stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قلمرو جنوبگان شیلی

با استان جنوبگان شیلی اشتباه نشود.
| قلمرو جنوبگان شیلی Territorio Chileno Antártico | قلمرو جنوبگان شیلی Territorio Chileno Antártico |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور:  شیلی
منطقه:  منطقه ماژلان و جنوبگان شیلی
استان: Antártica Chilena
شهرستان: Antártica
Claimed: ۶ نوامبر ۱۹۴۰
حکومت: حکومت
 • Intendant: Jorge Flies Añón
 • فرماندار: Jorge Flies Añón
 • شهردار: Patricio Fernández
 • INACH Director: José Retamales Espinoza
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۵۰۲۵۷٫۶ کیلومتر مربع (۴۸۲۷۲۷٫۲ مایل مربع)
جمعیت (2012 Census): جمعیت (2012 Census)
 • کل: ۱۱۵
 • تراکم: ۹٫۲×۱۰−۵/کیلومتر مربع (۰٫۰۰۰۲۴/مایل مربع)
 • منطقه شهری: ۰
 • محدوده روستایی: ۱۱۵
Sex: Sex
 • Men: ۱۰۰
 • Women: ۱۵
منطقهٔ زمانی: UTC-3
کد منطقه: ۵۶ + ۶۱
پایتخت: Villa Las Estrellas
Currency: پزو شیلی
وبگاه: http://www.inach.cl/ (اسپانیایی)
قلمرو جنوبگان شیلی (به انگلیسی: Chilean Antarctic Territory) سرزمینی در جنوبگان و مورد ادعای شیلی است. قلمرو جنوبگان شیلی محدوده‌ای میان طول جغرافیایی ۵۳ تا ۹۰ درجه غربی و از قطب جنوب (۹۰ درجه جنوبی) تا مدار ۶۰ درجه جنوبی را در بر می‌گیرد. بخش‌هایی از این سرزمین با جنوبگان آرژانتین و قلمرو بریتانیایی جنوبگان که مورد ادعای این دو کشور است هم‌پوشانی دارد. اداره این سرزمین بر عهده شهرداری کابو د ارنوس است که در خاک اصلی آمریکای جنوبی واقع شده‌است.
سرزمین مورد ادعای شیلی جزایر شتلند جنوبی، شبه‌جزیره جنوبگانی و جزیره‌های نزدیک آن یعنی جزیره الکساندر و جزیره شارکوت را در بر می‌گیرد. مساحت این قلمرو حدود ۱٬۲۵۰٬۲۵۷٫۶ کیلومتر مربع است.
قامیستی

| قامیستی Қамысты  / قامىستى | قامیستی Қамысты  / قامىستى |
| --- | --- |
روستا: روستا
قامیستیموقعیت در قزاقستان: قامیستیموقعیت در قزاقستان
مختصات: ۵۱°۵۷′۴۲″ شمالی ۶۱°۴۷′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۶۱۶۷°شمالی ۶۱٫۷۸۳۶۱°شرقی﻿ / 51.96167; 61.78361: مختصات: ۵۱°۵۷′۴۲″ شمالی ۶۱°۴۷′۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۶۱۶۷°شمالی ۶۱٫۷۸۳۶۱°شرقی﻿ / 51.96167; 61.78361
کشور: قزاقستان
استان: استان قوستانای
شهر: شهرستان قامیستی
جمعیت (۲۰۱۹): جمعیت (۲۰۱۹)
 • کل: ۴۴۸۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East Kazakhstan Time)
Post code: ۱۱۰۸۰۰
قامیستی (به قزاقی: Қамысты، قامىستى) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان قامیستی واقع شده‌است. قامیستی ۴٬۴۸۴ نفر جمعیت دارد.
نام

نام این شهر، متشکل از واژهٔ «قامیس» که به قزاقی به معنای گیاه نی قلم  می‌باشد معادل آن در ترکی آذربایجانی «قامیش» است)، و پسوند «ـلی» (البته متحول شده به «ـتی» مطابق با قانون همگونی صامت‌ها در زبان قزاقی) به معنی دارا بودن. «قامیستی» به معنای منطقه‌ای پر از گیاه نی قلم می باشد.
جولپ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
صنعت: مراقبت‌های شخصی
بنا نهاده: ۲۰۰۷ در سیاتل
بنیانگذاران: جین پارک
دفتر مرکزی: نیویورک
محدودهٔ فعالیت: ایالات متحده
محصولات: لاک ناخن، لوازم آرایشی، محصولات زیبایی
مادر: آ اس بیوتی
وبگاه: www.julep.com
جولپ بیوتی (انگلیسی: Julep) شرکت لوازم آرایشی مستقر در نیویورک است که در سال ۲۰۰۷ توسط جین پارک تأسیس شد. این شرکت محصولات خود را به صورت آنلاین و در سالن‌های زیبایی مارک خود به فروش می‌رساند.
تاریخچه

در سال ۲۰۰۷ جولپ چهار سالن ناخن را در منطقه سیاتل افتتاح کرد که مانیکور، پدیکور، اپیلاسیون صورت و اپیلاسیون را ارائه می‌کردند. جین پارک محصولات مراقبت از ناخن جولپ را در این سالن‌ها که به عنوان محل آزمایش محصول جولپ استفاده می‌شد می‌فروخت.
جولپ در سال ۲۰۰۸ وارد تجارت الکترونیک شد. تا سال ۲۰۱۳، محصولات جولپ نیز از طریق خرده‌فروشی‌هایی مانند Sephora و از طریق تلویزیون QVC در دسترس بودند. جولپ در سال ۲۰۱۳ اولین فروشگاه خود را در شهر نیویورک افتتاح کرد. جولپ گزارش داد که درآمد تجارت الکترونیک خود را در سال ۲۰۱۳ سه برابر کرده است.در مارس ۲۰۱۵، جولپ اعلام کرد که ۸ درصد از کارکنان خود را اخراج می‌کنند.
در دسامبر ۲۰۱۸، گلانسائول شرکت مادر جولپ اعلام ورشکستگی کرد. در نتیجه، جولپ اعلام کرد که قصد دارد دو مکان خرده فروشی خود را ببندد و بیش از ۱۰۰ کارمند خود را اخراج کند و به دفتر شرکت مادرش در نیویورک نقل مکان کند. گلانسائول به قیمت ۱۸ میلیون دلار به آ اس بیوتی فروخته شد.
جولپ خدمات اشتراک ماهانه خود را به نام جولپ ماون در سال ۲۰۱۱ معرفی کرد. مشترکین یا "ماون " هزینه ماهانه برای دریافت جعبه‌های سفارشی لاک و آرایش ناخن می‌پردازند. مشترکین همچنین ممکن است به عنوان آزمایش‌کننده‌های بتا در آزمایشگاه ایده شرکت عمل کنند، به نظرسنجی‌ها پاسخ دهند و در رسانه‌های اجتماعی نظرات خود را پست کنند، و به جولپ اجازه می‌دهند ببیند محصولات در حال توسعه‌شان چگونه بازخورد می‌گیرند. در سال ۲۰۱۴، خدمات اشتراک جولپ این شرکت رتبه "F" را از بتر بیزنس بیورو دریافت کرد.
تأمین مالی

در سال ۲۰۱۳، جولپ از شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر آندرسن هوروویتز، ماورون، تروی کارتر و همچنین پرسی‌دنت اینوستمنتس با حمایت ویل اسمیت و جادا پینکت اسمیت، و جی زی و راک بیانسه ناشیون، بودجه دریافت کرد. سال بعد، آلتیمتر کپیتل، آژور کپیتل پارتنِرز و مدرونا ونچر گروپ نیز در جولپ سرمایه‌گذاری کردند. تا آوریل ۲۰۱۴، جولپ ۵۶ میلیون دلار در تأمین مالی سرمایه‌گذاری خطرپذیر جمع‌آوری کرده بود.
محصولات

جولپ محصولات خود را طراحی، تولید و به فروش می‌رساند. این شرکت بیش از ۲۰۰ نوع رنگ لاک ناخن تولید کرده، که نام هر کدام یک زن است. این شرکت همچنین دارای یک سری محصولات آرایشی و مراقبت از پوست است. اینها شامل هر دو نوع ضدآفتاب و مرطوب‌کننده هستند. جولپ در سال ۲۰۱۴، پلی وان را تولید کرد که یک برس ارگونومیک براق کننده ناخن بود که به بالای کلاهک‌های لاک ناخن متصل می‌شود. پلی وان ابتدا از طریق یک کمپین تأمین مالی جمعی آزمایش شد. در سال ۲۰۲۱، این شرکت سایه چشم Julep Beauty's Eyeshadow 101 Crème-to-Powder Eyeshadow Stick را منتشر کرد که پرفروش‌ترین محصول در آمازون شد. این شرکت محصولات خود را بدون دود و سموم تبلیغ می‌کند.
چنار (مهریز)

«تنگ چنار» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دهستانی با این نام، دهستان تنگ چنار را ببینید.
| تنگ چنار | تنگ چنار |
| --- | --- |
روستا: روستا
تنگ چنارموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانتنگ چنارتنگ چنار (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد: تنگ چنارموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانتنگ چنارتنگ چنار (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد
مختصات: ۳۱°۲۳′۴۹″شمالی ۵۴°۲۰′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۳۹۶۹۴۴°شمالی ۵۴٫۳۴۴۱۶۷°شرقی﻿ / 31.396944; 54.344167: مختصات: ۳۱°۲۳′۴۹″شمالی ۵۴°۲۰′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۳۹۶۹۴۴°شمالی ۵۴٫۳۴۴۱۶۷°شرقی﻿ / 31.396944; 54.344167
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: مهریز
بخش: مرکزی
دهستان: تنگ چنار
جمعیت: ۸۲ نفر (سرشماری ۹۵)
تنگ چنار روستایی در دهستان تنگ چنار بخش مرکزی استان یزد است. تنگ چنار در مسیر بزرگراه در دست احداث مهریز به نی‌ریز واقع شده است.
وجه تسمیه

وجه تسمیه این نام از درخت بزرگ چناری است که در آن وجود دارد و در کنار آن قنات پرآبی قرار دارد. شغل عمده مردم آن کشاورزی و دامداری می‌باشد. دارای دهستان‌های زیادی است از جمله حسین‌آباد، مزرعه نو، حاجی شمس و… می‌باشد. هرسال در روز عاشورا مراسم تعذیه در حسینیه بزرگ این دهستان برپا می‌شود.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۲ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۸۰۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۷۷۱ | ۳٫۹٪− |
| ۱۳۹۵ | ۸۲ | ۸۹٫۴٪− |
دوکی دوکی لیتریچر کلوب!

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): تیم سالواتو
ناشر(ها): تیم سالواتو
طراح(ـان): دن سالواتو
برنامه‌نویس(ـان): دن سالواتو
هنرمند(ان): ساچل (شخصیت‌ها) ولینکوئنت (پس‌زمینه‌ها)
نویسنده(ها): دن سالواتو
آهنگساز(ان): دن سالواتو
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز مک‌اواس لینوکس
تاریخ(های) انتشار: ۲۲ سپتامبر، ۲۰۱۵
ژانر(ها): رمان تصویری
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره
«دوکی دوکی لیتریچر کلوب!» (انگلیسی: Doki Doki Literature Club!) یک بازی ویدئویی در سبک رمان تصویری است که توسط تیم سالواتو که برای پلت‌فرم‌های مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس و لینوکس و در سال ۲۰۱۷ منتشر شده‌است. این عنوان ابتدا در ایچ. آی‌او در دسترس قرار گرفت و سپس روی استیم منتشر شد. داستان بازی یک دانش‌آموز دبیرستانی مذکر را دنبال می‌کند که در باشگاه ادبیات مدرسه عضو شده و با چهار عضو مؤنث آن تعامل پیدا می‌کند. داستان بازی بیشتر خطی است و نمایش پایان‌ها و صحنه‌ها به تصمیمات بازیکن بستگی دارد. با این‌که در نگاه اول، بازی شبیه یک شبیه‌ساز دوستی شاد به نظر می‌رسد، در حقیقت یک عنوان فراداستان وحشت روان‌شناختی است که به‌طور گسترده دیوار چهارم را می‌شکند.
این بازی در مدت حدودی دو سال در گروهی به رهبری دن سالواتو ساخته شد. به گفته سالواتو، ایده بازی از احساسات او نسبت به انیمه‌ها و علاقه اش به سبک سورئال و تجارب غم‌انگیز نشأت گرفته‌است. دوکی دوکی لیتریچر کلوب! به دلیل استفاده خوب از عناصر ترسناک و غیرطبیعی بودنش در ژانر رمان تصویری با نقدهای مثبتی مواجه شد.
گیم‌پلی

دوکی دوکی لیتریچر کلوب! یک رمان تصویری است. همچنین، بازی سطح کمی از تعاملی است و بیشتر شامل صحنه‌هایی از عکس‌های دو بعدی بی حرکت شخصیت‌ها در دید اول شخص می‌شود. دیالوگ‌ها و روایت داستان به فرم متن همراه ارائه شده‌اند. روایت داستان توسط شخصیت اصلی بازی انتخاب می‌شود، یک عضو از باشگاه ادبیات عنوانی، که او توسط دوست دوران کودکی‌اش، سایوری به این باشگاه ادبیات دعوت می‌شود. در نقاط مشخصی، بازیکن خواهد تصمیماتش که تعیینی هستند را انتخاب کند با جریان مناسبت‌های بعدی. همچنین تصمیمات رابطه شخصیت اصلی را با چهار شخصیت مؤنث اصلی یعنی سایوری، یوری، ناتسوکی و مونیکا افزایش می‌دهد. واکنش شخصیت‌ها با شخصیت اصلی همچنین با مینی‌گیمی در بازی که برای سرودن شعری از مجموعه ای کلمات که هرکدام مخصوص هر کدام از شخصیت‌ها است هم تحت تأثیر قرار می‌گیرد. هرکدام از دخترها در باشگاه ادبیات کلمات مختلفی برای خود دارند، و بازیکن هنگامی که کلمه ای که آنها دوست دارند را انتخاب می‌کند آنها واکنش مثبت نشان می‌دهند. واکنش شخصیت‌ها توسط ورژن چیبیشان در زیر صفحه مینی‌گیم نشان داده می‌شود. بازیکن قادر است سکانس‌های اضافی با شخصیت‌ها را آنلاک کند، با هرکدام از شخصیت‌ها که شعر برایش اهدا شده‌است. روایت داستان به سه منطقه تقسیم می‌شود، که بین آنها بازیکن مجبور می‌شود بازی را از اول راه اندازی کند. در یک نقطه خاص از بازی، بازیکن باید برای پیشرفت روایت داستان به فایل‌های بازی دسترسی پیدا کند.
چهارچوب > پایان‌ها

بستگی به دوره عمل بازیکن دارد، بازی می‌تواند به سه پایان ممکن برسد. پایان استاندارد سایوری را نشان می‌دهد که خودش را به عنوان رئیس باشگاه ادبیات معرفی می‌کند و از بازیکن به خاطر خلاص شدن از شر مونیکا تشکر می‌کند. همان‌طور که او خصوصیات دارای ویژگی مونیکا را پذیرفته‌است، مونیکا فوری از طریق متن مداخله می‌کند و سایوری را حذف می‌کند که بازیکن را نجات دهد. مونیکا همچنین برخی از چیزها را در طول گیم اور کردیت پاک می‌کند، و بازی با یک نوشته از طرف مونیکا به پایان می‌رسد، این نوشته بیان می‌کند که او باشگاه ادبیات را بهم زده‌است به دلیل اینکه «هیچ شادی ای نمی‌تواند پیدا شود» در آن.
چندین پایان مثبت دیگر هم اگر بازیکن همهٔ سکانس‌های اختیاری را در یک پلی‌ترو سینگل مشاهده کرده‌است رخ می‌دهند، که نیازمند به سیو کردن یا ذخیره کردن بازی و بارگیری در چندین نقطات مختلف دارد مثلاً قبل از اینکه شاهد اولین خودکشی سایوری بشوند. سایوری به جای تشکر از بازیکن برای حمایت عاطفی از تمامی اعضای باشگاه، اشک آور خداحافظی می‌کند و به بازیکن اطمینان می‌دهد که تمام اعضای باشگاه قبل از حذف بازی خودشان را دوست دارند. بعد از کردیت، بازیکن با یک پیام از طرف توسعه دهنده بازی، دن سالواتو ارائه می‌شود.
اگر بازیکن پیشگیرانه فایل مونیکا را از دایرکتوری قبل از شروع بازی حذف کند، سایوری رهبر پیشفرض باشگاه شده‌است. با پی بردن به طبیعیت حقیقی بازی و نقش او در آن، سایوری با پانیک و به زور بازی را می‌بندد. بازکردن دوبارهٔ بازی یک تصویر از سایوری را که خودش را دار زده‌است را نشان خواهد داد. اگر این تصویر به مدت ده دقیقه روی صفحه (اسکرین) باقی بماند، یک متن در کنار جنازه سایوری ظاهر می‌شود و اینگونه خوانده می‌شود «حالا همه می‌توانند خوشحال باشند».
هانس پیتر هالواکس

| هانس پیتر هالواکس | هانس پیتر هالواکس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ یوتربورگ
ملیت: آلمان
هانس پیتر هالواکس (آلمانی: Hans Peter Hallwachs؛ زادهٔ ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۳۸) بازیگر اهل آلمان است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به تا جایی که پاهایم توان رفتن دارد، هلیکوپتر امداد و تودهنی اشاره کرد.
شبیخون (فیلم)

| شبیخون | شبیخون |
| --- | --- |
کارگردان: جمشید آهنگرانی
تهیه‌کننده: رسول صدرعاملی منیژه حکمت
نویسنده: محمدرضا سرهنگی
بازیگران: جمشید هاشم‌پور افسانه بایگان محمد پورغلامی رضا فیض‌نوروزی
موسیقی: آندره آرزومانیان
فیلم‌بردار: داریوش عیاری
تدوین‌گر: عباس گنجوی
شرکت تولید: میلاد فیلم
توزیع‌کننده: میلاد فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ خرداد ۱۳۷۸
مدت زمان: ۹۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۲۱۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان
شبیخون فیلمی به کارگردانی جمشید آهنگرانی و نویسندگی محمدرضا سرهنگی ساختهٔ سال ۱۳۷۶ است.
خلاصه داستان

اعضا اصلی یک باند بزرگ قاچاق در زمان رژیم شاه وقتی متوجه می‌شوند که کیانی سرگرد شهربانی حاضر به همکاری با آن‌ها نیست، تنها پسر او را طعمه قرار می‌دهند تا جایی که او ابتدا پخش کننده مواد مخدر شده و بعد هم به علت اعتیاد شدید دست به خودکشی می‌زند. او لحظهٔ آخر در نامه ای می‌نویسد که به خاطر پدرش فنا شده، به همین دلیل پدرش درصدد برمی آید که اعضای باند قاچاق را شناسایی کند، اما آن‌ها می‌فهمند و کسی را که قصد دادن اطلاعات به سرگرد را داشت، به همراه همسرش به قتل می‌رسانند. زمانی که کیانی فرزند مقتولین را نجات می‌دهد و مخفی می‌شود، در می‌یابد که تحت تعقیب است. او کودک را نزد همسر سابق خود می‌برد، اما باز رد او را می‌یابند و بالاخره سرگرد کیانی با درگیری‌های متعدد، کودک و همسرش را نجات می‌دهد.
بازیگران

جمشید هاشم‌پور
افسانه بایگان
رضا فیض نوروزی
محمد پورغلامی
خسرو دستگیر
فخرالدین صدیق‌شریف
رضا نوروزی
هوشنگ دیبائیان
محرم بسیم
زهره حمیدی
اسفندیار مهرتاش
محمدباقر رشیدی
سیدپیام شمس
مسعود گازرانی
محمد افشار
فرزان فدوی
آیدا تبیانیان
ولی جامه بزرگی
یزدان شاه حسینی
داوود سعیدی
مرتضی ناصری
ابوالفضل مهدوی
منصور نوایی
علی ریحانی
محمدرضا نوروزی
فرهاد شریفیان
برهان حدوث

برهان حدوث یا راه خلقت، یکی از براهین اثبات وجود خداست.
پیشینه

برهان حدوث در کلام اسلامی از اهمیت بسیاری برخوردار است؛ تا جایی که به عنوان طریق ویژه متکلمان در اثبات خدا نامیده شده‌است.
نقد برهان

حدوث به همان عوارض و اوصاف اجرام مادی مربوط است؛ از این رو نیاز به محدث نیز در محور همان اوصاف و عوارض اثبات می‌شود.
حدوث در محدوده تغییر است و اگر تغییر به برخی عوارض جسم محدود باشد، نیاز به محدث نیز در همان محدوده خواهد بود.
اشکالی بر نقد برهان

وجود و عدم اشیاء یکی از عوارض و اوصاف آن‌ها است و یکی از تغییراتی که در اشیاء ممکن است به وجود بیاید تبدیل شدن آن‌ها از عدم به وجود است؛ پس هر آن‌چه در اطراف ما وجود داشته باشد در آن تغییری رخ داده است پس یک حدث بوده و نیازمند محدث می‌باشد.
اشکال به نقد فوق
وجود، نمی‌تواند از اوصاف برای موجودات باشد. صفات همان ماهیت ها هستند و وجود نمی‌تواند صفت برای چیزی باشد؛ در غیر این‌صورت خود آن چیز چیست که وجود(=بودن) صفت و عرض بر آن است؟! چنین امری ممکن نیست‌. با فرض صفت بودن "وجود"، چیزی می‌تواند وجود نداشته باشد و در عین حال چیزی باشد تا این صفت به آن چیز افزوده شود! چنین تصوری به تناقض می‌انجامد.
تغییر، نشان از حدوث حالت دارد نه ذات. مثلا تغییر آب و هوا نشان از حدوث حالات آن است و هوا خودش از پیش موجود بوده است‌. می‌توان جهان را مانند اقیانوس ازلی فرض کرد که حالات و صُوَر آن حادث هستند؛  امواج(جهان فعلی ما) حادث اند اما نه توسط امری ماورای طبیعت، بلکه بر اثر جبر و ضرورت حاکم بر خود هستی در جلوه های مختلف تجلی میابد(توسط خود هستی که قدیم است).
هر تسلسلی ممتنع نیست؛ آن نامتناهی که ممتنع است مراد بی نهایتی است که اجتماع و فعلیت و ترتب بین اجزایش باشد. حال آنکه اجزای زمان و آنچه در زمان ظهور دارد، اجتماع ندارند و صرفاً تعاقب دارند. چنین تسلسل لایقفی ممتنع نیست. پس حدوث جهان از راه عدم تناهی ممکن نیست. لازم به تذکار است که جهان را محدود به جهان بعد از بیگ بنگ ندانید.
همچنین عدم، وجود عینی ندارد و عدم همان نیستی است. عدم فلسفی هرگز تحقق خارجی نداشته است و همیشه چیزی بوده است. خدا نیز نمی‌تواند از عدم چیزی خلق کند زیرا خلق از عدم باطل است و به تناقض می‌انجامد. عدم، شأنیت خلق ندارد تا بتواند چیزی را بسازد یا تبدیل به چیزی شود، عدم، نیستی است‌.
و خدا(طبق فرض) مجرد و بدون اجزا (بسیط) است و چنین خدایی نمی‌تواند از خودش ماده به جهان داده باشد و معلوم نیست ماده از کجا به نزد خدا رفته و جهان را چگونه خلق کرده است؟  اگر خدا هستی را از وجودی خلق کرده باشد، تحصیل حاصل است و محال؛ اگر خلق هستی از عدم باشد، انقلاب ذات است و آن هم محال است. هر دو راه تالی فاسد دارند.
مارتین نیمولر

| مارتین نیمولر | مارتین نیمولر |
| --- | --- |
Martin Niemöller at St. James' Church، لاهه, in May 1952.: Martin Niemöller at St. James' Church، لاهه, in May 1952.
نام هنگام تولد: Friedrich Gustav Emil Martin Niemöller
زادهٔ: 14 January 1892 لیپ‌اشتات، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۶ مارس ۱۹۸۴ (۹۲ سال) ویسبادن، آلمان غربی
کلیسا: Evangelical Church of the old-Prussian Union Protestant Church in Hesse and Nassau Confessing Church کلیسای انجیلی در آلمان
نوشتجات: First they came ...
کنگره‌های خدمت‌کرده: St. Anne's in دالم (برلین)
مناصب متصرفه: President, Evangelical Church in Hesse and Nassau (1945–1961) President, World Council of Churches (1961–1968)
Title: مارتین نیمولر 
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  امپراتوری آلمان
شاخه نظامی:  نیروی دریایی امپراتوری آلمان
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جنگ جهانی اول
 :  
 :  
فریدریش گوستاف امیل مارتین نیمولر (به آلمانی: Friedrich Gustav Emil Martin Niemöller) (زاده ۱۴ ژانویه ۱۸۹۲ – درگذشته ۶ مارس ۱۹۸۴) کشیش پروتستان ضد نازیسم است که به خاطر مقاومت در برابر هیتلر و گفتار کوتاه شعرگونه‌اش که به اشتباه به برتولت برشت نسبت می‌دهند و مدام دستکاری و کم و زیاد می‌شود، شهرت جهانی دارد.
اول سراغ کمونیست‌ها آمدند،

سکوت کردم چون کمونیست نبودم.

بعد سراغ سوسیالیست‌ها آمدند،

سکوت کردم زیرا سوسیالیست نبودم.

بعد سراغ یهودی‌ها آمدند،

سکوت کردم چون یهودی نبودم.

سراغ خودم که آمدند،

دیگر کسی نبود تا به اعتراض برآید.
شعر مارتین نیمولر را نباید به برتولت برشت (که خودش کمونیست بود)، نسبت داد. توجه کنیم که راوی شعر می‌گوید: زمانی که نازی‌ها کمونیست‌ها را بردند، من سکوت کردم، چون کمونیست نبودم. البته برشت اشعاری با مضمون آنچه مارتین نیمولر نقل کرده، سروده‌است اما، شعر (اول سراغ کمونیستها آمدند…) از او نیست.
سرودهٔ معروف

بیش از تلاشهای حقوق بشری و صلح طلبانه نیمولر، آنچه وی را بر سر زبان‌ها انداخته گفتار شعرگونه‌ای است که بگیر ببند حکومتهای زورگو و نیز، دیکتاتور پذیری و بی تفاوتی آدمی را به تصویر می‌کشد. این شعر که متأسفانه دستکاری شده و هر کس هرجور میلش کشیده، کم و زیاد کرده، در زبان اصلی این است:
Als die Nazis die Kommunisten holten,


habe ich geschwiegen; ich war ja kein Kommunist..


Als sie die Gewerkschafter holten,


habe ich geschwiegen; ich war ja kein Gewerkschafter.


Als sie die Juden holten,


habe ich geschwiegen; ich war ja kein Jude.


Als sie mich holten, gab es keinen mehr, der protestieren konnte
دیمتری اشمیت و جیمز بنتلی که بیوگرافی مارتین نیمولر را نوشته‌اند، به شعر مزبور هیچ اشاره‌ای نکرده‌اند که عجیب می‌نماید. طبق گفته همسر دوم نیمولر، خانم سیبل فون سل، تاریخ شعر به سال ۱۹۴۶ برمی گردد که گویا در جمع دانشجویان یکی از شوهرش می‌پرسد اوضاع و احوال زندان چطور بود و چه اتفاقاتی افتاد؟ و در پاسخ، نیمولر آن شعر را می‌خواند.
First they came for the Communists, but I was not a Communist so I said nothing. Then came the trade unionists but I was not a trade unionist. And then the came for the Jews but I was not a Jew - so I did little. Then when they came for me there was no one who could stand up for me
قابل ذکر است که داستان پرسش دانشجویان و پاسخ نیمولر با شعر، بعد از درگذشت او عنوان شده و در نوشته‌های وی و، به‌خصوص در کتابی که خودش دربارهٔ زندگی اش نوشته:
Niemöller, Martin: Mit Selbstzeugnissen und Bilddokumenten
یا در مصاحبه اش با Klaus Figge و Henning Röhl اثری از آن نیست.
از ظاهر داستان چنین برمی آید که گویا همسر دوم نیمولر در آن جمع دانشجویی حضور داشته که نقل قول می‌کند اما سال ۱۹۴۶ وی کودک بوده و همسر نخست نیمولر ال سه (که سال ۱۹۶۱ در تصادف اتومبیل کشته شد)، هم، چنین ادعایی نکرده‌است.
البته یک مورخ آمریکایی هارولد مارکوس که در مورد نازیسم مقالات تخصصی دارد، تأکید می‌کند که شعر مورد بحث در سال ۱۹۴۶ (یعنی بعد از زندان) سروده شده‌است.
میلتون مایر شعر مارتین نیمولر را سال ۱۹۵۵ در کتاب:
They Thought They Were Free (Chicago: Univ. of Chicago Press, 1955, 1966), p. ۱۶۸
با کمی تغییر چاپ کرد.
فعالان اجتماعی شعر نیمولر را در آمریکا منتشر کردند و همان موقع هم گفته شد اصل شعر در دسترس نیست و نیمولر خودش روایت‌های گوناگونی ارائه داده‌است…
دستکاری شعر

موزه هولوکاست در ایالات متحده، شعر نیمولر را انتشار داده و از آن تابلو ساخته، اما در اصل شعر دست برده‌است. نه تنها کلمه یهودیان را به اول شعر آورده، همانند مجله تایم کلمه کمونیست‌ها را هم حذف کرده‌است .ال گور هم، وقتی در سال ۱۹۹۲ برای جمهوریخواهان شعر نیمولر را می‌خوانَد، عمداً اتحادیه‌های کارگری را قلم می‌گیرد.
Richard John Neuhaus در مقاله «قبل و بعد از ۱۱ سپتامبر» که نوامبر سال ۲۰۰۱ در ماهنامه First Things درج شده به گفتگویی با نیمولر اشاره دارد که وی گفته ترتیب درست آن شعر یادم نیست، ولی ترجیح می‌دهم کلمات کمونیستها، اتحادیه‌های کارگری، یهودیان و…، پشت سرهم بیاید.
شعر نیمولر به چکامه کودکانه یا بزرگان جلاد، اثر Maurice Ogden شباهت دارد و از مضمون واحدی حرف می‌زند. دژخیمی به میان مردم می‌آید و جلوی چشم همه، چوبه دارش را برپا می‌کند. دژخیم مردم را یکی یکی به بالای دار می‌فرستد. هرکس به دیگری می‌نگرد و واکنشی صورت نمی‌گیرد. همه (جز راوی قصه) حلق آویز می‌شوند. دژخیم راوی را مخاطب قرار می‌دهد و می‌گوید: چوبه دار را نه من، آن جماعت ساکت برپا کردند.
جان زرزن

| جان زرزن | جان زرزن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴۳ (۸۰–۸۱ سال)
محل تحصیل: دانشگاه استنفورد دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو دانشگاه کالیفرنیای جنوبی
دوره: 20th-century philosophy
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: Anarcho-primitivism، Post-left anarchy
علایق اصلی: شکارچی-گردآورنده، تمدن، ازخودبیگانگی، symbolic culture، technology, mass society
ایده‌های چشمگیر: اهلی کردن of humans, rewilding
 تأثیرگرفته از تئودور آدورنو، گی دوبور، Marshall Sahlins، Richard Borshay Lee، ایوان ایلیچ، هنری دیوید ثورو :  تأثیرگرفته از تئودور آدورنو، گی دوبور، Marshall Sahlins، Richard Borshay Lee، ایوان ایلیچ، هنری دیوید ثورو 
 تأثیرگذار بر WTO Seattle protests ، Green Anarchy, Species Traitor :  تأثیرگذار بر WTO Seattle protests ، Green Anarchy, Species Traitor 
 :  
جان زرزن (انگلیسی: John Zerzan؛ زادهٔ ۱۹۴۳ (۸۰–۸۱ سال)) نویسنده آنارشیست اهل ایالات متحده آمریکا است.
ازجیسواف بکشینسکی

| ازجیسواف بکشینسکی | ازجیسواف بکشینسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ فوریهٔ ۱۹۲۹
درگذشت: ۲۱ فوریهٔ ۲۰۰۵ (۷۵ سال)
ملیت: لهستان
شناخته‌شده برای: نقاشی، مجسمه‌سازی، عکاسی
جوایز: Order of Polonia Restituta
وبگاه: www.beksinski.pl
ازجیسواف بِکشینسکی (به لهستانی: Zdzisław Beksiński؛ ‏ تلفظ لهستانی: [ˈzd͡ʑiswaf bɛkˈɕiɲskʲi]) فوریهٔ ۱۹۲۹ – ۲۱ فوریه ۲۰۰۵) عکاس، نقاش و مجسمه‌ساز لهستانی، متخصص در سبک سورئالیسم و زمینهٔ ترسیم جنبه‌های تاریک جوامع و ویرانشهرها بود. بکشینسکی، نقاشی‌هایش را به گفته خودش در روشی باروک یا که گوتیک می‌کشید. آثار وی در دو دورهٔ زمانی خلق شدند. دوره اول از کارهایش به‌طور کلی در رنگ‌های اکسپرسیونیسم، با سبک محکمی از رئالیسم خیالی و معماری سورئال مطرح می‌شد، همانند یک سناریوی آخرالزمانی. دورهٔ دوم شامل سبک انتزاعی بیشتر، همراه با رعایت خصوصیات و امکانات اصلی فرمگرایی بود.
بکشینسکی در فبریهٔ سال ۲۰۰۵ میلادی در آپارتمانش واقع در ورشو، به دست فردی ۱۹ ساله از ولومین با ضربات چاقو به قتل رسید. قاتل نوجوان از آشنایان بکشینسکی بود و دلیل قتل، خودداری بکشینسکی از پرداخت پول به وی گزارش شد.
زندگی

بکشینسکی در سانوک، واقع در بخش جنوبی لهستان متولد شد. وی معماری را در شهر کراکوف آموخت. در سال ۱۹۹۵ میلادی، به سانوک بازگشت و به عنوان مهندس ناظر مشغول به کار شد، اما پی برد که از این کار خوشش نمی‌آید. در حین این دوره متوجه علاقه اش به عکاسی مونتاژ، مجسمه‌سازی و نقاشی شد. در ابتدای کار مجسمه‌سازی اش، از مواد و ملات ساختمان سازی برای کارهایش استفاده می‌کرد. تجربه‌های عکاسی پیشین وی پیشگامی برای نقاشی‌های آینده اش، مانند ترسیم چین و چروک‌های خاص و عجیب، منظرهٔ ویرانه‌ها یا ترسیم صورت اشیای بیجان بر روی سطوح زبر و خشن شد. نقاشی‌های وی غالباً تصویرگر تشویش و اضظراب بود. از جمله صورتک‌های عروسکی تکه‌تکه شده و چهره‌هایی که در نقاشی با بانداج و نوار زخم پوشیده یا مبهم شده‌اند. تمرکز اصلی وی بر نقاشی انتزاعی بود، گرچه بنظر می‌رسد که آثارش در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی از سورئالیسم الهام گرفته شده‌است.
زندگی > نقاشی

بکشینسکی به عنوان یک هنرمند، هیچ تحصیلات رسمی ای نداشت. او فارغ‌التحصیل دانشکدهٔ معماری از دانشگاه پلی تکنیک کراکوف بود و مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۵۲ میلادی دریافت کرد. نقاشی‌هایش در اصل با استفاده از رنگ روغن به روی تخته ای فشاری که توسط خودش آماده می‌شد خلق شدند، البته که وی نقاشی اکریلیک را هم تجربه کرد. از سکوت انزجار داشت و همیشه به هنگام نقاشی به موسیقی کلاسیک گوش می‌نواخت. هرچند که عاشق موسیقی کلاسیک بود، ولی موسیقی راک را هم تقدیر می‌کرد.