ناقوس‌ها (بازی تاج‌وتخت)
بازخوردها > بازخوردهای منتقدان > نقدهای کلی

در ویگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، قسمت «ناقوس‌ها» با ۱۰۵ نقد، دارای درصد پذیرش ۴۹٪، و رتبهٔ متوسط ۶٫۳۳/۱۰ است. در جمع‌بندی نقدها آمده‌است: «مرگ، ویرانی، و زوال عقلانی دنریس، از «ناقوس‌ها» یک اپیزود تاریخی ساخته‌است؛ اما گنجاندن موضوعات زیاد در زمان خیلی کم، داستان را به سردرگمی کشانده و ممکن است این حس را به بعضی بینندگان القا کند که این قسمت به نتیجه‌گیری‌های خود دست نیافته‌است». این اپیزود، در مقایسه با سایر قسمت‌های این مجموعه، دارای کمترین امتیاز در تاریخ پخش مجموعهٔ بازی تاج‌وتخت در وبگاه راتن تومیتوز است.
لنیکا کروز در مجلهٔ آتلانتیک نوشته‌است که با وجود جلوه‌های ویژهٔ خیره‌کننده و اجرای تماشایی بازیگران، این قسمت، «بدترین قسمت بازی تاج‌وتخت است»؛ چرا که داستان آن بسیار قابل پیش‌بینی و غیرمنطقی است. او معتقد است که قتل‌عام به نمایش درآمده در این قسمت، «یک نفی به دست نیامده از هویت [دنریس] است که او چندین سال را صرف ساختن آن برای خود کرده‌بود». تاد فن‌درورف از وبگاه وکس، این قسمت را ظالمانه و خالی از احساسات دانسته، اما با جملهٔ «جلوه‌های جذاب [که] تا پس صحنه‌های نبرد تعمیم یافته‌اند»، به کارگردان میگل سپاچنیک پرداخته‌است. او ایفای نقش بازیگرانی همچون میسی ویلیامز، لینا هیدی، پیتر دینکلیج، و امیلیا کلارک را مورد تحسین قرار داده و معتقد است که دینکلیج و کلارک، اقدامات شخصیت‌های خود را، با وجود غیرمنطقی بودن این اقدامات، باورکردنی ساخته‌اند. الکس مک‌لوی در وبگاه ای. وی. کلاب نوشته‌است که این قسمت با موفقیت نشان داده‌است که «هرج و مرج در جنگ، از همهٔ ما تبه‌کار و قربانی می‌سازد». و در ادامه ذکر کرده‌است که با طرح‌ریزی در مقیاس بزرگتر نسبت به قسمت شب طولانی، «عبور از امیدِ هیجان‌انگیز به سوی پایان غم‌انگیز، به‌طور ماهرانه‌ای توسط کارگردان میگل سپاچنیک به اجرا درآمده‌است».
هیو مونتگومری از بی‌بی‌سی کالچر نوشت که شخصیت‌هایی نظیر تیریون، جیمی، دنریس و سرسی، «قطعاً قربانی طرح‌ریزی درهم ریختهٔ مجموعه شدند»، و بازی تاج‌وتخت سابقاً «مجموعه‌ای بود که یک دنیای عاری از احساسات را به‌طور هوشمندانه‌ای ترسیم کرده‌بود»، اما حالا به پوچی رسیده‌است. فن‌درورف نیز اشاره کرده‌بود که نویسندگان، اندیشهٔ چندانی را خرج مرگ سرسی و جیمی نکرده‌اند و به جای آن، آن‌ها شبیه گزینه‌هایی به نظر می‌رسند که به سادگی از یک فهرست حذف شده‌اند. کلی لاولر از یواس‌ای تودی گفته‌است که این قسمت، از فقدان مفهوم کلی رنج می‌برد، و با این استدلال که کرم خاکستری، دنریس و واریس دست به اقداماتی زدند که به‌شدت با خصوصیات شخصیتی آنان در تضاد بود، از این قسمت با عنوان یک «فاجعهٔ مطلق» یاد کرده‌است.
آلن سپینوال در مجلهٔ رولینگ استون نوشته‌است که «نبوغ فنی» این قسمت، و «وضوح بصری آن، تنها دیدن این که این مجموعه در قسمت‌های پایانی چقدر از دیدگاه روایت داستان و شخصیت‌پردازی سردرگم بوده‌است را آسان‌تر نموده‌است». او در نقد این قسمت، مواردی همچون تبدیل شدن اسکورپیون‌ها از سلاحی دقیق به یک وسیلهٔ بی‌مصرف، نجات یافتن یورون از آتش دروگون برای رسیدن به یک «مبارزهٔ بیهوده با جیمی»، تخریب نشدن برجی که برادران کلگین در آن با یکدیگر روبرو شدند در حالی که تمام ساختمان قلعه فرو ریخته‌بود، ورود آسان جیمی از میان دروازه‌های قلعهٔ سرخ و یافتن یک کوچهٔ خالی در میان خیابان‌هایی که از مردم وحشت‌زده پر شده‌بود، و ظاهر شدن دوتراکی‌هایی که در قسمت 'شب طولانی' بیشتر آنان کشته شده‌بودند، اما در اینجا «تعداد آنان ظاهراً به صدها نفر می‌رسید» را مورد انتقاد قرار داده‌بود. کلی لاولر نیز گفته‌بود که نویسندگان، «کتاب قوانین خود را دور انداخته‌اند (ناگهان اسکورپیون‌ها از کار می‌افتند و دروگون می‌تواند همه‌چیز را بسوزاند؟) تا بتوانند به تماشاگران انبوه دست یابند».
تعدادی از منتقدان از روند پیشروی رویدادها انتقاد کرده‌اند؛ لاولر نوشته‌است که این روند با عجله شروع شده‌است، و به عقیدهٔ اسپنسر کورنهابر از مجلهٔ آتلانتیک، این مجموعه در حال «دویدن و تیک زدن گزینه‌های داستان» بود. ویل بدینگفیلد از مجلهٔ وایرد نیز برداشت خود را اینطور بیان کرده‌است که با وقوع مرگ واریس بدون ساختار بی‌نظیری که در فصل‌های پیشین به کار رفته‌بود، به نظر می‌رسد که مجموعه دارای خط داستانی عجولانه‌ای بوده‌است. سارا هیوز از روزنامهٔ گاردین، مشکلات روند داستانی فصل هشت را به مسائل مربوط به پیشروی موضوعات در فصل هفتم، که تضمین کنندهٔ «یک‌نفس و عجولانه» بودن روند باقی سریال بودند، نسبت داده‌است.