stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارزار کریمه

کارزار کریمه که در تاریخ‌نگاری نظامی شوروی از آن با عنوان دفاع راهبردی کریمه (به روسی: Крымская оборонительная операция) یاد می‌شود، یک نبرد طولانی و پیچیده هشت‌ماهه بین نیروهای محور و ارتش سرخ برای سلطه بر شبه‌جزیره کریمه در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود. این کارزار که تلفات سنگینی بر جای گذاشت، از تابستان سال ۱۹۴۱ تا نیمه نخست سال ۱۹۴۲ ادامه پیدا کرد و در نهایت با پیروزی نیروهای آلمانی و متحدان رومانیایی آن‌ها به پایان رسید.
پس از آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۱، ارتش یازدهم ورماخت به فرماندهی سپهبد اریش فون مانشتاین، در کنار ارتش‌های سوم و چهارم رومانی از روز ۲۶ سپتامبر سال ۱۹۴۱ درگیر این کارزار شدند که ارتش پنجاه و یکم شوروی همراه با ناوگان دریای سیاه به مقابله ایستادند. پس از رخنه نیروهای آلمانی به درون کریمه بیشتر این شبه‌جزیره، به استثنای شهر مستحکم سواستوپول در جنوب آن، به سرعت به تصرف مهاجمان درآمد. آلمانی‌ها سواستوپول را به محاصره درآورند. با وجود چندین تلاش ورماخت در طول چند ماه برای تخسیر سواستوپول، این محاصره حدود ۲۵۰ روز به طول انجامید. در این حین ارتش سرخ با پیاده‌سازی نیرو در شبه‌جزیره کرچ برای مدتی قسمت‌هایی از شرق کریمه را باز پس گرفت. به هر صورت، نیروهای آلمانی، در جریان آماده‌سازی برای تهاجم تابستانه سال ۱۹۴۲ موسوم به مورد آبی، پس از بیرون راندن دشمن از کرچ در ماه مه، در نهایت سواستوپول را روز ۴ ژوئیه سال ۱۹۴۲ به سلطه خود درآوردند. کارزار کریمه به جهت شرایط شرایط خاص و انزوای جغرافیایی آن به شکل نسبتاً مستقلی نسبت به سایر رزمگاه‌های جبهه شرقی اتفاق افتاد.
پیش‌زمینه و طرح تهاجم ورماخت

شبه‌جزیره کریمه با قرار گرفتن پایگاه اصلی ناوگان دریای سیاه نیروی دریایی شوروی در سواستوپول در آن و همچنین شبه‌جزیره کرچ در شرق آن به عنوان ورودی قفقاز، از همان ابتدا هدف مهمی برای ورماخت بود؛ به وجهی که در مرحله طرح‌ریزی عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، در ردیف اهدافی چون لنینگراد و حتی با اولویتی بالاتر از مسکو، مورد اشاره و تأکید آدولف هیتلر، پیشوای رایش سوم قرار می‌گرفت. پس از آغاز عملیات بارباروسا و پیشروی ورماخت در عمق خاک شوروی، هیتلر با صدور فرمان شماره ۳۴ پیشوا در روز ۱۲ اوت سال ۱۹۴۱، ضمن تأکید مجدد بر اهمیت این منطقه، گروه ارتش جنوب را در کنار موارد دیگر، موظف به تصرف کریمه کرد. بر این مبنا، آلمان می‌توانست با تصرف کریمه خطر حملات هوایی دشمن علیه میدان‌های نفتی رومانی، به عنوان منبع حیاتی آلمان، را بر طرف کند. فرماندهی گروه ارتش جنوب روز ۹ سپتامبر ارتش یازدهم ورماخت در جناح جنوبی این گروه ارتش را مأمور به پیگیری همزمان حفاظت از جناح راست گروه ارتش در شمال دریای آزوف و سلطه بر شبه جزیره کریمه کرد. سپهبد اریش فون مانشتاین، فرمانده جدید ارتش یازدهم تصمیم به در اولویت قرار دادن کریمه گرفت. درحالی‌که نبرد در ناحیه کی‌یف همچنان در جریان بود، آلمانی‌ها با رسیدن به ساحل دریای آزوف روز ۱۷ سپتامبر ارتباطات زمینی با کریمه را قطع کردند. پس از پاکسازی منطقه تحت محاصره کی‌یف در اواخر ماه سپتامبر، فرماندهان ارشد نظامی آلمان انتظار داشتند با نیرویی نسبتاً اندک شبه‌جزیره کریمه را تسخیر کنند و پیش از فرا رسیدن زمستان وارد قفقاز شوند. طبق طرح اولیه فون مانشتاین، سپاه ۵۴ ورماخت به فرماندهی سپهبد اریک هانزن متشکل از دو لشکر چهل و ششم و هفتاد و سوم پیاده‌نظام، می‌بایست به باریکه پرکوب به عنوان ورودی شبه‌جزیره، یورش می‌برد. پس از ایجاد رخنه در دفاع دشمن، سپاه ۴۹ کوهستان ورماخت و لشکر لایب‌اشتاندارته آدولف هیتلر اس‌اس با بهره‌گیری از آن وارد کریمه می‌شدند. در این هنگام ارتش سوم رومانی تحت هدایت عملیاتی فون مانشتاین، از جناح شرقی نیروهای ارتش یازدهم ورماخت محافظت می‌کرد.
دومین تلاش ورماخت برای ورود به کریمه

نیاز به بازسازماندهی و ذخیره‌سازی تدارکات لازم، تلاش دوم فون مانشتاین برای ورود به کریمه را تا روز ۱۸ اکتبر به تعویق انداخت. تهاجم مجدداً به کمک دو لشکر سپاه ۵۴ و یک لشکر بیست و دوم پیاده‌نظام سپاه ۳۰ ورماخت از سر گرفته شد. با توجه به محدودیت طول خط مقدم (تنها حدود ۷ کیلومتر) فون مانشتاین نمی‌توانست لشکر دیگری را وارد میدان کند. از این رو مابقی لشکرهای او پشت خط مقدم منتظر فراهم آمدن فضا بودند. هم‌اینک شمار قوای شوروی در دفاع از باریکه به هشت لشکر تفنگ‌دار و چهار تیپ سواره‌نظام رسیده بود. علاوه بر این نیروی هوایی شوروی قدرت بیشتری در آسمان داشت و عملیات برای آلمانی‌ها را دشوارتر می‌کرد. همزمان سپاه ۴ هوایی لوفت‌وافه نیز با مجموع توان شش و نیم گروه بمب‌افکن، سه گروه بمب‌افکن شیرجه‌ای، دو گروه هواگرد تهاجمی و پنج گروه جنگنده، حملات شدیدی به نقاط تمرکز نیروهای دشمن، استحکامات و سایر مواضع مدافعان صورت می‌داد. در این حین لوفت‌وافه حملاتی هم به پایگاه‌های هوایی شوروی در کریمه انجام می‌داد تا از تاثرگذاری هواگردهای دشمن بر شرایط بکاهد.
در همین زمان، فرماندهی گروه ارتش جنوب از فرماندهی عالی درخواست کرد لشکر شصتم پیاده‌نظام موتوریزه به عنوان یک یگان متحرک از سپاه ۳ موتوریزه از گروه زرهی ۱ به ارتش یازدهم ورماخت منتقل شود تا فون مانشتاین بتواند به سرعت کریمه را تصرف کند و از شبه‌جزیره کرچ وارد قفقاز شود. به هر صورت با توجه به شرایط گروه زرهی ۱ در ناحیه رود دن، روز ۲۶ اکتبر با این درخواست مخالفت شد. با این حال نیروی کمی وعده داده شده از لوفت‌وافه شامل سه گروه جنگنده و دو گروه بمب‌افکن شیرجه‌ای تحت امر خلبان تک‌خال، سرهنگ ورنر مولدرس، روز ۲۴ اکتبر به موقعیت رسید تا از ارتش یازدهم ورماخت پشتیبانی کند.
علاوه بر تلفات سنگین نیروهای ارتش سرخ که غالباً در اثر آتش توپخانه دشمن به آن وارد می‌آمد، آلمانی‌ها که برخلاف معمول در این موقعیت وادار به تهاجم رو در رو شده بودند، نیز بسیاری از نفرات خود را از دست دادند. به هر صورت با توجه به مهارت و تجربه بیشتر، قوای ورماخت دست بالا را در برابر نیروهای بی‌تجربه شوروی که بسیاری از آن‌ها به تازگی جذب نیروهای مسلح شده بودند، داشتند. بدین شکل تحت فشار آلمانی‌ها خط مقدم رفته‌رفته به سمت جنوب حرکت کرد. تا روز ۲۵ اکتبر ارتش پنجاه‌ویکم شوروی در کریمه تمامی دوازده لشکر خود را وارد درگیری‌ها کرد و دیگر نیروی ذخیره نداشت. بدین ترتیب مقاومت مدافعان روز ۲۸ اکتبر در ناحیه ایشون از هم پاشید تا نیروهای فون مانشتاین در نهایت قادر به ورود به کریمه شوند.
تسخیر کریمه توسط ورماخت

فون مانشتاین تا این لحظه پس از گذشت دوازده روز نبرد سخت، از لشکرهای دیگر خود استفاده نکرده بود تا با قوای تازه‌نفس از این فرصت بهره لازم را ببرد. او پس از شکستن آخرین خط دفاعی دشمن در باریکه، به تمامی سه سپاه خود دستور به تهاجم داد. سپاه ۴۲ ورماخت در جناح چپ می‌بایست با سه لشکر به سمت شرق شبه‌جزیره کرچ می‌رفت، سپاه ۳۰ ورماخت در مرکز خط مقدم با دو لشکر مستقیماً راه جنوب را پیش می‌گرفت و سپاه ۵۴ ورماخت در جناح راست نیز با دو لشکر در جانب سواستوپول یورش می‌برد. با توجه به این که فون مانشتاین در این زمان هیچ لشکر زرهی یا موتوریزه‌ای در اختیار نداشت، ارتش یازدهم ورماخت به توصیه سرهنگ تئودور بوسه، افسر عملیات‌های آن، یک گروه رزمی پر سرعت متشکل از ادوات موتوریزه یگان‌های پیاده‌نظام خود تحت فرماندهی سرهنگ هاینتس سیگلر تشکیل داد تا پیشاپیش مابقی نیروها، دشمن را تعقیب کند. با توجه به شرایط جغرافیایی و نبود هیچ مانع طبیعی در پهنه استپ‌های مسطح منطقه، ارتش سرخ هیچ موضع دفاعی آماده‌ای در جنوب باریکه پرکوب نداشت و حتی نمی‌توانست پشت سر خود را پوشش دهد تا عقب‌نشینی نیروهای آن به یک گریز آشفته بدل شود. حملات هوایی سپاه ۴ هوایی لوفت‌وافه هم در جلوگیری از برقراری یک مقاومت سازمان‌یافته توسط نیروها شوروی مؤثر بود. حرکت نیروهای آلمانی به اندازه‌ای سریع صورت گرفت که نظام فرماندهی و هدایت ارتش سرخ در کریمه فرو پاشید. بارندگی و گل‌آلود شدن راه‌ها مشکل بیشتری نسبت به نیروهای دشمن برای آلمانی‌ها ایجاد می‌کرد. شوروی روز ۲۹ اکتبر اعلام وضعیت محاصره در نقاطی از شبه‌جزیره که همچنان تحت سلطه آن بود، کرد. روز ۱ نوامبر سیمفروپول در مرکز شبه‌جزیره توسط تنها یک گردان ضدتانک موتوریزه ورماخت تسخیر شد و یفپاتوریا در ساحل غربی را گردان دیگری تصرف کرد. روز ۳ نوامبر لشکر صدوهفتادم پیاده‌نظام ورماخت شهر و بندر کلیدی فئودوسیا در جنوب شرقی شبه‌جزیره را نیز به سلطه آلمانی‌ها درآورد. تا روز ۸ نوامبر مدافعان به دو قسمت تقسیم و ارتش ساحلی شوروی به سمت سواستوپول در جنوب و ارتش پنجاه‌ویکم شوروی به سمت کرچ در شرق پس زده شدند. ارتش پنجاه‌ویکم شوروی قادر به نشان دادن مقاومت مؤثر نشد. کوزنتسوف، فرمانده این ارتش سعی کرد نیروهای خود را به بندر کرچ برساند. با تصرف این بندر در روز ۱۵ نوامبر توسط سپاه ۴۲ ورماخت، با وجود گریز بخشی از نیروهای ارتش سرخ، راه مابقی شد که به اسارت تعدادی زیادی از آن‌ها انجامید. تنها ستاد ارتش پنجاه‌ویکم شوروی و تعداد اندکی از نیروهای آن توانستند، با پشت سر گذاشتن تقریباً تمامی تسلیحات سنگین، تانک‌ها و خودروهای خود، از طریق تنگه کرچ به کوبان بگریزند.
بدین ترتیب فون مانشتاین تمامی شبه‌جزیره کریمه، جز شهر مستحکم سواستوپول، را تسخیر کرد. شوروی در جریان نبردهای باریکه پرکوپ و ناحیه ایشون و عقب‌نشینی متعاقب آن دو ارتش میدانی متشکل از دوازده لشکر خود را از دست داد. آلمانی‌ها در این مدت بیش از ۱۰۰ هزار نفر را به اسارت گرفتند و ۷۰۰ توپ و ۱۶۰ تانک منهدم‌شده یا به غنیمت درآمد.
در این حال گروه‌های پارتیزانی متشکل از سربازان یگان‌های متفرق ارتش سرخ، همچنان از مخفیگاه‌های خود در کوه‌های یایلا به مبارزه ادامه می‌دادند. سپاه کوهستان رومانی مسئولیت مراقبت از این ناحیه را بر عهده داشت.
آغاز محاصره سواستوپول

فون مانشتاین قرارگاه ارتش یازدهم ورماخت را به مدرسه تازه‌ساخت روستای سارابوز در شمال سیمفروپول منتقل کرد. طرح اولیه او به دنبال تسخیر سریع شهر مستحکم سواستوپول توسط سپاه ۵۴ ورماخت بود اما بارندگی و گل‌آلود شدن راه‌ها امکان رسیدن به سرعت لازم جهت چنین کاری را به نیروهای این سپاه نداد. پیشروی سپاه ۵۴ ورماخت روز ۸ نوامبر در فاصله حدود ۱۰ کیلومتری شرق و شمال سواستوپول متوقف شد. سپاه ۳۰ ورماخت با نزدیک شدن از جانب شرقی و پس از زدن عناصر ارتش سرخ از ناحیه بالاکلاوا، حلقه محاصره حول سواستوپول را تنگ‌تر کرد. مدافعان ارتش سرخ درون شهر شامل سه لشکر و بقایای چهار لشکر دیگر می‌شد.
با بدل شدن این شهر به نقطه تمرکز کارزار، هر دو طرف شروع به تقویت نیروهای خود در آن کردند. شوروی علاوه بر نیروهایی که از اودسا به سواستوپول آورده بود، یگان‌هایی را نیز از قفقاز به آن منتقل نمود. در هنگام تکمیل محاصره سواستوپول، حدود ۵۲ هزار نفر از نیروهای ارتش سرخ با ۱۷۰ توپ درون آن قرار داشتند. ارتش مستقل ساحلی شوروی خط دفاعی استواری حول سواستوپول ایجاد کرد که شامل سه حلقه هم‌مرکز استحکامات می‌شد. علاوه بر این، در قالب شرایط سخت جغرافیایی مخصوصاً در قسمت‌های شرقی و جنوبی، مواضع دفاعی در غارها، صخره‌ها و تپه‌های سنگی برقرار گردید.
پیامدها

با تسخیر کامل شبه‌جزیره کریمه فون مانشتاین، با تأثیر از روز ۱ ژوئیه سال ۱۹۴۲، توسط هیتلر به درجه فیلدمارشالی نائل آمد. روز ۲۵ ژوئیه یک نشان اختصاصی برای تمامی اعضای نیروهای مسلح آلمان که بین دو تاریخ ۲۱ سپتامبر سال ۱۹۴۱ تا ۴ ژوئیه سال ۱۹۴۲ در کارزار کریمه شرکت داشتند ایجاد و به آن‌ها اعطا شد.
در نهایت پس از شکست فاجعه‌بار آلمان در نبرد استالینگراد و برگشتن ورق جنگ علیه آن، نیروهای ارتشبد فیودور تولبوخین در جبهه چهارم اوکراین شوروی روز ۱۱ آوریل سال ۱۹۴۴ تهاجم قدرتمندی علیه باریکه پرکوب آغاز کردند و به سرعت توانستند راه خود را به شبه‌جزیره کریمه باز کنند. باقی مانده نیروهای آلمانی و رومانیایی حاضر در شبه‌جزیره دیگر قادر به پایداری در مقابل دشمن نبودند و به درون سواستوپول عقب رانده شدند. ارتش سرخ روز ۹ مه سال ۱۹۴۴ سواستوپول را بازپس‌گرفت. با وجود تخلیه بخشی از نیروهای محور از طریق دریا، حدود ۳۰ هزار نفر در این موقعیت به اسارت شوروی درآمدند.

تصویر ماهواره‌ای از ناحیه سواستوپول، خلیج سرورنایا در قسمت غربی و مرکزی
شرایط خط مقدم در مه ۱۹۴۲
حضور فون مانشتاین در ناحیه کرچ، مه ۱۹۴۲
تانک پنزر ۴ ورماخت در کریمه، مه ۱۹۴۲
توپ فوق‌سنگین ۸۰۰ میلی‌متری دورا در حال شلیک
نیروهای ورماخت در حال تهاجم نهایی به سواستوپول، ژوئن ۱۹۴۲
فون مانشتاین در خرابه‌های سواستوپول، ژوئیه ۱۹۴۲
گوشنیتز

| گوشنیتز   | گوشنیتز   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Altenburger Land
تقسیمات: ۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wolfgang Scholz
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۰۴ کیلومتر مربع (۵٫۴۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۲ متر (۶۶۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۳۹۶۴
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۴۶۳۹
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۴۴۹۳
پلاک خودرو: ABG
وبگاه: www.goessnitz.de
شهر گوشنیتزدر ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
گورستان بگی هنز

| گورستان بگی هنز | گورستان بگی هنز |
| --- | --- |
نام: گورستان بگی هنز
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان کنارک
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۸۵۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
قبرستان بگی هنز مربوط به سده‌های میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنارک، بخش زرآباد، دهستان شرقی، ۲۵ کیلومتری جنوب شرق جهلو، ۳ کیلومتری شمال بگی هنز واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گولمو مالوفو

| گولمو مالوفو Големо Малово | گولمو مالوفو Големо Малово |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان صوفیه
شهرداری: شهرستان دراگومان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
روستایی در بلغارستان
گولمو مالوفو (به بلغاری: Golemo Malovo) روستایی در بلغارستان است که در استان صوفیه واقع شده‌است.
گولمباخ

| گولمباخ   | گولمباخ   |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: نیدرزاکسن
ناحیه: Holzminden
انجمن شهرداری: Bevern
تقسیمات: 2
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hans-Jörg Hager (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۸۶ کیلومتر مربع (۶٫۱۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴۹ متر (۴۸۹ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۹۷۳
 • تراکم: ۶۱/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 37640
کدهای شماره‌گیری: 05532
پلاک خودرو: HOL
وبگاه: www.bevern.de
گولمباخ (به آلمانی: Golmbach) یک شهر در آلمان است که در Holzminden واقع شده‌است. گولمباخ ۱٬۰۲۲ نفر جمعیت دارد.
گورستان بوان

| گورستان بوان | گورستان بوان |
| --- | --- |
نام: گورستان بوان
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان ممسنی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: گورستان
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۸۵۸
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ بهمن ۱۳۸۶
قبرستان بوان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان ممسنی، بخش مرکزی دهستان بکش ۱، ۷۰۰ متری شمال روستای بوان واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۸۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
صبح بخیر پدر

| صبح بخیر پدر | صبح بخیر پدر |
| --- | --- |
کارگردان: ادواردو لئو
نویسنده: ادواردو لئو ماسیمیلیانو برونو
بازیگران: رائول بووا نینی بروسکتا پائولا تیتسیانا کروچانی مارکو جالینی نیکول گریمائودو روزابل لورنتی سلرز ادواردو لئو ماتیا اسبراجا یونس بشیر رمو رموتی اِسوِوا آلویتی
موسیقی: جانلوکا میزیتی
فیلم‌بردار: آرنالدو کاتیناری
توزیع‌کننده: فولویو لوچیزانو
تاریخ‌های انتشار:  ۵ مارس ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۰۳-۰۵)  
مدت زمان: ۱۰۹ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
صبح بخیر پدر (ایتالیایی: Buongiorno papà) یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی ادواردو لئو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
بازیگران

رائول بووا
نینی بروسکتا
پائولا تیتسیانا کروچانی
مارکو جالینی
نیکول گریمائودو
روزابل لورنتی سلرز
ادواردو لئو
ماتیا اسبراجا
یونس بشیر
رمو رموتی
اِسوِوا آلویتی
ولسوالی پغمان

| پغمان پمقان | پغمان پمقان |
| --- | --- |
ولسوالی: ولسوالی
موقعیت شهرستان پغمان در کابل: موقعیت شهرستان پغمان در کابل
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت کابل
روستاها: قلعهٔ شیخ میر، کاریزک، قلعهٔ ملک، قریه‌های درهٔ زرگر، زر شاخ، نادر خیل، پراچی، چندل بایی، دشت معبد، آله بله، عیسی خیل، خواجهٔ مسافر، ارغندهٔ بالا، ارغندهٔ پایین و قلعهٔ حکیم.
مرکز: شهر پغمان
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۰۰ کیلومتر مربع (۲۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۹): جمعیت (۲۰۱۹)
 • کل: ۲۰۰٫۰۰۰
 • تراکم: ۰٫۳۳/کیلومتر مربع (۰٫۸۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴:۳۰ (وقت استاندارد افغانستان)
زبان‌های اصلی: دری پشتو
شهرستان پغمان (در قدیم پمقان) یکی از شهرستان ‌های ولایت کابل در افغانستان است. فاصلهٔ پغمان از مرکز شهر یعنی چاراهی فواره آب ۲۵ کیلومتر است. در استان کابل واقع شده و دارای دو درهٔ تفریحی و مشهور به نام‌های درهٔ پغمان و درهٔ پشه‌ای (دره‌های بسیار سرسبز و تفریحی) و یک تپهٔ بسیار زیبا و باشکوه پغمان که جوار قلعهٔ شیخ میر موقعیت دارد، می‌باشد. در آخر هفته باشنده‌های شهر کابل به پغمان بخاطر سپری روز خود در هوای سرد و مناسب می‌آیند.
جغرافیا

درهٔ پغمان در میان خود دو درهٔ کوچک دارد. نام یکی از آن‌ها درهٔ راست و دیگری درهٔ چپ است. دریای کابل از همین درهٔ پغمان سر چشمه می‌گیرد که در کتاب‌ها بنام درهٔ اونی پغمان ذکر شده‌است.
در مرکز پغمان به فاصلهٔ ۳ کیلومتر دورتر، جوار قلعهٔ شیخ میر یک تپه قرار دارد که از آن تپه به نام تپهٔ پغمان یاد می‌شود و یک جای زیبا و تفریگاه فامیلی برای افغان‌هاست که در سال ۱۳۹۲ قصر مرمرین بالای این تپه اعمار گردید تا جشن نوروز ۱۳۹۳ با اشتراک مهمانان زیادی از کشورهای حوزهٔ نوروز درین محل تجلیل گردد اما متأسفانه نظر به دلایل امنیتی در ارگ ریاست جمهوری برگزار گردید. ناگفته نباید گذاشت که در فصل‌های بهار و تابستان خصوصاً جمعه‌ها مردم زیاد کابل و ولایات برای میله به این مناطق زیبا می‌روند. نکته‌ای که باید خاطر نشان کرد این است که اکثراً مردم کابل و ولایات برای میله (گردشگری) به درهٔ پغمان می‌روند اما قریه‌هایی که در اطراف تپهٔ پغمان موقعیت دارند به‌طور عمده ساحاتی می‌باشند که فقط گردشگران همراه با فامیل‌شان اجازهٔ بازدید و سیاحت را به‌طور نادر دارند و هر شخصی در آن مناطق این اجازه را ندارند.
(پیش من کمتر بگو افسانه پاریس را *** زین جهان بی وفا گلگشت پغمانم بس است)
مردم

نفوس این ولسوالی به صورت تخمینی ۲۰۰٬۰۰۰ هزار نفر می‌باشد.
پغمان دارای ۱۱۷ قریهٔ کوچک و بزرگ می‌باشد. همچنین ۳۰۰ باب کل مساجد این ولسوالی می‌باشد که مساجد جامع به ۷۰ باب می‌رسد و الباقی آن مساجد خرد را تشکیل می‌دهند و ۸ باب از این مساجد در دولت ثبت و راجستر شده‌است.
این ولسوالی دارای ۲۷ باب مکتب، ۱۱ باب لیسه، ۲ باب متوسطه و ۱۱ باب ابتداییه می‌باشد.
گردشگری

جاهای دیدنی و مشهور این ولسوالی عبارتند از:
طاق ظفر – در سال ۱۹۱۹ و در زمان امان‌الله خان (استقلال افغانستان)
هتل بهار – بسار تاریخی می‌باشد.
خواجه مسافر ولی (شاه نعمت‌الله ولی)
زیارت ۱۲ امام
خواجه صاحب لگ بخش (قریهٔ خواجه لکن)
خواجه پطوسان ولی (قول سیدها)
سلطان بایزید بستامی (قریه گل سرخ)
پیر بلند صاحب (درهٔ زرگر)
چهل تن (قریهٔ چهل تن)
ساختار اداری

همسایه‌های این ولسوالی عبارتند از:
از شمال :ولسوالی شکر دره
از جنوب: حوزهٔ ۱۳ و قسمتی از ولایت میدان وردک
از شرق: حوزهٔ ۵
از غرب: ولایت میدان وردک
ولسوالی پغمان به ۴ حوضه تقسیم شده‌است و دارای ۴ شورای ولسوالی می‌باشد.
شورای مردمی
شورای علما
شورای زنان
شورای صلح و خیر
هر هفته این شورا در مقر ولسوالی روزهای یکشنبه برگزار می‌شود.
یخ‌ماهی یانگ‌تسه

| یخ‌ماهی یانگ‌تسه> وضعیت حفاظت | یخ‌ماهی یانگ‌تسه> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
ارزیابی‌نشده (IUCN 3.1): ارزیابی‌نشده (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سیمین‌ماهی‌سانان
تیره:: یخ‌ماهیان
سرده:: Hemisalanx
گونه:: H. brachyrostralis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Hemisalanx brachyrostralis : Hemisalanx brachyrostralis 
یخ‌ماهی یانگ‌تسه (نام علمی: Hemisalanx brachyrostralis) نام یک گونه از تیره یخ‌ماهیان است.
هوندا اس۶۶۰

Motor vehicle
| هوندا اس۶۶۰ | هوندا اس۶۶۰ |
| --- | --- |
نمای جلوی مدل نمایشی هوندا اس۶۶۰ (ژاپن): نمای جلوی مدل نمایشی هوندا اس۶۶۰ (ژاپن)
دید کلی: دید کلی
شرکت: هوندا
تولید: ۲۰۱۵–۲۰۲۲
مونتاژ: هوندا اتو بادی، یوکایچی، میه، ژاپن
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی کی
شکل بدنه: ۲ در رودستر
طرح‌بندی: موتور وسط عرضی-محور عقب
خودروهای وابسته: هوندا ان-وان هوندا ان-باکس
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۶۶۰ سانتی‌متر مکعب (۰٫۷ لیتر) اس۰۷آ توربو ۶۳ اسب بخار آی۳
جعبه‌دنده: ۶ دندهٔ دستی سی‌وی‌تی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۲۸۵ میلیمتر (۹۰٫۰ اینچ)
درازا: ۳٬۳۹۵ میلیمتر (۱۳۳٫۷ اینچ)
پهنا: ۱٬۴۷۵ میلیمتر (۵۸٫۱ اینچ)
بلندی: ۱٬۱۸۰ میلیمتر (۴۶ اینچ)
وزن خالص: ۸۳۰–۸۵۰ کیلوگرم (۱٬۸۳۰–۱٬۸۷۰ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: هوندا بیت
هوندا اس۶۶۰ (به انگلیسی: Honda S660) یک خودروی اسپورت دو نفره است که توسط شرکت خودروسازی ژاپنی هوندا تولید می‌شود و با توجه به اندازه، در ردهٔ خودروهای کی قرار می‌گیرد. این خودرو، که جایگزینی برای مدل بیت است، با جعبه‌دندهٔ دستی ۸۳۰ کیلوگرم و با جعبه‌دندهٔ خودکار سی‌وی‌تی ۸۵۰ کیلوگرم وزن دارد. نمونهٔ اولیهٔ اس۶۶۰ در نوامبر ۲۰۱۳، در نمایشگاه خودروی توکیو، که بزرگترین نمایشگاه خودرو در ژاپن است، به نمایش درآمد. طریقهٔ نام‌گذاری این خودرو، که در واقع ترکیبی است از حرف اس با حجم موتور خودرو به سانتیمتر مکعب، سنتی است که از زمان تولید اولین خودروی تولیدی هوندا، یعنی مدل اس۵۰۰، توسط این خودروساز حفظ شده‌است.
اس۶۶۰ به دلیل محدودیت‌های وضع‌شده برای خودروهای کی، به یک موتور ۶۶۰ سی‌سی با قدرت ۶۴ اسب‌بخار مجهز است که با توجه به وزن ۸۵۰ کیلوگرمی این خودرو، قابلیت دستیابی به شتاب ۰ تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت ۱۰ ثانیه‌ای را برای آن فراهم کرده‌است.
در سال ۲۰۱۸ دو نسخهٔ دیگر از این خودرو با نام‌های اس۱۰۰۰ با موتور ۱٫۰ لیتری برای عرضه بازار آمریکا و اس۶۶۰ مادولو ایکس با تفاوت‌های ظاهری برای عرضه در بازار داخلی ژاپن، توسط شرکت هوندا معرفی شدند. همچنین در سال ۲۰۱۶ و در نمایشگاه خودروی توکیو، شرکت هوندا کیت بدنهٔ نئوکلاسیک را با ظاهری مشابه خودروهای قدیمی برای اس۶۶۰ ارائه کرد.
رسانه‌ها و خبرگزاری‌های موتوری مختلف، هوندا اس۶۶۰ را به عنوان رقیبی برای خودروی مزدا ام‌ایکس-۵ معرفی کرده‌اند. از زمان آغاز تولید و فروش این خودرو، با توجه به عدم ارائهٔ برنامه‌ای مشخص برای عرضهٔ آن در بازارهای خارج از ژاپن از سوی هوندا، شایعات بسیاری در مورد مدل صادراتی اس۶۶۰ منتشر شد که در نهایت با عرضهٔ مدل اس۱۰۰۰ این شایعات به واقعیت پیوستند.
بررسی اجمالی

هوندا اس۶۶۰، که نمونهٔ اولیهٔ آن در نوامبر ۲۰۱۳، در نمایشگاه خودروی توکیو، بزرگترین نمایشگاه خودرو در ژاپن، به نمایش درآمد، یک خودروی اسپورت موتور وسط رودستر بسیار سبک است که بر اساس پلت‌فرم مشترک با هوندا ان-وان ساخته شده‌است. ابعاد این خودرو، با توجه به قوانین وضع شده برای خودروهای کی در ژاپن، مشابه هوندا بیت عرضه شده در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی بوده و از همان موتور نصب‌شده بر روی مدل بیت که از نظر مکانیکی بهبود یافته‌است، استفاده می‌کند.
این خودروی کی ژاپنی جهت تطابق با قوانین خودروهای کی، به یک موتور سه سیلندر توربو با حجم موتور ۶۶۰ سانتی‌متر مکعب (۰٫۷ لیتر) با توان ۶۴ اسب بخار (۴۸ کیلووات) و گشتاور ۱۰۳ نیوتن متر (۷۶ پوند-فوت) مجهز شده‌است. به دلیل قرار گرفتن موتور در وسط شاسی اس۶۶۰ وزن ۸۵۰ کیلوگرمی آن با نسبت ۴۵/۵۵ در جلو و عقب تقسیم شده که این موضوع فرمان‌پذیری این خودرو را بهبود بخشیده‌است.
هوندا اس۶۶۰ با یک جعبه‌دندهٔ ۶ سرعتهٔ دستی یا یک نمونهٔ خودکار سی‌وی‌تی با پدال‌های تعویض دنده در پشت فرمان ارائه شده‌است. بیشینهٔ سرعت این مدل ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت (۸۷ مایل بر ساعت) و شتاب ۰–۹۷ کیلومتر بر ساعت (۰–۶۰ مایل بر ساعت) آن معادل ۱۰ ثانیه است.
در سال ۲۰۱۵ شرکت هوندا اعلام کرد که مدل دیگری از خودروی اس۶۶۰ را با نام اس۱۰۰۰ و با یک موتور قوی‌تر ۱٫۰ لیتری برای بازارهای خارج از ژاپن در نظر گرفته‌است.
بررسی اجمالی > نام‌گذاری

طریقهٔ نام‌گذاری این خودرو، که در واقع ترکیبی است از حرف اس با حجم موتور خودرو به سانتیمتر مکعب، سنتی است که از زمان تولید اولین خودروی تولیدی هوندا، یعنی مدل اس۵۰۰، توسط این خودروساز حفظ شده‌است.
بررسی اجمالی > اس۱۰۰۰

هوندا اس۱۰۰۰ در سال ۲۰۱۸ در بازار آمریکای شمالی عرضه شد. این خودرو برای برآورده کردن نیازهای خریداران آمریکایی، به یک موتور چهار سیلندر با حجم ۱٬۰۰۰ سانتی‌متر مکعب (۱٫۰ لیتر) و قدرت ۱۴۰ اسب بخار (۱۰۴ کیلووات) مجهز شد. اس۱۰۰۰ از چراغ‌هایی از نوع ال‌ئی‌دی بهره‌مند بوده و بدنهٔ این خودرو در مقایسه با مدل اس۶۶۰ ژاپن، از پهنای بیشتر جهت جای دادن لاستیک‌های پهن‌تر برخوردار است. همچین برای تطبیق با قوانین ایمنی آمریکا، امکانات ایمنی بیشتری نیز برای این خودرو در نظر گرفته شده‌اند.
بررسی اجمالی > اس۶۶۰ مادولو ایکس

در ۲۸ مهٔ ۲۰۱۸، شرکت هوندا یک نسخهٔ جدید از مدل اس۶۶۰ را با نام اس۶۶۰ مادولو ایکس (به انگلیسی: S660 Modulo X) به بازار ژاپن عرضه کرد. این مدل، که در واقع نمونهٔ اسپورت‌تر از خودروی اس۶۶۰ است، در مقایسه با مدل استاندارد، دارای خصوصیاتی نظیر طراحی جدید سپرها، بالهٔ فعال عقب و آینه‌ها و رینگهای چرخ به رنگ سیاه است. از دیگر مواردی که تنها در این نسخه به چشم می‌خورند می‌توان به سقف چرمی به رنگ قرمز و چراغ‌های رانندگی در روز از نوع ال‌ئی‌دی اشاره کرد.
در داخل کابین این مدل و برای صندلی‌ها، داشبورد و فرمان، از تودوزی چرم طبیعی دو رنگ استفاده شده‌است. سر دسته دندهٔ این خودرو نیز به‌طور اختصاصی طراحی شده و در دو طرح تیتانیومی برای جعبه‌دندهٔ دستی و چرمی دو رنگ برای جعبه‌دندهٔ سی‌وی‌تی ارائه شده‌است. اهرم ترمز دستی نیز دارای روکش چرم طبیعی بوده و کفپوش‌های کابین نیز جهت هماهنگی بیشتر به صورت دو رنگ هستند.
در بخش فنی، مادولو ایکس از همان پیشرانهٔ سه سیلندر ۰٫۶۶ لیتری توربو با قدرت ۶۴ اسب بخار بهره‌مند بوده و وزن خالص آن برابر با ۸۵۰ کیلوگرم (۱٬۸۷۰ پوند) است. در کنار ترمزهای دیسکی با دیسک‌های سوراخ‌دار و لنت‌های بروزرسانی‌شده، یک سامانهٔ تعلیق ویژه با قابلیت تنظیم ۵ مرحله‌ای سفتی فنرها در این مدل نصب شده‌است.