stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست فرعون‌ها
پادشاهی نوین > دودمان بیستم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیستم مصر
سلسله بیستم از ۱۱۹۰ تا ۱۰۷۷ پیش از میلاد حکومت کردند:
| Image | نام سلطنتی | نام شخصی | توضیحات | دوران حکومت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Userkhaure | ست‌ناخت | ارتباطی با ستی دوم، سیپتاه، یا تااوسرت ندارد. ممکن است تاج و تخت را از تااوسرت غصب کرده باشد. سیپتاه یا تااوسرت را به عنوان حاکمان مشروع به رسمیت نمی‌شناخت. احتمالاً یکی از اعضای خانواده سلطنتی رامسس است. ستناکت نیز نامیده می‌شود. | ۱۱۹۰–۱۱۸۶ پ. م |
|  | Usermaatre Meryamun | رامسس سوم | پسر ست‌ناخت. در ۱۱۷۵ پ. م با مردمان دریا جنگید. احتمالاً ترور شده‌است. | ۱۱۸۶–۱۱۵۵ پ. م |
|  | Usermaatre / Heqamaatre Setpenamun | رامسس چهارم | پسر رامسس سوم. در طول سلطنت او، قدرت مصر شروع به افول کرد. | ۱۱۵۵–۱۱۴۹ پ. م |
|  | Usermaatre Sekheperenre | رامسس پنجم | پسر رامسس چهارم | ۱۱۴۹–۱۱۴۵ پ. م |
|  | Nebmaatre Meryamun | رامسس ششم | پسر رامسس سوم. برادر رامسس چهارم. عموی رامسس پنجم. | ۱۱۴۵–۱۱۳۷ پ. م |
|  | Usermaatre Setpenre Meryamun | رامسس هفتم | پسر رامسس ششم. | ۱۱۳۷–۱۱۳۰ پ. م |
|  | Usermaatre Akhenamun | رامسس هشتم | یک فرعون مبهم، که تنها حدود یک سال سلطنت کرد. قابل شناسایی با شاهزاده ستی هرخوپشف. پسر رامسس سوم. برادر رامسس چهارم و رامسس ششم. عموی رامسس پنجم و رامسس هفتم. او تنها فرعون دودمان بیستم است که مقبره‌اش پیدا نشده‌است. | ۱۱۳۰–۱۱۲۹ پ. م |
|  | Neferkare Setpenre | رامسس نهم | احتمالاً نوه رامسس سوم از طریق پدرش، مونتوهرخوپشف. پسر عموی بزرگتر رامسس پنجم و رامسس هفتم. | ۱۱۲۹–۱۱۱۱ پ. م |
|  | Khepermaatre Setpenptah | رامسس دهم | یک فرعون با مستندات ضعیف، سلطنت او بین ۳ تا ۱۰ سال بود. منشأ او کاملاً نامشخص است. | ۱۱۱۱–۱۱۰۷ پ. م |
|  | Menmaatre Setpenptah | رامسس یازدهم | احتمالاً پسر رامسس دهم است. در نیمه دوم سلطنت خود، کاهن اعظم آمون هریهور از تب بر جنوب حکومت کرد و قدرت وی به مصر شمالی محدود شد. اسمندس در شمال جانشین او شد. | ۱۱۰۷–۱۰۷۷ پ. م |
دوره سوم میانی

مقالهٔ اصلی: دوره سوم میانی مصر
دوره سوم میانی > دودمان بیست و یکم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و یکم مصر
دودمان بیست و یکم در تانیس مستقر بود و یک گروه نسبتاً ضعیف بود. از نظر تئوری، آنها حاکمان تمام مصر بودند، اما در عمل نفوذ آنها به مصر سفلی محدود شد. آنها از ۱۰۶۹ تا ۹۴۳ پیش از میلاد حکومت کردند.
| نام پادشاه | نام هوروسی | تاریخ (پ>  م) | آرامگاه | مومیایی | شهبانو (یان) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اسمندس | هچ‌خپررع-ستن‌رع | ۱۰۷۷ – ۱۰۵۱ | نامشخص | ؟ | تنت‌آمون |
| آمنم‌نیسو | نفرکارع-هغاواست | ۱۰۵۱ – ۱۰۴۷ | نامشخص |  |  |
| پینجم یکم (فرمانروای هم‌دوره) | خپرکارع-ستپن‌آمون | ۱۰۶۲ – ۱۰۳۹ | دی‌بی۳۲۰ | سالم‌مانده در موزه قاهره | هنوت‌تاوی ایستم‌خب تنت‌نابخنو |
| پسوسنس یکم | آخپررع-ستپن‌آمون | ۱۰۴۷ – ۱۰۰۱ | دست‌نخورده و سالم ان‌آرتی۳، تانیس | تنها استخوان‌ها باقی‌مانده‌اند | موت‌نجمت وی‌عای |
| آمنم‌اوپه | اوسرمعاترع-ستپن‌آمون | ۱۰۰۱ – ۹۹۲ | تانیس | تنها استخوان‌ها باقی‌مانده‌اند | ؟ |
| اوسورکون ارشد | آخپررع-ستپن‌رع | ۹۹۲ – ۹۸۶ | نامشخص | ؟ | ؟ |
| سی‌آمون | نچرخپررع-مری‌آمون | ۹۸۶ – ۹۶۷ | غارت‌شده تانیس، ان‌آرتی۴ سپس ان‌آرتی۳ | تنها استخوان‌ها باقی‌مانده‌اند | ؟ |
| پسوسنس دوم | تیت‌خپرورع-ستپن‌رع | ۹۶۷ – ۹۴۳ | غارت‌شده تانیس، آرامگاه اصلی نامشخص، بعدها به ان‌آرتی۳ | تنها استخوان‌ها باقی‌مانده‌اند | ؟ |
دوره سوم میانی > کاهنان اعظم معبد آمون در تب

اگرچه رسماً فراعنه نبودند، اما کاهنان اعظم آمون در تبس، بالفعل فرمانروایان مصر علیا در طول دودمان بیست و یکم بودند و نام خود را در پاپیروس‌ها می‌نوشتند و در مقبره‌های سلطنتی دفن می‌شدند.
دوره سوم میانی > دودمان بیست و دوم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و دوم مصر
فراعنه دودمان بیست و دوم لیبیایی بودند که از حدود ۹۴۳ تا ۷۲۸ پیش از میلاد حکومت کردند.
دوره سوم میانی > دودمان بیست و سوم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و سوم مصر
دودمان بیست و سوم یک گروه محلی بود، که این گروه نیز اصالت لیبیایی داشتند، مستقر در هراکلئوپولیس و تبس که از ۸۳۷ تا ۷۳۵ پیش از میلاد حکومت کردند.
دوره سوم میانی > دودمان بیست و چهارم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و چهارم مصر
دودمان بیست و چهارم یک سلسله رقیب کوتاه مدت بود که در دلتای غربی (سائیس) واقع شده بود و تنها دو فرعون از سال ۷۳۲ تا ۷۲۰ پیش از میلاد حکومت کردند.
دوره سوم میانی > دودمان بیست و پنجم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و پنجم مصر
نوبی‌ها به ممفیس و مصر سفلی حمله کردند و تاج و تخت مصر را تحت فرمان بعنخی به دست گرفتند، اگرچه آنها قبلاً تبس و مصر علیا را در سال‌های اولیه سلطنت بعنخی تحت کنترل داشتند. بعنخی با فتح مصر سفلی، بیست و پنجم را تأسیس کرد که تا سال ۶۵۶ پیش از میلاد دوام داشت.
دوران متاخر > دودمان بیست و ششم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و ششم مصر
| نگاره | نام | دوران |
| --- | --- | --- |
|  | نخو یکم | ۶۷۲ – ۶۶۴ پ.م. |
|  | پسامتیک یکم | ۶۶۴ – ۶۱۰ پ.م. |
|  | نخو دوم | ۶۱۰ – ۵۹۵ پ.م. |
|  | پسامتیک دوم | ۵۹۵ – ۵۸۹ پ.م. |
|  | آپریس | ۵۸۹ – ۵۷۰ پ.م. |
|  | آماسیس دوم | ۵۷۰ – ۵۲۶ پ.م. |
|  | پسامتیک سوم | ۵۲۶ – ۵۲۲ پ.م. |
:
دوران متاخر > دودمان بیست و هفتم

مقالهٔ اصلی: دودمان بیست و هفتم مصر
| نگاره | نام | دوران |
| --- | --- | --- |
|  | کمبوجیه دوم | ۵۲۵ – ۵۲۲ پ.م. |
|  | گئومات | ۵۲۲ – ۵۲۱ پ.م. |
|  | داریوش یکم | ۵۲۲ – ۴۸۶ پ.م. |
|  | خشایارشای یکم | ۴۸۶ – ۴۶۵ پ.م. |
|  | اردوان از هیرکانی | ۴۶۵ – ۴۶۴ پ. م |
|  | اردشیر یکم | ۴۶۵ – ۴۲۴ پ.م. |
|  | خشایارشای دوم | ۴۲۴ – ۴۲۴ پ.م. |
|  | سغدیانه | ۴۲۴ – ۴۲۳ پ.م. |
|  | داریوش دوم | ۴۲۳ – ۴۰۴ پ.م. |
:
دوران متاخر > دودمان سی و یکم

| نگاره  | نام  | دوران  |
| --- | --- | --- |
|   | نکتانبو یکم  | ۵۲۵ – ۵۲۲ پ.م.  |
|   | تئوس  | ۵۲۲ – ۵۲۱ پ.م.  |
|   | نکتانبو دوم  | ۵۲۲ – ۴۸۶ پ.م.  |
| [[]]  | ۴۸۶ – ۴۶۵ پ.م.  |  |
|   | اردشیر سوم  | ۴۶۵ – ۴۶۴ پ. م  |
|   | اردشیر چهارم  | ۴۶۵ – ۴۲۴ پ.م.  |
|   | داریوش سوم  | ۴۲۴ – ۴۲۴ پ.م.  |
مارکو اورلیو روبلس

| مارکو اورلیو روبلس | مارکو اورلیو روبلس |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور پاناما: رئیس‌جمهور پاناما
دوره مسئولیت ۱ اکتبر ۱۹۶۴ – ۱ اکتبر ۱۹۶۸: دوره مسئولیت ۱ اکتبر ۱۹۶۴ – ۱ اکتبر ۱۹۶۸
معاون رئیس‌جمهور: Max Delvalle Raúl Arango
پس از: روبرتو فرانسیسکو کیاری رامون
پیش از: آرنولفو آریاس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Marco Aurelio Robles Méndez ۸ نوامبر ۱۹۰۵ اگوادالس، کوکله
درگذشته: ۱۴ آوریل ۱۹۹۰ (۸۴ سال) میامی
ملیت: پاناما
حزب سیاسی: National Liberal Party
تخصص: Politician
مارکو اورلیو روبلس (انگلیسی: Marco Aurelio Robles; زاده ۸ نوامبر ۱۹۰۵ – درگذشته ۱۴ آوریل ۱۹۹۰) سیاستمدار اهل پاناما بود. وی از ۱ اکتبر ۱۹۶۴ تا ۱ اکتبر ۱۹۶۸ رئیس‌جمهور پاناما بود.
مارکو اورلیو روبلس در ۱۴ آوریل ۱۹۹۰، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۸۴ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
هورومیریتسه

| هورومیریتسه | هورومیریتسه |
| --- | --- |
شهر و روستا: شهر و روستا
Street in Horoměřice: Street in Horoměřice
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت هورومیریتسه در نقشه: موقعیت هورومیریتسه در نقشه
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه بوهمی مرکزی
ناحیه: Prague-West District
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۱۰ مایل مربع (۸٫۰۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۱۰ فوت (۳۰۸ متر)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۳ ۹۲۸ (۲٬۰۱۶)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
هورومیریتسه (به چکی: Horoměřice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه پراگ-غرب واقع شده‌است. هورومیریتسه ۸٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد و ۳۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کرم‌آباد (نورآباد)

| کرم‌آباد (نورآباد) | کرم‌آباد (نورآباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کرم‌آباد (نورآباد): کرم‌آباد (نورآباد)
مختصات: ۳۴°۰۳′۰۴″ شمالی ۴۷°۵۷′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۵۱۱۱°شمالی ۴۷٫۹۵۸۳۳°شرقی﻿ / 34.05111; 47.95833: مختصات: ۳۴°۰۳′۰۴″ شمالی ۴۷°۵۷′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۵۱۱۱°شمالی ۴۷٫۹۵۸۳۳°شرقی﻿ / 34.05111; 47.95833
کشور:  ایران
استان: استان لرستان
شهرستان: شهرستان دلفان
بخش: بخش مرکزی شهرستان دلفان
دهستان: دهستان نورآباد (دلفان)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۹۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
کرم‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان نورآباد شهرستان دلفان واقع شده‌است. کرم‌آباد ۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
سیمون رافینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۸ دسامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  کاستل سن پیترو ترمه
قد:  1.85 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Athletic Carpi
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۲:  Imolese
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  ← باشگاه فوتبال چزنا (قرضی)
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال چزنا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال چزنا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  Pordenone |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  ← Lucchese (قرضی) |  ۲۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۸ |  ← Pontedera (قرضی) |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  Ravenna |  ۵۵ |  (۵) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  Fermana |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  ← Paganese (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۲۱– |  Athletic Carpi |  ۱۱ |  (۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱. 
سیمون رافینی (انگلیسی: Simone Raffini؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
کریستین آریتا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Arrieta playing for the Puerto Rico Islanders.:  Arrieta playing for the Puerto Rico Islanders.
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Cristian Arrieta
زادروز:  ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  اورلندو، فلوریدا
قد:  ۶ فوت ۲ اینچ (۱٫۸۸ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  Gravellona |  ۲۳ |  (۱) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۲ |  Mestre |  ۷۹ |  (۵) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال جنوآ |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال آلساندریا |  ۹ |  (۲) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Ivrea |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  Cervia |  ۳۳ |  (۳) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  Lecco |  ۲۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال لچه |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Puerto Rico Islanders |  ۵۴ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۰ |  فیلادلفیا یونیون |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  Fort Lauderdale Strikers |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ACD Briga |   |   |
| ۲۰۱۵ |  F.A. Euro |  ۵ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۰–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال پورتوریکو |  ۲۲ |  (۵) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۴–۲۰۱۵:  LIAC New York (U19)
۲۰۱۵:  F.A. Euro (U14)
۲۰۱۶:  Athletic Union (assistant)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کریستین آریتا (انگلیسی: Cristian Arrieta؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلساندریا، باشگاه فوتبال لچه، فیلادلفیا یونیون، و باشگاه فوتبال جنوآ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال پورتوریکو بازی کرده‌است.
سیارک ۲۰۷۸۹۹

سیارک ۲۰۷۸۹۹ (به انگلیسی: 207899 Grinmalia، نامگذاری:2008UC3) دویست و هفت هزار و هشتصد و نود و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۸ کشف شد.
نفرین حام

نفرین حام توسط نوح اثر Ivan Stepanovitch Ksenofontov در قرن نوزدهم
نفرینِ حام در تورات، به نفرین شدنِ حام (و فرزندش کنعان) به‌دستِ نوح گفته می‌شود.
نفرین شدنِ حام

براساس سفر پیدایش، پس از آنکه نوح مست شد، به دلیل کار بد حام، نوح او و فرزندش کنعان را نفرین کرد. سرشت کار بدِ حام برای دو هزار سال مورد بحث پژوهشگران بوده است. 
هدف اصلی این داستان در تورات، توجیه مخالفت کنعانیان با بنی اسرائیل بود ولی بعدها این نفرین توسط یهودیان، مسیحیان، به عنوان نفرین علیه سیاه‌پوستان و برای توجیه برده‌داری استفاده شده‌است. متن سفر پیدایش در باب ۹ به صورت زیر است:
۲۰ و نوح به فلاحت زمین شروع کرد، و تاکستانی غرس نمود.
۲۱ و شراب نوشیده، مست‌شد، و در خیمه خود عریان گردید.

۲۲ و حام، پدر کنعان، برهنگی پدر خود را دید و دو برادر خود را بیرون خبر داد.

۲۳ و سام و یافث، ردا را گرفته، بر کتف خود انداختند، و پس‌پس رفته، برهنگی پدر خود را پوشانیدند؛ و روی ایشان باز پس بود که برهنگی پدر خود را ندیدند.

۲۴ و نوح از مستی خود به هوش آمده، دریافت که پسر کهترش با وی چه کرده بود.

۲۵ پس گفت: «کنعان ملعون باد! برادران خود را بنده بندگان باشد.»

۲۶ و گفت: «متبارک باد یهوه خدای سام! و کنعان، بنده او باشد.
۲۷ خدا یافث را وسعت دهد، و در خیمه‌های سام ساکن شود، و کنعان بنده او باشد.»
نفرین شدنِ حام > در منابع اسلامی

روایات مربوط با نفرین شدن حام، در بعضی کتب حدیث اسلامی که سندیت قابل سوالی دارند، نیز آمده است. با این تفاوت که در این روایات نوح مست نبوده، بلکه در کشتی خواب بوده و عورتش بر اثر وزیدنِ باد آشکار شده بود. حام و یافث وقتی عورت او را نگریستند خندیدند، اما سام ایشان را نهی کرد و هر چه باد می‌گشود، سام می‌پوشید. وقتی سام، آنچه گذشته بود بر نوح بیان کرد، نوح از خداوند خواست که آب کمر حام و آب کمر یافث را تغییر دهد و آنگاه به ایشان گفت که خداوند فرزندان شما را سیاه و تا قیامت غلامان فرزندان سام قرار داده است، و شما عاق من شدید و پیغمبری از نسلتان قطع گردیده است. و نیز در روایات وارد شده است که نوح پیروان خود را از نزدیکی با زنان نهی کرده بود، اما حام مخالفت کرد و با همسر خویش درآمیخت، نوح نیز به این سبب او را نفرین کرد، چنانچه نطفه‌اش تغییر کرد و از او جز سیاهان پدید نیامدند. با این حال برخی علمای مسلمان حام را مردی پرهیزکار و شایسته دانسته‌اند که نوح او را برکت داد و سرزمین‌هایی را نیز به او بخشید. بعضی از مورخین مسلمان نیز داستان نفرین حام را ساختگی و تأثیر نفوذ اسرائیلیات بر تفاسیر قرآن دانسته‌اند. ابن بلخی کیومرث پادشاه داستانی ایران را از نسل حام دانسته است.
نفرین شدنِ حام > نقد ابن خلدون

ابن خلدون در مقدمهٔ خود این نظریه را رد می‌کند و اساساً رنگ پوست را ناشی از طبیعت گرما و سرما و تأثیر آن در تکوین جانداران این محیط‌ها می‌داند. یعنی مردمان اقلیم اول و دوم (سودانیان و حبشیان) به‌سبب گرمای افراطیِ جنوب سیاهند و خورشید در هر سال دوبار در سمت رأس آنان واقع می‌شود و فاصلهٔ زمانی میان این دو بار کوتاه است و پوستشان را سیاه می‌کند. برعکس، ساکنان اقالیم ششم و هفتم (صقلاب یا اسلاوها و ترک‌ها و خزران و آلان‌ها و یأجوج و مأجوج) به‌سبب سرمای شدیدْ رنگ پوستشان به سپیدی می‌گراید و موی بدنشان از بین می‌رود؛ و این سرمای مفرط اقتضا می‌کند که مردمشان دارای چشمانی کبود (سبز) و پوست‌های خال‌خال (کک و مک) و موهای طلایی باشند. اساساً، رنگ بدن تابع خاصیت هواست.
کریستین آرون

کریستین آرون (فرانسوی: Christine Arron‎؛ زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۳) دونده اهل فرانسه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
مارک ایوانیر

| مارک ایوانیر | مارک ایوانیر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ سپتامبر ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) چرنیوتسی، اوکراین
ملیت: 
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸ تا کنون
مارک الکساندروویچ ایوانیر (اوکراینی: Марк Олександрович Іванір؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۶۸) یک هنرپیشه اوکراینی‌الاصل اهل اسرائیل است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به شکست‌ناپذیر ۳: رستگاری، ۳۶۰، جشن شکار، یک کوارتت دیرهنگام و جانی اینگلیش دوباره متولد می‌شود اشاره کرد.
آفند بهاره آلمان

آفند بهاره آلمان یا نبرد قیصر که با نام آفند لودندورف هم شناخته می‌شود سلسله عملیات‌هایی است که در جنگ جهانی اول در جبهه غربی توسط امپراتوری آلمان از ۲۱ مارس ۱۹۱۸ آغاز شد. پس از ورود ایالات متحده آمریکا به جنگ جهانی اول در آوریل ۱۹۱۷ میلادی، امپراتوری آلمان متوجه شد که تنها بخت پیروزی آلمان در این جنگ آن است که بتواند پیش از انتقال کامل سربازان و تجهیزات آمریکایی از اقیانوس اطلس به جبهه‌های نبرد اروپا متفقین جنگ جهانی اول را شکست دهد. خروج روسیه از جنگ با پیمان برست-لیتوفسک به نیروی زمینی امپراتوری آلمان اجازه می‌داد تا واحدهای بیشتری را از شرق به غرب منتقل کند تا بدین ترتیب آلمانی‌ها ۵۰ لشکر بیشتر از متفقین در غرب داشته باشند.
آفند آلمانی‌ها چهار عملیات به نام‌های میشائیل، ژرژت، گنایزنو و بلوخر-یورک داشت. آفند اصلی عملیات میشائیل بود که هدف از آن شکست خطوط متفقین و دور زدن موقعیت نیروهای بریتانیایی بود. آلمانی‌ها امیدوار بودند با اینکار نیروهای بریتانیایی حاضر در فرانسه را از میان ببرند تا فرانسوی‌ها با ترک مخاصمه موافقت کنند. بقیه عملیات‌ها فرعی بودند تا توجه نیروهای متفقین را از عملیات میشائیل دور کنند. پیش از شروع این آفند هیچ هدفی برای نیروهای آلمانی مشخص نشده و در طول عملیات بسته به شرایط اهداف عملیات تعیین می‌شد.
با شروع آفند نیروهای آلمانی به سرعت دچار مشکل شدند و پیشروی‌هایشان کند شد. یکی از مشکلات اصلی آلمانی‌ها مسئله پشتیبانی بود زیرا واحد تازش سریع آلمانی که به سربازان توفان معروف بودند نمی‌توانستند غذا و مهمات را به مقدار زیاد حمل نمایند. نیروهای متفقین در برابر حملات آلمانی‌ها توان خود را در بندرها مهم و خطوط ارتباطی راه‌آهن متمرکز کردند و در نواحی بی‌ارزشی که در اثر سال‌ها جنگ ویران شده بود مقاومت کمتری را نشان دادند. ظرف چند هفته پیشروی آلمانی‌ها متوقف شد و خطر پایان یافت اما درگیری‌ها تا ژوئیه ادامه داشت.
در این آفند ارتش آلمان بیشترین پیشروی‌های خود را از سال ۱۹۱۴ میلادی انجام داد. زمین‌های بسیاری که آلمانی‌ها در ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷ از دست داده بودند پس گرفته شد و حتی نواحی تازه‌ای به اشغال آلمانی‌ها درآمد اما بیشتر این نواحی فاقد ارزش راهبردی بودند. با وجود پیشروی‌های حاصل شده این آفند نتوانست کمکی به وضعیت آلمانی‌ها بکند و به همین سبب پاره‌ای از تاریخ‌نگاران از این آفند با عنوان پیروزی شکست‌آمیز یاد می‌کنند.
در ژوئیه ۱۹۱۸ میلادی و با رسیدن نیروهای آمریکایی، متفقین توانستند جبهه‌ها را تثبیت کنند. در اوت ضدحمله متفقین با عنوان آفند صدروزه آغاز شد که نتیجه آن فروپاشی دفاع آلمانی‌ها، سقوط خط هیندنبورگ و تسلیم امپراتوری آلمان در نوامبر ۱۹۱۸ میلادی بود.
آماده‌سازی آلمانی‌ها > راهبرد

مورخان بسیاری سرفرماندهی ارتش آلمان و به خصوص اریش لودندورف را به دلیل نبود راهبرد درست و روشن مورد انتقاد قرار داده‌اند. لودندورف در نزد خودش پذیرفته بود که آلمان دیگر نمی‌تواند در جنگ فرسایشی پیروز شود اما با این حال حاضر نبود که دستاوردهای ارتش آلمان در جبهه‌ها را بیخیال شود و به همین دلیل یکی از موانع اصلی مذاکرات صلح میان دولت آلمان و متفقین بود.
اگرچه لودندورف مطمئن نبود که آیا آمریکایی‌ها با قدرت در جنگ حاضر خواهند شد اما در جلسه روسای ستاد ارتش آلمان در جبهه غربی در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ اعلام نمود که می‌خواهد آفند را در جبهه غربی آغاز نماید. دولت آلمان و پاول فون هیندنبورگ که به صورت اسمی فرمانده ستاد کل بود در فرایند برنامه‌ریزی این آفند مشارکت نداشتند. در نهایت تصمیم گرفته شد تا عملیات میشائیل در نزدیک سن-کانتن که محل اتصال نیروهای فرانسوی و بریتانیایی بود انجام شود و سپس نیروها به سمت آراس در شمال پیشروی نمایند. دلیل اصلی انتخاب این محل مسائل تاکتیکی بود. زمین در این ناحیه پس از باران‌های زمستانی و بهاری زودتر خشک می‌شد و پیشروی در آن آسان‌تر بود. همچنین در این بخش از جبهه ارتش متفقین نیروهای کمتری داشت و امکان دفاع کمتری داشت.
هدف از این عملیات رسیدن به کانال مانش نبود بلکه آلمانی‌ها قصد داشتند با شکست خطوط متفقین و پیشروی در پشت خطوط انگلیسی‌ها آن‌ها را مجبور به عقب‌نشینی به بندرها کانال مانش بکنند یا اگر انگلیسی‌ها عقب‌نشینی نکردند آن‌ها را از بین ببرند. عملیات‌های دیگری که در این دوران با هدف پیشروی بیشتر به سمت شمال و اشغال بندرها موجود در فرانسه و بلژیک انجام شدند مانند عملیات جورجت تنها عملیات‌های فرعی در ادامه میشائیل بودند تا تمرکز متفقین را به هم بزنند.
تغییر مداوم اهداف عملیات پس از آغاز آن این تصور را ایجاد می‌کند که ارتش آلمان هیچ راهبرد منسجمی نداشت. تصرف هر هدف مهم راهبردی مانند بندرها کانال مانش یا شهر آمین که یک تقاطع مهم راه‌آهن بود بیشتر به صورت تصادفی رخ می‌داد تا اینکه طراحی شده باشد.
آماده‌سازی آلمانی‌ها > نوآوری در تاکتیک‌ها

ارتش آلمان بسیاری از واحدهای سربازان توفان خود را که نیروهایی ویژه آموزش دیده با فنون نفوذ برای شکست خطوط دشمن و پیشروی بودند را برای این آفند آماده نمود. تاکتیک سربازان توفان شامل نفوذ و پیشروی سریع برای رسیدن به پشت خطوط دشمن جهت نابودی توپخانه و انبارهای مهمات بود، در حالی که محل‌های مقاومت دشمن دور زده می‌شدند تا واحدهای پیاده بعداً آن‌ها را از میان ببرند. این واحدها که پیشتاز تک بودند امکانی را برای ارتش آلمان فراهم می‌آورد تا در ابتدای عملیات بر دشمن برتری داشته باشد اما از سوی دیگر این واحدهای ویژه با بیشترین تلفات روبرو می‌شدند و در گذر زمان بهترین نیروهای ارتش آلمان از میان می‌رفتند. همچنین آلمانی‌ها نتوانستند نیروهای خود را به یک نیروی متحرک با قابلیت حرکت سریع در زمین‌های تصرف شده تبدیل کنند و همین خطا موجب خستگی زیاد پیاده‌نظام بر اثر پیاده‌روی‌های طولانی می‌شد. با وجود اثربخشی تاکتیک‌های سربازان طوفان، بقیه واحدهای ارتش آلمان به صورت سنتی و در قالب موج‌های بزرگ انسانی تک می‌کردند که تلفات بسیاری را موجب می‌شد.
برای موفقیت واحدهای آلمانی سرهنگ گئورگ بروخمولر تاکتیک آتشباری نویی را ابداع نمود. در این شیوه آتشباری در سه مرحله انجام می‌شد: نخست، آتشباری کوتاه روی مراکز فرماندهی و مخابرات؛ دوم، آتشباری روی واحدهای توپخانه دشمن و از بین بردن آن؛ سوم، آتشباری روی استحکامات خط مقدم دشمن. آتشباری در تمام این مراحل کوتاه بود تا غافلگیری دشمن حفظ شود. این تاکتیک به مدد توپ‌های سنگین بسیاری که ارتش آلمان در سال ۱۹۱۸ در اختیار داشت ممکن شد.
آماده‌سازی متفقین

متفقین هم به نوبه خود شیوه دفاع در عمق را توسعه دادند. آن‌ها حضور نیروها در خط مقدم را کاهش داده و نیروهای ذخیره و انبارهای تدارکاتی را به فاصله‌ای بیشتر از برد توپخانه آلمانی‌ها منتقل کردند.
به صورت نظری خط مقدم منطقه پیشرو بود که توسط تک‌تیراندازان، گشتی‌ها و مقرهای مسلسل کنترل می‌شد. پس از این، خط نبرد وجود داشت که خارج از برد توپ‌های معمولی آلمان بود و در آن باید به شدت در برابر تک مقاومت نمود. پس از همه این‌ها در منطقه‌ای که خارج از تمام توپ‌های آلمان بود منطقه پشتی وجود داشت که در آن نیروهای ذخیره نگهداری می‌شدند تا محل‌های نفوذ آلمانی‌ها را سد کنند. هر لشکر پیاده‌نظام بریتانیایی که متشکل از ۹ گردان بود، سه گردان را در منطقه پیشرو، چهار گردان را در خط نبرد و دو گردان را در منطقه پشتی نگه می‌داشت.
البته این شیوه‌ها به صورت کامل توسط واحدها اجرا نمی‌شد. برای مثال در منطقه‌ای که ارتش پنجم (بریتانیا) به تازگی از فرانسوی‌ها تحویل گرفته بود خطوط دفاعی به صورت کامل آماده نبودند و به دلیل کمبود سرباز امکان دفاع در عمق وجود نداشت. منطقه پشتی فقط روی کاغذ وجود داشت و در منطقه نبرد هم استحکامات معدودی وجود داشت که نمی‌توانستند از یکدیگر پشتیبانی کنند و فاصله میان آن‌ها به سربازان توفان آلمانی اجازه می‌داد تا نفوذ کنند.
عملیات ژرژت

عملیات میشائیل توان و نیروی انگلیسی‌ها را معطوف به دفاع از آمین نمود و راه‌آهنی که از ازبروک می‌گذشت و به بندرها کاله، بولون-سور-مر و دانکرک می‌رسید را مورد خطر می‌داد که موفقیت آلمانی‌ها در بستن این راه‌آهن می‌توانست بریتانیایی‌ها را شکست دهد.
آفند نیروهای آلمانی در ۹ آوریل پس از گلوله‌باران آغاز شد. هدف اصلی یورش نیروهای آلمانی زمین باز و مسطحی بود که سپاه اعزامی پرتغال از آن دفاع می‌کرد. پرتغالی‌ها که یک سال ماندن در سنگر آن‌ها را خسته کرده بود در همان زمان قرار بود با نیروهای انگلیسی تازه‌نفس جایگزین شوند. به همین دلیل در زمان آغاز تک آلمانی‌ها تنها قسمت کوچکی از نیروهای پرتغالی وظیفه دفاع بخش بزرگی از جبهه را به عهده داشتند.
شیوه جدید گلوله‌باران آلمانی‌ها ضربه سختی را به نیروهای پرتغالی زد و یورش هشت لشکر آلمانی نیروهای پرتغالی را کاملاً از میان برد. نیروهای انگلیسی که در شمال پرتغالی‌ها قرار داشتند نیز به سرعت شکست خورده و رخنه بزرگی توسط نیروهای آلمانی ایجاد شد. با این حال در جنوب لشکر ۵۵ پیاده بریتانیا که زیر فشار کمتری بود و از موقعیت دفاعی بهتری نیز بهره می‌برد توانست به خوبی در برابر آلمانی‌ها مقاومت نماید و موقعیت دفاعی خود را حفظ کند.
روز بعد نیروهای آلمانی حملات خود را شمال جبهه را گسترش دادند که نتیجه آن عقب‌نشینی مدافعان از ارمانتیر و اشغال منان (بلژیک) توسط آلمانی‌ها بود. انگلیسی‌ها تمام نیروهای باقی‌مانده‌شان در منطقه را برای دفاع از خطی که در امتداد رود لایه وجود داشت به خدمت گرفتند.
در نبود نیروهای کمکی فرانسوی این خطر احساس می‌شد که آلمانی‌ها بتوانند فاصله ۲۴ کیلومتری باقی مانده تا بندرهای کانال مانش را در چند روز بپیمایند اما مشکلات لجستیک آلمانی‌ها را زمینگیر کرد و با آغاز ضدحمله متفقین عملیات ژرژت در ۲۹ آوریل لغو شد.
به مانند عملیات میشائیل در ژرژت هم تلفات طرفین تقریباً برابر بود و هر یک ۱۱۰۰۰۰ زخمی و کشته دادند. از نظر راهبردی عملیات ژرژت هم برای آلمانی‌ها ناموفق بود و تنها زمین‌های بی‌ارزشی که قابلیت دفاعی نداشتند به تصرف آلمانی‌ها درآمد.
بلوخر-یورک

با توقف عملیات ژرژت یک عملیات دیگر برای حمله به مواضع فرانسوی‌ها طراحی شد تا با دور کردن نیروهای متفقین از بندرهای کانال مانش راه پیشروی دوباره نیروهای آلمانی به سمت شمال را باز کند. هدف راهبردی این عملیات هم به مانند پیشینی‌ها جدا کردن نیروهای فرانسوی و انگلیسی از یکدیگر و به دست آوردن پیروزی پیش از رسیدن نیروهای آمریکایی بود. نیروهای آمریکایی که تا آن زمان به اروپا رسیده بودند نخست در سنت میهیل مستقر شدند و پس از توقف عملیات میشائیل برای تقویت خط دفاعی فرستاده شدند که آنجا در ۲۸ مه ۱۹۱۸ میلادی اولین آفند خود به نام نبرد کونتینی را انجام دادند.
عملیات آلمانی‌ها در روز ۲۷ مه با تک به خط میان سوآسون و رنس آغاز شد که دفاع از آن را چهار لشکر مستهلک شده انگلیسی که در حال استراحت بودند به عهده داشتند. تاکتیک‌های دفاع در عمق در این ناحیه به دلیل لجبازی‌های فرمانده ارتش ششم فرانسه ژنرال دنیس آگوست دوچن اجرا نشده بود و به همین دلیل شیوه‌های جدید گلوله‌باران آلمانی‌ها بسیار مؤثر افتاد و خطوط دفاعی متفقین فرو ریخت. آلمانی‌ها به سمت رود مارن پیشروی کردند و پاریس در خطر افتاد. شرایط پاریس در این ایام بسیار وخیم بود، شهر از ۲۱ مارس در برد توپ‌های دوربرد آلمانی قرار گرفت و علاوه بر فرار مردم از شهر دولت نیز برنامه‌هایی برای تخلیه پایتخت و رفتن به بوردو داشت.
در این عملیات هم تلفات طرفین تقریباً برابر بود. تا ۶ ژوئن تلفات متفقین ۱۲۷۰۰۰ نفر و تلفات آلمانی‌ها ۱۳۰۰۰۰ نفر بود. تلفاتی که جبران آن برای آلمان بسیار سخت بود.