ال. ران هابارد
دانشگاه و سفرهای اکتشافی

هابارد به دستور پدرش دو سال در دانشگاه واشینگتن دی سی مهندسی راه و ساختمان خواند او می‌گوید: پدرم سفارش کرد مهندسی و ریاضیات بخوانم. ایامی را که در آنجا گذراند مهم است، گرچه از دانشگاه فارغ‌التحصیل نشد، زیرا همان‌طور که جورج مالکو توضیح می‌دهد: بسیاری از تحقیقات او و نتایج منتشرشده اش با ادعای او که نه تنها مهندس فارغ‌التحصیل، بلکه ازاولین کسانی است که در ایالات متحده فیزیک اتمی خوانده‌اند "، تأیید گردیده است. به‌هرحال زندگی‌نامه‌ای که توسط کلیسای ساینتولوژی نوشته شده‌است او را به عنوان کسی توصیف می‌کند: که هرگز بخاطر بودن در کلاس به یاد سپرده نشده‌است و می‌نویسد که او از دروسش به‌طور کامل متنفر بود و نمرات پایینی گرفت و در سپتامبر ۱۹۳۱ تجدید شد و همه واحدهایش را در پاییز ۱۹۳۲ گذراند.
شرح حال‌های ساینتولوژی می‌گوید که: او قبل از اینکه مطالعاتش در زمینه فکر، روح و زندگی را شروع کند در دانشگاه جورج واشینگتن در واشینگتن دی سی فیزیک اتمی خواند؛ و هابارد خودش گفته‌است اقدام به مطالعه فیزیک اتمی کرده‌است تا در مورد جهان فیزیکی دانشی بدست آورد، چیزی که فلسفه آسیایی به‌طور کامل فاقد آن است. یادداشت‌های دانشگاهی اش نشان می‌دهد که تنها واحدی که او در مورد فیزیک اتمی گذرانده شامل یک کلاس در مورد پدیده اتمی و مولکولی که در آن نمره F گرفته بوده‌است.
متن‌های ساینتولوژی ادعا می‌کنند که او بیشتر به فعالیت‌های فوق برنامه به ویژه نوشتن و پرواز علاقه داشته‌است. براساس نوشته‌های کلیسا زمانی که هوانوردی آمریکا تازه شروع شده بود او بدون گذراندن هیچ دوره‌ای تا سطح خلبان پیشرو ترقی کرد و به عنوان یکی از برجسته‌ترین خلبانان کشور آمریکا شناخته شد. پروازهای طولانی و کوتاه مدت را در سراسر غرب میانه به عهده گرفت. به‌هرحال مدارک خلبانی وی نشان می‌دهد که تنها اجازه پرواز با گلایدر را داشته‌است و نه پروازهای طولانی و زمانی که نتوانست هزینه تمدید جوازش را پرداخت کند مدارکش باطل شد.
هابارد در آخرین ترم دانشگاهش، برای پنجاه پیشاهنگ عالیرتبه سفر اکتشافی با کشتی دو دکلی به کارائیب خارج از دوریس هاملین را ترتیب داد که در ژوئن ۱۹۳۲ شروع شد. گفته شده‌است که اهداف این سفر سینمایی کارائیب کشف و فیلمبرداری از پناهگاه و اردوی موقتی دزدان دریایی مین اسپانیایی و جمع‌آوری آنچیزی که هر فرد برای نمایش در موزه‌ها جمع می‌کند بوده‌است. کشتی حتی قبل از ترک بندر بالتیمور دچار دردسر شد. ده تا از شرکت کننده‌ها منصرف شدند و طوفان‌ها کشتی را به مکانی بسیار دورتر از خط سیرش به برمودا بردند. آنجا بیش از یازده تن ازاعضا از ادامه سفر اکتشافی منصرف شدند و هنگام رسیدن به مارتینکو هم افراد بیشتری کشتی را ترک کردند. وقتی کشتی بطرز انتقادآمیزی با کمبود بودجه مواجه شد، مالکان کشتی دستور دادند به بالتیمور بازگردد.
هابارد کاپیتان را مقصر دانست و گفت: کاپیتان گارفیلد لجوج ثابت کرد که شجاعت یک کاپیتان را ندارد و نیازمند کمک هابارد هم در نظارت و هم در نقشه سفر است. شرح حال‌های ساینتولوژی می‌گوید که اشخاص و عکس‌های جمع‌آوری شده مورد نیاز دانشگاه میشیگان، اداره آب‌شناسی آمریکا، یک موزه نامشخص ملی و نیویورک تایمز بود. گرچه هیچ‌یک از آن موسسات چنین مطلبی را ثبت نکرده‌اند. بعدها هابارد نوشت: سفر اکتشافی در بهترین حالت یک دیوانگی بود و من آن را می‌دانستم، اما با اجاره کشتی دو دکلی با دکل چهار پارچه و پر کردن آن با پنجاه فرد بدشانس که هنوز هم دست از نفرین کردن برنداشته‌اند، به پیش رفتم؛ و آن را سفر اکتشافی بی اهمیت و شکست قطعی مالی که موجب شد تعدادی از شرکت کننده‌ها برای پس گرفتن پولشان علیه او اقامه دعوا کنند، نامید.
هابارد پس از اتمام دانشگاه به پورتریکو مسافرت کرد که کلیسای ساینتولوژی آن را سفر اکتشافی معدن‌شناسی پورتریکو می‌نامد. ساینتولوژیستهاادعا می‌کنند اواولین کاوش کامل معدن‌شناسی در پورتریکو را به عنوان وسیله‌ای برای افزایش پول پدرش از طریق سرمایه‌گذاری در معدن، انجام داده است که در طی آن رودخانه‌های درون مرز و جزایر جهت مخالف را در جستجوی طلای گریزنده سنگ شویی کرده‌است؛ و همین‌طور مطالعات قوم‌شناسی بسیاری میان روستاهای داخلی و تپه نشین‌های بومی (هیلز من) داشته‌است. زندگی‌نامه‌نویس غیررسمی هابارد راسل میلر می‌نویسد: که مرکز مطالعات زمین‌شناسی ایالات متحده و بخش منابع معدنی پورتریکو هیچ‌کدام چنین مسافرت‌های اکتشافی را ثبت نکرده‌اند.
براساس گفته میلر در نوامبر ۱۹۳۲ هابارد، بعد از اینکه پدرش نام او را به عنوان داوطلب دربازسازی خرابی‌های فاجعه طوفان سان سیپرین در صلیب سرخ نوشت، به پورتریکو مسافرت کرده‌است. هابارد در سخنرانی ۱۹۵۷ گفت: در فاجعه طوفان پورتریکو از افراد صلیب سرخ بوده‌است. برطبق گفته خودش هابارد بیشتر وقت اش را صرف جستجوی ناموفق طلا کرده‌است. در انتهای اقامتش در پورتریکو با همکاری یک نقشه‌بردار ظاهراً برای شرکتی به نام وست ایندیز مینرالز واقع در واشینگتن دی سی نقشه‌برداری کرده‌است.
عکس هوایی کینگدائو، چین، که در سال ۱۹۳۰، دو سال قبل از بازدید هابارد برداشته شده است.
دروازه پروفسور در دانشگاه جرج واشینگتن
لوکیلو، پورتریکو، نزدیک جایی که ساینتولوژیستها ادعا می‌کنند هابارد در سال ۱۹۳۲ کاوش معدن شناسی وست ایندیز را انجام داده است.