stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زمین‌لرزه ۱۹۷۳ فیلیپین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ فیلیپین:  مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ فیلیپین
زمان (یوتی‌سی): ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۷٫۵ در مقیاس ریشتر
ژرفای کانونی: ۴۵ کیلومتر
مناطق تحت تأثیر: فیلیپین
تلفات: کشته‌های لرزش نزدیک به ۱۵ نفر
زمین‌لرزه فیلیپین  در تاریخ ۰۱۹۷۳−۰۳−۱۷ ۱۷ مارس ۱۹۷۳ میلادی، برابر با ‎۲۶ اسفند ۱۳۵۱، ساعت ۸:۳۰:۵۱ به زمان یوتی‌سی در فیلیپین رخ داد. ژرفای این زلزله ۴۵ کیلومتر بود، و بزرگی آن ۷٫۵ در مقیاس ریشتر اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز شنبه، ساعت ۱۶ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی +۸ بوده‌است .
سازمان زمین‌شناسی آمریکا نیز رومرکز این زمین‌لرزه را در مختصات ۱۳°۲۲′۱۹″شمالی ۱۲۲°۴۷′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۳۷۲°شمالی ۱۲۲٫۷۸۷°شرقی﻿ / 13.372; 122.787 و ژرفای آنرا در ۳۳ کیلومتر گزارش کرده است. بزرگی برگزیدهٔ این سازمان از میان بزرگیهای محاسبه‌شدهٔ مختلف ۷٫۵ در مقیاس ریشتر بوده و از دید اثر، در میان چهار دسته‌بندی «نامحسوس»، «محسوس»، «زیان‌آور» یا «با تلفات»، زلزله را «با تلفات» اعلام کرده‌است.
شمار کشتگان زلزله حدود ۱۵ نفر بوده‌است.تعداد زخمیان ۶۴ نفر برآورده شده‌است.
هفتکده

| هفتکده | هفتکده |
| --- | --- |
روستا: روستا
هفتکدهموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانهفتکدههفتکده (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام: هفتکدهموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانهفتکدههفتکده (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام
مختصات: ۳۳°۰۳′۴۹″شمالی ۴۶°۵۴′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۶۳۵۲۶۹°شمالی ۴۶٫۹۰۲۹۱۶۰°شرقی﻿ / 33.0635269; 46.9029160: مختصات: ۳۳°۰۳′۴۹″شمالی ۴۶°۵۴′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۶۳۵۲۶۹°شمالی ۴۶٫۹۰۲۹۱۶۰°شرقی﻿ / 33.0635269; 46.9029160
کشور: ایران
استان: ایلام
شهرستان: دهلران
بخش: زرین‌آباد
دهستان: سید ناصرالدین
جمعیت: ۲۳۹ نفر (سرشماری ۹۵)
هفتکده، روستایی در دهستان سید ناصرالدین بخش زرین‌آباد شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۹ نفر (۶۱ خانوار) بوده‌است.
هلتر اسکلتر (فیلم ۲۰۰۴)

| هلتر اسکلتر | هلتر اسکلتر |
| --- | --- |
طراحی پوستر برای جلد دی‌وی‌دی فیلم: طراحی پوستر برای جلد دی‌وی‌دی فیلم
کارگردان: جان گری
بازیگران: جرمی دیویس کلیا دووال الیسون اسمیت فرانک زیگر اریک دین برونو کیربی
سازنده موسیقی متن: مارک اسنو
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: وینسنت بوگلیوزی
تدوین‌گر: اسکات ویکری
مدت: ۱۳۷ دقیقه (دی‌وی‌دی)
تولیدکننده: وارنر برادرز تله‌ویژن
توزیع‌کننده: سی‌بی‌اس
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۱۶ مه ۲۰۰۴ (ایالات متحده)
هلتر اسکلتر (به انگلیسی: Helter Skelter) یک تله‌فیلم آمریکایی محصول سال ۲۰۰۴ به کارگردانی جان گری که براساس قتل‌های خانواده چارلز منسن ساخته شده‌است. این فیلم بازسازی فیلم سال ۱۹۷۶ با همین نام است. بر خلاف نسخه قبلی (۱۹۷۶) که عمدتاً به تحقیقات پلیس و محاکمه قتل (همانند کتاب) متمرکز شده بود این نسخه عمدتاً بر روی درگیری لیندا کسابیان با خانواده مانسون متمرکز بود.
بازیگران

جرمی دیویس در نقش چارلز منسن
کلیا دووال در نقش لیندا کسابیان
مارگریت مورو در نقش سوزان اتکینز
آلیسون اسمیت در نقش پاتریسیا کرنوینکل
فرانک زیگر در نقش استیو گروگان
اریک دین در نقش تکس واتسون
برونو کیربی در نقش وینسنت بولیوسی
مری‌لین رایسکوب
کاترین وادکینز در نقش لزلی ون هوتن
مایکل وستون به عنوان بابی باوزول بازی می‌کند
هال اوزان به عنوان جوی دیمارکو
ویتنی دیلن در نقش شارون تیت
مارک پروبوز در نقش رومن پولانسکی
دیوید آکرتت به عنوان جری روبین
دانیل دو سربو در نقش برنادین دوورن
ریک گومز در نقش میلیو
رابرت جوی به عنوان کارآگاه موریسی
گراهام بکل به عنوان جری
کریس الیس در نقش ویتلی
ایزابلا هافمن در نقش رزماری لابیانکا
رابرت کوستانزو به عنوان لنو لابیانکا
ایوان دلاروزا به عنوان کاترین سهم
کریس جیکوبز در نقش دنیس ویلسون
کارزار قفقاز

سرحد پیشروی روس‌ها در آناتولی.
لشکرکشی قفقاز نامی است که به مجموعه‌ای از درگیری‌های مسلحانه بین امپراتوری‌های عثمانی و روسیه اطلاق می‌شود؛ مجموعه‌ای از درگیری‌ها که بعدها شامل جمهوری خلق آذربایجان، ارمنستان، دیکتاتوری خزر مرکزی و بریتانیا شد و به عنوان بخشی از جبهه خاورمیانه در طول جنگ جهانی اول به‌شمار می‌آمد. لشکرکشی قفقاز از قفقاز تا شرق آناتولی گسترش یافت و تا ترابزون، بیتلیس، موش و وان رسید. این جنگ سراسری با حملات هم‌زمان نیروی دریایی روسیه در منطقه دریای سیاه متعلق به امپراتوری عثمانی همراه بود.
در ۲۳ فوریه ۱۹۱۷، با وقوع انقلاب روسیه پیشروی روسیه در مناطق اطراف متوقف شد و سپس ارتش متلاشی شده قفقاز روسیه با نیروهای دولت تازه‌ تأسیس ارمنی، متشکل از نیروهای داوطلب پیشین ارمنی و سربازان نامنظم ارمنی جایگزین شد. در سال ۱۹۱۸، منطقه همچنین شاهد استقرار دیکتاتوری خزر مرکزی، جمهوری ارمنستان کوهستانی و یکی از نیروهای متفقین به نام دانسترفورس بود که متشکل از نیروهای زبده از جبهه‌های بین‌النهرین و غرب بود. امپراتوری عثمانی و امپراتوری آلمان درپی ورود هیئت اعزامی آلمان به قفقاز که هدف اصلی آن تأمین نفت بود، درگیری خطرناکی در باتومی داشتند.
در ۳ مارس ۱۹۱۸ درگیری نظامی بین امپراتوری عثمانی و روسیه با پیمان صلح برست لیتوفسک به پایان رسید و در ۴ ژوئن ۱۹۱۸ امپراتوری عثمانی معاهده باتومی را با ارمنستان امضا کرد. با این حال، درگیری مسلحانه با ادامه نبرد امپراتوری عثمانی با دیکتاتوری خزر مرکزی، جمهوری ارمنستان کوهستانی و دانسترفورسِ امپراتوری بریتانیا گسترش یافت تا اینکه پیمان متارکه مودروس در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ امضا شد.
۱۹۱۴: شکست عثمانی

هدف اصلی جنگ دولت عثمانی، فتح مجدد سرزمین‌های سابق خود در آناتولی شرقی بود که در نتیجه جنگ روسیه و ترکیه از ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۸ از دست داده بود. وزیر جنگ، انور پاشا، توصیه متحدان آلمانی خود را نادیده گرفت و در عرض یک ماه پس از اعلان جنگ، به این منطقه حمله کرد. او خود فرماندهی ارتش سوم را بر عهده گرفت و دستور حمله به نیروهای روسی را صادر کرد. انور پاشا ارتش بزرگی داشت (برآوردها از ۱۰۰۰۰۰ تا ۱۹۰۰۰۰ نفر را شامل می‌شود)، اما آنها از تجهیزات ضعیفی برخوردار بودند، به‌ویژه برای شرایط زمستانی که به زودی به آن دچار شدند.
ارتش روسیه در ابتدا بسیار نیرومند بود و با حدود صد هزار نفر سرباز اسماً توسط فرماندار کل قفقاز ایلاریون ورونتسوف-داشکوف فرماندهی می‌شد. فرمانده واقعی رئیس ستاد وی ژنرال نیکولای یودنیچ بود که بهترین ژنرال روسیه در طول جنگ جهانی اول محسوب می‌شود. با شکست در نبرد تاننبرگ و نبرد اول دریاچه‌های مازوری، روس‌ها تصمیم گرفتند که تقریباً نیمی از ارتش خود را در جبهه پروس مستقر کنند و تنها ۶۰ هزار نفر برای مقابله با ارتش عثمانی باقی ماند.
فرماندار کل، ورونتسوف، می‌خواست در رابطه با پیشروی سپاه سوم ترکیه، نیروهای خود را به قارص نزدیک تر کند. اما یودنیچ تمایل ورونتسوف را برای عقب‌نشینی نادیده گرفت و در عوض در کنار ساریکامیس ماند تا از آن دفاع کند. نبرد ساریکامیس سپس بین ۲۹ دسامبر ۱۹۱۴ و ۴ ژانویه ۱۹۱۵ انجام شد که در آن ترک‌ها شکست بزرگی را متحمل شدند. ارتش ترکیه تا مواضع اولیه خود عقب‌نشینی کرد و بین ۶۰۰۰۰ تا ۱۷۵۰۰۰ سرباز از دست داد. انور پاشا متعاقباً از فرماندهی استعفا داد و علناً ارامنه را مسئول شکست خود دانست. او سپس به عنوان وزیر جنگ دستور داد تا همه سربازان ارمنی ارتش عثمانی را خلع سلاح و بی‌کار کرده و به اردوگاه‌های کار اجباری بفرستند. تقریباً همه این سربازان در آن اردوگاه جان باختند و این به عنوان گامی اولیه در مسیر نسل‌کشی ارامنه توسط ترک‌های عثمانی بود.
همزمان با پیشروی ارتش انورپاشا به سمت قارص، سپاه کوچکی از ارتش عثمانی از وان وارد ایران وارد شد. این نیرو با مقاومت کمی روبرو شد و برای مدت کوتاهی شهر تبریز را اشغال کرد. با این حال، هم روس‌ها و هم انگلیسی‌ها واحدهایی را برای بیرون راندن نیروهای عثمانی از کشور به شمال ایران فرستادند، پس از آن عثمانی‌ها نیز به دلیل شکست در ساریکامیس به مواضع اصلی خود عقب‌نشینی کردند.
۱۹۱۵: رفت و برگشت

ژنرال نیکولای یودنیچ به دلیل پیروزی خود مورد ستایش قرار گرفت و به فرماندهی تمام نیروهای روسیه در قفقاز ارتقا یافت. سپس حمله ای را در خاک ترکیه آغاز کرد و به سمت دریاچه وان در ارمنستان عثمانی پیشروی کرد. این منطقه ای بود که بسیاری از ارامنه مسیحی در آن زندگی می‌کردند، بنابراین روس‌ها به کمک محلی برای ارتش خود امیدوار بودند. هنگامی که نیروهای روسی وارد منطقه شدند، در ۲۰ آوریل ۱۹۱۵ قیامی در وان علیه ترکها برپا شد. ارامنه در وان یک ماه در مقابل نیروهای عثمانی ایستادگی کردند.
روس‌ها وان را در مه ۱۹۱۵ تصرف کردند. در آن زمان، ژنرال یودنیچ فکر می‌کرد که نیروهای عثمانی در منطقه ضعیف هستند و فقط از سه تا چهار لشکر تشکیل شده‌اند. در واقع، فرمانده عثمانی، پاشا عبدالکریم، هشت لشکر با مقدار زیادی نیروی کمکی در ذخیره داشت. ژنرال روس، اوگانوفسکی، فرماندهی بود بدون چالاکی لازم و واحدهای کوچکی از نیروهای خود را به جهات مختلف فرستاد.
در ماه ژوئیه، پاشا کریم در منطقه دریاچه وان ضد حمله‌ای انجام داد و روسها را در نبرد ملازگرد شکست داد. اینها، تحت فرماندهی ژنرال اوگانوفسکی، که به زودی جایگزین شد، از شرق قره‌کلسیا (آگری) به سمت بایبورد عقب‌نشینی کردند. ژنرال یودنیچ به سرعت یک نیروی متحرک متشکل از ۲۲۰۰۰ مرد که اکثراً قزاق بودند به فرماندهی ژنرال باراتوف جمع‌آوری کرد و منتظر بودند تا ارتش عثمانی در کمین قرار گیرد. ارتش کوچک باراتوف در اوایل ماه اوت در چند نقطه به ارتش عثمانی حمله کرد. عثمانی‌ها به سمت جنوب عقب‌نشینی کردند و حدود ۶۰۰۰ اسیر جنگی روسی علاوه بر مقدار زیادی آذوقه باقی گذاشتند. این درگیری به نام نبرد قره‌کلیسا معروف شد.
در همین حال، شورشیان ارمنی در نبرد وان شکست خورده بودند، اما به دلیل شکست در نبرد قره‌کلیسا، روس‌ها برای دومین بار وان را تصرف کردند.
در ۲۴ سپتامبر دوک اعظم نیکلاس نیکولایویچ، پس از برکناری از سمت خود به عنوان فرمانده کل ارتش روسیه، به عنوان فرمانده کل نیروهای روسیه در ارمنستان و ایران منصوب شد. پس از انجام این کار، دوک بزرگ هدایت جنگ را به دست ژنرال یودنیچ سپرد.
لازم است ذکر شود که در بحبوحه تهاجم روسیه به ارمنستان، طلعت پاشا وزیر کشور عثمانی خواستار اخراج اجباری تمامی ارامنه از منطقه و جنوب آن شد.
این جبهه سپس از اکتبر تا پایان سال ۱۹۱۵ ساکت بود.
۱۹۱۶: پیروزی روسیه

در زمستان، این منطقه معمولاً برای جنگ چندان مناسب نیست. سرمای شدید و جاده‌های بد نقش مهمی در انهدام لشکر سوم انور پاشا در سال قبل داشت. با این حال، ژنرال روس یودنیچ آن را فرصتی برای حمله غافلگیرانه به عثمانی می‌دانست. در اوایل ژانویه ۱۹۱۶، ارتش او مخفیانه زمستانگاه خود را ترک کرد و به سمت قلعه عثمانی در ارزروم حرکت کرد. روسها موفق شدند یک حمله غافلگیر کننده کامل ترتیب دهند و یک لشکر عثمانی را که در نبرد کوپروکوی از ۱۶ تا ۱۹ ژانویه در زمستانگاه خود به‌سر می‌برد، نابود کنند.
در حالی که ارتش روسیه با اسلحه‌های سنگین خود به سمت ارزروم پیش می‌رفت، یکی دیگر از نیروهای روسی در ۱۴ فوریه با یک حمله غیرمنتظره از شمال، لشکر دوم عثمانی را در نزدیکی شهر تفتا منهدم کرد. فرمانده عثمانی کریم پاشا یا برای محاصره آماده نبود یا به احتمال زیاد آنقدر مضطرب شده بود که به جای دفاع از قلعه، با ارتش خود در ۱۵ فوریه عقب‌نشینی کرد. ارتش روسیه در ۱۶ فوریه بدون هیچ مانعی به سمت ارزروم حرکت کرد.
ارتش قفقاز ژنرال یودنیچ از ارزروم در دو جهت حرکت کرد. بخشی روانه سمت شمال شده و شهر بندری باستانی ترابزون را در آوریل به تصرف درآورد، و بخشی دیگر به سمت جنوب حرکت کرده موش و بیتلیس را تسخیر کرد و ارتش بی روحیه عثمانی را از محل راند.
قشون عثمانی زیر نظر رهبری جدید، وهیب پاشا قرار گرفت و او دستور بازپس‌گیری ترابزون را صادر کرد. سپس یک نیروی نظامی جمع‌آوری شد و افراد آن در امتداد ساحل به سمت منطقه در ماه ژوئن رژه رفتند. با این حال، روس‌ها در آن زمان کنترل دریای سیاه را در دست داشتند. ناوگان دریای سیاه با انجام بمباران‌های دریایی توانست پیشروی عثمانی‌ها را به میزان قابل توجهی کُند کند. ژنرال یودنیچ سپس با حمله به ارزنجان که به نبرد ارزنجان معروف است، ضد حمله ای را آغاز کرد. در ۲ ژوئیه، ارزنجان تسخیر شد و ارتش عثمانی در امتداد ساحل به سمت راست چرخید تا سعی کند خطوط مقدم خود را تثبیت کند.
تنها نقطه امید برای عثمانی‌ها بازپس‌گیری مُسج و بیتلیس توسط ژنرال مصطفی کمال در اوت ۱۹۱۶ بود. با این حال، در پایان پاییز، سربازان او نیز توسط روس‌ها از این مکان‌ها رانده شدند. در سمت شرقی دریاچه وان، نبرد در تمام تابستان ادامه یافت، اما برای هیچ‌یک از طرف‌ها فایده ای نداشت.
۱۹۱۷: از جبهه شرق خبری نیست

روس‌ها در سال ۱۹۱۷ برای حمله مجدد به مواضع عثمانی برنامه‌ریزی کردند، اما هرج و مرج ناشی از انقلاب روسیه باعث توقف تمام عملیات روسیه شد. دولت موقت روسیه، دوک اعظم را از سمت خود برکنار کرد و ژنرال یودنیچ را به منصبی غیر مهم در آسیای مرکزی منتقل کرد و در نتیجه او از ارتش استعفا داد. عثمانی‌ها تحت فشار شدید انگلیسی‌ها در بین‌النهرین و فلسطین، بیشتر نیروهای خود را بیرون کشیده و به جنوب فرستادند. در طول باقیمانده سال ۱۹۱۷، ارتش روسیه رفته رفته متلاشی شد تا اینکه هیچ نیروی نظامی واقعاً مؤثری باقی نماند.
۱۹۱۸: پیروزی عثمانی

در اوایل سال ۱۹۱۸، کمی بیش از چند هزار داوطلب و حدود ۲۰۰ افسر از ارتش روسیه در قفقاز باقی مانده بودند. سال قبل، ۵۰۰۰۰۰ سرباز وجود داشت، اما این زمان گذشته بود و مرزهای جنوبی روسیه تا حد زیادی محافظت نمی‌شد. پس از یک سال عدم تحرک، عثمانی‌ها فرصت را مغتنم شمرده دست به حمله زدند. در اواخر ژانویه ۱۹۱۸، ارتش عثمانی لشکرکشی خود را آغاز کرد.
تنها مخالفتی که آنها در انجام این کار با آن مواجه شدند از سوی شبه نظامیان نیمه سازمان یافته جمهوری دموکراتیک ارمنستان بود. ارتش عثمانی از فوریه تا مارس ترابزون، ارزروم، قارص، وان و باتومی را بدون مشکل زیاد تصرف کرد. در بحبوحه این حمله، دولت جدید بلشویکی جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی در ۳ مارس ۱۹۱۸ پیمان صلح برست-لیتوفسک را امضا کرد که به موجب آن کمونیست‌ها به ابتکار طلعت پاشا از تمام سرزمین‌های تسخیر شده در جنگ روسیه و ترکیه بین سال‌های ۱۸۷۷ تا ۱۸۷۸ چشم پوشی کردند. آنها این جنگ را نمی‌خواستند و دستشان بامبارزه داخلی پر بود.
اما انور پاشا اهداف بزرگتری از بازپس‌گیری مناطق از دست رفته ۴۰ سال قبل داشت. موفقیت ناگهانی سربازان او، در مواجهه با مخالفت اندک، رویای پان ترکی او را در مورد یک «امپراتوری ترک» که بر تمام آسیای مرکزی حکومت کند، زنده کرد و سپس دستور تشکیل ارتش جدیدی را داد که فقط از مسلمانان تشکیل می‌شد و اردوی اسلام قفقاز نام گرفت. این ارتش مسلمان متشکل از ۱۴۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ مرد بود که اکثراً از ترک‌زبان بودند. در ژوئیه انور به این ارتش دستور داد تا با هدف تصرف شهر بندری باکو در دریای خزر وارد ارمنستان روسیه شود. آلمانی‌ها به هیچ وجه با این حمله موافق نبودند و تمام جنوب روسیه را منطقه ای می‌دانستند که حق تسخیر آن را داشتند. ارتش آلمان به اعتبار خود چندین پیروزی در برابر روس‌ها داشت، در حالی که عثمانی‌ها تا حد زیادی در جنگ با روس‌ها شکست خورده بودند.
در اوایل ماه مه ۱۹۱۸، ارتش عثمانی به جمهوری دموکراتیک مستقل ارمنستان که به تازگی اعلام وجود کرده بود حمله کرد؛ در جنگی که به عنوان جنگ ارمنستان-ترکیه شناخته می‌شود. ارمنیان موفق شدند عثمانی‌ها را در نبرد سردارآباد شکست دهند، اما ارتش عثمانی در نبرد بعدی پیروز شد و ارتش ارمنستان را متفرق کرد. در ماه مه ۱۹۱۸ این جمهوری مجبور به تسلیم شد.
جمهوری دموکراتیک گرجستان از تهاجم ارتش پیروز عثمانی می‌ترسید و از آلمان امپراتوری درخواست کمک نظامی کرد. دولت آلمان که مشتاق جلوگیری از به دست آوردن قلمرو بیشتر توسط ارتش عثمانی بود، واحدهای نظامی را به احتمال زیاد تحت فرماندهی ژنرال فردریش کرس فون کرسنشتاین به گرجستان فرستاد.
با این حال، «اردوی اسلام قفقاز» از گرجستان گریخت و لشکر خود را راهی جمهوری دموکراتیک آذربایجان کرد. در سپتامبر ۱۹۱۸ آنها باکو را از بریتانیا گرفتند و حداقل ۲۵۰۰۰ ارمنی را در آنجا کشتند. در پایان جنگ، ترک‌ها سرزمین‌های فلسطین، سوریه و بین‌النهرین را از دست دادند، اما تمام سرزمین‌هایی متصرفه روس‌ها در آناتولی شرقی را پس گرفتند.
نتایج

فعالیت‌های عثمانی‌ها علیه جمهوری ارمنستان در نتیجه امضای آتش‌بس مودروس پایان یافت. دو سال پس از این آتش‌بس، در ۱۰ اوت ۱۹۲۰، معاهده سور بین متفقین و متحدانشان و امپراتوری عثمانی منعقد شد. این معاهده ارمنستان (و کردستان) را به رسمیت شناخت، اما به دلیل جنگ استقلال ترکیه و ناسیونالیسم مصطفی کمال (آتاتورک) هرگز اجرا نشد.
علیرغم اینکه امپراتوری عثمانی اساساً در جنگ شکست خورد، ولی مجلس کبیر ملی ترکیه به رهبری مصطفی کمال و روسیه بلشویکی با امضای عهدنامه صلح قارص که در سال ۱۹۲۱ منعقد شد، بخش زیادی از این سرزمین را پس گرفت.
ژنرال یودنیچ
سواره نظام عثمانی در سال ۱۹۱۵
رافائل د نوگالس مندز، افسر ونزوئلایی که در ارتش عثمانی خدمت می‌کرد، او در محاصره وان شرکت کرد و پس از جنگ یکی از بهترین گزارش‌های نبرد و پیامدهای آن را نوشت.
پناهندگان ارمنی تحت حمایت فرانسه
انور پاشا
اردوگاه چادری فرانسوی که توسط سازمان آمریکایی Near East Relief در نزدیکی سیواس ترکیه در سال ۱۹۱۹ اداره می‌شد، جایی که از یتیمان ارمنی مراقبت می‌شد.
زوبیا

| زوبیا زوبیاZubia, Zubya | زوبیا زوبیاZubia, Zubya |
| --- | --- |
روستا: روستا
زوبیاموقعیت در اردن: زوبیاموقعیت در اردن
مختصات: ۳۲°۲۵′۵۰″ شمالی ۳۵°۴۶′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۳۰۵۶°شمالی ۳۵٫۷۷۵۰۰°شرقی﻿ / 32.43056; 35.77500: مختصات: ۳۲°۲۵′۵۰″ شمالی ۳۵°۴۶′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۳۰۵۶°شمالی ۳۵٫۷۷۵۰۰°شرقی﻿ / 32.43056; 35.77500
موقعیت جدول: ۲۲۳/۲۰۴
کشور:  اردن
استان‌های اردن: استان اربد
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی + ۲
زوبیا (به عربی: زوبیا) یک روستا در اردن است که در استان اربد واقع شده‌است. زوبیا ۷٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ساب ۹۲

Motor vehicle
| ساب ۹۲ | ساب ۹۲ |
| --- | --- |
1955 Saab 92B: 1955 Saab 92B
دید کلی: دید کلی
شرکت: ساب
تولید: 1949–1956
مونتاژ: Sweden: ترولهتان (Trollhättan Assembly)
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی کامپکت (C)
شکل بدنه: 2-door کوپه
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
خودروهای وابسته: ساب ۹۳ ساب ۹۵ ساب ۹۶
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 764 cc Two-stroke I2 (بنزین)
جعبه‌دنده: 3-speed manual
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۴۷۰ میلیمتر (۹۷٫۲ اینچ)
درازا: ۳٬۹۵۰ میلیمتر (۱۵۵٫۵ اینچ)
پهنا: ۱٬۶۲۰ میلیمتر (۶۳٫۸ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۳۰–۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۶٫۳–۵۷٫۱ اینچ)
وزن خالص: ۷۶۵–۸۰۵ کیلوگرم (۱٬۶۸۷–۱٬۷۷۵ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: Ursaab (Concept)
پسین: ساب ۹۳
ساب ۹۲ (Saab ۹۲) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶تولید شده‌است.است.
موتور آن ۷۶۴ سی‌سیسیستم جعبه‌دندهٔ آن دنده به صورت دستی است.
شهرستان جرالد، داکوتای جنوبی

| Jerauld County | Jerauld County |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Jerauld County Courthouse in Wessington Springs: Jerauld County Courthouse in Wessington Springs
موقعیت درون ایالت داکوتای جنوبی، ایالات متحده: موقعیت درون ایالت داکوتای جنوبی، ایالات متحده
موقعیت داکوتای جنوبی در ایالات متحده: موقعیت داکوتای جنوبی در ایالات متحده
مختصات: ۴۴°۰۴′شمالی ۹۸°۳۷′غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۶°شمالی ۹۸٫۶۲°غربی﻿ / 44.06; -98.62: مختصات: ۴۴°۰۴′شمالی ۹۸°۳۷′غربی﻿ / ﻿۴۴٫۰۶°شمالی ۹۸٫۶۲°غربی﻿ / 44.06; -98.62
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  داکوتای جنوبی
پایه‌گذاری: ۱۸۸۳
همنام: H. J. Jerauld
مرکز: Wessington Springs
بزرگ‌ترین شهر: Wessington Springs
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳۳ مایل مربع (۱۳۸۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵۲۶ مایل مربع (۱۳۷۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۶٫۴ مایل مربع (۷ کیلومتر مربع)  ۱٫۲%
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۰۷۱
 • تراکم: ۲/مایل مربع (۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۵ (سی‌دی‌تی)
حوزه کنگره: م
شهرستان جرالد، داکوتای جنوبی (به انگلیسی: Jerauld County, South Dakota) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در داکوتای جنوبی واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان جرالد ۱٬۳۸۰ کیلومترمربع مساحت دارد.
مدیریت سیاره

مرزهای سیاره‌ای طبق نظر راکستروم و همکاران 2009 و استفن و همکاران 2015 مناطق سبز نشان‌دهنده فعالیت‌های انسانی است که در حاشیه امن قرار دارند، مناطق زرد نشان‌دهنده فعالیت‌های انسانی است که ممکن است از حاشیه امن فراتر رفته یا نرفته باشد، مناطق قرمز نشان‌دهنده فعالیت‌های انسانی است که از حاشیه امن فراتر رفته‌اند، و مناطق خاکستری با علامت سؤال قرمز نشان‌دهنده انسان است. فعالیت‌هایی که هنوز حاشیه امن برای آنها مشخص نشده‌است.
مدیریت سیاره (به انگلیسی: Planetary management)، مدیریت عمدی در مقیاس جهانی برای فرایندها و چرخههای زیست‌شناختی، شیمیایی و فیزیکی زمین (آب، کربن، نیتروژن، گوگرد، فسفر و غیره) است. مدیریت سیاره همچنین شامل مدیریت تأثیر بشر بر فرآیندهای در مقیاس سیاره است. هدف مدیریت مؤثر سیاره‌ای جلوگیری از بی‌ثباتی آب‌وهوای زمین، حفاظت از تنوع زیستی و حفظ یا بهبود رفاه انسان است. به‌طور خاص، هدف آن سود رساندن به جامعه و اقتصاد جهانی و حفاظت از خدمات بوم‌سازگان است که بشریت به آن وابسته است - آب و هوای جهانی، تأمین آب شیرین، غذا، انرژی، هوای پاک، خاک حاصلخیز، گرده‌افشان و غیره.
ساختار رده سنی

ساختارهای رده سنی را می‌توان برای تعیین زمان رخداد آتش‌سوزی در یک جمعیت جنگل بهره‌گیری کرد.
ساختار رده سنی (به انگلیسی: Age class structure) در مدیریت شیلات و حیات وحش بخشی از ارزیابی جمعیت است. ساختارهای رده سنی را می‌توان برای مدل‌سازی بسیاری از جمعیت‌ها از جمله درختان و ماهیان استفاده کرد. این روش می‌تواند برای پیش‌بینی رخداد آتش‌سوزی در جنگل در یک جمعیت جنگل استفاده شود. سن را می‌توان با شمارش حلقه‌های رشد در فلس‌های ماهی، اتولیت‌ها، برش عرضی خارهای باله برای گونه‌هایی با خارهای کلفت مانند فریباماهیان یا دندان برای چند گونه تعیین کرد. هر روشی مزیت‌ها و معایب خود را دارد. دستیابی به فلس‌های ماهی راحت‌تر است، اما اگر فلس‌ها از روی ماهی افتاده باشند و فلس‌های جدیدی در جای خود رشد کرده باشند، ممکن است غیرقابل اعتماد باشند. خارهای باله نیز ممکن است به همین دلیل غیرقابل اعتماد باشند و بیشتر ماهی‌ها خارهایی با کلفتی کافی برای دیده‌شدن حلقه‌های شفاف ندارند. اتولیت‌ها در طول تاریخ زندگی خود با ماهی باقی مانده‌اند، اما به دست آوردن آنها مستلزم کشتن ماهی است. همچنین، اتولیت‌ها اغلب نیاز به آماده‌سازی بیشتر پیش از سن‌یابی دارند.
مناتو بوفا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۴ ژانویهٔ ۱۹۳۰ بنونتو، ایتالیا
درگذشته: ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۶ (۶۶ سال)
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳
تیم‌ها: کوپر (خصوصی)
ورودی‌ها: ۵ (۳ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ وین ۱۹۶۱
آخرین ورود: جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۶۱
مناتو بوفا (ایتالیایی: Menato Boffa؛ زادهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۹۳۰ در بنونتو، درگذشتهٔ ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۶) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که در فصل ۱۹۶۱ در مجموع در پنج گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
بوفا در ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۶ درگذشت.
منطقه سری امان

| سری امان | سری امان |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
  مهر:   مهر
کشور:  مالزی
ایالت:  ساراواک
کرسی: سیمانگانگ
نقشه منطقه سری امان
منطقه سری امان (به انگلیسی: Sri Aman District) یکی از دو منطقه در بخش سری امان، ایالت ساراواک، مالزی است. نام این منطقه بر گرفته از شهر مرکزی سیمانگانگ است (که بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۲۰۱۹ تحت نام سری امان، به معنی شهر صلح در زبان مالایی، شناخته می‌شد). مساحت منطقه ۲٬۳۲۳٫۷ کیلومتر مربع است.
جمعیت منطقه (طبق سرشماری سال ۲۰۱۰) ۶۴٬۹۰۵ نفر بود ترکیب قومی آن متشکل از ۶۲٫۲ درصد ایبان، ۲۲٫۴درصد مالایی، ۱۴٫۱ درصد چینی و ۰٫۶ درصد بیدایوه است. پیشهٔ بیشتر مردم ایبان کشاورز، در حالی که چینی‌ها مغازه دار و مالایی‌ها و بیدایوهی‌ها بیشتر کارمند دولت هستند.
فعالیت اقتصادی اصلی منطقه، کشاورزی است.
نیووله-مونگریفون

| نیووله-مونگریفون | نیووله-مونگریفون |
| --- | --- |
Ruins of the chateau: Ruins of the chateau
کشور: فرانسه
ناحیه: اوورنی-رون-آلپ
دپارتمان: ان (اوورنی-رون-آلپ)
بخش: Belley
کانتون: Saint-Rambert-en-Bugey
کمون: Vallée de l'Albarine
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Jean-Claude Lherbe
مساحت۱: ۸٫۲۴ کیلومتر مربع (۳٫۱۸ مایل مربع)
جمعیت (2008)۲: ۱۳۹
 • تراکم: ۱۷/کیلومتر مربع (۴۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 01277 /01230
ارتفاع: ۴۴۰–۸۳۳ متر (۱٬۴۴۴–۲٬۷۳۳ فوت)  (avg. ۵۹۸ متر یا ۱٬۹۶۲ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
نیووله-مونگریفون (به فرانسوی: Nivollet-Montgriffon) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Saint-Rambert-en-Bugey واقع شده‌است.
خصوصیات

نیووله-مونگریفون ۸٫۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۳۹ نفر جمعیت دارد و ۵۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زیارت (آماسیه)

| زیارت (آماسیه) | زیارت (آماسیه) |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور:  ترکیه
استان: استان آماسیه
شهر: آماسیه
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۴۳۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
زیارت (به ترکی استانبولی: Ziyaret) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در آماسیه واقع شده‌است. زیارت ۳٬۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
معرکه (فیلم)

| معرکه | معرکه |
| --- | --- |
کارگردان: روبیک زادوریان
تهیه‌کننده: ایرج رستمی
نویسنده: فریدون گله
بازیگران: ایرج رستمی شهین رفیع حالتی عزت اله مقبلی عباس مهردادیان
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۰
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
معرکه فیلمی به کارگردانی روبیک زادوریان و نویسندگی فریدون گله محصول سال ۱۳۵۰ است.
بازیگران

ایرج رستمی
شهین
رفیع حالتی
عزت اله مقبلی
عباس مهردادیان
مانوئل ماروتیان
هایک
مژگان
غلامرضا سرکوب
علی میری
لرتا
گوزل‌یورت (اردهان)

| گوزل‌یورت | گوزل‌یورت |
| --- | --- |
روستا: روستا
گوزل‌یورتموقعیت در ترکیه: گوزل‌یورتموقعیت در ترکیه
مختصات: ۴۱°۰۶′۰۵″ شمالی ۴۲°۵۱′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۱۳۹°شمالی ۴۲٫۸۶۳۸۹°شرقی﻿ / 41.10139; 42.86389: مختصات: ۴۱°۰۶′۰۵″ شمالی ۴۲°۵۱′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۱۳۹°شمالی ۴۲٫۸۶۳۸۹°شرقی﻿ / 41.10139; 42.86389
کشور:  ترکیه
استان: استان اردهان
شهرستان: اردهان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
گوزل‌یورت (به ترکی استانبولی: Güzelyurt، به ارمنی: Գոպալ، به کردی: Xopal) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در اردهان واقع شده‌است.