تد باندی
دادرسی در فلوریدا، ازدواج

در پی تغییر محل برگزاری دادگاه محاکمه به میامی، باندی برای اتهام قتل و ضرب و جرح در خوابگاه چی امگا در ژوئن سال ۱۹۷۹ به دادگاه رفت. ۲۵۰ نفر خبرنگار از پنج قارهٔ جهان محاکمه را تحت پوشش قرار می‌دادند. این اولین بار بود که محاکمه‌ای به صورت سراسری در تمام ایالات آمریکا از تلویزیون پخش می‌شد. باندی پنج وکیل تسخیری داشت اما دوباره این خودش بود که عهده‌دار بخش مهمی از روند دفاع بود. پولی نلسون –از اعضای تیم حقوقی باندی- بعدها نوشت «از همان آغاز، تد با کینه‌ورزی، عدم اعتماد، و توهمات خود بزرگ بینانه‌اش کل تلاش‌های تیم در جریان دفاع را نابود کرد. تد با اتهام قتل رو به رو بود، مجازات احتمالی او اعدام بود اما تمام آنچه برای او اهمیت داشت این بود که خودش عهده‌دار همه چیز باشد.»
به گفته مایک مینروا، از وکلای مدافع عمومی تالاهاسی و عضو تیم دفاع باندی، پیش از محاکمه قرار مصالحه‌ای به شرح زیر مطرح شد: باندی در ازای ۷۵ سال زندان به قتل لوی، بومن و لیچ اعتراف می‌کرد. دادستان به یک دلیل خیلی ساده مایل بود این قرار به نتیجه برسد: باخت دادستان در دادگاه کاملاً محتمل بود. از سوی دیگر باندی به این معامله تنها به عنوان راه حلی برای اجتناب از مجازات اعدام نگاه نمی‌کرد، از دید او این یک «حرکت تاکتیکی» مناسب بود: تقاضا مطرح می‌شود سپس با چند سال انتظار برای از بین رفتن مدارک، مرگ شاهدان عینی یا پس گرفتن گواهیشان شرایط به نحوی تغییر می‌کرد که پرونده تشکیل شده علیه باندی به ورطه غیرقابل بازگشتی سقوط کند. در این هنگام تقاضای تجدید نظر مطرح می‌شود و نتیجه این بار تبرئه خواهد بود. با این حال در آخرین لحظه باندی معامله را رد کرد. مینروا می‌گوید: «این به آن معنا بود که باندی در مقابل تمام دنیا بایستد و بگوید که گناهکار است، این چیزی نبود که تد قادر به انجامش باشد.»
در دادگاه، دو نفر از اعضای چی امگا گواهی دادند، گفته‌های آن دو اهمیتی حیاتی داشت یکی کانی هیستینگز بود که در شب واقعه باندی را در مجاورت چی امگا دیده بود و دیگری نیتا نییری که باندی را به هنگام خروج از ساختمان خوابگاه دیده بود، او دیده بود باندی یک تکه چوب در دست دارد همان تکه هیزمی که به عنوان آلت قتاله شناخته شد. شواهد فیزیکی موجود دال بر گناهکاری باندی بود. از آن جمله این بود که قالب دندان باندی با اثر دندانی
که روی بدن لوی جای گاز گرفتگی باقی گذاشته بود تطابق داشت. جلسه شور برای هیئت منصفه، کمتر از هفت ساعت طول کشید. در پایان در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۹ او به دو فقره قتل، سه فقره اقدام به قتل درجه اول، و دو فقره سرقت محکوم شده بود. قاضی دادگاه برای اتهام قتل حکم اعدام صادر کرد.
شش ماه بعد دادگاه دومی در اورلاندو برای پرونده ربودن و قتل کیمبرلی لیج برپا شد. پس از جلسه شوری که کمتر از هشت ساعت طول کشید باندی دوباره گناهکار شناخته شد، قوی‌ترین ادله موجود گواهی شاهدان عینی بود که دیده بودند او لیچ را از حیاط مدرسه به سمت ون خود هدایت می‌کند. شواهد مهم دیگر عبارت بود از الیافی که در ون مسروقه و روی بدن لیچ پیدا شده بود، الیاف با بافت ژاکتی که باندی به هنگام دستگیری پوشیده بود تطابق داشت.
در طول روند محاکمه، باندی از قانون مبهمی در فلوریدا استفاده کرد، طبق این قانون با اعلان ازدواج دو نفر در دادگاه، در محضر قاضی آن ازدواج در حکم یک ازدواج قانونی خواهد بود. باندی در جریان پرسش و پاسخ از همکار سابقش در DES واشینگتن کارول آن بون، به عنوان شاهد بود که از بون پرسید آیا حاضر است با او ازدواج کند؟ پاسخ بون مثبت بود. باندی خطاب به دادگاه اعلام کرد که آن دو زن و شوهر هستند. بون در جریان محاکمه به فلوریدا نقل مکان کرده بود تا در کنار باندی باشد، او در محاکمه‌های پیشین باندی به نفع او گواهی داده بود و در آن جلسه خاص از دادگاه نیز در حال ارائه گفته‌هایش به عنوان شاهد آشنا با شخصیت باندی بود.
در تاریخ ۱۰ فوریهٔ سال ۱۹۸۰ باندی برای بار سوم به مرگ توسط عبور جریان برق محکوم شد. طبق برخی گزارش‌ها هنگامی که حکم اعلام شد او ایستاد و فریاد زد: «به هیئت منصفه بگین که اشتباه کردن». این سومین حکم اعدام بود در نهایت بیش از نه سال بعد اجرا شد.

در اکتبر سال ۱۹۸۲، بون یک دختر به دنیا آورد. برخی منابع بر این باورند که باندی پدر این بچه بوده است. اما در آن زمان در زندان ریفورد ملاقات‌های زناشویی مجاز نبود. گمان می‌رود زندانیان برای ملاقات خصوصی با بازدیدکنندگان زنشان داشته به نگهبانان رشوه می‌داده‌اند.