stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مراکز پژوهشی علوم و مهندسی مواد
سابقه تاریخی > تأسیس MRSECs)1994-1996)

همان‌طور که در جدول ۱ دیده می‌شود، اکثریت MRLها بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۴ با تنها چند مورد بعد آغاز شده‌است. رقابت MRL سال ۱۹۹۲ منجر به شروع یک مرکز جدید شد: MRL در دانشگاه سانتا باربارا کالیفرنیا. فقدان جوایز جدید، همراه با الزام مجدد رقابت انجمن علمی ملی، یک انگیزه برای توسعه برنامه‌های علوم و مهندسی مواد تحقیقاتی NSF (MRSEC) را فراهم کرد. قبلاً، MRLs، زمانی که بودجه می‌شد، می‌توانست بدون نیاز به رقابت در برابر سایر کاندیداهای مرکز، به‌طور مداوم پشتیبانی شود. برنامه MRSEC محدودیت جوایز را به یک دوره زمانی مشخص، در حال حاضر شش سال است. پشتیبانی اضافی امکان‌پذیر است، اما تنها بر اساس یک پیشنهاد جدید که در سطح ملی در برابر سایر متقاضیان رقابت می‌کند.
انتقال از MRL به برنامه MRSEC به وسیله دو مسابقه در سال ۱۹۹۳/۴ و ۱۹۹۵/۹۶ به وقوع پیوست. این مسابقات به تمام موسسات دانشگاهی ایالات متحده، از جمله کسانی که با جوایز MRL در حال حاضر حضور داشتند، باز بودند. موسسات با جوایزی که تحت برنامه تحقیقاتی مواد (MRG)، که در NSF در سال ۱۹۸۴ آغاز شده بود، واجد شرایط شرکت در رقابت بودند. تمام جوایز MRL و MRG پس از ۱۹۹۶ متوقف شد. در مجموع، 10 MRL و 17 MRG در مسابقات سال‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۶ شرکت کردند. همان‌طور که در جدول ۲ دیده می‌شود، نه از MRLها در انتقال به MRSEC موفق بوده‌اند و شش جایزه MRSEC به مؤسسات با جوایز MRG قبلی رفته‌اند. مهمتر از همه، جوایز MRSEC جدید به شش مؤسسه که هرگز هیچ مرکز اصلی NSF یا گروه بزرگ پشتیبانی در تحقیقات مواد.
جدول ۲ مراکز تحقیقاتی علوم و مهندسی مواد پس از مسابقات باز در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ تأسیس شدند. این موسسات با آزمایشگاه‌های تحقیقاتی مواد (MRL) یا گروه‌های تحقیق مواد (MRGs) در سال‌های ۱۹۹۴ یا ۱۹۹۶ مشخص شده‌اند، در حالی که "جدید" جایزه MRL یا MRG فعلی ندارند. برنامه‌های MRL و MRG پس از ۱۹۹۶ متوقف شد.
| موسسه | سال شروع | جایزه پیشین |
| --- | --- | --- |
| U. Alabama | ۱۹۹۴ | جدید |
| U. California San Diego | ۱۹۹۴ | MRG |
| U. Chicago | ۱۹۹۴ | مرکز |
| Harvard U. | ۱۹۹۴ | مرکز |
| U. Mass. Amherst | ۱۹۹۴ | مرکز |
| Mass. Institute of Technology | ۱۹۹۴ | مرکز |
| Michigan State U. | ۱۹۹۴ | جدید |
| Purdue U. | ۱۹۹۴ | جدید |
| Princeton U. | ۱۹۹۴ | 2 MRGs |
| Stanford U. | ۱۹۹۴ | مرکز |
| Stanford U/U Cal Davis /IBM Almaden | ۱۹۹۴ | جدید |
| Arizona State, U. | ۱۹۹۶ | MRG |
| Brown U. | ۱۹۹۶ | MRG |
| U.Cal. Santa Barbara | ۱۹۹۶ | مرکز |
| Carnegie Mellon U. | ۱۹۹۶ | جدید |
| Cornell U. | ۱۹۹۶ | مرکز |
| U. of Houston | ۱۹۹۶ | جدید |
| Johns Hopkins U. | ۱۹۹۶ | جدید |
| U. of Maryland | ۱۹۹۶ | MRG |
| Northwestern U. | ۱۹۹۶ | مرکز |
| U. of Pennsylvania | ۱۹۹۶ | مرکز |
| SUNY Stony Brook (Polymers) | ۱۹۹۶ | جدید |
| SUNY Stony Brook (Thermal Spray) | ۱۹۹۶ | جدید |
| U. Wisconsin | ۱۹۹۶ | 2 MRGs |
مسابقات بعدی MRSEC هر دو سال (با یک دوره چهار ساله جایزه) برگزار می‌شود و هر سه سال از سال ۲۰۰۲ شروع می‌شود (با یک دوره شش ساله). رقابت آزاد مورد نیاز برای هر مرکزی که مایل به حمایت بیشتر از دوره شش ساله اولیه است، مطابق با الزامات مجدد رقابت است که توسط هیئت علمی ملی تعیین شده‌است.
آکادمی ملی مطالعه برنامه MRSEC)2007)

یک ارزیابی از MRSEC برنامه منتشر شده توسط آکادمی ملی علوم در سال 2007. خلاصه اجرایی به‌طور خلاصه تأثیر برنامه:
«MRSEC جوایز ادامه به در خواست بزرگ. رقابت شدید برای آنها در جامعه نشان می‌دهد قوی ارزش درک شده‌است.»</ref>
گزارش لیست تعدادی از زمینه‌های کلیدی که در آن MRSEC برنامه تأثیرگذار است از جمله ارائه منابع و محیط زیست که پرورش:</ref>
رشته‌های مختلف علمی؛
میان رشته‌ای آموزش برای آینده علمی و فنی نیروی کار؛
پاسخ سریع به ایده‌های جدید از جمله پشتیبانی از بالاتر ریسک پروژه از ممکن است با تک محقق کمک‌های مالی؛
افزایش نهادی محلی و/یا حمایت از دولت برای تحقیقات مواد؛
جاذبه با کیفیت بالا آموزان و دانشکده؛
توسعه زیرساخت‌های مفید برای سازماندهی و مدیریت تجربی و محاسباتی و امکانات آموزشی و صنعتی توسعه.
در میان توصیه‌های این گزارش در حال افزایش در اندازه گرانت از مراکز که اجازه می‌دهد منابع کافی برای آموزش و پرورش و توسعه، در حالی که اطمینان حاصل کرد که برای حمایت از فعالیت‌های پژوهشی است به خطر بیفتدنیست. اخیر MRSEC مسابقات را در پاسخ به توصیه‌های افزایش جایزه اندازه‌های ویژه نیاز است که هر یک جایزه جدید پشتیبانی خواهد کرد و حداقل دو میان رشته‌ای، گروه‌های تحقیقاتی (IRGs). علاوه بر این NAS مطالعه توصیه می‌کند تقویت تعاونی جنبه‌های MRSECs و ادامه پیشرفت‌های ساخته شده در گذشته نسبت به ساخت یک ملی همکاری شبکه ای از مراکز. در این گزارش آمده‌است که چنین شبکه ای یک بار به‌طور کامل برقرار خواهد «تقویت علم مواد و مهندسی در ایالات متحده به عنوان یک نظم و انضباط و به عنوان یک عامل در ایالات متحده رقابت است.»
آسانو ناگانائو

| آسانو ناگانائو | آسانو ناگانائو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۶۱۰
درگذشت: ۱۵ سپتامبر ۱۶۷۲
ملیت: ژاپن
آسانو ناگانائو (به ژاپنی: 浅野 長直 Asano Naganao); ۱ ژانویهٔ ۱۶۱۰ – ۱۵ سپتامبر ۱۶۷۲) سامورایی، دایمیو در دوره ادو در قلمروی آکو اهل ژاپن بود. وی جزو دایمیوهای توزاما قرار داشت و اندازه قلمروی او ۵۳٬۰۰۰ ککو بود. ناگانائو مسئول ساخت قلعه آکو بود. وی پدر  آسانو ناگاتومو و پدربزرگ آسانو ناگانوری شخصیت اصلی در چهل و هفت رونین است.
ژان آرپ

| ژان آرپ | ژان آرپ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۶ استراسبورگ، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۷ ژوئن ۱۹۶۶ (۷۹ سال) بازل، سوئیس
ملیت: آلمانی-فرانسوی
تحصیلات: آکادمی ژولیان
شناخته‌شده برای: مجسمه‌سازی، نقاشی
جنبش: Abstraction-Création، فراواقع‌گرایی، دادائیسم
همسر(ها): سوفی تویبر-آرپ، Marguerite Arp-Hagenbach
اثری از ژان آرپ، تجدید چاپ در مجله ۳۹۱، شمارهٔ ۸، زوریخ، فوریه ۱۹۱۹
ژان (هانس) آرپ (به فرانسوی: Jean Arp) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۶ - درگذشت ۷ ژوئن ۱۹۶۶) مجسمه‌ساز، نقاش و شاعر آلمانی-فرانسوی بود.
زندگی

وی متولد استراسبورگ بود. پسر مادری فرانسوی و پدری آلمانی. در سال ۱۹۰۴ به پاریس رفت؛ جایی که برای اولین بار شعرهایش را به چاپ رساند. از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۵ در ویمر آلمان تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۸ به پاریس بازگشت. وی در سال ۱۹۱۵ در دوران جنگ جهانی اول به سوئیس نقل مکان کرد.
آرپ در سال ۱۹۱۶ یک عضو شناخته شده از جریان دادای زوریخ بود. در سال ۱۹۲۰ با نام هانس آرپ به همراه ماکس ارنست و آلفرد گرونوالد کلنی دادا را راه اندازی کردند. در سال ۱۹۲۵ کارهایش را در اولین نمایشگاه سورئالیست در گالری پیر در پاریس به نمایش گذاشت.
در طول سال ۱۹۲۶ وی دست به تولید مجسمههایی انتزاعی از چوب زد، اما بعد از ۱۹۲۸ به‌طور فزاینده‌ای به ساخت مجسمه در سه بعد پرداخت. این مجسمه‌ها ساده و به شکل انتزاعی معرف اشکال آلی موجود در طبیعت هستند.
در سال ۱۹۲۶ وقتی نازیها پاریس را تقسیم کردند، به جنوب پاریس یعنی مدن نقل مکان کرد.
در سال ۱۹۳۱ او از جریان سورئالیسم جدا شده و به دنبال خلق آثار انتزاعی پرداخت. وی از حدود ۱۹۳۰ تا زمان مرگش مشغول به نوشتن و چاپ مقاله و اشعارش بود.
همسر اول آرپ سوفی تویبر بود. آرپ در سال ۱۹۴۹ به نیویورک رفته و نمایشگاهی انفرادی در گالری بوکهولز اجرا کرد. وی در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ اول بی‌ینال ونیز را برای مجسمه دریافت کرد.
آبماما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Map of Abemama: Map of Abemama
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: اقیانوس آرام
مختصات: ۰°۲۴′ شمالی ۱۷۳°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۰٫۴۰۰°شمالی ۱۷۳٫۸۳۳°شرقی﻿ / 0.400; 173.833﻿ (Abemama)
مجمع‌الجزایر: جزایر گیلبرت
مساحت: ۲۷٫۳۷ کیلومتر مربع (۱۰٫۵۷ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۳ متر (۱۰ پا)
کشور: کشور
کیریباتی: کیریباتی
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: 3,213 (2010 Census)
تراکم جمعیت: ۱۱۷ /کیلومتر مربع (۳۰۳ /مایل مربع)
گروه‌های قومی: I-Kiribati 98.8%
آبماما (انگلیسی: Abemama) یک جزیره در کیریباتی است که در اقیانوس آرام واقع شده‌است.
آرلین جاج

| آرلین جاج | آرلین جاج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ فوریهٔ ۱۹۱۲ بریجپورت، کنتیکت، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۷ فوریهٔ ۱۹۷۴ (۶۱ سال) وست هالیوود، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: Bella Grifiths Arlene Judge
پیشه(ها): هنرپیشه، خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۱ تا ۱۹۶۴
فرزندان: ۲
آرلین جاج (انگلیسی: Arline Judge؛ ‏ ۲۱ فوریهٔ ۱۹۱۲ – ۷ فوریهٔ ۱۹۷۴) بازیگر و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به شیپ کافه، نمایش فوتبال، گناه هارولد دیدلباک، قانون جنگل و شجاع کلمه‌ایست برای کری اشاره کرد.
آرامگاه امامزاده هادی بیدگل

| آرامگاه امامزاده هادی بیدگل | آرامگاه امامزاده هادی بیدگل |
| --- | --- |
نام: آرامگاه امامزاده هادی بیدگل
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: شهرستان آران و بیدگل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی، آرامگاه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۶۲۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۷۹
آستانه امامزاده هادی بیدگل مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوره قاجار است و در شهرستان آران و بیدگل، بعد از میدان امام خمینی بید گل واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۶۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آرسون

| آرسون | آرسون |
| --- | --- |
کمون: کمون
The church in Arçon: The church in Arçon
آرسوننمایش نقشه فرانسهآرسوننمایش نقشه بورگونی-فرانش-کنته: آرسوننمایش نقشه فرانسهآرسوننمایش نقشه بورگونی-فرانش-کنته
مختصات: ۴۶°۵۶′۵۳″شمالی ۶°۲۲′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۴۸۱°شمالی ۶٫۳۷۹۷°شرقی﻿ / 46.9481; 6.3797: مختصات: ۴۶°۵۶′۵۳″شمالی ۶°۲۲′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۴۸۱°شمالی ۶٫۳۷۹۷°شرقی﻿ / 46.9481; 6.3797
کشور: فرانسه
ناحیه: بورگونی-فرانش-کنته
دپارتمان: دو (فرانسه)
بخش: Pontarlier
کانتون: Ornans
کمون: Montbenoît
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۰۸–۲۰۱۴) : Bernard Laithier
مساحت۱: ۲۱٫۳۴ کیلومتر مربع (۸٫۲۴ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۸۷۱
 • تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۲۵۰۲۴ /۲۵۳۰۰
ارتفاع: ۷۸۷–۱٬۰۸۶ متر (۲٬۵۸۲–۳٬۵۶۳ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
آرسون (به فرانسوی: Arçon) یک کمون در فرانسه است که در canton of Montbenoît واقع شده‌است. آرسون ۲۱٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت دارد.
آرلی چونتی

آرلی چونتی (انگلیسی: Arli Chontey؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۲) وزنه‌بردار اهل قزاقستان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آرتور فلیکس

| آرتور فلیکسهمکار انجمن سلطنتی | آرتور فلیکسهمکار انجمن سلطنتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ آوریل ۱۸۸۷ آندریچوو، گمینا اندرخوو، لهستان
درگذشت: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۵۶ (۶۸ سال) انگلستان
ملیت: لهستان
شناخته‌شده برای: آزمایش وایل-فلیکس
جوایز: همکار انجمن سلطنتی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): میکروبیولوژی
محل کار: مؤسسهٔ لیستر
 :  
آرتور فلیکس (انگلیسی: Arthur Felix؛ ‏ ۳ آوریل ۱۸۸۷ – ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۵۶) دانشمندی لهستانی در زمینه میکروبیولوژی و سرم‌شناسی بود.
او در رشتهٔ شیمی تحصیل کرد و مدرک دکترای علوم را در این رشته دریافت کرد. سپس به وین رفت تا در رشتهٔ میکروبیولوژی ادامه تحصیل دهد. او که یک یهودی بود در دوران دانشجویی در وین به موضوع صهیونیسم علاقه‌مند شد و بعدها به یک صاحب‌نظر در مورد مسئله فلسطین مبدل شد.
در سال ۱۹۱۵، آرتور فلیکس و ادموند وایل افسران پزشکی اتریشی در یک آزمایشگاه صحرایی در سوکال بودند که در آن، یک آزمایش تشخیصی برای بیماران مبتلا به تیفوس کشف کردند که از واکنش متقاطع آنتی‌بادی‌ها به سویه‌ای از باسیلوس پروتئوس که از ادرار جدا شده بود، استفاده می‌کرد. آنها آزمایش وایل-فلیکس را برای تشخیص تیفوس و سایر بیماری‌های ریکتزیایی ابداع کردند. استفاده از نمادهای O و H در سیستم «طبقه‌بندی کافمن-وایت» از پژوهش‌های ادموند ویل و آرتور فلیکس سرچشمه می‌گیرد.
آرتور فلیکس در سال ۱۹۳۴، آنتی‌ژن Vi را در بیماران مبتلا به حصبه شناسایی کرد. کشف آنتی‌ژن Vi با همکاری دوشیزه مارگارت پیت انجام شد. پیت در طول زندگی حرفه‌ای‌اش با فلیکس نشریات بسیاری را تألیف کرد، اگرچه اطلاعات زیادی در مورد او وجود ندارد، زیرا زن‌ستیزی رایج در آن دوران او را از رسیدن به شهرتی که به‌عنوان یک دانشمند سزاوارش بود، بازداشت.
فلیکس و پیت سویه Ty2 حصبه را جدا کردند که امروزه همچنان، در پژوهش‌های آزمایشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرد Ty2 و پایه‌ای برای سویه واکسن Ty21a هم بود، که یک سویه زندهٔ ضعیف‌شده که امروزه برای جلوگیری از بروز حصبه استفاده می‌شود. Ty2 در سال ۱۹۱۸ از یک بیمار در خرسون جدا شد Ty2 . به دلیل توانایی آن در جلوگیری از آگلوتیناسیون در سرم خرگوش مورد بررسی قرار گرفت که فلیکس و پیت بعداً دریافتند این موضوع به‌دلیل تولید کپسول Vi است که اتصال آنتی‌ژن O را مهار می‌کند. او و پیت همچنین موفق به کشف آنتی‌ژن‌های موجود در تب شبه‌حصبه‌ای A و B شدند. او همچنین با همکاری یک دانشمند زن دیگر، به نام دوشیزه «ام. رودز»، یک مرور جامع از آنچه در مورد حصبه و نحوهٔ تشخیص آن موجود بود، نوشتند.
آرتور فلیکس پس از جنگ جهانی اول به بریتانیا مهاجرت کرد. او در بیلسکو بیاوا، وین، پراگ، لندن و مرکز درمانی هداسا در اورشلیم پژوهش‌های علمی خود را ادامه داد و در سال ۱۹۴۲ به‌عنوان همکار انجمن سلطنتی انتخاب شد.
آزادان

نقش‌برجسته ساسانی در بیشاپور که زره‌پوشان را نشان می‌دهد. آن‌ها بیشتر از طبقه آزادان و وزرگان بودند
آزادان (پارسی میانه: āzādān، پارتی: āzātān) یکی از طبقات اشراف ایران بودند. به گفته یوسف فلاوی ارتش اشکانی به رهبری شاهزاده پاکور یکم در طی حمله یهودا از آزادان تشکیل شده بود. ساسانیان همین تقسیم‌بندی از اشراف را حفظ کردند. در این دوره آزادان چهارمین و آخرین گروه از طبقه اشراف بودند. این چهار طبقه شامل شهرداران (شاهان دست‌نشانده)، ویسپوران (شاهزادگان سلطنتی)، وزرگان (بزرگان) و آزادان (اشراف طبقه پایین) بودند.
به نوعی نجیب زادگان ایران همان زارع زادگان هستند که به عنوان دهقانان هم مشهور بودند
آدیون

لامپ خلاء ترایود آدیون از سال ۱۹۰۸. رشته (که کاتد هم بود) در سمت چپ پایین داخل لوله بود، اما سوخته و دیگر وجود ندارد. سیم‌های اتصال و نگهدارنده فیلامنت قابل مشاهده است. صفحه در بالای وسط قرار دارد و شبکه الکترود مارپیچ زیر آن است. صفحه و اتصالات شبکه لامپ را در سمت راست ترک می‌کنند.
آدیون (به انگلیسی: Audion) یک لامپ خلاء آشکارساز یا تقویت‌کننده الکترونیکی بود که توسط مهندس برق آمریکایی لی دفارست به‌صورت یک دیود در سال ۱۹۰۶ اختراع شد. بهبودیافته، به عنوان اولین ترایود در سال ۱۹۰۸ ثبت اختراع شد، شامل یک لوله شیشه‌ای تخلیه‌شده حاوی سه الکترود: یک رشته گرم شده (کاتد، ساخته شده از تانتالیوم)، یک شبکه و یک صفحه (آند). در تاریخ فناوری اهمیت دارد زیرا اولین وسیله الکترونیکی پرکاربردی بود که می‌توانست تقویت کند. یک سیگنال توان کم در شبکه لامپ می‌تواند توان بسیار بیشتری را در مدار صفحه کنترل کند.
آدیون‌ها گاز باقی مانده بیشتری نسبت به لامپ‌های خلاء بعدی داشتند. گاز باقیمانده محدوده دینامیکی را محدود می‌کند و مشخصه‌های غیرخطی و عملکرد نامنظم را به آدیون می‌دهد. در ابتدا به عنوان آشکارساز گیرنده رادیویی با افزودن یک الکترود شبکه به لامپ فلمینگ توسعه یافت، تا زمانی که توانایی تقویت‌سازی آن در حدود سال ۱۹۱۲ توسط چندین محقق شناسایی شد، که از آن برای ساخت اولین گیرنده‌های رادیویی و نوسان‌سازهای الکترونیکی استفاده کردند، کاربرد چندانی نداشت. کاربردهای عملی فراوانی برای تقویت انگیزه توسعه سریع آن شد و آدیون اصلی ظرف چند سال با نسخه‌های بهبود یافته با خلاء بالاتر جایگزین شد.
ثبت اختراع و اختلافات

اولین نمونه اولیه آدیون با شبکه (سیم‌های زیگزاگی) بین رشته و صفحه.  طراحی بعدی یک لامپ صوت. شبکه و صفحه در دو قسمت در دو طرف رشته مرکزی قرار دارند. در هر دو این لامپ‌ها، رشته‌هایشان سوخته است.
دی فارست برای نسخه اولیه دیود دو الکترودی آدیون در ۱۳ نوامبر ۱۹۰۶ (U.S. Patent ۸۴۱۳۸۶)، و نسخه «تریود» (سه الکترود) در سال ۱۹۰۸ ثبت اختراع شد (U.S. Patent ۸۷۹٬۵۳۲). دفارست به ادعای خود ادامه داد که او آدیون را مستقل از تحقیقات قبلی جان آمبروز فلمینگ در مورد لامپ ترمیونیک (که فلمینگ برای آن حق اختراع بریتانیای کبیر ۲۴۸۵۰ و ثبت اختراع لامپ فلمینگ ثبت‌اختراع آمریکایی U.S. Patent ۸۰۳٬۶۸۴ دریافت کرد) توسعه داد و دفارست درگیر بسیاری از اختلافات مربوط به حق اختراع مرتبط با رادیو شد. دفارست به این دلیل معروف بود که می‌گفت «نمی‌دانست چرا کار می‌کند، فقط انجام می‌دهد».[نیازمند منبع]
در سال ۱۹۱۴، دانشجوی دانشگاه کلمبیا، ادوین هاوارد آرمسترانگ با پروفسور جان هارولد مورکرافت برای مستندسازی اصول الکتریکی آدیون کار کرد. آرمسترانگ در دسامبر ۱۹۱۴ توضیح خود را دربارهٔ آدیون در دنیای الکتریکی همراه با نمودارهای مدار و نمودارهای اسیلوسکوپ منتشر کرد. در مارس و آوریل ۱۹۱۵، آرمسترانگ به ترتیب با مؤسسه مهندسان رادیو در نیویورک و بوستون صحبت کرد و مقاله خود را با عنوان «برخی پیشرفت‌های اخیر در گیرنده آدیون» که در سپتامبر منتشر شد، ارائه کرد. ترکیبی از این دو مقاله در مجلات دیگری مانند سالنامه آکادمی علوم نیویورک تجدید چاپ شد. زمانی که آرمسترانگ و دفارست بعداً در اختلاف بر سر حق ثبت اختراع بازتولیدکننده با یکدیگر روبرو شدند، آرمسترانگ توانست به‌طور قطعی نشان دهد که دفارست هنوز هیچ ایده ای از نحوه کار آن نداشت.
کاربردها و استفاده

دفارست تا اوایل دهه ۱۹۲۰ به تولید و عرضه آدیون‌ها به نیروی دریایی ایالات متحده برای تعمیر و نگهداری تجهیزات موجود ادامه داد، اما در جاهای دیگر آنها نیز تا آن زمان منسوخ شده بودند. این لامپ تریود بود که پخش‌همگانی رادیویی عملی را به واقعیت تبدیل کرد. قبل از معرفی آدیون، گیرنده‌های رادیویی از انواع آشکارسازها از جمله هم‌چسبیده، سنجاقی و آشکارسازهای کریستالی استفاده می‌کردند. آدیون پیشرفت قابل توجهی در این زمینه داشت، اما افزاره‌های اصلی نمی‌توانستند هیچ تقویت بعدی برای آنچه در فرایند آشکارسازی سیگنال تولید می‌شد، ارائه دهند. از لامپ‌های خلاء نیز می‌توان برای ساخت فرستنده‌های رادیویی برتر استفاده کرد. ترکیب فرستنده‌های بسیار کارآمدتر و گیرنده‌های بسیار حساس تر مخابرات رادیویی را در طول جنگ جهانی اول متحول کرد.
در اواخر دهه ۱۹۲۰، چنین «رادیوهای لامپی» شروع به تبدیل شدن به یکی از وسایل ثابت اکثر خانواده‌های جهان غرب کردند و تا مدت‌ها پس از معرفی رادیوهای ترانزیستوری در اواسط دهه ۱۹۵۰ به همین شکل باقی ماندند. در الکترونیک نوین، لامپ خلاء تا حد زیادی توسط افزاره‌های حالت جامد مانند ترانزیستور جایگزین شده است که در سال ۱۹۴۷ اختراع شد و در سال ۱۹۵۹ در مدارهای مجتمع پیاده‌سازی شد، اگرچه لامپ‌های خلاء تا به امروز در کاربردهایی مانند فرستنده‌های پرقدرت، تقویت‌کننده‌های گیتار و برخی از تجهیزات صوتی با کیفیت بالا باقی مانده‌اند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Radio Corp. v. Radio Engineering Laboratories, 293 U.S. 1 (United States Supreme Court 1934).
Hong, Sungook (2001), Wireless: From Marconi's Black-box to the Audion, MIT Press, ISBN 978-0-262-08298-3
Where Good Ideas Come From, Chapter V, Steven Johnson, Riverhead Books, (2011).
تمبر پستی ۱۹۷۳ به افتخار آدیونِ دفارست
آلساندرو کامن

| آلساندرو کامن | آلساندرو کامن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ اوت ۱۹۶۳ پادووا، ایتالیا
آلساندرو کامن (ایتالیایی: Alessandro Camon؛ زادهٔ ۱۹۶۳) یک فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است.
آرماندو دل دیبیو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Armando Del Debbio
زادروز:  ۲ نوامبر ۱۹۰۴
زادگاه:  سانتوس، برزیل
تاریخ مرگ:  ۸ مهٔ ۱۹۸۴ (۷۹ سال)
محل مرگ:  سائو پائولو، برزیل
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۱۹–۱۹۲۱ |  São Bento |   |   |
| ۱۹۲۲–۱۹۳۱ |  کورینتیانس |   |   |
| ۱۹۳۱–۱۹۳۵ |  لاتزیو |   |   |
| ۱۹۳۵–۱۹۳۷ |  کورینتیانس |   |   |
| ۱۹۳۹ |  کورینتیانس |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۲۹–۱۹۳۱ |  تیم ملی فوتبال برزیل |  3 |  (1) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۳۶:  سائو پائولو
۱۹۳۹:  کورینتیانس
–:  پالمیراس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آرماندو دل دیبیو (به پرتغالی: Armando Del Debbio) مدافع اهل برزیل است که در شهر سانتوس و در تاریخ ۲ نوامبر ۱۹۰۴ به دنیا آمده‌است.
آرماندو دل دیبیو در تیم‌های فوتبال São Bento سابقهٔ حضور دارد.
آرتور بروکس (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Arthur Frederick Brooks
زادروز:  ۴ اکتبر ۱۸۹۱
تاریخ مرگ:  ۸ دسامبر ۱۹۷۶ (۸۵ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۷ |  Yarmouth Town |   |   |
| ۱۹۰۷–۱۹۰۸ |  باشگاه فوتبال گورلستون |   |   |
| ۱۹۰۸–۱۹۰۹ |  باشگاه فوتبال نوریچ سیتی |   |   |
| ۱۹۰۹–۱۹۱۰ |  باشگاه فوتبال گریمزبی تاون |  ۴ |  (۲) |
| ۱۹۱۰–۱۹۱? |  باشگاه فوتبال دونکستر راورز |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آرتور بروکس (انگلیسی: Arthur Brooks; ۴ اکتبر ۱۸۹۱ – ۸ دسامبر ۱۹۷۶) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
آستارا (ابهام‌زدایی)

آستارا، یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.
اولین بندر خصوصی ایران در شهر بندری آستارا قرار گرفته است.(مجتمع بندری آستارا)
آستارا همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آستارا (جمهوری آذربایجان)، یکی از شهرهای جنوبی جمهوری آذربایجان
شهرستان آستارا، از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران به مرکزیت آستارا
شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)، یکی از شهرستان‌های جنوبی جمهوری آذربایجان
بخش مرکزی شهرستان آستارا، یکی از بخش‌های تابعه شهرستان آستارا در استان گیلان
آستاراچای، رودخانه مرزی کوچکی است که شهر آستارا در ایران را از شهر آستارا در جمهوری آذربایجان جدا کرده است
آستارا (حوزه انتخاباتی)، یکی از حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ (آسیا)

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
شمار تیم‌ها: ۳۹ (از ۱ کنفدراسیون)
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بیشترین گلزن(ـان):  هانی الضابظ  سید بیازید  طلال المشعل (۱۱ گل)
→ ۱۹۹۸ ۲۰۰۶ ← : → ۱۹۹۸ ۲۰۰۶ ← 
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ (آسیا) با شرکت تیم‌های ملی عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا برگزار شد. این مسابقات برای شناخت تیم‌های منتخب و برتر این قاره برای حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ برگزار گردید. برای کسب سهمیه جام جهانی ۲۰۰۲ در قاره آسیا ۳۹ کشور با هم رقابت کردند. با توجه به میزبانی ژاپن و کره جنوبی فیفا برای این دوره ۲٫۵ سهمیه به قاره آسیا داده بود.
دور اول

مقالهٔ اصلی: مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ (آسیا) - دور اول
| Key to colours in group tables | Key to colours in group tables |
| --- | --- |
: Group winners qualify for the مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ (آسیا)
دور دوم

| Key to colours in group tables | Key to colours in group tables |
| --- | --- |
: Group winners qualify for the جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲
: Runners-up advance to the AFC play off
پلی‌آف

۲۵ اکتبر ۲۰۰۱
۱۷:۳۰ یوتی‌سی ۴:۳۰+
|  ایران | ۱ – ۰ |  امارات متحدهٔ عربی |
| --- | --- | --- |
| باقری  ۴۵' | Report |  |
تماشاگران: ۴۰٬۰۰۰
داور: کیم یونگ-جو (کره جنوبی)
۳۱ اکتبر ۲۰۰۱
۱۸:۳۰ یوتی‌سی ۴:۰۰+
| امارات متحدهٔ عربی  | ۰ – ۳ |  ایران |
| --- | --- | --- |
|  | Report | دایی  ۷' باقری  ۷۶' میناوند  ۷۹' |
تماشاگران: ۱۸٬۰۰۰
داور: تورو کامیکاوا (ژاپن)
پلی‌آف بین‌کنفدراسیون‌ها > بازی اول

۱۰ نوامبر ۲۰۰۱
۲۰:۱۰ یوتی‌سی ۰۰:۰۰±
بازی اول
| جمهوری ایرلند  | ۲–۰ |  ایران |
| --- | --- | --- |
| هارت  ۴۴' (پنالتی) کین  ۵۰' | (Report) |  |
تماشاگران: ۳۶۵۳۸
داور: آنتونیو پریرا (برزیل)
پلی‌آف بین‌کنفدراسیون‌ها > بازی دوم

۱۵ نوامبر ۲۰۰۱
۲۱:۱۰ یوتی‌سی ۳:۳۰+
بازی دوم
| ایران  | ۱–۰ |  جمهوری ایرلند |
| --- | --- | --- |
| گل محمدی  ۹۰' | (Report) |  |
تماشاگران: ۱۰۰۰۰۰
داور: ویلیام ماتوس (کاستاریکا)
تیم‌های راه‌یافته به جام‌جهانی ۲۰۰۲

ژاپن
کرهٔ جنوبی
عربستان سعودی
چین
آلدو بانسه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۴ دسامبر ۲۰۰۲ ‏(۲۱ سال)
زادگاه:  سان ویتو ال تالیامنتو
قد:  1.78 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Cjarlins Muzane
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Pordenone
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  ← Torino (قرضی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰– |  Pordenone |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  ← Cjarlins Muzane (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲. 
آلدو بانسه (انگلیسی: Aldo Banse؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال است.
چدن نشکن

چدن نشکن، همچنین به عنوان چدن داکتیل و چدن گرافیت کروی شناخته می‌شود، نوعی از چدن غنی از گرافیت است که در سال ۱۹۴۳ توسط کیت میلیس کشف شد. در حالی که اکثر انواع چدن از نظر کشش ضعیف و شکننده هستند، چدن داکتیل به‌دلیل وجود گرافیت کره ای دارای مقاومت بسیار بیشتری در برابر ضربه و خستگی است. البته قطعات بسیار قدیمی چدنی در کشور چین نیز کشف شده‌است.
در تاریخ ۲۵ اکتبر سال ۱۹۴۹، کیت دویت میلیس، آلبرت پل گاگنبین و نورمن بدن پیلینگ چدن داکتیل را با استفاده از منیزیم کشف و در ایالات متحده به ثبت رساندند. آگوستوس اف. مههن در ژانویه سال ۱۹۳۱ به‌دلیل تلقیح آهن با  CaSi2  برای تولید چدن داکتیل متعاقباً با عنوان Meehanite، که هنوز هم در سال ۲۰۱۷ تولید می‌شود، در ژانویه ۱۹۵۰ حق ثبت اختراع گرفت.