stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دم‌خاری سرسیه‌فام

| دم‌خاری سرسیه‌فام | دم‌خاری سرسیه‌فام |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: مرغان تنورساز
سرده:: Synallaxis
گونه:: S. tithys
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Synallaxis tithys Taczanowski, 1877: Synallaxis tithys Taczanowski, 1877
دم‌خاری سرسیه‌فام (نام علمی: Synallaxis tithys) گونه‌ای آسیب‌پذیر از پرندگان در زیرتیرهٔ Furnariinae از تیرهٔ تنورمرغان (Furnariidae) است که در اکوادور و پرو یافت می‌شود.
اردک‌ماهی (سرده)

| کوسه نارنجی محدودهٔ زمانی: Upper Cretaceous تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | کوسه نارنجی محدودهٔ زمانی: Upper Cretaceous تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
اردک‌ماهی: اردک‌ماهی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: اردک‌ماهی‌سانان
تیره:: اردک‌ماهیان کوویه، ۱۸۱۷
سرده:: اردک‌ماهی کارل لینه، ۱۷۵۸
گونه نماد: گونه نماد
اردک‌ماهی کارل لینه، ۱۷۵۸: اردک‌ماهی کارل لینه، ۱۷۵۸
اردک‌ماهی (نام علمی: Esox) سرده‌ای از ماهی‌هاست که مانند گونه‌های دیگر خانوادهٔ اردک‌ماهیان ماهی شکارچی و مهاجم است. سر او به شکل پوزه اردک پهن می‌شود و دارای یک دهان با تعداد زیادی دندان تیز می‌باشد. اردک‌ماهی در میان خزه‌های آب‌های تمیز محل زندگیش به دنبال شکار پرسه می‌زند و آماده حمله به هر موجود قابل خوردن مثل پرندگان در حال شنا در سطح آب است.
اردک‌ماهی‌ها می‌توانند تا ماکزیمم طولی معادل ۱۸۳ سانتیمتر رشد نمایند و به حداکثر وزنی معادل ۳۵ کیلوگرم برسند. گزارش شده‌است که این ماهی می‌تواند به سن ۳۰ سالگی برسد. آنها شکلی کشیده و اژدر مانند با سری نوک تیز و دندان‌های برنده همانند اغلب ماهی‌های شکارچی دارند. رنگ آمیزی آنها خاکستری – سبز با خال‌ها یا لکه‌های آشکار است. اشکال روی بدن اردک‌ماهی همانند اثر انگشت می‌باشد و هر کدام با شکل‌ها و الگوهای متفاوت می‌باشند.
اردک‌ماهی از دامنه وسیعی از منابع غذایی تغذیه می‌کند. عمده شکارشان دیگر ماهی‌ها به انضمام انواع خودشان می‌باشد. شکار اصلیشان که همواره در دسترس می‌باشد ماهی کولمه یا Roach می‌باشد. همچنین آنها به شکار ماهیانی همچون سوف حاجی طرخان (Perch)، مارماهی‌ها و کپور ماهیان می‌پردازند. آنها ماهی‌هایی به اندازه یک سوم خودشان را می‌بلعند. اردک‌ماهی‌ها همخوار هستند (همانند ماهی سوف). تقریباً ۲۰ درصد جیره غذایشان را ماهی‌های کوچک‌تر از جنس خودشان تشکیل می‌دهد.
گونه‌ها

اردک‌ماهی Esox lucius
اردک‌ماهی آکیتن Esox aquitanicus
اردک‌ماهی آمریکایی Esox americanus
اردک‌ماهی جنوبی Esox cisalpinus
اردک‌ماهی خال‌خالی Esox reichertii
اردک‌ماهی زشت Esox masquinongy
اردک‌ماهی زنجیری Esox niger
مارمولکان بی‌دست‌وپا

| مارمولکان بی‌دست‌وپا | مارمولکان بی‌دست‌وپا |
| --- | --- |
مارمولکان بی‌دست‌وپا، Anguidae: مارمولکان بی‌دست‌وپا، Anguidae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
راسته:: پولک‌داران
فروراسته:: مارمولک‌ریختان
تیره:: Anguidae
مارمولکان بی‌دست‌وپا یا مارمولکان اوراسیا (نام علمی: Anguidae) نام یک تیره از فروراسته مارمولک‌ریختان است.
چیپ میکروفلوئیدیک

میکروفلوئیدیک یا ریزسیال‌شناسی یک علم در بررسی رفتار سیال (سیالات) در مقیاس میکرومتر است. این عمل حوزه‌های مختلفی دارد. از آن جمله می‌توان به بررسی رفتار تماس دو سیال ناهمگن اشاره کرد. بررسی اختلال سیالات، بررسی تشکیل قطره، جداسازی ذرات زیستی و … از دیگر مواردی است که در این حوزه می‌توان از آن نام برد. برای انجام آزمایش میکروفلوئیدیک از چیپ میکروفلوئیدیک استفاده می‌شود؛ چیپ میکروفلوئیدیک در حقیقت ترکیبی از کانال‌هایی با ابعاد میکرو است که برای بررسی رفتار سیال مورد استفاده قرار می‌گیرد.
روش ساخت

اغلب از جنس‌های شیشه یا پلیمری شفاف برای سایت چیپ میکروفلوئیدیک استفاده می‌شود. ساخت این دسته از چیپ‌ها کاربرد زیادی در علوم مختلف دارد. از این رو روش‌های ساخت مختلفی برای آن ارائه شده است. کاربرد، دما و فشار داخل چیپ مهم‌ترین پارامتر مؤثر بر نوع چیپ میکروفلوئیدیک و مادهٔ سازندهٔ آن است. حکاکی با لیزر، حکاکی شیمیایی، پرینت سه بعدی و قالب‌گیری با PDMS مهم‌ترین روش‌های ساخت چیپ میکروفلوئیدیک هستند. اما به‌طور کلی روش‌های ساخت را نمی‌توان دسته‌بندی کرد و مطالعات مختلفی در این حوزه برای گسترش روش‌های ساخت انجام می‌شود.
کاربردها

تحقیقات گسترده‌ای در حوزهٔ کاربردهای میکروفلوئیدیک انجام شده است. کاربرد در جداسازی ذرات زیستی از جمله سلول‌های سرطانی و گلبول‌های خونی از جمله کاربردهای زیستی این فناوری است. از دیگر کاربردهای آن می‌توان به تولید داروها، ساخت چیپ‌های تشخیصی و ایجاد چیپ‌های تولید گرادیان غلظت اشاره کرد.
شاهوزهی

| شاهوزهی حاج لال‌محمد شاهوزهی | شاهوزهی حاج لال‌محمد شاهوزهی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۵۹′۳۱″شمالی ۶۱°۳۱′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۹۱۸۶۷۸°شمالی ۶۱٫۵۳۱۴۰۷۳°شرقی﻿ / 30.9918678; 61.5314073: مختصات: ۳۰°۵۹′۳۱″شمالی ۶۱°۳۱′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۹۱۸۶۷۸°شمالی ۶۱٫۵۳۱۴۰۷۳°شرقی﻿ / 30.9918678; 61.5314073
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زابل
بخش: کرباسک
دهستان: کرباسک
جمعیت: ۲۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
شاهوزهی، روستایی در دهستان کرباسک بخش کرباسک شهرستان زابل در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲۲ نفر (۵۷ خانوار) بوده‌است.
خروس‌کلی نقاب‌دار

| خروس‌کلی نقاب‌دار | خروس‌کلی نقاب‌دار |
| --- | --- |
خروس‌کلی نقاب‌دار، Vanellus miles: خروس‌کلی نقاب‌دار، Vanellus miles
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: سلیم‌سانان
تیره:: سلیمیان
سرده:: خروس‌کلی‌ها
گونه:: V. miles
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Vanellus miles : Vanellus miles 
خروس‌کلی نقاب‌دار (نام علمی: Vanellus miles) نام یک گونه از سرده خروس‌کلی‌ها است.
کبوتر سرگنده

| کبوتر سرگنده | کبوتر سرگنده |
| --- | --- |
Hand-coloured lithograph of Lopholaimus antarcticus by Elizabeth Gould (1804–1841): Hand-coloured lithograph of Lopholaimus antarcticus by Elizabeth Gould (1804–1841)
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کبوترسانان
تیره:: کبوتران
سرده:: Lopholaimus Gould, 1841
گونه:: L. antarcticus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lopholaimus antarcticus (Shaw, 1793): Lopholaimus antarcticus (Shaw, 1793)
مترادف: مترادف
 Columba antarctica Shaw  Columba dilopha Temminck:  Columba antarctica Shaw  Columba dilopha Temminck
کبوتر سرگنده (به انگلیسی: Topknot pigeon) (نام علمی: Lopholaimus antarcticus) یک کبوتر بومی استرالیای شرقی است.
جورج شاو طبیعت‌شناس انگلیسی در سال ۱۷۹۳ کبوتر سرگنده را با نام Columba Antarctica توصیف کرد
پارک ملی لامینینگتون، استرالیا
حفاظت

این گونه در گذشته در جنگل‌های بارانی استرالیا به تعداد بسیار زیاد یافت می‌شد، اما به دلیل پاکسازی جنگل و تیراندازی جمعیت آن کاهش یافت. به دلیل نگرانی دربارهٔ کاهش شدید جمعیت، کبوترهای سرگنده اکنون یک گونه حفاظت‌شده در استرالیا هستند. با این حال، شیوع روزافزون یک منبع غذایی جدید در میوه درختان لورل کافور «علف هرز» اخیراً شاهد افزایش دوباره تعداد آنها بوده‌است. از آنجایی که به نظر می‌رسد جمعیت‌ها در نوسان هستند اما بزرگ هستند، اکنون اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت این گونه را به عنوان کمترین نگرانی طبقه‌بندی کرده‌است.
گاهنبار

گاهنبار یا گاهبار یا گَهَنبار (به Middle Persian: گاسانبار) در باورهای مزدیسنی شش «گاه» است، که اهوره‌مزدا جهان را در آن‌ها آفرید. نخستِ هر گاهی نامی دارد و در یکمٍ هر گاهی جشنی سازند. بدین ترتیب نام شش جشن در شش گاه از سال نیز است، که از با شکوه‌ترین جشن‌های مردمی زرتشتیان اند. این شش گاه در فروردین‌یشت، بند ۸۶، به ترتیب چنین است: گاه آفرینش آسمان، گاه آفرینش آب، گاه آفرینش زمین، گاه آفرینش گیاهان، گاه آفرینش جانوران و گاه آفرینش مردم.
زرتشتیان در این جشن‌ها به ستایش اهورامزدا و سپاسگزاری از او برای داده‌ها و آفریده‌های نیک اش می‌پردازند. موبد آفرینگان گاهنبار می‌خواند و بر توانگر و ناتوان، دارا و ندار بایسته‌است که در این آیین شرکت کنند. هدف این، بار دادن یعنی بخشش و دهش و ایجاد همبستگی و همازوری و باخبر شدن زرتشتیان از حال یکدیگر در جامعه است. خویشکاری هر زرتشتی این است، که بخشی از درآمد ش را به داد و دهش و یاری به بینوایان کند. بنا بر این باور بسیاری از نیکوکاران زرتشتی پیش از درگذشت همه یا بخشی از دارایی شان را مانند زمین و باغ و آب و خانه و … وقف مراسم گاهنبار و دهش و یاری به دیگران می‌کنند. شش چهره گاهنبار، گاه دادودهش است.
هریک از جشن‌های شش‌گانهٔ گاهنبارها پنج روز می‌دیرد و بازپسین روز هر گاهنبار مهم‌ترین روز جشن نوروز است. این آیین با رای شورای عالی سیاست‌گذاری ثبت میراث معنوی در سیاههٔ آیین‌های ملی ایران ثبت شده‌است.
پیشینه

پیدایش گاهنبار را از روزگار پیشدادیان و نخستین بنیانگذار ش را جمشید می‌دانند. گاهنبارها با پیشهٔ دیرینهٔ زندگی ایرانیان گره خورده‌است. گاهنبارها با کشاورزی و دامداری و زندگی کشاورزی پیوند بنیادین دارند. گاهنبار در آغاز جشن کشاورزی بوده‌است. هر کدام از گاهنبارها، برابر با زمانی است که دگرگونی‌های بنیادین برای کشاورزان رخ می‌دهد و این دگرگونی‌ها با خود جشن و شادی می‌آورد.
در اوستا

در کتاب زند از زرتشت آمده‌است که اهورامزدا جهان را در شش «گاه» آفرید. در یسنا آمده‌است:
Maidh-yo-zarem: (میدیوزَرِیم) – نخستین گاهنبار روز پانزدهم اردیبهشت‌ماه، چهل‌وپنجمین روز از آغاز سال که در آن «آسمان» آفریده شد.ترجمه این گهنبار ، نیمه سرسبزی یا نیمه بهار است
Maidh-yo-shema: (میدیوشـِیم) – روز پانزدهم تیرماه، صدوپنج‌مین روز سال که در این روز «آب» آفریده شد.ترجمه این گهنبار ، هنگام برداشت نیمی از دانه ها و میوه هاست .
Paiti-shahem: (پَـیته‌شَـهیم) – روز سی‌ام شهریورماه صدوهشتادمین روز سال که در این روز «زمین» آفریده شد.ترجمه این گهنبار ، گردآوری همه دانه ها است .
Aya-threm: (اَیاسرِم) - سی‌ام مهرماه، دویست‌وده‌مین روز سال که در آن «گیاه» آفریده شد. ترجمه ی این گهنبار ، هنگام خوشبختی و شادمانی است.
Maidh-ya-rem: (میدیارِم) – بیستم دی‌ماه، دویست‌ونودمین روز سال که «جانوران» آفریده شدند. ترجمه ی این گهنبار ، نیمه ی سال است.
Hamas-path-maedem: (هَـمَـسپَـتمَدُم): در آخرین روز سال کبیسهٔ، یعنی سه‌صدوشصت‌وپنجمین روز سال، که آن را وهیشتواشت‌گاه می‌نامند، گاهی‌که «مردمان» آفریده شدند. ترجمه ی این گهنبار ، گاهی از سال که گرما و سرما به میانه می رسد است .
از چهار آفرینگان در خرده‌اوستا، یکی به نام آفرینگان گاهنبار نامیده شده‌است. این آفرینگان که به همراه اوستاهای دیگر در جشن‌های شش‌گانه سال خوانده می‌شود، بخشی است از هادخت نسک و دربارهٔ شکوه و جایگاه و بزرگی این شش جشن سخن می‌گوید. در بندهای ۷ – ۱۲ آفرینگان گاهنبار، ماه و روز برگزاری جشن‌های گاهنبار و نیز روزهای دوری آن‌ها از یکدیگر روشن شده‌است.
چگونگی برگزاری

جشن هر چهره گاهنبار پنج روز است که روز پنجم آن دیگر روزها والاتر است و جشن بزرگ به‌شمار می‌رود. نخست موبدان بخش‌هایی از اوستا به نام آفرین گاهنبار را می‌خوانند، آنگاه سفره عام می‌کشند و هر کس – از نادار و دارا – برسر سفره گاهنبار می‌نشینند و از آن بهره می‌جویند. در هر یک از شش گاهنبار، آیین‌های ویژه‌ای برپا می‌شود و مردم «می‌زد» یا میهمانی برگزار می‌کنند و خورند و دهند تا «کرفه» (:ثواب) بسیار برند وگرنه «پادافره» آن را کشند..
پیش از برآمدن آفتاب روز اول هر چهره از گاهان بار، موبدان به همراه دیگر مردم، آیین واژیشت آن گاهنبار را برگزار می‌کنند. چه توانگر و چه بی نوا همه در آن شرکت می‌کنند. آنهایی که خود نمی‌توانند خرج آن را بدهند، باید در آیینی که دیگران برپا می‌کنند یا از درآمد موقوفات است شرکت کنند و از خوان گاهنبار که در همه جا گسترده می‌شود بهره‌مند شوند.
چگونگی برگزاری > آفرینگان گاهنبار

متن آفرینگان گاهنبار:
به خشنودی اهورامزدا، بر زبان می‌آورم و می‌خوانم بهترین نیایش‌ها را. بر زبان می‌آورم از جان، با باوری نیک که مزداپرست زرتشتی و دشمن همه بدی‌ها و پیرو آیین اهورایی ام. نیایش و آفرین می‌خوانم همه گاه‌ها و هنگام‌های روز و ماه و جشن‌های سال (گاهنبار) را، که ردان وسروران اند و با خشنودی ستایش می‌کنم، و این نیایش را به هنگام بامدادان می‌سرایم. نیایش می‌کنم و آفرین می‌خوانم بر همه گاهنبارهای سال، هنگام هر جشنی که باشد، به نام بر زبان می‌آورم و آیین‌های ویژه می‌گذارم. نیایش و آفرین خوانی می‌کنم برای گاهنبار، میدیوزرم، میدیوشم، پیته شهیم، ایاسرم، میدیارم، همسپتمدم؛ که همه ردان و سروران اند.
داد و دهش‌هایتان را ای مزدیسنان در جشن‌های ششگانه سال پیش‌کش کنید. از برای گاهنبارها «می‌زد» (خوان‌های گسترده گاهنبار) را از برای این ردان و سروران بدهید. یک گوسفند سالم و تندرست و جوان. هرگاه توانایی نداشتید، نیاز کنید نوشابه مقدس هوم را و بنوشانید به داناترین و آگاه‌ترین و راستگوترین و آنانکه بهتر و شایسته‌تر فرمان دهد از میان مردمان، که یار و همراه بینوایان و مددکار غریبان و دور از شهرها و آموزنده دین و در اشویی و راستی برگزیده‌ترین باشد. هرگاه توانایی نیاز آن نیز نبود، بدهید برای آنچنان کسان، باری از هیزم خشک و خوب سوز را. هرگاه آن هم نشد، به خانه آن ردگاهنبار (روحانی زرتشتی که اجراکننده این مراسم است) ببرید یک پشته هیزم. بسرایید سرود بزرگی خداوند را و اهورامزدا را به نام بخوانید در یکتایی و بی‌همتایی پروردگار جهان، چنین: بی‌گمان شهریاری زیبنده و سزاوار آن کس است که بهتر شهریاری کند، و اوست اهورا مزدا که با بهترین راستی برابر است و بندگی و عبادت خود را به پیشگاه وی تقدیم می‌کنیم و باشد که این چنین «می‌زد» ی پذیرا شده و ردگاهنبار را خشنود و شادمان کند، و این است گاهنبار …(نام گاهنبار).
گاهنبارها در نوشته‌های پارسیگ

در همه نوشته‌هایی که به پارسی میانه به‌جا مانده‌است، بارها از گاهنبارها یاد شده‌است و به جای آوردن آیین‌های دینی در این جشن‌ها دارای پاداش بزرگ یاد شده و نرفتن به گاهنبار و برگزار نکردن آن‌ها گناهی بزرگ دانسته شده‌است. درون‌مایه ویسپرد در بارهٔ آیینِ شش گهنبار و نمازهای وابسته به آن است. در آغاز فصل ۲۵ بندهش که از گاه‌شماری مزدیسنا یاد شده آمده‌است: «آفرینش جهان از من (اهورامزدا) در ۳۶۵ روز، که از شش گاهنبار سال باشد، انجام گرفت». در روایات داراب هرمزدیار بنای این جشن‌ها را به جمشید نسبت داده‌اند. در بندهش آمده‌است: «اگر کسی در سال یک بار به گاهان بار برود بر کارهای نیکی که کرده‌است افزوده خواهد شد.»
باورهای پیوسته

گاهنبارها جشن بزرگداشت آفرینش اند. در اسطوره‌های زرتشتی جهان در هفت مرحله آفریده شده‌است. نخست آسمان، سپس آب، سوم زمین، چهارم گیاه، پنجم جانور، ششم انسان، هفتم آتش که همانا انرژی، نیرو و توان جنبش در هستی است. شش گاهنبار جشن پاس‌داشت این آفریدگان است. به همین سبب برخی دانشمندان نوروز را جشن آفرینش آتش و بزرگ‌داشت آن می‌دانند. این آفرینش‌ها در تفسیرهایی به پارسی میانه و پازند و فارسی آفرینگان گاهنبار نیز آمده‌است.
گاهنبار، آیین و جشنی است که از دیرباز در پهنهٔ ایران فرهنگی، به‌پا داشته می‌شده‌است، جشنی که نخستین پایه و مایهٔ آن گرد هم آمدن، هم‌افزایی، همازوردی و شادی است. این واژه به معنای بارعام یا زمان گِرد آمدن مردم در جایی، یا به معنای زمان نتیجه گرفتن است. گاهنبار را جشن‌های سالیانه می‌نامند، زیرا واژهٔ اوستایی آن یااریه‌یسنه است که به معنای سالیانه است. گاهنبارها جشن‌هایی فصلی اند و هر گاهنبار دست‌کم در یکی از فصل‌های سال برگزار می‌شود. فصل گاهنبار به نام چهره گاهنبار نیز خوانده می‌شود. در هر سال، شش چهرهٔ گاهنبار برگزار می‌شود که هر کدام یادآورِ گاهی از آفرینش است. ایرانیان از دیرباز، گاه‌های آفرینش را با برپایی جشنی به نام گاهنبار و با داد و دهش که از بنیادهای این جشن است، گرامی می‌داشته‌اند. واژهٔ گاهنبار دارای دو بخش گاه و انبار است. با برپایی گاهنبارها که هر چهره‌اش با فصلی از فصل‌های برداشت، در پیوند است، ایرانیان از آنچه برداشتشان بوده، دهش می‌کرده‌اند و به نوعی می‌توان آن را جشن سهیم شدن باهم نام گذارد؛ و اما واج‌یشت؛ آیین واج‌یشت، آیین پیشواز است، واج‌یشت، آیین پیشوازی گاهنبار است همان گاهنباری که چیزی نیست جز جشنِ شادی از دهش‌ها.
سلیمان‌میرزا قاجار

| سلیمان میرزا قاجار | سلیمان میرزا قاجار |
| --- | --- |
شاهزاده : شاهزاده 
حاکم کرج: حاکم کرج
دودمان: قاجار
پدر: فتحعلی‌شاه قاجار
مادر: جیران خانم
سلیمان‌میرزا قاجار، سی‌وچهارمین پسر فتحعلی‌شاه قاجار و جیران خانم، یکی از شاهزادگان قاجار بود که در چهارم محرم سال ۱۲۲۵ قمری به دنیا آمد. او همچنین به حکومت کرج گمارده شده بود.
زندگی نامه
سلیمان‌میرزا قاجار، سی‌وچهارمین پسر فتحعلی‌شاه قاجار، یکی از شاهزادگان قاجار بود که در چهارم محرم سال ۱۲۲۵ قمری به دنیا آمد. مادر او، جیران خانم، از ایل گوکلان ترکمن بود. ایل گوکلان تنها ایل ترکمن بود که در دههٔ ۱۲۶۰ قمری در دوران تلاش حکومت قاجار برای تسلط بر ترکمن‌ها، به‌طور کامل مطیع ایران شد. حضور مادر سلیمان‌میرزا به عنوان یکی از گوکلان‌ها در دربار به عنوان یکی از همسران شاه و توجه خاص فتحعلی‌شاه به سلیمان‌میرزا، که مادرش ترکمن بود، نقش مهمی در ایجاد این صلح بین قاجارها و ترکمن‌ها ایفا کرد. قبیله گوکلان ترکمن به دلیل ارتباط نزدیک با قاجارها و ایفای نقش در حوزه‌های نظامی و حکومتی، جایگاه ویژه‌ای در دربار پیدا کردند و به تعبیری پاسدار مرزهای شمال شرقی ایران شدند.
ویژگی‌های شخصیتی و افتخارات
سلیمان‌میرزا به دلیل شجاعت، زیبایی و هوش خود در دربار قاجار شناخته می‌شد. فتحعلی‌شاه علاقه بسیاری به او داشت و وی را در شمار محبوب‌ترین پسران خود قرار داده بود. در تقدیر از رشادت‌ها و جایگاه برجسته‌اش، شاه بازوبندی نفیس و خنجری مرصع به او اهدا کرد؛ نمادی از اعتبار و احترام ویژه‌ای که شاه به او قائل بود. در مراسم رسمی دربار، سلیمان‌میرزا در تالار سلام در جایگاهی نزدیک به شاه می‌نشست و از اعضای کلیدی و معتبر مجلس به شمار می‌آمد.
ازدواج و ارتباطات خانوادگی
سلیمان‌میرزا با آغا بیگم، دختر حاجی محمدحسین‌خان صدراصفهانی، ازدواج کرد. حاجی محمدحسین‌خان صدراصفهانی از رجال نامدار و ثروتمند اصفهان بود که صدراعظم فتحعلی‌شاه نیز بود و نفوذ زیادی در دربار داشت. از سوی دیگر، آغا بیگم از سمت مادر به خاندان حاجی ابراهیم اعتمادالدوله، مشهور به حاج ابراهیم‌خان کلانتر و نیز صدراعظم شیرازی، پیوند داشت و خواهر ابراهیم‌خان ناظر، یکی از مقامات مهم دربار بود. این ازدواج جایگاه سیاسی و اجتماعی سلیمان‌میرزا را در میان رجال عصر قاجار تثبیت کرد. حاصل این ازدواج یک پسر به نام داود میرزا و دو دختر بود.
کاخ سلیمانیه
کاخ سلیمانیه یکی از آثار معماری مهم دوران قاجار است که به افتخار تولد سلیمان‌میرزا و به دستور حاجی محمدحسین‌خان صدراصفهانی ساخته شد. این کاخ به دلیل طراحی خاص و تزئینات نفیس خود شناخته می‌شود و در نوع خود یکی از باشکوه‌ترین بناهای قاجاری محسوب می‌شود. کاخ سلیمانیه به فتحعلی‌شاه پیشکش شد و نام سلیمان‌میرزا با کاخ سلیمانیه برای همیشه در تاریخ معماری و هنر قاجار به ثبت رسید.  این کاخ به سبب نقاشی‌های معروف آن که پسران فتحعلی‌شاه و برادران آقامحمدخان را نشان می‌دهد، شهرت دارد.
مارتین جروئوجا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: استونی
زاده: ۱۸ اوت ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) الوا، استونی
رکورد رالی قهرمانی جهان: رکورد رالی قهرمانی جهان
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–هم‌اکنون
راننده:  اوت تاناک (۲۰۱۷–)  کارل کرودا (۲۰۱۰–۲۰۱۶)
تیم‌ها: هیوندای موتوراسپورت (2020–2022, 2024) تیم رالی جهانی ام-اسپورت (2017, 2023) تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ (2018–2019)
رالی‌ها: ۱۲۶
برنده رالی: ۲۰
Podiums: ۴۴
برنده مرحله: ۳۱۹
اولین رالی: رالی اردن ۲۰۱۰
اولین پیروزی: رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۱۷
آخرین پیروزی: رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۴
آخرین رالی: رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۴
Last updated on: ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴.: Last updated on: ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴.
مارتین جاروئوجا (تلفظ در استونیایی: [ˈmɑr.tin ˈjær.ʋeˈojɑ]; زاده 18 اوت 1987) یک نقشه خوان استونیایی رالی است. او در حال حاضر با اوت تاناک تیم است و برای هیوندای موتوراسپورت در مسابقات رالی قهرمانی جهان رقابت می کند.
از تیم هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به هیوندای موتوراسپورت و تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ اشاره کرد.
حرفه رالی

او فرزند سیاستمدار استونیایی، توماس یاروئوجا و مبارز جودو است (او پنج بار قهرمان کشوری استونی است).  مارتین جروئوجا کار خود را در رالی در سال 2006 آغاز کرد و برای چندین راننده از جمله پسر عمویش کن جروئوجا و عمو تارمو جروئوجا که در مسابقات قهرمانی منطقه ای و ملی شرکت می کردند، رانندگی مشترک انجام داد.
هنینگ فون ترسکو

| هنینگ فون ترسکو | هنینگ فون ترسکو |
| --- | --- |
زاده: ۱۰ ژانویه ۱۹۰۱ ماگدبورگ، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ (۴۳ سال) کرولوو موست، لهستان
وفاداری:  امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)  جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)  رایش سوم          =
درجه: سرتیپ
فرماندهی: رئیس ستاد ارتش دوم
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم
هرمان کارل روبرت هنینگ فون ترسکو (به آلمانی: Herrmann Karl Robert "Henning" von Tresckow) (۱۰ ژانویه ۱۹۰۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود. او در مارس ۱۹۴۳ از طریق ارسال بمب دست ساز در قالب یک محموله مشروب به هواپیمای حامل هیتلر برای قتل او تلاش کرد ولی چاشنی بمب عمل نکرده و این اقدام ناموفق بود. وی در ۱۹۴۴ نیز در کودتای ۲۰ ژوئیه نقش پررنگی داشت. بعد از ناموفق بودن کودتا ترسکو که پیش تر به جبهه فراخوانده شده بود در لهستان با منفجر کردن یک نارنجک به سرش خودکشی کرد.
کرمی‌مارمولکان

| کرمی‌مارمولکان محدودهٔ زمانی: کرتاسه | کرمی‌مارمولکان محدودهٔ زمانی: کرتاسه |
| --- | --- |
کرمی‌مارمولکان، Amphisbaenia: کرمی‌مارمولکان، Amphisbaenia
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: دهان‌دومیان
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: چهاراندامان
رده:: خزندگان
فرورده:: پولک‌سوسمارریختان
بالاراسته:: پولک‌خزندگان
راسته:: پولک‌داران
کرمی‌مارمولکان (نام علمی: Amphisbaenia) نام یک کلاد از راسته پولک‌داران است.
آنها گروهی از خزندگان را تشکیل می دهند،  که کمتر شناخته شده اند. از آنجایی که آنها زمین را می کنند، و تقریباً به طور کامل در زیر زمین زندگی می کنند، به ندرت دیده می شوند. یک گونه در ایالات متحده ، به نام Rhineura floridana ، در برخی از مناطق فلوریدا یافت می شود. تعدادی از گونه ها در سایر مناطق جهان، به ویژه در آمریکای جنوبی و آفریقا وجود دارند.
آنها خزندگان هزارتویی هستند، که تونل‌های زیرزمینی می‌سازند. که با آن در جستجوی مواد غذایی مانند حشرات و کرم‌ها گشت می‌زنند. اگرچه چشمان کوچک زیر سطح بدن آنها می توانند نور را از طریق یک مقیاس شفاف دریافت کند، اما به وضوح از بینایی استفاده نمی کنند. با این حال، دلایلی وجود دارد که نشان می دهد آنها از شنوایی برای یافتن شکار خود استفاده می کنند.
ساختار گوش

کرمی مارمولکان، مانند مارها، هیچ نشانه سطحی از گوش ندارند.آنها دارای یک مکانیسم دریافتی در زیر سطح گوش و متفاوت از آنچه در مارها وجود دارد دارند، که ارتعاشات را به گوش داخلی منتقل می کند.
مکانیسم شنوایی کرمی مارمولکان تا حدودی بسته به گونه آنها متفاوت است، اما اساساً حساسیت، که با گونه‌ها نیز متفاوت است، با توجه به ماهیت غیرعادی مکانیسم درگیر، در برخی گونه‌ها به طرز شگفت‌آوری بالاست. مطالعات مشابه با آنچه در مورد مارها انجام شده است ثابت کرده است، که گوش کرمی مارمولکان صداهای هوایی را دریافت می کند، و می تواند مسیری را که صدا از آن سرچشمه می گیرد را تعیین کند، همانطور که انتظار می رفت، این گوش به ارتعاشات مکانیکی که مستقیماً به جمجمه منتقل می شود نیز پاسخ می دهد.
سریویدیا

| سریویدیا | سریویدیا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۵۳ چنای
درگذشت: ۱۹ اکتبر ۲۰۰۶ (۵۳ سال) تریواندروم
ملیت: هند
دیگر نام‌ها: Sreevidya
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۶–۲۰۰۶
همسر: جورج توماس (۱۹۷۶-۱۹۸۰) (جدا شده)
والدین: Vikatam R. Krishnamurthy M. L. Vasanthakumari
سریویدیا (انگلیسی: Srividya; ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۵۳ – ۱۹ اکتبر ۲۰۰۶) هنرپیشه، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل هند بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به من دیده‌ام، دیده‌ام، ملودی نادر، فرمانده، مادر ولانکانی، بولدوزر طلا، برادران بی‌نظیر، احترام به عشق، یکی از ما، شادی، آهاااا..!، میل، میل است، رسمی، نادوگانگی، آرجون پاندیت و زوج اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر جنوب شده‌است.
کشیت (کرمان)

| کشیت | کشیت |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: گلباف 
مردم: مردم
جمعیت: ٣٬۴٣۵ نفر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۴
وبگاه: فرمانداری کرمان
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۴۵
 :  
کشیت شهری است   در شهرستان کرمان استان کرمان است.
قلعه تاریخی کشیت، آبشار کشیت، کلوت‌های کشیت ورودخانه کشیت باعث شده‌است که این بخش به ثبت جهانی برسد، که سالانه گردشگران داخلی و خارجی به کشیت سفر می‌کنند. از محصولات کشاورزی این بخش می‌توان به انواع خرما، مرکبات اشاره کرد. مسافت کشیت تا مرکز استان (کرمان) ۱۷۳ کیلومتر است و فاصله این بخش با شهرستان گلباف ۸۰ کیلومتر می‌باشد.
جمعیت

این منطقه در بخش گلباف قرار داشته و بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ٣٬۴۳۵نفر بوده‌است. وجود قلعه مشهور کشیت که اقتباسی از ارگ بم و ارگ راین است نیز نشان از تاریخ کهن این منطقه دارد.
این منطقه از بافت تاریخی منحصر بفردی نیز برخوردار است و دارای جاذبه گردشگری است. بعد از بافت تاریخی وارد مجموعه‌ای بسیار متراکم از درختان و پوشش گیاهی می‌شویم که حجم زیادی نخلستان را تشکیل داده‌اند. آبشار کشیت و رودخانه ای که در این منطقه جاری است، دیدنی است.
چمن‌چکاو لیلیان

| چمن‌چکاو لیلیان | چمن‌چکاو لیلیان |
| --- | --- |
چمن‌چکاو لیلیان، Sturnella magna lilianae: چمن‌چکاو لیلیان، Sturnella magna lilianae
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
شناسایی‌نشده (IUCN 3.1): شناسایی‌نشده (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سیاه‌پرگان
چمن‌چکاو لیلیان (نام علمی: Sturnella magna lilianae) نام یک زیرگونه از سرده چمن‌چکاو است.
صومعه (نیشابور)

| صومعه صَمعَ | صومعه صَمعَ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۱۶′۴۹″شمالی ۵۸°۵۰′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۸۰۱۷۳۴°شمالی ۵۸٫۸۳۹۵۳۴۰°شرقی﻿ / 36.2801734; 58.8395340: مختصات: ۳۶°۱۶′۴۹″شمالی ۵۸°۵۰′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۸۰۱۷۳۴°شمالی ۵۸٫۸۳۹۵۳۴۰°شرقی﻿ / 36.2801734; 58.8395340
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
بخش: بخش مرکزی
دهستان: مازول
بنیان‌گذاری: صده 600 میلادی
جمعیت: ۲۰۰۰ نفر
صومعه (به گویش نیشابوری: صَمعَ)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است.
این روستا در پنج کیلومتری شمال شهر نیشابور و در منطقه خوش آب و هوای دامنه رشته کوه بینالود واقع شده است.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور و آموزشکده کشاورزی نیشابور نیز در مسیر جاده نیشابور به صومعه قرار دارد.
پانصد متر قبل از ورودی روستا سمت شرق جاده آرامستان روستا قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان مازول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۰۰ نفر (۴۰۰خانوار) بوده‌است.
مشاهیر

حیدر یغما (شاعر خشتمال)
میثم هوشمندفراز (نویسنده)