stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گیونگ‌هوی گونگ
تاریخچه

کار ساخت این کاخ در سال ۱۶۱۷ میلادی (نهمین سال فرمانروایی پادشاه گوانگ‌هیگون) آغاز شد و در سال ۱۶۲۳ (پانزدهمین سال فرمانروایی پادشاه گوانگ‌هیگون) به پایان رسید. در اواخر سلسله چوسان، گیونگ‌هوی به عنوان کاخ ثانویه پادشاه مورد استفاده قرار می‌گرفت، و چون در غرب سئول واقع شده بود، به آن سائوگوول (کره‌ای:서궐، به معنای کاخ غربی) نیز گفته می‌شد. کاخ ثانویه کاخی است که معمولاً پادشاه در مواقع اضطراری به آنجا می‌رود.
از زمان پادشاه اینجو تا پادشاه چئولجونگ، حدود ده تن از پادشاهان سلسله چوسان در کاخ گیونگ‌هوی اقامت داشته‌اند. این کاخ با استفاده از جغرافیای مورب کوهستان اطراف ساخته شده و زیبایی‌ای سنتی در معماری‌اش و همچنین اهمیتی تاریخی دارد. زمانی این کاخ به قدری وسیع بود که به وسیله یک پل قوسی شکل به کاخ دئوک‌سو متصل می‌شد. از ساختمان‌های سونگ‌جئونگ جان و جاجونگ جون (자정전) برای مراسم مهمانی و ملاقات پادشاه با مقامات و از ساختمان‌های یونگ‌بوک جان و هه‌سانگ جان به عنوان خوابگاه استفاده می‌شد.
قسمت اعظم کاخ گیونگ‌هوی در اثر آتش‌سوزی‌هایی که در قرن نوزدهم و در زمان پادشاهی پادشاه سانجو و پادشاه گوجونگ رخ داد، از بین رفت.در دوران استعمار ژاپن بر کره، ژاپنی‌ها آنچه را که از این کاخ باقی مانده بود از بین بردند و به جای آن مدرسه‌ای برای شهروندان ژاپنی ساختند. دو سازه اصلی کاخ سابق - تالار تخت پادشاهی سونگ‌جئونگ جان و دروازه هونگ‌هوا مون - از محل‌های خود برداشته شده و به مناطق دیگری در شهر سئول فرستاده شدند. بازسازی این کاخ در دهه ۱۹۹۰ میلادی و به عنوان بخشی از ابتکار عمل دولت کره جنوبی برای بازسازی «پنج کاخ بزرگ» که توسط ژاپنی‌ها نابود شده بود، آغاز شد. با این حال، به دلیل گسترش مناطق شهری و دهه‌ها غفلت و بی‌توجهی، دولت کره جنوبی فقط توانست حدود ۳۳ درصد از کاخ سابق را بازسازی کند.
وضعیت فعلی

این کاخ با شماره ۲۷۱ به عنوان یک اثر تاریخی به ثبت رسیده‌است.
امروزه در محوطه کاخ گیونگ هوی گونگ موزه تاریخ سئول و موزه هنر سئول قرار دارد. همچنین این کاخ در سال ۲۰۰۹ محل برگزاری نمایشگاه ترانسفورمر پرادا بود.
لوئیس ماچین

| لوئیس ماچین | لوئیس ماچین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: لوئیس آلفونسو مانوئل ماچین
زادهٔ: ۱۰ آوریل ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) روساریو، سانتا فه، آرژانتین
ملیت: آرژانتینی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–اکنون
همسر: گیلدا اسکارپتا (۲۰۰۵–اکنون)
لوئیس ماچین (اسپانیایی: Luis Machín‎؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۶۸) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به سایۀ گربه، زنان قاتل، کوچولوها، مارادونا، دست خدا،  پرندگان آزاد و مجردمانده‌ها اشاره کرد.
ونتورا، مینیاپولیس

Neighborhood
| Ventura Village | Ventura Village |
| --- | --- |
Neighborhood: Neighborhood
Location of Ventura Village within the U.S. city of مینیاپولیس: Location of Ventura Village within the U.S. city of مینیاپولیس
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
State: مینه‌سوتا
County: شهرستان هنپین، مینسوتا
فهرست شهرهای مینه‌سوتا: مینیاپولیس
Community: Phillips
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۵۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ کد: ۵۵۴۰۴
کد منطقه: 612
روستای ونتورا، مینیاپولیس (به انگلیسی: Ventura Village, Minneapolis) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مینیاپولیس واقع شده‌است.
خصوصیات

روستا ی ونتورا ۶٬۵۳۷ نفر جمعیت دارد.
باشگاه ورزشی الاقصی

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه ورزشی الاقصی
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۹۳
نام ورزشگاه: ورزشگاه فیصل الحسینی
گنجایش: ۱۲۵۰۰
باشگاه ورزشی الاقصی (عربی: نادي الاقصی) باشگاه ورزشی در نوار غزه، فلسطین است.
این باشگاه که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده و در لیگ فوتبال نوار غزه شرکت می کند. این تیم در لیگ قهرمانان آسیا ۰۳–۲۰۰۲ و جام برندگان جام آسیا ۰۲–۲۰۰۱ و جام قهرمانان باشگاه‌های عربی شرکت کرده است.
عباس قره‌باغی

| تیمسار عباس قره‌باغی | تیمسار عباس قره‌باغی |
| --- | --- |
عباس قره‌باغی: عباس قره‌باغی
وزیر کشور: وزیر کشور
دوره مسئولیت ۵ شهریور ۱۳۵۷ – ۱۴ دی ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۵ شهریور ۱۳۵۷ – ۱۴ دی ۱۳۵۷
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: جعفر شریف‌امامیغلامرضا ازهاری
پس از: اسدالله نصر اصفهانی
پیش از: شاپور بختیار
رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران: رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران
دوره مسئولیت ۱۶ دی ۱۳۵۷ – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۶ دی ۱۳۵۷ – ۲۲ بهمن ۱۳۵۷
پس از: غلامرضا ازهاری
پیش از: انحلال سمت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ آبان ۱۲۹۷ محله یکه‌دکان، تبریز، آذربایجان شرقی، ایران
درگذشته: ۲۲ مهر ۱۳۷۹ (۸۱ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: ایرانی
اقامتگاه: مدفون در پاریس
پیشه: نظامی و سیاستمدار
جایزه‌ها: نشان درجه یک عدالتنشان درجه یک همایون
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: نیروی زمینی شاهنشاهی ایران
درجه: ارتشبد
فرمانده: ستاد بزرگ‌ارتشتاران
عباس قره‌باغی (۱۰ آبان ۱۲۹۷ – ۲۲ مهر ۱۳۷۹) ارتشبد نیروی زمینی شاهنشاهی ایران و آخرین رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران از ۱۴ دی تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ در دوران محمدرضا پهلوی بود. و پیش از آن وزارت کشور را برعهده داشت. او از امضا کنندگان اعلامیه بی‌طرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود.
زندگی

عباس قره‌باغی در سال ۱۲۹۷ در محله یکه‌دکان تبریز متولد شد. پدرش میرزا کریم‌خان شغل تجارت داشت و از مهاجر زادگانی بود که اجداد او پس از جنگ‌های ایران و روسیه به ایران مهاجرت کردند و در تبریز اقامت کردند. عباس پس از انجام تحصیلات ابتدائی، وارد دبیرستان رشدیه شد و تا کلاس چهارم در این دبیرستان بود و از سال پنجم وارد دبیرستان نظام تبریز گردید و در سال ۱۳۱۵ دیپلم نظام گرفت و وارد دانشکده افسری شد.
وی در مهر ۱۳۱۵ وارد دانشکدهٔ افسری شد که با دورهٔ ولیعهدی محمدرضا پهلوی هم‌زمان بود. وی در این دوران به‌سمت منشی ولیعهد منصوب شد.
قره‌باغی برای طی دوره عالی رسته پیاده، عازم کشور فرانسه شد و هم‌زمان در دانشگاه پاریس دوره دکترای حقوق را در سال ۱۳۳۳ به پایان رسانید. او پس از بازگشت به ایران در دایره عملیات رکن سوم ستاد ارتش به خدمت مشغول شد. قره باغی در ۱۳۳۴ مجدداً به فرانسه رفت تا در دانشگاه جنگ فرانسه دوره عالی را طی کند. از اینرو در سال ۱۳۳۵ دوره نهم ستاد دانشگاه جنگ، در ۱۳۳۹ دوره عالی نیروهای مشترک و در ۱۳۴۰ دیپلم عالی دانشگاه جنگ فرانسه را به پایان رسانید.
در اسفند ۱۳۴۱ به‌سمت فرماندهی دانشگاه نظامی منصوب شد. او با حفظ سمت در سال ۱۳۴۲ فرماندهی درجه‌داران دورهٔ سپاه دانش، فرماندهی خط سیر مسافرت پادشاه دانمارک به ایران و فرماندهی خط سیر مسافرت رئیس‌جمهور هند به ایران را بر عهده داشت. همچنین در سال ۱۳۴۲ به‌ریاست دادگاه تجدیدنظر ویژهٔ دادرسی ارتش منصوب گردید. این دادگاه جهت تجدیدنظر پروندهٔ سید محمود طالقانی، مهندس بازرگان، یدالله سحابی و عده‌ای از اعضای نهضت آزادی تشکیل شده بود و در نهایت رأی دادگاه اولیه در محکومیت این افراد تأیید شد.
قره‌باغی در مرداد ۱۳۴۳ به‌فرماندهی لشکر پیادهٔ گرگان و در شهریور ۱۳۴۶ به‌فرماندهی لشکر یکم گارد منصوب شد. در مهر ۱۳۴۷ به‌ریاست ستاد نیروی زمینی رسید و تا اردیبهشت ۱۳۵۱ عهده‌دار این مسئولیت بود. وی در ۲۰ اسفند همان سال به‌درجهٔ سپهبدی ارتقاء یافت. قره‌باغی از اردیبهشت ۱۳۵۱ تا مهر ۱۳۵۲ جانشینی فرمانده نیروی زمینی را عهده‌دار گردید ولی به دلیل اختلاف بین او و تیمسار اویسی که در آن زمان فرمانده نیروی زمینی بود از سمت خود عزل شد و به‌فرماندهی سپاه غرب در کرمانشاه منصوب شد.
قره‌باغی در۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۳ به‌سمت فرماندهی ژاندارمری کل کشور منصوب شد. در این ایام به‌دلیل دیدارهای زیاد وی با شاه بسیار به او نزدیک شده بود. در جریان بازی‌های آسیایی تهران در سال ۱۳۵۳، وی نقش عمده‌ای در تأمین امنیت این بازی‌ها داشت و به‌همین دلیل پس از پایان بازی‌ها مورد تفقد شاه قرار گرفت. در شهریور ۱۳۵۴ وی به‌درجهٔ ارتشبدی رسید. وی از ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۳ تا ۱۴ شهریور ۱۳۵۷ در سمت فرماندهی ژاندارمری بود و در این دوران کوشش زیادی برای استخدام و آموزش افراد برای تشکیل «نیروی پایداری مقاومت» انجام داد که عدهٔ زیادی از جمله امیرعباس هویدا که در آن زمان زمان نخست‌وزیر بود و تعدادی از وزرا به‌عضویت افتخاری این نیرو درآمدند. این نیرو در زمان شدت گرفتن مخالفت‌ها بر ضد حکومت پهلوی برای یاری یگان‌های ژاندارمری اعزام شدند. همچنین وی در این مدت به‌تشکیل دوره‌های آموزشی مقدماتی و عالی رستهٔ پیادهٔ ژاندارمری، فرماندهی و ستاد بود که به فرمان شاه در مهر ۱۳۵۴ آغاز شد. این اقدامات وی سبب شد تا شاه نشان درجه یک عدالت را در ۲۱ مهر ۱۳۵۵ و نشان درجه یک همایون را در ۴ آبان ۱۳۵۵ به‌وی اهدا کند.
در جریان حوادث انقلاب ایران

در شهریور ۱۳۵۷ قره‌باغی در کابینه شریف امامی به‌سمت وزیر کشور منصوب شد. قره‌باغی در مورد حادثهٔ ۱۷ شهریور میدان ژاله که در زمان دولت شریف امامی رخ داد، ارتشبد اویسی، فرماندار نظامی وقت را مسئول می‌دانست. در کابینه ارتشبد ازهاری نیز وی مدتی وزیر کشور و مدتی نیز سرپرست وزارت اقتصاد و دارایی بود. پس از روی کار آمدن کابینه شاپور بختیار، در ۱۴ دی ۱۳۵۷، ارتشبد قره‌باغی به‌سمت ریاست ستاد بزرگ‌ارتشتاران منصوب شد. وی همچنین در ۲۳ دی ۱۳۵۷ به‌عضویت شورای سلطنت برگزیده شد. قره‌باغی در فاصله ۱۴ تا ۲۶ دی ۱۳۵۷ هر روز و گاهی روزی دو بار به‌ملاقات محمدرضا پهلوی در کاخ نیاوران می‌رفت. در روز خروج محمدرضاشاه، بختیار و قره‌باغی از کسانی بودند که برای آخرین بار به‌داخل هواپیمای شاه رفته و با او گفتگو کردند. قره‌باغی پس از خروج شاه از کشور طی مصاحبه‌ای حمایت خود را از دولت بختیار اعلام کرد و وجود هرگونه برنامه‌ای برای کودتا را رد کرد. پس از ورود روح‌الله خمینی به ایران، قره‌باغی بارها حمایت خود را از دولت بختیار اعلام کرد.
اعلامیه بی‌طرفی ارتش

جلسه شورای فرماندهان ارتش در ساعت ده و نیم روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به دستور و درخواست قره‌باغی ریاست ستاد بزرگ ارتشتاران جلسه ای با حضور اُمَرا و اعضای ارشد ارتش و مسئولین سازمان‌های نیروهای مسلح شاهنشاهی تشکیل شد. بیانیه ارتش در ساعت ۲ بعدازظهر از رادیو پخش شد بی‌طرفی خود را اعلام کرد و از کلیه یگان‌های نظامی خواسته شد تا به پادگان‌ها بازگردند. وی بعدها در خاطرات خود اعلام بی‌طرفی ارتش را یک راه‌حل منطقی برای اجرای دستورهای شاه در حفظ وحدت و تمامیَّت ارتش می‌دانست؛ ولی از سوی شاه و بختیار متهم به خیانت و فروپاشی نظام شاهنشاهی گردید.
گفته می‌شود که ارتشبد عباس قره‌باغی و ارتشبد فردوست نقش مهمی در این اعلام بی‌طرفی داشته‌اند.
قره‌باغی در خاطراتش می‌گوید که در روز قبل او در جلسه شورای امنیت ملی مطمئن بوده که مقدار زیادی اسلحه در دست مخالفین بوده و شورش‌هایی در مدرسه‌های نظامی رخ داده‌است و ارتش توان سرکوبی و دستگیری مخالفان را ندارد. همچنین سیستم اطلاعاتی درون ارتش به دلیل نفوذ انقلابیون توانایی خود را از دست داده و امکان استفاده مؤثر را ندارد.
خروج از ایران

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، قره‌باغی در روز ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ در منزل یکی از دوستانش مخفی شد و پس از ۱۴ ماه اختفا و تغییر محل خود، در نهایت از فرودگاه مهرآباد با گذرنامه جعلی خارج شد. وی در ۲۲ مهر ۱۳۷۹ در پی ابتلا به بیماری سرطان، در سن ۸۱ سالگی در بیمارستانی در پاریس درگذشت.
نقش تاکتیکی و بررسی عملکرد

قره‌باغی پس از خروج شاه در یک اقدام بی‌سابقه، یک بیانیه سیاسی صادر نمود. در حالی‌که تا آن روز یک مقام نظامی بیانیه سیاسی صادر نمی‌کرد. وی در این بیانیه پس از هماهنگی با بختیار طی مصاحبه‌ای، ضمن تکذیب شایعه کودتای ارتش علیه دولت بختیار، اعلام نمود برابر قوانین و آئین‌نامه‌های موجود ارتش هرگونه تمرد و عمل خودسرانه به شدت سرکوب خواهد شد و اعلام داشت که ارتش از دولت قانونی حمایت خواهد کرد.
علاوه بر این بنا به پیشنهاد بختیار در اعلام پشتیبانی از دولت، قره‌باغی در ۲ بهمن طی مصاحبه‌ای اعلام کرد ارتش با تمام قدرت از دولت قانونی حمایت می‌کند و مجدداً تأکید کرد که هیچ گونه برنامه‌ای در ارتش برای کودتا وجود ندارد. اما وی به منظور شدت عمل بخشیدن به سرکوب انقلابیون در ۶ بهمن ۵۷ با ارسال دستورالعملی به کلیهٔ فرمانداری‌های نظامی دستور داد از هرگونه تظاهرات بدون کسب مجوز ممانعت کنند و به منظور اجرای صحیح قانون حکومت نظامی، کلیهٔ مفاد قانون مزبور را از طریق رسانه‌ها یا آگهی‌های چاپی به اطلاع مردم برسانند. او در روز ۶ بهمن ۵۷ از فرمانداری‌های نظامی خواست تا با قاطعیت از هرگونه تجمعات و حرکت دسته‌ها جلوگیری شود و هرگونه حملهٔ انقلابیون به نقاط حساس شهر را به‌سرعت سرکوب نمایند. پس از ورود خمینی به ایران و اعلام او مبنی بر تشکیل دولت جدید این موضوع در جلسهٔ کمیته بحران مطرح شد.
قره‌باغی پس از خروج از ایران بعد از مدتی سکوت در ۱۲ خرداد ۱۳۵۹ طی بیانیه‌ای اعلام کرد که «در سقوط شاه و تغییر رژیم هیچ‌گونه نقشی نداشته‌است» با وجود این‌که اغلب مهره‌های رژیم پهلوی پس از خروج از ایران اقدام به فعالیت سیاسی علیه جمهوری اسلامی می‌کردند، قره‌باغی تا مدت‌ها ساکت بود و خود را از جریانات سیاسی دور نگه می‌داشت. تا این‌که در ۱۲ مهر ۱۳۶۱ وی طی ملاقاتی با رضا پهلوی در مراکش اعلام کرد که حاضر است با هر گروه سیاسی با هر ایدئولوژی که داشته باشند ملاقات و گفتگو نمایند تا بر سر تعیین یک پلاتفرم تازهٔ سیاسی به توافق برسند.
وی از سوی سلطنت‌طلبان و شاپور بختیار متهم به خیانت و عامل فروپاشی دولت بختیار شد.محمد باهری او را شخصی بدون خصلت های نظامی و سیاسی و بیشتر اداری معرفی می کند.حسن طوفانیان او را دروغگو و تحت نفوذ شدید حسین فردوست معرفی می کند:
قره ­باغی دروغ می­گوید تو کتابش نوشته من فقط یک دفعه فردوست را دیدم. قره­ باغی اصلاً همه چیز فردوست بود، اصلاً نفس بدون اجازه فردوست نمی­کشید.بی­خود می­گوید.
مصاحبه با احمد احرار

ارتشبد قره‌باغی در مصاحبه با احمد احرار می‌گوید:
"یک بار آقای دکتر سعید رئیس مجلس شورای ملی به من تلفن کرد، پرسید اوضاع را چه می‌بینید؟ گفتم ما منتظر اقدامات آقای نخست‌وزیر هستیم. قرار شد درخواست تشکیل جلسه شورای سلطنت را بکنیم و از نخست‌وزیر بپرسیم که طرح و برنامه ایشان چیست. جلسه تشکیل شد. آقای بختیار گفت آقای سیدجلال تهرانی رئیس شورای سلطنت رفته‌است به پاریس برای ملاقات آقای خمینی و آقای خمینی گفته‌است اول استعفا بدهید و بعد بیایید. با من هم تلفنی صحبت کرد، گفتم اشکال ندارد. حالا ایشان می‌رود صحبت می‌کند و قضایا تمام خواهد شد. آقای سیدجلال با آقای خمینی صحبت می‌کند، من هم این‌جا با مخالفین مشغول مذاکره هستم.
آقای بختیار خیلی محکم صحبت می‌کرد و می‌گفت چنین و چنان می‌کنیم و ما هم باورمان بود و می‌گفتیم ارتش در اختیار اوست و قطعاً به موقع از آن استفاده خواهد کرد تا این‌که دیدیم خیر، به‌طور جدی صحبت از آمدن خمینی است. من می‌دانستم، یعنی همه می‌دانستند که اگر خمینی به ایران بیاید دیگر کاری نمی‌توان کرد. این بود که پیش خودم گفتم بهتر است استعفا کنم و خود را کنار بکشم. آقای بختیار قول داد که خمینی نخواهد آمد و مرا منصرف کرد. بعد هم فرودگاه را بست ولی بعد از چند روز دوباره باز کرد. توضیح خواستم. گفت اوضاع سیاسی به‌کلی عوض شده‌است، سفیر انگلیس و سفیر آمریکا به من قول دادند که ایشان می‌آید و یک‌راست می‌رود به قم و در امور سیاسی مداخله نخواهد کرد. خیالتان راحت باشد. بدین ترتیب ما در مقابل امر انجام‌شده قرار گرفتیم. مقصود این‌که قبل از آمدن خمینی اگر دولت با حمایت ارتش اقدام قاطع می‌کرد، امکان داشت کاری انجام شود، اما بعد از آمدن خمینی دیگر هیچ کاری از کسی ساخته نبود و جوی خون راه می‌افتاد، بدون نتیجه."
ارتشبد قره‌باغی و همسرش.
قبر عباس قره‌باغی در گورستان پر-لاشز
گابریل گوئیتی

| گابریل گوئیتی | گابریل گوئیتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اکتبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) بوئنوس آیرس، آرژانتین
ملیت: آرژانتینی
گابریل گوئیتی (اسپانیایی: Gabriel Goity‎؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۶۰) بازیگر اهل آرژانتین است. او در آغاز کارش بیشتر نقشِ شخصیت‌های افسرده را در فیلم‌ها بازی می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به مجردمانده‌ها، زنان قاتل و قهرمان اشاره نمود.
رونسورت، ویرجینیای غربی

مکان
| Ronceverte, West Virginia | Ronceverte, West Virginia |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: The Friendly River City: نام مستعار: The Friendly River City
Location of Ronceverte, West Virginia: Location of Ronceverte, West Virginia
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان گرین‌بریر، ویرجینیای غربی
ثبت‌شده: 1882
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gail White
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۷۳ مایل مربع (۴٫۴۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۷۰ مایل مربع (۴٫۴۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۳ مایل مربع (۰٫۰۸ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۷۷ فوت (۵۱۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۷۶۵
 • برآورد (2012): ۱٬۷۷۵
 • تراکم: ۱۰۳۸٫۲/مایل مربع (۴۰۰٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 24970
کد منطقه: 304
FIPS code: 54-70156
GNIS feature ID: 1546056
رونسورت(به انگلیسی: Ronceverte) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۶۵ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
آنتون متکوویچ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۶ ‏(۱۹ سال)
زادگاه:  اسلاونسکی برد
قد:  ۱٫۹۱ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اوسیک
شمارهٔ پیراهن:  ۳۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال بوداینکا کولونیا
۲۰۱۶:  ژلزنیچار اسلاوونسکی برود
۲۰۱۶–۲۰۲۲:  باشگاه فوتبال ماراسونیا
۲۰۲۲–۲۰۲۳:  باشگاه فوتبال اوسیک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال اوسیک |  ۲۹ |  (۵) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کرواسی |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال کرواسی |  ۳ |  (۳) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال کرواسی |  ۸ |  (۲) |
| ۲۰۲۴– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۹:۲۵, ۹ ژانویه ۲۰۲۵ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۹:۲۵, ۹ ژانویه ۲۰۲۵ (UTC)
آنتون متکوویچ (انگلیسی: Anton Matković؛ زادهٔ ۱۹ فوریهٔ ۲۰۰۶) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اوسیک بازی می‌کند.
دوران باشگاهی

آنتون متکوویچ کار خود را با باشگاه‌های کوچک زادگاهش - بودایکا-کولونیا و ژلژنیچار اسلاونسکی برود آغاز کرد. او سپس در سن ۱۰ سالگی به آکادمی مارسونیا پیوست و به مدت ۶ فصل در آنجا ماند، سپس در اوت ۲۰۲۲ به اوسیک منتقل شد. در ۸ نوامبر ۲۰۲۳، او به عنوان بازیکن تعویضی در یک شکست ۱–۰ مقابل هایدوک اسپلیت در لیگ حرفه‌ای خود بازی کرد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۳، او نخستین گل خود را به عنوان بازیکن بزرگسال به ثمر رساند و از روی نیمکت به میدان آمد تا در برابر دینامو زاگرب گلزنی کند.
دوران ملی

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸، زیر ۱۹ و زیر ۲۱ سال کرواسی بازی کرده است.
شعار

عشق‌بازی کنید، نه جنگ شعاری فراگیر در ایالات متحده
شعار دارای معانی متفاوت و عمیقی است: یکی از معروف ترین شعار های عبارت از[صله الله سه ترکه چشما ترامپ بترکه]
در اصطلاح مردم، شعار به معنی جملات آهنگینی است که برای بیان نظرهای جمعی (سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، پزشکی، آشپزی) به وسیله جمع یا گروهی یا صنفی بیان می‌گردد. که در گذشته اعراب نیز در میدان‌های جنگ استفاده می‌کردند که به رجز معروف است.
شعار به معنی نشان و علامت که نشانهٔ گروهی از مردم که بوسیلهٔ آن یکدیگر را عبرت بدهند.
نشان و علامت سلطان عادل یا امیر نالایق یا خرقه‌ای چون علم سیاه یا سفید و یا کلمه‌ها که طریقه و آیین و خصوصیات اخلاقی و علایق او را نمودار سازد.
جمله‌ای که در پایین نشان یا درفش یک منطقه دیده می‌شود.
شعار (پرچم)

شعار (به انگلیسی: motto) به جمله‌ای که در پایین پرچم یا نشان یک منطقه سیاسی یا جغرافیایی نوشته می‌شود و این جمله بیان‌کننده دیدگاه و نظر مردم آن جامعه نسبت به سرزمین و محیط اطراف خود هست.
شعار (پرچم) > شعار ایران

مقالهٔ اصلی: مرا داد فرمود و خود داور است
مقالهٔ اصلی: الله اکبر
مقالهٔ اصلی: پرچم ایران
شعار رسمی ایران در زمان حکومت پهلوی مرا داد فرمود و خود داور است بود که این شعار به سبک غربی در پایین درفش در زیر علامت شیر و خورشید نوشته می‌شد و نشان شاهنشاهی ایران را شکل می‌داد.
بعد از انقلاب ۱۳۵۷ شعار ایران، به الله اکبر و استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی تغییر یافت و فقط شعار جدید الله اکبر در پرچم ایران نوشته شد.
شعار (پرچم) > شعار در نشان کشورهای دیگر

در نشان کشورهای دیگر مانند نشان شاهنشاهی ایران در دوره پهلوی، معمولاً شعار (به انگلیسی: Motto) در بخش پایینی نشان قرار می‌گیرد.
درفش (نشان) شاهنشاهی ایران که در نوار آبی رنگ مصراع مرا داد فرمود و خود داور است به عنوان شعار نوشته شده‌است.
شعار الله اکبر که در پرچم ایران به شکل متفاوتی به صورت حاشیه میان رنگ‌ها نوشته‌شده‌است و شعار لا اله الا الله در وسط پرچم.
تونل‌های نوار غزه

شبکه گسترده‌ای از تونل‌ها که برای جنگ ودریافت سلاح ومنابع در محاصره استفاده می‌شود که  در زیر نوار غزه وجود دارد. شبکه تونل‌های زیرزمینی به حماس و دیگر گروه‌های شبه نظامی اجازه می‌دهد تا سلاح‌ها را ذخیره و محافظت کنند،  همچنین جمع‌آوری و در زیر زمین حرکت کنند، ارتباط برقرار کنند، آموزش ببینند، حملات تهاجمی را انجام دهند، گروگان‌ها را منتقل کنند و بدون اینکه توسط مقامات اسرائیلی یا مصری شناسایی شوند، عقب‌نشینی کنند. این شبکه از تونل‌ها در زبان عامیانه متروی غزه نامیده می‌شود.
اندازه و ابعاد شبکه تونل > بزرگ‌ترین تونل‌ها

در حال حاضر بزرگ‌ترین تونل شناخته شده توسط ارتش اسرائیل در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۳ کشف شد. این تونل دارای چندین انشعاب و اتصال به همراه لوله‌کشی، برق و خطوط ارتباطی است. بزرگ‌ترین شاخه‌های کشف شده تقریباً چهار کیلومتر طول داشت و در برخی مناطق تا عمق ۵۰ متری زیر زمین پایین می‌رود. تونل به اندازه کافی عریض بود که وسایل نقلیه داخل آن حرکت کنند. ارتش اسرائیل همچنین فیلمی از ساخت تونل گرفته‌است که در اینترنت منتشر شد و نشان می‌داد حماس از ماشین‌های حفاری تونل استفاده می‌کند. این تونل در فاصله ربع مایلی از یک گذرگاه مرزی کشف شد و اسرائیل آن را برای «حرکت دارایی‌های عظیم» توصیف کرد. در یکی از ویدئوهایی که به خبرنگاران نشان داده شده‌است، برادر یحیی سنوار، محمد سنوار، در حال رانندگی با ماشینی از داخل تونل که اسرائیل آن را توصیف می‌کند، دیده می‌شود.
خاستگاه و ساخت

شبکه تونلی که برای اهداف جنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد، ریشه در تونل‌های قاچاق دارد که نوار غزه را به مصر متصل می‌کند. از اوایل دهه ۱۹۸۰، زمانی که مسیر فیلادلفی به‌طور مصنوعی شهر را تقسیم کرد، تونل‌ها دو طرف مصر و غزه رفح را به هم متصل کردند. اندازه، پیچیدگی و اهمیت این تونل‌ها در نتیجه محاصره اقتصادی مصر و اسرائیل در سال ۲۰۰۷ افزایش یافت.

طبق گزارش‌ها، اجرای شبکه تونل تحت هدایت محمد ضیف، رهبر گردان‌های عزالدین قسام هماهنگ شده‌است؛ و قبل از آن احمد الجعبری، رئیس سابق عملیات تیپ‌ها قبل از کشته شدن توسط ارتش اسرائیل.

تونل‌های به اسراییل با استفاده از تخصص خانواده‌های رفح که در حفر تونل به مصر برای تجارت و قاچاق تخصص دارند، ساخته شده‌است. به گفته Eado Hecht، یک تحلیلگر دفاعی اسرائیلی متخصص در جنگ‌های زیرزمینی، «این مجتمع‌های زیرزمینی از نظر مفهومی تقریباً شبیه تونل‌های ویت کنگ هستند که در زیر جنگل‌های ویتنام جنوبی حفر شده‌اند، اگرچه کیفیت پایان بهتر است، با دیوارهای بتنی و سقف، برق و سایر امکانات مورد نیاز برای اقامت طولانی مدت.»

ارتش اسرائیل در سال ۲۰۱۴ برآوردهایی ارائه کرده‌است که حماس حدود ۳۰ تا ۹۰ میلیون دلار هزینه کرده و ۶۰۰۰۰۰ تن بتن ریخته تا ۳۲ تونل بسازد. هزینه ساخت برخی تونل‌ها ۳ میلیون دلار برآورد شده‌است.

شبکه ماکو شرحی از شرایط کار در تونل‌ها را با استناد به یک خبرچین اسرائیلی که نامش فاش نشده‌است منتشر کرد که شامل این جزئیات است: کارگران ۸ تا ۱۲ ساعت در روز را در شرایط نامطمئن صرف ساخت و ساز می‌کردند و دستمزد ماهانه ۱۵۰ تا ۳۰۰ دلار دریافت می‌کردند. حماس از چکش‌های برقی یا پنوماتیکی برای حفر تونل استفاده می‌کرد. تونل‌ها در عمق ۱۸ تا ۲۵ متری (۶۰ تا ۸۲ فوتی) زیر زمین به سرعت ۴ تا ۵ متر در روز حفر می‌شدند. تونل‌ها معمولاً از طریق خاک ماسه‌ای حفر می‌شدند که نیاز بود سقف آن‌ها توسط سطح خاک رس بادوام‌تری پشتیبانی شود. تونل‌ها همچنین با پانل‌های بتنی ساخته شده در کارگاه‌های مجاور هر تونل تقویت شدند. طبق گفته یفتاح س شاپیر و گال پرل تا سال ۲۰۱۴، هزینه حفر یک تونل حدود ۱۰۰۰۰۰ دلار بود و ساخت آن حدود سه ماه طول می‌کشد.

بر اساس گزارش المانیتور، افرادی که تونل‌ها را حفر می‌کنند، مدت طولانی را در زیر زمین می‌گذرانند و از وسیله ای با زنجیر پدال مانند دوچرخه استفاده می‌کنند تا در حالی که به پشت دراز کشیده و با پاهای خود رکاب می‌زنند، خاک را حفر کنند.

ساخت و استفاده از تونل‌ها به دلیل انفجار تصادفی مواد منفجره و ریزش تونل با خطرات جانی همراه است. حماس گزارش داد که در سال ۲۰۱۷ ۲۲ عضو شاخه مسلح آن در تصادفات تونل کشته شدند. یک ستیزه‌جوی دیگر در ۲۲ آوریل ۲۰۱۸ کشته شد.
اهداف و کاربردهای استراتژیک

به گفته ایدو ایدو هتچ، تحلیلگر دفاعی اسرائیلی متخصص در جنگ‌های زیرزمینی، «سه نوع تونل مختلف در زیر غزه وجود داشت، تونل‌های قاچاق بین غزه و مصر؛ تونل‌های دفاعی در داخل غزه که برای مراکز فرماندهی و ذخیره سلاح استفاده می‌شد؛ و - متصل به غزه. تونل‌های دفاعی - تونل‌های تهاجمی که برای حملات فرامرزی به اسرائیل استفاده می‌شوند، از جمله دستگیری سربازان اسرائیلی.

مرکز امور عمومی اورشلیم، یک اندیشکده امنیتی اسرائیل، جنگ تونلی را به عنوان تغییر موازنه قدرت توصیف می‌کند: «جنگ تونلی، ارتش‌هایی را که در مقابل دشمن برتر از نظر فناوری قرار می‌گیرند، ابزار مؤثری برای مقابله با برتری هوایی آن‌ها فراهم می‌کند». به گفته این مرکز، تونل‌ها پرتاب‌کننده‌های موشک را پنهان می‌کنند، حملات به اهداف استراتژیک مانند فرودگاه بن گوریون را تسهیل می‌کنند و اجازه دسترسی فرامرزی به خاک اسرائیل را می‌دهند.

در سرمقاله ای در واشینگتن پست، این تونل‌ها به عنوان «استفاده از تن‌ها بتن به شدت مورد نیاز برای مسکن غیرنظامیان» و همچنین به عنوان خطری برای غیرنظامیان توصیف شده‌است، زیرا در زیر خانه‌های غیرنظامیان در «منطقه پرجمعیت شیجایه» و زیر بیمارستان الوفا ساخته شده‌اند.

کار بر روی سیستم تونل راه خروجی را برای شبه نظامیان حماس فراهم می‌کند تا در زمان صلح نسبی درگیر شوند.