جیمز ناکس پولک
انتخابات 1844 > انتخابات عمومی

شایعات نامزدی پولک در 4 ژوئن به نشویل رسید که باعث خوشحالی جکسون شد.آنها در همان روز ثابت شدند.این اعزام ها به کلمبیا فرستاده شد و در همان روز رسید و نامه ها و روزنامه هایی که در مورد آنچه در بالتیمور اتفاق افتاده بود تا 6 ژوئن در دست پولک بود.و قصد خود را برای خدمت تنها یک دوره اعلام می کند.رایت از آنچه "توطئه ناپاک" علیه ون بیورن نامید، خشمگین شد و خواستار اطمینان خاطر شد که پولک هیچ نقشی نداشته است.رایت از مبارزات انتخاباتی او حمایت کرد.با پیروی از رسم آن زمان که نامزدهای ریاست جمهوری از شرکت در انتخابات یا ظاهراً به دنبال منصب خود اجتناب می کردند، پولک در کلمبیا ماند و هیچ سخنرانی نکرد.او در زمان مدیریت مبارزات انتخاباتی خود با مقامات حزب دموکرات مکاتبات گسترده ای داشت.پولک نظرات خود را در نامه پذیرش خود و از طریق پاسخ به سؤالات ارسال شده توسط شهروندان که در روزنامه ها چاپ می شد، اغلب با هماهنگی، اعلام کرد.
یک دام بالقوه برای کمپین پولک این بود که آیا تعرفه باید فقط برای درآمد باشد یا با هدف محافظت از صنعت آمریکا.پولک در نامه ای موضوع تعرفه را جریمه کرد.او با یادآوری اینکه مدت‌ها اعلام کرده بود که تعرفه‌ها باید فقط برای تأمین مالی عملیات دولت کافی باشد، این موضع را حفظ کرد، اما نوشت که در این محدودیت، دولت می‌تواند و باید «حمایت منصفانه و عادلانه» را از منافع آمریکا، از جمله تولیدکنندگان، ارائه دهد.او از گسترش این موضع خودداری کرد که برای اکثر دموکرات‌ها قابل قبول بود، علی‌رغم اینکه ویگ‌ها اشاره می‌کردند که او به هیچ چیز متعهد نیست.در سپتامبر، هیئتی از ویگ‌ها از شهرستان گیلز مجاور به کلمبیا آمدند، با پرسش‌های خاصی در مورد دیدگاه‌های پولک در مورد تعرفه فعلی، تعرفه تصویب شده توسط ویگ در سال 1842، و قصد داشتند تا زمانی که پاسخ دریافت کنند در کلمبیا باقی بمانند.پولک چند روز طول کشید تا پاسخ دهد و تصمیم گرفت بر اظهارات قبلی خود بایستد و اعتراضی را در روزنامه‌های ویگ برانگیخت.
نگرانی دیگر، نامزدی شخص سوم رئیس جمهور تایلر بود که ممکن است رای دموکرات ها را تقسیم کند.تایلر توسط گروهی از مقامات وفادار نامزد شده بود.او معتقد بود که بدون توهمی که می تواند برنده شود، می تواند حامیان حقوق ایالت ها و پوپولیست ها را برای حفظ توازن قوا در انتخابات جمع کند.فقط جکسون توانایی حل این وضعیت را داشت، که با دو نامه به دوستانش در کابینه انجام داد، که می‌دانست به تایلر نشان داده می‌شود و بیان می‌کرد که حامیان رئیس‌جمهور به جمع دموکرات‌ها باز خواهند گشت.جکسون نوشت که به محض عقب نشینی تایلر، بسیاری از دموکرات ها او را به خاطر موضع طرفدار الحاق وی در آغوش خواهند گرفت.رئیس جمهور سابق همچنین از نفوذ خود برای جلوگیری از حمله فرانسیس پرستون بلر و روزنامه گلوب او، ارگان نیمه رسمی حزب دموکرات، استفاده کرد.اینها به اندازه کافی ثابت شد.تایلر در ماه اوت از رقابت کنار کشید.
مشکلات حزبی نگرانی سوم بود.پولک و کلهون زمانی صلح کردند که یک نماینده سابق کنگره کارولینای جنوبی، فرانسیس پیکنز، از تنسی بازدید کرد و برای دو روز به کلمبیا آمد و برای جلساتی با جکسون که به طور فزاینده ای بیمار می شد، به هرمیتاژ آمد.کلهون می خواست گلوب منحل شود و پولک بر خلاف تعرفه 1842 عمل کند و الحاق تگزاس را ترویج کند.کلهون که از این نکات اطمینان داشت، به یک حامی قوی تبدیل شد.
پولک در رابطه با تگزاس کمک شد زمانی که کلی، متوجه شد که نامه ضد الحاق او به قیمت حمایت از او تمام شده است، در دو نامه بعدی تلاش کرد موضع خود را روشن کند.اینها خشم هر دو طرف را برانگیخت و به کلی به عنوان غیرصادقانه حمله کردند.تگزاس همچنین تهدید کرد که دموکرات‌ها را از هم جدا خواهد کرد، اما پولک موفق شد اکثر رهبران حزب جنوبی را بدون مخالفت با رهبران شمالی راضی کند.با نزدیک شدن به انتخابات، مشخص شد که بیشتر کشور طرفدار الحاق تگزاس هستند و برخی از رهبران ویگ جنوبی از کمپین پولک به دلیل موضع ضد الحاق کلی حمایت کردند.
کمپین سرسخت بود.هر دو کاندیدای اصلی حزب متهم به اعمال خلاف قانون شدند.پولک متهم به دوئل و ترسو بود.در اواخر آگوست، مطلبی در روزنامه‌ای منتشر شد که بخشی از کتابی بود که سفرهای خیالی یک بارون فون رورباک، یک نجیب زاده خیالی آلمانی را در جنوب می‌نویسد.کرونیکل ایتاکا آن را بدون برچسب زدن به عنوان تخیلی چاپ کرد و جمله ای را درج کرد که مدعی بود مسافر چهل برده را دیده است که پولک پس از علامت گذاری با حروف اول او فروخته است.زمانی که دموکرات ها آن را به چالش کشیدند، کرونیکل آن را پس گرفت، اما به طور گسترده تجدید چاپ شد.بورنمن پیشنهاد کرد که این جعل به مخالفان پولک نتیجه معکوس داد زیرا به رای دهندگان یادآوری کرد که کلی نیز برده‌دار بود.جان آیزنهاور، در مقاله ژورنالی خود در مورد انتخابات، اظهار داشت که این لکه گیری خیلی دیر به دست آمد تا به طور مؤثر رد شود و احتمالاً به پولک اوهایو تمام شد.از سوی دیگر، روزنامه‌های جنوبی در دفاع از پولک بسیار پیش رفتند، یکی از روزنامه‌های نشویل که ادعا می‌کرد بردگان او اسارت خود را به آزادی ترجیح می‌دهند.خود پولک به خبرنگاران روزنامه‌ها اشاره کرد که تنها بردگانی که او در اختیار داشت یا به ارث رسیده بودند یا از اقوام در تنگنای مالی خریداری شده بودند.این تصویر پدرانه نیز توسط جانشینانی مانند گیدئون بالش ترسیم شده است.این درست نبود، اگرچه در آن زمان مشخص نبود.تا آن زمان او بیش از سی برده، هم از اقوام و هم از دیگران، خریده بود، عمدتاً به منظور تأمین نیروی کار برای مزرعه پنبه می‌سی‌سی‌پی خود.
در سال 1844 روز انتخابات یکنواخت وجود نداشت.ایالت ها بین 1 و 12 نوامبر رای دادند.پولک با 5/49 درصد آرای مردم و 170 رأی از 275 رأی الکترال برنده انتخابات شد.پولک که با وجود از دست دادن ایالت محل سکونت خود (تنسی) به اولین رئیس جمهور انتخاب شد، ایالت محل تولد خود، کارولینای شمالی را نیز از دست داد.با این حال، او پنسیلوانیا و نیویورک را برد، جایی که کلی آرای خود را به جیمز جی. برنی نامزد ضد برده داری حزب آزادی از دست داد، که در نیویورک بیش از حاشیه پیروزی پولک رای آورد.اگر کلی نیویورک را برده بود، به عنوان رئیس جمهور انتخاب می شد.