stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دابانلو

| دابانلو | دابانلو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۴۹′۵۲″ شمالی ۴۸°۱۳′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۳۱۱۱°شمالی ۴۸٫۲۲۸۰۶°شرقی﻿ / 37.83111; 48.22806: مختصات: ۳۷°۴۹′۵۲″ شمالی ۴۸°۱۳′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۳۱۱۱°شمالی ۴۸٫۲۲۸۰۶°شرقی﻿ / 37.83111; 48.22806
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: نیر
بخش: مرکزی
دهستان: کورائیم
جمعیت: ۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
دابانلو روستایی کوچک در جغرافیای کوهستانی جزء دهستان کورائیم بخش مرکزی شهرستان اردبیل است. این روستا در ۴۲هزارگزی جنوب باختری اردبیل و ۳۲هزارگزی شوسهٔ اردبیل به خلخال است.عزیز بعی مالک ۴ دانگ از ۶ دانگ دابانلو بوده است پدر گنجعلی خان .
دلیل نامگذاری

بدلیل واقع شدن روستا در دامنه کوه نام آن دابانلو میباشد. در زبان آذری دابان به معنای پاشنه یا دامنه میباشد.
دابانلو = دامنه کوه - پاشنه کوه
.[نیازمند منبع]
== منابع
امیر مفخم بختیاری

| امیر مفخم بختیاری | امیر مفخم بختیاری |
| --- | --- |
نظامی: نظامی
حاکم خوزستان اصفهان کردستان کرمان لرستان کرمانشاهان: حاکم خوزستان اصفهان کردستان کرمان لرستان کرمانشاهان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: لطفعلی خان امیر مفخم بختیاری ۱۲۳۶ منطقه بختیاری، ایران
امیر مفخم شجاع‌السلطان: امیر مفخم شجاع‌السلطان
درگذشته: ۱۳۲۶ روستای دزک،
فرزندان: ابوالقاسم خان بختیار
خویشاوندان: علیقلی خان سردار اسعد نصیر خان سردار جنگ
پیشه: وزیر جنگ ایران فرمانده قشون دولتی ایران (قاجاریه) فرمانده قوای مشروطه
لطف‌علی‌خان امیر مفخم (زاده ۱۲۳۶ منطقه بختیاری - درگذشته ۱۳۲۶ روستای دزک) ملقب به امیر مفخم بختیاری از رجال سیاسی و نظامی دوره قاجار بود، که در کابینه صمصام‌السلطنه در فاصله سالهای ۱۲۹۶ تا ۱۲۹۷ وزارت جنگ را برعهده داشت.
امیر مفخم فرزند امامقلی خان حاجی ایلخانی بود. پدر، عمو، برادران و عموزادگان وی و در مقطعی خود او، ایلخانی بختیاری بوده‌اند. در روزهایی که اکثر خان‌های بختیاری، به مشروطه گرویده بودند، امیر مفخم همچنان به محمدعلی‌شاه وفادار ماند. در آستانه فتح تهران نیز امیر مفخم، فرماندهی کل قشون دولتی طرفدار محمدعلی‌شاه را برعهده داشت، ولی بزودی به اردوی مشروطه خواهان پیوست و در جنگ با ارشدالدوله و سالارالدوله، از فرماندهان قوای مشروطه به‌شمار می‌آمد.
دوران حیات سیاسی لطفعلی‌خان امیرمفخم، با زمام‌داری ۴ شاه ایران مصادف است. وی قریب به ۵۰ سال، گاه در کسوت نظامی، گاه مقام والی‌گری و وکالت مجلس شورای ملی و گاهی در مقام وزارت، در صحنه سیاسی ایران بازیگری داشت و یکی از مهره‌های تأثیرگذار در تاریخ معاصر به‌شمار می‌رود.
دوران کودکی و جوانی

لطف‌علی خان امیر مفخم، فرزند امامقلی خان حاجی ایلخانی است، که در سال ۱۲۳۶ (معادل ۱۸۵۷ میلادی) در منطقه بختیاری زاده شد. در زمان کودکی و نوجوانی لطف‌علی‌خان، عمویش؛ حسینقلی خان، منصب ایلخانی بختیاری و پدرش؛ امامقلی خان حاجی ایلخانی منصب ایل بیگی (معاون) را برای نزدیک به ۳۰ سال برعهده داشتند و خانواده آنها از قدرتمندترین خاندان‌های ایرانی به‌شمار می‌آمد. پس از قتل حسینقلی‌خان به‌دست ظل‌السلطان؛ پسر ناصرالدین شاه، به دستور شاه قاجار، گرچه به تضعیف این خاندان انجامید، ولی پدر لطفعلی خان، یعنی امامقلی خان حاجی ایلخانی، اندکی بعد به ایلخانی و ریاست ایل بختیاری منصوب گردید، که این امر سرآغاز تفرقه و خصومت میان دو خانواده بود و به انشعاب میان این خاندان انجامید. از یک سو فرزندان حسینقلی خان که شامل؛ علیقلی خان سردار اسعد، اسفندیار خان، نجفقلی خان صمصام السلطنه، سردار ظفر بختیاری و یوسف خان امیر مجاهد بودند و از سوی دیگر فرزندان امامقلی خان حاجی ایلخانی که شامل؛ نصیر خان سردار جنگ، امیر مفخم، غلامحسین خان سالار محتشم و سلطان محمد خان سردار اشجع حضور داشتند.
فرماندهی ملازمان ولیعهد

پس از ترور ناصرالدین شاه و تاج‌گذاری مظفرالدین شاه، در سال ۱۲۷۵ که محمدعلی میرزا والی آذربایجان شد، لطف‌علی‌خان امیرمفخم با تعدادی سوار بختیاری، وظیفه حفاظت از ولیعهد را در تبریز برعهده گرفت. وی از سال ۱۲۷۵ تا زمان به سلطنت رسیدن محمدعلی‌شاه، در سال ۱۲۸۵ برای مدت ۱۰ سال، در رکاب محمدعلی میرزا بود و همواره از نزدیکترین ملازمان و مشاوران وی محسوب می‌شد.
فرماندهی قشون محمدعلی شاه

در روزهای نخست که خان‌های بختیاری به همراه سواران زبده بختیاری، به پشتیبانی از مشروطه خواهان وارد اصفهان شدند و این شهر را به تصرف خود درآوردند، محمدعلی شاه و سعدالدوله (سرپرست دولت وقت) امیرمفخم بختیاری را به فرماندهی قشون دولتی برگزیدند و از وی خواستند که از پیشروی نیروهای مسلح بختیاری، به فرماندهی سردار اسعد بختیاری و صمصام السلطنه (پسرعموهای امیرمفخم) به‌سوی تهران جلوگیری نماید.
محمدعلی شاه با گرو گذاشتن جواهرات سلطنتی، از روسیه وام گرفت تا حقوق معوقه سربازان را پرداخت نماید، سپس قشون دولتی به فرماندهی امیرمفخم و برادر وی نصیر خان سردار جنگ (که از محاصره تبریز دست برداشته و به نیروهای امیر پیوسته بود) و با دستور سعدالدوله، در نزدیکی قم مستقر شدند.
ولی در این هنگام امیرمفخم که نمی‌خواست با پسرعموهای خویش و سواران بختیاری وارد زد و خورد شود و با وجود پیمانی که با محمدعلی شاه بسته بود، پیکی به اصفهان فرستاده و سردار اسعد را از موقعیت و شرایط قشون دولتی آگاه نمود.
سردار اسعد نیز در راه خود از اصفهان به تهران، به‌همراه ۷۰۰ سوار بختیاری، به‌منظور مواجه نشدن با قشون دولتی، نرسیده به قم، مسیر خود را عوض کرد و از راه نیزار، قم را دور زده و در منطقه بادامک، به قوای یپرم خان ارمنی و سپهدار تنکابنی رسیدند.
البته در کتاب تاریخ مشروطه نوشتهٔ دکتر ملک‌زاده چنین قید شده است که مذاکرات سردار اسعد با امیر مفخم، برای پرهیز از درگیری به جایی نرسید و سردار اسعد مجبور به تغییر مسیر گردید و در بادامک به نیروهای یپرم‌خان پیوست.
پیوستن به مشروطه خواهان

امیر مفخم اگر چه در جریان مشروطه در ابتدا از محمدعلی شاه حمایت می‌کرد، اما چون بدنه ایل بختیاری و عموزادگان وی مانند سردار اسعد بختیاری، صمصام السلطنه و حتی فرزندان و برادران خود امیر مفخم، از هواداران مشروطه بودند، در زمان حمله نیروهای بختیاری و فتح تهران، دست از حمایت محمدعلی شاه برداشت و علیه نیروهای میلیون نیز اقدامی نکرد.
جنگ با ارشدالدوله

در ماه‌های نخست پس از فتح تهران و پیروزی مشروطه خواهان، محمدعلی میرزا با پشتیبانی مالی دولت روسیه وارد ایران شده و به‌وسیله ۲ سپاه عظیم که یکی تحت فرماندهی ارشدالدوله؛ از شرق تهران و سپاه دیگر که تعداد نیروهای بیشتری داشت، به فرماندهی برادر محمدعلی میرزا، یعنی سالارالدوله از غرب تهران، با چند هفته اختلاف زمان، به آرامی به‌سمت پایتخت هجوم آورده بودند.
از طرف مشروطه‌خواهان امیرمفخم، یپرم خان ارمنی، سردار ظفر بختیاری، نصیر خان سردار جنگ و یوسف خان امیر مجاهد به جنگ با ارشدالدوله در ورامین فرستاده شدند. بخش اعظم سپاهی که ارشدالدوله فرماندهی آن را برعهده داشت، از ترکمانان تشکیل شده بود، که به سمت پایتخت حرکت می‌کردند و بدون کوچک‌ترین مقاومتی تا نزدیکی تهران پیشروی کرده بودند. سرانجام در روز سه‌شنبه یازدهم رمضان سال ۱۳۲۹ قمری، نبرد سختی در ورامین میان دو گروه برای فتح پایتخت اتفاق افتاد، که در نهایت آتش سنگین توپخانهٔ نیروهای مشروطه‌طلب، ترکمانان سپاه ارشدالدوله را دچار وحشت نمود. در این نبرد، ترکمانان ۷۰ کشته، ۴۰۰ زخمی و ۲۰۰ اسیر برجای گذاشتند. به علاوه در زمان تعقیب آنان گروهی هم در حین فرار کشته شدند. در پایان ارشدالدوله نیز دستگیر و به تهران انتقال داده شد. او را بی‌درنگ محکوم به اعدام کردند و در ملأ عام به دار آویختند.
جنگ با سالارالدوله

چند روزی از دستگیری ارشدالدوله و تحویل وی به مشروطه‌خواهان نمی‌گذشت، که خبر نزدیک شدن سپاهی به فرماندهی سالارالدوله (برادر محمدعلی شاه) به مشروطه‌خواهان رسید. بلافاصله امیر مفخم بختیاری و برادرش نصیر خان سردار جنگ، به فرماندهی قشون مشروطه‌خواهان به ملایر فرستاده شدند. در این فاصله سالارالدوله با لشکری از ایل کلهر، جاف، سنجابی و لر توانست کرمانشاه و همدان را تصرف کند. در نبرد نخست که در نزدیکی ملایر اتفاق افتاد، پیروزی از آن سالارالدوله بود. وی سپس با قشونی در حدود ۳۰ هزار نفر به سوی تهران رهسپار شد. در نبرد دوم که میان مشروطه‌خواهان به فرماندهی امیرمفخم و قشون سالارالدوله در نزدیکی ساوه درگرفت، این بار سالارالدوله به سختی شکست خورد، ولی وی موفق شد از صحنه نبرد بگریزد و چون مجلس برای توقیف یا اعدام او ۲۵ هزار تومان جایزه تعیین نمود، سالارالدوله به عثمانی فرار کرد.
سرکوبی اشرار اردبیل

پس از عزل محمدعلی‌شاه و به سلطنت رسیدن فرزندش احمدشاه، در اردبیل و مناطق شمال‌غربی کشور، شورشی از ناحیه شاهسون‌ها به وجود آمد. به همین جهت یپرم‌خان به‌همراه ۴۰۰ سوار قزاق و مجاهد، همچنین امیرمفخم در رأس ۵۰۰ سوار بختیاری، برای سرکوبی شورشیان به مناطق شرقی آذربایجان فرستاده شدند. آنها پس از چندین ماه تعقیب و گریز، توانستند شورشیان را سرکوب نموده و سران آنها را برای محاکمه با خود به تهران بردند.
دفع محمدحسن خان کاشی

لطفعلی‌خان امیر مفخم به همراه سایر قوای بختیاری، در دفع فتنه محمدحسن خان کاشی، که پس از تضعیف دولت مرکزی، در اصفهان و کاشان سر به شورش برداشته بود و به غارت و قتل مردم می‌پرداخت، مجدانه تلاش کرد.
دستگیری قوام السلطنه

قوام السلطنه، در طول دوران زندگی سیاسی خود مناصب بسیاری داشت، ولی اغلب وزیر داخله بود و ۲ بار نیز وزیر مالیه شد. در دورانی که قوام در منصب وزارت داخله فعالیت می‌نمود، نزاع و کشمکشی میان وی و امیر مفخم به‌وجود آمد. هنگامی‌که درخواست‌های چند باره امیر برای حل موضوع، با بی‌تفاوتی قوام بی‌نتیجه ماند، امیر مفخم او را به‌وسیله سوارهای شخصی خود توقیف نمود و در این موقع وی به‌تازگی لقب قوام السلطنه گرفته بود.
سپس به دستور لطفعلی‌خان، قوام‌السلطنه را به خانه امیر بردند و در اصطبل حبس نمودند. اندکی بعد که خبر به علیقلی خان سردار اسعد (عموزاده امیر مفخم) رسید، به‌سرعت به سمت خانه امیر رفت و قوام‌السلطنه را از حبس خارج کرده، همراه خود به وزارت داخله برد. چنان‌که از برخی اشخاص مطلع و موثق نقل شده است، که در آن زمان «اسماعیل خان زراسوند» سرکرده سواران رکابی امیر مفخم و مأمور آوردن قوام‌السلطنه بود. در این باب، اسماعیل‌خان این‌گونه روایت می‌کند:
امیر مفخم به علت کدورتی که از رفتار قوام‌السلطنه با سردار حشمت، برادر زن امیر و پسر شاهزاده احتشام‌الدوله، به هم رسانده بود و چند بار از قوام‌السلطنه؛ وزیر داخله وقت، درخواست نموده بود که این اختلاف طی جلسه‌ای خصوصی حل گردد و قوام طفره رفته بود. امیر مفخم برآشفته شده، یک دسته از سواران بختیاری را به وزارت داخله؛ محل کار قوام‌السلطنه فرستاده، دستور داده بود قوام را به خانه امیر در عمارت معروف به «باستیان» که هنوز نیز سر در آجرکاری آن، در خیابان سپه سابق باقی است، بیاورند. سواران بختیاری به محل وزارت داخله رفته، کالسکه وزیر را در میان اعتراض و پرخاش او، به عمارت امیر مفخم هدایت کردند و به دستور امیر، در اصطبل حبس نمودند.
جنگ جهانی اول

امیر مفخم در خلال سال‌های جنگ جهانی اول حاکم کرمانشاه بود. وی در بحبوحه تهاجمات عثمانی به فرماندهی حسین رئوف‌بیگ به مرزهای ایران، خان‌های عشایر کرد مانند؛ کلهر، جاف، باباجانی و گوران را گروگان گرفته و در ازای آزادی، مبلغ هنگفتی پول طلب کرد. در نهایت با دریافت رشوه ۱۳ هزار لیره‌ای از عثمانی‌ها، کرمانشاه را تخلیه کرد.
ایلخانی بختیاری

لطف‌علی‌خان در سال ۱۳۰۹ به ایلخانی بختیاری رسید. او به‌مدت ۳ سال، یعنی تا سال ۱۳۱۲ در منصب ریاست ایل بختیاری باقی ماند. پیشتر پدر وی؛ امامقلی خان حاجی ایلخانی و ۴ برادر امیر مفخم، بنام‌های: محمدحسین خان سپهدار، غلامحسین خان سالار محتشم، سلطان محمد خان سردار اشجع و نصیر خان سردار جنگ نیز به جایگاه ایلخانی بختیاری رسیده بودند. از این رو خانواده آنها یعنی فرزندان امامقلی خان، به خانواده حاجی ایلخانی شناخته می‌شوند.
سال‌های واپسین حیات

امیر مفخم بختیاری در سال ۱۳۱۲ پس از برکنار شدن از منصب ایلخانی، به ملک شخصی‌اش بنام قلعه دزک رفت و با همراهی فرزندانش (مخصوصا ابوالقاسم خان بختیار) شروع به فعالیت مخفیانه علیه قوای انگلیس‌ها در ایران نمود و اندکی بعد، شروع به حمایت آشکار به نفع آلمان‌ها، علیه روس و انگلیس نمود. او در سال‌های آخر زندگی که مقارن با روی کار آمدن رضاشاه است، کاملاً از فعالیت‌های سیاسی کنار رفت و خانه‌نشین شد. امیر مفخم در نهایت در سال ۱۳۲۶ در روستای دزک، در نزدیکی شهرکرد و در عمارت شخصی خود درگذشت.
مقام و مناصب حکومتی

لطف‌علی‌خان علاوه بر ایلخانی بختیاری، به تعبیر دیوانی آن عصر، بر بسیاری از ایالت‌های بزرگ ایران مانند: خوزستان، اصفهان، کردستان، کرمان، لرستان، کرمانشاهان و مضافات، بارها حکومت داشت. وی احکام و منصب‌های بسیاری را در دوران قاجار، به‌دست‌آورد. امیر مفخم از ناصرالدین‌شاه قاجار، مظفرالدین‌شاه، محمدعلی‌شاه و احمدشاه قاجار احکام مختلفی دریافت نمود؛ ولی اوج قدرت و نفوذ وی، به زمان پادشاهی محمدعلی‌شاه یعنی در فاصله سال‌های ۱۲۸۵ تا ۱۲۸۸ هجری شمسی بازمی‌گردد. وی در سال‌های اواخر سلطنت محمدعلی شاه، به فرماندهی قشون سلطنتی منصوب گشت.
امیر مفخم پس از پیوستن به مشروطه‌خواهان، بار دیگر قدرت گرفت، تا اینکه در زمان صدراعظمی صمصام‌السلطنه، وزیر جنگ ایران شد. او در سال‌های ۱۲۹۶ و ۱۲۹۷ وزارت جنگ را در کابینه نخست صمصام‌السلطنه برعهده داشت. وی در ابتدای حکومت رضاشاه خانه‌نشین شد. لطفعلی‌خان امیر مفخم در دوران حیات سیاسی‌اش، بیشتر در کسوت نظامی ظاهر می‌گشت و اغلب به‌عنوان یک فرمانده نظامی شناخته می‌شد.
قلعه دزک

مقالهٔ اصلی: قلعه دزک
قلعه دزک ملک شخصی لطف‌علی‌خان امیر مفخم، مرکز شعرا و هنرمندان بزرگ بود، که در عمارت مجلّل «امیر مفخم»، از آن‌ها پذیرایی می‌شد. این قلعه به دستور امیر مفخم بنا شد و در روستایی به نام دزک، در منطقه بختیاری و در فاصله ۳۲ کیلومتری از شهرکرد واقع است. در این قلعه کتابخانه‌ای از کتب امیر مفخم وجود داشته است. علی‌اکبر دهخدا در هنگام جنگ جهانی که به منطقه بختیاری گریخته بود، از این کتابخانه استفاده کرد و تألیف امثال و حکم و لغت‌نامه خود را با استفاده از منابع موجود در کتابخانه قلعه دزک آغاز نمود.
امیر مفخم مردی ادیب، هنردوست و تاریخ‌دان بود. در جوانی در کنار آموختنی‌ها و آموزش‌های رایج، در نظام تربیت آن زمان، متداولات ادبیات عرب، سطوح فقه، تفسیر و کلام را هم بر علما و استادان مبرّز خوانده بود. فرخی یزدی، ملک الشعرا بهار و محمد مصدق و بسیاری از رجال سیاسی، همچنین شخصیت‌های خارجی؛ چون آندره مالرو (اولین وزیر فرهنگ فرانسه) جزء کسانی بودند، که مدتی در این عمارت، نزد امیرمفخم اقامت داشتند. از جمله افرادی که در این قلعه زاده شدند، می‌توان به تیمور بختیار (نوه امیرمفخم) اشاره کرد. این قلعه اکنون جزو آثار ثبت ملی در ایران است.
عمارت امیر مفخم

مقالهٔ اصلی: عمارت امیر مفخم بختیاری
عمارت امیر مفخم بختیاری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان خمین، بخش مرکزی، دهستان صالحان، روستای شهابیه قرار گرفته است. این اثر در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۰۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کمیته المپیک غنا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگو کمیته المپیک غنا: لوگو کمیته المپیک غنا
کمیته‌های ملی المپیک: کمیته‌های ملی المپیک
کشور:  غنا
کد: GHA
تأسیس: ۱۹۵۱
رسمیت یافتن: ۱۹۵۱
کمیته قاره‌ای: اتحادیه کمیته‌های ملی المپیک آفریقا
مقر: آکرا، غنا
رییس: Ben Nunoo Mensah
دبیر کل: Richard Akpokavie
وبگاه: www.ghanaolympic.org
ن ب و: ن ب و
کمیته المپیک غنا (انگلیسی: Ghana Olympic Committee) یک سازمان ورزشی است که نماینده کشور غنا در کمیته بین‌المللی المپیک می‌باشد.
این سازمان که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شده مسئول آماده‌سازی و اعزام ورزشکاران به بازی‌های المپیک، بازی‌های المپیک جوانان و بازی‌های آفریقایی است.
لوگو پیشین
بیل زادیک

بیل زادیک (به انگلیسی: Bill Zadick؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۷۳) کشتی‌گیر پیشین و مربی کشتی آزاد اهل آمریکا است. زادیک قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آزاد جهان در سال ۲۰۰۶ است و از سال ۲۰۰۸ فعالیت خود را در مربی‌گری آغاز کرده‌است. او از سال ۲۰۱۶ به عنوان مربی در باشگاه هاوک‌آی اوهایو و تیم ملی کشتی آزاد آمریکا مشغول به کار شد و در سال ۲۰۱۷ جایزه بهترین مربی سال آمریکا را کسب کرد.
بیل زادیک در دوران فعالیتش به عنوان کشتی‌گیر با قهرمانی در دسته ۶۶ کیلوگرم کشتی آزاد در قهرمانی کشتی جهان ۲۰۰۶ که در گوانگ‌ژو برگزار می‌شد، تنها آمریکایی برندهٔ مدال طلا در این مسابقات بود که در کسب مقام سوم تیم ملی آمریکا نقش به سزایی داشت و به همین مناسبت به عنوان مرد سال کشتی آزاد آمریکا در سال ۲۰۰۶، «جایزه جان اسمیت» را دریافت کرد.
او در سال ۲۰۱۷ به دلیل به موفقیت رساندن کشتی آزاد آمریکا و نیز قهرمانی شاگردش کایل اسنایدر در بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریو؛ جایزه «بهترین مربی ورزشی آمریکا در المپیک» را دریافت کرد.
ایمی گودمن

| ایمی گودمن | ایمی گودمن |
| --- | --- |
زاده: ۱۳ آوریل ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال)
نمایش: اینک دموکراسی
ایستگاه(ها): Over 1200
شبکه: Pacifica Radio
Style: روزنامه‌نگاری تحقیقی
ایمی گودمن (انگلیسی: Amy Goodman؛ زاده ۱۳ آوریل ۱۹۵۷) یک خبرنگار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه نوبل آلترناتیو شده است.
پیپت سیبری

| پیپت سیبری | پیپت سیبری |
| --- | --- |
بالغ در ژاپن: بالغ در ژاپن
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: Motacillidae
سرده:: Anthus
گونه:: A. japonicus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Anthus japonicus (Temminck & Schlegel, 1847): Anthus japonicus (Temminck & Schlegel, 1847)
پیپت سیبری (نام علمی: Anthus japonicus)، که به نام پیپت ژاپنی نیز شناخته می‌شود و در گذشته به نام پیپت شکم‌نخودی شناخته می‌شد، گونه‌ای از پرندگان آوازخوان از سردهٔ پیپت‌ها است. در سال ۲۰۲۴ توسط هر دو فهرست IOC و کلمنتز از پیپت آمریکایی جدا شد. در شرق آسیا یافت می‌شود.
رفتار

پیپت سیبری مهاجر است. زادآوری در سیبری و شمال ژاپن و چین. زمستان‌گذرانی عمدتاً از شرق پاکستان به جنوب شرق آسیا، با پرندگانی که گاه‌گاهی تا شمال یون‌نان یافت می‌شوند و برخی در ژاپن ظاهراً ساکن سراسر سال هستند یا تنها کمی مهاجرت می‌کنند.
ملوک نیمروز

ملوک نیمروز، ملوک سیستان یا خاندان کیانی سیستان دومین سلسله از صفاریان بودند که شصت سال پس از دست یافتن سلطان محمود غزنوی به امیر خلف بن احمد بن محمد در قلعه طاق در ۳۹۳ هجری قمری دوباره زمام حکومت سیستان را به دست گرفتند و با پیوستن به سلجوقیان جلال و عظمت بسیار یافتند. دورهٔ فرمانروایی ملوک نیمروز بر سیستان از غزنویان تا نیمه‌های سلطنت ناصرالدین شاه قاجار ادامه یافت. در دوران سلطنت قاجاریان، ملوک نیمروز، رفته‌رفته قدرت سیاسی و نفوذ اجتماعی و اقتصادی خویش را از دست دادند و سرانجام با برگماری خاندان علم به عنوان حاکم سیستان، تقریباً از صحنهٔ سیاسی سیستان به کنار رفتند.
محدوده ملوک نیمروز (با عنوان ملوک سیستان)
تاریخ‌نویسی ملوک نیمروز

سیستان با قدمت و نقش‌آفرینی خویش در تاریخ سیاسی ایران، از کهن‌ترین روزگاران تا دوران معاصر، از روند سنّت تاریخ‌نویسی محلی در ایران برکنار نبوده‌است. با توجه به تاریخ کهن و نیز با در نظرداشتن نقش فرهنگی و تمدّنی سیستان در زمینه ادبیات فارسی در ایران پس از اسلام، به‌نظر می‌رسد می‌توان ریشه‌های پیدایش تاریخ‌نویسی در ایران پس از اسلام را نیز در تاریخ‌نویسی محلی سیستان جستجو کرد. از بررسی متون تاریخی مربوط به ملوک نیمروز برمی‌آید که به دلیل استمرار سنّت سیاسی و سلسله‌ای در سیستان تا دوره معاصر نوعی رسم یا سنّت تاریخ‌نویسی در دستگاه آنان حفظ شده‌است. در این زمینه سه کتاب زیر را می‌توان نام برد.
تاریخ سیستان
احیاء الملوک
شجره الملوک
سیناپسس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: SNPS نزدک-۱۰۰ شاخص S&P 500
ISIN: US8716071076 
صنعت:  مدار مجتمع  اتومبیل خودران  اجاره نرم‌افزار  آزمون نرم‌افزار  اینترنت اشیاء 
بنیانگذاران: آرت ده خئوس
دفتر مرکزی: مانتین ویو
شرکت‌های وابسته: کاوریتی
وبگاه: synopsys.com
سیناپسس (انگلیسی: Synopsys) شرکت الکترونیک آمریکایی است، که در سال ۱۹۸۶ توسط آرت ده خئوس تأسیس شد.
عالیجناب با معشوقه‌اش زیر تخت

| عالیجناب با معشوقه‌اش زیر تخت | عالیجناب با معشوقه‌اش زیر تخت |
| --- | --- |
کارگردان: ماریانو لائورنتی
نویسنده: لوچانو مارتینو فرانچسکو میلیتسیا
بازیگران: لینو بانفی ژانت اوگرن
موسیقی: جانی فریو
فیلم‌بردار: فدریکو زانی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۸۱ (۱۹۸۱)  
زبان: ایتالیایی 
عالیجناب با معشوقه‌اش زیر تخت (انگلیسی: L'onorevole con l'amante sotto il letto) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

لینو بانفی
ژانت اوگرن
آلوارو ویتالی
لئو گولوتا
ماریزا مرلینی
جاکومو فوریا
جیجی ردر
لری دل سانتو
جیمی ایل فنومنو
انتسو آندرونیکو
تئو تئوکولی
کلاریتا گاتو
جورج لینکلن راکول

| جورج لینکلن راکول | جورج لینکلن راکول |
| --- | --- |
Commander of the American Nazi Party: Commander of the American Nazi Party
دوره مسئولیت مارس ۱۹۵۸ – ۲۵ اوت ۱۹۶۷ (۹ سال): دوره مسئولیت مارس ۱۹۵۸ – ۲۵ اوت ۱۹۶۷ (۹ سال)
پس از: ایجاد شد
پیش از: Matt Koehl
Leader of the World Union of National Socialists: Leader of the World Union of National Socialists
دوره مسئولیت ۱۹۶۲ – ۲۵ اوت ۱۹۶۷ (۵ سال): دوره مسئولیت ۱۹۶۲ – ۲۵ اوت ۱۹۶۷ (۵ سال)
پس از: ایجاد شد
پیش از: Matt Koehl
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: George Lincoln Rockwell ۹ مارس ۱۹۱۸ بلومینگتون، ایلینوی, ایلی‌نوی, ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۲۵ اوت ۱۹۶۷ (۴۹ سال)
حزب سیاسی: American Nazi Party
همسر(ان): جودی آلتمن (1943-1953) Þóra Hallgrímsdóttir (1953-1961)
پیشه: سیاست‌مدار، و افسر
جایزه‌ها:  American Defense Service Medal  American Campaign Medal (w/1 service star)  Asiatic-Pacific Campaign Medal (w/3 service stars)  European-African Middle Eastern Campaign Medal (w/1 service star)  World War II Victory Medal  National Defense Service Medal  Naval Reserve Medal  Philippine Liberation Medal (w/2 service stars) 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۶۰
درجه:  Commander
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم جنگ کره
جورج لینکلن راکول (انگلیسی: George Lincoln Rockwell؛ ۹ مارس ۱۹۱۸ – ۲۵ اوت ۱۹۶۷) یک سیاست‌مدار نئونازی و افسر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بنیان‌گذار حزب نازی آمریکا بود.
بایارد راستین

| بایارد راستین | بایارد راستین |
| --- | --- |
راستین در در راهپیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی in واشینگتن، دی.سی.، در ۲۷ اوت ۱۹۶۳: راستین در در راهپیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی in واشینگتن، دی.سی.، در ۲۷ اوت ۱۹۶۳
زادهٔ: ۱۷ مارس ۱۹۱۲ وست چستر پنسیلوانیا
درگذشت: ۲۴ اوت ۱۹۸۷ (۷۵ سال) منهتن، نیویورک
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: سیتی کالج نیویورک، دانشکده معلمان چینی استیت، دانشگاه ویلبرفورس
جنبش: جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا، جنبش صلح، حزب سوسیالیست آمریکا، جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی، نومحافظه‌کاری
جوایز: نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری
بایارد راستین (انگلیسی: Bayard Rustin; ۱۷ مارس ۱۹۱۲ – ۲۴ اوت ۱۹۸۷) فعال آمریکایی در جنبش حقوق مدنی اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده‌است.
زندگی‌نامه

بایارد راستین در ۱۷ مارس ۱۹۱۲ در وست چستر پنسیلوانیا متولد شد. وی رهبر جنبش‌های اجتماعی برای حقوق مدنی، سوسیالیسم، پرهیز از خشونت و مدافع حقوق همجنس گرایان بود. خانواده اش نیز در پنسیلوانیا در کار حقوق مدنی شرکت داشت. در سال ۱۹۳۶، او به هارلم (نیویورک)، نقل مکان کرد.
فعالیت‌ها

راستین در سال ۱۹۶۳ سازمان دهنده اصلی راهپیمایی مارس در واشینگتن برای اشتغال و آزادی و مشاور مارتین لوتر کینگ در استراتژی مقاومت مسالمت‌آمیز بود.
راستین در گروه‌های صلح‌جویی (FOR) و لیگ مقاومت علیه جنگ (WRL)، فعالیت‌های مسالمت‌آمیز می‌کرد. او پیش از سال ۱۹۴۱ با ای. فیلیپ راندولف یکی از اعضای حزب کمونیست در جنبش راهپیمایی واشینگتن همکاری کرد. در این راهپیمایی آن‌ها خواهان فشار بیشتر بر روی دولت آمریکا بودند تا حقوق کار مساوی را برای کارگران آفریقایی آمریکایی تأمین کنند.
او یکی از فعالان پیشرو در جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵) بود. در سال ۱۹۴۷ برای به چالش کشیدن تبعیض نژادی با راه اندازی نافرمانی مدنی یک کمپین آزادی ایجاد کرد. او رهبری مارتین لوتر کینگ را به رسمیت شناخت و با سازماندهی کنفرانس رهبری مسیحیان جنوب تلاش کرد تا رهبری مارتین لوتر کینگ را تقویت کند. راستین فلسفه مقاومت بدون خشونت و شیوه‌های این مقاومت را که هنگام کار با جنبش ماهاتما گاندی در هند مشاهده کرده بود ارتقا داد و به مارتین لوتر کینگ در مورد جنبش عدم خشونت کمک کرد.
راستین یکی از استراتژیست‌های جنبش حقوق مدنی در سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۸ شد. او سازمانده اصلی جنبش ماه مارس سال ۱۹۶۳ راهپیمایی به سوی واشینگتن برای کار و آزادی بود که تحت رهبری ای. فیلیپ راندولف رئیس پیشین اتحادیه کارگری آفریقایی-آمریکایی و سوسیالیستی بود. راستین همچنین بر روی فعالان جوان مانند تام کان و استوکلی کارمایکل و سازمان‌هایی مانند کنگره برابری نژادی (CORE) و کمیته هماهنگی دانشجویی (SNCC) تأثیر گذاشت.
درگذشت

راستین در ۲۴ اوت ۱۹۸۷ در منهتن نیویورک درگذشت.
مارسل بلوستین-بلانشت

| مارسل بلوستین-بلانشت | مارسل بلوستین-بلانشت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ اوت ۱۹۰۶ انقین، فرانسه
درگذشت: پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
پیشه(ها): بنیان‌گذار  پوبلیسیز، بنیاد مارسل بلوستین-بلانشت برای کارآفرینی
خویشاوندان: الیزابت بادینتر (دختر)
مارسل بلوستین-بلانشت (به انگلیسی: Marcel Bleustein-Blanchet) (زاده ۱۲ اوت ۱۹۰۶ - درگذشته ۱۱ آوریل ۱۹۹۶) کارآفرین فرانسوی بود، که در سال ۱۹۲۶ شرکت پوبلیسیز را تأسیس نمود. این شرکت هم‌اکنون به عنوان سومین بنگاه تبلیغاتی جهان شناخته می‌شود.
فرح پهلوی و بنیاد بلوستین-بلانشت

سال ۱۳۵۱ خورشیدی مصادف با ۱۹۷۲ میلادی دفتر شهبانوی ایران به علینقی کنی دستور داد ۱۲ هزار فرانک در اختیار بنیاد فرانسوی مارسل بلوستین-بلانشت برای کارآفرینی Fondation Marcel-Bleustein-Blanchet pour la vocation بگذارد و این بنیاد نیز بورس سالانه خود را به نام فرح پهلوی نام‌گذاری کرد.
هنلی، ساسکاچوان

| هنلی، ساسکاچوان | هنلی، ساسکاچوان |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Hanley's Business District: Hanley's Business District
هنلی، ساسکاچوانLocation of Hanley in ساسکاچواننمایش نقشه ساسکاچوانهنلی، ساسکاچوانهنلی، ساسکاچوان (کانادا)نمایش نقشه کانادا: هنلی، ساسکاچوانLocation of Hanley in ساسکاچواننمایش نقشه ساسکاچوانهنلی، ساسکاچوانهنلی، ساسکاچوان (کانادا)نمایش نقشه کانادا
مختصات: ۵۱°۳۷′شمالی ۱۰۶°۲۶′غربی﻿ / ﻿۵۱٫۶۲°شمالی ۱۰۶٫۴۳°غربی﻿ / 51.62; -106.43: مختصات: ۵۱°۳۷′شمالی ۱۰۶°۲۶′غربی﻿ / ﻿۵۱٫۶۲°شمالی ۱۰۶٫۴۳°غربی﻿ / 51.62; -106.43
کشور: کانادا
استان‌ها و قلمروهای کانادا: ساسکاچوان
فهرست مناطق کانادا: ساسکاچوان
تأسیس‌شده: ۱۹۰۲
Town Incorporated: ۱۹۰۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Marvin Gerbrandt
 • مدیر: Darice Carlson
 • Governing body: Darice Carlson
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶۵ کیلومتر مربع (۱٫۰۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۵۲۲
 • تراکم: ۱۹۶٫۸/کیلومتر مربع (۵۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CST
کد پستی: S0G 2E0
کد منطقه: ۳۰۶
Highways: Highway 11
وبگاه: Official Site
هنلی، ساسکاچوان (به انگلیسی: Hanley, Saskatchewan) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است. هنلی ۲٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲۲ نفر جمعیت دارد.