stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سفر سبز
فهرست کامل بازیگران

| بازیگران | نقش ها |
| --- | --- |
پارسا پیروزفر: دنیل وسبرگ
امین تارخ: حاج رضا
محمدرضا شریفی‌نیا: اکبر
آزیتا حاجیان: اکرم
گوهر خیراندیش: جمیله گدا
لادن مستوفی: آنا
سارا خوئینی‌ها: زهره
مجید مظفری: سرکیس
حسن پورشیرازی: فتاحی
حمیده خیرآبادی: مادر اکبر
رضا توکلی: امراللهی
مصطفی طاری: غلام
معصومه تقی‌پور: مونس
نادیا دلدار گلچین: همسر حاج رضا
هایده حائری: خاله ژنی
پریسا شاهنده: فاطمه
محمود عزیزی: دکتر
محسن قاضی‌مرادی: اصغر پاکوتاه
اصغر بیچاره: ایوب
حمید مهین‌دوست: سیاوش
سپنتا سمندریان: بابک
رحمان باقریان: ژرژ
افشین نخعی: عباس
رناته کن: مادر کارن
کارل بل: پدر مور
ملانی هربه: شرلی
کوامانا اودوم: هس
سیاوش چراغی‌پور: مامور پلیس
محمدرضا عباس نژاد: شاگرد حاج رضا
حوریه ترکاشوند: اقدس
جبار بهوندی: ناصر
نسرین خسروانی: همسر نصرت
داود کیوان: شاهرخ
احمد عباسقلی: حاج آقا علوی
محمد مهیمنی: رئیس پلیس بین الملل
غلامحسین عرفانیان: نصرت
سید جلال طباطبایی: رئوف
حسین سلطانی: رئیس ساواک
مسعود میرطاهری: حراست فرودگاه
کاظم وفادار شوشتری: شاه بابا
حسن محمدی علی آبادی: ارباب
کریم نشاط: مرد خانه غلام
حامد تونک: خبرنگار
اصغر امیدوار خرم: نماینده سفارت
حسن لبافی: راننده پراید
رویا عالمی: پرستار آنا
میترا علی اکبری: پرستار اکرم
شهرزاد فتحی: پرستار آنا
ابراهیم شهیدی: مدیر رستوران
لیلا امیدی: زن همسایه
حسن خوانساری: پلیس بین الملل
امیر قاجار قوانلو: 
سید عباس میراسماعیلی: 
میلاد ملکی: 
عباس شقاقی: 
عباس دقاقی: 
محمد خوش کمان: 
جعفر عروجی: 
بهزاد ایران عقیده: 
حسین جالبی: 
مهرداد جالبی: 
حسین ناگلی: 
حیدر رامشه: 
مهدی مرادخواهی: 
علی غنیان: 
امید حجرانی: 
میثم جلالی: 
مرتضی روشنگر: 
:
طومار شیخ شرزین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ چاپِ دوّمِ انتشاراتِ روشنگران: روی جلدِ چاپِ دوّمِ انتشاراتِ روشنگران
نویسنده(ها): بهرام بیضائی
تصویرگر(ها): یلدا کامرانی، آیدین آغداشلو
کشور: استکهلم، تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: فیلم‌نامه
ناشر: نشرِ رامین، انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان
تاریخ نشر: ۱۳۶۸
شمار صفحات: ۸۰
شابک: شابک ‎۹۶۴−۵۵۱۲−۳۴−۴ / ۹۱−۷۹۷۰−۸۲۹−۳
رده‌بندی دیوئی: ۷۹۱
کتابخانه کنگره: ‏‫‬‭PN۱۹۹۷ /ط۹‏‫‬‭‭ ۱۳۶۸
کتابخانه ملی ایران: ‭م‌۷۳-۴۷۵۷
طومار شیخ شرزین فیلم‌نامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۶۵.
کتاب

نخستین چاپِ طومار شیخ شرزین در پاییزِ ۱۳۶۸ به وسیلهٔ نشرِ رامین در استکهلم بوده است. در چاپِ نخستِ انتشاراتِ روشنگران (زمستانِ ۱۳۶۸) جلدِ کتاب را یلدا کامرانی طرّاحی کرد. نقّاشیِ روی جلدِ چاپ‌های بعدی را آیدین آغداشلو کشیده است.
داستان

داستانِ فیلم‌نامه سرگذشتِ دبیری است شرزین-نام از کتابخانهٔ سلطانی.
داستان > خلاصه

داستان در زمان فرمانروایی مغولان یا تاتارها بر ایران می‌گذرد. یکی از دبیران کتابخانه (عیدی) هنگام سوختن برخی از طومارهای کتابخانه، تصادفاً طوماری از استادش شیخ شرزین می‌یابد که جهت دادخواهی از صاحبدیوان نوشته بوده. متن طومار بخشی از سرگذشت شرزین پسر روزبهان، دبیر دارالکتّاب سلطانی است که از پسِ نوشتنِ طوماری به نام دارنامه شیوخِ دیگر به او کفر و ارتداد می‌بندند.
شرزین، چهره اصلی این نمایش که عمیقاً باور به خردورزی دارد، در دارنامه به ستایش خرد پرداخته، یا به گفته خودش: «خرد را به درختی مانند کردم که اگر بپروریش ببالد ورنه بیخ آن خشک شود.» شیوخ حسود که معتقد به تابعیت محض از نوشته‌های پیشینیانند، از نوشته‌های شرزین که حرف نو گفته خشمگین شده او را مورد بازجویی قرار می‌دهند. شرزین برای جان به در بردن کارِ خود را به ابن سینا نسبت می‌دهد؛ ولی سپس‌تر که دارنامه همچون کتاب تازه‌یابِ ابن سینا مورد استقبال شیوخ و سلطان وقت قرار می‌گیرد، شرزین در حضور سلطان خستو می‌شود که دارنامه را خودش نوشته است و ….
صاحبدیوان و عیدی، که طومارِ شیخ شرزین را یافته بودند، علاقمند می‌شوند که از سرنوشتِ او آگاه شوند و به همین سبب سراغِ هر کس که خبری از وی دارد می‌روند و از هر یک از ایشان بخشی از زندگیِ شرزین را می‌شنوند.
به دیگر زبان‌ها

این فیلم‌نامه را محمّد آلتونجی با نامِ «ص‍ح‍ی‍ف‍ة ال‍ش‍ی‍خ ش‍رزی‍ن» به عربی درآورده که سالِ ۱۹۹۴ میلادی در کویت در کتابِ في سبیل الحریة لجوهر مراد و صحیفة الشیخ شرزین لبهرام بیضائي: خ‍م‍س م‍س‍رح‍ی‍ات م‍ن زم‍ان ال‍ث‍وره ال‍ن‍ی‍اب‍ی‍ه‌ (ال‍م‍ج‍ل‍س ال‍وطن‍ی ل‍ل‍ث‍ق‍اف‍ه و ال‍ف‍ن‍ون و الاداب) با کارهایی از غلامحسین ساعدی («جوهر مراد») و دیگران چاپ شده است.
شبه‌جزیره سینا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مساحت: 60,000 km 2(23,000 sq mi)
جمعیت: ۱٬۴۰۰٬۰۰۰
کشورها:  مصر
شبه‌جزیرهٔ سینا (به عربی: شبه جزيرة سيناء) شبه‌جزیره‌ای نسبتاً بزرگ با آب و هوای گرم و خشک و عمدتاً بیابانی و ناهموار در قسمت آسیایی کشور مصر است که از شمال به دریای مدیترانه، از شرق به خلیج عقبه، از جنوب به دریای سرخ و از غرب به خلیج سوئز که به کانال سوئز که در زمان باستان توسط داريوش هخامنشی به‌منظور تسهیل تردد دریایی ایجاد گردید قرار دارد. بعد از جنگ شش روزه این صحرا به اشغال اسرائیل درآمد ولی بعد از امضای پیمان کمپ دیوید و به رسمیت شناخته‌شدن اسرائیل توسط مصر، این صحرا دوباره به مصر بازگردانده شد. مساحت آن در حدود ۶۰ هزار کیلومتر مربع است. بر مبنای آخرین داده‌های جغرافیایی بیشترین درازای شبه جزیره سینا ۴۰۲ کیلومتر بوده است.
بالای ۹۰ درصد ساکنان شهرهای آن را اعراب مصری تشکیل می‌دهد.
تاریخچه

ساکنان باستانی سینا «مونیتو» نام داشتند و نام باستانی آن مفکات (به معنی کشور فیروزه) بود و مصریانِ باستان این صحرا را به این نام می‌خواندند.
از دوران دودمان یکم مصر یا پیش از آن، مصریان در دو نقطه از صحرای سینا فیروزه استخراج می‌کردند. دو نقطهٔ نامبرده امروزه با نام‌های عربی وادی مغاره و سرابیط الخادم خوانده می‌شوند. استخراج از این کانسارها هزاران سال ادامه داشت.
نمایی از کوه سینا
مائولن مامیروف

مائولن ساتمبایولی مامیروف (به قزاقی: Мәулен Сатымбайұлы Мамыров) (زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۷۰) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل قزاقستان است که در دسته‌های ۵۲ و ۵۴ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می‌کرد. او برندهٔ مدال برنز المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا، مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان در ۱۹۹۷ و نیز مدال طلای بازی‌های آسیایی ۱۹۹۴ است. او همچنین قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در ۱۹۹۹ است.
الله‌مددلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| الله‌مددلی | الله‌مددلی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
بخش: شهرستان ایمیشلی
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۳۸۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
الله‌مددلی (به لاتین: Allahmədətli) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان ایمیشلی واقع شده‌است.

این روستا در مناطق تحت اشغال ارامنه اطراف قره باغ کوهستانی قرار داشت و در طول جنگ اول قره باغ کوهستانی در اوایل دهه 1990 تحت کنترل نیروهای ارمنی قومی قرار گرفت. این روستا متعاقباً به عنوان بخشی از استان کاشطاق که به آن واردانانت (به ارمنی: Վարդանանց) می‌گویند، بخشی از جمهوری جداشده آرتساخ شد. در 20 اکتبر 2020 در جریان جنگ 2020 قره باغ کوهستانی توسط آذربایجان بازپس گرفته شد.[2]
خصوصیات

الله‌مددلی ۳۸۳ نفر جمعیت دارد.
توماس میلیان

| توماس میلیان | توماس میلیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ مارس ۱۹۳۳ هاوانا، کوبا
درگذشت: ۲۲ مارس ۲۰۱۷ (۸۴ سال) فلوریدا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۷–۲۰۱۷
همسر: مارگریتا والتی
توماس میلیان (انگلیسی: Tomas Milian؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۳۳ – درگذشته ۲۲ مارس ۲۰۱۷) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تا ۲۰۱۷ میلادی مشغول فعالیت بوده‌است. توماس میلیان در ۲۲ مارس ۲۰۱۷ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
زندگی‌نامه

با نام توماس کوئینتین رودریگس (به اسپانیایی: Tomás Quintín Rodríguez) در سال ۱۹۳۷ در هاوانا، کوبا زاده شد. در آمریکا بزرگ شد. تحصیلاتش را در «مدرسهٔ بازیگری اکتورز استودیو» به پایان برد و مدتی در نیویورک روی صحنه می‌رفت. در سال ۱۹۵۹ که برای شرکت در «جشنوارهٔ اسپولتو» به ایتالیا رفته بود، توسط مائورو بولونینی کشف و وارد سینما شد. در تعداد بسیاری از فیلم‌های کارگردانان درجه اول ایتالیایی، نقش‌های اول و دوم را به عهده گرفت. اغلب در نقش مردان عصبی شرور فیلم‌های حادثه‌ای ظاهر می‌شد. تا سال‌ها گاهی در محصولات هالیوودی نیز بازی می‌کرد و از ستارگان سینمای ایتالیا به‌شمار می‌آمد.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

۱۹۵۹ - شب دل‌پذیر (بولونینی)
۱۹۶۰ - آنتونیوی زیبا (بولونینی)
۱۹۶۲ - بوکاچو ۷۰ (اپیزود ویسکونتی)
۱۹۶۲ - بی نظمی (بروزاتی)
۱۹۶۴ - بی‌تفاوت‌ها (مازه لی)
۱۹۶۵ - رنج و سرمستی (ک. رید)
۱۹۶۶ - بهای یک مرد (ی. مارتین)
۱۹۶۷ - بکش جنگو (کوئستی)
۱۹۶۸ - از همسایه خود بدزد
۱۹۶۸ - راهزنان در میلان (لیتزانی)
۱۹۶۸ - مجازات مرگ (فیلم ۱۹۶۸) (لانفرانکی)
۱۹۶۹ - آدم خواران (کاوانی)
۱۹۶۹ - غارت نزدیکان تو (مازه لی)
۱۹۷۱ - آخرین فیلم (د. هاپر)
۱۹۷۲ - جوجه‌اردک را آزار نده (فولچی)
۱۹۷۲ - زندگی گاهی سخته، درسته پراویدنس؟
۱۹۷۳ - مشاور (د مارتینو)
۱۹۷۵ - اقدام بی‌سروصدا
۱۹۷۵ - دیوانهٔ کشتن (بوآسه)
۱۹۷۵ - چهار سوار آخرالزمان (فولچی)
۱۹۷۶ - سکس با لبخند
۱۹۷۶ - جنون بورژوازی
۱۹۷۷ - مسالینا، مسالینا!
۱۹۷۸ - ایتالیای کوچک (کوربوچی)
۱۹۷۹ - زمستان می‌کُشد (ریچرت)
۱۹۷۹ - ماه (برتولوچی)
۱۹۷۹ - کشته‌های زمستان (فیلم)
۱۹۸۰ - گرگ و بره
۱۹۸۲ - شناسایی یک زن
۱۹۸۲ - عالیجناب (ف. پری)
۱۹۸۲ - گربه و سگ
۱۹۸۲ - هویت یک زن (آنتونیونی)
۱۹۸۵ - پادشاه داوود
۱۹۸۵ - سالومه
۱۹۹۰ - انتقام
۱۹۹۰ - هاوانا
۱۹۹۱ - پول (فیلم ۱۹۹۱)
۱۹۹۱ - جی‌اف‌کی
۱۹۹۲ - سوزن‌ها (فلین)
۱۹۹۴ - فصل سوزان (فرانکن هایمر)
۱۹۹۴ - راه کابوی (گ. چمپیون)
۱۹۹۷ - هجوم احمق‌ها
۱۹۹۹ - آمیستاد
۲۰۰۰ - محوطه (فیلم ۲۰۰۰)
۲۰۰۰ - برای عشق یا کشور: داستان آرتورو ساندووال
۲۰۰۰ - قاچاق
۲۰۰۰ - محوطه (ج. گری)
۲۰۰۱ - استخدام
۲۰۰۶ - شهر گمشده
خوانندگان کوچک ارمنستان

| خوانندگان کوچک ارمنستان | خوانندگان کوچک ارمنستان |
| --- | --- |
گروه کر: گروه کر
خوانندگان کوچک ارمنستان: خوانندگان کوچک ارمنستان
سال تشکیل: ۱۹۹۲
بنیان‌گذار: تیگران هککیان
سبک موسیقی: متنوع
اعضا: ۴۰ دختر ۸ تا ۱۸ ساله
مدیر/رهبر موسیقی: تیگران هککیان
وبگاه: www.als.am/en
خوانندگان کوچک ارمنستان (انگلیسی: Little Singers of Armenia) یک گروه کر کودکان است که در سال ۱۹۹۲ در ایروان، ارمنستان تأسیس شد. این گروه کر معمولاً از ۴۰ عضو تشکیل شده است که اغلب دختران ۸ تا ۱۸ ساله آن را تشکیل می‌دهند. این گروه کر به‌طور فعال در ارمنستان و خارج از کشور اجرا می‌کند. در بسیاری از جشنواره‌های بین‌المللی، پروژه‌های دولتی و کنسرت‌های خیریه شرکت کرده است. مؤسس، مدیر هنری و رهبر اصلی گروه کر تیگران حککیان است.
توضیحات

این گروه کر در ۶ نوامبر ۱۹۹۲ تحت نظارت انجمن بین‌المللی خوانندگان کوچک ارمنی و شهرداری ایروان تأسیس شد و جوانان با استعدادی از ایروان و استان‌های اطراف را گرد هم آورد. این گروه کر با رپرتوار متنوع خود که شامل موسیقی مقدس، قرون وسطی، رنسانس، کلاسیک، جاز و معاصر است، به یک حس بین‌المللی تبدیل شده است.
فعالیت‌ها و جشنواره‌ها

این گروه کر به‌طور گسترده در بریتانیا، فرانسه، آلمان، سوئد، سوئیس، بلژیک، روسیه، لتونی، لهستان، یونان، قبرس، ژاپن، مصر، آفریقای جنوبی، کانادا، ۲۰ ایالت ایالات متحده آمریکا، دانمارک، و هلند فعالیت می‌کند.
این گروه کر در جشنواره‌های بین‌المللی مختلفی از جمله جشنواره اروپایی گروه‌های کر جوانان (بازل، سوئیس، ۱۹۹۵، ۲۰۱۴)، جشنواره‌های بین‌المللی هنگ کنگ و پکن (چین، ۱۹۹۹)، فری طلایی (سوچی، روسیه، ۲۰۰۱)، جشنواره بین‌المللی دیمیتریا (تسالونیکی، یونان، ۲۰۰۲)، جشنواره کرال ارمنی-آمریکایی آهنگ وحدت (ارمنستان، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶)، دوستی کودکان در این سیاره (مسکو، روسیه، ۲۰۱۰)، جشنواره بین‌المللی بگذار آینده بخواند (استکهلم، سوئد، ۲۰۱۲)، پنجمین جشنواره گروه کر کودکان (تسالونیکی، یونان، ۲۰۱۵)، جشنواره کر در فریبورگ (سوئیس، ۲۰۱۶)، آواز ابوقوش جشنواره موسیقی (اسرائیل، ۲۰۱۷)،جشنواره بین‌المللی گروه کر کودکان (درسدن، آلمان، ۲۰۱۸)، جشنواره موسیقی کرال تفلیس (گرجستان، ۲۰۱۸)، جایزه ویدیوی (۲۰۲۰)،‌ جشنواره بین‌المللی دوستان مسکو ملاقات می‌کند (۲۰۲۰)،جشنواره بین‌المللی کرال صدای روح (اتریش، ۲۰۲۱)، جشنواره جهانی کرال صلح (اتریش، ۲۰۲۱)، بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی گروه کر جوانان جهان در هارمونی (۲۰۲۱)، مسابقه عکس کرال عکس تفرجگاه جشنواره اروپا کانتات (۲۰۲۱)، جوانان بین‌المللی سونگ چینگ لینگ کمپ تبادل (۲۰۲۱)، دومین کنسرت تعطیلات مجازی سالانه (۲۰۲۱)، موسیقی مقدس بین‌المللی چهاردهم جشنواره زنگ‌های نقره‌ای (۲۰۲۲). گروه کر همچنین در ای‌ایکس‌پی‌او ۲۰۰۰ (هانوفر، آلمان) و ششمین سمپوزیوم جهانی موسیقی کر (مینیاپولیس، مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا، ۲۰۰۲) شرکت کرده‌اند.
خوانندگان کوچک ارمنستان در بسیاری از برنامه‌های دولتی مهم مانند روزهای فرهنگی ارمنستان در روسیه (۲۰۰۱، ۲۰۰۶)، هشتادمین سالگرد شارل‌آزناوور در پاریس (۲۰۰۴)، مراسم رسمی ارمنستان در فرانسه (۲۰۰۷)، مراسم سفر پاپ فرانسیس به ارمنستان (۲۰۱۶)، مراسم افتتاحیه رسمی هفدهمین اجلاس سران فرانکفونی (۲۰۱۸)، شرکت کرده‌اند و در چارچوب یکصد و پنجاهمین سالگرد کومیتاس وارداپت، گروه کر خوانندگان کوچک ارمنستان به گروه کر کودکان گواندهاوس در لایپزیگ و گروه کر کودکان لیتوانی اوگنله (۲۰۱۹) برای اجرا دعوت شده‌اند.
جوایز و مسابقات

این گروه کر دستاوردهای بسیار زیادی داشته است، مانند دو مدال نقره در Eisteddfod در رودپورت، آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۳، یک مدال نقره در Eisteddfod در Llangollen، ولز در سال ۱۹۹۴، و یک جایزه بزرگ و دو مدال طلا و نقره در گلدن کلوب. جشنواره بین‌المللی کرال کودکان و جوانان گیت، سانفرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا در ۱۹۹۵.
خوانندگان کوچک ارمنستان به عنوان گروه کر اتحادیه اروپا شناخته شدند، در سال ۲۰۰۱ توسط فدراسیون گروه‌های کر اروپا به عنوان سفیر فرهنگی معرفی شدند و مدال نقره لئوناردو داوینچی توسط آکادمی علوم طبیعی اروپا اعطا شد. در سال ۲۰۰۲، این گروه کر به عنوان یکی از بهترین گروه‌های کر جهان توسط فدراسیون بین‌المللی موسیقی کر شناخته شد. گروه کر همچنین برخی از بالاترین جوایز اعطا شده توسط رئیس‌جمهور ارمنستان و همچنین وزارت فرهنگ و وزارت علوم و آموزش و پرورش این کشور و شهردار ایروان را دریافت کرده است.
وزارت دفاع (سوریه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
وزارة الدفاع‎‎: وزارة الدفاع‎‎
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۹۲۰؛ ۱۰۵ سال پیش (۱۹۲۰-خطا: زمان نامعتبر}})
حوزهٔ قدرت: دولت سوریه
ستاد: خیابان مهدی بن برکه، میدان اموی، دمشق ۳۳°۳۰′۵۰٫۵۸″ شمالی ۳۶°۱۶′۴۲٫۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۱۴۰۵۰۰°شمالی ۳۶٫۲۷۸۴۹۴۴°شرقی﻿ / 33.5140500; 36.2784944
وزیر مسئول: مرهف ابوقصره
سازمان زیردست: ستاد کل ارتش و نیروهای مسلح
وبگاه: www.mod.gov.sy
وزارت دفاع (عربی: وزارة الدفاع‎) یک وزارت در دولت سوریه است که مسئولیت امور دفاعی را بر عهده دارد. مرهف ابوقصره، وزیر دفاع سوریه، سمت معاون فرمانده کل ارتش و نیروهای مسلح را نیز بر عهده دارد.
پس از سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴، محمد البشیر، نخست‌وزیر انتقالی، گفت که وزارت دفاع با استفاده از جناح‌های شورشی سابق و افسران جدا شده از ارتش بشار اسد، بازسازی می‌شود.
ادغام گروه‌های شورشی در وزارت

در کنفرانس پیروزی انقلاب سوریه که در اواخر ژانویه ۲۰۲۵ برگزار شد، دولت انتقالی سوریه، انحلال کلیه نهادهای امنیتی رژیم بعث و تمامی شبه‌نظامیان تأسیس شده توسط آن را اعلام کرد. علاوه بر این، انتظار می‌رود که گروه‌های مخالف سوری زیر نیز منحل و در این وزارتخانه ادغام شوند: هیئت تحریر شام، احرار الشام، جیش العزه، جیش النصر، انصار التوحید، فیلق الشام، الفرقه الصالحیه (جناحی از الصالحیه)، جیش الاحرار، لواء صقور الشام، جماعت انصار الاسلام، حزب اسلامی ترکستان در سوریه، جیش مهاجرین و انصار، جنبش نورالدین زنکی، جبهه شام و ارتش ملی سوریه.
وزیران دفاع > پادشاهی عربی سوریه (۱۹۱۸–۱۹۲۰)

| شماره | تصویر | نام (تولد–مرگ) | دوره> آغاز | دوره> پایان | دوره> مدت | حزب سیاسی | حزب سیاسی | دولت | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | عبدالحمید پاشا القلطقجی (1875–1925) | ۹ مارس ۱۹۲۰ | ۳ مه ۱۹۲۰ | ۵۵ روز |  | مستقل | al-Rikabi II [ar] |  |
| ۲ |  | یوسف العظمه (1883–1920) | ۳ مه ۱۹۲۰ | ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۰ † | ۸۲ روز |  | انجمن جوانان عرب | al-Atassi I [ar] |  |
| ۳ |  | جمیل الالشی (1883–1951) | ۲۵ ژوئیه ۱۹۲۰ | ۳۰ نوامبر ۱۹۲۰ | ۱۲۸ روز |  | مستقل | al-Droubi [ar] al-Ulshi I [ar] |  |
وزیران دفاع > قیمومت فرانسه بر سوریه (۱۹۲۰–۱۹۴۶)

| شماره | تصویر | نام (تولد–مرگ) | دوره> آغاز | دوره> پایان | دوره> مدت | حزب سیاسی | حزب سیاسی | دولت | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | شکری قوتلی (1891–1967) | ۲۱ دسامبر ۱۹۳۶ | ۲۲ مارس ۱۹۳۸ | ۱ سال، ۹۱ روز |  | تشکل ملی | Bey I [ar] |  |
| ۲ |  | جمیل مردم بیک (1895–1960) | ۲۲ مارس ۱۹۳۸ | ۲۳ فوریه ۱۹۳۹ | ۳۳۸ روز |  | تشکل ملی | Bey I [ar] |  |
| ۳ |  | مظهر رسلان (1886–1948) | ۲۳ فوریه ۱۹۳۹ | ۵ آوریل ۱۹۳۹ | ۴۱ روز |  | تشکل ملی | al-Haffar |  |
| ۴ |  | نصوحی البخاری (1881–1961) | ۵ آوریل ۱۹۳۹ | ۴ ژوئیه ۱۹۳۹ | ۹۰ روز |  | مستقل | al-Bukhari [ar] |  |
| ۵ |  | عبدالغفار الاطرش (1879–1942) | ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۱ | ۱۵ مارس ۱۹۴۲ † | ۱۷۶ روز |  | مستقل | al-Hakim I [ar] |  |
| ۶ |  | حسن الاطرش (1905–1977) | ۱۸ آوریل ۱۹۴۲ | ۲۵ مارس ۱۹۴۳ | ۳۴۱ روز |  | مستقل | al-Barazi [ar] al-Ulshi II [ar] |  |
| ۷ |  | عطا الایوبی (1874–1950) | ۲۵ مارس ۱۹۴۳ | ۱۹ اوت ۱۹۴۳ | ۱۴۷ روز |  | مستقل | al-Ayyubi [ar] |  |
| (۴) |  | نصوحی البخاری (1881–1961) | ۱۹ اوت ۱۹۴۳ | ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴ | ۱ سال، ۵۶ روز |  | مستقل | al-Jabiri [ar] |  |
| (۲) |  | جمیل مردم بیک (1895–1960) | ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴ | ۲۶ اوت ۱۹۴۵ | ۳۱۶ روز |  | تشکل ملی | al-Khoury I [ar]–II [ar] |  |
| ۸ |  | خالد العظم (1903–1965) | ۲۶ اوت ۱۹۴۵ | ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۵ | ۳۵ روز |  | مستقل | al-Khoury III [ar] |  |
| ۹ |  | سعدالله الجابری (1892–1947) | ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۵ | ۲۷ آوریل ۱۹۴۶ | ۲۰۹ روز |  | تشکل ملی | al-Jabiri II [ar] |  |
وزیران دفاع > جمهوری نخست سوریه و جمهوری دوم سوریه (۱۹۴۶–۱۹۵۸)

| شماره | تصویر | نام (تولد–مرگ) | دوره> آغاز | دوره> پایان | دوره> مدت | حزب سیاسی | حزب سیاسی | دولت | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | نبیه العظمه (1886–1964) | ۲۷ آوریل ۱۹۴۶ | ۱۷ ژوئن ۱۹۴۶ | ۵۱ روز |  | تشکل ملی | al-Jabiri III [ar] |  |
| ۲ |  | احمد الشرباتی (1905–1975) | ۱۷ ژوئن ۱۹۴۶ | ۲۳ مه ۱۹۴۸ | ۱ سال، ۳۴۱ روز |  | مستقل | al-Jabiri III [ar] Bey II [ar]–III [ar] |  |
| ۳ |  | جمیل مردم بیک (1895–1960) | ۲۳ اوت ۱۹۴۸ | ۱۲ دسامبر ۱۹۴۸ | ۱۱۱ روز |  | حزب ملی | Bey III [ar]–IV [ar] |  |
| ۴ |  | خالد العظم (1903–1965) | ۱۲ دسامبر ۱۹۴۸ | ۱۷ آوریل ۱۹۴۹ | ۱۲۶ روز |  | مستقل | al-Azm II [ar] |  |
| ۵ |  | حسنی الزعیم (1897–1949) | ۱۷ آوریل ۱۹۴۹ | ۱ ژوئیه ۱۹۴۹ | ۷۵ روز |  | مستقل | al-Za'im [ar] |  |
| ۶ |  | عبدالله عطفه (1897–1976) | ۱ ژوئیه ۱۹۴۹ | ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹ | ۱۷۶ روز |  | مستقل | al-Barazi [ar] al-Atassi II [ar] |  |
| ۷ |  | فوزی سلو (1905–1972) | ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹ | ۲۸ دسامبر ۱۹۴۹ | ۴ روز |  | مستقل | al-Qudsi I [ar] |  |
| ۸ |  | اکرم حورانی (1911–1966) | ۲۸ دسامبر ۱۹۴۹ | ۴ ژوئن ۱۹۵۰ | ۱۵۸ روز |  | خیزش سوسیالیستی عرب | al-Azm III [ar] |  |
| (۷) |  | فوزی سلو (1905–1972) | ۴ ژوئن ۱۹۵۰ | ۱۳ نوامبر ۱۹۵۱ | ۱ سال، ۱۶۲ روز |  | مستقل | al-Qudsi II [ar]–III [ar] al-Azm IV [ar] al-Hakim II [ar] |  |
| ۹ |  | زکی الخطیب (1887–1961) | ۱۳ نوامبر ۱۹۵۱ | ۲۸ نوامبر ۱۹۵۱ | ۱۵ روز |  | حزب خلق | al-Hakim II [ar] |  |
| ۱۰ |  | معروف الدوالیبی (1909–2004) | ۲۸ نوامبر ۱۹۵۱ | ۲۹ نوامبر ۱۹۵۱ | ۱ روز |  | حزب خلق | al-Dawalibi I [ar] |  |
| (۷) |  | فوزی سلو (1905–1972) | ۲ دسامبر ۱۹۵۱ | ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۳ | ۱ سال، ۲۲۹ روز |  | نظامی | Selu [ar] |  |
| ۱۱ |  | رفعت خانکان (1903–1970) | ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۳ | ۱ مارس ۱۹۵۴ | ۲۲۵ روز |  | نظامی | Shishakli [ar] |  |
| (۱۰) |  | معروف الدوالیبی (1909–2004) | ۱ مارس ۱۹۵۴ | ۱۹ ژوئن ۱۹۵۴ | ۱۱۰ روز |  | حزب خلق | al-Asali I [ar] |  |
| ۱۲ |  | سعید الغزی (1893–1967) | ۱۹ ژوئن ۱۹۵۴ | ۳ نوامبر ۱۹۵۴ | ۱۳۷ روز |  | مستقل | al-Ghazzi I [ar] |  |
| ۱۳ |  | رشاد برمدا (1893–1967) | ۳ نوامبر ۱۹۵۴ | ۱۳ فوریه ۱۹۵۵ | ۱۰۲ روز |  | حزب خلق | al-Khoury IV [ar] |  |
| (۴) |  | خالد العظم (1903–1965) | ۱۳ فوریه ۱۹۵۵ | ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۵ | ۲۱۲ روز |  | مستقل | al-Asali II [ar] |  |
| (۱۳) |  | رشاد برمدا (1893–1967) | ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۵ | ۱۴ ژوئن ۱۹۵۶ | ۲۷۵ روز |  | حزب خلق | al-Ghazzi II [ar] |  |
| ۱۴ |  | عبدالحسیب ارسلان (1901–1959) | ۱۴ ژوئن ۱۹۵۶ | ۳۱ دسامبر ۱۹۵۶ | ۲۰۰ روز |  | مستقل | al-Asali III [ar] |  |
| (۴) |  | خالد العظم (1903–1965) | ۳۱ دسامبر ۱۹۵۶ | ۲۲ فوریه ۱۹۵۸ | ۱ سال، ۵۳ روز |  | مستقل | al-Asali IV [ar] |  |
وزیران دفاع > جمهوری متحد عربی (۱۹۵۸–۱۹۶۱)

| شماره | تصویر | نام (تولد–مرگ) | دوره> آغاز | دوره> پایان | دوره> مدت | حزب سیاسی | حزب سیاسی | دولت | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | عبد الحکیم عامر (۱۹۱۶–۱۹۶۷) | ۲۲ فوریه ۱۹۵۸ | ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ | ۳ سال، ۲۱۸ روز |  | اتحاد ملی | Nasser IV [ar]–V [ar]–VI [ar] |  |
وزیران دفاع > سوریه بعثی (۱۹۶۱–۲۰۲۴)

| شماره | تصویر | نام (تولد–مرگ) | دوره> آغاز | دوره> پایان | دوره> مدت | حزب سیاسی | حزب سیاسی | دولت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |   | مأمون الکزبری (۱۹۹۸–۱۹۱۴) | ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ | ۲۰ نوامبر ۱۹۶۱ | ۵۳ روز |   | [[جنبش آزادی‌بخش عرب|الگو:جنبش آزادی‌بخش عرب/meta/shortname]] | al-Kuzbari |
| ۲ |   | عزت النص (۱۹۷۶–۱۹۱۲) | ۲۰ نوامبر ۱۹۶۱ | ۲۲ دسامبر ۱۹۶۱ | ۳۲ روز |   | نظامی | al-Nuss |
| ۳ |   | رشاد برمدا (۱۹۸۸–۱۹۱۳) | ۲۲ دسامبر ۱۹۶۱ | ۱۶ آوریل ۱۹۶۲ | ۱۱۵ روز |   | حزب خلق | al-Dawalibi |
| ۴ |   | افسر ژنرال عبدالکریم زهرالدین (۲۰۰۹–۱۹۱۷) | ۱۶ آوریل ۱۹۶۲ | ۸ مارس ۱۹۶۳ | ۳۲۶ روز |   | مستقل | al-Azma al-Azm |
| ۵ |   | فیلد مارشال محمد السوفی (۲۰۱۸–۱۹۲۷) | ۹ مارس ۱۹۶۳ | ۱۱ مه ۱۹۶۳ | ۶۳ روز |   | مستقل | al-Bitar I |
| ۶ |   | سرلشکر زیاد الحریری (زادهٔ ۱۹۳۰) | ۱۱ مه ۱۹۶۳ | ۴ اوت ۱۹۶۳ | ۸۵ روز |   | مستقل | al-Bitar I–II |
| ۷ |   | سرلشکر عبدالله زیاده (۱۹۹۸–۱۹۱۵) | ۴ اوت ۱۹۶۳ | ۱۴ مه ۱۹۶۴ | ۲۸۴ روز |   | مستقل | al-Bitar III al-Hafiz I |
| ۸ |   | سرلشکر ممدوح جابر (زادهٔ ۱۹۲۸) | ۱۴ مه ۱۹۶۴ | ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۵ | ۱ سال، ۱۳۲ روز |   | Ba'ath Party | al-Bitar IV al-Hafiz II |
| ۹ |   | سرلشکر حمد عبید (زادهٔ ۱۹۲۸) | ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۵ | ۲۷ دسامبر ۱۹۶۵ | ۹۵ روز |   | Ba'ath Party | Zuayyin I |
| ۱۰ |   | سرلشکر محمد عمران (۱۹۷۲–۱۹۲۲) | ۱ ژانویه ۱۹۶۶ | ۲۳ فوریه ۱۹۶۶ | ۵۳ روز |   | Ba'ath Party | al-Bitar V |
| ۱۱ |   | سرلشکر حافظ اسد (۲۰۰۰–۱۹۳۰) | ۲۳ فوریه ۱۹۶۶ | ۱۷ مارس ۱۹۷۱ | ۵ سال، ۲۲ روز |   | Ba'ath Party | Zuayyin II al-Atassi al-Assad |
| ۱۲ |   | ارتشبد مصطفی طلاس (۲۰۱۷–۱۹۳۲) | ۲۲ مارس ۱۹۷۲ | ۱۲ مه ۲۰۰۴ | ۳۲ سال، ۵۱ روز |   | Ba'ath Party | Khleifawi I [...] al-Otari |
| ۱۳ |   | سپهبد حسن تورکمانی (۲۰۱۲–۱۹۳۵) | ۱۲ مه ۲۰۰۴ | ۳ ژوئن ۲۰۰۹ | ۵ سال، ۲۲ روز |   | Ba'ath Party | al-Otari |
| ۱۴ |   | ارتشبد علی حبیب محمود (۲۰۲۰–۱۹۳۹) | ۳ ژوئن ۲۰۰۹ | ۸ اوت ۲۰۱۱ | ۲ سال، ۶۶ روز |   | Ba'ath Party | al-Otari Safar |
| ۱۵ |   | ارتشبد داود راجحه (۲۰۱۲–۱۹۴۷) | ۸ اوت ۲۰۱۱ | ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ † | ۳۴۵ روز |   | Ba'ath Party | Safar Hijab |
| ۱۶ |   | ارتشبد فهد جاسم الفریج (زادهٔ ۱۹۵۰) | ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۲ | ۱ ژانویه ۲۰۱۸ | ۵ سال، ۱۶۷ روز |   | Ba'ath Party | Hijab al-Halqi I–II Khamis |
| ۱۷ |   | سپهبد علی عبدالله ایوب (زادهٔ ۱۹۵۲) | ۱ ژانویه ۲۰۱۸ | ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ | ۴ سال، ۱۱۷ روز |   | Ba'ath Party | Khamis Arnous I–II |
| ۱۸ |   | سپهبد علی محمود عباس (زادهٔ ۱۹۶۴) | ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ | ۸ دسامبر ۲۰۲۴ | ۲ سال، ۲۲۴ روز |   | Ba'ath Party | Arnous II |
وزیران دفاع > دولت انتقالی سوریه (۲۰۲۴–اکنون)

| شماره | تصویر | نام (تولد–مرگ) | دوره> آغاز | دوره> پایان | دوره> مدت | حزب سیاسی | حزب سیاسی | دولت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | مرهف ابوقصره (زاده ۱۹۸۴) | ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴ | متصدی | ۵۶ روز |  | هیئت تحریر شام | البشیر |
| ۱ |  | مرهف ابوقصره (زاده ۱۹۸۴) | ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴ | متصدی | ۵۶ روز |  | مستقل | البشیر |
جمال‌آباد نظامیوند

مکان
| جمال‌آباد نظامیوند نظامیوند | جمال‌آباد نظامیوند نظامیوند |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۹′۱۶″شمالی ۴۹°۲۷′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۵۴۵۶۷۱°شمالی ۴۹٫۴۶۳۹۷۳۳°شرقی﻿ / 36.6545671; 49.4639733: مختصات: ۳۶°۳۹′۱۶″شمالی ۴۹°۲۷′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۵۴۵۶۷۱°شمالی ۴۹٫۴۶۳۹۷۳۳°شرقی﻿ / 36.6545671; 49.4639733
استان: گیلان
شهرستان: رودبار
بخش: لوشان
دهستان: جمال‌آباد
جمعیت: ۴۴۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۳
جمال‌آباد نظامیوند یا نظامیوند، روستایی در دهستان جمال‌آباد بخش لوشان شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
زبان

زبان مادری مردم روستا لری می‌باشد، ولی امروزه گویش فارسی معیار میان آنها رایج تر است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۴۷ نفر (۱۳۱ خانوار) بوده است.