بادهای سانتا آنا
توضیحات > هواشناسی

بادهای سانتا آنا باد پایین‌رو هستند (یونانی برای "جریان به سمت پایین") که از ارتفاعات بالاتر برخاسته و به سمت سطح دریا می‌وزند. خدمات هواشناسی ملی ایالات متحده آمریکا بادهای سانتا آنا را به عنوان «یک شرایط جوی [در کالیفرنیا جنوبی] تعریف می‌کند که در آن بادهای قوی، داغ و حامل گرد و غبار از مناطق بیابانی داخل کشور به سمت سواحل اقیانوس آرام در اطراف لس آنجلس می‌وزند».
بادهای سانتا آنا از توده‌های هوای مرکز پرفشار در حوضه بزرگ و بخش‌های بالایی بیابان موهاوی سرچشمه می‌گیرند. هر مرکز کم‌فشار در اقیانوس آرام، در نزدیکی سواحل کالیفرنیا، می‌تواند پایداری مرکز پرفشار حوضه بزرگ را تغییر دهد و باعث شیو فشار شود که بادهای هواشناسی مقیاس سینوپتیک را به سمت جنوب و از سمت شرقی سیرا نوادا (ایالات متحده) به سمت منطقه کالیفرنیا جنوبی هدایت می‌کند. به گفته یک مجله هواشناسی، «یک قانون سرانگشتی رایج در میان پیش‌بینی‌کنندگان این است که تفاوت فشار بین فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس و لاس وگاس را اندازه‌گیری کنند؛ تفاوت ۹ بار (یکا) (۰٫۲۷ اینچ جیوه) برای پشتیبانی از یک رویداد سانتا آنا کافی است.» هوای خشک در یک چرخش عقربه‌ای از مرکز پرفشار به سمت بیرون جریان می‌یابد. این توده هوای خشک از صحرای شرقی کالیفرنیا به سمت ساحل می‌وزد و با رشته‌کوه‌های ترنسورس که کالیفرنیا جنوبی ساحلی را از بیابان‌ها جدا می‌کند، برخورد می‌کند. این توده هوا که از فشار بالای حوضه بزرگ به سمت مرکز فشار کم در ساحل می‌وزد، کمترین مقاومت را در مسیری که از دره‌های کوهستانی عبور کرده و به ارتفاعات ساحلی پایین‌تر می‌رود، انتخاب می‌کند، در حالی که منطقه فشار کم در ساحل توده هوا را به سمت دریا می‌کشد.
دره‌های کوهستانی که این بادها را هدایت می‌کنند شامل دره سولداد، دره کاجون و دره سن گورگونیو هستند که همه به‌خوبی برای افزایش سرعت بادهای سانتا آنا شناخته شده‌اند، زیرا بادها از این دره‌ها عبور می‌کنند و شدت پیدا می‌کنند. این افزایش سرعت، که معمولاً به نزدیک مقیاس بوفورت یا بالاتر می‌رسد، به دلیل اثر ونتوری در دره‌ها است. در همان زمان، با کاهش ارتفاع هوا از سطح بالاتر به سطح پایین‌تر، دما و فشار بارومتریک افزایش می‌یابد آهنگ کاهش، به‌طوری‌که دما برای هر ۱۰۰۰ فوت که پایین می‌آید، حدود ۵ درجه فارنهایت (۱ درجه سلسیوس برای هر ۱۰۰ متر) گرم می‌شود. رطوبت نسبی با افزایش دما کاهش می‌یابد. هوا قبلاً توسط بالابری کوهساری قبل از رسیدن به حوضه بزرگ، و همچنین توسط نزول از جو بالایی خشک شده است، بنابراین این گرمایش اضافی معمولاً باعث می‌شود رطوبت نسبی به زیر ۱۰ درصد کاهش یابد.
نتیجه نهایی، بادهای قوی، گرم و بسیار خشکی است که از پایین دره‌های کوهستانی به سمت دره‌ها و دشت‌های ساحلی می‌وزند. این بادهای گرم و خشک که به راحتی می‌توانند سرعتی بیش از ۴۰ مایل بر ساعت (۶۴ کیلومتر بر ساعت) داشته باشند، می‌توانند آتش‌سوزی‌های بوته‌ای یا جنگلی را به‌طور شدیدتر از پیش تشدید کنند، به‌ویژه در شرایط خشکسالی.
در شرایط سانتا آنا معمولاً دمای سواحل بیشتر از بیابان‌ها است، با این که منطقه ساحلی کالیفرنیا جنوبی به بالاترین دماهای سالیانه خود در پاییز می‌رسد تا تابستان. هوای سرد و خشک قطبی از کانادا معمولاً شدیدترین بادهای سانتا آنا را ایجاد می‌کند.
در حالی که بادهای سانتا آنا کاتاباتیک هستند، اما گرم‌باد نیستند. این بادها ناشی از بارش‌ها در سمت بادخور کوهستان است که گرمای نهفته‌ای را وارد جو می‌کند و سپس در سمت بادپناه کوهستان هوای گرم‌تری ایجاد می‌شود (مثلاً باد شینوک یا فئون اصلی).
اگر بادهای سانتا آنا شدید باشند، معمولاً نسیم دریا روزانه ممکن است به وجود نیاید یا در اواخر روز به‌طور ضعیفی توسعه یابد زیرا بادهای خشک و قوی بیابانی مخالف نسیم دریایی هستند. در شب، بادهای سانتا آنا با نسیم دریا که از خشکی به دریا می‌وزد ترکیب می‌شوند و تقویت می‌شوند زیرا بیابان‌های داخلی بیشتر از دریا خنک می‌شوند به دلیل تفاوت در ظرفیت گرمایی و این‌که هیچ نسیم دریایی رقابتی وجود ندارد.
بادهای سانتا آنا در ذهن عمومی با هوای گرم و خشک مرتبط هستند، اما بادهای سرد سانتا آنا نه تنها وجود دارند بلکه ارتباط قوی‌ای با بالاترین سرعت‌های باد «میانگین منطقه‌ای» دارند.