stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پردازش بسته
معماری تک رشته ای (سیستم عامل استاندارد)

یک پشته شبکه استاندارد (به انگلیسی: standard networking stack ) از خدمات ارائه شده توسط سیستم عامل (OS) در حال اجرا بر روی یک پردازنده واحد ( تک رشته ای ) استفاده می کند. با وجود اینکه معماری های تک رشته ای از نظر پیاده سازی ساده ترین نوع هستند، اما آنها مشمول هزینه های سربار مرتبط با عملکرد توابع سیستم عامل مانند preemption ها، مدیریت رشته، تایمرها و قفل کردن میشوند. این هزینه های سربار پردازش سیستم عامل بر روی هر بسته ای که از سیستم عبور می کند تحمیل می شوند که منجر به جریمه در توان کلی  می شود.
معماری چند رشته ای (سیستم عامل چند پردازشی)

عملکرد پشته شبکه سیستم عامل می تواند با تطبیق نرم افزار پردازش پشته پروتکل برای پشتیبانی از چندین پردازنده ( چند رشته ای )، یا از طریق استفاده از پلتفرم های متقارن چند پردازشی (SMP) یا معماری پردازنده چند هسته ای ، بهبود یابد. افزایش و بهبود عملکرد برای اعداد کوچکی از پردازنده ها مشهود میباشند،  اما نمی تواند در تعداد بیشتری از پردازنده ها (یا هسته ها) به صورت خطی  مقیاس شود و برای مثال پردازنده ای با هشت هسته ممکن است پردازش بسته ها را به طور قابل توجهی سریعتر از یک پردازنده با دو هسته انجام ندهد.
معماری مسیر سریع (بای پس سیستم عامل)

در پیاده سازی مسیر سریع ، صفحه داده به دو لایه تقسیم می شود. لایه پایینی که اغلب مسیر سریع نامیده می شود، اکثر بسته های ورودی را در خارج از محیط سیستم عامل پردازش می کند و بدون اینکه هیچ یک از هزینه های سربار سیستم عامل را متحمل شود که عملکرد کلی را کاهش می دادند، پردازش می کند. فقط بسته هایی که نیاز به پردازش پیچیده ای دارند به پشته شبکه سیستم عامل (لایه بالایی صفحه داده) ارسال می شوند که عملکردهای لازن برای مدیریت، پیامرسانی (به انگلیسی: signaling ) و کنترل را انجام می دهد. هنگامی که الگوریتم های پیچیده ای مانند مسیریابی ( شبکه ) یا امنیت مورد نیاز هستند، پشته شبکه سیستم عامل بسته را به اجزای نرم افزار اختصاصی در صفحه کنترل ارسال می کند.
یک پردازنده چند هسته ای می تواند عملکرد بهبود یافته مضاعفی را برای پیاده سازی مسیر سریع ارائه دهد. به منظور به حداکثر رساندن توان کلی سیستم،می توان چندین هسته را به اجرای مسیر سریع اختصاص داد، در حالی که تنها یک هسته برای اجرای سیستم عامل، پشته شبکه سیستم عامل و صفحه کنترل برنامه ها مورد نیاز خواهد بود.
تنها محدودیت در پیکربندی پلتفرم این میباشد که از آنجایی که هسته‌های اجرا کننده مسیر سریع، خارج از سیستم‌عامل اجرا می‌شوند، پس باید منحصراً به مسیر سریع اختصاص داده شوند و با نرم‌افزارهای دیگر به اشتراک گذاشته نشوند. با تغییر الگوهای ترافیک، سیستم را نیز می توان به صورت پویا دوباره پیکربندی نمود. همچنین، تقسیم صفحه داده به دو لایه نیز باعث افزایش پیچیدگی میشود زیرا هر دو لایه باید اطلاعات یکسانی داشته باشند تا از سازگاری و تداوم سیستم اطمینان حاصل شود.
فناوری های پردازش بسته

به منظور ایجاد بسترهای تخصصی پردازش بسته، فناوری های مختلفی توسعه یافته و به کار گرفته شده اند . این فناوری‌ها، که طیفی از سخت‌افزار ها  و نرم‌افزار ها را در بر می‌گیرند، همگی با هدف به حداکثر رساندن سرعت و توان کلی و در عین حال به حداقل رساندن تأخیر، طراحی شده‌اند.
پردازنده های شبکه

یک واحد پردازشگر شبکه (NPU) از بسیاری جهات شبیه به پردازنده‌های هدف عمومی (به انگلیسی: general purpose processors ) میباشد که اکثر رایانه‌ها را تغذیه می‌کنند، اما با معماری داخلی و عملکردهای متناسب با عملیات های شبکه محور. واحد های پردازشگر شبکه معمولاً دارای توابع خاص شبکه مانند جستجوی آدرس، تطبیق الگو و مدیریت صف هستند که در ریزبرنامه سازی (به انگلیسی: microcode ) خود تعبیه شده است. عملیات های پردازش بسته سطح بالاتر مانند امنیت یا تشخیص نفوذ اغلب در معماری های NPU تعبیه شده اند . نمونه های پردازنده شبکه عبارتند از:
اینتل - خانواده IXP2xxx
نترونوم - خانواده NFP-6xxx/4xxx/32xx
PMC Sierra - خانواده Winpath
EZChip - خانواده NP-x
پردازنده های چند هسته ای

یک پردازنده چند هسته ای یک بسته نیم رسانا منفرد است که دارای 2 یا چند هسته میباشد که هر یک نشان دهنده یک واحد پردازش جداگانه است که قادر به اجرای کد به صورت موازی هستند. CPUهای عمومی همانند Intel Xeon  ، اکنون تا 8 هسته را پشتیبانی می کنند . برخی از پردازنده‌های چند هسته‌ای قابلیت‌ها و ظرفیت های پردازش بسته اختصاصی را برای ارائه یک سیستم روی تراشه کامل  ( SoC )، تلفیق می‌کنند. آنها معمولاً رابط‌های اترنت، موتورهای رمزنگاری ، موتورهای تطبیق الگو ، صف‌های سخت‌افزاری برای کیفیت خدمات( QoS ) و گاهی اوقات عملکردهای پیچیده‌تر را با استفاده از ریز هسته‌ها ادغام می‌کنند. همه این ویژگی‌های سخت‌افزاری می توانند پردازش بسته‌های نرم‌افزاری را بارگیری کنند. نمونه‌های اخیر این بسته‌های تخصصی چند هسته‌ای، همانند Cavium OCTEON II، می‌توانند از ۲ تا ۳۲ هسته پشتیبانی کنند.
Tilera- خانواده پردازنده های TILE-Gx
شبکه های Cavium - خانواده پردازنده های چند هسته ای OCTEON و OCTEON II
Freescale – بسترهای پردازش QorIQ
NetLogic Microsystems – خانواده های پردازنده XLP، XLR و XLS
شتاب دهنده های سخت افزاری

برای اقدامات واضح، قابل تعریف و تکراری ، راه حل ایجاد یک شتاب دهنده اختصاصی که مستقیما در یک سخت افزار نیم رسانا ساخته شده است، در مقایسه با نرم افزاری که روی یک پردازنده با هدف عمومی اجرا می شود، سرعت عملیات را افزایش می دهد. در پیاده سازی های اولیه از FPGA (آرایه دروازه میدانی برنامه پذیر) یا ASICs (مدار مجتمع ویژه برنامه) استفاده می شد، اما هم اکنون عملکردهای خاصی مانند رمزگذاری و فشرده سازی هم در GPP و هم در NPU به عنوان شتاب دهنده های سخت افزاری داخلی تعبیه شده اند . نمونه‌های پردازنده‌های چند هسته‌ای کنونی با شتاب‌دهنده‌ های سخت‌افزاری مخصوص شبکه شامل Cavium CN63xx با شتاب دهنده برای امنیت، TCP/IP ،  تطبیق الگو های QOS و HFA  و خانواده پردازنده‌های Netlogic Microsystems XFS با موتورهای شتاب‌دهنده شبکه ای و امنیتی هستند.
بازرسی عمیق بسته

توانایی تصمیم گیری بر اساس محتوای هر بسته، طیف وسیعی ای از برنامه های کاربردی جدید مانند تابع قوانین و گماشتن قوانین (PCRF) و کیفیت خدمات را امکان پذیر می کند. سیستم‌های پردازش بسته، انواع ترافیک خاص را از طریق استفاده از فناوری‌های بازرسی بسته عمیق (DPI)  تفکیک می‌کنند. فناوری‌های DPI از الگوریتم‌های تطبیق الگو برای بررسی بار داخلی داده‌ها برای شناسایی محتویات هر بسته‌ای که در یک دستگاه شبکه جریان دارد، استفاده می‌کنند . تطبیق الگوهای موفق برای هر اقدام مناسب بعدی به برنامه کنترل گزارش می شوند.
نرم افزار پردازش بسته

نرم افزار سیستم عامل شامل پشته های شبکه استاندارد خاصی است که هم در محیط های تک هسته ای و چند هسته ای کار می کنند. برای اینکه بتوان معماری‌های bypass  سیستم‌عامل (مسیر سریع) را پیاده‌سازی کرد، نیاز به استفاده ااز نرم‌افزارهای تخصصی پردازش بسته‌ها مانند 6WIND's 6WINDGate است. این نوع نرم‌افزار مجموعه‌ای از پروتکل‌های شبکه را ارائه می‌کند که قادرند در چندین تیغه، پردازنده یا هسته توزیع شوند و به طور مناسب مقیاس شوند.
لینک های خارجی

تاریخ زنده. " تاریخچه اینترنت "
هاو، والت. (2010) " تاریخچه مختصر اینترنت "
جامعه اینترنتی. تاریخچه اینترنت
تاریخ زنده. " سابقه سوئیچینگ بسته "
رابرتز، دکتر لارنس جی. (نوامبر 1978). " تکامل سوئیچینگ بسته "
مارشال، دیو. تاریخچه اینترنت - جدول زمانی. ”
رامی روزن " شتاب شبکه با DPDK "، مقاله در lwn.net، جولای 2017.
رامی روزن " شبکه سازی فضای کاربر با DPDK "، مقاله در ژورنال لینوکس، آوریل 2018.
ابوالساج دیوداد

ابوالساج پسر دیوداد (به عربی: أبو الساج دیوداد)، شاهزاده ای ایرانی و سغدی بود که از امیران و صاحب منصبان برجسته در خلافت عباسی بود.
| أبو الساج دیوداد | أبو الساج دیوداد |
| --- | --- |
حاکم اهواز در خلافت عباسی: حاکم اهواز در خلافت عباسی
دوره مسئولیت میلادی۸۷۵ – میلادی۸۷۶: دوره مسئولیت میلادی۸۷۵ – میلادی۸۷۶
پادشاه: المعتمد
پیش از: ابراهیم بن سیما
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
فرزندان: محمد افشین،يوسف بن أبي الساج
والدین: دیوداد
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری: خلافت عباسی
شاخه نظامی: نظامی
جنگ‌ها/عملیات‌ها: فتنه پنجم
 :
زندگی‌نامه

ابوالساج از خاندانی سغدی از اشروسنه بود. او به خدمت عباسیان درآمد و در آخرین لشکرکشی افشین حیدر بن کاووس علیه بابک خرمدین در سال ۸۳۷ میلادی میلادی، زیر نظر وی جنگید. او همچنین در سال ۸۳۹ با مازیار و یک سال بعد با منکجور الفرغانی، پسر عموی افشین جنگید. در طول چند دهه بعد در ولایات مختلف در خدمت خلفا بود. در سال ۸۶۵ میلادی در جریان جنگ داخلی آن سال در کنار خلیفه المستعین بالله قرار گرفت و مسئولیت دفاع از تیسفون را بر عهده گرفت.
در سال ۸۷۵میلادی، ابوالساج از سوی خلیفه به فرمانداری اهواز منصوب شد و مأموریت یافت تا شورش علی بن محمد را که گروهی از غلامان زنگی را جمع کرده و به شورش تشویق کرده بود، سرکوب کند. ابوالساج بعداً به امیر صفاری یعقوب بن لیث پیوست که در جریان پیشروی او به سوی عراق علیه خلیفه، لشکر خود را به خوزستان هدایت کرده بود. او در جنگ دیرالعقل که با شکست صفاریان به پایان رسید، حضور داشت. در پی این شکست، نایب خلیفه الموفق اموال وی را در عراق تصرف کرد. در سال ۸۷۹ میلادی یعقوب بر اثر بیماری قولنج درگذشت و برادر کوچکترش عمرو بن اللیث که با خلافت عباسی صلح کرد جانشین او شد.
ابوالساج پس از صلح با خلیفه، فارس را به مقصد بغداد ترک کرد، اما قبل از رسیدن به بغداد در گندی شاپور درگذشت. دو پسر او، محمد و یوسف، هر دو مشاغل برجسته ای داشتند و به ترتیب اولین و سومین افشین ساجیان در آذرآبادگان شدند.
یاسر عرفات
تأسیس جنبش فتح

در کویت چندی از دوستان فلسطینی وی به پیش او آمدند و بعد از بررسی وضعیت آن زمان فلسطین تصمیم به ایجاد یک جنبش جدید برای آزادی فلسطین گرفتند؛ و در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۹ همراه با خلیل وزیر و صلاح خلف و خالد حسن و فاروق قدومی جنبشی با نام فتح را که مخفف معکوس شده جمله حرکت تحریر فلسطین است، تأسیس کردند.
رابطه با ایران و عراق

تأسیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین، از جانب محمدرضا شاه پهلوی محکوم شده بود، زیرا شاه در آن هنگام از اسرائیل حمایت می‌کرد. ایران و اسرائیل با سازمان آزادی‌بخش فلسطین به مخالفت برخاستند و شکل‌گیری چنین سازمانی را تهدیدی برای منطقه خاورمیانه قلمداد کردند. در مقابل، سازمان آزادی‌بخش با همه مخالفان شاه روابط برقرار کرد، به طوری که بسیاری از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران را برای آموزش نظامی در اردوگاه‌های خود پذیرفت.
۶ روز پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، یاسر عرفات اولین مهمان خارجی ایران بود.هواپیمای او با وجود تعطیلی فرودگاه مهرآباد بر زمین نشست و به محض ورود در پاسخ به دلیل اطلاع ندادن سفرش گفت: «آدم برای رفتن به خانه‌اش اجازه نمی‌گیرد، من هم اجازه نگرفتم.» ابوعمار سپس به مدرسه علوی رفت و با سید روح‌الله خمینی دیدار کرد. او سپس به بهشت زهرا رفت و در سخنرانی اش گفت؛ «به موشه دایان گفتم آمریکا مال تو، من به ایران تکیه می‌کنم.» او یک هفته در ایران ماند و به مشهد و خوزستان هم سفر کرد.
با شروع جنگ ایران و عراق، عرفات که روابط نزدیکی با هردو طرف درگیر داشت و نیز این جنگ را به زیان خود و به سود اسرائیل می‌دانست، در ۲ مهر ۱۳۵۹ با مقامات عراق و چند روز بعد در تهران با رئیس‌جمهور (ابوالحسن بنی‌صدر) و نخست‌وزیر (محمدعلی رجایی) دیدار کرد تا آن‌ها را نسبت به پذیرش میانجی گری متقاعد کند. پیشنهاد عرفات برای حل مسالمت آمیز بحران این بود که عراق در اسرع وقت، نیروهایش را از خاک ایران بیرون بکشد و ادعاهای ارضی خود را تا حل مباحث مورد اختلاف به تعویق بیندازد و در مقابل، ایران نیز انجام مذاکره در یک کشور بی‌طرف را با حضور یک کشور ثالث بپذیرد. این پیشنهاد توسط ایران رد شد.
در جریان جنگ ایران و عراق، ایران و سوریه به هم نزدیک‌تر شدند و به دلیل اختلافاتی که با سازمان آزادی‌بخش فلسطین پیدا کرده بودند، به حمایت از گروه‌های فلسطینی مخالف یاسر عرفات برخاستند. و یاسر عرفات هم از صدام حسین حمایت کرد. عرفات با وجود قطع روابطش با ایران، روابط خود را با مجاهدین خلق ایران حفظ کرد.
عرفات در زمان حمله عراق به کویت از صدام حسین حمایت کرد این اقدام او باعث کاهش حمایت از او در بین کشورهای حاشیه خلیج فارس شد.
مذاکرات صلح فلسطین و اسرائیل

عرفات در سال ۱۹۷۴، در سازمان ملل متحد درباب مواضع خود سخن گفت و در پایان سخنرانی‌اش گفت:
من این‌جا در حضور همه شما می‌گویم که ما میل نداریم که حتی یک قطره از خون اعراب یا یهود (فرق نمی‌کند) بر زمین ریخته شود…
امروز من آمده‌ام با یک شاخه زیتون در یک دست و تفنگ رزمنده راه آزادی در دست دیگر، کاری نکنید که شاخه زیتون از دست من رها شود
عرفات در آغاز دههٔ ۱۹۹۰، دولت اسرائیل را به رسمیت شناخت و در مذاکرات صلح فلسطین و اسرائیل، معروف به پیمان‌های اسلو (شماره‌های یک و دو) با نخست‌وزیر وقت اسرائیل، اسحاق رابین شرکت کرد. به دنبال صلح نخستین با اسرائیل (پیمان اسلو ۱)، مناطق خودگردان فلسطین موقتاً تشکیل شد تا در آینده کشور مستقل فلسطینی بشود. وی در سال ۱۹۹۴ همراه با اسحاق رابین و شیمون پرز (وزیر امور خارجه دولت رابین) به خاطر پیمان اسلو میان اسرائیل و فلسطین، جایزه صلح نوبل گرفت. عرفات به عنوان نخستین رئیس‌جمهور فلسطین و محمود عباس به عنوان نخست‌وزیر فلسطین تعیین شدند. در سال ۱۹۹۵، عرفات و رابین، پیمان اسلو ۲ را امضا کردند. در این معاهده مناطق مختلف کرانه باختری و نوار غزه به سه دستهٔ الف، ب و ث تقسیم شده و حکومت خودگردان در سطح محدودی از قدرت اجرایی و مسئولیت ادارهٔ مناطق الف و ب بهره‌مند شد. هم‌چنین چشم‌انداز مذاکرات برای دستیابی به یک توافق نهایی برای حل کامل مناقشات دو طرف بر مبنای قطعنامه‌های ۲۴۲ و ۳۳۸ شورای امنیت ترسیم شد. اسحاق رابین به دلیل تلاش برای صلح با فلسطین، توسط افراط‌گرایان اسرائیل، خائن به آرمان‌های اسرائیل نام گرفت و توسط یک یهودی افراطی در سال ۱۹۹۵ در اسرائیل ترور شد.
علی خامنه‌ای، رهبر ایران، در محکوم کردن مذاکرات عرفات با دولت اسرائیل گفت:
مذاکرات به اصطلاح صلحی است که بین گروهی از فلسطینی‌ها، یعنی همین عرفات و دارودسته او، با اسرائیلی‌ها در جریان است؛ یعنی قضیه سازش و حکومت به‌اصطلاح خودمختار فلسطینی و از این حرف‌ها. این هم یکی از آن زشت‌ترین فریب‌ها و ترفندهای اسرائیلی‌هاست که متأسفانه عدّه‌ای از مسلمانان و عدّه‌ای از خود فلسطینی‌ها به دام آن افتاده‌اند.
پس از ترور رابین، عرفات به مذاکره با دولت بنیامین نتانیاهو در ۱۹۹۷ پرداخت که موفقیتی نداشت. در سال ۲۰۰۰ با دولت ایهود باراک مذاکره کرد و با اسرائیل پیمان کمپ دیوید ۲ را بست، اما نهایتاً این مذاکرات هم شکست خوردند.
مرگ

یاسر عرفات، برنده جایزه صلح نوبل، که برای نزدیک به چهار دهه رهبری جنبش استقلال سرزمین‌های فلسطینی را بر عهده داشت، در ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ پس از چند هفته دوره درمانی در بیمارستانی در پاریس درگذشت.

براساس یافته‌های تحقیقات آزمایشگاهی در سوئیس یاسر عرفات با پولونیوم، مسموم شده بود. فرانسوا بشود، رئیس مؤسسه فیزیک پرتوی در دانشگاه لوزان، گفت تحقیقات بر نمونه‌های بیولوژیکی متمرکز بود که از وسایل شخصی و لباس‌های عرفات در بیمارستان نظامی پاریس گرفته شده و به همسر او سها عرفات، تحویل داده شده بود. آقای بشود به الجزیره گفته‌است: «نتیجه آن شد که آثار پولونیوم روی این نمونه‌ها یافته شد». البته به گفته رئیس تیم تحقیقات آزمایشگاه، برای تأیید قطعی مسمومیت، لازم است که عرفات نبش قبر شود و عنوان داشت: «اگر سهیٰ عرفات (بیوه یاسر عرفات) واقعاً می‌خواهد بداند چه بر سر همسرش آمده، باید نمونه برداری صورت بگیرد یعنی همسرش نبش قبر شود. خانم عرفات باید نمونه‌ای در اختیار ما بگذارد که غلظت بالای پلونیوم را نشان دهد».

باید گفت در زمان درگذشت عرفات، مقامات فلسطینی اسرائیل را متهم به مسموم سازی او کردند، که یک تیم تحقیقاتی فلسطینی، یک سال پس از مرگ او، احتمال ابتلای او به سرطان، ایدز، و همچنین مسمومیت را رد کرد.
در نوامبر ۲۰۱۲ گروهی از بازپرسان بین‌المللی بنابر درخواست سهی عرفات (بیوه یاسر عرفات)، همسر یاسر عرفات، مأمور شدند تا با نبش قبر وی و نمونه‌برداری از پیکر وی، مجدداً احتمال مرگ وی با مواد رادیواکتیو را بررسی نمایند. اینکار در تدابیر شدید امنیتی برگزار شد و متخصصانی از کشورهای فرانسه، روسیه و سوئیس مأمور آنالیز نمونهٔ گرفته شده شدند.
مرگ > پولونیوم در جسد عرفات

متخصصان سوئیسی پس از آزمایش جسد یاسر عرفات اعلام کردند که در استخوان رهبر فلسطینی‌ها ۱۸ برابر اندازه معمول رادیواکتیو یافته‌اند. متخصصان روسیه قبلاً وجود رادیواکتیو در جسد عرفات را انکار کرده بودند. یک سال پس از کالبد شکافی جسد یاسر عرفات، کارشناسان سوئیسی اعلام کردند که در دنده و لگن خاصره عرفات ۱۸ برابر حد معمول ماده رادیواکتیو پولونیوم وجود دارد. آن‌ها همچنین تأکید کردند که حتی در آن قسمت از خاک پیرامون جسد، که مایعات پیکر عرفات را به خود جذب کرده، به همین مقدار ماده رادیواکتیو وجود داشته‌است. روز ۱۵ اکتبر ۲۰۱۳ یعنی درست یک ماه قبل از اعلام نظر کارشناسان سوئیسی، همکاران روسی آن‌ها به خبرگزاری اینترفاکس گفتند که در جسد عرفات نشانی از پولونیوم یافت نشده‌است. برای تحقیق پیرامون علت مرگ یاسر عرفات، هیئتی مرکب از متخصصان بیوپزشکی فرانسه، سوئیس و روسیه تشکیل شده بود. کارشناسان هر کشور قرار بود به صورت جداگانه روی یک سوم باقی‌مانده جسد عرفات تحقیق کنند، اما فرانسوی‌ها از این کار خودداری کردند.
در فوریه ۲۰۱۵ جنبش فتح گفت: «کمیته ویژه تحقیق دربارهٔ قتل یاسر عرفات، قاتل این رهبر فلسطینی را شناسایی کرده‌است و برای اطمینان از یافته‌های پژوهش به عمل آمده نیاز به زمان دارد». وی تصریح کرد: «اسرائیل مسئول ترور است؛ ولی ما به دنبال شخصی هستیم که مستقیماً اجرای طرح ترور را بر عهده داشته‌است».
یاسر عرفات در کنفرانسی خبری در مشهد، ایران؛ به همراه ابراهیم یزدی و عبدالکریم هاشمی‌نژاد، بهمن ۱۳۵۷/فوریه ۱۹۷۹.
مسعود رجوی و یاسر عرفات در سال ۱۳۵۸
عرفات پس از امضای پیمان اسلو با دولت اسرائیل، با نخست‌وزیر وقت اسرائیل اسحاق رابین دست داد، در بین آن‌ها رئیس وقت جمهور آمریکا، بیل کلینتون ایستاده‌است. تاریخ: ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳
لحظه اهداء جایزه صلح نوبل به اسحاق رابین، شیمون پرز و یاسر عرفات در سال ۱۹۹۴ در اسلو، نروژ
تندیسی از یاسر عرفات در موزه مادام توسو لندن
اندرسون لوپز

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  اندرسون خوزه لوپز دو سوزا
زادروز:  ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  رسیفی، برزیل
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  استقلال
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶:  Sport
۲۰۰۷:  São José-RS
۲۰۰۷–۲۰۱۱:  اینترناسیونال
۲۰۱۱–۲۰۱۳:  آوای
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳ |  آوای |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  → Marcílio Dias (قرضی) |  ۱۶ |  (۶) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۸ |  تومبس |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  آوای (قرضی) |  ۷۱ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۶ |  → اتلتیکو پارانائنزه (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  → باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما (قرضی) |  ۳۹ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۸ |  → باشگاه فوتبال سئول (قرضی) |  ۳۰ |  (۶) |
| ۲۰۱۹_۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو |  ۶۳ |  (۲۱) |
| ۲۰۲۲_ |  استقلال باشگاه یوکوهاما مارینوس |  ۷۴ |  (۳۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ مه ۲۰۲۴. 
اندرسون خوزه لوپز دو سوزا (متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۳)، معروف به اندرسون لوپز، فوتبالیست برزیلی است که به عنوان مهاجم در پرسپولیس  بازی می‌کند.
حرفه باشگاه > برزیل

اندرسون لوپز در رسیفی، پرنامبوکو متولد شد و پس از آغاز فعالیت در اینترناسیونال، در سال ۲۰۱۱ به مجموعه جوانان آووا پیوست. او اولین بازی حرفه ای خود را در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۳ انجام داد، و به عنوان جانشین نیمه دوم در پیروزی ۱–۰ خانگی مقابل بوآسپورت به میدان رفت.
در سال ۲۰۱۴ اندرسون لوپز به مارکلیو دیاس قرض داده شد. او پس از به ثمر رساندن شش گل در تنها ۱۶ بازی، او به آووا برگشت و در مرحله دوم به تیم اصلی اختصاص یافت.
در ۱۴ مه ۲۰۱۴، اندرسون لوپز اولین گل‌های خود را برای لیائو در پیروزی ۲–۱ خانگی مقابل آسا، در کوپا دو برزیل به ثمر رساند.
او سال را با ۳۳ بازی در لیگ و چهار گل به پایان رساند، او همچنین به سیری A ارتقا یافت.
در ۱۰ مه ۲۰۱۵ اندرسون لوپز اولین بازی خود را با سیری آ آغاز کرد و در بازی خانگی ۱–۱ مقابل سانتوس مساوی شد.
حرفه باشگاه > سانفرسه هیروشیما

در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۶، اندرسون لوپز به‌طور قرضی به تیم باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما پیوست.
حرفه باشگاه > اف سی سئول

در ۱۲ فوریه ۲۰۱۸، اندرسون لوپز به صورت قرضی به تیم اف سی سئول در کی لیگ پیوست. در نوامبر ۲۰۱۸ او به دلیل نگرش ضعیف از میادین مسابقه حذف شد و در پایان فصل ۲۰۱۸ این باشگاه را ترک کرد که در این مدت ۶ بار در ۳۰ بازی در لیگ به ثمر رساند.
حرفه باشگاه > کونسادول ساپورو

در تاریخ ۱ ژانویه سال ۲۰۱۹، اندرسون لوپز با کونسادول ساپورو با طرفداری جی لیگ قرارداد منعقد کرد.درسال ۲۰۲۱ به تیم ووهان پیوست نیم فصل در این تیم بود و سال ۲۰۲۲ به یوکوهاما مارینوس پیوست
پگاه آهنگرانی

| پگاه آهنگرانی | پگاه آهنگرانی |
| --- | --- |
آهنگرانی در نشست خبری فیلم قاتل اهلی (بهمن ۱۳۹۵): آهنگرانی در نشست خبری فیلم قاتل اهلی (بهمن ۱۳۹۵)
زادهٔ: ۲ مرداد ۱۳۶۳ ‏(۴۰ سال) اراک، استان مرکزی، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه‌ها: بازیگر مستندساز
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۹–اکنون
همسر: علی عظیمی
والدین: منیژه حکمتجمشید آهنگرانی
پگاه آهنگرانی (زادهٔ ۲ مرداد ۱۳۶۳ در اراک) بازیگر و مستندساز ایرانی است. او فرزند کارگردانان سینمای ایران منیژه حکمت و جمشید آهنگرانی است.
زندگی هنری

پگاه آهنگرانی نخستین بار در ۶ سالگی در فیلم گربه آوازخوان (به کارگردانی کامبوزیا پرتوی) در سال ۱۳۶۹ جلوی دوربین بازی کرد. او در دومین بازی خود در ۱۵ سالگی در نقش تداعی در فیلم دختری با کفش‌های کتانی درخشید و نظرات مثبتی را برای او در پی داشت. تا جاییکه جایزهٔ بهترین بازیگر زن را از جشنواره فیلم قاهره، جایزهٔ بهترین بازیگر از جشن دنیای تصویر، دیپلم افتخار از جشنواره بین‌المللی فیلم اجتماعی آبادان و جایزهٔ بهترین نقش‌آفرینی از جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان را در سال ۱۳۷۸ به دست آورد.
او در نخستین تجربه کارگردانی منیژه حکمت (مادرش) فیلم زندان زنان در سه نقش متفاوت بازی کرد. زندان زنان جایزهٔ بهترین فیلم و فیلم‌نامه را در دورهٔ ششم جشن خانهٔ سینما به‌دست آورد. او در سال ۱۳۸۰ به همراه باران کوثری در مستند روزگار ما که دربارهٔ انتخابات ریاست‌جمهوری است، ایفای نقش کرد.
پگاه آهنگرانی در سال ۱۳۸۶ در فیلم آتش سبز بدون حضور بازیگر بدل در حین فیلمبرداری به‌علت سقوط، دچار سانحه و شکستگی مهره‌های کمر شد و تا مدت‌ها به‌علت این حادثه بستری بود. وی همچنین سابقهٔ بازی در فیلم پرهزینه و با مضمون تاریخیِ راه آبی ابریشم به کارگردانی محمد بزرگ‌نیا را نیز در کارنامه دارد. دو فیلم ورود آقایان ممنوع و مکس از جمله فیلم‌های با‌مضمون طنز و پرفروشی هستند که پگاه آهنگرانی در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است.
پگاه آهنگرانی در سال ۱۳۸۷ در بیست و هفتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم فجر نامزد نقش دوم زن برای فیلم زادبوم به کارگردانی ابوالحسن داوودی شد. او در فیلم‌های دیگری نظیر آقا یوسف، صداها، خواب زمستانی، سه زن و طبقه سوم نیز به ایفای نقش پرداخته‌است.
مستندسازی

پگاه آهنگرانی مستندهایی نظیر سیب، تماشاخانه و محاکات غزاله علیزاده و ده‌نمکی‌ها را نیز کارگردانی کرده‌است. مستند تماشاخانه دربارهٔ تئاتر شهر است. او جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم کوتاه اصفهان را برای کارگردانی فیلم مستند تماشاخانه در سال ۱۳۸۴ به‌دست آورد. وی در ساخت مستند محاکات غزاله علیزاده ضمن مصاحبه با نزدیکان این نویسنده، از جمله دخترش سلمی و دوستان مشهور او از جمله مسعود کیمیایی، محمد علی سپانلو و بهرام بیضایی تلاش کرد از زوایای مختلف زندگی غزاله علیزاده را مورد بررسی قرار دهد. مستند ده‌نمکی‌ها نیز دربارهٔ مسعود ده‌نمکی کارگردان فیلم اخراجی‌ها و از رهبران سابق انصار حزب‌الله است که در برنامهٔ آپارات شبکه فارسی بی‌بی‌سی پخش شد.
او همچنین قرار است مستندی را با عنوان وقایع خانه سینما کارگردانی کند و در ۶۰ دقیقه از اتفاقاتی که طی سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ برای این خانه و اهالی آن پیش آمده، سخن بگوید.
آهنگرانی در آذر ۱۳۹۲ در گفتگو با ایسنا از ساخت دو فیلم مستند خبر داد و اظهار داشت: «مشغول تصویربرداری مستندی به‌همراه درنا مدنی با موضوع هنروران سینما هستم. کسانی که از دههٔ ۱۳۴۰ به ارباب جمشید آمده‌اند و به‌خاطر علاقه‌شان به سینما در همان‌جا مانده‌اند.» وی افزود: «این افراد، ضمن اینکه سرِ فیلم‌های مختلف می‌روند و هنروری می‌کنند، هر چند وقت یک بار فیلم داستانی می‌سازند و نقش‌هایی را که به آن علاقه دارند و فرصت بازی در آن را در سینما پیدا نمی‌کنند، در فیلمشان بازی می‌کنند.» آهنگرانی فیلم دیگرش را مستندی دربارهٔ تاریخچهٔ محله‌های تهران عنوان کرد و به ایسنا گفت: «این کار فعلاً در مرحلهٔ تحقیق است و به‌صورت شخصی مشغول کار بر روی ۱۶ محله از تهران هستم و به حمام‌ها، امامزاده‌ها و سایر ویژگی‌های هر محله خواهم پرداخت.»
پخش مستند کودک‌ سرباز؛ روایتی ناشنیده از کودک سربازان جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۴۰۳ باعث واکنش‌های گسترده‌ای شد.
دیگر فعالیت‌ها

او همچنین در نمایش‌های تئاتر مانند منهای دو به کارگردانی داوود رشیدی و متولد ۱۳۶۱ به کارگردانی پیام دهکردی در سال ۱۳۸۹ به ایفای نقش پرداخت. نمایش متولد ۱۳۶۱ دارای مضمونی سیاسی بود و در اسفند سال ۱۳۸۹ به‌دلیل مخالفت ادارهٔ کل هنرهای نمایشی توقیف شد.
وی همچنین به‌عنوان نوازندهٔ ساز ویولنسل سابقهٔ عضویت در گروه نوازندگان آثار حسین علیزاده و هوشنگ کامکار در ارکستر ملی را دارد.
او همچنین به‌عنوان ستون‌نویس روزنامه اعتماد فعالیت می‌کرد.
دستگیری‌های پگاه آهنگرانی > ۱۹ تیر ۱۳۹۰

به‌دنبال دعوت دویچه وله، پگاه آهنگرانی قرار بود از ۱۳ تا ۲۱ تیر ۱۳۹۰ برای پوشش وبلاگیِ جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ به آلمان برود که مقامات ایرانی از خروج او از کشور جلوگیری کردند. او در ۱۹ تیر ۱۳۹۰ توسط پنج نفر از اعضای حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی در خانه شخصی‌اش دستگیر شد و تحت بازجویی قرار گرفت. پس از چندی خبرگزاری تابناک به نقل از شبکه العربیه دستگیری و بازداشت این بازیگر را تأیید کرد. این در حالی است که برخی خبرگزاری‌ها این خبر را تکذیب کردند و به گفته مادر پگاه آهنگرانی گفته‌اند که [پگاه آهنگرانی] به تازگی و برای ارائه برخی توضیحات احضار شد اما مشکل خاصی برای وی پیش نیامد.
پگاه آهنگرانی پیش از بازداشت، دربارهٔ تبعات دعوتش به آلمان به دویچه وله گفته بود: «یک روز قبل از سفر به آلمان، از طرف وزارت اطلاعات با من تماس گرفته شد و گفته شد که به فرودگاه نروم وگرنه در همان‌جا دستگیر خواهم شد.» به همین دلیل وی از سفر به آلمان منصرف شد.
پگاه آهنگرانی پیش از این در سال ۲۰۰۹، جشنواره فیلم برلین را برای دویچه وله در آلمان پوشش وبلاگی داده بود. روزنامه کیهان نیز در آستانه برگزاری جشنواره فیلم برلین خطاب به پگاه آهنگرانی نوشت: «مواظب باشید وقتی به آلمان می‌روید وطن‌فروشی نکنید.» وی پیش از این نیز در مرداد ۱۳۸۸ و پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دور دهم برای ارائه برخی توضیحات به دادسرای انقلاب فراخوانده شده بود.
پگاه آهنگرانی همچنین عضو ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در انتخابات ریاست جمهوری دور دهم بود. گفته می‌شود از دیگر دلایل بازداشت پگاه آهنگرانی، ساخت مستندی دربارهٔ مسعود ده‌نمکی کارگردان فیلم اخراجی‌ها و از رهبران سابق انصار حزب‌الله بود. این مستند در برنامه آپارات بی‌بی‌سی فارسی پخش شد. پگاه آهنگرانی پیش از بازداشت گفته بود که به دلیل ساخت مستند ده‌نمکی‌ها توسط وزارت اطلاعات مورد بازخواست قرار گرفته‌است.