stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حامد لک
آمار باشگاهی

تا تاریخ ۱۱ دی ۱۴۰۲
| باشگاه | دسته | فصل | لیگ برتر> بازی | لیگ برتر> گل | جام حذفی> بازی | جام حذفی> گل | آسیا> بازی | آسیا> گل | سوپر جام> بازی | سوپر جام> گل | مجموع> بازی | مجموع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| صبای قم | لیگ برتر | ۹۰–۱۳۸۹ | ۸ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۸ | ۰ |
| صبای قم | لیگ برتر | ۹۱–۱۳۹۰ | ۲۷ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۸ | ۰ |
| صبای قم | لیگ برتر | ۹۲–۱۳۹۱ | ۲۳ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۳ | ۰ |
| صبای قم | مجموع | مجموع | ۵۸ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۵۹ | ۰ |
| تراکتور | لیگ برتر | ۹۳–۱۳۹۲ | ۲۶ | ۰ | ۰ | ۰ | ۴ | ۰ | _ | _ | ۳۰ | ۰ |
| تراکتور | لیگ برتر | ۹۴–۱۳۹۳ | ۲۵ | ۰ | ۲ | ۰ | ۵ | ۰ | _ | _ | ۳۲ | ۰ |
| تراکتور | مجموع | مجموع | ۵۱ | ۰ | ۲ | ۰ | ۹ | ۰ | _ | _ | ۶۲ | ۰ |
| صبای قم | لیگ برتر | ۹۵–۱۳۹۴ | ۲۳ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۵ | ۰ |
| صبای قم | لیگ برتر | ۹۶–۱۳۹۵ | ۱۵ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۱۷ | ۰ |
| صبای قم | مجموع | مجموع | ۳۸ | ۰ | ۴ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۴۲ | ۰ |
| سایپا | لیگ برتر | ۹۶–۱۳۹۵ | ۱۴ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۱۴ | ۰ |
| سایپا | مجموع | مجموع | ۱۴ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۱۴ | ۰ |
| فولاد | لیگ برتر | ۹۷–۱۳۹۶ | ۲۵ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۶ | ۰ |
| فولاد | مجموع | مجموع | ۲۵ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۶ | ۰ |
| نساجی | لیگ برتر | ۹۸–۱۳۹۷ | ۲۴ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۶ | ۰ |
| نساجی | مجموع | مجموع | ۲۴ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۶ | ۰ |
| ماشین‌سازی | لیگ برتر | ۹۹–۱۳۹۸ | ۳۰ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۳۲ | ۰ |
| ماشین‌سازی | مجموع | مجموع | ۳۰ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۳۲ | ۰ |
| پرسپولیس | لیگ برتر | ۰۰–۱۳۹۹ | ۲۹ | ۰ | ۱ | ۰ | ۱۳ | ۰ | ۱ | ۰ | ۴۴ | ۰ |
| پرسپولیس | لیگ برتر | ۰۱–۱۴۰۰ | ۲۲ | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ | ۰ | ۱ | ۰ | ۲۷ | ۰ |
| پرسپولیس | مجموع | مجموع | ۵۱ | ۰ | ۳ | ۰ | ۱۵ | ۰ | ۲ | ۰ | ۷۱ | ۰ |
| مس رفسنجان | لیگ برتر | ۰۲–۱۴۰۱ | ۲۴ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۲۵ | ۰ |
| مس رفسنجان | لیگ برتر | ۰۳–۱۴۰۲ | ۱۰ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۱۰ | ۰ |
| مس رفسنجان | مجموع | مجموع | ۳۴ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | _ | _ | ۳۵ | ۰ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۳۲۵ | ۰ | ۱۶ | ۰ | ۲۴ | ۰ | ۲ | ۰ | ۳۶۷ | ۰ |
دوران ملی > امید ایران

لک نخستین مسابقه بین‌المللی خود را برای تیم ملی فوتبال امید ایران در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۱ انجام داد؛ در یک بازی دوستانه در برابر سوریه.
دوران ملی > ایران

لک نخستین بازی خود برای تیم ملی ایران را زیر نظر کارلوس کی‌روش در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲ برابر یمن و در مسابقات فوتبال غرب آسیا ۲۰۱۲ انجام داد. لک عملکرد خوبی نشان داد و ایران در این بازی ۲–۱ پیروز شد. لک پس از مدت‌ها غیبت، دوباره توسط کی‌روش برای اردویی در ژوئن ۲۰۱۷، به تیم ملی فراخوانده شد.
در فروردین ۱۴۰۰، لک پس از نمایش خوب در پرسپولیس، توسط دراگان اسکوچیچ و پس از مدت‌ها به اردوی تیم ملی فوتبال ایران، فرا خوانده شد.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۱۷ مارس ۲۰۱۸
| ایران> سال | ایران> بازی | ایران> کلین شیت | ایران> گل خورده |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | ۱ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۷ | ۱ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۸ | ۱ | ۱ | ۰ |
| مجموع | ۳ | ۳ | ۰ |
افتخارات

تراکتورسازی
جام حذفی (۱): ۹۳–۱۳۹۲
افتخارات > پرسپولیس

لیگ برتر خلیج فارس
قهرمان(۱): ۱۴۰۰–۱۳۹۹
نائب قهرمان(۱): ۰۱–۱۴۰۰
سوپر جام ایران
قهرمان(۱): ۱۳۹۹
نائب قهرمان(۱): ۱۴۰۰
لیگ قهرمانان آسیا
نائب قهرمان(۱): ۲۰۲۰
فردی
بهترین دروازه‌بان و بازیکن لیگ قهرمانان آسیا (غرب):۲۰۲۰
بهترین دروازه‌بان سال نوروز فوتبالی: ۱۳۹۹
بهترین دروازه‌بان لیگ بیستم با۱۷ کلین شیت:لیگ برتر فوتبال ایران ۱۴۰۰–۱۳۹۹
سومین دروازه‌بان تاریخ لیگ برتر از دید تعداد کلین‌شیت
لک با صبای قم در سال ۱۳۹۴
لک با پرسپولیس در سال ۱۴۰۰
لک (سمت چپ) روی نیمکت ایران در جریان انتخابی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸
لک (سمت چپ) آل کثیر (سمت راست) در جشن قهرمانی گلات پرسپولیس
اجیکاماساگارا

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Ajjikamasagara | Ajjikamasagara |
| --- | --- |
village: village
Ajjikamasagara is in Chitradurga district: Ajjikamasagara is in Chitradurga district
ایالت: کارناتاکا
District: Chitradurga
Taluka s: Hosadurga
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Chitradurga
نماینده شهر: Village Panchayat
اجیکاماساگارا (به انگلیسی: Ajjikamasagara) یک روستا در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
شوی پاتریک ستاره

| شوی پاتریک ستاره | شوی پاتریک ستاره |
| --- | --- |
لوگو شوی پاتریک ستاره: لوگو شوی پاتریک ستاره
ژانر: انیمیشن مینی سریال کمدی گفت و گو محور
نویسنده: مارک چکارلی
کارگردان: وینسنت والر
کارگردان هنری/ مدیر نوآوری: تام یاسومی
صداپیشگان: بیل فیجرباک تام ویلسون کری سامر دینا اسنایدر تیم هیل
سازنده موسیقی متن: هنک اسمیت میوزیک
آهنگساز: نیکلاس کار - ابان اشلتر
کشور سازنده: آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: 26
تولید: تولید
تهیه‌کننده: وینسنت والر و جنی مونیکا
تولیدکننده: شبکه نیکلودئون
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه نیکلودئون
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه: کمپ کورال: سال‌های کودکی باب‌اسفنجی
شوی پاتریک ستاره یا شوی پاتریک استار (به انگلیسی: The Patrick Star Show) یک مینی سریال پویانمایی رایانه ای آمریکایی در ژانر کمدی و ماجراجویانه است که دومین اسپین آف از مجموعه باب اسفنجی شلوار مکعبی است و فصل اول آن در 26 قسمت توسط تمام تیم سریال اصلی (به جز استیون هیلنبرگ)، ساخته و قسمت اول آن در ۱۸ تیر ۱۴۰۰ پخش شد. این سریال در سال ۲۰۲۲ برای فصل دوم نیز تمدید شد.
مینی سریال «شوی پاتریک استار» برنامه‌ای گفتگو محور در قالب یک تاک شو با مجری‌گری پاتریک ستاره خواهد بود؛ ترکیبی از «شوی لری سندرز» و «کمدی بنگ! بنگ!»
خلاصه داستان

شوی پاتریک ستاره دربارهٔ پاتریک ستاره است که در خانه با خانواده اش زندگی می‌کند؛ جایی که او از اتاق خواب تبدیل شده به تلویزیون، برنامه خودش را برای محله برگزار می‌کند. خواهر کوچک او، اسکوئیدینا، در پشت صحنه کار می‌کند تا اطمینان حاصل کند که نمایش پاتریک همیشه روان است، در حالی که والدین او، بانی و سیسیل و پدر بزرگش، هرکدام از آنها به طرز خنده دارانه ای از پاتریک حمایت می‌کنند.
ماجراهای غیرقابل پیش‌بینی خانواده ستاره اغلب برنامه را مطلع می‌کند، با برنامه چیزهایی را ادغام می‌کند و حتی گاهی اوقات با آن تداخل پیدا می‌کند ؛ اما یک چیز قطعی است : زندگی عجیب و غریب او همیشه باعث ایجاد یک تلویزیون عالی می‌شود !
صداپیشگان مهمان

شخصیت‌های مجموعه باب اسفنجی شلوار مکعبی در این مینی سریال حضور خواهند داشت.
در این میان حضور کاراکتر باب اسفنجی (با صداپیشگی تام کنی) به عنوان شخصیت مهمان حتمی است.
ساخت سریال

از سال ۲۰۱۹، تمایل مدیر شبکه نیکلودئون برای تولید این اسپین اف مطرح شده بود.
بر اساس گزارشی که سایت ددلاین منتشر کرده‌است، نیکلودئون به خاطر محبوبیت بسیار زیاد شخصیت پاتریک، قصد دارد سریالی بر اساس این کاراکتر تولید کند.
نیکلودئون در حساب توئیتر خود ضمن انتشار نخستین تصویر مینی سریال شوی پاتریک ستاره، اعلام کرده‌است: «این مجموعه دومین سریال اسپین‌آف برای باب‌اسفنجی شلوار مکعبی است و به ما این امکان را می‌دهد تا توانایی‌های خود را گسترش دهیم و ضمن روایت داستان‌هایی جدید با مخاطبانمان در سراسر جهان که عاشق این شخصیت‌ها هستند، همچنان ارتباط برقرار کنیم».
فمینیسم در پاکستان

فمینیسم در پاکستان به مجموعه جنبش‌هایی اطلاق می‌شود که هدف آن‌ها تعریف، ایجاد و دفاع از حقوق زنان در پاکستان است. جنبش‌های فمنیستی پاکستان در پی پیگیری حقوق برابر سیاسی، اقتصادی و اجتماعی زنان و داشتن فرصت‌های برابر با مردان هستند. این جنبش‌ها از لحاظ تاریخی با وقایع سیاسی و تاریخی پاکستان برهم‌کنش داشته و در ارتباط با مسائل معاصر پاکستان از جمله استعمار، جنگ استقلال، ملی‌گرایی، اسلامی‌سازی، مبارزه با دیکتاتوری، دموکراسی‌خواهی و جنگ علیه ترور خود را تعریف کرده‌اند. رابطه بین جنبش زنان و دولت پاکستان از سازگاری متقابل به رویارویی و درگیری در طی دوره‌های مختلف تغییر کرده است.
پیش زمینه

پاکستان در رتبه سوم بدترین کشورها - رده ۱۵۱ از ۱۵۳ کشور - در شاخص برابری جنسیتی مجمع جهانی اقتصاد (WEF) قرار دارد. سواد زنان پاکستان به حدی پایین است که بیش از پنج میلیون دختر در سن دبستان به مدرسه نمی‌روند. بر اساس گزارش یونیسف، ۱۸ درصد از دختران پاکستانی قبل از رسیدن به ۱۸ سالگی ازدواج کرده‌اند. برآورد دقیقی از میزان تغییر مذهب اجباری اقلیت‌های مذهبی جهت ازدواج اجباری با مسلمانان به دلیل کمبود گزارش‌ها و ماهیت پیچیده آن در جامعه پاکستان وجود ندارد. اما تخمین‌ها از تغییر مذهب و ازدواج اجباری ۱۰۰ تا ۷۰۰ دختر مسیحی در سال خبر می‌دهند. این تخمین برای اقلیت هندو در پاکستان، تعداد قربانیان را حداقل ۳۰۰ نفر در سال نشان می‌دهد. صندوق بین‌المللی پول اعلام کرده است که پر کردن شکاف جنسیتی می‌تواند تولید ناخالص داخلی پاکستان را تا ۳۰ درصد افزایش دهد.
به گفته زویا رحمان، هویت زن پاکستانی بر اساس فرهنگ عرفی مردسالارانه، تحت حمایت و تسلط دولت ساخته شده است. او استدلال می‌کند که جامعه از زن پاکستانی انتظار دارد که تمایلات جنسی خود را بروز ندهد، تحت کنترل باشد، و در صورت تخطی از این قوانین سزاوار به قتل رسیدن در قالب قتل‌های ناموسی باشد. به گفته او تبعیض علیه زنان با دخالت دولت در عمیق‌تر شدن آن جنبه سیستماتیک پیدا می‌کند. دولت از طریق سانسور زنان، تأیید فرهنگ و رسوم غلط و حتی تبلیغات آن‌ها به پایدار ماندن تبعیض‌ها کمک می‌کند. او استدلال می‌کند که دولت صرفاً به کنترل زنان بسنده نمی‌کند، بلکه در زندگی عمومی و خصوصی آن‌ها دخالت می‌کند تا تصمیم بگیرد که چه چیزی به عنوان فرهنگ پاکستان مشروع و مجاز است و چه چیزی مجاز نیست.
پس از استقلال پاکستان از هند، زنان در پاکستان به حمایت از اصلاحات سیاسی‌ای که به توانمندی آن‌ها کمک می‌کند، پرداختند. تلاش زنان برای اصلاحات سیاسی منجر به این شد که در سال ۱۹۴۸ قانونی تصویب شد که بر اساس آن حق زن مسلمان را برای ارث بردن اشکال مختلف دارایی به رسمیت شناخت. در سال ۱۹۵۶ تلاشی برای گنجاندن منشور حقوق زنان توسط دولت در قانون اساسی انجام شد، اما این امر ناموفق بود. قانون خانواده مسلمانان در سال ۱۹۶۱ که در خصوص ازدواج و طلاق نوشته شده است؛ مهم‌ترین اصلاحات اجتماعی و حقوقی‌ای است که در پاکستان با انگیزه فمینیستی جهت توانمندسازی قانونی زنان انجام شده است.
دکتر جاوریا شهید و خالد منظور بات در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ تحت عنوان موقعیت زنان پاکستانی در قرن بیست و یکم، فمینیسم را برابری برای زنان و آزادی از تبعیض جنسیتی در جنبه‌های مختلف زندگی تعریف می‌کنند.
تاریخچه

به گفته ملیحه ضیاء، با وجود جنبش‌های متعدد مبارزه با تبعیض زنان و تلاش برای برابری در پاکستان، هنوز جنبش فمینیستی فراگیری در این کشور وجود ندارد. ضیاء تاریخ جنبش فمینیستی در پاکستان را به ۳ مرحله تقسیم می‌کند:
تاریخچه > مرحله اول: ۱۹۴۷–۱۹۵۲

در زمان جنگ استقلال پاکستان از هند، زنان مسلمان قربانی خشونت‌های متعددی بودند. گزارش شده است که در این مدت ۷۵ هزار زن مسلمان ربوده شده و مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند. در همان زمان بود که فاطمه جناح، کمیته امداد زنان را تشکیل داد که بعداً به انجمن زنان پاکستان تبدیل شد. جناح در ادامه یک ایستگاه رادیویی مخفی تأسیس کرد و در سال ۱۹۶۵ از بازنشستگی سیاسی خودخواسته خود خارج شد تا علیه دیکتاتوری نظامی ایوب خان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کند.
بیگم رعنا لیاقات علی خان به پناهندگانی که در جریان تجزیه هند از هند گریختند کمک کرد و انجمن زنان پاکستان را در سال ۱۹۴۹، دو سال پس از تشکیل کشور پاکستان، سازمان داد. خان با توجه به کمبود پرستار در کراچی، از ارتش درخواست کرد تا زنان را برای تزریق آمپول و کمک‌های اولیه آموزش دهد و در نتیجه این اقدام نیروهای شبه نظامی زنان ایجاد شد. پرستاری همچنین به یک مسیر شغلی برای بسیاری از دختران تبدیل شد. او حتی پس از ترور همسرش در سال ۱۹۵۱ به مأموریت خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۲ اولین نماینده زن مسلمان در سازمان ملل متحد شد.
به گفته عایشه خان، در دهه‌های اولیه پس از استقلال، زنان نخبه پاکستانی عمدتاً روی ناسیونالیسم اسلامی سرمایه‌گذاری کردند و برای حقوق محدود زنان در چارچوب اسلام تلاش می‌کردند. زنان در ادامه با ظهور جریان اسلامیزه‌سازی دیکتاتوری پاکستان که به نفی حقوق آن‌ها می‌پرداخت، در مقابل حاکمیت قرار گرفتند.
تاریخچه > مرحله دوم: دهه ۱۹۸۰

پایان دهه ۱۹۷۰ با موج جدیدی از اسلامی‌سازی سیاسی در بسیاری از کشورهای مسلمان همراه بود. در پاکستان، رژیم دیکتاتوری نظامی محمد ضیاءالحق به قدرت رسید و اسلام‌سازی پاکستان را آغاز کرد. قوانین جزای پاکستان برمبنای اسلام بازتعریف شد و متعاقز آن، زنا جرم کیفری شناخته شد و مجازات‌های شلاق، قطع عضو و سنگسار در قانون قرار گرفت. جنبش فمینیستی در پاکستان شدیداً با اجرای قوانین اسلامی مخالفت کرد، آن‌ها طرفدار لیبرالیسم بودند و قوانین اسلامی را باستانی تفسیر کرده و معتقد بودند این قوانین برای اجرا در دنیای مدرن مناسب نیست. پس از تلاش‌ها و مبارزات فراوان، بخش‌هایی از قانون به‌طور قابل‌توجهی توسط لایحه حمایت از زنان در سال ۲۰۰۶ بازنگری شد.
در خصوص مقابله با اسلامی‌سازی جامعه انجمن اکشن زنان (WAF) در سال ۱۹۸۱ تشکیل شد. به گفته مدیحه اختر، ژنرال ضیا در نهایت به دنبال کنترل نقش زنان در تمام عرصه‌های عمومی اجتماعی بود که فشار غیرمنتظره‌ای را بر زنان پاکستانی وارد کرد. در واکنش به سیاست اسلامی‌سازی ضیاء، بسیاری از زنان پاکستانی از جمله نویسندگان و دانشگاهیان و نخبگان در مخالفت با این سیاست‌ها فعال شدند. اختر استدلال می‌کند که نسل جوان فعالان دهه ۱۹۸۰ از نظر فکری گرایش بیشتری نسبت به نسل‌های پیشین به رویکرد فمینیستی داشتند. او می‌گوید که جنبش‌های فمینیستی با ارائه تفسیرهای مترقی‌تری از اسلام که در آن‌ها به حقوق زنان توجه بیشتری شده بود، به مبارزه با افراطی‌گری مذهبی و تفسیر سنتی از اسلام پرداختند. این رویکرد آن‌ها حمایت غیرمنتظره سازمان‌های زنان اسلامی جناح راست را به دست آورد. آن‌ها از طریق رسانه‌های مختلف مانند مقالات روزنامه، هنر، شعر و ترانه به مبارزات انتخاباتی پرداختند
تاریخچه > پس از ضیاء: ۱۹۹۸–۲۰۰۸

از زمان پایان حکومت ژنرال ضیا، پاکستان اولین نخست‌وزیر زن خود، بی نظیر بوتو را انتخاب کرد. برخی از تلاش‌های قانون‌گذاری فمینیستی، مانند تأسیس کلانتری‌های زنانه و انتصاب قاضی‌های زن برای اولین بار انجام شد. با این حال، بسیاری از قوانین ضد زن تصویب شده در دوره ژنرال ضیا باقی ماند.
در دوران پس از ضیاء، فعالان زن تلاش کردند با نوشتن مقالات و انجام تحقیقات و پژوهش‌ها به تقویت صدای زنان در جامعه و ترویج حکومت دمکراتیک فراگیر متمرکز شوند. به‌طور مثال برای اولین‌بار تحقیقاتی را در خصوص افزایش آگاهی در مورد حقوق جنسی و باروری زنان تهیه کردند که به آموزش و آگاه‌سازی زنان می‌پرداخت. همچنین فعالان زن در دغدغه‌های دیگری مانند مسائل زیست‌محیطی، و صلح و سازش میان شهروندان پاکستان و هند صحبت و تحقیق کردند.
تاریخچه > ۲۰۱۸ - اکنون

جنبش فمینیستی در پاکستان پس از سال ۲۰۰۸ با ظهور کانال‌های رسانه‌ای خصوصی و رسانه‌های اجتماعی وارد دوره جدیدی شد. در دوران جدید زنان به‌طور فزاینده‌ای قادر به اشتراک‌گذاری عقاید و نظرات خود در رسانه‌های اجتماعی بودند و همین امر موجب شتاب گرفتن جنبش فمینیستی شد. راهپیمایی‌های زنان در سالروز ۸ مارس اکنون در شهرهای متعددی در سراسر پاکستان برگزار می‌شود. شعارهای مطرح شده در راهپیمایی‌ها شامل افزایش مشارکت سیاسی و نمایندگی زنان، حمایت از اقلیت‌های جنسیتی و جنسی، حمایت از اقلیت‌های مذهبی و سایر گروه‌های به حاشیه رانده شده در پاکستان است. این جنبش همچنین خواستار ایمن‌تر کردن فضاهای عمومی برای زنان و تراجنسیتی‌ها شده است و همچنین خواستار پایان دادن به خشونت علیه زنان و ترنس‌جندرها شده است.
انواع

ملیحه ضیا می‌گوید که فمینیسم در پاکستان به دو شکل یافت می‌شود: فمینیسم لیبرال سکولار و فمینیسم اسلامی.
انواع > فمینیسم لیبرال

فمینیسم لیبرال در محافل لیبرال چپ برجسته‌تر است و اغلب توسط احزاب سیاسی چپ‌گرا مانند PPP حمایت می‌شود. عقاید این گروه با ارزش‌های آزادی لیبرال، حقوق بشر و سکولاریسم مشخص می‌شود.
انواع > فمینیسم اسلامی

نسائیسم اسلامی بیشتر ماهیتی سنتی دارد و از کسب حقوق زنان در نگاه اسلامی حمایت می‌کند. این جنبش عمدتاً توسط میانه‌روها و احزاب راست پاکستان حمایت می‌شود. کلمه نسائیسم از سوره نساء، قرآن آمده است که ریشه‌های اسلامی جنبش را نشان می‌دهد. این جنبش به دلیل تبلیغ حقوق اسلامی و پذیرش آنچه که دیگر گروه‌های فمینیستی سکولار «ساختار پدرسالار اسلامی پاکستان» می‌نامند، با انتقاداتی مواجه شده است.
هنر و ادبیات فمینیستی در پاکستان

بسیاری از آثار هنری و ادبی فمینیستی در پاکستان با ادبیات سنتی مقابله می‌کنند. ادبیاتی که به دلیل تحمیل باورهای دگم مذهبی شهرت دارد. نویسندگان فمینیست اغلب جنبش‌های فمینیستی پاکستان را در مقابله با هژمونی پدرسالارانه سنتی توصیف می‌کنند به گفته شهباز احمد چیما، مردسالاری پاکستان با هدف نهایی پذیرش، درونی کردن و ترویج گفتمان مردسالارانه به عنوان یک آرمان در جامعه، به تولید ادبیات و هنر می‌پردازد. در همین راستا نویسندگان فمینیستی با بازخوانی ادبیات سنتی پاکستان، جنبه‌های مردسالارانه و ضد زن این آثار را برجسته کردند. به‌طور مثال افیه س ضیا با تأکید بر برخی از نوشته‌های سید احمد خان، برجنبه‌های تاریک تفکر این نوشته‌ها تأکید کرد. یا بهشتی زوار اشرف علی ثناوی؛ در دوران پس از استقلال پاکستان، نوشته‌های ابوعلاء مودودی را که به نظر او در پی ایجاد و تحکیم تفکر مردسالارانه اسلامی بود، نقد کرد. این نقدها و بحث‌ها از جنبه آگاه‌سازی جامعه و فرهنگ حائز اهمیت بود. تلویزیون و سینما نیز به ارائه تصویر زنان مطیع پاکستانی در جامعه مردانه می‌پرداختند.
اس.اس. سیراج‌الدین در دانشنامه ادبیات پسااستعماری به زبان انگلیسی، نسبت به وجود فضای آزاد برای فمینیسم در پاکستان ابراز تردید می‌کند و معتقد است که این کشور همچنان به شدت تحت تأثیر تعصبات مذهبی قرار دارد. با این حال، او اذعان دارد که آگاهی از مسائل فمینیستی، تغییر نقش زنان و هویت زنانه در پاکستان وجود دارد و این مسائل در ادبیات انگلیسی این کشور بازتاب بیشتری یافته‌اند.
در ادبیات انگلیسی پاکستانی، ادراک شخصیت‌های اصلی زن از هویت زنانه‌شان و نقش کنش‌مندی را که در قصه دارند؛ می‌توان در رمان‌هایی مانند آثار باپسی سیدهوا و «روزهای بدون گوشت» سارا سولری مشاهده کرد. شاعران پاکستانی مانند مکی کوریشی، هینا فیصل امام، عالمگیر هاشمی و توفیق رفعت هم در به تصویر کشیدن این موضوعات با محافظه‌کاری بیشتر آثاری تولید کرده‌اند.
یکی از اولین فیلم‌های فمینیستی در پاکستان «راج زنان» (حکومت زنان) نام داشت. این فیلم در سال ۱۹۷۹ اکران شد، اما با وجود اینکه در دوره‌ای موفق برای سینمای پاکستان منتشر شد، در گیشه به موفقیت دست نیافت.
«زن‌گفتاری: پیمایش کنشگری، سیاست و مدرنیته در پاکستان» مجموعه‌ای از مقالات فمینیستی است که در سال ۲۰۲۱ توسط شری رحمان ویرایش شده و شامل مقالاتی از افرادی چون حنا جیلانی، خاور ممتاز، عافیه شهربانو ضیا و دیگران است که تاریخچه قانون خانواده مسلمان، انجمن اقدام زنان و تغییرات قانون‌گذاری مختلف در تاریخ پاکستان را روایت می‌کنند. سارا پراچا مطالبی منتشر می‌کند تا زنان پاکستانی را به انجام کسب‌وکار تشویق کند، که این برخلاف هنجارهای رایج در پاکستان است و برای الهام‌بخشی به زنان برای کار کردن انجام می‌شود. بینا شاه و فیفی هارون دربارهٔ فمینیسم و هنر می‌نویسند، و نغت داد دربارهٔ فمینیسم در عصر دیجیتال سخن می‌گوید.
هنر و ادبیات فمینیستی در پاکستان > عصمت چغای

با شروع دهه ۱۹۳۰، عصمت چغتای به‌طور گسترده دربارهٔ موضوعاتی از جمله جنسیت زنانه و زنانگی، طبقه متوسط، و تضاد طبقاتی، اغلب از دیدگاه مارکسیستی نوشت.
هنر و ادبیات فمینیستی در پاکستان > فاطمه بوتو

فاطمه بهٹو دختر وزیر پیشین مرتضیٰ بهٹو است. او نویسنده سه رمان است. «آوازهای خون و شمشیر» یک کتاب خاطرات دربارهٔ پدرش است که ترور شد.
هنر و ادبیات فمینیستی در پاکستان > فرخنده شهید خان

فرخنده شهید خان، پژوهشگر، فعال و دانشگاهی فمینیست است. او ادبیات معاصر انگلیسی را در دانشگاه دولتی فیصل‌آباد تدریس می‌کند. پژوهش‌هایش بر فمینیسم، مارکسیسم، فرهنگ، و جنسیت و تمایلات جنسی متمرکز است. خان در همکاری علمی با دانشکده ادبیات، زبان‌ها و فرهنگ‌های دانشگاه ادینبورگ، در حال حاضر روی پروژه‌ای کار می‌کند که پیچیدگی‌های زندگی زنان ساکن در مناطق قرمز و محله‌های روسپی‌گری در پاکستان را بررسی می‌کند، و این کار او را به پیشگامی در پرداختن به این موضوع اغلب تابو در این کشور تبدیل کرده است. او علاوه بر فعالیت‌های دانشگاهی، مرتباً برای مطبوعات ملی و بین‌المللی می‌نویسد و دیدگاه‌های عمیقی دربارهٔ مسائل حقوق بشر، به‌ویژه حقوق زنان در پاکستان و کشورهای همسایه آن ارائه می‌دهد. خان فعالانه در مجامع مختلفی از جمله سازمان زنان ملل متحد، کمیته ویژه اعضای خصوصی برای برابری جنسیتی در مجلس قانون‌گذاری بریتیش کلمبیا، و کمیسیون روابط انسانی شهر آتلانتا، برای برابری جنسیتی تلاش کرده است. علاوه بر این، او رهبری شاخه‌های پاکستانی «اندیشکده ادبی» و «انجمن فمینیستی دانشگاه ادینبورگ» را بر عهده دارد. همچنین، او بنیان‌گذار انجمن فمینیستی در دانشگاه دولتی فیصل‌آباد است.
شکره (ساز)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شکره: شکره
سازهای کوبه‌ای: سازهای کوبه‌ای
نام‌های دیگر: شکره
طبقه‌بندی:  پرکاشن
هورن‌بوستل-زاکس: بی‌زبان
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 Afoxé, Abwe:  Afoxé, Abwe
نوازندگان: نوازندگان
 Madeleine Yayodele Nelson:  Madeleine Yayodele Nelson
شکره (زبان یوروبایی: Ṣẹ̀kẹ̀rẹ̀)، یک ساز کوبه‌ای یوروبا است که از کدوی خشک شده با مهره‌ها یا کاوری‌ها بافته شده و به‌صورت توری روی کدو را می‌پوشاند. شکره در یوروبالاند (Yorubaland)، که شامل کشورهای نیجریه، بنین، و توگو است، سرچشمه می‌گیرد. رجوع به یوروبا شود. این ساز در سنت‌های فولکلور آفریقای غربی و آمریکای لاتین و همچنین برخی از سبک‌های موسیقی رایج است. در اجرا تکان داده می‌شود و یا به دست‌ها ضربه می‌زند. شکره از کدوهای تاک که روی زمین می‌رویند درست می‌شود. شکل کدو تعیین کننده صدای ساز است. شکره با خشک کردن کدو به مدت چند ماه و سپس جدا کردن پالپ و بذر آن درست می‌شود. پس از ساییده شدن، مهره‌کاری ماهرانه و همچنین رنگ اضافه می‌شود.
انواع

در سرتاسر قاره آفریقا سازهای کوبه‌ای مشابه کدو/مهره یا کدو/بذر وجود دارد. برخی از آنها لیلولو، آگزاتسه (Axatse) در غنا، جابارا در گینه، اوشاکا (ushàkà)، چکوئره و ساسا (saa saa) در لیبریا هستند. آگبه طبل کدویی با پوسته کاوری است که آن را معمولاً با نخ پنبه‌ای سفید می‌بندند. آگزاتسه کدوی کوچکی است که با گردن گرفته می‌شود و بین دست و پا ضرب می‌شود. در لیبریا، تور دارای یک "دم" بلند است که از طریق آن مهره‌ها دستکاری می‌شوند.
در کوبا، شکره، همچنین به‌عنوان آگو (aggué) یا ابوه (abwe) شناخته می‌شود، کدوی توخالی بزرگی (حدود ۵۰ سانتی‌متر طول) است که تقریباً به‌طور کامل توسط شبکه‌ای از طناب احاطه شده‌است، که مهره‌های رنگی زیادی به آن متصل می‌شوند. به‌طور گسترده در موسیقی مقدس و عامه‌پسند آفریقایی-کوبایی (Afro Cubans) استفاده می‌شود، ممکن است پیچ خورده، تکان داده شود یا سیلی‌زده شود و انواع مختلفی از افکت‌ها را ایجاد کند. از نظر موسیقی، نسبت به ماراکاها انعطاف‌پذیرتر است.
شِکِره ()
شیار پایه روی شکره
در برزیل به این جغجغه کدوی آفریقایی خِکوِرِه (xequerê) می‌گویند. از کدویی (کاباچا) تشکیل شده‌است که از وسط آن بریده شده و سپس در توری پیچیده شده است که در آن مهره‌ها یا توپ‌های پلاستیکی کوچک نخ می‌شود. افوکس (afoxé) یک ساز مشابه و کوچک‌تر است.
خاستگاه نیاهندواروپاییان

هلال حاصلخیز در ۹۵۰۰ سال پیش که بر پایه برخی فرضیه‌ها خاستگاه آریاییان هند، ایران، آناتولی و اروپاست
نقشه جدایی زبانی آریاییان (هندوایرانیان) و اروپاییان بر پایه فرضیه آناتولی در ۹۵۰۰ تا ۸۰۰۰ سال پیش
جدایی زبانی بر پایه فرضیه کورگان در ۶۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال پیش
سرزمین مادری نیایِ زبان‌های هنداروپایی (به انگلیسی: Proto-Indo-European homeland) یا خاستگاه نیایِ هندواروپاییان (به انگلیسی: Urheimat of the Indo-European languages) یا خاستگاه اقوام هندواروپایی نژاد مانند آریاییان، یونانی ها، سلتی ها، لاتین ها، ژرمن هاو اسلاوی ها می‌کوشد تا سرزمین نخستین این نژاد و فرهنگ و زبان نیاهندواروپایی را بازیابد. در ارائهٔ این فرضیه‌ها کوشش شده‌است تا گزارش و برداشت از یافته‌های باستان شناختی با داده‌های زبان-رویدادنگاری، فرهنگی، جغرافیایی و زیست شناختی برای بازسازی دنیای کهن آریاییان و اروپاییان مطابقت داشته باشد. سه فرضیه اصلی (فرضیه گورکان، فرضیه آناتولی و فرضیه ارمنی _ قفقاز) برای خاستگاه اقوام هندواروپایی وجود دارد.فرضیه گورکان بعنوان اصلی ترین فرضیه برای خاستگاه اقوام هندواروپایی نژاد است، با این حال تاکنون بطور قطع تایید نشده است.هاپولگروپ های R1a و R1b هاپولگروپ پدری این اقوام هستند.
فرضیه‌ها > فرضیهٔ کورگان

این فرضیه اولین بار توسط اتو شریدر (۱۸۹۰) مطرح شد، سپس توسط زیگموند فیست (۱۹۱۳) و جرج پویسون (۱۹۳۴) و گوردون چایلد (۱۹۲۶) بازنگری شد. در نهایت شکل امروزی آن، توسط ماریا گیمبوتاس لیتوانیایی در سال ۱۹۵۶ میلادی مطرح گردید و برپایهٔ این فرضیه؛ خاستگاه نیاهندواروپاییان، اِستِپ‌های اورال/ولگا (Uralic/Volgan steppe) در دوران مس‌سنگی (هزاره‌های چهارم و پنجم پیش از میلاد) احتمال داده شده‌است. نظریهٔ وی که بر بر مبنای یافته‌های باستان شناختی بود، با انتقادهایی به ویژه از سوی زبان شناسان مواجه گردید.که فرضیه آناتولی را مطرح کردند با این حال ناحیه ای که وی به عنوان خاستگاه هندواروپایی‌ها معرفی کرد، یکی از نظریه‌های نسبتاً قابل قبول می‌دانند و مورد حمایت اغلب محققان است.
این فرضیه پس از گیمبوتاس، چندین بار توسط جی‌پی مالوری (۱۹۸۹)، و دیوید آنتونی (۲۰۰۷)، اصلاح شد.
گامکرلیدزه و ایوانف در رد فرضیه کورگان، به تعداد زیاد واژگان مرتبط با کوه و کوه نشینی در زبان نیاهندواروپایی اشاره می‌کنند که نشانگر زندگی این مردمان در مناطق کوهستانی است، نه مناطق استپی.
فرضیه‌ها > فرضیهٔ آناتولیایی

این فرضیه که در سال ۱۹۸۷ از سوی کالین رنفرو عنوان شد، پیشینهٔ نیاهندواروپاییان (آریاییان و اروپاییان) را دوران نوسنگی آناتولی (Neolithic Anatolia) در هزاره‌های هفتم تا ششم پیش از میلاد، یعنی زمانِ آشنایی مردم آناتولی (غرب ایران بزرگ) با کشاورزی می‌داند. او نخست میهن آغازین همه هندواروپائیان را غرب آناتولیِ دوران نوسنگی می‌دانست، اما سپس تغییراتی در نظریه اش به وجود آورد و در پژوهش‌های جدیدترش، کهن‌ترین اقوام هندواروپایی را با منطقهٔ بالکان-دانوب و ناحیهٔ شمالی پونتیک مرتبط می‌داند و در واقع بخش‌های شرقی‌تر آناتولیِ (غرب ایران بزرگ) دوران نوسنگی را نیز در نظریه‌اش جای داد.
به گفته کریستین کریستین‌سن و همکاران، نتایج حاصل از تحقیقات جدید ژنتیکی و زبانی،درفرهنگ ظروف طناب دار و فرهنگ یامنا این فرضیه را تا حدودی رد کرده و اعتبار فرضیه گورکان را تایید می کند. و آلوین کلوخورست نیز می‌گوید با توجه به نتایج تحقیقات اخیر، دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند به طور جدی آناتولی را به عنوان خاستگاه نیاهندواروپاییان استدلال کند.و فرضیه گورکان (استپ پونتیک-کاسپین) را به عنوان خاستگاه هندواروپایی‌ها باید ثابت شده دانست.