stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برنامه هسته‌ای ایران
تاریخچه > دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی > مذاکرات نیویورک

این دور از مذاکرات که اولین مذاکره هسته‌ای ایران با قدرت‌های جهانی پس از به قدرت رسیدن حسن روحانی بود در خلال سفر هیئت ایرانی برای شرکت در کنفرانس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل انجام شد هرچند این دور از مذاکرات بسیار کوتاه(۳۰ دقیقه) و تنها برای معرفی هیئت تازه ایرانی بود اما به دلیل برگزاری در سطح وزیران خارجه و جلسه خصوصی بین جان کری و محمد جواد ظریف وزیران خارجه ایالات متحده و ایران که پس از این دور از مذاکرات انجام شد بسیار خبرساز شد.
همهٔ شرکت‌کننده‌ها پس از این مذاکرات ابراز امیدواری کردند تا موضوع هسته‌ای ایران سریعتر حل شود
تاریخچه > دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی > مذاکرات ژنو ۴

این مذاکرات در ۲۳ و ۲۴ مهر ۱۳۹۲ در شهر ژنو سوئیس برگزار شد و محمدجواد ظریف سرپرست تیم مذاکره ایران را بر عهده داشت.
تاریخچه > دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی > مذاکرات ژنو ۵

این مذاکرات که قرار بود در روزهای ۱۶ و ۱۷ آبان در سطح معاونین وزیران خارجه گروه ۱+۵ در ژنو سوئیس برگزار شود به دلیل زمان بیشتر برای توافق احتمالی به روز سوم یعنی ۱۸ آبان نیز کشیده شد. این دور از مذاکرات را می‌توان نقطه عطفی در مذاکرات ایران با قدرت‌های جهان طی ده سال اخیر دانست اول به این دلیل که این مذاکرات در سطح کم سابقه وزیران خارجه انجام شد و دوم اینکه احتمال یک توافق اولیه احتمالی در این دور از مذاکرات حداقل در دو روز اول بسیار محتمل بود.
حساسیت در این دوره زمانی بالا رفت که جان کری وزیر خارجه ایالات متحده به دعوت کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا برای دست یابی به یک توافق به ژنو آمد و سفر خود به خاورمیانه را نیمه تمام گذاشت. بعد از او وزیران خارجه کشورهای آلمان، فرانسه و بریتانیا نیز به این مذاکرات پیوستند. در شب اول حضور جان کری در ژنو مذاکرات سه جانبه‌ای بین محمد جواد ظریف و جان کری و کاترین اشتون برگزار شد که ۵ ساعت به طول انجامید. این مذاکره اولین جلسه بعد از انقلاب ایران بود که بین وزیران خارجه دو کشور ایالات متحده و ایران برگزار شد. همه چیز تا این موقع بسیار امیدوارکننده پیش می‌رفت و همه چیز برای یک توافق اولیه فراهم بود تا اینکه در صبح روز ۱۷ آبان وزیر خارجه فرانسه اظهار داشت که اختلافات جدی هنوز پابرجاست و ایران باید امنیت اسراییل را نیز در توافق‌نامه پیشنهادی اش لحاظ کند. این اظهارات سبب شد تا مذاکرات بیش از ۲ روز به طول انجامد و همچنین سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه و قائم مقام وزارت خارجه چین هم برای کاستن از اختلافات به ژنو آمدند اما حضور آنان نتوانست اختلافات و انتظارات فرانسه را برطرف کند و پس از سه روز مذاکره فشرده بدون هیچ نتیجه ملموسی پایان یافت و مذاکرات به ۱۰ روز بعد موکول شد. در پایان مذاکرات کنفرانس مطبوعاتی با حضور وزیر خارجه ایران و مسوول هماهنگی سیاست خارجی اتحادیه اروپا برگزار شد که هردو در این کنفرانس مذاکرات را سازنده و مفید خواندند.
اما به نتیجه نرسیدن این مذاکرات منجر به ایجاد تنش در آخرین جلسهٔ این دور از گفتگوها بود. به گونه‌ای که سید عباس عراقچی در یکی از شبکه‌های تلویزیونی اعلام کرد که جلسهٔ آخر، صحبت‌های تندی مطرح شد. وی همچنین گفت که محمد جواد ظریف در این جلسه، در حضور وزرای خارجهٔ کشورهای ۵+۱ چند بار فریاد زده است.
در ضمن انجام این مذاکرات بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسراییل با عصبانیت توافق احتمالی ایران با گروه ۱+۵ را معامله قرن برای ایران و اشتباه بزرگ برای غرب خواند و گفت در صورت توافق در مذاکرات این کشور هیچ تعهدی به توافق‌نامه نخواهد داشت و برای امنیت کشورش هر کاری می‌کند. اندکی بعد جی کارنی سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد که این اظهارات عجولانه بوده و هنوز توافقی با ایران نشده. به باور بسیاری سنگ اندازی فرانسه در این مذاکرات نتیجه فشار لابی‌های اسراییلی و عربستانی بر فرانسه بود تا مذاکرات بدون نتیجه خاتمه یابد.
تاریخچه > دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی > مذاکرات ژنو ۶

مقالهٔ اصلی: توافق موقت ژنو بر روی برنامه هسته‌ای ایران
این نشست پیرو مذاکرات پیشین از تاریخ ۲۹ آبان تا ۳ آذر ۱۳۹۲ در هتل اینترکنتیننتال ژنو برگزار گردید. در نهایت ایران با ۵ کشور دیگر گروه ۵+۱ به توافق اولیه رسیدند. باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا این توافق تاریخی را آغازی مهم خواند.
پس از مذاکرات و توافق طرفین، سیدعلی خامنه‌ای رهبر ایران و حسن روحانی رئیس‌جمهور از تیم مذاکره‌کننده قدردانی کردند.
تاریخچه > دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی > تفاهم هسته‌ای لوزان

مقالهٔ اصلی: تفاهم هسته‌ای لوزان
پس از چندین دور مذاکره ایران و گروه ۵+۱ در وین و ژنو، به منظور دستیابی به توافق نهایی هسته‌ای، پس از دو دور مذاکره فشرده در بازهٔ زمانی ۲۵ اسفند ۱۳۹۳ تا ۱۳ فروردین ۱۳۹۴ در ۱۳ فروردین ۱۳۹۴ (برابر با ۳ آوریل ۲۰۱۵) تفاهم هسته‌ای لوزان، شامل خلاصه‌ای از مجموع راه حل‌های تفاهم شده برای رسیدن به برنامه جامع اقدام مشترک پیرامون برنامه هسته‌ای ایران تا ضرب الاجل ۱۰ تیر ۱۳۹۴، میان ایران و گروه ۱+۵ در لوزان سوئیس منعقد شد.
مجموعه متضمن این راه حل‌ها جنبه حقوقی نداشته و صرفاً راهنمای مفهومی تنظیم و نگارش برنامه جامع اقدام مشترک را فراهم ساخت. بر این اساس تدوین برنامه جامع اقدام مشترک با مبنا قرار دادن این راه حل‌ها در آینده نزدیک آغاز گردید.
تاریخچه > دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی > برنامه جامع اقدام مشترک

مقالهٔ اصلی: برجام
پس از چندین دور مذاکره در وین، لوزان و ژنو، آخرین دور از مذاکرات برنامه هسته‌ای ایران و گروه ۵+۱ از ظهر روز شنبه ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵، در هتل کوبورگ در شهر وین اتریش با حضور جان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده و محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه ایران و هیئت‌های کارشناسی دو طرف آغاز شد. ضرب الاجل تعیین‌شده برای این مذاکرات، روز سی‌ام ژوئن تعیین شده بود که سه‌بار به ترتیب تا سوم، دهم و سیزدهم ژوئیه تمدید گردید. به تدریج و در روزهای پایانی توافق برخی از وزرای خارجه گروه ۵+۱ نیز برای برداشتن گام‌های نهایی عازم وین شدند.
در نهایت پس از چندین دور تمدید مذاکرات در سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۴، توافق جامع هسته‌ای وین که در اصطلاح برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام نامیده می‌شد، در وین اتریش بین ایران، اتحادیه اروپا و گروه ۱+۵ (شامل چین، فرانسه، روسیه، پادشاهی متحد بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و آلمان) منعقد شد.
تحت این توافق، ایران ذخایر اورانیم غنی شده متوسط خودش را پاکسازی خواهد کرد و ذخیره‌سازی اورانیوم با غنای کم را تا ۹۸ درصد قطع می‌کند، و تعداد سانتریفیوژها را حدود دوسوم و حداقل برای ۱۵ سال کاهش می‌دهد. برای ۱۵ سال بعد، ایران موافقت کرده است که اورانیوم را بیش از ۳٫۶۷درصد غنی‌سازی نکند یا هیچ تأسیسات غنی‌سازی اورانیوم جدید یا رآکتور آب‌سنگین جدیدی را نسازد. فعالیت‌های غنی‌سازی اورانیوم به مدت ۱۰ سال به یک تک ساختمان که از سانتریفیوژهای نسل اول استفاده می‌کند محدود خواهد بود. دیگر تأسیسات نیز طبق پروتکل الحاقی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای اجتناب از خطرهای تکثیر سلاح‌های اتمی تبدیل خواهند شد. برای نظارت و تأیید اجرای توافق‌نامه توسط ایران، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) به تمام تأسیسات اتمی ایران دسترسی منظم خواهد داشت. در نتیجه این توافقنامه که تاییدیه پایدار متعهدین آن را به همراه دارد، ایران از تحریم‌های شورای امنیت ملل متحد، اتحادیه اروپا و ایالات متحده بیرون خواهد آمد.
با انعقاد توافق هسته‌ای وین، دوازده سال سردرگمی پرونده هسته‌ای ایران به پایان رسید و در نهایت در ۲۷ دی ۱۳۹۴، برجام به مرحلهٔ اجرا رسیده و تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران تعلیق (نه لغو) شد.
در ۱۲ آوریل ۲۰۱۸ مایک پمپئو رئیس سابق سازمان سیا که در آن برهه از طرف ترامپ به عنوان نامزد تصدی وزارت امور خارجه آمریکا معرفی شده بود، طی اظهار نظری پیرامون برنامه هسته‌ای ایران با بیان اینکه ترجیح او «اصلاح» برجام است، عنوان نمود: «من معتقدم ایران پیش از نهایی‌شدن این توافق (برجام)، در حال رقابت برای ساخت سلاح هسته‌ای نبوده و در صورت به هم خوردن این توافق نیز انتظار نمی‌رود این کار را انجام دهد.»
اهداف

اولین تلاش‌های ایران برای دستیابی به فناوری هسته‌ای به سال ۱۳۳۵ بازمی‌گردد. در ۱۴ اسفندماه این سال موافقت نامه‌ای یازده ماده‌ای میان ایالات متحده آمریکا و ایران راجع به استفاده‌های غیرنظامی از انرژی هسته‌ای به امضاء نمایندگان دو دولت رسید.
به موازات این موافقت نامه، انستیتو علوم هسته‌ای که تحت نظارت سازمان مرکزی پیمان سنتو بود از بغداد به تهران منتقل شد و دانشگاه تهران، مرکزی را تحت عنوان مرکز اتمی دانشگاه تهران برای آموزش و پژوهش هسته‌ای پایه‌گذاری نمود.

در همین راستا آیزنهاور، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به منظور پیشبرد سیاست‌های هسته‌ای خود که با عنوان اتم برای صلح شهرت داشت با فروش یک رآکتور کوچک تحقیقاتی به ایران موافقت کرد. بهره‌برداری از این رآکتور ۵ مگاواتی در سال ۱۳۴۶؛ که با ۵۸۴/۵ کیلوگرم سوخت اورانیوم بسیار غنی شده ۹۳ درصد (که تا سال ۱۳۵۷ از طرف آمریکا تأمین می‌گردید) کار می‌کرد سرآغاز فعالیت‌های هسته‌ای ایران به‌شمار می‌آید.

به دنبال این اقدامات قراردادهای متعددی میان ایران و ایالات متحده آمریکا (در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۷۵، و پنج قرارداد در سال ۱۹۷۶)، جمهوری فدرال آلمان (۱۹۷۵، ۱۹۷۶، و ۱ مارس ۱۹۷۸ به منظور اکتشاف اورانیوم)، فرانسه (۱۹۶۹، دو موافقتنامه در سال ۱۹۷۴، ۱۹۷۵ و ۱۹۷۷)، کانادا (۱۹۷۲)، هند (۱۹۷۶)، استرالیا (۱۹۷۷) و انگلستان (۱۹۷۵) با هدف اکتشاف معادن، تربیت نیروی انسانی، تهیه تجهیزات و ساخت و توسعه تأسیسات و نیروگاه‌های هسته‌ای به منظور تولید انرژی هسته‌ای منعقد گردید.
دستیابی ایران به فناوری هسته‌ای

در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۸۱ (۹ فوریهٔ سال ۲۰۰۳) میلادی محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت ایران، خبر از تهیهٔ سوخت هسته‌ای توسط متخصصین ایرانی برای نیروگاه‌های هسته‌ای ایران داد.
در فروردین ۱۳۸۵ (آوریل ۲۰۰۶) محمود احمدی‌نژاد اعلام کرد که موفق به غنی‌سازی اورانیوم به میزان ۳٫۵ درصد شده است. در مهر ۱۳۸۵ (اکتبر ۲۰۰۶) ایران اعلام کرد که آبشار دوم مرکزگریزهای گازی خود را راه‌اندازی کرده و در آن به غنی‌سازی اورانیوم پرداخته است. محمود احمدی‌نژاد عصر روز سه‌شنبه ۲۲ فروردین ۱۳۸۵ در تالار کتابخانهٔ دانشکدهٔ علوم رضوی در مشهد، دستیابی ایران به چرخهٔ تولید سوخت هسته‌ای را اعلام کرد.
ایران در گذشته به مقدارهای ۵ درصد و ۲۰ درصد اورانیوم را غنی‌سازی می‌کرد.
روسیه و برنامه هسته‌ای ایران

گیدئون فرانک، رئیس کمیسیون انرژی اتمی اسرائیل در گفتگویی با سفیر وقت آمریکا در اسرائیل اعلام کرد کرینکو، رئیس کمیسیون انرژی روسیه در ملاقات با وی گفته روند ارسال میله‌های سوخت نیروگاه اتمی بوشهر برای مدت طولانی به بهانهٔ نقص فنی به تأخیر خواهد افتاد و دلیل این امر را فرمان پوتین اعلام کرده بود. کرینکو خطاب به مقام اسرائیلی در شرح کارشکنی کرملین گفته بود تغییراتی در سخت‌افزارهایی را که قرار بود برای رآکتور بوشهر ارسال شود ایجاد کردند تا برنامه هسته‌ای ایران را بیشتر به تأخیر اندازند.
رابطه با پاکستان

در سال ۲۰۰۸ محمد البرادعی در گزارش خود دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران برای ارائه به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی اعلام کرد که ایران پذیرفته است که منشأ آلودگی قطعات سانتریفوژ ایران از منابع گرفته شده از پاکستان می‌باشد. آژانس قصد داشت که تجهیزات هسته‌ای پاکستان را در این باره مورد تحقیق قرار دهد که با مخالفت دولت پاکستان روبرو شد. در سال ۲۰۰۵ شیخ رشید احمد وزیر اطلاع‌رسانی پاکستان اعلام کرد که عبدالقدیر خان پدر بمب اتمی پاکستان دستگاه‌های سانتریفوژ اورانیوم را به ایران فروخته است. سازمان سیا نیز عبدالقدیر خان را متهم به انتقال فناوری هسته‌ای به ایران کرده است.
اسرائیل و برنامه هسته‌ای ایران

مقالهٔ اصلی: اسرائیل و برنامه هسته‌ای ایران
اسرائیلی‌ها و دولت‌مردان آمریکایی بر این امر متفق‌القول هستند که در صورت دست‌یابی ایران به ساخت سلاح‌های اتمی، اسرائیل اولین هدف حمله ایران خواهد بود. به گفته کارشناسان اطلاعاتی آمریکا و یکی از مأموران سابق سیا، اسرائیل جهت آسیب زدن و به تأخیر انداختن برنامه هسته‌ای ایران از جاسوس‌های دوجانبه و شرکت‌هایی صوری جهت نفوذ به شبکه خرید فعالیت‌های هسته‌ای ایران استفاده کرده است. همچنین اسرائیل با استخدام آدمکش‌ها و قتل دانشمندان هسته‌ای ایران در جهت کاهش استعدادهای فنی فعال ایران اقدام کرده است. شاید اصلی‌ترین اقدام اسرائیل جهت شکست خوردن برنامه اتمی ایران را بتوان حمله ویروس اینترنتی استاکس‌نت به رایانه‌های مورد استفاده در برنامه اتمی ایران دانست. اسرائیل این کرم اینترنتی پیشرفته را با کمک کارشناسان آمریکایی طراحی کرد و از طریق کارشناسان روسی به شبکه رایانه‌های در ارتباط با برنامه اتمی ایران وارد کرد و توانست شماری از سانتریفیوژهای مورد استفاده جهت غنی‌سازی اورانیوم را از کار بیندازد. ابعاد و خسارات دقیق این حمله هیچگاه مشخص نشد.
طبق گزارش نیویورک تایمز آمریکا و اسرائیل آزمایش‌هایی در مرکز هسته‌ای دیمونا برای خرابکاری در آنچه که آن‌ها «مسیر تلاش‌های ایران برای ساخت بمب» خواندند انجام دادند
با ادامه روند پیشرفت دانش هسته‌ای در مقیاس صنعتی در ایران، کارشناسان پیش‌بینی‌هایی را در مورد حمله نظامی اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران، مشابه عملیات اپرا که اسرائیل ضد تأسیسات اتمی عراق انجام داد، مطرح کرده‌اند. دنی آیالون (سفیر سابق اسرائیل در آمریکا) معتقد است: «اسرائیل نمی‌بایست هیچ گزینه‌ای را در برخورد با برنامه هسته‌ای ایران از نظر دور بدارد.»
جدیدترین نظرسنجی‌ها در سال ۲۰۰۹ نشان می‌دهد که ۶۶٪ اهالی اسرائیل اعتقاد دارند که این کشور در حمله به تأسیسات اتمی ایران و نیروگاه اتمی بوشهر باید پیشدستی کند.
پژوهشی در دانشگاه یوتا و مؤسسه امید دربارهٔ تلفات حمله احتمالی اسرائیل به ایران انجام شده است که می‌گوید در صورت حمله به مراکز هسته‌ای ایران (در اصفهان، اراک، نطنز و بوشهر) بین سه هزار تا ده هزار نفر در دم کشته خواهند شد. علاوه بر آن، به خاطر عدم آمادگی دولت جمهوری اسلامی برای کمک به افراد زیادی که در معرض تشعشعات اتمی قرار می‌گیرند، آمار کشته‌شدگان بسیار بیشتر خواهد بود و «فاجعه‌ای خواهد بود در مقیاس بوپال و چرنوبیل».
افشا اطلاعات سال ۸۰ تا ۸۴

در ۳۱ مه ۲۰۲۲ (۱۰ خرداد ۱۴۰۱) نفتالی بنت، نخست‌وزیر وقت اسرائیل، در توئیتی مدارک بسیار محرمانه ایران را منتشر کرد. این اسناد متعلق به سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ است. دفتر نخست‌وزیری اسرائیل در گوگل‌درایو هشت فولدر منتشر کرده است، از جمله حاوی عکسی از اتاق انفجار در سایت پارچین، اسنادی دربارهٔ سایت لویزان، و همین‌طور فولدری حاوی اسناد وزارت دفاع و قوه قضاییه ایران مربوط به شرکت کیمیا معدن. به گفته مقامات اطلاعاتی در خاورمیانه، تغییر این تاریخ به ایران امکان می‌داد که در گزارش خود به آژانس بگوید شرکت «کیمیا معدن» تا سال ۲۰۰۳ در همکاری با سازمان انرژی اتمی ایران در حوزه معدن اورانیوم فعال بوده است و این گونه جلوه دهد که این معدن غیرنظامی بوده و هیچ ارتباطی با فعالیت‌های نظامی اتمی نداشته است.
در نگاه مردم

خبرگزاری رویترز در یک گزارش بیان داشت که "پس از گذشت ۳ دهه از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، بسیاری از ایرانیان، به‌خصوص جوانان، علاقه‌شان به انقلاب اسلامی را از دست داده‌اند اما برنامهٔ هسته‌ای کشورشان همچنان برای‌شان غرورانگیز است. برای مثال در سال ۲۰۱۳ دو نوجوان ایرانی با نام‌های آریا. زارعی و علیرضا. خسروی در زمینهٔ فیزیک هسته‌ای به رتبه‌های بین‌المللی دست یافتند.
طی یک نظرسنجی که در تابستان سال ۱۳۹۱ در وبگاه شبکه خبر صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران انجام شد، در پاسخ به این سؤال که کدام شیوه را در قبال تحریم یکجانبه غرب ضد ایران ترجیح می‌دهند؟، ۶۳ درصد از پاسخ دهندگان خواستار توقف غنی‌سازی اورانیوم از سوی ایران در برابر لغو تدریجی تحریم‌های بین‌المللی شدند. بعدها تلویزیون ایران اعلام کرد صفحه نتایج نظر سنجی مذکور، مورد حمله اینترنتی قرار گرفته بوده است ولی مستندات این حمله و چگونگی وقوع آن را منتشر نکرد. همچنین در خصوص علت تأخیر در اعلام خبر حمله اینترنتی نیز نکته‌ای بیان نشد.
خبرگزاری اسرائیلی اورشلیم پست اما با استناد به یک نظرسنجی بیان داشت که «با وجود تحریم‌ها ایرانیان از برنامه هسته‌ای کشورشان حمایت می‌کنند.» طبق این نظرسنجی. در برابر این پرسش که آیای ایران باید به توسعه فعالیت‌های هسته‌ای ادامه دهد یا خیر، ۶۳ درصد پاسخ مثبت، ۱۷ درصد پاسخ منفی داده و ۱۹ درصد هم از پاسخ به این پرسش خودداری کرده‌اند.
مدیران

با توجه به حساسیت نظام جمهوری اسلامی ایران به مخفی نگاه داشتن اسامی کارکنان، مهندسان، دانشمندان، کارشناسان و مدیران پروژه اتمی ایران، هیچ فهرست کاملی از افراد یادشده در دست نیست.
با این همه برخی از مدیران ارشد پروژه اتمی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۵ عبارت‌اند از:[نیازمند منبع]
روسای جمهور وقت از ورود اولین سانتریفیوژ تا دستیابی ایران به چرخه کامل صنعت هسته ای: سید علی خامنه ای، اکبر هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی و محمود احمدی نژاد
علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران
غلام‌رضا آقازاده
محمود جنتیان، معاون سازمان انرژی اتمی ایران
علی رضا حسین پور، معاون سازمان انرژی اتمی ایران
جابر شمقدریی، رئیس پژوهشگاه علوم هسته‌ای ایران
حسین علی میرزاییان پور، مدیرعامل یو سی اف اصفهان
مهدی اصغریان، مدیرعامل تأمین تجهیزات هسته‌ای
علی اصغر سلطانیه، نماینده دائم ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
علی لاریجانی، سر مذاکره‌کننده ارشد (سابق) ایران
محمد سعیدی، معاون بین‌الملل سازمان انرژی اتمی ایران
سعید جلیلی، سر مذاکره‌کننده ارشد (سابق) ایران
علی شمخانی، سر مذاکره‌کننده ارشد ایران
علی اصغر زارعان، معاون سازمان انرژی اتمی ایران
نمونه‌ای از تبلیغات رسانه‌ای دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران در دهه ۵۰ خورشیدی؛ این روزنامه به بیان نقش زنان در برنامه هسته‌ای ایران پرداخته است.
پرچم آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
انرژی هسته‌ای:خیانت به خلق ما در روزنامه جمهوری اسلامی
اولین مذاکره هسته‌ای با سه کشور اروپایی، تهران (سعدآباد)، ۲۹ مهر ۱۳۸۲
طرح سه فوریتی به خط جواد کریمی قدوسی و امضای ۱۱۰ نماینده مجلس نهم شورای اسلامی
مذاکرات ژنو، محمدجواد ظریف، کاترین اشتون و وزرای خارجه گروه ۱+۵
تیم مذاکره ایران با حضور وزیر امورخارجه ایران جواد ظریف، معاون او عباس عراقچی، حسین فریدون، و نماینده ایران در سازمان ملل مجید تخت‌روانچی در گفتگو با جان کری و وِندی شِرمن در جریان مذاکرات هسته‌ای
خوش و بش بعد از رسیدن به توافق
اتم برای صلح

پدافند هوایی ایران در حوالی تأسیسات هسته‌ای نطنز.
هوشنگ اسدی

| هوشنگ اسدی | هوشنگ اسدی |
| --- | --- |
زاده: ۲۳ دی ۱۳۲۸ ‏(۷۵ سال) تهران
محل زندگی: پاریس 
پیشه: نویسنده، روزنامه‌نگار، مترجم و فعال حقوق بشر
ملیت: ایرانی
دانشگاه: دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
کتاب‌ها: نامه‌هایی به شکنجه‌گرم
همسر(ها): نوشابه امیری
وبگاه: وبگاه شخصی هوشنگ اسدی
هوشنگ اسدی (زادهٔ ۲۳ دی ۱۳۲۸ در تهران) نویسنده، روزنامه‌نگار و مترجم ایرانی است کتاب او نامه‌هایی به شکنجه‌گرم، در تابستان ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) برنده جایزه جهانی حقوق بشر شد او همچنین عضو شورای سردبیری روز آنلاین بود.
زندگی

هوشنگ اسدی رشته روزنامه‌نگاری را در دانشکده علوم اجتماعی به پایان برد. در دومین سال تحصیل -۱۳۴۹- توسط صدرالدین الهی رئیس دپارتمان روزنامه‌نگاری دانشکده، به روزنامه کیهان معرفی شد. ابتدا عضو سرویس حوادث بود. سپس به عنوان دبیر سرویس گزارش، معاون سردبیر شب، سردبیر شب، معاون سر دبیر به فعالیت پرداخت. در سال ۱۳۵۷ به عنوان یکی از اعضای اولین و آخرین شورای سردبیری کیهان انتخاب شد. شورای سردبیری شامل رحمان هاتفی، محمد بلوری، هوشنگ اسدی، مجتبی راجی و مهدی سحابی، به اتفاق آرا رحمان هاتفی را به عنوان سردبیر انتخاب کرد و هوشنگ اسدی، نماینده شورای تحریریه در شورای عمومی کیهان و مسئول مذاکره با گروه‌های سیاسی شد. اعضای شورای سردبیری در سال ۱۳۵۸ به همراه عده زیادی از نویسندگان و خبرنگاران تحریریه پاکسازی شدند.
هوشنگ اسدی همراه با گروهی از اخراج‌شدگان از کیهان مجله آفتاب را تأسیس کردند. این مجله هم مورد هجوم قرار گرفت و تعطیل شد. هوشنگ اسدی به روزنامه مردم رفت و تا زمان دستگیری در ۱۷ بهمن ۱۳۶۱ در این روزنامه به عنوان خبرنگار فعالیت داشت. او بعد از آزادی، به نام مستعار بهار ایرانی سردبیر مجله گزارش فیلم ۱۳۷۰ تا ۸۰ شد.
هوشنگ اسدی در سال ۱۳۸۲ به همراه همسرش نوشابه امیری به پاریس مهاجرت کرد. او در سال‌های مهاجرت، عضو مؤسس و شورای سردبیری روزآنلاین، روزنامه سبز و انجمن بین‌المللی روزنامه‌نگاران ایرانی بوده‌است.
نامه‌هایی به شکنجه‌گرم

هوشنگ اسدی کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم را به زبان فارسی نوشت. این کتاب در سال ۲۰۱۰ به انگلیسی ترجمه شد و در سال ۲۰۱۱ جایزه کتاب حقوق بشر را برای نویسنده‌اش به ارمغان آورد. نامه‌هایی به شکنجه‌گرم که به شکل نامه‌هایی خطاب به ناصر سرمدی پارسا که با نام مستعار «برادر حمید» بازجوی هوشنگ اسدی در زندان جمهوری اسلامی بود، نوشته شده و به شرح سال‌های زندان قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می‌پردازد.
هوشنگ اسدی در دستگیری سال ۱۳۵۴ با سیدعلی خامنه‌ای و مهدی کروبی دوتن از مقامات عالی‌رتبه آینده جمهوری اسلامی هم‌سلولی شد. بخشی از کتاب به شرح این دوران اختصاص دارد. در سایت رسمی آیت الله خامنه‌ای نیز از این خاطرات نقل قول‌هایی آمده‌است. در فیلم مستند خط و نشان رهبر که بخش فارسی تلویزیون بی‌بی‌سی در مورد سیدعلی خامنه‌ای تولید کرد با او، به عنوان مطلع دربارهٔ موضوع، مصاحبه شده‌است.
بخش‌هایی از کتاب نیز به رحمان هاتفی (حیدر مهرگان) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی اختصاص دارد که در سال ۱۳۶۲ دستگیر و بعد از شکنجه‌های وحشتناک در ۱۹ تیر ۱۳۶۲ در سلول خود دست به خودکشی زد. دربارهٔ نحوه خودکشی او دو روایت هست: خود را با پیژامه زندان به دار آویخت یا رگهای دستان خود را جوید.
کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم به زبان‌های انگلیسی، هلندی و لهستانی ترجمه شده‌است.
نسخه فارسی کتاب در تاریخ سوم فوریه ۲۰۱۳ توسط نشر اچ اند اس مدیا در لندن منتشر شد. این کتاب در ۶۰۰ صفحه و در قطع وزیری و به قیمت ۴۰ دلار منتشر شده‌است.
آثار

هوشنگ اسدی، علاوه بر کتاب نامه‌هایی به شکنجه‌گرم، آثار دیگری به این شرح دارد:
آثار > تالیفات

نان (مجموعه داستان) تهران: ۱۳۵۹
گربه (رمان) انتشارات باران، سوئد:۱۳۸۶
امیر بانو و دو دفتر دیگر - نشر «ناکجا»، پاریس، ۱۳۹۳
فصل مروارید و سه دفتر عاشقانهٔ دیگر- نشر «ناکجا»، پاریس، ۱۳۹۳
سه دفتر عاشقانه برای سه معشوقه خیالی (مجموعه شعر) نشر اچ اند اس مدیا، لندن، ۱۳۹۴
دختر مرضیه (دو داستان) نشر اچ اند اس مدیا، لندن، ۱۳۹۵
پل‌های تبعیدی پاریس (مجموعه شعر دو زبانه فارسی- فرانسوی) نشر ناکجا، پاریس ۱۳۹۸
هفتاد شعر میان دو بوسه (مجموعه شعر) نشر مهری، لندن۱۳۹۸
آثار > ترجمه

عصر قهرمان، ماریو وارگاس یوسا، انتشارات مهناز
ژنرال درهزار توی خود، گابریل گارسیا مارکز، دوچاپ نخست: انتشارات مهناز - چاپ سوم: نشر ثالث
گردهمایی خانوادگی، تی. اس. الیوت، انتشارات اصفهان
«آوای وحش»، جلک لندن، نشر ثالث، ۱۳۹۶
آثار > مقالات

هوشنگ اسدی از شش سال پیش هر هفته در وبگاه روز آنلاین تحت عنوان نام نگاه هفته به شرح و تحلیل مسائل روز می‌پردازد. اسدی مقالات متعددی هم دربارهٔ موضوعات هنری دارد ازجمله مقاله جدایی نادر از جنبش که نگاهی متفاوت به فیلم جدایی نادر از سیمین دارد. برخی از مقالات او به این شرح است:
من شاهم
شاه رفت، خامنه‌ای آمد
ما همه سرباز توایم خامنه‌ای
آغاز خلافت اسلامی
جلادها هم می‌میرند…
مصاحبه برنامه پارازیت با هوشنگ اسدی
سیکورسکی اس-۳۹

| سیکورسکی اس-۳۹ | سیکورسکی اس-۳۹ |
| --- | --- |
کاربری: کشتی پرنده
تولیدکننده: سیکورسکی
سیکورسکی اس-۳۹ (به انگلیسی: Sikorsky_S-39) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع کشتی پرنده ساخت شرکت سیکورسکی است.
ارکوپ

| ارکوپ | ارکوپ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد سبک
تولیدکننده: Engineering and Research Corporation
طراح: Fred Weick
نخستین پرواز: ۱۹۳۷
وضعیت: لغو شد
ساخته‌شده: ۱۹۴۰–۱۹۶۹
تعداد ساخته‌شده: ۵٬۶۸۵
هزینه هر فروند: US$۲٬۶۶۵–۹٬۲۹5 (1941)
ارکوپ (به انگلیسی: ERCO_Ercoupe) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد سبک ساخت شرکت Engineering and Research Corporation است. هواگرد ارکوپ نخستین پروازش را در ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۵٬۶۸۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Fred Weick بود.
فوتبال داخلی آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سان خوزه سابر کتز و ناوشکنان کلمب در آرنا باول ایکس ایکس آی، بازی قهرمانی سال ۲۰۰۷در ای اف ال: سان خوزه سابر کتز و ناوشکنان کلمب در آرنا باول ایکس ایکس آی، بازی قهرمانی سال ۲۰۰۷در ای اف ال
لقب(ها): فوتبال آرنا، فوتبال، گریدرون فوتبال
نخستین مسابقه: دهه ۱۸۹۰
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
برخورد: کامل
اعضاء تیم: ۸ در یک زمان
رده‌بندی: فوتبال حرفه ای داخل سالن
فوتبال داخلی آمریکا یا فوتبال آرنا ، گونه ای از فوتبال گریدرون  می باشد که در زمین‌های مستوری در قطر های هاکی روی یخ  بازی می‌شود. در حالی که فقره از لیگی به لیگ نظیر گوناگون می باشد، قانون های فوتبال داخل سالن به گونه ای درست شده اند که امکان بازی در یک میدان کم وسعت تر را مهیا می کند. این فوتبال از فوتبال سنتی آمریکایی یا کانادایی که در استادیوم‌های گسترده تر یا در مکان های باز انجام می گیرد متفاوت می باشد، گرچه مقدار زیادی بازی فوتبال اولیه دانشکده در زمین‌های بزرگ یا کمابیش بزرگ در شیکاگو کالیسیئوم (دهه ۱۸۹۰) و مرکز اجماع آتلانتیک سیتی (دهه ۱۹۳۰ و دهه ۱۹۶۰) کمک کرد تا دیده شود که فوتبال را می توان به نام یک بازی داخل سالن بازی نمود.
جبران خسارت

کل تیم های کنونی فوتبال داخل سالن در سطح لیگ کوچک یا نیمه حرفه ای مشغول بازی با یکدیگر می باشند. متوسط حقوق بازیکنان در لیگ فوتبال آرنا ۱,۸۰۰دلار آمریکا در هر بازی در سال ۲۰۰۸ بود. این نزدیک یک چهارم لیگ فوتبال کانادا (معادل شازی شده برای تورم) می باشد. بازیکنان ای اف ۲ برای هر بازی ۲۵۰ دلار حقوق می گرفتند و ای آی اف ای و آی اف ال در هر بازی ۲۰۰ دلار در هر بازی حقوق داشتند. آی اف ال در سال ۲۰۱۲ برای بیشتر بازیکنان ۸۸۵ دلار برای هر بازی پرداخت نمود که این رقم در سال ۲۰۱۳ به ۹۴۰ دلار در هر بازی افزایش پیدا کرد (گرچه بازیکن ها در آن وقت ناچار بودند هزینه مسکن خودشان را که پیش از این در لیگ عرضه می‌کرده بودند) پرداخت نمایند. کوارتربک های آغازین ۳۰۰ دلار جایزه برای هر بازی کسب می نمایند.  از سال ۲۰۱۹، آ اف ال به ازای هر بازی ۲۰۰ تا ۳۰۰ دلار پرداخت می کند و برای هر پیروزی ۲۵ دلار انعام اخذ می کند.  اف سی اف در ایام هفته ای ۴۰۰ تا ۷۵۰دلار پرداخت می کند.
لیگ ها

فهرست زیر فهرستی از لیگ های فوتبال حرفه ای و داخل سالن می باشند:
لیگ ها > لیگ های کنونی

لیگ فوتبال داخل سالن ؛ از سال ۲۰۰۸–تاکنون(۱۷ سال)
قهرمانان فوتبال داخل سالن ; از سال ۲۰۱۵–تاکنون(۱۰ سال)
لیگ آرنا ملی ؛ از سال ۲۰۱۷–تاکنون (۸ سال)
لیگ آرنا آمریکا ؛ از سال ۲۰۱۸–تاکنون (۷ سال)
کنگره فوتبال غرب آمریکا از سال ۲۰۱۹–تاکنون (۶ سال)
فوتبال کنترل شده توسط هواداران ، از سال۲۰۲۱–تاکنون (۴ سال)
انجمن فوتبال آرنا ، از سال ۲۰۲۱–تاکنون (۴ سال)
وویچیخ اونولت

| وویچیخ اونولت Wojciech Unolt | وویچیخ اونولت Wojciech Unolt |
| --- | --- |
کاردار لهستان در ایران: کاردار لهستان در ایران
دوره مسئولیت اوت ۲۰۱۸ – ژوئن ۲۰۱۹: دوره مسئولیت اوت ۲۰۱۸ – ژوئن ۲۰۱۹
رئیس‌جمهور: آندژی دودا
نخست‌وزیر: ماتئوش موراویه‌تسکی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
پیشه: روزنامه‌نگار، دیپلمات، مترجم
وویچیخ اونولت (لهستانی: Wojciech Unolt) – یک دیپلمات، مترجم و خبرنگار لهستانی است.