stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حجت بن الحسن
رویکرد اعتقادی: تولد، زندگی و قیام حجت بن حسن به روایت شیعه > نام، القاب و کنیه

مقالهٔ اصلی: مهدی
بنا بر روایاتِ شیعه، حجّت بن الْحسن هم‌نام و هم‌کُنیه با محمد پیامبر اسلام است. از محمد پیامبر اسلام، حدیثی با این مضمون نقل شده‌است: «مهدی از نسلِ من است. نامِ او نامِ من و کنیه‌اش، کنیهٔ من است». به‌گفتهٔ مادلونگ، این حدیث توسطِ طرفدارانِ مختار ثقفی و شیعیانِ کیسانیه برای محمد حنفیه، فرزندِ علی ابن ابی‌طالب و امام شیعیانِ کیسانیه جعل شده بود.
به‌گفتهٔ ایتان کولبرگ قدیمی‌ترین سندِ اعتقادیِ شیعه که به امام دوازدهمِ شیعه اشاره دارد دو کتابِ تذکره‌ایِ دینیِ فِرَقُ الشّیعة حسن بن موسی نوبختی و کتابِ اَلْمَقالاتُ والْفِرَق سعد بن عبدالله قمی هستند. در این دو کتاب که در حدود سالِ ۹۰۰ م (حدود ۲۸۷ ه‍.ق) تألیف شده‌اند، به‌هیچ وجه دلالت ندارد که نام امام دوازدهم در آن زمان موردِ اتفاقِ امامیه بوده‌است، در این دو منبع به‌روشنی بیان شده‌است که این نام رازی است که نباید فاش گردد. تنها اعضای فرقه‌ای دیگر او را «محمد» می‌خواندند. در هر صورت این نام توسطِ امامیه باید خیلی زود پذیرفته شده باشد، زیرا متکلمِ اهل سنت، ابوالْحسن اَشعَری (و. ۳۲۴ ه‍.ق/۹۳۶ م)، در مَقالاتُ الْاِسلامیّین امامیه را کسانی معرفی می‌کند که اعتقاد دارند محمد بن حسن، همان امام غایب است ساشادینا به روایاتی در شیعه اشاره می‌کند که اعلانِ نامِ امام دوازدهم را منسوب به زمانِ نایب دومْ ابوجعفر می‌داند.
شیعیان از بردنِ نامِ اصلیِ او نهی شده‌اند. هدفِ این کار در منابعِ شیعه مانند کلینی، نعمانی و شیخ صدوق، حفاظت از منجی در برابرِ خطری که از جانبِ بنی‌عباس متوجهِ اوست، ذکر شده‌است. اما این اصل به‌طورِ همه‌جانبه توسط شیعیان رعایت نمی‌شد. برای هماهنگ‌سازیِ افکار در این زمینه، کوششی در قالبِ این توضیح به‌عمل آمده‌است که قائم دو نام دارد: یکی احمد که نام شناخته‌شدهٔ اوست و دیگری محمد که مخفی است. لقب‌هایی مانند مَهدی (هدایت‌شده)، مُنتَظَر (کسی است که انتظارش را می‌کشند)، صاحِبُ الزَّمان، بَقیَّةُالله، و از همه بیشتر قائِم به‌معنی قیام‌کننده است. لقب دیگرِ او حُجَّت است. این نام به‌معنی اثباتِ وجودِ خدا در میانِ زمینیان است (یا کسی که به‌واسطهٔ او، خدایِ غیرقابل دسترس در دسترس قرار می‌گیرد).
رویکرد اعتقادی: تولد، زندگی و قیام حجت بن حسن به روایت شیعه > ظهور، قیام و تشکیل حکومت جهانی

مقاله‌های اصلی: مهدی، ظهور، و نشانه‌های ظهور قائم
در روایات شیعیان نشانه‌های متعددی برای ظهور مهدی قائم ذکر شده‌است از جمله: خروج یمانی، سُفیانی، صِیْحهٔ آسمانی که از آمدن قائم خبر می‌دهد، کشته‌شدن نَفْسِ زَکیّه در مکه تنها ۱۵ روز قبل از ظهورِ قائم، فرورفتن سرزمین بَیْداء (فرورفتن ارتش سفیانی در زمین در هنگام رژه در مکه). هر چند طوسی، نعمانی و صدوق در ترتیبِ اتفاق افتادنَ این نشانه‌ها با هم یک‌نظر نیستند. هر سه ذکر می‌کنند که این نشانه‌ها در یک سال اتفاق می‌افتد. در این روایات مهدی در بین رکن‌های یمانی و حجرالاسود و مقام ابراهیم، در کعبه ظهور می‌کند. روز ظهور مقارن با عاشورا است. مرکز حکومت وی در کوفه قرار دارد. وی مَقَرِّ حکومتش را در مسجد کوفه برپا می‌کند و خزانه‌اش را در مسجد سَهْله مستقر می‌کند.
در روایات شیعه، شیعیان از تعیینِ وقتِ ظهورِ مهدی برحَذَر داشته شده‌اند، و تعیین‌کنندگانِ وقت ظهور، دروغگو دانسته شده‌اند. در میان روایات شیعه، اجماعی در مورد مدت زمانِ حکمرانیِ مهدی پس از ظهورش نیست. برای مثال حدیثی از محمد باقر، امام پنجم شیعه نقل شده‌است که مدت زمان حکومت مهدی را پس از ظهور ۳۰۹ سال ذکر کرده‌است. حدیثی دیگر به‌نقل از صادق نقل شده‌است که این مدت را هفت سال ذکر کرده‌است اما به‌گفتهٔ جعفر صادق، امام ششم شیعیان امامی، هر سالِ این حکومت به‌اندازهٔ هفتاد سالِ عادی خواهد بود. در حدیثی دیگر که شیخ صدوق از صادق نقل کرده‌است، او از وجود دوازده مهدی پس از قائم (و نه دوازده امام) خبر داده‌است. این مهدی‌ها از میان شیعیانِ امام زمان خواهند بود.
طبق نظر علی کورانی در کتاب عصر ظهور بر اساس جمع‌بندی روایات شیعه و سنی در خصوص ظهور و قیامِ مهدی موعود، ظهور مهدی از ابتدا تا تشکیلِ حکومت، چهارده ماه طول می‌کشد. ظهور از ماه رجب و با خروج سفیانی آغاز می‌شود. در شش ماه نخست، ظهورِ مهدی غیرعلنی است و او در اضطراب و نگرانی است و امور را به‌طور مخفیانه توسط یارانش رهبری می‌کند. سپس در روز عاشورا از ماه محرّم، قیام قائم از مکه در مسجدالحرام در کنار کعبه با ۳۱۳ تن از یارانش آغاز می‌شود؛ درحالی که پرچم محمد در غزوهٔ بَدْر را در دست دارد که بر آن نوشته شده‌است: اَلبَیعةُ لله؛ سپس از آنجا رهسپار مدینه، و بعد عراق و نهایتاً شام می‌شود. او طی هشت ماه دشمنانش را شکست می‌دهد و جهانِ اسلام را یکپارچه تحت فرمانِ حکومتِ خود درمی‌آورد. سرانجام وارد قدس می‌شود. آنگاه با رومیان — که به‌نظر کورانی مقصود غربیان هستند — پیمان آتش‌بس می‌بندد. در این اثنا طبق روایاتِ مسلمانان عیسی از ملکوت فرود می‌آید، تا حجت بر یهودیان و مسیحیان تمام شود. ترتیب حوادث فرودِ مسیح و آتش‌بس میان مسلمانان و رومیان (غربیان) در روایات دقیقاً مشخص نیست. به‌هر حال مسیح به مهدی می‌پیوندد و پشت سرِ مهدی نماز می‌خواند. سپس رومیان پیمان آتش‌بس را نقض می‌کنند و جنگ بسیار بزرگی در ساحل شرقی مدیترانه رخ می‌دهد و مهدی پیروز می‌شود.
دیدگاه اهل سنت

با توسعهٔ دکترینِ مهدویت در نزد شیعیان، فقهِ اهل سنت سعی نمود تا از اعتقاد به مهدی فاصله بگیرد. با وجود حمایت از اعتقاد به مهدی توسط بعضی محدثینِ مهمِ اهل سنت، اعتقاد به مهدی هیچ‌گاه به‌عنوان مبانیِ اصلیِ فقهِ اهل سنت در نیامده‌است. در اعتقادات اهل سنت به مهدی اشاره شده‌است، ولی به‌صورت نادر. بسیاری از علمای مشهورِ اهل سنت مانند محمد غزالی از بحث کردن در مورد این موضوع اجتناب کرده‌اند. البته به‌گفتهٔ مادلونگ این اجتناب کمتر به‌خاطر عدمِ اعتقاد به مهدی و بیشتر (به‌گفتهٔ رضا اصلان بخشی) به‌خاطر برنیانگیختنِ شورش‌ها و جنبش‌های اجتماعی بوده‌است. هر چند همچنان بحث‌های شدیدی بین علمای سنی در خصوصِ نقشِ مهدوی و سیاسیِ وی وجود دارد. موارد استثنایی مانند ابن خلدون در کتاب مقدمه وجود دارد که آشکارا با اعتقاد به مهدی مخالفت می‌کند و تمامِ احادیثِ مربوط به مهدی را ساختگی می‌داند. در میان محدثین و علمایی که به مهدی پرداخته‌اند دیدگاه‌های مختلفی وجود دارد. در احادیثی در کتاب‌های اهل سنت مهدی همان عیسی مسیح است. در روایاتی دیگر حرفی از هویت فرد نیست یا گفته شده‌است که به‌همراهِ عیسی قیام می‌کند. همچنین مهدی از نسل حسین، نسل حسن یا فرزند حسن عسکری، امام یازدهم شیعه دوازده امامی، ذکر شده‌است.
طبق گفتهٔ ویلفرد مادلونگ در دانشنامهٔ اسلام، بین قرون هفتم تا سیزدهم هجری برخی علمای اهل سنت از این عقیده که حجت بن حسن همان مهدیِ منتظَر است حمایت کردند:
در سال ۶۴۸ ه‍.ق/۱۲۵۰ م محدثِ سوریِ شافعی‌مذهب، محمد بن یوسف الْگَنجی الْقریشی، کتابی تألیف کرد با عنوان اَلْبیانُ فی اخبارِ صاحبِ الزَّمان که در آن با استناد به احادیثِ اهل تسنن اثبات نمود امام دوازدهم همانا مهدی است.
در سال ۶۵۰ ه‍.ق/۱۲۵۲ م کمال‌الدین محمد قرشی، دانشمند شافعی، کتاب مَطالبُ السَئول فی مَناقبِ آلِ الرَّسول، را در شهر حَلَب تکمیل نمود. در این کتاب وی از امامتِ دوازده امام پشتیبانی نمود و به مخالفت‌های اهل تسنن در زمینهٔ اعتقاد به اینکه امام دوازدهم همان مهدی است پاسخ داد.
سبط بن جوزی، کمی پیش از وفات خود در سال ۶۵۴ ه‍.ق در دمشق، کتاب تَذکَرَةُ الْخَواص را نوشت که در آن گزارش‌های منابعِ اهل تسنن در بیان فضائل علی و فرزندانش به‌خصوص دوازده امام را گردآوری نمود و در پایان تصریح نمود که امام دوازدهم همانا صاحب عصر و مهدی موعود است.
در دایرهٔ صوفیان نیز منابعی در تأیید مهدی بودنِ امام دوازدهم وجود دارد. ابوبکر بیهقی (و. ۴۵۸ ه‍.ق/۱۰۶۶ م) بیان نموده‌است که برخی از مشایخِ صوفیه نظر امامیه در مورد هویتِ مهدی و غیبت او را قبول دارند. صوفی ایرانی، صدرالدین ابراهیم حَمّویی (اواخر سدهٔ هفتم/سیزدهم) از نظر امامیه در کتابش، فَرائِدُ السِّمْطَیْن پشتیبانی نمود. صوفی مصری، اَلشَّعرانی، با وجود اینکه عموماً هیچ موافقتی با شیعه نشان نمی‌داد، در کتاب اَلْیَواقیتُ و الْجَواهِر (نوشته‌شده در سال ۹۵۸ ه‍.ق/۱۵۵۱ م) تصریح نمود که مهدی پسرِ امام حسن عسکری است که در سال ۲۵۵ ه‍.ق/۸۶۹ م به‌دنیا آمده‌است و تا زمانِ ملاقات با عیسی زنده خواهد ماند.
سال‌شمار

۱
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱۱
۶۳۲
۶۵۲
۶۷۲
۶۹۲
۷۱۲
۷۳۲
۷۵۲
۷۷۲
۷۹۲
۸۱۲
۸۳۲
۸۵۲
۸۷۲
سال میلادی
۱۲
۸۷۴
۹۸۸
۱۱۰۲
۱۲۱۶
۱۳۳۰
۱۴۴۴
۱۵۵۸
۱۶۷۲
۱۷۸۶
۱۹۰۰
۲۰۱۴
سال میلادی
(۱) علی بن ابی‌طالب، از ۶۳۲ تا ۶۶۱ (۲۹ سال)
(۲) حسن مجتبی، از ۶۶۱ تا ۶۷۰ (۹ سال)
(۳) حسین بن علی، از ۶۷۰ تا ۶۸۰ (۱۰ سال)
(۴) سجاد، از ۶۸۰ تا ۷۱۲ (۳۲ سال)
(۵) محمد باقر، از ۷۱۲ تا ۷۳۲ (۲۰ سال)
(۶) جعفر صادق، از ۷۳۲ تا ۷۶۵ (۳۳ سال)
(۷) موسی کاظم، از ۷۶۵ تا ۷۹۹ (۳۴ سال)
(۸) علی بن موسی الرضا، از ۷۹۹ تا ۸۱۷ (۱۸ سال)
(۹) محمد تقی، از ۸۱۷ تا ۸۳۵ (۱۸ سال)
(۱۰) علی النقی، از ۸۳۵ تا ۸۶۸ (۳۳ سال)
(۱۱) حسن عسکری، از ۸۶۷ تا ۸۷۴ (۷ سال)
(۱۲) حجت بن الحسن، از ۸۷۴ تاکنون (۱۱۵۱سال)
این الگو بر مبنای اندیشهٔ شیعه دوازده‌امامی است.
در اندیشهٔ شیعی دورهٔ امامت و خلافت الهی علی بن ابی‌طالب از درگذشت پیامبر اسلام آغاز شده‌است. دورهٔ زمامداری وی بر مسلمین پس از کشته شدن عثمان بن عفان آغاز شد.
آغاز امامت هر امام مصادف با درگذشت امام پیشین است.
دورهٔ امامت حجت بن الحسن از لحظهٔ درگذشت امام پیشین خود آغاز شده‌است و چون به عقیدهٔ شیعیان دوازده امامی وی زنده و از نظرها پنهان است؛ بنابراین، امامت حجت بن الحسن تا زمان ظهور وی و پس از آن تا زمان از دنیا رفتن او ادامه دارد.
مقیاس نمودار در ردیف نخست با مقیاس ردیف دوم (مرتبط با حجت بن الحسن) یکسان نیست.
یادداشت

↑  Wilferd Madelung
↑  Timothy Furnish
↑  Etan Kohlberg
↑  Abdulaziz Sachedina
↑  Verena Klemm
↑  بِسْمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم، یا علیَّ بن محمّدٍ السِّمَّریّ أعظمَ اللهُ أجرَ إخوانِکَ فیکَ فإنّکَ مَیِّتٌ ما بَیْنکَ وبینَ سِتَّةِ أیّامٍ، فَاجْمَعْ أمرَکَ ولا تُوصِ إلیٰ أحَدٍ یَقومُ مقامَکَ بعدَ وفاتکَ، فَقَدْ وَقَعَتْ الْغَیْبَةُ الثّانیَّةُ فَلا ظهورَ إلّا بعدِ إذنِ الله تعالیٰ ذِکرهُ وذلک بعد طولِ الْأمدِ وقَسوَةِ الْقُلوبِ، وامْتِلاءِ الْأرض جوراً، وسَیأتی شیعَتِی مَنْ یَدَّعی الْمُشاهدةَ، ألا فَمَن ادَّعی الْمشاهدة قبل خروجِ السُّفیانیِّ والصَّیْحَة، فهُوَ کذَّابٌ مُفتَرٍّ، ولا حولَ ولا قوَّةَ إلّا باللهِ الْعَلیِّ الْعَظیمِ. بنگرید: الاحتجاج، ج ۲، ص. ۴۷۸ کمال الدین، ح ۲، ص ۵۱۶، حدیث. ۴۴ الغیبة، ص 395
↑  Henry Corbin
اجواتر، شهرستان ولوسیا، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| اجواتر، شهرستان ولوسیا، فلوریدا City of Edgewater | اجواتر، شهرستان ولوسیا، فلوریدا City of Edgewater |
| --- | --- |
شهر: شهر
Edgewater, Volusia County, Florida: Edgewater, Volusia County, Florida
  [[ اجواتر، شهرستان ولوسیا، فلوریدا|]]:   [[ اجواتر، شهرستان ولوسیا، فلوریدا|]]
نام مستعار: "The Hospitality City": نام مستعار: "The Hospitality City"
Location in Volusia County and the state of فلوریدا: Location in Volusia County and the state of فلوریدا
مختصات: ۲۸°۵۷′۵۰″ شمالی ۸۰°۵۴′۱۷″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۹۶۳۸۹°شمالی ۸۰٫۹۰۴۷۲°غربی﻿ / 28.96389; -80.90472: مختصات: ۲۸°۵۷′۵۰″ شمالی ۸۰°۵۴′۱۷″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۹۶۳۸۹°شمالی ۸۰٫۹۰۴۷۲°غربی﻿ / 28.96389; -80.90472
ایالت:  فلوریدا
شهرستان:  Volusia
Incorporated: ۱۹۵۱
بنیان‌گذار: John Milton Hawks
حکومت: حکومت
 • نوع: Council–Manager
 • شهردار: Michael L. Thomas
 • مدیریت شهری: Tracey Barlow
مساحت: مساحت
 • شهر: ۲۲٫۶ مایل مربع (۵۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۲٫۲ مایل مربع (۵۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۴ مایل مربع (۱ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۲۰۷۵۰
 • تراکم: ۹۳۴٫۰/مایل مربع (۳۶۰٫۶/کیلومتر مربع)
 • شهری: ۲۵۵۳۵۳
 • کلان‌شهری: ۴۹۴۵۹۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ کد (s): ۳۲۱۳۲
کد منطقه: 386
وبگاه: www.cityofedgewater.org
اجواتر (به انگلیسی: Edgewater) شهری در شهرستان ولوسیا ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۲۴ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰٬۷۵۰ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۲۶٫۸ کیلومتر مربع است.
پوشاک لری

لباس لری (به لری: جومه لری) لباس سنتی لری برگرفته از جغرافیا، فرهنگ، دین و هزاران سال همزیستی با طبیعت مردمان لُرتبار در گذشته و حال و از نمادهای مهم مردم لُر می‌باشد. بنابر موانع و ویژگی‌های جغرافیایی اقلیمی مردم لر در اقلیم‌های گوناگون از پوشش متفاوتی استفاده کرده‌اند. در یک تقسیم‌بندی کلی می‌توان لباسهای لری را اعم از مردانه و زنانه به سه گروه کلی لٌری فیلی، لُری بختیاری (طوایف چارلنگ و هفت لنگ بختیاری) و لُری بویراحمدی(رایج بین مردم لر جنوبی بویراحمدی، ممسنی، دشمن زیاری، طیّبی، حیات‌داوودی، بهمئی، تا بندرهای گناوه، دیلم) تقسیم‌بندی کرد.[نیازمند منبع]
یک زن لر با پوشاک لری فیلی
پوشش لری مردان لرفیلی (لرهای شمالی)
پوشام شال و ستره و کودک با چوقای فیلی
لباس لرهای فیلی

این لباس توسط لرهای فیلی بکار می‌رود در گسترده خوزستان لرستان ایلام و همدان توسط مردان و زنان لک و مینجایی پوشیده می شود.
لباس لرهای فیلی > لباس بانوان لر فیلی

زلفونه یا بن زلفی: کلاهی کوچک و بسیار زیبا که با سکه‌های قدیمی تزیین شده و از آن آویزان شده‌اند، این کلاه همچنین رنگی نیز بافته می‌شود.
تره: پارچهٔ ابریشمی است که زنان لر به سر می‌بستند و به‌نام «ساوه» نیز مشهور بود. تره را زنان لر در حالت عادی می‌بستند و برای شرکت در مراسم و جشن و سور، نوعی از آن را به نام گل‌وَنی روی تره می‌بستند که به آن «تره و گل‌ونی» می‌گفتند.
لچک یا گُلوَنی یا هراتی: نوعی سربند مخصوص و به نوعی پارچه ابریشمی رنگین گفته می‌شود. زنان در گذشته
جومه: پیراهنی بلند که سینه را به‌طور کامل پوشانده و تا مچ دست آستین آن کشیده شده و از پایین هم تا مچ پا بلند است.
پاپوش: شلواری است گشاد و آزاد با اجنس آن بسیار نرم‌تر و از جنس‌هایی مانن ابریشم دوخته می‌شود و پاچهٔ آن از پاچه شلوار کردی بازتر و راحت‌تر است.
کاله: نوعی کفش است که برای زنان به آن آژ گفته می‌شود.
کلنجه: نیم‌تنه‌ای شبیه به کُت است که روی پیراهن بلند می‌پوشند و از پارچه زری یا مخمل دوخته می‌شود.
سرداری یا بالکول ( مانتو سنتی لری): یکی از لباسهای زنان لر است و شبیه به مانتو سنتی می باشد. قد آن تا نزدیک زانو است و از پشت هر سمت سه چین‌ریز دارد.
جلیقه زنانه لُری
لباس لرهای فیلی > پوشاک مردان لری فیلی

ستره: ستره از قدیمی‌ترین انواع پوشاک ایرانی به حساب می‌آید که قبای جلو باز مخصوصی است و قد آن معمولا به زیر زانو می‌رسد. مردان لر این قبا را در مراسم رسمی بر تن می‌کنند و با پیچیدن شال، آن را می‌بندند. پارچه‌ مورد استفاده برای دوخت این بالاپوش را ساده یا طرح‌دار در نظر می‌گیرند. شالی که ستره را با آن می‌بندند نیز معمولا پارچه بلند و سفیدی به طول ۶ تا ۹ متر است.
پاپوش (شلوار): پاپوش یا شلوار مردان لر فیلی، مشابه شلوار جافی است؛ اما به نسبت نوع کردی، جنسی نرم‌تر و لطیف‌تر و دمپایی بازتر و راحت‌تر دارد.
آژیه یا کلاش لری: کلاش نام کفش مردانه‌ای است که به گیوه شباهت دارد و رویه آن را با نخ ابریشم می‌بافند. در واقع، این کفش لری مشابه نوع زنانه آن (آژ) به نظر می‌رسد؛ با این تفاوت که طرح‌های کمتری نسبت به نوع زنانه در آن دیده می‌شود.
شال: مردان لر فیلی از شال یا گلونی برای بستن دور کمر خود استفاده می کنند.
چوخا یا چوقای مردان لر فیلی که «چوخا» و در مینجایی «چوغا» نام دارد، مشابه بالاپوش بختیاری‌ها است. همچنین چون چوقای بختیاری اغلب از پشم گوسفند بافته می‌شود؛ اما طرح چوخای بختیاری و فیلی با یکدیگر فرق می‌کند. به‌طور کلی، چوخا ردایی تا زیر زانو، بدون دکمه، آستین و یقه است که به‌صورت خانگی و توسط زنان از نخ پشم یا پنبه بافته می‌شود.چوخای فیلی به نسبت نوع بختیاری آن، خطوط سیاه باریک‌تر و بیشتری دارد، تنگ‌تر است و در قسمت پشت آن، برش یا چاک به چشم می‌خورد. این نوع پوشش محلی در زبان‌های لکی و مینجایی با لقب پیسه و سی پیسه (چوخا سی پیسه) شناخته می‌شود.
کلاه نمدی
شو کلاو: مردان گلونی را دور کلاه لری می‌بستند و به گاه مهمانی یا جنگ، به منظور تزیین یا نگهدارنده کلاه از آن استفاده می‌کرده‌اند.
لباس لرهای بختیاری

لباس بختیاری نماد عشایر بختیاری است و در سراسر قلمرو بختیاری از غرب اصفهان و شرق لرستان تا شرق، شمال شرق و جنوب شرق خوزستان رواج دارد. این لباس برای مردان شامل کلاه خسروی، چوقا، شلوار دبیت، گیوه و گاهی پوشش کت مانند کُردین می‌شود.
اجزای عمده لباس زنانه بختیاری شامل روسریهای مینا و لچک، زیر لچکی (بُن نایی) پیراهن زنانه (جووه)، شلوار قری و کفش (اُرسی) است.
در یک قرن گذشته لباس مردان بختیاری تغییرات عمده‌ای داشته که عمده دلیل آن اصلاحات تحمیلی پوشاک در دوره سلطنت رضا شاه است. این درحالیست که جامه زنان بختیاری در طول زمان تغییرات کمتری داشته‌است. این موضوع با مطالعه آثار سیاحان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی قابل مشاهده است.
لباس لری بویراحمدی

این لباس ویژه لُرهای بویراحمدی است و از مرکز غربی استان فارس تا سراسر استان کهگیلویه و بویراحمد و شمال و غرب بوشهر و جنوب شرقی خوزستان گسترش دارد. امروزه استفاده از لباس محلی و سنتی بیشتر در زنان بالای ۳۰سال استان کهگیلویه و بویراحمد دیده می‌شود اما در جشن‌ها و مجالس عروسی تمام زنان و دختران به عنوان یک سنت از لباس‌های محلی شاد و متنوع استفاده می‌کنند. بر اساس تحقیقات صورت گرفته در کتاب نگارگری مکتب شیراز، قدمت این نوع لباس‌ها بیشتر از دوران تیموریان در قرن هشتم هجری قمری است. لباس محلی و سنتی زنان لر بویراحمد از سه بخش اصلی سرپوش، بالاتنه و پایین‌تنه تشکیل شده‌است که مجموع این سه بخش، پوشش کاملی را برای زنان به همراه دارد. سرپوش لباس محلی زنان لر بویراحمدی، شامل یکپارچه روپوش یا همان روسری به نام " مینا " (Meyna) است که به‌طور معمول دارای بیش از یک متر طول و بین ۶۰ تا ۷۰سانتیمتر عرض می‌باشد. بر روی این روپوش مینا نیز پارچه‌ای به نام چارقد یا لچکی قرار می‌گیرد که در زبان فارسی همان سربند است. همچنین یک کلاه کوچک زیر مینا قرار می‌گیرد تا پوشش دهنده موهای جلو سر زنان باشد و معمولاً زیورآلات و وسایل تزیین سنتی و ظریف به آن متصل می‌شود. بخش بالاتنه لباس محلی زنان استان کهگیلویه و بویراحمد، همان پیراهن یا جامه است که شامل یکپارچه دو متری می‌باشد و از زیر گردن تا کف پای زنان را می‌پوشاند. این پیراهن ردا مانند، دارای آستین و سرآستین است و نوع مدل آن مخصوص زنان استان‌های کهگیلویه و بویراحمد، فارس، خوزستان و چهارمحال و بختیاری است.
بخش پایین این لباس‌ها که به عبارتی زیباترین بخش آن نیز به‌شمار می‌آید همان دامن یا تنبان است که بیشترین حجم پارچه را در این لباس سنتی در برمی گیرد. معمولاً برای دامن این لباس‌های محلی بین پنج تا ۱۲متر پارچه مصرف می‌شود طوری‌که این دامن از بالا کشدار و کاملاً چین خورده‌است و در پایین آن تزیین‌هایی مانند نوار دوزی یا پارچه‌های پلیسه دار به کار می‌رود. رنگ و جنس پارچه این لباس‌ها معمولاً بنا به طبیعت این استان در مناطق گرمسیری و سردسیری، نوع بافت عشایری و روستایی، نوع باورها و گرایش قومی و قبیله‌ای و سن زنان انتخاب می‌شود طوری‌که برای دختران نوجوان و کودک بیشتر از رنگ‌های شاد و حجم کمتر پارچه و برای دختران جوان رنگ‌های روشن‌تر با پارچه بیشتر استفاده می‌شود. با افزایش سن زنان نیز رنگ این لباس‌ها بیشتر به سمت تیره و خاکستری مانند سبز یشمی یا سرمه‌ای سوق پیدا می‌کند.
ثبت ملی

لباس سنتی مردم کهگیلویه و بویراحمد اسفند ماه سال ۱۳۹۵ به شماره   356 در لیست آثار فرهنگی ملی به ثبت ملموس رسید.
چوقا
معاون صنایع دستی چهارمحال و بختیاری از ثبت «چوقا» به‌عنوان لباس رسمی مردان بختیاری به عنوان یازدهمین اثر میراث معنوی استان در فهرست آثار ملی خبر داد. مهرداد رئیسی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در شهرکرد، اظهار داشت: چوقا به عنوان یکی از صنایع دستی عشایری استان به‌شمار می‌رود که در تاریخ ۱۵ دی ماه امسال مورد تأیید شورای ثبت میراث فرهنگی کشور قرار گرفت و در فهرست آثار ملی به ثبت رسید. وی اصالت داشتن، بومی بودن، نقوش و بافت خاص این لباس محلی را از ویژگی‌های بارز ثبت این اثر عنوان کرد
پوشش مردان بختیاری، موزه فلک‌الافلاک، خرم‌آباد
بافت (تکسچر) اصلی چوقا
پوشش لری یک زن بویراحمدی
پوشش مناطق ممسنی و کهگیلویه و بویراحمد و لرهای جنوبی
کوروش ابوطالب امام

کوروش ابوطالب امام (۱۳۳۳–۱۳۸۸)، عکاس ایرانی بود.
| کوروش ابوطالب امام | کوروش ابوطالب امام |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۳ تهران، ایران
درگذشت: ۱۸ اسفند ۱۳۸۸
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: عکاسی جنگ
زندگی‌نامه

کوروش ابوطالب امام در خانواده ای خوزستانی در تهران به دنیا آمد. کار عکاسی را از ده سالگی در کنار پدرش آغاز کرد و پس از اتمام دوره دبیرستان وارد مدرسه عالی ساختمان شد و در رشته معماری داخلی ادامه تحصیل داد و در کنار آن به نقاشی پرداخت. سپس به گرافیک روی آورد، اما بعداً رشته عکاسی را انتخاب کرد.
کوروش امام عکس‌های زیادی از رویدادهای جنگ میان ایران و عراق گرفته ‌است و در ایران به عنوان یکی از عکاسان جنگ شهرت داشت. او در سال‌های اخیر به دلیل بیماری ام اس قادر به حرکت نبود اما با وجود بیماری همچنان به فعالیت‌های هنری اش ادامه می‌داد. چندی پیش او مجموعه ای از عکس‌های مشهور دوران جنگ میان ایران و عراق را انتخاب کرد و در حالی که سال‌ها از پایان جنگ گذشته بود، از آن مکان‌ها و از همان زاویه عکس گرفت و این عکس‌ها را در کنار هم در کتابی دو جلدی با عنوان «رویشی در سپیده» منتشر کرد.
او همچنین نمایشگاهی از مجموعه عکس‌هایی که از ژازه تباتبایی، نقاش و مجسمه‌ساز ایرانی که در کنار مجسمه‌های فلزی اش انداخته بود را در نمایشگاهی در تهران به نمایش گذاشت.
درگذشت

کوروش (ابوطالب) امام ۱۸ اسفند ۱۳۸۸ در بیمارستان «نفت» درگذشت.
۹ اکتبر

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | اکتبر | اکتبر | اکتبر | اکتبر | اکتبر |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ |
| ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ |
| ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ |
| ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |
۲۰۲۵ میلادی: ۲۰۲۵ میلادی
۹ اکتبر دویست و هشتاد و دومین (در سال‌های کبیسه دویست و هشتاد و سومین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۸۳ روز تا پایان سال باقی‌است.
رویدادها

۱۹۱۸ - مجلس فنلاند فریدریش کارل، شاهزاده آلمانی را به پادشاهی این کشور برگزید.
۲۰۰۲ - جنایت میدان کتابی؛ قتل فاطمه (لاله)سحرخیزان؛ خیّر و همسر اول ناصر محمد خانی
۲۰۰۶ - کره شمالی اعلام کرد اولین سلاح هسته‌ای خود را آزمایش کرده‌است.
۲۰۱۲ - ترور نافرجام ملاله یوسف‌زی
زادروزها

۱۹۳۴ - عامل اوستاشه الکساندر یکم، پادشاه یوگسلاوی و لویی بارتو، وزیرخارجه فرانسه را در مارسی ترور کرد.
۱۹۴۰ - جان اونو لنون، خواننده و آهنگ‌ساز انگلیسی
۱۹۶۱ - جولیان بیلی، رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل انگلستان
درگذشت‌ها

۱۹۶۷ - چه‌گوارا، پزشک، چریک، سیاست‌مدار و انقلابی مارکسیست آرژانتینی
۲۰۰۲ - فاطمه(لاله)سحرخیزان ؛ خیّر ،مقتول جنایت میدان کتابی و همسر اول ناصر محمدخانی
مناسبت‌ها

روز منطقه والنسیا در کشور اسپانیا
روز جهانی پست
کارولین لئونهارت (خواننده)

| کارولین لئونهارت | کارولین لئونهارت |
| --- | --- |
لئونهارت در سال ۲۰۱۴: لئونهارت در سال ۲۰۱۴
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) نیویورک
ژانر: جاز، پاپ
پیشه(ها): خواننده
سال‌های فعالیت: دهه ۱۹۹۰–تاکنون
همکاری‌های مرتبط: استیلی دن، وین اسکوفری
وبگاه: Official site
کارولین لئونهارت (به انگلیسی: Carolyn Leonhart) (زاده ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۱) یک خواننده جاز و دختر جی لئونهارت، باسیست جاز  و همچنین خواهر مایکل لئونهارت، نوازنده شیپور است. او به عنوان خواننده پشتیبان برای استیلی دن در چندین تور و ضبط اجرا کرده است. لئونهارت در ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۱ در شهر نیویورک متولد شد.
زندگی شخصی

لئونهارت در سال ۲۰۰۲ با وین اسکوفری در یک کلوب جاز نیویورک آشنا شد. آنها در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۴ در منهتن ازدواج کردند لئونهارت در مؤسسه آموزشی آوازی موسیقی تجاری معاصر در دانشگاه شناندوا تحصیل کرد. او استادیار کالج موسیقی برکلی در بوستون ماساچوست بوده و در آکادمی جاز تدریس کرده است.
آهنگ‌شناسی

سرقت ماه (سانی ساید، ۲۰۰۰)
روز هشتم جدید (سانی ساید، ۲۰۰۴)
اگر رؤیاها با وین اسکوفری محقق شوند (ناگل هییر، ۲۰۰۶)
شانس وجود دارد (رئیس‌جمهور، ۲۰۰۷)
جزر و مد دیروز با وین اسکوفری (ساوانت، ۲۰۱۰)
فهرست مدیران باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران

این صفحه شامل فهرستی از مدیران باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس تهران از آغاز تاسیس آن در سال ۱۳۴۲ تاکنون است. هم اکنون رضا درویش از سال ۱۴۰۰ مدیرعامل باشگاه پرسپولیس تهران است.
| مدیرعامل باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس | مدیرعامل باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس |
| --- | --- |
متصدی کنونی رضا درویش از ۲۳ دی ۱۴۰۰: متصدی کنونی رضا درویش از ۲۳ دی ۱۴۰۰
باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس: باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس
جایگاه: تهران، ایران
نامزدکننده: اعضای هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس
گمارنده: وزیر ورزش و جوانان
بنیادگذاری: ۱۳۴۲
نخستین متصدی: علی عبده
پیشینه

باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس در دی‌ماه سال ۱۳۴۲ به‌دست علی عبدُه بنیان‌گذاری شد. باشگاه ابتدا در بولینگ و چند ورزش دیگر فعال بود (بولینگ عبده) و یک تیم فوتبال در دسته دوم تهران داشت. در آن سو، و در تاریخ ۱۸ تیر ۱۳۴۶؛ باشگاه شاهین که در دهه ۱۳۴۰ بازیکنان زیادی در تیم ملی ایران داشت و در میان مردم محبوب بود، به دستور سازمان ورزش و تفریحات ایران رسماً منحل شد. با رایزنی‌های عبده با پرویز دهداری (مربی شاهین) و امیرمسعود برومند (سرپرست شاهین)، بیشتر بازیکنان باشگاه شاهین به پرسپولیس پیوستند و باعث شهرت و محبوبیت آن شدند. دهداری مربی و برومند سرپرست پرسپولیس شدند و باشگاه توانست در مسابقات رده‌بندی دسته‌های کشور در گروه خود اول شود و به بالاترین دسته لیگ فوتبال ایران راه یابد. آن‌ها در مسابقات قهرمانی آسیا (مسابقاتی که میان تیم‌های ایرانی برای شرکت در جام باشگاه‌های آسیا برگزار شد) نیز قهرمان شدند و به‌عنوان نخستین نماینده ایران به جام باشگاه‌های آسیا رفتند.
پیشینه > پس از انقلاب ایران

پس از انقلاب، باشگاه تحت تأثیر آن قرار گرفت و لیگ کشوری فوتبال ایران منحل شد. بسیاری از بازیکنان تیم عوض شدند، اما توانستند در جام شهید اسپندی (۱۳۵۸) قهرمان شوند. با آغاز جنگ ایران و عراق و دهه ۱۳۶۰، لیگ فوتبال سراسری ایران همچنان تعطیل بود (تا سال ۱۳۶۸ که جام قدس برگزار گردید) و پرسپولیس تنها در لیگ فوتبال استان تهران شرکت می‌کرد.
در این دوران کش و قوس های فراوانی در مدیریت تیم بین دستگاه های مختلف وجود داشت.
بیشترین درگیری میان بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی و سازمان تربیت بدنی بود. که در دهه ۱۳۷۰ سازمان تربیت بدنی مالک تیم شد.
با آغاز دهه ۱۳۹۰ در دوره مدیریت محمدحسین نژادفلاح  با حضور برانکو ایوانکوویچ سرمربی سابق تیم ملی ایران پرسپولیس از انسجام و پایداری برخوردار شد و همین نقطه آغازی بر پیروزی ها و موفقیت این تیم شد که حتی با رفتن برانکو و آغاز دهه ۱۴۰۰ نیز ادامه یافته است. در طول این مدت پرسپولیس دوبار نائب قهرمان لیگ قهرمانان آسیا  و پنج دور متوالی قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران دست یافت.
علی عبده بنیانگذار باشگاه پرسپولیس