رابطه جنسی بی‌تعهد
تاریخچه

جاستین گارسیا، زیست‌شناس تکاملی و دیگران رابطه جنسی بی‌تعهد را به عنوان یک «انقلاب فرهنگی» توصیف کرده‌اند که از دهه ۱۹۲۰ آغاز شده‌است. دو تاریخ‌دان به نام‌های دمیلیو و فریدمن، معتقدند که آغاز این گونه از روابط جنسی گاه به گاه، از جمله روابط جنسی دانشجویان، حتی به پیش‌تر از دهه ۱۹۲۰، یعنی دهه ۱۸۰۰ بازمی‌گردد. آن‌ها شرح این پدیده و چگونگی شکل‌گری آن توسط نیروهای تاریخی و فرهنگی را مورد بررسی قرار داده‌اند. لیزا وید، یک جامعه‌شناس، بیان می‌کند که مردان سفیدپوست قرن نوزدهم اغلب با تن‌فروشان، زنان فقیر و زنانی که به بردگی گرفته می‌شدند، رابطه جنسی بر قرار می‌کردند. مردان هم‌جنس‌گرا نیز در طی دهه ۱۸۰۰ میلادی نیز رابطه جنسی بی‌تعهد را پذیرفته و در فضاهایی با طبیعت گذرا مانند اسکله‌ها و پانسیون‌ها با هم قرار می‌گذاشتند. از دهه ۱۹۲۰، دوران نامزدی جای خود را به رابطه جنسی بی‌تعهد داده‌است. پیشرفت‌های فناوری، مانند اتومبیل و سینما، زوج‌های جوان را از خانه والدین خود بیرون آورده و از چشمان مراقب آنها دور کرده و به آنها آزادی و فرصت بیشتری برای انجام کارهای جنسی گاه به گاه می‌دهد.
انقلاب جنسی دهه ۱۹۶۰ موجب سستی اخلاق جنسی شد که در نتیجه آن، رابطه جنسی پیش از ازدواج از نظر اجتماعی بیش‌تر مورد پذیرش واقع شد. برخی پژوهش‌گران، از جمله گارسیا و فریتاس، دریافته اند که قرار گذاشتن، گرچه ناپدید نشده‌است اما با مورد استقبال قرار گرفتن رابطه جنسی بی‌تعهد، کاهش یافته‌است.  در اواسط دهه ۱۹۹۰، فریتاس دریافت که ارتباط متقابل یک شکل پذیرفته شده از تعامل جنسی در میان بزرگسالان است؛ به ویژه کسانی که در خواب‌گاه‌های دانشگاهی زندگی می‌کنند.
طبق یک بررسی توسط گارسیا، این «یک دوره بی‌سابقه در تاریخ جنسیت انسان است.» افراد در سنین بالاتر نسبت به نسل‌های پیشین ازدواج می‌کنند و تشکیل خانواده می‌دهند؛ در حالی که در سنین پایین به بلوغ جنسی می‌رسند. در نتیجه، گارسیا و سایر دانشمندان استدلال می‌کنند که بزرگسالان جوان قادر به تولید مثل از نظر فیزیولوژیکی هستند اما از نظر روانشناختی یا اجتماعی آماده «استقرار» و تشکیل خانواده نیستند.
به گفته گارسیا از نظر سیستماتیک، این تغییرات رشدی یکی از عواملی است که باعث افزایش تمایل به رابطه جنسی بی‌تعهد می‌شود. وی معتقد است که «این یک تغییر فرهنگی محبوب است که به زندگی بزرگسالان نوظهور در سراسر جهان غرب نفوذ کرده.» این بررسی نشان می‌دهد که رابطه جنسی بی‌تعهد در بین بزرگسالان و نوجوانان در آمریکای شمالی به‌طور فزاینده ای عادی شده و در سراسر جهان غربی ریشه دوانده‌است. این امر همچنین نشان‌دهنده یک تغییر قابل توجه در نحوه درک و پذیرش رابطه جنسی غیرعادی است.
گارسیا و دیگران یادآور شده‌اند که "دهه گذشته شاهد انفجار علاقه به رابطه جنسی بی‌تعهد، چه از نظر علمی و چه از سوی رسانه‌های مشهور بوده‌است. تحقیقات در مورد رابطه جنسی بی‌تعهد در یک حوزه انضباطی منفرد قرار نداشته و در چهارراه میان ایده‌های نظری و تجربی قرار گرفته‌است. رابطه جنسی بی‌تعهد مورد توجه طیف گسترده‌ای از علوم، همچون روان‌شناسی، انسان‌شناسی، جامعه‌شناسی، زیست‌شناسی، پزشکی و بهداشت عمومی قرار گرفته‌است. " دشواری در تعریف این اصطلاح می‌تواند به برداشت‌های مختلفی از نحوه فراگیری آن منجر شود. رابطه جنسی بی‌تعهد به دلیل انواع دیدگاه‌های مربوط به میل جنسی در انسان، مبهم تعریف شده‌است. با درک اینکه چرا این فرهنگ در جامعه وجود دارد و چرا افراد این فرهنگ را دوست دارند، امری دشوار است.
به گفته شانون تی. بودرام، «رابطه جنسی بی‌تعهد چیزی بیشتر از یک رابطه سریع نیست؛ یک رابطه جنسی سریع که همچون بوریتو در داخل مایکرویو گرم شود.» رابطه جنسی بی‌تعهد شامل خشنودی سپرده‌شده در سکس، لذت، احساس دوست داشتنی بودن، احساس عاطفی پیوستن به دیگری، فکر کردن در مورد احتمال فراتر رفتن یک رابطه جنسی بی‌تعهد معمولی به یک رابطه طولانی‌مدت و بسیاری چیزهای دیگر است.
به گفته کاتلین بوگل، عبارت 'رابطه جنسی بی‌تعهد' یک «اصطلاح عامیانه» است که به دلیل تنوع گسترده معنای آن، غیررسمی و غیرقابل پیش‌بینی تلقی می‌شود. بسیاری از اصطلاحات عامیانه دیگر برای رابطه جنسی بی‌تعهد مانند «دوستی به منظور نفع شخصی» و «تماس غنیمتی» مورد استفاده قرار می‌گرفتند و هنوز هم استفاده می‌شوند. اصطلاحات دیگر در این رابطه عبارتند از «رابطه جنسی گاه به گاه»، «رابطه جنسی تفریحی» و «رابطه جنسی بی‌بندوبار».