stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست صدراعظم‌های آلمان
امپراتوری آلمان

حزب سیاسی:
      Zentrum
      SPD
      none
| تصویر | تصویر | نام (زاده-درگذشته) | مشغول به کار> گرفتن پست | مشغول به کار> ترک پست | مشغول به کار> روز | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | شاهزاده اتو فون بیسمارک (۱۸۱۵–۱۸۹۸) | ۲۱ مارس ۱۸۷۱ | ۲۰ مارس ۱۸۹۰ | 6939 | بدون حزب |
|  |  | کنت لئو فون کاپریوی (۱۸۳۱–۱۸۹۹) | ۲۰ مارس ۱۸۹۰ | ۲۶ اکتبر ۱۸۹۴ | 1681 | بدون حزب |
|  |  | شاهزاده شلودویگ، شاهزاده هوهنلوهه-شیلینگسفورست (۱۸۱۹–۱۹۰۱) | ۲۹ اکتبر ۱۸۹۴ | ۱۷ اکتبر ۱۹۰۰ | 2179 | بدون حزب |
|  |  | شاهزاده برنهارد فن بولو (۱۸۴۹–۱۹۲۹) | ۱۷ اکتبر ۱۹۰۰ | ۱۴ ژوئیه ۱۹۰۹ | 3192 | بدون حزب |
|  |  | تئوبالد فن بتمان-هولوگ (۱۸۵۶–۱۹۲۱) | ۱۴ ژوئیه ۱۹۰۹ | ۱۳ ژوئیه ۱۹۱۷ | 2921 | بدون حزب |
|  |  | گئورگ میشائلیس (۱۸۵۷–۱۹۳۶) | ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۷ | ۱ نوامبر ۱۹۱۷ | 110 | بدون حزب |
|  |  | کنت گئورگ فن هرتلینگ (۱۸۴۳–۱۹۱۹) | ۱ نوامبر ۱۹۱۷ | ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۸ | 333 | Centre |
|  |  | شاهزاده ماکسیمیلیان بادن (۱۸۶۷–۱۹۲۹) | ۳ اکتبر ۱۹۱۸ | ۹ نوامبر ۱۹۱۸ | 37 | بدون حزب |
|  |  | فریدریش ابرت (۱۸۷۱–۱۹۲۵) | ۹ نوامبر ۱۹۱۸ | ۱۳ فوریه ۱۹۱۹ | 96 | Social Democrats |
جمهوری وایمار

مقالهٔ اصلی: جمهوری وایمار
جمهوری وایمار، که پس از فروپاشی نظام سلطنتی و فرار ویلهلم دوم به هلند در پایان جنگ جهانی اول به نام رایش و ریاست جمهوری سوسیال دموکراتی به نام فردریش ابرت تأسیس شد، نخستین دولت دموکراتیک در کشور آلمان بود. در سال ۱۹۱۹ اعضای مجلس ملی آلمان به نام رایشس‌تاگ، که غالباً چپ میانه‌رو و جانبدار نظام فدرال و آزادی بی قید و شرط همهٔ احزاب و مطبوعات بودند، برای تدوین قانون اساسی در وایمار گرد آمدند.
حزب سیاسی:
      SPD
      Zentrum
      DVP
      none
| تصویر | تصویر | نام (زاده-درگذشته) | مشغول به کار> گرفتن پست | مشغول به کار> ترک پست | مشغول به کار> روز | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | فیلیپ شایدمان (۱۸۶۵–۱۹۳۹) as "Reichsministerpräsident" | ۱۳ فوریه ۱۹۱۹ | ۲۰ ژوئن ۱۹۱۹ | ۱۲۷ | Social Democrats |
|  |  | گوستاف باوئر (۱۸۷۰–۱۹۴۴) | ۲۱ ژوئن ۱۹۱۹ | ۲۶ مارس ۱۹۲۰ | ۲۷۹ | Social Democrats |
|  |  | هرمان مولر (دوره اول) (۱۸۷۶–۱۹۳۱) | ۲۷ مارس ۱۹۲۰ | ۸ ژوئن ۱۹۲۰ | ۷۳ | Social Democrats |
|  |  | کنستانتین فرنباخ (۱۸۵۲–۱۹۲۶) | ۲۵ ژوئن ۱۹۲۰ | ۴ مه ۱۹۲۱ | ۳۱۳ | Centre |
|  |  | یوزف ویرت (۱۸۷۹–۱۹۵۶) | ۱۰ مه ۱۹۲۱ | ۱۴ نوامبر ۱۹۲۲ | ۵۵۳ | Centre |
|  |  | ویلهلم کونو (۱۸۷۶–۱۹۳۳) | ۲۲ نوامبر ۱۹۲۲ | ۱۲ اوت ۱۹۲۳ | ۲۶۳ | بدون حزب |
|  |  | گوستاف اشترزمان (۱۸۷۸–۱۹۲۹) | ۱۳ اوت ۱۹۲۳ | ۳۰ نوامبر ۱۹۲۳ | ۱۰۹ | German People's Party |
|  |  | ویلهلم مارکس (دوره اول) (۱۸۶۳–۱۹۴۶) | ۳۰ نوامبر ۱۹۲۳ | ۱۵ ژانویه ۱۹۲۵ | ۴۱۲ | Centre |
|  |  | هانس لوتر (۱۸۷۹–۱۹۶۲) | ۱۵ ژانویه ۱۹۲۵ | ۱۲ مه ۱۹۲۶ | ۴۸۲ | German People's Party |
|  |  | ویلهلم مارکس (دوره دوم) (۱۸۶۳–۱۹۴۶) | ۱۷ مه ۱۹۲۶ | ۱۲ ژوئن ۱۹۲۸ | ۷۵۷ | Centre |
|  |  | هرمان مولر (دوره دوم) (۱۸۷۶–۱۹۳۱) | ۲۸ ژوئن ۱۹۲۸ | ۲۷ مارس ۱۹۳۰ | ۶۳۷ | Social Democrats |
|  |  | هاینریش برونینگ (۱۸۸۵–۱۹۷۰) | ۳۰ مارس ۱۹۳۰ | ۳۰ مه ۱۹۳۲ | ۷۹۲ | Centre |
|  |  | فرانتس فون پاپن (۱۸۷۹–۱۹۶۹) | ۱ ژوئن ۱۹۳۲ | ۱۷ نوامبر ۱۹۳۲ | ۱۶۹ | Centre تا ۳ ژوئن ۱۹۳۲ بدون حزب |
|  |  | کورت فن شلایشر (۱۸۸۲–۱۹۳۴) | ۳ دسامبر ۱۹۳۲ | ۲۸ ژانویه ۱۹۳۳ | ۵۷ | بدون حزب |
رایش سوم (۱۹۳۳–۱۹۴۵)

مقالهٔ اصلی: رایش سوم
حزب سیاسی:
      NSDAP
      None
جمهوری فدرال (از ۱۹۴۹)

در سال ۱۹۴۹ سه ایالت جدا آلمان تأسیس شدند: جمهوری فدرال آلمان (مشهور به آلمان غربی), زارلند که در سال ۱۹۵۶ به جمهوری فدرال آلمان ملحق شد، و جمهوری دمکراتیک آلمان (مشهور به آلمان شرقی)
| تصویر | نام(زاده-درگذشته) | مشغول به کار> گرفتن پست | مشغول به کار> ترک پست | مشغول به کار> روز | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) | ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۹ | ۲۰ اکتبر ۱۹۵۳ | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) | ۲۰ اکتبر ۱۹۵۳ | ۲۹ اکتبر ۱۹۵۷ | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) | ۲۹ اکتبر ۱۹۵۷ | ۱۴ نوامبر ۱۹۶۱ | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) | ۱۴ نوامبر ۱۹۶۱ | ۱۳ دسامبر ۱۹۶۲ | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) |  |  | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) |  |  | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) |  |  | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | کنراد آدناور (۱۸۷۶–۱۹۶۷) | ۱۴ دسامبر ۱۹۶۲ | ۱۱ اکتبر ۱۹۶۳ | 5144 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | لودویگ ارهارد (۱۸۹۷–۱۹۷۷) | ۱۷ اکتبر ۱۹۶۳ | ۲۶ اکتبر ۱۹۶۵ | 1142 |  |
|  | لودویگ ارهارد (۱۸۹۷–۱۹۷۷) | ۲۶ اکتبر ۱۹۶۵ | ۳۰ نوامبر ۱۹۶۶ | 1142 |  |
|  | کورت گئورگ کیزینگر (۱۹۰۴–۱۹۸۸) | ۱ دسامبر ۱۹۶۶ | ۲۱ اکتبر ۱۹۶۹ | 1055 | اتحادیه دموکرات مسیحی (CDU) |
|  | ویلی برانت (۱۹۱۳–۱۹۹۲) | ۲۲ اکتبر ۱۹۶۹ | ۱۵ دسامبر ۱۹۷۲ | 1659 | حزب سوسیال دموکرات (SPD) |
|  | ویلی برانت (۱۹۱۳–۱۹۹۲) | ۱۵ دسامبر ۱۹۷۲ | ۷ مه ۱۹۷۴ | 1659 | حزب سوسیال دموکرات (SPD) |
|  | والتر شیل (۱۹۱۹–۲۰۱۶) (کفیل صدراعظم)   | ۷ مه ۱۹۷۴ | ۱۶ مه ۱۹۷۴ | 9 | حزب دموکرات آزاد (FDP) |
|  | هلموت اشمیت (۱۹۱۸–۲۰۱۵) | ۱۶ مه ۱۹۷۴ | ۱۴ دسامبر ۱۹۷۶ | 3060 | حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) |
|  | هلموت اشمیت (۱۹۱۸–۲۰۱۵) | ۱۶ دسامبر ۱۹۷۶ | ۴ نوامبر ۱۹۸۰ | 3060 | حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) |
|  | هلموت اشمیت (۱۹۱۸–۲۰۱۵) | ۶ نوامبر ۱۹۸۰ | ۱ اکتبر ۱۹۸۲ | 3060 | حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) |
|  | هلموت کوهل (۱۹۳۰–۲۰۱۷) | ۱ اکتبر ۱۹۸۲ | ۲۹ مارس ۱۹۸۳ | 5870 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | هلموت کوهل (۱۹۳۰–۲۰۱۷) | ۳۰ مارس ۱۹۸۳ | ۱۱ مارس ۱۹۸۷ | 5870 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | هلموت کوهل (۱۹۳۰–۲۰۱۷) | ۱۲ مارس ۱۹۸۷ | ۱۸ ژانویه ۱۹۹۱ | 5870 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | هلموت کوهل (۱۹۳۰–۲۰۱۷) | ۱۸ ژانویه ۱۹۹۱ | ۱۷ نوامبر ۱۹۹۴ | 5870 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | گرهارد شرودر (زاده ۱۹۴۴) | ۲۷ اکتبر ۱۹۹۸ | ۲۲ اکتبر ۲۰۰۲ | 2583 | سوسیال دموکرات (SPD) |
|  | گرهارد شرودر (زاده ۱۹۴۴) | ۲۲ اکتبر ۲۰۰۲ | ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ | 2583 | سوسیال دموکرات (SPD) |
|  | آنگلا مرکل (زاده ۱۹۵۴) | ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ | ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹ | 6996 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | آنگلا مرکل (زاده ۱۹۵۴) | ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹ | ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ | 6996 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | آنگلا مرکل (زاده ۱۹۵۴) | ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ | ۸ دسامبر ۲۰۲۱ | 6996 | اتحادیه دموکرات مسیحی (SDU) |
|  | اولاف شولتس (زاده ۱۹۵۸) | ۸ دسامبر ۲۰۲۱ | متصدی | 1136 | سوسیال دموکرات (SPD) |
اچ‌پی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دفتر مرکزی اچ‌پی: دفتر مرکزی اچ‌پی
نوع: سهامی عام
نماد سهام شرکت: بورس نیویورک: HPQ S&P 500 component
صنعت: صنعت الکترونیک
پیشینیان: هیولت پکرد
بنا نهاده: ۱ ژانویه ۱۹۳۹؛ ۸۶ سال پیش (۱۹۳۹-0۱}}) (تحت‌عنوان هیولت پاکارد) ۱ نوامبر ۲۰۱۵؛ ۹ سال پیش (۲۰۱۵-۰۱}})(تحت‌عنوان اچ‌پی)
دفتر مرکزی: پالو آلتو، کالیفرنیا، ایالات متحده
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: رایانه شخصی، چاپگر، چاپ دیجیتال، چاپگر سه‌بعدی، اسکنر، دستگاه فتوکپی، دوربین و نمایشگر
درآمد:  ۵۳٫۷۲ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۳)
سود ناخالص:  ۳٫۴۵۶ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۳)
سود خالص:  ۳٫۲۶۳ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۳)
مجموع دارایی:  ۳۷٫۰۰ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۳)
مجموع سهام:  -۱٫۰۷ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۳)
تعداد کارکنان: ح. ۵۸,۰۰۰ نفر (۲۰۲۳)
زیرمجموعه‌ها: آزمایشگاه‌های اچ‌پی اچ‌پی ایندیگو
وبگاه: www.hp.com
منابع / پانوشت‌ها : منابع / پانوشت‌ها 
اچ‌پی (به انگلیسی: HP Inc.) شرکت فناوری چندملیتی آمریکایی است که در زمینۀ طراحی، توسعۀ فناوری و تولید دستگاه‌‎های فتوکپی، رایانه‌های شخصی، دوربین‌ها، نمایشگرها، اسکنرها، چاپگرها و قطعات آنان؛ همچنین در زمینۀ ارائه خدمات چاپ سه‌بعدی فعالیت می‌کند. اچ‌پی در پالو آلتو واقع در کالیفرنیا مستقر است و از نوامبر سال ۲۰۱۵ پس از تجزیه شرکت هیولت پکرد به‌طور قانونی جانشین این شرکت در صنعت رایانه‌های شخصی، دستگاه‌های فتوکپی، اسکنر، دوربین، نمایشگر و چاپگر شد و هیولت پکرد انترپرایز مالک بقیهٔ بخش‌های شرکت پیشین گردید.
اچ‌پی در بورس سهام نیویورک به‌عنوان جزئی از شاخص اس‌اندپی ۵۰۰ فهرست شده‌‎است. این شرکت دومین شرکت برپایۀ فروش رایانه‌های شخصی پس از لنوو است. در فهرست ۲۰۲۳ فورچون ۵۰۰، اچ‌پی ۶۳مین ابرشرکت بزرگ آمریکا برپایۀ درآمد سالیانه بود.
تیم ملی فوتبال جبل‌الطارق

این مقاله دربارهٔ تیم مردان جبل‌الطارق است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان جبل‌الطارق را ببینید.
تیم ملی فوتبال جبل الطارق یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور جبل الطارق به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال جبل الطارق فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ در ورزشگاه الگاروه پرتغال در مقابل تیم ملی فوتبال اسلواکی انجام شد که نتیجه‌ای جز تساوی بدون گل نداشت.
تیم ملی فوتبال برونئی

این مقاله دربارهٔ تیم مردان برونئی است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان برونئی را ببینید.
تیم ملی فوتبال برونئی نماینده کشور برونئی در مسابقات بین‌المللی و آسیا است که زیر نظر فدراسیون فوتبال برونئی فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۷۱ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال مالزی برگزار شده‌است.
تاریخچه تیم ملی فوتبال برونئی

تیم ملی فوتبال برونئی یکی از تیم‌های فوتبال در قاره آسیا که در سال ۱۹۵۹ تأسیس گردید و زیر نظر کنفدراسیون فوتبال آسیا می‌باشد، و در سال ۱۹۷۲ به عضویت رسمی فدراسیون جهانی فوتبال فیفا پیوست.
تیم ملی برونئی به زنبورها معروف می‌باشد.
اولین دیدار رسمی تیم ملی برونئی مقابل تیم ملی مالزی در تاریخ  ۲۲ می ۱۹۷۱ در کشور تایلند برگزار گردید و تیم برونئی با نتیجه ۴-۰ پیروز شد.
تیم برونئی تا به حال موفق به کسب جواز حضور در جام جهانی نشده‌است.
دانشگاه پاریس ۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Université Paris-VIII: Université Paris-VIII
شعار: دانشگاه جهانی
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۶۹
موقوفه مالی: ۱۱۳ میلیون یورو (آمار سال ۲۰۱۳)
رئیس دانشگاه: Annick Allaigre
کارشناسی: ۱۴٬۰۷۰ نفر
تحصیلات تکمیلی: ۶٬۲۵۹ نفر
موقعیت: سَن دُنی، فرانسه ۴۸°۵۶′۴۱″ شمالی ۲°۲۱′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۹۴۴۷۲°شمالی ۲٫۳۶۳۳۳°شرقی﻿ / 48.94472; 2.36333
تعلق ورزشی به: دانشگاه پاریس، اتحادیه دانشگاه‌های مدیترانه
وبگاه: دانشگاه پاریس ۸
دانشگاه پاریس ۸
دانشگاه پاریس ۸ یا دانشگاه ونسن در سَن-دُنی (به فرانسوی: Université de Vincennes à Saint-Denis) یک دانشگاه دولتی سینما در پاریس است که در حال حاضر یک مؤسسه دولتی مستقل و بخشی از دانشگاه برادران لومیر پاریس می‌باشد که دروس مقطع کارشناسی و پایین‌تر (به جز زبان‌های مدرن) در آن به فرانسه تدریس می‌شود.
تاریخچه

دانشگاه پاریس که یکی از قدیمی‌ترین مراکز آموزشی در دنیاست،
در پی مطالبات برای آزادی بیشتر و اعتراضات خیابانی دانشجویان در حوادث ماه مه ۱۹۶۸ محله لاتن به ۱۳ دانشگاه خودمختار تقسیم شد، و این دانشگاه با نام دانشگاه پاریس هشتم یا دانشگاه ونسن در ۳۱ دسامبر ۱۹۷۰ رسماً فعالیت خود را به عنوان دانشگاهی مستقل آغاز نمود.
آموزش دانشگاهی

در سال ۱۹۸۰ این دانشگاه به حومه شهر پاریس (سَن دُنی (به فرانسوی: Saint-Denis)) نقل مکان نمود.
ظرفیت پذیرش ۲۴٬۰۰۰ دانشجو در هر سال باعث می‌شود که دانشگاه ونسن به عنوان دانشگاه مهمی در سطح بین‌المللی در زمینه آموزش علوم سیاسی، سینما، علوم ارتباطات و مطالعات فمینیستی مطرح باشد.
در این دانشگاه بیش از یک صد دوره در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد و دیپلم ارائه می‌شوند.
ارتباط با مراکز آموزشی

دانشگاه پاریس هشتم با دانشگاه‌های زیادی در سراسر جهان مانند دانشگاه برکلی، آکادمی فیلم پکن، دانشگاه بوستون و دانشگاه برلین در زمینه‌های مختلف علمی مشارکت دارد و همچنین از سال ۲۰۱۶ با دانشگاه روژاوا در شمال سوریه شروع به همکاری نموده‌است.
تیم ملی سپک تاکرا مردان ایران

سپک تاکرا  ورزشی  شبیه والیبال است که به‌جای دست از پا برای گذراندن توپ از تور استفاده می‌شود. این بازی از ورزش‌های بومی جنوب شرق آسیا است و در تایلند، مالزی، لائوس و اندونزی دارای محبوبیت است.
مسابقات بین‌المللی سپک تاکرا زیر نظر فدراسیون جهانی سپک تاکرا برگزار می‌شود و سپک تاکرا قهرمانی جهان (با عنوان جام پادشاهی) هرسال در بانکوک برگزار می‌شود. همچنین این مسابقات دارای برنامه های مسابقات در سطح آسیایی در بازی های  مسابقات بازی‌های آسیایی و بازی‌های آسیایی داخل سالن می باشد.
سپک تاکرا در ایران

در سال ۱۳۸۲ ورزش سپک تاکرو به همت علی فولادی راد و چند نفر دیگر از علاقه‌مندان این ورزش به ایرانیان مشتاق معرفی شد. با تلاش فولادی راد این ورزش در ایران شکل گرفته و او از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۸ به عنوان رئیس انجمن سپک تاکرا فعالیت کرد. در این سال با عزل فولادی راد مهدی سلامی سرپرستی را به دستور فدراسیون ورزشهای همگانی برعهده گرفت و و سپس ریاست این انجمن به سهراب آزاد داده شد
پس از ثبات در مدیریت این انجمن توانست تیم‌های ملی سپک تاکرای بانوان و تیم ملی ساحلی آقایان برای شرکت در مسابقات آماده کنند بگونه ای که امروزه در یم‌های ملی سپک تاکرا و هوپ تاکرا کشورمان در بیش از ۱۵ رقابت برون مرزی مانند مسابقات جهانی ' المپیک آسیایی و بازی‌های آسیایی داخل سالن شرکت می‌کنند.
اعضای تیم و مربیان در مسابقات ۲۰۱۸ آسیایی

سرمربی :محمد مرادی مجتبی قربانی کمک مربی، محمدجواد فراهانی مربی بدنسازی
بازیکنان :وحید ابراهیمی ، امیر حسنی ، احسان امان بار ، امیر خانی ، وحید ملکی ، مرتضی مقدم ، مهرداد جعفری ، سینا رضایی، محمد صفایی ، حمید گرویی، ناصر پنق، فرشاد کایکانی ، رامین رامندی ، امیررضا قدرتی ، رضا اکبری ، امید حسنی ، میلاد مرادجلایری حمیدرضا عباسی
تیم ملی سپک تاکرای ایران پس از شکست تیم نپال، مصاف تیم سنگاپور رفته و با قبول شکست به مقام پنجم مسابقات آسیایی نایل آمدند.
مسابقات جهانی تایلند ۲۰۱۷ گرایش رگو

تیم مردان سپک تاکرای ایران در مسابقات جهانی سپک تاکرا سبک رگو در شهر بانکوک پایتخت تایلند به قهرمانی رسید.
در این دوره از مسابقات تیم ملی ایران با شکست پاکستان، بلژیک و استرالیا گام به فینال گذاشت و در مسابقه نهایی با مغلوب گردن هند به قهرمانی جهانی در سبک رگو دست یافت.
لونا (ایزد بانو)

| لونا (ایزد بانو) | لونا (ایزد بانو) |
| --- | --- |
ایزدبانوی ماه: ایزدبانوی ماه
مجسمه لونا: مجسمه لونا
سیاره: ماه
نماد: ارابه، هلال ماه
روز: دوشنبه (dies Lunae)
معبدها: تپه آونتین، پالاسیوم
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
خواهر و برادر: سول، آورورا
همتای یونانی: سلنه
لونا (انگلیسی: Luna) در دین روم باستان و اساطیر روم لونا تجسم الهی ماه است (لاتین Lūna [ˈɫ̪uːnä]). او اغلب به عنوان مکمل زن خورشید، سول (اساطیر رومی)، معرفی می‌شود.
توحیدخانه

| توحیدخانه | توحیدخانه |
| --- | --- |
نام: توحیدخانه
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: گنبد شیر گویا، گنبدطاووس
کاربری: خانه، گنبد
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۱۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ خرداد ۱۳۶۵
عمارتی تاریخی در پشت عالی قاپو است.
هم‌اکنون در میان صحن دانشکده معماری دانشگاه هنر اصفهان قرار دارد. توحیدخانه (یا شیر گویا) نام یک ساختمان تاریخی و مقدس عصر صفوی است که در دوره قاجار و پهلوی، به عنوان زندان تغییر کاربری داد، تا آنکه در سال 1355 با تاسیس زندان مرکزی دستگرد، تعطیل و بخشی از آن به دانشگاه هنر واگذار شد.
فرم و تزیینات بنا

گنبد اصلی بنا به شکل دوازده ضلعی که در هر یک از اضلاع به صورت یک در میان، یک در ورودی (مجموعاً شش ورودی) تعبیه گردیده‌است. در داخل فضای گنبد، دیوارها توسط یک دوال به دو قسمت تقسیم شده‌اند. برای تبدیل پلان دوازده ضلعی به دایره، از طاق نماها استفاده گردیده که در فاصله هر دو طاق نما، یک «پا باریک» قرار دارد. کتیبه ای به خط ثلث اطراف فضای داخلی گنبد را فرا گرفته‌است. سقف ایوان جنوبی گنبد دارای تزیینات نقاشی است. حدس بر این است که ایوان جنوبی، ورودی اصلی فضای گنبدخانه بوده‌است.
نگارخانه

توحیدخانه دانشکده معماری دانشگاه هنر اصفهان در سال ۱۳۸۲ خورشیدی
گری گنسلر

| گری گنسلر | گری گنسلر |
| --- | --- |
Chairperson of the Commodity Futures Trading Commission: Chairperson of the Commodity Futures Trading Commission
دوره مسئولیت ۲۶ مه ۲۰۰۹ – ۳ ژانویه ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۲۶ مه ۲۰۰۹ – ۳ ژانویه ۲۰۱۴
رئیس‌جمهور: باراک اوباما
پس از: Walter Lukken (Acting)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Francesca Danieli ۱۹۸۶–۲۰۰۶
محل تحصیل: مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا
گری گنسلر (انگلیسی: Gary Gensler؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۵۷) یک سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است.
رئیس کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا تأیید شد.

گری گنسلر که گزینه انتخابی بایدن برای ریاست کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا بود در سال ۲۰۲۱ توانست رای اعتماد سنای این کشور را به دست آورد و به عنوان سی و یکمین رئیس این کمیسیون انتخاب شود.
دور شاروکین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دور شروکین (عربی): دور شروکین (عربی)
گاو بال‌دار با سر انسان که به نام لاماسو از دور شاروکین شناخته می‌شود. دوره نو-آشوری، حدود ۷۲۱–۷۰۵ پیش از میلاد.: گاو بال‌دار با سر انسان که به نام لاماسو از دور شاروکین شناخته می‌شود. دوره نو-آشوری، حدود ۷۲۱–۷۰۵ پیش از میلاد.
موقعیت در عراق: موقعیت در عراق
نام دیگر: خورساباد
مکان: خورساباد، استان نینوا، عراق
منطقه: میان‌رودان
گونه: Settlement
طول: ۱٬۷۶۰ متر (۵٬۷۷۰ فوت)
عرض: ۱٬۶۳۵ متر (۵٬۳۶۴ فوت)
مساحت: ۲٫۸۸ کیلومتر مربع (۱٫۱۱ مایل مربع)
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: سال ٧٠۶ پیش از میلاد
رهاشده: حدود ۶۰۵ سال پیش از میلاد
دوره‌ها: امپراتوری آشوری نو
فرهنگ‌ها: آشوری‌ها
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های کاوش: ۱۸۴۲–۱۸۴۴، ۱۸۵۲–۱۸۵۵ ۱۹۲۸–۱۹۳۵، ۱۹۵۷
باستان‌شناسان: پول-امیل بوتا، اوژن فلاندن، ویکتور پلیس، ادوارد چیرا، گوردون لواد، فؤاد صفر همیلتون داربی، فؤاد سفار
وضعیت: ویران
مالکیت: عمومی
دسترسی عمومی: بله
دور شاروکین ("قلعه سارگن"; عربی: دور شروكين)، خُرس‌آباد کنونی، پایتخت امپراتوری آشوری نو در زمان سارگون دوم بوده است که حدود ۷۰۰ سال پیش از میلاد بنا شده است.
خورساباد یک روستا در شمال عراق است که در ۱۲ کیلومتری شمال موصل قرار دارد و آشوری‌ها در آن سکونت دارند.
در ۸ مارس ۲۰۱۵ دولت اسلامی عراق و شام کاخ خورساباد را تخریب کرد.
توقیف فله‌ای مطبوعات

توقیف فله‌ای مطبوعات عنوانی است که برای توقیف هم‌زمان ده‌ها نشریهٔ اصلاح‌طلب در ایران و دستگیری روزنامه‌نگاران در اردیبهشت ۱۳۷۹ به‌دستور سید علی خامنه‌ای توسط قوهٔ قضائیهٔ جمهوری اسلامی به‌کار می‌رود. این توقیف‌ها با استناد به قانون اقدامات تأمینی مصوب ۱۳۳۹ (که اختیار دستگیری اراذل و اوباش پیش از ارتکاب مجدد به جرم را به قضات می‌دهد) انجام گرفت، و بیکاری صدها روزنامه‌نگار را در پی داشت. اصطلاح «توقیف فله‌ای مطبوعات» را نخستین بار میرحسین موسوی در اعتراض به توقیف گروهی مطبوعات اصلاح‌طلب در سال ۱۳۷۹ به‌کار برد.
اصلاح‌طلبان که به پیروزی بزرگی در انتخابات مجلس ششم دست یافته بودند، امید داشتند که طی روزهای بعد با اصلاح قانون مطبوعات (که در ماه‌های پایانی عمر مجلس پنجم تغییر و محدودیت‌های بیشتری را برای مطبوعات وضع کرده بود) مجدداً فضای رسانه‌ای کشور را به آزادی نسبی ایجادشده پس از دوم خرداد ۱۳۷۶ بازگردانند، اما سید علی خامنه‌ای با دستوری که بعد از اعلام آن توسط مهدی کروبی رئیس مجلس به حکم حکومتی معروف شد، مانع از اصلاح قانون مطبوعات شد.
بدین ترتیب فضای مطبوعاتی ایران، روزانه شاهد توقیف مکرر روزنامه‌ها و دستگیری بیش از پیش روزنامه‌نگاران شد.
توقیف مطبوعات از روزنامهٔ پرتیراژ جامعه آغاز گردید. گرچه نشریات نیز دوباره با دریافت مجوز تازه فعالیت خود را از سر می‌گرفتند. مجلس پنجم در روزهای آخر فعالیت خود با اصلاح قانون مطبوعات اختیارات تازه‌ای به دستگاه قضایی برای برخورد با مطبوعات داد. از جمله این‌که به‌جز مدیر مسئول روزنامه، نویسندهٔ مقاله هم می‌بایست در برابر محتوای آن در دادگاه مطبوعات پاسخگو باشد. هچنین انتشار نشریه‌ای همانندِ نشریهٔ توقیف‌شده ممنوع بود. به این ترتیب، نشریات توقیف‌شده با دریافت مجوز تازه هم امکان انتشار نداشتند. پس از روی کار آمدن مجلس ششم و تلاش برای افزایش آزادی‌های مطبوعاتی و لغو محدودیت‌ها، علی خامنه‌ای طی دستوری که حکم حکومتی نامیده شد، مجلس را از تغییر قانون منع کرد.
سعید مرتضوی که قبلاً به‌عنوان قاضی پرونده‌های امنیتی فعالیت می‌کرد، به‌عنوان قاضی مطبوعات منصوب شد و توقیف مطبوعات با استناد به قانون مربوط به کنترل اوباش را ابداع کرد.
بعضی از روزنامه‌نگاران دستگیرشده بعد از توقیف گستردهٔ مطبوعات به چندین سال حبس محکوم شدند. اکبر گنجی و عمادالدین باقی دو روزنامه‌نگار فعال پیرامون قتل‌های زنجیره‌ای همچنان دارای پرونده در دستگاه قضایی هستند.
سخنرانی خامنه‌ای

این توقیف، یک روز پس از سخنرانی معروف خامنه‌ای انجام شد که در آن مطبوعات را به وابستگی به دشمن متهم ساخت:
بعضی از این مطبوعاتی که امروز هستند، پایگاه‌های دشمنند؛ همان کاری را می‌کنند که رادیو و تلویزیون‌های بی‌بی‌سی و آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌خواهند بکنند!... من نه با آزادی مطبوعات مخالفم و نه با تنوع مطبوعات. اگر به جای بیست روزنامه، دویست روزنامه هم دربیاید، بنده خوشحال‌تر هم خواهد شد و از زیادی روزنامه‌ها احساس بدی ندارم. اگر مطبوعات آن هر چه بیشتر باشند بهتر است، اما وقتی مطبوعاتی پیدا می‌شوند که همه همتشان تشویش افکار عمومی، ایجاد بدبینی مردم به نظام است، ۱۰ تا ۱۵ روزنامه گویا از یک مرکز هدایت می‌شوند، تیترهایی می‌زنند که هر کس نگاه کند، فکر می‌کند همه چیز در کشور از دست رفته‌است! امید را در جوانان می‌میرانند، روح اعتماد به مسئولین را در مردم ضعیف می‌کنند، نهادهای رسمی را تضعیف می‌کنند، مدل این‌ها کیست؟ مطبوعات غربی هم این‌گونه نیستند، این یک شارلاتانیزم مطبوعاتی است.
چندی پیش از آن سعید حجاریان در مقابل ساختمان شورای شهر با شلیک دو گلوله به دهانش ترور شده و جامعه که هنوز در تب‌وتاب پروندهٔ بی‌سرانجام قتل‌های زنجیره‌ای بود با معمای دیگری مواجه شد و برخی روزنامه‌های اصلاح‌طلب با اشاره به سوابق اقدامات سپاه و بسیج و گروه انصار حزب‌الله از احتمال دست‌داشتن اینان در ترور سخن گفته بودند، خامنه‌ای از این احتمال هم عصبانی بود:
در هر حادثه‌ای جو تهمت فضا را پر می‌کند تروری اتفاق می‌افتد، هنوز هیچ اطلاعی در دست نیست، هنوز از این که این حادثه را چه کسی انجام داده، هیچ‌کس سر نخی نداشته، اما می‌بینید که در روزنامه تیتر می‌زنند، سپاه را متهم می‌کنند، بسیج را متهم می‌کنند، روحانیت را متهم می‌کنند، هدف از این کارها چیست؟ چرا با بسیج این قدر بد هستند؟
گرچه پس از دستگیری ضاربان روشن شد که عوامل ترور بر خلاف ادعای علی خامنه‌ای و همانگونه که مطبوعات پیش‌بینی می‌کردند، ارتباطاتی با سپاه و بسیج داشته‌اند.
حدود یک سال پیش از این اتفاق و در تاریخ ۱۰ مرداد ۱۳۷۸، رهبر ایران در جلسه مشترک با هاشمی رفسنجانی از قوه قضاییه انتقاد کرده بود که با وجود آنکه نظر وی را در مورد «روزنامه‌های فتنه‌انگیز» می‌داند اقدامی نکرده است. وی در آن جلسه به هاشمی گفته بود که با وجود درخواست سید محمد خاتمی، روزنامه سلام رفع توقیف نخواهد شده ولی «تذکر داده‌اند که مناسب نیست آقای سید محمد موسوی خویینی‌ها، صاحب امتیاز روزنامه سلام بازداشت شود».
توقیف

پس از سخنرانی ویژه خامنه‌ای که در جمع عده‌ای از هواداران در مصلای تهران برگزار گردید، قوهٔ قضائیه طی دو نوبت تمام روزنامه‌های اصلاح‌طلب را توقیف کرد. توقیف روزنامه‌های تمام احزاب اصلاح‌طلب را بی کم‌وکاست شامل می‌شد. از روزنامه‌های فتح و آفتاب امروز (نزدیک به مجمع روحانیون مبارز) تا روزنامهٔ رسمی حزب مشارکت (که برندهٔ اصلی انتخابات مجلس ششم بود). تنها روزنامه‌هایی که وابسته به ارگان‌های دولتی و تحت کنترل بیشتر بودند همچون همشهری و ایران، جان سالم به‌در بردند.
روزنامه گزارش روز
روزنامه بامداد نو
روزنامه آفتاب امروز
روزنامه پیام آزادی
روزنامه فتح
روزنامه آریا
روزنامه عصر آزادگان
روزنامه آزاد
روزنامه صبح امروز
روزنامه مشارکت
روزنامه بیان
هفته‌نامه پیام هاجر
هفته‌نامه آبان
هفته‌نامه ارزش
ماهنامه ایران فردا
روزنامه اخبار اقتصاد
تونفا

یک جفت تونفای چوبی
تونفا (به چینی: 柺)، (به اوکیناوایی: トンファー)، (به پین‌یین: guǎi) که با نام‌های تونگ‌فا یا تویفا نیز شناخته می‌شود جنگ‌افزاری اوکیناوایی است. این جنگ‌افزار یک چوب با طول حدود ۱۵ تا ۲۰ اینچ است که دسته‌ای کوچک به‌طور عمود بر آن قرار دارد. معمولاً با چوب درخت بلوط قرمز و به‌صورت جفتی ساخته می‌شود. در هنرهای رزمی تایلند نیز جنگ‌افزاری با نام کرابی کرابونگ وجود دارد که شبیه به تونفاست.
تاریخچه

دربارهٔ اینکه تونفا در کجا و چگونه به وجود آمده‌است تردید وجود دارد اما عقیده کلی بر این است که در چین یا اندونزی به وجود آمده و به جزیره اوکیناوا را یافته‌است. چینی‌ها معتقدند که تونفا از عصایی که برای کمک به راه رفتن زیر بغل خود می‌گذاشته‌اند به وجود آمده‌است. اما در افسانه‌های محلی اوکیناوا آمده‌است که در دوران شاه شوشین که از پادشاهان ریوکیو بود برای تبثیت وضعیت کشور پس از جنگ‌های داخلی گذشته، تمرین هنرهای رزمی ممنوع شد. همین ممنوعیت باعث گرایش به به وجود آمدن جنگ‌افزارهای نامتعارف از وسایل کشاورزی برای دفاع شخصی شد. در همین راستا گفته می‌شود که تونفا، از دسته‌ای چوبی که در آسیاب‌های دستی کوچک برای آرد کردن غلات از آن استفاده می‌شده به وجود آمده‌است.
در دهه ۱۹۶۰ با افزایش گرایش به شناخت هنرهای رزمی در جهان، سازمان‌های اجرایی قانون در جهان به برتری‌های تاکتیکی تونفا بر باتون پی بردند. از آن زمان به بعد، استفاده از تونفا در نیروهای پلیس سرتاسر جهان گسترش یافت که مدل‌هایی از آن همچون خانواده TR-24 و خانواده PR-24 نیز در میان این سازمان‌ها شناخته‌شده هستند. این مسئله باعث تعجب خواهد شد که بدانیم نیروهای شهربانی ژاپن در دوره‌های بسیار دور از این جنگ‌افزار برای حفظ امنیت شهرها استفاده می‌کرده‌اند. از تونفا حتی برای دفاع در برابر شمشیر سامورایی (کاتانا) نیز می‌توان بهره برد.
تاریخچه > دلایل استفاده در نیروهای پلیس

از مزیت‌های تونفا که باعث شده نیروهای پلیس جهان آن را بر باتون ساده ترجیح دهند می‌توان موارد زیر را برشمرد:
تعداد بسیار بیشتری تکنیک دفاعی و چرخشی نسبت به باتون ساده دارد.
وجود دسته در تونفا باعث نگهداری محکم جنگ‌افزار شده و نمی‌توان آن را به سادگی باتون ساده از چنگ صاحب آن ربود.
وجود دسته باعث می‌شود که در اثر ضربه از دست جدا نشود.
می‌توان با آن ضربه‌های محکمتری نسبت به باتون ساده وارد کرد.
به خاطر ساختار طراحی آن، بیشتر از آن که یک جنگ‌افزار تهاجمی باشد یک جنگ‌افزار دفاعی است و همین مسئله باعث می‌شود که به جای استفاده غیرکنترل‌شده از آن همچون یک چماق، به صورت هدفدار و کنترل‌شده آن را به کار برد. همچنین حالت دفاعی آن تصویری بهتر از باتون در ذهن جامعه ایجاد می‌کند.
البته در برابر این مزایا، معایبی نیز به همراه دارد، از جمله اینکه:
افسران پلیس برای فهم کامل مزایای آن به آموزش بیشتری نسبت به باتون ساده نیاز دارند.
دسته آن وزنش را نسبت به باتون ساده افزایش می‌دهد.
هنگام استفاده از تونفا به صورت باتون، کارایی آن از باتون ساده کمتر می‌شود.