stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مدائنی

ابوالحسن علی بن محمد بن عبدالله بن ابی سیف مولی عبدالرحمن بن سمره (متولد ۱۳۵ ه‍. ق/۷۵۲م در بصره، درگذشته به ۲۲۴، ۲۲۵، یا ۲۲۸ ه‍. ق) از جایگاه بلندی در میان مورخان اسلامی برخوردار است.
او احتمالاً ۲۰۰ کتاب نوشته‌است. ظاهراً از میان این کتابها، تنها ۲ اثر باقی مانده که یکی از آن‌ها ناقص است. اما مدائنی مورد توجه تاریخ نگاران بعدی قرار گرفته‌است و آثارش به ویژه در زمینه فتوحات، تا دوران زیادی، منتقل گردیده‌است. نه تنها این آثار، بلکه تعداد زیادی از آثار وی، چه از لحاظ وسعت محدوده (زندگی محمد، فتوحات، رخدادهای جنگهای داخلی اول و دوم، زندگی حاکمان و شورشیان و…) و چه از لحاظ تنوع (روایات کوتاه و بلند، لیست اشخاص، خطبه‌ها و…) بسیار تأثیرگذار بوده و شاید دارای سلسله مراتب نسخه‌ها (مانند آثار کوچکتری چون کتاب بزرگ روایات در مورد خلفا و آثار کاملتری چون کتاب مختصر در مورد خوارج) بوده باشند. اگر این درست باشد، اسناد این چنینی حاکی از آن است که تاریخ‌نگاری از قرن ۹ میلادی آغاز نگردیده بلکه در آن دوران به بلوغ و شکوفایی رسیده‌است.
آثار مدائنی، نشان دهندهٔ گرایش‌های گسترده و همچنین تعیین‌کننده سطح دانش ماست. بازنویسی قبلی، بیان‌گر صحت کافی تحقیقات بعد از آن می‌باشد. مانند کتاب فهرست ابن ندیم که در قرن ۱۰ میلادی تألیف گردید. اطلاعات ما دربارهٔ آثار مدائنی که مرتبط به فتوحات هستند، تحت تأثیر منابع بعدی است که نقل قول‌های آن دوران تاکنون باقی مانده‌اند. آثار مدائنی، به عنوان مهم‌ترین علت رشد صعودی تاریخ‌نگاری مطرح است. این مهم، تبعات خود را به دنبال داشت. از مهم‌ترین این تبعات، می‌توان به تخصصی شدن روایان اخبار اشاره نمود.
دیدگاه رجال حدیث

در «میزان الاعتدال» الذهبی آمده‌است که مسلم در صحیح خود از نقل روایت از وی، خودداری کرده و «ابن عدی» او را ضعیف دانسته و «الاصمعی» به او گفته‌است: بخدا که چیزی از اسلام در تو نمانده‌است.
«ابن حجر» در لسان المیزان تصریح کرده که عوانة، احادیثی را برای بنی امیه جعل می‌کرد و در «معجم الادباء» آمده‌است که او از بزرگان سمرة بن حبیب اموی بوده‌است و صاحب «لسان المیزان» گفته‌است که او از غلامان عبد الرحمن بن سمرة بن حبیب اموی بوده‌است.
در مقابل، یحیی بن معین او را ثقه دانسته‌است. خطیب بغدادی در مورد او می‌نویسد: «کان عالماً بأیام الناس، وأخبار العرب وأنسابهم، عالماً بالفتوح والمغازی وروایة الشعر صدوقاً فی ذلک.». ابن ندیم در الفهرست می‌نویسد: «أبو مخنف بأمر العراق وفتوحها وأخبارها، والمدائنی بأمر خراسان والهند وفارس، والواقدی بالحجاز والسیرة، وقد اشترکوا فی فتوح الشام.»
پل سن لوئیس ری (فیلم ۲۰۰۴)

| پل سن لوئیس ری | پل سن لوئیس ری |
| --- | --- |
کارگردان: مری مک‌گاکیان
تهیه‌کننده: ماکل کوآن ساموئل حدیدا
نویسنده: مری مک‌گوکیان تورنتون وایلدر (رمان)
بازیگران: اف. موری آبراهام کتی بیتس گابریل بیرن جرالدین چاپلین رابرت دنیرو امیلی دوکن هاروی کایتل جیم شریدان دومینیک پینان پیلار لوپس د آیالا
موسیقی: لالو شیفرین
فیلم‌بردار: خاویر آگیره‌ساروبه
تدوین‌گر: کانت پان
توزیع‌کننده: فاین لاین فیچرز
تاریخ‌های انتشار: ۲۲ دسامبر ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-۱۲-۲۲) (اسپانیا) ۲۵ مه ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-0۵-۲۵) (فرانسه) ۱۰ ژوئن ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-0۶-۱۰) (ایالات متحده آمریکا)
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: فرانسه اسپانیا ایالات متحده آمریکا بریتانیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱٬۸۰۰٬۱۴۱ دلار
پل سن لوئیس ری (انگلیسی: The Bridge of San Luis Rey) یک فیلم درام به کارگردانی مری مک‌گاکیان است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این فیلم، بازسازیِ یک فیلم قدیمی‌تر به همین نام (محصول ۱۹۲۹) است.
بازیگران

اف. موری آبراهام
کتی بیتس
گابریل بیرن
جرالدین چاپلین
رابرت دو نیرو
امیلی دوکن
هاروی کایتل
جیم شریدان
دومینیک پینان
جان لینچ
پیلار لوپس د آیالا
پناهگاه صخره‌ای اشکفت کاوه کالی ۲

| پناهگاه صخره‌ای اشکفت کاوه کالی ۲ | پناهگاه صخره‌ای اشکفت کاوه کالی ۲ |
| --- | --- |
نام: پناهگاه صخره‌ای اشکفت کاوه کالی ۲
کشور: ایران
استان: استان لرستان
شهرستان: شهرستان پل‌دختر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: پناهگاه صخره‌ای
دیرینگی: دوران پارینه‌سنگی
دورهٔ ساخت اثر: دوران پارینه‌سنگی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۲۸۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۸۷
پناهگاه صخره‌ای اشکفت کاوه کالی ۲ مربوط به دوران پارینه‌سنگی جدید است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، روستای دردیا (کاوه کالی) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اریک استون استریت

| اریک استون استریت | اریک استون استریت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ سپتامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) کانزاس‌سیتی، کانزاس
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹-حال
اریک استون استریت
اریک استون استریت (به انگلیسی: Eric Stonestreet) (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۷۱) یک بازیگر آمریکایی است.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم دزد هویت اشاره کرد.
محمود شاه یکم

| محمود شاه یکم | محمود شاه یکم |
| --- | --- |
سلطان کداح : سلطان کداح 
سلطنت: ۱۲۸۰–۱۳۲۱
پیشین: Muzzil Shah
جانشین: ابراهیم شاه
درگذشته: ۲۲ مه ۱۳۲۱ ایستانا، کوتا سونگای ماس
آرامگاه: قبرستان سلطنتی کوتا سونگای ماس
پدر: Muzzil Shah
پادوکا سری سلطان محمود شاه (درگذشت – ۲۲ مه ۱۳۲۱) پنجمین سلطان کداح بود. حکمرانی او از سال ۱۲۸۰ تا ۱۳۲۱ به طول انجامید. او دستور ایجاد کوتا سپوتی (Kota Seputih) و کوتا دی هولو سونگای مرپا را به عنوان استحکامات قبیله تناسریم صادر کرد.
زوسیموس

این مقاله دربارهٔ یک مورخ است. برای پاپی به این نام، زوسیموس (پاپ) را ببینید.
| زوسیموس | زوسیموس |
| --- | --- |
نام اصلی: Ζώσιμος
زاده: دههٔ ۴۹۰ میلادی
درگذشته: دههٔ ۵۱۰ میلادی
پیشه: تاریخ‌نگار و نویسنده
ملیت: امپراتوری بیزانس
دوره: آناستاسیوس یکم
کتاب‌ها: تاریخ جدید
حوزه: دوران باستان متأخر
تأثیرپذیرفته از: دِکسیپوس، اوناپیوس و اُلمپیودُروس
زوسیموس (به یونانی: Ζώσιμος) تاریخ‌نگار اهل بیزانس بود که در دورهٔ آناستاسیوس یکم، در کنستانتینوپل زندگی می‌کرد. او کتابی شش جلدی به‌نام تاریخ جدید دارد که تاریخ امپراتوری روم از آگوستوس در سال ۲۷ پیش از میلاد، تا پایان سال ۴۱۰ میلادی، درست پیش از هجوم آلاریک یکم پادشاه ویزیگوت‌ها به روم را در بر می‌گیرد. هدف زوسیموس از نگارش تاریخ جدید، بررسی رویدادها و دلایل سقوط امپراتوری روم است.
کتابخانهٔ فوتیوس مهم‌ترین منبع برای شناخت زوسیموس و اثر اوست؛ هرچند که تاریخ تولد و مرگ زوسیموس نامشخص است و اطلاعات زیادی از چگونگی زندگی وی برجای نمانده است. با توجه به محتوای کتاب زوسیموس می‌توان نتیجه گرفت که او کتابش را در حدود سال‌های ۴۹۸ تا ۵۱۸ نوشته‌است. او متعلق به خانواده‌ای با موقعیت مالی و اجتماعی بالا بوده و احتمالاً اهل اَشکِلون و غزه بود.
تاریخ جدید شامل ۶ کتاب است که کتاب نخست خلاصه‌ای از سه سدهٔ نخستین امپراتوری روم است که از آگوستوس آغاز می‌شود و تا پایان دورهٔ دیوکلسین را در بر می‌گیرد. در کتاب‌های ۲–۴ گزارش‌های دقیق‌تری از سدهٔ چهارم به‌دست می‌دهد و از دورهٔ آغاز امپراتوری کنستانتیوس کلوروس و گالریوس تا مرگ تئودئوس یکم را شامل می‌شود. در کتاب‌های ۵–۶ رویدادهای سال‌های ۳۹۵–۴۱۰ یعنی زمانی که پریسکوس آتالوس از سلطنت خلع شد را روایت می‌کند که مهم‌ترین منبع تاریخی برای این دوره محسوب می‌شود. در این دوره، او تنها منبع زنده و مهم غیرکلیسایی است. ادامهٔ رویدادها در کتاب وی به ناگاه در تابستان ۴۱۰ در آغاز کتاب ششم و درست پیش از سقوط روم به پایان می‌رسد.
سبک و شیوهٔ نگارش زوسیموس، مختصر، روشن و گویاست و در مورد آنچه روایت کرده، تنها منبع غیرمسیحی است. زوسیموس شاید به تقلید از پولی‌بیوس، دربارهٔ رویدادهای مرتبط با تاریخ ایرانی‌ها، یونانیان و مقدونیان نیز مطالبی را آورده‌است. این کاملاً روشن است که فوتیوس و اواگریوس اسکولاستیکوس چیز بیشتری از آنچه امروزه از آثار زوسیموس باقی مانده‌است، در اختیار نداشتند.
اثر او یکی از آثار عمده دربارهٔ تاریخ رومیان در سدهٔ چهارم است؛ هرچند که توضیحات شخصی او دربارهٔ دوران متقدم نیز دارای اهمیت است. اثر وی دارای انتقادهای معقول است و نگاه تیز نویسنده را نشان می‌دهد. زوسیموس مسیحی نبود و خدایان رومی را می‌پرستید و به تأثیر ستاره‌ها بر زندگی انسان‌ها و طالع‌بینی آن‌ها معتقد بود؛ به همین دلیل، این گرایشش بر روی شیوهٔ تاریخ‌نگاری او نیز تأثیر داشت. برای نمونه، دست کشیدن رومیان از پرستش خدایان باستانی روم را دلیل اصلی سقوط و زوال تدریجی امپراتوری روم می‌داند.
زندگی

زوسیموس تاریخ‌نگار اهل بیزانس بود که در سدهٔ پنجم و ششم میلادی می‌زیست و در خزانه‌داری مرکزی شهر کنستانتینوپل، وکیل خزانه‌داری بود. وی کتابی به‌نام تاریخ جدید را در ۶ فصل یا کتاب به زبان یونانی نوشت که تاریخ امپراتوری روم از آگوستوس در سال ۲۷ پیش از میلاد، تا پایان سال ۴۱۰ میلادی، درست پیش از هجوم آلاریک یکم پادشاه ویزیگوت‌ها به روم را شامل می‌شود.
عمدهٔ اطلاعات ما از زوسیموس و کتابش برگرفته از کتاب کتابخانهٔ فوتیوس است که در سدهٔ ۹ نوشته شده‌است، هرچند که تاریخ تولد و مرگ زوسیموس نامشخص است و اطلاعات زیادی از چگونگی زندگی وی برجای نمانده، اما می‌توان فهمید که وی معاصر امپراتور آناستاسیوس یکم بوده‌است. دو دلیل مهم برای این استنباط وجود دارد؛ نخست اینکه واقعه‌نگار پس از وی، اوستاثیوس اپیفانی که از کارهای زوسیموس به‌عنوان منبع استفاده کرده‌است، تاریخ خود را از سال ۵۰۳ شروع کرد و از آن‌جایی که اوستاثیوس دربارهٔ دورهٔ امپراتوری آناستاسیوس نوشته‌است و تاریخ‌نگاران بیزانسی معمولاً دربارهٔ امپراتور همزمان خود کمتر نوشته‌اند، می‌توانیم فرض کنیم که اوستاثیوس در دورهٔ جانشین آناستاسیوس یعنی ژوستین یکم می‌زیسته‌است. در نتیجه چنین استنباط می‌شود که زوسیموس می‌بایست در دورهٔ امپراتوری آناستاسیوس زنده بوده باشد. دوم اینکه آناستاسیوس یک شیوهٔ مالیات‌گیری به‌نام خروسارگورُن (به یونانی: Χρυσάργυρον) که در سال ۴۹۸ در زمان کنستانتین وضع شده بود را در سال ۵۰۱ لغو کرد و از آن‌جایی که زوسیموس در کتابش از این شیوهٔ مالیات‌گیری با فعلِ زمان گذشته یاد می‌کند، می‌توان نتیجه گرفت که وی این سطور را پس از سال ۴۹۸ نوشته‌است و تا اندکی پس از سال ۵۰۱ نیز بر روی اثر خویش کار می‌کرد. همهٔ این‌ها ما را به این نتیجه رهنمون می‌کند که زوسیموس کتابش را در حدود سال‌های ۴۹۸ تا ۵۱۸ نوشته‌است.
زوسیموس می‌بایست متعلق به خانواده‌ای مهم بوده باشد و از آن‌جایی که به‌خوبی یونانی می‌دانست و در کتابش به هرودوت، توسیدید و پولیبیوس اشاره کرده‌است، نشان می‌دهد که خانواده‌اش برای آموزش عالی او توانایی پرداخت هزینه‌های گزاف را داشته‌اند. نام «زوسیموس» در جهان باستان چندان رایج نبود، اما چند نفر با نام «زوسیمی» را در اَشکِلون و غزه می‌شناسیم و همین امر باعث می‌شود که احتمال دهیم خانوادهٔ زوسیموس اهل این ناحیه بوده‌اند.
تاریخ جدید

کتاب زوسیموس تاریخ جدید (به یونانی: Ἱστορία Νέα) نام دارد که منظور از «جدید» در آن را به گونه‌های مختلفی تفسیر کرده‌اند. زیلبورگ آن را تاریخ اخیر یا تاریخ معاصر می‌داند، در حالی که رایدلی آن را از این جهت «جدید» می‌داند که تفسیری جدید از تاریخ امپراتوری روم ارائه داده‌است.
هدف زوسیموس از نگارش تاریخ جدید، بررسی رویدادها و دلایل سقوط امپراتوری روم است و در مقایسه با پولیبیوس که برآمدن امپراتوری روم را روایت کرده بود، زوسیموس سقوط این امپراتوری را گزارش می‌کند. این امر را از جملهٔ آغازین کتاب وی می‌توان فهمید؛ او توضیح می‌دهد که چگونه پولی‌بیوس ظهور و قدرت‌گیری روم در مدتی کوتاه را روایت کرده‌است و او می‌کوشد که افول و سقوط این امپراتوری در مدت زمانی مشابه را شرح دهد.
زوسیموس کتابش را در حدود سال‌های ۴۹۸ تا ۵۱۸ نوشته‌است. کتاب نخست خلاصه‌ای از سه سدهٔ نخستین امپراتوری روم است که از آگوستوس آغاز می‌شود و تا پایان دورهٔ دیوکلسین را در بر می‌گیرد که امروزه قسمت مربوط به دیوکلسین گم شده‌است. در کتاب‌های ۲–۴ گزارش‌های دقیق‌تری از سدهٔ چهارم به‌دست می‌دهد و از دورهٔ آغاز امپراتوری کنستانتیوس کلوروس و گالریوس تا مرگ تئودئوس یکم را شامل می‌شود. در کتاب‌های ۵–۶ که برای تاریخ‌نگاران مفیدترند، رویدادهای سال‌های ۳۹۵–۴۱۰ یعنی زمانی که پریسکوس آتالوس از سلطنت خلع شد را روایت می‌کند که مهم‌ترین منبع تاریخی برای این دوره محسوب می‌شود. در این دوره، او تنها منبع زنده و مهم غیرکلیسایی است.
ادامهٔ رویدادها در کتاب وی به ناگاه در تابستان ۴۱۰ در آغاز کتاب ششم و درست پیش از سقوط روم به پایان می‌رسد؛ برای کتابی که ادعای ارائهٔ تاریخی معاصر را دارد، همانگونه که از عنوان کتابش پیداست، ناتمامی آن عجیب است و آشکار است که نویسنده قصد داشت ادامهٔ تاریخ روم را نیز بنویسد اما چند رویداد مانع از انجام این کار شد؛ شاید یک یا دو کتاب از اثر او گم شده باشد، یا به‌احتمال بیش‌تر، عمر زوسیموس برای پایان آن کفاف نداده‌است. زیرا اثر موجود، همهٔ دوره‌هایی که خود زوسیموس می‌گوید قصد داشته دربارهٔ آن‌ها صحبت کند را پوشش نمی‌دهد.
سبک و شیوهٔ نگارش زوسیموس، مختصر، روشن و گویاست و در مورد آنچه روایت کرده، تنها منبع غیرمسیحی است. زوسیموس شاید به تقلید از پولی‌بیوس، دربارهٔ رویدادهای مرتبط با تاریخ ایرانی‌ها، یونانیان و مقدونیان نیز مطالبی را آورده‌است. این کاملاً روشن است که فوتیوس و اواگریوس اسکولاستیکوس چیز بیش‌تری از آنچه امروزه از آثار زوسیموس باقی مانده‌است در اختیار نداشتند.
اثر او یکی از آثار عمده دربارهٔ تاریخ رومیان در سدهٔ چهارم است، هرچند که توضیحات شخصی او دربارهٔ دوران متقدم نیز دارای اهمیت است. اثر وی دارای انتقادهای معقول است و نگاه تیز نویسنده را نشان می‌دهد. زوسیموس مسیحی نبود و خدایان رومی را می‌پرستید و به تأثیر ستاره‌ها بر زندگی انسان‌ها و طالع‌بینی آن‌ها معتقد بود، به همین دلیل، این گرایشش بر روی شیوهٔ تاریخ‌نگاری او نیز تأثیر داشت. برای نمونه، دست‌کشیدن رومیان از پرستش خدایان باستانی روم را دلیل اصلی سقوط و زوال تدریجی امپراتوری روم می‌داند.
تاریخ جدید > نسخه‌ها

کتاب زوسیموس با ترجمهٔ لاتین، برای نخستین بار توسط یوهانس لونکلاویوس و با همراهی جمعی از مورخان منتشر شد. کتاب‌های اول و دوم او به‌زبان یونانی، براساس نسخهٔ لونکلاویوس در سال ۱۵۸۱ توسط استفانوس منتشر شد. اولین نسخهٔ کامل از اثر زوسیموس به‌زبان یونانی، توسط فریدریش زیلبورگ انتشار یافت. بعدها نسخهٔ ویراستهٔ سلاریوس با حاشیه‌نویسی خود او و دیگران در شهر تسایتس منتشر گردید. ویرایش بعدی از اثر زوسیموس توسط یوهان فریدریش رایته‌مایر ارائه شد که هرچند از نسخه‌های خطی تازه بهره نگرفته‌بود ولی از اظهارات انتقادی کریستیان هینه و دیگر پژوهشگران به‌خوبی استفاده‌کرد. ایمانوئل بکر نسخه‌ای قابل اعتماد از اثر زوسیموس را در سال ۱۸۳۷ در شهر بُن انتشار داد، این نسخه مبنای ترجمهٔ آلمانی زیبولد و هیلر و همچنین ترجمه‌های فرانسوی و انگلیسی بود.
تنها نسخهٔ دست‌نویس خوب از اثر زوسیموس که در کتابخانهٔ واتیکان وجود داشت (MS Vat. Gr. 156) تا اواسط سدهٔ نوزدهم از دسترس پژوهشگران خارج بود تا اینکه لودویگ مندلسون اولین نسخهٔ قابل اتکا از این نسخهٔ دست‌نویس را ویرایش کرد. ویرایش استاندارد نوینی توسط فرانسوا پسشو تحت نام زوسیموس: تاریخ جدید در سال ۱۹۷۱ در پاریس انجام شد که ترجمه‌ای فرانسوی از اثر زوسیموس و حاوی شرح و تفسیر بود. ویراستهٔ جدید این اثر در زبان انگلیسی، با حاشیه‌نویسی رونالد رایدلی به‌نام زوسیموس: تاریخ جدید در سال ۱۹۸۲ توسط انجمن استرالیایی مطالعات بیزانس به‌چاپ رسید.
تاریخ جدید > محتوا > کتاب یکم

کتاب یکم زوسیموس با سخنانی دربارهٔ دلایل پنهان در پسِ فرآیندهای تاریخی آغاز می‌شود، دلایلی که می‌بایست باعث قدرت روم باشد ولی سقوط روم را در پی داشت. پس از آن، زوسیموس تاریخی بسیار مختصر از اسکندر مقدونی تا تراژان را ارائه می‌دهد و کتاب را با گزارشی از جمهوری روم و آگوستوس پی می‌گیرد. وی به حملهٔ داریوش یکم و خشایارشا به یونان اشاره می‌کند و آغاز سربلندی نام یونانیان را پس از پیروزی در نبرد ماراتُن می‌داند.
امپراتوران دو سدهٔ نخستین با جزئیاتی بیش‌تر ذکر شده‌اند و زوسیموس به اعضای نگهبانان ویژهٔ امپراتور نیز توجه کافی نشان داده‌است. برای دورهٔ امپراتوری والرین، گالینوس، کلودیوس دوم و اورلیان، زوسیموس یکی از مهم‌ترین منابع است. این بدان معناست که وی برای تاریخ امپراتوری پالمیرا نیز منبعی مهم است.
کتاب یکم با دورهٔ امپراتوری پروبوس پایان می‌پذیرد. دورهٔ دیوکلسین و شریک امپراتوری‌اش ماکسیمیان گم شده‌است؛ در نتیجه، دورهٔ امپراتوری کاروس که در سال ۲۸۳ به شاهنشاهی ساسانی حمله‌کرد را شامل نمی‌شود.
تاریخ جدید > محتوا > کتاب دوم

نخستین بخش کتاب دوم گم شده‌است. بخش بازمانده با گریزی به بازی‌های ترنتینی آغاز می‌شود که زوسیموس می‌بایست این قسمت را پس از گزارش کناره‌گیری دیوکلسین و ماکسیمیان آورده‌باشد. پس از آن، به امپراتوری کنستانتین بزرگ و رواج مسیحیت می‌پردازد. زوسیموس می‌گوید: «هنگامی که کنستانتین و لیسینیوس در سومین دورهٔ کنسولی‌شان بودند، جشنواره باید مطابق با آداب و رسوم برگزار می‌شد، اما با سهل‌انگاری در امور، وضعیت ناخوشایند کنونی پیش آمد».
دورهٔ امپراتوری کنستانتین موضوع بندهای ۲٫۸–۲۸ است: پس از مرگ پدر کنستانتین، وی به‌واسطهٔ تعداد زیاد سربازانش امپراتور شد، رقیبانش ماکسیمیان و لیسینیوس را شکست داد و مسئول چندین اقدام مهم و نوآورانه است. با این حال، امپراتور مجبور شد پسرش کریسپوس و همسرش فاوستا را اعدام کند، پس از آن وی احساس گناه کرد و مسیحی شد. او قسطنطنیه را ساخت و امپراتوری روم را مجدداً سامان بخشید. زوسیموس چندان از این اقدامات خشنود نیست: «به زبان ساده، کنستانتین نخستین علتی بود که امورات امپراتوری افول کرد و به این وضع اسفناک امروزی تبدیل شد».
بخش‌های پایانی کتاب دوم دربارهٔ پسر کنستانتین، یعنی کنستانتیوس دوم است. وی درگیر جنگ علیهٔ ماگننتیوس شد که زوسیموس منبع اصلی برای این جنگ محسوب می‌شود. کتاب با گزارشی مفصل از لشکرکشی کنستانتیوس علیه ماگننتیوس و شکست نهایی در نبرد مورسا و شرحی از اقدامات سزار گالوس پایان می‌یابد.
تاریخ جدید > محتوا > کتاب سوم

زوسیموس همهٔ کتاب سومش را وقف ژولیان مرتد کرد. اینکه وی چگونه سزار شد، چگونه به گُل رفت و ژرمن‌ها را شکست داد، چگونه با کنستانتیوس سقوط کرد، چگونه ادعای امپراتوری کرد، و چگونه جنگ داخلی آغاز شد. پس از مرگ کنستانتیوس، ژولیان امپراتور شد؛ وی پس از اقامتی کوتاه در قسطنطنیه و دیدار از انطاکیه، به شاهنشاهی ساسانی حمله کرد. زوسیموس دربارهٔ این حمله جزئیات بسیار زیادی را ارائه می‌دهد، اما نه به‌اندازهٔ امیانوس مارسلینوس که گزارش او از این لشکرکشی بر دیگر گزارش‌های تاریخی ارجحیت دارد.
نتیجهٔ این لشکرکشی شکست امپراتوری روم و مرگ ژولیان بود که زوسیموس مسبب آن را جانشین ژولیان، یعنی ژوویان می‌داند. ژوویان قرارداد صلحی با ساسانیان منعقد کرد، ارتش را به روم بازگرداند و در میانهٔ راه به قسطنطنیه درگذشت.
تاریخ جدید > محتوا > کتاب چهارم

کتاب چهارم زوسیموس به دودمان والنتینیان اختصاص دارد: والنتینیان یکم، برادر و شریک امپراتوری‌اش، والِنس و پسر والنتینیان، گراتیان.
پس از نبرد آدریانوپل که والنس در میدان نبرد کشته شد، گراتیان، تئودوسیوس را به‌عنوان شریک امپراتوری‌اش در شرق برگزید. توصیف زوسیموس از این امپراتور مسیحی، بسیار خصمانه است. او تئودوسیوس را برای تقریباً هرآنچه می‌توانست اشتباه باشد و برای آنچه نویسنده عقیده داشت اشتباه است سرزنش کرده‌است: ارتش امپراتوری افسران زیادی دارد، واحدهای نظامی نامنظم‌اند، خواجه‌های حرم‌سرا قدرتمند شده‌اند، منصب‌های مهم اداری فروخته می‌شوند، پول، بدون حساب‌وکتاب در حال تلف شدن است و باعث می‌شود که امپراتور مجبور به افزایش مالیات شود.
پس از قتل گراتیان، برادر کوچک‌ترش والنتینیان دوم به تِسالونیکی گریخت و از تئودوسیوس برای جنگ علیه قاتل برادرش، ماگنوس ماکسیموس درخواست کمک کرد ولی تئودوسیوس درخواست وی را نادیده گرفت تا اینکه خواهر او، گالا را ملاقات کرد و مجذوب زیبایی او شد و سرانجام به کمک والنتینیان شتافت. پس از داستانی باورنکردنی دربارهٔ جنگ تئودوسیوس با راهزنان، کتاب چهارم با شرح جنگ تئودوسیوس علیه اوژانیوس غاصب به پایان می‌رسد.
تاریخ جدید > محتوا > کتاب پنجم

پس از مرگ تئودوسیوس، پسرانش آرکادیوس و هونوریوس در شرق و غرب امپراتور شدند، اما فرمانروایان واقعی نایب‌السلطنه‌های آن‌ها، روفینوس، اوتروپیوس و استیلیکو بودند. در این کتاب زوسیموس گزارش‌هایی از چند جنگ را شرح می‌دهد و به زندگی و تبعید جان کریسوستوم، رهبر مسیحی می‌پردازد. زوسیموس مرگ همسر امپراتور، اودوکسیا را نیز روایت می‌کند.
در این زمان، با شروع بخش ۲۶ و سال ۴۰۴، با وقفه‌ای در داستان زوسیموس مواجه هستیم، هم از نظر ترتیب تاریخی حوادث (چندین سال حذف شده‌اند) و هم از نظر جغرافیایی. این امر را می‌توان از دیگر جزئیات نیز نتیجه گرفت: رودخانهٔ دانوب که زوسیموس تاکنون آن را ایستر می‌نامید، به‌یکباره تبدیل به دانوبیوس شد، به‌همین ترتیب ایلیریا به دالماتیا تغییر یافت. کیفیت روایت نیز بهتر شده‌است: داستان شورش کنستانتین، سقوط استیلیکو، حملهٔ آلاریک به ایتالیا و نخستین محاصرهٔ رم، از قسمت‌های خواندنی این بخش از کتاب هستند. این کتاب با روایت پیشنهاد صلح سخاوتمندانهٔ آلاریک به رومی‌های محاصره‌شده پایان می‌یابد، پیشنهادی که توسط رومی‌ها رد می‌شود زیرا آن‌ها به امپراتور قسم خورده‌اند که مذاکره نکنند.
تاریخ جدید > محتوا > کتاب ششم

کتاب ششم با شورش کنستانتین سوم آغاز می‌شود که وی بریتانیا را ترک کرد، گُل را تسخیر نمود و فرزندش را به اسپانیا فرستاد که در این زمینه، زوسیموس منبع اصلی محسوب می‌شود. بربرها وارد گُل شدند، در همین زمان آلاریک به درون ایتالیا پیشروی کرد، اُستیا را تسخیر کرد، روم را در محاصره گرفت و شهروندان را مجبور کرد تا آتالوس را به‌عنوان امپراتور جدید بشناسند. در بخش پایانی، زوسیموس می‌گوید که کنستانتین پسرش را سزار کرد و آلاریک کوشید تا با هونوریوس مذاکره کند. سرانجام آتولف در کتاب ظاهر می‌شود و در همین نقطه، تاریخ جدید قطع می‌شود و پایان می‌یابد.
نویاوتینگ

| Neuötting | Neuötting |
| --- | --- |
Saint Nicholas Church: Saint Nicholas Church
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Upper Bavaria
ناحیه: Altötting
حکومت: حکومت
 • شهردار: Peter Haugeneder (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۶٫۶۰ کیلومتر مربع (۱۴٫۱۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۹۲ متر (۱۲۸۶ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۸۴۵۲۴
کدهای شماره‌گیری: ۰۸۶۷۱
پلاک خودرو: AÖ
وبگاه: www.neuoetting.de
شهر نویاوتینگ (به آلمانی: Neuötting) در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
سدریک کالومبو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mbuyamba Sedrick Kalombo
زادروز:  ۸ فوریهٔ ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  فانو
قد:  1.78 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Tsarsko Selo
شمارهٔ پیراهن:  ۲۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال لچه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال لچه |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← Nocerina (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← Martina Franca (قرضی) |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ |  Gubbio |  ۶۷ |  (۷) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال سالرنیتانا |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  ← Pro Piacenza (قرضی) |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ← Rimini (قرضی) |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  ← Rieti (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← باشگاه فوتبال فوجا (قرضی) |  ۳۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  Tsarsko Selo |  ۳ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ مارس ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ مارس ۲۰۲۲. 
سدریک کالومبو (انگلیسی: Sedrick Kalombo؛ زادهٔ ۸ فوریهٔ ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لچه اشاره کرد.
کاپسترانو

| کاپسترانو | کاپسترانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Capestrano: Comune di Capestrano
کشور: ایتالیا
ناحیه: آبروتزو
استان / شهرستان: لاکویلا (AQ)
دهستان: Capodacqua، Forca di Penne, Santa Pelagia, Scarafano
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۳٫۰۸ کیلومتر مربع (۱۶٫۶۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۶۵ متر (۱۵۲۶ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۳): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۳)
 • کل: ۹۱۰
 • تراکم: ۲۱/کیلومتر مربع (۵۵/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Capestranesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۶۷۰۲۲
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۶۲
قدیس پشتیبان: Saint Giovanni da Capistrano
روز قدیس: 23 October
وبگاه: وبگاه رسمی
کاپسترانو (به ایتالیایی: Capestrano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاپسترانو ۴۳٫۰۸ کیلومترمربع مساحت و ۹۱۰ نفر جمعیت دارد و ۴۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای سان جوان کاپیسترانو، کالیفرنیا و Buda خواهرخوانده‌های کاپسترانو هستند.
پناهگاه صخره‌ای انجیر شاهیجان

| پناهگاه صخره‌ای انجیر شاهیجان | پناهگاه صخره‌ای انجیر شاهیجان |
| --- | --- |
نام: پناهگاه صخره‌ای انجیر شاهیجان
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان مرودشت
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: پناهگاه صخره‌ای
دیرینگی: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
دورهٔ ساخت اثر: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۵۴۲
تاریخ ثبت ملی: ۲ آبان ۱۳۸۲
پناهگاه صخره‌ای انجیر شاهیجان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در ۶۰ کیلومتری شمال شرق مرودشت، روستای شاهیجان سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ آبان ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ونوتزا دی کاتانی

| ونوتزا دی کاتانی | ونوتزا دی کاتانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جووانی دی کاتانی
زادهٔ: ۱۳ ژوئیه ۱۴۴۲ منتووا
درگذشت: ۲۴ نوامبر ۱۵۱۸ (۷۶ سال)
ملیت: ایتالیا
شریک زندگی: الکساندر ششم
فرزندان: چزاره بورجیا Giovanni Borgia لوکرتزیا بورجیا گوفردو بورجا Ottavio di Croce
جووانی دی کاتانی (به ایتالیایی: Giovanna dei Cattanei)؛ (۱۳ ژوئیه ۱۴۴۲ – ۲۴ نوامبر ۱۵۱۸)  که عمدتاً با نام ونوتزا دی کاتانی شناخته می‌شود، یکی از معشوقه‌های پاپ الکساندر ششم بود. دربارهٔ او اطلاعات زیادی در دسترس نیست اما چندین بار ازدواج کرده و معشوقه پاپ الکساندر ششم بوده و از این پاپ چهار فرزند داشته که عبارتند از جووانی بورجیا، چزاره بورجیا، لوکرتزیا بورجیا و گافردو بورجیا.
محوطه توزه کلی

| محوطه توزه کلی | محوطه توزه کلی |
| --- | --- |
نام: محوطه توزه کلی
کشور: ایران
استان: استان گلستان
شهرستان: شهرستان مینودشت
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۷۴۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ مرداد ۱۳۸۲
محوطه توزه کلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مینودشت، بخش گالیکش، روستای ترجنلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۷۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اس‌اس گرسوپا

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آغاز کار::  ۱۹۱۹
تکمیل ساخت::  ۱ نوامبر ۱۹۱۹
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  ۵٬۲۳۷ GRT
درازا::  ۳۹۹ فوت ۳ اینچ (۱۲۱٫۶۹ متر)
پهنا::  ۵۲ فوت ۲ اینچ (۱۵٫۹۰ متر)
آبخور::  ۲۵ فوت ۸ ۱⁄۴ اینچ (۷٫۸۳۰ متر)
عمق::  ۲۸ فوت ۵ اینچ (۸٫۶۶ متر)
سرعت::  ۱۰٫۵ گره (۱۹٫۴ کیلومتر بر ساعت)
اس‌اس گرسوپا (به انگلیسی: SS Gairsoppa) یک زیردریایی بود که طول آن ۳۹۹ فوت ۳ اینچ (۱۲۱٫۶۹ متر) بود. این زیردریایی در سال ۱۹۱۹ ساخته شد.