stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چارلز میسنر
کتابهای چارلز میسنر

میسنر، چارلز دبلیو. (۱۹۷۳). گرانش. کیپ تورن، جان ویلر. سانفرانسیسکو: دبلیو. اچ. فریمن. شابک ۰-۷۱۶۷-۰۳۴۴-۰. از پارامتر ناشناخته |ماه= صرف‌نظر شد (کمک)
میسنر، چارلز دبلیو. (۱۹۹۱). فیزیک صفحه گسترده. پاتریک ای. کونی. ریدینگ، ام ای: ادیسون-ویزلی. شابک ۰-۲۰۱-۱۶۴۱۰-۸.
هومی بابا

| هومی بابا | هومی بابا |
| --- | --- |
زادهٔ: 1949 بمبئی، هند
محل تحصیل: دانشگاه بمبئی
دوره: فلسفه سده بیستم
مکتب: تئوری پسااستعماری، پساساختارگرایی
علایق اصلی: تاریخ اندیشه، ادبیات
ایده‌های چشمگیر: فضای سوم، حال بیانی
 تأثیرگرفته از ادوارد سعید، میشل فوکو، ژاک دریدا، ژاک لکان، فرانتز فانون، تونی موریسون، وی اس نایپول، والتر بنیامین :  تأثیرگرفته از ادوارد سعید، میشل فوکو، ژاک دریدا، ژاک لکان، فرانتز فانون، تونی موریسون، وی اس نایپول، والتر بنیامین 
 :  
هومی بابا (متولد ۱۹۴۹) استاد زبان انگلیسی و ادبیات اهل هند، و مدیر مرکز علوم انسانی دانشگاه هاروارد در آمریکا با بورس آن روتنبرگ است. او یکی از مهم‌ترین چهره‌ها در مطالعات پسااستعماری معاصر است و واژه‌های جدید و مفاهیم کلیدی مانند دورگه بودن، تقلید، تفاوت، و دلسردی را به این حوزه وارد کرده‌است. وی با این کلمه‌ها سعی می‌کند نشان بدهد مردم استعمار زده چطور در برابر قدرت استعمارگر مقاومت کرده‌اند. در سال ۲۰۱۲، او جایزه ادبیات و آموزش و پرورش پادما بوشان را از دولت هند دریافت کرد.
زندگی و تحصیلات

وی در بمبئی، در هند در یک خانواده پارسی به دنیا آمد، بعدها از کالج الفینستون در دانشگاه بمبئی فارغ‌التحصیل شد و کارشناسی ارشد و دکترای خود را در زمینه زبان و ادبیات انگلیسی از کلیسای مسیح، دانشگاه آکسفورد دریافت کرد.
کار حرفه

پس از ده سال استادی در گروه زبان انگلیسی دانشگاه ساسکس، بابا در دانشگاه پرینستون کمک هزینه تحصیلی دریافت کرد و همراه با دریافت همزمان بورس قدیمی استاد مدعو اولد دومینیون آغاز به کار کرد. او در دانشگاه پنسیلوانیا با دریافت بورس استاد مدعو استاینبرگ مجموعه ریچارد رایت را تدریس کرد. در کالج دارتموث، عضو هیئت علمی دانشکده نقد و نظریه شد و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شیکاگو با بورس چستر دی تریپ تدریس می‌کرده‌است. در سال‌های ۲۰۰۱–۰۲، با دریافت بورس استاد مدعو برجسته در دانشگاه کالج لندن تدریس کرده‌است و ازسال ۲۰۰۱ با دریافت بورس آن روتنبرگ، استاد رشته زبان انگلیسی و زبان و ادبیات آمریکایی در دانشگاه هاروارد بوده‌است. بابا عضو تحریریه مجله علمیِ فرهنگ عمومی بوده‌است که از سوی انتشارات دانشگاه دوک منتشر می‌شود و جایزه پادما بوشان را ازسوی دولت هند در سال ۲۰۱۲ دریافت کرده‌است.
اندیشه‌ها > دوگانگی/درهم‌آمیزی

یکی از ایده‌های اصلی او دوگانه سازی/درهم‌آمیزی است. او این مفهوم را از نوشته‌های ادوارد سعید گرفته‌است و برای توصیف ظهور اشکال جدید فرهنگی از موقعیت چند فرهنگی به کار می‌برد. او معتقد است استعمار از بین نرفته‌است و همچنان مزاحم تاریخ و فرهنگ استعمارشدگان است، پس ما باید درک مان از روابط میان فرهنگی را متحول کنیم. او با به‌کارگیری روش پساساختارگرا برای بررسی متون استعماری، مطالعات پسااستعماری را پیش برد.
اصطلاح «درهم‌آمیزی» (Hybridity) مانند بسیاری از نظریه‌های نقد، به ایجاد فرهنگی تلفیقی/پیوندی (Hybrid) از برخورد چند فرهنگ مختلف و انعکاس این پدیده در ادبیات جهان اشاره دارد. آنچه نظریهٔ هومی‌بابا، را در این میان برجسته می‌کند توصیف خاص او از فرایند درهم‌آمیزی و چگونگی ایجاد یک فرهنگ پیوندی است. به گفتهٔ او بر روی مرز فرهنگ‌ها و خرده‌فرهنگهای هم‌جوار، شکاف‌هایی وجود دارد که امکان نشت فرهنگ‌ها در یکدیگر و شکل‌گیری فرهنگی جدید را فراهم می‌کند.
اندیشه‌ها > تردید

ایده تردید، می‌گوید فرهنگ محصول برداشت‌ها و ابعاد مختلف است. بابا ادعا می‌کند که این دوگانگی باعث بروز شکاف در هویت شخص استعماردیده است که ترکیبی میانه از هویت فرهنگی خود و هویت فرهنگی استعمارگر می‌شود. تردید یکی از دلایلی است که قدرت استعماری تا این میزان نابهنگام و مربوط به گذشته‌است. دال استعماری قدرت معنای خود را بر اساس "سناریوی تلخ تفاوت استعماری، نژادی یا فرهنگی به دست می‌آورد و چشم قدرت را به یک تصویر یا هویت کهنه مربوط به قدیم می گرداد؛ ولی این تصویر هیچ وقت نمی‌تواند اصیل (چون محصول تکرار است) و همسان (تفاوتی دارد که آن را تعریف می‌کند) باشد. " این باعث جلوه دو بعد از گفتمان استعمار می‌شود: اختراع و تسلط از یک سو و از سوی دیگر جابجایی و فانتزی.
اندیشه‌ها > تفاوت فرهنگی، بیان و کلیشه

بابا اندیشه تفاوت (difference) فرهنگی را به عنوان جایگزین گونه گونی (diversity) فرهنگی معرفی می‌کند. در تنوع فرهنگی، فرهنگ «هدف دانش تجربی» آیت و قبل از داننده وجود دارد ولی در تفاوت فرهنگی، فرهنگ جایی است که دو یا چند فرهنگ با هم مواجه می‌شوند و بیشتر مشکلات در این‌جا است که رخ می‌دهد، «روند بیان فرهنگ به عنوان آگاهی» ساخت گفتمانی دارد و از پیش تعیین شده نیست بیان به معنی عمل اظهار و ابراز یک فرهنگ است که در فضای سوم صورت می‌گیرد. فرهنگ هرگز ا پیش داده شده نیست، بلکه باید ادا شود. تفاوت فرهنگی از طریق بیان کشف و شناخته می‌شود. روند بیان، بین امر سنتی، سیستم پایدار مرجع از یک سو و نفی یقین فرهنگ در بیان امر فرهنگی، معانی، استراتژی‌ها، اکنون سیاسی، به عنوان عمل سلطه، یا مقاومت ایجاد تفکیک می‌کند؛ بنابراین، تفاوت فرهنگی فرایند شناسایی است، در حالی که تنوع فرهنگی فرایند تطبیق است و طبقه‌بندی شده‌است. علاوه بر این، امکان تفاوت و بیان است که می‌تواند دال پوست / فرهنگ را از تثبیت سنخ‌های نژاد آزاد کند ولی کلیشه‌ها مانع گردش و بیان دال «نژاد» به عنوان چیزی غیر از آن می‌شوند. یکی از جنبه‌های مهم گفتمان استعماری و پسااستعماری وابستگی آن‌ها به مفهوم «ثبات» (fixity) در ساخت غیریت است. ثبات به معنای تکرار، سفتی و نظم ثابت و همچنین اختلال است. کلیشه بستگی به این مفهوم از ثبات دارد. کلیشه یک «هویت» ایجاد می‌کند که از تسلط و لذت به همان اندازه ریشه می‌گیرد که از اضطراب و دفاع از امر غالب، «چون شکلی از باورهای متعدد و متناقض به پذیرش و انکار تفاوت است.»
اندیشه‌ها > تقلید

تقلید هم مانند مفهوم دوگانگی یا دورگه‌ای، کنایه‌ای از حضور است. تقلید هنگامی رخ می‌دهد که اعضای یک جامعه استعمارزده از فرهنگ استعمارگران تقلید می‌کنند. لاکان می‌گوید "اثر تقلید، استتار است … مساله همرنگی با جماعت و همنوایی با پس زمینه نیست، چون پس زمینه لکه لکه است." تقلید نشان می‌دهد استعمار مایل است یک غیر [دیگری] اصلاح‌شده و قابل تشخیص داشته باشد که موضوع تفاوتی است که، به قول بابا: "تقریباً یکسان است، اما کاملاً همان نیست". بنابراین، تقلید بیانی دوگانه است، استراتژی‌ای که با تجسم قدرت، غیر را مال خود می‌کند. در عین حال تقلید نشانه‌ای از عدم تناسب است، "تفاوت یا تمرد و نافرمانی که عملکرد استراتژیک غالب قدرت استعماری را انسجام می‌بخشد، نظارت را تشدید می‌کند و تهدیدی قریب‌الوقوع برای دانش نرمال و قدرت انضباطی" ایجاد می‌کند. به این ترتیب تقلید به رعیت استعماری یک حضور جزئی می‌بخشد، چنان‌که انگار "امر استعماری" در بازنماییی خود در چارچوب گفتمان سلطه وابسته است. جالب آن که استعمارگران مایلند با تقلید، با بازنوشتن و تکرار، از طریق نمایندگی خرد،"معتبر" جلوه کنند؛ ولی بابا تأکید می‌کند تقلید، به معنای همسان سازی ناشی از خودشیفتگی استعمارگران نیست که رعیت استعماری در هویتش چیزی از حضور استعمارگر نداشته باشد بلکه نوعی "دوبینی است که ضمن افشای تردید گفتمان استعماری مخل قدرت او نیز هست، دوبینی‌ای که محصول نمایش و فهم جزئی از رعیت استعمار است، جلوه‌هایی از دوگانگی، موضوع جزئیِ کنایه میل استعماری است که مدالیته و نرمالیته گفتمان غلبه را، که آن‌ها در او رعیت ناجور استعمار اند بیگانه می‌سازد. "
تصاحب استعماری اکنون یک دید جزئی از حضور استعمارگران به دست می‌دهد و این باعث می‌شود تمایل مستعمره نشینان وارونه بشود؛ نگاه خیره غیر، نقطه مقابل نگاه خیره استعمارگر است که بینش وی مثل نگاه خیره شجره نامه دارشده‌است و فرد به حاشیه رانده شده را آزاد می‌کند و وحدت انسان را که از طریق آن حاکمیت خود را تمدید کرده‌است می‌شکند؛ بنابراین ناظر خود منظور می‌شود و بازنمایی جزئی" کل مفهوم هویت را دوباره تعریف ی کند و آن را از ذات بیگانه می‌نماید. "
در نتیجهٔ این تقلید، هویت استعمارگر که معمولاً خود را در تقابل با هویت کاملاً متفاوت استعمارشده تعریف می‌کند، دچار سردرگمی می‌شود و در برابر تغییرهای جزئی از خود انعطاف نشان می‌دهد. همین تغییرهای جزئی، پایه‌های قطعیت و ثبات هویت استعمارگر را سست می‌کند. هومی‌بابا، که در میان نظریه‌پردازان پسااستعماری به خوشبینی معروف است، این امر را به فال نیک می‌گیرد و فرهنگ درآمیخته یا پیوندی را سد راه تثبیت دوقطبی استعمارگر/استعمارشده می‌داند.
اندیشه‌ها > فضای سوم [بیان]

فضای سوم منطقه مبهمی است که در تعامل بین دو یا چند فرد / فرهنگ رخ می‌دهد (این مفهوم با مفهوم مکان سوم (third place) ادوارد سوجا قابل قیاس است. فضای سوم احساس ما را از هویت تاریخی فرهنگ به چالش می‌کشد تا آن را یک نیروی یکتا و همگن ساز ندانیم که گذشته آن را تصدیق و سنت ملی مردم آن را ابقا کرده‌است". در این بخش تردیدآلود از گفتمان شرایط گفتمانیِ بیان شکل می‌گیرد و "روایت غرب را که با زمانِ همگن و پیوسته نوشته شده‌است تغییر می‌دهد." و برای این کار "زمانمندی بیان را تخریب می‌کند". بابا می‌گوید "بیان و سیستم فرهنگ در این فضای متناقض و تردیدآلود بیان شده‌اند." [۵] در نتیجه، نمی‌توان به‌طور سلسله مراتبی به اصالت ذاتی یا خلوص فرهنگ معتقد بود. بیان، نشان می‌دهد که فرهنگ تثبیت ندارد و هر نشانه را می‌توان هر بار به نحو جدیدی مالک شد، ترجمه کرد و تاریخیت بخشید.
این فضای بینابینی میدانی است که در آن هر فرهنگ با افشای ابهام‌ها و تردیدهای موجود در فرهنگ دیگر، ادعای اعتبار و کمال مطلق دیگری را به چالش می‌کشد. فضای سوم بیان، درزی میان مرزهای متزلزل است که فرهنگ‌های مختلف، خلوص مفروض خود را در آن از دست می‌دهند و پایشان به قلمرو یکدیگر باز می‌شود.
اندیشه‌ها > تأثیرات

کار بابا در اندیشه پسااستعماری بیش از هر چیز ملهم از نظریه پساساختارگرایی است از جمله واسازی دریدا، روانکاوی لکان و مفهوم گفتمان میشل فوکو. نیز بابا در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۵ با دبلیو جی تی میچل می‌گوید ادوارد سعید بیشتر از هر نویسنده‌ای او را تحت تأثیر قرار است. در علوم اجتماعی، ادوارد دبلیو سجا بیش از هر کسی از روش‌های بابا برای درک مفهوم فضا، عمل، و بازنمایی تکیه کرده و این مفاهیم را پیش برده‌است.
واکنش

هومی بابا خاطر به استفاده از زبان غیرقابل فهم و لفاظی‌های غامض مورد انتقاد است. در سال ۱۹۹۸، مجله فلسفه و ادبیات (Philosophy and Literature) جایزه دوم «بدنویسی» را به وی اهدا کرد این نشریه در توضیح این جایزه می‌نویسد به «بدترین ترکیب‌ها و عباراتی (از دیدگاه سبک) که در تمام کتاب‌های علمی و مقالات یافت می‌شود» اهدا می‌شود. بابا این جایزه را برای این جمله که در مکان فرهنگ (روتلج، ۱۹۹۴) آورده‌است دریافت کرد:
If, for a while, the ruse of desire is calculable for the uses of discipline soon the repetition of guilt, justification, pseudo-scientific theories, superstition, spurious authorities, and classifications can be seen as the desperate effort to "normalize" formally the disturbance of a discourse of splitting that violates the rational, enlightened claims of its enunciatory modality.
مارجوری پرلوف استاد بازنشسته زبان انگلیسی در دانشگاه استنفورد می‌گوید از شنیدن خبر عضویت هومی بابا در هیئت علمی دانشگاه هاروارد دچار «نگرانی» شده‌است و به نیویورک تایمز گفته‌است که «او هیچ چیزی برای گفتن ندارد.» کریسپین میلر استاد مطالعات رسانه دانشگاه نیویورک در مرد نوشته‌های بابا می‌گوید: «کلام او هیچ معنایی جز واژه‌های ابداعی و قلمبه ندارد، اغلب اوقات متنی را که او نوشته‌است نمی‌فهمم».
هومی بابا در مصاحبه سال ۲۰۰۵ از این انتقادات ابراز دلخوری کرد و گفت نباید انتظار داشت فیلسوفان از «زبان معمولی افراد معمولی» استفاده کنند بلکه باید به طریق دیگری از زبان استفاده کنند که هر رهگذری متوجه نشود. تری ایگلتون ذیل مجموعه «خداحافظی با روشنگری» در انتقاد از کارهای وی در گاردین (۱۹۹۴ فوریه ۸) می‌نویسد «هدف بابا این است که تمام دکترین‌های مهم در روشنگری غرب، از ایده پیشرفت تا وحدت نفس، از کاربست کلاسیک هنر تا مفاهیم قانون و مدنیت را در نوشته‌های خود به نحوی وارد کند». مثلاً بابا می‌گوید ایده و عمل لائیسیته در حال تغییر است و هند را به عنوان مثالی از امکان جایگزین مطرح می‌کند. او از تمام دارندگان کرسی ارشد در دانشگاه هاروارد کمتر به صورت فردی جزوه و مقالات نوشته‌است.
زندگی شخصی

همسر او ژاکلین، وکیل و استاد دانشگاه هاروارد است که تاکنون سه فرزند به نام‌های لئا، ایشان و ساتیا به دنیا آورده‌است.
آثار (ناقص)

(Ed.) Nation and Narration, Routledge (1990; ISBN 0-415-01483-2)
The Location of Culture, Routledge (1994; ISBN 0-415-33639-2)
Edward Said Continuing the Conversation, co-ed. with W. J. T. Mitchell (originally an issue of Critical Inquiry), 2005. ISBN 0-226-53203-8
"Cosmopolitanisms" in Public Culture 12.3, eds Sheldon I. Pollock, Homi K. Bhabha, Carol Breckenridge, Arjun Appadurai, and Dipesh Chakrabarty, 2000.
"In a Spirit of Calm Violence", 1993.
"Modernity, Culture, and The Jew", eds Laura Marcus & Bryan Cheyette, 1998.
"Conversational Art" in Conversations at the Castle: Changing Audiences and Contemporary Art, Mary Jane Jacob and Michael Brenson, eds. (Cambridge, Mass. : The MIT Press, 1998).
"On Cultural Choice", 2000.
"V.S. Naipaul", 2001
"Democracy De-Realized", 2002.
"On Writing Rights", 2003.
"Making Difference: The Legacy of the Culture Wars", 2003.
"Adagio", 2004.
"Still Life", 2004.
Foreword to The Wretched of the Earth by Frantz Fanon, transl. Richard Philcox, 2004.
"Framing Fanon", 2005.
"Without Boundary", with Fereshteh Daftari and Orhan Pamuk, 2006.
"The Black Savant and the Dark Princess", 2006.
فهرست فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

این مقاله شامل فهرست فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از ابتدا تاکنون است. درجات فرماندهان زیر در ابتدای تصدی مسئولیت‌هایشان است.
فرماندهان کل سپاه

مقالهٔ اصلی: فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
علی دانش منفرد (موقت) (۹ اسفند ۱۳۵۷ – ۲ اردیبهشت ۱۳۵۸)
جواد منصوری (۲ اردیبهشت ۱۳۵۸ – ۵ اسفند ۱۳۵۸)
عباس دوزدوزانی (موقت) (۵ اسفند ۱۳۵۸ – ۲ خرداد ۱۳۵۹)
عباس آقازمانی (۲ خرداد ۱۳۵۹ – ۲۷ خرداد ۱۳۵۹)
مرتضی رضایی (۲۲ تیر ۱۳۵۹ – ۲۰ شهریور ۱۳۶۰)
محسن رضایی (در حین تصدی، درجه سرلشکری دریافت کرد) (۲۰ شهریور ۱۳۶۰ – ۱۹ شهریور ۱۳۷۶)
سرلشکر پاسدار سید یحیی صفوی (۱۹ شهریور ۱۳۷۶ – ۱۰ شهریور ۱۳۸۶)
سرلشکر پاسدار محمدعلی جعفری (۱۰ شهریور ۱۳۸۶ – ۱ اردیبهشت ۱۳۹۸)
سرلشکر پاسدار حسین سلامی (۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ – اکنون)
معاونان هماهنگ‌کننده سپاه

رئیس ستاد مرکزی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
رضا سیف‌اللهی (۱۳۶۲ – ۱۳۶۳)
یوسف فروتن (۱۳۶۳)
ستاد مرکزی سپاه از سال ۱۳۶۳ زیر نظر فرمانده کل سپاه شکل گرفت. در خرداد ۱۳۶۵ به منظور اداره نیروهای سه‌گانه، «ستاد مرکزی» تبدیل به «ستاد کل» شد.
علیرضا افشار (آبان ۱۳۶۳ – ۱۳۶۶)
محمد فروزنده (۱۳۶۶ – ۳۱ شهریور ۱۳۶۸)
محمدباقر ذوالقدر (۳۱ شهریور ۱۳۶۸ – ۲۵ دی ۱۳۷۰)
از ۲۵ دی ۱۳۷۰ «ستاد کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» به «ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» تغییر نام داده شد.
سرتیپ پاسدار محمدباقر ذوالقدر (۲۵ دی ۱۳۷۰ – ۲۲ شهریور ۱۳۷۶)
سرتیپ پاسدار حسین علائی (۷ مهر ۱۳۷۶ – ۲۹ تیر ۱۳۷۹)
دریادار پاسدار علی‌اکبر احمدیان (۲۹ تیر ۱۳۷۹ – ۲۹ شهریور ۱۳۸۶)
سرتیپ پاسدار سید محمد حجازی (۲۹ شهریور ۱۳۸۶ – ۷ اسفند ۱۳۸۶)
از ۷ اسفند ۱۳۸۶ جایگاه ریاست ستاد مشترک سپاه به «معاونت هماهنگ‌کنندهٔ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» تبدیل گردید.
سرتیپ پاسدار سید محمد حجازی (۷ اسفند ۱۳۸۶ – ۲ خرداد ۱۳۸۷)
سرتیپ پاسدار جمال‌الدین آبرومند (۲ خرداد ۱۳۸۷ – ۲۷ تیر ۱۳۹۷)
سرتیپ پاسدار حسین سلامی (سرپرست) (۲۷ تیر ۱۳۹۷ – ۱ شهریور ۱۳۹۷)
دریادار پاسدار علی فدوی (۱ شهریور ۱۳۹۷ – ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸)
سرتیپ پاسدار محمدرضا نقدی (۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ – اکنون)
فرماندهان نیروی زمینی سپاه

سید یحیی صفوی (شهریور ۱۳۶۴ – اردیبهشت ۱۳۶۵)
علی شمخانی (اردیبهشت ۱۳۶۵ – شهریور ۱۳۶۷)
سید یحیی صفوی (سرپرست) (شهریور ۱۳۶۷ – ۲ مهر ۱۳۶۸)
مصطفی ایزدی (در حین تصدی، درجه سرتیپی دریافت کرد) (۲ مهر ۱۳۶۸ – ۲۱ تیر ۱۳۷۱)
سرتیپ پاسدار محمدعلی جعفری (۲۱ تیر ۱۳۷۱ – ۲۹ مرداد ۱۳۸۴)
سرتیپ پاسدار احمد کاظمی (۲۹ مرداد ۱۳۸۴ – ۱ بهمن ۱۳۸۴)
سرتیپ پاسدار محمدرضا زاهدی (۱ بهمن ۱۳۸۴ – ۲۲ تیر ۱۳۸۷)
سرتیپ پاسدار محمدجعفر اسدی (۲۲ تیر ۱۳۸۷ – ۹ اردیبهشت ۱۳۸۸)
سرتیپ پاسدار محمد پاکپور (۹ اردیبهشت ۱۳۸۸ – اکنون)
فرماندهان نیروی هوایی سپاه

موسی رفان (۱۳۶۴ تا ۴ اردیبهشت ۱۳۶۹)
سرتیپ پاسدار حسین دهقان (۴ اردیبهشت ۱۳۶۹ تا ۲۸ دی ۱۳۷۰)
سرتیپ محمدحسین جلالی (۲۸ دی ۱۳۷۰ – ۸ آبان ۱۳۷۶)
سرتیپ پاسدار محمدباقر قالیباف (۸ آبان ۱۳۷۶ – ۱۳۷۹)
سرتیپ پاسدار احمد کاظمی (۳۱ خرداد ۱۳۷۹ – ۳ شهریور ۱۳۸۴)
سرتیپ پاسدار محمدرضا زاهدی (۳ شهریور ۱۳۸۴ – ۱ بهمن ۱۳۸۴)
سرتیپ پاسدار حسین سلامی (۱ بهمن ۱۳۸۴ – ۱۲ مهر ۱۳۸۸)
فرماندهان نیروی هوافضای سپاه

از مهر ماه سال ۱۳۸۸ «نیروی هوایی سپاه» به «نیروی هوافضای سپاه» تغییر یافت.
سرتیپ پاسدار امیرعلی حاجی‌زاده (۱۲ مهر ۱۳۸۸ – اکنون)
فرماندهان نیروی دریایی سپاه

حسین علائی (شهریور ۱۳۶۴ – ۲ دی ۱۳۶۹)
دریادار علی شمخانی (۲ دی ۱۳۶۹ – ۵ شهریور ۱۳۷۶)
دریادار پاسدار علی‌اکبر احمدیان (۵ شهریور ۱۳۷۶ – ۲۹ تیر ۱۳۷۹)
دریادار پاسدار مرتضی صفاری (۲۹ تیر ۱۳۷۹ – ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۹)
دریادار پاسدار علی فدوی (۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ – ۱ شهریور ۱۳۹۷)
دریادار پاسدار علیرضا تنگسیری (۱ شهریور ۱۳۹۷ – اکنون)
فرماندهان نیروی قدس

احمد وحیدی (در حین تصدی، درجه سرتیپی دریافت کرد) (۱۳۶۷ – ۱۳۷۶)
سرتیپ پاسدار قاسم سلیمانی (در حین تصدی، درجه سرلشکری دریافت کرد) (۱۳۷۶ – ۱۳ دی ۱۳۹۸)
سرتیپ پاسدار اسماعیل قاآنی (۱۳ دی ۱۳۹۸ – اکنون)
رئیسان سازمان بسیج مستضعفین

از ۱۴ تیر ۱۳۵۹ ستاد بسیج مستضعفین به سپاه پاسداران پیوست.
امیر مجد (۱۴ تیر ۱۳۵۹ – آذر ۱۳۶۰)
احمد سالک (آذر ۱۳۶۰ – ۱۳۶۲)
احمدرضا اخوان (سرپرست) (۱۳۶۲)
محمدعلی رحمانی (۲۷ بهمن ۱۳۶۲ – ۱۲ دی ۱۳۶۸)
از سال ۱۳۶۹، «واحد بسیج مستضعفین» به «نیروی مقاومت بسیج» ارتقا یافت.
علیرضا افشار (در حین تصدی، درجه سرتیپی دریافت کرد) (۱۲ دی ۱۳۶۸ – ۲۰ اسفند ۱۳۷۶)
سرتیپ پاسدار سید محمد حجازی (۲۰ اسفند ۱۳۷۶ – ۲۹ شهریور ۱۳۸۶)
سرپرست فرماندهی نیروی مقاومت بسیج: سرلشکر پاسدار محمدعلی جعفری (۲۹ شهریور ۱۳۸۶ – ۲۲ تیر ۱۳۸۷)
حسین طائب (۲۲ تیر ۱۳۸۷ – ۱۲ مهر ۱۳۸۸)
از ۱۲ مهر ۱۳۸۸ ساختار «نیروی مقاومت بسیج» به «سازمان بسیج مستضعفین» تغییر پیدا کرد.
سرتیپ پاسدار محمدرضا نقدی (۱۲ مهر ۱۳۸۸ – ۱۷ آذر ۱۳۹۵)
سرتیپ پاسدار غلامحسین غیب‌پرور (۱۷ آذر ۱۳۹۵ – ۱۱ تیر ۱۳۹۸)
سرتیپ پاسدار غلامرضا سلیمانی (۱۱ تیر ۱۳۹۸ – اکنون)
دنور، کارولینای شمالی

| Denver, North Carolina | Denver, North Carolina |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
  پرچم:   پرچم
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Lincoln County
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۳٬۰۳۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 28037
کد منطقه: 704
وبگاه: www.denvernc.com
دنور (به انگلیسی: Denver) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۰۹ نفر بوده‌است.
دنور با نام قدیمی دریاچه خشک، یک تابعه شهرستان لینکن، کارولینای شمالی در ایالات متحده آمریکا می باشد. این شهر در بزرگراه ایالتی 16 ایالت کارولینای شمالی در ساحل غربی دریاچه نورمن بر روی رودخانه کاتاوا واقع شده است. در واقع در 25 مایلی شمال شارلوت، کارولینای شمالی و در جنوب مرز شهرستان کاتاوا، کارولینای شمالی.
کنت دو مونت-کریستو (فیلم ۱۹۶۱)

| کنت دو مونت-کریستو | کنت دو مونت-کریستو |
| --- | --- |
کارگردان: کلود اوتان-لارا
فیلمنامه‌نویس: ژان الان الکساندر دوما
بازیگران: لوئی ژوردان ایوون فیورنو پی‌یر موندی آنری گیسول
موسیقی: رنه کلوئرک
فیلم‌بردار: ژاک ناتو
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۱
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
کنت دو مونت کریستو (فرانسوی: Le Comte de Monte-Cristo‎) یک فیلم فرانسوی-ایتالیایی به کارگردانی «کلود اوتان-لارا» است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لوئی ژوردان و رولدانو لوپی اشاره کرد. این فیلم اقتباسی از رمان کنت مونت-کریستو اثر الکساندر دوما است.
بازیگران

لوئی ژوردان
ایوون فیورنو
پی‌یر موندی
رولدانو لوپی
برنار دِرون
ژان-کلود میشل
ژرژ لان
آنری آریوس
آنری گیسول
آنری ویلبر
ژاک دینام
ژان مارتینلی
پل آمیو
ژاکلین ساسار

| ژاکلین ساسار | ژاکلین ساسار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ مارس ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) نیس
ملیت: فرانسه
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۱۹۶۸
ژاکلین ساسار (فرانسوی: Jacqueline Sassard‎؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۰) هنرپیشه اهل فرانسه است که بیشتر به‌خاطر بازی در فیلم‌های ایتالیایی دهه‌های پنجاه و شصت میلادی شناخته می‌شود.
مشهورترین ایفای نقشش در فیلم تصادف جوزف لوزی بود و از فیلم‌های دیگر او می‌توان به زنان ضعیف هستند اشاره کرد.
دیدارهای فوتبال ایران و تایلند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: تاریخچه بازیهای ایران و تایلند
شهر یا سرزمین: آسیا (کنفدراسیون فوتبال آسیا)
تیم‌های درگیر:  تیم ملی ایران  تیم ملی تایلند
نخستین دیدار: ایران ۳–۲ تایلند ۲۳ اردیبهشت ۱۳۵۱
دیدار پایانی: ایران ۳–۰ تایلند ۲۴ آبان ۱۳۹۲
پخش: شبکه سه
آمار رقابت‌ها: آمار رقابت‌ها
۱۴: ۱۴
بیشترین برد:  ایران (۱۱)
بهترین گلزن:  علی جباری (۳)
بزرگ‌ترین پیروزی: ایران ۵–۰ تایلند ۲۰ مرداد ۱۳۶۳
طولانی‌ترین دورهٔ پیروزی:  ایران (۶ برد متوالی)
تیم ملی ایران و تیم ملی تایلند تاکنون ۱۴ بار در مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند. حاصل این بازیها، ۱۱ پیروزی برای ایران و ۳ تساوی بوده‌است
در این بازیها جمعاً ۳۷ گل به ثمر رسیده‌است که سهم ایران ۳۲ گل و سهم تایلند ۵ گل است.
بازیهای رسمی بین این دو تیم سه بار با تساوی به پایان رسیده‌است.
اولین بازی

اولین بازی بین این دو تیم در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۵۱ از سری مسابقات جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۲ برگزار شد که با نتیجه ۳ بر ۲ به سود تیم ملی ایران تمام شد.
در این بازی که تیم تایلند با گلهای دقایق ۶۹ و ۷۰ دو بر صفر از تیم ملی ایران پیش افتاده بود در حدود ۶ دقیقه سه گل از علی جباری دریافت کرد تا هم در اولین بازی خود در برابر ایران تیم بازنده باشد و هم سریعترین هتریک تاریخ فوتبال ایران در بازیهای ملی رقم بخورد
بهترین برد

بهترین برد تیم ملی ایران در برابر تیم ملی تایلند کسب نتیجه ۵ بر ۰ میباشد که در سال ۱۳۶۳ حاصل شده است
تیم ملی تایلند هیچ بردی در برابر ایران نداشته است
فاصله بین بردها

تیم ملی ایران تجربه کسب برد در شش بازی متوالی در برابر تیم ملی تایلند را دارد
بیشترین فاصله‌ای که بین دو برد تیم ملی ایران افتاده است ۲ بازی میباشد (هر دو بازی مساوی)
بررسی کلی بازیها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بردهای ایران | ۱۱ بازی |  | گل‌های ایران | ۳۲ گل |  | بازی‌های برگزار شده در ایران | ۴ بازی |
| مساوی | ۳ بازی |  | گل‌های تایلند | ۵ گل |  | بازی‌های برگزار شده در کشور بی‌طرف | ۵ بازی |
| بردهای تایلند | ۰ بازی |  |  |  |  | بازی‌های برگزار شده در تایلند | ۵ بازی |
| مجموع بازی‌ها | ۱۴ بازی |  | مجموع گل‌ها | ۳۷ گل |  | مجموع بازی‌ها | ۱۴ بازی |
عنوان بازیها

| # | عنوان بازی | تعداد بازی | برد ایران | برد تایلند | مساوی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | مقدماتی جام ملتهای آسیا | ۵ | ۴ | - | ۱ |
| ۲ | مقدماتی جام جهانی | ۴ | ۳ | - | ۱ |
| ۳ | جام ملتهای آسیا | ۴ | ۳ | - | ۱ |
| ۴ | دوستانه | ۱ | ۱ | - | - |
| جمع | جمع | ۱۴ | ۱۱ | - | ۳ |
| عملکرد دو تیم در بازیهای رسمی | عملکرد دو تیم در بازیهای رسمی | عملکرد دو تیم در بازیهای رسمی | عملکرد دو تیم در بازیهای رسمی |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی | برد ایران | برد تایلند | مساوی |
| ۱۳ بازی | ۱۰ بازی | ۰ بازی | ۳ بازی |
میزبان و میهمان

| بازیهایی که در ایران برگزار شده است> تیم | بازیهایی که در ایران برگزار شده است> برد | بازیهایی که در ایران برگزار شده است> مساوی | بازیهایی که در ایران برگزار شده است> باخت |
| --- | --- | --- | --- |
|  ایران | ۴ | ۰ | ۰ |
|  تایلند | ۰ | ۰ | ۴ |
بازیهایی که در تایلند برگزار شده است: بازیهایی که در تایلند برگزار شده است
| تیم | برد | مساوی | باخت |
|  ایران | ۳ | ۲ | ۰ |
|  تایلند | ۰ | ۲ | ۳ |
بازیهایی که در کشوری بی‌طرف برگزار شده است: بازیهایی که در کشوری بی‌طرف برگزار شده است
| تیم | برد | مساوی | باخت |
|  ایران | ۴ | ۱ | ۰ |
|  تایلند | ۰ | ۱ | ۴ |
فهرست کلی بازیها

| # | تاریخ | نتیجه بازی | شهر / ورزشگاه | عنوان بازیها | گلزنان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴ | ۱۳۹۲/۸/۲۴ | ایران  ۳ - ۰  تایلند | بانکوک، تایلند، راجامانگالا | مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ | دژاگه (۲۸) – قوچان نژاد (۴۲) – جهانبخش (۹۰)  |
| ۱۳ | ۱۳۹۲/۷/۲۳ | ایران  ۲ - ۱  تایلند | تهران، ایران، آزادی | مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۵ | جلال حسینی (۶۷) – رضا قوچان‌نژاد (۶۹) تیراسیل دانگدا  |
| ۱۲ | ۱۳۸۸/۱۲/۱۲ | ایران  ۱ - ۰  تایلند | تهران، ایران، آزادی | مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۱۱ | جواد نکونام (۹۰)  |
| ۱۱ | ۱۳۸۷/۱۱/۹ | ایران  ۰ - ۰  تایلند | بانکوک، تایلند، راجامانگالا | مقدماتی جام ملت های آسیا ۲۰۱۱ |  |
| ۱۰ | ۱۳۸۳/۴/۳۰ | ایران  ۳ - ۰  تایلند | چونگ‌کینگ، چین | جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴ | عنایتی (۷۰) نکونام (۸۰) علی دایی (۸۶-پ)  |
| ۹ | ۱۳۸۰/۷/۱۳ | ایران  ۱ - ۰  تایلند | تهران، ایران، آزادی | مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ | علیرضا واحدی نیکبخت (۳۹)  |
| ۸ | ۱۳۸۰/۶/۱۰ | ایران  ۰ - ۰  تایلند | بانکوک، تایلند، راجامانگالا | مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ |  |
| ۷ | ۱۳۷۹/۷/۲۴ | ایران  ۱ - ۱  تایلند | بیروت، لبنان، کمیل شمعون | جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۰ | علی دایی (۷۳) ** سیکسان بیتورات (۱۲)  |
| ۶ | ۱۳۷۵/۹/۱۹ | ایران  ۳ - ۱  تایلند | دبی، امارات، آل مکتوم | جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ | سعداوی (۳۴) – میناوند (۵۶) – دایی (۷۰) کیاتیسوک (۸۰)  |
| ۵ | ۱۳۶۸/۳/۹ | ایران  ۳ - ۰  تایلند | تهران، ایران، آزادی | مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۰ | فرشاد پیوس (۳۳ و ۶۴) – محسن گروسی (۴۲)  |
| ۴ | ۱۳۶۷/۱۲/۴ | ایران  ۳ - ۰  تایلند | بانکوک، تایلند | مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۰ | باوی (۱۲) – قایقران (۲۸) – گروسی (۸۷)  |
| ۳ | ۱۳۶۵/۶/۲۷ | ایران  ۴ - ۰  تایلند | سئول، کره جنوبی | بازی دوستانه | کریم باوی – حمید درخشان – فرشاد پیوس عبدالعلی چنگیز  |
| ۲ | ۱۳۶۳/۵/۲۰ | ایران  ۵ - ۰  تایلند | جاکارتا، اندونزی، بونگ کارنو | مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ | محمود معمار (۲۵) – حمید علیدوستی (۳۱ و ۶۳)  ناصر محمدخانی (۵۵) – حمید درخشان (۸۱)  |
| ۱ | ۱۳۵۱/۲/۲۳ | ایران  ۳ - ۲  تایلند | بانکوک، تایلند، ملی تایلند | جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۲ | علی جباری (۸۰ و ۸۶ و ۸۸) پرچا کیتبون (۶۹) – پراپون تانتاریانوند (۷۰)  |