گیاه‌پارچ لامی
شرح

یک گیاه روزت با پارچ های پایینی که در نزدیکی تمباگاپورا در ارتفاع ۲۶۰۰ متری (راست) و یک پارچ پایینی در ارتفاع ۲۸۰۰ متری (چپ) رشد می کند.
حداکثر ارتفاع آن به حدود ۴ متر می‌رسد، اگرچه گیاهانی که به سمت حد ارتفاعی بالای این گونه رشد می‌کنند، درختچه‌های کوتاه رشد هستند. ساقه، که ممکن است منشعب باشد، از نظر مقطع گرد یا زاویه‌دار است و دارای میانگره‌هایی به طول ۸ سانتی‌متر است.
برگ‌ها نازک و بی‌پیچ هستند. برگ (تیغه برگ) معمولاً خطی است، اما ممکن است نیزه‌ای باشد. طول آن به ۲۲ سانتی‌متر در عرض ۵ سانتی‌متر می‌رسد. دارای یک راس حاد تا تیز و یک قاعده منفرد است که ممکن است بیش از ۲ سانتی‌متر در پایین ساقه جریان داشته باشد، اگرچه از این نظر متغیر است. معمولاً سه تا چهار رگه طولی در دو طرف رگبرگ میانی وجود دارند که محدود به یک چهارم انتهایی تا یک سوم برگ هستند، اگرچه ممکن است تعداد آنها به ۵ یا به ۰ برسد رگ‌برگ‌های پینیتی، که ممکن است متمایز باشند یا نباشند، به‌طور مایل از قسمت میانی بیرون می‌آیند و شبکه‌ای نامنظم را در نیمه انتهایی برگ تشکیل می‌دهند. پیچک‌ها ممکن است در برخی از نمونه‌ها غده‌ای متراکم باشند. برگ‌ها معمولاً سرتاسر سبز هستند، اما ممکن است با بنفش متمایل شوند، به‌خصوص در گیاهان کوتاه رشد از ارتفاعات بالاتر. قسمت میانی و پیچک‌ها اغلب زرد هستند و با قرار گرفتن در معرض نور شدید خورشید به رنگ نارنجی تا قرمز در می‌آیند.
پارچ‌های رزت و پایینی معمولاً در نیمه پایه جام پارچ بیضی شکل هستند و به شکل استوانه‌ای در می‌آیند و گاهی کمی  قیفی‌شکل در بالای آن قرار می‌گیرند. یک لگن آشکار اغلب این دو قسمت از تله را مشخص می‌کند. پارچ‌های زمینی نیز ممکن است کاملاً بیضی شکل باشند. آنها نسبتا کوچک هستند، به‌ندرت ارتفاع آنها از ۷ سانتی‌متر در عرض ۳ سانتی‌متر بیشتر می‌شود، اگرچه گاهی به ۱۲ سانتی‌متر در ۴ سانتی‌متر می‌رسند. یک جفت بال (≤۸ میلی‌متر عرض) از سطح شکمی فنجان پارچ می‌گذرد. بالها دارای عناصر حاشیه‌ای تا طول ۵ میلی‌متر هستند. دهانه پارچ زیر پوسته و دارای درج مورب است. دهانه استوانه‌ای است و به طرفین و عقب پهن و پهن‌تر می‌شود و عرض آن تا ۷ میلی‌متر می‌رسد. دارای دنده‌هایی تا ارتفاع ۰.۵ میلی‌متر و فاصله تا ۰.۸ میلی‌متر از یکدیگر است. در حاشیه داخلی دهانه، دنده‌ها به دندان‌هایی به طول ۱ میلی‌متر ختم می‌شوند. دریچه پارچ یا کلاهک دایره‌ای تا بیضوی با راس گرد و پایه‌ای گرد به قلب است. هیچ زائده‌ای ندارد، اگرچه خط وسط ممکن است به یک برآمدگی به ارتفاع ۱ میلی‌متر ضخیم شود. طول آن به ۴.۵  سانتی‌متر در عرض ۳.۸  سانتی‌متر می‌رسد. سطح پایینی درپوش دارای غدد شهد متعددی است. بیشتر آنها دایره شکل هستند و قطر آنها ۰.۱ تا ۰.۲ میلی‌متر است. این نوع در چگالی ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ سانتی‌مترمربع رخ می‌دهد. غدد بیضوی بزرگتر و طولی ۰.۴ میلی‌متری و گاهی حتی تا ۳ میلی‌متر در اطراف خط وسط متمرکز شده‌اند. یک خار بدون انشعاب به طول تا ۵ میلی‌متر در نزدیکی پایه دریچه قرار داده می‌شود. ممکن است مسطح شود یا نباشد. پارچ‌های پایینی معمولاً روی سطح بیرونی خود مایل به قرمز هستند و اغلب دارای لکه‌هایی با رنگ قرمز تیره‌تر هستند. سطح داخلی از سفید تا نارنجی روشن متغیر است. دهانه ممکن است نارنجی، از قرمز تا بنفش باشد. دریچه اغلب در سطح زیرین آن مایل به زرد و در سطح بالایی آن به رنگ جام پارچ است. گیاهان کوتاه‌قد از ارتفاعات بالاتر معمولاً پارچ‌های خاکی تیره تولید می‌کنند.
پارچ‌های فوقانی قیفی‌شکل هستند و در یک چهارم قاعده تا یک سوم فنجان پارچ تا حدودی باد می‌شوند و در بالا به شکل استوانه‌ای یا کمی قیفی‌شکل می‌شوند. یک لگن آشکار اغلب این دو قسمت از تله را مشخص می‌کند. به‌ندرت ممکن است کاملاً تخم‌مرغی باشند. تله‌های هوایی به‌طور قابل توجهی بزرگتر از همتایان زمینی خود هستند و به ارتفاع ۱۸ سانتی‌متر در عرض ۵ سانتی‌متر رشد می‌کنند. دنده‌ها به جای بال‌ها وجود دارند. دهانه استوانه‌ای است و تا ۵ میلی‌متر عرض دارد و یا به‌طور یکنواخت در سرتاسر پهن است یا در طرفین و عقب کمی منبسط شده است. سایر قسمت‌ها مشابه آنهایی هستند که در تله‌های زمینی یافت می‌شوند. پارچ‌های هوایی معمولاً در سرتاسر مایل به زرد هستند، گاهی با ته‌رنگ‌های نارنجی یا قرمز در نمونه‌های قدیمی‌تر. برجستگی‌های شکمی گاهی کاملا قرمز است. سطح داخلی ممکن است سفید تا کرم رنگ باشد. رنگ دهانه از زرد تا قرمز متغیر است، در حالی که پلک معمولاً در سراسر آن زرد است. گیاه‌پارچ لامی دارای گل‌آذین خوشه‌ای به طول ۱۴ سانتی‌متر است. دمگل تا ۷ سانتی‌متر از این طول را تشکیل می‌دهد و عرض پایه آن حدود ۲ میلی‌متر است. گل‌ها به‌صورت انفرادی روی ساقه هایی (طول ۱۰ میلی‌متر) که فاقد براکت هستند، قرار می‌گیرند. تپال‌ها بیضوی هستند و طول آنها به ۳ میلی‌متر و عرض آن به ۳.۳ میلی‌متر می‌رسد. آندروفور تا ۲.۵ میلی‌متر طول دارد و دارای سر بساک به اندازه ۱.۲۵ میلی‌متر در ۱.۵ میلی‌متر است. بیشتر قسمت‌های گیاه فاقد اندومنتوم ماندگار و بدون کرک هستند. یک پوشش بسیار نازک از موهای قهوه‌ای کم رنگ و پشمی به اندازه 0.2 تا 0.4 میلی‌متر در قسمت‌های در حال رشد وجود دارد. تنها قسمت‌های بالغی که اندومنتوم را حفظ می‌کنند، گل‌آذین و پیچک‌ها هستند که دارای پوشش بلوغی نامحسوسی از کرک‌های ساده و سیاه به ضخامت ۰.۳ میلی‌متر هستند.