فرنسیس آماسا واکر

| فرنسیس آماسا واکر | فرنسیس آماسا واکر |
| --- | --- |
فرنسیس آماسا واکر: فرنسیس آماسا واکر
زادهٔ: ۲ ژوئیهٔ ۱۸۴۰ بوستون
درگذشت: ۵ ژانویهٔ ۱۸۹۷ (۵۶ سال) بوستون، ماساچوست
آرامگاه: قبرستان والنوت گروو، بروکفیلد شمالی، ماساچوست
تحصیلات: کارشناسی حقوق
محل تحصیل: کالج آمهرست
پیشه(ها): اقتصاددان آماردان کارمند دولتی افسر نظامی رئیس دانشگاه
شناخته‌شده برای: رئیس مؤسسه فناوری ماساچوست (۱۸۸۱–۱۸۹۷) مباشر سرشماری‌های ۱۸۷۰ و ۱۸۸۰ اداره امور سرخ‌پوستان (۱۸۷۱–۱۸۷۲)
پس از: William Barton Rogers (MIT)
پیش از: جیمز کرافتس (MIT)
عضو هیئت مدیرهٔ: American Statistical Association American Economic Association
همسر: Exene Evelyn Stoughton
فرزندان: Stoughton (1866–), Lucy (1867–), Francis (1870–), Ambrose (1870–), Eveline (1875–), Everett (1876–), Stuart (1878–)
والدین: آنا آمبروز (۱۸۰۳–۱۸۷۵) و Amasa Walker (1799–1879)
: 
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری: ایالات متحده آمریکا اتحادیه
شاخه نظامی: ارتش اتحادیه
درجه:  درجه افتخاری سرتیپ
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ داخلی آمریکا
 :  
امضاء: امضاء
: 
فرانسیس آماسا واکر (Francis Amasa Walker) (زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۸۴۰ – درگذشتهٔ ۵ ژانویه ۱۸۹۷)، یک اقتصاددان، کارشناس آمار، روزنامه‌نگار، معلم مدرسه، مدیر آکادمیک و افسر در ارتش اتحادیه، اهل آمریکا بود.
واکر در یک خانواده بلندآوازه در بوستون متولد شد، فرزند اقتصاددان و سیاست‌مدار آماسا واکر بوده و در ۲۰ سالگی از کالج آمهرست فارغ‌التحصیل گردید. به او مأموریت داده شد تا به تیپ پانزدهم پیاده ماساچوست ملحق شود، او به سرعت ترفیع نموده و به عنوان دستیار ریس کل پرسنل گماشته شد. واکر در کمپین پنین‌سولا مبارزه نموده و در نبرد چنسلورزویل مجروح شد. اما پس از بهبود او در کمپین‌های بریستو، اوورلند و ریچموند-پیتزبورگ شرکت نموده و بعداً توسط نیروهای مؤتلفه دستگیر و در زندان بدنام لیبی محبوس گردید. در ژوئیه ۱۸۶۶ میلادی، او از طرف رئیس‌جمهوری اندرو جانسون برای دریافت درجه نظامی افتخاری سرتیپ داوطلبان ارتش ایالات متحده، نامزد گردیده و توسط مجلس سنای ایالات متحده تأیید گردید، این درجه افتخاری برای وی از ۱۳ مارس ۱۸۶۵ زمانی‌که ۲۴ سال داشت، اعطاء گردید.
پس از پایان جنگ، واکر به عنوان کارمند ویراستاری در انتشارات اسپرنگ‌فیلد ریپابلیکن خدمت نموده و بعداً از روابط نظامی و خانوادگی خود استفاده نمود تا از ۱۸۶۹ – ۱۸۷۰ میلادی به عنوان رئیس اداره کل آمار ایالات متحده و بعداً سرپرست سرشماری ۱۸۷۰ ایالات متحده گماشته شود، او طی شغل پسین خود یک کتاب آمار دارای تصویر و جدول را منتشر نموده و برای نخستین‌بار داده‌ها را به‌طور دیداری ارایه کرد، این کتاب وی برنده جایزه نیز شد. پس از آن، وی در ۱۸۷۲ میلادی به عنوان پروفسور اقتصاد سیاسی مکتب علمی شفیلد در دانشگاه ییل پیوست، او پس از کارکردن در سمت‌های رئیس و عضو نمایشگاه ۱۸۷۶ فیلادلفیا، نماینده آمریکا در کنفرانس بین‌المللی پول در ۱۸۷۸ میلادی، رئیس انجمن آمار آمریکا در ۱۸۸۲ میلادی، رئیس افتتاح انجمن اقتصادی آمریکا در ۱۸۸۶ میلادی و نائب‌رئیس آکادمی ملی علوم آمریکا در ۱۸۹۰ میلادی به شهرت جهانی رسید. واکر همچنین سرشماری ۱۸۸۰ ایالات متحده را رهبری کرد که نتیجه آن بیست و دو جلد کتاب سرشماری بوده و واکر را به متخصص برتر آمار در ایالات متحده مبدل کرد.
به عنوان یک اقتصاددان، واکر از قاعده مزد-وجوه پرده برداشته و وارد یک گفتمان چشم‌گیر علمی روی مسائل زمین، اجاره و مالیات با هنری جرج شد. واکر به طرف‌داری از استفاده از دو فلز به عنوان پشتوانه پولی دفاع نموده و هرچند وی طرف‌دار جنبش سوسیالستی در شرف تکوین نبود، اما او مدعی شد که مکلفیت‌های میان یک کارفرما و یک کارگر وجود دارد. او اثر خود تحت عنوان دوفلزی بین‌المللی را در اوج مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۱۸۹۶ زمانی منتشر کرد که مسائل اقتصادی بسیار برجسته بود. واکر نویسنده‌ای پُر بار بوده و ده کتاب پیرامون اقتصاد سیاسی و تاریخ نظامی نوشت. برای قدردانی از کارهای او در نظریه علم اقتصاد که از ۱۹۴۷ میلادی آغاز گردیده بود، انجمن اقتصادی آمریکا پس از آن دستاوردهای عمری یک اقتصاددان را با دادن «مدال فرانسیس ای. واکر» مورد تقدیر قرار داد.
واکر ریاست مؤسسه فناوری ماساچوست را در ۱۸۸۱ میلادی پذیرفت، سمتی که او برای پانزده سال تا زمان مرگش در آن باقی ماند. در خلال مدتی که او ریاست این مؤسسه را بر عهده داشت، با تأمین منابع مالی به‌گونه شدید و دریافت کردن کمک‌ها از حکومت ماساچوست، به وضعیت مالی این مؤسسه ثبات بیشتر بخشید، چندین بار برنامه‌های درسی را اصلاح کرد، از ایجاد برنامه‌های آکادمیک جدید نظارت نمود و میزان محوطه بوستون، استادان و ثبت نام شاگردان را گسترش داد. سالن بزرگ‌داشت واکر در مؤسسه فناوری ماساچوست که یک باشگاه دانشجویان پیشین بود و ساختمان‌های اصلی در محوطه چارلز ریور در ۱۹۱۶ میلادی به افتخار او نام‌گذاری شدند.