برهنه‌گرایی
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تاریخچه برهنگی
برهنگی در زمینه‌های اجتماعی به اشکال مختلف توسط بسیاری از فرهنگ‌ها در تمام دوران‌ها انجام شده است. در جامعه‌های غربی مدرن، برهنگی اجتماعی معمولاً در زمینه‌هایی مانند حمام کردن، شنا و استفاده از سونا مشاهده می‌شود، چه در گروه‌های تک‌جنسیتی، در داخل خانواده، یا با دوستان از جنس‌های مختلف، اما در طول تاریخ و در بسیاری از فرهنگ‌های معاصر مناطق استوایی، برهنگی در بسیاری از رویدادهای ورزشی و مسابقات یک هنجار بوده است.
اولین استفاده شناخته شده از واژه naturisme در سال ۱۷۷۸ رخ داد. یک بلژیکی فرانسوی‌زبان به نام ژان باتیست لوک پلانشون (۱۷۳۴–۱۷۸۱) این واژه را برای ترویج برهنگی به عنوان روشی برای بهبود hygiène de vie یا زندگی سالم به کار برد.
اولین باشگاه شناخته‌شده برهنه‌گرایی در معنای غربی کلمه در سال ۱۸۹۱ در هند بریتانیایی تأسیس شد. «انجمن اعتماد برهنگان» توسط چارلز ادوارد گوردون کرافورد، یک مرد بیوه که قاضی دادگاه‌های منطقه‌ای و جلسات برای خدمات مدنی هند بود، تأسیس شد. این کمون در ماتِران مستقر بود و در ابتدا فقط سه عضو داشت: کرافورد و دو پسر یک کشیش انگلیکانی، آندرو و کِلوگ کلدروود. کمون زمانی از هم پاشید که کرافورد به رتناگیری منتقل شد و او بلافاصله پس از آن در سال ۱۸۹۴ درگذشت.
در سال ۱۹۰۲، مجموعه‌ای از مقالات فلسفی توسط دکتر هاینریش پودور تحت نام مستعار هاینریش شام در آلمان منتشر شد که اصطلاح «نک‌ت‌کلتور» را ابداع کرد. در سال ۱۹۰۶، او رساله‌ای سه‌جلدی با همین عنوان نوشت که در آن به مزایای برهنگی در آموزش مشترک و اهمیت شرکت در ورزش‌ها بدون پوشیدن لباس‌های دست‌وپاگیر پرداخته بود. ریچارد اونگویتِر (کتاب‌های «نکتهیت»، ۱۹۰۶، «نکته»، ۱۹۰۸ و غیره) پیشنهاد کرد که ترکیب تناسب اندام جسمانی، نور خورشید و شنا در هوای آزاد، و سپس افزودن فلسفه برهنه‌گرایی به این موارد، به تناسب ذهنی و روانی، سلامتی خوب و دیدگاه بهبود یافته‌ای از زندگی اخلاقی کمک می‌کند. افراد برجسته‌ای مانند آدولف کوخ و هانس سورن از این ایده‌ها حمایت می‌کردند. آلمان اولین مجله برهنه‌گرایی را از ۱۹۰۲ تا ۱۹۳۲ منتشر کرد.
انتشار گسترده این مقالات و دیگر مقالات مشابه، به رشد انفجاری برهنگی در سراسر جهان کمک کرد که در آن برهنه‌ها در فعالیت‌های اجتماعی، تفریحی و تناسب اندام به صورت برهنه شرکت می‌کردند. اولین باشگاه سازمان‌دهی شده برای ناتوریست‌ها به صورت وسیع، Freilichtpark (پارک آزاد-نور)، در سال ۱۹۰۳ توسط پل زیمرمن در نزدیکی هامبورگ افتتاح شد. در سال ۱۹۱۹، پزشک آلمانی، کورت هولدشینسکی کشف کرد که قرار گرفتن در معرض نور خورشید به درمان راشیتیسم در بسیاری از کودکان کمک می‌کند و باعث شد که نور خورشید با بهبود سلامت مرتبط شود.
در فرانسه در اوایل قرن بیستم، برادران گاستون و آندره دورویل، هر دو پزشک، تأثیرات روان‌شناسی، تغذیه و محیط بر سلامت و درمان را مطالعه کردند. آن‌ها به اهمیت غذاهای طبیعی و محیط طبیعی بر رفاه و سلامت انسان پی بردند. آن‌ها این مفهوم را naturisme نامیدند. تأثیر عمیق هوای پاک و نور خورشید بر بدن انسان برای آن‌ها آشکار شد و به این ترتیب برهنگی به بخشی از برهنه‌گرایی آن‌ها تبدیل شد. برهنه‌گرایی در دهه ۱۹۲۰ به پدیده‌ای گسترده‌تر در آلمان، بریتانیا، فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی تبدیل شد و سپس به ایالات متحده منتقل شد، جایی که در دهه ۱۹۳۰ تثبیت شد.
تا سال ۱۹۵۱، فدراسیون‌های ملی مختلف برای تشکیل فدراسیون بین‌المللی برهنه‌گرایی متحد شدند. برخی از ناتوریست‌ها ترجیح دادند که به باشگاه‌ها نپیوندند و پس از سال ۱۹۴۵، فشارهایی برای اختصاص سواحل به استفاده ناتوریستی به وجود آمد. از میانه قرن بیستم، با تغییر الگوهای اوقات فراغت، سازمان‌های تجاری شروع به افتتاح مراکز تفریحی کردند تا ناتوریست‌ها را جذب کنند که انتظار راحتی و امکانات مشابه یا حتی بهتر از آنچه که برای غیرناتوریست‌ها ارائه می‌شود را داشتند. اخیراً، گزینه‌های تعطیلات ناتوریستی به گشت‌های تفریحی گسترش یافته است.
در اوایل قرن ۲۱، بسیاری از باشگاه‌های سازمان‌یافته شاهد کاهش حضور جوانان بودند که نگرانی‌هایی را در میان ناتوریست‌ها دربارهٔ آینده این جنبش به وجود آورد. عضویت مسن‌تر در این باشگاه‌ها ممکن است باعث دفع جوانان شده باشد. افزایش محافظه‌کاری اجتماعی و بازتأکید بر تابوهای برهنگی نیز ممکن است به این کاهش کمک کرده باشد. با این حال، از آنجا که تحمل برهنگی به‌طور کلی در حال افزایش است و در میان نسل‌های جوان‌تر بالاتر است، یک فرضیه جایگزین این است که جوان‌ترهای ناتوریست‌ها دیگر احساس نمی‌کنند که برای تمرین برهنه‌گرایی باید به باشگاهی بپیوندند یا به یک استراحتگاه مراجعه کنند. برخی سازمان‌ها در حال جذب اعضای جوان‌تر هستند. این پدیده بسته به کشور متفاوت است، به طوری که در فرانسه، برهنه‌گرایی در دهه ۲۰۱۰ شاهد رشد ثابت در میان جمعیت جوان‌تر بود. روند مشابهی در آلمان مشاهده می‌شود، جایی که جوانان مشتاق به ترک هنجارهای اجتماعی و استانداردهای زیبایی هستند.