ارتباط اجتماعی
یک نیاز اساسی

آبراهام مزلو در نظریه تأثیرگذار خود در مورد هرم سلسله‌مراتب نیازهای مزلو پیشنهاد کرد که نیازهای فیزیولوژیکی ما اساسی‌ترین و ضروری‌ترین نیازها برای بقای ما هستند و قبل از اینکه بتوانیم به سمت ارضای نیازهای اجتماعی پیچیده‌تر مانند عشق و تعلق برویم، باید ارضا شود.
با این حال، تحقیق به پایان رسیده است چند دهه گذشته شروع به تغییر درک ما از این سلسله مراتب کرده است. ارتباط و تعلق اجتماعی ممکن است در واقع یک نیاز اساسی باشد، به اندازه نیاز ما به غذا یا آب. پستانداران نسبتاً درمانده به دنیا می‌آیند و نه تنها برای محبت، بلکه به مراقبین خود متکی هستند. بقا این ممکن است از نظر تکاملی دلیل نیاز و جستجوی ارتباط پستانداران باشد، و همچنین به این دلیل است که چرا در صورت برآورده نشدن این نیاز، دچار ناراحتی طولانی مدت و پیامدهای سلامتی می‌شوند.
در سال ۱۹۶۵، هری هارلو مطالعات برجسته بر روی میمون خود را انجام داد. او بچه میمون‌ها را از مادرشان جدا کرد و مشاهده کرد که بچه میمون‌ها با کدام مادر جانشین پیوند می‌خورند: «مادر» سیمی که غذا می‌دهد، یا «مادر» پارچه ای که نرم و گرم است. به‌طور عمده، بچه میمون‌ها ترجیح می‌دادند وقت خود را صرف چسبیدن به مادر پارچه‌ای کنند، فقط زمانی که گرسنه‌تر از آن بودند که بدون غذا به زندگی و بقا ادامه دهند، سمت مادر سیمی می‌رفتند. این مطالعه این ایده را زیر پرسش برد که غذا قوی‌ترین تقویت کننده اولیه برای یادگیری است. در عوض، مطالعات هارلو نشان داد که گرما، آسایش و محبت (آنگونه که از آغوش نرم مادر پارچه‌ای درک می‌شود) برای پیوند مادر و کودک بسیار مهم است و ممکن است پاداش قدرتمندی باشد که پستانداران ممکن است به خودی خود به دنبال آن باشند. اگر چه از نظر تاریخی مهم است، که اذعان کنیم که این مطالعه با استانداردهای تحقیقاتی فعلی برای رفتار اخلاقی با حیوانات مطابقت ندارد.
در سال ۱۹۹۵، روی باومایستر فرضیه تأثیرگذار تعلق خود را مطرح کرد: اینکه انسان‌ها انگیزه اساسی برای ایجاد روابط پایدار، تعلق دارند. او شواهد قابل توجهی ارائه کرد که در واقع، نیاز به تعلق داشتن و ایجاد پیوندهای نزدیک با دیگران، خود یک نیروی محرک در رفتار انسان است. این نظریه با شواهدی پشتیبانی می‌شود که نشان می‌دهد افراد نسبتاً به راحتی پیوندهای اجتماعی ایجاد می‌کنند، تمایلی به شکستن پیوندهای اجتماعی ندارند و هنگام تفسیر موقعیت‌ها، تأثیر آن را بر روابط خود در ذهن نگه می‌دارند. او همچنین معتقد است که احساسات ما چنان عمیقاً با روابط ما مرتبط است که یکی از کارکردهای اصلی احساسات ممکن است ایجاد و حفظ پیوندهای اجتماعی باشد و محرومیت جزئی و کامل از روابط نه تنها منجر به عواقب دردناک بلکه بیمارگونه می‌شود. ارضای یا برهم زدن نیاز ما به تعلق، نیاز ما به ارتباط، بر شناخت، عواطف و رفتار تأثیر می‌گذارد.
در سال ۲۰۱۱، روی باومایستر این مفهوم از تعلق را با پیشنهاد نظریه نیاز به تعلق بیشتر کرد، که ادعا می‌کند انسان‌ها تمایل ذاتی برای حفظ حداقل تعداد روابط اجتماعی برای تقویت حس تعلق دارند. باومایستر اهمیت سیری و جایگزینی را در هدایت رفتار انسانی و ارتباط اجتماعی برجسته می‌کند. اشباع انگیزشی پدیده ای است که در آن فرد ممکن است به چیزی تمایل داشته باشد، اما در نقطه ای خاص، ممکن است به جایی برسد که به اندازه کافی داشته باشد و دیگر آن را نخواهد یا به آن نیازی نداشته باشد. این مفهوم را می‌توان برای شکل‌گیری دوستی‌ها به کار برد، جایی که ممکن است فرد تمایل به ارتباطات اجتماعی داشته باشد، اما ممکن است به جایی برسد که دوستان کافی داشته باشد و دیگر دنبال آن نباشد. با این حال، باومایستر پیشنهاد می‌کند که مردم هنوز به حداقل میزان ارتباط اجتماعی نیاز دارند و تا حدی، این پیوندها می‌توانند جایگزین یکدیگر شوند. نظریه نیاز به تعلق یک محرک اولیه رفتار انسانی است که چارچوبی را برای درک روابط اجتماعی به عنوان یک نیاز اساسی و اساسی برای سلامت و رفاه روانی فراهم می‌کند.