stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاش هندرسون

| جاش هندرسون | جاش هندرسون |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Joshua Baret Henderson
زادهٔ: ۲۵ اکتبر ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) دالاس تگزاس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): هنرپیشه، مدل و خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱–اکنون
جاش هندرسون (انگلیسی: Josh Henderson؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۸۱) یک هنرپیشه، مدل و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
دختر همسایه (فیلم ۲۰۰۴) (۲۰۰۴)
استپ آپ (۲۰۰۶)
دروغ اول آوریل (فیلم ۲۰۰۸) (۲۰۰۸)
گرمای کشنده (۲۰۱۴)
ستارگان پاپ ۲ (۲۰۰۱)
پل‌های شکسته (۲۰۰۶)
کدبانوهای وامانده (۲۰۰۶–۲۰۰۷)
۹۰۲۱۰ (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
سی‌اس‌آی (۲۰۰۹)
آخوریک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آخوریک Ախուրիկ | آخوریک Ախուրիկ |
| --- | --- |
روستا: روستا
روستای آخوریک: روستای آخوریک
استان: شیراک
ارتفاع: ۱٬۴۷۰ متر (۴۸۲۰ فوت)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۲۳۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
آخوریک در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی: آخوریک در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی
آخوریک (به ارمنی: Ախուրիկ) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. آخوریک در ۵ کیلومتری جنوبغرب گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات

آخوریک ۱٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۴۷۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
استان دوندگاوی

مکان
| استان دوندگاوی Дундговь аймаг ᠳᠤᠮᠳᠠᠭᠣᠪᠢᠠᠶᠢᠮᠠᠭ | استان دوندگاوی Дундговь аймаг ᠳᠤᠮᠳᠠᠭᠣᠪᠢᠠᠶᠢᠮᠠᠭ |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت استان دوندگاوی در نقشه: موقعیت استان دوندگاوی در نقشه
تأسیس‌شده: ۱۹۴۲ (۱۹۴۲)
پایتخت: ماندالگووی
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۴۶۹۰٫۳۲ کیلومتر مربع (۲۸۸۳۸٫۰۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۳۸۸۲۱
 • تراکم: ۰٫۵۲/کیلومتر مربع (۱٫۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: UTC+8
کد منطقه: +۹۷6 (0)۱۵۹
کد ایزو ۳۱۶۶: MN-059
وبگاه: gate1.pmis.gov.mn/dundgobi
استان دوندگاوی (به لاتین: Dundgovi Province) یک استان در کشور مغولستان است.
خصوصیات

استان دوندگاوی ۷۴٬۶۹۰٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۸٬۸۲۱ نفر جمعیت دارد.
استان توکومان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| استان توکومان Provincia de Tucumán | استان توکومان Provincia de Tucumán |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچممهر:   پرچممهر
نام مستعار: Garden of the Republic: نام مستعار: Garden of the Republic
محل استان توکومان در نقشهٔ آرژانتین: محل استان توکومان در نقشهٔ آرژانتین
مرکز استان: سان میگل ده توکومان
حکومت: حکومت
 • فرماندار: خوزه آلپروویچ
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۵۲۴ کیلومتر مربع (۸۶۹۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٫۴۴۸٫۲۰۰
 • تراکم: ۶٫۴×۱۰−۵/کیلومتر مربع (۰٫۰۰۰۱۷/مایل مربع)
اهلیت‌نام: tucumano
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳- (ART)
کد ایزو ۳۱۶۶: AR-T
وبگاه: www.tucuman.gov.ar
استان توکومان ، یکی از استان‌های ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در شمال غرب کشور می‌باشد که با استان‌های سالتا، کاتامارکا و سانتیاگو دل استرو مرز مشترک دارد. توکومان پرجمعیت‌ترین استان آرژانتین است.
مشخصات

مرکز: سان میگل ده توکومان
مساحت: ۲۲٬۵۲۴ کیلومترمربع
جمعیت: ۱٬۳۳۸٬۵۲۳ (تا ۲۰۰۱)
فرماندار: خوزه آلپروویچ
تاریخچه

پیش از ورود استعمارگران اسپانیایی به آمریکای جنوبی، استانی که اکنون توکومان نام دارد زیستگاه بومیان (دیاگیتاس و کالچاکیس) بود. این بومیان به زراعت اشتغال داشتند.
در سال ۱۵۳۳ دیه گو ده آلماگرو وارد شمال غرب آرژانتین از جمله توکومان شد. در سال ۱۵۶۵ دیه گو ده ویارول شهر سان میگل ده توکومان را بنا کرد. پس ازآن استان توکومان با فرمانداری فرانسیسکو ده آگیره به وجود آمد. در سال ۱۶۸۵ سان میگل سالاس، شهر سان میگل را به سبب حملات مکرر بومیان مالونس، ۶۵ کیلومتری مکان سابق بازسازی کرد.
استعمارگران اسپانیایی که تلاش می‌کردند بومیان شکست خورده را به سمت بوئنوس آیرس روانه کنند با مقاومت قبیله کوئیلمس روبرو شدند. این قبیله بعدها به سوی شهر کوئیلمس کنونی رهسپار شد.
محموله‌های طلا و نقره که از حاکم نشین‌های وابسته به امپراتوری اسپانیا به سمت بوئنوس آیرس در حرکت بودند از توکومان می‌گذشت به همین سبب توکومان اهمیت بسیاری یافت.
ایجاد نایب‌الملک‌نشین ریو د لا پلاتا به معنای پایان انتقال محموله از پرو به بوئنوس آیرس بود. از آن پس توکومان شاهد ورود کالاهای بریتانیا از طریق گمرک خانه‌های تازه تأسیس بوئنوس آیرس بود.
در سال ۱۷۸۳ منطقه توکومان تجزیه شد و توکومان (کنونی) تحت نظارت منطقه سالتا دل توکومان درآمد.
در سال ۱۸۱۳ خوزه ده سان مارتین به توکومان آمد و مدرسه نظامی را تأسیس کرد. منطقه مذکور نیز یک سال بعد تجزیه شد و به ایالات کنونی تجزیه شد.
به تاریخ ۹ ژوئیه ۱۸۱۶ در کنگرهٔ توکومان، ایالات متحده ریو د لاپلاتا استقلال خود را از اسپانیا اعلام کرد اما درگیری‌های داخلی، اتفاق ایالات و تبدیل آن به جمهوری آرژانتین را به تأخیر انداخت.
در پی شکست آرژانتین در راه استقلال، برنابه آرائوس، فرماندار و از اعضای هیئت حاکمه، در ۲۲ مارس ۱۸۲۰ تشکیل " جمهوری فدرال توکومان " را اعلام کرد اما با عقب‌نشینی ایالات کاتامارکا و سانتیاگو دل استرو، یک سال بعد شکست خورد.
آغاز سدهٔ ۲۰ همزمان با اعمال محدودیت‌های گمرکی و ورود خطوط راه‌آهن بود که اوضاع اقتصادی استان را به ویژه در تولید نیشکر بهبود داد. اما بحران قیمت نیشکر در دهه ۱۹۶۰ موجب شد تا رئیس‌جمهور وقت، خوان کارلوس اونگانیا، ۱۱ کارخانه شکر را تعطیل اعلام کند که چالشی جدی برای اقتصاد توکومان بود.
دهه ۱۹۷۰ اوضاع اقتصادی و سیاسی رو به وخامت گذاشت. به این ترتیب که علاوه بر بحران اقتصادی ای که دامن گیر منطقه بود، رئیس‌جمهور وقت (۱۹۷۵)، ایزابل پرون، در استان توکومان اعلام وضعیت اضطراری نمود که به " عملیات استقلال " منجر شد. این عملیات از سوی ارتش آرژانتین برای سرکوب یک گروه چریکی و چپ‌گرا موسوم به " ارتش انقلابی خلق " (ERP) انجام شد. این گروه گواریست در تدارک یک محاصره عمومی در مناطق کوهستانی استان توکومان در نزدیکی مرز بولیوی بود. خشونت‌ها تا انتخاب فرماندار بعدی، آنتونیو دومینگز بوسی (مارس ۱۹۷۶)، و عزل ایزابل پرون ادامه داشت.
جغرافیا و اقلیم

با وجود مساحت کم، دو سیستم جغرافیایی در استان توکومان مشهود است: شرق استان در نزدیکی منطقه گران چاکو با اراضی هموار و غرب آن با دره‌های تنگ (در شمال غرب) و کوه‌های نوک تیز (در جنوب شرق و نزدیکی پامپاس). سررو ال بولسون با ۵۵۵۰ متر بلندترین قله در شمال غرب توکومان قرار دارد.
نواحی کوهستانی استان بارش سالانه ای معادل ۱۵۰۰ میلیمتر دارد درحالی‌که این مشخصه برای دیگر نواحی ۶۰۰ میلیمتر است. به سبب پوشش گیاهی عالی، به توکومان لقب " باغ جمهوری " داده‌اند.
از رودهای عمده استان رود سالی است که از آن برای آبیاری و تولید برق استفاده می‌شود. در ضمن سدهای ال کادیال بر رود سالی، امبالسه بر روی رود اوندو، لا آنگوستورا بر رود سوسا و اسکاپا بر رود ماراپا احداث شده‌اند.
اقتصاد

استان توکومان با تولید ناخالص داخلی برابر ۲/۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۵۴۰۰ از نظر اقتصادی در حال توسعه می‌باشد (هفتمین استان).
تکیه گاه اقتصادی استان بخش کشاورزی (۷ درصد اقتصاد استان) و محصولاتی چون نیشکر (۶۰ درصد تولید ملی)، سویا، ذرت، لیمو، توت فرنگی حبوبات و کیوی می‌باشد
از سایر فعالیت‌های اقتصادی توکومان، پرورش دام به ویژه برای مصارف داخلی است.
تولیدات صنعتی ۱۵ درصد اقتصاد استان را تشکیل می‌دهد. از جمله آنها: صنایع غذایی، نساجی، الکل، شکر و صنایع متالورژیک می‌باشند.
در بخش خدمات، صنعت جهانگردی و مراکز فرهنگی و ورزشی منبع ایجاد درآمد می‌باشند. جاذبه‌های توریستی و اماکن دیدنی استان عبارتند از:
آزادراه پان‌آمریکن که دو شهر توکومان را به سانتیاگو دل استرو و بوئنوس آیرس را به هم متصل می‌کند.
پارک ملی کامپو ده لوس آلیسوس
ویرانه‌های شهر تاریخی کوئیلمس
دانشگاه‌ها: دانشگاه ملی توکومان، دانشگاه فنی، دانشگاه استانی توکومان، دانشگاه سان پابلو و دانشگاه توماس ده آکینو
تقسیمات سیاسی

استان به ۱۷ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱ – بخش بورویاکو ۲ – بخش مرکزی (با مرکزیت سان میگل ده توکومان) ۳ – بخش چیکلیگاستا ۴ – بخش کروز آلتا ۵ – بخش فامائی یا ۶ – بخش گرانه روس ۷ – بخش خوان باتیستا آلبردی ۸ – بخش لا کوچا ۹ – بخش لئالس |  ۱۰ – بخش لولس ۱۱ – بخش مونتونروس ۱۲ – بخش ریوچیکو ۱۳ – بخش سیموکا ۱۴ – بخش تافی دل وایه ۱۵ – بخش تافی ویه خو ۱۶ – بخش ترانکاس ۱۷ – بخش یربا بوئنا |  |
استان چوبوت

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| استان چوبوت Provincia del Chubut | استان چوبوت Provincia del Chubut |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچممهر:   پرچممهر
محل استان چوبوت در نقشهٔ آرژانتین: محل استان چوبوت در نقشهٔ آرژانتین
مرکز استان: راوسون
حکومت: حکومت
 • فرماندار: ماریو داس نوس
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۴۶۸۶ کیلومتر مربع (۸۶۷۵۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۰۶۶۶۸
 • تراکم: ۲٫۳/کیلومتر مربع (۵٫۸/مایل مربع)
اهلیت‌نام: chubutense
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳- (ART)
کد ایزو ۳۱۶۶: AR-U
وبگاه: www.chubut.gov.ar/portal/
استان چوبوت ، یکی از استان‌های ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در بخش جنوبی کشور می‌باشد که از شمال با ریو نگرو و از جنوب با سانتا کروس مرز مشترک دارد. در چوبوت ۲۵ هزار ولزی‌تبار زندگی می‌کنند.
مشخصات

مرکز: راوسون
مساحت: ۲۲۴۶۸۶ کیلومترمربع
جمعیت: ۴۱۳۲۳۷ (تا ۲۰۰۱)
فرماندار: ماریو داس نوس
شهرهای مهم: کومودورو ریواداویا (بزرگ‌ترین شهر)، پوئرتو مادرین، اسکوئل، تره لو، سارمینتو، گایمان (مرکز ولزی‌ها)
تاریخچه

پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استانی چوبوت امروزی زیستگاه بومیان چادرنشین پاتاگونیا بود. نام چوبوت توسط بومیان (به معنای زلال و شفاف) به رود چوبوت گفته می‌شد.
مبلغان اسپانیایی در سده‌های ۱۷و ۱۸به منطقه آمدند و دژ سان خوزه را در شبه جزیره والدز بنا کردند. این دژ بعدها به دست بومیان ویران شد. در قرن ۱۹ ولزی‌های بسیاری به این منطقه کوچ کردند.
«منطقه ملی چوبوت» به عنوان بخشی آزاد شده در عملیات فتح صحرا در ۱۸۸۴ تشکیل شد. با آغاز سده ۲۰، مهاجرانی از بوئرها در شهر کوچک سارمینتو اسکان یافتند.
در سال ۱۹۴۴ بخش جنوبی چوبوت و بخش شمالی استان سانتا کروس به عنوان منطقه ای نظامی اعلام شد اما این مقر منحل گشت و ۱۱ سال بعد چوبوت استقلال خود را به دست آورد.
اقتصاد

استان چولوت با تولید ناخالص داخلی برابر۷/۴میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۱۱۲۵۰ از نظر اقتصادی توسعه یافته می‌باشد.
عمده‌ترین فعالیت اقتصادی، استخراج و تصفبه نفت است که ۱۳ درصد اقتصاد استان را تشکیل می‌دهد. همچنین رود چوبوت ۲۱ درصد ماهی کشور را تأمین می‌کند.
از سایر فعالیت درآمدزای چوبوت، پرورش گوسفند و تولید پشم است.
در بخش خدمات، صنعت جهانگردی منبع درامدزایی می‌باشد. جاذبه‌های توریستی استان عبارتند از:
شبه جزیره والدز
گونه‌های جانوری آبزی
پارک ملی لوس آلرسس (در بخش آندی)
قطار بخار قدیمی در شهر اسکوئل
مرکز اسکیینگ اویا در اسکوئل
جنگل موحش نزدیک سارمینتو
تقسیمان سیاسی

استان به ۱۵ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱ – بخش کوشامن ۲ – بخش اسکالانته ۳ – بخش فلورنتینو آمه گینو ۴ – بخش فوتالوفو ۵ – بخش گایمان ۶ – بخش گاستره ۷ – بخش لانگینیو ۸ – بخش مارتیرز |  ۹ – بخش پاسو ده ایندیوس ۱۰ – بخش راوسون ۱۱ – بخش ریو سنگوئر ۱۲ – بخش سارمینتو ۱۳ – بخش تئوئلچس ۱۴ – بخش خوان تلسن ۱۵ – بخش بیدما |  |
آختالا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آختالا Ախթալա | آختالا Ախթալա |
| --- | --- |
Akhtala with the Monastery and the Fortress: Akhtala with the Monastery and the Fortress
  مهر:   مهر
آختالانمایش نقشه ارمنستانآختالانمایش نقشه استان لوری: آختالانمایش نقشه ارمنستانآختالانمایش نقشه استان لوری
مختصات: ۴۱°۰۸′۰۰″ شمالی ۴۴°۴۶′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۳۳۳۳°شمالی ۴۴٫۷۶۶۶۷°شرقی﻿ / 41.13333; 44.76667: مختصات: ۴۱°۰۸′۰۰″ شمالی ۴۴°۴۶′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۳۳۳۳°شمالی ۴۴٫۷۶۶۶۷°شرقی﻿ / 41.13333; 44.76667
استان: لوری
اولین معرفی: سده ۱۸ام میلادی
City status: ۱۹۹۵
حکومت: حکومت
 • شهردار: هایکاز خاچیکیان
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۳ کیلومتر مربع (۱٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۴۰ متر (۲۴۳۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۲۰۹۲
 • تراکم: ۴۹۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (UTC)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (DST)
کد پستی: ۱۷۰۹–۱۷۱۱
کد منطقه: ؟(۳۷۴)+
وبگاه: Official website
منابع: جمعیت: منابع: جمعیت
آختالا (به ارمنی: Ախթալա) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است. آختالا در ۶۲ کیلومتری شمالشرق وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده‌است.
تاریخچه

آختالا در سال ۱۹۳۹ بنیانگذاری شده‌است.
جغرافیا و آب و هوا

آختالا ۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد و ۷۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نگارخانه

در آختالا یک صومعه و دژ مربوط به سدهٔ سیزدهم بجا مانده که بناهایی چشمگیر هستند.
قلعه و دیر آختالا
میرزاآباد (پشتکوه)

مکان
| میرزاآباد | میرزاآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۱۳′۲۰″شمالی ۶۲°۳۷′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۲۲۲۸۸۹°شمالی ۶۲٫۶۲۰۸۱۴۴°شرقی﻿ / 28.2222889; 62.6208144: مختصات: ۲۸°۱۳′۲۰″شمالی ۶۲°۳۷′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۲۲۲۸۸۹°شمالی ۶۲٫۶۲۰۸۱۴۴°شرقی﻿ / 28.2222889; 62.6208144
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: مرکزی
دهستان: پشتکوه
جمعیت: ۱۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
میرزاآباد یا موتورمیرزا روستایی در دهستان پشتکوه بخش مرکزی شهرستان خاش استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰۵ نفر (۲۹خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۲۳۵ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۸۷ | ۶۳٪− |
| ۱۳۹۵ | ۱۰۵ | ۲۰٫۷٪+ |
آرون افشار

| آرون افشار | آرون افشار |
| --- | --- |
نام تولد: وحید افشار
نام(های) دیگر: آرون افشار
زاده: ۱ تیر ۱۳۷۷ ‏(۲۶ سال) شاندیز، مشهد، ایران
ژانر: پاپ
پیشه: خواننده آهنگساز نوازنده
ساز(ها): پیانو گیتار
سال‌های فعالیت: ۱۳۹۶ تاکنون
ناشر(ان): آوای فروهر (۱۳۹۶-۱۴۰۳)
همکاری‌های مرتبط: معین راهبر ماکان بند
سازهای اصلی: سازهای اصلی
گیتار: گیتار
وبگاه: https://www.youtube.com/c/AronAfshar
وحید افشار با نام هنری آرون افشار (زادهٔ ۱ تیر ۱۳۷۷) خواننده، آهنگساز سبک پاپ اهل ایران است. وی فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۹۶ آغاز کرد
زندگی‌نامه > شخصی

وحید افشار خواننده و آهنگساز ایرانی متولد ۱ تیر ۱۳۷۷ اصالتی خراسانی دارد و در شهر شاندیز مشهد متولد شده‌است.وی با نام هنری آرون افشار فعالیت می کند.
زندگی‌نامه > هنری

آرون افشار از کودکی به موسیقی علاقه‌مند بوده و ساز تخصصی او گیتار می‌باشد. او از ۷ یا ۸ سالگی، با گیتار فراگیری موسیقی را شروع کرد و در کنار آن به فراگیری پیانو نیز پرداخت. اولین کنسرت آرون افشار در ۲۹ دی ۱۳۹۸ در سالن همایش میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار شد.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها

شب رویایی (۱۴۰۳)
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها[نیازمند منبع]

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| عنوان | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم | سال انتشار | توضیحات |  |
| ترکم کردی | علی منتظری | آرون افشار | کمال صداقت | ۱۳۹۶ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| جانم باش | عاطفه حبیبی | معین راهبر | معین راهبر | ۱۳۹۷ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| طبیب ماهر | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۷ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| خط و نشان | امیرحسام افشار | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| دلشوره | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| گیسو پریشان | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| یار قدیمی | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| شب رؤیایی | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| کجایی | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| مادر | فرامرز جعفری | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| زلزله | مهرزاد امیرخانی | امیرحسین دادستان | معین راهبر | ۱۳۹۸ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| عاشق کش | دی پاپ | دی پاپ | معین راهبر | ۱۳۹۹ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| پناه عاشقان | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۹ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| رفتم که رفتم | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۹ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| ساحل آرامش | شقایق امیرعضدی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۹ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| خنده‌هاتو قربون | شقایق امیرعضدی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۰ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| ثانیه وار | شقایق امیرعضدی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۰ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| عطر بهار | مهرزاد امیرخانی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۱ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| درد شیرین | علی ایلیا | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۱ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| آرام آرام | شقایق امیرعضدی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۲ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| هواتو دارم عشق | شقایق امیرعضدی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۲ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| صد سال نوری | شقایق امیرعضدی | معین راهبر | معین راهبر | ۱۴۰۲ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| بذار همه دنیا بدونه | علیرضا مرتضی قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۲ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| آرام دل من | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۳ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| چال گونه | علیرضا‌ مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۳ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر |  |
| دلبر شیرین | احسان اعظمیان | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۳ | - |  |
| جان جان | محمد سلطانی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۳ | ـ |  |
ترانه‌شناسی > موزیک ویدئوها

| عنوان | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم | سال انتشار | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شب رؤیایی | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۳۹۹ | تولید مؤسسهٔ آوای فروهر، با بازی شقایق فراهانی |  |
| زلزله | مهرزاد امیرخانی | امیرحسین دادستان | معین راهبر | ۱۳۹۹ | اجرای زنده |  |
| ساحل آرامش | شقایق امیرعضدی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۰ | تولید مؤسسه آوای فروهر |  |
| بذار همه دنیا بدونه | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۳ | تولید مؤسسۀ آوای فروهر |  |
| طبیب ماهر | علیرضا مرتضی‌قلی | آرون افشار | معین راهبر | ۱۴۰۳ | اجرای زنده |  |
:
آدالی، قره‌تاش

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Adalı | Adalı |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آدانا
District: قره‌داش (شهر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ادالی، کاراتاس (به لاتین: Adalı, Karataş) یک  Köy  در ترکیه است که در adana province واقع شده‌است.
استان دیبر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلبانی
| استان دیبر Rrethi i Dibrës | استان دیبر Rrethi i Dibrës |
| --- | --- |
استان: استان
محل استان دیبر در نقشهٔ آلبانی: محل استان دیبر در نقشهٔ آلبانی
ناحیه: دیبر
مرکز استان: Peshkopi
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۰۸۸ کیلومتر مربع (۴۲۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۲٬۸۲۵
 • تراکم: ۵۸/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد ایزو ۳۱۶۶: AL-DI
استان دیبر (به آلبانیایی: Rrethi i Dibrës) نام یکی از استان‌های سی‌وشش‌گانه کشور آلبانی است.
| ن ب وشهرستان‌های آلبانی | ن ب وشهرستان‌های آلبانی | ن ب وشهرستان‌های آلبانی |
| --- | --- | --- |
| استان‌ها | بِرات ·  بولچیزه ·  دِلوینه ·  دِوُول ·  دیبِر ·  دراج ·  الباسان ·  فیِر ·  جیروکاستِر ·  گِرامْش ·  هاس ·  کاوایه ·  کولونیه ·  کورچه ·  کرویه ·  کوچوُوه ·  کوکس ·  کوربین ·  لِژه ·  لیبراژد ·  لوشنیه ·  مالِسی-اِ-ماده ·  مالاکاستر ·  مات ·  میردیته ·  پِچین ·  پِرمِت ·  پوگرادِتس ·  پوکه ·  سارانده ·  اِشکودِر ·  اِسکراپار ·  تِپِلِنه ·  تیرانا ·  تروپویه ·  وِلوره |  |
فیروزه‌کوب

ظرف‌های فیروزه‌کوب
فیروزه‌کوب از صنایع دستی است و با نشاندن قطعه‌های کوچک سنگ فیروزه به حالت موزاییکی بر سطح ظرف‌ها، زیورآلات و اشیای تزئینی (از پایه‌هایی به جنس‌های مسی، برنجی، نقره، ورشویی یا برنزی) ساخته می‌شود. بین قطعه‌های فیروزه نوعی لاک تیره‌رنگ قرار می‌گیرد. هر چه ظرف فیروزه کوبی شده پرکارتر و منظم‌تر باشد و فاصله کمتری بین قطعات فیروزه باشد، ارزش هنری آن بیشتر است. امروزه مرکز این هنر اصفهان است.
این هنر حدود ۶۰ یا ۷۰ سال پیش در مشهد (خراسان رضوی) به دست حاجی بابا (م) انجام شد و به اصفهان آورده شد.
مراحل ساخت فیروزه کوب

زرگری
فیروزه‌کوبی
پرداخت‌کاری
تشریح مراحل فیروزه‌کوبی > مرحله اول

سطح زیر کار از فلز مورد نظر مانند برنج، مس و نقره توسط زرگر یا سازنده فلز به کمک دست یا دستگاه پرس ساخته می‌شود و صاف و صیقل‌خورده وارد مرحله بعد می‌شود.
تشریح مراحل فیروزه‌کوبی > مرحله دوم

استاد فیروزه‌کوب، خرده‌فیروزه‌ها که از نظر اندازه و رنگ باید مشابه باشند از ضایعات دیگر جدا می‌کند. بعد از مشخص شدن نوع سنگی که قرار است بر سطح کار شود. سطح فلز مورد نظر کمی گرم می‌شود در این زمان بر روی سطح کمی لاک پودر شده (لاک گردویی) می‌پاشند در زمانی که لاک حالت مذاب دارد فیروزه را روی آن می‌چسبانند. بعد از آنکه سطح مورد نظر را با فیروزه پوشاندند و فضاهای خالی میان فیروزه‌ها را با فیروزه‌های ریزتر پر کردند، آن را به کمک سنگ «آب‌سان» صاف و صیقلی می‌کنند تا برجستگی‌های لاک و فیروزه از بین رود و سطحی یک دست به دست آیند. در این مرحله است که رنگ واقعی فیروزه نمایان می‌شود.
تشریح مراحل فیروزه‌کوبی > مرحلهٔ سوم

پرداخت‌گری است. در این مرحله بر روی سطوح فیروزه‌کوبی شده را پولیش می‌کشند و بعد روی آن را پلی استر می‌کشند که دلیل آن حفاظت از سطح کار و همچنین زیبایی حداکثری اثر است.
کاربرد فیروزه‌کوبی

هنر فیروزه‌کوبی مانند بسیاری از هنرها جنبهٔ تزیینی و تجملی دارد. اما از آن جا که این هنر را بر ظروفی نظیر شیرینی‌خوری، قندان، گلدان، گلاب‌پاش، سنگاب و … پیاده می‌کنند فقط جنبهٔ کاربردی نیز پیدا می‌کنند. اما همانگونه که گفتیم فیروزه‌کوبی قبل از آنکه بر ظروف انجام شود بر روی زیورآلات پیاده می‌شد. هنری که امروزه نیز طرفداران زیادی دارد.
اما امروزه از فیروزه‌کوبی به جز بر روی ظروف و زیورآلات برای ساخت تابلوهای نفیس نیز استفاده می‌شود. بدین گونه که خوشنویسی بر روی سطح اگر پارچه‌ای باشد نوشته شده و سپس فیروزه‌ها بر روی آن چسبانده می‌شوند و اگر سطح مورد نظر چوبی باشد بعد از لیزر طرح مورد نظر بر روی چوبی تکه‌های فیروزه داخل آنها کار می‌شود.
نحوه نگهداری ظروف فیروزه کوبی

نکات مهم برای افزایش طول عمر ظروف فیروزه کوبی:
برای تمیز کردن این محصولات، نیاز به شستشو با آب و شوینده های خاص وجود ندارد و برای ثابت ماندن پلی استر سطح مس، نظافت با دستمال پارچه ای (ترجیحا نانو) کفایت می‌کند.
هرگونه مواد شوینده، الکل و یا مواد اسیدی مثل سرکه، عطر و لوازم آرایشی باعث از بین رفتن این پلی استر می شوند. با از بین رفتن پوشش پلی استر مس با اکسیژن واکنش نشان داده و شروع به اکسید شدن و تغییر رنگ می کند.
3. از قرار دادن این ظروف در دمای بالای 60 درجه و نور مستقیم آفتاب بپرهیزید.
وارد کردن ضربه به ظروف، روی هم انباشتن و یا قرار دادن اجسام تیز درون آنها نیز موجب آسیب می شوند.
از نگهداری این ظروف در بین پلاستیک های بابل یا حباب دار در مدت زمان طولانی خودداری کنید. پلاستیک های حبابدار باعث تعریق ظروف می شود و در طولانی مدت رطوبت از پلی استر عبور کرده و به مس می رسد و باعث تغییر رنگ آن می شود.
استادان

از استادان این صنعت دستی می‌توان افراد زیر را نام برد:
یوسف حکمیان
روبن یروشالمی
امیر آقاجانی
محسن قربانی
نصیر کتابی
ادوکانجی

Arrondissement در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| Adoukandji | Adoukandji |
| --- | --- |
Arrondissement: Arrondissement
استان‌های بنین: استان کوفو
Commune: Lalo
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۸٬۵۹۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
ادوکانجی (به لاتین: Adoukandji) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان کوفو واقع شده‌است.
خصوصیات

ادوکانجی ۸٬۵۹۶ نفر جمعیت دارد.
نشتی گاز

نشتی گاز یا نشت گاز (به انگلیسی:gas leak) به نشت ناخواسته گاز طبیعی یا فرآورده گازی دیگر از یک خط لوله یا محفظه دیگر به منطقه ای که گاز نباید وجود داشته باشد گفته می‌شود. نشت گاز می‌تواند برای سلامتی و همچنین محیط زیست خطرناک باشد. حتی یک نشت کوچک به یک ساختمان یا سایر فضاهای محدود ممکن است به تدریج انفجاری مرگبار یا محلی با گازی کشنده و سمی ایجاد کند. نشت گاز طبیعی و گاز مبرد به اتمسفر به دلیل داشتن پتانسیل گرمایش جهانی و پتانسیل تخریب لایه ازن مضر است.
نشت گازهای مرتبط با عملیات و تجهیزات صنعتی نیز عموماً به عنوان انتشارات فراری (به انگلیسی:fugitive emissions) شناخته می‌شود. نشت گاز طبیعی از استخراج و استفاده از سوخت‌های فسیلی به عنوان انتشار گازهای فراری (به انگلیسی:fugitive gas emissions) شناخته می‌شود. چنین نشت‌های ناخواسته ای نباید با انواع مشابه انتشار گاز عمدی اشتباه گرفته شود، مانند:
انتشار گازهای خروجی که رهاسازی‌های کنترل شده هستند و اغلب به عنوان بخشی از عملیات معمول انجام می‌شوند، یا
«انتشارهای فشار اضطراری» که برای جلوگیری از آسیب تجهیزات و محافظت از عمر در نظر گرفته شده‌است.
نشت گاز همچنین نباید با «gas seepage» از زمین یا اقیانوس‌ها - چه طبیعی و چه به دلیل فعالیت‌های انسانی - اشتباه گرفته شود.
ایمنی در برابر آتش و انفجار

گاز طبیعی خالص بی‌رنگ و بی‌بو است و عمدتاً از متان تشکیل شده‌است. معمولاً رایحه‌های نامطبوع به شکل آثار تیول به گازها اضافه می‌شود تا به شناسایی نشت کمک کنند. این بو ممکن است به صورت تخم‌مرغ فاسد یا بوی ناخوشایندی در نظر گرفته شود. افرادی که این بو را تشخیص می‌دهند باید منطقه را تخلیه کنند و از استفاده از شعله‌های باز یا استفاده از تجهیزات الکتریکی خودداری کنند تا خطر آتش‌سوزی و انفجار کاهش یابد.
عمدتا برای ایمنی محیط در برابر نشت گازهای ناخواسته از دتکتور گاز استفاده می‌شود. تهیه و نصب دتکتور گاز متان برای محیط های دارای پتانسیل انفجاری الزامی است.
در ایالات متحده و در نتیجه قانون بهبود ایمنی خط لوله که در سال ۲۰۰۲ میلادی تصویب شد؛ استانداردهای ایمنی فدرال، شرکت‌های ارائه دهنده گاز طبیعی را ملزم می‌کند تا بازرسی‌های ایمنی را برای نشت گاز در خانه‌ها و سایر ساختمان‌های دریافت کننده گاز طبیعی انجام دهند. شرکت گاز موظف است کنتورهای گاز و داخل لوله‌کشی گاز را از محل ورود به ساختمان تا سمت خروجی کنتور گاز از نظر نشت گاز بررسی کند. این ممکن است مستلزم ورود شرکت‌های گاز طبیعی به خانه‌های شخصی برای بررسی شرایط خطرناک باشد.
آسیب به پوشش گیاهی

نشت گاز می‌تواند به گیاهان آسیب برساند یا آنان را از بین ببرد. علاوه بر نشتی از لوله‌های گاز طبیعی، متان و سایر گازهای مهاجرت شده از محل‌های دفن زباله نیز می‌توانند باعث کلروز و نکروز در چمن‌ها، علف‌های هرز یا درختان شوند. در برخی موارد، نشت گاز ممکن است تا ۱۰۰ فوت (۳۰ متر) از منبع نشت به درخت آسیب دیده.