stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تتسزو ایواموتو

| تتسزو ایواموتو | تتسزو ایواموتو |
| --- | --- |
نام(های) مستعار: Zero Fighter Ace Kotetsu "Tiger Tetsu"
زاده: ۱۵ ژوئن ۱۹۱۶ ژاپن
درگذشته: ۲۰ مهٔ ۱۹۵۵ (۳۸ سال) ماسودا، شیمانه
وفاداری:  امپراتوری ژاپن
شاخه نظامی:  Imperial Japanese Navy Air Service
سال‌های خدمت: ۱۹۳۴–۱۹۴۵
درجه: Lieutenant Junior Grade
یگان: 12th Air Group ناو هواپیمابر ژاپنی زوئیکاکو
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ دوم چین و ژاپن  جنگ جهانی دوم 
نشان‌ها: نشان بادبادک طلایی – پنجمین کلاس نشان خورشید فروزان – هفتمین کلاس
تتسزو ایواموتو ((به ژاپنی: 岩本 徹三 Tetsuzō Iwamoto); ۱۵ ژوئن ۱۹۱۶ – ۲۰ مهٔ ۱۹۵۵) فرد نظامی اهل ژاپن بود.
یکی از برترین خلبانان در میان خلبانان جنگنده خدمات هوایی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن (IJNAS) بود. او در سال ۱۹۳۴ وارد نیروی دریایی امپراتوری ژاپن شد و آموزش خلبانی را در دسامبر ۱۹۳۶ به پایان رساند.
اولین نبرد او بر سر چین در اوایل سال ۱۹۳۸ رخ داد. او به عنوان یکی از برترین آسهای امپراتوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم ظاهر شد که با حداقل ۸۰ پیروزی هوایی از جمله ۱۴ پیروزی در چین شناخته شد. متعاقباً، او میتسوبیشی زیروها را از ناو هواپیمابر «ناو هواپیمابر ژاپنی زوئیکاکو» از دسامبر ۱۹۴۱ تا مه ۱۹۴۲، از جمله در نبرد دریای مرجان پرواز کرد. ایواموتو هواپیماهای خود را با علامت پیروزیها از ساکورا گل تزئین کرد، با یک گل تک شکوفه یا دو شکوفه که به ترتیب به هواپیمای سرنگون شده دشمن هواگرد جنگنده یا بمب‌افکن اشاره دارد.
در اواخر سال ۱۹۴۳، گروه هوایی ایواموتو به رابائول فرستاده شد که نتیجه آن سه ماه نبرد هوایی علیه حملات هوایی متفقین بود. مأموریت‌های بعدی تالاب چوک در جزایر کارولین و فیلیپین بودند که در اکتبر ۱۹۴۴ به عنوان پرچمدار منصوب شد. پس از تخلیه فیلیپین، ایواموتو در دفاع خانگی خدمت کرد و خلبانان کامی‌کازه را آموزش داد.
در نتیجه استفاده ژاپنی‌ها از شیوه‌های دریایی بریتانیا، سیستم امتیازدهی خدمات هوایی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بر اساس سیستمی بود که نیروی دریایی سلطنتی و نیروی هوایی سلطنتی (RAF) از جنگ جهانی اول تا جنگ جهانی دوم اتخاذ کردند. این سیستم با سیستم امتیاز دهی که در طول جنگ جهانی دوم توسط برخی کشورها استفاده می‌شد متفاوت بود. تحقیقاتی که توسط دانشگاهیان به نام‌های ایزاوا و هاتا در سال ۱۹۷۱ انجام شد، امتیاز او را حدود ۸۰ یا بیشتر از ۸۷ تخمین زد. در دسامبر ۱۹۹۳، ایزاوا نوشت که ایواموتو «عملاً» برترین آس در خدمات هوایی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بود.
تا اواسط سال ۱۹۴۴، تنها دو خلبان جنگنده خدمات هوایی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن باقی مانده بودند که بیش از ۱۰۰ پیروزی را به دست آوردند. بسته به مجموع‌های مختلف ذکر شده، تتسوزو ایواموتو یا هیرویوشی نیشیزاوا برترین تک خال ژاپن بود. ایواموتو به عنوان رهبر Chūtai (شرکت پرواز، اسکادران ۸ تا ۱۶ جنگنده) شناخته می‌شد.
ایواموتو یکی از معدود بازماندگان خدمات هوایی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در اوایل جنگ جهانی دوم بود. او بر سر اقیانوس هند و اقیانوس آرام از شمال تا جنوب جنگید و حتی در ماه‌های آخر جنگ به آموزش خلبانان جوان پرداخت. مانند بسیاری از کهنه سربازان ژاپنی، ایواموتو نیز پس از جنگ دچار افسردگی شده است. دفتر خاطرات او پس از مرگش با ادعای نابودی ۲۰۲ هواپیمای متفقین پیدا شد.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان بادبادک طلایی و نشان خورشید فروزان شده است.
اوایل زندگی

تتسوزو سومین پسر خانواده ایواموتو بود. او در ۱۵ ژوئن ۱۹۱۶ در یک شهر مرزی، بخش جنوبی کارافوتو به دنیا آمد، سپس در ساپورو، هوکایدو، ژاپن بزرگ شد. او در دوران دبستان از اسکی لذت می‌برد. زمانی که او در ساپورو زندگی می‌کرد، پدرش یک افسر ارشد پلیس بود.
هنگامی که او ۱۳ ساله بود، پدرش بازنشسته شد و تتسوزو با خانواده اش به زادگاه پدرش، ماسودا، استان شیمانه نقل مکان کرد. او در دبیرستان کشاورزی و جنگلداری استان ماسودا تحصیل کرد. موضوعات مورد علاقه او در مدرسه ریاضیات و هندسه بود. در این دروس، او همیشه در گزارش مدرسه خود نمره "A" می‌گرفت.
او پسری فعال و زیرک بود. او به عنوان نوازنده ترومپت به گروه موسیقی برنج مدرسه ای پیوست. یکی دیگر از سرگرمی‌هایش پرورش گیاهان و گل‌ها بود. او در فصل ماهیگیری به ماهیگیران محلی کمک می‌کرد، صبح زود به ساحل شنی می‌رفت و ماهی‌ها را به داخل تور می‌برد. او گاهی در بحث و گفتگو با معلمان خود صحبت می‌کرد که برای دانش آموز مدرسه ای در ژاپن قبل از جنگ بسیار بی‌ادبانه بود. او به عنوان متفکرترین دانش آموز مدرسه خود به‌شمار می‌رفت.
شروع حرفه نظامی

ایواموتو پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه در ۱۸ سالگی، حرفه نظامی خود را در سال ۱۹۳۴ آغاز کرد. تتسوزو به دنبال توصیه والدینش برای تحصیل در دوران جوانی به شهری بزرگ رفت و در آنجا قرار بود در امتحان ورودی کالج شرکت کند. با این حال، او مخفیانه برای پذیرش به عنوان نیروی هوایی نیروی دریایی امپراتوری ژاپن کلاس ۴ درخواست داد و امتحان داد و ۵ ماه بعد به کلاس ۳ ارتقا یافت. والدین او بسیار ناامید شده بودند، زیرا آنها به جای برادر بزرگش که قبلاً در یکی از دانشگاه‌های یک شهر بزرگ تحصیل می‌کرد و دیگر به ماسودا بازنمی‌گشت، به تتسوزو امید و اعتماد داشتند.
پینوکیوی گیرمو دل تورو

با پینوکیو (فیلم لایو اکشن ۲۰۲۲) اشتباه نشود.
| پینوکیوی گیرمو دل تورو | پینوکیوی گیرمو دل تورو |
| --- | --- |
پوستر انتشار: پوستر انتشار
کارگردان:  گیرمو دل تورو  مارک گوستافسون 
تهیه‌کننده:  گیرمو دل تورو  لیزا هنسون  گری اونگار  الکساندر باکلی  کوری کامپودونیکو 
فیلمنامه‌نویس:  گیرمو دل تورو  پاتریک مک‌هیل 
داستان:  گیرمو دل تورو  متیو رابینز 
بر پایه: ماجراهای پینوکیو اثر کارلو کلودی
بازیگران:  ایوان مک‌گرگور  دیوید بردلی  گریگوری مان  بورن گورمن  جان تورتورو  ران پرلمن  فین ولفهارد  کیت بلانشت  تیم بلیک نلسون  کریستف والتس  تیلدا سوینتن 
موسیقی: الکساندر دسپلا
فیلم‌بردار: فرانک پاسینگهام
تدوین‌گر: کن شرتزمن
شرکت تولید:  نتفلیکس انیمیشن  دابل در یو!  شدوومشین  شرکت جیم هنسن  تالر دل چوچو 
توزیع‌کننده: نتفلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ اکتبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-۱۰-۱۵) (جشنواره فیلم لندن)  ۹ نوامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-۱۱-۰۹) (ایالات متحده)  ۹ دسامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-۱۲-۰۹) (نتفلیکس)  
مدت زمان: ۱۱۷ دقیقه
کشور:  ایالات متحده  مکزیک 
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۰۹٬۸۴۶ دلار
پینوکیوی گیرمو دل تورو (انگلیسی: Guillermo del Toro's Pinocchio؛ یا به اختصار پینوکیو) فیلم پویانمایی فانتزی موزیکال استاپ‌موشن محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی گیرمو دل تورو و مارک گوستافسون (در نخستین تجربهٔ کارگردانی بلند) است که بر اساس فیلمنامه‌ای از دل تورو و پاتریک مک‌هیل ساخته شده‌است. این فیلم بر اساس طرح گریس گریملی از نسخهٔ ۲۰۰۲ رمان ایتالیایی ماجراهای پینوکیو اثر کارلو کلودی در سال ۱۸۸۳ ساخته شده‌است. صداپیشگان ایوان مک‌گرگور، دیوید بردلی، گریگوری من، بورن گورمن، جان تورتورو، ران پرلمن، فین ولفهارد، کیت بلانشت، تیم بلیک نلسون، کریستف والتس و تیلدا سوینتن در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند.
پینوکیو در سال ۲۰۰۸ به‌وسیلهٔ دل تورو اعلام شد و در ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۳ یا ۲۰۱۴ منتشر شود، اما این پروژه به برزخ توسعه رفت. در ژانویه ۲۰۱۷، مک‌هیل برای نوشتن فیلم‌نامه اعلام شد، اما تولید در نوامبر ۲۰۱۷ به حالت تعلیق درآمد زیرا هیچ استودیویی حاضر به تأمین بودجهٔ مالی آن نبود. این پروژه سال بعد پس از خرید به‌وسیلهٔ نتفلیکس دوباره احیا شد.
اولین نمایش جهانی پینوکیوی گیرمو دل تورو در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۲ در جشنواره فیلم لندن بود. این فیلم در ۹ نوامبر ۲۰۲۲ در سینماهای منتخب اکران شد و در ۹ دسامبر از طریق نتفلیکس پخش شد. این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و کارگردانی دل تورو و گوستافسون، انیمیشن، موسیقی متن و صداپیشگی آن را تحسین کردند. این فیلم در مراسم گلدن گلوب نامزد دریافت سه جایزه شد که جایزهٔ بهترین فیلم پویانمایی را کسب کرد. این انیمیشن همچنین جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی را از نود و پنجمین دوره جوایز اسکار دریافت نمود.
صداپیشگان

گریگوری من در نقش پینوکیو، یک عروسک چوبی زنده و پر جنب و جوش و قهرمان اصلی داستان.
ایوان مک‌گرگور در نقش سباستین جی. کریکت، یک جیرجیرک مسافر و راوی داستان که در داخل پینوکیو به عنوان راهنما و وجدان زندگی می‌کند.
دیوید بردلی در نقش استاد ژپتو، پدر پینوکیو، یک چوب‌تراش دلشکسته که پسر متوفی خود کارلو را غمگین می‌کند.
کریستف والتس در نقش کنت ولپ، یک اشراف‌زاده بلندپرواز که به عروسک گردانی تبدیل شده و استاد سیرک است. او در فقر زندگی می‌کند و آنتاگونیست اصلی است. او ترکیبی از شخصیت‌های مانگیافوکو و فاکس از داستان اصلی پینوکیو است.
تیلدا سوینتن در نقش وود اسپرایت، پری جادویی خردمندی که بر روحی که به پینوکیو زندگی بخشید نظارت می‌کند. سوینتن همچنین صداپیشگی خواهر وود، دث، را بر عهده دارد.
بورن گورمن در نقش کشیش، روحانی کلیسا و موکل سابق ژپتو
جان تورتورو در نقش ایل دوتوره، پزشک روستای ژپتو.
ران پرلمن در نقش پودستا، پدر کندلویک، یک مقام دولتی فاشیست که پینوکیو را به یک سرباز تبدیل می‌کند.
فین ولفهارد در نقش کندلویک، پسر پودستا که قبل از دوستی با پینوکیو روی او قلدری می‌کند.
کیت بلانشت در نقش سپتازاتورا، دستیار میمون کنت ولپ (مرد) که اربابش با او بدرفتاری می‌کند.
تیم بلیک نلسون در نقش خرگوش‌های سیاه، گله‌ای از خرگوش‌های سیاه که برای مرگ کار می‌کنند.
تولید > توسعه

در سال ۲۰۰۸، گیرمو دل تورو اعلام کرد که پروژه بعدی او، اقتباسی تاریک‌تر از رمان ایتالیایی ماجراهای پینوکیو، در دست توسعه است. او پینوکیو را پروژه پرشور خود نامیده و گفته‌است: «هیچ گونه هنری به اندازه انیمیشن روی زندگی و آثارم تأثیرگذار نبوده و هیچ شخصیتی در تاریخ به اندازه پینوکیو با من ارتباط شخصی عمیقی نداشته‌است»، و «تا زمانی که یادم می‌آید می‌خواستم این فیلم را بسازم.» در ۱۷ فوریه ۲۰۱۱، اعلام شد که گریس گریملی و مارک گوستافسون یک استاپ‌موشن پینوکیو به نویسندگی دل تورو در کنار همکار دیرینه‌اش متیو رابینز و گریملی بر اساس طرح‌های گریملی را کارگردانی خواهند کرد و دل تورو همراه با شرکت جیم هنسنو پتیتهیه‌کننده آن است. گریملی ظاهر پینوکیو را برای فیلم طراحی کرد و او را به عنوان چوب ناتمام به تصویر کشید. در ۱۷ می ۲۰۱۲، دل تورو هدایت گریملی را بر عهده گرفت. در فوریه ۲۰۱۲، دل تورو چند هنر مفهومی با طرح‌های پینوکیو، ژپتو، جیرجیرک سخنگو، مانگیافوکو و روباه و گربه منتشر کرد. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲، اعلام شد که این فیلم توسط شدوومشین تولید و انیمیشن خواهد شد. این فیلم ابتدا قرار بود در سال ۲۰۱۳ یا ۲۰۱۴ منتشر شود، اما پروژه به برزخ توسعه رفت و برای چندین سال اطلاعی از آن در دسترس نبود.
در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۷، اعلام شد پاتریک مک‌هیل فیلم‌نامه را با دل تورو می‌نویسد. در ۳۱ اوت ۲۰۱۷، دل تورو به ایندی‌وایر در هفتاد و چهارمین جشنواره فیلم ونیز گفت که فیلم به افزایش بودجه ۳۵ میلیون دلاری بیشتر نیاز دارد وگرنه لغو می‌شود. در ۸ نوامبر ۲۰۱۷، او گزارش داد که این پروژه اتفاق نمی‌افتد، زیرا هیچ استودیویی حاضر به تأمین مالی آن نبود. در یک زمان، متیو رابینز در نظر گرفت که فیلم را به عنوان یک انیمیشن دوبعدی با هنرمندی فرانسوی ژوآن سفار بسازد تا هزینه‌ها را کاهش دهد، اما دل تورو در نهایت تصمیم گرفت که باید با استاپ‌موشن باشد، حتی اگر بودجه بالاتر کار را سخت‌تر کند. با این حال، در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۸، اعلام شد که فیلم دوباره احیا شده‌است و نتفلیکس آن را خریداری کرد.
تولید > انتخاب بازیگران و فیلم‌برداری

در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰، اعلام شد که ران پرلمن، تیلدا سوینتن، ایوان مک‌گرگور، کریستف والتس و دیوید بردلی به گروه بازیگران این فیلم پیوستند. دنیل ردکلیف، تام ویتس و کریستوفر واکن قبلاً برای بازی در فیلم در نظر گرفته شده بودند. ردکلیف بعداً به عنوان تهیه‌کننده اجرایی فیلم باقی ماند. در ۱۹ اوت ۲۰۲۰، گریگوری مان، کیت بلانشت، تیم بلیک نلسون، فین ولفهارد، جان تورتورو و برن گورمن به بازیگران فیلم پیوستند.
فیلمبرداری از ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ در گوادالاخارا، مکزیک و پورتلند، اورگن آغاز شد.
تولید > موسیقی

در ۸ ژانویه ۲۰۲۰، الکساندر دسپلا شروع به آهنگسازی موسیقی فیلم و همچنین نوشتن ترانه‌های اصلی برای فیلم کرد. این دومین باری است که دسپلا و دل تورو در یک فیلم با یکدیگر همکاری کردند که اولین آن‌ها مربوط به شکل آب (۲۰۱۷) بود. در ۲۳ اوت ۲۰۱۲، نیک کیو ابتدا برای آهنگسازی به این فیلم ملحق شد اما ۸ سال بعد دسپلا جایگزین او شد.
انتشار

در نوامبر ۲۰۱۸، نتفلیکس تاریخ اکران فیلم را برای سال ۲۰۲۱ تعیین کرد. در ژانویه ۲۰۲۱، تد ساراندوس، مدیر عامل نتفلیکس، اعلام کرد که اکران این فیلم می‌تواند به سال ۲۰۲۲ یا بعد از آن منتقل شود. در دسامبر ۲۰۲۱، دل تورو گفت که فیلم در سه‌ماهه آخر سال ۲۰۲۲ منتشر خواهد شد. در ژانویه و ژوئیه ۲۰۲۲، با انتشار اولین دیباچه این فیلم، برای اکران در دسامبر اعلام شد.
اولین نمایش جهانی پینوکیو گیرمو دل تورو در جشنواره فیلم لندن در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۲ بود. این فیلم در ۵ نوامبر ۲۰۲۲ در جشن انستیتوی فیلم آمریکا نمایش داده شد. این فیلم در ۹ نوامبر ۲۰۲۲ در سینماهای منتخب و در ۹ دسامبر ۲۰۲۲ در نتفلیکس انتشار یافت. سایمون اند شوستر فیلم‌نامه این فیلم را به شکل رمان اقتباس کرد.
بازخورد منتقدان

در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۹۷ از ۲۳۷ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۸٫۳/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «پینوکیوی گیرمو دل تورو کاملاً عنوان خود را محقق می‌کند — که می‌توان گفت این اقتباس به‌لحاظ بصری خیره‌کننده‌ای است که تاریکی منبع اصلی خود را در بر می‌گیرد.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۴۸ منتقدین امتیاز ۷۹ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای عموماً مطلوب» است.
گیرمو دل تورو از سال ۲۰۰۸ روی این فیلم کار کرد.
زیده بن یوسف

| زیده بن یوسف | زیده بن یوسف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ نوامبر ۱۸۶۹ لندن
درگذشت: ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۳ (۶۳ سال) بروکلین
ملیت: ایالات متحده آمریکا
شناخته‌شده برای: عکاس
زیده بن یوسف (انگلیسی: Zaida Ben-Yusuf; ۲۱ نوامبر ۱۸۶۹ – ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۳) یک عکاس پرتره متولد انگلیس و مقیم نیویورک بود. او به خاطر پرتره‌های هنری‌اش از آمریکایی‌های ثروتمند، شیک‌پوش و مشهور در اواخر قرن ۱۹ تا ۲۰ مورد توجه قرار گرفت.
در سال ۱۹۰۱، مجله خانه بانوان، او و شش عکاس دیگر را به عنوان «برترین زنان عکاس در آمریکا» معرفی کرد. در سال ۲۰۰۸، گالری ملی پرتره اسمیتسونیان نمایشگاهی را که صرفاً به کارهای بن یوسف اختصاص داده شده بود، برپا کرد و او را به عنوان یک چهره کلیدی در توسعه اولیه عکاسی هنرهای زیبا دوباره معرفی کرد.
زندگی‌نامه > اوایل زندگی

بن یوسف در لندن، انگلستان، در ۲۱ نوامبر ۱۸۶۹ به دنیا آمد. او دختر بزرگ یک مادر آلمانی، آنا کیند بن یوسف ناتان و پدری الجزایری، مصطفی موسی بن یوسف ناتان بود. مادرش در رامس‌گیت زندگی می‌کرد و در آنجا در حد یک فرماندار کار می‌کرد. در سال ۱۸۸۸، آنا بن یوسف به بوستون، ماساچوست مهاجرت کرد، و در آنجا در خیابان واشینگتن در بوستون در سال ۱۸۹۱ یک مغازه کلاه‌فروشی تاسیس کرد. در سال ۱۸۹۵، بن یوسف راه مادرش را دنبال کرد و به ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا در خیابان پنجم، نیویورک، شماره ۲۵۱ به عنوان کلاهدوز کار کرد. او مدتی پس از تبدیل شدن به یک عکاس این کار را ادامه داد و گهگاه مقالاتی برای هارپرز بازار و لیدیز هوم ژورنال در مورد کلاهدوزی نوشت.
زندگی‌نامه > حرفه عکاسی

در سال ۱۸۹۶، بن یوسف به عنوان یک عکاس شناخته شد. در آوریل ۱۸۹۶، دو عکس او در مجله کاسموپولیتن تکثیر شد. او در اواخر همان سال به اروپا سفر کرد، جایی که با جورج دیویسون، یکی از بنیانگذاران انجمن عکاسان لینکد رینگ ملاقات کرد، که او را تشویق به ادامه عکاسی کرد. او تا سال ۱۹۰۲ عکس‌هایش را در نمایشگاه‌های سالانه آنها به نمایش می‌گذاشت.
در بهار ۱۸۹۷، بن یوسف استودیوی عکاسی پرتره خود را در خیابان پنجم پلاک ۱۲۴، نیویورک افتتاح کرد. در ۷ نوامبر ۱۸۹۷، نیویورک دیلی تریبون مقاله‌ای در مورد استودیوی بن یوسف و کارهای او در ایجاد پوسترهای تبلیغاتی منتشر کرد که به دنبال آن نمایه دیگری در هفته‌نامه فرانک لزلی در ۳۰ دسامبر منتشر شد. از سال ۱۸۹۸، او با ده اثرش در شصت و هفتمین نمایشگاه سالانه موسسه آمریکایی که میزبان آکادمی ملی طراحی بود، به عنوان یک عکاس، محبوبیت فزاینده‌ای پیدا کرد. این جایی بود که پرتره او از بازیگر ویرجینیا ارل مقام سوم را در کلاس پرتره‌ها و گروه‌ها کسب کرد. در نوامبر ۱۸۹۸، بن یوسف و فرانسیس بنجامین جانستون یک نمایش دو زن با آثار خود در باشگاه دوربین نیویورک برگزار کردند.
در سال ۱۸۹۹، بن یوسف با فرد هلند دی در بوستون ملاقات کرد و او استودیوی خود را به خیابان پنجم ۵۷۸ منتقل کرد و در تعدادی از نمایشگاه‌ها از جمله دومین سالن عکاسی فیلادلفیا به نمایش گذاشت. او همچنین در تعدادی از نشریات، از جمله مقاله‌ای در مورد عکاسان زن در عکاس آماتور آمریکایی، و یک قطعه طولانی در د فتوگرافیک تایمز که در آن ساداکیچی هارتمن او را به عنوان «نماینده جالب عکاسی پرتره» توصیف کرده بود و همچنین در سال ۱۸۹۶ در نمایشگاهی که توسط لینکد رینگ، برادران لندن ترتیب داده شده بود، شرکت کرد و تا سال ۱۹۰۲ با آنها به همکاریش در این نمایشگاه ادامه داد.
در سال ۱۹۰۰، بن یوسف با جانستون در مورد نمایشگاهی از عکاسان زن آمریکایی در پاریس که همزمان با نمایشگاه جهانی بود، مکاتبه کرد. بن یوسف پنج پرتره در این نمایش داشت که به سن پترزبورگ، مسکو و واشنگتن دی سی سفر کرد و به نمایش گذاشت. او همچنین در پرتره‌ها را نمایشگاه هلند دی، مدرسه جدید عکاسی آمریکایی، برای انجمن عکاسی سلطنتی لندن به نمایش گذاشته شد و چهار عکس از آلفرد اشتیگلیتس برای نمایشگاه بین‌المللی گلاسکو در سال ۱۹۰۱‍ اسکاتلند انتخاب کرد.
در سال ۱۹۰۱، بن یوسف مقاله‌ای با عنوان «مشهورها زیر دوربین» برای شنبه ایونینگ پست نوشت و در آنجا تجربیات خود را با پرستارانش شرح داد. در این مرحله او از گروور کلیولند، فرانکلین روزولت، و لئونارد وود و دیگران عکاسی کرده بود. او برای شماره سپتامبر مجله متروپولیتن مقاله دیگری با عنوان «عکاسی جدید – آنچه که برای پرتره مدرن انجام داده و انجام می‌دهد» نوشت، جایی که او کار خود را هنری‌تر از اکثر عکاسان تجاری، اما کمتر رادیکال از برخی از عکاسان هنری شناخته شده توصیف کرد.
درگذشت

در سال ۱۹۳۰، سوابق سرشماری نشان داد که بن یوسف با یک طراح پارچه به نام فردریک جی نوریس ازدواج کرده است. او سه سال بعد در ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۳ در بیمارستان اپیسکوپال متدیست در بروکلین درگذشت.
نگارخانه

اکیا کاواگوچی، یک راهب بودایی ژاپنی (۱۹۰۴)
البرت هابرد - ۱۹۰۰
الیزه لسلی در نقش لیدیا لانگیش در نمایشنامه شریدان به نام رقبا (۱۸۹۹)
بوی انار (۱۸۹۹)
کونیز

| Köniz | Köniz |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Bern
بخش: Bern-Mittelland
حکومت: حکومت
 • قوه مجریه: Gemeinderat  with 5 اعضا
 • شهردار: Gemeindepräsident (list) Ueli Studer SVP/UDC (as of February 2014)
 • مجلس: Gemeindepräsident (list) Ueli Studer SVP/UDC (as of February 2014)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۱٫۰۱ کیلومتر مربع (۱۹٫۷۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۷۲ متر (۱۸۷۷ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۳۸۲۶۱
 • تراکم: ۷۵۰/کیلومتر مربع (۱۹۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 3098
شمارهٔ SFOS: 0355
محل‌ها: Köniz, Gasel، Halen، Herzwil، کونیز، Liebewil، Mengestorf، Mittelhäusern، Moos، Niederscherli، Niederwangen، Oberried، Oberscherli، Oberwangen، Ried، Schlatt، Schliern، Schwanden، Spiegel، Thörishaus، Ulmiz، Wabern
همسایه‌ها: برن (شهر)، Kehrsatz، موریبه برن، Neuenegg، Oberbalm، Ueberstorf (FR), Wahlern، Wald
شهر(های) خواهر: Prijepolje (Serbia), Blatten (Switzerland)
وبگاه: www.koeniz.ch   SFSO statistics
شهر کونیز  در بخش برن در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۳۷٬۹۰۰ نفر جمعیت دارد.
لانژانتل، سوئیس

| Langenthal | Langenthal |
| --- | --- |
Building in the old town of Langenthal: Building in the old town of Langenthal
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Bern
بخش: Oberaargau
حکومت: حکومت
 • قوه مجریه: Gemeinderat  with 7 اعضا
 • شهردار: Stadtpräsident (list) Thomas Rufener SVP/UDC (as of March 2014)
 • مجلس: Stadtpräsident (list) Thomas Rufener SVP/UDC (as of March 2014)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۲۶ کیلومتر مربع (۶٫۶۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۱ متر (۱۵۷۸ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۱۴۹۵۱
 • تراکم: ۸۷۰/کیلومتر مربع (۲۲۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 4900-4902
شمارهٔ SFOS: 0329
همسایه‌ها: Aarwangen، Bleienbach، Lotzwil، Obersteckholz، Roggwil، Thunstetten، Untersteckholz
شهر(های) خواهر: بریگ، سوئیس (Switzerland), Neviano (Italy)
وبگاه: www.langenthal.ch   SFSO statistics
شهر لانژانتل  در بخش ار، سوئیسواژان در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۱۴٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
لوتس پفاننشتیل

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Lutz Pfannenstiel
زادروز:  ۱۲ مهٔ ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  تسویزل، آلمان غربی
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال هافنهایم (Scout)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۶–۱۹۸۹:  SC Zwiesel
۱۹۸۹–۱۹۹۱:  FC Vilshofen
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  1. FC Bad Kötzting |  ۶۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  Penang FA |  ۱۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال ویمبلدون |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  ناتینگهام فارست |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  ← Orlando Pirates (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۹۷ |  TPV |  ۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال هاکا |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  SV Wacker Burghausen |  ۳ |  (۰) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  Geylang United |  ۴۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |  Dunedin Technical |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  ← باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال هادرسفیلد تاون |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  Dunedin Technical |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۲ |  ← ASV Cham (قرضی) |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  Dunedin Technical |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۳ |  ← Bærum SK (قرضی) |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۴ |  Calgary Mustangs |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  Otago United |  ۳۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال ولازنیا اشکودر |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال بنتونیت ایجوان |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Bærum SK |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Vancouver Whitecaps |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  Hermann Aichinger |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Flekkerøy IL |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  Manglerud Star |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  Ramblers |  ۴۵ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۵ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال بنتونیت ایجوان
۲۰۰۸:  Flekkerøy IL (assistant coach)
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  تیم ملی فوتبال کوبا (goalkeeper coach)
۲۰۰۹:  Manglerud Star (goalkeeper coach)
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  Ramblers (head coach & technical director)
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  تیم ملی فوتبال نامیبیا (goalkeeper coach)
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  Antarctica XI (Manager & Goalkeeper Coach)
۲۰۱۱–:  باشگاه فوتبال هافنهایم (scout)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لوتس پفاننشتیل (انگلیسی: Lutz Pfannenstiel؛ زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۷۳) یک بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)

سومین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران در ۱۰ مهر ۱۳۶۰ برگزار شد. این انتخابات در شرایطی برگزار شد که حکومت ایران درگیر بحران‌های شدید سیاسی و امنیتی همچون جنگ با عراق و ترور مردم و مقامات حکومتی متعدد خود بود. در نتیجهٔ انتخابات، سید علی خامنه‌ای به عنوان سومین رئیس‌جمهور ایران برگزیده شد.
طبق فیلم‌های منتشره در مستند جمهور از شبکهٔ خبر جمهوری اسلامی، هر سه نامزد دیگر خامنه‌ای را از خود اصلح‌تر می‌دانستند و در نطقی تلویزیونی قبل از انتخابات این را در صدا و سیمای جمهوری اسلامی اعلام کردند.
نامزدها

در این انتخابات ۴۶ نفر ثبت نام کردند اما ۴۲ نفر یعنی ۹۱ درصد نامزدهای ثبت نامی توسط شورای نگهبان رد صلاحیت شدند.
نامزدهای نهایی انتخابات عبارت بودند از:
سید علی خامنه‌ای
سید علی‌اکبر پرورش
حسن غفوری‌فرد
سید رضا زواره‌ای
نامزدها > انصراف‌دهندگان

محمدرضا مهدوی کنی، کفیل نخست‌وزیر وقت.
نامزدها > رد صلاحیت‌شدگان

ابراهیم یزدی، نماینده وقت مجلس شورای اسلامی و وزیر خارجه سابق، مسئول دفتر سیاسی نهضت آزادی
نتایج انتخابات

در نهایت سید علی خامنه‌ای با کسب ۱۵ میلیون و ۹۰۵ هزار و ۹۸۷ رای (۹۵٪) از مجموع ۱۶ میلیون و ۸۴۷ هزار و ۷۱۷ رای ماخوذه رئیس‌جمهور ایران شد. در این انتخابات که با میزان مشارکت حدود ۷۵٪ (۷۴٫۲) مردم برگزار شد، سید علی خامنه ای با قاطعیتی بلامنازعه ۹۵٪ رای‌ها را به دست آورد که تا کنون بالاترین نسبت در تمامی ادوار انتخابات ریاست جمهوری ایران بوده‌است.
| انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> حزب.حزب | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> حزب.حزب | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> نامزد.نامزد | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> آکسفورد.آرا | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> آکسفورد.٪ | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> پورتال داده ایران.آرا | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> پورتال داده ایران.٪ | انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (مهر ۱۳۶۰)> . |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | حزب جمهوری اسلامی | سید علی خامنه‌ای | ۱۶٬۰۰۷٬۰۷۲ | ۹۵٫۰۱ | ۱۶٬۰۰۸٬۵۷۹ | ۹۵٫۰۵ |  |
|  | حزب جمهوری اسلامی | سید علی‌اکبر پرورش | ۳۴۱٬۸۴۱ | ۲٫۰۳ | ۳۴۱٬۸۷۴ | ۲٫۰۲ |  |
|  | حزب جمهوری اسلامی | حسن غفوری‌فرد | ۷۵٬۶۵۸ | ۰٫۴۵ | ۸۰٬۵۴۵ | ۰٫۴۸ |  |
|  | حزب جمهوری اسلامی | سید رضا زواره‌ای | ۶۲٬۱۵۶ | ۰٫۳۷ | ۵۹٬۰۵۸ | ۰٫۳۵ |  |
| آرای سفید یا باطله | آرای سفید یا باطله | آرای سفید یا باطله | ۳۶۰٬۲۶۹ | ۲٫۱۴ | ۳۵۷٬۶۶۱ | ۲٫۱۲ |  |
| مجموع | مجموع | مجموع | ۱۶٬۸۴۶٬۹۹۶ | ۱۰۰ | ۱۶٬۸۴۷٬۷۱۷ | ۱۰۰ |  |
تیتر روزنامه اطلاعات در ۱۳ مهر ۱۳۶۰ - خامنه‌ای رئیس‌جمهور شد.
کورپیکلانی

| کورپیکلانی | کورپیکلانی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: Shamaani Duo (1993–1997) Shaman (1997–2003)
خاستگاه: لاهتی، فنلاند
ژانر: فولک متال
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–تاکنون
ناشر(ان): نوکلیر بلست، ناپالم رکوردز
همکاری‌های مرتبط: Falchion, Finntroll
اعضا: Jonne Järvelä Kalle "Cane" Savijärvi Jarkko Aaltonen Tuomas Rounakari Sami Perttula Samuli Mikkonen
اعضای پیشین: Maaren Aikio Juke Eräkangas Ilkka Kilpeläinen Tero Piirainen Samu Ruotsalainen Janne G`thaur Hosse Latvala Veera Muhli Toni Näykki Henri "Trollhorn" Sorvali Matti "Matson" Johansson Jaakko "Hittavainen" Lemmetty Toni "Honka" Honkanen Ali Määttä Arto Tissari Juho Kauppinen Teemu Eerola
وبگاه: korpiklaani.com
کورپیکلانی (فنلاندی: The Backwoods Clan) (به انگلیسی: Korpiklaani)گروه متال فولکلور از فنلاند است که قبلاً با نامهای Shamaani Duo و Shaman شناخته می‌شد.
زندگی‌نامه

کورپیکلانی قبل از تبدیل شدن به گروه متال با موسیقی محلی شروع کرد. ریشه‌های کورپیکلانی را می‌توان در گروه موسیقی محلی سامی تحت نام "Shamani Duo" پیدا کرد