کشاورزی در اسرائیل
تاریخچه

توسعه کشاورزی مدرن به طور نزدیک به جنبش صهیونیستی و مهاجرت یهودیان به فلسطین عثمانی، از اواخر قرن نوزدهم آغاز شد. یهودیان بیشتر زمین‌ها را در نزدیکی ساحل دریای مدیترانه خریداری کردند. بیشتر عرب‌های فلسطینی در نواحی کوهستانی زندگی می‌کردند و به عنوان کشاورزان خودکفا، گندم و جو را در زمین‌های بارانی می‌کاشتند. هر دو گروه کشاورز یهودی و عرب در اواخر قرن نوزدهم شروع به کشت محصولات تجاری و قابل صادرات مانند مرکبات و سبزیجات کردند. برای توسعه کشاورزی در نزدیکی ساحل، لازم بود باتلاق‌زدایی و از بین بردن مالاریا انجام شود، اما خاک «بسیار حاصلخیز و غنی» بود. یک بررسی در سال ۱۹۴۳ نشان داد که ۴۳۵٬۷۰۰ هکتار (1٬۰۷۷٬۰۰۰ اکر) از زمین‌های کشاورزی فلسطین عثمانی (که در قرن ۲۱ به اسرائیل، نواحی غربی بانک و قطاع غزه منتقل شده است) کشت می‌شد و ۲۴.۹ درصد از این زمین‌ها متعلق به «بخش اروپایی» (به طور عمده یهودیان) بود. زمین‌های کشاورزی بارانی ۹۱.۷ درصد از مجموع را تشکیل می‌دادند و ۸.۳ درصد با آبیاری کشت می‌شدند.
ساکنان یهودی کشور جدید اسرائیل بسیاری از زمین‌های کشاورزی را پس از جنگ فلسطین ۱۹۴۸ به دست آوردند، زمانی که ۷۰۰٬۰۰۰ فلسطینی اعراب از زمین‌های داخل مرزهای اسرائیل به خاطر جنگ وبیسامانی مهاجرت کردند . تا سال ۲۰۰۱، ۵۶.۵ درصد از زمین‌های کشاورزی در اسرائیل با آبیاری کشت می‌شدند. از زمان استقلال، تولید محصولات صادراتی و تجاری گسترش یافته و همزمان مساحت زمین اختصاص یافته به کشت گندم و جو کاهش یافته است.
کمبود آب یک مشکل اساسی است. باران از سپتامبر تا آوریل می‌بارد و توزیع آن نامنظم است، از ۷۰۰ میلیمتر در شمال تا کمتر از ۲۰ میلیمتر در جنوب کشور. منابع آب تجدیدپذیر سالیانه حدود ۱۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ مترمکعب (5.6×10^9 فوت مکعب) هستند، که ۷۵ درصد آن برای کشاورزی استفاده می‌شود. بیشتر منابع آب تازه اسرائیل به ناوبری ملی آب متصل شده‌اند که شامل ایستگاه‌های پمپاژ، مخازن، کانال‌ها و لوله‌های انتقال آب از شمال به جنوب می‌شود.
اهمیت کشاورزی در اقتصاد اسرائیل در طول زمان کاهش یافته است و به تدریج به مقادیر کمتری از تولید ناخالص داخلی (GDP) دست می‌یابد. در سال ۱۹۷۹، کشاورزی حدود ۶٪ از تولید ناخالص داخلی GDP را تشکیل می‌داد، در سال ۱۹۸۵ به ۵.۱٪ کاهش یافت و امروزه حدود ۲.۵٪ از  تولید ناخالص داخلی GDP است.در سال ۱۹۹۵، ۴۳٬۰۰۰ واحد کشاورزی با متوسط ​​اندازه ۱۳.۵ هکتار وجود داشت. ۱۹.۸٪ از این واحدها کوچکتر از ۱ هکتار بودند، ۷۵.۷٪ در اندازه ۱ تا ۹ هکتار بودند، ۳.۳٪ بین ۱۰ تا ۴۹ هکتار بودند، ۰.۴٪ بین ۵۰ تا ۱۹۰ هکتار بودند و ۰.۸٪ بیشتر از ۲۰۰ هکتار بودند.[13] از کل مساحت ۳۸۰٬۰۰۰ هکتار زیر کشاورزی در سال ۱۹۹۵، ۲۰.۸٪ زیر کشت دائمی و ۷۹.۲٪ زیر کشت چرخه‌ای بودند. واحدهای کشاورزی شامل ۱۶۰٬۰۰۰ هکتار استفاده شده برای فعالیت‌های غیر کشت بودند. کشت اساسا در مناطق ساحلی شمالی، تپه‌های داخلی و دره بالای رود اردن انجام می‌شد.
در سال ۲۰۰۶، تولیدات کشاورزی با کاهش ۰.۶٪ در ادامه افزایش ۳.۶٪ در سال ۲۰۰۵ روبرو شد؛ ورودی‌ها برای سال ۲۰۰۷ به جز دستمزد با ۱.۲٪ افزایش یافتند. در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، سبزیجات حدود ۳۵٪ از کل تولیدات کشاورزی را تشکیل می‌دادند. گل‌ها حدود ۲۰٪، محصولات مزرعه‌ای حدود ۱۸٪، میوه‌ها (به جز مرکبات) حدود ۱۵٪ و مرکبات حدود ۱۰٪ را تشکیل می‌دادند. در سال ۲۰۰۶، ۳۶.۷٪ از تولیدات کشاورزی برای مصرف داخلی، ۳۳.۹٪ برای تولید داخلی و ۲۲٪ برای صادرات مستقیم بودند. در سال ۲۰۰۶، ۳۳٪ سبزیجات، ۲۷٪ گل‌ها، ۱۶٪ محصولات مزرعه‌ای، ۱۵.۵٪ میوه‌ها به جز مرکبات و ۹٪ مرکبات به صورت صادرات انجام شدند.
بین سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۹، تولیدات کشاورزی اسرائیل به نسبت ۲۶٪ افزایش یافت، در حالی که تعداد کشاورزان از ۲۳٬۵۰۰ به ۱۷٬۰۰۰ کاهش یافت. کشاورزان همچنین با استفاده کمتری از آب، مقدار بیشتری از محصولات را کشت کردند، با استفاده از ۱۲٪ کمتر آب برای تولید ۲۶٪ بیشتر محصولات.
در سال ۲۰۲۲، وزارت کشاورزی و توسعه روستایی اسرائیل یک طرح را برای افزایش کل تعداد زمین‌های کشاورزی کشت شده و بهبود نیروی کار با حمایت از کشاورزان جدید و کشاورزانی که حداقل هفت سال از زمین کشاورزی دور بوده‌اند، با مجموع ۱۰ میلیون شاقل اعلام کرد.
پس از حمله حماس وکشت وکشتار اکتبر ۲۰۲۳، بسیاری از کشاورزان در اسرائیل با از دست دادن بزرگ مقیاسی مواجه شدند به دلیل اینکه کارگران بین‌المللی کشته شده، ربوده شده و/یا کشور را ترک کرده‌اند. در حالی که اقدامات داوطلبانه زیادی توسط سازمان‌هایی مانند تگلیت-برث‌رایت و هاشومر هحداش جمع آوری شد، بسیاری از کشاورزان از پیامدهای بلندمدت برای مزارعشان مطمئن نبودند. در ۱۵ نوامبر، وزارت کشاورزی و اقتصاد، کمیته مالی کنست و انجمن کشاورزان اسرائیل به توافق در مورد یک پیشنهاد برای جبران خسارات کشاورزان رسیدند، با این حال تا ۲۴ نوامبر، این موضوع به طور کامل به جا نیافته بود.