stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خورده‌بلاغ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| خورده‌بلاغ | خورده‌بلاغ |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان میانه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش کاغذکنان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان کاغذکنان شمالی
جمعیت (۱۳۸۵): جمعیت (۱۳۸۵)
 • کل: ۳۰۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
خورده‌بلاغ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کاغذکنان شمالی بخش کاغذکنان شهرستان میانه واقع شده‌است.
«نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
تنگوشلو، سریک

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| تنگوشلو | تنگوشلو |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آنتالیا
District: سریک
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
تنگوشلو (به ترکی استانبولی: Töngüşlü) منطقهٔ مسکونی در سریک، استان آنتالیا، ترکیه واقع شده‌است.
حلب

برای دیگر کاربردها، حلب (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23x15px|border |alt=اپوزیسیون سوریه|link=اپوزیسیون سوریه سوریه
| حلب | حلب |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: الشهباء: نام مستعار: الشهباء
استان: حلب
شهرستان: جبل سمعان
حکومت: حکومت
 • فرماندار: عزام الغريب
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹۰ کیلومتر مربع (۷۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۷۹ متر (۱۲۴۳ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲٬۰۹۸٬۲۱۰
 • تراکم: ۱۱۰۰۰/کیلومتر مربع (۲۹۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: حلبی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
کد منطقه: ۲۱ (۹۶۳)+
وبگاه: www.alp-city.org//
حَلَب، بزرگ‌ترین شهر و پایتخت تجاری  سوریه است. شهر حَلَب در استان حلب در شمال کشور سوریه واقع شده‌است. این شهر یکی از کهن‌ترین شهرهای منطقه خاورمیانه است و در روزگاران قدیم نام آن خلپه بوده و یونانی‌های باستان آن را با نام برویا می‌شناختند. شهر حلب در نقطه راهبردی و مهم بازرگانی در نیمه‌راه دریای مدیترانه و رود فرات قرار دارد.
نام شناسی

به نقل از ابن بطوطه به دلیل این که ابراهیم شیر گوسفندان خود را در این شهر به مردم می بخشیده و فقیران برای حلب ابراهیم به آنجا می آمدند، حلب نامیده شده است.
تاریخچه

اقوام و پیروان مذاهب گوناگون طی هزاره‌های گذشته در حلب ساکن شده و در کنار یکدیگر می‌زیسته‌اند. حلب یکی از گذرگاه‌های مهم بین شرق و غرب بوده‌است.
نشانه‌هایی از معماری دوران هیتی، رومی، بیزانسی و ایوبی را می‌شود در حلب مشاهده کرد. خیابان‌هایی با تاریخچه‌های دوران رومی و یونانی، بقایایی از بنای کلیساهای سده ششم میلادی، دیوارها و دروازه‌هایی از قرون وسطی، مساجدی مربوط به دوره ایوبیان و مملوکان و نیز مساجد و کاخ‌هایی از دوران حکومت عثمانی و معماری عربی از حلب شهری چند فرهنگی ساخته‌اند.
در دسامبر ۱۹۴۷ میلادی و پس از صدور قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، مجموعه حملاتی یهودستیزانه علیه جمعیت یهودی شهر رخ داد که به شورش‌های ضدیهودی حلب معروف گشت. این حملات باعث مهاجرت بیش از نیمی از جمعیت یهودیان حلب شد.
جغرافیا

حلب در ۳۵۵ کیلومتری شمال دمشق، پایتخت سوریه، قرار دارد و پایتخت تجاری و فرهنگی این کشور به‌شمار می‌رود. این شهر چندین‌هزار ساله به خاطر موقعیت استراتژیک بین دریا و رود فرات، از مهم‌ترین شهرهای جهان باستان محسوب می‌شده‌است.
جمعیت

حلب پُرجمعیت‌ترین شهر سوریه بود، به‌نحوی که در سال ۲۰۱۰ میلادی و قبل از شروع جنگ داخلی سوریه، جمعیت شهر حلب و حومهٔ آن در حدود ۴ میلیون نفر برآورد شده‌است که بیش از ۸۰% مردم مسلمان سنی هستند. اما در حال حاضر به دلیل جنگ داخلی سوریه اکثر مردم آن آواره مناطق داخل سوریه بویژه دمشق و کشورهای لبنان و ترکیه و کشورهای اروپایی شده‌اند و کمتر از ۱۰٪ جمعیت اولیه آن یعنی نزدیک به ۳۰۰٬۰۰۰ نفر در داخل شهر باقی مانده‌اند، یعنی در واقع حلب بیشترین آسیب و ویرانی را از جنگ داخلی سوریه دیده‌است.
مناطق

رموسه، یکی از محله‌های واقع‌شده در شرق حلب است.
صلاح‌الدین، نام یکی از مناطق مهم شهر حلب است. از دیگر مناطق حلب می‌توان به منطقه «جبل باردو» اشاره کرد.
منطقه حلاک در شمال حلب واقع شده‌است.
منطقه سوقیه در بخش قدیمی شهر حلب واقع شده‌است. منطقه بستان القصر در جنوب شهر حلب واقع شده‌است.
منطقه شیخ‌سلیمان در حومه شهر حلب قرار دارد. این منطقه در فاصله ۲۵ کیلومتری غرب شهر حلب واقع شده‌است.
منطقه جمعیه زهرا در شمال غربی حلب واقع شده‌است.
فرهنگ و هنر

حلب از پایگاه‌های مهم رشد تمدن اسلامی بوده‌است.
امکانات شهری

دانشگاه حلب یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های سوریه است.
جذابیت‌های فرهنگی

بازار و قلعه حلب در بخش قدیمی شهر واقع شده‌اند.
مسجد اموی حلب یکی از معروف‌ترین مساجد سوریه است. این مسجد توسط سازمان یونسکو، به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیده‌است.
تأسیسات نظامی و امنیتی

پایگاه هلی‌بُرد تَفِتناز متعلق به نیروی هوایی سوریه در جنوب-غربی شهر حلب واقع شده‌است.
پایگاه هوایی الجَراح و پایگاه هوایی نیرب در حوالی شهر حلب واقع شده‌اند.
مجتمع آموزش پلیس سوریه در حومه غربی حلب و در منطقه «خان‌العسل» واقع شده‌است.
آکادمی مهندسی نظامی در حوالی شرقی شهر حلب، از مهم‌ترین تأسیسات نظامی ارتش سوریه است که با محوطه‌ای بالغ بر یک کیلومتر مربع مساحت، و ساختمان‌هایی با پناهگاه‌ها و سنگرهای بتن‌آرمه جهت مقاومت در برابر حمله احتمالی نیروی هوایی اسرائیل طراحی و ساخته شده‌اند.
پایگاه ۱۱۱ ارتش سوریه در منطقه شیخ‌سلیمان واقع شده‌است.
نگارخانه

عکس‌های زیر توسط والتر میتل‌هولتسر در اواخر سال ۱۳۰۳ گرفته شده‌اند.
فرود اضطراری در خرابه، حلب
یک روز پس از فرود اضطراری
اعراب خراطه
قلعه‌ای در حلب
حومه شهر
حومه شهر
کاروانی در حلب
صحنه ای از میدان سعدالله الجبیری پس از حمله جبهه النصره در اکتبر ۲۰۱۲
کلیسای ملی پرسبیتریان حلب پس از تخریب در ۶ نوامبر ۲۰۱۲
اتاق حلب، اتاقی‌ست مملو از نمادهای هنر اسلامی متعلق به سال ۱۶۰۰ میلادی که اکنون در موزه پرگامون نگهداری می‌شود. این اثر یکی از صدها اثر سوری است که در موزه‌های معتبر جهان قرار دارد.
دائره عماری

District در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| Ammari District دائرة عماری | Ammari District دائرة عماری |
| --- | --- |
District: District
Map of Algeria highlighting Tissemsilt Province: Map of Algeria highlighting Tissemsilt Province
استان‌های الجزایر: تسمسیلت
پایتخت: Ammari
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۱۷۳۲۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۳
دائرة عماری (به عربی: دائرة عماری) یک سکونتگاه مسکونی در الجزایر است که در تسمسیلت واقع شده‌است.
خصوصیات

دائرة عماری ۱۷٬۳۲۹ نفر جمعیت دارد.
الکساندراو، بخش ولاکتویک

Village در Kuyavian-Pomeranian, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Aleksandrowo | Aleksandrowo |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: Kuyavian-Pomeranian
County: Włocławek County
گمینا: Brześć Kujawski
الکساندراو، بخش ولاکتویک (به لاتین: Aleksandrowo, Włocławek County) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Brześć Kujawski واقع شده‌است.
داتاگنج

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| داتاگنج | داتاگنج |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: بدائون
ارتفاع: ۱۵۸ متر (۵۱۸ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۲۱۶۷۲
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
پلاک خودرو: UP 24
وبگاه: http://dataganjup.in/
داتاگنج (به انگلیسی: Dataganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است.
خصوصیات

داتاگنج  ۲۱٬۶۷۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گل سرخ (نشریه)

گل سرخ نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است.
این مجله از سال ۱۳۳۹ هـ. ق به وسیله محمدتقی گلستان در شیراز به چاپ رسیده است.
خیرآباد، سیتاپور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| خیرآباد، سیتاپور | خیرآباد، سیتاپور |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: سیتاپور
ارتفاع: ۱۳۸ متر (۴۵۳ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۸۴۹۰
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: هندی زبان اردو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
A high school in town
خیرآباد، سیتاپور (به انگلیسی: Khairabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش سیتاپور واقع شده است.
خصوصیات

خیرآباد  ۴۸٬۴۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۳۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
د گراف، مینه‌سوتا

مکان
| De Graff, Minnesota | De Graff, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
The Church of St. Bridget is on the National Register of Historic Places.: The Church of St. Bridget is on the National Register of Historic Places.
Location in مینه‌سوتا: Location in مینه‌سوتا
ایالت: مینه‌سوتا
شهرستان: Swift
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۱ مایل مربع (۲٫۱۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸۱ مایل مربع (۲٫۱۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۶۰ فوت (۳۲۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۱۵
 • برآورد (2012): ۱۳۰
 • تراکم: ۱۴۲٫۰/مایل مربع (۵۴٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56271
کد منطقه: 320
FIPS code: 27-15418
GNIS feature ID: 0642669
د گراف، مینه‌سوتا (به انگلیسی: De Graff, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

د گراف ۲٫۱۰ کیلومترمربع مساحت و ۱۱۵ نفر جمعیت دارد و ۳۲۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دادرا و نگر حویلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| دادرا و ناگار هاولی દાદરા અને નગર હવેલી दादरा आणि नगर हवेली | دادرا و ناگار هاولی દાદરા અને નગર હવેલી दादरा आणि नगर हवेली |
| --- | --- |
ایالت مستقل: ایالت مستقل
ایالت: دادرا و ناگار هاولی
تاسیس: ۱۱ اوت ۱۹۶۱
پایتخت: سیلواسا
حکومت: حکومت
 • فرماندار: شری نارندرا کومار
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۸۷ کیلومتر مربع (۱۸۸ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳۴۲٬۸۵۳
 • تراکم: ۷۰۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
زبان ها: زبان ها
 • رسمی: هندی, گجراتی, انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵:۳۰+ (IST)
کد ایزو ۳۱۶۶: IN-DN
No. of districts: 1
شاخص توسعه انسانی:  ۰.۶۱۸ (۲۰۰۵)
رده شاخص توسعه انسانی: high
وبگاه: dnh.nic.in
دادرا و ناگار هاولی (گجراتی: દાદરા અને નગર હવેલી،ماراتی: दादरा आणि नगर हवेली، پرتغالی: Dadrá e Nagar Aveli) یک قلمرو سابق اتحادیه در هند به مرکزیت سیلواسا بود.
نجف‌شهر

| نجف‌شهر | نجف‌شهر |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: سیرجان
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۲۰٬۱۶۴ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱۱۳٫۴٪ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۶.۹ کیلومترمربع
ارتفاع: ۱۷۲۴ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: اسماعیل صفورایی پاریزی
ره‌آورد: پسته، مسقطی، کلمپه ، قاووت
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴
وبگاه: شهرداری نجف شهر
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۶۵-د و۷۵-ب و ۷۵-ص و ۷۵-م
کد آماری: ۲۳۴۰
  نجف‌شهر  روی نقشه ایران ۲۹°۲۳′۳۸″شمالی ۵۵°۴۳′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۹۳۸۱°شمالی ۵۵٫۷۱۷۷۹°شرقی﻿ / 29.39381; 55.71779   :   نجف‌شهر  روی نقشه ایران ۲۹°۲۳′۳۸″شمالی ۵۵°۴۳′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۹۳۸۱°شمالی ۵۵٫۷۱۷۷۹°شرقی﻿ / 29.39381; 55.71779   
 :  
نجف‌شهر از شهرهای بخش مرکزی شهرستان سیرجان استان کرمان در جنوب شرقی ایران است. نجف‌شهر در فاصله ۵ کیلومتری شهر سیرجان قرار گرفته است. این مکان تا پیش از سال ۱۳۷۶ و تبدیل به شهر در تقسیمات کشوری، نجف‌آباد نام داشته است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲۰٬۱۶۴ نفر (۵٬۸۹۴ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶٬۷۶۸ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۹٬۴۴۸ | ۳۹٫۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۰٬۱۶۴ | ۱۱۳٫۴٪+ |
ویژگی اقلیمی

ارتفاع شهر نجف شهر از سطح دریا ۱۷۲۴ متر می‌باشد. تابستان‌های نسبتاً گرم و زمستان‌های سردی دارد.
امکانات فرهنگی > کتابخانه‌ها

کتابخانه مرحوم علی بیگی نژاد
دارالقرآن(درحال ساخت)
موسسه قرآنی حاج قاسم
جاذبه‌های گردشگری > بناهای تاریخی

بقعه امامزاده علی
بنای شاه فیروز
قلعه سنگ
جاذبه‌های گردشگری > اماکن مذهبی

امامزاده علی
زیارتگاه جدآقاسیدحسین
پارک‌ها و فضای سبز

بوستان ورزش
بوستان مهر
بوستان شهیدمطهری
داخابون

مکان
| داخابون | داخابون |
| --- | --- |
Monument to the Dominican War of Restoration: Monument to the Dominican War of Restoration
استان: استان داخابون
تأسیس‌شده: ۱۷۷۶
شهرستان: ۱۸۶۴
همنام: Dajabón River
مساحت: ۲۵۳٫۴۱ کیلومتر مربع (۹۷٫۸۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۵ متر (۱۱۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲): ۲۵۹۸۳
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۸۷۲۵
 : Including population of Cañongo.
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم ساوان
داخابون (به لاتین: Dajabón) یک شهر در جمهوری دومینیکن است که در سانتو دومینگو واقع شده‌است.
خصوصیات

داخابون ۲۵۳٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۲۵٬۹۸۳ نفر جمعیت دارد و ۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خوانخوی

Town در San Martín, 23x15px|border |alt=|link= پرو
| Juanjuí | Juanjuí |
| --- | --- |
Town: Town
Plaza de Armas at night.: Plaza de Armas at night.
  مهر:   مهر
نام(های) مستعار: Ciudad de los Encantos (The city of the Charm), Cuna historica del Gran Pajatén (Historical birthplace of Gran Pajatén): نام(های) مستعار: Ciudad de los Encantos (The city of the Charm), Cuna historica del Gran Pajatén (Historical birthplace of Gran Pajatén)
Region: San Martín
Province: Mariscal Cáceres
District: Juanjuí
حکومت: حکومت
 • شهردار: José Perez Silva
ارتفاع: ۲۸۳ متر (۹۲۸ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۴۰۰۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (PET)
وبگاه: www.munijuanjui.gob.pe
خوانخوی (به اسپانیایی: Juanjuí) یک شهر در پرو است که در ناحیه خوانخوی واقع شده‌است.
خصوصیات

خوانخوی ۵۴٬۰۰۶ نفر جمعیت دارد و ۲۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای تینگو ماریا، چیکلایو، کوردوبا، آرژانتین، اوترخت و هافنارفیورذور خواهرخوانده‌های خوانخوی هستند.
خوخ‌خوت

مکان
| خوخ‌خوت ᠬᠥᠬᠡᠬᠣᠲᠠ 呼和浩特市 | خوخ‌خوت ᠬᠥᠬᠡᠬᠣᠲᠠ 呼和浩特市 |
| --- | --- |
شهر در سطح ولایت: شهر در سطح ولایت
Hohhot Central Square: Hohhot Central Square
Hohhot (red) in Inner Mongolia (orange): Hohhot (red) in Inner Mongolia (orange)
منطقه: مغولستان داخلی
County-level divisions: 10
Township divisions: 116
تاسیس‌شده: 1580
حکومت: حکومت
 • CPC Committee Secretary: Nasanmunkh (那顺孟和)
 • شهردار: Qin Yi (秦义)
مساحت: مساحت
 • شهر در سطح ولایت: ۱۷٬۲۲۴ کیلومتر مربع (۶۶۵۰ مایل مربع)
 • شهری: ۲٬۱۵۸ کیلومتر مربع (۸۳۳ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۲٬۱۵۸ کیلومتر مربع (۸۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۰۶۵ متر (۳٬۴۹۴ فوت)
جمعیت (2010 Census): جمعیت (2010 Census)
 • شهر در سطح ولایت: ۲٬۸۶۶٬۶۱۵
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۳۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱٬۹۸۰٬۷۷۴
 • تراکم شهری: ۹۲۰/کیلومتر مربع (۲۴۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱٬۹۸۰٬۷۷۴
 • تراکم کلان‌شهری: ۹۲۰/کیلومتر مربع (۲۴۰۰/مایل مربع)
 • Major nationalities: قوم هان - ۸۷٫۱۶% مغولian - ۹٫۹۸%
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: 010000
کد منطقه: 471
کد پیشوند پلاک خودرو: 蒙A
تولید ناخالص داخلی (2008): CNY 131.6 billion
 - per capita: رنمینبی 51,016
Local Dialect: Jin: Hohhot dialect
Administrative division code: 150100
ایزو ۳۱۶۶-۲: CN-15-01
وبگاه: www.huhhot.gov.cn
خوخ‌خوت (به زبان مغولی: ᠬᠥᠬᠡᠬᠣᠲᠠ، به لاتین: Kökeqota، معادل سیریلیک: Хөх хот)(به چینی: 呼和浩特市، به پین‌یین: Hūhéhàotè Shì) شهر و مرکز منطقهٔ خودمختار مغولستان داخلی در جمهوری خلق چین با جمعیت ۲٬۸۶۶٬۶۱۵ نفر است.
خناصر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Khanasir خناصر | Khanasir خناصر |
| --- | --- |
استان: استان حلب
شهرستان: السفیره
ناحیه: Khanasir
جمعیت (2004 census): جمعیت (2004 census)
 • کل: ۲٬۳۹۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد منطقه: Country code: 963
خناصر (به عربی: خناصر) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه السفیره واقع شده‌است.
خصوصیات

خناصر ۲٬۳۹۷ نفر جمعیت دارد.
تاریخ گرجستان

‍
انسان‌های اولیه را می‌توان در قفقاز جنوبی، به ویژه در گرجستان، خیلی پیش از دورهٔ پارینه سنگی ردیابی کرد. جمجمهٔ انسان گرجی که یک میلیون و هشتصد هزار (۱٫۸۰۰٫۰۰۰) سال پیش زندگی می‌کرده‌است، در حفاری‌های اخیر در ناحیهٔ دمانیسی به دست آمده‌است.
اواخر عصر مفرغ و اوایل عصر آهن، سراسر گرجستان پیشرفت وسیعی را در حوزهٔ اقتصادی شاهد بود که همراه با سطح بالایی از صنایع دستی، گسترش روابط تجاری و توأم با افزایش نابرابری‌های اجتماعی بود. در اواخر نیمهٔ دوم هزاره دوم پیش از میلاد مسیح، شرایط لازم برای ظهور یک جامعه طبقاتی ایجاد شده بود.
از هزارهٔ دوم پیش از میلاد مسیح، هم‌زمان با قدرت گرفتن آشوری‌ها، اقوام گله دار و دامپرور از سرزمین بین‌النهرین در گرجستان سکنی گزیدند؛ که بعدها تمدن اورارتو را تشکیل دادند.
قابل ذکر است که قبایل گرجی یگانگی خود را هم‌زمان با پایان عصر مفرغ، آغاز کردند. در پایان هزارهٔ دوم و آغاز هزاره اول پیش از میلاد، در نواحی جنوب شرقی گرجستان باستان، دو اتحادیه اصلی از قبایل ظهور کردند: دیائوخی و کولخیس که هر دو آن‌ها تا قرن هشتم پیش از میلاد دوام داشتند.
در میانه قرن هشتم پیش از میلاد، دیائوخی در نتیجهٔ قدرت گرفتن اورارتو فروپاشید. غلبه کول‌ها (کولخیس) و مخالفت آن‌ها با تائوها (دیائوخی) نیز در این امر سهیم بود. قسمتی از سرزمین دیائوخی به کول‌ها واگذار شد. مدتی بعد کشمکش بین کول‌ها و اورارتو آغاز شد و کول‌ها شکست خوردند.
قلمرو اورارتو در زمان خود وسیع‌ترین امپراتوری به‌شمار می‌رفت. در قرن هفتم پیش از میلاد، هم‌زمان با آغاز دوره ضعف اورارتو، آریایی‌ها پادشاهی ماد را تأسیس کردند. با قدرت گرفتن ماد و شکست خوردن اورارتو، مادها حوالی ارمنستان امروزی ساکن شدند که نتیجهٔ ترکیب این دو قوم (گرجی و ماد) قوم ارمنی بود. در اوسط قرن ششم پیش از میلاد مسیح هخامنشیان جایگزین مادها، در حکومت بر جنوب گرجستان باستان شدند.
قرن‌های ششم تا چهارم پیش از میلاد، دوره استحکام قبایل کارتلی، عمدتاً ساکنان گرجستان شرقی شد. کشمکش بین کنفدراسیون‌های مختلف گرجی در نهایت منتج به تشکیل «پادشاهی ایبریا» به پایتختی «متسختا» شد.
از زمان بنیان پادشاهی گرجستان باستان یا همان ایبریا توسط پارناواز یکم در سدهٔ چهارم پیش از میلاد تا زمان حمله مغول به گرجستان در سدهٔ ۱۳ میلادی، دورهٔ صلح و آرامش در تاریخ گرجستان است و از حمله مغول به بعد، گرجستان تاریخی پر فراز و نشیب را به ایستادگی در برابر حملات ایرانیان، عثمانی‌ها و روس‌ها گذرانده‌است.
با امضای عهدنامه گرجیوسک در سال ۱۷۸۳، گرجستان تحت‌الحمایهٔ روسیه شد و حدود بیست سال بعد یعنی در سال ۱۸۰۱ میلادی، روسیه، گرجستان را به عنوان یکی از فرمانداری‌های خود اعلام نمود و رژیم تزاری در گرجستان برقرار شد. گرجستان پس از انقلاب اکتبر روسیه در سال ۱۹۱۸ اعلام استقلال کرد، اما ارتش سرخ شوروی در سال ۱۹۲۱ میلادی (۱۳۰۰ شمسی) به گرجستان حمله کرده و به مدت ۷۰ سال، گرجستان یکی از جمهوری‌های شوروی بود تا اینکه در سال ۱۹۹۱ میلادی (۱۳۷۰ شمسی)، به استقلال رسمی رسید.
پیش از تاریخ

از شواهد باستانی چنین برمی آید که گرجستان جزئی از سرزمین‌هایی محسوب می‌شود که شاهد پیدایی حیات انسانی بر روی کرهٔ زمین بوده‌است. اسکان و تکامل نوع بشر و پیشرفت فنون تولیدی و گسترش اجتماعی در سرزمین گرجستان در سراسر ادوار عمدهٔ پیش از تاریخ و بعد از آن ادامه داشته‌است.
تا ۳۵ هزار سال پیش جمعیت زیادی را در قلمرو گرجستان به ویژه سواحل دریای سیاه و حوزه رودخانه «ریونی قویریلا» (جایی که غارهای جروچی، ساگوار جیله و چاخاتی کشف شده‌است) شاهد بوده‌است. سکونت در این نواحی، به ویژه در دوره پارینه سنگی متراکم بود و استقرارگاه‌های قابل توجه آن در دویس خورلی، ساکاژیا، ساگوارجیله، سامر تسخله، گورجیلاس کلده و نقاط دیگر قرار دارند (۳۵ تا ۱۰ هزار سال پیش). در قلمرو گرجستان قرارگاه‌های متعدد و زیادی از غارهای انسان‌های اولیه از دوره نوسنگی به‌دست آمده‌است. اودیشی، کیس تریکی، آناسئولی، زموآلوانی و غیره از جمله این غارهاست.
دیائوخی، یک اتحادیه قبیله ای از گرجی های اولیه، اولین بار در قرن ۱۲ قبل از میلاد در تاریخ مکتوب ظاهر شدند.  یافته های باستانشناسی و اشاره ها در منابع قدیمی نشاندهنده عناصر تشکیلات اولیه سیاسی و دولتی هستند که با متالورژی پیشرفته و تکنیک های زرگری مشخص می شوند و به قرن ۷ قبل از میلاد و حتی قبل از آن بازمی گردند.  بین سالهای ۲۱۰۰ تا ۷۵۰ قبل از میلاد، این منطقه از تهاجمات هیتی ها، اورارتوها، مادها، پروتو-فارسی ها و کیمری ها جان سالم به در برد. در همین دوره، وحدت قومی پروتو-کارتولیها به چندین شاخه تقسیم شد، از جمله سوان ها، زان ها/چان ها و کارتولی های شرقی. این امر در نهایت منجر به شکل گیری زبان های کارتولی مدرن شد: گرجی (که از گویش های کارتولی شرقی نشأت گرفته)، سوانی، مگرلی و لاز (دو مورد آخر از گویش های زان نشأت گرفته اند). در آن زمان، سوان ها در منطقه سوانتی و آبخازیا امروزی تسلط داشتند، زان ها در استان مدرن سامگرلو ساکن بودند و کارتولی های شرقی اکثریت جمعیت شرق گرجستان امروزی را تشکیل می دادند. در نتیجه تفکیک فرهنگی و جغرافیایی، دو منطقه اصلی فرهنگ و دولت آینده گرجستان تا پایان قرن ۸ \یش از میلاد در غرب و شرق گرجستان شکل گرفت. نخستین دو دولت گرجی در غرب به نام پادشاهی کولخیس و در شرق به نام پادشاهی ایبریا ظهور کردند.
پیش از میلاد مسیح > میانسنگی تریالیتی

Trialetian نام صنعت ابزار سنگی پارینه سنگی فوقانی - اپی پالئولیتیک از قفقاز جنوبی است .  به طور آزمایشی مربوط به دوره بین 16000 / 13000 سال پیش و 8000 سال پیش  است.
نام فرهنگ باستان شناسی از سایت های منطقه تریالتی در حوضه رودخانه خرامی گرجستان جنوبی گرفته شده است . این سایت ها عبارتند از Barmaksyzkaya و Edzani-Zurtaketi.  در ادزانی، یک محوطه پارینه سنگی فوقانی، درصد قابل توجهی از آثار از ابسیدین ساخته شده است.
منطقه قفقازی - آناتولی فرهنگ تریالتی در شرق و جنوب با فرهنگ ایرانی - عراقی زرزی و همچنین ناتوفیان شام در جنوب غربی مجاور بود.  آلن اچ. سیمونز فرهنگ را به عنوان "بسیار ضعیف مستند" توصیف می کند.  در مقابل، کاوش‌های اخیر در دره رودخانه کویریلا ، در شمال منطقه تریالتیان، فرهنگ میان سنگی را نشان می‌دهد. [ نیازمند منبع ] معیشت این گروه ها بر اساس شکار Capra caucasica ، گراز وحشی و خرس قهوه ای بود. .
پیش از میلاد مسیح > فرهنگ شولاوری_شومو

فرهنگ شولاوری -شومو ، همچنین به عنوان فرهنگ شولاوری-شوموتپه-آراتاشن ،  یک فرهنگ باستان شناسی است که در قلمرو گرجستان ، آذربایجان ، و ارمنستان امروزی و همچنین بخش هایی از شمال ایران در اواخر دوره  نوسنگی وجود داشته است که از اواخر هزاره هفتم قبل از میلاد تا آغاز هزاره پنجم قبل از میلاد ادامه داشت.
پس از میلاد

در اواسط قرن دوم میلادی، پادشاهی کارتلی، به ویژه تحت فرمانروایی پارسمان دوم (حدود سال‌های ۱۳۰ تا ۱۵۰ میلادی) هنوز در حال قدرت یافتن بود.
پارسمان دوم در سال ۱۲۳ آلان‌ها را فراخوانده و آن‌ها را ضد خراجگذاران روم (آلبانیا، ماد، ارمنستان و کاپادوکیه) هدایت کرد. هادریان امپراتور روم به دنبال بهبود روابط با گرجستان بود، چیزی که برخلاف میل پارسمان دوم پادشاه وقت گرجستان بود. اما بالاخره در زمان امپراتور آنتونیوس پیوس این صلح برقرار شد.
در اواخر قرن دوم و اویل قرن سوم میلادی، گرجستان همچنان قدرت خود و موفقیت‌های پیشین خود را حفظ می‌کرد تا اینکه در حدود سال ۲۳۰ میلادی، ساسانیان گرجستان را با مشکلاتی مواجه ساختند.
در سال‌های ۳۳۰ میلادی، مسیحیت به عنوان دین رسمی گرجستان اعلام شد. مسیحیت توسط بانویی به نام نینو به گرجستان وارد شد و توسط میریان پادشاه وقت گرجستان پذیرفته و تقویت شد. همراه با قدرت یابی گرجستان، دولت‌های باستانی ایران و روم نیز به سرعت در حال ترقی بودند. سیاست مبتنی بر توسعهٔ ارضی آن‌ها موجب شد تا برای تسخیر و کسب نفوذ در قفقاز به مناقشات و مخاصمات طویلی دست بزنند، بدین ترتیب گرجستان نیز به شدت درگیر مسائل سیاسی دنیای باستان گردید.
در طول قرن‌های ۴ تا ۶ میلادی مردم گرجستان برای حفظ استقلال خود از امپراتوری‌های ایران و روم با آن‌ها جنگیدند. مردم غرب گرجستان حملات رومی‌ها و مردم شرق گرجستان حملات ایرانی‌ها را دفع کردند، در اواسط قرن ۵ واختانگ گرگ سر پادشاه گرجستان بود. او پایتخت را از متسختا به تفلیس انتقال داد و رهبری مبارزه علیه ایرانی‌ها را بر عهده گرفت و در نهایت در سال ۵۷۲ میلادی گرجی‌ها نیروهای خود را تقویت کرده و ایرانیان را از گرجستان اخراج کردند.
از دوران مغول تا پایان قرن ۱۸

تیمور لنگ با حملات هشت گانهٔ خود به گرجستان بین سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۴۰۳ میلادی باعث ویرانی آن شد و با حملهٔ امپراتوری عثمانی در سال ۱۴۶۶ میلادی پادشاهی متحد گرجستان به هرج و مرج کشیده شد و در نهایت در سال ۱۴۹۰ میلادی به سه پادشاهی مستقل کاختی، کارتلی و ایمرتی و پنج شاهزاده‌نشین تجزیه شد.
پادشاهی‌های کارتلی، کاختی و ایمرتی هر کدام تحت حکومت یکی از شاخه‌های سلسلهٔ باگراتیونی‌ها بوده و شاهزاده نشین‌های مسختی، گوریا، سامگرلو، سوانتی، و آپخازتی نیز توسط فئودال‌های محلی خود اداره می‌شدند.
سیاست همسایگان گرجستان مبتنی بر توسعه ارضی بود. بدین ترتیب سه نیروی خردکننده و متزاید ایران، عثمانی و روس از سه جهت گرجستان را درگیر کلاف سردرگم و پیچیده‌ای از مناسبات و مخاصمات خود نمودند.
شاه اسماعیل اول صفوی بنیادگذار دولت صفوی از همان اوان سلطنت و جوانی بنای حمله به گرجستان را گذارد. قبل از او شیخ جنید و شیخ حیدر که اجدادش بودند نیز بارها به بهانهٔ گسترش اسلام به سرزمین چرکس‌ها حمله کرده، و جان خود را نیز بر سر همین مسئله باخته بودند، رسیدن به سرزمین چرکس‌ها، لازمه اش گذر از گرجستان بود پس آن‌ها نیز در گرجستان تاخت و تاز نمودند. بعد از شاه اسماعیل، اخلاف وی در طی دو قرن حدود بیست بار به گرجستان حمله کردند.
اسکندربیک ترکمان - مورخ مخصوص شاه عباس اول - در تاریخ خود به تواتر از قتل و غارت گرجستان و ویرانی آن به دست صفویان سخن رانده‌است، او بارها گفته‌است: «بعد از حملات شاه عباس دیگر بویی از آبادانی در گرجستان به مشام نمی‌رسید و قزلباشان بر هیچ متنفسی ابقا نکردند، چنان‌که بعید است تاکنون چنین وقایعی بر این مردم رفته باشد.»
حملات صفویان به گرجستان دو نتیجه مهم داشت، ابتدا قتل و کشتار عدهٔ زیادی از مردم گرجستان خصوصاً در کاختی و ویرانی کاختی و کارتلی، و دوم اسارت و تبعید تعداد زیادی از گرجی‌ها به ایران.
گرجی‌ها که قبل از تشکیل دولت صفوی در ایران درصدد ایجاد روابط و اتحاد با روسیه بودند بعد از متحمل شدن حملات سنگین صفویان و آغامحمدخان قاجار که منادی اسلام بودند، از روسیه خواستند که تحت حمایتش باشند، در سال ۱۷۸۳ م طبق معاهدهٔ گئورگیوسک گرجستان تحت حمایت روس شده و در سال ۱۸۰۱ م روسیه، گرجستان را به عنوان یکی از فرمانداری‌های خود اعلام نمود و رژیم تزاری در گرجستان برقرار شد.
داراناک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| داراناک Դարանակ | داراناک Դարանակ |
| --- | --- |
استان: گغارکونیک
تأسیس‌شده: ۱۹۲۱
ارتفاع: ۱۹۷۶ متر (۶۴۸۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۷۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
داراناک (به ارمنی: Դարանակ) یک شهر در ارمنستان است که در استان گغارکونیک واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.
خصوصیات

داراناک ۱۷۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۹۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال گاوار، مرکز استان گغارکونیک واقع شده است.