stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرامگاه چهاربکر

چهاربکر
آرامگاه چهاربکر نام آرامگاهی در بخارا‌ست که مکان خاکسپاری چهارتن از بزرگان بخارا و خاندانی بنام جبیره است. همچنین مسجد ماه خاصه دراین مجموعه آرامگاهی قرار دارد. در این آرامگاه تاووس‌هایی زیادی در بین گورها دررفت‌وآمدند.
بسیاری از سازه‌های موجود در این مجموعه دارای کاشی‌های پلی کروماتیک بسیار تزئینی هستند.
میراث جهانی

این سایت در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۸ در گروه فرهنگی به یونسکو میراث جهانی اضافه شد.
ویلبر ۱۵۱۰۹

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: فوریه ۲, ۲۰۰۰
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۵۵۹۵۰۴۶
حضیض: ۲.۱۷۱۵۷۲۸
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۸۱۹۹۶۵
تناوب مداری: ۱۳۲۸.۹۰۳۷۵۲۶
آنومالی متوسط: ۱۱.۱۳۱۶۵
انحراف: ۶.۶۶۰۱۷
 :  
سیارک ۱۵۱۰۹ (به انگلیسی: 15109 Wilber، نامگذاری:2000CW61) پانزده هزار و صد و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲ فوریه ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۷.۰ است.
کوکتل (فیلم ۲۰۱۲)

| کوکتل | کوکتل |
| --- | --- |
کارگردان: هومی آداجانیا
تهیه‌کننده: سیف علی خان دینش ویجان
نویسنده: امتیاز علی
بازیگران: سیف علی خان دیپیکا پادوکن دیانا پنتی دیمپل کاپادیا بومان ایرانی راندیپ هودا
فیلم‌بردار: آنیل مهتا
تاریخ‌های انتشار: ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۲
مدت زمان: ۱۴۴ دقیقه
کشور: هند
«کوکتل» (انگلیسی: Cocktail)) یک فیلم هندی در سبک کمدی رمانتیک است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به سیف علی خان، دیپیکا پادوکونه، و بومان ایرانی اشاره کرد.
از جمله حواشی فیلم میتوان به این مورد اشاره کرد که در سال 2015، دیپیکا پادوکونه در تبلیغات فیلم تماشا که بازیگر مقابلش رانبیر کاپور بود اعلام کرد در همان سال رنبیر کاپور به او مشورت هایی در باره انتخاب فیلم داده و گفته است تو میتوانی فیلم های خیلی بهتری بازی کنی.رنبیر در این مصاحبه گفت: من نگفتم کوکتل فیلم بدی است،اما دیپیکا در همان سال پیشنهادهایی داشت که با قبول آن ها میتوانست خیلی زود تر به عنوان یک بازیگر مهم و شناخته شده معرفی شود.
بازیگران و نقش‌ها

سیف علی خان: گوتلو
دیپیکا پادوکن: ورونیکا
دیانا پنتی: میرا
دیمپل کاپادیا: مادر گوتلو
بومان ایرانی: دایی گوتلو
راندیپ هودا: شوهر میرا
خلاصه

گوتلو(سیف علی خان) پسر جوان و بسیار خوش گذرانی است که زبان چرب و نرم خود دل هر زنی را بدست می‌آورد. میرا(دیانا پنتی) دختری ساده و سنتی است که تنهایی از هند به لندن سفر می‌کند تا با شوهرش زندگی کند. در فرودگاه برای اولین بار با گوتلو دیدار می‌کند و گوتلو سعی می‌کند مانند هر زن دیگری دل میرا را نیز بدست آورد اما میرا او را تهدید می‌کند که شوهرش در بیرون از فرودگار در انتظار اوست و گوتلو او را تنها می‌گذارد.
میرا از فرودگاه خارج می‌شود اما کسی را نمی‌بیند. در لندن به دنبال شوهرش(راندیپ هودا) می‌گردد اما شوهرش حتی تماس او را نیز جواب نمی‌دهد تا اینکه محل کارش را پیدا می‌کند اما شوهرش به تندی با اون برخورد می‌کند و به او می‌گوید دیگر آن طرف‌ها پیدایش نشود و ازدواج آن‌ها فقط برای این بوده که شوهر میرا بتواند به لندن برود. میرا تنها در شهر غریب سرگردان می‌شود.
ورونیکا دختر ثروتمند تنهایی است که شب و روزش به خوش گذرانی می‌گذرد. ورونیکا و میرا به‌طور اتفاقی یکدیگر را ملاقات می‌کنند وقتی ورونیکا از اوضاع میرا با خبر می‌شود او را به خانه‌اش می‌برد و از او می‌خواهد که مدتی را باهم زندگی کنند.
شبی که میرا و ورونیکا به بیرون می‌روند میرا گوتلو را در یک رستوران می‌بیند جریانش را برای ورونیکا تعریف می‌کند. ورونیکا وارد رستوران می‌شود و آبرو ریزی به پا می‌کند درحالی که گوتلو در حال صحبت با همکارانش در شرکت است! ورونیکا از رستوران خارج می‌شوند و با میرا حسابی به گوتلو می‌خندند. ورونیکا میرا را به دیسکویی می‌برد که معمولاً شب‌ها به آنجا رفت‌وآمد می‌کند و شروع به رقصیدن می‌کند. میرا در آنجا خیلی احساس راحتی نمی‌کند. یک دفعه گوتلو وارد دیسکو می‌شود! ورونیکا را می‌بیند. گوتلو هم در خانه آن‌ها ماندنی می‌شود ولی میرا از گوتلو خوشش نمی‌آمدو می‌خواست از آنجا برود تا مزاحم رابطه ورونیکا نباشد اما ورونیکا به او اجازه رفتن نداد و گفت گوتلو زیاد آنجا نمی‌ماند و رابطه اشان نهایتاً یک ماه طول می‌کشد! مادر گوتلو(دیمپل کاپادیا) از هند به او تلفن می‌کند و اصرار می‌کند گوتلو با یکی از دخترانی که مادرش نظر گرفته‌است ازدواج کند گوتلو به مادرش می‌گوید دختر خیلی خوب و نجیبی برای خودش انتخاب کرده تا مادرش دست از پافشاری بردارد. مدتی بعد مادر گوتلو با دایی او (بومان ایرانی) در خانه ورونیکا را می‌زند و گوتلو را در حالی که لباس‌های مسخره ای پوشیده و مشغول رقصیدن است می‌بیند گوتلو به ناچار میرا را به مادرش معرفی می‌کند و از میرا خواهش می‌کند قضیه را به مادرش نگوید. مادر گوتلو میرا را می‌پسندد ولی اصلاً از ورونیکا دل خوشی ندارد. همگی آن‌ها به سفر می‌روند و در طی این سفر گوتلو واقعاً عاشق میرا می‌شود اما مشکل از آنجایی شرع می‌شود که ورونیکا هم به گوتلو علاقه‌مند شده‌است. میرا هم متقابلاً به گوتلو علاقه‌مند می‌شود و گوتلو جریان را برای ورونیکا تعریف می‌کند ولی ورونیکا خوشحال می‌شود و می‌گوید باید این داستان را جشن بگیریم.
شب این سه به دیسکو می‌روند و میرا و گوتلو متوجه ناراحتی ورونیکا می‌شوند پس میرا بدون سر و صدا خانه را ترک می‌کند و به سراغ شوهری می‌رود که او را رها کرده و از او می‌خواهد تا زمان طلاق مدتی را در خانه او بماند. گوتلو در طی این مدت به سراغ میرا می‌رود و ورونیکا تصادف می‌کند. میرا به گوتلو می‌گوید باید در کنار ورونیکا بماند و گوتلو به‌ناچار می‌پذیرد. میرا بعد از طلاق به هند بازمی‌گردد و ورونیکا که در طی این مدت به عشق گوتلو به میرا پی می‌برد گوتلو را به هند می‌برد تا با میرا ازدواج کند.
چروو

| چروو | چروو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
چروو: چروو
The village of Cervo: The village of Cervo
چرووموقعیت چروو در  Italy: چرووموقعیت چروو در  Italy
مختصات: ۴۳°۵۵′ شمالی ۸°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۹۱۷°شمالی ۸٫۱۱۷°شرقی﻿ / 43.917; 8.117: مختصات: ۴۳°۵۵′ شمالی ۸°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۹۱۷°شمالی ۸٫۱۱۷°شرقی﻿ / 43.917; 8.117
کشور: ایتالیا
ناحیه: لیگوریا
استان / شهرستان: استان ایمپریا (IM)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳۹ کیلومتر مربع (۱٫۳۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۶ متر (۲۱۷ فوت)
جمعیت (۳۱ مه ۲۰۰۷): جمعیت (۳۱ مه ۲۰۰۷)
 • کل: ۱۱۵۷
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۸۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Cervesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۸۰۱۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۸۳
قدیس پشتیبان: یحیی
روز قدیس: 24 June
وبگاه: وبگاه رسمی
چروو (به ایتالیایی: Cervo) شهری است که درساحل دریای مدیترانه و در مجاورت شهر سان بارتولومئو ال ماره و دینو ماریانا قرار گرفته‌است. چروو یک کومونه از استان ایمپریا منطقه لیگوریا محسوب می‌شود. جشنواره سالانه موسیقی مجلسی چرو هر سال در کلیسای سان جوانی باتیستا برگزار می‌شود. بنیان‌گذار این جشنواره ویولونیست مطرح مجارستانی ساندرو وگ بود. این جشنواره در ماه ژوئیه و اگوست هرساله برگزار می‌گردد و محفل نوازندگان اروپایی است.
جاذبه توریستی

قلعه مزودی
قلعه دی‌لاویزانا
کلیسای سان جوانی باتیستا
کلیسای سانتا کاترینا
پلاژ چرو
ساحل سنگی چاپیلت
پلاژ برهنگی کاپو چرو
خواهرشهرها

اسپانیا، لوگو، سروو
میرتیتسه (ناحیه بنشوف)

| میرتیتسه (ناحیه بنشوف) | میرتیتسه (ناحیه بنشوف) |
| --- | --- |
شهر و روستا: شهر و روستا
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه بوهمی مرکزی
ناحیه: Benešov District
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
میرتیتسه (به چکی: Miřetice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه بنشوو واقع شده‌است.
میز صبحانه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: جان براک
سال: ۱۹۵۸
مواد: رنگ روغن بر روی کرباس
ابعاد: ۱۲۲٫۲ cm × ۶۸٫۷ cm (۴۸٫۱ اینچ × ۲۷٫۰ اینچ)
مکان: نگارخانه نیو ساوت ولز، سیدنی
میز صبحانه (انگلیسی: The Breakfast Table) یک اثر نقاشی در قالب طبیعت بی‌جان از هنرمند استرالیایی، جان براک می‌باشد که در سال ۱۹۵۸ طرح گردید. نقاشی، در حقیقت یک میز بعد از صبحانه است در حالی که قاشق‌ها، چنگال‌ها و کاردها، هنوز جمع‌آوری و پاک نشده‌اند. این نقاشی با عنوان یک کلید واژه یا رمز هنری از براک شناخته می‌شود و برخی از کارهای آیندهٔ براک همچون طبیعت بی‌جان وی در دهه ۱۹۶۰ (که چاقوها را به تصویر می‌کشد) در کنار نقاشی‌های متضاد تمثیلی او در دهه ۱۹۸۰ را به تعبیری، پیشگویی می‌کند.
دیدگاه (زاویهٔ دید) هنرمند از بالای میز است که همین موضوع اشیا موجود را به شکل هندسی با بطری‌ها و کوزه‌های استوانه‌ای به همراه بشقاب‌های مسطح و چاقوهای کج‌شده در زوایای مختلف نشان می‌دهد. نگارخانه نیو ساوت ولز در سال ۲۰۱۳ و با پرداخت ۱/۳ میلیون دلار استرالیا این اثر را تحت مالکیت خود قرار داد.
پلنگی‌آباد (چشمه زیارت، یک)

| پلنگی‌آباد | پلنگی‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: مرکزی
دهستان: چشمه زیارت
جمعیت: ۲۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پلنگی‌آباد روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۶۶ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۳۸ | ۱۰۹٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۶ | ۸۱٫۲٪− |
پلنگی‌آباد (چشمه زیارت، سه)

| پلنگی‌آباد | پلنگی‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: مرکزی
دهستان: چشمه زیارت
جمعیت: ۲۵۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پلنگی‌آباد یا پلنگی‌آباد ۳ روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۵۱ نفر (۶۹خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۰ | ۱۵۵ | —     |
| ۱۳۹۵ | ۲۵۱ | ۶۱٫۹٪+ |
میدان وانکور

| میدان وانکور | میدان وانکور |
| --- | --- |
موقعیت میدان وانکور: موقعیت میدان وانکور
کشور: روسیه
منطقه: سرزمین کراسنویارسک
خشکی/دریایی: خشکی
مختصات: ۶۷°۴۵′۱۹″ شمالی ۸۳°۲۷′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۷۵۵۲۸°شمالی ۸۳٫۴۶۱۳۹°شرقی﻿ / 67.75528; 83.46139
گرداننده: وانکورنفت
شریک: روس‌نفت
پیشینه میدان: پیشینه میدان
اکتشاف: ۱۹۸۸
آغاز تولید: ۲۰۰۹
تولید: تولید
ذخیره درجای نفت: ۱٬۵۰۰ میلیون بشکه (~۲٫۰×۱۰^۸ t)
ذخیره درجای گاز: ۳٬۱۷۸ میلیارد فوت مکعب (۹۰٫۰ میلیارد متر مکعب)
میدان وانکور از میدان‌های نفتی و گازی روسیه، مستقر در سرزمین کراسنویارسک است، که در سال ۱۹۸۸ کشف شد و هم‌اکنون متعلق به شرکت روس‌نفت است. ظرفیت تولید گاز طبیعی این میدان معادل ۹۵ میلیون متر مکعب در روز می‌باشد.
سرو عود صخره‌زی

| سرو عود صخره‌زی> وضعیت حفاظت | سرو عود صخره‌زی> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
رده:: Pinopsida
راسته:: کاج‌سانان
تیره:: سرویان
سرده:: Calocedrus
گونه:: rupestris
سرو عود صخره‌زی (نام علمی: Calocedrus rupestris) نام یک گونه از سرده سرو خوشبو است.
کیبوردهای اپل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده: اپل
سازنده: فاکس‌کان
گونه: کیبورد
قیمت پایه: بر حسب «ای پد پرو ۱۱ اینچ ۲۰۲۱»: ۲۵۰$ دلار آمریکا
مجیک کیبورد (رنگ سفید) وصل شده بر ای پد پرو ۲۰۲۱
کیبورد اپل (به انگلیسی: Apple Magic Keyboard) نوعی کیبورد کاور تهیه شده توسط شرکت اپل برای محصولات ای پد می‌باشد که با نصب آن بر ای پدها می‌توان از آنها به عنوان تبلت و لپ تاب استفاده نمود. مجیک کیبورد یک طرف کاور برای پشت ای پدها و یک صفحه کیبورد دارد که بر ای پد وصل می‌شود.
میلتنبرگ

| میلتنبرگ   | میلتنبرگ   |
| --- | --- |
نمایی از خانه‌های قدیمی در مرکز شهر: نمایی از خانه‌های قدیمی در مرکز شهر
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Unterfranken
ناحیه: Miltenberg
تقسیمات: 7 Stadtteil e
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joachim Bieber (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۰٫۱۸ کیلومتر مربع (۲۳٫۲۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۹ متر (۴۲۳ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۶۳۸۹۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۳۷۱
پلاک خودرو: MIL
وبگاه: www.stadt-miltenberg.de
شهر میلتنبرگ (به آلمانی: Miltenberg) در ایالت بایرن در کشور آلمان واقع شده‌است.
میراتوواتس

| میراتوواتس Миратовац (صربی) Miratoc  (آلبانیایی) | میراتوواتس Миратовац (صربی) Miratoc  (آلبانیایی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
میراتوواتسموقعیت میراتوواتس در نقشه: میراتوواتسموقعیت میراتوواتس در نقشه
مختصات: ۴۲°۱۵′۳۴″ شمالی ۲۱°۳۹′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۲۵۹۴۴°شمالی ۲۱٫۶۶۳۶۱°شرقی﻿ / 42.25944; 21.66361: مختصات: ۴۲°۱۵′۳۴″ شمالی ۲۱°۳۹′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۲۵۹۴۴°شمالی ۲۱٫۶۶۳۶۱°شرقی﻿ / 42.25944; 21.66361
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه پچینیا
شهر: پریچو
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۰۵ کیلومتر مربع (۹٫۶۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۷۷۴
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
میراتوواتس (به صربی: Miratovac) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در پریچو واقع شده‌است. میراتوواتس ۲۵٫۰۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۷۴ نفر جمعیت دارد.
میان دره (بابل)

| میان دره | میان دره |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۴۲′۶٫۰۱″ شمالی ۴۹°۲۶′۵۱٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۰۱۶۶۹۴°شمالی ۴۹٫۴۴۷۵۰۰۰°شرقی﻿ / 35.7016694; 49.4475000: مختصات: ۳۵°۴۲′۶٫۰۱″ شمالی ۴۹°۲۶′۵۱٫۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۰۱۶۶۹۴°شمالی ۴۹٫۴۴۷۵۰۰۰°شرقی﻿ / 35.7016694; 49.4475000
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: بخش بندپی غربی
دهستان: خوش‌رود
جمعیت: ۲۴۷ نفر (سرشماری ۹۵)
میان دره ، روستایی از توابع بخش بندپی غربی شهرستان بابل در استان مازندران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خوش‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
هیپی

خرده‌فرهنگ «هیپی» (به انگلیسی: hippie) یکی از جنبش‌های اجتماعی جوانان بود که در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) در ایالات متحده آمریکا آغاز شد و به نقاط دیگر دنیا گسترش یافت. سعیدی سیرجانی آن را با زندگی و حالات صوفیانه مقایسه کرده و این جریان را واکنش قهری و غریزی انسان در برابر تسلط ماشین و نیازهای گوناگون زندگی صنعتی و جامعه متمدن می‌داند.
هیپی پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ است، در اصل جنبش جوانی بود که در اواسط دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آغاز شد و به دیگر کشورهای جهان رواج یافت. کلمه hippie از hipster آمده‌است و برای توصیف ضربان سازها که به دهکدهٔ گرینویچ نیویورک و منطقه Haight-Ashbury در سان فرانسیسکو نقل مکان کردند، استفاده شد. اصطلاح هیپی اولین بار در سانفرانسیسکو با هرب کین که روزنامه‌نگار سناریو سان فرانسیسکو بود، محبوبیت پیدا کرد.
منشأ اصطلاحات hip و hep نامشخص است. تا دهه ۱۹۴۰، هر دو بخشی از زبان عامیانه آمریکایی‌های آفریقایی شده بودند و به معنای «پیچیده، در حال حاضر شیک، کاملاً به روز» بودند. Beats اصطلاح hip را به تصویب رساند، و هیپی‌های اولیه زبان و ارزش‌های پادفرهنگی Beat را به ارث بردند. هیپی‌ها اجتماعات خود را ایجاد کردند، به موسیقی روانی گوش دادند، انقلاب جنسی را در آغوش گرفتند و بسیاری از داروهایی مانند ماری‌جوانا و LSD برای کشف حالات تغییر یافته آگاهی استفاده کردند.
مد و ارزش‌های هیپی تأثیر عمده‌ای بر فرهنگ گذاشت و موسیقی، تلویزیون، فیلم، ادبیات و هنرها را تحت تأثیر قرار داد. از دهه ۱۹۶۰، جامعه اصلی بسیاری از جنبه‌های فرهنگ هیپی را جذب کرده‌است. تنوع مذهبی و فرهنگی هیپی‌ها مورد حمایت گسترده‌ای قرار گرفته‌اند و نسخه‌های پاپ آنها از فلسفه شرقی و مفاهیم معنوی آسیا به مخاطبان بیشتری رسیده‌است.
پیشینه

جیسی شیدلور، ویراستار اصلی آمریکایی فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، باور دارد که اصطلاحات hipster و هیپی از واژه hip گرفته می‌شوند، که منشأ آن ناشناخته است. واژه hip به معنای «آگاه، در دانش» برای نخستین بار در کاریکاتور ۱۹۰۲ توسط تاد دورگان اثبات شده‌است و نخستین بار در یک رمان در سال ۱۹۰۴ توسط جورج وره هوبارت (۱۸۶۷–۱۹۶۷) ظاهر شد. جیم هیکی: یک داستان از غرفه‌های یک شب، جایی که یک شخصیت آفریقایی-آمریکایی از عبارات عامیانه «آیا شما hip هستید؟» استفاده می‌کند.
بنیادهای هیپی‌گری در تاریخ به دوران مزدک، اصلاح‌گر ایرانی می‌رسد. مزدک‌باوران مردم را به زندگی گروهی، آزادی جنسی، تقسیم منابع میان مردم، و گیاه‌خواری ترغیب می‌کردند که همگی کمابیش همانند اصول جنبش هیپی‌گری است.
در دوران معاصر در ژانویه ۱۹۶۷، همایشی به نام هیومن بی-این (Human Be-In) در پارک گلدن گیت شهر سان فرانسیسکو باعث محبوبیت فرهنگ هیپی‌گری شد.
این همایش به یک گردهمایی بعدی انجامید که تابستان عشق نام گرفت و بیش از صد هزار نفر در آن شرکت کردند.
آغاز

این گروه که در آغاز در محله هِـیت-اَشبری شهر سان فرانسیسکو ایالت کالیفرنیا ساکن بودند در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ توجه جهانیان را جلب کردند.
علاقه هیپی‌ها به موسیقی سایکدلیک راک با دیگر ارزش‌های این خرده‌فرهنگ به‌ویژه با حاشیه‌گرایی و مصرف مواد مخدر تناسب داشت.
تجربه انواع روان‌گردان‌ها، داشتن موی بلند، جمع‌های قبیله مانند، شعار برای صلح، ستایش از دنیای عشق و آزادی، پرورش گل، موسیقی سبک اسید راک و راک و… از جمله فعالیت‌های این گروه بود که مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.
بینش

هیپی‌ها در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ (سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱) بیش از ۵۰۰ هزار نفر از جوانان هیپی در آمریکا با گریز از خانه تلاش کردند تا با زندگی در جوامع تجربی و گرایش به زندگی اشتراکی، آرمان‌شهر خود را زنده کنند. دامنه جامعه‌های اشتراکی آنها، که از گوشه‌های پَرت کالیفرنیا ریشه گرفته بود، به دیگر جاها نیز کشیده شد. آن‌ها با رویگرداندن از زندگی سودپرستانه بورژوایی و ترک‌ خانه و زندگی در گروه‌های خانوادگی می‌خواستند به رشد معنوی و روحی برسند. برای آن‌ها گذشته در حد غیرقابل بخششی به نیروهای سرکوب‌گر وابسته بود و جامعه باید دوباره از نو ساخته می‌شد. در جامعه برابری طلب آن‌ها اثری از سلسله مراتب سلطه، پدرسالاری، نژادپرستی، نیازهای کاذب، مصرف‌گرایی، بیگانگی و ادیان سازمان یافته وجود نداشت. آن‌ها می‌خواستند به جای وابستگی و تماس اجتماعی، هویت ویژه خود را خلق کنند. برای نوجوانان فراری، آزادی و رهایی با بینش آن‌ها از خویش و جامعه‌ای به دور از محدودیت‌های زندگی خانوادگی و مالکیت خصوصی ارتباط نزدیکی داشت.
درونمایه این بینش، حمله بی‌سابقه به تعریف معمول خانواده به عنوان سیستم عامل نظم اجتماعی بود. فلسفه عشق آزاد صرفاً آزادگرایی نبود. بلکه بیان شورش علیه تک‌همسری بود. زیرا به عقیده آنان، تک‌همسری دست و پا بند بود. زیرا همان‌طور که مصرف‌گرایی باعث پیدایش حس حسادت می‌شود تک‌همسری نیز باعث وسوسه و احساسات سرکوب شده و پرورش زنان عصبی و برده‌وار در محیط خانه می‌شود. این جوامع تلاش می‌کردند فراتر از مرزهای قانونی و اخلاقی جامعه سرمایه‌داری تشکیل شوند. و این گونه هم نبوده که عهدی نسبت به ازدواجشان ندارد و به گونه‌ای هم زیستی است.
حرکت‌های عملی

گروهی به نام «دیگرز» (برگرفته از نام کشاورزان سوسیالیست در جنگ‌های داخلی انگلستان) آغاز به ارائه خدمات روحی و اجتماعی به نوجوانان فراری کرد. یک گروه دانشجویی، یک گروه جنگ چریکی شهری به نام «ارتش رهایی‌بخش سیمبیونس» را تشکیل دادند.
سینما

یک جلوه هنری بسیار گویا از این ایده فیلم «مرد حصیری» ساخته رابین هاردی محصول ۱۹۷۳ براساس کتاب آیین نوشته دیوید پینر در ۱۹۶۷ است. داستان فیلم در مناطق کوهستانی و دورافتاده اسکاتلند اتفاق می‌افتد. جاییکه عشق آزاد به عنوان یک آیین مذهبی محترم شمرده می‌شود و در برابر مسیحیت سختگیرانه، آزادی دوران بت‌پرستی رواج دارد.
تأثیر اجتماعی

سبک لباس و رفتار و ارزش‌های هیپی‌ها تأثیر زیادی بر فرهنگ جهان از طریق موسیقی، تلویزیون، فیلم، ادبیات و هنر گذاشت. از دهه ۱۹۶۰ به این‌سو نمودهایی گوناگونی از فرهنگ هیپی‌ها در فرهنگ عمومی برخی جوامع پذیرفته شده‌است. برای نمونه پذیرش گونه‌گونی فرهنگی و مذهبی که هیپی‌ها به آن معتقدند در جوامع بسیاری پذیرفته شد.
گرایش به فلسفه خاور دور و مفاهیم روحانی نیز که مورد اقبال هیپی‌هاست مخاطبان زیادی در جامعه به‌طور کل یافته‌است.
برگزاری جشنواره‌های موسیقی و آزادی‌های جنسی و استفاده از غذای سالم و بدون کود شیمیایی از دیگر جنبه‌های هیپی‌گری است که در جوامع غربی محبوبیت یافته‌است.
در اوج جنگ ویتنام هر فرد فراری از خانه، مانند زندانیان و کسانی که از خدمت سربازی می‌گریختند بدون توجه به انگیزه، نوعی موقعیت سیاسی پیدا می‌کرد.
نگرانی شدید افکار عمومی آمریکا در مورد گسترش این پدیده موجب تصویب قانون فراریان جوان در کنگره ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۷۴ بود.
معماری

سبک «مدرنیسم هیپی» با طراحی گنبدهای متحرک، اشکال و حجم‌های دایره‌ای و نرم از مشخصه‌های این سبک هستند که در تقابل با ساختمان‌های خشک و زاویه داری طراحی می‌شوند که معمولاً وابسته به مدرنیسم دیوانسالاری انگاشته می‌شوند.
شکل‌دهی به شرکت‌های بزرگ

پس از آنکه این جوامع (کومون‌ها) از هم پاشیدند طراحی رادیکال آن‌ها به حیات خود ادامه داد و یکی از منابع الهام در شکل‌گیری شرکت‌های بزرگ اقتصادی جدید شد که این جوامع از آن گریزان بودند. شرکت‌های بزرگی مانند اپل، مایکروسافت، گوگل و حتی نمونه امروزی‌تر آن‌ها فیس‌بوک با استفاده از اصل امکان سلطه مطلق یک نفر در یک جامعه کاملاً برابر، آغاز به انحصار بازار و فضای مجازی کردند. این انتقال تدریجی از پادفرهنگ به فرهنگ سایبری به خوبی در «کاتالوگ تمامی زمین» نوشته استوارت برند بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۱ بیان شده‌است. استیو جابز این کاتالوگ‌ها را «گوگل در نسخه کتاب جیبی» توصیف کرده بود.
با وجود این‌که شرکت‌های اپل و گوگل در طراحی ساختمان‌های خود از ایده کمون‌های آزاد الهام گرفته‌اند اما فضای داخلی آن‌ها به شدت خصوصی و سلسله مراتبی است. یعنی ساختار کمونی آن تنها برای افراد بسیار محدودی فراهم است.
نگارخانه

جشنواره‌ای در نیوزیلند ۱۹۸۱
خواننده‌ای از یک جنبش هیپی مدرن در روسیه، ۲۰۰۵
جو کاکر در نمایشگاه وودستاک، ۱۹۶۹
یک گردهمایی در سال ۲۰۰۶
تظاهرات برای پایان دادن به جنگ ویتنام با دادن شاخه گل به پلیس ضد شورش، مارس ۱۹۶۷
تقاطع خیابان‌های‌هایت و اَشبِری در سان فرانسیسکو، محل اصلی قرار ملاقات تابستان عشق
فولکس قورباغه‌ای با طراحی هیپی
سوامی ساتچیداناندا، سخنران نخست وودستاک، ۱۹۶۹
کیارمش

| کیارمش | کیارمش |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۸′ شمالی ۵۰°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۰۰°شمالی ۵۰٫۲۶۷°شرقی﻿ / 36.800; 50.267: مختصات: ۳۶°۴۸′ شمالی ۵۰°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۰۰°شمالی ۵۰٫۲۶۷°شرقی﻿ / 36.800; 50.267
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رودسر
بخش: بخش رحیم‌آباد
دهستان: اشکور سفلی
جمعیت: ۱۰ نفر (سرشماری ۹۵)
کیارمش، روستایی از توابع بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان اشکور سفلی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
میهای هس

| میهای هس | میهای هس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ دسامبر ۱۹۴۳ نوگراد
ملیت: مجارستان
میهای هس (مجاری: Mihály Hesz؛ زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۹۴۳) قایقران کایاک اهل مجارستان بود.
موکلیشته

| موکلیشته | موکلیشته |
| --- | --- |
روستا: روستا
موکلیشتهموقعیت موکلیشته در نقشه: موکلیشتهموقعیت موکلیشته در نقشه
مختصات: ۴۳°۱۵′۲۵″ شمالی ۲۲°۱۷′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۵۶۹۴°شمالی ۲۲٫۲۹۰۸۳°شرقی﻿ / 43.25694; 22.29083: مختصات: ۴۳°۱۵′۲۵″ شمالی ۲۲°۱۷′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۵۶۹۴°شمالی ۲۲٫۲۹۰۸۳°شرقی﻿ / 43.25694; 22.29083
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه پیروت
شهر: بلا پالانکا
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۴۹۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
موکلیشته (به صربی: Moklište) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بلا پالانکا واقع شده‌است. موکلیشته ۴۹۲ نفر جمعیت دارد.
سد باوژوسی

سد در گوانگیوان
| سد باوژوسی | سد باوژوسی |
| --- | --- |
The dam's reservoir, Bailong Lake: The dam's reservoir, Bailong Lake
موقعیت سد باوژوسی در چین: موقعیت سد باوژوسی در چین
کشور: China
محل: گوانگیوان
مختصات: ۳۲°۳۱′۱۱″ شمالی ۱۰۵°۳۶′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۱۹۷۲°شمالی ۱۰۵٫۶۱۰۲۸°شرقی﻿ / 32.51972; 105.61028
وضعیت: عملیاتی
آغاز ساخت: ۱۹۸۴
گشایش: ۲۰۰۰
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: Concrete gravity
بر روی رود: Bailong River
بلندی: ۱۳۲ متر (۴۳۳ فوت)
طول تاج: ۵۲۴ متر (۱٬۷۱۹ فوت)
اارتفاع در تاج: ۵۹۵ متر (۱٬۹۵۲ فوت)
حجم سد: ۲٬۳۱۰٬۰۰۰ متر مکعب (۳٬۰۲۱٬۳۶۶ یارد مکعب)
گنجایش سرریز: ۱۶٬۰۶۰ متر مکعب بر ثانیه (۵۶۷٬۱۵۴ فوت مکعب بر ثانیه)
مخزن: مخزن
نام مخزن: White Dragon Lake
حجم کل مخزن: ۲٬۵۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ متر مکعب (۲٬۰۶۷٬۳۱۹ جریب فوت)
حوضه آبریز: ۲۸٬۴۲۸ کیلومتر مربع (۱۰٬۹۷۶ مایل مربع)
مساحت مخزن: ۶۱٫۲ کیلومتر مربع (۲۴ مایل مربع)
درازای مخزن: ۶۷ کیلومتر (۴۲ مایل)
فرازای مخزن: ۵۸۸ متر (۱٬۹۲۹ فوت)
گونه سد: Concrete gravity
نیروگاه: نیروگاه
تاریخ راه‌اندازی: ۱۹۹۶–۱۹۹۷
هد هیدروالکتریک: ۱۰۳ متر (۳۳۸ فوت) (max)
توربین‌ها: 4 x ۱۷۵ وات توربین فرانسیس
گنجایش اسمی: 700 MW
خالص تولید سالانه: ۲٬۲۷۸ کیلووات ساعت
سد باوژوسی (به لاتین: Baozhusi Dam) یک سد وزنی و نیروگاه برقابی در چین است که در گوانگیوان واقع شده‌است.
موسی‌آباد (آشتیان)

| موسی‌آباد | موسی‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۳۲′۴۳″ شمالی ۴۹°۵۵′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۴۵۲۸°شمالی ۴۹٫۹۲۴۷۲°شرقی﻿ / 34.54528; 49.92472: مختصات: ۳۴°۳۲′۴۳″ شمالی ۴۹°۵۵′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۴۵۲۸°شمالی ۴۹٫۹۲۴۷۲°شرقی﻿ / 34.54528; 49.92472
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: آشتیان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گرکان
بنیان‌گذاری: تقریبا نزدیک ۱۰۰۰ سال پیش این روستا قدمت دارد
جمعیت: ۹۰ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶۵۸۳۱
موسی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گرکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۰ نفر (۳۸ خانوار) بوده‌است.
سوار بر باران

| سوار بر باران | سوار بر باران |
| --- | --- |
پوستر فرانسوی فیلم: پوستر فرانسوی فیلم
کارگردان: رنه کلمان
تهیه‌کننده: سرگ سیلبرمن
فیلمنامه‌نویس: سباستین ژاپریسو
موسیقی: فرانسیس له
فیلم‌بردار: آندریاس ویندوز
تاریخ‌های انتشار: ۲۱ ژانویه ۱۹۷۰ (فرانسه)
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: فرانسه ایتالیا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۳۰٬۹۶۴٬۸۲۳ دلار ۴٬۷۶۳٬۸۲۲ تماشاگر (فرانسه)
سوار بر باران (انگلیسی: Rider on the Rain) یک فیلم سینمایی فرانسوی در ژانر فیلم معمایی و دلهره آور محصول سال ۱۹۷۰ میلادی با بازی چارلز برانسون به کارگردانی رنه کلمان و نمایشنامه‌ای از سباستین ژاپریسو با موسیقی فیلم فرانسیس له است. این فیلم جایزه جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان در مراسم گلدن گلوب را بدست آورد.
خلاصه داستان فیلم

در جنوب فرانسه در یک روز بارانی خانمی به نام ملی پیاده شدن مرد غریبه‌ای را از اتوبوس مارسی می‌بیند. شوهر ملی، تونی، به سفر می رود و و اتفاقاتی به وقوع می‌پیوندد که …
بازیگران

مارلن ژوبر - مکلانولی "ملی" مائو
چارلز برانسون - دابس
آنی کوردی - جولیت
کورین مرشان - زن
جیل ایرلند - نیکول
ژان پیات -
مارسل پرسه - استاد ایستگاه
گابریله تینتی - تونی
الن بهل - مادلین لگاف
ژان گاون - توسین
مارک مززا - غریبه (مک بوفین)
ماریکا گرین - مهماندار در تانیا
پی‌یر کوله
فیلمبرداری

فیلمبرداری از ۲ ژوئن ۱۹۶۹ در شبه جزیره جینس آغاز شد و در تاریخ ۴ اوت ۱۹۶۹ در کوت دازور به پایان رسید. برخی از صحنه ها در پاریس فیلمبرداری شد.
این فیلم در فرانسه آمار سوم فروش شد ، سومین فیلم محبوب سال ۱۹۷۰ شد.