stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خفگی با گاز نجیب
خودکشی

ایده استفاده از گاز نجیب برای خودکشی در آغاز توسط بروس دان کانادایی ارائه شد. دکتر دان می‌گوید: «... به‌دست آوردن یک کپسول گاز فشرده به همراه یک رگولاتور و دیگر ابزارهای مناسب مثل یک کیسه پلاستیکی… برای یک فرد آسان نبوده‌است.» وی با دیگران همچون جان هافسیز کانادایی که در ۱۹۹۷ گروه نوتک "NuTech" را به همراه درک همفری به راه انداخت، و نیز دکتر فیلیپ نیچک همکاری نمودند تا برای پشتیبانی از آنان که به منظور اوتانازی نیاز به کمک برای خودکشی داشتند، از راه تهیه و توزیع کپسول‌های گاز هلیوم و کیسه خودکشی یاری برسانند.
خودکشی با کیسه خودکشی «کیسه خروج» را برخی گروه‌های حامی اوتانازی مورد توجه بسیار قرار داده‌اند. نخست از کیسه خودکشی به همراه گاز هلیوم استفاده می‌شد و بیش از ۳۰ خودکشی به این روش از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به ثبت رسید. این روش بعدها مقبولیت بیش‌تری یافت تا آنجا که از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ بیش از ۷۹ مورد خودکشی با کیسه خروج به ثبت رسید. افزایش تقاضا برای خودکشی با این روش به دو دلیل عمده بود. نخست اینکه مرگ با گاز نجیب روشی بی‌درد برای مردن است و این در علم پزشکی به اثبات رسیده‌است. دودیگر اینکه ابزار خودکشی به این روش، یعنی یک کپسول گاز هلیوم، یک کیسه پلاستیکی و یک لوله نازک، در بازار موجود است.
پس از آنکه مسوولین در استرالیا تصمیم به محدود کردن فروش کپسول‌های گاز هلیوم گرفتند، حامیان اوتانازی روشی تازه ارائه کردند که در آن از نیتروژن به جای هلیوم استفاده می‌شود. تاکنون خودکشی دو تن از این راه در پژوهش‌های جرم‌شناسی به ثبت رسیده‌است.
همچنین یک تن نیز با تنفس آرگون بدون اکسیژن اقدام به خودکشی کرد و فردی نیز با متان.
حامیان هومرگ چون فیلیپ نیچک خودکشی با نیتروژن را بیش‌تر مورد توجه قرار داده‌اند. فیلیپ نیچک یک شرکت به نام مَکس داگ برویینگ Max Dog Brewing را بنا کرد تا کپسول گاز نیتروژن را به استرالیا وارد کند. وی می‌گوید این کپسول‌های نیتروژن را هم می‌توان برای آب‌جو انداختن استفاده کرد و هم اگر نیاز شد، فرد می‌تواند با تنفس آن به صورتی کاملاً قانونی، آسان و بی‌درد به زندگی خود پایان دهد. وی همچنین گفته‌است: «اثر نیتروژن را حتی پس از کالبدشکافی هم نمی‌توان یافت؛ چیزی که برای برخی خودکش‌ها مهم است». جزئیات نحوه تهیه کپسول گاز نیتروژن از فروشگاه‌های جوش‌کاری به منظور خودکشی توسط کریس داکر، محقق اسکاتلندی، در می ۲۰۱۵ به چاپ رسید.
اعدام

پس از چندین حادثه خفگی انسانی با گاز نیتروژن که بدون هیچ‌گونه هشدار و دردی برای فرد صورت پذیرفت، ایده این که بتوان از روش خفگی کنترل شده بدون درد که روشی انسانی‌تر است، برای اعدام استفاده کرد، در سال ۱۹۹۵ ارائه شد.
اعدام با نیتروژن به صورت مختصر در تحقیقی به عنوان یک نظریه در روش انجام اعدام و در نشنال ریویو با عنوان «ترحم در کشتن، مرگ با نیتروژن» به چاپ رسید. این ایده بعدها توسط وکیلی به نام لارنس جی گیست تحت عنوان «پروژه میان‌کشوری انسانی خفگی با گاز نیتروژن» مورد گسترش قرار گرفت.
در یک مستند تلویزیونی به سال ۲۰۰۷، یک نظریه‌پرداز انگلیسی به نام مایکل پورتیلو که نماینده پیشین مجلس انگلیس نیز بود، روش‌های مختلف اعدام در سراسر جهان را بررسی نمود و به اعتقاد او بیش‌تر این روش‌ها غیرانسانی و ناخوشایند بودند. وی خفگی با نیتروژن را بهترین و انسانی‌ترین روش می‌داند.
در آوریل ۲۰۱۵، مری فالین دولتمردی از اکلاهما با امضای لایحه‌ای موافقت کرد که خفگی با نیتروژن یکی از روش‌های اعدام در این ایالت بشود. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۴ کنت یوجین اسمیت که قاتل همسر یک کشیش در سال ۱۹۸۹ بود، برای اولین بار با استفاده از گاز نیتروژن اعدام شد.
برنامه‌های سرمایه‌گذاری مهاجر

برنامه‌های سرمایه‌گذاری مهاجر (انگلیسی: Immigrant investor programs) برنامه‌ای است به منظور جذب سرمایه خارجی و اهالی کسب و کار که با ارائه مشوقهایی از جمله اعطای حق اقامت و شهروندی، برای کسانی است که مایل به سرمایه‌گذاری هستند. این برنامه‌ها شامل شهروندی در ازای سرمایه‌گذاری، ویزای طلایی و پاسپورت طلایی می‌شوند.
شرح

بسیاری از کشورها از۲۰۰۶ برنامه‌هایی مشابه با برنامه ویزای ای‌بی-۵ ایالات متحده اجرا می‌کنند که به سرمایه گذاران خارجی اقامت اعطا می‌نماید. هدف این برنامه‌ها، افزایش سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در هر کشور با ارائه مشوق‌هایی برای کسانی است که مایل به سرمایه‌گذاری قابل ملاحظه‌ای هستند. الزامات این برنامه‌های سرمایه‌گذاری مهاجر در کشورهای مختلف متفاوت است. وضعیت اقامتی که به سرمایه‌گذاران داده می‌شود نیز در کشورهای مختلف متفاوت است. برخی از کشورها به سرمایه‌گذاران اقامت دائم کامل اعطا می‌کنند در حالی که برخی دیگر تنها اقامت مشروط اعطا می‌نمایند.
برنامه سرمایه‌گذار مهاجر کانادایی

سرمایه گذاران خارجی می‌توانند اقامت کانادایی را از طریق برنامه سرمایه‌گذار مهاجر فدرال به دست آورند. برخلاف برنامه‌های سرمایه‌گذار مهاجر بسیاری از کشورهای دیگر، سرمایه‌گذاران به محض اتمام برنامه سرمایه‌گذار مهاجر فدرال اقامت دائم دریافت می‌کنند.سرمایه گذاران باید مبلغ۸۰۰٫۰۰۰ دلار کانادا را سرمایه‌گذاری کنند تا واجد شرایط برنامه سرمایه‌گذار مهاجر شوند. این سرمایه‌گذاری توسط اداره شهروندی و مهاجرت کانادا (CIC) مدیریت شده و به منظور تسهیل رشد اقتصادی در استان‌های کانادا مورد استفاده قرار می‌گیرد. سرمایه‌گذاران باید حداقل ارزش خالص ۱٫۶۰۰٫۰۰۰ دلار کانادا داشته باشند تا در این برنامه شرکت کنند. طول مدت سرمایه‌گذاری ۵ سال و ۲ ماه است. کل مبلغ سرمایه‌گذاری، بدون بهره، در پایان این دوره به سرمایه‌گذار برگردانده می‌شود. در ۲۰۱۵ دولت کبک اعلام کرد حداکثر ۱۷۵۰ درخواست برای برنامه سرمایه‌گذاری مهاجر طی ۵ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۰۵ پذیرفته‌است. در حال حاضر یک سقف ۷۰۰ متقاضی برای برنامه سرمایه‌گذار مهاجر فدرال وجود دارد. در حال حاضر آنقدر تعداد درخواست‌ها برای برنامه سرمایه‌گذار مهاجر فدرال زیاد شده‌است که یک صف انتظار حدود ۱۲ ساله را برای پردازش درخواست‌های جدید به وجود آورده‌است.
برنامه سرمایه‌گذاری مهاجر مالت

سرمایه گذاران مهاجر می‌توانند اقامت دائم مالت را از طریق روادید سرمایه‌گذار به دست آورند. الزامات بسیاری وجود دارد که باید برای صدور روادید سرمایه‌گذار برآورده شود. متقاضی باید یک سرمایه‌گذاری به مبلغ ۸۷۰٫۰۰۰ دلار با سهم غیرقابل استرداد ۷۰۰٫۰۰۰ را در یک کسب و کار جدید مالت انجام دهد. علاوه بر این، برنامه‌های کاربردی از کشورهایی که تحریم بین‌المللی به آن‌ها اعمال می‌شود. پذیرفته نیست و با تصمیم سیاست دولتی برنامه‌های کاربردی یک کشور خاص می‌تواند حذف شود.
برنامه سرمایه‌گذاری مهاجر استرالیا

استرالیا به سرمایه‌گذاران خارجی فرصت مهاجرت به این کشور را از طریق روادید سرمایه‌گذار خود می‌دهد. برخلاف برنامه ویزای ای‌بی-۵ ایالات متحده که منجر به اقامت دائم می‌شود، روادید سرمایه‌گذار استرالیا تنها به مهاجران خارجی چهار سال اقامت موقت می‌دهد. دارنده روادید می‌تواند در پایان دوره اقامت مشروط برای انواع روادیدهای دیگر که می‌تواند منجر به اقامت دائم شود درخواست بدهد. متقاضیان برای اینکه واجد شرایط روادید سرمایه‌گذار شوند، باید مبلغ ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ دلار استرالیا را در یک شرکت استرالیایی که در آن سهام مالکیت دارند سرمایه‌گذاری کنند. سرمایه‌گذاران باید کمتر از ۴۵ سال سن داشته و دارایی خالص آن‌ها باید ۲٫۲۵۰٫۰۰۰ دلار استرالیا باشد. سرمایه‌گذاران همچنین باید سطح حرفه‌ای تسلط به زبان انگلیسی را داشته باشد. آن‌ها همچنین باید حداقل ۳ سال در زمینه مدیریت کسب و کار تجربه داشته و باید سابقه کسب و کار مثبتی داشته باشند. سرمایه‌گذاری برای مدت چهار سال طول می‌کشد.
روادید سرمایه‌گذاری درجه ۱ انگلستان

سرمایه گذاران مهاجر می‌توانند وضعیت اقامت در انگلستان را با اخذ روادید سرمایه‌گذاری درجه ۱ به دست آورند. اگر چه روادید سرمایه‌گذاری درجه ۱ تنها اقامت دائم اعطا می‌کند، دارندگان روادید درجه ۱ پس از داشتن این روادید به مدت ۵ سال می‌توانند برای اقامت دائم درخواست دهند. سرمایه‌گذاران مهاجر باید مبلغ ۱ میلیون پوند سرمایه‌گذاری کنند تا واجد شرایط روادید سرمایه‌گذاری درجه ۱ شوند. از این میزان، ۷۵۰٬۰۰۰ پوند باید اوراق قرضه دولت بریتانیا، سرمایه وام، یا سرمایه سهم را در یک شرکت ثبت شده فعال بریتانیایی سرمایه‌گذاری کند. ۲۵۰٬۰۰۰ پوند باقی مانده را می‌تواند در هر نهاد تجاری بریتانیای که سرمایه‌گذار می‌خواهد سرمایه‌گذاری شود. متقاضیان همچنین باید شرایط زبان انگلیسی مورد نیاز را داشته و باید حداقل نیمی از وقت خود را در طول سه دوره سرمایه‌گذاری در بریتانیا صرف کنند.
رتبه‌بندی کشورها

کشورهایی که در رتبه‌بندی برنامه‌های سرمایه‌گذاری مهاجر درصدر قرار دارند عبارتند از کشورهای مالت، قبرس، پرتغال، استرالیا، انگلستان، ایالات متحده، کانادا، آنتیگوآ و باربودا، سنت کیتس و نویس، اسپانیا، لتونی، موناکو، بلغارستان، اوکراین، گراندا، آبخاز، سنت لوسیا، استرالیا، هنگ کنگ، سنگاپور و دومینیکا.
فرودگاه بورا بورا

Airport in French Polynesia
فرودگاه بورا بورا (به فرانسوی: Aéroport de Bora Bora) کد یاتا BOB، ایکائو NTTB که به فرودگاه موُتو موته نیز شناخته می‌شود، فرودگاهی است عمومی که در بورا بورا در مجمع‌الجزایر انجمن واقع در پلی‌نزی فرانسه قرار دارد. این فرودکاه در جزیره خرد مرجانی (موُتو) (موتو موته) بنا شده است.
فرودگاه بورا بورا در سال ۱۹۴۳ و در طی جنگ جهانی دوم افتتاح شد. اما پس‌از بازسازی باند در سال ۱۹۵۸، ارائه خدمات تجاری این فرودگاه آغاز شد. این بر روی یک جزیره خرد (که در زبان تاهیتیایی موُتو خوانده می‌شود) واقع در کولاب (لاگون) بورا بورا احداث شده است. برای دسترسی از جزیره اصلی بورا بورا به این فرودگاه، نیاز به یک سفر با قایق می‌باشد.
مسافربن ساکن وایتاپه، بزرگ‌ترین مرکز شهری در بورا بورا، معمولاً از این فرودگاه، برای سفرهای هوایی خود استفاده می‌نمایند.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ایر موآنا :  موئورئا، پاپِه ته، رانگیرو 
ایر تاهیتی :  هواهین–فاره، مانیهی، مائو پیتی، موئورئا، پاپِه ته، رایاتئا، رانگیرو،  تیکه هاو 
گرچه این فرودگاه برای ارائه خدمات به هواپیمای جت مسافربری برنامه‌ریزی نشده است، اما انواع جت‌های تجاری بزرگتر مانند بمباردیه گلوبال اکسپرس، گلف‌استریم ۵ و داسو فالکون ۹۰۰ از این فرودگاه استفاده نموده‌اند.
پذیرش فرودگاه بورا بورا
استپان هاروتیونیان

استپان آرامی هاروتیونیان (ارمنی: Ստեփան Արամի Հարությունյան؛  ۱۶ مهٔ ۱۹۲۸ – ۶ اکتبر ۱۹۹۵) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۲۸ در تفلیس به دنیا آمد . وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۶ اکتبر ۱۹۹۵ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بازگشت، یک تکه از آسمان، گیکور، اشاره کرد.
جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۸

جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۸ آخرین دوره این جام می باشد که برگزار شد و باشگاه فوتبال پیکان که در آن زمان با نام پیکان ناسیونال در فوتبال حضور داشت قهرمان شد.
| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشورهای میزبان:  ایران
شهر: تهران
تاریخ برگزاری: تابستان ۱۳۴۸
شمار تیم‌ها: ۵ تیم (از ۱ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۱ (در ۱ شهر)
 پیکان:  پیکان
نایب‌قهرمان:   ِتاج شیراز
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۲۰
→ ۱۳۴۷ ۱۳۴۹ ← : → ۱۳۴۷ ۱۳۴۹ ← 
کارخانه ایران ناسیونال  که تصمیم گرفته بود وارد دنیای فوتبال  شود با نام  پیکان  و با خرید بازیکنان پرسپولیس تیم قدرتمندی را روانه جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸ کرد و قهرمان شد . در پی آن به عنوان نماینده تهران راهی جام قهرمانی کشور شد و بعد از موفقیت در مرحله اول در دور پایانی هم با نتایجی که کّرفت با اقتدار آخرین جام قهرمانی کشور را از آن خود ساخت. پیکان آخرین قهرمان کشور در جام قهرمانی فوتبال کشور است. تیم باشگاه فوتبال تاج شیراز با نایب قهرمانی شگفتی ساز آخرین دوره مسابقات شد. عمر جام قهرمانی با عمر آخرین قهرمان ، هم زمان پایان یافت.
کسب دو گانه و انحلال باشگاه

مسئولین  پیکان  در روزهای اوج تیم و درحالیکه بازیکنان سرمست کسب دو جام تهران و ایران ( دو گانه )  بودند  در کمال تعجب اعلام کردند دیگر تمایلی به تیمداری نداشته انحلال باشگاه را  اعلام کردند. بازیکنان هم دوباره به باشگِاههای خود بازگشتند.
پیوندها

جام قهرمانی فوتبال ایران ۱۳۴۷
جام منطقه‌ای فوتبال ایران
دو گانه ( فوتبال)
ضریب انتقال

ضریب انتقال در فیزیک و مهندسی برق در انتشار موج و در ناپیوستگی‌های محیط انتقال مطرح می‌شود. ضریب انتقال مشخص‌کنندهٔ دامنه، شدت یا توان کلِ یک موج انتقالی نسبت به موج پیشامد است.
یک موج الکترومغناطیسی (یا هر موج دیگری) که هنگام گذر از محیطی به محیط دیگر دچار بازتاب جزئی و انتقال جزئی شده ‌است.
در حوزه‌های مختلف تعریف‌های گوناگونی از این عبارت وجود دارد.
بررسی اجمالی

ضریب انتقال برای کابردهای مختلف تعاریف متفاوتی دارد اما همه آنها در مفهوم بسیار مشابه هستند. برای مثال در شیمی ضریب انتقال به واکنش شیمیایی برای غلبه بر یک مانع بالقوه اشاره دارد. در اپتیک و مخابرات، دامنه موجی است که از طریق یک رسانه یا هادی به موج فرودی منتقل می شود. در مکانیک کوانتومی هم برای توصیف رفتار امواجی که بر روی یک مانع برخورد می کنند، به روشی مشابه اپتیک و مخابرات استفاده می‌شود.
اگرچه از نظر مفهومی یکسان است، اما جزئیات در هر زمینه متفاوت است و در برخی موارد اصطلاحات قیاس دقیقی نیستند.
نورشناسی

در نورشناسی انتقال‌دهی خاصیتی از ماده‌است که به نور اجازهٔ گذر می‌دهد. چنین ماده‌ای نور پیشامد را جذب نمی‌کند یا تنها بخشی از آن را جذب می‌کند. اگر بخشی از نور توسط ماده جذب شود، آنگاه نور انتقالی ترکیبی از طول موجهای نور اصلی خواهد بود که جذب نشده‌اند. برای نمونه، یک پالایهٔ نور آبی‌رنگ به این خاطر آبی به نظر می‌رسد که طول موج‌های قرمز و سبز را جذب می‌کند. اگر نور سفید را از داخل پالایه عبور دهیم، نور انتقالی به دلیل جذب شدن طول موج‌های سبز و قرمز، آبی به چشم می‌آید.
ضریب انتقال در اینجا مشخص‌کنندهٔ میزان موج الکترومغناطیسی‌ای (نوری) است که از سطح یا عنصر نوری عبور می‌کند. ضریب‌های انتقال را می‌توان هم برای دامنه و هم برای شدت موج محاسبه کرد. هر دوی اینها با محاسبهٔ نسبت مقدار این کمیت‌ها پس از گذر از سطح به مقدار این کمیت‌ها پیش از گذر از سطح به‌دست می‌آیند.
مکانیک کوانتوم

در مکانیک کوانتمِ غیر نسبیتی، ضریب انتقال و ضریب بازتاب برای شرح‌دادن رفتار موج‌های پیشامد در برخورد به موانع به کار می‌رود.
مخابرات

در مخابرات، ضریب انتقال به نسبت دامنهٔ موج مختلط انتقالی به دامنهٔ موج پیشامد در ناپیوستگی خط انتقال گفته می‌شود.
همچنین گاهی به احتمال اینکه بخشی از یک سامانهٔ مخابراتی مانند خط، مدار، کانال مخابراتی، یا ترانک، بتواند خواسته‌های کاری مورد نظر را برآورده سازد «ضریب انتقال» گفته می‌شود. مقدار ضریب انتقال با کیفیت خط، مدار، کانال مخابراتی یا ترانک رابطهٔ معکوس دارد.
موجی را در نظر بگیرید که از طریق یک خط انتقال با یک پله امپدانس از ZA به ZB عبور می کند. هنگامی که موج از مرحله امپدانس عبور می کند، بخشی از موج  \daleth گاما به منبع منعکس می شود. از آنجایی که ولتاژ روی یک خط انتقال همیشه مجموع امواج رو به جلو و منعکس شده در آن نقطه است، اگر دامنه موج فرودی 1 باشد و موج منعکس شده  \daleth  باشد، دامنه موج جلو باید مجموع دو موج باشد. یا 1+ \daleth .
شیمی

ضریب انتقال در شیمی از جمله در معادلهٔ ایرینگ نیز به کار می‌رود.
شوراب (خلیل‌آباد)

| شوراب | شوراب |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۰۱′۳۰″شمالی ۵۸°۰۱′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۲۴۹°شمالی ۵۸٫۰۲۲۰°شرقی﻿ / 35.0249; 58.0220: مختصات: ۳۵°۰۱′۳۰″شمالی ۵۸°۰۱′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۲۴۹°شمالی ۵۸٫۰۲۲۰°شرقی﻿ / 35.0249; 58.0220
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خلیل‌آباد
بخش: شش‌طراز
دهستان: کویر
جمعیت: ۹۳ نفر
شوراب نام روستایی از توابع بخش شش‌طراز شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی است. این روستا در دهستان کویر قرار دارد و برپایهٔ سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۳ نفر (۲۲ خانوار) بوده است.
لولمان (فومن)

| لولمان | لولمان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۵′ شمالی ۴۹°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۵۰°شمالی ۴۹٫۳۱۷°شرقی﻿ / 37.250; 49.317: مختصات: ۳۷°۱۵′ شمالی ۴۹°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۵۰°شمالی ۴۹٫۳۱۷°شرقی﻿ / 37.250; 49.317
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: فومن
بخش: بخش مرکزی
دهستان: لولمان
جمعیت: ۴۲۳ نفر (سرشماری ۹۵)
لولمان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان لولمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۱ نفر (۱۵۱خانوار) بوده‌است.
از جمله خانواده های فلاح _ ابراهیمی _ علیپور و......
قدیمی های روستای لولمان هستند
ده قصه دعوت

| بررسی انتقادی> منبع | بررسی انتقادی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
AllMusic: 
Chicago Tribune: 
Encyclopedia of Popular Music: 
Entertainment Weekly: A
Los Angeles Times: 
Rolling Stone: 
The Rolling Stone Album Guide: 
ده قصه دعوت چهارمین آلبوم استودیویی استینگ است. این آلبوم در سال ۱۹۹۳ تهیه شده‌است.
دو ترانه «مزارع طلا» و «اگر من ایمانم را نسبت به تو از دست بدهم» به ترتیب به رتبه ۲۳ و ۱۷ ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رسید.
این آلبوم در سال ۱۹۹۳ برنده جایزه مرکوری شد و در سال ۱۹۹۴ نامزد و برنده شش جایزه گرمی شد. (برنده جایزه بهترین آلبوم سال، بهترین آلبوم مهندسی‌شده، بهترین آلبوم غیر کلاسیک، بهترین ترانه پاپ و بهترین موسیقی فیلم برای «اگر من ایمانم را نسبت به تو از دست بدهم» و نامزد بهترین آلبوم ضبط شده سال) این آلبوم در سراسر جهان بیش از ۱۰ میلیون فروش داشته‌است.
پس زمینه

این آلبوم در ویلتشایر و در استودیو ضبط شده‌است. تصویر جلد این آلبوم در واردور گرفته شده‌است.
در ۱۱ اوت ۱۹۹۴، این آلبوم به صورت اینترنتی و به قیمت ۱۲٫۴۸ دلار به فروش رسید.
ترانه «همه خندیدند اما تو» از نسخه‌های کانادایی و آمریکایی آلبوم حذف شد.
در کنسرت‌های این آلبوم دومینیک میلر به عنوان گیتاریست حضور داست و توانست به شهرت برسد.
انتشار مجدد در ۱۹۹۸

این آلبوم در سال ۱۹۹۸ بازسازی شد و دوباره انتشار یافت.
فهرست ترانه‌ها

به جز موارد ذکر شده تمام ترانه‌ها توسط استینگ نوشته شده.
| شماره | نام | نویسنده(ها) | مدت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «اگر من ایمانم را نسبت به تو از دست بدهم» |   | ۴:۳۰ |
| ۲. | «عشق قوی‌تر از عدالت است» |   | ۵:۱۲ |
| ۳. | «مزارع طلا» |   | ۳:۴۲ |
| ۴. | «ابر بدون باران» |   | ۳:۳۹ |
| ۵. | «او برای من خیلی خوب است» |   | ۲:۳۰ |
| ۶. | «هفت روز» |   | ۴:۴۰ |
| ۷. | «سنت آگوستین در جهنم» |   | ۵:۰۵ |
| ۸. | «احتمالاً من هستم» | استینگ، اریک کلپتون، مایکل کامن | ۴:۵۷ |
| ۹. | «همه خندیدند اما تو» (از انتشار اصلی کانادا / آمریکا حذف شده‌است) |   | ۳:۵۳ |
| ۱۰. | «شکل قلب من» | استینگ و دومینیک میلر | ۴:۳۸ |
| ۱۱. | «چیزی که پسر گفت» |   | ۵:۱۳ |
| ۱۲. | «هیچ چیز در من» |   | ۳:۳۹ |
ترانه‌های دیگر در دیسک دیگر که بعدها به عنوان یک دیسک تبلیغاتی منتشر شد.
«در تمام این مدت»
«روشنک»
«قفس روح»
«قدم زدن روی ماه»
«دژی در اطراف قلب تو»
فهرست ترانه‌ها > ب

«ستاره ژانویه»
«همه خندید اما تو»
«دیوانه دربارهٔ تو» (زنده)
«آفتاب نیست» (زنده)
«هر نفس تو» (زنده)
«پیغام در بطری» (زنده)
«چای در صحرا» (زنده)
«قدم زدن روی ماه» (زنده)
«پادشاه درد» (زنده)
«مه بنفش» (زنده)
«دژی در اطراف قلب تو» (زنده)
«روشنک» (زنده)
«مرا زنده نمی‌کند» (زنده)
«همه این زمان» (زنده)
«جزیره ارواح» (زنده)
«دریای وحشی» (زنده)
اعضا

استینگ: خواننده، کنترباس، سازدهنی، ساکسیفون
دومینیک میلر: گیتار
وینی کولیتا: درام
دیوید ساننتی: کیبورد
لری آدلر: سازدهنی کروماتیک
برندان پاور: سازدهنی کروماتیک
جان بارکلی: ترومپت
گای بارکر: ترومپت
سیان بل: ویولن سل
جیمز بوید: ویولا
ریچارد ادواردز: ترومبون
سیمون فیشر: ویولن
دیوید فوکس: راوی (ترانه "سنت آگوستین در جهنم")
پل فرانکلین: گیتار
کاترین گریلی: ویولن
دیو هیت: فلوت
کاترین تایکل: Northumbrian smallpipes و کمانچه
مارک نایتینگال: ترومبون
دیوید سنبورن: ساکسیفون
تولید
تهیه‌کنندگان: استینگ و هیو پدگام
مهندسی: هیو پدگام
دستیار مهندس مخلوط دستیار: Pete Lewis
Mixed by David Tickle and Hugh Padgham
Mastered: باب لودویگ
موسیقی متن

ترانه «احتمالاً من» توسط اریک کلپتون در اسلحه مرگبار ۳
معرفی شد. ترانه «شکل قلب من» هم در پایان فیلم لئون حرفه‌ای به نمایش درآمد و هم در سال ۲۰۱۱ در قسمت پایانی سریال شیادها پخش شد.
تک آهنگ‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Year | Title | Chart positions | Chart positions | Chart positions |
| Year | Title | US Hot 100 | UK Singles Chart |  |
| ۱۹۹۳ | "اگر من ایمانم را نسبت به تو از دست بدهم" | ۱۷ | ۱۴ |  |
| ۱۹۹۳ | "هفت روز" | – | ۲۵ |  |
| ۱۹۹۳ | "مزارع طلا" | ۲۳ | ۱۶ |  |
| ۱۹۹۳ | "شکل قلب من" | – | ۵۷ |  |
| ۱۹۹۳ | "عشق قوی‌تر از عدالت است (هفت گناه)" | – | – |  |
| ۱۹۹۴ | "هیچ چیز در من" | ۵۷ | ۳۲ |  |
شینکانسن

یک دستگاه قطار شینکانسن در ایستگاه.
یک دستگاه قطار شینکانسن مدل ای۴.
شینکانسِن (به ژاپنی: 新幹線) یا «قطار گلوله‌ای» نامی است که به شبکه قطارهای تندرو ژاپن داده شده و برای اشاره به خود قطارهای این شبکه هم استفاده می‌شود. این شبکه از سال ۱۹۶۴ راه‌اندازی شده‌است و مدیریت آن با شرکت راه‌آهن ژاپن (جی‌آر) است. بالاترین سرعت عملیاتی شینکانسن ۳۲۰ کیلومتر در ساعت است.‎
سرعت آزمایش‌شده در سال ۱۹۹۶ میلادی برای شینکانسن عادی برابر ۴۴۳ کیلومتر بر ساعت و برای قطارهای مغناطیسی (مَگلِو) ژاپن با رکورد جهانی ۶۰۳ کیلومتر بر ساعت در آوریل سال ۲۰۱۵ میلادی بوده‌است.
شبکه شینکانسن در خارج از ژاپن به دلیل سرعت بالا و امنیت و سر وقت بودن حرکت قطارها مورد تحسین است. شینکانسن از نظر امنیت، رکورددار قطارهای تندرو جهان به‌شمار می‌رود که در طول ۴۴ سال فعالیت و حمل ۷ میلیارد مسافر تاکنون هیچ تلفاتی بر جای نگذاشته‌است (با احتساب زمین‌لرزه و طوفان).
قطارهای شینکانسن در خطوط جداگانه‌ای حرکت می‌کنند که تداخلی با قطارهای دیگر ندارد و توسط پنج شرکت زیرمجموعه گروه راه‌آهن ژاپن (جی‌آر) اداره می‌شوند. در دو مسیر قطارهای گلوله‌ای بین انواع مختلف خدمات تمایز قائل شده‌اند. مسیر «نوزومی» فقط در بزرگترین ایستگاه‌ها توقف می‌کند، مسیر «هیکاری» در ایستگاه‌های بیشتری توقف می‌کند و «کُداما» کندترین سرویس است که در همه ایستگاه‌ها توقف می‌کند. علاوه بر مسیرهای معمولی شینکانسن، دو خط نیز به نام مینی‌شینکانسن وجود دارد که مسیر خود را با قطارهای دیگر معمولی به اشتراک می‌گذارند.
نام‌گذاری

شینکانسن (新 幹線) به معنی «خط اصلی جدید» در ژاپنی است. این اصطلاح هم برای قطارها و هم برای خطوط راه‌آهن استفاده می‌شود. به قطارهای این خط 弾 丸 列車 (دانگان رِشسا) نیز می‌گوید که به معنی قطار گلوله‌ای است و در انگلیسی، به آن bullet train گفته می‌شود که به همین معنا است. این اصطلاح به سال ۱۹۳۹ بازمی‌گردد، زمانی که اولین ایده برای شینکانسن به وجود آمد و امروزه بسیار پراستفاده است. نام رسمی انگلیسی آن سوپراکسپرس (Superexpress) یا به ژاپنی 超 特急 (چو-توک‌کیو) است که در علامت‌گذاری خطوط و اعلانات نیز استفاده می‌شود. تا سال ۱۹۷۲، این نام منحصراً برای قطارهای خط هیکاری در شینکانسن توکایدو استفاده می‌شد.
قطارهای شینکانسن دارای سری‌های مختلف از جمله: سری ۰ سری ۱۰۰ سری ۲۰۰ سری ۳۰۰ سری ۴۰۰ سری ۵۰۰ سری ۷۰۰ سری N۷۰۰ سری ۸۰۰ سری E۱ سری E۲ سری E۳ سری E۴ سری E۵ می‌باشد.
تاریخچه

ژاپن اولین کشور جهان بود که راه‌آهن سریع‌السیر ساخت. این اتفاق در دوره پس از جنگ رخ داد، زمانی که در اکثر کشورها تصور می‌شد راه‌آهن دوره طلایی خود را پشت سر گذاشته و رقابت را به خودرو و هواپیما باخته‌است. دقیقاً در این زمان بود که راه‌آهن ژاپن یک پروژه بلندپروازانه را آغاز کرد.
خطوط آهن موجود در این کشور به دلیل وجود کوه‌های زیاد از نوع پهنای ۱۰۶۷ میلی‌متری (راه‌آهن دماغه‌ای) بود. از آنجا که این پهنای کم برای سرعت‌های بالا مناسب نیست، این امر باعث شد که نیاز به یک شبکه ریلی جدید و سریع در ژاپن بسیار بیشتر از سایر کشورها حس شود. برای شینکانسن پهنای استاندارد انتخاب شد که ۱۴۳۵ میلی‌متر است.
اولین مسیر شینکانسن برای توکیو به اوزاکا درنظر گرفته شد. مسیر جدیدی به طول ۵۱۵٫۴ کیلومتر ساخته شد که دارای پیچ‌های بزرگی بود که باید تونل‌ها و پل‌های لازم برای آن ساخته می‌شد. گذرگاه‌های غیرهم‌سطح زیادی در مسیر ساخته شد و ریل‌ها به گونه‌ای جوش داده شدند که ارتعاشات را به حداقل برساند. این پروژه با انتقادات شدیدی روبرو شد و در نهایت دو برابر بودجه اختصاص‌یافته به آن، هزینه داشت. دو چهره برجسته این پروژه، یعنی مهندس ارشد هیدئو شیما و شینجی سوگو، رئیس شرکت راه‌آهن، به‌خاطر این وضعیت پیش‌آمده استعفا دادند. با این حال، هنگامی که این خط در سال ۱۹۶۴ به بهره‌برداری رسید، افکار عمومی با شور و شوق از آن استقبال کرد.
خط اول، بین توکیو، ناگویا و اوزاکا، که توکایدو (Tōkaidō) اکسپرس نامیده شد، در همان سالی که المپیک تابستانی در توکیو (۱۹۶۴) برگزار شد، راه‌اندازی شد. در ابتدا، قطارها با سرعت ۲۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کردند که در آن زمان بی‌سابقه بود. بعداً سرعت آن به ۲۲۰ کیلومتر در ساعت افزایش یافت. پس از موفقیت خط اول، خطوط بیشتری ساخته شد. پس از سال ۲۰۱۰، برخی از خطوط به‌راستی با سرعت ۳۰۰ کیلومتر در ساعت نیز حرکت کردند.
با این حساب سرعت مورد استفاده روزانه قطارهای شینکانسن کمی کمتر از اینترسیتی-اکسپرس آلمان و ت ژ و فرانسه است که هر دو با سرعت ۳۲۰ کیلومتر در ساعت در خط پرسرعت شرق اروپا (LGV Est) در فرانسه حرکت می‌کنند. در همین حال، کار بر روی ساخت نسخه مغناطیسی (مَگلِو) شینکانسن ادامه دارد که قرار است از سال ۲۰۲۷ مسیر توکیو - اوزاکا را با سرعت ۵۰۰ کیلومتر در ساعت بپیماید.
وقت‌شناسی و ایمنی

شبکه شینکانسن در سطح بین‌المللی به دلیل وقت‌شناسی و شمار زیاد رفت‌وآمد قطارهایش معروف است. متوسط دیرکرد هر قطار شینکانسن در سال کمتر از یک دقیقه است. در ساعت شلوغی، هر ساعت ۱۳ قطار شینکانسن بین توکیو و اوزاکا تردد دارند.
به دلیل سرعت زیاد، خواندن علائم و سیگنال‌ها برای لوکوموتیورانان شینکانسن دشوار است و به همین دلیل از ابتدا برای این شبکه از کنترل مرکزی تردد استفاده می‌شود. در نتیجه، لوکوموتیوران از راه دور از فاصله خود تا وسیله نقلیه جلویی آگاه است و می‌تواند پیش‌بینی‌های لازم را انجام بدهد. بعداً، سیستمی معرفی شد که در آن سرعت هر قطار به‌طور خودکار بر اساس قطار قبلی تنظیم می‌شود و جبران تاخیرها را آسان‌تر می‌کند. عیب‌یابی ریل‌ها با قطارهای تشخیصی مخصوصی بررسی می‌شود که کوتاهتر و به رنگ زرد هستند و به آنها اصطلاحاً «دکتر زرد» می‌گویند.
ژاپن کشور زمین‌لرزه‌ها است و به این خاطر حسگرهایی در طول مسیر شینکانسن قرار داده شده که به محض تشخیص لرزش زمین، برق را قطع کرده و پس از آن ترمزهای اضطراری در قطارها را به‌طور خودکار فعال می‌کند.‎
در زمین‌لرزه ۲۳ اکتبر ۲۰۰۴، یک قطار شینکانسن از ریل خارج شد، که اولین مورد از چنین سانحه‌ای در ۴۰ سال سابقه فعالیت شینکانسن بود. این سانحه هیچ کشته‌ای نداشت. در سال ۲۰۱۳ نیز یک قطار از ریل خارج شد اما هیچ مصدومیتی نداشت. در نتیجه در بیش از پنجاه سال سابقه شینکانسن هیچ حادثه مرگباری رخ نداده است.