stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انور قرقاش

| انور قرقاش | انور قرقاش |
| --- | --- |
انور قرقاش در نشست گروه دوستان سوریه در لندن، ۱۵ مه ۲۰۱۴: انور قرقاش در نشست گروه دوستان سوریه در لندن، ۱۵ مه ۲۰۱۴
وزیر مشاور در امور خارجه: وزیر مشاور در امور خارجه
دوره مسئولیت ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ – ۱۰ فوریه ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ – ۱۰ فوریه ۲۰۲۱
رئیس‌جمهور: خلیفه بن زاید آل نهیان
نخست‌وزیر: محمد بن راشد آل مکتوم
پس از: محمد حسین الشالی
پیش از: شیخ شخبوت بن نهیان
وزیر مشاور امور شورای ملی فدرال: وزیر مشاور امور شورای ملی فدرال
دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۰۰۶ – ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷
پس از: سمت ایجاد شد
پیش از: سمت منحل شد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ مارس ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) دبی، امارات متحده عربی
ملیت: اماراتی
محل تحصیل: دانشگاه جرج واشینگتن دانشگاه کمبریج
انور قرقاش (عربی: أنور محمد قرقاش؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۵۹) یک تاجر و سیاستمدار اماراتی است که به عنوان وزیر مشاور در امور خارجه امارات فعال بوده‌است.
در بهمن ۱۳۹۹ امیر امارات متحده عربی شخبوط آل نهیان را به عنوان وزیر جدید مشاور در امور خارجه امارات انتخاب کرد و انور قرقاش برکنار شد. امیر امارات گفت این یک تغییر کابینه مختصر بود. شخبوط چندی قبل سفیر امارات در عربستان بود. قرقاش فوراً به عنوان مشاور رئیس امارات متحده عربی منصوب شد و هم‌اکنون در این سمت مشغول است.
خانواده قرقاش از اقلیت هوله هستند.
رضایت جنسی در حقوق

موافقت جنسی نقش مهمی در قوانین مربوط به تجاوز جنسی، حمله جنسی و سایر اشکال خشونت جنسی ایفا می‌کند. در یک دادگاه حقوقی، اینکه آیا قربانی ادعایی به‌طور آزادانه موافق بوده‌است یا خیر و آیا آنان قابلیت دادن موافقت را داشته‌اند یا خیر، می‌تواند تعیین‌کننده باشد که آیا تجاوز کننده متهم به تجاوز جنسی، حمله جنسی یا یک شکل دیگری از تجاوز جنسی محسوب می‌شود یا خیر.
اگرچه بسیاری از حوزه‌های قضایی تعریف دقیقی از موافقت جنسی ندارند، اما تقریباً تمامی حوزه‌های قضایی در جهان یک سن قانونی را تعیین نموده‌اند که قبل از آن کودکان قابلیت دادن موافقت به فعالیت جنسی را نداشته باشند و همین امر باعث تعیین شدن تجاوز قانونی به آنان می‌شود (به قوانین مربوط به سوء استفاده جنسی از کودکان مراجعه شود).
در بسیاری از حکومت‌ها قوانین و شرایطی تعیین شده‌است که طبق آن افراد بزرگسال نیز قابلیت موافقت را ندارند، مانند بیهوشی، مستی به دلیل مصرف الکل یا داروی دیگر، معلولیت ذهنی یا جسمی، یا فریب دربارهٔ طبیعت عمل یا هویت متهم (تجاوز از طریق فریب دادن). بیشتر اختلاف در این باره است که آیا قانون تجاوز برای بزرگسالان سالم و قابل موافقت باید بر اساس عدم موافقت آنان به رابطه جنسی یا بر اساس اجبار آنان به رابطه جنسی از طریق خشونت یا تهدیدات بنا شود. برخی از قوانین تعیین می‌کنند که تا زمانی که هیچ اجباری بر آنان اعمال نگردیده باشد، افراد قادر به موافقت همیشه به‌طور خودکار به رابطه جنسی موافقت می‌کنند (موافقت ضمنی)، در حالی که قوانین دیگر تعیین می‌کنند که موافقت کردن یا عدم موافقت یک موضوع است که فقط افراد قادر می‌توانند با تمام اراده خود انجام دهند (موافقت آزاد یا مثبت).
قوانین مبتنی بر اجبار در مقابل قوانین مبتنی بر موافقت

قوانین مبتنی بر اجبار در مقابل قوانین مبتنی بر موافقت در نظریه حقوقی، دو مدل اصلی در قوانین مبارزه با تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی وجود دارند:
مدل مبتنی بر اجبار: این مدل نیازمند این است که عمل جنسی به وسیله اجبار، خشونت، نیروی فیزیکی یا تهدید از خشونت یا نیروی فیزیکی انجام شود تا عمل به عنوان تجاوز محسوب شود.
مدل مبتنی بر موافقت: در این مدل، نیازمند وجود عمل جنسی است که طرف دیگر به آن موافقت نکرده‌است تا عمل به عنوان تجاوز شناخته شود.
قانون بین‌المللی

قانون ۷۰ (که در سال ۲۰۰۲ منتشر گردید) از قوانین رویه و شواهد دیوان کیفری بین‌المللی (که دربارهٔ تعارضات نظامی بین کشورها قانون تعیین می‌کند) چکیده‌ای از استنتاجات غیرمجاز از رضایت که متهمان ممکن است سعی کنند برای ادعای رضایت داشتن از آن استفاده کنند را ارائه می‌دهد.
از هیچ کلمات یا رفتاری که توسط قربانی انجام شده‌است نمی‌توان نتیجه گرفت که رضایت به دلیل وجود اجبار، تهدید به خشونت، اعمال زور یا بهره بردن از یک محیط اجباری، از توانایی قربانی برای اعطای رضایت به‌صورت داوطلبانه و واقعی تضعیف شده‌است.
از هیچ کلمه یا رفتاری که توسط قربانی انجام گردیده‌است نمی‌توان نتیجه گرفت که رضایت به دلیل ناتوانی قربانی در اعطای رضایت واقعی نبوده‌است.
نمی‌توان از سکوت یا عدم مقاومت قربانی در برابر خشونت جنسی ادعایی، به دلیل عدم توانایی قربانی در اعطای رضایت، نتیجه گرفته شود.
اعتبار، شخصیت یا تمایل به دسترسی جنسی قربانی یا شاهد نمی‌تواند به دلیل ماهیت جنسی رفتار قبلی یا بعدی قربانی یا شاهد، استنتاج شود.
رابرت جفرسون برکینریج

| رابرت جفرسون برکینریج | رابرت جفرسون برکینریج |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مارس ۱۸۰۰ کابلز دیل، کنتاکی (نزدیک لکسینگتون، کنتاکی)
درگذشت: ۲۷ دسامبر ۱۸۷۱ (۷۱ سال) دنویل، کنتاکی
تحصیلات: کالج یونین (B.A. , 1819) دانشگاه پرینستون (افتخاری M.A., 1832) کالج جفرسون (افتخاری LL.D., 1847) دانشگاه هاروارد (LL.D., 1862)
همسر(ها): Ann Sophonisba Preston Virginia Hart Shelby Margaret Faulkner White
فرزندان: W. C. P. Breckinridge Joseph Cabell Breckinridge, Sr. Robert Jefferson Breckinridge, Jr.
والدین: سناتور جان و ماری هاپکینز (کابل) برکینریج
کلیسا: پرسبیترین
تاریخ کهونت: ۵ آوریل ۱۸۳۲
کنگره‌های خدمت‌کرده: دوم کلیسای پرسبیترین (بالتیمور) اولین کلیسای پرسبیترین (لکسینگتون، کنتاکی)
مناصب متصرفه: نماینده ایالت کنتاکی مباشر تحصیلات عمومی در کنتاکی
 :  
رابرت جفرسون برکینریج (Robert Jefferson Breckinridge)‏ (۸ مارس ۱۸۰۰–۲۷ دسامبر ۱۸۷۱)، سیاستمدار و سرپرست کلیسای پرسبیترین بود. وی عضو خانوادهٔ برکینریج کنتاکی پسر سناتور جان برکینریج بود.
برکینریج که یک جوان ماجراجو بود به‌علت جنگ از دانشگاه پرینستون اخراج شد و پس از فراغت از کالج یونین در سال ۱۸۱۹ تمایل داشت سبک زندگی مهماندار/مهمانی رفتن و عیاشی را در پیش گیرد. اما در سال ۱۸۲۴ در کانون وکلا پذیرفته شد و در سال ۱۸۲۵ در مجمع عمومی کنتاکی انتخاب شد. مریضی وخیم و مرگ یکی از فرزندانش وی را واداشت که به مذهب روی آورد و در سال ۱۸۳۲ رسماً کشیش مقرر شد.
برکینریج در همان سال درخواست برای سمت کشیش کلیسای پرسبیترین دوم بالتیمور ایالت مریلند را پذیرفت. برکینریج در حین تصدی سمت کلیسا، در یک‌تعداد مباحث علوم الهی شرکت نمود. برکینریج در جریان جدال مدرسهٔ قدیمی - مدرسهٔ جدید در داخل کلیسای پرسبیترین در دههٔ ۱۸۳۰ به یکی از اعضای سرسخت جناح مدرسهٔ قدیمی تبدیل شد و در سال ۱۸۳۷ نقش تأثیرگذاری در اخراج چندین روحانی داشت. او به‌خاطر مواضع خود، در سال ۱۸۴۱ به‌عنوان رئیس مجمع عمومی کلیسای پرسبیترین انتخاب شد.
برکینریج پس از یک دوره خدمت کوتاه به‌عنوان رئیس کالج جفرسون در پنسیلوانیا، به کنتاکی برگشت، در کنتاکی رئیس نخستین کلیسای پرسبیترین لکسینگتون ایالت کنتاکی تعیین شد و توسط فرماندار ویلیام آوسلی مدیر آموزش عمومی منصوب شد. تغییراتی را که برکینریج در این اداره عملی ساخت، موجب افزایش ده‌برابری حضور در مدارس دولتی شد و با این کار وی را پدر سیستم مدرسهٔ دولتی در کنتاکی نامیدند. برکینریج پس از شش سال از سمت مدیریت خود کناره‌گیری کرد تا در دانشکده الهیات دانویل واقع دانویل کنتاکی استاد شود.
با بالا گرفتن درگیری‌های مقطعی که منجر به جنگ داخلی شد، برکینریج که مخالف برده‌داری بود، خلاف معمول برده‌دار شد. سناریوی سوگ‌انگیز برادر علیه برادر مو به مو در خانوادهٔ برکینریج اتفاق افتاد و در جریان جنگ پسران برکینریج در هر دو طرف می‌جنگیدند. برکینریج پس از جنگ در خانه‌اش واقع دانویل بازنشسته شد و در ۲۷ دسامبر سال ۱۸۷۱ در آنجا فوت نمود.
اوایل زندگی

رابرت برکینریج در ۸ مارس سال ۱۸۰۰ در درهٔ کوچک کبل در نزدیکی لکسینگتون ایالت کنتاکی متولد شد. برکینریج سومین پسری بود که در خانوادهٔ سناتور جان مری هاپکینز (کیبل) برکینریج به‌دنیا آمد. سناتور برکینریج در سال ۱۸۰۶ درگذشت و مواظبت از مزارع بزرگ فامیلی را به همسرش ماند. رابرت به زودی به‌خاطر رفتار سوء شهرت پیدا کرد. در یک نمونه برکینریج و جان برادرش با هم به درگیری فیزیکی پرداختند، زیرا رابرت در قهوهٔ عموی نابینایش نمک انداخت؛ در مورد دیگر مادرش وی را به‌خاطر زدن یک بردهٔ پیر، «شلاق جانانه» زد.
برکینریج در دانشگاه کلاسیک که توسط  لئوس مارشال برادر جان مارشال قاضی‌القضات بنیان‌گذاری شده بود، آموزش دید و سپس در سال ۱۸۱۷ به دنبال برادرانش جان و کیبل به پرینستون رفت. مشکلات رفتاری برکینریج در همان‌جا هم ادامه یافت، طوری‌که در یک‌سال بیش از ۱۲۰۰ دلار را مصرف نمود. برکینریج به‌علت جنگ از دانشگاه اخراج شد و با وجودیکه دوباره به دانشگاه جذب شد اما این حادثه سبب بدخلقی او در پرینستون شد و بعداً به‌صورت افتخاری فارغ شد. (دانشگاه بعداً در سال ۱۸۳۲ به وی مدرک افتخاری کارشناسی ارشد هنر اهداء کرد). برکینریج به دانشگاه ییل ثبت نام کرد اما بعد از سه ماه پی برد که برای فارغ‌التحصیل شدن یک‌سال اقامت لازمی است. برکینریج که تمایل به انجام این الزامیت نداشت به کالج یونین واقع سکنکتدی ایالت نیویورک رفت و در سال ۱۸۱۹ مدرک کارشناسی در رشته هنر را از آن دانشگاه به‌دست‌ آورد.
برکینریج پس از فراغت بدون این‌که کدام هدف واضح در زندگی خود داشته باشد، به کنتاکی برگشت. با شرکت در مهمانی‌های مختلف و سایر مراسم‌های اجتماعی خود را سرگرم ساخت. برکینریج در جریان بازدید از پایتخت ایالت یک شخص را به اندازهٔ آزرده ساخت که به مبارزه تن به تن فراخوانده شد. با وجودی‌که برکینریج دو اسلحه کمری به‌دست‌آورد اما هرگز چالش آن مرد را نپذیرفت و یک شخص بزدل و ترسو خطاب شد. این اختلاف بعداً در لژ ماسونی که هم برکینریج و هم مرد دیگر اعضای آن بودند، حل و فصل شد.
برکینریج در ۱۱ مارس سال ۱۸۲۳ با دخترعمویش به‌نام آن سوفونسیبا پریستون در منزل عروس واقع ابینگدن ایالت ویرجینیا ازدواج کرد و این زوج یازده فرزند داشتند. پیشینهٔ سیاسی آن همسان با پیشینه سیاسی شوهرش بود. آن که نوهٔ پاتریک هنری بود، همچنین خواهر سناتور ویلیام کمپبل پرستون و خواهر زن وید همپتون سوم فرماندار کارولینای جنوبی و جان بی. فلوید و جیمز مک‌داول فرمانداران نیویورک، می‌شد.
خدمت در مجمع عمومی کنتاکی

برکینریج پس از مشورت برادرش در ۳ ژانویه سال ۱۸۲۴ جواز وکالت را به‌دست‌آورد اما وکالت برای وی سازگاری نکرد. در عوض تصمیم گرفت با پیروی از سنت خانوادگی به دنبال مناصب دولتی باشد و برای کرسی مجلس نمایندگان ایالت کنتاکی کمپین نمود. حتی در اوایل حرفهٔ سیاسیش برکینریج آرام آرام موضع خود را در مورد مسائلی بیان کرد که از وی به یادگار ماند.
نخست از نظریهٔ حقوق ایالات (قدرت سیاسی پیش‌بینی شده برای دولت‌های ایالات آمریکا نسبت به دولت فدرال) فاصله گرفت و در عوض بر نیاز وابستگی متقابل قوی بین ایالات اصرار داشت. دوماً خواستار پایان دادن به بردگی شد. سوماً بر اهمیت آموزش تأکید کرد. گرچه آنها بر مورد آخری توافق نمودند اما پدر برکینریج شدیداً با آزادسازی بردگان مخالفت ورزید بود و از حقوق ایالات طرفداری نمود. جیمز سی. کلاتر تاریخ‌نگار به این نظر است که لئوس مارشال و مری مادر رابرت شاید موضع وی را تحت تأثیر قرار داده باشند.
اما سیاسی‌ترین مسئله در کنتاکی در جریان کمپین برکینریج جدال دادگاه قدیمی - دادگاه جدید بود. بحران مالی سال ۱۸۱۹ بسیاری از ساکنین کنتاکی را در مضیقه‌های مالی قرار داد. قانون‌گذاران تلاش کردند با تصویب قانون رفع توقیف اموال بقید تأمین که به نفع بده‌کاران بود تا یک اندازه‌ای بار مالیاتی را کاهش دهند. دادگاه استیناف کنتاکی (که عالی‌ترین دادگاه کشورهای مشترک‌المنافع در آن زمان بود)، این قانون را مغایر با قانون اساسی اعلام کرد. سال آینده یک مجمع عمومی خشمگین قانونی را به تصویب رساند که بر مبنای آن دادگاه منحل شد و دادگاه جدیدی جایگزین آن شد. هیچ‌کدام از این دادگاه‌ها دیگر خود را قانونی نمی‌دانستند و مردم عام سراسیمه در کل احترام خود نسبت به مقامات دولتی را از دست دادند. این موضوع عموماً در امتداد خط مشی حزبی انشعاب کرده بود چنانچه دموکرات‌ها عموماً از دادگاه جدید طرفداری می‌کردند و ویگ‌ها حامی دادگاه قدیمی بودند.
برکینریج در جریان کمپین انتخاباتیش که در سال ۱۸۲۵ برنده شد، از این موضوع طفره رفت اما زمانی‌که به قدرت رسید، مجبور شد که از یک جانب یا جانب دیگری طرفداری نماید. برکینریج به نفع دادگاه قدیمی رأی داد که منعکس‌کنندهٔ جایگاه اشرافی و وابستگی او به دستگاه دولت یا هیئت حاکمه بود. در نتیجه خود را مربوط به حزب هنری کلی نامزد ریاست جمهوری مورد علاقهٔ مردم کنتاکی اعلام کرد. ویگ‌ها در بیست و پنج سال آینده سیاست کنتاکی را کنترل نمودند. در سال ۱۸۲۶ اکثریت اعضای مجمع عمومی از دادگاه قدیمی طرفداری نمودند و دادگاه جدید را لغو کردند.
ارجاعات

↑  Klotter in The Kentucky Encyclopedia, p. 120
↑  Klotter in Breckinridges of Kentucky, p. 42
↑  Waugh in Southern Presbyterian Review
↑  Klotter in The Breckinridges of Kentucky, p. 43
↑  Klotter in The Breckinridges of Kentucky, p. 44–45
↑  Klotter in The Breckinridges of Kentucky, p. 45–46
↑  Klotter in The Breckinridges of Kentucky, p. 47
Fish, Henry Clay; Edwards Amasa Park (1871). Pulpit Eloquence of the Nineteenth Century. New York City, New York: Dodd, Mead & company. Retrieved 2007-08-31.
Klotter, James C. (1986). The Breckinridges of Kentucky. Lexington, Kentucky: The University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-1553-1.
Klotter, James C. (1992). "Breckinridge, Robert Jefferson".  In Kleber, John E. (ed.). The Kentucky Encyclopedia. Associate editors: Thomas D. Clark, Lowell H. Harrison, and James C. Klotter. Lexington, Kentucky: The University Press of Kentucky. ISBN 0-8131-1772-0.
Waugh, Dr. Barry. "Robert Jefferson Breckinridge (1800 - 1871)". The Southern Presbyterian Review. Archived from the original on 2007-06-03. Retrieved 2007-08-29.
برای مطالعه بیشتر

Memorial and Biographical Sketches by James Freeman Clarke, 1878
A Popular History of the Presbyterian Church in the United States of America by Jacob Harris Patton, 1900
Tapp, Hambleton (July 1938). "Robert J. Breckinridge and the Year 1849". Filson Club History Quarterly. 12 (3). Retrieved 2011-11-29.
Tapp, Hambleton (April 1937). "Robert J. Breckinridge During the Civil War". Filson Club History Quarterly. 11 (2). Retrieved 2011-11-29.
Tapp, Hambleton (July 1945). "The Slavery Controversy Between Robert Wickliffe and Robert J. Breckinridge Prior to the Civil War". Filson Club History Quarterly. 19 (3). Retrieved 2012-02-22.
ساختار بلورها (فیلم)

| ساختار بلورها | ساختار بلورها |
| --- | --- |
کارگردان: کشیشتف زانوسی
نویسنده: کشیشتف زانوسی  ادوارد ژبروفسکی
بازیگران: دانیل اولبریخسکی   باربارا وژشینسکا
موسیقی: وویچیخ کیلار
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۹
مدت زمان: ۷۴ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
ساختار بلورها (لهستانی: Struktura kryształu) فیلمی درام به کارگردانی کشیشتف زانوسی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دانیل اولبریخسکی، باربارا وژشینسکا و مونیکا جنیشویچ-اولبریخسکا اشاره کرد.
این فیلم برندهٔ جایزهٔ «پری دریایی» در جشنواره بین‌المللی فیلم ورشو شد.
مضمون

این فیلم، تمرکز بر ملاقات دو همکلاسی سابق دانشگاه است—یکی فیزیکدان بسیار موفق و دیگری مدیر یک ایستگاه هواشناسی منزوی. این فیلم تشریحی از ناتوانی دو مرد در برقراری ارتباط با یکدیگر در مورد دیدگاه‌ها و ارزش‌های جداگانه‌شان است.
رایانش فضایی

اپل ویژن پرو یک محصول رایانش فضایی است که توسط اپل توسعه یافته است
رایانش فضایی به هر یک از تکنیک‌های تعامل انسان و رایانه اشاره دارد که کاربران آن را به‌صورت واقعی و در دنیای اطراف بدن طبیعی و محیط‌های فیزیکی خود تجربه می‌کنند، به‌جای اینکه این تعامل به صفحه‌نمایش کامپیوتر محدود شده یا از دید کاربر به‌عنوان امری پشت‌صحنه تلقی شود. این مفهوم رویکرد مرسوم آموزش انسان‌ها برای تعامل با کامپیوترها در محیط‌های دیجیتال را وارونه می‌کند و به‌جای آن، تلاش می‌کند کامپیوترها را برای درک بهتر و تعامل طبیعی‌تر با انسان‌ها در دنیای واقعی آموزش دهد. این مفهوم با سایر فناوری‌ها همچون واقعیت تعمیم یافته(Extended Reality یا XR)، واقعیت افزوده (Augmented Reality یا AR)، واقعیت ترکیبی (Mixed Reality یا MR)، واسط طبیعی کاربر (Natural User Interface)، رایانش متنی (Contextual Computing)، رایانش احساسی (Affective Computing) و رایانش فراگیر (Ubiquitous Computing) همپوشانی دارد، اما کاربرد و بحث پیرامون این فناوری‌های مرتبط، به‌طور دقیق تعریف نشده است.
کامپیوترهای فضایی معمولاً شامل حسگرهایی مانند دوربین‌های مدل رنگی آرجی‌بی، دوربین‌های عمقی، ردیاب‌های سه‌بعدی، دستگاه سنجش لختی (IMU) یا ابزارهای دیگر هستند که برای حس و ردیابی بدن انسان (شامل دست‌ها، بازوها، چشم‌ها، پاها، و دهان) در تعاملات معمول با انسان و کامپیوتر در فضای سه‌بعدی به کار می‌روند. این کامپیوترها همچنین از بینایی رایانه‌ای برای درک صحنه‌های دنیای واقعی، مانند اتاق‌ها، خیابان‌ها یا فروشگاه‌ها استفاده می‌کنند و توانایی خواندن برچسب‌ها، شناسایی اشیا، ایجاد نقشه‌های سه‌بعدی و موارد دیگر را دارند. اغلب، این فناوری از واقعیت تعمیم‌یافته (XR) و واقعیت ترکیبی (MR) برای ایجاد گرافیک سه‌بعدی مجازی و صداهای سه‌بعدی مجازی استفاده می‌کند تا اطلاعات را به‌صورت طبیعی‌تر و متنی‌تر نسبت به نمایشگرهای دوبعدی سنتی ارائه دهد.
رایانش فضایی لزوماً به خروجی بصری نیاز ندارد. برای مثال، یک جفت هدفون پیشرفته که از دستگاه سنجش لختی و نشانه‌های متنی دیگر استفاده می‌کند، می‌تواند به‌عنوان یک دستگاه رایانش فضایی محسوب شود، اگر دستگاه اطلاعات صوتی متنی را به‌گونه‌ای ارائه دهد که به نظر برسد صداها به‌صورت فضایی در اطراف کاربر وجود دارند. دستگاه‌های کوچک‌تر اینترنت اشیا، مانند یک جاروبرقی روباتیک، معمولاً به‌عنوان دستگاه رایانش فضایی شناخته نمی‌شوند، زیرا فاقد تعاملات پیشرفته انسان و کامپیوتر هستند.
رایانش فضایی معمولاً به دستگاه‌های شخصی مانند هدست‌ها و هدفون‌ها اشاره دارد، اما تعاملات انسان و کامپیوتر دیگری که از موقعیت‌یابی فضایی در زمان واقعی برای نمایش‌ها استفاده می‌کنند، مانند نماتابی (Projection Mapping) یا نمایش‌های محیط مجازی خودکار (CAVE)، نیز می‌توانند در صورت استفاده از ورودی انسانی در چارچوب رایانش فضایی قرار گیرند.
تاریخچه

اصطلاح رایانش فضایی ظاهراً در حدود سال ۱۹۸۵ یا پیش‌تر در سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) ابداع شد تا به رایانش مربوط به اطلاعات جغرافیایی بزرگ‌مقیاس اشاره کند. این کاربرد اولیه تا حدودی با معنای مدرن آن مرتبط است، اما در مقیاس قاره‌ها، شهرها و محله‌ها استفاده می‌شد. در مقابل، رایانش فضایی مدرن بیشتر بر مقیاس تعاملات انسانی متمرکز است، مانند فضاهایی در اندازه یک اتاق نشیمن یا کوچک‌تر، هرچند که به این مقیاس محدود نمی‌شود و ممکن است در مقیاس‌های بزرگ‌تر نیز استفاده شود.
در اوایل دهه 1990، زمانی که حوزه واقعیت مجازی (Virtual Reality) در حال تجاری‌سازی و خروج از محیط‌های آزمایشگاهی دانشگاهی و نظامی بود، یک استارتاپ به نام Worldesign در سیاتل از اصطلاح رایانش فضایی برای توصیف تعامل بین افراد و فضاهای سه‌بعدی استفاده کرد. این رویکرد بیشتر بر مقیاس انسانی تمرکز داشت، برخلاف مثال‌های قبلی GIS که مقیاس‌های بزرگ‌تر را در نظر می‌گرفتند. این شرکت محیطی شبیه به یک سیستم نمایش CAVE ایجاد کرد که آن را تئاتر محیط مجازی نامید. تجربه سه‌بعدی این سیستم شامل یک پرواز مجازی بر فراز فلات جیزه در حدود سال 3000 قبل از میلاد بود. رابرت جیکوبسون، مدیرعامل Worldesign، منشأ این اصطلاح را به آزمایش‌هایی در آزمایشگاه فناوری رابط انسانی (HIT Lab) دانشگاه واشنگتن نسبت می‌دهد که تحت مدیریت توماس اِی. فرنس سوم انجام شد. جیکوبسون پیش از راه‌اندازی این استارتاپ اولیه VR، یکی از بنیان‌گذاران این آزمایشگاه بود.
در سال ۱۹۹۷، یک مقاله علمی توسط T. Caelli, Peng Lam, and H. Bunke با عنوان "رایانش فضایی: مسائل مربوط به بینایی، چندرسانه‌ای و فناوری‌های تجسم" این اصطلاح را به مخاطبان علمی معرفی کرد.
اصطلاح خاص "رایانش فضایی" در سال 2003 مجدداً توسط سایمون گرین‌ولد مورد اشاره قرار گرفت و به‌عنوان "تعامل انسان با ماشینی که به شناسایی و دستکاری ارجاعات به اشیاء و فضاهای واقعی می‌پردازد" تعریف شد. جان آندِرکافلر، دانش‌آموخته آزمایشگاه رسانه MIT (MIT Media Lab)، در سال 2010 طی یک سخنرانی TED، دمویی زنده از سیستم‌های رایانش فضایی چندصفحه‌ای و چندکاربره ارائه کرد. این سیستم‌ها توسط شرکت Oblong Industries توسعه داده شدند و تلاش داشتند رابط‌های کاربری آینده‌نگرانه‌ای که آندِرکافلر در فیلم‌های گزارش اقلیت (Minority Report) و مرد آهنی (Iron Man) طراحی کرده بود را به واقعیت تبدیل کنند.
محصولات

در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۳، شرکت اپل از دستگاهی به نام اپل ویژن پرو رونمایی کرد که آن را به‌عنوان یک "کامپیوتر فضایی" معرفی می‌کند. این دستگاه شامل ویژگی‌هایی مانند جلوه سه‌بعدی صدا (Spatial Audio)، دو نمایشگر 4K از نوع میکرو-دیود نورگسیل ارگانیک، تراشه Apple R1 و قابلیت ردیابی چشم (Eye Tracking) است و در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۲۴ در ایالات متحده عرضه شد. هنگام معرفی این پلتفرم، اپل به تاریخچه خود در محبوب‌سازی رابط‌های کاربری گرافیکی دوبعدی (2D GUI) اشاره کرد، رابط‌هایی که جایگزین روش‌های قبلی تعامل انسان و کامپیوتر، نظیر خطوط فرمان (Command Line)، شدند. اپل ادعا می‌کند که معرفی رایانش فضایی یک دسته جدید از دستگاه‌های تعاملی را به ارمغان می‌آورد که از نظر اهمیت در سطح معرفی رابط کاربری گرافیکی دوبعدی قرار دارد.
مجیک لیپ نیز پیش‌تر از "رایانش فضایی" برای توصیف دستگاه‌های خود استفاده کرده بود، که این روند از دستگاه Magic Leap 1 آغاز شد. به نظر می‌رسد استفاده این شرکت از این اصطلاح با رویکرد اپل سازگار باشد، هرچند که Magic Leap این اصطلاح را در بلندمدت ادامه نداد.
رصدخانه غدیر

رصدخانه
رصدخانه و آسمان‌نمای دانش‌آموزی پژوهش‌سرای غدیر متعلق به آموزش و پرورش ناحیهٔ ۲ اهواز و در این شهر قرار دارد. این رصدخانه با دارا بودن تلسکوپ LX90 ساخت شرکت Meade آمریکا و فضایی مناسب جهت آموزش اخترشناسی به دانش‌آموزان برپاشده است. همچنین آسمان‌نمای این پژوهش‌سرا دارای امکانات بالقوه‌ای جهت آشنایی عموم مردم با آسمان شب و شگفتی‌های آن است. کار ساخت این مجموعه از سال ۱۳۹۶ ه‍.ش آغاز و در پاییز ۹۷ با حضور مسئولان استان خوزستان از جمله استاندار وقت دکتر شریعتی و ریاست آموزش و پرورش کل به بهره‌برداری رسید. این مجموعه در پژوهش‌سرای غدیر و با داشتن سه عدد تلکسوپ ۸ و ۱۲ اینچ دابسونی به همراه دوربین دوچشمی ۲۰ در ۸۰ امکانات کاملی را گرد هم آورده‌است.

ریی
ساختمان رصدخانه

گبند رصدخانهٔ غدیر به قطر ۴ متر و اتاقک آن ۵ متری می‌باشد. مبلمان مخصوص درون این بنا امکان حضور دانش‌آموزان را فراهم آورده‌است. همچنین ستون رصدخانه با کمک آخرین استاندارها مکان‌یابی گشته‌است.
گنبد آسمان‌نمای این مجموعه نیز ۵ متری بوده و با اسکلت تمام فلزی ساخته شده‌است.
امکانات

۱. تلکسوپ LX90 ساخت شرکت meade
۲. تلسکوپ ۸ اینچ دابسونی
۳. تلسکوپ ۸ اینچ دابسونی
۴. تلسکوپ ۱۲ اینچ دابسونی
۵. دوربین دوچشمی ۲۰ در ۸۰
مسابقهٔ نجوم دانش‌آموزی ابن هیثم

یک مسابقهٔ علمی دانش‌آموزی است که در سطح شهر اهواز از سال ۱۳۹۶ به صورت سالیانه در دو سطح برگزار می‌گردد:
الف: کلاس‌های پنجم و ششم دبستان - هفتم و هشتم دورهٔ متوسطهٔ اول
ب:کلاس‌های نهم، دهم و یازدهم متوسطهٔ اول و دوم
در دو مرحلهٔ کتبی و عملی صورت می‌پذیرد.
فلیسیتی جونز

| فلیسیتی جونز | فلیسیتی جونز |
| --- | --- |
جونز در ۲۰۱۶: جونز در ۲۰۱۶
نام هنگام تولد: فلیسیتی رز هادلی جونز
زادهٔ: ۱۷ اکتبر ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) بیرمنگام، انگلستان
محل تحصیل: کالج ودهام، آکسفورد
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–اکنون
همسر: چارلز گارد (ا. ۲۰۱۸)
فرزندان: ۲
فلیسیتی رز هادلی جونز (انگلیسی: Felicity Rose Hadley Jones؛ زادهٔ ۱۷ اکتبر ۱۹۸۳) بازیگر بریتانیایی است. وی هنرپیشگی را به صورت حرفه‌ای از کودکی، با ظاهر شدن در نقش دختری ۱۲ ساله در فیلم تلویزیونی جویندگان گنج آغاز کرد. جونز در نقش اثل هالو، یک مجموعه از مجموعه‌های تلویزیونی بدترین جادوگر و دنبالهٔ آن یعنی دانشکده خواهران شگفت‌انگیز را بازی کرده است.
از سال ۲۰۰۶، جونز در فیلم‌های نورثنگر ابی (۲۰۰۷)، باری دیگر برایدزهد (۲۰۰۸)، چری (۲۰۰۹)، طوفان (۲۰۱۰)، مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز ۲ (۲۰۱۴) و داستان واقعی (۲۰۱۵) ظاهر شده است. او برای بازی در درام عاشقانه دیوانه‌وار (۲۰۱۱) و زندگی‌نامه‌ای نظریه همه‌چیز (۲۰۱۴) مورد تحسین قرار گرفت. او برای به تصویر کشیدن جین هاوکینگ در نظریه همه‌چیز نامزد جوایز بفتا و اسکار بهترین بازیگر زن شد.
در سال ۲۰۱۶، جونز در فیلم مهیج دوزخ، درام فانتزی هیولایی فرا می‌خواند و اپرای فضایی روگ وان در نقش جین ارسو بازی کرد.او نقش روث بیدر گینزبرگ را در فیلم زندگی‌نامه‌ای بر اساس جنسیت (۲۰۱۸) ایفا کرده است، و در فیلم‌های هوانوردان (۲۰۱۹)، آسمان نیمه‌شب (۲۰۲۰) و آخرین نامه از معشوقه‌ات (۲۰۲۱) و همچنین درام تاریخی بروتالیست (۲۰۲۴) بازی کرده است. او برای بروتالیست نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.
اوایل زندگی

فلیسیتی رز هادلی جونز در ۱۷ اکتبر ۱۹۸۳ در بیرمنگام به دنیا آمد، و در بورنویل بزرگ شد. مادرش در زمینهٔ تبلیغات کار می‌کرد و پدرش روزنامه‌نگار بود. آن‌ها وقتی جونز سه ساله بود از هم جدا شدند و او و برادر بزرگترش با مادرش زندگی می‌کردند.
اجداد یکی از مادربزرگ‌های او ایتالیایی و اهل لوکا بود. عموی او مایکل هادلی نیز بازیگر است که باعث علاقهٔ جونز به بازیگری در کودکی شد.
پس از شرکت در مدرسه دخترانه کینگز نورتون، جونز برای تکمیل آزمون سطح پیشرفته در مدرسه شاه ادوارد ششم هندزورث تحصیل کرد و یک سال گپ تحصیلی داشت که طی آن او در سریال Servants بی‌بی‌سی ظاهر شد. سپس در کالج ودهام، آکسفورد به تحصیل زبان انگلیسی پرداخت. او در نمایش‌های دانشجویی شرکت کرد، و از جمله در آتیس نقش اصلی را بازی کرد. او در سال ۲۰۰۵ در کنار هری لوید نمایش کمدی اشتباهات اثر ویلیام شکسپیر را برای تور تابستانی انجمن نمایشی دانشگاه آکسفورد به ژاپن، به روی صحنه برد.