ابن تیمیه

| ابن تیمیه ابن تیمیة  احمد بن عبد الحلیم بن تیمیه | ابن تیمیه ابن تیمیة  احمد بن عبد الحلیم بن تیمیه |
| --- | --- |
خوشنویسی اسلامی نام ابن‌تیمیه.: خوشنویسی اسلامی نام ابن‌تیمیه.
عنوان(ها): شیخ الاسلام
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ ربیع الاول سال ۶۶۱ هجری قمری  یا ۲۲ ژانویه، سال ۱۲۶۳ میلادی حران، سلطنت روم
درگذشته: ۲۰ ذی القعده سال ۷۲۸ قمری   یا ۲۶ سپتامبر، سال ۱۳۲۸ (۶۴−۶۵ سال) دمشق، سلطنت مملوک
دین: اسلام
ملیت: شامی
دوران: اواخر قرون وسطای میانه یا در بحران‌های اواخر قرون وسطی
فرقه: سنی، سَلَفی
مذهب: حنبلی
عقیده: الأثریة‎؛ کنار گذاشتن علم کلام و توجه بیشتر به متن‌گرایی دقیق در تفسیر قرآن و حدیث.
آلما ماتر: مدرسه دارالحدیث السکریة
رهبر مسلمان: رهبر مسلمان
 تأثیرگذاران ابو عبدالله محمد بن کرام سجستانی نیشابوری، ابومحمد الحسن بن علی بن خلف، عبدالقادر بن صالح جنگی‌دوست گیلانی :  تأثیرگذاران ابو عبدالله محمد بن کرام سجستانی نیشابوری، ابومحمد الحسن بن علی بن خلف، عبدالقادر بن صالح جنگی‌دوست گیلانی 
 تأثیرپذیرندگان ابن قیم الجوزیه، شمس‌الدین ذهبی، حافظ مزی، شمس الدین محمد بن مفلح، محمد بن عبدالهادی مقدسی، ابن کثیر، ابن الوردی، ابن رجب الحنبلی، تقی‌الدین مقریزی، محمد بن عبدالوهاب، محمد رشید رضا، شیخ سفر الحوالی :  تأثیرپذیرندگان ابن قیم الجوزیه، شمس‌الدین ذهبی، حافظ مزی، شمس الدین محمد بن مفلح، محمد بن عبدالهادی مقدسی، ابن کثیر، ابن الوردی، ابن رجب الحنبلی، تقی‌الدین مقریزی، محمد بن عبدالوهاب، محمد رشید رضا، شیخ سفر الحوالی 
احمد بن عبدالحلیم بن تیمیه حرانی معروف به ابن تَیمیَه (۱۰ ربیع‌الاول ۶۶۱–۲۰ ذیقعدهٔ ۷۲۸) عالم الهیات، حدیث و فقه، فیلسوف و اخترشناس بود. او را با القابی چون شیخ السلام مفسّر، رجالی، مفتی و ادیب یاد کرده‌اند. فتوای جهاد او بر ضد حملهٔ سوم غازان خان به دمشق منجر به پایان لشکرکشی مغول‌ها به منطقهٔ شام شد. این اولین موردی بود که یک مسلمان بر ضد مسلمان دیگر اعلام جهاد کرده است. این فتوا مورد استناد القاعده و داعش قرار گرفته است‌.
مخالفت ابن تمیمه با زیارت قبور و طلب شفاعت یکی از دلایل جنجالی شدن عقاید او میان مسلمانان بود. محمد بن عبدالوهاب و وهابیت از نظرات او اثر پذیرفته‌اند. او شیعیان را دشمنان داخلی می‌دانست که قتل آن‌ها از صلیبیون و مغول‌ها واجب تر است. برای مثال ابو مصعب الزرقاوی، از رهبران القاعده به نظرات ابن تیمیه در مورد کفر شیعیان استناد می‌کرد. علمای شیعه با او مخالفت کرده و او را یک منحرف می‌دانستند، و از او درخواست برگشت از عقایدش را داشتند، از آنجا که او مقاومت کرده و این را نپذیرفت شش مرتبه به زندان افتاد. بابر یوهانسن، دلیل زندانی شدن او را عرفا، فقها و متکلمانی که با قدرت سیاسی مرتبط بودند می‌داند.
ابن تمیمه زندگی خود را وقف تحقیقات دینی و سیاسی کرد. او پیشنهادهای مقام سیاسی را نپذیرفت و تا پایان عمر ازدواج نکرد.
او معتقد بود که قرآن و حدیث را با معانی متداول باید فهمید و کسانی را که به معانی مجازی و کنایه‌ای حمل می‌کنند، مؤوله (به معنای تاویل‌گرا) نامید.
متشخص در زمان خود و قرن های پس از آن، ابن تیمیه به عنوان یکی از تأثیرگذارترین علمای قرون وسطی در اسلام متاخر سنی مدرن ظهور کرده است. او به دلیل درگیر شدن در بحث‌های مذهبی شدیدی که در جریان آنها به مکاتب کلامی، در درجه اول اشاعره و ماتریدی، حمله می‌کرد و از آموزه‌های اثاریه( اهل حدیث یا نقلیون سنی) دفاع میکرد قابل توجه است. این امر باعث شد تا روحانیون رقیب و مقامات دولتی ابن تیمیه و شاگردانش را به عقیده خدا انسانی متهم کنند که در نهایت به سانسور آثار او و سپس زندانی شدن منجر شد.
رساله های ابن تیمیه در مورد سلفیه اعتقادی محبوب ترین مرجع برای جنبش های سلفی اخیر است. هرچند جنبشهای سلفی امروزی با فاصله چهار قرن از او مدعی پیروی از تعالیم وی هستند موضع آنها اغلب افراطی تر است. ابن تیمیه در رسائل خود تصریح میکرد که بین عقل و وحی منافاتی وجود ندارد البته استفاده از فلسفه را به عنوان ابزاری برای جستجوی حقیقت دین نکوهش میکرد.
ابن تیمیه شیعه را منشأ فساد در جوامع مسلمان می‌دانست و در رساله‌هایی مانند منهاج به دلیل مشاجره‌های ضد شیعی خود شهرت دارد و مذهب شیعه امامی را بدعت می داند. او حکم جهاد علیه شیعیان منطقه کسروان را صادر کرد و شخصاً در غزوات کسروان شرکت کرد و شیعیان را متهم میکرد که به عنوان ستون پنجم صلیبیون فرنگی و ایلخانیان مغول عمل می کنند.
اخیرا ابن تیمیه به طور گسترده به عنوان تأثیر علمی عمده بر جنبش‌های اسلام‌گرای ستیزه‌جو، مانند جهادگرایی سلفی تلقی شده است. جنبه‌های عمده آموزه‌های او، مانند حمایت از توحید ناب و عقیده سه نسل‌ اول مسلمانان و توصیه به لشکرکشی‌ برای ریشه‌کن کردن آنچه او شرک می‌دانست، تأثیر عمیقی بر محمد بن عبدالوهاب، بنیان‌گذار جنبش اصلاح دینی وهابیت در نجد داشت.  محمد رشید رضا، متکلم سلفی سوری، از حامیان اصلی آثار ابن تیمیه، او را مجدّد قرن هفتم اسلام معرفی کرد. مواضع اعتقادی ابن تیمیه، مانند تکفیر ایلخانیان مغول و اجازه جهاد علیه سایر مسلمانان (مغولان که مسلمان شده بودند و شیعیان) توسط جنبش های سیاسی اسلامگرای بعدی، از جمله اخوان المسلمین، حزب التحریر، القاعده و داعش برای توجیه قیام های خود مورد اشاره قرار گرفت.
ابن تیمیه به اشتباه شهرت ضد صوفی دارد. که نتیجه استفاده گزینشی و خارج از چارچوب از برخی نوشته های او توسط جریان های اصولگرا است. او در حالی که گاه مواضع افراطی داشت و برخی از اعمال یا عقایدی را که انحراف می دانست مورد انتقاد قرار می داد، تصوف را بخشی جدایی ناپذیر از اسلام میدانست.  برخی ادعا کرده اند  که او خود وابسته به قادریه بوده است. او در سال ۷۲۶ قمری در قلعه دمشق زندانی شد تا اینکه دو سال بعد در سن ۶۵ سالگی در آنجا درگذشت.