رقص اوکراینی
سبک‌های منطقه‌ای رقص

زمانی که اجرای رقص محلی اوکراینی بر روی صحنه شروع شد، اساساً تغییر کرد، زیرا به شکل هنری جدیدی تبدیل شد: رقص-صحنۀ محلی اوکراینی. هنگامی که استادان رقص مانند ورخوینتس و آورامنکو شروع به جمع‌آوری رپرتواری از رقص‌ها و گشت و گذار در سرزمین‌های اوکراین با گروه‌های خود کردند، کارگاه‌هایی را در روستاها تدریس می‌کردند، تغییرات منطقه‌ای ذاتی که از طبیعت بداهه‌پردازانۀ رقص‌های محلی پیشامدرن اوکراین سرچشمه می‌گرفت، به آرامی کم رنگ شدند. انواع رقص‌هایی که در نقطه‌ای از کشور مشاهده می‌شد در سایر نقاط کشور اجرا می‌شدند و "رقص‌های اوکراینی" به گروهی همگن‌تر تبدیل می‌شدند.
اوکراین دارای مناطق قومیتی بسیاری است که بسیاری از آن‌ها موسیقی، گویش، فُرم لباس و مراحل رقص خود را دارند. با این حال، بورس تحصیلی ورخوینتس و آورامنکو بیشتر به روستاهای مرکزی اوکراین محدود بود. به تدریج، دیگران با تحقیق در مورد اشکال رقص اقوام مختلف غرب اوکراین، تخصیص بورس تحصیلی و تأسیس گروه‌های رقص منطقه‌ای، جای خالی این تحقیق را پر کردند. با این حال، بیشتر این تحقیقات پس از سفرهای ورخوینتس و اورامنکو در اوکراین انجام شد که منابع موجود دانش «رقص سنتی» را به روستاهای منزوی یا جوامع مهاجری که سرزمین‌های بومی خود را پیش از سفرهای ورخوینتس و آورامنکو ترک کردند، محدود کرد.
به دلیل گسترش و نفوذ آثار اولیه ورخوینتس و آورامنکو، اکثر رقص‌هایی که این مناطق قومی‌-فرهنگی را به نمایش می‌گذارند، همان‌ طور که توسط گروه‌های رقص-صحنۀ محلی دوران مدرن اوکراینی اجرا می‌شوند، هنوز مراحل اولیۀ بیهونتس و تینوک را در خود جای داده‌اند. اگرچه تغییرات جدیدی میان سبک‌های «منطقه‌ای» رقص در نتیجۀ آموزش‌ها و طراحی‌های رقص پیشرفته‌تر رواج یافته‌اند، اما رقص‌های داستانی (شخصیت‌ها)، مانند افسانه‌های پانتومیم، و رقص‌های آیینی صحنه‌، لزوماً به مناطق خاصی مرتبط نیستند.
لباس‌های صحنه‌ای که توسط گروه‌های رقص مدرن اوکراینی برگزیده شده‌اند، بر اساس لباس‌های سنتی هستند، اما تصویری ایده‌آل از زندگی روستایی را نشان می‌دهند؛ با رقصندگانی که لباس‌های یکسان در رنگ‌های پر جنب و جوش می‌پوشند که به واسطۀ طبع یا دوره خدشه‌دار نشده‌ است. در حالی که مراحل رقص، لباس‌ها و موسیقی از رقصی به رقص دیگر متفاوت است، مهم است که بدانیم بسیاری از این تغییرات ساختارهای رقصی مدرن هستند، با تغییراتی که توسط پیشرفت هنر بیش از توجه به حفظ سنت‌های فرهنگی انجام شده‌ است.
«رقص‌های منطقه‌ای» اوکراینی عبارتند از:
رقص‌های اوکراینی مرکزی یا کوزاک، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های کوزاک‌های هوپاک کازاک، اجرا توسط: گروه رقص نظامی اوکراینیاوکراینی (کوزاکی)، پولتاوا و دیگر سرزمین‌های مرکزی اوکراین در اطراف رودخانۀ دنیپر‌؛ این‌ها رقص‌هایی هستند که بیشتر با رقص اوکراینی مرتبط هستند. فرهنگ مرکزی و هوپاک کازاک، اجرا توسط: گروه رقص نظامی اوکراینیشرقی اوکراین تحت تأثیرات خارجی بسیاری به دلیل تجارت و تهاجم خارجی توسعه هوپاک کازاک، اجرا توسط: گروه رقص نظامی اوکراینی یافتند. بزرگترین نفوذ فرهنگی بومی، جامعه نیمه نظامی کوزاک‌ها بود که عشق آن‌ها به رقص‌های اجتماعی باعث ایجاد هوپاک (ویدئو در یوتیوب)، کوزاچوک (ویدئو در یوتیوب)، پوزونتس (ویدئو در یوتیوب)، چوماکی (ویدئو در یوتیوب) و بسیاری دیگر شد. لباس‌های مردانه برای این رقص‌ها بر اساس لباس کازاک‌ها، با چکمه، پیراهن راحت، حمایلی (پویاس) به دور کمر و شلوار سواری گشاد (شارواری) طراحی شده است. لوازم جانبی رایج شامل کت، کلاه و شمشیر است. لباس‌های زنانه تنوع ظریف‌تری دارند، زیرا بلوز زنانه معمولاً گل‌دوزی‌های بیشتری نسبت به پیراهن مردانه دارد، دامن (پلاختا) با طرح‌های هندسی و رنگ‌های گوناگون بافته می‌شود و تاجی از گل و روبان (وینوک) بر سر می‌گذارند. همۀ این قطعات می‌توانند از روستایی به روستای دیگر یا حتی بر اساس سنتی در یک خانواده متفاوت باشند، اگرچه اکثر گروه‌های حرفه‌ای به دلایل زیبایی‌شناختی لباس‌های یکسانی به اجراکنندگان می‌پوشانند. سبک این رقص ها آکروباتیک است و از نظر بدنی برای مردانی که اغلب به صورت انفرادی نمایش می‌دهند، سخت است. زنان به طور سنتی نقش‌های فرعی را ایفا می‌کردند و ظرافت و زیبایی را به نمایش می‌گذاشتند، در حالی که اغلب از نظر فنی به صورت هماهنگ می‌رقصیدند.
رقص هاتسول، نشان‌دهندهٔ فرهنگ و سنت‌های هوتسولشچینا است. در حالی که رقص‌های هوتسولِ واسیل آورامنکو، تصویری نادرست از رقص‌های هوتسول‌ها (اهالی کوهستان که در کوه‌های کارپات زندگی می‌کنند)، ارائه می‌کرد؛ تقاضا برای تحقیقات بیشتر برای پر کردن شکاف‌های کار اولیۀ ورخوینتس، در نهایت باعث تجدید علاقه به آداب و سنن هوتسول شد. و به زودی گروه‌های رقص هوتسول و کارپاتی دومین سبک شناخته شدۀ رقص اوکراینی را توسعه دادند. رقص معروف منطقۀ پوکوتیا، کولومیکا (ویدئو در یوتیوب) است که از بزرگترین شهر منطقه، کولومیا نامگذاری شده‌ است؛ هوتسولکا (ویدئو ۱ در یوتیوب، ویدئو ۲ در یوتیوب). منطقۀ کوهستانی هوتسول اوکراین، هوتسولشچینا، در مجاورت مناطق رومانیایی بوکووینا و مارامورش است و این مناطق از نظر قومی و فرهنگی به هم مرتبط هستند. در به تصویر کشیدن رقص هوتسول‌ها، رقصندگان به‌طور سنتی موکاسین‌های چرمی معروف به پوستولی و جلیقه‌های تزئین شده به نام کپتاری را می‌پوشند. شلوار مردانه به اندازۀ لباس کازاک‌ها گشاد نیست و زنان دامنی می‌پوشند که از قطعه‌های جلو و پشت تشکیل شده و از کمر بسته شده‌ است. لباس‌های هوتسول به‌طور سنتی شامل گل‌دوزی‌های نارنجی، قهوه‌ای، سبز و زرد است. رقص‌های هوتسل به‌خاطر پرنشاط و پرانرژی بودن، مشخصهٔ آن کوبیدن سریع و حرکت پیچیدۀ پا، همراه با حرکات عمودی نشست و برخاست چابک است. یک رقص معروف دیگر هوتسول، آرکان ['کمند'، رجوع کنید به  آرکان (رقص رومانیایی)]، است که در آن مردان دور آتش می‌رقصند.
رقص‌های فرای کارپات، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های زاکارپاتیای اوکراین است. رقص‌های این منطقه به حرکات رفت و برگشت گردشی وسیع و لباس‌های رنگارنگ معروف هستند که حرکت عمومی آن «جهش» است. رقصِ امضای این منطقه برزنیانکا است.
رقص‌های بوکووینایی، نشان‌دهنده فرهنگ و سنت‌های منطقۀ بوکووینا، یک گذرگاه کوهستانی میان اوکراین و رومانی است که از لحاظ تاریخی توسط شاهزادۀ رومانیایی مولداوی، و همچنین امپراتوری هابسبورگ و تاتارها اداره می‌شود. رقص‌های اوکراینی که موسیقی و رقص بوکووینایی را به تصویر می‌کشد، مملو از دوگانگی و مضامین متضاد است که شاید بازتابی از تاریخ سیاسی منطقه باشد. در این رقص‌ها، زن و مرد، انواع پایکوبی را اجرا می‌کنند. معمولاً سربندهای دخترانه بسیار متمایز است و از ساقه‌های بلند گندم، پرهای شترمرغ یا سایر برآمدگی‌های منحصر به فرد تشکیل شده است. گل‌دوزی روی بلوزها و پیراهن‌ها معمولاً با نخ‌های تیره‌تر و سنگین‌تر دوخته می‌شود و دامن‌های زنانه گاهی در جلو باز می‌شوند و زیرپیراهن‌های گل‌دوزی شده را نمایان می‌کنند.
رقص‌های وولین، که نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های وولینیا است. این منطقه در شمال غربی اوکراین واقع شده‌ است. لباس‌های نمایشگر که توسط رقصندگان اوکراینی پوشیده می‌شوند، درخشان و پر جنب و جوش هستند، در حالی که مراحل رقص با پرش‌های پرانرژی، پاهای بلند و بازوهای پر جنب و جوش مشخص می‌شوند. رقص‌های این منطقه به دلیل نزدیکی جغرافیایی وولین با لهستان و حاکمیت گستردۀ لهستان بر این منطقه، تحت تأثیر رقص‌های سنتی لهستان قرار گرفته‌ است.
رقص‌های پولیسیایی، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های پولیسیا است. مراحل رقص پولیسیایی که توسط رقصندگان اوکراینی به تصویر کشیده می‌شود، مشخصاً بسیار جهشی و با تأکید بر حرکت بلند زانو است. لباس‌ها اغلب شامل رنگ‌های سفید، قرمز و بژ به عنوان رنگ‌های اصلی هستند و دختران اغلب پیش‌بند می‌پوشند. رقص محبوب پولیسیایی مازوروچکی نامیده می‌شود.
رقص لمکو، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های لمکیوشچینا است. منطقۀ قوم‌شناختی لمکوها عمدتاً در لهستان قرار دارد و بخش کوچکی از آن در مرزهای فعلی اوکراین قرار دارد. مردم لمکو که نسبتاً نژادی جدا شده‌ از اوکراینی‌ها هستند، سبک زندگی و قوم‌‌شناختی منحصر به‌ فردی دارند، مانند زندگی هوتسول‌ها، که طراحان رقص اوکراینی از به تصویر کشیدن آن لذت می‌برند. لباس‌های رقص معمولاً مردان و زنان را با جلیقه‌های کوتاه به تصویر می‌کشند که نشانی از سبک رقص سبکبال و در عین حال پر جنب و جوش است.
رقص پودیلیایی، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های پودیلیا است.
رقص بویکو، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های بویکیوشچینا است.
رقص کولی‌ها، نشان‌دهندۀ فرهنگ و سنت‌های اوکراینی تسیهانی: مردم رومانی برای قرن‌ها در اوکراین زندگی می‌کنند. ساکنان کوه‌های کارپات حتی گویش زبان رومی و آداب و رسوم و رقص‌های سنتی محدود به روستاهای خود را توسعه داده‌اند. بسیاری از گروه‌های رقص محلی اوکراینی رقص‌های سبک تسیهانس‌کی ("کولی") را در کارنامۀ خود گنجانده‌اند (ویدئو ۱ در یوتیوب)، (ویدئو ۲ در یوتیوب).
اپرا و تماشاخانۀ بالۀ اودسا
اجرای گروه رقص محلی اوکراینی پی. ویرسکی، اتحاد جماهیر شوروی