سقط جنین در هند
قانون سقط جنین در هند > اصلاحات پیشنهادی به قانون MTP، ۲۰۱۴

دولت چالش‌های پیش روی زنان در دسترسی به خدمات سقط جنین ایمن را مورد توجه قرار داد و در سال ۲۰۰۶ یک گروه کارشناسی را برای بررسی مفاد موجود قانون MTP تشکیل داد تا پیش نویس اصلاحات را پیشنهاد کند. مجموعه ای از جلسات گروه متخصص از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ برای شناسایی استراتژی‌هایی برای تقویت دسترسی به خدمات سقط جنین ایمن برگزار شد. در سال ۲۰۱۳ یک مشاوره ملی برگزار شد که با حضور طیفی از ذینفعان بر لزوم اصلاح قانون MTP تأکید شد. در سال ۲۰۱۴، MoHFW لایحه اصلاحیه خاتمه پزشکی در سال ۲۰۱۴ را در حوزه عمومی به اشتراک گذاشت. اصلاحات پیشنهادی به قانون MTP اساساً بر اساس افزایش دسترسی به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین برای زنان در کشور بود.
گسترش پایگاه ارائه دهنده
افزایش حد بالای بارداری برای MTPهای قانونی
افزایش دسترسی زنان به خدمات قانونی سقط جنین
افزایش وضوح قانون MTP
گسترش پایگاه ارائه دهنده: به منظور افزایش دسترسی به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین، توصیه شده‌است که پایه ارائه دهندگان قانونی MTP را با گنجاندن پزشکان دارای مدرک لیسانس در آیورودا، سیدا، یونانی یا هومیوپاتی افزایش دهید. این دسته از پزشکان سیستم پزشکی هند (ISM) دارای آموزش متخصص زنان و زایمان (ObGyn) و خدمات سقط جنین به عنوان بخشی از برنامه درسی دوره کارشناسی خود هستند. همچنین توصیه شده‌است که پرستاران دارای مدرک تحصیلی سه و نیم ساله و ثبت نام شده در شورای پرستاری هند در پایگاه ارائه دهندگان قانونی خدمات سقط جنین قرار گیرند. علاوه بر این، همچنین توصیه شده‌است که ماماهای پرستار کمکی (ANM) که در نقاط تحویل خدمات با بار بالا پست شده‌اند فقط به عنوان ارائه دهندگان قانونی MMA لحاظ شوند. این توصیه‌ها توسط دو مطالعه هندی پشتیبانی می‌شوند که به این نتیجه رسیده‌اند که سقط جنین می‌تواند به‌طور ایمن و مؤثر توسط پرستاران و پزشکان AYUSH ارائه شود.
تمهیداتی برای افزایش سقف بارداری برای سقط جنین: توصیه می‌شود که سقف بارداری برای درخواست سقط جنین به دلیل ناهنجاری جنین بیش از ۲۰ هفته افزایش یابد. در صورتی که جنین با ناهنجاری‌های شدید جنینی تشخیص داده شود، این امر منجر به سقط جنین در هر زمانی از بارداری می‌شود. علاوه بر این، علاوه بر توصیه‌های فوق، همچنین پیشنهاد می‌شود که محدودیت بارداری برای خدمات سقط جنین ایمن برای دسته‌های آسیب‌پذیر زنان که انتظار می‌رود شامل بازماندگان تجاوز جنسی و زنای با محارم، زنان مجرد (مجرد، مطلقه یا بیوه) و سایر افراد آسیب‌پذیر باشد، در نظر گرفته شود. زنان (زنان دارای معلولیت) تا ۲۴ هفته. اصلاحات قوانین MTP جزئیات را برای همان تعریف می‌کند.
افزایش دسترسی زنان به خدمات قانونی سقط جنین: قانون در شکل کنونی خود موانعی عملیاتی ایجاد می‌کند که دسترسی زنان را به خدمات ایمن و قانونی سقط جنین محدود می‌کند. اصلاحات پیشنهاد می‌کند:
کاهش شرط الزام نظر دو ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی برای بارداری‌های سه‌ماهه دوم فقط به یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی، زیرا این امر مانعی در دسترسی زنان به خدمات سقط جنین ایمن در شرایطی تلقی می‌شود که دو ارائه‌دهنده در دسترس نیستند: در سال ۱۹۷۱ زمانی که قانون MTP حدود چهار دهه پیش تصویب شد، اتساع و کورتاژ (D&C) تنها فناوری موجود برای ختم بارداری بود. D&C در حال حاضر یک روش پزشکی تهاجمی منسوخ است که نیاز به استفاده از کورت فلزی برای از بین بردن محصولات بارداری دارد. مفاد قانون MTP برای نظر دو ارائه‌دهنده پزشکی یا مجوز شخص ثالث برای تضمین ایمنی زنان باید با توجه به پیشرفت‌های فناوری جدیدتر و ایمن‌تر که سقط جنین را به یک روش پزشکی سرپایی بسیار ایمن تبدیل می‌کند، کاهش یابد. راهنمای WHO 2012 در مورد سقط جنین ایمن: راهنمایی فنی و سیاستی برای سیستم‌های بهداشتی همچنین کاهش مجوز شخص ثالث را توصیه می‌کند. راهنمای WHO 2012، زنی را که به دنبال سقط جنین است به عنوان یک «بزرگسال خود مختار» تعریف می‌کند، به این معنی که «بزرگسالان دارای صلاحیت ذهنی به مجوز هیچ شخص ثالثی نیاز ندارند»، و بیان می‌کند که «ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی نباید الزامی برای ثالث اعمال کنند.» مجوز احزاب مگر اینکه طبق قانون و مقررات مربوطه الزامی باشد».
گسترش نشانه‌های پیشگیری از بارداری به زنان مجرد: طبق مفاد قانون MTP، شکست پیشگیری از بارداری تنها شرطی است که برای زنان متأهل اعمال می‌شود. پیشنهاد اصلاحیه شامل اعمال نارسایی پیشگیری از بارداری برای همه زنان و شرکای آنها مانند سایر دلایل ختم بارداری تحت قانون MTP است.