stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جایزه سینمایی و تلویزیونی ام‌تی‌وی برای بهترین اجرای تلویزیونی
برندگان و نامزدها > دهه ۲۰۱۰

| سال | نامزد | شخصیت | مجموعه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | میلی بابی براون | الون | چیزهای عجیب |  |
| ۲۰۱۷ | امیلیا کلارک | دنریس تارگرین | بازی تاج‌وتخت |  |
| ۲۰۱۷ | دونالد گلاور |  | آتلانتا |  |
| ۲۰۱۷ | جفری دین مورگان | نیگان | مردگان متحرک |  |
| ۲۰۱۷ | مندی مور | ربکا پیرسون | این ما هستیم |  |
| ۲۰۱۷ | جینا رودریگز | جین گلورینا ویلانووا | جین باکره |  |
| ۲۰۱۸ | میلی بابی براون | الون | چیزهای عجیب |  |
| ۲۰۱۸ | دارن کریس | اندرو کونانان | ترور جانی ورساچه: داستان جنایی آمریکایی |  |
| ۲۰۱۸ | کاترین لانگفورد | هانا بیکر | ۱۳ دلیل برای اینکه |  |
| ۲۰۱۸ | عیسی رای | عیسی دی | ناامن |  |
| ۲۰۱۸ | میسی ویلیامز | آریا استارک | بازی تاج‌وتخت |  |
| ۲۰۱۹ | الیزابت ماس | جون آزبورن | سرگذشت ندیمه |  |
| ۲۰۱۹ | امیلیا کلارک | دنریس تارگرین | بازی تاج‌وتخت |  |
| ۲۰۱۹ | جینا رودریگز | جین ویلانوووا | جین باکره |  |
| ۲۰۱۹ | کرنان شیپکا | سابرینا اسپلمن | ماجراهای وحشتناک سابرینا |  |
| ۲۰۱۹ | † جیسون میچل | براندون جانسون | چی |  |
:
برندگان و نامزدها > دهه ۲۰۲۰

| سال | نامزد | شخصیت | مجموعه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۱ | الیزابت اولسن | واندا ماکسیموف | وانداویژن |  |
| ۲۰۲۱ | مایکل کوئل | آرابلا اسیدو | من ممکن است شما را نابود کنم |  |
| ۲۰۲۱ | اما کورین | دیانا، پرنسس ولز | تاج |  |
| ۲۰۲۱ | پیج الیوت | وانیا هارگریوز | آکادمی آمبرلا |  |
| ۲۰۲۱ | آنیا تیلور-جوی | بت هارمون | گامبی وزیر |  |
:
دنیای دیوانه (بازی ویدئویی)

| دنیای دیوانه | دنیای دیوانه |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): پلاتینیوم گیمز
ناشر(ها): سگا
کارگردان(ـان): سیتوکو نیشیکاوا
تهیه‌کننده(ها): Atsushi Inaba
طراح(ـان): Tokuro Fujiwara Eiro Shirahama Hirono Sato Takahisa Taura
برنامه‌نویس(ـان): معصومی تاروکاکو
هنرمند(ان): Yusuke Kan
نویسنده(ها): یاسومی ماتسونو ژان پیر کلامز کن پونتاک وارن گراف
آهنگساز(ان): Naoto Tanaka
سکو(ها): نینتندو وی
تاریخ(های) انتشار: آمریکای شمالی: ۱۰ مارس ۲۰۰۹ اروپا: ۲۰ مارس ۲۰۰۹ استرالزی: ۲۶ مارس ۲۰۰۹ JP: ۱۰ فوریه ۲۰۱۰
ژانر(ها): هک اند اسلش
حالت(ها): تک نفره, چند نفره
دنیای دیوانه (به انگلیسی: Madworld) یک بازی ویدئویی در سبک هک اند اسلش و مبارزه ای است که توسط کمپانی سگا برای کنسول نینتندو وی در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این بازی به دلیل گرافیک و گیم پلی متفاوت مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. سبک بصری این بازی برگرفته از کمیک شهر گناه اثر فرانک میلر است. همچنین به دلیل خشونت بسیار زیادش با جنجال های بسیاری همراه بود. در سال ۲۰۱۲ این بازی برای کنسول های ایکس باکس ۳۶۰ و پلی استیشن ۳ پورت شد.
بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
گیم‌رنکینگز: 83.07%
متاکریتیک: 81/100
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
وان‌آپ.کام: A−
سی‌وی‌جی: 8/10
اج: 6/10
یوروگیمر: 7/10
فامیتسو: 31/40
گیم اینفورمر: 9/10
گیم‌پرو: 
گیم‌اسپات: 7.5/10
گیم‌اسپای: 
گیمز ریدار+: 
گیم‌تریلرز: 8.5/10
هایپر: 9/10
آی‌جی‌ان: 9/10
نینتندو لایف: 9/10
نینتندو پاور: 9/10
نینتندو ورلد ریپورت: 9/10
مجله رسمی نینتندو: 85%
ایکس پلی:
ویکو مجیسترتی

| ویکو مجیسترتی | ویکو مجیسترتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلان، ایتالیا
درگذشت: ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ (۸۵ سال) میلان، ایتالیا
ملیت:  ایتالیا
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک میلان
پیشه: معمار
جوایز: مدال طلا در تریه‌ناله ۱۹۵۱ میلادی، جایزهٔ بزرگ در تریه‌ناله ۱۹۵۴ میلادی، دو جایزهٔ پرگار طلا در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی، مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی
شرکت معماری: طراحان مبلمان و معمار
ساختمان‌ها: کلیسای کیوتی۸
 :  
«ویلا آروزیو»، آرنزانو (۱۹۵۸ میلادی). عکس از: پائولو مونتی، ۱۹۵۹ میلادی
ویکو مجیسترتی (به ایتالیایی: Vico Magistretti)؛ (زادۀ ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلادی – درگذشتۀ ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی) یک طراح صنعتی ایتالیایی بود که به عنوان طراح مبلمان و معمار شناخته می‌شد. یکی از اولین پروژه‌های مجیسترتی که با همکاری یک معمار اومانیست ارنستو ناتان راجرز بود، کلیسای مدور «شاعرانه» در محلۀ آزمایشی میلان کیوتی۸ بود. او بعداً لوازم و مبلمان تولید-انبوه را برای شرکت‌هایی مانند کاسینا اس.پی.ای. طراحی کرد و جوایز متعددی از جمله مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی را به دست آورد.
اوایل زندگی، تحصیل

ویکو مجیسترتی در ۶ اکتبر ۱۹۲۰ میلادی در میلان ایتالیا به دنیا آمد. او فرزند یک معمار بود. در طول جنگ جهانی دوم، برای جلوگیری از تبعید به آلمان، در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ میلادی در طول خدمت سربازی خود ایتالیا را ترک کرد و به سوئیس رفت. زمانی که در کشور بود در دانشگاه محلی تدریس کرد و دوره‌هایی را در حوزه دانشگاه ایتالیایی در لوزان گذراند.
هنگامی که در سوئیس بود، ارنستو ناتان راجرز را ملاقات کرد که معلوم شد استاد او بود. به گفتۀ گاردین، «او به زودی تحت تاثیر معمار، ارنستو ناتان راجرز قرار گرفت، که ایده‌های اومانیستی او برای بازسازی ایتالیای پس از جنگ الهام‌بخش گروهی از روشنفکران بود. در آن زمان مجیسترتی در پروژه‌ای برای کار بر روی محلۀ تجربی خارق‌العاده‌ای در حاشیۀ میلان معروف به کیوتی۸، شرکت کرد. جایی که به گروهی از معماران و برنامه ریزان آزادی کامل داده شد. مجیسترتی کلیسای مدور «شاعرانه» خود را ساخت.»
او در سال ۱۹۴۵ میلادی به میلان بازگشت و در سال ۱۹۴۵ میلادی از دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد.
حرفهٔ تولیدی

پس از فارغ‌التحصیلی در شرکتی که پدرش پیر جولیو داشت، با معمار پائولو کسا کار کرد.
او ابتدا در طراحی شهری در میلان کار می‌کرد. در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی او وارد عرصۀ تولید-انبوه مبلمان و چراغ شد. برخی از آن‌ها به اشیاء موزه‌ای تبدیل شدند. از جمله، او برای شرکت‌های چون: آرتماید، کاسینا، د پادووا، فلو، فریتز هانسن، کارتل و اسکیفینی کار کرد.[نیازمند منبع]
به گفتۀ گاردین: «اولین موفقیت بزرگ او با صندلی معروف جهانی کاریماته که توسط شرکت کاسینا تولید شده بود به دست آمد. این صندلی برای سال‌ها پرفروش بود و سادگی روستایی (نشیمن حصیری) را با پیچیدگی شهری در هم آمیخت. خطوط نرم در تکیه‌گاه‌های چوبی و پایه‌ها امتداد می‌یابند، رنگ، قاب پاپ-آرت قرمز روشن و عناصر طراحی اسکاندیناویایی.»
معماری‌های مجیسترتی در لمباردی (ایتالیا)، عکاسی شده توسط: پائولو مونتی
ساختمان در کورسو اروپا ۲۲، میلان (۱۹۵۷–۱۹۵۵ میلادی)، (جزئیات)ساختمان در کورسو اروپا ۲۲، میلان (۱۹۵۷–۱۹۵۵ میلادی)، (جزئیات)
ویلا آروزیو، آرنزانو (۱۹۵۸ میلادی): فضای داخلی
ساختمان در خیابان لئوپاردی، میلان (به همراه گوئیدو ونتزیانی)، ۱۹۶۱ میلادی
باشگاه گلف کاریماته (به همراه گوئیدو ونتزیانی)
میلان، برج خانه در میدان آکویلیا ۸، ۱۹۶۵–۱۹۶۴ میلادی
حرفهٔ تولیدی > نمایشگاه‌ها در موزه

آثار مجیسترتی در مهم‌ترین موزه‌های بین‌المللی اروپا، آمریکا و ژاپن به نمایش درآمده است. برخی نیز در موزه‌های مختلف نمایشگاه‌های دائمی مانند ام‌اُ‌ام‌ای گنجانده شده‌اند.
حرفهٔ تولیدی > جوایز

ویکو مجیسترتی جوایز زیادی دریافت کرد، از جمله: مدال طلا در تریه‌ناله ۱۹۵۱ میلادی، جایزهٔ بزرگ در تریه‌ناله ۱۹۵۴ میلادی، دو جایزهٔ پرگار طلا در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ میلادی و همچنین مدال طلای انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی در سال ۱۹۸۶ میلادی.
| سال | جایزه | اثر نامزد‌شده | دسته | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۱ | تریه‌ناله | مجیسترتی |  | مدال طلا |
| ۱۹۵۴ | تریه‌ناله | مجیسترتی |  | جایزۀ بزرگ |
| ۱۹۶۷ | پرگار طلا | مجیسترتی |  | برنده |
| ۱۹۷۹ | پرگار طلا | مجیسترتی |  | برنده |
| ۱۹۸۶ | انجمن منشور هنرمندان و طراحان صنعتی | مجیسترتی |  | مدال طلا |
:
حرفهٔ تولیدی > وابستگی‌ها و مشارکت‌ها

او به مدت ۲۰ سال در کالج سلطنتی هنر لندن تدریس کرد و به عنوان طراح سلطنتی نامزد شد. او همچنین در آکادمی دوموس در میلان تدریس کرد و همچنین عضو افتخاری اتحادیۀ سلطنتی معماران در اسکاتلند بوده‌ است.
زندگی شخصی، مرگ

همسر مجیسترتی، پائولا در سال ۱۹۹۸ میلادی درگذشت. خود او نیز در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۶ میلادی درگذشت و پسرش استفانو و دخترش سوزانا را از خود به یادگار گذاشت. میراث او توسط بنیاد ویکو مجیسترتی نظارت می‌شود.
نگارخانه

«صندلی کاریماته»، ۱۹۵۹ میلادی، نمای از پشت
«چراغ اکلیسه»، ۱۹۶۵ میلادی
«چراغ اکلیسه»، ۱۹۶۵ میلادی
«چراغ اولوچه»، ۱۹۷۷ میلادی
«شیز لونگ»، ۱۹۹۶ میلادی
«توره دل پارکو» (برج پارک)، میلان (۵۶–۱۹۵۳ میلادی، با فرانکو لونگونی)؛ عکس از: پائولو مونتی
«صندلی کاریماته»، توسط ویکو مجیسترتی در سال ۱۹۵۹ میلادی طراحی و توسط کاسینا تولید شد
دودا بیت

| دودا بیت | دودا بیت |
| --- | --- |
دودا بیت در سال ۲۰۲۲: دودا بیت در سال ۲۰۲۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ادواردا بیتنکور سیمئوس
زاده: ۸ اکتبر ۱۹۸۷ ریسیف، پرنامبوکو، برزیل
ژانر: پاپ موسیقی محبوب برزیلی
پیشه(ها): بازیگر، خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۸–تاکنون
ادواردا بیتنکور سیمئوس (زاده ۸ اکتبر ۱۹۸۷)، که بیشتر با نام دودا بیت (با حروف الفبای DUDA BEAT) شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرای برزیلی است. او در سال ۲۰۱۸ برنده جایزه ACPA برای هنرمند موفق شد و اولین آلبوم او Sinto Muito در بین ۵۰ آلبوم برتر برزیل طبق رده‌بندی رولینگ استون قرار گرفت.
ادواردا بیتنکور سیمئوس در ۸ اکتبر ۱۹۸۷ در ریسیف، مرکز ایالت پرنامبوکو برزیل به دنیا آمد. او دختر Suyenne Bittencourt و Tárciso Simões است. در حالی که او ابتدا از نام هنری "Duda Bitt" استفاده می‌کرد، این هنرمند بعداً تصمیم گرفت نام Duda Beat را برای ادای احترام به جنبش manguebeat انتخاب کند. در ۱۸ سالگی به ریودوژانیرو نقل مکان کرد. در آوریل ۲۰۱۸، او در رشته علوم سیاسی از دانشگاه فدرال ایالت ریودوژانیرو فارغ‌التحصیل شد و مقاله ای در مورد مسیحیت انجیلی و سیاست برزیل منتشر کرد. در همان ماه، او کار حرفه ای موسیقی خود را با انتشار اولین آلبوم خود آغاز کرد.
دودا بیت با توماس ترویا، تهیه‌کننده دو آلبوم او و عضو گروهش ازدواج کرده‌است.
دارماکرتی

دارماکرتی (fl. c. قرن ششم یا هفتم) ، ( تبت : ཆོས་ ཀྱི་ གྲགས་ པ་ ؛ وایلی : chos kyi grags pa ) ، یک فیلسوف بودایی با نفوذ هند بود که در Nālandā کار می‌کرد. او یکی از دانشمندان کلیدی بود معرفت شناسی ( pramāṇa ) در فلسفه بودایی ، و با مرتبط Yogācāra  و Sautrāntika مدارس. وی همچنین یکی از نظریه پردازان اصلی اتمیسم بودایی بود .  آثار او از علمای تحت تاثیر Mīmāṃsā ، Nyaya و شیواپرستی مدارس فلسفه هندو و همچنین محققان از جین.
Pramāṇavārttika دارماكارتی ، بزرگترین و مهمترین اثر وی ، در هند و تبت به عنوان یک متن اصلی در مورد pramana ('ابزار دانش معتبر') بسیار تأثیرگذار بود و توسط بسیاری از محققان هندی و تبتی مورد تفسیر قرار گرفت. متون وی بخشی از مطالعات در صومعه‌های بودایی تبتی باقی مانده است.
تاریخ

درباره زندگی دارماكرتی اطلاعات كمی در دست است. مطابق رسومات تبتي او يك برهمن متولد هند جنوبي بود  و برادرزاده حکیمی به نام كومريلا باتا بود . هنگامی که او جوان بود، کوماریلا در لباسهای برهمنی خود با دارماكرتی به تندی صحبت كرد. این باعث شد که دارماکرتی به جای آن، لباسهای نظم بودایی را برگزیند و تصمیم بگیرد "همه بدعت گذاران را پیروز کند".  وی به عنوان یک دانشجوی آیین بودا، ابتدا تحت ایسواراسنا تحصیل کرد،  و بعداً به نالاندا نقل مکان کرد و در آنجا با دارماپالا در قرن 6 ارتباط برقرار کرد.  با این حال، صحت و سقم رساله‌های تبت نامشخص است و محققان او را به جای آن در قرن 7 قرار می‌دهند. این به دلیل ناسازگاری در متن های مختلف تبتی و چینی است و به دلیل این است که حدود اواسط قرن 7 و پس از آن، متون هندی بحث در مورد ایده های او را آغاز می‌کنند ،    مانند نقل قول دارماکرتی آیات در آثار آدی شانکارا .  به گفته بیشتر محققان دارماكرتی  بین 600 تا 660 سال قبل از میلاد مسیح زندگی كرده است ، اما تعداد اندكی او را زودتر قرار می دهند.
دارماکرتی بر پایه‌ی Dignāga، پیشگام منطق بودایی اعتبار یافته و از آن زمان تاکنون در سنت بودایی دارای نفوذ بوده است.  نظریه های وی در تبت هنجاری شد و تا امروز به عنوان بخشی از برنامه درسی خانقاه بنیادی مورد مطالعه قرار می گیرد.
سنت تبتی معتقد است که دارماکرتی به عنوان راهب بودایی در نالاندی توسط دارماپالا منصوب شد. در نوشته‌های او این جمله را می‌یابیم که هیچ کس ارزش کار او را درک نخواهد کرد و تلاش های او به زودی فراموش خواهد شد،   اما تاریخ ثابت کرد که ترس های او اشتباه است.
تاریخ > زمینه تاریخی

آثار بودایی مانند Yogacarabhumi-شاسترا و Mahāyānasūtrālaṅkāra تشکیل شده قبل از قرن 6، در hetuvidyā (منطق، دیالکتیک) غیر سیستماتیک هستند و رویکرد و ساختار heresiological، proselytical و پوزش‌خواهانه دارند.  هدف آنها شکست مخالفان غیر بودایی (هندوئیسم ، جینیسم ، اوجوکیسم ، دیگران)، دفاع از ایده‌های بودیسم، توسعه خط استدلال‌هایی بود که راهبان بتوانند برای تبلیغ کسانی که به بودیسم شک دارند و تقویت ایمان بوداییانی که دچار شک و تردید شده‌اند، مورد استفاده قرار دهند.  در حدود نیمه قرن 6، احتمالا برای رسیدگی به بحث و جدل از سنت های غیر بودایی با پایه‌های pramana شان، بودایی محقق Dignāga رویکرد دیالکتیک را به روش‌های سیستماتیک تر معرفت شناسی و منطق تغییر داد.  دارماکرتی پا به پای راه Dignāga رفت و معتقد است که آموزه های فلسفی سیستماتیک در زمینه معرفت شناسی بودایی، که ونسان التچینگر می گوید، "یک تعهد عذرخواهی کامل مثبت/مستقیم" دارد.  دارماکرتی در دوران فروپاشی امپراتوری گوپتا، زمانی که ناامنی زیادی برای موسسات بودایی بود، زندگی می‌کرد. نقش منطق بودایی به عنوان دفاع فکری در برابر استدلالهای فلسفی هندو که توسط سنتهای پیچیده معرفتی مانند مکتب نیایا تدوین شده بود ، تلقی می شد.
تاریخ > معرفت شناسی

فلسفه دارماكرتی بر نیاز به ایجاد نظریه ای در مورد اعتبار منطقی و یقین مبتنی بر علیت استوار است. در پیروی از  را پارماناساموکایای دیگناگا، دارماکرتی همچنین معتقد است تنها دو ابزار از دانش و یا «شناخت معتبر (pramāṇa) وجود دارد؛ "ادراک" ( pratyaksa ) و "استنباط" ( anumāṇa ). ادراک یک شناخت غیر مفهومی از جزئیات است که وابسته به علیت است، در حالی که استنباط منطقی، زبانی و مفهومی است. در دارماکرتی پراماناوارتیکا، پرامانا را به عنوان "شناخت قابل اعتماد" تعریف می کند. معنای قابل اعتماد بودن شناخت به طرق مختلف تفسیر شده است. به دنبال مفسران مانند دارموتارا ، که آن را به این معنا تعریف می کنند که یک شناخت می تواند منجر به دستیابی به هدف مورد نظر فرد شود ، برخی از محققان مدرن مانند خوزه I. کابزون دارماکرتی را به عنوان دفاع از شکلی از پراگماتیسم تفسیر کرده اند. تیلمنس او را به شکل ضعیفی از نظریه مطابقت می داند که معتقد است "تأیید اثر علی" ( arthakriyāsthiti ) این توجیه را دارد که یک موضوع شناخت دارای قدرت علی است که ما انتظار داشتیم. این توجیه از طریق نوع خاصی از ادراک غیر مفهومی ( pratyakṣa ) است که گفته می شود "منبع ذاتی دانش" ( svataḥ prāmāṇya ) است که در نهایت قابل اعتماد است. دارماکرتی یک شناخت را معتبر می داند در صورتی که از طریق یک درک ذاتی معتبر و غیر مفهومی از شیء که در مورد کارکرد آن اشتباه نمی کند، با علت شناختی پیوند علیت داشته باشد. همانطور که دارماکیری می گوید: "پرامیا یک شناخت قابل اعتماد است. [در مورد] قابلیت اطمینان ، این شامل مطابقت [این شناخت] با [ظرفیت شی] برای انجام یک عملکرد است ( Pramāṇavārttika 2.1ac).
دارماكرتی همچنین معتقد است كه حكم معرفتی فوق العاده ای وجود دارد، مانند كلمات بودا، كه گفته می شود فردی معتبر/قابل اطمینان ( پراماپاپورنا ) و همچنین برداشت "غیرقابل تصور" یوگی ( یوگیپراتیاكیا ) است. درمورد نقش اقتدار کتاب مقدس، دارماکرتی موضعی معتدل و ظریف دارد. از نظر دارماكرتی، كتاب مقدس (بودایی یا غیر آن) به معنای واقعی و مستقل شناخت معتبر نیست. او معتقد بود که نباید از کتاب مقدس برای راهنمایی فرد در مورد مسائلی که می‌توان با روشهای واقعی و منطقی تصمیم گیری کرد استفاده کرد و نباید در رد بخشهای نامعقول کتاب مقدس مکتب خود تقصیری به خرج داد. با این حال، هنگام برخورد با "چیزهای کاملاً غیرقابل دسترسی" ، مانند قوانین کارما و سوتریولوژی، باید به کتاب مقدس اعتماد کرد. اما طبق نظر دارماکرتی ، کتاب مقدس منبع خطایی از دانش است و ادعای قطعیت ندارد.
تاریخ > فلسفه ذهن

دارماکرتی از نظریه آگاهی دیگناگا که به لحاظ مفهومی بازتابنده نیست (svasamvitti یا svasaṃvedana ) دفاع می کند. این ایده این است که یک عمل آگاهی عمدی نیز از خود آگاه است. گفته می شود هوشیاری خود را مانند چراغی روشن می کند که اجسام یک اتاق و همچنین خود را روشن می کند. دارماکرتی همچنین از نظریه یوگیکارا در مورد "فقط آگاهی" (vijñaptimātratā) دفاع می کند که معتقد بود "اشیاء خارجی" ادراک وجود ندارند. از نظر دارماکرتی ، یک شیء شناختی خارجی یا جدا از خود عمل شناختی نیست. این به این دلیل است که شیء "لزوماً همزمان با [خود] تجربه می شود" ( Pramāṇavārttika 3.387).  این دیدگاه این است که یک دوگانگی (dvaya) بین یک شی (grāhya) و شناخت ذهنی (grāhaka) وجود دارد ناشی از جهل است.
اثبات سایر رویکردهای ذهنی دارماکرتی ( Saṃtānāntarasiddhi ) رساله ای است در مورد ماهیت جریان ذهن و پاسخ بودایی به مشکل ذهن های دیگر  دارماکرتی جریان ذهن را آغازگر دانست و جریان ذهن را نیز به عنوان یک دنباله زمانی توصیف کرد. از آنجا که هیچ آغاز واقعی وجود ندارد، هیچ پایان واقعی نیز وجود ندارد، بنابراین، موتیف "زمان بی آغاز"  اغلب برای توصیف مفهوم جریان ذهن استفاده می شود.
معرفت شناسی بودایی معتقد است که ادراک و استنباط وسیله تصحیح دانش است.
خشونت خانگی در ایران
خشونت خانگی در ایران

مقدمه:
خشونت خانگی یکی از مسائل اجتماعی مهم در جوامع مختلف، از جمله ایران، محسوب می‌شود. این پدیده به اشکال گوناگون در خانواده‌ها بروز کرده و آثار مخرب و ماندگاری بر سلامت جسمی و روانی افراد، به‌ویژه زنان و کودکان، بر جای می‌گذارد. در این مقاله، ابعاد مختلف خشونت خانگی در ایران، عوامل مؤثر در بروز آن، پیامدها، قوانین و حمایت‌های قانونی موجود، سازمان‌ها و نهادهای فعال، و راهکارهای پیشگیری و کاهش آن بررسی می‌شود.
جشنواره موسیقی دوناشنگن

| جشنواره موسیقی دوناشینگن | جشنواره موسیقی دوناشینگن |
| --- | --- |
پیر بولز در جشنواره دوناشینگن در سال ۲۰۰۸: پیر بولز در جشنواره دوناشینگن در سال ۲۰۰۸
دسته: موسیقی معاصر
مکان(ها): آلمان، دوناشینگن
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۱ - اکنون
بنیان‌گذاران: جامعهٔ دوست‌داران موسیقی دوناشینگن
وبگاه: Official website of the Donaueschinger Festival at SWR radio
موسیقی دوناشینگن (به آلمانی: Donaueschinger Musiktage) یک جشنوارهٔ سه روزه موسیقی نو (موسیقی کلاسیک معاصر) است که به صورت سالانه در ماه اکتبر و در شهر دوناشینگن آلمان برگزار می‌شود. دوناشینگن به عنوان قدیمی‌ترین جشنواره موسیقی نو جهان شناخته می‌شود و یکی از معتبرترین جشنواره‌های موسیقی نو در جهان و مهم‌ترین جشنواره موسیقی نو آلمان است. این رویداد به عنوان سکویی برای موسیقی آوانگارد و در قالب کنسرت، اجرا، سنخرانی و کارگاه آموزشی، به موسیقی معاصر، موسیقی تجربی، موسیقی الکترونیک و هنر صوتی می‌پردازد.
تاریخچه

«جامعهٔ دوستان موسیقی» در سال ۱۹۱۳ در شهری کوچک در کنار رود دانوب در جنوب آلمان شکل گرفت. ایدهٔ اولیه، برگزاری جشنواره‌ای کوچک برای معرفی هنرمندان جوان و آینده‌دار بود. هیئتی متشکل از موسیقی‌دانان برجستهٔ دوران در سال ۱۹۲۱ دور هم جمع شدند و امکان تشکیل جشنواره را بررسی کردند. نخستین کنسرت چند ماه بعد و در روز ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۱ به نام «اجراهای موسیقی مجلسی دوناشینگن برای پیشرفت موسیقی معاصر» (به آلمانی: Donaueschinger Kammermusikaufführungen zur Förderung zeitgenössischer Tonkunst) با اجرای آثاری از آلویس هابا، ارنست کرنک و پال هیندمیت به روی صحنه رفت. ۳ سال بعد آرنولد شونبرگ، آنتون وبرن و یوزف ماتیاس هوور که به عنوان نمایندگان اصلی جریان موسیقی ۱۲ تنی شناخته می‌شدند، آهنگسازان مهمان جشواره بودند.
در سال ۱۹۲۷ ججشنواره به بادن بادن تغیر مکان داد. به دلیل شرایط سیاسی ملی و بین‌المللی، تمام کنسرت‌ها در سال‌های ۱۹۳۱–۱۹۳۳، ۱۹۳۵ ۱۹۴۰–۱۹۴۵ و ۱۹۴۸–۱۹۴۹ لغو شدند و در میان سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۵، حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان رویداد دیگری با نام «جشن موسیقایی دوناشینگن» یا «موسیقی نو و قدیمی مجسلی از منطقهٔ آلمان-شوابن» برگزار کرد.
پس از جنگ جهانی دوم، جامعهٔ دوستان موسیقی بار دیگر جشنواره را با نام «جشنواره موسیقی معاصر دوناشنگن» برپا کرد و در یک قرارداد همکاری با رادیو تلویزیون جنوب غربی در بادن بادن و ارکستر بزرگش، ابعاد برنامه را وسعت بخشید.
از سال ۱۹۹۳ هر دوره از جشنواره تم مخصوص به خود را دارد.
جشنوارهٔ دوناشنگن در سال ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ برگزار نشد.
آهنگسازان منتخب

۱۹۲۱–۱۹۳۰: آلبان برگ، آلویس هابا، ارنست کرنک، فیلیپ یارناخ، آنتون وبرن، آرنولد شونبرگ، یوزف ماتیاس هوور، پال هیندمت، پائول دسائو، ایگور استراوینسکی، گرهارد مونخ، کورت وایل، داریو میو، فیلیپ یارناخ، هانس آیسلر، ارنست توخ، جرج انتایل
۱۹۵۰–۱۹۶۰:پیر بولز، اولیویه مسیان، هانس ورنر هنتسه، کارل‌هاینز اشتوکهاوزن، برند آلویس تسیمرمان، لویجی نونو، ارل براون، جان کیج، آنری پوسر، یانیس زناکیس، لیچیانو بریو، ویلهلم کیلمایر، الیوت کارتر، موریسیو کاگل، ادگار وارز، کریستف پندرسکی، بلا بارتوک
۱۹۶۰–۱۹۸۰: ولفگانگ ریم، هاینز هولیگر، آلفرد اشنیتکه، گئورگ لیگتی، بریان فرنیو، هاینتس هولژه، ذیتر اشنبل، هانتس زندر، یونگی پاگ‌پان، پتر اووتوس
۱۹۸۰–۲۰۰۰: لوک فراری، لوئیجی نونو، هلموت لاخنمان، هریسون برتویسل، برونو مادرنا، مایکل لویناس، گرهارد روم، زلتان ینی، هانتس پتر هالر، گئورگ لیگتی، کریستوف اشتود، کرنیلیوس کاردو، کلاوس هوبر، مایکل هنینگ، جیمز تنی، الوین کوران، خولیو استرادا
۲۰۰۱–۲۰۱۰: پیتر آبلیگر، سالواتوره شارینو، مارک آندره، گئورگ فریدریش هاس، پاسکال دوساپن، والتر زیمرمان، برایان فرنی‌هاو، پیتر روتسیکا، خایا شرنووین، انو پوپه، پیر لویجی بیلونه
از ۲۰۱۱: بئت فورر، جرج اپرگیس، فراچسکو فیلیدی، ربکا ساندرز، برنارد لانگ، مارکو استروپا، کلاوس لانگ، نیما عطرکار روشن، استفان پرینس، اویویند توروند
بنستان (بهاباد)

مکان
| بنستان (بهاباد) بنستان(بستون) | بنستان (بهاباد) بنستان(بستون) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
بنستان (بهاباد): بنستان (بهاباد)
مختصات: ۳۱°۴۱′ شمالی ۵۶°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۶۸۳°شمالی ۵۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 31.683; 56.083: مختصات: ۳۱°۴۱′ شمالی ۵۶°۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۶۸۳°شمالی ۵۶٫۰۸۳°شرقی﻿ / 31.683; 56.083
استان: یزد
شهرستان: بهاباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: بنستان
بنیان‌گذاری: پیش از صفویه
جمعیت: ۷۰۶ نفر (سرشماری ۹۵)
بنستان (بهاباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهاباد در استان یزد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بنستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱۸ نفر (۹۰خانوار) بوده‌است.
معنی بنستان

بنستان به معنی جایی که پر از درخت بنه هست از ترکیب بنه+ستان(مکان‌ساز) بوجود آمده است.
دهستان میدان‌چای

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| دهستان میدان‌چای دهستان میدان‌چای | دهستان میدان‌چای دهستان میدان‌چای |
| --- | --- |
تقسیمات کشوری در ایران: تقسیمات کشوری در ایران
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان تبریز
بخش (تقسیمات کشوری): بخش باسمنج
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۰۶۶۷
دهستان میدان‌چای یکی از دهستان‌های استان آذربایجان شرقی است که در بخش باسمنج شهرستان تبریز واقع شده‌است. روستای نعمت‌آباد مرکز دهستان میدان‌چای می‌باشد.
دانشگاه ایالتی ترومن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Truman State University seal.png: پرونده:Truman State University seal.png
پرونده:Truman State University logo.svg: پرونده:Truman State University logo.svg
نام‌های پیشین: مدرسه عادی و تجاری میسوری شمالی (1867–1868) مدرسه عادی میزوری شمالی (1868–1870) مدرسه عادی ناحیه اول (1870–1918) کالج معلمان ایالتی شمال شرقی میسوری (1918–1968)) کالج ایالتی میسوری شمال شرقی (1968-1972) دانشگاه ایالتی میسوری شمال شرقی (۱۹۷۲–۱۹۹۶)
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۲ سپتامبر ۱۸۶۷؛ ۱۵۷ سال پیش (۱۸۶۷-02}})
موقوفه مالی: $67.9 million (2021)
رئیس: سوزان ال. توماس
اعضای هیئت علمی: 269 (full time, 2021)
دانشجویان: 3,960
کارشناسی: ۳٬۶۲۲
تحصیلات تکمیلی: ۳۳۸
موقعیت: کرکسویل، میسوری، ایالات متحده 
پردیس: Small town, ۲۱۰ جریب فرنگی (۰٫۳ مایل مربع؛ ۸۵٫۰ هکتار)
رنگ آموزشگاه: بنفش و سفید    
نام ورزشی: بولداگ
شگون‌نماها: اسپایک و سیمون
تعلق ورزشی به: بخش دوم NCAA - GLVC
وبگاه: www.truman.edu
دانشگاه ایالتی ترومن (TSU یا Truman) یک دانشگاه دولتی در کرکسویل، میسوری است. این دانشگاه دارای ۳۹۶۰ دانشجوی ثبت نام شده در پاییز ۲۰۲۲ بود که در ۵۵ دوره کارشناسی و دوازده برنامه تحصیلات تکمیلی تحصیل می‌کردند. این دانشگاه به نام رئیس‌جمهور ایالات متحده ، هری ترومن، که اهل میسوری بود، نامگذاری شده‌است. از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۹۶، این مدرسه به عنوان دانشگاه ایالتی میسوری شمال شرقی شناخته می‌شد.
ده ملازم

ده ملازم که با نام ده خدمتگزار و جناح خواجگان نیز شناخته می‌شوند، گروهی از صاحب منصبان با نفوذ در دربار امپراتور لینگ هان (۱۶۸–۱۸۹) در امپراتوری هان شرقی چین بودند. اگرچه آنها اغلب به عنوان یک گروه ۱۰ نفره نامیده می‌شوند، اما در واقع آنها ۱۲ نفر بودند و همه در دربار امپراتور لینگ موقعیت ژونگ چانگشی (ملازمان اصلی) را داشتند.
۱۲ نفر عبارتند از: ژانگ رانگ (張讓)، ژائو ژونگ (趙忠)، شیا یون (夏惲)، گوا شنگ (郭勝)، سون ژانگ (孫璋)، بی لان (畢嵐)، لی سونگ (栗). 嵩)، دوان گوی (段珪)، گائو وانگ (高望)، ژانگ گونگ (張恭)، هان کوی (韓悝) و سونگ دیان (宋典).
دبورا بلاندو

| دبورا بلاندو | دبورا بلاندو |
| --- | --- |
دبورا بلاندو در سال ۲۰۱۹: دبورا بلاندو در سال ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: دبورا سالواتریس بلاندو
زادهٔ: ۳ مارس ۱۹۶۹ ‏(۵۶ سال) سنت آگاتا دی میلیتلو، ایتالیا
ملیت: برزیلی و ایتالیایی
پیشه‌ها: خواننده آهنگساز
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱; ۱۹۸۹–۲۰۰۲; ۲۰۰۸; ۲۰۱۱–تاکنون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: پاپ رقص-پاپ R&B
ساز(ها): آواز پیانو
ناشر(ان): Som Livre
 :  
وبگاه: deborahblando.com
دبورا سالواتریس بلاندو (زاده ۳ مارس ۱۹۶۹) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده ایتالیایی- برزیلی است. او با فروش بیش از ۶ میلیون آلبوم در سراسر جهان، یکی از موفقترین هنرمندان موسیقی پاپ برزیلی به‌شمار می‌رود. او که از او به عنوان «ملکه موسیقی متن» یاد می‌شود، رکورد بیشترین آهنگ‌ها در موسیقی متن سریال‌های شبکه رده گلوبو را دارد. بلاندو علاوه بر پرتغالی به انگلیسی و ایتالیایی نیز آواز خوانده و در سال ۱۹۹۲ با تصنیف پاپ «بی گناهی» در اروپا شناخته شد.
او در طول زندگی حرفه ای خود با چندین ترانه‌سرا و تهیه‌کننده مشهور جهان از جمله دیوید فاستر، پاتریک لئونارد، آندرس لوین، کاموس سلی، کارل استورکن و ایوان راجرز همکاری داشته‌است.
آهنگ‌شناسی > آلبوم‌ها

| سال | عنوان | جزئیات آلبوم | گواهینامه‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۱ | داستانی متفاوت |  اکران: ۱۹ نوامبر ۱۹۹۱  فرمت: LP ; نوار کاست؛ سی دی |  |
| ۱۹۹۷ | فقط |  اکران: ۱۹ ژانویه ۱۹۹۷  فرمت: کاست؛ سی دی | PMB: طلا |
| ۱۹۹۸ | دبورا بلاندو |  اکران: ۱۶ آوریل ۱۹۹۸  فرمت: کاست؛ سی دی | خبرگزاری فرانسه: طلا |
| ۲۰۰۰ | سالواتریس |  ۲۲ اوت ۲۰۰۰  فرمت: سی دی |  |
| ۲۰۱۳ | در چشم شما |  انتشار: مارس ۲۰۱۳  فرمت: سی دی |  |
| ۲۰۲۰ | قطبی‌ها |  انتشار: ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰  دانلود دیجیتال |  |
آهنگ‌شناسی > بهترین آلبوم‌ها

| سال | آلبوم | حراجی |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | نوری که چشم را روشن می‌کند ۱۰ مه ۲۰۰۲  سی دی | ۵۰۰۰۰ |