stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرتو اصفهانی
زندگی و فعالیت‌ها

پرتو تحصیلات مقدماتی را در شهر اصفهان به پایان رساند؛ او تحصیل علم و خوشنویسی (به ویژه خط نسخ) را پی گرفت تا بدانجاکه در خوشنویسی استاد و در اصفهان نامور گشت. پرتو به ویژه استاد خط نسخ و ثلث و رقاع بود، البته خط نستعلیق را نیز نیکو می‌نوشت. او خوشنویسی را نزد چیره‌دستانی چون آقازین‌العابدین اصفهانی ملقب به اشرف‌الکتّاب _ یکی از استادان بزرگ ایرانی خط نسخ _ آموخت، گرچه شیوهٔ پرتو با او فرق می‌کرد و ترکیبی از سبک اشرف‌الکتاب و آقاغلامعلی اصفهانی _ که او هم از استادان برجستهٔ خط نسخ می‌باشد _ بود. البته پرتو نیز به نوبهٔ خود، شاگردان فراوانی را پرورد، کسانی چون میرزا غلامعلی ثانی، سیدعلی‌اکبر زواره‌ای، ملا محمدتقی، ملا باقر و ...
پرتو در مدرسه نوریّهٔ اصفهان حجره داشت و چندی در آنجا ساکن بود و کتابت می‌کرد. شاگردانش هفته‌ای دو روز به آنجا می‌آمدند؛ حجره‌اش اغلب، محل گردهمایی شاعران و هنرمندان اصفهان بود. پرتو همنشین تنی چند از صاحب‌قلم‌های نامی دوره قاجار، مانند رضاقلی‌خان هدایت و عبدالمحمدخان ایرانی اصفهانی، مدیر روزنامه چهره‌نما در مصر بود.
پرتو در اواخر زندگی، به عنوان یکی از خوشنویسان مخصوص شاه در دربار ناصرالدین شاه قاجار در تهران در کمال احترام و بزرگداشت می‌زیست. او قرآن، کتاب دعا و دیگر کتاب‌ها را برای شاه و دیگر بزرگان به خط خوش می‌نوشت و به انجام این کار بنام بود.
آثار > شعر

پرتو در قالب‌های گوناگونی شعر می‌سرود: غزل، قطعه، قصیده، رباعی، مثنوی و مسمط؛ این گوناگونی به خوبی در دیوان اشعار او ملاحظه‌پذیر است. دیوان اشعار پرتو را میرزا حسین‌خان انصاری، متخلص به ثمر، گردآورد؛ البته در ته آن هم شعرهای خود را افزود. سرانجام، کل این مجموعه در ۱۳۰۵ (قمری)، با دیباچه‌ای به قلم محمدحسین فروغی ذکاءالملک در تهران، به صورت یک جلد کتاب، چاپ سنگی شد که هم‌اکنون نیز نسخه‌هایی، هرچند اندک، از آن در دست است.
درون‌مایهٔ بسیاری از شعرهای پرتو، ستایش پیغمبر اسلام، علی، حسین بن علی و زینب دختر علی، و همچنین مرثیه (بیشتر در رثای حسین بن علی و پیرامون واقعه کربلا)، پند و اندرز، گلایه از روزگار، عشق و عرفان است. او در سرودن ماده تاریخ نیز چیره‌دست بود که برخیشان با یادکرد مناسبتشان در کتاب موادالتواریخ (نوشتهٔ حسین نخجوانی) نقل شده‌است. نظر به همسانی بسیار برخی از شعرهای او به چندی از آثار بزرگان ادب پارسی، چون سعدی و حافظ، چنین برمی آید که او _ دست کم گاه _ شعرهایش را به تقلید از ایشان می‌سروده‌است.
آثار > خوشنویسی و تذهیب

از آثار مهم به‌جاماندهٔ خوشنویسی پرتو می‌توان این‌ها را برشمرد:
قرآنی تذهیب‌شده و نفیس به خط نسخ، نوشته شده در ۱۲۹۷ (قمری) به دستور فرهاد میرزا معتمدالدوله، پسر عباس میرزا؛ محل نگهداری: کتابخانه و موزه ملی ملک
قرآنی تذهیب‌شده به خط نسخ، نوشته شده در ۱۲۷۷ (قمری) برای ناصرالدین شاه
دعای کمیل به خط نسخ در ۱۲۶۶ (قمری) در تهران
ماده تاریخ بنای مسجد (که سرودهٔ خودش هم بوده‌است) در کتیبه سردر ورودی مسجد صفای اصفهان، به خط نستعلیق
و ...
مارسل ریسه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۷ دسامبر ۱۹۸۹ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  کلن
قد:  1.83 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Viktoria Köln
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۶:  TuS Höhenhaus
۱۹۹۶–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال نورنبرگ (قرضی) |  ۳۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ (قرضی) |  ۲۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ (قرضی) |  ۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ |  ۳۱ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵ |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال کلن |  ۱۴۹ |  (۲۱) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← Viktoria Köln (قرضی) |  ۲۹ |  (۴) |
| ۲۰۲۱– |  Viktoria Köln |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۸ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۱۱ |  (۴) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال آلمان |  ۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲:۵۶, ۸ ژوئیه ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲:۵۶, ۸ ژوئیه ۲۰۲۱ (UTC). 
مارسل ریسه (انگلیسی: Marcel Risse؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، باشگاه فوتبال بایر ۰۴ لورکوزن، و باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۲۰ سال آلمان بازی کرده‌است.
مارسیو فریرا دی سوزا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Marcio Ferreira de Souza
زادروز:  ۳ اکتبر ۱۹۷۷ ‏(۴۶ سال)
زادگاه:  سانتو آندره، برزیل
قد:  ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹ |  URT |   |   |
| ۲۰۰۰ |  Ipatinga |   |   |
| ۲۰۰۱ |  Mogi Mirim |   |   |
| ۲۰۰۲ |  Ipatinga |   |   |
| ۲۰۰۳ |  Caldense |   |   |
| ۲۰۰۳-۲۰۰۴ |  Colón |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۵ |  Gama |   |   |
| ۲۰۰۶-۲۰۰۹ |  APOP Kinyras |  ۴۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۹-۲۰۱۰ |  Aris Limassol |  ۲۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مارسیو فریرا دی سوزا (به پرتغالی: Marcio Ferreira de Souza) مدافع اهل برزیل است که در شهر سانتو آندره و در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۷۷ به دنیا آمده‌است.
او در تیم‌های فوتبال URT سابقهٔ حضور دارد.
تیمو نیمینن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  فنلاند
محل زندگی: وانتا, Finland
زادهٔ: ۱۰ ژوئن ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) هلسینکی, Finland
قد: ۱٫۸۵ m (۶ ft ۱ in)
آغاز حرفه: 2000
بازنشستگی: 2013
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: دلار آمریکا167,767
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 2–10 (at انجمن تنیس حرفه‌ای level, گرند اسلم level, and in جام دیویس)
عنوان‌ها: 0
بالاترین رتبه: No. 254 (21 July 2003)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 0–0 (at انجمن تنیس حرفه‌ای level, گرند اسلم level, and in جام دیویس)
عنوان‌ها: 0
بالاترین رتبه: No. 318 (5 July 2004)
تیمو نیمینن (انگلیسی: Timo Nieminen؛ زاده ۱۰ ژوئن ۱۹۸۱) یک تنیس‌باز اهل فنلاند است.
جاده ئی۲۳۲ اروپا

|  E232 |  E232 |
| --- | --- |
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۱۷۲ کیلومتر (۱۰۷ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: آمرسفورت (هلند)
به: خرونینگن (هلند)
موقعیت: موقعیت
کشورها: هلند
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا: شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا
جاده ئی۲۳۲ اروپا (به انگلیسی: European route E232) یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور هلند قرار دارد، از شهر آمرسفورت شروع شده و در شهر خرونینگن به پایان میرسد.
ام‌سی‌اس کورپوریشن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: مد
بنا نهاده: ۱۹۸۶
دفتر مرکزی: ایتالیا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: پوشاک لوازم مد
ام‌سی‌اس کورپوریشن (انگلیسی: MCS Corporation) شرکت پوشاک ایتالیایی است، که در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد.
مارسل رونو (قایقران)

مارسل رونو (فرانسوی: Marcel Renaud‎; ۲۷ مهٔ ۱۹۲۶ – ۵ دسامبر ۲۰۱۶) قایقران اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مارسل سابو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۲ اوت ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال)
زادگاه:  تیمیشوارا
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Politehnica Timișoara
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۶ |  Politehnica Timișoara |  ۴۶ |  (۹) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال دینامو بخارست |  ۴۸ |  (۰) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  باشگاه ورزشی تنریف |  ۲۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر |  ۶۶ |  (۹) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون |  ۷۲ |  (۶) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  گروه ورزشی شاوش |  ۵۹ |  (۱۰) |
| مجموع |   |  ۳۱۸ |  (۳۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مارسل سابو (انگلیسی: Marcel Sabou؛ زادهٔ ۲۲ اوت ۱۹۶۵) بازیکن سابق فوتبال اهل رومانی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال رومانی بازی کرده‌است.
پل طبقاتی کشن

| پل کشن  | پل کشن  |
| --- | --- |
مختصات: ۲۹°۳۶′۵۸″شمالی ۵۲°۲۸′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۶۱۵۹۹۱°شمالی ۵۲٫۴۶۸۳۶°شرقی﻿ / 29.615991; 52.46836
مکان: شیراز، ایران
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طراحی: تقاطع سه سطحی
درازای کل: ۲۱۵۰متر
پیشینه: پیشینه
گشایش: ۱۳۹۷
مکان: مکان
مجموع پل‌های شهدای کشن یکی از پل‌های سه سطحی شهر شیراز نزدیک محله کشن است که این پل به عنوان یک پل ۵ عرشه جز یکی از بزرگ‌ترین مجموع پل‌های جنوب کشور است. این پل چهار منطقه مهم شهر را یعنی کمربندی، بزرگراه رحمت، بلوار شهید مطهری و بلوار امیرکبیر را به یک دیگر متصل می‌کند
این پل در ۲۲ بهمن ۱۳۹۷ با حضور اسحاق جهانگیری (معاون اول رئیس‌جمهور) و مسئولان استانی و شهری به بهره‌برداری رسید
در تاریخ ۱۱ فروردین ۱۴۰۰ نور پردازی این پل با حضور مسئولان افتتاح شد .این پل جزو یکی از زیباترین پل های جنوب کشور به حساب می آید.
در حال حاضر پیاده رویی در کنار باغ جنت در حال احداث است که دارای  آبنما و مبلمان شهری است ،جلوه ظاهری این  پل را دو چندان میکند.
تپه گوزلی

| تپه گوزلی | تپه گوزلی |
| --- | --- |
نام: تپه گوزلی
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان پارس‌آباد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: هزاره اول
دورهٔ ساخت اثر: هزاره اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۷۴۰۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ بهمن ۱۳۸۱
تپه گوزلی مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان پارس‌آباد، بخش اصلاندوز، روستای گوزلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۴۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه گورینگان۱

| تپه گورینگان۱ | تپه گورینگان۱ |
| --- | --- |
نام: تپه گورینگان۱
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان غربی
شهرستان: شهرستان پیرانشهر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: هزاره اول
دورهٔ ساخت اثر: هزاره اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۳۴۸۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ آبان ۱۳۸۷
تپه گورینگان۱ مربوط به هزاره اول و ۲ قبل از میلاد است و در شهرستان پیرانشهر، بخش لاجان، دهستان لاهیجان غربی، روستای توان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۳۴۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مارسل ساموئل روسو

| مارسل ساموئل روسو | مارسل ساموئل روسو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ اوت ۱۸۸۲ منطقه ۷ پاریس
درگذشت: ۱۱ ژوئن ۱۹۵۵ پاریس
ملیت: فرانسه
مارسل ساموئل روسو (انگلیسی: Marcel Samuel-Rousseau; ۱۸ اوت ۱۸۸۲ – ۱۱ ژوئن ۱۹۵۵) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل فرانسه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) و جایزه بزرگ رم شده‌است.
زییم، خیبر پختونخوا

| زییم، خیبر پختونخوا | زییم، خیبر پختونخوا |
| --- | --- |
Town and union council: Town and union council
کشور: پاکستان
ایالت: خیبر پختونخوا
ناحیه: شهرستان چهارسده
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
زییم (به انگلیسی: Zaim) یک شهرک در پاکستان است که در شهرستان چهارسده واقع شده‌است.
لهستانی‌سازی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تغییر مرزهای لهستان در طول تاریخ: تغییر مرزهای لهستان در طول تاریخ
مدت: ۱۵۶۹–۱۹۴۵
مکان: تاریخ لهستان
مرزها:      زرد – ۱۰۰۰     خاکی – ۱۵۶۹     نقره‌ای – ۱۹۳۹     صورتی – ۱۹۴۵
لهستانی‌سازی (لهستانی: polonizacja) لهستانی‌سازی فرآیندی است که طی آن عناصری از فرهنگ لهستان و به خصوص زبان آن پذیرفته یا تحمیل می‌شوند. این اتفاق در بعضی دوره‌های تاریخی میان جمعیت غیرلهستانی که در نواحی تحت تسلط یا نفوذ لهستان زندگی می‌کردند رخ داده‌است. مانند دیگر نمونه‌های همگون‌سازی فرهنگی لهستانی‌سازی نیز به صورت‌های داوطلبانه و اجباری اتفاق افتاده‌است، به خصوص در نواحی که فرهنگ یا زبان لهستانی غالب بودند یا آنکه لهستانی بودن موجب افزایش اعتبار و جایگاه اجتماعی می‌شد مانند نجبای روسینیا و دوک‌نشین بزرگ لیتوانی. مقامات سیاسی به خصوص در دوران پس از جنگ جهانی دوم ترویج کننده لهستانی‌سازی بودند.
خلاصه

در دوران مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی (۱۷۹۵–۱۵۶۹) می‌توان نمونه‌هایی از لهستانی‌سازی را مشاهده نمود که طی آن نجبای روسنیایی و نجبای لیتوانیایی به سمت فرهنگ لهستانی که بیشتر غربی بود متمایل شدند. این تغییر می‌توانست موجب مزایای سیاسی و اقتصادی نیز بگردد و در عین حال بر نهادهای فرهنگی خودشان و به خصوص کلیسای ارتدکس شرقی فشار وارد کند زیرا تغییر مذهب به کاتولیک و در اندازه کمتر به پروتستانیسم در بیشتر مواقع مهم‌ترین بخش ورود به فرهنگ لهستانی بود و این تضعیف کلیسای ارتدوکس بود که بیش از همه موجب خشم مردم در بلاروس و اوکراین می‌شد. در لیتوانی اما بیشتر مردم کاتولیک بودند فرایند لهستانی‌سازی هویت ملی ایشان را تهدید می‌کرد که تا هنگام احیای هویت ملی لیتوانیایی در قرن نوزدهم این مسئله خیلی برای مردم شناخته شده نبود.
فرایند لهستانی‌سازی در دوران جمهوری دوم لهستان به نوعی دوگانه بود. از یک سو و به مانند دیگر قدرت‌های اروپایی که تمایل به برتری منطقه‌ای داشتند سیاست‌های اکثراً اجباری همگون‌سازی فرهنگی در حال اجرا بود (مانند آلمانی‌سازی و روسی‌سازی). اما از سوی دیگر به مانند سیاست‌هایی بود که کشورها با هدف افزایش نقش زبان و فرهنگ بومی خود در جوامع‌شان انجام می‌دادند (مانند مجاری‌سازی، رومانیایی‌سازی و اوکراینی‌سازی). برای لهستانی‌ها این فرایند بازسازی هویت ملی لهستانی و بازپس‌گیری میراث لهستانی در زمینه‌های آموزشی، مذهبی و اداری بود که در دوران طولانی اشغال این کشور توسط امپراتوری روسیه، پروس و اتریش-مجارستان آسیب دیده بود. اما در این لهستان تازه تأسیس نزدیک به یک سوم جمعیت غیرلهستانی بودند و بسیاری از ایشان حس می‌کردند که آرزوهای ملی خودشان توسط لهستانی‌ها سرکوب شده‌است که به همین سبب بخش بزرگی از این جمعیت در اندازه‌های مختلفی در برابر همگون‌سازی فرهنگی مقاومت می‌کردند. بخشی از رهبری کشور بر لزوم یک‌دستی قومی و فرهنگی کشور در طولانی مدت تأکید داشت. اما ترویج زبان لهستانی در ادارات، زندگی عمومی و به خصوص در آموزش از جانب برخی به همگون‌سازی اجباری تعبیر می‌شد. به عنوان مثال در نواحی اوکراینی‌نشین اقدامات مقامات لهستانی با هدف کاهش نفوذ کلیسای ارتدوکس و کلیسای کاتولیک یونانی اوکراینی باعث افزایش نارضایتی‌ها می‌شد و به لهستانی‌سازی مذهبی تعبیر می‌گشت.
قرن‌های ۱۲ تا ۱۶ میلادی

بین قرن ۱۲ تا ۱۴ میلادی بسیاری از شهرها در تاج و تخت پادشاهی لهستان آنچه که حقوق ماگدبورگ خوانده می‌شد را پذیرفته بودند که بر اساس آن توسعه و صنعت‌گری در شهرها مورد احترام بود. این حقوق در بیشتر مواقع توسط پادشاه به مناسبت ورود مهاجران جدید اعطا می‌گشت. بعضی از این مهاجران و به خصوص تاجران یونانی و ارمنی پس از اسکان با مردم بومی ادغام می‌شدند. آن‌ها بسیاری از وجوه فرهنگ لهستانی را می‌پذیرفتند اما مذهب ارتدوکس خویش را حفظ می‌کردند. از همان زمان هم فرهنگ لهستانی خود از غرب تأثیر می‌گرفت و فرایند طولانی از همگون‌سازی فرهنگی را در شرق اعمال می‌کرد.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸)

در زمان جمهوری دوم لهستان در بسیاری از نواحی لهستان که پیشتر ترکیبی از لهستانی‌ها و روتنیایی‌ها بودند حالا اکثریت با بلاروس‌ها و اوکراینی‌ها بود. با پایان جنگ جهانی اول و تشکیل دوباره کشور لهستان بر سر تسلط بر این نواحی اختلافاتی وجود داشت اما طی جنگ لهستان و اوکراین در ۱۹۱۸ این لهستانی‌ها بودند که توانستند کشور نوظهور جمهوری خلق اوکراین غربی را شکست دهند. نزدیک به یک سوم مردم کشور تازه تأسیس لهستان کاتولیک نبودند که در میان آنان بسیاری از یهودیان روس وجود داشت که از پوگروم کیف (۱۹۱۹) گریخته بودند. بر اساس پیمان صلح ریگا یهودیان می‌توانستند کشور متبوع خود را انتخاب کنند که صدها هزار تن از آنان جمهوری لهستان را انتخاب کرده و به جمعیت یهودیان این کشور اضافه شدند.
مسئله اقلیت‌های غیرلهستانی موضوع بحث‌های بسیاری در میان رهبران لهستان بود. دو نظر مختلف در این زمان با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند. در یک سو یوزف پیلسودسکی قرار داشت که رویه‌ای روادارانه‌تر را دنبال می‌کرد که همگون‌سازی را کمتر مدنظر داشت و رومن دمووسکی و استانیسواو گرابسکی مشوق رویه‌های بودند که بیشتر همگون‌سازی را مدنظر خویش داشت.
حزب ناسیونال دموکرات (لهستان) همگون‌سازی زبانی را یکی از عوامل اصلی اتحاد کشور در نظر می‌گرفت. برای مثال گابریسکی که وزیر دین و آموزش عمومی در سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۶–۱۹۲۵ بود نوشته‌است: «لهستان تنها در صورتی حفظ خواهد شد که تنها کشور مردم لهستانی باشد. اگر کشور لهستانی‌ها، آلمانی‌ها، روتنیایی‌ها، بلاروسی‌ها، لیتوانیایی‌ها و روس‌ها باشد بار دیگر استقلال خویش را از دست خواهد داد.» و «نمی‌توان از کسانی که هویت ملی ندارند و خود را محلی (توتیشی) می‌نامند یک ملت ساخت.» گابریسکی همچنین می‌گوید که «تبدیل قلمرو جمهوری به قلمرو ملی لهستان شرط لازم جهت حفظ مرزهای ماست.»
در سیاست‌های داخلی دوران حکومت پیلسودسکی نشان‌دهنده ثبات و بهبود بسیار لازم در وضعیت اقلیت‌های قومی بود که تقریباً یک سوم جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند. پیلسودسکی سیاست‌های همگون‌سازی قومی حزب ناسیونال دموکرات (لهستان) را با سیاست همگون‌سازی دولتی جایگزین نمود که در آن شهروندان نه بر اساس قومیت که بر اساس وفاداری به دولت قضاوت می‌شدند. یهودیان لهستان به سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۲۶ نگاه خوبی دارند زیرا در آن سال‌ها وضعیت ایشان تحت کابینه کاژیمژ بارتل که منصوب پیلسودسکی بود بهبود یافت. اما در سال‌های بعدی ترکیبی از اتفاقات مختلف مانند رکود بزرگ که در اثر آن پیلسودسکی نیاز به حمایت بقیه احزاب در انتخابات پارلمانی داشت یا چرخه مطلوب و چرخه معیوب حملات تروریستی سازمان ملی‌گرایان اوکراین و پاسخ‌های دولت باعث شد که علی‌رغم تلاش‌های پیلسودسکی وضعیت بدتر شود.
به هر حال فرایند لهستانی‌سازی باعث ایجاد طبقه باسواد جدیدی در میان غیرلهستانی‌ها شد که بر اهمیت مدرسه، ادبیات و هنر واقف بودند و در توسعه هویت قومی خودشان نقش اساسی داشتند.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸) > لهستانی‌سازی در مرزهای شرقی

پس از جنگ لهستان-شوروی و به موجب صلح ریگا در سال ۱۹۲۱ بلاروس غربی، اوکراین غربی و بخش ویلنیوس به خاک لهستان الحاق شدند. در همان زمان و بر اثر فشار متفقین غربی دولت تازه تأسیس لهستان خودمختاری سیاسی را به گالیسیا اعطا نمود.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸) > لهستانی‌سازی در مرزهای شرقی > بلاروس غربی

پیمان صلح ریگا که میان دولت لهستان و جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی به نمایندگی از جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین و بدون حضور نماینده بلاروس امضا شد نیمی از بلاروس امروزی را به جمهوری دوم لهستان واگذار نمود. براساس مفاد پیمان صلح ریگا جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی به نمایندگی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس که در طول جنگ تأسیس شده بود نیز عمل می‌نمود. همچنین بر اساس این قرارداد دولت روسیه شوروی سه بخش از کشور تازه تأسیس بلاروس شوروی را هم تصرف می‌نمود که البته در سال‌های ۱۹۲۴ و ۱۹۲۶ بازگردانده شدند. اعتراض‌های دولت در تبعید جمهوری خلق بلاروس که در سال ۱۹۱۸ ایراد شده بود نیز توسط لهستان و شوروی مورد بی‌توجهی قرار گرفت.
با گسترش میل به یکسان‌سازی در جامعه لهستان دولت لهستان نیز سیاست‌های سخت‌گیرانه لهستانی‌سازی و همگون‌سازی فرهنگی بلاروسی‌ها در بلاروس غربی را آغاز نمود. یکی از مقامات لهستانی به نام لئوپولد اسکولسکی که از مدافعان لهستانی‌سازی بود در اواخر دهه ۱۹۳۰ در مجلس لهستان گفته بود: «مطمئن باشید ده سال دیگر یک بلاروسی در بلاروس غربی نخواهید یافت.»
یکی از مقامات پرنفوذ لهستانی در ناحیه کرسی به نام وادیسواو ستادنیکی هم به صورت علنی بیان می‌داشت لهستان باید نواحی شرقی را استعمار کند.
تبعیض گسترده‌ای جهت استفاده از زبان بلاروسی در این زمان وجود داشت و استفاده از آن موسسات دولتی ممنوع بود.
در این دوران کلیسای ارتدکس شرقی هم در لهستان با تبعیض مواجه بود و کوشیده می‌شد تا کلیسای ارتدکس شرقی بلاروس هم همگون شود. مقامات لهستانی استفاده از زبان لهستانی را در کیسای ارتدکس تحمیل می‌کردند و انجمن‌های ارتدکس لهستانی در سرتاسر بلاروس غربی مانند اسلونم، بیاویستوک، واوکویسک و نووگرودوک ایجاد شدند.
کشیش‌های بلاروسی که می‌کوشیدند برای افزایش آگاهی ملی زبان بلاروسی را در کلیساها رواج دهند تحت آزار و تعقیب مقامات دولتی و کلیسایی لهستان بودند. برای مثال کلیسای کاتولیک لهستان استفاده از زبان بلاروسی به جای زبان لهستانی را در کلیساها و مدارس بلاروس غربی ممنوع کرده بود. سندی از کلیسای کاتولیک لهستان در سال ۱۹۲۱ موجود است که طی آن در مذمت کشیشانی که می‌خواهند زبان بلاروسی را وارد زندگی مذهبی کنند گفته شده: «ایشان می‌خواهند زبان غنی لهستانی را با زبانی که مردم ساده و نخ نما می‌خوانند جایگزین کنند.»
تا پیش از سال ۱۹۲۱ در بلاروس غربی ۵۱۴ مدرسه بلاروسی وجود داشت. این تعداد در سال ۱۹۲۸ به ۶۹ مدرسه کاهش پیدا کرد که تنها ۳ درصد کل مدارس بلاروس غربی در آن زمان بودند. این مدارس هم در سال ۱۹۳۹ توسط مقامات لهستانی از میان رفتند. لهستانی‌ها علناً از تشکیل مدارس بلاروسی جلوگیری می‌کردند و زبان لهستانی را بر بلاروسی‌ها تحمیل می‌نمودند.فعالینی که خواستار ایجاد مدارس بلاروسی بودند جاسوس شوروی خوانده می‌شدند و به هر فعالیت اجتماعی بلاروسی‌ها با دیده شک نگاه می‌شد.
جامعه مدنی بلاروس در این زمان تلاش می‌کرد تا در برابر لهستانی‌سازی و تعطیلی مدارس بلاروسی مقاومت کند. جامعه مدارس بلاروسی که رهبری آن را برانسیلاو تاراشکویچ به عهده داشت طی سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۷ مهم‌ترین نهادی بود که در ترویج آموزش به زبان بلاروسی می‌کوشید.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸) > لهستانی‌سازی در مرزهای شرقی > مقاومت در برابر لهستانی‌سازی در بلاروس غربی

در مقایسه با اقلیت اوکراینی‌ها در لهستان که جمعیت قابل توجهی داشت اقلیت بلاروسی آگاهی و تلاش کمتری در جهت حفظ سنت‌های خود داشتند. با این وجود مورخان بلاروسی بیان می‌دارند که سیاست‌های دولت لهستان علیه جمعیت بلاروس غربی اعتراضات فزاینده‌ای را برمی‌انگیخت که گاهی شکل مسلحانه به خود می‌گرفت. در دهه ۱۹۲۰ میلادی واحدهای پارتیزانی بلاروسی در تمام بلاروس غربی وجود داشتند که اکثراً سازماندهی خاصی نداشتند اما برخی از آن‌ها را فعالین چپ بلاروسی سازمان‌دهی می‌کردند. در بهار ۱۹۲۲ میلادی چند هزار پارتیزان بلاروسی از دولت لهستان خواستند تا خشونت‌ها را متوقف نماید، زندانیان سیاسی را آزاد کند و به بلاروس غربی خودمختاری بدهد. این شکل اعتراضات تا میانه‌های دهه ۱۹۳۰ در بلاروس غربی ادامه داشت.
بزرگترین سازمان سیاسی بلاروس‌ها به نام اتحادیه دهقانان و کارگران بلاروسی که در ابتدا خواستار توقف فرایند لهستانی‌سازی و اعطا خودمختاری به بلاروس غربی بود در گذر زمان رادیکال‌تر شد. این سازمان پشتیبانی و کمک‌های مالی را از شوروی و کمینترن دریافت می‌کرد. این سازمان پس از سال ۱۹۲۷ عملاً توسط عوامل فرستاده شده از مسکو هدایت می‌شد و دولت لهستان آن را ممنوع اعلام کرد. کشف ارتباط میان اتحادیه و حزب کمونیست بلاروس غربی که طرفدار شوروی وضع را برای مخالفان سیاست‌های لهستان بدتر هم کرد.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸) > لهستانی‌سازی در مرزهای شرقی > اوکراین غربی

ناحیه گالیسیا و وولینیا کاملاً با یکدیگر متفاوت بودند. تا پیش از جنگ جهانی اول گالیسیا که توسط اتریش-مجارستان کنترل می‌شد شامل اوکراینی‌ها پیرو کاتولیک یونانی در شرق و لهستانی‌ها کاتولیک در غرب بود. در حالی که وولینیا را امپراتوری روسیه کنترل می‌نمود و جمعیت آن اکثراً اوکراینی‌های ارتدکس بوند که احساسات روس‌دوستی بسیار قوی داشتند. اوکراینی‌هایی گالیسیایی خودآگاهی بیشتری داشتند و تحت تأثیر ملی‌گرایان اوکراینی بودند.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸) > لهستانی‌سازی در مرزهای شرقی > مذهب

کلیسای کاتولیک یونانی اوکراینی که جزوی از کلیساهای کاتولیک محسوب می‌گشت می‌توانست امیدوار باشد از آنجایی که لهستانی‌ها مذهب کاتولیک را یکی از ابزارهای اصلی اتحاد ملت می‌دیدند از موقعیت بهتری بهره ببرد. اما لهستانی‌هایی مانند استانیسواو گرابسکی اوکراینی‌های کالیسیایی را کمتر از اوکراینی‌های وولینیایی ارتدکس قابل اعتماد می‌دیدند.ref از همین رو تلاش می‌کردند تا از ادغام اوکراینی‌های ارتدکس و کاتولیک جلوگیری نمایند.
به صورت تاریخی کلیسای کاتولیک یونانی دارای شخصیت ملی اوکراینی قدرتمندی بود و لهستانی‌ها به شیوه‌های مختلف تلاش می‌نمودند این شخصیت را تضعیف کنند. در سال ۱۹۲۴ میلادی پس از سفر رهبر کلیسای کاتولیک یونانی به آمریکای شمالی و اروپای غربی برای دیدار با کاتولیک‌های اوکراینی دولت لهستان بازگشت او به لووف را برای مدتی ممنوع کرد. کلیسای کاتولیک اوکراینی با محدودیت‌های متعددی روبرو می‌گشت و کشیشان لهستانی در مصدر امور قرار می‌گرفتند.
با توجه به جمعیت زیاد اوکراینی‌های ارتدکس دولت لهستان قوانینی را جهت حفاظت از حقوق اقلیت‌های ارتدکس تصویب کرده بود. در عمل اما این قوانین اجرا نمی‌شد و کلیسای کاتولیک لهستان که به دنبال بسط قدرت خویش بود نمایندگان رسمی در سیم (مجلس لهستان) و دادگاه‌ها داشت. هر اتهامی کافی بود تا کلیسا را مصادره و آن را به کلیسای کاتولیک تحویل دهند. هدف از کارزار تجدیدنظر این بود که کلیساهای ارتدکسی که پیش از تحمیل این مذهب توسط روسیه تزاری کلیسای کاتولیک یونانی بودند را به شکل اول خود بازگردانند. ۱۹۰ کلیسای ارتدکس نابود شدند و ۱۵۰ تای دیگر را اجباراً به کلیسای کاتولیک (آن هم نه کاتولیک یونانی) تغییر دادند. مطران کلیسای اوکراینی کاتولیک یونانی آندری شپتیسکی این اعمال را محکوم نمود و آن را مانعی در جهت اتحاد مردم دانست.
جمهوری دوم لهستان (۱۹۳۹–۱۹۱۸) > لهستانی‌سازی در مرزهای شرقی > آموزش و پرورش

مقامات لهستانی بسیاری از اتاق مطالعه‌های پروسویتا را بستند که به همراه آسیب‌های ناشی از جنگ تعداد این اتاق‌ها را از ۲۸۷۹ عدد در سال ۱۹۱۴ به ۸۴۳ عدد در سال ۱۹۲۳ کاهش داد.
از نظر سیستم آموزشی نیز نظام آموزشی منطقه‌ای که در زمان اتریشی‌ها در لووف ایجاد شده بود در نمایندگی مستقل اوکراینی داشت در سال ۱۹۲۱ منحل شد و همه تصمیمات از ورشو گرفته می‌شد. اگرچه که هنوز نظام آموزش ابتدایی اوکراینی‌ها دست نخورده بود اما اکنون آن‌ها به شش ناحیه مختلف تقسیم شدند.
در سال ۱۹۲۴ براساس اعتراض نمایندگان اوکراینی مجلس دولت نخست‌وزیر وادیسواو گراپسکی قانون مدارس دوزبانه اوکراینی-لهستانی را تصویب نمود. در نتیجه این قانون مدارس تک زبانه اوکراینی و رشد مدارس دوزبانه بود.
از آنجایی که اوکراینی‌های لهستان تسلط اندکی بر آموزش رسمی کودکان خود داشتند سازمان پیشاهنگی پلاست نقش اساسی در فهم هویت ملی اوکراینی به جوانان داشت. این سازمان در اوج خود ۶۰۰۰ عضو داشت و مقامات لهستانی که از افزایش نفوذ آن نگران بودند سازمان را در سال ۱۹۳۰ کاملاً ممنوع کردند اما پلاست به صورت مخفی کار خود را ادامه می‌داد. در دانشگاه لویو هم اوکراینی‌ها به صورت محدود مورد پذیرش قرار می‌گرفتند.