stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بردیا
زندگانی و مرگ بردیا

مقالهٔ اصلی: نظریه یکسان بودن گئومات مغ و بردیا
تئودور نلدکه حدس می‌زند که بردیا ساتراپ نبوده‌است، زیرا به نظر وی امکان نداشت که قتل یک ساتراپ مجهول و مکتوم بماند، ولی در عین حال مردود شمردن نظر کتزیاس و گزنفون که طبق خبر آن‌ها بردیا ساتراپ بوده‌است، سهل و ساده نیست. از اینکه بردیا ساتراپ یکی از ساتراپی‌های مهم و بزرگ به‌شمار می‌رفته تردیدی نیست، زیرا فرزندان پادشاهان ایران همیشه از ساتراپ‌های بزرگ کشور به‌شمار می‌رفته‌اند.
باید دانست که بعد از قتل بردیا، چه کسی امور ساتراپی‌ها را اداره می‌کرد؟ کتزیاس می‌گوید که کمبوجیه، مغ سفندادات را به عنوان ساتراپ تعیین کرد و او را به جای برادر خود قلمداد نمود و این مغ بدلی به مدت پنج سال در لباس بردیا، نقش ساتراپ را ایفا نمود و سپس به پادشاهی رسید؛ ولی چنین توضیحی فقط در نظر کیونیگ (کونیگ) و هرتسفلد که بدون هیچ گونه انتقادی اخبار افسانه‌آمیز کتزیاس را نقل قول می‌کنند و آن را جزو تاریخ حوادث سالانه پادشاهان ایران قلمداد می‌نمایند، مقرون به صحت و حقیقت تلقی می‌شود.
علاوه بر آن، همان‌طور که از گفته‌های هرودوت بر می‌آید، خواهر کمبوجیه و بردیا (آتوسا) و همه زنان کمبوجیه، از همان آغاز شورش «سمردیس» در حرمسرای وی به سر می‌بردند و بنابراین اطلاع بر خدعه و نیرنگی که صورت گرفته، برای آن‌ها میسر و مقدور بود، در حالی که چنین چیزی واقع نشد. منبع تاریخ هرودوت می وشد این مشکل را بدین نحو حل کند که زنان در حرمسرای سمردیس از یکدیگر جدا زندگی می‌کردند، ولی در عین حال در همان آثار هرودوت دیده می‌شود که این جدایی زنان خالی از حقیقت نیست، زیرا دختر اوتانا موسوم به فایدیما که در حرمسرای سمردیس می‌زیست، آزادانه و به کرات با جهان خارج از کاخ معاشرت و ارتباط داشته‌است. همچنین در کاخ سمردیس هیچ گونه مانعی برای ارتباط با جهان خارج از کاخ وجود نداشته‌است، زیرا هفت نفر از بزرگان و نجبای پارس در موقع ضرورت بدون آنکه با هیچ‌گونه حائلی مواجه شود و از طرف نگهبانان منعی برای آنان وجود داشته باشد، به داخل کاخ سمردیس راه یافتند. نگهبانان مذکور حتی از توطئه کنندگان نپرسیدند که به چه قصد و منظوری وارد کاخ می‌شوند.
این نکته که آیا داریوش، گئومات غاصب یا بردیا را کشته، چیزی است که مورد بحث و مناظره کارشناسان و حتی نویسندگانی چون آگاثیاس، آمیانوس، مارسلیانوس، یوهانوس (از آنتیوخیا)، اوراسیوس و پورفیریوس (از تیر) بوده‌است.
دو روایت در مورد مرگ بردیا وجود دارد. داندامایف و کورت گئومات مغ را همان بردیا می‌دانند که داریوش و ۶ اشراف‌زاده پارسی علیه او کودتا کردند[نیازمند منبع][نیازمند منبع] و نظر گروه دوم (ویزه‌هوفر، هینتس) این است که گئومات، شخصیتی واقعی بوده که بعد از پی بردن به مرگ بردیا، سریر پادشاهی را به نام او غصب کرده‌است.[نیازمند منبع]
زندگانی و مرگ بردیا > نظریه ی ویزه هوفر - وینتس

هرودوت پسر کوروش را به نام «سمردیس» نامیده، و مغی که حکومت را به عنوان پسر کوروش در دست گرفت را به نام «سمردیس» نامیده می‌شد. این دو با یکدیگر شباهت زیادی داشتند و تمیز دادن آن‌ها از یکدیگر کار سهلی نبود. کتزیاس با این نظر موافق است و می‌گوید: «این مغ فوق‌العاده شبیه به تانیاکسارکس بوده و هر کاری که می‌کند، مانند تانیاکسارکس است».
گئومات مغ آنقدر به پسر کوروش شبیه بود که حتی نزدیکان وی نمی‌توانستند آن‌ها را از یکدیگر تمایز دهند. هنگامی که تانیاکسارکس کشته شد، کمبوجیه خواجه‌های وی را نزد خود خواند و سفندادات که به لباس تانیاکسارکس ملبس بود به آن‌ها معرفی کرد. کمبوجیه از خواجه‌ها پرسید آیا این شخص همان تانیاکسارکس است؟ آنان با شگفتی جواب دادند: «اگر او نباشد چه کسی ممکن است باشد؟». این روایت کتزیاس برای ما از این جهت اهمیت دارد که یک خبر ایرانی است. در این مقام کتزیاس گفته‌های هرودوت را که پیوسته می‌کوشید از آن‌ها خرده بگیرد، تأیید و تصدیق می‌کند. چنانچه در این مورد کتزیاس شخص هرودوت را مورد ملامت قرار نمی‌دهد و او را متهم به دروغگویی نمی‌کند. علتش این است که هر دوی آن‌ها از یک روایت ایرانی آگاه بوده‌اند. تروگ نیز دربارهٔ شباهت مغ با پسر کوروش سخن گفته‌است.
زندگانی و مرگ بردیا > تئوری کودتای داریوش علیه گئومات غاصب

در تاریخ هرودوت که در خلال شرح لشکرکشی مصر و کارهای مشمئزکننده کمبوجیه به خواب، پیشگویی و پیش‌نشانه‌های وقایع آتی اشاره می‌شود. کمبوجیه اذعان می‌دارد که او این نشانه‌ها را نادرست تعبیر کرده و در نتیجه برادرش را به ناحق به قتل رسانده‌است. او می‌کوشد با سرعت تمام به همراه لشکریانش در حال مراجعت، به شوش برگردد، اما در اثر زخمی که در سانحه‌ای در اکباتان سوریه برمی‌دارد از دنیا می‌رود. کمبوجیه باید چنانچه داده‌های هرودوت درست باشد، پیش از آنکه پیک ارسالی از سوی گئومات سر رسد، از آشوب‌هایی در امپراتوری اطلاع حاصل کرده باشد. زیرا در پیک سوریه، یعنی هنگام بازگشت، بر شاه وارد شد. در گزارش صریحاً قید نمی‌شود که کمبوجیه مراجعت می‌کرد، چون او اخباری در مورد اغتشاش شنیده بود یا اینکه آگاهی یافته بود که شخصی که خود را برادر وی می‌خواند، پادشاهی را غضب کرده‌است. اما اشاره به شگفتی زندگی کمبوجیه در روایت هرودوت و هراس وی از اینکه برادرش ممکن بود هنوز زنده باشد، امکان نخست را محتمل می‌کند: او به سبب ناآرامی عمومی در ایالات کانونی امپراتوری از مصر راه افتاده بود و در آن مقطع زمانی هنوز از غصب پادشاهی اطلاع نداشته‌است. تلاش کمبوجیه برای اقناع پارسیان ممتاز، دربارهٔ مرگ برادرش بردیا، و غصب مغ، بی‌نتیجه ماند. به ویژه اینکه پرکساسپ یگانه شاهد قتل، این جنایت را انکار کرد.
همین گزارش را، البته بسیار مختصرتر، تروگوس-یوستین نیز ارائه می‌کنند. کتزیاس نیز اگرچه از سانحه کمبوجیه با فرجام مرگبار خبر می‌دهد، اما داده‌هایش در مورد نحوه سانحه، تسلسل و توالی زمانی وقایع و نیز محل مرگ با هرودوت و تروگوس-یوستین اختلاف دارد.
داریوش بدون ذکر کوچکترین جزئیاتی در نبشته بیستون گزارش می‌کند که کمبوجیه پس از جلوس مغ بر تخت شاهی درگذشته‌است. همچنین ترتیب گاه‌نگاری وقایع در نبشته بیستون، که در آن پیش از ذکر گئومات از آشوب‌ها سخن می‌رود، حاکی از آن است که نام محل مرگ کمبوجیه که هرودوت ذکر کرده کاملاً صحیح است و گئومات از اغتشاش پدید آمده در امپراتوری سود جسته تا پادشاهی را غصب کند.
برخلاف عقیده هرتسفلد و سایرین که کمبوجیه طبق نبشته بیستون خودکشی کرده‌است، امروز در کل این نظر غالب است که کمبوجیه به سبب بی احتیاطی خودش درگذشت، که ویلهلم شولتسه آن را قبلاً، در ۱۹۱۲ ابراز کرده بود و تقریباً در تمامی آثار دیگر راجع به این موضوع با دلایل اضافی تقویت شده‌است، اصطلاح پارسی uvāmaršiyuš amariyatā به این معنی است که او به «مرگ خود مرد».
میراث

بردیا یک دختر به نام پارمیس از خود به جای گذاشت که داریوش وقتی شاه شد با او ازدواج کرد تا به جایگاه خود وجههٔ قانونی ببخشد.
واژه‌نامه

↑  bardz
↑  Pirtiya
↑  Barziya
↑  Smerdis
↑  Mardos
↑  Mergis
↑  Merphis
↑  Tanyoxarces
↑  tanu-wazraka
↑  drauga
↑  Paišyauvādā
↑  Arkadri
↑  Viyaxna
↑  Maguš
↑  Maguš
↑  wihhelm schulze
بیستون که فتوحات داریوش بزرگ را به زبان های پارسی باستان، ایلامی و بابلی توصیف می کند. این نقش برجسته ها و متون در صخره ای در کوه بیستون (استان کرمانشاه کنونی) نقش بسته است.
گئومات مغ، زیر پای داریوش، ۲ دستش را به حالت التماس به بالا برده‌است.
صفحه بارگذاری

یک صفحه بارگذاری
یک صفحه بارگذاری (به انگلیسی: Loading screen) تصویری است که توسط یک برنامه رایانه‌ای—معمولاً یک بازی ویدئویی—نشان داده می‌شود تا برنامه فرایند بارگذاری خود را بگذراند.
در بازی‌های ویدئویی اولیه، صفحه بارگذاری فرصتی برای طراحان بود تا خلاقیت خود را در آن پیاده کنند، بدون این‌که نیازی به گذر از محدودیت‌های فنی موجود درون بازی باشد.
مدت زمان یک صفحه بارگذاری متغیر است و ممکن است کوتاه یا طولانی باشد.
صدا و سیمای خراسان جنوبی

نشان صدا و سیمای مرکز خراسان جنوبی
صدا و سیمای مرکز خراسان جنوبی یکی از مراکز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در شهر بیرجند فعالیت می‌کند.
شبکه خاوران

مقالهٔ اصلی: شبکه خاوران
جان بویی

جان بویی (انگلیسی: John Boie؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۱) ورزشکار بسکتبال با ویلچر و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است.
جوایز

وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
پروین فرهادی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Parvin Farhadi Khah
زادروز:  ۳۰ مارس ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  سپیدان
پست:  هافبک
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  زیر ۱۹ سال ایران |   |  (۵) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال زنان ایران |  ۳ |  (۰) |
 ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۸:  ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۸
پروین فرهادی (زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زنان ایران بازی کرده‌است.
تیخون خرینیکوف

| تیخون خرینیکوف | تیخون خرینیکوف |
| --- | --- |
زاده: ۲۸ مهٔ ۱۹۱۳ یلتس، استان لیپتسک، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۴ اوت ۲۰۰۷ (۹۴ سال) مسکو، روسیه
ژانر: موسیقی کلاسیک، موسیقی مجلسی، اپرا، اپرت، باله، موسیقی صحنه، موسیقی فیلم
پیشه(ها): موسیقی‌دان، آهنگساز، طراح رقص، نوازنده پیانو، مدرس موسیقی
ساز(ها): پیانو
تیخون نیکلایویچ خرینیکوف (روسی: Тихон Николаевич Хренников؛ ‏ ۱۰ ژوئن [سبک قدیمی: ۲۸ مه] ۱۹۱۳ – ۱۴ اوت ۲۰۰۷) موسیقی‌دان، آهنگساز، طراح رقص، نوازنده پیانو، مدرس موسیقی و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، آهنگساز رسمی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی محسوب می‌شد و نفوذ و قدرت خود را تا پایان فروپاشی شوروی حفظ کرد. آندری ژدانف رهبر دکترین ژدانف وی را به‌عنوان دبیر اتحادیه آهنگسازان شوروی انتخاب نمود. او در سال ۱۹۴۷ به حزب کمونیست پیوست و قائم‌مقام شورای عالی آن شد. تیخون خرینیکوف پس از دههٔ ۱۹۵۰، یکی از اعضای ثابت کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی و از سال ۱۹۶۲، یک از نمایندگان شورای عالی اتحاد شوروی بود. او به‌مدت ۲۵ سال رهبر موسیقی «سالن مرکزی نمایش و تئاتر ارتش سرخ» بود. وی در سال‌های پایانی عمر، از منتقدان سرسخت پرسترویکا و رهبران آن بود که سبب فروپاشی شوروی شدند و در مصاحبه‌ای گفت: «این خیانت رهبران ما بود. من گورباچف و حامیانش را که سبب مشقت و صدمه‌دیدنِ هنر شوروی شدند، خائن به حزب و مردم می‌دانم…»
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ آهنگسازی در دانشکده دولتی موسیقی گنیسین (۱۹۳۲–۱۹۲۹) و از شاگردان میخائیل گنیسین و ییفریم گیلمان بود. وی سپس در سل‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۶ برای ادامه تحصیل به کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو رفت و در آنجا آهنگسازی را نزد ویساریون شیبالین و نوازندگی پیانو را نزد هاینریش نویهاوس فرا گرفت. نخستین سنفونی او را لئوپولد استوکوفسکی رهبری کرد. وی همچنین در سال ۱۹۳۶ برای اپرایی که بر پایهٔ هیاهوی بسیار برای هیچ ساخته و توسط یوگنی واختانگوف در مسکو کارگردانی شد، آهنگسازی نمود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به رفیق آرسنی اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، جایزه لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، قهرمان کار سوسیالیست، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، و مدال دفاع از مسکو شده‌است.
صدا و سیمای اصفهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان شبکه تلویزیونی اصفهان: نشان شبکه تلویزیونی اصفهان
نوع: رادیو، تلویزیون و وبگاه
کشور: ایران
ستاد: اصفهان
گستره پخش: استانی
وبگاه رسمی: http://www.isfahan.irib.ir/
صدا و سیمای مرکز اصفهان یکی از مراکز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که در اصفهان فعالیت می‌کند.
شبکه اصفهان

مقالهٔ اصلی: شبکه اصفهان
آدرس سایت: http://isfahan.irib.ir
رادیو اصفهان

فرکانس آنالوگ
موج FM ردیف ۹۴.۵، ۹۵ Mhz مگاهرتز  /      موج AM ردیف ۸۳۷ کیلوهرتز  khz
فرکانس دیجیتال
رادیو  استان اصفهان |  فرکانس  ۶۶۶ و ۶۹۸ و ۷۶۲ مگاهرتز  Mhzz
فرکانس های ماهواره ای
Iran Sat, Arab Sat 2,3    /      FR: 11881 MHz12283
SR: 27500     /      FEC: 3/4    /   P: Horizontal
محمد خان

محمد خان (۱۳۳۰ در ولایت غزنی) سیاست‌مدار اهل افغانستان است. وی در گذشته عضو حزب اسلامی گلبدین حکمتیار بود و اکنون در شاخهٔ حزب اسلامی ارغندیوال عضویت دارد. محمد خان انجنیر (مهندس) برق و از قومیت پشتون است و در اولین دوره ولسی جرگه (مجلس نمایندگان افغانستان) پس از سقوط طالبان به عنوان نماینده ولایت غزنی انتخاب شد. وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان به عنوان معاون اول عبدالله عبدالله شرکت کرد.
| محمد خان | محمد خان |
| --- | --- |
معاون اول رئیس اجرائیه جمهوری اسلامی افغانستان: معاون اول رئیس اجرائیه جمهوری اسلامی افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۹۳ – ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۳۹۳ – ۱۳۹۸
پس از: ایجاد پست
پیش از: لغو پست
عضو دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان: عضو دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹
عضو مجلس سنای افغانستان: عضو مجلس سنای افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۹۸ – ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱۳۹۸ – ۱۴۰۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۸ ولسوالی قره‌باغ - ولایت غزنی - پادشاهی افغانستان
ملیت:  افغان
حزب سیاسی: حزب اسلامی گلبدین حکمتیار
محل تحصیل:  دارالمعلمین گردیز  دانشگاه کابل 
پیشه: مدیر اجرایی
زندگی

محمد خان به سالِ ۱۳۳۰ در ولایت غزنی متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در مکتب «جامرات» ولسوالی قره‌باغ ولایت غزنی و دوران ثانویه را در مکتب «سلطان محمود» این ولسوالی گذراند و بعد وارد مرکز دارالمعلمین در شهر گردیز در مرکز ولایت پکتیا شد.
محمد خان در سال ۱۳۵۰ به دانشکدهٔ مهندسی کابل راه یافت و در سال ۱۳۵۵ از رشته مهندسی برق فارغ التحصیل شد. سپس در ریاست برق شهر کابل پایتخت افغانستان مشغول به کار گردید. وی یک سال بعد از استقرار حکومت کمونیستی، در سال ۱۳۵۸ به کارخانه‌ای در شهر گرشک ِ ولایت هلمند منتقل شد و تا ماه سرطان سال ۱۳۵۸ در این کارخانه کار کرد و بعد به صفوف مجاهدین افغانستان پیوست.
محمد خان به حزب اسلامی افغانستان به رهبری گلبدین حکمتیار پیوسته و به عنوان مسوول جهاد در شهر کابل تعیین شد و بعد از ۱۸ ماه دوباره به پاکستان برگشت و در کویته بلوچستان و پیشاور به عنوان مسئول مهاجرین و معاون بخش اطلاعاتی و مالی حزب اسلامی فعالیت داشت. او پس از پیروزی مجاهدین در سال ۱۳۷۱ مدتی در وزارت مالیه مشغول به کار شد و بعد از پیروزی طالبان از فعالیت‌های سیاسی کناره گرفت.
محمد خان بعد از سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی به عنوان نماینده ولایت غزنی در اولین دوره انتخابات ولسی جرگه شرکت کرده و به مجلس نمایندگان افغانستان راه یافته و به عنوان رئیس کمیسیون مواصلات و مخابرات این مجلس فعالیت داشت. وی در دور دوم مجلس نمایندگان از ولایت کابل نامزد شده و قادر به راه‌یابی به مجلس نمایندگان نشد.
درسال ۱۳۹۳ درانتخابات ریاست جمهوری به حیث معاون اول عبدالله عبدالله بود وبعد از پیروزی محمداشرف غنی عبدالله عبدالله به حیث ریس اجراییه وظیفه خودرا ادامه داد و محمدخان همچنان به حیث معاون اول اقای عبدالله به وظیفه خویش ادامه داد،ودردوره دیگر انتخابات ریاست جمهوری از محمد اشرف غنی حمایت خودرا اعلام کرد
دراین دوره بعد از پیروزی محمداشرف غنی محمد خان به حیث نماینده انتصابی
در مجلس سنا تعیین شد.وبعد از سقوط دولت جمهوری مجبور به مهاجرت شد وبه کشور ترکیه مهاجرت کرد.
آبی تیره (فیلم ۲۰۰۲)

| آبی تیره | آبی تیره |
| --- | --- |
کارگردان: ران شلتون
فیلمنامه‌نویس: دیوید آیر جیمز الروی
بازیگران: کرت راسل برندن گلیسون اسکات اسپیدمن مایکل میشل لولیتا داویدوویچ وینگ ریمز
موسیقی: ترنس بلنچرد
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ دسامبر ۲۰۰۲ (۲۰۰۲-12-۲۱) (جشنواره نورین)  ۲۱ فوریه ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-0۲-۲۱) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۲٬۱۵۰٬۳۰۱ دلار
آبی تیره (به انگلیسی: Dark Blue) فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی ران شلتون است. در این فیلم بازیگرانی همچون کرت راسل، برندن گلیسون، اسکات اسپیدمن، مایکل میشل، لولیتا داویدوویچ، وینگ ریمز، مستر پی، کوراپت، دش میهوک، جاناتان بنکس، گراهام بکل، لولیتا داویدوویچ، مارین هینکل و کندی الکساندر ایفای نقش کرده‌اند.
خلاصه

تحقیقات دربارهٔ سرقتی که منجر به قتل شده است باعث بروز سلسله اتفاقاتی می‌شود که افسر پلیس لس آنجلس «الدن پری» را وادار می‌کند روشهای خشن خود را زیر سؤال ببرد…
آلن بکر (انیماتور)

آلن بکر (انگلیسی: Alan Becker؛ زادهٔ ۱۸ مهٔ ۱۹۸۹) پویانما و یوتیوبر اهلا ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای حق‌امتیازهای خلق Animator vs. Animation 2 و Animation vs. Minecraft شناخته شده است.
زندگی و تحصیل

بکر در دوبلین، اوهایو به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۷ از دبیرستان اسکیوتو فارغ‌التحصیل شد و در کالج هنر و طراحی کلمبوس ادامه تحصیل و در سال ۲۰۱۳ فارغ‌التحصیل شد.
در سال ۲۰۰۱، زمانیکه بکر در سنین رشد بود، خانواده او تنها یک کامپیوتر داشتند که بین او، خواهر و برادرش مشترک بود. از طریق این کامپیوتر بود که او شروع به آزمایش با هنرهای پیکسلی کرد. دو فیلم کوتاه انیمیشن مورد علاقه بکر عبارتند از لونی تونز (ساخته ۱۹۵۳) داک آموک (ساخته ۱۹۵۹) از شرکت «هارولد و پرپر کرویان» که هر دو شامل شخصیت‌های پویانماییکه هر دو شامل شخصیت‌های متحرکی بودند که از محیط اطراف خود برای بیرون کشیدن چیزها استفاده می‌کردند که الهام‌بخش آثار بعدی او نیز شد. در سال ۲۰۰۵ به تحصیل در خانه پرداخت. اولین لپ‌تاپ او، ایسر مدل تراول‌میت بود که برای شروع پویانمایی با استفاده از ماکرومدیا فلش (بعدها ادوبی فلش و در حال حاضر Adobe Animate) استفاده می‌کرد. اولین پویانمایی رسمی او، با عنوان ارتش صورتی، در سال ۲۰۰۶ در نیوگراندز منتشر شد. بکر کانال یوتیوب خود را در ۲۴ ژوئیه همان سال منتشر کرد.
حرفه

در ۳ ژوئن ۲۰۰۶، در سن ۱۷ سالگی، بکر انیمیشن موفق Animator vs. Animation را در نیوگراندز منتشر کرد که به سرعت در فضای مجازی پخش شد و منجر به بارگذاری مجدد آن در وبگاه‌های‌های رسانه‌های مختلف شد. مدت کوتاهی پس از آن، یک شرکت ناشناس به او ۷۵ دلار برای حق انحصاری پویانمایی Animator vs. Animation پیشنهاد داد، اما او با توجه به توصیه استیون لرنر، صاحب شرکت آلبینو بلک شیپ، مخالفت کرد. بعدها متوجه شد که انیمیشن او بدون اجازه در وبگاه‌های سرگرمی بدنام ایبامز ورلد منتشر شده است. پس از اینکه استیون لرنر از این به عنوان مدرک در نبردی قانونی علیه ایبامز ورلد استفاده کرد، بکر مبلغ ۲۵۰ دلار برای حق جریمه را پذیرفت و رضایت داد. با این‌حال، پس از تغییر عقیده، او ادعا کرد که پول را پس داده تا "پویانما و پویانمایی" حذف گردد. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۶، بکر شروع به انتشار آثار خود در یوتیوب کرد.
شرکت اتم فیلمز بکر را متقاعد تا بودجه‌ای برای ساخت Animator vs. Animation 2 که دنباله پویانمایی موفق Animator vs. Animation است پراخت کند و بنابراین او پویانمایی Animator vs. Animation 2 را ساخت. در سال ۲۰۰۷، چارلز یه ۱۴ ساله پیشنهاد یک بازی آنلاین بر اساس این پویانمایی داد و بکر پس از تماشای آثار چشمگیر او موافقت کرد که با او همکاری کند.
بکر به انتشار پویانمایی‌ها، آموزش‌های پویانمایی‌سازی، و اسپین‌آفهای بعدی مجموعه انیمیشن Animator vs. Animation ادامه داد. بکر شرکت کیک‌استارتر را برای بازی ورق براساس انیمیشن‌های خود معرفی کرد که در ماه مهٔ سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
در دسامبر ۲۰۲۳، کانال یوتیوب او به ۲۵٫۵ میلیون مشترک رسید و در مجموع ۶٫۲ میلیارد بازدید ویدیویی به‌دست‌آورد.
جوایز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | عنوان جایزه | عنوان پویانمایی | نتیجه |
| ۲۰۰۷ | جایزه وبی | Animator vs. Animation 2 | پیروز |
:
هیو دنسی

| هیو دنسی | هیو دنسی |
| --- | --- |
هیو دنسی در ٣۶اُمین فستیوال بین‌المللی فیلم تورنتو - سال 2011: هیو دنسی در ٣۶اُمین فستیوال بین‌المللی فیلم تورنتو - سال 2011
نام هنگام تولد: هیو مایکل هوراسی دنسی
زادهٔ: ۱۹ ژوئن ۱۹۷۵
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰ تاکنون
شریک زندگی: Claire Danes
فرزندان: ۳
هیو دنسی (به انگلیسی: Hugh Dancy) (زاده ۱۹ ژوئن ۱۹۷۵) بازیگر انگلیسی است. نخستین حضور او در سینما با بازی در نقش دیوید کاپرفیلد در فیلم دیوید کاپرفیلد (فیلم ۲۰۰۰) رقم خورد. از دیگر فیلم‌هایی که او در آن بازی کرده می‌توان به آرتور شاه، برادر ابله ما، کشمکش خوب ،آدام (فیلم ۲۰۰۹)، مارتا مارسی می مارلین و همچنین نقش ویل گراهام در هانیبال (مجموعه تلویزیونی) اشاره کرد که برای این نقش برنده جایزه ساترن شده‌است.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها

سقوط شاهین سیاه (فیلم) (۲۰۰۱)
ضرب (فیلم) (۲۰۰۳)
لغتنامه هم‌خوابگی (۲۰۰۳)
آرتور شاه (فیلم) (۲۰۰۴)
طلسم الا (فیلم) (۲۰۰۴)
شلیک به سگ‌ها (۲۰۰۵)
غریزه اصلی ۲ (۲۰۰۶)
باشگاه کتاب جین آستن (۲۰۰۷)
غروب (فیلم ۲۰۰۷) (۲۰۰۷)
وقار وحشی (۲۰۰۷)*-
اعترافات یک معتاد به خرید (۲۰۰۹)
آدام (فیلم ۲۰۰۹) (۲۰۰۹)
برادر ابله ما (۲۰۱۱)
مارتا مارسی می مارلین (۲۰۱۱)
هیستری (فیلم ۲۰۱۱) (۲۰۱۱)
افسانه‌های از: بازگشت دوروتی (۲۰۱۳)
پو (۲۰۱۳
آخر شب (۲۰۱۹)
دانتون ابی ۲ (۲۰۲۲)
محاکمه و مجازات (۱۹۹۸)
شکارچی حرفه‌ای (۲۰۰۰)
دیوید کاپرفیلد (فیلم ۲۰۰۰) (۲۰۰۰)
مادام بوواری (فیلم ۲۰۰۰) (۲۰۰۰)
هانیبال (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۱۳–۲۰۱۵)
مهلت گالیپولی (۲۰۱۵)
مرغ ربات (۲۰۱۶, ۲۰۱۸)
مسیر (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۱۶–۲۰۱۸)
میهن (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۲۰)
کشمکش خوب (۲۰۲۰–۲۰۲۱)
نظم و قانون (۲۰۲۲-)
زیب‌النسا

| زیب‌النسا | زیب‌النسا |
| --- | --- |
شاهزاده امپراتوری گورکانی : شاهزاده امپراتوری گورکانی 
شاهدخت زیب‌النسا و همراهانش: شاهدخت زیب‌النسا و همراهانش
زاده: ۱۵ فوریه ۱۶۳۸ دولت‌آباد، امپراتوری گورکانی - هند امروزی
درگذشته: ۲۶ مهٔ ۱۷۰۲ (۶۴ سال) دهلی، امپراتوری گورکانی - هند امروزی
آرامگاه: سیکندرا
خاندان: تیموری
پدر: اورنگ‌زیب
مادر: دلرس بانو بیگم
زب‌النسا یا زیب‌النسا مخفی (۱۵ فوریه ۱۶۳۸–۲۶ مه ۱۷۰۲) یک شاهدخت گورکانی و فرزند ارشد امپراتور اورنگ‌زیب و همسر ارشد وی دلرس بانو بیگم بود. او یکی از خوشنویسان هند و از شاعران سبک هندی در ادبیات فارسی و تصوف بود و با تخلص «مخفی» شعر می‌سرود. تبار او از جانب مادر به شاه اسماعیل صفوی می‌رسید.
زیب‌النسا در ۲۰ سال آخر عمر خود در قلعه سلیمگر دهلی توسط پدرش زندانی شد. نوشته‌های او پس از مرگ در عنوان دیوان مخفی جمع‌آوری شد.
اوایل زندگی > تولد

زیب‌النسا فرزند ارشد شاهزاده محی‌الدین (امپراتور اورنگ‌زیب آینده)، در ۱۵ فوریه ۱۶۳۸، دقیقاً نه ماه پس از ازدواج پدر و مادرش، در دولت‌آباد دکن زاده شد. مادر وی، دلرس بانو بیگم، همسر اول و اصلی اورنگ‌زیب بود که اصالتاً عضوی از خاندان برجسته صفوی، دودمان حاکم بر ایران، بود. زیب‌النسا دختر مورد علاقه پدرش بود و همواره درخواست‌هایش مورد قبول پدر قرار می‌گرفت، به اندازه‌ای که او می‌توانست افراد را عفو کند.
او در سال ۱۶۵۷ مادرش را در پی زایمان کوچک‌ترین برادرش، محمد اکبر، از دست داد و سرپرستی محمد اکبر و دیگر برادرش محمد اعظم و همچنین دو خواهر کوچکش زینت‌النسا بیگم و زبده‌النسا بیگم به زیب‌النسا داده شد. زیب‌النسا در اینجا به محمد اکبر بسیار دل بست.
اوایل زندگی > تحصیلات و دستاوردها

اورنگ‌زیب، حافظه مریم، یکی از زنان دربار را به آموزش زیب‌النسا واداشت. به نظر می‌رسد او ذوق و سلیقه ادبی پدرش را به ارث برده‌است زیرا زیب‌النسا در مدت سه سال قرآن را حفظ کرد و در هفت سالگی به حافظ تبدیل شد. این دستاورد توسط پدرش با یک جشن بزرگ و تعطیلی عمومی گرامی داشته شد. پدر خوشحالش همچنین به شاهزاده خانم ۳۰٬۰۰۰ قطعه طلا جایزه داد. اورنگ‌زیب به دلیل این موفقیت مبلغ ۳۰٬۰۰۰ قطعه طلای دیگر را به استاد دخترش پرداخت کرد.
سپس زیب‌النسا علوم آن زمان را نزد محمد سعید اشرف مازندرانی که وی نیز شاعر بزرگ فارسی بود، فرا گرفت. او فلسفه، ریاضیات، نجوم و ادبیات را آموخت و دستی در فارسی، عربی و اردو داشت. وی در خوشنویسی نیز شهرت خوبی داشت. کتابخانه او از تمام مجموعه‌های خصوصی دیگر پیشی گرفت و او پژوهشگران بسیاری را با حقوق آزاد برای تولید آثار ادبی با نظارت خود یا رونوشت‌برداری از نسخه‌های خطی استخدام کرد. کتابخانه وی همچنین آثار ادبی دربارهٔ هر موضوع مانند حقوق، ادبیات، تاریخ و الهیات را ارائه می‌داد.
زیب‌النسا فردی مهربان بود و همیشه به افراد نیازمند، از جمله زنان بیوه و یتیم‌ها، کمک می‌کرد. وی نه تنها به مردم کمک می‌کرد بلکه هر ساله زائران حج را به مکه و مدینه می‌فرستاد. او همچنین به موسیقی علاقه داشت و گفته شده که او بهترین خواننده در میان زنان زمان خود بوده‌است.با مردم بسیار مهربان بوده است[۱۷]
تاج‌گذاری اورنگ‌زیب

هنگامی که اورنگ‌زیب پس از شاه جهان به حکومت رسید، زیب‌النسا ۲۱ ساله بود. اورنگ‌زیب از استعداد و ظرفیت دخترش مطلع شد و با گوش سپردن به نظرات وی، با او در مورد امور سیاسی امپراتوری خود بحث و گفتگو کرد، هرچند او نتوانست از نفوذ مخرب عمه تازه قدرتمندش، روشن‌آرا روی پدرش جلوگیری کند و حتی زمان سلطنت پدرش روشن‌آرا بجای جهان‌آرا به عنوان مسئول خانواده و کاخ سلطنتی و پادشاه بیگم انجام وظیفه می کرد و در امورات مملکتی مشاوره اورنگ‌زیب بود. در این هنگام زیب‌النسا بیشتر به کارهای شخصی خود می پرداخت و درگیر قدرت و دسیسه دربار نبود. در بعضی از کتاب‌ها ذکر شده‌است که اورنگ‌زیب هربار با ورود زیب‌النسا به دربار، شاهزادگان سلطنتی را برای استقبال از او می‌فرستاد. زیب‌النسا چهار خواهر کوچکتر دیگر به نام زینت‌النسا، زبده‌النسا، بدرالنسا و مهرالنسا نیز داشت.
در مورد ظاهرش، «او بلند و باریک، دارای صورت گرد و روشن، با دو خال یا لکه زیبا روی گونه چپ توصیف شده‌است. چشمان و موهای فراوانش بسیار سیاه بود و او لب‌های نازک و دندان‌های کوچکی داشت. در موزه لاهور یک نگاره معاصر وجود دارد که با این توصیف مطابقت دارد … او در لباس ساده‌پوش و سیاه‌پوش بود؛ هرچند او در اواخر زندگی همیشه سفید می‌پوشید و تنها زیورآلات او یک رشته مروارید در گردن بود.» در بحث در مورد شیوه لباس پوشیدن او، ذکر یک اختراع از او نیز خالی از لطف نیست. «زیب‌النسا یک لباس زنانه را اختراع کرد که به آنگیا کورتی معروف است. این لباس، شکل اصلاح‌شده لباس زنان ترکستان بود. اصلاحات متناسب با شرایط هند بودند».
زیب‌النسا در دوره‌ای زندگی کرد که بسیاری از شاعران «بزرگ» در اوج شهرت خود بودند؛ برای نمونه مولانا عبدالقادر بیدل، کلیم کاشانی، صائب تبریزی و غنی کشمیری. تأثیر قابل ملاحظه‌ای از سبک حافظ شیرازی در شعر زیب‌النسا دیده می‌شود. با این حال، وی به عنوان یکی از شاعران مکتب هندی زبان فارسی در نظر گرفته شده‌است. «زیب‌النسا آموزه‌های دینی و مسائل ایمانی را به‌طور جدی آموزش دیده بود و او به عنوان یک دانشمند عالی در چندین رشته دانشگاهی و به عنوان یک شخصیت ادبی و مشهور شناخته می‌شد. او خوب آواز می‌خواند و آهنگ می‌نواخت و بسیاری از باغ‌های روزگار خود را آباد کرد.»
زیب‌النسا «مخفی» را به عنوان تخلص خود در شعر انتخاب کرد. وی افزون بر کتاب شعر یا مجموعه اشعار خود به نام دیوان، که تقریباً ۵٬۰۰۰ بیت را در بر می‌گیرد، کتاب‌های مونس‌الروح، زیب‌المنشعات و زیب‌التفاسیر، نخستین و تنها تفسیر نوشته شده توسط یک زن، را نوشته‌است. نویسندهٔ مخزن‌الغیب می‌نویسد که کتاب شعر زیب‌النسا دارای ۱۵٬۰۰۰ بیت است. زیب‌النسا همچنین گردآوری و ترجمه آثار مختلف را تشویق می‌کرد. این بیت را از او می‌دانند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| درسخن مخفی شدم مانند بو در برگ گل |  | میل دیدن هرکه دارد در سخن بیند مرا |