stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کارزار انتخاباتی رابرت اف کندی جونیور ۲۰۲۴
زمینه

رابرت اف کندی جونیور از اعضای خانواده کندی است که ۴ تن از آنان در زمان‌های پیشین برای انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده نامزد شده بودند. عموی او جان اف کندی در سال ۱۹۶۰ به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده از حزب دموکرات منصوب شد. در دهه‌های بعدی، چندین تن از اعضای خانواده کندی به دنبال نامزد شدن برای ریاست جمهوری حزب دموکرات بودند، ولی هیچ‌یک موفق به انجام این کار نشدند. پدر کندی، رابرت اف کندی، کمپین انتخاباتی اش را در ۱۹۶۸ راه اندازی کرد ولی پیش از برگزاری همایش ملی حزب دموکرات ترور شد. عموی کندی سارجنت شرایور برای ریاست جمهوری در سال ۱۹۷۶ نامزد شد ولی بعدها از رقابت انتخاباتی ریاست جمهوری ایالات متحده کنار کشید. عموی کندی، تد کندی کمپینی برای ریاست جمهوری در سال ۱۹۸۰ راه اندازی کرد اما بعد از آن در انتخابات مقدماتی از رئیس‌جمهور دموکرات وقت شکست خورد. در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۳ طی سخنرانی در مؤسسه سیاست نیوهمپشایر، کندی اظهار داشت در حال بررسی پذیرش نامزدی در ریاست جمهوری سال ۲۰۲۴ است، و بعدها اینگونه بیان کرد: «من به این موضوع فکر می‌کنم من با مسیری که همسرم هموار کرد از بزرگ‌ترین مانع رد شده‌ام». قبل از این اظهارات، اعلام شده بود که اعضای خانواده کندی قصد پشتیبانی از جو بایدن در مقابل کندی را در انتخابات مقدماتی دارند.
کمپین > اطلاعیه و راه اندازی

در تاریخ ۵ آوریل ۲۰۲۳، کندی نامزدی خود را به ثبت رساند. اینگونه بیان می‌شود که مشاور پیشین رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده دونالد ترامپ به نام استیو بنن نقش اصلی را در تحریک کندی برای نامزدی داشته است.شرح سخنان کندی اینگونه بود: «در این تصمیم که برای ریاست جمهوری ۲۰۲۴ نامزد شوم یا نه مرا یاری کنید.» کندی در ماه مارس در توییتی اینگونه نوشت: «اگر به نظر می‌رسد که می‌توانم پول جمع‌آوری کنم و اشخاص مورد نیاز را برای موفقیت خود بسیج نمایم، وارد رقابت انتخاباتی ریاست جمهوری ایالات متحده خواهم شد. تاکنون ریاست جمهور فعلی اقتصاد ما را نابود ساخته، طبقه میانه را متلاشی نموده، طبیعت و آب‌های ما را آلوده ساخته، فرزندان ما را مسموم کرده، و ارزش‌ها و آزادی‌های ما را از ما گرفته. ما همگی در کنار هم می‌توانیم دموکراسی آمریکا را دوباره احیا نماییم».
کارزار انتخاباتی راجر اف کندی جونیور
قصبه را بلرزان (فیلم)

| شهر را بلرزان | شهر را بلرزان |
| --- | --- |
کارگردان: بری لوینسون
بازیگران: بیل مری کیت هادسون زویی دشانل دنی مک‌براید اسکات کان بروس ویلیس گلن فلشلر
موسیقی: مارسلو زارووس
فیلم‌بردار: شان بابیت
توزیع‌کننده: اوپن رود فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ اکتبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-10-۲۲) (بلژیک)  ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۱۰-۲۳) (آمریکا)  
مدت زمان: ۱۰۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳٫۲ میلیون دلار
شهر را بلرزان (به انگلیسی: Rock the Kasbah) فیلمی است محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی بری لوینسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون بیل مری، کیت هادسون، زویی دشانل، دنی مک‌براید، اسکات کان، بروس ویلیس، کلی لینچ، بیجان لند، لیم لوبانی، تیلور کینی، فهیم فاضلی و آرین موید ایفای نقش کرده‌اند.
یخ

یک قطعه یخ طبیعی جامد و بلورین است.
بلور برف (کریستال‌های یخ)، اثر ویلسون بنتلی، ۱۹۰۲
یَخ عبارت است از حالت جامد آب که چگالی آن ۰/۹ گرم در سانتیمتر مکعب است و به همین جهت در مقایسه با شکل مایع آن (با چگالی ۱ گرم در سانتیمتر مکعب) سبک‌تر است و حالت شناور پیدا می‌کند. یخ را می‌توان یک کانی دانست. نقطهٔ انتقال میان آب جامد و مایع در فشار، یک اتمسفر صفر درجهٔ سانتیگراد و همچنین با صفر درجهٔ سلسیوس تعریف می‌شود. یخ فرم جامدِ آب است. تقریباً حدود یک درصد سطح زمین به وسیلهٔ یخسارهای وسیعی مانند نواحی قطب جنوب و گروئنلند پوشیده شده که ضخامت آنها در بعضی جاها از ۲۰۰۰ متر تجاوز می‌کند. یخ همچنین به شکل بلورهای کوچکی مانند ذرات برف و تگرگ و شبنم یخ‌زده دیده می‌شود. یخ با افزایش فشار دمای انجماد کاهش می‌یابد. در یخ مولکول‌های آب با پیوندهای هیدروژنی به همدیگر پیوسته‌اند. در دنیا دست کم ۱۷ نوع یخ وجود دارد. (در زمین ۱ یک یخ وجود دارد ولی در خارج زمین دست کم ۱۷ نوع ساختار یخ وجود دارد.)
ساخت یخ به صورت صنعتی در کشورهای توسعه‌یافته، در ابتدای قرن بیستم شروع شد، ولی در ایران در ابتدای دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی صنعت تولید یخ از حالت طبیعی (تولید یخ در یخچال‌های طبیعی) به حالت صنعتی تغییر کرد. تولید یخ صنعتی، با استفاده از آب چاه و پس از افزودن کلر، به‌عنوان مادهٔ ضدعفونی‌کننده به آب و استفاده از حوضچه‌های آب‌نمک و کندانسورهای آمونیاکی انجام می‌شد. در دهه‌های اخیر و به دلیل ازدیاد بی‌رویهٔ جمعیت، آب‌های سطحی و سفره‌های آب زیرزمینی به‌شدت آلوده شد و به‌تبع آن، یخ‌های تولیدی از این آب‌های آلوده، آلوده به انواع میکروب‌ها و آلاینده‌های شیمیایی شدند. در کشورهای توسعه‌یافته، در نیمه‌های قرن بیستم و به دلیل افزایش نیاز به یخ خوراکی و به دلیل اهمیت روزافزون مقولهٔ بهداشت و سلامت جامعه، دستگاه‌های تولید تمام‌مکانیزهٔ یخ، برای تولید یخ لیوانیِ بهداشتی و بدون دخالت دست، توسعه یافت و نسل جدیدی از یخ تولید شد.
آذرگان

| آذرگان | آذرگان |
| --- | --- |
برگزاری یکی از جشن‌های آتش در ایراننمایی از بازدیدکنندگان آتشکده یزد: برگزاری یکی از جشن‌های آتش در ایراننمایی از بازدیدکنندگان آتشکده یزد
برپایی توسط: زرتشتیان و دوست‌داران فرهنگ ایران باستان
گونه: جشن‌های آتش، جشن‌های ماهانه، جشن‌های ایران باستان
اهمیت: بزرگداشت ایزد آذر، و ستایش روشنایی و گرما
جشن‌ها: آتش‌افروختن، بازدید از آتشکده‌ها
تاریخ: نهم آذر
تناوب: سالانه
مرتبط با: جشن سده، جشن شهریورگان
جشن آذرگان در نهمین روز از ماه آذر که نام روز و ماه یکی می‌شود (یعنی روز آذر در ماه آذر)، برگزار می‌شود. ابوریحان بیرونی می‌نویسد: «... روز نهم آذر عیدی است که به دلیل هم‌نام بودن روز و ماه به آن آذر جشن می‌گویند. در این روز باید آتش افروخته شود و این روز، جشن آتش است که به نام فرشته‌ای که موکل بر تمام آتش‌هاست، نامگذاری شده است. زرتشت دستور داده که در این روز آتشکده‌ها زیارت شوند و در کارهای جهان مشورت انجام گیرد…»
در «فرهنگ جهانگیری»، «برهان قاطع»، «مروج الذهب مسعودی» و «المدخل فی صناعة احکام النجوم» از کیا کوشیار ابن لبان با شهری جیلی، این جشن را «آذرخش» نوشته‌اند.
دانشمند آلمانی «شفتلویتز»(Sheftelwitz) در کتاب خود «آیین قدیم ایران و یهودیت» نوشتار بسیار مفیدی در اینباره دارد و نشان می‌دهد که چگونه همه‌ی ملل جهان از هر نژاد آتش را میستایند و از متمدنترین کشورها در اروپا تا وحشیترین قبایل آفریقایی در ستودن این عنصر درخشان با یکدیگر شریک هستند.
جایگاه آذر و ایزد آذر در فرهنگ ایران

در باور زرتشتیان آذر به معنی آتش نماد اشا، راستی و پاکی اهورایی است. آتش تنها ماده‌ای است که آلودگی به خود نمی‌گیرد. در همه حال روبه‌بالا می‌رود. خود می‌سوزد و دیگران را گرما و نور می‌دهد. آتش یک آخشیج مینوی است که به سه آخشیج گیتوی دیگر، آب، هوا و خاک جان می‌بخشد. آتش آن‌چنان پاک و آسمانی است که آن را از گونه اندیشه و خرد می‌دانند و ارج می‌گذارند. آتش پاک و نور، نماد و شناسه دینی زرتشتیان است. هنگام نیایش بهدینان به‌سوی نور و روشنایی ایستاده و به پرستش اهورامزدای یکتا می‌پردازند. با نیایش آتش زندگی که در اوستا آن را با نیروی زیست همسو می‌دانیم، در گیتی به شناسایی و شناخت درست دست می‌یابیم. یک نکته مهم در اوستا آن است که هر انسان در هر زمانه و هر روز باید آتش زندگی را با خالص‌ترین عناصر روشن و فروزان نگاه دارند. چون آتش نشانه و نماد پاکی در روحانیت آدمی است، هرگاه می‌خواهند شعله‌ای بیفروزند باید از چوب خشک خوش‌بو که بی دود می‌سوزد استفاده کنند؛ یعنی هر روز آتش زندگی را با هوشیاری و نور پاک‌منشی روشن و استوار کنند. بدانیم که خواست جاودانگی زندگانی، رسیدن به نور و گوهر مزدا و یکی شدن با آن است.
در «یسنا، هات ۶۲» از آذر اهورایی با ویژگی‌هایی چون «برازنده نیایش»، «گشایش‌بخش» و «پناه‌بخش» یاد شده‌است و از او شادکامی، زندگی دراز، آسایش همگانی، کامروایی و روشنایی خواستار شده‌اند. پس اگر هریک ز ما نور ایمان اهورایی را که از فراگیری علم و دانش و پایبندی به آن دست می‌آید، در خود افروخته داشته باشیم سرانجام آن آسایش آسان و فراوان، فرزانگی، افزونی، شیوایی زبان و هوشیاری روان و پس از آن خرد بزرگ، نیک و بی‌زیان و پس از آن دلیری، استواری، هوشیاری و بیداری، فرزندان برومند و کاردان، کشورداری و انجمن‌آرا، بالنده، نیک کردار، آزادی‌بخش و جوانمرد که خانه کشور را آباد می‌سازند خواهیم داشت که این همان ترجمه بخشی از یسنای ۶۲ (آتش نیایش) است.
بنابراین نور و روشنایی دارای اهمیت بسزایی است. در فرهنگ ایران، آتش یکی از پدیده‌های طبیعی ستودنی است چون گرمای زندگی را در کالبد دیگر پدیده‌های هستی جاری می‌سازد و با نور خود که نشانی از آذر اهورایی است جان‌ودل یاران اهورامزدا را روشنایی می‌بخشد تا اینکه اجدادمان در ایران باستان برای هریک از فروزه‌های اهورایی، امشاسپندان و ایزدانی قرار می‌دهند و جشن و شادی را برای هریک بنیاد می‌نهند. یکی از آن‌ها جشن‌های آتش است که دیرینگی آن به جشن‌های آریایی می‌رسد. آذر در اوستا «آتَر/ آتَرش» و در پهلوی «آتُر / آتَخش» و در فارسی امروز «آذر / آتش» است. آذر، ایزد نگاهبان آتش و فروزه اهورامزداست برای همین گاه او را در شمار امشاسپندان آورده‌اند. آفرینش آتش را که در همه وجود هستی جاری است به اردیبهشت پیوند می‌دهند. در کتاب پهلوی بندهش، در بخش آفرینش آمده‌است: «سه دیگر از مینویان اردیبهشت است. او از آفرینش چهانی، آتش را به خویش پذیرفت»
آیین‌های جشن آذرگان

در «فرهنگ جهانگیری»، «برهان قاطع»، «مروج الذهب مسعودی» و «المدخل فی صناعة احکام النجوم» از «کیا کوشیار ابن لبان شهری جیلی» این جشن را با نام «آذرخش» نوشته‌اند.

ابوریحان بیرونی در «آثارالباقیه» دربارهٔ جشن آذرگان نوشته‌است: «روز نهم آذر، عیدی است که به مناسبت توافق دو نام «آذرجشن» می‌گویند و در این روز به افروختن آتش نیازمند است و این روز جشن آتش است و به نام فرشته ای که به همه آتش‌ها موکل است نامیده شده. زرتشت امر کرده در این روز آتشکده‌ها را زیارت کنند و در کارهای جهان مشورت نمایند».
نیاکانمان آذرگان را روزی خجسته می‌دانستند و در خانه‌ها و بام‌ها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و خواندن نیایش‌ها و گستردن سفره آیینی با خوراکی‌های گوناگون در آتشکده‌ها که آذین بندی شده بودند، جشن می‌گرفتند. به هنگام جشن، بر آتش چوب‌های خوش سوز و خوش‌بو می‌نهادند و آنگاه به مناسبت آغاز سرما، از آتش فروزان در آتشگاه، هر کس اخگری به خانه برده و آن آتش تا پایان زمستان در خانه‌ها فروزان بود و نمی‌گذاشتند خاموش شود و آن را نیک فرجام و فرخنده می‌دانستند.
یکی از نیایش‌هایی که در آذر روز هرماه و از جمله در آذر روز از آذرماه خوانده می‌شود «آتش نیایش» نام دارد که پنجمین نیایش از پنج نیایش «خرده اوستا» است.
مسعود سعد سلمان، شاعر پارسی گوی، در قطعه‌هایی که برای نام ماه‌های ایرانی سروده، دربارهٔ «آذر ماه» می‌گوید:
ای ماه، رسید ماه آذر / برخیز و بده می چو آذر
آذر بفروز و خانه خوش کن / ز آذر صنما به ماه آذر
او همچنین دربارهٔ «روز آذر» گفته‌است:
ای خرامنده سرو تابان ماه / روز آذر می چو آذر خواه
شادمان کن مرا به می که جهان / شادمان شد به فر دولت شاه
آیین‌های جشن آذرگان > آیین‌های جشن آذرگان در ایران امروز

جشن آذرگان این روزها در شهرهای کرمان، یزد، شیراز، تهران و… از طرف زرتشتیان و با شرکت این گروه از اقلیت‌های مذهبی در مراکز دینی خودشان برگزار می‌شود. خواندن بخش‌هایی از اوستا توسط موبد، بخش همیشگی این آیین به‌شمار می‌رود.
گل ویژه جشن آذرگان

در کتاب پهلوی «بندهش» آنجا که «دربارهٔ چگونگی گیاهان» سخن به میان می‌آید، از میان گل‌ها «آذریون» گل ویژه آذر معرفی شده و آمده‌است: «... این را نیز گوید که هر گلی از آن امشاسپندی است؛ و باشد که گوید:... آذریون آذر را …».
در متون فارسی گل آذریون را با نام‌های دیگری همچون «آذرگون»، «گل آتشی» یا «گل آتشین» نیز نامیده‌اند چنان‌که امیر معزی، صائب و واعظ قزوینی در اشعار خود آن را گلی با رنگ سرخ آتشین تصویر کرده‌اند و گفته‌اند که گرچه سرخ است اما گل سرخ نیست و خوش‌بو هم نیست. اما در برخی دیگر از منابع آن را گلی زرد دانسته‌اند. پس چنان‌که پیداست در زمان‌های گوناگون نام «آذرگون» را بر گل‌های مشابه نهاده‌اند.
در همین مورد در لغت‌نامه دهخدا زیر واژه‌های آذریون و آذرگون آمده‌است: «گلی باشد زرد که در میان زغب و پرزی با ریشه‌های سیاه دارد و خوش‌بوی نیست و ایرانیان دیدار آن را نیک دارند و در خانه بپراکنند (از قاموس). چنان‌که در آذرگون گفته شد آذریون معرب آذرگون است و اقوال فرهنگ نویسان مانند شعرا در معنی آن نهایت مختلف و مضطرب است، و آن را خیری و نوعی بابونه و سطردیقون و اقحوان و زبیده و کخله و گاوچشم و همیشه بهار و نوعی از شقایق و گل آفتاب‌پرست و امثال آن گفته‌اند. صاحب تحفه گوید: نباتی است میان شجر و گیاه بقدر ذرعی برگش بی زواید و نرم بقدر برگ جرجیر و با اندک زغبیت و گل‌های او بزرگ و پهن و مدور و زرد و رخشنده و در وسط او برگ‌های ریزهٔ سیاه مایل به سرخی و به‌غایت خوش‌منظر و همیشه رو به آفتاب دارد و به حرکت او دور می‌کند… و تشویش اقوال مؤلف اختیارات بر ارباب بصر پوشیده نخواهد بود - انتهی؛ و از این تعریف روشن می‌شود که آذریون همان گل است که اکنون آفتاب گردان نامند: و آذریون از حسد رخسار آتش رنگ او رخ بزرآب فروشست و به سان غمگینان از اوراق گلناری چهره زعفرانی بنمود. (تاج المآثر …)از امثله فوق و نیز از مندرجات فرهنگ‌ها و لغت‌های طبی چنین مستفاد می‌شود که آذرگون را قدما به درستی نمی‌شناخته‌اند یا این کلمه در امکنه و ازمنه مختلف معانی مختلف می‌داده‌است. از معانیی که برای این کلمه آورده‌اند همیشه بهار، خجسته، قسمی از شقایق که اطرافش خیلی سرخ و وسطش نقطه سیاه دارد، لاله، شقر، لالهٔ دختری، آردم، گل آفتاب‌پرست، گاوچشم، خیری، کحله و زبیده است و گفته‌اند نوعی از گل است که بعضی به سرخی زند و برخی به زردی …».
و اما لامعی گرگانی (از شاعران دوران ملکشاه سلجوقی) نیز در ابیاتی آذرگون را با گلبرگ‌هایی زرد با میانه سیاه تصویر کرده‌است:
دو چشم خویش برافکن به چشم آذرگون / در این زمان و بر آماق او گمار آماق
به چشم بر مژهٔ زرد اگر نکو نبود / نکو بود سیه اندر میان چشم احداق
به این ترتیب اگرچه در برخی از فرهنگ‌های گیاه‌شناسی گاه «آذرگون» را به عنوانی صفتی برای گل‌هایی همچون شقایق، لاله، سیکلامن و همیشه بهار که به سرخی می‌گرایند، نیز به کار برده‌اند اما از آنچه در متون کهن فارسی دربارهٔ گل آذرگون یا آذریون برجای مانده چنین می‌توان نتیجه گرفت که این گلی است گرد و بزرگ با گلبرگ‌های زرد که گاهی نیز به سرخی می‌زند و با توجه به شواهد موجود به نظر آذرگون یا آذریون مورد اشاره در متون کهن ایرانی گونه ای از آفتابگردان یا همان «Sunflower» با نام علمی (Helianthus annuus) است که در اندازه‌های گوناگون و با رنگ‌های زرد یا سرخ یا ترکیبی از زرد و سرخ در طبیعت وجود دارد.
farme
لی چانگ وی

لی چونگ وی (زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۸۲) بدمینتون‌باز حرفه‌ای پیشین مالزیایی است. او به مدت ۱۹۹ هفته متمادی از ۳۱ مرداد ۱۳۸۷ تا ۲۵ خرداد ۱۳۹۱ رتبه اول رنکینگ جهانی این رشته را در اختیار خود داشت. او پس از رشید سیدک و رازلین هاشم دومین بدمینتون باز مالزیایی بود که چنین کاری را کرد (این رده‌بندی از سال ۱۳۵۹ رسماً ثبت می‌شود). او در المپیک‌های ۲۰۰۸ و۲۰۱۲ با باخت در مقابل لین دان و در المپیک ۲۰۱۶ با باخت مقابل چن لانگ از رسیدن به مقام طلا در المپیک باز ماند و به مقام نقره دست پیدا کرد.
او بدمینتون بازی خوش فکر با فوت ورک های مشهوری بوده است ،و همچنان گام برداشتن های او در زمین زبان‌زد ،بازیکنان و مربیان می باشد. در باره او یک فیلم ساخته شده
↑  "最新世界排名 林丹压宗伟重返第一". Kwong Wah Yit Poh. 21 June 2012. Archived from the original on 14 August 2013. Retrieved 25 June 2012.
ترشگیبان

| ترشگیبان ترشگی بان | ترشگیبان ترشگی بان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: گیلان غرب
بخش: مرکزی
دهستان: گورسفید
جمعیت: ۳۵۰ نفر
ترشگیبان در سمت جنوب شش کیلومتری جادهٔ گیلان غرب به قصرشیرین و در دهستان حومه قرار دارد. فاصلهٔ روستا از جادهٔ اصلی کمتر از یک کیلومتر راه آسفالته و تا مرکز شهر حدود شش کیلومتر است. نام روستا از دو جز ترشگی و بان تشکیل شده‌است. از جمله آثار باستانی روستا می‌توان به وجود تپه ی چیاولگه که مربوط به دوره‌ی اشکانیان و در یک کیلومتری شرق روستا وجود دارد اشاره کرد. این اثر تاریخی نزدیک‌ به جاده ی ارتباطی گیلانغرب به قصرشیرین قرار گرفته است.
نام

ترشگیبان به معنای محل رویش گیاه ترشگ است. ترشگی یا ترشگ نوعی گیاه خوش‌خوراک مخصوص تعلیف دام‌ها است. عشایر سابق از آن برای علوفه دادن بره‌ها و بزغاله استفاده می‌کردند. در سابق که زمین‌های بایر بیشتر بوده، بوته‌های انبوه ترشگ سطح گسترده‌ای را پوشانده بودند که اکنون سطح آن بسیار کاهش یافته‌است.
زبان و طوایف

تکلم در روستا به گویش کوردی کلهری بوده و ساکنین آن از ایل کلهر و طوایف سیدیل، قمر، علیرضاوندی گیلانی، قلی وند و بعضی تیره‌های دیگر می‌باشند.
افسانه نوکدو

| افسانهٔ نوکدو | افسانهٔ نوکدو |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: Joseon Rom-com: Mung Bean Chronicles
هانگول: 조선로코-녹두전
هانجا: 朝鮮로코-綠豆傳
 :  
ژانر: تاریخی کمدی رمانتیک
بر پایهٔ: داستان عشق چوسان: افسانهٔ نوکدو [ko] اثر هه جین-یونگ
نویسنده: باک سو-یون لیم یه-جین
کارگردان: کیم دونگ-هوی
بازیگران: جانگ دونگ یون کیم سو-هیون کانگ ته-اوه جونگ جون هو
آهنگ آغاز: «Miracle» اثر ووزی (سونتین)
آهنگ پایان: «I'll Be The Light» اثر یونها
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۳۲
تولید: تولید
دوربین: تک دوربین
مدت: ۳۵ دقیقهٔ
تولیدکننده‌ها: تِل آف نوکدو پروداکشن پارتنِرز پروداکشن اِچ مونستر اونیون
توزیع‌کننده: سامانه سخن‌پراکنی کره
بودجه: ۱۰ میلیارد₩
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کی‌بی‌اس۲
فرمت تصویر: 1080i (HDTV)
فرمت صدا: دالبی دیجیتال
انتشار اولیه: ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-09-۳۰) – ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-11-۲۵)
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
وبگاه تولید: وبگاه تولید
افسانه نوکدو (به انگلیسی: The Tale of Nokdu) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی جانگ دونگ یون، کیم سو-هیون، کانگ ته-اوه و جونگ جون هو است. این مجموعه بر اساس وب‌تونی که توسط هه جین-یونگ که در سال ۲۰۱۴ نوشته‌است تولید شده و در سال ۲۰۱۴ در وبتون ناور منتشر شد. این سریال اولین بار در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
خلاصهٔ داستان

جون نوکدو فرزند نجیب‌زاده‌ای است که به علتی نامعلوم، مجبور است به صورت مخفیانه زندگی و دائماً از جایی به جای دیگر نقل مکان کند. پس از حملهٔ ناگهانی به او و خانواده‌اش، نوکدو تصمیم می‌گیرد علت حمله و دشمنی با خانواده‌اش را کشف کند. در این راه به روستایی برمی‌خورد که تنها مختص زنان بیوه است. حال او مجبور است برای یافتن پاسخ سوألاتش هویتش را مخفی کرده و به عنوان یک زن، وارد روستا شود…
بازیگران > اصلی

جانگ دونگ یون در نقش جون نوکدو / بانو کیم نوک سون/ یون سو
کیم جی وو در نقش جون نوکدو جوان
مردی باهوش و ورزیده که بر اثر اتفاقی وارد دهکده‌ای زنانه می‌شود که ورود مردان در آن به شدت ممنوع هستند. برای انجام این کار، او خود را به عنوان یک زن در کالبد بانوی بیوه کیم نوک سون می‌پوشد.
کیم سو-هیون در نقش دونگ دونگ جو/ یو یون سو
جو یرین در نقش دونگ دونگ جو / یو یون سو
کارآموزی دست و پا چلفتی و تندخو، گیسانگی که هیچ مهارتی در هنرهای نمایشی ندارد، اما یک صنعتگر است. او که می‌خواهد از مردی که به خانواده‌اش ظلم کرده است انتقام بگیرد، از مهارت‌های خود در ساخت یک سلاح مخفی استفاده می‌کند.
کانگ ته-اوه در نقش شاهزادهٔ نونیانگ / چا یول مو
جئون جین سئو در نقش شاهزادهٔ نونیانگ جوان / چا یول مو
فرزند پسر عموی پادشاه، او مردی است که به ظاهر خود را ساده لوح نشان می‌دهد و بخاطر استعدادش در آشپزی معروف است. او دونگ جو را که قبل از رسوایی خانواده با او نامزد کرده بود، گرامی می‌دارد. او کودتا می‌کند و پادشاه بعدی چوسان می‌شود.
جونگ جون هو در نقش پادشاه گوانگ‌هیگون
با مرگ پدرش و پس از پی بردن به اینکه او جانشین مورد نظر نیست، دستور می‌دهد طرفداران وصیت پدرش را اعدام کنند. او با بدبینی از تاج و تخت در برابر مدعیان احتمالی محافظت می‌کند.
بازیگران > نقش‌های کمکی > اطرافیان جون نوکدو

لی سونگ-جون در نقش جونگ یون جو، پدر نوکدو و هوانگ ته.
سونگ گون هی در نقش جئون هوانگ ته/جونگ یی هیون، برادر بزرگتر نوکدو.
لی مون-شیک در نقش هوانگ جانگ گان، استاد هنرهای رزمی و به زودی پدرزن نوکدو.
گو گون هان در نقش یون گئون، مرد ثروتمندی که دهکده بیوه‌ها را مدیریت می‌کند و به نوکدو (که در دهکده به‌عنوان بانو کیم شناخته می‌شود) علاقه پیدا کرده است.
پارک دا یون در نقش هوانگ آنگ-دو، دختر ۷ سالهٔ هوانگ جانگ گان. او از طرف پدرش متقاعد شده است که با نوکدو ازدواج خواهد کرد، بنابراین او نوکدو را «عسلم» نامید.
بازیگران > نقش‌های کمکی > اطرافیان چا یول مو

هوانگ این یوپ در نقش پارک دان هو، جنگجوی محافظ چا یول مو با مهارت عالی در شمشیر زنی. او در جنگ با شمشیر جسور است و به یول مو بسیار وفادار است و حاضر است در صورت نیاز برای محافظت از او، جان خود را فدا کند.
کیم یی کیونگ در نقش اوک ران، گیسانگی که به علاقهٔ یک طرفه یول مو نسبت به دونگ جو حسادت می کند.
بازیگران > نقش‌های کمکی > اطرافیان پادشاه گوانگ‌هیگون

کیم ته-وو در نقش مین هیو یون، بهترین دوست و مخالف مخفی پادشاه گوانگ‌هیگون.
لی یون هیونگ در نقش افسر باک جونگ، مردی که در سکوت از پادشاه محافظت می‌کند.
پارک مین جونگ در نقش ملکه مخلوع یو، همسر پادشاه گوانگ‌هیگون.
اوه هانی در نقش ملکه اینموک، نامادری جوان پادشاه گوانگ‌هیگون و همسر شاه سئونجو.
بازیگران > نقش‌های کمکی > کیسانگ‌ها

یون یو-سون در نقش چون هه سو، سرپرست و نگهبان دهکده برای محافظت از کیسانگ‌ها و روستای بیوه‌ها.
لی جو-بین در نقش مای هوا سو، دوست دونگ جو و محبوب ترین کیسانگ با استعداد و دارای توانایی طبیعی در رقص.
بازیگران > نقش‌های کمکی > اعضای سپاه زنان با فضیلت (یولدان)

یون سابونگ در نقش کانگ سون نیو
هوانگ می یونگ در نقش پارک بوک نیو
یون گئوم سان آه در نقش لی مال نیون
بازیگران > نقش‌های کمکی > اعضای سپاه موول (مولدان)

چو سو-هیانگ در نقش کیم سوک، یک بیوه آرام و محتاط که مهارت‌های شمشیرزنی چشمگیری دارد.
سونگ چاه یون در نقش مین دول-ره، یک فرد مرموز که نوکدو و قاصدک را دنبال می‌کند.
هان گا-ری در نقش نو یئون بون
یانگ سومین در نقش آن جونگ سوک
بازیگران > سایرین

کوون هیوک
بازیگران > حضور خاص

پارک چول-مین به عنوان پدر شوهر، زن فراری و دارندهٔ مجسمه گنج فیل سلسله مینگ. (قسمت۱،۸)
لی هو جائه در نقش پدری که سنگ را به سوی پادشاه گوانگ‌هیگون پرتاب کرد. (قسمت۱)
جونگ یی رنگ به عنوان صاحب مسافرخانه. (قسمت۱)
جانگ، کیم، جونگ و کانگ در نشست خبری برای سریال افسانهٔ نوکدو در سپتامبر ۲۰۱۹.
پیچ شیبدار

پیچ شیبدار پیچ یا تغییری در مسیر حرکت است که در آن وسیله نقلیه به سمت داخل پیچ متمایل یا شیب‌دار می‌شود. برای یک جاده یا خط‌آهن، این معمولاً به دلیل شیب عرضی جاده به سمت داخل منحنی است. زاویه شیب زاویه‌ای است که وسیله نقلیه نسبت به محور افقی، حول محور طولی خود، متمایل می‌شود.
پیچ روی سطوح مسطح

اگر زاویه شیب صفر باشد، سطح کاملاً مسطح بوده و نیروی نرمال به صورت عمودی رو به بالا است. تنها نیرویی که وسیله نقلیه را در مسیر خود نگه می‌دارد، اصطکاک یا کشش است. این نیرو باید به اندازه‌ای باشد که بتواند نیروی مرکزگرا را تأمین کند، رابطه‌ای که می‌تواند به صورت نامساوی زیر بیان شود، به‌فرض اینکه خودرو در دایره‌ای به شعاع  r حرکت کند:
عبارت سمت راست شتاب مرکزگرا ضربدر جرم است، که نیروی مورد نیاز برای تغییر مسیر خودرو را نشان می‌دهد. عبارت سمت چپ، حداکثر نیروی اصطکاک است که برابر است با اصطکاک  \mu  ضربدر نیروی نرمال. با بازآرایی، حداکثر سرعت پیچیدن به صورت زیر است:
توجه داشته باشید که  \mu  می‌تواند ضریب اصطکاک ایستا یا اصطکاک جنبشی باشد. در حالت دوم، که خودرو در حال سر خوردن در پیچ است، اصطکاک به حداکثر مقدار خود می‌رسد و نامساوی‌ها به معادلات تبدیل می‌شوند. همچنین اثراتی مانند نیروی رو به پایین نادیده گرفته شده است، که می‌تواند نیروی نرمال و سرعت پیچیدن را افزایش دهد.
پیچ شیبدار بدون اصطکاک

بر خلاف وسیله‌ای که در دایره‌ای مسطح حرکت می‌کند، لبه‌های شیبدار نیروی اضافی ایجاد می‌کنند که وسیله نقلیه را در مسیر خود نگه می‌دارد و مانع از «کشانده شدن به داخل» یا «رانده شدن به خارج» از دایره می‌شود (یا از حرکت جانبی چرخ راه‌آهن که تقریباً به فلنج چرخ مالیده شود جلوگیری می‌کند). این نیرو، مؤلفه افقی نیروی نرمال وسیله نقلیه (N) است. در نبود اصطکاک، نیروی نرمال تنها نیرویی است که در جهت مرکز دایره بر وسیله نقلیه اثر می‌گذارد؛ بنابراین، طبق قانون دوم نیوتن، می‌توانیم مؤلفه افقی نیروی نرمال را برابر با جرم ضربدر شتاب مرکزگرا قرار دهیم:
از آنجا که در جهت عمودی حرکتی وجود ندارد، مجموع تمام نیروهای عمودی وارد بر سیستم باید صفر باشد؛ بنابراین، می‌توان مؤلفه عمودی نیروی نرمال وسیله نقلیه را برابر با وزن آن قرار داد:
با حل معادله بالا برای نیروی نرمال و جای‌گذاری این مقدار در معادله قبلی، خواهیم داشت:
این معادل است با:
و با حل برای سرعت داریم:
این سرعتی را ارائه می‌دهد که در نبود اصطکاک و با زاویه شیب مشخص و شعاع انحنا، اطمینان می‌دهد که وسیله نقلیه در مسیر تعیین‌شده خود باقی بماند. مقدار این سرعت همچنین به عنوان «سرعت نامی» (یا «سرعت تعادل» برای راه‌آهن) یک پیچ یا منحنی شناخته می‌شود. توجه داشته باشید که سرعت نامی منحنی برای همه اجسام سنگین یکسان است، و یک منحنی بدون شیب سرعت نامی برابر با صفر خواهد داشت.
پیچ شیبدار با اصطکاک

هنگام بررسی اثرات اصطکاک در سیستم، لازم است دوباره به این نکته توجه کنیم که نیروی اصطکاک به کدام جهت اشاره دارد. هنگام محاسبه حداکثر سرعت برای خودرو، اصطکاک به سمت پایین شیب و به سمت مرکز دایره اشاره می‌کند؛ بنابراین، ما باید مؤلفه افقی اصطکاک را به نیروی نرمال اضافه کنیم. مجموع این دو نیرو، نیروی خالص جدید ما در جهت مرکز پیچ (نیروی مرکزگرا) خواهد بود:
دوباره، در جهت عمودی حرکتی وجود ندارد، که این امکان را می‌دهد تا همه نیروهای عمودی مخالف برابر در نظر گرفته شوند. این نیروها شامل مؤلفه عمودی نیروی نرمال که به سمت بالا اشاره می‌کند و وزن خودرو و مؤلفه عمودی اصطکاک که به سمت پایین اشاره می‌کنند، هستند:
با حل معادله بالا برای جرم و جای‌گذاری این مقدار در معادله قبلی، خواهیم داشت:
با حل برای  v داریم:
که در آن  \theta _{\mathrm {crit} } زاویه بحرانی است، به‌طوری که  \tan \theta _{\mathrm {crit} }=\mu _{s}. این معادله حداکثر سرعت خودرو را با زاویه شیب، اصطکاک و شعاع انحنای مشخص ارائه می‌دهد. با تحلیل مشابه برای حداقل سرعت، معادله زیر به‌دست می‌آید:
توجه کنید:
تفاوت در تحلیل اخیر زمانی ایجاد می‌شود که جهت اصطکاک برای حداقل سرعت خودرو (به سمت بیرون دایره) در نظر گرفته شود. در نتیجه، عملیات‌های متضاد هنگام وارد کردن اصطکاک به معادلات نیروها در جهت مرکزگرا و عمودی انجام می‌شود.
منحنی‌های جاده‌ای با پهلوگردی نامناسب، خطر خروج از جاده و برخوردهای رو در رو را افزایش می‌دهند. کمبود ۲٪ در شیب عرضی (مثلاً ۴٪ شیب عرضی در یک منحنی که باید ۶٪ باشد) می‌تواند بسامد تصادفات را تا ۶٪ افزایش دهد، و کمبود ۵٪ این مقدار را تا ۱۵٪ افزایش می‌دهد. تاکنون، مهندسان جاده ابزارهای کارآمدی برای شناسایی منحنی‌های نامناسب و طراحی اقدامات اصلاحی مرتبط نداشته‌اند. یک پروفیلوگراف مدرن می‌تواند داده‌های مربوط به انحنای جاده و شیب عرضی (زاویه شیب) را فراهم کند. یک نمونه عملی برای ارزیابی پیچ‌های نامناسب در پروژه EU Roadex III توسعه داده شده است. به سند مرجع پیوند داده‌شده در زیر مراجعه کنید.