stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آلویس هیتلر

| آلُویْس هیتلر | آلُویْس هیتلر |
| --- | --- |
آلویس هیتلر: آلویس هیتلر
زادهٔ: ۷ ژوئن، ۱۸۳۷ دهکدهٔ اشترونِس، منطقهٔ والدفیرتل  اتریش
درگذشت: ۳ ژانویهٔ، ۱۹۰۳ (۶۵ سالگی) گاستهاوس اشتیفلر، لینتس  اتریش
همسر(ها): آنا گلاسل فرانتسیکا ماتسلبرگر کلارا هیتلر
فرزندان: آدولف هیتلر، آلویس هیتلر گوستاو هیتلر ، آیدا هیتلر  اوتو هیتلر ، آنگلا هیتلر ادموند هیتلر ، پائولا هیتلر
والدین: ماریا شیکل گروبر
آلُویس هیتلر (به آلمانی: Alois Hitler) (۷ ژوئن ۱۸۳۷–۳ ژانویهٔ ۱۹۰۳) پدر آدولف هیتلر بود.
تبار و خانواده

آلوُیْس فرزند ماریا شیکل‌گروبر در دهکدهٔ کشاورزی کوچکی در اشترونِس در اتریش به دنیا آمد. اشترونِس در منطقهٔ والدفیرتل واقع بود؛ منطقه‌ای جنگلی با تپه‌ماهورهای زیاد که در بخش شمال‌غربی قسمت جنوبی اتریش یعنی در بالای وین قرار گرفته‌است.
مادر آلُویس یکی از کشاورزان کاتولیک به نام ماریا آنا شیکْل‌گِروبر بود. ماهیت پدر آلُویس همچنان ناشناخته است.
شغل

براساس نوشته‌های هیتلر در کتاب نبرد من، آلُویس هیتلر کارمند گمرک بوده‌است.
رفتار با خانواده

به گفته هیتلر، پدرش الویس هیتلر فردی بشدت عصبانی و بداخلاق بود و با خانواده‌اش رفتار خوبی نداشت و همیشه او را بخاطر اشتباهاتش کتک میزد. او همچنین بعد از مرگ پدرش خوشحال بود، زیرا می‌توانست به رویای هنرمند شدن خود برسد.
نظر آدولف هیتلر درمورد پدرش

آدولف هیتلر در کتاب نبرد من می گوید: چرا پدرم و دیگر سربازان اتریشی برای کمک به پروس در جنگ با فرانسه شرکت نکردند؟ مگر ما با آلمانی به یک زبان صحبت نمی کنیم؟ مگر ما از یک نژاد نیستیم؟. او همچنین پدرش را فردی بی تفاوت می دید. او معتقد بود زندگی کارمندی پدرش هیچ هدفی ندارد و باعث محدود شدن او هم میشود.
محمد نبی محمدی

| مولوی مولوی محمد نبی محمدی | مولوی مولوی محمد نبی محمدی |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۲۰ Shah Mazar, ولایت لوگر، امارت افغانستان
درگذشته: ۲۱ آوریل ۲۰۰۲ (۸۲ سال) دولت اسلامی افغانستان
مدفن: برکی، افغانستان،  ولایت لوگر
سال‌های خدمت: ۱۹۶۵–۲۰۰۲
فرماندهی: حرکت انقلاب اسلامی افغانستان
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جنگ شوروی در افغانستان
محمد نبی محمدی (۱۹۲۰–۲۰۰۲) سیاستمدار افغان و از رهبران مجاهدین افغان بود که بنیانگذار و رهبر حزب سیاسی و گروه شبه نظامی نهضت انقلاب اسلامی بود. او از جنوری ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ به حیث معاون رئیس‌جمهور افغانستان تحت مجاهدین فعالیت کرد.
ژ۳

|  هکلر کخ ژ۳  |  هکلر کخ ژ۳  |
| --- | --- |
نوع: تمام‌خودکار، نیمه‌خودکار
خاستگاه: آلمان غربی، بهبود یافتهٔ سلاح ست‌می-ب (CETME-b) اسپانیایی بین ۱۹۵۴ و ۱۹۵۹
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط: بیش از ۶۴ کشور از جمله ارتش جمهوری اسلامی ایران (آجا)
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
تاریخ طراحی: دهه ۱۹۴۰
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: (G3KA4) با وزن 4.1KG و G3A3 با وزن 4,4KG و G3A4 با وزن 4.7KG و (G3SG/1) با وزن 5.54KG
طول: ۱۰۲۵ میلی‌متر
خدمه: تک‌نفره
هکلر و کخ ژ۳، (به آلمانی: Gewehr 3) یک تفنگ جنگی اتوماتیک ساخت شرکت هکلر و کخ آلمان با همکاری شرکت دولتی اسپانیایی CETME است. به این جنگ‌افزار به اختصار ژ۳ گفته می‌شود.
این جنگ‌افزار در سال ۱۹۵۹ به عنوان سلاح سازمانی ارتش آلمان انتخاب شد و از آن پس در طی چهل سال بیش از شصت کشور مانند ترکیه، یونان، سوئد، پاکستان، استونی پرتغال، مکزیک و ایران آن را به کار بردند، راز موفقیت ژ۳ در سادگی و ارزانی ساخت آن است. این سلاح با فشنگ پرقدرت کالیبر ۵۱×۷٫۶۲ میلی‌متر ناتو تغذیه می‌شود و می‌تواند در حالت نیمه اتوماتیک (تک تیر) و اتوماتیک (رگبار) عمل کند و مدلی نیز با قنداق تاشو دارد. این سلاح که در زمان جنگ ایران و عراق در بین عراقی‌ها به توپ دستی یا افعی سیاه معروف بود برای قدرت زیاد در نابودی اهداف از سوی ایران استفاده شد. ارتش آلمان در سال ۱۹۹۷ تفنگ ژ ۳۶ را جایگزین ژ ۳ کرد.
تاریخچه

بعد از جنگ جهانی دوم و اواسط دههٔ ۱۹۵۰، آلمان غربی مانند دیگر کشورهای عضو ناتو و سازنده جنگ‌افزار، به فکر تجهیز نیروهای نظامی خود با اسلحه‌ای تک‌نفره (سلاح انفرادی) با قابلیت شلیک خودکار و نیمه‌خودکار و داشتن قدرت یک تیربار (مسلسل) و دقت یک تفنگ بود که از فشنگ جدید ناتو «‎۷٫۶۲ × ۵۱» استفاده کند. در ابتدا، آلمان قصد خرید مجوز ساخت سلاح اف‌ان فال (FNFAL) بلژیکی را داشت، اما پس از مخالفت بلژیک، پیشنهاد خرید یکی از طراحی‌های شرکت ساخت سلاح اسپانیایی با نام ست‌می (CETME) را ارائه کرد و سپس در سال ۱۹۵۹ شرکت هکلر و کخ (Heckler & Koch) آلمان غربی (واقع در اوبرندورف آم نکا) تفنگ خودکار و نیمه‌خودکار ژ۳ را تولید کرد.
کاربران

در حال حاضر بیش از ۶۰ کشور دنیا از این سلاح استفاده می‌کنند و ۸ کشور از جمله ایران سازنده این سلاح هستند.
| منطقه | نیروهای دولتی | غیردولتی یا غیرقانونی |  |
| --- | --- | --- | --- |
| اروپای غربی | + | - |  |
| اروپای شرقی | - | - |  |
| خاورمیانه و شمال آفریقا | + | * |  |
| جنوب صحرای آفریقا | * | * |  |
| آسیای مرکزی | - | - |  |
| آسیای جنوبی | * | + |  |
| آسیای شرقی | - | - |  |
| مناطق اقیانوس آرام | - | - |  |
| آمریکای شمالی | - | - |  |
| آمریکای مرکزی | + | + |  |
| آمریکای جنوبی | * | * |  |
توضیح نشانه‌ها: * استفاده کلی \ + استفادهٔ جزئی \ - استفاده نمی‌شود: توضیح نشانه‌ها: * استفاده کلی \ + استفادهٔ جزئی \ - استفاده نمی‌شود
بیش از ۴۵ سال است که سلاح ژ۳ به عنوان سلاح سازمانی در اختیار ارتش و نیروهای مسلح ایران است. این سلاح در ابتدا به صورت تعداد محدودی توسط کارخانه هکلر و کخ تحویل ارتش ایران شد. سپس کارخانه اقدام به راه اندازی خط تولید این سلاح در صنایع مسلسل‌سازی ارتش (جنگ افزارسازی فعلی) کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، متخصصین آلمانی ایران را ترک کردند. در جریان پیروزی انقلاب اسلامی و با هجوم مردم به کارخانه و اشغال آن بسیاری از مدارک فنی و ابزارهای تولید آن از دست رفت. سپس با تلاش متخصصین کارخانه، خط تولید بازسازی و راه اندازی شد. به دلیل استفاده از این سلاح در ارتش ایران و انعقاد پیمان سنتو بین ۳ کشور ایران، ترکیه و پاکستان، این دو کشور نیز نسبت به انتخاب این سلاح برای نیروهای مسلح خود مبادرت ورزیدند. نمونه‌های جدید این سلاح مجهز به مکانیزم چکاننده ۳ تیر نیز می‌باشد.
ویژگی‌های تفنگ ژ۳

ژ۳ یک سلاح انفرادی و خودکار است. حالت خودکار به معنی شلیک پیوستهٔ مسلسل‌وار پس از یک بار مسلح شدن توسط انسان است. ژ۳ با فشار مستقیم گاز باروت بر آلات متحرکه مسلح می‌شود. به این معنی که پس از کشیدن ماشه و ضربهٔ چخماق به عقب گلنگدن و در نتیجهٔ آن ضربهٔ سوزن به چاشنی انتهای فشنگ، پس از انفجار باروت موجود در پوکه، تیر (مرمی) در اثر فشار گاز باروت به جلو پرتاب می‌شود و گاز باروت از طریق پوکه به سمت عقب، روی آلات متحرکه (که گلنگدن در آن قرار دارد) فشار وارد می‌کند و در نتیجهٔ این عمل، کل آلات متحرکه به سمت عقب رفته و عمل مسلح شدن به‌طور خودکار انجام می‌شود. تغذیهٔ ژ۳ با خشاب ۲۰ فشنگی از زیر قبضه تپانچه‌ای انجام می‌گیرد. برگه ناظم آتش این سلاح دارای ۳ وضعیتِ ضامن، تک تیر و رگبار است. لولهٔ ژ۳ با هوا خنک می‌شود.
دستگاه نشانه‌روی ژ۳ دو نوع است:
الف – دستگاه نشانه‌روی مکانیکی: شامل مگسک ثابت و روزنه دید متحرک (طبلک برد) که روی طبلک برد متحرک از شماره‌های ۱ تا ۴ مدرج شده و هر شماره نشانگر ۱۰۰ متر است.
ب – دستگاه نشانه‌روی اپتیکی (دوربین): که توسط یک پایه استاندارد بر روی قبضه نصب می‌گردد و خود دوربین در دون نوع متفاوت (۱ – دوربین دید در شب. ۲ – دوربین معمولی) می‌باشد. این تفنگ در دو گونه قنداق ساخته می‌شود:
قنداق ثابت چوبی و کائوچویی در مدل ژ۳-آ۳ (G3-A3)
قنداق تاشو فلزی کشویی در مدل ژ۳-آ۴ (G3-A4)
مشخصات فنی

کالیبر: کالیبر ۵۱×۷٫۶۲ میلی‌متر ناتو برابر با ۰٫۳۰۸ اینچ (‎.308 in)
وزن با خشاب فولادی پر و سرنیزه همراه غلاف آن: ۴٬۹۶ کیلوگرم
وزن بدون سرنیزه و خشاب: ۴٫۲۰۰ کیلوگرم در نوع کامل آن با قنداق پلاستیکی و خشاب پر) ۴٫۷ کیلوگرم
وزن خشاب آلومینیومی: ۱۳۰ گرم
وزن خشاب فولادی: ۲۶۰ گرم
وزن فشنگ: ۲۴ گرم
طول تفنگ با سرنیزه: ۱۲۴٫۶ سانتیمتر
طول سلاح بدون سرنیزه: ۱۰۲٫۶ سانتی‌متر
طول سلاح در حالت بسته: ۸۴ سانتیمتر
طول لوله: ۴۵ سانتیمتر
ظرفیت خشاب: ۲۰ فشنگ
تعداد و گردش خان: ۴ عدد از راست به چپ با ۱٫۵ دور گام.
سرعت اولیه گلوله: ۷۸۶ متر بر ثانیه
نواخت تیر علمی: ۵۰۰ الی ۶۰۰ تیر در دقیقه
نواخت تیر عملی: ۱۲۰ الی ۱۵۰ تیر در دقیقه
برد مفید: ۴۰۰ متر در حالت معمول و ۶۰۰ متر با استفاده از دوربین
برد مؤثر: ۱۲۰۰ متر
برد نهایی:۳۷۵۰ متر
معایب و محاسن

ژ۳ به عنوان سلاحی برای کاربرد یک‌نفره بسیار سنگین است. وزن نهایی آن هنگام اتصال سرنیزه با غلاف و پر بودن خشاب، نزدیک به ۵ کیلوگرم است و این وزن زیاد، مانعی برای فرد حمل‌کننده برای مانور راحت و سرعت‌بخشی به انجام عملیات نظامی است. با اینکه برد نهایی ژ۳ نزدیک به ۳۷۵۰ متر است، اما در بردهای زیاد دارای دقت پایینی است. از معایب دیگری که برای ژ۳ ذکر شده است، لگد بسیار سنگین آن است. در عین حال، دقت ژ۳ در برد کمتر از ۴۰۰ متر بسیار بالاست. این سلاح در صورت سهل‌انگاری در تمیز کردن و نگهداری نامناسب، دارای گیر بسیار بالا است و به این دلیل در جنگ‌های چریکی و شهری استفادهٔ محدودی دارد. از دیگر معایب ژ۳ عدم تغذیه با خشاب بیشتر از ۲۰ تیری بعلت بلندی طول فشنگ است. اما این اسلحه نسبت به رقیب خود یعنیFN FAL سلاح بهتری است و با اینکه هردو از یک فشنگ استفاده می‌کنند ولی ژ۳ قدرت بیشتری در عبور از اجسام دارد همچنین کوتاه‌تر و خوش دست تر از FN FAL است و همچنین FAL به دلیل استفاده از قنداق نه چندان خوب حساسیت بیشتر و مشکلاتی مانند قفل نامناسب خشاب عملکرد ضعیف تری نسبت به ژ۳ دارد.
ابزارها و لوازم فرعی

سر نیزه، شعله پوش مانوری، بند، دوپایه، دوربین معمولی، دوربین دید در شب، وسایل تنظیف که شامل: روغندان، برس زبر، برس نرم فرچه مویی زنجیر لوله پاک کن، خشاب آلومینیومی است. وسایل لوله جوفی (جعبه خفیف) که با نصب این وسایل بر روی سلاح می‌توان کالیبر آن را به ۰٫۲۲ اینچ تبدیل نمود. این کار جهت شکار و تمرین تیراندازی انجام می‌گیرد؛ که وسایل لوله جوفی عبارتند از: آلات متحرکه مخصوص، ۲ عدد خشاب مخصوص ۰٫۲۲ اینچی، لوله مخصوص خفیف، جعبه تنظیف.
مهمات

تفنگ ژ۳ بدون نیاز به افزودن وسایلی خاص، و فقط با عوض کردن فشنگ و استفاده از نوع گازی شش‌پر می‌تواند نارنجک تفنگی شلیک کند. انواع مختلفی از فشنگ‌های رسام، آتش‌زا، مانوری و شکاری برای کاربرد در این اسلحه طراحی شده‌اند.
مهمات > نارنجک‌های تفنگی

انواع مختلفی از نارنجک‌های تفنگی برای عملیات ضد شورش، علیه نفرات، علیه سنگرها و نارنجک‌های ضد تانک و ادوات زرهی مخصوص این تفنگ موجود هستند. تمام نارنجک‌های مخصوص ژ۳ بدون نیاز به تعویض لوله و قطعات دیگر قابل استفاده هستند.
| نوع نارنجک | نشان و شکل | - | کاربرد |
| --- | --- | --- | --- |
| ضد زره | به رنگ مشکی، دارای حرف روی بدنه |  | ضد ادوات زرهی دشمن |
| ضد زره آموزشی | آبی رنگ، از جنس پلاستیک |  | برای تمرین پرتاب با تفنگ |
| اشک‌آور | به رنگ قرمز، اندازهٔ کوچک‌تر |  | در شهرها و جنگ‌های نزدیک به عنوان ضد شورش و عاملی برای پراکندگی دسته‌ها |
| ضد نفر | به رنگ زرد، در بعضی موارد طوسی رنگ |  | پرتاب در سنگر، پرتاب به سوی نفر و دسته |
مهمات > فشنگ‌های مخصوص

فشنگ‌های مختلفی برای کاربردهای جنگی، ضد نفر، ضد خودرو، آموزشی و شکاری مورد استفاده قرار می‌گیرند. مرمی نوع شکاری بدون پوسته و دارای نوک صیقلی است تا گوشت شکار را متلاشی نکند.
| نوع فشنگ | نشان و شکل | - | کاربرد و توضیح |
| --- | --- | --- | --- |
| جنگی معمولی | رنگ اصلی فشنگ طلایی، دارای مرمی مسی رنگ و نوک تیز |  | فشنگ بسیار قوی ضد نفرات |
| رسام | نوک قرمز مرمی و یک حلقه در انتهای مرمی |  | ارسال علامت، ایجاد خط آتش برای راهنمایی دیگر تیراندازان |
| ضدزره | نوک سیاه رنگ مرمی |  | ضد نفرات و خودرو، قابلیت نفوذ در خودروهای زرهی سبک |
| آتش‌زا | نوک آبی در مرمی |  | برای آتش زدن انبارهای مهمات یا پوشاک |
| آموزشی | وجود سوراخ روی پوکه |  | برای آموزش گذاشتن فشنگ در خشاب |
| فشنگ گاز (سه‌پر - فشنگ مشقی) | بدون مرمی، نوک فشنگ مشکی رنگ |  | آموزش نشانه‌گیری تیراندازی |
| فشنگ گاز (شش‌پر - مخصوص نارنجک) | بدون مرمی، نوک سبزرنگ |  | برای پرتاب نارنجک‌های تفنگی |
| فشنگ مانوری | مرمی پلاستیکی آبی رنگ |  | عملیات ضد شورش و مانور |
| فشنگ شکاری | نوک مرمی تیز نبوده و صیقلی است |  | شکار جانوران |
| فشنگ سر باز | بدون مرمی، نوک قرمز |  | کاربرد آموزشی |
سربازان پرتغالی ناتو در بوسنی هرزگوین
سرباز نیروی دریایی آمریکا در کنیا
سرباز اهل لتونی با ژ۳ مدل آکی۴ ساخت سوئد در عراق
جاکوپو فازینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  جاکوپو فازینی
زادروز:  ۶ مارس ۲۰۰۳ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  ماسا، ایتالیا
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال امپولی
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۷–۲۰۲۲:  امپولی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۲– |  امپولی |  ۶۱ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹ |  زیر ۱۷ سال ایتالیا |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  زیر ۱۹ سال ایتالیا |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  زیر ۲۰ سال ایتالیا |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  زیر ۲۱ سال ایتالیا |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵
جاکوپو فازینی (زاده ۶ مارس ۲۰۰۳) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی به عنوان هافبک برای باشگاه فوتبال امپولی در سری آ بازی می‌کند..
یحیی عدوانی

| یحیی عَدوانی | یحیی عَدوانی |
| --- | --- |
زادهٔ: بصره
درگذشت: ۷۴۶م / ۱۲۹ق ؟، خراسان
پیشه(ها): زبان‌شناس، محدث
ابوسلیمان یحیی بن یَعمَر وشقی نحوی بصری عَدوانی (متولد بصره - خراسان ۷۴۶م؟) زبان‌شناس، محدث و تابعی بود. یزید بن مُهَلَّب او را به قضاوت خراسان گماشت و به یکباره برکنار کرد. او در تبعید در خراسان به‌روزگار مروان بن محمد درگذشت.
متالوتیونئین

متالوتیونئین(MT) یک خانواده از پروتئین‌های غنی از سیستئین، و با وزن مولکولی کم (MW در محدوده ۵۰۰–۱۴۰۰۰ دالتون) است. این پروتئین‌ها در غشای دستگاه گلژی قرار دارند. MTها دارای توانایی اتصال به فلزات سنگین فیزیولوژیکی (مانند روی، مس، سلنیوم) و زنوبیوتیک (مانند کادمیوم، جیوه، نقره، آرسنیک) از طریق گروه تیول باقیمانده سیستئین است که تقریباً ۳۰٪ آمینو اسید باقی مانده را تشکیل می‌دهد.
برای مطالعهٔ بیشتر

Cherian MG, Jayasurya A, Bay BH (December 2003). "Metallothioneins in human tumors and potential roles in carcinogenesis". Mutation Research. 533 (1–2): 201–9. doi:10.1016/j.mrfmmm.2003.07.013. PMID 14643421.
جنگل مانگرو

پراکندگی جهانی جنگل‌های مانگرو
جنگل مانگرو (به انگلیسی: Mangrove forest) یا جنگل کِشَندی که باتلاق حرا، بیشه حرا یا مَنگَل نیز نامیده می‌شوند، تالاب‌های زایا هستند که در مناطق جزرومدی ساحلی می‌رویند. جنگل‌های مانگرو عمدتاً در عرض‌های جغرافیایی حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای رشد می‌کنند زیرا درختان مانگرو نمی‌توانند دمای انجماد را تحمل کنند. حدود ۸۰ گونه مختلف از درختان مانگرو وجود دارد. همه این درختان در مناطقی با خاک کم‌اکسیژن رشد می‌کنند، جایی که آب‌های با حرکت آهسته اجازه می‌دهد تا رسوب ریز جمع شود.
ویژگی‌ها

اصطلاحات جنگل مانگرو، مرداب مانگرو یا جنگل کشندی یا مانگال معرف تمام اجتماعاتی است که به وسیله این گیاهان شکل گرفته‌اند. مانگروها گیاهان گلدار خشکی‌زی هستند که به علت عدم توانایی در رقابت با سایر گونه‌های گیاهان در خشکی به ساحل دریا روی آورده‌اند؛ و با تحمل شرایط زیستی دشوار حد فاصل دریا و خشکی، بلامنازع در این منطقه چیرگی یافته‌اند، به طوری که در گستره تحت اشغال مانگروها کمتر گیاهی قادر به رقابت با آنها است.
گونه گیاهی مانگرو در مناطق استوایی و نیمه استوایی یافت شده و روزی دو بار زیر سیلی از آب شور غرق می‌شود. این گیاهان نه‌تنها می‌توانند در آبهای ۱۰۰ برابر شورتر از آنچه بیشتر گیاهان وابسته به آب‌های شیرین قدرت تحمل آن را دارند، زنده بمانند بلکه زیستگاه مناسبی برای انواع گونه‌ها از خرچنگ تا پرندگان به حساب می‌آیند. مانگروها می‌توانند با روش‌های مختلف حیات خود را حفظ کنند. برخی از گونه‌ها دارای سیستم فیلتر داخلی هستند که مانع از آن می‌شود نمک وارد ریشه آنها شود.
پراکنش

اطلاعات بیشتر: فهرست بوم‌ناحیه‌های مانگرو
در سراسر جهان حدود ۸۰ گونه توصیف شده از مانگرو وجود دارد که در امتداد سواحل دریایی زندگی می‌کنند. حدود ۶۰ گونه از این گونه‌ها مانگرو واقعی هستند که فقط در پهنه کشندی بین جزر و مد زندگی می‌کنند.
مانگرو را می‌توان در ۱۱۸ کشور و منطقه در مناطق حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای جهان یافت. بیشترین درصد مانگروها بین عرض‌های جغرافیایی ۵ درجه شمالی و ۵ درجه جنوبی یافت می‌شود. تقریباً ۷۵ درصد از مانگروهای جهان فقط در ۱۵ کشور یافت می‌شوند. تخمین مساحت مانگروها بر اساس سنجش از دور و داده‌های جهانی کمتر از برآوردهای مبتنی بر پیشینه تاریخی و بررسی‌ها برای دوره‌های مشابه است.
در سال ۲۰۱۸، مؤسسه ابتکار جهانی پایش مانگرو یک پایه جهانی بر اساس سنجش از راه دور و داده‌های جهانی برای سال ۲۰۱۰ منتشر کرد. آنها کل مساحت جنگل‌های مانگرو در جهان را تا سال ۲۰۱۰ حدود ۱۳۷۶۰۰ کیلومتر مربع (۵۳۱۰۰ مایل مربع) تخمین زدند که ۱۱۸ کشور و قلمرو را در بر می‌گیرد. به پیروی از کنوانسیون‌های شناسایی مناطق جغرافیایی از کنوانسیون رامسر برای حفاظت از تالاب‌ها، محققان گزارش کردند که آسیا بیشترین سهم (۳۸٫۷٪) از مانگروهای جهان را دارد. پس از آسیا، آمریکای لاتین و دریای کارائیب (۲۰٫۳٪)، آفریقا (۲۰٫۰٪)، استرالیا و اقیانوسیه (۱۱٫۹٪) و آمریکای شمالی (۸٫۴٪) قرار دارند.
اهمیت

جوامع گیاهی مانگرو سرمنشأ زنجیره‌های غذایی دیگر موجودات زنده منطقه بوده و دارای اراضی مساعد و حاصلخیز وسیعی هستند. چنین محیطی به دلیل آنکه در حد واسط اکوسیستم خشکی و اکوسیستم دریایی قرار گرفته، موجب به وجود آمدن زیستگاه مناسبی برای انواع جانوران آبزی و پرندگان گشته‌اند.
مانگروها از مهم‌ترین نظام‌های حیات‌بخش جهان محسوب می‌شوند و با سایر اکوسیستم‌های جنگلی تفاوت اساسی دارند. مانگروها جنگل‌های ویژه‌ای هستند که نوع استقرار خود با شرایط بوم‌مرزی
که در گذرگاه آب و خشکی حاکم سازگاری پیدا کرده‌اند. استقرار مانگروها متأثر از شرایط آبی و خشکی اطراف توأم است. اراضی جنگلی مانگرو با توجه به شرایط زیستی ویژه خود، همواره به‌عنوان زیستگاه‌های حساس قابل توجه بوده و به‌دلیل استقرار در محیط پویای زندگی برای مقابله با شرایط غیرمتعارف حاکم بر رویشگاه‌ها، خود را تجهیز کرده و سازگاری منحصربه‌فردی را ارایه داده‌اند، به گونه‌ای که همواره در کانون تشکیلات حفاظتی بین‌المللی قرار گرفته و به‌عنوان زیستگاه‌های حفاظت‌شده معرفی می‌شوند. به جهت اهمیت این جنگل‌ها ۴ مرداد (۲۶ ژوئیه) را «روز جهانی مانگرو» نامگذاری کرده‌اند.
نقشه سونداربانس، بزرگ‌ترین جنگل مانگروی دنیا
ببر بنگال در سونداربانس
آبراهه در حالت جزر
بوم‌شناختی

[[پرونده:IMG.photo_of_sundarban.jpg|پیوند=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/IMG.photo of sundarban.jpg/290px-IMG.photo of sundarban.jpg|بندانگشتی| {{|سونداربان، بزرگ‌ترین جنگل مانگروی جهان]]
جنگل‌های مانگرو با حدود ۱۰ میلیون هکتار مساحت در دنیا زیستگاه امنی برای هزاران پرنده آبزی و کنار آبزی و گونه‌های آبی است که بیشترین پراکنش را در سواحل رودخانه‌ها و دریاهای مناطق جنب‌حاره‌ای دارند.
بوم‌شناختی > حفاظت از مناطق ساحلی

مانگرو از گونه‌های آبزی و نادر جنگلی است که در پهنه‌های گلی می‌روید و نقش مهمی در اکوسیستم مناطق ساحلی و حفاظت از سواحل دارد. جنگل‌های مانگرو در برابر وقوع طوفان نقش حفاظتی بازی می‌کنند. به‌طور مثال ساکنان مناطق ساحلی جنوب شرق هند با کمک این پوشش گیاهی توانستند سال ۲۰۰۴ از سونامی مرگبار جان سالم به در ببرند.
بوم‌شناختی > جذب کربن

درختان مانگرو قادر به جذب و ذخیره گاز دی‌اکسید کربن هستند. هر درخت مانگرو دارای ظرفیت جذب تقریبی ۱۲٫۳ کیلوگرم کربن‌دی‌اکسید در سال است.
شرایطی که این پوشش گیاهی در آن زیست می‌کند موجب رشد سریع درختان و کاهش سرعت فرسایش مواد ارگانیک خاک می‌شود و در نتیجه این وضعیت جنگل‌های مانگرو را به جذب کننده مناسب کربن تبدیل کرده است. بررسی انجام شده در سال ۲۰۱۵ نشان می‌دهد جنگل‌های مانگرو در منطقه اقیانوسی هند – آرام نسبت به دیگر جنگل‌ها در این ناحیه ۶ درصد بیشتر کربن ذخیره می‌کنند.
تخریب جنگل‌های مانگرو

جوامع گیاهی مانگرو همیشه تأمین‌کننده بخشی از نیازهای اقتصادی انسانی است به‌طوری که در پاره‌ای نقاط، به خاطر برداشت‌های نادرست، بقای آن‌ها که قبلاً به صورت توده‌های جنگلی انبوهی بوده، به خطر افتاده است.
طی پنجاه سال گذشته، تقریباً یک سوم از جنگل‌های مانگرو در جهان از دست رفته‌اند، اما بسیاری از مطالعات نرخ تخریب این زیستگاه‌ها را کمتر نشان می‌دهد. فشار بالای جمعیت در مناطق ساحلی منجر به تبدیل بسیاری از جنگل‌های مانگرو به دیگر استفاده‌ها مانند احداث سازه‌ها، آبزی پروری، کشت برنج و تولید نمک شده است به علاوه تقاضا برای محصولات چوبی این جنگل‌ها رو به افزایش است. مطالعات بسیاری دلالت بر کاهش وسعت مانگروها در گذر زمان دارند. به‌طور کلی مانگروها نسبت به انواع گوناگونی از آشفتگی‌های محیطی آسیب‌پذیر هستند، آنها گیاهانی حساس به تشکیل لجن یا رسوب‌گذاری شدید، ایستابی، آبگیری آب‌های سطحی و مهم‌تر از همه نفت می‌باشند. این آسیب‌ها جذب اکسیژن را از طریق تنفس کاهش داده و موجب افزایش نرخ مرگ و میر مانگروها می‌شوند.
در گذشته جنگل‌های مانگرو بیشتر مناطق خط ساحلی استوایی را در بر می‌گرفت اما در نیمی از قرن گذشته وسعت این جنگل‌ها به نصف کاهش پیدا کرد. ۴۲ درصد از ۱۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون هکتار از باقیمانده جنگل‌های مانگرو در آسیاست و اندونزی به تنهایی از ۲۰ درصد پوشش جنگلی مانگرو برخوردار است. از ۶۰ تا ۱۰۰ گونه مانگرو در جهان ۵۵ گونه در اندونزی وجود دارد. در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ حدود ۱۰۰ هزار هکتار از جنگل‌های مانگرو در جنوب شرق آسیا از بین رفته است. در اندونزی پرورش میگو علت ۴۴ درصدی از بین رفتن جنگل‌های مانگرو بوده است.
حرا در پارک ملی بالی غربی، اندونزی
مانگروها در مناطق حاره‌ای و مانداب‌های شور در مناطق معتدل غالب هستند.
  غلبه یا مانگروها
  غلبه با مانداب‌های شور
جنگل‌های مانگرو میزبان بسیاری از گونه‌های پرندگان هستند.
یورودوپلکس

| یورودوپلکس | یورودوپلکس |
| --- | --- |
نزدیک شدن به یورودوپلکس ایستگاه مرکزی کارلسروهه: نزدیک شدن به یورودوپلکس ایستگاه مرکزی کارلسروهه
دوره خدمت: 2011– تاکنون
سازنده: آلستوم
نام خانواده: TGV
ساخته شده: 2011–2023
آغاز به کار: 2011–تاکنون(SNCF) 2018–تاکنون(ONCF)
شمار در حال ساخت: 134 trainsets
شمار در حال کار: 134 trainsets (+2 power cars) (122 SNCF, 12 ONCF) (as of April 2023)
تشکیل: 10 cars (2 power cars + 8 trailers)
شمار ناوگان: 801-893, 4701-4730 (SNCF) 1201-1212 (ONCF)
ظرفیت: 509 seats (SNCF, 55 trainsets) 556 seats (SNCF, 67 trainsets) 533 seats (ONCF)
گرداننده(گان): SNCF (France) ONCF (Morocco)
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طول قطار: ۲۰۰٫۱۹ متر (۶۵۶ فوت ۹ اینچ)
طول خودرو: Power car: ۲۲٫۱۵ متر (۷۲ فوت ۸ اینچ) End car: ۲۱٫۸۴۵ متر (۷۱ فوت ۸٫۰ اینچ) Intermediate car: ۱۸٫۷ متر (۶۱ فوت ۴ اینچ)
عرض: ۲٫۹۰۴ متر (۹ فوت ۶٫۳ اینچ)
ارتفاع: ۴٫۳۲ متر (۱۴ فوت ۲ اینچ)
درها: یک در هر طرف برای هر خودروی سواری
بیشینه سرعت: ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت (۲۰۰ مایل بر ساعت)
وزن: ۳۹۹ تن (۳۹۳ تن بزرگ؛ ۴۴۰ تن کوچک)
موتور(های) کششی: 8 x Alstom 6 FHA ۱٬۱۶۰ کیلووات (۱٬۵۵۶ اسب بخار) AC asynchronous motors
توان خروجی: ۹٬۲۸۰ کیلووات (۱۲٬۴۴۵ اسب بخار)(۲۵ کیلووات ۵۰ هرتز) ۶٬۸۰۰ کیلووات (۹٬۱۱۹ اسب بخار)(۱۵ کیلو ولت ۱۶.۷ هرتز جریان متناوب) ۳٬۶۸۰ کیلووات (۴٬۹۳۵ اسب بخار) (1,500 V DC)
سامانه(های) ریل برقی: ۲۵ کیلووات ۵۰ هرتز ۱۵ کیلو ولت ۱۶.۷ هرتز جریان متناوب 3,000 V DC 1,500 V DC Overhead catenary
گیرنده(های) جریان: Pantograph
طبقه‌بندی یوآی‌سی: Bo'Bo'+2'2'2'2'2'2'2'2'2'+Bo'Bo'
سامانه(های) ترمز: Regenerative and pneumatic
سیستم(های) ایمنی: ERTMS level 2, KVB, TVM 430, ASFA, LZB, PZB, ZUB, Integra
سیستم کوپلینگ: Scharfenberg
چند کارِگی: Up to two trains
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
یورودوپلکس یک قطار دو طبقه پرسرعت است که توسط آلستوم ساخته شده‌است. این قطار در درجه اول توسط شرکت ملی راه‌آهن فرانسه و همچنین با شرکت راه‌آهن ملی مراکش ONCF اداره می‌شود. این نسل سوم TGV Duplex است.
قطارهای یورودوپلکس قابلیت هم‌کنش‌پذیری دارند و دارای تجهیزاتی هستند که به آنها امکان می‌دهد با انواع مختلف سیستم‌های برق رسانی و سیگنال دهی بین چندین کشور قاره اروپا سفر کنند. واریسیون مراکشی اولین قطار پرسرعتی است که در آفریقا فعالیت می‌کند.