stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ارتباط‌پنداری
پاریدولیا (معنی‌پنداری)

پاریدولیا که یکی از انواع ارتباط‌پنداری و زیر مجموعه آن است را می‌توان به این صورت تعریف کرد: یک سوگیری ذهنی است که در آن فرد، اشیاء، صداها، الگوها و شکل‌هایی را که می‌بیند به صورت معنادار تعبیر می‌کند. از مثال‌های معمولی که در این باره زده می‌شود می‌توان به این موارد اشاره کرد: دیدن چهره در ابرها، دیدن چهره در مریخ و ماه، شنیدن پیام‌های ناشناخته وقتی نوار یا صدای ضبط‌شده به‌صورت برعکس پخش می‌شود  و …
پاریدولیا از دو واژهٔ یونانی تشکیل شده‌است: «پارا» که به معنی «کنار» یا «همراه» است، و «ایدولون» که به معنی تصویر است، و در کل، به معنی و مفهوم جانبیِ یک شکل اشاره دارد.
مثال
پاریدولیا نوعی آپوفنیا است که شامل درک تصاویر یا صداها در محرک های تصادفی است.
یک مثال رایج، درک صورت در یک جسم بی‌جان است - چراغ‌های جلو و کباب‌پز یک خودرو ممکن است به نظر «خندان» باشند. مردم سراسر جهان «انسان در ماه» را می بینند.مردم گاهی چهره یک شخصیت مذهبی را در یک تکه نان تست یا در دانه های یک تکه چوب می بینند. شواهد قوی وجود دارد مبنی بر اینکه داروهای روانگردان تمایل به ایجاد یا افزایش پاریدولیا دارند.
پاریدولیا معمولاً در نتیجه ناحیه دوکی شکل صورت - که بخشی از مغز انسان است که مسئول دیدن چهره ها است - رخ می دهد که به اشتباه یک شی، شکل یا پیکربندی را با نوعی ویژگی های "چهره مانند" درک شده به عنوان صورت تفسیر می کند.
تصویر ماهواره‌ای از سطح مریخ. این عکس به نام «صورت مریخ» شناخته شد. تصاویر بعدی که از سطح مریخ گرفته شد این خرافه را رد کرد.
هندریک لورنتز

| هندریک آنتون لورنتس Hendrik Antoon Lorentz | هندریک آنتون لورنتس Hendrik Antoon Lorentz |
| --- | --- |
هندریک لورنتس با فرمولهای نسبیت عام: هندریک لورنتس با فرمولهای نسبیت عام
زادهٔ: ۱۸ ژوئیهٔ ۱۸۵۳ آرنهم، هلند
درگذشت: ۴ فوریهٔ ۱۹۲۸ (۷۴ سال) هارلم، هلند
ملیت: هلندی
محل تحصیل: دانشگاه لیدن
شناخته‌شده برای: تبدیل لورنتستابش الکترومغناطیسینیروی لورنتسانقباض طولمنیفلد شبه ریمانیعامل لورنتسکشف اثر زیمان
جوایز:  جایزه نوبل فیزیک (۱۹۰۲) همکار انجمن سلطنتی (۱۹۰۵)نشان رامفورد (۱۹۰۸)مدال فرانکلین (۱۹۱۷)مدال کاپلی (۱۹۱۸)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه لیدن
استاد راهنما: پیتر ریکه
دانشجویان دکتری: آدریان فوکرلئونارد اورنستاین
 :  
هندریک آنتون لورنتس (به هلندی: Hendrik Antoon Lorentz) (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۸۵۳ – درگذشته ۴ فوریه ۱۹۲۸) فیزیک‌دان هلندی بود که در سال ۱۹۰۲ جایزه نوبل را به صورت مشترک با پیتر زیمان بخاطر کشف اثر زیمان برنده شد.
تبدیلات لورنتس که بعداً آلبرت اینشتین برای توصیف فضا و زمان از آن بهره گرفت از کارهای هندریک لورنتس است. کارهای لورنتس بیشتر در زمینهٔ پژوهش نظری در مورد ویژگی‌های الکترومغناطیسی ماده بود. وی به این نتیجه رسید که اندازه اجسام تحت تأثیر سرعت و جرم آن‌ها قرار دارد. او هم‌چنین این‌گونه فرض کرد که سرعت نور بالاترین سرعت ممکن است. لورنتس با این کار بنیادهای نظریّهٔ نسبیت خاص انیشتین را پی‌ریزی کرد.
آلبرت انیشتین به لورنتس به دیده تحسین می‌نگریست.
با آلبرت اینشتین ۱۹۲۱
هارتنشتاین (بایرن)

| هارتنشتاین (بایرن)  | هارتنشتاین (بایرن)  |
| --- | --- |
Castle of Hartenstein: Castle of Hartenstein
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Mittelfranken
ناحیه: Nürnberger Land
انجمن شهرداری: Velden (Pegnitz)
تقسیمات: 15 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Werner Wolter (FW)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴٫۷۶ کیلومتر مربع (۹٫۵۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۰ متر (۱۶۰۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۴۳۵
 • تراکم: ۵۸/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 91235
کدهای شماره‌گیری: 09152
پلاک خودرو: LAU, ESB, HEB, N, PEG
وبگاه: www.hartenstein-mfr.de
هارتنشتاین (به آلمانی: Hartenstein) یک شهر در آلمان است که در نورنبرگر لاند واقع شده‌است.
شریف لطفی

| شریف لطفی | شریف لطفی |
| --- | --- |
شریف لطفی در مراسم رونمایی از آلبوم دیورتیمنتو اثر احمد پژمان ۳۱ تیر ۱۳۹۵ مؤسسه خانه هنر خرد: شریف لطفی در مراسم رونمایی از آلبوم دیورتیمنتو اثر احمد پژمان ۳۱ تیر ۱۳۹۵ مؤسسه خانه هنر خرد
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۶ اردیبهشت ۱۳۲۹ (۷۴ سال)رشت
ژانر: موسیقی کلاسیک موسیقی فیلم موسیقی سمفونیک ایرانی موسیقی دستگاهی ایران
ساز(ها): هورن - پیانو
اعضا: هیئت علمی دانشگاه هنر تهران هیئت امنا و هیئت مؤسس انجمن فیلارمونیک ایران
اعضای پیشین:  ارکستر سمفونیک تهران  ارکستر اپرای تهران  ارکستر باله  ارکستر سمفونیک هامبورگ  ارکستر سمفونیک برمن 
سازهای اصلی: سازهای اصلی
هورن: هورن
جایزه(ها):  برنده لوح زرین و دیپلم افتخار جشنواره فیلم فجر برای موسیقی متن فیلم مادیان  برنده جایزه کتاب سال ۱۳۸۲ برای تألیف روش نوین مبانی اجرای موسیقی  برنده جایزه انجمن ترویج علم 
وبگاه: http://www.shariflotfi.com/
شریف لطفی (زادهٔ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۲۹ در رشت) آهنگساز، نوازندهٔ هورن، پداگوژیست موسیقی و رهبر ارکستر اهل ایران است. او بنیانگذار دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه هنر تهران و از استادان این دانشگاه است.
زندگی‌نامه

شریف لطفی زادهٔ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۲۹ در شهر رشت است. او در سن ده سالگی به علت تغییر شغل پدر به تهران عزیمت کرد. دوازده ساله بود که به تشویق پدر، که خود از شاگردان ابوالحسن صبا بود، وارد هنرستان عالی موسیقی تهران شد و هورن را به عنوان ساز تخصصی زیر نظر مرتضی حنانه فرا گرفت.
زندگی هنری

شریف لطفی با دریافت دیپلم موسیقی، همزمان در ارکستر سمفونیک تهران، ارکستر اپرای تهران و ارکستر باله، به عنوان نوازندهٔ ساز هورن مشغول به کار شد. پس از گذراندن دوره کارشناسی موسیقی در هنرستان عالی موسیقی تهران، از سوی وزیر فرهنگ و هنر به دریافت بورس تحصیلی دولتی به عنوان دانشجوی ممتاز نائل آمد. او تحصیلات خود را در آکادمی موسیقی شهر هامبورگ آلمان در زمینه‌های پداگوژی موسیقی و رهبری ارکستر ادامه داد و در همین زمان، به عنوان نوازندهٔ هورن به عضویت ارکستر سمفونیک هامبورگ و ارکستر سمفونیک برمن درآمد.
شریف لطفی پس از به پایان بردن تحصیلات تکمیلی در رشته‌های پداگوژی موسیقی و رهبری ارکستر، با بازگشت به ایران، نخست عضو هیئت علمی هنرستان عالی موسیقی و در پی آن عضو هیئت علمی دانشگاه هنر تهران شد. او برای مدتی ریاست هنرستان عالی موسیقی تهران را بر عهده داشت و پس از آن نسبت به تأسیس و رهبری ارکستر سمفونیک دانشگاه تهران اقدام نمود.
بعد از برنامه‌ریزی و تدوین رشته‌های تحصیلی موسیقی، در سال ۱۳۷۰ مرکز آموزش‌های آزاد موسیقی دانشگاه هنر را بنیان گذاشت و نهایتاً در سال ۱۳۷۳، موفق به تأسیس نخستین دانشکدهٔ موسیقی ایران، با عنوان «دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران» در پردیس کرج دانشگاه هنر گردید.
رهبری ارکستر سمفونیک فرهنگسرای بهمن، ثبت و راه اندازی مجدد انجمن فیلارمونیک ایران، راه‌اندازی گروه موسیقی دانشگاه گیلان و همچنین رهبری ارکستر فیلارمونیک تهران پس از انقلاب ۵۷ با او بود. شریف لطفی بنیانگذار، عضو هیئت علمی و از استادان دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه هنر تهران، تا اواخر سال ۱۳۸۹ ریاست دانشکده موسیقی دانشگاه هنر را بر عهده داشت.
او تا پایان دوران ریاست در دانشکدهٔ موسیقی، موفق به راه‌اندازی رشته‌های: آهنگسازی، نوازندگی موسیقی ایرانی، نوازندگی موسیقی جهانی (کلاسیک) و موسیقی نظامی در مقطع کارشناسی و همچنین رشته‌های: آهنگسازی، نوازندگی موسیقی ایرانی، نوازندگی موسیقی جهانی (کلاسیک) و اتنوموزیکولوژی در مقطع کارشناسی ارشد شد.
موسیقی فیلم مادیان از جمله آثار او است که در سال ۱۳۶۴، برندهٔ جایزه لوح زرین و دیپلم افتخار بهترین موسیقی متن از چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر شد. همچنین کتاب روش نوین مبانی اجرای موسیقی از تألیفات او، در سال ۱۳۸۲ به عنوان کتاب سال برگزیده شد. برادر او ابراهیم لطفی، نوازنده و مدرس سرشناس ویلن است.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های هنری شریف لطفی، می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
مدیر هنرستان عالی موسیقی تهران (۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹)، بنیانگذار و رهبر ارکستر سمفونیک دانشگاه تهران (۱۳۵۹)، نخستین عضو و از بنیانگذاران شورای ارزشیابی هنرمندان کشور، برنامه‌ریزی و تدوین رشته‌های تحصیلی موسیقی برای دوره‌های کارشناسی ناپیوسته، کارشناسی و کارشناسی ارشد، مسئول برنامه‌ریزی نخستین دورهٔ آموزش‌های تکنولوژی - شاخهٔ موسیقی (دورهٔ پنج سالهٔ علمی‌کاربردی)، بنیانگذار معاونت پژوهشی دانشگاه هنر تهران و نخستین معاون پژوهشی دانشگاه هنر (۱۳۷۰)، بنیانگذاری دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه هنر تهران (۱۳۷۳)، عضویت در گروه هنر و معماری شورای عالی برنامه‌ریزی وزارت فرهنگ و آموزش عالی، عضویت در هیئت تحریریه و مسئول بخش موسیقی «فصلنامهٔ هنر»، عضویت در هیئت علمی سمینار «مدیریت و هنر» در حوزهٔ معاونت هنری وزارت ارشاد، عضویت در هیئت واژه‌گزینی موسیقی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، عضویت در هیئت علمی سمینار «ایران‌شناسی»، شاخهٔ موسیقی در بنیاد ایرانشناسی (۱۳۸۰)، راه‌اندازی گروه موسیقی دانشگاه گیلان (۱۳۸۱)، ثبت حقوقی و راه‌اندازی مجدد انجمن فیلارمونیک ایران
آثار هنری

از جمله آثار شریف لطفی، به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
آثار هنری > آهنگسازی

سه‌گاه برای پیانو و ارکستر
جادهٔ ابریشم
اتود برای هورن
سروش برای ویلن و ارکستر
ماهور رنگی
سرود المپیاد سراسری دانشجویان
تنظیم موسیقی مناطق ایران برای ارکستر سازهای ایرانی (محلی ۱، ۲، ۳ و ۴)
قطعه‌ای برای خواننده، پیانو و گروه کر
نوا، برای چهار ساز ایرانی
آلبوم موسیقی محلی‌ها (به همراه پارتیتور اثر)
آلبوم موسیقی دفینه، (سال ۱۴۰۰)
آثار هنری > موسیقی فیلم و سریال

مادیان (علی ژکان)
سامان (احمد نیک آذر)
کنار برکه‌ها (یدالله نوعنصری)
دخترک کنار مرداب (علی ژکان)
پرندهٔ آهنین (علی شاه حاتمی)
مسافران دره انار (یدالله نوعصری)
آهوی وحشی (حمید خیرالدین)
دو همسفر (اصغر هاشمی)
سکوت کوهستان (یدالله نوعنصری)
سریال رعنا (داوود میرباقری)
سریال عطر گل یاس (بهمن زرین‌پور)
آثار هنری > تألیفات

مبانی آفرینش در موسیقی ایران - نشر آواز - ۱۳۹۹
اندیشه‌های موسیقایی - نشر دیبایه - ۱۳۹۲
روش نوین مبانی اجرای موسیقی - انتشارات دانشگاه هنر - ۱۳۸۱
جوایز

لوح تقدیر ویژه و تندیس جایزه ترویج علم از دوازدهمین دورهٔ جایزه ترویج علم ایران. ۱۳۹۰
برندهٔ بیست و یکمین دورهٔ کتاب سال برای تألیف کتاب روش نوین مبانی اجرای موسیقی. ۱۳۸۲
نصب تندیس شریف لطفی در گذر هنرمندان جزیره کیش. ۱۳۷۹
استاد منتخب دانشگاه هنر تهران. ۱۳۷۴
دریافت لوح زرین و دیپلم افتخار بهترین موسیقی متن از چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر برای موسیقی فیلم سینمایی مادیان. ۱۳۶۴
خورخه کوره

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jorge Iván Correa
زادروز:  ۴ آوریل ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  سن میگل
قد:  ۱٫۷۰ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال ولس
شمارهٔ پیراهن:  ۱۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد |  ۶۳ |  (۹) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← Defensores (قرضی) |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه ورزشی ماریتیمو |  ۱۰۲ |  (۶) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال نفتچی باکو |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال ولس |  ۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۲۲. 
خورخه کوره (انگلیسی: Jorge Correa؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد.
زو لوفگرن

| Zoe Lofgren | Zoe Lofgren |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ حوزه انتخابیه نوزدهم کالیفرنیا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ حوزه انتخابیه نوزدهم کالیفرنیا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 3, 2013: آغاز به کار  January 3, 2013
پس از: جف دنهام
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ حوزه انتخابیه شانزدهم کالیفرنیا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از کالیفرنیا حوزهٔ حوزه انتخابیه شانزدهم کالیفرنیا
دوره مسئولیت January 3, 1995 – January 3, 2013: دوره مسئولیت January 3, 1995 – January 3, 2013
پس از: دون ادواردز
پیش از: جیم کوستا
Chairman of the House Ethics Committee: Chairman of the House Ethics Committee
دوره مسئولیت January 3, 2009 – January 3, 2011: دوره مسئولیت January 3, 2009 – January 3, 2011
پس از: جن گرین
پیش از: جو بونر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Sue Lofgren ۲۱ دسامبر ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) سان ماتیو، کالیفرنیا
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): John Marshall Collins
اقامتگاه: سان‌خوزه٬ کالیفرنیا
محل تحصیل: دانشگاه استنفورد, Santa Clara University School of Law
پیشه: attorney, political assistant
زو لوفگرن (به انگلیسی: Zoe Lofgren) نمایندهٔ حوزه انتخابیه شانزدهم کالیفرنیا از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۲ ژانویه ۱۹۹۵ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
نواوکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: NVAX شاخص راسل ۲۰۰۰
صنعت: زیست‌فناوری
دفتر مرکزی: گیترزبرگ، مریلند
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: واکسن
تعداد کارکنان: ۷۹۱ نفر (۲۰۲۱)
نواوکس (انگلیسی: Novavax) شرکت داروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد.
رافائل لمکین

| رافائل لمکین | رافائل لمکین |
| --- | --- |
رافائِل لِمکین: رافائِل لِمکین
زادهٔ: ۲۴ ژوئن ۱۹۰۰ بزوودنه واوکویسک، استان گرودنو، امپراتوری روسیه (بلاروس کنونی)
درگذشت: ۲۸ اوت ۱۹۵۹ (۵۹ سال) نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحدهٔ آمریکا.
ملیت: لهستانی
پیشه: حقوقدان
شناخته‌شده برای: وضع اصطلاح نسل‌کشی و نگارش پیش‌نویس کنوانسیون منع و مجازات جرم نسل‌کشی
رافائِل لِمکین (لهستانی: Rafał Lemkin؛ ‏۲۴ ژوئن ۱۹۰۰ – ۲۸ اوت ۱۹۵۹) حقوقدان لهستانی یهودی‌تبار بود که بیشتر برای وضع واژهٔ نسل‌کشی و آغاز کنوانسیون منع و مجازات جرم نسل‌کشی شناخته شده‌است. لمکین واژهٔ نسل‌کشی را در سال ۱۹۴۳ از genos (خانواده، قبیله، یا نژاد به یونانی) و -cide (کشتن به لاتین) ساخت.
زندگی‌نامه

لمکین در ۲۴ ژوئن ۱۹۰۰ در بزوودنه، دهکده‌ای در ولکوویسکی آویزد، فرمانداری گرودنو، در امپراتوری روسیه (بلاروس کنونی) متولد شد. وی در یک خانواده یهودی لهستانی در یک مزرعه بزرگ در نزدیکی واوکویسک بزرگ شد و یکی از سه فرزند جوزف لمکین و بلا نیوز پومرانز بود. پدرش یک کشاورز و مادرش یک ادیب، نقاش، زبان‌شناس و دانشجوی فلسفه با مجموعه بزرگی از کتابها در زمینه ادبیات و تاریخ بود. لمکین و دو برادرش (الیاس و ساموئل) نرد مادرشان درس خانگی خواندند.
از زمان جوانی، لمکین علاقمند به بررسی موضوع قساوتها بود و غالباً از مادرش در مورد حوادث تاریخی نظیر غارت کارتاژ، حمله و فتوحات مغول و آزار و شکنجه قوم اوگنو سؤال می‌کرد. لمکین ظاهراً، در سن ۱۲ سالگی، با خواندن کتاب هوس‌های امپراتور نوشته هنریک سینکیه‌ویچ، به ویژه بخشی که نرون مسیحیان را جلوی شیرها انداخت، با مفهوم جنایات جمعی روبرو شد. در مورد این داستان‌ها، لمکین نوشت: «یک رشته خون از صحنه روم از طریق چوبه دار فرانسه به قتلگاه بیالیستوک هدایت شد». لمکین از طریق نوشته‌های خود، اعتقادی اساسی، که در تفکر او در طول زندگیش به وجود آمده، را نشان می‌دهد: رنج یهودیان در شرق لهستان بخشی از الگوی بزرگتری از بی‌عدالتی و خشونت بود که در طول تاریخ و در سراسر جهان وجود داشت.
مزرعه خانوادگی لمکین در منطقه‌ای واقع شده بود که در آن جنگ بین نیروهای روسی و آلمانی در طول جنگ جهانی اول رخ داد. خانواده او قبل از پناه گرفتن، در جنگلی در همان نزدیکی کتاب‌ها و اشیا قیمتی خود را دفن کردند. در طول جنگ، آتش توپخانه خانه آنها را ویران کرد و نیروهای آلمانی محصولات و اسب و دام آنها را تصرف کردند. برادر لمکین ساموئل سرانجام بر اثر سینه پهلو و سوء تغذیه درگذشت در حالی‌که خانواده در جنگل باقی مانده بودند.
وی پس از فارغ‌التحصیلی از یک مدرسه تجارت محلی در بیاویستوک، تحصیل زبان‌شناسی را در دانشگاه ژان کازیمیر (لووف فعلی اوکراین) آغاز کرد. او چند زبانه بود، به ۹ زبان مسلط بود و چهارده زبان را درحد خواندن می‌دانست. اولین کتاب منتشرشده او ترجمه رمان نوه من مریمکا نوشته حییم نحمان بیالیک از عبری به لهستانی در سال ۱۹۲۶ بود. در بیاویستوک بود که لمکین پس از اطلاع از نسل‌کشی ارامنه در امپراتوری عثمانی، و بعداً تجربه آشوریان درعراق و قتل‌عام آنها در طی کشتار سمیل در سال ۱۹۳۳ به قوانین علیه جنایات دسته جمعی علاقه‌مند شد.
پس از مطالعه در مورد ترور طلعت پاشا، عامل اصلی نسل‌کشی ارامنه، در برلین توسط سوقومون تهلیریان، لمکین از جولیوس ماکارویچ پرسید که چرا طلعت پاشا را نمی‌توان به جرم جنایاتش در دادگاه آلمان محاکمه کرد. ماکارویچ، یک ملی‌گرا- محافظه‌کار که معتقد بود یهودیان و اوکراینی‌ها اگر از ذوب شدن در جامعه امتناع ورزند باید از لهستان اخراج شوند، پاسخ داد که دکترین حاکمیت وستفالی به دولت‌ها این حق را می‌دهد که امور داخلی خود را هر طور که صلاح می‌دانند انجام دهند. باسخ لمکین این بود که «او آنها را می‌کشد و این کار اوست. اگر دخالت کنید، در حال تجاوز هستید»، «اما ارمنی‌ها مرغ نیستند». او در نهایت چنین نتیجه گرفت، «من معتقدم حاکمیت را نمی‌توان به عنوان حق کشتن میلیون‌ها انسان بی‌گناه تصور کرد».
لمکین سپس برای تحصیل فلسفه به دانشگاه هایدلبرگ آلمان رفت و در سال ۱۹۲۶ برای تحصیل در رشته حقوق به لووف بازگشت.
در طول جنگ جهانی دوم

او ورشو را در ۶ سپتامبر ۱۹۳۹ ترک کرد و راه خود را به سمت شمال شرقی به سمت وولکوویسکی در پیش گرفت، اما خود را بین اشغالگران گرفتار یافت. آلمانی‌ها در غرب، و شوروی‌ها که از شرق نزدیک می‌شدند، استقلال لهستان با مفاد قرارداد بین استالین و هیتلر به خاموشی می‌گرایید. او به سختی از دستگیری آلمانی‌ها فرار کرد و توانست در اوایل بهار ۱۹۴۰ از طریق لیتوانی خود را به سوئد برساند. در آنجا در دانشگاه استکهلم سخنرانی کرد. با کنجکاوی در مورد نحوه تحمیل حکومت نازی‌ها، او شروع به جمع‌آوری قوانین و احکام نازی کرد، زیرا بر این باور بود که اسناد رسمی اغلب اهداف اساسی را بدون بیان صریح منعکس می‌کنند. او به دنبال شناخت الگوهای رفتار آلمانی، زمان زیادی را در کتابخانه مرکزی استکهلم به جمع‌آوری، ترجمه و تجزیه و تحلیل اسنادی که جمع‌آوری کرده بود، گذراند. تلاش لمکین اورا به این نتیجه رساند که هدف کلی آلمان‌ها نابودی کامل ملتی است که در کنترل آنها می‌افتد. برخی از اسنادی که لمکین مورد تحلیل قرار داد توسط هیتلر امضا شده بودو ایده‌های نبرد من را در سیاست لبنسراوم، فضای زندگی جدیدی که آلمانی‌ها در آن ساکن خواهند شد، بکار گرفته بود. لمکین با کمک همکار قبل از جنگ خود، مک درموت، اجازه ورود به ایالات متحده را دریافت کرد[۳۱] و در سال ۱۹۴۱ به آنجا رفت.
اگرچه او توانست جان خود را نجات دهد، اما ۴۹ نفر از خویشاوندانش را در هولوکاست از دست داد. تنها اعضای خانواده لمکین در اروپا که از هولوکاست جان سالم به در بردند، برادرش، الیاس، و همسر و دو پسرش بودند که به اردوگاه کار اجباری شوروی فرستاده شده بودند. لمکین با موفقیت به برادر و خانواده خود کمک کرد تا در سال ۱۹۴۸ به مونترال، کبک، کانادا مهاجرت کنند. پس از ورود به ایالات متحده، در سال ۱۹۴۱ به دعوت مک درموت، لمکین به دانشکده حقوق دانشگاه دوک در کارولینای شمالی پیوست. در نوامبر ۱۹۴۴، بنیاد کارنگی برای صلح بین‌المللی، کتاب قانون محور در اروپای اشغالی را منتشر کرد. این کتاب شامل تحلیل حقوقی گسترده‌ای از حاکمیت آلمان در کشورهای تحت اشغال آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم به همراه تعریف واژه نسل‌کشی است.
ایده لمکین در مورد نسل‌کشی به عنوان یک جرم علیه حقوق بین‌الملل به‌طور گسترده توسط جامعه بین‌المللی پذیرفته شد و یکی از پایه‌های حقوقی دادگاه نورنبرگ بود. در سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶، لمکین مشاور دیوان عالی ایالات متحده آمریکا و رابرت جکسن، مشاور رئیس دادگاه نورنبرگ شد. این کتاب به یکی از متون اساسی در مطالعات هولوکاست و مطالعه توتالیتاریسم، خشونت توده‌ای و مطالعات نسل‌کشی تبدیل شد.
بعد از جنگ

پس از جنگ، لمکین ترجیح داد در ایالات متحده بماند. از سال ۱۹۴۸، او در دانشگاه ییل در رشته حقوق کیفری تدریس کرد. در سال ۱۹۵۵، او استاد حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه راتگرز در نیوآرک شد. لمکین همچنین کمپین خود را برای قوانین بین‌المللی و منع نسل‌کشی، که از زمان کنفرانس مادرید در سال ۱۹۳۳ از آن دفاع کرده بود، ادامه داد. او ممنوعیت مشابهی را برای جنایات علیه بشریت در کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۴۵ پیشنهاد کرد، اما پیشنهاد او رد شد.
لمکین پیش نویس قطعنامه‌ای را برای معاهده کنوانسیون نسل‌کشی به تعدادی از کشورها ارائه کرد تا آنها را به حمایت از این قطعنامه متقاعد کند. این قطعنامه با حمایت ایالات متحده برای بررسی به مجمع عمومی ارائه شد. کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل‌کشی به‌طور رسمی در ۹ دسامبر ۱۹۴۸ ارائه و تصویب شد. در سال ۱۹۵۱، لمکین تنها تا حدی به هدف خود رسید و این زمانی بود که کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل‌کشی پس از تصویب معاهده توسط بیستمین کشور، به مرحله اجرا درآمد.
نگرانی‌های گسترده‌تر لمکین در مورد نسل‌کشی، همان‌طور که در کتاب «قاعده محوری» او بیان شده‌است. همچنین آنچه را که می‌توان به‌عنوان غیر فیزیکی شناخت، یعنی اعمال روان‌شناسانه نسل‌کشی، دربر گرفت. این کتاب همچنین تکنیک‌های مختلفی را که برای دستیابی به نسل‌کشی به کار گرفته شده بود، شرح داد
بین سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۷، لمکین مستقیماً با نمایندگان چندین دولت از جمله مصر برای غیرقانونی کردن نسل‌کشی تحت قوانین جزایی داخلی این کشورها کار کرد. لمکین همچنین با تیمی از وکلای نمایندگان هیئت‌های عربی در سازمان ملل متحد برای تشکیل پرونده‌ای جهت محاکمه مقامات فرانسوی به جرم نسل‌کشی در الجزایر همکاری کرد. او همچنین هولودومور اوکراینی را به رسمیت شناخت و اصطلاح «نسل‌کشی» را در مقاله خود «نسل‌کشی شوروی در اوکراین» در سال ۱۹۵۳ به کار برد که به عنوان یک سخنرانی در شهر نیویورک ارائه کرد. لمکین اظهار داشت که هولودومور سومین شاخه روسی‌سازی اوکراین توسط شوروی بود.
لهستان بعد از جنگ

از ۱۹۴۵ لمکین به عنوان دستیار دادستان در دادگاه ناحیه برژانی اوکراین و ورشو کار می‌کرد، و پس از آن به کار حقوقی خصوصی در ورشو مشغول شد. از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۴، لمکین دادستان عمومی دادگاه منطقه ورشو بود.
مرگ و میراث

در آخرین سالهای زندگیش، لمکین در یک آپارتمان در نیویورک در فقر زندگی می‌کرد.
لمکین در سال ۱۹۵۹، در سن ۵۹ سالگی در اثر سکته قلبی در دفتر روابط عمومی میلتون بلو در شهر نیویورک درگذشت. در مراسم خاکسپاری لمکین در کلیسای ریورساید در شهر نیویورک عده زیادی شرکت کردند. او در قبرستان مانت هبرون در فلاشینگ، کویینز در نیویورک به خاک سپرده شد. در زمان مرگ، لمکین جدای از کارهای دیگرش، دو اثر ناتمام باقی گذاشت: مقدمه ای بر مطالعه نسل‌کشی و تاریخ نسل‌کشی در سه جلد، که شامل هفتاد فصل است، و همچنین تحلیلی به حجم یک کتاب از جنایات جنگی نازی‌ها در نورنبرگ.
ایالات متحده، کشوری که موطن لمکین شده بود، در زمان حیات وی کنوانسیون نسل‌کشی را تصویب نکرد. او معتقد بود که تلاش‌هایش برای جلوگیری از نسل‌کشی شکست خورده‌است. او نوشت: «واقعیت این است که باران کار من بر دشتی بی‌حاصل بارید، فقط این باران آمیخته‌ای از خون و اشک هشت میلیون انسان بی‌گناه در سراسر جهان بود، که اشک‌های والدین و دوستان من را نیز شامل می‌شد.»
تقدیر و جوایز

لمکین برای کارهایش در زمینه حقوق بین‌الملل و پیشگیری از جنایات جنگی جوایزی از جمله نشان کوبایی کارلوس مانوئل دی سسپدس در سال ۱۹۵۰، جایزه استفان وایز از کنگره یهودیان آمریکا در سال ۱۹۵۱ و نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۹۵۵ دریافت کرد. . در پنجاهمین سالگرد لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون، لمکین همچنین توسط دبیرکل سازمان ملل متحد به عنوان «نمونه الهام بخش تعهد اخلاقی» مورد تقدیر قرار گرفت. او ده بار نامزد جایزه صلح نوبل شد. در سال ۱۹۸۹، پس از مرگ لمکین، جایزه چهار آزادی برای آزادی ادیان به او اعطا شد.
لمکین سوژه نمایشنامه‌هایی از قبیل خانه لمکین اثر کاترین فیلوکس (۲۰۰۵) و اگر کل بدن بمیرد: رافائل لمکین و پیمان علیه نسل‌کشی اثر رابرت اسکلوت (۲۰۰۶) بوده‌است. همچنین بخشی از فیلم مستند آمریکایی تماشاگران آسمان در سال ۲۰۱۴ به او اختصاص یافت. هر سال، «ندای خاخام برای حقوق بشر» جایزه حقوق بشر رافائل لمکین را به فردی غیرمتخصص که از ارزش‌های یهودی خود برای رهبری حقوق بشر استفاده می‌کند، می‌دهد. در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۵، مقاله لمکین درمورد نسل‌کشی شوروی در اوکراین به فهرست روسی «نشریات افراطی» اضافه شد که توزیع آن در روسیه ممنوع است.
در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۸، بنیاد آزادی‌های مدنی اوکراینی کانادایی (www.ucclf.ca) و حامیان آن در ایالات متحده از اولین لوح اوکراینی/انگلیسی/عبری/ییدیش در جهان به افتخار لمکین در مؤسسه اوکراینی آمریکا، در شهر نیویورک، رونمایی کرد. این لوح به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد سخنرانی لمکین، «نسل‌کشی شوروی در اوکراین». و به رسمیت شناساندن هولودومور، قحطی بزرگ نسل‌کشی ۱۹۳۲–۱۹۳۳ اوکراین شوروی بود.
اهدایی لمکین در «حکم محور در اروپای اشغالی» به ماکس هوبر، رئیس کمیته بین‌المللی صلیب سرخ
لوحه تقدیر از لمکین در مقابل خانه ای که قبل از جنک در ورشو، لهستان داشت.
«مبدأ واژه قتل‌عام، از اخبار سی بی اس»
رافائِل لِمکین
پیمان کشاورزی نظرلو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ‎۱۵ اسفند ۱۳۷۳
زادگاه:  شبستر، ایران
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مدافع میانی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  -
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  تراکتور
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  تراکتور |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  ماشین‌سازی |   |   |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  استقلال اهواز |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ماشین‌سازی |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  گسترش فولاد |   |   |
| ۲۰۱۹ |  سومقاییت |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۰-۲۰۲۱ |  سبایل |  ۱۷ |  (۳) |
| ۲۰۲۱ |  تراکتور |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۲-۲۰۲۳ |  کپز |   |   |
| ۲۰۲۳-۲۰۲۴ |  مس سونگون ورزقان |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
پیمان کشاورزی نظرلو (زاده ۱۵ اسفند ۱۳۷۳ در شبستر) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است.
زندگی‌نامه

او تا ۱۹ سالگی در تیم جوانان تراکتور تبریز بازی می‌کرد. پس از آن و تا ۲۲ سالگی عضو تیم گسترش فولاد تبریز بود و سپس به کشور آذربایجان رفت تا در لیگ برتر فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کند. پیمان کشاورز ابتدا با قراردادی به تیم سومقاییت این کشور پیوست و بعد از یک فصل حضور در تیم دیگری به نام سبایل کار خود را در این لیگ پایان رساند. کشاورزی در حال حاضر برای باشگاه باشگاه فوتبال کاپاز  در لیگ آذربایجان بازی می‌کند.
پیوند ب بیرون

پیمان کشاورزی نظرلو در اینستاگرام
پیمان کشاورزی نظرلو در FootballDatabase.eu (انگلیسی)
پیمان کشاورزی نظرلو در Fussballdaten.de (آلمانی)
پیمان کشاورزی نظرلو در Mackolik.com (ترکی استانبولی)
پیمان کشاورزی نظرلو در ساکِروِی (انگلیسی)
پیمان کشاورزی نظرلو در Goalzz.com (انگلیسی)
پیمان کشاورزی نظرلو در TheFinalBall.com (انگلیسی)
پیمان کشاورزی نظرلو در ترنسفرمارکت (بازیکن) (انگلیسی)
پیمان کشاورزی نظرلو در WorldFootball.net (انگلیسی)
پیمان کشاورزی نظرلو در وبگاه transfermarkt.de
پیمان کشاورزی نظرلو در وبگاه persianleague.com