stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سقوط کابل (۱۴۰۰)
واکنش‌ها > دولت‌ها

کانادا: دولت کانادا اعلام کرد که فعالیت سفارت خود در افغانستان را متوقف می‌کند.
فرانسه: دولت فرانسه در ۱۶ اوت جلسهٔ شورای دفاع اضطراری به ریاست امانوئل مکرون را برای رسیدگی به وضعیت تشکیل داد.
اندونزی: دولت اندونزی اعلام کرد که وضعیت افغانستان را زیر نظر دارد و آمادگی خود را برای تخلیه ۱۵ اندونزیایی در صورت نیاز اعلام کرد. سفارت اندونزی در کابل حفظ می‌شود.
نپال: نپال اقدامات مشابهی را برای بازگرداندن شهروندان خود در افغانستان آغاز کرد.
نیوزلند: جاسیندا آردرن، نخست‌وزیر نیوزلند گفت که با توجه به اینکه پروازهای تجاری دیگر در دسترس نیست، دولت تلاش کرده تا نزدیک به ۳۰ شهروند نیوزلندی را از کابل خارج کند.
پاکستان: وزیر خارجه پاکستان «از وخامت اوضاع در افغانستان» اظهار نگرانی کرد اما گفت که پاکستان قصد ندارد سفارت خود در کابل را ببندد.
فیلیپین: فیلیپین بازگرداندن شهروندان خود را به صورت اجباری در افغانستان آغاز کرد.
روسیه: سفارت روسیه در کابل اعلام کرد که سفارت را تخلیه یا تعطیل نمی‌کند، زیرا سخنگوی طالبان امنیت سفارت را تضمین کرده‌است. دولت روسیه در ادامه اظهار داشت که مذاکراتی برای برگزاری یک جلسه اضطراری شورای امنیت سازمان ملل متحد در حال بررسی است.
سوئد: آن لینده، وزیر امور خارجه سوئد، اظهار داشت که فروپاشی دولت افغانستان «بسیار سریعتر از آنچه که انتظار می‌رفت» پیش رفت. صدا و سیمای عمومی سوئد همچنین گزارش داد که سفارت سوئد کارکنان خود را تخلیه می‌کند.
بریتانیا: تام توگندهات، رئیس پارلمان بریتانیا و کمیته منتخب امور خارجه اظهار داشت که این فروپاشی «بزرگ‌ترین فاجعهٔ سیاسی از زمان بحران سوئز تاکنون است». نخست‌وزیر بوریس جانسون اعلام کرد که پارلمان را فرا می‌خواند تا دربارهٔ وضعیت بحث کند. بعد از ظهر ۱۵ اوت، جلسه اضطراری COBR برگزار شد، و پس از یک بیانیهٔ عمومی جانسون در آنجا اظهار کرد که وضعیت «بسیار دشوار» است و «ما برای مدتها می‌دانستیم بود که همه چیز به این شکل پیش خواهد رفت.» جانسون در ادامه اظهار داشت که جامعه بین‌المللی نباید دولت طالبان را به رسمیت بشناسد و لازم است «از اینکه افغانستان باری دیگر به زادگاهی برای تروریسم تبدیل شود، جلوگیری شود».
ایالات متحده: جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده اظهار داشت که اگر نیروهای افغان توانایی برای کنترل کشور را نداشتند، پس ادامه حضور نیروهای آمریکایی در افغانستان «تغییری ایجاد نمی‌کرد».
یادداشت

↑  عملیات پناه به متحدان
↑  عملیات پیتینگ
در دومین روز از حکومت طالبان در کابل، در مقابل فرودگاه بین المللی حامد کرزی، مملو از افرادی بود که قصد سفر به خارج از کشور را داشتند، اما توسط نظامیان طالبان متوقف شدند.
زنان در حال خرید چادَری در کابل
نبیولا (شخصیت کمیک)

برای شخصیت دنیای سینمایی مارول، en:Nebula (Marvel Cinematic Universe) را ببینید.
Comics character
| نبیولا | نبیولا |
| --- | --- |
نبیولا روی جلد نبیولا ۱# (فوریه ۲۰۲۰): نبیولا روی جلد نبیولا ۱# (فوریه ۲۰۲۰)
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: مارول کامیکس
نخستین حضور: انتقام‌جویان شمارهٔ ۲۵۷ (ژوئیه ۱۹۸۵)
پدیدآور: راجر استرن (نویسنده) جان بوشما (طراح)
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
گونه: لوفومُوید
وابستگی به تیم: محافظین کهکشان
هم‌دستان: تانوس، گامورا
نام‌(های) مستعار: کاپیتان نبیولا، خانم پیل
توانایی‌ها:  ورزشکار و رزمی‌کاری حرفه‌ای  استراتژیست ماهر نبرد  تیراندازی حرفه‌ای  دارای چشم و دست چپ مصنوعی اهنی 
نِبیولا (به انگلیسی: Nebula) یک شخصیت خیالی ضد قهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس است. شخصیت نبیولا توسط نویسنده راجر استرن و طراح جان بوشما خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۲۵۷ انتقام‌جویان (ژوئیه ۱۹۸۵) حضور پیدا کرد. نبیولا یک دزد فضایی و مزدور در فضای بیرونی بود و اعتقاد داشت دخترخوانده شخصیت بد ذات تانوس است. او اغلب به عنوان دشمن گروه انتقام‌جویان و شخصیت‌های گامورا، استارفاکس و موج‌سوار نقره‌ای محسوب می‌شود. او خواهر ناتنی گامورا نیز است.
کارن گیلان نقش شخصیت نبیولا را در فیلم‌های نگهبانان کهکشان (۲۰۱۴)، دنبالهٔ آن نگهبانان کهکشان بخش ۲ (۲۰۱۷)، انتقام‌جویان: جنگ ابدیت (۲۰۱۸) ، انتقام جویان: پایان بازی (۲۰۱۹) و نگهبانان کهکشان بخش ۳ (۲۰۲۳) ایفا کرده‌است.
وایخیر، شرور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| وایخیر | وایخیر |
| --- | --- |
بخش: بخش
بخش: جمهوری خودمختار نخجوان
بخش: شهرستان شرور
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۹۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
وایخیر (به لاتین: Vayxır) یک روستا و بخش در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شرور واقع شده‌است.
خصوصیات

وایخیر ۹۱۴ نفر جمعیت دارد.
موزه هنر مدرن پاریس

با موزه ملی هنر مدرن اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۱ میلادی
مکان: پاریس، فرانسه
گونه: موزه هنری
بازدیدکنندگان: ۸۰۰,۰۰۰
مدیر: Fabrice Hergott
وبگاه: Official site
موزه هنر مدرن پاریس (به فرانسوی: Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris) (مخفف: MAMVP) در سال ۱۹۶۱ میلادی (۱۳۴۰ شمسی) تأسیس شده و به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های شهر پاریس به نمایش هنر مدرن و معاصر  اختصاص داده شده است.
موزه هنرهای پاریس یکی از ۱۴ موزه شهر پاریس است که در سال ۱۳۹۱ شمسی به نهاد عمومی موزه‌های پاریس پیوست.
شرح بنای موزه

بنای موزه هنر مدرن پاریس در کنار رود سن، میان شانزه‌لیزه و برج ایفل در ضلع شرقی مرکز هنری پالادِتوکیو واقع شده که برای اولین بار برای نمایشگاه‌های بین‌المللی هنر و تکنولوژی سال ۱۳۱۶ بنا نها شد. مجموعه‌ی موزه دربرگیرنده نزدیک به ده هزار اثر  شاخص از جنبش‌های هنری قرن بیستم و بیست‌ویکم است.
سرقت موزه در سال ۱۳۸۹

در شب چهارشنبه مصادف با ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۹ پنج تابلوی نقاشی بسیار ارزشمند از موزه هنرهای مدرن شهر پاریس به سرقت رفت. گفته می‌شود این تابلوها شامل کبوتر و نخودها اثر پیکاسو، پاستورال اثر هنری ماتیس، درخت زیتون نزدیک استک اثر ژرژ براک، زنی با بادبزن اثر آمدئو مودیلیانی و طبیعت بیجان لوسترها اثر فرناند لژه است که ارزش تابلوهای دزدیده شده بیش از ۶۰۰ میلیون دلار برآورد می‌شود. به گفته مقامات موزه، سارق به تنهایی یکی از شیشه‌های ساختمان موزه را شکسته و یکی از قفل‌های اصلی را هم با قیچی بریده بوده‌است.
زنی با بادبزن اثر آمدئو مودیلیانی
وایتینگ، کانزاس

مکان
| Whiting, Kansas | Whiting, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Whiting, Kansas: Location of Whiting, Kansas
ایالت: کانزاس
شهرستان: Jackson
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۰۹ فوت (۳۳۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۸۷
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۸۷
 • تراکم: ۱۸۷٫۰/مایل مربع (۷۲٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۶۵۵۲
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۷۸۱۰۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۳۴۶۴
وایتینگ (به انگلیسی: Whiting) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۸۷ نفر بوده‌است.
میراندا (ایالت)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ونزوئلا
| {{{name}}} State | {{{name}}} State |
| --- | --- |
ایالت: ایالت
  پرچم:   پرچم
سرود: [[{{{name}}} State Anthem]]: سرود: [[{{{name}}} State Anthem]]
موقعیت در داخل ونزوئلا: موقعیت در داخل ونزوئلا
تشکیل‌شده: ۱۹۰۹
مرکز: Los Teques
حکومت: حکومت
 • فرماندار: انریکه کاپریلس رادنسکی (2012&ndash;2016)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٬۹۵۰ کیلومتر مربع (۳۰۷۰ مایل مربع)
 • رتبه: ۱۷ام
 : 0.87% از ونزوئلا
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۲٬۶۷۵٬۱۶۵
 • رتبه: ۲ام
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۷۰/مایل مربع)
 : 10.36% از ونزوئلا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰-
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:VE
Emblematic tree: Roso blanco (Brownea leucantha)
وبگاه: www.miranda.gob.ve
ایالت میراندا (به اسپانیایی: Miranda)  یکی از ایالت‌های ۲۳گانهٔ ونزوئلا است که در بخش شمالی این کشور واقع شده‌است.
مرکز این ایالت، شهر لاس تکوس است.
خصوصیات

ایالت میراندا ۲٬۶۷۵٬۱۶۵ نفر جمعیت دارد.
جمهوری نخست اتریش

در ۱۱ نوامبر سال ۱۹۱۸ میلادی امپراتور اتریش کارل اول (اتریش) از سلطنت کناره‌گیری نمود و روز بعد مجلس ملی موقت، رژیم جمهوری را در اتریش اعلام نمود. این رژیم توسط انگلبرت دلفوس از هم پاشید و به دولت فدرال اتریش تغییر یافت.
آغاز جمهوری

نقشه اتریش قبل از تشکیل جمهوری
چهار ماه پس از این که جمهوری اتریش اعلام موجودیت کرد، مجلس اتریش کارل زایتس را در ۵ مارس ۱۹۱۹ به عنوان رئیس‌جمهور اتریش معرفی کرد. گرچه او پس از یک سال در ۹ دسامبر ۱۹۲۰ استعفا داد.
اولین روزهای جمهوری با اقتصاد ورشکسته و مشکلات فراوان آغاز گشت. مرزهای جدید به‌وجود آمده در مجارستان، یوگسلاوی و چک‌اسلواکی بر روی اتریش بسته شدند. در وین، شهری که روزی به زیباترین و مرفه‌ترین شهر اروپا شهره بود، مواد غذایی کمیاب و امراض عفونی بیداد می‌کرد. بخش کم‌درآمد مردم شهر از بلاهای ناشی از شکست و پایان جنگ جهانی اول آسیب فراوان دیدند. تشکیل رژیم دیکتاتوری در ایتالیا، در همسایگی اتریش بر مشکلات اقتصادی و سیاسی جمهوری نوپا افزود. کشمکش‌های سیاسی میان احزاب سوسیال دمکرات و سوسیال مسیحی دامنه مشکلات را بیش از پیش گسترش داد.
موفقیت‌های جمهوری و آغاز مشکلات

دولت جدید توانست دو ادعای زمین را از همسایگان خود بگیرد. اولین قسمت جنوب شرقی کارینتی بود که در بخشی از آن اسلاوها ساکن بودند. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۰، اکثریت جمعیت اسلاوها تصمیم گرفتند که با اتریش باقی بمانند. دومین جلوگیری از اعتراض به زمین، ادعای مجارستان به بورگنلند بود، که تحت نام «مجارستان غربی» از سال ۹۰۷ بخشی از پادشاهی مجارستان بود. بیشتر جمعیت بورگنلند اتریشی‌ها و آلمانی‌ها بودند و کروات‌ها و مجارها در اقلیت بودند. این مناقشات از طریق پیمان سن ژرمن، حل گردید و بورگنلند در سال ۱۹۲۱ بخشی از جمهوری اتریش شد.
بدین ترتیب در یک کشور کوچک ۶٫۵ میلیون نفر زندگی می‌کردند. جمعیت وین به تنهایی به دو میلیون نفر می‌رسید. خود این مسئله مشکل ساز شد زیرا اکثر جمعیت اتریش بدون تغذیه باقی ماند؛ بدین دلیل که تنها ۱۷٫۸ درصد از زمین‌های اتریش زمین زراعی بود.
برای بسیاری از اوایل دهه ۱۹۲۰، بقای اتریش بسیار در شک بود. بخشی از این به این دلیل بود که اتریش هرگز یک کشور ملی آلمانی / اتریشی در معنای واقعی کلمه نبود. گرچه دولت اتریش در ۷۰۰ سال گذشته به شکل یک دولت مستقل وجود داشت، اما هیچ نیروی وحدت واقعی را به غیر از سلسله هابسبورگ نداشت و هویت‌های ولایتی تیروئیان، کریستن‌ها و دیگران بسیار قوی تر بودند.
دولت جمهوری

قانون اساسی دو مجلس را تشکیل می‌داد که شامل مجلس ایالت‌های فدرال و مجلس ملی اتریش می‌شد و نمایندگان در انتخابات جهانی انتخاب شدند. رئیس‌جمهور فدرال برای یک دوره چهار ساله در جلسه ای کامل از هر دو مجلس انتخاب می‌شد، در حالی که صدراعظم اتریش توسط مردم انتخاب می‌شد. هنگامی که هیچ حزب سیاسی اکثریت پارلمانی را به دست نیاورد، اتریش توسط ائتلاف‌های حزب محافظه کار دموکرات و حزب سوسیال دموکرات اتریش تحت حمایت قرار گرفت که محافظه کار تر از نخستین حکومت سوسیال دموکرات کارل رنر در سال ۱۹۱۹–۱۹۲۰ بود.
پس از سال ۱۹۲۰، دولت اتریش تحت سلطه حزب سوسیال دموکراتیک روابط نزدیک با کلیسای کاتولیک رومی را حفظ کرد. نخستین صدراعظم این حزب، ایگناتس زایپل، در ماه مه ۱۹۲۲ به قدرت رسید و تلاش کرد تا یک اتحاد سیاسی بین حزب کارگران و کلیسای کاتولیک رومی ایجاد کند.
پس از انتخابات مجلس در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۰، سوسیال دموکرات‌ها اکثریت پارلمان را از دست دادند و دیگر نتوانستند آن را بدست بیاورند. در همان سال میشائل هاینیش به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. پس از انتخابات اکتبر ۱۹۲۴، ایگناتس زایپل قدرت را از داست و در نوامبر ۱۹۲۴، رودلف رامک به عنوان صدر اعظم انتخاب شد.
در دسامبر ۱۹۲۸، ویلهلم میکلاس به عنوان رئیس‌جمهور فدرال انتخاب شد و در ۷ دسامبر سال ۱۹۲۹ قانون اساسی اصلاح شد و حقوق پارلمان کاهش داده شد. پس از انتخابات قانون اساسی سال ۱۹۳۰، سوسیال دموکرات‌ها به عنوان بزرگترین حزب با ۷۲ کرسی ظاهر شدند اما اتو اندر صدراعظم جمهوری، یک دولت ائتلافی بدون آنها ایجاد کرد.
دولت جمهوری > درگیری‌های بی پایان به مدت ۷ سال (۱۹۲۷–۱۹۳۴)

علی‌رغم اینکه کشور دارای یک حزب سیاسی ثابت و قدرتمند بود، سیاست‌های این کشور خشونت‌آمیز بود؛ نیروهای شبه نظامی سیاسی سوسیال دموکرات با سوسیال مسیحی‌ها همدست شدند. بدین ترتیب این کشور بین حزب محافظه کار دموکرات و حزب سوسیال دموکرات تقسیم شد.
در سال ۱۹۲۷، در طی یک درگیری سیاسی در وین، یک مرد و یک کودک توسط چند فرد سوسیال دموکرات کشته شدند. در ۱۴ ژوئیه ۱۹۲۷ تیراندازان تبرئه شدند و دموکرات‌ها دست به یک اعتراض بزرگ زدند که در آن ساختمان وزارت دادگستری سوزانده شد. برای بازگرداندن نظم پلیس و ارتش با دموکرات‌ها در گیر شدند و ۸۹ نفر را کشتند و ۶۰۰ نفر را زخمی کردند. اعتراض عظیم به عنوان قیام ژوئیه ۱۹۲۷ شناخته شده‌است. از طرف دیگر سوسیال دموکرات‌ها خواستار اعتصاب عمومی شدند که چهار روز طول کشید.
سوسیال دموکرات‌ها پیروزی خود را در قیام ژوئیه جشن می‌گیرند
پایان کار جمهوری

پس از وقایع ۱۹۲۷، عناصر محافظه کار قوی تر شد و خشونت در اتریش تا اوایل دهه ۱۹۳۰ ادامه یافت. انگلبرت دلفوس از حزب سوسیال مسیحی در ۲۰ می ۱۹۳۲ در اتریش قدرت گرفت و اتریش را به سوی دیکتاتوری، تمرکز و فاشیسم حرکت داد، بخشی از این کار به این دلیل بود که ایتالیا فاشیست قویترین متحد بین‌المللی در برابر آلمان بود. در ماه مارس ۱۹۳۳، دولفوس از اشتباه در یک لایحه در مجلس استفاده کرد و کابینه وی رای شورای ملی را رد کرد و اعلام کرد که پارلمان کار خود را متوقف کرده‌است. بدین وسیله از قدرت رئیس‌جمهور فدرال به شدت کاسته شد به طوری که اکثر قدرت به دست انگلبرت دلفوس افتاد.
دولت در حال رقابت با حزب نازی‌های رو به رشد اتریش بود که خواهان پیوستن اتریش به آلمان بودند. انگلبرت دلفوس وابستگی هویت اتریش به کلیسای کاتولیک رومی را به عنوان وسیله ای برای نشان دادن این که این موضوع دلیلی است که چرا اتریش نباید به آلمان که پیروی کلیسای پروتستان است بپیوندد.
خشونت سیاسی در جنگ داخلی اتریش در فوریه ۱۹۳۴، بین نازی‌ها، سوسیال دموکرات‌ها و نیروهای دولتی افزایش یافت. در روز ۱ ماه مه ۱۹۳۴، دلفوس یک دولت حزبی را به رهبری جبهه حامی خود به وجود آورد و قانون اساسی ایجاد کرد. نام کشور از «جمهوری اتریش» به «دولت فدرال اتریش» تغییر یافت. پرچم، کت و شلوار و سرود نیز تغییر یافتند. بدین ترتیب کار جمهوری اول اتریش بعد از ۱۵ سال به پایان رسید.
فدرالیسم و ​​قدرت‌های کنترل شورای فدرال محدود شد، در حالی که انتخابات شورای ملی لغو شد، و اعضای آن توسط چهار شورای غیرانتفاعی، شرکت‌های بزرگ مدنی، شورای دولتی، شورای فرهنگ فدرال، فدرال شورای اقتصادی و شورای ایالت، انتخاب می‌شدند. در عمل همه قوانین و قرار ملاقات‌ها از سوی فرمان رئیس دولت فدرال اجرا می‌شد.
دلفوس در حال به تصویب رساندن قوانین خود در مجلس فدرال
اقتصاد

جمهوری اتریش توانایی تهیه خوراک و لوازم صنعتی مورد نیاز را نداشت. علاوه بر این، چکوسلواکی، مجارستان، یوگسلاوی و ایتالیا محاصره تجاری را به اتریش تحمیل کرده بودند و از فروش مواد غذایی و زغال سنگ به اتریش خودداری می‌کردند تا این که در نهایت با کمک و حمایت دولت‌های غربی مانند آمریکا اتریش نجات یافت. تا سال ۱۹۲۲ یک دلار آمریکا به ارزش ۱۹۰۰۰ کرون بود و نیمی از جمعیت اتریش بیکار بود.
در دسامبر ۱۹۲۱ پیمان لانا بین اتریش و چکسلواکی امضا شد که در آن اتریش می‌بایست از ادعاهای خود بر روی سرزمین‌های آلمانی زبان چکسلواکی دست بردارد و به جای آن چکسلواکی، وام ۵۰۰ میلیون کرون را به اتریش واگذار کند.
برای مقابله با تنش‌های پس از جنگ، صدراعظم یوهان شوبر در سال ۱۹۲۲ خواستار وام‌های خارجی و سیاست‌های ریاضت اقتصادی شد. در اکتبر ۱۹۲۲ بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و چکسلواکی وام ۶۵۰ میلیون کرون را بعد از اینکه شوبر قول داد تا ۲۰ سال دیگر روابطی با جمهوری وایمر نداشته باشد و به لیگ ملت‌ها اجازه دهد تا اقتصاد اتریش را کنترل کنند، وام گرفت. در دو سال آینده بودجه ایالتی تثبیت شد و نظارت مالی بین‌المللی در ماه مارس سال ۱۹۲۶ به پایان رسید. بانک ملی اتریش در سال ۱۹۲۳ بازسازی شد، مالیات بر فروش در سال ۱۹۲۳ معرفی شد، شیلینگ اتریشی در دسامبر ۱۹۲۴ جایگزین کرون شد.
یک ۲۵ شلینگی درج شده در زمان جمهوری اول اتریش
اما با این حال پس از چند سال رکود در اتریش شدیدتر شد و در ماه مه سال ۱۹۳۱ بزرگترین بانک اتریش، بانک اعتبارتانستالت فرو ریخت. به منظور بهبود اقتصاد آن، اتریش خواستار تشکیل اتحادیه گمرکی با آلمان بود، اما طی قرارداد وام با بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و چکسلواکی نمی‌توانست این کار را بکند.
دزک (کیار)

دِزَک مرکز دهستان کیار شرقی در شهرستان کیار از توابع استان چهارمحال و بختیاری است. قلعه دزک، یکی از مکان‌های تجمع مشروطه خواهان بختیاری بود.
مکان
| دزک | دزک |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
دزک: دزک
مختصات: ۳۲°۰۴′۵۰″شمالی ۵۰°۵۷′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۸۰۵۵۶°شمالی ۵۰٫۹۶۳۶۱۱°شرقی﻿ / 32.080556; 50.963611: مختصات: ۳۲°۰۴′۵۰″شمالی ۵۰°۵۷′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۸۰۵۵۶°شمالی ۵۰٫۹۶۳۶۱۱°شرقی﻿ / 32.080556; 50.963611
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کیار
بخش: مرکزی
دهستان: کیار شرقی
جمعیت: ۲۹۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۳۲۶۳
زبان و گویش

مردمان دزک به گویش بختیاری با لهجه ای خاص صحبت می‌کنند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۳٬۱۵۶ نفر (در ۸۸۶ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳٬۱۳۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳٬۱۵۶ | ۰٫۷٪+ |
قلعه دزک

مقالهٔ اصلی: قلعه دزک
قلعه امیر مفخم بختیاری با قدمتی بیش از صدسال، در دوران حیات امیر مفخم به پسر بزرگ او، فتحعلی خان سردار معظم واگذار شد. از جمله افراد معروفی که در این قلعه به دنیا آمدند، تیمور بختیار است. در روزهایی که اکثر خوانین بختیاری، به مشروطه گرویده بودند، امیر مفخم همچنان به محمدعلی‌شاه وفادار ماند. در آستانه فتح تهران نیز امیر مفخم، فرماندهی کل قشون دولتی طرفدار محمدعلی‌شاه را برعهده داشت، ولی بزودی به اردوی مشروطه خواهان پیوست و در جنگ با ارشدالدوله و سالارالدوله، از فرماندهان قوای مشروطه به‌شمار می‌آمد.
نامه‌های محمد به سران کشورها

نامه‌های محمد به سران کشورها به مجموعه نامه‌هایی گفته می‌شود که مطابق گفتهٔ منابع اسلامی توسط محمد پس از صلح حدیبیه، در سال هفتم هجرت، برای پادشاهان و سران ممالک هم عصر با او ارسال گشته‌اند. در منابع اسلامی نامه‌هایی از محمد به هراکلیوس (هرقل)، نجاشی یا آرماه، خسرو پرویز، مقوقس قبطی و منذر بن ساوی التمیمی گزارش شده‌است. قدیمی‌ترین شاهدی که از چنین نامه‌هایی وجود دارد، نه از منابع اسلامی، بلکه از منابع مسیحی می‌آید و ابن شهاب زهری—اولین راوی اسلامی نامه‌های محمد—هم منبعش را «اسقف النصارا» معرفی کرده‌است. داستان نامهٔ محمد به هراکلیوس، امپراتور روم، در واقع بخشی از داستانی بزرگ‌تر دربارهٔ پیشگویی نابودی روم است که در آن هراکلیوس با تعبیر نشانه‌های سماوی پیش‌بینی می‌کند که «پادشاه/مملکت مختونان» به زودی ظهور خواهد کرد. هراکلیوس آنان را با یهودیان—که ختنه نزد ایشان هم رایج است—اشتباه می‌گیرد اما در ادامه داستان مشخص می‌شود منظور محمد است. داستان نامهٔ محمد احتمالاً توسط آن دسته از مسیحیانی جعل شده که به دلیل باورهای آخرالزمانی خود با هراکلیوس و امپراتوری روم مخالفت می‌کردند. (بنگرید به محمد#باورهای آخرالزمانی در قرون ششم و هفتم میلادی).
بررسی تاریخی

داستان پیشگویی هراکلیوس و نامهٔ محمد به او، به طرق مختلف در منابع اسلامی روایت شده اما قدیمی‌ترین آن‌ها متعلق به ابن شهاب زهری، محدث دربار بنی امیه، است. اصل روایت زهری از بین رفته اما شاگردش معمر بن راشد و چند منبع دیگر آن را حفظ کرده‌اند. داستان بلافاصله پس از پایان جنگ رومی‌ها با ساسانیان آغاز می‌شود و هراکلیوس در سوریه حضور دارد. آنجا او به ستارگان می‌نگرد و نشانه‌های ظهور «الملک الخیتان» (پادشاه/مملکت مختونان) را می‌یابد. اخترشناسان هراکلیوس خطر را متوجه یهودیان—که ختنه نزدشان رایج است—می‌دانند اما به زودی یکی از فرمانداران هراکلیوس مردی عرب را نزد او می‌فرستد که تا از پیامبری که تازه ظهور کرده خبر دهد. رومیان این مرد عرب را بررسی می‌کنند و می‌بینند که او هم مانند یهودیان ختنه شده‌است. سپس هراکلیوس اعلام می‌کند این پیامبر عرب، همان است که پادشاه مختونان خواهد شد. سپس هراکلیوس ابوسفیان (که از طایفهٔ اموی بود) را نزد خود می‌آورد تا از محمد برایش بگوید. لحظاتی قبل از اینکه هراکلیوس ابوسفیان را مرخص کند، نامه ای از خود محمد می‌رسد و او را به اسلام دعوت می‌کند. هراکلیوس ابتدا تظاهر به اسلام آوردن می‌کند، اما نهایتاً دعوت را رد می‌کند.
داستان ابن شهاب زهری به گونه‌ای تنظیم شده که خوانندگان بتوانند ارتباطش را با وقایع آینده (فتح شام توسط مسلمانان) را تشخیص دهند. منابع اسلامی زمان ارسال این نامه‌ها را سال‌های ۶ و ۷ هجری و چند سال قبل از نبرد یرموک معرفی می‌کنند. داستان پیشگویی هراکلیوس در خارج از منابع اسلامی، در منابع لاتین، یونانی، گرجی، حبشی و عربیِ مسیحی هم روایت شده‌است. قدیمی‌ترین منبع، اثری لاتین از دربار فرانک‌ها به نام رویدادنامه فردگار تألیف حدود ۶۶۰ میلادی—دو دهه بعد از مرگ هراکلیوس—است. روایت فردگار شباهت زیادی به روایت زهری دارد:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 روایت زهری به نقل از معمر بن راشد  هراکلیوس پیشگویی بود که می‌توانست ستارگان را بخواند. روزی بیدار شد و درباریانش حالش را عجیب یافتند، لذا پرسیدند «چه خاطرت را مشغول کرده؟» هراکلیوس گفت «دوش به ستارگان نگریستم، و دانستم که پادشاه مختونان ظهور کرده‌است.» خدمه پاسخ دادند «آزرده خاطر مباش، چراکه فقط یهودیان مختون اند. دستوری بفرست به تمام ممالک تا تمام یهودیان را بکشد.»:  رویدادنامه فردگار به لاتین  امپراتور هراکلیوس—که او را مطالعه بسیار بود—اخترشناسی می‌کرد و از همین رو، به یاری خدا روزی دریافت مملکتش توسط نژادی مختون به خاک و خون کشیده خواهد شد؛ لذا دستوری نزد پادشاه فرانک‌ها فرستاد تا همهٔ یهودیان ملک خود را تعمید دهد.  
ناامیدی هراکلیوس و حتی باور به نزدیکی پایان جهان در متن این روایت، می‌تواند گواهی بر ریشهٔ شامی داستان باشد. نویسندگان اهل شام دیدگاهی منفی نسبت به هراکلیوس و پیروزی او بر خسرو پرویز داشته‌اند. در تمام نسخه‌هایی از زهری نقل شده، داستان نامهٔ محمد به هراکلیوس به فردی به نام «ابن ناطور» می‌رسد. ابن زهری این فرد را «اسقف النصارا» معرفی کرده‌است. به عقیدهٔ شان آنتونی، «ابن ناطور» معرب منصبی در کلیسای سریانی به نام «ناطر کورسیا» —جانشین اسقف—است. در واقع، ابن زهری داستانی مسیحی علیه هراکلیوس که با هدف مخالفت با رومیان ساخته شده بوده را تبدیل به داستانی کرده به حکومت مسلمانان/اعراب بر سرزمین‌های سابق امپراتوری روم در خاورمیانه و شمال آفریقا مشروعیت ببخشد: بدان معنا که از این پس دمشق—نه روم—مرکز امپراتوری آخرالزمانیِ خداست.
نامه‌های منسوب به محمد

متن نامه‌هایی که در منابع اسلامی به محمد منسوب کرده‌اند، چنین هستند.
نامه‌های منسوب به محمد > نامه محمد به خسروپرویز و ابهامات تاریخی آن

«بسم الله الرحمن الرحیم من محمد رسول‌الله إلی کسری عظیم فارس، سلام علی من اتبع الهدی، وآمن بالله ورسوله، وشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شریک له، وأن محمدا عبده ورسوله، وأدعوک بدعایة الله، فإنی أنا رسول‌الله إلی الناس کافة، لینذر من کان حیا ویحق القول علی الکافرین فأسلم تسلم، فإن أبیت فإن إثم المجوس علیک.»
بنام خداوند بخشنده مهربان، از محمد، فرستاده خدا، به خسرو، بزرگِ ایران. درود بر آن کسی که حقیقت را بجوید و هدایت را پیرو باشد و به خداوند و رسولش ایمان آورد و گواهی دهد که جز الله معبودی نیست و شریک ندارد و یگانه است، و گواهی دهد که محمّد بنده و فرستادهٔ اوست. من تو را به سوی خدا می‌خوانم. فرستاده خدا برای همگان هستم تا آنان را بیم دهم و حجت را بر کافران تمام کنم. اسلام بیاور تا در امان باشی و اگر از اسلام روی‌گردان شوی، گناه مردم مجوس بر گردن تو است.
به گفته برخی منابع اسلامی، خسرو پرویز نامه محمد را پاره کرد و گفت «بنده ناچیز میان اتباع من جرئت می‌کند نام خود را مقدم بر نام من بنویسد.» و به باذان فرمانده دست‌نشانده‌اش در یمن دستور داد دو مرد را نزد این شخص در حجاز فرستد و او را دستگیر کرده و به دربار ساسانی ارسال کند. به گفته منابع اسلامی، زمانی که محمد از پاره کردن نامه توسط خسرو پرویز مطلع شد، گفت که «پس امیدوارم خداوند سلطنت او را پاره کند.»
به نگاه برخی تاریخ نگاران، نامهء پیامبر اسلام به خسرو پرویز، جعلی بوده و بعد ها توسط اعراب ساخته شده است تا حملات خود به ایران را توجیه کنند. 
همچنین عدم تغییر در سکه های ضرب ساسانی و اضافه شذن متن اسلامی بعد از حمله و اشغال ایران این فرضیه را تقویت میکند.بعضی مورخان اعتقاد دارند خسروپرویز اسلام را پذیرفته و در گسترش آن کوشیده است و این عمل او بعد از حمله اعراب تحریف شده است .
نامه‌های منسوب به محمد > نامه محمد به مقوقس بزرگ مصر

«بسم الله الرحمن الرحیم. من محمد رسول الإسلام إلی المقوقس عظیم القبط: سلام علی من اتبع الهدی، أما بعد فإنی أدعوک بدعوة الإسلام، أسلم تسلم یؤتک الله أجرک مرتین ﴿قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ تَعَالَوْا إِلَی کَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئًا وَلَا یَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ﴾ [آل عمران: ۶۴].»
به نام خداوند بخشنده مهربان
از محمّد پیامبر اسلام به مقوقس، بزرگ قبطیان. درود بر پیروان هدایت. من تو را به آیین اسلام دعوت می‌کنم. اسلام بیاور تا در امان باشی، اسلام بیاور تا خداوند دو پاداش به تو دهد؛ و اگر نپذیری و اسلام نیاوری گناه قبطیان نیز به عهده تو است. ای اهل کتاب، بیایید به یک اصل مشترک میان خودمان عمل کنیم و آن این است که غیر خدا را نپرستیم و کسی را شریک او قرار ندهیم و برخی از ما برخی دیگر را به خدایی نپذیرد. اگر آنان از آیین حق روی گرداندند بگویید گواه باشید که ما پیرو آیین اسلامیم.
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ.