stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عباس بهادری
آثار هنری

از جمله آثاری که توسط عباس بهادری اجرا شده‌است می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
«گل می‌روید به باغ» با ترانه‌ای از محمود شاهرخی و آهنگسازی فرید شب‌خیز
«بزم گل» با ترانه‌ای از سیمین‌دخت وحیدی و آهنگسازی فرید شب‌خیز
«دست همت» با ترانه‌ای از محمود شاهرخی و آهنگسازی فرید شب‌خیز
«کار» با ترانه‌ای از مجتبی کاشانی و آهنگسازی فرید شب‌خیز
«آوای شادی» با ترانه‌ای از عباس کی‌منش و آهنگسازی احمدعلی راغب
«گل گفتن و گل شنیدن ما» با ترانه‌ای از ساعد باقری و آهنگسازی احمدعلی راغب
«بوستان میهن» با ترانه‌ای از سیمین‌دخت وحیدی و آهنگسازی هادی آرزم
«زندگی زیباست» با ترانه‌ای از ساعد باقری و آهنگسازی محمود منتظم صدیقی
«صدای پای گل» با ترانه‌ای از عباس کی‌منش و آهنگسازی علی درخشان (محمدعلی حیدرنیا)
«بستان و ورزش» با ترانه‌ای از عباس کی‌منش و آهنگسازی علی درخشان
«جلوهٔ گل» با ترانه‌ای از محمود شاهرخی و آهنگسازی علی درخشان
«محبت» با ترانه‌ای از حمید سبزواری و آهنگسازی علی درخشان
«یگانه‌ها» با ترانه‌ای از سعید دبیری و آهنگسازی علی درخشان
«ستم سوزان» با ترانه‌ای از محمود شاهرخی و آهنگسازی علی درخشان
«آیینهٔ صبح» با آهنگسازی علی درخشان
«رود صدا» با ترانه‌ای از ایرج قنبری و آهنگسازی حسین بهادری
«مادر» با ترانه‌ای از مشفق کاشانی و آهنگسازی حسین بهادری
«یه چهار دیواری با تو» با ترانه‌ای از پونه نیکوی و آهنگسازی حسین بهادری
«دریا» با ترانه‌ای از اسماعیل فرزانه و آهنگسازی حسین بهادری
«عطر دیدار» با ترانه‌ای از محمد سعید میرزایی و آهنگسازی حسین بهادری
«دلخوشی» با ترانه‌ای از مصطفی محدثی خراسانی و آهنگسازی حسین بهادری
«فانوس» با ترانه‌ای از پرویز بیگی حبیب‌آبادی و آهنگسازی حسین بهادری
«گل راز» با ترانه‌ای از عباس کی‌منش و آهنگسازی حسین بهادری
«آیینه افلاک» با ترانه‌ای از فرهنگ قاسمی و آهنگسازی عباس بهادری
«صبح صادق» با ترانه‌ای از اسماعیل فرزانه و آهنگسازی فریدون خالقی
«درد آشنا» با ترانه‌ای از محمود شاهرخی و آهنگسازی محمود جعفری امید
«قاصد بهار» با ترانه‌ای از محمدزمان تفرشی و آهنگسازی حسن فلاح بابایی
«طراوت بهمن» با ترانه‌ای از حسن عسگری و آهنگسازی علی رئیس‌فرشید
«آرزوی پیروزی» با ترانه‌ای از بامداد جویباری و آهنگسازی آرش بامدادیان
«بلاغت سبز» با ترانه‌ای از ساعد باقری و آهنگسازی همایون رحیمیان
«بهار من» با ترانه‌ای از زهره نارنجی و آهنگسازی علیرضا آزادبخت
«سرزمین آبی عشق» با ترانه‌ای از آزاده والایی و آهنگسازی حسین باغبان‌باشی
«مثنوی عاشقان» با ترانه‌ای از سید حسن حسینی و آهنگسازی علی بهادری
«نیستان» (به همراه پرویز طاهری و امید صدیقی) با ترانه‌ای از مشفق کاشانی و آهنگسازی فرید صدیقی
سرچنار (میاندوآب)

| سرچنار (میاندوآب) کربلایی رضاخان (کالبارضاخان) | سرچنار (میاندوآب) کربلایی رضاخان (کالبارضاخان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: میاندوآب
بخش: بخش مرکزی
دهستان: زرینه‌رود جنوبی
جمعیت: ۱۸۲۵ نفر (سرشماری ۹۵)
سرچنار (میاندوآب)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میاندوآب در استان آذربایجان غربی ایران است. کلب رضاخان بوده که در سال‌های اخیر به سرچنار تغییر یافته است. زبان مردم روستا کُردی سورانی می‌باشد و از نظر زبانی و فرهنگی به مردم شهرستان بوکان نزدیک هستند.
جمعیت

این روستا در دهستان زرینه‌رود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۲۴ نفر (۴۳۹ خانوار) بوده است.
آکیله کاستیلیونی

| آکیله کاستیلیونی | آکیله کاستیلیونی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ فوریه ۱۹۱۸ میلادی میلان، ایتالیا
درگذشت: ۲ دسامبر ۲۰۰۲&#۱۶۰;(۲۰۰۲-۱۲-۰۳) (۸۴ ساله) میلان، ایتالیا
ملیت:  ایتالیا
پیشه(ها): معماری و طراحی صنعتی
ساعت کاستیلیونی طراحی برای آلسی
سیستم استریو پی‌آر۱۲۶
آکیله کاستیلیونی (به ایتالیایی: Achille Castiglioni)؛ (تلفظ ایتالیایی: [aˈkille kastiʎˈʎoːni]؛ زادۀ ۱۶ فوریه ۱۹۱۸ میلادی – درگذشتۀ ۲ دسامبر ۲۰۰۲ میلادی) یک طراح ایتالیایی مبلمان، نورپردازی، رادیوگرام و سایر اشیاء بود.
زندگی‌نامه

کاستیلیونی در ۱۶ فوریه ۱۹۱۸ میلادی در میلان، در لمباردی در شمال ایتالیا به دنیا آمد. او سومین پسر مجسمه‌ساز جانینو کاستیلیونی و همسرش لیویا بولا بود. برادران بزرگتر او لیویو و پیر جاکومو هر دو معمار بودند.
کاستیلیونی مطالعات کلاسیک را در دبیرستان کلاسیک جوزپه پارینی [it] در میلان خواند، اما به تحصیل هنر در هنرستان بررا روی آورد. در سال ۱۹۳۷ میلادی در دانشکدۀ معماریِ دانشگاه پلی‌تکنیک میلان ثبت نام کرد. با شروع جنگ جهانی دوم، او افسر توپخانه شد و در جبهۀ یونان و بعد در سیسیل مستقر شد. او قبل از حمله متفقین در سال ۱۹۴۳ میلادی به میلان بازگشت. در مارس ۱۹۴۴ میلادی از دانشگاه پلی‌تکنیک فارغ‌التحصیل شد.
وقتی جنگ تمام شد، کاستیلیونی به طراحی معماری که برادرانش لیویو و پیر جاکومو با لوئیجی کاچا دومینیونی در سال ۱۹۳۸ میلادی آغاز کرده بودند، پیوست. بسیاری از کار آن‌ها در طراحی نمایشگاه بود، اما آن‌ها همچنین تعدادی پروژۀ معماری، از جمله بازسازی پالاتسو دلا پرماننته در ۱۹۵۳–۱۹۵۲ میلادی، که توسط بمباران در سال ۱۹۴۳ میلادی ویران شده بود، انجام دادند.
لیویو کاستیلیونی در سال ۱۹۵۲ میلادی کار را ترک کرد. از آن زمان تا زمان مرگ پیر جاکومو در سال ۱۹۶۸ میلادی، او و آکیله به عنوان یک تیم کار کردند. طرح‌های آن‌ها به هیچ‌یک از آن‌ها نسبت داده نمی‌شود. پس از مرگ پیر جاکومو، آکیله به تنهایی کار کرد. از سال ۱۹۶۹ میلادی او موضوعات معماری و طراحی را ابتدا در دانشگاه پلی‌تکنیک تورین و سپس از سال ۱۹۸۰ میلادی که به عنوان استاد عادی یا استاد تمام رسید، در دانشگاه پلی‌تکنیک میلان تدریس کرد.
آکیله کاستیلیونی در ۲ دسامبر ۲۰۰۲ میلادی در میلان درگذشت.
آثار

برادران کاستیلیونی در سال ۱۹۶۰ صندلی غذاخوری لیرنا – یک صندلی-غذاخوری عمودی از چوب لاکی با یک نشیمن ظریف از تخته سه‌لا – را برای کاسینا طراحی کردند.:۱۷۳:۷۹:۳۵۶
در سال ۱۹۶۲ میلادی، این دو برادر چراغ آرکو را طراحی کردند که احتمالاً شناخته شده‌ترین مبلمان آن‌ها بود. این چراغ که توسط شرکت فلوس تولید شده‌ است از سنگ مرمر کارارا و فولاد ساخته شده‌ است. به اندازه تمام پروژه‌های کاستیلیونی ساده و کاربردی است، پایۀ مرمری با یک قوس فولادی به نور متصل شده‌ است که باعث می‌شود چراغ قابل تنظیم و همه‌کاره باشد.
در بروشور نمایشگاهی برای «دیزاین!، نمایشگاه تک‌نگاشت ۱۹۹۷ میلادی دربارهٔ آثار کاستیلیونی در ام‌اُ‌ام‌ای»، پائولا آنتونلی می‌نویسد:
«کاستیلیونی عاشق پارادوکس‌ها و درک و خِرَد جدیدی است که می‌توانند ایجاد کنند. یکی از نمونه‌ها سّلا (زین)، چهارپایه چرخان است که در سال ۱۹۵۷ میلادی با پیر جاکومو طراحی شد، که به دلیل استفاده از یک شیء روزمرۀ موجود در یک زمینۀ غیرمنتظره، برچسب نامتجانس «دادائیست» را برای کاستیلیونی‌ها به ارمغان آورد.»
«چراغ آرکو»، طراحی توسط: برادران کاستیلیونی برای: شرکت فلوس
بالکانیا (کشور پیشنهادشده)

بالکانیا: کوزوو (قرمر زوشن), صربستان (زرد), و مونته‌نگرو (آبی روشن)
بالکانیا (انگلیسی: Balkania) نام کشور پیشنهادی است برای کشورهای حوزه بالکان به وسیله سیاستمداران اهل کوزوو و آلبانی و توسط آدم دماچی ارائه شد. وی در سال ۱۹۹۳ راه حلی را برای جلوگیری از درگیری‌های قومی صربستان و آلبانی پیشنهاد کرد. وی پیشنهاد کرد تا اقلیم کوچک شده یوگسلاوی شامل صربستان، مونته‌نگرو و کوزوو به کنفدراسیون دموکراتیک بنام بالکانیا تبدیل شود. این پیشنهاد در حالی بود که در سال ۲۰۰۶ مونته‌نگرو اعلام استقلال کرد و به رغم اعلان استقلال کوزوو در سال ۲۰۰۸ همچنان مباحثات اعلام استقلال ادامه دارد.
خاکسترهای زمان

| خاکسترهای زمان | خاکسترهای زمان |
| --- | --- |
کارگردان: وونگ کار وای
تهیه‌کننده: جفری لائو
فیلمنامه‌نویس: وونگ کار وای جین یونگ
داستان: جین یونگ
بازیگران: لسلی چونگ بریجیت لین تونی لیانگ چارلی یانگ مگی چانگ جکی چیانگ کارینا لاو Charlie Yeung تونی لیانگ کا-فای
موسیقی: فرانک چان
فیلم‌بردار: کریستوفر دویل کوان پون لیونگ
تدوین‌گر: ویلیام چانگ پاتریک تام
توزیع‌کننده: HKFM
تاریخ‌های انتشار:  ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-0۹-۱۷)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه؛ ۹۳ دقیقه (Redux)
کشور: هنگ کنک
هزینهٔ فیلم: HK$۴۰٬۰۰۰٬۰۰۰
فروش گیشه: HK$۹٬۰۲۳٬۵۸۳ (HK) US$۱٬۹۱۲٬۴۹۰ (Redux)
خاکسترهای زمان (انگلیسی: Ashes of Time) فیلمی در ژانر رزمی به کارگردانی وونگ کار وای است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لسلی چونگ، تونی لیانگ، مگی چانگ و کارینا لاو اشاره کرد.
صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟

۱۹۸۶ آلبوم استودیوییاز مگادث
صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟ (انگلیسی: Peace Sells... but Who's Buying?) دومین آلبوم استودیویی گروه ترش متال آمریکایی مگادث است که در ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۶ میلادی و با لیبل کپیتال رکوردز منتشر شد.
صلح خوب می‌فروشه … اما کیه که بخره؟ در ابتدا پروژه‌ای بود که کامبت رکوردز مسئولیت تهیهٔ آن را به عهده داشت اما در نهایت آلبوم توسط کپیتال رکوردز خریداری شد و در سال ۱۹۸۶ آن را منتشر کرد. نسخهٔ رمیکس شده و ریمستر شدهٔ آلبوم در سال ۲۰۰۴ توسط دیو ماستین انتشار یافت.
وبگاه آل میوزیک در نقد این اثر آن را یک «هشدار سیاسی پانکی» همراه با تاریکی، ترساندن از تهدیدها و جهان‌بینی از نوع هوی متال‌اش دانسته است.
در همین راستا طرح جلد آلبوم را می‌توان بیانیه‌ای طعنه‌آمیز درباب دوران جنگ سرد به‌شمار آورد. در زمینهٔ قرمز و نارنجی رنگ تصویر مقر سازمان ملل در حالی نشان داده شده که بر اثر حملهٔ اتمی ویران شده است و ۳ هواپیما بر فراز آن در حال پرواز هستند. در جلوی تصویر ویک رتل‌هد (شخصیت مجازی گروه) در حالی دیده می‌شود که بر روی ویرانه‌ها ایستاده و تابلویی در دست دارد که روی آن عبارت «برای فروش» درج شده است که کنایه‌ای است از این‌که سازمان ملل برای فروش گذاشته شده است.
آهنگ سوم آلبوم با نام «صلح خوب می‌فروشه» در رده‌بندی وی‌اچ‌وان برای ۴۰ اثر برتر متال همهٔ دوران، رتبهٔ یازدهم را به‌خود اختصاص داد. همین آهنگ برای چند سال به‌عنوان تم اصلی اخبار ام‌تی‌وی استفاده می‌شد.
بازخورد

| بازبینی‌های گذشته‌نگر> بررسی جمعی.منبع | بازبینی‌های گذشته‌نگر> بررسی جمعی.رتبه‌بندی |
| --- | --- |
متاکریتیک: ۸۳/۱۰۰
بررسی انتقادی: بررسی انتقادی
منبع: رتبه‌بندی
About.com: 
آل‌میوزیک: 
کرنگ!: 
پیچفورک: ۸٫۷/۱۰
پاپ‌مترز: ۶/۱۰
کیو (مجله): 
ریکورد کالکتر: 
Spin: ۸/۱۰
Sputnikmusic: ۴٫۵/۵
زبان عربی در ایران

زبان عربی در ایران پیشینه‌ای کهن در ادبیات فارسی و دستور زبان فارسی داشته و دارد و آغاز آن هم‌پایهٔ رشد و گسترش رسمیِ زبان فارسی دری بوده‌است. عربی همچنین از زبان‌های رایج در ایران است. اصل شانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز به بایستگی آموزش زبان عربی پس از دورهٔ ابتدایی تا پایان دورهٔ متوسطه در همهٔ رشته‌های تحصیلی نظری، اشاره دارد. جز این موارد، زبان عربی نیز برای زبان فارسی در ایران مهم است؛ بنا به دیدگاه داریوش آشوری، «فارسی و عربی چه به عنوانِ دو زبانِ همسایه چه به عنوانِ دو زبان در قلمروِ یک فرهنگِ دینی می‌بایست با یکدیگر رابطه و دادوستد داشته باشند، چنان‌که داشته‌اند، و می‌بایست بسیاری از واژه‌ها را از یکدیگر بگیرند، چنان‌که گرفته‌اند.» همچنین زبان عربی در ایران می‌تواند بخشی از روابط ایران و جهان عرب باشد.
از میان زبان‌های سامی که از خانوادهٔ آفروآسیایی هستند، زبان عربی بیشترین گویشور را در ایران دارد اما درصد اندکی از این گویشوران، آن را به عنوان زبان مادری استفاده می‌کنند. اهمیت اصلی زبان عربی در ایران، از دیدگاه تاریخی و مذهبی است. به دنبال فتح ایران توسط مسلمانان، زبان عربی در عمل اثر فراوانی بر فارسی گذاشت. از آن زمان به بعد، فارسی بخش قابل توجهی از کل واژه‌های عربی را پذیرفت و ساختارهای دستوری را از زبان عربی باستان و در برخی موارد، از عربی محاوره وام گرفت. در زمان حکومت پادشاهی پیشین، تلاش شد تا عناصر زبان عربی از زبان فارسی حذف شود، اما این کوشش با موفقیت اندکی روبرو شد و به دنبال انقلاب ۱۳۵۷، کاملاً متوقف شد. از آن زمان به بعد، مطالعهٔ زبان عربی کلاسیک، در مدرسه‌های ایرانی مورد تأکید قرار گرفته و زبان عربی همچنان غالب گفتمان دینی (اسلامی ایران) است.
پیشینه > قرون وسطی

در سده‌های میانه و دوران طلایی اسلام، زبان عربی به عنوان زبان اول جهان اسلام شناخته می‌شد. در واقع، عربی زبان میانجی/مشترک همهٔ مسلمانان به‌شمار می‌رفت که توانست میراث علمی و فلسفی یونان، ایران باستان و هند و دیگر جای‌ها را در خود بیاورد و آن را به شیوهٔ خود تکمیل کند. «هرکه این زبان را می‌آموخت می‌توانست بر تمامیِ آن میراث دست یابد و خود نیز چه بسا با نوشتنِ کتاب به آن زبان چیزی بر آن بیفزاید». اهمیت دینی زبان عربی، نیز از دلایل اهمیت زبان عربی در ایران است. گفته‌ای از ابومنصور نیشابوری در دیباچهٔ فقه اللغه و سر العربیه به این اهمیت اشاره دارد:
هر کس خدای تعالیٰ را دوست بدارد، پیامبرش را دوست می‌دارد. هر کس پیامبرِ عرب‌زبان را دوست بدارد، مردمِ عرب را دوست می‌دارد. هر کس مردمِ عرب را دوست بدارد، زبانِ عربی را دوست می‌دارد که به این زبان برترین کتاب بر برترینِ مردمان عرب و غیر عرب نازل شد؛ و هر کس زبانِ عربی را دوست بدارد، خود را به آن مشغول وامی‌دارد، نگهدار و پاسبانِ آن و پیوسته بر آن کار است. به آن عنایت می‌ورزد و همّت‌اش را صرفِ آن می‌کند؛ و هرکس که خدا او را به اسلام راهنمایی فرمود و دلش را به آن شادمان کرد، باور بدارد که همانا محمّد ﷺ بهترینِ پیامبران است، اسلام برترینِ ملّت‌ها و عرب بهترین امّت‌هاست. زبانِ عربی بهترینِ زبان‌ها و گویش‌هاست و روی‌آوری بر فهمِ آن از دین‌داری است؛ چرا که ابزاری برای علم است و کلیدِ آموزش در دین است، سببِ صلاحِ معاش و معاد است. سپس، زبانِ عربی برای گردآوردن و فراهم کردنِ بزرگی‌ها و برتری‌هاست؛ برای دست یافتن بر جوانمردی و صفاتِ پسندیده و انسانی است، برای دیگر دانایی‌ها و بزرگی‌ها به مانندِ چشمه‌ای است برای آب، به مانندِ چوبی است که آتش با آن افروزند؛ و اگر بر همهٔ ویژگی‌های این زبان چیرگی و دانایی و ژرف‌نگری نباشد، نیروی یقین در شناختِ اعجازِ قرآن به دست نمی‌آید.
بسیاری از ادیبان ایرانی فارسی‌زبان، اگر می‌توانستند، به زبان عربی اثر می‌آفریدند؛ یا در میانِ آثارشان از زبان عربی سود می‌جستند (مانند جلال‌الدین مولوی در مثنوی).ابوریحان بیرونی در دیباجهٔ کتاب الصیدنه، زبان عربی را برتر از زبانِ خود (زبان خوارزمی) برای متون علمی بیان کرده‌است.
بنا به دیدگاه آذرتاش آذرنوش، زبان عربی در پیوستگی خود با ایران، نقشی دوگانه داشته؛ «در آغاز زبان فارسی توانست انبوهی واژه لازم در زمینه دین و علوم گوناگون را دریافت کند. حتی علوم غربی هم از زبان یونانی به عربی ترجمه و بعد وارد زبان فارسی می‌شد. زبان فارسی طی چند قرن توانست از گنجینه زبان عربی در این زمینه استفاده کند و به زبان فارسی هم غنا ببخشد.» سپس، وام‌گیری زبانی از عربی است که تا پیش از تندروی نویسندگان دوران صفوی و قاجاری در آن، «هیچ خللی در زبان فارسی وارد نشد».
پیشینه > دوران نوین

در ایران تا پایانِ سدهٔ چهاردم هجریِ قمری نویسندگانی بوده‌اند که در زمینهٔ عرفان و الاهیّات و تفسیر به این زبان کتاب نوشته‌اند «و چه بسا هنوز نیز می‌نویسند.» از حمید عنایت (۱۹۳۲–۱۹۸۲) به‌عنوان نخستین کسی نام می‌برند که دربارهٔ «بایستگی پیوستگی فکری-فرهنگی ایران با جهان عرب» و «آشنایی با دگرگونی‌های علمی-شناختی آنان» سخن گفته و نوشته‌است. دربارهٔ او گفته‌اند که «به زبان عربی نیز می‌خواند و پس از آنکه یک سال در دانشگاه خرطوم (سودان) تدریس کرد عربی حرف زدن را نیز آموخت.»

آذرتاش آذرنوش پژوهشگر و دانشگاهی برجستهٔ ایرانی در زبان و ادبیات عربی نوین است. او نخستین ایرانی است که دکترای زبان عربی گرفت.
ناصر فکوهی در ۲۴ آبان ۱۳۹۳ / ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴ بیان داشت که «اکثریت نخبگان ما زبان فارسی را بسیار اندک می‌شناسند و آن‌هایی که بسیار خود را دلبند به زبان فارسی نشان می‌دهند، بیشتر تصورشان از زبان، نوعی دیدگاه شووینیستی سره نویسی است که یادگار دوران پهلوی اول است، یا شاهنامه‌خوانی و … که البته هر کدام ارزش خودشان را دارند، همان‌طور که شعر و ادبیات و اسطوره‌شناسی نیز بسیار با ارزش هستند اما ما آن‌ها را در کژ کارکردهایشان به کار می‌بریم.» و «این امر همان اندازه ابلهانه است که مثلاً یک فرانسوی، زبان یونانی یا لاتین را تحقیر کند. تحقیر عربی، یعنی تحقیر بیش از هزار سال تاریخ ایران.»
آموزش زبان عربی در ایران

شیوهٔ آموزش رسمی زبان عربی، همواره بحث‌برانگیز بوده‌است. چندگانگی میان آموزش زبان نوین استاندارد عربی، زبان کلاسیک عربی (قرآنی) و گویش‌های عربی در ایران هست. از آنجا که برنامه و سیاست رسمی از آموزش عربی در ایران، یادگیری و آشنایی با متون دینی اسلامی است، گرایش‌ها به زبان کلاسیک عربی (قرآنی) بیشتر است و زبان نوین استاندارد عربی در مدرسه‌ها آموزش داده نمی‌شود، حال اینکه این زبان، کاربرد رسمی در کشورهای عربی دارد.
زبان نوین استاندارد عربی یا گویش‌های عربی پرکاربرد در ایران، از سوی آموزشگاه‌های خصوصی یا دیگر نهادهای فرهنگی وابسته به کشورهای عربی در ایران، آموزش داده می‌شود.
آثار عربی در ایران

بیش از دو میلیون نسخهٔ خطی عربی در ایران نگهداری می‌شود. سالانه در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، بسیاری از ناشران کشورهای عربی به‌ویژه از کویت، مصر، لبنان، عراق و سوریه شرکت دارند و آثار چاپ شدهٔ خود را عرضه می‌کنند.
آذرتاش آذرنوش از چهره‌های ماندگار در ادبیات عرب برگزیده شد. او نخستین ایرانی بود که دکترای زبان عربی را گرفت.
سوپرکارت

یک سوپرکارت فرمول ئی در مسابقات دسته ۱ بریتانیا.
وارن مک‌لوین قهرمان ۲۵۰سی‌سی بین‌المللی ۲۰۰۷ استرالیا.
یک سوپرکارت کلاس ۱۲۵سی‌سی آزاد.
سوپرکارت نوعی خودروی مسابقه است که از لحاظ جثه مشابه کارت بوده اما از لحاظ مشخصات فنی مشابه انواع قوی‌تر از خودروهای چرخ‌باز است. سطح اول مسابقات سوپرکارت‌ها فرمول ئی نام دارد. بارزترین تفاوت ظاهری سوپرکارت و کارت این است که سوپرکارت بدنه‌ای کاملاً ایرودینامیک دارند و می‌تواند در پیست‌های طویل (با طول بیش از ۱۵۰۰ متر) رقابت کند. اغلب سوپرکارت‌ها از موتورهای ۲۵۰ سی‌سی دوزمانه نیرو می‌گیرند اما در کلاس‌های فرعی از موتورهای کوچک‌تری استفاده می‌شود. شرکت‌کنندگان مسابقات می‌توانند خود موتور سوپرکارتشان را بسازند یا از موتورهای موتورسیکلت استفاده کنند. همچنین استفاده از گیربکسهای پنج و شش سرعته مجاز می‌باشد. در این خودروها از چرخ و تایر ۵ یا ۶ اینچی استفاده می‌شود.
قابلیت‌های فنی

سوپرکارت‌های کلاس اصلی (فرمول ئی) اغلب از موتورهای ۲زمانه ۲۵۰ سی‌سی با توان خروجی حدود ۹۰ اسب بخار بهره می‌برند و حداقل جرم مجموع سوپرکارت و راننده ۲۱۵ کیلوگرم است؛ با این حساب نسبت توان به جرم این خودروها در حدود ۴۲۰ اسب بخار بر تن می‌باشد که به سوپرکارت‌ها شتاب صفر تا صد کمتر از ۲٫۵ ثانیه و حداکثر سرعت بیش از ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌بخشد. جرم کم و ترمزهای قدرتمند به سوپرکارت‌ها این امکان را می‌دهد که در کمتر از ۲ ثانیه از سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت به سکون برسند. این خودروها در پیچ‌های تند بدون این که منحرف شوند، تا ۳٫۵ جی فشار جانبی را تحمل می‌کنند. قیمت یک سوپرکارت حدود ۳۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ دلار آمریکا است.
مسابقات

سابقاً مسابقات بین‌المللی سوپرکارت زیر نظر فیا و با حضور سوپرکارت‌های کلاس ۲۵۰ سی‌سی برگزار می‌گشت و این کلاس مسابقات با نام فرمول ئی (Formula E) شناخته می‌شد. اکنون نیز مسابقات مختلفی در کلاس‌های مختلف (اما نه زیر نظر فیا) برگزار می‌گردد و کلاس اول آنها فرمول ئی (اف/ئی) نامیده می‌شود:
مسابقات بریتانیا:
دسته ۱ (فرمول ئی)
دسته ۲
۱۲۵ آزاد
۱۲۵ آی‌سی‌سی (کی‌زد)
مسابقات استرالیا:
۲۵۰سی‌سی بین‌المللی (فرمول ئی)
۲۵۰سی‌سی ملی
۱۲۵سی‌سی گیربکس
۸۰سی‌سی گیربکس
۱۲۵سی‌سی رتاکس‌مکس
۱۰۰سی‌سی
مسابقات ایالات متحده:
۲۵۰سی‌سی فرمول ئی
۲۵۰سی‌سی بین قاره‌ای
خالد الهاشمی

| خالد الهاشمی | خالد الهاشمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۷۵ دمشق
درگذشت: ۱۹۳۶ دمشق
علت مرگ: درگذشت
ملیت: الجزایر
دیگر نام‌ها: امیر خالد
جنبش: جمعیت برادری الجزایر
خالد الهاشمی (عربی: خالد الهاشمی بن عبد القادر الجزائری) (زاده: ۱۸۷۵- درگذشته: ۱۹۳۶) سیاستمدار الجزایری و از پیش کسوتان فعالیت سیاسی صلح‌آمیز در جریان اشغال الجزایر توسط فرانسه در روز ۲۰ فوریه سال ۱۸۷۵ در دمشق سوریه به دنیا آمد.
تولد و رشد

خالد الهاشمی نوه امیر عبد القادر الهاشمی از پیشتازان جنبش اصلاحی در الجزایر است، خانواده او در سال ۱۸۴۸ الجزایر را ترک کرده و در دمشق مستقر شدند. خالد در دمشق که دژ عربیت و اسلام محسوب می‌شد رشد کرد. پدرش او را یک فرد مذهبی ببار آورد. او قرآن را حفظ و علوم عربی و دینی را به‌طور کامل فرا گرفت. او بعد از بازگشت خانواده اش به الجزایر، تحصیلاتش را ادامه داد و در سال ۱۸۸۵ برای ادامه تحصیل به پاریس رفت. پدرش امیدوار بود که بعد از اینکه خالد موفق به گرفتن لیسانس در رشته علوم شد وارد دانشکده نظامی سان سیر در پاریس شود.
آماده‌سازی مقاومت علیه اشغال فرانسه

در آغاز قرن بیستم، یک تحول ریشه‌ای در مقاومت الجزایر علیه اشغال فرانسه به وجود آمد. بعد از این که مقاومت مردمی نتوانست اهداف مورد نظرش را محقق کند، برای ایجاد اختلال در تعادل قوای موجود بین الجزایر و فرانسه، مقاومت سیاسی جای آن را گرفت. این مرحله یک پدیده درست در آغاز بیداری الجزایر بود که جریان سیاسی طرفدار اصلاحات دعوت به برابری حقوق بین الجزایری‌ها و فرانسوی‌ها می‌کرد، هر چند که به‌صورتی سازمان یافته و در شکل احزاب یا سازمان‌های قانونی نبودند ولی این اقدامات مقدماتی بودند که زمینه آماده‌ای را برای تولد حیات سیاسی و احزاب ملی بعد از پایان جنگ جهانی اول و بعد از بازگشت جوانان الجزایری از جنگ ایجاد و در واقع در خودش بار اولین جنبش سیاسی سازمان یافته را حمل می‌کرد. امیر خالد نوه امیر عبدالقادر از رهبران این فعالیت سیاسی بود که بحق حلقه مهمی در آغاز تاریخ سیاسی معاصر الجزایر محسوب می‌شود.
اوضاع الجزایر و جهان در آستانه فعالیت‌های امیر خالد

الجزایر کمی پیش از جنگ جهانی اول با فعالیت جنبش نخبگان آشنا شد که تلاشش را در چارچوب پدر و مادر فرانسوی شروع کرد؛ و این بدنبال تصویب قانون سربازگیری اجباری در ۳ فوریه ۱۹۱۲ که موضوع بحث تمامی الجزایری‌ها از جمله طبقات ساده جامعه علی‌رغم اختلافات فرهنگی و سیاسی بود صورت گرفت و امید زیادی به آن دوخته شده بود. اعضای کمیته دفاع از منافع مسلمانان الجزایر که در سال ۱۹۰۸ در پایتخت تأسیس شد دفاع از الجزایری‌ها را در قبال تبعیضاتی که قانون سربازگیری اعمال می‌کرد بعهده گرفت.
فعالیت سیاسی

امیر خالد با استفاده از خوشنامی مبارزاتی جدش امیر عبدالقادر جنبش اصلاحی را برای مقابله با استعمار تأسیس کرد. او بعد از بازنشستگی در ارتش فرانسه فعالیت‌های سیاسیش را در دو جبهه شروع کرد: یکی مقابله با ادغام هویت الجزایری در هویت فرانسوی و دیگری علیه پارلمانترهای فرانسوی و کهنه پرستان افراطی. امیر خالد یک نامه به ویلسون رئیس‌جمهور آمریکا نوشت و در آن خواسته‌های الجزایری‌ها را مطرح کرد.

امیر خالد در سال ۱۹۲۰ روزنامه «اقدام» را برای ارائه افکارش و دفاع از ایده برابری بین الجزایری‌ها و فرانسوی‌ها در حقوق سیاسی تأسیس کرد. امیر در کلیه زمینه‌ها فعالیت داشت و بعد از نامه‌اش به رئیس‌جمهور آمریکا، خودش را برای انتخابات شهرداری کاندید کرد و عضو شورای شهر پایتخت الجزایر شد و بدنبال آن «جمعیت برادری الجزایر» را پایه‌گذاری کرد و در هنگام دیدار آلکساندر میلران رئیس‌جمهور وقت فرانسه از الجزایر در سال ۱۹۲۳ در مقابل وی سخنرانی کرده و خواسته‌های الجزایری‌ها را مطرح کرد.
تبعید

فعالیت‌های فشرده و طرح و پیگیری خواسته‌های الجزایری‌ها باعث شد که دولت فرانسه دستور تبعید او به خارج از الجزایر را در ژوئیه ۱۹۲۳ صادر کند. او به مصر رفت و در آنجا به گرمی مورد استقبال قرارگرفت.

تبعید امیر خالد به خارج از الجزایر منجر به پایان یافتن فعالیت‌های سیاسی او نشد و در کنفرانس پاریس در زمینه دفاع از حقوق بشر شرکت کرد و به این ترتیب نبرد را به فرانسه منتقل نمود. او در سال ۱۹۲۴ از تبعیدگاهش نامه‌ای به هیریو نخست‌وزیر فرانسه نوشت و در آن روی خواسته‌های اساسی الجزایری‌ها تأکید کرد. او همچنین به‌طور ویژه‌ای با وطن پرستان سوری بعد از بازگشتش به سوریه در سال ۱۹۲۶ فعالیت می‌کرد. وی در کنفرانس اسلامی افغانستان که در آن موقع تنها کشور مستقل بحساب می‌آمد شرکت کرد. علی‌رغم تلاش‌های بسیاری که برای بازگشت به الجزایر کرد موفق نشد چرا که مقامات فرانسوی همواره در کمین او بودند.
درگذشت

امیر خالد الهاشمی سرانجام در ۹ ژانویه ۱۹۳۶ در دمشق درگذشت.
بالاکروکلا

| بالاکروکلا | بالاکروکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: لاله آباد
دهستان: کاری‌پی
جمعیت: ۴۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
بالاکروکلا، روستایی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کاری‌پی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۰ نفر (۱۲۱خانوار) بوده‌است.
سوکراتس

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
زادروز: ۱۹ فوریهٔ ۱۹۵۴
زادگاه: بلم،  برزیل
تاریخ مرگ: ۴ دسامبر ۲۰۱۱ (۵۷ سال)
محل مرگ: سائو پائولو،  برزیل
قد: 192 سانتیمتر
نام مستعار: دکتر سوکراتس
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
پُست: مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  | بوتافوگو کورینتیانس فیورنتینا فلامینگو سانتوس بوتافوگو |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۹–۱۹۸۶ |  برزیل | ۶۰ (۲۲) |
سوکراتس برازیلیرو سامپائو د سوزا ویرا د الیویرا (به پرتغالی: Sócrates Brasileiro Sampaio de Souza Vieira de Oliveira) بازیکن و کاپیتان تیم ملی فوتبال برزیل بود.
سوکراتس در ۱۹۵۴ متولد و در زمانی که در تیم ملی فوتبال بازی می‌کرد، موفق به اخذ درجه دکترای پزشکی شد. دوستداران فوتبال او را به خاطر رهبری تیم ملی برزیل در جام‌های جهانی ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ به یاد دارند، به‌ویژه برای بازی‌های زیبای او در جام جهانی ۱۹۸۲ اسپانیا در تیم برزیل.
او با برزیل برنده جام جهانی نشد، اما در ۶۰ حضور ملی خود در تیم ملی فوتبال برزیل در فاصله سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۸۶ میلادی، نام خود را در سرتاسر جهان بر سر زبان‌ها انداخت و ۲۲ گل برای این تیم به ثمر رساند.
سوکراتس که در کنار زیکو و اِدِر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیکن فوتبال‌های نسل خود شناخته می‌شد
برادر کوچکترش رای (بازیکن فوتبال) در جام جهانی ۱۹۹۴ کاپیتان تیم برزیل بود