stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ توکیو
اواخر دوره شووا > هنر و سرگرمی

قوانین سانسور اشغال «تقریباً به سختی» سانسور امپراتوری بود. استراتژی جدید حذف ارجاعات فرهنگی به برخی از عناصر فرهنگ سنتی بود، اگرچه کابوکی و هنرهای رزمی باقی ماندند. برخی از عناصر فرهنگ هنوز با اشغال مخالف بودند، آهنگ موفق تروکو آکاتسوکی «پسر واکس توکیو» یک مثال است.
پس از جنگ، آکیهابارا با روی آوردن به فروش لوازم خانگی و الکترونیکی، از قطارهای باری ورودی استفاده کرد. تا سال ۱۹۹۰، به عنوان «شهر الکتریکی» شناخته شد و به خانه سبک آکیبا-کی از فرهنگ اوتاکو تبدیل شد. با این حال، تا سال ۱۹۹۰، چیودا بیشترین لوازم الکترونیکی را در شهر فروخت. استودیوهای شرکت توئی برای فیلم و انیمیشن در نریما و سوگینامی ساخته شد.
اواخر دوره شووا > جنبش‌های اجتماعی

مبارزه خشونت‌آمیز سونگاوا از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ به گسترش پایگاه هوایی تاچیکاوا نیروی هوایی ایالات متحده به روستای مجاور سونگاوا اعتراض کرد. در جریان اعتراضات آنپو در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۰، چپ جدید ژاپن به پیمان امنیتی ایالات متحده و ژاپن اعتراض کرد که منجر به یک معاهده جدید بحث‌برانگیز شد. بعدها، اعتراضاتی در واکنش به استفاده از پایگاه‌های نظامی آمریکا در ژاپن برای جنگ ویتنام و حضور نظامی آمریکا در اوکیناوا رخ داد.
در طول اعتراضات دانشجویی ژاپن در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹، دانشجویان دانشگاه توکیو سالن اصلی مدرسه، سالن یاسودا، را تصرف کردند. آنها رئیس و سایر مدیران را اخراج کردند و ساختمان را تصرف کردند. رسانه‌ها آن را «قلعه یاسودا» نامیدند. آنها در تابستان ۱۹۶۸ اخراج شدند و در ژانویه ۱۹۶۹ تلاش کردند تا ساختمان را بازپس گیرند. دانشجویان پس از نبرد با ۱۰۰۰۰ پلیس که از تلویزیون در سراسر کشور پخش شد، موفق به تصرف آن نشدند. اعتراضات بر سر پیمان امنیتی ایالات متحده و ژاپن در سال ۱۹۷۰ دوباره رخ داد، اما کمتر موفق بود.
در سال ۱۹۷۸، معبد یاسوکونی در ایستگاه کودانشیتا به یادبودی برای امپراتوری ژاپن تبدیل شد، از جمله ۲٫۵ میلیون سرباز ژاپنی جنگ جهانی دوم و ۱۲ جنایتکار جنگی محکوم شده، از جمله هیدکی توجو. زیارتگاه می‌گفت که آن مردگان باید به خاطر خدمت به کشورشان مورد احترام قرار گیرند. همچنین حاوی نمایشگاه‌هایی است که نشان می‌دهد امپریالیسم ژاپن یک آزادسازی قهرمانانه آسیا از استعمار غرب بود. بازدید مقامات دولتی جناح راست از این زیارتگاه باعث ایجاد جنجال‌هایی در کشورهایی شده است که در طول جنگ تحت تأثیر امپریالیسم ژاپن قرار گرفته‌اند.
اواخر دوره شووا > بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴

با تأثیر عمیق بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ بر هویت ملی ژاپن، جمعیت توکیو به ده میلیون نفر رسید. روان آسیب دیده و اعتبار ملت از جنگ به‌طور قابل توجهی التیام یافت. تغییرات سریع اجتماعی، که به صورت موضوعی در مراسم المپیک به نمایش گذاشته شد، به ژاپن اجازه داد تا غرور ملی جدیدی را به نمایش بگذارد، ورود مجدد خود را به حلقه کشورهای صنعتی توسعه یافته، و انکار نظامی‌گری امپریالیستی را نشان دهد. اگرچه سیاست خارجی ژاپن در طول جنگ سرد پیوند نزدیکی با ایالات متحده داشت، اما شهر توکیو میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ با روحیه تعامل مسالمت آمیز با تمام جهان، از جمله کشورهای کمونیستی بود. هزینه هنگفتی برای ارتقای زیرساخت‌های فیزیکی شهر و ایجاد کسب و کارهای جدید صرف شد. یک ماهواره جدید پخش بین‌المللی زنده را تسهیل کرد. نمایشگاه همزمان هنر باستانی موزه ملی توکیو، فرهنگ سنتی ژاپن را به خارجی‌ها و خود ژاپنی‌ها معرفی کرد. دو ساختمان ساخته شده برای بازی‌ها عبارت بودند از ورزشگاه ملی یویوگی و ورزشگاه ملی توکیو. این رویداد موفقیت بزرگی برای این شهر و برای ژاپن بود. سیاست خارجی ژاپن گسترش یافت و دیپلماسی ورزشی را دربر گرفت، زیرا تیم‌های ژاپنی در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کردند. هاروجوکو پس از مجاورت با دهکده المپیک رشد کرد. دائرةالمعارف بریتانیکا بیان می‌کند که در حالی که بازی‌ها تأثیرات مثبتی بر شهر داشته‌اند، تلاش آنها در بازسازی اغراق‌آمیز است، با استفاده از وجوه آمریکا از جنگ کره به عنوان نمونه‌ای از راه‌های دیگر بازسازی.
اواخر دوره شووا > انتخابات دهه ۱۹۶۰

در مارس ۱۹۶۵، شورای استان این شهر یک رئیس جدید انتخاب کرد. این یک انتخابات فاسد بود که شامل ارعاب و رشوه بود. رئیس و سایر اعضا دستگیر شدند. قانون اصلاح شد تا شورا مجبور به انحلال خود شود. انتخابات جدیدی برگزار شد. هنگامی که انتخابات در ماه ژوئیه برگزار شد، محافظه‌کاران نیمی از کرسی‌های خود را از دست دادند، که این یک اتهام علیه ریوتارو آزوما بود که تا حدی ناشی از حادثه‌ای در ژوئن و ژوئیه بود که در آن انبوهی از مگس‌ها به زباله‌دانی در جزیره یومه نو شیما در شرق سومیدا هجوم آوردند. ارتش با آتش زدن جزیره دریم آنها را حذف کرد و منجر به مشکلات دفع زباله شد. این امر باعث شد که سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها شخصیت تلویزیونی ریوکیچی مینوبه را در آماده‌سازی برای انتخابات فرمانداری ۱۹۶۷ ترویج کنند.
در اوایل دهه ۱۹۶۰، دود شدید شهروندان را مجبور به پوشیدن ماسک صورت و خرید اکسیژن از دستگاه‌های فروش می‌کرد. هوای سمی نیازمند ساخت ایستگاه‌های کمک‌های اولیه و پوشاندن پارچه‌های پلاستیکی روی کافه‌های پیاده‌رو بود. ریوکیچی مینوبه به عنوان فرماندار انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۹ سه دوره خدمت کرد. او توسط جمعیتی انتخاب شد که احساس می‌کردند دولت «به قیمت اصلاحات رفاهی و نگرانی‌های زیست‌محیطی» بر رشد مالی تمرکز کرده است. او بودجه برخی از ساخت و سازهای بزرگراه را مسدود کرد، مراکز خرید عابر پیاده بدون ترافیک ساخت و با تحت فشار قرار دادن صنایع سنگین برای انتقال به خارج از محدوده شهر، آلودگی را محدود کرد. دود تا سال ۱۹۸۰ «تقریباً به‌طور کامل از بین می‌رفت».
اواخر دوره شووا > بزهکاری

در ۱۳ ژانویه ۱۹۶۰، رهبر حزب سوسیالیست ژاپن، اینجیرو آسانوما، در یک گردهمایی سیاسی در سالن هیبیای توکیو ترور شد. یک جوان راست‌گرای ۱۷ ساله به نام یاماگوچی اوتویا آسانوما را روی صحنه، در مقابل ۱۰۰۰ نفر (از جمله نخست‌وزیر هایاتو ایکدا)، با چاقو زد. یاماگوچی یادداشتی در جیب خود داشت که توضیح می‌داد که آسانوما را به خاطر سیاست‌های چپ‌گرایانه‌اش، اظهاراتش در یک سخنرانی در چین، و برای طرفدارانش که به ساختمان دایت ملی حمله کرده بودند، کشته است. ۱۵۰۰۰ تظاهرکننده چپ‌گرا به سمت مقر پلیس راهپیمایی کردند و خواستار استعفای رئیس پلیس، کامه‌یوشی ترامنتو، شدند. ۲۰۰۰ پلیس آنها را عقب راندند و ۶۰ نفر زخمی شدند. یاماگوچی قبل از محاکمه، در مرکز توانبخشی نوجوانان توکیو خودکشی کرد.
در سال ۱۹۶۰، مجله Chuo Karan یک داستان طنز منتشر کرد که در آن انقلابیون چپ‌گرا به کاخ امپراتوری حمله می‌کنند و ولیعهد آکی‌هیتو و می‌چیکو را گردن می‌زنند. این داستان قرار بود طنزی از چپ افراطی باشد، اما در عوض راست‌گرایان و ملی‌گرایان را خشمگین کرد. آژانس خاندان امپراتوری آن را دوست نداشت و ملی‌گرایان راست‌گرا هر روز در خارج از دفاتر Chuo در توکیو اعتراض می‌کردند. در ۱ فوریه ۱۹۶۱، یک راست‌گرا به خانه رئیس چوئو، هوجی شیماناکا، وارد شد، خدمتکار او را کشت و همسرش را مجروح کرد. شیماناکا عذرخواهی کرد، نویسنده، شیچیرو فوکوزاوا، مخفی شد، و این اتفاق یک تابو ایجاد کرد که ناشران از انتشار طنزهای مشابه پس از آن خودداری کردند.
میشیما یوکیو نویسنده‌ای بود که از نظر بسیاری از منتقدان مهم‌ترین رمان‌نویس ژاپنی قرن است. در دهه ۱۹۶۰، او به ملی‌گرایی ژاپنی وابسته شد و آرزو داشت قدرت امپراتور را بازگرداند. در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۰، می‌شیما با چهار نفر از اعضای ارتش دانشجویی Shield Society، دفتر فرماندهی کل را در یک مقر نظامی در مرکز توکیو تصرف کرد. می‌شیما در بالکن ساختمان، سخنرانی ۱۰ دقیقه‌ای برای هزار سرباز ایراد کرد و در آن از آنها خواست تا قانون اساسی ژاپن پس از جنگ را سرنگون کنند. سربازان بی‌تفاوت بودند. می‌شیما با شمشیر هاراکیری کرد و توسط یکی از همدستانش سر بریده شد.
در سال ۱۹۷۳، رهبر مخالفان کره جنوبی، کیم دای جونگ، توسط سازمان اطلاعات کره ربوده شد و با قایق به کره فرستاده شد و تقریباً در دریا به قتل رسید.
بمب‌های متعدد در دهه ۱۹۷۰ توسط گروه‌هایی که علیه امپریالیسم ژاپن و ساخت فرودگاه ناریتا در استان چیبا اعتراض می‌کردند، منفجر شد. در سال ۱۹۷۴، یک بمب در دفتر میتسوبیشی صنایع سنگین میتسوبیشی منفجر شد که هشت نفر را کشت. این کار توسط گروه ضد امپریالیستی، جبهه ضد ژاپنی مسلح آسیای شرقی انجام شد.
اواخر دوره شووا > توسعه اواخر دوره شووا

ساختمان کاسومیگاسکی در سال ۱۹۶۸ افتتاح شد. این ساختمان به دلیل طراحی مقاوم در برابر زلزله و ارتفاع آن، به عنوان بلندترین ساختمان توکیو و اولین «ساختمان فوق بلند» آن شناخته شد. در محل مخزن سابق یودوباشی در شینجوکو، در سال ۱۹۶۶ یک میدان جدید به نام Shinjuku Westmouth ایجاد شد. Keio Plaza Hotel اولین آسمان خراش فوق بلند این میدان بود. مرکز تجارت جهانی، Shinjuku Sumitomo Building، ساختمان شینجوکو میتسویی، و Sunshine 60 همگی در مقطعی بلندترین ساختمان‌های ژاپن بودند.
سایر سازه‌های قابل توجه عبارت بودند از Shinjuku Center Building, تئاتر ملی ژاپن، آرشیو ملی ژاپن، دانشگاه سازمان ملل، Nakagin Capsule Tower, دانشگاه تسوکوبا، مرکز خرید ۱۰۹، دیزنی‌لند (توکیو)، و توکیو دم. پروژه‌های حمل و نقل قابل توجه از این زمان عبارت بودند از خط توزای، خط میتا، خط چیودا، خط یوراکوچو، خط هانزومون، خط شینجوکو، جوئتسو شینکانسن، و توهوکو شینکانسن.
پروژه‌های مختلف توسعه مسکن «شهر جدید» در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ برای اسکان جوامع در حومه شهرهای بزرگ ژاپن ساخته شد. «مشهورترین» آنها شهر نوی تاما بود که در سال ۱۹۷۱ افتتاح شد. آپارتمان‌های ۵۰ متر مربعی آن هر کدام حدود ۵ میلیون ین فروخته می‌شد. در گینزا، مرکز تجاری Yurakucho Mullion در سال ۱۹۸۴ افتتاح شد و به سرعت روزانه ۲۰۰۰۰۰ بازدیدکننده را پذیرفت. در نهایت به دفتر مرکزی روزنامه آساهی تبدیل شد. Ikebukuro یکی از شلوغ‌ترین مناطق شهر باقی ماند و میدان "Westmouth" خود را که Sunshine 60 دارد، به دست آورد، اما در مقایسه با Shinjuku یا Ginza، فعالیت آن ثابت ماند. Asakusa به دلیل کاهش صحنه تئاتر خود کاهش یافت، اما تا سال ۱۹۹۰ بازگشت. زاغه‌های Sanya با رونق اقتصادی اولیه شهر پس از اشغال مطابقت نداشتند. آنها در دهه‌های بعد پیشرفت کندی داشتند، اما تا سال ۱۹۹۰ هنوز زاغه بودند. یکی دیگر از زاغه‌های معروف این زمان کوچه پی پی در شینجوکو وستماوث بود.
مناطق بلوک طلایی و کابوکیچو به بخش‌های مهمی از شینجوکو تبدیل شدند. کابوکیچو محل فعالیت‌های غیرقانونی مختلف از جمله روسپی‌گری بود که پلیس در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۵ آنها را سرکوب کرد. در آغاز سرکوب، حدود ۱۳۲ کسب و کار غیرقانونی کار جنسی در آنجا وجود داشت. پس از آن، آن فعالیت‌ها تبلیغ نشدند، و با رمزگشایی کدهای مختلف به دنبال آنها بودند. سپس منطقه سعی کرد به مرکزی برای هنرهای نمایشی تبدیل شود و تا حدودی شکست خورد.
اواخر دوره شووا > توسعه اواخر دوره شووا > اقتصاد

معجزه اقتصادی ژاپن پس از بحران نفتی سال ۱۹۷۳ کند شد. در اواسط دهه ۷۰، توکیو تورم قابل توجهی را تجربه کرد. قیمت‌های سال ۱۹۷۵ در منطقه توکیو چهار برابر ۲۵ سال قبل بود. این باعث شد که تولید گران‌تر شود، اما اقتصاد همچنان رشد کرد، زیرا ژاپن از واردات مواد خام گران‌قیمت جان سالم به در برد.
ژاپن در دهه ۱۹۸۰ یک اقتصاد «حبابی» را تجربه کرد، زیرا شاخص بازار سهام از ۶۰۰۰ در سال ۱۹۸۰ به ۴۰۰۰۰ در سال ۱۹۸۹ افزایش یافت. توکیو افزایش زیادی در قیمت زمین‌های شهری تجربه کرد. این «حباب زمین» منجر به راهبردهای جدیدی در توسعه شهری شد. برای حفظ سودآوری طرح‌های املاک و مستغلات، توسعه‌دهندگان از چندین ابزار برای افزایش تراکم ساختمان‌ها استفاده کردند، مانند نوسازی شهری. آنها روش‌های جدیدی را برای اجتناب از خرید زمین، مانند سپرده‌گذاری زمین و قراردادهای اجاره کوتاه مدت، آزمایش کردند. ساختمان‌های بلندمرتبه ساخته شدند، فروشگاه‌های بزرگ رونق گرفتند، و ساختمان‌های بتنی مدرن به تدریج جایگزین خانه‌های چوبی در مناطق مسکونی شدند. این فرایند توسط مقامات به دقت کنترل نمی‌شد، و ساختمان‌های بلند زیادی تولید می‌کرد که ترافیک جاده را افزایش می‌داد و مشکلات پارکینگ را بدتر می‌کرد. در ۳۱ دسامبر ۱۹۸۹، بانک ژاپن نرخ‌های بهره را افزایش داد که باعث کاهش قیمت‌های زمین متورم شد. حباب در دهه ۱۹۹۰ فرو ریخت و کشور وارد دهه از دست رفته شد.
اواخر دوره شووا > مرگ هیروهیتو

مقالهٔ اصلی: مرگ و تشییع جنازه هیروهیتو
در ۷ ژانویه ۱۹۸۹، هیروهیتو در توکیو درگذشت و پسرش آکیهیتو امپراتور شد. این پایان دوران شووا و آغاز دوران هیسه‌ای بود. مرگ وی توسط رئیس تشریفات دربار ژاپن آژانس خاندان امپراتوری، Shōichi Fujimori، اعلام شد، که برای اولین بار جزئیاتی در مورد سرطان او فاش کرد. در ۲۴ فوریه، جسد او از کاخ امپراتوری به باغ سلطنتی شینجوکو گیوئن منتقل شد و در آنجا مراسم تشییع جنازه او برگزار شد. جنجال‌های او باعث شد که مراسم تشییع جنازه با تدابیر امنیتی بالایی برگزار شود و رهبران سوسیالیست و کمونیست آن را تحریم کردند. ۱۰۰ هزارنفر در تظاهراتی شرکت کردند و او را به عنوان جنایتکار جنگی محکوم کردند. چندین انفجار در سراسر شهر رخ داد.
دوران هیسه‌ای

| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۰ | ۱۱٬۸۵۵٬۵۶۳ | —     |
| ۱۹۹۵ | ۱۱٬۷۷۳٬۶۰۵ | ۰٫۷٪− |
| ۲۰۰۰ | ۱۲٬۰۶۴٬۱۰۱ | ۲٫۵٪+ |
| ۲۰۰۵ | ۱۲٬۵۷۶٬۶۰۱ | ۴٫۲٪+ |
| ۲۰۱۰ | ۱۳٬۱۵۹٬۳۸۸ | ۴٫۶٪+ |
| ۲۰۱۵ | ۱۳٬۵۱۵٬۲۷۱ | ۲٫۷٪+ |
بر اساس برآوردهای سازمان ملل متحد، توکیو در سال ۲۰۱۸ با ۳۷۴۶۸۰۰۰ نفر از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان بود. با قضاوت بر اساس محدوده شهری، دوازدهمین شهر بزرگ با ۱۳۵۱۵۲۷۱ نفر جمعیت بود.
دوران هیسه‌ای > توسعه اوایل هیسه‌ای

شهرداری توکیو، ساختمان جدید پایتخت این شهر، در سال ۱۹۹۱ در نیشی شینجوکو افتتاح شد. این ساختمان که با هزینه ۱۵۶٫۹ میلیارد ین ساخته شد، تا سال ۱۹۹۳ بلندترین ساختمان ژاپن بود. پل رنگین کمان در سال ۱۹۹۳ افتتاح شد و توسعه جدیدی را در اودایبا، منطقه‌ای در یک جزیره مصنوعی در خلیج توکیو، ایجاد کرد. اقامتگاه رسمی نخست‌وزیر در سال ۲۰۰۲ افتتاح شد.
سایر سازه‌های قابل توجه برج پارک شینجوکو، برج اپرای شهر توکیو، مرکز پخش فوجی، نمایشگاه بین‌المللی توکیو، ساختمان ان‌تی‌تی دوکومو یویوگی، ورزشگاه آجینوموتو، موزه جیبوری، و برج روپونگی هیلز موری بودند. پروژه‌های حمل و نقل قابل توجه خط نامبوکو و خط اوادو بودند.
دوران هیسه‌ای > هنر و سرگرمی

از آنجایی که صادرات تولیدات ژاپن پس از فروپاشی حباب کاهش یافت، این کشور بیشتر بر صادرات فرهنگ عامه خود، مانند فیلم، ادبیات و بازی‌های ویدیویی تمرکز کرده است، که انگیزه استراتژی بازاریابی "Cool Japan" است که مکان‌هایی مانند آکیهابارا را تبلیغ می‌کند. در دهه ۱۹۹۰، شیبویا خاستگاه ژانر موسیقی Shibuya-kei بود که پاپ، الکترونیک و هیپ هاپ را ترکیب می‌کرد.
دوران هیسه‌ای > حمله سارین به مترو در سال ۱۹۹۵

در ۲۰ مارس ۱۹۹۵، فرقه رستاخیزی اوم شینریکو یک حادثه حمله با گاز سارین در متروی توکیو را در متروی توکیو هماهنگ کرد. پنج عضو در پنج خط مختلف به سمت ایستگاه تسوکیجی کیسه‌هایی حاوی مقدار زیادی سارین، یک «عوامل عصبی بی‌بو، بی‌رنگ و بسیار سمی» را در واگن‌های مختلف مترو انداختند. دودها باعث مریض شدن مسافران شد و با خروج مسافران از ایستگاه‌های مختلف، در هر ایستگاه پخش شد. این حملات ۱۳ کشته و ۵۵۰۰ زخمی بر جای گذاشت. پلیس به مقر اوم شینریکو در توکیو و آزمایشگاه آن در استان یاماناشی یورش برد و مواد شیمیایی سمی مورد استفاده برای ایجاد سارین را توقیف کرد. در اواخر همان سال، ده‌ها تن از چهره‌های ارشد این فرقه در یورش‌های سراسری دستگیر شدند، از جمله رهبر شوکو آساهارا. او و شش عضو دیگر در سال ۲۰۱۸ اعدام شدند.
دوران هیسه‌ای > فرمانداری یوکیو آئوشیما

مقالهٔ اصلی: یوکیو آئوشیما
یوکیو آئوشیما، فرماندار توکیو از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹، قبلاً یک هنرمند و عضو دایت بود. او به عنوان یک مستقل، در انتخابات فرمانداری سال ۱۹۹۵ پیروز شد. او به وعده انتخاباتی خود برای لغو نمایشگاه جهانی شهر '۹۶ در اودایبا عمل کرد که چندین پروژه ساختمانی بزرگ را مختل کرد و با مخالفت شورای شهر مواجه شد. این نمایشگاه قرار بود مسکن دائمی برای ۵۰۰۰۰ نفر ایجاد کند و در زمان لغو آن، ۲٫۶ میلیون بلیط از قبل فروخته شده بود. در ماه مه ۱۹۹۵، اوم شینریکو تلاش کرد تا آئوشیما را در دفتر شهرداری توکیو خود بکشد. آنها یک بمب نامه پنهان شده در یک کتاب به آنجا فرستادند که روزها بعد منفجر شد و منشی او، ماساکی اوتسومی را مجروح کرد. آئوشیما حضور نداشت، زیرا در ماه آوریل در انتخابات پیروز شد و هنوز نقل مکان نکرده بود. او در سال ۱۹۹۹ استعفا داد و به فعالیت خود به عنوان یک هنرمند ادامه داد.
دوران هیسه‌ای > فرمانداری شینتارو ایشیهارا

مقالهٔ اصلی: شینتارو ایشیهارا
شینتارو ایشیهارا، فرماندار توکیو از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۲، به عنوان یک ملی‌گرا توصیف شد. او که در ابتدا یک نویسنده بود، در مارس ۱۹۹۹ اعلام کرد که به عنوان یک مستقل برای فرمانداری توکیو نامزد خواهد شد. او در انتخابات فرمانداری سال ۱۹۹۹ به راحتی از رقبای خود، Yasushi Akashi و Koji Kakizawa، پیشی گرفت. در طول فصل انتخابات، ایشیهارا خواستار بازگشت پایگاه هوایی آمریکایی پایگاه هوایی یاکوتا به ژاپن شد که موضوع حساسی برای روابط ژاپن و ایالات متحده بود. او همچنین از سیاست‌های چین انتقاد کرد. او با کاهش هزینه‌های دولتی و اجرای منابع درآمدی جدید مانند مالیات بر اقامت هتل، بدهی توکیو را پرداخت کرد. او همچنین از پیشنهاد ناموفق توکیو برای المپیک ۲۰۱۶ حمایت کرد. او در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ دوباره انتخاب شد. در سال ۲۰۱۲، او استعفا داد تا با موفقیت برای یک کرسی در مجلس سفلی دایت نامزد شود.
دوران هیسه‌ای > بلایا

در سال ۲۰۰۱، ساختمان میسی ۵۶ در کابوکیچو آتش گرفت و ۴۴ نفر کشته شدند.
زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو که بخش بزرگی از ساحل شمال شرقی هونشو را ویران کرد، در توکیو نیز احساس شد. شدت لرزه در توکیو ۵+ در مقیاس شدت لرزه‌ای مرکز هواشناسی ژاپن بود. روان‌گرایی خاک در مناطقی از آبادسازی سرزمین در اطراف شهر مشهود بود. تقریباً ۳۰ خانه یا ساختمان ویران شد و ۱۰۴۶ ساختمان دیگر آسیب دیدند. کمبود برق باعث قطع برق نوبتی در توکیو شد که از ۱۴ مارس آغاز شد. بعدها مواد رادیواکتیو در آب لوله‌کشی توکیو شناسایی شد. تمام بنادر ژاپن پس از زلزله تعطیل شدند، اگرچه بنادر توکیو و جنوب آن زودتر بازگشایی شدند.
دوران هیسه‌ای > توسعه اواخر هیسه‌ای

برج Midtown Tower، یک آسمان خراش چند منظوره در آکاساکا، در زمان تکمیل ساخت در ژانویه ۲۰۰۷ بلندترین ساختمان توکیو بود. در سال ۲۰۱۱، بلندترین سازه ژاپن، توکیو اسکای‌تری، تکمیل شد. ارتفاع آن ۶۳۴ متر است و از برج سی‌ان در تورنتو به عنوان بلندترین سازه مستقل جهان پیشی گرفت.
ژاپن در جریان پیشنهاد خود برای میزبانی المپیک ۲۰۱۶، ساخت یک ورزشگاه ملی جدید را در نظر گرفت. این استادیوم ۱٫۳ میلیارد دلار هزینه داشت و هرگز به نتیجه نرسید. کمیته بین‌المللی المپیک از این طرح به عنوان منبع بالقوه فاجعه انتقاد کرد، زیرا استادیوم از سه طرف توسط آب احاطه شده بود. در سال ۲۰۱۱، وزارت ورزش ژاپن در صورت برنده شدن این شهر برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰، شروع به بررسی بازسازی ورزشگاه ملی کرد. در سال ۲۰۱۳، کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به توکیو رای داد تا میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ باشد. استادیوم ملی قدیمی در سال ۲۰۱۵ تخریب شد، و یک ورزشگاه ملی ژاپن جدید از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ با هزینه ۱۵۷ میلیارد ین (۱٫۴ میلیارد دلار) ساخته شد.
سایر سازه‌های قابل توجه عبارت بودند از Sumitomo Fudosan Roppongi Grand Tower, Shibuya Scramble Square, مرکز ملی هنر توکیو، برج مد گاکوئن کوکون، و تورانومون هیلز. خط فوکوتوشین در سال ۲۰۰۸ افتتاح شد.
دوران هیسه‌ای > کناره‌گیری امپراتور آکیهیتو

در ۸ اوت ۲۰۱۶، امپراتور آکیهیتو یک سخنرانی تلویزیونی نادر ایراد کرد که در آن به زوال سلامتی خود اشاره کرد. این سخنرانی به عنوان اشاره‌ای به قصد او برای کناره‌گیری تعبیر شد. در سال ۲۰۱۷، لایحه‌ای که به او اجازه کناره‌گیری می‌داد توسط هیئت دولت ژاپن صادر شد. نخست‌وزیر شینزو آبه در دسامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که آکیهیتو در پایان ۳۰ آوریل ۲۰۱۹ از سلطنت کناره‌گیری خواهد کرد و سلطنت ناروهیتو از اول ماه مه آغاز خواهد شد. در آن روز، دوره هیسه ای به پایان رسید و دوره ریوا آغاز شد. بر تخت نشستن امپراتور ژاپن ناروهیتو در ماه اکتبر انجام شد.
دوره ریوا > بلایا

دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰، دنیاگیری کووید-۱۹ در توکیو را به همراه داشت. در ماه ژوئیه جهش بزرگی در موارد ابتلا رخ داد. ژاپن هشدار داد که شهروندان در معرض خطر ابتلا به عفونت در محیط‌های "3C" هستند: "فضاهای بسته با تهویه ضعیف، مناطق شلوغ و مناطق حفاظت شده نزدیک". دفاتر، حمل و نقل عمومی و مغازه‌ها کم خطر در نظر گرفته می‌شدند. برای ماه اوت، از بارها، رستوران‌ها و سالن‌های کارائوکه خواسته شد که ساعت ۱۰ شب تعطیل کنند. کسانی که از این درخواست پیروی کردند، واجد شرایط دریافت غرامت ۱۹۰۰ دلار بودند. این شهر نسخه محلی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (ایالات متحده) آمریکا را اعلام کرد که یک واکنش همه‌گیر در سطح شهر را هماهنگ می‌کرد.
در سال ۲۰۲۴، یک برخورد در باند فرودگاه هانه‌دا بین دو هواپیما، یک پرواز تجاری خطوط هوایی ژاپن و یک هواپیمای نجات گارد ساحلی ژاپن رخ داد. این برخورد هر دو هواپیما را منهدم کرد. پنج نفر از شش خدمه گارد ساحلی جان باختند و تنها کاپیتان زنده ماند و همه مسافران پرواز هواپیمایی ژاپن زنده ماندند.
دوره ریوا > بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰

پس از اینکه سازمان جهانی بهداشت ویروس کرونا را یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی جهانی اعلام کرد، در ژانویه، این نگرانی وجود داشت که این ویروس بر المپیک ۲۰۲۰ که برای آن تابستان برنامه‌ریزی شده بود، تأثیر بگذارد. در فوریه، مسابقات مقدماتی المپیک لغو شد. یکی از مقامات توکیو ۲۰۲۰ گفت که بازی‌ها طبق معمول ادامه خواهد داشت. در ماه مارس، کمیته بین‌المللی المپیک اعلام کرد که بازی‌ها یک سال به تعویق می‌افتد.
تا ژانویه ۲۰۲۱، دولت ژاپن هنوز در حال آماده شدن برای بازی‌ها بود، علی‌رغم اینکه نظرسنجی‌های ملی نشان می‌داد که اکثر مردم این کشور می‌خواهند بازی‌ها دوباره به تعویق بیفتد یا لغو شود. دولت اعلام کرد که تماشاگران بین‌المللی اجازه ورود به ژاپن برای بازی‌ها را ندارند. در ماه می، انجمن پزشکی پزشکان توکیو و اکثر شرکت‌های ژاپنی خواستار لغو یا تعویق بازی‌ها شدند. در ماه ژوئن، اجلاس کشورهای ثروتمند در کورن‌وال، انگلستان، حمایت خود را از برگزاری این بازی‌ها اعلام کردند. در ماه جولای، تماشاگران از حضور در بازی‌ها منع شدند.
در ۲۳ ژوئیه، ناروهیتو بازی‌ها را در مراسم افتتاحیه المپیک تابستانی ۲۰۲۰ افتتاح کرد، و مراسم اختتامیه در ۸ آگوست برگزار شد. ایالات متحده با ۱۱۳ مدال بیشترین مدال را دریافت کرد. ژاپن در رتبه سوم پس از چین ۵۸ مدال کسب کرد.
بازی‌های ۲۰۲۰ با هزینه ۱۵٫۴ میلیارد دلار گران‌ترین بازی‌های المپیک در آن زمان بود. منابع مختلف می‌گویند که المپیک به اقتصاد توکیو کمک کرد، یا آن را بدتر کرد.
دوره ریوا > توسعه در دهه ۲۰۲۰

ساختمان‌های قابل توجه این دوره عبارتند از مجتمع توکیو میدتاون یائسو (و مرکز آن، برج مرکزی یائسو), و مجتمع آزابودای هیلز در تورانومون، که شامل بلندترین ساختمان فعلی ژاپن، برج موری JP است. و برج توکیو کابوکیچو. دو پروژه ساختمانی قابل توجه فعلی برج تورچ و Nihonbashi 1-Chome Central District Redevelopment هستند.
مناطق ویژه توکیو، بخشی از استان توکیو
کوزه‌ای از دوره یایویی (۳۰۰ پیش از میلاد تا ۳۰۰ پس از میلاد) که در کوگاهارا، اوتا-کو، توکیو یافت شد
یک چاپ حکاکی‌شده در سال ۱۸۰۹ از معبد سنسوجی، پیش از این‌که در جریان جنگ جهانی دوم بمباران و بازسازی شود.
تایرا نو ماساکادو، که با تبدیل شدن به حاکم منطقه کانتو، امپراتور را به چالش کشید.
اوتا دوکان، که شروع به ساخت قلعه ادو کرد.
توگوگاوا ییاسو که ادو را پایتخت ژاپن کرد.
بتکده پنج‌طبقه کانئی-جی که در زمان سلطنت توکوگاوا هیدتادا ساخته شد و نیاز به ساختمان «کیمون» (دروازه شیطان) داشت.
بخشی از تاماگاوا جوسوئی در نقاشی ۱۸۵۶ توسط هیروشیگه
پل نیهونباشی در نقاشی هیروشیگه. حدود ۱۸۳۸–۱۸۴۲
طوماری از ۱۸۱۴ که آتش بزرگ می‌رکی را به تصویر می‌کشد.
ایچی‌کاوا دانجورو اول در نقش سوگا گورو، در چاپی از توری کیوماسو. این احتمالاً یکی از مشهورترین چاپ‌های اولیه اوکی‌یو-ئه از بازیگران است.
نقاشی هوکوسای از حملهٔ ۴۷ رونین به عمارت کیرا یوشیناکا
تصویری از طبقهٔ بالای اجتماعی، نقاشی حدود سال‌های ۱۷۹۴–۱۷۹۵ اثر اوتامارو. زن سمت چپ از نظر طبقاتی پایین‌تر از زن سمت راست است که لباس‌های رنگارنگ‌تری به تن دارد.
طومار تصویری ۱۸۶۹ از ۱۷۷۲ آتش بزرگ میوا
ناوگان دریاسالار متیو پری در دومین سفرش به توکیو در سال ۱۸۵۴
یک «کاوارابان» (ورق خبری) که خسارات زلزلهٔ ۱۸۵۵ را به تصویر می‌کشد.
امپراتور میجی، پس از سقوط ادو در سال ۱۸۶۸ُ از کیوتو به توکیو نقل مکان کرد.
نقاشی از کاخ امپراتوری توکیو
نقاشی «تئاتر شینتومی‌زا» اثر اوتاگاوا هیروشیگه سوم در سال ۱۸۸۱
1943 U.S. newsreel about the Dolittle Raid
Tokyo from the air after the firebombing of the city, 1945
A view of the IMTFE in session
1960 protests against the United States-Japan Security Treaty
The 1964 Summer Olympics closing ceremony
یوکیو می‌شیما در حال سخنرانی در جریان کودتای ۱۹۷۰ خود در ساختمان نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن
منطقه کابوکیچو شینجوکو-کو، توکیو در سال ۱۹۸۲، قبل از سرکوب پلیس بر فعالیت‌های غیرقانونی آن
شاخص بازار سهام نیکی ۲۲۵ از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۴
مراسم تشییع جنازه هیروهیتو (که در آن زمان به شووا تغییر نام داد) در ۲۴ فوریه ۱۹۸۹
نیروهای دفاع شخصی ژاپن در حال واکنش به صحنه حادثه حمله با گاز سارین در متروی توکیو، در ظهر
فرماندار توکیو شینتارو ایشیهارا در سال ۲۰۰۳
روان‌گرایی خاک در کوتو-کو، توکیو پس از زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو
توکیو اسکای‌تری در سال ۲۰۱۴
یک پخش در آوریل ۲۰۲۰ در توکیو که از مردم می‌خواهد در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در توکیو در خانه بمانند
صحنه‌ای از افتتاحیه المپیک تابستانی ۲۰۲۰، جایی که ۱۸۲۴ پهپاد لوگوی بازی‌ها را تشکیل دادند.
آبشارهای افغانستان

افغانستان کشور مرتفع و کوهستانی می‌باشد که این ارتفاعات سبب تشکیل آبشارها شده است. ‏مهم ترین  کوه  دارای قله های  مملو از برف و یخچال‌ها  کوه هندوکش وشاخهای کوچک او می باشد این کوه تقریباً بالاتر از ۷۵ درصد افغانستان را پوشانیده ‏۸۰ درصد تامین آب افغانستان را به خود تخصیص داده است. که در دامنه‌های این کوها ۳۰ ‏الی ۴۰ هزار چشمه‌های خرد و بزرگ وجود دارد. افغانستان کشور است  که دارای ۳۸۰۰۰ ‏روستا می‌باشد. در بعضی روستا ها  تا ۲۰ چشمه وجود دارد که بعضی از این چشمه ها در بعضی ارتفاعات سبب تشکیل آبشارها شده‌اند. در وادی، دامنه‌های کوها وتپه‌ها اطراف هندوکش آب برای خود مجرییا پیدا نموده که در بعضی جاها باعث تشکیل آبشارهای زیبا و دیدنی شده است. ‏ بیشترین نقاط پرآب و شاداب را قسمت شمال شرقی افغانستان مانند کنر نورستان دره‌های پنج شیر بدخشان و تخار تشکیل می‌دهد. قسمت‌های مرکزی کوهای هندوکش وکوه بابا که ولایت های پروان میدان بامیان دایکندی چخ چران پل خمری چهارکنت شولگره سرپل را در بر میگیرد منبع بزرگ آبی کشور به حساب می‌آید.
فهرست آبشارهای افغانستان > آبشارهای بدخشان

‏۱. آبشار ولسوالی وردوج بدخشان‎¨
۲. آبشار «فرغو» روستای ولسوالی اشکاشم
‏۳. آبشار قریهٔ اسکیتول ولسوالی زیباک ولایت بدخشان
آبشار چشمه سفید ولسوالی خواهان بدخشان
شرشره باغ حکیم بای بدخشان
آبشار سنگلیچ ولسوالی زیباک بدخشان
آبشار ولسوالی یفتل پایان بدخشات
آبشارروشان بدخشان
آبشار باغ بالا بدخشان
فهرست آبشارهای افغانستان > آبشارهای تخار

‏۱۰. آبشار خواجه غارولسوالی فرخار ولایت تخار
آبشار آبدره یا حواجه ولی خسده ولسوالی فرخار ولایت تخار
آبشار قطن تنگی فرخار
آبشار چشمه آب شرین ماورای کوکچه ولسوای رستاق تخار
فهرست آبشارهای افغانستان > آبشارهای بامیان

آبشاربند امیر بامیان
آبشاربابردره ولسوالی یکاولنگ بامیان
آبشارسچک یکاولنگ بامیان
‏۱۷. آبشارآپه منطقه غندک دره شکاری ولایت بامیان
۱۸. آبشاردوم بند امیر بامیان