stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جولیان ترویسول

| جولیان ترویسول | جولیان ترویسول |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جولیان اولیویرا د آلمیدا
زادهٔ: ۲۳ ژوئن ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) ریودوژانیرو، برزیل
پیشه: بازیگر
جولیانا اولیویرا د آلمیدا (زاده ۲۳ ژوئن ۱۹۸۳)، که به‌طور حرفه‌ای با نام جولیان ترویسول شناخته می‌شود، یک بازیگر سینما، تلویزیون و صحنه، خواننده، آکروباتیک، باله و رقصنده برتر برزیلی است. ترویزل کار خود را در سن ۷ سالگی به عنوان یک رقصنده آغاز کرد. در ۱۳ سالگی در تئاتر اجرا کرد.
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۰۳–۱۹۹۹ | یکشنبه فائوستائو | بایلارینا |
| ۲۰۰۱ | اوس نورمیس | فاحشه تلفنی (قسمت: "یک برنامه معمولی") |
| ۲۰۰۲ | مالهسائو | کاتارینا (قسمت: "۱۳ پیش") |
| ۲۰۰۴ | زورا توتال |  |
| ۲۰۰۵ | فلوریبلا | اولیویا فریتزنوالدن |
| ۲۰۰۶ | علایق ممنوع | ماریانا آرائوخو |
| ۲۰۰۷ | کامینهوس دو کوراسائو | گورگونا مایر (گور) |
| ۲۰۰۸ | جهش یافته‌ها: مسیرهای قلب | گورگونا مایر (گور) |
| ۲۰۰۹ | جهش یافته‌ها - وعده‌های عشق | گورگونا مایر (گور) |
| ۲۰۱۱ | زندگی در بازی | ریتا دوارته مونتیرو |
| ۲۰۱۲ | بالاکوباکو) | بتینا پونتس |
| ۲۰۱۴ | میلاگرس دی عیسی | زیلا (قسمت: "یا دارای گراسا") |
| ۲۰۱۵ | توتالمنته دمایس | ماریا لوئیزا (لو) |
| ۲۰۱۶ | سوپر آشپز مشهور | خودش |
:
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۹ | دیوا | جوجو |
| ۲۰۰۹ | روابط مجازی | پائولی |
| ۲۰۱۰ | نواس میدیاس |  |
| ۲۰۱۱ | ۵ تماس |  |
| ۲۰۱۴ | هیچ‌کس هیچ‌کس را دوست ندارد … برای بیش از دو سال | ترزینیا سیکساس |
| ۲۰۱۵ | ۱ را بگیرید | کارن |
:
دانشگاه بین المللی المدینه

دانشگاه بین المللی المدینه (MEDIU ; مالایی: Universiti Antarabangsa Al-Madinah) یک مؤسسه آموزشی مستقل در مالزی است. این سازمان در سال ۲۰۰۶ بر اساس اصول و ارزش‌های اسلامی تأسیس شد. دانشگاه المدینه دارای مجوز از وزارت آموزش عالی (MOHE) دولت مالزی است. برنامه‌های آن توسط آژانس صلاحیت مالزی (MQA) تأیید شده‌است. هدف این دانشگاه توسعه دانش و تبادل فکری مطابق با سطح بین المللی است.
جوزف نیسبت لکونته

| جوزف نیسبت لکونته | جوزف نیسبت لکونته |
| --- | --- |
لکونته در ۱۸۹۴: لکونته در ۱۸۹۴
زادهٔ: ۷ فوریه ۱۸۷۰ اوکلند، کالیفرنیا
درگذشت: ۱ فوریه ۱۹۵۰ کارمل، کالیفرنیا
پیشه(ها): استاد مهندسی در UC برکلی، رئیس باشگاه سیرا
شناخته‌شده برای: کاوش، کوهنوردی و عکسبرداری از سیرا نوادا
جوزف نیسبت لکونته (Joseph Nisbet LeConte) (زادهٔ ۷ فوریه ۱۸۷۰ – درگذشتهٔ ۱ فوریه ۱۹۵۰)، کاوشگر برجسته اهل سیرا نوادا بود. او همچنین یک نقشه‌نگار، عکاس و استاد مهندسی مکانیک بود.
اوایل زندگی

جوزف نیسبت لکونته در اوکلند، کالیفرنیا به‌دنیا آمد و فرزند جوزف و کارولین (نیسبت) لکونته بود. او در میان دوستان معروف به «جو ی کوچک» بود، چون قد کوتاه داشت و فرزند استاد زمین‌شناسی جوزف لکونته بود. او در عکس‌ها و مقالات بیشتر مشهور به جی.ان. لکونته بود. او در ۱۸۸۷ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی شد و در ۱۸۹۱ میلادی مدرک لیسانس علوم خود را کسب کرد. او در ۱۸۹۲ میلادی مدرک فوق لیسانس مهندسی میکانیک خود را از دانشگاه کرنل به‌دست‌آورد، در اوت همان سال به عنوان استادیار مهندسی مکانیک در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی گماشته شده و تدریس را از مضمون سینماتیک ماشین آغاز کرد.
حرفه

او تدریس را از ۱۹۱۲ میلادی آغاز نموده و برای بیش از ۲۰ سال به تدریس مکانیک تحلیلی پرداخت. فیزیک‌دان آلمانی ویلهلم رونتگن در ۱۸۹۵ میلادی اشعه-ایکس (x-rays) را کشف کرد و نخستین مقاله پژوهشی وی در اواخر دسامبر به نشر رسید. روزنامه اتریشی نتایج آنرا یک هفته بعد منتشر نمود. لکونته پس از خواندن این گزارش‌ها، لامپ پرتوی کاتدی که عموی فقید او جان لکونته برای آزمایشگاه دانشگاه تهیه نموده بود را پیدا کرد. لکونته و همکاران وی توانستند یک ماشین اشعه-ایکس بسازند و تنها یک هفته پس از گزارش‌های کشف رونتگن، آنها تصاویری از یک گلوله که در دست یک پسر جوان فرورفته بود فراهم نمودند. لکونته همچنین مشکلات اساسی توربین‌های گازی را مورد مطالعه قرارداده و یک آنالیز هارمونیک برای مطالعه کارکرد کابل‌های انتقال انرژی الکتریکی را ساخت. او در طول حرفه خود که برای ۴۵ سال دوام داشت، استاد دانشگاه کالیفرینیا، برکلی بود.
لکونته از ایام جوانی شیفته کوهنوردی بود و برای اکتشاف تقریباً به سراسر سیرا نوادا سفر نمود و برخی اوقات حتی چندین هفته را در سفر گذراند. او بر مبنای اکتشافات خود، نخستین نقشه سیرا نوادا مرکزی را برای باشگاه سیرا تهیه نمود. در آن زمان نقشه‌های سازمان زمین‌شناسی آمریکا (USGS) در دسترس نبود. او همراه با جیمز اس. هاتچینسون و دونکان مک‌دوفی در ۱۹۰۸ میلادی برای نخستین‌بار یک جاده کوهستانی را از پارک ملی یوسیمیتی به کینگز کنیون ساخت که تقریباً در امتداد مسیر جان مویر امروزی قرار دارد. آنها توانستند در مدت ۲۸ روز، یک سفر ۲۲۸ مایلی را به بلندترین نقطه کوه تکمیل نمایند که شامل اکتشاف برخی بخش‌های قبلاً کشف نشده بود.
او که یک عکاس پرحرارت بود، تصویرهای زیادی از سیرا نویدا گرفت، از جمله تصاویری از هالا سیرا و دره هیتچ هیتچی قبل از اینکه توسط سیلاب سد/بند تخریب گردد. او با قاب‌های سنگین، شکننده و خشک شیشه‌ای کار می‌کرد که حمل و نقل آن در بیابان مستلزم مراقبت جدی بود. در ۱۹۴۴ میلادی، انسل آدامز کار او را بررسی کرد: «اکثر ساخت‌های او، هرچند عمداً «هنرمندانه» نبوده، اما منعکس‌کننده واکنش‌های احساسی نسبت به بهترین صحنه‌های کوهستان است. این کیفیت است که میان تنها یک ثبت و یک بیانیه خلاقانه و احساسی تفاوت ایجاد می‌کند».
او که صاحب امتیاز و عضو همیشگی باشگاه سیرا بود، چندین سمت رهبری در این باشگاه را برعهده داشت. پس از درگذشت جان مویر، او از ۱۹۱۵ – ۱۹۱۷ میلادی به عنوان دومین رئیس این باشگاه خدمت کرد. او در ساختن مسیر جان مویر در منطقه‌های سیرا که به عنوان بزرگ‌داشت برای خلف وی بود، نقش اساسی داشت. او از ۱۸۹۸ تا ۱۹۴۰ میلادی به عنوان رئیس هیئت مدیره باشگاه سیرا خدمت نموده و در زمان‌های مختلف به عنوان معاون، منشی، خزانه‌دار و رئیس مسافرت‌های این باشگاه خدمت کرد.
او در باشگاه سیرا با هیلین گومپیرتز آشنا شد و در ۱۹۰۱ میلادی با وی ازدواج کرد.
لکونته پاینت در دره هیتچ هیتچی و جاده لکونته در مرز جنوبی دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس در روستا ویست‌وود، لس آنجلس به افتخار وی نام‌گذاری شده‌اند.
دونالد الکساندر مکنزی

دونالد الکساندر مکنزی (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۸۷۳ – درگذشته ۲ مارس ۱۹۳۶) روزنامه‌نگار و فولکلور اسکاتلندی و نویسنده پرکار در زمینه دین، اسطوره‌شناسی و مردم‌شناسی در اوایل قرن بیستم بود..
زندگی

مکنزی در کرومارتی، پسر A.H. Mackenzie و Isobel Mackay متولد شد... او در گلاسکو روزنامه نگار شد و در سال 1903 به عنوان مالک و سردبیر ستاره شمالی به دینگوال نقل مکان کرد. از سال 1916 او نماینده روزنامه گلاسکو، بولتن، در ادینبورگ بود. او علاوه بر نوشتن کتاب، مقاله و اشعار، اغلب به ایراد سخنرانی می پرداخت و همچنین سخنرانی هایی در مورد اساطیر سلتی پخش می کرد. او دوست بسیاری از مقامات متخصص در زمینه های مورد علاقه خود بود.  برادر بزرگتر او ویلیام مکی مکنزی، دبیر کمیسیون سلطنتی بناهای باستانی و تاریخی اسکاتلند بین سال‌های 1913 و 1935 بود. او در 2 مارس 1936 در ادینبورگ درگذشت و در کرومارتی به خاک سپرده شد.
زندگی > مادرسالاری نوسنگی

مکنزی در یکی از آثار کلیدی خود، اسطوره‌های کرت و اروپای پیش از هلن (1917) استدلال کرد که در سراسر اروپا در دوران نوسنگی، جوامع پیش از هند و اروپایی مادرسالار و زن محور (جنوسان محور) بودند، جایی که الهه‌ها مورد احترام قرار می‌گرفتند، اما فرهنگ پدرسالارانه هندواروپایی («آندروکرات») عصر برنز جایگزین آن شد. نظریه های ماتریستی مکنزی به طور قابل توجهی بر ماریا گیمبوتاس تأثیرگذار بود.
زندگی > اشاعه گرایی بودایی

مکنزی دیفیوژنیست بود. او به طور خاص معتقد بود که بودایی ها جهان را در دوران باستان مستعمره کردند و مسئول گسترش صلیب شکسته بودند. او در کتاب «بودیسم در بریتانیای پیش از مسیحیت» (1928) این نظریه را مطرح کرد که بودایی ها مدت ها قبل از گسترش مسیحیت در بریتانیا و اسکاندیناوی بودند. شواهد اصلی او را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:
کاسه Gundestrup که خدای سلتیک، Cernunnos، روی آن مانند یک بودای معمولی قرار گرفته است.
سکه های گلی با چهره های نشسته مانند بودا.
شهادت Asoka که فعالیت های بودایی را در اروپا راه اندازی کرد.
بیانیه اوریگن در مورد آموزه های بودایی در بریتانیای باستان.
این اثر با استقبال متفاوتی روبرو شد. پروفسور فلسفه ورگیلیوس فرم این اثر را مثبت ارزیابی کرد، اما سایر محققان آن را به دلیل کمبود شواهد مورد انتقاد قرار دادند..
زندگی > ریشه انگلیسیها

در سال 1922، مکنزی انسان باستانی را در بریتانیا منتشر کرد، اثری که تاریخ بریتانیا از دوران پارینه سنگی بالایی را بر اساس پایه قوم‌شناسی قوی پوشش می‌دهد. پیشگفتار کتاب توسط گرافتون الیوت اسمیت نوشته شده است. این اثر اولین سکونت‌گاه بریتانیا توسط اولین انسان‌های مدرن را در حدود 35000 سال پیش در دوره اوریگناسین پوشش می‌دهد (ص 19-27). مکنزی در این کتاب معتقد است که کرومانیون‌های قفقازی که در بریتانیا مستقر شدند دارای موهای تیره و چشم‌های تیره بودند که از نظر نژادی شبیه باسک‌های فرانسوی، ایبری‌ها و بربرهای آفریقای شمالی بودند (ص 25)، که به عقیده او یکی از اولین‌ها بودند. نمایندگان نژاد مدیترانه ای این مجموعه نژادی اولیه مدیترانه‌ای بومی بعداً توسط «انواع نژاد مدیترانه‌ای» مورد هجوم قرار گرفت که فرهنگ سولوتره را در حدود 20000 سال پیش آغاز کرد (ص 50).
به گفته مکنزی، قوم اورینیاسی و سولوتره بریتانیا در صدف با کرومگنون فرانسه تجارت می کردند. آنها بعداً با انواع نژادهای قفقازی که بعداً وارد شدند، از جمله پروتوآلپین ها (نژاد فورفوز)، که براکی سفالیک (جمجمه پهن) بودند و نژاد لاپید که دارای ویژگی های فنوتیپی جزئی اسکیمو بودند، آمیختند. مکنزی همچنین بر این باور بود که در بریتانیا در زمان ماگدالنیان، نژادی بسیار کم رنگ در تعداد کمی وجود داشت، که احتمالاً آنها نیز بلوند بودند و با «ایبری‌های تاریک» درآمیختند (ص 60). مکنزی معتقد بود که در دوران نوسنگی، نوع نژادی غالب بریتانیا همچنان مدیترانوئید بود: «ناقلان فرهنگ نوسنگی در ایبری‌های اصلی از نوع نژادی مدیترانه‌ای بودند» (ص 126) که به تجارت مروارید و سنگ معدن پرداختند. در مورد بریتانیا عصر برنز، مکنزی چندین فصل را به حمایت از نظریه خود اختصاص داد که بازرگانان و «کاوشگران» (معدن‌گران) وارد بریتانیا شدند. 2500 قبل از میلاد، در اصل از مدیترانه شرقی (ص 98-101). این نظریه در ابتدا توسط هارولد پیک، که اصطلاح 'نظریه کاوشگر' را ابداع کرد، توسعه یافت.
مکنزی بر این باور بود که این مدیترانه‌ای‌هایی که بخش‌هایی از بریتانیا را مستعمره کردند تا دوره‌های تاریخی بعدی به خوبی زنده ماندند (ص. 118) و نژاد مدیترانه‌ای به طور کلی سهام نژادی عمده بریتانیا از دوران پارینه سنگی تا نوسنگی و تا دوره‌های جدیدتر بود. آنها موهای سیاه یا قهوه‌ای داشتند و پوستی مثل موهای ایتالیایی‌های جنوبی داشتند (ص 126) و با وجود آنگلوساکسون‌ها و اسکاندیناوی سکونتگاه‌های بعدی در بریتانیا تا امروز (ص. 139) زنده مانده‌اند. مکنزی که از نظر ظاهری منصف تر بودند، معتقد بود که ورودی یا ترکیب ژنتیکی آنها بسیار محدود است، اما آنها بریتانیایی ها را تحت سلطه خود درآورده اند که تمدن و فرهنگ جدیدی را تحمیل می کنند. (ص 227).
کتابها

الف ها و قهرمانان (1909) (قصه ها و اشعار)
فین و گروه جنگجویش؛ یا، قصه های آلبان پیر (1911)
خلیفه غرب (1911)
اسطوره و افسانه هندی (1912)
اسطوره و افسانه توتونیک (1912، ویرایش دوم 1934)
دونالد الکساندر، مکنزی (1913). اسطوره و افسانه هندی گرشام، لندن
اسطوره و افسانه مصر (1913)
اسطوره ها و افسانه های بابل و آشور (1915); نسخه های آنلاین: gutenberg.org، sacred-texts.com، wisdomlib.org
داستان های پری هندی (1915)
اقدامات شجاعانه جنگ (1915)
قهرمانان و اعمال قهرمانانه جنگ بزرگ (1915)
کارهای بزرگ جنگ بزرگ (1916)
داستان های زندگی مردمی روسیه (1916)
لرد کیچنر، داستان زندگی و کار او (1916)
از همه جبهه ها (1917)
داستان های شگفت انگیز از اسطوره و افسانه اسکاتلند (1917)
اسطوره های کرت و اروپای پیش از هلنی (1917)
میراث جهانی ادبیات حماسی، قهرمانانه و رمانتیک جلد اول (1918)
میراث جهانی ادبیات حماسی، قهرمانانه و رمانتیک جلد دوم (1919)
پسران و دختران سرزمین مادری (1919)
داستان جنگ بزرگ (1920)
پسران و دختران کانادا (1920)
انسان باستانی در بریتانیا (1922)
اسطوره های آمریکای پیش از کلمبیا (1924)
داستان هایی از حماسه های شمالی (1926)
خدایان کلاسیک (1926)
داستان کرت باستان (کتابچه 80 صفحه ای، 1927)
داستان مصر باستان (کتابچه 80 صفحه ای، 1927)
داستان بابل باستان و آشور (کتابچه 80 صفحه ای، 1927)
بودیسم در بریتانیای پیش از مسیحیت (1928)
اسطوره های چین و ژاپن (1924، ویرایش دوم 1930)
داستان هایی از مورها و کوه ها (1931)
انگلستان باستان (پمفلت، 1931)
افسانه ها و سنت های جزایر دریای جنوبی (1931)
مهاجرت نمادها و روابط آنها با اعتقادات و آداب و رسوم (1926)
ردپای انسان اولیه (1927)
تمدن های باستانی از دوران قدیم تا میلاد مسیح (1927)
داستان های شگفت انگیز برمه (1929)
اسکاتلند: پادشاهی باستان (1930)
برخی سازندگان تاریخ (1930)
افسانه های ملانزیا و اندونزی (1930، ویرایش دوم 1933)
فرهنگ عامیانه اسکاتلندی و زندگی عامیانه (1935)
آهنگ های ارتفاعات و جزایر (1936)
داستان همشهری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد شمارهٔ ۸۱، مهر ۱۳۹۶: جلد شمارهٔ ۸۱، مهر ۱۳۹۶
سردبیر: شورای سردبیری
سردبیران پیشین: نفیسه مرشدزاده، مینا فرشیدنیک، آرش صادق‌بیگی، حمید اسلامی راد
دسته‌بندی: ادبیات داستانی
ناشر: مؤسسه همشهری
نخستین شماره: تیر ۱۳۸۹
کشور: ایران
مستقر در: تهران
زبان: فارسی
وبگاه: dastan.hmg.ir, hamshahri.app
شاپا: ۵۷۸۸–۱۷۳۵
همشهری داستان، ماهنامه‌ای در حوزهٔ ادبیات داستانی از گروه مجلات همشهری است که اول هر ماه منتشر می‌شد. پس از ۸ شماره اول که با همکاری مهدی قزلی و محمدحسین بدری منتشر شد، نفیسه مرشدزاده سردبیری آن را به عهده گرفت. پس از چند سال مرشدزاده مجله را به مینا فرشیدنیک سپرد.
پس از مدتی، در مهر ماه ۱۳۹۷ پس از انتشار شماره ۹۲ تولید و انتشار این مجله به علی رزاقی بهار واگذار شد. انتشار مجله با مدیریت و تحریریه جدید از شماره ۹۳ (آبان ماه ۱۳۹۷) با تغییر ساختاری ادامه داشت، و در نهایت آخرین شماره آن شهریور ۱۴۰۰ به چاپ رسید.
برخی دلیل توقف چاپ آن را موضوع آخرین ماهنامه، یعنی حمایت از احمد شاه مسعود و مبارزه او با تهاجم طالبان در افغانستان مرتبط می‌دانند ولی علت دقیق آن هنوز به صورت رسمی اعلام نشده‌است.[نیازمند منبع]
دوره جدید همشهری داستان از پاییز ۱۴۰۲ آغاز شد. سری جدید با شماره ۱ و در قالب هفتگی آغاز شد. این سری نیز مانند دوره های نخست انتشار، به صورت ضمیمه هفتگی روزنامه همشهری عرضه می گردد و برای نخستین بار همشهری داستان به صورت 8 صفحه ای منتشر می شود.
تاریخچه

پس از انتشار ۸ شماره اول در دوره مشترک قزلی و بدری، اولین شمارهٔ این ماهنامه با عنوان «ویژه‌نامهٔ داستان» با سردبیری نفیسه مرشدزاده و دبیری مینا فرشیدنیک و احسان لطفی به‌صورت ضمیمهٔ مجلهٔ خردنامه همشهری در تیرماه ۱۳۸۹ منتشر شد. پس از انتشار ۹ شماره، از اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۰ مجله با دریافت مجوز مستقل با عنوان داستان انتشار یافت و از آن پس باعنوان «دوره جدید» شماره خورد.[نیازمند منبع]
در آذرماه ۱۳۹۲، پس از استعفای مرشدزاده، مینا فرشیدنیک سردبیر ماهنامه شد و از دی‌ماه ۱۳۹۲، شمارهٔ مجله با مجموع کردن دو سری ۱ تا ۹ (تیرماه ۸۹ تا اردیبهشت‌ماه ۹۰) و ۱ تا ۳۱ جدید (خردادماه ۹۰ تا دی‌ماه ۹۲)، از «سی‌ویک دورهٔ جدید» به «پیاپی چهل» تغییر کرد.
در مرداد ماه ۱۳۹۷ آرش صادق‌بیگی سردبیر مجله شد و شماره‌های ۹۰ تا ۹۲ به سردبیری وی انتشار یافت.
در آبان ماه ۱۳۹۷ پس از واگذاری تولید و انتشار مجله به یک شخص حقیقی، حمید اسلامی‌راد سردبیر مجله شد. انتشار مجله با مدیریت و تحریریه جدید از شماره ۹۳ (آبان ماه ۱۳۹۷) با تغییر ساختاری در مجله ادامه یافت. در نوروز سال ۹۹ و از شماره ۱۱۰ مجله داستان با تغیراتی زیر نظر شورای سردبیری به نام‌های احمد ابوالفتحی، شهریار وقفی پور و هادی تقی‌زاده منتشر شد.
بخش‌ها > دربارهٔ زندگی

اولین بخش مجله، برشی از زندگی و دغدغه‌های روزمرهٔ نویسندگان با روایت اول شخص است. قالبی که در زبان انگلیسی به آن Memoir می‌گویند و مجلهٔ داستان معادل «خودزندگی‌نگاره» را برای آن برگزیده است.
بخش‌ها > داستان

در بخش داستان علاوه بر داستان‌هایی از جریان اصلی (Main Stream) مجلهٔ داستان به داستان ژانر (معمایی، علمی-تخیلی، فانتزی و …) هم می‌پردازد. در این بخش هم به داستان‌های تألیفی و هم به داستان‌های ترجمه پرداخته می‌شود. در حوزهٔ تألیف، علاوه بر آثار نویسنده‌های مطرح و شناخته‌شده، آثار برگزیدهٔ نویسندگان جوان هم منتشر می‌شود. در بخش ترجمه نیز در کنار نویسندگان جهانی که در ایران شناخته شده‌اند از نویسندگان بزرگی که در ایران کمتر شناخته شده‌اند نیز آثار متعددی منتشر شده و این نویسندگان به مخاطب ایرانی معرفی شده‌اند.
بخش‌ها > روایت‌های داستانی

بخشی از مجله که با عنوان روایت‌های کهن شناخته‌شده و روایت‌های داستانی را در متون کهن ادبی و تاریخی، ایرانی و اسلامی گردآوری می‌کند. روایت‌های داستانی تاکنون با سرصفحه‌هایی مانند روایت کهن، روایت در منبر، روایت در نامه، روایت در اعلان، روایت در سفرنامه، روایت در گزارش، روایت در خاطرات، روایت در سند و… منتشر شده‌است.
بخش‌ها > روایت‌های مستند

داستان‌هایی واقعی هستند که می‌توانند مواد خام رمان‌ها و فیلمنامه‌ها باشند. گزارشگر به آن اتفاق یا شخصیت خاص با چشم‌های یک رمان‌نویس نگاه می‌کند؛ عمیق و روانکاوانه و جزئی. این گزارش‌ها شبیه یادداشت‌برداری برای رمان یا فیلم‌نامه خواهند بود. روایات مستند شامل این‌گونه‌ها خواهد بود: یک نفر، یک شغل، یک تجربه، یک اتفاق، یک سفر، یک مکان و یک زندگی و …
بخش‌ها > دربارهٔ داستان

دربارهٔ داستان یکی از پرمخاطب‌ترین بخش‌های مجله است که تاکنون سرفصل‌های متعددی در آن کار شده‌اند. برخی از این سرفصل‌ها از این قرارند:
تریبون: تک‌نگاری نویسنده است راجع به تعاملش با دنیای نویسندگی.
جستار: بیان آکادمیک یک دیدگاه یا مبحث داستان‌نویسی است.
نقدونشر: گفت‌وگویی است با یکی از کارشناسان و صاحب‌نظران در باب مباحث روز ادبیات داستانی و نقد ادبی.
میزکار نویسنده: بیان عادت‌های نویسندگی داستان‌نویسان از زبان خودشان است.
میزکار مترجم:بیان تجربیات و عادت‌های مترجمان از زبان خودشان است.
گفت‌وگو: تک‌نگاری نویسنده راجع به تعاملش با دنیای نویسندگی است.
دربارهٔ نویسنده، باهم‌نویسی، جعبه‌ابزار و داستان یک داستان از سرفصل‌های قدیمی‌تر این بخش از مجله بوده‌اند.
بخش‌ها > پایان خوش

داستان‌ها، روایت‌ها و مجموعه تصاویر دنباله‌داری است که تم طنز دارند.
بخش‌ها > چاپ عصر

چاپ عصر بازتاب نظرات و پیشنهادها و بازخوانی‌های مطالب از دید مخاطبان مجله است. در واقع راه ارتباطی مجله با خوانندگان است که دیدگاهشان در مورد بخش‌های مختلف مجله را با تحریریه و دیگر مخاطبان درمیان می‌گذارند.
اپلیکیشن همشهری داستان

نسخه اولیه اپلیکیشن مجله همشهری داستان[پیوند مرده] علاوه بر نسخه چاپی همزمان با عرضه ویژه‌نامه نوروز ۱۳۹۸ به صورت محدود رونمایی شد. این اپلیکیشن در گام نخست رونمایی و راه‌اندازی اولیه در اختیار جمعی از نویسندگان و صاحب‌نظران حوزه داستان، خوانندگان و مشترکین مجله قرار گرفت. سپس در ۳۰ خرداد ۱۳۹۸ در جشن صد (ه) همشهری داستان که به مناسبت انتشار یکصدمین شماره مجله به صورت رسمی برای عموم رونمایی شد.
اپلیکیشن همشهری داستان > اپلیکیشن «داستان»

دسترسی به آرشیو کامل مجلات منتشر شده و داستان‌های هر شماره به صورت جداگانه
دسترسی نامحدود به تمامی محتوای مجله و داستان‌های اختصاصی با تهیه اشتراک ویژه
قیمت پایین‌تر و صرفه جویی در هزینه تهیهٔ مجله نسبت به نسخه چاپی
دسترسی به جدیدترین شمارهٔ مجله پیش از چاپ
دسته‌بندی موضوعی و قابلیت جستجوی پیشرفته
داستان‌های اختصاصی و صوتی فقط در اپلیکیشن
کاهش مصرف کاغذ و کمک به حفظ محیط زیست
هم‌اکنون این اپلیکیشن از دسترس خارج شده‌است.
جوایز و افتخارات

ماهنامهٔ داستان همشهری در بیستمین جشنوارهٔ مطبوعات ایران که در اسفند ۱۳۹۲ برگزار شد با سه برنده، پیشتاز این دوره از جشنواره شد. محمد طلوعی در رشتهٔ ادبی‌نویسی برای داستان کوتاه انگشتر الماس، سپینود ناجیان در رشتهٔ ادبی‌نویسی با زندگی‌نگارهٔ چروک‌های زیر گردن، و بابک کاظمی در رشتهٔ عکس غیرخبری با مجموعه‌عکس طلاجوران.
در سال ۱۳۹۶ نیز در هشتمین دورهٔ نمایشگاه بین‌المللی مجلات استانبول، مجلهٔ داستان همشهری برندهٔ جایزهٔ بهترین گرافیک شد.
نظرات دیگران دربارهٔ مجله

هوشنگ مرادی کرمانی: مجلهٔ داستان همشهری یکی از برجسته‌ترین و ارزشمندترین مجلات فارسی‌زبان در حوزهٔ تخصصی داستان کوتاه است و این مجله خوانندگان بی‌شماری دارد و حتی در دورافتاده‌ترین شهرها و روستاهای کشور هم مخاطب دارد و من هم بشخصه با آثار داستانی‌ام این مجله را همراهی می‌کنم.
وارطان سالاخانیان

| وارطان سالاخانیان | وارطان سالاخانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ بهمن ۱۳۰۹ تبریز
درگذشت: ۱۸ اردیبهشت ۱۳۳۳ (۲۳ سال) تهران،
علت مرگ: شکنجه
آرامگاه: گورستان دولاب
ملیت: ایرانی ارمنی‌تبار
پیشه: مبارز سیاسی
حزب سیاسی: حزب توده ایران
وارطان سالاخانیان (به ارمنی: Վարդան Սալախյան) (زاده ۶ بهمن ۱۳۰۹ در تبریز – درگذشت ۱۸ اردیبهشت ۱۳۳۳ در تهران) کنسولگر ارمنی‌تبار اهل ایران و عضو حزب توده بود. او پس از کودتای ۲۸ مرداد، توسط سازمان امنیت شهربانی دستگیر  و زیر شکنجه کشته شد.
زندگی

وارطان سالاخانیان در ۶ بهمن ۱۳۰۹ در تبریز در خانواده‌ای ارمنی چشم به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همین شهر به اتمام رساند و در سال ۱۳۲۱ با خانواده‌اش به تهران رفت. آنها بعد از چهار سال مجدداً به تبریز بازگشتند. وارطان به همراه پدرش در کارخانه‌ای در تبریز مشغول به کار شد. وی پس از هشت ماه کار بدون دریافت دستمزد به همراه خانواده راهی تهران شد و در آنجا به رانندگی اتوبوس پرداخت تا خرج خانواده را تأمین کند. در تهران، جذب تنها جریان متشکل چپ در آن زمان، «حزب توده» شد و در سال ۱۳۳۱ به طور رسمی به این حزب پیوست. بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، وارطان ناگزیر فعالیت خود به‌صورت مخفی ادامه داد.
در آن زمان، وارطان مسئول انتشار و پخش نشریه «رزم» بود.
شهربانی به‌دنبال کشف و نابودی این نشریه وچاپخانه آن و بازداشت اعضا و هواداران حزب توده بود.
دستگیری

نزدیک به یک سال از کودتای ۲۸ مرداد می‌گذشت ولی هنوز چاپخانه‌‌ انتشار نشریه رزم کشف نشده بود. در غروب ششم اردیبهشت سال ۱۳۳۳، مأموران کودتا به‌ طور اتقافی به اتومبیلی که وارطان و کوچک شوشتری در آن بودند در دروازه دولت، ایست دادند. پس از ایست وارطان به پرسش‌های مأموران پاسخ داد و کوچک شوشتری بدون اینکه هیچ رفتار مشکوکی از خود نشان دهد در ماشین نشست. مأموران از وارطان خواستند که صندوق عقب ماشین را باز کند تا مورد بازرسی قرار گیرد. آنها به محض بازکردن صندوق عقب ماشین، با انبوهی از نشریه‌های رزم ارگان جوانان حزب توده مواجه شدند.
وارطان و کوچک را به سرعت به فرمانداری نظامی انتقال دادند تا پس از بازجویی بتوانند محل چاپخانه را کشف کنند. شکنجه‌ها روی این دو نفر شش روز ادامه یافت. پس از ۶ روز در ۱۲ اردیبهشت ماه ۱۳۳۳، کوچک شوشتری بدون کوچک‌ترین اعترافی، در اثر شکنجه جان سپرد.
پس از مرگ کوچک، وارطان به شکنجه گران گفت:
«حالا خیالم راحت شد. من می‌دانم و نمی‌گویم. هر کار می‌خواهید بکنید.»
بعدها یکی از شکنجه‌ گران، به صحنه‌ای از شکنجه‌های وارطان اعتراف کرد و گفت:
انگشت سبابهٔ وارطان را گرفتم و به عقب فشار دادم. وارطان گفت می‌شکند. من باز هم فشار دادم. لعنتی، حرف نمی‌زد. وارطان گفت: می‌شکند با تمام نیرویم فشار دادم. صورت وارطان مثل سنگ بود. لب از لب باز نمی‌کرد. باز هم فشار دادم. وارطان گفت: می‌شکند. خشمگین شدم. مرا مسخره می‌کرد. باز هم فشار دادم. صدایی برخاست. وارطان گفت دیدی گفتم می‌شکند. نگاه کردم انگشت شکسته بود. وارطان به من پوزخند می‌زد".
در ۱۱ اردیبهشت (روز جهانی کارگر) وارطان در زندان، روی در سلول را رنگ زد و به شادی پرداخت؛ که فوراً توسط شکنجه‌گران به شکنجه‌ گاه برده شد و چنان مورد شکنجه قرار گرفت که ۲۴ ساعت بیهوش شد.
سرانجام در روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۳۳، مأموران حکومت پهلوی، جمجمه وارطان را در حالی که اثرات سوختگی و شکنجه در بدنش نمایان بود با مته سوراخ کردند و به زندگی او پایان دادند. عوامل رژیم، شبانه جسد وارطان و کوچک را در رودخانه جاجرود رها کردند. چند روز بعد جنازه‌ها کشف شدند.
پس از درگذشت وی از طرف رضا زنجانی که مسئول مالی عبدالکریم حائری یزدی (مؤسس حوزه علمیه قم) و وکیل شرعی آیت‌الله میلانی بود، مقرر می‌شود که ماهانه ۱۵۰ تومان به خانواده وی پرداخت شود. پرداخت این کمک هزینه به مدت ۲۹ سال تا هنگام درگذشت رضا زنجانی در تاریخ ۱۶ دی ۱۳۶۲ ادامه داشت.پس از درگذشت رضا زنجانی خانواده وی بر مزار او در حرم فاطمه معصومه حضور میافتند.
مرگ نازلی

احمد شاملو پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ وقتی در زندان بود با وارطان سالاخانیان آشنا شد. در هنگام مرگ وارطان در اثر شکنجه، شاملو هم‌بند وارطان بود. وی در آن زمان شعر «وارطان سخن نگفت» را در رثای او سرود که بعدها برای گذر کردن از سد سانسور، کلمه «نازلی» جای «وارطان» به‌کار برده شد و به قول شاعر «شعر را به تمام وارطان‌ها تعمیم داد.»
وارطان
بهار، خنده زد و ارغوان شکفت
در خانه، زیر پنجره، گل داد یاس پیر
دست از گمان بدار
با مرگ نحس پنجه میفکن
بودن به از نبود شدن خاصه در بهار…
وارطان سخن نگفت.
سرافراز، دندان خشم بر جگر خسته بست و رفت…
وارطان سخن بگو
مرغ سکوت، جوجه مرگی فجیع را در آشیان به بیضه نشسته‌ست
وارطان سخن نگفت؛ چو خورشید
از تیرگی درآمد و در خون نشست و رفت…
وارطان سخن نگفت
وارطان ستاره بود
یک دم در این ظلام درخشید و جست و رفت…
وارطان سخن نگفت
وارطان بنفشه بود، گل داد و مژده داد:
«زمستان شکست» و رفت…
احمد شاملو - زندان قصر ۱۳۳۳
دیفرانسیل (ریاضیات)

برای دیگر کاربردها، دیفرانسیل را ببینید.
دیفرانسیل (به انگلیسی: differential)، در ریاضیات، به تفاوت‌های بی‌نهایت‌کوچک یا به مشتق توابع اشاره دارد. این اصطلاح در شاخه‌های متفاوتی از ریاضیات مثل حسابان، هندسه دیفرانسیل، هندسه جبری، و توپولوژی جبری استفاده می‌شود.