stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آستون مارتین وی۸

Motor vehicle
| آستون مارتین وی۸ | آستون مارتین وی۸ |
| --- | --- |
1972 Aston Martin V8 coupé: 1972 Aston Martin V8 coupé
دید کلی: دید کلی
شرکت: استون مارتین
تولید: 1969–1989 4,021 built (incl. Vantage & Volante)
مونتاژ: نیوپورت پاگنل, Buckinghamshire, England, United Kingdom
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی جی‌تی (S)
شکل بدنه: 2-door کوپه 2-door خودروی کروکی
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
خودروهای وابسته: آستون مارتین دی‌بی‌اس Aston Martin RHAM/1
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 5.3 L V8
جعبه‌دنده: 3-speed جعبه‌دنده خودکار زد اف فریدریش‌هافن 5-speed جعبه‌دنده دستی all-synchromesh
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۱۰ میلیمتر (۱۰۲٫۸ اینچ)
درازا: ۴٬۵۸۵ میلیمتر (۱۸۰٫۵ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۳۰ میلیمتر (۷۲٫۰ اینچ)
بلندی: ۱٬۳۳۰ میلیمتر (۵۲٫۴ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۸۲۰ کیلوگرم (۴٬۰۱۰ پوند)(approx)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: آستون مارتین دی‌بی‌اس
پسین: Aston Martin Virage
آستون مارتین وی۸ (Aston Martin V۸) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۹–۱۹۸۹> ۴،۰۲۱ built 
(incl. Vantage & Volante)تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۵۸۵ میلیمتر (۱۸۰٫۵ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۸۳۰ میلیمتر (۷۲٫۰ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۳۳۰ میلیمتر (۵۲٫۴ اینچ) است.
اوا گاردنر

| اوا گاردنر | اوا گاردنر |
| --- | --- |
گاردنر در ۱۹۵۱: گاردنر در ۱۹۵۱
نام هنگام تولد: اوا لاوینیا گاردنر
زادهٔ: ۲۴ دسامبر ۱۹۲۲ اسمیتفیلد، کارولینای شمالی، ایالات متحده
درگذشت: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۹۰ (۶۷ سال) وست‌مینستر، لندن، انگلستان
علت مرگ: ذات‌الریه و آلوئولیت فیبروزان
مدفن: اسمیت‌فیلد، کارولینای شمالی، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
پیشه‌ها: بازیگر خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۱–۱۹۸۶
همسر(ها): میکی رونی (۱۹۴۳–۱۹۴۲) آرتی شاو (۱۹۴۶–۱۹۴۵) فرانک سیناترا (۱۹۵۷–۱۹۵۱)
وبگاه: avagardner.com
آوا لاوینیا گاردنر (به انگلیسی: Ava Lavinia Gardner) ‏ (زادهٔ ۲۴ دسامبر ۱۹۲۲ – درگذشتهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۹۰)، هنرپیشه آمریکایی بود. او به عنوان بیست و پنجمین هنرپیشه بزرگ زن تاریخ توسط انستیتو فیلم آمریکا شناخته شد.
زندگی

اوا کوچک‌ترین فرزند از هفت فرزند (دو پسر و پنج دختر) خانواده مزرعه دار فقیر اهل کارولینای شمالی بود. مادرش مالی، ریشه اسکاتلندی-ایرلندی و انگلیسی داشت و پدرش جوناس بیلی گاردنر ریشه آمریکایی-ایرلندی و آمریکایی-سرخپوست داشت. زمانی که بچه‌ها کوچک بودند، خانواده گاردنر تمام دارایی اش را از دست داد و جیمز گاردنر مجبور به کار در یک کارخانه چوب‌بری و مالی نیز مشغول به کار آشپزی و سرایداری در یک خوابگاه معلمان شد.
وقتی که اوا ۱۳ ساله شد، خانواده تصمیم گرفت که شانس زندگی در شهری بزرگ‌تر را امتحان کند از ینرو آنها به نیوپورت نیوز در ایالت ویرجینیا مهاجرت کردند. مالی در این شهر مدیر یک پانسیون مخصوص کارگران کشتی شد. مدتی بعد پدر اوا در اثر ابتلاء به بیماری برونشیت (۱۹۳۸) درگذشت درحالی‌که اوا تنها ۱۵ سال داشت. بعد از مرگ پدر، خانواده به راک ریج، حومه شهر ویلسون از ایالت کارولینای شمالی رفتند و مالی گاردنر مدیر یک پانسیون معلمان در آنجا شد. اوا دبیرستان را در راک ریج به اتمام رساند و در سال ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل شد. او پس از آن حدود یک سال در کلاس‌های منشیگری شرکت کرد.
در سال ۱۹۴۱ اوا به دیدن خواهرش بئاتریس در نیویورک رفت. شوهر بئاتریس عکاسی حرفه‌ای به نام لری تار بود. او پیشنهاد داد که پرتره‌ای از اوا عکاسی کند و وقتی که نتیجه کار بسیار خوب از کار درآمد این عکس را پشت ویترین استودیو عکاسی اش قرار داد.
کار

در سال ۱۹۴۱، بارنی دوهان، مربی استعدادیابی متروگلدوین مایر عکس گاردنر را ویترین مغازه تار دید. دوهان وارد استودیو تار شد و خواست آدرس گاردنر را بدست آورد اما منشی از ورود او جلوگیری کرد. او گفت: «کسی باید اطلاعات اون رو برای شرکت متروگلدوین مایر (MGM) بفرستد» و تارها سریعاً اقدام کردند. کمی بعد گاردنر که دانشجوی کالج آتلانتیک کریستین بود، به نیویورک سفر کرد تا در دفتر نیویورک شرکت MGM مورد مصاحبه قرار گیرد. او قراردادی با شرکت امضاء کرد و دانشگاه را به قصد هالیوود ترک نمود و خواهرش بئاتریس نیز او را همراهی نمود.
او با امضای قراردادی با استودیو متروگلدوین مایر در سال ۱۹۴۱ در نقش‌های کوچکی ظاهر شد تا اینکه با بازی در فیلم قتل‌ها در سال ۱۹۴۶ توجه اذهان عمومی را به خود جلب نمود. او تبدیل به یک ستارگان برجسته سینمایی شد و به عنوان یکی از زیباترین زنان زمان خود شناخته شد. او نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین هنرپیشه زن برای فیلم موگامبو (۱۹۵۳) شد. او از دهه ۵۰ تا ۷۰ در فیلم‌های مهم زیادی ظاهر شد از جمله در ساحل (۱۹۵۹)، شب ایگوانا (۱۹۶۴)، زلزله (۱۹۷۴) و گذرگاه کاساندرا (۱۹۷۶). گاردنر تا سال ۱۹۸۶ یعنی چهار سال پیش از مرگش در اثر التهاب ریوی به بازی در فیلم‌ها ادامه داد.
ازدواج و روابط

اوا گاردنر اندکی بعد از رسیدن به لس‌آنجلس با میکی رونی ملاقات کرد. آنها در ۱۰ ژانویه ۱۹۴۲ در کالیفرنیا ازدواج کردند. اوا ۱۹ سال داشت و میکی ۲۱ سال. گاردنر و رونی در سال ۱۹۴۳ از هم جدا شدند.
هوارد هیوز گاردنر در اواسط دهه ۴۰ با هوارد هیوز که یک هوانورد و تاجر بود دوست شد. رابطه آنها تا اوایل دهه ۵۰ ادامه داشت.
آرتی شاو ازدواج دوم گاردنر با موسیقیدان جاز آرتی شاو بود. (از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶)
فرانک سیناترا ازدواج سوم و آخر اوا (۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷) با فرانک سیناترا خواننده و هنرپیشه آمریکایی بود. اوا در زندگینامه‌اش نوشته که از بین تمام مردانی که با آنها بوده، فرانک عشق زندگی اش بوده‌است. سیناترا همسرش را به خاطر اوا ترک کرد و ازدواج زودهنگام آنها با یکدیگر تیتر رسانه‌ها شد. سیناترا به خاطر ترک همسرش به خاطر بودن با یک زن اغواگر بسیار مورد انتقاد قرار گرفت از جمله از طرف روزنامه‌نگارهای معروف آن زمان هدا هاپر و لولا پارسونز و همچنین از طرف کلیسای کاتولیک رومی و هوادارانش. این عمل او حتی کارش را تحت تأثیر قرار داد. گاردنر از نفوذش استفاده کرد تا نقشی را برای فرانک بگیرد که بعداً برنده جایزه اسکار شد یعنی فیلم از اینجا تا ابدیت (۱۹۵۳). این نقش و جایزه دوباره به کار فرانک جان دوباره بخشیدند. اوا در طول ازدواجش با فرانک دو بار حامله شد اما هر دو بار بچه‌ها را سقط کرد. بعد از جدایی فرانک و اوا دوستان خوبی برای هم باقی‌ماندند.
لوییز میگل دومینگن گاردنر از سیناترا در سال ۱۹۵۷ جدا شد و به اسپانیا سفر کرد و در آنجا رابطه‌ای را با ارنست همینگوی آغاز نمود. دوستی او با همینگوی باعث علاقه‌مندی او به گاوبازی و گاوبازان شد مثل لوییز میگل دومینگن که عاشق او شد.
بخشی از فیلمشناسی

اجتماع در فرانسه (۱۹۴۲)
مجنون هیتلر (۱۹۴۳)
دو دختر و ملوان (۱۹۴۴)
آدم‌کش‌ها (۱۹۴۶)
سنگاپور (۱۹۴۷)
دوره‌گردها (۱۹۴۷)
در گذشته ممنوع من (۱۹۵۱)
قایق نمایشی (۱۹۵۱)
برف‌های کلیمانجارو (۱۹۵۲)
واگن دسته موزیک (۱۹۵۳)
موگامبو (۱۹۵۳)
کنتس پابرهنه (۱۹۵۴)
خورشید همچنان می‌درخشد (۱۹۵۷)
در ساحل (۱۹۵۹)
۵۵ روز در پکن (۱۹۶۳)
شب ایگوانا (۱۹۶۴)
هفت روز در ماه مه (۱۹۶۴)
کتاب مقدس (۱۹۶۶) نقش سارا
مایرلینگ (۱۹۶۸) نقش الیزابت اتریش-مجارستان
زندگی و روزگار قاضی روی بین (۱۹۷۲)
زمین‌لرزه (۱۹۷۴)
پرنده آبی (۱۹۷۶)
گذرگاه کاساندرا (۱۹۷۶)
سنتینل (۱۹۷۷)
مرگ

یک حمله ذات الریه، پس از یک عمر سیگار کشیدن، همراه با بیماری زمینه‌ای لوپوس اریتماتوز او در سال ۱۹۸۶ باعث سکته مغزی شد که گاردنر را تا حدی فلج کرد. اگر چه او می‌توانست از عهده مخارج پزشکی خود برآید، فرانک سیناترا می‌خواست هزینه ویزیت او از یک متخصص در ایالات متحده را بپردازد، و او به او اجازه داد تا مقدمات یک هواپیمای خصوصی با کادر پزشکی را فراهم کند. او در ۲۵ ژانویه ۱۹۹۰ در سن ۶۷ سالگی بر اثر ذات الریه و آلوئولیت فیبروزان در خانه خود در لندن ۳۴ باغ انیسمور، جایی که از سال ۱۹۶۸ در آنجا زندگی می‌کرد، درگذشت.
در سال ۱۹۴۹
در گذشته ممنوع من (۱۹۵۱)
فراری ۳۴۸

Motor vehicle
| فراری ۳۴۸ | فراری ۳۴۸ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: فراری
مدل سال: 1989–1995 (8,844 produced)
مونتاژ: مارانلو، ایتالیا
طراح: پینینفارینا
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اسپورت
شکل بدنه: Berlinetta Targa رودستر
طرح‌بندی: Longitudinal، موتور وسط، rear-wheel-drive
خودروهای وابسته: فراری موندیال
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 3.4 L Tipo F119 V8
جعبه‌دنده: 5-speed جعبه‌دنده دستی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۴۵۰ میلیمتر (۹۶٫۵ اینچ)
درازا: ۴٬۲۳۰ میلیمتر (۱۶۷ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۹۴ میلیمتر (۷۴٫۶ اینچ)
بلندی: ۱٬۱۷۰ میلیمتر (۴۶٫۱ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۳۹۳ کیلوگرم (۳٬۰۷۱ پوند) (TB, TS) ۱٬۳۷۰ کیلوگرم (۳٬۰۲۰ پوند) (GTS, GTB, Spider)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: فراری ۳۲۸
پسین: فراری اف۳۵۵
فراری ۳۴۸ (Ferrari ۳۴۸) خودرویی است.
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است.
موسس کاغانکاتواتسی

مُوسِس کاغانکاتواتسی (ارمنی: Մովսէս Կաղանկատուացի Movses Kaġankatvac’i) یا مُوسِس داسخورانتسی (ارمنی: Մովսէս Դասխուրանցի Movses Dasxuranc’i) تاریخ‌نگار سده دهم میلادی اثر ارمنی کلاسیک دربارهٔ آلبانیای قفقاز با عنوان «تاریخ کشور آلبانیا» (ارمنی: Պատմութիւն Աղուանից, Patmutʿiwn Ałuanicʿ) می‌باشد.
ریزموج زمینه کیهانی

با پرتو کیهانی اشتباه نشود.
برای تابش‌های زمینه در همه طیف‌های الکترومغناطیسی، تابش زمینه کیهانی را ببینید.
در کیهان‌شناسی ریزموج زمینه کیهانی (به انگلیسی: Cosmic microwave background)، به اختصار CMB، یا تابش ریزموج زمینه کیهانی (Cosmic Microwave Background radiation)، به اختصار CMBR، که تابش بازمانده (relic radiation) نیز نامیده می‌شود، تابشی الکترومغناطیسی است که سراسر کیهان را پوشانده‌است. این تابش، طیف جسم سیاهی با دمای ۲٫۷۲۶ کلوین دارد. بنابراین بیشینهٔ این تابش در محدودهٔ ریزموج با بسامد ۱۶۰GHz و طول موج ۱٫۹mm است. کیهان‌شناسان تابش زمینهٔ کیهانی را بهترین شاهد برای نظریهٔ مهبانگ می‌دانند.
پیشینه

در ۱۹۴۸ جرج گاموف (به انگلیسی: George Gamov) تابش زمینهٔ کیهانی را پیش‌گویی کرده، و دمای آن را برابر ۵ کلوین تخمین زد.
این تابش را نخستین بار در سال ۱۹۶۵ آرنو پنزیاس (به انگلیسی: Arno Penzias) و رابرت ویلسون (به انگلیسی: Robert Woodrow Wilson)، اخترشناسان آمریکایی، در آزمایشگاه بل به‌طور تصادفی کشف کردند. در خلال سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ پنزیاس و ویلسون دما را حدود ۳ کلوین تخمین زدند. آن‌ها به خاطر این کشف جایزهٔ نوبل سال ۱۹۷۸ را از آن خود کردند.
در ۱۸ نوامبر ۱۹۸۹ ماهوارهٔ کُبی (کاوشگر زمینه کیهان) (به انگلیسی: COBE) برای اندازه‌گیری دمای تابش زمینه کیهانی به فضا پرتاب شد. در سال ۲۰۰۱ نیز ماهوارهٔ دبلیومپ  برای سنجش دقیق‌تر این دما به فضا پرتاب شد. ماهوارهٔ پلانک نیز در سال ۲۰۰۸ برای همین کار در مدار زمین قرار گرفت.
ویژگی‌ها

تابش زمینهٔ کیهانی با دقت یک قسمت در ۱۰۰٬۰۰۰ همسانگرد است؛ انحراف معیار این ناهمسان‌گردی تنها ۱۸μK است. ناهمروندی تابش نیز ۳‎×۱۰-۳ درجه کلوین اندازه‌گیری شده‌است.
طیف‌سنج نوریِ ماهوارهٔ کُبی طیف این تابش را به دقت سنجیده و با طیف یک جسم سیاه مقایسه کرده‌است. تاکنون هیچ انحرافی از طیف جسم سیاه دیده نشده‌است. تابش زمینهٔ کیهانی دقیق‌ترین نمونهٔ تابش جسم سیاه است که تاکنون در طبیعت دیده شده‌است.
این تابش قطبیده هم هست. در دورهٔ بازترکیب افت‌وخیزهای دمایی و برهمکنش تامسون موجب قطبیده‌شدن آن می‌شوند.
ناهمسان‌گردی

ناهمسان‌گردی‌های تابش زمینهٔ کیهانی به خاطر عوامل گوناگونی به وجود می‌آیند. اثراتی که موجب این ناهمسانگردی می‌شوند به این قرارند:
حرکت زمین. ساده‌ترین دلیل ناهمسانگردی انتقال دوپلر ناشی از حرکت ناظر نسبت به چارچوب مرجع تابش است. چون زمین و سامانه خورشیدی با سرعت ۳۷۰ کیلومتر بر ثانیه (۰٫۱۲ درصد سرعت نور) به سمت صورت فلکی دوشیزه حرکت می‌کنند، تغییر بسیار کمی در دما (حدود ۱٫۲ در هزار) در دو نقطه مقابل هم در آسمان به وجود می‌آید.
افت‌وخیزهای ذاتی در دمای تابش نخستین. این افت‌وخیزها به این خاطر هستند که در لحظهٔ بازترکیب، چگالی تابش در نقاط مختلف فضا همگن نبوده‌است.
اثر سَکس-وُلف و اثر سَکس-ولف پیوسته. این افت‌وخیزها به خاطر همگن‌نبودن پتانسیل گرانشی در لحظهٔ بازترکیب و در مسیر رسیدن تابش به ناظر هستند.
اثر سونیا اِف-زلدوویچ. فوتون‌های تابش زمینهٔ کیهانی در مسیر خود ممکن است از نواحی بزرگی شامل گازهای بسیار داغ بگذرند. این فوتون‌ها در این نواحی از الکترون‌های بسیار پرانرژی پراکنده می‌شوند و از آن‌ها انرژی می‌گیرند. این پدیده طیف جسم سیاه را برهم‌می‌زند.
بررسی بسیار دقیق این ناهمسانگردی‌ها به ابزار مهمی برای آزمودن نظریه‌های کیهان‌شناسی تبدیل شده‌است. افت‌وخیزهای کنونی تابش زمینهٔ کیهانی حاصل تحول افت‌وخیزهای آغازین این تابش تحت اثرهای گوناگون فیزیکی مانند آنچه در بالا برشمرده شد؛ هستند. نکتهٔ اساسی در بررسی افت‌وخیزها این است که این افت‌وخیزها بر اثر شرایط اولیهٔ کاتوره‌ای پدید آمده‌اند؛ بنابراین مشاهده‌پذیرهای مفید در بررسی ناهمسانگردی‌های تابش زمینهٔ کیهانی تنها ویژگی‌های آماری آن‌هاست و نه خود این افت‌وخیزها.
از آن جا که افت‌وخیزهای دمایی تابش زمینهٔ کیهانی یک تابع نرده‌ای روی کره‌است، بهترین راه برای بررسی آن‌ها بسط آن‌ها برحسب هماهنگ‌های کروی است. هماهنگ‌های کروی توابع پایهٔ راست‌هنجار روی کره هستند. به زبان ریاضی:
\Delta T({\hat {n}})=\sum _{l,m}a_{lm}Y_{lm}({\hat {n}})
در این بسط  a_{lm}ها ضرایب بسط هستند و از رابطهٔ زیر به دست می‌آیند:
a_{lm}=\int d\Omega _{\hat {n}}Y_{lm}({\hat {n}})\Delta T({\hat {n}})
در رابطهٔ بالا،  {\hat {n}} بردار یکه در راستای  \theta  و  \phi ، و  d\Omega _{\hat {n}} جزء زاویه فضایی در این راستا است.
در حالت کلی، می‌توان نشان داد که همهٔ اطلاعات آماری موجود در تابش زمینهٔ کیهانی را می‌توان از تابع بستگی دونقطه‌ای آن به دست آورد که به صورت زیر تعریف می‌شود:
C({\hat {n}},{\hat {n'}})=\langle \Delta T({\hat {n}})\Delta T({\hat {n'}})\rangle
که در آن، علامت  <> به معنی میانگین‌گیری روی کل زاویه فضایی است.
با مقایسهٔ طیف توانی‌ای که نظریه‌های کیهان‌شناسی پیش‌بینی می‌کنند با طیف توانی دیده‌شده، می‌توان پارامترهای مهم کیهان‌شناسی را به دست آورد.
ارتباط با نظریهٔ مهبانگ

تابش زمینهٔ کیهانی یکی از پیش‌بینی‌های نظریهٔ مهبانگ است. طبق این نظریه، عالم نخستین پلاسمای داغی از فوتون‌ها، الکترون‌ها و باریون‌ها بود. فوتون‌ها پیوسته با الکترون‌ها برهمکنش تامسون داشتند. با انبساط جهان و پایین‌آمدن دمای آن، الکترون‌ها با پروتون‌ها ترکیب شدند و اتم‌های هیدروژن را ساختند. در این هنگام که دمای جهان ۳٬۰۰۰ درجه K بود و ۳۷۹۰۰۰ سال از عمر جهان می‌گذشت، پراکندگی تامسون متوقف شد و فوتون‌ها توانستند آزادانه حرکت کنند. این پدیده بازترکیب یا واجفتیدگی نام دارد (زیرا ماده و تابش از این زمان به بعد با هم جفت نبودند). از زمان تاکنون این فوتون‌ها همچنان سردتر می‌شوند. دمای کنونی آن‌ها ۲٫۷۲K است و تا جایی که انبساط عالم ادامه داشته باشد سردتر خواهند شد. تابش زمینهٔ کیهانی که امروز به ما می‌رسد مربوط به زمان واجفتیدگی، یعنی ۱۳٫۸ میلیارد سال پیش است که در آن زمان دما تا ۱۰۳۲ درجه کلوین بالا بود که این نتیجه فرضیه انبساط جهان را تأیید می‌کند.
بزرگ‌ترین موفقیت‌های نظریهٔ مهبانگ پیش‌بینی طیف کامل جسم سیاه و نیز پیش‌بینی دقیق ناهمسانگردی‌های تابش زمینهٔ کیهانی است. ماهوارهٔ دبلیومپ این ناهمسانگردی‌ها را با دقت ۰٫۲ درجه سنجیده‌است. با این سنجش‌ها می‌توان برخی از پارامترهای مهم کیهان‌شناسی را به دست آورد.
با برون‌یابی از چند رابطهٔ مهم فیزیک و ادغام آن با نتایج حاصل از بررسی آسمان، رابطهٔ زیر برای دمای لحظه‌ای جهان به دست می‌آید:
T(K)=(1.5\times 10^{10})t^{-{\frac {1}{2}}}
که در آن ‎ T(K)‎ دمای لحظه‌ای جهان برحسب کلوین و  t عمر جهان بر حسب ثانیه است.
ارتباط با نظریهٔ مهبانگ > سرعت زمین نسبت به ناهمسانگردی

بر پایهٔ داده‌های CMB دیده می‌شود که خوشهٔ محلی کهکشان ما (خوشهٔ کهکشانی که راه شیری هم عضوی از آن است) با سرعت ‎۶۲۷ ± 22 km/s‎ نسبت به چارچوب تابش زمینه در حرکت است. این حرکت در جهت طول کهکشانی l = 264.4o و b = 48.4o است.
آزمایش‌ها و رصد تابش زمینهٔ کیهانی

از زمان کشف تابش زمینهٔ کیهانی، صدها آزمایش برای سنجش و ثبت دقیق آن انجام شده‌است. معروف‌ترینِ این آزمایش‌ها کاوشگر زمینه کیهان (COBE) است. این ماهواره را ناسا در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۶ به گردش درآورد و توانست با آن ناهمسانگردی‌های بزرگ‌مقیاس تابش زمینه را در حد دقت خود ببیند و بسنجد. پس از داده‌های COBE که تابشی بسیار یکنواخت و همگن را نشان می‌داد، چندین آزمایش از روی زمین یا با بالون این ناهمسانگردی‌ها را در مقیاس‌های زاویه‌ای کوچکتر سنجیدند. هدف اصلی این آزمایش‌ها یافتن بزرگی مقیاس نخستین قلهٔ آکوستیکی بود که COBE به خاطر دقت پایین‌اش نتوانسته بود آن را ببیند. این سنجش‌ها سرانجام توانستند نظریهٔ ریسمان کیهانی را که گمان می‌شد بهترین نظریه برای تشکیل ساختارهای کیهانی است وابنهند و تورم کیهانی را به جایش پیش بگذارند. در دههٔ ۱۹۹۰ نخستین قله دیده شد و در سال ۲۰۰۰ آزمایش بومرنگ گزارش داد که بزرگترین افت‌وخیزهای توانی در مقیاس حدود ۱ درجه رخ می‌دهد. این نتیجه به همراه داده‌های کیهانی دیگر نشان داد که هندسهٔ جهان ما تخت است. در سال‌های بعد آزمایش تداخل‌سنج ‎DASI‎ برای نخستین بار قطبش تابش زمینه را آشکار کرد.
در ژوئن ۲۰۰۱، ناسا در تلاش برای سنجش هرچه‌دقیق‌تر ناهمسانگردی‌های بزرگ‌مقیاس در کل آسمان، دومین ماهوارهٔ تابش زمینه را به نام دبلیومَپ به فضا فرستاد. نخستین نتایج این مأموریت در سال ۲۰۰۳ سنجش دقیقی بود از طیف توانی زاویه‌ای با در مقیاسی کمتر از یک درجه، که روی بسیاری از پارامترهای کیهان‌شناسی قیدهای محکمی می‌گذاشت. این نتایج همخوانی بسیار خوبی با نظریهٔ تورم کیهانی و چندین نظریهٔ رقیب دارد. با این که دبلیومپ سنجش‌های دقیقی از افت‌وخیزهای بزرگ در مقیاس درجه دارد (افت‌وخیزهایی به اندازهٔ زاویه‌ای ماه در آسمان)، وضوح زاویه‌ای‌اش به اندازهٔ سنجش‌های تداخل‌سنج‌های زمینی که افت‌وخیزهای کوچک‌تر را سنجیده‌اند نیست.
مأموریت فضایی سومی به نام پلانک در تاریخ 14 مه 2009 انجام شد که در این ماموریت پلانک تغییرات دما را در زمینه ریزموج ها با حساسیت بیشتر و وضوح زاویه ای و محدوده فرکانسی بهتر از هر ماهواره قبلی اندازه گیری کرد و توانست به ستاره شناسان تصویری بی سابقه از جهان ما که بسیار جوان بود بدهد . پلانک تابش زمینهٔ کیهانی و نیز قطبش آن را با دقتی بیش از دبلیومپ سنجید. برخلاف دو مأموریت پیشین، پلانک با همکاری ناسا و اِسا (آژانس فضایی اروپا) ساخته و اجرا شد.
آشکارگرهای زمینی دیگری نیز مانند تلسکوپ قطب جنوب و پروژهٔ Clover، تلسکوپ کیهانی آتاکاما و تلسکوپ QUIET در شیلی داده‌های بیشتری را که از ماهواره‌ها به دست نمی‌آیند خواهند سنجید.
گاه‌شمار

| گاه‌شمار تابش زمینهٔ کیهانی | گاه‌شمار تابش زمینهٔ کیهانی |
| --- | --- |
اشخاص مهم و تاریخ‌ها: اشخاص مهم و تاریخ‌ها
۱۹۴۱: اندرو مک‌کلر در رصدخانه اخترفیزیک دومینیان پرتوهایی را که دمای جسم سیاه ۲٫۳K دارند کشف کرد.
۱۹۴۶: رابرت دیکی پیش‌بینی کرد ".. تابش از اجرام کیهانی" در دمای ۲۰K اما زمینه را مشخص نکرد
۱۹۴۸: جورج گاموف دما را ۵۰K محاسبه کرد (به دلیل اشتباه دانستن سن جهان), و درباره‌اش گفت: «... با دمای واقعی فضای میان‌ستاره‌ای همخوانی قابل‌قبولی دارد.» ولی به تابش زمینه اشاره‌ای نکرد.
۱۹۴۸: راف آلفر و رابرت هرمن دمای جهان را ۵K محاسبه کردند. اگرچه آنها تصریح نکردند که تابش زمنیه ممکن است فروسرخ باشد.
۱۹۵۰: راف آلفر و رابرت هرمن دمای جهان را دوباره محاسبه کردند و این‌بار ۲۸ کلوین درآورند.
۱۹۵۳: جرج گاموف ۷K محاسبه نمود
۱۹۵۶: جرج گاموف ۶K محاسبه کرد
۱۹۵۷: تیگران شامانو گزارش داد دمای مطلق جهان بین ۳ تا ۴ کلوین است. او طول موج تابش زمنیه را ۳٫۲ سانتیمتر گرفته بود.
۱۹۶۰: رابرت دیکی در محاسبهٔ دوباره دمای جهان را ۴۰ کلوین برآورد کرد.
۱۹۶۴: دروشکویچ و ایگو نویکو در گزارشی اعلام کردند تابش زمینه کیهانی قابل آشکارسازی است.
۱۹۶۴–۶۵: آرنو پنزیاس و رابرت ودرو ویلسون دمای جهان را ۳K محاسبه کردند. رابرت دیکی، پیبلز، رول و دیوید تود ویلکنسون تفسیر کردند که تابش زمینه کیهانی امضای مهبانگ است.
۱۹۸۳: RELIKT-1 برای بررسی ناهسانگردی تابش زمینهٔ کیهانی پرتاب شد.
۱۹۹۰: FIRAS نشان داد این تابش با نمودار پلانک با دقت زیادی می‌خواند.
ژانویه ۱۹۹۲: تحلیلگران راکت پرتابی RELIKT-1 در همایش اخترفیزیک مسکو اعلام کردند که ناهمسانگردی در تابش زمینه را یافته‌اند.
آوریل ۱۹۹۲: دانشمندان تحلیلگر کبی اعلام کردند که دمای اصلی ناهسانگردی را کشف کردند.
۱۹۹۹: تلسکوپ‌های BOOMERANG ,TOCO و ماکسیما آزمایش شدند.
۲۰۰۲: تلسکوپ DASI قطبیدگی تابش زمینه را کشف کرد.
۲۰۰۴: تلسکوپ CBI طیف قطبیدگی نوع E تابش زمینه کیهانی را به دست آورد.
برای مطالعهٔ بیشتر

امیر حاجیان (۱۳۸۵)، «تابش زمینهٔ کیهانی»، گاما، ش. شماره ۱۲، ص. ۲۷
گیرنده‌ای که پنزیاس و ویلسون با آن تابش زمینه کیهانی را کشف کردند.
دمای پس‌زمینه مایکروویو کیهانی
تصویر ماهوارهٔ دبلیومپ از ناهمسانگردی‌های دمایی تابش زمینهٔ کیهانی
طیف توانی ناهمسانگردی تابش زمینهٔ کیهانی برحسب جدایی زاویه‌ای (یا مؤلفهٔ چندقطبی). داده‌های ماهواره‌های گوناگونی مانند دبلیومپ در این نمودار به کار رفته‌است.
آنتیل هلند

| آنتیل هلند Antia Hulandes Nederlandse Antillen Antia Ulandes آنتیل هلند | آنتیل هلند Antia Hulandes Nederlandse Antillen Antia Ulandes آنتیل هلند |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: "یک‌پارچگی از طریق آزادی": شعار: "یک‌پارچگی از طریق آزادی"
سرود: سرودی بی‌نام: سرود: سرودی بی‌نام
پایتخت و بزرگترین شهر: ویلمستاد ۱۲°۷′ شمالی ۶۸°۵۶′ غربی﻿ / ﻿۱۲٫۱۱۷°شمالی ۶۸٫۹۳۳°غربی﻿ / 12.117; -68.933
زبان(های) رسمی: انگلیسی هلندی پاپیامنتو
حکومت: مشروطه سلطنتی
• • ملکه • فرماندار • نخست وزیر : ملکه بئاتریکس (۱۹۸۰-۲۰۱۰) فریتز خودخدرگ (۲۰۰۲-۲۰۱۰) امیلی د یونگ-الهخ (۲۰۰۶-۲۰۱۰)
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۵ دسامبر ۱۹۵۴
مساحت: مساحت
• کل: ۸۰۰ کیلومتر مربع (۳۱۰ مایل مربع)
• آبها (٪): جزئی
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : ۱۷۵٬۶۵۳
• تراکم: ۲۱۹٫۶ بر کیلومتر مربع (۵۶۸٫۸ بر مایل مربع)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۰۳ 
• کل: ۲.۴۵ میلیارد دلار (۱۸۰ام)
• سرانه: ۱۱,۴۰۰ (۷۹ام)
شاخص توسعه انسانی (۲۰۰۳): نامعلوم نامعلوم(نامعلوم)
واحد پول: گیلدر آنتیل هلند (ANG)
منطقه زمانی: UTC
پیش‌شماره تلفنی: ۵۹۹
دامنه سطح‌بالا: .an
آنتیل هلند (به هلندی: Nederlandse Antillen) یک دیار خودمختار در کارائیب و بخشی از پادشاهی هلند بود. جزیرهٔ آروبا در سال ۱۹۸۶ از آنتیل هلند جدا شده و به عنوان منطقهٔ جداگانه‌ای در پادشاهی هلند قرار گرفت و بقیه آنتیل هلند نیز در اکتبر ۲۰۱۰ منحل شده و به دو دیار کنسیستوئنت و چند شهرستان ویژه در تقسیمات کشور هلند تبدیل شدند.
تاریخ

بعضی از این منطقه‌ها در سال ۱۴۹۳ توسط کریستف کلمب کشف شدند و بعضی در سال ۱۴۹۹ میلادی توسط آلونسو د اوخدا.
کریستف کلمب در سال ۱۴۹۳ جزیرهٔ سنت مارتن را کشف کرد و سپس در سال ۱۴۹۹ میلادی به کشف کوراسائو و بونایر نائل گشت، به علت فقدان این جزایر از فلزهای گرانبها و با ارزش مانند طلا و نقره، اسپانیایی‌ها این جزایر را «جزیره‌های بی‌مصرف»(به اسپانیایی: Islas Inutile) نام‌گذاری کردند.
در سال ۱۵۱۵ میلادی ساکنان این جزایر توسط اسپانیا اخراج و برای کار در معادن به جزیرهٔ هیسپانیولا (هائیتی و جمهوری دومینیکن کنونی) منتقل شدند. در سال ۱۶۳۰ هلند به منظور ذخایر عظیم نمک جزیرهٔ سنت مارتن را پس از جنگ و غلبه بر اسپانیا تصرف کرد. شرکت هند غربی هلند در سال ۱۶۳۴ جزیرهٔ کوراسائو را تسخیر کرد . جزایر بونایر و آروبا نیز در سال ۱۶۳۶ ضمیمهٔ هلند شدند . کمپانی هند غربی هلند تا سال ۱۷۹۱ بر جزایر لیوارد حکومت کرد . بریتانیا در بین سال‌های ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۳ و ۱۸۰۷ تا ۱۸۱۶ جزیرهٔ کوراکائو را اشغال کرد . بعد از سال ۱۶۴۸ کوراسائو و سنت اشتاتیوس از مراکز اصلی قاچاق و تجارت برده محسوب می‌شدند . در سال ۱۸۶۳ و با اجرای قانون الغای بردگی لطمهٔ سختی به جزیرهٔ کوراسائو وارد شد. در اوایل قرن بیستم و اکتشاف نخستین میدان‌های نفتی در سواحل شمالی ونزوئلا اقتصاد جزایر آنتیل هلند دگرگون شد و عدهٔ زیادی از اهالی در تأسیسات استخراج نفت ونزوئلا مشغول به کار شدند.
در رفراندوم سال ۱۹۹۴ مردم جزایر آنتیل هلند به باقی‌ماندن این جزیره در فدراسیون هلند رای دادند.
سیاست

از ۱ ژوئیه ۲۰۰۲ ژنرال فریتس گودگراگ به سمت فرماندار و در ۲۶ مارس ۲۰۰۶ امیلی دی یانگ الهاگ به عنوان نخست وزیر جزایر آنتیل هلند منصوب شدند .
جغرافیا

پایتخت جزایر هلند شهر ویلمشتاد (Willemstad) با ۶۰ هزار نفر جمعیت در جزیرهٔ کوراچاو بود.
مساحت جزایر آنتیل هلند ۸۰۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۸۳٬۰۰۰ نفر می‌باشد .
مجمع الجزایر آنتیل هلند

جزایر آنتیل هلند از بیش از ۵۰ جزیره تشکیل شده‌است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از : کوراکائو ( Curacao )، بونایر ( Bonaire )، سنت اشتاتیوس ( Saint Eustatius )، سابا ( Saba ) و سنت مارتن ( Saint Maarten ) می‌باشند، پایتخت شهر ویلمشتاد در جزیرهٔ کوراکائو واقع شده‌است.
جزیره سینت مارتن Sint Maarten
جزیره بونیر Bonaire
جزیره سابا Saba
جزیره کوراسائو Curacao
جزیره سینت یوستیشس Sint Eustatius
مردم

بیشتر مردم این کشور دورگه از بردگان سیاه آفریقایی و اروپائی‌های سفید مستعمره‌نشین هستند. بقیه نیز از تبار بومیان جزایر دریای کارائیب، مردم آمریکای لاتین، آسیای شرقی و دیگر نقاط دنیا تشکیل می‌باشند. همچنین دین ۷۲ ٪ آنتیلی‌ها، کاتولیک، ۵ ٪ پنتکستال، ۳٪ پروتستان، ۳ ٪ ادونتیست روز هفتم ، ۲ ٪ متدیست ، ۱ ٪ یهودی و ۴ ٪ سایر مسیحیان تشکیل می دهند. هلندی زبان رسمی مردم جزایر آنتیل هلند می‌باشد، در کنار هلندی، پایپامنتو، اسپانیایی و انگلیسی نیز رواج دارد .
اقتصاد

واحد پول جزایر آنتیل هلند گیلدر با واحر جزء (فلورین) نام دارد. از مهم‌ترین صادرات جزایر آنتیل هلند می‌توان به محصولات پتروشیمی و فراورده‌های نفتی اشاره کرد. از جمله صنایع مهم جزایر آنتیل هلند گردشگری و بانکداری را می‌توان نام برد.
تقریباً تمام کالاهای سرمایه‌ای و مصرفی وارد می‌شود که این واردات بیشتر از کشورهای ونزوئلا، آمریکا و مکزیک است.
کشتی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ – مسابقات گزینشی

مسابقات جهانی بلگراد صربستان مرحله اول رقابت‌های کسب سهمیه کشتی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ محسوب می‌شد که روزهای ۱۶ تا ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۳ (۲۵ شهریور تا ۲ مهر ۱۴۰۲) برگزار شد و در هر وزن مجموعاً پنج نفر (نفرات اول تا سوم و برنده بین نفرات پنجم) مجوز حضور در المپیک را کسب  کردند. در ادامه مسابقات گزینشی  در آسیا، اروپا، آفریقا و آمریکا برگزار شد و در هر قاره نفرات اول و دوم هر وزن مجوز حضور در المپیک پاریس را بدست آوردند. مسابقات گزینشی المپیک (برای تمامی کشورها) نیز ۹ تا ۱۲ مه سال ۲۰۲۴ (۲۰ تا ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۳) در استانبول ترکیه برگزار شد که در هر وزن سه نفر مجوز حضور در المپیک را کسب کردند.
جدول زمانی

| تورنمنت | زمان برگزاری | میزبان |
| --- | --- | --- |
| مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۲۳ | ۱۶-۲۴ سپتامبر, ۲۰۲۳ (۲۵ شهریور-۲ مهر ۱۴۰۲) |  بلگراد، صربستان |
| مسابقات انتخابی پان آمریکن | ۱۵-۱۷ مارس, ۲۰۲۴(۲۵-۲۷ اسفند ۱۴۰۲) |  آکاپولکو، مکزیک |
| مسابقات انتخابی آفریقا و اقیانوسیه | ۲۲-۲۴ مارس, ۲۰۲۴(۳-۵ فروردین ۱۴۰۳) |  قاهره، مصر |
| مسابقات انتخابی اروپا | ۵-۷ آوریل, ۲۰۲۴(۱۷-۱۹ فروردین ۱۴۰۳) |  باکو، آذربایجان |
| مسابقات انتخابی آسیا | ۱۹-۲۱ آوریل, ۲۰۲۴(۳۱ فروردین-۲ اردیبهشت ۱۴۰۳) |  بیشکک، قرقیزستان |
| مسابقات انتخابی جهانی | ۹ - ۱۲ می, ۲۰۲۴(۲۰-۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۳) |  استانبول، ترکیه |