stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ترانه‌شناسی معین
تک آهنگ‌های غیررسمی

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| گل اومد بهار اومد | بیژن ترقی | مجید وفادار | منوچهر چشم‌آذر | تک‌آهنگ بعد انقلاب |
| مهتاب | هما میرافشار | انوشیروان روحانی |  | اجرا شده در بی‌بی‌سی بیاد هایده |
| نازی نازی |  |  |  | اجرای زنده |
| راز خلقت | رحیم معینی کرمانشاهی | انوشیروان روحانی |  | اجرای زنده |
| گفتگو با دل |  |  |  | اجرای زنده |
| عطر شادی |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| شوره‌زار |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| همه فکر می‌کنند |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| بیا کنارم |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| سروده عشق |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| من عاشق می‌نوشم |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| آوازه دل |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| آن نگاه گرم تو |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| می‌زده |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| عمر منی |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| میخانه |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| ساقی کو |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| توی این خونهٔ ویرون شده |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| طاهره |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| ز دست محبوب |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| ساغر | عماد خراسانی |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| عشق آتشین |  | ناصر ریاضی |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| کنسرت سودان بخش اول |  |  |  | اجرای زنده ۱۳۶۶ |
| کنسرت سودان بخش دوم |  |  |  | اجرای زنده ۱۳۶۶ |
| صدای خسته |  |  |  | اجرای زنده |
| واه چه بلایی |  |  |  | اجرای زنده ۱۹۹۳ |
| گل حسرت |  | انوشیروان روحانی |  | در هزار و یک شب اصفهان، سال ۱۳۵۵ |
| نامهربونی-بنفشه |  | محمد حیدری |  | در هزار و یک شب اصفهان، سال ۱۳۵۵ |
| گل سنگم |  | انوشیروان روحانی |  | در مصاحبه‌ای، سال ۱۳۵۲ |
| ساغر شکسته |  |  |  | در مصاحبه‌ای، سال ۱۳۵۲ |
| سفر رفته |  |  |  | ۱۳۵۲ |
| یه مرد عاشق |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| تو از همه عاشق تری |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| تمام عمر من |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| رسوای زمانه |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| رسید مژده |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| اصفهان (زنده) | جمشید شیبانی | جمشید شیبانی | آندرانیک | در یونیورسال آمفی تئاتر ۱۹۹۲ |
| عاشقتم واویلا | اردلان سرفراز | فرید زلاند |  | ۱۹۹۲ |
| فدات بگردم |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| درویش |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| بی‌وفایی |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
| چمن |  |  |  | تک‌آهنگ قبل انقلاب |
کتی الیس

کتی الیس (به انگلیسی: Kathy Ellis) (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۴۶) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
کوه قره داش

| کوه قره‌داش شاهین‌دژ> مرتفع‌ترین نقطه | کوه قره‌داش شاهین‌دژ> مرتفع‌ترین نقطه |
| --- | --- |
ارتفاع: ۲۸۷۱ متر
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شهرستان شاهین‌دژ ۲۵ کیلومتری شرق شاهین‌دژ
کوه قره داش شاهین دژ با ارتفاع ۲۸۷۱ متر در ۲۵ کیلومتری شرق شهر شاهین‌دژ و در شرق شهرستان شاهین‌دژ و در جنوب شرقی استان آذربایجان غربی قرار دارد که دره رود قوره چای و سرشاخه‌هایش در جنوب و شرق آن و دره رود اجیرلو چای در شمال آن می‌باشد.
پیر کالولو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  پیر کالولو کیاتنگوا
زادروز:  ۵ ژوئن ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  لیون، فرانسه
قد:  ۱٫۷۹ متر
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  یوونتوس (قرضی از میلان)
شمارهٔ پیراهن:  ۱۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۰–۲۰۰۷:  سن پریه
۲۰۱۸–۲۰۱۰:  لیون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰–۲۰۱۸ |  لیون بی |  ۳۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  آ.ث. میلان |  ۸۴ |  (۳) |
| ۲۰۲۴– |  ← یوونتوس (قرضی) |  ۲۱ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸ |  زیر ۱۸ سال فرانسه |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۱۸ |  زیر ۱۹ سال فرانسه |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  زیر ۲۰ سال فرانسه |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰
پیر کالولو کیاتنگوا (به فرانسوی: Pierre Kalulu Kyatengwa‎؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به صورت قرضی برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.
پست اصلی او مدافع راست است ولی توانایی بازی در پست دفاع مرکزی را نیز دارد.
زندگی ورزشی > لیون

کالولو در تابستان ۲۰۱۰ به آکادمی جوانان المپیک لیون پیوست. او تنها یک بار به تیم اول لیون دعوت شد اما بازی نکرد.
زندگی ورزشی > میلان

کالولو در تابستان ۲۰۲۰ با یک قرارداد ۵ ساله به میلان پیوست. او در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۰ در اولین بازی حرفه‌ایش در لیگ اروپا مقابل اسپارتا پراگ به‌عنوان مدافع مرکزی به میدان رفت. سه روز بعد در ۱۳ دسامبر، بعد از مصدومیت متئو گابیا در دقیقه ۵، برای اولین بار در سری آ مقابل پارما به میدان رفت. ۱۶ دسامبر، در حالی‌که او برای اولین بار در ترکیب اصلی تیم به میدان رفته بود، اولین گل خود و گل تساوی میلان را در برابر جنوآ به‌ثمر رساند.
زندگی شخصی

دو برادر بزرگتر او آلدو و ژدیون هر دو فوتبالیست هستند.
قاسم کاکایی

| قاسم کاکایی> اطلاعات شخصی | قاسم کاکایی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۶
قومیت: ایرانی
دوران: روحانی و محقق
مذهب: شیعه دوازده‌امامی
پیشه: فقه، کلام و تفسیر
مرتبه: مرتبه
 تأثیرپذیرندگان حسنعلی نجابت سید عبدالحسین دستغیب :  تأثیرپذیرندگان حسنعلی نجابت سید عبدالحسین دستغیب 
قاسم کاکایی (متولد ۱۳۳۶ در شیراز) روحانی و عرفان‌پژوه ایرانی و استاد فلسفه و عرفان اسلامی دانشگاه شیراز است.
کاکایی تدریس در دانشگاه شیراز و دوره‌های فشرده‌ی آموزشی در دانشگاه نورث کارولینا آمریکا و پاراماندینا جاکارتا را در رزومه‌ی خود دارد. از گرایش‌های پژوهشی او می‌توان به عرفان اسلامی، عرفان تطبیقی، فلسفه و کلام اسلامی و کلام تطبیقی اشاره کرد.
سوابق تحصیلی

کاکایی در سال ٥٥ ابتدا برای تحصیل در کارشناسی مهندسی برق وارد دانشگاه شیراز شد. سپس رشته‌ی الهیات و معارف اسلامی را در دانشگاه قم ادامه داد. او دکترای فلسفه و حکمت خود را از دانشگاه تربیت مدرس اخذ کرد. وی با توصیه‌ٔ حسنعلی نجابت تحصیلات حوزوی در حوزه علمیه شیراز و حوزه‌ علمیه قم را ادامه داد.
سوابق پژوهشی

عضو مؤسس و رئیس مرکز پژوهشهای فرهنگ اسلامی - دانشگاه شیراز  ۱۳۸۱–۱۳۷۴
عضو مؤسس و عضو هیئت مدیره انجمن علمی معارف اسلامی ایران  ۱۳۸۱–۱۳۷۶
مؤسس، سردبیر و عضو هیئت تحریریه فصلنامه اندیشه دینی - دانشگاه شیراز  ۱۳۸۶–۱۳۷۶
عضو کمیته پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی - دانشگاه شیراز  ۱۳۸۲–۱۳۷۵
عضو کمیته پژوهشی مرکز تحقیقات امور زنان - دانشگاه شیراز  ۱۳۸۲–۱۳۸۰
عضو کمیته پژوهشی مرکز تحقیقات حقوق بشر - دانشگاه شیراز  ۱۳۸۲–۱۳۷۹
استاد راهنمای چندین پایان‌نامه دکتری و چندین پایان‌نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه‌های شیراز، قم و فردوسی مشهد.  -
استاد مشاور چندین پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری در دانشگاه‌های شیراز، تهران، امام صادق  -
عضو هیئت علمی کنفرانس «اندیشه دینی و جامعه مدنی» شیراز  ۱۳۷۶
دبیر علمی کنفرانس ملی سیره و اندیشه امام علی دانشگاه شیراز  ۱۳۷۹
دبیر علمی کنفرانس بین‌المللی «مکتب فلسفی شیراز» دانشگاه شیراز  اردیبهشت ۱۳۸۳
گذراندن فرصت مطالعاتی در دانشگاه کمبریج انگلستان  ۱۳۸۵–۱۳۸۴
دبیر کنفرانس بین‌المللی مولانا و دین در دانشگاه شیراز  اردیبهشت ۱۳۸۶
عضو کمیته علمی کنفرانس جهانی بزرگداشت مولانا تهران  آبان ۱۳۸۶
دبیر علمی کنفرانس بین‌المللی «عرفان و حکمت هنری» مکتب شیراز تهران - شیراز - آذر ۱۳۸۷
مشاور پروژه گفتگوی بین ادیان تحت عنوان «The Cambridge Inter-Faith Program» دانشگاه کمبریج  ۲۰۰۷–۲۰۰۵
سوابق اجرایی

رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز  ۱۳۷۸–۱۳۷۶
رئیس بخش الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شیراز  ۱۳۸۲–۱۳۷۵
معاون پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شیراز  ۱۳۸۲
دبیر شورای گروه‌های معارف اسلامی منطقه ۶ کشور (استانهای فارس، خوزستان، بوشهر، کهگیلویه و بویر احمد)  ۱۳۸۲–۱۳۷۶
عضو کمیته برنامه‌ریزی دروس معارف اسلامی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری  ۱۳۸۲–۱۳۷۷
رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی  ۱۳۸۳–۱۳۸۲
رئیس بخش الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شیراز  ۱۳۸۶
رییس دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شیراز
افتخارات علمی و جوایز

برنده جایزه پایان‌نامه برگزیده سال در علوم انسانی  دریافت جایزه از رئیس مجلس شورای اسلامی  ۱۳۷۳
برنده جایزه بهترین مقاله علمی سال در علوم انسانی  دریافت جایزه از وزیر ارشاد اسلامی  ۱۳۷۴ [نیازمند منبع]
برنده جایزه بهترین پژوهش فرهنگی سال  دریافت جایزه از رئیس جمهوری اسلامی ایران  ۱۳۷۹ [نیازمند منبع]
پژوهشگر نمونه دانشکده ادبیات و علوم انسانی  دریافت جایزه از معاون پژوهشی دانشگاه شیراز  ۱۳۷۵ [نیازمند منبع]
پژوهشگر نمونه بخش الهیات و معارف اسلامی  دریافت جایزه از معاون پژوهشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی  ۱۳۸۱ [نیازمند منبع]
استاد نمونه دروس معارف اسلامی در بین استادان ۴ استان (فارس، خوزستان، بوشهر و کهگیلویه و بویر احمد)  دریافت جایزه از نماینده ولی فقیه در دانشگاه‌ها  ۱۳۸۲ [نیازمند منبع]
برنده جایزه کتاب برگزیده سال جمهوری اسلامی ایران  دریافت جایزه از رئیس‌ جمهور ایران  ۱۳۸۲ [نیازمند منبع]
کتاب‌‌شناسی

خدامحوری (اکازیونالیزم) ،انتشارات حکمت، تهران  ۱۳۷۴
کلمه حق  انتشارات حوزه‌علمیه شهید نجابت شیراز  ۱۳۷۶
وحدت وجود به روایت ابن عربی و مایستر اکهارت  انتشارات هرمس با همکاری مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدنها تهران  ۱۳۸۱
فرهنگ اصطلاحات عرفان اسلامی  انتشارات سهروردی تهران  ۱۳۸۱
آیت حق  انتشارات فلاح شیراز  ۱۳۸۲
ترجمه کتاب عوالم خیال نوشته ویلیام چیتیک  انتشارات هرمس تهران  ۱۳۸۴
تجلی عرفان اسلامی در ادب فارسی  انتشارات سمت تهران  در دست تألیف
ترجمه کتاب «اقتدای به محمد» نوشته کارل ارنست  انتشارات هرمس تهران  زیر چاپ
فلسفه عرفان  فرهنگستان هنر تهران  ۱۳۸۷
گلبانگ سربلندی (گفتارها و روضه‌های عاشورایی)، انتشارات حکمت سینا، ۱۳۹۴
بلندی‌های جولان

مکان در 23x23px اسرائیل, 23x23px سوریه
| بلندی‌های جولان هضبة الجولان רמת הגולן | بلندی‌های جولان هضبة الجولان רמת הגולן |
| --- | --- |
 :  
مختصات: ۳۲°۵۸′۵۴″ شمالی ۳۵°۴۴′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۹۸۱۶۷°شمالی ۳۵٫۷۴۹۴۴°شرقی﻿ / 32.98167; 35.74944: مختصات: ۳۲°۵۸′۵۴″ شمالی ۳۵°۴۴′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۹۸۱۶۷°شمالی ۳۵٫۷۴۹۴۴°شرقی﻿ / 32.98167; 35.74944
کشور:  اسرائیل
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۰۰ کیلومتر مربع (۷۰۰ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۲۸۱۴ متر (۹۲۳۲ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۵۰۰۰
 • تراکم: ۳۱/کیلومتر مربع (۷۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲:۰۰+
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳:۰۰+
بلندی‌های جولان یا بلندی‌های گولان (به عربی: مرتفعات الجولان، آوانگاری: یا هضبة الجولان) و (به عبری: רמת הגולן) (تلفظپرونده:Ramat hagolan.ogg) فلاتی است که در شام بین رودخانه یرموک در جنوب و جبل‌الشیخ در شمال قرار دارد.
این بلندی‌ها هم‌اکنون در اشغال اسرائیل قرار دارد و در برخی کشورها از آن با عنوان جولان اشغالی یاد می‌شود، پس از سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴ اسرائیل بقیه بلندی‌های جولان را به عنوان «موقعیت دفاعی موقت» اشغال کرد.
در ۲۵ مارس ۲۰۱۹ دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا مالکیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت شناخت. این تصمیم ترامپ با مخالفت جامعه جهانی و اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد مانند بریتانیا مواجه شد. دولت بایدن هم مالکیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت شناخت.
جغرافیا

این منطقه تنها ۷۰ کیلومتر از شهر دمشق فاصله دارد. به گونه‌ای که می‌توان دمشق را از فراز آن دید. این منطقه همین‌طور تنها ۷۰ کیلومتر تا شهر ساحلی حیفا (مرکز صنعتی-اقتصادی شمال اسرائیل) فاصله دارد. خاک حاصلخیز این منطقه، از ویژگی‌های آن است. این منطقه، مساحتی نزدیک ۱۸۰۰ کیلومتر مربع دارد که اسرائیل ۱۲۰۰ کیلومتر آن را اشغال کرده است.
بیشتر مساحت استان قنیطرهٔ سوریه در این بلندی‌ها واقع شده است.
موقعیت راهبردی

بلندی‌های جولان یکی از مناطق راهبرد نظامی در سوریه بود. از ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷ سوریه از این بلندی‌ها برای خمپاره‌اندازی استفاده می‌کرد.
آب باران جاری شده از بلندی‌های جولان به رود اردن می‌ریزد و یک سوم آب مورد نیاز اسرائیل را برآورده می‌کند. تنها پیست اسکی اسرائیل نیز در این منطقه قرار دارد. در نتیجه، علاوه بر اهمیت نظامی، سیطره بر جولان به معنی سیطره و حاکمیت بر منابع مهم و حیاتی آبی نیز می‌باشد.
هم‌اینک اسرائیل با نصب دستگاه‌های هشداردهنده بر بلندی‌های جولان، تمامی تحرکات نظامی سوریه را مراقبت می‌کند.
اشغال منطقه > جنگ شش‌روزه

اسرائیل در جنگ شش‌روزه در سال ۱۹۶۷ میلادی بخش بزرگی از بلندی‌های جولان را به اشغال خود درآورد.
اشغال منطقه > جنگ برای پس‌گیری

در سال ۱۹۷۳ در جنگ یوم کیپور سوریه تلاش کرد تا بلندی‌های جولان را از اسرائیل پس بگیرد. اما نیروهای اسرائیلی با وجود تلفات سنگین و با دشواری از این منطقه حفاظت کردند.
اشغال منطقه > آتش‌بس

در ۳۱ مه ۱۹۷۴ قطعنامه ۳۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد بین اسرائیل و سوریه، آتش‌بس اعلام کرد و از آن هنگام، نیروهای عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد به عنوان نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد در بلندی‌های جولان حضور دارند و بر حفظ آتش‌بس میان سوریه و اسرائیل نظارت می‌کنند. حدود ۹۰۰ صلح‌بان سازمان ملل متحد در این بلندی‌ها مستقر هستند. البته بر پایه قرارداد ۱۹۷۴ میان اسرائیل و سوریه دربارهٔ حضور صلح‌بانان سازمان ملل در بلندی‌های جولان، حضور اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد در این ماموریت‌ها مجاز نیست. همچنین یک مرز فرضی تازه با هدف جلوگیری از درگیری میان اسرائیل و سوریه تعیین شد که تا امروز پابرجا مانده است.
اشغال منطقه > ضمیمه به خاک اسرائیل

اسرائیل در سال ۱۹۸۲ این مناطق را به عنوان بخشی از خاک خود اعلام کرد. این اقدام هیچگاه مورد تأیید سازمان ملل متحد قرار نگرفت.
اشغال منطقه > به رسمیت شناختن اشغال از سوی آمریکا

در اردیبهشت ۱۳۹۸ برابر آوریل ۲۰۱۹، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اشغال اسرائیل بر جولان را به رسمیت شناخت. این تصمیم ترامپ با مخالفت جامعهٔ جهانی، و اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد مانند بریتانیا مواجه شد.
تلاش سوریه برای پس‌گیری

سوریه هرگز از ادعای ارضی خود برای پس‌گیری بلندی‌های جولان دست نکشیده و دولت سوریه تلاش دیپلماتیک چشمگیری می‌کند. سوریه می‌گوید در هرگونه پیمان صلح بین اسرائیل و جهان عرب باید مسئله بازگرداندن بلندی‌های جولان به سوریه نیز گنجانده شود.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۱۹۹۹

اسرائیل با یک توافق صلح با سوریه به شرط صلح پایدار راضی بوده است. در گفتگوهای سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ نیز ایهود باراک، نخست‌وزیر اسرائیل به شکل رسمی اعلام کرد که «کشورش با چنین معامله‌ای مشکلی ندارد.»
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۲۰۰۳

در سال ۲۰۰۳ بشار اسد برای گفتگوهای صلح با اسرائیل اعلام آمادگی کرد. این گفتگوها به نتیجه نرسید؛ زیرا سوریه خواهان بازگشت اسرائیل به پشت مرزهای سال ۱۹۶۷ است.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۲۰۰۸

در سال ۲۰۰۸ و پیش از نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو با میانجیگری ترکیه گفتگوهای غیرمستقیمی بین سوریه و اسرائیل آغاز شد. اما استعفای ناگهانی ایهود اولمرت، نخست‌وزیر وقت به دلیل پرونده فساد مالی موجب شد تا آن مذاکرات نیمه‌کاره رها شود.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۲۰۰۹

از سال ۲۰۰۹ و پس از آغاز نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو و قدرت‌گیری راست‌گرایی افراطی، سوریه از امکان هرگونه گفتگوی صلح با اسرائیل، قطع امید کرد.
باراک اوباما تلاش کرد بین اسرائیل و سوریه گفتگوی صلح، برقرار کند. اما با آغاز بهار عربی و جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ عملاً امکان هرگونه گفتگوی دوباره از بین رفت.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۲۰۱۳

در سال ۲۰۱۳ درگیری‌های جنگ داخلی سوریه به مرزهای بلندی‌های جولان رسید.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۲۰۱۸

در سال ۲۰۱۸ پس از اینکه حکومت مرکزی سوریه، بخش بزرگی از مناطق اطراف مرز در بلندی‌های جولان را تحت کنترل خود آورد با نظارت سازمان ملل متحد بار دیگر مرز خود را مانند دوران پیش از جنگ، بازگشایی کرد.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > ۲۰۱۹

در سال ۲۰۱۹ پس از آنکه آمریکا اشغال اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت شناخت، امید به صلح از همیشه کمرنگ‌تر شد.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > مشکلات صلح > آب آشامیدنی

بازگشت اسرائیل به پشت مرزهای سال ۱۹۶۷ دست این کشور را از سراسر سواحل خاوری دریاچه طبریه کوتاه می‌کند. این دریاچه، بخشی از مرز اسرائیل و سوریه است. امروز دریاچه طبریه، منبع اصلی آب آشامیدنی اسرائیل است و اشغال جولان باعث شده تا اسرائیل کنترل همه اطراف این دریاچه مهم را در دست داشته باشد.
تلاش سوریه برای پس‌گیری > مشکلات صلح > شهرک‌های یهودی‌نشین

هرگونه توافق میان اسرائیل و سوریه به تخلیه شهرک‌های یهودی‌نشین می‌انجامد. چیزی که مردم اسرائیل، مخالف آن هستند. در کل مردم اسرائیل مخالف هرگونه توافقی هستند که باعث از دست‌رفتن بلندی‌های جولان شود.
مردم‌شناسی

منطقه قنیطره در سال ۱۹۶۷ از لحاظ مردم‌شناسی دچار تحولات گسترده‌ای شد.
در سال ۲۰۲۱، جمعیت بخش تحت اشغال اسرائیل ۵۳ هزار نفر بود، که شامل حدود ۲۷ هزار نفر آنها شهرک‌نشین یهودی اسرائیلی، ۲۴ هزار نفر دروز عرب سوری، و ۳ هزار نفر علوی عرب سوری (در روستای غجر) می‌باشد.
جمعیت بخش تحت حاکمیت سوریه در سال ۲۰۲۱، ۱۰۵٬۱۲۴ تخمین زده شده، که شامل اقلیتی دروز عرب سوری در روستاهای شمالی در دامنه جبل‌الشیخ، و همین‌طور مردم چرکس (قومی از شمال قفقاز که در قرن ۱۹ام به دلیل نسل‌کشی روسیه تزاری، پناهنده مملکت عثمانی شدند) در شهر مدینه البعث و روستاهای بئر عجم و بریقه، و همین‌طور مردمان ترکمان سوریه تشکیل شده است.
پیش از سال ۱۹۶۷، جمعیت منطقه بلندی‌های جولان ۱۴۷ هزار نفر بود، که شامل ۱۷ هزار پناهنده فلسطینی که در سال ۱۹۴۸ از مملکت خویش آواره شده بودند نیز بود. در استان قنیطره پیش از سال ۱۹۶۷، دو شهر، ۱۶۳ روستا و ۱۰۸ مزرعه وجود داشت. پس از اشغال منطقه به دست اسرائیل در طول جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷، بین ۸۰ تا ۱۳۱ هزار نفر از مردمان بلندی‌های جولان، منجمله ۲۷ هزار ساکن شهر قنیطره یا فرار کرده یا اخراج شدند. در سالهای پس از آن، شهر قنیطره، ۱۳۹ روستا، و ۶۱ مزرعه توسط دولت اسرائیل تخریب شد.
امروزه، جمعیت آوارگان اهل جولان به حدود ۳۰۵ هزار نفر می‌رسد، که اکثریت آنها در اطراف شهر دمشق ساکن هستند.
همین‌طور، پس از مدت کوتاهی از جنگ شش‌روزه، دولت اسرائیل، شهرک‌سازی در این منطقه را آغاز کرد. تا سال ۲۰۱۹ (میلادی) بیش از ۳۰ شهرک یهودی‌نشین در این منطقه ساخته شده‌اند و نزدیک به ۲۷ هزار نفر از شهروندان اسرائیل در این شهرک‌ها زندگی می‌کنند.
نقشه ترکیب قومی بلندی‌های جولان پیش از سال ۱۹۶۷
نقشه ترکیب قومی امروز بلندی‌های جولان
نقشه روستاها و آبادی‌های خالی از سکنه شده بلندی‌های جولان در پی اشغال توسط اسرائیل
حضور ارتش شاهنشاهی ایران در جولان

در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۵۴ اولین گروه حرفه‌ای از افراد ارتش شاهنشاهی ایران با نام کلاه آبی که آن را یگان حافظ صلح سازمان ملل متحد می‌شناسند به درخواست سازمان ملل متحد به این منطقه اعزام شدند. این گروه ۸ نفره جهت شناسایی منطقه برای فراهم کردن شرایط برای میزبانی از چند گردان از نیروهای ارتش شاهنشاهی ایران به این منطقه اعزام شده بودند. نیروهای ایرانی می‌بایست جایگزین نیروهای ارتش پرو می‌شدند که مأموریت صلح‌بانی آنها در حال پایان بود. مدتی بعد دو گردان به این منطقه فرستاده شدند و تحت فرماندهی نیروهای سازمان ملل متحد قرار گرفتند. در فروردین ۱۳۵۶ سومین گردان که بیش از ۳۹۰ نفر بود به منطقه فرستاده شد. مأموریت این گروه، نگهبانی از منطقه تحت اختیار به مدت ۳ سال بود. در خرداد ۱۳۵۷ نیز چهارمین گردان از ارتش شاهنشاهی ایران به منطقه اعزام شد. با بالا گرفتن درگیری‌ها و اعتراضات در ایران، چهارمین گردان در ۲۸ دی ۱۳۵۷ مجبور به بازگشت به ایران شد. به دستور فرماندهان، قرار بازگشت دیگر نیروها به کشور در زمستان ۱۳۵۷ داده شد؛ ولی با ناهماهنگی‌ها و عدم وجود ستاد فرماندهی منظم به وجود آمده در کشور، تنها تعداد ۱۲۰ نفر از نظامیان در ۱۲ بهمن توانستند به ایران بازگردند و دیگران مجبور شدند ماموریت‌های خود را به نیروهای ارتش نیجریه واگذار نمایند و تا تعیین تکلیف نهایی به صورت پراکنده در شهرهای لبنان مستقر شوند. چند روز بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران، سازمان ملل متحد تصمیم به تصرف و ضبط ادوات جنگی و سلاح‌های نظامیان ایرانی گرفت. دولت موقت ایران در اسفند هم ۱۳۵۷ آن سال تصمیم به بازگرداندن نیروهای باقیمانده در منطقه نمود و با کشتی و هواپیما، نفرات و تجهیزات آنها را به کشور بازگرداند.
پایگاه «هار آویتال» یگان ۸۲۰۰ ارتش اسرائیل در بلندی‌های جولان سوریه

خودروی نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد
ایست بازرسی مرزی اسرائیل
توربین‌های بادی
خانه‌های سوری‌هایی که اسرائیل با بولدوزر ویران کرده است
شهرک یهودی‌نشین «نئوت گولان»
نژادپرستی در ایران

نژادپرستی یا تبعیض نژادی در ایران به علت عدم آگاهی‌بخشی، باعث ایجاد تبعیض گسترده در شکل برده‌داری مدرن یا نادیده گرفتن سایر گروه‌ها از سوی حکومت و جامعه در ایران شده‌است. نگاه‌های برتری‌جویانه در آثار برخی از نویسندگان ایرانی، دیده شده‌است.
بر اساس اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر سازمان ملل متحد، دولت‌ها باید اقدامات مقتضی را انجام دهند تا در صورت امکان، افراد متعلق به اقلیت‌ها، فرصت کافی برای یادگیری زبان مادری خود یا آموزش به زبان مادری خود را داشته باشند، و بتوانند در اماکن خصوصی و عمومی بدون هیچ محدودیت یا تبعیضی از آن استفاده کنند. در این مقاله سیاست‌های دولت ایران در قبال زبان‌های محلی مورد بررسی قرار گرفته‌است.
نژادپرستی در تعریف قدیمی آن مبتنی بر فرض نابرابری جنس بشر از لحاظ بیولوژیک است و نتیجه آن، نسبت دادن پیشرفت یا عقب ماندگی ملت‌ها به خصوصیات ژنتیکی که غیرقابل تغییر هستند، است. اما با تحقیقات و مطالعات زیست‌شناسی و مردم‌شناسی جدید، تفاوت‌های بیولوژیکی از نظر برتری یا ذات متفاوت از دیدگاه علم رد و به تدریج مفهوم نژاد در جهان علم بی‌اعتبار شد.
نژادپرستی به صورت کلی به معنای اعتقاد بر این است که رفتارهای شخص، ناشی از ویژگی‌های ارثی و ثابتی است که در آن فرد از پیوندگیری خود با زمینه‌های نژادی‌اش تأثیر گرفته و سپس هر یک از این صفات متمایز در رابطه با برتر یا پست‌تر دانستن او ارزش‌گذاری شود، این نگاه خود دلیل تفکری اجتماعی است که در آن گروهی از افراد برتر از دیگران دانسته می‌شوند که خود نتیجهٔ برآشفتگی‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی زیادی می‌تواند باشد و قدرت را در دست گروه‌هایی خاص قرار می‌دهد و در عین حال دیگران را از آن محروم می‌کند. و از نظر نژادی به اعمال این تبعیض‌ها نسبت به ایرانیان آفریقایی‌تبار و مردم عرب ظهور پیدا کرده‌است.
زمینه‌ها و گرایش‌ها

مقالهٔ اصلی: نازیسم در ایران
زمینه‌ها و گرایش‌ها > تأثیر آلمان

ایرانیان از برتری گروه خود به عنوان آریایی نسبت به غیر ایرانی‌ها و غیر آریایی‌ها معتقد بوده‌اند، اما شیوهٔ مراجعه و درآمیختن مفهوم آریایی که با شیفتگی شدید «جنون آریاگری» که در اواخر قرن نوزدهم در اروپا آغاز شده بود و با جهان‌بینی نازی‌ها بر پایهٔ نژادپرستی علمی استوار بود اشتراک ندارد. با شکست آلمان در جنگ جهانی اول، گرایش‌های تند ملی‌گرایانه با گرایش فاشیستی در آلمان شکل گرفت و با تأسیس حزب ناسیونال سوسیالیسم آلمان به رهبری آدولف هیتلر این حزب تبلیغ می‌کرد که آلمانی‌های اصیل از نژاد آریایی و همان نژاد برتر هستند. در همین زمان در ایران ایدهٔ «میراث ایران باستان» و سرچشمه‌های اصیل ملت ایران توسط حکومت پهلوی تبلیغ می‌شد. وزارت تبلیغات آلمان نازی به رهبری یوزف گوبلس‏ در تلاش بود نظریات برتری نژادی و عقاید ضد سامی را در ایران تبلیغ کند. از طرفی دیگر ایران برای افسران گشتاپو فرصتی بود که می‌توانستند از آن به عنوان پایگاهی در خاورمیانه برای تحریک علیه یهودیان و انگلیس استفاده کنند.
اروین اتل، سفیر آلمان در ایران، با سازماندهی یک شبکهٔ تبلیغاتی خبررسانی و تبلیغ دربارهٔ ظهور امام زمان و رهایی جهان به دست او متمرکز شد. تبلیغات آلمان نازی در تلاش برای گسترش باورهای برتری نژادی و عقاید ضدسامی در ایران بود، رادیو برلین تبلیغ می‌کرد که آلمانی‌ها و ایرانیان از یک نژاد هستند و باید در جبهه‌ای متحد علیه استعمار مبارزه کنند. در این زمان بسیاری از مردم بر این باور بودند که آلمانی‌ها یا اهالی قوم «ژرمن» در اصل اهل استان کرمان بوده‌اند، همچنین برخی از ملایان شیعه تبلیغ می‌کردند که هیتلر پنهانی اسلام آورده و برای «اعتلای کلمهٔ حق» با روس و انگلیس مبارزه می‌کند. این در حالی بود که نظریه‌پردازان اصلی ناسیونال سوسیالیسم همانند آلفرد روزنبرگ بر این باور بودند که ایرانیان امروزی با نژاد آریایی هیچ ارتباطی ندارند، اما در عین حال بهره‌گیری از عواطف ایرانیان را برای پیشرفت مقاصد خود سودمند می‌دیدند.
رادیو برلین از ائتلاف میان «آریایی‌های شمال» و «ملت زرتشت» سخن به میان آورده‌است و هیتلر را همچون امام دوازدهم شیعیان معرفی کرده‌است. در این دوران شخصی به نام سیف آزاد با دریافت پول از یوزف گوبلس، وزارت تبلیغات رایش سوم در دوران نازی‌ها، نشریهٔ ایران باستان را در برلین چاپ و در ایران پخش می‌کرد تا تئوری نژاد آریایی را در ایران جا بیندازد و در دوران بعد از جنگ جهانی دوم، همچنان گروهایی مثل سومکا، حزب پان ایرانیست و داوود منشی‌زاده در ادامهٔ این روند نقش ایفا می‌کردند.
زمینه‌ها و گرایش‌ها > رقابت در خلیج فارس

جغرافیای سیاسی منطقهٔ خلیج فارس در دوران معاصر تحت تأثیر یک مثلث درگیری بین سه کشور ایران، عربستان و عراق است که در آن هر یک از این کشورها دیگری را خطری بالقوه برای خود می‌بیند. به نوشتهٔ فرد هالیدی، این درگیری‌ها کمتر به تاریخ یا جغرافیا یا مداخلات خارجی یا روابط این کشورها با یکدیگر مربوط است و بیشتر برخاسته از سیاست داخلی معاصر خود این کشورهاست. او روی دو عاملِ مدرنِ دولت‌سازی و ظهور ناسیونالیسم دست می‌گذارد و از غریبه بودن ایرانیان با عرب‌ها و بی‌اطلاعی از وضع یکدیگر با وجود همجواری سخن می‌گوید. حفیظ ملک نیز با هالیدی موافق است که دلیل این دعوا را نمی‌توان در قالب اختلاف دینی شیعه–سنی بررسی کرد، اما بر خلاف هالیدی دلیلش را در نزاع میان عرب-پارسی می‌جوید.