آلفرد کینزی
کینزی و سکسولوژی > جنجال‌های حاشیه‌ای

پژوهش کینزی در زمینهٔ سکس، پا را از بیان دیدگاه‌ها و همه‌پرسی‌ها فراتر گذاشت تا بتواند مشاهدات عینی از اعمال جنسی را نیز دربرگیرد. این مشاهدات رفتار همجنس‌گرایانه با کارمندان پروژه و دیگران را نیز شامل می‌شدند. کینزی روند را چنین توجیه می‌نمود که برای کسب اطمینان از جستارهای پژوهشی، این موارد لازم‌الاجرا می‌باشند. بسیاری از کسان، عملکرد کینزی را برگرفته از گرایش‌های جنسی شخصی‌اش می‌دانستند و بر این باور بودند که او کارمندانش در این پروژه را نیز چنین تشویق می‌نموده تا همچو وی عمل کرده و دامنهٔ اعمال جنسی خویش را تا می‌شود گسترش دهند، چرا که کینزی باورداشت این کار به پرسشگران کمک می‌کند تا پاسخ متقابل شرکت کنندگان در نظرخواهی‌ها و مصاحبه‌ها را بهتر درک کنند. کینزی برای بخشی از پژوهشش از اعمال جنسی کارمندان پروژه در اتاق زیر شیروانی منزلش فیلم تهیه می‌کرد. زندگی‌نامه‌نگار سرشناس، جاناتان گاثورن-هاردی تشریح می‌سازد که این‌کار برای تضمین محرمانه ماندن فیلم و اهتراز از رسوایی برآمده از فراگیر شدن احتمالی آن انجام گردیده بود. کینزی اسناد گوناگونی که مندرجات سکسی دربرداشتند را از سرتاسر جهان جمع‌آوری نموده بود که در سال ۱۹۵۶ وقتی ادارهٔ گمرک چند فیلم پورنواش را توقیف کردند، برایش دردسر ساز شدند. مشکلی که تا پیش از مرگش به شیوهٔ قانونی حل و فصل نشد.
کینزی درجلد اول گزارش‌هایش که به بررسی اوج لذت جنسی در نابالغین می‌پردازد از داده‌های جداول ۳۰ تا ۳۴ استفاده کرد که گزارشی بود از مشاهدات این پدیده در بیش از ۷۰۰ کودک از سنین پنج‌ماهه تا چهارده ساله. گفته شد که این اطلاعات از خاطرات کودکی افراد بالغ یا مشاهدات والدین یا آموزگاران آن‌ها گردآورده شده بوده است. کینزی همچنین گفت که از ۹ مرد که تجربهٔ رابطهٔ جنسی با کودکان نیز داشته، مصاحبه به عمل آورده که در رابطه با پاسخ‌ها و واکنش‌های کودکان در این باره گفته‌اند. در آن زمان به این بخش رسیدگی زیادی نشد، ولی اینکه کینزی این مطالب را از کجا به‌دست آورده، امری بود که حدود ۴۰ سال بعد مورد پرسش قرار گرفت. بعدها آشکار شد که کینزی این اطلاعات را از یک مرد دارای انحراف بچه‌بازی و نه از چندین منبع برگرفته بوده است. بولوگ در کتابش دلیل را پرده‌پوشی برای اهتراز از افشای منبع می‌داند. کینزی نیاز به رازداری و گمنام‌نگاه‌داری مشارکت‌کننده را لازمهٔ یافتن پاسخ‌های صادقانه دررابطه با این جستارهای ممنوعه و تابوها دیده بود. چیزی که به گمان باز-رخ‌دهی این جرایم به‌دست آن منحرف جنسی می‌ارزید. انجمن علمی کینزی اظهار داشت که کلیهٔ داده‌های مندرج در جداول ۳۱–۳۴ که در مورد کودکان آمده‌اند از دفترچه خاطرات شخصی یک فرد (آغاز از تاریخ ۱۹۱۷) برداشت شده‌اند و رویدادهای مشروحه همگی پیش از گزارش‌های کینزی رخ داده بوده‌اند.
جونز نوشته که کار کینزی متأثر از اعمال جنسی شخصی‌اش بوده، چراکه او بیش از اندازه زندانیان و روسپیان را مورد بررسی قرار داده است، برخی از مجردان را جزء «مزدوج‌ها» طبقه‌بندی کرده و تعداد نامتناسبی از مردان همجنس‌گرا از ایالت ایندیانا را در نمونه پژوهشی خود شرکت داده که ممکن است برآیند مطالعاتش را مخدوش کرده باشد. افزون برآن اشاره بر این نکته نیز شده که کینزی در پژوهشش سیاهپوستان را نادیده گرفته است.
در دههٔ ۱۹۷۰ پل گبهارت تمامی داده‌های مشکوک (همانند آنچه از زندانیان و مخاطبان مشابه تهیه شده بود) را از مطالعه زدود و دیگر داده‌ها را دوباره نسبت به برآیند «۱۰۰ درصد» گروه‌ها مورد پردازش قرار داد. او تنها تغییراتی اندک میان ارقام دگرگون شده و رقوم پیشین را برداشت نمود. بولوگ توضیح می‌دهد که چگونه پس از جداسازی داده‌های وابسته به زندانیان و یک همجنسگرا مجدداً آن‌ها را پردازش کردند و نتیجه تغییر چندانی نکرد. گرچه کینزی داده‌های افراد همجنس‌گرا را بیش از اندازه در پژوهشش به‌کار برده بود، ولی بولوگ بر این باور است که این امر می‌تواند بدین انگیزه بوده باشد که این رسوایی نیز باید درک می‌شد.