stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آیت بن حدو

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
دژ آیت بن حدّو در نور عصرگاه: دژ آیت بن حدّو در نور عصرگاه
مکان: مراکش
معیار ثبت: فرهنگی: (iv), (v)
تاریخ ثبت: ۱۹۸۷
مختصات: ۳۱°۲′۵۰″ شمالی ۷°۷′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۰۴۷۲۲°شمالی ۷٫۱۲۸۸۹°غربی﻿ / 31.04722; -7.12889
آیت بن حدّو دژی یا کاخی است بر سر راه کاروان‌های پیشین، بین صحرای بزرگ آفریقا و مراکش. این منطقه به عنوان میراث جهانی از ۱۹۸۷ در سازمان یونسکو به ثبت رسیده‌است و دارای چندین قصبه زیباست که از بخت بد با هر طوفان بخشی از آن آسیب می‌بیند. هر چند که بیشتر ساکنان محلی بیرون از دژ زندگی می‌کنند، هنوز هم می‌توان ده خانواده را در درون کاخ دید.
شهر «ایت بن حدو» Ait-Ben-Haddou در دامنه‌های جنوبی کوه‌های بلند اطلس واقع شده و یکی از شگفت انگیزترین مناظر دست‌ساز بشری می‌باشد که در راستای دره‌ای در بیابان صخره‌ای مراکش واقع شده‌است. این شهر را به خاطر قصبه‌های آن Kasba (ساختمان‌های بلند) می‌شناسند که در کنار هم و پشت دیوارهای دفاعی شهر قرار گرفته و توسط برج‌هایی در گوشه‌ها تقویت گشته‌اند. چنین شهری با نام ksar (قصر) یا شهر مستحکم شناخته می‌شود. «ایت بن حدو» یکی از بهترین نمونه‌های قصر در معماری جنوب مراکش است.
بنابر باور افراد محلی، «ایت بن حدو» در سال ۷۵۷ پس از میلاد توسط بن حدو پایه‌گذاری شده، کسی که سنگ قبر او جایی پشت دیوارهای این شهر خفته‌است. هرچند، هیچ‌کدام از ساخت‌و‌سازهای شهر به قبل از قرن هفدهم میلادی بازنمی‌گردند (گرچه رد ساختار و تکنیک‌های مورد استفاده در آنها را می‌توان تا دوران‌های بسیار اولیه جست‌و‌جو نمود). این شهر در اصل در کنار یک مسیر بازرگانی بسیار مهم واقع شده بوده که ساحارا را به مراکش متصل می‌کرده‌است. از آنجا که تا قرن ۱۶ام میلادی تجارت در این مسیر کاهش یافته، این شهر کم‌کم از رونق افتاده و اهمیت خود را از دست داده‌است. امروز بیشتر ساکنان اصلی شهر به آن طرف رودخانه و یک روستای مدرن‌تر مهاجرت نموده‌اند که به جاده نیز نزدیک‌تر است.
زیبایی این سازه باعث شده لوکشین فیلم‌های معروف و زیادی باشد از جمله
لورنس عربستان (۱۹۶۲)
سودوم و گوموراه (۱۹۶۲)
شاه اودیپ (۱۹۶۷)
مردی که می‌خواست سلطان باشد (۱۹۷۵)
عیسی (۱۹۷۹)
راهزنان زمان (۱۹۸۱)
گوهر نیل (۱۹۸۵)
نورهای زنده (۱۹۸۷)
آخرین وسوسه عیسی (۱۹۸۸)
آسمان پناه دهنده (۱۹۹۰)
کوندون (۱۹۹۷)
باغ عدن (۱۹۹۸)
مومیایی (۱۹۹۹)
گلادیاتور (۲۰۰۰)
اسکندر (۲۰۰۴)
شاهزاده ایرانی (۲۰۱۰)
ملکه صحرا (۲۰۱۵)
و همین‌طور اخیراً در سریال تلویزیونی «بازی تاج وتخت».
سال ۱۹۶۲ و هنگام فیلمبرداری فیلم Lawrence of Arabia در «ایت بن حدو» کارگردان دیوید لین بسیاری از خانه‌های در حال فروپاشی قصر را مرمت نمود. بعدها پس از به رسمیت شناخته شدن این مکان توسط یونسکو در سال ۱۹۸۷، بازسازی‌های دیگری صورت گرفت که حداقل بخش‌های جلویی شهر در وضعیت خوبی ظاهر شوند، البته ساختمان‌های واقع شده در قسمت پشتی همچنان احتیاج به توجه شدید دارند.
کلیسای جامع سوتیتسخولی

| کلیسای جامع سوتیتسخولی | کلیسای جامع سوتیتسخولی |
| --- | --- |
Cathedral seen in 2013: Cathedral seen in 2013
دین: دین
وابستگی: کلیسای ارتدکس گرجی
مکان: مکان
مکان: متسختا، متسختا-متیانتی،  Georgia
موقعیت در گرجستان: موقعیت در گرجستان
مختصات: ۴۱°۵۰′۳۱″شمالی ۴۴°۴۳′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۴۱۹°شمالی ۴۴٫۷۲۱۱°شرقی﻿ / 41.8419; 44.7211
معماری: معماری
معمار(ها): Konstantine Arsakidze
گونه: کلیسای جامع
سبک: Cross-in-square
پایان ساخت: 4th century AD (by King میریان سوم) 5th century AD (during the reign of واختانگ یکم) 1010–1029 (during the reign of George I)
گنبد(ها): 1
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Historical Monuments of Mtskheta: نام رسمی: Historical Monuments of Mtskheta
گونه: Cultural
معیار: iii, iv
تاریخ ثبت: 1994  (18th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 708
Region: فهرست میراث جهانی
 بنای تاریخی غیرمنقول فرهنگی با اهمیت ملی گرجستان:  بنای تاریخی غیرمنقول فرهنگی با اهمیت ملی گرجستان
نام رسمی: Svetitskhoveli Complex: نام رسمی: Svetitskhoveli Complex
تاریخ ثبت: ۷ نوامبر ۲۰۰۶؛ ۱۸ سال پیش (۲۰۰۶-07}})
شماره ثبت: 2507
Item Number in Cultural Heritage Portal: 5080
Date of entry in the registry: ۳ اکتبر ۲۰۰۷؛ ۱۷ سال پیش (۲۰۰۷-03}})
کلیسای جامع سوتیتسخولی (گرجی: სვეტიცხოვლის საკათედრო ტაძარი Svet'icxovlis sak'atedro t'adzari) یک کلیسای جامع مسیحی ارتدکس است که در شهر تاریخی متسختا، گرجستان، در شمال غربی تفلیس پایتخت گرجستان واقع شده‌است. سوتیتسخولی که شاهکار قرون اولیه و میانه است، توسط یونسکو به عنوان یک میراث جهانی شناخته شده‌است. این مکان در حال حاضر دومین ساختمان بزرگ کلیسایی در گرجستان، پس از کلیسای جامع ترینیتی مقدس است.
سوتیتسخولی که به عنوان محل دفن ردای مسیح ادعا شده شناخته می‌شود، از دیرباز یکی از کلیساهای اصلی ارتدکس گرجستان بوده و یکی از مورد پرستش‌ترین مکان‌های عبادت در منطقه است. در طول قرن‌ها، کلیسای جامع به عنوان محل دفن پادشاهان بوده‌است. ساختار متقاطع کنونی بین سال‌های ۱۰۱۰ و ۱۰۲۹ توسط معمار گرجی قرون وسطایی آرسوکیسدزه تکمیل شد، اگرچه قدمت این مکان به اوایل قرن چهارم بازمی‌گردد. معماری بیرونی کلیسای جامع نمونه ای از تزئینات معمولی قرن یازدهم است که به خوبی حفظ شده‌است.
سوتیتسخولی یک نقطه عطف فرهنگی در خطر انقراض در نظر گرفته می‌شود. از ناملایمات مختلفی جان سالم به در برده‌است و بسیاری از نقاشی‌های دیواری گرانبها آن به دلیل سفید شدن توسط مقامات امپراتوری روسیه از بین رفته‌است.
تاریخ

کلیسای اصلی در قرن چهارم پس از میلاد در زمان سلطنت میریان سوم کارتلی (ایبریا) ساخته شد. گفته می‌شود سنت نینو محل تلاقی رودخانه‌های متکواری (کورا) و آراگوی را به عنوان اولین کلیسای گرجی انتخاب کرده‌است.
کریستوفر قدیس

| کریستوفر قدیس | کریستوفر قدیس |
| --- | --- |
نگاره‌ای از کریستوفر قدیس که عیسی بن مریم را بردوش می‌کشد.: نگاره‌ای از کریستوفر قدیس که عیسی بن مریم را بردوش می‌کشد.
درگذشتۀ: ۲۵۱ (میلادی)
کریستوفر قدیس یکی از قدیسان در دین مسیحیت است. وی مردی بود با توانمندی جسمی بسیار بالا که آن را تنها در دست نیرومندترین کسان می‌نهاد. نخست در خدمت پادشاه خود بود که بعدها فهمید پادشاهش از ابلیس می‌ترسد، پس تصمیم گرفت به خدمت ابلیس یا شهریار تاریکی برود. یک روز دریافت که ابلیس از ۲ تکه چوب که به گونه صلیب بر هم گذاشته شده می‌ترسد، از آنجا بود که به خدمت مسیح درآمد.
راهبی به او رهنمود کرد که کنار رودخانه‌ای به انتظار مسیح بنشیند تا او به سراغش بیاید. سال‌ها در کنار رودخانه بود و برای اینکه حوصله اش سر نرود مردم را از این سوی رودخانه بلند می‌کرد و به آن سوی رودخانه می‌برد. با نگرش به زور فراوانی که داشت حتی می‌توانست شتر را با بارش بلند کند و از رودخانه عبور بدهد. تا اینکه یک روز کودکی از او خواست تا او را از رودخانه عبور بدهد. نخست حمل کودک ساده بود. ولی هرچه به جلو می‌رفت بارش سنگینتر می‌شد و بردنش دشوارتر.
میانهٔ رودخانه احساس کرد ” همگی جهان را بر دوش دارد” و فهمید مسیح بر روی شانه‌هایش نشسته‌است. مسیح گناهان او را بخشید و به او زندگی جاودانه بخشید و او قدیس پشتیبان مسافران شد.
وی توسط امپراتور رومی دقیانوس کشته شد.
صومعه جواری

| صومعه جواری | صومعه جواری |
| --- | --- |
صومعه جواری: صومعه جواری
دین: دین
وابستگی: کلیسای ارتدکس گرجی
مکان: مکان
مکان: متسختا، گرجستان
معماری: معماری
گونه: کلیسا
سبک: Tetraconch
پایان ساخت: ۵۸۶–۶۰۵، توسط King Stephen I of Kartli (Iberia)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Historical Monuments of Mtskheta: نام رسمی: Historical Monuments of Mtskheta
گونه: فرهنگی
معیار: iii, iv
تاریخ ثبت: ۱۹۹۴  (۱۸امین اجلاس یونسکو)
شماره ثبت: 708
منطقه: اروپا
صومعه جواری (انگلیسی: Jvari) یک صومعه در متسختا، گرجستان است.
این صومعه در سال ۵۴۵ تأسیس و در سال‌های ۵۸۶–۶۰۵ تکمیل شده‌است، صومعه جواری در سال ۱۹۹۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
نگارخانه

سراسرنمایی از موقعیت صومعه جواری
تخت سلیمان، قرقیزستان

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: فرهنگی: iii, vi
شمارهٔ ثبت: ۱۲۳۰
تاریخ ثبت: ۲۰۰۹ (طی نشست ۳۳ام)
تخت سلیمان کوهی است در شهر اوش در قرقیزستان . این کوه تنها میراث جهانی یونسکو در این کشور است.
این محل در سی‌وسومین نشست یونسکو در فهرست میراث جهانی ثبت شد. یونسکو تخت سلیمان را به عنوان میراث ارزشمند فرهنگی در فهرست میراث جهانی قرارداد و خواستار کمک سازمان‌های بین‌المللی برای حفظ این اثر تاریخی شد.
پیشینه

اوش شهری در جنوب قرقیزستان، در درهٔ باستانی فرغانه، مرکز استان اوش در قرقیزستان است. این شهر در ارتفاع ۸۷۰ تا ۱٬۱۰۰ متری از سطح دریا، بر کران رود آق‌بورا که از دامنه‌های کوه آلای سرچشمه می‌گیرد، نهاده شده‌است. وامبری، خاورشناس مجاری نام دیگر اوش را تخت سلیمان یاد کرده و گفته‌است هر ساله شمار فراوانی زایر به آنجا روی می‌آورند. گویا این همان بنای یادبودی است که اسکندر مقدونی در اوش، واپسین نقطه از متصرفات خاوری‌اش را برپا کرد. در کوه «تخت سلیمان» چندین اثر تاریخی، از جمله نقش‌ها و کتیبه‌های متعدد سنگی کشف شده‌است. در قلب این کوه مسجدی وجود دارد که حفر آن را به دوران بابر منسوب می‌دانند که به دستور حزب کمونیست شوروی سابق منهدم شد و پس از فروپاشی شوروی، بار دیگر از طرف مردم منطقه بازسازی شد. هم‌چنین در این کوه اتاقی وجود دارد که مردم آن را «حجرهٔ بابُر» نامیده و معتقدند که بابُر ضمن تردد از این مسیر در محل تخت سلیمان توقف داشته‌است.
پاتریک واتسون (نوازنده)

| پاتریک واتسون | پاتریک واتسون |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۷ اکتبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) مونترآل
خاستگاه: مونترآل، استان کبک، Canada
ساز(ها): خوانندگی، پیانو، گیتار، ارگ، آکوردئون
ناشر(ان): Secret City Records
همکاری‌های مرتبط: کتی مور، Thus Owls
وبگاه: Official website
پاتریک واتسون (انگلیسی: Patrick Watson؛ زادهٔ ۷ اکتبر ۱۹۷۹) موسیقی‌دان اهل مونترال، استان کبک در کانادا است.
ماکس کلینگر

| ماکس کلینگر | ماکس کلینگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ فوریه ۱۸۵۷ لایپزیگ
درگذشت: ۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۰ (۶۳ سال) ناومبورگ، جمهوری وایمار
ملیت: آلمان
جنبش: نمادگرایی، هیجان‌نمایی
پیاده‌روی، یک نقاشی بر روی تخته از ماکس کلینگر، نقاش نمادگرای آلمانی است که در سال ۱۸۷۸ میلادی، خلق شد.
موضوع اثر یک صحنه در مرز بین خیال و واقعیت است که در آن مردی در پیاده‌رو (در مرکز تصویر، پشت به دیوار) را در حالی که توسط چند نفر باتون به‌دست دوره شده، نشان می‌دهد که برای دفاع از خود در مقابل اعضای باند، اسلحه‌ای کوچک را بیرون کشیده است. فاصله‌های متناسب ریتمیک بین چهره‌ها و سایه‌های تند آن‌ها بر انزوای‌شان تأکید می‌کند.
این اثر اکنون در مالکیت نگارخانه ملی کهن در شهر برلین قرار دارد.
ماکس کلینگر (آلمانی: Max Klinger; ۱۸ فوریهٔ ۱۸۵۷ – ۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۰) نقاش سمبولیست، مجسمه‌ساز، گراورساز و نویسندهٔ اهل آلمان بود. کلینگر با جنبش‌های سمبولیسم، جدایی وین و یوگنداشتیل، که نمود آلمانی هنر نو بود، مرتبط است.
زندگی

ماکس کلینگر در شهر لایپزیگ، واقع در پادشاهی ساکسونی، در خانواده‌ای ثروتمند و برجسته متولد شد. او در سال ۱۸۷۴ در آکادمی هنرهای زیبا در کارلسروهه ثبت‌نام کرد و در آنجا شاگرد کارل گوسو بود. زمانی که گوسو کارلسروهه را ترک کرد و مدیر آکادمی هنرهای زیبا در برلین شد، کلینگر نیز برای تکمیل تحصیلاتش به برلین نقل مکان کرد.
کلینگر استودیوی خود را با کریستیان کروگ به اشتراک گذاشت. این دو علاقه مشترکی به نویسندگان ناتورالیست فرانسوی مانند امیل زولا و گوستاو فلوبر داشتند، که در آثار خود به جنبه‌های تاریک زندگی شهری و ریاکاری جامعه و بورژوازی می‌پرداختند.
در آن زمان، رئالیسم سبک غالب در آلمان بود و کلینگر تنها با تعداد معدودی از هنرمندان مانند آرنولد بوکلین احساس هم‌ذات‌پنداری می‌کرد. کلینگر در سال ۱۸۷۷ از آکادمی هنر فارغ‌التحصیل شد و به بررسی و مطالعه آثار چاپی و حکاکی استادانی مانند دورر، رامبرانت، گویا، رونگه، منتسل و روپس پرداخت، که به علائق او نزدیک‌تر بودند.
کلینگر کارآموزی خود را در زمینه حکاکی زیر نظر هرمان زاگرت آغاز کرد و به سرعت به یک حکاک ماهر و خلاق تبدیل شد. او مدتی در سال ۱۸۷۹ به بروکسل سفر کرد و در سال بعد، مدت زمانی را در مونیخ گذراند. کلینگر در آن زمان با طراحی‌های قلم و مرکب و آثار چاپی‌اش شهرتی به دست آورده بود. در سال ۱۸۸۱، او دو مجموعه از حکاکی‌های خود را منتشر کرد، که بلافاصله موفقیت چشم‌گیری کسب کرد و شهرت او را بیش از پیش تثبیت کرد.
لابی اسرائیل در آمریکا

کنفرانس در مرکز Verizon در واشنگتن دی سی
لابی اسرائیل یک ائتلاف متنوع از کسانی است که چه به طور فردی و/یا گروهی سعی در تأثیرگذاری بر سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در حمایت از اسرائیل یا سیاست‌های دولت اسرائیل دارند. این لابی متشکل از افراد و گروه‌های سکولار، مسیحی و امریکایی‌های یهودی‌تبار است. بزرگ‌ترین لابی حامی اسرائیل مسیحیان متحد برای اسرائیل است؛ کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی (آیپاک) یک سازمان پیشرو درون این لابی است که از طرف گروه‌های یهودی امریکایی  سخن‌می‌گوید.
تاریخ

اجزای اصلی لابی اسرائیل در ایالات متحده در 1954، شش سال پس از اعلام استقلال دولت اسرائیل، در پاسخ به بحران دیپلماسی ایالات متحده و اسرائیل که در اکتبر 1953 شروع شد، سازماندهی شد. سربازان اسرائیلی دست به تعداد زیادی قتل عام زده بودند. بیش از شصت روستای فلسطینی در قبیه در کرانه باختری رود اردن که محکومیت گسترده ای را برانگیخت. یهودیان آمریکایی در پاسخ برای دفاع از اسرائیل به شیوه های جدید بسیج شدند. کمیته صهیونیسم آمریکا برای امور عمومی (که بعداً به AIPAC تغییر نام داد) و کنفرانس روسای سازمانهای بزرگ یهودی آمریکا که در این زمان تأسیس شد.
لابی‌گری صهیونیست‌ها در ایالات متحده به تأسیس دولت اسرائیل در ۴۸-۱۹۴۷ کمک کرد. آماده‌سازی طرح تقسیم فلسطین و رأی‌دهی به آن که مقدم بر اعلامیه استقلال اسرائیل بود با جوشش حمایت یهودیان امریکا در واشنگتن مواجه شد. رئیس‌جمهور هری ترومن بعدا گفت: «واقعیات این بود که نه تنها جنبش‌های فشاری در اطراف سازمان ملل وجود داشت که شبیه آن در گذشته اصلا سابقه نداشت، بلکه کاخ سفید نیز مورد حمله دائمی بود. فکر نمی‌کنم چنین فشار و تبلیغاتی که متوجه کاخ سفید بود را در موضوعی دیگری غیر از این تجربه کرده بودم. اصرار تعدادی از رهبران افراطی صهیونیست که تحت تأثیر انگیزه‌های سیاسی بودند و اقدام به تهدید سیاسی می‌کردند مرا دلخور و ناراحت‌کرد.»
ساختار

لابی اسرائیل در ایالات متحده به دو صورت رسمی و غیر رسمی وجوددارد:
لابی رسمی، سازمان‌ها و گروه‌های سازمان‌یافتهٔ یهودی و صهیونیستی هستند که در تصمیم‌گیری‌های مجلس قانون‌گذاری آمریکا و دستگاه حاکمهٔ آمریکا، به طور مستقیم، اعمال فشارمی‌کنند.
مهم‌ترین آن‌ها، کمیته روابط عمومی آمریکایی اسرائیلی (آیپاک) و کنگره جهانی یهودیان است.
لابی غیررسمی به صورت مشارکت گستردهٔ یهودیان در انتخابات و حضور یهودیان در پست‌های حساس آمریکا شکل‌می‌گیرد.
فعالیت‌ها

آیپک از سیاست خارجی ایالات متحده دفاع می کند که مستقیماً با حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بین المللی در تضاد است و از جریان بی قید و شرط بودجه نظامی و تسلیحات ایالات متحده به دولت اسرائیل که برای حمایت از نقض حقوق بشر علیه فلسطینی ها استفاده شده است، حمایت می کند.سیاستمداران را می خرد تا از حمایت بی قید و شرط ایالات متحده از اسرائیل حمایت کنند،کمپین های انتخاباتی را برای حمایت از سیاستمداران طرفدار اسرائیل تامین می کند،سوابق وحشتناک حقوق بشر اسرائیل را انکار می کند و در منحرف کردن جنایات اسرائیل برای سرزنش فلسطینی ها تخصص دارد و هر کسی را که از دولت اسرائیل انتقاد می کند از طریق کمپین های بدنام کردن هدف قرار می دهد.
در واقع تعهد ایالات متحده به اسرائیل در درجه اول به دلیل فعالیت های "لابی اسرائیل" است.که به منظور تغییر سیاست خارجی ایالات متحده در جهت حمایت از اسرائیل انجام شده است. امنیت اسرائیل یکی از عوامل تعیین کننده اصلی سیاست خارجی آمریکا در خاورمیانه است. لابی بانفوذ اسرائیل در ایالات متحده این ظرفیت را دارد که به طور استراتژیک اتاق های فکر همفکر خود را در نقش های تأثیرگذار قرار دهد، فشار قابل توجهی بر جامعه دانشگاهی وارد کند و با استناد به اتهامات «یهود ستیزی» به طور مؤثر انتقادات مشروع از سیاست های اسرائیل را خنثی کند.
همتای فرانسوی آیپاک، اتحادیه کارفرمایان و پیشه‌وران یهودی فرانسه (UPJF) نام دارد که به داشتن مواضع افراطی مشهور است. این اتحادیه با نفوذ خود بر سیاست فرانسه می‌کوشد منافع اسرائیل را در آن کشور و روابط خارجی آن کشور حفاظت کند.
این اتحادیه از «کنگره یهودی آمریکا» (AJC) کمک‌های مادی دریافت‌می‌کند.
شدت تأثیرگذاری

تأثیر گروه‌های طرفدار اسرائیل در ایالات متحده مورد توجه آکادمیک و ژورنالیستی قابل توجهی بوده‌است.
جام میر شایمر و استیون ام والت در کتاب تأثیرگذار خود لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا تعدادی از گفته‌های لابی‌گرها را در مورد سرمایة سیاسی سازمان‌هایشان جمع‌آوری و نقل قول کرده‌اند. به عنوان مثال آن‌ها از رهبر سابق آیپک نقل قول کردند که گفته «این تقریباً برای هر عضوی از کنگره که مایل به انتخاب مجدد است، خودکشی سیاسی است که موضعی بگیرد که قابل تفسیر به ضدیت با دولت محافظه‌کار اسرائیل باشد». آن‌ها همچنین یک مقاله از مایکل مسینگ را نقل قول می‌کنند که در آن یک کارمند بی‌نام طرفدار اسرائیل می‌گوید «ما روی بیش از نیمی از کنگره -- ۲۵۰ تا ۳۰۰ نفر -- حساب می‌کنیم که بی‌معطلی هر چه که آیپک می‌خواهد را انجام می‌دهند.» آن‌ها همچنین گفته مقام سابق آیپک استیون روزن را نقل می‌کنند که قدرت آیپک را برای جفری گلدربرگ توضیح می‌دهد به این ترتیب که یک دستمال سفره را جلویش قرار می‌دهد و می‌گوید «در ۲۴ ساعت ما می‌توانیم امضاء هفتاد سناتور را روی این دستمال داشته‌باشیم».
آقا محمد شریعتمدار کرمانی

| آقا محمد شریعتمدار کرمانی | آقا محمد شریعتمدار کرمانی |
| --- | --- |
نماینده دوره چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره چهارم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: رفسنجان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
آقا محمد شریعتمدار کرمانی  از سیاستمداران ایرانی بود، که در   دوره چهارم به‌عنوان نماینده رفسنجان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
وادی الحیتان

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
بازمانده یک نهنگ باستانی در دره نهنگان: بازمانده یک نهنگ باستانی در دره نهنگان
مکان: استان فیوم، مصر
شمارهٔ ثبت: ۱۱۸۶
تاریخ ثبت: ۲۰۰۵
مساحت: ۲۰٬۰۱۵ هکتار
منطقه حائل: ۵٬۸۸۵ هکتار
مختصات: ۲۹°۲۰′ شمالی ۳۰°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۳۳°شمالی ۳۰٫۱۸۳°شرقی﻿ / 29.333; 30.183
موقعیت وادی الحیتان در مصر: موقعیت وادی الحیتان در مصر
وادی الحیتان (عربی: وادي الحيتان به معنی دره نهنگ‌ها) یک مکان مهم دیرینه‌شناختی در استان فیوم مصر است که حدود ۱۵۰ کیلومتری جنوب غرب قاهره واقع شده‌است.
این محل به دلیل وجود صدها سنگواره از برخی از اشکال اولیه نهنگ، یعنی شاخه منقرض‌شده کهن‌آب‌بازسانان، در ژوئیه ۲۰۰۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
این محوطه کهن، شواهدی را برای توضیح یکی از بزرگ‌ترین اسرار فرگشت نهنگ‌ها آشکار می‌کند: راز ظهور نهنگ به عنوان یک پستاندار اقیانوس‌پیما پس از زیست قبلی‌اش به عنوان یک جانور خشکی‌زی. هیچ مکان دیگری در جهان این اندازه سنگواره باکیفیت را در یک جا و با دسترسی خوب گرد هم ندارد.
اولین اسکلت‌های فسیلی نهنگ‌ها در این دره در زمستان ۱۹۰۲/۱۹۰۳ کشف شد. طی ۸۰ سال پس از آن، توجه نسبتاً کمی به این محل شد که دشواری رسیدن به منطقه از دلایل آن بود. در دهه ۱۹۸۰ با دسترسی آسانتر به وسایل نقلیه چهار چرخ محرک، توجه به این کاوشگاه از سر گرفته شد.
بزرگ‌ترین اسکلت پیدا شده در محل ۲۱ متر طول دارد، با باله‌های پنج‌انگشتی روی اندامهای جلو و وجود غیرمنتظره پاهای عقب، پا و انگشتان، که قبلاً در هیچ‌یک از کهن‌آب‌بازسانان دیده نشده بود. شکل این جانداران مارمانند بود و گوشتخوار بودند. تعداد کمی از این بقایای اسکلتی در معرض دید قرار دارند اما بیشتر آنها به صورت کم‌عمق در رسوبات دفن شده‌آند و به تدریج در اثر فرسایش کشف می‌شوند. دره نهنگان شواهدی از میلیون‌ها سال زندگی دریایی ساحلی را در خود جای داده‌است.
گردشگری

از آنجا که بخشی از وادی الحیتان به یک مقصد گردشگری تبدیل شده‌است، گذرگاه‌هایی بین بقایای اصلی جانداران کهن آن ساخته شده و پناهگاه‌های کوچکی نیز بنا شده‌است. سالانه در حدود ۱۰۰۰ بازدید کننده به این منطقه سفر می‌کنند.
دولت مصر می‌گوید که در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۷، دیپلمات‌های بلژیکی با راندن دو خودرو در منطقه منطقه حفاظت شده و ۱۰ میلیون دلار آمریکا به محل آسیب زده‌اند. دولت بلژیک می‌گوید هیچ خسارتی از جانب دیپلمات‌ها به محل وارد نشده‌است. این مسئله همچنان حل‌نشده باقی است.
آلسیا لوکینی

آلسیا لوکینی (ایتالیایی: Alessia Lucchini؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۷۸) یک شناگر ایتالیایی است که در رشته شنای موزون به فعالیت می‌پرداخت و در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرد.
پانون‌هالما (صومعه)

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: فرهنگی: iv, vi
شمارهٔ ثبت: ۷۵۸
تاریخ ثبت: ۱۹۹۶ (طی نشست 20th)
پانونهالما (مجاری: Márton-hegy) کلیسایی در مجارستان و جزء میراث جهانی یونسکو می‌باشد. پانونهالما یکی از قدیمی‌ترین آثار تاریخی در مجارستان است که در سال ۹۹۶ میلادی تأسیس شده‌است. این بنا در نزدیکی شهر واقع شده‌است و بالای تپه ای به ارتفاع ۲۸۲ متر بنا شده‌است. بعضی‌ها باور دارند مارتین تور در این صومعه متولد شده‌است. این مکان دومین صومعۀ بزرگ جهان است.
مناظر آن شامل:بازیلیکا با گورابه (ساخته قرن سیزدهم میلادی)، صومعه، کتابخانۀ برجسته با ۳۶۰۰۰۰ جلد کتاب است.
امروزه حدود ۵۰ راهب در صومعه زندگی می‌کند.
تاریخ

این مکان اولین صومعه مجارستان بود که در سال ۹۹۶ توسط شاهزاده گِزا بنا شد. صومعه به افتخار مارتین تور ساخته شده‌است
آلما ماتر

مجسمهٔ آلما ماتر در دانشگاه کلمبیا
آلما ماتر یا آموزش‌سرای مادر (به لاتین: Alma mater) (در لاتین: آلما به معنی «مغذی/مهربان» و mater به معنی «مادر» است) اصطلاحی است که در روم باستان به عنوان لقب برای الهه‌های مادر گوناگون به‌ویژه برای سرس یا کوبله و بعد از آن در مسیحیت برای مریم به کار می‌رفت. در میانه سده ۱۷ میلادی در مفهوم عام به معنی کسی یا چیزی که غذا فراهم می‌کند و در لاتین به معنی «مادر بخشنده» به کار می‌رفته‌است. در انگلیسی این واژه به هر نهاد آموزشی (معمولاً کالج یا دانشگاه) که فرد در آن تحصیل کرده و با مدرک کاردانی یا کارشناسی از آن فارغ‌التحصیل شده‌است گفته می‌شود. این اصطلاح همچنین ممکن است به شعار یا سرود مدرسه و دانشگاه اشاره داشته باشد.
ملاکا (شهر)

| ملاکا Malacca City | ملاکا Malacca City |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: Bandar Raya Bersejarah  ("Historical city"): نام مستعار: Bandar Raya Bersejarah  ("Historical city")
کشور:  مالزی
بخش: مالزی شبه‌جزیره‌ای
ایالت:  ملاکا
تاسیس: ۱۳۹۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Yusof Bin Jantan
مساحت: مساحت
 • شهر: ۳۰۴٫۲۹ کیلومتر مربع (۱۱۷٫۴۹ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱٬۶۶۴ کیلومتر مربع (۶۴۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۵۰۳٬۱۲۷
 • تراکم: ۱۷۰۰/کیلومتر مربع (۴۳۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۷۷۱٬۶۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (MST)
وبگاه: www.mbmb.gov.my
شهر ملاکا (به انگلیسی: Malacca City) (مالایی: Bandaraya Melaka or Kota Melaka) مرکز ایالت ملاکا در منطقه ملاکا مرکزی در مالزی است. این شهر قدیمی‌ترین شهر مالزی در تنگه ملاکا است که در دورهٔ سلطان‌نشین ملاکا به یک مرکز تجاری و داد و ستد موفق تبدیل شد. این شهر در سال ۲۰۱۹ جمعیتی بالغ بر ۵۷۹٬۰۰۰ نفر داشت.
جمعیت‌شناسی

قومیت و مذهب
سرشماری که در سال ۲۰۱۰ در مالزی انجام گرفت، جمعیت شهر ملاکا را ۴۸۴٬۸۸۵ نفر اعلام کرد.
آنتیگوا گواتمالا

| آنتیگوا گواتمالا | آنتیگوا گواتمالا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Santa Catalina arch and Volcan de Agua in June 2005: Santa Catalina arch and Volcan de Agua in June 2005
  مهر:   مهر
نام مستعار: La Antigua or Antigua: نام مستعار: La Antigua or Antigua
کشور:  گواتمالا
Department:  Sacatepéquez
حکومت: حکومت
 • نوع: municipal
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۴۵۶۶۹
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم اقیانوسی
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
معیار ثبت: Cultural: ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۶۵
 :  
آنتیگوا گواتمالا (به اسپانیایی: Antigua Guatemala) یک منطقهٔ مسکونی در گواتمالا است که در استان ساکاتپکس واقع شده‌است. آنتیگوا گواتمالا ۴۵٬۶۶۹ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای زاپوپان، خالیسکو، زالاپا، متپک، کورال گیبلز، فلوریدا، کانکون و Benito Juárez Municipality خواهرخوانده‌های آنتیگوا گواتمالا هستند.
نگارخانه

نمای کلیسای سابق ال کارمن در سال ۲۰۰۹
فواره شگفت انگیز، ساخته شده توسط دیگو پاپ در سال ۱۷۳۷
کلیسای سان خوزه در کلیسای جامع متروپولیتن سانتیاگو
آغچه‌کند

آغچه‌کند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ابرغان بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.
قلعه سن پدرو دو لا روکا

| قلعه سن پدرو دو لا روکا | قلعه سن پدرو دو لا روکا |
| --- | --- |
Castillo de San Pedro de la Roca: Castillo de San Pedro de la Roca
مکان: سانتیاگو د کوبا, کوبا
مختصات: ۱۹°۵۸′۷٫۳۴″ شمالی ۷۵°۵۲′۱۳٫۰۸″ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۹۶۸۷۰۵۶°شمالی ۷۵٫۸۷۰۳۰۰۰°غربی﻿ / 19.9687056; -75.8703000
ساخته‌شده: 1700
معمار: جووانی جامباتیستا آنتونلی
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: San Pedro de la Roca Castle, Santiago de Cuba: نام رسمی: San Pedro de la Roca Castle, Santiago de Cuba
نوع: Cultural
معیار: iv, v
تعیین: 1997 (21st کمیته میراث جهانی یونسکو)
شمارهٔ ارجاع: 841
State Party: Cuba
Region: Latin America and the Caribbean
 :  
قلعه سن پدرو دو لا روکا، قلعه‌ای در ساحل شهر کوبا در سانتیاگو د کوبا است. حدود ۱۰ کیلومتر جنوب غربی مرکز شهر، مشرف به خلیج است.
تاریخ > ساخت و سازها

تا سال ۱۷۷۵، ترس از حمله کم‌رنگ شد و قسمت‌هایی از قلعه معروف به راک (لا روکا) و ستاره (لا استرلا) به زندانی برای زندانیان سیاسی تبدیل شدند.
تاریخ > سایت میراث جهانی

در طول قرن بیستم، صخره در حال فروپاشی بود، اما در دهه ۱۹۶۰ توسط فرانسیسکو پرات پویگ ترمیم شد. این قلعه در سال ۱۹۹۷ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی معرفی شد و از آن به عنوان بهترین و کامل‌ترین نمونه معماری نظامی اسپانیایی و آمریکایی یاد شده‌است.