stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شبکه‌های بی‌سیم موردی
مسیریابی > پروتکل‌های روش دوم

SSR: این پروتکل مسیرها را بر مبنای قدرت و توان سیگنال‌ها بین گره‌ها انتخاب می‌کند؛ بنابراین مسیرهایی که انتخاب می‌شوند نسبتاً قوی تر هستند. می‌توان این پروتکل را به دو بخش DRP و SRP تقسیم کرد. DRP مسئول تهیه و نگهداری جدول مسیریابی و جدول مربوط به توان سیگنال‌ها می‌باشد.SRP نیز بسته‌های رسیده را بررسی می‌کند تا در صورتی که آدرس گره مربوط به خود را داشته باشد آن را به لایه‌های بالاتر بفرستد.
DSR:در این نوع، گره‌های موبایل بایستی حافظه‌هایی موقت برای مسیرهایی که از وجود آن‌ها مطلع هستند فراهم کنند. دو فاز اصلی برای این پروتکل در نظر گرفته شده‌است:کشف مسیر و بروز رسانی مسیر. فاز کشف مسیر از route request/reply packetها و فاز بروز رسانی مسیر از تصدیق‌ها و اشتباهای لینکی استفاده می‌کند.
TORA: بر اساس الگوریتم مسیریابی توزیع شده بنا شده و برای شبکه‌های موبایل بسیار پویا طراحی شده‌است. این الگوریتم برای هر جفت از گره‌ها چندین مسیر تعیین می‌کند و نیازمند کلاک سنکرون می‌باشد. سه عمل اصلی این پروتکل عبارتند از: ایجاد مسیر. بروز رسانی مسیر و از بین بردن مسیر.
AODV: بر مبنای الگوریتم DSDV بنا شده با این تفاوت که به دلیل مسیریابی تنها در زمان نیاز میزان انتشار را کاهش می‌دهد. الگوریتم کشف مسیر تنها زمانی آغاز به کار می‌کند که مسیری بین دو گره وجود نداشته باشد.
RDMAR: این نوع از پروتکل فاصلهٔ بین دو گره را از طریق حلقه‌های رادیویی و الگوریتم‌های فاصله یابی محاسبه می‌کند. این پروتکل محدوده جستجوی مسیر را مقدار مشخص و محدودی تایین می‌کند تا بدین وسیله از ترافیک ناشی از سیل آسا در شبکه کاسته باشد.
مسیریابی > مسیریابی چند مسیری

برخی از الگوریتم‌های مسیریابی در شبکه‌های موردی، عمل مسیریابی را به‌طور چندمسیری انجام می‌دهند، به این معنا که به‌طور هم‌زمان چندین مسیر را بین مبدأ و مقصد برقرار می‌کنند. در حالت کلی می‌توان مزایای زیر را برای  الگوریتم‌های چندمسیری در برابر الگوریتم‌های تک‌مسیری، برشمرد:
۱. افزایش تحمل پذیری در برابر خطا و خرابی.
۲. متعادل کردن بار در شبکه و کنترل ازدحام و ترافیک.
۳. افزایش پهنای باند انتها به انتها.
۴. کاهش تأخیر انتها به انتها.
الگوریتم‌های مسیریابی چند مسیری در واقع چندین مسیر را بین مبدأ و مقصد کشف می‌کنند، که استفاده از این مسیرها معمولاً به دو صورت انجام می‌شود. در رویکرد اول همواره یکی از این مسیرهای به عنوان مسیرِ اصلی جهت ارسال اطلاعات انتخاب می‌شود و ارسال اطلاعات به سمت مقصد، فقط از طریق مسیرِ اصلی صورت می‌گیرد و مابقی مسیرها به عنوان مسیر جایگزین نگهداری می‌شوند تا در صورت ناکارآمد شدن یا از بین روفتن مسیر اصلی، از یکی از آن‌ها جهت ارسال اطلاعات استفاده شود. به این ترتیب در صورت خرابی، تأخیر بسیار کمتری به شبکه تحمیل می‌شود. اما در رویکرد دیگر، مبدأ هم‌زمان از چندین مسیر برای ارسال اطلاعات به سمت مقصد استفاده می‌کند که در این صورت می‌توان به مزایایی از قبیل متعادل کردن بار در شبکه و کنترل ترافیک و ازدحام دست یافت. در نهایت در این رویکرد نیز به خاطر ارسال موازی داده‌ها، تأخیر انتها به انتها به شدت کاهش می‌یابد.
در بین الگوریتم‌های مسیریابی چند مسیری می‌توان به SMR، AOMDV، AODVM، ZD-AOMDV و IZM-DSR اشاره کرد.
محدودیت‌های سخت‌افزاری یک گره حسگر

عواملی چون اقتصادی بودن سیستم، قابلیت مورد انتظار، تعداد انبوه گره‌ها و نهایتاً عملی شدن ایده‌ها در محیط واقعی، موجب گشته هر گره یکسری محدودیت‌های سخت‌افزاری داشته باشد. این محدودیت‌ها در ذیل اشاره شده و در مورد هرکدام توضیحی ارائه گردیده‌است :

- هزینه پائین: بایستی سیستم نهایی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه باشد. چون تعداد گره‌ها خیلی زیاد بوده و برآورد هزینه هر گره در تعداد زیادی (بالغ بر چند هزار) ضرب می‌گردد، بنابراین هر چه از هزینه هر گره کاسته شود، در سطح کلی شبکه، صرفه جویی زیادی صورت خواهد گرفت و سعی می‌شود هزینه هر گره به کمتر از یک دلار برسد.

- حجم کوچک: گره‌ها به نسبت محدوده‌ای که زیر نظر دارند، بخشی را به حجم خود اختصاص می‌دهند؛ لذا هر چه این نسبت کمتر باشد به همان نسبت کارایی بالاتر می‌رود و از طرفی در اکثر موارد برای اینکه گره‌ها جلب توجه نکند یا بتوانند در برخی مکان‌ها قرار بگیرند نیازمند داشتن حجم بسیار کوچک می‌باشند.

- توان مصرفی پائین: منبع تغذیه در گره‌ها محدود می‌باشد و در عمل، امکان تعویض یا شارژ مجدد آن مقدور نیست؛ لذا بایستی از انرژی وجود به بهترین نحو ممکن استفاده گردد.
- نرخ بیت پائین: به خاطر وجود سایر محدودیت‌ها، عملاً میزان نرخ انتقال و پردازش اطلاعات در گره‌ها، نسبتاً پایین می‌باشد.

- خودمختار بودن: هر گره‌ای بایستی از سایر گره‌ها مستقل باشد و بتواند وظایف خود را طبق تشخیص و شرایط خود، به انجام برساند.

- قابلیت انطباق: در طول انجام نظارت بر محیط، ممکن است شرایط در هر زمانی دچار تغییر و تحول شود. مثلاً برخی از گره‌ها خراب گردند؛ لذا هر گره بایستی بتواند وضعیت خود را با شرایط به وجود آمده جدید تطبیق دهد.
روش‌های مسیریابی در شبکه‌های حسگر

در مسیریابی در شبکه‌های ادهاک نوع حسگر سخت‌افزار محدودیت‌هایی را بر شبکه اعمال می‌کند که باید در انتخاب روش مسیریابی مد نظر قرار بگیرند ازجمله اینکه منبع تغذیه در گره‌ها محدود می‌باشد و در عمل، امکان تعویض یا شارژ مجدد آن مقدور نیست؛ لذا روش مسیریابی پیشنهادی در این شبکه‌ها بایستی از انرژی موجود به بهترین نحو ممکن استفاده کند یعنی باید مطلع از منابع گره باشد و اگر گره منابع کافی نداشت بسته را به آن برای ارسل به مقصد نفرستد.
روش‌های مسیریابی در شبکه‌های حسگر > روش سیل آسا

در این روش یک گره جهت پراکندن قسمتی از داده‌ها در طول شبکه، یک نسخه از داده مورد نظر را به هر یک از همسایگان خود ارسال می‌کند. هر وقت یک گره، داده جدیدی دریافت کرد، از آن نسخه برداری می‌کند و داده را به همسایه‌هایش (به جز گرهی که داده را از آن دریافت کرده‌است) ارسال می‌کند. الگوریتم زمانی همگرا می‌شود یا پایان می‌یابد که تمامی گره‌ها یک نسخه از داده را دریافت کنند.
زمانی که طول می‌کشد تا دسته‌ای از گره‌ها مقداری از داده‌ها را دریافت و سپس ارسال کنند، یک دور نامیده می‌شود. الگوریتم سیل آسا در زمان (O(d دور، همگرا می‌شود که d قطر شبکه‌است چون برای یک قطعه داده d دور طول می‌کشد تا از یک انتهای شبکه به انتهای دیگر حرکت کند. سه مورد از نقاط ضعف روش ارسال ساده جهت استفاده از آن در شبکه‌های حسگر در زیر آورده شده‌است:

انفجار: در روش سنتی سیل آسا، یک گره همیشه داده‌ها را به همسایگانش، بدون در نظر گرفتن اینکه آیا آن همسایه، داده را قبلاً دریافت کرده یا خیر، ارسال می‌کند. این عمل باعث به وجود آمدن مشکل انفجار می‌شود.

هم پوشانی: حسگرها معمولاً نواحی جغرافیایی مشترکی را پوشش می‌دهند و گره‌ها معمولاً قطعه داده‌هایی از حسگرها را دریافت می‌کنند که با هم هم پوشانی دارند.

عدم اطلاع از منابع: در روش سیل آسا، گره‌ها بر اساس میزان انرژی موجودی خود در یک زمان، فعالیت‌های خود را تغییر نمی‌دهند در صورتی که یک شبکه از حسگرهای خاص منظوره، می‌تواند از منابع موجود خود آگاهی داشته باشد و ارتباطات و محاسبات خود را با شرایط منابع انرژی خود مطابقت دهد.
روش‌های مسیریابی در شبکه‌های حسگر > روش شایعه پراکنی

این روش یک جایگزین برای روش سیل آسا سنتی محسوب می‌شود که از فرایند تصادف برای صرفه جویی در مصرف انرژی بهره می‌برد. به جای ارسال داده‌ها به صورت یکسان، یک گره شایعه پراکن، اطلاعات را به صورت تصادفی تنها به یکی از همسایگانش ارسال می‌کند. اگر یک گره شایعه پراکن، داده‌ای را از همسایه اش دریافت کند، می‌تواند در صورتی که همان همسایه به صورت تصادفی انتخاب شد، داده را مجدداً به آن ارسال کند.
روش‌های مسیریابی در شبکه‌های حسگر > روش اسپین

روش SPIN خانواده‌ای از پروتکل‌های وقفی است که می‌توانند داده‌ها را به صورت مؤثری بین حسگرها در یک شبکه حسگر با منابع انرژی محدود، پراکنده کنند.
همچنین گره‌های SPIN می‌توانند تصمیم گیری جهت انجام ارتباطات خود را هم بر اساس اطلاعات مربوط به برنامه کاربردی و هم بر اساس اطلاعات مربوط به منابع موجود خود به انجام برسانند. این کار باعث می‌شود که حسگرها بتوانند داده‌ها را با وجود منابع محدود خود، به صورت کارآمدی پراکنده کنند. گره‌ها در SPIN برای ارتباط با یکدیگر از سه نوع پیغام استفاده می‌کنند:

– ADV: برای تبلیغ داده‌های جدید استفاده می‌شود. وقتی یک گره SPIN، داده‌هایی برای به اشتراک گذاشتن در اختیار دارد، این امر را می‌تواند با ارسال شبه -داده مربوطه تبلیغ کند.

– REQ: جهت درخواست اطلاعات استفاده می‌شود. یک گره SPIN می‌تواند هنگامی که می‌خواهد داده حقیقی را دریافت کند از این پیغام استفاده کند.

– DATA: شامل پیغام‌های داده‌ای است. پیغام‌های DATA محتوی داده حقیقی جمع‌آوری شده توسط حسگرها هستند.
روش‌های مسیریابی در شبکه‌های حسگر > روش انتشار هدایت شده

در این روش منابع و دریافت‌کننده‌ها از خصوصیات، برای مشخص کردن اطلاعات تولید شده یا موردنظر استفاده می‌کنند و هدف روش انتشار هدایت شده پیدا کردن یک مسیر کارآمد چندطرفه بین فرستنده و گیرنده هاست. در این روش هر وظیفه به صورت یک علاقه‌مندی منعکس می‌شود که هر علاقه‌مندی مجموعه‌ای است از زوج‌های خصوصیت-مقدار. برای انجام این وظیفه، علاقه‌مندی در ناحیه موردنظر منتشر می‌شود. در این روش هر گره، گره‌ای را که اطلاعات از آن دریافت کرده به خاطر می‌سپارد و برای آن یک گرادیان تشکیل می‌دهد که هم مشخص‌کننده جهت جریان اطلاعات است و هم وضعیت درخواست را نشان می‌دهد (که فعال یا غیرفعال است یا نیاز به بروز شدن دارد). در صورتی که گره از روی گرادیان‌های قبلی یا اطلاعات جغرافیایی بتواند مسیر بعدی را پیش‌بینی کند تنها درخواست را به همسایه‌های مرتبط با درخواست ارسال می‌کند و در غیر این صورت، درخواست را به همه همسایه‌های مجاور ارسال می‌کند. وقتی یک علاقه‌مندی به گره‌ای رسید که داده‌های مرتبط با آن را در اختیار دارد، گره منبع، حسگرهای خود را فعال می‌کند تا اطلاعات موردنیز را جمع‌آوری کنند و اطلاعات را به صورت بسته‌های اطلاعاتی ارسال می‌کند.
داده‌ها همچنین می‌توانند به صورت مدل خصوصیت-نام ارسال شوند. گرهی که داده‌ها را ارسال می‌کند به عنوان یک منبع شناخته می‌شود. داده هنگام ارسال به مقصد در گره‌های میانی ذخیره می‌شود که این عمل در اصل برای جلوگیری از ارسال داده‌های تکراری و جلوگیری از به وجودآمدن حلقه استفاده می‌شود. همچنین از این اطلاعات می‌توان برای پردازش اطلاعات درون شبکه و خلاصه سازی اطلاعات استفاده کرد.
پیغام‌های اولیه ارسالی به عنوان داده‌های اکتشافی برچسب زده می‌شوند و به همه همسایه‌هایی که به گره دارای داده، گرادیان دارند ارسال می‌شوند یا می‌توانند از میان این همسایه‌ها، یکی یا تعدادی را برحسب اولویت جهت ارسال بسته‌های اطلاعات انتخاب کنند. (مثلاً همسایه‌هایی که زودتر از بقیه پیغام را به این گره ارسال کرده‌اند) برای انجام این کار، یرنده یا سینک همسایه‌ای را جهت دریافت اطلاعات ترجیح می‌دهد تقویت می‌کند. اگر یکی از گره‌ها در این مسیر ترجیحی از کار بیفتد، گره‌های شبکه به‌طور موضعی مسیر از کار افتاده را بازیابی می‌کنند. در نهایت گیرنده ممکن است همسایه جاری خود را تقویت منفی کند در صورتی که مثلاً همسایه دیگری اطلاعات بیشتری جمع‌آوری کند.
پس از ارسال داده‌های اکتشافی اولیه، داده‌های بعدی تنها از طریق مسیرهای تقویت شده ارسال می‌شوند. منبع اطلاعات به صورت متناوب هر چند وقت یکبار داده‌های اکتشافی ارسال می‌کند تا گرادیان‌ها در صورت تغییرات پویای شبکه، بروز شوند.
نتیجه‌گیری

شبکه‌های ادهاک موبایل در واقع آینده شبکه‌های بی سیم می‌باشند به دلیل اینکه آن‌ها ارزان، ساده، انعطاف‌پذیر و استفاده آسانی دارند. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که شبکه‌ها در آن پیوسته تغییر می‌کنند و توپولوژی خودشان را برای اتصال نودهای جدید تغییر می‌دهند به همین دلیل ما به سمت این شبکه‌ها می‌رویم. علی‌رغم مشکلات امنیتی که دارند کاربردهای زیادی دارند در واقع روز به روز بر کارآیی آن‌ها افزوده شده و از قیمتشان کاسته می‌شود به همین دلیل در بازار طرفداران زیادی دارند.
اولین راه‌آهن بین‌قاره‌ای

| اولین راه‌آهن بین‌قاره‌ای | اولین راه‌آهن بین‌قاره‌ای |
| --- | --- |
The ceremony for the driving of the "Last Spike" در پرومونتوری، یوتا، ۱۰ مه ۱۸۶۹: The ceremony for the driving of the "Last Spike" در پرومونتوری، یوتا، ۱۰ مه ۱۸۶۹
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
مالک: حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا
موقعیت: ایالات متحده آمریکا
پایانه: اوماها، نبراسکا (کونسیل بلوفس، آیووا) Alameda Terminal, شروع ۶ سپتامبر ۱۸۶۹; Oakland Long Wharf, شروع ۸ نوامبر ۱۸۶۹ (خلیج سان‌فرانسیسکو)
عملکرد: عملکرد
گرداننده‌ها: راه‌آهن سنترال پاسیفیک راه‌آهن یونیون پاسیفیک
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۰ مه ۱۸۶۹؛ ۱۵۵ سال پیش (۱۸۶۹-10}})
فنی: فنی
طول خط: ۳٬۰۰۷ کیلومتر (۱٬۸۶۸ مایل)
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
اولین راه‌آهن بین‌قاره‌ای (انگلیسی: First Transcontinental Railroad) یا راه‌آهن پاسیفیک یک خط راه‌آهن به طول ۳۰۷۷ کیلومتر بود که از خلیج سان‌فرانسیسکو شروع و در کونسیل بلوفس، آیووا به پایان می‌رسیده‌است. ساخت این راه‌آهن توسط اوراق ایالتی و دولت آمریکا و نیز شرکت‌های صادرکننده اوراق قرضه رهنی انجام شده بود. ساخت این راه‌آهن تاثیر بسیار زیادی در تحول اقتصاد غرب آمریکا داشته است.
1863-1869: Union Pacific built west (blue line), Central Pacific built east (red line) and Western Pacific built the last leg (green line) to complete the first transcontinental railroad to the Pacific
نفت کوره

با ازت اشتباه نشود.
تانکر حاوی مازوت
نفت کوره یا مازوت (روسی: Мазут، ت. «Mazut») یکی از هیدروکربن‌های نفتی است که در مراحل پالایش نفت خام پس از نفتا، بنزین و نفت سفید به‌دست می‌آید و چون سیاه‌رنگ است به نام نفت سیاه نیز خوانده می‌شود. این ماده ارزان‌ترین مادهٔ سوختنی برای کوره‌ها، حمام‌ها و تنور نانوایی‌ها، موتورهای دیزلی دریایی و برخی نیروگاه‌ها است. در برخی کشورها سوزاندن این ماده ملزم به استفاده از گوگردزدای دودکش است.
نفت کوره به‌عنوان نفت سنگین، نفت دریایی یا مازوت نامیده می‌شود. این سوخت به‌صورت برشی از برج تقطیر نفت خام به‌صورت محصول برج تقطیر یا باقی‌مانده برج تقطیر به‌دست می‌آید. به‌طور کلی نفت کوره هر سوخت مایعی است که در بویلرها یا کوره‌ها برای تولید گرما استفاده می‌شوند یا در موتورها برای تولید نیرو مورد استفاده قرار می‌گیرند به‌جز سوخت‌هایی که نقطهٔ فلش آن‌ها ۴۲ درجهٔ سانتی‌گراد است و سوخت‌هایی که در مشعل‌های پشم ویک یا کتان سوزانده می‌شوند. نفت گاز از هیدروکربن‌های با زنجیره‌های طولانی به‌ویژه آلکان‌ها، سیکلوآلکان‌ها و آروماتیک‌ها ساخته می‌شود. واژهٔ سوخت گاز همچنین به‌طور سختگیرانه‌تر برای سوخت‌های صنعتی سنگین که از نفت خام به‌دست می‌آید و سنگین‌تر از نفتا و بنزین هستند، به‌کار برده می‌شود. مولکول‌های کوچک‌تر مانند پروپان، نفتا و بنزین برای خودروها مورد استفاده قرار می‌گیرد، سوخت جت که دمای جوش نسبتاً پایین دارد، در مراحل ابتدایی برج تقطیر به‌دست آمده و جدا می‌شود. محصولات نفتی سنگین مانند سوخت دیزل و روغن‌های روانکاری فراریت بسیار کمتری دارند و با سرعت پایین‌تری از برج تقطیر جدا می‌شوند، درحالی که سوخت بانکر [1] دقیقاً پایین بشکه‌ها است، در فرایند تقطیر نفت خام محصول چگال‌تر از بانکرها موجودی کربن سیاه و باقی‌مانده بیتومونس (اسفالتین) است که برای آسفالت‌کردن جاده‌ها و عایق‌بندی سقف‌ها مورد استفاده قرارمی‌گیرد.
به دلیل نوسان قیمت نفت خام، گاهی قیمت نفت کوره (مازوت) کمتر از قیمت نفت خام در بازار است. طبق آمار شرکت پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران، صادرات مازوت ۷۹٫۰۱ درصد از کل صادرات محصولات پالایشگاهی ایران را تشکیل می‌دهد؛ بنابراین پالایشگاه‌های ایران با صرف انرژی، پول و ایجاد آلودگی‌های زیست‌محیطی، محصول غیر سودآور تولید می‌کنند. این الگوی تولید و رویهٔ صادراتی منجر به توسعه پایدار در استفاده از منابع انرژی در ایران نمی‌شود.
این ماده در کشورهایی چون روسیه، مصر، قزاقستان، کره شمالی و ایران به‌عنوان سوخت گرمایشی استفاده می‌شود. استفاده از مازوت در نیروگاه‌ها موجب انتشار مواد سمی غلیظ به هوا می‌شود که باعث اختلال در تنفس و بروز بیماری‌های مختلف می‌گردد.
طبقه‌بندی نفت کوره

اگرچه مواردی که در ادامه گفته می‌شود عموماً درست هستند، سازمان‌های گوناگون ممکن است مشخصه‌های عددی گوناگونی برای هر کدام از ای طبقه‌بندی‌ها اختصاص دهند. نقطه جوش و طول زنجیره‌های کربنی در سوخت‌ها با افزایش عدد نفت گاز افزایش می‌یابد. ویسکوزیته نیز با افزایش عدد نفت گاز افزایش می‌یابد. قیمت نفت کوره معمولاً با افزایش عدد نفت گاز کاهش می‌یابد.
نفت گاز شماره ۱: برشی فرار از تقطیر نفت که برای تبخیر کوره‌های pot-type استفاده می‌شود. این برش پالایشگاهی کروزن است که بلافاصله بعد از برش نفتای سنگین که برای بنزین مورد استفاده قرار می‌گیرد از سیستم خارج می‌شود، نام‌های پیشین شامل نفت زغال، نفت اجاق، و range oil بود.
نفت گاز شماره ۲: برش تقطیر برای نفت گرمایشی خانه است. این سوخت گاهی Bunker A نامیده می‌شود. کامیون‌ها و تعدادی از خوردوها سوخت دیزل مشابه با محدوده عدد ستان که کیفیت احتراق سوخت را توصیف می‌کند. هر دو عموماً از برش نفت گاز سبک به‌دست می‌آیند. نفت گاز به منشأ اصلی پیدایش سوخت مربوط می‌شود که این برش را در اواخر قرن نهم و اواخر قرن ده استفاده می‌کردند. برش نفت گاز به عنوان عامل تقویت کننده برای آب گاز (ترکیبی از کربن مونواکسید و هیدروژن) کاربورات مورد استفاده قرار می‌گرفت.
نفت کوره شماره۳: برش نفتی است که برای مشعل‌هایی که سوخت با ویسکوزیته پایین نیاز دارند استفاده می‌شود. ASTM مشخصه این سوخت را با نفت گاز شماره ۲ ترکیب کرده‌است. و این شماره به ندرت از اواسط قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت.
نفت کوره شماره ۴: نفت گرمایشی تجاری است که برای نصب و راه اندازی مشعل‌هایی که به پیش گرم کن مجهز نیستند مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نفت کوره ممکن است از برش نفت گاز سبک نیز به‌دست آید.
نفت کوره شماره ۵: نفت گرمایشی صنعتی از نوع باقیمانده برج است که باید تا دمای ۷۷ تا ۱۰۴ درجه پیش گرم شود تا برای شکستن به ترکیبات کوچکتر در مشعل به‌طور مناسب آماده شوند. این سوخت ممکن است به Banker B نیز شناخته شده باشد. این ممکن است از برش نفت گاز سنگین نیز به‌دست آید یا ممکن است با ترکیبی از نفت باقیمانده برج با مقدار کافی از نفت کوره شماره دو ترکیب شود تا بتوان آن را بدون پیش گرم کردن پمپ کرد.
نفت کوره شماره ۶: نفت باقیمانده برج با ویسکوزیته بسیار بالا که نیاز است تا دمای ۱۰۴ تا ۱۲۷ درجه سانتی گراد پیش گرم شود. باقیمانده به این معنی است که موادی که بعد از تقطیر نفت خام پس از خارج سازی برش‌های مختلف با ارزش از برج تقطیر در انتهای برج باقی می‌مانند. این باقی مانده ممکن است انواع گوناگونی از ناخالصی‌های نامطلوب داشته باشد که شامل ۲ درصد آب و نیم درصد خاک معدنی است. این سوخت به عنوان نفت کوره باقیمانده یا RGO نیز شناخته شده‌است. در مشخصات دریایی Banker C و در Pacific Specification به عنوان PS-400 شناخته شده‌است.
طبقه‌بندی نفت کوره > سوخت بانکر

سوخت بانکر به لحاظ سیالاتی به هر نوع سوختی گفته می‌شود که در روی کشتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نام خود را از بانکرهای زغال گرفته‌است که در آن سوخت در اصل ذخیره می‌شود. Australian Customs و Australian Tax Office سوخت بانکر را سوختی تعریف می‌کند که برای قدرت دهی موتور هواپیماها یا کشتی‌ها به کار برده می‌شود. بانکر A نفت کوره شماره ۲، بانکر B نفت کوره شماره ۴ یا ۵، بانکر C نفت کوره شماره۶. نفت کوره ۶ C به نفت بانکر معروف است. نفت کوره شماره 5 Navy Special Fuel Oil (NSFO) یا فقط ناوبری فضایی نیز نامیده می‌شود. نفت کوره شماره ۵ و ۶ به نفت کوره سنگین یا نفت کوره‌های شناخته می‌شوند. ویسکوزیته بالا نیازمند حرار دهی است. که در سیستم بخار کم فشار به گردش در می آید قبل از اینکه آن را از تانک ذخیره پمپ کنند. سوخت‌ها به ندرت در سیستم دریایی جدید به این صورت نامگذاری می‌شوند{Shang, ۲۰۱۶ #۱۵۳}.
از سال ۱۹۸۰ سازمان بین‌المللی استاندارد جهانی (ISO) استاندارد سوخت‌های دریایی (بانکرها)ها را پذیرفته‌است. این استاندارد با نام ۸۲۱۷ مطابق با آخرین همگام سازی‌ها در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۷ در جدول زیر لیست شده‌اند. این استاندارد سوخت‌ها را به سوخت distillate و سوخت باقیمانده تقسیم می‌کند. رایج‌ترین سوخت باقیمانده استفاده شده در سیستم دریایی RMG و RMK می‌باشند. تفاوت این دو غالباً به تفاوت در ویسکوزیته و چگالی است و اینکه RMG معمولاً با ۳۸۰ سانتی استوک یا کمتر و RMK با سانتی استوک ۷۰۰ یا کمتر مبادله می‌شود. کشتی‌هایی که دارای موتورهای پیشرفته تری هستند می‌توانند سوخت‌های سنگین تر، ارزانتر و ویسکوزتری را استفاده کنند. حکومت‌ها در جهان مانند کالیفرنیا، اتحادیه اروپا، Emission Control Areas را تأسیس کرده‌اند که ماکزیمم حد سولفور برای سوخت‌ها را برا ی انتشار میزان آلاینده‌ها تعیین کرده‌اند. سوخت‌هایی دریایی باید میزان سولفور و سایر ذرات را از 5/4 m/m به 5/0 m/m کاهش دهند{Speight, ۲۰۱۹ #۱۷۷}.
انواع نفت کوره‌ها
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | Alias | Alias | نوع | طول زنجیره |
| No. 1 fuel oil | No. 1 distillate | No. 1 Diesel fuel | Distillate | ۹–۱۶ |
| No. 2 fuel oil | No. 2 distillate | No. 2 Diesel fuel | Distillate | ۱۰–۲۰ |
| No. 3 fuel oil | No. 3 distillate | No. 3 Diesel fuel | Distillate |  |
| No. 4 fuel oil | No. 4 distillate | No. 4 residual fuel oil | Distillate/Residual | ۱۲–۷۰ |
| No. 5 fuel oil | No. 5 residual fuel oil | Heavy fuel oil | Residual | ۱۲–۷۰ |
| No. 6 fuel oil | No. 6 residual fuel oil | Heavy fuel oil | Residual | ۲۰–۷۰ |
طبقه‌بندی نفت کوره > محیط زیست

HFO سوخت اولیه برای کشتی‌های مسافرتی است. بخش توریستی که می‌خواهد وجهه‌ای دوستانه و پاک نشان دهد، در واقع با پخش گازهای آلاینده به‌دلیل میزان سولفور بسیار بالای HFO موجب تخریب محیط زیست می‌گردد.
همان‌طور که قبلاً گفته شد برای گرم‌کردن دیگ‌های بخار در نیروگاه‌های حرارتی به مازوت نیاز است، اما انتشار مازوت و سایر نفت‌های کوره در محیط، پیامدهای مختلفی دارد. نفت‌های کوره مانند مازوت از ترکیبات متعددی تشکیل شده‌اند که هر‌کدام یک ترکیب یگانه هستند.
نشانه‌هایی از سوختن مازوت در ایران به‌خاطر کمبود گاز طبیعی دیده شده‌است که مشکلات بزرگ زیست‌محیطی را چون ایجاد مقادیر هنگفتی از آلاینده‌های هوا در شهرهای بزرگی مانند تهران ایجاد میکند.
[1] Sport utility vehicles
[1] Bunker oil
شوکلات (بندرعباس)

| شوکلات (بندرعباس) | شوکلات (بندرعباس) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۴۰′۱۲″ شمالی ۵۶°۳۱′۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۶۷۰۰۰°شمالی ۵۶٫۵۱۷۷۸°شرقی﻿ / 27.67000; 56.51778: مختصات: ۲۷°۴۰′۱۲″ شمالی ۵۶°۳۱′۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۶۷۰۰۰°شمالی ۵۶٫۵۱۷۷۸°شرقی﻿ / 27.67000; 56.51778
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ایسین
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
شوکلات (بندرعباس)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ایسین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
امپراتور موموزونو

امپراتور موموزونو (انگلیسی: Emperor Momozono؛ زاده ۱۴ آوریل ۱۷۴۱ درگذشته ۳۱ اوت ۱۷۶۲) صد و شانزدهمین امپراتور ژاپن دز دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا بود.
احمد بوخاطر

| احمد بوخاطر | احمد بوخاطر |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام بومی: أحمد بوخاطر
زاده: ۱۶ اکتبر ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) شارجه
خاستگاه: شارجه، امارات متحده عربی
پیشه(ها):  خواننده  نویسنده  بازیگر 
وبگاه: www.ahmedbukhatir.com 
احمد بوخاطر (عربی: أحمد بوخاطر؛ زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۷۵) خواننده و بازیگر اهل و زاده امارات متحده عربی است.
سوپرجام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۳

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان:  عربستان
تاریخ برگزاری: ۱۸–۲۲ ژانویه ۲۰۲۳
شمار تیم‌ها: ۴
شمار ورزشگاه‌ها: ۱ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
اینترمیلان (هشتمین عنوان): اینترمیلان (هشتمین عنوان)
نایب‌قهرمان: ناپولی
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۳
گل‌های زده شده: ۷ (۲٫۳۳ گل به‌ازای هر بازی)
→ ۲۰۲۲ ۲۰۲۴ ← : → ۲۰۲۲ ۲۰۲۴ ← 
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۳ سی و ششمین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایتالیا است. این اولین بار است که این جام به صورت یک تورنومنت چهار جانبه میان قهرمانان و نایب قهرمانان سری آ و کوپا ایتالیا برگزار شد. در پایان باشگاه فوتبال اینترمیلان برای هشتمین بار فاتح این جام شد.
شرایط حضور

چهار تیم زیر واجد شرایط برای حضور در سوپرجام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۳ هستند.
| تیم | صلاحیت | تعداد حضور | آخرین حضور | تعداد قهرمانی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ناپولی | قهرمان سری آ ۲۳–۲۰۲۲ |  ۵ |  نایب قهرمان ۲۰۲۰ |  ۲ |
| اینترمیلان | قهرمان کوپا ایتالیا ۲۳–۲۰۲۲ |  ۱۲ |  قهرمان   ۲۰۲۲ |  ۷ |
| لاتزیو | نایب قهرمان سری آ ۲۳–۲۰۲۲ |  ۸ |  قهرمان   ۲۰۱۹ |  ۵ |
| فیورنتینا | نایب قهرمان کوپا ایتالیا ۲۳–۲۰۲۲ |  ۳ |  نایب قهرمان   ۲۰۰۱ |  ۱ |
نمودار

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | نیمه نهایی | نیمه نهایی |  |  | فینال | فینال |
 :  
|   | ریاض ۱۸ ژانویه ۲۰۲۳  | ریاض ۱۸ ژانویه ۲۰۲۳  |  |  |  |  |
|   | ریاض ۱۸ ژانویه ۲۰۲۳  | ریاض ۱۸ ژانویه ۲۰۲۳  |  |  |  |  |
|   | ناپولی  | ۳  |  |  |  |  |
|   | ناپولی  | ۳  |  |  | ریاض  ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳  | ریاض  ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳  |
|   | فیورنتینا  | ۰  |  |  | ریاض  ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳  | ریاض  ۲۲ ژانویه ۲۰۲۳  |
|   | فیورنتینا  | ۰  |  |  | ناپولی  | ۰  |
|   | ریاض ۱۹ ژانویه ۲۰۲۳  | ریاض ۱۹ ژانویه ۲۰۲۳  |  |  | ناپولی  | ۰  |
|   | ریاض ۱۹ ژانویه ۲۰۲۳  | ریاض ۱۹ ژانویه ۲۰۲۳  |  |  | اینترمیلان  | ۱  |
|   | اینترمیلان  | ۳  |  |  | اینترمیلان  | ۱  |
|   | اینترمیلان  | ۳  |  |  |  |  |
|   | لاتزیو  | ۰  |  |  |  |  |
|   | لاتزیو  | ۰  |  |  |  |  |
ژولیانو آپوستاتا

| جولیانو آپوستاتا | جولیانو آپوستاتا |
| --- | --- |
گیدو گراتسیوزی در نقش ژولیان: گیدو گراتسیوزی در نقش ژولیان
کارگردان: اوگو فالینا
نویسنده: لوئیجی مانسینلی  اوگو فالینا
بازیگران: گیدو گراتسیوزی ایلینا لئونیدوف
موسیقی: لوئیجی مانسینلی
فیلم‌بردار: تولیو کیارینی
شرکت تولید: فیلم برنینی
توزیع‌کننده: سیتوسینما
تاریخ‌های انتشار:  سپتامبر ۱۹۱۹ (۱۹۱۹-09)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
جولیانو آپوستاتا (انگلیسی: Giuliano l'Apostata) یک فیلم درام تاریخی ایتالیایی محصول ۱۹۱۹ به کارگردانی اوگو فالنا با بازی گیدو گراتزیوسی و ایلینا لئونیدوف است. داستان این فیلم در قرن چهارم اتفاق می‌افتد، این فیلم زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ امپراتور روم ژولیان است که به دلیل رد مسیحیت به نام ژولیان مرتد شناخته می‌شود.
فیلم زامبی

فیلم‌زامبی‌ (به انگلیسی: Zombie film) یک ژانری از فیلم که در آن زامبی‌ها موجودات تخیلی که معمولاً به‌عنوان اجساد زنده‌یافته یا انسان‌های آلوده به ویروس به تصویر کشیده می‌شوند. معمولاً ماهیتی آدم‌خوار نشان داده می‌شوند. در حالی که فیلم‌های زامبی معمولاً در ژانر ترسناک قرار می‌گیرند، برخی از آنها وارد ژانرهای دیگر مانند اکشن نیز می‌شوند؛ بنابراین شامل فیلم‌هایی است که به این نوع از مردگان اختصاص داده شده‌است. از نمونه این آثار می‌توان به فیلم‌های جنگ جهانی زد (۲۰۱۳) یا بلوک زد (۲۰۲۰) یا [۲۸هفته بعد]یا [قطار بوسان] و یا (سرزمین زامبی) اشاره کرد.