stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سییروا دابلیو-۹
بخش مکانیکی و ارتباط با کابین خلبان

برای کم و زیاد کردن نیروی ضدگشتاور و فراهم کردن چرخش جانبی بالگرد، مهندسان تصمیم گرفتند که زاویهٔ پره‌های فن خنک کنندهٔ موتور را متغیر بسازند تا ضدگشتاور هم متغیر شود؛ (variable pitch) بنابراین مکانیزمی ساختند تا فن خنک‌کننده به پدال‌های کابین خلبان متصل باشد تا خلبان بتواند با فشار دادن پدال چپ و راست، میزان جریان هوای خروجی از دم را کم و زیاد کند و بالگرد بتواند حول محور عمودی بچرخد؛ ولی جالبتر این بود که این فن که زاویهٔ متغیر داشت، با یک شفت هیدرولیک با پدالها در ارتباط بود تا سرعت آن نیز متغیر باشد؛ این تغییر سرعت با اعمال کلاچ هیدرولیک صورت می‌گرفت؛ بنابراین کنترل کردن نیروی ضدگشتاور روتور اصلی، توسط خلبانان با اعمال پدال ولی از دو راه به‌صورت همزمان و ترکیبی صورت می‌گرفت. یکی از راه تغییر زاویهٔ پره‌های فن هواکش برای تغییر جریان هوا، و دیگری اعمال کلاچ کاهندهٔ سرعت برای تغییر سرعت چرخش فن هواکش.
بالگرد برای نخستین بار در سال ۱۹۵۶ به نمایش عموم درآمد و در همان سال در حادثه‌ای سقوط کرد و نابود شد و آن پروژه برای همیشه فراموش شد و مهندسان از آن نااُمید شدند. بخشهایی از روتور اصلی در پیش‌نمونهٔ «ساندرز رو دابلیو-۱۴» به کار رفت.
مشخصات دابلیو-۹

داده‌ها از Flight
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲ خلبان
طول: ۳۷ فوت (۱۱ متر)
ارتفاع: ۱۰ فوت (۳٫۰ متر)
وزن ناخالص:  ۲٬۶۴۷ پوند (۱٬۲۰۱ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد موتور پیستونی شش سیلندر هواخنک خطی de Havilland Gipsy Queen 31،‏ ۲۰۵ اسب بخار (۱۵۳ کیلووات)
قطر روتور اصلی:  ۳۶ فوت ۰ اینچ (۱۰٫۹۷ متر)
مساحت روتور اصلی: ۱٬۰۱۷ فوت مربع (۹۴٫۵ متر مربع)
عملکرد
مردمان کیکاپو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Ron McKinney (Mahuk), Kickapoo-پاتواتومی، Documerica project photo, شهرستان دونیپهان، کانزاس، ۱۹۷۴: Ron McKinney (Mahuk), Kickapoo-پاتواتومی، Documerica project photo, شهرستان دونیپهان، کانزاس، ۱۹۷۴
کل جمعیت: کل جمعیت
Roughly 5,000 (3,000 enrolled members): Roughly 5,000 (3,000 enrolled members)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 ایالات متحده آمریکا  (کانزاس، اکلاهما، تگزاس)  مکزیک  (کواویلا، ایالت سونورا، دورانگو):  ایالات متحده آمریکا  (کانزاس، اکلاهما، تگزاس)  مکزیک  (کواویلا، ایالت سونورا، دورانگو)
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان انگلیسی، زبان اسپانیایی، Kickapoo: زبان انگلیسی، زبان اسپانیایی، Kickapoo
دین: دین
Native American Church; مسیحیت (many کلیسای کاتولیک، some پروتستانتیسم); tribal religious practices: Native American Church; مسیحیت (many کلیسای کاتولیک، some پروتستانتیسم); tribal religious practices
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
Sauk, Fox, other Algonquian peoples : Sauk, Fox, other Algonquian peoples 
مردمان کیکاپو (اسپانیایی: Kikapú‎) مردم کیکاپو (Kickapoo: Kiikaapoa یا Kiikaapoi؛ اسپانیایی: Kikapú) یک قبیله بومی آمریکایی و بومی مکزیکی آلگانکی زبان هستند که در منطقه جنوب دریاچه‌های بزرگ سرچشمه می‌گیرند. امروزه، سه قبیله کیکاپو از سوی فدرال در ایالات متحده به رسمیت شناخته‌شده هستند: قبیله کیکاپو در کانزاس، قبیله کیکاپو در اوکلاهاما، و قبیله کیکاپو سنتی تگزاس. گروه‌های اوکلاهما و تگزاس از نظر سیاسی با یکدیگر مرتبط هستند. کیکاپو در کانزاس در نتیجه نقل مکان از جنوب میسوری در سال ۱۸۳۲ به عنوان تبادل زمین از ذخیره خود در آنجا آمده‌است. حدود ۳۰۰۰ نفر عضو قبیله‌ای هستند.
همچنین گروه دیگری به نام Tribu Kikapú در شهرداری موزکویز در ایالت شمالی مکزیک کوآهویلا ساکن است. گروه‌های کوچکتر در سونورا، در غرب، و دورانگو، در جنوب غربی مکزیک زندگی می‌کنند.
ای-۱۲۲ اوییراپورو

| ای-۱۲۲ اوییراپورو | ای-۱۲۲ اوییراپورو |
| --- | --- |
پرونده:Uirapuru voa.jpg: پرونده:Uirapuru voa.jpg
کاربری: هواگرد آموزشی
تولیدکننده: امبرائر
نخستین پرواز: ۲ ژوئن ۱۹۶۵
ساخته‌شده: ۱۹۶۸–۱۹۷۷
تعداد ساخته‌شده: ۱۵۵
ای-۱۲۲ اوییراپورو (به انگلیسی: Aerotec_Uirapuru) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت امبرائر است. هواگرد ای-۱۲۲ اوییراپورو نخستین پروازش را در ۲ ژوئن ۱۹۶۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۵۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
حزب کارگران متحد لهستان

| حزب کارگران متحد لهستان | حزب کارگران متحد لهستان |
| --- | --- |
اولین رهبر: بولسواف بیروت
آخرین رهبر: میه‌چیسواف راکوفسکی
بنیان‌گذاری: دسامبر ۱۹۴۸
انحلال و برچینش: ژانویه ۱۹۹۰
پسین: حزب کمونیست لهستان (از ۲۰۰۲)
مرام سیاسی: مارکسیسم-لنینیسم
حزب کارگران متحد لهستان (به لهستانی: Polska Zjednoczona Partia Robotnicza) حزبی کمونیست بود که طی سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۹ میلادی در یک نظام تک‌حزبی در جمهوری خلق لهستان حاکم بود. این حزب در دسامبر ۱۹۴۸ از ادغام حزب کارگران لهستان و حزب سوسیالیست لهستان بنیان پدید آمد. حزب کارگران متحد از نظر ایدئولوژی حزبی مارکسیسم-لنینیست با گرایش‌های قوی ملی‌گرایی چپ‌گرا بود. این حزب در دوران حکومت خود کنترل کاملی بر موسسه‌های دولتی لهستان، ارتش خلق لهستان، آژانس‌های امنیتی این کشور، نیروهای پلیس و رسانه‌های دولتی داشت.
در ژانویه ۱۹۹۰ بخش اصلی این حزب به «سوسیال دموکراسی جمهوری لهستان» تغییر نام داد. در آوریل ۱۹۹۹ این حزب به همراه احزاب دیگر به «اتحاد چپ دموکراتیک» پیوست که همچنان در مبارزات سیاسی لهستان حضور دارد. بخش‌های دیگر حزب به «اتحادیه سوسیال دموکرات لهستان» و «اتحادیه کمونیست‌های لهستان» پیوستند. این اتحادیه از سال ۲۰۰۲ حزب کمونیست لهستان را به وجود آورده‌است.
رهبران

فهرست رهبران حزب کارگران متحد لهستان در ادامه آمده‌است. از ۱۹۵۴ رهبر حزب، ریاست کمیته مرکزی را بر عهده داشته‌است. پس بولسواف بیروت که دبیرکل حزب بوده، رهبران حزب به عنوان «دبیر اول» انتخاب می‌شدند.
| # | نام | تصویر | تصدی پست | ترک پست | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بولسواف بیروت |  | دسامبر ۱۹۴۸ | مارس ۱۹۵۶ | دبیرکل |
| ۲ | ادوارد اوکساپ |  | مارس ۱۹۵۶ | اکتبر ۱۹۵۶ | دبیر اول |
| ۳ | ولادیسلاو گومولکا |  | اکتبر ۱۹۵۶ | دسامبر ۱۹۷۰ | دبیر اول |
| ۴ | ادوارد گیئرک |  | دسامبر ۱۹۷۰ | سپتامبر ۱۹۸۰ | دبیر اول |
| ۵ | استانیسلاو کانیا |  | سپتامبر ۱۹۸۰ | اکتبر ۱۹۸۱ | دبیر اول |
| ۶ | وویچخ یاروزلسکی |  | اکتبر ۱۹۸۱ | ژوئیه ۱۹۸۹ | دبیر اول |
| ۷ | میه‌چیسواف راکوفسکی |  | ژوئیه ۱۹۸۹ | ژانویه ۱۹۹۰ | دبیر اول |
:
سید ناصر عمادی

| سید ناصر عمادی چاشمی | سید ناصر عمادی چاشمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۵ قائمشهر
ملیت: ایران
محل تحصیل: رشته پزشکی دانشکده پزشکی بابل   دانشگاه تهران
پیشه(ها): عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران   متخصص پوست - سرپرست دانشگاه علوم پزشکی بابل
شناخته‌شده برای: طبابت‌های داوطلبانه در ایران، عراق، کنیا، گینه، تانزانیا، سومالی، غنا، نیجریه، بروندی، آفریقای جنوبی، زیمبابوه و افغانستان
وبگاه: @dr.naseremadi
سید ناصر عمادی چاشمی (زاده ۱۳۴۵ در قائمشهر) پزشک بدون مرز، متخصص پوست، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران و از مجروحان شیمیایی حملات عراق به ایران است. در سال ۲۰۲۱ در ژنو، مدال جهانی صلح و فداکاری فلورانس نایتینگل به دلیل درمان مجروحان جنگ و بیماران و آموزش پرستاران در کشورهای آفریقایی، خاورمیانه و آسیای میانه به عمادی اهدا شد.
سرگذشت > زندگی شخصی

سید ناصر عمادی چاشمی در سال ۱۳۴۵ در قائمشهر به دنیا آمد. وی پس از اخذ مدرک دیپلم، در زمان جنگ ایران و عراق، به خدمت سربازی رفت و با وجود پایان سربازی، مدتی را در جبهه ماند. عمادی بعدها در جنگ عراق و ایران، مجروح و شیمیایی شد. او در دورانی که در آفریقا مشغول فعالیت‌های بشردوستانه بود، به بیمارای مالاریا دچار شد و توانست پس از یک دوره نقاهت شدید از آن بیماری نجات پیدا کند.
سرگذشت > زندگی علمی

وی در سال ۱۳۶۷ در رشته پزشکی دانشکده پزشکی بابل قبول شد و توانست در سال ۱۳۷۳ در طب عمومی فارغ‌التحصیل شود. عمادی از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۹ به عنوان پزشک عمومی در بخش اورژانس بیمارستان رازی قائمشهر مشغول به کار شد. عمادی در سال ۱۳۷۹ در رشته پوست دانشگاه تهران پذیرفته شد. وی پایان‌نامه خود را در دوران طب عمومی و تخصصی با دو عنوان «عارضه‌های قلبی و عروقی در جانبازان نخاعی» و «عوارض پوستی در جانبازان شیمیایی» عرضه کرد که بعدها به عنوان پایان‌نامه برتر گروه پزشکی ثبت شد. وی بیشتر مقالات علمی خود را با موضوع مشکلات پوستی جانبازان شیمیایی منتشر نموده‌است. از مقالات علمی او در دادگاه لاهه و در دفاع از جانبازان شیمیایی، بارها مورد استفاده قرار گرفته‌است. عمادی بارها در کنگره‌های علمی در کشورهای مختلفی چون آمریکا، فرانسه، آلمان، سوئیس، کرواسی حضور داشته‌است و در آنها از مشکلات جسمی جانبازان شیمیایی سخن گفته‌است. وی در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ میلادی در موضوع مبارزه با ایدز در کشورهای آفریقایی، مطالب جدیدی را از بروز سارکوم کاپوزی (به عنوان نوعی سرطان پیشرفته پوست در بیماران مبتلا به ایدز) منتشر کرد.
فعالیت‌ها

عمادی عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران است. وی عضو «شورای عالی کمیسیون پزشکی جانبازان کشور» و «سرپرست مراکز درمانی جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران در قاره آفریقا» بوده‌است. فعالیت‌های وی در شهر بم به مدت بیش از یکسال پس از زلزله و همچنین کشورهای عراق، افغانستان و آفریقایی کنیا، غنا، تانزانیا، زیمبابوه، گینه، سومالی و بروندی موجب دریافت نشان ملی ایثار از رئیس‌جمهور ایران در سال ۱۳۸۹ برای وی شد. او همچنین به دلیل مبارزه با بیماری ایدز و بهبودی سلامتی مردم در کشورهای آفریقایی به عنوان پزشک بدون مرز ایرانی از رئیس‌جمهور بروندی، نخست‌وزیر و وزیر بهداشت کنیا، رئیس هلال احمر و وزیر بهداشت غنا، عنوان‌های افتخاری کسب نموده‌است. عمادی در سال ۲۰۱۲ در کشور مسیحی نشین کنیا به دلیل ۵ سال خدمات انساندوستانه درمانگاه پوست حسین ابن علی را با پرچم ایران در بیمارستان دولتی باگاتی برای بیماران پوستی نیازمند نصب و راه اندازی نمود و نیز در سال ۲۰۱۴، در کشور بروندی به پاس تقدیر از تلاش‌های عمادی در این کشور، درمانگاهی به نام علی بن موسی الرضا راه اندازی شد. عمادی با صرف‌نظر کردن از دستمزد صدهزار دلاری خود در این درمانگاه، پرچم ایران و لوگوی دانشگاه علوم پزشکی تهران را بر در این درمانگاه پوست، نصب کرد.
ویزیت و درمان رایگان کودک شش ساله بجنوردی به نام نرگس رسولی، که دچار یک عارضه پوستی شدید ژنتیکی بود، از اقدامات عمادی بود که مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته‌شد. عمادی پس از انتشار اخباری در خصوص بیماری پوستی کودکان چند روستا در خراسان جنوبی، راهی روستای ذکری و گل نی در این منطقه شد و توانست چند عمل جراحی موفق را در این منطقه به انجام برساند. در دی ماه ۱۳۹۷ به منظور آموزش پیشگیری از بیماری سالک، آگاهی از روند ابتلا و چگونگی برخورد با آن توسط بیمار، عمادی پیگیر همکاری بین دانشگاهی بین دانشگاه علوم پزشکی تهران و اصفهان شد. تلاش‌های عمادی به تبادل دانش و آخرین اطلاعات در حوزه بیماری سالک بین دو دانشگاه منجر شد و مقرر شد در هر فصلی به مدت چند روز تیم پزشکی بدون مرز برای درمان و آموزش بیماری سالک در منطقه شرق اصفهان مستقر شود.
مسئولیت‌ها

عمادی در دوران حیات علمی خود، مسئولیت‌های بسیاری را عهده‌دار بود، از جمله آنها می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
سرپرست دانشگاه علوم پزشکی بابل
مسئول «کمیته مبارزه با بیماری سالک بم» بین سال‌های ۸۴ تا ۸۵
مسئول «اورژانس مرکز آموزشی و درمانی رازی» سال ۱۳۷۴
مشاور «مدیرکل بیمه خدمات درمانی استان مازندران» سال ۱۳۸۰
عضو «شورای نخبگان و سرامدان شاهد و ایثارگر استان مازندران» سال ۱۳۸۵
عضو «کمیسیون عالی پزشکی بنیاد شهید»
عضو «گروه علمی مرکز رسیدگی به مصدومین شیمیایی دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله»
استاد «دانشگاه علوم پزشکی بقیةالله» از سال ۱۳۸۳
استاد «دانشگاه علوم پزشکی مازندران» از سال ۱۳۸۵
مسئول «کمیته تحقیقات پوست مصدومین شیمیایی کشور»
مشاور «معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی» سال ۱۳۹۴
- سرپرست دانشگاه علوم پزشکی بابل - سال ۱۴۰۰
مسئولیت‌ها در کشورهای خارجی:
عضو «Prohibition of Chemical Weapons OPCW Organization for the» (انجمن مبارزه با سلاح‌های شیمیایی در ایران)
عضو گروه «NGO CBMTS» (انجمن منع کاربرد سلاح‌های میکروبی شیمیایی در کشورهای سوئیس و کرواسی)
سرپرست «مراکز درمانی جمعیت هلال احمر کنیا - نایروبی (آفریقا)» از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۸
سرپرست «مرکز درمانی جمعیت هلال احمر غنا - اکر (آفریقا)» سال ۱۳۸۸
مسئول راه‌اندازی «سامانه پژوهشی مراکز درمانی جمعیت در قاره آفریقا» سال ۱۳۸۸
عضو «گروه آموزشی و درمانی Kenya Medical کنیا- نایروبی» سال ۲۰۰۹
عضو هیئت بورد «FOUNDATION)CDDF DIRECTED DEVELOPMENT COMMUNITY)» (سازمان بهداشتی و درمانی کشورهای آفریقایی مستقر در غنا) از سال ۲۰۱۰ تا کنون
عضو «گروه درمانی و مرکز تحقیقاتی بیماری AIDS-TB HIV بیمارستان دولتی Mbagati Hospital کشور کنیا - نایروبی»
عضو «انجمن متخصص پوست کشورهای آفریقایی کنیا - غنا» در سال ۲۰۱۰
جوایز

سید ناصر عمادی در سال ۱۳۹۴ همزمان با روز پزشک، به عنوان جهادی‌ترین پزشک کشور به دلیل ارائه خدمات پزشکی در مناطق محروم ایران و نیز ارئه خدمات به آوارگان حمله داعش در کردستان عراق، معرفی شد. او پیش از این به سال ۱۳۸۹، نشان ملی ایثار را دریافت کرده‌بود.
در سال ۲۰۲۱ در چهل و هشتمین دوره اهدای مدال فلورانس نایتینگل، عمادی شایسته تقدیر و کسب این مدال معرفی شد. این مدال به عنوان جایزه‌ای جهانی به جهت صلح و فداکاری در ارائه خدمات پزشکی و به یاد فلورانس نایتینگل به دلیل درمان مجروحان جنگ و بیماران و آموزش پرستاران در کشورهای آفریقایی، خاورمیانه و آسیای میانه به پزشکان اهدا می‌شود.
نمایی از مدال فلورانس نایتینگل، که به پزشکان برتر دنیا در زمینه صلح اهدا می‌شود.
احمد طوقان

| أحمد طوقان | أحمد طوقان |
| --- | --- |
نخست‌وزیر اردن: نخست‌وزیر اردن
دوره مسئولیت ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۰ – ۲۸ اکتبر ۱۹۷۰: دوره مسئولیت ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۰ – ۲۸ اکتبر ۱۹۷۰
پادشاه: ملک حسین
پس از: محمد داوود العباسی
پیش از: وصفی تل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ اوت ۱۹۰۳ نابلس
درگذشته: ۵ ژانویه ۱۹۸۱ (۷۷ سال) امان
ملیت: اردن
حزب سیاسی: فعال سیاسی مستقل
احمد طوقان (عربی: Ahmad Toukan؛ زاده ۱۵ اوت ۱۹۰۳ – درگذشته ۵ ژانویه ۱۹۸۱) سیاستمدار اردنی بود که از ۲۶ سپتامبر ۱۹۷۰ تا ۲۸ اکتبر ۱۹۷۰ نخست‌وزیری اردن را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

احمد طوقان در ۱۵ اوت ۱۹۰۳ در نابلس به دنیا آمد و در همان‌جا دوران کودکی و جوانی خود را گذراند.
او برادر بزرگتر دو شاعر معروف فلسطینی بنام‌های ابراهیم طوقان و فدوی طوقان است.
مدارک تحصیلی

مدرک کارشناسی مهندسی از دانشگاه آمریکایی بیروت در سال ۱۹۲۵
مدرک کارشناسی ارشد فیزیک از دانشگاه آکسفورد، انگلستان، ۱۹۲۹ا
مناصب

۱۹۲۹–۱۹۳۴ پروفسور کالج عربی در اورشلیم
۱۹۳۵–۱۹۳۵ مدیر مرکز آموزش معلمان روستایی در طولکرم
۱۹۳۷–۱۹۴۴: بازرس علوم و ریاضیات در بخش دانش و اطلاعات مرکزی دولت فلسطین
۱۹۴۷–۱۹۴۴ مدیر مدرسه کشاورزی خضوری
می ۱۹۴۷ - می ۱۹۴۸ سرپرست بازرسان و دستیار مدیر علوم در اداره مرکزی علوم در فلسطین
۱۶/۶/۱۹۴۶–۱۱/۴/۱۹۵۰ مدیر علوم در کرانه غربی
۴/۱۹۵۰ وزیر سازندگی و آبادانی
۴/۱۲/۱۹۵۰ وزیر علوم
۱/۳/۱۹۵۱–۲۵/۷/۱۹۵۱ وزیر امور خارجه و علوم
۳/۹/۱۹۵۱–۳۰ /۵/۱۹۵۲ رئیس طرف اردن در کمیسیون مشترک
وزیر علوم ۶/۵/۱۹۵۳–۲۳/۴/۱۹۵۴
۲۵/۴/۱۹۵۴–۳۱/۱۹۶۱: کارشناس آموزشی یونسکو که به عنوان معاون آموزش و پرورش در آژانس بین‌المللی کمک رسانی و آژانس پناهندگان فلسطینی
وزیر امور خارجه اردن ۲۴/۴/۱۹۶۷ / ۱/۸/۱۹۶۷
۲/۸/۱۹۶۷–۶/۱۰/۱۹۶۷ معاون نخست‌وزیر و وزیر دولت
۷/۱۰/۱۹۶۷–۲۳/۳/۱۹۶۹ معاون نخست‌وزیر و سپس معاون رئیس‌جمهور و وزیر دفاع
۲۴/۳/۱۹۶۹–۲۹/۶/۱۹۶۹ معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه
۳۰/۶/۱۹۶۹–۱۲/۸/۱۹۶۹ معاون نخست‌وزیر و وزیر امور خارجه و وزیر گردشگری و آثار باستانی
۱۶/۸/۱۹۶۹–۱۸/۴/۱۹۷۰ معاون نخست‌وزیر و وزیر دفاع
۱۹/۴/۱۹۷۰ معاون نخست‌وزیر
۲۷/۶/۱۹۷۰ معاون رئیس‌جمهور و وزیر امور شهرداری و روستایی
۱۶/۹/۱۹۷۰–۲۵/۹/۱۹۷۰ رئیس دیوان پادشاهی هاشمی
۲۶/۹/۱۹۷۰–۲۸/۱۰/۱۹۷۰ وزارتخانه را تشکیل داد و پست وزیر امور خارجه را به عهده گرفت
نخست‌وزیر و ژنرال فرماندار نظامی ۱۶/۱۰/۱۹۷۰–۲۸/۱۰/۱۹۷۰
عضو هیئت امنا از دانشگاه اردن ۱۰/۶/۱۹۷۱–۳/۱۱/۱۹۷۲
۲۱/۸/۱۹۷۲ رئیس دادگاه سلطنتی
۱۱/۱۱/۱۹۷۲ رئیس هیئت امنا از دانشگاه اردن
احمد طوقان طی بسیجی که در سال ۱۹۷۰ به‌منظور بیرون کردن رزمندگان فلسطینی از اردن تشکیل شده بود پست نخست‌وزیری را بر عهده داشت.
مدال‌ها

مدال درجه یک استقلال اردن
مدال درجه یک ستاره اردن کلاس
مدال درجه یک نهضت
درگذشت

احمد طوقان در ۵ ژانویه ۱۹۸۱، در سن ۷۷ سالگی پس از ابتلا به یک بیماری دراز مدت در اردن درگذشت. برای بزرگداشت او یک مدرسه را به اسم او در اردن نامگذاری کردند.
حسین خلیلی

| امیر حسین خلیلی | امیر حسین خلیلی |
| --- | --- |
زاده: ۱ شهریور ۱۳۳۵ ورامین
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
شاخه نظامی: نیروی هوایی شاهنشاهی ایران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ دوم
یگان: پایگاه چهارم شکاری دزفول پایگاه هفتم شکاری شیراز پایگاه دوم شکاری  تبریز پایگاه ششم شکاری بوشهر
حسین خلیلی (زاده ۱ شهریور ۱۳۳۵ در ورامین) سرتیپ دوم خلبان بازنشسته جنگنده نورثروپ اف-۵ و اف-۱۴ تام‌کت نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است و از سال ۱۳۹۶ تاکنون به‌عنوان مشاور عالی فرمانده نیروی هوایی ارتش فعالیت می‌کند.
وی به همراه بهروز نقدی‌بیک، از جوان‌ترین خلبانان جنگنده شکاری این نیرو از ابتدای دوران جنگ ایران و عراق بوده‌است. او با بیش از ۲۰۰۰ ساعت پرواز بدون حادثه برفراز آسمان عراق و خلیج فارس یکی از موفق‌ترین خلبان‌های تاریخ جنگ‌های هوایی محسوب می‌شود. خلیلی هم‌اکنون مشاور عالی نهاجا و پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات نیروی هوایی است.
پرتال رسمی اطلاع‌رسانی نیروی هوایی ارتش از او به عنوان جوان‌ترین خلبان کابین جلو اف-۱۴ تام‌کت در دوران جنگ و خوش شانس‌ترین خلبان شکاری جنگنده یاد کرده‌است.
تحصیلات و خلبانی > ابتدایی تا دبیرستان

خلیلی در سال ۱۳۴۱ تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه‌ٔ نمونه ورامین آغاز کرد و در خرداد ۱۳۵۳ موفق به اخذ دیپلم ریاضی از دبیرستان رضا پهلوی ورامین شد.
تحصیلات و خلبانی > آموزش‌های اولیه خلبانی

او در خرداد ۱۳۵۴ وارد دانشکده خلبانی شد و پس از طی آموزش‌های مقدماتی در اسفند همان سال برای ادامه دوره به تگزاس، آمریکا اعزام شد و با گذراندن کلاس‌های کوتاه زبان تخصصی و آشنایی با هواپیمای سسنا تی-۴۱ با حضور در فرودگاه هوندو حدود ۳۰ ساعت پرواز با این هواپیما را تجربه کرد.
تحصیلات و خلبانی > خلبانی تی-۳۷ و تی-۳۸

سپس برای آموزش پرواز پایه به پایگاه هوایی لفلین در شهر دل‌ریو انتقال یافت و با هواپیمای جت سسنا تی-۳۷ پروازهای آموزشی خود را تکمیل کرد و پس از ۲۲ ماه در فروردین ۱۳۵۶ موفق به کسب نشان خلبانی شد. همچ دورهٔ پیشرفته جت مافوق صوت نورثروپ تی-۳۸ تالون را نیز در پایگاه هوایی لفلین گذراند. در این زمان خلیلی جزو جوانترین خلبانانی بود که دوره هواپیماهای شکاری را در آمریکا طی نمود.
تحصیلات و خلبانی > خلبانی اف-۵

خلیلی در آبان ۱۳۵۶ به ایران بازگشت و از سوی معاونت عملیات نیروی هوایی برای پرواز با هواپیمای شکاری‌بمب‌افکن نورثروپ اف-۵ به پایگاه هوایی وحدتی دزفول منتقل شد. در گردان ۴۱ آموزش رزمی این یگان به فرماندهی مرتضی فرزانه، مراحل مختلف پرواز با این جنگنده را با رتبه ممتاز گذراند. سپس در مرداد ۱۳۵۷ به گردان ۲۱ تاکتیکی پایگاه هوایی تبریز به فرماندهی منوچهر خلیلی انتقال یافت و تا وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در این پایگاه مشغول بود.
تحصیلات و خلبانی > خلبانی اف-۱۴

او در اواخر سال ۱۳۶۰ به دلیل نیاز به خلبان با هواپیمای اف-۱۴ تامکت به پیشنهاد سرهنگ دوم خلبان رضا سعیدی (فرماندهی وقت پایگاه دوم شکاری تبریز) و پذیرش سرهنگ دوم خلبان عباس بابایی (فرمانده پایگاه هشتم شکاری اصفهان) به اصفهان منتقل شد و دوره‌های زمینی و پروازی کابین جلوی این هواپیما را گذراند و یک سال بعد به جمع خلبانان عملیاتی هواپیمای اف-۱۴ پیوست.
او با درجه ستوان‌یکم خلبان با ۲۴ سال سن از ابتدای جنگ ایران و عراق حضور داشت و به همراه تعدادی دیگر از خلبانان دوره آموزشی اف-۱۴ تام‌کت را نیز در سال ۱۳۶۰ پشت سر گذاشت.
تحصیلات و خلبانی > خلبانی اف-۴

در بهمن ۱۳۶۴ خلیلی پس از طی دوره‌های ایمنی پرواز و نیز گذراندن دروس هواپیمای شکاری بمب‌افکن اف-۴ فانتوم، به عنوان افسر ایمنی پرواز طبق امریه معاونت عملیات نهاجا (عباس بابایی) رسما به پایگاه هوایی بوشهر منتقل شد.
تحصیلات و خلبانی > معلم‌خلبانی اف-۱۴

پس از جنگ در ۱۳۷۸ خلیلی دورهٔ معلم‌خلبانی اف-۱۴ را در منطقه هوایی اصفهان گذراند.
تحصیلات و خلبانی > تحصیل دکتری

او در سال‌های ۱۳۷۶-۱۳۷۷ دوره فرماندهی ستاد (دافوس) را طی کرد و در سال‌های ۱۳۸۰-۱۳۸۲ دوره دکتری مدیریت راهبری را در دانشگاه عالی دفاع به پایان رساند.
سوابق و فعالیت‌ها > سرپرستی حفاظت اطلاعات تبریز

پس از انقلاب ۱۳۵۷ به دستور جواد فکوری، فرمانده پایگاه شکاری تبریز، به سرپرستی دایره اطلاعات ارشاد (حفاظت اطلاعات فعلی) منصوب شد. مدتی بعد با شروع جنگ ایران و عراق ماموریت‌های محوله پروازی را نیز انجام می‌داد و در این دوران ۲۰۰۰ ساعت پرواز گشت رزمی هوایی و عملیات بمباران را به انجام رساند.
سوابق و فعالیت‌ها > خلبانی در پایگاه‌های شیراز و اصفهان

خلیلی در شهریور ۱۳۶۴ به پایگاه هفتم شکاری شیراز منتقل شد و مدت کوتاهی در این یگان پرواز کرد؛ اما با شدت گرفتن شرایط جنگ و افزایش تهدیدات هوایی مدتی بعد مجموعهٔ عملیاتی و لجستیکی اف-۱۴ شیراز به پایگاه شکاری اصفهان و بوشهر انتقال یافت که خلیلی نیز مجددا به اصفهان رفت.
سوابق و فعالیت‌ها > افسر ایمنی در پایگاه بوشهر

در بهمن ۱۳۶۴ خلیلی پس از طی دوره‌های ایمنی پرواز و نیز گذراندن دروس هواپیمای شکاری بمب‌افکن اف-۴ فانتوم، به عنوان افسر ایمنی پرواز طبق امریه معاونت عملیات نهاجا (عباس بابایی) رسما به پایگاه هوایی بوشهر منتقل شد. در این زمان او پروازهای آمادگی شب و روز را طبق برنامه انجام می‌داد و توانست در این مدت در رهگیری موثری هواپیماهای شکاری و بمب‌افکن‌های عراق اقدام کند. از جمله‌ٔ این اقدامات می‌توان به سرنگونی چند فروند هواپیمای میراژ عراقی اشاره کرد.
سوابق و فعالیت‌ها > وابسته نظامی در رم

او از بهمن ۱۳۶۸ به اداره دوم ستاد مشترک ارتش انتقال یافت و پس از آموزش‌های لازم در ۳ آبان ۱۳۶۸ به عنوان وابستهٔ نظامی به رم، ایتالیا منتقل شد.
سوابق و فعالیت‌ها > فرماندهی در پایگاه بوشهر

در دی‌ماه ۱۳۷۲ به ایران بازگشت و پس از وقوع سانحه‌ای در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی شهید بهشتی اصفهان و کشته‌شدن تعدادی از فرماندهان نیروی هوایی (همچون منصور ستاری، مصطفی اردستانی، علیرضا یاسینی و...) دوباره به نیروی هوایی و پایگاه ششم شکاری بوشهر منتقل شد و در سمت‌های فرماندهی گردان و معاون عملیاتی پایگاه در این یگان فعالیت کرد.
سوابق و فعالیت‌ها > جانشین دانشکده پرواز

پس از گذراندن دوره دکتری در سال‌های ۱۳۷۶-۱۳۷۷ خلیلی به سمت جانشین دانشکدهٔ پرواز در دانشگاه هوایی شهید ستاری منصوب شد.
بازنشستگی

خلیلی در اردیبهشت ۱۳۸۴ با درجه سرتیپ دومی ارتش بازنشسته شد. پس از بازنشستگی او از سال ۱۳۸۶ به جمع اساتید و محققین هیئت معارف جنگ پیوست و همزنان در عنوان محقق در دفتر مطالعات راهبردی نهاجا نیز فعالیت می‌کند.
پژوهش‌ها و تالیف‌ها

کتاب «نبردهای هوایی ایران، مروری کوتاه بر روند نبرهای هوایی در دفاع مقدس»، انتشارات ایران سبز، ۱۳۹۸
کتاب «امنیت خلیج فارس: اولویت‌ها و راهکارها»، انتشارات دانشگاه عالی دفاع ملی، ۱۳۸۹
کتاب «اولویت‌های امنیتی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس»، انتشارات دانشگاه دفاع ملی، ۱۳۹۱
«اولویت‌های امنیتی ج.ا.ا در خلیج فارس»، پایان‌نامه دکتری، ۱۳۸۶
مقالهٔ «تصاعد بحران امنیتی در دوران عملیات پیشدستانه در عراق»، مجله سیاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، بهار ۱۳۸۷
مقاله «اولویت‌های امنیت‌سازی در خلیج فارس»، مجله International Affairs، تابستان ۲۰۰۸
آثار دربارهٔ او

در یکی از قسمت‌های فیلم مستند «یونیفورم» ساخته سهیل سلیمی به زندگی حسین خلیلی پرداخته است.
امنیت

پناهندگانی که از جنگ و ناامنی در عراق و سوریه فرار کرده و با پشتیبانی داوطلبان اسپانیایی به جزیره لسبوس ورسیدند(۲۰۱۵)
نصب حفاظ برای یک شیر آب در محو  طه یک ترمینال به منظور جلوگیری از سرقت.
اَمنیَّت دوری از هرگونه تهدید و نیز آمادگی برای رویارویی با خطرات است،مفهوم امنیت نسبی و دارای شدت و ضعف است،به این معنا که در برخی موقعیت ها(زمان و مکان های مختلف)در ذهن افراد ارتقا یا کاهش میابد. امنیت از ضروری‌ترین نیازهای یک جامعه است.
امنیت در گفتمان سلبی۱۰۰ بر نبود خطر و تهدیدات استوار است؛ ولی امنیت در گفتمان ایجابی به تأمین و تضمین آسایش و آسودگی نظر دارد
مفهوم‌های مرتبط با امنیت در فارسی کلاسیک با واژه‌های زِنهار و زینهاری ادا می‌شد.
مفهوم امنیت از یک سو بسیط است بدین معنا که هر انسانی امنیت یا ناامنی را درک می‌کند؛ ولی از سوی دیگر پیچیده‌است و تعاریف متعدد و متنوعی از آن ارائه می‌شود. برای درک بهتر مفهوم امنیت، در مطالعات امنیتی تلاش می‌شود که این مفهوم را به اجزاء کوچکتر و قابل درک تری بشکنند. من جمله؛ تجزیهٔ مفهوم امنیت به ارکان آن. ارکان امنیت عبارتند از: مرجع امنیت، تهدید امنیت، تولید کنندهٔ امنیت، ابزار و روش تولید امنیت و بالاخره غایت امنیت. مهم‌ترین رکن امنیت مرجع امنیت است. مرجع امنیت ناظر بر این سؤال اساسی است: که امنیت چه کسی؟ یا چه چیزی؟
قسمت دیگری از شکستن مفهوم امنیت، برای درک بهتر مفهوم امنیت شکستن این مفهوم به سطوح امنیت است. این سطوح عبارتند از امنیت جهانی، امنیت بین‌المللی، امنیت منطقه ای، امنیت ملی، امنیت داخلی و خارجی، امنیت عمومی، امنیت اجتماعی و بالاخره امنیت فردی.
ابعاد امنیت نیز تلاشی برای فهم بهتر مفهوم امنیت است. این ابعاد امروزه شامل: نظامی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی- اجتماعی و بالاخره زیست‌محیطی است.
کامرون بویس

| کامرون بویس | کامرون بویس |
| --- | --- |
بویس در سال ۲۰۱۷: بویس در سال ۲۰۱۷
زادهٔ: ۲۸ مهٔ ۱۹۹۹ لس آنجلس، کالیفرنیا
درگذشت: ۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹ (۲۰ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸–۲۰۱۹
تلویزیون:  جسی 
کمرون بویس (زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۹۹۹ – درگذشتهٔ ۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۹) هنرپیشه، خواننده، و مدل اهل ایالات متحده آمریکا بود و در لس آنجلس متولد شده بود وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تا هنگام مرگ خود مشغول فعالیت بوده‌است. بویس بازیگری را از ۹ سالگی با بازی در فیلم ترسناک «آینه‌ها» با کیفر ساترلند شروع کرده بود.
او سپس راهی تلویزیون شد و در شماری از برنامه‌های دیزنی در شبکه این کمپانی نقش‌آفرینی کرد. او در نقش لوک در کنار دبی رایان در سریال «جسی» بازی کرد که ۴ فصل روی آنتن رفت. وی همچنین بازیگر «لوک چارلی خوب»، «بلرزان» و «راهنمای بازیکنان برای همه چیزهای خیلی خوب» بود.
وی در فیلم «بزرگ‌شده‌ها» یک و ۲ در نقش پسر آدام سندلر بازی کرده بود. در فیلم سینمایی هالووین هیوبی، عوامل این فیلم برای درگذشت این بازیگر تسلیت گفتند.
زندگی شخصی

بویس در ۲۸ مه ۱۹۹۹ در لس آنجلس کالیفرنیا متولد شد. بویس با والدینش، ویکتور و لیبی بویس، و خواهر کوچکترش، مایا، در منطقه لس آنجلس زندگی می‌کرد. پدرش سیاه‌پوست است و اهل آفریقا-کارائیب و تبار آفریقایی-آمریکایی دارد و مادر او یهودی است سبک رقص مورد علاقه او رقص بریک بود.
مرگ

به گفته خانواده او، وی در پی درمان پزشکی، دچار بیماری صرع شد و در ۶ ژوئیه ۲۰۱۹ در خواب درگذشت.
فیلم‌ها

بزرگ‌شده‌ها (۲۰۱۰)
چشم عقاب (۲۰۰۸)
آینه‌ها (۲۰۰۸)
جودی مودی (۲۰۱۱)
جسی (۲۰۱۱–۲۰۱۵)
بزرگ‌شده‌ها ۲ (۲۰۱۳)
لیو و مدی (۲۰۱۵)
فرزندان (۲۰۱۵)
فرزندان : دنیای شرور (۲۰۱۵)
کد سیاه (۲۰۱۶)
فرزندان ۲ (۲۰۱۷)
فرزندان ۳ (۲۰۱۹)