stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جشنواره فیلم لوکارنو
حضور ایران در جشنواره لوکارنو

سینمای ایران اولین حضور سینماییش در این جشنواره را با سیاوش در تخت جمشید فریدون رهنما در نیمه‌های دهه شصت میلادی تجربه کرد. با این حال اولین دستاورد مهم فیلمسازان ایرانی در جشنواره لوکارنو به سال ۱۹۸۳ و فیلم فرستاده ساخته پرویز صیاد بر می‌گردد. این فیلم توانست جایزه یوزپلنگ برنزی را از آن خود کند. پس از این فیلم راه به دست آوردن جوایز لوکارنو برای سینمای ایران گشوده شد و در سال ۱۹۸۸ فیلم ناخدا خورشید ساخته ناصر تقوایی در بخش رقابتی توانست توجه داوران جشنواره را به خود جلب کند و برای بار دوم جایزه یوزپلنگ برنزی را از آن سینمای ایران کند. داستان ناخدا خورشید اقتباسی آزاد از داشتن و نداشتن همینگوی بود که تقوایی با مهارتی خاص آن را به درون شهرهای جنوبی ایران آورده بود. در این دوره جایزه اصلی به‌طور مشترک به دو فیلم صداهای دوردست، زندگی‌های بی‌جان ساخته ترنس دیویس و پروانه‌ها ساخته ولفگانگ بکر رسید.

یک سال بعد عباس کیارستمی نیز با فیلم خانه دوست کجاست؟ جایزه یوزپلنگ برنزی را به صورت مشترک با فیلم کورن بلومن بلا محصول لهستان به‌دست آورد. فیلم خانه دوست کجاست؟ دو جایزه مهم دیگر به نام‌های فیپرشی و جایزه کلیسای جهانی را نیز در آن سال از آن خود کرد. این اولین حضور عباس کیارستمی در فستیوال‌های جهانی بود ولی او بعدها به یکی از شناخته شده‌ترین و برجسته‌ترین فیلمسازان جشنواره‌های معتبر اروپایی تبدیل شد.

بی شک موفق‌ترین حضور سینمای ایران در جشنواره لوکارنو به سال ۱۹۹۴ برمی‌گردد؛ سالی که با وجود فیلم‌های مهمی چون پالپ فیکشن، قرمز و قطار چانگ کینگ در جشنواره، یوزپلنگ طلایی به فیلم خمره اثر ابراهیم فروزش فیلمساز مطرح کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ایران تعلق گرفت. دیگر جایزه مهم جشنواره موسوم به یوزپلنگ نقره‌ای نیز به فیلم آبادانی‌ها ساخته کیانوش عیاری رسید هرچند می‌توان گفت که حضور محسن مخملباف به عنوان یکی از اعضای هیئت داوران در این موفقیت کم‌نظیر برای سینمای ایران بی تأثیر نبوده‌است.

ایران با وجود موفقیت‌های فراوان در سال‌های بعد، تنها یک بار دیگر در سال ۱۹۹۷ با فیلم آینه اثر جعفر پناهی توانست جایزه یوزپلنگ طلایی این جشنواره را از آن خود کند.

فیلم من، ترانه ۱۵ سال دارم ساخته رسول صدرعاملی دراین جشنواره حضور داشت که ترانه علیدوستی موفق شد یوزپلنگ برنزی این جشنواره را به‌دست آورد ولی پوریامرادی با فیلم ۱۶:۰۹ دقیقه فقط توانست کاندید کارگردانی شود و همچنین رضا فرهمند به عنوان اولین مستندساز ایرانی در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ با دو فیلم زنانی با گوشواره‌های باروتی و نت‌های مسی یک رؤیا در این جشنواره حضور داشت.
ویژگی خاص این جشنواره

نمایش فیلم‌ها در میدان معروف پیاتزا، در فضای باز و بر پرده بزرگ، است. در این میدان در حدود ۸٬۰۰۰ تماشاگر به دیدن فیلم‌ها می‌نشینند و فیلم مورد علاقه خود را نیز برمی‌گزینند.
جشنواره لوکارنو یکی از جشنواره‌های مورد تأیید انجمن جهانی تهیه‌کنندگان فیلم (FIAPF، فیاپف) به‌شمار می‌رود.
جایزه اصلی این جشنواره «یوزپلنگ طلایی» نام دارد و به بهترین فیلم در بخش اصلی بین‌المللی داده می‌شود. هر ساله برنامه‌های جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو همراه است با برنامه‌های مروری بر آثار، پنل‌های گفتگو، سمینار، میهمانی‌های مختلف با حضور ستارگان سرشناس سینمایی. لوکارنو فضایی مفرح و آموزنده فراهم می‌کند که در آن ستارگان سینما، استعدادهای جوان و عموم مردم برای چشیدن طعم سینمای معاصر گرد هم می‌آیند.
جشنواره لوکارنو، نسبت به سه جشنواره مهم دیگر اروپایی بیشتر بر روی آثار کمتر شناخته شده از فیلمسازان جوان‌تر متمرکز است.
بخش‌های جشنواره

بخش مسابقه بین‌الملل (رقابتی) پلنگ طلایی
سینماگران زمان حال (رقابتی، فیلم‌های تجربی و غیر متعارف)
یوزپلنگ‌های فردا
اینجا و هر جایی دیگر
نگارخانه

پیازا گرانده لوکارنو
صفحه نمایش پیازا گرانده لوکارنو.
صندلی پیازا گرانده لوکارنو.
اسکله لوکارنو در شب.
نمایی از منطقه اطراف لوکارنو از مدونا دل ساسو.
شب زنده داری در طول جشنواره، باغ شهر لوکارنو.
شخصیت

برای دیگر کاربردها، شخصیت (ابهام‌زدایی) را ببینید.
شخصیت (به انگلیسی: Personality) را می‌توان الگوهای معین و مشخصی از تفکر، هیجان و رفتار تعریف کرد که سبک شخصی فرد را در تعامل با محیط اجتماعی و مادی‌اش رقم می‌زنند. به عبارت دیگر شخصیت شامل ویژگی‌های نسبتاً باثبات و پایدار است که در توصیف آن‌ها از صفاتی همچون زودرنج، مضطرب، پُرحرف، درونگرا، برون‌گرا و غیره استفاده می‌شود.
عوامل به وجود آورنده شخصیت

مقالهٔ اصلی: رشد شخصیت
شخصیت ساختهٔ وراثت و محیط است. انسان با ویژگی‌های ژنتیکی خاصی به دنیا می‌آید، و از آن پس سر و کار او با محیط اطراف خود خواهد بود. محیط نقش مهمی در شکل‌دهی شخصیت بر پایه داده‌های ژنتیکی افراد دارد. نمونه‌های روشن برای تاًثیر محیط بر شخصیت، کودکانی هستند که به تصادف در جنگل‌ها یا در انزوا رشد کرده‌اند. برای مثال یک کشیش هندی به نام سینگ در جنگل‌های هندوستان دو دختر را یافت و آن‌ها را با خود به خانه برد. بر اساس گزارشِ سینگ این دو کودک در هنگام یافته شدن هیچ‌گونه از رفتارهای انسانی را نداشتند. چهار دست و پا راه می‌رفتند، زوزه می‌کشیدند، از اجتماع گریزان بودند، تحریک‌پذیری آن‌ها زیاد بود و روی هم رفته رفتار آن‌ها مانند محیط شان بود.
آنچه در دنیای امروز تأکید بیشتری بر روی آن می‌گردد این است که تأثیرپذیری انسان‌ها از محیط بسیار قوی تر از تأثیر ژنتیکی است.
عوامل به وجود آورنده شخصیت > عوامل رفتار (نگاه تحلیلی جزئی نگر)

ژنتیک
ادم‌های اطراف در محیط و تربیت
تجربه‌های کودکی و نوجوانی
سبک زندگی
جامعه – اجتماع
تفاوت‌ها – ویژگی‌ها
ارزش‌ها و باورها
انگیزش
استعداد و توانمندی
هوش – مزاج
بحران‌ها – زمان
رشد
ادراک – هوشیاری
احساس – هیجان
تحصیل
عوامل به وجود آورنده شخصیت > شخصیت (نگاه تحلیلی کلی نگر)

شخصیت: شیوه‌ای ترکیبی از همه عوامل سابق.
شخصیت: نگاه تحلیلی کلی نگر: عوامل وقتی که ترکیب بشوند.
شخصیت:
a. کارکرد: چرائی و چگونگی رفتار.
b. ساختار: کدام از عوامل روی یک رفتار تأثیر دارد؟
شخصیت: رفتار را تبیین می‌کند (به وجود می‌آورد). و به عوامل به وجود آورنده رفتار اشاره می‌کند.
مقایسه اثر محیط و ژنتیک بر شخصیت

درست است که تأثیرات محیطی ، از جمله والدین ، ​​ بر اساس داده‌های ژنتیکی بر شخصیت فرد تأثیر می‌گذارند.، محققان نتیجه گرفته اند که محیط تقریباً 50 تا 70 درصد از شخصیت را تشکیل می‌دهد
بررسی آثار محیط بر اشتراکات و تفاوت‌های فرزندان در یک خانواده

محققان دریافته اند محیط‌هایی که فرزندان از یک خانواده با یکدیگر مشترک هستند تأثیر بسیار ضعیف تری در شخصیت آنها نسبت به محیط‌هایی دارد که هر کودک به صورت جداگانه تجربه می‌کند.
فعالیت‌های خاصی وجود دارد که بچه‌های یک خانواده به اشتراک می‌گذارند - همه آنها سال گذشته تعطیلات خانوادگی را با هم گذراندند و شب گذشته همه آنها شام را با خانواده صرف کردند. اما بسیاری از تجربیات فقط برای یک کودک اتفاق می‌افتد - دو دبیر کلاس دوم یا یک خواهر و برادر در یک گروه بازی می‌کنند در حالی که دیگری این کار را نمی‌کند.
پنج بعد اصلی شخصیت

در سال‌های اخیر، تحقیقات زیادی دربارهٔ پنج بعد اصلی شخصیت The big 5 Model، انجام شده و نتیجه تحقیقات هم آن را تأیید کرده‌است. این پنج عامل شخصیتی، عبارتند از:
پرهیاهو Extroversion: صمیمی و گرم، پرحرف که پیوسته، ابراز وجود می‌کند.
سازشکار Agreeableness: خوش طینت، دارای روح تعاون و قابل اعتماد.
باوجدان Conscientiousness: مسئولیت پذیر، قابل اتکاء، مؤثر و پیوسته، در کسب موفقیت.
از نظر عاطفی، باثبات Emotional stability: آرام، پرشور، در برابر تنش، احساس امنیت می‌کند.
تجربه اندوز Openness to experience: تخیلی، از نظر هنر، با احساس و اهل تفکر و شعور.
علاوه بر ارائه چارچوب شخصیتی، تحقیقاتی که بر روی این پنج بعد اصلی شخصیت، صورت گرفت، به این نتیجه منجر شد که بین ابعاد شخصیتی و عملکرد شغلی، رابطه‌ای مستقیم، وجود دارد.
ارزیابی شخصیت

شخصیت اغلب از طریق آزمون‌های عینی مانند MMPI-۲ اندازه‌گیری می‌شود که طی آن از فرد آزمودنی خواسته می‌شود به پرسشنامهها و سیاهه‌های مداد- کاغذی پاسخ دهند. آزمون MMPI شامل بیش از پانصد عبارت است که آزمودنی‌ها با انتخاب یکی از گزینه‌های «درست»، «نادرست» یا «نمی‌دانم» به آن پاسخ می‌دهند. مثال‌هایی از چند عبارت آزمون MMPI عبارتند از:
من دشمنانی دارم که واقعاً می‌خواهند مرا اذیت کنند.
من هرگز در فعالیت‌های جنسی نامعمول زیاده روی نکرده‌ام.
این آزمون‌ها اطلاعات عینی میزان شده‌ای در مورد تعداد زیادی از صفت‌های شخصیت به دست می‌دهند؛ ولی این آزمون‌ها از نظر احتمال سوگیری، فریب‌کاری عمومی و مشکلات تشخیص و کاربرد نامناسب مورد انتقاد واقع شده‌اند.
اختلالات شخصیت از نگاه روان‌شناسی

اختلال شخصیت مرزی
شخصیت ضد اجتماعی
اختلال شخصیت نمایشی
پیوند عضو

| پیوند اندام | پیوند اندام |
| --- | --- |
بازنمایی اولین پیوند قلب: آفریقای جنوبی ۱۹۶۷ م.: بازنمایی اولین پیوند قلب: آفریقای جنوبی ۱۹۶۷ م.
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
پیوند اندام یا پیوند عضو (به انگلیسی: Organ transplantation) فرآیندی پزشکی است که طی آن اندام یا عضوی سالم از بدن یک فرد زنده یا مرده یا فرد دچار مرگ مغزی برداشته شده و به بدن فردی بیمار دارای عضو معیوب پیوند زده می‌شود. تا کنون پیوند اعضایی چون کلیه، قلب، کبد، روده، لوزالمعده، رحم، ریه و تیموس در انسان با موفقیت انجام شده‌است. بیشترین تعداد پیوند عضو در سراسر جهان پیوند کلیه است و پس از آن پیوند کبد و پیوند قلب، بیشترین پیوندها هستند.
بافت‌هایی که تا کنون با موفقیت پیوند زده شده‌اند عبارت اند از: بافت استخوانی، زردپی، قرنیه، پوست، دریچه‌های قلب، عصب‌ها و سیاهرگ‌ها که از این میان بیشترین تعداد پیوندها مربوط به پیوند قرنیه و پیوند استخوان و پیوند تاندون (زردپی) می‌باشد. بافت‌های پیوندی بر خلاف اعضای پیوندی قابل ذخیره و انجماد تا حداکثر پنج سال می‌باشند. البته در میان این بافت‌ها، بافت قرنیه استثنا بوده و قابل ذخیره نمی‌باشد.
انواع پیوندینه

انواع پیوندینه‌های رایج عبارت‌اند از:
خودپیوندینه (اتوگرافت): یعنی پیوند از شخص به خودش. این نوع پیوند بیشتر مربوط به بافت‌های اضافی بدن، یا بافت‌هایی است که قدرت بازسازی خودشان را دارند. مثل پیوندهای پوستی یا مثلاً برداشتن سیاهرگ از پای بیمار برای بازسازی عروق کرونر قلب.
هم‌پیوندینه (الوگرافت): یعنی پیوند عضو یا بافت بین دو جاندار از یک گونه واحد (مثلاً انسان به انسان) که از نظر ژنتیکی با هم یکسان نیستند. بیشتر پیوندها از همین نوع است.
همسان‌پیوندینه (ایزوگرافت): یک جور هم‌پیوندینه است با این فرق که دهنده و گیرنده از نظر ژنتیکی همسان هستند؛ مثلاً پیوند بین دوقلوهای همسان. این نوع پیوند از نظر پاسخ دستگاه ایمنی، مانند نوع خودپیوندینه رفتار می‌کند.
دگرپیوندینه (زینوگرافت): یعنی پیوند عضو یا بافت بین دو جاندار از دو گونه متفاوت؛ مثلاً پیوند دریچه‌های قلب خوک به انسان.
در ایران

مقالهٔ اصلی: پیوند عضو در ایران
بیمارستان‌های مجهز برای پیوند اعضاء پس از کسب اجازه کتبی از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، می‌توانند از اعضای سالم بیماران فوت شده یا بیمارانی که مرگ مغزی آنان بر طبق نظر کارشناسان خُبره مسلم باشد، به شرط وصیت بیمار یا موافقت ولی میت جهت پیوند به بیمارانی که ادامه حیاتشان به پیوند عضو یا اعضای فوق بستگی دارد استفاده نمایند.
این قانون از زمره معدود قوانینی است که بر اساس اصل ۹۴ قانون اساسی بدون اظهار نظر شورای نگهبان به اجرا درآمده است.
در ایران > ممنوعیّت پیوند اعضا به غیرایرانیان

در ۱۵ اوت ۲۰۱۵ شورای عالی پیوند اعضا در ایران تصویب کرد که «از این پس جراحی پیوند اعضای بدن به اتباع غیرایرانی در هر شرایطی در ایران ممنوع است.» به تصویب همه اعضای شورا رسید و از اول مهر اجرایی شد. این قانون برای «حفظ حرمت ایرانیان و منافع کشور» وضع شد.
سید حسن قاضی‌زاده هاشمی در ۲ شهریور ۱۳۹۵ از قانون ممنوعیت پیوند عضو ایرانیان به اتباع خارجی دفاع کرد و تأکید کرد که مخالف پیوند عضو از هموطنانش به اتباع خارجی است؛ و اینکه «باید بپذیریم که پیوند اعضای بدن ایرانیان به اتباع خارجی به صلاح عزت و منافع ایرانیان نیست.» در ۱ شهریور ۱۳۹۵ بیان شد که اصلاح این قانون لازم است.
علی‌اکبر آقایی مغانجویی

| علی‌اکبر آقایی | علی‌اکبر آقایی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره‌های ششم، هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی (رئیس کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی): نمایندهٔ دوره‌های ششم، هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی (رئیس کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی)
دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۹۵: دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۹۵
حوزه انتخاباتی: سلماس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۶ خورشیدی سلماس
درگذشته: ۲۰ فروردین ۱۳۹۴ تهران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اعتدال و توسعه
محل تحصیل: لیسانس حقوق دانشگاه شهید بهشتی
پیشه: حقوقدان، سیاستمدار
وبگاه: aghai.ir
علی‌اکبر آقایی مغانجوقی  (زاده ۱۳۲۶ سلماس، درگذشت ۲۰ فروردین ۱۳۹۴ تهران بر اثر بیماری، نماینده اصولگرای سلماس در مجلس ششم، هفتم، هشتم و نهم و عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی و عضو گروه دوستی پارلمانی ایران و ترکیه بود.
فعالیت‌ها

معاون حقوقی وزارت راه؛
معاونت اداری و مالی وزارت راه؛
کارشناس‌ ارشد نهاد ریاست‌جمهوری؛
بازرس ویژه وزیر راه و ترابری؛
معاون بودجه و امور مجلس وزارت راه؛
معاون حقوقی و امور مجلس وزارت راه؛
نمایندهٔ مردم شهرستان سلماس در مجلس ششم، هفتم، هشتم و نهم
شقایق‌واران

| شقایق‌واران | شقایق‌واران |
| --- | --- |
شقایق‌واران، Papaveroideae: شقایق‌واران، Papaveroideae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: آلاله‌سانان
تیره:: شقایقیان
زیرخانواده:: Papaveroideae
شقایق‌واران یا پاپاورواران (نام علمی: Papaveroideae) نام یک زیرخانواده از تیره شقایقیان است. سرده یا جنس‌های خشخاش (Papaver) و شقایق (Glaucium) جزو این زیرتیره (زیرخانواده) هستند.
پورنگ پورشیرازی

| پورنگ پورشیرازی | پورنگ پورشیرازی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۴ آبان ۱۳۵۳ تهران، ایران
خاستگاه: ایرانی
درگذشته: ۱۷ آبان ۱۴۰۰ (۴۷ سال) تهران،
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): نوازنده
ساز(ها): کنترباس، پیانو
همکاری‌های مرتبط: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
کنترباس: کنترباس
علت مرگ: سرطان کیسه صفرا
همسر: پانته‌آ نژادی
 :  
پورَنگ پورشیرازی (زادهٔ ۴ آبان ۱۳۵۳ – درگذشتهٔ ۱۷ آبان ۱۴۰۰) موسیقی‌دان و نوازندهٔ کُنترباس بود. او مایسترِ کنترباسِ ارکستر سمفونیک تهران بود.
زندگی

پورشیرازی در تهران متولّد شد. پس از آغاز تحصیل در هنرستان موسیقی تهران، نواختن ساز کنترباس را نزد علیرضا خورشیدفر و نادر مرتضی‌پور فرا گرفت. او در سال ۱۳۶۸ نوازندگی کنترباس را در ارکستر هنرستان موسیقی آغاز کرد و پس از یک‌سال به عضویت ارکستر زهی جوانان درآمد. وی از سال ۱۳۶۹ همکاری خود را با ارکسترسمفونیک صدا و سیما و ارکستر مجلسی صدا و سیما آغاز کرد. پورنگ پورشیرازی ضمن ادامهٔ تحصیلات خود در رشتهٔ موسیقی دانشگاه، از دههٔ ۱۳۷۰ در اجراها و آثارِ ضبط شدهٔ موسیقی حضور فعال داشت. وی در سال ۱۳۷۲، از آموزش‌های توماس کریستیان داوید بهره برد و در کلاس‌های رهبری ارکستر، آنالیز موسیقی و آهنگسازیِ این موسیقی‌دان اتریشی شرکت کرد. او همچنین از سال ۱۳۷۳ همکاری خود را با ارکستر سمفونیک تهران آغاز کرد و سال‌ها به عنوان مایسترِ کنترباس با این ارکستر همکاری داشت.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های هنری پورنگ پورشیرازی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
عضویت در «ارکستر سمفونیک فرهنگسرای بهمن» (۱۳۷۱)، عضویت در «ارکستر فیلارمونیک جوانان» به رهبری توماس کریستین داوید (۱۳۷۲)، همکاری با ارکستر مجلسی «کامه راتا» به سرپرستی کیوان میرهادی (۱۳۷۲)، همکاری با ارکستر سمفونیک تهران (از ۱۳۷۳)، همکاری با گروه موسیقی «آراد» (۱۳۷۷)، عضویت در ارکستر ملی ایران (۱۳۷۷)، عضویت در «ارکستر زهی فرهنگسرای نیاوران» (۱۳۷۸)، عضویت در ارکستر فیلارمونیک تهران (۱۳۷۸)، عضویت در «ارکستر فرهنگسرای هنر» (۱۳۸۰)، کنسرت موسیقی ایرانی به سرپرستی مسعود شعاری (۱۳۸۲)، همکاری با «ارکستر سمفونیک تبریز» به رهبری بهروز وحیدی آذر (از ۱۳۸۲)، همکاری با «ارکستر زهی پارسیان» (از ۱۳۸۴)، همکاری با «گروه کر شهر تهران» (۱۳۸۵)، همکاری با گروه موسیقی «بهنا» (۱۳۸۵)، همکاری با «ارکستر مجلسی نیاوران»، کنسرت «پردیس» به آهنگسازی حمید متبسم، رهبری بردیا کیارس و خوانندگی سالار عقیلی (۱۳۹۲)، کنسرت «هوای گریه» به خوانندگی همایون شجریان (۱۳۹۲)، اجرا با ارکستر تئاتر موزیکال «اشک‌ها و لبخندها» (۱۳۹۲)، همکاری با «ارکستر مجلسی تهران» به رهبری بردیا کیارس (۱۳۹۳)، همکاری با «ارکستر فرهنگی شهر تهران» به رهبری نادر مشایخی (۱۳۹۳)، اجرا در «کنسرت مانی رهنما، یادمان بابک بیات به روایتی نو» (۱۳۹۴)، اجرا همراه با ارکستر موسیقی ملی و ارکستر سمفونیک تهران به رهبری فرهاد فخرالدینی و نصیر حیدریان در شانگهای چین (۱۳۹۵)، همکاری با ارکستر «نقش جهان» به رهبری مهدی پناهی و خوانندگی حسام‌الدین سراج (۱۳۹۵)، همکاری با «ارکستر مجلسی ایران» به رهبری منوچهر صهبایی (۱۳۹۶)، همکاری با «ارکستر فیلارمونیک کردستان» به رهبری فرهاد فخرالدینی (۱۳۹۶)، کنسرت «آواز پارسی» با خوانندگی شهرام ناظری (۱۳۹۶)، همکاری با «ارکستر نیایش» به رهبری رضا شایسته و خوانندگی محمد معتمدی (۱۳۹۶)، همکاری با «ارکستر مهر» به رهبری ناصر ایزدی (۱۳۹۶)، همکاری با ارکستر فیلارمونیک «آپادانا» به رهبری بردیا کیارس (۱۳۹۷)، کنسرت شهرام ناظری (۱۳۹۷)، همکاری با «ارکستر زهی آرکو» به رهبری ابراهیم لطفی (۱۳۹۸)، همکاری با ارکستر «بل کانتو» به رهبری نیما پناهی‌ها (۱۳۹۸)
درگذشت

پورنگ پورشیرازی ۱۷ آبان ۱۴۰۰، پس از یک دوره بیماری، بر اثر ابتلا به سرطان کیسهٔ صفرا درگذشت. مراسم تشییع و خاکسپاری پورنگ پورشیرازی ۱۹ آبان ۱۴۰۰ با حضور هنرمندان و مسئولان هنری در مقابل تالار وحدت تهران برگزار شد. در این برنامه برای نخستین بار پیکر یک هنرمند ایرانی همراه با اجرای موسیقی ارکسترال به رهبری بردیا کیارس تشییع و بدرقه شد. پس از برگزاری مراسم، پیکر پورنگ پورشیرازی در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
پس از درگذشت پورنگ پورشیرازی، هنرمندان و مدیران هنری از جمله علی رهبری (رهبر پیشین ارکسترسمفونیک تهران)، شهرداد روحانی (رهبر پیشین ارکسترسمفونیک تهران)، محمود شالویی (سرپرست معاونت امور هنری وزارت ارشاد)، مهدی افضلی (مدیرعامل بنیاد رودکی) و محمد الله‌یاری (سرپرست دفتر موسیقی وزارت ارشاد) در پیام‌هایی درگذشت او را تسلیت گفتند.
آثار

پورنگ پورشیرازی در طول فعالیت‌های موسیقی خود در اجرای بسیاری از قطعات موسیقی حضور داشت که از آن میان به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
سریال شهرزاد با آهنگسازی امیر توسلی (۱۳۹۴)
آلبوم موسیقی کربلا جغرافیای یک تاریخ با آهنگسازی مجید انتظامی (۱۳۹۵)
آلبوم موسیقی آرامین با آهنگسازی سارا نجفی (۱۳۹۵)
انیمیشن فیلشاه با آهنگسازی ستار اورکی (۱۳۹۶)
پدر با آهنگسازی ستار اورکی (۱۳۹۷)
«تاسیان» با آهنگسازی محمدتقی رستمی، تنظیمِ فراز عشقی و خوانندگی حسین تقی‌نژاد (۱۳۹۷)
«عشق آسان ندارد» با آهنگسازی ستار اورکی و خوانندگی علیرضا قربانی (۱۳۹۷)
«مرد باران» با ایده‌پردازی علی جعفری پویان، بر اساس تم اصلی موسیقی فیلم قارچ سمی اثر ناصر چشم‌آذر (۱۳۹۷)
انیمیشن «حبسی» با آهنگسازی پژمان خلیلی (۱۳۹۷)
آلبوم موسیقی کلام آخر با آهنگسازی علیرضا دریایی و خوانندگی سالار عقیلی (۱۳۹۷)
آلبوم موسیقی آواز باران با آهنگسازی هوشنگ فراهانی و خوانندگی فاروق کسمایی (۱۳۹۷)
آلبوم موسیقی بوسه بر بال‌های پروانه گردآوری علی جعفری پویان (۱۳۹۸)
آلبوم موسیقی زندگی با آهنگسازی عباس علوی و حسین کاج (۱۳۹۸)
«لیلی» با آهنگسازی محمد فرمانیان و خوانندگی نوید نوروزی (۱۳۹۸)
آلبوم موسیقی از یاد رفته با آهنگسازی و تنظیم مزدا انصاری و خوانندگی ایمان بینش‌پژوه و وحید احمدی (۱۳۹۹)
آلبوم موسیقی کجا رفته‌ای با آهنگسازی محمدامین همایی و خوانندگی سالار عقیلی (۱۳۹۹)
آلبوم موسیقی متن سریال تلویزیونی شیخ بهایی با آهنگسازی مجید انتظامی (۱۴۰۰)
«نفس بریده» با آهنگسازی حسن قره‌چائی و خوانندگی سالار عقیلی (۱۴۰۰)
«همسفر» با آهنگسازی رضا مقصودیان تنظیم محمدزمان اسماعیلی و خوانندگی شروین حیدری
«مهر و مهربونی» با تنظیم کامبیز روشن‌روان و خوانندگی سبحان مهدی‌پور (۱۴۰۰)
«پرواز با خورشید» با تنظیم مهرداد پازوکی و خوانندگی محمد یادگار (۱۴۰۰)
میرزاده عشقی

برای دیگر افراد با نام عشقی، عشقی (نام خانوادگی) را ببینید.
| میرزاده عشقی | میرزاده عشقی |
| --- | --- |
میرزاده عشقی در سال ۱۳۰۲: میرزاده عشقی در سال ۱۳۰۲
نام هنگام تولد: سید محمدرضا کردستانی
زادهٔ: ۲۰ آذر ۱۲۷۳ همدان، ایران
درگذشت: ۱۲ تیر ۱۳۰۳ (۲۹ سال) بیمارستان شهربانی، تهران، ایران
علت مرگ: ترور توسط عوامل نظمیه (شهربانی) وقت
مدفن: آرامگاه ابن بابویه
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۲۹۳–۱۳۰۳
شناخته‌شده برای: فعالیت ادبی در دوره مشروطه
آثار برجسته: اپرای رستاخیز شهریاران ایران سه تابلوی مریم نوروزی‌نامه کفن سیاه
منصب: مدیر نشریه قرن بیستم
دوره: دوره مشروطه
والدین: سید ابوالقاسم کردستانی (پدر)
خویشاوندان: ناصر یمین مردوخی کردستانی (خواهرزاده) محمد مردوخ کردستانی
میرزاده عشقی (۲۰ آذر ۱۲۷۳ – ۱۲ تیر ۱۳۰۳) شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده و نمایشنامه‌نویس ایرانی دوره مشروطیت و مدیر نشریه قرن بیستم بود که در دوره نخست‌وزیری رضا خان ترور گشت. وی از جمله مهم‌ترین شاعران عصر مشروطه به‌شمار می‌رود که از عنصر هویت ملی در جهت ایجاد انگیزه و آگاهی در توده مردم بهره می‌گرفت. او را خالق اولین اپرای ایرانی می‌دانند.
زندگی

میرزاده عشقی با نام اصلی سیّد محمّدرضا کردستانی در آذرماه ۱۲۷۳ خورشیدی (برابر با ۱۲ جمادی‌الثانی ۱۳۱۲ قمری و ۱۱ دسامبر ۱۸۹۴ میلادی) در شهر همدان زاده شد. او فرزند سیدابوالقاسم کردستانی از خانواده‌ای کردتبار اهل سنندج بود. او همچنین دایی ناصر یمین مردوخی کردستانی بود. سال‌های کودکی خود را در مکتب‌خانه‌های «قروه» و از سن هفت سالگی به بعد در آموزشگاه‌های «الفت» و «آلیانس» همدان به دو زبان فارسی و فرانسوی تحصیل داشت و پیش از آنکه گواهی‌نامه از این مدرسه دریافت کند، در تجارتخانه یک بازرگان فرانسوی به شغل مترجمی پرداخته و به زبان فرانسوی به‌طور کامل مسلط شد.
دوره تحصیل وی تا سن هفده سالگی بیشتر طول نکشید. در نوجوانی و آغاز سن ۱۵ سالگی به اصفهان و سپس برای اتمام تحصیلات به تهران رفت. بیش از سه ماه نگذشت که به همدان بازگشت و چهار ماه بعد از آن با پافشاری پدرش برای تحصیل عازم پایتخت شد؛ اما عشقی از تهران به رشت و بندر انزلی رهسپار و از آنجا به مرکز بازآمد. هنگامی که در همدان به سر می‌برد اوایل جنگ جهانی اول و به عبارت دیگر دوره کشمکش سیاست متفقین و دول متحده بود. عشقی به هواخواهی از عثمانی‌ها پرداخت و زمانی که چند هزار تن مهاجر ایرانی در عبور از غرب ایران به سوی استانبول می‌رفتند او هم به آن‌ها پیوست و همراه مهاجرین به آنجا رفت.
زندگی > اقامت در استانبول

عشقی در چند سالی که در استانبول بود، در شعبه علوم اجتماعی و فلسفه دارالفنون باب عالی جزء مستمعین آزاد حضور می‌یافت. پیش از این سفر هم یک بار به همراهی آلمانی‌ها به بیجار و کردستان رفته بود. اپرای رستاخیز شهریاران ایران را عشقی در استانبول نوشت. این منظومه اثر مشاهدات او از ویرانه‌های طاق کسری در مدائن هنگام عبور از بغداد و موصل به استانبول بوده‌است. در کتاب میرزاده عشقی نوشته سولماز نراقی برای اولین بار نت‌های این اپرا منتشر شده‌است.
در سال ۱۳۳۳ق روزنامه عشقی را در همدان انتشار داد. نوروزی‌نامه را نیز در سال ۱۳۳۶ق پانزده روز پیش از رسیدن فصل بهار در استانبول سرود. عشقی از استانبول به همدان رفت و باز به تهران شتافت. او چند سال آخر عمرش را در تهران به سر برد و نمایشنامه کفن سیاه را در باب روزگار زنان و حجاب آنان با مسمط نوشت. در واقع این اثر با ثمرش، تاریخچهٔ تز انقلاب مشروطیت و دوره‌ای است که شاعر در آن می‌زیست. عشقی گهگاه در روزنامه‌ها و مجله‌ها اشعار و مقاله‌هایی منتشر می‌ساخت که بیشتر جنبهٔ ملی و اجتماعی داشت. چندی هم شخصاً روزنامه قرن بیستم را با قطع بزرگ در چهار صفحه منتشر می‌کرد که امتیازش به خود او تعلق داشت لیکن بیش از ۱۷ شماره انتشار نیافت.
عشقی پس از بازگشت، در صف مخالفان جدی سردار سپه درآمد.
زندگی > شعر و ادبیات

میرزاده عشقی از جمله پیشگامان شعر نو شناخته‌می‌شود و از نخستین ادبای معاصر ایران است که به مقوله شعر نو توجه نمود و پیش از نیما یوشیج، اشعاری به سبک نو سرود. جالب توجه است که نخستین آثار نیما یوشیج برای نخستین‌بار در روزنامه قرن بیستم میرزاده عشقی چاپ شد.
عشقی یکی از شاعران با ذوق، خوش قریحه و حقیقت بین بود و در شعر سبک نوینی به وجود آورد. او را موجد سبک نئوکلاسیسیسم می‌دانند. از کار‌های بزرگ عشقی در شعر، اینست که دو یا چند وزن شعری را به هم آمیخته و حال و احساسات طبیعی و جان‌دار را به هم گره زده است. او به بسیاری از قید‌های قافیه‌آرایی قدیمی پشت پا زده، اصطلاحات جدید را در اشعارش به کار برده و شالوده‌ای تازه در شعر فارسی بنیان نهاده است. هرچند اشعارش، فراز و نشیب بسیار دارد و از لغزش‌های ادبی و لفظی خالی نیست، اما این لغزش‌ها از ارزش اشعار او نمی‌کاهد. صفت بارز سبک او کوشش در پروراندن موضوعات بدیع و تازه با حفظ موازین شعر فارسی است. شاید اشعار عشقی به علت عمر کوتاه شاعری‌اش هیچ‌گاه مجال پخته شدن پیدا نکردند، اما صراحت لهجه، نکته‌بینی و تحلیل بسیار فنی او در مورد تحولات سیاسی و اجتماعی دوره خودش بسیار مشهود است. زبان اشعار عشقی به زبان شفاهی عامه مردم نزدیک است و گاه برای بیان صحنه‌های پرشور و مهیج به اندازه کافی رسا نیست.
زندگی > روزنامه‌نگاری

میرزاده عشقی با درگرفتن جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ میلادی (۱۲۹۳ خورشیدی) و زمانی که بیست سال داشت، با تشویق یکی از بستگان خود محمد مردوخ کردستانی در همدان روزنامه‌ای با نام نامهٔ عشقی را به راه انداخت. شماره‌های اول و سوم این روزنامه به تاریخ‌های ۱۸ ذیقعده ۱۳۳۳ق و ۲۷ محرم ۱۳۳۴ق (۱۲۹۳ خورشیدی) خبر می‌دهند. روزنامه قرن بیستم که شماره‌های آن در سه سال و اندی به زحمت از بیست گذشت، بسیار نامنظم انتشار می‌یافت، خواننده چندانی نداشت و اگر فرضاً شهرتی هم داشت، مدیون نام خود عشقی بود. به گفتهٔ عشقی روزنامه قرن بیستم در زمان انتشارش تنها دو مشترک داشت.
زندگی > حقوق زنان

میرزاده عشقی همچنین از جمله نخستین و برجسته‌ترین روشنفکران کرد عصر مشروطه به‌شمار می‌رود که مدافع حقوق زنان بود و از آزادی زنان و حضور آنان در جامعه دفاع می‌کرد. از جمله می‌توان به ارتباط میرزاده با انجمن نسوان وطنخواه و زنان آزادی‌خواهی همچون قمرالملوک وزیری اشاره کرد. برای مثال، به نوشته الیز ساناساریان در کتاب جنبش حقوق زنان در ایران، انجمن نسوان وطنخواه در اردیبهشت سال ۱۳۰۳، با کمک میرزاده عشقی تئاتری با مضمون دفاع از آزادی و رهایی زنان در پارک اتابک اجرا کرد.
زبیده جهانگیری، دختر خوانده قمرالملوک وزیری، در کتاب خود با عنوان قمری که خورشید شد می‌نویسد: قمر به تشویق و دلگرمی‌های میرزاده عشقی و عارف قزوینی، در اجرای کنسرت‌های موسیقی‌اش در لاله زار مصمم می‌گردید و در برابر تهدیدهای مخالفان خود، از حمایت و پشتیبانی آن‌ها برخوردار بود. چند شبی قبل از کنسرت معروف گراند هتل، نامه تهدید‌آمیز برایش فرستاده بودند. نزدیکانش نیز به او هشدار داده بودند؛ ولی قمر توجه نمی‌کرد. هروقت بیم آن می‌رفت که منصرف شود، دیداری با عشقی یا عارف تردیدش را برطرف می‌ساخت.
میرزاده عشقی با بسیاری از روشنفکران، هنرمندان و ادبای زمان خود از جمله حسین بهزاد، نیما یوشیج و محمدتقی بهار روابط نزدیک و صمیمانه‌ای داشت.