stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعید زیباکلام
آثار > کتاب‌ها

۱-سعید زیباکلام مفرد. «معرفت‌شناسی اجتماعی.» تهران: انتشارات سمت، ۱۳۸۴.
۲-سعید زیباکلام مفرد. "خلاف جریان جلد اول -." تهران: سوره مهر، ۱۳۸۹.
۳-سعید زیباکلام مفرد. "خلاف جریان - جلد دوم -." تهران: سوره مهر، ۱۳۸۹.
۴-سعید زیباکلام مفرد. «افسانه‌های آرامبخش.» تهران: نشر اسم، ۱۳۹۵.
-سعید زیباکلام مفرد. «عقل و استدلال و عقلانیت.» تهران: نشر اسم، ۱۳۹۵.
۶-سعید زیباکلام مفرد. «انحلال انقلاب در نظام استکباری.» تهران: مؤسسه شهید کاظمی، ۱۳۹۵.
۷-سعید زیباکلام مفرد. «افسانه‌های بیشتر.» تهران: نشر اسم، ۱۳۹۶.
۸-سعید زیباکلام مفرد. «چیستی علم.» تهران: انتشارات سمت، ۱۳۷۹.
۹-سعید زیباکلام مفرد. «طرح و نقد نظریه لیبرال دموکراسی ان‍درول‍وین.» تهران: انتشارات سمت، ۱۳۸۰.
۱۰-سعید زیباکلام مفرد. «ساختار انقلاب‌های علمی.» تهران: سمت، ۱۳۸۹.
۱۱-حمید پارسانیا، حسین کچوئیان و سعید زیباکلام مفرد. «معرفت و جامعه.»: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۴.
۱۲-مجید کافی، عبدالرضا علیزاده و سعید زیباکلام مفرد. "معرفت و جامعه (مجموعه مقالات)." تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۸۴.
۱۳-حمید پارسانیا، سیدحمید طالب زاده، بیژن عبدالکریمی، سعید زیباکلام مفرد و غلامعلی حدادعادل. «ما و علوم انسانی.»: دانشگاه باقرالعلوم، ۱۳۹۷.
زنجان‌چای

زنجان چای یا ( زنجان رود)  که در ترکی به زنگان‌چای معروف است، یکی از شعب رودخانه قزل اوزن است که از شهر زنجان می‌گذرد. این رودخانه با طول تقریبی ۱۲۰ کیلومتر از حدود سلطانیه  واقع در جنوب خاور زنجان سرچشمه می‌گیرد و بعد از گذر از جنوب شهر زنجان  در حدود روستای رجعین در کیلومتر ۸۴ شمال باختری زنجان به رودخانه قزل اوزن می‌ریزد. جریان رودخانه از جنوب خاوری به شمال باختری است و اوایل آن زاینده رود است. حمدالله مستوفی در  نزهةالقلوب  می‌نویسد آب زنجان رود که آن را ناج رود، ماج رود، ماخ رود، ناجر رود و ناخرود خوانند از توابع سلطانیه بر می‌خیزد و با آب کوه‌های زنجان جمع شده بر ولایت زنجان می‌گذرد و به سفید رود می‌ریزد. طول آن ۲۰ فرسنگ  باشد و در این رود نیز از آغاز تا ۱۰ فرسنگ زاینده است.
این رود که در خاک شهر زنجان از میان باغات جنوبی شهر می‌گذرد در دو طرف بستر خود و تقریباً در تمام طول خود دره سر سبز باغات زنجان‌رود را تشکیل می‌دهد که از سلطانیه شروع و در روستای رجعین پایان می‌یابد و در این مسیر نه تنها باغات طرفین بستر رودخانه از آب این رودخانه آبیاری می‌شوند بلکه با بستن سدهای محلی موسوم به «باستیان» آب رودخانه را به جوی های منشعبه از آن هدایت می‌نمایند و به وسیلهٔ آن جوی ها باغات و کشتزارهای شهر را آبیاری می‌نماید. در گذشته بسیار نزدیک این جوی ها در محدوده خاک شهر زنجان که از روستای سایان واقع در ۶ کیلومتری شرق زنجان با باستیان‌های محلی شروع و در قریه کوشکان ولقع در ۸ کیلومتری باختر زنجان پایان می‌یافت، از خاور به باختر عبارت بودند از: نهر خراب، نهر زرتان، هر گلجین، نهر خساغ، نهر اکبر، نهر رامین، نهر فولاد، نهر توپ آغاجی، نهر مال دره، نهر دفترخانه، نهر خلول، نهر سرداب، نهر زنجان، نهر اسحق. نحوه ساخت باستیان یا سد محلی به این گونه بوده‌است که مالکین باغات جنوب خاوری باستیان یا سد محلی اولیه جلو جریان آب را می‌گرفتند و با تشکیل دادن حوضچه‌های آب رودخانه را بالا می‌آوردند و در نتیجه قسمتی از آب زنجان‌رود را به نهر خراب (سایان ارخی) بسته سوار می‌کردند و با آن باغات و اراضی زراعی خود را مشروب می‌کردند. بعد آب زنجان‌رود پس از پر شدن حوضچه در بستر خود جریان می‌یافت و با آب‌های زائد از بستر رودخانه بسوی باستیان دوم (نهر رزتان) بسته که چند صد متر پایین‌تر از آن احداث شده بود جاری می‌شد. و در مبدأ نهر ورتان باز قسمتی از آب رودخانه زنجان‌رود سوار نهر وران می‌شد. و اراضی و باغات اطراف خود را مشروب یکرد و بقیه آن باز در بستر رودخانه جاری می‌شد و این روش تا آخر باستیان (مبدأ نهر اسحق) ادامه می‌یافت و به این ترتیب کلیه باغات نهر را از آب رودخانه زنجان‌رود مشروب می‌شدند و دره سرسبز را به وجود می‌آوردند.
آمون

آمون، از خدایان مصر باستان و خدای محلی تبس بود.آمون معادل زئوس در یونان و ژوپیتر رومیان است. آمون به همراه همسرش موت از پادشاهی قدیم گواهی می‌شود. با سلسله یازدهم (حدود قرن بیست و یکم قبل از میلاد)، آمون با جایگزینی مونتو به مقام خدای حامی تبس رسید پس از شورش تبس علیه هیکسوس‌ها و با حکومت آهموس اول (قرن ۱۶ قبل از میلاد)، آمون اهمیت ملی پیدا کرد که در آمیختگی او با خدای خورشید، رع، به عنوان آمون‌رع (که در انگلیسی به صورت جایگزین Amon-Ra یا Amun-Ra نوشته می‌شود) بیان می‌شود. او به تنهایی پادشاه خدایان نیز تصور می‌شد.
ریشه‌ها و تاریخ اولیه

در سال ۱۹۱۰ رينيه باسی پیشنهاد کرد که آیین آمون برای اولین بار در لیبی باستان پیش از گسترش به مصر شکل گرفته بود، اما این فقط یک فرضیه اثبات نشده‌است زیرا آمون برای اولین بار در مقبره فرعون اوناس (حدود ۲۳۵۰ پیش از میلاد) در مصر و نه در لیبی گواهی شده‌است.
نام آمون (imn) به معنای چیزی مانند «پنهان» یا «نامرئی» است که با القاب موجود در متون اهرام نیز تایید می‌شود: «ای تو، خدای بزرگ که نامش معلوم نیست». آمون همراه با همتای مونث خود، آمنت، در متون اهرام پادشاهی کهن مصر، ذکر شده‌اند. تصور می‌شد که آمون و آمنت قبل از آغاز خلقت به همراه سه زوج دیگر که مفاهیم اولیه را نمایندگی می‌کنند وجود داشته‌اند. متون اهرام، اولین متون مذهبی شناخته شده مصر باستان، از «سایه خیرخواه آمون و آمونت» یاد می‌کنند:
ای آمون و آمنت! شما جفت خدایی که با سایه خود به خدایان پیوستید.
طبق نظریه كورت سیت، مصر شناس آلمانی، نام‌های آمون و آمنت در ابتدا به عنوان القابی برای جفت خدای دوقلو، شو و تفنوت، استفاده می‌شد که در سنت مصر باستان، اولین فرزندان خدای خالق آتوم بودند. سیت همچنین پیشنهاد کرد که هشت خدای اولیه در دین اولیه ممفیس به عنوان مظاهر خدای خالق پتاح تاسیس شده‌اند. الهیات ممفیس، پتاه را در بالای زنجیره خلقت قرار می‌داد و او را مظهر آب‌های اولیه‌ای ساخت که آتوم از آن متولد شد. متن کیهانی ظهور اعضای زن اگدود را با این کلمات توصیف می‌کند: ««هشت در آنجا (در تبس) به وجود آمدند که شامل چهار مرد و یک زن برای هر کدام بودند.»
آمون پس از پایان دوره نخست میانی مصر، تحت دودمان یازدهم، به مقام خدای سرپرست تبس رسید. به عنوان حامی تبس، همسرش موت بود. در تبس، آمون به عنوان پدر، موت به عنوان مادر، و خدای ماه، خونس، به عنوان پسر آن‌ها، خانواده الهی یا «سه‌گانه تبس» را تشکیل می‌دادند.
تاریخ آمون به عنوان خدای حامی تبس در قرن بیستم پیش از میلاد با ساخت محوطه آمون-رع در کرنک زیر نظر سنوسرت یکم آغاز می‌شود. به نظر نمی‌رسد شهر تبس قبل از دودمان یازدهم اهمیت زیادی داشته باشد. کارهای ساختمانی عمده در محوطه آمون-رع در دودمان هجدهم مصر زمانی که تبس پایتخت مصر متحد باستان شد، انجام شد.
پادشاهی جدید > شناسایی با مین و رع

هنگامی که ارتش بنیانگذار دودمان هجدهم، حاکمان هیکسوس را از مصر اخراج کرد، شهر مبدا پیروزی، تبس، به مهم‌ترین شهر مصر، پایتخت یک سلسله جدید تبدیل شد. خدای حامی تبس، آمون، به عنوان خدای ملی اهمیت یافت. فراعنه این سلسله جدید تمام موفقیت‌های خود را به آمون نسبت می‌دادند. پیروزی در برابر حکام بیگانه توسط فراعنه که آمون را می پرستیدند، باعث شد که او به عنوان قهرمان افراد کم اقبال شناخته شود و از حقوق عدالت برای فقرا حمایت کند. او با کمک به کسانی که به نام او سفر می‌کردند، محافظ جاده‌ها شد. از آنجایی که او از ماعت (حقیقت، عدالت و نیکی) حمایت می‌کرد، کسانی که به آمون دعا می‌کردند، ابتدا باید با اعتراف به گناهان خود، شایستگی خود را نشان می‌دادند. در نقوش نذری روستای صنعتگران در دير المدينه ثبت شده‌است:
[آمون] کسی که به صدای فقیر در پریشانی می‌آید، که به آن رنجور نفس می‌بخشد... تو آمون هستی، پروردگار ساکتان که به صدای فقرا می‌آیی؛ وقتی در پریشانی خود، تو را صدا می‌زنم تو بیا و نجاتم بده... گرچه بنده تمایل به انجام بدی داشت، خداوند مایل به بخشش است. خداوند تبس یک روز کامل را در خشم نمی‌گذراند؛ خشم او در یک لحظه می گذرد؛ هیچ کدام باقی نمی‌ماند. نفس او در رحمت به سوی ما باز می‌گردد... باشد که کا شما مهربان باشد؛ ممکن است ببخشی؛ دیگر تکرار نخواهد شد.
هنگامی که مصر، کوش را فتح کرد، خدای اصلی کوشی‌ها را آمون معرفی کردند. این خدای کوش به صورت سر قوچ، مخصوصا یک قوچ پشمی با شاخ‌های خمیده، به تصویر کشیده می‌شد؛ بنابراین آمون با قوچ که از ظاهر پیر خدای قوچ کوش برخاسته بود، مرتبط شد و تصاویر مربوط به آمون گاهی دارای شاخ قوچ کوچکی بود که به شاخ‌های آمون معروف است. یک خدای خورشیدی به شکل قوچ را می‌توان در فرهنگ کرمه پیش از سواد در نوبه، معاصر پادشاهی کهن مصر ردیابی کرد. نام متاخر (پادشاهی کوش) نوبی آمون، آمانی بود که با نام‌های شخصی متعددی مانند تانوتامانی، آرکامانی، و آمانیتوره گواهی شده‌است. از آن‌جایی که قوچ نمادی از مردانگی در نظر گرفته می‌شده، آمون نیز به عنوان یک خدای باروری در نظر گرفته شد و بنابراین شروع به جذب هویت مین کرد و به آمون-مین تبدیل شد. این ارتباط با مردانگی باعث شد که آمون-مین لقب کاموتف به معنای "نرگاو مادرش" را به دست آورد، که به این شکل او را بر روی دیوارهای کرنک، به صورت برانگیخته و با یک فالیک به تصویر کشیدند.
با اهمیت یافتن فرقه آمون، آمون با خدای اصلی که در این دوره در مناطق دیگر پرستش می‌شد، یعنی خدای خورشید، رع، شناخته شد. این شناسایی منجر به ادغام هویت‌های دیگری شد و آمون به آمون-رع تبدیل شد. تشخیص دقیق زمان وقوع این ترکیب دشوار است، اما ارجاعات به آمون-رع در متون هرمی در اوایل دودمان پنجم ظاهر می‌شود. رایج‌ترین باور این است که آمون-رع به عنوان یک خدای دولتی جدید توسط حاکمان تبسی پادشاهی جدید ایجاد شد تا پرستندگان آمون را با فرقه قدیمی‌تر رع در حوالی دودمان هجدهم متحد کند. عبادت کنندگان به آمون-رع لقب رسمی «پادشاه خدایان» را دادند، و تصاویر این خدای ترکیبی را به صورت مردی با چشم قرمز با سر شیری که یک قرص خورشیدی در اطراف داشت، نشان می‌دهد. در سرود آمون-رع، او را چنین توصیف کرده‌اند:
پروردگار حقیقت، پدر خدایان، سازنده انسان‌ها، خالق همه حیوانات، پروردگار همه چیز، خالق عصای زندگی.
نمادشناسی

آمون را با قرص خورشید و دو آرایه بلند پر بر تاج در مصر باستان به نمایش درمی‌آوردند. در بعضی از تصاویر او را به شکل مردی به صورت برانگیخته با پوست تیره و آراسته به پرهای بلند به تصویر درآمده است. این خدا در بعضی از تصاویر به شکل قوچ کشیده شده‌است.و همین‌طور سگ.
معبد

معبد اقصر در کرنک بیش از۱۰۰ متر طول و۵۰۰متر عرض دارد. این تالار را ۱۴۴ستون به ۱۶ ردیف نگاه می‌داشته، ستون‌های دو ردیف اول از سایر ستون‌ها بلندتر بوده‌است.این ستون‌ها حایل سقف مسطح بودند. این معبد در زمان آمنحوتپ چهارم بسته شده بود.
آملیا ب. ادوارد در کتاب خود، اینگونه این معبد را توصیف می‌کند:
انتقال تصویری واقعی به کسی که این محل را ندیده‌است، همان‌طور که نوشتم غیرممکن است. اگر می‌شد این محل را به جای دیگری تشبیه کرد، توصیف آن کار دشواری نبود، اما واقعیت این است که در دنیا هیچ ساختمانی با آن قابل مقایسه نیست.
بلبل زرین بانگایی

| بلبل زرین بانگایی> وضعیت حفاظت | بلبل زرین بانگایی> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: بلبلان
سرده:: Hypsipetes
گونه:: H. harterti
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Hypsipetes harterti (Stresemann, 1912): Hypsipetes harterti (Stresemann, 1912)
بلبل زرین بانگایی (نام علمی: Hypsipetes harterti) گونه‌ای از پرندگان گنجشک‌سان از تیرهٔ بلبلان (Pycnonotidae) است. این گونه بومی جزیره بانگای در اندونزی است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
آتاناسی سیکوتنیک

آتاناسی سیکوتنیک (انگلیسی: Atanase Sciotnic؛ ۱ مارس ۱۹۴۲ – ۵ آوریل ۲۰۱۷) ورزشکار اهل رومانی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
سپاه نبی اکرم کرمانشاه

با لشکر ۲۹ نبی اکرم اشتباه نشود.
| سپاه نبی اکرم کرمانشاه | سپاه نبی اکرم کرمانشاه |
| --- | --- |
فعال: ۱۳۸۷
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
گونه: سپاه استانی
نقش: فرماندهی و نظارت
اندازه: سپاه
بخشی از: فرماندهی کل سپاه پاسداران
پادگان/ستاد: کرمانشاه، استان کرمانشاه
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ پاسدار بهمن ریحانی
جانشین فرمانده: سرتیپ‌دوم پاسدار مسعود قنبری
معاون هماهنگ‌کننده: سرهنگ پاسدار سعید بهشتی‌راد
فرماندهان برجسته: محمدنظر عظیمی
رژه نیروهای سپاه نبی‌اکرم کرمانشاه در سالگرد جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۹۸، کرمانشاه
بهمن ریحانی؛ فرمانده سپاه نبی‌اکرم کرمانشاه، در حال سخنرانی به مناسبت سالگرد جنگ ایران و عراق
سپاه نبی اکرم کرمانشاه یگان نظامی-امنیتی و از سپاه‌های استانی زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی آن در شهر کرمانشاه مستقر می‌باشد و وظیفه فرماندهی و کنترل کلیه یگان‌های سپاه و بسیج مستقر در استان کرمانشاه را برعهده دارد. پیشینه شکل‌گیری این یگان به سال ۱۳۶۲ و تشکیل تیپ ۲۹ نبی اکرم در خلال جنگ ایران و عراق بازمی‌گردد. سپاه نبی‌اکرم کرمانشاه در سال ۱۳۸۷ در پی اجرای طرح تغییرات ساختاری سپاه پاسداران و ادغام واحدهای نیروی زمینی سپاه و بسیج، سپس تشکیل سپاه‌های استانی تأسیس شد. مهم‌ترین یگان‌های زیرمجموعه این سپاه، لشکر ۲۹ نبی اکرم، لشکر ۴ بعثت، تیپ ۵۹ مسلم بن عقیل و تیپ ۱۰۰ انصارالرسول، همچنین ۱۴ سپاه ناحیه‌ای (نواحی بسیج شهرستان‌های استان) همچون سپاه کرمانشاه، سپاه پاوه، سپاه اسلام‌آباد غرب، سپاه سرپل ذهاب، سپاه سنقر، سپاه صحنه و سپاه گیلان‌غرب می‌باشند. در حال حاضر سرتیپ‌ پاسدار بهمن ریحانی فرماندهی سپاه نبی‌اکرم کرمانشاه را برعهده دارد.
ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای: ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای
۱۷ مهر ۱۳۶۰ – ۲۵ مرداد ۱۳۶۸: ۱۷ مهر ۱۳۶۰ – ۲۵ مرداد ۱۳۶۸
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
کابینه: دولت نخست، دولت دوم
حزب: حزب جمهوری اسلامی
انتخابات: مهر ۱۳۶۰، ۱۳۶۴
مقر: نهاد ریاست‌جمهوری
 → رجایی • هاشمی رفسنجانی ← :  → رجایی • هاشمی رفسنجانی ← 
اعتبارنامه ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای
ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای به دو دوره ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای گفته می‌شود که مشتمل بر دولت‌های سوم و چهارم جمهوری اسلامی ایران از ۱۷ مهر ۱۳۶۰ تا ۲۵ مرداد ۱۳۶۸ است. پس از ترور محمدعلی رجایی، رئیس‌جمهور، محمدرضا مهدوی کنی به ریاست دولت موقت سرکار بود و از ۷ آبان ۱۳۶۰، میرحسین موسوی به نخست‌وزیری ایران دست یافت. در این دوران که با بخش عمدهٔ جنگ هم‌زمان بود و جناح چپ جمهوری اسلامی قدرتمند بود، او از چهره‌های نسبتاً معتدل به‌شمار می‌رفت. این دوران با نخست‌وزیری و ریاست موسوی بر دستگاه اجرایی کشور به مدت هشت سال بوده‌است؛ آخرین سال آن هم‌زمان با مرگ رهبر جمهوری اسلامی، سید روح‌الله خمینی و رهبری خامنه‌ای، رئیس‌جمهور وقت، همراه شد.
به گفتهٔ علی‌اکبر ولایتی، خامنه‌ای ریاست‌جمهوری خود را در حالی آغاز کرد که نهاد ریاست‌جمهوری ساختار مناسبی نداشت. گروه‌های مشاور و کارگروه‌ها برای کمک به رئیس‌جمهور تشکیل نشده بود و این امر مشکلات فراوانی را برای عملکرد رئیس‌جمهور پدید می‌آورد. به تدریج، دفتر ریاست‌جمهوری با چندین مشاور و کارگروه شکل گرفت. خامنه‌ای در ابتدا بخشی از تلاش‌های خود را معطوف ساختارسازی برای دفتر رئیس‌جمهور و نهاد ریاست‌جمهوری کرد. بعدها در پی ابهام در شرح وظایف رئیس‌جمهور که کاستی آن به‌ویژه در تعامل با نخست‌وزیر در طول دوره اول آشکار شده بود، قانون اختیارات رئیس‌جمهور تهیه و تدوین شد و در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
پیش زمینه

پس از ترور محمدعلی رجایی، دومین رئیس‌جمهور جمهوری اسلامی ایران، شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی و نیز جامعه مدرسین حوزه علمیه قم به اتفاق آرا و به‌رغم مخالفت سید علی خامنه‌ای، او را به‌عنوان نامزد ریاست‌جمهوری انتخاب کردند و سید روح‌الله خمینی که سابقاً با تصدی روحانیون در مقام ریاست‌جمهوری موافق نبود، با نامزدی او موافقت کرد. پس از نامزدی و اعلام صلاحیت توسط شورای نگهبان، گروه‌ها و شخصیت‌های مختلف از ریاست‌جمهوری او حمایت کردند. از مهم‌ترین حامیان او ائتلاف گروه‌های خط امام بود. انتخابات در ۱۰ مهر ۱۳۶۰ برگزار شد و خامنه‌ای با کسب اکثریت مطلق آراء (۱۱/ ۹۵٪) به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. در ۱۷ مهر ۱۳۶۰ روح‌الله خمینی حکم ریاست‌جمهوری وی را تنفیذ کرد و او در ۲۱ مهر به‌عنوان سومین رئیس‌جمهور اسلامی ایران در مجلس شورای اسلامی سوگند یاد کرد.
نخست‌وزیر

سید علی خامنه‌ای در ۲۷ مهر ۱۳۶۰ ه‍.ش علی‌اکبر ولایتی را به‌عنوان نخست‌وزیر به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد، ولی نتوانست اکثریت آرا نمایندگان را کسب کند. در ۴ آبان ۱۳۶۰ ه‍.ش میرحسین موسوی را به‌عنوان نخست‌وزیر به مجلس معرفی کرد و او توانست اکثریت آرا نمایندگان مجلس را کسب کند.
سید علی خامنه‌ای ریاست‌جمهوری خود را در حالی آغاز کرد که نهاد ریاست‌جمهوری دارای ساختار مناسبی نبود. گروه‌های مشاور و کارگروه‌ها برای کمک به رئیس‌جمهور هنوز تشکیل نشده بود و این امر مشکلات فراوانی را برای عملکرد رئیس‌جمهور پدیدمی‌آورد. به تدریج، دفتر ریاست‌جمهوری با چندین مشاور و کارگروه شکل گرفت. خامنه‌ای در ابتدا بخشی از تلاش‌های خود را معطوف ساختارسازی برای دفتر رئیس‌جمهور و نهاد ریاست‌جمهوری کرد. بعدها در پی ابهام در شرح وظایف رئیس‌جمهور که کاستی آن در تعامل با نخست‌وزیر در طول دوره اول آشکار شده بود، قانون اختیارات رئیس‌جمهور تهیه و تدوین شد و در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۵ ه‍.ش به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. خامنه‌ای با موسوی در موضوعات مختلفی از جمله دیدگاه اقتصادی و انتخاب وزرا اختلاف نظر داشتند. به گفته سید مصطفی میرسلیم خامنه‌ای معتقد بود بخش خصوصی باید در فعالیت‌های اقتصادی مشارکت بیشتری داشته باشند اما موسوی مخالف بود. در پی این اختلاف نظرها در چهارساله اول ریاست‌جمهوری، خامنه‌ای مایل نبود برای دومین بار در انتخابات ریاست‌جمهوری شرکت کند، اما پس از آنکه خمینی شرکت در انتخابات را تکلیف شرعی او دانست، برای شرکت در انتخابات چهارمین دوره ریاست‌جمهوری مصمم و نامزد شد و از خمینی خواست تا در انتخاب نخست‌وزیر مختار باشد. خمینی نیز با شرط او موافقت کرد.
پس از پیروزی در انتخابات، و با زمزمه انتخاب نخست‌وزیری جدید از جانب او، برخی نظامیان و در راس آنها محسن رضایی در این خصوص به خمینی ابراز نگرانی کردند که پیشرفت در جبهه‌های جنگ منوط به نخست‌وزیری دوباره میرحسین موسوی است. خمینی نیز به جهت مصلحت جنگ به خامنه‌ای حکم کرد تا موسوی را به‌عنوان نخست‌وزیر معرفی کند. خامنه‌ای با وجود مخالفت با این تشخیص، موسوی را به مجلس معرفی کرد. ۹۹ نفر از نمایندگان به نخست‌وزیری موسوی رای منفی کردند و خامنه‌ای در سخنرانی‌ای گفت «این‌ها ۹۹ نفر نیستند و با من صد نفر هستیم». در دوره دوم ریاست‌جمهوری اختلافات رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر ادامه یافت و در مواردی مانند معرفی اعضای کابینه، تشدید هم شد. در دوره دوم ریاست‌جمهوری خامنه‌ای اختلاف‌های رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر ادامه یافت و در مواردی مانند معرفی اعضای کابینه تشدید شد.
سیاست داخلی

دیدار با قشرهای مختلف مردم، بازدید از مؤسسات و سازمانهای گوناگون، شرکت در مراسم افتتاح طرح‌ها، شرکت در همایش‌ها و سفرهای استانی از دیگر برنامه‌ها و اقدامات خامنه‌ای در دوره ریاست‌جمهوری بود. به گفته علی‌اکبر ولایتی حفظ ارتباط با مردم به‌ویژه خانواده‌های شهدا همچنین، سفرهای خامنه‌ای به استان‌ها و مناطق مختلف کشور، با هدف ملاقات با قشرهای مختلف مردم، به‌ویژه قشر محروم و آشنایی با مسائل و مشکلات آنها از نزدیک، رفع اختلافات مقامات محلی، پیگیری مسائل مربوط به جنگ و همکاری سپاه و ارتش، دیدار با علما و بزرگان شهرها و روستاها، بررسی مسائل و مشکلات اقتصادی و مانند آن ازجمله ابتکارات، فعالیت‌های مستمر و مؤثر او بود.
سیاست خارجی

در دوران هشت‌ساله ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای دستگاه سیاست خارجی و دیپلماسی ایران فعال‌تر شد. یکی از شاخصهای توسعه سیاست و روابط خارجی، سفرهای رئیس‌جمهور به کشورهای مختلف برای توسعه روابط بود که در دوره اول ریاست‌جمهوری شروع شد و در دوره دوم توسعه یافت. او در دوره اول ریاست‌جمهوری از ۱۵ تا ۲۰ شهریور ۱۳۶۳ به کشورهای سوریه، لیبی و الجزایر و در دوره دوم از ۲۳ دی تا ۳ بهمن ۱۳۶۴ به کشورهای آسیایی و آفریقایی، پاکستان، تانزانیا، زیمبابوه، آنگولا، و موزامبیک سفر نمود. از ۱۱ تا ۱۵ شهریور ۱۳۶۵ برای شرکت در هشتمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد در هراره مجدداً به زیمبابوه سفر کرد. در این سفر در اجلاس سران سخنرانی کرد و با برخی از سران کشورهای غیرمتعهد دیدار و گفت‌وگو نمود. از ۲ تا ۶ اسفند ۱۳۶۷ به کشورهای یوگسلاوی و رومانی و از ۱۹ تا ۲۶ اردیبهشت ۱۳۶۸ به کشورهای چین و کره شمالی سفر کرد.
سید علی خامنه‌ای در ۳۱ شهریور ۱۳۶۶ در چهل و دومین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد و در سخنرانی خود دیدگاه‌ها و مواضع اصولی جمهوری اسلامی ایران را تشریح کرد. این سفر او با استقبال ایرانیان و مسلمانان مقیم نیویورک و مطبوعات بین‌المللی از او و فعالیتهایش برای تبیین شرایط انقلاب اسلامی، جنگ و سیاست‌های ایران در برابر ابرقدرت‌ها بود. امامت نماز جمعه مسلمانان نیویورک و سخنرانی در خطبه‌های آن نیز از نکات جالب و با اهمیت این سفر بود.
از اقدامات دیگر خامنه‌ای در زمینه سیاست خارجی می‌توان به برقراری ارتباط منسجم با گروه‌های سیاسی شیعی در افغانستان، عراق و لبنان و ایجاد تفاهم بین آن‌ها و تشکیل مجلس اعلای اسلامی عراق اشاره کرد. به طوری که اختلاف بین آنها را به اتحاد تبدیل کرد. و تشکیل حزب وحدت اسلامی از احزاب هشت‌گانه افغانستان نیز از مصداق‌های این رویکرد است. در این دوره، به دامنه حمایت ایران از مبارزان اسلامی در لبنان، فلسطین، عراق و افغانستان افزوده شد.
جنگ

همچنین ببینید: جنگ ایران و عراق
به گفته علی‌اکبر ولایتی، خامنه‌ای از نخستین ساعات آغاز جنگ ایران و عراق، در مسائل جنگ به ایفای نقش پرداخت. در ۵ مهر ۱۳۵۹ در جبهه‌های جنگ حضور یافت تا گزارشی از وضعیت جبهه‌ها و امکانات نیروهای ایرانی منطقهٔ مورد حمله نیروهای عراقی تهیه نموده و به سازمان‌دهی نیروها برای مقابله با دشمن کمک کند. بر این اساس راهی جبههٔ جنوب شد و تا اواسط بهار سال ۱۳۶۰ در آن جبهه حاضر بود. پس از آن، در جبههٔ غرب حاضر شد، حضور او در جبهه‌ها تمام وقت نبود و برای کارهایی مانند اقامه نماز جمعه به تهران می‌آمد و برمی‌گشت. بیشتر وقت او در جبهه‌ها برای هدایت، پشتیبانی و طراحی عملیات ستاد جنگ‌های نامنظم صرف می‌شد. در پشتیبانی از جبهه‌های خرمشهر، آبادان و سوسنگرد نقش مؤثری داشت و در تقویت نیروهای نظامی مردمی مثل سپاه و بسیج و تهیهٔ نیازمندی‌های فنی و تجهیزاتی آنها نقش بسیاری ایفا نمود. به فرمان سید روح‌الله خمینی در ۲۰ مهر ۱۳۵۹ شورای عالی دفاع ملی عهده‌دار کلیهٔ امور جنگ شد و خامنه‌ای در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۵۹ نمایندهٔ خمینی در این شورا و نیز سخن‌گوی آن شد. در این مدت مشاور خمینی در امور و مسائل جنگ نیز بود. خامنه‌ای در عملیات شکستن حصر آبادان حضور مستقیم داشت.
خامنه‌ای طی ۷ سال از دوران ریاست‌جمهوری‌اش که مقارن با جنگ بود، بخش زیادی از مذاکرات خارجی خود را به مذاکره با هیئت‌های صلح که مأموریت میانجی‌گری بین ایران و عراق را داشتند، اختصاص داد. خامنه‌ای در این دوره رئیس شورای عالی پشتیبانی جنگ بود. این شورا به دلیل شرایط خاص جنگ در ۱۳۶۵ ه‍.ش و به‌منظور به‌کارگیری هرچه بهتر امکانات کشور در خدمت جنگ و انجام دادن اقدامات مؤثر در بسیج نیروها و امکانات برای رفع نیازمندی‌های جبهه‌های جنگ تشکیل شد. روح‌الله خمینی در پاسخ به استعلام او در ۱۹ بهمن ۱۳۶۶ ه‍.ش مصوبات آن شورا را تا پایان جنگ لازم‌الاجرا اعلام کرد. در تابستان ۱۳۶۷ ه‍.ش با پذیرش قطعنامهٔ ۵۹۸ توسط ایران، جنگ به پایان رسید. پذیرش قطعنامهٔ ۵۹۸ در جلسه‌ای به ریاست خامنه‌ای و با حضور مسئولان عالی‌رتبه در ۲۶ تیر ۱۳۶۷ ه‍.ش به تصویب رسید و خمینی نیز این مسئله را قبول کرد. به دنبال این تصمیم سید علی خامنه‌ای به‌عنوان رئیس‌جمهور در نامه‌ای در ۲۷ تیر ۱۳۶۷ ه‍.ش به دبیرکل وقت سازمان ملل متحد، خاویر پرز دکوئیار، پذیرش قطعنامهٔ ۵۹۸ سازمان ملل از سوی ایران را اعلام کرد.
مراسم تنفیذ حکم ریاست‌جمهوری سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۶۰ ه‍. ش
سید علی خامنه‌ای در کنار میرحسین موسوی
خامنه‌ای در منزل یک خانواده شهید جنگ ایران و عراق
سخنرانی خامنه‌ای در چهل و دومین اجلاس مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۳۶۶
سخنرانی خامنه‌ای در اجلاس جنبش عدم تعهد در هراره، زیمبابوه. شهریور ۱۳۶۶
سید علی خامنه‌ای در سنگر در اوایل جنگ ایران و عراق
حضور سید علی خامنه‌ای در دوران ریاست‌جمهوری در جمع سپاهیان لشکر ۳۱ عاشورا در ۲۸ مرداد ۱۳۶۷
نهب (تاکستان)

| نُهُب | نُهُب |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان تاکستان
بخش: بخش ضیاءآباد
دهستان: دهستان دودانگه سفلی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۴۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
نُهُب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان دودانگه سفلی واقع شده‌است. وضع طبیعی روستای نُهُب دهستان دودانگه سفلی بصورت دشتی می باشد و از راه جاده آسفالته اصلی حدود ۸۰۰ متر فاصله دارد.
گفته می شود تاریخ و قدمت این روستا به دوران کیانیان و سلسله مادها بر می گردد.
مردم این روستا اصالت ترک دارند  و اقوامی از طایفه های آخوندی،بیاتی، یوسفی،  یکه زارع و مرادلو  می باشند. طایفه بیاتی از طایفه های اصیل این روستا میباشد ، آنها از استان همدان شهرستان قهاوند به روستای نهب و اطراف قزوین مهاجرت کردند .
در قسمت بالا دست روستا با ایجاد  سد نهب  برای جلوگیری از هدر رفت آبهای سطحی و زیر سطحی ایجاد شده که می تواند به بیش از ۶۸ هزار هکتار از مزارع تامین کننده منابع آبی باشد.روستای نهب یکی از بهترین روستای های منطقه است ،روستای نهب یکی از بهترین هییت های منطقه تاکستان را دارد نهب ۳۴۱ نفر جمعیت دارد.
در سد نهب اغلب پرنده های کمیابی مانند : فلامینگو ، مرغ دریایی ، اردک وحشی ، شاهین ، قرقی و عقاب نیز یافت میشود .