میشائیل آندریاس بارکلی دو تولی

| عالیجاه فیلدمارشال شاهزاده مایکل آندریاس بارکلی د تالی | عالیجاه فیلدمارشال شاهزاده مایکل آندریاس بارکلی د تالی |
| --- | --- |
پرتره از جورج داو: پرتره از جورج داو
زاده: ۲۷ دسامبر ۱۷۶۱ پوماش، دوک نشین کورلند و سمیگالیا, مشترک المنافع لهستان-لیتوانی (پاموشیش امروزی، شهرستان شاولیای، لیتوانی)
درگذشته: 24 September [سبک قدیمی: 12 September] 1818 (۵۶ سال) اینترسبورگ، پادشاهی پروس (امروزی چرنایاخوفسک، استان کالینینگراد، روسیه)
مدفن: بخوف (امروزی خوخفسته, بخش والگا, استونی)
وفاداری:  امپراتوری روسیه
شاخه نظامی: ارتش امپراتوری روسیه
سال‌های خدمت: ۱۷۷۶-۱۸۱۸
درجه: فیلد مارشال
فرماندهی: فرماندار-ژنرال فنلاند وزیر جنگ
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ روسیه-عثمانی (۱۷۸۷-۱۷۹۲) محاصره اوچاکف جنگ روسیه و سوئد (۱۷۸۸-۱۷۹۰) قیام کوشیوسکو نبرد پراگا جنگ فنلاند جنگ‌های ناپلئونی نبرد پولتوسک  نبرد ایلاو  نبرد اسمولنسک  نبرد بورودینو  نبرد باوتزن  نبرد درسدن  نبرد کولم  نبرد لایپزیگ  نبرد لا روتییر  نبرد آرکیس-سور-آبه  نبرد فره-چمپنویز  نبرد پاریس 
نشان‌ها: نشان سنت جورج
نشان خانواده شاهزاده بارکلی دو تولی در سال ۱۸۱۵، در کتاب نشان بالتیک اثر کارل آروید فون کلینگ اسپور در سال ۱۸۸۲
شاهزاده مایکل آندریاس بارکلی د تالی [nb 1] ( آلمانی: Fürst Michael Andreas Barclay de Tolly  ; ۲۷ دسامبر [سبک قدیمی: ۱۶ دسامبر] ۱۷۶۱-۲۶ می [سبک قدیمی: ۱۴ می] ۱۸۱۸) یک سرباز روسی امپراتوری آلمانی و اسکاتلندی بالتیک بود که در جریان حمله فرانسه به روسیه و جنگ ائتلاف ششم، فرمانده کل و وزیر جنگ امپراتوری روسیه بود. بارکلی تعدادی اصلاحات را در این مدت به اجرا درآورد که سیستم تدارکاتی را در ارتش بهبود بخشید، تعداد نیروهای ارتش را دو برابر کرد و اصول آموزشی رزمی جدیدی را اجرا کرد. او همچنین فرماندار کل فنلاند بود.
او در یک خانواده نجیب آلمانی زبان از لیوونیا متولد شد که تبار اسکاتلندی داشتند. پدرش اولین کسی از خانواده اش بود که در اشراف روسیه پذیرفته شد. بارکلی در سن جوانی در سال ۱۷۷۶ به ارتش امپراتوری روسیه پیوست. او در جنگ روسیه و عثمانی ، جنگ روسیه و سوئد و قیام کوشیوسکو (۱۷۹۴) خدمت کرد.
در سال ۱۸۰۶ بارکلی فرماندهی جنگ‌های ناپلئونی را آغاز کرد و خود را در نبرد پولتوسک در همان سال متمایز کرد. او در نبرد ایلاو در سال ۱۸۰۷ مجروح شد، در حالی که نیروهایش در حال پوشش عقب نشینی ارتش روسیه بودند. به خاطر جراحاتش مجبور شد فرماندهی را ترک کند. سال بعد در جنگ فنلاند علیه سوئد عملیات موفقیت آمیزی انجام داد. بارکلی تعداد زیادی از سربازان روسی تقریباً ۱۰۰ نفر را رهبری می کرد کیلومتر در سراسر خلیج بوتنی در زمستان در طول طوفان برفی. برای دستاوردهای خود، بارکلی د تولی به عنوان فرماندار کل دوک نشین بزرگ فنلاند منصوب شد. از ۲۰ ژانویه ۱۸۱۰ تا سپتامبر ۱۸۱۲ وزیر جنگ امپراتوری روسیه بود.
هنگامی که تهاجم فرانسه به روسیه در سال ۱۸۱۲ آغاز شد، بارکلی دو تالی فرمانده ارتش اول غرب ، بزرگترین ارتشی بود که با ناپلئون روبرو شد. بارکلی از ابتدای مبارزات انتخاباتی سیاست زمین سوخته را آغاز کرد، اگرچه این امر باعث شد که او در میان روس‌ها محبوبیت نداشته باشد. پس از اینکه نبرد اسمولنسک نتوانست فرانسوی ها را متوقف کند و نارضایتی در میان روس ها همچنان رو به افزایش بود، الکساندر یکم میخائیل کوتوزوف را به عنوان فرمانده کل منصوب کرد، اگرچه بارکلی مسئول ارتش اول باقی ماند. با این حال، کوتوزوف همان عقب نشینی زمین سوخته را تا مسکو ادامه داد، جایی که نبرد بورودینو در همان نزدیکی اتفاق افتاد. بارکلی فرماندهی جناح راست و مرکز ارتش روسیه برای نبرد را بر عهده داشت. پس از عقب نشینی ناپلئون، موفقیت نهایی تاکتیک های بارکلی او را به یک قهرمان در میان روس ها تبدیل کرد. او در سال ۱۸۱۳ پس از نبرد باوتزن به فرماندهی کل قوا رسید و جایگزین ویتگنشتاین شد (که پس از مرگ کوتوزوف در اوایل سال ۱۸۱۳ منصوب شده بود) و تصرف پاریس را رهبری کرد که برای آن فیلد مارشال شد. سلامتی او بعداً رو به افول گذاشت و در سفری به آلمان در سال ۱۸۱۸ درگذشت.