stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توماس لوئیس د ویکتوریا
اجراها

Unus ex discipulis meis ()
Caligaverunt oculi mei ()
Amicus meus ()
O vos omnes ()
این چهار قطعه گوشه‌ای از آثار اجرا شده ویکتوریا است که به مانند تمام آهنگ‌های او، متن‌ها به زبان لاتین و از ادبیات میعاد کاتولیک رومی گرفته شده‌است.
احمدرضا شجاعی

سید احمدرضا شجاعی متولد ۱۳۵۹ در تهران است. وی فارغ‌التحصیل رشته روانشناسی عمومی می‌باشد. او در یک سال در شش کار سینمایی عکاس بوده‌است که از این حیث در تاریخ سینمای ایران رکورددار است.
عکاس

لس آنجلس تهران (۱۳۹۶)
سمفونی نهم ۱۳۹۶
استیگمات (فیلم) (۱۳۹۶)
خرگیوش (۱۳۹۵)
حریم شخصی (فیلم) (۱۳۹۵)
خانه کاغذی (۱۳۹۵)
خفه‌گی (فیلم ۱۳۹۶) (۱۳۹۵)
سه بیگانه (۱۳۹۵)
سوفی و دیوانه (۱۳۹۵)
آشوب (فیلم ۱۳۹۴)
نیمه شب اتفاق افتاد (۱۳۹۴)
پی ۲۲ (۱۳۹۳)
یحیی سکوت نکرد (۱۳۹۳)
خانوم (فیلم) (۱۳۹۲)
خواب‌زده‌ها  (۱۳۹۲)
ساکن خانه چوبی (۱۳۹۱)
اخلاقتو خوب کن (۱۳۸۹)
زنان ونوسی، مردان مریخی (فیلم) (۱۳۸۹)
۳ درجه تب (۱۳۸۹)
سوت پایان (۱۳۸۹)
بیداری رؤیاها (۱۳۸۸)
زیگزاگ (۱۳۸۸)
سن پطرزبورگ (فیلم) (۱۳۸۸)
پسر تهرونی (۱۳۸۷)
یک اشتباه کوچولو (۱۳۸۷)
مدیر هنری

زیگزاگ (۱۳۸۸)
طراحی پوستر

سنتوری (کارگردان: داریوش مهرجویی)
نقاب (کارگردان: کاظم راست گفتار)
دایره زنگی (کارگردان: پریسا بخت آور)
وقتی همه خوابیم (کارگردان: بهرام بیضایی)
اخراجی‌ها ۲ (کارگردان: مسعود ده نمکی)
یک اشتباه کوچولو (کارگردان: محسن دامادی)
سوت پایان (کارگردان: نیکی کریمی)
اخلاقتو خوب کن (کارگردان: مسعود اطیابی)
اینجا شهر من بود (کارگردان: تینا پاکروان)
داستان عوضی (کارگردان: فریدون جیرانی)
آهوی پیشونی سفید (کارگردان: سید جواد هاشمی)
قصه عشق پدرم (کارگردان: محمدرضا ورزی)
نگران نباش سارا (کارگردان: علیرضا امینی)
رسوایی (کارگردان: مسعود ده نمکی)
ساکن خانه چوبی (کارگردان: حسینعلی لیالستانی)
چرک‌نویس (کارگردان: علی جناب)
خانوم (کارگردان: تینا پاکروان)
متروپل (کارگردان: مسعود کیمیایی)
جوایز

دیپلم افتخار بهترین عکس در بیست و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم پسر تهرانی
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین عکس در بیست و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم بیداری رؤیاها
دیپلم افتخار بهترین عکس در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان برای فیلم ساکن خانه چوبی
مورد تقدیر هیئت داوران بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان برای پوستر فیلم ساکن خانه چوبی
برنده دیپلم افتخار بهترین عکس از اولین جشنواره رسانه‌های سینمایی
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین عکس در سی و پنجمین جشنواره  بین‌المللی فیلم فجر برای فیلم خفه گی (۱۳۹۵)
کاندیدای تندیس بهترین عکس در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت برای فیلم ساکن خانه چوبی (۱۳۹۵)
کاندیدای تندیس بهترین پوستر در چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت برای فیلم ساکن خانه چوبی (۱۳۹۵)
کاندیدای تندیس بهترین عکاس سینمای ایران در سومین جشن عکاسان سینمای ایران برای فیلم خفه گی (۱۳۹۶)
کاندیدای تندیس بهترین عکس در سی امین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای فیلم یحیی سکوت نکرد (۱۳۹۵)
کسب عنوانِ عکاس سال سینمای ایران برای فیلم سمفونی نهم (۱۳۹۹)
آنکیزه بریتسی

| آنکیزه بریتسی | آنکیزه بریتسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اکتبر ۱۸۸۷ پوپی، ایتالیا
درگذشت: ۲۹ فوریهٔ ۱۹۶۴ (۷۶ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۳
آنکیزه بریتسی (ایتالیایی: Anchise Brizzi؛ ۵ اکتبر ۱۸۸۷ – ۲۹ فوریهٔ ۱۹۶۴) فیلم‌بردار اهل ایتالیا بود.
گزیدهٔ آثار

دن کامیلو و عالی‌جناب پپونه (۱۹۵۵)
کنت آکوئیلا (۱۹۵۵)
به‌خاطر تو مرتکب گناه شده‌ام (۱۹۵۳)
اتلو (۱۹۵۲)
مسالینا (۱۹۵۱)
جادوی سیاه (۱۹۴۹)
صومعه پارم (۱۹۴۸)
واکسی (۱۹۴۶)
تمام رم در برابر او لرزید (۱۹۴۶)
تمام رم در برابر او لرزید (۱۹۴۳)
عشق‌های حزن‌انگیز (۱۹۴۳)
هارلم (۱۹۴۳)
اودسا در میان شعله‌ها (۱۹۴۲)
زنجیرهای ناپیدا (۱۹۴۲)
نامزدشده (۱۹۴۱)
عاشقم باش، آلفردو! (۱۹۴۰)
مانون لسکو (۱۹۴۰)
نغمه‌های جاویدان (۱۹۴۰)
ورای عشق (۱۹۴۰)
فروشگاه بزرگ (۱۹۳۹)
دورا نلسون (۱۹۳۹)
شیپیو آفریکانوس: شکست هانیبال  (۱۹۳۷)
بندر (۱۹۳۴)
۱۸۶۰ (۱۹۳۴)
پالیو (۱۹۳۲)
فانوس شیطان (۱۹۳۱)
فتی واپ

| فتی واپ | فتی واپ |
| --- | --- |
فتی واپ در سال ۲۰۱۵: فتی واپ در سال ۲۰۱۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ویلی جونیور ماکسول دوم
زاده: ۷ ژوئن ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال) پترسون، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا
ژانر:  هیپ هاپ  آراندبی  ترپ  پاپ 
پیشه(ها):  خواننده رپ  خواننده  ترانه‌نویس 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳–اکنون
ناشر(ان):  RGF  ۳۰۰  آتلانتیک رکوردز 
همکاری‌های مرتبط:  Remy Boyz  فرنچ مونتانا  پی‌ان‌بی راک  Trouble  T-Wayne 
همسر: لئاندرا گونزالس (ا. ۲۰۱۹)
فرزندان: ۶
وبگاه: fettywap.com
 :  
ویلی جونیور ماکسول دوم (انگلیسی: Willie Junior Maxwell II؛ زادهٔ ۷ ژوئن ۱۹۹۱) که با نام نام هنری فتی واپ (به انگلیسی: Fetty Wap) شناخته می‌شود، خواننده رپ، خواننده، و ترانه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
ژارکو لائوشویچ

| ژارکو لائوشویچ | ژارکو لائوشویچ |
| --- | --- |
Жарко Лаушевић: Жарко Лаушевић
زادهٔ: ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) ستینیه
ملیت: صربستان
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸–۱۹۹۴ ۱۹۹۸–۲۰۰۰ ۲۰۱۲-اکنون
ژارکو لائوشویچ (سیریلیک صربی: Жарко Лаушевић؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۶۰) بازیگر اهل صربستان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به جشن اکتبر اشاره کرد.
فرشته سپید (فیلم ۱۹۵۵)

| فرشته سپید | فرشته سپید |
| --- | --- |
کارگردان: رافائلو ماتاراتسو
تهیه‌کننده: رافائلو ماتاراتسو  گوفردو لومباردو
نویسنده: آلدو د بندتی جووآنا سوریا پیرو پیروتی رافائلو ماتاراتسو
بازیگران: آمدئو ناتزاری
موسیقی: میکله کوتسولی
فیلم‌بردار: تونینو دلی کلی
تدوین‌گر: ماریو سراندریی
شرکت تولید: تیتانوس لیبر فیلمز
تاریخ‌های انتشار: ۱۸ آوریل ۱۹۵۵
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
فرشته سپید (ایتالیایی: L'angelo bianco) یک فیلم ملودرام ایتالیایی به کارگردانی رافائلو ماتاراتسو است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
بازیگران

آمدئو ناتزاری
آلبرتو فارنزه
فیلیپ ارسن
نریو برناردی
ویرجیلیو رینتو
الگا سولبلی
اینیاتسو بالسامو
امیلیو چیگولی
رینا فرانکتی
سیلوانا یاکینو
پائولو کواترینی
سرجو تدسکو
سعید جعفری

با سید محمدسعید جعفری اشتباه نشود.
| سعید جعفری | سعید جعفری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۹۲۹ پنجاب، هند
درگذشت: ۱۵ نوامبر ۲۰۱۵ (۸۶ سال) لندن، انگلستان
ملیت: هند
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۱–۲۰۱۴
همسر: مدهور جعفری (ازدواج ۱۹۵۸–۶۵)جنیفر جعفری (ازدواج ۱۹۸۰–۲۰۱۵)
فرزندان: زیا (زاده ۱۹۵۹) میرا (زاده ۱۹۶۰) سکینه (زاده ۱۹۶۳) (هر سه از همسر نخستش)
سعید جعفری (هندی: सईद जाफ़री؛ ۸ ژانویهٔ ۱۹۲۹ – ۱۵ نوامبر ۲۰۱۵) هنرپیشه اهل کشور هند و ساکن کشور بریتانیا بود.
گزیده فیلم‌شناسی

گورو - ۱۹۶۹
ابوالهول - ۱۹۸۱
چشم بد دور - ۱۹۸۱
گاندی - ۱۹۸۲
بی‌گناه - ۱۹۸۳
بازار - ۱۹۸۳
گذرگاهی به هند - ۱۹۸۴
لبه تیغ - ۱۹۸۴
مشعل - ۱۹۸۴
کرشمه قدرت - ۱۹۸۴
صیاد - ۱۹۸۵
عزیزم - ۱۹۸۵
رام، گنگا تو ناپاک است - ۱۹۸۵
خودخواه - ۱۹۸۷
جلوه - ۱۹۸۷
جمعیت - ۱۹۸۷
تماس - ۱۹۸۸
خون روی پیشانی - ۱۹۸۸
فریب‌کاران - ۱۹۸۸
پیروزی - ۱۹۸۸
خدا - ۱۹۸۹
آخرین غلام - ۱۹۸۹
هیرو هیرلال - ۱۹۸۹
دل - ۱۹۹۰
مردی از سنگ - ۱۹۹۰
اگر چنین است - ۱۹۹۰
کیشن و کانیا - ۱۹۹۰
ایندراجیت - ۱۹۹۰
حنا - ۱۹۹۱
سوریاوانشی - ۱۹۹۲
هدف - ۱۹۹۲
گرانبها - ۱۹۹۳
فقط یک راه - ۱۹۹۳
عاشق آواره - ۱۹۹۳
آینه-۱۹۹۳
این نور جادویی قلب - ۱۹۹۴
دلداده - ۱۹۹۴
بادیگارد - ۱۹۹۵
در آغوش یار - ۱۹۹۵
مرگ با شجاعت - ۱۹۹۵
جی ویکرانتا - ۱۹۹۵
عشق به بمبئی - ۱۹۹۶
سوروسات عروسی راجا می‌آید - ۱۹۹۶
جدایی - ۱۹۹۷
بزرگی - ۱۹۹۷
دیوانه مستانه - ۱۹۹۸
وقتی عشق برای کسی اتفاق می‌افتد - ۱۹۹۸
راهنمای مالاگا-۲۰۰۱
به عشق تو قسم می‌خورم - ۲۰۰۹
جوایز

وی برنده جوایزی همچون جوایز فیلم‌فیر شده‌است.
کوماربی
نام

در خط میخی هجایی استاندارد، اسم خاص این خدا به شکل dKu-mar-bi نوشته می‌شد. صورتی دیگر از این نام، Kumurwe، در منابعی از نوزی گواهی شده است. در متن‌های به دست آمده در اوگاریت که به خط میخی الفباییِ محلی نوشته شده‌اند به صورت‌های kmrb (𐎋𐎎𐎗𐎁) یا kmrw (𐎋𐎎𐎗𐎆)، برگردان شده است که به ترتیب Kumarbi یا Kumarwi تلفظ می‌شوند.
نام > نگارش لوگوگرافی

به عقیده آلفونسو آرچی، در برخی از متن‌های هوری، نام کوماربی با سومروگرام dNISABA نوشته شده است. از آن برای اشاره به داگان نیز استفاده شده است. به گفته آرچی، این هر دو قرارداد کتابت منشا یکسانی داشته‌اند.
شخصیت

در متن‌های هوری از کوماربی به عنوان «پدر خدایان» یاد شده است. ولکرت هاس این مساله را به عنوان نشانه‌ای تعبیر کرده است که او را خدایی خالق می‌دانستند. جایگاه او در پانتئون خدایان هوری بالا بود و لقب او ewri («ارباب») بازتاب دهنده آن است. در اسطوره‌ها، او به عنوان یک پادشاه خدایان پیر و معزول تصویر می‌شد که پسرش تشوب جایگزین او شده است؛ اگرچه چنین فرض می‌شود که روایت ساختگی و سبب‌شناسانه برای توضیح ساختار پانتئون خدایان هوری بود و نه بازتاب بی‌اهمیت شدن در مقابل خدایی دیگر. با این وجود، گفته شده است که رابطه بین آنها ممکن است در ابتدا به عنوان راهی برای هماهنگ کردن دو پانتئون محلی و در اصل متمایز ایجاد شده باشد.
ارتباط با سایر خدایان > خانواده و درباریان

فرض بر این گرفته شده است که پدر کوماربی آلالو بوده است. بیان صریحی که این ارتباط را تایید می‌کند در متن KUB 33.120 (I 19: dKumarbiš dAlaluwaš NUMUN-ŠU) آمده است. معمولا به «کوماربی، از اولاد آلالو» ترجمه شده است. شواهد دیگری که این دیدگاه را تایید می‌کند، بخش‌هایی از معاهدات است که خدایان را به عنوان شاهدان الهی خود برمی‌شمارند، در چنین مواردی معمولا خدایان به ترتیب فهرست شده‌اند. هر دوی آنها به عنوان مثال در معاهده بین پادشاه هیتی موواتالی دوم و آلاکساندو از ویلوسا ظاهر شده‌اند. اسطوره‌ای که رابطه آنها را برقرار می‌کند، آهنگ کوماربی، ظاهرا شامل دو «سلسله» خدایان است که برای پادشاهی با هم رقابت می‌کنند. با این حال، این فرض توسط همه پذیرفته نشده است. تفسیری دیگر این است که آلالو پدر آنو در نظر گرفته شود که بین آلالو و کوماربی به عنوان پادشاه خدایان سلطنت کرد و او را پدر بزرگ کوماربی دانست. با این حال، کریستین زگول که از این نظریه حمایت می‌کند، می‌پذیرد که اثبات آن دشوار است. با این وجود، او مفهوم دو سلسله جداگانه را زیر سؤال می‌برد و استدلال می‌کند که هیچ نمونه دیگری اسطوره الهیاتی که شامل دو خانواده از خدایان باشد، شناخته شده نیست. با همه اینها، به گفته ویلفرد جی. لمبرت جانشینی ارباب و خدمتکار به جای اعضای یک خانواده کاملا ناشناخته نیست، و علاوه بر شرح سرنگونی آنو توسط کوماربی، نمونه‌ای دیگر از آن ممکن است بخشی از تئوگونی دونو باشد که بر شخصیتی بی‌نام متمرکز است که به نظر عنوان خدمتکار (ṣiḫru) را با خود دارد و نه عنوان فرزندِ (māru)  خدایی را که خلع می‌کند.
ارتباط با سایر خدایان > کوماربی و سایر «پدران خدایان»

کوماربی ارتباط نزدیکی با داگون، خدای اصلی پانتئون داخلی سوریه در عصر برنز داشت. این ارتباط به حداقل سده هجدهم پیشا دوران مشترک برمی‌گردد. این نظریه مطرح شده است که شخصیت کوماربی تا حدی تحت تاثیر او بوده است، یا حتی او در ابتدا به عنوان همتای هوری این خدا رشد کرده است. در آشورشناسی تطبیق این دو خدا برای اولین بار توسط امانوئل لاروش انجام شده است. برابر کردن صریح داگون با کوماربی در فهرست خدایان وجود ندارد اما شواهد دیگری به نفع تطبیق این دو در دسترس است. از جمله این شواهد، جایگاه مشابه آنها در پانتون‌های مربوط در نقش «پدران خدایان» است و به ویژه خدای آب و هوا، و ارتباط مشترک آنها با شلاش و انلیل. علاوه بر این، تل بیعه، مرکز آیینی داگون، در آهنگ هدامو به عنوان شهری مرتبط با کوماربی ذکر شده است. همچنین گاهی فرض می‌شود که کوماربی را می‌توان آشکارا به عنوان «داگان هوری‌ها» نام برد.
پرستش

کوماربی یکی از خدایان «پان هوری» بود. به این ترتیب، او در تمام مناطقی که هوری‌ها در آن زندگی می‌کردند، از جنوب شرقی آناتولی در غرب تا کوه‌های زاگرس در شرق، پرستش می‌شد. با این وجود، گفته شده است که اهمیت او در حوزه کالت نسبتا ناچیز بوده است و اشاره به او در متن‌های دینی نسبتا نادر است.
پرستش > پذیرش هیتی‌ها

کوماربی یکی از خدایان هوری بود که در امپراتوری هیتی‌ها نیز مورد پرستش قرار گرفتند. بسیاری از متن‌های آیینی که با ذکر نام او در هاتوسا به دست آمده‌اند، پیشینه هوری دارند و احتمالا از کیزوواتنا سرچشمه گرفته‌اند.
پرستش > گواهی پسین

کوماربی ظاهرا در تایتی، شهری در میتانی که توسط امپراتوری آشور (در دوران سلطنت ادد-نیراری یکم) فتح شد، اهمیت خود را در کنار دو خدای اصالتا هوری، ناباربی و سامنوها، تا دوره امپراتوری آشوری نو حفظ کرد. هر سه آنها در متن Tākultu  گواهی شده‌اند.
اساطیر

کوماربی در اساطیر هوری نقشی محوری داشته است. اساطیر پیرامون او اکثرا در هاتوسا به دست آمده‌اند و اغلب آنان ترجمه‌های هیتی از این اسطوره هستند. اما همانگونه که گری بکمن اشاره کرده است مضمون‌های آن، مانند درگیری بر سر پادشاهی در آسمان، بیشتر بازتاب الهیات هوری  و نه هیتی است. به گفته آلفونسو آرچی، این اساطیر در ابتدای قرن چهاردهم پیشا دوران مشترک و در دوره نفوذ فزاینده فرهنگ هوری بر هیتی، انتقال یافتند.
اساطیر > چرخه کوماربی

«چرخه کوماربی» دسته‌بندی علمی تعدادی از اساطیر با مرکزیت این خدای نام‌بخش است. این اسطوره، به عنوان «بی‌تردید شناخته‌شده‌ترین اثر ادبی کشف شده در آرشیوهای هیتی» توصیف شده است. متن‌های منفرد با سومروگرام SÌR، «آهنگ»، نامیده شده‌اند، همان نشانی که برای تصنیف‌های هیتی درباره قهرمانی‌های گیلگمش به کار رفته است. واژه هوری مربوط به این علامت ناشناخته است، در حالی که در هیتی به احتمال زیاد به صورت išḫamai- خوانده می‌شد. واژگان آغازین حفظ شده نشان می‌دهد که ممکن است آنها به آواز خوانده می‌شدند. با این حال، مشخص نیست که آیا آنها لزوماً از تصنیف‌های شفاهی سرچشمه گرفته باشند، با وجودی که اتکای شدید به گفتار مستقیم ممکن است احتمال اجرای نسخه‌های کشف‌شده را بیشتر پشتیبانی کند.
درون‌مایه اصلی اسطوره‌هایی که با عنوان «چرخه کوماربی» گروه‌بندی شده‌اند، تلاش‌های کوماربی برای خلع کردن تشوب است. متن‌های جداگانه اغلب او را به عنوان حیله‌گر (ḫattant-)، توصیف می‌کنند و او را در حال طراحی نقشه‌های جدید برای شکست خدای آب‌وهوا نشان می‌دهند. همانطور که دانیل شومر اشاره کرده، نویسندگان باستانی حس تعلیق را به روایت‌ها وارد کردند. این کار از طریق موفقیت‌آمیز نشان دادن نقشه‌ها در کوتاه مدت انجام شده است. معمولاً آنها دشمن جدیدی را درگیر می‌کنند که کوماربی برای نبرد با تشوب ایجاد کرده است. با این حال، دشمنان در نهایت شکست می‌خورند، اگرچه لزوماً نابود نمی‌شوند. هری هافنر اشاره کرده است که به نظر می‌رسد اسطوره‌ها دو شخصیت اصلی و متحدانشان را به شیوه‌های متضادی نشان می‌دهند: کوماربی را چهره‌های مرتبط با جهان زیرین، مانند آلالو ، دریای خدایی‌شده، اولیکومی یا خداییان ایرشیرا یاری می‌کنند، در حالی که تشوب را خداییان آسمانی مانند شاوشکا، شیمیگه، کوشوح، آشتابی یا هپات و کنیزش تاکیتو همراهی می‌کنند.
پنج اسطوره‌ای که معمولا بخشی از این چرخه در نظر گرفته می‌شوند عبارتند از: آهنگ کوماربی (CTH 344)، آهنگ لاما (CTH 343)، آهنگ نقره (CTH 364)، آهنگ هدامو (CTH 348) و آهنگ اولیکومی (CTH 345). ترتیب آنها که در بخش‌های زیر استفاده می‌شود، متداول‌ترین ترتیب پذیرفته شده را منعکس می‌کند. با این حال، تعداد کلی متن‌هایی که ممکن است در اصل این چرخه را تشکیل داده باشند، مشخص نیست. آنا ماریا پولوانی پیشنهاد می‌کند که ممکن است چرخه‌های متعددی از اسطوره‌های مربوط به کوماربی وجود داشته باشد، و چنین فرض می‌کند که روایتهای شناخته‌شده لزوماً یک کل منسجم را تشکیل نمی‌دهند. آلفونسو آرچی بیان می‌کند که تلاش‌ها برای چیدمان آن‌ها بر اساس ترتیب زمانی، تنها منعکس‌کننده «نیازهای هرمنوتیکی» معاصر هستند، اگرچه او موافق است که برچسب «چرخه کوماربی» به دلایل عملی برای ارجاع به اسطوره‌هایی که به تعارض بین کوماربی و تشوب می‌پردازند باید در مطالعات علمی حفظ شود. اریک ون دونگن پیشنهاد پولوانی را لزوماً نادرست نمی‌داند، اگرچه او می‌گوید به دلیل وضعیت نگهداری اسطوره‌های منفرد و مضامین مشترک بین آن‌ها، در حال حاضر تفکیک به چرخه‌های چندگانه غیرممکن است و همچنان بهتر است که در پژوهش‌های علمی یک چرخه واحد دانسته شوند. با این حال، او پیشنهاد می‌کند که شاید بهتر باشد که به آن به عنوان «چرخه پادشاهی در آسمان» اشاره شود تا چرخه کوماربی. کارلو کورتی، در حالی که وجود چرخه‌ای از اسطوره‌ها را می‌پذیرد که در حول کوماربی شکل گرفته است، برچسبی را که به آن‌ها زده شده را نیز زیر سؤال برده و پیشنهاد می‌کند که نامیدن آن‌ها به چرخه تشوب، محتوایشان را با دقت بیشتری منعکس می‌کند. پیوتر تاراچا نیز از این اعتراض حمایت می‌کند.
اساطیر > چرخه کوماربی > آهنگ لاما

آهنگ لاما که همچنین با عنوان آهنگ کال نیز شناخته می‌شود، بر خدایی متمرکز است که با سومروگرام LAMMA نشان داده شده است. بعید به نظر می‌رسد که منظور از لامای بین‌النهرینی ( لاماسو) باشد، و آلفونسو آرچی پیشنهاد می‌کند که این نام یک نوشته لوگوگرافی نام کرهوهی است. در ابتدای روایت، LAMMA موفق می‌شود تشوب و شاوشکا را شکست دهد. کوماربی و ائا او را به پادشاهی خدایان انتخاب می‌کنند. او توصیه‌های کوبابا را مبنی بر اینکه با خدایان دیگر ملاقات کند، نادیده می‌گیرد. در نتیجه ائا و کوماربی در نهایت از او ناراضی می‌شوند. اولی یک پیام‌آور را به جهان زیرین می‌فرستد تا درباره چگونگی خلع LAMMA با نارا-ناپشارا، یک جفت از خداییان آغازین صحبت کند، و در پایان ظاهراً از تشوب شکست می‌خورد و سپس تحت انقیاد او قرار می‌گیرد.
آنا ماریا پولوانی اشاره می‌کند که به نظر می‌رسد آهنگ لاما نشان می‌دهد که کوماربی لزوماً همیشه به دنبال پادشاهی برای خود یا پسرانش تصویر نمی‌شد، زیرا او همچنین از LAMMA حمایت می‌کند. با این حال، هری هافنر استدلال می‌کند که ممکن است که او نیز پسر کوماربی در نظر گرفته شود.
اساطیر > چرخه کوماربی > آهنگ نقره

طبقه‌بندی آهنگ نقره به عنوان بخشی از چرخه مورد پذیرش همگانی نیست. متن صریحا به پادشاهی در میان خدایان یا به شکست شخصیت نام‌بخش، نقره، اشاره نمی‌کند و این فرض که از نظر ساختاری شبیه اسطوره‌های دیگرِ متعلق به چرخه کوماربی است، در همان حال که پذیرفتنی اما بر پایه حدس است.
در آغاز، راوی از نقره تمجید می‌کند و «مردان خردمند» را منبع اطلاعات درباره او می‌داند. دانیل شومر او را به عنوان جان‌بخشی به فلزی که او نمادش است، تعبیر می‌کند. او به عنوان پسر یک زن فانی و خدایی توصیف می‌شود که به عنوان «پدر اورکش» توصیف می‌شود که گمان می‌رود کوماربی باشد. نام نقره بدون اصطلاحا دترمیناتیو الهی نوشته شده، و طبق گفته آلفونسو آرچی، این اسطوره به احتمال زیاد منعکس‌کننده این باور است که زوجی متشکل از یک خدا و یک فانی فرزندان فانی خواهند داشت.
پسران دیگر نقره را مسخره می‌کنند زیرا او بدون پدر بزرگ شده است. با این حال، او در واقع یتیم نیست، زیرا پدرش فقط او را رها کرده است. مادرش سرانجام با ترس به او فاش می‌کند که پدرش کوماربی است، خواهر و برادرش تشوب و شاوشکا هستند و باید به اورکش برود، اما وقتی به این شهر می‌رسد متوجه می‌شود که او از خانه‌اش رفته است و در عوض سرگردان کوه‌ها می‌شود. بقیه اسطوره خوب حفظ نشده، اما بر اساس بازسازی هری هافنر، نقره با خدایان آسمانی مقابله می‌کند و خورشید و ماه را به طور موقت از آسمان پایین می‌آورد. با وجود موفقیت اولیه، احتمالاً متعاقباً شکست می‌خورد.
اساطیر > چرخه کوماربی > آهنگ هدامو

در آهنگ هدامو، کوماربی حریف جدیدی، یک هیولای دریایی حریص، را به وجود می‌آورد تا تشوب را شکست دهد. او پس از ملاقات کوماربی با دریای خداشده (کیاشه) و تصمیم کوماربی که از دختر دریا، شرتاپشوروهی، صاحب فرزند شود، نطفه می‌بندد. فرزندان آنها به عنوان tarpanalli («جانشین»، «رقیب») تشوب توصیف می‌شوند.
ظاهراً پیدایش اولیه هدامو منجر به رویارویی ویرانگر بین متحدان تشوب و کوماربی می‌شود که بشریت را در معرض خطر قرار می‌دهد و این امر ائا را وادار می‌کند تا هر دو جناح را در مجلس الهی سرزنش کند:
آنا ماریا پولوانی اشاره می‌کند که ظاهراً ائا، کوماربی و تشوب را به عنوان همتراز معرفی می‌کند. همچنین اشاره شده که این صحنه ظاهراً آغاز جدایی ائا از کوماربی است که در نهایت منجر به حمایت او از تشوب علیه او در آهنگ اولیکومی می‌شود. کوماربی از سرزنش شدن در مقابل خدایان دیگر ناخشنود است و احتمالاً خود را پسر آلالو می‌نامد، در حالی که از سخنان ائا شکایت می‌کند، از خدایی با نام آمزادو در زمینه‌ای نامعلوم یاد می‌کند. او متعاقباً به خدمتکار خود موکیشانو دستور می‌دهد از طریق یک مسیر زیرزمینی مخفی برای احضار خدای دریا به جلسه‌ای که در طی آن برنامه‌های خود را مورد بحث قرار می‌دهند، برود. تکه‌های باقی‌مانده آماده‌سازی شاوشکا را برای رویارویی دوم با هدامو روایت می‌کند، که احتمالاً به شکست او (در پایانی که اکنون گم‌شده) ختم می‌شود.
اساطیر > چرخه کوماربی > آهنگ اولیکومی

آهنگ اولیکومی بر تلاش کوماربی برای از بین بردن تشوب با کمک اولیکومی متمرکز است. اولیکومی یک غول سنگی است که نامش به معنای «کومه را ویران کن!» است و کومه شهر تشوب است. اشاره شده است که این هدف صریح یک بعد شخصی به تعارض می‌بخشد. هر دو نسخه هیتی و هوری وجود دارند، اگرچه آنها ترجمه مستقیم یکدیگر نیستند، که ممکن است نشان دهد این اسطوره به صورت شفاهی منتقل شده است. به احتمال زیاد گردآورندگان آن با آهنگ هدامو آشنا بوده‌اند.  در هر دو اسطوره، رقبا به عنوان «جانشین» (tarpanalli) خطاب می‌شوند. علاوه بر این، هر دو کوماربی و خدای دریا را متحدِ یکدیگر به تصویر می‌کشند، و در هر دو شاوشکا (dIŠTAR) تلاش می‌کند هیولاهای نام‌بخش را اغوا کند تا آنها را مقهور سازد.
در ابتدای تصنیف، کوماربی طرحی جدید می‌اندیشد و از اورکش به چشمه‌ای سرد سفر می‌کند و در آنجا سنگ عظیمی را می‌بیند که به نظر او کاندید مناسبی برای آبستن کردن و برای ایجاد حریف جدیدِ تشوب است. پس از یک افتادگی، دریا پیام‌آور خود، ایمپالوری، را می‌فرستد تا از کوماربی بپرسد که چرا از او عصبانی است و او را برای جشنی دعوت کند، که متعاقباً کوماربی همراه با پیام‌آورش موکیشانو در آن شرکت می‌کند. قسمت بعدی باقی مانده، که قبل از آن افتادگی دیگری وجود دارد، تولد پسر جدید کوماربی را توصیف می‌کند. کودک توسط الهه‌های سرنوشت به او تقدیم می‌شود و او اعلام می‌کند که نامش اولیکومی خواهد بود. این صحنه ممکن است بر روی جام طلای حسنلو ترسیم شده باشد. کوماربی بیان می‌کند که اولیکومی می‌تواند در آینده تشوب را نابود کند، اما فعلاً باید پنهان شود و از دید خدای آب‌وهوا و متحدانش دور شود تا زمانی که رشد کرده باشد  و به ایمپالوری دستور می‌دهد که خدایان ایرشیرا را احضار کند. او به ایرشیرا اعتماد می‌کند تا او را به جهان زیرین ببرند و او را بر دوش اوپلوری، موجودی اطلس‌مانند بگذارند. آن‌ها ابتدا آن را نزد انلیل می‌برند، که فوراً او را به‌عنوان محصول «توطئه شیطانی» کوماربی می‌شناسد و می‌داند که او قرار است جایگزین تشوب شود. سپس اولیکومی طبق دستور کوماربی بر روی شانه اوپلوری قرار می‌گیرد. تشوب و یارانش بعداً تلاش می‌کنند تا با اولیکومی که کاملاً رشد یافته بجنگند، اما موفق نمی‌شوند او را شکست دهند و او در نهایت موفق می‌شود دسترسی به معبد هپات همسر تشوب را مسدود کند و او را در داخل به دام بیاندازد. در نهایت تشوب  به پیشنهاد تاشمیشو از ائا کمک می‌گیرد. ائا متعاقباً با انلیل، اوپلوری و «خدایان آغازین»ِ ساکن در جهان زیرین مشورت می‌کند و ابزار اولیه‌ای را که مدتها پیش برای جدا کردن زمین از آسمان استفاده شد، بازیابی می‌کند، و با آن قصد دارد اولیکومی را از اوپلوری جدا کند. پس از آن تشوب بار دیگر با غول مبارزه می‌کند. احتمالاً این تصنیف با پیروزی خدای آب‌وهوا به پایان می‌رسد.
اساطیر > چرخه کوماربی > متن‌های احتمالا مرتبط

معمولا اسطوره تکه‌تکه‌ای که در لوح KBo 22.87 باق مانده است را بخشی از چرخه کوماربی در نظر می‌گیرند.
اساطیر > اسطوره‌های دیگر

در یکی از نسخه‌های هیتی آترا-هاسیس (KUB 8.63 + KBo 53.5) (که احتمالا از هوری اقتباس شده است) کوماربی در نقشی که به انلیل در نسخه اصلی اکدی داده شده، ظاهر شده است. مردی به نام همشا به پسرش، قهرمان داستان، از اقداماتی که این خدا در پی انجامشان است، خبر می‌دهد اما جزئیات این اقدامات باقی نمانده‌اند. همچنین، کوماربی در متنِ لووی-هوریِ آیینی و شفابخش ذکر شده که بر قهرمان طوفان متمرکز است، این متن در گذشته گاهی به عنوان بخشی از اسطوره گیلگمش طبقه‌بندی شده است. از آن دو لوح به دست آمده است (KUB 8.62 and Bo 5700).
یادداشت

↑  جلد چهارم The Context of Scripture، بخش آناتولی، ص۳۷ تا ۵۹ درباره کوماربی (ترجمه متن همراه با نوشته مفصل هافنر)
↑  با این حال، رابطه بین داگون و خدای آب و هوای مربوط، بعل/ادد، برخلاف رابطه بین کوماربی و پسرش تشوب، خصمانه تلقی نمی‌شد.
↑  این نام معمولا به انگلیسی ترجمه شده است.
↑  قهرمان طوفان بین‌النهرینی که نسخه اصلی داستان او در سه لوح آمده است.
↑  «پنجاه» (به اکدی) به گفته گری بکمن صفت انلیل. نام بدون دترمینیتیو الهی نوشته شده است. این شخصیت در اصل بین‌النهرینی وجود ندارد.
واژگان

↑  theonym
↑  Sumerogram
↑  Volkert Haas
↑  Alalu
↑  Muwatalli II
↑  Alaksandu
↑  Christian Zgoll
↑  Wilfred G. Lambert
↑   Theogony of Dunnu
↑  Emmanuel Laroche
↑  Shalash
↑  Tuttul
↑  Taite
↑  Nabarbi
↑  Samnuha
↑  Alfonso Archi
↑  Ḫedammu
↑  KAL
↑  Song of Ḫedammu
↑  Song of Ullikummi
↑  Kumme
نمایش احتمالی صحنه‌هایی از آهنگ اولیکومی بر روی جام طلای حسنلو
نقاشی قرن شانزدهم، اثر جورجو وازاری و کریستوفورو گراردی، نمایشگر اخته‌شدن اورانوس است. این اسطوره یونانی احتمالا از چرخه کوماربی تاثیر گرفته است.
رود آدزوا

| رود آدزوا> ویژگی‌های ظاهری | رود آدزوا> ویژگی‌های ظاهری |
| --- | --- |
دهانه: رود اوسا
 • مختصات: ۶۶°۳۵′۲۲″شمالی ۵۹°۲۲′۲۵″شرقی﻿ / ﻿۶۶٫۵۸۹۴°شمالی ۵۹٫۳۷۳۶°شرقی﻿ / 66.5894; 59.3736
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RUsa (Pechora)
رود آدزوا (انگلیسی: Adzva) یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
میمی آیلمر

| میمی آیلمر | میمی آیلمر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ مهٔ ۱۸۹۶ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۰ اکتبر ۱۹۹۲ (۹۶ سال) بولونیا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴ تا  ۱۹۵۱ (سینما)
میمی آیلمر (ایتالیایی: Mimì Aylmer؛ ۲۹ مهٔ ۱۸۹۶ – ۲۰ اکتبر ۱۹۹۲) هنرپیشه اهل ایتالیا در دوران فاشیسم بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به قلب‌ها در دریا، همچون برگ‌ها و انتقام دزدان دریایی اشاره کرد.
آشر شاپیرو

| Ascher H>  Shapiro | Ascher H>  Shapiro |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مه ۱۹۱۶ بروکلین، نیویورک
درگذشت: ۲۶ نوامبر ۲۰۰۴ (۸۸ سال) Jamaica Plain, بوستون، ماساچوست
شهروندی: U.S.A.
محل تحصیل: مؤسسه فناوری ماساچوست (Sc.B. , 1938) (Sc.D. , 1946)
شناخته‌شده برای: Compressible flow and بیومکانیک
جوایز: Drucker Medal (1999)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی مکانیک مهندسی پزشکی
محل کار: مؤسسه فناوری ماساچوست
استاد راهنما: Joseph H. Keenan
دانشجویان دکتری: Thomas A. McMahon
 :  
آشر هرمان شاپیرو (به انگلیسی: Ascher Herman Shapiro) از جمله استادان گروه مهندسی مکانیک انستیتو تکنولوژی ماساچوست (مؤسسه فناوری ماساچوست) است.