stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اقدامات محمدرضا پهلوی
ایجاد صنایع مادر > صنعت مس

شرکت ملی صنایع مس ایران در سال ۱۳۵۱ تحت عنوان شرکت سهامی معادن مس سرچشمه در شهر رفسنجان، تأسیس شد این شرکت همراه مس، ۷۰۰ تن کنسانتره طلا و نقره در سال تولید می‌کند که به‌صورت خام فروخته می‌شود و هیچگاه مدیران این شرکت در اندیشه احداث کارخانه استحصال و تولید شمش خالص طلا نبوده‌اند. در سال ۲۰۲۰ میلادی از میان ۲۰۰ کشور جهان تنها ۳۴ کشور تولید کننده مس هستند و ایران در این میان رتبه ۲۱ را دارد.
ایجاد صنایع مادر > صنعت آلومینیوم

موضوع بنیان‌گذاری کارخانهٔ ایرالکو در سال ۱۳۴۶ ه‍.ش به تصویب هیئت دولت رسید و اقدامات مربوط به نصب تأسیسات و ساختمان از سال ۱۳۴۸ با همکاری شرکت رینولدز آمریکا آغاز گردید و در سال ۱۳۵۱ با دو خط تولید و ظرفیت ۴۵٬۰۰۰ تن در سال، مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در سال ۲۰۲۰ میلادی مطابق آمار از بین ۲۰۰ کشور دنیا فقط ۳۱ کشور تولید کننده آلومینیوم هستند که ایران رتبه ۲۱ را دارا میباشد.
ایجاد صنایع مادر > صنایع پتروشیمی

فهرست صنایع پتروشیمی ایران
شاه معتقد بود بایستی ایران از صنایع پتروشیمی برای افزایش ارزش افزوده محصولات نفتی خود استفاده کند چون پتروشیمی ارزش این محصولات را حدود شش برابر افزایش میدهد. بنابراین اقدام به ساخت پنج کارخانه کرد که انواع کود شیمیایی و پلاستیکها و موارد آروماتیک را تولید میکردند. پتروشیمی شیراز -پتروشیمی رازی -پتروشیمی آبادان-پتروشیمی بندر شاپور (به پتروشیمی بندر امام تغییر نام داد). در پایان دهه ۱۳۵۰ تولید سالانه پتروشیمی ایران به ۳۰۰ هزار تن رسید که شامل کود شیمیایی و  پلاستیک بود. از نتایج این بنیانگذاری این بود که در سال ۱۳۹۹، ایران بیش‌از ۲۰ میلیون تن محصول پتروشیمی به ارزش ۱۴ میلیارد دلار  به بیش‌از ۳۰ کشور جهان، از جمله چین، هند و ترکیه صادر کرد و سهم پتروشیمی از صادرات غیرنفتی ایران بیش‌از ۳۵ درصد بود.
ارتش شاهنشاهی ایران

محمدرضا پهلوی بودجه هنگفتی را در زمینه تجهیز و آموزش ارتش شاهنشاهی ایران در نظر گرفته بود. در این زمینه تجهیزاتی از آمریکا و دیگر کشورها خریداری شد. در زمان او نیروی هوایی شاهنشاهی ایران از قدرتمندترین نیروها در دنیا شد و ارتش ایران از یک ارتش ناکارآمد در زمان رضاشاه به نیروی کارآمد تبدیل شد.[نیازمند منبع]
برج شهیاد (برج آزادی کنونی)

مقالهٔ اصلی: برج شهیاد
تاریخچه برج شهیاد به سال ۱۳۴۵ خورشیدی بر می‌گردد. در این سال طرح یک نماد شناسایی ایران میان معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد و در پایان طرح مهندس حسین امانت بیست و چهار ساله و دانش‌آموخته دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران برنده و برای ساخت برگزیده شد. عملیات ساخت برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز شد و پس از بیست و هشت ماه کار، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره‌برداری رسید.
در جشن گشایش این برج که در سمت غرب شهر تهران جای دارد، محمدرضا شاه پهلوی و همسرش شهبانو فرح پهلوی حضور داشتند و منشور حقوق بشر کوروش بزرگ (نخستین نوشته حقوق بشر از کوروش کبیر، پادشاه هخامنشی) برای نخستین بار در این مکان پرده‌برداری شد.
در کوران انقلاب ایران (۱۳۵۷) اجتماعاتی در این میدان برپا می‌شد و پس از پیروزی انقلاب نیز برنامه پیشواز از آیت‌الله خمینی در بازگشت از پاریس به تهران در این میدان انجام شد و نام آن نیز از میدان شهیاد به میدان آزادی دگرگون شد.
در هنگام انقلاب شعارهایی بر روی پایه‌های برج نوشته شد. (نوشتن شعار به بنا صدمه می‌زند)[نیازمند منبع]
در هفته‌های پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران، میدان آزادی محل گردهمایی برخی از معترضان به نتایج انتخابات بوده‌است و دوباره شعارهایی بر روی پایه‌های برج نوشته شد.
ورزشگاه آریامهر (ورزشگاه آزادی کنونی)

مقالهٔ اصلی: استادیوم صدهزار نفری آریامهر
استادیوم آریامهر ورزشگاه ملّی ایران و بزرگ‌ترین وزرشگاه این کشور است. این ورزشگاه برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی ساخته شد. این ورزشگاه در حقیقت بخشی از مجموعهٔ ورزشی آزادی است.
بیشتر بازی‌های تیم ملی فوتبال ایران و تیم‌های تهرانی لیگ برتر فوتبال ایران در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
ورزشگاه آزادی با طراحی عبدالعزیز فرمانفرماییان ساخته شد و در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت.
این ورزشگاه پیش از انقلاب به افتخار محمدرضا شاه پهلوی آریامهر خوانده می‌شد و پس از انقلاب به نام آزادی تغییر نام داد.
مجموعهٔ ورزشی آزادی تهران هم‌اکنون با دارا بودن سالن‌های چند منظوره، سالن دوازده هزار نفری و دریاچه مصنوعی یکی از بزرگترین مجموعه‌های ورزشی آسیاست.
در تاریخ ۲۴ مهر ماه ۱۳۸۶ نیز کلنگ ساخت استادیوم چهل هزار نفری فوتبال سرپوشیده ویژه بانوان در ضلع شمال غربی دریاچه علی‌آبادی معاون رئیس‌جمهور وقت و رئیس سازمان تربیت بدنی به زمین زده شد.
جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ شاهنشاهی ایران

مقالهٔ اصلی: جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ شاهنشاهی ایران
جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران نام مجموعه جشن‌هایی است که به مناسبت دوهزار و پانصد سال تاریخ مدون شاهنشاهی ایران و در زمان سلطنت محمدرضا شاه پهلوی از تاریخ ۱۲ تا ۱۶ اکتبر ۱۹۷۱ (برابر با ۲۰ تا ۲۴ مهر ۱۳۵۰) در تخت جمشید برگزار شد. در این جشن‌ها، سران حکومتی و پادشاهان ۶۹ کشور جهان شرکت کردند و تمدن و تاریخ کهن ایران را ارج نهادند.
هزینه برگزاری جشن‌ها و ساخت تأسیسات جانبی و بناها معادل حدود ۱۲۰ میلیون تا ۳۰۰ میلیون تومان (معادل حدود ۲۲ میلیون دلار با نرخ برابری سال ۱۳۵۰) از سوی منابع مختلف ذکر شده‌است. البته رقم هزینه شده برای این مراسم به گفته عبدالرضا انصاری که مسوول مستقیم برگزاری جشن بود نزدیک به دویست میلیون تومان بود که ۶۰ میلیون آن از محل کمک بخش خصوصی، ۵۰ میلیون از محل کمک دولتی و بقیه از محل ذخیره دفتر برگزاری جشن‌های شاهنشاهی ایران تأمین شد. برای تأمین هزینه برگزاری جشن‌ها از سال ۱۳۳۹ تا پایان جشن، از روش‌های مختلفی استفاده گردید. از جمله صرفه جویی در هزینه‌های سازمانها و ادارات دولتی و همچنین تخصیص بودجه.
البته این هزینه شامل ساختن بنای یادبود شهیاد در تهران، توسعه زیرساخت مخابراتی اسدآباد همدان، توسعه فرودگاه شیراز و ساخت و تجهیز هتل‌های تهران و شیراز و راه‌سازی نیز بود. در پایان این جشن‌ها دوازده میلیون تومان در صندوق کمیته برگزاری جشن باقی ماند که به تکمیل مسجد اعظم آیت الله بروجردی در قم اختصاص یافت.
ژان لوروریه هزینه جشن‌ها را پانصد میلیون دلار و ویلیام شوکراس روزنامه‌نگار آمریکایی، سیصد میلیون دلار برآورد می‌کند.
سپاه بهداشت

مقالهٔ اصلی: سپاه بهداشت
اصل هفتم انقلاب سفید ایجاد سپاه بهداشت در کشور بود. فلسفه ایجاد سپاه بهداشت در حقیقت همان فلسفه اعلام اصلاحات ارضی بود که کار خود را در سال۲۰ بهمن ۱۳۴۲ خورشیدی آغاز کرد. در درازای نخست‌وزیری اسدالله علم اصل هفتم به تحقق پیوست. مردان و زنان سپاهی بهداشت وظیفه توزیع عادلانه پزشک و خدمات پزشکی را در کشور به عهده داشتند.
در سیستم ارباب رعیتی کشاورزان و روستاییان نه تنها از دیدگاه انسانی اقتصادی بلکه از جهت سواد بهداشت محروم بودند. روستاییان به سبب کمبود ابتدایی‌ترین تجهیزات بهداشتی با بسیاری بیماری‌ها دست به گریبان بودند. شمار مرگ و میرها به سبب بدی تغذیه، مسکن، کار و بهداشت بسیار بالا بود. این مشکل تنها از راه ایجاد سپاه بهداشت قابل حل بودو در چهار چوب انقلاب سفید و اعلام اصل هفتم آن که در آن از همه پزشکان دندانپزشکان و دامپزشکان (برای تکمیل کادر درمانی) داروسازان و متخصصان علوم آزمایشگاهی (برای تکمیل کادر دارویی و آزمایشگاهی) لیسانسیه‌ها (جهت ایجاد کادر آموزش بهداشت در روستاها و دیپلمه‌ها (جهت ایجاد کادر کمک پزشکی و خدمات پزشکی و بهسازی روستاها) که به خدمت زیر پرچم در نیروهای مسلح شاهنشاهی دعوت شده بودند خواسته شد تا خدمات پزشکی و بهداشتی روستاها را بر عهده بگیرند.
دختران و پسران ایران دیپلمه، لیسانسیه، فوق لیسانس و آنهایی که دارای درجه دکترا چه در رشته‌های پزشکی یا رشته‌های دیگر بودند و خدمت زیر پرچم را می‌بایستی انجام دهند، پس از یک دوره کار آموزی چهارماهه بین این سه سپاه دانش، سپاه بهداشت و سپاه ترویج و آبادانی تقسیم می‌شوند. اینها سرمایه‌های گرانبهای کشور هستند که در چهارچوب منشور انقلاب سفید و امکانات ان، چهره روستا و روستاییان و ایران را تغییر می‌دهند.
هزینه دوره آموزشی یا هزینه حقوق و مزایای کادر آموزشی از بودجه وزارت جنگ وهزینه وسایل پزشکی و آزمایشگاهی از بودجه عمرانی کشور تأمین می‌شود. مراکز آموزشی نظامی هر دو از
کار این سپاه با ۶۰ گروه پزشکی در سال ۱۳۴۴ آغاز شد و تا ۱۳۵۵ خورشیدی در حدود ۱۲۰۰۰ پسر بیش از ۱۰۰۰۰ دختر دکتر و لیسانسیه و دیپلمه برای انجام دوره سربازی خود در سپاه بهداشت آموزش یافتند.
سپاه دانش

مقالهٔ اصلی: سپاه دانش
اصل هفتم انقلاب سفید ایجاد سپاه بهداشت در کشور بود. فلسفه ایجاد سپاه بهداشت در حقیقت همان فلسفه اعلام اصلاحات ارضی بود که کار خود را در سال۲۰ بهمن ۱۳۴۲ خورشیدی آغاز کرد. در درازای نخست‌وزیری اسدالله علم اصل هفتم به تحقق پیوست. مردان و زنان سپاهی بهداشت وظیفه توزیع عادلانه پزشک و خدمات پزشکی را در کشور به عهده داشتند.
در سیستم ارباب رعیتی کشاورزان و روستاییان نه تنها از دیدگاه انسانی اقتصادی بلکه از جهت سواد بهداشت محروم بودند. روستاییان به سبب کمبود ابتدایی‌ترین تجهیزات بهداشتی با بسیاری بیماری‌ها دست به گریبان بودند. شمار مرگ و میرها به سبب بدی تغذیه، مسکن، کار و بهداشت بسیار بالا بود. این مشکل تنها از راه ایجاد سپاه بهداشت قابل حل بودو در چهار چوب انقلاب سفید و اعلام اصل هفتم آن که در آن از همه پزشکان دندانپزشکان و دامپزشکان (برای تکمیل کادر درمانی) داروسازان و متخصصان علوم آزمایشگاهی (برای تکمیل کادر دارویی و آزمایشگاهی) لیسانسیه‌ها (جهت ایجاد کادر آموزش بهداشت در روستاها و دیپلمه‌ها (جهت ایجاد کادر کمک پزشکی و خدمات پزشکی و بهسازی روستاها) که به خدمت زیر پرچم در نیروهای مسلح شاهنشاهی دعوت شده بودند خواسته شد تا خدمات پزشکی و بهداشتی روستاها را بر عهده بگیرند.
دختران و پسران ایران دیپلمه، لیسانسیه، فوق لیسانس و آنهایی که دارای درجه دکترا چه در رشته‌های پزشکی یا رشته‌های دیگر بودند و خدمت زیر پرچم را می‌بایستی انجام دهند، پس از یک دوره کار آموزی چهارماهه بین این سه سپاه دانش، سپاه بهداشت و سپاه ترویج و آبادانی تقسیم می‌شوند. اینها سرمایه‌های گرانبهای کشور هستند که در چهارچوب منشور انقلاب سفید و امکانات ان، چهره روستا و روستاییان و ایران را تغییر می‌دهند.
هزینه دوره آموزشی یا هزینه حقوق و مزایای کادر آموزشی از بودجه وزارت جنگ وهزینه وسایل پزشکی و آزمایشگاهی از بودجه عمرانی کشور تأمین می‌شود. مراکز آموزشی نظامی هر دو از
کار این سپاه با ۶۰ گروه پزشکی در سال ۱۳۴۴ آغاز شد و تا ۱۳۵۵ خورشیدی در حدود ۱۲۰۰۰ پسر بیش از ۱۰۰۰۰ دختر دکتر و لیسانسیه و دیپلمه برای انجام دوره سربازی خود در سپاه بهداشت آموزش یافتند.
ساواک

مقالهٔ اصلی: ساواک
سازمان امنیت و اطلاعات کشور که معمولاً به اختصار ساواک خوانده می‌شود، از سال ۱۳۳۵ تا ۱۳۵۷ سازمان اصلی پلیس امنیتی و اطلاعاتی ایران در زمان سلطنت محمدرضاشاه پهلوی بود که قدرت و اختیارات بسیاری در توقیف و بازجویی افراد داشت. این سازمان به ویژه در سال‌های دهه ۱۳۵۰ و قبل از پیروزی انقلاب ۵۷ و سرنگونی حکومت سلطنتی، نفرت‌انگیزترین و مخوف‌ترین نهاد حکومتی در بین مردم به‌شمار می‌آمد.
ساواک در اوسط دهه ۱۹۵۰ میلادی (اواسط دهه ۱۳۳۰ شمسی) با و همکاری مشترک موساد و سیا در ایران شکل گرفت و هدف از آن تأسیس یک نیروی پلیس مخفی در ایران بوده‌است. بنیانگذاران این سازمان سازمان سیا را الگوی شکل‌گیری اولیه آن تعیین کرده بودند. کارشناسان سیا و سپس موساد در ایران به‌طور فعال به آموزش متدهای خبرچینی و جمع‌آوری اطلاعات مربوط به مخالفان حکومت شاه، به اعضای ساواک پرداختند. همچنین کتابی که پس از انقلاب ۵۷ توسط حسین فردوست، یکی از مقامات بلندپایه این سازمان نگاشته شده‌است نیز، بر نقش بارز عوامل اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل در شکل‌گیری ساواک تأکید می‌ورزد.
مقامات و مأموران آن عمدتاً از مأموران فرمانداری نظامی و رکن دو ارتش و شهربانی تأمین می‌شدند و وظیفه اصلی این سازمان شناسایی و نابود کردن کلیه کسانی بود که به نحوی با دیکتاتوری شاه به مخالفت برمی‌خاستند و طبق منابع موثق غربی، ساواک برای این منظور از هر ابزاری از جمله شکنجه استفاده می‌نمود. طبق گفته یک کارشناس سابق سازمان اطلاعاتی آمریکا، سیا با نام «جسی جِی لیف» (Jesse J. Leaf)، تکنیکهای شکنجه توسط سیا به اعضای ساواک تعلیم داده می‌شد. پس از انقلاب و سرنگونی استبداد شاهنشاهی در سال ۵۷، یک حلقه فیلم در رابطه با این سازمان پیدا شد که توسط سازمان سیا برای آموزش ساواک در نحوه شکنجه دادن زنان ساخته شده بود.
نخستین رئیس این سازمان، تیمور بختیار در سال ۱۳۴۰ به دلیل احساس خطر شاه در اقدام وی به کودتا از کار برکنار شد و به یکی از مخالفان حکومت تبدیل گشت. وی بعدها در سال ۱۳۴۹ توسط یکی از مأموران ساواک در عراق زخمی شده و پس از انتقال به بیمارستان سرانجام درگذشت.
ساواک نخست به منظور شناسایی و بازداشت اعضای حزب توده تأسیس شد، اما فعالیت‌های خود را بسط داد و به جمع‌آوری اطلاعات و زیر نظر گرفتن هرگونه مخالفان حکومت پهلوی، دانشجویان دانشگاه‌ها، اتحادیه‌های کارگری و همین‌طور روحانیون شیعه و نویسندگان، ژورنالیست‌ها و شخصیت‌های ادبی به منظور اعمال سانسور پرداخت. این سازمان همچنین عملکردهای برون مرزی خصوصاً در خبرچینی و تحت نظر قراردادن دانشجویان ایرانی مخالف حکومت در خارج از کشور هم داشت.
در واقع از سال ۱۳۴۲ به بعد بود که شاه به سازمانهای امنیتی خویش از جمله ساواک توسعه بخشید، به‌طوری‌که از ۵۳۰۰ مأمور تمام‌وقت و تعداد بسیار اما نامعلومی از خبرچینان پاره‌وقت تشکیل می‌شد.
ساواک در سرکوبی عناصر ضد نظام سلطنتی فعالیت گسترده‌ای داشته‌است. این سازمان به عنوان عامل شکنجه و اعدام مخالفین به ویژه انقلابیون ایران شناخته می‌شود چنان‌که بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵، ۳۶۸ تن از چریکهای مخالف حکومت را به قتل رسانده و در بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ (قبل از سرنگونی حکومت شاهنشاهی) حدود ۱۰۰ زندانی سیاسی را اعدام نموده‌است.
تکنیکهای شکنجه‌گری ساواک شامل: وارد آوردن شوک الکتریکی، شلاق‌زدن، کتک زدن، داخل نمودن خرده‌شیشه یا آب جوش در بدن، بستن وزنه‌های سنگین و کندن و کشیدن دندان و ناخن می‌شد.
نمایی از استادیوم صدهزار نفری آریامهر
محمدرضاشاه پهلوی در حال ادای احترام به آرامگاه کوروش بزرگ در جریان برگزاری جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ شاهنشاهی ایران
تیمور بختیار (نیم‌رخ) نخستین، و نعمت‌الله نصیری سومین رئیس ساواک
محافظه‌کاری مالی

محافظه‌کاری مالی یک فلسفهٔ اقتصادسیاسی در قبال سیاست مالی است و از مسئولیت‌پذیری مالی، کاستن از هزینه کرد دولت، بدهی دولتی کمین دفاع می‌کنند. تجارت آزاد، مقررات‌زدایی اقتصاد، مالیات‌های کمتر، و خصوصی‌سازی ویژگی‌های تعیین کنندهٔ محافظه‌کاری مالی هستند. محافظه‌کاری مالی در خصوص مسایل مالی از نقطه نظری فلسفی مشابه لیبرالیسم کلاسیک و لیبرالیسم اقتصادی پیروی می‌کند.
اصول

محافظه‌کاری مالی فلسفهٔ سیاسی احتیاط در خصوص هزینه کرد و بدهی دولت است. ادموند برک استدلال می‌کرد که دولت حق ندارد بدهی‌های بزرگ به بار بیاورد و آن را بر دوش مالیات دهنده بگذارد.
کایپرونتا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= قبرس
| کایپرونتا Κυπερούντα | کایپرونتا Κυπερούντα |
| --- | --- |
Scenic view of Kyperounta: Scenic view of Kyperounta
کایپرونتاLocation in Cyprus: کایپرونتاLocation in Cyprus
مختصات: ۳۴°۵۶′۲۹″ شمالی ۳۲°۵۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۴۱۳۹°شمالی ۳۲٫۹۶۹۷۲°شرقی﻿ / 34.94139; 32.96972: مختصات: ۳۴°۵۶′۲۹″ شمالی ۳۲°۵۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۴۱۳۹°شمالی ۳۲٫۹۶۹۷۲°شرقی﻿ / 34.94139; 32.96972
ناحیه‌های قبرس: ناحیه لیماسول
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۴۹۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کایپرونتا (به لاتین: Kyperounta) یک روستا در قبرس است که در ناحیه لیماسول واقع شده‌است.
خصوصیات

کایپرونتا ۱٬۴۹۷ نفر جمعیت دارد.
بینگن، واشینگتن

مکان
| Bingen | Bingen |
| --- | --- |
شهر: شهر
مختصات: ۴۵°۴۲′۵۵″ شمالی ۱۲۱°۲۸′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۷۱۵۲۸°شمالی ۱۲۱٫۴۶۶۶۷°غربی﻿ / 45.71528; -121.46667: مختصات: ۴۵°۴۲′۵۵″ شمالی ۱۲۱°۲۸′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۷۱۵۲۸°شمالی ۱۲۱٫۴۶۶۶۷°غربی﻿ / 45.71528; -121.46667
ایالت: ایالت واشینگتن
شهرستان: Klickitat
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۷ مایل مربع (۱٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)  ۱۰٫۹۶٪
ارتفاع: ۱۳۱ فوت (۴۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۷۱۲
 • تراکم: ۱۰۳۲٫۴/مایل مربع (۳۹۹٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (Pacific (PST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 98605
کد منطقه: 509
کد FIPS: 53-06085
GNIS feature ID: 1503378
وبگاه: www.bingenwashington.org
بینگن (به انگلیسی: Bingen) شهری در شهرستان کلیکیتات ایالت واشنگتن است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۱۲ نفر جمعیت داشته است.
انجمن آمریکایی رصدگران ستاره متغیر

انجمن آمریکایی رصدگران ستارهٔ متغیر (به انگلیسی: American Association of Variable Star Observers) با کوته‌نوشت (AAVSO)، از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۱۱، مشاهدات ستاره‌های متغیر را که بیشتر آن‌ها توسط اخترشناسان آماتور انجام شده‌است، هماهنگ، جمع‌آوری، ارزیابی، تجزیه و تحلیل، منتشر و بایگانی کرده و پیشینه‌ها را در اختیار اخترشناسان حرفه‌ای، پژوهشگران و همچنین آموزندگان و مربیان قرار می‌دهد. این رکوردها منحنی‌های نوری را ترسیم می‌کنند که تغییر در روشنایی یک ستاره را در طول زمان نشان می‌دهد.
از آنجایی که ستاره‌شناسان حرفه‌ای زمان یا منابع لازم برای نظارت بر هر ستاره متغیر را ندارند، نجوم یکی از معدود علومی است که آماتورها می‌توانند مشارکت واقعی در تحقیقات علمی داشته باشند. در طول سال ۲۰۱۱، صدمین سال از وجود AAVSO، ۲۰ میلیونمین رصد ستاره متغیر در پایگاه داده دریافت شد. پایگاه بین‌المللی AAVSO در حال حاضر بیش از ۳۵ میلیون مشاهده را ذخیره می‌کند. این سازمان سالانه نزدیک به ۱۰۰۰۰۰۰ مشاهدات را از حدود ۲۰۰۰ ناظر حرفه‌ای و آماتور دریافت می‌کند و به‌طور مرتب در مجلات علمی نقل قول می‌شود.
این انجمن همچنین در آموزش و اطلاع‌رسانی عمومی بسیار فعال است. آنها به‌طور معمول کارگاه‌های آموزشی برای علوم شهروندی برگزار می‌کنند و مقالاتی را با آماتورها به عنوان نویسندگان همکار منتشر می‌کنند. در دههٔ ۱۹۹۰، AAVSO برنامه درسی «Hands-On Astrophysics» را توسعه داد، که اکنون با نام ستاره‌شناسی متغیر شناخته می‌شود.
آشلاوگ دال

| آشلاوگ دال | آشلاوگ دال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ مارس ۱۹۴۹ نسیبی
ملیت: نروژ
آشلاوگ دال - ۱۹۷۲
آشلاوگ دال (انگلیسی: Aslaug Dahl؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۹۴۹) اسکی‌باز صحرانوردی اهل نروژ است.
مونا کسری

مونا کسری هنرمند رسانه ای، طراح پروجکشن و محقق بین رشته‌ای است. او دانشیار طراحی رسانه دیجیتال در دانشگاه ویرجینیا است. او دارای مدرک دکترا در هنر و فناوری از دانشگاه تگزاس در دالاس، و همچنین دارای مدرک MFA در هنر ویدئو/دیجیتال و مدرک کارشناسی در طراحی گرافیک است.
گزگون

مکان
| گزگون | گزگون |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
گزگون: گزگون
مختصات: ۲۶°۲۵′۱۹″شمالی ۵۹°۳۲′۵۱″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۴۲۲۰۷۳°شمالی ۵۹٫۵۴۷۵۱۲°شرقی﻿ / 26.422073; 59.547512: مختصات: ۲۶°۲۵′۱۹″شمالی ۵۹°۳۲′۵۱″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۴۲۲۰۷۳°شمالی ۵۹٫۵۴۷۵۱۲°شرقی﻿ / 26.422073; 59.547512
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: بنت
جمعیت: ۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
گزگون، روستایی در دهستان بنت بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۷ نفر (۸ خانوار) بوده است.
مهاجم (فوتبال)

کریستیانو رونالدو (سمت چپ) در پست مهاجم
یک مهاجم فوتبال خانم(قرمز) در تلاش برای عبور از دفاع حریف
مهاجم (به انگلیسی: Forward) در فوتبال بازیکنانی هستند، که در نزدیک‌ترین ردیف به دروازه حریف بازی می‌کنند و برای گل زدن تلاش می‌کنند. در ترکیب‌های فوتبال مدرن، تیم‌ها معمولاً از ۱ تا ۳ مهاجم بهره می‌برند.
مهاجم دوم یا مهاجم سایه در فوتبال بازیکنانی هستند که پشت مهاجم نخست بازی می‌کنند و بیشتر وظیفه بازی‌سازی برای او را بر عهده دارند.
مهاجم نوک

نقش سنتی یک مهاجم این است که بیشتر گل‌ها را برای تیم بزند. اگر آنها بازیکنانی قد بلند و با فیزیک بدنی مناسب باشند، با توانایی سر زنی خوب، ممکن است از این بازیکنان برای قرار گرفتن به عنوان هدف سانترها یا ارسال‌های بلند، نبردهای هوایی در هنگام ارسال توپ‌های بلند، یا دریافت پاس‌ها و حفظ مالکیت توپ با قرارگیری در موقعیت پشت به دروازه در حین پیشروی هم تیمی‌ها استفاده گردد. همچنین از این بازیکنان به منظور ایجاد فضا برای تیم یا کمک به هم تیمی‌های خود با ارسال یک پاس (از طریق «پاس در عمق» به داخل محوطه جریمه)، که دومی نیازمند به سریع بودن و حرکت بدنی خوب است، استفاده می‌گردد. علاوه بر آن مهاجم نوک نیازمند توانایی تمام کنندگی می‌باشد.
مهاجم میانی

مهاجم‌های مرکزی پیشینه طولانی در بازی دارند، اما عنوان‌ها برای توصیف گونه بازی‌شان در طول سال‌ها متفاوت بوده است. نخست چنین بازیکنانی را مهاجمان داخلی، مهاجمان مرکزی خلاق یا عمق («ساب فوروارد») می‌نامیدند. در دوران کنونی، دو گونه دیگر از این نوع بازیکنان سنتی ایجاد گردیده است: مهاجم دوم، یا سایه، یا پشتیبان، یا مهاجم کمکی و، در چیزی که واقعاً برای خودش متمایز است، مهاجم شماره ۱۰.
وینگر

همچنین ببینید: هافبک § وینگر
وینگر بازیکنی هجومی است که در موقعیت عرضی در نزدیکی خطوط محوطه جریمه قرار دارد. با در نظر گرفتن منشأ آنها به عنوان «مهاجم بیرونی» که یک پست قدیمی است می‌توان آنها را به عنوان مهاجم طبقه‌بندی کرد؛ و همچنان در بیشتر نقاط جهان، به ویژه در فرهنگ‌های فوتبال لاتین و هلند، به عنوان مهاجم شناخته می‌شوند. با این حال، در بازی‌های کشورهای بریتانیایی (که در آن بیشتر از ترکیب ۴–۴–۲ و انواع آن استفاده می‌شود) معمولاً آنها را به‌عنوان بخشی از خط میانی در نظر گرفته می‌شود.
۹ کاذب

۹ کاذب، تا اندازه‌ای همانند نقش پیشرفته‌تر هافبک هجومی/بازی‌ساز است، یک مهاجم تنها یا مهاجم مرکزی غیر متعارف است که در عمق خط میانی زمین جای می‌گیرد. هدف از این کار این است که برای مدافعان میانی حریف که می‌روند تا ۹ کاذب را دنبال کنند مشکل ایجاد کند، و در پشت سرشان فضایی برای هافبک‌ها، مهاجمان یا وینگرهای مهاجم برای استفاده آنها بگذارند، یا اینکه ۹ کاذب را رها کنند تا زمان و فضای کافی به او برای دریبل کردن یا پاس دادن بدهند. یک پاس را انتخاب کنید این اصطلاح از شمارهٔ سنتی برای مهاجمان میانی (۹) می‌آید و این واقعیت است که معمولاً یک مهاجم وسط به‌طور معمول در نزدیکی خط مدافعان می‌ماند تا زمانی که فرصتی برای عبور از آنها به سمت دروازه پیدا کند. ویژگی‌های کلیدی برای ۹ کاذب مشابه ویژگی‌های یک مهاجم نوک است: توانایی دریبل زدن برای استفاده از فضای بین خطوط، توانایی پاس کوتاه خوب برای ارتباط با خط هافبک و نگاهی باز برای بازی‌سازی از طریق هم تیمی‌هایی که از عمق به سوی دروازه می‌دوند.
مهاجم هدف

اصطلاح «مهاجم هدف» یا «بازیکن هدف» اغلب برای توصیف نوع خاصی از مهاجم یا مهاجم مرکزی استفاده می‌شود که نقش اصلی آنها دریافت توپ‌های بلند در هوا، نگه داشتن توپ و ایجاد موقعیت برای سایر هم‌تیمی‌ها علاوه بر آن گلزنی برای تیم است.
رونالدو مهاجم برزیلی (وسط، سفیدپوش) در حال شوت زدن به سمت دروازهٔ حریف. یک مهاجم چند منظوره که الگوی بسیاری از مهاجمان پس از خود می‌باشد و بر آنها تأثیر گذار بود.
بت مید مهاجم باشگاه فوتبال آرسنال
مانفرد اشمیت (لژسوار)

| مانفرد اشمیت | مانفرد اشمیت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ ژوئن ۱۹۴۴ لی‌اتسن
ملیت: اتریش
مانفرد اشمیت (آلمانی: Manfred Schmid؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۴۴) لژسوار اهل اتریش بود.
عبدالمالک ریگی

| عبدالمالک ریگی | عبدالمالک ریگی |
| --- | --- |
محاکمه ریگی در دادگاه انقلاب، ۲۸ خرداد ۱۳۸۹: محاکمه ریگی در دادگاه انقلاب، ۲۸ خرداد ۱۳۸۹
نام تولد: عبدالمجید ریگی
نام(های) مستعار: عبدالمالک
زاده: ۱۳۶۲ خورشیدی زاهدان، سیستان و بلوچستان، ایران
درگذشته: ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ (۲۷ سال) زندان اوین، تهران، ایران
مدفن: گورستان خاوران
سال‌های خدمت: ۱۳۸۸–۱۳۸۰
درجه: فرمانده کل
فرماندهی: گروه جندالله
عملیات‌ها: حادثه تاسوکی بمب‌گذاری‌های زاهدان (۱۳۸۵) بمب‌گذاری ۱۳۸۸ در زاهدان انفجار در پیشین (۱۳۸۸)
خویشاوندان: عبدالرئوف ریگی (برادر) عبدالحمید ریگی (برادر)
عبدالمجید ریگی (۱۳۶۲ – ۳۰ خرداد ۱۳۸۹) مشهور به عبدالمالک ریگی؛ رهبر پیشین گروه (جندالله) بود که علیه نظام جمهوری اسلامی ایران فعالیت مسلحانه می‌کرد. گروه وی از سوی جمهوری اسلامی ایران، دولت پاکستان و ایالات متحده آمریکا به عنوان «یک گروه تروریستی» شناخته شده و متهم به «قاچاق مواد مخدر، آدم‌ربایی و ترور شمار زیادی از مردم عادی و نظامیان ایرانی به ویژه اعضای سپاه پاسداران» بود. ریگی در اسفند ۱۳۸۸ توسط وزارت اطلاعات ایران دستگیر شد و پس از آن گروه جندالله، محمدظاهر بلوچ را به عنوان جانشین وی معرفی کرد.
پس از انتشار اعترافات ریگی توسط جمهوری اسلامی ایران و ادعای حمایت آمریکا از وی، وزارت دفاع آمریکا ادعای حمایت از گروهک جندالله و حضور ریگی در مرکز ارتش آمریکا را رد کرد. همچنین سخنگوی جندالله ادعا کرد که اعترافات عبدالمالک ریگی با تهدید به تجاوز جنسی صورت گرفته است. طبق اعلام خبرگزاری ایرنا وی که به محاربه و فساد فی الارض محکوم شده بود، در بامداد ۳۰ خرداد ۱۳۸۹ با طناب دار اعدام شد.
زندگی و خانواده

عبدالمالک ریگی در سال ۱۳۶۲ در طایفه ریگی، در زاهدان متولد شد. بنا بر ادعای ایرنا، ریگی مدرسه نرفته است و تنها چند سال در یکی از حوزه‌های علمیهٔ سنی‌مذهب به تحصیل مشغول بوده که از آن‌جا نیز اخراج شده است. ریگی از ۱۹ سالگی اسلحه به دست گرفت و هدف اصلی خود را دفاع از حقوق قوم بلوچ و اهل‌سنت در سیستان و بلوچستان اعلام کرد.
گفته می‌شود ریگی پیش از آغاز فعالیت‌هایش برای جلب حمایت علمای اهل سنت منطقه نزد آن‌ها رفت اما آن‌ها برای حرف‌های او اهمیتی قائل نشدند. ریگی بیان کرده بود که مدتی بعد از شروع فعالیت گروهش در نزدیکی تهران اشتباهاً بازداشت شده اما چون شناسایی نشده، رهایش کرده‌اند. بنابر گفته یکی از گروگان‌هایی که اسیر جندالله بوده است، ریگی هرگز یک شب بیشتر در مکانی اقامت نمی‌کرد و حتی با دستکش با دیگران دست می‌داد.
زندگی و خانواده > خانواده

او یکی از برادران خود را در یک برخورد مسلحانه در منطقهٔ سراوان از دست داد. کوچک‌ترین برادر وی به نام عبدالغفور نیز در یک عملیات انتحاری در قرارگاه نیروهای انتظامی در سراوان کشته شد. برادر بزرگ‌ترش عبدالحمید ریگی نیز در ۳ خرداد ۱۳۸۹ در زاهدان اعدام شد. سه برادر دیگر وی عبدالرئوف، عبدالستار و عبدالغنی هستند.
پدر و مادر ریگی اغلب همراه گروه جندالله در کوهستان‌های بلوچستان تردد می‌کردند. پدر ریگی‌ها دو روز بعد از اعلام خبر نادرست اعدام عبدالحمید ریگی در خرداد ۱۳۸۸، به دلیل سکته قلبی از دنیا رفت.
شایعه مرگ

کیهان در ۱۸ فروردین ۱۳۸۴ از کشته شدن «عبدالمالک ریگی» طی یک اقدام غافلگیرانه خبر داد. ویدئویی که وی را زنده نشان می‌داد، ۲۲ فروردین پخش شد. روابط عمومی وزارت کشور جمهوری اسلامی ایران در ۱۶ فروردین ۱۳۸۵، این خبر را تکذیب کرد.
دستگیری

بامداد سه شنبه، ۴ اسفند ۱۳۸۸، رادیو دولتی ایران به نقل از روابط عمومی وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی گزارش کرد که مأموران این وزارتخانه عبدالمالک ریگی را بازداشت کرده‌اند. طبق ادعای منابع داخلی ایران، به دنبال دستگیری عبدالمالک مردم سیستان و بلوچستان با حضور در میدان‌های شهر ضمن پخش شیرینی به جشن و شادمانی پرداختند. براساس گزارش وزارت اطلاعات ایران عبدالمجید ریگی با نام مستعار عبدالمالک برای ملاقات و دیدار با ریچارد هالبروک، نمایندهٔ ویژهٔ اوباما در امور افغانستان، که در قرقیزستان به سر می‌برد، از افغانستان به دبی رفته و از دبی راهی بیشکک بوده است.