زوال عقل با اجسام لویی
علائم و نشانه‌ها > ویژگی‌های حمایتی

ویژگی‌های حمایتی زوال عقل با اجسام لویی، وزن تشخیصی کمتری دارند، اما شواهدی برای پشتیبانی از دیگر ویژگی‌های بیماری ارائه می‌دهند. ویژگی‌های حمایتی ممکن است در اوایل پیشرفت بیماری به‌وجود بیایند و تا مدت‌ها نیز باقی بمانند. این علائم و نشانه‌ها، شیوع بسیار گسترده‌ای دارند اما برای تشخیص کافی و اختصاصی نیستند و می‌توانند علائم بیماری دیگری باشند. ویژگی‌های حمایتی عبارتند از:
حساسیت مشخص به داروهای ضدروان‌پریشی (نورولپتیک‌ها)؛
دیس‌اُتونومی مشخص (اختلال خودکار) که در آن سیستم عصبی خودمختار به‌درستی کار نمی‌کند؛
توهم در حواس به غیر از بینایی (شنوایی، لامسه، چشایی، و بویایی)؛
پرخوابی (خواب‌آلودگی بیش از حد)؛
هیپوسمی (کاهش توانایی بویایی)؛
باورها و توهمات نادرست که حول یک موضوع معمولی سازماندهی شده‌اند؛
بی‌ثباتی وضعیتی، از دست دادن هوشیاری، و زمین‌خوردن‌های مکرر؛
بی‌تفاوتی، اضطراب یا افسردگی.
به‌دلیل از دست دادن سلول‌هایی که انتقال‌دهنده عصبی دوپامین را آزاد می‌کنند، افراد مبتلا به دِمانس با اجسام لویی ممکن است به سندرم نورولپتیک بدخیم، اختلال در شناخت یا هوشیاری، تشدید غیرقابل بازگشت پارکینسونیسم از جمله سفتی شدید و دیس‌اتونومی ناشی از استفاده از داروهای ضد روان پریشی مبتلا شوند.
دیس‌اُتونومی (اختلال سیستم عصبی خودمختار) زمانی رخ می‌دهد که آسیب ناشی از اجسام لویی بر دستگاه عصبی خودمختار محیطی (اعصابی که با عملکرد ناخودآگاه اندام‌هایی مانند روده، قلب و دستگاه ادراری سر و کار دارند) تأثیر می‌گذارد. نخستین نشانه‌های اختلال عملکردی اُتونومیک اغلب نامحسوس هستند. نشانه‌های آن شامل مشکلات فشار خون مانند افت فشار خون ارتواستاتیک (کاهش قابل توجه فشار خون در هنگام ایستادن)، افت فشار هنگام به پشت خوابیدن، یبوست، مشکلات ادراری، اختلال عملکرد جنسی، تعریق و ترشح بیش از حدِ بزاق، از دست دادن یا کاهش توانایی بویایی و مشکلات بلع (دیسفاژی) است.
رسوبات آلفا-سینوکلئین می‌تواند بر ماهیچه قلب و عروق خونی تأثیر بگذارد. بر اساس نتایج به‌دست آمده تخریب اعصاب سمپاتیک قلبی یک ویژگی نوروپاتولوژیک در زوال عقل با اجسام لویی است. تقریباً همه افراد مبتلا به سینوکلئینوپاتی اختلال عملکرد قلبی عروقی دارند، گرچه بیشتر آنها بدون علامت هستند. بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از افراد مبتلا به دِمانس با اجسام لویی به دلیل کاهش جریان خون، افت فشار خون ارتواستاتیک دارند که گاهی منجر به سبکی سر، احساس ضعف و تاری دید می‌شود.
رسوبات آلفا سینوکلئین بر هر سطحی از عملکرد دستگاه گوارش، از جویدن تا دفع، اثر می‌گذارد. تقریباً همه افراد مبتلا به این بیماری، دارای اختلال عملکرد دستگاه گوارش فوقانی (مانند گاستروپارزی و تأخیر در تخلیه معده) یا اختلال عملکرد دستگاه گوارش تحتانی (مانند یبوست و طولانی شدن زمان انتقال مدفوع) هستند. این مبتلایان به‌طور کلی حالت تهوع، احتباس معده، نفخ و اتساع شکم را به دلیل تأخیر در تخلیه معده تجربه می‌کنند. مشکلات مربوط به عملکرد دستگاه گوارش ممکن است بر جذب دارو نیز تأثیر بگذارد. یبوست یکی از شایع‌ترین علائم برای افراد مبتلا به زوال عقلِ اجسام لویی است و گاهی یک دهه پیش از تشخیص بیماری ظاهر می‌شود. دشواری در بلع در این بیماری خفیف‌تر از سایر سینوکلئینوپاتی‌ها است و دیرتر ظاهر می‌شود. مشکلات ادراری (احتباس ادرار، بیدارشدن در شب برای ادرار کردن، افزایش تکرر و فوریت ادرار و مثانه پرکار یا کم‌کار) معمولاً دیرتر ظاهر می‌شوند و ممکن است خفیف یا متوسط باشند. اختلال در عملکرد جنسی معمولاً در اوایل سینوکلئینوپاتی ظاهر می‌شود و گاهی شامل اختلال نعوظ، مشکل در رسیدن به ارگاسم یا انزال است.
از بین ویژگی‌های حمایتی، نشانه‌های روانی زمانی بروز می‌کند که فرد نخستین بار مورد توجه بالینی قرار می‌گیرد و بیماریش تشخیص داده می‌شود. احتمال آسیب عملکردی ناشی از اختلالات روانی در این بیماری در مقایسه با بیماری آلزایمر بیشتر است. حدود یک سوم از افراد مبتلا به زوال عقل با اجسام لویی، افسردگی دارند و بیشترشان دچار اضطراب نیز هستند. اضطراب منجر به افزایش خطر زمین‌خوردن می‌شود و بی‌تفاوتی ممکن است باعث کم شدن تعامل اجتماعی شود.
آشفتگی، اختلالات رفتاری و هذیان معمولاً در مراحل بعدی بیماری ظاهر می‌شوند. گاهی هذیان‌ها درونمایۀ پارانوئیدی دارند و تفکراتی نظیر تخریب شدن تدریجی خانه، خیانت یا رها شدن توسط دیگران را شامل می‌شوند. مبتلایانی که وسایل خود را به اشتباه جا می‌گذارند، گاهی فکر می‌کنند وسایلشان سرقت رفته است. هنگام تشدید نشانه‌های بیماری، سندرم کاپگراس نیز رخ می‌دهد که در آن فرد مبتلا، شناخت خود از همسر، خانواده و یا توانایی خودمراقبتی را از دست داده و در مواردی فکر می‌کند اطرافیانِ فعلی، به دروغ خود را به عنوان خویشاوندش معرفی کرده‌اند. توهم در سایر مسائل نیز وجود دارد، اما کمتر دیده شده‌است.
در این بیماری، اختلالات خواب (اختلال در چرخه خواب، آپنه خواب و برانگیختگیِ ناشی از اختلال حرکتی متناوب اندام) رایج است و گاهی منجر به پُرخوابی می‌شود. همچنین از دست دادن حس بویایی گاهی چندین سال پیش از علائم و نشانه‌های دیگر آغاز می‌شود.