stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برشکاری اکسیژنی
ایمنی > اهمیت محافظت از چشم

از محافظ مناسب مانند عینک‌های جوشکاری باید همیشه استفاده شود، از جمله برای محافظت از چشم در برابر خیرگی و جرقه‌های پرواز است. از عینک‌های ایمنی ویژه ای باید استفاده شود - هم برای محافظت از جوشکار و هم برای ایجاد دید واضح از طریق مشعل زرد-نارنجی که توسط شار لامپ ایجاد می‌شود. در دهه ۱۹۴۰ عینک‌های ذوب کننده کبالت از کارخانه‌های ریخته‌گری فولاد وام گرفته شد و تا دهه ۱۹۸۰ همچنان در دسترس بود. با این وجود، عدم محافظت در برابر ضربه، نور بنفش، مادون قرمز و آبی باعث خستگی چشم و آسیب شدید چشم می‌شود. عینک دیدیمیم، که در دهه ۱۹۶۰ برای دمنده‌های شیشه تولید شده بود، وام گرفته شده بود؛ تا اینکه بسیاری از مشکلات چشم ناشی از مادون قرمز بیش از حد، نور آبی و سایه ناکافی شکایت داشتند. امروزه می‌توان محافظت خوبی از چشم را مشاهده کرد که مخصوصاً برای آلومینیوم جوشکاری گاز ساخته شده است که شعله ورنج سدیم را به‌طور کامل قطع می‌کند و محافظت لازم در برابر اشعه ماورا بنفش، مادون قرمز، نور آبی و ضربه را فراهم می‌کند و مطابق با استانداردهای ایمنی ANSI Z87-1989 برای یک لنز مخصوص است.
ایمنی > ایمنی با سیلندر

مخازن سوخت و اکسیژن باید به‌طور ایمن و قائم به دیوار، پست یا گاری قابل حمل بسته شوند. مخزن اکسیژن به ویژه خطرناک است زیرا گاز در هنگام پر شدن با فشار ۲۱ مگاپاسکال ذخیره می‌شود. در صورت سقوط مخزن و آسیب رساندن به دریچه، می‌توان با اکسیژن فشرده خارج شده از سیلندر با سرعت زیاد مخزن را از بین برد. مخازن در این حالت قادر به شکستن یک دیوار آجری هستند. به همین دلیل، هرگز مخزن اکسیژن را بدون پیچ بودن درپوش سوپاپ در محل حرکت ندهید. در سیستم مشعل اکسی استیلن سه نوع سوپاپ وجود دارد: شیر مخزن، شیر تنظیم کننده و شیر مشعل. هر گاز موجود در سیستم دارای هر یک از این سه سوپاپ خواهد بود. رگولاتور گاز پرفشار داخل مخازن را به جریان کم فشار مناسب برای جوشکاری تبدیل می‌کند. سیلندرهای استیلن باید در موقعیت ایستاده نگه داشته شوند تا از جدا شدن استون داخلی و استیلن در مواد پرکننده جلوگیری شود.
ایمنی > قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی

خطر جوشکاری مشهود کمتر از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مضر است. قرار گرفتن در معرض فلزات خاص، اکسیدهای فلز یا مونوکسیدکربن اغلب می‌تواند به شرایط و وخیم پزشکی منجر شود. مواد شیمیایی آسیب‌رسان می‌توانند از سوخت، قطعه کار یا پوشش محافظ روی قطعه کار تولید شوند. با افزایش تهویه در اطراف محیط جوشکاری، جوشکارها در معرض مواد شیمیایی مضر از هر منبع قرار می‌گیرند. متداول‌ترین سوختی که در جوشکاری استفاده می‌شود، استیلن است که دارای واکنش دومرحله‌ای است. واکنش شیمیایی اولیه شامل جدا کردن استیلن در حضور اکسیژن برای تولید گرما، مونوکسیدکربن و گاز هیدروژن است: C2H2 + O2 → 2CO + H2. یک واکنش ثانویه در جایی به وجود می‌آید که مونوکسیدکربن و هیدروژن با اکسیژن بیشتری ترکیب شده و دی‌اکسید کربن و بخار آب تولید می‌کنند. هنگامی که واکنش ثانویه تمام واکنش دهنده‌های حاصل از واکنش اولیه را نسوزاند، فرایند جوشکاری می‌تواند مقادیر زیادی مونوکسیدکربن تولید کند و این کار اغلب انجام می‌شود. مونوکسیدکربن همچنین محصول جانبی بسیاری از واکنش‌های سوخت ناقص دیگر است. تقریباً هر قطعه فلز آلیاژی از یک نوع یا نوع دیگری است. مس، آلومینیوم و سایر فلزات پایه گاهی با برلیوم، که یک فلز بسیار سمی است، آلیاژ می‌شوند. وقتی فلزی مانند این‌ها جوش یا برش می‌خورد، غلظت‌های بالایی از بخارات سمی بریلیم آزاد می‌شود. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض بریلیم ممکن است منجر به تنگی نفس، سرفه مزمن و کاهش وزن قابل توجه شود که همراه با خستگی و ضعف عمومی باشد. سایر عناصر آلیاژی مانند آرسنیک، منگنز، نقره و آلومینیوم می‌تواند باعث بیماری افرادی شود که در معرض آن قرار بگیرند. پوشش‌های ضدزنگ در بسیاری از اجزای سازنده فلزی متداول تر است. روی، کادمیوم و فلورایدها اغلب برای محافظت از اکسید شدن آهن و فولادها استفاده می‌شوند. فلزات گالوانیزه دارای پوشش روی بسیار سنگینی هستند. قرار گرفتن در معرض گازهای اکسید روی می‌تواند منجر به بیماری به نام «تب بخار فلز» شود. این حالت بندرت بیش از ۲۴ ساعت طول می‌کشد، اما موارد شدید می‌تواند کشنده باشد. برخلاف آنفلوانزا، تب، لرز، حالت تهوع، سرفه و خستگی از عوارض شایع قرار گرفتن در معرض اکسید روی زیاد است.
ایمنی > بازتاب اشعه

بازتاب اشعه وضعیت انتشار شعله در پایین شیلنگ‌های سیستم جوشکاری و برش با سوخت اکسیژن است. برای جلوگیری از چنین وضعیتی معمولاً از فلش بکر استفاده می‌شود. شعله به سمت عقب در شلنگ می‌سوزد و باعث ایجاد صدای بلند یا جیر جیر می‌شود. این می‌تواند باعث انفجار در شلنگ شود که احتمال آسیب رساندن به اپراتور را دارد یا حتی باعث مرگ آن می‌شود. استفاده از فشار کمتر از حد توصیه شده می‌تواند باعث بازگشت فلاش شود.
ایمنی > دستکش ایمنی

پوشیدن دستکش‌های چرمی کمک می‌کند تا از دست‌های شما در برابر سوختگی محافظت شود. لازم است که از دستکش‌های چرمی با سر آستین بلند استفاده شود. (ترجیحاً نوک انگشتان آن فلزی باشد).
مشعل بالا یک مشعل جوشکاری و در پایین یک مشعل برش نشان داذه شده است.
مولد استیلن همان‌طور که در بالی با واکنش کاربید کلسیم با آب استفاده می‌شود. این در مواردی هم که سیلندرهای استیلن در دسترس نیستند، استفاده می‌شود.
عینک جوشکاری/برش گاز و کلاه ایمنی
اچ‌ام‌سی‌اس رنار (اس۱۳)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
تکمیل ساخت::  ۴ دسامبر ۱۹۱۶
اعزام::  ۲۷ مه ۱۹۴۰
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  225 tons
درازا::  ۲۲۵ فوت (۶۹ متر)
پهنا::  ۲۱ فوت (۶٫۴ متر)
آبخور::  ۸ فوت (۲٫۴ متر)
سرعت::  ۱۵ گره (۲۸ کیلومتر بر ساعت)
اچ‌ام‌سی‌اس رنار (اس۱۳) (به انگلیسی: HMCS Renard (S13)) یک کشتی بود که طول آن ۲۲۵ فوت (۶۹ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۶ ساخته شد.
سرطان
معرفی و طبقه‌بندی

سرطان به بیماری گفته می‌شود که در آن سلول‌های بدن انسان در اثر برهم خوردن فرایندهای طبیعی چرخه سلولی، توانایی تقسیم و تکثیر به صورت کنترل نشده‌ای را پیدا می‌کنند. در بسیاری از سرطان‌ها، این سلول‌ها تومورها یا توده‌هایی از سلول‌های سرطانی را تشکیل می‌دهند که اندازه آن‌ها در طول زمان افزایش می‌یابد و به‌طور بالقوه عملکرد اندام‌ها و بافت‌های بدن را مختل می‌کنند. سرطان می‌تواند در بسیاری از بافت‌ها ایجاد شود، به همین علت انواع مختلفی از سرطان وجود دارد. سرطان به‌طور عمده طبق آخرین استاندار طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌های انکولوژی (ICD-O-3) بر اساس منشأ بافتی و محل اولیه سرطان مورد بررسی قرار می‌گیرد.
درجه‌بندی سرطان توصیفی از ظاهر میکروسکوپی سلول‌ها و بافت تومور است. تومورهای درجه پایین دارای سلول‌ها و ساختارهای بافتی نسبتاً طبیعی و تمایز یافته هستند. تومورهای درجه بالاتر سلول‌های و بافت‌هایی با ساختار غیرطبیعی و غیر تمایز یافته دارد. تومورهای درجه بالاتر معمولاً تهاجمی تر بوده و پیش‌آگهی بدتری را نشان می‌دهند. برخی از تومورها سیستم‌های درجه‌بندی خاص خود را دارند. به عنوان مثال، سیستم‌های درجه‌بندی برای سرطان پروستات و ملانوما اهمیت خاصی به ساختار کلی تومور می‌دهند. مرحله‌بندی سرطان نیز نوعی دسته‌بندی ظاهری تومور است که آن را از نظر اندازه، تهاجم، گسترش به غدد لنفاوی موضعی یا متاستاز توصیف می‌کند. برخی از سیستم‌های مرحله‌بندی نیز شامل درجه‌بندی سرطان نیز هستند و گام‌های مؤثری برای اهمیت بخشی به سرطان‌شناسی مولکولی برداشته اند (مانند هشتمین کتابچه راهنمای مرحله‌بندی سرطان AJCC). مطالعات بیشتر، تنوع قابل توجهی را بین آسیب‌شناسی و درجه‌بندی سرطان نشان داده‌اند که اهمیت مرحله بندی تومور را برای پیش آگهی نشان می‌دهد.
در موارد بالینی تومورهای جامد را می‌توان را بر اساس معیار TNM یا بر اساس میزان گسترش، رشد یا متاستاز در چهار مرحلهٔ بخش‌بندی کرد. در حالی که سیستم TNM به عنوان یک سیستم طبقه‌بندی برای سرطان در سطح کل جمعیت مفید بوده کاربرد آن در سطح تشخیص بیماری محل مناقشه است.
معرفی و طبقه‌بندی > معیار TNM

سیستم TNM به تعیین میزان کلیت بیماری کمک می‌کند و ترکیب سه عامل تومور، گره و متاستار در آن، امکان ساده‌سازی طبقه‌بندی سرطان را فراهم می‌کند:
T-تومور: برای توصیف اندازه اولیه تومور و تهاجم به سایر بافت‌ها استفاده می‌شود. در این بخش «T0» به معنای عدم وجود تومور و «T1 تا T4» نشان دهنده اندازه و مقدار تهاجم به بافت‌های دیگر بدن هستند؛ برای مثال T1 نشان دهنده تهاجم به زیرمخاط در سرطان روده بزرگ است. همچنین «Tx» زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که تومور قابل ارزیابی نباشد.
N-گره‌ها: برای توصیف درگیری غدد لنفاوی منطقهٔ تومور استفاده می‌شود. غدد لنفاوی به عنوان فیلترهای بیولوژیکی عمل می‌کنند، زیرا مایع بین سلولی بافت‌های بدن به مویرگ‌های لنفاوی جذب می‌شود و به گره‌های لنفاوی جریان می‌یابد. «N0» نشان دهنده عدم گسترش به گره لنفاوی منطقه ای است، در حالی که «N1 تا N3» درجاتی از گسترش را نشان می‌دهند.
M-متاستاز: برای بیان وجود متاستاز دور تومور اولیه استفاده می‌شود. متاستاز دور زمانی است که تومور به خارج از غدد لنفاوی منطقه گسترش می‌یابد. اگر متاستاز دور وجود نداشته باشد تومور به عنوان «M0» و اگر شواهدی از متاستاز دور وجود داشته باشد به عنوان «M1» در نظر گرفته می‌شود.
بر اساس معیارهای اشاره شده در بالا سرطان‌ها از I تا IV (1 تا ۴) مرحله‌بندی شده‌اند و مرحله ۴ شدیدترین مرحله به‌شمار می‌رود: «I» -سرطان موضعی (T1-T2، N0، M0)، «II» -سرطان محلی پیشرفتهٔ اولیه (T2-T4، N0، M0)، «III» -سرطان محلی پیشرفتهٔ پایانی (T1-T4، N1-N3، M0)، «IV» -سرطان متاستاتیک (T1-T4، N1-N3، M1). مرحله ۰ برای نشان دادن سلول‌های غیرطبیعی و خوش‌خیم (Tis، N0، M0)، که سرطانی به حساب نمی‌آیند اما ممکن است در آینده تبدیل به سرطان شوند، و مرحله V نیز منحصراً برای تومورهای ویلمز استفاده می‌شود.
علائم و نشانه‌ها

تشخیص سرطان ممکن است دشوار باشد زیرا علائم و نشانه‌های اغلب غیراختصاصی و کلی هستند، به این معنی که ممکن است پدیده‌های عمومی باشند که مستقیماً به یک بیماری خاص اشاره نمی‌کنند. علائم سیستمیک ممکن است به دلیل پاسخ بدن به سرطان رخ دهند. این علائم شامل خستگی، کاهش وزن ناخواسته، یا تغییرات پوستی باشد. برخی از سرطان‌ها می‌توانند یک حالت التهابی ایجاد کنند که منجر به از آتروفی و ضعف مداوم عضلانی شود که به عنوان کاشکسی شناخته می‌شود. برخی از سرطان‌ها مانند لنفوم هاجکین، لوسمی‌ها و سرطان کبد یا کلیه می‌توانند باعث تب مداوم شوند. برخی از علائم سیستمیک سرطان توسط هورمون‌ها یا سایر مولکول‌های تولید شده توسط تومور ایجاد می‌شوند که به عنوان سندرم پارانئوپلاستیک شناخته می‌شوند. سندرم‌های پارانئوپلاستیک رایج عبارتند از هایپرکلسمی، که می‌تواند باعث تغییر حالت روانی، یبوست و کم‌آبی بدن شود، یا هیپوناترمی، که همچنین می‌تواند باعث تغییر وضعیت ذهنی، استفراغ، سردرد یا تشنج شود.
تشخیص

از آنجایی که بسیاری از علائم سرطان شروع تدریجی و ماهیت عمومی دارند، غربالگری سرطان (که به آن مراقبت سرطان نیز گفته می‌شود) یک اولویت کلیدی بهداشت عمومی است. غربالگری سرطان شامل بررسی آزمایشگاهی، معاینات فیزیکی، نمونه‌های بافتی یا آزمایش‌های تصویربرداریِ تشخیصی باشد که به‌طور معمول توصیه می‌کنند در فواصل زمانی معینی برای جمعیت‌های خاص انجام شوند. مرحله بندی سرطان‌ها بخشی از فرایند تشخیص است که هم درمان و هم پیش آگهی بیماری را به اطلاع می‌رساند.
تشخیص > معاینه و تصویربرداری

تشخیص.9 اولیه تومورهای جامد را می‌توان بر اساس توده غیرعادی سلولی در بدن انجام داد. این توده‌های سلولی ممکن است با معاینه فیزیکی قابل تشخیص باشند، اما اغلب با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری که امکان تجسم بافت‌های داخل بدن را فراهم می‌کنند، مانند اشعه ایکس، سی‌تی اسکن (CTI, CT، یا CAT)، تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) و برش‌نگاری گسیل پوزیترون (PET) شناسایی می‌شوند. تصویربرداری MRI معمولاً برای اهداف تشخیصی استفاده نمی‌شود، مگر اینکه فرد در معرض خطر بالای سرطان باشد، زیرا تصاویر دقیق از MRI می‌توانند در بسیاری از موارد، مثبت کاذب (تغییرات طبیعی تراکم سلولی که سرطانی نیستند) ایجاد کنند. اسکن PET از ویژگی متابولیک اکثر سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند زیرا سلول‌های سرطانی نسبت به اکثر سلول‌های غیر سرطانی قند بیشتری مصرف می‌کنند. برای اسکن PET، قند نشان شده رادیواکتیو به بیمار وارد تزریق می‌شود. از آنجایی که سلول‌های سرطانی سطوح بالایی از قند رادیواکتیو را مصرف می‌کنند، و تجمع رادیواکتیویته که در اسکن PET قابل مشاهده است به شناسایی توده سرطانی کمک می‌کند. اسکن PET می‌تواند هر بافتی را نشان دهد که حاوی سلول‌هایی است که مقادیر نسبتاً زیادی قند مصرف می‌کنند، از جمله سلول‌های سرطانی و سلول‌هایی که به‌عنوان بخش طبیعی عملکردشان در بدن به سرعت تقسیم می‌شوند (مانند مو و پوشش روده باریک). اگر توده‌ای از سلول‌ها مصرف‌کننده شناسایی شود، از طریق تکنیک‌های دیگر تصویربرداری، یا بیوپسی برای تشخیص قطعی غیرطبیعی بودن توده سلولی استفاده می‌شود.
تشخیص > بیوپسی (بافت‌برداری)

تجزیه و تحلیل‌های میکروسکوپی بیوپسی اغلب برای تعیین خوش‌خیم بودن توده سلولی مورد نیاز است، به این معنی که سرطان متاستاتیک یا بدخیم نیست. میکروسکوپی نمونه‌های بافت‌شناسی را بزرگ‌نمایی می‌کند تا شکل تک تک سلول‌ها و موقعیت نسبی گروه‌های کوچکی از سلول‌ها را آشکار کند. توده‌های خوش‌خیم بیشتر شکل و ساختار سلولی اولیه خود را حفظ می‌کنند. تجزیه و تحلیل بافت‌شناسی همچنین می‌تواند امکان تشخیص شاخص میتوزی، درصد سلول‌های موجود در نمونه را که در زمان جمع‌آوری نمونه به‌طور فعال در حال تقسیم بودند را فراهم کند. شاخص میتوزی بالا نشان دهنده سرطان است و هر چه شاخص میتوزی بالاتر باشد، سرطان تهاجمی تر است. در برخی موارد، هنگام مرحله بندی سرطان یا در نظر گرفتن پیش آگهی بیمار سرطانی، شاخص میتوزی نیز در نظر گرفته می‌شود. برای به دست آوردن اطلاعات در مورد ترکیب پروتئین سلول‌های سرطانی می‌توان از انواع تجزیه و تحلیل بافت‌شناسی استفاده کرد. برای مثال، ایمونوهیستوشیمی (IHC) از آنتی‌بادی‌هایی استفاده می‌کند که به پروتئین‌های خاص متصل می‌شوند تا حضور و فراوانی نسبی آن پروتئین‌ها را در سلول‌ها بررسی کند. IHC می‌تواند به شناسایی نوع سلولی که در تومور وجود دارد کمک کند. علاوه بر این، نمونه‌ها را می‌توان برای بیان ژن از طریق رویکردهایی مانند هیبریداسیون فلورسانس درجا (FISH) و هیبریداسیون ژنومی مقایسه‌ای (CGH) کاوش کرد.9 این دو روش می‌توانند ناهنجاری‌های ژنتیکی در بافت‌های سرطانی را تشخیص دهند.9
تشخیص > آزمایش خون

علاوه بر اسکن‌های تصویربرداری و تجزیه و تحلیل بافت‌شناسی که قادر به تشخیص فیزیکی توده‌های سلولی در بدن هستند، برخی آزمایش‌های خون نیز وجود دارند که امکان تشخیص بیومارکرهای سرطان را فراهم می‌کنند. مانند سطح بالای گلوکز در ادرار که نشانگر زیستی دیابت است، عوامل خاصی ممکن است در بدن یک بیمار سرطانی وجود داشته باشد که در یک بیمار سالم وجود ندارد. این مواد لزوماً باعث تشخیص سرطان نمی‌شوند، اما با وجود سرطان در بیمار، ارتباط دارند. استفاده از این رویکردها بسته به نوع سرطان مورد نظر متفاوت است و در تشخیص حضور سلول‌های سرطانی و مرحله‌بندی سرطان حیاتی است. با این حال روش‌های مرحله بندی سرطان برای هر نوع سرطان منحصر به فرد است.9
سبب‌شناسی و علل

سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد که بیماری چاقی به ویژه در کشورهای توسعه‌یافته یکی از عوامل اصلی ابتلا به سرطان به‌شمار می‌رود. همچنین سازمان ملل از افزایش سرطان‌های ناشی از چاقی در کشورهای توسعه‌یافته خبر داد. تنها در سال ۲۰۱۲ بیماری چاقی در کشورهای توسعه‌یافته باعث ابتلای ۴۸۱ هزار نفر از مردم این کشورها به بیماری سرطان، به ویژه در میان زنان شده است. این سازمان با ذکر این نکته که تعداد افرادی که در اثر بیماری چاقی بیش از حد به سرطان مبتلا شده‌اند ۳٬۶ درصد از مجموع بیماران سرطانی جهان در سال ۲۰۱۲ را تشکیل می‌دهد، تصریح کرده است که از طریق مقابله با بیماری چاقی می‌توان دست کم ۲۵ درصد از آمار ابتلا به سرطان در این جوامع را کاهش داد.
در این گزارش اشاره شده است که کشورهای منطقه آمریکای شمالی در سال ۲۰۱۲ با ۱۱۱ هزار نفر بیمار یعنی معادل ۲۳ درصد از مجموع مبتلایان به سرطان‌های ناشی از چاقی، در صدر جدول این بیماران و کشورهای اروپای شرقی با نزدیک به ۶۵ هزار نفر در مقام دوم قرار دارند.
دخانیات: مصرف دخانیات در ایجاد سرطان در مجاری تنفسی نقش اساسی دارد. ۹۰٪ ابتلا به سرطان ریه به دلیل کشیدن سیگار رخ می‌دهد. سیگار کشیدن مهم‌ترین عامل محیطی منفرد در وقوع مرگ زودرس در آمریکا می‌باشد.
مواد غذایی: مصرف الکل در ابتلا به سرطان‌های دهان (به غیر از لب)، حنجره، مری و به دلیل ایجاد سیروز الکلی احتمال بروز سرطان کبد را بالا می‌برد. مصرف قند در طول دوره درمان سرطان ممنوع است، زیرا سلول‌های سرطانی با مصرف قند می‌تواند بهتر بافت‌های دیگر بدن را آلوده کنند. معنی این جمله این است که سلول سرطانی با مصرف قند قوی‌تر می‌شود و باسرعت بالاتری تکثیر می‌شوند. به زبان ساده‌تر باید گفت سلول سرطانی دارای ۹۴ گیرنده قند است ولی سلول بدن دارای ۴ گیرنده است و هر مولکول قندی را که ببیند جذب می‌کند و بزرگتر می‌شود.
مطالعهٔ محققان آژانس استاندارد غذا در انگلیس نشان می‌دهد، زمانی که مواد غذایی حاوی کربوهیدرات در معرض دمای بالا قرار می‌گیرند، سمّی به نام «آکریل آمید» تولید می‌کنند که سرطان‌زاست. به همین دلیل پژوهشگران اعتقاد دارند مصرف بیش از اندازه نان سوخاری (تُست‌شده) احتمال بروز سرطان را افزایش می‌دهد.
طبق اعلام آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC)، گوشت خوک و فراورده‌های آن مانند گوشت دودی، ژامبون، سوسیس خوک و سایر گوشت‌های فرآوری‌شده حامل این مواد، به اندازه استعمال سیگار، خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد.
عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی: برخی سرطان‌ها همچون سرطان گردن رحم به علت عفونت‌های ویروسی (ویروس پاپیلومای انسانی) بروز می‌کنند. بررسی باکتری‌های موجود در آب دهان نشان داده است، بین نوع باکتری‌های بیماری لثه و سرطان سر و گردن و دهان و مری ارتباط وجود دارد.
محققان دانمارکی موفق به کشف پروتئینی شدند که به آنزیم «ADAM17» اجازه می‌دهد با زدودن مولکول‌ها از سطح سلول‌های سرطانی به رشد آن‌ها کمک کند. پروتئین «PACS-2» به آنزیم «ADAM17» کمک می‌کند تا به درون و خارج از سلول‌های سرطانی انتقال یابد؛ اگر بتوان این پروتئین را مهار کرد، می‌توان در مهار رشد تومور سرطانی موفق بود.
سبب‌شناسی و علل > اُنکوژن‌ها

اُنکوژن‌ها یا ژن‌های تومورزا، ژن‌های تغییریافته‌ای هستند که در حالت عادی پروتئین‌هایی را که در کنترل رشد و تکثیر سلول‌ها نقش دارند، بیان می‌کنند. این ژن‌ها در حالت عادی پروتواُنکوژن نامیده می‌شوند؛ ولی در صورت بروز جهش در پروتواُنکوژن‌ها، آن‌ها به اُنکوژن‌ها تبدیل می‌شوند. اُنکوژن‌ها باعث بروز سرطان می‌شوند. جهش‌هایی که پروتواُنکوژن‌ها را به اُنکوژن‌ها تبدیل می‌کنند، اغلب باعث بیان بیش از حد فاکتورهای کنترلی، افزایش تعداد ژن‌های کدکننده آن‌ها یا تغییر فاکتورهای کنترلی، به صورتی که فعالیت فاکتورها افزایش یابد یا نیمه عمر آن‌ها در سلول زیاد شود، می‌گردد. ابتدا اُنکوژن‌ها در ویروس‌ها کشف شدند که اُنکوژن‌های ویروسی نامیده می‌شوند. به واسطهٔ جهش در پروموتر پروتواُنکوژن‌ها آن‌ها به اُنکوژن‌های فعال تبدیل شده و بیان آن‌ها زیاد شده، تکثیر سلول‌ها افزایش یافته و تومور ایجاد می‌شود.
سبب‌شناسی و علل > ژنِ سرکوب‌گر تومور

ژن سرکوب‌گر غده یا ژن سرکوب‌گر تومور، ژنی است که سلول را از رسیدن به راه سرطان بازمی‌دارد. اگر در این ژن جهشی روی دهد که باعث از دست دادن یا کاهش کارایی شود، سرطان از آن سلول گسترش خواهد یافت. این روند به‌طور معمول با دگرگونی‌های ژنتیکی دیگری نیز همراه می‌باشد.
درمان

رویکردهای درمانی و مدیریتی می‌تواند شامل جراحی بافت‌برداری، شیمی درمانی و پرتودرمانی باشد. درمان سرطان تنها به مدیریت علائم فیزیکی بیماری محدود نمی‌شود، بلکه تأثیرات عاطفی آن را نیز در بر می‌گیرد. یک شبکه حمایتی قوی برای رفاه عاطفی و روانی بیماران سرطانی بسیار مهم است. مشارکت خانواده و دوستان می‌تواند به بیماران کمک کند تا حس عادی بودن را بازیابند و شانس موفقیت بالینی خود را افزایش دهند. ارتباط مؤثر میان اعضای خانواده و ارائه‌دهندگان خدمات بهداشتی نیز ضروری است تا نیازهای بیمار به خوبی درک شده و برآورده شود.
پیش‌آگهی

مدیریت سرطان پیچیده است و نیازمند یک رویکرد بین رشته‌ای بوده و ارتباط مناسب بین پزشکی، انکولوژی، جراحی، پاتولوژی و سایر خدمات بسیار مهم است. علاوه بر این، داروسازان، کارکنان پرستاری، تغذیه، مددکاری اجتماعی و مدیریت پرونده باید از نزدیک در مراقبت از این بیماران مشارکت داشته باشند. درمان می‌تواند شفابخش یا تسکین دهنده باشد و رویکردها بر اساس مرحله سرطان متفاوت است. همه اعضای تیم مراقبت‌های بهداشتی باید در مورد دوره درمان مناسب برای هر بیمار و به توافق برسند.
پیشگیری

بین ۷۰ تا ۹۰ درصد سرطان‌های رایج ناشی از عوامل محیطی هستند و بنابراین به‌طور بالقوه قابل پیشگیری هستند. بسیاری از این عوامل محیطی، نوعی سبک زندگی انتخابی و قابل کنترل هستند؛ بنابراین، سرطان به‌طور کلی، قابل پیشگیری است. برخی از سرطان‌ها را می‌توان با واکسن‌هایی علیه ویروس‌هایی که باعث ایجاد آن‌ها می‌شوند، پیشگیری کرد (مثلاً واکسن‌های HPV به عنوان پیشگیری از سرطان دهانه رحم).
ریشه‌شناسی

واژه کانسِر از یونانی باستان καρκίνος (کارکینوس), به معنی خرچنگ و تومُر می‌آید. پزشکان یونانی بقراط و جالینوس، درمیان دیگران، به همانندی خرچنگ‌ها به برخی تومورها با رگ‌های ورم‌کرده اشاره کردند. این واژه حدود سال ۱۶۰۰ به پزشکی مدرن در انگلیسی معرفی شد.
آخرین پژوهش‌ها

پژوهشگران پزشکی می‌گویند سلول‌های داسی‌شکل ممکن است در اثر کمبودشان در خون، مجبور شوند که به سلول‌های سرطانی تمورهایی که در برابر درمان مقاومت می‌کنند، حمله کنند. این سیستم روشی نو برای درمان سرطان گزارش شده است. محققان موفق به کشف یک مکانیسم مولکولی جدید شده‌اند که سبب می‌شود تومورها در مقابل شیمی‌درمانی مقاوم شوند. با ادامه این تحقیقات می‌توان امیدوار بود که اثر بخشی شیمی‌درمانی افزایش می‌یابد و از تقسیم سلول‌های آسیب‌دیده یا سرطانی جلوگیری کرد.
مطالعات محققان مرکز سرطان تگزاس نشان می‌دهد که داروهای مسدودکننده بتا که معمولاً برای کاهش فشار خون و بیماری‌های قلبی تجویز می‌شوند، با تأثیر بر هورمون‌های استرس، خواص ضد سرطانی دارند. تأثیر این داروها در سرطان تخمدان و طول عمر بیماران به اثبات رسیده است.
تحقیق بر روی هزار و ۴۲۵ زن مبتلا به سرطان تخمدان که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ درمان شده‌اند، نشان می‌دهد که استفاده از یک داروی مسدودکننده بتا به نام پروپرانولول سبب طول عمر این افراد می‌شود.
گروهی از دانشمندان دانمارکی و کانادایی در حین تلاش برای کشف واکسنی برای مبارزه با مالاریا در زنان باردار، به‌طور تصادفی متوجه شدند که بخشی از انگل مالاریا، می‌تواند نقش مهمی در درمان سرطان‌ها داشته باشد. محققان دریافتند یک پروتئین انگل مالاریا قابلیت از بین بردن ۹۰ درصد انواع سرطان‌ها را دارد.
محققان دانشگاه کالیفرنیا موفق به طراحی و ساخت نانوحامل کروی شکل حاوی داروی ضد سرطان شدند که می‌توان از آن برای از بین بردن تومور استفاده کرد. این نانوذرات کروی دارای پوششی از جنس پپتید است که نانودارو را نزدیک تومور سرطانی نگه می‌دارد و درحضور نوعی پروتئین، رهاسازی دارو را انجام می‌دهد.
یک شرکت زیست فناوری در نزدیکی آکسفورد، قراردادی به ارزش ۳۵۰ میلیون پوند با یکی از شرکت‌های دارویی بزرگ امضا کرده است که طی آن در یک آزمایش بالینی، ۱۰۰ بیمار مبتلا به سرطان را با استفاده از سلول‌های مهندسی شده T درمان می‌کند. سلول‌های T قاتل، قادر به نابودی سلول‌های سرطانی و سلول‌های آلوده به ویروس هستند.
آمارها

تخمین زده می‌شود در سال ۲۰۲۳ حدود ۲۰ میلیون مورد جدید سرطان در دنیا ایجاد شود و این میزان طی دو دهه آینده حدود ۶۰٪ افزایش بیابد.
کریر پیجئون (کشتی)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آغاز کار::  ۱۸ اکتبر ۱۸۵۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۱۷۵ فوت ۵ اینچ (۵۳٫۴۷ متر)
پهنا::  ۳۴ فوت ۵ اینچ (۱۰٫۴۹ متر)
آبخور::  ۲۱ فوت ۰ اینچ (۶٫۴۰ متر)
کریر پیجئون (کشتی) (به انگلیسی: Carrier Pigeon (ship)) یک کشتی بود که طول آن ۱۷۵ فوت ۵ اینچ (۵۳٫۴۷ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۵۲ ساخته شد.
پنوبسکات آیلند ایر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۰۲۰۰۴−۱۲−۱۰ ۱۰ دسامبر ۲۰۰۴
پایگاه‌های عملیاتی: فرودگاه محلی شهرستان ناکس
مقصدها: ۴مقصد
پنوبسکات آیلند ایر (به انگلیسی: Penobscot Island Air) یک شرکت هواپیمایی است که در تاریخ ۰۲۰۰۴−۱۲−۱۰ ۱۰ دسامبر ۲۰۰۴ میلادی تأسیس شده است. این شرکت هواپیمایی به ۴مقصد، پرواز مستقیم انجام می‌دهد.
یواس‌اس آمریکا (۱۷۸۲)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آب‌اندازی::  ۱ مه ۱۷۷۷
آغاز کار::  ۵ نوامبر ۱۷۸۲
به دست آورده شده::  ۲۴ نوامبر ۱۷۸۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۱۸۲ فوت ۶ اینچ (۵۵٫۶۳ متر)
پهنا::  ۵۰ فوت ۶ اینچ (۱۵٫۳۹ متر)
عمق نگهداری کشتی::  ۲۳ فوت (۷٫۰ متر)
یواس‌اس آمریکا (۱۷۸۲) (به انگلیسی: USS America (1782)) یک کشتی است که طول آن ۱۸۲ فوت ۶ اینچ (۵۵٫۶۳ متر) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۸۲ ساخته شد.
یواس‌اس آلباتروس (اس‌پی-۱۰۰۳)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۹ نوامبر ۱۹۱۲
اعزام::  ۱۰ اوت ۱۹۱۷
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۴ تن بزرگ (۴ تن)
درازا::  ۳۹ فوت (۱۲ متر)
پهنا::  ۹ فوت (۲٫۷ متر)
آبخور::  ۳ فوت ۳ اینچ (۰٫۹۹ متر)
سرعت::  ۱۳ گره (۲۴ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۵ مایل بر ساعت)
یواس‌اس آلباتروس (اس‌پی-۱۰۰۳) (به انگلیسی: USS Albatross (SP-1003)) یک کشتی بود که طول آن ۳۹ فوت (۱۲ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۲ ساخته شد.
سی ویچ (کشتی کانتینر)

| پیشینه> مالک.مشخصات اصلی | پیشینه> .مشخصات اصلی |
| --- | --- |
درازا::  610 ft.
سی ویچ(کشتی کانتینر) (به انگلیسی: Sea Witch (container ship)) یک کشتی است که طول آن 610 ft. می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۶۸ ساخته شد.
گالنو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Wenderson Rodrigues do Nascimento Galeno
زادروز:  ۲۱ اکتبر ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پورتو
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  Trindade
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Trindade |  ۱۰ |  (۵) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Grêmio Anápolis |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← پورتو B (قرضی) |  ۳۷ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  پورتو B |  ۱۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال پورتو |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  ← باشگاه ورزشی پورتیموننزه (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← باشگاه فوتبال ریو آوه (قرضی) |  ۲۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۲ |  باشگاه ورزشی براگا |  ۷۷ |  (۱۲) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال پورتو |  ۵۸ |  (۱۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۱۱, ۵ آوریل ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۱۱, ۵ آوریل ۲۰۲۲ (UTC). 
وندرسون رودریگز دو ناسیمنتو گالنو که به گالنو (انگلیسی: Galeno؛ زادهٔ ۲۱ اکتبر ۱۹۹۷) معروف است، بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پورتو و براگا اشاره کرد.
او بیشتر دوران حرفه ای خود را در پرتغال گذرانده‌است و بیش از ۱۰۰ بازی لیگ برتر فوتبال پرتغال، در دو دوره در پورتو، براگا، پورتیموننزه و ریو آوه انجام داده‌است.
زندگی شخصی

در مارس ۲۰۲۲، گالنو پس از پنج سال اقامت در این کشور تابعیت پرتغالی را دریافت کرد و در صورت تمایل می‌تواند برای تیم ملی فوتبال پرتغال بازی کند.