stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ورزنه (اصفهان)
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۷۷۱۴ نفر (۳٬۹۰۰ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۵۵ | ۵٬۳۱۳ | —     |
| ۱۳۶۵ | ۷٬۹۰۰ | ۴۸٫۷٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۹٬۲۰۷ | ۱۶٫۵٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۹٬۹۴۶ | ۸٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۱۱٬۵۰۶ | ۱۵٫۷٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۱٬۹۲۴ | ۳٫۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۷٬۷۱۴ | ۴۸٫۶٪+ |
دربارهٔ ورزنه

راه‌آهن سراسری از ۱۸ کیلومتری شهر ورزنه عبور می‌نماید و دارای آثارتاریخی و فرهنگی متعددی است، از جمله می‌توان به مسجد جامع ورزنه، رباط شاه عباسی، پل قدیمی، ارگ قورتان اشاره کرد که طبق شواهد آثار موجود بنای اولیه مسجد جامع در شهر ورزنه برویرانه‌های آتشکدهٔ زردشتیان بناشده است. همچنین عبور بیش از ۶۰ کیلومتر رودخانه زاینده رود در این بخش و نهایتاً قرار گرفتن تالاب بین‌المللی گاوخونی در ۲۵ کیلومتری ورزنه و وجود شهر سبا در ۵ کیلومتری ورزنه و نیز پوشش چادر سفید زنان شهر ورزنه که در نوع خود منحصر به فرد می‌باشد رامی توان از جاذبه‌های گردشگری این منطقه ذکر کرد.
گویش اهالی ورزنه اصفهان
در ایران به خصوص بخش‌های: جنوب شرق استان اصفهان یعنی (ورزنه)، (جرقویه) و مناطقی از نایین اردستان و میمه، مردمانی هستند که با زبان ویژه‌ای از فارسی کهن گفتگو می‌کنند. زبانی که خود شاخه‌‌ای از زبان پهلوی ساسانی و پارسیک جنوبی ایران است. زبان مردمان این دیار ولاتی نام دارد که گویشی است از دوران زرتشتی. شعری محلی از (شکراله صالحی ورزنه) در وصف ورزنه:
| اولا سلام خدمتی شما  
| گو هانیشتی گوش واتی حرفی هاما
|  گومه باجون براتون از شهرمون 
|  صوو ویس کیلومتری اصفهون
|  اسمش هو ورزنه و خوتون زونی
|  حدودی سی کیلومتری گاخونی
|  درسو اصفهون هو نصفی جهون           
|  ورزنه جی هو نگینی اصفون
|  پنج شش تا دروازه دارو شهرومون         
|  گو الان چنتاش واجونه براتون
|  دروازه عباس و دروازه دیزی               
|  دروازه پچویز و دروازه قامی
|  ابی از دروازه هاش دروازه گوشت         
|  صحراهایی ورزنه جفتی بهشت
|  کره و جروون و صحرایی دیزی           
|  هینیگرت و پچویز و مزرا دیزی 
|  هرزو و صحرا گوشت و صحرا مار         
|  گاره دول و گدسون و پا مزار 
|  وترین مشکلمون حشکسالی هو             
|  مشکلی بعدیمون جی بیکاری هو
|  نگینی شهر هاما مچو جمعه                
|  گو همیشه شولوغو خصوصا جمعه
|  برجی کوفتر نیزیکی آبادی هو             
|  رباطی داریم گو شاه عباسی هو
|  پلی کنه‌ای و انباری کوده                  
|  دوتاییش سمتی شمالی ورزنه
|  یونا از آثاری باستانیمنو                   
|  ریگی سرا جی گو نیزیکومونو
|  از صنایع دستیمون سفره بافی            
|  فراوون رو شهرومون قالی بافی
|  جنامون سری کیریند چری سیبی           
|  گو اگه کنار ننیند رسمی خوبی
|  نیمه شعبان بیی ورزنه بینی              
|  جوونا یینده برا جیر جیرانی
|  دسه دسه شینده بری کیه‌ها              
|  هی واجینده جیر جیرانی هی هویا
|  صحبی کیه یووه و هارووه               
|  مالک وبیسکویی و از این چیا
|  ورزنه رسمایی زیادی دارو               
|  آثاری باستانی جی مالی دارو
|  کوچه‌هایی ورزنه پر پیچ و خمو         
|  هر چی از ورزنه باجون باز کمو
جاذبه‌های گردشگری

مسجد جامع ورزنه
تپه‌های ماسه ای
تالاب بین‌المللی گاوخونی
پل تاریخی ورزنه: دیرینگی این پل تاریخی به دوره صفویه بازمی‌گردد.
رابط شاه عباسی ورزنه
آسیاب شتر
آب انبارها
موزه مردم‌شناسی ورزنه
قلعه قورتان
منزل تاریخی غفوری
آدریان هوون

| آدریان هوون | آدریان هوون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ مهٔ ۱۹۲۲
درگذشت: ۲۸ آوریل ۱۹۸۱ (۵۸ سال)
ملیت: اتریش
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷–۱۹۸۱
آدریان هوون (آلمانی: Adrian Hoven؛ ‏ ۱۸ مهٔ ۱۹۲۲ – ۲۸ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل اتریش بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌های او می‌توان به ماجراهای دو زیبارو، مرا ببوس هیولا و کاناریس اشاره کرد.
تاریخچه باشگاه فوتبال آ.ث. میلان

این مقاله تاریخچهٔ اَسوچیاتزیونه کالچیو میلان (به ایتالیایی: Associazione Calcio Milan) است که معمولاً به‌عنوان آ.ث. میلان یا به‌سادگی میلان (تلفظ ایتالیایی: [ˈmi:lan]) شناخته می‌شود؛ میلان یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای ایتالیایی مستقر در میلان، لمباردی است.
پایه و سال‌های اولیه

آ.ث. میلان به‌عنوان باشگاه فوتبال و کریکت میلان در سال ۱۸۹۹ توسط هربرت کیلپین یک تبعه انگلیسی تأسیس شد. این باشگاه ۱۶ دسامبر همان سال را به‌عنوان تاریخ تأسیس خود اعلام می‌کند، شواهد تاریخی نشان می‌دهد که این باشگاه در واقع چند روز پیش، به احتمال زیاد در ۱۳ دسامبر تأسیس شده است. با این حال، با از بین رفتن اساسنامه باشگاه، تاریخ دقیق هنوز برای بحث باز است. آلفرد ادواردز، معاون سابق کنسول بریتانیا در میلان و شخصیت شناخته‌شدهٔ جامعه عالی میلان، اولین رئیس منتخب باشگاه بود. در ابتدا، تیم شامل یک بخش کریکت به مدیریت ادوارد برا و یک بخش فوتبال به مدیریت کیلپین بود.
رنگ‌های رسمی انتخاب شده قرمز و مشکی بودند. بلافاصله تیم زیر نظر کیلپین به شهرت رسید. اولین جامی که برنده شد مدالیا دل ری (مدال پادشاه) در ژانویهٔ ۱۹۰۰ بود و تیم بعداً سه لیگ ملی را در سال‌های ۱۹۰۱، ۱۹۰۶ و ۱۹۰۷ به‌دست‌آورد. پیروزی ۱۹۰۱ بسیار مهم بود زیرا به بردهای متوالی جنوا پایان داد که تنها تیمی بود که پیش از ۱۹۰۱ پیروز شده بود.
این باشگاه در دههٔ اول فعالیت خود موفق شد و چندین جام مهم کسب کرد، از جمله، دو نسخه دیگر از Medaglia del Re یادشده، پالا داپلز ۲۳ بار و مسابقات FGNI پنج بار. مسابقه‌ای که توسط فدراسیون ژیمناستیک ایتالیا برگزار می‌شود اما به‌طور رسمی توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا به رسمیت شناخته نشده است.
در سال ۱۹۰۸، مسائل مربوط به عقد قرارداد با بازیکنان خارجی منجر به انشعاب و تشکیل باشگاه اینترناسیونال میلان شد که باعث شد یکی از بنیانگذاران سابق میلان، جووانی پارامیتیوتی، به‌جای آن، رئیس اینترناسیونال میلان شود.
در سال ۱۹۰۹ میلان اولین تغییر مالکیت خود را تجربه کرد، زمانی که پیرو پیرلی رئیس جدید باشگاه شد. او به‌مدت ۱۹ سال در سمت خود باقی ماند تا اینکه در سال ۱۹۲۸ استعفا داد، برای یک رکورد زمانی که تنها ۸۰ سال بعد توسط سیلویو برلوسکونی شکست خورد.
۱۹۴۹–۱۹۱۰

در سال ۱۹۱۶، میلان قهرمان جام فدرال شد، یک جام ملی که جایگزین لیگ ایتالیا شده بود و به‌دلیل جنگ جهانی اول به حالت تعلیق درآمد. این جام هرگز به‌عنوان یک عنوان ایتالیایی شناخته نشد. در دو فصل بعد، میلان مهم‌ترین تورنمنت‌های موجود در طول جنگ را در سطح منطقه‌ای برد (قهرمانی ملی هنوز به حالت تعلیق درآمد): کوپا لومباردا در سال ۱۹۱۷ و کوپا مائورو در سال ۱۹۱۸، در این مورد پس از شکست دادن اینتر در دیدار سرنوشت‌ساز با نتیجه تاریخی ۸–۱.
در سال ۱۹۱۹، این تیم نام خود را به باشگاه فوتبال میلان تغییر داد. پس از اولین پیروزی‌های خود، میلان نتوانست به موفقیت‌های پیشین خود در سطح بالا ادامه دهد و تنها تعدادی جایگاه در نیم جدول به دست آورد، حتی اگر همیشه در لیگ برتر ایتالیا بازی کند.
دو نفر از مهم‌ترین بازیکنان این دهه، لوئیس ون هگه، مهاجم بلژیکی، که ۹۷ گل در ۸۸ بازی رسمی به ثمر رساند، و مدافع رنزو دی وکی، ملقب به il figlio di Dio (پسر خدا) بودند.
در بین دو جنگ جهانی، علیرغم اینکه همیشه در دسته اول باقی مانده بود، میلان هرگز از مقام سوم فراتر نرفت که در سال‌های ۳۸–۱۹۳۷ و ۴۱–۱۹۴۰ به دست آورد. در سال ۱۹۲۴ ویتوریو پوتزو که در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ به عنوان مربی تیم ملی ایتالیا قهرمان جام جهانی شد، به عنوان مدیر باشگاه استخدام شد. با این حال، نتایج مثبت نبود و پس از دو فصل او اخراج شد.
در سال ۱۹۲۶، رئیس پیرو پیرلی، ورزشگاه جدیدی را به انحصاری برای میلان ساخته بود تا در آن بازی کند. سن سیرو از آن لحظه به بعد تنها خانه میلان شد. این ورزشگاه با دربی مقابل اینتر افتتاح شد و با نتیجه ۶ بر ۳ برنده شد. از جمله گلزنان روسونری در آن روز، جوزپه سانتاگوستینو، یکی از مرتبط‌ترین بازیکنان باشگاه در دهه ۱۹۲۰ بود: او در ۲۳۳ بازی ۱۰۳ گل به ثمر رساند.
دهه ۱۹۳۰ اولین حضور میلان در مسابقات بین‌المللی با شرکت در جام میتروپا ۱۹۳۸ بود. بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۹، میلان به چهار نیمه‌نهایی متوالی کوپا ایتالیا رسید، با همین تعداد حذف.
مهم‌ترین بازیکن دهه آلدو بوفی بود که سه بار بهترین گلزن سری آ (در فصل‌های ۳۹–۱۹۳۸، ۴۰–۱۹۳۹ و ۴۲–۱۹۴۱) بود و در مجموع ۱۳۶ گل برای میلان به ثمر رساند. پنجمین گلزن برتر تاریخ باشگاه.
در سال ۱۹۳۹، رژیم فاشیستی یک نام ایتالیایی جدید، آسوسیازونه کالچیو میلان برای تیم تحمیل کرد. با این حال، این نام تا حدی پس از جنگ جهانی دوم کنار گذاشته شد، اما قسمت اولیه آن حفظ شد: تیم آسوسیازونه کالچیو میلان نامیده شد، که نام رسمی فعلی باشگاه باقی مانده است.
دهه ۱۹۵۰

در دورهٔ پس از جنگ، میلان همیشه در میان سه تیم برتر ایتالیایی در جدول رده‌بندی سری آ قرار داشت (به استثنای مقام چهارم در سال‌های ۴۷–۱۹۴۶)، و در سال ۱۹۵۱، اولین بار از سال ۱۹۰۷، اسکودتو را به دست آورد. ایل گرانده میلان شامل «گره-نو-لی» معروف بود، سه بازیکن سوئدی متشکل از گونار گرن، گونار نوردال و نیلز لیدهولم، همه برندگان پیشین المپیک. آن تیم همچنین بازیکنان باکیفیتی مانند لورنزو بوفون، چزاره مالدینی و کارلو آنووازی را به میدان فرستاد. در داخل کشور، میلان در سال‌های ۱۹۵۵، ۱۹۵۷ و ۱۹۵۹ قهرمان سری آ شد. بین فصل‌های ۴۸–۱۹۴۷ و ۵۷–۱۹۵۶، میلان همیشه در بین سه باشگاه برتر جدول لیگ قرار می‌گرفت. یکی از برجسته‌ترین پیروزی‌های این دوره، پیروزی ۷–۱ مقابل یوونتوس در تورین در ۵ فوریه ۱۹۵۰ بود که گونار نوردال هت‌تریک کرد.
بلا گاتمن در سال ۱۹۵۳ به عنوان سرمربی آ.ث. میلان منصوب شد. گاتمن در دومین فصل هدایتش، زمانی که یک رشته اختلاف با هیئت مدیره منجر به اخراج او شد، آنها را در صدر بازی‌های سری آ ۱۹ قرار داد. او بعداً در یک کنفرانس مطبوعاتی حیرت‌زده گفت: «من از کار اخراج شده‌ام، هرچند که نه جنایتکار هستم و نه همجنس‌گرا. خداحافظ.» از آن زمان به بعد او بر روی بندی در قراردادش اصرار داشت که اگر تیمش در صدر جدول باشد نمی‌تواند اخراج شود.
این دهه همچنین شاهد اولین موفقیت‌های اروپایی میلان با پیروزی در جام لاتین ۱۹۵۱ و ۱۹۵۶ بود. میلان همچنین اولین باشگاه ایتالیایی بود که در جام اروپای تازه متولد شده در فصل ۵۶–۱۹۵۵ شرکت کرد و دو سال بعد با شکست رئال مادرید به فینال رسید.
دهه ۱۹۶۰

| 0 | 1 |
| --- | --- |
    گتسی بنیتز ترببی مالدینی (C) داوید تراپاتونی سانی ریورا پیواتلی آلتافینی مورا ترکیب اصلی فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۶۳:     کودیچینی شنلینگر روساتو آنکویلتی مالاتراسی همرین لودتی تراپاتونی سورمانی ریورا (C) پراتی ترکیب اصلی فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۶۹
میلان برای قهرمانی در لیگ فوتبال در سال‌های ۶۲–۱۹۶۲ تحت مدیریت نرئو روکو، یک مربی نوآور فوتبال که به‌عنوان مخترع تاکتیک کانتاچیو شناخته می‌شود، بازگشت. این تیم شامل جیانی ریورای جوان و خوزه آلتافینی بود. فصل بعد، تا حد زیادی به‌دلیل گلزنی پربار آلتافینی، میلان اولین جام اروپایی خود را (که بعداً به‌عنوان لیگ قهرمانان اروپا شناخته شد) با شکست ۲–۱ بنفیکای پرتغال به دست آورد. این اولین باری است که یک تیم ایتالیایی قهرمان جام باشگاه‌های اروپا می‌شود.
علی‌رغم موفقیت‌های سال‌های ابتدایی دهه، میلان جام‌های کمتری را در طول دهه ۱۹۶۰ به‌دست‌آورد، عمدتاً به‌دلیل رقابت سنگین هلنیو هررا، رقبای شهری میلان. اسکودتوی بعدی آن تنها در سال ۶۸–۱۹۶۷ از طریق خط حمله پیرینو پراتی، بهترین گلزن سری آ در آن فصل، و همچنین جام برندگان جام اروپا، در برابر هامبورگر اس وی به لطف دو گل کرت هامرین به‌دست آمد. در فصل بعد، میلان دومین جام اروپایی خود را با نتیجهٔ ۴–۱ مقابل آژاکس به‌دست‌آورد و در سال ۱۹۶۹ اولین جام بین قاره‌ای خود را پس از شکست دادن استودیانتس لاپلاتای آرژانتین در دو بازی دراماتیک (۳–۰، ۱–۲) به‌دست‌آورد.
دهه ۱۹۷۰

در دهه ۱۹۷۰، میلان سه کوپا ایتالیا و دومین جام برندگان جام را در طول فصل ۷۳–۱۹۷۲ پس از شکست لیدز یونایتد با نتیجهٔ ۱–۰ برد. در سال ۱۹۷۲، آنها به نیمه نهایی جام یوفا رسیدند، اما به قهرمان نهایی جام یوفا، تاتنهام هاتسپر سقوط کردند. اما هدف اصلی روسونری دهمین اسکودتو بود که اولین ستاره را به تیم اهدا می‌کرد. برای سه سال متوالی، در سال‌های ۱۹۷۱، ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳، میلان پس از چند دوئل به یاد ماندنی با اینتر و یوونتوس، در رده دوم لیگ قرار گرفت. یک فصل قوی ۷۳–۱۹۷۲ بهترین فرصت را برای آنها فراهم کرد، اما در نهایت پس از شکست دراماتیک مقابل هلاس ورونا در آخرین روز فصل، شکست را ثابت کرد.
میلان باید تا سال ۱۹۷۹ صبر کند تا دهمین اسکودتو خود را به دست آورد، که در درجه اول توسط جیانی ریورا هدایت می‌شد، که پس از این پیروزی نهایی از فوتبال کناره‌گیری کرد. امسال نیز اولین حضور فرانکو بارزی در اولین فصل کامل او با این باشگاه بود.
پس از این موفقیت، تیم وارد دوره افول شد. این باشگاه در سال ۱۹۸۰ درگیر رسوایی توتونرو شد و به عنوان مجازات برای اولین بار در تاریخ خود به سری بی سقوط کرد. این رسوایی حول محور یک سندیکای شرط‌بندی بود که به بازیکنان و مسئولان پول پرداخت می‌کرد تا نتیجه مسابقات را ثابت کنند.
دهه ۱۹۸۰

گالی
کاستاکورتا
بارسی (کاپیتان)
تاسوتی
مالدینی
رایکارد
آنچلوتی
کولومبو
دونادونی
گولیت
فن باستن
ترکیب اصلی فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۹
در ۸۱–۱۹۸۰، میلان به‌راحتی قهرمان سری بی شد و بازگشت سریع به سری آ را تضمین کرد، جایی که بدترین فصل خود را تجربه کرد، در ۸۲–۱۹۸۱، یک بار دیگر سقوط کرد. در سال ۱۹۸۳، میلان برای دومین بار در سه فصل قهرمان سری بی شد تا به سری آ بازگردد، جایی که در فصل ۸۴–۱۹۸۳ به مقام ششم دست یافت.
پس از چندین مشکل مالی مختلف که باعث بدبختی و عدم موفقیت در زمین شده بود، میلان در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۶ توسط سیلویو برلوسکونی، یک کارآفرین میلانی خریداری شد که آن را از ورشکستگی نجات داد. برلوسکونی یک مربی در حال رشد به نام آریگو ساکی و سه بازیکن هلندی مارکو فان باستن، فرانک رایکارد و رود گولیت را به‌همراه بازیکنان ملی ایتالیایی روبرتو دونادونی، کارلو آنچلوتی، جیووانی گالی و پائولو مالدینی در تلاش برای بازگرداندن تیم به شکوه آورد.
ساکی و میلان پس از بهبودی چشمگیر در مقابل ناپولی به رهبری دیگو مارادونا، اسکودتو ۸۸–۱۹۸۷ را به دست آوردند. فصل بعد، در ۸۹–۱۹۸۸، میلان سومین جام اروپایی خود را پس از شکست ۴–۰ استوا بوکورستی در فینال، و دومین جام بین قاره‌ای خود را در برابر نشنال مدلین (۱–۰، گل در آخرین دقیقه وقت‌های اضافه) به‌دست‌آورد.
دهه ۲۰۲۰ > ۲۲–۲۰۲۱ (پیروزی عنوان اسکودتو)

پس از جدایی کالهانگولو و دوناروما، میلان بازیکنانی مانند ژیرو، مایک ماگنان و مسیاس را به خدمت گرفت. میلان با ۱۰ پیروزی از ۱۱ بازی اول، کمپین را محکم آغاز کرد و توانست در مارس ۲۰۲۲ پس از پیروزی ۱–۰ مقابل ناپولی، جایگاه برتر را از ناپولی ربوده باشد. میلان در ۶ بازی آخر فصل پیروز شد و در ۲۲ مه قهرمان لیگ شد. میلان در اولین اسکودتوی خود از سال ۲۰۱۱، موفق شد ۸۶ امتیاز کسب کند که بهترین امتیاز آنها از فصل ۰۶–۲۰۰۵ است و تنها ۳۱ گل دریافت کرد که کمترین گل در لیگ در کنار ناپولی است.
تیم آ.ث. میلان ۱۹۰۷
سه‌گانهٔ گره-نو-لی: گونار گرن، گونار نوردال و نیلز لیدهولم
بازیکنان آث میلان پس از پیروزی در فینال جام برندگان جام اروپا مقابل تیم آلمانی هامبورگر در سال ۱۹۶۸
مارکو فن باستن بخشی از سه تیم هلندی بود که شکوه را به میلان بازگرداند.
ترکیب اصلی میلان در برابر بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان ۱۹۹۴
مه ۲۰۰۴: جشن هفدهمین اسکودتو در پیاتزا دل دومو
ترکیب اصلی میلان مقابل لیورپول در آتن
طرفداران روسونری در پیاتزا دل دومو، میلان، برد خود در سری آ ۲۲–۲۰۲۱ را جشن گرفتند.
بعد (اخترشناسی)

کره سماوی، مکان بعد مشخص شده‌است
بُعد در اخترشناسی (با نمادِ α)، مؤلفهٔ خط یا قوس طولی از مختصات استوایی کُرهٔ آسمان، مابه ازای طول جغرافیایی کرهٔ زمین است.
متداول‌ترین دستگاه مختصات، عبارت از تصویر طول و عرض جغرافیایی کرهٔ زمین بر آسمان است. درست در راستای استوای زمین، استوایی آسمانی در فضا تجسم می‌شود که آن را معدل‌النهار نام گذارده‌اند. همچنین، درست در بالای قطب‌های زمین، قطب‌هایی در آسمان فرض می‌شود به نام قطب‌های آسمانی. با بهره‌گیری از این مفاهیم، کُره‌ای به نام کُرهٔ آسمان در پیرامون زمین پنداشته می‌شود که این مختصات بر روی آن مشخص می‌گردد.
در مختصات سماویِ استوایی به جای طول جغرافیایی اصطلاح بُعد و به جای عرض جغرافیایی اصطلاح مِیل به‌کار می‌رود.
با بهره‌گیری از مختصات آسمانی، هر نقطه از آسمان را می‌توان مشخص کرد. حروف یونانیِ آلفا و بتا به‌ترتیب برای نشان دادن بُعد و میل به‌کار می‌روند.
بُعد، کوچک‌ترین زاویه بین دایرهٔ ساعت صفر و یک شیء آسمانیِ معین است. بُعد، مانند زمان، بر حسب ساعت و دقیقه از نقطهٔ اول حَمَل یا نقطهٔ اعتدال بهاری به سمت مشرق تقسیم‌بندی می‌شود. چنانچه به صورت زاویهٔ ۳۶۰ درجه ترسیم شود، از نقطهٔ اول حمل به صورت معکوس یعنی به سمت مغرب درجه‌بندی می‌شود.
سعید باستانی

سعید باستانی، چهره سیاسی  و  نماینده مردم زاوه و تربت حیدریه و مه ولات، در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی و سخنگوی کمیسیون صنایع و معادن بود. وی استاد تمام دانشگاه می باشد
وی در دولت چهاردهم توسط وزیر علوم به ریاست پژوهشگاه رنگ منصوب گردید.
نماینده زاوه و تربت حیدریه در مجلس دهم

سعید باستانی در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، به صورت مستقل شرکت نمود که توانست در مرحله دوم انتخابات با کسب ۶۶٬۷۳۷ رأی از مجموع ۱۰۷٬۶۴۳ رأی مأخوذه صحیح، در رتبهٔ اول زاوه تربت حیدریه و مه ولات، وارد مجلس دهم شود.
تحصیلات

فارغ‌التحصیل رشته مهندسی پلیمر در دانشگاه صنعتی امیرکبیر
عضو هیأت علمی رسمی پژوهشگاه رنگ با مرتبه استاد تمامی
یواس‌اس واشینگتن (۱۸۱۴)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آب‌اندازی::  ۱ مه ۱۸۱۳
آغاز کار::  ۱ اکتبر ۱۸۱۴
اعزام::  ۲۶ اوت ۱۸۱۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  ۲٬۲۵۰ تن بزرگ (۲٬۲۸۶ تن)
درازا::  ۱۹۰ فوت ۱۰ اینچ (۵۸٫۱۷ متر)
پهنا::  ۵۴ فوت ۷٫۵ اینچ (۱۶٫۶۵۰ متر)
آبخور::  ۲۴ فوت ۴ اینچ (۷٫۴۲ متر)
عمق نگهداری کشتی::  ۱۹ فوت ۹ اینچ (۶٫۰۲ متر)
یواس‌اس واشینگتن (۱۸۱۴) (به انگلیسی: USS Washington (1814)) یک کشتی بود که طول آن ۱۹۰ فوت ۱۰ اینچ (۵۸٫۱۷ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۱۴ ساخته شد.
گروه فلسفه دانشگاه شهید بهشتی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: گروه آموزشی فلسفه دانشگاه ملی
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۴۷
بنیان گذار: شرف‌الدین خراسانی
نهاد مادر: دانشگاه شهید بهشتی
ارائه دهنده رشته‌های: فلسفه
رئیس: احمد عسگری
موقعیت: تهران، ایران
وبگاه: lah.sbu.ac.ir/philosophy
گروه فلسفهٔ دانشگاه شهید بهشتی (دانشگاه ملی سابق) از گروه‌های آموزشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید بهشتی است که در سال ۱۳۴۷ به‌دست شرف‌الدین خراسانی بنیاد نهاده شد. این گروه به‌طور کلی در حوزهٔ «فلسفهٔ محض» و ذیل سه گرایش «فلسفهٔ یونان و قرون وسطا»، «فلسفهٔ جدید و معاصر» و «فلسفهٔ اسلامی» فعالیت می‌کند.
تاریخچه > از تأسیس تا انقلاب فرهنگی

شرف‌الدین خراسانی پس از اخذ مدرک دکترای فلسفهٔ خود از دانشگاه کمبریج، حوالی سال ۱۳۴۳ به ایران بازگشت و در دانشگاه ملی (شهید بهشتی لاحق) به تدریس پرداخت. دو سال بعد گروه فلسفه را در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه ملی بنیان گذاشت و از سال ۱۳۴۶ تا بهمن ۱۳۵۹ مدیر این گروه بود و استادانی را در آن گروه گردآورد که سال‌ها بعد خود از نام‌آوران شدند. او پس از انقلاب فرهنگی و بازگشایی دانشگاه‌ها در ۱۳۶۲ نخست از تدریس منع شد، پس از او ریاست گروه به محمدعلی شیخ واگذار شد. نهایتاً در سال ۱۳۶۵، حکم شورای دانشگاه مبنی بر بازنشتگی پیش از موعد، به زندگی دانشگاهی او پایان داد. او در فاصلهٔ کوتاهی با سمت مشاور عالی علمی به مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی دعوت شد.
تاریخچه > تألیف کتب

در این گروه تا کنون تألیف کتبی در زمینهٔ تاریخ فلسفهٔ یونان و معاصر توسط شرف‌الدین خراسانی، در زمینهٔ فلسفهٔ آلمان و ایدئالیسم آلمانی توسط ابوالقاسم ذاکرزاده، در حوزهٔ پدیدارشناسی و فلسفهٔ پست‌مدرن توسط عبدالکریم رشیدیان، و تاریخ فلسفهٔ قرون وسطا توسط محمد ایلخانی انجام گرفته است.
اعضای هیئت علمی > اعضای حاضر

حسین واله
اصغر واعظی
سیدمحمدحسن آیت‌الله‌زادهٔ شیرازی
احمد عسگری
مرتضی نوری
امیرحسین ساکت
علی یوسفی هریس
نیره سادات میرموسی
اعضای هیئت علمی > اعضای پیشین

شرف‌الدین خراسانی
محمدعلی شیخ
ابوالقاسم ذاکرزاده
سهراب علوی‌نیا
غلامرضا اعوانی
منوچهر صانعی دره‌بیدی
عبدالکریم رشیدیان
نصرالله حکمت
غلامحسین عمادزاده
سیدحسن احمدی
محمدسعید حنایی کاشانی
محمد ایلخانی
احمد علی‫ اکبر مسگری
دانش‌آموختگان

مسعود علیا
حسن فتح‌زاده
محمد اصغری
محمود صوفیانی
بهنام اکبری
عادل مشایخی
لیلا کوچک‌منش
عارف دانیالی
مهدی هاشمی‌نسب

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 هاشمی‌نسب با استقلال در مرداد ۱۴۰۲:  هاشمی‌نسب با استقلال در مرداد ۱۴۰۲
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  سید مهدی هاشمی‌نسب
زادروز:  ۷ بهمن ۱۳۵۲ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  آبادان، ایران
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  مبارزان
:  انتظام
:  برق شیراز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۷۵–۱۳۷۳ |  پارس خودرو |   |   |
| ۱۳۷۶–۱۳۷۵ |  کپه‌داغ ترکمنستان |   |   |
| ۱۳۷۹–۱۳۷۶ |  پرسپولیس |   |   |
| ۱۳۸۲–۱۳۷۹ |  استقلال |  ۵۴ |  (۱۱) |
| ۱۳۸۳–۱۳۸۲ |  پاس |  ۱۱ |  (۱) |
| ۱۳۸۴–۱۳۸۳ |  سایپا |  ۲۸ |  (۲) |
| ۱۳۸۵–۱۳۸۴ |  عقاب |   |   |
| ۱۳۸۷–۱۳۸۵ |  ابومسلم |  ۵۵ |  (۳) |
| ۱۳۸۸–۱۳۸۷ |  پیام مشهد |  ۱۴ |  (۲) |
| ۱۳۹۰ |  سیاه‌جامگان |  ۱۰ |  (۱) |
| ۱۳۹۱ |  ابومسلم |  ۶ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۳۸۰–۱۳۷۷ |  ایران |  ۲۸ |  (۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۳۸۸:  پیام مشهد (دستیار)
۱۳۸۹:  استقلال اهواز (دستیار)
۱۳۹۶–۱۳۹۵:  سیاه‌جامگان (دستیار)
۱۳۹۷–۱۳۹۶:  خونه به خونه (دستیار)
۱۳۹۷:  نساجی (دستیار)
۱۳۹۸–۱۴۰۰:  فولاد (دستیار)
۱۴۰۰–۱۴۰۱:  فولاد (دستیار)
۱۴۰۲-:   استقلال (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۶:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۶
سید مهدی هاشمی‌نسب (زادهٔ ۷ بهمن ۱۳۵۲ در آبادان) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
وی در بیشتر تیم‌های سرشناس ایران از جمله پرسپولیس، پاس تهران، استقلال و سایپا بازی کرده است. او از جمله بازیکنان و تنها مدافعی است که علاوه بر بازی در دو تیم پرسپولیس و استقلال در شهرآورد تهران برای دو تیم گلزنی کرده است. او در شهرآورد تهران، ۴ گل برای پرسپولیس و ۱ گل برای استقلال به ثمر رسانده است.
انتقال هاشمی‌نسب از تیم سرخ‌پوش تهرانی به باشگاه استقلال تهران و اتفاقات دربی و حواشی متوالی پس از آن باعث شده رکورد و دستاورد بزرگ وی کمتر مورد توجه قرار گیرد. هاشمی‌نسب در افتخاری کم‌نظیر موفق شده است با سه تیم پرسپولیس، استقلال تهران و پاس تهران قهرمان لیگ فوتبال ایران بشود.
یاغی فوتبال ایران

یاغی فوتبال ایران معروف‌ترین لقب مهدی هاشمی‌نسب بود. نام وی با انتقال جنجالی، شهرآورد پنجاهم تهران یا دربی ۹ دی ۱۳۷۹، گلزنی و بی‌هوش شدن، عجین شده و تنفر حامیان تیم سرخ‌پوش پایتخت و عشق و محبت عجیب هواداران استقلال تهران به هاشمی نسب همچنان جریان دارد.
دوران حرفه‌ای

وی فوتبال خود را از تیم مبارزان آغاز نمود و سپس به پاس تهران پیوست. وی در میان تیم‌های زیادی رفت‌وآمد نمود که از آن جمله برق شیراز، انتظام و پارس خودرو و کپه‌داغ ترکمنستان بودند. استعداد وی در سرزنی و استحکامش در دفاع باعث گردید وی به تیم ملی برسد. وی بعد از سه سال بازی در پرسپولیس تهران در یکی از جنجالی‌ترین انتقالات فوتبال ایران به تیم استقلال تهران پیوست. هاشمی نسب دو سال در استقلال بود و موفق شد با این تیم قهرمان لیگ و حذفی ایران شود.
پاس تهران تیم بعدی مهدی هاشمی نسب بود. وی در این تیم باز هم جام قهرمانی لیگ ایران را بالای سر برد. سایپا و عقاب تیم‌های بعدی او بودند و پس از آن به مشهد رفت و در تیم‌های ابومسلم، پیام مشهد، سیاه‌جامگان بازی کرد. هاشمی نسب در آخرین فصل دوباره جذب ابومسلم شد و با پیوستن به کادر فنی این تیم کفش‌های خود را آویخت.
افتخارات > باشگاهی > کپه‌داغ ترکمنستان

قهرمانی جام حذفی ترکمنستان(۱): ۱۹۹۷
افتخارات > باشگاهی > پرسپولیس

مدال برنز جام باشگاه‌های آسیا(۱):۲۰۰۰–۱۹۹۹
قهرمانی لیگ فوتبال ایران(۲): ۱۳۷۸، ۱۳۷۹
قهرمانی جام حذفی ایران(۱): ۱۳۷۸
افتخارات > باشگاهی > استقلال

مدال برنز جام باشگاه‌های آسیا(۱): ۰۲–۲۰۰۱
قهرمانی لیگ فوتبال ایران(۱): ۱۳۸۰
قهرمانی جام حذفی ایران(۱): ۱۳۸۱
قهرمانی جام کیش(۱): ۱۳۸۰
قهرمانی جام اتحادیه ایران(۱): ۱۳۸۱
افتخارات > باشگاهی > پاس تهران

قهرمان لیگ فوتبال ایران(۱): ۱۳۸۳
افتخارات > مربیگری > فولاد خوزستان

قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران(۱): ۱۴۰۰–۱۳۹۹
قهرمانی سوپر جام فوتبال ایران(۱): ۱۴۰۰
افتخارات > مربیگری > استقلال تهران

نایب قهرمانی لیگ برتر فوتبال ایران (۱): ۰۳_۱۴۰۲
منوچهر حبیبی

| منوچهر حبیبی | منوچهر حبیبی |
| --- | --- |
حبیبی در جریان سفر به شهرستان روانسر ۱۴۰۳: حبیبی در جریان سفر به شهرستان روانسر ۱۴۰۳
استاندار کرمانشاه: استاندار کرمانشاه
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ آذر ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۷ آذر ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
پس از: محمدطیب صحرایی
استانداری قزوینمعاونت سیاسی، امنیتی و اجتماعی: استانداری قزوینمعاونت سیاسی، امنیتی و اجتماعی
دوره مسئولیت ‌ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ – ۷ اسفند ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ‌ ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ – ۷ اسفند ۱۴۰۰
گمارنده: عبدالرضا رحمانی فضلی  عبدالمحمد زاهدی‌ هدایت الله جمالی پور
پس از: سید سعید شاهرخی
پیش از: ابوالحسن کبیری
‌ معاونت اقتصادی استانداری قزوین: ‌ معاونت اقتصادی استانداری قزوین
دوره مسئولیت ۱۱ دی ۱۳۹۵ – ۵ آبان ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۱ دی ۱۳۹۵ – ۵ آبان ۱۳۹۸
گمارنده: عبدالرضا رحمانی فضلی  فریدون همتی  عبدالمحمد زاهدی‌
پیش از: عیسی قبادی
معاونت عمرانی استانداری قزوین: معاونت عمرانی استانداری قزوین
دوره مسئولیت مهر ۱۳۹۲ – ۱۱ دی ۱۳۹۵: دوره مسئولیت مهر ۱۳۹۲ – ۱۱ دی ۱۳۹۵
گمارنده: عبدالرضا رحمانی فضلی  فریدون همتی
پس از: اکبر نیکزاد
پیش از: علی فرخ زاده
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۰ (۵۲–۵۳ سال) کهگیلویه و بویراحمد، ایران
حزب سیاسی: بدون عضویت حزبی
پیشه: سیاستمدار، مدیر اجرایی
هیئت دولت: دولت یازدهم  دولت دوازدهم  دولت چهاردهم
منوچهر حبیبی (زاده ۱۳۵۰ در کهگیلویه و بویراحمد) سیاستمدار ایرانی است که از آذر ۱۴۰۳ به‌عنوان‌ استاندار کرمانشاه فعالیت می‌کند.
تحصیلات

منوچهر حبیبی کارمند رسمی  وزارت کشور و دارای تحصیلات لیسانس راه و ساختمان، فوق لیسانس مدیریت و دکترای برنامه ریزی شهری است.
سوابق

سرپرست معاونت سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری قزوین
معاون هماهنگی امور اقتصادی استانداری قزوین‌
معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری قزوین
معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری کهگیلویه و بویر احمد
فرماندار گچساران
شهردار یاسوج
مدیرکل راه و ترابری کهگیلویه و بویراحمد
مدیرکل دفتر فنی استانداری کهگیلویه و بویراحمد
معاون فنی و عمرانی شهرداری یاسوج