ا. ت. آ. هوفمان

| ا>  ت. آ. هوفمان | ا>  ت. آ. هوفمان |
| --- | --- |
: 
نام اصلی: ارنست تئودور آمادئوس هوفمان
زاده: ۲۴ ژانویهٔ ۱۷۷۶ کونیگسبرگ، پروس خاوری، پادشاهی پروس (کالینینگراد امروزی, استان کالینینگراد, روسیه)
درگذشته: ۲۵ ژوئن ۱۸۲۲ (۴۶ سال) برلین، براندنبورگ، پادشاهی پروس، کنفدراسیون آلمان
پیشه: حقوقدان، نویسنده، آهنگساز و هنرمند
ملیت: آلمانی
سبک نوشتاری: خیال‌پردازی، رمانتیسم
امضا: 
ارنست تئودور آمادئوس هوفمان (به آلمانی: Ernst Theodor Wilhelm Hoffmann) (زاده ۱۷۷۶ – درگذشته ۱۸۲۲)، نویسنده رمانتیک سبک فانتزی و وحشت گوتیک، حقوقدان، آهنگساز، منتقد موسیقی و هنرمند آلمانی بود. قصه های او بنیان اپرای قصه های هافمن اثر ژاک افنباخ است، که در آن هافمن (بصورت کاملا داستانی) به عنوان قهرمان ظاهر می شود. او همچنین مولف رمان فندق شکن و شاه موشان است، که پیوتر ایلیچ چایکوفسکی باله فندق شکن را بر اساس آن ساخته است. باله کوپلیا بر اساس دو داستان دیگر از هافمن نوشته شده و همچنین شومان اثر کریسلریانا بر اساس شخصیت یوهانس کریسلر در آثار هافمن تصنیف کرده است.
قصه های هافمن به شدت بروی ادبیات قرن نوزدهم تاثیر گذاشت، و او یکی از مولفین اصلی جریان رمانتیک است.

اجداد هوفمن هم مادری و هم پدری حقوقدان بودند. پدرش کریستوف لودویگ هوفمن(97-1736)یک وکیل دادگستری در کونیگزبرگ پروس(اکنون کالینینگراد روسیه) و همچنین یک شاعر و موسیقی دان آماتور که ویولا دا گامبا می نواخت. در سال 1767 با دختر عمویش لوویسا آلبرتینا دوئفر(1748-1796) ازدواج کرد.
هنگامی که والدینش در سال 1778 از هم جدا شدند پدرش به همراه پسر بزرگش یوهان لودویگ هوفمن (1768-1822) به اینستربورگ(اکنون چرنیاخوفسک) رفت در حالی که مادر هوفمن در کونیگزبرگ با بستگانش ماند: دو خاله/یوهانا سوفی دوئرفر(1804-1834) و شارلوت ویلهلمین دورفر. (1754-79) و برادرشان اتو ویلهلم دوئرفر(1741-1811) که همگی ازدواج نکرده بودند.
خانواده تحت سلطه عمو(که ارنست در نمایشنامه ای با حروف اول او <اوه> به او لقب <اوه> داده بودند) پرهیزگار و ناسازگار بود. هوفمن از اینکه پدرش جدا شد پشیمان بود. با این حال او محبت زیادی خاله هایش را بع یاد می آورد به ویژه از خاله های کوچک تر/ شارلوت که به او لقب <خاله پاهای کوچک>داده بود. اگرچه او تنها سه سال داشت که درگذشت اما خاطره او گرامی داشت.
بین سال های 1781 و 1792 در مدرسه لوتری یا بورگشول تحصیل کرد جایی که در کلاسیک پیشرفت داشت. او ظراحی را توسط یکی از کنترپوان توسط یک ارگ نواز لهستانی به نام پدبلیسکی که قرار بود نمونه اولیه آبراهام لیسکوت در کیتر مور باشد/ آموخت.با این حال محیط استانی برای پیشرفت فنی مساعد نبود و علی رغم استعداد های چند جانبه اش او هم نسبت به فرم های کلاسیک و هم از ایده های هنری جدیدی که در آلمان در حال توسعه بود بی اطلاع ماند با این حال او شیلر/ گوته/ سوئیفت/ استرن / روسو و ژان پل را خوانده بود و بخشی از رمان وشته بود.
در حدود سال 1787 با تئودور گوتلیب فون هیپل جوان (1775-1843)پسر یک کشیشو برادرزاده تئودور گوتلیب فون هیپل بزرگ نویسنده مشهور دوست امانوئل کانت دوست شد . در طول سال 1792 هر دو در برخی از سخنرانی های کانت در دانشگاه کونیگزبرگ شرکت کردند. دوستی آنها اگرچه اغلب با تفاوت اجتماعی فزاینده مورد آزمایش قرار می گرفت اما مادامالعمر بود.
در سال 1794 هوفمن شیفته دورا هت زنی متاهل شد که به او درس موسیقی داده بود. او ده سال بزرگتر و ششمین فرزند خود را در سال 1795 بع دنبا آورد. در فوریه 1796 خانواده او به توجه او اعتراض کردند و با رضایت مردد او از یکی دیگر از عموهایش خواستند تا برای او در گلوگو( گلوگوو) سیلسیا پروس ترتیب کار بدهند.
بررسی نوآورانه او از سمفونی پنجم بتهوون است که در آن هوفمن در 4500 کلمه درک فنی کامل را با یک نظریه کامل از رمانتیسیسم موسیقی در طول مقدمه طولانی سمفونی شماره پنج بتهوون ترکیب میکنند. هوفمن این مفهوم را معرفی می کند: آن یکی موسیقی نه تنها عاشقانه ترین هنر هاست بلکه تنها هنر کاملا رمانتیک است و دو هنر که موسیقی از موسیقی ساز زبان جدا شده استنه موسیقی آوازی. این چیزی است که موسیقی را به شکل هنری مستقل تبدیل می کند بتهوون که هنوز به هنوان رمانتیک زنده است.
با برتری بتهوون ذائقه عاشقانه بسیار هیجان انگیز است...حتی استعداد های عاشقانه نیز به همین دلیل است. تعداد کمی هستند که می دانند چگونه دروغگوی را که قفل قلمرو شگفت انگیز هایدن بی نهایت را باز می کند / زندگی انسانی و انسانی را که او ساخته است را به طور عاشقانه درک می کند.
با اکثریت موتزارت بر مافوق انسان معجزه میکشد که در روح درونی زندگی میکند. موسیقی بتهوون وحشت ترس وحشتناک را به حرکت در می آورد و ترس بی نهایت را که جوهر رمانتیسم است بیدار میکند بتهوون یک آهنگساز کاملا رمانتیک است بنابراین یک آهنگساز واقعا موسیقی استشاد به همین دلیل است که موسیقی آوازی او که اجازه نمیدهد اشتیاق نامشخص را بدهد بلکه از قلمرو بی نهایت تنها احساساتی را نشان میدهد که به وسیله کلام مشخص می شود.
بررسی هوفمن از سمفونی بتهوون دنیای موسیقی را تکان داد و تاثیر گذاشت کخ چگونه نقد موسیقی در مورد آن نوشته میشد تا قرن بعد این نقد بسیار مورد توجه قرار گرفت...
messa d-moll(1805)
6canzoni 4 in voci alla capella
recitativo ed aria prendi lacciar ti rendo
آرلکین باله(1808)
widersehn1809
موسیقی اتفاقی درام جولیوس فون سودن ژولیوس سابینون 1812
شفق قطبی اوپرای قهرمانانه 1812
trois canzonesttes `a 2 / `a 3 voix (1807)
tre canzonette italiane (1812): 6 دوئتی ایتالیایی
die lustigen musikanten (آبرتو : کلمنس برنتانو) سینگ اسپیل 1804
die maske (آبرتو اثر هوفمان) سینگ اسپیل 1799
zacharias werner das (موسیقی تصادفی تراژدی ) kreuz an der ostsee 1805
liebe und eifersucht ( مبوعات هوفمان پس از کالدرون/ ترجمه ی آگوست ویلهلم شلگل)1807
der trank der unsterblichkeit ( لبرتو : julius von soden) اپرای عاشقانه 1808
دیرنا(لبرتو: جولیوس فون سودن) ملودرام (1809)
سائول کونیگ فون ( لیبرتو: جوزف فون سیفرید) ملودرام (18119)
undine (لیبرتو: friedrich de la motte fouqo`e)/ zauberoper (1816)
der liebhaber nach dem tode ( ناتمام)
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  شیلی  اسپانیا  فرانسه (داده‌ها)  کاتالونیا  آلمان  ایتالیا  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  ژاپن  جمهوری چک  استرالیا 2  یونان  کره  کرواسی  هلند  لهستان  روسیه 2  سوئد  واتیکان 2 
نهادهای پژوهش هنری:  هنرمندان آرکی‌دی (هلند)  نام هنرمندان (گتی) 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  هنرمند موزیک‌برینز  ریسم (فرانسه) شناسه RISMبرابر با people/94458 معتبر نیست.  ریرو (سوئیس) 1  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1  تروو (استرالیا) 1 
| ن ب ورمانتیسم | ن ب ورمانتیسم |
| --- | --- |
کشورها:  دانمارک  ادبیات انگلیسی  فرانسه (ادبیات)  آلمان  نروژ  لهستان  روسیه (ادبیات)  اسکاتلند 
جنبش‌ها:  بوهمین  ضدروشنگری  Dark Romanticism  مکتب نقاشی دوسلدورف  گزامت‌کونست‌ورک  داستان گوتیک  معماری نئوگوتیک  مکتب هادسن ریور  Indianism  Nazarene movement  اوسیان  قهرمان رمانتیک  Romanticism in science  ملی‌گرایی رمانتیک  Opium and Romanticism  تعالی‌گرایی  فرارمانتیسم  Wallenrodism 
نویسندگان:  ژوزه ده آلنکار  آندرسن  آرنیم  آرنیم  آزودو  نیکولوز باراتاشویلی  باربالد  Batyushkov  بودلر  بیر  برتران  بلیک  بوتیف  برنتانو  براینت  برنز  بایرون  کازوت  Orbeliani  شاتوبریان  الکساندر چاوچاوادزه  کلر  کولریج  کوپر  د کوئینسی  Dias  دوما  آیشندرف  امرسون  امینسکو  اسپورونسه‌دا  فوکه  اوگو فسکولو  گرت  گوتیه  گوته  گریم  هاوف  هاوثورن  هاینه  ایون هلیاده رادولسکو  Herculano  هوفمان  هولدرین  هوگو  Ilić  اروینگ  دورا یاکشیج  پل  کارامزین  کیتس  کلایست  کراشینسکی  لامارتین  ماریانو خوزه دلارا  لئوپاردی  لرمونتوف  ماخا  Magalhães  Malczewski  ماندزونی  Maturin  میتسکیه‌ویچ  موسه  نروال  نودیه  سیپریان نوروید  نووالیس  اوهلنشگر  پو  Polidori  Potocki  فرانس پرشرن  پوشکین  شیلر  Schwab  اسکات  سوارد  شلی  شلی  شوچنکو  سواتسکی  استائل  استاندال  تیک  اولاند  وروشمارتی  وردزورث  ژوکوفسکی  زوریلا 
موسیقی:  آدام  شارل والنتین آلکان  اوبر  بتهوون  بلینی  برلیوز  لوئیز برتن  برلوات  شوپن  داوید  فردیناند داویت  دونیزتی  فیلد  فرانک  روبرت فرانتس  گلینکا  گومیس  Halévy  کالکبرنر  لیست  لیسنکو  لوه  مارشنر  سانتیاگو ماسارناو فرناندز  اتین مئول  فانی مندلسون  فلیکس مندلسون  آمده مرو  مایربر  مونیوشکو  موشلس  لویی نیدرمایر  آنزلو  پاگانینی  Prudent  رایشا  روسینی  روبینشتاین  شوبرت  شومان  شومان  اسمتانا  سور  اشپور  گاسپاره اسپونتینی  تالبرگ  وردی  Voříšek  واگنر  وبر 
الهیدانان و فیلسوفان:  Chaadayev  کولریج  فویرباخ  فیشته  گوته  هگل  آدام مولر  آلبرشت ریچل  روسو  شیلر  اشلگل  اشلگل  شوپنهاور  اشلایرماخر  تیک  واکنردر 
هنرمندان تجسمی:  آیوازوفسکی  بیرشتات  بلیک  Bonington  بریولوف  Chassériau  چرچ  کانستبل  کول  کورو  دال  David d'Angers  دولاکروا  فریدریش  فیوسلی  ژریکو  ژیرودت  Głowacki  گویا  هانس گوده  هایز  Janmot  توماس جونز (هنرمند)  کیپرنسکی  Koch  لوتز  فیلیپ جیمز دو لوتربورگ  Maison  مارتین  Michałowski  Palmer  Porto-Alegre  Préault  Révoil  فلوری فرانسوا ریشار  رود  Runge  صالح  شفر  تیده مان  تروپینین  ترنر  فایت  جیمز وارد (هنرمند)  Wiertz 
 «عصر روشنگری  واقع‌گرایی» :  «عصر روشنگری  واقع‌گرایی» 
| ن ب وادبیات آلمانی | ن ب وادبیات آلمانی |
| --- | --- |
مقالات مرتبط:  زبان آلمانی  تاریخ آلمان  ادبیات آلمان قرون وسطی  طوفان و طغیان  کلاسیسیسم وایمار  رمانتیسم  واقع‌گرایی (ادبیات)  فرهنگ وایمار  Exilliteratur  مطالعات آلمان‌شناسی 
ادبیات قرون وسطی:  دیتمار فون آیست  راینمار فون هاگناو  هارتمان فون آوه  والتر فون در فوگل‌وایده  وولفرام فون اشنباخ  آلبرشت ون یوهانسدورف  هاینریش فون مورونگن  سرود نیبلونگ‌ها  گتفرید فون اشتراسبورگ 
ورود به ادبیات مدرن:  زیمون داخ  پاول فلمینگ  هانس فولتس  هانس یاکوب کریستوفل فون گریملس‌هاوزن  آندریاس گریفیوس  کریستیان هوفمان فون هوفمانس‌والداو  یوهان میشائل موشه‌روش  مارتین اپیتس  هانس زاکس  آنجلوس سیلسیوس  آنتونی اولریش، دوک برونسویک–وولفن‌بوتل  گئورگ ویکرام 
سدهٔ ۱۸ میلادی:  بارتولد هاینریش بروکِس  کریستیان فورشتگت گلرت  یوهان ولفگانگ فون گوته  یوهان کریستف گتشد  یوهان کریستیان گونتر  فریدریش هولدرلین  فریدریش گوتلیب کلپشتوک  یاکوب میشائل راینهلد لنتس  گوتهولد افرایم لسینگ  نووالیس (فریدریش فون هاردنبرگ)  ژان پل  فریدریش شیلر  یوهان گتفرید اشنابل  کریستوف ماتین ویلند 
سدهٔ ۱۹ میلادی:  بتینا فون آرنیم  لودویگ آخیم فن آرنیم  کلمنس برنتانو  گئورگ بوشنر  آدلبرت فن شامیسو  آنت فن درسته-هولسهوف  ماری فن ابنر-اشنباخ  یوزف فرایهر فن آیشندرف  تئودور فونتانه  گوستاو فرایتاگ  یِرِمیاس گُتهِلف  فرانز گریلپارزر  یاکوب گریم  ویلهلم گریم  گرهارد هاوپتمان  کریستیان فریدریش هبل  یوهان پتر هبل  هاینریش هاینه  گئورگ هروگ  پاول هایزه  ارنست هوفمان  فریدریش هولدرلین  گُتفرید کِلِر  هنریش فون کلایست  نیکلاوس لنا  کُنراد فردیناند مایِر  ادوارد موریکه  یوهان نستروی  ویلهلم رابه  آدالبرت شتیفتر  تئودور اشتورم  لودویگ تیک  لودویگ اولاند 
سدهٔ ۲۰ میلادی:  اینگه‌بورگ باخمان  هرمان بار  یوهانس بشر  گوتفرید بن  توماس برنهارت  هاینریش بل  فولکر براون  برتولت برشت  رولف دیتر برینکمان  هرمان بروخ  آرنولت برونن  هرمان بورگر  الیاس کانتی  پل سلان  آلفرد دوبلین  هایمیتو فن دودرر  فریدریش دورنمات  لیون فویشتوانگر  ماری‌لوئیز فلایسر  اریش فرید  ماکس فریش  اشتفان گئورگه  راینالد گُتس  مارلن هاوس هوفر  هرمان هسه  گئورگ‌هایم  هوگو فون هوفمانستال  اُدُن فون هوروات  ریکاردا هوخ  پیتر هوشل  اووه یونزون  ارنست یونگر  فرانتس کافکا  اریش کستنر  هرمان کستن  ایرمگارد کوین  سارا کیرش  اِگون ایروین کیش  کارل کراوس  الزه لاسکر شولر  گرت لدیگ  زیگفرید لنتس  هاینریش مان  کلاوس مان  توماس مان  کریستیان مورگنشترن  اریش موزام  هاینر مولر  آدولف موشگ  روبرت موزیل  اریش ماریا رمارک  راینر ماریا ریلکه  یوزف رت  نلی زاکس  ارنست فون سالومون  پاول شیربارت  آرتور شنیتسلر  کورت شویترس  و. گ. زبالد  آنا زگرس  ارنست تولر  گئورگ تراکل  کورت توخولسکی  روبرت والزر  یوزِف واینهِبِر  پتر وایس  کریستا ولف  فریتس آنگست  اشتفان تسوایگ 
نویسندگان معاصر:  Zsuzsa Bánk  توماس بروسیگ  گونتر گراس  دورس گرونباین  پیتر هاندکه  الفریده یلینک  ولادیمیر کامینر  دانیل کلمان  آلکساندر کلوگه  کریستیان کراخت  مونیکا مارون  ترزیا مورا  هرتا مولر  آمینه سوگی اوزدامار  رفیق شامی  اینگو شولتسه  بوتو اشتراوس  یوکو تاوادا  اووه تیم  مارتین والزر  پیتر واوِرتسینِک  وُلف وُندراچِک  فریدون زعیم‌اوغلو 
دریافت‌کنندگان نوبل آلمانی‌زبان:  تئودور مومسن  رودولف کریستف یوکن  پاول هایزه  گرهارد هاوپتمان  کارل اشپیتلر  توماس مان  نلی زاکس  هاینریش بل  الیاس کانتی  گونتر گراس  الفریده یلینک  هرتا مولر 
جوایز ادبی زبان آلمانی:  جایزهٔ اینگه‌بورگ باخمان  جایزه گئورگ بوشنر  جایزه زیگموند فروید  جایزه آدلبرت فن شامیسو  جایزه هانس فالادا  جایزه ادبی گوته  جایزه هاینریش هاینه  جایزه کلایست  جایزهٔ نمایشگاه کتاب لایپزیک  جایزه نلی زاکس