لورازپام
عوارض جانبی

بسیاری از اثرات مفید لورازپام (به عنوان مثال، آرام بخش، شل کننده عضلات، ضد اضطراب و اثر بر فراموشی) ممکن است عوارض جانبی ناخواسته ایجاد کنند. عوارض جانبی می‌تواند شامل آرام بخشی و کاهش فشار خون باشد. اثرات لورازپام در ترکیب با سایر داروهای ضد افسردگی سی ان اس افزایش می‌یابد. از دیگر عوارض جانبی آن می‌توان به سردرگمی، آتاکسی، جلوگیری از شکل‌گیری خاطرات جدید و اثرات خماری اشاره کرد. مشخص نیست که درصورت استفاده از بنزودیازپین ها به صورت طولانی مدت، آیا اختلالات شناختی پس از قطع مصرف لورازپام به‌طور کامل به حالت عادی برمی گردد یا خیر. نقص‌های شناختی حداقل شش ماه پس از توقف مصرف باقی می‌ماند، اما بهبود عملکرد شناختی ممکن است بیش از شش ماه طول بکشد. به نظر می‌رسد که لورازپام نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها اثرات منفی عمیقی بر حافظه دارد. این دارو هم حافظه آشکار و هم حافظه ناآشکار را مختل می‌کند. در افراد مسن، زمین‌خوردن در نتیجه مصرف بنزودیازپین‌ها محتمل است. عوارض جانبی در افراد مسن شایع تر است و در دوزهای پایین‌تری نسبت به افراد جوان ظاهر می‌شود. بنزودیازپین‌ها می‌توانند باعث افسردگی یا بدتر شدن آن شوند. اثرات متناقض نیز شایع است، مانند بدتر شدن تشنج یا هیجان پارادوکسیکال. هیجان پارادوکسیک بیشتر در افراد مسن، کودکان، افراد دارای سوء مصرف الکل و افرادی که سابقه پرخاشگری یا مشکلات عصبی دارند اتفاق می‌افتد. اثرات لورازپام وابسته به دوز آن است، یعنی هرچه دوز بیشتر شود، اثرات (و عوارض جانبی) قوی تر خواهد بود. استفاده از کمترین دوز برای رسیدن به اثرات مورد نیاز، خطر عوارض جانبی را کاهش می‌دهد. داروهای آرام بخش و قرص‌های خواب‌آور، از جمله لورازپام، با افزایش خطر مرگ همراه است.
آرام بخشی عارضه جانبی‌ای است که افراد مصرف‌کننده لورازپام اغلب گزارش می‌کنند. در گروهی متشکل از حدود ۳۵۰۰ نفر که بابت اضطراب تحت درمان قرار گرفتند، شایع‌ترین عوارض جانبی شکایت از لورازپام؛ آرام بخشی (۹/۱۵٪)، سرگیجه (۹/۶٪)، ضعف (۴/۴٪) و بی‌ثباتی (۳٫۴٪) بود. عوارض جانبی مانند آرام بخشی و بی‌حسی با افزایش سن بیشتر میشود. اختلال شناختی، اختلال در رفتار و اختلال تنفسی و همچنین اختلال در فشار خون نیز ممکن است رخ دهد.
اثرات متناقض: در بعضی موارد، اثرات متناقض با بنزودیازپین‌ها شایع است. از جمله افزایش عصبانیت، پرخاشگری، طغیان عصبی و تحریک روانی. این اثرات نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها، بیشتر با لورازپام مشاهده می‌شود. اثرات متناقض در افراد با سابقه اختلالات شخصیتی و افراد مبتلا به بیماری روانی عموماً در دوزهای بالاتر بروز می‌کند. از آنجا که به نظر می‌رسد اثرات متناقض وابسته به دوز است، اثرات معمولاً با کاهش دوز یا قطع مصرف کامل لورازپام فروکش می‌کنند.
خودکشی: افرادی که به‌طور مداوم از بنزودیازپین‌ها استفاده میکنند با ریسک افزایش میل به خودکشی همراه هستند، علت آن احتمالاً به دلیل ایجاد کمرویی توسط دارو ارزیابی شده است. به نظر می‌رسد دوزهای بالاتر خطر بیشتری را به همراه دارند.
اثرات ابتلا به فراموشی: در بین بنزودیازپین‌ها، لورازپام اثرات نسبتاً قوی‌ای در ابتلا به فراموشی را ایفا می‌کند، اما مقاومت افراد در برابز این عارضه با مصرف مداوم، فزونی میابد. برای جلوگیری از بروز فراموشی (یا آرام بخشی اضافی)، مقدار کل روزانه لورازپام روزانه نباید بیش از ۲ میلی‌گرم باشد. این مسئله همچنین در مورد استفاده برای آرام بخشی شبانه نیز صدق می‌کند. به پنج شرکت کننده در یک مطالعه پیرامون خواب آنها، لورازپام ۴ میلی‌گرم تجویز شد و در عصر روز بعد، سه داوطلب به‌طور غیرمنتظره ای دچار شکاف در حافظه گشتند، تأثیری که بعد از دو تا سه روز استفاده کاملاً فروکش کرد. اثرات فراموشی را نمی‌توان از درجه آرام بخشی موجود تخمین زد، زیرا این دو اثر نامربوط هستند.
لورازپام با دوز بالا یا درصورت مصرف طولانی مدت گاهی با مسمومیت پروپیلن گلیکول همراه است.