stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاه اسماعیل دوم
مرگ

مرگ شاه اسماعیل دوم بی‌مقدمه بیماری و ناگهانی روی داد. مرگ شاه اسماعیل دوم مرموز و شگفت بود. برخی نوشته‌اند ۱۲ مرد به لباس زنانه به اتاق خواب او رفتند و به تحریک خواهر شاه پریخان خانم، او را خفه کردند. برخی مرگ او را به بیماری قولنج ذکر کرده‌اند و عده‌ای مرگ او را خوردن تریاک یا فلونیای زیاد در منزل حسن‌بیگ حلواچی اوغلی نوشته‌اند. برخی دیگر هم در آن عصر مرگ شاه اسماعیل دوم را باور نداشتند و می‌گفتند وی کشته نشده‌است.
خشونت اسماعیل، گرایش وی به تسنن، طرد پریخان خانم دختر قدرت‌طلب و بانفوذ شاه تهماسب و تهدید امرای قزلباش نهایتاً منجر به کشته شدن او شد. کشندگان شاه اسماعیل با همکاری کنیزان حرم و پریخان خانم افیون مصرفی شاه را مسموم کردند و محافظان روز بعد شاه را نیمه‌مرده همراه با رفیقش حسن بیک حلواچی از اتاق او در دولتخانه بیرون آوردند. شاه ساعتی بعد مرد اما حسن بیک زنده ماند.
میرزا سلمان جابری اصفهانی و امرای قزلباش مانع تحقیق در مورد دلیل مرگ اسماعیل شدند، که مؤید احتمال دست داشتن آن‌ها در قتل وی یا رضایت از آن بوده‌است. به این صورت دورهٔ خونبار حکومت وی به پایان رسید و امرای قزلباش برادر وی محمد خدابنده را از شیراز به قزوین آورده و بر تخت نشاندند.
پی‌گیری نشدن علت مرگ شاه توسط مقامات رسمی و امرا موجب ابهام در مورد قتل وی از نظر مردم شد به همین دلیل پس از مرگ وی در سال‌های بعد چهار نفر به‌دروغ خود را شاه اسماعیل خوانده و در پی به‌دست گرفتن قدرت برآمدند. مهم‌ترین آن‌ها شخصی بود که در میان قبایل لر طرفداران زیادی پیدا کرد و توانست مدتی در آن نواحی در مقابل قزلباش‌ها مقاومت کند. سرکوب وی به‌سختی انجام شد. نکتهٔ جالب در مورد فرد اخیر این است که برای شبیه شدن به شاه اسماعیل تمام دندان‌هایش را به‌جز دو دندان جلو کشیده بود.
شرف‌خان بدلیسی که به سلطان مراد سوم پناهنده شده بود در کتاب خود شرفنامه بدلیسی یکی از دلایل مرگ شاه اسماعیل دوم را منع کردن لعن برمی‌شمرد. او که سال‌های طولانی با قزلباشان در ارتباط بوده‌است می‌نویسد «چون قزلباشان در وادی رفض متصلب بودند از این ممر از او متنفر گشته و وی را به قتل رساندند.»
شاه اسماعیل دوم در شب یکشنبه ۲۵ نوامبر ۱۵۷۷ میلادی به همراه حسن بیک حلواچی و با تعداد اندکی از افراد مورد اعتماد به قصد گردش در کوچه‌ها و محلات قزوین از دولتخانه بیرون آمد و تا دیر وقت به گردش پرداخت. او از حلوافروشی مقداری حلوا خرید و خورد و سپس هنگام سحر با حسن‌بیک حلواچی به منزل او واقع در اول دفترخانه همایون رفت، درها از درون بست و کنار او به خواب رفت. چون نزدیک ظهر شد و شاه اسماعیل دوم از اتاق خارج نشد، میرزا سلمان جابری اصفهانی وزیر از حکیم ابوالفتح تبریزی که از نزدیکان شاه بود خواست که از پشت درب جویای حال شاه شود. حسن‌بیک حلواچی پاسخ داد که شاه قادر به حرکت نیست و در را از پشت بشکستند و داخل شدند. همه شاه را بی حرکت دیدند که هنوز رمقی داشت و بعد آخرین لحظات زندگی شاه اسماعیل دوم سپری شد.
آنچه از توطئه قتل شاه اسماعیل دوم آشکار است نابودی وی به وسیله امرای قزلباشان مخالف وی بوده‌است.
اقدامات نامعقول و نسنجیده شاه اسماعیل دوم و همچنین طرز رفتار وی با قزلباشان و مخالفان خود باعث گردید عده‌ای از سرداران قزلباش توطئه‌ای ترتیب داده و وی را که ۴۳ سال داشت، در ۲۴ نوامبر ۱۵۷۷ مسموم کردند.
محل دفن او نامشخص است. به قولی شاه اسماعیل دوم را یک روز پس از مرگ در امام‌زاده شاه‌زاده حسین قزوین گورسپاری کردند و بعد از مدتی نامعلوم وی را در مشهد به خاک سپردند.
جانشین

شاه اسماعیل دوم پیش از مرگ دستور داده بود تا عباس میرزا (بعداً شاه عباس یکم) را در هرات به قتل برسانند. علیقلی‌خان شاملو امیرالامرای جدید خراسان از شاه اسماعیل دوم دستور داشت تا به محض رسیدن به هرات عباس میرزا را بکشد. علیقلی‌خان شاملو بر اثر پافشاری مادرش خانی‌خان خانم که لله عباس میرزا بود تا چند روز از کشتن وی خودداری کرد که اتفاقاً در خلال این وقفه، شاه اسماعیل دوم به قتل رسید و عباس میرزا از فرمان قتل نجات پیدا کرد.
پس از کشته شدن شاه اسماعیل دوم چون از فرزندان او کسی لایق پادشاهی نبود، سرداران قزلباش محمد میرزای نابینا فرزند شاه تهماسب یکم را که در شیراز بود به قزوین آورده و در ۱۴ فوریه ۱۵۷۸ به نام شاه محمد خدابنده بر تخت سلطنت رساندند.
شاه اسماعیل‌های دروغین

پی‌گیری نشدن و ناگهانی بودن مرگ شاه توسط مقامات رسمی و امرا موجب ابهام در مورد قتل وی از نظر مردم شد به همین دلیل پس از مرگ وی در سال‌های بعد چهار نفر به به دروغ خود را شاه اسماعیل خوانده و در پی به دست گرفتن قدرت برآمدند. مرگ شاه اسماعیل دوم به برخی از فرصت طلبان قدرت دوست که از لحاظ چهره و اندام به او شبیه بودند امکان داد که خود را شاه اسماعیل دوم معرفی کنند و طرفدارانی را به گرد خود جمع نمایند. ظهور افراد متعدد به عنوان شاه اسماعیل دوم و جمع شدن گروه‌های زیاد پیرامون آنان گواه محبوبیتی است که وی در مدت کوتاه پادشاهی خود توانسته بود در میان مردم به دست آورد. تا چهار پنج سال پس از تاجگذاری شاه محمد خدابنده نیز زمزمه و گفتگو دربارهٔ شاه اسماعیل دوم بر سر زبان‌ها بود.
تاریخ‌ها به هجری قمری

↑  ۲۷ جمادی‌الاول ۹۸۴
↑  ۱۳۱۴
↑  ۹۸۰
↑  ۹۴۰
↑  ۹۴۱
↑  ۱۸ ذیحجه ۹۴۳
↑  ۹۵۴
↑  ۹۵۵
↑  ۲۱ رجب ۹۵۵
↑  ۹۵۶
↑  ۹۵۹
↑  ۹۶۰
↑  ۹۶۱
↑  ۹۳۸
↑  ۹۶۲
↑  ۲۲ جمادی‌الاول ۹۶۳
↑  ۹۴۲
↑  ۹۶۴
↑  رجب ۹۶۴
↑  ۲۲ صفر ۹۸۴
↑  ۱۸ صفر ۹۸۴
↑  ۹۷۹
↑  ۱۵ صفر ۹۸۴
↑  ۲۲ صفر ۹۸۴
↑  ۲۴ صفر ۹۸۴
↑  ۲۵ صفر ۹۸۴
↑  ۲۴ صفر ۹۸۴
↑  ۲۳ ربیع‌الاول ۹۸۴
↑  ۲۷ جمادی‌الاول ۹۸۴
↑  ۹۸۴ تا ۹۸۵
↑  ۹۸۴ برابر با ۱۵۷۶ میلادی
↑  ۵ رجب ۹۸۵
↑  اوایل ربیع‌الاول ۹۸۵
↑  ۹۸۵
↑  ۱۳ رمضان ۹۸۵
معنی واژه‌ها

↑  رسیدگی دقیق
↑  مردم، خلق
↑  بنویسد
↑  سالاری و مهتری
↑  انعام و عطیه و عوض خدمت
نام‌ها به لاتین

↑  Minadoli
↑  Teodoro Balbi
↑  Micheli Giovanni
↑  Vincenzo degli Alessandri
↑  Eugier de Busbecquce
↑  Hans Robert Roemer
↑  Walther Hinz
↑  Edward Granville Browne
↑  Paul Horn
جشن ازدواج اسماعیل میرزا با پری پیکر بیگم در تبریز سال ۹۶۲ قمری از کتاب خلاصة التواریخ احمد منشی قمی
نمایی از قلعه تاریخی هرات
اسماعیل میرزا در ۳ آوریل ۱۵۵۶ میلادی حاکم هرات شد.
اسماعیل میرزا بیش از ۱۹ سال در قلعه قهقهه زندانی بود.
نمایی از کاخ چهل‌ستون قزوین، عمارتی که طی درگیری‌هایی خونین در آن شاه اسماعیل دوم قدرت را در دست گرفت و در آن تاجگذاری کرد. شاه اسماعیل یک سال و نیم در این قصر پادشاهی کرد.
بر تخت نشستن شاه اسماعیل دوم از کتاب خلاصة التواریخ احمد منشی قمی
سکه‌ای ضرب شده در زمان زمامداری شاه اسماعیل دوم.
با وجود این که شاه اسماعیل دوم را به جرم زدودن اشعار در مدح امام نخست شیعیان تکفیر می‌کردند اما در نقش سکه این پادشاه شعر زیر حک شده بود:
ز مشرق تا به مغرب گر امام است
علی و آل او ما را تمام است
مینیاتوری از شاه اسماعیل دوم و درباریان
شاه اسماعیل دوم را در شاهزاده حسین دفن می‌کنند.
تکستن، میسیسیپی

مکان
| Thaxton, Mississippi | Thaxton, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Thaxton, Mississippi: Location of Thaxton, Mississippi
ایالت: ایالت میسیسیپی
County: Pontotoc
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۵ مایل مربع (۲۲٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۸٫۵ مایل مربع (۲۲٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۲۰ فوت (۱۲۸ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶۴۳
 • تراکم: ۷۶/مایل مربع (۲۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38871
کد منطقه: 662
FIPS code: 28-72760
GNIS feature ID: 0694959
تکستن (به انگلیسی: Thaxton) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۴۳
نفر بوده‌است.
تساتر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| تساتر Ծաթեր | تساتر Ծաթեր |
| --- | --- |
استان: لوری
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴۸۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
تساتر (به ارمنی: Ծաթեր) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده است.
خصوصیات

تساتر  ۴۸۹ نفر 
جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تسکوت، کانزاس

مکان
| Tescott, Kansas | Tescott, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Tescott, Kansas: Location of Tescott, Kansas
ایالت: کانزاس
شهرستان: Ottawa
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–Council
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۶ مایل مربع (۰٫۹۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳۶ مایل مربع (۰٫۹۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۹۶ فوت (۳۹۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۱۹
 • برآورد (۲۰۱۱): ۳۲۰
 • تراکم: ۸۸۶٫۱/مایل مربع (۳۴۲٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۴۸۴
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۷۰۲۵۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۶۴۵۴
وبگاه: CityOfTescott.com
تسکوت (به انگلیسی: Tescott) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۹ نفر بوده‌است.
شب‌های فوتبالی

| شب‌های فوتبالی | شب‌های فوتبالی |
| --- | --- |
ژانر: فوتبال ایران
مجری: کنونی: مهدی توتونچی (۱۴۰۰–اکنون) محمد میر (۱۳۹۸–اکنون)  سابق: عبدالله روا (۱۳۹۴–۱۳۹۵) رسول مجیدی (۱۳۹۵–۱۳۹۶) مهدی واعظی (۱۳۹۶) مهدی توتونچی (۱۳۹۶–۱۳۹۷) شهاب قاسمی (۱۳۹۷–۱۳۹۸) محمد درخشنده (۱۳۹۹–۱۴۰۰)
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار فصل‌ها: ۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده: علی خشایارفرد
دوربین: ۱۶:۹
مدت: ۱۲۰–۱۴۰ دقیقه
تولیدکننده: شبکه ورزش
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ورزش
فرمت تصویر: ۱۰۸۰پی (اچ‌دی‌تی‌وی)
فرمت صدا: ای‌ای‌سی
انتشار اولیه: ۲۴ شهریور ۱۳۹۴ – اکنون
شب‌های فوتبالی یک برنامه تلویزیونی زنده فوتبالی است، که بعد از برگزاری هر هفته لیگ برتر فوتبال ایران از شبکه ورزش پخش می‌شود. این برنامه که به تهیه‌کنندگی علی خشایارفرد و اجرای مهدی توتونچی و محمد میر پخش می‌شود، به بررسی اتفاقات و حواشی پیرامون فوتبال ایران می‌پردازد. در این برنامه مسابقات لیگ برتر خلیج فارس، جام حذفی فوتبال ایران، سوپر جام فوتبال ایران، مسابقات تیم‌های ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا و مسابقات تیم ملی فوتبال ایران پوشش داده می‌شود.
شب‌های فوتبالی با بهره‌گیری از کارشناسان تهران و شهرستان‌های مختلف، به بحث و بررسی دیدارهای فوتبال روز می‌پردازد و نتایج بازی‌ها و موضوعات مختلف را از نگاه کارشناسان، مربیان و نویسندگان ورزشی مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد. بررسی حاشیه دیدارهای لیگ برتر فوتبال با حضور مهمانان ویژه از جمله کارشناسان فوتبال، مسئولان، بازیکنان و سرمربیان در قالب تصویر روبروی مخاطبان قرار می‌گیرد. تحلیل داوری دیدارهای لیگ برتر فوتبال از جمله آیتم‌های جذاب این برنامه است. همچنین این برنامه به عنوان یکی از برنامه‌های جایگزین ۹۰ شناخته می‌شود. قبل از تعطیلی ۹۰ از این برنامه به عنوان رقیب ۹۰ هم یاد می‌شد.
پیشینه

اولین برنامه شب‌های فوتبالی در ۲۴ شهریور ۱۳۹۴ روی آنتن شبکه ورزش رفت و از آن تاریخ مخاطبان فوتبال می‌توانند گزیده بازی‌های لیگ برتر را به همراه کارشناسی فنی و داوری را با حضور کارشناسان مجرب از شبکه تخصصی ورزش تماشا کنند.
ویژگی‌ها > پخش

این برنامه بعد از برگزاری هر هفته لیگ برتر فوتبال ایران از شبکه ورزش پخش می‌شود.
ویژگی‌ها > اجرا

مجریان این برنامه مهدی توتونچی و محمد میر هستند. سابقاً عبدالله روا، رسول مجیدی، مهدی واعظی، شهاب قاسمی و محمد درخشنده اجرای این برنامه را به عهده داشتند و افشین عبداللهیان کارشناس سابق برنامه بود.
درون‌مایه > روند برنامه

برنامه شب‌های فوتبالی در هر قسمت به مرور و تحلیل رویدادهای مرتبط با فوتبال ایران می‌پردازد. به‌طور معمول، این برنامه صحنه‌هایی از بازی‌های لیگ برتر خلیج فارس، جام حذفی فوتبال ایران، تحلیل مسائل مربوط به داوری بازی‌ها با حضور کارشناسان داوری و بررسی حواشی فوتبال ایران را پخش می‌کند.
درون‌مایه > بخش‌های برنامه

پخش خلاصه بازی‌ها:
در این بخش صحنه‌های مهم بازی‌ها به همراه مصاحبه بازیکنان و مربیان پخش می‌شود.
بخش کارشناسی داوری:
در این برنامه هر هفته کارشناسان داوری دربارهٔ بازی‌ها اظهار نظر می‌کنند.
میهمان:
در هر قسمت از برنامه مربیان، بازیکنان و مدیران باشگاه‌ها به برنامه دعوت می‌شوند و دربارهٔ مسایل مختلف با مجریان به گفتگو می‌نشینند.
آیتم‌ها:
هر هفته در این بخش، آیتم‌هایی از تیم‌ها، بازیکنان و مربیان فوتبال ایران پخش می‌شود.
تحریریه:
در این بخش به اخبار و تصاویر و ویدئوهای جذاب از فوتبال ایران پرداخته می‌شود.
آنالیز فنی :
در این بخش بازی‌های مهم یا خاص هر هفته (از بعد فنی یا کیفیت) توسط یک تیم چند نفره آنالیز می‌شود و ماحصل آن با تصاویر مربوط به بازی پخش می‌گردد.
مستندهای موضوعی:
در این برنامه به تناسب اتفاقات هفته گذشته (یا آینده) مستندهایی کوتاه پخش می‌شود. معمولاً این مستندها علاوه بر موضوعات فوتبالی، دربرگیرنده موضوعات اجتماعی و فرهنگی هم می‌شوند.
پرونده ویژه:
در این بخش دربارهٔ اتفاقات ویژه در فوتبال ایران صحبت می‌شود.
پیش‌بازی:
در این بخش بررسی شرایط تیم‌های برگزارکنندهٔ بازی مهم هفته آینده در هفته‌های قبل، بررسی آماری همراه با نگاه تاریخی صورت می‌گیرد.
نشان‌واره‌ها

۱۳۹۴–۱۳۹۷
۱۳۹۷–۱۳۹۹
۱۳۹۹–۱۴۰۰
۱۴۰۰–اکنون
تلا

مکان در 25px لینستر, 23x15px|border |alt=|link= جمهوری ایرلند
| تلا Tamhlacht | تلا Tamhlacht |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Tallaght: Tallaght
Central Tallaght: Central Tallaght
شعار(ها): Fulaingt (ایرلندی: Endurance): شعار(ها): Fulaingt (ایرلندی: Endurance)
استان:  لینستر
شهرستان: شهرستان دوبلین
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۷۱۴۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰+ (WET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۱+ (IST)
Irish Grid Reference: O093265
وبگاه: www.tallaghtcity.ie
شهرک تلا (به انگلیسی: Tallaght) با جمعیت ۶۴٫۲۸۲ نفر در شهرستان دوبلین در کشور جمهوری ایرلند واقع شده‌است.
واکنش‌ها به حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین

مقالهٔ اصلی: بحران ۲۰۲۱–۲۰۲۲ روسیه-اوکراین
بسیاری از دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و گروه‌های جامعه مدنی به بحران بین روسیه و اوکراین که در مارس ۲۰۲۱ آغاز شد، واکنش نشان داده‌اند. این بحران منجر به تهاجم روسیه به اوکراین در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ شد.
واکنش‌های بین‌المللی به تهاجم نظامی روسیه به اوکراین

  کشورهایی که تهاجم نظامی را محکوم کرده‌اند.
  کشورهایی که موضع بی‌طرف اتخاذ کرده‌اند.
  کشورهایی که از تهاجم نظامی حمایت کرده‌اند یا ناتو را مقصر حمله به اوکراین دانسته‌اند.
  نامعلوم

  روسیه
  اوکراین
رای دولت‌ها به قطعنامه ES-11/1 مجمع عمومی سازمان ملل متحد در محکومیت تهاجم نظامی روسیه به اوکراین
  موافق  مخالف  ممتنع  غائب  غیر عضو
خلاصه

تهاجم نظامی روسیه به اوکراین، با محکومیت گسترده بین‌المللی و اعمال تحریم های اقتصادی بین المللی علیه روسیه همراه شد. پیامد های اقتصادی تهاجم نظامی روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ تأثیرات اقتصادی گسترده بر اقتصاد روسیه و جهان به دنبال داشت.
از دیگر واکنش ها به این تهاجم می‌توان به تحریم روسیه و بلاروس در عرصه‌های مختلفی همچون سرگرمی، رسانه، تجارت، و ورزش اشاره کرد.
واکنش‌های عمومی

اطلاعات بیشتر: اعتراضات علیه حمله سال ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین
این تهاجم با محکومیت گسترده عمومی در سطح بین المللی مواجه شد.  اعتراضات و تظاهرات بسیاری در سراسر جهان از جمله در بسیاری از کشورهای پس از فروپاشی شوروی و حتی در خود روسیه برگزار شد
بناهای تاریخی روسیه در سراسر اروپا مورد حمله قرار گرفتند و حتی برخی از آنها تخریب شدند.
سفیر روسیه در لهستان توسط معترضان طرفدار اوکراین هنگام گذاشتن گل در یک گورستان نظامی روسیه، با پاشیدن رنگ قرمز مورد حمله قرار گرفت. این تهاجم به یک پدیده فراگیر در رسانه‌های اجتماعی تبدیل شد و فراخوان‌هایی برای تحریم‌های گسترده فرهنگی و کالاهای روسی، در چندین پلتفرم رسانه‌های اجتماعی منتشر شد. مردم از سراسر جهان سعی کردند به وب‌سایت‌های روسی، به‌ویژه وب‌سایت‌هایی که توسط دولت روسیه اداره می‌شوند، حمله کرده و آن‌ها را ببندند.
برخی از روس‌های مقیم اروپا و ایالات متحده گزارش دادند که مخالفت با حمله روسیه به اوکراین، آنها را در معرض پیامد‌های احساسات ضد روسی از جمله آزار و اذیت و خرابکاری قرار داده است.
منابع روسی گزارش دادند که دانشجویان روسی توسط دانشگاه‌های اروپایی اخراج می‌شوند، اما انجمن دانشگاه‌های اروپا اعلام کرد که هیچ یک از ۸۰۰ عضو آن که روس‌ هستند، اخراج نشده‌اند.
در سال ۲۰۲۲ سی‌بی‌اس نیوز گزارش داد ۳۰ درصد از سلاح های ارسالی به اوکراین به خط مقدم می رسد و ۷۰ درصد در بازار آزاد به فروش می رسد.
واکنش روسیه به تحریم‌ها

در ۱۵ مارس، دولت روسیه ۳۱۳ فرد، عمدتاً نمایندگان پارلمان کانادا را در فهرست تحریم‌ها قرار داد. دولت روسیه همچنین، در ۲۱ آوریل، ۶۱ کانادایی دیگر را به فهرست تحریم‌ها اضافه کرد.
در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۲، روسیه ۲۹ روزنامه نگار بریتانیایی را تحریم کرد.
دولت روسیه در ژوئن ۲۰۲۲، همسر جو بایدن، جیل بایدن و دختر او اشلی بایدن، را تحریم کرد. آنها در فهرست ۲۵ آمریکایی بودند که از ورود به خاک روسیه منع شده بودند.
در ۲۱ فوریه ۲۰۲۳، یک روز پس از سفر جو بایدن به اوکراین، ولادیمیر پوتین اعلام کرد که روسیه مشارکت خود را در پیمان استارت نو (۲۰۱۰) بین ایالات متحده و روسیه، به حالت تعلیق در می‌آورد.
اوکراین

دیمیترو کولبا، وزیر امور خارجه اوکراین در مصاحبه با روزنامه فرانسوی لیبراسیون در آوریل ۲۰۲۱ گفت که تحریکات روسیه با انتقال نیروها به مرز اوکراین و وخامت اوضاع در شرق، جدی‌ترین حرکت پس از حمله به اوکراین است. کولبا در مصاحبه با خبرگزاری اسپانیایی EFE گفت که اوکراین خواهان جنگ با روسیه نیست و در آن زمان خود را برای تشدید تنش در دونسک آماده نمی‌کند.
در جریان تنش‌های تازه در ژانویه ۲۰۲۲، کوله‌با گفته بود که هرگونه اقدام بی‌ملاحظه فدراسیون روسیه یا دور جدیدی از خشونت از سوی آن برای آن گران تمام خواهد شد. کوله‌با گفت: روسیه به افزایش حضور نظامی خود در امتداد مرز اوکراین و روسیه، در سرزمین‌های اشغالی و در دریاهای اوکراین ادامه می‌دهد. به گفته وی، روسیه در سه جهت از جمله در شمال شرق اوکراین، در کریمه، در جنوب و در دونباس در شرق، نیرو جمع‌آوری می‌کرد. کوله‌با همچنین افزود که در هفته‌های اخیر، روسیه تبلیغات خود را به‌طور قابل‌توجهی تشدید کرده‌است.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۲، کوله با آلمان را متهم کرد که اتحاد بین متحدان کشور را «تضعیف» کرده و پوتین، رئیس‌جمهور روسیه را برای حمله به اوکراین با امتناع از تحویل سلاح به اوکراین «تشویق» کرده‌است.
آلکسی دانیلوف، دبیر شورای امنیت ملی و دفاع اوکراین، اظهار داشت که اوکراین به دنبال حل و فصل مناقشه در شرق این کشور عمدتاً از طریق ابزارهای سیاسی و دیپلماتیک است.
در سپتامبر ۲۰۲۱، یوری ویترنکو، مدیر عامل نفت گاز اوکراین، روسیه را به استفاده از گاز طبیعی به عنوان «سلاح ژئوپلیتیک» متهم کرد.
در نوامبر ۲۰۲۱، کیریلو بودانوف، رئیس اداره اطلاعات وزارت دفاع اوکراین، گفت که روسیه در حال آماده شدن برای حمله در پایان ژانویه یا اوایل فوریه ۲۰۲۲ است.[۹]
در ژانویه ۲۰۲۲، رولودیمیر زلنسکی، ئیس‌جمهور اوکراین  در یک پیام ویدئویی گفت که شهروندان این کشور نباید وحشت کنند.[۱۲][۱۳]
روسیه > شهروندان روسیه > ضد جنگ

بیانیه ای در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ توسط دولت روسیه صادر شد مبنی بر اینکه معترضان ضد جنگ که در تظاهرات علیه تهاجم حضور یافتند می‌توانند به دلیل سازماندهی و عدم شرکت در «اعتراضات غیرمجاز» دستگیر شوند. یک گروه نظارتی اعتراضی OVD-Info گزارش داد که بیش از ۹۶۰ معترض ضد جنگ تا ساعت ۹ شب ۲۴ فوریه بازداشت شده‌اند.
Oxxxymiron، خواننده رپ روسی اعلام کرد که شش کنسرت در مسکو و سنت پترزبورگ را در پاسخ به تهاجم لغو خواهد کرد.
میخائیل ماتویف، معاون دومای ایالتی به رسمیت شناختن جمهوری‌های خلق دونتسک و لوهانسک رأی مثبت داد، اما بعداً حمله روسیه به اوکراین را محکوم کرد و گفت: «من به صلح رأی دادم، نه به جنگ. می‌خواستم #روسیه سپر شود تا #دونتسک بمباران نشود، نه #کیف بمباران گردد.
ایالات متحده

دیمیترو کولبا، وزیر امور خارجه اوکراین و آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه ایالات متحده در مورد وخامت اوضاع در دونباس گفتگو کردند. بلینکن بر حمایت تزلزل ناپذیر ایالات متحده از حاکمیت و تمامیت ارضی اوکراین تأکید کرد.
طبق گزارش‌ها، بایدن به رهبران غربی گفته‌است که روسیه می‌تواند در ۱۶ فوریه ۲۰۲۲ به اوکراین حمله کند.
در ۲۶ فوریه ۲۰۲۲، شان پن که در اوکراین مشغول کار بر روی یک فیلم مستند در مورد حمله روسیه بود، در مصاحبه ای با USA Today گفت: «اگر او تسلیم نشود، من معتقدم که آقای پوتین وحشتناک‌ترین کار را انجام داده‌است. اشتباه برای همه بشریت است.»
در ۲ آوریل ۲۰۲۱، جو بایدن اولین گفتگوی تلفنی خود را با ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین  انجام داد. در ۱۳ آوریل، بایدن با ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه تماس تلفنی داشت. بایدن «بر تعهد تزلزل ناپذیر ایالات متحده به حاکمیت و تمامیت ارضی اوکراین تأکید کرد». بایدن همچنین نگرانی ایالات متحده را «در مورد افزایش ناگهانی نظامی روسیه در کریمه اشغالی و در مرزهای اوکراین ابراز کرد و از روسیه خواست تا تنش‌ها را کاهش دهد.»[۷۸] در ماه‌های آینده در مورد این موضوع بحث و گفتگو کنیم.
در اواسط آوریل ۲۰۲۱، وزارت خزانه داری ایالات متحده، همراه با اتحادیه اروپا، بریتانیا، استرالیا و کانادا، هشت فرد و نهاد مرتبط با اشغال و سرکوب مداوم روسیه در کریمه را تحریم کردند.
نظرسنجی شورای شیکاگو در امور جهانی که در ۷ تا ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱ انجام شد، نشان داد که ۵۰٪ از آمریکایی‌ها از استفاده از نیروهای آمریکایی برای دفاع از اوکراین در صورت حمله روسیه به بقیه کشور حمایت کردند. نیویورک تایمز تخمین می‌زند که بیش از ۸۰۰۰۰ سرباز روسی تا سپتامبر ۲۰۲۱ هنوز در مرز روسیه و اوکراین باقی مانده‌اند.[۸۲] مقامات اطلاعاتی آمریکا هشدار دادند که روسیه در حال برنامه‌ریزی یک حمله نظامی بزرگ آتی به اوکراین است که قرار است در ژانویه ۲۰۲۲ انجام شود.
آدام شیف، رئیس کمیته اطلاعات مجلس نمایندگان آمریکا گفت که احتمال حمله روسیه به اوکراین بسیار زیاد است.
در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲، رئیس‌جمهور بایدن گفت که معتقد است روسیه به اوکراین حمله خواهد کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، دولت بایدن تحویل موشک‌های زمین به هوای استینگر ساخت ایالات متحده به اوکراین را تأیید کرد.
واکنش سازمان‌های بین المللی

سازمان ملل متحد: دبیر کل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش اظهار داشت که تهاجم روسیه به اوکراین"غم انگیزترین لحظه در دوران تصدی من" بود و از پوتین خواست تا نیروهای خود را "به نام انسانیت" از اوکراین خارج کند. در ۲۵ فوریه، شورای امنیت در تصویب پیش‌نویس قطعنامه‌ای که «به شدیدترین شکل ممکن تجاوزات فدراسیون روسیه» به اوکراین را محکوم می‌کرد، ناکام ماند. از ۱۵ کشور عضو شورای امنیت، ۱۱ کشور به این پیش‌نویس رای مثبت دادند، در حالی که ۳ کشور رای ممتنع دادند. تصویب پیش نویس این قطعنامه به دلیل وتوی روسیه شکست خورد. در ۲ مارس، مجمع عمومی سازمان ملل متحد با ۱۴۱ رای موافق، ۵ رای مخالف (بلاروس، کره شمالی، سوریه، اریتره و روسیه) و ۳۵ رای ممتنع، "به شدیدترین شکل ممکن" تجاوز روسیه به اوکراین را محکوم کرد. در این قطعنامه همچنین از روسیه خواسته شد تا فوراً قوای نظامی خود را از خاک اوکراین خارج کند.
اتحادیه آفریقا: رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا موسی فکی و رئیس جمهور سنگال مکی سال از روسیه و «هر بازیگر منطقه‌ای یا بین‌المللی دیگر خواستند تا به قوانین بین‌المللی، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی اوکراین احترام بگذارند» و از هر دو طرف درگیر خواستند تا آتش‌بس فوری برقرار کنند و مذاکرات سیاسی را بدون تأخیر آغاز کنند.
انجمن ملل آسیای جنوب شرقی: وزرای امور خارجه آسه‌آن نسبت به تنش‌های روسیه و اوکراین ابراز نگرانی شدید کردند و خواستار حداکثر خویشتن‌داری و گفتگو شدند.
جامعه و بازار مشترک کارائیب (کاریکوم): بیانیه ای که از طرف جامعه کارائیب صادر شد، تهاجم روسیه به اوکراین را محکوم کرد و خواستار «خروج فوری و کامل» ارتش روسیه از اوکراین شد.
شورای اروپا: کمیته وزیران شورای اروپا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که تهاجم نظامی روسیه به اوکراین را به شدیدترین وجه محکوم می‌کرد و از روسیه می‌خواست که «فورا و بدون قید و شرط عملیات نظامی خود را متوقف کند». در ۲۵ فوریه، کمیته وزیران شورای اروپا حق نمایندگی روسیه در کمیته وزیران و در مجمع پارلمانی شورای اروپا را تعلیق کرد. دادگاه حقوق بشر اروپا نیز اقدامات موقتی را اعمال کرد تا به روسیه نشان دهد که باید از حملات نظامی علیه غیرنظامیان و خودداری کند و دسترسی به مسیرهای تخلیه امن، عبور سریع و بدون محدودیت کمک های بشردوستانه، مراقبت های بهداشتی، غذا و سایر تجهیزات ضروری را تضمین کند.
اتحادیه اروپا: رئیس کمیسیون اروپا اورسولا فون در لاین در یک توییت در شبکه اجتماعی توییتر گفت: ما اجازه نخواهیم داد ولادیمیر پوتین معماری امنیتی اروپا را از بین ببرد». جوزپ بورل، مسئول سیاست خارجه اتحادیه اروپا نیز از پوتین خواست تا «تجاوز بی‌معنا» را متوقف کند. رئیس پارلمان اروپا، روبرتا متسولا خواستار "اقدام فوری، سریع و محکم" شد و یک جلسه فوق‌العاده پارلمان را برای اول مارس تشکیل داد.
ناتو: دبیر کل ناتو ینس استولتنبرگ این حمله را محکوم کرد و آن را "نقض فاحش قوانین بین المللی" خواند.  بیانیه جداگانه ای از سوی ناتو از قصد استقرار نیروهای دفاعی خبر داد و بلاروس را به دلیل فعال کردن این حمله محکوم کرد.
واکنش سایر کشورها > بلاروس

الکساندر لوکاشنکو، رئیس‌جمهور بلاروس، گفته‌است که کشورش «جنگ نمی‌خواهد»، اما اگر کسی «آن را بکشد، تحریم کند یا مرعوب کند»، «تقریباً تسلیم خواهد شد» زیرا به گفته او، آنها شکست ناپذیر هستند. . او همچنین اظهار داشت که «یک گروه کامل از ارتش بلاروس» را به مرز با اوکراین می‌فرستد، زیرا «گویا اوکراینی‌ها شروع به جذب نیرو به آنجا کرده‌اند.»