stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرتونگاری
کاربرد های پزشکی > ام آر آی

تصویربرداری با تشدید مغناطیس یا MRI  یکی از روش های پیشرفته تصویربرداری پزشکی است. با استفاده از این روش میتوان تصویر بافت های درونی بدن را دید و از آن طریق مشکلات و بیماری های اعضاء بدن را تشخیص داد. امواج مورد استفاده در ام آر آی از جنس امواج رادیویی و مغناطیسی هستند که ضرری برای بدن ندارند.
ام آر آی از این واقعیت فیزیکی استفاده میکند که پروتون هایی که در هسته اتم ها قرار گرفته اند مانند کره زمین در حول محور ود با سرعت زیادی میچرخند و در نتیجه یک میدان معناطیسی در اطراف خود تشکیل میدهند.
در ام آر آی بیمار در یک میدان مغناطیسی بسیار قوی قرار میگیرد. این میدان موجب میشود محور چرخش پروتون های هسته اتم ها در تمام بافت های بدن (بخصوص پروتون هایی که در هسته مولکول آب قرار دارند) در امتداد خطوط میدان مغناطیسی ام آر آی قرار گیرند.
سپس امواج رادیویی خاصی به سوی بدن بیمار تابانده میشود. این امواج که بصورت پالس فرستاده میشوند موجب میگردند تا محور چرخش پروتون ها کمی تغییر کند. با اتمام پالس رادیویی، محور چرخش پروتون مجددا در امتداد خطوط میدان مغناطیسی برمیگردد. این برگشت موجب ایجاد یک موج رادیویی (الکترومغناطیسی) جدید میشود. سپس این امواج رادیویی ثانویه که از تک تک پروتون ها ساطع میشوند به توسط گیرنده های دستگاه ام آر آی دریافت شده و به کامپیوتر آن ارسال میگردند. کامپیوتر ام آر آی بسیار پرقدرت و با توان محاسباتی بالا است.
دوز تابش

دوز پرتو مورد استفاده در رادیوگرافی بسته به روش متفاوت است. برای مثال، دوز مؤثر عکس‌برداری با اشعه ایکس قفسه سینه 0.1 mSv است، در حالی که CT شکم 10 mSv است. انجمن فیزیکدانان پزشکی آمریکا (AAPM) اعلام کرده است که «خطرات تصویربرداری پزشکی در دوزهای بیمار کمتر از 50 mSv برای روش‌های تک یا 100 mSv برای چندین روش در دوره‌های زمانی کوتاه بسیار کم است و قابل تشخیص نیست و ممکن است وجود نداشته باشد.» سایر نهادهای علمی که این نتیجه را به اشتراک می‌گذارند عبارتند از: سازمان بین‌المللی فیزیکدانان پزشکی، کمیته علمی سازمان ملل متحد در مورد اثرات تشعشعات اتمی، و کمیسیون بین‌المللی حفاظت رادیولوژیکی. با این وجود، سازمان‌های رادیولوژیکی، از جمله انجمن رادیولوژی آمریکای شمالی (RSNA) و کالج رادیولوژی آمریکا (ACR)، و همچنین چندین سازمان دولتی، استانداردهای ایمنی را برای اطمینان از اینکه دوز پرتو تا حد ممکن پایین است، نشان می‌دهند.
دوز تابش > محافظ

سرب به دلیل چگالی بالا (11340 کیلوگرم بر متر مکعب)، قدرت توقف، سهولت نصب و هزینه کم، رایج ترین محافظ در برابر اشعه ایکس است. حداکثر برد یک فوتون پر انرژی مانند پرتو ایکس در ماده بی نهایت است. در هر نقطه از ماده که فوتون از آن عبور می کند، احتمال برهمکنش وجود دارد. بنابراین احتمال بسیار کم عدم تعامل در فواصل بسیار زیاد وجود دارد. بنابراین، سپر یا حفاظ پرتوی فوتون به صورت نمایی عمل می‌کند (با طول تضعیفی که نزدیک به طول تابشی ماده است). به عبارت دیگر، با دو برابر کردن ضخامت حفاظ، اثر حفاظتی به توان دو می‌رسد.
| اشعه ایکس تولید شده توسط اوج ولتاژ زیر | حداقل ضخامت سرب |
| --- | --- |
75kV: 1.0mm
100kV: 1.5mm
125kV: 2.0mm
150kV: 2.5mm
175kV: 3.0mm
200kV: 4.0mm
225kV: 5.0mm
300kV: 9.0mm
400kV: 15.0mm
500kV: 22.0mm
600kV: 34.0mm
900kV: 51.0mm
ایمنی و عوارض جانبی

تماس با اشعه ایکس می‌تواند باعث جهش در DNA ما شود و ممکن است در آینده منجر به بروز انواع سرطان شود. به‌همین‌دلیل، تصویربرداری با اشعه ایکس توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) به‌عنوان یک منبع سرطان‌زا طبقه‌بندی شده است.
تخمین زده می‌شود که 0.4 درصد از سرطان‌ها در جهان توسط سی‌ تی‌ اسکن ایجاد می‌شود. برخی از دانشمندان انتظار دارند که این آمار به موازات افزایش استفاده از سی‌تی‌اسکن در روش‌های پزشکی مختلف افزایش یابد. طبق یک مطالعه، تصویربرداری با اشعه ایکس در افراد مسن خطر ابتلا به سرطان را 0.6 تا 1.8 درصد افزایش می‌دهد.
جالب است بدانید که همه ما به طور طبیعی مقداری اشعه ایکس از خورشید و منابع دیگر دریافت می‌کنیم و مثلا با انجام سی‌ تی‌ اسکن مغز، در یک لحظه دوزی معادل 243 روز تماس طبیعی با این اشعه را جذب می‌کنیم. بنابراین اگرچه نباید نگران عوارض رادیولوژی به‌دلیل استفاده از دوز پایین اشعه ایکس بود، اما انجام مکرر آن نیز توصیه نمی‌شود.
رادیولوژی مکرر با افزایش خطر ابتلا به سرطان همراه است. قرار گرفتن در معرض دوز بالای اشعه ایکس می‌تواند طیف وسیعی از اثرات مانند استفراغ، خونریزی، غش، ریزش مو، سوختگی یا حساسیت پوست و حتی آسیب چشمی مانند آب‌مروارید را داشته باشد.
اگر قبل از تصویربرداری باید ماده حاجب مصرف کنید، ممکن است این عوارض را تجربه کنید:
علائم واکنش آلرژیک مانند کهیر، قرمزی و خارش، حالت تهوع و استفراغ، سرگیجه یا سبکی سر، احساس طعم فلز در دهان
البته در موارد بسیار نادر، می‌تواند واکنش شدیدی مانند شوک آنافیلاکتیک، فشار خون بسیار پایین یا ایست قلبی نیز ایجاد کند. در زمینه عوارض رادیوگرافی دیجیتال نیز می‌توان به چنین مواردی اشاره کرد.
تجهیزات > ژنراتور اشعه ایکس

در پزشکی و دندانپزشکی، رادیوگرافی پروجکشنی و تصاویر سی تی اسکن کامپیوتری معمولاً از اشعه ایکس ایجاد شده توسط ژنراتورهای اشعه ایکس استفاده می کنند که اشعه ایکس را از لوله های اشعه ایکس تولید می کنند. اجزای اصلی یک ژنراتور اشعه ایکس شامل لوله، ژنراتور ولتاژ بالا، کنسول کنترل و سیستم خنک‌کننده است. اشعه ایکس با هدایت جریانی از الکترون‌های پرسرعت به سمت یک ماده هدف مانند تنگستن که عدد اتمی بالایی دارد، تولید می‌شود. در این فرآیند، الکترون‌ها با ذرات اتمی هدف تعامل کرده و اشعه ایکس تولید می‌کنند.
تصاویر حاصل از رادیوگرافی (مولد اشعه ایکس/دستگاه) یا سی تی اسکنر به درستی به ترتیب "رادیوگرام"/"رونتگنوگرافی" و "توموگرام" نامیده می شوند.
تجهیزات > شبکه محافظ

ممکن است یک شبکه ضد پراکندگی بین بیمار و آشکارساز قرار داده شود تا مقدار اشعه ایکس پراکنده که به آشکارساز می رسد کاهش یابد. این امر وضوح کنتراست تصویر را بهبود می بخشد، اما همچنین قرار گرفتن در معرض تابش را برای بیمار افزایش می دهد.
تجهیزات > آشکارسازها

آشکارسازها را می توان به دو دسته عمده تقسیم کرد: آشکارسازهای تصویربرداری (مانند صفحات عکاسی و فیلم اشعه ایکس (فیلم عکاسی) که امروزه عمدتاً با دستگاه های دیجیتالی مختلف مانند صفحات تصویر یا آشکارسازهای صفحه تخت جایگزین شده اند) و دستگاه های اندازه گیری دوز (مانند اتاقک های یونیزاسیون) شمارشگرهای گایگر و دزیمترهایی که برای اندازه‌گیری قرار گرفتن در معرض تابش موضعی، دوز و یا نرخ دوز استفاده می‌شوند، به عنوان مثال، برای تأیید حفاظت در برابر تشعشع تجهیزات و رویه ها به طور مداوم موثر هستند).
تجهیزات > تشدید کننده های تصویر و آشکارسازهای آرایه

به عنوان جایگزینی برای آشکارسازهای اشعه ایکس، تقویت‌کننده‌های تصویر پرتو ایکس دستگاه‌های آنالوگ هستند که به آسانی تصویر اشعه ایکس به دست آمده را به تصویری که روی صفحه ویدیو قابل مشاهده است تبدیل می‌کنند. این دستگاه از یک لوله خلاء با سطح ورودی گسترده ای ساخته شده که در داخل با یدید سزیم (CsI) پوشانده شده است. هنگامی که توسط اشعه ایکس مورد اصابت قرار می گیرد، ماده فسفر است که باعث می شود فوتوکاتد مجاور آن الکترون ساطع کند. سپس این الکترون ها با استفاده از عدسی های الکترونی داخل تقویت کننده به صفحه خروجی پوشیده شده با مواد فسفری متمرکز می شوند و خروجی را می توان از طریق دوربین ضبط کرد و نمایش داد.
دستگاه های دیجیتالی معروف به آشکارسازهای آرایه ای در فلوروسکوپی رایج تر می شوند. این دستگاه ها از آشکارسازهای پیکسلی گسسته به نام ترانزیستورهای لایه نازک (TFT) ساخته شده اند که می توانند به طور غیرمستقیم با استفاده از آشکارسازهای عکسی که نور ساطع شده از یک ماده سوسوزن مانند یدید سزیم را تشخیص می دهند یا مستقیماً با گرفتن الکترون های تولید شده در هنگام اشعه ایکس کار کنند. به آشکارساز ضربه بزنید آشکارسازهای مستقیم تمایلی به تجربه اثر تاری یا انتشار ناشی از سوزن‌های فسفری یا صفحه‌های فیلم ندارند، زیرا آشکارسازها مستقیماً توسط فوتون‌های اشعه ایکس فعال می‌شوند.
چاپ یکی از اولین پرتوهای ایکس ویلهلم رونتگن (1845-1923) از دست چپ همسرش آنا برتا لودویگ.
ماشین رادیوگرافی دیجیتال
دستگاه سی تی اسکن
پویشگر DEXA
فلوئوروسکوپ
آنژیوگرافی از دست
تصویربرداری MRI از سر انسان
تصویر اشعه ایکس از بازو
نوش‌آفرین آیرملو

| نوش‌آفرین آیرملو | نوش‌آفرین آیرملو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۳۹ باکو، قفقاز
درگذشت: ۱۲۶۳ تهران
آرامگاه: آرامگاه بزرگان حسن‌آباد (این آرامگاه بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به دستور صادق خلخالی خراب شد و هم اکنونی محل ایستگاه آتش‌نشانی شماره یک تهران در میدان حسن‌آباد است)
ملیت: ایرانی
همسر(ها): عباسعلی داداش‌بیگ جعفر آتابای
فرزندان: رضاشاه
نوش‌آفرین آیرملو (١٢٣٩–١٢۶٣) از مهاجران قفقازی بود که در دوران قاجار در ایران ساکن شدند. وی با عباسعلی داداش‌بیگ ازدواج کرد و از او صاحب فرزندی به نام رضا پهلوی شد که در سال ۱۳۰۴، سلسله پهلوی را بنا نهاد.
زندگی

نوش‌آفرین از طایفه ترک آیروملو بود که در کودکی همراه با خانواده خود به ایران مهاجرت می‌کنند و در تهران سکونت می‌کنند. نوش‌آفرین زمانی که عباسعلی داداش‌بیگ سوادکوهی در تهران بود با او آشنا می‌شود و پس از ازدواج ابتدا مدتی را همراه با شوهرش که از طرف فوج سوادکوه به عنوان رئیس تأمینات یا نظمیه در بخش بابل‌کنار منصوب شده بود در درازکلا به‌سر می‌برد و سپس در آلاشت ساکن می‌شوند.
زندگی > ازدواج با عباسعلی داداش بیگ سوادکوهی

عباسعلی داداش بیگ سوادکوهی مانند بسیاری از اهالی منطقه سوادکوه در فوج سوادکوه به حرفه سپاهی‌گری اشتغال داشت. پدر و برادران و بسیاری دیگر از نزدیکان عباسعلی خان نیز نظامی بوده و در همان فوج سوادکوه خدمت می‌کردند. عباسعلی خان با درجه یاور (معادل سرگرد) و همانند بسیاری از سوادکوهی‌های دیگر بازنشست شد و به روستایش در آلاشت بازگشت تا در قطعه زمینی که خریده بود به کشت و زرع بپردازد و در اثر کشاورزی و دامداری و کارهای جنگلی متمول شده بود و املاکی در آلاشت و بابل و دیگر نقاط داشت. در تحقیقاتی که پژوهشگران حوزه تاریخ معاصر انجام داده‌اند، چنین نتیجه گرفته‌اند که عباسعلی خان تنها دو بار ازدواج کرده‌است. بار اول با یکی از بستگان خود در سوادکوه و بار دوم با نوش آفرین آیرملو مادر رضا شاه در تهران و سه فرزند اول عباسعلی خان هر سه دختر بودند. خواهران ناتنی رضاشاه، خورشید خانم و دُدُر خانم خواهر دوم رضاشاه و نبات خانم معروف به حسنی خانم سومین خواهر رضاشاه بودند.
آشنایی عباسعلی خان با نوش آفرین آیرملو به زمانی بازمی‌گردد که در سال‌های آخر عمرش بیمار شده و برای درمان به تهران نزد علی خان حکیم‌باشی و طبیب دستگاه کامران میرزا نایب‌السلطنه آمد. علی خان از مهاجران گرجی بود که بعدها وارد قزاق‌خانه شده و به علی خان دکتر معروف شده بود. عباسعلی خان در خانه علی خان بستری شد. نوش آفرین آیرملو که خواهر علی خان دکتر بود، در مدت بیماری عباسعلی خان از او پرستاری می‌کرد. عباسعلی خان دلبسته او شد و برغم بیش از ۴۰ سال اختلاف سنی، نوش آفرین شانزده ساله را به همسری گرفت. عباسعلی خان زمانی که یاور (معادل سرگرد) فوج سوادکوه بود به دلیل ابتلا به بیماری درمان ناپذیر به ناچار قشون را رها کرده و با همسر جدیدش به آلاشت رفت. در آلاشت چندان به نوش آفرین خوش نمی‌گذشت چون زبان مازندرانی نمی‌دانست و خانواده عباسعلی خان و اهالی سوادکوه مازندرانی زبان بودند و تازه عروس قادر به صحبت کردن در میان خانواده شوهر نبود و خانواده و بستگان عباسعلی خان به واسطه گرجی بودن نوش آفرین بنای بدرفتاری با او می‌گذاشتند. عباسعلی خان نیز متوجه دشمنی خانواده‌اش با نوش آفرین شده بود و برای همین علی آقا (در منبع دیگر حسین) برادر نوش آفرین را که جوانی ۱۹ ساله بود برای مراقبت از همسرش از تهران به سوادکوه می‌آورد. در قدیم مازندرانی‌ها ازدواج با غیر مازندرانی را خلاف سنت و امری نکوهیده می‌دانسته و از پسر یا دختری که همسر غیر مازندرانی بستاند، خوششان نمی‌آمد و بر اساس سنت‌های منطقه، از مردان انتظار می‌رفت فقط با زنان و دختران محلی ازدواج کنند. بیماری عباسعلی خان شدت گرفت و بناچار نوش آفرین که باردار بود را به دختر سومش نبات خانم که روابط بهتری با نوش آفرین داشت سپرد و به تهران رفت و در سال ۱۲۵۶ شمسی در تهران درگذشت. نوش آفرین که در منابع دیگر از او با اسامی سکینه و زهرا یاد کرده‌اند، پس از مرگ عباسعلی ماندن در سوادکوه را صلاح نمی‌دید. پس از تولد رضاشاه در ۲۴ اسفند ۱۲۵۶ سوادکوه را به مقصد تهران ترک کرد. خواهران ناتنی رضا هر از گاهی به او و نوش آفرین در تهران سر می‌زدند و مواد غذایی و کمک مالی برای او از سوادکوه می‌آوردند ولی جدای این، رضا و مادرش را از دارایی‌های عباسعلی خان محروم کرده بودند که سرانجام رضاشاه پس از چهل سال زمانی که به مقام سردار سپه رسید به سوادکوه رفت و ارثیه‌اش را گرفت.
زندگی > تولد فرزند

نوش‌آفرین در ۲۴ اسفند ۱۲۵۶،
پسری به دنیا می‌آورد که نامش را رضا می‌نهند. این کودک زمانی که به سن جوانی می‌رسد یکی از افراد تأثیرگذار در سیر تاریخ ایران می‌شود و هنگامی که ۴۸ سال می‌گذرد با نام رضاشاه، سلسله قاجار را برمی‌اندازد و سلسله پهلوی را بنیان‌گذاری می‌کند.
زندگی > سفر به تهران

عباسعلی داداش‌بیگ هنگامی که رضا نوزادی بیش نبود برای مداوای بیماری خود به تهران می‌رود و همان‌جا بر اثر بیماری فوت می‌کند. پس از مرگ وی، دو خواهر به نام‌های نونوش و کوکب که برادر زاده‌های عباسعلی بودند سرپرستی فرزند یتیم و مواظبت از بیوه عمویشان را بعهده می‌گیرند ولی نوش‌آفرین از خانواده شوهرش تقاضا می‌کند که وی را نزد خویشانش در تهران بفرستند و خانواده عباسعلی هم بعد از مدتی مخالفت با خواسته وی موافقت می‌کنند و برای سفر او به تهران تدارک لازم را انجام می‌دهند و نهایتاً به دلیل سختی راه و مسافت دور، دو خواهر تصمیم می‌گیرند تا از حاج امامقلی که دایی‌شان بود درخواست کنند تا نوش آفرین و نوزادش را رهسپار تهران کند و امامقلی هم شخصی به نام مشهدی حسین اردشیری را مأمور انجام این کار می‌کند و سرانجام نوش‌آفرین و همراهانش در نیمه دوم از سال ۱۲۵۷ش از سوادکوه به سمت تهران حرکت می‌کنند ولی در مسیر در منطقه گدوک به دلیل برف و سرما و شدت یخبندان، نبض کودک نوش‌آفرین از حرکت بازمی‌ایستد و مادر و همراهان به گمان این که وی از سرما تلف شده‌است، پیکر بی‌رمق نوزاد را در کاروانسرای گدوک می‌گذارند تا روز بعد دفن شود ولی هنوز مسافتی دور نشده بودند که نوزاد جانی دوباره می‌گیرد و نهایتاً همراه مادر که پشیمان برای بردن جسد بی‌جان کودکش به کاروانسرا بازگشته بود به تهران برده می‌شود.
زندگی > در تهران

نوش‌آفرین و فرزندش پس از رسیدن به تهران در خانه حاج اسماعیل خان سردار واقع در محله سنگلج سکونت می‌کنند. نوش آفرین در نداری و تهیدستی زندگی می‌کرد و بعداً مخارج زندگی وی و کودکش را تا ۷ سال، برادرش سرهنگ ابوالقاسم آیرملو که خیاط قزاقخانه بود، بر عهده گرفت. پس از مرگ برادرش نیز سرتیپ نصرالله‌خان آیرم زندگی آنان را اداره می‌کرد.
وی پس از این که رضا بزرگتر می‌شود با فردی به نام جعفر آتابای ازدواج می‌کند که از همسر اولش پسری به نام حدیکجان داشت که بعدها پس از به قدرت رسیدن برادر ناتنی‌اش بدستور وی اسم کوچک خود را به هادی تغییر داد و با نام هادی آتابای در سال ۱۳۰۸ به عنوان پزشک ارتش به سمت ریاست اداره دارویی ارتش نوین ایران منصوب و در شمار یکی از نظامیان برجسته و بلندپایه دوره پادشاهی رضاشاه پهلوی قرار گرفت و با همدم‌السلطنه پهلوی دختر بزرگ رضاشاه (نوه بزرگ نوش آفرین) نیز ازدواج کرد.
در منابع تاریخی و کتاب‌های موجود به تاریخ دقیق درگذشت نوش‌آفرین آیرملو اشاره‌ای نشده‌است ولی آنچه به استناد شناسنامه رضاخان که در سن ۴۲ سالگی وی صادر شده و محرز است این است که وی در همان محله سنگلج تهران و در سن ۵۵ سالگی و پیش از این که فرزندش به درجات بالای نظامی برسد درگذشته است. در روایتی هم آورده‌اند که نوش آفرین در حدود سال ۱۲۶۳ و در ۷سالگی رضاشاه درگذشته است.
نگارخانه

زادگاه رضا شاه در آلاشت
زادگاه رضاشاه
اتاق زادگاه
روستای آلاشت
ته‌تتوس (افلاطون)

ته‌تتوس (به یونانی: Θεαίτητος) یکی از مکالمات افلاطون با موضوع شناخت است. افلاطون در سال ۳۶۹ ق. م. این رساله را به یاد ته‌تتوس ریاضی‌دان نوشته‌است.
مطالعهٔ بیش‌تر

افلاطون (۱۳۵۷)، دورهٔ ۷ جلدی آثار افلاطون، ترجمهٔ محمدحسن لطفی، رضا کاویانی، تهران: انتشارات خوارزمی
Cornford, F.M., «Plato's Theory of Knowledge: The Theaetetus and The Sophist». Dover, ۲۰۰۳ [first published in ۱۹۳۵].
Klein, Jacob, «Plato's Trilogy: Theaetetus, The Sophist and the Statesman». University of Chicago Press, 1977.
Benardete, S. , Commentary to Plato's Theaetetus. Chicago: University of Chicago Press, 1984.
Burnyeat, M.F., The Theaetetus of Plato (with a translation by Jane Levett). Hackett, 1990.
Campbell, L. , The Theaetetus of Plato. Oxford University Press, 1883.
Heidegger, M., The Essence of Truth. Continuum, 2002.
جولیا کارسون

| جولیا کارسون | جولیا کارسون |
| --- | --- |
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایندیانا: عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایندیانا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۷ – ۱۵ دسامبر ۲۰۰۷: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۹۷ – ۱۵ دسامبر ۲۰۰۷
پس از: اندرو جیکوبز جونیور
پیش از: آندره کارسون
حوزه انتخاباتی: منطقه ۱۰ (۱۹۹۷–۲۰۰۳) منطقه ۷ (۲۰۰۳–۲۰۰۷)
عضو سنای ایندیانا از حوزهٔ  ۳۴ مین: عضو سنای ایندیانا از حوزهٔ  ۳۴ مین
دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۷۶ – ۳۰ نوامبر ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۷۶ – ۳۰ نوامبر ۱۹۹۰
پس از: ماری لاک
پیش از: بیلی بروکس
عضو  مجلس نمایندگان ایندیانا از حوزهٔ ۴۵ مین: عضو  مجلس نمایندگان ایندیانا از حوزهٔ ۴۵ مین
دوره مسئولیت ۸ نوامبر ۱۹۷۲ – ۳ نوامبر ۱۹۷۶: دوره مسئولیت ۸ نوامبر ۱۹۷۲ – ۳ نوامبر ۱۹۷۶
پس از: حوزه انتخابیه ایجاد شد
پیش از: جوزف دبلیو سامرز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جولیا می پورتر ۸ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ لوئیسویل، کنتاکی، ایالات متحده
درگذشته: ۱۵ دسامبر ۲۰۰۷ (۶۹ سال) ایندیاناپولیس، ایندیانا، ایالات متحده
آرامگاه: قبرستان کراون هیل، ایندیاناپولیس
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): جدا شده
محل تحصیل: دانشگاه ایندیانا-دانشگاه پردو ایندیاناپولیس
جولیا می کارسون (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۳۸– درگذشت ۱۵ دسامبر ۲۰۰۷) یک سیاستمدار آمریکایی بود که از سال ۱۹۹۷ تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۷ به عنوان عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه هفتم ایندیانا  خدمت کرد. کارسون اولین زن و اولین آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که نماینده ایندیاناپولیس در کنگره آمریکا بود. او همچنین دومین زن آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که از ایالت ایندیانا برای حضور در کنگره انتخاب شد. نوه‌اش آندره کارسون پس از مرگ او به کرسی نشست.
کارسون در لوئیزویل، کنتاکی به دنیا آمد.
او پس از فارغ‌التحصیلی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام‌های سام و تونیا شد، اما در حالی که بچه‌ها هنوز جوان بودند طلاق گرفت.
شماره تلفن

شماره تلفن شماره‌ای است که برای بر قراری تماس به صورت اتصال نقطه به نقطه به کار می‌رود. شماره تلفن انواع مختلفی دارد. مانند شماره تلفن مخابراتی و شماره مجازی که بر بستر اینترنت قرار دارد.5029081012807091 هادی.
5029081012807091 هادی.
5029081012807091 های
5040444753 هادی  5040444753 هادی
جرم‌یابی قانونی دیجیتال

جرم یابی قانونی دیجیتال(Digital forensics) یا مهندسی قانونی دیجیتال، یکی از شاخه‌های علم جرم یابی قانونی (جرم یابی قانونی) در حوزه ابزار آلات رایانه‌ای است و شامل بازیابی و بررسی فنی تمامی محتوای یافت شده از هر نوع دستگاه دیجیتال می‌باشد که اغلب مرتبط با جرائم رایانه‌ای است. ممکن است که دستگاه دیجیتال به عنوان وسیله ارتکاب جرم رایانه ای، یا حاوی شواهدی از ارتکاب جرم غیر رایانه ای مورد بررسی قرار گیرد. جرم یابی قانونی دیجیتال در اصل مترادف با جرم یابی قانونی رایانه می‌باشد اما اصطلاح «جرم یابی قانونی دیجیتال» به صورت کلی برای بررسی فنی تمام دستگاه‌هایی به کار می‌رود که قابلیت ذخیره‌سازی داده را دارند. کارشناسان فنی جرم یابی قانونی دیجیتال، ابزارهای مختلفی در جهت اثبات یا رد اتهام مجرمان یا شهروندان برای ارائه به دادگاه در اختیار دارند. جرم یابی قانونی دیجیتال به لحاظ فنی خود به چندین زیر شاخه تقسیم می‌شود: جرم یابی قانونی رایانه
جرم یابی قانونی شبکه و تشخیص نفوذ
جرم یابی قانونی بدافزار
جرم یابی قانونی تحلیل داده
جرم یابی قانونی موبایل.
فرایند جرم یابی قانونی دیجیتال شامل موارد ذیل می‌باشد:
توقیف دستگاه‌های دیجیتال.
روبرداری از تمامی حاملهای داده (چه داخلی و چه خارجی) که اصطلاحاً ایمیج‌گیری گفته می‌شود.
آنالیز و تحلیل تمامی محتواهای موجود در ایمیج‌های تولید شده.
ارائه گزارش کامل از تمامی ادله بدست آمده از مرحله ۳(مستندسازی).
تاریخچه

قبل از دهه ۱۹۷۰ با استفاده از قوانین موجود به جرایم مربوط به رایانه رسیدگی می‌شد. اولین جرایم رایانه ای در قانون جرایم رایانه ای فلوریدا در سال ۱۹۷۸ به رسمیت شناخته شد که شامل قوانینی علیه اصلاح یا حذف غیرمجاز داده‌ها در یک سیستم رایانه ای بود. طی چند سال بعد، دامنه جرایم رایانه‌ای که مرتکب می‌شد افزایش یافت، و قوانینی برای رسیدگی به مسائل مربوط به حق چاپ، حریم خصوصی/آزار و اذیت (به عنوان مثال، قلدری سایبری، سیلی زدن شاد، تعقیب اینترنتی، و شکارچیان آنلاین) و پورنوگرافی کودکان به تصویب رسید. تا دهه ۱۹۸۰ بود که قوانین فدرال شروع به ادغام جرایم رایانه ای کردند. کانادا اولین کشوری بود که در سال ۱۹۸۳ قانونی تصویب کرد. به دنبال آن قانون فدرال کلاهبرداری و سوء استفاده رایانه ای ایالات متحده در سال ۱۹۸۶، اصلاحیه‌های استرالیا در اعمال جرایم آنها در سال ۱۹۸۹ و قانون سوء استفاده از رایانه بریتانیا در سال ۱۹۹۰ انجام شد.
از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰

رشد جرایم رایانه‌ای در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ باعث شد که سازمان‌های مجری قانون شروع به تأسیس گروه‌های تخصصی، معمولاً در سطح ملی، برای رسیدگی به جنبه‌های فنی تحقیقات کنند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۸۴ FBI یک تیم تحلیل و پاسخ کامپیوتری راه اندازی کرد و سال بعد یک بخش جرایم رایانه ای در گروه کلاهبرداری پلیس متروپولیتن بریتانیا راه اندازی شد. بسیاری از اعضای اولیه این گروه‌ها علاوه بر حرفه ای بودن در اجرای قانون، علاقه‌مند به کامپیوتر نیز بودند و مسئول تحقیقات و هدایت اولیه این رشته شدند.
یکی از اولین نمونه‌های عملی (یا حداقل عمومی) جرم یابی قانونی دیجیتال، تعقیب هکر مارکوس هس توسط کلیف استول در سال ۱۹۸۶ بود. استول، که تحقیقاتش از تکنیک‌های جرم یابی قانونی کامپیوتری و شبکه استفاده کرد، یک بازرس تخصصی نبود. بسیاری از اولین معاینات جرم یابی قانونی از همین مشخصات پیروی کردند.
در طول دهه ۱۹۹۰ تقاضای زیادی برای این منابع جدید و اساسی تحقیقاتی وجود داشت. فشار بر واحدهای مرکزی منجر به ایجاد گروه‌های سطح منطقه‌ای و حتی محلی برای کمک به مدیریت بار می‌شود. به عنوان مثال، واحد ملی جنایات فناوری پیشرفته بریتانیا در سال ۲۰۰۱ راه اندازی شد تا یک زیرساخت ملی برای جرایم رایانه ای فراهم کند. با پرسنلی که هم در مرکز لندن و هم با نیروهای پلیس منطقه‌ای مختلف مستقر هستند (این واحد در سال ۲۰۰۶ به آژانس جرایم سازمان‌یافته جدی (SOCA) تبدیل شد).
در طول این دوره، علم جرم یابی قانونی دیجیتال از ابزارها و تکنیک‌های موقت توسعه‌یافته توسط این متخصصان سرگرمی رشد کرد. این برخلاف سایر رشته‌های جرم یابی قانونی است که از کار جامعه علمی ایجاد شده‌است. تا سال ۱۹۹۲ بود که اصطلاح "جرم یابی قانونی کامپیوتر" در ادبیات دانشگاهی مورد استفاده قرار گرفت (اگرچه قبل از این در استفاده غیررسمی بود). مقاله ای از Collier و Spaul تلاش کرد تا این رشته جدید را برای دنیای علم جرم یابی قانونی توجیه کند.
دهه ۲۰۰۰: توسعه استانداردها

از سال ۲۰۰۰، در پاسخ به نیاز به استانداردسازی، ارگان‌ها و آژانس‌های مختلف دستورالعمل‌هایی را برای جرم یابی قانونی دیجیتال منتشر کردند. گروه کاری علمی شواهد دیجیتال (SWGDE) در سال ۲۰۰۲ مقاله ای با عنوان " بهترین شیوه‌ها برای جرم یابی قانونی کامپیوتری " تولید کرد که در سال ۲۰۰۵ با انتشار استاندارد ISO (ISO 17025، الزامات عمومی برای صلاحیت تست و کالیبراسیون) دنبال شد. آزمایشگاه‌ها). یک معاهده بین‌المللی به رهبری اروپا، کنوانسیون جرایم رایانه‌ای، در سال ۲۰۰۴ با هدف تطبیق قوانین ملی جرایم رایانه‌ای، تکنیک‌های تحقیق و همکاری بین‌المللی لازم‌الاجرا شد. این معاهده توسط ۴۳ کشور (از جمله ایالات متحده، کانادا، ژاپن، آفریقای جنوبی، بریتانیا و سایر کشورهای اروپایی) امضا و توسط ۱۶ کشور به تصویب رسیده‌است.
موضوع آموزش نیز مورد توجه قرار گرفت. شرکت‌های تجاری (اغلب توسعه‌دهندگان نرم‌افزار جرم یابی قانونی) شروع به ارائه برنامه‌های صدور گواهینامه کردند و تجزیه و تحلیل جرم‌یابی قانونی دیجیتال به عنوان موضوعی در مرکز آموزشی تحقیقاتی متخصص بریتانیا، Centrex، گنجانده شد.
از اواخر دهه ۱۹۹۰، دستگاه‌های تلفن همراه به‌طور گسترده‌تری در دسترس قرار گرفته‌اند و فراتر از دستگاه‌های ارتباطی ساده پیشرفت کرده‌اند، و مشخص شده‌اند که اشکال غنی از اطلاعات هستند، حتی برای جنایاتی که به‌طور سنتی با جرم یابی قانونی دیجیتال مرتبط نیستند. با وجود این، تجزیه و تحلیل دیجیتالی تلفن‌ها از رسانه‌های رایانه‌ای سنتی عقب مانده‌است که عمدتاً به دلیل مشکلات مربوط به ماهیت اختصاصی دستگاه‌ها است.
حوزه جرم‌یابی قانونی دیجیتال هنوز با مسائل حل نشده مواجه است. مقاله ای در سال ۲۰۰۹ با عنوان «تحقیقات جرم یابی قانونی دیجیتال: خوب، بد و بدون خطاب» توسط پیترسون و شنوی، تعصب نسبت به سیستم عامل‌های ویندوز را در تحقیقات جرم یابی قانونی دیجیتال شناسایی کرد. در سال ۲۰۱۰ سیمسون گارفینکل مسائلی را شناسایی کرد که در آینده با تحقیقات دیجیتالی روبرو خواهد شد، از جمله افزایش اندازه رسانه‌های دیجیتال، دسترسی گسترده به رمزگذاری برای مصرف‌کنندگان، تنوع رو به رشد سیستم عامل‌ها و فرمت‌های فایل، تعداد فزاینده ای از افراد دارای چندین دستگاه، و حقوقی. محدودیت‌های محققین این مقاله همچنین مسائل آموزشی مستمر و همچنین هزینه بسیار بالای ورود به میدان را مشخص کرد.
توسعه ابزارهای جرم‌یابی قانونی دیجیتال

در طول دهه ۱۹۸۰، تعداد کمی از ابزارهای تخصصی دیجیتال جرم یابی قانونی وجود داشت، و در نتیجه، محققان اغلب تجزیه و تحلیل زنده را بر روی رسانه‌ها انجام می‌دادند و رایانه‌ها را از داخل سیستم عامل با استفاده از ابزارهای sysadmin موجود برای استخراج شواهد بررسی می‌کردند. این عمل خطر تغییر داده‌های روی دیسک را به همراه داشت، خواه ناخواسته یا غیرعمد، که منجر به ادعای دستکاری شواهد شد. تعدادی ابزار در اوایل دهه ۱۹۹۰ برای رسیدگی به این مشکل ایجاد شد.
نیاز به چنین نرم‌افزاری برای اولین بار در سال ۱۹۸۹ در مرکز آموزش اجرای قانون فدرال شناسایی شد و در نتیجه IMDUMP (توسط مایکل وایت) و در سال ۱۹۹۰، SafeBack (توسعه یافته توسط Sydex) ایجاد شد. نرم‌افزار مشابهی در کشورهای دیگر توسعه یافت. DIBS (یک راه حل سخت‌افزاری و نرم‌افزاری) در سال ۱۹۹۱ به صورت تجاری در بریتانیا منتشر شد و راب مک کمیش Fixed Disk Image را به صورت رایگان برای مجریان قانون استرالیا منتشر کرد. این ابزارها به بررسی‌کنندگان اجازه می‌داد تا یک کپی دقیق از یک قطعه رسانه دیجیتال برای کار روی آن ایجاد کنند و دیسک اصلی را برای تأیید دست‌نخورده باقی بگذارند. در پایان دهه ۱۹۹۰، با افزایش تقاضا برای شواهد دیجیتال، ابزارهای تجاری پیشرفته‌تری مانند EnCase و FTK توسعه یافتند که به تحلیلگران اجازه می‌داد تا کپی‌هایی از رسانه‌ها را بدون استفاده از هرگونه جرم یابی قانونی زنده بررسی کنند. اخیراً، گرایشی به سمت «جرم یابی قانونی حافظه زنده» افزایش یافته‌است که منجر به در دسترس بودن ابزارهایی مانند WindowsSCOPE شده‌است.
اخیراً، همان پیشرفت توسعه ابزار برای دستگاه‌های تلفن همراه اتفاق افتاده‌است. در ابتدا محققان به‌طور مستقیم به داده‌ها روی دستگاه دسترسی داشتند، اما به زودی ابزارهای تخصصی مانند XRY یا Radio Tactics Aceso ظاهر شدند.