stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جک دیمن

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jack Edward Deaman
زادروز:  ۱۷ مهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  لندن
قد:  ۶ فوت ۳ اینچ (۱٫۹۱ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال ورکسام
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال چلتنهام تاون (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال ایست‌بورن بورو |  ۲۱ |  (۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال چلتنهام تاون |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد (قرضی) |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال بیزینگ‌استوک تاون |  ۱۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال گلاستر سیتی |  ۲۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال سالفورد سیتی (قرضی) |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال هرفورد یونایتد |  ۳۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۸– |  باشگاه فوتبال گلاستر سیتی |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳:۱۶, ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۸ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳:۱۶, ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۸ (UTC). 
جک دیمن (انگلیسی: Jack Deaman؛ زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایست‌بورن بورو، باشگاه فوتبال چلتنهام تاون، باشگاه فوتبال تلفورد یونایتد، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال بیزینگ‌استوک تاون، و باشگاه فوتبال ورکسام اشاره کرد.
جردن براون (بازیکن فوتبال اهل آلمان)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  جردن جرمیا براون
زادروز:  ۱۲ نوامبر ۱۹۹۱ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  هامبورگ
قد:  1.75 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  اینتراخت نوردرشتت
شمارهٔ پیراهن:  ۲۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–۲۰۱۰:  اینتراخت نوردرشتت
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  اینتراخت نوردرشتت |  ۲۷ |  (۷) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Hamburger SV II |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  FC Wil 1900 |  ۵۱ |  (۹) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← اف سی وولن (قرضی) |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۶– |  اینتراخت نوردرشتت |  ۸۹ |  (۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۱. 
جردن براون (انگلیسی: Jordan Brown؛ زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ اشاره کرد.
واسیل چیلینگاریان

| واسیل چیلینگاریان | واسیل چیلینگاریان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ نوامبر ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) لچکادزور، شهرستان نویمبریان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل
تحصیلات: کاندیدای علوم کشاورزی
واسیل هوهانسی چیلینگاریان (ارمنی: Վասիլ Հովհաննեսի Չիլինգարյան؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۴۸) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در	۹ نوامبر ۱۹۴۸ در لچکادزور به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
یادداشت

↑  candidate of agricultural sciences
جفینه

جُفَینه مردی از مسیحیان حیره بود که سعد وقّاص، از سرداران عرب در جریان حمله اعراب به پادشاهی ساسانی، او را در پی قرارداد آشتی‌ای که با مردم حیره بسته بود به مدینه آورد تا در آنجا به مردم خط و نوشتن بیاموزد.
عبیدالله بن عمر، پسر خلیفهٔ دوم، جفینه را کشت. قتل جفینه تنها بدین سبب بود که عبدالرحمن بن عوف یا عبدالرحمن بن ابی بکر ادعا کرده بودند او را همراه با هرمزان (از فرماندهان سابق ساسانی که مسلمان شده بود) دیده‌اند در حالی که سلاح قاتل را در دست داشته‌اند. عبیدالله از ماجرای خوانخواهی از پدرش عمر معروف شد که در ذی الحجه ۲۳/ نوامبر ۶۴۴، به دست غلام ایرانیٍ مغیرة بن شعبه به نام ابولؤلؤ کشته شده بود. عبیدالله پس از کشته شدن پدرش عمر توسط پیروز نهاوندی، چهار تن را به ظن دست داشتن در آن قتل کشت. این چهار تن هرمزان، مروارید دختر پیروز و یک دختر خردسال دیگر پیروز و جفینه (بر اساس گزارش عبدالرحمن بن عوف یا عبدالرحمن بن ابی بکر) بودند.
بنابر روایتی، پیروز نهاوندی خودکشی کرده است و روایاتی نیز حاکی از فرار اوست.
یعقوبی معتقد است که عبیدالله، ابولؤلؤ و زن و دخترش را کشت. منابع زیادی حاکی از آن هستند که وی همچنین با برده‌های ایرانی مدینه و حتی برخی از مهاجرین نیز درگیر شد. منابع معتقدند که عبیدالله از سلامت روحی و روانی چندانی برخوردار نبوده است و شخصیتی مذموم در خانواده عمر بوده (گفته می‌شود یک بار عمر، عبیدالله را به خاطر نوشیدن شراب، حد شرعی زد). با این وجود، عمل عبیدالله خلاف شرع تلقی می‌شد و وی نزد سعد ابن ابی وقاص مدتی بازداشت بود. با این حال عموماً رفتار او را قتل شمرده‌اند و نه قصاص. زمانی که عبیدالله را بازداشت کردند، تهدید کرد که تمام اسیران خارجی مدینه و برخی از مهاجران و انصار را خواهد کشت.
پس از به خلافت رسیدن عثمان، وی پسر عمر را قصاص نکرد و این عمل عثمان بهانه‌ای به دست مخالفانش داد. علی ابن ابیطالب و دیگران به شدت به او اعتراض کردند و علی تهدید کرد اگر در موقعیت مناسبی قرار گیرد، حکم قصاص را دربارهٔ او اجرا خواهد کرد. علی خطاب به عثمان گفت: «این فاسق - اشاره به عبیدالله - را به خون‌خواهی هرمزان بکش که با کشتن مسلمانی بی گناه، مرتکب خطایی عظیم شده». این ناخشنودی در او وجود داشت تا نبرد صفین که عبیدالله از علی اجازهٔ ورود خواست و علی به او گفت: «آیا تو که هرمزان را به ناحق کشته‌ای با آنکه او به دست عموی من عباس اسلام آورده بود و پدر تو نیز از غنایم مسلمانان برای او دو هزار درهم وظیفه مقرر داشته بود، حالا انتظار داری که از دست من جان سالم به در بری؟» عبیدالله در پاسخ گفت: «سپاس خدای را که ما را در وضعی قرار داد که تو خون هرمزان را از من می‌خواهی و من خون امیرالمؤمنین عثمان را». عبیدالله در نبرد صفین در کنار معاویه جنگید و کشته شد.
کوسه‌های دریای سرخ

| کوسه‌های دریای سرخ  (Coke en stock) | کوسه‌های دریای سرخ  (Coke en stock) |
| --- | --- |
تاریخ: ۱۹۵۸
سری: ماجراهای تن‌تن و میلو
ناشر: انتشارات کسترمن
گروه سازنده: گروه سازنده
خالق: هرژه
نسخهٔ اصلی: نسخهٔ اصلی
منتشرشده در: مجلهٔ تن‌تن
تاریخ انتشار: ۳۱ اکتبر ۱۹۵۶ – ۱ ژانویه ۱۹۵۸
زبان: فرانسوی
گاه‌نگاری: گاه‌نگاری
بعد از: ماجرای تورنسل (۱۹۵۶)
قبل از: تن‌تن در تبت (۱۹۶۰)
کتاب کوسه‌های دریای سرخ
کوسه‌های دریای سرخ (فرانسوی: Coke en stock) نوزدهمین جلد از مجموعه کمیک‌های ماجراهای تن‌تن اثر کارتونیست بلژیکی هرژه است. این داستان ابتدا به صورت زنجیره‌ای در مجله تن‌تن بلژیک از اکتبر ۱۹۵۶ تا ژانویه ۱۹۵۸ منتشر شد و سپس در سال ۱۹۵۸ توسط انتشارات کسترمن به صورت یک جلد مجزا به چاپ رسید. این داستان ماجراهای تن‌تن، خبرنگار جوان، میلو، سگ او و کاپیتان هادوک، دوست او را دنبال می‌کند که برای کمک به امیر بن کالیش عزب در بازپس‌گیری تاج و تخت خود پس از یک کودتا توسط دشمنانش، که توسط تاجران برده به رهبری دشمن دیرینه تن‌تن، راستاپوپولوس تأمین مالی می‌شوند، به یک کشور خیالی خاورمیانه سفر می‌کنند.
نوزدهمین کتاب از مجموعه کتاب‌های کمیک ماجراهای تن‌تن و میلو است. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۵۸ میلادی توسط هرژه نوشته، طراحی و به چاپ رسید. نام اصلی این کتاب در ابتدا معدن زغال سنگ بود. زغال سنگ پیام رمز آمیزی بود که برده داران برای نشان دادن برده‌ها از آن استفاده می‌کردند. علی‌رغم این که هرژه در این داستان با برده داری مخالفت کرده‌است، لکن با فشار برخی گروه‌های ضد تبعیض نژادی مجبور به تغییر این نام شد.
هرژه در این کتاب برای اولین بار با جمع کردن تعداد زیادی از شخصیتهای فرعی ماجراهای قبلی تن‌تن در داستان کوسه‌های دریای سرخ تغییری بنیادی در شکل اصلی داستان‌های تن‌تن بنا نهاد و تلویحاً اعلام کرد که علاقه‌ای به معرفی و خلق شخصیت‌های جدید در داستان‌های بعدی تن‌تن ندارد.
از جمله شخصیت‌هایی که از سری ماجراهای قبلی تن‌تن در داستان کوسه‌های دریای سرخ ظاهر می‌شوند، می‌توان به ژنرال آلکازار (گوش شکسته)، عبدالله و ابن کالیش اذاب(سرزمین طلای سیاه)، راستاپوپولوس (سیگارهای فرعون)، داوسون (گل آبی) و آلن (خرچنگ پنجه طلایی) نام برد.
شرح

کوسه‌های دریای سرخ در ادامه جلد قبلی این مجموعه، ماجرای تورنسل، با کمک تیم هنرمندان هرژه در استودیوهای هرژه خلق شد. هرژه که تحت تأثیر کمدی انسانی اثر انوره دو بالزاک بود، از این داستان به عنوان وسیله‌ای برای بازگرداندن طیف وسیعی از شخصیت‌هایی که در قسمت‌های قبلی این مجموعه ظاهر شده بودند استفاده کرد. این داستان به موضوع تجارت برده در جهان عرب می‌پردازد. با این حال، در دهه ۱۹۶۰ این داستان جنجال‌برانگیز شد، زیرا هرژه بارها به دلیل به تصویر کشیدن آفریقایی‌ها به روشی نژادپرستانه مورد اتهام قرار گرفت. او از این اتهامات ناراحت بود و در چاپ‌های بعدی داستان تغییراتی در نحوه به تصویر کشیدن آفریقایی‌ها ایجاد کرد. هرژه ماجراهای تن‌تن را با تن‌تن در تبت ادامه داد و این مجموعه در مجموع به یک بخش تعیین‌کننده در سنت مصورنگاری فرانسوی-بلژیکی تبدیل شد. کوسه‌های دریای سرخ مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و مفسران مختلف آن را یکی از بهترین ماجراهای تن‌تن توصیف کردند. این داستان برای مجموعه پویانمایی ماجراهای تن‌تن محصول ۱۹۹۱ الیپس پروگرام/نلوانا و همچنین نمایش رادیویی ماجراها در رادیو بی‌بی سی ۵ در سال‌های ۱۹۹۲–۳ اقتباس شد.
تاریخچه > پیش‌زمینه و انتشار

هرژه پس از خواندن مقاله‌ای در مجله‌ای که جزئیات استمرار تجارت برده در جهان عرب بود، تصمیم به پیشبرد طرح داستانی کوسه‌های دریای سرخ گرفت. در این مقاله ادعا شده بود که زائران آفریقایی عازم مکه در طول مسیر به بردگی گرفته می‌شدند. هرژه اشاره‌ای به این تجارت برده در عنوان اصلی فرانسوی داستان، Coke en Stock (بار زغال‌سنگ)، گنجانده‌است که به استفاده قاچاقچیان برده از کلمه «زغال‌سنگ» به عنوان رمز برای اشاره به افراد برده اشاره دارد.
پیش از نوشتن داستان، هرژه کتاب Balzac et son monde (بالزاک و دنیای او) را خوانده بود که در سال ۱۹۵۵ توسط دوستش فلسین مارسو نوشته شده بود. هرژه که مجذوب کار انوره دو بالزاک شده بود، شیفته روش بالزاک در استفاده مجدد از شخصیت‌های داستان‌های قبلی‌اش شد و متعاقباً این ویژگی را برای کوسه‌های دریای سرخ در پیش گرفت. در این کتاب طیف وسیعی از شخصیت‌های ماجراهای تن‌تن دوباره ظاهر می‌شوند. هرژه همچنین یک شخصیت جدید، خلبان استونیایی به نام پیوتر اسکات را معرفی کرد که سپس در پرواز شماره ۷۱۴ دوباره حضور پیدا می‌کند.
برای تولید تصاویر دقیق از "رامونا"، هرژه و دستیارش بوب دو مو با یک کشتی باری سوئدی، MS "Reine Astrid"، از آنتورپ به یوتبری و بالعکس سفر کردند. در طول این سفر عکس و طراحی‌هایی به عنوان منابع تهیه کردند. هرژه همچنین بریده‌هایی از نشریات را که کریستینا او را به تصویر می‌کشیدند، جمع‌آوری کرده بود. این قایق موتوری متعلق به آریستوتلیس اوناسیس، غول کشتیرانی یونانی بود. هرژه از این تصاویر به عنوان پایه ای برای به تصویر کشیدن کشتی راستاپوپولوس، "شهرزاد" استفاده کرد.
هواپیماها، ماشین‌ها و تجهیزات دیگری که در داستان ظاهر می‌شوند توسط راجر للوپ، یکی از اعضای استودیوهای هرژه، طراحی شدند. در یک صحنه در بخش پایانی داستان، هرژه یک غواص را گنجاند که تصویر او از یک بریده خبری از Lionel Crabb گرفته شده بود.  تصویر او از کاخ مخفی امیر که در دل صخره‌ها قرار داشت، بر اساس Al Khazneh در پترا، اردن بود. هرژه تصاویر آن را در شماره‌ای از نشنال جیوگرافیک دیده بود.
علاقه فزاینده هرژه به هنر در داستان منعکس شد. او یک نسخه از Le Canal du Loing اثر آلفرد سیسلی را در مارلین اسپایک گنجاند. هرژه همچنین نقاشی‌هایی از پابلو پیکاسو و خوان میرو را در کشتی «شهرزاد» متعلق به راستاپوپولوس قرار داد. نام مستعار مولر در داستان، ملا پاشا، بر اساس نام سرباز بریتانیایی جان بگوت گلاب بود. شخصیت پیوتر اسکات بر اساس Remi Milk [et]، خلبان استونیایی که با یک هواپیمای دریایی آرادو از استونی به سوئد فرار کرده بود، ساخته شد. در صحنه پایانی، هرژه حضور افتخاری برای خود و دوست و همکارش Edgar P. Jacobs را در نظر گرفت.
این داستان در اکتبر ۱۹۵۶ در مجله بلژیکی تن‌تن به صورت زنجیره‌ای منتشر شد، قبل از آنکه در نسخه فرانسوی مجله در دسامبر سریال شود. سپس در سال ۱۹۵۸ توسط کاسترمن به صورت کتاب منتشر شد. پس از انتشار داستان در بریتانیا در سال ۱۹۶۰، عنوان Coke en Stock به کوسه‌های دریای سرخ تغییر یافت.
تاریخچه > مجادلات نژادی

هرژه به دلیل به تصویر کشیدن نگرشی نژادپرستانه نسبت به آفریقایی‌ها در داستان قبلی خود، تن‌تن در کنگو، مورد اتهام قرار گرفته بود. به نظر می‌رسد او امید داشت با نمایش تن‌تن و هادوک در حال آزادسازی بردگان آفریقایی در کتاب کوسه‌های دریای سرخ، خود را از چنین انتقاداتی مبری کند. او در روند آماده‌سازی این داستان با همکاری که برای یک مجله با محوریت آفریقا به نام L'Afrique et le Monde ("آفریقا و جهان") کار می‌کرد، مشورت کرد؛ آنها برخی از متن‌هایی را که هرژه می‌خواست در داستان بگنجاند به زبان یوروبایی ترجمه کردند. با این وجود، در ژانویه ۱۹۶۲، مقاله‌ای در مجله Jeune Afrique هرژه را برای به تصویر کشیدن یک تصویر نژادپرستانه از آفریقایی‌ها در این داستان مورد انتقاد قرار داد، اتهامی که توسط نشریات دیگر نیز تکرار شد. این ادعاها بر استفاده ساده‌انگارانه شخصیت‌های آفریقایی از گفتار پیجین متمرکز شد که شبیه به الگوهای گفتاری استفاده‌شده در تن‌تن در کنگو بود.
بنوآ پیترز، نویسنده بیوگرافی هرژه، این نظر را بیان کرد که «به‌طور کلی این حملات بسیار ناعادلانه بودند».
هرژه از نظر عاطفی تحت تأثیر این اتهامات قرار گرفت و بر این اساس تغییراتی را در چاپ مجدد کتاب در سال ۱۹۶۷ ایجاد کرد؛ در اینجا او الگوهای گفتاری آفریقایی‌ها را عوض کرد و دستور زبان بهتری به آنها بخشید. با این حال، او پاسخ هادوک به آفریقایی‌ها را همچنان به شکل زبان پیجین (زبان آمیخته ساده) باقی گذاشت.
او برای این نسخه تغییراتی نیز در نامه امیر به تن‌تن ایجاد کرد. نسخه قبلی سبکی رسمی داشت: «دوست ارجمند و بسیار محبوبم، من پسرم، عبدالله، را به شما می‌سپارم تا زبان انگلیسی‌اش را بهتر کنید. اینجا شرایط جدی است. اگر هر مصیبتی بر سر من بیاید، روی شما حساب می‌کنم تا از عبدالله مراقبت کنید.» در ویرایش جدید هرژه، لحن نوشتاری پرطمطراق‌تری در پیش گرفته می‌شود: «این نامه برای این است که شما بدانید ای دوست ارجمند و گرامی، من پسرم، عبدالله، جان دلم را به تو می‌سپارم. اینجا شرایط بسیار جدی است. اگر روزگار بر من سخت بگیرد همچون عقابی که به غزال بی‌گناهی حمله می‌کند (زیرا دنیا از زندگی و مرگ سرشته شده‌است) من مطمئنم که عبدالله پناهگاه، گرما و محبت‌اش را در کنار تو خواهد یافت. با انجام این کار، تو دست به عملی نیک در برابر خدا خواهی زد.»
هرژه با ابراز تاسف از به تصویر کشیدن مرگ آن کوسه در داستان، بعدها اظهار داشت که وقتی داشت کوسه‌های دریای سرخ را می‌نوشت، «هنوز باور داشت که کوسه‌ها جانوران بزرگ و خطرناکی هستند».
اقتباس‌ها

در سال ۱۹۹۱، همکاری بین استودیوی فرانسوی الیپس و شرکت پویانمایی کانادایی نلوانا، ۲۱ داستان را – از جمله کوسه‌های دریای سرخ – به مجموعه ای از اپیزودها، هر کدام به مدت ۴۲ دقیقه، اقتباس کرد. سریال کارگردانی شده توسط استفان برناسکونی، به دلیل «وفاداری کلی» مورد ستایش قرار گرفته‌است، چراکه در واقع ترکیب‌بندی برخی صحنه‌ها مستقیماً از پنل‌های کتاب کمیک اصلی برداشته شده‌است.
کتاب‌شناسی > Bibliography

Apostolidès, Jean-Marie (2010) [2006]. The Metamorphoses of Tintin, or Tintin for Adults. Jocelyn Hoy (translator). Stanford: Stanford University Press. ISBN 978-0-8047-6031-7.
Assouline, Pierre (2009) [1996]. Hergé, the Man Who Created Tintin. Charles Ruas (translator). Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-539759-8.
Farr, Michael (2001). Tintin: The Complete Companion. London: John Murray. ISBN 978-0-7195-5522-0.
Goddin, Philippe (2011). The Art of Hergé, Inventor of Tintin: Volume 3: 1950–1983. Michael Farr (translator). San Francisco: Last Gasp. ISBN 978-0-86719-763-1.
Hergé (1960) [1958]. The Red Sea Sharks. Leslie Lonsdale-Cooper and Michael Turner (translators). London: Egmont. ISBN 978-1-4052-0818-5.
Lofficier, Jean-Marc; Lofficier, Randy (2002). The Pocket Essential Tintin. Harpenden, Hertfordshire: Pocket Essentials. ISBN 978-1-904048-17-6.
McCarthy, Tom (2006). Tintin and the Secret of Literature. London: Granta. ISBN 978-1-86207-831-4.
Peeters, Benoît (1989). Tintin and the World of Hergé. London: Methuen Children's Books. ISBN 978-0-416-14882-4.
Peeters, Benoît (2012) [2002]. Hergé: Son of Tintin. Tina A. Kover (translator). Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0454-7.
Thompson, Harry (1991). Tintin: Hergé and his Creation. London: Hodder and Stoughton. ISBN 978-0-340-52393-3.
"Tintin, Estland och Arado" [Tintin, Estonia and Arado]. JSS Gallery (به سوئدی). 1 November 2011. Retrieved 11 August 2012.
چاپ اول

در انگلیس: Casterman
در ایران (ترجمه فارسی): انتشارات یونیورسال
نسخه‌های چاپ‌شده در تمام کشورها ۶۲ صفحه دارد.
خزانه (ال خزنه) در پترا که در کتاب به تصویر کشیده شده‌است
شیرکوه چهارده

| شیرکوه چهارده | شیرکوه چهارده |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۱۴′ شمالی ۴۹°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۳°شمالی ۴۹٫۸۶۷°شرقی﻿ / 37.233; 49.867: مختصات: ۳۷°۱۴′ شمالی ۴۹°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۲۳۳°شمالی ۴۹٫۸۶۷°شرقی﻿ / 37.233; 49.867
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: آستانه اشرفیه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: چهارده
جمعیت: ۸۸۲ نفر (سرشماری ۹۵)
شیرکوه چهارده، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان ایران است.
روستای شیرکوه مرکز دهستان چهارده است.
جمعیت

این روستا در دهستان چهارده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹۹ نفر (۳۲۳خانوار) بوده‌است.
ده وون یی

| ده وون یی> پادشاه بالهایی | ده وون یی> پادشاه بالهایی |
| --- | --- |
سلطنت: ۷۹۳
پیشین: دائه هیوم مو
جانشین: سونگ
ده وون یی (به هانگول: 대원의)، (حکومت: ۷۹۳) (مرگ: ۷۹۳) چهارمین پادشاه بالهایی بود.
پیش زمینه

ده وون یی پسر فرمانروا مو دومین پادشاه بالهایی و برادر شاه قبل بالهایی پادشاه مون بود. هنگامی که پسر پادشاه مون، دائه گونگ ریم فوت کرد، وون یی به عنوان پادشاه بعدی انتخاب شد.
مرگ

در سال ۷۹۳ او توسط وزیرانش کشته شد. پس از آن پسر گونگ ریم به عنوان پادشاه سونگ بر تخت نشست.
هفت فرشته ارشد

نماد کلیسای ارتدکس روسیه مجمع فرشته میکائیل. تمپر روی چوب. نمایش هفت فرشته. مایکل در مرکز، بالای ماندورلای مسیح. گابریل و رافائله به ترتیب در سمت چپ و راست در کنار هم ایستاده‌اند. پشت سر آنها، از چپ به راست یهودیل، سلافیل، آوریل و باراکیل.
هفت فرشته ارشد (به انگلیسی: Seven Archangels)مفهوم هفت فرشته در برخی از آثار ادبیات اولیه یهود و مسیحیت یافت می‌شود. در آن متون از آنها به عنوان فرشتگانی که مستقیماً به خدا خدمت می‌کنند اشاره شده است.
کلیسای کاتولیک هفت فرشته را گرامی می‌دارد: در مسیحیت لاتین، سه نفر به نام (مایکل، گابریل و رافائل) خوانده می‌شوند، در حالی که کلیساهای کاتولیک شرقی از هفت فرشته نام می‌برند. سنت‌های لوترانیسم و انگلیکانیسم به‌طور کلی چهار فرشته شناخته شده را می‌شناسند: میکائیل، گابریل، رافائل و گاهی اوریل. کلیساهای پروتستان غیر مذهبی اغلب فقط گابریل و میکائیل را ستایش می‌کنند.
در بخش‌هایی از مسیحیت ارتدوکس شرقی و مسیحیت ارتدوکس شرقی، ممکن است هشت فرشته از جمله میکائیل، گابریل، رافائل، آوریل، و همچنین سالاتیل، جگودیل، باراکیل و جرمیل (در سنت قبطی، چهار فرشته آخری به عنوان سورائیل نامیده می‌شوند) تجلیل شوند. سکاکائیل، ساراثائیل و هنائیل). به عنوان هشت فرشته اصلی بزرگداشت می‌شوند.
کتاب مقدس

خود واژه فرشته در انجیل عبری یا عهد عتیق مسیحی یافت نمی‌شود و در عهد جدید یونانی واژه فرشته تنها در اول تسالونیکیان ۴ (اول تسالونیکیان ۴:۱۶) و رساله یهودا (یهودا ۱:۹) وجود دارد. جایی که از میکائیل استفاده می‌شود که در دانیال ۱۰ (دانیال ۱۰:۱۲) «یکی از شاهزادگان ارشد» و «شاهزاده بزرگ» نامیده می‌شود. در Septuagint، این «فرشته بزرگ» ترجمه شده است.
ایده هفت فرشته به صراحت در کتاب تثنیه/آخرینی توبیت بیان شده است، زمانی که رافائل خود را آشکار می‌کند و اعلام می‌کند: "من رافائل هستم، یکی از هفت فرشته ای که در حضور باشکوه خداوند ایستاده و آماده خدمت به او هستم. " (توبیت ۱۲٬۱۵) دو فرشته دیگر که با نام در انجیل مورد استفاده کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها ذکر شده‌اند، فرشته میکائیل و فرشته جبرئیل هستند. آوریل در ۲ اسدراس (۴: ۱ و ۵: ۲۰) و جراحمیل در ۲ اسدرا ۴: ۳۶ نام برده شده است، کتابی که توسط کلیسای ارتدکس اتیوپی، کلیسای ارتدکس گرجستان و روسیه به عنوان کتاب متعارف در نظر گرفته شده است، و در بخش آپوکریفا کتاب مقدس پروتستانی قرار می‌گیرد که توسط لوتری‌ها و آنگلیکن‌ها استفاده می‌شود. نام دیگر فرشتگان از سنت آمده است.
زکریا ۴٬۱۰ در مورد "هفت شادی" می‌گوید که "چشم‌های خداوند است که تمام زمین را به سوی و از طرف دیگر می‌گرداند. که "در پیشگاه خدا ایستاده و هفت شیپور به آنها داده شد." به همین ترتیب، مکاشفه ۱۶ (مکاشفه ۱۶:۱) نشان می‌دهد: «و صدای بلندی از معبد شنیدم که به هفت فرشته می‌گفت (یونانی باستان: ἑπτὰ ἀγγέλοις[۷]): بروید و هفت کاسه خشم خدا را بریزید. به زمین." در نهایت، مکاشفه ۴ و مکاشفه ۵ (مکاشفه ۴: ۵) از "هفت روح" (یونانی باستان: τα ἑπτά Πνεύματα، ترجمه شده به "ta hepta Pneumata" - که هویت آنها به خوبی مشخص نشده است - نام می‌برند که "هفت چراغ آتش هستند. که] جلوی تاج و تخت می‌سوختند»
آخرالزمان کتاب مقدس

یکی از این سنت‌های فرشتگان از کتاب مقدس عهد عتیق، کتاب ناظران قرن سوم پیش از میلاد، که به عنوان خنوخ یا کتاب خنوخ شناخته می‌شود، می‌آید، و در نهایت در پنج‌کتب خنوخ ادغام شد. این روایت به کتاب غول‌ها وابسته است، که به فرشتگان بزرگ نیز اشاره می‌کند و بخشی از قانون کتاب مقدس کلیسای ارتدکس تواهدو اتیوپی است. اگرچه کتاب خنوخ در سنت‌های رسولی یهودی و مسیحی اولیه و پدران اولیه کلیسا رایج بود، اما به تدریج از جایگاه علمی و مذهبی خارج شد و تا قرن هفتم از متون مقدس متعارف سایر فرقه‌های مسیحی خارج شد.
نام فرشتگان در دوران اسارت بابل (۶۰۵ قبل از میلاد) وارد سنت یهودی شد. فولکلور و کیهان‌شناسی بابلی، و باورهای اولیه بین‌النهرین تحت تأثیر دوگانه آئین زرتشتی، حول بازنمایی‌های انسانی و زئومورفیک ستارگان، سیارات، و صورت‌های فلکی، از جمله چهار پسر آسمانی پدر حامل خورشید بالدار، تخت حکمت متمرکز شده است. . ابتدا دانیال نبی و سپس نویسندگانی مانند حزقیال این اسطوره را عبری کردند و صورت‌های فلکی بابلی را با اشکال انتزاعی که به عنوان «پسر خدایان»، فرشتگان خداوند اسرائیل و کروبیان حیوانات بهشتی شناخته می‌شوند، برابر دانستند. کتاب مَثَل ۲ قبل از میلاد (Ch XL) نام چهار فرشته ای را که با قدیم الایام همراهی می‌کنند، در برابر پروردگار ارواح ایستاده‌اند، «صدای کسانی که در چهار طرف هستند که جلال خداوند را گرامی می‌دارند» نام می‌برد: میکائیل، رافائل، جبرئیل، و فانوئل
کتاب ناظران (فصل نهم) فرشتگانی را فهرست می‌کند که در دوران پیش از طوفان از جانب بشر علیه ارواح سرکش به نام «ناظر» شفاعت می‌کردند: میکائیل، گابریل، رافائل و آوریل.
فرشته ناظر نوعی فرشته کتاب مقدس است. این کلمه به دو صورت جمع و مفرد در کتاب دانیال (قرن دوم قبل از میلاد) آمده است، جایی که به قدوسیت موجودات اشاره شده است. کتاب‌های آخرالزمانی خنوخ (قرن دوم تا یکم قبل از میلاد) به ناظران خوب و بد اشاره می‌کنند، با تمرکز اصلی بر سرکشان.
سنت‌های مسیحی

اولین ارجاعات خاص مسیحی در اواخر قرن پنجم تا اوایل قرن ششم است: شبه دیونیسیوس آنها را به عنوان میکائیل، گابریل، رافائل، آوریل، کامائیل، جوفیل، و زادکیل آورده است. در روایات مسیحی غربی، از میکائیل، جبرئیل و رافائل به عنوان فرشتگان بزرگ یاد شده است. با این حال، کلیسای کاتولیک از طریق سنت بیزانسی خود هفت فرشته را در مجموع به رسمیت می‌شناسد، گاهی اوقات نام و گاهی بدون نام غیر از سه مورد ذکر شده در بالا.
فهرست‌هایی از شخصیت‌هایی که به آنها «فرشتگان» گفته می‌شود در سنت‌های مذهبی کوچک‌تر نیز وجود دارد که معمولاً به عنوان غیبت یا خرافه در نظر گرفته می‌شوند. اشاره ای به هفت فرشته در طلسم قرن ۸ یا ۹ منسوب به Auriolus، «بنده خدا» در شمال غربی اسپانیا ظاهر شد. او دعایی به «همه شما پدرسالاران میکائیل، گابریل، سسیتیل، آوریل، رافائل، آنانیل، مارمونیل می‌کند.
دیگر مذاهب

در اسماعیلیه، هفت کروبی وجود دارد که با هفت فرشته ای که دستور تعظیم در برابر انسان داشتند، قابل مقایسه است که ابلیس از آنها امتناع می‌کند.
در آیین یزید هفت فرشته به نام‌های جبرائیل، میکائیل، رافائل (اسرافیل)، دادرائیل، عزرایل، شمکیل (شمنائیل) و عزازیل وجود دارد که برخاسته‌هایی از جانب خداوند هستند که سرپرستی آنها را بر عهده دارند.
سیستم‌های مخفی مختلف هر فرشته‌ای را با یکی از «هفت نور» سنتی (سیارات کلاسیک قابل مشاهده با چشم غیر مسلح) مرتبط می‌کنند: خورشید، ماه، عطارد، زهره، مریخ، مشتری و زحل؛ اما اختلاف نظر وجود دارد. کدام فرشته با کدام سیاره مطابقت دارد.
به گفته رودولف اشتاینر، چهار فرشته بر فصول حکومت می‌کنند: بهار رافائل، تابستان آوریل، پاییز مایکل و زمستان گابریل است.
به گفته هلنا پترونا بلاواتسکی، غیب‌شناس، هفت فرشته یک شکل از همگرایی میان ادیان مختلف بودند: آنها خدایان بزرگ کلدانی، هفت خدای سابی، هفت مأنوس هندو و هفت راشی، و همچنین هفت کرسی (تخت) و فضیلت بودند. از کابالیست‌ها.
در متن اولیه گنوسی دربارهٔ منشأ جهان، عصری به نام سوفیا هفت فرشته بزرگ را می‌فرستد تا آرکون ساباوت را نجات دهند و او را به آسمان هشتم بیاورند.
چهار فرشته ارشد به ترتیب جبرئئل و مکائیل و...
نخ (رقص)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ریشه‌شناسی: حرکات مشابه استفاده از نخ دندان است.
گونه: موسیقی پاپ
سال: ۲۰۱۰–اکنون
خاستگاه: ایالات متحده
نخ یا نخ‌کشان (به انگلیسی: Floss) یک حرکت رقص است که در آن کسی (رقصنده) پشت‌سرهم بازوانش را با مشتان گره‌کرده، از پشت تن به پیشان (جلو)، بر هر پهلو می‌تاباند.
ریشه‌شناسی

این نام از خود حرکت‌های رقص آمده‌است و دربرگیرنده «تاب دادن تند بازوها و مفصل ران با به‌کارگیری یک تکه بزرگ نخ دندان ناپیدا» است.
مردم‌پسندی

ویدیوهای این رقص وقتی در رسانه‌های اجتماعی مردم‌پسند شد که راسِل هُرنینگ ۱۵ ساله که به «کودکی با کوله‌پشتی» شناخته می‌شود، آن را در مه ۲۰۱۷، در پخش زنده‌ای از برنامه شنبه شب زنده هنگام اجرای آهنگ «سویش سویش» از کیتی پری انجام داد.
پادگردی‌ها

نخ به عنوان یک ایموت در بازی ویدیویی فورتنایت بتل رویال از اپیک گیمز از ۲۰۱۷ فرهنیده شده‌است. در دسامبر ۲۰۱۸، مادر هرنینگ یک کنش قانونی بر اپیک گیمز برای درشکستمان کپی‌رایت پر کرد.
این پلی‌گراوند گیمز را پیشرواند تا آن رقص را از فرتزا هرایزن ۴، بازی ویدیویی تازان ۲۰۱۸ بردارد تا از دعوای قضایی توند (پتانسیل) بپرهیزد.