آرام روانشاد
نقد و بررسی

برشی از کتاب به پشت سر نگاه نکن
«باید گزارش خبری را که روز قبل تهیه کرده بود، تمام می‌کرد. لباسش را عوض کرد و پشت میز نشست. قبل از شروع کار، دفتر نتش را درآورد و مدتی به اشکال و خط و خطوطی که استاد کشیده بود، نگاه کرد. نگاه کردن به خط، از یک حس تازه لبریزش کرد…»
به پشت سر نگاه نکن
در معرفی رمان به پشت سر نگاه نکن عنوان شده‌است:
به پشت سر نگاه نکن از زبان راوی سوم شخص و در بخش‌هایی کوتاه، راوی اول شخص روایت شده‌است. در این رمان احساسات نویسنده در آغاز به کار نوشتن داستان همراه با تکه‌های کمرنگی از واکنش‌های درونی او نسبت به وقایع داستانی، در بخش‌هایی از کتاب، بیان شده‌است. این داستان ضمن آنکه با زبانی ساده و امروزی نوشته شده‌است از مضامین پیچیده‌ای در ارتباط با دنیای درونی قهرمانان نشان دارد که در سطر به سطر کتاب و نسبت قهرمانان داستان با یکدیگر نمود یافته‌اند. نویسنده در این رمان سعی داشته تا ضمن آنکه نقش تلاش انسان را در تعیین سرنوشتش بازگو می‌کند از تقدیری بودن برخی وقایع بنویسد.
نویسنده در توضیح عنوان کتاب گفته بود:
این نام در واقع یک نماد است که در اسطوره‌های یونان باستان، داستانی دربارهٔ آن وجود دارد و دربارهٔ قهرمانی است که برای رسیدن به محبوبش نباید به پشت سرش نگاه کند؛ این در حالی است که طبق بسیاری از آیین‌ها و اسطوره‌ها و حتی سخنان بزرگان، وقتی انسان قدم به راه جدیدی می‌گذارد، نباید به پشت سرش نگاه کند.
همچنین در معرفی مجموعه داستان دو زن زیبا آمده‌است:
«دو زن زیبا» مجموعه داستانی متشکل از هشت داستان با محوریت زنان است که چند داستان آن در جوایز ادبی برنده شده‌اند؛ در تمامی داستان‌های «دو زن زیبا» با زنی مواجه می‌شویم که در مواجهه با یک موقعیت خاص در زندگی قرار گرفته و حالا باید راهی برای مقابله یا کنار آمدن با آن پیدا کند.
رمان ساعت ویرانی داستان دو راوی دارد و از ویژگی‌هایش فقدان قطعیت است و حکمی در رمان صادر نمی‌شود. «ساعت ویرانی» هفت شخصیت دارد و داستان در یک بازه زمانی سه روزه روایت می‌شود.
در نقد منتشر شده در خبرگزاری ایبنا دربارهٔ این اثر آمده‌است:
«ساعت ویرانی» در دو اپیزود اصلی قرار است سطوح مختلف روابط عاطفی آدمی را در مواجهه با اطرافیانش، اعم از خانواده، دوستان، عشق‌ها و …، در یک قطع کوچک نمایش دهد. بخش اول یا همان «رفتن یا نرفتن؟ مسئله این است…» از زبان یکی از شخصیت‌های اصلی و بخش دوم «گفتن یا نگفتن؟ مسئله این است…» با روایت یکی دیگر از شخصیت‌های محوری داستان نقل می‌شود. همان‌طور که از نامگذاری دو بخش این رمان پیداست، «مسئله» مهم برای هر یک از شخصیت‌های کتاب به دغدغه همان کاراکتر برمی‌گردد؛ مردی که در گیر و دار لایه‌های عاطفی رابطه‌اش با همسری است که یک زندگی غیرمعمول با او را می‌گذراند و زنی که رونده و رمنده از زندگی سال‌های گذشته، اکنون در مواجهه با روابط مختلف خانوادگی، اجتماعی و عاطفی قرار گرفته و سعی در باز کردن گره‌ها، پاسخ دادن به سؤال‌ها و گاه انتخاب‌های خود دارد.
در نشست نقد کتاب ساعت ویرانی عنوان شده بود:
ساعت ویرانی از درونمایه‌ای پخته و پرورده برخوردار است. این کتاب هم در حوزه اندیشه و معنا و هم قصه‌پردازی به‌طور همزمان موفق بوده‌است. مسئله اصلی داستان این کتاب، آدم‌های ترک شده هستند.
ضحی کاظمی داستان‌نویس نیز در نقد و بررسی رمان ساعت ویرانی نوشته بود:
اولین رمان آرام روانشاد، خوش‌خوان و روان است و موضوع جالب و جدید آن، خواننده را به‌راحتی با خود همراه می‌کند. «ساعت ویرانی»، قالب روایی متفاوتی نسبت به اغلب کارهای منتشرشده دارد. از فصل‌های کوتاه یک یا دوصفحه‌ای و رفت و برگشت‌های ثابت و مشخص زمانی اثری نیست. در این رمان ماجرای اصلی به صورت روایتی دوسویه از واقعیت ارایه می‌شود و اتفاقات و شخصیت‌های داستان مدام در برابر خواننده پوست می‌اندازند. گویی ویران شده و دوباره از نو ساخته می‌شوند. واگویه‌های دو راوی، «اشکان» و «مرجان» که زن و شوهرند به ترتیب در معرض خوانش مخاطب قرار می‌گیرد. هردو روایت حول ماجرای واحدی می‌چرخد: رفتن مهران و بردن پول‌های خانواده. حالا تصمیم‌گیری بر سر ماندن یا رفتن مرجان است که سال‌هاست از خانواده‌اش بریده و راه خود را پیش گرفته‌است.