stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جفری کوتیک

جفری کوتیک (به انگلیسی: Jeffrey Kotyk)، نویسنده و محقق تاریخ (دکترا، دانشگاه لیدن، ۲۰۱۷) است. او رابطه بین چین و جهان گسترده‌تر را در اواخر دوران باستان با تمرکز ویژه بر انتقال علوم (نجوم، ستاره‌شناسی، پزشکی و متالورژی) به شرق آسیا مورد بررسی قرار داده است. تحقیقات او همچنین مطالعات بودایی و تاریخ ژاپن را پوشش داده است. نظرسنجی اخیر او، طالع بینی و جادوی اختری در ژاپن در کتاب راهنمای مطالعات تانتریک آکسفورد (۲۰۲۴) ظاهر شده است. او نویسنده کتاب روابط چین و ایران و چین و عربی در اواخر باستان: چین و اشکانیان، ساسانیان و اعراب در هزاره اول (بریل، ۲۰۲۴) است که یک مطالعه جامع دربارهٔ روابط تاریخی غرب و شرق آسیا است. او همچنین متون کلاسیک بودایی چینی را ترجمه کرده است.
کیم مین آه (بازیگر)

| کیم مین آه | کیم مین آه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه زنان سونگ‌شین (دپارتمان رسانه و بازیگری تصویری)
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۹–اکنون
کیم مین آه (کره‌ای: 김민아؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۵) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی خانم مستقل جی اون ۲، دوباره به پایان رسید و دنیای ۱۷ سالگی من شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | لاو ولاگ | جونگ می سو |  |
| ۲۰۱۹ | Ghost VRos | سو آن |  |
| ۲۰۱۹ | خانم مستقل جی اون ۲ | می نا |  |
| ۲۰۲۰ | دوباره به پایان رسید | سو هه گو |  |
| ۲۰۲۰ | دنیای ۱۷ سالگی من | کیم سو بین |  |
| ۲۰۲۰ | یه جورایی | هیون جه هی |  |
ساز سحرآمیز

| ساز سحرآمیز | ساز سحرآمیز |
| --- | --- |
نویسنده: محمد چرمشیر
کارگردان: ستاره پسیانی
تاریخ نخستین نمایش: ۱۳۷۷
جای نخستین نمایش: تئاتر شهر (جشنواره عروسکی)
ساز سحرآمیز نمایشنامه‌ای چاپ‌نشده از محمد چرمشیر است که در جشنواره عروسکی سال ۱۳۷۷، با کارگردانی ستاره پسیانی، در سالن اصلی تئاتر شهر به‌روی صحنه رفت.
ملکه جیندوک

برای دیدن سریالی در مورد ملکه جیندوک، رویای فرمانروای بزرگ را ببینید.
ملکه جیندوک (۶۴۷ تا ۶۵۴ میلادی) جانشین ملکه سوندوک، بیست و هشتمین فرمانروای شیلا و دومین ملکه‌ای بود که از ۶۴۷ تا ۶۵۴ میلادی فرمانروایی می‌کرد. او دومین ملکه حاکم شیلا بود. او طی حکومتش بارها به تانگ سفر کرد و سعی کرد روابط معمولی با بکجه داشته باشد.
| ملکه جیندوک | ملکه جیندوک |
| --- | --- |
یووانگ : یووانگ 
آرامگاه ملکه جیندوک: آرامگاه ملکه جیندوک
ملکه شیلا: ملکه شیلا
پیشین: ملکه سوندوک
جانشین: ته‌جونگ‌مویول
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ملکه جیندوک: ملکه جیندوک
هانگول: 진덕여왕
هانجا: 眞德女王
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jindeok Yeowang
مک‌کیون–ریشاور: Chindŏk Yŏwang
ملکه جیندوک پس از ملکه سوندوک دومین پادشاه زن در کره بود. 
او آخرین بازمانده از نسل سونگول بود و زادنام او کیم سونگمان بود.
پدرش کیم گوبان کوچک‌ترین برادر پادشاه جین پیونگ بود.
مادرش هم بانو ولمیونگ بود.
در طول ۷سال حکومتش مهم‌ترین نگرانی ملکه جیندئوک سیاست‌های خارجی بود.
وی با کمک فرمانده کیم یوشین توانست دفاع شیلا را تقویت کند.
گفته میشود ملکه جیندوک شعری نوشته است و آن را برای امپراطور چین فرستاده.
در سامگوک ساگی از ملکه جیندوک به عنوان زنی زیبا و قد بلند یاد کرده است.
وی همچنین سیستم جمع‌آوری مالیات پومسو را گسترش داد.
مقبره وی بر روی تپه ای در شهر گیونگجو واقع شده‌است.
او توانست شیلا را تقویت کند و دفاع خود را تقویت کند و روابط با چین را مستحکم کند. او با تلاش های خود پایه و اساس اتحاد سه پادشاهی را پایه گذاری کرد: پادشاهی شیلا ، پادشاهی بکجه و پادشاهی گوگوریو.
خانواده سلطنتی
•پدر
کالمونوانگ گوکبان
•مادر
شاهزاده وونمیونگ
ریکاردو ملگراتی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۷ ژوئن ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  مونتزا
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  پونتدرا
شمارهٔ پیراهن:  ۳۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۱۲:  اینتر میلان
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  چزنا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۸ |  چزنا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← کومو (قرضی) |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← سودتیرول (قرضی) |  ۳۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← پرو ورچلی (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← Prato (قرضی) |  ۲۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  آرتزو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  سیه‌نا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  AE Prat |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  آرتزو |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  Imolese |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  پونتدرا |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۰ |  زیر۱۷ ایتالیا |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  زیر ۱۹ ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۲. 
ریکاردو ملگراتی (انگلیسی: Riccardo Melgrati؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال چزنا، باشگاه فوتبال کومو، و باشگاه فوتبال پرو ورچلی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
اوکانتو، ویسکانسین

City
| Oconto | Oconto |
| --- | --- |
City: City
ایالت: ویسکانسین
County: Oconto
حکومت: حکومت
 • شهردار: Tom Fulton
 • Administrator/Clerk/Treasurer: Linda M. Belongia
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۴ مایل مربع (۱۹٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۹ مایل مربع (۱۷٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۵ مایل مربع (۱٫۲ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴٬۷۰۸
 • تراکم: ۶۴۰/مایل مربع (۲۵۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 54153
کد منطقه: 920
وبگاه: وبگاه رسمی
اوکانتو، ویسکانسین  (به انگلیسی: Oconto) شهری در شهرستان اوکانتو ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۸۶۹ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۴٬۵۱۳ نفر جمعیت داشته‌است.
فیلیپ لکلرک (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Philippe Leclerc
زادروز:  ۷ اوت ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال)
زادگاه:  آمین
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۸–۱۹۸۰:  باشگاه فوتبال نانسی
۱۹۸۰–۱۹۸۵:  باشگاه فوتبال نانت
۱۹۸۵–۱۹۸۷:  باشگاه فوتبال نانسی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۰ |  شاموا نیورتایس |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۳ |  پواتیه |  ? |  (?) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فیلیپ لکلرک (انگلیسی: Philippe Leclerc؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۶۹) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
قشلاق گنگ

مکان
| قشلاق گنگ | قشلاق گنگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۴۱′۱۹″ شمالی ۵۰°۲۷′۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۸۸۶۱°شمالی ۵۰٫۴۵۱۹۴°شرقی﻿ / 35.68861; 50.45194: مختصات: ۳۵°۴۱′۱۹″ شمالی ۵۰°۲۷′۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۸۸۶۱°شمالی ۵۰٫۴۵۱۹۴°شرقی﻿ / 35.68861; 50.45194
استان: البرز
شهرستان: اشتهارد
بخش: پلنگ‌آباد
دهستان: جارو
جمعیت: ۱۴۶ نفر (سرشماری ۹۵)
قشلاق گِنگ، روستایی از توابع بخش پلنگ‌آباد شهرستان اشتهارد در استان البرز ایران است. ریشه نام این روستا کلمه ای آذری است (گِنگ؛ Geng) که دهداری منطقه به اشتباه بر روی تابلوی ورودی این روستا واژه گُنگ (Gong) را بکار بُرده و با اعتراض اهالی روستا مواجه گردید. یک رودخانه با همین نام (گِنگ) در روستا وجود دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان جارو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۴ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
مردم این روستا به زبان ترکی آذربایجانی سخن می گویند.
داستان‌های جاتکه

تانکای بوتانی از جاتکه‌ها، قرن ۱۸ تا ۱۹، فاجودینگ گونپا، تهیمفو، بوتان.
داستان‌های جاتَکه (Jātaka) مجموعه‌ای بزرگ از ادبیات بومی هند است که موضوعات آن مربوط به زاده شدن‌های قبلی گوتاما بودا در قالب انسان و حیوان است. جاتکه‌ها داستان‌های تولدهای پیشین بوداست که در ترکیب با قصه‌ها و افسانه‌های عامیانه، به صورت داستان‌هایی پندآموز در ادبیات بودایی برای آموزش اصول اعتقادی آیین بودا به عامه مردم شکل گرفت. یکی از این داستان‌ها به نام وِسَنْتْرَه جاتَکَه به یکی از زبان‌های ایرانی به نام زبان سغدی که در قسمتی از شمال و شرق ایران بزرگ رایج بوده، باقی مانده‌است.
در بودیسم ترواده، جاتکه‌ها یک زیرگروه از متون دینی پالی به‌شمار می‌آیند که در خداکا نیکایا از سوترا پیتاکا گنجانده شده‌است. اصطلاح جاتکه ممکن است به تفسیر سنتی این کتاب نیز اشاره داشته باشد. تاریخ این داستان‌ها بین ۳۰۰ سال قبل از میلاد تا ۴۰۰ بعد از میلاد است.
فرقه‌های مهاسامگیکا سایتیکا از منطقه آندرا، جاتکه‌ها را به عنوان ادبیات متعارف در نظر گرفتند.
به گفته‌ای‌کی واردر، جاتکه‌ها پیش‌درآمدهای مختلف زندگی‌نامه‌های افسانه‌ای بودا هستند که در تاریخ‌های بعدی ساخته شده‌اند. اگرچه بسیاری از جاتکه‌ها از دوره‌های اولیه نوشته شده‌اند که زندگی‌های قبلی بودا را توصیف می‌کنند، مطالب زندگی‌نامه ای بسیار کمی در مورد زندگی خود گوتاما ثبت شده‌است.
جاتکه-مالای آریا سورا به زبان سانسکریت ۳۴ داستان جاتکه را ارائه می‌دهد. در غارهای آجانتا، صحنه‌های جاتکه با نقل‌قول‌هایی از آریا شورا، با خط‌نویسی قرن ششم حک شده‌است. این متن قبلاً در سال ۴۳۴ پس از میلاد به چینی ترجمه شده بود. بوروبودور شامل تصاویری از تمام ۳۴ جاتکه از جاتکه مالا است.
درون‌مایه

در این داستان‌ها بودای آینده ممکن است به عنوان یک پادشاه، یک طرد شده، یک خدا، یک فیل ظاهر شود – اما، به هر شکلی که باشد، فضیلتی را به نمایش می‌گذارد که داستان سعی در القای آن دارد. غالباً، داستان‌های جاتکه شامل گروه گسترده‌ای از شخصیت‌ها می‌شود که با یکدیگر تعامل می‌کنند و به مشکلات مختلفی دچار می‌شوند - در نتیجه شخصیت بودا برای حل همه مشکلات مداخله می‌کند و پایان خوشی را رقم می‌زند.
داستان‌های جاتکه به عنوان بخشی از سوتاپیتاکای متون دینی پالی، داستان‌هایی از زندگی گذشته بودا است، زمانی که او یک بوداسف بود و تلاش می‌کرد تا پارامیتاها (ویژگی‌های شخصیتی) را کامل کند. در این داستان‌ها بوداسف گاهی حیوان بود، گاهی انسان و گاهی خدا. در برخی از داستان‌های جاتکه، بوداسف سطح اولیه اخلاقیات پنج دستور را زیر پا می‌گذارد. با این حال، او هرگز دستور پرهیز از دروغ گفتن را زیر پا نمی‌گذارد. برخی از این داستان‌ها بسیار قدیمی هستند و حتی به دوران پیش از بودایی بازمی‌گردند، اما برخی دیگر نسبتاً متاخرند و پس از مرگ بودا یا پارینیبانا نوشته شده‌اند. ترکیب کنونی متن‌ها مربوط به بازه بین قرن سوم قبل از میلاد و قرن دوم میلادی است. ۵۴۷ داستان جاتکه وجود دارد و ۱۰ جاتکهٔ آخر در نقاشی‌های دیواری به تصویر کشیده شده‌است.
تأثیرات

جاتکهٔ تراوادا شامل ۵۴۷ شعر است که کمابیش با تعداد فزاینده ای از بیت‌ها مرتب شده‌اند. به گفته پروفسور فون هینوبر، تنها ۵۰ مورد آخر گونه‌ای نوشته شده بود که به تنهایی و بدون تفسیر قابل فهم باشند. بسیاری از داستان‌ها و مایه‌های داستانی موجود در جاتکه، مانند خرگوش ماه داستان شاجاتکه (داستان‌های جاتکه: شماره ۳۱۶)، در بسیاری از زبان‌ها و رسانه‌های دیگر یافت می‌شوند. برای مثال، میمون و تمساح؛ لاک‌پشتی که نمی‌توانست دست از صحبت کردن بردارد و خرچنگ و درنا که در پنچاتنترا (کلیله و دمنه) هندو نیز آمده همه بر ادبیات جهان تأثیر گذاشته و مشهورند. بسیاری از داستان‌ها ترجمه‌هایی از پالی هستند، اما برخی دیگر از سنت‌های شفاهی بومی قبل از آثار پالی گرفته شده‌اند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Francis, Henry Thomas (1916). Jātaka tales, Cambridge: University Press
Gaffney, Sean (2018) sKyes pa rabs kyi gleṅ gźi (Jātakanidāna): a critical edition based on six editions of the Tibetan bKa' 'gyur. Indica et Buddhica Jātakanidāna, vol. I. Oxford: Indica et Buddhica. شابک ‎۹۷۸−۰−۴۷۳−۴۴۴۶۲−۴ (Open Access PDF).
Gaffney, Sean (2019) sKyes pa rabs kyi gleṅ gźi (Jātakanidāna): Prologue to the Birth Stories: an English translation of a critical edition based on six editions of the Tibetan bKa' 'gyur. Indica et Buddhica Jātakanidāna, vol. II. Oxford: Indica et Buddhica. شابک ‎۹۷۸−۰−۴۷۳−۵۰۲۶۱−۴ (Open Access PDF).
Grey, Leslie (1990). Concordance of Buddhist Birth Stories, Oxford: Pali Text Society. (Tabulates correspondences between various jataka collections)
Horner, Isaline Blew; Jaini, Padmanabh S. (1985). Apocryphal Birth-stories (Paññāsa-Jātaka), London; Boston: Pali Text Society, distributed by Routledge & Kegan Paul. شابک ‎۹۷۸۰۸۶۰۱۳۲۳۳۲
Jacobs, Joseph (1888), The earliest English version of the Fables of Bidpai, London Google Books (edited and induced from The Morall Philosophie of Doni by Sir Thomas North, 1570)
Khan, Noor Inayat (1985). Twenty Jataka Tales, Inner Traditions
Martin, Rafe (1998) "The Hungry Tigress: Buddhist Myths, Legends and Jataka Tales". شابک ‎۰۹۳۸۷۵۶۵۲۴
Rhys Davids, T.W. (1878). Buddhist birth-stories: Jataka tales. The commentarial introd. entitled "Nidanakatha; the story of the lineage". Translated from V. Fausböll's ed. of the Pali text, London: G. Routledge
Shaw, Sarah (2006). The Jatakas: Birth Stories of the Bodhisatta, New Delhi: Penguin Books
Skilling, Peter (2006). Jataka and Pannasa-jataka in South-East Asia, Journal of the Pali Text Society 28, 113-174
جاتکه
دخترم فرح

دخترم فرح نام کتابی جعلی منسوب‌شده به فریده دیبا مادر فرح پهلوی و مادرزن محمدرضا پهلوی است.
هویت سازندگان کتاب

سازندگان کتاب  دخترم فرح مدعی هستند که این کتاب ترجمه‌ای به فارسی است، در حالی که چنین کتابی در هیچ زبان دیگری منتشر نشده است. فردی به نام «الهه رئیس‌فیروز» که مترجم این کتاب جعلی معرفی شده و همچنین «احمد پیرانی» که ویراستار کتاب معرفی شده است، نام‌هایی هستند که هویت حقیقی ندارند. این کتاب در ایران و توسط انتشارات به‌آفرین منتشر شده است.
گیم آواردز ۲۰۲۴

Award
| گیم آواردز ۲۰۲۴ | گیم آواردز ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
تاریخ: ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-12-۱۲)
مکان: تماشاخانه پیکاک لس آنجلس
کشور: ایالات متحده
میزبان: جف کیلی
نکات مهم: نکات مهم
بیشترین دفعات برد: آسترو بات(۴)
بیشترین دفعات نامزدی: آسترو بات  تولد دوباره فاینال فانتزی ۷ (۷)
بازی سال گیم آواردز : آسترو بات
وبگاه: thegameawards.com
پوشش تلویزیونی/رادیویی: پوشش تلویزیونی/رادیویی
مدت زمان: ۳ ساعت ۱۲ دقیقه
شمار بیننده‌ها: ۱۵۴ میلیون
تهیه‌کننده: جف کیلی کیمی کیم
کارگردان: Richard Preuss
 → ۲۰۲۳  گیم آواردز  ۲۰۲۵ ← :  → ۲۰۲۳  گیم آواردز  ۲۰۲۵ ← 
گیم آواردز ۲۰۲۴ (انگلیسی: The Game Awards 2024)  نام مراسم اهدا جوایز به بهترین بازی‌های سال ۲۰۲۴ که در ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴ برگزار خواهد شد. این یازدهمین مراسمی بود که همانند دوره‌های قبل توسط جف کیلی میزبانی شد و در حضور تماشاگران در تئاتر مایکروسافت در لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار می شود. مراسم توسط گیم اواردز به صورت زنده برگزار خواهد شد و همزمان در بیش از سی پلتفرم آنلاین در سراسر جهان شامل فیس‌بوک، اینستاگرام، استیم، تیک تاک، توییچ، یوتیوب و اکس پخش زنده می شود. در این دوره برای اولین بار بازی های محتوای قابل دانلود، ریمیک و ریمستر میتوانند به عنوان یک بازی مستقل در بخش های مختلف شرکت کنند.
نامزدهای این مراسم ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴ اعلام شدند که در آن تولد دوباره فاینال فانتزی ۷ و آسترو بات با ۷ نامزدی، بیشترین نامزدی را دریافت کردند. برنده این مراسم با ۹۰ درصد رای کارشناسان و ۱۰ درصد رای داوران انتخاب شد که در آن آسترو بات بهترین بازی سال و همچنین با دریافت ۴ جایزه بیشترین تعداد جایزه را دریافت کرد.
بازی‌های معرفی شده

در این مراسم، بازی‌هایی که قصد انتشار در آینده را دارند، به صورت پیش‌نمایش معرفی شدند که به شرح زیر است:
ویچر ۴
الدن رینگ نایت‌رین
مافیا: کشور قدیمی
میان‌کهکشانی: پیامبر مرتد
اونیموشا: راه شمشیر
سرزمین‌های مرزی ۴
پال‌ورلد
کویر زرشکی
دایینگ لایت: هیولا
نینجا گایدن: خشمگین
آخرین بازمانده از ما، قسمت ۲ (نسخه ریمستر کامپیوتر)
اوکامی ۲
پروژه قرن
ریمچ
جوایز > نامزدهای چندتایی

| تعداد نامزدها | نام بازی |
| --- | --- |
۷: آسترو بات
۷: تولد دوباره فاینال فانتزی ۷
۶: متافور: ریفانتزیو
۵: الدن رینگ: سایه اردتری
۵: افسانه سیاه: ووکونگ
۵: بالاترو
۵: سایلنت هیل ۲
۴: هل دایورز ۲
۴: ندای وظیفه: بلک آپس ۶
۴: حماسه سنوئا: هل‌بلید ۲
۳: جنگ ستارگان: قانون شکنان
۳: نوا
۲: فورتنایت
۲: منر لردز
۲: شاهزاده ایرانی: تاج گمشده
۲: استلار بلید
۲: تکن ۸
۲: افسانه زلدا: طنین حکمت
۲: مثل یک اژدها: ثروت بی نهایت
۲: دیابلو ۴: مخزن نفرت
اوزه‌بیو

برای بازیکن فوتبال اسپانیایی، اوزه‌بیو ساکریستن را ببینید.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 اوزه‌بیو با بنفیکا در سال ۱۹۷۳:  اوزه‌بیو با بنفیکا در سال ۱۹۷۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  اوزه بیو داسیلوا فریرا
زادروز:  ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۴۲
زادگاه:  ماپوتو، موزامبیک پرتغال
تاریخ مرگ:  ۵ ژانویهٔ ۲۰۱۴ (۷۱ سال)
محل مرگ:  لیسبون، پرتغال
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۶۰ |  دسپورتوس ماکساکویین |  ۴۲ |  (۷۷) |
| ۱۹۶۰–۱۹۷۵ |  بنفیکا |  ۳۰۱ |  (۳۱۷) |
| ۱۹۷۵ |  مینوتمن |  ۷ |  (۲) |
| ۱۹۷۵ |  مونتری |  ۱۰ |  (۱) |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۶ |  تورنتو متروس-کورآتیا |  ۲۵ |  (۱۸) |
| ۱۹۷۶ |  بیرامار |  ۱۲ |  (۳) |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |  کوییک سیلورز |  ۱۷ |  (۲) |
| ۱۹۷۷–۱۹۷۸ |  یو. اف. سی. آی تومار |  ۱۲ |  (۳) |
| ۱۹۷۸–۱۹۷۹ |  نیوجرسی آمریکنز |  ۴ |  (۵) |
| مجموع |   |  ۴۳۰ |  (۴۲۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۱–۱۹۷۳ |  پرتغال |  ۶۴ |  (۴۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تمبر یادبود اوزه‌بیو سال ۱۹۶۸
اوزه‌بیو داسیلوا فریرا (به پرتغالی: Eusébio da Silva Ferreira) (زاده ۲۵ ژانویه ۱۹۴۲ – درگذشته ۵ ژانویه ۲۰۱۴) مهاجم سابق تیم ملی فوتبال پرتغال بود. از وی به عنوان یکی از بهترین بازیکن‌ های تاریخ فوتبال نام برده می‌شود. اوزه‌بیو اولین برنده پرتغالی توپ طلای اروپا و آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶ لندن بود.
ابتدای زندگی

اوزه‌بیو داسیلوا فریرا در تاریخ ۲۵ ژانویه سال ۱۹۴۲ در لورنزو مارکز موزامبیک به دنیا آمد.
اوزه بیو فوتبال را در ۱۵ سالگی در باشگاه اسپورتینگ لورنزو مارکز، شعبه‌ای از باشگاه اسپورتینگ لیسبون پرتغال آغاز کرد. بنفیکا، بزرگ‌ترین رقیب تیم لیسبونی، اوزه‌بیو را پس از ورودش به اروپا به خدمت خود درآورد. کاشف او و بزرگ‌ترین حامی‌اش نیز مربی آن زمان بنفیکا، بلا گاتمن بود.
بنفیکا

اوزه‌بیو (با لقب مروارید سیاه و نیز پلنگ سیاه) با تیم بنفیکا سه بار قهرمان باشگاه‌ها و پنج بار قهرمان جام حذفی پرتغال و در سال ۱۹۶۲ با غلبه بر رئال مادرید قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. در برابر رئال که به پیروزی ۵ بر ۳ بنفیکا انجامید، اوزه‌بیو دو گل تیمش را به ثمر رساند.
وی در سال‌های ۱۹۶۴، ۱۹۶۸، ۱۹۷۰ و ۱۹۷۳ آقای گل لیگ پرتغال شد و در سال ۱۹۶۸ با ۴۲ گل زده، اولین کفش طلا را به عنوان برترین گلزن لیگ‌های اروپایی تصاحب کرد و این شاهکار را در سال ۱۹۷۳ نیز با ۴۰ گل زده تکرار کرد. وی در ۳۰۱ باری که برای بنفیکا به میدان رفت، ۳۱۷ گل زد و ۴۱ گل نیز در ۶۴ بار حضورش در تیم ملی پرتغال به ثمر رساند.
آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶

اوزه‌بیو در جام جهانی ۱۹۶۶ با ۹ گل زده، آقای گل جام جهانی انگلیس شد. او با شوت‌های فوق‌العاده، دریبل‌های عالی و سرعتی بسیار بالا به یکی از پدیده‌های استثنایی تورنمنت تبدیل شد و تیم ملی پرتغال را به مقام سوم جام رساند.
از او در آفریقا به عنوان یکی از اولین ستاره‌های جهانی فوتبال این قاره تجلیل شد. دیدار مرحله یک چهارم نهایی جام جهانی در مقابل تیم شگفتی آفرین کره شمالی که پیش از آن ایتالیا را حذف کرده بود، فراموش نشدنی است. در این بازی پرتغال با سه گل از حریف عقب بود، هم تیمی‌های اوزه‌بیو شکست را پذیرفته بودند که اوزه‌بیو همه چیز را عوض کرد. او چهار گل زد و یک گل نیز ساخت تا در نهایت پرتغال با نتیجه ۵ بر ۳ پیروز میدان شود.
او در سال ۱۹۷۰ به عنوان اولین بازیکن فوتبال جایزه مرد سال اروپا را دریافت کرده و در سال ۱۹۷۳ نیز این افتخار را تکرار کرد.
انتقال به آمریکای شمالی

اوزه‌بیو در سال ۱۹۷۵ اروپا را ترک کرد و به تیم بوستون مینتمن در لیگ فوتبال آمریکای شمالی پیوست. تنها بعد از هفت بازی و زدن دو گل، به تیم مکزیکی سی.اف. مونتری منتقل شد. در اینجا هم مدت زیادی نماند و در سال ۱۹۷۶ به لیگ آمریکای شمالی برگشت و به عضویت تیم تورونتو متروس-کرواتیا درآمد. برای این تیم کانادایی ۱۸ گل در ۲۵ بازی زد و قهرمانی آمریکای شمالی را به دست آورد. پس از این فصل به تیم بیرا مار پرتغال رفت و یک بار دیگر به آمریکای شمالی و تیم لاس وگاس کوئیک سیلور رفت. این تیم را هم بعد از ۱۷ بازی و زدن ۲ گل ترک کرد. یک ماه در تیم تومار پرتغال بازی کرد و یک مرتبه دیگر به آمریکا رفت و در تیم دسته دومی نیوجرسی آمریکن بازی کرد.
بازگشت به بنفیکا به عنوان مربی

اوزه‌بیو در سال ۱۹۸۰ به پرتغال برگشت و مربی تیم جوانان بنفیکا شد. در سال ۱۹۸۷ کمک مربی تیم بزرگسالان شد و با این تیم درسال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۰ به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید. در هر دو بازی اما، بنفیکا مغلوب و نایب قهرمان شد.
از سال ۱۹۹۲ اوزه‌بیو به عنوان مشاور برای بنفیکا و نیز برای فوتبال پرتغال فعالیت می‌کرد. او بازیکن فوتبالی بود که در پرتغال و نیز خارج از مرزهای این کشور محبوب فوتبال‌دوستان بود.
درگذشت

خبرگزاری پرتغالی «لوسا» با انتشار خبر مرگ آقای گل جام جهانی ۱۹۶۶ در ساعت ۳:۳۰ بامداد، ایست قلبی را دلیل مرگ «پلنگ سیاه» اعلام کرده‌است. وی بر اثر مشکلات تنفسی و قلبی صبح روز یکشنبه ۵ ژانویه ۲۰۱۴ در سن ۷۱ سالگی در شهر لیسبون در گذشت.
افتخارات

مرد سال فوتبال پرتغال در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۳
بازیکن سال اروپا و برنده توپ طلای اروپا در سال ۱۹۶۵
قهرمانی جام در جام اروپا را در پایان فصل ۶۲–۱۹۶۱
۵ قهرمانی در جام حذفی پرتغال با بنفیکا
۱۰ قهرمانی در لیگ پرتغال با بنفیکا
از راست:اوزه‌بیو، برایان جوی، پله
رالی شیلی ۲۰۲۳

رالی شیلی ۲۰۲۳ (همچنین به عنوان رالی شیلی بیوبیو ۲۰۲۳ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که از ۲۸ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۲۳ در شیلی برگزار شد. این دومین دوره رالی شیلی بود و یازدهمین دور از رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۳، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و مسابقات رالی قهرمانی جهان ۳ بود. این رویداد در کنسپسیون، شیلی در منطقه بیوبیو با بیش از ۱۶ مرحله ویژه با مسافت رقابتی ۳۲۱٫۰۶ کیلومتر (۱۹۹٫۵۰ مایل) برگزار شد.
تپه یحیی

| تپه یحیی | تپه یحیی |
| --- | --- |
نام: تپه یحیی
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: ارزوئیه
بخش: صوغان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۰۴
تاریخ ثبت ملی: ۹ آذر ۱۳۴۹
شاهین تپه یحیی
لوحی به قدمت ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد
تپه یحیی تپه‌ای تاریخی به قدمت هزاره هفتم پیش از میلاد تا دوره ساسانیان است و در ارزوئیه، صوغان در 262 کیلومتری جنوب کرمان واقع شده است. این اثر در تاریخ ۹ آذر ۱۳۴۹ با شمارهٔ ثبت ۹۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تاریخ این تپه از زمان حجر شروع می‌شود و به عصر ساسانیان ختم می‌گردد. تپه یحیی یکی از مهمترین آثار و تپه‌های کلیدی در باستان‌شناسی ایران است. با توجه به آثار کشف شده و تأیید بسیاری از مورخان داخلی و خارجی تپه یحیی دارای قدیمی‌ترین کارخانه سفال سازی و قدیمی‌ترین معدن جهان است تپه یحیی یکی از قدیمی‌ترین سکونتگاه‌ها ی شناخته شده جهان است و به عنوان یکی از نخستین آثار یک دهکده مربوط به ۹۰۰۰ سال پیش مطرح است. شهرنشینی مفهوم اخص آن از حدود شش هزار سال پیش در ایران موجودیت یافت. تپه یحیی یکی از کهن‌ترین سکونت‌های شناخته شده واز گذشته‌های دور دارای تمدن و فرهنگ بسیار شکوفا بوده‌است. این منطقه به لحاظ موقعیت خاص اقلیمی، سیاسی و فرهنگی مرکز ارتباطات تمدن‌های میان رودان و هندوچین به‌شمار می‌رفته‌است. اندک شهرها ی باستانی شامل شوش، تپه ملیان تنها از لحاظ قدمت با تپه یحیی برابری دارند. سند یا کتیبه‌ای که نام واقعی و قدیمی این شهر را مشخص می‌کند هنوز بدست نیامده و این منطقه مرکز بسیاری از فعالیتهای صنعتی و هنری بوده‌است. در طول تاریخ مهاجرت‌های انسانی و جابجائی انسانها همواره به دلیل دستیابی به شرایط بهتر زندگی بوده‌است، در دوران باستان این شرایط بهتر عبارت از آب فراوان و خاک حاصلخیز برای کشاورزی بوده‌است. ایران نخستین سرزمینی است که در آن مردم به استخراج و استعمال از فلزات پی برده‌اند تعدادی از نخستین کوره‌های ذوب مس و در تل ابلیس مربوط به هفت هزار سال پیش بدست آمده قدیمی‌ترین فلزی که مورد استفاده انسان قرار گرفته مس بوده‌است. تمدن این ناحیه نشان می‌دهد که همزمان با تمدن‌های آسیای غربی در جنوب شرقی ایران، جوامع متمدن و پیشرفته‌ای زندگی می‌کرده‌اند. قدیمی‌ترین آثار و بقایای سکونت انسان که در این ناحیه به دست آمده عبارتند از قطعات استخوان، سنگ چخماق و ظروف سفالی ناهموار که از گل پخته درست شده‌است و با دست به آنها شکل داده‌اند. در میان استخوان حیوانات که از آن دوره باقی مانده‌است، استخوان غزال و گوسفند و بز دیده می‌شود. در دوران بعد که تمدن پیشرفته تر است به مصنوعات فلزی و اشیاء ساخته شده از مس و مفرغ برمی‌خوریم که می‌رساند در این دوره به ذوب فلزات آشنایی داشته و می‌توانسته‌اند حداکثر حرارت را برای ذوب فلز ایجاد کنند.
معماری

تپه یحیی ۱۸ متر ارتفاع دارد. برخی از لایه‌های به دست آمده از کاوش در تپه یحیی، واقع در دشت صوغان در ۲۲۵ کیلومتری جنوب کرمان، از اواخر هزارهٔ چهارم پیش‌ازمیلاد مسکون بوده‌اند.
تپه یحیی در دوران پیش‌ایلامی (موسوم به «تپهٔ یحیی دوران ۴»)
روستایی بزرگ یا شهری کوچک (حدود سه هکتار) در منطقه‌ای با جمعیت کم بوده‌است. از کاوش‌ها بقایایی بنایی بزرگ (با زیربنای ۵۰۰ مترمربع) حاصل شده که پنج اتاق داشته که در آن‌ها آثار مرتبط با امور بازرگانی از جمله لوح‌های گلی پیدا شده.
دیوارهای این سازه از خشت‌های قالبی به ابعاد مختلف ساخته شده‌اند و داخل دیوارها برای جابجایی آب تنبوشه قرار گرفته.
باستان‌شناسان این سازه را نوعی «مقصدِ محصور» برای بازرگانان خارجی دانسته‌اند، چرا که بناهای مسکونی معاصر در این پشته وجود دارد که نشانگر وجود فرهنگی خاص بومی و متمایز از آثار فرهنگ‌های دیگر است.
تعداد ۲۵ لوح نیاایلامی در تپه یحیی کشف شده‌است.
فهرست رکورد های رانندگان در فرمول یک

قهرمانی رانندگان جهان فرمول یک از سال ۱۹۵۰ برگزار می شود. فهرست زیر تمام ادوار و مسابقات را از سال ۱۹۵۰ تا جایزه بزرگ ابوظبی ۲۰۲۱ را شامل می شود. همچنین رانندگانی که در فصل ۲۰۲۲ حضور دارند، پررنگ نوشته شده اند.
بر اساس وارد شدن و شروع کردن مسابقات > بیشترین وارد شدن به مسابقه

|  | راننده | فصل ها | تعداد ورودی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  کیمی رایکونن | ۲۰۰۱-۲۰۰۹ و ۲۰۱۲-۲۰۲۱ | ۳۵۳ |
| ۲ |  فرناندو آلونسو | ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳-۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ | ۳۳۶ |
| ۳ |  روبنس باریکلو | ۱۹۹۳-۲۰۱۱ | ۳۲۶ |
| ۴ |  جنسون باتن | ۲۰۰۰-۲۰۱۷ | ۳۰۹ |
| ۵ |  میشائیل شوماخر | ۱۹۹۱-۲۰۰۶ و ۲۰۱۰-۲۰۱۲ | ۳۰۸ |
| ۶ |  لوییس همیلتون | ۲۰۰۷-۲۰۲۱ | ۲۸۸ |
| ۷ |  سباستین فتل | ۲۰۰۷-۲۰۲۱ | ۲۸۰ |
| ۸ |  فلیپه ماسا | ۲۰۰۲ و ۲۰۰۴-۲۰۱۷ | ۲۷۲ |
| ۹ |  ریکاردو پاتریس | ۱۹۷۷-۱۹۹۳ | ۲۵۷ |
| ۱۰ |  یارنو ترولی | ۱۹۹۷-۲۰۱۱ | ۲۵۶ |