مارکسیسم لیبرترین
گرایش‌های مارکسیست لیبرتین برجسته > درون فروید مارکسیسم

دو نظریه‌پرداز روانکاوی مارکسیست و فرویدی به دلیل تأکیدشان بر ضد استبداد و مسائل آزادی، برچسب آزادیخواهانه را دریافت کرده‌اند یا با آن در ارتباط بوده‌اند.
ویلهلم رایش روانکاو اتریشی، عضو نسل دوم روانکاوان پس از زیگموند فروید و از رادیکال‌ترین چهره‌های تاریخ روانپزشکی بود. وی نویسنده چندین کتاب و مقاله تأثیرگذار بود که از جمله آنها می‌توان به تحلیل شخصیت (۱۹۳۳)، روانشناسی توده فاشیسم (۱۹۳۳) و انقلاب جنسی (۱۹۳۶) اشاره کرد. کار او در زمینه شخصیت به پیشرفت آنا فروید در The Ego and Mechanisms of Defense (1936) و ایده وی در مورد زره عضلانی — بیان شخصیت در نحوه حرکت بدن کمک کرد — نوآوری‌هایی مانند روان درمانی بدن، فریتز گشتالت درمانی پرلز، تجزیه و تحلیل انرژی زیستی الکساندر لوون و درمان اولیه آرتور جانوف. نوشته‌های وی بر نسل روشنفکران تأثیر گذاشت - در جریان قیام‌های دانشجویی ۱۹۶۸ در پاریس و برلین، دانشجویان نام او را روی دیوارها خط زدند و نسخه‌هایی از روانشناسی توده فاشیسم را به سمت پلیس پرتاب کردند. در ۲۳ آگوست، شش تن از کتاب‌ها، مجلات و مقالات وی در دستگاه زباله سوز عمومی خیابان ۲۵ ام در نیویورک، دستگاه زباله سوز Gansevoort سوزانده شد. این مواد سوخته شامل کپی چندین کتاب وی از جمله انقلاب جنسی، تحلیل شخصیت و روانشناسی توده فاشیسم بود. اگرچه این مطالب قبل از بحث و گفتگو دربارهٔ رگ به زبان آلمانی منتشر شده بود، وی ذکر آن را به نسخه‌های انگلیسی اضافه کرده بود، بنابراین این حکم را گرفتند. همانند باتری‌های انباشته، FDA فقط قرار بود تخریب را مشاهده کند. به عنوان یکی از بدترین نمونه‌های سانسور در ایالات متحده ذکر شده‌است. رایش مبلغی مداوم برای آزادی جنسی شد، تا آنجا که کلینیک‌های مشاوره جنسی رایگان در وین برای بیماران طبقه کارگر و همچنین ایجاد اصطلاح " انقلاب جنسی " در یکی از کتاب‌های خود از دهه ۱۹۴۰ در وین.
از طرف دیگر، هربرت مارکوزه فیلسوف، جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز سیاسی آلمانی بود که با مکتب نظریه انتقادی فرانکفورت ارتباط داشت. کار او Eros and Civilization (1955) در مورد معنای اجتماعی زیست‌شناسی بحث می‌کند - تاریخ نه به عنوان یک مبارزه طبقاتی، بلکه مبارزه با سرکوب غرایز ما. این استدلال استدلال می‌کند که «جامعه صنعتی پیشرفته» (سرمایه‌داری مدرن) مانع رسیدن ما به جامعه ای غیر سرکوبگر «مبتنی بر یک تجربه اساساً متفاوت از وجود، یک رابطه اساساً متفاوت بین انسان و طبیعت و روابط وجودی اساساً متفاوت» می‌شود. این ادعا می‌کند که استدلال فروید مبنی بر اینکه سرکوب برای تداوم نیاز به تمدن است ، به دلیل آزادسازی و سازندگی اروس اشتباه است. مارکوزه استدلال می‌کند که «تعارض آشتی ناپذیر بین کار (اصل واقعیت) و اروس (اصل لذت) نیست، بلکه بین کار بیگانه (اصل عملکرد) و اروس است». رابطه جنسی برای "شرط بندها" (سرمایه داران) و برای کارگران فقط درصورتی که عملکرد مزاحمتی نداشته باشد مجاز است. مارکوزه معتقد است که یک جامعه سوسیالیستی می‌تواند جامعه ای باشد بدون نیاز به عملکرد فقرا و بدون سرکوب محرمانه جنسی ما - این می‌تواند کار بیگانه را جایگزین "کار جنبشی بیگانه" و در نتیجه "یک تمدن غیر سرکوبگر "تصعید غیر سرکوبگر" ". در طول دهه ۱۹۶۰، مارکوزه به شهرت جهانی به عنوان "معلم چپ جدید" دست یافت و مقالات زیادی را منتشر کرد و به دانشجویان رادیکال در سراسر جهان سخنرانی و مشاوره داد. او به‌طور گسترده سفر می‌کرد و کارهای او اغلب در رسانه‌های جمعی مورد بحث قرار می‌گرفت و به یکی از معدود روشنفکران آمریکایی تبدیل شد که مورد توجه قرار گرفت. مارکوزه هرگز تسلیم دیدگاه و تعهدات انقلابی خود نشد و برای دفاع از نظریه مارکسی و سوسیالیسم آزادیخواهانه تا پایان مرگ ادامه داد.