stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جایزه ادبی هوشنگ گلشیری
برندگان جایزه > دوره دوازدهم ۱۳۹۲

دوره دوازدهم جایزه ادبی گلشیری در ۴ اسفند ۱۳۹۱ برگزار شد. در این مراسم که به‌طور خصوصی برگزار شد از محمود دولت‌آبادی تقدیر شد.
در این دوره بنیاد ادبی گلشیری تنها در دو بخش مجموعه داستان اول و رمان اول برگزار شد و برندگان خود را از میان آثاری که برای اولین بار در سال ۱۳۹۰ منتشر شده بودند انتخاب کرد.
در بخش مجموعه داستان اول، لوح تقدیر، تندیس و جایزه نقدی بنیاد به‌طور مشترک به سپیده سیاوشی برای مجموعه داستان فارسی بخند و محمد طلوعی برای مجموعه داستان من ژانت نیستم تعلق گرفت. در این بخش از فلامک جنیدی نویسنده جایی به نام تاماسکو  نیز تقدیر شد.
در بخش رمان اول، سلمان امین نویسنده رمان قلعه‌مرغی، روزگار هرمی برنده جایزه این بخش شد. هیئت داوران این بخش، فرشته احمدی، محمد حسینی، کامران سپهران، عنایت سمیعی و بهناز علی‌پور گسکری، رضا زنگی‌آبادی نویسنده رمان شکار کبک را شایسته تقدیر دانستند.
برندگان جایزه > دوره دوازدهم ۱۳۹۲ > آثار برگزیده

| سال | بخش | نام کتاب | نویسنده | ناشر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
۱۳۹۲: 
| ۱۳۹۲ | رمان | هیچ اثری برنده اعلام نشد |  |  |
| ۱۳۹۲ | رمان اول | قلعه‌مرغی، روزگار هرمی | سلمان امین | انتشارات ققنوس |
| ۱۳۹۲ | مجموعه داستان | هیچ اثری برنده اعلام نشد |  |  |
| ۱۳۹۲ | مجموعه داستان اول | فارسی بخند | سپیده سیاوشی | نشر قطره |
| ۱۳۹۲ | مجموعه داستان اول | من ژانت نیستم | محمد طلوعی | نشر افق |
:
برندگان جایزه > دوره دوازدهم ۱۳۹۲ > تک‌داستان‌های برگزیده داوران بخش مجموعه‌داستان اول سال ۱۳۹۰

به ترتیب الفبایی نام داستان‌ها:
«احساسی که فقط یک آرایشگر می‌تواند تجربه کند» از مجموعهٔ امروز شنبه، نوشتهٔ یوسف انصاری، انتشارات افراز
«افیلیا افیلیا» از مجموعهٔ تمساح بودایی نیوزلندی محبوب من، نوشتهٔ آسیه نظام‌شهیدی، انتشارات هیلا
«ایستگاه بعدی» از مجموعهٔ آغوش سنگی دیوار، نوشتهٔ محمد رضایی‌راد، انتشارات فرهنگ ایلیا
«بگذار تصور کنم» از مجموعهٔ قبرستان سقف ندارد، نوشتهٔ سامان آزادی، نشر چشمه
«پامزار» از مجموعهٔ حالا یک کلاه آفتابی قرمز دارم، نوشتهٔ عطیه جوادی راد، نشر چشمه
«جایی به نام تاماساکو» از مجموعهٔ جایی به نام تاماساکو نوشتهٔ فلامک جنیدی، نشر چشمه
«حادثه در جوکی کلاب» از مجموعهٔ پپر و گلهای کاغذی، نوشتهٔ مسعود میناوی، انتشارات افراز
«خواهران چاه» از مجموعهٔ خواهران چاه، نوشتهٔ مژده ساجدین، انتشارات فرهنگ ایلیا
«خواهری» از مجموعهٔ فارسی بخند، نوشتهٔ سپیده سیاوشی، نشر قطره و ترگمان
«زنی پوشیده با گردنبند» از مجموعهٔ پونز روی دم گربه، نوشتهٔ آیدا مرادی آهنی، نشر چشمه
«سرهنگ تمام» از مجموعهٔ سرهنگ تمام، نوشتهٔ آتوسا افشین‌نوید، نشر چشمه
«سفر خاک» از مجموعهٔ سفر خاک، نوشتهٔ ابراهیم مهدی‌زاده، نشر ثالث
«سگ گندهٔ خانهٔ آجر قرمز» از مجموعهٔ خط فاصله، نوشتهٔ هادی کیکاوسی، نشر چشمه
«لیلاج بی اوغلو» از مجموعهٔ من ژانت نیستم، نوشتهٔ محمد طلوعی، انتشارات نشر افق
برندگان جایزه > دوره دوازدهم ۱۳۹۲ > نامزدهای بخش مجموعه داستان اول

نامزدهای دریافت جایزه گلشیری در بخش مجموعه داستان اول به شرح زیر است:
«تمساح بودایی نیوزلندی محبوب من» نوشته آسیه نظام‌شهیدی
«جایی به نام تاماساکو» نوشته فلامک جنیدی
«فارسی بخند» نوشته سپیده سیاوشی
«قبرستان سقف ندارد» نوشته سامان آزادی
«من ژانت نیستم» نوشته محمد طلوعی
برندگان جایزه > دوره دوازدهم ۱۳۹۲ > نامزدهای بخش رمان اول

نامزدهای دریافت جایزه گلشیری در بخش رمان اول به شرح زیر است:
«خروج» نوشته علیرضا سیف‌الدینی
«خواب نامه» نوشته مهدی رئیس‌المحدثین
«شکار کبک» نوشته رضا زنگی‌آبادی
«قلعه‌مرغی؛ روزگار هرمی» نوشته سلیمان امین
دورهٔ سیزدهم۱۳۹۳

| سال | بخش | نام کتاب | نویسنده | ناشر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
۱۳۹۳: 
| ۱۳۹۳ | رمان | هیچ اثری اعلام نشد |  |  |
| ۱۳۹۳ | رمان اول | دکتر داتیس | حامد اسماعیلیون | زاوش |
| ۱۳۹۳ | مجموعه داستان | هیچ اثری اعلام نشد |  |  |
| ۱۳۹۳ | مجموعه داستان اول | در هوای گرگ و میش | محسن عباسی | رخداد نو |
| ۱۳۹۳ | مجموعه داستان اول | کاج‌های مورب | علی چنگیزی | نشر چشمه |
دورهٔ سیزدهم۱۳۹۳ > تک‌داستان‌های برگزیده

«شوهر زعفرانی» از مجموعه داستان «هیچ وقت پای زن‌ها به ابرها نمی‌رسد»، مرضیه سبزعلیان، نشر: ثالث
«شاید، احتمالاً، حتماً» از مجموعه داستان «آقای قاضی چه حکمی می‌دهید؟» فرحناز علیزاده، نشر: گل‌آذین
«ممکن است خیلی‌ها برای مردنش گریه کرده باشند» از مجموعه داستان «بوی قیر داغ»، علی‌اکبر حیدری، نشر: روزنه
«بیدارش کن» از مجموعه داستان «بهت‌زدگی و داستان‌های دیگر»، پیام ناصر، نشر: مرکز
«پیرمرد و نبرد الجزیره» از مجموعه داستان «این سفیدی برف نیست»، حسن فرامرز، نشر: افکار
«پیرهن قرمزی» از مجموعه داستان «از خانه تا خیابان»، افسانه عیسی‌زاده، نشر: فرهنگ ایلیا
«مرغ دریایی» از مجموعه داستان «در هوای گرگ و میش»، محسن عباسی، نشر: رخداد نو
«مردمک‌های لیلی» از مجموعه داستان «رنگ لثهٔ ببر»، حمید پارسا، نشر: افکار
«خط‌خوردگی» از مجموعه داستان «سمفونی قورباغه‌ها»، کرم‌رضا تاجمهر، نشر: قطره
«مرد اسیر» از مجموعه داستان «شما از کجا بادمجان می‌خرید؟»، دینا کاویانی، نشر: هیلا
«مرمت» از مجموعه داستان «کاج‌های مورب»، علی چنگیزی، نشر: چشمه
«طیاره پرواز می‌کند» از مجموعه داستان «کتلت سرد»، امید پناهی آذر، نشر: هیلا
«برای ح.م.» از مجموعه داستان «کی سیب می‌خوره؟»، میلاد صادقی، نشر: کتابسرای تندیس
«پشه‌ها» از مجموعه داستان «گفته بودی به هرحال»، انسیه ملکان، نشر: مروارید
«جریش‌کشی» از مجموعه داستان «مرده‌بازی»، مهدی موسوی‌نژاد، نشر: افراز
«کلمه بازی» از مجموعه داستان «هزارگره»، مریم فردوسی، نشر: نیستان
«رؤیا قانون نداره» از مجموعه داستان «هیچ‌کس به من نگفت»، آناهیتا حداد، نشر: فرهنگ ایلیا
دورهٔ سیزدهم۱۳۹۳ > تک‌داستان‌های برگزیده > نامزدهای بخش رمان اول

«دکتر داتیس» نوشتهٔ حامد اسماعیلیون، نشر زاوش
«گرمازده» نوشتهٔ مهام میقانی، نشر چشمه
«نامحرم» نوشتهٔ یاسر نوروزی، نشر آموت
«یک رمانس دانشگاهی مرگبار» نوشتهٔ محمود سعیدنیا، نشر حرفه هنرمند
دورهٔ سیزدهم۱۳۹۳ > تک‌داستان‌های برگزیده > نامزدهای بخش مجموعه داستان اول

«بهت‌زدگی و داستان‌های دیگر» نوشتهٔ پیام ناصر، نشر مرکز
«در هوای گرگ و میش» نوشتهٔ محسن عباسی، نشر رخداد نو
«شما از کجا بادمجان می‌خرید؟» دینا کاویانی، انتشارات هیلا
«کاج‌های مورب» نوشتهٔ علی چنگیزی، نشر چشمه
«کتلت سرد»، نوشتهٔ امید پناهی‌آذر، انتشارات هیلا
آمار ناشران برتر این جایزه:
در مجموع ۵۲ ناشر موفق به کسب جایزهٔ هوشنگ گلشیری شدند، که نشر چشمه با ۱۴ جایزه، نشر مرکز ۹ جایزه، نشر ققنوس ۵ جایزه، نشرهای آگه، نیلوفر و ثالث هرکدام با ۳ جایزه، نشرهای نیماژ و مروارید با ۲ جایزه و یازده انتشارات دیگر با یک جایزه به ترتیب موفق به کسب بیشترین جوایز شدند.
میکله اسکارپونی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اسکارپونی در تور سن لوئیس ۲۰۱۴: اسکارپونی در تور سن لوئیس ۲۰۱۴
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام مستعار: L'Aquila di Filottrano (عقاب فیلوترانو)
زاده: ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۹ ایسی، ایتالیا
درگذشت: ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ (۳۷ سال) فیلوترانو
قد: ۱٫۷۴ متر
وزن: ۶۳ کیلوگرم
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: جاده
نقش: سربالایی‌رو خادم
تیم(های) آماتور: تیم(های) آماتور
۱۹۸۸–۱۹۹۷: پیرالیسی
۱۹۹۸–۲۰۰۰: زالف اوروموبیل فیور
۲۰۰۱: سیته–فرتزا
 :  
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۰۲–۲۰۰۴: آکوا و ساپونه–کانتینا تولو
۲۰۰۵–۲۰۰۶: لیبرتی سگوروس–وورث
۲۰۰۷: آکوا و ساپونه–کافه موکامبو
۲۰۰۸–۲۰۱۰: دیکوییجووانی–اندرونی
۲۰۱۱–۲۰۱۳: لامپره-آی‌اس‌دی
۲۰۱۴–۲۰۱۷: آستانه
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
گرند تورها جیرو دیتالیا رده‌بندی اصلی (۲۰۱۱) رده‌بندی امتیازی (۲۰۱۱) ۳ مرحله انفرادی (۲۰۰۹، ۲۰۱۰) مسابقات مرحله‌ای تیرنو–آدریاتیکو (۲۰۰۹) تور کاتالونیا (۲۰۱۱) تور ترنتینو (۲۰۱۱) : گرند تورها جیرو دیتالیا رده‌بندی اصلی (۲۰۱۱) رده‌بندی امتیازی (۲۰۱۱) ۳ مرحله انفرادی (۲۰۰۹، ۲۰۱۰) مسابقات مرحله‌ای تیرنو–آدریاتیکو (۲۰۰۹) تور کاتالونیا (۲۰۱۱) تور ترنتینو (۲۰۱۱) 
 :  
میکله اسکارپونی (۲۵ سپتامبر ۱۹۷۹ – ۲۲ آوریل ۲۰۱۷) رکابزن حرفه‌ای اهل ایتالیا بود که در رشتهٔ دوچرخه‌سواری جاده فعالیت می‌کرد. در جیرو دیتالیای ۲۰۱۱، پس از رد صلاحیت آلبرتو کونتادور، قهرمان مسابقه اعلام شد. از تیم‌هایی که در آن‌ها رکاب زد، می‌توان به اندرونی جوکاتولی–سیدرمک، تیم یوای‌ئی امارات، و تیم آستانه اشاره کرد.
آغاز زندگی

اسکارپونی در شهر ایسی در ناحیهٔ مرکزی مارکه زاده شد و کودکی خود را در فیلوترانو گذراند. او در هشت سالگی به باشگاه دوچرخه‌سواری محلی پیوست و مسابقه دادن را آغاز کرد. در سال ۱۹۹۷ قهرمان مسابقه جاده کشور در ردهٔ نوجوانان شد. سپس به عضویت تیم ملی درآمد و در مسابقات قهرمانی جهان در سن سباستین، در ردهٔ نوجوانان در رتبهٔ ۱۰۴ ایستاد.
در اکتبر ۲۰۰۱ عضو تیم زیر ۲۳ سال ایتالیا در مسابقات قهرمانی جهان در لیسبون بود که در تایم تریل انفرادی در رتبهٔ هشتم ایستاد.
فعالیت حرفه‌ای > آغاز

اسکارپونی در سال ۲۰۰۲ حرفه‌ای شد و به تیم آکوا و ساپونه–کانتینا تولو پیوست. نخستین پیروزی خود را در یک مرحلهٔ هفتهٔ دوچرخه‌سواری لمباردی کسب کرد و در پایان مسابقه، بر سکوی دوم ایستاد. در همان سال، نخستین حضور در گرند تورها را در جیرو دیتالیا تجربه کرد و در رتبهٔ هجدهم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۳ نیز جزء ده نفر اول مسابقهٔ طلایی آمستل و لیژ–باستون–لیژ و بیست نفر اول جیرو و ووئلتا اسپانیا بود.
اسکارپونی فصل ۲۰۰۴ را قدرتمندانه آغاز کرد و در هفتهٔ دوچرخه‌سواری لمباردی قهرمان شد. سپس در لافلش والونی چهارم شد و مسابقهٔ صلح را فتح کرد. در ماه ژوئن نیز نایب قهرمان تور اتریش شد و نخستین حضور در تور دو فرانس را با رتبهٔ ۳۲ به پایان رساند.
فعالیت حرفه‌ای > لیبرتی سگوروس–وورث

در فصل ۲۰۰۵ اسکارپونی به تیم لیبرتی سگوروس–وورث ملحق شد و فصل نسبتاً آرامی داشت که بدون پیروزی به پایان رسید. در ووئلتا، خادم روبرتو اراس بود که بعداً به دلیل مثبت بودن دوپینگش برای اریتروپوئیتین رد صلاحیت شد.
در سال ۲۰۰۶ اسکارپونی درگیر قضیهٔ دوپینگ عملیات پوئرتو شد که بر نتایجش اثرگذار بود. بهترین نتیجهٔ او پنجم شدن در یک مرحلهٔ جیرو بود. هرچند یک روز پس از دستگیری مانولو سائیز مربی تیم، از جیرو کنار رفت. تیم لیبرتی سگوروس–وورث در پایان فصل منحل شد، ولی اسکارپونی توانست برای فصل بعد با تیم آکوا و ساپونه–کافه موکامبو قرارداد ببندد.
فعالیت حرفه‌ای > آکوا و ساپونه

فصل ۲۰۰۷ برای اسکارپونی از ماه مارس و با حذف شدن از مسابقهٔ کلاسیک آلمریا به دلیل تمام کردن مسابقه پس از محدودهٔ زمانی مجاز، آغاز شد. سپس در چند مسابقهٔ دیگر شرکت کرد و در تور ترنتینو پس از دامیانو کونگو بر سکوی دوم ایستاد که آخرین مسابقهٔ فصل او بود. پس از آن، دوباره درگیر قضیهٔ عملیات پوئرتو شد و در ۱ مه، در جلسهٔ کمیتهٔ ملی المپیک ایتالیا شرکت کرد. یک هفته بعد، او اعتراف کرد در قضیهٔ دوپینگ شرکت داشته‌است. کمیتهٔ ملی درخواست محرومیت برای او و ایوان باسو (که پیشتر اعتراف کرده‌بود) کرد و در ماه ژوئیه، اسکارپونی با محرومیت هجده‌ماهه مواجه شد. به دلیل همکاری اسکارپونی با تحقیقات، محرومیت او شش ماه کاهش یافته‌بود. پس از فرجام‌خواهی به دادگاه حکمیت ورزش در مارس ۲۰۰۸ محرومیت او به ۲۱ ماه افزایش یافت؛ ولی با در نظر گرفتن دوره‌های عدم فعالیت اسکارپونی، به او اجازه داده شد از ۱ اوت در مسابقات شرکت کند.
فعالیت حرفه‌ای > دیکوییجووانی–اندرونی

در ژوئن ۲۰۰۸ تیم دیکوییجووانی–اندرونی با اسکارپونی قرارداد امضا کرد. نخستین مسابقهٔ او تور آپنین بود و بهترین نتیجهٔ فصل ۲۰۰۸ اسکارپونی، رتبهٔ هفتم تور امیلیا بود.
در سال ۲۰۰۹ اسکارپونی ابتدا رتبهٔ پنجم تور آندلس را به دست آورد. سپس برندهٔ تیرنو–آدریاتیکو شد تا نخستین قهرمانی خود در سطح مسابقات رده‌بندی جهانی را کسب کند. در جیرو دیتالیا خادم جیلرتو سیمونی بود؛ ولی با تشویق مربی تیم، در فرار مرحلهٔ ششم شرکت کرد و با پشت سر گذاشتن واسیل کیریینکا، به نخستین پیروزی مرحله‌ای خود در گرند تورها رسید. در مرحلهٔ هجدهم نیز عضوی از گروه پیشتاز بود که در مسابقهٔ آخر خط برنده شد تا دومین پیروزی خود را جشن بگیرد.
در آغاز فصل ۲۰۱۰ اسکارپونی تلاش کرد از قهرمانی خود در تیرنو–آدریاتیکو دفاع کند. او با پیروزی در مرحلهٔ چهارم رهبر مسابقه شد؛ ولی در مرحلهٔ پایانی، قهرمانی را با زمان برابر و به دلیل رتبهٔ پایین‌تر در مراحل مسابقه، به استفانو گارتزلی واگذار کرد. پس از آن، برندهٔ هفتهٔ دوچرخه‌سواری لمباردی شد و سپس رتبهٔ چهارم تور ترنتینو را به دست آورد. در جیروی ۲۰۱۰ اسکارپونی برای نخستین بار رهبر یک تیم در یک گرند تور بود. او تا مراحل پایانی در رتبهٔ هشتم قرار داشت؛ ولی با پیروزی در مرحلهٔ نوزدهم در رقابت با باسو و وینچنزو نیبالی، به رتبهٔ چهارم صعود کرد. در پاییز نیز رتبهٔ دوم تور امیلیا و رتبهٔ سوم تور لمباردی را به دست آورد.
فعالیت حرفه‌ای > لامپره–آی‌اس‌دی

اسکارپونی برای فصل ۲۰۱۱ قرارداد دوساله‌ای با لامپره-آی‌اس‌دی امضا کرد. در آغاز فصل، او در رتبهٔ سوم تیرنو–آدریاتیکو قرار گرفت. در میلان–سانرمو نیز در میانهٔ مسابقه به گروه پیشتاز پیوست و ششم شد. سپس نایب قهرمان تور کاتالونیا (پس از آلبرتو کونتادور) و قهرمان تور ترنتینو شد.
در جیرو دیتالیای ۲۰۱۱، اسکارپونی با دوم شدن در مرحلهٔ ۷ به رتبهٔ پنجم رده‌بندی اصلی صعود کرد. در سه مرحلهٔ کوهستانی ۱۳ تا ۱۵ اسکارپونی بارها تلاش کرد از کونتادور که رهبر مسابقه بود، پیش‌افتد. در مرحلهٔ ۱۳ در گروسگلوکنر، حملهٔ زود هنگامی انجام داد و هرچند حدود دو دقیقه از کونتادور عقب ماند؛ ولی به رتبهٔ سوم رسید. در مرحلهٔ ۱۴ در کوه زونکولان، به تعقیب کونتادور و ایگور آنتون پرداخت؛ ولی نتوانست سرعت آن‌ها را تحمل کند و نیبالی نیز از او گذشت تا پس از آنتون، به رتبهٔ چهارم نزول کند. در مرحلهٔ ۱۵ در گاردچیا، جلوتر از آنتون و نیبالی از خط پایان گذشت و به جایگاه دوم رده‌بندی اصلی راه یافت. با توجه به برتری قابل توجه کونتادور، رقابت اصلی میان نیبالی و اسکارپونی برای رتبهٔ دوم بود. در تایم تریل مرحلهٔ ۱۶ نیبالی ۴ ثانیه سریع‌تر از اسکارپونی بود. در مرحلهٔ ۱۹ نیز نیبالی فاصلهٔ خود با اسکارپونی را به ۳۴ ثانیه کاهش داد؛ ولی در مرحلهٔ بعد، ۲۲ ثانیه عقب افتاد. در تایم تریل مرحلهٔ پایانی نیز اسکارپونی مسافت ۲۶ کیلومتری را تنها ۱۰ ثانیه دیرتر از نیبالی طی کرد تا موقعیت خود را در رتبهٔ دوم تحکیم کند.
در همان سال، اسکارپونی در ووئلتا اسپانیا نیز شرکت کرد. او در مرحلهٔ هشتم پس از جواکیم رودریگز دوم شد؛ ولی در مرحلهٔ چهاردهم از مسابقه کناره‌گیری کرد.
در فوریهٔ ۲۰۱۲ دادگاه حکمیت ورزش قهرمانی‌های کونتادور در تور کاتالونیا و جیرو دیتالیا را به دلیل مثبت شدن دوپینگ او در تور دو فرانس ۲۰۱۰ پس‌گرفت. اسکارپونی که در هر دو مسابقه دوم شده‌بود، به رتبهٔ نخست ارتقا یافت.
در آغاز فصل ۲۰۱۲ اسکارپونی نتایج پایین‌تری نسبت به سال‌های گذشته به دست آورد. از جمله، در تیرنو–آدریاتیکو هفتم و در تور باسک و لیژ–باستون–لیژ هشتم شد. در جیرو دیتالیا، در دو تایم تریل ابتدایی زمان از دست داد؛ ولی در مرحلهٔ هفتم شرایط را اندکی بهبود داد. در مرحلهٔ ۱۴ به جمع ده نفر برتر راه یافت و در مرحلهٔ ۱۷ به رتبهٔ چهارم صعود کرد. در مرحلهٔ ۱۹ نیز ایوان باسو را پشت سر گذاشت و به رتبهٔ سوم رسید. در مرحلهٔ بعد، اسکارپونی پس از رودریگز و جلوتر از رایدر هشادال از خط گذشت؛ ولی زمان زیادی نسبت به توماس ده خنت از دست داد تا پیش از مرحلهٔ پایانی، تنها ۲۷ ثانیه جلوتر از ده خنت باشد. در تایم تریل مرحلهٔ پایانی، اسکارپونی ۵۳ ثانیه کندتر از ده خنت بود و در پایان، رتبهٔ سوم را به او داد و چهارم شد.
در تور دو فرانس ۲۰۱۲ اسکارپونی زمان زیادی در مرحله‌های ۶ و ۹ از دست داد. سپس در مرحلهٔ ۱۰ به گروه پیشتاز پیوست و پس از توما ووکلر، دومین نفری بود که از خط پایان گذشت. در نهایت، اسکارپونی تور را با رتبهٔ ۲۴ به پایان رساند. در نوامبر ۲۰۱۲ پس از اعتراف به همکاری با میکله فراری، توسط تیم به صورت موقت معلق شد. همچنین کمیتهٔ ملی المپیک ایتالیا او را به مدت سه ماه تا آغاز سال ۲۰۱۳ محروم کرد.
در جیرو دیتالیای ۲۰۱۳ اسکارپونی رتبهٔ چهارم خود در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ را تکرار کرد. سپس در مسابقات قهرمانی جادهٔ ایتالیا دوم شد. در ووئلتا نیز در رتبهٔ پانزدهم قرار گرفت. پس از آن، برندهٔ جایزه بزرگ اتروسک شد که نخستین پیروزی او پس از قهرمانی جیرو دیتالیای ۲۰۱۱ بود.
فعالیت حرفه‌ای > آستانه

در فصل ۲۰۱۴ اسکارپونی به آستانه پیوست. برای جیرو، او به عنوان رهبر تیم انتخاب شد و جزء بخت‌های قهرمانی محسوب می‌شد. او در مراحل ۶ و ۸ زمان زیادی از دست داد و رهبری تیم به فابیو آرو منتقل شد. در نهایت در مرحلهٔ ۱۶ از جیرو کناره‌گیری کرد. در تور دو فرانس، خادمی کلیدی برای نیبالی بود که به او در قهرمانی تور کمک کرد.
در فصل ۲۰۱۵ اسکارپونی در رتبهٔ ششم تور باسک قرار گرفت. در تور دو فرانس، دوباره خادم نیبالی بود. در تور بورگوس نیز با فاصلهٔ ۲ ثانیه با رین تارامه، در رتبهٔ دوم قرار گرفت.
در آغاز فصل ۲۰۱۶ کتف اسکارپونی در مرحلهٔ ششم تیرنو–آدریاتیکو شکست و یک ماه دور از مسابقات بود. پس از بازگشت، در تور ترنتینو خادم تانل کانگرت بود. در جیرو نیز خادم نیبالی بود که قهرمان جیرو شد. در ووئلتا اسکارپونی رهبر تیم بود و مسابقه را با رتبهٔ یازدهم به پایان رساند.
در آغاز فصل ۲۰۱۷ اسکارپونی در سه مسابقه، جزء بیست نفر برتر قرار گرفت. سپس در تور آلپ (که نام تازهٔ تور ترنتینو بود) برندهٔ مرحلهٔ اول شد که نخستین پیروزی او از سال ۲۰۱۳ بود. در پایان تور، در رتبهٔ چهارم قرار گرفت.
مرگ

اسکارپونی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ به دلیل برخورد با یک وانت در هنگام رکابزنی در نزدیکی خانهٔ خود در فیلوترانو درگذشت. او یک روز پیش از آن، تور آلپ را به پایان رسانده‌بود و در حال آماده‌سازی برای جیرو دیتالیای ۲۰۱۷ بود. پس از انصراف آرو به دلیل مصدومیت، قرار بود اسکارپونی رهبر تیم آستانه در جیرو باشد. تصادف در ساعت ۸ صبح در جاده اس‌پی ۳۶۲ و در یک کیلومتری مرکز شهر رخ داد. رانندهٔ خودرو یک پیشه‌ور ۵۷ سالهٔ محلی بود که با پدر اسکارپونی آشنایی داشت.
در روزهای بعد در مسابقات حرفه‌ای به او ادای احترام شد. ابتدا در تور کرواسی که در روز بعد برگزار شد، یک دقیقه سکوت انجام شد. در روز بعد در لیژ–باستون–لیژ این کار تکرار شد. والورده پس از پیروزی در این مسابقه جایزهٔ آن را به خانوادهٔ اسکارپونی داد. نیبالی نیز پیروزی خود در تور کرواسی را به اسکارپونی تقدیم کرد. همچنین در مسابقهٔ میان تیم‌های یوونتوس و جنوا در سری آی ایتالیا یک دقیقه سکوت انجام شد. مراسم خاکسپاری او در روز ۲۵ آوریل در ورزشگاه فیلوترانو با حضور حدود ۵۰۰۰ نفر برگزار شد.
در ۳۰ آوریل، تیم آستانه اعلام کرد به احترام اسکارپونی با هشت رکابزن در جیرو شرکت خواهد کرد. جیرو دیتالیا سربالایی گردنهٔ مورتیرولو در مرحلهٔ ۱۶ را به اسکارپونی تقدیم کرد و به نخستین رکابزنی که از آن گذر کرد، امتیاز دو برابر در رده‌بندی کوهستان داده شد.
زندگی شخصی

اسکارپونی با آنا توماسی ازدواج کرد که حاصل آن، دو پسر دوقلو به نام‌های جاکومو و توماسو بود.
نتایج در گرند تورها

منبع:
| گرند تور | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۷ | ۲۰۰۸ | ۲۰۰۹ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۱ | ۲۰۱۲ | ۲۰۱۳ | ۲۰۱۴ | ۲۰۱۵ | ۲۰۱۶ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  جیرو دیتالیا | ۱۸ | ۱۶ | — | ۴۷ | ناتمام | — | — | ۳۱ | ۴ | ۱ | ۴ | ۴ | ناتمام | — | ۱۶ |
|  تور دو فرانس | — | — | ۳۲ | — | — | — | — | — | — | — | ۲۴ | — | ۴۹ | ۴۱ | — |
|  ووئلتا اسپانیا | — | ۱۳ | — | ۱۱ | — | — | — | — | — | ناتمام | — | ۱۵ | — | — | ۱۱ |
اسکارپونی در حال رکابزنی برای لیبرتی سگوروس–وورث در جیرو دیتالیای ۲۰۰۵
اسکارپونی در جیرو دیتالیای ۲۰۱۱
اسکارپونی پیش از آغاز مرحلهٔ پنجم جیرو دیتالیای ۲۰۱۲
دریا پائولا

| دِریا پائولا | دِریا پائولا |
| --- | --- |
دِریا پائولا در سال ۱۹۲۹: دِریا پائولا در سال ۱۹۲۹
زادهٔ: ۲۱ نوامبر ۱۹۰۹ روویگو، ایتالیا
درگذشت: ۱۲ نوامبر ۱۹۹۳ (۸۳ سال) رم، [یتالیا
ملیت: ایتالیایی
دیگر نام‌ها: اترا پیتئو
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۶ تا ۱۹۴۲ (سینما)
دِریا پائولا (ایتالیایی: Dria Paola; ۲۱ نوامبر ۱۹۰۹ – ۱۲ نوامبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ترانه عشق، فانی و زن نابینای سورنتو اشاره نمود.
این یک رویاست

| این یک رویاست | این یک رویاست |
| --- | --- |
کارگردان: محمود غفاری
تهیه‌کننده: محمود غفاری
نویسنده: محمود غفاری
بازیگران:  حدیث میرامینی  الهام کردا  حمید ابراهیمی  بهرنگ علوی  مهدی پورموسی 
موسیقی: بابک میرزاخانی
فیلم‌بردار: اشکان اشکانی
تدوین‌گر: محمود غفاری
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۹۱
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
این یک رویاست فیلمی به کارگردانی نویسندگی و تهیه کنندگی محمود غفاری ساختهٔ شده در سال ۱۳۹۱ است. این فیلم اولین بار در سی و چهارمین دوره جشنواره سه قاره به نمایش درآمد و کاندیدای دریافت بالن طلایی جشنواره شد. این فیلم بدون کسب پروانه ساخت از وزارت ارشاد و به صورت زیرزمینی ساخته شد و به همین دلیل از سوی سازمان سینمایی توقیف شد و هیچگاه امکان نمایش در ایران را نیافت اما در سال ۲۰۱۳ در سینماهای کشور سوییس به روی پرده رفت. این یک رویاست جزو اولین فیلمهای سینمای ایران بود که با دوربین دیجیتال کانون 5D فیلمبرداری شد.
بازیگران

حدیث میرامینی
الهام کردا
حمید ابراهیمی
بهرنگ علوی
مهدی پورموسی
داستان

داستان فیلم دربارهٔ دختر جوانی به نام رویاست که درگیر کلاهبرداری شرکتهای هرمی می‌شود و برای بازپرداخت بدهی‌هایش مورد سوءاستفاده جنسی قرار می‌گیرد
جوایز

جایزه استعداد درخشان بیست و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فریبورگ ۲۰۱۳
برنده جایزه بهترین فیلم فستیوال فیلم لومه برزیل ۲۰۱۳
کاندیدای جایزه بهترین فیلم جشنواره سه قاره نات فرانسه ۲۰۱۲
زلدا هریس

| زلدا هریس | زلدا هریس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ فوریهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۱–۲۰۰۲
زلدا هریس (انگلیسی: Zelda Harris؛ زادهٔ ۱۷ فوریهٔ ۱۹۸۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به او بازی را برد و گروه پرستاران بچه اشاره کرد.
فهرست دانشنامه‌های آزاد فارسی

امروزه بر روی شبکه جهانی اینترنت تعداد اندکی دانشنامه آزاد اینترنتی به زبان فارسی وجود دارد. دانشنامه‌های آزاد فارسی از دیدگاه موضوع به دو دسته عمومی و تخصصی تقسیم می‌شوند.
توسعه نرم‌افزاری

برای توسعه و مدیریت دانشنامه‌های آزاد فارسی بر روی شبکه جهانی اینترنت از دو روش معمول استفاده می‌شود:
۱- با استفاده از «سامانه مدیریت محتوا» - در این روش برای توسعه و مدیریت دانشنامه از یک «سامانه مدیریت محتوا» استفاده می‌شود. مهم‌ترین سامانه‌ای که از آن برای توسعه و مدیریت دانشنامه‌های فارسی استفاده می‌گردد، «مدیاویکی» محصولی از بنیاد «ویکی‌مدیا» است. دانشنامه‌هایی را که به وسیلهٔ «مدیاویکی» تولید می‌شوند، معمولاً به اختصار «ویکی» می‌نامند.
برای نمونه، دانشنامه آزاد «ویکی‌پدیای فارسی» با روش فوق تولید می‌شود.
۲- با استفاده از «زبان برنامه‌نویسی وب» - در این روش برای توسعه و مدیریت دانشنامه با استفاده از یک یا چند زبان برنامه‌نویسی وب، یک «نرم‌افزار برخط اختصاصی» برای آن دانشنامه تولید می‌شود و توسعه و مدیریت دانشنامه به وسیله نرم‌افزار فوق صورت می‌گیرد.
فهرست دانشنامه‌های آزاد و عمومی فارسی

ویکی‌پدیای فارسی - بزرگ‌ترین دانشنامه آزاد فارسی
ویکیدا - بزرگ‌ترین دانشنامه عمومی ایرانی
فهرست دانشنامه‌های آزاد و تخصصی فارسی

ویکیسا موتور جستجوی دانشنامه پارسی زبان با بیش از 1400 مقاله
ویکی‌نور دانشنامه‌ای تخصصی با موضوع کتاب‌شناسی، و زندگی‌نامه‌ می‌باشد.
ویکی‌فقه؛ یک دانشنامه اینترنتی آزاد با موضوع فقه، اصول و علوم حوزوی است که با همکاری افراد داوطلب و طلاب قم، مشهد، نجف و سایر حوزه‌های علمیه در حوزه فقه و اصول تدوین می‌شود. این دانشنامه به زبان فارسی است ولی توسعهٔ نسخه‌های عربی و انگلیسی نیز در نظر گرفته‌شده‌است. به تازگی انتشار دروس حوزوی به صورت آنلاین از طریق ویکی‌فقه امکان‌پذیر شده‌است.
اسلام‌پدیا: یک دانشنامهٔ آزاد اینترنتی که توسط مؤسسه علمی تحقیقاتی رواق حکمت زیر نظر مهدی هادوی تهرانی منتشر می‌شود.
ویکی شیعه دانشنامه‌ای اینترنتی در حوزه تشیع، وابسته به مجمع جهانی اهل بیت که از خرداد سال ۱۳۹۲ هجری شمسی در قم شروع به فعالیت کرده‌است.
دانشنامه اسلامی دانشنامه اسلامی پایگاهی است که به تبيين و توضيح موضوعات مطرح اسلامی، وقايع تاريخ اسلام، شخصيت‌های اسلامی، اصطلاحات اسلامی و ... با رویکرد شیعه اثنی عشری می‌پردازد.
دانشنامه ویکی حسین این دانشنامه برای موضوعات مرتبط با امام حسین (ع) ایجاد شده است.
کاروانسرای سنگ کلیدر

| کاروانسرای سنگ کلیدر | کاروانسرای سنگ کلیدر |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای سنگ کلیدر
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان سبزوار
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۸۱۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۹ اسفند ۱۳۸۰
کاروانسرای سنگ کلیدر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان سبزوار، کنارجاده سبزوار به مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند

| آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند | آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند |
| --- | --- |
کارگردان: آلدو گریمالدی
نویسنده: جووانی گریمالدی
داستان: آلدو گریمالدی
بازیگران: ادویژ فنش ویتوریو کاپریولی
موسیقی: جورجو گازلینی
فیلم‌بردار: آنجلو لوتی
تدوین‌گر: دانیله آلابیزو
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۷۲ (۱۹۷۲)  
زبان: ایتالیایی 
آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند (ایتالیایی: Quando le donne si chiamavano madonne) یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آلدو گریمالدی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
بازیگران

ادویژ فنش
ویتوریو کاپریولی
استفانیا کاردو
دن باکی
ماریو کاروتنوتو
کارلو د میو
پیتر برلینگ
کارلو اسپوزیتو
آمینا پیرانی ماجی

| آمینا پیرانی ماجی | آمینا پیرانی ماجی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژانویه ۱۸۹۲ ورونا، ایتالیا
درگذشت: ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹ رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۱ تا ۱۹۶۵
آمینا پیرانی ماجی (ایتالیایی: Amina Pirani Maggi؛ ۱۵ ژانویه ۱۸۹۲ – ۱۰ نوامبر ۱۹۷۹) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ایستگاه آخر، میهمان یک‌شبه، همچون برگ‌ها، داستان عشق، ورای عشق، مانون لسکو و کاراواجو اشاره کرد.
رباط طرق

| رباط طرق | رباط طرق |
| --- | --- |
نام: رباط طرق
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: مشهد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: رباط
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۳۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ شهریور ۱۳۶۳
رباط طرق مربوط به دوره صفوی است و در مشهد، ناحیه طرق واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۳۶۳ با شمارهٔ ثبت ۱۶۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این رباط دو ایوانی در ابتدای جاده مشهد - نیشابور قرار دارد و شامل دو کاروانسرا متعلق به عهد صفویه و قاجار می‌باشد اهمیت این رباط از آن جهت است که عموماً به عنوان آخرین منزل شهر مشهد، محل وداع یا استقبال محسوب می‌شده است.
آستین اوبراین

| آستین اوبرایان | آستین اوبرایان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ مهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
آستین اوبرایان (انگلیسی: Austin O'Brien؛ زادهٔ ۱۱ مهٔ ۱۹۸۱) یک هنرپیشه، و عکاس اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم مرد چمن‌زن، گروه پرستاران بچه و مرد چمن‌زن ۲ بازی کرده است.