stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نتسوکه
لغت‌شناسی

این اصطلاح از دو حرف ژاپنی ne + tsuke به معنی «ریشه» و «پیوستن» شکل گرفته‌است. در انگلیسی این کلمه ممکن است در سبک خوابیده باشد یا نباشد، در انگلیسی آمریکایی تمایل به طرفداری از انگلیسی بریتانیایی دارد.
اشکال

نِتسوکه کاتابوری متداول‌ترین نوع نِتسوکه است. آنها ارقام جمع و جور سه‌بعدی هستند که به شکل گرد تراشیده شده‌اند و معمولاً ارتفاع آنها حدود یک تا سه اینچ است.
anabori-netsuke (穴彫根付) یا «نِتسوکه توخالی»
نِتسوکه آنابوری، زیرمجموعه نِتسوکه کاتابوری هستند که با یک مرکز توخالی تراشیده شده‌است. صدف‌ها معمولاً نقوش این نوع نِتسوکه هستند.
sashi-netsuke (差根付)
نِتسوکه ساشی، این یک شکل کشیده از نِتسوکه کاتابوری است، به معنای واقعی کلمه نِتسوکه خنجری. از نظر طول مشابه چوب‌هایی است که قبل از تولید قطعات تراش‌خورده به عنوان نِتسوکه بداهه استفاده می‌شود. طول آنها حدود شش اینچ است.
نِتسوکه اوبی‌هاسامی، نِتسوکه کشیده دیگری با بالا و پایین منحنی. این نِتسوکه در پشت اوبی قرار می‌گیرد و فقط بالا و پایین آن دیده می‌شود.
men-netsuke (面根付) یا نِتسوکه صورَتَک
نِتسوکه مِن، بزرگترین رده بعد از نِتسوکه کاتابوری است. اینها غالباً تقلیدی از ماسک‌های نوعی تئاتر ژاپنی و نه در اندازه کامل و دارای ویژگی‌های مشترک با کاتابوری و مانجو/کاگامیبوتا هستند.
نِتسوکه مانجو، یک نِتسوکه ضخیم، مسطح و گرد که دارای نقش‌برجسته می‌باشد. گاهی از دو نیمه عاج ساخته می‌شود. شبیه مانجو (Manjū)، نوعی شیرینی ژاپنی است.
نِتسوکه رایسا، مانند نِتسوکه مانجو است، اما مانند توری حک شده‌است، به‌طوری که نور از طریق منافذ عبور می‌کند.
kagamibuta-netsuke (鏡蓋根付) یا «نِتسوکه سرپوش آینه»
نِتسوکه کاگامیبوتا، مانند نِتسوکه مانجو شکل گرفته، اما دارای یک صفحه فلزی است که به عنوان درپوش یک کاسه کم‌عمق عمل می‌کند، معمولاً از عاج است. این فلز اغلب با طیف گسترده‌ای از فن‌های فلزکاری بسیار تزئین می‌شود.
karakuri-netsuke (からくり根付) یا «نِتسوکه لِم سازوکار»
نِتسوکه کاراکوری، هر نِتسوکه دارای قطعات متحرک یا شگفتی‌های پنهان است.
نِتسوکه کاتابوری، نمای جلو و پایین به همراه دو سوراخ نخ
نِتسوکه آنابوری، طرح صدف
نِتسوکه صورتک
نِتسوکه رایسا
نِتسوکه مانجو
نِتسوکه کاگامیبوتا
نِتسوکه کاراکوری
نِتسوکه ساشی و اوبی‌هاسامی
مواد ساخت

عاج - متداول‌ترین ماده‌ای که قبل از غیرقانونی شدن عاج از حیوانات زنده استفاده می‌شد. نِتسوکه ساخته شده از عاج ماموت (مقادیر زیادی هنوز هم در خاور نزدیک و سیبری وجود دارد) بخشی از تقاضای تجارت توریست را امروز پر می‌کند.
چوب شمشاد و سایر چوب‌های سخت - مواد محبوب در ادو ژاپن و امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
فلز - به عنوان نقطه قوت در نِتسوکه و سرپوش کاگامیبوتا استفاده می‌شود.
دندان اسب آبی - امروزه به جای عاج استفاده می‌شود.
دندان گراز - بیشتر توسط تراشگران ایوامی استفاده می‌شود.
شاخ کرگدن
خاک رس / پرسلان
لاک الکل (lacquer)
عصا (Arundo) (بافته شده)
موضوع

مانند بسیاری از اشکال هنری دیگر، نِتسوکه منعکس کننده ماهیت جامعه‌ای است که آنها را تولید کرده‌است. این اثر به دلیل انزوای طولانی مدت که توسط جغرافیا و سیاست داخلی تحمیل شده و به دلیل عرف و قانون، راه‌های محدودی برای ابراز وجود برای شهروندان ژاپنی وجود دارد. در نتیجه، نِتسوکه هر جنبه‌ای از فرهنگ ژاپن را شامل می‌شود، از جمله فرهنگ عامیانه و مذهب غنی، صنایع دستی، تجارت و حرفه، انواع مختلف مردم و موجودات، اعم از واقعی و خیالی، و هر نوع اشیاء. همانند سایر جنبه‌های فرهنگ ژاپنی، موضوعاتی که توسط نِتسوکه به تصویر کشیده می‌شوند، در طولانی مدت به دور از تأکید اولیه بر نقش و نگاره‌های مشتق چینی به سمت تمرکز بر اشیاء کاملاً ملی پیش می‌روند.
مردم - معروف و گمنام، فعلی، تاریخی، واقعی و ساختگی، کودکان، جنگجویان، کشیش‌ها و غیره
مهارت، تجارت، صنایع - غالباً اعمالی را نشان می‌دهد (ماهی‌گیران در حال صید ماهی، هیزم شکن‌ها برای بریدن چوب)، یا نمونه‌هایی (برای نمونه، یک سیب سبک‌وار برای باغ‌بان یا بازرگان سیب)
حیوانات - حیوانات زودیاک و دیگران. شایان ذکر است که سبک نِتسوکه سنتی شکل‌های هشت‌پا را به صورت یک سیفون لوله مانند بیرون‌زده از «صورت»، شبیه دهان نشان می‌دهد. اگر یکی از نزدیک بررسی کند، متوجه می‌شود که برخی از هشت‌پاها به جای هشت عدد، نه شاخک دارند. این هشت‌پاها معمولاً در آغوش زنان زیبا پیدا می‌شوند.
گیاهان یا محصولات گیاهی - محصولات کوچک، مانند لوبیا یا شاه‌بلوط، اغلب به اندازه واقعی تراشیده می‌شوند.
خدایان و موجودات افسانه‌ای - غالباً از اساطیر و آیین‌های چینی می‌باشد، و هفت خدای خوش‌شانسی، هفت خدای خوش‌بختی در اساطیر و فرهنگ عامه ژاپن هستند.
موجودات غیرزنده - کوچکترین دسته. نمونه‌های متداول شامل کاشی سقف، سکه و ابزار است.
انتزاعی - الگوهای تکی و سایر طرح‌ها.
جنسی - نِتسوکه شونگا (shunga netsuke) ممکن است یک زن و مرد را در رابطه جنسی نشان دهد یا ممکن است فقط شامل ارجاعات جنسی ظریف یا نمادین باشد.
برخی از نتسوکه اشیاء منفرد، ساده و برخی از آنها صحنه‌های کامل تاریخ، اساطیر یا ادبیات را نشان می‌دهند.
جواهر حکمت، حک شده با غرفه‌های کوه. عاج رنگی
نِتسوکه کیریشیتان به تصویر کشیدن مسیح، قرن هفدهم
اژدها روی گونگ
موش روی بشکه
نِتسوکه عاجی، پسر نشسته
فوکوروکوجو، الهه بنتن و پسر
هنرمندان

سوکن کیشو (Sōken Kishō) اولین مولف از هنرمندان نتسوکه است که بیش از ۵۰ استاد نتسوکه را فهرست می‌کند. این کتاب در اوزاکا در سال ۱۷۸۱ توسط اینبا سوریو (Inaba Tsūryū) منتشر شد. حتی برخی از آثار هنری در آن به تصویر کشیده شده است. یکی از مشهورترین هنرمندان در دوره ادو، بنیانگذار مکتب ناگویا، تامتاکا (Tametaka) بود که در Sōken Kishō ذکر شده است. او در ناگویا توسط ایکان (Ikkan) دنبال شد. آثار او را می‌توان در بسیاری از مجموعه‌ها یافت و در حراج‌ها به قیمت‌های بالایی دست یافت.
استادان ذکر شده در سوکن کیشو عبارتند از:
Hōgen Shūzan (法眼周山؟)
Unju Tōshumemaru (雲樹洞院幣丸؟)
Ogasawara Isai (小笠原一斎؟)
Miwa (三輪؟)
Waryū (和流؟)
Myōgaya Seishichi (荷屋清七؟)
Kurobē (九郎兵衛؟)
Negoro Sōkyū (根来宗休؟)
Tatsuki Kanzō (龍木勘蔵؟)
Mata Uemon (又有衛門؟)
Unpo Kajun (雲浦可順؟)
Minkō (岷江/花押؟)
Haruchika (春周؟)
Tomotada (友忠؟)
Kanjūrō (勘十郎؟)
Tawaraya Denbē (田原屋傳兵衛؟)
Garaku (我楽؟)
Tametaka (為隆؟)
Kawai Yoritake (河井頼武؟)
Sōtaka Heishirō (草荏平四郎؟)
Hōgen Shūgetsu (法眼舟月؟)
Hōshin (奉真؟)
Satake Sōshichi (佐武宗七؟)
Ryūsa (柳左؟)
Kōyōken Yoshinaga (廣葉軒吉長؟)
Jūzō (十蔵؟)
Shibata Ichibē (柴田市郎兵衛؟)
Masanao (正直؟)
Okatomo (岡友؟)
Inzai (印齋؟)
Zeraku (是楽؟)
Sanko (三小؟)
Yoshibē (吉兵衛؟)
Tsuji (辻؟)
Mata Tomofusa (畑友房؟)
Jirobē (次郎兵衛؟)
Kame Hiyago (亀肥谷後؟)
Washōin (和性院؟)
Seibē (清兵衛؟)
Gechū (牙虫؟)
Ōmiya Kahē (近江屋嘉兵衛؟)
Tamaharu (玉治؟)
Daikoku(ya) Tōemon (大黒屋藤右衛門؟)[نیازمند شفاف‌سازی]
Tomotane (友胤؟)
Kashū (霞鷲؟)
Nagaota Ichirō (長尾太市郎؟)
Takeuchi Yasuei (竹内彌須平؟)
Yoshimoto (宜元؟)
Mitsuharu (光春؟)
Demeuman (出目右満؟)
Toshimaya Ihē (豊島屋伊兵衛؟)
Karamono Kuhē (唐物久兵衛؟)
Ichiraku (一楽؟)
سیدودو تومیهارو (۱۸۱۰-۱۷۳۳) بنیانگذار مکتب کنده‌کاری ایوامی بود.
نمایشگاه

موزه هنر متروپولیتن، موزه هنر شهرستان لس‌آنجلس، موزه بریتانیا، و موزه ویکتوریا و آلبرت دارای نتسوکه‌های زیادی هستند.
در کیوتو، ژاپن، «نمایشگاه هنری کیوتو سیشو نِتسوکه» وجود دارد که تنها نمایشگاه هنری تخصصی نِتسوکه در ژاپن است. این نمایشگاه یک اقامتگاه سنتی سامورایی ژاپن است که در اواخر دوره ادو ساخته شده‌است. این مجموعه بیش از ۵۰۰۰ نِتسوکه دارد و ۴۰۰ عدد از آنها هر ۳ ماه یک بار نمایش داده می‌شوند. این مجموعه بر روی کارهای مدرن متمرکز است، اما آثاری از دوره ادو نیز وجود دارد.
در نمایشگاه ملی توکیو، یک اتاق نِتسوکه کوچک وجود دارد که در آن برخی از آثار معاصر جمع‌آوری شده توسط شاهدخت تاکامادو به نمایش گذاشته شده‌است.
موزه ملی توکیو دارای ۲۷۴ مورد با کیفیت بالا است که توسط گو سینوسوکه ( Go Seinosuke ،۱۸۶۵-۱۹۴۲) جمع‌آوری شده که توسط صنعتگران مشهور نتسوکه از دوره ادو تا دوره میجی ساخته شده است. آنها توسط گو اهدا شدند که نگران بود نتسوکه‌های زیادی از ژاپن صادر شده و به‌ندرت در ژاپن دیده شوند.
در فرهنگ عامه

نِتسوکه یک موضوع اصلی در رمان خرگوش با چشم‌های کهربایی (The Hare with Amber Eyes) است، یک خاطره از ادموند د وال (Edmund de Waal)، هنرمند سرامیک انگلیسی. این کتاب تاریخچه مجموعه‌ای از ۲۶۴ نِتسوکه را نشان می‌دهد. برخی از آنها توسط صنعتگران مشهوری در اواخر قرن نوزدهم به فرانسه برده شدند و توسط یک مجموعه‌دار ثروتمند هنری که عضوی از خانواده یهودی اِفروسی (Ephrussi family) بود خریداری شدند. نِتسوکه‌ها به خانواده‌ای در وین به ارث رسید، جایی که نازی‌ها دارایی‌های دیگر خانواده را مصادره کردند، یک خدمتکار خانواده نِتسوکه‌ها را در حین هولوکاست مخفی نگه داشت. در سال ۱۹۴۷، نِتسوکه‌ها توسط وارثی که برای زندگی در توکیو رفته بود به ژاپن برده شد.
در اپیزود ۲۰۱۹ از باب برگرها با عنوان «هلن هانت» دارای یک نِتسوکه در نقش یک مک‌گافین است. خانواده بلچر در تلاشند تا تدی را در کنار وارث ثروتمند هلن که در یک ساختمان آپارتمانی قدیمی پنهان شده‌است جستجو کنند.
نِتسوکه عاج با طرح عقاب و اینرو با طرح گوزن. ترکیبی از نِتسوکه و اینرو که داستانی از شکار گوزن توسط عقاب را ساخته‌است. دوره ادو، قرن هجدهم
نِتسوکه، خرگوش صحرایی با چشم‌های کهربایی، توسط ماساتوشی، اوساکا، ۱۸۸۰، امضا شده، عاج، کهربای شاخ گاومیش
نقاشی مردی که اینرو متصل به نِتسوکه را از بندهای هاکاما آویزان کرده‌است.
نِتسوکه، ببر به همراه دو توله‌اش، اواسط قرن نوزدهم، عاج با خاتم‌کاری صدف
عاج گیاهی، صنایع دستی از اکوادور
نِتسوکه گردو (تقریباً قرن هفدهم)
نتسوکه حکاکی شده از یک موش در خواب، ساخته شده از عاج، توسط ماسانو از کیوتو
ماهی مرکب، گلدان و بارناکل. نتسوکه قرن نوزدهم. موزه آثار باستانی خاور دور، استکهلم.
دیاموندهید لیک، آیووا

| دیاموندهید لیک، آیووا | دیاموندهید لیک، آیووا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
دیاموندهید لیک، آیووا: دیاموندهید لیک، آیووا
Diamondhead Lakeموقعیت دیاموندهید لیک، آیووا در نقشهنمایش نقشه آیوواDiamondhead LakeDiamondhead Lake (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Diamondhead Lakeموقعیت دیاموندهید لیک، آیووا در نقشهنمایش نقشه آیوواDiamondhead LakeDiamondhead Lake (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۱°۳۳′۶″ شمالی ۹۴°۱۵′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۵۱۶۷°شمالی ۹۴٫۲۶۱۶۷°غربی﻿ / 41.55167; -94.26167: مختصات: ۴۱°۳۳′۶″ شمالی ۹۴°۱۵′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۵۱۶۷°شمالی ۹۴٫۲۶۱۶۷°غربی﻿ / 41.55167; -94.26167
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: آیووا
شهرستان: شهرستان گاتری، آیووا
Township: Penn
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۰ کیلومتر مربع (۰٫۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۱٫۶ کیلومتر مربع (۰٫۶ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۴ کیلومتر مربع (۰٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹۷ متر (۹۷۳ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳۶۶
 • تراکم: ۲۲۶٫۷/کیلومتر مربع (۵۸۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: منطقه زمانی مرکزی
کد FIPS: 19-21320
شماره GNIS: 2631654
وبگاه: www.diamondheadlakeiowa.com
دیاموندهید لیک (به انگلیسی: Diamondhead Lake) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۶۶ نفر بوده‌است.
گمینا ساننگکی

| گمینا ساننگکی Sanniki Commune | گمینا ساننگکی Sanniki Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
مختصات (Sanniki): ۵۲°۲۰′۲″ شمالی ۱۹°۵۱′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۳۳۸۹°شمالی ۱۹٫۸۶۵۸۳°شرقی﻿ / 52.33389; 19.86583: مختصات (Sanniki): ۵۲°۲۰′۲″ شمالی ۱۹°۵۱′۵۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۳۳۳۸۹°شمالی ۱۹٫۸۶۵۸۳°شرقی﻿ / 52.33389; 19.86583
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: Gostynin
کرسی: Sanniki
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۹۴٫۵۷ کیلومتر مربع (۳۶٫۵۱ مایل مربع)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • مجموع: ۶٬۵۴۲
 • تراکم: ۶۹/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
گمینا ساننگکی (به لهستانی:  Gmina Sanniki) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان گوستنگن واقع شده‌است. گمینا ساننگکی ۹۴٫۵۷ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
مهران دوستی

| مهران دوستی | مهران دوستی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ بهمن ۱۳۳۵۲۳ ژانویه ۱۹۵۷ روستای بلده، مازندران
درگذشت: ۲ خرداد ۱۳۹۴ (۵۸ سال) تهران
علت مرگ: ایست قلبی
آرامگاه: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
تحصیلات: مهندسی مکانیک و تصفیه آب
پیشه(ها): گویندهٔ رادیو و مجری برنامه‌های تلویزیون
سبک: حماسی
همسر: شیرین مهرگان
فرزندان: شقایق و شهریار
جوایز: گوينده برتر صداوسيما
مهران دوستی (متولد ۳ بهمن ۱۳۳۵ در روستای بلده، مازندران - درگذشتهٔ ۲ خرداد ۱۳۹۴ در تهران) گویندهٔ رادیو و مجری برنامه‌های تلویزیونی ایرانی بود.
زندگی

او در روستای بلده از توابع نور زاده شد و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ مکانیک و مهندسی تصفیهٔ آب در ایالات متحدهٔ آمریکا بود.
در سال ۱۳۵۹ و هنگام تصدی سمت مدیریت تولید صدا و سیمای مرکز گیلان، به‌دلیل نیامدن گوینده، این کار را بر عهده گرفت و از آن پس این حرفه را دنبال کرد.
دوستی اولین کسی بود که از سال ۶۰ گویندگی برنامه‌های جبهه را به عهده گرفت و در زمان جنگ ایران و عراق اطلاعیه‌های ارتش و اخبار مهم ترین عملیات های جنگی را از رادیو اعلام می کرد. تا این که سال ۶۵ رادیو جبهه راه اندازی شد و دوستی به عنوان اولین گوینده فعالیتش را در این شبکه رادیویی آغاز کرد. او همراه با گویندگانی مثل نورشاهی برنامه های این شبکه رادیویی را اجرا می کرد. شب هایی که عملیات بود، مهران دوستی وارد جام جم می شد تا با صدای حماسی اش از اتفاقات جبهه و رشادت های رزمندگان بگوید. صدای پرهیجان این مرد بزرگ، مردم را با شرایط آن دوران و رزمندگان همراه می کرد. مردم به واسطه گویندگی او از جدیدترین اخبار و اطلاعیه های مربوط به جنگ باخبر می شدند.
او در سالیان اخیر به‌عنوان یکی از چهره‌های شناخته‌شدهٔ رادیو، گویندگی برنامه‌های متعددی را برعهده داشت و همکاری در برنامه‌های تلویزیونی ازجمله سینما یک، سینما دو و سینما چهار و انبوه تیزرهای تبلیغاتی از دیگر فعالیت‌های او در حیطهٔ گویندگی بود.
برنامه «هزار پنجره» با تهیه‌کنندگی نعمت رئوفی و نویسندگی و سردبیری یدالله گودرزی، عرصه‌ای تازه برای درخشش مهران دوستی فراهم کرد. وی پس از چند سال، با همین برنامه به اجراهای زنده روی آورد و دوران اوج وی فرارسید.
دوستی توانسته بود با اجرای بی نظیر خود، سلسله برنامه‌های ساعات بعد از ظهر رادیو جوان را تبدیل به پرشنونده‌ترین ساعات رادیو کند. اجرای حماسی داستان‌های کهن از جمله شاهنامه فردوسی با صدای مخملی وی زبانزد علاقمندان رادیو بود.
این متن از زبان مهران دوستی است: «من مهران دوستی هستم… دقیقاً ساعت ۳ بامداد روز سوم بهمن‌ماه ۱۳۳۵ در روستای بلده، از توابع نور، که به آن «عَلَمدِهْ» می‌گفتند و امروز به آن «رویان» می‌گویند، در مازندران به‌دنیا آمدم. بیشترِ دوران کودکی، نوجوانی و جوانی را در دامنهٔ جنگل‌های انبوه البرز گذراندم. در دوران پایانیِ تحصیلِ دبیرستان به تهران آمدم. چند سال در تهران بودم و سپس باز به شمال (رویان) برگشتم. بعد از گرفتن دیپلم، چون در انجمن ایران و آمریکای آن زمان جزو شاگردان ممتاز در یادگیری زبان انگلیسی بودم، امتحان تافل دادم و با نمره‌ای خوب از دانشگاه هوستون ایالت تگزاس پذیرش گرفتم و شدم یکی از هزاران دانشجوی ایرانیِ مقیم آمریکا. بعد از انقلاب، در سال ۱۳۶۰ به ایران برگشتم و از همان زمان تا حالا شما صدای مرا از رادیو و تلویزیون می‌شنوید و من میهمان لحظات صبح و عصر شما هستم.»
مهران دوستی، از مادری رودسری بوده‌است. وی از دانشجویان اخراجی ایران در آمریکا به دلیل انقلاب سال ۵۷ بوده که پس از بازگشت به ایران در رادیوی گیلان مشغول به کار می‌شود.
علی انصاری که استاندار گیلان بود در استخدام مهران دوستی در رادیو گیلان نقش مهمی داشته‌است.
وی در چند سال اخیر به‌عنوان گویندهٔ برترِ رادیو و نمایندهٔ ایران در اتحادیهٔ رادیو تلویزیونی آسیا ـ اقیانوسیه (Asia-Pacific Broadcasting Union: ABU) انتخاب شد.
خصوصیات برجسته

مهران دوستی فعالیت خود را از سال ۱۳۵۹ با رادیو رشت آغاز کرد. سپس به تهران آمد و تست گویندگی داد. وقتی استادان صدای او را شنیدند، همه متفق القول بودند که صدای خوب و متفاوتی دارد. از آنجا که صدای دوستی بسیار حماسی و بانشاط بود، نه تنها برای گویندگی برنامه های مختلف رادیو، بلکه در تمام اتفاقات حساس و ملی، او به عنوان یک گوینده پرانرژی و بانشاط همراه رسانه ملی بود. بخشی از تسلط و تبحر مهران دوستی در اجرا به خاطر میزان اطلاعات و دانایی بالایی بود که از مطالعه کتابها و نشریات بدست آورده بود. میزان شناخت او از فرهنگ و هنر سبب شده بود که سالهای متوالی او به عنوان مجری کارشناس در بخش سینمایی برنامه های خویش و نیز در بخش جنبی جشنواره فیلم فجر هر سال حضور پررنگی داشته باشد. برنامه‌هایی چون «سیمرغ فجر» در سال 72، تا «کمی برایم سینما بیاور» در دهه هشتاد و تا سال 1393 که حال و هوای جشنواره فیلم فجر را در سرتاسر ایران به گوش همگان می رسانید.
آثار > برنامه‌های رادیویی

| نام برنامه | سمت | شبکه | نوع ضبط |
| --- | --- | --- | --- |
| رادیو جبهه  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی ایران | زنده |
| عصر زنده با رادیو  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی ایران | زنده |
| راه شب  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی ایران | زنده |
| ادبستان | گوینده | شبکه رادیویی جوان | تولیدی |
| مجله بامدادی  | گوینده | شبکه رادیویی جوان | زنده |
| هزار پنجره  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی جوان | زنده |
| نشانی  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی جوان | زنده |
| عصر پرتقالی  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی جوان | زنده |
| کافه رادیو  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی جوان | زنده |
| آن دم که شب شود | مجری | شبکه رادیویی نمایش | زنده |
| هزار افسان  | گوینده | شبکه رادیویی جوان | تولیدی |
| ورزش صبحانه رادیو  | مجری | شبکه رادیویی جوان | تولیدی |
| رادیو من  | مجری، گوینده | شبکه رادیویی جوان | زنده |
| بخش نیمروزی رادیو پیام | گوینده | شبکه رادیویی پیام | زنده |
آثار > برنامه‌های تلویزیونی

| نام برنامه | سمت | شبکه | نوع ضبط |
| --- | --- | --- | --- |
| سینما یک | گوینده | شبکه یک سیما | تولیدی |
| سینما دو | گوینده | شبکه دو سیما | تولیدی |
| سینما چهار | گوینده | شبکه چهار سیما | تولیدی |
| سینما مستند | گوینده | شبکه چهار سیما | تولیدی |
درگذشت

دوستی در مهرماه ۱۳۹۳ تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت و بعد از آن همواره با مشکل تنفسی دست و پنجه نرم می‌کرد تا اینکه در تاریخ ۲ خرداد ۱۳۹۴ بر اثر ایست قلبی در بیمارستان رامتین تهران درگذشت. مهران دوستی به دلایلی در هیچ مراسم خاکسپاری شرکت نمی‌کرد، به استثنای مراسم خاکسپاری رضا صفدری. از قضا هنگام دفن وی در قطعه هنرمندان وی دقیقاً در طبقه دوم قبر رضا صفدری دفن شد و دو دوست قدیمی بار دیگر به یکدیگر رسیدند. به این ترتیب پرونده کافه رادیو برای همیشه بسته شد. برای تشییع جنازهٔ مهران دوستی مردمانی از شیراز، تبریز، کرمانشاه به مقابل مسجد بلال صدا و سیمای ایران آمده بودند. بعضی از این افراد هیچوقت مهران را ندیده نبودند و تنها صدای وی را شنیده بودند.
کافه رادیو

کافه رادیو نامی بود که  یدالله گودرزی، مدیر گروه فرهنگ رادیو جوان بر برنامه عصرگاهی مهران دوستی نهاد و این برنامه نقطه اوجی در کارهای دوستی شد. بعد از مهران دوستی اعلام شد که برنامه کافه رادیو به یاد مهران دوستی دیگر پخش نخواهد شد اما دوست داران و شنوندگان رادیو جوان که بی تاب دوری وی بودند درخواست کردند برنامه ادامه پیدا کند؛ بنابراین تا ماه‌ها بعد کافه رادیو با صدای مهران دوستی از برنامه‌های آرشیوی پخش شد تا کم‌کم گوینده‌هایی با صدای نزدیک به مهران جای وی را پر کردند. کافه رادیو بعد از پنج سال تعطیلی از روز یکم اردیبهشت ۱۳۹۹ با گویندگی علیرضا کنگرلو، دوباره فعالیت خود را آغاز کرد.
نام‌گذاری خیابانی به نام مهران دوستی

همزمان با سالروز درگذشت مهران دوستی در سال ۱۳۹۵، خیابان اسفراین در منطقه ۶ به مهران دوستی تغییر نام داد. دو روز بعد از درگذشت مهران دوستی در جلسه شورای شهر تصویب شد که خیابانی را به نام این گوینده نامگذاری کنند. مراسم تغییر نام خیابان اسفراین در منطقه ۶ تهران با حضور خانواده دوستی و جمعی از اهالی هنر و رسانه برگزار شد.
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای تای

سد در تایان، شاندونگ
| نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای تای | نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای تای |
| --- | --- |
کشور: China
محل: تایان، شاندونگ
مختصات: ۳۶°۱۳′۳۱٫۵۴″ شمالی ۱۱۷°۲′۳۵٫۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۲۵۴۲۷۸°شمالی ۱۱۷٫۰۴۳۱۸۸۹°شرقی﻿ / 36.2254278; 117.0431889
وضعیت: عملیاتی
آغاز ساخت: February 2000
گشایش: ۲۰۰۵–۲۰۰۷
گرداننده(گان): State Grid Xinyuan Co
مخزن بالادست: مخزن بالادست
نام مخزن: Tai'an Upper
حجم کل مخزن: ۱۰٬۴۳۰٬۹۰۰ متر مکعب (۸٬۴۵۶٫۵ جریب فوت)
مخزن پایین‌دست: مخزن پایین‌دست
نام مخزن: Dahe Reservoir
حجم کل: ۲۹٬۰۵۰٬۰۰۰ متر مکعب (۲۳٬۵۵۰ جریب فوت)
نیروگاه: نیروگاه
هد هیدروالکتریک: ۲۴۸ متر (۸۱۴ فوت)
ژنراتورها: 4 x ۲۵۰ وات توربین فرانسیس
گنجایش اسمی: 1,000 MW
خالص تولید سالانه: 1.3 billion kWh
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای تای (به لاتین: Tai'an Pumped Storage Power Station) یک نیروگاه ذخیره تلمبه‌ای در چین است که در Tai'an, Shandong Province واقع شده‌است.
مونته سن ویتو

| مونته سن ویتو | مونته سن ویتو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
مونته سن ویتو: مونته سن ویتو
مونته سن ویتوموقعیت مونته سن ویتو در  Italy: مونته سن ویتوموقعیت مونته سن ویتو در  Italy
مختصات: ۴۳°۳۶′ شمالی ۱۳°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۶۰۰°شمالی ۱۳٫۲۶۷°شرقی﻿ / 43.600; 13.267: مختصات: ۴۳°۳۶′ شمالی ۱۳°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۶۰۰°شمالی ۱۳٫۲۶۷°شرقی﻿ / 43.600; 13.267
کشور: ایتالیا
ناحیه: مارکه
استان / شهرستان: استان آنکونا (AN)
دهستان: Borghetto, Le Cozze, Santa Lucia
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sabrina Sartini
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۶ کیلومتر مربع (۸٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۷ متر (۴۴۹ فوت)
جمعیت (۲۸ فوریه ۲۰۰۹): جمعیت (۲۸ فوریه ۲۰۰۹)
 • کل: ۶۵۴۴
 • تراکم: ۳۰۰/کیلومتر مربع (۷۸۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Monsanvitesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۶۰۰۳۷
پیش‌شماره تلفن: ۰۷۱
وبگاه: وبگاه رسمی
مونته سن ویتو (به ایتالیایی: Monte San Vito) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در استان آنکونا واقع شده‌است.
خصوصیات

مونته سن ویتو ۲۱٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۵۴۴ نفر جمعیت دارد و ۱۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دهستان بلوران

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: لرستان
شهرستان: کوهدشت
بخش: درب گنبد
جمعیت: ۳۰۸۲ نفر 
بلوران، دهستانی است از توابع بخش درب گنبد شهرستان کوهدشت در استان لرستان ایران مشتمل بر ۱۷ روستا که بزرگترین و مرکز آنها روستای بلوران است.
روستاهای دهستان بلوران

بلوران
بره کاظم
سرناوه چنگیزی/رشنو
خیران بره
سرناوه چنگیزی/گل کرم
چشمه سفید
بره ترک
بره جولا
گنج علی
بره انار
بره خیره
بره شیخ عالی
سیاه چشمه
کاظم آباد/چنارگره
بره سیداحمد
بره کلک
گنج علی پایین/بلین
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۰۸۲ نفر (۸۲۴ خانوار) بوده‌است.
نقشه

نقشه ی بلوران
نیه‌میردوم

| نیهمردم Nijemardum | نیهمردم Nijemardum |
| --- | --- |
روستا: روستا
Nijemirdum tower: Nijemirdum tower
موقعیت نیهمردم در نقشه: موقعیت نیهمردم در نقشه
نیهمردمLocation in the Netherlands: نیهمردمLocation in the Netherlands
مختصات: : مختصات: 
کشور:  هلند
استان:  فریسلاند
Municipality:  ده‌فریسکه مارن
جمعیت (2017): جمعیت (2017)
 • کل: ۵۵۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 8566
Telephone area: 0514
وبگاه: Official
نیهمردم (به هلندی: Nijemirdum) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در Gaasterlân-Sleat واقع شده‌است. نیهمردم ۵۵۵ نفر جمعیت دارد.
ترفندها (فیلم ۱۹۲۵)

| ترفندها | ترفندها |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
کارگردان: بروس میچل
تهیه‌کننده: دوروثی ورنان مریلین میلز  جی. فرانک گلندون
نویسنده: مریلین میلز
بازیگران: جی. فرانک گلندون
فیلم‌بردار: ویلیام اس. آدامز
شرکت تولید: مریلین میلز پروداکشنز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۶ نوامبر ۱۹۲۵ (۱۹۲۵-11-۱۶)  
مدت زمان: ۵۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: صامت (با میان‌نویس انگلیسی)
ترفندها (به انگلیسی: Tricks) یک فیلم کمدی وسترن صامت به کارگردانی بروس میچل است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به جی. فرانک گلندون، دوروثی ورنان، گری کوپر اشاره کرد.
کتاب‌شناسی

Connelly, Robert B. The Silents: Silent Feature Films, 1910-36, Volume 40, Issue 2. December Press, 1998.
Munden, Kenneth White. The American Film Institute Catalog of Motion Pictures Produced in the United States, Part 1. University of California Press, 1997.
نووکوپیلوو

| نووکوپیلوو Новокопылово | نووکوپیلوو Новокопылово |
| --- | --- |
Selo: Selo
نووکوپیلوونمایش نقشه Altai Kraiنووکوپیلوونمایش نقشه روسیه: نووکوپیلوونمایش نقشه Altai Kraiنووکوپیلوونمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۴۰′ شمالی ۸۴°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۶۷°شمالی ۸۴٫۷۳۳°شرقی﻿ / 53.667; 84.733: مختصات: ۵۳°۴۰′ شمالی ۸۴°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۶۷°شمالی ۸۴٫۷۳۳°شرقی﻿ / 53.667; 84.733
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: سرزمین آلتای
شهر: شهرستان زارینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
نووکوپیلوو (به لاتین: Novokopylovo) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
ناوچه سبک ویس‌بی

ناوچه سبک فوق مدرن ویزبی نیروی دریایی سوئد که برخی معتقدند پیشرفته ترین ناوچه سبک در جهان است که به طور کامل از فناوری رادارگریز استفاده می‌کند
ناوچه سبک ویس‌بی (به انگلیسی: Visby Class Corvettes) از سری ناوها جنگی با فناوری استیلت یا ضد رادار که برای نیروی دریایی سوئد توسط شرکت سوئدی Kockums با کمک شرکت آلمانی ThyssenKrupp Marine Systems of Germany ساخته شده‌است.
پایه ریزی این طرح در سال ۱۹۹۶ در Kockums صورت گرفت و Visby K31 برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ به FMV یا سرپرستی تسلیحات دفاعی سوئد تحویل گردید. و در سال ۲۰۰۲ با انواع تسلیحات مورد نیاز جنگی مسلح گردید و دومین مدل با نام Helsingborg K32 در سال ۲۰۰۳ ساخته و در ۲۰۰۶ تحویل گردید همچنین مدل دیگری با عنوان Harnosand K33 در سال ۲۰۰۴ تحویل داده شده بود.
که در سال ۲۰۰۶ همه آن‌ها عملیاتی شدند.
همچنین طی سال‌های بعد ناوهای دیگری به نام‌های Nykoping K34 و Karlstad K35 تا سال ۲۰۰۶ تحویل شدند و آزمایش‌های خود را تا سال ۲۰۰۸ به پایان رساندند که در نتیجه آن نیروی دریایی سوئد ساخت ۶ کشتی طراحی شده دیگر را با عنوان Uddevalla K36 متوقف کرد.
اولین گروه ۴ رزمناو تحویل شده Visby به نیروی دریایی سوئد برای عملیات مین روبی یا Mine Countermeasures MCM و عملیات ضد زیر دریاییAnti-Submarine Warfare ASW طراحی شده بودند و گروه‌های بعدی برای جنگ‌های سطحی و حملات دریایی طرح ریزی شدند. همچنین بالگردهای مانند AgustaWestland A109M برای استفاده بروی عرشه این کشتی‌ها توسط نیروی دریایی سوئد انتخاب شدند.
طراحی

طراحی Visby به سمت کاهش دیده شدن با چشم. اثرات مادون قرمز. آثار صوتی یا آکوستیک و هیدرو آکوستیک همچنین قابلیت‌های مختلف دیگری مثل اثرات الکتریکی و مغناطیسی زیر سطحی. اثرات فشاری. سطح مقطع راداری و علائم راداری فعال جهت‌گیری کرده‌است.
مدل ساخته شده از رزمناو محافظ Visby در سال ۲۰۰۰ امکان کشف شدن توسط رادار را در دریای متلاطم به ۱۳ کیلومتر و در دریایی با هوای آرام و ثابت به ۲۲ کیلومتر بدون جیمینگ کاهش داده که با استفاده از جیمینگ توان کشف این ناو توسط رادار تا زیر ۸ کیلومتر در دریایی نا آرام و ۱۱ کیلومتر در دریایی آرام است.:lol::lol:
مواد مورد استفاده در بدنه از ساختار ساندویچی تهیه شده از PVC به عنوان هسته با فیبر کربن و vinyl laminate که بسیار سخت ضربه پذیر کم وزن است با توجه به ماهیت آن بسیار آثار رادار و مغناطیسی کمی بازتاب می‌کند.