stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ نظامی ایران
صفویان

در زمانی که شاه اسماعیل یکم به تخت پادشاهی تکیه زد وجود یک ارتش قوی و مقتدر جهت حفظ امنیت و آرامش داخلی و خارجی ایجاب شد. او وقتی که از مخفیگاه خود واقع در لاهیجان خارج شد مریدانی جذب کرد شاه اسماعیل تا تابستان ۷۰۰۰ نیرو که بیشترشان از ترکان آناتولی بودند جذب کرد سپس حوزه فعالیت او گسترش یافت و وی یک ارتش بزرگ را ایجاد کرد. ارتشی که او ایجاد کرده بود درست شده از ایل قزلباش بود. قزلباشان به صورت سواره می جنگیدند و سواران آنها را قورچی می نامیدند. قورچی ها مسلح به شمشیر های هلالی و کمان و تفنگ بودند. از زمان شاه عباس بزرگ به بعد پیاده های مسلح به تفنگ از مردم تاجیک‌ و نیز سپاه غلامان خاصه(درست شده از ارمنی ها، چرکس‌ها و گرجی‌ها) بودند. توپخانه ها معمولا در زمان شاه تهماسب یکم برای محاصره به کار برده میشد. اما به دلیل گونه تاکتیک های جنگی ایرانیان که تحرک زیاد در میدان جنگ بود، در جنگ خیلی تاثیری نداشت. همچنین بالاترین مقام نظامی از زمان شاه عباس به بعد سپهسالار بود. این سمت در ابتدا دائمی بود اما بعدها فقط در زمان جنگ این سمت وجود داشت. مقام‌های اصلی سپاه ایران در زمان شاه سلیمان (گفته از سفرنامه کمپفر) به شرح زیرند:
قورچی باشی: فرمانده قورچیان (سواران قزلباش) و بالاترین مقام پس از سپهسالار. قورچی‌ها در زمان شاه سلیمان حدود ۱۰ تا ۱۲ هزار نفر تخمین زده می‌شوند و سالانه ۱۰ تا ۱۲ تومان مزد می‌گرفتند.
قوللر آقاسی: فرمانده سپاه غلامان. سپاه غلامان از گرجیان، چرکسها، ارمنیان و دیگر غیر ایرانیان ساخته می‌شد که به گونهٔ سواره می‌جنگیدند. شمار آن‌ها حدود ۱۵ تا ۱۸ هزار نفر تخمین زده می‌شد و سالانه کمی کمتر از ۱۰ تومان مزد می‌گرفتند.
تفنگچی‌لر آقاسی: فرمانده سپاه تفنگچیان پیاده بود. این تفنگچیان تاجیک (ایرانی غیرترک) بودند و پیاده می‌جنگیدند. به این‌گونه از اسب تنها برای نقل و انتقال پیش از درگیری استفاده می‌کردند اما در هنگام جنگ و در نزدیکی دشمن از اسب پیاده شده و می‌جنگیدند. سلاح آن‌ها نیز تفنگ و شمشیر بوده‌است. شمار آن‌ها نزدیک به ۵۰ هزار تخمین زده می‌شود. مزد سالانه تفنگچی‌ها کمی کمتر از غلامان بود. تفنگچیان مازندرانی از دیگر تفنگچیان نامدارتر بوده‌اند.
توپچی باشی: فرمانده توپخانه ایران که در میان مقام‌های گفته شده پایین‌ترین اهمیت را داشت.
به جز نیروهای نظامی گفته شده گروهی ساخته از ۲۰۰۰ سرباز مجهز پیاده نام‌ور به جزایری وجود داشتند که مزد آن‌ها را شاه پرداخت می‌کرد و کار نگهبانی از دربار را به دوش داشتند. آن‌ها زیر فرماندهی ایشیک آقاسی باشی بودند.
یگان‌های درونی در سپاه را افسرانی دارای عنوان‌های زیر اداره می‌نمودند. این عنوان‌ها همگی از واژه‌های ترکی درست شده‌اند:
مین باشی (فرمانده ۱۰۰۰ سرباز) دارای مزد سالانه ۷۰ تومان
یوز باشی (فرمانده ۱۰۰ سرباز) دارای مزد سالانه ۳۰ تومان
اون باشی (فرمانده ۱۰ سرباز) دارای مزد سالانه ۱۵ تومان
(البته همان‌گونه که امروزه نیز رایج است گاه تعداد سربازان زیر فرماندهی این صاحب‌منصبان کمتر یا بیشتر از میزان نامی آن بود) مزد سربازان به صورت حواله پرداخت می‌شد. این حواله‌ها برای والیان بخش‌های گوناگون کشور صادر می‌شد و سربازان معمولاً به دلیل عدم امکان سفر به آن بخش‌ها آن‌ها را به دلالان می‌فروختند. تأمین خوراک در هنگام جنگ‌ها به دوش خود سربازان بود، به همین شوند (دلیل) در هنگام جنگ‌ها پیشه‌وران در پی سپاه روان می‌شدند و کالاهای مورد نیاز را به آن‌ها می‌فروختند.
افشاریان

در پی زوال دولت صفویه، نایب السلطتنه و سردار این دولت یعنی نادرشاه زمان امور کشور را در اختیار گرفت. نادرشاه فرماندهان نظامی لایق از جمله ابراهیم‌ خان ظهیری الدوله افشار، طهماسب خان جلایر و کریم‌خان زند را استخدام کرد. هسته این ارتش را گروه چند صد نفره سربازان که از طایفه نادرشاه بودند را تشکیل می دهد. این ارتش در زمان اوج خود ۳۷۵۰۰۰ سرباز و نیرو تشکیل شده بود که در زمان خود قوی ترین ارتش بود. اما پس از مرگ نادرشاه امپراتوری میان سرداران نظامی نادرشاه تقسیم شد.
سلسله قاجاریان (۱۷۹۴–۱۹۲۵ میلادی)

مقالهٔ اصلی: قشون ایران
دودمان پهلوی (۱۹۲۵–۱۹۷۹ میلادی)

مقالهٔ اصلی: ارتش شاهنشاهی ایران
جمهوری اسلامی ایران (۱۹۷۹–تاکنون)

مقالهٔ اصلی: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
آمار سپاه ایران در دوره‌های مختلف

| دوره تاریخی | کمیت ارتش و… |
| --- | --- |
امپراتوری ماد: حدوداً ۴۰۰۰۰ نفر
هخامنشیان: حدوداً ۲۰۰۰۰۰ نفر + نیروی دریایی
اشکانیان: حدوداً ۵۰۰۰۰ نفر
ساسانیان: حدوداً میان ۱۳۰ تا ۱۸۰ هزار نفر
سلجوقیان: حدوداً ۸۰۰۰۰ نفر
صفویان (دوره شاه عباس اول): حدوداً ۷۰۰۰۰ نفر
افشاریان (دوره نادر شاه): حدوداً ۸۵۰۰۰ نفر + نیروی دریایی
قاجاریان (دوره آقامحمدخان): حدوداً ۴۵۰۰۰ نفر
وسعت ایران در دوران هخامنشی (۵۰۰ سال قبل از میلاد)
تصویری از یک سرباز از گارد جاویدان در زمان داریوش
وسعت ایران در دوران سلوکیان
وسعت ایران در دوران اشکانیان
تصویری از یک کماندار اشکانی
وسعت ایران در دوران ساسانیان (۶۰۲ تا ۶۲۹ میلادی)
چیرگی اعراب بر ایران
  مناطق تصرف شده توسط محمد، ۶۲۲–۶۳۲ میلادی    مناطق تصرف شده توسط خلفای راشدین، ۶۳۲–۶۶۱ میلادی    مناطق تصرف شده توسط امویان، ۶۶۱–۷۵۰ میلادی
یک سرباز دیلمی
غزنویان در بزرگترین حالت خود
ایران، در دوره سلجوقیان
الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه

بحران کریمه در سال ۲۰۱۴
تظاهرات «کریمه اوکراین است» در کیف علیه مداخله نظامی روسیه
واکنش‌های بین‌المللی نسبت به بحران کریمه

  تنها ابراز نگرانی و ابراز امید به حل صلح آمیز منازعه
  پشتیبانی از تمامیت ارضی اوکراین
  محکومیت اقدامات روسیه
  محکومیت اقدامات روسیه به عنوان یک مداخله نظامی یا تهاجم
  پشتیبانی از اقدامات روسیه و/یا محکومیت دولت موقت اوکراین
  «به رسمیت شناختن منافع روسیه»

  اوکراین
  روسیه

  بدون بیانیه رسمی / داده‌ای در دست نیست
الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه به فرایند حمله به شبه‌جزیره کریمه در اوکراین و اشغال و الحاق غیرقانونی آن توسط فدراسیون روسیه گفته می‌شود که بلافاصله پس از آن انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین رخ داد و منجر به آغاز جنگ روسیه و اوکراین شد. کریمه با برگزاری یک همه‌پرسی در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ و با آرای اکثریت شرکت کنندگان، موافقتش را با پیوستن به روسیه اعلام کرد.
در پی این تحولات گروهی از روس‌تبارهای اوکراین در مناطق شرقی و جنوبی اوکراین از جمله کریمه اعتراضاتی را علیه حکومت جدید اوکراین ترتیب دادند. شبه‌جزیره کریمه که در ساحل دریای سیاه واقع شده بخشی از اوکراین بود اما یک جمهوری خودمختار به‌شمار می‌رفت. بسیاری از معترضان که دولت جدید اوکراین را نامشروع و برآمده از یک کودتا می‌دانستند، پرچم‌های روسیه را با خود حمل و از ورود نظامیان روسیه استقبال کردند. به گفته سفیر روسیه در سازمان ملل، ویکتور یانوکوویچ هم از ولادیمیر پوتین درخواست کرد تا برای «برقراری مشروعیت، صلح، قانون، نظم و ثبات و دفاع از مردم اوکراین» از نیروهای مسلح روسیه استفاده شود. یانوکویچ مدعی شده که «زندگی و امنیت و حقوق مردم اوکراین به ویژه در کریمه مورد تهدید قرار گرفته است».
در روز ۲۶ فوریه روس‌ها حدود ۱۵۰ هزار نفر از نیروهای خود را برای یک رزمایش در طول مرزهای اوکراین مستقر کردند. یک روز بعد نظامیان مسلح با نقاب و بدون یونیفرم ساختمان‌های مهم کریمه و فرودگاه‌ها و ایستگاه‌های مهم را به تصرف خود درآوردند. در همین روز پارلمان کریمه دولت این جمهوری خودمختار را برکنار کرده و سرگئی آکسینوف را به عنوان نخست‌وزیر جدید برگزید. پس از آن نیروهای روسی که بر اساس توافق‌های دوجانبه در کریمه مستقر هستند تقویت شدند.
آکسینوف بلافاصله اعلام کرد که دولت جدید اوکراین را قبول ندارد و تمام نیروهای نظامی و امنیتی شبه جزیره فقط بایستی از دولت کریمه دستور بگیرند و همچنین از روسیه «برای حفظ صلح و آرامش» درخواست کمک کرد. در روز یکم مارس اولکساندر تورچینوف، رئیس‌جمهور موقت اوکراین صدارت آکسینوف را بی‌اعتبار و غیرقانونی و حضور نیروهای روسی را تجاوز به خاک اوکراین اعلام کرده است اما وزیرخارجه روسیه اعلام کرده که که تحرکات نظامی ناوگان دریای سیاه نیروی دریایی روسیه کاملاً مطابق با توافقنامه‌های اصولی روسیه و اوکراین است. در روز یکم مارس پارلمان روسیه هم به نخست‌وزیر ولادیمیر پوتین اجازه داد تا از نیروهای نظامی روسیه در اوکراین استفاده کند.
در پی این تحولات بیشتر نیروهای نظامی مستقر در کریمه به مقامات جمهوری کریمه اعلام وفاداری کردند. از جمله پایگاه هوایی سواستوپول که ۴۵ جنگنده میگ-۲۹ در آن مستقر است. از جمله دنیس بورزوفسکی که در روز ۲۸ فوریه به عنوان فرمانده نیروی دریایی اوکراین انتخاب شده بود، دو روز بعد در مقابل نخست‌وزیر کریمه سوگند یاد کرد که به کریمه وفادار باشد و فقط از فرمانده عالی سواستوپول فرمان بگیرد. آکسیونوف نیز تأسیس نیروی دریایی مستقل کریمه را اعلام کرد و بورزوفسکی را به عنوان اولین فرمانده نیروی دریایی آن انتخاب کرد.
پیوستن کریمه به روسیه

مقاله‌های اصلی: همه‌پرسی کریمه (۲۰۱۴) و الحاق کریمه به فدراسیون روسیه
سرانجام در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ یک همه‌پرسی توسط دولت شبه جزیره کریمه از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار شد و ۸۱ درصد واجدان شرایط در این انتخابات شرکت کردند و ۹۶٫۷۷٪ به پیوستن این شبه جزیره به روسیه رأی مثبت دادند. ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در روز ۱۸ مارس رسماً سند پیوست کریمه به روسیه را امضا کرد و کریمه را جزء جدایی ناپذیر روسیه خواند.
برخی از کشورها از جمله ایالات متحده آمریکا، این واقعه را اشغال نظامی کریمه توسط روسیه نامیدند.
تبعات برای روسیه

پس از جدایی کریمه از اوکراین شهروندان روسیه باید برای ورود به خاک اوکراین درخواست ویزا کنند.
همچنین اوکراین از مجمع کشورهای مشترک‌المنافع تحت رهبری روسیه خارج خواهد شد و به زودی خود را آماده مانور نظامی مشترک با بریتانیا و آمریکا می‌کند.
باب سوتر

| باب سوتر | باب سوتر | باب سوتر | باب سوتر |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۱۶ مهٔ ۱۹۵۷ مدیسن، ویسکانسین
درگذشت:  ۹ سپتامبر ۲۰۱۴ (۵۷ سال) میدلتون، ویسکانسین
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱۷۵ سانتیمتر)
وزن:  ۱۷۹ پوند (۸۱ کیلوگرم؛ ۱۲ سنگ ۱۱ پوند)
پست:  Defense
ضربه:  Left
بازی برای:  Tulsa Oilers Nashville South Stars
تیم ملی:   ایالات متحده آمریکا
منتخب ان‌اچ‌ال:  120th overall، ۱۹۷۷ Los Angeles Kings
منتخب دبلیواچ‌ای:  58th overall، ۱۹۷۷ Birmingham Bulls
سوابق بازی:  ۱۹۷۸–۱۹۸۲
باب سوتر (انگلیسی: Bob Suter; ۱۶ مهٔ ۱۹۵۷ – ۹ سپتامبر ۲۰۱۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جن ویکفیلد

جن ویکفیلد (انگلیسی: Jenn Wakefield؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۸۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
بیل کوک (اسکی‌باز)

بیل کوک (انگلیسی: Bill Koch; ۷ ژوئن ۱۹۵۵) اسکی‌باز صحرانوردی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وایت پاین، تنسی

مکان
| White Pine, Tennessee | White Pine, Tennessee |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
S. State St./US 25E, facing north: S. State St./US 25E, facing north
شعار(ها): Honoring our history, preparing for our future: شعار(ها): Honoring our history, preparing for our future
Location of White Pine, Tennessee: Location of White Pine, Tennessee
State: تنسی
Counties: Jefferson, Hamblen
Settled: 1780s
Founded: 1870
Incorporated: 1915
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۳۸ فوت (۳۴۷ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۱۹۶
 • تراکم: ۸۸۰/مایل مربع (۳۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 37890
کد منطقه: 865
FIPS code: 47-80360
GNIS feature ID: 1304531
وبگاه: whitepinetn.com
وایت پاین (به انگلیسی: White Pine) شهری در ایالت کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۱۹۶ نفر بوده‌است.
بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا

| بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا | بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا |
| --- | --- |
نمایی از دشت خانمیرزا: نمایی از دشت خانمیرزا
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: خانمیرزا
مرکز بخش: آلونی
شهرها: آلونی
دهستان‌ها: خانمیرزا، جوانمردی
سال تأسیس: ۱۳۷۳ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۳۶٬۳۶۰ نفر (۱۳۹۵)
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸
بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا، یکی از بخش‌های شهرستان خانمیرزا در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مرکز این بخش، شهر آلونی است.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا
دهستان خانمیرزا
دهستان جوانمردی
شهر: آلونی
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان خانمیرزا برابر با ۳۶٬۳۶۰ نفر بوده است.
جغرافیا

بخش خانمیرزا در جلگه سبز کوهستانی با ارتفاع ۱۸۸۰ متر از سطح دریا و میانگین بارندگی سالیانه ۵۰۰ میلی‌متر در عرض ۳۱ درجه شمالی و طول جغرافیایی ۵۱ درجه شرقی قرار گرفته است که از شمال به شهرستان بروجن، از شرق به شهرستان فلارد، از جنوب به دهستان ریگ و از غرب به شهرستان اردل و بخش ارمند محدود است. وسعت آن بالغ بر ۱۰۲۳ کیلومتر مربع با حداقل دمای ۵ درجه زیر صفر و حداکثر ۳۰ درجه بالای صفر می‌باشد از این رو دارای آب و هوای معتدل کوهستانی می‌باشد و به دلیل سرسبزی و وسعت زیاد دشت و نیز آب و هوای معتدل کوهستانی به ان لقب نگین سبز بختیاری داده‌اند.
آثار دیرینه-تاریخی خانمیرزا

تپه قلعه گلی (قلعه افغان)
مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در دشت خانمیرزا، روستای قلعه افغان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۴ فروردین ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نظر سنجی که توسط آقای کوروش روستایی که در سال ۲۰۰۲ صورت گرفته شد و همچنین پروفسور دانیل پست و دکتر لوبد ووکس به نمایندگی از دانشگاه سیدنی (استرالیا) بازبینی‌های بر روی دشت خانمیرزا و دره‌های لردگان انجام داده‌اند نشان داد که در دشت خانمیرزا چشم‌اندازی با نام قلعه گلی وجود دارد که ارتفاع آن ۲۴ متر می‌باشد و در بین زمین‌های کشاورزی احاطه شده است که منظره بسیار زیبای را ایجاد کرده است.
تپه قلعه گلی از مهم‌ترین مکان‌های زاگرس جنوبی می‌باشد که این قلعه به پاس فداکاری پادشاه ایلامی بنا شده است. البته تحقیقات نشان می‌دهد که این مکان به عنوان پاسگاه در دوران ایلامی بوده که برمی گردد به هزاره دوم قبل از میلاد باشد.
توصیفی از وضعیت گذشته خانمیرزا

قسمتی از تحقیقات پروفسور آلن زاگریل که توصیفی جامع در زمینه کاربری اراضی و منابع آب زیرزمینی دشت خانمیرزا با موقعیت‌های مکانی داشته است، در زیر بیان می‌شود:
در سال ۱۹۷۴ دشت خانمیرزا را بررسی و پیمایش کردم دشتی کاملاً هموار است، در بخش شمال شرقی (شمال روستای سینی) این دشت، ناحیه‌ای تپه ماهوری که به نظر می‌رسد هرگز کشاورزی نشده و مسکونی نیست هر چند مقداری از شیب‌ها شخم خورده و کشت شده‌اند و ظاهراً روستاییان امید به استفاده از آبهای سطحی و باران را در این بخش داشته‌اند و محدوده پوشیده از سنگ و سنگریزه است و آثار آبراهه‌های بهاری که حاصل ذوب برف‌ها هستند به خوبی مشخص است و بجز رواناب‌های اتفاقی هیچ منبع اب دیگری دیده نمی‌شود و مردمان محلی از این محدوده به عنوان چراگاه استفاده می‌کنند.
زمین‌های شمالی ناحیه تپه ماهوری (نزدیک روستای برجوئی)، چمنزار است و درخت‌های پراکنده در اینجا قابل مشاهده است و در امتداد شرقی دشت هر جا چشمه و جویباری هست روستایی وجود دارد و به خاطر فراوانی چشمه سارها در شمال دشت (روستای گوشکی) نواحی پیرامونی قویاً به زیر کشت رفته و از ارتفاعات به عنوان چراگاه‌ها استفاده می‌کنند.
در مرکز دشت خانمیرزا (اطراف روستای ده صحرا) پهنه گلی وسیعی دیده می‌شود که سطح آب زیرزمینی تنها در یک متری سطح زمین قرار دارد، بیشتر پهنه پوشیده از علف و بوته‌هایی متفاوت از پوشش گیاهی سایر قسمت‌های دشت است. در این پهنه هیچ نوع فعالیت کشاورزی انجام نمی‌شود که احتمالاً به خاطر شوری زیاد زمین است ولی هیچ دلیلی بر این مدعا ندارم و در غرب روستای آلونی به خاطر فراوانی آبهای سطحی، کشاورزی مبتنی بر آبیاری امکان‌پذیر است و در واقع چشم‌انداز اطراف آن شبیه به مناطق گرمسیری و پوشیده از درخت است و غرب پهنه گلی به رغم وجود جویبارها با بستر عمیقاً بریده شده در انجاست. در این بخش شماری پمپ آب دیده می‌شود ولی چشمه وجود ندارد.
در حاشیه جنوبی پهنه گلی زمین این محدوده امروزه نیز کاملاً مرطوب است ولی برای تأمین آب مورد نیاز خود وابسته به پمپ‌هایی هستند که اخیراً نصب شده است.
بخش جنوبی دشت خانمیرزا به‌طور کامل زیر کشت است و در نزدیکی روستای قلعه افغان آب به صورت نشت بر سطح زمین دیده می‌شود.
محیط زیست خانمیرزا

دشت خانمیرزا از بزرگ‌ترین پهنه‌های وسیع و مسطح استان چهارمحال و بختیاری است. در سال‌های اخیر تغییرات بسیار گسترده‌ای در بخش‌های کاربری اراضی، کیفیت و کمیت آب‌های زیرزمینی داشته است.
محیط زیست خانمیرزا > ویژگی‌های اقلیمی

دشت خانمیرزا متأثر از سه نوع رژیم بارشی است:
بارندگی جبهه‌ای که ناشی از عملکرد سیستم‌های جوی است
بارش‌های کوهستانی (اورگرافیک) که ناشی از صعود هوای مرطوب در ارتفاعات است
بارندگی جابه‌جایی که بر اثر صعود هوای گرم همراه با بخار آب آدیاباتیک تا نقطه شبنم است این نوع بارندگی در سطوح بسیار کوچک و محدودی از منطقه وقوع می‌یابد.
بیشتر بارش‌ها در این منطقه از نوع سیستم‌های جوی است و بارش‌های اورگرافیک را در کوهای سبزکوه بختیاری در شمال و به ویژه در کوه کلار در غرب و جنوب غربی دشت خانمیرزا رخ می‌دهد.
محیط زیست خانمیرزا > کوه‌ها

مهم‌ترین کوه‌ها در دشت خانمیرزا شامل سبزکوه بختیاری، کلار، و سیوک می‌باشد.
سراسرنما از سبزکوه
محیط زیست خانمیرزا > منطقه حفاظت شده سبزکوه بختیاری

منطقه حفاظت شده سبز کوه دارای سیمای طبیعی کاملاً کوهستانی است و بین شهرستان‌های بروجن، بخش خانمیرزا و شهرستان اردل واقع شده است حداکثر ارتفاع آن از سطح دریاهای آزاد ۳۸۷۰ متر و دارای دره‌های عمیق، آبشارهای متعدد و آب و هوای متعدد و متنوع می‌باشد. این منطقه تا قبل از سال ۱۳۶۵ به صورت منطقه آزاد مورد حفاظت قرار می‌گرفت ولی از سال ۱۳۶۵ با بررسی و مطالعات انجام شده و به دلیل دارا بودن پتانسیل‌های غنی گیاهی و جانوری و توپوگرافی ویژه به صورت منطقه شکار ممنوع تحت حفاظت قرار گرفت. پس از آن در سال ۱۳۶۹ و حفاظت مؤثر به صورت منطقه حفاظت شده به تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست رسید و در سال ۱۳۷۰ با این نام مورد حفاظت قرار گرفت.
محیط زیست خانمیرزا > منطقه حفاظت شده سبزکوه بختیاری > سبز کوه، ذخیره گاه زیست کره

بر اساس مصوبه برنامه انسان و کره مسکون، منطقه حفاظت شده سبز کوه در استان چهار محال و بختیاری به عنوان یازدهمین ذخیره گاه زیست کره ایران به دبیرخانه برنامه یونسکو در پاریس معرفی خواهد شد
.
محیط زیست خانمیرزا > خصوصیات خاکشناسی

مطالعات خاکشناسی دقیق در دشت خانمیرزا نشان می‌دهد که منابع غنی خاک به میزان کافی وجود دارد و اگر تأمین آب لازم برای آبیاری آن‌ها میسر باشد، رونق فعالیت‌های کشاورزی و افزایش حجم تولیدات زراعی در این منطقه اهدافی قابل دستیابی خواهد بود.
محیط زیست خانمیرزا > زمین‌شناسی خانمیرزا

دشت خانمیرزا در زون زاگرس چین خورده قرار دارد که از دشت خوزستان آغاز و تا زاگرس مرتفع ادامه دارد از این رو جزئی از زاگرس چین خورده و در آستانه زاگرس مرتفع محسوب می‌شود. به‌طور کلی از لحاظ زمین‌شناسی دشت خانمیرزا شامل یک پهنه آبرفتی وسیعی است که به‌طور عمده شامل یک کف مسطح است که در بین روستاهای سرتنگ دینارعالی، آلونی، برجوئی، مرادان، ده رشید، جوانمردی و ده صحرا قرار گرفته است.
محیط زیست خانمیرزا > منابع آب سطحی

رودخانه‌های فصلی و دائمی شامل رودخانه‌هایی از جمله رود کره‌بس که عمدتاً از کوه‌های بلند بختیاری که معروف‌ترین آن‌ها سبزکوه بختیاری است سرچشمه می‌گیرند در این حوزه جریان دارند و رودخانه خانمیرزا از رودخانه‌های موقتی استان چهارمحال و بختیاری است که از سرشاخه‌های حوضه آبخیز کارون شمالی محسوب می‌شود. این رودخانه از دامنه کوه‌های چون کوه سرخ و کوه سیوک در دشت خانمیرزا از ۳۵ کیلومتری شهر لردگان سرچشمه می‌گیرد. این منبع آب سطحی از سمت غرب روستای باغ بهزاد سرچشمه گرفته و به طرف مرکز دشت و سپس با امتداد به سمت غرب از دشت خارج می‌شود. این رودخانه مهم‌ترین منبع آب سطحی فصلی منطقه مورد مطالعه بوده و سایر آبراهه‌ها و مسیل‌های دشت آورد خود را از طریق این رودخانه از حوزه مربوطه خارج می‌کنند.
در سال آبی ۷۹–۸۰ تعداد ۴۵ دهنه چشمه در منطقه مورد مطالعه موجود بوده است که مهم‌ترین آن‌ها چشمه کرتگل آلونی می‌باشد.
تعداد قنوات دایر در دشت خانمیرزا در سال آبی ۷۹–۸۰، ۱۴ رشته بوده و مهم‌ترین آن‌ها قنات باغ بهزاد با حداکثر طول قنات معادل ۱۶۰۰ متر و حداقل ۶ متر در قنات کش کمرک می‌باشد و نیز قنات موسی خان که عمیق‌ترین مادر چاه ان معادل ۲۰ متر می‌باشد. اما به دلیل کمبود بارندگی و افزایش تعداد چاه‌های حفر شده در سطح دشت موجب افت شدید در سطح آب سفره گردیده و بالطبع موجب کم ابی و نهایتاً خشک و بایر شدن تعدادی قنوات قدیمی دشت گردیده که آثار و شواهدی از چند رشته قنات قدیمی خشک شده موجود است.
محیط زیست خانمیرزا > ذخایر آب‌های زیرزمینی

مهم‌ترین منبع تأمین‌کننده آب در دشت خانمیرزا چاه‌های کشاورزی می‌باشد. هم‌اکنون عمده منبع تأمین آب آبیاری و آشامیدنی با بیش از ۱۰۰۰ حلقه چاه عمیق و نیمه عمیق تأمین می‌شود. سالانه معادل ۱۳۷ میلیون متر مکعب از حجم تخلیه آب زیرزمینی برای آبیاری اراضی کشاورزی استفاده می‌گردد.
محیط زیست خانمیرزا > تغییرات کاربری اراضی

تغییرات گسترده در کاربری اراضی به ویژه در سطح اراضی ابی و مرغزارهای مرکزی دشت رخ داده است.
محیط زیست خانمیرزا > خانمیرزا به عنوان اکوتون اکولوژیک

حوزه آبخیز خانمیرزا در قسمت زاگرس مرکزی واقع شده است و جبهه مهمی که بر روی این حوزه اثر می‌گذارد اقیانوس اطلس می‌باشد. این جبهه که با جریان سرد و کم و بیش مرطوب همراه می‌باشد و عمدتاً در فصل سرد از دریای مدیترانه و دریای سیاه به طرف غرب و جنوب غربی وارد ایران می‌شود. با توجه به جهت ورود این جبهه به ایران، بخش عمده رطوبت آن در ارتفاعات مقدم و بلندتر زاگرس ریزش نموده و به این ترتیب حوزه آبخیز خانمیرزا که در پشت این ارتفاعات قرار گرفته است رطوبت و بارندگی کمتری را کسب می‌نماید و از این نظر این دشت در حد میانی منطقه خشک مرکزی ایران و مناطق مرطوب زاگرس قرار می‌گیردو جزو منطقه جنگل‌های خشک و منطقه کوهستان‌های بلند ناحیه کلان ایران و تورانی محسوب می‌شود که از ویژگی‌های این ناحیه وجود پستی و بلندی‌های زیاد و داشتن رژیم بارندگی مدیترانه‌ای است که بخش اعظم آن در زمستان نازل می‌شود. شرایط اکولوژیکی منطقه خصوصاً اب و هوا و فیزیوگرافی موجب شده که طیف وسیعی از گونه‌های گیاهی منطقه ایران و تورانی در ان سازگاری داشته و گسترش یابند.
مرغزار خانمیرزا، یکی از مناطق منحصر به فرد در حاشیه جنگلهای زاگرس بود. بالابودن عمق اب زیرزمینی، بافت سنگین خاک، شوری نسبتاً زیاد و گود بودن آن موجب شده که رویشگاه خاصی در این ناحیه به وجود آید؛ و گونه‌های با ارزش گندمی Aellorupos littoralis و A.lagopoides (گونه اخیر به میزان کمتر) در منطقه غالب شوند. در سال‌های اخیر به دلیل حفر چاه‌های متعدد در این تیپ یا در حاشیه آن محدوده، عمق اب زیرزمینی به شدت کاهش یافته و در نتیجه شرایط محیطی تغییر کرده است و این مرغزار با ارزش در شرف نابودی است.
نگارخانه

چشم اندازی از دشت خانمیرزا به سوی روستای شهروییه
چشم اندازی به سمت روستای گوشکی
منظری از وسط دشت خانمیرزا (روستای ده صحرا) به سمت کوه دولاب و کلار
منظری به سمت شمال دشت خانمیرزا روستای مرادان
منظری از تنگه آبی خانمیرزا به سمت دشت(روستای ده صحرا)
قلعه باستانی گلی در دشت خانمیرزا
مانوئل فلر

مانوئل فلر (انگلیسی: Manuel Feller؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۹۲) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش است.
وایبلینگن

مکان
| وایبلینگن   | وایبلینگن   |
| --- | --- |
Waiblingen: Waiblingen
  نشان:   نشان
ایالت: بادن-وورتم‌برگ
منطقه اداری: Stuttgart
ناحیه: Rems-Murr-Kreis
حکومت: حکومت
 • شهردار: Andreas Hesky (مستقل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۲٫۷۶ کیلومتر مربع (۱۶٫۵۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۳۰ متر (۷۵۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۲۹۳۲
 • تراکم: ۱۲۰۰/کیلومتر مربع (۳۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۷۱۳۳۱–۷۱۳۳۶
کدهای شماره‌گیری: ۰۷۱۵۱, ۰۷۱۴۶
پلاک خودرو: WN
وبگاه: www.waiblingen.de
مکان
| وایبلینگن Waiblingen | وایبلینگن Waiblingen |
| --- | --- |
شهر: شهر
وایبلینگن: وایبلینگن
مختصات: ۴۸°۴۹′۴۹″شمالی ۹°۱۹′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۸۳۰۳°شمالی ۹٫۳۱۶۹°شرقی﻿ / 48.8303; 9.3169: مختصات: ۴۸°۴۹′۴۹″شمالی ۹°۱۹′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۸۳۰۳°شمالی ۹٫۳۱۶۹°شرقی﻿ / 48.8303; 9.3169
وبگاه: www.waiblingen.de
شهر وایبلینگن (به آلمانی: Waiblingen) در ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
شق‌القمر

محمد در حال اشاره به شکافته شدن ماه. از نقاشی ناشناس در یک فالنامه ایرانی از سدهٔ ۱۶ میلادی. محمد با لباسی آبی‌رنگ در راست نشان داده شده‌است.
شَق‌ّالقَمَر (به عربی: انشقاق‌القمر) معجزه‌ای است که در روایات اسلامی، به پیامبر اسلام محمد نسبت داده شده‌است، و گفته شده که ماه به اشارهٔ وی از هم شکافته و دونیم شده‌است و پس از مدت زمان کوتاهی دو نیمه ماه دوباره به هم متصل شده‌اند. این یکی از معجزات منسوب به محمد است که از آیات ۱–۲ سوره قمر مأخوذ شده و در روایات مسلمانان از جمله در شأن نزول آن ذکر شده. برخی مفسران مسلمان، مخصوصاً پس از قرون وسطی، این رویداد را این گونه در نظر می‌گیرند که ماه به معنی واقعی کلمه به‌طور فیزیکی توسط محمد شکافته‌شد، در حالی که برخی دیگر آن را به عنوان رویدادی که در روز قیامت رخ خواهد داد تشخیص می‌دهند و مابقی این رویداد را توهمی بصری به حساب می‌آورند.
روایات اولیه‌ای که تفسیری تحت‌اللفظی را حمایت می‌کنند بر حسب اعتبار صحابه محمد همچون ابن‌عباس، انس بن مالک، عبدالله ابن مسعود و دیگران منتقل شده‌اند. به گفته عالم مسلمان هندی عبدالله یوسف علی، وقتی که روز قیامت نزدیک شود ماه دوباره از هم شکافته می‌شود. وی می‌گوید که همچنین آیات می‌توانند معنای تمثیلی داشته باشند، یعنی مسئله مانند ماه روشن شود. آیات قرآنی ۱–۲ سوره قمر بخشی از مباحثات میان عالمان مسلمان الهیات و فیلسوفان مسلمان قرون وسطی بر سر گزندناپذیری اجسام سماوی بوده‌اند. در سال ۲۰۱۰ میلادی یکی از کارکنان دانشمندِ مؤسسه علوم قمری ناسا به نام بِرَد بِیلی گفت: «هیچ مدرک علمی فعلی‌ای گزارش نمی‌کند که در نقطه‌ای زمانی در گذشته، ماه به دو بخش (یا بیش‌تر) تقسیم شده‌است و دوباره گرد هم آمده‌است.» این روایت توسط برخی از مسلمانان استفاده می‌شد تا دیگران را به نبوت محمد متقاعد کنند. این واقعه همچنین الهام‌بخش بسیاری از شاعران مسلمان، مخصوصاً در هند بوده‌است.
با توجه به حجم زیاد هشدارهای نزدیکی آخرالزمان در قرآن و احادیث قدیمی مثل حدیث دو انگشت، بسیاری از دانشوران عقیده دارند محمد تصور می‌کرده پایان جهان نزدیک است و محتملا در زمان زندگی خودش قیامت روی خواهد داد. نظر به این مسئله، به عقیده این دانشوران آیات ۱–۲ سوره قمر، ربطی به انجام معجزه توسط محمد ندارد؛ بلکه یکی از نشانه‌های آخرالزمان که مشرکان خود می‌توانستند در آسمان ببینند و از آن آگاه بودند را توصیف می‌کند. به تعبیر دیوید کوک، این نشانه در واقع دنباله‌دار هالی که در سال ۶۰۷ میلادی—اندکی قبل از اعلام پیامبری محمد—پدیدار شده، بوده‌است.