stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاستینا
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| سال انتشار | نام ترانه | ترانه‌سرا و خواننده | آهنگساز و تنظیم‌کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۳ | چشم | جاستینا | جامین |
| ۲۰۲۲ | شلاق | جاستینا و توماج | بهزاد |
| ۲۰۲۲ | پیچک | جاستینا و توماج | ته‌رنگ |
| ۲۰۲۱ | سلطان | جاستینا | جامین |
| ۲۰۲۰ | فاک یو ارباب | جاستینا | جامین |
| ۲۰۲۰ | خفقان | جاستینا و اَرشی |  |
| ۲۰۲۰ | فتوا | جاستینا و فرآواز | حسام جبرئیلی |
| ۲۰۲۰ | تو جای من نیستی | جاستینا | شاهرخ موزیک |
| ۲۰۲۰ | غریبه | جاستینا |  |
| ۲۰۱۹ | حکایت | جاستینا و محکوم |  |
| ۲۰۱۹ | می‌رقصم | جاستینا | جاستینا و جامین |
| ۲۰۱۹ | حیف | جاستینا |  |
| ۲۰۱۹ | بگو برا چی | جاستینا | جاستینا و پویا ثابتی |
| ۲۰۱۹ | عادت | جاستینا و پوتک | پوتک |
| ۲۰۱۹ | فرصت | جاستینا | جامین |
| ۲۰۱۹ | دیگه بعد رفت | جاستینا |  |
| ۲۰۱۸ | ترافیک جنسی | جاستینا، حصین و میلاد اس |  |
| ۲۰۱۸ | صبر ۲ | جاستینا و شایع | محمد رضائیان و شروین رادفر |
| ۲۰۱۸ | بپا | جاستینا |  |
| ۲۰۱۸ | الماس | جاستینا و نیکیتا |  |
| ۲۰۱۸ | ام ام ام | جاستینا |  |
| ۲۰۱۸ | جت | جاستینا |  |
| ۲۰۱۸ | گوشه | جاستینا | بیداد |
| ۲۰۱۷ | بات | جاستینا |  |
| ۲۰۱۶ | مثل هم | جاستینا |  |
| ۲۰۱۵ | تغییر | جاستینا |  |
| ۲۰۱۵ | دختر رپ | جاستینا | ارساز |
| ۲۰۱۵ | منگ | جاستینا |  |
| ۲۰۱۴ | آدمیت | جاستینا |  |
| ۲۰۱۴ | ببر | جاستینا |  |
| ۲۰۱۴ | کاش دنیا بهم یه دختر بده | جاستینا | بیداد |
| ۲۰۱۴ | قصه من | جاستینا |  |
| ۲۰۱۴ | خواب و بیدار | جاستینا |  |
| ۲۰۱۳ | عروسک | جاستینا |  |
| ۲۰۱۳ | به این آزادی بخند | جاستینا |  |
| ۲۰۱۳ | مهم نیست | جاستینا |  |
| ۲۰۱۳ | یادته | جاستینا و موتکس |  |
| ۲۰۱۳ | نگاه | جاستینا |  |
| ۲۰۱۲ | تنبلیم | جاستینا | تنبه ۱۰ |
| ۲۰۱۲ | اوج پرواز | جاستینا و صادق |  |
| ۲۰۱۲ | قدم به قدم | جاستینا |  |
عبدالقادر ځاځی وطندوست

| عبدالقادر ځاځی وطندوست | عبدالقادر ځاځی وطندوست |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت کابل در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت کابل در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۶ (۴۸–۴۹ سال) ولایت کاپیسا
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
عبدالقادر ځاځی وطندوست (زاده ۱۳۵۵ ولایت کاپیسا) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت کابل در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون روابط بین‌الملل می‌باشد.
زندگی‌نامه

عبدالقادر ځاځی وطندوست زاده ۱۳۵۵ از ولایت کاپیسا می‌باشد. وی فارغ‌التحصیل ماستری/فوق لیسانس در رشته اداره و تجارت است.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های ایشان:
رئیس صدور جواز نامه‌های وزارت تجارت و صنایع.
رئیس جوانان و تربیت بدنی و ورزش وزارت اطلاعات و فرهنگ.
سر مشاور وزارت مهاجرین و عودت کنندگان.
رئیس کمیته تشریفات لویه جرگه مشورتی صلح.
تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا

تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا (اسپانیایی: Selección de fútbol sub-16 de España‎) نماینده فوتبال کشور اسپانیا در مسابقات فوتبال زیر ۱۶ سال اروپایی و بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا فعالیت می‌کند.
تالاب‌ها (فیلم ۲۰۱۷)

| تالاب‌ها | تالاب‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: امانوئل دلا واله
تهیه‌کننده: امانوئل دلا واله
فیلمنامه‌نویس: امانوئل دلا واله
بازیگران: آدواله آکینویه آگباجه هدر گراهام کریستوفر مک‌دونالد رینا دی کورسی جنیفر ایلی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-09-۱۵)  
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
تالاب‌ها (به انگلیسی: Wetlands) فیلمی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی امانوئله دلا واله است. در این فیلم بازیگرانی همچون آدواله آکینویه آگباجه، هدر گراهام، کریستوفر مک‌دونالد، رینا دی کورسی، جنیفر ایلی، مورفی گایر، راب مورگان، جیک وبر و لورن لاورا ایفای نقش کرده‌اند.
هانتر کینگ

| هانتر کینگ | هانتر کینگ |
| --- | --- |
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–اکنون
هانتر کینگ (انگلیسی: Hunter King؛ زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۹۳) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او خواهر کلی کینگ و جوئی کینگ است.
او در فیلم جودی مودی بازی کرده‌است.
تپش ۲۰۱۲

برخی از اعضای گروه تپش ۲۰۱۲
تپش ۲۰۱۲ یک گروه موسیقی به سرپرستی امید پوریوسفی بود که آهنگ‌های خود را موضوع‌های اجتماعی - سیاسی و به سبک‌های رپ، رگی، راگا، لاتین، اسکا، پاپ، و هیپ هاپ اجرا می‌کردند. اعضای این گروه ۸ نفره از ملیت‌های ایرانی، آلمانی، انگلیسی و لهستانی هستند و آثارشان به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و فارسی است. شاهین نجفی نام این گروه در اشاره به هدف آنهاست: «ما دوست داریم در سال ۲۰۱۲ در ایران کنسرت بدهیم.» ساختار این گروه به شکل یک پروژه باز است و «هر کسی که قابلیت داشته باشد می‌تواند با آن همکاری کند و در عین حال کار شخصی خود را نیز ادامه دهد.»
تپش ۲۰۱۲ برنامه خود را در جشنواره جهانی توتال در بوخوم آلمان، به ۱۸ تیرماه و جنبش دانشجویی در ایران تقدیم کرده‌است.
این گروه که پیشاپیش کارهای زیادی آماده اجرا دارد، تصمیم دارد ماهی یک‌بار یا هر ۲۰ روز یک‌بار، یک کار را پخش کند و برنامه اجرای کنسرت در کشورهای مختلف دارد.
پیشینه

در سال ۲۰۰۶، گروهی تحت عنوان تپش ۲۰۱۲ متشکل از چندین نفر با ملیت‌های مختلف در زمینه موسیقی اعلام موجودیت می‌کند. سرپرست این گروه (امید پوریوسفی)، سالها قبل از کشور خارج شده و در آلمان زندگی میکند. وی پیش از آغاز پروژه تپش ۲۰۱۲، سه بار به ایران سفر می‌کند و بعدها در رابطه با این سفرها می‌گوید که علت اصلی سفرهایش بررسی مسائل و مشکلات موجود در جامعه ایران بوده است.
شاهین نجفی که در سال ۲۰۰۵ به تازگی از ایران خارج شده بود، در سال ۲۰۰۸ به این گروه پیوست و با همکاری این گروه، اولین آلبوم رسمی خود را تحت عنوان «ما مرد نیستیم» منتشر کرد. اما دلایلی همچون اختلافات سلیقه، انتشار بدون اجازه ترانه‌ها و... موجب شد که از اواسط سال ۲۰۰۹، این همکاری خاتمه یابد.
اعضا

امین پوریوسفی (موسس گروه و نوازنده پرکاشن، گیتار و باس)
شاهین نجفی (رپر، خواننده، آهنگساز، ترانه‌سرا و گیتاریست) (از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹)
آرمین مستعد (نوازنده باس و عضو سابق آریان)
میشأل (نوازنده لهستانی پیانو)
تونی (رپر آمریکایی)
ووینا (رپر آلمانی)
آلبوم‌ها

«ما ایران هستیم»
«از تهران تا برلین»
«ما مرد نیستیم» به همراه شاهین نجفی
ترانه‌ها > رپ (فارسی)

حاجی ما آخر خطیم
حرف زن (دربارهٔ حقوق زنان)
زندگی سگی ما
بامداد (به یاد احمد شاملو)
آوازه خوان در خون (به یاد فریدون فرخزاد)
ما مرد نیستیم (برای جنبش زنان ایران)
عمو کریس (در انتقاد از کریس دی برگ)
فحش بده
ما شرریم
دادا کجایی
چیز
ترانه‌ها > انگلیسی - آلمانی - فارسی

سنگسار
جوایز

جایزه کریول ایالت نوردراین-وستفالن آلمان را در بخش موسیقی جهانی در سال ۲۰۰۶
ایکاروس آئرو ۲

| ایکاروس آئرو ۲ | ایکاروس آئرو ۲ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آموزشی
تولیدکننده: Ikarus
نخستین پرواز: ۱۹۴۰
معرفی‌شده در: ۱۹۴۸
بازنشستگی: ۱۹۵۹
کاربر اصلی: Yugoslav Air Force
تعداد ساخته‌شده: ۲۴۸
ایکاروس آئرو ۲ (به انگلیسی: Ikarus_Aero_2) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Ikarus است. هواگرد ایکاروس آئرو ۲ نخستین پروازش را در ۱۹۴۰ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۸ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۴۸ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
ورزشگاه مودیبو کیتا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
نام‌های پیشین: ورزشگاه اومنی‌اسپورتس باماکو
مکان: باماکو، مالی
مختصات: ۱۲°۳۹′۳۵″ شمالی ۷°۵۹′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۱۲٫۶۵۹۷۲°شمالی ۷٫۹۹۳۰۶°غربی﻿ / 12.65972; -7.99306
گنجایش: ۳۵٬۰۰۰
سطح: چمن
ساخت: ساخت
ساخت: ۱۲ ژوئن ۱۹۶۳
گشایش: ۲ دسامبر ۱۹۶۷
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
تیم ملی فوتبال مالی آ.اس کوروفینا آ.اس رئال باماکو: تیم ملی فوتبال مالی آ.اس کوروفینا آ.اس رئال باماکو
ورزشگاه مودیبو کیتا یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر باماکو، مالی است. این ورزشگاه در حال حاضر بیشتر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می‌گیرد و به عنوان زمین خانگی برای باشگاه فوتبال آ.اس رئال باماکو و گاهی برای تیم ملی استفاده می‌شود. این ورزشگاه دارای گنجایش ۳۵٬۰۰۰ تماشاگر است و به نام رئیس‌جمهور مودیبو کیتا نامگذاری شده است.
تاریخچه

ساخت ورزشگاه در روز ۱۲ ژوئن ۱۹۶۳ با تشریک مساعی شوروی-مالی به دستور رئیس‌جمهور مودیبو کیتا آغاز شد. این ورزشگاه در روز ۲ دسامبر ۱۹۶۷ افتتاح شد. نام ورزشگاه در روز ۴ ژوئیه ۱۹۸۷ به ورزشگاه مودیبو کیتا تغییر یافت.
حادثه ازدحام در ماه فوریه ۲۰۱۱

روز ۲۱ فوریه ۲۰۱۱، به خاطر ازدحام مردم در ورزشگاه در تلاش برای طلب برکت از امام عثمان مدنی هایدارا در هنگام برگزاری جشن میلاد پیامبر، ۳۶ نفر کشته و ۶۰ نفر مصدوم شدند.
هنشل هااس ۱۳۰

| هنشل اچ‌اس ۱۳۰ | هنشل اچ‌اس ۱۳۰ |
| --- | --- |
کاربری: High altitude research/ هواگرد شناسایی
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: هنشل
نخستین پرواز: 11 April 1939
وضعیت: Prototypes only
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی
هنشل اچ‌اس ۱۳۰ (به انگلیسی: Henschel Hs 130) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هنشل در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۱۹۳۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
بریدن آلت زنانه
منشأ و رواج تاریخی

خاستگاه جغرافیایی رسم قطع آلت تناسلی را، درهٔ رود نیل در مصر باستان می‌دانند. گمان بر این است که این رسم‌ها بعدها به نواحی اطراف چون حوزه رود نیل، و شمال شرق و غرب آفریقا گسترش یافته‌است. قدیمی‌ترین شاهد موجود مومیاییهایی هستند که به ۲۰۰ سال قبل از میلاد بازمی‌گرداند و آثار قطع کلیتوریس در آن‌ها پیداست. مورخ یونانی هرودوت وجود این رسم را در بین مصریان در سال پنجم پیش از میلاد گزارش کرده‌است. هرودوت همچنین گزارش می‌کند که رومی‌ها، اتیوپیها، و فنیقی‌ها نیز قطع دستگاه تناسلی زنان را انجام می‌دهند. جغرافی‌دانان یونانی استرابو آن را در بین مصریان در حدود سال ۲۵ قبل از میلاد گزارش می‌کند. این رسم هدفش جلوگیری از بی‌قاعدگی جنسی نمی‌بود، بلکه نوعی مناسک‌گذر به حساب می‌آمده‌است که ریشه آن در افسانه‌های مربوط به مصر باستان و دیگر مردمان آفریقا بوده‌است. این مردمان بر این اعتقاد بودند که ارواح خدایان و انسان‌ها دوجنسی می‌باشند. این ارواح ویژگی‌های دوجنسی خود را روی ارگان‌های تناسلی تصویر می‌کنند. بدین گونه، زنانگی مرد در پوست روی اندام جنسی مرد، و روح مردانه زن در کلیتوریس او است. برش این بخش‌ها عملاً بخش زنی مرد را می‌زداید و او را به یک مرد کامل تبدیل می‌کند؛ و بخش مردی زن را می‌زداید و او را به یک زن کامل تبدیل می‌کند. امروزه هنوز زنان مصری به زنانی که ختنه نشده‌اند با دید تحقیر نگریسته و می‌گویند: «تو مثل یک مرد هستی».
انواع بریدن آلت تناسلی زنان

سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال ۱۹۹۷ میلادی مُثله‌کردن آلت تناسلی زنان را بر سه نوع تقسیم‌بندی کرده بود که در شکل نمایش داده شده‌است. گزارش جدیدتر سازمان ملل چهار گونهٔ این عمل را برمی‌شمارد:
نوع اول: برداشتن کلی یا جزئی کلیتوریس و/یا غلفه است (کلیتوریکتومی)
نوع دوم: برداشتن کلی یا جزئی کلیتوریس و لب‌های کوچک فرج (عضو)، با/بدون بریدن لب‌های بزرگ فرج
نوع سوم: هرگونه تنگ کردن مجرای مهبل با ایجاد یک مهر و موم پوششی با قطع کردن و تغییر مکان دادن لب‌های کوچک فرج و/یا لب‌های بزرگ فرج، با یا بدون بریدن کلیتوریس
نوع چهارم: هرگونه عمل خطرناک دیگر بر روی آلت تناسلی زنان به مقصودی غیر پزشکی. مانند سوراخ کردن، سوزن زدن، شکافتن و غیره.
در تقسیم‌بندی‌ای دیگر بریدن آلت تناسلی زنان دست‌کم بر سه گونه است:
ختنه سنت: که در آن اجازه می‌دهند مقدار کمی خون از روکش کلیتوریس خارج شود، یا اینکه بخش‌هایی از روکش کلیتوریس را برمی‌دارند. این‌گونه از برش دستگاه تناسلی زنان نزدیک‌ترین به ختنه مردان بوده هرچند انجام عمل ظرافت بیشتری را خواهان است و امکان اشتباه هنگام انجام عمل بیشتر است. این نوع برش دستگاه تناسلی زنان، نوع غالب انجام آن نبوده و به نواحی جغرافیایی خاصی (عمدتاً مالزی) محدود می‌شود.
قطع کردن: قطع کردن بخشی از دستگاه تناسلی زنان که می‌تواند از قطع کلیتوریس تا قطع کلیتوریس به همراه شفتین صغرای فرج، شفتین کبرای فرج را شامل شود.
ختنه فرعونی: در این نوع کلیتوریس به همراه شفتین صغرای فرج، شفتین کبرای فرج قطع شده و سپس فرج دوخته می‌شود به گونه‌ای که فقط سوراخ کوچکی برای خروج ادرار و خون مربوط به قاعدگی بماند. این نوع که از نظر پزشکی دارای بیشترین اثر سوء می‌باشد در سومالی، اتیوپی، سودان و مصر بیشترین رواج را دارد. مردم محلی آن را ختنه فرعونی می‌خوانند زیرا بر اساس روایاتی در مصر باستان فراعنه آن را بر جمعیت یهودی ساکن مصر تحمیل می‌کردند.
خطرات پزشکی و روانی

در بیانیه مشترکی که سازمان بهداشت جهانی، یونیسف، یونسکو، حقوق بشر سازمان ملل متحد و سایر سازمان‌های وابسته به سازمان ملل علیه ناقص‌سازی زنان منتشر نموده‌اند صریحاً عنوان شده‌است که هیچ سود پزشکی برای ختنه زنان شناخته نشده‌است و در عوض مشخص شده‌است که این عمل برای دختران و زنان از بسیاری جهات مضر و خطرناک می‌باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که مضرات ختنه زنان بیش از فواید پیشنهادی توسط طرفداران آن است.
به گفته سازمان بهداشت جهانی هر برش در اعضای بدن می‌تواند مخاطره انگیز باشد خصوصاً اگر تحت شرایط غیر بهداشتی انجام شود، اما اکثر خطرات شدید ذکر شده برای بریدن آلت تناسلی زنان مربوط به شدیدترین نوع (ختنه فرعونی) می‌باشد. سازمان یونیسف در مورد کسانی که به وجود ختنه نوع شدید و خفیف اعتقاد دارند بیانیه می‌کند: «ما به شدت نگران این موضوع هستیم که ختنه زنان در بسیاری موارد توسط کادر پزشکی و در درمانگاه انجام می‌شود. در برخی جوامع که ختنه زنان بسیار رایج است این تفکر وجود دارد که می‌توان عمل ختنه زنان را به صورت خفیف و توسط کادر درمانی انجام داد. اما واقعیت این است که این عمل کلاً مردود است و نوع شدید و خفیف ندارد.»
خطرات پزشکی و روانی > پیامدهای بهداشتی - روانی

ناقص‌سازی زنان پیامدهای منفی بر سلامت و روان زنان و دختران دارد. اولین مشکلات در زمان عمل رخ می‌دهد. تقریباً تمام دختران در هنگام عمل دردی جانکاه و خون‌ریزی را تجربه می‌کنند. در بعضی انواع ناقص‌سازی پای دختران باید برای روزها یا هفته‌ها به هم بسته شود که بسیار وضع ناراحت‌کننده‌ای را به دختران به وجود می‌آورد. عفونت‌های بعد از عمل نیز محتمل است. هرچند تعداد این مورد تنها زمانی مستند می‌شود که بیمار جهت درمان به بیمارستان مراجعه کند. ناقص‌سازی پیامدهای ناگوار بلند مدت متعددی دارد. کاهش لذت جنسی، دردهای عصبی، عفونت، مشکلات روانی، و استرس‌های بعد از عمل اختلال‌های ادراری، آسیب به ارگان‌های مجاور، عوارض روانی جنسی از جمله این پیامدهای ناقص‌سازی است. همچنین بریدن دستگاه تناسلی زنان میزان احتمال ابتلا به عفونت‌ها را افزایش می‌دهد و سبب هپاتیت نوع ب، HIV و انتقال عفونت‌ها از جمله انتقال ویروس می‌گردد. بروز عفونت لگنی در زنانی که ختنه شده‌اند بیشتر بوده، و این ممکن است باروری آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. از نظر آماری، زنان عقیم در بین کسانی که قطع دستگاه تناسلی نوع سوم انجام داده‌اند بیشتر یافت می‌شود. کشور سومالی بیشترین تعداد برش دستگاه تناسلی نوع سوم را دارد، و بیشترین نرخ مرگ نوزادان و مرگ مادر در جهان را نیز داراست. اگر چه عوامل دیگر نیز در این موضوع دخیل هستند، ولی می‌توان بخشی از دلیل را به برش دستگاه تناسلی نسبت داد.
گونه نمادین ختنه (که به‌عنوان مثال در میان زنان مسلمان کشورهای جنوب آسیا مرسوم است) باعث برداشتن کلیتوریس یا تنزل در عملکرد دستگاه جنسی زنان نمی‌شود، و عموماً به‌صورت عمده‌ای ملایم‌تر از ختنهٔ مردان انجام شده و متعاقباً شانس عفونت یا ناقص‌سازی دستگاه جنسی در مقایسه با ختنهٔ مردان در آن کمتر می‌باشد.
خطرات پزشکی و روانی > پیامدهای جنسی

یکی از مهم‌ترین دلایل سنتی انجام ناقص‌سازی جنسی زنان، برای کنترل یا کم‌کردن میل جنسی زنان است. اما طبق تحقیق کومو توماس، عملی که قرار بوده بی‌قاعدگی در امور جنسی را بکاهد، عملاً سبب تشدید آن شده‌است چرا که موجب شده زنانی که رضایت جنسی کمتری از آمیزش جنسی یافته‌اند به‌دنبال مردانی بگردند که رضایت جنسی بیشتری به آن‌ها بدهند. در نظرسنجی‌هایی که در مصر و سودان انجام گرفته زنان گزارش از آمیزش دردناک داده‌اند ولی اعتقاد نداشتند که میزان شهوت آن‌ها یا قابلیت آن‌ها برای رسیدن به ارگاسم کاهش یافته‌است. برخی از منتقدان بریدن آلت تناسلی زنان آن را تضمین باکرگی نمی‌دانند: در تحقیقات انجام شده زنان سودانی گفته‌اند که برخی از زنان برای مردانشان خودشان را مجدد ختنه کرده زیرا این کار باعث می‌شود که کانال مهبل تنگ‌تر شده و باکرگی شبیه‌سازی شود. به‌علاوه زنان مطلقه و بیوه‌ها نیز قبل از ازدواج مجدد این کار را انجام می‌دهند. بر پایهٔ این مشاهدات، منتقدان این‌گونه نتیجه‌گیری کرده که ختنه باعث تضمین باکرگی نیست.
خطرات پزشکی و روانی > راه‌های درمانی

هرچند درمانی برای آسیب دیدگان نیست، اخیراً روش‌های جراحی پلاستیک برای مقداری بازسازی آسیب دیدگی‌ها و بازگرداندن حساسیت جنسی به کار می‌رود. از آنجا که فقط چند سانتیمتر از کلیتوریس بیرون از بدن و در معرض بریده‌شدن است، می‌توان از بخش داخلی کلیتوریس استفاده کرد و تا حدی زنان ختنه شده را درمان نمود. هرچند که حساسیت جنسی این بخش درونی کلیتوریس به اندازه بخش خارجی نیست. خود این درمان در صورتی که به دست افراد ناوارد انجام شود می‌تواند خطرناک هم باشد.
ابعاد حقوقی و بین‌المللی

مسئله ختنه زنان در غرب زمانی توجه وسیعی را در بین افکار عمومی جلب نمود که تعدادی زنان از غرب آفریقا در آمریکا تحت عنوان آنکه اگر به کشور خود بازگردند در معرض این عمل جراحی قرار خواهند گرفت، تقاضای پناهندگی نمودند.
در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ میلادی، برش دستگاه تناسلی زنان به شکل عمده‌ای مشکلی پزشکی در نظر گرفته می‌شد، ولی از سال ۱۹۹۰ میلادی به بعد گفتمان‌های پیرامون این موضوع غالباً آن را ناقض حقوق اصلی بشر توصیف می‌کنند. سازمان یونیسف ناقص‌سازی جنسی زنان را نقض حقوق بنیادی دختران، تبعیض و نقض حقوق دستیابی به فرصت‌های برابر، سلامتی، رهایی از خشونت، جراحت، سوءاستفاده، شکنجه، بدرفتاری یا رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز، محافظت دربرابر سنت‌های خطرناک، و حق تصمیم‌گیری‌های مربوط به تولیدمثل دانسته‌است که همگی این حقوق در حمایت قوانین بین‌المللی هستند. در بیانیه‌ای که سازمان بهداشت جهانی و چندین سازمان وابسته با سازمان ملل علیه ناقص‌سازی زنان در سال ۲۰۰۸ منتشر کرده‌است، ناقص‌سازی زنان نقض حقوق بشر اعلام‌شده‌است. علاوه بر این، کنوانسیون‌ها و عهدنامه‌های جهانی و منطقه‌ای متعددی پشتیبان براندازی این رسم در سطح جهانی‌اند. از جمله این کنوانسیون‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی
کنوانسیون حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی
کنوانسیون حقوق کودک
کنوانسیون برای برچیدن هرگونه تبعیض ضد زنان (CEDAW)
از سال ۲۰۰۳ به ابتکار کمیته بین آفریقایی مناسک سنتی تأثیرگذار بر سلامت زنان و کودکان و با تصویب کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل روز ۶ فوریه هرسال به عنوان روز بین‌المللی عدم هرگونه مدارا با مثله کردن جنسی زنان نامگذاری شده‌است. به گفته مدیر بنیاد جمعیت سازمان ملل، تورایا احمد عبید، این بنیاد خواستار تعهد جدی‌تر دولت‌ها برای سرمایه‌گذاری و اجرای برنامه‌هایی جهت پیشگیری از این عمل است و تأیید می‌کند که بین ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلیون زن در سراسر جهان، ناقص‌سازی جنسی شده‌اند و سه میلیون دختر هر ساله در معرض خطر آن قرار دارند.
باورهای محلی در مورد ناقص‌سازی زنان

دلایل انجام این عمل باورهای زیر است:
پایبندی به سنت (ختنه زنان به علت آنکه این امر از دیرباز مرسوم بوده است)
جنسی (برای کنترل یا کم کردن میل جنسی زنان)
اجتماعی (دلایلی مانند ورود دختران به مرحله زنانگی (مناسک گذار)، اتحاد اجتماعی و حفظ پیوستگی اجتماعی)
باورهای بهداشتی و زیبایی‌شناختی (باور به اینکه آلت تناسلی زنانه کثیف یا زشت است. در کردستان عراق از دست زنی که ختنه نشده باشد غذا نمی‌خورند و آن غذا را پاک نمی‌دانند)
سلامتی (باور به اینکه این عمل قدرت باروری زن را بالا می‌برد یا موجب زنده ماندن نوزاد می‌شود)
باورهای مذهبی (باور به اینکه بریدن آلت جنسی زنان دستوری مذهبی است)
بر اساس مطالعه آماری که توسط کمیته‌ای وابسته به سازمان ملل در سال ۱۹۸۵ میلادی در آفریقا انجام پذیرفته، ۵۴ درصد افراد عرف رایج را دلیل اصلی برش دستگاه تناسلی دانسته‌اند. دلایل بعدی انجام وظیفه مذهبی و کاستن شهوات زنانه گزارش شده‌است. این نتایج سازگار با مطالعات آماری است که دو سال قبل در سال ۱۹۸۳ در سودان انجام پذیرفته بود. از بین ۴۵۰۰ شرکت‌کننده، ۸۷٫۷ درصد از مردان و ۸۲٫۲ درصد از زنان این عمل را تأیید کرده بودند که دلایل اصلی آن‌ها سنت و عرف موجود و مذهب بود. دلایل دیگری که این افراد در حمایت از ختنه زنان ذکر کرده‌اند عبارت است از: تمیزی، قابلیت ازدواج، اجتناب از بی‌قاعدگی در امور جنسی، تضمین باکرگی، بهبود قابلیت تولید مثل، کاهش تلفات نوزادان و مادر، بالا بردن لذت جنسی شوهر.
نظریات علوم اجتماعی > سرکوب زنان

بخشی از دلایل افراد محلی برای انجام این رسم، اجتناب از بی‌قاعدگی در امور جنسی و تضمین باکرگی زن است.
برخی از نظریات علمی، بریدن دستگاه تناسلی زنان را خاسته از سرکوب زنان توسط پدرسالاری می‌دانند. به عنوان مثال نوال سعداوی نظریه زیر را ارائه کرده‌است: در جوامعی که اجداد را از طریق جنس مذکر دنبال می‌کنند روی پاکدامنی زن تأکید می‌شود زیرا مردان می‌خواهند مطمئن باشند که ارث و اموال مرد به فرزندان خودشان می‌رسد (و نه فرزندان دیگران). همانگونه که طبقه حاکم ارزش‌های اخلاقی‌ای را در جامعه ترویج می‌کند که کارگران ترک لذات کنند، در حالی که خودشان زیاده‌روی در لذات را برای خودشان ارزش می‌دانند، مردان طبقه حاکم بر زنان هستند که عدم لذت‌بردن جنسی را بر زنان تحمیل کرده‌اند در حالی که برای خودشان آزادی و لذت جنسی وسیعی خواستار هستند. طبق بیانیه ۱۰ آژانس سازمان ملل متحد، ختنه زنان وجود حقوق نابرابر بین زن و مرد را نشان می‌دهد که ریشه در عرف‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دارد. این رسم با هدف نگاه داشتن عفاف یک دختر و کنترل غریزه جنسی انجام می‌شود و نقش جنسیتی اشتباهی را به زن تحمیل می‌کند.
کارول ماکورماک معتقد است سرکوب کردن زنان توسط مردان توضیح جامعی برای وجود برش دستگاه تناسلی زنان نمی‌باشد: در غرب آفریقا جوامعی هستند که برش کلیتوریس را انجام می‌دهند ولی آزادی بسیار قابل ملاحظه‌ای را به دختران قبل از ازدواج می‌دهند. به‌علاوه مطالعاتی نشان می‌دهد که درد ناشی از برش دستگاه تناسلی زنان ممکن است باعث ایجاد حس همبستگی بین زنان شده و این به نوبه خود باعث افزایش قدرت سیاسی و کنترل کردن دارایی‌ها توسط آن‌ها بشود. در میان ساکنان بومی استرالیا و ملانزی تبارها مراسم برش دستگاه جنسی مردان بسیار شدیدتر و دردناک‌تر از مراسم مربوط به زنان است، و این موضوع معمولاً در مورد جوامعی صادق است که اجداد را از طریق جنس مذکر دنبال می‌کنند و مردان در آن غالب هستند.
نظریات علوم اجتماعی > ورود به حلقه زنان بالغ

برخی نظریات آن را نشانه‌ای بدنی دیده که علامتی از ورود دختر به گروه بالغان می‌باشد. در سواحل شربرو در سیرالئون زنان معتقدند که یک دختر بدون انجام ختنه از نظر بدنی ممکن است زن شود، ولی از نظر اجتماعی دختر باقی می‌ماند. بریدن کلیتوریس زن را به شکل غیر مبهمی، به شکل خالص و تمیزی، در گروه زنان قرار می‌دهد. ختنه چیزی دیده می‌شود که دختر را تمیز و خالص می‌کند. درد بریدن کلیتوریس استعاره‌ای از درد زاییدن است؛ در سیرالئون کسی که زاییده‌است و کسی که ختنه شده یک جایگاه دارند؛ محل انجام دو عمل یک جا است و به صورت ایدئال توسط یک قابله انجام می‌شود. زنانگی به‌صورت نمادین هنگام ختنه به‌دست آمده، و هنگام زاییدن تأیید می‌شود. همچنین زنانی که ختنه شده‌اند، خود گروه سرّی‌ای تشکیل می‌دهند که دختران پس از ختنه شدن به آن وارد می‌شوند.
نور قسّام‌علی در پاسخ به مناسک گذر بودن این عمل می‌پذیرند که ممکن است در برخی جوامع آفریقا این‌گونه باشد: مثلاً گیکویو (در کنیا) که این عمل در هنگام بلوغ انجام می‌دهند یا ماسایها هنگام ازدواج؛ ولی این دلیل را در مورد جوامعی مانند نیجریه، سودان، مصر یا اتیوپی که کودکان در سه یا چهار سالگی ختنه می‌شوند را مشکوک می‌یابد. نور قسّام‌علی همچنین به این نکته اشاره می‌کند که یوروبا در کشور نیجریه و مسی‌ها در بورکینافاسو معتقدند که اگر سر نوزاد به کلیتوریس بریده نشده بخورد، ممکن است باعث مرگ نوزاد بشود و به همین دلیل در شش ماهگی بارداری زن را تحت برش دستگاه تناسلی قرار می‌دهند!
مبارزه با بریدن آلت تناسلی زنان

مقالهٔ اصلی: مبارزه با بریدن آلت تناسلی زنان
همچنین ببینید: روز جهانی عدم هرگونه مدارا با مثله کردن جنسی زنان
مبارزه با بریدن آلت تناسلی زنان > مشکلات

علی‌رغم قوانین ممنوع‌کننده ناقص‌سازی زنان، این عمل به‌صورت یک سنت در میان بسیاری از جوامع و فرهنگ‌ها ادامه دارد. از آنجایی که این عمل در بسیاری اوقات در بین جوامع انجام دهنده اهمیتی فرهنگی و حتی سیاسی دارد، رهبران سیاسی برچیدن ناقص‌سازی زنان را در سطح جوامع بومی را دشوار یافته‌اند. برای مثال هنگامی‌که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۲۰ مبلغان مسیحی در کنیا، این رسم را در بین پیروان خود ممنوع کردند، در عوض ختنه زنان به‌صورت ابزاری برای جنبش قومی استقلال‌طلبی در بین بومیان کی‌کویو، پرشمارترین قومیت کنیا، درآمد و بومیان کنیا مبارزه علیه ختنه زنان را حمله امپریالیسم فرهنگی اروپائیان دانستند. نمونه‌ای دیگر زمانی بود که دولت استعماری بریتانیا در دهه ۱۹۵۰عمل ناقص‌سازی جنسی زنان را در کنیا ممنوع نمود. این کار به میزان زیادی مقاومت قبایل را در مقابل نیروهای استعماری افزایش داد و میزان حمایت از جنبش چریک‌های مائو مائو را افزایش داد.
به گفته مارک کوهن کسانی که عمل ختنه را انجام می‌دهند تحت تأثیر نیروهای شدید اقتصادی و فرهنگی بوده، نه اینکه انسان‌هایی جاهل یا شیطانی باشند؛ راه مقابلهٔ صحیح با عمل ختنه شناسایی این عوامل اقتصادی و فرهنگی و رسیدگی دقیق و ظریف به آنهاست.