مزرعه ذرت دفن شد. جسد از گورستان دهکده‌ای در سوئیس که چاپلین ۲۵ سال آخر عمر خود را در آنجا گذرانده بود ربوده شده بود و پس از سه ماه، با دستگیری جنازه دزدها (دو مهاجر از بلغارستان و لهستان) به همان‌جا بازگشت. ولی این بار تابوت او را از بتن مسلح ساختند. گورکن دهکده که بار اول دزدیده شدن جسد را کشف کرده بود، می‌گوید دیگر امکان ندارد که جسدش را در نیمه شب بدزدند. او می‌گوید: «برای این کار احتیاج به یک مته بادی خواهید داشت و سر و صدای زیادی به پا خواهید کرد.»
جوایز

برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی متن برای فیلم روشنی‌های صحنه در سال ۱۹۷۳.
نامزد دریافت جایزه اسکار در رشته‌های بهترین فیلم، بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی و بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم دیکتاتور بزرگ در سال ۱۹۴۱.
نامزد دریافت جایزه اسکار در رشته بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی برای فیلم موسیو وردو در سال ۱۹۴۸.
دریافت جایزه اسکار بهترین دستاورد هنری برای فیلم سیرک در سال ۱۹۲۹.
دریافت جایزه افتخاری یک عمر فعالیت هنری در سال ۱۹۷۲.
برنده جایزه افتخاری شیر طلایی از جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۹۷۲.
میراث

در سال ۱۹۹۸ منتقد فیلم اندرو ساریس، چاپلین را این‌گونه توصیف کرد: بدون شک چاپلین یگانه و مهم‌ترین هنرمند تاریخ سینماست. او خارق‌العاده‌ترین عملکرد را داشته و احتمالاً هنوز جهانی‌ترین نماد است. او به وسیلهٔ مؤسسهٔ فیلم بریتانیا این‌گونه توصیف شده‌است: چهره‌ای شاخص و برجسته در فرهنگ جهان و مبدل سینما به هنر هفتم؛ و به خاطر خنداندن میلیون‌ها نفر در تمام دنیا در مجلهٔ تایم به عنوان یکی از ۱۰۰ چهره اثرگذار قرن ۲۰ قرار گرفته‌است. تصویر ولگرد چاپلین به بخشی از فرهنگ تاریخی تبدیل شده و طبق گفته سیمون لویس این شخصیت برای افرادی که تاکنون حتی فیلمی از چاپلین ندیده‌اند و در جاهایی که فیلم‌های او هیچگاه پخش نشده‌اند نیز قابل تشخیص است. منتقد فیلم لئونارد مالتین استدلال می‌کند که خلق و خوی ولگرد پاک نشدنی و منحصر به فرد است و هیچ کمدین دیگری این قدر در دنیا اثرگذار نیست. در مدح شخصیت ولگرد، ریچارد اسچیکل نشان می‌دهد که فیلم‌های چاپلین شیوا و دارای اصطلاحات غنی کمدی از روح انسانیت در تاریخ فیلم هستند. در سال ۲۰۰۶ کلاه و یک عصا که بخشی از لباس ولگرد بودند به قیمت دلار ۱۴۰۰۰۰ در یک حراجی در لس آنجلس خریداری شد. به عنوان یک فیلمساز، چاپلین به عنوان یکی از پیشگامان و یکی از با نفوذترین چهره‌ها در اوایل قرن بیستم در نظر گرفته می‌شود. از او اغلب به عنوان یکی از اولین هنرمندان فیلم یاد می‌شود. منتقد فیلم مارک کازینز به عنوان مورخ سینما نوشته‌است که چاپلین نه تنها باعث تغییر تنها تصاویر سینما شد، بلکه جامعه‌شناسی و دستور زبان آن را هم تغییر داد.
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی چارلی چاپلین
ساخت یک زندگی
مسابقه اتومبیلرانی در ونیز
مخمصه عجیب میبل
گرفتن دزد
بین رگبارها
فیلم جانی
تانگو تانگل
عشق ستمکار
سرگرمی مورد علاقه‌اش
شاگرد ستاره
ماشین سواری میبل
بیست دقیقه عشق
گرفتار در کاباره
مانده در باران
یک روز شلوغ
پتک کشنده
دوستش راهزن
ضربه فنی
روز شلوغ میبل
زندگی زناشویی میبل
گاز خنده
مرد مال‌دوست
با صورت بر کف بار
تفریح
مبدل‌پوش
حرفه تازه او
قماربازان
سرایدار جدید
رنج‌های عشق
خمیر و دینامیت
آقای جسور
پیشه موسیقایی او
محل ملاقاتش
عشق جریحه‌دار شده تیلی
آشنایی
گذشته ماقبل تاریخی او
شغل جدیدش
یک شب گردش
قهرمان
در پارک
فرار مینی‌بوسی
ولگرد
کنار دریا
شغل
یک زن
بانک
شانگهای
شبی در نمایش
دست انداختن کارمن
پلیس
دردسر سه‌گانه
بازرس فروشگاه
آتش‌نشان
خانه‌به‌دوش
ساعت یک صبح
کنت
سمساری
پشت صفحه نمایش
سرسره بازی
ایزی استریت
درمان
مهاجر
ماجراجو
زندگی سگی
باند
دوش‌فنگ
سانی‌ساید
خوشی یک روز
پسربچه
طبقه بیکار
روز پرداخت حقوق
زائر
زن پاریسی
جویندگان طلا
سیرک
روشنایی‌های شهر
عصر جدید
دیکتاتور بزرگ
موسیو وردو
روشنی‌های صحنه
یک سلطان در نیویورک
کنتسی از هنگ‌کنگ
نگارخانه

چاپلین و آلبرت اینشتین
چاپلین ۱۸۸۹-۱۹۷۷
چاپلین (۱۹۱۸)
در فیلم دیکتاتور بزرگ (۱۹۴۰)
به عنوان یک دلقک در ورونا
چارلی چاپلین
چارلی چاپلین در یک کاریکاتور توسط گرگ ویلیامز
مجسمه ساخته شده توسط جان دابل دی در میدان لستر، لندن
مجسمه چاپلین ساخته شده توسط جان دابل دی در وو وه (واد)، سوئیس
مجسمه‌های چاپلین دور دنیا، مکان در (چپ به راست): ۱. تپلیتسه، جمهوری چک؛ ۲. خومژا، لهستان؛ ۳. واترویل، ایرلند؛ ۴. لندن، بریتانیا؛ ۵. حیدرآباد، هند؛ ۶. الاسیو، ایتالیا؛ ۷. بارسلون، اسپانیا؛ ۸. وو وه، سوئیس
تصویر چارلی چاپلین در دوران جوانی (دههٔ نخستِ قرن بیستم) که در ایالات متحده آمریکا عکس‌برداری شده‌است. این نگاره مربوط به زمانی است که چارلی چاپلین هنوز یک شخصیت عادی است و قدم به عرصهٔ بازیگری در فیلم‌های صامت نگذاشته‌است.
کارگاه‌های فیلم‌سازی چاپلین (۱۹۲۲)
تصویر چارلی چاپلین و جکی کوگان در فیلم پسربچه (۱۹۲۱ میلادی)
این عکس میتواند به خوبی نافرجامی های چارلی چاپلین را در زندگی نشان دهد
محمدمهدی محبی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  محمد مهدی محبی
زادروز:  ‎۲۱ بهمن ۱۳۷۸ (۲۵ سال)
زادگاه:  شهرری، ایران
قد:  ۱۸۶ سانتی‌متر
پست:  هافبک هجومی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سپاهان
شمارهٔ پیراهن:  ۲۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۶–۲۰۱۷:  استقلال
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  نفت نوین
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  سایپا
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  استقلال
۲۰۲۰–۲۰۲۱:  مقاومت تهران
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  نفت مسجدسلیمان |  ۲۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  پیکان |  ۱۹ |  (۱) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  مس رفسنجان |  ۵۰ |  (۴) |
| ۲۰۲۴– |  سپاهان |  ۱۷ |  (۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| -۲۰۲۱ |  زیر ۲۳ سال ایران |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمدمهدی محبی (زادهٔ ۲۱ بهمن ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال سپاهان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
وی سابقهٔ بازی در باشگاه فوتبال نفت مسجد سلیمان، باشگاه فوتبال پیکان و باشگاه فوتبال مس رفسنجان را نیز دارد.
افتخارات

سپاهان :
قهرمانی سوپرجام ایران : ۱۴۰۳
احمد شریعت‌زاده

| سید احمد شریعت‌زاده (مشاور) | سید احمد شریعت‌زاده (مشاور) |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بارفروش   (دوره‌های ۵ تا ۷ و ۱۴ و ۱۵)   محلات و خمین  (دوره‌های ۸ و ۹)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۶۲ تهران، ایران
درگذشته: ۲۶ آذر ۱۳۴۷ تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایران
فرزندان: تقی شریعت‌زاده
سید احمد شریعت‌زاده ملقب به مشاور (۱۲۶۲ تهران - ۲۶ آذر ۱۳۴۷)، حقوقدان، قاضی و وکیل برجسته دادگستری و نماینده و نایب رئیس مجلس شورای ملی بود. او از مؤسسان کانون وکلای دادگستری به شمار می‌رود و در برخی از جنجالی‌ترین محاکمات تاریخ ایران شرکت داشته است. دفاع از اصغر قاتل در دادگاه از مشهورترین پرونده‌هایی است که در آن شرکت داشته است. وی اولین قاضی ایرانی بود که در فرانسه به تحصیل پرداخت.
تحصیلات

احمد شریعت‌زاده در سال ۱۲۶۲ در محله سنگلج تهران زاده شد. پدرش میرزا حسین شریعتمدار آملی فرزند حاج شیخ اسمعیل مجتهد فرزند حاج میرزا حسن آملى و مادرش نواده اسدالله خان سه کوهى از رجال بزرگ مازندران بود. در سن سیزده چهارده سالگى پس از آموختن مقدمات ادبیات فارسی و عربى به مدرسه اسلامیه رفت که سید محمد طباطبایی از روحانیون مهم تهران و از رهبران بعدی نهضت مشروطه، تأسیس کرده بود. سپس در مدرسه فلاحت مظفری ادامه تحصیل داد که معلمانش بلژیکی و فرانسوی بودند.
قضاوت

شریعت‌زاده پس از پایان تحصیلاتش در مدرسه فلاحت مظفری به حوزه علمیه رفت و فقه و اصول و حکمت و فلسفه خواند. هنگامی که میرزا حسن خان مشیرالدوله اولین تشکیلات قضائى را در ایران راه می‌انداخت، امتحانی برای استخدام قضات برگزار کرد که شریعت‌زاده در این امتحان شرکت جست و میان هفتاد نفر، رتبه اول شد و به استخدام عدلیه درآمد.
شریعت‌زاده پس از مدت کوتاهی اشتغال به قضاوت، در سال ۱۲۹۱ خورشیدی معاون مدعى‌­العموم استیناف پس از اندی، مدعى‌العموم و دادستان بدایت تهران شد. او مدتی قضاوت را رها کرد و به وکالت دادگستری پرداخت و پس از بازگشت به عدلیه، رئیس کابینه (دفتر وزارتی) شد  تا اینکه در سال ۱۳۰۲ در دوره پنجم به نمایندگی بابل به مجلس شورای ملی رفت. حوزه انتخابیه بابل در آن زمان، همه شرق مازندران را در بر می‌گرفت.
نمایندگی

شریعت‌زاده از نمایندگانی بود که در نهم آبان ۱۳۰۴ با رأی دادن به ماده واحده‌ای سلطنت قاجار را برانداختند و قدرت را به رضا شاه پهلوی انتقال دادند. شریعت‌زاده در دو دوره بعد تا سال ۱۳۰۹ نماینده بابل و در دو دوره پس از آن (هشتم و نهم) تا سال ۱۳۱۴ نماینده خمین و محلات بود. بسیاری از قوانین مهم مصوّب مجلس شورای ملی در طی این دوره‌ها از جمله قانون محاکمه وزراء را او تنقیح کرده‌است. او در کنار نمایندگی به وکالت دادگستری نیز ادامه داد و در بسیاری از محاکمات جنجالی و تاریخی به وکالت پرداخت. یکی از این محاکمات، دفاع او از اصغر قاتل (علی اصغر بروجردی) بود که سر و صدای فراوانی بر پا کرد. متن دفاعیات وی مورد تقدیر مقامات قضایی قرار گرفت و در نشریات حقوقی آن زمان به چاپ رسید و حتی به زبان فرانسه ترجمه شد.
مغضوبیت

در سال ۱۳۱۴ بر سر مقاومتى که شریعت‌زاده در کار شرکت طبرستان (یا طبرى) کرد که ورثه میرزا حسین خان سپهسالار از آن شکایت کرده بودند و به سبب مقاومت در برابر اقدامات خلاف قانون این شرکت، مغضوب رضا شاه شد و دیگر اجازه ندادند به نمایندگی انتخاب شود. او ناچار شد ایران را ترک کند. مدتها در وضع بدی در اروپا زندگی کرد و پس از بازگشت، بلافاصله بازداشت و زندانی شد. پس از آزادی هم تا شهریور ۱۳۲۰ که ایران اشغال شد و رضا شاه از سلطنت کناره گرفت، همه از او دوری می‌کردند و حتى دوستانش به دیدارش نمی‌رفتند.
بازگشت به صحنه

در نخستین انتخابات پس از کناره‌گیری رضا شاه که در سال ۱۳۲۲ برگزار شد، شریعت‌زاده بار دیگر خود را از بابل در دوره چهاردهم نامزد نمایندگی کرد. این حوزه از جنجالی‌ترین حوزه‌های انتخاباتی شد و شریعت‌زاده که نفر چهارم شده بود نسبت به دخالت استاندار به نفع رقیبان خود اعتراض نمود. سرانجام در رسیدگی به اعتراضات، آرای مربوط به نفر سوم باطل و برای شریعت‌زاده اعتبارنامه صادر شد اما شعبه رسیدگی کننده به اعتبارنامه در مجلس، حق را به نفر سوم داد و اعتبارنامه شریعت‌زاده را تأیید نکرد. پس از بحث و جدل‌های فراوان که دو جلسه در مجلس ادامه یافت، سرانجام نمایندگان به اعتبارنامه شریعت‌زاده رأی موافق دادند.
شریعت‌زاده در دوره بعد نیز کرسی خود را حفظ کرد. او وکیل قوام‌السلطنه بود و در این دوره نقش مؤثری در تشکیل حزب دموکرات ایران به رهبری قوام ایفا کرد. پس از سقوط دولت قوام در ۱۸ آذر ۱۳۲۶ و روی کار آمدن حکیم‌الملک، آشتیانی به مخالفت با دولت حکیم‌الملک پرداخت و همراه با محمدرضا آشتیانی‌زاده و عباس میرزا اسکندری دولت را استیضاح کرد.
درگذشت

احمد شریعت زاده پس از یک بیماری کوتاه در سن ۸۶ سالگی و در روز سه شنبه ۲۶ آذرماه ۱۳۴۷ درگذشت.
بوشمی

مکان
| بوسچمی | بوسچمی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بوسچمی: بوسچمی
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: استان سیراکوز (SR)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Giuseppe Giansiracusa
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۱ کیلومتر مربع (۲۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۶۱ متر (۲۴۹۷ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۱٬۱۵۰
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۵۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Buscemesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
قدیس پشتیبان: Madonna of the Wood
روز قدیس: Last Sunday in August
وبگاه: وبگاه رسمی
بوسچمی (به ایتالیایی: Buscemi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان سیراکوز واقع شده‌است.
خصوصیات

بوسچمی ۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۵۰ نفر جمعیت دارد و ۷۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فلفل سیاه

| فلفل سیاه | فلفل سیاه |
| --- | --- |
فلفل سیاه، Piper nigrum: فلفل سیاه، Piper nigrum
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: مگنولیان
راسته:: فلفل‌سیاه‌سانان
تیره:: فلفل‌سیاهیان
سرده:: فلفل سیاه
گونه:: فلفل سیاه
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Piper nigrum کارل لینه: Piper nigrum کارل لینه
فلفل سیاه یا پلپل سیاه (نام علمی: Piper nigrum) میوه‌های خشک شده تیره رنگ گیاه فلفل است. گیاه فلفل بومی جنوب هند است. فلفل سیاه گیاه رونده گل دهنده‌ای از خانواده فلفل‌سیاهیان، که برای میوه آن کشت می‌شود، که معمولاً به صورت خشک به عنوان ادویه و چاشنی استفاده می‌شود.
بزرگ ترین تولید کنندگان فلفل سیاه در جهان

| کشورهای برتر تولیدکننده فلفل‌سیاه- سال ۲۰۲۰> کشور | کشورهای برتر تولیدکننده فلفل‌سیاه- سال ۲۰۲۰> میزان تولید (تن) |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|  ویتنام | ۲۷۰٬۱۹۲ |  |  |
|  برزیل | ۱۱۴٬۷۴۹ |  |  |
|  اندونزی | ۸۹٬۰۴۱ |  |  |
|  هند | ۶۶٬۰۰۰ |  |  |
|  سری‌لانکا | ۴۳٬۵۵۷ |  |  |
|  چین | ۳۳٬۳۴۸ |  |  |
|  مالزی | ۳۰٬۸۰۴ |  |  |
|  در کل دنیا | ۷۴۷٬۶۴۴ |  |  |
No symbol = official figure, P = official figure, F = FAOSTAT ۲۰۰۷، * = Unofficial/Semi-official/mirror data, C = Calculated figure A = Aggregate (may include official, semi-official or estimates);  Source: Food And Agricultural Organization of United Nations: Economic And Social Department: The Statistical Division: No symbol = official figure, P = official figure, F = FAOSTAT ۲۰۰۷، * = Unofficial/Semi-official/mirror data, C = Calculated figure A = Aggregate (may include official, semi-official or estimates);  Source: Food And Agricultural Organization of United Nations: Economic And Social Department: The Statistical Division
درباره

فلفل گیاهی است بالارونده و دارای ریشه‌های ساقه خیز و کوتاه که میوه آن ادویه‌ای است با طعم تند و سوزنده. گیاهی دارویی - خوراکی و دارای طعمی تند.
فلفل از بوته‌ای باریک و بلند و در رنگ‌های متنوعی چون سبز، قرمز، زرد، و نارنجی به دست می‌آید و برای خوش طعم کردن غذا از آن استفاده می‌شود. دانه فلفل پس از خشک و ساییده شدن در رنگ‌های سیاه، سفید و سرخ عرضه می‌شود.
فلفل در هندوستان از دیر باز به عنوان ادویه مورد استفاده بود. تا اواخر قرون وسطی فلفل از هندوستان به اروپا و سایر نقاط جهان تجارت می‌شد. به خاطر ارزش این گونه ادویه‌ها بود که اروپایی‌ها در پی یافتن راه جدیدی به هندوستان بودند. با کشف قاره آمریکا نوع جدیدی از فلفل بومی قاره آمریکا کشف شد.

در یونان باستان از فلفل نه تنها به‌عنوان ادویه بلکه به عنوان پول و هدیه استفاده می‌شد.
در قرون وسطی، سرمایه یک فرد براساس مقدار فلفل سیاه ذخیره شده وی سنجیده می‌شد. فلفل سیاه علاوه بر طعم دادن به غذا، طعم کهنگی غذا را نیز می‌گیرد.
ویژگی‌ها

میوه آن، که به صورت خشک شده به دانه فلفل معروف است، در حدود ۵ میلی‌متر (۰٫۲۰ اینچ) قطر دارد، کاملاً بالغ آن قرمز تیره است و مثل همه میوه‌های گوشتدار (مثل گیلاس)، شامل یک‌دانه تکی است. دانه‌های فلفل و پودر فلفل که حاصل آسیاب آنهاست، ممکن است صرفاً به عنوان فلفل یا دقیق تر به عنوان فلفل سیاه، فلفل سفید یا فلفل سبز شناخته شوند. دانه‌های فلفل سبز در واقع دانه‌های فلفل سیاه نابالغند.
فلفل سیاه بومی کشور هندوستان است و به‌طور گسترده در آنجا و در جاهای دیگر مناطق گرمسیری کشت می‌شود. ویتنام در حال حاضر، با تولید %۳۴ محصول فلفل جهان در سال ۲۰۰۸، بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده فلفل است.
فلفل خشک آسیاب شده از دوران باستان برای طعم آن و به عنوان دارو استفاده می‌شود. فلفل سیاه بالاترین رده را در داد و ستد ادویه در جهان برخورداراست و یکی از رایج‌ترین ادویه جات اضافه شونده به غذاهای اروپایی و مانند آن است. تندی فلفل سیاه بخاطر ماده شیمیایی piperine است و تقریباً روی همه میزهای شام در جهان صنعتی، در کنار نمک طعام یافت می‌شود. فلفل سیاه در ویتنام هم دارای ارزش والایی است.
فلفل سیاه و پوست

یکی از مزایای فلفل سیاه این است که با ترکیب با مواد دیگر باعث ایجاد ماسک‌هایی مفید برای پوست می‌شود. این ماسک‌ها را به راحتی می‌توانید در منزل بسازید و بر روی پوست خود قرار دهید. بعضی از این ماسک‌ها عبارتند از:
- می‌توانید فلفل سیاه را با ۲۰۰ گرم ماست ترکیب کنید و به مدت ۱۰ دقیقه روی پوست خود قرار دهید سپس با آب سرد پوست خود را بشویید.
- یکی دیگر از ماسک‌های مفید برای پوست ترکیب فلفل سیاه و آلوئه ورا می‌باشد. آلوئه ورا برای ایجاد پوست تازه بسیار مفید می‌باشد.
- اگر خواهان این هستید که پوست صورت شما به صورت کاملاً عمقی پاکسازی شود باید از ترکیب شیر و فلفل سیاه استفاده نمایید. نصف قاشق غذاخوری فلفل سیاه را با شیر ترکیب کنید و پوست خود را با آن محلول شستشو دهید.
ریشه یابی

کلمه «پلپل» یا «فلفل» (تلفظ پهلوی) از کلمه تامیل/مالزیایی برای فلفل دراز، pippali گرفته شده‌است.
فلفل سیاه
فلفل سیاه نارس
ویکتوریا آبوویان

| ویکتوریا آبوویان | ویکتوریا آبوویان |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۱۸۸۳ 
مرگ: ۱۹۷۹ (۹۶ سال) 
ملیت:  ارمنی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: -
ویکتوریا آبوویان (ارمنی: Վիկտորիա Վարդանի Աբովյան؛  ۱۸۸۳ – ۱۹۷۹) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه دخترانه هریپسیمه (ایروان) فارغ‌التحصیل شد.  وی در ۱۹۷۹ در سن ۹۶ سالگی در مسکو درگذشت.
پادشاهی گالیسیا و لودومریا

پادشاهی گالیسیا و لودومریا (به لهستانی: Królestwo Galicji i Lodomerii)یا با عنوان ساده‌تر گالیسیا یا اتریش لهستان، در ۱۷۷۲ در قلمرو سلطنتی هابسبورگ و در نتیجه اولین تجزیه لهستان ایجاد شد و پس از سومین تجزیه لهستان در ۱۷۹۵ به یک پادشاهی تحت سلطه هابسبورگ تبدیل شد. در ۱۸۰۴ تبدیل به یک قلمرو سلطنتی در امپراتوری اتریش و از ۱۸۶۷ تا انحلالش در ۱۹۱۸ به یک منطقه خودمختار سلطنتی تحت مدیریت لهستانی ها و زیر نظر سیسلتنیای اتریش-مجارستان بود. این کشور از قسمت جنوب غربی قلمرو مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی جدا شده بود و در میان عناوین تشریفاتی فراوان شاهزاده مجارستان یکی هم "حاکم گالیسیا و لودومریا" بود. پس از جنگهای ناپلئونی و کنگره وین، امپراتوری اتریش قسمتهایی از گالیسیا، گالیسیای غربی و بخش تارنوپول، را به امپراتوری روسیه واگذار کرد.
نام گالیسیا شکل لاتین هالیچ، شاهزاده‌نشین قرون وسطایی روتنیا است. "لودومریا" شکل لاتین وولودیمیر-وولینسکیی است که در قرن دهم میلادی توسط ولادیمیر کبیر بنیان گذاشته شد و تا زمان تجزیه لهستان به سادگی تحت عنوان وولودیمیر شناخته می شد. پادشاه گالیسیا و لودومریا عنوانی قرون وسطایی بود که شاه آندراش دوم مجارستان در زمان تسخیر این ناحیه در قرن دوازدهم میلادی ابداع کرد.
این ناحیه تاریخی در غرب اروپای امروزی بین لهستان و اکراین تقسیم شده است. هسته تاریخی گالیسیا متشکل از نواحی مدرن لووف، ترنوپیل و ایوانو-فرانکیفسک در غرب اکراین است.
رافائل آسکونا

| رافائل آسکونا | رافائل آسکونا |
| --- | --- |
زاده: رافائل آسکونا فرناندِس ۲۴ اکتبر ۱۹۲۶ لگرنیو، اسپانیا
درگذشته: ۲۴ مارس ۲۰۰۸ (۸۱ سال) مادرید، اسپانیا
پیشه: فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و نویسنده
ملیت:  اسپانیایی
رافائل آسکونا (اسپانیایی: Rafael Azcona‎؛ ۲۴ اکتبر ۱۹۲۶ – ۲۴ مارس ۲۰۰۸) یک فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و نویسنده اهل اسپانیا بود.
او ۲ مرتبه در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۲ میلادی، برندهٔ جایزه گویای «بهترین فیلم‌نامه» شده است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به جنگل افسون‌شده، دخترم ایلدگارت، آره که میشه رفیق، دختر رؤیاهای شما، دلیلی برای زندگی، دلیلی برای مرگ، باغ لذت‌ها، طبقه هفتم، زنده‌باد عروس و داماد و تخت زفاف اشاره نمود.
مدرسه شبانه‌روزی: کومبرس

| مدرسه شبانه‌روزی: کومبرس | مدرسه شبانه‌روزی: کومبرس |
| --- | --- |
اسپانیایی: El Internado: Las Cumbres
 :  
ژانر: داستان معمایی دلهره‌آور درام
سازنده:  لائورا بیوسو  آسیر آدوئسا 
کارگردان:  خسوس رودریگو  کارلس تورنس  دنیس روویرا 
آهنگ پایان: «فرارها» با اجرای ناتالیا لاکونسا
کشور سازنده: اسپانیا
زبان اصلی: اسپانیایی
شمار فصل‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۲۲
تولید: تولید
مدت: ۵۰ دقیقه (تقریبی)
تولیدکننده‌ها: آترسمدیا گلوبومدیا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: آمازون پرایم ویدئو
انتشار اولیه: ۱۹ فوریه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-02-۱۹) – ۷ آوریل ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-04-۰۷)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: مدرسه شبانه‌روزی
مدرسهٔ شبانه‌روزی: کومبرس (اسپانیایی: El Internado: Las Cumbres‎) یک مجموعهٔ تلویزیونی درام، دلهره‌آور و معمایی اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

مینا الحمانی
ناتالیا دیسنتا
کلارا گایه
خوئل بوسکد
آلبرتو آماریا