stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام کنفدراسیون‌ها ۱۹۹۷
مرحلهٔ گروهی > گروه ۲

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | زده | خورده | تفاضل | امتیاز | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  اروگوئه | ۳ | ۳ | ۰ | ۰ | ۸ | ۴ | ۴+ | ۹ | صعود به نیمه‌نهایی |
| ۲ |  چک | ۳ | ۱ | ۱ | ۱ | ۹ | ۵ | ۴+ | ۴ | صعود به نیمه‌نهایی |
| ۳ |  امارات متحدهٔ عربی | ۳ | ۱ | ۰ | ۲ | ۲ | ۸ | ۶− | ۳ | حذف از مرحلهٔ گروهی |
| ۴ |  آفریقای جنوبی | ۳ | ۰ | ۱ | ۲ | ۵ | ۷ | ۲− | ۱ | حذف از مرحلهٔ گروهی |
نحوهٔ قرار گرفتن در جدول:
1st امتیاز،
2nd تفاضل،
3rd گل زده



رتبه = رتبه در جدول، بازی = تعداد بازی، برد = بازی‌های برده، مساوی = بازی‌های مساوی، باخت = بازی‌های باخته، زده = گل زده، خورده = گل خورده، تفاضل = تفاضل گل، امتیاز = امتیاز گرفته
۱۳ دسامبر ۱۹۹۷
۱۷:۵۰ UTC+3
| امارات متحدهٔ عربی  | ۰ – ۲ |  اروگوئه |
| --- | --- | --- |
|  | (Report) | نیکولاس اولیورا  ۲+۴۵' آنتونیو پاچکو  ۲+۹۰' |
تماشاگران: ۱۳٬۰۰۰ نفر
داور: رامش رامدهان (ترینیداد و توباگو)
۱۳ دسامبر ۱۹۹۷
۲۰:۰۰ UTC+3
| آفریقای جنوبی  | ۲ – ۲ |  چک |
| --- | --- | --- |
| برندن آگوستین  ۳۹' هلمن امکلله  ۸۶' | (Report) | ولادیمیر اسمیچر  ۱۹'، ۴۰' |
تماشاگران: ۷٬۵۰۰ نفر
داور: خاویر کاستریلی (آرژانتین)
۱۵ دسامبر ۱۹۹۷
۱۷:۵۰ UTC+3
| امارات متحدهٔ عربی  | ۱ – ۰ |  آفریقای جنوبی |
| --- | --- | --- |
| حسن مبارک  ۵' | (Report) |  |
تماشاگران: ۱۱٬۰۰۰ نفر
داور: رنه اورتوبه (بولیوی)
۱۵ دسامبر ۱۹۹۷
۲۰:۰۰ UTC+3
| چک  | ۱ – ۲ |  اروگوئه |
| --- | --- | --- |
| هورست سیگل  ۸۹' | (Report) | نیکولاس اولیورا  ۲۶' مارچلو زالایتا  ۸۸' |
تماشاگران: ۹٬۰۰۰ نفر
داور: سعد کمیل (کویت)
۱۷ دسامبر ۱۹۹۷
۱۷:۵۰ UTC+3
| امارات متحدهٔ عربی  | ۱ – ۶ |  چک |
| --- | --- | --- |
| عدنان طلیانی  ۷۸' | (Report) | محمد عبید  ۱۱' (گل‌به‌خودی) پاول ندود  ۲۲'، ۳۱' ولادیمیر اسمیچر  ۴۲'، ۶۸'، ۷۱' |
تماشاگران: ۸٬۰۰۰
داور: رنه اورتوبه (بولیوی)
۱۷ دسامبر ۱۹۹۷
۲۰:۰۰ UTC+3
| اروگوئه  | ۴ – ۳ |  آفریقای جنوبی |
| --- | --- | --- |
| داریو سیلوا  ۱۲'، ۶۶' آلوارو رکوبا  ۴۲' کریستین کالخاس  ۹۰' | (Report) | لوکاس رادبه  ۱۱' هلمن امکلله  ۶۹' پولن اندلانیا  ۷۷' |
تماشاگران: ۸٬۰۰۰ نفر
داور: رامش رامدهان (ترینیداد و توباگو)
مرحهٔ حذفی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | نیمه‌نهایی‌ | نیمه‌نهایی‌ |  |  | نهایی | نهایی |  |
|  | ۱۹ دسامبر - ریاض | ۱۹ دسامبر - ریاض |  |  |  |  |  |
|  |   برزیل |  ۲ |   |  |  |  |  |
|  |   چک |  ۰ |   |  |  |  |  |
|  |   |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | ۲۱ دسامبر - ریاض | ۲۱ دسامبر - ریاض |  |
|  |   |   |   |   |   برزیل |  ۶ |  |
|  |   |   |   |   |   استرالیا |  ۰ |  |
|  |  |  |   |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  | مقام سومی | مقام سومی |  |
|  | ۱۹ دسامبر - ریاض | ۱۹ دسامبر - ریاض |   |  | ۲۱ دسامبر - ریاض | ۲۱ دسامبر - ریاض |  |
|  |   اروگوئه |  ۰ |   |  |   چک |  ۱ |  |
|  |   استرالیا (گل طلایی) |  ۱ |   |  |   اروگوئه |  ۰ |  |
مرحهٔ حذفی > نیمه‌نهایی

۱۹ دسامبر ۱۹۹۷
۱۵:۱۵ UTC+3
| برزیل  | ۲ – ۰ |  چک |
| --- | --- | --- |
| روماریو  ۵۴' رونالدو  ۸۳' | (Report) |  |
تماشاگران: ۲۸٬۰۰۰ نفر
داور: لوسین بوچاردو (نیجر)
۱۹ دسامبر ۱۹۹۷
۱۹:۰۰ UTC+3
| اروگوئه  | ۰ – ۱ (و> ا.) |  استرالیا |
| --- | --- | --- |
|  | (Report) | هری کیول  '۹۲  |
تماشاگران: ۲۲٬۰۰۰ نفر
داور: نیکلای لونیکف (روسیه)
مرحهٔ حذفی > رده‌بندی

۲۱ دسامبر ۱۹۹۷
۱۷:۵۰ UTC+3
| چک  | ۱ – ۰ |  اروگوئه |
| --- | --- | --- |
| ادوارد لاسوتا  ۶۳' | (Report) |  |
تماشاگران: ۲۷٬۰۰۰ نفر
داور: لوسین بوچاردو (نیجر)
مرحهٔ حذفی > فینال

۲۱ دسامبر ۱۹۹۷
۲۱:۰۰ UTC+3
| برزیل  | ۶ – ۰ |  استرالیا |
| --- | --- | --- |
| رونالدو  ۱۵'، ۲۷'، ۵۹' (پنالتی) روماریو  ۳۸'، ۵۳'، ۷۵' | (Report) |  |
تماشاگران: ۶۵٬۰۰۰ نفر
داور: پیروم آن‌پراسرت (تایلند)
جوایز

| برندهٔ توپ طلایی | برندهٔ کفش طلایی | جایزهٔ بازی جوانمردانه |
| --- | --- | --- |
|  دنیلسون |  روماریو |  آفریقای جنوبی |
| برندهٔ توپ نقره‌ای | برندهٔ کفش نقره‌ای |
| --- | --- |
 روماریو:  ولادیمیر اسمیچر
برندهٔ توپ برنزی: برندهٔ کفش برنزی
 ولادیمیر اسمیچر:  رونالدو
گلزنان برتر

روماریو
ولادیمیر اسمیچر
رونالدو
تیم‌های شرکت کننده در جام کنفدراسیون‌ها ۱۹۹۷
پدرو پاسکولی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Pedro Pablo Pasculli
زادروز:  ۱۷ مهٔ ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال)
زادگاه:  سانتا فه (آرژانتین)
قد:  ۱٫۷۲ متر (۵ فوت ۷ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۰ |  Colón de Santa Fe |  ۲۴ |  (۶) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۵ |  آرژانتینوس جونیورز |  ۲۰۳ |  (۸۷) |
| ۱۹۸۵–۱۹۹۲ |  لچه |  ۲۱۴ |  (۵۴) |
| ۱۹۹۳ |  نیولز اولد بویز |  ۵ |  (۰) |
| ۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال ساگان توسو |  ۲۹ |  (۵) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  Casertana |  ۱۷ |  (۴) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  Pelita Jaya |   |   |
| مجموع |   |  ۴۹۲ |  (۱۵۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۴–۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال آرژانتین |  ۲۰ |  (۵) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  Pietro Vernotico
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  Verbania
۲۰۰۳:  تیم ملی فوتبال اوگاندا
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  Dinamo Tirana
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  Horatiana Venosa
۲۰۰۷–۲۰۰۸:  Toma Maglie
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  Paternò
۲۰۱۲:  Cittanova Interpiana
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  Bocale
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  Sector Juvenil Lecce
۲۰۱۷:  Torres
–:  Consultain Project Eagles Egypt PGS
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
پدرو پاسکولی (اسپانیایی: Pedro Pasculli‎؛ زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۹۶۰) بازیکن بازنشستهٔ فوتبال اهل آرژانتین در پست فوروارد است. او از اعضای تیم ملی فوتبال آرژانتین در جام جهانی ۱۹۸۶ بود که به همراه آن تیم قهرمان جهان شدند. او تک‌گل تیمش را مقابل اوروگوئه در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی به ثمر رساند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لچه، نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال ساگان توسو و آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
کردمحمودلوی پایین

| کردمحمودلوی پایین | کردمحمودلوی پایین |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کردمحمودلوی پایین: کردمحمودلوی پایین
مختصات: ۳۹°۳۵′۲۲″ شمالی ۴۷°۲۸′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۸۹۴۴°شمالی ۴۷٫۴۷۵۵۶°شرقی﻿ / 39.58944; 47.47556: مختصات: ۳۹°۳۵′۲۲″ شمالی ۴۷°۲۸′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۸۹۴۴°شمالی ۴۷٫۴۷۵۵۶°شرقی﻿ / 39.58944; 47.47556
کشور:  جمهوری آذربایجان
شهرستان: شهرستان فضولی
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۱۲۲۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
کردمحمودلوی پایین (به ترکی آذربایجانی: Aşağı Kürdmahmudlu) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان فضولی واقع شده‌است. کردمحمودلوی پایین ۱٬۲۲۹ نفر جمعیت دارد.
بزدروژیتسه

بزدروژیتسه (به چکی: Bezdružice) یک منطقهٔ مسکونی و شهرستان دارای شهرک سابقاً روستا در جمهوری چک است که در ناحیه تاخوو واقع شده‌است. بزدروژیتسه ۹۸۱ نفر جمعیت دارد.
چند دختر (ترانه)

چند دختر تک آهنگی در سبک کانتری است که توسط مایکل هاردی، سی جی سولار و جیک میچل نوشته شده و توسط خواننده سبک موسیقی کانتری آمریکایی جیمسون راجرز در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ ضبط شده استگ،   این آهنگ به عنوان اولین تک‌آهنگ راجرز و تک‌آهنگ اصلی از دومین آلبوم کوتاه او (۲۰۱۸)  و اولین آلبوم استودیویی شرط می‌بندم اهل یک شهر کوچک هستید منتشر شد.
این اهنگ در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۹،  به رادیو کانتری فرستاده شد و در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۰ در صدر جدول پخش کانتری بیلبورد قرار گرفت.
جین فولمر

| جین فولمر | جین فولمر |
| --- | --- |
آمار: آمار
نام واقعی: Lawrence Gene Fullmer
لقب(ها): Cyclone, the "Mormon Mauler"
وزن(ها): Middleweight
قد: ۵ ft ۷ in (۱٫۷۰ m)
بازهٔ دستان: ۶۹ اینچ (۱۷۵ سانتیمتر)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
زادهٔ: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۱ وست جردن، یوتا
درگذشت: ۲۷ آوریل ۲۰۱۵ (۸۳ سال) تیلورزویل، یوتا
طرز ایستادن: ارتودوکس
سوابق بوکس: سوابق بوکس
مجموع مبارزه‌ها: ۶۴
تعداد برد: ۵۵
برد با ناک‌اوت: ۲۴
تعداد باخت: ۶
تعداد تساوی: ۳
بدون نتیجه: ۰
جین فولمر (انگلیسی: Gene Fullmer; ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۱ – ۲۷ آوریل ۲۰۱۵) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کارخانجات نداجا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۷۶؛ ۴۸ سال پیش (۱۹۷۶-خطا: زمان نامعتبر}})
ستاد: بندرعباس، ایران
رئیس: دریادار دوم سیامک پورکزازی
سازمان مادر: نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
کارخانجات نداجا یک محوطه کشتی‌سازی مربوط به نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران واقع در بندرعباس، استان هرمزگان است.
بوژی دار

بوژی دار (به چکی: Boží Dar) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کارلووی واری واقع شده‌است. بوژی دار ۱۸۵ نفر جمعیت دارد.
خورخه بوروچاگا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 بوروچاگا در حین جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶.:  بوروچاگا در حین جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶.
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  خورخه لوییز بوروچاگا
زادروز:  ۹ اکتبر ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
زادگاه:  گوالگوای، آرژانتین
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال لیبرتاد (مربی)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  آرسنال ساراندی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۱ |  آرسنال ساراندی |  ۴۹ |  (۷) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۵ |  اتلتیکو ایندپندینته |  ۱۴۶ |  (۵۳) |
| ۱۹۸۵–۱۹۹۲ |  نانت |  ۱۴۰ |  (۲۷) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  والنسین |  ۳۲ |  (۱۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۸ |  اتلتیکو ایندپندینته |  ۸۹ |  (۱۹) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۳–۱۹۹۰ |  آرژانتین |  ۵۷ |  (۱۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۲–۲۰۰۵:  آرسنال ساراندی
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  استودیانتس
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  اتلتیکو ایندپندینته
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  بانفیلد
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  آرسنال ساراندی
۲۰۱۱–:  Libertad
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خورخه لوییز بوروچاگا (به انگلیسی: Jorge Luis Burruchaga) ملقب به بورو (Burru) (زاده ۹ اکتبر ۱۹۶۲، گوالگوای) بازیکن فوتبال حرفه‌ای بازنشسته اهل آرژانتین است که در پست‌های میانی و تهاجمی ایفای نقش می‌کرده‌است. عمده شهرت وی به خاطر به ثمر رساندن گل سوم و قهرمانی آرژانتین در فینال جام‌جهانی ۱۹۸۶ در مقابل آلمان غربی می‌باشد.پاس گل بینظیر به مارادونا که منجر به گل اول آرژانتین به بلژیک در جام جهانی ۱۹۸۶ شد.
گتو ویلنا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
خیابانی در گتو ویلنا، ۱۹۴۱: خیابانی در گتو ویلنا، ۱۹۴۱
نمای کلی: نمای کلی
دوره: ۶ سپتامبر ۱۹۴۱ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳
موقعیت: شهر قدیمی ویلنیوس، لیتوانی
قربانیان: ۵۵٬۰۰۰ یهودی
عاملین اصلی: عاملین اصلی
نیروها: اس‌اس، یپاتینگاسیس بوریس
اردوگاه‌ها: کایلیس، HKP ۵۶۲
گتو ویلنا گتویی یهودی در جریان جنگ جهانی دوم بود که توسط آلمان نازی در شهر ویلنیوس در قلمرو رایخس‌کومیساریات اوستلاند تحت کنترل نازی‌ها تأسیس و اداره می‌شد. در طی عمر تقریباً دو ساله این گتو، گرسنگی، بیماری، اعدام‌های خیابانی، بدرفتاری و تبعید به اردوگاه‌های کار اجباری و مرگ، جمعیت گتو را از ۴۰٬۰۰۰ تن تخمینی به صفر رساندند. تنها چند صد تن، که بیشترشان یا در جنگل‌های اطراف پنهان شده بودند، یا به پارتیزان‌های شوروی پیوسته، یا توسط محلی‌ها پناه داده شده بودند، موفق به زنده ماندن از گتو شدند.
نام

نام «ویلنا» از عنوان شهر در زبان عبری گرفته شده‌است. دیگر نام‌های این شهر به صورت Vilnius در لیتوانیایی، Wilno در لهستانی، Vilna در روسی، Vilne در ییدیش، و Wilna در آلمانی نوشته می‌شوند.
پیشینه

پیش از حمله آلمان و شوروی به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹، ویلنیوس (ویلنا به عبری) پایتخت استان ویلنو در جمهوری دوم لهستان بود. زبان‌های غالب شهر لهستانی و تا حدودی ییدیش بودند. جمعیت لیتوانیایی‌زبان در آن هنگام اقلیتی کوچک و طبق منابع معاصر لیتوانیایی، حدود ۶ درصد از جمعیت این شهر را تشکیل می‌دادند. تا سال ۱۹۳۱، این شهر ۱۹۵٬۰۰۰ نفر جمعیت داشت، که آن را به پنجمین شهر بزرگ لهستان با صنایعی متنوع و کارخانه‌های جدید تبدیل کرده بود، و همچنین دانشگاهی بسیار معتبر در آن قرار داشت.
از هنگام مشخص شدن مرزهای لهستان و لیتوانی در سال ۱۹۲۲ توسط جامعه ملل پس از سرکشی ژلیگوفسکی، ویلنو شهری با اکثریت لهستانی و یهودی بود. پس از تهاجم شوروی به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹، ژوزف استالین طبق پیمان همیاری متقابل شوروی و لیتوانی، ویلنو را در اکتبر به قلمرو لیتوانی منتقل کرد. حدود دو سال بعد، در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۱، ارتش آلمان و به دنبالش جوخه‌های مرگ آینزاتس‌کماندو، وارد ویلنا شدند. رهبران محلی لیتوانیایی هوادار پاک‌سازی قومی یهودیان و لهستانی‌ها بودند. در طی تابستان، نیروهای آلمانی و همدستان لیتوانیایی آن‌ها در یک برنامه پاکسازی گسترده بیش از ۲۱٬۰۰۰ یهودی ساکن ویلنیوس را کشتند.
جمعیت یهودیان ویلنیوس در آستانه هولوکاست کمینه ۶۰ هزار تن بود؛ برخی تخمین‌ها آن را نزدیک به ۸۰ هزار تن نیز ذکر کرده‌اند، که شامل پناهندگانی می‌شود که از لهستان اشغالی توسط آلمان به سوی شرق پناه آورده بودند، اما منهای تعداد کمی از یهودیانی است که موفق به فرار به اتحاد جماهیر شوروی شده بودند. آدم‌ربایی و کشتار یهودیان در شهر پیش از راه‌اندازی گتو توسط نیروهای در حال پیشروی آلمان آغاز شد و در نتیجه تقریباً ۲۱٬۰۰۰ قربانی پیش از ۶ سپتامبر ۱۹۴۱ اعدام شدند.
گشایش گتو

نازی‌ها به منظور آرام کردن محله فقیرنشین یهودیان در شهر قدیمی ویلنیوس و ناچار کردن دیگر ساکنان ثروتمندتر یهودی به اسکان در گتوی جدید پیش‌بینی‌شده توسط آلمان - به عنوان یک بهانه - رویدادی موسوم به «تحریک بزرگ» را در ۳۱ اوت ۱۹۴۱ صحنه‌آرایی کردند. این صحنه‌آرایی با هدایت اوبرشارفورر هورست شوآینبرگر از آینزاتس‌کماندو ۹ و با آگاهی هینریش لوهس ترتیب داده شد.
فرانتس مورر، هانس کریستیان هینگست، و شهردار ویلنیوس، کارولیس دابولویشیوس، مکان مناسب را برای گتو آینده انتخاب کردند و چنان صحنه‌آرایی کردند که گویی از راه دور به سوی سربازان آلمانی مستقر در مقابل یک سینما، از پنجره ای در کنج خیابان Stiklių و Didžioji شلیک شده‌است. عملیات توسط دو لیتوانیایی با لباس غیرنظامی که به ساختمانی متعلق به یهودیان نفوذ کرده بودند انجام شد. این لیتوانیایی‌ها از آپارتمان گریختند، سپس با سربازان آلمانی که در انتظار بودند بازگشته، دو یهودی را دستگیر، آن‌ها را به تیراندازی به سربازان آلمانی متهم، و ضرب و شتمشان کردند، سپس در همان‌جا به آن‌ها شلیک کردند. خیابان‌های Stiklių و Mėsinių توسط شبه‌نظامیان محلی مورد هجوم و یهودیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. شب، به «تلافی» آن رویداد، همه یهودیان از محله ای که نازی‌ها پیشتر به عنوان مکان گتوی آینده انتخاب کرده بودند، خیابان به خیابان بیرون رانده شدند، و روز بعد زنان و کودکان باقی‌مانده در حالی که مردان مشغول کار بودند دستگیر شدند. مردان در محل کارشان نیز دستگیر شدند. یهودیان را به زندان لوکیشکیس، سپس به پانریایی، معروف به پوناری (یا پونار) ، منتقل کردند؛ جایی که آن‌ها میان ۱ و ۳ سپتامبر به قتل رسیده شدند. ۵ تا ۱۰ هزار تن، از جمله ده نفر از اعضای یودنرات، به قتل رسیدند. هدف آلمانی‌ها از این کار پاکسازی منطقه برای ایجاد گتو به منظور زندانی کردن تمام یهودیان ویلنیوس و حومه آن بود.
منطقه معین شده برای گتو، محله قدیمی یهودیان در مرکز شهر بود. در حالی که ویلنا به جز برخی محدودیت‌های کم‌شمار در امکان جابجایی و اسکان یهودیان در قرون وسطی، هیچ‌گاه دارای «گتو» یی یهودی نبود، منطقه ای که نازی‌ها برای گتوی خود انتخاب کرده بودند بیشتر از نظر تاریخی ساکنان یهودی داشت. نازی‌ها منطقه را به دو گتو تقسیم کردند (گتو بزرگ و گتو کوچک)، که با راهرویی که از خیابان Deutschegasse می‌گذشت، به هم وصل می‌شدند.
در ۶–۷ سپتامبر ۱۹۴۱، نازی‌ها با اخراج یهودیان از خانه‌های خود، ۲۰٬۰۰۰ یهودی باقیمانده را به داخل دو گتو شهر منتقل کردند که در طی این عملیات ۳۷۰۰ تن کشته شدند. نوکیشان، «نیمه‌یهودیان» و کسانی که همسران یهودی داشتند نیز ناچار به رفتن درون گتو شدند.
نخستین عملیات آلمانی‌ها با عنوان عملیات Gelb Schein (گذرنامه زرد) نامگذاری شد زیرا که آلمانی‌ها ۳٬۰۰۰ جواز گذار به کارگران و خانواده‌های آنها تحویل دادند، در حالی که ۱۲٬۰۰۰ تن را به دورن گتو راه داده بودند. میان ۲۵ و ۲۷ اکتبر ۱۹۴۱، ۳٬۷۸۱ تن از کسانی که این گذرنامه را نداشتند در پوناری کشته شدند.
برچیدن

از هنگام تأسیس گتو تا ژانویه ۱۹۴۲، گروه‌های وظیفه آلمانی و لیتوانیایی آینزاتس‌گروپن به‌طور منظم عملیات غافلگیرانه ای را با نام Aktionen اجرا می‌کردند که اغلب مصادف با تعطیلات یهودیان بود. ساکنان گتو معمولاً به صف کشیده شده، و برای اعدام از درون گتو اخراج می‌شدند. در اَکسیونی در یوم‌کیپور در یکم اکتبر ۱۹۴۱، آلمانی‌ها به یودنرات دستور دادند که دستگیری‌های منتهی به مرگ ۱٬۹۸۳ تن را رهبری کنند. ساکنانی که توسط پلیس یهودی فاقد مجوز کار تشخیص داده می‌شدند، دستگیر و به بازداشتگاه‌های آلمانی منتقل می‌شدند. در همان ماه گتو کوچک، که در آن افراد «نامولد» همچون کهنسالان، بیماران، یا کسانی که توانایی کار نداشتند ساکن بودند، توسط آلمانی‌ها برچیده شد. بیشتر زندانیان به پوناری برده شده و تیرباران شدند. حدود ۲۰٬۰۰۰ یهودی، از جمله ۸٬۰۰۰ تن فاقد برگه‌های شناسایی، در گتو بزرگ باقی ماندند.
دوره میان ژانویه ۱۹۴۲ تا مارس ۱۹۴۳ به عنوان «دوره ثبات» گتو شناخته می‌شد. اَکسیون‌ها متوقف شدند و برخی جنبه‌های زندگی عادی بازگشتند. این دوره آرام تا ۶ اوت ادامه داشت؛ پس از آن، آلمانی‌ها به دستور هاینریش هیملر اقدام به اخراج ۷٬۱۳۰ یهودی به استونی کردند، و عملیاتشان در ۵ سپتامبر به پایان رسید. به دنبال دستور رودولف نویگه‌بائر، رئیس گشتاپو ویلنیوس، گتو در ۲۳ تا ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳ با فرماندهی اوبرشارفورر برونو کیتل برچیده شد. اکثریت ساکنان باقیمانده به اردوگاه کار اجباری وایوارا در استونی فرستاده، یا در جنگل پوناری کشته، یا به اردوگاه‌های مرگ در لهستان اشغالی فرستاده شدند.
نقشه گتو ویلنا (گتوی کوچک با رنگ زیتونی-سبز مشخص شده‌است)
کینه ۳

| کینه ۳ | کینه ۳ |
| --- | --- |
DVD cover: DVD cover
کارگردان: توبی ویلکینز
تهیه‌کننده: Andrew Pfeffer Takashige Ichise
نویسنده: Brad Keene
بازیگران:  جوهانا بردی  گیل مک‌کینی  بو میرچف  شاونی اسمیت  متیو نایت 
موسیقی: Sean Mchahon
فیلم‌بردار: Anton Bakarski
تدوین‌گر: John Quinn
شرکت تولید: Ghost House Pictures
توزیع‌کننده: Stage 6 Films
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ مه ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-0۵-۱۲)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده ژاپن
زبان: انگلیسی ژاپنی
هزینهٔ فیلم: ۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱.۸ میلیون دلار
کینه ۳ (به انگلیسی: The Grudge 3) فیلمی در ژانر ترسناک فراطبیعی و عنوان سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های کینه می‌باشد که توسط توبی ویلکینز کارگردانی شده‌است. این فیلم بر خلاف دو نسخه پیشین خود اکران عمومی نگشت و مستقیماً در اواسط سال ۲۰۰۹ وارد شبکه خانگی شد. سم ریمی و تاکاشی شیمیزو تهیه‌کنندگان فیلم هستند. از بازیگران آن می‌توان به جوهانا بردی، گیل مک‌کینی، جیدی رز رابسون، بو میرچف، شاونی اسمیت و حضور ویژه متیو نایت (از فیلم کینه ۲) اشاره کرد.
داستان

روح کایاکو که در قسمت قبلی برای کشتن دختری به شیکاگو رفته بود، همانجا در یک مجتمع مسکونی مانده و ساکنین خانه را اذیت می‌کرد. این ساختمان که کم کم خالی می‌شود قرار است بازسازی شود. صاحب جدید خانه، پسر جوانی است و همراه با دو خواهرش زندگی می کند و خواهر کایاکو را ملاقات می‌کند.
بازیگران

جوهانا بردی
شاونی اسمیت
گیل مک‌کینی
متیو نایت
بو میرچف
مارینا سرتیس
امی ایکه‌هاتا
جیدی رز رابسن
آلدو اوسوریو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Aldo Arcángel Osorio
زادروز:  ۱۲ ژوئن ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال)
زادگاه:  سان نیکلاس د لوس آرویوس
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۳–۹۶ |  Almirante Brown |  ۵۶ |  (۸) |
| ۱۹۹۶–۹۷ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۷–۹۸ |  C.A.I. |  - |  (-) |
| ۱۹۹۸–۹۹ |  All Boys |  ۱۲ |  (۱۳) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز |  ۳۰ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۰–۰۳ |  باشگاه فوتبال لچه |  ۲۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال کروتونه (قرضی) |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۰۴ |  ← Talleres (قرضی) |  ۳۱ |  (۱۴) |
| ۲۰۰۴–۰۵ |  باشگاه فوتبال نومانسیا |  ۱۳ |  (۳) |
| ۲۰۰۵ |  Quilmes |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۰۵–۰۶ |  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز |  ۱۲ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۴. 
آلدو اوسوریو (انگلیسی: Aldo Osorio؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۷۴) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال نومانسیا، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
خورخه ریبیرو

خورخه ریبیرو (انگلیسی: Jorge Ribeiro؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوآویشتا، باشگاه فوتبال سانتا کلارا، باشگاه فوتبال مالاگا، باشگاه فوتبال بنفیکا، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش، باشگاه ورزشی آوش، باشگاه فوتبال ژیل ویسنته، باشگاه فوتبال وارزیم، و باشگاه فوتبال گرانادا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال پرتغال، زیر ۲۱ سال پرتغال، و پرتغال بازی کرده‌است.
جورج مکالی کرک پاتریک

| جورج مکالی کرک پاتریک | جورج مکالی کرک پاتریک |
| --- | --- |
زاده: ۲۳ اوت ۱۸۶۶ کینگستون، انتاریو
درگذشته: ۱۹۵۰ لندن
وفاداری:  بریتانیا
شاخه نظامی:  نیروی زمینی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۸۸۵–۱۹۳۰
درجه: سرلشکر
نشان‌ها: نشان حمام نشان حمام
جورج مکالی کرک پاتریک (انگلیسی: George Macaulay Kirkpatrick؛ ۲۳ اوت ۱۸۶۶ – ۱۹۵۰) فرد نظامی اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، و نشان حمام، شده‌است.
کارخانجات لوازم خانگی پارس

شرکت لوازم خانگی پارس تولیدکننده لوازم خانگی برقی ایرانی است که در شهر صنعتی البرز قزوین قرار دارد. این شرکت در تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۳۵۴ به صورت شرکت سهامی خاص و به دست محمدتقی برخوردار تأسیس شده، پس از انقلاب مصادره، و از تاریخ ۲۸ آذر ۱۳۷۳ به صورت شرکت سهامی عام به کار خود ادامه داده است. عمده محصولات این شرکت در حال حاضر شامل محصولات برودتی، ماشین ظرفشویی، ماشین لباس‌شویی، کولر و جاروبرقی می‌باشد.
اشخاص مرتبط

می‌توان به نام محمدتقی برخوردار، بنیان‌گذار کارخانه‌های کارتن البرز، کاشی پارس، سرامیک البرز و پارس الکتریک، به عنوان مؤسس این شرکت نیز اشاره کرد.
امیرمحمد آل یمین مدیر عامل فعلی این شرکت است که از تاریخ ۲۰ مهر ۱۴۰۲ به این سمت منصوب شده است.
تسخیر (فیلم ۱۹۸۱)

| تسخیر | تسخیر |
| --- | --- |
کارگردان: آنژی ژووافسکی
تهیه‌کننده: Marie-Laure Reyre
نویسنده: Frederic Tuten Andrzej Żuławski
فیلمنامه‌نویس: آنژی ژووافسکی Frederic Tuten
بازیگران: ایزابل آجانی سم نیل مارگیت کارستنسن هاینتس بننت یوهانا هوفر Shaun Lawton Carl Duering
موسیقی: آندژی کوژینسکی
فیلم‌بردار: برونو نویتن
تدوین‌گر: Marie-Sophi Dubus Suzanne Lang-Willar
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ مه ۱۹۸۱ (۱۹۸۱-۰۵-۲۷) (جشنواره فیلم کن)  ۱۴ اکتبر ۱۹۸۳ (۱۹۸۳-۱۰-۱۴) (US)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه (edited version) ۱۲۴ دقیقه (original cut)
کشور: فرانسه آلمان غربی
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۱٬۱۱۳٬۵۳۸ دلار
تسخیر (انگلیسی: Possession) فیلمی در ژانر ترسناک است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ایزابل آجانی، سم نیل و هاینتس بننت اشاره کرد.
خلاصه داستان

مارک شخصیت فیلم به خانه‌اش برمی گردد و خانه‌اش را در هرج و مرج می‌بیند همسرش می‌خواهد طلاق بگیرد و با کس دیگری ازدواج کند با هم دعوا می‌کنند و مارک به حدی شکننده می‌شود و دست به کارهایی غیرقابل پیش بینی می‌زند شخصیت آنا ایزابل آجانی در فیلم شخصیتی خنگ و پرت و ناراضی از همه چیز است که به ناامیدی مارک دامن می‌زند.
مارک در ابتدا حافظه اش را از دست می‌دهد و دچار وسواس فکری شده که منتهی به بحران کامل هویت در او می‌شود و تبدیل به موجودی خطرناک و وحشی می‌شود.
افتخارات

ایزابل آجانی جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره فیلم کن سال ۱۹۸۱ میلادی را برای بازی در این فیلم دریافت کرد.
دهستان نیاسر

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: کاشان
بخش: نیاسر
جمعیت: ۴۸۲۳ نفر(سرشماری ۱۳۸۵)
دهستان نیاسر نام دهستانی در بخش نیاسر شهرستان کاشان، استان اصفهان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۲۳ نفر (۱۴۳۷ خانوار) بوده‌است.نزدیک ترین روستا به مرکز این دهستان روستای بکر و زیبای اسحق آباد معروف به ساق باد است.
کارل والد

کارل والد، ۲۰۰۶
کارل والد (به انگلیسی: Karl Wald زاده ۱۷ فوریه ۱۹۱۶ در فرانکفورت مرگ ۲۶ ژوئیه۲۰۱۱ در پنزبرگ) یک داور بازی فوتبال اهل آلمان بود. او ازدواج کرده و صاحب دو دختر بود.
کارل والد نخستین کسی بود که ایدهٔ انجام ضربات پنالتی در فوتبال را جهت تعیین تیم حذف شده یا صعود کننده پیشنهاد داد.
والد به دنبال روشی فوتبالی و عادلانه بود که تکلیف تیم صعودکننده را در بازی مشخص کند. تا قبل از پیدایش ضربات پنالتی هنگامی که بازی در وقت قانونی مساوی می‌شد، برای تعیین تیم برنده یا بازنده معمولاً یا بازی ۴۸ ساعت بعد تکرار می‌شد یا با استفاده از سکه، اقدام به شیر یا خط می‌کردند و تکلیف تیم برنده مشخص می‌شد. به عنوان مثال تیم ملی ایتالیا با شیر یا خط تیم ملی شوروی را در نیمه نهایی جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸ حذف کرد و نهایتاً در فینال قهرمان شد یا بایرن مونیخ نخستین قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا خود را در یک مسابقهٔ تکراری به دست آورد، چرا که بازی فینال دو تیم ۱_۱ تمام شد و در بازی تکراری بایرن با غلبهٔ ۴_۰ بر آتلتیکو مادرید جام قهرمانی را تصاحب کرد.
ابتدا مقامات محلی به ایدهٔ کارل والد توجه چندانی نکردند اما او ممارست ورزید و نهایتاً پیشنهاد وی در فدراسیون فوتبال آلمان و فیفا مورد پسند واقع شده و این شیوه تا به امروز نیز رایج است؛ به گونه ای که حتی در مواقعی قهرمان جام جهانی هم با این ضربات مشخص شده‌است.
نکتهٔ جالب در مورد والد این است که اولین تیم تاریخ که با استفاده از ایدهٔ وی یعنی ضربات پنالتی حذف شد، تیم ملی کشور خودش یعنی آلمان بود که در فینال یورو ۱۹۷۶ با استفاده از ضربات پنالتی به چکسلواکی باخت.