سوپرمن
خلقت و به تصویر کشیده شدن

جری سیگل، نویسنده
جو شوستر، نگارگر
جری سیگل و جو شوستر با یکدیگر در سال ۱۹۳۲، هنگام تحصیل در دبیرستان گلینویل در کلیولند، آشنا شدند و به دلیل علاقه مشترک به داستان‌های علمی تخیلی با یکدیگر دوست شدند. سیگل آرزو داشت که نویسنده شود و شوستر آرزو داشت طراح شود. سیگل داستان‌های علمی تخیلی آماتوری می‌نوشت و آن‌ها را برای مجله‌ای به نام «علمی تخیلی: پاسدار پیشرفته تمدن آینده» می‌فرستاد. دوست او شوستر اغلب برای کارهای او تصاویری طراحی می‌کرد. سیگل در ژانویه ۱۹۳۳ داستانی در مجله علمی تخیلی منتشر کرد که «سلطنت سوپرمن» نام داشت. شخصیت اصلی این داستان یک مرد بی خانمان به نام «بیل دان» است که توسط یک دانشمند شرور فریب می‌خورد و یک داروی آزمایشی را مصرف می‌کند. این داروها تأثیرات خارق‌العاده ای بر بیل می‌گذارد و به قدرت ذهن خوانی، کنترل ذهن و بصیرت دست میابد. بیل به سرعت تحت تأثیر قدرت‌های خود فاسد می‌شود و در اندیشه سلطنت بر جهان می‌افتد و نام خود را سوپرمن می‌گذارد. اما تأثیرات دارو بزودی از بین می‌رود و او دوباره به یک ولگرد بی خانمان تبدیل می‌شود. شوستر در طراحی‌های خود برای این داستان، بیل را به شکل یک مرد طاس به تصویر می‌کشد.
سپس سیگل و شوستر به خلق کمیک استریپ، در زمینه‌های کمدی و ماجراجویی، روی می‌آورند. آنها می‌خواستند برای روزنامه‌های سندیکایی نویسندگی کنند، بنابراین ایده‌های خود را به سردبیران روزنامه‌های مختلف نشان دادند. با این حال، سردبیران روزنامه به آنها گفتند که ایده‌های آنها به اندازه کافی هیجان انگیز نیست. اگر آنها می‌خواستند یک کمیک استریپ موفق خلق کنند، باید ایده ای پر شورتر و هیجان انگیز تر از هر چیز دیگری در بازار خلق می‌کردند. همین دلیل باعث شد تا سیگل دوباره برای خلق یک شخصیت کمیک استریپ دوباره به سوپرمن رجوع کند. سیگل قدرت‌های سوپرمن را تغییر داد تا او را شگفت‌انگیز تر بکند. نسخه بعدی سوپرمن، مانند بیل دان، قدرت‌هایش را به‌طور ناخواسته از یک دانشمند دیوانه بدست میاورد. اما این دفعه به جای قدرت‌های ذهنی، قدرت فوق بشری و پوست ضد گلوله بدست میاورد. علاوه بر این سوپرمن جدید برخلاف بیل دان شرور نبود و یک ابرقهرمان مبارز جرم و جنایت به‌شمار می‌رفت؛ زیرا سیگل باور داشت که یک کمیک استریپ که شخصیت اصلی آن ابرقهرمان است احتمال موفقیت بیشتری پیدا می‌کند. سیگل در سال‌های بعد به یاد آورد که در برخی از پنل‌های نمونه اولیه کمیک استریپ سوپرمن با یک شنل «خفاش مانند» طراحی شده بود، اما درکل او و شوستر توافق کرده بودند که هنوز لباسی طراحی نشود و هیچ لباسی هم در باقی مانده نمونه‌های اولیه وجود ندارد.
سیگل و شوستر دومین نسخه سوپرمن را به اتشارات هامور در شیکاگو نشان دادند. در ماه مه ۱۹۳۳، انتشارات هامور یک کتاب کمیک اولیه با عنوان کارآگاه دان: عملیات مخفی ۴۸ منتشر کرد. این کتاب حاوی داستان‌های کاملاً اصلی بود، برخلاف چاپ مجدد نوارهای روزنامه، که در آن زمان تازگی داشت. سیگل و شوستر یک کتاب کمیک در قالبی مشابه به نام سوپرمن گرد هم آوردند. هیئتی از انتشارات هامور در آن تابستان در یک سفر کاری از کلیولند بازدید کردند و سیگل و شوستر از این فرصت استفاده کردند و کار خود را شخصاً ارائه کردند. اگر چه انتشارات هامور ابتدا ابراز علاقه کرد، اما بعداً از تجارت کمیک خارج شد بدون اینکه هیچ قراردادی برای کتاب ارائه کنند زیرا فروش کارآگاه دان ناامیدکننده بود.
سیگل معتقد بود که ناشران به دلیل جوان بودن و ناشناخته بودن او و شوستر آنها را رد می‌کنند، بنابراین او به دنبال طراح دیگری بود که جانشین شوستر شود. وقتی سیگل به شوستر گفت که قصد چه کاری را دارد، شوستر با سوزاندن کمیک سوپرمن رد شده آنها واکنش نشان داد و فقط از سوزاندن جلد آن صرفنظر کرد. همکاری آنها در پروژه‌های دیگر ادامه یافت، اما همکاری شوستر و سیگل در پروژه سوپرمن به پایان رسیده بود.
سیگل از هنرمندان متعددی درخواست همکاری کرد. اولین پاسخ مثبت در ژوئیه ۱۹۳۳ توسط لئو اومیلیا، که کمیک‌های فو مانچو را برای انتشارات «بل سایندیکیت» طراحی کرده بود، آمد. در طرحی که سیگل برای اومیلیا فرستاد، داستان اصلی سوپرمن تغییر کرد: او یک «دانشمند ماجراجو» بود که از آینده‌ای دور، زمانی که بشریت به‌طور طبیعی به «ابرقدرت‌ها» تکامل یافته بود، میامد. درست قبل از اینکه زمین منفجر شود، او با ماشین زمان به دوران مدرن می‌گریزد و در آنجا بلافاصله شروع به استفاده از ابرقدرت‌های خود برای مبارزه با جرم و جنایت می‌کند. اومیلیا چند طرح تهیه کرد و آنها را به سندیکای روزنامه خود نشان داد، اما آنها رد شدند. اومیلیا هیچ نسخه ای از طراحی‌های خود را برای سیگل نفرستاد و سپس همه آنها گم شدند.
در ژوئن ۱۹۳۴، سیگل همکار دیگری پیدا کرد: هنرمندی اهل شیکاگو به نام راسل کیتون. کیتون سابقه طراحی کمیک استریپ‌های باک راجرز و اسکای رودز را داشت. در فیلمنامه ای که سیگل در ژوئن برای کیتون فرستاد، داستان اصلی سوپرمن تکامل بیشتری پیدا کرد: در آینده ای دور، زمانی که زمین به دلیل «فاجعه ای عظیم» در آستانه انفجار بود، آخرین مردی که باقی مانده بود پسر سه ساله خود را به سال ۱۹۳۵ می‌فرستد. ماشین زمان در جاده ای ظاهر می‌شود که توسط رانندگان سام و مولی کنت کشف می‌شود. آنها پسر را در یک یتیم خانه رها می‌کنند، اما در آنجا نمی‌توانند از او مراقبت کنند زیرا او قدرت مافوق بشری و پوست غیرقابل نفوذ دارد. کنت‌ها پسر را به فرزندی قبول می‌کنند و نام او را کلارک می‌گذارند و به او می‌آموزند که باید از مواهب طبیعی خارق‌العاده خود به نفع بشریت استفاده کند. در ماه نوامبر، سیگل ادامهٔ طرحش را برای کیتون فرستاد: ماجرایی که در آن سوپرمن یک توطئه برای ربودن یک بازیکن مشهور فوتبال را خنثی می‌کند. طرح توسعه یافته اشاره می‌کند که کلارک برای پنهان کردن هویت سوپرمن، یک «یونیفرم» خاص به تن می‌کند، اما توضیحی دربارهٔ شکل آن داده نشده‌است. کیتون بر اساس فیلمنامه سیگل، دو هفته استریپ تولید کرد. در نوامبر، کیتون طرح‌های خود را به یک سندیکای روزنامه نشان داد، اما آنها نیز رد شدند، و او پروژه را رها کرد.
مدتی بعد سیگل و شوستر آشتی کردند و پروژه سوپرمن را با هم از سر گرفتند. این شخصیت از سیاره کریپتون به یک بیگانه تبدیل شد. شوستر لباسی را طراحی کرد که اکنون آشنا شده‌است: جوراب شلواری با علامت S روی سینه، شلوارک و شنل. آنها کلارک کنت را روزنامه‌نگاری ساختند که وانمود می‌کند ترسو است، و همکارش لوئیس لین را تصور کردند که جذب سوپرمن جسور و توانا شده‌است اما متوجه نمی‌شود که او و کنت یک نفر هستند.
سیگل و شوستر سرانجام در ژوئن ۱۹۳۵ با انتشارات متحد ملی، یک شرکت چاپ و نشر مجلات کمیک در نیویورک که متعلق به مالکوم ویلر-نیکلسون بود، آغاز به همکاری کردند. ویلر-نیکلسون دو اثر خود را در شماره ۶ «کمیک‌های سرگرم کننده جدید» (۱۹۳۵) منتشر کرد: «هنری دووال» و «دکتر اوکالت». سیگل و شوستر سوپرمن را به او نشان دادند و از او خواستند که سوپرمن را از طرف آنها به روزنامه‌ها معرفی کند. در ماه اکتبر، ویلر-نیکلسون پیشنهاد داد که سوپرمن را در یکی از مجلات خود منتشر کند. سیگل و شوستر پیشنهاد او را رد کردند زیرا ویلر-نیکلسون خود را تاجری غیرمسئول نشان داده بود. او در پاسخ به نامه‌های آنها کند بود و برای کارشان در «کمیک‌های سرگرم کننده جدید» شماره ۶ به آنها پولی نداده بود. آنها ترجیح دادند سوپرمن را به سندیکاهای روزنامه ارائه بدهند. علیرغم دستمزدهای نامنظم، سیگل و شوستر به کار برای ویلر-نیکلسون ادامه دادند، زیرا او تنها ناشری بود که آثار آنها را می‌خرید، و در طول سال‌ها، کمیک‌های ماجراجویانه دیگری برای مجلات او نوشتند.
اما مشکلات مالی ویلر-نیکلسون همچنان رو به افزایش بود. در سال ۱۹۳۶، او یک شرکت مشترک با هری داننفلد و جک لیبوییتس، به نام شرکت کمیک‌های کاراگاهی، تشکیل دادند و سومین مجله خود را با عنوان کمیک‌های کاراگاهی منتشر کردند. سیگل و شوستر نیز داستان‌هایی مانند «اسلم برادلی» را برای کمیک‌های کارآگاهی نوشتند. ویلر-نیکلسون به داننفلد و لیبویتس بدهکار شد و در اوایل ژانویه ۱۹۳۸، شرکت ویلر-نیکلسون، تحت فشار داننفلد و لیبویتس، اعلام ورشکستگی کرد. طولی نکشید که شرکت کمیک‌های کارآگاهی باقی ماندهٔ انتشارت ویلر-نیکلسون، انتشارات متحد ملی، را در یک حراج ورشکستگی از بانک خریدند.
در اوایل دسامبر ۱۹۳۷، سیگل در نیویورک به دیدار لیبیوتس رفت، و لیبویتس از سیگل خواست تا برای یک مجله کمیک به نام «کمیک‌های اکشن» داستان‌های خود را بنویسد. سیگل چند داستان جدید را برای آن مجله پیشنهاد کرد، اما سوپرمن را نه. سیگل و شوستر در آن زمان در حال مذاکره با سندیکای روزنامه مک کلور برای سوپرمن بودند. در اوایل ژانویه ۱۹۳۸، سیگل یک مکالمه تلفنی سه طرفه با لیبویتس و یکی از کارکنان مک کلور به نام مکس گینز داشت. گینز به سیگل اطلاع داد که مک کلور پیشنهاد چاپ سوپرمن را رد کرده‌است و از او پرسید که آیا می‌تواند به جای این داستان سوپرمن را به لیبویتس بفرستدد تا لیبویتس آن را برای چاپ در کمیک‌های اکشن در نظر بگیرد. سیگل موافقت کرد. لیبویتس و همکارانش تحت تأثیر سوپرمن قرار گرفتند و از سیگل و شوستر خواستند که این داستان را در ۱۳ صفحه برای برای کمیک‌های اکشن بنویسند. سیگل و شوستر که از رد شدن‌های مداوم خسته شده بودند، این پیشنهاد را پذیرفتند. حداقل در حال حاضر آنها می‌دیدند که سوپرمن منتشر شده‌است. سیگل و شوستر کار خود را در اواخر فوریه ارسال کردند و ۱۳۰ دلار (معادل ۲۵۰۳ دلار در سال ۲۰۲۱) برای کارشان (۱۰ دلار برای هر صفحه) دریافت کردند. در اوایل ماه مارس، آنها (به درخواست لیبویتس) قراردادی را امضا کردند که طی آن حق چاپ سوپرمن به انتشارات کمیک‌های کاراگاهی واگذار شد.
نسخه اصلاح شده سوپرمن در اولین شماره اکشن کامیکس، که در ۱۸ آوریل ۱۹۳۸ منتشر گردید، ظاهر شد. این شماره به لطف حضور سوپرمن و ویژگی‌های خارق‌العاده او موفقیت بزرگی کسب کرد.