stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حسن پیرنیا
سال‌های آغازین زندگی

حسن پیرنیا فرزند میرزا نصرالله خان نایینی (نصرالله مشیرالدوله) نخستین رئیس‌الوزرای عصر مشروطیت بود. حسن پیرنیا در ۱۲۵۰ خورشیدی چشم به جهان گشود. دوره ابتدایی را به همراه برادر در نزد مکتب میرزا محمد باقر بواناتی گذراند و از او زبان‌های عربی و انگلیسی آموخت و تأثیر شگرفی از روحیه آزادی‌خواهی بواناتی کسب کرد. پس از پایان دروس مقدماتی، به همراه دو برادرش، حسین و علی، برای تحصیل عازم فرنگ شد. حسن پیرنیا به مسکو رفت و پس از اتمام مدرسهٔ نظام، در دانشکدهٔ حقوق مسکو تحصیل کرد و در پایان این دوره به عنوان وابستهٔ سفارت ایران در سن پترزبورگ مشغول به کار شد.
پس از مرگ محسن خان مشیرالدوله در ۱۲۷۸ خورشیدی، میرزا نصرالله خان نایینی به وزارت امور خارجه منصوب و لقب مشیرالدوله به وی اعطا شد. به دنبال آن مشیرالدوله فرزند خود میرزا حسن خان را به تهران فراخواند و لقب پیشین خود (مشیرالملک) و ریاست ادارهٔ بایگانی وزارت امور خارجه را به او داد. چندی بعد منشیگری مخصوص صدراعظم امین السلطان نیز به آن افزوده شد. با قرار گرفتن در مقام ریاست کابینه وزارت خارجه و همچنین منشی مخصوص صدراعظم توانست لقب پرتکرار مشیر الدوله را از آن خود کند. نخستین کار پیرنیا پس از ورود به وزارت خارجه، نوشتن نظامنامهٔ حق ویزا و سایر تصدیقات اتباع ایرانی خارج از کشور بود. سپس برای تربیت کادر سیاسی و کارکنان وزارت امورخارجه، با کمک پدرش و امین‌السلطان و با جلب حمایت مظفرالدین شاه، «مدرسهٔ وزارتخانه» یا مدرسهٔ سیاسی را تأسیس کرد و خود معلم حقوق بین‌الملل در این مدرسه شد.
پیرنیا در سفرهای مظفرالدین شاه به فرنگ به عنوان منشی مخصوص صدراعظم و سپس به عنوان مترجم حضور داشت. وی در بازگشت موقتش به ایران شاهد ماجرای عزل اتابک بود.
دوران مشروطه

تقارن دوران تحصیل و سفارت پیرنیا در روسیه (۱۳۰۷–۱۳۲۳) با سلسله وقایع منتهی به انقلاب ۱۹۰۵ روسیه، و آشنایی وی با ایرانیان اصلاح‌طلب در قفقاز، از عوامل همراهی او با مشروطه‌خواهان بود. پیرنیا در آستانهٔ انقلاب مشروطیت به ایران آمد و پس از صدور فرمان تأسیس عدالتخانه، در کمیسیونی که برای تهیهٔ نظامنامهٔ عدالتخانه دایر شد عضویت داشت.
پس از صدور فرمان مشروطیت در سال ۱۲۸۵ خورشیدی (۱۳۲۴ قمری) که متن آن را پیرنیا برای مردم خواند، برای تهیهٔ نظامنامهٔ انتخابات و قانون اساسی هیئتی تشکیل شد که پیرنیا در آن مسئولیت ترجمهٔ قوانین ملل دیگر را بر عهده داشت. پس از جلوس محمدعلی شاه (ذیقعدهٔ ۱۳۲۴) پیرنیا برای اعلان تاجگذاری شاه جدید، در ربیع‌الاول ۱۳۲۵ به سفارت فوق‌العاده راهی سن پترزبورگ، لندن و پاریس شد. در این مأموریت که پیرنیا آن را نوعی تبعید محترمانه می‌دانست، علاوه بر ابلاغ تاجگذاری محمدعلی شاه، به توصیهٔ امین‌السلطان، دربارهٔ قرارداد ۱۹۰۷ روس و انگلیس با مقامات این کشورها گفتگو کرد و در این دیدارها از امپراتور روسیه، پادشاه انگلیس و رئیس‌جمهور فرانسه نشان دریافت کرد. پس از این مأموریت فوق‌العاده، پیرنیا در کابینهٔ مشیرالسلطنه به وزارت عدلیه رسید و در کابینهٔ بعدی که ناصرالملک رئیس‌الوزراء شد (۱۹ رمضان ۱۳۲۵) مشیرالدوله وزرات خارجه را برعهده گرفت. در همین اوان صورت نهایی قرارداد ۱۹۰۷ روس و انگلیس انتشار یافت و مشیرالدوله در مقام وزیر خارجه یادداشتی مبنی بر بی‌اعتباری قرارداد از نظر دولت ایران برای سفیر انگلیس فرستاد. اگرچه انتشار این یادداشت در اجرای قرارداد تأثیری نداشت، در افکار عمومی داخل کشور موجب محبوبیت پیرنیا شد.
در دولت نظام السلطنه مافی که سی ام آذر ۱۲۸۶ (شانزدهم ذیقعده ۱۳۲۵) از مجلس رأی اعتماد گرفت، مشیرالدوله در سمت وزیرخارجه ابقا شد. در دولت مشیرالسلطنه که در هفدهم خرداد ۱۲۸۷ پس از استعفای دولت نظام السلطنه تشکیل شد، وزیر علوم بود. در دورهٔ استبداد صغیر، مشیرالدوله در دولت‌های مشیرالسلطنه و ناصرالملک، وزارت معارف و عدلیه را بر عهده داشت.
اصلاحات در عدلیه

محمدعلی شاه مشیرالدوله را مأمور اصلاح عدلیه و تنظیم قانونی امور آن کرد و در «دارالشورای کبرای دولتی» یا «شورای مملکتی» که به دستور شاه برپا شده بود، عضویت داد. حضور پیرنیا در دستگاه دولت به هنگام استبداد صغیر با انتقادات جدی همراه بود اما نمی‌توان آن را نشانهٔ بی‌اعتقادی وی به نظام مشروطه دانست.
پس از فتح تهران، مشیرالدوله به نمایندگی از استرآباد به مجلس راه یافت، ولی به دلیل پذیرش مسئولیت وزارت عدلیه در کابینهٔ سپهدار از نمایندگی استعفا کرد. در ترمیم کابینه در ۳۰ اردیبهشت ۱۲۸۹ به وزارت تجارت رسید و با استعفای کابینه در تیر ۱۲۸۹ او هم کنار رفت تا اینکه سپهدار بار دیگر در اسفند همان سال عهده‌دار تشکیل دولت شد و وزارت عدلیه را به مشیرالدوله سپرد. در دوران وزارت عدلیه پیشنهاد تدوین قانون مجازات عمومی را مشیرالدوله برای نخستین بار مطرح کرد. او در اول خرداد ۱۲۹۰ به مجلس پیشنهاد داد کمیسیون ویژه ای که شمار اعضایش از شش نفر کمتر نباشد، برای تدوین قانونی برای مجازاتهای عرفی (به معنی مجازات اقداماتی که بر ضد قوانین مملکتی می‌شود) تشکیل شود.
مشیرالدوله همراه با سید حسن مدرس نخستین قانون آیین دادرسی مدنی ایران را به نام «اصول محاکمات حقوقی» نوشت. تا پیش از آن، روحانیونی که حاکم شرع بودند به دعاوی حقوقی رسیدگی می‌کردند که به دلیل تفاوت فتواها و آرای فقهی و همچنین نبود نظارت، در موارد زیادی باعث صدور آرای ناحق و ناهمگون می‌شد. پس از تشکیل عدلیه و روی کارآمدن نظام مشروطه هم قضات به دلیل نبود قوانین مدون، طرفین دعوا را به روحانیون حاکم شرع ارجاع می‌دادند. سید حسن مدرس و مشیرالدوله در دوره دوم مجلس شورای ملی «اصول محاکمات حقوقی» را تدوین کردند که به این آشفتگی پایان داد و به رسیدگی به دعاوی مدنی سامان بخشید. این قانون در هجدهم آبان ۱۲۹۰ به تصویب مجلس رسید و مبنای کار محاکم حقوقی شد. قانون آیین دادرسی مدنی نیز که در سال ۱۳۲۹ به تصویب رسید، برپایه همین قانون نوشته شد.
سپهدار تنکابنی در ترمیم کابینه اش در ۲۶ تیر ۱۲۹۰ وزارت عدلیه را به قوام السلطنه داد و وزارت پست و تلگراف و تجارت را به مشیرالدوله سپرد. او توجیه این تصمیم را «کسالت و نقاهت» مشیرالدوله عنوان کرد. اما دولت سپهدار چند روز بعد کنار رفت و صمصام‌السلطنه جایش را گرفت و مشیرالدوله را در دوم امرداد دوباره به عنوان وزیر عدلیه به مجلس معرفی کرد. هر چند دوباره با ترمیم کابینه اش در ۲۹ آبان وزارت معارف را به او داد.
در ایام فترت بین مجلس دوم و سوم، مشیرالدوله در کابینهٔ علاءالسلطنه مدت کوتاهی وزارت معارف را برعهده گرفت، اما در جمادی‌الآخر ۱۳۳۱ در اعتراض به اعطای امتیاز راه‌آهن خرمشهرـخرم‌آباد به انگلیس از وزارت استعفا کرد. پیرنیا در اتخاذ سیاست بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول نیز نقش داشت.
اندیشه‌ها و آثار او

حسن پیرنیا در دستگاه دولت، با محافظه کاری خاص خود که گاه انتقاد دیگران را در پی داشت، اندیشه‌هایش را مطرح می‌کرد. او به عنوان حقوقدانی که شاهد تحولات روسیهٔ تزاری و نهضت عدالتخواهی ایران بود، اندیشهٔ اصلاح عدلیه را از زمان سفارتِ فوق‌العاده در سر داشت و در دوران وزارت خود نیز با تقدیم سه طرح قانونی شامل اصول تشکیلات عدلیه در ۳۱۱ ماده، قانون موقتی محاکمات حقوقی در ۸۱۲ ماده و قانون محاکمات جزایی در ۵۰۶ ماده از بنیان‌گذاران نظام قضایی جدید ایران بود. الگوی کار پیرنیا برای تدوین قوانین حقوقی، قوانین روسیه و عثمانی و فرانسه بود.
مسئلهٔ دیگری که از نظر مشیرالدوله اهمیت بسیار داشت، تأمین مالیه بود. در این زمینه نیز قانون اصلاح محاسبات، نقض قانون ۲۳ جوزا و لایحهٔ تشکیلات وزارت مالیه را به مجلس ارائه داد و در مجلس اول با فکر تشکیل بانک ملی همراهی کرد. فکر اصلاح قشون نیز ریشه در تحصیلات نظامی پیرنیا داشت و به همین منظور برای تربیت نیروی متخصص آن، مدرسه نظامی احمدی را بنیان نهاد که به مدرسهٔ نظام مشیرالدوله شهرت یافت (۱۲۹۶). در پی کودتای ۱۲۹۹، با ادغام این مدرسه و دو مدرسهٔ دیگر، «مدارس نظام» شکل گرفت.
در سیاست داخلی، اجرای اصلاحات در رأس برنامه‌های پیرنیا قرار داشت، و در سیاست خارجی، حفظ بیطرفی و بهره‌برداری از قدرت سوم برای منافع ملی را دنبال می‌کرد. وی بعدها در پاسخ به منتقدانی که او را محافظه‌کار می‌دانستند، نداشتن پشتیبان در مجلس و مخالفت با خواسته‌های شخصی رجال را مانع اساسی پیشرفت امور دانست.
پرداختن به معارف که مشیرالدوله آن را مایهٔ خوشبختی همهٔ «ملل و مقصود حرکت جامعه» می‌دانست، و اهمیت دادن به زبان فارسی وجههٔ دیگری از همت او بود و به همین سبب دو بار به وزارت معارف رسید و در زمان کناره جویی از سیاست نیز عضویت کمیسیون معارف را پذیرفت (۱۳۰۲) که اصلاح تشکیلات معارف و تدوین کتب درسی برعهدهٔ آن بود. در همین دوران پیرنیا نوشتن کتاب‌های تاریخ ایران باستان و داستان‌های ایران قدیم به شیوهٔ تاریخ‌نگاری جدید را آغاز کرد که به ترتیب در ۱۳۰۶ و ۱۳۰۷ منتشر شدند. از کتاب نخست گزیده‌ای نیز با عنوان ایران قدیم تهیه شد که در مدارس تدریس می‌شد. پس از آن به پیشنهاد کمیسیون معارف برای تدوین تاریخ کامل ایران، نوشتن بخش پیش از اسلام آن را برعهده گرفت و بخش‌هایی از آن را با نام ایران باستان منتشر کرد، اما با مرگ وی این طرح ناتمام ماند.
نوشته‌های تاریخی مشیرالدوله بیش از هرچیز نشان دهندهٔ روحیات و اندیشه‌های مؤلف و زمانهٔ اوست. او با نگاهی جستجوگر، تمدن کهن ایرانی را دستمایهٔ بالندگی و تفاخر ملی قرار داد و همچون میرزا آقاخان کرمانی تاریخ را «قبالهٔ نجابت و سند بزرگواری» هر ملتی می‌دانست. علاقهٔ پیرنیا به جزئیات اوضاع مدنی و اجتناب از تفصیل نام سلسله‌ها و پادشاهان، نشان دهندهٔ تأثیر روش میرزا آقاخان کرمانی بر شیوهٔ تاریخ‌نگاری اوست. اهمیت آثار پیرنیا، گذشته از دقت نظر وی، در بهره‌گیری او از جدیدترین نوشته‌های آن زمان است که عده‌ای از فرهنگ دوستان مانند سعید نفیسی، عباس اقبال آشتیانی، سیدحسن تقی‌زاده وی را در این راه یاری رساندند.
حسن پیرنیا در ده سال آخر عمر اغلب به کارهای فرهنگی و علمی اشتغال داشت و آثار باارزشی همچون مجموعه سه جلدی تاریخ ایران باستان و داستان‌های ایران قدیم و حقوق بین‌الملل را نوشت. کتاب تاریخ ایران باستان نخستین کتابی است که به شیوه علمی و بر اساس مستندات و کشفیات باستان‌شناسی دربارهٔ گذشته تاریخی ایران نگاشته شده و هنوز هم مورد توجه است. کتاب سه جلدی «تاریخ ایران باستان» هر ساله تجدید چاپ می‌شود.
سمت‌ها

وزیر عدلیه کابینه مشیرالسلطنه (۱۲۸۶-
وزیر معارف کابینه مشیرالسلطنه (۱۲۸۷–۱۲۸۸)
وزیر عدلیه کابینه ناصرالملک (۱۲۸۸-
وزیر عدلیه کابینه سپهدار اعظم (۱۲۸۹–۱۲۹۰)
وزیر عدلیه کابینه صمصام السلطنه (۱۲۹۰–۱۲۹۱)
وزیر علوم و اوقاف علاءالسلطنه (۱۲۹۱
وزیر جنگ کابینه مشیرالدوله (خودش) (۱۲۹۳-
وزیر جنگ کابینه علاءالسلطنه (۱۲۹۶–۱۲۹۶)
وزیر جنگ کابینه عین الدوله (۱۲۹۶-
وزیر جنگ کابینه حسن مستوفی (۱۲۹۶–۱۲۹۷)
خانهٔ پیرنیا

مقالهٔ اصلی: عمارت مشیرالدوله
منزل مسکونی حسن پیرنیا در خیابان منوچهری تهران (بین خیابان لاله‌زار و میدان فردوسی) قرار دارد و امروزه به نام عمارت مشیرالدوله یا عمارت پیرنیا شناخته می‌شود و در سازمان میراث فرهنگی به عنوان اثر ملی ثبت شده‌است.
حسن پیرنیا
حسن پیرنیا
حسن پیرنیا در زمان رئیس‌الوزرایی
حسن پیرنیا نفر دوم از راست
سردیس وی در دانشگاه تهران
حسن پیرنیا
خانه حسن پیرنیا (مشیرالدوله)
بامدی

بامدی، از طایفه‌های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.
تیره‌های بامدی

بشتر بامدی‌ها مذهب تسنن دارند.
بامدی‌های ساکن روستای خمک، شیعه هستند.
بامدی ها در مناطق و کشورهای مختلفی پراکنده شده اند
نظیر،افغانستان،پاکستان، ترکمنستان، هندوستان الجزایر،عراق
در بختیاری نیز طایفه بزرگی به نام بامدی که متخلص بابااحمدی است، وجود دارد که جزو کلانتران و خوانین بختیاری محسوب می‌شوند
حیدری (طایفه)

حیدری، از طایفه‌های سیستانی در استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.
این طایفه اصل خویش را از مهاجرینی می‌دانند که قبل از ویرانی سیستان، ساکن این منطقه بودن .
همچنین نسل این طایفه به  حیدر سلطان جنید پدر شاه اسماعیل صفوی از جانب پدر و به شاهدخت یونانی از جانب مادر تعلق دارند و همچنین این طایفه اصالتی ایرانی دارند و رگه انها به دودمان صفوی برمیگردد .
آنان پس از مهاجرت به سیستان در شمال طبسین و بعد از آن در منطقه میان کنگی (جلال آباد) و روستای جهان تیغ پشت آب و ده بلی (ده بلند) شیب آب و پشت آۤب سکونت نمودند.
حیدری‌ها مردمی سخت کوش و شیعه مذهب اند و اکنون در روستای گل آباد زابل ساکن هستند و تعدادی نیز از این طایفه در کلاله، نیشابور، شهرستان سرخس، گرگان، ترکمن صحرا و کلاله و تبریز و زنجان و ماهشهر و کرج و تهران و شوشتر و نوراباد ممسنی سکونت دارند.
منبع

غلامعلی رئیس الذاکرین (۱۳۷۰)، زادسروان سیستان
| ن ب واقوام و طایفه‌های استان سیستان و بلوچستان | ن ب واقوام و طایفه‌های استان سیستان و بلوچستان |
| --- | --- |
بلوچ:  ریگی  نارویی  اجودی  رخشانی  ارباب بلوچ  ازبکزهی  اربابی بلوچ  ایجباری  ایرندگانی  بادینی  باران زهی  کرمزهی  بارکزایی  بامری  براهویی  بزرگ زاده  بلوچی  بلوچ‌زهی  جمالزهی  جمشیدزهی  کبدانی  دهانی  جنگی زهی  چاریزهی  حسین بر  کدخدایی  حوت  خارکوهی  دامنی  داوودی  دهواری  ده‌مرده  رئیسی  رخشانی  ریسباف  سارانی  سالارزهی  سپاهی  سنجرزهی  زهروزهی  شنبه زهی  شه‌بخش  شیخ  شیرانزهی  شکرزهی  شهلی بر  شهنوازهی  شیهکی  قلندرزهی  قنبرزهی  کردی  کرد تمین  کردی تمندانی  کرد  کشانی  کهوسه  گرگیچ  گمشادزهی  لاشاری  میر لاشاری  میر بلوچ زهی  نهتانی  یوسفی  آسکانی  جدگال  رئیسی  امیری  زرد کوهی  مرادزهی  میر مرادزهی  دادکانی  یوسفی  شیخ حسینی  شیخ زاده  رخشانی  گرگیج  کاروندری  محمودانی  محمود زهی  ملکی  نخود زهی  عمر زهی  آزادی  سندکزهی  عیدوزهی  محب زهی  بهادری  مارندگانی  آشور زهی  حیدر زهی  دادگر  کلکلی  بیجار زهی  سیاخانی  هوت  طوقی  مگسی  ساویز  نرماشیری  ملازهی(ملازاده)  بمپوری  شهداد زهی  شیرانی  شهیکی  سابکی  نوشیروانی  بلوچ زهی  خاکی زهی  همتی  باهوزهی  هیبت زهی  مسکانزهی  صاحبداد زهی  هونکزهی  غلام زهی  جانمحمد زهی  بلوچی  سلیمانی  رند بلوچ  کیشکوری  قاضی زاده  ویداد زهی  بهرام زهی  نظر زهی  کریم زایی  قاسم زهی  سگاری  ترشابی  مسکان زهی  کریچ زهی ایرندگانی  سیاهانی  چاکر زهی  درخشان  لجه ای  جت  خاشی  سراوانی  حملی  سردار زهی  نوهانی 
سیستانی:  آبسالان  آبیل  آبیلی  اجودی  ارباب (سیستانی)  اربابی (سیستانی)  آریایی  اله دو  سرگزی  سرگلزایی  طایفه سرهنگی  ارجونی  اردنی  اشکانی  اوکاتی  بارانی  باران زهی (سیستانی)  بختیاری  بامدی  برخوردار  بزی  بندانی  پردلی  پودینه  پور میر  پهلوان  پهلوانی  پیری  تاتار  تاج محمدی  تجگی  تاجی  جان آبادی  جاویدان  جدیدالاسلام  جر  جهانتیغ  جمال زاده  جمشیدی  چاری  چتله  حسین آبادی  حسینی  حسینی طباطبایی  حیدری  خدری  خزایی  خمر  دانش  دره‌ای  درگی  درویشی  دلارامی  راز  راشکی  راهداری  رامرودی  رخ فروز  رزمی  زابلی  زرگر  زور  زوری  ریگی جلایی  ستوده  سرابندی  سنچولی  ساسانی  سالاری  سندگل  سموری  سیاه سر  شهدادی  شهرکی  شهری  شهریاری  شیخ  شیخ ویسی  صیاد  صوفی  عارفی  عرب  عربی  عسکری  علم  علی صوفی  فاطمی  فخیره  فراهی  فیروزی  فیروز کوهی  قروت خوار  قزاق  قهقایی  کته لوک  کلبعلی  کلانتری  کمالی  کمرکی  کول  کوه کن  کیال  کیانی  کیخا  کیخانژاد  کهخا  گدا  گرگ  گلوی  گنجعلی  گلوی  لکزایی  ماهککی  مختاری  ملا الهی  ملاشاهی  میر  میرانی  میر بهاالدین  میر پور  میر تیموری  میر خزیمه  میر زنده دل  میر عرب  میری  میر نژاد  میرنیا  میرویسی  میرشکار  نجفی  نورا  نوری  هاشمی  هراتی  بادینی  جمال دینی  ماهککی
بگ (کمون)

| بگ | بگ |
| --- | --- |
کمون: کمون
کلیسای بگ: کلیسای بگ
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: اوورنی-رون-آلپ
دپارتمان: آلیه
بخش: ویشی
کانتون: گانا
کمون: سنت-پورسین سیول لیمان
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : سرژ موم
مساحت۱: ۸٫۳ کیلومتر مربع (۳٫۲ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۰۳۰۲۱ /۰۳۸۰۰
ارتفاع: ۲۹۰–۵۲۰ متر (۹۵۰–۱٬۷۱۰ فوت)  (avg. ۵۲۵ متر یا ۱٬۷۲۲ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) : ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) 
بگ (تلفظ در فرانسوی: [bɛɡ]; اکسیتان: Begas) یک کمون در دپارتمان الیه در مرکز فرانسه است.
جغرافیا

موقعیت بگ در کانتون گانا (قبل از مارس ۲۰۱۵).
موقعیت بگ در انجمن پیشین بین‌الاجتماعی گانا.
جمعیت

| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±%در سال. |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۸ | ۱۵۰ | —     |
| ۱۹۷۵ | ۱۵۲ | ۰٫۱۹٪+ |
| ۱۹۸۲ | ۱۹۶ | ۳٫۷٪+ |
| ۱۹۹۰ | ۱۹۳ | ۰٫۱۹٪− |
| ۱۹۹۹ | ۲۰۲ | ۰٫۵۱٪+ |
| ۲۰۰۷ | ۲۲۸ | ۱٫۵۲٪+ |
| ۲۰۱۲ | ۲۳۱ | ۰٫۲۶٪+ |
| ۲۰۱۷ | ۲۲۷ | ۰٫۳۵٪− |
منبع: INSEE: منبع: INSEE
مدیریت

۲۰۰۸–۲۰۱۴: ژرژ بومه
۲۰۱۴–۲۰۲۰: آلن ویگیه
۲۰۲۰–حال: سرژ موم
طرازالاخبار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): عبدالنبی فخرالزمانی
طرازالاخبار کتابی است از عبدالنبی فخرالزمانی قزوینی.
متن

کتاب نوشتهٔ سالِ ۱۰۴۱ هجریِ قمری است. سیّد کمال حاج سیّد جوادی نسخه‌ای چاپی از آن را در اواخرِ قرنِ چهاردهمِ هجریِ خورشیدی در تهران منتشر کرد.
فراسدورف

| فراسدورف   | فراسدورف   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن علیا
ناحیه: روزنهایم
حکومت: حکومت
 • شهردار: ماریانه اشتایندل مولر (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۷۲ کیلومتر مربع (۱۲٫۶۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۹۸ متر (۱۹۶۲ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۲٬۹۹۵
 • تراکم: ۹۲/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 83112
کدهای شماره‌گیری: 08052
پلاک خودرو: RO
وبگاه: www.frasdorf.de
فراسدورف (به آلمانی: Frasdorf) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

فراسدورف ۳۲٫۷۲ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جانی گرینوود

| جانی گرینوود | جانی گرینوود |
| --- | --- |
گرینوود در ۲۰۲۲: گرینوود در ۲۰۲۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جاناتان ریچارد گای گرینوود
زاده: ۵ نوامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) آکسفورد، انگلستان
ژانر: آلترناتیو راک الکترونیکا آرت راک راک تجربی
پیشه: موسیقی‌دان آهنگساز
ساز(ها): گیتار ساز شستی‌دار امواج مارتنوت
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵–اکنون
ناشر(ان): نانساچ ایکس‌ال پارلفون وارنر تروجان سنکچوئری کپیتال لیک‌شور
عضو کنونیِ: ریدیوهد د اسمایل
جاناتان ریچارد گای گرینوود (انگلیسی: Jonathan Richard Guy Greenwood؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۷۱) موسیقی‌دان و آهنگساز انگلیسی است که بیشتر به‌عنوان یکی از اعضای گروه راک ریدیوهد شناخته می‌شود. گرینوود توانایی اجرا با سازهای مختلف را دارد اما بیشتر به عنوان گیتاریست و نوازنده کیبورد فعالیت می‌کند. به جز این دو ساز گرینوود نوازنده ویولا، زیلفون درام و غیره نیز هست. او همچنین نوازنده اصلی الکترونیک در ریدیوهد است.
گرینوود نویسنده موسیقی متن فیلم‌های خون به پا خواهد شد و رشته خیال اثر پل توماس اندرسن بوده است. او برای رشته خیال نامزد جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد. برادر بزرگ‌تر او یعنی کالین گرینوود دیگر عضو گروه ریدیوهد است. گرینوود به دلیل سبک پرخاشگرانه موسیقی‌اش به عنوان یکی از بزرگ‌ترین گیتاریست‌های دوره مدرن شناخته می‌شود. او در سال ۲۰۱۹ به‌عنوان عضو ریدیوهد به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت.
حرفه > ریدیوهد

گرینوود در سال ۱۹۹۱ زمانی که ریدیوهد با کمپانی امی (EMI) قرار داد امضا کرد تحصیل خود در دانشگاه بروکس آکسفورد را رها کرد. با اینکه گرینوود تنها عضو گروه است که به‌طور کلاسیک به یادگیری ساز پرداخته (او ویولا را زمانی که بچه بود آموخت) اما تنها عضو گروه است که هیچ مدرک دانشگاهی ندارد.
تأثیر گرینوود را می‌توان در بسیاری از آهنگ‌های ریدیوهد شنید. او بیشتر به عنوان دومین عضو پراثر گروه بعد از تام یورک شناخته می‌شود. او نویسنده قطعه‌های پایانی آلبوم‌های باشه کامپیوتر (توریست) و زنده باد دزدها (گرگی جلوی در) است. تام یورک دربارهٔ آهنگ فقط گفته است «این آهنگ رقابتی بود بین من و جانی برای اینکه تا می‌توانیم در آن ملودی قرار دهیم».
نمونه‌ای از تبهر جانی را می‌توان در استفاده از ساز اوندس مارتنوت دید که در آهنگ‌های نظیر سرود ملی، چطور باید کاملاً محو شد از آلبوم بچه الف و آهنگ هرم از آلبوم فراموشکار دید. آهنگ «جایی که من تمام می‌کنم و تو شروع می‌کنی» از آلبوم زنده باد دزدها که همچنین از این ساز استفاده شده است به جین لورید یکی از پیشگامان اوندس تقدیم کرده است.
حرفه > کار تکی و پروژه‌های کنونی

در سال ۲۰۰۳ گرینوود اولین آلبوم تکی خود به نام ترانه‌های بدن را که موسیقی متن فیلمی به همین نام اثر فیلمساز سیمون پومل بود منتشر کرد. ترانه‌های بدن همچنین حاصل کمک برادر او کالین در گیتار بیس بود.
جانی گرینوود در سال ۲۰۰۴ توسط بی‌بی‌سی به عنوان ترانه‌نویس کنسرت‌ها استخدام شد. شغلی که به او این فرصت را داد که بسیاری از قطعات ارکستر سمفونی را بنویسد.
گرینوود برای قطعه «گیرنده سوپرهت چس‌فیل» برنده جایزه بهترین ترانه‌نویس بی‌بی‌سی از سوی شنونده‌ها در رادیو سه شد. در سال۲۰۰۷ گرینوود آلبوم امتیاز را برای موسیقی متن فیلم خون به پا خواهد شد از کارگردان پل توماس اندرسون را نوشت. کار اون به عنوان نویسنده موسیقی متن نقدهای بسیار مثبتی برای او به همراه داشت.
تأثیرات موسیقی

گرینوود بسیار تحت تأثیر موسیقی جز و کلاسیک قرارداشته است و موسیقیدان‌های مورد علاقه او لی مورگان و مایلز دیویس هستند. در کنار بقیه اعضای ریدیوهد او یکی از طرفداران گروه کراوتراک (سبک موسیقی) کن و ترانه‌نویس لهستانی کریستف پندرسکی است. گرینوود گفته است که بهترین آهنگی که شنیده است سمفونی تورانگالیا است که در دورن جوانی شنیده است.
درآخرین روز تور ۲۰۰۸ ریدیوهد با گروه خرس‌های گریزلی گرینوود علاقه خودش را به این گروه روی استیج ابراز کرد: «آنها دوست داشتنی‌ترین گروه در دنیا هستند»
میراث

گرینوود میلیون‌ها نفر انسان را با نواختن گیتارش تحت تأثیر قرار داده است. او جزو اولین و معدود گیتاریست‌هایی است که از آرشه برای نواختن گیتار استفاده می‌کند که باعث به وجود آمدن صدایی مانند ویلون می‌شود. به‌طور مشخص گرینوود به خاطر صدای گیتار خشن و اعتراضی‌اش نیز شناخته شده است. بسیاری از گروه‌ها و گیتاریست‌های جدید تحت تأثیر گرینوود قرار گرفته‌اند و او به عنوان یکی از پیشروترین و مدرن‌ترین گیتاریست‌های دوره جدید شناخته می‌شود. گرینوود در رنک مجله رولینگ استون در مکان چهل‌وهشتم بزرگ‌ترین گیتاریست‌های تمام دوران قرار گرفته است.
گرینوود در حال نواختن گیتار.
فهرست مردم ایرانی باستان

ایرانی‌تباران اولین بار در منابع آشوریان در ۹۰۰ سال پیش از میلاد دیده شدند و در طی دوران کلاسیک در سکاها و پارسیان (در اروپای شرقی، مرکز و غرب آسیا) باقی می‌مانند. تقریباً میان سرزمین‌های پارسی و سکایی آنها به ایرانی تباران شرقی و غربی تقسیم شدند.
در اواخر دوران باستان با مهاجرت سکاها و ماساژتهای ایرانی تبار به حاشیه رانده شدند و زبانشان تقریباً در قرن ده میلادی تا حدی منقرض شد. البته آسیها (اوستیایی‌ها) در شمال قفقاز و پامیریها در آسیای میانه و باختر چین هنوز باقی‌مانده‌اند. شاهنشاهی  پارسیان نیز در اواخر دوران باستان توسط شاهنشاهی  ساسانیان اداره می‌شد تا اینکه توسط اعراب مسلمان سرنگون گردید.
داوود منشی‌زاده

| داوود منشی زاده | داوود منشی زاده |
| --- | --- |
عکسی از داوود منشی زاده در حال نوشتن نامه: عکسی از داوود منشی زاده در حال نوشتن نامه
زادهٔ: ۶ شهریور ۱۲۹۴ ۲۹ اوت ۱۹۱۵ تهران، ایران
درگذشت: ۲۲ تیر ۱۳۶۸ ۱۳ ژوئیه ۱۹۸۹ (۷۳ سال) اوپسالا، سوئد
محل تحصیل: دانشگاه هومبولت برلین
پیشه: Academic
حزب سیاسی: حزب سومکا و حزب ملی گرای ایران
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  آلمان نازی
شاخه نظامی: اس‌اس
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم  •  نبرد برلین  (مجروح)
 :  
داوود منشی‌زاده   (زاده ۶ شهریور ۱۲۹۴ در تهران – درگذشته ۲۲ تیر ۱۳۶۸ در اوپسالا، سوئد) فرزند میرزا ابراهیم خان منشی‌زاده 
یکی از طراحان کمیته مجازات دوران مشروطه،  زبان‌شناس و کنشگر سیاسی ایرانی بود. او به‌طور عمده برای مشارکت‌هایش در زبانشناسی ایران، مخصوصاً مطالعهٔ زبان‌های ایرانی مدرن و میانه شناخته شده‌است. به هر روی او در ایران و خارج در زمینهٔ سیاسی نیز فعال بود.
او بنیان‌گذار حزب سومکا و از پیشگامان ایدئولوژی نازیسم در ایران بود.
زندگی

داوود منشی‌زاده نوه «کریم بیک» بود. کریم بیک از اهالی ایروان بود و به دلیل مخالفت با حکام روسی توسط کاساگوفسکی رئیس روسی قزاق خانه مسموم شد. پس از کشته شدن کریم بیک فرزندش ابراهیم منشی‌زاده پدر داوود منشی‌زاده به فراخوان کاساگوفسکی به خدمت نیروهای قزاق درآمد.
میرزا ابراهیم پدر داوود منشی‌زاده در دوره‌های بعد از بنیان‌گذاران کمیته مجازات شد. وی به همراه سرتیپ اسدالله خان ابوالفتح‌زاده به کلات نادری تبعید شد ولی در میان راه سمنان به دامغان به دستور حسن وثوق‌الدوله کشته شد. مأموران اینگونه وانمود کردند که هر دو به هنگام فرار از دست آنان تیر خورده‌اند. آموزش داوود منشی‌زاده را پس از مرگِ پدر، مادر بزرگش به عهده گرفت. داوود منشی‌زاده در سال ۱۳۱۰ از سوی دولت برای آموزش به فرانسه رفت و از دانشگاه ژنو (de Genève) در سال ۱۳۱۶ لیسانس ادبیات گرفت.
داریوش همایون که در حزب سومکا با منشی زاده همکاری نزدیکی داشته از او اینگونه یاد می کند:
منشی زاده مردی بسيار بسيار با فرهنگ بود سراپا دانش و ذوق، و عمق زندگی فرنگی را دريافته بود و عمق فرهنگ ايرانی را آشنا بود. يکي از مردان برجسته زمانش بود و نثر بسيار غنی و نيرومندی داشت.يک شيوه نگارش خيلی استثنایی ويژه خودش.چندين کتاب نوشته است.يک مجموعه داستانها به نام:”در بدر در پی بهشت” يکی ديگر به نام ”مانند گياه هرز بار آمديم” که خاطراتی بود و به چاپ نرسيد. 
ترجمه های زيادی کرد.از اورتگای گاست Jose Ortega Y Gaset دو کتاب ترجمه کرد: 
”انتلکتوئل و ديگری” و ”طغيان توده ها” هر دو کتاب اثر پايداري در من بجای گذاشت. 
ای گاست از متفکران اجتماعي بزرگ سده بيستم است و انتلکتوئل و ديگري شيواترين توصيف اين تيپ انسانی بشمار ميرود.او همچنين تکه هايی از زرتشت نيچه را ترجمه کرد.نثر فارسی فوق العاده ای داشت.من خيلي زياد تحت تاثير نثر او قرار گرفتم.منتها به دوستانش بی وفايی کرد.به محض اينکه رسيد،زير پای دوستانش را به کمک همسالان من جارو کرد.وقتی من وارد حزب شدم آن دسته اول که سازماندهندگان اصلی حزب 
بودند، همه را اخراج کرده بود و ما جوان ترها حزب را در دست گرفتيم.و بعد هم ميمون وار از هيتلر تقليد ميکرد، حتی سبيلش. موی هيتلری نداشت و ميان سرش طاس شده بود ولی سخن گفتن، واژه ها، عبارات شديدا تقليدی از هيتلر بود.