stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالحسین آیتی

| عبدالحسین آیتی | عبدالحسین آیتی |
| --- | --- |
عبدالحسین آیتی در جوانی: عبدالحسین آیتی در جوانی
نام اصلی: عبدالحسین تفتی یزدی
زاده: ۱۲۵۰ خورشیدی ۱۸۷۱ میلادی تفت، یزد
محل زندگی: یزد 
درگذشته: ۱۳۳۱ خورشیدی۸۱ سال ۱۹۵۲ میلادی
تخلص: ضیایی، آواره و آیتی
زمینه کاری: شاعر، محقق، نویسنده و قرآن پژوه
ملیت:  ایرانی
عبدالحسین تفتی یزدی (۱۲۸۸ ـ ۱۳۷۱ قمری /۱۲۵۰- ۱۳۳۱ - یزد) (معروف به آیتی) پسر محمد تقی آخوند تفتی بوده و متخلص به «ضیایی»، «آواره» و «آیتی»، از شعرا، محققان، نویسندگان و قرآن‌پژوهان معاصر، و از مبلغین بهائی که به او عنوان رئیس‌المبلغین داده شد وی بعد از درگذشت عبدالبهاء به امید رسیدن به ریاست در جامعه بهائی اصرار داشت که بیت العدل عمومی بلافاصله تشکیل شود. اما شوقی افندی رهبر وقت جامعه بهائی به این نتیجه رسیده بود که برای انتخاب بیت العدل اعظم که یک نهاد بین‌المللی است ابتدا باید نهادهای انتخابی بهائی در سطوح پایین‌تر (سطوح محلی و ملی) تشکیل شود. آیتی مخالف این شیوه شوقی افندی بود و شروع به مخالفت با او کرد و نامه‌هایی اعتراض‌آمیز به بهائیان نوشت و در نهایت از آئین بهائی روی گرداند و بعد از ۱۸ سال دوباره مسلمان شد. و از منتقدان آئین بهائی شد. او همچنین به مدت شش سال گاهنامه نمکدان را منتشر می‌کرد و از اعضای مؤسس انجمن ادبی یزد بود.
زندگی آغازین

او در تفت از توابع یزد متولد شد. پدرش ملّائی به نام محمدتقی آخوند تفتی بود. چنان‌که خود نوشته، در جوانی به فراگیری علوم دینی پرداخت. تحصیلات مقدماتی را در مکتب‌خانهٔ تفت گذراند. در سال ۱۳۰۳ به یزد رفت و پس از فراگیری صرف و نحو و علم بلاغت و منطق در ۱۳۰۵ برای ادامهٔ تحصیلات، به عتبات سفر کرد، و به فراگیری فقه و اصول پرداخت. وی در ۳۳ سالگی امام جماعت مسجد تفت را عهده‌دار بود.
گرایش به آئین بهائی

آیتی که روحانی و امام جمعه تفت بود بعد از تبلیغ مبلغین بهائی به این آئین پیوست و از آنجا که در فن بیان توانایی خاصی داشت، از جمله مبلغان سرشناس آنان شد و ۱۸سال با عنوان «آواره» که عباس افندی به او داده بود به ترویج آئین بهائی در ایران، امپراتوری عثمانی، قفقاز و مصر مشغول گشت. و از تحسین و تقدیر رهبران آن (عبدالبهاء و شوقی افندی) برخوردار شده، به رئیس‌المبلغین شهرت یافت. برای نمونه، عبدالبهاء در لوحی خطاب به آیتی می‌گوید: «ای آواره سبیل الهی، پریشانی و بی‌سروسامانی در ره عشق، کامرانی و شادمانی است. نظر به پایان کار نما زیرا عاقبت این پریشانی جمعیت است و نهایت این آوارگی پناه حضرت احدیت. اگر از قطره محروم شدی الحمدلله بحر بی‌پایان در مقابل داری و اگر از ذره محجوب شدی آفتابی روشن در پیش داری. از حق طلبم که آنچه نهایت آمال و آرزوی توست میسر گردد و علیک التحیة و الثناء.»
وی یکی از معتبرترین کتب تاریخ بابی و بهائی بنام کواکب الدریه را در دو جلد نوشته و به تاریخ ۱۳۴۲ قمری /۱۳۰۲ شمسی در قاهره به چاپ رساند.
بازگشت از آئین بهائی

پس از درگذشت عبدالبهاء در ۱۳۴۰ قمری (۱۳۰۰ شمسی) و با جانشینی نوه ارشد او، شوقی افندی، پس از مدتی که تلاشهای آیتی برای کسب ریاست در جامعه بهائی بی اثر بماند، او در سال ۱۳۴۳ قمری مطابق با ۱۳۰۳ شمسی تصمیم به ترک جامعه بهائی گرفته، دوباره مسلمان شد.
در سال ۱۳۰۱ شمسی شوقی افندی - جانشین عبدالبهاء - آیتی و برخی دیگر از بهائیان سرشناس از کشورهای مختلف را به حیفا دعوت کرد تا دربارهٔ تشکیل بیت العدل اعظم با آنها مشورت کند. آیتی پس از پایان این جلسه مشاوره وارد شد اما فرصت‌هایی را برای محاوره با شوقی افندی درباره موضوعات مختلف پیدا کرد. بعد از این مشورتها شوقی افندی به این نتیجه رسید که نخست باید شوراهای بهائی که با نام محفل روحانی شناخته می‌شوند در سطوح محلی و ملی تأسیس گردند تا زمینه برای انتخابات بیت العدل اعظم که یک نهاد بین‌المللی است و با رای مستقیم محافل روحانی ملی انتخاب می‌شود فراهم شود. آیتی از این تصمیم ناراضی بود و بر عقیده خود پافشاری می‌کرد. او حتی یک سال بعد به بهیه خانم - خواهر عبدالبهاء - تلویحاً گفته بود که اگر شوقی افندی بر طبق نظر او عمل نکند بهائیان ایران را علیه او خواهد شوراند. در این میان او به نوشتن نامه‌های اعتراض آمیز و پافشاری بر عقاید خود در ایران ادامه داد. اقدامات او که باعث بروز تشنج و دودستگی در جامعه بهائی شده بود محفل روحانی تهران را بر آن داشت تا از شوقی افندی راهنمایی بخواهد. شوقی افندی از این نهاد خواست تا بهائیان را در برابر اقدامات او محافظت کند. بعد از این او شروع به نوشتن نامه‌های توهین آمیز به شوقی افندی نمود و تهدید کرد که آئین بهائی را از بین خواهد برد. بعد از این بهائیان دیگر به او توجهی نکردند و حتی همسر او وی را ترک کرد. او بعد از گسستن از آئین بهائی در تهران ساکن شد و بقیه حیات خود را به آموزگاری در دبیرستان گذراند. وی در تهران کتاب کشف الحیل را در سه جلد در رد آئین بهائی تألیف کرد. خود او در باب بازگشتش از آئین بهائی و نوشتن کشف الحیل در نقد عبدالبهاء اظهاراتی نموده و به گفته خود دل از مهرشان بپرداخت و شروع به الغاء مؤلفات سابقش که در تاریخ آئین بهائی بنام الکواکب الدریه نوشته بود مشغول شد. او می‌گوید: «حقایقی … را که در مدت بیست سال یافته بودم در چند جلد کتاب کشف الحیل منتشر ساختم» وی سپس به تحقیقات ادبی روی آورد و در سال ۱۳۰۸ش، نشریه‌ای ادبی-انتقادی به نام نمکدان تأسیس کرد که تا چندسال به‌طور نامنظم منتشر می‌شد. در این دوران با تخلص جدید «آیتی» همچنان شعر می‌سرود. وی در سال ۱۳۵۸ق /۱۳۱۱ ش به یزد منتقل و به تدریس در دبیرستان‌ها مشغول شد و سرانجام در همان شهر درگذشت.
کتاب‌ها

الکواکب الدُریّه فی مآثرا البهائیه (۲ جلدی)، مصر/قاهره: السعادت، ۱۳۲۱
کشف‌الحِیَل (۳ جلدی)، تهران: نقش جهان، ۱۳۲۶
دستخطی از عبدالبهاء که عبدالحسین آیتی را «حضرت آواره علیه بهاءالله الابهی» خطاب کرده‌است
سن لوچیو

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
Façade of the Palazzo Belvedere: Façade of the Palazzo Belvedere
مکان: کسرتا، ایتالیا
بخشی از: 18th-Century کاخ کاسرتا with the Park, the آب‌گذر وانویتلی، and the San Leucio Complex
معیار ثبت: Cultural: i, ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۵۴۹rev
تاریخ ثبت: ۱۹۹۷
مساحت: ۸۷٫۳۷ هکتار (۰٫۳۳۷۳ مایل مربع)
منطقه حائل: ۱۱۰٫۷۶ هکتار (۰٫۴۲۷۶ مایل مربع)
وبگاه: www.sanleucionline.it
مختصات: ۴۱°۰۶′ شمالی ۱۴°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۰°شمالی ۱۴٫۳۳۳°شرقی﻿ / 41.100; 14.333
موقعیت سن لوچیو در نقشه: موقعیت سن لوچیو در نقشه
سن لوچیو (به ایتالیایی: San Leucio) یک منطقهٔ مسکونی در ایتالیا است که در کسرتا واقع شده‌است.
اخترپیشانی تیره

| اخترپیشانی تیره | اخترپیشانی تیره |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES): CITES Appendix II (CITES)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: بادخورک‌سانان
تیره:: مگس‌مرغان
سرده:: Coeligena
گونه:: C. orina
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Coeligena orina Wetmore, 1953: Coeligena orina Wetmore, 1953
اخترپیشانی تیره (نام علمی: Coeligena orina)، که همچنین به عنوان اخترپیشانی پرآذین شناخته می‌شود، گونه‌ای از مرغ‌های مگس در حال انقراض در تبار «خورشیدرخشان‌تباران» (Heliantheini) در زیرتیرهٔ Lesbiinae و بومی چند منطقه کوچک در غرب کلمبیا است.
اولریش فلایشهاور

نگاره‌ٔ اولریش فلایشهاور، نویسنده و ناشر - ۱۹۳۷
اولریش فلایشهاور (آلمانی: Ulrich Fleischhauer) (با نامهای مستعار اولریش بودانگ، و اسرائیل فرایمن) نویسنده و ناشر یهودستیز بود که در مورد تئوری‌های توطئهٔ یهودی-فراماسونی و تلاش یهودیان برای کنترل دنیا مطلب می‌نوشت.
زندگینامه

فلایشهاور در آلمان به دنیا آمد. او در ارتش آلمان خدمت کرد و به مقام کلنل رسید. بعد از اینکه در جنگ مجروح شد از ارتش کناره گرفت. بعد از ارتش فلیشهاور به دنبال کار دیگری بود. در این زمان بحثهای ملیگرایی آلمانی در آلمان رونق داشت. فلایشهاور به گروههای ملیگرای راست ملحق شد.
اولین نوشتارهای ضدیهودی فلایشهاور در آلمان در همین زمان منتشر شد. فلایشهاور ولت-دینست را پایه‌گذاری کرد که اخبار ضد یهودی پخش می‌کرد. مشترکان روزنامه او مطالب ضدیهودی و ضد کمونیستی دریافت می‌کردند.
فلایشهاور در سال ۱۹۳۴-۳۵ معروفیت بیشتری کسب کرد که در این زمان به سوئیس رفت تا وکیل مدافع در دادگاه برن باشد که مسئول پخش کتاب پروتوکول بزرگان صهیون بود. در این زمان این کتاب یهودستیزانه در سوئیس پخش شده بود. در این زمان گروهی از یهودیان سوئیس به دادگاه رفته و با شکایت خود درخواست ممنوع شدن این کتاب را کردند. فلایشهاور تلاش زیادی برای دفاع از کتاب پروتوکول بزرگان صهیون نمود. با وجود تلاشهای او دادگاه در سال ۱۹۳۵ علیه کتاب پروتوکول رای داد. متهمان به دادگاه تجدید نظر شکایت کردند و دادگاه تجدید نظر رای به برائت آنان داد. دادگاه تجدید نظر گفت با اینکه پروتوکولها دروغ است، ولی چاپ آنها باید به عنوان نوشتار سیاسی آزاد باشد.
حضور در دادگاه روزنامه ولت-دینست را در تمامی دنیا مشهور کرد و بسیاری نوشتارهای آن ترجمه و در کشورهای دیگر پخش می‌شد.
در این سالها فلایشهاور کنفرانس سالیانه ضدیهودی و ضد فراماسونی برپا می‌کرد. ولت دینست در زمان جنگ جهانی دوم و حزب آلمان نازی فعال و پرطرفدار بود؛ ولیکن بعد از شکست آلمان فلیشهائر دستگیر شد و در اردوگاه کار نگهداری شد. در سال ۱۹۴۷ او آزاد شد و در نامه‌ای از رفتار قبلی خود و نوشتارهای خود نسبت به یهودیان عذرخواهی کرد. از این زمان او بازنشسته شد تا اینکه در سال ۱۹۶۰ درگذشت.
فرانسیسکو مورالس برمودز

| فرانسیسکو مورالس برمودز | فرانسیسکو مورالس برمودز |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور پرو: رئیس‌جمهور پرو
دوره مسئولیت ۳۰ اوت ۱۹۷۵ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۰: دوره مسئولیت ۳۰ اوت ۱۹۷۵ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۰
پس از: خوان ولاسکو آلوارادو
پیش از: فرناندو تری
نخست‌وزیر پرو: نخست‌وزیر پرو
دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۷۵ – ۳۰ اوت ۱۹۷۵: دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۷۵ – ۳۰ اوت ۱۹۷۵
رئیس‌جمهور: خوان ولاسکو آلوارادو
پس از: لوئیس ادگاردو مرکادو جرین
پیش از: اسکار وارگاس پریتو
وزیر دفاع: وزیر دفاع
دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۷۵ – ۳۰ اوت ۱۹۷۵: دوره مسئولیت ۱ فوریه ۱۹۷۵ – ۳۰ اوت ۱۹۷۵
رئیس‌جمهور: خوان ولاسکو آلوارادو
وزیر اقتصاد و دارایی: وزیر اقتصاد و دارایی
دوره مسئولیت ۱۳ ژوئن ۱۹۶۹ – ۲ ژانویه ۱۹۷۴: دوره مسئولیت ۱۳ ژوئن ۱۹۶۹ – ۲ ژانویه ۱۹۷۴
رئیس‌جمهور: خوان ولاسکو آلوارادو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ اکتبر ۱۹۲۱ لیما، پرو
درگذشته: ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ (۱۰۰ سال) لیما، پرو
ملیت: پرو
تخصص: ژنرال ارتش
فرانسیسکو مورالس برمودز (انگلیسی: Francisco Morales Bermúdez؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۲۱ – درگذشتهٔ ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۲) یک سیاست‌مدار اهل پرو بود. وی از اوت ۱۹۷۵ تا ژوئیه ۱۹۸۰ رئیس‌جمهور این کشور بود. فرانسیسکو مورالس برمودز در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۲، در سن ۱۰۰ سالگی در لیما درگذشت. او در زمان مرگ به مدت بیش از ۷ ماه، پیرترین رهبر پیشین جهان و پیرترین رئیس‌جمهور پیشین پرو بود.
لری دل سانتو

| لُری دل سانتو | لُری دل سانتو |
| --- | --- |
لُری دل سانتو در سال ۲۰۰۷ در میلان: لُری دل سانتو در سال ۲۰۰۷ در میلان
زادهٔ: ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) پوه‌لیانو ورونزه، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، مدل
فرزندان: ۳
لُری دل سانتو در صحنه‌ای از فیلم محافظ شخصی.
لُری دل سانتو (ایتالیایی: Lory Del Santo؛ زادهٔ ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۸) بازیگر و مدل اهل ایتالیا است.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > سینما

محافظ شخصی (۱۹۸۲)
آفرین به فک (۱۹۸۲)
ارواح شهوت‌زده (۱۹۸۱)
عالیجناب با معشوقه‌اش زیر تخت (۱۹۸۱)
عاشقان یکشنبه (۱۹۸۰)
من خوش‌عکسم (۱۹۸۰)
رودخانه تمساح بزرگ (۱۹۷۹)
بدون کمی هرزگی به کجا می‌توانی برسی؟ (۱۹۷۹)
شنبه، یکشنبه و جمعه (۱۹۷۹)
رودخانه تمساح بزرگ (۱۹۷۹)
پدر عزیز (۱۹۷۹)
جپو، مرد مجنون (۱۹۷۸)
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها > تلویزیون

درایو این (۱۹۸۸–۱۹۸۳)
جزیره تینتو

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
جزیرهٔ تینتو: جزیرهٔ تینتو
مکان:  ایتالیا
معیار ثبت: فرهنگی: ii, iv, v
شمارهٔ ثبت: ۸۲۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۷ (طی نشست ۲۱م)
جزیره تینتو (به ایتالیایی: Tinetto) یکی از جزیره‌های کشور ایتالیا واقع در دریای لیگوریا در غربی‌ترین نقطهٔ خلیج لا اسپزیا است. این جزیره بخشی از مجمع‌الجزایری سه‌گانه است که در فاصلهٔ نزدیکی از یکدیگر قرار داشته و از پورتو ونره در سرزمین اصلی تا سمت جنوب پیش‌رفته‌اند. بزرگترین این جزیره‌ها جزیره پالماریاست که در شمال دو جزیرهٔ دیگر قرار دارد. جزیرهٔ تینتو با مساحت ۶۰۰۰ متر مربعی خود کوچکترین جزیره بوده که در جنوبی‌ترین قسمت این مجمع‌الجزایر و نزدیک به جزیرهٔ میانی که تینو نام دارد قرار گرفته است.
این سه جزیره در سال ۱۹۹۷ همراه با پورتو ونره و چینکوئه تره در فهرست میراث جهانی یونسکو جای گرفتند.
آثار مذهبی جزیره

در بخش غربی تینتو، ویرانه‌های عبادتگاه کوچکی متعلق به سدهٔ ششم میلادی به‌چشم می‌خورد و در بخش شرقی، بقایای مجموعه‌ای از بناها شامل یک کلیسا با دو راهرو و حجره‌هایی برای کشیشان برجای مانده است. این مجموعه در طی دوره‌های مختلف تا سدهٔ یازدهم ساخته‌شده و در نهایت به دست عرب‌های مسلمان تخریب شده‌اند. در چند متری جنوب جزیره و بر روی صخره‌ای زیرآبی نیز که برای مدتی طولانی به کابوس دریانوردان بدل شده بود تندیسی تقریباً ۲ متری از مریم مقدس قرار دارد.
دین کرو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Dean Anthony Crowe
زادروز:  ۶ ژوئن ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  استاک‌پورت
قد:  1.65 m
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۵:  باشگاه فوتبال استوک سیتی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال استوک سیتی |  ۶۰ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۰ |  ← باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۰ |  ← باشگاه فوتبال بری (قرضی) |  ۱۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۱ |  ← باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |  ← باشگاه فوتبال لوتون تاون (قرضی) |  ۶ |  (۵) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال لوتون تاون |  ۶۳ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۳ |  ← باشگاه فوتبال یورک سیتی (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال لیک تاون |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال ویتون آلبیون |   |   |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال لیک تاون |   |   |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال نیو میلز |   |   |
| مجموع |   |  ۱۶۲ |  (۳۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دین کرو (انگلیسی: Dean Crowe؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۷۹) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال اولدهام اتلتیک، باشگاه فوتبال لوتون تاون، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال نیو میلز، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال ویتون آلبیون، باشگاه فوتبال پلیموث آرگیل، باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون و باشگاه فوتبال لیک تاون اشاره کرد.
کلیسای سان کاتالدو

| کلیسای سان کاتالدو | کلیسای سان کاتالدو |
| --- | --- |
کلیسای سان کاتالدو.: کلیسای سان کاتالدو.
دین: دین
وابستگی: کلیسای کاتولیک
استان: فرقه مزار مقدس اورشلیم
مکان: مکان
مکان: Piazza Bellini 3, Kalsa, Palermo, 90133
مختصات: ۳۸°۰۶′۵۳″شمالی ۱۳°۲۱′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۱۱۴۸°شمالی ۱۳٫۳۶۲۵°شرقی﻿ / 38.1148; 13.3625
معماری: معماری
گونه: کلیسا
سبک: معماری رمانسک
پایان ساخت: 1154
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: پالرموی عرب-نورمن و کلیساهای جامع چفالو و مونرئاله: نام رسمی: پالرموی عرب-نورمن و کلیساهای جامع چفالو و مونرئاله
گونه: فرهنگی
معیار: ii, iv
تاریخ ثبت: ۲۰۱۵ (سی و نهمین کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 1487
دولت عضو:  ایتالیا
منطقه: فهرست میراث جهانی
کلیسای سان کاتالدو (ایتالیایی: Chiesa di San Cataldo) یک کلیسای کاتولیک است که در مرکز پالرمو، سیسیل، ایتالیا واقع شده است. این کلیسا در سال ۱۱۵۴ ساخته شد و نمونه‌ای از معماری و فرهنگ نورمن-عرب-بیزانسی است. از سال ۱۹۳۰، این کلیسا متعلق به فرقه مزار مقدس اورشلیم است.
در سال ۲۰۱۵، این مکان یک میراث جهانی یونسکو شد.
نمای داخلی کلیسا
نپتالاکتون

| نپتالاکتون | نپتالاکتون |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک47-Dimethyl-5677a-tetrahydrocyclopenta[c]pyran-1(4aH)-one: نام‌گذاری آیوپاک47-Dimethyl-5677a-tetrahydrocyclopenta[c]pyran-1(4aH)-one
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: ۴۹۰-۱۰-۸ Y
پاب‌کم: ۱۶۱۳۶۷
کم‌اسپایدر: ۱۴۱۷۴۷ Y
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES O=C1O\C=C(/[C@H]2CC[C@@H]([C@@H]12)C)C :  SMILES O=C1O\C=C(/[C@H]2CC[C@@H]([C@@H]12)C)C 
 InChI InChI=1S/C10H14O2/c1-6-3-4-8-7(2)5-12-10(11)9(6)8/h5-6,8-9H,3-4H2,1-2H3/t6-,8+,9+/m0/s1 Y Key: ZDKZHVNKFOXMND-NBEYISGCSA-N YInChI=1/C10H14O2/c1-6-3-4-8-7(2)5-12-10(11)9(6)8/h5-6,8-9H,3-4H2,1-2H3 :  InChI InChI=1S/C10H14O2/c1-6-3-4-8-7(2)5-12-10(11)9(6)8/h5-6,8-9H,3-4H2,1-2H3/t6-,8+,9+/m0/s1 Y Key: ZDKZHVNKFOXMND-NBEYISGCSA-N YInChI=1/C10H14O2/c1-6-3-4-8-7(2)5-12-10(11)9(6)8/h5-6,8-9H,3-4H2,1-2H3 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C10H14O۲
جرم مولی: ۱۶۶٫۲۲ g mol−1
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
نپتالاکتون (به انگلیسی: Nepetalactone) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۶۱۳۶۷ است.
حقوق بشر در عربستان سعودی

انصاف حیدر همسر رائف بدوی. بدوی در سال ۱۳۹۳ به اتهام «توهین به اسلام» و «توهین به مقدسات» به ۱۰۰۰۰۰۰ ریال جریمه نقدی و ۱۰ سال زندان و ۱۰۰۰ ضربه شلاق محکوم شد.
حقوق بشر در عربستان سعودی سوژه نگرانی و مجادله است. دولت عربستان که هم مسلمانان و هم غیر مسلمانان را به رعایت قوانین اسلامی تحت حاکمیت مطلق آل سعود موظف می‌کند، توسط سازمان‌ها و دولت‌های مختلف بین‌المللی به نقض حقوق بشر در داخل این کشور متهم و محکوم شده‌است. رژیم اقتدارگرای حاکم بر پادشاهی عربستان سعودی در نظرسنجی سالانه «خانه آزادی» دربارهٔ حقوق سیاسی و مدنی همواره در زمره «بدترین بدترین‌ها» قرار دارد.
در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، دادگاه کیفری در ریاض یک فعال برجسته حقوق زنان سعودی را به نزدیک به دو سال زندان محکوم کرد و دوباره توجه را به نقض حقوق بشر در پادشاهی جلب کرد.
کرویس ام‌اس‌ال‌گروپ، یکی از زیرمجموعه‌های شرکت آمریکایی پوبلیسیس، بیش از یک دهه است که در میان اعدام‌های معترضان و مخالفان سیاسی با عربستان سعودی همکاری می‌کند تا سابقه نقض حقوق بشر را ماستمالی کند. در سال ۲۰۲۲، دیده‌بان حقوق بشر عربستان سعودی را در رتبه دوم در میان ده ناقض حقوق بشر در سراسر جهان قرار داده‌است.
پیش زمینه

عربستان سعودی یک پادشاهی مطلقه است که در آن تمام قوه مقننه، مجریه و قضائیه در نهایت در دست پادشاه است که هم رئیس دولت و هم رئیس کشور است. قانون پایه ای ۱۹۹۲ نظام حکمرانی، حقوق شهروندان، اختیارات و وظایف دولت را تعیین می‌کند و مقرر می‌دارد که قرآن و سنت (سنت پیامبر اسلام) به عنوان قانون اساسی کشور عمل می‌کند. عربستان سعودی یکی از حدود ۳۰ کشور جهان است که مجازات قضایی بدنی دارد. در مورد عربستان سعودی، این شامل قطع دست و پا برای سرقت، و شلاق برای جرایم کمتری مانند «انحرافات جنسی» و مستی است. در آوریل ۲۰۲۰، دادگاه عالی عربستان مجازات شلاق را از سیستم خود لغو و زندان و جریمه نقدی را جایگزین آن کرد. در دهه ۲۰۰۰ گزارش شد که زنان به جرم زنا به شلاق محکوم می‌شدند. زنان در واقع قربانی تجاوز جنسی بودند، اما از آنجایی که نتوانستند ثابت کنند عاملان این جنایت چه کسانی بودند، به ارتکاب زنا مجرم شناخته شدند. تعداد شلاق‌ها به وضوح توسط قانون تعیین نشده‌است و بنا به صلاحدید قاضی متفاوت است و از ده‌ها ضربه شلاق تا چند صد ضربه است که معمولاً در یک دوره چند هفته یا ماه اعمال می‌شود. در سال ۲۰۰۴، کمیته سازمان ملل متحد علیه شکنجه از عربستان سعودی به دلیل قطع عضو و شلاق‌هایی که طبق شریعت انجام می‌دهد، انتقاد کرد. هیئت سعودی با دفاع از «سنت‌های قانونی» که از زمان پیدایش اسلام در ۱۴۰۰ سال پیش به آنها عمل شده، پاسخ داد و این مداخله در نظام حقوقی اش را رد کرد. عربستان سعودی بعداً مجازات شلاق را لغو کرد و مجازات حبس یا جریمه یا هر دو را جایگزین آن کرد.
شکنجه

در حالی که قانون آیین دادرسی کیفری عربستان سعودی «شکنجه» و «رفتار غیرمحترمانه» را در عمل ممنوع می‌کند (ماده ۲)، شکنجه و استفاده از شکنجه برای گرفتن اعترافات اجباری به گناهکاری رایج است.
به گفته عفو بین‌الملل، همچنان نیروهای امنیتی به شکنجه و بدرفتاری با بازداشت‌شدگان ادامه دادند تا اعتراف بگیرند تا به عنوان مدرکی علیه آنها در دادگاه استفاده شود. به گفته این سازمان، ۳۲ متهم متهم به جاسوسی برای ایران شکنجه شدند و مجبور به اعتراف شدند. بازداشت شدگان بدون دسترسی به ارتباطات نگهداری می‌شدند و از دسترسی به خانواده‌هایشان محروم بودند.
در سال ۲۰۱۸، یک هیئت سازمان ملل از عربستان به دعوت این کشور برای بازرسی دیدار کرد، و برملا کرد که این کشور به‌طور سازمان یافته از قوانین ضد ترور برای توجیه شکنجه استفاده می‌کند.
این گزارش دریافت که سعودی‌ها که از حق آزادی بیان صلح آمیز و آرام خود در این پادشاهی استفاده می‌کنند به‌طور سازمان یافته از سوی مقامات تحت آزار قرار گرفته‌اند.
مجازات اعدام و حق وکالت

مجازات اعدام در عربستان سعودی برای جنایاتی مانند تجاوز جنسی، قتل، ارتداد، فتنه، سحر و جادو، سرقت مسلحانه، زنا و قاچاق مواد مخدر مجاز شمرده شده‌است. در حالی که برخی از این جرایم، مانند قتل عمد، طبق قوانین شرعی دارای مجازات‌های ثابت هستند، سایر جرایم مانند جرایم مربوط به مواد مخدر، تعزیر تلقی می‌شوند که نه به عنوان جرم و نه به عنوان مجازات در اسلام تعریف شده‌است. در سال ۲۰۰۵، ۱۹۱ نفر اعدام شدند. در سال ۲۰۰۶، ۳۸; در سال ۲۰۰۷، ۱۵۳; و در سال ۲۰۰۸، ۱۰۲ نفر.
سخنگوی انجمن ملی حقوق بشر، سازمانی که توسط رژیم پادشاهی سعودی تأمین مالی می‌شود، گفت که تعداد اعدام‌ها در حال افزایش است زیرا نرخ جنایت در حال افزایش است، با زندانیان رفتار انسانی می‌شود و سر بریدن از جنایت جلوگیری می‌کند. خداوند خالق ما بهتر می‌داند که چه چیزی برای مردمش خوب است. . . آیا فقط به فکر و حفظ حقوق قاتل باشیم و به فکر حقوق دیگران نباشیم؟»
پلیس و مقامات مهاجرت عربستان سعودی به‌طور معمول با افرادی که متوقف یا بازداشت می‌شوند، به ویژه کارگران کشورهای در حال توسعه، بدرفتاری می‌کنند. در اوایل نوامبر ۲۰۱۳، مقامات به دلیل نحوه برنامه‌ریزی و مدیریت سرکوب کارگران غیرقانونی مورد انتقاد قرار گرفتند. مقامات سعودی – در برخی موارد با کمک شهروندان – بسیاری از کارگران غیرقانونی را جمع‌آوری کرده و مورد آزار فیزیکی قرار دادند.
در ۲۳ آوریل ۲۰۱۹، عربستان سعودی ۳۷ غیرنظامی زندانی را که عمدتاً بر اساس اعترافاتی که تحت شکنجه گرفته شده یا توسط شکنجه گران متهم نوشته شده بودند، محکوم به اعدام دسته جمعی کرد. اکثر اعدام شدگان متعلق به اقلیت شیعه این کشور بودند.
در آوریل ۲۰۲۰، دادگاه عالی عربستان بر اساس فرمان سلطنتی ملک سلمان اعلام کرد که افراد زیر سن قانونی که مرتکب جنایت می‌شوند، دیگر با حکم اعدام مواجه نخواهند شد، بلکه تا ۱۰ سال حبس در بازداشتگاه نوجوانان محکوم خواهند شد.
در مارس ۲۰۲۱، دیده‌بان حقوق بشر اعلام کرد که عبدالله الحویتی، که در زمان جنایت ادعایی ۱۴ سال داشت، با وجود لغو مجازات اعدام برای نوجوانان توسط پادشاهی، ممکن است پس از یک محاکمه به شدت ناعادلانه اعدام شود. در ۲ مارس ۲۰۲۲، الحویتی در پی یک محاکمه به شدت ناعادلانه و اعترافات آلوده به شکنجه به اعدام محکوم شد. این حکم با ممنوعیت بین‌المللی مجازات اعدام کودکان مخالفت کرد. الحویتی اولین بار در سن ۱۷ سالگی به اعدام محکوم شد که دادگاه عالی عربستان بر اساس اعتراف دروغین و شواهد ناکافی این حکم را لغو کرد. اما، در سال ۲۰۲۲، دادگاه جنایی در شمال استان تبوک دوباره این بار بر اساس اصل شرعی تعزیرا و را به اعدام محکوم کرد.
قاچاق انسان

عربستان سعودی یک کشور مقصد قابل توجه برای مردان و زنانی است که برای اهداف برده داری و بهره‌کشی جنسی تجاری قاچاق می‌شوند. مردان و زنان از آسیای مرکزی، خاورمیانه و آفریقا و بسیاری از کشورهای دیگر داوطلبانه به عنوان خدمتکار خانگی یا سایر کارگران کم مهارت به عربستان سعودی سفر می‌کنند، اما برخی از آنها متعاقباً با شرایطی مواجه می‌شوند که نشان دهنده بندگی غیرارادی است.
زنان، عمدتاً از کشورهای آسیایی و آفریقایی برای بهره‌برداری جنسی تجاری به عربستان سعودی قاچاق می‌شوند. برخی دیگر پس از فرار از دست کارفرمایان بدسرپرست ربوده شده و مجبور به تن‌فروشی شدند.
برخی از مردان سعودی همچنین از «ازدواج موقت» قراردادی در کشورهایی مانند موریتانی، یمن و اندونزی به عنوان ابزاری برای استثمار جنسی کارگران مهاجر استفاده کرده‌اند. زنان به این باور می‌رسند که به‌طور جدی ازدواج می‌کنند، اما پس از ورود به عربستان سعودی، متعاقباً برده جنسی شوهران خود می‌شوند، مجبور به کار خانگی و در برخی موارد به تن‌فروشی می‌شوند. فحشا در عربستان سعودی غیرقانونی است.