stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارستن نیبور
زندگی

نیبور در لودینگ‌ورت (به آلمانی: Lüdingworth) در بخش هانوور آلمان به دنیا آمد. او فرزند یک کشاورز معمولی بود.
کارستن نیبور تحصیلات کمی داشت و چند سال از جوانی خود را به کارهای دهقانی گذراند ولی علاقه‌اش به ریاضیات بود و توانست مقداری درس را در زمینه مساحی دنبال کند. به هنگام این درس‌ها بود که یکی از آموزگارانش در سال ۱۷۶۰ به او پیشنهاد کرد تا به گروهی بپیوندند که از سوی فردریک پنجم، پادشاه دانمارک به منظور اکتشاف علمی به مصر، عربستان و سوریه می‌رفتند.
برای آمادگی برای این سفر، نیبور یک سال و نیم پیش از سفر سخت به آموزش ریاضیات روی آورد و مقداری نیز عربی آموخت.
این گروه، سفر خود را در ژانویهٔ ۱۷۶۱ آغاز کرد و پس از پیاده شدن از کشتی در اسکندریه مصر به سوی سرچشمهٔ رود نیل به راه افتاد. نیبور در این سفرها از سوئز، کوه سینا، جده و موخا نیز دیدن کرد.
در طی سفرها در سرزمین‌های عربی، زبان‌شناس گروه درگذشت و بقیه افراد نیز از سختی‌های سفر به تنگ آمده به موخا بازگشتند ولی نیبور با سازگاری به عادات و خوراک و پوشاک محلی‌ها توانست جان خود را نجات داده و به سفر ادامه بدهد.
او با دو تن دیگر از موخا با کشتی به سوی بمبئی رفت و با درگذشت آن دو در جریان سفر، نیبور تنها بازماندهٔ این مأموریت بود.
پس از ۱۴ ماه اقامت در بمبئی، کارستن نیبور توانست از راه مسقط، بوشهر، شیراز، تخت جمشید، بیستون، خاور نزدیک و قسطنطنیه به دانمارک بازگردد.
سفرنامه

بخش مرتبط به ایران از سفرنامهٔ نیبور توسط دکتر پرویز رجبی ترجمه و با همکاری انتشارات ایرانشناسی در سال ۱۳۹۰ به چاپ رسیده‌است. این بخش گزارش سفر نیبور از شهر مسقط به بوشهر در سال ۱۷۶۵ میلادی تا خروج او از جزیره خارک را در بر می‌گیرد.
مترجم کتاب دربارهٔ نیبور اینگونه می‌نویسد:
«کارستن نیبور تنها اروپایی بود که در زمان کریم خان زند از ایران دیدن کرد و همچنین او گذشته از گزارش‌های گوناگون سیاحان اروپایی، مانند شاردن و کمپفر از تخت جمشید، نخستین کسی بود که تخت جمشید را به‌طور اساسی بررسی و مطالعه کرد.
نیبور از بوشهر وارد خشکی ایران شد و به جای استفاده از راه معمول، از بیراهه‌ای طولانی به شیراز رفت و از شیراز راهی تخت‌جمشید شد و خود در تخت‌جمشید و طرح برداری از پیکرکنده‌ها و سنگ نبشته‌ها دوباره به بوشهر بازگشت و از راه جزیره خارک ایران را ترک کرد.»
درگذشت و میراث

او در سال ۱۸۱۵، در شهری در شمال آلمان در نزدیکی دانمارک به نام ملدورف دیده از جهان فروبست. یوهان ولفگانگ گوته (۱۷۴۹–۱۸۳۲) برای آثار نیبور ارزش خاصی قائل بود به طوری که در سال ۱۸۱۱ به پسر او بارتلد گئورگ نیبور چنین می‌نویسد: «شما به همراه‌دارندهٔ نامی هستید که من از دوره‌جوانی به آن احترام می‌گذارم».
همچنین خیابان کارل‌نیبورگده در قسمت بندری شهر کپنهاگ به یاد او نامگذاری شده‌است. این قسمت خیابان از شهر شامل ساختمان اصلی شورای شهر می‌باشد.
طرح کارستن نیبور از حرم امام حسین ترسیم شده در سال ۱۷۶۵
طراحی و کپی برداری کارستن نیپور از کتیبه‌های تخت جمشید (۱۷۳۳–۱۸۱۵ م)
دورنیه دلفین

| دورنیه دلفین | دورنیه دلفین |
| --- | --- |
کاربری: Commercial قایق پرنده
تولیدکننده: دورنیه فلوکتسایک‌ورک
نخستین پرواز: ۱۹۲۰
دورنیه دلفین (به انگلیسی: Dornier_Delphin) یک هواگرد از نوع قایق پرنده تجاری ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دلفین نخستین پروازش را در ۱۹۲۰ میلادی انجام داد.
قراغندی

| قراغندی قزاقی: Қарағанды، قاراعاندی | قراغندی قزاقی: Қарағанды، قاراعاندی |
| --- | --- |
شهر: شهر
Караганда: Караганда
  مهر:   مهر
کشور:  قزاقستان
استان: قراغندی
تأسیس: ۱۹۳۱
حکومت: حکومت
 • شهردار: Meyram Smagulov
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۴۳٫۲۸ کیلومتر مربع (۲۰۹٫۷۶ مایل مربع)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۰): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۰)
 • کل: ۴۵۹۷۷۸
 • تراکم: ۸۵۰/کیلومتر مربع (۲۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶+ (BTT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۶+
کد پستی: ۱۰۰۰۰۰–۱۰۰۰۳۰
کد منطقه: ۷۲۱۲ ۷+
وبگاه: www.karaganda-akimat.kz
قَراغَندی (قزاقی:Қарағанды، قاراعاندی) که (به اشتباه از روی الفبای لاتین) کاراگاندا یا کاراگندی هم خوانده می‌شود، شهری در استان قراغندی کشور قزاقستان می‌باشد. این شهر در سال ۲۰۰۶ جمعیتی بالغ بر ۴۴۶٬۲۰۰ نفر داشته است. این شهر خواهرخواندهٔ شهر اراک در ایران نیز می‌باشد. نام قراغندی از نام مغولی-قزاقی درختچه نخود درختی (Caragana) گرفته شده که در زبان مغولی قراغَنه نام دارد.
شهرهای خواهرخوانده

سونگپا گو - کره جنوبی
دنپرودزرژینسک - اوکراین
اراک - ایران (۲۰۰۸)
قره‌کسلخه

| قره کسلخه | قره کسلخه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گنبد کاووس
بخش: بخش داشلی‌برون
دهستان: اترک
جمعیت: ۱۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
قَره‌کَسَلخه، روستایی است از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان ایران.
این روستا در ۲۵ کیلومتری شمال غربی گنبد و ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی اینچه برون قرار دارد.
این روستا فاقد هر گونه جاده ارتباطی حتی شن ریزی ساده می‌باشد.
بنابر صفحه خبرگزاری تسنیم درباره بهسازی آسفالت جاده برخی روستاهای استان گلستان جاده دسترسی این روستا آسفالت شده است.
همچنین این روستا فاقد خانه بهداشت جداگانه می‌باشد و به‌طور مشترک از خانه بهداشت روستای مجاور که در ۵ کیلومتری روستا قرار دارد استفاده می‌شود و در ایام بارندگی رفت و آمد بسیار سخت می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان اترک (گنبد کاووس) قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۳۶نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.
و در آخرین سرشماری تعداد خانوار ۴۵ و جمعیت ۴۴۰نفر می‌باشد.
قلعه مهر پادین

| قلعه مهر پادین | قلعه مهر پادین |
| --- | --- |
نام: قلعه مهر پادین
کشور: ایران
استان: استان یزد
شهرستان: شهرستان مهریز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۶۱۴۳
تاریخ ثبت ملی: ۷ مهر ۱۳۸۱
قلعه مهر پادین مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان مهریز، مهر پادین واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قعله مهرپادین دارای ۲ حصار و باروی دفاعی و ۹ برج مدور است. همچنین دورتا دور آن را خندقی عظیم احاطه کرده و فضاهای داخلی قلعه در ۲ حصار به ارتفاع حدودا 6.5 متر محصور شده‌است. هر دو حصار به صورت چینه ای از خشت و گل ساخته شده و بخش فوقانی آن‌ها فرم و شکل کنگره ای دارد. برج‌های حصار درونی قلعه نیز با ارتفاع تقریبی 8.5 متر دارای تیرکش‌ها و روزنه‌هایی برای دفاع است.
دسترسی به قلعه از بخش جنوبی امکان‌پذیر بوده و در ورودی، چوبی و ۲ لته است که با گل میخ‌های فلزی تزئین شده‌است. سردر ورودی، دارای قوسی خوش فرم و نیزه دار است و ارابه‌های برجسته با نقوش هندسی در ۲ طرف آن دیده می‌شود. قسمت بالایی آن نیز دارای تیرکش و تزئینات چلیپایی است.
فضای داخی قلعه مهرپادین مهریز شامل؛ فضای شاه‌نشین یا ارباب‌نشین قلعه در مرتفع‌ترین و مشرف‌ترین بخش بنا (بالای فضای ورودی)، بخش مسکونی (شاه‌نشین و عام نشین)، فضای عمومی یا مذهبی، انبار نگهداری کالا، اصطبل، دالان‌ها و فضاهای ارتباطی متعدد بوده‌است که نظم و چیدمان فوق العاده و بی نظیر فضاهای مذکور از پیچدگی خاصی برخوردار می‌باشد . این قلعه، همچنین اتاق‌های اشکوب هم دارد که طبقه فوقانی آن برای سکونت مردم و طبقه پایین برای نگهداری احشام بوده‌است.طبقات کاهگلی بالا و پایین، با راه پله ای باریک و خشتی به هم متصل هستند. در قسمت شرقی قلعه، چاه قنات عمیقی وجود دارد که احتمالا آب مورد نیاز قلعه را تأمین می‌کرده‌است. قلعه تاریخی مهرپادین از نمونه‌های بی نظیر قلعه‌های روستایی دشتی و جلگه ای است که تا چندی پیش فعال و مسکونی بوده و هرکدام از اهالی، مالک اتاقی بوده‌اند و جهت انبار کالا و محصولات کشاورزی و نگهداری آذوقه و دام از آن استفاده می‌کرده‌اند. البته این قلعه برای سکونت دائم نبوده و فقط در مواقعی که احساس خطر می‌شده و حمله قریب الوقوعی صورت می‌گرفته، اهالی، روستا را ترک و با اموال با ارزش خود، روزهای موقتی را درون قلعه سپری می‌کرده‌اند.
قلعه محمود

| قلعه محمود | قلعه محمود |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: انجیرآب
جمعیت: ۱۴۶۷ نفر (سرشماری ۹۵)
قلعه محمود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران است‌
جمعیت

ا
یونکرس تی ۲۳

| یونکرس تی ۲۳ | یونکرس تی ۲۳ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آزمایشی هواپیمای آموزشی and touring aircraft
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: یونکرس
نخستین پرواز: 14 September 1923
تعداد ساخته‌شده: 4
یونکرس تی ۲۳ (به انگلیسی: Junkers T 23) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۲۳−۰۹−۱۴ ۱۴ سپتامبر ۱۹۲۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
فهرست دوزیستان ایران

فهرست دوزیستان ایران شامل وزغ‌ها، قورباغه‌ها و سمندرها در کشور ۲۰ گونه تاکنون گزارش شده که در بین آنها سمندرها از درجه اهمیت بیشتری برخوردار هستند و اطلاعات بسیار کم و جزئی از بیولوژی و اکولوژی آنها در دست می‌باشد و گونه‌هایی نظیر سمندر لرستان، سمندر کردستان، سمندرغارزی ایرانی و سمندر آذربایجان در وضعیت بحرانی یا در معرض خطر انقراض قرار دارند.
مهدی قدیانلو

| مهدی قدیانلو | مهدی قدیانلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۰ کرج، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: هنر انیمیشن
محل تحصیل: دانشگاه تهران دانشگاه تربیت مدرس
سبک: فریب چشم سورئالیسم
وبگاه: www.mehdighadyanloo.com
مهدی قدیانلو (زاده ۱۳۶۰ در کرج) هنرمند و نقاش ایرانی است که به خاطر کشیدن نقاشی‌های دیواری شهری در سبک فریب چشم و سورئالیستی شناخته می‌شود.
آثار قدیانلو در ایران، ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، اتریش، نروژ، سوئیس و روسیه به نمایش گذاشته شده‌است. او علاوه بر نقاشی‌های دیواری شهری، نقاشی‌هایی با مضامین سورئال و مینیمالیستی می‌کشد. از قدیانلو در مطبوعات به عنوان «بنکسی تهران» یاد شده‌است. قدیانلو از جورجو د کیریکو، رنه ماگریت و لو کوربوزیه الهام می‌گیرد.
در سال ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، نقاشی قدیانلو تحت عنوان «در جستجوی امید» به عنوان نمایه اصلی نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد در داوس قرار گرفت و در سال ۲۰۲۰، این مجمع از او به عنوان یکی از «۴۰ رهبر فرهنگی جهان» یاد کرد.
زندگی و تحصیلات

مهدی قدیانلو در سال ۱۳۶۰ در کرج زاده شد. اشتغال مادرش در زمینه بافندگی فرش، او را از کودکی با هنر آشنا کرد. او در رشته نقاشی در دانشگاه تهران کارشناسی گرفت و در رشته سینمای انیمیشن کارشناسی ارشد خود را از همین دانشگاه دریافت کرد. قدیانلو قبل از آغاز حرفه هنری خود، یک کشاورز بود. او می‌گوید زندگی در دوران جنگ هشت ساله تأثیر زیادی بر ذهنیت او و آثار هنری‌اش گذاشته‌است.
آثار

قدیانلو از حدود سال ۱۳۸۴ کار بر روی دیوارهای تهران را آغاز کرد و بیش از صد نقاشی سورئال از او، بر روی دیوارهای تهران قرار دارد. فعالیت او در این شهر، بعد از فراخوان سازمان زیباسازی تهران و تحت نظر محمود شعیبی ( هنرمند نقاش و متخصص هنرهای شهری )، بنیانگزار و رئیس وقت اداره نقاشی‌های دیواری وگرافیک شهری، آغاز شد.
او به غیر از تهران در شهرهای دیگر دنیا نیز به نقاشی پرداخته‌است. اثر شهری دیواری قدیانلو با نام «ما بازی را شروع نکردیم» در محله شوردیچ لندن قرار گرفته‌است. او همچنین اثری با نام «فضای امید» را در پارک گرینوی بوستون کشیده‌است.
او در سال ۱۳۹۸، به همراه هنرمندی ایتالیایی به نام پائولو بوردینو تحت پروژه‌ای به اسم «هنر شهری فرصتی برای اتحاد» به نقاشی بر دیوار سفارت ایتالیا در تهران پرداخت.
قره‌درویش

قره‌درویش یکی از روستاهای استان اردبیل در شهرستان زیبای مشگین شهر است.این روستا بدلیل مجاورت با خیاوچای و دارا بودن باغات میوه فراوان بسیار سرسبز است.
ویژگی مردم بومی

مردمان قره درویش مردمان خونگرمی هستند.این روستا ۲۳۰ نفر جمعیت دارد.
عبدالظاهر قدیر

| عبدالظاهر قدیر | عبدالظاهر قدیر |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت ننگرهار در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت ننگرهار در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۴ (۵۰–۵۱ سال) ولایت ننگرهار
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
عبدالظاهر قدیر (زاده ۱۳۵۳ ولایت ننگرهار) سیاستمدار افغانستانی و نماینده مردم ولایت ننگرهار در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان است. وی در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون می‌باشد.
زندگی‌نامه

عبدالظاهر قدیر زاده ۱۳۵۳ از ولایت ننگرهار است. عبدالظاهر قدیر فرزند عبدالقدیرخان که در زمان حیات در سمت معاون اول ریاست جمهوری٬ وزیر فوائد عامه و والی ننگرهار بود و در سال ۱۳۸۱ به قتل رسید بود. وی تحصیلات متوسطه خود را مکتب قرطبه پاکستان به اتمام رسانید و برای مدتی در عربستان تعلیمات دینی را فرا گرفت و تحصیلات حقوقی خود را در پاکستان تمام کرد. در زمان سقوط حکومت مجاهدین در یک جنگ در منطقه شینوار به دست طالبان گرفتار شد به زندان افتاد. وی پس از ۲۸ ماه حبس در زندان‌های طالبان توانست از آنجا فرار کرده و به ایران برود. وی پس از سقوط طالبان در سمت‌های نظامی و مبارزه با مواد مخدر مشغول به فعالیت شد.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های وی:
تأسیس سازمان اجتماعی کاروان صلح.
نائب اول پارلمان افغانستان.
ژنرال پلیس مرزی/سرحدی.
رئیس انستیتوت کامپیوتر ساینس و زبان انگلیسی موسوم به رڼا.
رهبر و بنیانگذار گروه پارلمانی «ائتلاف حمایت از قانون».
دزدان خیابان جردن

| دزدان خیابان جردن | دزدان خیابان جردن |
| --- | --- |
کارگردان: وحید اسلامی
تهیه‌کننده: داریوش بابائیان
بازیگران: فتحعلی اویسی ارژنگ امیرفضلی رضا شفیعی‌جم حدیث فولادوند رابعه اسکویی
فیلم‌بردار: محمد مجیدی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۹
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
شهر من شیراز فیلمی به کارگردانی محمد بناییمحصول سال ۱۳۸۹ است.
بازیگران

فتحعلی اویسی
ارژنگ امیرفضلی
رضا شفیعی‌جم
حدیث فولادوند
رابعه اسکویی
محمد شیری
رضا حسینی
محمدرضا اسماعیلی
ناصر سهرابی
حسینعلی قورچی
امیررضا زرین‌بخش
آرمین نوروزی
حمید گودرزی
نسیم فطرت
قرق (فیلم)

| قُرُق | قُرُق |
| --- | --- |
کارگردان: احمد هاشمی
تهیه‌کننده: احمد هاشمی، علی هاشمی
نویسنده: احمد هاشمی
بازیگران: افسانه بایگان جمشید هاشم‌پور ولی شیراندامی محبوبه بیات حمید جبلی سعید عباسی فتحعلی اویسی رحیم هودی محمد ورشوچی احمد هاشمی احمد معینی عباس قاجار عباس حیدری بخشعلی محمدی رضا شریفی ملیحه نظری محمد زارع محسن محمودیه بهمن صادق‌پور اصغر آشوری محمد ذوالفقاریان بهروز دشتبانی فریبرز نوری
موسیقی: فرهاد فخرالدینی
فیلم‌بردار: حسن قلی‌زاده
تدوین‌گر: میترا کارآگاه
توزیع‌کننده: آرمان فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۳۰ مرداد ۱۳۷۱
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
قُرُق فیلمی به کارگردانی و نویسندگی احمد هاشمی، محصول سال ۱۳۷۰ است.
خلاصه داستان

سال ۱۲۸۵، دوره استبداد صغیر، ماژور دادخان، نماینده دولت، مأموریت می‌یابد تا منطقه‌ای را از شر یاغیان خلاص کند. او در عملیاتی یکی از افراد جان محمدخان به نام ماشاءالله و سوارانش را دستگیر و راضی به همکاری می‌کند. ماژور دادخان یک زندانی را به عنوان طعمه همراه ماشاءالله به قرقگاه جان‌محمد اعزام می‌کند تا زمینه را برای دستگیری جان‌محمد فراهم کند. ماژور دادخان درمی‌یابد که مرد زندانی بی‌گناه است و به ناروا به حبس افتاده است و از طرف دیگر دولت مرکزی با یاغیان حشر و نشر دارد. ماژور دادخان و نایب برای نجات مرد زندانی می‌شتابند. همسر زندانی نیز به قرقگاه جان‌محمد خان می‌رود. زن توسط یکی از افراد خان دستگیر می‌شود و ماژور او را نجات می‌دهد و به استراحتگاه خان حمله می‌کند. نایب و یاغی‌ها کشته می‌شوند و زندانی‌ها پس از آزادی نزد خانواده‌های خود بازمی‌گردند.
بازیگران

افسانه بایگان ....
جمشید هاشم‌پور ....
ولی شیراندامی .... گروهبان یحیی
محبوبه بیات ....
حمید جبلی ....
سعید عباسی ....
فتحعلی اویسی ....
رحیم هودی ....
محمد ورشوچی ....
احمد هاشمی ....
احمد معینی ....
عباس قاجار .... سمسام خان
عباس حیدری ....
بخشعلی محمدی ....
رضا شریفی ....
ملیحه نظری ....
محمد زارع ....
محسن محمودیه ....
بهمن صادق‌پور ....
اصغر آشوری ....
محمد ذوالفقاریان ....
بهروز دشتبانی ....
فریبرز نوری ....
سومین جشنواره فیلم یوکوهاما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: یوکوهاما، استان کاناگاوا، ژاپن
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۰
تاریخ جشنواره: ۷ فوریه ۱۹۸۲
سومین جشنوارهٔ فیلم یوکوهاما (به ژاپنی: 第1回ヨコハマ映画祭) سومین دورهٔ جشنواره فیلم یوکوهاما است که در تاریخ ۷ فوریه ۱۹۸۲ میلادی در شهر یوکوهاما، استان کاناگاوا کشور ژاپن برگزار شد.
جوایز

بهترین فیلم: No yohna mono
بهترین بازیگر جدید مرد: Bang-ho Cho – Gaki teikoku, Akutare sensō
بهترین بازیگر نقش اول مرد: توشییوکی ناگاشیما – Enrai
بهترین بازیگر نقش اول زن: مایکو کازاما – Woman Who Exposes Herself
بهترین بازیگر جدید زن:
یوکی نیناگاوا –  Kurutta kajitsu
Yoshiko Oshimi – Yarareta onna
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: رنجی ایشیباشی – Kemono-tachi no atsui nemuri
بهترین بازیگر نقش مکمل زن: یوکو تاناکا – Eijanaika, Hokusai manga
بهترین کارگردان: Enrai- کیچیتارو نگیشی,  Kurutta kajitsu
بهترین کارگردان جدید: یوشی‌میتسو موریتا – No yohna mono
بهترین فیلمنامه: هاروهیکو آرای – Enrai
بهترین فیلمبرداری: Shohei Ando – Enrai, Muddy River
بهترین فیلم مستقل: Afternoon Breezes
جایزهٔ ویژه: کن تاکاکورا (Career)
پلکانی به بهشت

| «پلکانی به بهشت» | «پلکانی به بهشت» |
| --- | --- |
American radio promotional sleeve: American radio promotional sleeve
ترانه لد زپلین: ترانه لد زپلین
از آلبوم لد زپلین ۴: از آلبوم لد زپلین ۴
تاریخ پخش: ۸ نوامبر ۱۹۷۱ (۱۹۷۱-۱۱-۰۸)
تاریخ ضبط: دسامبر ۱۹۷۰، ژانویه ۱۹۷۱، فوریه ۱۹۷۱
استودیو: آیلند استودیوز، لندن؛ رولینگ استونز موبایل استودیو، وودهی شرقی، هامپشیر؛ رونی لینز موبایل استودیو، هدلی گرانج، هامپشیر
ژانر:  پراگرسیو راک  فولک راک  هارد راک 
زمان: ۷:۵۵
ناشر: آتلانتیک
ترانه‌نویس(ها):  جیمی پیج  رابرت پلنت 
تهیه‌کننده(ها): جیمی پیج
شنیداری: شنیداری
«پلکانی به بهشت» در یوتیوب: «پلکانی به بهشت» در یوتیوب
 :  
«پلکانی به بهشت» (انگلیسی: Stairway to Heaven) ترانه‌ای از گروه راک انگلیسی لد زپلین است که در نوامبر ۱۹۷۱ منتشر شد. این ترانه توسط جیمی پیج (گیتاریست) و رابرت پلنت (خواننده) برای چهارمین آلبوم استودیویی‌شان لد زپلین ۴ ساخته شد. «پلکانی به‌سوی بهشت» که حدود ۸ دقیقه زمان دارد از فراز و فرودهایی در گام و بلندی برخوردار است.
این ترانه اغلب به‌عنوان یکی از برترین آثار تاریخ راک انتخاب شده است. در نظر سنجی نشریه کلاسیک راک در سال ۱۹۹۹ این آهنگ به مقام اول برترین آهنگ‌های تاریخ راک رسید. در نظر سنجی نشریه Guitar World در سال ۲۰۰۶ این آهنگ به مقام اول بهترین سولوی تاریخ راک رسید. شبکه وی‌اچ‌وان در سال ۲۰۰۰ و در فهرستی که تحت عنوان «۱۰۰ ترانهٔ برتر راک تاریخ» منتشر کرد، جایگاه سوم را به «پلکانی به بهشت» اختصاص داد. مجلهٔ رولینگ استون نیز در لیستی که تحت عنوان «۵۰۰ ترانهٔ برتر همهٔ دوران» در سال ۲۰۰۴ منتشر کرده است جایگاه ۳۱اُم را به «پلکانی به بهشت» اختصاص داده است.
ادعای نهان‌سازی در برگردان

«پلکانی به بهشت» (بخش) ()
«پلکانی به بهشت» (برگردان بخش) ()
در ژانویهٔ سال ۱۹۸۲ پل کراچ مجری شبکه تلویزیونی ترینیتی در یک شو با مهمانی با نام ویلیام یارول که خودرا متخصص علوم عصبی معرفی کرده بود، استدلال کرد ستاره‌های موسیقی راک با کلیسای شیطان در ارتباط هستند تا پیام‌های رخنه‌گر در ناخودآگاه را در موسیقی‌شان نهفته سازند و پیامهایی در بسیاری از ترانه‌های محبوب از جمله آهنگ «پلکانی به‌سوی بهشت» از لد زپلین به صورت وارونه نهفته است. طبق ادعای مدعیان، بخشی از ترانه که رابرت پلنت می‌خواند: «If there's a bustle in your hedgerow, don't be alarmed now» اگر به صورت وارونه پخش شود جمله‌های «Here's to my sweet Satan»‏ و «I sing because I live with Satan»‏ شنیده می‌شوند. ولی شرکت نشر موسیقی سوان بیانیه‌ای با این مضمون در رد این ادعاها صادر نمود: «صفحه گردونه‌های ما برای پخش موسیقی فقط در یک جهت گردش می‌کنند و آن جهت متعارف است [و نه جهت عکس]». و خوانندهٔ گروه، رابرت پلنت در مصاحبه‌ای، به اتهامات وارده چنین پاسخ گفت: «این برای من بسیار تلخ است، چراکه «پلکانی به‌سوی بهشت» با سرحد خیرترین نیات نوشته شده بود و در مورد انگ نهان‌سازی در برگردان ترانه در پایان، تنها باید گفت، این انگارهٔ من از خلق موسیقی نیست.»
نسخه‌های مختلفی از متنی که ادعا می‌شود که در نسخه برگردان جاسازی شده وجود دارد. یکی از آن‌ها عبارتست از:
Oh here's to my sweet Satan.
The one whose little path would make me sad, whose power is Satan.
He'll give those with him 666.
There was a little tool shed where he made us suffer, sad Satan.
پلیور

یک پلوور
پیراهن پشمی یا پیراهن بافته یا پُلیوِر یا پولُوِر (به انگلیسی آمریکایی: pullover) نوعی پوشاک بافتنی جلو بسته آستین بلند است که نیم‌تنه (معمولاً بالاتنه) و بازوها را می‌پوشانَد. فرق پلیور با ژاکت، باز بودنِ ژاکت از جلوست.
پلیور را روی تن‌پوش، بلوز، تی‌شرت، یا تاپ‌های دیگر می‌پوشند. گاهی اوقات هم آن را بدون هیچ لباس دیگری، به‌تنهایی می‌پوشند. پلیور به‌طور سنتی از پشم بافته می‌شود، ولی امروزه می‌توان آن را از کتان یا الیاف مصنوعی یا هر ترکیب دیگری هم بافت. پلیورها به‌وسیلهٔ شستن یا تمیز کردن خشک یا استفاده از یک پرزگیر یا قرص منسوجات نگهداری می‌شوند.
قندان

قندان استیل
قندان ظرفی در دار است برای نگهداری و پذیرایی حبه قند. ریشهٔ این کلمه هندی است.
در آذربایجان ایران قندانی باقدمت حدود دو هزار سال مربوط به دوره اشکانیان کشف شده‌است.
یونکرس آ ۳۲

| یونکرس آ ۳۲ | یونکرس آ ۳۲ |
| --- | --- |
کاربری: Mail plane
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: یونکرس
طراح: Ernst Zindel
نخستین پرواز: 1926
تعداد ساخته‌شده: 2
یونکرس آ ۳۲ (به انگلیسی: Junkers A 32) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۲۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
قربانعلی قندهاری

| قربانعلی قندهاری | قربانعلی قندهاری |
| --- | --- |
نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ گرگان در مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ گرگان در مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۷ خورشیدی گرگان، ایران
درگذشته: ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۰ خورشیدی در حوالی ساری،
تحصیلات: خارج فقه و اصول
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی
قربان‌علی قندهاری (زادهٔ ۱۳۳۷ در گرگان – درگذشتهٔ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۰) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ گرگان در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است که پیش‌تر در دورهٔ پنجم نیز عضو این مجلس بود.
وی در حادثهٔ هواپیمای یاک ۴۰ در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۰ کشته شد.
حسینعلی قبادی

| حسینعلی قبادی | حسینعلی قبادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۷ آمل
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکترای زبان و ادبیات فارسی
محل تحصیل: دانشگاه تربیت مدرس
پیشه(ها): استاد دانشگاه پژوهشگر ادبی
آثار برجسته: رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
خویشاوندان: خسرو قبادی (برادر)، تیما قبادی (فرزند)
جوایز: برندهٔ جایزه ادبی جلال آل‌احمد - ۱۳۸۸ لوح تقدیر مرکز منطقه‌ای اطلاع‌رسانی علوم و فناوری وزارت علوم تحقیقات و فناوری - ۱۳۸۸ دریافت جایزهٔ قلم زرین انجمن نویسندگان ایران - ۱۳۸۷ برنده جایزه کتاب فصل - ۱۳۸۷ استاد و پژوهشگر برتر دانشگاه تربیت مدرس - ۱۳۸۵ لوح تقدیر معاون اول ریاست جمهوری برای کسب رتبهٔ سوم پایان‌نامه مقطع دکتری - ۱۳۸۰ دریافت لوح تقدیر از ریاست جمهوری اسلامی ایران برای برنده شدن در جشنواره خوارزمی - ۱۳۷۲
وبگاه: Ghobady.ir
حسین‌علی قبادی (متولد ۱۳۳۷) نویسنده، منتقد، محقق، و ادب‌پژوه ایرانی و استاد دانشگاه تربیت مدرس است. او از شهریور ۱۴۰۳، ریاست مرکز جذب وزارت علوم را برعهده دارد.
قبادی تا سال ۱۴۰۰ رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی بود.
سوابق

وی رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی جامع دانش‌گاه تربیت مدرس، رئیس گروه ادبیات کمیتهٔ علوم اجتماعی شورای پژوهش‌های علمی ایران، رئیس گروه ادبیات کمیتهٔ علوم‌ اجتماعی شورای پژوهش‌های علمی ایران و رئیس گروه ادبیات فارسی شورای بررسی متون و کتب علوم انسانی دانش‌گاه‌ها است. قبادی از اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۴ سرپرستی پژوهش‌گاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی را برعهده داشت که طی حکمی از سوی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به‌عنوان رئیس این پژوهش‌گاه منصوب شد. وی هم‌چنین عضو شورای توسعهٔ پژوهش و فناوری علوم انسانی و هنر است.
وی در سال ۱۳۸۵ به‌عنوان استاد برتر و پژوهش‌گر برتر دانش‌گاه تربیت مدرس انتخاب شد و هم‌چنین برندهٔ جایزه ادبی جلال آل‌احمد ۱۳۸۸ است. کتاب «آئین آینه» (سیر تحول نمادپردازی در فرهنگ ایرانی و ادبیات فارسی) وی برای سال ۱۳۸۶ برگزیدهٔ پنجمین جشنوارهٔ قلم زرین شده‌است.
قبادی پیش‌تر موفق به دریافت لوح تقدیر از ریاست جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۷۲ به‌مناسبت برنده‌شدن در جشنواره خوارزمی و دریافت لوح تقدیر مشترک از جعفر توفیقی وزیر علوم، تحقیقات و فناوری به‌عنوان استاد راهنمای برگزیده سال ۱۳۸۴ و دریافت لوح تقدیر از معاون اول ریاست‌جمهوری حسن حبیبی بابت کسب رتبه سوم پایان‌نامه مقطع دکتری باموضوع تحقیق در نمادهای مشترک حماسی و عرفانی در ادبیات فارسی با تأکید بر شاهنامه و آثار مولوی شد.
وی هم‌چنین در بیش از ده جشن‌واره و انجمن بین‌المللی به‌عنوان داور و در بیش از ۱۵ دانش‌گاه معتبر جهان به‌عنوان مدرس سخنرانی و تدریس کرده‌است.
کتاب‌شناسی

بنیادهای نثر معاصر فارسی، انتشارات پژوهشکده علوم انسانی جهاد دانشگاهی تهران (۱۳۸۴)
آیین آینه، تحلیل سیر تحول نماد پردازی در فرهنگ ایران و ادبیات فارسی، انتشارات دانشگاه تربیت مدرس (۱۳۸۶)
آیینه‌های کیهانی، تحقیقی در نمادپردازی در غزلیات شمس، انتشارات ریرا (۱۳۸۸)
کتاب نقدنامه، با همکاری مهدی سعیدی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۸۸)
ادبیات فارسی، انقلاب اسلامی و هویت ایرانی، انتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و جهاد دانشگاهی (۱۳۸۹)
نقد نامه با همکاری سعید بزرگ بیگدلی و خیام جوکار، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (۱۳۹۲)
جان جهان، پیامهای جهانی ادبیات فارسی (۱۳۹۵)
متر

برای دیگر کاربردها، متر (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| متر | متر |
| --- | --- |
میله استاندارد متر بین سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۹۶۰: میله استاندارد متر بین سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۹۶۰
اطلاعات یکا: اطلاعات یکا
سامانه‌های اندازه‌گیری: یکای اصلی اس‌آی
یکای: طول
نشان: m 
تبدیل یکا      : تبدیل یکا      
۱ m در ...: ... برابر است با ...
 :  
   نانومتر:    10⁹nm
   میکرون(میکرو):    10⁶μm
   میلی‌متر:    10³mm
   کیلومتر:    10-³Km(0/001Km)
   مگامتر:    10⁶Mm
   اینچ:    39/37in
متر (به فرانسوی: mètre)، یکای طول متریک و برابر با ۳۹٫۳۷ اینچ و ۱۰۰ سانتیمتر و یک هزارم کیلومتر و ۱۰۰۰ میلی‌متر است. لغت متر از واژه یونانی μέτρον به معنی اندازه‌گیری آمده‌است. متر یکای اصلی طول در دستگاه SI با نماد m است. تعریف آن به صورت مسافتی است که نور در کسری از ثانیه بر روی  در خلاء می‌پیماید به عبارت دیگر نور در خلاء هر ثانیه ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر می‌پیماید.
تعریف در سیستم SI

در گذشته به صورت فاصله دو نشانه بر روی میلهٔ پلاتین-ایریدیوم (که در ابتدا به صورت یک ده میلیونیم فاصلهٔ میان قطب شمال جغرافیایی زمین و خط استوای در دمای صفر مطلق گذرنده از پاریس محاسبه گردید) این نمونه هم‌اکنون در اداره بین‌المللی اوزان و ابعاد در سور در حومه پاریس نگهداری می‌شود و اینک با مراجعه به ثانیه و سرعت نور که در خلاء برابر ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر بر ثانیه‌است تعریف می‌شود.