stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کیت برتشین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Keith Edwin Bertschin
زادروز:  ۲۵ اوت ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)
زادگاه:  انفیلد تاون
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال سولیهال مورس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۲–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال بارنت |   |   |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون |  ۳۲ |  (۸) |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی |  ۱۱۸ |  (۲۹) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال نوریچ سیتی |  ۱۱۴ |  (۲۹) |
| ۱۹۸۲ |  ← Jacksonville Tea Men (قرضی) |  ۱۴ |  (۳) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال استوک سیتی |  ۸۸ |  (۲۹) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال ساندرلند |  ۳۶ |  (۷) |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال والسال |  ۵۵ |  (۹) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  چستر سیتی |  ۱۹ |  (۰) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  آلدرشات |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  Solihull Borough |   |   |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  اوشام یونایتد |   |   |
| ۱۹۹۴ |  بری تاون |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال ووستر سیتی |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  هدنسفورد تاون |   |   |
| ۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال تاموورث |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال استافورد رانجرز |   |   |
| مجموع |   |  ۴۷۶ |  (۱۱۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۷–۱۹۷۸ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان |  ۳ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۶–:  باشگاه فوتبال سولیهال مورس
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کیت برتشین (انگلیسی: Keith Bertschin؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۵۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاموورث، باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی، باشگاه فوتبال ووستر سیتی، باشگاه فوتبال بارنت، باشگاه فوتبال استافورد رانجرز، باشگاه فوتبال والسال و باشگاه فوتبال ساندرلند اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
ترمبویتسه کوچک

Village در Świętokrzyskie, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Trębowiec Mały | Trębowiec Mały |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: Świętokrzyskie
County: Starachowice
گمینا: Mirzec
ترمبویتسه کوچک (به لاتین: Trębowiec Mały) یک روستا در لهستان است که در Gmina Mirzec واقع شده‌است.
دهستان خرم‌رود (تویسرکان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| دهستان خرم‌رود (تویسرکان) | دهستان خرم‌رود (تویسرکان) |
| --- | --- |
دهستان: دهستان
استان: همدان
شهرستان: تویسرکان
بخش: مرکزی
جمعیت (سرشماری ۱۳۸۵): جمعیت (سرشماری ۱۳۸۵)
 • کل: ۸۷۵۱ نفر
دهستان خرم‌رود (تویسرکان) نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان تویسرکان، استان همدان در ایران است.در زمان شاه سلیمان صفوی مالک واقعی خرمرود مرحوم ساروخان چلبی فرمانده کل قوای ایران و همچنین حاکم سه ایالت که یکی از ایالت ها همدان بوده است، قلعه ساروخان در روستای اشتران واقع شده است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۷۵۱ نفر (۳۲۱۲ خانوار) بوده‌است.
روستاهای دهستان خرم‌رود از جمله وردآوردعلیا و وسطی و سفلی ،کهنوش ، اشتران ، کندر ، ابرلاق علیا و سفلی ، هوش ، سوری ، شأن‌آباد ، ترمیانک ، نجف آباد  ، ابدالان ، گنبله ، قلقل ، حاجی آباد ، سیستانه ، قلعه آستیجان ، تیمیجان و شهرستانه هستند
مردم

مردم این دهستان به زبان لری سخن می گویند.
چکاوک‌های زنگی

| چکاوک‌های زنگی | چکاوک‌های زنگی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: چکاوک
سرده:: Spizocorys
چکاوک‌های زنگی (نام علمی: Spizocorys) نام یک سرده از تیره چکاوک است.
گونه‌ها

چکاوک منقارصورتی (Spizocorys conirostris)
چکاوک اسکلیتر (Spizocorys sclateri)
چکاوک آبیا (Spizocorys obbiensis)
چکاوک نقاب‌دار (Spizocorys personata)
چکاوک بوتا (Spizocorys fringillaris)
چکاوک استارک (Spizocorys starki)
بخش نارایانپور

District of چتیسگر در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بخش نارایانپور | بخش نارایانپور |
| --- | --- |
District of چتیسگر: District of چتیسگر
بخش نارایانپور: بخش نارایانپور
Bridge in Nayaranpur: Bridge in Nayaranpur
موقعیت بخش نارایانپور در نقشه: موقعیت بخش نارایانپور در نقشه
ایالت: چتیسگر
Division: Bastar
Headquarters: Narayanpur, Chhattisgarh
حکومت: حکومت
 • District Collector: Abhijeet Singh, IAS
مساحت: مساحت
 • Total: ۶۶۴۰ کیلومتر مربع (۲۵۶۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۱۳۹۸۲۰
 • تراکم: ۲۱/کیلومتر مربع (۵۵/مایل مربع)
Demographics: Demographics
 • Literacy: ۴۹٫۵۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
وبگاه: narayanpur.gov.in
بخش نارایانپور (به انگلیسی: Narayanpur district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Bastar Division واقع شده‌است. بخش نارایانپور ۶٬۶۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۹٬۸۲۰ نفر جمعیت دارد.
فهرست سرودهای ملی کشورها

فهرستی از سرودهای ملی کشورهای جهان
آسیا

سرود ملی جمهوری آذربایجان
سرود ملی اردن
سرود ملی افغانستان
سرود ملی ایران
سرود ملی اسرائیل
سرود ملی پاکستان
سرود ملی تاجیکستان
سرود ملی سری‌لانکا
سرود ملی عراق
سرود ملی عربستان سعودی
سرود ملی سوریه
سرود ملی لبنان
سرود ملی ارمنستان
سرود ملی سنگاپور
سرود ملی ازبکستان
سرود ملی امارات متحده عربی
سرود ملی اندونزی
سرود ملی بحرین
سرود ملی برونئی
سرود ملی بنگلادش
سرود ملی بوتان
سرود ملی تایوان
سرود ملی ترکمنستان
سرود ملی تایلند
سرود ملی تیمور شرقی
سرود ملی چین
سرود ملی ژاپن
سرود ملی قرقیزستان
سرود ملی کامبوج
سرود ملی قزاقستان
سرود ملی قطر
سرود ملی کره جنوبی
سرود ملی کره شمالی
سرود ملی کویت
سرود ملی گرجستان
سرود ملی لائوس
سرود ملی مالزی
سرود ملی مغولستان
سرود ملی میانمار
سرود ملی نپال
سرود ملی هند
سرود ملی ویتنام
سرود ملی یمن
سرود ملی ترکیه
سرود ملی فلسطین
اروپا

سرود ملی فرانسه
سرود ملی گرینلند
سرود ملی ایتالیا
سرود ملی آلمان
سرود ملی بریتانیا
سرود ملی جمهوری چک
سرود ملی اسلواکی
سرود ملی هلند
سرود ملی آلبانی
سرود ملی اتریش
سرود ملی اسپانیا
سرود ملی اسلوونی
سرود ملی اوکراین
سرود ملی ایرلند
سرود ملی ایسلند
سرود ملی بلاروس
سرود ملی بلژیک
سرود ملی بلغارستان
سرود ملی بوسنی و هرزگوین
سرود ملی پرتغال
سرود ملی استونی
سرود ملی دانمارک
سرود ملی رومانی
سرود ملی سوئد
سرود ملی سوئیس
سرود ملی کرواسی
سرود ملی لتونی
سرود ملی لیتوانی
سرود ملی لهستان
سرود ملی لیختن اشتاین
سرود ملی مالت
سرود ملی مجارستان
سرود ملی موناکو
سرود ملی مونته‌نگرو
سرود ملی نروژ
سرود ملی واتیکان
سرود ملی یونان
آمریکا

سرود ملی ایالات متحده آمریکا
سرود ملی کانادا
سرود ملی آرژانتین
سرود ملی اروگوئه
سرود ملی السالوادور
سرود ملی اکوآدور
سرود ملی باربادوس
سرود ملی باهاما
سرود ملی برزیل
سرود ملی بلیز
سرود ملی بولیوی
سرود ملی پاناما
سرود ملی پرو
سرود ملی جامائیکا
سرود ملی زیمبابوه
سرود ملی کاستاریکا
سرود ملی کلمبیا
سرود ملی کوبا
سرود ملی مکزیک
سرود ملی نیکاراگوئه
سرود ملی ونزوئلا
سرود ملی هندوراس
سرود ملی هائیتی
آفریقا

سرود ملی اتیوپی
سرود ملی الجزایر
سرود ملی مراکش
سرود ملی آفریقای جنوبی
سرود ملی آنگولا
سرود ملی تانزانیا
سرود ملی اوگاندا
سرود ملی بوروندی
سرود ملی تونس
سرود ملی جیبوتی
سرود ملی ساحل عاج
سرود ملی سودان
سرود ملی سودان جنوبی
سرود ملی کنیا
سرود ملی گابون
سرود ملی ماداگاسکار
سرود ملی لیبی
سرود ملی مالدیو
سرود ملی مصر
سرود ملی موریتانی
سرود ملی موریس
سرود ملی موزامبیک
سرود ملی نامیبیا
سرود ملی نیجریه
اقیانوسیه

سرود ملی استرالیا
ایالات فدرال میکرونزی
سرود ملی پاپوآ گینه نو
سرود ملی تونگا
سرود ملی نائورو
اوراسیا (اروپا و آسیا)

سرود ملی روسیه
سرود ملی ترکیه
مناطق و جمهوری‌های خودمختار

سرود ملی کردستان
سرود ملی اوستیای جنوبی
راچستر، نیویورک

مکان در 22px نیویورک, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| راچستر Rochester, New York | راچستر Rochester, New York |
| --- | --- |
شهر: شهر
شهر روچستر در ایالت نیویورک: شهر روچستر در ایالت نیویورک
موقعیت در نیویورک: موقعیت در نیویورک
ایالت:  نیویورک
شهرستان: مونرو
تاریخ تاسیس تاریخ شهر شدن: ۱۸۰۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: مالک ایوانز (د)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۹۶٫۱ کیلومتر مربع (۳۷٫۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۹۲٫۸ کیلومتر مربع (۳۵٫۸ مایل مربع)
 • آب: ۳٫۳ کیلومتر مربع (۱٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵۴ متر (۵۰۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۲۱۰۵۶۵
 • تراکم: ۲۲۰۰/کیلومتر مربع (۵۷۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۰۵۵۲۷۸
اهلیت‌نام: Rochesterian
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴- (EDT)
کد پستی: ۱۴۶xx
کد منطقه: ۵۸۵
وبگاه: www.cityofrochester.gov
راچستر (به انگلیسی: Rochester) از شهرهای بزرگ ایالت نیویورک آمریکا است.
دانشگاه‌ها

دانشگاه روچستر
مؤسسه فناوری روچستر
موزه جرج ایستمن
ترمونت، میسیسیپی

مکان
| Tremont, Mississippi | Tremont, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Tremont, Mississippi: Location of Tremont, Mississippi
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان: Itawamba
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۰ مایل مربع (۱۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۹ مایل مربع (۱۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۵۴ فوت (۱۰۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۹۰
 • تراکم: ۷۸٫۹/مایل مربع (۳۰٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38876
کد منطقه: 662
FIPS code: 28-74400
GNIS feature ID: 0678870
ترمونت (به انگلیسی: Tremont) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۶۵
نفر بوده‌است.
کنگره وین

کنگره وین اثر ژان-باپتیست ایزابی، ۱۸۱۹

انجمن وین یا کنگره وین کنفرانس سفیران قدرت‌های بزرگ اروپا به ریاست سیاستمدار اتریشی کلمنز ونزل ون مترنیخ بود که از یکم نوامبر ۱۸۱۴ تا ۸ ژوئن ۱۸۱۵ در وین برگزار شد.
هدف کنگره وین حل مسائل و ترسیم دوبارهٔ نقشهٔ سیاسی اروپا پس از شکست امپراتوری اول فرانسه، در جریان جنگ‌های ناپلئونی و همچنین بازتابی از تغییر در جایگاه دولت‌های ملی اروپایی بود که با انحلال امپراتوری مقدس روم، هشت سال پیش از آن نمایان شد. به رغم بازگشت ناپلئون از تبعید و از سرگیری فرمانروایی در فرانسه در مارس ۱۸۱۵ بحث‌ها ادامه یافت و سند نهایی این کنگره نه روز پیش از شکست نهایی ناپلئون در جنگ واترلو در هشتم ژوئن ۱۸۱۵ به امضا رسید.
ویژگی نامعمول کنگره وین آن بود که به معنای درست کلمه «کنگره» نبود، هرگز با حضور تمام اعضا تشکیل نشد و بیشتر بحث‌های آن به صورت غیررسمی در میان قدرت‌های بزرگ بدون داشتن نماینده از کشورهای کوچک‌تر روی می‌داد. با این حال همه شاهان و شهریاران اروپا در این روند حضور داشتند و تنها دولت اروپایی که اجازه حضور در این کنگره را پیدا نکرد عثمانی بود. نظم نوین جهانی که در اثر کنگره وین به وجود آمد به کنسرت اروپا معروف است.
پیش زمینه

همچنین ببینید: جنگ‌های ناپلئونی، پیمان پاریس (۱۸۱۴)، و پیمان فونتن‌بلو (۱۸۱۴)
جنگ‌های ناپلئونی مرزهای اروپا و موازنه به وجود آمده در جنگ هفت‌ساله را بهم زد و تخم انقلاب و اندیشه‌های جدید را در اروپا پاشید.
براساس پیمان پاریس که به دنبال استعفای ناپلئون و پیمان فونتن‌بلو (۱۱ آوریل ۱۸۱۴) منعقد شد، مقرر شد که برای حل مسائل بین‌المللی و تقسیم سرزمین‌هایی که از فرانسه بازپس‌گرفته شده بود کنگره‌ای در شهر وین تشکیل شود.
نیروها و برنامه‌های کنگره وین > تصمیم‌گیران

چهار قدرت بزرگی که در پیمان شومون همبستگی خود را در مقابل فرانسه اعلام کرده بودند، تصمیم‌گیران اصلی در کنگره وین بودند. بر اساس پیمان شومون، امپراتوری روسیه، بریتانیا، امپراتوری اتریش و پادشاهی پروس توافق کرده بودند پیش از آغاز به کار رسمی این کنگره، اختلافات میان خود را بر اساس منافع دولت‌های متبوعشان در یک مجمع سری حل و فصل کنند. در این مجمع سری، چهار قدرت بزرگ در مورد تقسیم متصرفات فرانسه به توافق رسیدند، و این در حالی بود که نمایندگان دولت‌های دیگر در این تصمیم‌ها نقشی نداشتند.
هدف بریتانیا در کنگره وین، تحکیم و توسعه قدرت دریایی بریتانیا بود و می‌خواست بر متصرفات استعماری کشورهای دیگر چون اسپانیا، پرتغال و هلند دست پیدا کند. بریتانیا، در این زمینه، فرانسه و امپراتوری روسیه را رقیب خود می‌دانست.
اتریش (سابقاً امپراتوری مقدس روم) با بریتانیا منافع مشترک بسیاری داشت، و تنها مسئله مورد اختلاف دو کشور گسترش نفوذ پادشاهی پروس بود. مترنیخ، وزیر خارجه اتریش با بخشیدن درسدن به پروس مخالف بود زیرا این امر را به مثابه افزایش تسلط پادشاهی پروس بر شهریاران آلمانی می‌دانست، در حالی‌که کاسلری، وزیر خارجه بریتانیا با گسترش نفوذ پادشاهی پروس موافق بود.
خواسته‌های امپراتوری روسیه کاملاً در تضاد با خواسته‌های بریتانیا و امپراتوری اتریش بود. روسیه می‌خواست در ازای تلفات خود در نبرد با ناپلئون، دوک‌نشین ورشو را بدست آورد و با زوال تدریجی امپراتوری عثمانی، نفوذ خود را در بالکان گسترش دهد.
تنها موضوع مورد توافق بین قدرت‌های بزرگ کنگره اروپا، انزوا و تضعیف فرانسه بود.
نیروها و برنامه‌های کنگره وین > نقش تالیران

شاهزاده تالیران، وزیر خارجه فرانسه، با اطلاع و بهره‌گیری از خواسته‌های متضاد چهار قدرت بزرگ و با تکیه بر اصل حقوق عمومی و رعایت حقوق تمام کشورهای شرکت‌کننده توانست حمایت و دوستی کشورهای کوچک اروپایی را به خود جلب و در مقابل قدرت‌های بزرگ مقاومت کند.
نیروها و برنامه‌های کنگره وین > اعلامیه نهایی

اعلامیه نهایی کنگره وین پس از امضای تمامی شرکت‌کنندگان در ۹ ژوئن ۱۸۱۵ شامل مصوبات زیر بود:
تقسیم لهستان که عملاً از ۱۷۹۴ بین روسیه، اتریش و پروس انجام گرفته بود، جنبه رسمی یافت.
دو سوم ساکس به پروس داده و کلیه متصرفات پروس پیش از حمله ناپلئون به رسمیت شناخته شد.
تمامیت ارضی کشور سوئیس به رسمیت شناخته شد و استقلال سیاسی و اقتصادی آن تضمین گردید.
پادشاهی ساردنی توانست کلیه سرزمین‌های خود را به جز بخش‌های کوچکی که به فرانسه و سوئیس بخشیده شد حفظ کند.
اتریش همه متصرفات ایتالیایی خود را بازپس گیرد ولی شهر رم را به پاپ واگذار کند. همچنین کنفدراسیونی از ۴۸ ایالت آلمانی (همبستگی آلمانی) تشکیل شود که اتریش عضو برجسته و رهبر آن باشد.
نظم جدید بین‌المللی

کنگره وین مهم‌ترین گردهمایی نمایندگان قدرت‌های اروپایی پس از پیمان وستفالی بود. فاتحان جنگ با توافق در این کنگره نظم جدیدی را برقرار کردند و به آن مشروعیت و قدرت اجرا دادند.
اهمیت کنگره وین در این بود که نظمی که به تصویب رساند بر پایه دو اصل بود:
پنج قطب قدرت که از پیمان وستفالی در ۱۶۴۸ تا پایان جنگ‌های هفت ساله در ۱۷۶۳ شکل گرفته بودند.
موازنه قوا که به عنوان یک اصل گریزناپذیر پذیرفته شده‌بود.
مورخ فرانسوی ژاک دروز علل تشکیل کنگره وین را خستگی اروپا از جنگ و نیاز فوری به صلح پس از ربع قرن آشفتگی و زورگویی ذکر می‌کند. شالوده نظمی که در کنگره وین پی‌ریزی شد، کار لرد کاسلری، وزیر خارجه بریتانیا و مترنیخ، وزیر خارجه اتریش بود که به گفته کیسینجر اولی آن را طرح کرد و دومی به آن مشروعیت بخشید.
نظم جدید بین‌المللی > کنسرت اروپا

مقالهٔ اصلی: کنسرت اروپا
حافظ توازن قوا، همراهی قدرت‌های اروپایی موسوم به کنسرت اروپا بود. چنانچه کشوری می‌خواست توافق‌های کنگره وین را زیر پا بگذارد، با عکس‌العمل هماهنگ دیگر دولت‌های روبرو می‌شد. کنسرت اروپا با حفظ توازن قوا صلح عمومی جهان را برای یک قرن (تا آغاز جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴) تضمین کرد.
اعاده و همبستگی پادشاهی‌های اشرافی

مقالهٔ اصلی: اتحاد مقدس
طبقه جدید بورژوازی در فرانسه پس از انقلاب فرانسه بر آن بود که نظام اقتصادی-اجتماعی و سیاسی خود یعنی دموکراسی و آزادی اقتصادی را در اروپا حکم‌فرما کند؛ ولی کنگره وین با تمام قوا در برابر اندیشه‌های انقلاب و آزادی ایستاد و اشرافیت را احیا کرد. نه تنها خاندان بوربون به فرانسه بازگشت که همه شاهانی که به دست ناپلئون تارومار شده بودند به تاج و تخت برگشتند.
پادشاهی‌های اروپا در مقابل امواج آزادی‌خواهی نیازمند اتحاد و همبستگی بیشتری بودند که تزار الکساندر اول پایه این اتحاد را گذاشت و پادشاهان اروپا را به نام مسیحیت به همبستگی فراخواند، ولی در اصل مقصود او این بود که صحنه سیاست اروپا را به‌طور کلی به دست مترنیخ رها نسازد. در پی این تضاد بین روسیه و اتریش، مترنیخ به پیشنهاد بریتانیا فرانسه را وارد این اتحاد مقدس کرد و در نتیجه وحشت انزوا روسیه را فراگرفت.
روی دیگر تأکید تزار بر همبستگی شاهان مسیحی، موضع‌گیری در برابر سلاطین عثمانی و قرار دادن مسیحیت در برابر اسلام بود که نگرانی عثمانی و ایران را برانگیخت، زیرا این خطر را گوشزد می‌کرد که تزار قصد دارد به توسعه‌طلبی در شرق و جنوب بپردازد.
بی‌کفایتی اتحاد مقدس از یک سو و تضاد منافع روسیه با بریتانیا و اتریش از سوی دیگر، دو کشور را برآن داشت تا خود ابتکار عمل را به کار گیرند و در ۲۰ نوامبر ۱۸۱۵ در پاریس پیمانی را که به پیمان چهارجانبه مشهور است امضا کردند.
پیمان اکس لاشاپل

مقالهٔ اصلی: پیمان اکس - لاشاپل (۱۸۱۸)
اعضای اتحاد مقدس که هرکدام تعدادی نیروی نظامی برای وثیقه پرداخت غرامت جنگی از سوی فرانسه در این کشور نگه داشته بودند، تصمیم گرفتند به حضور این نیروها در فرانسه خاتمه داده و آن‌ها را از فرانسه خارج کنند. پیمان اکس لاشاپل در ۱۸۱۸ برای گرفتن تصمیم در این باره برگزار شد و متممی بر کنگره وین بود.
حقوق فضایی

نشست تجاری حقوق فضایی 2014 در واشنگتن
حقوق فضا مجموعه ای از قوانینی است که فعالیت‌های مربوط به فضا را کنترل می‌کند، شامل توافقات، قوانین و اصول بین‌المللی و داخلی است. پارامترهای حقوق فضایی شامل اکتشاف فضا، مسئولیت خسارت، استفاده از سلاح، تلاش برای نجات، حفظ محیط زیست، به اشتراک گذاری اطلاعات، فناوری‌های جدید و اخلاق است. سایر رشته‌های حقوق، از قبیل حقوق اداری، مالکیت معنوی ، کنترل تسلیحات، قانون بیمه، محیط زیست، حقوق کیفری و حقوق تجارت نیز در قانون فضا ادغام شده‌اند.
از زمان جنگ سرد، پیمان اصول حاکم بر فعالیت کشورها در اکتشاف و استفاده از فضای خارجی، از جمله ماه و سایر اجرام آسمانی («پیمان فضای خارج از کشور») و اتحادیه بین‌المللی ارتباطات از راه دور به عنوان چارچوب اساسی عمل کرده‌است. و مجموعه ای از اصول و رویه‌های حقوق فضایی را تشکیل می‌دهد. بعلاوه، کمیته استفاده صلح آمیز از فضای بیرونی سازمان ملل (COPUOS)، به همراه کمیته‌های فرعی حقوقی و علمی و فنی خود، مسئولیت بحث در مورد موضوعات قانون و سیاست بین‌المللی فضایی را بر عهده دارند. دفتر امور فضای بیرونی سازمان ملل (UNOOSA) به عنوان دبیرخانه کمیته فعالیت می‌کند و از طریق طیف وسیعی از کنفرانس‌ها و برنامه‌های ظرفیت سازی، دسترسی به فضا برای همه را ارتقا می‌بخشد. دستورالعملهای خاصی در مورد تعریف فضای هوایی هنوز به‌طور جهانی تعیین نشده‌است.
تحولات اولیه

یکی از کارهای اولیه در زمینه حقوق فضایی، ولادیمیر ماندل، حقوقدان چک، کتاب Das Weltraum-Recht: Ein Problem der Raumfahrt (قانون فضایی: مشکلی از سفرهای فضایی) بود که به زبان آلمانی نوشته شد و در سال ۱۹۳۲ منتشر شد.
در مؤسسه فناوری کالیفرنیا در سال ۱۹۴۲ تئودور فون کارمن و دیگر دانشمندان موشک با هم متحد شدند و با کمک وکیل اندرو جی هیلی شرکت آیروجت تشکیل دادند. بیست سال بعد، هیلی کتاب، قانون فضا و دولت را منتشر کرد.
از سال ۱۹۵۷ با رقابت فضایی، ملت‌ها بحث در مورد سیستم‌هایی را برای اطمینان از استفاده صلح آمیز از فضای خارج آغاز کردند. بحث‌های دو جانبه بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۵۸ منجر به ارائه موضوعات برای بحث و گفتگو به سازمان ملل شد. در سال ۱۹۵۹، سازمان ملل کمیته سازمان ملل در امور استفاده صلح‌آمیز از فضا (COPUOS) را ایجاد کرد.
قطعنامه‌های مجمع عمومی 1721 (XVI) و 1802 (XVII)، هر دو با عنوان «همکاری بین‌المللی در استفاده صلح آمیز از فضای بیرونی»، و قطعنامه ۱۹۶۲، یا «اعلامیه اصول قانونی حاکم بر فعالیت‌های کشورها در کاوش و استفاده از فضای بیرونی» به اتفاق آرا تصویب شد. این اصول اساسی پایه و اساس پیمان فضای بیرونی سال ۱۹۶۳ را تشکیل داد.
معاهدات بین‌المللی

پنج معاهده بین‌المللی در COPUOS مورد مذاکره و تنظیم قرار گرفته‌است:
معاهده ۱۹۶۷ مبنی بر اصول حاکم بر فعالیت کشورها در کاوش و استفاده از فضای خارجی، از جمله ماه و سایر اجرام آسمانی («پیمان فضای بیرونی»)
توافق‌نامه ۱۹۶۸ در مورد نجات فضانوردان، بازگشت فضانوردان و بازگشت اجسام به فضا («پیمان نجات فضانوردان»).
کنوانسیون ۱۹۷۲ درمورد مسئولیت بین‌المللی در برابر خسارات ناشی از اشیای فضایی («پیمان پذیرش مسئولیت فعالیت‌های فضایی»).
کنوانسیون ۱۹۷۵ دربارهٔ ثبت اشیا در فضا راه اندازی شد («پیمان ثبت جزئیات اجسام پرتاب شده به فضا»).
توافقنامه ۱۹۷۹ مربوط به فعالیتهای دولتها دربارهٔ ماه و سایر اجرام آسمانی («پیمان ماه»).
معاهده فضای خارجی با ۱۱۰ طرف گسترده‌ترین معاهده است.
بعلاوه، معاهده منع آزمایش‌های سلاح هسته ای در سال ۱۹۶۳ در جو، در فضای خارجی و زیر آب («پیمان منع جزئی آزمایش هسته‌ای») آزمایش سلاح‌های هسته‌ای در فضا را ممنوع کرد.
ترو هوا

Commune and village در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| Trù Hựu | Trù Hựu |
| --- | --- |
Commune and village: Commune and village
استان‌های ویتنام: استان باک گیانگ
District: Lục Ngạn
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
ترو هوا (به لاتین: Trù Hựu) یک سکونتگاه مسکونی در ویتنام است که در استان باک گیانگ واقع شده‌است.
ترناوه

مکان در Mureş County, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Târnăveni | Târnăveni |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
شهرستان تارناوا میچا Prefecture, formerly Kis-Küküllő County Hall: شهرستان تارناوا میچا Prefecture, formerly Kis-Küküllő County Hall
  نشان:   نشان
شهرستان: Mureş County
Status: Municipality
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sorin Megheșan (National Liberal Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۲٫۶۸ کیلومتر مربع (۲۰٫۳۴ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۲٬۰۷۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: http://www.primariatarnaveni.ro/
شهر ترناوه (به رومانیایی: Târnăveni) در شهرستان موره در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۹٬۸۲۸ نفر  است.
بردخون

| بردخون بُردِخو | بردخون بُردِخو |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دیر
بخش: بخش بردخون
نام(های) دیگر: بردخون نو-
نام(های) پیشین: بردخان - بردغان
مردم: مردم
جمعیت: ۵٬۳۳۳ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۲۲٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۲٫۴۷ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۱۵ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: ...
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۳۵۴۵–۰۷۷
وبگاه: شهرداری بردخون
  بردخون  روی نقشه ایران ۲۸°۰۳′۴۸″شمالی ۵۱°۲۸′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۶۳۳۷۵°شمالی ۵۱٫۴۷۷۴۰۳°شرقی﻿ / 28.063375; 51.477403   :   بردخون  روی نقشه ایران ۲۸°۰۳′۴۸″شمالی ۵۱°۲۸′۳۹″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۶۳۳۷۵°شمالی ۵۱٫۴۷۷۴۰۳°شرقی﻿ / 28.063375; 51.477403   
 :  
تابلو مشخصات شهر بردخون؛
اسامی محله‌ها و خیابانهای اصلی شهر بردخون:

۱- میدان مرزبانی (ورودی شمال)
۲- پارک شهر (ورودی شمال)
۳- پمپ بنزین (ورودی شمال)
۴- کمربندی بوشهر-دیر (غرب↓)
۵- بلوار شهید بردستانی (غرب↓)
۶- محلهٔ جهادآباد (شمال غرب)
۷- میدان آبشار (دومین میدان ورودی شمال)
۸- خیابان امام خمینی (خیابان اصلی و میانی↓)
۹- خیابان بسیج (شمال غرب↓)
۱۰- خیابان فایز (شمال شرق→)
۱۱- خیابان بلال (شرق↑)
۱۲- خیابان شهداء (شرق→)
۱۳- مرکز شهر (مسجد جامع)
۱۴- خیابان معلم (غرب←)
۱۵- بوستان شهداء (میانه خیابان معلم)
۱۶- میدان معلم (غرب)
۱۷- خیابان فرهنگ (جنوب غرب←)
۱۸- محلهٔ فرهنگیان (جنوب غرب)
۱۹- خیابان مفتون (جنوب↓)
۲۰- خیابان مطهری (جنوب→)
۲۱- میدان شهید قایدی (جنوب غرب)
۲۲- جاده برون‌شهری بطرف خلیج فارس (جنوب غرب←)
نقشه ناهمواری‌های منطقه بردخون
ساحل زیبای بردخون-خورخان
کشت بذر گوجه فرنگی در بردخون
پل رودخانه مند (هفت کیلومتری شمال شهر بردخون)
بُردِخون شهری در شهرستان دیر استان بوشهر ایران و مرکز بخش بردخون است.
مشخصات جغرافیایی > وجه تسمیه

آبادی بردخون سه یا چهار سده پیش در کناره خَنی (به فتح اول با یاء مدی: سفره‌های زیرزمینی دره‌مانند طبیعی) در دو کیلومتری شمال شرقی محل کنونی - یعنی روستای احشام کهنه - شکل گرفته است.
بعلت کناره خنی سکنی‌گزیدن، اهالی آنرا (بُردِخَنی‌ها) می‌گفتند که هنوز هم استعمال محلی غالب دارد (بُرد «به ضم اوّل» به معنی کناره و حاشیه).
بعدها بعلت نامأنوس بودن اصطلاح محلی، به جهت تبادر کلمه خان یا تطابق با خور خان (بردخان)، سپس با تطورات -اداری- بدون هیچ مناسبتی با پسوند خون (بردخون) نام گرفته است.
مشخصات جغرافیایی > موقعیت

شهر بردخون (بردخون نو) مرکز بخش بردخون است که با مختصات جغرافیایی ۲۸ درجه و ۰۳ دقیقه و ۴۸ ثانیه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۲۸ دقیقه و ۳۹ ثانیه طول شرقی در میانه آن بخش واقع است. در سال ۱۳۵۹ بخشداری در آن استقرار یافت و از سال ۱۳۷۹ با تأسیس شهرداری به شهر تبدیل شد.
زاویه انحراف قبله شهر بردخون از مبدأ شمال ۲۴۰٫۵ درجه (۲۴۰ و نیم درجه) متقابلاً از غرب به جنوب ۲۹٫۵ یا بعبارتی سی درجه می‌باشد. زاویه انحراف قبله از شمال تا جنوب بخش بردخون ۳۰٫۵ تا ۲۸ درجه از غرب به جنوب متمایل می‌باشد.
مشخصات جغرافیایی > جمعیت

براساس سرشماری ۱۳۹۵ جمعیت شهر ۵٬۳۳۳ نفر (۱٬۴۶۶ خانوار) بوده است. این بخش بعلت مهاجرپذیری در فصل کشاورزی جمعیت آن به ۱۴هزار نفر بالغ می‌شود.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۳۵ | ۱٬۴۷۰ | —     |
| ۱۳۴۵ | ۱٬۱۳۵ | ۲۲٫۸٪− |
| ۱۳۵۵ | ۱٬۲۵۱ | ۱۰٫۲٪+ |
| ۱۳۶۵ | ۲٬۱۲۴ | ۶۹٫۸٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۴٬۳۰۰ | ۱۰۲٫۴٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۴٬۳۷۶ | ۱٫۸٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۵٬۳۳۳ | ۲۱٫۹٪+ |
مشخصات جغرافیایی > جزایر منطقه

جزایر منطقه بردخون خالی از سکنه هستند.
جزیره نخیلو در حال حاضر بیش از هر چیز زیستگاه پرندگان مهاجر دریایی و لاکپشتان خلیج فارس است و از این جهات اهمیت زیست‌محیطی قابل توجهی دارد.
جزیره گرم مقابل روستای ملگنزه در خلیج فارس واقع شده و به علت وجود انبوه درختان جنگلی (موسوم به گرم) به همین نام نیز مشهور شده است. این دو جزیره خالی از سکنه در حدود ناحیه بردخون در سواحل جنوبی استان بوشهر، در فاصله کمی نسبت به یکدیگر قرار گرفته‌اند.
جزیره‌های مطاف، مرغی، تهمادو و چراغی که در مقابل ناحیه بردخون قرار دارند و خالی از سکنه‌اند از دیگر جزایر استان بوشهر در این منطقه هستند.
جزیره ام‌سیله (خان) از دیگر جزایر منطقه بردخون است و در مقابل خور خان قرار دارد که هر دو ناحیه بجهات دریانوردی و صیادی از اهمیت ویژه برخوردارند.