stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دریاچه سونگخلا
تالاب‌های کنوانسیون رامسر

تالاب‌های فو خوان خی سیان در نزدیکی دریاچه تاله نوی از سال ۱۹۹۸ به عنوان تالاب‌های رامسر حفاظت شده‌اند. این منطقه بخشی از منطقه شکار ممنوع تاله نوی است که در سال ۱۹۷۵ ایجاد شد.
خوان خی سیان در منطقه غیرشکاری تاله نوی، در مختصات ۰۷º۵۰’N ۱۰۰º۰۸’E، در استان پاتالونگ قرار دارد. این منطقه در شمال دریاچه بزرگ تاله لوانگ، یکی از معدود تالابهای آب شیرین باقی‌مانده و سالم در تایلند است. انواع مختلف تالاب در این منطقه شامل دریاچه، مرداب، باتلاق جنگل پوست‌کاغذی، شالیزار و علفزار باتلاقی هستند.
«Kuan» ها جزایری هستند که در بیشتر سال از آب بیرون می‌مانند و در جنگل‌های باتلاقی پوست‌کاغذی قرار دارند. کوان کی سیان یک تپه کم‌ارتفاع با ارتفاع ۰ تا ۲ متر بالاتر از سطح دریای آزاد در منطقه تاله نوی است. در این منطقه بیش از ۵٬۰۰۰ خانواده زندگی می‌کنند که تقریباً همگی وابسته به منابع طبیعی یا سایر کاربری‌های سرزمین موجود در منطقه هستند. فعالیت‌های عمده شامل ماهیگیری، پرورش گاو، خاک‌ورزی، تولید پادری و گردشگری است. سالانه بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ گردشگر از این منطقه بازدید می‌کنند.
دلفین نهنگی پوزه‌کوتاه

یک جمعیت کوچک از دلفین نهنگی پوزه‌کوتاهها در دریاچه تاله لوانگ، در نزدیکی جزایر سی‌ها در استان پاتالونگ یافت می‌شوند. این دلفین‌ها به دلیل صیادی بیش از حد و آلودگی در معرض خطر انقراض قرار دارند. در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، جمعیت‌هایی از این گونه از جمله در رودخانه ماهاکام و Malampaya Sound به عنوان در معرض خطر بحرانی فهرست شده‌اند. تا مارس ۲۰۲۴، تخمین زده می‌شود که تنها ۱۴ فرد از این گونه در این دریاچه باقی مانده باشد.
قضیه اردیش–سکرش

قضیهٔ اردیش–سکرش در ریاضیات نتیجه‌ای متناهی است که یکی از نتایج قضیهٔ رمزی را دقیق می‌سازد. به خاطر اینکه با استفاده از قضیهٔ رمزی اثباتی آسان برای اینکه هر دنباله نامتناهی از اعداد حقیقی متمایز دارای زیردنباله‌ای نامتناهی به صورت صعودی یا نزولی است، وجود دارد؛ با اثبات پل اردیش (به مجاری: Erdős Pál) و جرج سکرش (به مجاری: Szekeres György) این قضیه بسط داده می‌شود. آن‌ها اثبات کردند که برای هر دنباله‌ای به طول K که K>mn؛ دارای زیردنباله‌ای صعودی به طول n+1 یا زیردنباله‌ای نزولی به طول m+1 است (یا هر دو). این اثبات در سال ۱۹۳۵ در ورقهٔ اثبات مسئله پایان یافتن شادی به عنوان یادکرد آمده‌است.
مثال‌ها

به عنوان مثال در جایگشت اعداد ۱ تا ۳:
۱٬۲٬۳ هر سه عدد خود یک زیردنبالهٔ صعودی هستند.
۱٬۳٬۲ دارای زیردنبالهٔ نزولی ۳٬۲ است.
۲٬۱٬۳ دارای زیر دنبالهٔ نزولی ۲٬۱ است.
۲٬۳٬۱ دارای دو زیردنبالهٔ نزولی ۲٬۱ و ۳٬۱ است.
۳٬۱٬۲ دارای دو زیردنبالهٔ ۳٬۱ و ۳٬۲ است.
۳٬۲٬۱ دارای سه زیردنباله نزولی به طول ۲ شامل ۳٬۲، ۳٬۱ و ۲٬۱ است.
اثبات

فرض می‌کنیم اعضای دنباله به صورت a1،a2،... ،ak است.
به ازای هر i بین ۱ تا  bi  k را طول بلندترین زیردنبالهٔ صعودی در دنباله در نظر می‌گیریم که جملهٔ آخرش ai است.
اگر به ازای یکی از iها bi≥n+1 حکم اثبات می‌شود؛ پس فرض می‌کنیم چنین نباشد؛ در این صورت biها بین ۱ تا n هستند. پس بنابر اصل لانه کبوتری حداقل m+۱ تا از bi برابر هستند. فرض کنید bi1=bi2=... =bim+1 که ijها صعودی هستند.
حال زیردنبالهٔ ai1،ai2،... ،aim+1 نزولی است زیرا اگر قرار باشد چنین نباشد به این نتیجه می‌رسیم که ۱+bi1≥bi2؛ که با فرضمان (bi1=bi2) تناقض دارد. پس حکم مسئله اثبات می‌شود.
این مسئله هم‌چنین به کمک قضیهٔ دیلورث اثبات می‌شود.
پارک تاریخی فانوم رونگ

| پارک تاریخی فانوم رونگ | پارک تاریخی فانوم رونگ |
| --- | --- |
موقعیت مکانی در تایلند: موقعیت مکانی در تایلند
اطلاعات جغرافیایی: اطلاعات جغرافیایی
دستگاه مختصات جغرافیایی: ۱۴°۳۱′۵۷″ شمالی ۱۰۲°۵۶′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۵۳۲۵۰°شمالی ۱۰۲٫۹۴۱۶۷°شرقی﻿ / 14.53250; 102.94167
کشور: تایلند
Province: استان بوریرام
بخش: Chaloem Phra Kiat
اطلاعات فرهنگی: اطلاعات فرهنگی
Sanctum: شیوا
اطلاعات معماری: اطلاعات معماری
معماری: معماری خمر
History: History
تاریخ ساخت: قرن ۱۰–۱۳
پارک تاریخی فانوم رونگ (انگلیسی: Phanom Rung Historical Park) یک محوطه باستانی در تایلند است که شامل ویرانه‌های پراسات فانوم رونگ (تای: ปราสาทพนมรุ้ง, تلفظ‌شده به صورت [prā:.sà:t pʰā.nōm.rúŋ]) می‌شود. این مجموعه معبدی هندو متعلق به امپراتوری خمر است که بر لبه یک آتشفشان خاموش در ارتفاع ۴۰۲ متر (۱٬۳۱۹ فوت) قرار دارد. این مجموعه در استان بوریرام در منطقه ایسان (تایلند) از تایلند واقع شده و در دورانی ساخته شده که تأثیرات اجتماعی-سیاسی خمرها در استان سیساکت بسیار چشمگیر بود. این معبد از ماسه‌سنگ و لاتریت بین قرون دهم تا سیزدهم میلادی ساخته شده است. فانوم رونگ به عنوان یک پرستشگاه هندو اختصاص داده شده به شیوا، نمادی از کوه کایلاش، اقامتگاه آسمانی او است.
مجموعه فانوم رونگ در چندین مرحله ساخته شد که تاریخ‌گذاری آن بر اساس نمادشناسی هنر و سبک‌های معماری آن همراه با کتیبه‌های موجود انجام شده است. این مجموعه شامل دو بنای آجری مقدس مربوط به قرن دهم میلادی، پرستشگاه کوچک قرن یازدهم، پرستشگاه مرکزی ساخته‌شده توسط شاه سوریه‌ورمان دوم در قرن دوازدهم و دو کتابخانه (بَنالای) از قرن سیزدهم است. همچنین، در دوران حکومت شاه جیه‌ورمان هفتم در قرن سیزدهم، ساختمان‌های مقدس دیگری از جمله غرفه تعویض لباس سلطنتی، کودی ریشی‌های نونگ بوآ رای، مرکز پزشکی یا بیمارستان (آروکایاسالا) و پراسات بان بو ساخته شدند. همچنین، یک مهمانسرا با آتش (دهرماسالا) برای پناه گرفتن مسافران در دشت پای کوه فانوم رونگ، در امتداد جاده‌ای که آنگکور را به فیمای متصل می‌کرد، احداث شد. این شواهد نشان‌دهنده یک مرکز مهم نایب‌السلطنه‌ای در اطراف این کوه از قرن دهم تا سیزدهم میلادی است.
اداره هنرهای زیبای تایلند طی ۱۷ سال، از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۸، این مجموعه را مرمت و به حالت اولیه بازگرداند. در ۲۱ مه ۱۹۸۸، این پارک به‌طور رسمی توسط شاهدخت ماها چاکری سیریندهورن افتتاح شد. در سال ۲۰۰۵، این پرستشگاه برای بررسی به یونسکو جهت ثبت در فهرست میراث جهانی پیشنهاد شد.
موقعیت

فانوم رونگ یک آتشفشان خاموش با ارتفاع ۳۸۶ متر (۱٬۲۶۶ فوت) در زیرمجموعه ناحیه تا پک، ناحیه چالوم فرا کیات، بوریرام است. نام آن از خمر: ភ្នំរុង گرفته شده که به معنی «کوه بزرگ» است.
معماری

پس از پلکان سه‌سطحی پایینی، نخستین سکو صلیبی‌شکل قرار دارد که اولین نمای معبد اصلی را به نمایش می‌گذارد. در سمت راست، به سمت شمال، پاویون «فلب فلا» یا «خانه فیل سفید» قرار دارد. این پاویون احتمالاً مکانی بوده که شاهان و خانواده سلطنتی پوشاک خود را پیش از آیینها تعویض می‌کردند. سپس، آن‌ها وارد مسیر دسته‌روی می‌شدند که یکی از چشمگیرترین بخش‌های این پارک است. این مسیر ۱۶۰ متر طول دارد و با هفتاد ستون ماسه‌سنگی که سرهایشان به شکل جوانه‌های لاله مردابی است، احاطه شده است. مسیر سنگ‌فرش‌شده با بلوک‌های لاتریتی ساخته شده است.
این مسیر به اولین پل ناگا از سه پل مجموعه منتهی می‌شود. مارهای پنج‌سر در چهار جهت قرار گرفته‌اند و متعلق به قرن دوازدهم میلادی هستند. این پل، ارتباط میان زمین و آسمان را نشان می‌دهد. پل ناگا به پلکان بالایی منتهی می‌شود که به پنج بخش تقسیم شده است. هر بخش دارای تراسهایی در دو طرف خود است. آخرین تراس پهن بوده و از بلوک‌های لاتریتی ساخته شده است. این تراس دارای سکو صلیبی‌شکل و چهار حوض کوچک است. چند پله دیگر، پل ناگا دوم را به نمایش می‌گذارد که مشابه پل اول اما کوچک‌تر است. در مرکز آن، بقایای حجاری یک نیلوفر هشت‌پر دیده می‌شود.
این تراس نهایی به رواق بیرونی منتهی می‌شود. احتمال دارد که این رواق در گذشته یک سازه چوبی با سقف کاشی‌کاری‌شده بوده باشد، اما اکنون تنها کف مرتفعی از جنس لاتریت از آن باقی مانده است. پس از رواق بیرونی، به رواق درونی می‌رسیم که شامل اتاق‌هایی باریک و طولانی است. این رواق به عنوان دیواری پیرامون برج اصلی عمل می‌کرده است. این رواق در نهایت به سومین و آخرین پل ناگا منتهی می‌شود که نسخه‌ای کوچک از پل اول است.
این پل مستقیماً به بست اصلی منتهی می‌شود. پس از عبور از هشتی و بنای الحاقی، برج اصلی نمایان می‌شود. ایوان‌های دوتایی از تمامی جهات به بیرون گشوده می‌شوند. در محراب درونی، قبلاً «لینگام»، نماد الهی شیوا، قرار داشت. در حال حاضر، تنها «سوماسوترا» باقی مانده است که برای خروج آب در مراسم مذهبی به کار می‌رفت. ورودی‌های این برج دارای نعل درگاهها و تمثالهای مختلفی است که داستان‌های مذهبی هندو مانند «شیوای رقصان» و پنج یوگی (هندوئیسم) را به تصویر می‌کشد. ورودی جنوبی نیز توسط یک مجسمه ماسه‌سنگی نگهبانی می‌شود.
تابور، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Tabor, Iowa | Tabor, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Tabor, Iowa: Location of Tabor, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان فرمونت، آیووا، شهرستان میلز، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲۹ مایل مربع (۳٫۳۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲۹ مایل مربع (۳٫۳۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۵۳ فوت (۳۸۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۰۴۰
 • برآورد (2012): ۹۹۳
 • تراکم: ۸۰۶٫۲/مایل مربع (۳۱۱٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51653
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-76935
GNIS feature ID: 0462169
وبگاه: www.taboriowa.us
تابور (به انگلیسی: Tabor) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۴۰ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
دودمان تاونگو

دودمان تاونگو (انگلیسی: Toungoo dynasty) که همچنین به صورت سلطنت تاونگو نوشته می‌شود و به نام سلطنت نیانگیان نیز شناخته می‌شود)، سلطنت حاکم بر میانمار از اواسط قرن ۱۶ تا ۱۷۵۲ بود. در اوج خود، امپراتوری توگو بزرگ‌ترین و قدرتمندترین امپراتوری در جنوب شرق آسیا بود. این سلطنت در دو دوره حکومت کرد: امپراتوری توگو اول (۱۵۱۰–۱۵۹۹) و تاریخ میانمار (۱۵۹۹–۱۷۵۲).
پادشاهان اولیه آن، تابین‌شوهتی و بایین ناو، موفق شدند برای اولین بار از زمان ۱۲۸۷ قلمروهای پادشاهی پاگان را دوباره متحد کنند و برای اولین بار کشورهای شان را نیز دربر گیرند، علاوه بر این، مانیپور، مناطق شان چینی، پادشاهی آیوتایا و لانگ‌سانگ را نیز تحت سلطه درآوردند. امپراتوری پس از مرگ بایین ناو در ۱۵۸۱ به مدت ۱۸ سال فروپاشید. سلطنت به سرعت تحت رهبری نیانگیان مین و پسرش آنوک پتلون دوباره سازماندهی شد و موفق شدند پادشاهی کوچکتر و قابل‌مدیریت‌تری را که شامل میانمار پایین، میانمار بالا، کشورهای شان و لان نا بود، بازسازی کنند. پادشاهان بازسازی‌شده توگو که اکنون در اینوآ (آوا) مستقر بودند، سیستمی حقوقی و سیاسی ایجاد کردند که ویژگی‌های اصلی آن تحت سلطنت سلطنت کنباو تا قرن نوزدهم ادامه یافت. سلطنت به‌طور کامل رؤسای ارثی را با استانداران منصوب جایگزین کرد و حقوق ارثی رؤسای شان را به شدت کاهش داد. اصلاحات تجاری و اداری آن اقتصاد موفقی را برای بیش از ۸۰ سال ساخت.
پادشاهی وارد دوران افول تدریجی شد به دلیل «حکومت سلطنتی» پادشاهانش. از دهه ۱۷۲۰، این پادشاهی تحت حملات مردم مانیپوری در رود چیندوین و شورشی در چیانگ مای قرار گرفت. حملات مردم مانیپوری در دهه ۱۷۳۰ تشدید شد و به مناطق مرکزی میانمار رسید. در سال ۱۷۴۰، مردم مان در میانمار پایین شورش کردند و پادشاهی هانتاوادای بازسازی‌شده را تأسیس کردند. ارتش‌های هانتاوادای در سال ۱۷۵۲ اینوآ را تصرف کردند و سلطنت ۲۶۶ ساله توگو به پایان رسید.
تاریخ

پادشاه مینگی نیو در ۱۵۱۰ پادشاهی امپراتوری توگو اول (۱۵۱۰–۱۵۹۹) را در تاونگو در بالادست رود سیتاانگ، جنوب اینوآ، در پایان سلطنت پادشاهی آوا تأسیس کرد. پس از تصرف اینوآ توسط سوابوهای شان به رهبری محنیین در ۱۵۲۷، بسیاری از سخنوران برمه‌ای به تاونگو مهاجرت کردند و آنجا به یک مرکز جدید تبدیل شد.
پسر مینگی نیو، پادشاه تابین‌شوهتی، بیشتر برمه را متحد کرد، قدرت خود را مستحکم ساخت و به سمت جنوب پیشروی کرد، دلتا رود ایراوادی را تصرف کرده و پایتخت هانتوادی در باگو، میانمار را نابود کرد. در ۱۵۴۴، تابین‌شوهتی به عنوان پادشاه تمام برمه در پایتخت باستانی پاگان تاج‌گذاری کرد. تا آن زمان، وضعیت جغرافیایی سیاسی در جنوب شرق آسیا به‌طور چشمگیری تغییر کرده بود. شان‌ها قدرت خود را در یک پادشاهی جدید در شمال به دست آوردند، پادشاهی آیوتایا به عنوان یک قدرت حاکم در حوضه رود چائو پرایا خود را تثبیت کرده بود، در حالی که امپراتوری پرتغال از جنوب و ملاکای امپراتوری پرتغال وارد شده بودند.
با آمدن بازرگانان اروپایی، برمه دوباره به یک مرکز تجاری مهم تبدیل شد و تابین‌شوهتی به دلیل موقعیت استراتژیک برای تجارت، پایتخت خود را به باگو منتقل کرد. سپس شروع به تشکیل ارتشی برای حمله به ایالت ساحلی راخین در غرب کرد. نیروهای تابین‌شوهتی در آرکان شکست خوردند، اما او توانست کنترل میانمار پایین را تا پیای به دست آورد. او ارتش در حال عقب‌نشینی خود را به پادشاهی آیوتایا هدایت کرد، جایی که دوباره در جنگ برمه-سیام (۱۵۴۷–۴۹) شکست خورد. دوره‌ای از آشوب و شورش‌ها میان دیگر مردمان مقهور به دنبال آن آغاز شد و تابین‌شوهتی در ۱۵۵۰ ترور شد.
پادشاه توگو در پیگو نماینده‌ای را می‌پذیرد (قرن ۱۷)
جالیکانو

مکان
| جالیکانو | جالیکانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
جالیکانو: جالیکانو
Panorama of Gallicano from the cathedral: Panorama of Gallicano from the cathedral
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان لوکا (LU)
دهستان: Trassilico
حکومت: حکومت
 • شهردار: David Saisi
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰٫۵ کیلومتر مربع (۱۱٫۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۶ متر (۶۱۰ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰)
 • کل: ۳۹۳۱
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۵۵۰۲۷
پیش‌شماره تلفن: ۰۵۸۳
وبگاه: وبگاه رسمی
جالیکانو (به ایتالیایی: Gallicano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لوکا واقع شده‌است.
خصوصیات

جالیکانو ۳۰٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۹۳۱ نفر جمعیت دارد و ۱۸۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بونیاتیان

بونیاتیان (زبان ارمنی: Բունիաթյան), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
آرمن بونیاتیان
اوری بونیاتیان
چشین (همدان)

مکان
| چشین (همدان) کیشین | چشین (همدان) کیشین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۴۴′۳۲″ شمالی ۴۸°۳۳′۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۴۲۲۲°شمالی ۴۸٫۵۵۲۵۰°شرقی﻿ / 34.74222; 48.55250: مختصات: ۳۴°۴۴′۳۲″ شمالی ۴۸°۳۳′۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۴۲۲۲°شمالی ۴۸٫۵۵۲۵۰°شرقی﻿ / 34.74222; 48.55250
استان: همدان
شهرستان: همدان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ابرو
جمعیت: ۱۸۰۴ نفر (سرشماری ۹۵)
چشین (همدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ابرو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۰۴ نفر (۵۸۹خانوار) بوده‌است.
گیاگان

«فلورا» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، فلورا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
گیاگان، گیا، حیات گیاهی، فلور (به فرانسوی: flore) یا فلورا (به انگلیسی: flora) مجموعه‌ای از گونه‌های گیاهی هستند که در یک منطقهٔ جغرافیایی و در دوره‌ای معین می‌زیند. گاهی باکتری‌ها و قارچ‌ها نیز به عنوان گیاگان شناخته می‌شوند.
اصطلاح مشابه مربوط به حیات حیوانی زیاگان است.
تاریخچه

اولین بار در سال ۱۸۴۹، جولز تورمن، (فرانسوی: Jules Thurmann) میان پوشش گیاهی و گیاگان تفاوت قائل شد. پیش از این، این دو اصطلاح به‌طور معادل مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
ریشه‌شناسی

معادل این کلمه در زبان انگلیسی فلورا است که ریشه در زبان لاتین دارد. فلورا، ایزدبانوی گل‌ها و گیاهان در اساطیر روم بود.
تقسیم‌بندی گیاگان

گیاهان بر اساس منطقه (مناطق فلوریستی)، دوره، محیط مخصوص، یا آب و هوا دسته‌بندی می‌شوند. مناطق می‌توانند زیستگاه‌های متمایز مانند کوه یا دشت باشند. گیاگان می‌تواند زندگی گیاه یک دوره تاریخی را در فلورای فسیلی بدانیم. در نهایت، فلورها ممکن است با محیط‌های خاص تقسیم شوند:
دستهٔ اول گیاگان بومی یا فلور منطقه هستند.
دستهٔ دوم، فلور کشاورزی و باغبانی (فلور باغ) است. این دسته شامل گیاهانی که عمداً توسط انسان رشد می‌کنند و پرورش می‌یابند.
دستهٔ سوم، گیای علف‌های هرز است. به‌طور سنتی این طبقه‌بندی به گیاهانی که به‌عنوان نامطلوب شناخته می‌شود اعمال می‌شود و در تلاش برای کنترل یا ریشه کن کردن آن‌ها مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
مستندسازی

گیاگان ممکن است نیاز به دانش تخصصی گیاه‌شناسی داشته باشد تا به صورت کارآمد مورد استفاده قرار گیرد.
قاره‌های گیاه‌شناسی. طرح جغرافیایی جهان برای توزیع ضبط گیاهان، مورد استفاده برای طبقه‌بندی فلورها از لحاظ جغرافیایی
ده‌نو (زهک)

مکان
| ده نو (زهک) | ده نو (زهک) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: : مختصات: 
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زهک
بخش: بخش مرکزی
دهستان: خواجه احمد
جمعیت: ۵۰۵ نفر
ده نو (زهک)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان زهک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خواجه احمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۵ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
میکل لادروپ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 لادروپ در ۲۰۱۵:  لادروپ در ۲۰۱۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  مایکل لادروپ
زادروز:  ۱۵ ژوئن ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال)
زادگاه:  Frederiksberg٬ دانمارک
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک هجومی، وینگر، بازیساز
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۷۳:  Vanløse
۱۹۷۳–۱۹۷۶:  بروندبی
۱۹۷۷–۱۹۸۱:  KB
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۲ |  KB |  ۱۴ |  (۳) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۳ |  بروندبی |  ۳۸ |  (۲۴) |
| ۱۹۸۳–۱۹۸۵ |  لاتزیو |  ۶۰ |  (۹) |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۹ |  یوونتوس |  ۱۰۲ |  (۱۶) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۴ |  بارسلونا |  ۱۶۷ |  (۴۹) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |  رئال مادرید |  ۶۲ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  ویسل کوبه |  ۱۵ |  (۶) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  آژاکس آمستردام |  ۲۱ |  (۱۱) |
| مجموع |   |  ۴۷۹ |  (۱۳۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۰ |  زیر ۱۷ سال دانمارک |  ۴ |  (۲) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  زیر ۱۹ سال دانمارک |  ۱۹ |  (۱۲) |
| ۱۹۸۲ |  زیر ۲۱ سال دانمارک |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۹۸ |  دانمارک |  ۱۰۴ |  (۳۷) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۰–۲۰۰۲:  دانمارک (دستیار مربی)
۲۰۰۲–۲۰۰۶:  بروندبی
۲۰۰۷–۲۰۰۸:  ختافه
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  اسپارتاک مسکو
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  رئال مایورکا
۲۰۱۲–۲۰۱۴:  سوانزی سیتی
۲۰۱۴–۲۰۱۵:  الدحیل
۲۰۱۶–۲۰۱۸:  الریان
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
میکل لادروپ (به دانمارکی: Michael Laudrup) (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۶۴ در فردریکسبرگ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل دانمارک و از برجسته‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال است. وی یکی از بهترین هافبک‌ها و بازی‌سازهای تاریخ می‌باشد.
سبک بازی: بازیکنی با سرعت و چابک بادریبل های فوق العاده و پاس های استثنایی. روماریو او را جز ۵ بازیکن برتر تاریخ میداند.
تاشیر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| تاشیر Տաշիր | تاشیر Տաշիր |
| --- | --- |
The centre of Tashir: The centre of Tashir
استان: لوری
تأسیس‌شده: ۱۸۴۴
City status: ۱۹۸۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: ادگار آرشاکیان
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۶ کیلومتر مربع (۲٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵۰۰ متر (۴۹۰۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۷۷۷۳
 • تراکم: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: UTC +4
کد پستی: ۲۱۰۱–۲۱۰۳
کد منطقه: ۲۵۴ (۳۷۴)+
وبگاه: Official website
منابع: جمیعت: منابع: جمیعت
تاشیر (به ارمنی: Տաշիր) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است. تاشیر در ۴۲ کیلومتری وانادزور، مرکز استان و در ۱۵۴ کیلومتری شمال ایروان، پایتخت ارمنستان واقع شده است. بر اساس سرشماری ۲۰۱۱ ارمنستان، این شهر ۷٬۷۷۳ نفر
جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
ریشه‌شناسی

در سال ۱۸۴۴ که این شهر بنیاد شد نام «ورونتسوفکا» را بر آن نهادند. در سال ۱۹۳۵ نام آن به آن «کالینینو» و از ۱۹۹۱ به «تاشیر» تغییر کرد.
تاریخچه

با استقلال ارمنستان، این شهر نیز در ۳ آوریل ۱۹۹۱ میلادی به تاشیر تغییر نام یافت.
جغرافیا و آب و هوا

تاشیر ۵٫۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. این شهر در ساحل رود تاشیر و در ۱٬۵۰۰ متری بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. در کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
جمعیت‌شناسی

جدول زمانی جمعیت تاشیر از سال ۱۸۸۶ میلادی در زیر آورده است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۸۶   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۱۱   |
| جمعیت   | ۲٬۲۸۴   | ۳٬۰۷۶   | ۴٬۰۴۲   | ۴٬۲۴۵   | ۴٬۷۶۶   | ۷٬۸۵۶   | ۷٬۷۷۳   |
:
فرهنگ

تاشیر خانه فرهنگ، کتابخانه عمومی و مدرسه موسیقی دارد.
ترابری

تاشیر در بزرگراه M-3 که ایروان را به تفلیس متصل می‌کند قرار گرفته است. این شهر همچنین از طریق جاده H-31 شرق و غرب ارمنستان را به وصل می‌کند.
اقتصاد

کارخانه، پنیر تاشیر در زمان شوروی ۳۳ درصد پنیر سوئیسی اتحاد جماهیر شوروی را تولید می‌کرد.
آموزش و پرورش

تاشیر ۳ مدرسه دولتی و بعلاوه تعدادی کودکستان دارد. در سال ۲۰۱۵ میلادی تعداد دانش آموزان این شهر به ۱۱۸۶ نفر بالغ می‌شود.
ورزش

در سال ۲۰۱۵ میلادی تعداد کودکانی که در مدارس ورزشی شرکت می‌کند حدود ۱۲۰ نفر می‌باشد
نگارخانه

مرکز تاشیر
علی یاسینی

| علی یاسینی | علی یاسینی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۴ آذر ۱۳۷۵ ‏(۲۸ سال) تهران، ایران
ژانر: پاپ
پیشه: خواننده، ترانه‌سرا، آهنگساز، تنظیم‌کننده
ساز(ها): گیتار، گیتار بیس، پیانو، سه‌تار و کیبورد
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۷–اکنون
ناشر(ان): مؤسسهٔ فرهنگی هنری لیما
تحصیلات: فارغ‌التحصیلی رشتهٔ معماری در مقطع لیسانس
علی یاسینی (زادهٔ ۱۴ آذر ۱۳۷۵) خواننده، ترانه‌سرا و آهنگساز و تنظیم کننده موسیقی پاپ ایرانی است.
زندگی‌نامه

علی یاسینی متولد ۱۴ آذر ۱۳۷۵ در تهران است، او فارغ‌التحصیل رشتهٔ معماری در مقطع لیسانس می‌باشد، با نواختن گیتار موسیقی را شروع کرد و اکنون به عنوان آهنگساز، ترانه‌سرا و خواننده مشغول به فعالیت است. علی یاسینی در یک خانوادهٔ چهار نفره به عنوان فرزند اول متولد شد که یک خواهر کوچکتر دارد، او فعالیت رسمی خود را از سال ۱۳۸۷ وقتی که تنها ۱۲ سال داشت با یادگیری گیتار شروع کرد، تا اینکه در سال ۱۳۹۴ در سن ۱۸ سالگی اولین آهنگ رسمی خود، به نام افسردگی را منتشر کرد که مورد استقبال طرفدارانش قرار گرفت. علی یاسینی اکنون با مؤسسه فرهنگی و هنری لیما فعالیت خود را ادامه می‌دهد، وی همچنین توانایی نواختن سازهای گیتار، گیتار بیس، پیانو، سه‌تار و کیبورد را دارد.
بعد از قطعه افسردگی، سال ۱۳۹۵ دومین آهنگ خود بنام «تلخ» را نیز منتشر کرد تا صدایش مورد توجه قرار گرفت. او با انتشار قطعهٔ «نترس» به شهرت بیشتری دست یافت.
اولین آلبوم رسمی وی به نام «۲۴» در ۲۱ اسفند ۱۳۹۹ منتشر شد و روانهٔ بازارها شد. که نام این آلبوم برگرفته از سن او در آن بازهٔ زمانی بود.
کنسرت‌ها

اولین کنسرت علی یاسینی در ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ با تهیه کنندگی مؤسسهٔ آراد در تالار وزارت کشور برگزار شد، او در ۲ اسفند ۱۴۰۱ در سی‌وهشتمین دورهٔ جشنواره موسیقی فجر و در سالن همایش میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران روی صحنه رفت.
علی یاسینی در سال ۱۴۰۲ و در طی ۹۱ شب ۱۷۸ سانس کنسرت در تهران برگزار کرد. این رکورد در میان خوانندگان موسیقی پاپ فارسی دست نیافتنی بود. وی در آن سال در مجموع ۲۳۸ سانس کنسرت برگزار کرده و از این حیث رکورددار برگزاری کنسرت بین خواننده‌های پاپ ایرانی شد. او همچنین در دبی، کانادا و ترکیه کنسرت برگزار کرده است.
آلبوم‌ها

۲۴ (۱۳۹۹)
تک آهنگ‌ها

کنارتم
اگه دوسم داشتی
عوض شدی با د دان
مگه چند بار زندم
میرسه خبرا
نصف شب
نده قول
بهتر از منه
منو برگردون
دیوار
چراغونی
نقاب
الکی
غریبه
یادته
تبر
دورترین نزدیک
ماه قشنگم
اسم تو چی داره
پرواز
هرجای شهر
برگرد
این روزا
انگار نه انگار
ازم دور شین
جنگ
نترس
اگه به من بود
راه بیا
به چی زل می‌زنی
بعد تو
خنده هامو دوست داشت
تو دیوونه بودی
باگیو

Highly-Urbanized City در Cordillera Administrative Region, 23x15px|border |alt=|link= فیلیپین
| باگیو Bagiw | باگیو Bagiw |
| --- | --- |
Highly-Urbanized City: Highly-Urbanized City
City of Baguio: City of Baguio
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت باگیو در نقشه: موقعیت باگیو در نقشه
Region: Cordillera Administrative Region
استان‌های فیلیپین: بنگوئه (geographically only)
Congr. districts: Lone district of Baguio City
تأسیس‌شده: 1900
ثبت‌شده: ۱ سپتامبر ۱۹۰۹
Barangay: 129
حکومت: حکومت
 • Congressman: Nicasio Aliping, Jr. (کنشگر سیاسی مستقل)
 • شهردار: Mauricio Domogan (UNA)
 • معاون شهردار: Mauricio Domogan (UNA)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۷٫۵۱ کیلومتر مربع (۲۲٫۲۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۵۴۰ متر (۵۰۵۰ فوت)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۱۸٬۶۷۶
 • تراکم: ۵۵۰۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Baguiotes
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (PST)
ZIP code: 2600
Dialing code: (+63) 74
Indigenous languages: Kankana-ey، زبان ایلوکانو، Ibaloi، زبان تاگالوگ
وبگاه: www.baguio.gov.ph
باگیو (به لاتین: Baguio) یک شهر بزرگ و شهر در فیلیپین است که در Cordillera Administrative Region واقع شده‌است.
خصوصیات

باگیو ۵۷٫۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۸٬۶۷۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای Taebaek، هونولولو، والهو، کالیفرنیا و هانیو، خواهرخوانده‌های باگیو هستند.