stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کپتون
خواص

در شرایط ایزوله، کپتون در محدوده وسیعی از دماها، از 4 تا 673 کلوین (269- تا 400+ درجه سانتی‌گراد).
رسانندگی گرمایی کپتون در دماهای 0.5 تا 5 کلوین نسبتاً بالا است:
κ = 4.638×10−3 T0.5678 W·m−1·K−1.
عایق کپتون با گذشت زمان کیفیت خود را از دست می‌دهد: یک مطالعه اداره هوانوردی فدرال نشان می‌دهد که کپتون در محیط‌های گرم و مرطوب یا در حضور آب دریا دچار تخریب می‌شود. مقاومت کپتون در برابر سایش مکانیکی بسیار ضعیف است، به ویژه در داخل کابل‌ها به دلیل حرکت هواپیما. بسیاری از مدل‌های هواپیما مجبور به انجام تغییرات گسترده در سیم‌کشی شدند—گاهی اوقات جایگزینی کامل سیم‌کشی‌های عایق شده با کپتون—به دلیل اتصال کوتاه ناشی از عایق معیوب. تخریب و سائیدگی سیم کپتون به دلیل لرزش و گرما در چندین حادثه سقوط هواپیماهای ثابت و چرخان نقش داشته است که منجر به از دست رفتن جان انسان‌ها شده است.
طبق یک گزارش داخلی ناسا، "سیم‌های شاتل فضایی با عایقی به نام کپتون پوشیده شده بودند که به مرور زمان تمایل به خراب شدن داشتند و ممکن بود باعث اتصال کوتاه و احتمالاً آتش‌سوزی شوند."
کاربرد > تولید الکترونیک

به دلیل پایداری حرارتی گسترده و قابلیت عایق‌کاری الکتریکی، نوار کپتون معمولاً به عنوان لایه عایق و محافظ اجزای حساس به الکترواستاتیک و شکننده استفاده می‌شود. این نوار می‌تواند دمای لازم برای عملیات لحیم‌کاری مجدد را تحمل کند و در طول فرآیند تولید به عنوان محافظ عمل می‌کند و اغلب در محصول نهایی مصرف‌کننده نیز حضور دارد.
کاربرد > فضاپیما

در مرحله فرود ماه‌نشین آپولو و پایین مرحله صعود اطراف موتور صعودی، با پتوهای فویلی کپتون آلومینیمی برای عایق‌کاری حرارتی پوشانده شده بود. نیل آرمسترانگ، فضانورد آپولو 11، در سفر بازگشت از ماه اظهار داشت که هنگام پرتاب ماه‌نشین، می‌توانست "کپتون و سایر قطعات ماه‌نشین را در اطراف منطقه پراکنده ببیند."
آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا، کپتون را به دلیل دوام آن در محیط فضایی به عنوان یک پشتیبان پلاستیکی خوب برای بادبان‌های خورشیدی در نظر گرفته است.
فضاپیمای نیو هورایزنز  ناسا از کپتون در طراحی عایق "بطری فلاسک" استفاده کرد تا فضاپیما در طول سفر بیش از 9 ساله، 5 ترا‌متری (33 واحد نجومی) برای ملاقات با سیاره  پلوتو در 14 ژوئیه 2015، بین 283 و 303 کلوین (10 و 30 درجه سانتی‌گراد) عمل کند. بدنه اصلی با عایق حرارتی سبک و طلایی چند لایه پوشانده شده بود که گرما را از الکترونیک عملیاتی حفظ می‌کرد تا فضاپیما گرم بماند. پوشش حرارتی شامل 18 لایه پارچه توری پلی‌اتیلن ترفتالات بین فیلم پلی‌استر آلومینیومی و فیلم کپتون نیز کمک کرد تا فضاپیما را از ریزشتاب‌وارهها محافظت کند.
سپر خورشیدی تلسکوپ فضایی جیمز وب از پنج ورق کپتون E پوشیده شده با آلومینیوم و آلایش سیلیکون  ساخته شده است تا گرما را از بدنه فضاپیما دور کند.
خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی از نوار کپتون برای تعمیر موقت یک نشت آهسته در فضاپیمای سایوز متصل به بخش روسی مجتمع مداری در آگوست 2018 استفاده کردند. این نوار دوباره در اکتبر 2020 برای مهر و موم موقت یک نشت در محفظه انتقال ماژول سرویس Zvezda ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده شد.
کاربرد > اشعه ایکس

کپتون به عنوان ماده‌ای برای پنجره‌های استفاده شده با انواع منابعاشعه ایکس  (خطوط پرتوهای سینکروترون  و لامپ اشعه ایکس) و آشکارسازهای اشعه ایکس استفاده می‌شود. پایداری مکانیکی و حرارتی بالا و انتقال خوب اشعه ایکس باعث شده که این ماده ترجیح داده شود. همچنین نسبت بهآسیب‌های اشعه حساسیت کمتری دارد.
کاربرد > چاپ سه‌بعدی

کپتون و آکریلونیتریل بوتادین استایرن (ABC) به خوبی به یکدیگر می‌چسبند، که باعث استفاده گسترده‌ای از کپتون به عنوان سطح ساخت برای چاپگرهای سه‌بعدی شده است. کپتون بر روی سطح صاف قرار داده می‌شود و ABS بر روی سطح کپتون اکسترود می‌شود. قطعه ABS چاپ شده از بستر ساخت جدا نمی‌شود زیرا خنک شده و جمع می‌شود، که یک علت شایع برای خرابی چاپ با تغییر شکل قطعه است. جایگزین بادوام‌تر، استفاده از سطح پلی‌اتریمید  است.
پژوهشگران روشی را برای چاپ سه‌بعدی مواد پلی‌آمیدی از جمله کپتون ابداع کرده‌اند. پیش‌ماده اسید پلی‌آمیک کپتون با یک اتصال‌دهنده آکریلات و فوتواینیتیاتور مخلوط می‌شود که می‌تواند هنگام قرار گرفتن در معرض نور ماوراء بنفش در حین چاپ سه‌بعدی ژل تشکیل دهد. گرم کردن بعدی قطعه چاپ شده تا 400 درجه سانتی‌گراد اتصالات فداکاری را حذف کرده و قطعه را با شکل هندسی چاپ سه‌بعدی تقلید می‌کند.
کاربرد > سایر موارد

رسانایی حرارتی نسبتاً بالا کپتون در دماهای بسیار پایین، همراه با کیفیت‌های دی‌الکتریکی خوب و در دسترس بودن به عنوان ورق‌های نازک، آن را به یک ماده محبوب در  تبدیل کرده است، زیرا عایق الکتریکی را در گرادیان‌های حرارتی پایین فراهم می‌کند.
کپتون به طور منظم به عنوان عایق در محیط‌های فوق خلأ بالا به دلیل نرخ پایین رهش گاز استفاده می‌شود.
سیم‌کشی الکتریکی عایق شده با کپتون به طور گسترده در هواپیماهای غیرنظامی و نظامی استفاده شده است زیرا سبک‌تر از سایر عایق‌ها است و ویژگی‌های عایق و حرارتی خوبی دارد.
نوارهای کپتون، سه رول با عرض‌های مختلف
نوار کپتون (زرد) که برای عایق‌کردن سرهای یک سلول باتری در یک هدست بلوتوثی استفاده می‌شود.
پوشش حرارتی کپتون آلومینیومی که در آزمایش Ultra Heavy Cosmic Ray استفاده شد.
واحد آزمایشی سپر خورشیدی تلسکوپ فضایی جیمز وب، ساخته شده از کپتون آلومینیومی.
استاروآکتائو

Selo
| Staroaktau Староактау | Staroaktau Староактау |
| --- | --- |
Selo: Selo
Staroaktauموقعیت روی نقشه باشقیرستانStaroaktauموقعیت روی نقشه روسیه: Staroaktauموقعیت روی نقشه باشقیرستانStaroaktauموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۴۲′ شمالی ۵۴°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۰۰°شمالی ۵۴٫۴۵۰°شرقی﻿ / 54.700; 54.450: مختصات: ۵۴°۴۲′ شمالی ۵۴°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۰۰°شمالی ۵۴٫۴۵۰°شرقی﻿ / 54.700; 54.450
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بوزدیاکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
استاروآکتائو (انگلیسی: Staroaktau) یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کریستینا سویا

| کریستینا سویا | کریستینا سویا |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳ مارس ۱۹۶۵ ‏(۶۰ سال) مادرید، اسپانیا
پیشه(ها): بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱–تاکنون
ناشر(ان): آرسی‌ای رکوردز Lionheart Team 33 Music
وبگاه: www.baccara-oficial.com
ماریا کریستینا سویا مارتینز (زاده ۳ مارس 1965) خواننده و ترانه‌سرای اسپانیایی است که بعداً یکی از اعضای دوتایی باکارا بود. کریستینا سویا در مادرید به دنیا آمد.
کریستینا سویا به‌طور خصوصی متأهل و مادر دو پسر است. پسر بزرگتر او نیز نوازنده است و محتوای مرتبط با موسیقی تولید می‌کند. در سال ۲۰۲۴ کریستینا سویا در مونیخ آلمان زندگی می‌کند.
الفبای فارسی

Latin alphabet consisting of 26 letters, each having an uppercase and a lowercase form
| الفبای  فارسی  | الفبای  فارسی  |
| --- | --- |
حروف الفبای فارسی به‌همراه برابرهای آن‌ها در الفبای لاتین و شکل لاتین‌نویسی نامشان.: حروف الفبای فارسی به‌همراه برابرهای آن‌ها در الفبای لاتین و شکل لاتین‌نویسی نامشان.
نوع: ابجد
زبان‌ها: سامانه نوشتاری رسمی زبان فارسی در ایران و افغانستان
دورهٔ زمانی: سده نهم میلادی تا امروز
سامانهٔ مادر:  هیروگلیف مصرینیاسیناییفنیقیآرامینبطیعربیالفبای  فارسی 
سامانهٔ فرزند: الفبای اردو، الفبای پنجابی (شاہ مُکھی)، الفبای پشتو، الفبای (عربی) اویغوری، الفبای ترکی عثمانی، الفبای گیلکی و الفبای بلوچی و الفبای کردی
ایزو ۱۵۹۲۴: Arab, 160
جهت: راست به چپ
مخفف یونیکد: Arabic
دامنه یونیکد: U+0600 یونیکد پایه حروف عربی و فارسی در الفبای فارسی
الفبای فارسی شاملِ ۳۲ حرف است که از خط عربی گرفته شده و تکمیل تر از خط عربی است. این پرکاربردترین الفبا برای نگاشتن همخوان (صامت) و واکه (مصوت) در زبان فارسی با خط عربی است.
پیش از حمله اعراب به ایران و به‌ دنبال آن ورود اسلام به ایران، دو خط اوستایی و خط پهلوی به‌کار گرفته می شدند؛ ولی زبان قرآن بر اساس خط کوفی بود، علی بن ابی طالب خود نیز به خط کوفی می‌نوشت. پس از مدتی، قلمرو اعراب از افغانستان و ایران تا سوریه و مصر گسترش یافت و غلط‌خوانی‌های زیادی در نامه‌نگاری‌های خلفا به وجود آمد. مردم کشورهای دیگر در به‌جای آوردن واژه‌های عربی دچار مشکل بودند تا اینکه در سال ۶۵ هجری، عبد الملک بن مروان در دمشق به خلافت رسید و در نامه‌ای که به حجاج بن یوسف ثقفی خلیفه عراق نوشت، به او گفت که این خط کوفی که ابوالاسود دؤلی طراحی کرده، کفایت نمی‌کند و از حجاج بن یوسف خواست تا خط عربی را بر پایهٔ خط کوفی توسعه دهد و ترویج کند.
گرچه در شرق ایران و در خراسان چنین رویکرد و راهبردی ناکام ماند و تا پایان خلافت امویان همچنان موبدان و مغان با کاربرد خط پهلوی ساسانی دست‌اندرکار نگهداری آمار باج و خراج بودند و تلاش‌های واپسین استاندار آن شهر، نصر بن‌ سیار که خود شاعر و دلبستهٔ عربی بود ناکام ماند. با این همه، حجاج بن یوسف کسی بود که به سردارانش دستور داد تا تمام روحانیان ادیان دیگر و کسانی که به خطی غیر از عربی می‌نویسند را از دم تیغ بگذرانند. آثار این اقدامات حتی از کتاب‌سوزی در ایران نیز پررنگ‌تر بود.
این اقدامات مشکلات زیادی برای زبان سایر کشورها ازجمله فارسی‌ زبانان به وجود آورد. افراد باسواد و روحانیان زرتشتی یا کشته شدند یا دست از فعالیت خود برداشتند. عرب‌ها، چهار حرف اصلی را در الفبای خود نداشتند و آن را حروف عجمی (بیگانه) می‌نامیدند. سرانجام یک خوشنویس به نام خواجه ابولمال، سه نویسه پ، ژ و چ را به الفبای فارسی اضافه کرد و بعدها نویسه گ نیز پس از یک فراز و نشیب به شکل کنونی به الفبای فارسی اضافه شد.
تعلیق و نستعلیق، دو شیوهٔ خوش‌نویسی از خط عربی هستند که توسط ایرانیان ابداع شدند.[نیازمند منبع]
بدین گونه بود که این الفبا در کشورهای ایران، افغانستان و پاکستان و تاجیکستان به‌عنوان الفبای رسمی انتخاب شد. در پی تغییر خط در تاجیکستان از سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸ میلادی) به لاتین و بعد خط سیریلیک، خط عربی در این کشور کنار گذاشته شد. همچنین پس از شکست‌های امپراتوری بیزانس از عرب‌های مسلمان در زمان صدر اسلام، خط‌های باستانی در زیرمجموعه‌های آن امپراتوری نابود و خط عربی جایگزین شده بود. یکی از آن زیرمجموعه‌ها، کشور کنونی ترکیه بود که سرانجام در سدهٔ بیستم میلادی مصطفی کمال پاشا دستور داد خط عربی به خط لاتین تغییر داده شود. [نیازمند منبع]
الفبای فارسی

اساس الفبای فارسی با الفبای عربی یکی است، اما الفبای فارسی دارای چهار حرف است که واج‌های متناظر آن‌ها در عربی وجود ندارد، از آن طرف «ة» (تاء مربوط) در الفبای فارسی وجود ندارد. یک خوش‌نویس به نام خواجه ابولمال، سه نویسهٔ پ ژ و چ را به الفبای عربی اضافه کرد و نویسهٔ گ نیز پس از چندی دگرگونی، به شکل کنونی درآمد. برخی از حروف فارسی با حروف متناظر خود در عربی متفاوت هستند؛ مثلاً حرف «ک» در فارسی در حالت پایانی یا به‌طور تنها، با سرکش نوشته می‌شود درحالی‌که این حرف در عربی در این دو حالت بدون سرکش به صورت «ك» نوشته می‌شود. همچنین حرف «ی» در حالت پایانی در فارسی بدون نقطه است، اما در عربی با دونقطه در پایین («ي») نوشته می‌شود.
در حالی که اعراب بدون چهار حرف اصلی (چ، پ، گ، ژ) هستند، بسیاری از حروف الفبایشان را به گونه‌های متفاوت به‌جا می‌آورند.
در جدول زیر حروفی هم دسته قرار داده شده‌است که برای آوانویسی واژگان عربی در خط فارسی به‌کارمی‌روند و ایرانیان تفاوتی در به‌جا آوردن آنها دارا نیستند.
| واج | نویسه‌های همسان با عربی |
| --- | --- |
ز: ز - ظ - ض - ذ (زینب، ظریف، ضامن، ذلّت)
س: س - ص - ث (سوسن، صباء، ثریّا)
ق: ق - غ (قربانعلی، قالپاق، قاچاق، قیماق، غلامرضا)
ت: ت - ط (تلّفظ، طاها، امپراتور، سن‌پطرزبورغ، پطروس)
ه: ه - ح (هومن، حسن)
ع: ع - ء (علم، پنگوئن)
این حروف ۳۳گانه، دارای حالت‌های متفاوت نوشتاری‌اند. یک حرف یا یک شکلِ یکسان از یک حرف ممکن است نمایندهٔ چند واج متفاوت باشد (مانند شکل: «ا»، از گروه «الف» که نمایندهٔ مصوت بلند آ در وسط واژه به دو شکل چسبان و جدا (مانند «باد» و «زاد») و هم صامتِ اِعراب، (مانند «اَبر»، «اِمروز»، «اُردک») باشد. می‌تواند در انتهای واژه به‌صورت چسبان آورده شود. همانند «سینا». همچنین می‌تواند به‌صورت با کلاه به کار رود، همانند «آسیاب» یا به شکل جدا در وسط به همراه همزه به‌کار رود، همانند «رأی» یا مثل واژه «منشأ» در انتها به همراه همزه ولی پیوسته باشد. همچنین ممکن است چند حرفِ متفاوت، همگی اشاره به یک واج یکسان داشته باشند (مانند حروف متفاوت: «ز، ذ، ظ، ض» که همه به‌طور یکسان نشانهٔ واج صامتِ «زِ» می‌باشند) همانند واژه‌های زرد، ذبیح، ضربه، ظریف.
این موارد در همخوان‌ها هم وجود دارد. برای مثال حرف «ب» به چهار صورت (اولِ چسبان، وسط، آخرِ چسبان و آخرِ جدا) نوشته می‌گردد. برای نمونه به ترتیب: (باد، سبز، ضریب، آسیاب). همچنین در بعضی واژه‌ها درحالی در وسط قرار می‌گیرد که از یک طرف جداست. همانند بادبان، آبشار.
درضمن، برای نگاشتن واکه‌های بلندِ سه‌گانه (آ، ئی، او) نیز از سه تا از حروف الفبا کمک گرفته می‌شود که با سه صامتِ «الف»، «ی» و «واو» هم‌شکل نوشته می‌شوند. واکه‌های کوتاه معمولاً بدون علامت و در موارد ضروری با علامت‌های «زِبَر» (فَتْحَه ـَ)، «زیر» (كَسْرَه ـِ) و «پیش» (ضَمَّه ـُ) مشخص می‌گردند که هرکدام از آنها نقش یک حرف را در واژه دارند. به علامت‌های به‌کاررفته برای واکه‌ها «حروف صدادار» (بلند و کوتاه) گفته می‌شود.
جدول نویسه‌های الفبای فارسی

الفبای فارسی شامل ۳۳ حرف است. در حالی که الفبای فارسی به ظاهر دارای ۳۳ حرف است، اما افراد نوآموز در اصل با ۱۲۲ شکل مختلف روبرو می‌شوند که بسته به نوع قرارگیری در واژه، به‌صورت متفاوتی نوشته می‌شوند. این ۱۲۲ شکل در جدول زیر به نمایش درآمده‌اند.
جدول نویسه‌های الفبای فارسی > نمایش واکه‌ها (مصوت‌ها) در الفبای فارسی

واکه‌ها (یا مصوت‌ها) در زبان فارسی دو دستهٔ بلند و کوتاه هستند.
واکه‌های بلند سه تا هستند و «آ»، «او»، و «ئی» نامیده می‌شوند چون با سه حرف (الف کشیده - واو - ی) که درحقیقت برای نمایش سه همخوان (صامت) هستند نمایش داده می‌شوند حروف صدادار نیز نامیده می‌شوند.
واکه‌های کوتاه نیز سه تا هستند و زِبَـر (فَتْحَه)، زیر (كَسْرَه)، و پیش (ضَمَّه) نامیده می‌شوند که در موارد ابهام‌زدایی به‌صورت سه نشانه (ـَــِــُ) به حروف اضافه می‌شوند. در حروف الفبا نماینده ندارند و در مقابل حرف (شکل)، به آنها «حرکت» (نشانه) می‌گویند.
جدول نویسه‌های الفبای فارسی > نمایش هم‌خوان‌ها (صامت) در الفبای فارسی

درحقیقت ۳۳ حرف الفبای فارسی برای نمایش همخوان‌ها می‌باشند. (برای نمایش مصوت‌های بلند هم از سه حرف نماینده همخوان‌ها کمک گرفته می‌شود)
هم‌خوانها (صامت‌ها) در الفبای فارسی امروزی عبارتند از:
| نویسه‌ها | نمایندهٔ آوایی فارسی | آوا | نویسه‌ها | نمایندهٔ آوایی فارسی | آوا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ا (ء)، ع | ا (ء) | a | ب | ب | b |
| پ | پ | p | ت، ط | ت | t |
| ث، س، ص | س | s | ج | ج | j |
| چ | چ | č | ح، ه | ه | h |
| خ | خ | ẍ | د | د | d |
| ذ، ز، ض، ظ | ز | z | ر | ر | r |
| ژ | ژ | ž, jh | ش | ش | š, sh |
| غ، ق | ق | q | ف | ف | f |
| ک | ک | k | گ | گ | g |
| ل | ل | l | م | م | m |
| ن | ن | n, ŋ | و | و | v |
| ی | ی | y |  |  |  |
:
جدول نویسه‌های الفبای فارسی > گ چ پ ژ

در الفبای زبان عربی چهار حرف «گ چ پ ژ» وجود ندارد. در نوشتار عربی معیار، به جای این ۴ حرف، بیشتر حرف‌های «ف ک ز ج، ت ، ش، ق» را استفاده می‌کنند. همچنین حرف «ک» از زبان فارسی را نیز گاهی با حرف «گ» به‌صورت یکسان معرب می‌سازند. درمورد «و» فارسی نیز عموماً آن را به «ف» تبدیل می‌کنند؛ به‌کار نبردن این حرف‌ها به‌خودیِ خود در یک زبان ایراد به‌شمار نمی‌رود، اما پس از ورود اسلام به ایران، الفبای عربی برای نوشتن فارسی به‌کار گرفته شد. هجوم زبان عربی باعث ایجاد تغییراتی در زبان فارسی شد و سبب فراموشی و گاهی نابودی برخی از واژه‌های ایرانی شده‌است. این دگرگونی در زبان فارسی تا آن اندازه گسترش یافته که حتی نام زبان «پارسی» به «فارسی» تغییر یافته‌است. گفته می‌شود یک خوشنویس به نام خواجه ابولمال، سه نویسه پ ژ و چ را به الفبای عربی اضافه کرده‌است و پس از مدتی، نویسه گ نیز پس از یک فراز و نشیب به شکل کنونی به الفبای عربی اضافه شد. واج گِ ابتدا (ک تک‌نقطه) بود و سپس (ک دونقطه و سه‌نقطه) شد. در پایان به (ک همزه‌دار) تبدیل شد و به شکل کنونی درآمد.
البته بررسی متون کهن فارسی در برهه هزاره اول هجری چنین سخنی را اثبات نمی‌کند زیرا ژ کاملاً انفرادی و زودتر وارد خط فارسی شده و سپس پ و چ و در پایان گ هرکدام جداگانه اضافه شده‌است
لغات تغییر یافته در زبان فارسی، به‌دلیل نبودِ گ چ پ ژ در زبان عربی:
واژه‌های با واج «گ» (مانند گرگانی = جرجانی، بزرگمهر = بوذرجمهر، آذربادگان = آذربایجان، زنگان = زنجان)
واژه‌های با واج «چ» (مانند چمکران = جمکران، چاچ‌رود = جاجرود)
واژه‌های با واج «پ» (مانند پارس = فارس، پردیس = فردوس، پیل = فیل، سپید = سفید، اسپند = اسفند، اسپ = اسب، اِسپَنج = اِسفَنج)
واژه‌های با واج «ژ» (کژ = کج، لاژورد= لاجورد، نماژ = نماز)
همچنین بسیاری از لغات فارسی که دارای واج‌های «گ چ پ ژ» بوده‌اند به‌جای دگرگونی در یک واج، به‌صورت یکپارچه با واژهٔ عربیِ دیگری جایگزین شده‌اند. (مانند کژدم←عقرب، ژرفا ← عُمق، آرامگاه ←مقبره، واژه ←کلمه، سرچشمه ←منبع)
نکتهٔ جالب این است که به دلیل تاثیر زبان فارسی (و ترکی عثمانی)، این حروف به الفبای عربی، بالاخص برای نوشتار عربی محاوره‌ای در لهجه‌های مختلف، وارد شده‌اند. مثلا حروف «چ» و «گ» در لهجهٔ عراقی زبان عربی کاربرد گسترده دارند و استفاده از این دو حرف برای نوشتار زبان عربی عمومیت دارد.
ایرادات گرفته‌شده

همچنین ببینید: لاتین‌نویسی فارسی
در طول ادوار مختلف، ایرادات زیادی از الفبای فارسی گرفته شد و مشکلات آن مطرح گردید. در این باره رحمت مصطفوی مدیر مجلهٔ روشنفکر در سال ۱۳۴۴، الفبای عربی را «مُردار و بختک» نامید؛ و ابوریحان بیرونی دانشمند ایرانی، الفبای عربی را «آفت» نامید.
به واسطه استفاده کلمات عربی، هشت حرف دیگر به الفبای فارسی اضافه شده است که عبارتند از: ح، ث، ض، ع، ق، ص، ط، ظ. این حروف در زبان فارسی وجود ندارند و بیشتر واژه‌هایی که یکی از حروف را دارد فارسی نیست.
در حدود صد سال گذشته، اندیشه‌گران پرشماری ایدهٔ بحث‌انگیزِ دگرگونی الفبای فارسی و به‌ویژه جایگزین‌کردن آن با الفبای لاتین را طرح کرده‌اند. یحیی ذکا در متن مهمی به‌سال ۱۳۲۹ با نام «در پیرامون خط فارسی»، شماری از چهره‌هایی را که از آغاز مشروطه و در جریان آشنایی ایران با جهان مدرن، خواهان دگرگونی بنیادین خط فارسی شده‌اند، معرفی و بررسی کرده‌است. موج نخستِ دگرگونی‌خواهان را چهره‌هایی چون میرزا فتحعلی آخوندزاده یا یوسف مستشارالدوله تشکیل می‌دادند. آن‌ها دریافتند که دشواری بزرگ خط عربی، جدا-جدا نبودن حرف‌های آن است.
ترکیه در سال ۱۹۲۹ میلادی الفبای ترکی استانبولی را رسمی ساخت و این به شکل‌گرفتن موج تازه‌ای از طرف‌داران لاتین‌نویسی فارسی انجامید. صادق هدایت در مصاحبه‌ای در پاسخ به این پرسش که «آیا شما معتقدید که خط فارسی باید عوض شود؟» می‌گوید: «چرا که نه؟ این چه تعصبی است که همه راجع به خط دارند؟ خط فقط وسیلهٔ نوشتن و خواندن است. مگر زبان ما عربی است که فقط باید به عربی بنویسیم؟»
دربرابر، مخالف‌ها گسسته‌شدنِ پیوند ایران جدید با میراث ادبی‌اش و دشوار بودن این تغییر را برای مقاومت در برابر این پیشنهاد مطرح می‌کردند. مجتبی مینوی در پی راهی سوم برآمد؛ او می‌گوید:
روش آموزش الفبای فارسی

الفباها به سه گروه آوایی، غیرآوایی و نیمه آوایی تقسیم می‌شوند. روش‌های آموزش الفبا نیز به سه دسته تقسیم می‌گردند: روش تحلیلی، روش کلی و روش ترکیبی. روش تحلیلی برای آموزش الفباهای آوایی به کار می‌رود. در روش تحلیلی، کلمه به صداهای تشکیل دهندهٔ آن تجزیه شده و سپس نوشتن آموزش داده می‌شود. در روش کلی، نوشتن کل کلمه آموزش داده می‌شود. روش کلی برای آموزش الفباهای غیرآوایی به کار می‌رود. روش ترکیبی برای آموزش الفباهای نیمه آوایی به کار گرفته می‌شوند. الفبای فارسی در زمرهٔ الفباهای نیمه آوایی قرار دارد و برای آموزش آن از روش ترکیبی استفاده می‌شود. روش ترکیبی بهترین روش برای آموزش الفبای نیمه آوایی فارسی است. در آموزش الفبای فارسی هرگاه حرف مورد نظر آوایی باشد از روش تحلیلی، و هرگاه غیرآوایی باشد از روش کلی استفاده می‌گردد.
الفبای اردو

مقالهٔ اصلی: الفبای اردو
الفبای زبان اردو نیز بر پایه الفبای فارسی با افزودن چهار حرف دیگر ایجادشده است. این چهار حرف عبارت‌اند از: ٹ، ڈ، ڑ، ی. «ه» دوچشم نیز در اردو با حرفی دیگر نمایش داده می‌شود به‌صورت «هـ».
الفبای جاوی

مقالهٔ اصلی: الفبای جاوی
الفبای جاوی، که الفبای رایج در مالزی، برونئی، و بخش‌هایی از اندونزی است؛ به الفبای فارسی شباهت دارد. در این الفبا «چ» همانند فارسی، «گ» به‌صورت نقطه‌دار «ڬ»، «نگ» به‌صورت «ڠ» و «پ» به‌صورت «ﭪ» نوشته می‌شود.
شیائو جینگ

مقالهٔ اصلی: شیائو جینگ
یک رسم الخط و سیستم نوشتار برای زبان ماندارین به خط عربی می‌باشد که توسط مسلمانان چین (مردم هوئی)استفاده می‌شده‌است. این الفبا با الهام از فارسی و استفاده از حروفی مثل «پ»، «چ»،‌ و «ژ»،‌ و همین‌طور استفاده از حروف نوین دیگری مثل «ڭ» و «ڞ» ساخته شده‌ است. در این سیستم نوشتار، برای بازتاب دادن هجاهای زبان چینی، استفاده از حرکات فتحه، کسره، ضمه، تنوین‌ها، و حتی حرکت سکون، اجباری می‌باشد.
در گذشته، این رسم الخط، در دورانی که سواد به نوشتار چینی در میان عوام کم بوده و فقط مختص نخبگان و دولتیان بوده، توسط مسلمانان چین برای نوشتار به زبان چینی در حین سوادآموزی و همین‌طور در حین خواندن قرآن و کتاب‌های اسلامی دیگر استفاده می‌شد. امروزه استفاده از این رسم الخط، به دلیل همگانی شدن سواد نوشتار چینی در این کشور، کمتر از پیش شده است.
جدول مقایسهٔ عددنویسه‌ها

مقالهٔ اصلی: عددنویسه‌های عربی شرقی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| عربیِ غربی | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| عربیِ شرقی  | ٠ | ١ | ٢ | ٣ | ٤ | ٥ | ٦ | ٧ | ٨ | ٩ | ١٠ |
| پارسی | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| اردو  | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| اعداد ابجد |   | ا | ب | ج | د | ه | و | ز | ح | ط | ي |
↑  از U+0660 تا U+0669
↑  از U+06F0 تا U+06F9. ارقام ۴، ۵ و ۶ نسبت به عربیِ شرقی ظاهر متفاوتی دارند.
↑  نویسه‌های یونی‌کد آن با فارسی یکسان است ولی زبان، اردو تنظیم شده است در نتیجه، ارقام ۴، ۶ و ۷ نسبت به فارسی متفاوت نمایش داده می‌شوند. در برخی از دستگاه‌ها این ردیف ممکن است با فارسی یکسان نمایش داده شود.
دست‌نوشته‌ای از بخشی از سه آیهٔ نخست سورهٔ نساء به خط کوفی
خط کوفی مغربی
قواق سفلی

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قواق سفلی قواق سفلی | قواق سفلی قواق سفلی |
| --- | --- |
village: village
قواق سفلی: قواق سفلی
مختصات: ۳۷°۱۵′۳۳″ شمالی ۴۷°۲۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۵۹۱۷°شمالی ۴۷٫۴۵۸۰۶°شرقی﻿ / 37.25917; 47.45806: مختصات: ۳۷°۱۵′۳۳″ شمالی ۴۷°۲۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۵۹۱۷°شمالی ۴۷٫۴۵۸۰۶°شرقی﻿ / 37.25917; 47.45806
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان میانه
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان کله‌بوز غربی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۸۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قواق سفلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کله‌بوز غربی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است.
سومیل، کارولینای شمالی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Sawmills, North Carolina | Sawmills, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
شعار: "Biggest Little Town in the Foothills": شعار: "Biggest Little Town in the Foothills"
Location of Sawmills, North Carolina: Location of Sawmills, North Carolina
مختصات: ۳۵°۴۹′۷″ شمالی ۸۱°۲۸′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۸۱۸۶۱°شمالی ۸۱٫۴۸۰۰۰°غربی﻿ / 35.81861; -81.48000: مختصات: ۳۵°۴۹′۷″ شمالی ۸۱°۲۸′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۸۱۸۶۱°شمالی ۸۱٫۴۸۰۰۰°غربی﻿ / 35.81861; -81.48000
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: شهرستان کالدول، کارولینای شمالی
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۶۳ مایل مربع (۱۷٫۱۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۶۲ مایل مربع (۱۷٫۱۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۴۷ فوت (۳۸۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵٬۲۴۰
 • تراکم: ۷۹۲/مایل مربع (۳۰۵٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 37-59540
شماره GNIS: 1027457
وبگاه: townofsawmills.com
سومیل (به انگلیسی: Sawmills) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۲۴۰ نفر بوده‌است.
سومنر، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Sumner, Iowa | Sumner, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Sumner, Iowa: Location of Sumner, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان برمر، آیووا، شهرستان فایت، آیووا
حکومت: حکومت
 • Mayor Pro-Tem: David Meighan
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵۳ مایل مربع (۶٫۵۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵۲ مایل مربع (۶٫۵۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۶۰ فوت (۳۲۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲٬۰۲۸
 • برآورد (2012): ۲٬۰۰۹
 • تراکم: ۸۰۴٫۸/مایل مربع (۳۱۰٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50674
کد منطقه: 563
FIPS code: 19-76260
GNIS feature ID: 0462083
وبگاه: www.mysumneriowa.com
سومنر (به انگلیسی: Sumner) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۲۸ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ساقار (ترکمنستان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکمنستان
| ساقار Sakar ساقار | ساقار Sakar ساقار |
| --- | --- |
ساقارموقعیت در ترکمنستان: ساقارموقعیت در ترکمنستان
مختصات: ۳۸°۵۵′ شمالی ۶۳°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۱۷°شمالی ۶۳٫۷۵۰°شرقی﻿ / 38.917; 63.750: مختصات: ۳۸°۵۵′ شمالی ۶۳°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۱۷°شمالی ۶۳٫۷۵۰°شرقی﻿ / 38.917; 63.750
استان: استان لب آب
شهرستان: شهرستان صیاد
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (+5)
ساقار (به ترکمنی: Sakar، ساقار) یک منطقه مسکونی در ترکمنستان است که در استان لب آب واقع شده‌است.
سابقا ساقار مرکز شهرستان ساقار بود. اما در تاریخ ۲۵ نوامبر ۲۰۱۷، شهرستان ساقار منحل شده و اراضی آن، منجمله شهر ساقار، به شهرستان صیاد واگذار شد.
همایون ارشادی

| همایون ارشادی | همایون ارشادی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: همایون ارشادی
زادهٔ: ۵ فروردین ۱۳۲۶ ‏(۷۷ سال) اصفهان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: سینما و تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۵ تا کنون
همایون ارشادی در تجمع سینماگران مقابل خانه سینما
همایون ارشادی، (زاده ۵ فروردين ۱۳۲۶) بازیگر اهل ایران است.