stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوبندان
نمایشنامه‌ها > دیوبندان

نمایش دیوبندان روایت رخدادها و کنش‌هایی است که در گذشته روی داده‌است. دو راوی که در ابتدا اول‌شخص جمع است و پس از نابودی آن‌ها تبدیل به اول‌شخص می‌شود داستان را با استفاده از افعال گذشته ساده روایت می‌کنند. زمان آغاز طرح، زمانی است که داستان مدت‌هایت به پایان رسیده‌است.
نمایشنامه‌ها > زمان سکوت برای زندگان

نمایشنامه زمان سکوت برای زندگان که به روایت ضربت زدن ابن ملجم مرادی به امام علی می‌پردازد، در بهمن سال ۱۳۷۴ در تالار چهارسوی مجموعه تئاترشهر به کارگردانی کهوری‌نژاد، به روی صحنه رفت. در این نمایش سعید داخ، نسیم مفیدی، عباس غفاری، فرهاد بشارتی، مریم معینی و خسرو محمودی ایفای نقش کردند. شرفنامه یحیای تیره‌بخت نیز در سال ۱۳۷۴ به روی صحنه رفته بود.
نمایشنامه‌ها > شرفنامه یحیای تیره‌بخت

شرف‌نامه یحیای تیره‌بخت نیز یکی دیگر از آثار این مجموعه است که به‌طور مشخص به نمایش جبر و اختیار انسانی در برابر سرنوشت می‌پردازد. این نمایشنامه با طراحی صحنه‌ای ساده اما تأثیرگذار، توانسته است در اجرای سال ۱۳۷۴ خود در میان مخاطبان و منتقدان بازتاب مثبتی ایجاد کند.
نظر دیگر هنرمندان

رامتین شهبازی، منتقد تئاتر، دربارهٔ ویژگی‌های نگارش خلاق در آثار چرمشیر می‌گوید: «در نگارش خلاق نیازی نیست در همان ابتدا به سراغ اصل موضوع برویم، گاهی حاشیه‌ها می‌تواند برای مخاطب جذابیت بیش‌تری به وجود آورد. این حاشیه‌ها می‌تواند از واقعیت گرفته شود و یا اینکه ساخته و پرداختهٔ ذهن نویسنده باشد.»
مسعود فروتن، کارگردان تئاتر تلویزیونی، اظهار داشته است: «آثار این نویسنده برای بازیگر، کارگردان و همچنین تماشاگر دشوار است، زیرا برای مثال در اجرای نمایش‌نامهٔ «دیوبندان» بازیگر با مونولوگ‌های خود به طور مرتب اطلاعات خاصی می‌دهد، مخاطب نیز باید این اطلاعات را در ذهن خود ذخیره کند تا در زمان گره‌گشایی‌ها، آن را مورد استفاده قرار دهد.»
ان فو

Urban municipality and town در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| An Phú | An Phú |
| --- | --- |
Urban municipality and town: Urban municipality and town
Province: استان ان گینگ
District: بخش ان فو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
ان فو (به لاتین: An Phú) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان ان گینگ واقع شده‌است.
تاریخ یهودیان در افغانستان
پی‌نوشت‌ها

↑  https://www.jewishvirtuallibrary.org/balkh
↑  Tamerlane and the Jews
,Michael Shterenshis,Routledge,2002.
↑  Ben Zion Yehoshua-Raz, “Kabul”, in: Encyclopedia of Jews in the Islamic World, Executive Editor Norman A. Stillman. First published online: 2010
↑  Jadīd Al-Islām
The Jewish "new Muslims" of Meshhed, Raphael Patai, Wayne State University Press, 1997, Page 178.
↑  Jadīd Al-Islām
The Jewish "new Muslims" of Meshhed, Raphael Patai, Wayne State University Press, 1997, Page 178.
↑  The Jews of Iran in the Nineteenth Century
Aspects of History, Community, and Culture, David Yeroushalmi, Brill, 2009, Page 32.
↑  Encyclopedia of Jewish Folklore and Traditions, Raphael Patai, Taylor & Francic, 2015, PP. 8-12.
↑  "اکنون من تنها یهودی شهر هستم، وبگاه تایمز (Times)" (به انگلیسی). Archived from the original on 11 March 2007. Retrieved 18 January 2009.
یاکوولف یاک-۵۳

| یاک-۵۳ | یاک-۵۳ |
| --- | --- |
کاربری: آکروباتیک
کشور سازنده:  اتحاد جماهیر شوروی
تولیدکننده: یاکوولف
نخستین پرواز: ۱۹۸۲
تعداد ساخته‌شده: ۱
توسعه‌یافته از: یاک-۵۲
یاکوولف یاک-۵۳ (به روسی: Яковлев Як-53) یک هواپیمای آموزشی آکروباتیک تک سرنشین بود که در سال ۱۹۸۱ در شوروی تولید شد.
توسعه

نمونه اولیه یاک-۵۳ از یاک-۵۲ مشتق گرفته‌است. طراحان تصمیم گرفتند کابین جلو را حذف کنند و سایه‌بان متناسب با آن اصلاح شود. کابین خلبان از کنترل‌های پرواز یاک-۵۰ بدون بارگیری فنر یاک-۵۲ و استفاده از مخزن نمونه اولیه یاک-۵۲ برای صرفه جویی در وزن استفاده کرد که باعث شد وزن هواپیما ۱۰۰ کیلوگرم (۲۲۰ پوند) شود.
نامه‌هایی به تب

نامه‌هایی به تب نمایشنامه‌ای نوشته محمد چرمشیر است. چرمشیر این نمایش را بر اساس داستانی از اودیپ شهریار اثر سوفوکل نمایشنامه‌نویس شهیر یونان باستان به رشته تحریر درآورده‌است. این نمایش بارها در شهرهای مختلف به روی صحنه رفته‌است.
اگر سه نمایشنامه اودیپ شهریار، ادیپ در کولونوس و آنتیگونه را سه نمایشنامه روایتگر داستان اودیپ و فرزندانش در نظر بگیریم، نمایش نامه‌هایی به تب می‌تواند در میانه این سه روایت قرار بگیرد؛ یعنی درست زمانی که آنتیگونه و پدر پیر و بیمارش آواره و درمانده در کولونوس روزگار تبعید را می‌گذرانند.
ان کو

Commune and village در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| An Cư | An Cư |
| --- | --- |
Commune and village: Commune and village
Province: استان ان گینگ
District: تینه بین
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
ان کو (به لاتین: An Cư) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان ان گینگ واقع شده‌است.
در انه جان

در اِنه جان یا درنه جان (به فارسی: دارد می‌آید جان) یک آهنگ محلی مازندرانی است.
این ترانه تاکنون توسط خوانندگان بسیاری بازخوانی شده‌است. منیر وکیلی نخستین بار یک نسخه اپرا از این ترانه را در فرانسه ضبط و در آلبومی به نام Chants Et Danses De Perse منتشر کرد. این نسخه بعدها در سال ۲۰۰۳ بازسازی و در آلبوم بازگشت او منتشر شد. پری زنگنه هم یک نسخه اپرای دیگر از این ترانه را ضبط و در آلبوم فولکوریک خود منتشر کرده‌است. کوروش یغمایی نیز نسخه‌ای دیگر از این ترانه را خوانده‌است. علاوه بر آن، این ترانه در کنسرت ارکستر فیلارمونیک ایران به رهبری علیرضا شفقی‌نژاد و با تنظیم گریکوریان هم اجرا شد که این کنسرت، در روزهای ۲۴، ۲۵ و ۲۶ تیر ماه ۱۳۸۹ در سالن رودکی اجرا شد. احمد پژمان هم نسخه‌ای دیگر از این ترانه را در آلبوم «همه شهر ایران» خوانده‌است.
متن ترانه (به همراه ترجمه)

عزیز جون دست من بر دامنته
عزیز جون دست من بر گردنته
چرا خون مرا کردی تو شیشه
به درگاه خدا نالم همیشه
دگر نشومه من بهار حموم (دیگر در بهار حمام نمی‌روم)
دگر نکمه شیخ جلال سلوم (دیگر به شیخ جلال سلام نمی‌کنم)
الهی شیخ جلال تینوم باوه گوم (الهی شیخ جلال نامت از جهان گم شود)
هاکردمه امضا بیمه پشیمون (امضا کردم و پشیمان شدم)
درنه جان درنه جان درنه (دارد می‌آید جان دارد می‌آید)
خدا خدا مه فاطمه جان درنه (خدایا فاطمه جانم دارد می‌آید)
عزیز جون درمه شومه الوداع کن …… آخ مه الوداع کن (عزیزجان دارم می‌روم الوداع کن (خداحافظی کن)) (آخ مرا الوداع کن)
سر راهم نشین ته گریه‌ هاکن …… آخ ته گریه‌ هاکن (سر راهم نشین تو، گریه کن) (آخ تو گریه کن)
اگر خواهی که من زودتر بیایم …… آخ آخ زودتر بیایم
نماز صبح و شب مرا دعا کن …… آخ آخ مرا دعا کن
سر راهم نشین ته گریه‌ هاکن …… آخ ته گریه‌ هاکن
ستاره آسمون اشمارم امشو …… آخ اشمارم امشو (ستاره آسمان می‌شمارم امشب) (آخ می‌شمارم امشب)
بورین یار باویین بیمارم امشو …… آخ بیمارم امشو (بروید به یار بگویید بیمارم امشب) (آخ بیمارم امشب)
بورین یار باویین امشو ره نیه …… آخ آخ امشو ره نیه (بروید به یار بگویید امشب را نیاید) (آخ آخ امشب را نیاید)
تمام دشمنان بیدارن امشو …… آخ آخ بیدارن امشو (همه دشمنان بیدارند امشب) (آخ آخ بیدارند امشب)
بورین یار باویین بیمارم امشو …… آخ بیمارم امشو (بروید به یار بگویید بیمارم امشب) (آخ بیمارم امشب)
ساب ۳۸

| ساب ۳۸ | ساب ۳۸ |
| --- | --- |
کاربری: Attack/Trainer
تولیدکننده: گروه ساب/Alenia Aermacchi
وضعیت: Cancelled project
ساب ۳۸ (به انگلیسی: Saab 38) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گروه ساب در کشور سوئد است.
جیش مهاجرین و انصار

| جیش مهاجرین و انصار جیش المهاجرین والأنصار | جیش مهاجرین و انصار جیش المهاجرین والأنصار |
| --- | --- |
رهبران: ابوعمر الشیشانی (۲۰۱۲–۲۰۱۳) صلاح‌الدین الشیشانی
تاریخ فعالیت: ۲۰۱۲–۲۰۲۵
مقر: حلب، سوریه
مناطق فعالیت: حلب و لاذقیه، سوریه
ایدئولوژی: سنی اسلام‌گرایی تکفیر
متحدان:  امارت قفقاز جبهه النصره  احرار الشام ارتش آزاد سوریه
مخالفان:  نیروهای مسلح سوریه نیروهای دفاع ملی سوریه  مقاومت سوریه
درگیری‌ها و جنگ‌ها: جنگ داخلی سوریه نبرد حلب (۲۰۱۲–۲۰۱۶)  اشغال پایگاه هوایی مناق  حملات لاذقیه ۲۰۱۳ 
جیش مهاجرین و انصار (عربی: جيش المهاجرين والأنصار‎) یا لواء مهاجرین و انصار (عربی: لواء المهاجرون والأنصار‎) که قبلا کتیبه مهاجرین (عربی: كتيبة المهاجرين‎) نامیده می‌شد، یکی از گروه‌های درگیر در جنگ داخلی سوریه بود.
علی محمود عباس

| علی محمود عباس | علی محمود عباس |
| --- | --- |
عباس در ۲۰۲۲: عباس در ۲۰۲۲
هجدهمین وزیر دفاع سوریه: هجدهمین وزیر دفاع سوریه
دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ – ۸ دسامبر ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ – ۸ دسامبر ۲۰۲۴
رئیس‌جمهور: بشار اسد
نخست‌وزیر: حسین عرنوس محمد غازی الجلالی
پس از: علی عبدالله ایوب
پیش از: مرهف ابوقصره
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ نوامبر ۱۹۶۴
حزب سیاسی: حزب بعث سوریه
علی محمود عباس (زاده ۲ نوامبر ۱۹۶۴) افسر ارشد نظامی و سیاستمدار سوری است که از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ به عنوان هجدهمین وزیر دفاع سوریه فعالیت می‌کرد.
اوایل زندگی

عباس در سال ۱۹۶۴ در افرا، ریف دمشق به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۳ به آکادمی نظامی حمص، تخصص خودروهای زرهی پیوست. او در ۷ اکتبر ۱۹۸۵ با درجه ستوانی، دانش‌آموخته شد. او نخستین بار در سال ۱۹۹۷ در پاکستان به تحصیل فرماندهی عالی، پرداخت. او همچنین در سال ۲۰۰۳ در دوره مدیریت بحران بین‌المللی دانشگاهی در کالج کارکنان ارتش سلطنتی سوئد در استکهلم، شرکت کرد. در سال ۲۰۰۴، در دوره مدیریت دفاع از ایالت در کالج سلطنتی، بردا، هلند شرکت کرد.
نظامی‌گری

وی در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۸ به درجه سرلشکری و در ۳۰ آوریل ۲۰۲۲ به درجه سپهبدی ارتقاء یافت. پس از ارتقاء به درجه سپهبدی به مدت دو سال فرماندهی تیپ امنیت داخلی را برعهده داشت. پس از ترفیعات، به مدت سه سال فرماندهی دانشکده افسری را بر عهده گرفت. وی چندین پست عالی را اشغال کرده است که آخرین آنها به عنوان جانشین رئیس ستاد کل در ۱۸ مارس ۲۰۲۱ بود.
وزارت دفاع

در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲، با فرمان شماره ۱۱۵ ریاست‌جمهوری، ژنرال علی محمود عباس به عنوان وزیر دفاع به جای علی عبدالله ایوب معرفی شد. در طول حمله پهپادی حمص در سال ۲۰۲۳، عباس در مراسم فارغ‌التحصیلی حضور داشت اما قبل از حمله آنجا را ترک کرد. او بعداً از بیمارستان نظامی عبدالقادر شقفه بازدید کرد که تعدادی از مجروحان حادثه حضور داشتند.
در دسامبر ۲۰۲۴ وزیر دفاع در بیانیه‌ای، عقب‌نشینی نیروهای ارتش از حماه در مقابل مسلحین را یک اقدام تاکتیکی موقت دانست. وی با تأکید بر اینکه وضعیت میدانی ارتش و نیروهای مسلح سوریه خوب است، گفت که نیروهای مسلح سوریه اقدام به باز آرایش برای حفظ جان غیرنظامیان کردند.
خیرالله تفرشی آزاد

| خیرالله تفرشی آزاد | خیرالله تفرشی آزاد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۵ خورشیدی
درگذشت: ۱۳۶۶ خورشیدی (۸۰–۸۱ سال)
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
خیرالله تفرشی آزاد (۱۲۸۵ - ۱۳۶۶) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایران بود که در تعدادی از فیلم های صمد با پرویز صیاد همکاری داشت.
گزیدهٔ آثار > سینما

پدربزرگ (۱۳۶۴)
بازجویی یک جنایت (۱۳۶۲)
آقای هیروگلیف (۱۳۵۹)
بوی گندم (۱۳۵۶)
سه ماه تعطیلی (۱۳۵۶)
صمد در راه اژدها (۱۳۵۶)
ماهی‌ها در خاک می‌میرند (۱۳۵۶)
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

| سال | نام | سمت | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۶–۱۳۵۸ | هزاردستان | بازیگر | علی حاتمی | در نقش «طبیب مشهد قدیم» |
| ۱۳۵۶ | ایتالیا ایتالیا | بازیگر مهمان | نوذر آزادی |  |
| ۱۳۵۶ | خسرو میرزای دوم | بازیگر | نصرت کریمی |  |
| ۱۳۵۴ | دایی‌جان ناپلئون | بازیگر | ناصر تقوایی | در نقش «شمس‌علی میرزا» اولین بار در سال ۱۳۵۵ پخش شد. |
:
زهرواره

پوستری از جنگ جهانی دوم
زهرواره یا توکسوئید (به انگلیسی: toxoid)مایعی که از زهرابه (توکسین) ای که ارگانیسمهای عفونی خطرناک مانند میکروبهای کزاز و دیفتری آن را تولید می‌کنند و با روشهای شیمیایی بی‌ضرر می‌شود، بی‌انکه فعالیت پادگنی خود رااز دست بدهد.
زهرواره با تزریق به بدن انسان موجب ایمنی در برابر زهرابه (توکسین) میکروب می‌شود مانند زهرواره کزاز.
میل-۱۷

| Mi-17 / Mi-8M | Mi-17 / Mi-8M |
| --- | --- |
میل ۱۷ نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: میل ۱۷ نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
کاربری: بالگرد چندمنظوره، ترابری نظامی، مسلح
کشور سازنده: شوروی / روسیه
گروه طراحی: کارخانه بالگرد سازی مسکو میل
سازنده: کازان هلیکاپترز
نخستین پرواز: ۱۹۷۵
معرفی‌شده در: ۱۹۷۷ (Mi-8MT)، ۱۹۸۱ (Mi-17)
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: روسیه نزدیک به ۶۰ کشور
ساخته‌شده: ۱۹۷۷-اکنون
تعداد ساخته‌شده: نزدیک به ۱۲,۰۰۰ تا ۲۰۰۷
توسعه‌یافته از: میل-۸
میل-۱۷ (به روسی: Миля-17) (نام ناتو: Hip) بالگرد ترابری-نظامی دوموتورهٔ روسی است که در شرکت بالگرد سازی میل مسکو طراحی شده و از سال ۱۹۷۷ تاکنون در دو کارخانه کازان و اولان-اوده تولید می‌شود.در حدود ۱۵۰۰۰ فروند میل-۱۷ تا به حال ساخته شده که در ۷۰ کشور مشغول خدمت هستند.
میل-۱۷ بر اساس بدنه پروازی بالگرد ترابری میل-۸ ساخته شده و به همین جهت گاهی مدلی از میل-۸ هم محسوب می‌شود. میل-۸ نخستین بار در سال ۱۹۶۱ پرواز کرده و از سال ۱۹۶۷ فعالیت رسمی در ارتش شوروی را آغاز کرده بود. میل-۱۷ در ۱۹۷۵ برای نخستین بار به پرواز درآمد و دو سال بعد وارد ارتش شوروی شد. مدل‌های مسلحی از میل-۱۷ هم برای ماموریت‌های تهاجمی و ضد تانک ساخته شده‌اند ضمن اینکه این بالکرد پایه‌ای برای طراحی بالگرد تهاجمی-ترابری میل-۲۴ بود.
میل-۱۷ بالگردی با پروانهٔ اصلی ۵ پره و دو موتور توربوشفت کلیموف هر یک به قدرت ۲۱۹۰ اسب بخار است. وزن خالی این بالگرد ۷۴۸۹ کیلوگرم است و قادر است با حداکثر ۱۳ تن وزن از زمین برخیزد. میل-۱۷ ظرفیت حمل ۳۰ سرباز یا ۱۲ برانکارد یا ۴ تُن بار در داخل یا ۵ تُن بار در خارج بالگرد را دارد و حداکثر سرعت آن به ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت و سرعت صعود آن به ۸ متر بر ثانیه می‌رسد. برد عملیاتی میل-۱۷ حدود ۴۶۵ کیلومتر و سقف پرواز خدمتی آن ۶ هزار متر است و برای ماموریت‌های تهاجمی می‌توان آن را با حداکثر ۱۵۰۰ کیلوگرم موشک، راکت، بمب و غلاف تیربار مجهز کرد.
نگارخانه

بالگرد میل-۱۷ نیروی هوایی افغانستان
میل ۱۷ روسیه
میل ۱۷ قزاقستان
میل ۱۷ بلغارستان
بنگلادش
مکزیک
بالگرد میل-۱۷ نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سازمان همکاری اسلامی

| سازمان همکاری اسلامی منظمة التعاون الإسلامي  (عربی) Organization Islamic Conference  (انگلیسی) Organisation de la coopération islamique  (فرانسوی) OIC | سازمان همکاری اسلامی منظمة التعاون الإسلامي  (عربی) Organization Islamic Conference  (انگلیسی) Organisation de la coopération islamique  (فرانسوی) OIC |
| --- | --- |
   پرچم:    پرچم
شعار: «حفظ منافع و تأمین پیشرفت و سعادت مسلمانان»: شعار: «حفظ منافع و تأمین پیشرفت و سعادت مسلمانان»
  کشورهای عضو  کشورهای ناظر  عضویت در حالت تعلیق:   کشورهای عضو  کشورهای ناظر  عضویت در حالت تعلیق
دفتر مرکزی:  جده، عربستان سعودی
زبان‌های رسمی: عربی، انگلیسی، فرانسوی
تعداد اعضا: ۵۷ کشور
حاکمان: حاکمان
• دبیرکل : حسین ابراهیم طه
 :  
بنیان‌گذاری: بنیان‌گذاری
• تأسیس : ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۹، رباط، مراکش
 :  
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۱۸: ۱/۸۱ میلیارد نفر
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: ۲۷/۹۴۹ تریلیون دلار
• سرانه: ۱۹/۴۵۱ دلار
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۱۹ 
• کل: ۹/۹۰۴ تریلیون دلار
• سرانه: ۹/۳۶۱
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸): ۰/۶۷۲ {{{رتبه شاخص توسعه انسانی}}}
وبگاه رسمی: http://www.oic-oci.org/
سازمان همکاری اسلامی (OIC)،  سازمانی بین دولتی است که با عضویت ۵۷ کشور به گسترش بیش از چهار قاره است. سازمان صدای جمعی جهان اسلام و تضمین برای حفاظت و حمایت از منافع جهان اسلام در روح ترویج صلح بین‌المللی و هماهنگی میان افراد مختلف جهان است. سازمان بر اساس تصمیم اجلاسی تاریخی که در پی نتیجه آتش‌سوزی جنایی مسجد الاقصی در ۲۵  سپتامبر  ۱۹۶۹ در رباط، پادشاهی مغرب تأسیس شد.
نام این سازمان از زمان تأسیس در سال ۱۹۶۹ تا سال ۲۰۱۱ سازمان کنفرانس اسلامی بود سپس به سازمان همکاری اسلامی تغییر یافت.
نشست سران هر ۳ سال یک بار و در پایتخت یکی از کشورهای اسلامی عضو برگزار می‌شود. کشورهایی که این کنفرانس را برگزار می‌کنند به مدت سه سال ریاست آن را بر عهده می‌گیرند.
چهاردهمین اجلاس سران کشورهای اسلامی موسوم به «اجلاس مکه: دست به دست بسوی آینده» در ۳۱ مه ۲۰۱۹ برگزار شد.
دبیرکل و منشور سازمان

۵۷ کشور عضو سازمان کنفرانس اسلامی هستند. حسین ابراهیم طه دبیر کل کنونی سازمان همکاری اسلامی است. منشور یا قانون اساسی سازمان کنفرانس اسلامی طبق ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد در ۱ فوریه ۱۹۷۴ به ثبت رسید. مواد این سند شامل ۱۴ مورد است.
در سال ۱۹۷۰ نشست اولین کنفرانس اسلامی وزیران امور خارجه سازمان همکاری اسلامی در جده برگزار شد که برای ایجاد دبیرخانه دائمی در شهر جده تصمیم گرفته شد.
دادگاه بین‌المللی عدل اسلامی

در اجلاس پنجم سران کنفرانس اسلامی در کویت ۱۹۸۷، با تصویب قطعنامه‌ای، دادگاه بین‌المللی عدل اسلامی نیز یکی از ارکان این سازمان اعلام شد که مقر آن در کویت و متشکل از ۷ قاضی برای مدت ۴ سال است که حوزه اقتدار آن در مورد مسائلی است که دولت‌های عضو متفقاً به دادگاه احاله داده باشند و مسائلی که در معاهدات لازم الاجرا مطرح می‌شود و تفسیر معاهدات دو یا چند جانبه و تحقیق در هر موضوعی از موضوعات حقوق بین‌الملل و تحقیق در مورد واقعه‌ای که موجب تزلزل در تعهدات بین‌المللی است؛ اگرچه عملاً این نهاد رسمیت نیافته‌است.
ایران و سازمان همکاری اسلامی

ایران در کنار مراکش و عربستان سعودی از بنیان گذاران سازمان کنفرانس اسلامی بوده و هنگامی که مقامات بلند پایه ۲۵ کشور اسلامی در رباط در اولین اجلاس سران این سازمان در ۱۹۶۹ گروه هم آمدند، محمدرضا پهلوی در زمره رهبرانی بود که در کنار ملک حسن پادشاه مراکش به سخنرانی پرداخت و این گردهمایی را حادثه بزرگ تاریخی برای جهان اسلام خواند.
ایران این نقش فعال خود را تا سال ۱۹۷۳ ادامه داد در طول این سال‌ها کشورهای میانه روی اسلامی نفوذ قابل توجهی بر روند تصمیم گیری در سازمان اعمال می‌کردند اما سال ۱۹۷۳ نقطه اوج اختلاف ایران با سازمان کنفرانس اسلامی بود. در این سال پس از اینکه اغلب کشورهای عربی وارد جنگ با اسراییل شدند و متعاقب آن کشورهای اسلامی تولیدکننده نفت، دست به تحریم نفتی علیه کشورهای حامی اسرائیل برند؛ ایران راه جداگانه ای را در پیش گرفت که ارتباط آن با سازمان کنفرانس اسلامی را به پایینترین سطح آن رساند و این سردی روابط تا سال‌ها ادامه یافت.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران در سال ۱۹۷۹ روابط ایران با سازمان کنفرانس اسلامی دچار فراز و نشیب های زیادی شد. در دهه اول پس از پیروزی انقلاب اسلامی که همزمان با سالهای جنگ تحمیلی هشت ساله بود، نگاه ایران به سازمان کنفرانس اسلامی به شدت بدبینانه بود و این سازمان را فاقد مشروعیت دانسته که از سوی سران دست نشانده کشورهای اسلامی اداره میشود. با حوادث جمعه خونین مکه در سال ۱۹۸۸ که منجر به بحرانی شدن روابط میان تهران و ریاض شد، روابط ایران و سازمان کنفرانس اسلامی به بدترین وضع ممکن رسید.
با پایان یافتن جنگ تحمیلی روابط ایران و سازمان کنفرانس اسلامی آرام آرام بهبود یافت و دور جدیدی از روابط میان طرفین را به همراه آورد. در دهه دوم جمهوری اسلامی نگاه ایران به این سازمان تا حدی دچار تغییر و تعدیل شد و نهایتاً تعادل ایران با سازمان کنفرانس اسلامی بیشتر شده و هشتمین کنفرانس سران کشورهای اسلامی در سال ۱۹۹۷ (۱۳۷۶) در تهران برگزار شد. در همین دوره است که حضور فعال ایران در این سازمان و بهره جویی حداکثری از کرسی ریاست این سازمان در دستور سیاست خارجی ایران قرار گرفت در این دوره ایران کوشید با تلاشی برای جبران گذشته، سازمان کنفرانس اسلامی را به سوی ایفای نقش مؤثرتر و فعال تر در دو بعد منطقه ای و بین المللی  و البته در چارچوب منافع و اولویت های جمهوری اسلامی سوق دهد. در همین راستا در سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷) نیز کنفرانس رؤسای قوه قضائیه کشورهای اسلامی در تهران برگزار شد.
نشست سران

تاریخچه نشست سران:
نشست یکم: مراکش ۱۹۶۹
نشست دوم: پاکستان ۱۹۷۴
نشست سوم: طایف عربستان ۱۹۸۱
نشست چهارم: مراکش ۱۹۸۴
نشست پنجم: کویت ۱۹۸۷
نشست ششم: سنگال ۱۹۹۱
نشست هفتم: مراکش ۱۹۹۴
نشست هشتم: ایران ۱۹۹۷
نشست نهم: قطر ۲۰۰۰
نشست فوق‌العاده قطر: مارس ۲۰۰۳
نشست دهم: مالزی ۲۰۰۳
نشست فوق‌العاده مکه: ۲۰۰۵
نشست یازدهم: سنگال ۲۰۰۸
نشست فوق‌العاده مکه: ۲۰۱۲
نشست دوازدهم: قاهره ۲۰۱۳ (دوازدهمین نشست سران کشورهای اسلامی قرار بود در ۱۵ مارس سال ۲۰۱۱ در شرم الشیخ مصر برگزار شود که با توجه به انقلاب مردمی در این کشور و ناآرام بودن مصر این نشست برگزار نشد و به تعویق افتاد)
نشست سیزدهم: استانبول ۲۰۱۶
نشست فوق‌العاده استانبول: ۲۰۱۷ (به مدت دو روز از ۱۲ دسامبر تا ۱۳ دسامبر ۲۰۱۷ برگزار شد)
نشست چهاردهم: اسلام‌آباد ۲۰۲۱
نشست فوق‌العاده افغانستان (برای تصمیم گیری حکومت طالبان برای افغانستان)
نشست سران > نشست استانبول

در آوریل ۲۰۱۶ کنفرانس سران سازمان همکاری اسلامی در استانبول ترکیه با شرکت نمایندگان بیش از ۵۰ کشور اسلامی طی دو روز با شعار: وحدت و همبستگی برای عدالت و صلح برگزار شد و بیانیه پایانی خود را روز ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ صادر کرد.
بیانیه کنفرانس سران اسلامی شامل حدود ۲۰۰ تصمیم بر اساس اتفاق آراء روی طرح استراتژیکی برای ۱۰ سال آینده این سازمان یعنی از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶ است. این کنفرانس روی سه موضوع اصلی که حاضرین آنها را مخالف منافع جهان اسلام دانستند تمرکز کرد که عبارتند از: فرقه‌گرایی، تبعیض نژادی و تروریسم.
این بیانیه همچنین به ریشه کنی طرح‌های فرقه‌ای و مذهبی با هشدار در مورد آثار منفی آن فرا خواند و دخالت‌ در امور داخلی کشورهای منطقه و کشورهای دیگر عضو از جمله بحرین، یمن، سوریه، سومالی و ادامه حمایت از تروریسم را محکوم کرد.
نشست سران > چهاردهمین نشست

چهاردهمین نشست سران کشورهای اسلامی موسوم به «نشست مکه: دست به دست به سوی آینده» در ۳۱ مه ۲۰۱۹ برگزار شد و در بیانیه پایانی آن بر محوریت قضیهٔ فلسطین و قدس و حمایت همه‌جانبه از مردم فلسطین تأکید و اعلام شد. در این بیانیه مبارزه با تروریسم را اولویت همهٔ کشورهای عضو قرار گرفت و حملات تروریستی به ایستگاه‌های پمپاژ نفت در شهرهای دوادمی و عفیف و عملیات تخریبی علیه چهار کشتی تجاری در آب‌های امارات متحدهٔ عربی را محکوم نمود.
کشورهای عضو

(۵۷ عضو فعلی و ۱ عضو سابق)
کشورهای عضو > آفریقا

الجزایر
بنین
بورکینافاسو
کامرون
کومور
چاد
جیبوتی
مصر
گابن
گامبیا
گینه بیسائو
گینه
ساحل عاج
لیبی
مالی
موریتانی
مراکش
موزامبیک
نیجر
نیجریه
سنگال
سیرالئون
سومالی
سودان
توگو
تونس
اوگاندا
کشورهای عضو > آسیا

افغانستان
جمهوری آذربایجان
بحرین
بنگلادش
برونئی
اندونزی
ایران
عراق
اردن
قزاقستان
کویت
قرقیزستان
لبنان
مالزی
مالدیو
عمان
پاکستان
فلسطین
قطر
عربستان سعودی
سوریه
تاجیکستان
ترکیه
ترکمنستان
امارات متحده عربی
ازبکستان
یمن
کشورهای عضو > اروپا

آلبانی
کشورهای عضو > آمریکای جنوبی

گویان
سورینام
کشورهای عضو > عضو سابق

زنگبار
کشورهای ناظر

(۵ ناظر فعلی و ۱ ناظر سابق)
کشورهای ناظر > ناظران فعلی

تایلند
روسیه
قبرس شمالی
بوسنی و هرزگوین
جمهوری آفریقای مرکزی
کشورهای ناظر > ناظر سابق

جبههٔ آزادیبخش ملی مورو
نمودار الیور کلیکی؛ نشان‌دهندهٔ رابطهٔ سازمان‌های چندملیتی گوناگون با هم درون سازمان همکاری اسلامی ن • ب •
پایگاه یکم رزمی هوانیروز کرمانشاه

نمونه‌ای از بالگردهای مورد استفاده در پایگاه هوانیروز کرمانشاه
پایگاه یکم رزمی هوانیروز یا پادگان هوانیروز کرمانشاه، یکی از پایگاه‌های عملیاتی هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران است که در کرمانشاه واقع شده‌است. براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، این پایگاه دارای ۲۰۶۹ نفر جمعیت در قالب ۵۳۹ خانوار است.
این پایگاه به دلیل موقعیت استراتژیک اش، نقش مهمی در جنگ ایران و عراق داشته‌است. پادگان هوانیروز کرمانشاه همچنین در زمان جنگ ایران و عراق چند بار توسط جنگنده‌های ارتش عراق بمباران شد. فرماندهی این پایگاه را سرهنگ خلبان «برزو فرجی» برعهده دارد.
ان نهات

Commune and village در Bà Rịa–Vũng Tàu, 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| An Nhất | An Nhất |
| --- | --- |
Commune and village: Commune and village
Province: Bà Rịa–Vũng Tàu
District: Long Điền
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
ان نهات (به لاتین: An Nhất) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان با ریا-وونگ تائو واقع شده‌است.
سانحه هوایی رودخانه پوتوماک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فیلم دوربین مداربسته از لحظه‌ برخورد و سقوط این حادثه که از سمت جنوب شرقی مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی گرفته شده است.: فیلم دوربین مداربسته از لحظه‌ برخورد و سقوط این حادثه که از سمت جنوب شرقی مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی گرفته شده است.
سانحه: سانحه
تاریخ: ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-01-۲۹)
علت: تصادف هوایی در دست بررسی
محل حادثه: نزدیک رود پوتوماک، فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن، واشینگتن دی.سی. ایالت متحده
کل کشته‌شدگان: ۶۷
کل بازماندگان: ۰
هواپیمای یکم: هواپیمای یکم
  هواپیما آمریکایی ایگل CRJ-701ER، تصویر در سال ۲۰۲۲:   هواپیما آمریکایی ایگل CRJ-701ER، تصویر در سال ۲۰۲۲
نوع: بمباردیه سی‌آرجی ۷۰۰/۹۰۰
شرکت هواپیمایی: پی‌اس‌ای ایرلاینز dba امریکن ایگل
شماره پرواز یاتا: AA5342
شماره پرواز ایکائو: JIA5342
شناسه تماس: BLUE STREAK 5342
شماره دم: N709PS
مبدا پرواز: فرودگاه ویچیتا مید-کانتیننت، ویچیتا، کانزاس، ایالات متحده
مقصد: فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن، شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا، ایالات متحده
سرنشینان: ۶۴
مسافرین: ۶۰
خدمه: ۴
کشته‌شدگان: ۶۴
بازماندگان: ۰
هواپیمای دوم: هواپیمای دوم
  یک فروند سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک مشابه هواپیمای درگیر در حادثه:   یک فروند سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک مشابه هواپیمای درگیر در حادثه
علت: سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک
شرکت هواپیمایی: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
شناسه تماس: PAT25
شماره دم: ۰۰–۲۶۸۶۰
مبدا: فرودگاه صحرایی ارتشی داویسون، فورت بلوار، ویرجینیا، شهرستان فرفکس، ویرجینیا، ویرجینیا، ایالات متحده
سرنشینان: ۳
خدمه: ۳
کشته‌شدگان: ۳
بازماندگان: ۰
در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵، یک هواپیمای مسافربری بمباردیه سی‌آرجی ۷۰۰/۹۰۰ با نام پرواز ۵۳۴۲ امریکن ایگل با یک بالگرد سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک نیروی زمینی ایالات متحده در نزدیکی نهایی به فرودگاه ملی رونالد ریگان واشینگتن برخورد کرد. هر دو پس از برخورد هوایی در رود پوتوماک سقوط کردند که باعث مرگ تمامی سرنشینان دو پرواز شد. ۶۴ نفر (۶۰ مسافر و ۴ خدمه) در هواپیما و ۳ نفر در بالگرد حضور داشتند.
زمینه

این سانحه اولین حادثه مرگبار برای امریکن ایرلاینز از زمان پرواز شماره ۵۸۷ در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۱ در آمریکا است، و اولین سقوط هواپیمای تجاری بزرگ با چندین کشته در ایالات متحده پس از پرواز شماره ۳۴۰۷ کلگان ایر در ۱۲ فوریه ۲۰۰۹ بود.