stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیم ملی والیبال نوجوانان مردان ایران
ترکیب تیم ملی ایران در مسابقات مختلف

کسب مقام چهارمی در اولین دوره قهرمانی جهان در ۱۹۸۹ در امارات: ابراهیم سن سبیلی، علی اصغر حجازی نو، علی صادقیان، طواق ایزدی،‌ محمد عمده غیاثی، جلال لطیف زاده، علی میرعابدی، عثمان سن سبیلی، اردشیر کریم یار،‌ علیرضا امانی، حسین ذوالنوریان، محمد حسین نجاتی. سرمربی : حسین مهرانپور، مربی : جعفر هوتهم، سرپرست : حسین بهرام صفت (ابراهیم سن سبیلی در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان در دوبی بعنوان کامل ترین بازیکن نوجوانان جهان انتخاب شد)
مقام قهرمانی در قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۷ در بحرین: امیرحسین اسفندیار، پوریا یلی، مرتضی شریفی، امیرمحمد فلاحت‌خواه، امیرحسین توخته، محمدحسین راستی، مهدی جلوه، احسان دانش‌دوست، مهران فیض امام‌دوست، حسین سلیمان اهری، محمدرضا حضرت‌پور و عرفان غلامی پور. سید علیرضا دریابیگی به عنوان سرپرست، محمد وکیلی (سرمربی)، غلامرضا مومنی مقدم، علیرضا طلوع کیان، حمید جعفرزاده (مربیان)، حیدر جوادی و مهران زارع (کمک مربیان)، رضا نصیری (پزشک و فیزیوتراپ)، محمد امین شاکری (آنالیزور) و مجید عباس‌خواه به عنوان ماساژور.
مقام قهرمانی در قهرمانی جهان در سال ۲۰۰۷ در مکزیک: مجتبی شبان، معین رحیمی، حامد باقرپور، اشکان درخشان، فرهاد سال‌افزون،‌ ادریس دانشفر، فرهاد قائمی، ابراهیم چابکیان، مجتبی غیاثی (امتیازآورترین بازیکن رقابت‌ها)،‌ امین رضوی،‌ گلمحمد سخاوی، علیرضا جدیدی(بهترین دفاع رقابت‌ها). سرمربی: یوتسا ست کوویچ
بازیکنان درخشان تیم ملی والیبال نوجوانان ایران در تاریخ مسابقات قهرمانی جهان: فرهاد ظریف بهترین لیبروی رقابت‌های جهانی ۲۰۰۱، سیدمحمد موسوی بهترین آبشار‌زن رقابت‌های جهانی ۲۰۰۵ الجزایر و مسلم محمدی‌زاده بهترین لیبروی رقابت‌های جهانی ۲۰۰۳ تایلند. تیم ایران قهرمان نوجوانان ۲۰۰۷ مکزیک
وترو

مکان
| Vattaro | Vattaro |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Vattaro: Comune di Vattaro
ناحیه: ترنتینو التو آدیجه
استان / شهرستان: ترنتینو (TN)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۳ کیلومتر مربع (۳٫۲ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱٬۱۱۱
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 38049
پیش‌شماره تلفن: 0461
وترو (به ایتالیایی: Vattaro) یک کومونه در ایتالیا است که در ترنتینو واقع شده‌است.
خصوصیات

وترو ۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۱۱ نفر جمعیت دارد.
اوکنله مر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Ocnele Mari | Ocnele Mari |
| --- | --- |
فهرست شهرهای رومانی: فهرست شهرهای رومانی
شهرستان: شهرستان ولوچا
جمعیت (۲۰۰۲): ۳٬۵۶۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
شهر اوکنله مر (به رومانیایی: Ocnele Mari) در شهرستان ولچه در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۳٬۵۹۱ نفر است.
وپنکولم جنوبی

مکان در Northern Province, 23x15px|border |alt=|link= سری‌لانکا
| Veppankulam South | Veppankulam South |
| --- | --- |
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: Northern Province
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (Sri Lanka Standard Time)
وپنکولم جنوبی (به لاتین: Veppankulam South) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در استان شمالی (سری‌لانکا) واقع شده‌است.
اوکوبوجی، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Okoboji, Iowa | Okoboji, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Okoboji, Iowa: Location of Okoboji, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان دیکینسون، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۸۶ مایل مربع (۴٫۸۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۸۵ مایل مربع (۴٫۷۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۲۱ فوت (۴۳۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸۰۷
 • برآورد (2012): ۸۱۹
 • تراکم: ۴۳۶٫۲/مایل مربع (۱۶۸٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51355
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-58710
GNIS feature ID: 0459815
اوکوبوجی (به انگلیسی: Okoboji) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸۰۷ نفر بوده‌است.
زبان ارمنی

| زبان ارمنی | زبان ارمنی |
| --- | --- |
հայերէն/հայերեն hayeren: հայերէն/հայերեն hayeren
بیان: [hɑjɛˈɾɛn]
زبان بومی در: سرزمین کوهستانی ارمنستان
شمار گویشوران: ۸-۱۲ میلیون  (ca.۲۰۰۱)
تبار: هندواروپایی  زبان ارمنی
گونه‌های نخستین: Proto-Armenian (reconstructed) ارمنی کلاسیکMiddle Armenianزبان ارمنی 
گونه‌های معیار: زبان ارمنی شرقی زبان ارمنی غربی    
سامانه نوشتاری: الفبای ارمنی Armenian Braille
وضعیت رسمی: وضعیت رسمی
زبان رسمی در:  ارمنستان   سازمان پیمان امنیت جمعی  اتحادیه اقتصادی اوراسیا
زبان اقلیت شناخته‌شده در: رسمی (de jure) وضعیت:  قبرس   مجارستان   عراق   لهستان   رومانی   اوکراین Semi-official or unofficial (de facto) status  گرجستان (سامتسخه-جاواختی)    لبنان   ترکیه   ایران   ایالات متحده آمریکا (کالیفرنیا) 
تنظیم‌شده توسط: Institute of Language (فرهنگستان ملی علوم ارمنستان)
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۱–۶۳۹: hy
ایزو ۲–۶۳۹: arm (B)  hye (T)
ایزو ۳–۶۳۹: در زمان‌های گوناگون:  hye – Modern Armenian  xcl – [[ارمنی کلاسیک]]  axm – [[Middle Armenian]]
گلاتولوگ: arme1241
زبان‌شناسی: 57-AAA-a
The Armenian-speaking world:   regions where Armenian is the language of the majority: The Armenian-speaking world:   regions where Armenian is the language of the majority
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان ارمنی
نسخهٔ خطی ارمنی متعلق به زمانی میان قرن پنجم و ششم میلادی
زبان ارمنی (ارمنی: Հայերեն; هایِرِن) یکی از زبان‌های هندواروپایی است که در منطقهٔ قفقاز و به‌ویژه در کشور ارمنستان و آرتساخ و سایر کشورهای دیگر که ارمنیان به عنوان جماعت ارمنیان پراکنده شناخته می‌شوند به آن صحبت می‌کنند.
ارمنیان تا پایان سدهٔ چهارم میلادی از خط سریانی یا یونانی استفاده می‌کردند و از این‌ رو ادبیات و تاریخ آنان به خط و زبانی غیرارمنی نوشته می‌شود. پس از رسمیت یافتن دین مسیح در ارمنستان و مسیحی شدن ارمنیان، چون کتاب مقدس این دین به زبان یونانی یا سریانی بود، در مراسم مذهبی کلیساها نیز به این زبان‌ها سخن گفته می‌شد. در برخی کلیساها کتاب مقدس را هنگام مراسم به زبان ارمنی ترجمه و تفسیر می‌کردند و برای حضار بازگو می‌کردند.
حروف خط ارمنی نخستین بار به کوشش و مجاهدت یک روحانی ارمنی به نام مسروب ماشتوتس، که با زبان‌های یونانی و زبان پارتی و زبان پارسی میانه (در دورهٔ ساسانی) آشنایی کامل داشت، اختراع شد.
زبان ارمنی

در گذشته جایگاه زبان ارمنی نامعین بود و به گفتهٔ «روبرت آفوکس» بزرگ‌ترین اشتباه دانشمندان این بود که برای تعیین جایگاه زبان ارمنی در خانوادهٔ زبان‌ها، فقط به مجموعه واژگان این زبان استناد می‌کردند.
نظریهٔ رایجِ آن زمان این بود که زبان ارمنی یکی از زبان‌های ایرانی است.
تحول زبانی عوامل گوناگونی دارد که در خصوص زبان ارمنی می‌توان آن‌ها را از این ‌قرار برشمرد:
اول، تحول‌های داخلی که از راه طبیعی صورت می‌گیرد و نتیجهٔ تکامل و ترقی زبان است.
دوم، تحول‌های خارجی که بخش عمدهٔ آن با وام‌گیری انجام می‌شود و نتیجهٔ عوامل خارجی است.
سوم، تحول‌های کوچکی است که به دست افراد صورت می‌گیرد و حاصل نوآوری‌های ادبی است.
این تحولات سه‌گانهٔ زبان ارمنی به تاریخ سیاست‌های ملی، تاریخ ادبیات و تاریخ سیاسی ملت ارمنی مربوط می‌شود.
نظریهٔ ایرانی بودن زبان ارمنی در سه ربع اولِ سدهٔ نوزدهم در اروپا حاکم بود و دانشمندانی مانند
راسموس راسک، «اوگوست اشلایشر» (که البته بعدها از این نظریه انصراف داد)، و «فرانتس بپ» آن را مطرح کرده ‌بودند و «هاینریش هوبشمان»، دانشمند و زبان‌شناس نام‌دار، در مقاله‌ای با عنوان «موقعیت زبان ارمنی در میان زبان‌های هندواروپایی» (که در ۱۸۷۷ م منتشر کرد)، این نظریه را تغییر داد.
«آنان که بر شباهت‌های واژگان دو زبان انگشت می‌نهادند، نیندیشیده‌ بودند که امکان دارد این همانندی در نتیجهٔ وام‌گیری واژه‌ها صورت گرفته‌ باشد و عملاً هیچ‌گونه روشی برای بررسی این امکان پیشنهاد نکرده‌ بودند. هوبشمان با قراردادن ویژگی‌های بنیادین نظام‌های آوایی زبان‌های ایرانی و ارمنی در جدول‌ها، توانست روشن کند که واژهٔ موردنظر ارمنی اصیل یا وام‌واژهٔ ایرانی است.
نتیجه‌گیری نهاییِ هوبشمان ازاین‌قرار بود که زبان ارمنی یک گویش ایرانی نیست، بلکه شاخه‌ای مستقل از گروه زبان‌های هندواروپایی است. به عبارت دیگر، زبان ارمنی نیز، مانند زبان‌های ایرانی، شاخه‌ای متمایز از یک زبانِ مادر است، و امروزه این نظریه را همهٔ دانشمندانی که در رشتهٔ زبان‌شناسی تطبیقی پژوهش می‌کنند، پذیرفته‌اند.»
زبان ارمنی را می‌توان به دو دورهٔ کلی تقسیم کرد:
الف: دورهٔ گفتاری (دورهٔ قبل از ابداع الفبای ارمنی)، یعنی از قدیم‌ترین روزگار تا سال ۴۰۴ م.
ب: دورهٔ نوشتاری (دورهٔ بعد از ابداع الفبای ارمنی)، یعنی از ۴۰۴م تا به امروز.
از دورهٔ گفتاری اطلاعات زیادی در دست نیست. دورهٔ نوشتاری به سه دورهٔ اصلی و چندین دورهٔ فرعی تقسیم می‌شود. سه دورهٔ اصلی عبارت‌اند از:

دورهٔ باستان یا «گرابار»، دورهٔ میانه یا کیلیکیه، و دورهٔ جدید معاصر یا «آشخارهابار». در تمام این دوره‌ها، زبان ادبی، به‌ عنوان بزرگ‌ترین گونهٔ زبان ارمنی در درجهٔ اول اهمیت قرار دارد.
در اینجا باید متذکر شد که زبان ادبی جدید یا معاصر خود به دو بخش تقسیم می‌شود:
زبان ادبی شرقی
زبان ادبی غربی
دوره‌های زبان ارمنی

| ن ب وتاریخ زبان ارمنی | ن ب وتاریخ زبان ارمنی |
| --- | --- |
جستارهای وابسته: الفبای ارمنی: جستارهای وابسته: الفبای ارمنی
فرضیه ارمنستان: فرضیه ارمنستان
زبان نیا-ارمنی: زبان نیا-ارمنی
ارمنی کلاسیک (از ۴۰۵): ارمنی کلاسیک (از ۴۰۵)
ارمنی میانه (c. ۱۱۰۰ – ۱۷۰۰): ارمنی میانه (c. ۱۱۰۰ – ۱۷۰۰)
ارمنی نو (م. ۱۷۰۰ – تاکنون)  زبان ارمنی شرقی, زبان ارمنی غربی familliar: هومشتسی, زبان لوماوری: ارمنی نو (م. ۱۷۰۰ – تاکنون)  زبان ارمنی شرقی, زبان ارمنی غربی familliar: هومشتسی, زبان لوماوری
دوره‌های زبان ارمنی > دورهٔ ارمنی باستان یا «گرابار»

این دوره به سه دورهٔ فرعی تقسیم می‌شود.
در این دوره، گونه‌های گفتاری و نوشتاری یکی است و گرایشی به سبک آشوری (سریانی) در زبان پدیده آمده ‌است که دلیل آن تماس نزدیک میان روحانیون آشوری و ارمنی، ترجمهٔ بعضی از متون آشوری به ارمنی، نزدیکی روابط فرهنگی و مذهبی، و اعزام روحانیون برای تحصیلات عالیه به آن سرزمین بوده ‌است. از آثار این دوره می‌توان تاریخ ارمنستان، اثر موسس خورناتسی و تاریخ ارمنستان، اثر قازار پاربتسی را نام برد.
در این دوره گونه ادبی از گونه گفتاری فاصله بیشتری می‌گیرد، ولی از تأثیر آن برکنار نیست. علت به‌وجود آمدن این فاصله از یک طرف گرایش به سبک و مکتب ادبی یونانی است و از طرف دیگر تضعیف تأثیر زبان نوشتاری بر زبان گفتاری است. از آثار این دوره می‌توان از تاریخ، اثر «سبئوس» نام برد.
در این دوره فاصلهٔ مابین زبان ادبی و زبان گفتاری زیادتر شده ‌است و سعی نویسندگان بر این است که از زبان گفتاری دوری جویند و اصالت زبان ادبی «گرابار» را حفظ کنند که این خود نشانه آگاهی آنان است. در این دوره به علت استقرار و استیلای اعراب به مدت دو سده (از سده هفتم تا نهم) در ارمنستان، واژه‌های عربی وارد زبان ارمنی شده ‌است، ولی در آثار نویسندگان گرایش به کاربرد واژه‌های یونانی و سبک یونانی هنوز دیده می‌شود. در این دوره تفاوت بین گونه‌های زبان ارمنی عمیق‌تر شده ‌است.
دوره‌های زبان ارمنی > دورهٔ میانه

در این دوره زبان گفتاری همپایه زبان ادبی می‌شود. اساس زبان ادبی دوره میانه گویش ارمنی منطقه کیلیکیه است، لیکن گویش‌های دیگر نیز در آن بی تأثیر نبوده ‌است. البته در این دوره، گرابار نیز اهمیت خود را حفظ کرده ‌است. بدین نحو که زبان دوره میانه به عنوان زبان مکاتبات رسمی، احکام دولتی، نوشته‌های علمی، هنری، تاریخی و زبان گرابار به عنوان زبان کتابت در مراسم دینی و بعضی از تحقیقات علمی در زمینهٔ فلسفه و منطق به‌کار می‌رود. از نمونه‌های سبک این دوره می‌توان به آثار «ماتئوس اورهایتسی» اشاره کرد.
زبان گرابار این دوره را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد:
الف: سبک نوشتاری گرابار قدیم که گونه‌ای پیچیده و دارای واژه‌های یونانیِ فراوان است.
ب: سبک نوشتاری جدید که گونه‌ای نسبتاً ساده‌تر و دارای واژه‌های جدیدتر است.
دوره‌های زبان ارمنی > دورهٔ جدید

زبان این دوره به آشخارهابار معروف است و زبان ادبی آن زبان ادبی جدید یا «آشخارهابار ادبی» نامیده می‌شود. در این دوره گرابار منحصر به کتاب‌های دینی و مراسم مذهبی است. مسروپ تاقیادیان از نویسندگان این دوره و یکی از آثار وی تاریخ ایران است.
الفبای ارمنی را که در حدود ۱۶۰۰ سال از ابداع آن می‌گذرد و دارای ۳۸ حرف است (دو حرف آخر آن، یعنی O و F بعداً اضافه شده ‌است و پیش از آن، O را به شکل Av می‌نوشتند)، مسروب ماشتوتس در اوایل سدهٔ پنجم ابداع کرد و از نظر مصوِّت‌ها شباهت زیادی به زبان یونانی دارد.
خط ارمنی از چپ به راست نوشته می‌شود. بعد از ابداع حروف الفبای ارمنی، ترجمه از متون یونانی و آشوری شروع شد و اولین ترجمه‌ها نیز ترجمه‌هایی از انجیل بود. یکی از ترجمه‌های انجیل که به یاری سی تن از مترجمان و زبان دانان آن زمان صورت پذیرفت به دلیل کامل و رسا بودن در سطح عالی قرار گرفت و ملکه ترجمه‌ها نامیده شد.
همزمان با ترجمه انجیل، ترجمه‌های فراوانی از زبان یونانی و سریانی به زبان ارمنی انجام گرفت که متن اصلی تعدادی از آن‌ها امروزه در دسترس نیست و از بین رفته‌ است، در حالی که ترجمه ارمنی آن‌ها موجود است.
در ۱۹۲۰م زبان شناسان ارمنی به پیروی از شعار «همه چیز باید نو شود» به منظور آسان سازی املای ارمنی، به فکر تغییر املای این زبان و انطباق خط یا تلفظ بیفتند.
آوانگار بودن الفبای ارمنی دوره باستان از یک نظر نیز بسیار حایز اهمیت است و آن محفوظ نگه داشتن تلفظ درست واژه‌های فارسی باستان، پهلوی و پارتی است که با واژه‌های ارمنی هم ریشه‌اند. این امر کمک بزرگی است برای زبان شناسان ایرانی که در تحقیقات خود به دنبال یافتن تلفظ درست واژه‌های فارسی باستان یا پهلوی و پارتی هستند که به فارسی کنونی نرسیده یا صورت آن‌ها تغییر یافته ‌است.
اقتباس زبان ارمنی از زبان‌های ایرانی

اقتباس زبان ارمنی از زبان‌های ایرانی بیشتر به زبان پهلوی اشکانی در دوره اشکانیان بازمی‌گردد. بعضی از کلمات پهلوی اشکانی یا ساسانی در زبان ارمنی حفظ شده و هنوز به کار برده می‌شوند. همچنین این کلمات و تشابه زبان ارمنی در زبان‌های هم خانواده با زبان پارتی قابل مشاهده است.
تعدادی واژه در زبان ارمنی وجود دارد که مشابه آن در زبان پهلوی موجود است که اکنون نیز در زبان های هم خانواده با زبان پهلوی (پارتی) قابل مشاهده است. زبان ارمنی امانت دار صدیقی برای این واژه‌های اصیل پهلوی بوده‌ است.
| در زبان فارسی | در زبان پهلوی | در زبان ارمنی |
| --- | --- | --- |
| بوزینه | کپیک | گاپیگ |
| پرداختن (پول) | ویچار | وجار |
| حکم | ویجیر | وجیر |
خرما: آرماو
| خطر | ویتانگ | ودانک |
سفیر: دسبان
قدرت: اوژ
قرمز: کارمیر
مرز: ساهمان
ملت: آزگ
| زمانه | ژمانک | ژاماناگ |
| نامه | نامک | ناماگ |
| نیزه | نیزک | نیزاگ |
| افسوس | اَپسوس | آپسوس |
| پیکار | پَتکار | بایکار |
| دشوار | دوشخوار،دوشوار | دژوار |
نام‌های ارمنی

برخی از ارمنی‌زبان‌های مشهور تاریخ معاصر
نازارت داغاواریان
هایک بژیشکیان
آناستاس میکویان
آرام خاچاتوریان
تعدادی از نام‌های ارمنی یا ریشه در زبان‌های ایرانی دارند یا از نام‌های اصیل ایرانی که در دوره پادشاهی هخامنشی، اشکانی و ساسانی به‌کار می‌رفته وام گرفته شده‌اند. ارمنیان با انتخاب نام‌های اصیل ایرانی و گذاشتن این نام‌ها بر فرزندان خود مانع از میان رفتن و فراموش شدن این نام‌ها شده‌اند.
آرداشس، از نام‌های پهلوی، به معنی فرمانروایی کردن
آرداگ، از نام‌های پهلوی، مأخوذ از نام‌های آرداوازد و آرداوان
آرداوازد، از نام‌های پهلوی، به معنی کسی که بی گناهی‌اش ثابت شده‌ است.
آرداواز، نام فرمانده ارمنستان در زمان هخامنشیان.
آروسیاگ، از نام‌های معمول در زمان اشکانیان. نام ستاره زهره است.
آرشاک، در زبان اوستایی به معنی دلیر یا مرد است؛ و نام یکی از بزرگان پارت، بنیان‌گذار شاهنشاهی اشکانی بوده‌است.
آرشاویر، نام دیگر فرهاد چهارم پادشاهی اشکانی است.
آشخن، از نام‌های پهلوی، به معنی کبود رنگ یا سبز رنگ.
آنوش، به معنی بی مرگ، جاویدان، شیرین
آنوشاوان، در زبان پهلوی به معنی روح جاویدان.
خورن، نام‌های اشکانی است به معنی خورشید.
زاون، به معنی یاری دهنده. یاور
سورن یا سورین، این نام از ریشه زبان اوستایی است به معنی دلیر و توانا.
شاهن، از نام‌های ایرانی، به معنی باز سفید و نام یکی از بزرگترین سرداران ایران در زمان خسرو پرویز بوده‌است.
گارن، از نام‌های اشکانی بوده‌ است.
گورگن، از نام‌های پهلوی، به معنی گرگ شجاع.
نِرسِس، نام فرشته و ایزد حامی وحی بوده‌ است.
نوبار، به معنی نوبر و میوه تازه رسیده.
نائیری، به معنی زن نیکوکار و یزدان‌پرست. (از نام‌های بسیار رایج در میان زنان ارمنی است) واژه اوستایی که برای بانوان پارسای شوهر به کار برده می‌شده ‌است؛ یا نائیرکا
وارداپت، این نام در کتیبه شاپور یکم بر کعبه زرتشت آمده، و نام دیگر بغدات است. در زبان ارمنی به روحانیی که مقام خلیفگی داشته باشد وارداپت گفته می‌شود.
وازگن، از نام‌های اشکانی به معنی فاتح است.
واهان، از نام‌های اشکانی است. به معنی سپر. نام بیست و هفتمین روز از ماه ارمنیان باستان بوده ‌است.
هامو، کوتاه شده هامازاسب، از نام‌های اشکانی. به معنی (کسی که اسب‌های فراوان دارد)
هایرابد، به معنی سرکرده کلیسا یا یکی از مقامات کلیسا است.
یرواند، از نام‌های پهلوی و به معنی سریع است.
یادداشت

↑  Armenian has no legal status in Samtske-Javakheti, but it is widely spoken by its Armenian population, which is concentrated in Ninotsminda and Akhalkalaki districts (over 90% of the total population in these two districts). There were 144 state-funded schools in the region as of 2010 where Armenian is the main language of instruction.
↑  The Lebanese government recognizes Armenian as a minority language, particularly for educational purposes.
↑  In education, according to the پیمان لوزان
↑  Various state government agencies in California provide Armenian translations of their documents, namely the California Department of Social Services, California Department of Motor Vehicles, California superior courts. In the city of گلندیل (کالیفرنیا), there are street signs in Armenian.
کتاب انجیل تذهیب‌کاری‌شده
بخش شیوپوری

District of مادیا پرادش در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بخش شیوپوری | بخش شیوپوری |
| --- | --- |
District of مادیا پرادش: District of مادیا پرادش
Lake in Madhav National Park: Lake in Madhav National Park
موقعیت بخش شیوپوری در نقشه: موقعیت بخش شیوپوری در نقشه
ایالت: مادیا پرادش
Division: Gwalior
Headquarters: Shivpuri
مساحت: مساحت
 • Total: ۱۰٬۶۶۶ (According to district portal) کیلومتر مربع (خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۱۷۲۶۰۵۰
Demographics: Demographics
 • Literacy: 63.73 per cent
 • Sex ratio: 877 females over 1000 males
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
Major highways: NH3 and NH25
Average annual precipitation: July to September mm
وبگاه: shivpuri.nic.in/en/
بخش شیوپوری (به انگلیسی: Shivpuri district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Gwalior division واقع شده‌است. بخش شیوپوری ۱۰٬۶۶۶ (According to district portal) کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۲۶٬۰۵۰ نفر جمعیت دارد.
ساهاکیان

ساهاکیان (ارمنی: Սահակեան) یا ساهاکیان (Սահակյան) یک نام خانوادگی نسبتاً رایج در ارمنستان است که از پدرنامی ارمنی معادل اسحاق گرفته شده است. ساهاکیان به آیزاکسون، پسر اسحاق، یا از نوادگان اسحاق ترجمه می شود.
نام خانوادگی می تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
آدام ساهاکیان، سرباز وظیفه
آرامائیس ساهاکیان، شاعر، طنزپرداز، ناشر و مترجم
آنوشاوان ساهاکیان، کشتی‌گیر
آوتیک ساهاکیان، سیاست‌مدار و دانشمند در رشته کشاورزی
اوشین ساهاکیان، بازیکن بسکتبال
باکو ساهاکیان، سیاست‌مدار
تیگران ساهاکیان (کشتی‌گیر)،
سمبات ساهاکیان،
سیماک ساهاکیان،
کامو ساهاکیان، نقاش
گالوست ساهاکیان، سیاستمدار
گورگن ساهاکیان،
لوون ساهاکیان،
نورایر ساهاکیان، بازیکن فوتبال
وارطان ساهاکیان، موسیقی‌دان و آهنگساز
واهرام ساهاکیان، کارگردان فیلم، نمایش‌نامه‌نویس و هنرپیشه
هلن ساهاکیان، مولف، نویسنده و تاریخ‌نگار
آرتاوازد ساهاکیان، پزشک
تاگوش ساهاکیان،
تیران تر-ساهاکیان،
زاره ساهاکیانتس،
پیش‌نویس:نکتار ساهاکیان،
پیش‌نویس:اما ساهاکیان،
پیش‌نویس:سیرانوش ساهاکیان،
پیش‌نویس:دورک ساهاکیان،
پیش‌نویس:آلا ساهاکیان،
پیش‌نویس:رافائل ساهایان،
پیش‌نویس:هنریک ساهاکیان،
پیش‌نویس:کارینه تر-ساهاکیان،
پیش‌نویس:یوری ساهاکوف،
منبع

Հովակիմյան, Բախտիար (2005). Հայոց ծածկանունների բառարան (PDF). Երևան: ԵՊՀ հրատ.
Այվազյան, Հ. Մ. (2007). Ով ով է. հայեր (կենսագրական հանրագիտարան: Երկու հատորով). Vol. երկրորդ. Երևան: Հայկական հանրագիտարան հրատ. pp. 378–86.
Խուդավերդյան, Կոստանդին. Հայկական համառոտ հանրագիտարան (به ارمنی). Vol. 4. Երևան: Հայկական Հանրագիտարան հրատարակչություն ՊՈԱԿ. p. 314-20.
Armenian Soviet Encyclopedia. Vol. 10. Yerevan. p. 134-38.
آبی‌بیگلو

| آبی‌بیگلو آب بئیلی | آبی‌بیگلو آب بئیلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اردبیل
شهرستان: نمین
بخش: ویلکیج
سال شهرشدن: ۱۳۷۷
مردم: مردم
جمعیت: ۵٬۹۹۹
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۳۱۸ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۵۳۲۳۸
  آبی‌بیگلو  روی نقشه ایران ۳۸°۱۶′۱۶″شمالی ۴۸°۳۴′۰۹″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۷۱۱°شمالی ۴۸٫۵۶۹۲°شرقی﻿ / 38.2711; 48.5692   :   آبی‌بیگلو  روی نقشه ایران ۳۸°۱۶′۱۶″شمالی ۴۸°۳۴′۰۹″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۷۱۱°شمالی ۴۸٫۵۶۹۲°شرقی﻿ / 38.2711; 48.5692   
 :  
آبی‌بیگلو شهری است در بخش ویلکیج شهرستان نمین استان اردبیل ایران. این شهر مرکز بخش ویلکیجِ است.
موقعیت

این شهر در ۱۹ کیلومتری اردبیل واقع شده است و از لحاظ موقعیت می‌توان گفت بین سه ضلع مثلث شهری اردبیل، نمین وآستارا قرار دارد.
جنگل فندق‌لو در حاشیه شرقی این شهر قرار گرفته که برای گردشگران محیط جذابی است. در یک کیلومتری این شهر یکی از انشعابات با نام رودخانه آجی چای وجود دارد که رودخانه‌ای فصلی می‌باشد.
آبی‌بیگلو از شمال به روستاهای مهدی پستی و دورجین و دگرماندرق و سعیدآباد مشرف گشته و از طرف جنوب شرقی به روستای محمودآباد، بریس ونیارق واز جنوب غربی به روستای آغبلاق مصطفی خان متصل شده و از مشرق به روستای آلادیزگه و در امتداد آن به جنگل فندق لو مشرف می‌گردد. همچنین این شهر از غرب نیز به روستای تازه کند لقمان آباد منتهی می‌شود. آبی بیگلو در سال ۱۳۷۷ خورشیدی از روستا به شهر ارتقاء یافت.[نیازمند منبع]
مردم‌شناسی

زبان شهروندان آبی بیگلو  ترکی آذری است
طبق سرشماری نفوس مسکن در سال ۱۳۹۰، این شهر ۵۹۹۹ نفر جمعیت دارد.
پیشینه تاریخی

بر اساس نظرات مختلف تاریخ اولیه پیدایش این منطقه را حدوداً به۸۰۰سال پیش عنوان می‌کنند که در ابتدا بروی تپه‌ای مرتفع (البته در آن زمان) به دلیل مشرف بودن بر منطقه اطراف شکل گرفته است (احتمالا این تپه همان محل فعلی مسجد امام خمینی است که از سالیان دور در این نقطه بوده است و با نام «تپه باشی» شناخته می‌شود).[نیازمند منبع]
در کتاب تاریخ اردبیل و دانشمندان آمده است: «طبق سندهای قدیمی ۷۰۰ سال پیش، چند نفر از اهالی آبی بیگلو کوچ کرده و آن ده (آلادیزگه) را آباد نموده‌اند و این ده در ۲۲ کیلومتری خاور اردبیل واقع شده “۱و در نزدیکی شهر آبی بیگلو قرار دارد. مطلب فوق این مسئله را به اثبات می‌رساند که آبی بیگلو بیش از ۷ قرن قدمت داشته است و اهالی آن بانیان دیگر آبادیها بوده‌اند.»
این شهر فاصله‌ای حدوداً یک کیلومتری با دو رودخانه مهم قره سو و سقزچی که در دو جهت مخالف روستا واقع شده، قرار دارند. همچنین آبی بیگلو فاصله‌ای در حدود ۲ کیلومتر با جنگل فندق لو که یکی از طبیعت‌های بسیار زیبا و بکر استان اردبیل بلکه ایران است، دارا می‌باشد که در گذشته، زندگی اولیه روستائیان از طریق همین جنگل و رودخانه و کشاورزی تأمین می‌شده است. عمده مردم روستا در قدیم به کشاورزی و دامداری مشغول بوده‌اند؛ ولی رفته رفته چهره روستا به شهر تبدیل شده و در حال حاضر دارای بخشداری و شهرداری و چندین اداره مختلف می‌باشد.
شهرآبی بیگلو از سه محله اصلی بنام «اودولوی»، «خانلاری» و «پریم جوجه» تشکیل شده است. در حال حاضر عمده مردم آن به شغل‌هایی مانند سنگ کاری نمای ساختمانها و آرماتوربندی، جوشکاری و سایر مشاغل ساختمانی و عده‌ای نیز در اداره جات مختلف استان شاغل هستند. این شهر دارای سه مسجد می‌باشد. مسجد جامع در محله اودولوی، مسجد امام خمینی در محله خانلاری و مسجد ولیعصر در محله پریم جوجه واقع می‌باشد. همچنین این شهر دارای یک حسینیه بانوان می‌باشد.
الزعفرانیة

Village در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Al-Zaafaraniyah الزعفرانیة | Al-Zaafaraniyah الزعفرانیة |
| --- | --- |
Village: Village
استان: حمص
شهرستان: Al-Rastan
ناحیه: تلبیسه
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۵۱۰۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (EEST)
الزعفرانیة یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در حمص واقع شده‌است.
خصوصیات

الزعفرانیة ۵٬۱۰۲ نفر جمعیت دارد.
سارگیس ملیکستیان

| سارگیس ملیکستیان | سارگیس ملیکستیان |
| --- | --- |
زاده: ۵ سپتامبر [سبک قدیمی: ۲۴ اوت] ۱۸۹۹ گاندزاک، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۳ نوامبر ۱۹۸۰ (۸۱ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان،
پیشه: مطالعات تاریخ هنر
ملیت:  ارمنی
تحصیلات: دکتری تاریخ هنر
دانشگاه: مدرسه نرسیسیان
 جوایز    :  جوایز    
سارگیس آلکساندری ملیکستیان (ارمنی: Սարգիս Ալեքսանդրի Մելիքսեթյան؛ زاده ۵ سپتامبر ۱۸۹۹ - درگذشته ۳ نوامبر ۱۹۸۰) تاریخ‌نگار ادبی و هنری متخصص در زمینه مطالعات تاریخ هنر، مترجم، تئاترشناس اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۵ سپتامبر [سبک قدیمی: ۲۴ اوت] ۱۸۹۹ در گاندزاک در به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود. وی در سووتاکان هایاستان، های‌فیلم، اتحادیه هنرمندان تئاتری ارمنستان، انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان، انستیتو هنری و موزه هنر و ادبیات چارنتس فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۶) شد. وی در ۳ نوامبر ۱۹۸۰ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  արվեստագիտության դոկտոր