stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ذکیه ذکی
زندگی شخصی

ذکیه ذکی در جامعه خود به عنوان یک زن مستقل و فعال مدنی شناخته می‌شد. ذکی که ۳۵ سال داشت هم‌زمان با این‌که مؤسس رادیوی صدای صلح بود، به عنوان سر معلم یک مکتب نیز خدمت می‌کرد. وی و شوهرش عبدالاحد رنجبر شش فرزند داشتند که چهار پسر و دو دختر-دو فرزند وی زمانی‌که او به قتل می‌رسد در صحنه حضور داشتند. خانواده وی در فاصله ۴۰ مایل به سمت شمال کابل در پروان زندگی می‌کردند.
حرفه

ذکی مؤسس و روزنامه‌نگار فعال رادیو صدای صلح در ولسوالی جبل السراح ولایت پروان، افغانستان بود. این رادیو توسط ایالات متحده حمایت مالی می‌گردد و اغلب بدون هراس در مورد موضوعات بحث برانگیز مانند حقوق زنان و شورش طالبان صحبت می‌کرد. ایالات متحده به‌طور مخفیانه ۶ ساعت نشرات این رادیو را همه روزه حمایت مالی می‌نمودند. کشور فرانسه هزینه نشرات یکساله این رادیو و آموزش ۱۵ روزه مرتبط به رادیو را به ذکی پرداخت. رادیو صدای صلح افغان در اکتبر ۲۰۰۱ پس از اوایل سقوط طالبان به فعالیت آغاز کرد. محافظه کاران و جنگ‌سالاران محلی تلاش نمودند تا این ایستگاه رادیویی را ببندند و ذکی چند روز قبل از این‌که ترور شود تهدیدهای جانی دریافت می‌کرد. او جدا از روزنامه‌نگار بودن، یک معلم مدرسه نیز بود و برای مجلس در ۲۰۰۵ نیز کاندیدا شد.
مرگ

Kabul
Kabul
موقعیت قتل او در کابل.
ذکی در آوریل ۲۰۰۷ در خانه خود که خارج از کابل است به قتل رسید. ذکیه ذکی قبل از مرگ خود تهدیدهای دریافت کرد که یا فعالیت رادیوی خود را ببندد یا این‌که به قیمت جان‌اش تمام خواهد شد. به تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۰۷ سه مرد مسلح با سلاح کمری و تفنگ حوالی نیمه شب به خانه ذکی داخل شدند و هفت گلوله به سر و سینه‌وی زمانی‌که خواب بود شلیک کردند و بعد از آن از محل فرار نمودند. دو فرزند ذکی نیز در خانه بود، اما به آن‌ها آسیبی نرسید. پسر ۸ ماهه ذکی نیز در تخت خواب همراه وی بود، اما پسر ۷ یا ۸ ساله‌اش پدر خود را از مرگ ذکی آگاه ساخت.
پدر ذکی دو نفر از خویشاوندان خود را متهم به قتل وی نمود. این دو مرد توقیف شدند اما حکم مجرم بودن آن‌ها هرگز صادر نشد. دو مرد دیگر مربوط به حزب اسلامی که تصور می‌شد بخشی از گروه هستند نیز توقیف شدند اما جرم این‌ها هم ثابت نشد. سه مردی که عملاً در ترور ذکی دخیل بودند هیچ‌گاهی شناسایی نشدند.
ترور وی از جانب رئیس‌جمهور افغانستان یک «حمله تروریستی» خوانده شد. عبدالمنان فراهی رئیس عملیات‌های مبارزه با تروریزم در افغانستان گفت که، مظنون‌هایی که در ارتباط به قتل ذکی دست‌گیر شده‌اند با حزب اسلامی ارتباط دارند.
زمینه

ذکیه ذکی از جمله معدود زنان روزنامه‌نگار بود که در دوران حکومت طالبان صدای خود را بلند می‌کرد. شکیبا څانگه آماج یکی دیگر از زنان روزنامه‌نگار بود که در کابل کار می‌کرد. آماج ۲۲ سال سن داشت و رقیب سر سخت ذکی بود. آماج تنها شش روز قبل از ترور ذکی در ۱ ژوئن به قتل رسید. زندگی زنان پس از سقوط طالبان در ۲۰۰۱ تا اندازهٔ بهبود داشته‌است اما هنوز هم بیشتر افراد این ایده را که زن در انظارعامه ظاهر شود، نمی‌پذیرند.
تاثیرات

بیشتر مقامات دولتی براین باور بودند که روزنامه‌نگاران زن مورد هدف قرار می‌گیرند تا گروه‌های چریکی در منطقه بتوانند توجه رسانه‌ها را به خود جلب نموده و تهدید خود را به مردم عام برسانند. یکی از گروه‌های که به قضیه ذکی ارتباط داده می‌شد حزب اسلامی بود، گروه چریکی که توسط جنگ‌سالار بازنشسته کلبد الدین حکمتیار رهبری می‌گردید. فیلم «من اگر بایستم» که به شراکت UNESCO تولید گردید، شامل یک تصویر ذکی در بخشی از این مستند است. استدیوهای رادیویی و شبکه‌های رسانه‌ای مستقل و خصوصی زیادی بعد از سقوط نظام طالبان ظهور کرد و علی‌رغم واکنش شدید نسبت به روزنامه‌نگاران زن این کسب و کار به رشد خود ادامه داد. هرچند رادیو صدای صلح هرگز بعد از قتل ذکی همانند گذشته نبود، اما چند ایستگاه رادیویی دیگر که توسط زنان تأسیس شده بودند جای آن را گرفت. سازمان کانادایی، IMPACs، مسئول پی‌گیری و تأسیس این استدیوها در مناطق روستایی افغانستان بود.
واکنش‌ها

کوئیچیرو ماتسوئورا رئیس عمومی UNESCO گفت، «این جنایت‌ها نه تنها از این بابت تکان‌دهنده هستند که به حقوق اساسی انسان که آزادی بیان است آسیب می‌رسانند، بلکه به حقوق زنان برای پیشبرد حرفهٔ که برای بازسازی افغانستان حیاتی است نیز آسیب می‌رسانند».
قتل وی از سوی بانوی نخست ایالات متحده لورا بوش نیز محکوم شد.
در بیانیه‌ای از جانب گزارش‌گران بدون مرز گفته شد که، «این عمل وحشیانه چه به کار وی به عنوان یک روزنامه‌نگار یا مسئولیت‌های مدنی وی ارتباط داشته باشد یا خیر، بسیار مهم است تا آن‌های که مسئول قتل وی هستند هرچه عاجل شناسایی و مجازات گردند».
شهیار روشن

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
نام کامل: شهیار روشن
ملیت: ایرانی
زاده: ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۲ (۴۱ سال) الشتر، لرستان، ایران
تحصیلات: لیسانس تربیت‌بدنی
پیشه: ورزشکار و مربی
قد: ۱۷۸ سانتیمتر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
وزن: ۸۵ کیلوگرم
ورزشی: ورزشی
ورزش: بوکس
شهیار روشن (زاد ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۲) سرمربی، سرپرست و مدیر ورزشی اهل ایران است. وی هم‌اکنون رئیس کمیته مربیان فدراسیون بوکس ایران و سرمربی تیم باشگاهی پلیمر خلیج فارس در لیگ برتر بوکس است.
سوابق ورزشی

روشن از سال ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ در تیم‌های ملی نونهالان، نوجوانان، جوانان، امید، و بزرگسالان فعالیت داشته است. وی مربی اسبق تیم‌های ملی بوکس ایران، داور درجه ملی بوکس، مدرس رسمی فدراسیون بوکس ایران و مربی ۳ ستاره فدراسیون جهانی iba است. همچنین، وی سرپرست فعلی تیم ملی بوکس جوانان ایران، و عضو شورا راهبردی فدراسیون بوکس است. او عضو اسبق کمیته استعدادیابی، عضو اسبق کمیته آموزش، و عضو اسبق کمیته مسابقات فدراسیون بوکس ایران بوده است. وی در سال ۱۴۰۰ نفر اول کمیسیون مربیان بوکس ایران و در سال ۱۴۰۱ مدیر تیم‌های ملی بوکس پایه ایران بود. وی جوان‌ترین مربی بین‌المللی ایران و جوان‌ترین مربی ۳ ستاره آسیا است.
مدارک مربی‌گری

وی دارای مدرک تحصیلی لیسانس تربیت‌بدنی، دارای مدرک مربی‌گری بدنسازی اختصاصی بوکس، دارای مدرک ۱ ستاره مربی‌گری از فدراسیون جهانی بوکس زیرنظر مدرسین iba در سال ۱۳۹۴ تهران، مدرک ۲ ستاره مربی‌گری از فدراسیون جهانی بوکس زیرنظر روباسینگ در سال ۱۳۹۶ دهلی هند، و مدرک ۳ ستاره مربی‌گری از فدراسیون جهانی بوکس زیرنظر آقای اروین کد در سال ۱۴۰۰ دبی امارات است.
افتخارات

وی در سال ۱۳۹۴ مربی تیم ملی در مسابقات بین‌المللی جام احمد کومرت ترکیه بوده که به مقام سوم تیمی دست یافتند.
تورنمنت‌ها

وی به عنوان مربی در سال ۱۳۹۴ در تورنمنت جام احمد کمرت ترکیه، در سال ۱۳۹۵ در تورنمنت بین‌المللی آستانه قزاقستان، و در سال ۱۳۹۷ در تورنمنت جاده ابریشم آذربایجان حضور داشته است.
فهرست کشتارها علیه مردم هزاره
برای مطالعه بیشتر

۲۵۰ حمله علیه هزاره‌ها طی دو دهه گذشته؛ طالبان برای جلوگیری از حملات تحت فشار قرار گیرند
«نسل‌کُشی هزاره‌ها»؛ مروری بر چرخش کشتار هزاره‌ها در دوران حاکمیت طالبان
آنتیک (استان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فیلیپین
| آنتیک | آنتیک |
| --- | --- |
استان: استان
جانمای استان آنتیک در نقشه فیلیپین: جانمای استان آنتیک در نقشه فیلیپین
مرکز: سان خوزه
 • رتبه: ام
 • رتبه: ام
  • رتبه: ام
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (PHT)
زبان: زبان تاگالوگ, انگلیسی
آنتیک (Antique) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان در مرکز این کشور قرار گرفته است و بخشی از جزیره ویسایا به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر سان خوزه است. جمعیت آن حدود چهارصد و هفتاد هزار نفر است. مساحت این استان دو هزار و پانصد کیلومتر مربع است .
هاوکینس ویل، جورجیا

مکان
| Hawkinsville, Georgia | Hawkinsville, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام(های) مستعار: The Good Life, Harness Capital of the World: نام(های) مستعار: The Good Life, Harness Capital of the World
شعار: Where Progress Sets Pace: شعار: Where Progress Sets Pace
Location in Pulaski County and the state of جورجیا: Location in Pulaski County and the state of جورجیا
مختصات: ۳۲°۱۷′۱″ شمالی ۸۳°۲۸′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۲۸۳۶۱°شمالی ۸۳٫۴۷۶۶۷°غربی﻿ / 32.28361; -83.47667: مختصات: ۳۲°۱۷′۱″ شمالی ۸۳°۲۸′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۲۸۳۶۱°شمالی ۸۳٫۴۷۶۶۷°غربی﻿ / 32.28361; -83.47667
ایالت: جورجیا
شهرستان: Pulaski
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
 • Council Chairman: Shelly Berryhill
 • City Manager: Jerry Murkerson
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۵ مایل مربع (۱۱٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۴ مایل مربع (۱۱٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶۲ فوت (۸۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴٬۵۸۹
 • تراکم: ۷۲۸٫۹/مایل مربع (۲۸۲٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 31036
کد منطقه: 478
FIPS code: 13-37396
GNIS feature ID: 0331934
هاوکینس ویل، جورجیا (به انگلیسی: Hawkinsville, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴٬۵۸۹ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
آنابلاغی

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| آنابلاغی انابلاغی | آنابلاغی انابلاغی |
| --- | --- |
village: village
آنابلاغی: آنابلاغی
مختصات: ۳۷°۰۰′۱۰″ شمالی ۴۷°۱۱′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۰۲۷۸°شمالی ۴۷٫۱۹۹۷۲°شرقی﻿ / 37.00278; 47.19972: مختصات: ۳۷°۰۰′۱۰″ شمالی ۴۷°۱۱′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۰۲۷۸°شمالی ۴۷٫۱۹۹۷۲°شرقی﻿ / 37.00278; 47.19972
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان چاراویماق
بخش (تقسیمات کشوری): بخش شادیان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان چاراویماق جنوب شرقی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
آنابلاغی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چاراویماق جنوب شرقی بخش شادیان شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.
آندیوو

مکان
| آندیوو | آندیوو |
| --- | --- |
استان: نیانزا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان شرق آفریقا)
آندیوو روستایی در استان نیانزا، کنیا می‌باشد.
آسورو

مکان
| آسورو | آسورو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
آسورو: آسورو
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: انا (EN)
دهستان: San Giorgio
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۱٫۵۰ کیلومتر مربع (۴۳٫۰۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۵۰ متر (۲۷۹۰ فوت)
جمعیت (۳۱ مه ۲۰۰۷): جمعیت (۳۱ مه ۲۰۰۷)
 • کل: ۵٬۳۲۶
 • تراکم: ۴۸/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Assorini
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 94010
پیش‌شماره تلفن: 0935
قدیس پشتیبان: Saint Petronilla
روز قدیس: 31 May
وبگاه: وبگاه رسمی
آسورو (به ایتالیایی: Assoro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان انا واقع شده‌است.
خصوصیات

آسورو ۱۱۱٫۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۳۲۶ نفر جمعیت دارد و ۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سند ۲۰۳۰ یونسکو

| سند ۲۰۳۰ یونسکو | سند ۲۰۳۰ یونسکو |
| --- | --- |
شرح ماموریت: "طرحی برای دستیابی به آینده بهتر و پایدارتر برای همه تا سال ۲۰۳۰"
نوع پروژه: سازمان غیرانتفاعی
مکان: جهانی
مالک: پشتیبانی‌شده توسط سازمان ملل متحد و وابسته به انجمن
مؤسس: سازمان ملل متحد
تاریخ تاسیس: ۲۰۱۵
وبگاه: sdgs.un.org
اهداف توسعه پایدار (به انگلیسی:  Sustainable Development Goals )، (اختصاری SDGs) با عنوان رسمی دگرگونی جهان ما: دستور کار ۲۰۳۰ برای توسعهٔ پایدار (به انگلیسی: Transforming our world: the 2030 Agenda for Sustainable Development)؛ مجموعه‌ای از اهداف هستند که به آینده مربوط می‌شوند. رؤسای دولت‌ها، نمایندگان بلندپایهٔ نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد و جامعه مدنی در سپتامبر ۲۰۱۵ گرد هم آمدند و در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دستورکار توسعه پایا ۲۰۳۰ را تصویب کردند. این دستورکار که جایگزین اهداف توسعه هزاره شد، شامل ۱۷هدف اصلی و ۱۶۹ هدف ویژه است که نقشه راه جامعهٔ بین‌المللی را در زمینه توسعهٔ پایا برای پانزده سال آینده ترسیم می‌کند.
به گفتهٔ بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد: «این دستورکار وعده‌هایی است که توسط رهبران کشورها به مردم سراسر جهان داده شده‌است. این سند دستورکاری برای مردم، پایان بخشیدن به فقر در همه اشکال آن و برای کرهٔ زمین، خانه مشترک ماست.
اهداف این دستورکار باید از اول ژانویه ۲۰۱۶ در کشورها عملیاتی شوند و راهنمای تصمیمات ما برای پانزده سال آینده قرار گیرند. همهٔ ما باید برای اجرای این دستورکار با توجه به ظرفیت‌ها و واقعیت‌های ملی و سطوح توسعه در کشورهای خود و احترام به سیاست‌ها و اولویت‌های ملی، منطقه‌ای و جهانی کار کنیم.»
این اهداف توسط سازمان ملل تعریف شده‌اند و به عنوان اهداف جهانی برای توسعه پایا ترویج شده‌اند. اهداف توسعه پایا از ۲۰۱۵ تا ۲۰۳۰ اجرا می‌شوند. این دستور کار، بر اصول کرامت و حقوق بشر، عدالت اجتماعی، صلح، شمول اجتماعی و حفاظت و تنوع قومی، فرهنگی و زبانی و نیز بر مسئولیت مشترک و پاسخگویی استوار است. بیانیه و برنامه عملی که بر مبنای هدف ۴ اهداف توسعه پایا با رهبری یونسکو و همکاری ارگان‌های دیگر سازمان ملل شکل گرفت به نام آموزش ۲۰۳۰ و در ایران با نام سند ۲۰۳۰ یونسکو (به انگلیسی: 2030 Education) معروف شد با جزئیات بیشتر و برنامه عملی برای اجرایی کردن هدف ۴ و در هماهنگی با اهداف ۵، ۶، ۹، ۱۱، ۱۳، ۱۴، ۱۵ و ۱۶ تهیه شده‌است. خامنه‌ای در آخرین مراحل جلوی پیوستن ایران به این سند را گرفت.
اهداف

اهداف اصلی توسعهٔ پایا مورد توافق ۱۹۳ کشور عبارتند از:
بی‌فقر: به تمام انواع فقر در هر کجا باشد پایان دهیم. تأکید بیشتر بر فقر دانش.
بی‌گرسنگی: به تمام گرسنگی پایان دهیم، به امنیت غذایی و تغذیه سالم برسیم، و کشاورزی پایا را ارتقاء دهیم.
سلامتی مطلوب: زندگی سالم را تضمین کنیم و برای همه در همه سنین سطح سلامتی را بهبود بخشیم.
کیفیت آموزش: آموزش با کیفیت برای همه میسر و مساوی باشد و فرصتهای یادگیری برای همه در تمام طول عمر فراهم شود.
برابری جنسیتی: به برابری جنسیتی برسیم و تمامی دختران و زنان قدرتمندتر گردند.
آب سالم و بهداشت: آب تصفیه شده و سالم در دسترس همه قرار گیرد و امکانات بهداشتی برای همه فراهم باشد.
انرژی ارزان و تجدیدپذیر: دسترسی به منابع انرژی ارزان، مطمئن، پایا و مدرن برای همه فراهم شود.
کار و اقتصاد خوب: رشد اقتصادی پایا، فراگیر و با ثبات
زیرساخت خوب و نوآوری: ساخت زیر ساختار مقاوم، ارتقای صنعت پایا و عمومی، و ارائه نوآوری.
کاهش نابرابری: کاهش نابرابری در کشورها و بین آنها.
شهرها و جوامع پایا: شهرها و اقامتگاه‌های بشری را عمومی، امن، مقاوم و پایا سازیم.
استفاده امن از منابع: تضمین مصرف پایا و الگوهای مصرف.
اقدام دربارهٔ آب وهوا: اقدامات فوری برای مبارزه با تغییر آب و هوا و عوارض ناشی از آن با کاهش تولید گازهای گلخانه ای.
اقیانوسهای پایا: حفظ و استفاده پایا از اقیانوس‌ها، دریاها و منابع دریایی برای توسعه پایا.
استفاده پایا از زمین: حفظ، بازیابی و بهبود استفاده پایا از اکوسیستم‌های خاکی، مدیریت پایا جنگلها، مبارزه با بیابان‌زایی، متوقف کردن یا معکوس کردن روند تخریب زمین و متوقف کردن روند از دست رفتن تنوع زیستی
صلح و عدالت: ارتقای جوامع صلح‌آمیز و فراگیر برای توسعه پایا، فراهم کردن دسترسی به عدالت برای همه و ساخت موسسات کارآ، قابل اعتماد برای همه و در همه سطوح.
همکاری‌ها در توسعه پایا: تقویت ابزارهای پیاده‌سازی و احیای همکاری‌های جهانی برای توسعه پایا تحت نظارت سازمان ملل.
واکنش جمهوری اسلامی ایران

مقالهٔ اصلی: ایران و سند ۲۰۳۰ یونسکو
سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی اولین نفری بود که به این موضوع اعلام موضع کرد؛ وی در دیدار با معلمان گفت: «اینجا، مبنا اسلام است، مبنا قرآن است؛ اینجا جایی نیست که سبک زندگی معیوبِ ویرانگرِ فاسدِ غربی بتواند در اینجا این‌جور اِعمال نفوذ کند» او این‌گونه سندها را مخالف تاریخ و فرهنگ برخی کشورها از جمله ایران دانست و همچنین در مورد الزام‌آور بودن یا نبودن آن گفت: «یکی از کارهای استادان است؛ سند۲۰۳۰ باید تبیین شود. این جزئی از یک سند بالادستی سازمان ملل است؛ سند توسعه پایدار؛ دست‌هایی پشت سازمان ملل هستند که دارند برای همه چیز ملل دنیا منظومه فکری تنظیم می‌کنند. این غلط و معیوب است؛ اینها چه حقی دارند که دربارهٔ سنت کشورها اظهارنظر کنند؛ همه‌اش هم «باید» است.»
سخنگوی وزارت امور خارجه ایران بهرام قاسمی در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ اظهار داشت که موضع اصولی و تغییرناپذیر ایران اجرا نکردن قسمت‌هایی از سند ۲۰۳۰ است که با قوانین و باورهای دینی و اولویت‌های ملی و ارزش‌های اخلاقی جامعه ایران در تناقض است.
در ۱۰خرداد ۱۳۹۶ وزارت علوم جمهوری اسلامی ایران بیانیه‌ای بشرح زیر انتشار داد: «چارچوب اقدام آموزش ۲۰۳۰» صرفاً یک بیانیه است و در زمره پیمان‌نامه‌ها نمی‌گنجد و الزام‌آور نیست و کشورها مطابق با ساختار ملی خود می‌توانند آن را اجرا کنند. ضمناً این بیانیه توسط هیچ کشوری امضا نشده‌است. علی‌رغم الزام‌آور نبودن سند «چارچوب اقدام آموزش ۲۰۳۰»، جمهوری اسلامی ایران باز هم نسبت به آن اعلام تحفظ رسمی و مکتوب کرده و دامنه شمول مفاد پذیرفته شده را محدود و مشروط کرده‌است.
سخنگوی کمیسون فرهنگی مجلس شورای اسلامی ایران در ۱۷ خرداد ۱۳۹۶ گفت سند ۲۰۳۰ غیرقانونی است و مجلس ایران آن را تصویب نکرده‌است.
در نخستین ماه‌های شروع به کار سید ابراهیم رئیسی، او این سند را لغو کرد و از ادامه اجرای ان جلوگیری کرد.
انسیه خزعلی، معاون زنان و خانواده رئیس‌جمهور در تاریخ ۸ بهمن ۱۴۰۱ در برنامه شیوه شبکه ۴ و در جواب معصومه ابتکار، معاون سابق زنان ریاست جمهوری در دولت حسن روحانی گفت که دولت سیزدهم سند ۲۰۳۰ را با حق تحفظ پذیرفته‌است. اما پس از مناظره در توییتر، گفته قبلی خود را تکذیب کرد.
کونوکو فیلیپس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: US20825C1045 
صنعت: نفت‌ و گاز
بنا نهاده: ۲۰۰۲
بنیانگذاران: شرکت نفت فیلیپس کونوکو
دفتر مرکزی: هیوستون، تگزاس، ایالات متحده
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: رایان لنس
رئیس هیئت مدیره: رایان لنس
محصولات: نفت خام بنزین گاز طبیعی گاز طبیعی مایع
درآمد:  ۵۸٫۱ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
سود خالص:  ۱۰٫۹ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
مجموع دارایی:  ۹۵٫۹ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
تعداد کارکنان: ۹٬۹۰۰ نفر (۲۰۲۳)
شرکت‌های وابسته: فیلیپس ۶۶ یونیون ۷۶ کونوکو
وبگاه: www.ConocoPhillips.com
ساختمان اداری کونوکوفیلیپس، در آلاسکا
کونوکو فیلیپس (به انگلیسی: ConocoPhillips) شرکت نفت‌وگاز چندملیتی آمریکایی است، که در زمینه اکتشاف و تولید نفت‌خام و گاز طبیعی فعالیت می‌کند و دفتر مرکزی آن در شهر هیوستون واقع در ایالت تگزاس مستقر می‌باشد. این شرکت هم‌اکنون روزانه ۱ میلیون ۸۲۶ هزار بشکه نفت تولید می‌کند.
شرکت کونوکو فیلیپس در سال ۲۰۰۲ از ادغام شرکت نفت فیلیپس و شرکت کونوکو تأسیس شد و هم‌اکنون به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های صنایع بالادستی نفت جهان شناخته می‌شود. این شرکت در طول سال‌های گذشته، همواره در میان ده شرکت نخست در فهرست فرچون ۵۰۰ قرار داشته است.
کونوکو فیلیپس تا پیش از تفکیک و جدا نمودن بخش پایین‌دستی خود، تحت نام فیلیپس ۶۶، از شرکت اصلی، در رتبه پنجم از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی جهان قرار داشت.
تاریخچه > کونوکو

همچنین ببینید: کونوکو
کونوکو (به انگلیسی: Conoco) شرکت نفتی آمریکایی است، که در سال ۱۸۷۵ در شهر اوگدن ایالت یوتا تأسیس شد. این شرکت، توزیع‌کننده زغال سنگ، نفت خام، شمع و گریس، در غرب بود.
اکنون شرکت کونوکو از شرکت‌های تابعه کونوکو فیلیپس بوده و از برندهای شناخته شده، در زمینه جایگاه‌های پمپ بنزین و ارائه گازوئیل می‌باشد.
تا پیش از ادغام این شرکت، با شرکت نفت فیلیپس، دفتر مرکزی کونوکو، در کریدور انرژی، در شهر هیوستون (دفتر مرکزی کنونی شرکت کونوکو فیلیپس) قرار داشت، که همچنان این ساختمان، با نام مرکز کونوکو، شناخته می‌شود. اکنون دفتر مرکزی کونوکو در شهر پانکا سیتی، اکلاهما قرار دارد.
تاریخچه > شرکت نفت فیلیپس

همچنین ببینید: شرکت نفت فیلیپس
شرکت نفت فیلیپس، (به انگلیسی: Phillips Petroleum Company) شرکت نفت آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۷ توسط فرانک فیلیپس و برادرش ال.ای. فیلیپس در بارتلزویل اکلاهما تأسیس شد.
در سال ۱۹۶۶ شرکت فیلیپس، "شرکت نفت تایدواتر" را، خریداری کرد، سپس دو شرکت با هم ادغام شدند و شرکت جدید، "فیلیپس ۶۶"، نام گرفت. در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۰۲ شرکت کونوکو و شرکت نفت فیلیپس، با هم ادغام شدند و شرکت کونوکو فیلیپس تشکیل شد.
شرکت فیلیپس، بیشتر با نام تجاری "فیلیپس ۶۶"، شناخته می‌شود و این درحالی است که، فیلیپس ۶۶ تنها یکی از برندهای شرکت نفت فیلیپس می‌باشد.
تاریخچه > شرکت نفت مارلند

شرکت نفت مارلند، (به انگلیسی: Marland Oil Company) شرکت نفتی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۷ در پانکا سیتی، اکلاهما تأسیس شد.
این شرکت، توسط یکی از پیشگامان در حوزه اکتشاف نفت، «ای. دبلیو. مارلند» و با تزریق دارایی‌های «شرکت نفت ۱۰۱ رنچ» راه‌اندازی شد.
شرکت نفت مارلند، در سال ۱۹۲۰، کنترل ۱۰٪ از بازار نفت جهان را، در دست داشت. در سال ۱۹۲۲ این شرکت دارای ۶۰۰ ایستگاه خدماتی، با نام تجاری مارلند بود، که در ۱۱ ایالت فعالیت می‌نمود. در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۲۹، بعلت بدهی بالایی که شرکت کونوکو داشت، به شرکت نفت مارلند واگذار شد.
مارلند، پس از به دست آوردن دارایی‌های کونوکو، هر دو شرکت را با هم ادغام نمود و شرکت جدید، تحت نام کونوکو، فعالیت خود را آغاز نمود. دفتر اصلی این شرکت نیز، در شهر پانکا سیتی، اکلاهما مستقر گردید.
بخشی از نشان تجاری سال‌های ابتدای ادغام شرکت کونوکو، که از یک مثلث با نوار قرمز تشکیل شده بود نیز، از لوگوی شرکت مارلند گرفته شده است. این نشان، بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰، به عنوان نشان تجاری شرکت کونوکو، استفاده می‌شد.
تاریخچه > ادغام

در تاریخ ۳۰ اوت ۲۰۰۲ شرکت کونوکو و شرکت نفت فیلیپس، که دیگر بنام فیلیپس ۶۶ شناخته می‌شد، با هم ادغام شدند و شرکت کونوکو فیلیپس تشکیل شد.
در سال ۲۰۰۵ شرکت کونوکو فیلیپس، اقدام به تغییر نام دادن جایگاه‌های پمپ بنزین خود؛ با نام تجاری ۷۶ شد. این نام تجاری از شرکت یونیون ۷۶ گرفته شده است. یونیون ۷۶ از شرکت‌های زیرمجموعه «توسکو کورپوریشن» بود، که شرکت نفت فیلیپس با خرید توسکو، به آن شرکت نیز دست یافت. پس از ادغام شرکت نفت فیلیپس و شرکت کونوکو، یونیون ۷۶ نیز جزو دارایی‌های کونوکو فیلیپس محسوب شد.
در سال ۲۰۰۶ کونوکو فیلیپس «پالایشگاه ویلهمسهافن» آلمان را خریداری کرد. در پایان همان سال، کونوکو فیلیپس، شرکت آمریکایی «شرکت برلینگتون ریسورز» را نیز بدست آورد.
در سال ۲۰۰۷ شرکت شورون تمامی جایگاه‌های پمپ بنزین کونوکو در میسیسیپی را خریداری کرد و نام آن‌ها را به تکزاکو تغییر داد.
شرکت‌های تابعه > فیلیپس ۶۶

مقالهٔ اصلی: فیلیپس ۶۶
فیلیپس ۶۶، (به انگلیسی: Phillips 66) یکی از شرکت‌های تابعه شرکت نفت فیلیپس بود، که پس از ادغام این شرکت، با شرکت تایدواتر، تأسیس شد.
فیلیپس ۶۶ فعالیت‌های حوزه پایین‌دستی شرکت نفت فیلیپس را، با تمرکز بر تولید مواد شیمیایی و صنایع پتروشیمی، بر عهده داشت و از ادغام سال ۲۰۰۱ به بعد، بخشی از دارایی‌های کونوکو فیلیپس محسوب می‌شود.
در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۱ کونوکو فیلیپس اعلام نمود، که برای به حداکثر رساندن ارزش سهام خود، قصد دارد، بخش بالادستی این شرکت را، از بخش پایین‌دستی، تفکیک کرده و هر بخش را به‌طور مستقل، به صورت یک شرکت سهامی عام اداره نماید.
در ۱ مه ۲۰۱۲ همه دارایی‌های بخش میان‌دستی، بخش پایین‌دستی، بخش بازاریابی، بخش عملیات شیمیایی و صنایع پتروشیمی به شرکت فیلیپس ۶۶ واگذار شد و دفتر مرکزی آن در هیوستون تگزاس مستقر گردید.
شرکت کونوکو فیلیپس نیز، فعالیت‌های خود در بخش بالادستی را ادامه داده و تمرکز خود را در حوزه اکتشاف و تولید، از سر گرفت.
تمرکز اصلی شرکت فیلیپس ۶۶، در زمینه تولید دامنه گسترده‌ای از محصولات شیمیایی، صنایع پتروشیمی و همچنین تولید ال‌ان‌جی می‌باشد. اکنون، «گریگ گارلند»، به عنوان مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره این شرکت فعالیت می‌کند. شمار کارکنان فیلیپس ۶۶ در حدود ۱۴٫۰۰۰ نفر است، که در سراسر جهان، فعالیت می‌نمایند.
شرکت‌های تابعه > ۷۶

همچنین ببینید: ۷۶ (کونوکو فیلیپس)
۷۶ یا یونیون ۷۶، (به انگلیسی: Union 76) نشان تجاری جایگاه‌های پمپ بنزین شرکت کونوکو فیلیپس می‌باشد، که زنجیره‌ای از ایستگاه‌های خدماتی را در ایالات متحده در بر می‌گیرد.
نام تجاری ۷۶ در واقع متعلق به شرکت فیلیپس ۶۶ می‌باشد. یونوکال کورپوریشن، مالک اصلی و خالق برند ۷۶ است، که در سال ۲۰۰۵ با شرکت شورون ادغام شد.
در سال ۱۹۹۷، یونوکال کورپوریشن، کلیه دارایی‌های مربوط به بخش پالایشگاهی و عملیات بازاریابی خود در غرب ایالات متحده را به همراه حقوق مربوط به نام تجاری یونیون ۷۶ را به «شرکت توسکو» واگذار کرد.
شرکت توسکو نیز پس از مدتی، توسط شرکت نفت فیلیپس، خریداری شد. سپس در پی ادغام کونوکو و شرکت نفت فیلیپس، کونوکو فیلیپس مالک نهایی نشان تجاری ۷۶ گردید!
اکتشاف و تولید

اکنون، تمرکز شرکت کونوکو فیلیپس تنها بر روی اکتشاف، توسعه و تولید نفت خام و گاز طبیعی در مناطق نفتخیز سرتاسر جهان می‌باشد.
این شرکت، فعالیت‌های عملیاتی خود را، از طریق شش بخش عامل، که بنابر منطقه جغرافیایی تعریف می‌شوند، مدیریت می‌نماید.
این مدیریت‌ها عبارتند از:
بخش آلاسکا
بخش آمریکای لاتین
بخش کانادا
بخش اروپا
بخش آسیا و اقیانوسیه
بخش خاورمیانه
پالایشگاه‌ها

شرکت کونوکو فیلیپس، دارای ۱۹ پالایشگاه بوده، که در کشورهای ایالات متحده، بریتانیا، آلمان، ایرلند و مالزی مستقر می‌باشند. نام پالایشگاه‌ها، شهر محل استقرار و ظرفیت پالایش هر یک، در فهرست زیر ذکر شده است.
| کشور | نام پالایشگاه | مکان | ظرفیت پالایش (بشکه در روز) |
| --- | --- | --- | --- |
|  | پالایشگاه وود ریور | رکسانا، ایلینوی | ۳۰۷٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه ویلهمسهافن | ویلهمسهافن، آلمان | ۲۶۰٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه الاینس | بله چیس، لوئیزیانا | ۲۴۷٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه سوینی | اولد اوشن، تگزاس | ۲۴۷٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه بی وی | لیندن، نیوجرسی | ۲۳۸٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه لیک چارلز | وستلیک، لوئیزیانا | ۲۳۹٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه هامبر | لینکنشایر، بریتانیا | ۲۲۱٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه پونکا سیتی | پونکا سیتی، اکلاهما | ۱۸۷٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه ترینر | ترینر، پنسیلوانیا | ۱۸۵٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه بورگر | بورگر، تگزاس | ۱۴۶٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه لس آنجلس | کارسون، کالیفرنیا | ۱۳۹٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه سانفرانسیسکو | سانفرانسیسکو، کالیفرنیا | ۱۲۰٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه فرندیل | فرندیل، واشینگتن | ۱۰۵٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه وایت گیت | کورک، ایرلند | ۷۱٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه بیلینگز | بیلینگز، مونتانا | ۵۸٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه ملاکا | ملاکا، مالزی | ۵۸٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه میرو | کارلسروهه، آلمان | ۵۶٫۰۰۰ |
|  | پالایشگاه چک | لیتوینو، جمهوری چک | ۲۷٫۰۰۰ |
دفتر مرکزی

دفتر مرکزی شرکت کونوکو فیلیپس؛ در شهر هیوستون، تگزاس واقع شده است. در سال ۲۰۰۲ اعضای هیئت مدیره این شرکت تصمیم گرفتند، دفتر مرکزی آن را، از اکلاهما، به تگزاس منتقل نمایند.
دلیل اصلی این انتقال، عدم وجود سفر هوایی بین‌المللی مستقیم از ایالت اوکلاهما عنوان شده بود. به‌طور سنتی، دفتر مرکزی شرکت کونوکو، به عنوان ساختمان مرکزی شرکت کونوکو فیلیپس، شناخته می‌شود.