stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چاینا استیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: TW0002002003 
صنعت: فولاد
بنا نهاده: ۱۹۷۱
دفتر مرکزی:  جزیره تایوان، تایوان
درآمد:  ۱۷۷٫۷ TWD میلیارد دلار جدید تایوان (۲۰۰۶)
سود خالص:  ۴۷٫۷ TWD میلیارد دلار جدید تایوان (۲۰۰۶)
تعداد کارکنان: ۱۶٫۰۰۰ نفر (۲۰۰۶)
وبگاه: www.csc.com.tw
ساختمان مرکزی چاینا استیل
چاینا استیل (به انگلیسی: China Steel) شرکت فولاد تایوانی است، که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و از سال ۲۰۰۶ در فهرست بزرگترین تولیدکنندگان فولاد در رتبه ۲۵ قرار دارد. این شرکت دارای عملیات در کشورهای مالزی، کانادا و ژاپن می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در جزیره تایوان، تایوان قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس تایوان معامله می‌شود.
هانا بوز

هانا بوز (انگلیسی: Hanna Busz؛ زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۹۴۰) بازیکن والیبال اهل لهستان است.
ب‌ام‌و ام۲

Motor vehicle
| ب‌ام‌و ام۲ | ب‌ام‌و ام۲ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: ب‌ام‌و ام
تولید: ۲۰۱۵–۲۰۲۱
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت کوچک/اسپرت (سی)
شکل بدنه: ۲-در کوپه
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
ب‌ام‌و ام۲ یک نسخه از خودرهای ب‌ام‌و سری ۲ است که توسط خودروساز بزرگ آلمانی یعنی ب‌ام‌و تولید می‌شود.
نسل اول (اف۸۷؛ ۲۰۱۵)

Motor vehicle
| اف۸۷ | اف۸۷ |
| --- | --- |
ب‌ام‌و ام۲: ب‌ام‌و ام۲
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۱۵–۲۰۲۱
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
خودروهای وابسته: ب‌ام‌و سری۲ (اف۲۲)
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۳٫۰ لیتری شش سیلندر توربو ۳٫۰ لیتری توربو دوگانه شش سیلندر
جعبه‌دنده: ۶-سرعته دستی ۷-سرعته دوکلاچه
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۹۳ میلیمتر (۱۰۶٫۰ اینچ)
درازا: ۴٬۴۶۸ میلیمتر (۱۷۵٫۹ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۵۴ میلیمتر (۷۳٫۰ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۱۰ میلیمتر (۵۶ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۴۹۵ کیلوگرم (۳٬۲۹۶ پوند) ۱٬۶۵۰ کیلوگرم (۳٬۶۴۰ پوند) (گیربکس دوکلاچه)
ب‌ام‌و ام۲ (نمای عقب و کناری)
اوتادو، پورتوریکو

| اوتادو، پورتوریکو Otoao | اوتادو، پورتوریکو Otoao |
| --- | --- |
Town and Municipality: Town and Municipality
اوتادو، پورتوریکو: اوتادو، پورتوریکو
View of Utuado Pueblo from Sabana Grande barrio: View of Utuado Pueblo from Sabana Grande barrio
  پرچم:   پرچم
نام‌های مستعار: Ciudad del Viví, Los Montañeses, Cuna de Campeones: نام‌های مستعار: Ciudad del Viví, Los Montañeses, Cuna de Campeones
سرود:  "Valle Bendito el de Mi Otoao" : سرود:  "Valle Bendito el de Mi Otoao" 
موقعیت اوتادو، پورتوریکو در نقشه: موقعیت اوتادو، پورتوریکو در نقشه
مختصات: ۱۸°۱۵′۵۶″ شمالی ۶۶°۴۲′۰۲″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۲۶۵۵۶°شمالی ۶۶٫۷۰۰۵۶°غربی﻿ / 18.26556; -66.70056: مختصات: ۱۸°۱۵′۵۶″ شمالی ۶۶°۴۲′۰۲″ غربی﻿ / ﻿۱۸٫۲۶۵۵۶°شمالی ۶۶٫۷۰۰۵۶°غربی﻿ / 18.26556; -66.70056
Commonwealth:  پورتوریکو
تأسیس‌شده: 1739
Barrios:  24 barrios Ángeles Arenas Caguana Caníaco Caonillas Abajo Caonillas Arriba Consejo Don Alonso Guaonico Las Palmas Limón Mameyes Abajo Paso Palma Río Abajo Roncador Sabana Grande Salto Abajo Salto Arriba Santa Isabel Santa Rosa Tetuán Utuado barrio-pueblo Viví Abajo Viví Arriba 
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jorge Pérez Heredia (NPP)
 • Senatorial dist.: 5 - Ponce
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۴٫۹۹ مایل مربع (۲۹۷٫۸۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۱۳٫۴۵ مایل مربع (۲۹۳٫۸۳ کیلومتر مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۳٬۱۴۹
 • تراکم: ۲۹۰/مایل مربع (۱۱۰/کیلومتر مربع)
اهلیت‌نام: Utuadeños
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۴ (AST)
زیپ‌کد: 00641, 00611
کد منطقه: 787/939
Major routes:       
اوتادو (به انگلیسی: Utuado) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در پورتوریکو واقع شده‌است.
 اوتادو ۲۹۷٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳۳٬۱۴۹ نفر جمعیت دارد.
چاینا اوربرایت بنک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت دولتی
نماد سهام شرکت: بورس شانگهای: 601818
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۹۹۲
دفتر مرکزی: پکن، چین
وبگاه: cebbank.com
چاینا اوربرایت بنک (انگلیسی: China Everbright Bank) شرکت خدمات مالی و بانکداری چینی است، که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد.
اتوپیا ۱۲۸۲

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اوت ۱۷, ۱۹۳۳
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۵۰۶۱۲۴۸
حضیض: ۲.۷۲۲۰۹۸۶
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۲۵۸۸۲۸
تناوب مداری: ۲۰۰۷.۲۴۱۹۰۵۸
آنومالی متوسط: ۱۳۲.۸۰۰۳۷
انحراف: ۱۸.۰۶۵۶۰
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
سپیدایی هندسی: ۰.۰۶۲۷
 :  
سیارک ۱۲۸۲ (به انگلیسی: 1282 Utopia، نامگذاری:1933QM1) هزار و دویست و هشتاد و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۱۷ اوت ۱۹۳۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۰۰ است.
استیپلتون، آلاباما

| استیپلتون، آلاباما | استیپلتون، آلاباما |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
استیپلتون، آلاباما: استیپلتون، آلاباما
موقعیت استیپلتون، آلاباما در نقشه: موقعیت استیپلتون، آلاباما در نقشه
استیپلتون، آلاباماLocation within the state of Alabamaنمایش نقشه آلابامااستیپلتون، آلابامااستیپلتون، آلاباما (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: استیپلتون، آلاباماLocation within the state of Alabamaنمایش نقشه آلابامااستیپلتون، آلابامااستیپلتون، آلاباما (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۰°۴۴′۳۴″ شمالی ۸۷°۴۷′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۴۲۷۸°شمالی ۸۷٫۷۹۳۳۳°غربی﻿ / 30.74278; -87.79333: مختصات: ۳۰°۴۴′۳۴″ شمالی ۸۷°۴۷′۳۶″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۴۲۷۸°شمالی ۸۷٫۷۹۳۳۳°غربی﻿ / 30.74278; -87.79333
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: آلاباما
شهرستان: شهرستان بالدوین، آلاباما
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۷۶ مایل مربع (۲۷٫۸۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۰٫۷۵ مایل مربع (۲۷٫۸۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۲ کیلومتر مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۶۸
 • برآورد (۲۰۱۶): N/A
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد FIPS: ۰۱–۷۲۸۱۶
شماره GNIS: ۱۲۷۳۱۱
استیپلتون (به انگلیسی: Stapleton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بالدوین، آلاباما واقع شده‌است. استیپلتون ۲۷٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۸ نفر جمعیت دارد.
اوتا، نروژ

اوتا (نروژی: Otta) یک شهرک در استان اوپلاند، نروژ است. این شهرک در سال ۲۰۱۲ دارای ۱٬۶۸۷ نفر جمعیت بوده‌است.
هانس دکرس (دوچرخه‌سوار، زاده ۱۹۲۸)

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
نام کامل: Hans Dekkers
زاده: ۱۶ ژوئن ۱۹۲۸ هلموند، هلند
درگذشت: ۳۱ اوت ۱۹۸۴ (۵۶ سال) آیندهوون
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
Dutch National Road Race Champion (1951, 1952) 1 stage Tour de France: Dutch National Road Race Champion (1951, 1952) 1 stage Tour de France
 :  
Infobox last updated on ۴ ژوئیه ۲۰۰۸: Infobox last updated on ۴ ژوئیه ۲۰۰۸
هانس دکرس در سال ۱۹۵۱
هانس دکرس (هلندی: Hans Dekkers; ۱۶ ژوئن ۱۹۲۸ – ۳۱ اوت ۱۹۸۴) دوچرخه‌سوار اهل هلند بود.
تروباخ

| Treubach | Treubach |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
Treubachموقعیت در اتریش: Treubachموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۸°۱۱′۴۲″ شمالی ۱۳°۱۲′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۱۹۵۰۰°شمالی ۱۳٫۲۱۳۰۶°شرقی﻿ / 48.19500; 13.21306: مختصات: ۴۸°۱۱′۴۲″ شمالی ۱۳°۱۲′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۱۹۵۰۰°شمالی ۱۳٫۲۱۳۰۶°شرقی﻿ / 48.19500; 13.21306
کشور: اتریش
ایالت: اوبراسترایش
ناحیه: Braunau am Inn
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hannes Huber (حزب خلق اتریش)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۰۵ کیلومتر مربع (۵٫۰۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۱۷ متر (۱۳۶۸ فوت)
جمعیت (۲۵ خرداد ۱۳۹۵): جمعیت (۲۵ خرداد ۱۳۹۵)
 • کل: ۷۰۹
 • تراکم: ۵۴/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: 5272 Treubach, 5271 Moosbach
پیش‌شماره‌ها: ۰۷۷۲۴
پلاک خودرو: BR
وبگاه: www.treubach.ooe.gv.at
تروباخ (به آلمانی: Treubach) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در برونو آم این واقع شده‌است. تروباخ ۱۳٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
۱۳۹۸

۱۳۹۸ ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
۱۳۹۸ (خورشیدی)
۱۳۹۸ (میلادی)
۱۳۹۸ (قمری)
نیا شرما

| نیا شرما | نیا شرما |
| --- | --- |
شرما در سال ۲۰۲۲: شرما در سال ۲۰۲۲
زادهٔ: ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) دهلی
ملیت: هند
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
آثار برجسته: داماد برای عشقم جان می‌دهم ملکه مارها ۴
نیا شرما (انگلیسی: Nia Sharma)؛ (زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۰) مدل و بازیگر هندی است که در تلویزیون هند ظاهر می‌شود. او به خاطر بازیگری در نقش مَنوی چودهری در سریال تلویزیونی خواهر من یک جواهره، با عنوان جهانی جدا نشدنی‌ها، برای نقش روشنی پاتل در سریال داماد، با عنوان جهانی پادشاه قلب‌ها از شبکهٔ تلویزیونی زی تی وی، برای نقش آروهی کاشیاپ در سریال برای عشقم جان می‌دهم از شبکه تلویزیونی کالرز تی‌وی و بریندا پارک در سریال ملکه مارها ۴ معروف است.
دوران حرفه ای

۲۰۱۰–۲۰۱۳: آغاز کار و موفقیت
شرما، فعالیت شغلی خود در تلویزیون را، در سال ۲۰۱۰ با ظاهر شدن در نقش آنو در سریال کالی-یک مصیبت از شبکهٔ تلویزیونی استار پلاس آغاز کرد. او سپس در نقش نیشا مهتا در سریال پر ستاره خواهران همین شبکه، بازی کرد.
فیلم‌شناسی

تلویزیون
| سال | عنوان | نقش | نکات | مرجع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۰ | کالی-یک مصیبت | آنو |  |  |
| ۲۰۱۱ | خواهران | نیشا مهتا |  |  |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۱ | خواهر من یک جواهره | منوی چودهری |  |  |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۴ | داماد | روشنی پاتل |  |  |
| ۲۰۱۹–۲۰۱۸ | برای عشقم جان می‌دهم | آروهی کاشیاپ |  |  |
| ۲۰۲۰–۲۰۱۹ | ملکه مارها ۴ | بریندا پارک |  |  |
حضور ویژه
| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | قبول می‌کنم | روشنی |
| ۲۰۱۸ | ملکه مارها ۳ | خودش |
| ۲۰۲۰ | ملکه مارها ۵ | بریندا |
:
جوایز

برنده
۲۰۱۲- جایزه آکادمی تلویزیون هند برای بهترین بازیگر زن محبوب به خاطر نقش آفرینی در سریال خواهر من یک جواهره.
۲۰۱۵- جایزه آکادمی تلویزیون هند جی آر ۸. (جایزه ویژه) نقش زن روبرو در سریال داماد.
کاندید شده
۲۰۱۳- جایزه تلی هند برای بهترین بازیگر نقش اول زن به خاطر نقش آفرینی در سریال خواهر من یک جواهره.
۲۰۱۴- جایزه آکادمی تلویزیون هند برای بهترین زوج نمایش در سریال داماد.
۲۰۱۵- جایزه گلد زی برای بهترین بازیگر (زن) به خاطر نقش آفرینی در سریال داماد.
۲۰۱۵- جایزه گلد زی برای محبوب‌ترین جودی (Jodi) به خاطر سریال داماد.
۲۰۱۹- جایزه گلد زی برای بهترین بازیگر نقش اول زن به خاطر نقش آفرینی در سریال برای عشقم جان می‌دهم.
شرما در جوایز آی تی ای ۲۰۲۲
یوگنداشتیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالا: خانۀ ارنست لودویگ در مستملکات هنرمندان دارمشتات؛ مرکز: جلد مجلهٔ یوگند اثر اتو اکمان؛ پایین: اتاق غذاخوری پیتر بهرنز در دارمشتات (۱۹۰۱–۱۹۰۰ میلادی).: بالا: خانۀ ارنست لودویگ در مستملکات هنرمندان دارمشتات؛ مرکز: جلد مجلهٔ یوگند اثر اتو اکمان؛ پایین: اتاق غذاخوری پیتر بهرنز در دارمشتات (۱۹۰۱–۱۹۰۰ میلادی).
سال‌های رونق: ح. ۱۸۹۶–۱۹۱۴
کشور(ها):  آلمان
یوگنداشتیل (به آلمانی: Jugendstil) (به معنی: «سبک جوان»)، یک جنبش هنری بود، به ویژه در هنرهای تزئینی، که در درجه اول در آلمان و سایر نقاط اروپا به میزان کمتری از حدود ۱۸۹۵ تا حدود ۱۹۱۰ نفوذ داشت. همتای آلمانی آر نُوو (هنر نو) بود. اعضای جنبش در برابر تاریخ‌گرایی و نئو-کلاسیکیسم فرهنگستان‌های رسمی هنر و معماری واکنش نشان می‌دادند. نام خود را از مجلۀ هنری یوگند (جوان) که توسط هنرمند آلمانی گئورگ هیرت تأسیس شد، گرفته‌ است. به ویژه در هنرهای گرافیک و دکوراسیون داخلی فعال بود.
مراکز عمدهٔ فعالیت آن مونیخ و وایمار و مستملکات هنرمندان دارمشتات بود که در سال ۱۹۰۱ میلادی در دارمشتات تأسیس شد. از چهره‌های مهم جنبش می‌توان به گرافیست سوئیسی، هرمان اُبریست، اتو اکمان، و هنری وان ده ولده، معمار و دکوراتور بلژیکی اشاره کرد. در سال‌های اولیه، این سبک تحت تأثیر سبک مدرن (سبک هنر نو بریتانیا) قرار گرفت. همچنین تحت تأثیر چاپ‌های ژاپنی قرار گرفت. بعدها، تحت تأثیر جدایی طلبان، به سمت انتزاع و اشکال هندسی بیشتر گرایش یافت.
تاریخچه

خاستگاه این جنبش در مونیخ و با تأسیس انجمنی از هنرمندان تجسمی در سال ۱۸۹۲ میلادی بود که از سبک‌های رسمی‌تر تاریخی و آکادمیک فرهنگستان جدا شد. گئورگ هیرت نام جدایی مونیخ را برای انجمن انتخاب کرد. بعدها، جدایی وین، که در سال ۱۸۹۷ میلادی تأسیس شد و جدایی برلین نام خود را از گروه مونیخ گرفت. مجلۀ این گروه، یوگند، که در سال ۱۸۹۶ میلادی آغاز شد، همراه با نشریات مونیخی دیگر، زیمپلیتسیسیموس و پان در برلین، به قابل مشاهده‌ترین ویترین سبک جدید تبدیل شدند. چهره‌های برجسته این جنبش، از جمله پیتر بهرنز، برنهارد پانکوک، و ریچارد ریمرشمید، و همچنین اکثریت اعضای بنیانگذار جدایی مونیخ، همگی برای یوگند تصاویری ارائه کردند.
در ابتدا، این سبک عمدتاً در تصویرسازی و هنرهای گرافیکی استفاده می‌شد. یوگنداشتیل تزئینات گل و منحنی‌های سینوسی را با خطوط هندسی بیشتر ترکیب کرد و به زودی برای جلد رمان‌ها، تبلیغات و پوسترهای نمایشگاهی مورد استفاده قرار گرفت. طراحان اغلب سبک‌های اصلی از حروف چاپی را ایجاد می‌کردند که هماهنگ با تصویر کار می‌کردند، مانند طرح‌حروف آرنولد بوکلین که در سال ۱۹۰۴ ایجاد شد.
اتو اکمان یکی از برجسته‌ترین هنرمندان آلمانی بود که هم با یوگند و هم با پان ارتباط داشت. حیوان مورد علاقه او قو بود و تأثیر او به قدری زیاد بود که قو به عنوان نماد کل جنبش تبدیل شد. یکی دیگر از طراحان برجسته در این سبک، ریچارد ریمرشمید بود که مبلمان، سفال و سایر اشیاء تزئینی را به سبک هندسی و هوشیارانه‌ای ساخت که به سمت آرت دکو اشاره داشت. هنرمند سوئیسی هرمان اُبریست که در مونیخ زندگی می‌کرد، طرح‌هایی با منحنی‌های دوتایی سینوسی، با الگوبرداری از گیاهان و گل‌ها، که نقش برجسته‌ای از سبک اولیه بودند، ساخت.
تاریخچه > یوزف ماریا البریش و مستملکات هنرمندان دارمشتات

مستملکات هنرمندان دارمشتات مجموعه‌ای قابل توجه از ساختمان‌های یوگنداشتیل است که در سال ۱۸۹۹ میلادی توسط ارنست لودویگ، دوک بزرگ هسن و نوۀ ملکۀ ویکتوریا برای ترویج تجارت و هنر ایجاد شد. او گروهی از طراحان را برای ایجاد جامعۀ جدید خود گرد هم آورد، از جمله پیتر بهرنز، هانس کریستینسن و یوزف ماریا البریش. معماری کلونی نشان‌دهندۀ یک گسست کامل از سبک گل‌های قبلی بود و در طراحی آن بسیار جسورتر بود. پیتر بهرنز و چند تن از معماران دیگر خانه‌های خود را در آنجا ساختند و تمام جزئیات، از دستگیره‌های درگرفته تا ظروف را طراحی کردند.
چشمگیرترین ساختمان مستملکات، مزون ارنست-لودویگ است که از دوک بزرگ نامگذاری شده‌ است که شامل کارگاه‌های هنرمندان بود. طراحی آن توسط یوزف ماریا البریش، با ورودی به شکل دایره‌ای سه چهارم، توسط دو مجسمه، نیرو و زیبایی، توسط لودویگ هابیش (۱۹۰۱) طراحی شد.
صندلی دسته‌دار و درهای آلومینیومی و چوبی طراحی شده توسط: پیتر بهرنز برای اتاق موسیقی خود در دارمشتات
ماتیلدنهوهه – خانۀ گلوکرت (۱۹۰۱ میلادی)
خانۀ معمار پیتر بهرنز
ورودی خانهٔ ارنست لودویگ، کارگاه هنرمندان در مستملکات دارمشتات، اثر یوزف ماریا البریش (۱۹۰۱ میلادی)
خانهٔ یوزف ماریا البریش در دارمشتات. (پس از تخریب در جنگ جهانی دوم به سبک ساده‌تری بازسازی شد؛ فقط طرح شطرنجی رنگ اصلی است.)
ساختمان نمایشگاه (۱۹۰۱ میلادی)
برج عروسی در مستملکات هنرمندان دارمشتات (۱۹۰۱ میلادی)
تاریخچه > هانری وان ده ولده و وایمار

فضای داخلی اتاق ۶ کاخ هنرها، دوسلدورف، اثر: هانری وان ده ولده (۱۹۰۲ میلادی)
بشقاب چینی، اثر: هانری وان ده ولده برای کارخانۀ مایسن (۱۹۰۳ میلادی) (موزهٔ دارمشتات)
ظرف خوراک نقره‌ای اثر: هانری وان ده ولده (۰۶–۱۹۰۵ میلادی)
شهر وایمار عمدتاً به لطف معمار و طراح بلژیکی هانری وان ده ولده، یکی دیگر از مراکز مهم یوگنداشتیل بود. وان ده ولده نقش مهمی در اولین آر نُوو در بلژیک ایفا کرد، او خانه خود را ساخت و آن را به سبک آر نُوو تزئین کرد، با نفوذ قوی جنبش هنر و صنایع‌دستی بریتانیا، او در آلمان به خاطر کارهایش در بلژیک و پاریس شناخته شده بود و در سال ۱۸۹۷ میلادی در درسدن با نمایش در نمایشگاه هنرهای تزئینی درسدن، کار جدیدی را آغاز کرد. آثار او در آلمان از طریق مجلات هنرهای تزئینی شناخته شد و چندین سفارش برای دکوراسیون داخلی در برلین، برای ویلا در کمنیتس، موزۀ فولک‌وانگ در هاگن، و خانۀ نیچه در وایمار برای الیزابت فورستر-نیچه، خواهر فیلسوف فردریش نیچه دریافت کرد. او در سال ۱۸۹۹ میلادی در وایمار اقامت گزید و طیف گسترده‌ای از آثار تزئینی، از جمله ظروف نقره و سرامیک، همگی را در اشکال بسیار بدیع تولید کرد. ظروف نقرۀ او به ویژه غیرمعمول بود: هر قطعه شکل خاص خود را داشت، با خطوط منحنی براق، اما با هم یک مجموعه هماهنگ را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۰۲ میلادی، او آپارتمان کُنت هری کسلر، حامی برجستۀ نقاشان امپرسیونیست را دکور کرد.
در سال ۱۹۰۵ میلادی، با حمایت دوک بزرگ وایمار، مدرسه دوکال بزرگ هنر و صنایع دستی را در وایمار ایجاد کرد. او ویترینی از هنرهای کاربردی را برای نمایشگاه هنرهای کاربردی درسدن در سال ۱۹۰۶ میلادی ایجاد کرد که با نقاشی‌های لودویگ فون هوفمان تزئین شده بود و به عنوان اتاق اصلی یک موزۀ جدید دکوراسیون در وایمار در نظر گرفته شده بود. او ویژگی‌های ظروف نقره، ظروف و مبلمان خود را به معماری منتقل کرد. وان ده ولده خطوط گیاهی پیچ‌دار دکوراسیون آر نُوو را کنار گذاشت و آن‌ها را با منحنی‌های بسیار ساده‌تر و شیک‌تر جایگزین کرد که بخشی از ساختار ساختمان‌ها و آثار تزئینی او بود.
در سال ۱۹۰۷ میلادی، وان ده ولده مدیر مدرسۀ جدید هنرهای تزئینی در وایمار شد. بازسازی او از آر نُوو به سبکی کاربردی‌تر و ساده‌تر به شیوه‌ای بسیار متفاوت در دستگیره‌های در، صندلی‌ها و نماهای ساختمان‌هایش ظاهر شد. زینت در ساختار ادغام شد.
اهمیت وایمار به عنوان یک فرهنگ در سال ۱۹۰۶ میلادی شکسته شد، زمانی که حامی اصلی آن، کُنت هری کسلر، رودن را مأمور ساخت مجسمه‌ای برهنه برای آرشیدوک کرد. آرشیدوک رسوا شد و کسلر مجبور به استعفا شد. مکتب طراحی وایمار اهمیت خود را تا سال ۱۹۱۹ میلادی از دست داد، زمانی که به عنوان باوهاوس تحت رهبری والتر گروپیوس بازگشت و نقش عمده‌ای در ظهور معماری مدرن داشت.
تاریخچه > پیتر بهرنز و ورک‌بوند آلمان

معمار و طراح پیتر بهرنز (۱۹۴۰–۱۸۶۸ میلادی) یکی از چهره‌های کلیدی در سال‌های پایانی یوگنداشتیل و در گذار به معماری مدرن بود. بهرنز که در هامبورگ متولد شد و در آنجا نقاشی خواند، در سال ۱۸۹۰ میلادی به مونیخ نقل مکان کرد و به عنوان نقاش، تصویرگر و صحاف کار کرد. در سال ۱۸۹۰ میلادی، او یکی از بنیانگذاران جدایی مونیخ بود. در سال ۱۸۹۹ میلادی، از او برای شرکت در مستملکاتٔ هنرمندان دارمشتات دعوت شد، جایی که خانۀ خود و تمام محتویات آن، از جمله مبلمان، حوله و ظروف را طراحی کرد.
پس از سال ۱۹۰۰ میلادی او درگیر طراحی صنعتی و اصلاح معماری به اشکال کاربردی‌تر شد. در سال ۱۹۰۲ میلادی، او در نمایشگاه بین‌المللی تورین، یکی از اولین نمایشگاه‌های بزرگ آر نُوو در سراسر اروپا، شرکت کرد. در سال ۱۹۰۷ میلادی، بهرنز و گروهی از دیگر هنرمندان برجسته یوگنداشتیل، از جمله (هرمان موتزیوس، تئودور فیشر، یوزف هوفمان، یوزف ماریا البریش، برونو پال، ریشارد ریمراشمید و فریتز شوماخر، دویچر ورک‌بوند را ایجاد کردند. الگوبرداری از جنبش هنر و صنایع دستی در انگلستان، هدف بهبود و نوسازی طراحی محصولات صنعتی و اشیاء روزمره بود. او اولین پروژهٔ بزرگ کارخانۀ توربین آاگ در برلین (۱۹۰۹–۱۹۰۸ میلادی) بود. دستیاران و شاگردان بهرنز در این زمان شامل میس فن در روهه، سی.ای. ژانِره (لو کوربوزیه آینده) و والتر گروپیوس، رئیس آینده باوهاوس، کار بهرنز و ورک‌بوند عملاً گذار از یوگنداشتیل به مدرنیسم در آلمان و پایان یوگنداشتیل را آغاز کرد.
اتاق موسیقی خانۀ بهرنز در دارمشتات (۱۹۰۲ میلادی)
کارخانۀ توربین آاگ در برلین، اثر پیتر بهرنز (۱۹۰۹–۱۹۰۸ میلادی)
معماری و دکوراسیون

در برلین، آگوست اندل هم سردبیر مجلۀ پان بود و هم یکی از چهره‌های اصلی در دکوراسیون یوگنداشتیل، طراحی هتل‌ها و تئاترها، مانند فضای داخلی تئاتر بونتس در برلین (۱۹۰۱ میلادی) که در طول جنگ جهانی دوم ویران شد. او تمام جزئیات داخلی را تا ناخن طراحی کرد. با هر اتاق در رنگی متفاوت و با موضوعی متفاوت. او همچنین هاک‌اشه هوفه، مجموعه‌ای از ساختمان‌ها در مرکز برلین را طراحی کرد که به خاطر جزئیات تخیلی دکوراسیون، به شکل‌های مارپیچ و پیچشی طراحی شده‌ است.
تئاتر بونتس، برلین (۱۹۰۱ میلادی) اثر: آگوست اندل
پوستر و هنرهای گرافیکی

برجسته‌ترین گرافیست اتو اکمان بود که تصاویر متعددی را برای جنبش مجلۀ یوگند به سبک سینوسی و گل‌دار که شبیه به سبک فرانسوی بود تهیه کرد. او همچنین سبکی بر اساس خوشنویسی ژاپنی ایجاد کرد. یوزف ساتلر گرافیست دیگری بود که از طریق مجلۀ هنری دیگری به نام پان به این سبک کمک کرد. ساتلر یک طرح‌حروف طراحی کرد که اغلب در یوگنداشتیل استفاده می‌شد.
یکی دیگر از گرافیست‌های مهم آلمانی یوزف رودولف ویتزل (۱۹۲۵–۱۸۶۷ میلادی) بود که بسیاری از جلدهای اولیه برای یوگند با اشکال منحنی و گل‌دار که به شکل‌‌گیری سبک کمک می‌کرد، تولید کرد.
مجلۀ زیمپلیتسیسیموس که در مونیخ منتشر می‌شود، به خاطر گرافیک یوگنداشتیل و همچنین برای نویسندگان مدرنی که ارائه می‌کرد، از جمله توماس مان و راینر ماریا ریلکه، مورد توجه قرار گرفت. تصویرگران مهم این مجله عبارتند از توماس تئودور هاینه.
روی جلد مجلهٔ پان اثر: یوزف ساتلر (۱۸۹۵ میلادی)
تصویرسازی اثر: برنهارد پانکوک در مجلهٔ یوگند (۱۸۹۶ میلادی)
روی جلد مجلهٔ یوگند اثر: اتو اکمان (۱۸۹۶ میلادی)
روی جلد مجلهٔ یوگند اثر: اتو اکمان (۱۸۹۶ میلادی)
روی جلد شمارهٔ ۴۰ مجلهٔ یوگند اثر: یوزف رودولف ویتزل (۱۸۹۶ میلادی)
پوستر رستوران اثر: یوزف رودولف ویتزل (۱۸۹۶ میلادی)
آندرومدا، تصویرسازی برای مجلهٔ یوگند اثر: هانس کریستینسن (۱۸۹۸ میلادی)
روی جلد مجلهٔ زیمپلیتسیسیموس اثر: توماس تئودور هاینه (۱۹۰۵ میلادی)
سرصفحه نشریهٔ دکوراتیوه کونست، مجلهٔ هنرهای تزئینی مونیخ (۱۹۰۱ میلادی)
مبلمان

ایده‌آل طراحان یوگنداشتیل این بود که یک خانه را به یک اثر هنری کامل تبدیل کنند، با همه چیز در داخل، از مبلمان گرفته تا فرش و ظروف، ظروف نقره و هنر، با هماهنگی کامل. با در نظر گرفتن این ایده‌آل، آن‌ها کارگاه‌های خود را برای تولید مبلمان تأسیس کردند.
آگوست اندل، تئودور فیشر، برونو پال، و به ویژه ریشارد ریمراشمید از چهره‌های مهم مبلمان یوگنداشتیل بودند.
صندلی دسته‌دار از چوب افرا و چرم، اثر: اتو اکمان (۱۸۹۸ میلادی)
صندلی دسته‌دار، اثر: یوزف ماریا البریش، بلوط و پارچه (۱۹۰۱ میلادی)، موزهٔ دارمشتات
صندلی دسته‌دار، اثر: یوزف ماریا البریش، موزهٔ دارمشتات
صندلی اثر: برونو پال (۱۹۰۰ میلادی)
محصولات فلزی

کارخانۀ محصولات فلزی اشتراوب و شوایتزر (وی‌ام‌اف) تا سال ۱۹۰۰ میلادی بزرگترین تولیدکنندۀ فلزات خانگی در جهان بود که عمدتاً به سبک یوگنداشتیل در استودیوی هنری وی‌ام‌اف تحت مدیریت آلبرت مایر طراحی شده بود. وی‌ام‌اف در سال ۱۹۰۵ میلادی اوریوت، شرکت دیگری که به خاطر ظروف مفرغی یوگنداشتیل معروف است، را خریداری کرد.
سینی کارت فراخوان مفرغی اوریوت یوگنداشتیل، طرح شمارهٔ ۲۰۴۳، حدود ۱۹۰۰ میلادی
کاسۀ مفرغی اوریوت یوگنداشتیل با پوشش داخلی شیشه‌ای، حدود ۱۹۰۰ میلادی
ظرف مفرغی وی‌ام‌اف یوگنداشتیل، طرح شماره ۲۳۲، حدود ۱۹۰۶ میلادی
یادداشت‌ها و نقل‌قول‌ها

↑  Encyclopedia Britannica On-Line edition, Jugendstil
↑  Encyclopedia Britannica On-Line edition, Jugendstil
↑  Sembach, Art Nouveau (1991), pp. 141–163
↑  Sembach (1993) pp. 141–163
↑  Sembach (1991), pg. 132–134
↑  Sembach (1991), pg. 132–134
↑  Sembach (1991), pg. 139
↑  Bony, L'Architecture Moderne (2012), pp. 55–57
کتابشناسی

«معماری مدرن» (به زبان فرانسوی)، بانی، آن (۲۰۱۲ میلادی)؛ لاروس. شابک: ۹۷۸-۲-۰۳-۵۸۷۶۴۱-۶.
[۱۹۰۱] «هنر نو» (به زبان فرانسوی)، لاهور، جان (۲۰۰۷ میلادی)؛ شرکت بیس‌لاین (مسئولیت محدود). شابک: ۹۷۸-۱-۸۵۹۹۵-۶۶۷-۰.
«هنر نو - پوستر، تصویرسازی و هنرهای زیبا»، اورمیستون، روزالیند؛ رابینسون، مایکل (۲۰۱۳ میلادی)؛ انتشارات فلیم تری. شابک: ۹۷۸-۱-۸۴۷۸۶-۲۸۰-۸.
«هنر نو - آرمان شهر آشتی» (به زبان فرانسوی)، سمباخ، کلاوس-یورگن (۲۰۱۳ میلادی)؛ تاشن. شابک: ۹۷۸-۳-۸۲۲۸-۳۰۰۵-۵.
| ن ب وتاریخ معماری | ن ب وتاریخ معماری |
| --- | --- |
 خط زمان سبکهای معماری  تاریخ ساخت و ساز  سبک‌های معماری :  خط زمان سبکهای معماری  تاریخ ساخت و ساز  سبک‌های معماری 
 معماری نوسنگی  معماری مصر باستان  معماری قبطی  معماری چینی  معماری دراویدی  معماری مایا  هنر آشوری  معماری کلاسیک  معماری مزوآمریکن  معماری هخامنشیان  معماری یونان باستان  معماری رومی  معماری اینکا  معماری ساسانی  معماری بیزانتین  معماری اسلامی  معماری نواری  معماری بودایی  معماری سومالیایی  معماری ایرانی  معماری پیش از رومانسک  معماری رومی‌وار  معماری رومی گوتیک  معماری گوتیک  معماری پلاترسک  معماری مانولاین  معماری هویسالا  معماری ویجایاناگارا  معماری چالوکیا غربی  معماری رنسانس  معماری عثمانی  معماری باروک  بیدرمایر  کلاسیسیسم  معماری نئوکلاسیک  تاریخگرایی  گراندرزیت  معماری نئوگوتیک  معماری نئورونسانس  معماری نئوباروک  معماری فلسفه‌گرایی  مدرنیسم  هنر نو  معماری هیجان‌نمایی  معماری مدرن  معماری پست‌مدرن  نئو-فوتوریسم :  معماری نوسنگی  معماری مصر باستان  معماری قبطی  معماری چینی  معماری دراویدی  معماری مایا  هنر آشوری  معماری کلاسیک  معماری مزوآمریکن  معماری هخامنشیان  معماری یونان باستان  معماری رومی  معماری اینکا  معماری ساسانی  معماری بیزانتین  معماری اسلامی  معماری نواری  معماری بودایی  معماری سومالیایی  معماری ایرانی  معماری پیش از رومانسک  معماری رومی‌وار  معماری رومی گوتیک  معماری گوتیک  معماری پلاترسک  معماری مانولاین  معماری هویسالا  معماری ویجایاناگارا  معماری چالوکیا غربی  معماری رنسانس  معماری عثمانی  معماری باروک  بیدرمایر  کلاسیسیسم  معماری نئوکلاسیک  تاریخگرایی  گراندرزیت  معماری نئوگوتیک  معماری نئورونسانس  معماری نئوباروک  معماری فلسفه‌گرایی  مدرنیسم  هنر نو  معماری هیجان‌نمایی  معماری مدرن  معماری پست‌مدرن  نئو-فوتوریسم
استیپل، همپشر

منطقه مسکونی در England
| استیپل، همپشر | استیپل، همپشر |
| --- | --- |
 Steeple parish church:  Steeple parish church
استیپل، همپشراستیپل، همپشر نمایش داده شده در  دورست (انگلستان): استیپل، همپشراستیپل، همپشر نمایش داده شده در  دورست (انگلستان)
جمعیت: ۶۰ (2013 estimate)
مرجع شبکه OS: SY910812 
محله مدنی: Steeple with Tyneham
منطقه: Purbeck
Shire county: دورست (انگلستان)
ناحیه: جنوب غربی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: WAREHAM
کدپستی منطقه: BH20
کد تلفن: ۰۱۹۲۹
پلیس: Dorset
آتشنشانی: Dorset
آمبولانس: South Western
 :  
مجلس انگلستان: South Dorset
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Dorset ۵۰°۳۷′۴۶″شمالی ۲°۰۷′۳۸″غربی﻿ / ﻿۵۰٫۶۲۹۴°شمالی ۲٫۱۲۷۱°غربی﻿ / 50.6294; -2.1271:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Dorset ۵۰°۳۷′۴۶″شمالی ۲°۰۷′۳۸″غربی﻿ / ﻿۵۰٫۶۲۹۴°شمالی ۲٫۱۲۷۱°غربی﻿ / 50.6294; -2.1271
استیپل (به انگلیسی: Steeple) یک روستا در بریتانیا است که در Steeple with Tyneham واقع شده‌است. استیپل ۶۰ نفر جمعیت دارد.
گلنورچی، تاسمانیا

گلنورچی (به انگلیسی: Glenorchy) یک حومه شهر در استرالیا است که در City of Glenorchy واقع شده‌است.