stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صندوق ثروت ملی
پیشینه

اصطلاح «صندوق ثروت ملی» برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ میلادی توسط اَندرو رُزانوف در مقاله ای تحت عنوان «چه کسی ثروت ملل را نگه می‌دارد؟» در مجله بانکداری مرکزی مطرح شد. نسخه قبلی مجله تغییر از مدیریت ذخیره سنتی به مدیریت ثروت ملی را توصیف کرده بود، پس از آن این اصطلاح به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت و پس از این توان هزینه‌کرد مقامات رسمی جهان افزایش داشته‌است.
برخی از این صندوق‌ها بخاطر سرمایه‌گذاری بد در چندین شرکت مالی وال استریت مانند سیتی‌گروپ، مورگان استنلی و مریل لینچ توجه‌ها را به خود جلب کرده‌اند. این شرکتها نیاز به تزریق نقدی زیادی به علت زیان‌های ناشی از سوء مدیریت و بحران وام مسکن آمریکا داشتند.
صندوق‌های ثروت ملی‌ها در دارایی‌های متنوعی مانند سهام، اوراق قرضه، املاک، سهام خصوصی و صندوق‌های پوشش ریسک سرمایه‌گذاری می‌کنند. بسیاری از صندوق‌های ملی مستقیماً در املاک و مستغلات نهادی سرمایه‌گذاری می‌کنند. براساس اطلاعات دیتابیس تراکنش‌های «مؤسسه صندوق ثروت ملی» در نیمه دوم سال ۲۰۱۲ میلادی حدود ۹٫۲۶ میلیارد دلار توسط صندوق‌های توسعه ملی مستقیماً در املاک نهادی مبادله شده‌است. در نیمه اول سال ۲۰۱۴، تراکنش‌های معاملات مستقیم صندوق‌های ثروت ملی جهانی به مبلغ ۵۰٫۰۲ میلیارد دلار رسید.
پیشینه > صندوق‌های اولیه

صندوق‌های ثروت ملی برای بیش از یک قرن وجود داشته‌اند، اما از سال ۲۰۰۰ میلادی تعداد صندوق‌های ثروت ملی به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است. اولین این نوع نهادها صندوق‌های ایالتی غیر فدرال در ایالات متحده بودند که در اواسط قرن نوزدهم برای تأمین مالی خدمات عمومی مشخصی تأسیس شدند. بنابراین، ایالت تگزاس اولین دولتی بود که چنین طرح‌هایی را برای تأمین بودجه آموزش عمومی تأسیس کرد. «صندوق مدرسه دائمی» (Permanent School Fund) در سال ۱۸۵۴ میلادی برای کمک به مدرسه‌های ابتدایی و متوسطه و «صندوق دانشگاه دائمی» (Permanent University Fund) در سال ۱۸۷۶ به منظور کمک به دانشگاه‌ها ایجاد شدند. «صندوق دانشگاه دائمی» با اهدای زمین‌های عمومی تأمین مالی شد و مالکیت آن به موجب قرارداد امضاء ۱۸۴۵بین جمهوری تگزاس و ایالات متحده توسط ایالت حفظ شد. در حالی که صندوق مدرسه دائمی برای اولین بار با تخصیص بودجه از مجلس قانون‌گذاری ایالتی تأمین مالی شد، بعداً در هنگام تأسیس صندوق دانشگاه‌ها از زمین‌های عمومی نیز دریافت کرد. اولین صندوق ثروت ملی برای یک کشور مستقل سازمان سرمایه‌گذاری کویت است، که در سال ۱۹۵۳ پیش از استقلال کویت از بریتانیا از درآمدهای نفتی ایجاد شد. بر اساس برآوردهای بسیاری، صندوق کویت سال ۲۰۰۷ حدود ۶۰۰ میلیارد دلار ارزش داشت.
یکی دیگر از اولین صندوق‌های این نوع، «صندوق ذخیره مقادیر درآمد» کیریباتی است؛ که در سال ۱۹۵۶، زمانی که مدیریت انگلیسی جزایر گیلبرت در میکرونزی برای صادرات فسفات مورد استفاده در کود مالیات وضع کرد، تأسیس شد. ارزش این صندوق از آن زمان به ۵۲۰ میلیون دلار افزایش یافته‌است.
هدف و طبیعت صندوق

صندوق‌های ثروت ملی معمولاً زمانی ایجاد می‌شوند که دولت‌ها مازاد بودجه‌ای دارند و بدهی‌های خارجی کمی (یا صفر) دارند. همیشه ممکن نیست که این نقدشوندگی مازاد را به شکل پول نگه داشت و شایسته نیست که آن را به مصرف فوری رساند. این مورد زمانی که درآمد کشور به صادرات مواد اولیه مانند نفت خام، مس و الماس بستگی دارد، دارای اهمیت بیشتری است. در چنین کشورهایی، دلیل اصلی ایجاد صندوق‌های ثروت ملی به دلیل ویژگی‌های درآمد منابع است: نوسانات شدید قیمت منابع، غیرقابل پیش‌بینی بودن استخراج، و خروج منابع.
دو نوع صندوق وجود دارد: صندوق پس‌انداز و صندوق تثبیت. صندوق‌های تثبیت برای کاهش نوسانات درآمدهای دولتی ایجاد شده‌است، برای مقابله با عواقب ناشی از نوسان‌های شدید قیمت منابع بر بودجه دولت و اقتصاد ملی. صندوق‌های پس‌انداز برای نسل‌های آینده پس‌انداز می‌کنند. یکی از این صندوق‌ها «صندوق دولتی بازنشستگی نروژ» است. برخی بر این باورند که صندوق‌های ثروت ملی در کشورهای غنی از منابع می‌توانند به جلوگیری از نفرین منابع کمک کنند، اما ادبیات این موضوع بحث‌انگیز و مورد مناقشه است. ممکن است دولت‌ها بتوانند پول را بلافاصله بپردازند، اما خطر برافروختن اقتصاد را بیش از حد می‌کنند، مانند سیاست‌های هوگو چاوز ونزوئلا یا محمدرضا شاه در ایران. در چنین شرایطی، صرفه‌جویی در هزینه‌ها در دوره تورم کم، مفید است.
دلایل دیگر برای ایجاد صندوق‌های ثروت ملی اقتصادی یا استراتژیک هستند، مانند سدهای جنگی برای روز مبادا. مثلاً «اداره سرمایه‌گذاری کویت» در طول جنگ خلیج فارس، ذخایر اضافی بالاتر از سطح مورد نیاز برای ذخایر ارز را مدیریت کرد (البته بسیاری از بانک‌های مرکزی هم‌اکنون این کار را انجام می‌دهند). «شرکت سرمایه‌گذاری دولتی سنگاپور» و هولدینگ تماسک بخشی از برنامه تقویت موقعیت سنگاپور به عنوان مرکز مالی جهانی است. شرکت سرمایه‌گذاری کره هم اینگونه مدیریت شده‌است. صندوق‌های ثروت ملی در همه نوع شرکت‌ها و دارایی‌ها سرمایه‌گذاری کرده‌اند از جمله شرکت‌های نوپا مانند شیائومی و شرکت‌های انرژی تجدیدپذیر مانند «بلوم انرژی».
نگرانی‌ها در مورد صندوق‌های ثروت ملی

لارنس سامرز، وزیر سابق خزانه‌داری ایالات متحده، استدلال کرده‌است که کنترل دارایی‌های آمریکا می‌تواند به دست صندوق‌های خارجی ثروت‌مندی بیفتد که ظهورشان «منطق سرمایه‌داری را می‌لرزاند». این نگرانی‌ها باعث شده‌است اتحادیه اروپا در اجازه استفاده از «سهام طلایی» توسط اعضایش برای جلوگیری از برخی خریدهای خارجی بازنگری کند. این استراتژی تا حد زیادی از سوی اتحادیه اروپا نادیه گرفته شده‌است، چرا که می‌تواند موجب بازتولیدحمایت‌گرایی بین‌المللی شود. در ایالات متحده این نگرانی‌ها در تصویب متمم لایحه تجارت و رقابت همگانی بیان شده‌است.
شفافیت ناکافی آنها باعث نگرانی برای سرمایه گذاران و ناظران است. به عنوان مثال، اندازه و منبع صندوق‌ها، اهداف سرمایه‌گذاری، نظارت‌های داخلی، افشای روابط و سهام در صندوق‌های سرمایه‌گذاری خصوصی.
صندوق‌های ثروت ملی به اندازه بانک مرکزی یا صندوق‌های بازنشستگی یکدست و هم‌شکل نیستند.
کمبود شفافیت و در نتیجه افزایش خطر ابتلا به سیستم مالی، شاید تبدیل شدن به «صندوق‌های جدید پوشش ریسک».
دولت‌های مالک صندوق ثروت ملی متعهد به پیروی از قوانین خاصی هستند:
قاعده انباشت (چه مقدار از درآمد را می‌توان خرج یا پس‌انداز کرد؟)
قانون برداشت (چه زمانی دولت می‌تواند از صندوق برداشت کند؟)
سرمایه‌گذاری (درآمد را می‌توان در کدام دارایی خارجی یا داخلی سرمایه‌گذاری کرد؟)
نگرانی‌ها در مورد صندوق‌های ثروت ملی > اصول سانتیاگو

در سپتامبر ۲۰۰۸ نمایندگان بزرگ‌ترین صندوق‌های ثروت ملی جهان به رهبری صندوق بین‌المللی پول در شیلی گرد آمدند و یک گروه کاری موقت تشکیل دادند. این گروه کاری سپس ۲۴ اصل سانتیاگو را تهیه کرد تا یک مجموعه مشترک جهانی از استانداردهای بین‌المللی را دربارهٔ شفافیت، استقلال و پاسخگویی برای شیوه کار صندوق‌های ثروت ملی، تعیین کند. این اصول پس از ارائه به کمیته مالی صندوق بین‌المللی پول در اکتبر ۲۰۰۸ منتشر شد. آنها همچنین یک کمیته دائمی برای نمایندگی آنها را در مجامع جهانی تشکیل دادند و بنابراین سازمان جدید «انجمن بین‌المللی صندوق‌های ثروت حکومتی» (IFSWF) برای تبیین استانداردهای جدید و نمایندگی آنها را در بحث‌های سیاسی بین‌المللی تأسیس شد.
تا سال ۲۰۱۶، ۳۰ صندوق رسماً به اجرای این اصول اقدام کرده‌اند که مجموعاً ۸۰ درصد از کل دارایی‌های تحت مدیریت صندوق‌های حکومتی جهان را شامل می‌شوند(۵۵۰۰ تریلیون دلار آمریکا).
اندازه صندوق‌های ثروت حکومتی

دارایی تحت مدیریت صندوق‌های حکومتی برای دهمین سال پیاپی در سال ۲۰۱۸ افزایش یافت و به ۸٫۱۰۹ تریلیون دلار رسیده‌است.
ارزش کل صندوق‌های ثروت حکومتی کشورهایی که با صادرات نفت و گاز تأمین می‌شوند در پایان سال ۲۰۱۴، ۴٫۲۹ تریلیون دلار بود.
مدرسه سن لویی

| مدرسه سن لویی> موقعیت | مدرسه سن لویی> موقعیت |
| --- | --- |
منطقه لاله‌زار، تهران: منطقه لاله‌زار، تهران
گونه مدرسه: دبستان و دبیرستان
بنیان‌گذاری: ۱۸۶۲ م.
هیئت آموزشی: سعید نفیسی، نظام وفا آرانی
دانش‌آموزان: ۱۵ تا ۱۵۰
کمک مالی: دولت ایران، دولت فرانسه، بنیاد خیریه مزون مر
دانش‌آموختگان: علینقی وزیری، غلامرضا رشید یاسمی، پل آبکار، داود پیرنیا، علی سهیلی، موسی نوری اسفندیاری، پرویز ناتل خانلری، محمد حجازی، صادق هدایت، نیما یوشیج، شمس‌الدین امیرعلایی و پژمان بختیاری.
مدرسهٔ سَن لویی (به فرانسوی: Saint Louis) یک مدرسه در تهران بود که در سال ۱۸۶۲ م. (۱۲۴۰ ه‍.خ) توسط لازاریست‌ها که مسیحیانی از فرقهٔ کاتولیک هستند، ساخته شد.
در این مدرسه برای دانش‌آموزان مقاطع دبستان و دبیرستان کلاس‌ها به زبان فارسی و فرانسوی ارائه می‌شدند. این مدرسه پسرانه بود، اما موفقیت آن باعث شکل گرفتن مدرسهٔ دخترانهٔ مشابهی با نام مدرسه ژاندارک شد. مدرسهٔ سن لویی که به خاطر منش و روش متفاوت آموزگارانش از دیگر مدارس متمایز بود، در یک برههٔ زمانی با بیش از ۱۵۰ دانش‌آموز بزرگترین مدرسهٔ تهران بود. برخی از ادبا و روشنفکران تاریخ معاصر ایران همچون نیما یوشیج، صادق هدایت، علینقی وزیری و پرویز ناتل خانلری در این مدرسه تحصیل کرده‌اند. در سال ۱۳۵۲ ه‍.خ این مدرسه با مدرسه رازی ادغام شد.
ساختمان

مدرسهٔ سن لویی پس از سال ۱۹۰۹ م. به «مجموعهٔ شعاع السلطنه» منتقل شد. این مجموعه که در فاصلهٔ یک کیلومتری از ضلع شمالی میدان توپخانه، بین خیابان‌های لاله‌زار و فردوسی قرار داشت، حدود چهارهزار متر مربع مساحت داشت. این مجموعهٔ اعیانی، با هدف سکونت خانواده‌ها احداث شده بود و بخش‌های مختلف آن را برای مدرسه تغییر کاربری دادند. در دههٔ ۱۳۴۰ ه‍.خ، این ساختمان به روزنامهٔ کیهان فروخته شد و به کلی تخریب شد، و اینک به جز چندین عکس اثری از آن باقی نمانده‌است. این مجموعه شامل چهار قسمت اصلی بود که عبارت بودند از شاه‌نشین، اتاق پذیرایی و هفت دری، اندرونی و بیرونی. شاه‌نشین در سمت شمالی ساختمان بود و کلاس‌های فارسی در آن برگزار می‌شد اما بعداً تخریب شد و آبخوری مدرسه را به جای آن ساختند. عمارت هفت دری که به آن پاویون هم گفته می‌شد، محل پذیرایی از مهمانان بود، اما بعداً تغییر کاربری یافت و کلاس‌های سال بالاتر فرانسوی آنجا تدریس می‌شد. ساختمان اندرونی ستون‌هایی شبیه به ساختمان هفت دری داشت و قبل از سال ۱۳۳۰ ه‍.خ کاملاً تخریب شده بود. ساختمان بیرونی نیز تبدیل به ورودی مدرسه شده بود و بسیاری از کلاس‌ها و نیز غذاخوری مدرسه در آن قرار داشتند.
علاوه بر این چهار بخش اصلی، در سمت شمال شرقی مدرسه یک ساختمان مسکونی برای اقامت کشیشان و پدران روحانی وجود داشت. همچنین یک کلیسا در این مجموعه وجود داشت که حدود ۵۰ نفر ظرفیت داشت و در سمت راست آن مجسمه‌ای از مریم مقدس قرار داشت.
ویژگی‌ها

سن لویی در زمان تأسیسش بزرگترین مدرسهٔ تهران بود و رفتار و منش آموزگاران مدرسهٔ سن لویی، آن را از مدارس دیگر متمایز می‌کرد. تنبیه بدنی که در آن زمان در مدارس ایران رواج داشت، در مدرسهٔ سن لویی به کار نمی‌رفت. همچنین، مدرسه در زمان‌های بحران به افراد بحران‌زده کمک می‌کرد. یک وجه مشخصهٔ دیگر مدرسه، نحوهٔ تأمین هزینه‌ها بود. به جز دریافت شهریه، مدرسه از چند طریق دیگر تأمین بودجه می‌کرد. بنیاد خیریه مزون مر که در پاریس واقع بود، بخشی از هزینه‌های مدرسه را می‌پرداخت، و دولت‌های فرانسه و ایران هم (اولی سالی ۱۰۰۰ فرانک و دومی سالی ۲۰۰ تومان) به مدرسه کمک می‌کردند. همچنین، دانش‌آموزان بی‌بضاعت اجازه داشتند که به‌طور رایگان در مدرسه تحصیل کنند و وزارت معارف در حمایت از این هدف اعانه‌ای به مدرسه اعطا می‌کرد. شرط پذیرش رایگان دانش‌آموزان عبارت بود از نداشتن استطاعت مالی و دارا بودن سوابق مثبت آموزشی، که مدرسه برای همین منظور هر ماهه صورتی از ورقهٔ تحصیلی شاگردان را به وزارت معارف ارسال می‌کرد.
معلمان و شاگردان

مدرسهٔ سن لویی در زمان تأسیس تنها ۱۵ دانش‌آموز داشت، اما تا سال ۱۹۱۱ م. شمار دانش‌آموزانش به ۳۵۰ نفر رسید. از معلمان شاخص این مدرسه می‌توان به سعید نفیسی و نظام وفا آرانی اشاره کرد؛ نیما یوشیج مجموعهٔ افسانه را (که مانیفست شعر نوی فارسی دانسته می‌شود) به معلمش نظام وفا تقدیم کرد.
برخی از شاگردان شاخص این مدرسه عبارت بودند از: غلامرضا رشید یاسمی، پل آبکار، داود پیرنیا، علی سهیلی، عبدالحسین صدیق اسفندیاری، مسیح دانشوری، موسی نوری اسفندیاری، پرویز ناتل خانلری، محمد حجازی، صادق هدایت، نیما یوشیج، علینقی وزیری، شمس‌الدین امیرعلایی، پژمان بختیاری، و داریوش شایگان.
برای مطالعهٔ بیشتر

سکالشفر، فرهاد (۱۳۹۳). معجزه در سن‌لویی. تهران: مرزهای نو. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۹۶۸۳۲-۷-۰.
نمای شماتیک از نقشه مدرسهٔ سن لویی واقع در مجموعهٔ شعاع السلطنه. خیابان شاهچراغی و کوچه خندان هر دو از غرب به خیابان فردوسی و از شرق به خیابان لاله‌زار می‌رسند. موارد شماره‌گذاری شده: ۱) بیرونی، ۲ و ۳) کلاس‌ها، ۴) اندرونی، ۵) مجسمه مریم مقدس، ۶) کلیسا، ۷) خانهٔ مسکونی برای کشیشان، ۸) حمام و دستشویی، ۹) خانهٔ دربان.
فرودگاه پلزنت ولی

فرودگاه پلزنت ولی (به انگلیسی: Pleasant Valley Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود خاک دارد و طول باند آن ۱۲۸۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
دارکو پریچ (بازیگر)

| دارکو پریچ | دارکو پریچ |
| --- | --- |
پریچ در اوت ۲۰۱۹: پریچ در اوت ۲۰۱۹
زادهٔ: ۲۵ مارس ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) کلادوو، جمهوری سوسیالیستی صربستان، یوگسلاوی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
دارکو پریچ (سیریلیک صربی: Дарко Перић؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۷۷) بازیگر صربی است. وی بیشتر به خاطر بازی در نقش هلسینکی در سریال هیجان‌انگیز جنایی اسپانیایی خانه کاغذی (۲۰۱۷–اکنون) شناخته شده‌است.
اوایل زندگی

پریچ در ۲۵ مارس ۱۹۷۷ در کلادوو متولد شد. وی از سنین جوانی به هنر علاقه نشان داد. اولین بار وی در شش سالگی روی صحنه داد، هنگامی که یک خواننده کوبایی او را به خواندن «گوآنتانامرا» دعوت کرد. آن لحظه از او الهام گرفت تا در هر بازی مدرسه‌ای بازی کند. در سال ۱۹۹۱، در آغاز جنگ‌های یوگسلاو، رویاهای او برای رفتن به مدرسه انیمیشن در زاگرب متوقف شد. والدینش تصمیم گرفتند که او در عوض باید پزشک شود. وی به دانشکده دامپزشکی در بخارست در رومانی اعزام شد و به لطف دوستان دانشجویی خود در آکادمی فیلم رومانی، اشتیاقش به سینما و تئاتر را دوباره کشف کرد. در این مدت، وی ضمن بازی در فیلم‌های کوتاه، به تحصیل در رشته پزشکی ادامه داد.
در سال ۱۹۹۴، پریچ به شهر رومانیایی تیمیشوارا رفت و در آنجا تحصیلات پزشکی خود را ادامه داد و در تئاتر زنده اجرا کرد. وی پس از شش سال زندگی در تیمیشوارا، تحصیلات خود را به پایان رساند و با افتخارات در رشته دامپزشکی فارغ‌التحصیل شد. وی در حالی که در آنجا بود، در صحنه‌های محلی سخت و پانک شرکت کرده بود، در گروه‌های موسیقی آواز می‌خواند و در مرکز فرهنگی محلی سازمان می‌داد تا در آنجا با بسیاری از هنرمندان بین‌المللی دیدار کند. این امر او را القا کرد که به آلمان منتقل شود، جایی که در برلین مستقر شد. وی تا سال ۲۰۰۴، وقتی به اسپانیا نقل مکان کرد و بارسلون را به عنوان محلی برای زندگی انتخاب کرد، همچنان در فیلم‌های کوتاه بازیگری را ادامه داد.
حرفه

پریچ در اولین کار اصلی اسپانیایی خود در سریال کراماتوریوم برای کانال+ در سال ۲۰۱۰ بازیگر شد. در سال ۲۰۱۵، او در یک روز عالی اجرا کرد. در سال ۲۰۱۶، او در سریال اترسمدیا بازی کرد، که در آن اوسو، یک گانگستر اوکراینی و اصلی شرور این سریال را بازی کرد. معروف‌ترین نقش او نقش هلسینکی در سریال جنایی خانه کاغذی (۲۰۱۷–اکنون) است. این سریال توسط نتفلیکس بدست آمد و به آن کمک کرد تا به یکی از تماشایی‌ترین نمایش‌ها تبدیل شود و این جایزه بهترین درام را در جوایز امی در سال ۲۰۱۸ کسب کرد.
زندگی شخصی

پریچ در کلاس‌های استاد با عنوان «چی کونگ: آمادگی جسمی و روانی برای بازیگران» به چی کونگ در سراسر جهان می‌آموزد. او یک هوادار مشتاق بسکتبال است.
هانس آلبرت

| هانس آلبرت | هانس آلبرت |
| --- | --- |
Hans Albert in 2005: Hans Albert in 2005
زادهٔ: ۸ فوریهٔ ۱۹۲۱ کلن، جمهوری وایمار
درگذشت: ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۰۲ سال)
دوره: فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غرب
مکتب:  فلسفه تحلیلی  خردگرایی انتقادی 
علایق اصلی: Philosophy of social science
ایده‌های چشمگیر: Application of خردگرایی انتقادی to social and political theory
 تأثیرگرفته از کارل پوپر :  تأثیرگرفته از کارل پوپر 
 :  
هانس آلبرت (آلمانی: Hans Albert) (زاده ۸ فوریه ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳) یک فیلسوف آلمانی بود. او متولد کلن بود و در هایدلبرگ زندگی می‌کرد. وی استاد علوم اجتماعی در دانشگاه مانهایم بود.
حوزه‌های پژوهشی او علوم اجتمالی و مطالعات عمومی روش‌ها هستند. او در شمارِ عقل گرایان انتقادی (critical rationalist) بود، و توجه ویژه‌ای به اکتشاف عقل گرایانه دارد. او از منتقدین شدید سنت هرمنوتیک قاره‌ای نشأت گرفته از مارتین هایدگر و هانس-گئورگ گادامر بود.
هانس آلبرت در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
حال ارزون (ترانه)

«رقص ارزون» (انگلیسی: Cheap Thrills) از ترانه‌های سیا است که در هفتمین آلبوم استودیویی وی یعنی این اداست قرار داده شد. این ترانه به موفقیت تجاری بالایی رسید.
جغد نقابدار تاسمانی

| Tyto novaehollandiae castanops | Tyto novaehollandiae castanops |
| --- | --- |
نر: نر
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (قانون حمایت از محیط زیست و حفاظت تنوع زیستی (۱۹۹۹)):  آسیب‌پذیر  (قانون حمایت از محیط زیست و حفاظت تنوع زیستی (۱۹۹۹))
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: جغدسانان
تیره:: جغدان انبار
سرده:: Tyto
گونه:: T. novaehollandiae
زیرگونه:: T. n. castanops
نام سه‌بخشی: نام سه‌بخشی
Tyto novaehollandiae castanops (Gould, 1837): Tyto novaehollandiae castanops (Gould, 1837)
مترادف: مترادف
 Strix castanops Gould, 1837  Tyto castanops:  Strix castanops Gould, 1837  Tyto castanops
جغد نقابدار تاسمانی (نام علمی: Tyto novaehollandiae castanops) پرندهای از تیرهٔ جغدان انباری (Tytonidae) است که بومی جزیره ایالت تاسمانی در استرالیا است. این بزرگ‌ترین زیرگونه جغد نقابدار استرالیایی، بزرگ‌ترین جغد Tyto در جهان است، و گاهی به عنوان یک گونه کامل در نظر گرفته می‌شود. نام فرعی castanops به معنای "رخ‌بلوطی" از رنگ صفحهٔ صورت گرفته شده است. نخستین بار توسط جان گولد (به عنوان Strix castanops) توصیف شد که در کتاب راهنمای خود برای پرندگان استرالیا چنین نوشت:
"... گونه‌ای که از دیگر اعضای سردهٔ خود به دلیل جثه بزرگ و شکل نیرومندش متمایز می‌شود. احتمالا تعداد کمی از پرندگان شکاری، به استثنای عقاب‌ها، مهیب‌تر یا از نظر روحی سالم‌تر هستند."
این جغد همچنین با موفقیت به جزیره لرد هاو، یک قلمرو نیمه‌گرمسیری در نیو ساوت ولز در دریای تاسمان بین استرالیا و نیوزیلند معرفی شده است، جایی که به عنوان یک گونه مهاجم در نظر گرفته می‌شود.
امامزاده بی‌جن

امام‌زاده سید محمد موسوم به امامزاده کیا محمد بیجن یا امامزاده بیژن از نوادگان سجاد امام چهارم شیعیان می‌باشد. آرامگاه او در روستای کچپ سفلی واقع در شهرستان دابودشت در استان مازندران قرار دارد.
شجره‌نامه

طبق کتاب زین الدین مهدی، امامزاده بیژن با ۲۸ واسطه به سجاد منتسب است.
کیا محمد بیجن 1150 ه ق (مشهور به بیژن حاجی) یا امامزاده سید بیژن با 27 واسطه به امام سجاد علیه السلام میرسد. از ایشان در بابل موقوفات زیادی از قبیل حمام، تکیه، محله و مسجد با نام بیژن حاجی بجا مانده.2
نسب ایشان عبارت است از: کیا محمد بیجن بن میرزا محمدکاظم (حاج کاظم بیک بابل) بن محمد علی بن کمال الدین بن علی بن محمد حسین بن کمال الدین بن حسین بن کمال الدین بن علی بن مرتضی بن عماد الدین بن علی بن مرتضی بن علی بن عمادالدین بن کمال الدین بن ابی محمد حسن الکیاکی بن سیدمهدی زین الدین الحسینی بن ابراهیم الارزق بن حسین بین محمد بن حسین الکوسج بن ابراهیم سنور بن محمد حرون بن حمزه بن عبیدالله اعرج بن حسین الاصغر بن امام سجاد علیه السلام.
نام ایشان کیامحمد بیجن بوده که در محاوره به بیژن تغییر کرد

به گفته عبدالله ولی‌نژاد، سرپرست ادارهٔ اوقاف و امور خیریهٔ شهرستان نور، مردم به این امامزاده اعتقاد دارند و صاحب کرامت است. در شهرستان نور و حتی لواسان، روستای کپ و برخی دیگر از روستاهای اطراف، سادات بیژنی وجود دارد.
ان‌سی‌تی دریم

| ان‌سی‌تی دریم | ان‌سی‌تی دریم |
| --- | --- |
ان‌سی‌تی دریم در اوت ۲۰۱۹ (از چپ: چنلو، جه‌نو، جه‌مین، جی‌سونگ، هه‌چان و رن‌جون): ان‌سی‌تی دریم در اوت ۲۰۱۹ (از چپ: چنلو، جه‌نو، جه‌مین، جی‌سونگ، هه‌چان و رن‌جون)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: سئول، کرهٔ جنوبی
ژانر:  کی-پاپ  تین پاپ  فانک  هیپ هاپ 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۶–اکنون
ناشر(ان):  اس‌ام  اوکس تی‌رکس 
همکاری‌های مرتبط:  اس‌ام تاون  اس‌ام روکیز  ان‌سی‌تی  ان‌سی‌تی یو  ان‌سی‌تی ۱۲۷ 
اعضا:  مارک  رن‌جون  جه‌نو  هه‌چان  جه‌مین  چنلو  جی‌سونگ 
وبگاه: nctdream.smtown.com
ان‌سی‌تی دریم (به انگلیسی: NCT Dream) یک گروه موسیقی کره‌ای و سومین زیرمجموعهٔ گروه ان‌سی‌تی است. این گروه در سال ۲۰۱۶ و زیرنظر اس‌ام اینترتینمنت و به‌عنوان زیرمجموعهٔ نوجوان ان‌سی‌تی شروع به‌کار کرد و از سال ۲۰۲۰ به‌دنبال بزرگسال شدن اعضا، با رویکردی جدید به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
تاریخچه

ان‌سی‌تی دریم در ۲۵ اوت ۲۰۱۶، با تک‌آهنگ «آدامس» (به انگلیسی: Chewing Gum) و با هفت عضو خود، مارک، رن‌جون، جه‌نو، هه‌چان، جه‌مین، چنلو و جی‌سونگ، آغاز به‌کار کرد. در آن هنگام میانگین سنی اعضا ۱۵/۶ سال بود. این گروه به دلیل موسیقی خود که حاوی مضامین جوانی و بلوغ بود، درمیان هنرمندان نوجوان زمان خود، در سطح جهانی موردتوجه واقع شده است. قطعات موسیقی آن‌ها روایتگر مراحل مختلف نوجوانی، از معصومیت تا طغیان و رشد بوده است. ان‌سی‌تی دریم تاکنون چهار آلبوم چندآهنگه، شش تک‌آهنگ و سه تور آسیایی داشته است. موفقیت تجاری آلبوم چندآهنگهٔ ۲۰۱۹ این گروه، ما می‌غریم، آن را به یکی از ۱۰ آلبوم پرفروش کرهٔ جنوبی در سال ۲۰۱۹ تبدیل کرد و جوایز بونسانگ را در ۳۴امین جوایز گلدن دیسک و جوایز موسیقی سئول ۲۰۲۰، برای آن‌ها به ارمغان آورد.
هرچند ان‌سی‌تی دریم در ابتدا بر مبنای سیستم سنی و فارغ‌التحصیلی اعضا تشکیل شد، به‌طوریکه هر عضو پس از ۱۹ سالگی می‌بایست به یکی دیگر از زیرمجموعه‌های ان‌سی‌تی منتقل می‌شد، اما اس‌ام اینترتینمنت در سال ۲۰۲۰ اعلام کرد که این روند متوقف خواهد شد و مارک نیز که پیش‌تر از گروه فارغ‌التحصیل شده‌بود، به گروه باز خواهد گشت و این گروه با هفت عضو و سبک‌های متنوع به فعالیت خود ادامه خواهد داد. به‌دنبال این خبر، بیش از نیم میلیون پیش‌فروش از چهارمین آلبوم چندآهنگه آن‌ها، ری‌لود، انجام گرفت. این آلبوم در آوریل ۲۰۲۰ منتشر شد و تغییر در سبک کلی گروه را نمایان کرد.
ان‌سی‌تی دریم اولین و تنها هنرمند آسیایی است که دو نوبت، در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، در فهرست «۲۱ زیر ۲۱» بیلبورد، به ترتیب در رتبه‌های ۲۰ و ۱۳ حضور داشته است. این انتخاب براساس تأثیر گروه در صنعت موسیقی، به‌صورت فروش، دانلود و حضور در شبکه‌های اجتماعی، صورت گرفت. در ۲۰۱۸، تمامی اعضای ان‌سی‌تی دریم در فهرست «۲۵ هنرمند نوجوان تأثیرگذار» تایم قرار گرفتند. آن‌ها تنها هنرمندان کره‌ای بودند که در این دو فهرست حضور داشته‌اند.
اعضا

مارک (به کره‌ای: 마크، به انگلیسی: Mark)
رن‌جون (Renjun، 런쥔)
جِنو (Jeno، 제노)
هه‌چان (Haechan، 해찬)
جه‌مین (Jaemin، 재민)
چِنلو (Chenle، 천러)
جیسونگ (Jisung، 지성)
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های استودیویی

هات سس (۲۰۲۱)
گلیچ مود (۲۰۲۲)
آی‌اس‌تی‌جی (۲۰۲۳)
دریم‌سکیپ (۲۰۲۴)
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های ریپکیج

هلو فیوچر (۲۰۲۱)
بیت‌باکس (۲۰۲۲)
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های چندآهنگه

ما جوانیم (۲۰۱۷)
وی گو آپ (۲۰۱۸)
وی بوم (۲۰۱۹)
د دریم (۲۰۲۰)
ری‌لود (۲۰۲۰)
کندی (۲۰۲۲)
دریم()سکیپ (۲۰۲۴)
ترانه‌شناسی > سینگل آلبوم‌ها

د فرست (۲۰۱۶)
شوها و کنسرت‌ها > اصلی

شوی ان‌سی‌تی دریم (۲۰۱۸)
تور ان‌سی‌تی دریم «شوی رؤیا» (۲۰۱۹)
ان‌سی‌تی دریم - فراتر از شوی رؤیا
شوها و کنسرت‌ها > تورهای مشترک

ششمین تور جهانی اس‌ام تاون (۲۰۱۷–۲۰۱۸)
جانگ کی یونگ

| جانگ کی یونگ | جانگ کی یونگ |
| --- | --- |
جانگ در سال ۲۰۱۹: جانگ در سال ۲۰۱۹
زادهٔ: ۷ اوت ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) اولسان، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه سوک‌یونگ
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲–اکنون
نماینده(ها): وای‌جی انترتینمنت وای‌جی کی‌پلاس
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 장기용
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jang Gi-yong
مک‌کیون–ریشاور: Chang Kiyong
امضاء: امضاء
جانگ کی یونگ (کره‌ای: 장기용؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۹۲) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. جانگ در ابتدا حرفهٔ خود را در صنعت مدلینگ آغاز کرد و بازیگری خود را در مشکلی نیست این عشقه به عنوان بازیگر مهمان شروع کرد و به دنبال آن در مجموعه‌های تلویزیونی مختلف بازی کرد. او در بیا و بغلم کن اولین نقش اصلی خود را ایفا کرد و از طریق سرچ: دبلیودبلیودبلیو به شهرت رسید. او همچنین به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی هم‌اتاقی من یک گومیهو است و حالا داریم بهم می‌زنیم شناخته می‌شود.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | رفقای بد: سلطنت هرج و مرج | کو یو سونگ | گروه بازیگران اصلی |  |
| ۲۰۲۱ | شیرین و ترش | جانگ هیوک | نقش اصلی | توزیع شده توسط نتفلیکس |
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | مشکلی نیست این عشقه | سم | حضور افتخاری |  |
| ۲۰۱۴ | پری دریایی بیکار | کیم یون سون | حضور افتخاری |  |
| ۲۰۱۴ | ازدواج عالی | به دو رو | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۴ | کارآگاهان دبیرستان دخترانه | آن جون | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۵ | این عشق منه | لی سوک ته | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۶ | ذهن زیبا | نام هو یونگ | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۷ | دروغگو و معشوقش | جی این هو | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۷ | بازگشت زوجین | جونگ نام گیل | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۸ | آجوشی من | لی کوانگ ایل | نقش مکمل |  |
| ۲۰۱۸ | بیا و بغلم کن | چه دو جین | نقش اصلی |  |
| ۲۰۱۹ | نوازش قلبت | تاپ استار | حضور افتخاری (قسمت ۱) |  |
| ۲۰۱۹ | بکشش | کیم سو هیون | نقش اصلی |  |
| ۲۰۱۹ | سرچ: دبلیودبلیودبلیو | پارک مورگان | نقش اصلی |  |
| ۲۰۲۰ | تولد دوباره | گونگ جی چول / چون جونگ بوم | نقش اصلی |  |
| ۲۰۲۱ | سلام، منم! | افسر پلیس | حضور افتخاری (قسمت ۱) |  |
| ۲۰۲۱ | هم‌اتاقی من یک گومیهو است | شین وو یو | نقش اصلی |  |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ | حالا داریم بهم می‌زنیم | یون جه گوک | نقش اصلی |  |
:
شیمار مور

| شیمار مور | شیمار مور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آوریل ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) اوکلند
ملیت: ایالات متحده آمریکا
شیمار مور (انگلیسی: Shemar Moore؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۷۰) هنرپیشه و مدل سابق فشن اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم ها یا نمایش های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به مرا بکش، مرگبار، انگیزه‌ها، ذهن های جنایتکارا و گروه ضربت اشاره کرد.