stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اش-سور-آلزت
خواهرخوانده

شهرهای بثنال گرین، کویمبرا، کلن، لیژ، لیل (فرانسه)، مودلینگ، افنباخ آم ماین، پوتو، رتردام، سن-ژیل (بلژیک)، تورین، ولتری، Zemun و رتردام خواهرخوانده‌های اش-سور-آلزت هستند.
زاپادنی (باشقیرستان)

Village
| Zapadny Западный | Zapadny Западный |
| --- | --- |
Village: Village
Zapadnyموقعیت روی نقشه باشقیرستانZapadnyموقعیت روی نقشه روسیه: Zapadnyموقعیت روی نقشه باشقیرستانZapadnyموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۴۷′ شمالی ۵۵°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۸۳°شمالی ۵۵٫۱۳۳°شرقی﻿ / 54.783; 55.133: مختصات: ۵۴°۴۷′ شمالی ۵۵°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۷۸۳°شمالی ۵۵٫۱۳۳°شرقی﻿ / 54.783; 55.133
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووارسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
زاپادنی (انگلیسی: Zapadny, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
موسسه پژوهشی جنگل‌های خشک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
शुष्क वन अनुसंधान संस्थान: शुष्क वन अनुसंधान संस्थान
نوع: آموزش و موسسه پژوهشی
بنیانگذاری شده: ۱۹۸۵ (۱۹۸۵)
نهاد مادر: ICFRE
گرداننده: M. R. Baloch
موقعیت: جوداپور، راجستان، هند 342005 ۲۶°۱۳′۴۳″شمالی ۷۳°۰۱′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۲۲۸۷۴۴°شمالی ۷۳٫۰۳۱۴۱۲°شرقی﻿ / 26.228744; 73.031412
پردیس: ناحیه شهری: Spread over ۱۸۷٫۰۹ جریب فرنگی (۷۶ هکتار)
Acronym: ICFRE-AFRI (आफरी)
وبگاه: afri.res.in, afri.icfre.gov.in
مؤسسه پژوهشی جنگل‌های خشک (به انگلیسی: Arid Forest Research Institute (ICFRE-AFRI))، یک موسسه پژوهشی واقع در جودپور، راجستان، هند است. این موسسه پژوهش‌های علمی دربارهٔ جنگلداری به منظور ارائه فناوری‌هایی برای افزایش پوشش گیاهی و حفظ تنوع زیستی در مناطق گرم خشک و نیمه‌خشک راجستان و گجرات انجام می‌دهد. این سازمان تحت شورای تحقیقات و آموزش جنگلداری هند (ICFRE) وزارت محیط زیست و جنگل‌ها و دولت هند فعالیت می‌کند.
بخش‌ها

بخش بوم‌شناسی جنگل
بخش ژنتیک جنگل و اصلاح نژاد درختان
بخش حفاظت جنگل
بخش جنگل‌ورزی
بخش دارکشت‌ورزی و گسترش جنگل‌داری
تپه شنی در راجستان
محمد برزگر جلالی

| محمد برزگر جلالی | محمد برزگر جلالی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۴ اردبیل
ملیت:  ایران
دیگر نام‌ها: پروفسور برزگر جلالی
تحصیلات: دکترای داروسازی دانشگاه تهران
محل تحصیل: دانشگاه تهران، دمونت فورت لستر در انگلستان
پیشه(ها): داروساز، استاد دانشگاه، محقق
محمد برزگر جلالی استاد ممتاز دانشگاه علوم پزشکی تبریز است.
تولد و تحصیلات

محمد برزگر جلالی در سال ۱۳۲۴ اردبیل متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در سال ۱۳۴۲ در اردبیل به پایان رسانید. با کسب رتبه اول در کنکور وارد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۴۷ با رتبه اول فارغ‌التحصیل گردید. وی در سال ۱۳۵۳ با بورسیه تحصیلی به دانشگاه دمونت فورت انگلستان اعزام و در سال ۱۳۵۸ دکتری فارماسیوتیکس را با رتبه اول به اتمام رساند.
فعالیتهای کاری و علمی

او فعالیت خود را از سال ۱۳۵۰ در دانشکده داروسازی دانشگاه تبریز شروع کرد و پس از طی مراتب استادیاری و دانشیاری در سال ۱۳۷۰ به مرتبه استادی و سپس به استاد ممتاز دانشگاه علوم پزشکی تبریز انتخاب شد.
برزگر در فهرست ۱٪ دانشمندان برتر پُر استناد دنیا در رشته‌های موضوعی مربوط به گروه فارماسیوتیکس دانشکده داروسازی قرار دارد.
سوابق آموزشی و پژوهشی

عضو مؤسس و هیئت علمی مرکز تحقیقات کاربرد دارویی
عضو مؤسس دانشکده علوم نوین پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز
عضو مؤسس مقطع پی‌اچ‌دی گروه‌های فارماسیوتیکس نانو تکنولوژی دارویی، فارماکولوژی و شیمی دارویی،
عضو مؤسس انجمن بیوفارماسی و فارماکوکینتیک ایران
عضو شورای پژوهشی و تألیف و ترجمه دانشگاه تبریز به مدت ۵ سال
اعطای نشان شایستگی علمی

در سال ۱۳۹۵ استاندار آذربایجان شرقی، نشان شایستگی علمی آذربایجان شرقی را به محمد برزگر جلالی اهدا کرد.
آئین نکوداشت پروفسور محمد برزگر جلالی در اردبیل

در ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۸ در مجتمع فرهنگی هنری فدک اردبیل با حضور دبیر شورای فرهنگ عمومی استان اردبیل ، رئیس سازمان نظام پزشکی استان اردبیل ،رئیس دانشگاه علوم پزشکی استان اردبیل و همچنین از طرف بنیاد ملی نخبگان لوح ارج‌نامه به استاد پروفسور محمد برزگر جلالی از طرف معاون علمی رئیس جمهور اهدا گردید.همچنین آزمایشگاه مایعات دانشکده داروسازی استان اردبیل به نام دکتر برزگر جلالی نامگذاری گردید.
۲۹ مارس

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | مارس | مارس | مارس | مارس | مارس |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ |
| ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ |
| ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ |
| ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ |
| ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |  |  |  |  |
۲۰۲۵ میلادی: ۲۰۲۵ میلادی
۲۹ مارس هشتاد و هشتمین (در سال‌های کبیسه هشتاد و نهمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۲۷۷ روز تا پایان سال باقی‌است.
رویدادها

۱۹۳۶ - انتخابات پارلمانی و همه‌پرسی تأیید ورود نظامیان آلمانی به منطقه غیرنظامی‌شده راینلند
۱۹۷۳ - جنگ ویتنام: آخرین سرباز رزمی آمریکایی از ویتنام جنوبی خارج شد.
۱۹۷۶ - رژیم دیکتاتوری نظامی ژنرال خورخه ویدلا در آرژانتین به قدرت رسید.
۲۰۰۶ - اسماعیل هنیه به نخست‌وزیری دولت خودگردان فلسطین برگزیده شد.
۲۰۰۸ - انتخابات ریاست جمهوری در زیمبابوه برگزار شد که در آن رابرت موگابه با کسب ۸۵٫۵ درصد آرا برای چهارمین بار متوالی به پیروزی رسید.
۲۰۱۰ - در اثر دو حمله انتحاری به خطوط متروی مسکو، پایتخت روسیه ۴۰ نفر کشته شدند.
۲۰۱۳ - در اثر فرو ریختن ساختمان ۱۶ طبقه مسکونی بر روی یک مسجد در مجاورت آن در دارالسلام، پایتخت تانزانیا ۳۶ نفر کشته شدند.
۲۰۱۴ - نخستین ازدواج همجنسگرایانه در انگلستان و ولز صورت گرفت.
2017 - برکسیت - ماده 50 بیرون رفتن بریتانیا از اتحادیه اروپا
زادروزها

۱۷۹۰ – جان تایلر، دهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده
۱۹۹۷ – برام ولتن، دوچرخه‌سوار اهل هلند
۱۹۷۳-برندی لاو
مناسبت‌ها

روز نمایش مصائب
روز جوان در کشور جمهوری چین به مناسبت سالگرد قیام علیه دودمان چینگ در سرزمین اصلی چین در سال ۱۹۱۱
روز شهدا در کشور ماداگاسکار به مناسبت سالگرد قیام سال ۱۹۴۷ علیه استعمارگران فرانسوی
قلب
ساختار > مکان و شکل

قلب انسان در مدیاستن، در سطح مهره‌های سینه‌ای تی۵-تی۸ قرار دارد. قلب توسط یک کیسه دو لایه به نام پریکارد احاطه شده است که به مدیاستن متصل می‌شود. سطح پشتی قلب در نزدیکی ستون فقرات قرار دارد، و سطح جلویی آن که به نام سطح استرنوکوستال شناخته می‌شود، در پشت جناغ و غضروف‌های دنده‌ای واقع شده است. قسمت بالایی قلب نقطه اتصال چندین رگ خونی بزرگ شامل بزرگ‌سیاهرگ‌ها، آئورت و سرخرگ ریوی است. این قسمت در سطح سومین غضروف دنده‌ای قرار دارد. نوک پایینی قلب، که به آن اپکس گفته می‌شود، در سمت چپ جناغ (۸ تا ۹ سانتی‌متر از خط میانی جناغ) و بین اتصال دنده‌های چهارم و پنجم در نزدیکی مفصل آنها با غضروف دنده‌ای قرار دارد.
بخش عمده‌ای از قلب معمولاً کمی به سمت چپ قفسه سینه متمایل است (لووکاردیا). در یک اختلال نادر مادرزادی (دکستروکاردیا)، قلب به سمت راست جابجا می‌شود اما به نظر می‌رسد در سمت چپ قرار دارد، زیرا نیمه چپ قلب قوی‌تر و بزرگ‌تر است و خون را به تمامی قسمت‌های بدن پمپاژ می‌کند. از آنجا که قلب بین دو شش قرار دارد، شش چپ نسبت به شش راست کوچک‌تر است و دارای فرورفتگی‌ای به نام شکاف قلبی برای جایگیری قلب است. قلب به شکل مخروط است که پایه آن به سمت بالا قرار گرفته و به سمت اپکس باریک می‌شود. وزن قلب در یک فرد بالغ بین ۲۵۰–۳۵۰ گرم (۹–۱۲ اونس) است. اغلب گفته می‌شود که اندازه قلب به اندازه یک مشت است: ۱۲ سانتی‌متر طول، ۸ سانتی‌متر عرض و ۶ سانتی‌متر ضخامت، اما این توصیف گاهی مورد اختلاف است، زیرا قلب احتمالاً کمی بزرگ‌تر است. در ورزشکاران حرفه‌ای، قلب می‌تواند به دلیل تأثیرات ورزش روی ماهیچه قلب بسیار بزرگ‌تر شود، مشابه واکنش ماهیچه‌های اسکلتی به تمرینات.
ساختار > حفره‌ها

قلب دارای چهار حفره است، دو حفره بالایی به نام دهلیزها (حفره‌های دریافت‌کننده) و دو حفره پایینی به نام بطن‌ها (حفره‌های تخلیه‌کننده). دهلیزها از طریق دریچه‌های دهلیزی-بطنی که در دیواره دهلیزی-بطنی قرار دارند، به بطن‌ها باز می‌شوند. این تمایز در سطح خارجی قلب به صورت شیار تاجی نیز دیده می‌شود. در قسمت بالایی دهلیز راست، ساختاری گوش‌مانند به نام زائده دهلیزی راست یا اوریکول راست وجود دارد. مشابه آن، در دهلیز چپ نیز زائده‌ای به نام زائده دهلیزی چپ دیده می‌شود.‌ دهلیز راست و بطن راست گاهی اوقات با هم به عنوان قلب راست شناخته می‌شوند. به طور مشابه، دهلیز چپ و بطن چپ نیز به عنوان قلب چپ نامیده می‌شوند. بطن‌ها توسط دیواره بین‌بطنی از یکدیگر جدا شده‌اند که این جدایی در سطح خارجی قلب به صورت شیار بین‌بطنی قدامی و شیار درون‌بطنی پسین نمایان است.
اسکلت فیبری قلب ساختار قلب را شکل می‌دهد. این اسکلت، دیواره دهلیزی-بطنی را تشکیل می‌دهد که دهلیزها را از بطن‌ها جدا می‌کند و حلقه‌های فیبری را فراهم می‌آورد که به عنوان پایه‌های چهار دریچه قلب عمل می‌کنند. اسکلت فیبری قلب همچنین مرز مهمی در سیستم هدایت الکتریکی قلب ایجاد می‌کند، زیرا کلاژن توانایی هدایت الکتریسیته را ندارد. دیواره بین‌دهلیزی دهلیزها را از یکدیگر جدا می‌کند و دیواره بین‌بطنی بطن‌ها را از هم تفکیک می‌کند. دیواره بین‌بطنی بسیار ضخیم‌تر از دیواره بین‌دهلیزی است، زیرا بطن‌ها هنگام انقباض باید فشار بسیار بیشتری ایجاد کنند.
ساختار > حفره‌ها > دریچه‌ها

مقالهٔ اصلی: دریچه قلب
با برداشتن دهلیزها و عروق اصلی، هر چهار دریچه به وضوح قابل مشاهده هستند.
قلب، دریچه‌ها، سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌ها را نشان می‌دهد. فلش‌های سفید جهت طبیعی جریان خون را نشان می‌دهند.
قلب دارای چهار دریچه است که حفره‌های آن را از یکدیگر جدا می‌کنند. یک دریچه بین هر دهلیز و بطن قرار دارد، و یک دریچه در خروجی هر بطن وجود دارد.
دریچه‌هایی که بین دهلیزها و بطن‌ها قرار دارند، دریچه‌های دهلیزی-بطنی نامیده می‌شوند. بین دهلیز راست و بطن راست، دریچه سه‌لتی (تری‌کوسپید) قرار دارد. این دریچه دارای سه لت یا کاسپ است که از طریق رشته‌های قلب به سه ماهیچه پاپیلاری متصل می‌شوند. این ماهیچه‌ها بر اساس موقعیت نسبی‌شان به نام‌های قدامی، خلفی و سپتالی شناخته می‌شوند. بین دهلیز چپ و بطن چپ، دریچه میترال قرار دارد. این دریچه به دلیل داشتن دو لت به نام دریچه دولتی (بای‌کوسپید) نیز شناخته می‌شود. این دو لت که شامل لت قدامی و خلفی هستند، از طریق رشته‌های قلب به دو ماهیچه پاپیلاری که از دیواره بطن بیرون زده‌اند، متصل می‌شوند.
ماهیچه‌های پاپیلاری از دیواره‌های قلب به دریچه‌ها متصل می‌شوند و این اتصال از طریق ساختارهای غضروفی به نام رشته‌های قلب برقرار است. این ماهیچه‌ها از بازگشت بیش از حد دریچه‌ها به سمت عقب هنگام بسته شدن جلوگیری می‌کنند. در مرحله استراحت چرخه قلبی، عضلات پاپیلاری نیز در حالت استراحت قرار دارند و تنش روی رشته‌های قلب کم است. اما با انقباض حفره‌های قلب، عضلات پاپیلاری نیز منقبض می‌شوند. این انقباض باعث ایجاد تنش در ماهیچه‌های پاپیلاری می‌شود و به نگه داشتن لت‌های دریچه‌های دهلیزی-بطنی در جای خود کمک می‌کند و مانع از برگشت آنها به داخل دهلیزها می‌شود.
دو دریچه دیگر به نام دریچه‌های نیمه‌هلالی (سمی‌لونار) در خروجی هر یک از بطن‌ها قرار دارند. دریچه ریوی در پایه سرخرگ ریوی قرار دارد و دارای سه لت است که به عضلات پاپیلاری متصل نیستند. زمانی که بطن در حالت استراحت است، خون از سرخرگ به سمت بطن بازمی‌گردد و این جریان خون حفره‌های کیسه‌مانند دریچه را پر می‌کند. فشار خون روی لت‌ها باعث بسته شدن دریچه می‌شود. دریچه آئورتی نیمه‌هلالی نیز در پایه آئورت قرار دارد و به ماهیچه‌های پاپیلاری متصل نیست. این دریچه نیز دارای سه لت است که با فشار خون بازگشتی از آئورت بسته می‌شوند و مانع از بازگشت خون به بطن می‌گردند.
ساختار > حفره‌ها > قلب راست

قلب راست شامل دو حفره است، دهلیز راست و بطن راست، که توسط دریچه‌ای به نام دریچه سه‌لتی از یکدیگر جدا می‌شوند.
دهلیز راست تقریباً به طور مداوم خون را از دو سیاهرگ بزرگ بدن، یعنی بزرگ‌سیاهرگ‌های فوقانی و تحتانی دریافت می‌کند. مقدار کمی از خون نیز از طریق سینوس تاجی، که درست بالای دهانه ورید اجوف تحتانی و به سمت مرکز آن قرار دارد، از گردش کرونری به دهلیز راست تخلیه می‌شود. در دیواره دهلیز راست، یک فرورفتگی بیضی‌شکل به نام گودی بیضی وجود دارد که بقایای یک دهانه در قلب جنینی به نام فورامن اوال است. بیشتر سطح داخلی دهلیز راست صاف است، فرورفتگی گودی بیضی در سمت میانی قرار دارد، و سطح جلویی آن دارای برجستگی‌های ماهیچه‌ای قابل‌توجهی به نام ماهیچه‌های شانه‌مانند است. این ماهیچه‌ها در زائده دهلیزی راست نیز حضور دارند.
دهلیز راست از طریق دریچه سه‌لتی به بطن راست متصل است. دیواره‌های بطن راست با ساختارهایی به نام ترابکولی کارنئی پوشیده شده‌اند، که برجستگی‌های ماهیچه قلبی هستند و توسط اندوکارد پوشش داده می‌شوند. علاوه بر این برجستگی‌های ماهیچه‌ای، نواری از ماهیچه قلبی که با اندوکارد پوشیده شده و با نام نوار تعدیل‌کننده شناخته می‌شود، دیواره‌های نازک بطن راست را تقویت می‌کند و نقش مهمی در هدایت الکتریکی قلب ایفا می‌کند. این نوار از بخش پایینی دیواره بین‌بطنی شروع شده و از فضای داخلی بطن راست عبور می‌کند تا به ماهیچه پاپیلاری تحتانی متصل شود. بطن راست به سمت سرخرگ ریوی باریک می‌شود و هنگام انقباض، خون را به درون این سرخرگ می‌راند. سرخرگ ریوی به دو شاخه سرخرگ ریوی چپ و راست تقسیم می‌شود که خون را به هر یک از شش‌ها منتقل می‌کنند. دریچه ریوی بین قلب راست و سرخرگ ریوی قرار دارد و از بازگشت خون از سرخرگ به بطن جلوگیری می‌کند.
ساختار > حفره‌ها > قلب چپ

قلب چپ شامل دو حفره است: دهلیز چپ و بطن چپ، که توسط دریچه میترال از یکدیگر جدا می‌شوند.
دهلیز چپ خون اکسیژن‌دار را از طریق یکی از چهار سیاهرگ ریوی که از شش‌ها بازمی‌گردند، دریافت می‌کند. دهلیز چپ یک برآمدگی به نام زائده دهلیزی چپ دارد. مشابه دهلیز راست، دهلیز چپ نیز دارای ماهیچه‌های شانه‌مانند در پوشش داخلی خود است. دهلیز چپ از طریق دریچه میترال به بطن چپ متصل می‌شود.
بطن چپ بسیار ضخیم‌تر از بطن راست است، زیرا برای پمپاژ خون به تمام بدن به نیروی بیشتری نیاز دارد. همانند بطن راست، بطن چپ نیز دارای ترابکولی کارنئی است، اما نوار تعدیل‌کننده در آن وجود ندارد. بطن چپ خون را از طریق دریچه آئورتی به آئورت و در نهایت به سراسر بدن پمپاژ می‌کند. در بالای دریچه آئورتی، دو دهانه کوچک وجود دارد که خون را به ماهیچه قلب می‌رسانند؛ سرخرگ کرونری چپ در بالای لت چپ دریچه و سرخرگ کرونری راست در بالای لت راست قرار دارند.
ساختار > دیواره

اطلاعات بیشتر: ماهیچه قلب
دیواره قلب از سه لایه تشکیل شده است: آندوکارد (لایه داخلی)، میوکارد (لایه میانی) و اپیکارد (لایه خارجی). این سه لایه توسط یک کیسه دولایه به نام پریکارد احاطه شده‌اند.
آندوکارد که داخلی‌ترین لایه قلب است، از بافت پوششی سنگفرشی ساده تشکیل شده و حفره‌های قلب و دریچه‌ها را می‌پوشاند. این لایه با اندوتلیوم سیاهرگ‌ها و سرخرگ‌های قلب پیوسته است و از طریق لایه نازکی از بافت همبند به میوکارد متصل می‌شود. آندوکارد همچنین با ترشح موادی به نام اندوتلین‌ها ممکن است نقشی در تنظیم انقباضات میوکارد ایفا کند. این ترشحات می‌توانند به عملکرد بهتر ماهیچه قلب کمک کنند.
لایه میانی دیواره قلب میوکارد نام دارد که از ماهیچه قلبی تشکیل شده است. این ماهیچه نوعی بافت ماهیچه‌ای مخطط غیرارادی است که در یک چارچوب از کلاژن احاطه شده است. الگوی ماهیچه قلب بسیار ظریف و پیچیده است؛ سلول‌های ماهیچه‌ای به صورت مارپیچ و چرخشی اطراف حفره‌های قلب قرار گرفته‌اند. ماهیچه‌های خارجی یک الگوی شکل 8 را اطراف دهلیزها و پایه‌های رگ‌های بزرگ ایجاد می‌کنند، در حالی که عضلات داخلی نیز الگوی مشابهی را اطراف دو بطن تشکیل داده و به سمت نوک قلب پیش می‌روند. این الگوی پیچیده و چرخشی به قلب کمک می‌کند تا خون را به شکل مؤثرتری پمپاژ کند و عملکرد بهینه‌ای داشته باشد.
ماهیچه قلبی شامل دو نوع سلول است: سلول‌های قلبی که توانایی انقباض دارند، و سلول‌های ضربان‌ساز که سیستم هدایتی قلب را تشکیل می‌دهند. سلول‌های عضلانی بخش عمده‌ای (۹۹٪) از سلول‌های دهلیزها و بطن‌ها را تشکیل می‌دهند. این سلول‌های انقباضی توسط ساختارهایی به نام صفحات بینابینی به یکدیگر متصل هستند. این صفحات امکان پاسخ سریع به پتانسیل عمل ایجادشده توسط سلول‌های ضربان‌ساز را فراهم می‌کنند. این ویژگی به سلول‌ها اجازه می‌دهد تا به صورت یک سین‌سیتیوم عمل کنند و انقباضات هماهنگی را ایجاد کنند که باعث پمپاژ خون به قلب و سرخرگ‌های بزرگ می‌شود. سلول‌های ضربان‌ساز تنها ۱٪ از سلول‌ها را تشکیل می‌دهند و سیستم هدایت الکتریکی قلب را می‌سازند. این سلول‌ها به طور کلی کوچک‌تر از سلول‌های انقباضی هستند و تعداد کمی تارچه دارند که توانایی انقباض آنها را محدود می‌کند. عملکرد آنها از جهات زیادی مشابه نورون‌ها است. بافت ماهیچه قلبی ویژگی خودریتمیک دارد، به این معنا که می‌تواند پتانسیل عمل قلبی را با نرخ ثابت تولید کند و این تحریک را به سرعت از یک سلول به سلول دیگر منتقل کند تا انقباض کل قلب را آغاز کند.
در سلول‌های ماهیچه قلبی، پروتئین‌های خاصی بیان می‌شوند که بیشتر با انقباض ماهیچه‌ای مرتبط هستند و با مولکول‌های اکتین، میوزین، تروپومیوزین و تروپونین پیوند برقرار می‌کنند. این پروتئین‌ها شامل MYH6، ACTC1، TNNI3، CDH2 و PKP2 هستند. علاوه بر این، پروتئین‌های دیگری نیز مانند MYH7 و LDB3 در سلول‌های ماهیچه قلبی بیان می‌شوند که در ماهیچه اسکلتی نیز وجود دارند.
ساختار > پریکارد

مقالهٔ اصلی: پریکارد
پریکارد کیسه‌ای است که قلب را احاطه کرده است. سطح بیرونی محکم پریکارد با نام غشای فیبری شناخته می‌شود. این غشا توسط یک غشای داخلی دوتایی به نام غشای سروزی پوشانده شده است که مایع پریکاردیال تولید می‌کند تا سطح قلب را روان کند. بخشی از غشای سروزی که به غشای فیبری متصل است، با نام پریکارد جداری شناخته می‌شود، در حالی که بخشی از آن که به قلب متصل است، به نام پریکارد احشایی شناخته می‌شود. پریکارد برای روان‌سازی حرکت قلب نسبت به سایر ساختارها درون قفسه سینه، حفظ پایداری موقعیت قلب در قفسه سینه و محافظت از قلب در برابر عفونت‌ها وجود دارد.
ساختار > گردش خون کرونری

بافت قلب، مانند تمام سلول‌های بدن، به تأمین اکسیژن، مواد مغذی و روشی برای دفع مواد زائد متابولیکی نیاز دارد. این نیازها از طریق گردش خون کرونری تأمین می‌شوند که شامل سرخرگ‌ها، سیاهرگ‌ها و رگ‌های لنفی است. جریان خون از طریق عروق کرونری به صورت نوسانی انجام می‌شود و به انقباض یا آرامش ماهیچه قلب وابسته است.
بافت قلب خون مورد نیاز خود را از دو سرخرگ دریافت می‌کند که درست بالای دریچه آئورت منشأ می‌گیرند: سرخرگ کرونری اصلی چپ و سرخرگ کرونری راست. سرخرگ کرونری اصلی چپ پس از خروج از آئورت به دو شاخه تقسیم می‌شود، سرخرگ نزولی پیشین چپ و شریان حلقوی چپ، سرخرگ نزولی پیشین، بافت قلب، قسمت جلویی، بخش بیرونی و دیواره بطن چپ را خون‌رسانی می‌کند. این کار از طریق انشعابات کوچک‌تر مانند شاخه‌های مورب و شاخه‌های دیواره‌ای انجام می‌شود. سرخرگ حلقوی چپ، بخش پشتی و تحتانی بطن چپ را تأمین خون می‌کند. سرخرگ کرونری راست خون‌رسانی به دهلیز راست، بطن راست و بخش‌های پایینی و خلفی بطن چپ را بر عهده دارد. این سرخرگ همچنین خون‌رسانی به گره دهلیزی-بطنی (در حدود ۹۰٪ افراد) و گره سینوسی-دهلیزی (در حدود ۶۰٪ افراد) را انجام می‌دهد. سرخرگ کرونری راست در شیاری در پشت قلب و سرخرگ نزولی پیشین چپ در شیاری در جلوی قلب قرار دارند. کالبدشناسی سرخرگ‌های خون‌رسان به قلب میان افراد تفاوت قابل توجهی دارد. این سرخرگ‌ها در دورترین انشعابات خود به شاخه‌های کوچک‌تری تقسیم می‌شوند که در لبه‌های هر ناحیه خون‌رسانی به یکدیگر متصل می‌شوند و یک شبکه خون‌رسانی ایجاد می‌کنند.
سینوس کرونری یک سیاهرگ بزرگ است که به دهلیز راست تخلیه می‌شود و بیشتر تخلیه سیاهرگی قلب را بر عهده دارد. این سینوس خون را از سیاهرگ قلبی بزرگ (خون را از دهلیز چپ و هر دو بطن جمع‌آوری می‌کند.)، سیاهرگ قلبی پشتی (خون را از پشت بطن چپ تخلیه می‌کند.)، سیاهرگ قلبی میانی (خون را از قسمت تحتانی بطن‌های چپ و راست تخلیه می‌کند.) و سیاهرگ قلبی کوچک دریافت می‌کند. سیاهرگ‌های قلبی پیشین خون را از قسمت جلویی بطن راست تخلیه کرده و به طور مستقیم وارد دهلیز راست می‌شوند.
شبکه‌های لنفی کوچکی به نام پلکسوس‌ها در زیر هر یک از سه لایه قلب وجود دارند. این شبکه‌ها به دو شاخه اصلی، یکی در سمت چپ و دیگری در سمت راست، تخلیه می‌شوند. این شاخه‌ها در شیار بین بطن‌ها که روی سطح قلب قرار دارد، حرکت کرده و در طول مسیر، رگ‌های کوچکتری را دریافت می‌کنند. این رگ‌ها سپس به شیار دهلیزی-بطنی منتقل شده و شاخه‌ای سوم را دریافت می‌کنند که بخشی از بطن چپ را که روی دیافراگم قرار گرفته است تخلیه می‌کند. رگ سمت چپ با این شاخه سوم یکی شده و در امتداد سرخرگ ریوی و دهلیز چپ حرکت کرده و در گره لنفی سطح نای به پایان می‌رسد. رگ سمت راست در امتداد دهلیز راست و بخشی از بطن راست که روی دیافراگم قرار دارد، حرکت می‌کند. معمولاً از جلوی آئورت صعودی عبور کرده و در نهایت به یک گره لنفی بازویی-سری ختم می‌شود.
ساختار > تامین عصبی

قلب سیگنال‌های عصبی را از عصب واگ و اعصاب منشعب از تنه سمپاتیک دریافت می‌کند. این اعصاب بر ضربان قلب تأثیر می‌گذارند اما کنترل کامل آن را بر عهده ندارند. همچنین اعصاب سمپاتیک بر قدرت انقباض قلب نیز تأثیر می‌گذارند. سیگنال‌هایی که از این اعصاب عبور می‌کنند از دو مرکز قلبی-عروقی جفتی در بصل النخاع منشأ می‌گیرند. عصب واگ که بخشی از دستگاه عصبی پاراسمپاتیک است، به کاهش ضربان قلب کمک می‌کند و اعصاب منشعب از تنه سمپاتیک به افزایش ضربان قلب منجر می‌شوند. این اعصاب شبکه‌ای را به نام شبکه عصبی قلبی تشکیل می‌دهند که در سطح قلب قرار دارد و سیگنال‌های لازم برای تنظیم عملکرد قلب را فراهم می‌کند.
عصب واگ یک عصب بلند و سرگردان است که از ساقه مغز منشأ می‌گیرد و تحریکات پاراسمپاتیک را به تعداد زیادی از اندام‌های قفسه سینه و شکم، از جمله قلب، منتقل می‌کند. اعصاب منشعب از تنه سمپاتیک از طریق گانگلیون‌های سینه‌ای تی۱–تی۴ خارج شده و به گره سینوسی-دهلیزی، گره دهلیزی-بطنی و همچنین به دهلیزها و بطن‌ها منتقل می‌شوند. بطن‌ها به‌طور قابل توجهی بیشتر از دهلیزها توسط فیبرهای سمپاتیک نسبت به فیبرهای پاراسمپاتیک عصب‌دهی می‌شوند. تحریک سمپاتیک منجر به آزادسازی انتقال‌دهنده عصبی نوراپی‌نفرین (همچنین شناخته شده با عنوان نورآدرنالین) در محل تماس عصبی-ماهیچه‌ای اعصاب قلبی می‌شود. این تحریک باعث کوتاه‌تر شدن دوره دِپولاریزاسیون مجدد شده و در نتیجه سرعت دپولاریزاسیون و انقباض قلب افزایش می‌یابد که به افزایش ضربان قلب منجر می‌شود. این تحریک، کانال‌های شیمیایی یا لیگاندی سدیم و کلسیم را باز می‌کند که منجر به ورود یون‌های مثبت به داخل سلول می‌شود. نوراپی‌نفرین به گیرنده بتا–۱ متصل می‌شود و اثرات خود را اعمال می‌کند.
فیزیولوژی > تپش

مقالهٔ اصلی: میزان تپش قلب
فیزیولوژی > فیزیولوژی عضله قلبی

قلب از سه نوع عمده عضلهٔ قلبی تشکیل شده است:
عضله دهلیزی
عضله بطنی
فیبرهای عضلانی تخصص عمل یافته تحریکی – هدایتی
قلب، خون را از طریق سیستمِ گردشِ خون پمپاژ می‌کند. خونی که دارای اکسیژن اندکی باشد، از طریق بزرگ‌سیاهرگ زبرین و بزرگ‌سیاهرگ زیرین واردِ دهلیزِ راست می‌شود و بعد به بطن راست می‌رود. این خون، از این‌جا به گردش خون ریوی جریان می‌یابد و از طریق ریه‌ها اکسیژن دریافت می‌کند و دی‌اکسید کربن را پس می‌دهد. خون دارای اکسیژن بعد از آن وارد دهلیز چپ می‌شود و از آن‌جا به بطن چپ می‌رود و از طریق آئورت به گردش خون سیستمیک انتقال می‌یابد که در این روند اکسیژن آن مصرف می‌شود و به‌صورت دی‌اکسید کربن با سوخت‌وساز همراه می‌گردد.
معمولاً با هر تپش قلب، بطن راست همان قدر خون را واردِ ریه‌ها می‌کند که بطن چپ خون را به سراسر بدن می‌فرستد. سیاهرگ‌ها خون را به قلب منتقل می‌نمایند، درحالی‌که سرخرگ‌ها، خون را از قلب خارج می‌سازند. سیاهرگ‌ها معمولاً فشار کم تری در مقایسه با سرخرگ‌ها دارند. قلب هنگام استراحت با ضربان حدود ۷۲ بار در دقیقه می‌تپد. فعالیت، این تعداد را افزایش می‌دهد، با افزایش تعداد ضربان قلب زمان دیاستول بیشتر از زمان سیستول کم می‌شود و در طولانی‌مدت، میزان استراحت قلب را کمتر می‌نماید و این مسئله برای سلامت قلب خوب است.
فیزیولوژی > صداهای قلب

صداهای قلب به دو دسته با نام‌های پوم که صدای اولی ست که شنیده می‌شود و قوی و گنگ و طولانی است گفته می‌شود و دسته دوم با نام تاک که واضح و کوتاه است گفته می‌شود.
پوم حاصل بسته شدن دریچه‌های دو لختی و سه لختی قلب و تاک حاصل بسته شدن دریچه‌های سینی است که در ابتدای سرخرگ‌های قلب وجود دارد.
اهمیتِ بالینی > بیماری‌ها

مقالهٔ اصلی: بیماری قلبی-عروقی
بیماری‌های قلب و عروقی (CVD) معمول‌ترین عامل مرگ در جهان در سال ۲۰۰۸ بودند که باعث ۳۰ درصد از موارد مرگ شدند. از این میزان بیش از سه چهارم به‌خاطر بیماری شریان‌های کرونری و سکته بوده است. عوامل خطر شامل مواردی همچون: سیگار کشیدن، اضافه وزن داشتن، عدم فعالیت‌های ورزشی کافی، کلسترول بالا، فشار خون بالا، نوعی دیابت که به شکلی ضعیف کنترل شده و موارد دیگر می‌شود. تشخیص بیماری قلبی عروقی اغلب با شنیدن صداهای قلبی با گوشی پزشکی، نوار قلب یا با اکوکاردیوگرام صورت می‌گیرد. بیماری‌های مرتبط با قلب اصولاً با متخصصین قلب درمان می‌شود، هرچند که بسیاری از متخصصین پزشکی دیگر نیز ممکن است در حل این مسئله کمک کنند.
متخصّصان اعتقاد دارند بیماریِ سرطان صرف‌نظر از این‌که فرد مبتلا اقدام به درمان دارویی کرده باشد یا خیر، می‌تواند به عضلات قلب آسیب برساند. شیمی‌درمانی به‌طور بالقوه موجب مسمومیت قلب می‌شود و بیماران سرطانی را در برابر اختلالات قلبی از جمله ایست قلبی یا ایسکمی میوکارد آسیب‌پذیر می‌کند ضمن این‌که رشد خود تومور نیز می‌تواند موجب آسیب بافت قلب شود.
شهرستان ثمود

مکان در 23x15px|border |alt=|link= یمن
| ناحیه ثمود | ناحیه ثمود |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
استان: استان حضرموت
جمعیت (۲۰۰۳): جمعیت (۲۰۰۳)
 • کل: ۴۴۰۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳
ناحیهٔ ثمود (به عربی: مدیریة ثمود) یک ناحیه در یمن است که در استان حضرموت واقع شده‌است.
ناحیهٔ ثمود  ۴٬۴۰۲ نفر جمعیت دارد.
لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: تاهیتی (مسابقات نهایی)
تاریخ برگزاری: مرحله مقدماتی: ۱۷ فوریه – ۲۳ فوریه مرحله اصلی: ۱۱ – ۲۴ مه
شمار تیم‌ها: ۱۸ (از ۱۱ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 اوکلند سیتی (دوازدهمین عنوان):  اوکلند سیتی (دوازدهمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  پیرائه
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱۵
گل‌های زده شده: ۶۲ (۴٫۱۳ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران: ۳,۴۹۱ (۲۳۳ نفر به‌ازای هر بازی)
→ ۲۰۲۳ ۲۰۲۵ ← : → ۲۰۲۳ ۲۰۲۵ ← 
لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ بیست و سومین دوره مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اقیانوسیه، مسابقات فوتبال باشگاهی برتر در اقیانوسیه بود که توسط کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه (اواف‌سی) سازماندهی شد و هجدهمین فصل با نام فعلی لیگ قهرمانان اقیانوسیه بود.
اوکلند سیتی قهرمان مسابقات شد و  جواز حضور در جام بین قاره‌ای فیفا ۲۰۲۴ را کسب کرد. با قهرمانی در لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳، این تیم حق بازی در جام جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۵ در ایالات متحده آمریکا را حتی قبل از بازی در لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ به دست آورد.