stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مسئله یهود
تاریخچه یهودا

در سال ۱۴۳ قبل از میلاد سمعان مکابی با استفاده از منازعاتی که سلوکیان با پارت‌ها داشتند یهودا را از کشور سلوکی جدا و مستقل ساخت. او به عنوان سردار و ربن بزرگ دومین دولت یهود را برپا کرد؛ دولتی که تا سال ۷۰ میلادی دوام داشت. این دولت (که به نام حشمونیان معروف است) تحت تأثیر روزافزون تمدن یونانی قرار داشت و گرایش حشمونیان به این فرهنگ موجب اعتراض شدید فریسیان یهودا بود. سالومه الکساندرا (۷۸-۶۹ قبل از میلاد) ملکه یهودا با فریسیان صلح کرد؛ ولی فرزندان وی که تحت تأثیر فرهنگ روم قرار داشتند در جریان یکی از جنگ‌های جانشینی، سرداری رومی به نام پومپیوس را به داوری فراخواندند که در نتیجه این داوری و جنگ‌های متعاقب آن پومپیوس اورشلیم را اشغال و هیرکانوس دوم حاکم یهودا گردید. در نتیجه این دخالت روم، سلطنت مستقل پایان یافت و یهودا جزو ایالت مفتوحه روم یعنی سوریه شد. در سال ۵۴ قبل از میلاد کراسوس که عازم ایران بود؛ معبد هیکل اورشلیم را (که سابقاً پومپیوس مصون داشته بود) غارت کرد. هنگامی که خبر رسید کراسوس در جنگ مغلوب و کشته شده‌است، یهودیان فرصت را برای آزادی خود مغتنم شمردند. این شورش‌ها توسط فرماندار رومی سوریه سرکوب شد و مقدمه به تخت نشاندن هردوس کبیر توسط رومیان فراهم شد.
هردوس در کنار اصلاحات بسیاری که در امور اقتصادی و سیاسی یهودا انجام داد اعلام داشت که هیکل ساخته شده در پانصد سال پیش کوچک است و پیشنهاد کرد که آن را خراب و معبد بزرگتری به جای آن ساخته شود. با وجود اعتراض و نگرانی مردم طرح خود را عملی ساخت و معبد بزرگی بنا نهاد که برای ساخت آن زمینی به مساحت شصت هزار متر مربع روی کوه موریاه را تسطیح کردند. کار ساختمانی این معبد هشت سال، ولی تزیین آن هشتاد سال طول کشید. ولی یهودیان معماری یونانی معبد و نصب عقاب طلا در مدخل آن را نپسندیدند. توطئه‌هایی علیه جان هردوس صورت گرفت ولی هردوس توطئه کنندگان را دستگیر کرد و به قتل رسانید. در نهایت هردوس در سال چهارم قبل از میلاد درگذشت در حالی که مورد تنفر تمام مردم یهودا بود.
به موجب وصیت هردوس یهودا بین سه فرزند او یعنی فیلیپ، فردوس آنتیپاس و آرخلائوس تقسیم شد و بدین ترتیب اورشلیم و بیت الحم به آرخلائوس رسید. تقسیم‌بندی با توجه به تشتت نژادی در قسمت‌های مختلف یهودا بین یونانیان، سوری‌ها و یهودیان بود که توسط روم تقویت می‌شد. غیر از مسایل نژادی از لحاظ عقیدتی هم بین یهودیان اختلاف وجود داشت؛ به اینصورت که سامریون معتقد بودند که یهوه صهیون را به عنوان مقر معبد انتخاب نکرده بلکه جزریم (اورشلیم؟) را برگزیده‌است. این فرقه‌ها البته با وجود اختلاف عقیده با هم در مورد لزوم استقلال از روم هم عقیده بودند.
دوران انتظار بزرگ

امید به رهایی از تسلط روم و رنج‌های روی زمین با ورود یک رهاننده یزدانی در ادبیات یهودی آن زمان به‌طور گسترده وجود داشت. عقیده عمومی بر این مبنا استوار بود که طبق کتب مکاشفات دوران فرمانروایی شر یا بر اثر دخالت مستقیم خدا یا با روی زمین آمدن پسر یا نماینده اش مسیح یا یک تدهین شده پایان خواهد یافت. عقیده کلی دربارهٔ مسیح این بود که مسیح کفار را مطیع خواهد ساخت، اسراییل را رهایی خواهد بخشید، اورشلیم را پایتخت خود خواهد کرد و همه مردم را به پذیرفتن یهوه و شریعت موسی خواهد آورد. بسیاری از مردم یهود عمر خود را در هیکل با روزه داری و صبر و دعا سپری می‌کردند به این امید که رهاننده را پیش از مردن به چشم خود ببینند.
مسیح

در اوایل قرن هجدهم در محفل بالینگبروک بحثی محرمانه دربارهٔ امکان عدم وجود عیسی صورت گرفت، بحثی که حتی ولتر از آن جا خورد. ولنی نیز همین تردید را در اثر خویش به نام ویرانه‌های امپراتوری در سال ۱۷۹۱ ابراز داشت. ناپلئون به هنگام ملاقاتش با نویسنده و محقق آلمانی ویلانت در سال ۱۸۰۸ چیزی از او دربارهٔ سیاست و جنگ نپرسید؛ بلکه از او پرسید که به تاریخی بودن مسیح معتقد است یا نه؟ یکی از عمده‌ترین اشتغالات اندیشه نوین در عصر روشنگری فرانسه نقد کتاب مقدس یعنی حمله اوج‌گیرنده ای به اصالت و حقانیت آن بوده‌است.
هرمان رایماروس در هنگام مرگ در سال ۱۷۶۸ دستنویسی ۱۴۰۰ صفحه‌ای از خود به جا گذاشت که شش سال بعد توسط گتهولد لیسینگ قسمت‌هایی از آن تحت عنوان « قطعات ولفنبوتل » منتشر شد. در این کتاب استدلال شده بود که نمی‌توان عیسی را به عنوان بنیان‌گذار مسیحیت در نظر گرفت و درک کرد، بلکه باید او را چهره نهایی و متفوق اسکاتالوژی (آخرت شناسی) یهودیان دانست. در سال ۱۷۹۶ هردر تفاوت ظاهراً سازش ناپذیر میان مسیح موصوف در «انجیل متی، مرقس و لوقا» را با مسیح موصوف در «انجیل یوحنا» را خاطر نشان کرد. داوید اشتراوس در اثری دورانساز به نام « زندگی عیسی » نوشت که به عقیده او می‌بایست ویژگی‌های فوق طبیعی عیسی در انجیل‌ها جزو اسطوره‌ها محسوب شود و باید زندگی حقیقی مسیح به هر شکل بازسازی شود.
در سال ۱۸۴۰ برونو باوئر دست به نگارش یک سلسله آثار جدلی شور انگیز زد تا نشان دهد عیسی اسطوره‌ای بیش نیست، و شکل تشخص یافته کیشی است که در قرن دوم از درهم آمیختن الاهیات یهودی، یونانی و رومی پیدا شده‌است. در سال ۱۸۶۳ کتاب « زندگی عیسی » اثر ارنست رنان بسیاری را با شیوه عقلاییش به وحشت انداخت. در این کتاب نتایج نظریات منتقدان آلمانی یکجا گردآوری شده و مسئله انجیل‌ها را مورد بررسی قرار می‌داد.
مکتب فرانسوی در این زمینه با آبه لوازی به اوج خود رسید. وی متن عهد جدید را موضوع چنان تجزیه تحلیل شدید و دقیقی قرار داد که کلیسای کاتولیک لازم دانست وی را تکفیر کند. در این ضمن در هلند نیز مکتبی متشکل از پیرسون، نابر، و ماتاس با انکار وجود تاریخی عیسی، آن هم با ارائه تفصیلی مدارک این نظریات را تکمیل می‌کردند و در انگلستان اسمیت و م.رابرتسن بر چنین انکاری حجت می‌آوردند.
بروکلین نتس

بروکلین نتس، به (انگلیسی Brooklyn Nets) یکی از تیم‌های حاضر اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا است و مقر آن در ایالت نیویورک قرار دارد.
میخائیل پروکوروف سرمایه‌گذار بزرگ روسیه ای مالک این تیم است.
این تیم قبل از سال ۲۰۱۲ در ایالت نیوجرسی و در پرودنشال سنتر قرار داشت.
بازیکنان > فعلی

نیک کلاکستون
بن سیمونز
میکال بریجز
سث کوری
بازیکنان > بازنشسته

جیک وان
نگارخانه

مهمت اکور و رجب طیب اردوغان
چیرلیدرهای تیم
وب‌گاه رسمی

New Jersey Nets
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
عملیات فتح‌المبین

«فتح‌المبین» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، فتح‌المبین (ابهام‌زدایی) را ببینید.
عملیات فتح‌المبین عملیات نظامی گسترده نیروهای مسلح ایران، علیه نیروهای مسلح عراق، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که در فروردین ۱۳۶۱ با تلفات بالای انسانی، پس از ۷ روز نبرد سنگین و با پیروزی قاطع نیروهای ایرانی و عقب‌نشینی نیروهای عراق از سرزمین‌های اشغال‌شده، به پایان رسید.
این عملیات در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد روز دوشنبه ۲ فروردین ۱۳۶۱ در جبهه جنوبی، در منطقه غرب شهرهای شوش و دهلران با وسعت حدود ۲٫۵۰۰ کیلومتر مربع در استان خوزستان انجام شد. طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین از اواسط آبان ۱۳۶۰ آغاز شده بود. بسیاری بر این باورند که این عملیات نقطه‌عطف جنگ ایران و عراق است، که در نهایت منجر به بیرون راندن نیروهای عراقی از بخش بزرگی از خاک خوزستان شد. هر چند برخی دیگر از مفسران جنگ، عملیات بیت‌المقدس را تعیین‌کننده‌ترین عملیات در طول جنگ ایران و عراق می‌دانند. در مجموع عملیات فتح‌المبین باعث آزادسازی ۲٫۴۰۰ کیلومتر مربع از سرزمین‌های اشغالی، شامل ده‌ها بخش و روستا و نیز چندین جاده ارتباطی مهم در استان خوزستان شد، همچنین شهرهای دزفول، شوش، دهلران و اندیمشک، همچنین پایگاه هوایی دزفول از دید و تیر مؤثر نیروهای عراقی خارج گردید.
پیشینه

با خاتمه یافتن عملیات طریق‌القدس، تلاش برای اجرای عملیات بعدی به منظور جلوگیری از قدرت تصمیم‌گیری، تجدید سازمان و تقویت روحیه ارتش عراق آغاز شد. در این شرایط که نیروهای ایرانی ابتکار عمل در جنگ و پشت جبهه را در دست داشتند، دو منطقه «غرب دزفول» و «منطقه عمومی خرمشهر» (غرب کارون) نظر فرماندهان ایرانی را به خود جلب کرده بود، که الزاماً می‌بایست یکی از آن‌ها جهت اجرای عملیات بعدی نیروهای ایرانی انتخاب می‌شد.
پس از مدت‌ها بحث و بررسی، فرماندهان نیروی زمینی ارتش، منطقه خرمشهر و فرماندهان سپاه پاسداران منطقه غرب دزفول را برای انجام عملیات آینده پیشنهاد کردند، که سرانجام منطقه پیشنهادی سپاه به دلایلی همچون تناسب یگان‌های خودی با وسعت این منطقه و تناسب شرایط طبیعی این منطقه با رزم قوای پیاده، جهت انجام عملیات فتح‌المبین برگزیده شد.
طرح عملیات

طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین از اواسط آبان‌ماه ۱۳۶۰ آغاز شد و پس از هماهنگی‌های گسترده میان فرماندهان نظامی، سرانجام طرح عملیاتی شماره ۱ فتح‌المبین در اواخر دی‌ماه همان سال آماده شد. روز ۱۳ بهمن ۱۳۶۰ در پی یک نشست مشترک میان فرماندهان ارشد سپاه و ارتش، طرح یادشده به یگان‌های اجرایی، ابلاغ و متعاقب دریافت اطلاعات جدید در ۳۰ بهمن‌ماه همان سال، طرح اولیه بازنگری‌شده و طرح شماره ۲ در ۱۳ اسفندماه ۱۳۶۰ انتشار یافت.
اهداف عملیات

آزادسازی بخش وسیعی از مناطق اشغال شده منطقه غرب دزفول شوش و اندیمشک، همچون سایت ۴ و ۵ رادار و ده‌ها روستای منطقه.
انهدام دو لشکر عراق (۱۰ زرهی و ۱ مکانیزه)
دستیابی به خطوط پدافندی
خارج کردن شهرهای دزفول، شوش و اندیمشک از تیررس آتش توپخانه عراق.
دور کردن آتش مؤثر ارتش عراق از جاده اهواز – اندیمشک.
منطقه عملیات

منطقه عمومی عملیات فتح‌المبین در غرب رودخانه کرخه واقع شده‌است و از شمال به ارتفاعات صعب‌العبور تی‌شکن، دالپری، چاه نفت و تپه‌سپتون، از جنوب به ارتفاعات میش‌داغ، تپه‌های رملی و چذابه و از شرق نیز به مرز بین‌المللی (در شمال و جنوب فکه) منتهی می‌شود.
منطقه مزبور ۲۵۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد، از لحاظ جغرافیایی ناهموار است و علاوه بر ارتفاعات یادشده، دارای تپه‌های ماهور بسیار و بعضاً غیرقابل عبور می‌باشد. این بلندی‌ها به دلیل پستی زمین در شرق کرخه، روی شهرهای شوش، هفت‌تپه و جاده اهواز به اندیمشک کاملاً مشرف می‌باشند. ارتفاعات ابوصلیبی‌خات با ۲۰۲ و ۱۸۹ متر، کوه‌های برغازه، رقابیه، تی‌شکن، کمر سرخ، تنگه ابوغریب و رقابیه، مراکز رادار، سایت ۴ و ۵، پادگان عین‌خوش و نقاط حساسی همچون دوسلک و سه‌راهی قهوه‌خانه، از عوارض مهم منطقه عملیاتی فتح‌المبین بودند. جاده‌های آسفالته دزفول به دهلران، عین خوش به چم سری، جاده تنگه ابوغریب، جاده امامزاده عباس به چاه نفت و پل‌های احداث شده روی رودخانه‌های چیخواب و دویرج نیز از مهم‌ترین راه‌های مواصلاتی منطقه محسوب می‌شدند.
اجرای عملیات

عملیات فتح‌المبین با فرماندهی مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران و با استفاده از ۳۵ گردان از نیروهای ارتش و ۱۰۰ گردان از نیروهای سپاه پاسداران، در مقابل ۷ تیپ زرهی، ۲۰ تیپ پیاده و ۱۰ گردان توپخانه ارتش عراق که معادل با حدود ۸۰٫۰۰۰ تا ۱۶۰٫۰۰۰ نفر نیرو بود، اجرا گردید. این عملیات در دوم فروردین ۱۳۶۱ بعد از حدود ۱۸ ماه از شروع جنگ ایران و عراق، آغاز شد. هدف نیروهای ایرانی محاصره نیروهای عراقی بود تا بتوانند آنها را در بیرون از شهرهای دزفول و شوش متوقف کرده و از سقوط یا تصرف شهر دزفول نیز جلوگیری نمایند. نیروهای ارتش ایران تحت فرماندهی علی صیاد شیرازی، در شب دوم فروردین، عملیات زرهی خود را آغاز کردند. این عملیات با یورش موج انسانی توسط نیروهای سپاه پاسداران به فرماندهی محسن رضایی، همراهی می‌شد. هر یک از یورش‌های موج انسانی، در حدود ۱٫۰۰۰ نفر از نیروهای سپاه پاسداران و بسیج را شامل می‌گردید.
در طی این عملیات نیروهای ایرانی به خاطر استفاده از استراتژی حملات موج انسانی، تلفات بسیار سنگینی را در خطوط مقدم خود، متحمل شدند. نیروهای ایرانی می‌بایست با ارتش عراق که از حمایت زرهی، توپخانه و پشتیبانی هوایی مناسب برخوردار بودند و موقعیت خود را تثبیت کرده بودند، می‌جنگیدند. پس از آنکه نیروهای ایران به مدت حدود یک هفته عملیات سنگین خود را ادامه دادند و تلفات سنگینی به نیروهای ارتش عراق وارد آوردند، سرانجام صدام حسین دستور عقب‌نشینی نیروهای عراقی را صادر نمود. نیروهای ایرانی توانستند در مدت یک هفته، سه تیپ از نیروهای ارتش عراق را در منطقه عملیات، محاصره کرده و از بین ببرند.
اجرای عملیات > مرحله اول

عملیات فتح‌المبین در تاریخ ۲ فروردین ۱۳۶۱ در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد در غرب دزفول و شوش آغاز شد. اهداف این عملیات انهدام نیروهای ارتش عراق، آزادسازی ارتفاعات و مناطقی در جنوب کشور بود. در ابتدای مرحله اول این عملیات، دو گردان از سپاه و دو گردان از ارتش بدون درگیری با نیروهای عراقی، از خطوط مقدم گذشته و اقدام به دور زدن توپخانه آن‌ها کردند.
در ساعت یک و پنجاه دقیقه، اولین خاک‌ریزهای ارتش عراق سقوط کرد، همچنین خمپاره‌اندازهای واقع در ارتفاعات کوت‌کابون نیز توسط نیروهای ایرانی محاصره شد و در نهایت به تصرف آن‌ها درآمد. در مرحله نخست عملیات فتح‌المبین، جبهه شمالی به قرارگاه قدس، جبهه جنوبی به قرارگاه فتح، جبهه میانی به قرارگاه فجر و جبهه شمال‌شرقی نیز به قرارگاه نصر واگذار شده بود. در روز اول این عملیات با روشن شدن هوا، نیروی هوایی عراق اقدام به بمباران مواضع نیروی ایرانی نمود. در ساعت ۸ و نیم بامداد روز نخست، نیروهای عمل‌کننده در قرارگاه قدس، پادگان عین‌خوش و مناطق اطراف آن را به تصرف خود درآوردند و پس از آن، منطقه امام‌زاده عباس و جاده تدارکاتی دهلران نیز در کنترل یگان‌های قرارگاه قدس قرار گرفت.
در جبهه شمال شرقی نیز تپه‌های علی گره زرد، شاوریه و مواضع توپخانه عراق، تا ارتفاعات نادری نیز توسط قرارگاه نصر تصرف شد. در جبهه جنوبی عملیات نیز نیروهای قرارگاه فتح تا دامنه ارتفاعات رقابیه پیشروی کردند. در پایان مرحله اول عملیات فتح‌المبین، در مجموع ۶۵۰ کیلومترمربع از اراضی تصرف شده توسط ارتش عراق، در کنترل نیروهای ایرانی قرار گرفت و از نیروهای عراقی بیش از ۶۰۰۰ نفر اسیر و ۱۰۰۰۰ نفر کشته و زخمی شدند.
اجرای عملیات > مرحله دوم

پس از موفقیت نیروهای ایرانی در مرحله اول عملیات، در کمتر از ۲۴ ساعت بعد، مرحله دوم عملیات فتح‌المبین در ساعت ۱ بامداد ۴ فروردین ۱۳۶۱ آغاز گردید. در این مرحله نیروهای ایرانی از ۳ محور تنگه رقابیه، ارتفاعات میش‌داغ و تنگه دلیجان، به نیروهای عراقی هجوم آوردند. در فاصله ۲۴ ساعته میان اجرای مرحله اول و دوم این عملیات، فرماندهی ارتش عراق اقدام به اعزام بخشی از نیروهای زرهی خود از منطقه جنوب به‌طرف شمال نمود و موفق شد مناطق امام‌زاده عباس و دشت عباس را به تصرف خود درآورد. در طول شب نخست مرحله دوم این عملیات، نیروهای ایرانی پس از ۸ کیلومتر پیشروی در خاک عراق، با لشکر ۱ مکانیزه ارتش عراق مواجه شدند، که این درگیری تا صبح روز نخست ادامه داشت و در هنگام صبح، نیروهای عراقی اقدام به عقب‌نشینی موقت نمودند. روز دوم با روشن شدن هوا، درگیری سختی میان نیروی هوایی عراق و پدافند هوایی ایران درگرفت، سپس نیروی زمینی عراق اقدام به پاتک سنگین در مناطق دشت عباس و رقابیه نمود، که با مقاومت نیروهای ایرانی همراه بود و این حالت واماندگی نبرد، تا انتهای مرحله دوم این عملیات ادامه داشت.
اجرای عملیات > مرحله سوم

دو روز پس از پایان مرحله دوم، سومین مرحله از عملیات فتح‌المبین در نیمه‌شب ۷ فروردین ۱۳۶۱ آغاز شد. در ابتدا نیروهای عراقی اقدام به اجرای تک گسترده در منطقه شوش نمودند. هدف نیروهای ایرانی از اجرای مرحله سوم عملیات فتح‌المبین، تصرف مناطقی در مقابل شهر شوش، تحت عنوان منطقه رادار و سایت ۴ و ۵ بود. مرحله سوم عملیات فتح‌المبین در ساعت ۳ و ۲۰ دقیقه صبح ۷ فروردین ۱۳۶۱ در منطقه سایت ۵ آغاز شد. در این مرحله نیروهای قرارگاه فجر از مقابل با نیروهای عراقی درگیر شدند و قرارگاه نصر نیز اقدام به دور زدن نیروهای عراقی نمود. در ساعت ۴ صبح سایت ۵، در ساعت ۶ صبح منطقه رادار و در ساعت ۷ صبح نیز سایت ۴ توسط نیروهای ایرانی تصرف شد و در نهایت این مرحله با تصرف تنگه رقابیه و عین‌خوش، با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید.
نتیجه عملیات

در نهایت عملیات فتح‌المبین با پیروزی قاطع نیروهای ایران و آزادسازی حدود ۲٬۵۰۰ کیلومتر مربع از مناطق اشغال شده توسط ارتش عراق، به پایان رسید. تلفات نیروهای ایران حدود ۳۰٫۰۰۰ نفر و تلفات نیروهای عراق ۲۵٫۰۰۰ نفر، به علاوه ۱۵٫۰۰۰ نفر اسیر گزارش شده‌است.
استعداد نیروها > عراق

مسؤولیت پدافند از منطقه غرب دزفول، برعهده دو لشکر ۱۰ زرهی و لشکر ۱ مکانیزه از نیروی زمینی عراق بود و به تناسب میزان هوشیاری عراق و آگاهی از عملیات نیروهای ایران، بر استعداد آن‌ها افزوده می‌شد. در مجموع، تمامی یگان‌هایی که قبل از شروع عملیات، در منطقه مستقر بودند و نیز تمام یگان‌هایی که حین عملیات وارد منطقه شدند:
لشکر ۱۰ زرهی؛ شامل: تیپ‌های ۱۷، ۴۲، ۵۱ و ۶۰ زرهی، تیپ ۲۴ مکانیزه، تیپ‌های ۵۵، ۹۹، ۴۲۳ و ۵۰۵ پیاده.
لشکر ۱ مکانیزه؛ شامل: تیپ‌های ۳۴ و ۵۱ زرهی، تیپ‌های ۱ و ۲۷ مکانیزه، تیپ‌های ۹۳، ۹۶، ۱۰۹ و ۴۲۶ پیاده.
لشکر ۳ زرهی؛ شامل: تیپ‌های ۶ و ۱۲ زرهی، تیپ ۸ مکانیزه.
لشکر ۶ مکانیزه؛ شامل: تیپ ۲۵ مکانیزه.
لشکر ۹ زرهی؛ شامل: تیپ ۱۴ مکانیزه و تیپ‌های ۳۵ و ۴۳ زرهی.
لشکر ۷ پیاده: شامل: تیپ‌های ۱۹ و ۳۸ پیاده.
یگان‌هایی با ماموریت‌های ویژه: تیپ‌های ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۹، ۶۰۳، ۶۰۴، ۶۰۵.
تیپ‌های مستقل: تیپ مکانیزه گارد جمهوری، تیپ ۱۰ زرهی، تیپ‌های ۹۱ و ۹۲ پیاده و تیپ ۵ گارد مرزی.
کماندو: ۹ گروهان.
توپخانه: ۴ گردان از لشکر ۱۰، ۴ گردان از لشکر ۱، ۳ گردان از لشکر ۳ و گردان ۲۱۷.
استعداد نیروها > ایران

قرارگاه مرکزی کربلا با فرماندهی مشترک نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، هدایت کلی این عملیات را برعهده داشت، که ۴ قرارگاه فرعی تحت امر آن بود:
قرارگاه قدس:
ارتش: تیپ ۸۴ پیاده لرستان با ۳ گردان، تیپ ۲ زرهی از لشکر ۹۲ زرهی اهواز با ۳ گردان
سپاه: تیپ ۴۱ ثارالله با ۶ گردان، تیپ ۱۴ امام حسین با ۹ گردان و عناصری از سپاه ایلام
قرارگاه نصر:
ارتش: تیپ ۱، تیپ ۲ و تیپ ۳ از لشکر ۲۱ پیاده حمزه با ۱۰ گردان، تیپ ۵۸ ذوالفقار با ۴ گردان
سپاه: تیپ ۲۷ محمد رسول‌الله با ۹ گردان، تیپ ۷ ولی عصر با ۹ گردان
قرارگاه فجر:
ارتش: تیپ ۱، تیپ ۲ و تیپ ۳ از لشکر ۷۷ پیاده خراسان
سپاه: تیپ ۳۳ المهدی با ۶ گردان، تیپ ۴۶ فجر با ۵ گردان، تیپ ۱۷ علی ابن ابیطالب با ۶ گردان و تیپ ۳۴ امام سجاد با ۱۱ گردان
قرارگاه فتح:
ارتش: تیپ ۱ از لشکر ۹۲ زرهی اهواز، تیپ ۵۵ هوابرد و تیپ ۳۷ زرهی شیراز
سپاه: تیپ ۲۵ کربلا، تیپ ۸ نجف با ۸ گردان
در مجموع حدود ۱۰۰ گردان از سپاه و ۳۵ گردان از ارتش، در عملیات فتح‌المبین شرکت کردند، همچنین واحدهایی از توپخانه، هوانیروز و نیروی هوایی ارتش، جهاد سازندگی و مهندسی سپاه و ارتش، پشتیبانی این عملیات را برعهده داشتند.
پرویز خان

| پرویز خان | پرویز خان |
| --- | --- |
کارگردان: علی ثقفی
تهیه‌کننده: عطا پناهی
نویسنده: علی ثقفی
بازیگران:  سعید پورصمیمی  مریم سعادت  خسرو احمدی  حمیدرضا پگاه  بهنام تشکر 
موسیقی: بامداد افشار
فیلم‌بردار: وحید ابراهیمی
تدوین‌گر: حسن حسندوست
توزیع‌کننده: فیلمیران   فیلم‌نت (اکران آنلاین)   سینماه(چنل یوتیوب)
تاریخ‌های انتشار: بهمن ۱۴۰۲ (فجر)   ۲۳ اسفند ۱۴۰۲  ۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ (اکران آنلاین)
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۳٬۳۸۲٬۹۱۴٬۰۰۰ تومان
پرویز خان یک فیلم درام ورزشی ایرانی به تهیه‌کنندگی عطا پناهی و کارگردانی علی ثقفی محصول سال ۱۴۰۲ سازمان هنری رسانه ای اوج است. علی ثقفی در اولین تجربه کارگردانی سینمایی خود مقطعی از زندگی پرویز دهداری را با بازی سعید پورصمیمی به تصویر کشیده‌است. این فیلم نخستین بار در چهل و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر رونمایی شد و از ۲۳ اسفند ۱۴۰۲ در سینماهای ایران اکران شد.
داستان

پس از پیروزی انقلاب و در دهه ۶۰، نام پرویز دهداری با سرمربیگری تیم ملی فوتبال دوباره بر سر زبان‌ها افتاد. سال‌هایی که دهداری تیم ملی را برای حضور در بازی‌های آسیایی۱۹۸۶ سئول آماده کرد. داستان اختلاف با ستاره‌های نامدار تیم ملی هم از اینجا شروع شد. وقتی تیم ملی از سئول بازمی‌گشت نامه‌ای توسط ۱۴ بازیکن امضا شده بود که پس از رسیدن به فرودگاه مهرآباد، به بمب خبری تبدیل شد. استعفای ۱۴ بازیکن از حضور در تیم ملی جنجالی‌ترین رخداد فوتبالی دهه ۶۰ بود.
دهداری تیم ملی تازه‌ای با جوانان گمنام تشکیل داد که از میان‌شان تعدادی جزو ستاره‌های بزرگ فوتبال شدند؛ از احمدرضا عابدزاده و مجتبی محرمی تا جواد زرینچه و صمد مرفاوی. تیم جوان دهداری پس از کسب مقام سومی در جام ملت‌های آسیا، آماده رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۰ می‌شد که حاشیه‌های دیدار دوستانه ایران و ژاپن در استادیوم آزادی، پرونده حضور دهداری در تیم ملی را بست. روزی که تعدادی از تماشاگران با گلوله‌های برفی از معلم اخلاق استقبال کردند. دهداری در اوایل دهه ۷۰ از دنیا رفت و حالا قرار است زندگی و زمانه‌اش در یک فیلم قصه‌گو با نام فیلم پرویز خان به تصویر کشیده شود.
بازیگران

سعید پورصمیمی در نقش پرویز دهداری
مریم سعادت در نقش همسر دهداری
خسرو احمدی  در نقش دریایی
حمیدرضا پگاه در نقش نصرالله سجادی
بهنام تشکر در نقش حسینی
علی باقری در نقش رضا وطنخواه
المیرا دهقانی در نقش شیدا دهداری
مهدی قربانی در نقش جواد زرینچه
یاسین مسعودی در نقش کریم باوی
محمد صادق ملک در نقش عارف پور
نیما نادری در نقش وحید کامیاب
یدالله شادمانی در نقش کلید دار کمپ تیم ملی
مهدی فریضه
روزبه رئوفی در نقش سیروس قایقران
منوچهر علیپور در نقش سفیر ایران در قطر
امیر دانشجو در نقش نادر میراحمدیان
سید ابوالفضل موسوی در نقش احمدرضا عابدزاده
نصیر ساکی
امیرمهدی کوشکی
رسول کربکندی  در نقش خودش
اسکندر کوتی در نقش خودش(گزارشگر بازی)
قائم اسلامی خواه در نقش سعید مارادونا
تولید

در سال‌های اخیر، پرداختن به زندگی پرویز دهداری مورد توجه قرار گرفت. مهم‌ترین فیلم در این زمینه مستند پرویز خان به کارگردانی سجاد ترابی بود که در ششمین جشنواره تلویزیونی مستند به نمایش درآمد.
جوایز و افتخارات > جشنواره فیلم فجر

| مراسم | تاریخ برگزاری | رده | نامزد | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین جلوه‌های ویژه میدانی | سید هادی اسلامی | نامزدشده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین طراحی صحنه | محسن خدابخش | نامزدشده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین تدوین | حسن حسندوست | برنده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین بازیگر اول مرد | سعید پورصمیمی | نامزدشده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین فیلمنامه | علی ثقفی | دیپلم افتخار |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین فیلم اول | عطاء پناهی | برنده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین کارگردان اول | علی ثقفی | نامزدشده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین کارگردانی | علی ثقفی | نامزدشده |  |
| چهل و دومین جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ | بهترین فیلم | عطاء پناهی | نامزدشده |  |
ده عباسقلی

| ده عباسقلی اولش، قریهٔ ملاخلیفه | ده عباسقلی اولش، قریهٔ ملاخلیفه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خوزستان
شهرستان: بهبهان
نام(های) دیگر: نام تاریخی کوی آبلش است.
سال شهرشدن: سه شنبه، ۲۶ دی ۱۳۹۱
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰۰۰
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: ماست، دوغ، کشک، و گاهی قارچ
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۶۱
شناسهٔ ملی خودرو: ۲۴
  ده عباسقلی  روی نقشه ایران ۳۰°۵۱′۰۷″شمالی ۵۰°۱۱′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۵۱۹°شمالی ۵۰٫۱۹۹۵°شرقی﻿ / 30.8519; 50.1995   :   ده عباسقلی  روی نقشه ایران ۳۰°۵۱′۰۷″شمالی ۵۰°۱۱′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۵۱۹°شمالی ۵۰٫۱۹۹۵°شرقی﻿ / 30.8519; 50.1995   
 :
تاریخچه ده عباسقلی

دهِ عباسقلی یا قریهٔ ملاخلیفه نام اولیهٔ آبلش در شهر تشان در استان خوزستان است. این نام اصلی کوی آبلش از دوران اولیهٔ شکل‌گیری این منطقه بود.
عباسقلی طیّب (درگذشته به ۱۳۴۹ خورشیدی) معروف به مشهدی عباسقلی فرزند ابوالفتح طیّب فرزند میرزامحمد طیّب فرزند علی سینا طیّب فرزند علی باز طیّب از بزرگان طایفه تاج طیب ایران از ایل طیبی دفن‌شده در کوی آبلش است.
خود عباسقلی طیب از مهاجران استان کهگیلویه و بویر احمد به دلیل اختلافات قومی و جنگ‌های قبیله ای با برادرزادگان خود است. باید دانست پیش از ورود خاندان عباسقلی طیب، خاندان وکیل خان طیب برادر قیصرخان حاکمان اولیهٔ آبلش و زمین‌های اطراف آن بودند؛ ولی بعد از انتصاب سید حسین طباطبایی رئیس‌التجار بهبهانی از سوی محمدعلی شاه به عنوان حاکم بهبهان و آغاز حاکمیت او، عباسقلی طیب توانست از طریق روابط دوستانه و گفتگو با شماری از بزرگان بهبهان، از رئیس‌التجار حکم خان و تام‌الاختیاری منطقهٔ آبلش و زمین‌های مربوط به آن را بگیرد.
بعدها با تصویب قانون نامگذاری جدید شهرها و روستاهای ایران، نام دیگرِ منطقه که هم‌اکنون آبلش است بر این منطقه گذاشته شد.
از تاریخ سه شنبه، ۲۶ دی ماه ۱۳۹۱ طبق گزارش و اعلام وزارت کشور، بخش تشان به شهر تغییر یافت و آبلش نیز از حوزهٔ روستایی خارج شد. اکنون نام رسمی آبلش در حوزهٔ جغرافیایی شهر تشان، «کوی آبلش» است.
نگارخانه

نمای بهاری ده عباسقلی، (آبلش) شهر تشان
ده عباسقلی، آبلش شهر تشان
آسیاب آبی تاریخی ده عباسقلی، آبلش شهر تشان
دریاچه تار

| دریاچه تار | دریاچه تار |
| --- | --- |
دریاچه تار، هویر و قلهٔ دماوند در یک قاب: دریاچه تار، هویر و قلهٔ دماوند در یک قاب
موقعیت:  ایران،استان تهران، شهرستان دماوند، هویر
مختصات: ۳۵°۴۳′۴۹″ شمالی ۵۲°۱۳′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۳۰۲۸°شمالی ۵۲٫۲۲۵۵۶°شرقی﻿ / 35.73028; 52.22556
کشورهای حوضه: ایران
جاهای مسکونی: شهر دماوند
دریاچه تار، دماوند، ایران
دریاچه تار جزو آثار طبیعی ملی ایران و از مناطق گردشگری شهرستان دماوند بوده و در ۱۵ کیلومتری شرق شهر دماوند در غرب روستای هویر واقع شده‌است. این دریاچه جزو دریاچه‌های آب شیرین کوهستانی محسوب می‌شود و در ارتفاع بیش از ۳۰۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
موقعیت و مشخصات

این دریاچه که یکی از دریاچه‌های آب شیرین ایران است در ۱۵ کیلومتری شرق دماوند و در بین کوه‌های دوبرار در شمال و زرین‌کوه در جنوب واقع شده‌است. این دریاچه در اثر زمین لغزش زرین‌کوه ایجاد گردیده‌است. درازای دریاچهٔ تار حدود ۱/۳ کیلومتر و میانگین پهنای آن ۴۰۰ متر است. عمق این دریاچه در فصول پرآب حدود ۵۰ متر و در فصول کم‌آب حدود ۴۰متر است.
سرشاخه آب‌هایی که به این دریاچه‌ها می‌ریزند، چشمه‌ساران کوه‌های قره‌داغ، سیاه‌چال و شاه‌نشین در شمال و آبراهه‌های فصلی از جنوب است که قسمتی از آب آن‌ها وارد دریاچه‌ها می‌شود و قسمتی دیگر، آب رودهای تار و هویر را تأمین می‌کنند. سرریز این دریاچه به صورت بسیار اندک سرچشمه رودخانه تار محسوب می‌شود که به‌طور طبیعی با تغذیه از رودخانه‌های فرعی دیگر تشکیل رود تاررود را می‌دهد و به سوی شهر دماوند جاری می‌شود.
موقعیت و مشخصات > آب و هوا

آب و هوای دریاچه در فصول مختلف سال بسیار سرد و همواره در معرض وزش بادهای غربی است و بهترین زمان ممکن برای بازدید از این دریاچه در اوایل خرداد ماه می‌باشد.
موقعیت و مشخصات > پوشش گیاهی

در اطراف این دریاچه اثری از درخت و بوته زار به چشم نمی‌خورد و در گذشته در بعضی دامنه‌ها بوته‌های آویشن دیده می‌شد که بعلت فرسایش شدید خاک تقریباً چیزی از آن‌ها باقی نمانده‌است.
موقعیت و مشخصات > ماهی‌ها

در چند سال اخیر اداره محیط زیست اقدام به رهاسازی قزل آلای خال قرمز و ماهی زردک در این دریاچه نموده‌است.
موقعیت و مشخصات > حواشی

در مورد این دریاچه، داستان‌های مختلفی گفته می‌شود که از دیده شدن موجودات افسانه ای به نام هلنگسینی در حوالی آن حکایت دارد؛ البته گفتنی است که هیچ‌کدام از این داستان‌ها مستند نبوده و به همین علت بسیاری منابع از بازنشر آن خودداری می‌ورزند.