stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توماس لنگاور
فعالیت‌ها، جوایز و افتخارات

لنگاور یکی از بنیان‌گذاران سلسله کنفرانس‌های سمپوزیم اروپایی در مورد الگوریتم‌ها (ESA, 1993) و سمپوزیم اروپایی پیرامون زیست‌شناسی محاسباتی (ECCB, 2002) است. او از سال ۱۹۹۷ الی ۲۰۱۰ عضو کمیته رهبری کنفرانس بین‌المللی تحقیقات در زیست‌شناسی محاسباتی (RECOMB) بود. لنگاور یکی از اعضای مؤسس انجمن بین‌المللی زیست‌شناسی (ISCB) به‌شمار می‌رود که در سال ۲۰۱۴ معاون این انجمن تعیین گردید. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان عضو انجمن بین‌المللی زیست‌شناسی انتخاب شد و از ماه ژانویه ۲۰۱۸ الی ژانویه ۲۰۲۱ به عنوان رئیس این انجمن انتخاب شد.
لنگاور در سال ۲۰۰۳ مدال «کنراد زوزه» از معتبرترین جوایز آلمان در زمینه انفورماتیک (انجمن انفورماتیک آلمان) و همچنین جایزه کارل هایتنز بکورتس را به‌دست‌آورد. او در سال ۲۰۱۰ در کنار رولف کایزر و مارک اوت مؤفق شد. جایزه پژوهش‌های ایدز از سوی بنیاد هینز انسمن رولف کایزر را کسب کند و در سال ۲۰۱۴ جایزه علوم هکتور را نیز بنام خود ثبت کرد.
لنگاور از سال ۲۰۰۳ عضو آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان شد، در سال ۲۰۰۶ رئیس بخش علوم معلومات این آکادمی شده که سپس در سال ۲۰۱۳ به ریاست بخش علوم طبیعی رسید. در سال ۲۰۱۵ عضو هیئت رئیسه آکادمی مزبور شد.
لنگاور هم‌چنان از سال ۲۰۱۷ عضویت آکادمی «اکاتیک» را که آکادمی علوم و مهندسی آلمان است، به‌دست‌آورد و همچنین در سال ۲۰۱۰ عضویت آکادمی اروپا (آکادمی علوم انسانی، ادبیات، حقوق و علوم سراسر اروپا) را دریافت کرد.
زندگی شخصی

کریستین لنگاور، برادر دوقلوی توماس لنگاور نیز استاد دانشکده انفورماتیک و ریاضیات در دانشگاه پاساو آلمان بود.
سیارک ۳۹۷۴۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژانویه ۹, ۱۹۹۷
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۹۴۵۲۹۴۵
حضیض: ۱.۴۱۹۳۹۳۱
خروج از مرکز مداری: ۰.۳۴۹۶۰۱۵
تناوب مداری: ۱۱۷۷.۵۶۰۳۷۰۳
آنومالی متوسط: ۲۱۵.۸۷۶۱۳
انحراف: ۶.۳۳۷۱۵
 :  
سیارک ۳۹۷۴۱ (به انگلیسی: 39741 Komm، نامگذاری:1997AT6) سی و نه هزار و هفتصد و چهل و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۹ ژانویه ۱۹۹۷ کشف شد.
سعید محقق

| سعید محقق | سعید محقق |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ اصفهان، ایران
درگذشت: ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ اصفهان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سعید محقق (۱۳۲۷ – ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۷)، بازیگر ایرانی بود.
زندگی‌نامه

وی در آثاری چون کفش‌های میرزا نوروز، جعفرخان از فرنگ برگشته و مرگ سپید نقش آفرینی داشت. محقق سابقه بازی با رضا ارحام صدر را نیز در کارنامه هنری خود داشت و یکی از همراهان ارحام صدر بود که مکتب تئاتر اصفهان را بنا نهاد. سعید محقق پس از انقلاب به فعالیت خود ادامه داد و در چندین مجموعه تلویزیونی طنز ایفای نقش کرد. وی در اردیبهشت ۱۳۹۷ در سن هفتاد سالگی درگذشت.
فیلم‌شناسی

مرگ سپید
جعفرخان از فرنگ برگشته
کفش‌های میرزا نوروز
جاده زرین سمرقند
تو و من
مستأجر
یحیی
یک اصفهانی در نیویورک
فرنگستان(فیلم)
میرزا محتکر الدوله
لطفاً سکوت را رعایت فرمایید
شب‌نشینی در جهنم
دو دوست
مجموعه تلویزیونی

سریال هشت بهشت
پشت کوه‌های بلند
خانه اجاره‌ای
آتش دل
سایه سلطان
مهریه
خاتون
قصه شب یلدا
حلقه شانس
تئاتر

من میخوام
مست
وادنگ
دیوانه
چوب دستهای ورزیل
مرگ با لبخند
هفت سین
قهرمان عوضی
شیر تو شیر
رمال باشی
متل جهان
رنگارنگ
امانوئله بیندی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Emanuele Bindi
زاده: ۷ اکتبر ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) پیستویا، ایتالیا
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۰۶: OTC Doors-Lauretana
۲۰۰۷: Universal Caffe'
۲۰۰۸–۲۰۱۰: لامپره
۲۰۱۱: مریدیانا–کامن
 :  
امانوئله بیندی (ایتالیایی: Emanuele Bindi؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۸۱) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا است.
سفرادین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Intracef, Velocef
AHFS/Drugs.com: International Drug Names
مدلاین پلاس: a601206
روش مصرف دارو: خوراکی، تزریق ماهیچه‌ای، تزریق وریدی
کد ATC: J01DB09 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  ℞ (Prescription only) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: به خوبی جذب می شود.
پیوند پروتئینی: <۱۰٪
متابولیسم: Nil
نیمه‌عمر حذف: ۰٫۹ ساعت
دفع: کلیه، بدون تغییر
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (6R,7R)-7-{[(2R)-2-Amino-2-(1-cyclohexa-1,4-dienyl)acetyl]amino}-3-methyl-8-oxo-5-thia-1-azabicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylic acid :  نام آیوپاک (6R,7R)-7-{[(2R)-2-Amino-2-(1-cyclohexa-1,4-dienyl)acetyl]amino}-3-methyl-8-oxo-5-thia-1-azabicyclo[4.2.0]oct-2-ene-2-carboxylic acid 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۳۸۸۲۱-۵۳-۳ Y
پاب‌کم CID: ۳۸۱۰۳
IUPHAR/BPS: ۴۸۳۰
دراگ‌بنک: DB01333 Y
کم‌اسپایدر: ۳۴۹۳۳ Y
UNII: 9YA6SX5S4D
KEGG: D00264 Y
ChEBI: CHEBI:۳۵۴۷ Y
ChEMBL: ChEMBL۱۶۰۴ Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID4022785 
ECHA InfoCard: 100.049.199 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C۱۶H۱۹N۳O۴S۱
جرم مولی: ۷۰۰۲۳۴۹۴۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۴۹٫۴۱ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
نقطه ذوب: ۱۴۰ تا[ابزار تبدیل: یکای ناشناخته] (dec.)
 SMILES O=C2N1/C(=C(\CS[C@@H]1[C@@H]2NC(=O)[C@@H](C/3=C/C\C=C/C\3)N)C)C(=O)O :  SMILES O=C2N1/C(=C(\CS[C@@H]1[C@@H]2NC(=O)[C@@H](C/3=C/C\C=C/C\3)N)C)C(=O)O 
 InChI InChI=1S/C16H19N3O4S/c1-8-7-24-15-11(14(21)19(15)12(8)16(22)23)18-13(20)10(17)9-5-3-2-4-6-9/h2-3,6,10-11,15H,4-5,7,17H2,1H3,(H,18,20)(H,22,23)/t10-,11-,15-/m1/s1 Y Key:RDLPVSKMFDYCOR-UEKVPHQBSA-N Y :  InChI InChI=1S/C16H19N3O4S/c1-8-7-24-15-11(14(21)19(15)12(8)16(22)23)18-13(20)10(17)9-5-3-2-4-6-9/h2-3,6,10-11,15H,4-5,7,17H2,1H3,(H,18,20)(H,22,23)/t10-,11-,15-/m1/s1 Y Key:RDLPVSKMFDYCOR-UEKVPHQBSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
سفرادین(به انگلیسی: Cefradine) (INN) یا (به انگلیسی: cephradine) (BAN) یک آنتی‌بیوتیک سفالوسپورینی نسل اول است.
کاربردها

عفونت‌های دستگاه تنفسی (مانند لوزه‌ها ، فارنژیت و Lobar pneumonia ) که توسط گروه A بتا-همولیتیک استرپتوکوک و استرپتوکوک نومونیا ایجاد می‌شود.
عفونت گوش میانی ناشی از استرپتوکوک‌های بتا-همولیتیک گروه A، استرپتوکوک نومونیا، هموفیلوس آنفلوانزا و استافیلوکوک‌ها .
عفونت‌های پوست و بافت نرم ناشی از استافیلوکوک‌ها (حساس به پنی‌سیلین و مقاوم به پنی‌سیلین) و استرپتوکوک‌های بتا-همولیتیک.
عفونت ادراری، از جمله پروستاتیت، ناشی از گونه‌های اشریشیا کلی ، پروتئوس میرابیلیس و کلبسیلا .
شکل مصرفی

سفرادین به شکل کپسول‌های حاوی ۲۵۰ میلی‌گرم و یا ۵۰۰ میلی‌گرم، به شکل شربت حاوی ۲۵۰ میلی‌گرم در ۵ میلی‌لیتر یا ویال‌های قابل تزریق حاوی ۵۰۰ میلی‌گرم یا ۱ گرمی تولید می‌شود.
این دارو توسط سازمان غذا و دارو (آمریکا) برای استفاده در ایالات متحده تأیید نشده‌است.
سنتز

سنتز سفرادین:
سیترال

| Citral | Citral |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک37-dimethylocta-26-dienal: نام‌گذاری آیوپاک37-dimethylocta-26-dienal
دیگر نام‌هاcitral geranial neral geranialdehyde: دیگر نام‌هاcitral geranial neral geranialdehyde
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 5392-40-5 Y
پاب‌کم: 638011
کم‌اسپایدر: 553578 Y
UNII: T7EU0O9VPP Y
KEGG: C01499 Y
ChEBI: CHEBI:16980 Y
ChEMBL: CHEMBL1080997 Y
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس: RG5075000
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1 Image 2
 SMILES O=CC=C(C)CCC=C(C)CO=C/C=C(/CC/C=C(/C)C)C :  SMILES O=CC=C(C)CCC=C(C)CO=C/C=C(/CC/C=C(/C)C)C 
 InChI InChI=1S/C10H16O/c1-9(2)5-4-6-10(3)7-8-11/h5,7-8H,4,6H2,1-3H3/b10-7+ Y Key: WTEVQBCEXWBHNA-JXMROGBWSA-N YInChI=1/C10H16O/c1-9(2)5-4-6-10(3)7-8-11/h5,7-8H,4,6H2,1-3H3/b10-7+ Key: WTEVQBCEXWBHNA-JXMROGBWBB :  InChI InChI=1S/C10H16O/c1-9(2)5-4-6-10(3)7-8-11/h5,7-8H,4,6H2,1-3H3/b10-7+ Y Key: WTEVQBCEXWBHNA-JXMROGBWSA-N YInChI=1/C10H16O/c1-9(2)5-4-6-10(3)7-8-11/h5,7-8H,4,6H2,1-3H3/b10-7+ Key: WTEVQBCEXWBHNA-JXMROGBWBB 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C10H16O
جرم مولی: 152.24 g/mol
شکل ظاهری: Pale yellow liquid
بوی: Lemon like
چگالی: 0.893 g/cm³
دمای جوش:  ۲۲۹ درجه سلسیوس (۴۴۴ درجه فارنهایت؛ ۵۰۲ کلوین) 
خطرات: خطرات
کدهای ایمنی: R۳۶, R۳۷, R۳۸
لوزی آتش:   1 0 0
نقطه اشتعال:  
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
مرتبط با alkenals: سیترونلال متاکرولئین ترانس-2-متیل-2-بوتانول
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
سیترال ترکیبی از گرانیال و نرال می باشد. گرانیال نوعی رایحه است و همچنین در گوجه فرنگی به میزان کمی به عنوان ماده اسخراجی بعد از هضم غذا یافت میشود. سیترال جزو اصلی Lemongrasöl میباشد و Alarmpheromon و Blattschneiderameise است. (به انگلیسی: Citral) با فرمول شیمیایی C۱۰H۱۶O یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۳۸۰۱۱ است. که جرم مولی آن 152.24 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع زرد کمرنگ است.
استخراج و تولید
سیترال به غیر از روغن Litsea Cubeba می تواند از طریق سنتز های مختلف شیمیایی دیگری استخراج شود. از طریق واکنش Isobutylen با Formaldehyd به Isoprenol و واکنش آن به Isoprenal با کمک یک کاتالیزور نقره و بعد واکنش بعدی با Prenol به سیترال.
خصوصیات
سیترال یا به عبارتی Neral و Geranial در شیمی در دسته acyclischen Monoterpen-Aldehye قرار میگیرند. سیترال به رنگ زرد کم رنگ است و مایع میباشد که دارای رایحه ی تند لیموی تازه است.
جیان فرانچسکو جودیچه

| جیان فرانچسکو جودیچه | جیان فرانچسکو جودیچه |
| --- | --- |
ملیت: ایتالیا
محل تحصیل: University of Padua International School for Advanced Studies
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: سرن  INFN  دانشگاه تگزاس در آستین آزمایشگاه فرمی
استاد راهنما: Riccardo Barbieri
 :  
جیان فرانچسکو جودیچه (ایتالیایی: Gian Francesco Giudice؛ زاده ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۶۱) یک فیزیک‌دان اهل ایتالیا است.
جانگانسان

| جانگانسان | جانگانسان |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۲۳۷ متر (۴٬۰۵۸ فوت)
فهرست‌بندی: 
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: استان جئولا شمالی، کره جنوبی
جانگانسان (به لاتین: Jangansan) یک کوه در کره جنوبی است که در Jeollabuk-do, South Korea واقع شده‌است. جانگانسان ۱٬۲۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیرمرغان

| پیرمرغان | پیرمرغان |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: غازسانان
تیره:: Presbyornithidae
پیرمرغان(نام علمی: Presbyornithidae) نام یک تیره از راسته غازسانان است.
مه ۶۸

اعتراضات دانشجویی و کارگری در ماه مه ۱۹۶۸ پاریس
جنبش دانشجویی-کارگری مه ۱۹۶۸ فرانسه به مجموعه حوادثی گفته می‌شود که در طول ۴ هفته در ماه مه سال ۱۹۶۸ در فرانسه رخ داد. نقطه اوج این جنبش در فاصله‌ای یک هفته‌ای از سوم تا دهم ماه مه به وقوع پیوست. این خیزش که از اعتراضات یک گروه دانشجویی شروع شده بود، میلیون‌ها نفر از مردم شهرنشین فرانسه را به میدان مبارزه کشاند.
هرچند رویدادهای مه ۱۹۶۸ فرانسه هرگز به عنوان انقلاب شناخته نشد ولی تأثیر آن بر روابط انسانی و زندگی مدنی جامعه فرانسه از هیچ انقلابی کمتر نبود. در مورد جنبش ۱۹۶۸ نظرات و عقاید متفاوت و متضادی مطرح می‌شود. برخی آن را گسترش دامنه آزادی و شکوفایی و بالندگی انقلاب کبیر فرانسه تعبیر کردند و، در مقابل، برخی دیگر این جنبش را غوغای عوام، روان‌پریشی توده‌ای یا کارناوال نام نهادند.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و سوم آوریل

درگیری خیابانی، در پی اعلامیه گروه‌های چپ مبنی بر عدم شرکت در امتحانات معارف دینی. یک دانشجوی راستگرا مجروح شد. پلیس، کوهن بندیت را مسئول آن دانست و او را برای بازجویی فراخواند.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و پنجم آوریل

(پنجشنبه) - پلیس برای اولین بار پس از ۳۰ سال برای جدایی دانشجویان چپ و راست مداخله کرد.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و هشتم آوریل

(یکشنبه) - راهپیمایی CVN در اعتراض به برپایی نمایشگاهی در حمایت از ویتنام جنوبی.
رئیس دانشگاه نانتری، گرافین، دانشکده‌ها را دو روز زودتر از شروع عید پاک تعطیل می‌کند و یک آمفی تئاتر را به نام چه گوارا می‌کند که با عدم استقبال دانشجویان مواجه می‌شود: «ما به هدایای کوچک احتیاجی نداریم؛ ما هر ساختمانی را که نیاز داشته باشیم، به دست می‌آوریم».
روز شمار مه ۶۸ > دوم مه

(پنج شنبه) -نخست‌وزیر، ژرژ پیمپیدو، پاریس را به مقصد تهران برای سفری ده روزه ترک می‌کند.
حمله دانشجویان شبه‌نظامی راستگرا، موسوم به «اکسیدانت»، به مرکز اصلی MAU.
اشغال آمفی تئاتر به دست ۳۰۰ تن از «خشمگین‌ها» (گروه رادیکال آنارشیست به رهبری دانیل کوهن بندیت) و نمایش فیلمی از زندگی چه گوارا.
کوهن بندیت و پنج تن از دوستانش برای حضور در کمیته انضباطی دانشگاه پاریس در روز ۶ مه احضار می‌شوند.
رئیس گرافین بار دیگر دانشگاه را به مدتی نامعلوم تعطیل می‌کند.
روز شمار مه ۶۸ > سوم مه

(جمعه) - بعد از ظهر، ۵۰۰ دانشجوی چپی در حیاط دانشگاه سوربن تجمع می‌کنند. این عده شامل اعضا اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه، JCR, FER و افراد جنبش ۲۲ مارس و MAU به همراه رهبرانشان، که عضو شورای انقلاب بودند، می‌شد. هدف تجمع در ظاهر، اعتراض به تعطیلی دانشکده ادبیات نانتری بود اما در واقع در اعتراض به احضار کوهن بندیت و دوستانش بود. آن‌ها یک گروه انتظامات مسلح به تکه‌های چوب و آهن را تشکیل می‌دهند و شعارشان این است:
مُشت، عکس‌العملِ طبیعی، در برابر سیاستِ موجود است.
تصمیم مشترک رئیس دانشگاه سوربن، ژان روشه، و وزیر آموزش عالی، آلن پرفیت، مبنی بر اجازه ورود پلیس به دانشگاه. حدود ۴٫۵ بعد از ظهر، پلیس تجمع کنندگان را محاصره می‌کند. رهبران تجمع تصمیم می‌گیرند به تجمع خاتمه بدهند. پلیس آن‌ها را در دسته‌های ۲۵ تایی به سمت کامیون‌های قفس‌دار هدایت می‌کند.
سکوت مرگباری همه جا را فراگرفته بود… هم‌زمان با خروج اولین کامیون پلیس از سوربن همراه با سرنشینان ساکت و آرامش، موج جمعیت به حرکت درآمد. ابتدا سر و صداها و فریادهای پراکنده‌ای بلند شد و آنگاه سرود ریتمیک اتوبوس زندان خوانده شد و حرکت برق آسایی آغاز شد؛ «مرگ بر سرکوبگر!»، اولین سنگ پرتاب شد…
صدها تن مجروح و ۵۹۶ نفر بازداشت شدند. در پایان هفته چهار نفر به دو ماه حبس محکوم شدند. دانشجویان خواستار آزادی دوستانشان بودند و رئیس سوربن، روشه، دانشگاه را تا اطلاع ثانوی تعطیل اعلام کرد. در اعتراض به آن اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه، صدو شصت هزار دانشجوی دانشگاه‌های پاریس را برای تظاهراتی در روز دوشنبه (۶ مه) فراخواند.
در این روز، پاریس «پایتخت صلح جهان» به عنوان محل برگزاری مذاکرات صلح ویتنام انتخاب و معرفی شد.
روز شمار مه ۶۸ > ششم مه

(دوشنبه) - ساعت ۹ صبح، ۴ الی ۵ هزار دانشجو به دعوت اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه در تجمع شرکت می‌کنند.
دانیل کوهن بندیت و دوستانش تا ساعت ۱ در جلسه کمیته انضباطی بودند. او که سوربن را برای شرکت در راهپیمایی ترک می‌کرد، مختصر و مفید گفت: «ما در آنجا به مدت ۴ ساعت شاهد خنده و جوک و طنز بودیم».
برای اولین بار پس از خاتمه جنگ الجزایر، چند تن از استادان نیز با دانشجویان به راهپیمایی پرداختند. دانش آموزان نیز به رهبری CAL در آن شرکت داشتند.
تا ساعت ۳ بعد از ظهر اوضاع آرام بود. اما وقتی دانشجویان خواستند به سمت سوربن بروند، خودروهای پلیس راه آن‌ها را سد کردند و آن‌ها را عقب راندند. این سرآغاز ۱۲ ساعت درگیری مداوم و زد و خورد بود.
شواهد زیادی… نشان می‌دهد خیلی از افرادی که در این درگیری‌ها شرکت داشتند کسانی بودند که از جنبش، حرف و خواسته دانشجویان اطلاع چندانی نداشتند بلکه بیشتر به خاطر رفتار خشونت بار پلیس و عمل وحشیانه آن‌ها به جنبش پیوسته بودند.
خواسته‌های دانشجویان هیچ نشانی از اتوپیا(آرمانشهر) نداشت و لذا به هیچ وجه سرپیچی از نظام اجتماعی نبود. رهبران دانشجویان برای مصالحه و پایان درگیری‌ها سه شرط را اعلام کردند. بیرون رفتن پلیس از کرتیه لاتین (محله اصلی خوابگاه دانشجویان)، آزادی سریع و بی‌قید و شرط دانشجویان دستگیرشده و بازگشایی دانشگاه.
روز شمار مه ۶۸ > هفتم مه

(سه شنبه) - ۳۰ هزار دانشجو به مدت ۵ ساعت در سرتاسر پاریس دست به راهپیمایی می‌زنند.
پلیس در صفوف به هم فشرده از سوربن محافظت می‌کرد اما کرتبه لاتین در اختیار دانشجویان بود.
آنها شعار می‌دادند ما همه شورشی هستیم و پرچم‌های سیاه و سرخ در دست هزاران نفر به حرکت درمی‌آمد.
روز شمار مه ۶۸ > هشتم مه

(چهارشنبه)
وقتی رادیوی پاریس اعلام کرد چهار پنجم مردم موافق و همراه با دانشجویان هستند، بزرگترین و شکوهمندترین حمایت از دانشجویان بروز کرد. به نظر می‌رسید جامعه بورژوازی با این اقدامات موافق است.
در این روز ۶۰ هزار دانشجو در فرانسه مشغول تظاهرات بودند، اما دولت و پارلمان آن را به افراد خارج دانشگاه و توطئه گران منتسب می‌کردند و تنها نتیجه اقدامات چپ‌های ماجراجو می‌دانستند.
روز شمار مه ۶۸ > نهم مه

(پنجشنبه)
به احتمال زیاد آخرین فرصتی بود که وزیر آموزش عالی برای مصالحه و خارج نشدن کنترل از دست امور دولت داشت.
نزدیک ظهر، رئیس روشه و رؤسای دانشکده‌ها تصمیم خود را مبنی بر بازگشایی دانشگاه و از سرگیری امور معمولی اعلام می‌کنند. اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه بلافاصله جواب می‌دهد تا آزادی دانشجویان در بند و عقب‌نشینی پلیس، به اعتصاب ادامه می‌دهد. اتحادیه استادان نیز تصمیم به ادامه اعتصاب گرفت. بعد از ظهر درب ورودی سوربن همچنان بسته و پلیس مستقر ماند. وزیر اقدام رؤسای دانشکده‌ها را ناکام گذاشت.
جنبش به سمت رادیکال شدن پیش می‌رفت… شب، تشکل JCR که حامی کوهن بندیت بودند، برگزاری تجمعی را اعلام کردند. شاید از ابتدای بحران این اولین دفعه‌ای بود که افراطیون دست خود را رو کرده بودند. انقلاب به تدریج از خواسته‌های صنفی به سوی چالش‌های سیاسی سوق پیدا می‌کرد.
بازگشایی دانشگاه از نظر افراطیون انقلابی، تاکتیکی بیش نبود. استراتژی اصلی، همان‌طور که ارنست مندل گفته بود، تلاش در پیوند بین جنبش دانشجویی به جنبش کارگری بود تا بدین وسیله انقلاب سوسیالیستی در معنی واقعی آن اتفاق بیفتد.
صبح ملاقاتی بین رهبران اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه و رهبران اتحادیه‌های کارگری فرانسه، جرج سگوی از اتحادیه حزب کمونیست (کنفراسیون عمومی کار) و اوژن دسکمپ از اتحادیه سوسیالیست ها(CFDT) انجام شد.
روز شمار مه ۶۸ > دهم مه

(شب سنگرها)
همه چیز با اجتماع ۵ هزار نفری نوجوان‌هایی که خونشان به جوش آمده بود و فریاد می‌زدند رفقای ما را آزاد کنید، آغاز شد.
این جمعیت که به رهبری CAL جمع شده بودند خواسته‌های خود را چنین اعلام می‌کردند:
آزادی فعالیت سیاسی در مدارس، مشارکت دانش‌آموزان در انجام امور مدارس، به رسمیت شناختن CAL از جانب مسئولین. این جمعیت پس از مدتی در یک جمعیت ۱۵ هزار نفری دانشجویان هضم می‌شود.
ساعت ۶:۳۰ عصر وزیر اجرایی و جانشین نخست‌وزیر، لوییس ژوکو پیشنهاد می‌کند پلیس از کرتبه لاتین عقب‌نشینی کند و دانشگاه سوربن و نانتری بازگشایی شود. اما در جواب همه یکصدا آزادی دوستانشان را فریاد می‌زنند.

پلیس جمعیت را در محله کرتبه لاتین محاصره می‌کند.
این ریسک بزرگی بود که مسئولان دست به انجام آن زده بودند که با دانشجویان در موطن خود و خانه خودشان یعنی کرتیه لاتین وارد جنگ شوند. … پس از یک هفته فعالیت و به نتیجه نرسیدن رهبران دیگر نمی‌توانستند نیروهای خود را آرام کنند و به خانه‌هایشان بازگردانند… در یک لحظه دستوری مثل جرقه صادر شد: کرتیه لاتین هر طور شده باید برای دانشجویان بماند.
دستوری مبنی بر ساختن سنگر صادر نشده بود اما دانشجویان به‌طور خودجوش به آن پرداخته بودند. سنگرها شامل اتومبیل‌های واژگون شده و خرده سنگ و چوب و شیشه تلنبارشده پشت آن بود. قبل از روشن‌شدن هوا تقریباً ۶۰ سنگر آماده شده بود. آن شب که سرآغاز انقلاب بود، «شب سنگرها» نام گرفت.

در ساعت ۱:۱۵ بامداد ژوکو مشخص کرد که راه‌حل مسالمت‌آمیزی نمی‌تواند وجود داشته باشد. یک ساعت پس از سخنان او اولین موج حمله پلیس آغاز شد.
پسران و دختران به طرز غیرقابل باوری خود را به صحنه نبرد می‌رسانند و جان‌فشانی می‌کردند و برای خیلی از جوانان این یک موقعیت استثنایی بود که شجاعانه خود را به انقلاب بسپارند و یاد فانون، چه گوارا و دبره آنان را تسکین می‌داد. این صحنه‌های انقلابی، ویتنام آن‌ها بود… در چنین لحظه‌های پر احساس و هیجان‌انگیزی بود که هزاران حنجره فریاد می‌زد: دوگل قاتل!
ساعت ۵:۳۰ دستوری مبنی بر توقف جنگ و متفرق شدن تظاهرکنندگان از سوی کوهن بندیت از رادیو اعلام شد. ۳۶۸ نفر مجروح، ۴۶۰ نفر بازداشت و ۱۸۸ اتومبیل تخریب شدند.
روز شمار مه ۶۸ > یازدهم مه

(شنبه) - نخست‌وزیر پمپیدو، شب از سفر ایران و افغانستان به کشور بازمی‌گردد. سه ساعت پس از ورودش، ۳ دقیقه با ملت صحبت کرد و اعلام کرد سوربن از دوشنبه صبح بازخواهد گشت و دادگاه دانشجویان را آزاد خواهد کرد.
عصر تعداد اندکی از نیروهای MAU دانشکده ادبیات پاریس را که خارج از دانشگاه سوربن بود و به اشغال پلیس درنیامده بود، تسخیر کردند.
در همین روز کنفراسیون عمومی کار فرانسه و CFDT همراه با FEN(فدراسیون اصلی استادان در فرانسه)، به عنوان قوی‌ترین اتحادیه‌های کارگری فرانسه، در طی یک اقدام مشترک اعضای خود را به اعتصاب و تظاهرات در روز دوشنبه فراخواندند. دوشنبه ۱۳ می، دهمین سالگرد کودتایی بود که دوگل را بر سر کار آورده بود.
روز شمار مه ۶۸ > سیزدهم می

(دوشنبه) - تظاهرات انبوهی با شرکت بیش از هشتصد هزار نفر برپا شد و اتحاد بین دانشجویان و کارگران شکل گرفت.
کوهن بندیت برای ادامه نهضت، خواستار تشکیل کمیته‌های اجرایی در تمام نواحی شهر شد. JCR بازوی اصلی جنبش بود و نشریه‌اش به نام سرویس اُردو، تظاهرات را خط دهی می‌کرد. آن‌ها دانشجویان و کارگران را در فضای باز پای برج ایفل جمع کردند و سپس شعار «همه به سوی سوربن» سر داده شد.
پمپیدو به قولش وفا کرده بود. دانشجویان زندانی آزاد شدند، پلیس از کرتبه لاتین بیرون رفت و درب‌های سوربن باز شد. دانشجویان به داخل دانشگاه رفتند و کنترل امور را به دست گرفتند. این کنترل تا ۱۶ ژوئن ادامه یافت.
روز شمار مه ۶۸ > چهاردهم مه

(سه شنبه) - دوگل طبق برنامه‌ریزی که از یکسال پیش انجام شده بود کشور را به قصد بازدید از رومانی ترک می‌کند.
کارگران یک کارخانه کوچک هواپیماسازی در حومه نانت که دست به اعتصاب زده بودند، کارخانه را تسخیر و مدیر را دفتر کارش محبوس می‌کنند. کارگران رنو در روان دست به اعتصاب می‌زنند و روز بعد کارخانه را به تصرف خود درمی‌آورند. به تدریج بر سر در همه کارخانه‌های رنو پرچم‌های سرخ و سیاه آویخته شد. ظرف ۴۸ ساعت موج اعتصاب و تسخیر با سرعت سرسام آوری همه صنایع فرانسه را درنوردید.
کنفدراسیون عمومی کار فرانسه سعی کرد با بی اعتنایی به جنبش دانشجویی و پنهان ساختن آن در پشت مطالبات اقتصادی کارگران، اعتصاب را به مسیر خاصی هدایت کند و آن را محدود سازد. «اعضای این اتحادیه از کیک پخته شده سرمایه‌داری سهم بیشتری می‌خواستند و برخلاف نظر دانشجویان به هیچ عنوان دنبال فروپاشی نظام سرمایه‌داری نبودند.»
درمقابل CFDT با هم نوایی با شعارهای دانشجویی سعی کرد خود را به آن‌ها نزدیک کند. آن‌ها در بیانیه‌ای اعلام کردند: «تلاش دانشجویان برای دموکراتیزه کردن دانشگاه، همان ماهیت دموکراتیزه کردن کارخانجات را از سوی کارگران دارد.» به‌طور خلاصه می‌توان گفت که هدف و جهت‌گیری کنفدراسیون عمومی کار فرانسه دستمزدها و حقوق صنفی بود، حال آنکه CFDT به دنبال اصلاحات مبنایی نظیر مشارکت کارگران در تصمیم‌گیری‌های کلان و مشارکت در مدیریت کارخانه بود.
روز شمار مه ۶۸ > شانزدهم مه

(پنجشنبه) - دانشجویان به سالن تئاتر ادئون در شهر یورش می‌برند و آن را تسخیر می‌کنند. شایعه می‌شود در اقدام بعدی قصد تسخیر ایستگاه رادیویی را دارند.
هزاران دانشجو سوربن را جهت پیوستن به اعتصاب کارگران کارخانه رنو ترک کردند. کارگران مودبانه تشکر کردند اما اجازه ندادند دانشجویان وارد کارخانه شوند.
روز شمار مه ۶۸ > هجدهم مه

(شنبه) - ژنرال دوگل از سفر رومانی بازمی‌گردد.
روز شمار مه ۶۸ > نوزدهم مه

(یکشنبه) - دوگل فردای بازگشتش وزیر جنگ، پیر مرمز، را به عنوان اولین وزیر پیش خود فرا می‌خواند. سپس با وجود توصیه‌های پمپیدو، تصمیم خود را مبنی بر صحبت با ملت در روز ۲۴ می، اعلام می‌کند.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و دوم مه

(چهارشنبه) - در سراسر کشور، اعتصاب هنوز در اوج بود.
کرکره‌های پنجره‌ها پایین کشیده شده بود و همه سالن‌های شهر بسته شده بود. حتی بانک مرکزی فرانسه، وزارت دارایی و نیروگاه اتمی در مارکول نیز از این قاعده مستثنی نبودند. اداره هواشناسی نیز دچار رکود بود. جریان سوخت با کندی مواجه بود. پاریس خیلی درهم‌ریخته و کثیف به نظر می‌رسید. شهر مملو از زباله‌ها و تراکت‌های سیاسی بود.
دانیل کوهن بندیت در فرانسه عنصر نامطلوب اعلام می‌شود و از کشور اخراج می‌شود.
جمعیتی از دانشجویان به طرف مجلس سنا تظاهرات کردند و شعار می‌دادند «ما همه خارجی هستیم» (در اعتراض به اخراج کوهن بندیت آلمانی) که به ضد و خورد شدید با پلیس منجر شد. پلیس ضد شورش به کرتبه لاتین هجوم می‌آورد و موقعیت‌های استراتژیک مقابل سوربن را اشغال می‌کند.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و پنجم مه

(شنبه) - مذاکرات چندجانبه پمپیدو با رهبران اتحادیه‌های کارگری
سرکوب شدید هرگونه تظاهرات خیابانی
مرگ یک افسر ۵۲ ساله در لیون بر اثر برخورد یک کامیون از کنترل خارج شده با سنگرهای پلیس
مرگ یک جوان ۲۶ ساله در کرتبه لاتین بر اثر ترکش یک شی پرتاب شده
۸۰۰ نفر بازداشت و ۱۵۰۰ نفر مجروح شدند. حیاط سوربن به بیمارستان تبدیل شده بود.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و هفتم مه

(دوشنبه) - موافقت نامه گرنل دربارهٔ سطح دستمزدها، هفته‌های کاری، سن بازنشستگی و … به امضای طرفین مذاکره رسید. این بزرگترین موفقیت و منفعت به دست آمده پس از بیست سال برای کارگران بود.
کارگران در عملی غیرمنتظره موافقت‌نامه را پاره کردند و به رهبرانشان تاختند؛ و آن‌ها را به تبانی با دولت و کارفرمایان متهم می‌کردند.
پیر فرانس مندز به عنوان یکی از رهبران PSU (حزب سوسیالیست‌های جدا)، تنها حزبی که با دانشجویان همراه شده بود، تبدیل به مرد شماره یک انقلاب شد.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و هشتم مه

(سه شنبه) - فرانس میتران، رهبر فدراسیون سوسیالیست‌ها، صبح با مطبوعات مصاحبه کرد و بعد از ظهر در جلسه حزب کمونیست شرکت کرد. او در این مصاحبه مرگ رژیم دوگل و کاندیداتوری خود را برای ریاست جمهوری اعلام کرد.
والداک روشه، رهبر حزب کمونیسم فرانسه، بعد از ظهر مصاحبه میتران در جواب سخنان او با اظهارات تندی گفت:
هیچ نظامی نمی‌تواند بدون همکاری با کمونیست‌ها موجبات پیشرفت اجتماعی و اصلاحات سیاسی را فراهم کند.
سپس، در ادامه، آمادگی حزب کمونیست را برای پذیرش پست‌های مختلف اعلام کرد.
روز شمار مه ۶۸ > بیست و نهم مه

(چهارشنبه)
هیچ روزی در تاریخ فرانسه مثل ۲۹ می دلهره‌آور، متشنج و هیجان‌انگیز نبود. اغلب افراد اعتقاد داشتند رژیم دوگل سقوط کرده‌است.
کمی پس از ۱۱ صبح، دوگل کاخ الیزه را به مقصد نامعلومی ترک می‌کند. ابتدا اعلام می‌شود برای استراحت به زادگاهش، کلمبی، رفته‌است. اما پس از چند ساعت مشخص می‌شود که به آنجا نرفته‌است. ژنرال دوگل گم شده بود. در نهایت هلیکوپترش در بادن-بادن، مرکز فرماندهی ۷۰ هزار نیروی فرانسوی مستقر در آلمان فرود می‌آید.
ساعت ۶:۳۰ عصر به کلمبی می‌رود.
چپ ارتودکس همه نیروهایش را به میدان فرا می‌خواند. حدود نیم میلیون کارگر از قلعه باستیل به پاریس سرازیر می‌شوند.
مندز و میتران برنامه‌های خود را تا ۶:۳۰ عصر برای کسب قدرت هماهنگ می‌کنند.