stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولز فارگو
استراتژی

در دهه ۱۹۸۰ میلادی ۱۰ قدم استراتژیک از سوی این بانک در نظر گرفته شد، که با انجام این استراتژی‌ها، درآمد این بانک افزایش یافت و بانک به‌عنوان یکی از شرکت‌های بزرگ ایالات متحده آمریکا شناخته شد.
این استراتژی‌های ده‌گانه، عبارتند از: افزایش سهم سرمایه‌گذاری، افزایش متوسط بانکداری شاغلان در خانه، انجام درست کارهای مشتری، گسترش بانکداری رهنی و وام خانه، وجود کارت اعتباری ولز فارگو در جیب مشتریان، ارائه خدمات مالی در همه وقت و همه‌جا، بازاریابی اطلاعات محور، اینکه بانکداری یک ضرورت است، هر مشتری، خود باید پردازشگر پرداخت‌هایش باشد، حفظ مشتریان موجود و جذب مشتریان خاص و در نهایت اجرای شعار کارکنان مزیت رقابتی ما هستند.
منابع انسانی

۲۶۹٫۲۰۰ هزار نفر در ولز فارگو کار می‌کنند. از این جهت، ولز فارگو بیست و هفتمین شرکت بزرگ آمریکایی است. این شمار در ۶ هزار شعبه بانک در ایالات متحده آمریکا مشغول به‌کار هستند. ولز فارگو کارکنان خود را اعضای تیم می‌داند و بر این باور است، که منابع انسانی، محور فرهنگ بانک است. فرهنگ بانک؛ بدین معناست که ما می‌دانیم اول صبح چه باید بکنیم، بدون اینکه کسی به ما بگوید، چه باید بکنیم.
ولز فارگو در استخدام و جذب افراد، بیشتر نگاه می‌کند که فرد چه مقدار مراقب مشتری خواهد بود، نه اینکه فرد چه مقدار می‌داند. شعار ولز فارگو در زمینه منابع انسانی این است: ما بهترین افراد را جذب می‌کنیم، آن‌ها را به بهترین مدیران در این صنعت تبدیل می‌کنیم و این حقیقت را می‌پذیریم که برخی از آن‌ها در آینده مدیرعامل شرکت‌های دیگر خواهند شد.
درآمد

ولز فارگو با درآمد ۸۶٫۰۸ میلیارد دلار، سود عملیاتی ۲۸٫۴۷ میلیارد دلار و سود خالص ۱۸٫۸۹ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۲ در رتبه ۸۰ از فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ از پانصد شرکت برتر جهانی قرار گرفته است.
ولز فارگو از لحاظ سوددهی، نوزدهمین شرکت برتر جهانی است. در صنعت بانکداری نیز، ولز فارگو پس از سیتی‌گروپ، بانک آمریکا و مورگان چیس در رتبه چهارم قرار گرفته است. ولز فارگو با ۱٫۴۲۲ تریلیون دلار دارایی، چهارمین شرکت بزرگ آمریکایی است و از لحاظ میزان ارزش بازار بزرگ‌ترین بانک ایالات متحده و جهان محسوب می‌شود.
سهام‌داران

در سال ۲۰۱۲ شرکت خدمات مالی برکشر هاتاوی تنها سهام‌دار عمده ولز فارگو بود، که با در اختیار داشتن ۴۱۱ میلیون سهم از ولز فارگو، همچنان به‌عنوان بزرگ‌ترین سهامدار این شرکت شناخته می‌شود.
شعبه‌های اصلی

برج واکوویا، در شارلوت، کارولینای شمالی
ولزفارگو سنتر کالیفرنیا، در لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ولزفارگو سنتر مینیاپولیس، در مینیاپولیس، مینه‌سوتا
ولزفارگو سنتر دنور، در دنور، کلرادو
ولزفارگو سنتر یوتا، در سالت‌لیک‌سیتی، یوتا
ولزفارگو سنتر جکسون‌ویل، در جکسون‌ویل، فلوریدا
ولزفارگو پلازا فینیکس در فینیکس، آریزونا
ولزفارگو پلیس در سینت پال، مینه‌سوتا
ولزفارگو پلازا فینیکس در فینیکس، آریزونا
ساختمان دوک انرژی سنتر، متعلق به ولزفارگو، مستقر در شارلوت
ولزفارگو سنتر سیاتل، در سیاتل، واشینگتن
برج ولزفارگو کلرادو اسپرینگز در کلرادو اسپرینگز، کلرادو
ولزفارگو سنتر پورتلند، در پورتلند، اورگن
ولزفارگو سنتر ساکرامنتو، در ساکرامنتو، کالیفرنیا
ساختمان ولز فارگو پلازا، در هیوستون، تگزاس
جورج بلدام

جورج بلدام (انگلیسی: George Beldam; ۱ مهٔ ۱۸۶۸ – ۲۳ نوامبر ۱۹۳۷) عکاس، و بازیکن کریکت اهل بریتانیا بود.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۰۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ‌ها: ۱۷–۱۸ آوریل
→ ۱۹۰۳۱۹۰۵ ←: → ۱۹۰۳۱۹۰۵ ←
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۰۴ پنجمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۱۷ تا ۱۸ آوریل ۱۹۰۴ در وین، اتریش برگزار گردید.
خلاصه مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| وزن آزاد |  Josef Steinbach |  Josef Grafl |  Johann Staudinger |
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  اتریش | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| مجموع (۱ کشور) | مجموع (۱ کشور) | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
مجموعه دستورهای هایس

دستگاه هایس
مجموعه دستورهای هایس یک زبان فرمان خاص است که ابتداً برای مودم باد (یکا) ۳۰۰، توسط محصولات ریزکامپیوتری هایِس و در سال ۱۹۸۱ توسعه یافته‌است. این مجموعه دستور شامل یک سری رشته متن کوتاه است که در ترکیب با یکدیگر، دستورهای کاملی را برای انجام عملیاتی از قبیل شماره گیری، قطع تلفن و تغییر مشخصات اتصال است. بسیاری از مودم‌های امروزی از این مجموعه دستوری هایِس پیروی می‌کنند.
تاریخچه > پیش زمینه

با توجه به مقدمه سیستم برد پژوهشنامه (BBS) مودم‌ها معمولاً به صورت مستقیم به خطوط تلفن متصل هستند که این خطوط نیز به نوبه خطوط به مودم خاصی در هر سوی خود متصل هستند. مودم‌ها در دو حالت «شروع‌کننده» یا «پاسخ‌دهنده» کار می‌کنند، و معمولاً کاربر پیش از اتصال مودم، به صورت دستی شماره‌گیری می‌کند، یا اینکه در زمان زنگ خوردن آن را پاسخ می‌دهد. عملیاتی کردن پاسخ دادن تلفن راحت است. برای خودکارسازی تماس‌های بیرونی یک دستگاه جنبی جداگانه (به نام شماره‌گیر) باید به درگاه ورودی خروجی رایانه متصل شود. این پورت معمولاً از استاندارد
RS-۲۳۲ پیروی می‌کند.
این روش زمانی که مودم‌ها به‌طور گسترده‌ای برای ارتباط بین ماشین‌ها (و نه انسان‌ها)، مثل ارتباط ترمینال‌های رایانه‌ای و رایانه‌های بزرگ، مورد استفاده قرار می‌گرفتند، در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی کاربرد عملی پیدا کرد. در دهه ۷۰ میلادی، انقلاب ریز-رایانه‌ای به تولید مودم‌های کم‌هزینه منجر شد. بسیاری از کاربرهای تمایل به تماس با دیگر کاربرها داشتند و تنها راه‌حل در آن زمان شماره‌گیری مستقیم بود.
صنعت رایانه نیازمند راهکاری بود که توسط نرم‌افزار به مودم بگوید چه شماره‌ای باید بگیرد. در آن زمان شماره‌گیرهای تازه به بازار آمده توانایی این کار را داشتند؛ ولی این قابلیت تنها با پرداخت هزینه خرید شماره‌گیر در اختیار کاربر قرار می‌گرفت و هزینه کلی بالا می‌رفت. یکی از راهکارها استفاده از مجموعه‌ای از سوزن‌های جداگانه بود که توسط آن‌ها فرمان یه مودم داده شود. این سوزن‌ها «سوزنِ دستور» خوانده می‌شدند. راهکار دیگری که مورد استفاده قرار گرفته بود، استفاده از یک سوزنِ علامت بود که مودم باید دستورهای دریافت شده از این سوزن را اجرا می‌کرد؛ ولی این دو روش با مشکل مواجه می‌شدند. زیرا در بسیاری از وسایل این سوزن وجود نداشت یا به دلیل عدم استفاده اصلاً در مدار نبود.
تاریخچه > راه‌حل هایِس

شرکت ارتباطات هایِس در سال ۱۹۸۱ مودم هوشمند خود را با بازتعریف کاربرد سوزن‌های موجود در استاندارد RS-۲۳۲ و بدون تغییر در تعداد و بدون تغییر در این استاندارد راهی بازار کرد. این مودم برخلاف مودم‌های پیشین در دو حالت کار می‌کرد:
حالت داده: در این حالت مودم داده‌های را به مودم دوردست می‌فرستد. مودم در این حالت هر چیزی را که از رایانه به آن برسد به صورت داده تلقی کرده و آن را از طریق خط تلفن منتقل می‌کند.
حالت دستور: در این حالت مودم داده‌های رسیده از رایانه را دستور تلقی کرده و در درون مودم محلی آن را اجرا می‌کند.
به منظور تغییر کاربری مودم از حالت داده به حالت دستوری، باید یک رشته "توالی فرار" که شامل سه علامت مثبت است ("+++") را به مودم ارسال کنیم که همراه یک مکس ۱۰۰۰ میلی ثانیه‌ای است (به منظور در نظر گرفتن زمان تغییر حالت مودم از یک حالت به حالت دیگر). برای تغییر حالت معکوس، یعنی تغییر از حالت دستوری به داده، از دستور برخط (O) استفاده می‌شود. در عمل، پس از اجرای بسیاری از دستورها مودم به‌طور خودکار به حالت برخط می‌رود.
اینگونه استفاده از علامت‌دهی داخلی (بین رایانه و مودم) ممکن بود به مشکلاتی منجر شود. مثلاً فرض کنیم کسی قصد داشت که پرونده‌ای را ارسال کند که شامل سه علامت مثبت پشت سر هم بود. برای فائق آمدن بر این مشکل باید حتماً مکث ۱۰۰۰ میلی ثانیه‌ای مد نظر گرفته می‌شد. اگر پس از هر سه علامت مثبت پشت سر هم، در ۱۰۰۰ میلی ثانیه بعدی علامتی داده می‌شد، این دستور تلقی نمی‌شد و داده تلقی شده و هر سه علامت مثبت به همراه بقیه علامت‌ها به مودم دوردست ارسال می‌شدند.
تاریخچه > دستورها

مجموعه دستورهای هایِس شامل دستورهایی به منظورهای متفاوت مثل دستکاری خط تلفن، شماره‌گیری، و قطع خط ارتباطی بود. همچنین دستورهایی برای راه‌اندازی مودم بود، که آن هم به نوبه خود شامل دستورهای مربوط به دستورهای ثبات‌ می‌شد و به کاربر اجازه می‌داد که مستقیماً از داخل حافظه گوشی، شماره‌های ثبت شده شماره‌گیری شوند. این دستورها عموماً به صورت کلمه به کلمه منتقل می‌شد و در آن دوره مودم‌های باد ۳۰۰ یک مقدار کار را سخت می‌کردند.
با پیشرفت مودم‌ها به مودم‌های ۱۲۰۰ baud و ۲۴۰۰ baud، نیاز به دستورهای جدید احساس می‌شد. برخی از پسوند اتصالِ "&" استفاده می‌کردند که نشان دهنده یک دستور جدید برای مودم است. شرکت هایِس خود را متعهد به ساخت مودم‌های ۲۴۰۰ baud کرد.
یک سال بعد از این کار
TIA/EIA
مجموعه دستورهای ۲۴۰۰-baud را به شکل استاندارد درآورد و تحت عنوان ادوات و سیستم‌های انتقال داده – کنترل و شماره‌گیری خودکار غیرهمزمان سریال، TIA/EIA-۶۰۲ منتشر کرد.
پس از آن شرکت ارتباطات هایِس به دنبال افزایش سرعت و فشرده سازی رفت، در حالی که سه شرکت دبگر در آن زمان (یعنی
Microcom
,
U.S. Robotics
، و
Telebit) در همین‌جا توافق کرده بودند هرکدام از این شرکت‌ها به جای پیروی از شرکت هایِس (که پدر این تکنیک بود)، به توسعه مجموعه دستورهای خود پرداختند. در اوایل دهه ۹۰، چهار مجموعه دستور مودم به‌طور جامع مورد استفاده قرار می‌گرفت. با ارائه مودم‌های ۴/۱۴ و ۸/۲۸ کلیو بیت بر ثانیه در اوایل دهه ۹۰، مسائل ساده‌تر شدند. کم‌کم مجموعه دستورهای تولید شده توسط هایِس که با استفاده از واژه & گسترش یافته بودند محبوبیت یافتند و جهانی شدند. تنها مجموعه دستورهای یک شرکت دیگر محبوب ماند و آن هم شرکت US Robotics بود. دلیل این امر هم گستردگی محصولات این شرکت بود.
توصیفات

در فهرست زیر، قسمتی از مجموعه دستورهای هایِس آورده شده‌است (این دستورها، دستور AT هم خوانده می‌شوند؛ از آن جهت که ابتداً برای انجام هر دستوری در مودم، باید مودم را آگاه
می‌ساختند)
مجموعه دستورهای پایه – یک واژه بزرگ همراه با یک عدد. مثل M1.
مجموعه دستورهای توسعه یافته – یک واژه & و یک واژه بزرگ همراه با یک عدد. با این کار دستورهای پایه گسترده‌تر می‌شدند. مثلاً دستور &M۱ که با دستور M۱ متفاوت بود.
مجموعه دستورهای اختصاصی – معمولاً با یک واژه برش-برعکس “\”و یا علامت درصد “%” شروع می‌شوند. این دستورها به طور گسترده توسط سازندگان مودم استفاده می‌شوند.
دستورهای ثبات – مثل Sr=n که r شماره حافظه‌ای است که قرار است تغییر کند، و n مقداری است که باید بگیرد.
یک ثبات یک خانه فیزیکی در حافظه را نمایش می‌دهد. مودم‌ها حافظه کوچکی در خود دارند. این ثبات‌ها می‌توانند محتویات خاصی داشته باشند که شامل عدد و حروف باشد. این حافظه می‌تواند توسط نرم‌افزارهای ارتباط مورد استفاده قرار بگیرند. برای مثال دستور S7=۶۰ به رایانه داخلی می‌گوید که مقدار ثبات شماره ۷ را برابر با ۶۰ قرار بده. بسیاری از دستورها در این مجموعه دستورها با ترکیب حرف-عدد به نمایش در می‌آیند. استفاده از ۰ اختیاری است. برای مثال دستور L۰ همان دستور L است.
زمانی که مودم در حالت داده است، و یک توالی فرار مودم را از این حالت خارج کرده و به حالت دستوری تغییر می‌دهد. یک توالی فرار معمولی شامل سه علامت مثبت پشت سر هم است ("+++") برای رفع ابهام این واژه‌ها با داده‌های واقعی، یک فاصله زمانی (مکث) مورد استفاده قرار می‌گیرد.
توصیفات > تعریف دستوری

در این مجموعه دستوری از قواعد دستوری زیر استفاده می‌شود:
<CR>. کاراکتر انتقال-برگشت، کاراکتر اتمام دهنده دستورها است. پس از ارسال این کد، مودم به بررسی کاراکترهای فرستاده شده تا پیش از این کاراکتر می‌پردازد. مقدار این کاراکتر در کد اسکی برابر با ۱۳ است که در ثبات S۳ ذخیره می‌شود. به جای این کاراکتر می‌توان مقدار دیگری را بین ۰ تا ۲۵۵ در ثبات مذکور قرار داد.
<LF>. این کاراکتر تحت عنوان کاراکتر اتمام خط شناخته می‌شود. مقدار این کاراکتر در کد اسکی برابر با ۱۰ است که در ثبات S۴ ذخیره می‌شود. به جای این کاراکتر می‌توان مقدار دیگری را بین ۰ تا ۲۵۵ در ثبات مذکور قرار داد. اگر در حالت پرجانه باشیم (که با پارامتر V۱ مشخص می‌شود و هر اتفاقی که بیفتد کاملاً و مفصل گزارش می‌شود). آنگاه پس از هر کاراکتر <CR>، یک کاراکتر <LF> در خروجی مودم ظاهر خواهد شد. در غیر این صورت باید در حالت پاسخ عددی باشیم (که با پارامتر V۰ مشخص می‌شود) که پس از کاراکتر <CR>، چیزی ظاهر نمی‌شود.
<…>.
[…]. زیر-پارامترهای اختیاری یک دستور در این علامت‌ها قرار داده می‌شوند. این کروشه‌ها در دستور ظاهر نمی‌شوند.
توصیفات > آماده‌سازی مودم

یک رشته می‌تواند شامل چندین دستور هایِس باشد. این امر به منظور بهینه کردن عمل شماره‌گیری یا پاسخ دهی مودم آنجا م می‌گیرد. مثلاً دستور AT&F&D2&C1S0=۰X4 را در نظر بگیرید که رشته آماده‌سازی نام دارد.
قوانین V.۲۵۰ تمام DCEها را ملزم می‌کند که پس از "AT" حداقل ۴۰ واژه را به صورت دستورهای متصل به هم بپذیرند.
مثال

در ادامه دو رایانه A و B را که با مودم به هم متصل هستند را در نظر گرفته‌ایم، که یک کاربر قصد دارد با یک نرم‌افزار شبیه‌ساز ترمینال آن دو را کنترل کند. اصولاً نرم‌افزار شبیه‌ساز ترمینال به کاربر این اجازه را می‌دهد که دستورهای هایِس را مستقیماً به مودم ارسال کند و پاسخ‌های آن را مشاهده کند. در این مثال کاربر رایانه A مودم را مجبور می‌کند که شماره رایانه B را بگیرد. دقت کنید که پس از هر ارسال یا دریافت، یک انتقال-برگشت برای تکمیل پیام ارسال می‌شود.
| Modem A | Modem B | Comment |
| --- | --- | --- |
| ATDT۱۵۵۵۱۲۳۴ |  | کاربر مودم A دستور شماره‌گیری ارسال می‌کند: واژه AT مودم را آگاه می‌کند، واژه D ابتدایی دستور شماره‌گیری است، T نشان دهنده ویژگی بوق-تماس و شماره پس از آن نیز شمارهرایانه دیگر است. |
|  | RING | مودم A شروع به شماره‌گیری می‌کند. مودم B زنگ می‌خورد، و سپس واقعیت را گزارش می‌کند. |
|  | ATA | رایانه B دستور پاسخ دادن را به مودم ارسال می‌کند. |
| CONNECT | CONNECT | هر دو مودم به یکدیگر متصل می‌شوند و هر دو مودم پدیده "اتصال" را گزارش می‌کنند. در عمل مودم‌های اطلاعات بیشتری را پس از "اتصال" نیز گزارش می‌کنند. در همین زمان هر دو مودم بر روی درگاه مودم علامت DCD (یا تشخیص حامل داده) را روشن می‌کند. |
| abcdef | abcdef | زمانی که مودم‌ها متصل شدند، هر واژه‌ای که یک سوی اتصال تایپ شود در سوی دیگر نیز ظاهر می‌شود. شخصی که پای رایانه A نشسته است حروفی را تایپ می‌کند. حروف از مودم‌ها عبور کرده و بر روی صفحه رایانه B ظاهر می‌شوند. (کاربر رایانه A ممکن است حروفی که تایپ کرده‌است را نبیند. این بستگی تنظیمات نرم‌افزار ترمینال دارد. با استفاده از دستور ATE می‌تواند ویژگی پژواک دستورهای خود خاموش یا روشن کند. |
|  | +++ | شخصی که پای رایانه B نشسته است دستور فرار مودم را ارسال می‌کند (به گونه‌ای دیگر و بسیار معمول، رایانه B می‌توان DTR را خاموش کند تا تماس را قطع کندبدون نیاز به +++ یا ATH. |
|  | OK | مودم تأیید می‌کند. |
|  | ATH | کاربر رایانه B دستور قطع تماس را صادر می‌کند. |
| NO CARRIER | OK | هر دو مودم گزارش می‌دهند که ارتباط قطع شده‌است. مودم B پاسخ “OK” را برمی‌گرداند که پاسخ دلخواه است!. مودم A عبارت “NO_CARRIER” را گزارش می‌کند تا نشان دهد که سمت دوردست ارتباط را مختل کرده‌است. هر دو مودم علامت DCD را خاموش می‌کنند.. |
مثال > سازگاری

زمانی که مجموعه دستورهای اصلی ارائه شدند، با وجود مشکلات بسیار که هایِس نیز مسبب آنها نبود، یک جهش عظیم در ارتباطات بر پایه مودم ایجاد شد.
به دلیل نبودن یک استاندارد نوشته شده، دیگر تولیدکنندگان مودم تنها ظاهر خارجی دستورها را رونوشت کرده و تنها قسمتی ابتدایی از آن را برداشتند. این باعث تفاوت‌هایی در چگونگی تغییر حالت و کاربری مودم ایجاد کند.
هر سازنده علاقه داشت که دستورهای جدیدی را اضافه کند که بتواند نیازهایش را رفع کند. این باعث عدم سازگاری با مودم‌های دیگر می‌شد.
بسیاری مودم‌های "سازگار با هایِس" دارای تغییرات زیادی شدند که به‌طور مؤثری سازگاری آن‌ها با یکدیگر را مختل می‌کرد. برای مثال بسیاری از مودم‌ها پس از دریافت دستور بازیابی "ATZ" نیاز به زمان مکث داشتن. برخی مودم‌ها بین دستورها نیاز به فاصله جداکننده داشتند، در حالی که دیگر مودم‌ها نداشتند. برخی مودم‌ها خودبه‌خود باد خود را تغییر می‌دادند و این کار باعث می‌شد که رایانه نتواند به تماس‌های دریافتی پاسخ دهد.
در نتیجه این مسائل بود که ناگهان بسیاری از برنامه‌های ارتباطی نتوانستند به همکار خود با مودم‌های "سازگار با هایِس" ادامه دهند و مجبور شدند نوع مودم را با توجه به پاسخ‌های دریافتی از مودم تعیین کنند، یا کاربر را مجبور ساختند انواع محدودی از مودم‌ها (که توانایی کار با آنها را دارند) را انتخاب کنند.
GSM

استاندارد ETSI GSM 07.۰7 (3GPP TS 27.007) برای کنترل و تنظیم گوشی یا مودم GSM دستورهای AT خاصی را تعریف کرده‌است.
در کنار این استاندارد که تنها برای گوشی یا مودم است، استاندارد دیگر با شماره ETSI GSM 07.۰5 (3GPP TS 27.005) وجود دارد که دستورهای لازم جهت مدیریت پیام کوتاه در شبکه GSM را تعریف می‌کند. مثال‌هایی از این دستورها در زیر آمده‌اند
| دستور | توضیحات |
| --- | --- |
AT+CPIN=۱۲۳۴: ورود PIN code
AT+CPWD="SC","old","new": تغییر کد PIN از مقدار 'قدیمی' به مقدار 'جدید'.
AT+CLCK="SC",۰,"۱۲۳۴": حذف کد PIN
AT&V: اعلام وضعیت
ATI: گزارش ساخت (سازنده، مدل، بازبینی، IMEI ، قابلیت‌ها)
AT+COPS=?: List available networks ۰-ناشناس/۲-فعلی/۳-ممنوع، نام بلند، نام کوتاه، مشخصه عددی، "AcT"
AT+CSQ: قدرت سیگنال دریافتی را برمی‌گرداند پاسخ: +CSQ: <rssi (more=better)> ، <ber, less=better>
ATD*۹۹#: مرکز دسترسی را شماره‌گیری می‌کند
مودم‌های GSM/3G معمولاً مجموعه دستورهای ETSI GSM 07.۰7 (3GPP TS 27.007) و دستورهای توسعه یافته پس از آن را نیز پشتیبانی می‌کنند. بسیاری از تولیدکنندگان مودم USB مثل Huawei, Sierra Wireless، و Option نیز دستورهایی را برای استفاده در حالت رادیویی (GSM/3G) توسعه داده‌اند.
پروانه‌واران

| پروانه‌واران | پروانه‌واران |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: پولک‌بالان
زیرراسته:: دوروزنه‌ای
(طبقه‌بندی‌نشده):: پروانه
بالاخانواده::  پروانه‌واران پیر آندره لاتریه, 1802
تیره‌ها: تیره‌ها
 پرستودمان  کاهی‌بالان  فرچه‌پایان  حریربالان  فلزنقشیان:  پرستودمان  کاهی‌بالان  فرچه‌پایان  حریربالان  فلزنقشیان
پروانه‌واران (نام علمی: Papilionoidea) در طبقه آرایه‌شناختی شامل همه پروانه‌ها به استثناء تیره پشیزبالان ∗ و پروانه‌های شب‌پره‌گون آمریکایی‌تبار ∗ می‌باشند. طبقه‌بندی تکامل نژادی پروانه‌وارها را می‌توان به صورت زیر نمایش داد:
برخی زیست‌شناسان بالاخانواده یا بالاتیره‌ای با نام Papilioniformes نام گذاری کرده‌اند که پشیزبالان را نیز در بر می‌گیرد. اگر چه تمام کارشناسان بر این باور نیستند که تنها با یک کلاد می‌توان پروانه‌ها را دسته‌بندی کرد. پشیزبالان به شکل چشمگیر و قابل ملاحظه‌ای با دیگر پروانه‌ها متفاوت هستند. اعضاء تیره بزرگ پروانه‌وارها را می‌توان به وسیله ویژگی‌های ترکیبی زیر نسبت دیگر پشیزبالان تشخیص داد:
بدن پروانه‌وارها کوچک‌تر از پشیزبالان شب‌پره‌مانند است.
بال‌های پروانه‌واران بزرگ‌تر از پشیزبالان است.
شاخک‌ها در پروانه‌وارها گرزمانند و راست‌تر از نمونه‌های هلال شکل و خمیده در پشیزبالان است.
پروانه‌وارها برای تشکیل شفیره، آن را نمی‌ریسند.
شکل شفیره‌ها گوشه‌ای و زاویه‌دار است و حالت گرد و محدب نیست.
پروانه‌واران ۱۳ زیر خانواده (زیرتیره) فرعی دارند:
پوزچه‌داران
شه‌پروانه‌ایان
Tellervinae
بال‌شیشه‌ایان از تبار شه‌پروانه‌ایان
پهن‌خالان
درخشان‌بالان
قهوه‌ای‌بالان
برگ‌بالان
فرچه‌پایان استوایی
امپراتوریان
مه‌داس‌بالان
دریاسالاران
کشیده‌بالان
تیره‌های اصلی

پرستودمان
کاهی‌بالان
فرچه‌پایان
حریربالان
فلزنقشیان
آرگون (منطقه سرشماری)

| آرگون (منطقه سرشماری)، ویسکانسین | آرگون (منطقه سرشماری)، ویسکانسین |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Argonne post office: Argonne post office
آرگون (منطقه سرشماری)، ویسکانسینموقعیت آرگون (منطقه سرشماری)، ویسکانسین در نقشه: آرگون (منطقه سرشماری)، ویسکانسینموقعیت آرگون (منطقه سرشماری)، ویسکانسین در نقشه
مختصات: ۴۵°۳۹′۳۵″ شمالی ۸۸°۵۲′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۶۵۹۷۲°شمالی ۸۸٫۸۷۹۱۷°غربی﻿ / 45.65972; -88.87917: مختصات: ۴۵°۳۹′۳۵″ شمالی ۸۸°۵۲′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۶۵۹۷۲°شمالی ۸۸٫۸۷۹۱۷°غربی﻿ / 45.65972; -88.87917
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ویسکانسین
شهرستان: شهرستان فارست، ویسکانسین
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۵۶ مایل مربع (۱٫۴۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۵۶ مایل مربع (۱٫۴۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۴۰ فوت (۵۰۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۶۰
 • تراکم: ۲۹۰/مایل مربع (۱۱۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۵۴۵۱۱
کد(های) منطقه: 715 & 534
کد FIPS: ۵۵–۰۲۶۰۰
شماره GNIS: ۱۵۷۸۶۶۸
آرگون (به انگلیسی: Argonne) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آرگون، ویسکانسین واقع شده‌است. آرگون ۱۶۰ نفر جمعیت دارد و ۴۹۹٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مصطفی دورک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Mustapha Durak
زادروز:  ۱۳ اوت ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  استراسبورگ
قد:  1.77 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Manisa FK
شمارهٔ پیراهن:  ۸۸
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |  ۳۲ |  (۵) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Excelsior Virton |  ۲۷ |  (۸) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Gap |  ۳۸ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Chamois Niortais |  ۴۲ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور |  ۷۳ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور |  ۲۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۰ |  باشگاه ورزشی بولوسپور |  ۷۹ |  (۹) |
| ۲۰۲۰– |  Manisa FK |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۰. 
مصطفی دورک (انگلیسی: Mustafa Durak؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور اشاره کرد.
پلنگ‌دره (ورامین)

| پلنگ دره (ورامین) | پلنگ دره (ورامین) |
| --- | --- |
روستا: روستا
پلنگ دره (ورامین)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانپلنگ دره (ورامین)پلنگ دره (ورامین) (تهران)نمایش نقشه تهران: پلنگ دره (ورامین)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانپلنگ دره (ورامین)پلنگ دره (ورامین) (تهران)نمایش نقشه تهران
مختصات: ۳۵°۲۱′۱۷″ شمالی ۵۱°۳۹′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۵۴۷۲°شمالی ۵۱٫۶۶۵۲۸°شرقی﻿ / 35.35472; 51.66528: مختصات: ۳۵°۲۱′۱۷″ شمالی ۵۱°۳۹′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۵۴۷۲°شمالی ۵۱٫۶۶۵۲۸°شرقی﻿ / 35.35472; 51.66528
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: ورامین
بخش: بخش پیشوا
دهستان: عسگریه
جمعیت: ۲۹۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پلنگ دره (ورامین)، روستایی از توابع بخش پیشوا شهرستان ورامین در استان تهران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان عسگریه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۰ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
پرلبرگ

| پرلبرگ   | پرلبرگ   |
| --- | --- |
Town hall and St. James's church: Town hall and St. James's church
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: براندنبورگ
ناحیه: Prignitz
تقسیمات: ۱۲ روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fred Fischer (مستقل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۷٫۸۲ کیلومتر مربع (۵۳٫۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱ متر (۱۰۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱-۰۷-۳۱): جمعیت (۲۰۱۱-۰۷-۳۱)
 • کل: ۱۲۲۹۸
 • تراکم: ۸۹/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۹۳۴۸
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۸۷۶
پلاک خودرو: PR
وبگاه: www.stadt-perleberg.de
شهر پرلبرگ (به آلمانی: Perleberg) در ایالت برندنبورگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
پاتریک رینگنبرگ

پاتریک رینگنبرگ (به انگلیسی: Patrick Ringgenberg) پژوهشگر سوئیسی و استاد دانشگاه لوزان است. او برای نگارش کتاب جهان نماد در هنر اسلامی برگزیدهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فارابی شد.
پرلز

| پرلز Перлез | پرلز Перлез |
| --- | --- |
روستا: روستا
Orthodox church: Orthodox church
پرلزLocation of Perlez within Serbia: پرلزLocation of Perlez within Serbia
مختصات: ۴۵°۱۲′۱۷″ شمالی ۲۰°۲۲′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۲۰۴۷۲°شمالی ۲۰٫۳۷۵۵۶°شرقی﻿ / 45.20472; 20.37556: مختصات: ۴۵°۱۲′۱۷″ شمالی ۲۰°۲۲′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۲۰۴۷۲°شمالی ۲۰٫۳۷۵۵۶°شرقی﻿ / 45.20472; 20.37556
کشور: صربستان
منطقه: استان خودمختار وویوودینا
ناحیه: ناحیه بانات مرکزی
ارتفاع: ۶۳ متر (۲۰۷ فوت)
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • Perlez: ۳۸۱۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۲۳۲۶۰
کد منطقه: +381(0)23
پلاک خودرو: ZR
پرلز (به صربی: Perlez) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Zrenjanin City واقع شده‌است. پرلز ۳٬۸۱۸ نفر جمعیت دارد و ۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مصطفی راد

| مصطفی راد | مصطفی راد |
| --- | --- |
نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی: نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: ارومیه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
مصطفی راد سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  دوره بیست و سوم  به‌عنوان نماینده ارومیه در مجلس شورای ملی حضور داشت.
مرگ در غزه

| مرگ در غزه | مرگ در غزه |
| --- | --- |
کاور دی‌وی‌دی: کاور دی‌وی‌دی
کارگردان: جیمز میلر
تهیه‌کننده: نانسی آبراهام جیمز میلر سایرا شاه
نویسنده: سایرا شاه
بازیگران: جیمز میلر سایرا شاه
موسیقی: Nick Powell
فیلم‌بردار: جیمز میلر
تدوین‌گر: Misha Manson-Smith
توزیع‌کننده: کانال ۴
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ فوریه ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-02-۱۱) (جشنواره بین‌المللی فیلم برلین)  ۱۲ اوت ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-08-۱۲) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
زبان: عربی انگلیسی عبری
مرگ در غزه فیلمی مستند محصول سال ۲۰۰۴ در مورد منازعه اسرائیل–فلسطین است، که در کرانه باختری شروع می‌شود، پس از آن راهی غزه می‌شود و در نهایت در رفح مستقر می‌شود که فیلم بیشتر وقت خود را آنجا سپری می‌کند. این فیلم بر روی ۳ کودک، احمد (۱۲ ساله) ، محمد (۱۲ ساله) و نجله (۱۶ ساله) متمرکز شده است.
موضوعات > کودکان

این فیلم کودکان را در جنبه‌های مختلف زندگی‌شان از جمله زندگی در مجاورت نیروهای نظامی و سرگرمی‌های ایجادشده از درگیری دنبال می‌کند – مانند دویدن و پرتاب سنگ و مواد منفجره خانگی، قووه، به سمت وسایل نقلیه زره‌پوش؛ مطالب تدریس‌شده در مدارس که تلقی فلسطینی‌ها از منازعه را نشان می‌دهد، و همچنین زمان سپری شده با خانواده و دوستان، از جمله دنبال کردن یکی از کودکان در هنگام بازی و کمک به رزمندگان شبه‌نظامی. این فیلم همچنین به استفاده‌های سیاسی از عزاداری مردمی برای تقویت جنگ اشاره می‌کند.
موضوعات > شهادت

فیلم به مدت کوتاهی بر مقوله شهادت و عقاید مردم آنجا در مورد مرگ برای فلسطین و اسلام تمرکز دارد. فیلم به طور خلاصه داستان یک پسر جوان را نشان می‌دهد که، هنگام حمله به نیروهای اسرائیلی در کنار پسران اصلی احمد و محمد و همچنین بسیاری از پسران بی‌نام دیگر، تیر می‌خورد. فیلم ماجرای پسر را از هنگام آوردن به مرکز پزشکی و معالجه اولیه، تا درگذشت او و واکنش عمومی، رژه و تدفین وی و جشن گرفتن برای موفقیت وی در شهید شدن روایت می‌کند.