stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعد بن حارث انصاری
درگذشت

در مورد هویت سعد بن حارث و اینکه در چه زمانی به شهادت رسیده دو گزارش مختلف نقل شده است، برخی با استناد به کتابچه تسمیة من قتل نام وی را در شمار شهدای کربلا ضبط کرده‌اند؛اما در منابع کهن و معتبر نام وی در شمار شهدای جنگ صفین ضبط شده است.
شهادت در کربلا
فضیل‌بن زبیر برای اولین بار در مورد حضور این شخص و برادرش ابوالحتوف در کربلا بیان کرد:«از انصار... سعدبن حارث و برادرش الحتوف‌بن حارث که از طرفداران ماجرای حکمیت بودند، هنگامی که صدای ضجه و شیون زنان و کودکانِ  آل محمد را شنیدند، با شمشیرهایشان حمله کرده و همراه حسین بن علی  جنگیدند تا به شهادت رسیدند». و بسیاری با استناد به این کتابچه، نام وی را در شمار شهدای کربلا ضبط کرده‌ اند.
شهادت در نبرد صفین
در مقابل ، شماری دیگر از مورخین بزرگ چون ابن سعد کاتب واقدی (۲۳۰ق)، طبری(۳۱۰ق)، ابن عبدالبر(۴۶۳ق)، ابن اثیر(۶۳۰ق) در مورد هویت سعد تصریح دارند: سعدبن حارث انصاری در جنگ صفین همراه علی‌بن ابی طالب بود و به شهادت رسید.
۷ نوامبر

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | نوامبر | نوامبر | نوامبر | نوامبر | نوامبر |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ |
| ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ |
| ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ |
| ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ |
| ۲۹ | ۳۰ |  |  |  |  |  |
۲۰۲۵ میلادی: ۲۰۲۵ میلادی
۷ نوامبر در تقویم گرگوری، سیصد و یازدهمین (در سال‌های کبیسه سیصد و دوازدهمین) روز سال است. ۵۴ روز تا پایان سال باقی است.
زادروزها

۶۳۰ - کنستانس دوم، امپراتور بیزانس
۱۸۷۹ - لئون تروتسکی، متفکر انقلابی روس.
۱۹۱۳ - آلبر کامو، نویسنده مشهور فرانسوی‌تبار و برنده جایزه نوبل ادبیات.
۱۹۸۸ - السا هوسک، مدل و بسکتبالیست سوئدی
۱۹۹۶ - لرد، (انگلیسی: Lorde) ، با نام اصلی الا یلیچ-اوکانر، خواننده و ترانه‌سرای نیوزیلندی
درگذشت‌ها

۱۹۶۲ - آنا النور روزولت، همسر فرانکلین روزولت و اولین رئیس کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد.
۱۹۸۱ - ویل دورانت، فیلسوف، مورخ و نویسنده آمریکایی.
۲۰۱۳ - مانفرد رومل (انگلیسی: Manfred Rommel؛ زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۲۸) وکیل اهل آلمان
اعیاد

روز انقلاب اکتبر
پیوندهای خارجی

BBC: On This Day
| ن ب وماه‌ها و روزهای گاه‌شماری میلادی | ن ب وماه‌ها و روزهای گاه‌شماری میلادی |
| --- | --- |
امروز: ۱۳ مارس ۲۰۲۵ میلادی: امروز: ۱۳ مارس ۲۰۲۵ میلادی
ژانویه:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
فوریه:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹ 
مارس:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
آوریل:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰ 
مه:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
ژوئن:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰ 
ژوئیه:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
اوت:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
سپتامبر:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰ 
اکتبر:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
نوامبر:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰ 
دسامبر:  ۱  ۲  ۳  ۴  ۵  ۶  ۷  ۸  ۹  ۱۰  ۱۱  ۱۲  ۱۳  ۱۴  ۱۵  ۱۶  ۱۷  ۱۸  ۱۹  ۲۰  ۲۱  ۲۲  ۲۳  ۲۴  ۲۵  ۲۶  ۲۷  ۲۸  ۲۹  ۳۰  ۳۱ 
↑  «День Октябрьской революции 1917 года - РИА Новости, 07.11.2017». web.archive.org. ۲۰۱۷-۱۱-۱۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۱۰.
جین درو

جین درو و ماکسول فرای
دِیم جین درو (به انگلیسی: Jane Drew) (زاده ۲۵ مارچ ۱۹۱۱، در گذشت ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۶) یک معمار و شهرساز مدرنیست انگلیسی بود. وی در «مدرسه انجمن معماری» -AA- تحصیل کرد و قبل از جنگ جهانی دوم یکی از نمایندگان برجسته «جنبش نو گرایی» در لندن تبدیل شد.
در زمانی که «درو» اولین دفتر خود را با این ایده که فقط معماران زن را استخدام کند، تأسیس کرد، معماری یک حرفهٔ به شدت مردانه بود. وی در طول جنگ جهانی اول و بعد از آن در زمینهٔ طراحی مسکن دولتی و اجتماعی در انگلیس، غرب آفریقا، هند و ایران فعال بود. او همراه شوهر دوم خود، مکسوِل فرای، مدارس و دانشگاه‌هایی را در غرب آفریقا طراحی و همچنین با او و «پیِر ژانره» در طراحی مسکن در شهر چندیگار همکاری کرد. او ساختمان‌هایی را در قنا، نیجریه، ایران و سریلانکا طراحی کرد و دربارهٔ آنچه که در معماری در این کشورها آموخته بود، کتابهایی را به رشتهٔ تحریر درآورد. در لندن وی ساختمان‌هایی را برای مسکن اجتماعی و در جشنوارهٔ بریتانیا، طراحی کرد و نقشی هم در تأسیس «بنیاد هنرهای معاصر» داشت. بعد از بازنشستگی وی به کشورهای مختلفی برای شرکت در کنفرانس‌ها سفر کرد و چند مدرک افتخاری دریافت کرد. وی در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۵ تنها ۷ ماه قبل از مرگش. , نشان شوالیه را به خاطر خدماتی که در عرصهٔ معماری انجام داده بود دریافت کرد.
اوایل زندگی ۱۹۲۸–۱۹۱۱

درو در ترونتون هیث (بخشی از منطقهٔ سِری) به نام آیریس استل رادکلیف درو متولد شد. اما چندی بعد به اسم «جویس بوِرلی درو» ثبت شد. پدرش هری گای رارکلیف درو (نوهٔ جوزف درو) طراح لوازم جراحی بود. وی همچنین در انجمن «تکنیسین‌های جراحی بریتانیا» را تأسیس کرد. او یک اومانیست بود «کسی که از منفعت طلبی و ستم متنفر بود». مادر جین، اِما اسپرینگ جانز Emma spring janes معلم مدرسه بود. وقتی که جین ۴ سال بیشتر نداشت در یک سانحهٔ رانندگی تا آخر عمر فلج شد. اما به خوبی توانست از ۲ دخترش مراقبت و آن‌ها را تشویق کند تا به علایق اصلی خود یعنی مشاهدهٔ طبیعت و درک ارزش هنر بپردازند. وی همچنین در امور اقتصادی شمِ قوی داشت. جین خواهر بزرگتری هم داشت به نام دوراتی (۱۹۵۹–۱۹۰۹) که پزشک بود و بعدها شاگرد اف.ام. الکساندر شد. جین درو در مدرسهٔ دور فورد در شرق کرویدون و بعد در دبیرستان کرویدن جایی که دختر ارشد شد، تحصیل کرد. در میان دوستانش در مدرسهٔ وود فورد بازیگرانی چون پجی آشروفت و دایانا وینیارد بودند. همچنین در دبیرستان کرویدون دوستانی داشت همچون باربارا جونز نقاش دیواری، تصویرگر و فعال محبوب حقوق زنان.
قبل از جنگ ۱۹۳۹–۱۹۲۹

جین تحصیلات خود را در مدرسهٔ انجمن معماری-AA- (1934-1929) به پایان برد. در سال ۱۹۳۸ با همکلاسی اش جیمز توماس آلیستون ازدواج کرد. بعد از اینکه جیمز به دفتر آلیستون پیوست برنده مسابقهٔ طراحی یک بیمارستان در دِوِن شدند. خانه و دفتر کوچکشان (آلیستون و درو) در لندن بود و کار اصلی شان طراحی مسکونی در وینچستر. ثمرهٔ این ازدواج دو دختر دوقلو بود به نام‌های جنیفر ان شرلی(۱۹۸۶–۱۹۳۷) و سارا جین جورجینا (۲۰۱۱–۱۹۳۷). جین در ۱۹۳۹ از جیمز جدا شد.
قبل از جنگ ۱۹۳۹–۱۹۲۹ > جنبش مدرن

جین درو به زودی به جنبش مدرن (سیام- CIAM) پیوست. جنبشی که رهبر معنویش معمار سوئیسی لوکوربوزیه بود. جین یکی از مؤسسین جنبش مدرن در بریتانیا تحت عنوان مارس(Mars Modern Architectural Rresearch) شاخهٔ بریتانیایی سیام بود. مارس انجمنی متشکل از معماران، نقاشان و صنعتگران بود. با شعار «استفاده از فضا برای فعالیت‌های بشر به جای دستکاری هنجارهای استایلیزه شده» در این گروه بود که جین لوکوربوزیه، الیزابت لیو تینز و مکسول فرای (بکی از همراهان وی در تأسیس جنبش) را ملاقات کرد. جین در سال ۱۹۴۲ با مکسول فرای ازدواج کرد.
قبل از جنگ ۱۹۳۹–۱۹۲۹ > چندیگار و لوکوربوزیه

بعد از مورد توجه واقع شدن پروژه‌های درو در غرب آفریقا، نخست‌وزیر هند پاندیت نرو از جین و همسرش ماکسول فرای برای طراحی پایتخت جدید پنجاب، چندیگار دعوت کرد. وی به‌طور هم‌زمان به شدت درگیر «جشنوارهٔ بریتانیا» بود و مطمئن نبود که توانایی مشارکت در این پروژه را داشته باشد. درو از جذبه و نفوذی که داشت برای متقاعد کردن معمار سوئیسی، لوکوربوزیه برای مشارکت در این پروژه استفاده کرد. لوکوربوزیه مسئول طراحی نقشه اصلی شهر و ساختمان نهادهای اصلی حکومتی شد. درو، لوکوربوزیه را برای اولین بار قبل از جنگ در کنگرهٔ سیام دیده بود. جین تحت تأثیر دانش گستردهٔ لوکوربوزیه و تجربیاتش در بیان مشکلات خانه‌سازی در کشورهای عقب مانده به واسطهٔ شخصیت و وضوحی که در منطق بُرنده اش داشت قرار گرفت. کار کردن با چنین شخصیت قدرتمندی دشوار و سخت به نظر می‌آمد و جین گاهی دچار تردیدی می‌شد که آیا دعوت از لوکوربوزیه کار درستی بوده است یا خیر. به نقل از خود درو، «لوکوربوزیه با تمام بزرگیش خطاهای زیادی را مرتکب شد. همان‌طور که هرکس دیگری که چیزی جدید را تجربه می‌کند و مرتکب می‌شود. با این وجود دوستان بسیار صمیمی با هم شدیم» درو، پِیر ژانره (پسرعموی لوکوربوزیه) و مکسول فرای سه سال ممتد را در چندیگار گذراندند و وضعیت زندگیشان ابتدایی و گرمای آنجا طاقت فرسا بود.
پاندیت نرو می‌خواست تا چندیگارنمونه‌ای از شهری باشد، پذیرای هزاران پناهنده‌ای که روزانه از پاکستان می‌رسیدند. وی نمی‌خواست تا از سُنت‌های گذشته پیروی کند بلکه در پی تجربهٔ فرم‌های نوینی در طراحی بود. در نتیجهٔ این سیاست، درو، فرای و لوکوربوزیه قادر بودند تا مدارس، کلینیک و استخرهای روباز و تأترهای در فضای باز را با مسکن‌ها ترکیب کنند.
تمام خانه‌ها دارای امکانات بهداشتی و ذخایر آب مناسب بودند. مساکن ارزانتر به شیوهٔ تراسه بودند که به ساکنین این امکان را می‌داد تا از اتاق‌های بزرگتر و امنیت بیشتر برای اموالشان برخوردار باشند. قبل از اینکه این خانه‌ها به تعداد زیاد ساخته شوند، درو نمونه‌های اولیه را برای سکونت ، مورد نقد قرار گرفتن و بهتر شدن طرح خانه ساخت و در این مسیر متوجه شد که هندیان می‌توانند تا در آپارتمان‌های جدید ساکن شوند. فضای باز عمومی برای قشرها کم درآمد در نظر گرفته شد. اجارهٔ خانه‌ها جوری تنظیم شده بود که ۱۰/۱ درآمد یک مرد را به خود اختصاص ندهد. از وقتی که نگهداری حیوانات مثل بوفالو و گاو منجر به گسترش بیماری‌های مسری شد، ورودشان به این خانه‌ها ممنوع گردید.
بسیاری از فرم‌های سنتی خانه‌سازی در هند منسوخ شد و تمایلی برای تجربهٔ سبک جدبد زندگی به وجود آمد. طراحی فرم‌های جدید خانه‌سازی بر روی طرح‌های خانه‌ها در سراسر هند تأثیر گذاشت.
در خلال جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹

معماری در آن زمان یک حرفه کاملاً مردانه بود. زمانی که جین به تنهایی در سال‌های جنگ (۴۴–۳۹) در دفترش در لندن کار می‌کرد، از همان ابتدا فقط معماران زن را استخدام کرد. گرچه بهدها این رویه تغییر کرد. فعالیت‌های او در دورهٔ جنگ شامل موارد زیر می‌شود :

۱۹۴۰ کار برای "قایق‌های بادبانی والتون " در شهر "والتون آن تیمز" نزدیک لندن

۱۹۴۱ نمایشگاه طراحی آشپزخانه

۱۹۴۳۱۹۴۱ مشاور در "انجمن تجاری گاز بریتانیاً طراحی شده به دست زنان برای زنان .

۱۹۴۴ نمایشگاه "بازسازی بریتانیاً در گالری ملی لندن

۱۹۴۵–۱۹۴۴ دفتر موقتش در میدان بدفورد بمباران شد.

۱۹۴۵ مشاور وزیر مسکن در امور مستعمرات غرب آفریقا
دوران پس از جنگ ۱۹۵۹–۱۹۴۶

بعد از جنگ وارد شراکت کاری با مکسول فرای شد و دفتر «فرای، درو و همکاران» را تأسیس کرد. از ژانویه ۱۹۴۶ فعالیتشان را در لندن آغاز کردند و در ۱۹۶۲ دومین دفتر را راه انداختند. وی تا ۱۹۷۷ به همکاری با ماکسول فرای ادامه داد .

۱۹۶۲–۱۹۴۶ تأسیس و سردبیری «کتاب سال معماران» به ابتکار پاول الکِ ناشر.

۱۹۴۶ نمایشگاه «بریتانیا می‌تواند» در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت

۱۹۴۸ غنا: کالج تربیت معلم مامپانگ (همراه با مکس فرای)

۱۹۴۹ ساختمان بیمارستان برای شرکت نفت کویت

۱۹۵۰ غنا، کالج آدیس آبابا و دبیرستان ویزلی گیرلز در شهر کیپ کوست

۱۹۵۰ آپارتمان‌های پسفیلد، لندن (به همراه مکس فرای)

۱۹۵۰ طراحی داخلی برای مؤسسهٔ هنرهای معاصر

۱۹۵۸–۱۹۵۱ همکاری دفتر جین فرای با دریک و لیسون

۱۹۵۳–۱۹۵۱ جین فرای در همکاری با لوکوربوزیه و پیر ژانره به عنوان معماران ارشد مسئول طراحی بسیاری از خانه‌ها در چندیگار، پایتخت جدید قسمت غربی جدا شده هند، پنجاب شدند. جین، لوکوربوزیه را متقاعد کرد تا طرح اصلی آلبرت مِیِر را دوباره طراحی کند.
دوران پس از جنگ ۱۹۵۹–۱۹۴۶ > دیگر کارها

۱۹۵۳ ساختمان‌های ایبادان، نیجریه: ساختمان دانشگاه، بانک تعاون و سالن اجتماعات

۱۹۵۳ آپارتمان‌های وایت فود لین

۱۹۵۵ طراحی مسکونی در مسجد سلیمان (اولین محوطهٔ نفتی در خاورمیانه) برای کارمندان شرکت نفت، طراحی شهری میدان نفتی گچساران در جنوب ایران .

۱۹۵۸–۱۹۵۵ همکاری با دنیس لاسدون در طراحی مسکونی خیابان اوسک، لندن

۱۹۵۹ بانک تعاون، دفاتر و فروشگاه‌ها، ناگوس، نیجریه

۱۹۵۹ گلف هاوس، شرکت نفت خلیج، لندن
کارهای اخیر ۱۹۷۹–۱۹۶۰

۱۹۶۰ مرکز هنر لیونل وندت، گلومبو، سریلانکا

۱۹۶۲ افتتاح دفتر دوم «فرای، درو و همکاران» در لندن

۱۹۶۴ مرکز تربیتی، آپوا، غنا

۱۹۶۴ دفتر سرپرستی شرکت شِل در سنگاپور

۱۹۶۵ استادیوم «احمدوبلو» و استخر شنا، کارونا، نیجریه

۱۹۶۵ کالج تربیت معلم بانوان، کانو، نیجریه

۱۹۶۷ مرکز یادبود مارگارت پایک، لندن

۱۹۶۸ بیمارستان نوربای و خانه پرستاران، توکوی، دِوِن

۱۹۶۸ مدرسه برای کودکان ناشنوا، هرن هیل، لندن

۱۹۷۷–۱۹۶۹ ساختمان دانشگاه اُپن، با کینگهام شایر

۱۹۷۰ گالری هنر خانه کارلتون، لندن

۱۹۷۳ ساختمان جستتنر، استرلینگ، اسکاتلند

۱۹۷۷ انستیتو تحصیلات مایشز

۱۹۷۹ مدرسهٔ دختران سنت پل
بازنشستگی ۱۹۹۶–۱۹۷۹

مکس در سال۱۹۷۳ خود را باز نشسته کرد اما جین تا ۱۹۷۹ به کار کردن ادامه داد، زمانی‌که هر دوی آن‌ها در استراحتگاهشان، "خانه دریاچه" در ساسکس ساکن شدند. جایی که معمولاً با خانواده و نزدیکان معاشرت می‌کردند. خانهٔ دریاچه جای بزرگی بود یک سوئیت را به آن افزوده بودند تا بتوانند از منظره "دریاچه" لذت ببرند. جین مهمانی‌هایی به یاد ماندنی را در این خانه برگزار کرد. در ۱۹۸۲ تصمیم گرفتند تا آنجا را بفروشند و به جایی نقل مکان کنند تا راحت‌تر بازنشستگی را سپری کنند. در کریسمس همان سال خانه‌ای در "وست لاج" خریدند و به آنجا منتقل شدند. در ۱۹۸۴ جین مهمانی بزرگی به مناسبت تولد ۸۵ سالگی مکس در نزدیگی لارینگتون هال ترتیب داد. در آن مهمانی بیش از ۲۰۰ نفر از افراد خانواده و دوستان حضور داشتند.
در سال بعد کتابی ۱۵۰ صفحه‌ای را به عنوان هدیه دریافت کرد با این عنوان "جین. پی. درو، معمار، به پاس قدردانی از طرف همکاران و دوستان به مناسبت تولد ۷۵ سالگی اش.
مرگ

مکس فرای در ۱۹۸۷ فوت کرد. جین نیز به خاطر بیماری سرطان در سن ۸۵ سالگی در تاریخ ۱۹۶۶ درگذشت و در نزدیکی کلیسای رومالد مقدس در رمالد کیرک به خاک سپرده شد.
سلیمان‌خان اعتضادالدوله

| سلیمان‌خان اعتضادالدوله | سلیمان‌خان اعتضادالدوله |
| --- | --- |
درگذشت: ۱۲۷۱ هجری قمری
همسر: ملک‌زاده خانم دختر محمدقلی میرزا
فرزندان: انوشیروان خان عین‌الملک
والدین: امیرقاسم‌خان قاجار قوانلو و بیگم جان
خویشاوندان:  ملک‌جهان خانم مهد علیا (خواهر تنی)  عیسی‌خان والی (برادر ناتنی)  امیراصلان خان مجدالدوله (برادر ناتنی) 
سلیمان خان اعتضادالدوله معروف به خان خانان (درگذشته ۱۲۷۱ ه‍.ق) دایی ناصرالدین‌شاه و برادر تنی ملک‌جهان خانم مهدعلیا بود. او در زمان ناصرالدین‌شاه مدتی قاجار حاکم اصفهان شد. سلیمان‌خان جد خاندان سپهبدی قاجار است.
سال‌های آغازین

سلیمان خان پسر امیرقاسم خان قاجار محمدقاسم ظهیرالدوله پسر سلیمان خان اعتضادالدوله قوانلو دایی آقامحمدخان مؤسس سلسله قاجاریه است.
امیرقاسم خان شاهزاده بیگم خانم دختر فتحعلی شاه و خواهر تنی حسین علی میرزا فرمانفرما را به زوجیت داشت و ثمره این ازدواج دو دختر و یک پسر بود. یکی از دخترها ملک جهان خانم مهدعلیا مادر ناصرالدین شاه است و آن پسر نیز همین سلیمان خان است که به نام نیای پدری خود خوانده می‌شد. - خان خانان که دائی ناصرالدین شاه بود بسال ۱۲۴۹ در زمان فتحعلیشاه حکومت قُمشه (شهرضا) را داشت و در همان اوان میان او و مر تضی قلی خان ایلخانی قشقایی شکراب شد.
ایلخانی هم شاهرخ میرزا پسر حسین علی میرزا فرمانفرما را از شیراز با خود به شهرضا برد و سلیمان خان را از آن جا اخراج و شاهرخ میرزا را به جای او منصوب نمود. البته این مطلب که به گوش اولیای حکومت مرکزی رسید تصمیم به مجازات ایلخانی گرفتند و مرتضی قلی خان زندانی شد. امیر محمد قاسم خان پدر خان خانان چون خواهر تنی فرمانفرما را به زوجیت داشت اغلب اوقات به شیراز می‌رفت و هر وقت هم بین قبایل بختیاری و قشقایی اختلاف حاصل می‌شد فتحعلی شاه برای اصلاح ذات البین او را به قمشه و سمیرم می‌فرستاد.
امیرقاسم خان سرانجام نیز در قمشه چشم از جهان پوشید و همانجا به خاک سپرده شد. در همان روزی که ملک جهان خانم مهدعلیا با محمد میرزا (بعدها محمد شاه) عروسی کرد سلیمانخان برادرش هم با ملک‌زاده خانم دختر محمدقلی میرزا ملک‌آرا پسر فتحعلی شاه ازدواج نمود. مهدعلیا به این برادر فوق‌العاده علاقه‌مند بود و به همین سبب ناصرالدین شاه که به سلطنت رسید اورا به حکمرانی اصفهان فرستاد. به قراری که عباس میرزا ملک‌آرا برادر ناتنی ناصرالدین شاه ضمن یادداشت‌های خود می‌نویسد پیش از این که ناصرالدین شاه از تبریز وارد طهران شود مهدها سلیمان خان را با اسدالله خان یکی از برادرهای ناتنی خود مأمور کرد تا عباس میرزا را نابینا کنند، و او در نتیجه اقدامات حاج فرهاد میرزا معتمدالدوله و وساطت سفارت انگلیس این مخمصه نجات یافت.
حکومت اصفهان

سلیمان خان در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه به سال ۱۲۶۵ به حکومت اصفهان منصوب گردید. او پس از دریافت فرمان حکومت اصفهان به اتفاق میرزا عبدالوهاب گلستانه که به وزارت و پیشکاری او منصوب گردیده بود عازم مقر مأموریت جدید شد.
یکی از سررشته‌دارها و مستوفی‌های اصفهان به نام میرزا عبدالحسین که مدتها به انتظار وزارت و پیشکاری اصفهان بود با میرزا عبدالوهاب از در مخالفت درآمد. میرزا عبدالوهاب هم چون از طرف دولت به مقام پیشکاری برگزیده شده بود آنقدرها نسبت به سلیمان‌خان خضوع و خشوع نکرد. میرزا عبدالحسین بر خلاف به امید اینکه حریف را از میدان خارج و مقام او را اشغال کند نسبت به خان خانان تملق فراوان می‌گفت و حاکم نیز در باطن از او حمایت و جانبداری می‌کرد.
افزایش اختلافات

دامنه اختلافات میرزا عبدالوهاب و میرزا عبدالحسین رفته رفته توسعه یافت و نظم شهر بهم خورد و طرفداران این دو نفر به جان هم افتادند. در این تاریخ آتش فتنه و فساد در سرتاسر کشور شعله‌ور بود و جمعی از پیروان باب به قیادت ملاحسین بشرویه و حاج محمد علی بارفروشی در قلعه طبرسی مازندران و عده‌ای هم در دژهای زنجان به حمایت ملامحمدعلی زنجانی موضع گرفته بودند و با سپاهیان دولت زدوخورد می‌کردند. مردم کرمان و ماجراجویان آن سامان فضلعلی خان قراباغی حاکم محل را از شهر خارج کرده بودند. آشوب‌طلبان شیراز علیه حسین خان نظام‌الدوله آجودان باشی والی فارس ستیزه‌جویی می‌نمودند.
محمدحسن خان سالار پسر الله‌یار خان آصف‌الدوله در خراسان علم طغیان برافراشته بود و داعیه سلطنت داشت. فتنه جویان لرستان و بختیاری با خانلر میرزا احتشام الدوله حکمران و مأمورین او مجادله می‌کردند. روحانیون تبریز پیروان فرقه شیخیه را تکفیر نموده بودند و هر روز عده‌ای بی گناه بر اثر اختلافات شیخی و بالاسری کشته می‌شدند. میرزا تقی خان امیر کبیر که می‌دانست تمام این اغتشاشات به تحریک عمال خارجی است و انگشت بیگانگان در این آشفتگی‌ها دخالت دارد به حسن تدبیر همه آشوب‌طلبان را سرکوب نمود و بتدریج امنیت و آرامش در اقصی نقاط کشور مستقر گردید - خبر اغتشاش اصفهان که به اطلاع امیر رسید بیدرنگی چراغ‌علی‌خان کلهر زنگنه را که بعدها سراج‌الملک لقب گرفت با تعلیمات لازم به اصفهان فرستاد.
چراغ‌علی‌خان پس از ورود به اصفهان متوجه شد که مردم شهر به دو دسته تقسیم گردیده و نیمی جانب گلستانه را گرفته و نیمی به حمایت میرزا عبدالحسین برخاسته اند ولی طرفداران این شخص اخیر از معاریف و متنفذین اصفهانند. وی با در نظر گرفتن اغتشاشات سایر نقاط صلاح در آن دید که عاقلانه آتش فتنه را خاموش کند تا دولت اقلاً از این رهگذر آسوده شود و حاجت به فرستادن قوای نظامی از مرکز نباشد و از نیروهای امنیتی در مناطق دیگر که بیشتر حائز اهمیت است استفاده شود. به همین سبب به خان خانان و سیدمحمد امام جمعه روحانی معروف و پرنفوذ شهر خاطر نشان ساخت که دولت با توجه به اوضاع و احوال اصفهان میرزا عبدالحسین را برای وزارت اصفهان در نظر گرفته و او مامور است میرزا عبدالوهاب گلستانه را به تهران بفرستد. چند روز بعد نیز جمعی از محترمین و معتمدین شهر را در کاخ چهلستون دعوت کرد و چگونگی را با یکایک آنان در میان نهاد و از کاملین قوم تقاضا نمود که مردم عوام را از جنجال و آشوب برحذر سازند و کاری نکنند که دولت ناگزیر به اتخاذ تصمیمات شدید شود. پس از مراجعت چراغ‌علی‌خان به مرکز، امیر کبیر متوجه شد که خان خانان از عهده برقراری نظم اصفهان برنمی‌آید و صلاح در این است که اورا احضار و یکی از مأمورین مجرب و کارآمد دولت را به حکمرانی اصفهان منصوب کند. امیر پس از مطالعات کافی علی‌رغم مهدعلیا که از برادرش خان خانان پشتیبانی می‌نمود سلیمان خان را معزول کرد و غلامحسین خان سپهدار را به حکمرانی اصفهان برگزید. دور حکمرانی سلیمان خان معروف به خان خانان حتی به یک سال هم نرسید و اواخر سال ۱۲۶۵ غلامحسین خان سپهدار حسب‌الامر امیر کبیر مأمور اصفهان شد. سلیمان بعدها به سال ۱۲۷۱ ه‍.ق درگذشت.
سمیع مهدی

| سمیع مهدی | سمیع مهدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۳ ‏(۴۰–۴۱ سال) پلخمری، ولایت بغلان، افغانستان
تحصیلات: دانشگاه کابل، دانشگاه بوستون
پیشه(ها): خبرنگار، استاد دانشگاه
سمیع مهدی (زاده ۱۳۶۳ بغلان) خبرنگار و استاد دانشگاه اهل افغانستان است.
زندگی

سمیع مهدی متولد ۱۳۶۳ هجری خورشیدی در پلخمری ولایت بغلان افغانستان است و در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند.
زندگی > تحصیلات

اولین بار مکتب را در دره اندراب آغاز کرد و در کابل ادامه داد، دوره لیسه را به دلیل آمدن طالبان در تاجیکستان خواند و بعد از سقوط طالبان برگشت به افغانستان و یک سال در آکادمی پولیس در کابل درس خواند و سپس آن را رها کرد، بعد از کانکور به دانشکده کابل رفت و لیسانس را از آنجا دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۴ به ایالات متحده آمریکا رفت و ماستری خودرا در رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه بوستون دریافت کرد.
زندگی > حرفه

سمیع قبل از به پایان رساندن دانشگاه، در روبه‌روی دانشگاه کابل کتاب فروشی داشت و کتاب می‌فروخت.
وی از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ در تلویزیون یک کار کرده است، سپس از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ مدیرعامل تلویزیون خورشید بود.
او یکی از بنیان‌گذاران تلویزیون آمو است و در حال حاضر در تلویزیون آمو کار می‌کند.
جوایز

سمیع در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ جایزه بین‌المللی روزنامه‌نگاری نایت یا خبرنگار شجاع را در واشینگتن ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.
ساموئل استیل بلر

| ساموئل استیل بلیر | ساموئل استیل بلیر |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا حوزهٔ هجدهم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا حوزهٔ هجدهم
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۵۹ – ۳ مارس ۱۸۶۳: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۵۹ – ۳ مارس ۱۸۶۳
پس از: John R. Edie
پیش از: James T. Hale
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ دسامبر ۱۸۲۱ ایندیانا، پنسیلوانیا
درگذشته: ۸ دسامبر ۱۸۹۰ (۶۹ سال)
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
ساموئل استیل بلیر (Samuel Steel Blair) (زادهٔ ۵ دسامبر۱۸۲۱– درگذشتهٔ ۸ دسامبر ۱۸۹۰) نماینده جمهوری‌خواه از پنسیلوانیا بود.
در طول جنگ داخلی آمریکا، او خواستار برخورد خشن‌تر در برابر ایالات جنوبی جدا شده از اتحادیه شده و گفت: «این شورش را نمی‌توان با الفاظ نرم و تدابیر ملایم فرونشاند».
سال‌های شکل‌گیری

بلیر در ۵ دسامبر ۱۸۲۱ در ایندیانا، پنسیلوانیا متولد شد او ثمرهٔ مدارس دولتی جامعه خود بود. پس از آن او در کالج جفرسون در کنونزبورگ، پنسیلوانیا شرکت کرد. و در سال ۱۸۳۸، فارغ‌التحصیل شد.
پس از اتمام مطالعات بیشتر در زمینه حقوق و اخذ پذیرش در وکالت در سال ۱۸۴۵ میلادی در هالیدیزبورگ، پنسیلوانیا شروع به وکالت نمود.
از سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۶۴ با همکاری جانِ دین که بعداً قاضی دادگاه عالی شد در هالیدیزبورگ، پنسیلوانیا وکالت کرد.
آرینتئوس

فلاویوس آرینتئوس (یا آرینتائوس؛ متوفی' ۳۷۸ پس از میلاد) یک افسر ارتش رومی بود که کار خود را به عنوان یک افسر متوسط آغاز کرد و به مقامات ارشد سیاسی و نظامی رسید. او در خدمت امپراتورهای کنستانتیوس دوم، ژولیان، ژوویان و والنس بود. او در سال ۳۷۲ در کنار دومیتیوس مودستوس به عنوان کنسول منصوب شد.
او زیر نظر کنستانتیوس در طول لشکرکشی‌اش علیه آلمانی‌ها در سال ۳۵۴-۵ و در ۳۶۳ زیر نظر ژولیان در لشکرکشی‌اش به ایران، و زیر نظر والنس در جنگ‌های گوتیک، ۳۶۷-۹ و ارمنستان در ۳۷۰ خدمت کرد. او یکی از دسته‌های ارشد بود. افسرانی که ژویان را به تاج و تخت برگزیدند و احتمالاً نقشی مشابه در انتخاب والنتینیان داشتند. او در سال ۳۷۸ در حالی که به عنوان مجیستر پدیتوم یکی از دو مقام نظامی ارشد امپراتوری روم خدمت می کرد، درگذشت.
اوایل زندگی

او احتمالاً از مردمان گوت بوده است، آرینتئوس کار خود را به عنوان یک افسر نظامی آغاز کرد. در ۳۵۴–۵۵، آرنتئوس به عنوان یک تریبون، یک افسر متوسط، در ریشیه خدمت کرد. او به یکی از لژیون‌هایی تعلق داشت که امپراتور کنستانتیوس دوم را در لشکرکشی علیه آلمانیان همراهی می‌کرد، جایی که آرنتئوس در کسب پیروزی در برابر دشمن در شرایط دشوار نقش مهمی داشت. در سال ۳۵۵ کنستانسیوس پسر عموی خود جولیان را به درجه سزار با اقتدار بر امپراتوری غربی ارتقا داد. در همین حال، آرینتئوس از طریق درجات بالا رفت، و تبدیل به یک مقام دادگاه غیرنظامی تحت کنستانتیوس شد. در سال ۳۶۰ ژولیان شورش کرد و خود را امپراتور اعلام کرد. کنستانسیوس در سال ۳۶۱ با بهره‌گیری از توقفی در جنگ جاری علیه امپراتوری ایران ، علیه ژولیان لشکرکشی کرد. آرنتئوس کنستانسیوس را همراهی کرد، اما اندکی پس از حرکت، امپراتور چهل و چهار ساله به دلایل طبیعی درگذشت و از جنگ داخلی جلوگیری شد.
ارجاعات

↑  N. J. E. Austin, Ammianus on Warfare: An Investigation Into Ammianus' Military Knowledge (Latomus, 1979), p. 35
↑  Martindale & Jones, pg. 102
↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae, Book XV, 4:10
↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae XV.8.5–16
↑  Ammianus Marcellinus, Res Gestae, Book XXV, 5:2
↑  Lenski, pg. 14
↑  Norwich 1990, p. 90.
۱.۹۶

۹۵ درصد از سطح زیر توزیع نرمال در درون ۱٫۹۶ برابر انحراف استاندارد از میانگین است.
۱٫۹۶ ارزش تقریبی نقطه ۹۷٫۵ درصد از توزیع نرمال است که در احتمال و آمار استفاده می‌شود. ۹۵ درصد از مساحت زیر منحنی نرمال در درون حدود ۱٫۹۶ انحراف استاندارد از میانگین است و با توجه به قضیه حد مرکزی این شماره در ساخت تقریب ۹۵٪ فاصله اطمینان استفاده می‌شود. این قرارداد به نظر می‌رسد به خصوص در آمار پزشکی رایج باشد اما همچنین در علوم دیگر مانند زمین‌شناسی، علوم اجتماعی و تحقیقات کسب و کار نیز استفاده می‌شود.
اگر X یک توزیع نرمال استاندارد باشد یعنی X ~ N(0,1),
و از آنجایی توزیع نرمال متقارن است:
یک نماد برای این عدد z.025 است.
از تابع چگالی احتمال از توزیع نرمال مقدار دقیق z.025 از طریق این فرمول تعیین می‌شود:
برای مطالعهٔ بیشتر

Gardner, Martin J; Altman, Douglas G, eds. (1989), Statistics with confidence, BMJ Books, ISBN 978-0-7279-0222-1