stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گاه‌شماری میلادی
کاستی‌های گاه‌شماری میلادی

نقص نخست گاه‌شماری گریگوری، سرآغاز سال است که امروزه ۱ ژانویه به صورت جهانی رسمی شناخته شده است. پیش‌تر در این‌باره اتفاق‌نظری میان کشورها و فرقه‌های مسیحی نبود. با توجه به اینکه اول ژانویه برابر با ۱۰ یا ۱۱ دی گاه‌شماری خورشیدی (اوایل زمستان در نیم کرهٔ شمالی و اوایل تابستان در نیم کرهٔ جنوبی) است، این زمان از لحاظ حرکت انتقالی زمین و در مقایسه با سرآغاز گاه‌شماری‌های معتبر جهان برای آغاز سال مناسب نیست. از همین جاست که اشکال‌های بزرگ در ازمنهٔ تاریخ برای آن به وجود آمده است (چنان‌که سال مالی کشورهایی که از این تقویم استفاده می‌کنند با سال میلادی منطبق نیست و تقریباً از اوایل فروردین آغاز می‌شود).
گاه‌شماری میلادی با وضعیت فصلها و موقعیت خاص زمین مانند اعتدالین و انقلابین هم خوانی ندارد و شمار روزهای هر ماه نیز نامنظم است. سرآغاز سال و سرآغاز ماه‌ها در گاه‌شماری مسیحی کلاً قراردادی هستند و به مسائل نجومی یا حرکت انتقالی زمین مربوط نیستند و با بروج سروکاری ندارند. برای بهره‌گیری از این روش هیچ دلیل منطقی وجود ندارد و از سوی دیگر در طول تاریخ بسیاری به دلخواه دخل و تصرفی در این گاه‌شماری کرده‌اند.
هم چنین این گاه‌شماری پایهٔ دقیق مذهبی ندارد و مشکلات مذهبی مسیحیان را برطرف نکرده است و ایام مذهبی را به‌طور دقیق مشخص نمی‌کند و برای تعیین این ایام باید از تقویم قمری کمک گرفت و منجمین ناچارند هر سال با کمک گرفتن از روش اپاکت (Epacte) محل آن را در ماه‌های قمری پیدا کنند؛ در نتیجه عید پاک در فاصلهٔ ۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل دائماً در تغییر است همچون سایر اعیاد و روزهای مذهبی مسیحیان و مسلمانان.
کاستی‌های گاه‌شماری میلادی > پیشنهاد جایگزینی تقویم میلادی

کاستی‌های تقویم میلادی برخی را به فکر تدوین یک تقویم معتبر جهانی انداخته است چنان‌که چنین طرحی در سازمان ملل مطرح شد که به جایی نرسید. در گذشته نیز پس از انقلاب فرانسه به فکر تغییر تقویم در این کشور افتادند و تقویم جمهوری فرانسه را جایگزین تقویم میلادی کردند. از آن جمله شخصی به نام سیلون مارشال طرحی ارائه داد که مورد تأیید انجمن ریاضی‌دانان و کنگرهٔ ملی فرانسه قرار گرفت. سرآغاز سال در این تقویم اعتدال پاییزی و مبدأ آن سال ۱۷۸۷ (انقلاب فرانسه) بود که البته بعداً منسوخ شد.
یک حکاکی از پاپ گریگوری سیزدهم، ایجادشده در اوایل قرن ۱۷
کشورهایی که از تقویم میلادی استفاده می‌کنند.  کشورهایی که از نسخه دستکاری شده تقویم میلادی استفاده می‌کنند.  کشورهایی که در کنار تقویم میلادی از تقویم‌های دیگری نیز استفاده می‌کنند.  کشورهایی که از تقویم میلادی استفاده نمی‌کنند.
گت‌چشمه

| گت چشمه | گت چشمه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: یانه سر
دهستان: شهدا
جمعیت: ۱۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
گت چشمه، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان شهدا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۶ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است. مردم گت چشمه از قومیت طبری هستند. مردم گت چشمه به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند. واژه «گت» در زبان طبری به معنای بزرگ می‌باشد.
علویکلامیر

| علویکلامیر | علویکلامیر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: محمودآباد
بخش: سرخ‌رود
دهستان: دابوی شمالی
جمعیت: ۷۱۱ نفر (سرشماری ۹۵)
علویکلامیر، روستایی است از توابع بخش سرخ‌رود شهرستان محمودآباد در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان دابوی شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۱۹ نفر (۱۸۲خانوار) بوده‌است.
استفانو پادوان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۶ آوریل ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  تورین
قد:  1.82 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ایمولسه
شمارهٔ پیراهن:  ۱۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال یوونتوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال یوونتوس |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال ویچنزا ویرتوس (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال کروتونه (قرضی) |  ۲۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال ویرتوس لانچانو (قرضی) |  ۱۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال فوجا (قرضی) |  ۱۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۷ |  ← Pordenone (قرضی) |  ۱۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  ← Casertana (قرضی) |  ۵۷ |  (۷) |
| ۲۰۱۹– |  Imolese |  ۴۵ |  (۵) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← باشگاه فوتبال پرو ورچلی (قرضی) |  ۱۶ |  (۲) |
| ۲۰۲۱ |  ← Sambenedettese (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۰ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا |  ۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا |  ۱۵ |  (۳) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ایتالیا |  ۴ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۲۲. 
استفانو پادوان (انگلیسی: Stefano Padovan؛ زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال ویرتوس لانچانو، باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال دلفینو پسکارا، و باشگاه فوتبال ویچنزا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال ایتالیا، زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۸ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، و زیر ۲۰ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
محمود کیانوش

| محمود کیانوش | محمود کیانوش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ شهریور ۱۳۱۳ مشهد، ایران
درگذشت: ۲۳ دی ۱۳۹۹ (۸۶ سال) لندن، انگلستان، بریتانیا
دیگر نام‌ها: استاد مصلح‌الدین زشکی علیزاده طوسی
تحصیلات: زبان انگلیسی
محل تحصیل: دانشگاه تهران
پیشه‌ها: شاعر نویسنده مترجم
همسر: پری منصوری (درگذشتهٔ ۱۳۹۹)
فرزندان: ۲
محمود کیانوش (۱۲ شهریور ۱۳۱۳ – ۲۳ دی ۱۳۹۹) شاعر و نویسنده ایرانی بود. او را پدر شعر کودک فارسی می‌نامند.
گستره آثار او علاوه بر شعر و داستان، زمینه‌های دیگری چون ترجمه، روزنامه‌نگاری، نقد ادبی، داستان‌های کودکان و برنامه‌سازی رادیو را در بر می‌گیرد. به‌دلیل «نقدهای صریح و بی‌پرده‌اش و به دلیل اینکه هرگز خود را به گروهبندی‌های ادبی رایج وابسته نکرد» آثار کیانوش با استقبال بالایی مواجه نشد.
زندگی

محمود کیانوش در شهریور ۱۳۱۳ در مشهد زاده شد. او در نوجوانی از سال‌های دبیرستان به شعر گفتن و به نوشتن داستان کوتاه پرداخت و با تشویق آموزگار خود به این کار ادامه داد. او نخستین داستانش را به نیروی سوم  فرستاد و در مسابقه داستان‌نویسی دانش‌آموزان سراسر کشور برندهٔ مقام نخست شد. کیانوش پس از پایان دورهٔ اول متوسطه وارد دانشسرای مقدماتی شد و پس از آن معلم و سپس مدیر مدرسه در یکی از روستاهای اطراف تهران شد.
او از پیشگامان شعرهای منثور آهنگین است و مجموعهٔ شعرهای آهنگینش با عنوان شکوفهٔ حیرت (۱۳۳۴–۱۳۳۸) انتشار یافتند. پس از آن مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران گرفت. نخستین برگردان او به صورت کتاب، رمان «به خدایی ناشناخته» اثر جان اشتاین بک است که در سال ۱۳۳۶ منتشر شد.
محمود کیانوش، نخستین کتاب شعر خود که یک شعر بلند نیمایی بود در سال ۱۳۳۹ با نام شبستان چاپ کرد. وی به دنبال آن مجموعهٔ ساده و غمناک را منتشر کرد که گزیده‌ای از شعرهای او از سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۱ بود. او از اعضای شورای کتاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز بود.
کیانوش مدتی عضو هیئت تحریریه و همچنین سردبیر مجله صدف و چهار دوره هم سردبیر مجله سخن بود. او با وجود رنجوری تن و بیماری همسر، با روحی شاداب، تا پایان عمر در زمینه‌های گوناگون به نوشتن ادامه داد. محمود کیانوش به دو زبان فارسی و انگلیسی می‌نوشت. از او سه کتاب توسط یک ناشر انگلیسی منتشر شده‌است. کیانوش در لندن با همسرش پری منصوری که نویسنده و مترجم است، زندگی می‌کرد. آن‌ها دو فرزند به نام‌های کاوه و کتایون دارند.
کیانوش مثل ما نبود که بماند و جور بکشد. در واقع، روشنفکرانی که می‌خواهند فقط فکر خودشان را داشته باشند و نه به مطلق‌گرایی سرمایه‌داری وابسته‌اند و نه به اندیشه‌های چپ و نه به هیچ ایدئولوژی دیگری، زندگی کردن در اینجا برایشان خیلی سخت است.
جمال میرصادقی، دیِ ۱۳۹۹
محمود کیانوش از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۶ با نام هنری «علیزاده طوسی» با بی‌بی‌سی فارسی همکاری می‌کرد. شناخته‌شده‌ترین کار او در بی‌بی‌سی، نامه‌ای از لندن بود.
محمود کیانوش علاوه بر انتشار آثار فراوان ادبی، کتاب شعر و داستان‌های کوتاه و بلند، از اعضای شورای کتاب کانون فکری کودکان و نوجوانان ایران بود.
محمود کیانوش در ۲۳ دی ۱۳۹۹ در سن ۸۶ سالگی در لندن درگذشت. پری منصوری، همسر کیانوش که او نیز مترجم و نویسنده بود در فروردین ۱۳۹۹ در لندن و در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
آثار

شمار آثار کیانوش از ۸۰ فزون‌تر است. از مهم‌ترین آثار وی می‌توان این عناوین را براساس کتابخانه ملی ایران نام برد:
آثار > شعر

شبستان (۱۳۴۰) (یک شعر بلند)
ساده و غمناک (۱۳۴۱) (مجموعهٔ شعر)
شکوفهٔ حیرت (۱۳۴۳) (مجموعهٔ شعر)
شباویز (۱۳۴۴) (یک شعر بلند)
ماه و ماهی در چشمهٔ باد (۱۳۴۷) (مجموعهٔ شعر)
آب‌های خسته (۱۳۴۹) (مجموعهٔ شعر)
قصیده‌ای برای همه (۱۳۴۹) (یک شعر بلند)
از پنجرهٔ تاج‌محلّ (۱۳۵۰) (مجموعهٔ شعر، با نام مستعار پرادیپ اوما شانکار)
به انسان، امّا برای خرخاکی‌ها، یونجه‌ها، و کلاغ‌ها (۱۳۵۱) (مجموعهٔ شعر)
در خرگاه شب (۱۳۵۳) (مجموعهٔ غزل، هر غزل با حاشیه‌ای مشروح. این کتاب ابتدا به مرور در هفته‌نامهٔ «نیمروز» در لندن انتشار یافت)
من مردم هستم (۱۳۵۷) (یک شعر بلند)
کتاب دوستی (۱۳۶۷) (مجموعهٔ شعر)
کجاست آن صدا؟ (۱۳۷۰) (یک شعر بلند)
ناگهان انسان و زمینش (۱۳۸۱) (یک شعر بلند)
با نگاهی دیگر (۱۳۸۹) (مجموعهٔ رباعی‌ها)
ای آفتاب ایران (۱۳۹۲) (مجموعهٔ شعر)
پرنده‌ها و انسان (مجموعهٔ شعر، این کتاب برگردان فارسی «Of Birds and Men» است که در لندن منتشر شده بود. برگردان فارسی در سوئد انتشار یافت)
آثار > رمان

مرد گرفتار، تهران: سازمان کتاب‌های جیبی، ۱۳۴۳؛ تجدید چاپ، تهران: انتشارات فرهنگ جاوید، به‌زودی.
برف و خون (با اسم مستعار دیگنو دِه آلابنتزا)، تهران: آگاه، ۱۳۵۶.
حرف و سکوت، تهران: فاروس، ۱۳۵۸؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۹.
غوّاص و ماهی، ت‍ه‍ران: ش‍ب‍اه‍ن‍گ، ۱۳۶۸؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۴۰۱.
در آفاق نفس، ت‍ه‍ران: س‍روش، ۱۳۸۲.
باغی در کویر، تهران: آفرینش، ۱۳۸۶.
این آقا کی باشند؟، تهران: مروارید، ۱۳۸۹.
اسم نمی‌خواهد (حدیث نفس)، تهران: فرهنگ جاوید، به‌زودی.
آی، زندگی!، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۹.
سفر شک و سؤال، تهران: فرهنگ جاوید، به‌زودی.
آثار > داستان کوتاه

غصّه‌ای و قصّه‌ای، ت‍ه‍ران: سازمان کتاب‌های پرنده آبی، ۱۳۴۴؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۴۰۱.
در آن‌جا هیچ‌کس نبود، تهران: زوار، ۱۳۴۵.
آینه‌های سیاه، تهران: انتشارت نیل، ۱۳۴۹.
و بلا آمد و شفا آمد، تهران: بی‌نا، ۱۳۵۲.
در طاس لغزنده، ت‍ه‍ران: آب‍ان‍گ‍اه، ۱۳۷۹.
آثار > نمایشنامه

از خون سیاوش، ت‍ه‍ران: ق‍طره، ۱۳۸۴.
علامت سؤال، تهران: قطره، ۱۳۸۸.
آثار > رمان و داستان کوتاه برای کودک و نوجوان

آدم یا روباه (رمان)، تهران: بی‌نا، ۱۳۴۸.
از بالای پلهٔ چهلم (مجموعهٔ داستان کوتاه)، تهران: اندیشه، ۱۳۵۶.
دهکدهٔ نو (مجموعهٔ داستان کوتاه)، ت‍ه‍ران: اشرفی، ۱۳۵۷.
از کیکاووس تا کیخسرو (بازنویسی سه داستان سهراب، سیاوش، و فرود از شاهنامهٔ فردوسی)، بی‌جا: بی‌نا، بی‌تا.
حمّامی‌ها و آب‌انباری‌ها، بی‌جا: بی‌نا، بی‌تا.
خودنویس آبی و گل سرخ (رمان)، تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۹۲.
آثار > نقد ادبی

بررسی شعر و نثر فارسی معاصر (مجموعه مقالات)، تهران: مانی، ۱۳۵۱.
ق‍دم‍ا و ن‍ق‍د ادب‍ی، تهران: رز، ۱۳۵۴.
ن‍ظم، ف‍ض‍ی‍ل‍ت و زی‍ب‍ای‍ی (ت‍أم‍لات‍ی در ه‍ن‍ر و ادب‍ی‍ات)، ت‍ه‍ران: آگ‍اه، ۱۳۶۹.
زن و عشق در دنیای صادق هدایت و نقدی تحلیلی و تطبیقی بر بوف کور، لوس آنجلس: شرکت کتاب، ۱۳۸۲؛ تهران: فرهنگ جاوید، به‌زودی.
بردار این‌ها را بنویس، آقا!، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۹.
شعر فارسی در غربت
آثار > برگردان

به خدای ناشناخته، جان استاین‌بک، تهران: آبشار، ۱۳۳۶.
زن‍ی ک‍ه گ‍ری‍خ‍ت، دی. اچ. لارنس، تهران: آبشار، ۱۳۳۷.
س‍رزم‍ی‍ن و م‍ردم ژاپ‍ن، ژوزف‍ی‍ن وان، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۲.
سفر دراز روز در شب، یوجین اونیل، سازمان کتاب‌های پرنده آبی، ۱۳۴۴؛ چاپ دوم: تهران: اشرفی، ۱۳۵۷؛ چاپ سوم، تهران: فرهنگ جاوید، به‌زودی.
پ‍روان‍ه‌ه‍ای س‍پی‍د: چهل‌وچهار اثر از بیست‌وسه نویسنده بزرگ جهان، تهران: آذر، ۱۳۴۵.
ع‍ش‍ق در م‍ی‍ان ک‍وم‍ه‌ه‍ای ی‍ون‍ج‍ه، دی. اچ. لارنس، تهران: اشرفی، ۱۳۴۵.
م‍ال‍ون م‍ی‌م‍ی‍رد، ساموئل بکت، نیل، ۱۳۴۷؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۹.
خانه برناردا آلبا، فدریکو گارسیا لورکا، تهران: نیل، ۱۳۴۸؛ چاپ دوم: تهران: اف‍راز، ۱۳۸۵؛ چاپ سوم: تهران: قطره، ۱۳۸۸.
داستان یک پولی، برتولت برشت، ترجمه هوشنگ پیرنظر، ترجمه اشعار از محمود کیانوش، تهران: نیل، ۱۳۴۹؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، به‌زودی.
آن‌ها زنده‌اند، آثول فوگارد، تهران: بی‌نا، ۱۳۵۰، تجدید چاپ، تهران: قطره، ۱۳۸۸.
میمون گلی کوچولو، کارلو کلودی، اندیشه، ۱۳۵۰.
ب‍چ‍ه‌ه‍ای ع‍م‍وت‍ام، ریچارد رایت، نیل، ۱۳۵۱.
در انتظار بربرها، کنستانتین کاوافی، تهران: انتشارات زمان، ۱۳۵۱.
ب‍ازگ‍ش‍ت ب‍ه زادب‍وم، امه سزر، تهران: آگاه، ۱۳۵۴.
سلام و خداحافظ، آثول فوگارد، تهران: بی‌نا، ۱۳۵۵؛ تجدید چاپ: تهران: قطره، ۱۳۸۸.
ب‍رف و خ‍ون، دی‍گ‍ن‍وه آل‍اب‍ان‍ت‍زا، تهران: آگاه، ۱۳۵۶.
سی‌زوئه بانسی مرده‌است، آثول فوگارد، تهران: بنگاه نشر اندیشه، ۱۳۵۶؛ چاپ دوم: تهران: قطره، ۱۳۸۸.
جلاد، پر لاگرکویست، تهران: آگاه، ۱۳۵۷؛ تجدید چاپ، تهران: فرهنگ جاوید، به‌زودی.
ه‍اوائ‍ی: گ‍وه‍ر اق‍ی‍ان‍وس آرام، اسکار لوئیس، تهران: ش‍رک‍ت ان‍ت‍ش‍ارات ع‍ل‍م‍ی و ف‍ره‍ن‍گ‍ی، ۱۳۷۳.
خ‍ن‍ده ن‍ی‍ش‍ت‍ر: داس‍ت‍ان‌ه‍ای طن‍زآم‍ی‍ز از ن‍وی‍س‍ن‍دگ‍ان ج‍ه‍ان (گزیده و ترجمه)، تهران: زلال، ۱۳۷۴.
ش‍ع‍ر ب‍ه‍. ش‍ع‍ر: اش‍ع‍اری از ش‍اع‍ران ج‍ه‍ان (گردآوری)، ک‍ان‍ون پ‍رورش ف‍ک‍ری ک‍ودک‍ان و ن‍وج‍وان‍ان، ۱۳۸۰.
مرگ و دختر، آریل دورفمن، تهران: فرهنگ جاوید، ۱۳۹۷.
کنفرانس مجمع بین‌المللی کارشناسان «ادبیات کودکان در خدمت آشنایی و همکاری جهانی» در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۴۵
از چپ به راست: محمود کیانوش، لیلی ایمن، و توران میرهادی
مهوش جاسمی

| مهوش جاسمی | مهوش جاسمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۹ کرمانشاه
ناپدید شدن: احتمالاً جسد او در دریاچه نمک قم انداخته شده
درگذشت: آذر ۱۳۵۵ (۳۵–۳۶ سال) تهران
حزب سیاسی: سازمان انقلابی حزب توده ایران
مهوش (وفا) جاسمی (۱۳۱۹ در کرمانشاه – آذر ۱۳۵۵ در شهرآرا، تهران) پرستار و از اعضای کادر سازمان انقلابی حزب توده ایران بود. او مدتی در هامبورگ آلمان عضو کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی بود و در اواخر دهه ۴۰ خورشیدی برای کمک به رهبری سازمان انقلابی حزب توده به ایران بازگشت. مدت‌ها مخفیانه زندگی می‌کرد. اما بعد از شناسایی یک خانه متعلق به این گروه در آذر ۱۳۵۵ در شهرآرا بیرون خانه دستگیر و همراه معصومه طوافچیان زیر شکنجه کشته شد.
قبر آن‌ها هرگز پیدا نشد. ایرج کشکولی در کتاب‌های نگاهی از درون به جنبش چپ ایران می‌گوید احتمالاً جسد مهوش جاسمی را در دریاچه نمک قم انداخته باشند.
بریدن (هندسه)

در هندسه، بریدن (انگلیسی: Truncation) به عملیاتی گفته می‌شود که در آن گوشه‌های یک چندبر (چندضلعی، چندوجهی، و … در هر بعدی) بریده شوند تا وجه جدیدی به جای هر گوشه پدیدار شود. این عنوان از توصیف یوهانس کپلر در مورد اجسام ارشمیدسی گرفته شده‌است.
تصاویر

با بریدن گوشه‌های مستطیل، هشت وجهی حاصل می‌شود:
t{4} = {۸}
 =
مکعب بریده‌شده
t{4,3} یا
لانه زنبور مکعبی بریده‌شده
t{4,3,4} یا
بریدن چندضلعی‌ها ۰
{۳}
بریدن چندضلعی‌ها ۱
بریدن چندضلعی‌ها ۲
t{3} = {۶}
بریدن چندضلعی‌ها ۳
بریدن چندضلعی‌ها ۴
r{3} = {۳}
بریدن چندوجهی‌های منتظم و موزائیک‌کاری
بریدن چندوجهی‌های منتظم و موزائیک‌کاری
بریدن اضلاع
بریدن اضلاع
بریدن اضلاع
بریدن مکعب

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ⇨ taC |  Cube {4,3} C |  ⇨ tC |  Truncation t{4,3} tC |  ⇨ tC |  Complete truncation r{4,3} aC |  ⇩ thC |
|  Antitruncation taC |  |  |  |  |  |  Hypertruncation thC |
|  ⇧ taC |  Complete quasitruncation aqC |  ⇦ |  Quasitruncation t{4/3,3} tqC |  ⇦ tqC |  Complete hypertruncation ahC |  ⇦ thC |
موسی درودی

| موسی درودی | موسی درودی |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
موسی درودی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده قزوین از استان قزوین در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمد کاظمی (سیاستمدار)

| محمد کاظمی | محمد کاظمی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامیدوره‌های ششم و دهم: نماینده مجلس شورای اسلامیدوره‌های ششم و دهم
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – خرداد ۱۳۹۹ همکار احد آزادیخواه: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – خرداد ۱۳۹۹ همکار احد آزادیخواه
حوزه انتخاباتی: ملایر
اکثریت: ۴۵٬۲۸۲
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳ همکار با بیژن شهبازخانی: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳ همکار با بیژن شهبازخانی
حوزه انتخاباتی: ملایر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۷ ملایر، استان همدان، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: حزب اعتماد ملی
پیشه: سیاستمدار
محمد کاظمی (زاده ۱۳۳۷ - ملایر روستای حسین آباد شاملو)  قاضی و چهره سیاسی اصلاح‌طلب و نماینده مردم ملایر، در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی است.صلاحیت او برای شرکت  در انتخابات یازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی توسط شورای نگهبان رد شد.و از رقابت بازماند.
زندگی‌نامه

او سمت‌های متنوعی را در دستگاه قضا تجربه کرد:
دادستان انقلاب اسلامی
دادستان نظامی استان همدان
عضو شورای تأمین ویژه غرب کشور
نماینده سازمان بازرسی کل کشور در استان همدان
رئیس ستاد اجرایی فرمان حضرت امام (ره) در کرمانشاه
دادستان ویژه امور آزادگان
معاون دادگستری استان تهران
رئیس متجمع‌های قضایی استان تهران
نماینده ملایر در مجلس ششم و دهم

محمد کاظمی در مجلس ششم جزء فراکسیون اکثریت اصلاح طلب مجلس بوده و نمایندگی مردم ملایر را بر عهده داشت.
او در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، محمد کاظمی، در لیست ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان: گام دوم در ملایر حضور داشت و توانست با کسب ۴۵٬۲۸۲ رأی از مجموع ۱۳۳٬۵۸۲ رأی مأخوذه صحیح، در رتبهٔ اول ملایر، وارد مجلس دهم شود.
مهدی باقریان

| دانش باقریان | دانش باقریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۳ خورشیدی تهران، ایران
تحصیلات: دکترای مدیریت بازرگانی
محل تحصیل: دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
پیشه(ها): نویسنده، متخصص روابط عمومی، پژوهشگر، مترجم
منصب: بنیانگذار مؤسسه کارگزار روابط عمومی
فرزندان: حنانه باقریان ، هستی باقریان
مهدی باقریان نویسنده و متخصص در حوزه روابط عمومی ساکن تهران است
وی رئیس انجمن متخصصان روابط عمومی (۱۳۹۵–۱۳۹۴)؛ رئیس مؤسسه کارگزار روابط عمومی، مدیرعامل انتشارات کارگزار روابط عمومی، عضو هیئت مدیره مؤسسه ارتباط گستر هزاره ریحانه و مدیرمسئول و سردبیر دو نشریه تخصصی در حوزه روابط عمومی است و دارای دکترای مدیریت بازرگانی (دی بی ای) از دانشکده مدیریت دانشگاه تهران است.
باقریان بعنوان «کارشناس برتر روابط عمومی ایران» در سال ۱۳۷۶ انتخاب و لوح تقدیر و تندیس کتاب سال را به دلیل تألیف کتاب «فلسفه روابط عمومی کاربردی» از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرد.
وی اولین و تنها دارنده اعتبارنامه متخصصان روابط عمومی در ایران (APR) است که در سال ۱۳۸۷ این اعتبارنامه را از مؤسسه روابط عمومی مالزی دریافت نمود.
راه‌اندازی نخستین شبکه اطلاع‌رسانی روابط عمومی ایران تحت عنوان شارا هم از دیگر اقدامات وی در حوزه روابط عمومی و ارتباطات است که از سال ۱۳۹۰ راه اندازی شد.
وی بنیانگذار «انجمن جهانی کارگزاران مسلمان روابط عمومی» است که با برگزاری اولین و دومین «کنگره جهانی کارگزاران مسلمان روابط عمومی»، نخستین «جایزه ممتاز جهانی کارگزاران مسلمان روابط عمومی» را از دست نخست‌وزیر مالزی در سال ۱۳۹۱ دریافت کرد.
کتاب‌شناسی

فلسفه روابط عمومی کاربردی
مدیریت گردهمایی
مدیریت نمایشگاه
مدیریت تولید و انتشار بروشور
روابط عمومی دولتی
فنون روابط عمومی
استانداردهای روابط عمومی
مدیریت بحران
مدیریت مستندسازی در روابط عمومی
دائرةالمعارف روابط عمومی
فرهنگ جامع واژگان روابط عمومی
دانشنامه وقف
سالنامه تخصصی روابط عمومی ایران
روابط عمومی انسانی
روابط عمومی اسلامی
عکس و کاربرد آن در روابط عمومی
راهنمای نگارش و ویرایش صفحات وب
آینده پژوهی روابط عمومی و مسئولیت اجتماعی
مونیر ال بادارین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۵ ‏(۱۹ سال)
زادگاه:  استارا زاگورا
قد:  1.65 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Rozova Dolina Kazanlak
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۶:  Rozova Dolina Kazanlak
۲۰۱۶–۲۰۲۰:  Beroe Stara Zagora
۲۰۲۰–۲۰۲۱:  Spartak Pleven
۲۰۲۱:  Pirin Blagoevgrad
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  Botev Plovdiv II |  ۳۶ |  (۲) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  Shabab Alsamu |   |   |
| ۲۰۲۴– |  Rozova Dolina Kazanlak |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۱ |  Bulgaria U17 |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  Palestine U20 |  ۷ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۷:۴۵, ۵ ژوئیه ۲۰۲۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۷:۴۷, ۵ ژوئیه ۲۰۲۳ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۷:۴۵, ۵ ژوئیه ۲۰۲۳ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۷:۴۷, ۵ ژوئیه ۲۰۲۳ (UTC)
مونیر ال بادارین (عربی: منير البدارين؛ زادهٔ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
منصور غلامی

| منصور غلامی | منصور غلامی |
| --- | --- |
منصور غلامی در یک سخنرانی: منصور غلامی در یک سخنرانی
سیزدهمین وزیر علوم، تحقیقات و فناوری: سیزدهمین وزیر علوم، تحقیقات و فناوری
دوره مسئولیت ۷ آبان ۱۳۹۶ – ۳ شهریور ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۷ آبان ۱۳۹۶ – ۳ شهریور ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: سید ضیاء هاشمی (سرپرست)
پیش از: محمدعلی زلفی‌گل
رییس دانشگاه بوعلی سینا: رییس دانشگاه بوعلی سینا
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی حسن روحانی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ آبان ۱۳۳۲ ‏(۷۱ سال) همدان، ایران
حزب سیاسی: انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه‌ها
محل تحصیل: دانشگاه تربیت مدرس دانشگاه آدلاید استرالیا
پیشه: استاد دانشگاه
هیئت دولت: دولت دوازدهم
منصور غلامی (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۳۲) سیاستمدار ایرانی است که وزیر سابق علوم، تحقیقات و فناوری ایران بود. وی پیشتر در دولت سید محمد خاتمی و نیز در دولت حسن روحانی از سال ۱۳۹۳ تا زمان انتخاب به وزارت در سال ۱۳۹۶، ریاست دانشگاه بوعلی سینا را بر عهده داشته‌است. او دارای مدرک دکتری علوم باغبانی از دانشگاه آدلاید استرالیا است.
زندگی‌نامه

منصور غلامی در ۲۰ آبان ۱۳۳۲ در شهر بهار متولد شد. وی مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۳۵۵ در رشته ترویج و آموزش کشاورزی از مدرسه عالی کشاورزی همدان گرفت و از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ عضو جهاد سازندگی همدان و مسئول اردوگاه روستایی بود. وی همچنین از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۲ سرپرست دانشکده کشاورزی شهرکرد وابسته به دانشگاه اصفهان و عضو جهاد دانشگاهی اصفهان بود.
منصور غلامی در سال ۱۳۶۴ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم باغبانی از دانشگاه تربیت مدرس اخذ نمود و در همان سال تا سال ۱۳۶۷ ریاست دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا را عهده‌دار بود. وی پس از آن به مدت دو سال معاونت اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا را بر عهده داشت و بعد از آن مجدداً به مدت یک سال رئیس دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا شد.
او در سال ۱۳۷۰ برای تحصیل در مقطع دکتری به دانشگاه آدلاید استرالیا رفت و در سال ۱۳۷۴ در مقطع دکتری رشته علوم باغبانی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و به ایران بازگشت. غلامی پس از بازگشت به ایران مجدداً به مدت یک سال معاون اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا شد و پس از آن ریاست دانشگاه بوعلی سینا را عهده‌دار بود. او در دولت اول حسن روحانی نیز رئیس دانشگاه بوعلی سینا بود.
وزیر علوم در دولت دوازدهم

حسن روحانی رئیس‌جمهور ایران پس از آن که در معرفی کابینه دور دوم ریاست جمهوری خود برای وزارت علوم گزینه‌ای معرفی نکرد سید ضیاء هاشمی را به عنوان سرپرست منصوب کرد و در روزهای پایانی مهر ۱۳۹۶ منصور غلامی را برای تصدی این وزارت به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد. این معرفی با واکنش‌های متفاوتی روبه رو شد. از جمله ۵۰۰ نفر از فعالان نشریات دانشجویی از مدیریت غلامی انتقاد کرده‌اند. برخی نمایندگان اصولگرا از جمله حاجی‌بابایی نماینده همدان از غلامی حمایت کردند. برخی نمایندگان اصلاح طلب از جمله محمود صادقی نیز با این که او را گزینهٔ ایده‌آل ندانسته‌اند، او را قابل قبول خواندند. یک روز قبل از برگزاری جلسه رای اعتماد، ۵۵ استاد دانشگاه صنعتی شریف در نامه‌ای به روحانی از معرفی غلامی ابراز تأسف و از بی‌توجهی به نظرات دانشگاهیان در انتخاب او انتقاد کردند. گزینه‌های دیگری هم چون سیّد جلال دهقانی فیروزآبادی یا الهام امین‌زاده نیز مطرح شدند اما به صلاح دید رئیس‌جمهور منصور غلامی برای تصدی این وزارت انتخاب شد.[نیازمند منبع]
وزیر علوم در دولت دوازدهم > دو کارت زرد در یک روز

در ۲ دی ۱۳۹۸، غلامی برای پاسخگویی به سؤالات پروانه سلحشوری دربارهٔ علت تبعیض در جذب فارغ‌التحصیلان زن به عنوان هیئت علمی و حسین مقصودی دربارهٔ علت انتصاب رئیس و معاونان مرد برای دانشگاه‌های دخترانه در مجلس دهم حضور یافت. اما نمایندگان از هیچ‌یک از پاسخهای وی قانع نشدند و غلامی در مورد سؤال اول با ۷۷ رای موافق، ۸۲ رای مخالف و ۳ رای ممتنع از مجموع ۱۹۶ رای ماخوذه و در مورد سؤال دوم با ۹۷ رای موافق، ۷۹ رای مخالف و ۳ رای ممتنع از مجموع ۲۰۱ رای ماخوذه مواجه شده و در یک روز دو کارت زرد از مجلس شورای اسلامی گرفت که در تاریخ جمهوری اسلامی بی‌سابقه است.
سوابق اجرایی

عضو جهاد سازندگی همدان از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ و مسئول اردوگاه روستایی
عضو هیئت امنای جهاد دانشگاهی
سرپرست دانشکده کشاورزی شهرکرد وابسته به دانشگاه اصفهان از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۲ و عضو جهاد دانشگاهی اصفهان.
رئیس دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا از ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۷
معاون اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹
رئیس دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۰
معاون اداری و مالی دانشگاه بوعلی سینا از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۶
رئیس دانشگاه بوعلی سینا از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳
رئیس مؤسسه آموزش عالی عمران و توسعه۱۳۹۰–۱۳۹۳
دبیر هیئت امنای دانشگاه بوعلی سینا و دانشگاه‌های منطقة غرب کشور از سال ۱۳۷۶ تا سال ۱۳۸۳ و از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶
رئیس هیئت ممیزه دانشگاه بوعلی سینا از ۱۳۷۶ لغایت ۱۳۸۴ و از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶
مدیر مسئول مجله پژوهش کشاورزی و سر دبیر مجله تا ۱۳۹۳
عضو هیئت امنای دانشگاه کردستان
عضو هیئت امنای پارک علم و فناوری همدان
عضو هیئت امنای دانشگاه لرستان
رئیس کمیسیون دائمی هیئت امنای دانشگاه لرستان
عضو هیئت امنای مؤسسه آموزش عالی نور دانش
عضو هیئت ممیزه دانشگاه بوعلی سینا از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶
رئیس دانشگاه بوعلی سینا از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶