stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
طیف‌سنجی جرمی
تاریخچه طیف‌سنج جرمی

اویگن گلدشتاین در ۱۸۹۶ میلادی مشاهده نمود که پرتوهای تخلیه گازی تحت فشار پایین از آند دور شده و از طریق کانال‌هایی در کاتد منفذدار، در جهت مخالف پرتوهای کاتدی باردار سفر می‌کنند (یعنی از کاتد به آند). گلدشتاین این پرتوهای آندی با بار مثبت را «Kanalstrahlen» نامید؛ ترجمه استاندارد این اصطلاح به انگلیسی «canal rays» به معنای «پرتوهای کانالی» است. ویلهلم وین متوجه شد که میدان‌های الکتریکی یا مغناطیسی قوی قادر اند تا پرتوهای کانالی را منحرف کنند. او در ۱۸۹۹ میلادی دستگاهی را ساخت که دارای میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی متعمادی بوده و پرتوهای مثبت را برحسب نسبت بار-به-جرم ( {\tfrac {Q}{m}}) جدا می‌کرد. وین متوجه شد که نسبت بار-به-جرم به طبیعت گاز در لوله تخلیه بار وابسته است. دانشمند انگلیسی، جی.جی. تامسون بعدها کار وین را با کاهش فشار جهت ایجاد طیف‌نگار جرمی ارتقاء داد.
کلمه اسپکتروگراف (طیف‌نگار) از ۱۸۸۴ میلادی مبدل به بخشی از واژه‌نامه علمی بین‌المللی گشته‌است. اولین دستگاه‌های اسپکترومتری (طیف‌سنجی) که به اندازه‌گیری نسبت‌های جرم-به-بار یون‌ها پرداختند را طیف‌نگارهای جرمی (mass spectrographs) نامیدند که شامل ابزارآلاتی برای ثبت طیف مقادیر جرمی روی یک صفحه عکاسی بودند. طیف‌بین جرمی (mass spectroscope) مشابه با «طیف‌نگار جرمی» است به جز این که در آن پرتوی یونی به سمت صفحه فسفری می‌رود. در ابزارآلات اولیه، هنگامی که می‌خواستند اثرات تنظیمات را به سرعت مشاهده کنند از پیکره‌بندی یک طیف‌بین جرمی استفاده می‌کردند. هنگامی که ابزار مورد نظر به طریق مناسبی تنظیم می‌شد، یک صفحه عکاسی در آن درج شده و در معرض پرتوها قرار می‌گرفت. استفاده از اصطلاح طیف‌بین جرمی ادامه یافت، در حالی که نور مستقیم صفحه فسفری جای خود را به اندازه‌گیری غیر مستقیم اسیلوسکوپ داده بود. استفاده از اصطلاح «طیف‌بین جرمی» اکنون به علت احتمال اشتباه گرفته شدنش با طیف‌بینی نور، توصیه نمی‌شود. طیف‌بینی جرمی را اغلب در انگلیسی به صورت mass-spec یا صرفاً MS مخفف‌سازی می‌نمایند.
فنون مدرن طیف‌سنجی جرمی توسط آرتور جفری دمپستر و اف. دبلیو. آستون به ترتیب در ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ میلادی ابداع شدند.
طیف‌سنج‌های جرمی قطاعی که به کالوترون نیز شناخته می‌شوند، توسط ارنست او. لارنس توسعه یافتند و جهت جداسازی ایزوتوپ‌های اورانیوم طی پروژه منهتن مورد استفاده واقع شدند. طیف‌سنج‌های جرمی کالوترون برای غنی‌سازی اورانیوم در کارخانه Y-12 در اوک ریج، تنسی استفاده شدند. این تأسیسات در جنگ جهانی دوم تأسیس شدند.
در ۱۹۸۹ میلادی، نیمی از جایزه نوبل فیزیک به هانس جرج دهملت و ولفگانگ پل جهت توسعه تکنیک تله یونی در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی اهدا شد.
در ۲۰۰۲ میلادی، جایزه نوبل شیمی به جان فن به دلیل توسعه یونش الکتروافشانه (ESI) و کویچی تاناکا برای توسعه «واجذبی لیزری نرم» (SLD) و کاربردهایشان در یون‌سازی از مولکول‌های زیست‌شناختی، بخصوص پروتئین‌ها اهدا شد.
تولید یون‌ها

منبع یونی بخشی از طیف‌سنج جرمی است که مواد مورد تجزیه و تحلیل (آنالایت) را یونیزه می‌کند. این یون‌ها سپس توسط میدان‌های مغناطیسی یا الکتریکی به تجزیه‌گر جرمی منتقل می‌شوند.
تکنیک‌هایی که برای یونش مورد استفاده واقع می‌شوند، در تعیین نوع نمونه‌هایی که می‌توان در طیف‌سنجی جرمی آن‌ها را تجزیه نمود، نقش کلیدی داشته‌اند. برای گازها و بخارها، یونش الکترونی و یونش شیمیایی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در منابع یونش شیمیایی، آنالیت توسط واکنش‌های شیمیایی یون-مولکولی طی برخوردهایی که در منبع انجام می‌شود، یونیزه می‌شود. دو تکنیکی که اغلب در مورد نمونه‌های زیست‌شناختی مایع و جامد مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل یونش الکتروافشانه (اختراع شده توسط جان فن) و واجذب-یونش لیزری به کمک ماتریس اند (MALDI، که ابتدا به عنوان تکنتیکی مشابه با «واجذب لیزری نرم (SLD) توسط کی. تاناکا توسعه یافت که به خاطر آن برنده جایزه نوبل شد و سپس به عنوان MALDI توسط ام. کاراس و اف. هیلنکامپ توسعه یافت).
آشکارساز

تکثیرگر الکترون: اجزاء ورودی به یک سطح فلزی برخورد می‌کنند. میان این سطح فلزی و سطح فلزی دیگر (دیانود) پتانسیل اعمال شده‌است بگونه‌ای که تابع کار آن فلز تأمین گردد و با برخورد جز باردار پر انرژی تعدادی الکترون به سمت دیانود دیگر نشر گردد. دیانود سوم نسبت به دایانود دوم پتانسیل مثبت تری دارد و با برخورد این الکترونها، تعداد بیشتری الکترون نشر می‌گردد. این فرایند ادامه می‌یابد. یک چندگانه گر الکترون، دارای چندین دایانود است بگونه‌ای که از یک ذره باردار ۱۰^۷ الکترون تولید می‌شود. جریان حاصل توسط آمپلی فایر تقویت می‌شود.
فنجان فارادی: فنجان فارادی (Faraday Cup) نیز مشابه تکثیر کننده الکترونی است که از یک فلز منحنی شکل از جنس اکسید برلیم (BeO) یا گالیم فسفید (GaP) تشکیل شده‌است که با برخورد یون الکترون تولید می‌شود. سادگی مقاومت و کارکردن در هر فشاری از مزیت‌های این آشکارساز است. این آشکارساز به دلیل حساسیت کمی که دارد استفاده محدودی دارد.
صفحه چند کاناله:
جریان تصویری:
یون به فوتون:
در ویکی‌پدیا انگلیسی
روش‌ها > طیف‌سنجی جرمی متوالی (Tandem MS)

در ویکی‌پدیا انگلیسی
روش‌ها > طیف‌سنجی جرمی یون ثانویه (SIMS)

مقالهٔ اصلی: طیف‌سنجی جرمی یون ثانویه
یک تکنیک مورد استفاده در بررسی مواد حالت جامد می‌باشد. SIMS تکنیک تجزیه و تحلیل ترکیب سطوح جامد و لایه‌های نازک، توسط کندوپاش سطح نمونه با پرتو یون متمرکز اولیه و جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل یونهای خارج ثانویه‌است. این یون ثانویه همراه با طیف‌سنج جرمی اندازه‌گیری می‌شود و برای تعیین ترکیب عنصری، ایزوتوپی یا مولکولی سطح کاربرد دارد. سیمس حساس‌ترین تکنیک تجزیه و تحلیل سطح است که قادر به تشخیص عناصر موجود در محدوده یک در میلیارد می‌باشد.
روش‌ها > کروماتوگرافی مایع-طیف‌سنج جرمی (LC-MS)

در ویکی‌پدیا انگلیسی
روش‌ها > کروماتوگرافی گازی-طیف‌سنج جرمی (GC-MS)

در ویکی‌پدیا انگلیسی
روش‌ها > طیف‌سنجی جرمی پلاسمای جفت‌شده القایی (ICP-MS)

مقالهٔ اصلی: طیف‌سنجی جرمی پلاسمای جفت‌شده القایی
نوعی طیف‌سنجی جرمی است که برای ارزیابی و شناسایی فلزها و برخی نافلزها تا غلظت‌هایی به اندکی بخش در ۱۰۱۵ کارایی دارد. این تکنیک در مقایسه با طیف‌بینی جذب اتمی، دارای دقت، حساسیت و سرعت بیشتری است.
روش‌ها > طیف‌سنجی جرمی شتابنده (AMS)

در ویکی‌پدیا انگلیسی
داده‌ها

داده‌های بسیاری را می‌توان از طیف‌سنجی جرمی بدست آورده که معمول‌ترین آن‌ها طیف جرمی است. این طیف نمودار فراوانی نسبی یون‌ها بر حسب نسبت m/z است. پیک مبنا فراوان‌ترین یون مشاهده‌شده‌است که به عنوان فراوانی نسبی ۱۰۰٪ در نظر گرفته می‌شود.
نشریات مرتبط

فهرست مجلات عملی مرتبط با طیف‌سنجی جرمی که در رده‌بندی مجلات در زمینه طیف‌سنجی جزو ۱۰ مجله برتر جهان در سال ۲۰۰۵ بودند، در زیر آمده‌است.
Mass Spectrometry Reviews - انتشارات وایلی - دسترسی آنلاین
Journal of the American Society for Mass Spectrometry - انتشارات الزویر - دسترسی آنلاین
Journal of Mass Spectrometry - انتشارات وایلی - دسترسی آنلاین[پیوند مرده]
Rapid Communications in Mass Spectrometry - انتشارات وایلی - دسترسی آنلاین[پیوند مرده]
نسخه کپی از طیف‌سنج جرمی سوم جی.جی. تامپسون
طیف‌سنج جرمی کالوترون در پروژه منهتن برای غنی‌سازی اورانیوم مورد استفاده واقع شد.
ساختار شماتیک یک طیف‌سنج جرمی
منبع یونش سطحی در شتابدهنده خطی آزمایشگاه ملی آرگون.
یک دستگاه قدیمی طیف‌سنجی جرمی یون-ثانویه که با مدل‌های جدیدتر جایگزین شده‌است
مشعل حرارتی مخصوص ICPMS برای پلاسمای گاز آرگون
طیف جرمی یک پپتید که توزیع ایزوتوپی آن را نشان می‌دهد.
مارگارت چیس اسمیت

| مارگارت چیس اسمیت | مارگارت چیس اسمیت |
| --- | --- |
سناتور ایالات متحده آمریکا   از ایالت مین: سناتور ایالات متحده آمریکا   از ایالت مین
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۴۹ – ۳ ژانویه ۱۹۷۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۴۹ – ۳ ژانویه ۱۹۷۳
پس از: والاس اچ. وایت، جونیور
پیش از: ویلیام هاتاوی
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت مین حوزهٔ 2nd: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت مین حوزهٔ 2nd
دوره مسئولیت ۳ ژوئن ۱۹۴۰ – ۳ ژانویه ۱۹۴۹: دوره مسئولیت ۳ ژوئن ۱۹۴۰ – ۳ ژانویه ۱۹۴۹
پس از: Clyde Smith
پیش از: Charles P. Nelson
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Margaret Madeline Chase ۱۴ دسامبر ۱۸۹۷ اسکوهیگان، مین
درگذشته: ۲۹ مهٔ ۱۹۹۵ (۹۷ سال) اسکوهیگان، مین
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Clyde Smith
محل تحصیل: Colby College (honorary degrees)
امضا: 
مارگارت چیس اسمیت (به انگلیسی: Margaret Chase Smith) سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۳ میلادی سناتور ایالت مین در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
زنی که چندین عنوان اولی را کسب کرده. سیاستمدار جمهوری خواهی که نخستین زنی بود که به عنوان نماینده در مجلس نمایندگان آمریکا انتخاب شد. نخستین زنی که به عنوان نماینده سنا انتخاب شد، نخستین زن در کنوانسیون ملی جمهوریخواهان که نامش را در یک حزب سیاسی اصلی به عنوان کاندیدای ریاست‌جمهوری ثبت کرد. کاندیداتوری که در آن شکست خورد.
تجره (نیاسر)

مکان
| تجره (کاشان) | تجره (کاشان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۱′ شمالی ۵۱°۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۱۷°شمالی ۵۱٫۱۵۰°شرقی﻿ / 34.017; 51.150: مختصات: ۳۴°۱′ شمالی ۵۱°۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۱۷°شمالی ۵۱٫۱۵۰°شرقی﻿ / 34.017; 51.150
استان: اصفهان
شهرستان: کاشان
بخش: بخش نیاسر
دهستان: نیاسر
جمعیت: ۳۶ نفر
تجره (کاشان)، روستایی از توابع بخش نیاسر شهرستان کاشان در استان اصفهان ایران است.
زبان

گویش مردم زبان زبان راژی از شاخه زبان‌های ایرانی مرکزی است.
جمعیت

این روستا در دهستان نیاسر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۱۳خانوار) بوده است.
فرانک استگ

| فرانک استگ | فرانک استگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۱
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۱
ملیت: آمریکایی
فرانک استگ (انگلیسی: Frank Stagg؛ ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۱ – ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۱) نویسنده و متخصص الهیات اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی نظریاتی در مورد تعاملات عیسی با زنان ارائه کرده است.
رازداری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حوزه: حقوق
عدم‌افشاء (انگلیسی: Confidentiality) مشتمل بر مجموعه‌ای از قواعد یا تعهدی‌ست که معمولاً از طریق پیمان‌نامه عدم افشا اجرایی می‌شود، و دست‌رسی به‌انواع خاصی از اطلاعات را محدود می‌سازد، و یا محدودیت‌هایی بر این دست‌رسی ایجاد می‌کند.
در وکالت

وکلای دعاوی بایستی برای دفاع از منافع موکلان خود به کلیه اطلاعات آن‌ها که برای دفاع لازم است دسترسی داشته باشند. از این نظر رازداری بین وکیل و موکل نه تنها از مجاری قانونی بلکه طبق عهدنامه دوطرف که امضاء شده‌است لازم‌الاجرا است. البته بعضی از حوزه‌های قضایی برای این رازداری استثناهایی قائل شده اند، به‌خصوص در مواردی که حفظ رازداری وکیل ممکنست به جرم و جنایت یا تخریب اموال عموم یا اشخاص منجر شود. در این موارد وکیل می‌تواند به میل خود حداقل اطلاعات را افشا نماید، هرچند در بعضی حوزه‌های قضایی وکیل درصورت اطلاع ملزم به افشا است.
در پزشکی

رازداری یکی از ارکان اصلی رابطه پزشک و بیمار است. پزشکان برطبق قانون و بر اساس سوگندنامه بقراط، ملزم به حفظ اسرار مربوط به امراض بیماران خود هستند. در عین حال که دادگاه‌ها نمی‌توانند پزشکان را اجبار به ترک رازداری نمایند، در بعضی از کشورها و بعضی ایالت‌های آمریکا پزشکان را ملزم به افشای اطلاعات بیماران نموده‌اند. این موارد محدود به اطلاعاتی مانند اقدام به خودکشی، کودک آزاری، مجروحان با زخم گلوله، اطلاع رسانی بیماری‌های منتقل شونده از تماس جنسی به همسر بیمار و سقط جنین زیر سن قانونی به والدین است.
در تجارت

مقالهٔ اصلی: اسرار تجاری
رازداری در تجارت عبارتست از حفظ اطلاعات مربوط به فرمول، طرح، روش، الگو، تکنیک، فرایند یا مجموعه‌ای از آن‌ها که به صورت کلی در نزد شرکت‌ها وجود دارد و مزایای اقتصادی آن‌ها را در مقابل رقیبان تضمین می‌کند.
رابرت مک‌نامارا

«مک‌نامارا» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مک‌نامارا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| رابرت مک‌نامارا | رابرت مک‌نامارا |
| --- | --- |
وزیر دفاع ایالات متحده: وزیر دفاع ایالات متحده
دوره مسئولیت ۲۱ ژانویه ۱۹۶۱ – ۲۹ فوریه ۱۹۶۸: دوره مسئولیت ۲۱ ژانویه ۱۹۶۱ – ۲۹ فوریه ۱۹۶۸
رئیس‌جمهور: جان اف. کندی
پس از: جورج دیوید وودز
پیش از: آلدن دبلیو کلوزن
پنجمین رئیس بانک جهانی: پنجمین رئیس بانک جهانی
دوره مسئولیت آوریل ۱۹۶۸ – ژوئن ۱۹۸۱: دوره مسئولیت آوریل ۱۹۶۸ – ژوئن ۱۹۸۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: رابرت استرَنگ مک‌نامارا ۹ ژوئن ۱۹۱۶ سان فرانسیسکو، کالیفرنیا
درگذشته: ۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ (۹۳ سال) واشینگتن، دی. سی.
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: سابقاً دموکرات جمهوری‌خواه
پیشه: ، سیاستمدار
امضا: 
لقب(ها): Robert McNamara official portrait.jpg
رابرت استرِینج مک‌نامارا (به انگلیسی: Robert Strange McNamara) (زاده ۹ ژوئن ۱۹۱۶ – درگذشته ۶ ژوئیه ۲۰۰۹)، یکی از مدیران اجرایی کسب و کار، وزیر دفاع آمریکا بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ و پنجمین رئیس بانک جهانی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۱ است.
زندگیِ سیاسی

مک‌نامارا هشتمین وزیر دفاع آمریکا در کابینه جان اف کندی و لیندون بینز جانسون از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ بود که در آن زمان نقش زیادی در افزایش دخالت ایالات متحده در جنگ ویتنام ایفا کرد.
وی پس از آن، به عنوان رئیس بانک جهانی از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۱ خدمت کرد. او مسئول نهاد تحلیل سامانه‌ها در سیاست‌های عمومی بود که امروزه به نظم و انضباط به عنوان تجزیه و تحلیل سیاست توسعه شناخته می‌شود.
مک‌نامارا عملکرد لجستیک پنتاگون را به دو سازمانِ آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا و آژانس تأمین دفاع متمرکز کرد.
وی طولانی‌ترین دوران وزیر دفاعی آمریکا را به مدت ۲۵۹۵ روز بین سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸ دارد. رابرت مک‌نامارا در ۶ ژوئیه ۲۰۰۹ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
رابرت استرِینج مک‌نامارا
عملیات مروارید

عملیات مروارید
عملیات مروارید یکی از عملیات‌های نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جنگ ایران و عراق است که در ۷ آذر سال ۱۳۵۹ با پشتیبانی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران برای بمباران بندر ام‌قصر و دو سکوی نفتی مهم عراق؛ البکر و العَمیه در ساحل اروندرود انجام شد. این عملیات، تکمیل‌کننده دو عملیات پیشین بود که توسط «نیروی رزمی ۴۲۱» اجرا شده بود. آن دو عملیات به نام‌های «اشکان» و «شهید صفری» معروف شدند.
در جریان این عملیات نظامی، ۵ فروند قایق موشک‌انداز عراقی کلاس اوسا و ۷ فروند شناور دیگر عراقی غرق شده و ۶ فروند میگ-۲۳، یک فروند میگ-۲۱ و یک فروند بالگرد سوپر فرلون نیروی هوایی عراق سرنگون شدند. قایق موشک‌انداز پیکان در این عملیات توسط نیروی دریایی عراق منهدم گردیده و یک فانتوم ایرانی نیز سرنگون شده و یکی دیگر هم آسیب دید. نیروی دریایی عراق در این عملیات آسیب قابل توجهی دید و تا پایان جنگ قادر به ایفای نقش مؤثری نبود.
در آن زمان، بخش مهمی از بارگیری و تخلیه کالا برای عراق از طریق بندر ام قصر که در ساحل غربی اروندرود است، انجام می‌گرفت. و بخش مهمی از صدور نفت عراق هم از طریق دو سکوی عظیم نفتی به نام‌های «البکر» و «العَمیه» واقع در مصب اروندرود عملی می‌شد. در روز ۷ آذر ۱۳۵۹ در عملیات مروارید، این سکوهای نفتی منهدم شدند و عملاً صدور نفت عراق از طریق دریا قطع گردید.
بدین ترتیب، رفت و آمد کشتی‌های نفت‌کش و تجاری برای کشور عراق که از این طریق انجام می‌گرفت و برای عراق در زمان جنگ نقش اساسی و تعیین‌کننده داشت، ناممکن شد. از آن سو، ۹۰ درصد از صادرات و واردات ایران که از طریق دریا بود با پیروزی نیروی دریایی ایران و سیادت دریایی ایران در خلیج فارس، امکان‌پذیر بود.[نیازمند منبع] به نوشته اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس وقت، عراق برای صدور نفت خود مجبور شد به اردن و ترکیه متوسل شود و امکان صدور نفت از طریق خلیج فارس برایش ممکن نبود: عراقی‌ها برای صدور نفت به بندر جیهان ترکیه متکی بودند و مقداری هم توسط تانکرهای نفت کش از طریق «اردن» صادر می‌کردند … عراق نتوانست کشتی‌ها و سلاح‌های فراوان جنگی که از ایتالیا خریده بودند را به منطقه بیاورد.
همچنین در این عملیات فانتوم‌های ایرانی ۶ فروند میگ-۲۳ عراقی را سرنگون نموده و دست کم سیزده کشتی حامل موشک و اژدر را با استفاده از موشک ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک غرق نمودند. یک فروند فانتوم ایران در این عملیات از دست رفت که خلبانان آن ستوان‌یکم حسن مفتخری و ستوان‌دوم محمدکاظم روستا بودند.
سرگرد حسین خلعتبری، سرهنگ دوم عباس دوران، سرهنگ یاسینی و سرهنگ کیان ساجدی ،سرهنگ مهدی دادپی، سرهنگ محمد ابراهیم کاکاوند در عملیات مروارید نقش کلیدی داشتند. دریادار بهرام افضلی، چهارمین فرمانده نیروی دریایی به هنگام شروع جنگ، طراح این عملیات تاریخی بود. اندک مدتی پس از این واقعه بهرام افضلی به اتهام عضویت در حزب توده ایران دستگیر شد و به همراه ۹ نفر دیگر از افسران بلندپایه ارتش تیرباران گردید. سرفرماندهی عملیات در دریا با ناخدا محمدابراهیم همتی، فرمانده قایق موشک‌انداز پیکان بود و فرمانده میدانی عملیات نیروی دریایی بود، وی در جریان این عملیات کشته شد.
شرح عملیات

در ابتدای عملیات، جنگنده‌های فانتوم و اف-۵ نیروی هوایی ایران، چند میدان هوایی در اطراف بصره را بمباران کردند. در این حملات، یک میگ-۲۱ عراقی بر روی زمین، منهدم شد.
گروه تکاوران دریایی ارتش به‌همراه شش شناور نظامی نیروی دریایی ایران، در ساعت چهار و نیم روز ۵ آذر ۱۳۵۹ عازم سکوی البکر و العمیه شدند. گروه آن‌ها هفت نفر بودند و توسط هلیکوپترهای کبرا، شینوک و بل ۲۱۴ از هوانیروز ارتش ایران، حمایت و پشتیبانی می‌شدند. پس از استقرار تفنگداران بر اسکله، تبادل آتشی گسترده صورت گرفت. تعدادی از عراقی‌ها فرار کردند و تعدادی نیز اسیر شدند.
بخش جنوبی اسکله به تصرف تکاوران دریایی درآمد و آن‌ها مشغول «پاکسازی» اسکله شدند. در هنگام عملیات چندبار ناوچه‌های عراقی از دهانه «خور عبدالله» و بندرهای فاو و ام قصر، بیرون آمدند که دو فروند قایق موشک‌انداز کلاس کمان با نام‌های پیکان و جوشن، به مقابله با آن‌ها پرداخته و تعدادی از آن‌ها را غرق کردند. در واقع، قایق‌های موشک‌انداز پیکان و جوشن پشتیبان تکاوران دریایی بودند تا نقشهٔ انهدام دو اسکله البکر و العمیه را اجرا کنند. روز ۶ آذر، کلیه تأسیسات موردنظر، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد. اغلب نیروهای مستقر در اسکله، به‌صورت شبانه با شنا، قایق یا دیگر واحدهای شناور، اسکله را ترک کرده بودند. قرار بود عملیات طی چند روز ادامه داشته باشد، اما از قرارگاه عملیات، پیامی فوری رسید که گروه تکاوران خیلی زود آخرین مرحله عملیات را اجرا و سکو را ترک کنند. گروه باید اسکله‌ها را از غنائم و اسرا تخلیه و تأسیسات را بمب‌گذاری می‌کردند تا پس از ترک، منهدم کنند. در همین اثنا جنگنده‌های ایرانی یک ناوچه عراقی که به تأسیسات نزدیک می‌شد را به قعر دریا فرستادند. در نهایت اسکله کاملاً تخلیه و عملیات تخریبی آغاز شد. نیروی دریایی عراق، برای مقابله با شناورهای ایرانی، تعداد ۵ دستگاه، شناور تندرو تهاجمی از نوع کلاس اوسا و تعدادی شناور پی-۶، به منطقه فرستاد. در درگیری شناورهای دو طرف، دو دستگاه قایق اوسا توسط موشک هارپون شناورهای ایرانی، غرق شدند.
گروه عملیات، پس از ترک سکوها سوار ناوچه پیکان شدند اما حدود یک ربع بعد از ترک اسکله‌ها، ناوچه پیکان هدف دو موشک پی-۱۵ عراقی قرار گرفت و غرق شد. این موشک‌ها از ناوچه عراقی شلیک شد که دور از چشم نیروهای ایرانی در پشت اسکله البکر پنهان شده بود. با وجود آسیب شدید پیکان، پس از برخورد دو موشک پی-۱۵، فانتوم‌های مسلح به موشک ماوریک توانستند سه قایق اوسا و چهار شناور پی-۶ عراقی را منهدم کنند. ۴ فروند فانتوم دیگر نیز از پایگاه هوایی شیراز، عازم منطقه شده و به همراه اف-۵ها، بندر فاو و سایت‌های پدافند موشکی عراق را در منطقهٔ عملیات، منهدم کردند. در جریان این حملات، یکی از فانتوم‌ها مورد اصابت یک موشک سطح‌به‌هوای استرلا ۲ عراقی قرار گرفت اما توانست به پایگاه خود، بازگردد.
در این مرحله، چندین فروند اف-۱۴ و فانتوم ایرانی، به پشتیبانی از تیم تکاوران پرداخته و طی بمباران تأسیسات نفتی عراق در منطقه، یک بالگرد سوپر فرلون عراقی نیز منهدم شد. نیروی هوایی عراق، برای پوشش هوایی و دفاع از تأسیسات نفتی عراق، ۷ فروند میگ-۲۳، به منطقه اعزام کرد. ۳ فروند از آن‌ها در درگیری ابتدایی با فانتوم‌ها، منهدم و یک فانتوم ایرانی نیز منهدم شد. در ادامهٔ عملیات، دو فروند میگ-۲۳ دیگر نیز توسط موشک‌های سطح‌به‌هوا، سرنگون شدند. یک میگ-۲۳ دیگر توسط اف-۱۴ منهدم شد و تنها میگ-۲۳ باقی‌مانده، از منطقهٔ عملیات، گریخت.
فرناندو گی‌ین

| فرناندو گی‌ین | فرناندو گی‌ین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: فرناندو گی‌ین گایه‌گو
زادهٔ: ۲۹ نوامبر ۱۹۳۲ بارسلون، اسپانیا
درگذشت: ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۳ (۸۰ سال) مادرید، اسپانیا
ملیت:  اسپانیایی
فرزندان: ۳
فرناندو گی‌ین (اسپانیایی: Fernando Guillén‎) بازیگر باسابقهٔ اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به امضاکنندگان ذیل، بیمارستان مرکزی، انگیزه‌های شخصی، فرار مغزها، همه‌چیز درباره مادرم و زنان در آستانه فروپاشی عصبی اشاره نمود.
شهرستان بندرگز

| بندرگز | بندرگز |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: گلستان
مرکز شهرستان: بندرگز
سایر شهرها: بندرگز، نوکنده
بخش‌ها: بندرگز، نوکده
مردم: مردم
جمعیت: ۴۶٬۱۳۰ نفر (۱۳۹۵)
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
شهرستان بندرگز یکی از شهرستان‌های شمالی ایران در استان گلستان است. شهر بندرگز مرکز این شهرستان است. زبان محلی مردم این شهرستان زبان مازندرانی است.
جمعیت

جمعیت شهرستان بندرگز در سال ۱۳۹۵، برابر با ۴۶٬۱۳۰ نفر در ۱۵٬۲۴۷ خانوار بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴۶٬۱۷۹ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۴۶٬۳۱۵ | ۰٫۳٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۴۶٬۱۳۰ | ۰٫۴٪− |
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی شهرستان بندر گز
دهستان انزان شرقی
دهستان انزان غربی
شهر: بندر گز
بخش نوکنده
دهستان بنفشه‌تپه
دهستان لیوان
شهر: نوکنده
پایگاه‌های اینترنتی

پایگاه خبری تحلیلی پیام گلستان
پایگاه قرآنی نورالهدی
پایگاه فرهنگی ندای آشنا
پایگاه علمی فناوری رایانه
مرکز نگهداری اطلاعات ندا
ترکستان

منطقه ترکستان در نقشه‌ای مربوط به سال ۱۹۱۴ میلادی
نقشه محمود کاشغری از دیوان لغات ترک در قرن یازدهم میلادی قبایل ترک در آسیای میانه را نشان می‌دهد.
تُرکِستان به معنی سرزمین ترکان، لفظی پارسی است که هیچ‌گاه به یک منطقه واحد گفته نشده‌است. این نام اولین بار توسط جغرافی‌دانان پارسی‌زبان برای اشاره به منطقه زندگی تُرک‌ها استفاده شده‌است پس از تضعیف ایران در پی شکست‌های پیاپی از امپراتوری روسیه در سال ۱۸۶۰ روسیه برای تحت تسلط درآوردن کل آسیای میانه از نفوذ ایران و رفتن به سمت جنوب اقدام به تصرف شهر ترکستان (واقع در قزاقستان امروزی) نمود و به اشتباه نام این شهر را برای کل منطقه جدیدی که تحت تصرف درآورده بود گذاشت.
محدوده

ترکستان امروزه منطقه‌ای از آسیای میانه است که شامل ایالت خودمختار سین‌کیانگ چین، قرقیزستان، ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان و شمال افغانستان فعلی می‌شود.
این منطقه سرزمین اصلی ایل‌های ترک است که از آنجا به طرف غرب تا منطقه بالکان در اروپا، ایران در جنوب و شمال دریای خزر مهاجرت کرده‌اند.
این نام اصولاً به سرزمینی گفته می‌شد که مسکن اصلی قوم ترک در آنجا بود و تقریباً ایالت سین کیانک یا ترکستان چین کنونی است ولی بر اثر مهاجرت مستمر این قوم به طرف شرق و غرب، رفته‌رفته قسمت اعظم آسیای مرکزی نام ترکستان به خود گرفت چنان‌که دامنه‌های جبال تیانشان و دره‌های علیای جیحون و سیحون یعنی حوضه دریاچه‌های بالخاش و قره گول و ایسی گول و دره وانهار ایلی و چوو قزلسو که در عهد باستان توران می‌گفتند، بتدریج ترکستان نامیده شده و هم‌اکنون ترکستان غربی نام دارد.
ایالت خودمختار سین‌کیانگ در چین، ترکستان شرقی نیز نامیده می‌شود.
ترکستان شرقی

مقالهٔ اصلی: ترکستان شرقی
ترکستان شرقی: سرزمین وسیعی است که ایالت سین کیانگ در شمال‌غرب چین را تشکیل می‌دهد به اندازه خاک ایران وسعت دارد. سلسلهٔ جبال تیانشان، این ناحیه را دو قسمت کرده‌است و رود تاریم از آن می‌گذرد. شهرهای معروف آن ارومچی، کاشغر و یارکند، ختن، کوچا، تورفان، ینگی سار، آق سو و مارالبشی است. مسلمانان این ناحیه را به اسم کاشغر و ختن می‌شناسند.
ترکستان غربی

مقالهٔ اصلی: ترکستان غربی
ترکستان غربی یا ترکستان روس منطقهٔ پهناوری است که قسمت اعظم آن در قدیم به‌نام سرزمین تور، توران و خوارزم معروف بود که امروز بین افغانستان و شمال شرقی ایران و قزاقستان و ترکستان شرقی و مغولستان قرار دارد و جمهوری‌های ترکمنستان و ازبکستان در این ناحیه است. رود سیحون و جیحون در آن جاری است و در حقیقت می‌توان آن را حوضه دریاچهٔ ارال و دو رود یاد شده دانست. قسمت شمال غربی این سرزمین را پیش از مغول، ترکستان و قسمت جنوب شرقی آن را فرغانه می‌نامیدند.
این منطقه خود به دو منطقه ترکستان جوزجان یا ترکستان جنوبی و ترکستان خوارزم یا ترکستان شمالی تقسیم می‌شود.
ترکستان جنوبی

ترکستان جنوبی یا ترکستان جوزجان (که به صورت ترکستان گوزگان، ترکستان گوزگانان و ترکستان جوزجانان نیز به کار می‌رفته‌است) در منطقه شمال افغانستان، جنوب رود جیحون و در غرب سرزمین بلخ قرار داشته‌است. ترکستان افغانستان یعنی ولایت‌های جوزجان، سرپل و فاریاب بخشی از این منطقه محسوب می‌شوند.
ترکستان شمالی

ترکستان شمالی یا ترکستان خوارزم شامل مناطقی از ماوراءالنهر و خوارزم می‌شده‌است که هم‌اکنون در کشورهای ازبکستان و قرقیزستان و قزاقستان و… قرار گرفته‌است. این منطقه در شمال رود جیحون، شرق دریاچه خزر و جنوب دریاچه آرال واقع شده‌است.
فهرست میراث جهانی در دانمارک

| میراث جهانی در دانمارک | میراث جهانی در دانمارک |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: دانمارک
تاریخ ثبت: ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹
آثار ثبت شده: ۱۱ اثر
فهرست آزمایشی: ۴ اثر
وبگاه: dk
میراث جهانی در دانمارک شامل ۸ اثر فرهنگی و ۳ اثر طبیعی می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. دانمارک این پیمان‌نامه را در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی دانمارک دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
نخستین سایتی که در دانمارک فهرست شد سنگ‌های یلینگ بود که در هجدهمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که در سال ۱۹۹۴ در پوکت، تایلند برگزار شد فهرست شد. دیگر سایت‌ها در سال‌های ۱۹۹۵، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴، ۲۰۰۹، ۲۰۱۴، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ فهرست شدند. تا سال ۲۰۲۳، ۱۱ سایت میراث جهانی در دانمارک وجود دارد که شامل ۸ سایت فرهنگی و ۳ سایت طبیعی هستند و همچنین ۴ اثر در فهرست آزمایشی قرار دارند. سه سایت به نام‌های کوجاتا، جزیره نیپیسات و آبدره ایلولیسات در گرینلند واقع شده‌اند که یک منطقه خودمختار در پادشاهی دانمارک است.
هشت سایت در دانمارک فرهنگی و سه سایت طبیعی هستند. سایت طبیعی دریای وادن با آلمان و هلند مشترک است. در سال ۲۰۱۴، بخش دانمارکی دریا به میراث که در سال ۲۰۰۹ فهرست شده بود افزوده شد.
موقعیت جغرافیایی

آبدره ایلولیستات
کوجاتا
جزیره نیپیسات
موقعیت میراث جهانی در گرینلند
سنگ‌های یلینگ
کریستنزفیلد
قلعه کرانبورگ
چشم‌اندازهای شکار در شیلند شمالی
کلیسای جامع روسکلید
استونز کلینت
دریای وادن
موقعیت میراث جهانی در خاک اصلی دانمارک:
: فرهنگی
: طبیعی