stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جرم یقه‌آبی
منشأ کلمه

در سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰ در آمریکا کارگران ترجیح می‌دادند که از لباس‌های کار با رنگ آبی استفاده کنند تا کثیفی و آلودگی های ناشی از کار‌، کمتر بر روی لباس‌ها به چشم بیایند.
جوزف ای. براون

جوزف ای. براون
جوزف ای. براون (به انگلیسی: Joseph E. Brown) سناتور سابق عضو حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۱ میلادی سناتور ایالت جورجیا در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
جفیتینیب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Iressa
AHFS/Drugs.com: monograph
مدلاین پلاس: a607002
 داده‌ها:  EU EMA: by INN 
رده‌بندی داروهایبارداری:  AU: C   
روش مصرف دارو: خوراکی
کد ATC: L01XE02 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  AU: فقط با نسخه (اس۴)   UK: فقط ℞ (POM)   US: فقط ℞  
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: ۵۹٪ (خوراکی)
پیوند پروتئینی: ۹۰٪
متابولیسم: کبدی (بیشتر از طریق CYP3A4)
نیمه‌عمر حذف: ۶ تا ۴۹ ساعت
دفع: مدفوع
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک N-(3-chloro-4-fluoro-phenyl)-7-methoxy- 6-(3-morpholin-4-ylpropoxy)quinazolin-4-amine :  نام آیوپاک N-(3-chloro-4-fluoro-phenyl)-7-methoxy- 6-(3-morpholin-4-ylpropoxy)quinazolin-4-amine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۱۸۴۴۷۵-۳۵-۲ Y
پاب‌کم CID: ۱۲۳۶۳۱
IUPHAR/BPS: ۴۹۴۱
دراگ‌بنک: DB00317 Y
کم‌اسپایدر: ۱۱۰۲۱۷ Y
UNII: S65743JHBS
KEGG: D01977 Y
ChEBI: CHEBI:۴۹۶۶۸ Y
ChEMBL: ChEMBL۹۳۹ Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8041034 
ECHA InfoCard: 100.171.043 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C22H24ClFN4O۳
جرم مولی: 446.902 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES C1COCCN1CCCOc2c(OC)cc3ncnc(c3c2)Nc4cc(Cl)c(F)cc4 :  SMILES C1COCCN1CCCOc2c(OC)cc3ncnc(c3c2)Nc4cc(Cl)c(F)cc4 
 InChI InChI=1S/C22H24ClFN4O3/c1-29-20-13-19-16(12-21(20)31-8-2-5-28-6-9-30-10-7-28)22(26-14-25-19)27-15-3-4-18(24)17(23)11-15/h3-4,11-14H,2,5-10H2,1H3,(H,۲۵٬۲۶٬۲۷) Y Key:XGALLCVXEZPNRQ-UHFFFAOYSA-N Y :  InChI InChI=1S/C22H24ClFN4O3/c1-29-20-13-19-16(12-21(20)31-8-2-5-28-6-9-30-10-7-28)22(26-14-25-19)27-15-3-4-18(24)17(23)11-15/h3-4,11-14H,2,5-10H2,1H3,(H,۲۵٬۲۶٬۲۷) Y Key:XGALLCVXEZPNRQ-UHFFFAOYSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
جفی‌تینیب (انگلیسی: Gefitinib; ‎/ɡɛˈfɪtɪnɪb/‎) با نام تجاری «ایرِسا» (Iressa) دارویی است که برای درمان برخی انواع سرطان پستان، سرطان ریه و سایر انواع سرطان بکار می‌رود. این دارو همچون ارلوتینیب یک «بازدارندهٔ گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی» که پیام‌رسانی از طریق این گیرنده‌ها را در سلول‌های هدف مختل می‌کند. در نتیجه، این دارو تنها در درمانِ سرطان‌هایی مؤثر است که جهش و بیش فعالی ژن و گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی داشته باشند.
سازمان غذا و دارو آمریکا ابتدا در ماه مه ۲۰۰۳ میلادی، این دارو را به‌عنوان خط سوم درمان «سرطان ریه سلول غیر کوچک» (NSCLC)، در آنهایی که به درمان‌های مبتنی بر داروی‌های شیمی‌درمانی پلاتینی و همچنین رژیم‌های حاوی دوستاکسول پاسخ نداده‌اند، پذیرفت. سپس در ژوئن ۲۰۰۵ میلادی، این تأئیدیه را به سبب فقدان شواهد کافی علمی در اثربخش بودن آن در افزایش بقا و طولِ عمرِ بیماران، پس گرفت. سرانجام در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۵ میلادی، سازمان غذا و دارو آمریکا مجدداً این دارو را به‌عنوان خط اول درمان این نوع سرطان، مورد تأیید قرار داد.
در اروپا نیز از سال ۲۰۰۹ میلادی، از جفی‌تینیب در درمان «سرطان ریه سلول غیر کوچک» که دارای بیش فعالی ژن و گیرندهٔ فاکتور رشد اپیدرمی باشد، استفاده می‌شود.
پژوهش‌هایی در زمینه استفاده از این دارو، در درمان نوعی از سرطان مری انجام شده‌است.
شایع‌ترین عارضهٔ این دارو راش‌های آکنه‌مانند است. سایر عوارض نسبتاً شایع (در بیش از ۱٪ بیماران) عبارتند از: اسهال، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، استوماتیت، دهیدراسیون، عقربک، افزایش بدون علامتِ آنزیم‌های کبدی، سستی ماهیچه، التهاب ملتحمه و بلفاریت. عوارض ناشایع آن شامل بیماری بینابینی ریه، خراش قرنیه، تریکیازیس و رشد موی اضافی است.
جورج دیگز

| جورج دیگز | جورج دیگز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۲ ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه ویسکانسین-مدیسن کالج ویلیام و مری
جوایز: جایزه یادبود دونووان استوارت کورل برای نوشتن علمی (۲۰۰۰، ۲۰۰۶) استاد سال تگزاس در سال ۱۹۹۹
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): گیاه‌شناسی
محل کار: کالج آستین Botanical Research Institute of Texas
 :  
جورج دیگز (انگلیسی: George Diggs؛ زادهٔ ۱۹۵۲) دانشمند در زمینه سازگان‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است.
موراکو

| موراکو | موراکو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: مرکزی
دهستان: چشمه زیارت
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
موراکو یا ماراکو روستایی در دهستان چشمه زیارت بخش مرکزی شهرستان زاهدان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ این روستا بدون جمعیت بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳۱ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۹ | ۳۸٫۷٪− |
| ۱۳۹۵ | ۰ | ۱۰۰٪− |
موتور لشکران (کورین)

| موتور لشکران (کورین) | موتور لشکران (کورین) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
بخش: بخش کورین
دهستان: کورین
جمعیت: ۴۴ نفر 
موتور لشکران (کورین)، روستایی از توابع بخش کورین شهرستان زاهدان در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کورین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
جزایر گلوریوسو

| جزایر گلوریوسو Glorioso Islands گلوریوسو | جزایر گلوریوسو Glorioso Islands گلوریوسو |
| --- | --- |
   پرچم:    پرچم
شعار: Liberté, égalité, fraternité: شعار: Liberté, égalité, fraternité
سرود: La Marseillaise: سرود: La Marseillaise
پایتخت و بزرگترین شهر: ندارد ۱۷°۳′ جنوبی ۴۲°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۰۵۰°جنوبی ۴۲٫۷۱۷°شرقی﻿ / -17.050; 42.717
زبان(های) رسمی: زبان فرانسوی
حکومت: مستعمره
• •رئیس‌جمهور فرانسه : امانوئل مکرون
 :  
بنیان‌گذاری: ۱۸۹۷
مساحت: مساحت
• کل: ۵ کیلومتر مربع (۱٫۹ مایل مربع) (نامعلوم)
• آبها (٪): جزئی
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : غیرمسکونی (نامعلوم)
• تراکم: [ابزار تبدیل: invalid number] (نامعلوم)
واحد پول: ندارد (ندارد)
منطقه زمانی: UTC
دامنه سطح‌بالا: [[.]]
جزایر گلوریوسو از جزیره‌های فرانسه در اقیانوس هند است.
Glorioso Islands نام فارسی آن دخیل از انگلیسی است. یا Glorieuses نامش رااز نمای باشکوهش (glorious) گرفته.
جزایر گلوریوسو از جزیره‌های فرانسه در اقیانوس هند است. این جزایر گروهی از جزایر و صخره‌های فرانسوی کلاً به مساحت ۵ کیلومتر مربع در شمال کانال موزامبیک می‌باشد و در حدود ۱۶۰ کیلومتری شمال غرب ماداگاسکار قرار دارد.
جزایر گلوریوسو دارای منطقه انحصاری اقتصادی به وسعت ۴۸۳۵۰ کیلومتر مربع می‌باشد. این جزایر از دو جزیره به نام گرند گلوریوسو و لی دو لیس و هم چنین هشت جزیره صخره‌ای با نام‌های مشخص تشکیل شده‌است. گرند گلوریوسو تقریباً دایره‌ای و ۳ کیلومتر اندازه دارد. دارای پوشش گیاهی متراکم اساساً از نارگیل و درختان Casuarina می‌باشد.
لی دو لیس نیز در حدود ۸ کیلومتر و در شمال شرق گرند گلوریوسو می‌باشد و از توده‌های ماسه‌ای تشکیل شده‌است. آب و هوای جزایر حاره‌ای و زمین‌های جزایر نیز پست و کم ارتفاع و هموار می‌باشد؛ از سطح دریا تا ۱۲ متر متفاوت است. لی دو لیس مکان مناسبی برای پرندگان مهاجر و لاک پشت‌ها جهت تخم‌گذاری در سواحل می‌باشد.
این جزیره نخستین بار توسط اعراب شناخته شده‌است و بعداً در ۱۸۸۰ توسط فردی فرانسوی به نام ایپولیت کالتوکس نام گذاری شد و مورد سکونت قرار گرفت. وی هم چنین به کاشت نارگیل دست زد.
این جزایر در ۱۸۹۲ تحت مالکیت فرانسه درآمد. در ۱۹۱۴ تا ۱۹۵۸ بهره‌برداری از این جزایر به عهده کمپانی‌های سیشل واگذار شد. این جزایر اکنون به حفاظت گاه‌های طبیعی به همراه ایستگاه‌های هواشناسی تبدیل شده‌اند. ماداگاسکار هنوز ادعای حاکمیت بر این جزایر را دارد.
جستارهای ویژه

سرزمین‌های جنوبی و جنوبگانی فرانسه
جهان‌آباد (خرامه)

| جهان‌آباد (شیراز) | جهان‌آباد (شیراز) |
| --- | --- |
روستا: روستا
جهان‌آباد (شیراز)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانجهان‌آباد (شیراز)جهان‌آباد (شیراز) (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: جهان‌آباد (شیراز)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانجهان‌آباد (شیراز)جهان‌آباد (شیراز) (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۹°۲۴′ شمالی ۵۳°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۴۰۰°شمالی ۵۳٫۴۳۳°شرقی﻿ / 29.400; 53.433: مختصات: ۲۹°۲۴′ شمالی ۵۳°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۴۰۰°شمالی ۵۳٫۴۳۳°شرقی﻿ / 29.400; 53.433
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: شیراز
بخش: بخش کربال
دهستان: کربال
جمعیت: ۴۷۸ نفر
جهان‌آباد (شیراز)، روستایی از توابع بخش کربال شهرستان شیراز در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کربال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۸ نفر (۱۱۲خانوار) بوده‌است.
جهان‌آباد (ری)

| جهان‌آباد | جهان‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 421: Malformed coordinates value.: خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 421: Malformed coordinates value.
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: ری
بخش: کهریزک
دهستان: کهریزک
جمعیت: ۱۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
جهان‌آباد روستایی در دهستان کهریزک بخش کهریزک شهرستان ری استان تهران ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴۹ نفر (۴۱خانوار) بوده‌است.
جکووو ایواوتسکیه

| جکووو ایواوتسکیه | جکووو ایواوتسکیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
Wildenhoff Palace (destroyed in 1945): Wildenhoff Palace (destroyed in 1945)
جکووو ایواوتسکیه: جکووو ایواوتسکیه
مختصات: ۵۴°۱۹′۴۹″ شمالی ۲۰°۲۴′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۳۳۰۲۸°شمالی ۲۰٫۴۰۶۶۷°شرقی﻿ / 54.33028; 20.40667: مختصات: ۵۴°۱۹′۴۹″ شمالی ۲۰°۲۴′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۳۳۰۲۸°شمالی ۲۰٫۴۰۶۶۷°شرقی﻿ / 54.33028; 20.40667
کشور:  لهستان
استان: استان وارمی-ماسوری
شهرستان: شهرستان بارتوشتسه
گمینا: گمینا گورووو ایواوتسکیه
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲۹۰
جکووو ایواوتسکیه (به لهستانی:  Dzikowo Iławeckie) یک روستا در لهستان است که در گمینا گورووو ایواوتسکیه واقع شده‌است. جکووو ایواوتسکیه ۲۹۰ نفر جمعیت دارد.
جان چرچ همیلتون

| John Church Hamilton | John Church Hamilton |
| --- | --- |
Hamilton at about age 48, painted ح. ۱۸۴۰ by Alfred Thomas Agate: Hamilton at about age 48, painted ح. ۱۸۴۰ by Alfred Thomas Agate
زادهٔ: ۲۲ اوت ۱۷۹۲ Philadelphia, Pennsylvania, U.S.
درگذشت: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۸۸۲ (۸۹ سال) Long Branch, New Jersey, U.S.
ملیت: American
محل تحصیل: Columbia College (1809)
پیشه(ها): Historian, lawyer
همسر: Maria Eliza van den Heuvel  (ا. ۱۸۱۴–۱۸۷۳)
فرزندان: 14, including Alexander and Schuyler
والدین: Alexander Hamilton Elizabeth Schuyler Hamilton
خویشاوندان: See Hamilton family
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
شاخه نظامی:  ارتش ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۸۱۲–۱۸۱۴
درجه: Second lieutenant
جنگ‌ها و عملیات‌ها: War of 1812
 :  
جان کلیسای همیلتون (۲۲ اوت ۱۷۹۲–۲۵ ژوئیه ۱۸۸۲) مورخ، زندگینامه و حقوقدان بود. وی فرزند الکساندر هامیلتون، یکی از بنیانگذاران ایالات متحده بود.
اوایل زندگی

همیلتون در ۲۲ اوت ۱۷۹۲ در فیلادلفیا متولد شد. او پسر چهارم و پنجمین از هشت فرزند بود که به الکساندر همیلتون و الیزابت شوودل همیلتون متولد شدند. پدربزرگ و مادربزرگهای وی فیلیپ شویلر، یک قهرمان جنگ انقلابی و سناتور ایالات متحده از نیویورک و کاترین ون رنسلائر بودند.
وی یازده سال داشت که پدرش در دوئل با آرون بور معاون رئیس‌جمهور کشته شد. در ۸۵ سالگی با مصاحبه، وی خاطرات خود را شرح داد:
من یک واقعه واحد را با وضوح کامل به یاد می‌آورم. … روز قبل از دوئل که در یک اتاق نشسته بودم، وقتی که با سر و صدای کم، چرخیدم و دیدم پدرم در درگاه است، در سکوت در آنجا ایستاده و با یک شیرین‌ترین و زیباترین چهره به من نگاه می‌کند. پر از حساسیت بود، و بدون هیچ‌یک از مشاغل پیش از مشاغل که او گاهی داشت. "جان"، هنگامی که من او را کشف کردم، گفت: "شما نمی‌خواهید بیایید شب با من بخوابید؟" صدای او صریح و آشکار بود که گویی او به جای پدرم برادر من بوده‌است. آن شب به رختخواب او رفتم و صبح خیلی زود او مرا بیدار کرد و دستانم را در کف دستش گرفت، هر چهار دست دراز کرد، او گفت و به من گفت که نماز پروردگار را تکرار کنم. هفتاد و پنج سال از سر من گذشته‌است و من چیزهای زیادی را فراموش کرده‌ام، اما نه آن بیان دلپذیر وقتی که او ایستاد به من نگاه کرد در و نه دعایی که صبح قبل از دوئل با هم ساخته بودیم. من به خوبی یادم نمی‌آید که ببینم او در بستر مرگ او دروغ است، اگرچه من آنجا بودم.
در سال ۱۸۰۹، از کالج کلمبیا فارغ‌التحصیل شد، و پس از آن به تحصیل رشته حقوق پرداخت.
حرفه

همیلتون در جنگ ۱۸۱۲ در ارتش آمریکا خدمت خود را آغاز کرد و به درجه ستوان دوم رسید. وی در این مدت به عنوان معاون اردوگاه به سرلشکر ویلیام هنری هریسون، رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده خدمت کرد. در ژوئن ۱۸۱۴، بدون آنکه به‌طور جدی در این زمینه مشغول فعالیت باشد، از سمت خود در ارتش استعفا داد و به زندگی خصوصی بازگشت.
حرفه > تاریخ‌شناس

به گفته وی در نیویورک تایمز، "پس از بازگشت از خدمت سربازی ،" او خود را به اعمال قانون متوسل نکرده‌است. " در عوض، «با داشتن سلایق ادبی قوی ، [هامیلتون] خود را وقف مطالعه تاریخ کرد، تا بتواند زندگی پدر خود را بنویسد.»
در بین سالهای ۱۸۳۴ تا ۱۸۴۰، همیلتون نامه‌های پدر و سایر مقالات را خواند، مرتب‌سازی و ترتیب داد و شرح حال دو جلدی با عنوان زندگی اسکندر همیلتون را نوشت. زندگینامه در سال ۱۸۴۱–۱۸۴۰ منتشر شد. با این حال، تقریباً تمام نسخه‌ها در حالی که در حال اتصال بودند در آتش‌سوزی از بین رفت.
در طول دهه بعد، همیلتون نوشته‌های جمع‌آوری شده پدرش را تحت اختیار کمیته مشترک کتابخانه کنگره ایالات متحده ویرایش کرد. چاپ هفت جلد مجاز، آثار الکساندر هامیلتون: حاوی مکاتبات وی، و نوشته‌های سیاسی و رسمی وی، اختصاصی از فدرالیست‌ها، مدنی و نظامی، به سفارش کنگره در ۱۸۵۰–۱۸۵۰ منتشر شد.
همیلتون همچنین زندگی‌نامه ای را در هفت جلد نوشت، که بین سالهای ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۴ منتشر شد، با عنوان زندگی الکساندر هامیلتون: تاریخ جمهوری جمهوری آمریکا. این اثر شرح حال پدر خود را با تاریخ ایالات متحده «به صورتی که در نوشته‌های او و در متن معاصرانش ردیابی می‌شود» ترکیب کرده‌است. پس از آنکه چندین زندگینامه دیگر این پروژه را رها کردند، از همیلتون خواسته شد که زندگی‌نامه جامع را توسط مادرش بنویسد، که پیش از انتشار آن درگذشت.
در سال ۱۸۶۹، همیلتون با انتشار یادداشت‌های تاریخی و تفسیر، نسخه ای از فدرالیست را منتشر کرد.
حرفه > سیاست

همیلتون عضو حزب ویگ و بعداً جمهوریخواه بود، اما هیچ وقت منصوب نشده بود، زیرا نامزدی را برای کنگره از دست داد تا نماینده بخشی از شهر نیویورک باشد.
نظرات او در مورد اقتصاد در زمانهای مختلفی توسط رئیس‌جمهورهای اولیس اس. گرانت و چستر آرتور مورد تأیید قرار گرفت.
زندگی بعدی

وی در سال ۱۸۸۰ مجسمه الکساندر هامیلتون را به شهر نیویورک هدیه داد، «گرچه ترجیح می‌داد این عمل دیگران باشد». وی در ۲۲ نوامبر ۱۸۸۰ از رونمایی از مجسمه در پارک مرکزی در نزدیکی موزه هنر متروپولیتن، گفت که او پس از یک قرن از وجود ملت، زمان "ابزار خدمات عمومی [همیلتون] و درسهای معاشرت خود را نشان داده بود. "و او اعتماد کرد" که این یادمان ممکن است در فراخواندن و قدردانی از آنها کمک کند. "
در ۲۵ ژوئیه سال ۱۸۸۲، همیلتون ۸۹ ساله درگذشت در استکهتن کلبه، در خیابان اقیانوس در لانگ شعبه نیوجرسی، به دلیل عارضه‌های زردی و آب مروارید. مراسم تشییع جنازه وی در کلیسای ترینیتی در منهتن برگزار شد.
خانواده

وی با ماریا الیزا ون دن هووول (۴ ژانویه ۱۷۹۵ - سیزدهم سپتامبر ۱۸۷۳)، دختر جان کورنلیس وان دن هویول، صاحب مزارع و سیاستمداران متولد هلندی که از سال ۱۷۶۵ به عنوان فرماندار استان هلند از دمرارا خدمت می‌کرد، ازدواج کرد. ۱۷۷۰ و بعداً با شرکت هلند غربی هند هند به تجارت در نیویورک درآمد. آنها با هم چهارده فرزند داشتند:
ژنرال الکساندر هامیلتون (۱۹۰۷–۱۸۱۵)، ژنرال اصلی جنگ داخلی، نویسنده دراماس و شعرها (1887).
ماریا ویلیامسون همیلتون (۱۸۱۷–۱۸۱۷)، که جوان درگذشت
شارلوت آگوستا همیلتون (۱۸۱۹–۱۸۱۹)
جان کرنلیوس آدریان همیلتون (۱۸۲۰–۱۸۲۰)
شوایلر همیلتون (۱۹۰۳–۱۸۲۲)، که در جنگ مکزیک خدمت کرد
جیمز همیلتون (۱۸۲۴–۱۸۲۵)، که درگذشت جوان
ماریا الیزا همیلتون (۱۸۲۵–۱۸۲۵)، که با قاضی چارلز ا. پابودی (۱۹۱۴–۱۸۱۴) ازدواج کرد
چارلز افتورپ همیلتون (۲۳ ژوئیه ۱۸۲۶–۲۹ نوامبر ۱۹۰۱)، در نیویورک، انگلیس و آلمان تحصیل کرد. پس از منصوب شدن برای یک مؤسسه حقوقی در نیویورک، وی در ویسکانسین قانون کار کرد. وی در آغاز جنگ داخلی در سال ۱۸۶۱ در پیاده‌نظام داوطلبان ویسکانسین ثبت نام کرد و به مقام سرهنگ ستوان رسید. مصدومیت شدید نبرد در هر دو پا استعفای وی را در مارس ۱۸۶۳ وادار کرد و وی دوباره به تمرین قانون بازگشت. در سال ۱۸۸۱، او به عنوان قاضی دادگاه مدار برای میلواکی انتخاب شد.
رابرت پی. همیلتون (۱۸۲۸–۱۸۲۸)
آدلاید هامیلتون (۱۹۳۰–۱۸۳۰)
الیزابت هامیلتون (۱۸۳۱–۱۸۳۱)، که برای اولین بار در سال ۱۸۵۵ با هنری واجر هالک ازدواج کرد و پس از مرگ وی، در سال ۱۸۷۵ با جورج واشینگتن کالوم ازدواج کرد.
ویلیام گاستون همیلتون (۱۹۳۲–۱۸۳۲)، مهندس مشاور شرکت راه‌آهن پنسیلوانیا
لورنس همیلتون (۱۸۳۴–۶ ژوئیه ۱۸۵۸)، فارغ‌التحصیل ۱۸۵۴ دانشکده کلمبیا، که در ۲۳ سالگی درگذشت. او به مدت یک سال به عنوان شخصی در هفتمین هنگ نیویورک خدمت کرده بود و هنگام خدمت به عنوان بخشی از اسکورت نظامی در کشتی که بقایای رئیس‌جمهور جیمز مونرو را به ریچموند، ویرجینیا بازگرداند، به‌طور اتفاقی غرق شد.
آلیس همیلتون (۱۱ سپتامبر ۱۸۳۸–۱۵ سپتامبر ۱۹۰۵)
همیلتون، بین سالهای ۱۸۲۵ و ۱۸۳۰ توسط هنری اینمان نقاشی شده‌است
پسرش شویلر همیلتون است
دخترش الیزابت هامیلتون هالک کالوم
جین بتکه الشتین

جین بتکه الشتین (به انگلیسی: Jean Bethke Elshtain) (زاده ۶ ژانویه ۱۹۴۱ - درگذشته ۱۱ اگوست ۲۰۱۳) فیلسوف و متفکر آمریکایی و استاد دانشگاه شیکاگو بود. عمده شهرت وی به سبب مطالعاتش در خصوص «جنگ عادلانه» بود. همین ایده بود که جنگ علیه تروریسم را برای محافظه کاران دولت بوش توجیه می کرد و بر همین اساس الشتین از مدافعان حمله دولت بوش آمریکا به عراق و افغانستان بود.
جهان‌آباد (تربت جام)

| جهان‌آباد (تربت جام) | جهان‌آباد (تربت جام) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۲۴′۴۱″ شمالی ۶۰°۳۴′۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۱۱۳۹°شمالی ۶۰٫۵۶۸۳۳°شرقی﻿ / 35.41139; 60.56833: مختصات: ۳۵°۲۴′۴۱″ شمالی ۶۰°۳۴′۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۱۱۳۹°شمالی ۶۰٫۵۶۸۳۳°شرقی﻿ / 35.41139; 60.56833
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: تربت جام
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جامرود
جمعیت: ۱۲۶ نفر
جهان‌آباد (تربت جام)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان تربت جام در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جامرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۶ نفر (۳۲خانوار) بوده‌است.
جین بادلر

| جین بادلر | جین بادلر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ دسامبر ۱۹۵۳ ‏(۷۰ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۷–اکنون
وبگاه: www.janebadler.com
جین بادلر (انگلیسی: Jane Badler؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۵۳) یک هنرپیشه، و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم سوزن بازی کرده‌است.
جوزپه کوزولینو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Giuseppe Cozzolino
زادروز:  ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  سان جنارو وسوویانو
قد:  1.85 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ASD Castelbaldo Masi
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Giulianova |  ۴۰ |  (۷) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال لچه |  ۳۲ |  (۲) |
| ۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال کرمونزه |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ← Potenza (قرضی) |  ۲۹ |  (۷) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال کومو |  ۴۹ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۱ |  ← Andria (قرضی) |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹ |  ۵۶ |  (۱۹) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال اسپال |  ۳۲ |  (۷) |
| ۲۰۱۴ |  Delta Rovigo |  ۱۷ |  (۱۶) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Altovicentino |  ۱۸ |  (۵) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  Castelvetro Calcio |   |  (۴۴) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Rosselli Mutina |   |  (۱۰) |
| ۲۰۱۸ |  Axys Zola |  ۹ |  (۴) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  Castelvetro Calcio |  ۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۹ |  ASD Castelbaldo Masi |   |   |
| ۲۰۱۹– |  AQS Borgo Veneto |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  Italy U20 |  ۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۱۲, ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۱۲, ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC). 
جوزپه کوزولینو (انگلیسی: Giuseppe Cozzolino؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لچه، باشگاه فوتبال کیه‌وو ورونا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال ارورا پرو پاتریا ۱۹۱۹، باشگاه فوتبال کومو، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Italy U20 بازی کرده‌است.
تاریخ اسپرانتو

تاریخ اسپرانتو، یا تاریخ نهضت زبان اسپرانتو، موضوع مطالعاتیِ بسیار جالب و از چندین نظر، بسیار شگفت‌آوری است. این تاریخ، پیچیده نیز هست چرا که کمابیش تمامیِ جهان را دربرمی گیرد و سرنوشت این زبان و اسپرانتودانان، اغلب مواقع وابسته به حکومت‌های مختلف و اوضاع سیاسیِ متفاوت بوده‌است. بعضی از حکومت‌ها، این نهضت را تشجیع کرده و دیگر حکومت‌ها، اسپرانتودانان را تحت تعقیب قرار داده و نهضت را ممنوع اعلام کرده‌اند. به سادگی می‌توان تأثیر دو جنگ جهانی را بر روی نهضتی که همکاریِ بین‌المللی و برادریِ تمام بشریت را ـ به تلویح، اگر نه به تصریح ـ هدف خود قرار داده است، تصور کرد. این واقعیت که اسپرانتو، این دو جنگ جهانی را از سر گذرانده است، خود شاهدی است از واقعیت انکارناپذیر حق موجودیت اساسی آن، و ارزش مفاهیمی که بیان‌گر آن‌ها است؛ بنابراین، به‌خاطر این پیچیدگی‌ها و جامعیت، در این‌جا تنها امکان این وجود دارد که طرحی کلی، حاوی خطوط اصلیِ پیشرفت‌ها و پسرفت‌های آن، طی قرن گذشته، ترسیم گردد.
نخستین‌های اسپرانتو > انتشار «کتابِ اولِ» اسپرانتو

دکتر لودویک زامنهوف، آفرینندهٔ زبان اسپرانتو، در ژوئیه سال ۱۸۸۷ (خرداد ۱۲۶۵ هـ ش)، کتاب اول را با هزینة شخصیِ خود منتشر ساخت. این کتاب، در واقع یک بروشور کوچک، و برگ‌سبزوار بود چرا که به‌عنوان مثال، زامنهوف فاقد یک اُرگان مطبوعاتیِ شخصی، یا امکانات دیگری برای شناساندن موجودیت آن، در سطحی وسیع بود. وی این بروشور را به مطبوعات، باشگاه‌های گوناگون، و افراد سرشناس ارسال کرد. این اقدام به عنوان شروع، آغازی (به اندازة کافی) متواضعانه محسوب می‌شد.
با این وصف، در همان اوایل سال ۱۸۸۸، زامنهوف با شگفتی پذیرای قول‌های بسیاری، مبنی بر یادگرفتن زبان‌اش شد، و به این ترتیب، تا سال ۱۸۸۹، نام نخستین هزار اسپرانتودان ثبت شد.
نخستین‌های اسپرانتو > نخستین باشگاه و مجلهٔ اسپرانتو

در دسامبر سال ۱۸۸۸، باشگاه ولاپوک مهمی در نورنبرگ آلمان، به اسپرانتو پیوست و به این ترتیب به اولین باشگاه اسپرانتو در جهان تبدیل شد. در سپتامبر سال ۱۸۸۹، این باشگاه نخستین مجلهٔ اسپرانتو را به نام لا اسپرانتیستو (اسپرانتودان) تأسیس کرد. اسپرانتودانان به چنین مجله‌ای احتیاج مبرمی داشتند تا بتوانند با یک‌دیگر ارتباط برقرار کرده و در عین حال متون نمونه‌ای برای شان عرضه گردد، تا به این ترتیب، سبک پیروان این زبان، که اکثرشان هم دور از یک‌دیگر بودند، یک‌دست گردد.
در پایان سال ۱۸۹۰، زامنهوف انتشار این مجله را به دست گرفت، ولی در دسامبر سال ۱۸۹۱ وی چنان خود را بدون سرمایه یافت که مجبور شد توقف انتشار مجله را اعلام کند. این ضربه، احتمالاً
می‌توانست زبان را محکوم به نابودی کند؛ ولی خوش‌بختانه، شخصی آلمانی به‌نام و. ترومپیتر پای در میان گذاشت و سرمایهٔ لازم را در اختیار گذارد، و در واقع، زبانی را که در حال جوانه زدن بود، از نیستی نجات بخشید.
با این وجود، در سال ۱۸۹۵، سانسور تزاری، این مجله را در روسیه ممنوع ساخت، به ترتیبی که لا اسپرانتیستو، سه چهارم از مشترکین خود را از دست داد. این اقدام، نخستین، و به هیچ وجهی نه آخرین، سوء قصد حکومتیسیاسی علیه اسپرانتو بود که در نتیجة آن، زامنهوف مجبور شد مجدداً انتشار مجله را متوقف سازد.
نخستین‌های اسپرانتو > نخستین خودآموزها و واژه‌نامه‌ها

اما پس از گذشت تنها چهار سال دیگر، یعنی زمانی که فقط هشت سال از عمر این زبان می‌گذشت، اوضاع بسیار امیدوارکننده‌تر از سال ۱۸۹۱ بود. اسم ۳۶۰۲ اسپرانتودان به‌طور رسمی ثبت شده بود؛ ۴۷ کتاب آموزش و فرهنگ لغات، به ۱۹ زبان منتشر شده بود، حتی ۱۲ اثر ادبی نیز، منتشر گشته بود که در بین آن‌ها نه تنها آثار با ارزش ترجمه به چشم می‌خورد، بلکه بعضی از آن‌ها مستقیماً به زبان اسپرانتو نگاشته شده بود. در میان این آثار، اصلی‌ترین آن‌ها، ترجمهٔ شگفت‌آور هملت شکسپیر، توسط خود زامنهوف بود. این ترجمه آن‌قدر پخته، و از لحاظ هنری زیباست که تا به امروز هم کاملاً معتبر و خواندنی باقی مانده‌است. در عین حال، این ترجمه در سال ۱۸۹۴ توانست معیارهایی را در اختیار مشتاقان تألیف آن‌زمان بگذارد که از نظر زبان و سبک درخورِ پیروی بود.
نخستین‌های اسپرانتو > نخستین رویارویی‌های اسپرانتودانان خارجی با یک‌دیگر

درآن زمان، بهره گیریِ عملی از اسپرانتو، به صورت‌های دیگری نیز آغاز شده بود؛ از جملهٔ آن‌ها مسافرت‌هایی بود که در طول آن، زبان اسپرانتو نقشی جدی را بازی می‌کرد. به‌عنوان مثال، دو نفر سوئدی در سال ۱۸۹۵ دست به سفری از میان روسیه، ترکیه، رومانی، اطریش، مجارستان و آلمان زدند، در حالی که در هر کشور با اسپرانتودانان محلی، تماس حاصل می‌کردند. این‌گونه مسافرت‌ها، اثباتی واقعی برای مناسب بودن این زبان، برای صحبت کردن بود.
اسپرانتودانان امروزی به‌سختی می‌توانند تصور حال و هوا و تأثیر چنین واقعه‌ای را، در آن روزهای نخستین بکنند. کارلو بورله سال‌ها بعد، تجربهٔ شخصی خود را چنین مکتوب ساخت:
بلافاصله، در مقابل چشمانم تصویر شبح گونهٔ مردی لاغراندام و رنگ‌پریده، با موهایی طلایی و بلند، ریشی کوچک، کم پشت و زردرنگ و چشمانی آبی با نگاهی ثابت، پدیدار می‌شود: سِلِزنیوف!
این درویش، با ردایی خاکستری‌رنگ و بلند که یقه‌اش همیشه بالا کشیده شده بود، اولین اسپرانتودان خارجی بود که با او، به زبان اسپرانتو صحبت کردم. ضیافتی را که به افتخار او در کافهٔ ولتر، در اکتبر سال ۱۹۰۲ برپاکردیم، به‌خوبی به یاد دارم. صحبت‌های آتشین، و روانیِ بیانات او، سبب شگفتیِ عمیق ما می‌شد.
سلزنیوف، آموزگار ما در صحبت کردن بود؛ زیرا او نخستین کسی بود که به ما نشان داد که اسپرانتو زبانی زنده است؛ او اولین کسی بود که برای ما، پاریسی‌ها، اثبات کرد که اسپرانتو نیز می‌تواند با همان سادگی، ظرافت و سرعت هر زبان ملیِ دیگری صحبت شود.