جایزه شاو
برندگان جایزه شاو > اخترشناسی

| سال | برنده | ملیت | دلیل | منابع>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۴ |  فیلیپ جیمز ادوین پیبلز |  ایالات متحده آمریکا | برای کمک‌های او در زمینهٔ کیهان‌شناسی و کیهان‌شناسی فیزیکی |  |
| ۲۰۰۵ | جفری مارسی |  ایالات متحده آمریکا | برای کمک‌های او در اخترشناسی که به شناسایی سامانه سیاره‌ای منجر شد. |  |
| ۲۰۰۵ | میشل مایور |  سوئیس | برای کمک‌های او در اخترشناسی که به شناسایی سامانه سیاره‌ای منجر شد. |  |
| ۲۰۰۶ | سال پرلموتر |  ایالات متحده آمریکا | برای یافتن انبساط شتاب‌دار جهان و انرژی چگالی فضا |  |
| ۲۰۰۶ | ادم ریس |  ایالات متحده آمریکا | برای یافتن انبساط شتاب‌دار جهان و انرژی چگالی فضا |  |
| ۲۰۰۶ | برایان اشمیت |  استرالیا | برای یافتن انبساط شتاب‌دار جهان و انرژی چگالی فضا |  |
| ۲۰۰۷ | پیتر  گلدریچ |  ایالات متحده آمریکا | for his achievements in theoretical astrophysics and planetary sciences |  |
| ۲۰۰۸ | Reinhard Genzel |  آلمان | for demonstrating that the Milky Way's centre contains a supermassive black hole |  |
| ۲۰۰۹ | فرانک اچ شو (徐遐生) |  ایالات متحده آمریکا | برای یک عمر کمک به اخترشناسی نظری |  |
| ۲۰۱۰ | Charles L. Bennett |  ایالات متحده آمریکا | for their contributions to the Wilkinson Microwave Anisotropy Probe experiment, which helps to determine the geometry, age and composition of the universe |  |
| ۲۰۱۰ | Lyman A. Page Jr. |  ایالات متحده آمریکا | for their contributions to the Wilkinson Microwave Anisotropy Probe experiment, which helps to determine the geometry, age and composition of the universe |  |
| ۲۰۱۰ | David N. Spergel |  ایالات متحده آمریکا | for their contributions to the Wilkinson Microwave Anisotropy Probe experiment, which helps to determine the geometry, age and composition of the universe |  |
| ۲۰۱۱ | Enrico Costa |  ایتالیا | for their leadership of space missions that enabled the demonstration of the cosmological origin of gamma ray bursts, the brightest sources known in the universe. |  |
| ۲۰۱۱ | Gerald J. Fishman |  ایالات متحده آمریکا | for their leadership of space missions that enabled the demonstration of the cosmological origin of gamma ray bursts, the brightest sources known in the universe. |  |
| ۲۰۱۲ | David Jewitt |  ایالات متحده آمریکا | for their discovery and characterization of trans-Neptunian bodies, an archeological treasure dating back to the formation of the solar system and the long-sought source of short period comets. |  |
| ۲۰۱۲ | Jane Luu |  ایالات متحده آمریکا | for their discovery and characterization of trans-Neptunian bodies, an archeological treasure dating back to the formation of the solar system and the long-sought source of short period comets. |  |
| ۲۰۱۳ | Steven A. Balbus |  بریتانیا | for their discovery and study of the magnetorotational instability, and for demonstrating that this instability leads to turbulence and is a viable mechanism for angular momentum transport in astrophysical accretion disks. |  |
| ۲۰۱۳ | John F. Hawley |  ایالات متحده آمریکا | for their discovery and study of the magnetorotational instability, and for demonstrating that this instability leads to turbulence and is a viable mechanism for angular momentum transport in astrophysical accretion disks. |  |
| ۲۰۱۴ | Daniel Eisenstein |  ایالات متحده آمریکا | for their contributions to the measurements of features in the large-scale structure of galaxies used to constrain the cosmological model including baryon acoustic oscillations and redshift-space distortions. |  |
| ۲۰۱۴ | Shaun Cole |  بریتانیا | for their contributions to the measurements of features in the large-scale structure of galaxies used to constrain the cosmological model including baryon acoustic oscillations and redshift-space distortions. |  |
| ۲۰۱۴ | John A. Peacock |  بریتانیا | for their contributions to the measurements of features in the large-scale structure of galaxies used to constrain the cosmological model including baryon acoustic oscillations and redshift-space distortions. |  |
| ۲۰۱۵ | William J. Borucki |  ایالات متحده آمریکا | for his conceiving and leading the Kepler mission, which greatly advanced knowledge of both extrasolar planetary systems and stellar interiors. |  |
| ۲۰۱۶ | Ronald W. P. Drever |  بریتانیا | for conceiving and designing the Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory (LIGO), whose recent direct detection of gravitational waves opens a new window in astronomy, with the first remarkable discovery being the merger of a pair of stellar mass black holes. |  |
| ۲۰۱۶ | Kip S. Thorne |  ایالات متحده آمریکا | for conceiving and designing the Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory (LIGO), whose recent direct detection of gravitational waves opens a new window in astronomy, with the first remarkable discovery being the merger of a pair of stellar mass black holes. |  |
| ۲۰۱۶ | Rainer Weiss |  ایالات متحده آمریکا | for conceiving and designing the Laser Interferometer Gravitational-Wave Observatory (LIGO), whose recent direct detection of gravitational waves opens a new window in astronomy, with the first remarkable discovery being the merger of a pair of stellar mass black holes. |  |
| ۲۰۱۷ | سایمون. وایت |  بریتانیا /  آلمان | برای کمک‌هایش به درک شکل‌گیری ساختار در کیهان. او با شبیه‌سازی‌های عددی قدرتمند نشان داده که چگونه نوسانات چگالی کوچک در کیهان اولیه به کهکشان‌ها و دیگر ساختارهای غیرخطی تبدیل می‌شوند و به شدت به کیهان‌شناسی با هندسهٔ مسطح گرایش دارند و تحت سلطه ماده تاریک و یک ثابت کیهانی هستند. |  |
| ۲۰۱۸ | ژان لوپ پوژه |  فرانسه | برای کمک او به اخترشناسی فروسرخ و در حوزه طیفی زیر میلیمتری. او پس‌زمینه کیهانی فروسرخ کهکشان‌های ستاره‌ساز باستانی را شناسایی کرد و مولکول‌های هیدروکربن معطر را به‌عنوان ترکیبی از مواد بین‌ستاره‌ای پیشنهاد کرد. با مأموریت فضایی پلانک، او دانش ما از کیهان‌شناسی را در زمینهٔ حضور محیط میان‌ستاره‌ای به طرز چشمگیری بالا برد. |  |
| ۲۰۱۹ | Edward C. Stone |  ایالات متحده آمریکا | for his leadership in the Voyager project, which has, over the past four decades, transformed our understanding of the four giant planets and the outer solar system, and has now begun to explore interstellar space. |  |
| ۲۰۲۰ | Roger D. Blandford |  ایالات متحده آمریکا | for his foundational contributions to theoretical astrophysics, especially concerning the fundamental understanding of active galactic nuclei, the formation and collimation of relativistic jets, the energy extraction mechanism from black holes, and the acceleration of particles in shocks and their relevant radiation mechanisms. |  |
| ۲۰۲۱ | Victoria M. Kaspi |  ایالات متحده آمریکا /  کانادا | for their contributions to our understanding of magnetars, a class of highly magnetized neutron stars that are linked to a wide range of spectacular, transient astrophysical phenomena. Through the development of new and precise observational techniques, they confirmed the existence of neutron stars with ultra-strong magnetic fields and characterized their physical properties. Their work has established magnetars as a new and important class of astrophysical objects. |  |
| ۲۰۲۱ | Chryssa Kouveliotou |  یونان /  ایالات متحده آمریکا | for their contributions to our understanding of magnetars, a class of highly magnetized neutron stars that are linked to a wide range of spectacular, transient astrophysical phenomena. Through the development of new and precise observational techniques, they confirmed the existence of neutron stars with ultra-strong magnetic fields and characterized their physical properties. Their work has established magnetars as a new and important class of astrophysical objects. |  |
: