stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعید فرج‌پوری
فعالیت‌ها

از جمله فعالیت‌های فرج‌پوری می‌توان به تدریس سازهای ویولن و کمانچه در کانون چاووش، مرکز حفظ و اشاعه موسیقی، هنرستان‌های دختران و پسران، دانشگاه هنر، دانشگاه علمی کاربردی، نوازندگی در گروه‌های شیدا، عارف، آوا، دستان و شرکت در ضبط آثار بی‌شماری از آهنگسازان معاصر و اجرای کنسرت در مراکز فرهنگی و فستیوالی در اروپا، آمریکا، کانادا، آسیا به همراه گروه‌های مختلف و صاحب نام موسیقی ایرانی اشاره کرد.
فرج پوری آثاری را به صورت آلبوم موسیقی بر روی سی دی انتشار داده که در بخش تکنوازی به آثاری چون تکنوازی کمانچه ۱ در دستگاه سه گاه، تک نوازی کمانچه ۲ در دستگاه همایون، کمانچه نوازی بر اساس نغمه‌های کردی به همراه تمبک و دف پژهام اخواص، می‌توان اشاره کرد.
بخشی از فعالیت‌های فرج‌پوری در حوزه آهنگسازی نمود پیدا کرده‌است که شاخص‌ترین آن، آلبوم شوریده با صدای پریسا و گروه دستان است که جایزه بهترین موسیقی سال ۲۰۰۳ از وزارت فرهنگ فرانسه را دریافت کرد.
علاوه بر این کارها، وی آهنگ‌سازی آلبوم‌های دریای بی پایان (همکاری با گروه دستان با صدای سالار عقیلی) و غوغای عشق بازان و کنسرت محمدرضا شجریان و گروه آوا آهنگ‌سازی برای گروه آوا با آواز محمد رضا شجریان) را نیز انجام داده‌است.
کتاب ۲۰ قطعه برای کمانچه هم از جمله کارهای نوشتاری فرج‌پوری است که به بازار موسیقی عرضه شده‌است.
فرج پوری از سال ۱۳۸۵، مجید درخشانی و محمد فیروزی، محمدرضا شجریان و همایون شجریان را در کنسرت‌های اروپا و تهران همراهی کرده‌است. وی همچنین از اعضای گروه دستان می‌باشد.
ویتوریو گاسمن

| ویتوریو گاسمن | ویتوریو گاسمن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ سپتامبر ۱۹۲۲ جنوا، ایتالیا
درگذشت: ۲۹ ژوئن ۲۰۰۰ (۷۷ سال) رم، ایتالیا
علت مرگ: حمله قلبی
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۵ تا ۱۹۹۹
همسر: شلی وینترز
فرزندان: «آلساندرو»
جوایز: بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کن
ویتوریو گاسمن (به ایتالیایی: Vittorio Gassmann) (۱ سپتامبر ۱۹۲۲–۲۹ ژوئن ۲۰۰۰) کارگردان و بازیگر تئاتر و سینمای ایتالیایی است. وی را یکی از بزرگ‌ترین بازیگران ایتالیا برمی‌شمرند. معمولاً وی را به عنوان بازیگری حرفه‌ای، با استعداد و منتقدی جذاب می‌شناسند.
وی در شهر جنوا در ایتالیا زاده شد. پدرش آلمانی و مادرش یک یهودی اهل شهر پیزا، ایتالیا بود.
در سال ۱۹۷۵ برای بازی در فیلم بوی خوش زن به کارگردانی دینو ریزی برنده جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره فیلم کن شد.
از جمله فیلم‌های او می‌توان به صحرای تاتارها اشاره نمود.
درگذشت

این بازیگر شهیر در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۰ در سن ۷۷ سالگی بر اثر حملهٔ قلبی در خانه‌اش واقع در شهر رم درگذشت.
بخشی از فیلم‌شناسی

ویتوریو گاسمن در طول بیش از نیم قرن فعالیت هنری در بیشتر از یکصد فیلم بازی کرد.
برنج تلخ (۱۹۴۸)
شاهین نیل (۱۹۵۰)
تبهکاران (۱۹۵۰)
آنا (۱۹۵۱)
رؤیای زورو (۱۹۵۲)
سمبررو (۱۹۵۳)
راپسودی (۱۹۵۴)
جنگ و صلح (۱۹۵۶)
طوفان (۱۹۵۸)
آدم‌های ناشناس (۱۹۵۸)
جنگ بزرگ (۱۹۵۹)
معجزه (۱۹۵۹)
باراباس (۱۹۶۱)
آخرین داوری (۱۹۶۱)
سبقت (۱۹۶۲)
زمان سخت شاهزادگان (۱۹۶۴)
بیا درباره زن‌ها حرف بزنیم (۱۹۶۴)
اسکی مارپیچ (۱۹۶۵)
بازی کثیف (۱۹۶۵)
دوشیزه‌ای برای شاهزاده (۱۹۶۶)
شیطان عاشق (۱۹۶۶)
زن ضربدر هفت (۱۹۶۷)
ارواح – به سبک ایتالیایی (۱۹۶۸)
فرشته مقرب (۱۹۶۹)
طلاق (۱۹۷۰)
اعتراض عمومی (۱۹۷۰)
بوی خوش زن (۱۹۷۴)
شب بخیر، آقایان و خانم‌ها (۱۹۷۶)
صحرای تاتارها (۱۹۷۶)
یک عروسی (۱۹۷۸)
پدر عزیز (۱۹۷۹)
کوئینتت (۱۹۷۹)
تراس (۱۹۸۰)
به نوبت (۱۹۸۱)
طوفان (۱۹۸۲)
خانواده (۱۹۸۷)
۱۰۰۱ شب (۱۹۹۰)
روسینی! روسینی! (۱۹۹۱)
خفتگان (۱۹۹۶)
شام (۱۹۹۸)
لوکینو ویسکونتی (۱۹۹۹)
بخش شهیون

| بخش شهیون شهرستان دزفول> اطلاعات کلی | بخش شهیون شهرستان دزفول> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خوزستان
شهرستان: دزفول
شهرها: شهیون
دهستان‌ها: دهستان احمد فداله، دهستان امامزاده سیدمحمود، دهستان دره‌کاید، دهستان سید ولی‌الدین، دهستان شهی
سال تأسیس: ۱۳۸۷
اداره: اداره
بخش‌دار: سید مصطفی اشتا
مردم: مردم
جمعیت: ۱۲۵۰۰ نفر
رشد جمعیت: +
تراکم جمعیت: بالا نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۰۲ کیلومتر مربع
بخش شهیون یکی از بخش‌های چهارگانه شهرستان دزفول در استان خوزستان است. بخش شهیون در سال ۱۳۸۷ از منطقه سردشت جدا گردیده و مستقل شد.
تقسیمات کشوری

بخش شهیون
دهستان احمد فداله
دهستان امامزاده سیدمحمود
دهستان دره‌کاید
دهستان سید ولی‌الدین
دهستان شهی
• شهر: شهیون
جمعیت

جمعیت بخش شهیون بر اساس آخرین سرشماری ۱۲۵۰۰ نفر بوده است که البته جمعیت کنونی این بخش بیشتر از این مقدار می‌باشد.
مردم‌شناسی

مردمان این بخش به زبان لری بختیاری صحبت می‌کنند.
جغرافیا

این بخش با ۷ شهرستان و ۳ استان هم‌مرز است:
از شمال‌شرقی با شهرستان کوهرنگ (استان چهارمحال و بختیاری)
** از شمال با شهرستان الیگودرز (استان لرستان)
** از شمال‌غربی با شهرستان خرم‌آباد (استان لرستان)
** از غرب و جنوب‌غربی با شهرستان اندیمشک (استان خوزستان)
** از جنوب با شهرستان دزفول (استان خوزستان)
** از جنوب شرق با شهرستان لالی (استان خوزستان)
** از شرق با شهرستان اندیکا (استان خوزستان)
جغرافیا > == راه‌های زمینی ==

راه آسفالته دزفول - شهیون به مسافت تقریبی ۷۵ کیلومتر تا روستای لیوس کشیده شده و مسافت آن تا اولین روستا یعنی بیشه‌بزان ۲۰ کیلومتر می‌باشد.
راه آسفالته شهیون - سردشت (جاده میانه) به مسافت ۳۳ کیلومتر از سردشت تا مرکز بخش شهیون کشیده شده است.
مشاغل

مشاغل عمده این منطقه کپوبافی، کشاورزی، دامداری، باغبانی، صیادی و قایقرانی در دریاچه شهیون است.
صنایع‌دستی

چوقا لیوس: نوعی خاص از چوقای بختیاری که در منطقه لیوس بخش شهیون بافته می‌شد که به چوقای لیوسی معروف است و در گذشته نمونه پنبه‌ای آن را برزگرها و کارگرهای بختیاری بر تن می‌کردند. امروزه نیز این نوع چوقا هنوز دارای شهرت بوده و در مراسم، همایش‌ها و یادبودها مورد استفاده قرار می‌گیرد. در حقیقت خاستگاه چوقای بختیاری از روستای لیوس است.
کپوبافی: از صنایع دستی رایج منطقه است و برای مردم منطقه نه تنها سرشار از هنر و ذوق است، بلکه راهی برای امرار معاش خانواده‌های روستایی نیز می‌باشد. محصولات تولیدی کپوی به نقاط مختلف کشور صادر می‌شود. اهالی روستای پامنار از تیره شهایی طایفه شهی در حقیقت اولین بافندگان کپو بوده‌اند و بخش شهیون و روستای پامنار به‌عنوان مهد کپو ایران معرفی شده‌اند.
قالی بختیاری: گونه‌ای قالی ایرانی است که در همین خطه یافت و تولید می‌شده است. در همهٔ شهر و روستاهای سرزمین بختیاری فرش بافی رایج است این کار از دیر باز به صورت سنتی انجام می‌شده و بیشتر توسط زنان و دختران در خانه انجام می‌شود.
از فرشهای معروف که امروز در اروپا و بخصوص آمریکا خواهان زیاد دارد فرش چالشتر، قهفرخ، شهرکرد، شلمزار و… می‌باشد.
گردشگری

نقاط بسیار زیبای طبیعی شهیون، این منطقه را به یکی از مناطق پر جاذبه شهرستان دزفول و استان خوزستان از نظر گردشگری تبدیل کرده است. از مناطق گردشگری و تفریحی آن می‌توان به دریاچه شهیون، قلعه شاداب (دژ شهی)، کول خرسان (دره ارواح)، بقعه صوفی‌احمد، کنارستان، بیشه دیونی، آبشار شِوی، رود بختیاری، چال‌کندی، دریاچه تمی، کوه‌های سالن، سگریون، لنگر، اسفندیاری و… اشاره کرد.
در زیر تعدادی از مناطق گردشگری این بخش زیبا و توریستی را معرفی می‌کنیم:
گردشگری > قلعه شاداب (دژ شهی)

قلعه شاداب یک قلعه طبیعی است که در ۴۰ کیلومتری شمال شهرستان دزفول در بخش شهیون با ارتفاع ۸۵۰ متر از سطح دریا و با مساحت حدود ۱۰۰۰۰ هکتار واقع شده است که از ضلع غربی مشرف به رودخانه دز، از شمال به روستاهای اسلام‌آباد (پای‌قلعه) و پامنار، از جنوب به کول خرسان و از شرق به روستای بیشه‌بزان منتهی می‌گردد و از چهار ضلع به وسیله دره‌های بسیار عمیق محصور شده است. ارتفاع دیواره‌های آن در کمترین ناحیه ۲۵ الی ۳۰ متر و در بلندترین ناحیه به بیش از ۴۰۰ متر می‌رسد. تنها راه ارتباطی این قلعه طبیعی از طریق دروازه‌ای مقدور می‌باشد که در ضلع شمالی آن و در مجاورت روستای اسلام‌آباد قرار دارد.
گونه‌های گیاهی: بلوط، بادام کوهی، انجیر، نخل، رملیک و کنار گونه‌های جانوری: بزکوهی، پلنگ، خرس، کفتار، روباه، خرگوش، تش، جوجه‌تیغی، گراز و کل می‌باشد.[۵]
این قلعه دارای مناطق تاریخی، باستانی و معماری سنتی است که باید ثبت ملی شود.
گردشگری > آبشار شوی

آبشار شِوی یکی از بزرگ‌ترین و زیباترین آبشارهای ایران در رشته کوه‌های زاگرس است. این آبشار در قسمت شمالی بخش شهیون واقع شده است. ارتفاع آبشار ۱۰۰ متر و عرض آن ۴۰ متر است. آب آن پس از عبور از کوه‌ها و دره‌ها، به رود دز می‌ریزد. بهترین زمان بازدید از آبشار شوی که در زبان لری بختیاری به معنای لطافت می‌باشد، ابتدای فصل بهار و خصوصاً فروردین ماه می‌باشد که طبیعت این منطقه دارای سرسبزی و طراوت دو چندان است و هنوز هوا گرم نشده است.[۶]
پوشش گیاهی اطراف این آبشار، تشکیل شده از درختانی مانند بید، انجیر، انگور، زبان‌گنجشک، افرا، کیکم و بلوط است. در زیر آبشار و بر روی دیواره‌های آن گیاه سیاه وشان و سایر گیاهان آب دوست روییده است. در نزدیکی این آبشار، آبشار بزرگ دیگری وجود دارد که گاه از آن به آبشار دوم شوی یاد می‌شود. سالیانه صدها نفر از میهمانان ایرانی و جهانگردان خارجی در فصل بهار به شهیون دزفول آمده و به دیدن این آبشار می‌روند. برای رسیدن به آبشار شوی سه مسیر وجود دارد.
مسیر اول از سمت منطقه شهیون دزفول و روستای لیوس است
مسیر دوم نیز از سمت شهیون دزفول و روستای تله‌ملا می‌باشد
مسیر سوم از طریق ایستگاه راه‌آهن تله زنگ است.
در مسیر اول و دوم از دزفول به سمت منطقه شهیون مسیری مناسب و ماشین رو قرار دارد که تا نزدیکی آبشار ادامه دارد و پس از آن یکی دو ساعت کوهنوردی ساده‌ای که مسیری بسیار خوش منظره دارد با گذر از روستای شوی و یک آبشار کوچک و زیبایی به آبشار شوی خواهید رسید.
یکی از خصوصیات آبشار شوی این است که تا چند صد متری آبشار هیچ نشان و خبری از آبشار نیست و بعد از عبور از یک پیچ در منطقه‌ای کوهستانی با شیب‌های تند به یکباره و پس از عبور از پیچی دیگر، آبشاری زیبا در برابر شما نمایان می‌گردد.
گردشگری > کول خرسان (دره ارواح)

اشکفت زرده (کول خرسان) در کیلومتر ۱۸ جاده شهیون-دزفول سمت غرب جاده در مجاورت روستای بیشه‌بزان واقع شده است که دارای آب دائمی، آبشار، بیشه زار و انواع روییدنی‌های خاص منطقه می‌باشد و از دو مسیر قابل دسترسی می‌باشد. روستای بیشه‌بزان و روستای اسلام‌آباد.
زمین‌شناسی

منطقه شهیون از نظر زمین‌شناسی به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود.
قسمت جنوبی آن از انتهای گلال حیدری در جنوب بخش ۵ معروف به دره کو گرگ شروع و تا قلعه شاداب (Shadab)و روستای بیشه‌بزان ادامه دارد. این قسمت از منطقه را کنگلومرا که شامل قلوه سنگ‌های ریز و درشت با سیمانتاسیون شن و ماسه پوشیده شده است.
سازند کنگلومرای بختیاری ویژگی رسوبات آبرفتی–کوهپایه‌ای حاصل از فرسایش ارتفاعات را دارد که بیشتر شاملکنگلومرا و ماسه‌سنگ آهکی است که گاهی به صورت هم‌شیب و گاهی دگرشیب بر روی سازندهای کهن‌تر نهشته شده است.
از ویژگی‌های مهم این منطقه وجود دره‌های عمیق و دیدنی می‌باشد که مناظری بدیع از خلقت را نمایان می‌سازد.
قسمت شمال منطقه را سازند آغاجاری تشکیل می‌دهد. جنس این سازند به‌طور متناوب شامل مارن‌های سرخ رنگ همراه با لایه‌های سیلتی و ماسه سنگ‌های ریزدانه است.
سن این سازند میوسن بالایی تا پلیوسن است. این منطقه ادامه رشته کوه‌های زاگرس بوده که هرچه به مرکز منطقه نزدیک شویم تپه ماهورها، صخره‌ها و تخته سنگ‌های ماسه‌ای را تشکیل می‌دهد. این منطقه به دلیل وجود کوهپایه‌ها، دره‌های آبرفتی و چشمه‌هایی که در اغلب سال پربار اند، سرسبزی و زیبایی خیره‌کننده‌ای را در بیشتر فصول سال دارند.
به علت نزدیکی این منطقه به کوه‌های زاگرس در شمال و جلگهٔ گرم خوزستان در جنوب، گونهٔ آب و هوایی متفاوتی در این منطقه وجود دارد. بادی که از جنوب شرق می‌وزد در تابستان هوا را گرم و زمستان معتدل، و باد شمال غربی در تابستان هوا را معتدل و زمستان را سرد می‌نماید.
ماتریس

برای دیگر کاربردها، ماتریس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
نمایش یک ماتریس با m سطر و n ستون
ماتریس (به فرانسوی: Matrice) و (به انگلیسی: Matrix) به آرایشی مستطیلی شکل از اعداد یا عبارات ریاضی که به صورت سطر و ستون شکل یافته گفته می‌شود. به طوری که می‌توان گفت که هر ستون یا هر سطر یک ماتریس، یک بردار را تشکیل می‌دهد. هر یک از عناصر ماتریس دِرایه خوانده می‌شود.
ماتریسی با ۲ سطر و ۳ ستون به این شکل است.
ماتریس‌های هم اندازه (با تعداد سطر و ستون برابر) را می‌توان با هم جمع یا از هم تفریق کرد. ضرب دو ماتریس تنها در صورتی ممکن است که تعداد ستون‌های ماتریس نخست با تعداد سطرهای ماتریس دوم برابر باشد.
در جبر خطی، می‌توان اثبات کرد که هر نگاشت خطیِ، از فضای  {\mathbb {R} ^{n}} به فضای  {\mathbb {R} ^{m}}، یک‌ریخت با یک ماتریس  m\times n (m سطر و n ستون) می‌باشد. ماتریس‌ها کاربردهای فراوانی در جبر خطی دارند.
یکی از کاربردهای ماتریس‌ها در حل دستگاه معادلات خطی‌ست. اگر ماتریس مربعی باشد، برخی مشخصات آن را می‌توان از دترمینان آن دریافت. برای نمونه یک ماتریس مربعی معکوس‌پذیر است اگر و تنها اگر دترمینان آن ناصفر باشد.
مقدار ویژه و بردار ویژه اطلاعاتی دربارهٔ هندسهٔ نگاشت‌های خطی می‌دهند.
ماتریس‌ها در بیشتر زمینه‌های دانش کاربرد دارند. در تمامی شاخه‌های فیزیک، شامل مکانیک کلاسیک، نورشناسی، الکترومغناطیس، مکانیک کوانتوم و الکترودینامیک کوانتومی ماتریس برای مطالعهٔ پدیده‌های فیزیکی شاخه مورد نظر به کار می‌رود.
درایه

به هر یک از عناصر که درون ماتریس می‌آیند دَرآیه یا دَرایه می‌گویند. در صورتی که مقدار یک درایه مشخص نباشد، برای مشخص کردن هر درایه  عدد ردیف و ستون آن را به صورت پایین‌نویس حرف کوچک نام ماتریس نوشته می شود. برای نمونه اگر نام ماتریسی A باشد، درایه‌ای که در ردیف نخست و ستون دوم قرار دارد نوشته می‌شود a۱۲ و خوانده می‌شود «درایهٔ یک دو». درایه‌های یک ماتریس در حالت کلی می‌توانند حقیقی یا مختلط و یا هر چیز دیگری مانند چند جمله ای، یا تابعی خاص و یا خود یک ماتریس دیگر و... باشد.
ابعاد

ابعاد یک ماتریس با تعداد سطر و ستون آن تعیین می‌شود. ابعاد ماتریسی با m سطر و n ستون به صورت m × n نوشته و m در n خوانده می‌شود. برای نمونه ابعاد ماتریس A سه در دو (۲×۳) است.
ماتریسی که تنها یک سطر دارد بردار سطری و ماتریسی که تنها یک ستون دارد بردار ستونی نامیده می‌شود. ماتریسی که تعداد سطر و ستون برابر دارد ماتریس مربعی نامیده می‌شود. ماتریسی با تعداد سطر یا ستون (یا هر دو) بی‌نهایت ماتریس بی‌نهایت خوانده می‌شود. ماتریس تهی ماتریسی‌ست که سطر و ستونی ندارد.
| نام | ابعاد | مثال | توضیح |
| --- | --- | --- | --- |
| بردار سطری | ۱ × n |  {\begin{bmatrix}3&7&2\end{bmatrix}} | ماتریسی با یک سطر که گاهی برای نشان دادن بردار موازی با محور طول‌ها استفاده می‌شود |
| بردار ستونی | n × ۱ |  {\begin{bmatrix}4\\1\\8\end{bmatrix}} | ماتریسی با یک ستون که گاهی برای نشان دادن بردار موازی با محور عرض‌ها استفاده می‌شود |
| ماتریس مربعی | n × n |  {\begin{bmatrix}9&13&5\\1&11&7\\2&6&3\end{bmatrix}} | ماتریسی با تعداد سطر و ستون برابر که گاهی برای نشان دادن نگاشت خطی از یک فضای بردار به خودش استفاده می‌شود مانند انعکاس و چرخش. |
نگارش

ماتریس‌ها معمولاً به صورت کروشه
یا کمانک
نشان داده می‌شوند. ماتریس‌ها معمولاً با حروف بزرگ (مثل A) نشان داده می‌شوند. در این حالت حرف کوچک مورد نظر با دو پایین‌نویس (مثل a۱۱, یاa۱٬۱) نشان دهندهٔ درایه‌ای از A است. یک درایه از ماتریس همچنین به صورت A[۱٬۱]، A۱٬۱ یا (۱٬۱) هم نشان داده می‌شود. مثلاً درایهٔ (۱٬۳) از ماتریس A (یا به‌طور معادل [a۱۳، a۱٬۳، A[۱٬۳ یاA۱٬۳) برابر ۵ است:
عملیات اصلی > کِهاد ماتریس

اگر [A= [aij ماتریسی n×n باشد ماتریسی که از حذف سطر iام و ستون jام ماتریس A به‌دست می‌آید یک زیرماتریس A است. دترمینان این زیرماتریس کهاد نامیده و با Mij نشان داده می‌شود.
معادله خطی

مقالهٔ اصلی: معادله خطی
نگاشت خطی

مقالهٔ اصلی: نگاشت خطی
ماتریس مربعی

مقالهٔ اصلی: ماتریس مربعی
ماتریسی را گویند که تعداد سطر ها و ستون های آن برابرند مرتبه این ماتریس n.n است.
این ماتریس دارای قطر اصلی و قطر فرعی است
ماتریس وارون

مقالهٔ اصلی: ماتریس وارون
یک ماتریس مربعی می‌تواند یک ماتریس وارون داشته باشد. ماتریس وارونِ یک ماتریس مربعی، ماتریسی است که حاصل ضرب ماتریسی آن با ماتریس مربعی ماتریس همانی می‌شود. به عنوان مثال اگر  Aیک ماتریس  n\times nباشد ماتریس وارون آن با  A^{-1} نمایش داده می‌شود و حاصل ضرب ماتریسی آن با  A چه از سمت چپ چه از سمت راست ماتریس همانی می‌شود:
A^{-1}\times A=A\times A^{-1}=I
در اینجا  I ماتریس همانی است، ماتریس همانی همه جا صفر است بغیر از قطر اصلی که همگی یک است، یعنی تمام خانه‌های  i,i. البته همه ماتریس‌های مربعی وارون‌پذیر نیستند، یعنی ماتریس وارون ندارند.
اصغر قاتل

| اصغر قاتل | اصغر قاتل |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: علی‌اصغر بروجردی
زادهٔ: ۱۲۷۲ بروجرد، لرستان ایران
درگذشت: ۶ تیر ۱۳۱۳ میدان توپخانه، تهران، ایران
علت مرگ: اعدام به جرم تجاوز و قتل
دیگر نام‌ها: اصغر قاتل اولین قاتل زنجیره‌ای ثبت‌شدۀ ایران
مجازات جنایی: اعدام
جزئیات: جزئیات
قربانیان: ۳۳ پسر خردسال و نوجوان
کشور: ایران عراق
 :  
علی‌اصغر بروجردی (۱۲۷۲ – ۶ تیر ۱۳۱۳) معروف به اصغر قاتل، نخستین قاتل زنجیره‌ای ثبت‌شده در ایران به حساب می‌آید.[نیازمند منبع] قربانیان وی را اکثراً کودکان تشکیل می‌دادند که او در اغلب موارد به آن‌ها تجاوز می‌کرده‌است. او در مدتی که در عراق زندگی می‌کرده ۲۵ کودک را به قتل رسانده و پس از مدت‌ها زندان و پس از آخرین قتل در عراق به ایران می‌گریزد و در ایران هم مرتکب ۸ قتل و مجموعاً ۳۳ قتل در دو کشور می‌شود. او در ۶ خرداد ۱۳۱۳ در تهران محاکمه و در ۶ تیر همان سال به دار آویخته شد.
کودکی

علی‌اصغر در خانواده‌ای بزرگ شد که سابقه دزدی و قتل و بدنامی داشت. پدربزرگ وی زلفعلی راهزن بود و در منطقه بروجرد، ملایر و اراک اقدام به چپاول کاروان‌ها می‌کرد که گاه منجر به کشته شدن کاروانیان نیز می‌شد.
پدر علی‌اصغر، علی‌میرزا نام داشت که دزد و قاتلی بدنام بود. علی میرزا از راهزنان و جنایتکاران معروف دوران بود به گونه‌ای که گفته‌اند او بیش از ۴۰ مسافر و عابر را با دست خود به قتل رسانده است. بدنامی وی و تحت تعقیب بودنش وی را مجبور کرد که به بغداد مهاجرت کند و زن و فرزندان خود را نیز به همراه خود ببرد. برخی هم گفته‌اند که علی‌میرزا از راهزنان معروف راه مشهد بود که به دست فوج قزاق در ایران به قتل رسید و بعدها زن وی همراه با فرزندانش به بغداد رفتند.
بنا به روایتی علی‌اصغر به سال ۱۲۸۷ خورشیدی در بروجرد به دنیا آمد. اما محل تولد وی محلۀ عودلاجان تهران نیز ذکر شده‌است. وی دو برادر با نام‌های رضا و تقی و یک خواهر داشته‌ است. علی‌اصغر از مادرش شنیده بود که پدرش علی‌میرزا، سرباز بوده و در یکی از جنگ‌ها کشته شده‌است. خانواده علی‌اصغر به بهانه زیارت کربلا به عراق می‌روند و در بغداد ساکن می‌شوند.
یکی از برادران علی‌اصغر در بغداد قهوه‌خانه‌ای برپا می‌کند و علی‌اصغر هم ابتدا نزد برادرش مشغول به کار می‌شود. وی بعدها به فروش آجیل و تنقلات به کودکان و دانش آموزان پرداخت و از همین راه به اغفال آنان دست می‌زند.
جنایت‌های اصغر قاتل در عراق

علی‌اصغر با فروش تنقلات به کودکان و نوجوانان با آنان طرح دوستی می‌ریخت و کم‌کم با وعده‌هایی آن‌ها را به خلوتی می‌کشید و به آنان تجاوز می‌کرد یا آن‌ها را مورد اذیت و آزار قرار می‌داد. نخستین بار در سن ۱۴ سالگی به علت اذیت و آزار کودکان در بغداد دستگیر شد و به زندان افتاد. اما کمی سن وی باعث شد تا خطر جدی گرفته نشود و با رضایت والدین کودکان آزاد شود. وی مجدداً به فروش آجیل و تنقلات به کودکان مدرسه‌ای روی آورد. با مشخص شدن آزار رسانی وی به ۵ کودک در بغداد، علی اصغر محکوم به ۹ سال حبس شد. وی از سن ۲۷ سالگی برای در امان ماندن از دست پلیس و دادگاه، تصمیم گرفت بعد از تجاوز به طعمه‌های خود آنان را سر به نیست کند. به این ترتیب وی تا پایان اقامت خود در عراق ۲۵ کودک و نوجوان را به قتل رساند. به اعتراف خودش هنگامی که آخرین کودک را در بغداد می‌کشت توسط کودک دیگری دیده شد به همین علت به سرعت و برای همیشه از عراق فرار کرد و روانۀ ایران شد.
وی در مورد جنایاتش در عراق می‌گوید:
«درعراق در قهوه‌خانۀ برادرم هر چه پول می‌گرفتم خرج اطفال می‌کردم. مدتی هم در مساجد، آجیل می‌فروختم و با اطفال رابطه برقرار می‌کردم تا این که به علت فریب دادن ۵ بچه از فرزندان متمولین آنجا و فریب دادن آنها، نُه سال حبس کشیدم. پس از آزادی، از برادرم خواستم که برایم زن بگیرد ولی قبول نکرد. دیگرهمیشه با اطفال بودم تا این که یک شب یک شاگرد نجار به نام حسن را فریب دادم با پنج نفر دیگر به او تجاوز کردیم به خاطر همین دو سال حبس کشیدم و از طرف محکمه تحت نظر پلیس بودم. هر شب پلیس در خانه می‌آمد و بودن مرا در خانه کنترل می‌کرد، تصمیم گرفتم به هر پسری که تجاوز می‌کنم، او را به قتل برسانم در بغداد ۲۵ پسر را سر بریدم اغلب جنازه را در شط غرق می‌کردم، برخی را هم به قدری ماهر شده بودم که از سر بریدن هیچ آثاری نمی‌گذاشتم آخرین بچه را که می‌کشتم کودک دیگری مرا دید که من از همان‌جا به ایران فرار کردم.»
جنایت‌های اصغر قاتل در ایران

با فرار از عراق به ایران، اصغر در کاروانسرای رضاخان در تهران ساکن و مشغول به کارهای دوره‌گردی و به ویژه بامیه‌فروشی شد. به این ترتیب، وی باز هم امکان تماس با کودکان و نوجوانان را پیدا کرد. طعمه‌های وی این بار بیشتر نوجوانان شهرستانی بودند که برای یافتن کار به تهران آمده بودند. وی در مدتی کوتاه هشت نفر را در تهران کشت و جنازه‌های آن‌ها را در جنوب تهران رها ساخت. کشف جسدهای مثله‌شدۀ این نوجوانان در کوره‌ها و قنات‌های منطقه شترخان باعث ترس و وحشت فراوان در تهران و اصفهان شده بود.
نحوۀ دستگیری

دهم دیماه ۱۳۱۲ در یک قلعه خرابه در بیابان شترخان در جنوب تهران، چوپانی نوجوان سر بریدهٔ کودکی را می‌یابد و سراسیمه این خبر را به اهالی روستای نجف آباد (محلۀ کیانشهر فعلی در جنوب شرقی تهران) در همان نزدیکی می‌رساند. مأموران ادارۀ تامینات (آگاهی) تهران با حضور در محل جسد کودک و نیز دو جسد دیگر را می‌یابند که همگی کمتر از بیست سال سن داشته و در دو هفتهٔ گذشته کشته شده بودند. در بیست و سوم بهمن همان سال در فاصلۀ کمتر از دوماه، جمجمۀ جوان دیگری در میدان جلالیه (پارک لاله) پیدا می‌شود اما تلاش برای یافتن جسد وی بی‌نتیجه می‌ماند. پنج روز بعد جنازهٔ بدون سر فردی سی ساله در قنات امین‌آباد منطقه دولت‌آباد کشف می‌شود. با ایجاد جو رعب و وحشت در تهران، پلیس (نظمیه) و دادگستری (عدلیه) به تلاش جدی برای یافتن سرنخی از قتل‌ها مشغول می‌شوند.
سردار تیمورخان مفتش باتجربه تامینات تهران مأمور پیگیری قتل‌های زنجیره‌ای در جنوب تهران شد. مأموران با اجیر کردن چند چاه کن، به تلاش خود برای یافتن اجساد در قنات ادامه دادند. آنها (۴۳) مامور در روز سه‌شنبه ۸ اسفندماه ۱۳۱۲ در حوالی چاه‌های قنات امین آباد، به مردی میانسال در بیابان برمی‌خوردند که یک پیت حلبی و یک پشتهٔ حمالی همراهش داشت. مأموران از وی و شغلش می‌پرسند. وی ادعا می‌کند که بامیه فروش است و پیت هم ابزار کار اوست. ماموران جسدی را در آن حوالی پیدا می‌کنند. بعد از ۲ روز مرد بامیه فروش که اصغر قاتل بود در حوالی شازده عبدالعظیم دستگیر می‌شود و برای استنطاق به کمیسری و سپس به تامینات تهران برده می‌شود. مأموران به محل زندگی علی اصغر در کاروانسرای رضاخان می‌روند و با پرس و جو از همسایه‌ها متوجه می‌شوند شب پیش از آن پسر بچه‌ای که علی اصغر وی را برادر خود معرفی می‌کرده، شب را در اتاق او خوابیده‌است. آن‌ها لباس‌های به دست آمده را شناسایی و متعلق به همان نوجوان معرفی می‌کنند.
محاکمه و اعترافات

پس از چند فقره بازجویی، علی اصغر اقرار می‌کند که لباس‌ها مربوط به نوجوانی به نام علی است که اصغر در ابتدا برای وی سینی و بامیه خریده تا در کنار او کار کند اما با گریختن وی، اصغر مجدداً وی را یافته و پس از تجاوز، وی را به قتل رسانده‌است. در نهایت علی اصغر به انجام هشت قتل در ایران و بیست و پنج قتل در عراق و تجاوز به مقتولان و دیگر کودکان اقرار می‌کند.
دادگاه اصغر که اکنون دیگر به اصغر قاتل مشهور شده بود، در خرداد و تیرماه سال ۱۳۱۳ تشکیل شد. جرم وی تجاوز و قتل ده‌ها کودک و نوجوان ذکر شد. سرانجام دادگاه وی را به نه سال حبس و نیز اعدام محکوم کرد که با اعتراض علی اصغر، رأی به دیوان عالی تمیز رفت که در آنجا نیز حکم وی مجدداً تأیید شد. علی اصغر در توجیه جنایت‌های خود گفت:
«این‌ها یک عده بی‌پدر و مادر هستند؛ بی‌سر و پا و خوشگل‌اند. وقتی که ریش آن‌ها درآمد، دزدی می‌کنند. من با این‌ها دشمنی دارم. این‌ها دشمن مملکت هستند. به این جهت آن‌ها را کشته‌ام. من در خارجه که بودم از این‌ها خیلی بودند و خیلی از آن‌ها را کشتم. اینجا هم که آمدم، دیدم در اینجا هم هستند و آن‌ها را می‌کشتم.»
اعدام

سرانجام در سحرگاه روز چهارشنبه ششم تیر ۱۳۱۳ حکم اعدام اصغر قاتل در میدان توپخانه در جلوی تشکیلات نظمیه مملکتی اجرا شد. وی ابتدا شوخ و سرحال بود اما با مشاهدۀ طناب دار در هم شکست و بنابر اظهارات حاضران گفت در صورت آزادی دو گوسفند برای قربانی نذر خواهد کرد. او پس از فراخوانده‌شدن به سمت دار با اعتراض گفت: «من چند ولگرد و مجهول الهویه را کشتم، شما به‌خاطر آن‌ها مرا می‌کشید؟»
در داستان چاه بابل نوشته رضا قاسمی، اصغر قاتل پیش از اعدام چنین می‌گوید «بنده در تمام عمر آرزویم این بود که سرم را بر فراز ببینم و دیگران را زیر پا. خب حالا طناب دار را که بالا بکشند به آرزویم رسیده‌ام.» معروف شده بود که رضاشاه  دستور داده وی را وارونه دار بزنند، بدین‌ترتیب که سنگ بزرگی را نیز با ریسمان به گردنش بسته و او را از پاهایش آویزان کنند. بااین‌همه احتمالاً چنین روایتی صحیح نیست، چون در تصویرهای به جا مانده از صحنۀ اعدام او آشکار است که وی به‌طور معمولی و با طناب دار اعدام شده است
اقتباس‌ها

در ایران تا به حال دو کتاب درباره اصغر بروجردی به رشتۀ تحریر درآمده است. فهیمه نظری کتاب «ابوالهول جنایات» را با لوح فکر منتشر کرد. این کتاب پژوهشی بر اساس مطبوعات دورۀ پهلوی اول از جنایات اصغر قاتل است که به بازتاب اخبار و تبعات این جنایات در جامعه آن روز ایران پرداخته است.
سوسن سیرجانی در کتاب «پرترۀ یک آدم کش» که توسط نشر ثالث منتشر شد نیز سعی کرده تا روایتی ناداستان دربارۀ اصغر قاتل بنویسد.
سلول انفرادی اصغر قاتل در زندان قصر
خبر اعدام اصغر قاتل در روزنامۀ اطلاعات
خوابیده‌ها

| French: Le Sommeil | French: Le Sommeil |
| --- | --- |
هنرمند: گوستاو کوربه
سال: ۱۸۶۶
مواد: Oil on canvas
ابعاد: ۱۳۵ cm × ۲۰۰ cm (۵۳ اینچ × ۷۹ اینچ)
مکان: Petit Palais، پاریس، فرانسه
خوابیده‌ها یا خواب (به فرانسوی: Le Sommeil) عنوان یک تابلوی نقاشی رنگ و روغن روی بوم اثر هنرمند مشهور فرانسوی گوستاو کوربه است که در سال ۱۸۶۶ ترسیم شده‌است. این نقاشی لزبینیسم یا دفع شهوت یک زن با زن دیگر را نشان می‌دهد. این تابلوی نقاشی مانند تعدادی از دیگر آثار این هنرمند نظیر سرمنشأ جهان، تا سال ۱۹۸۸ میلادی، تحت هیچ شرایطی مجاز به نمایش عمومی نبود.
این اثر گوستاو کوربه، دارای ویژگی‌هایی همانند تعدادی دیگر از آثار او، همچون تابلوی معروف سرمنشاء جهان می‌باشد. کوربه این تابلو را نیز همچون تابلوی سرمنشاء جهان در اصل به سفارش یک دیپلمات ترک به نام خلیل بیگ خلق کرده بود.
مواد اولیه قالی‌بافی

برای قالی بافی از انواع الیاف و مواد اولیه طبیعی بهره می برند. این مواد اولیه می توانند منبع گیاهی یا حیوانی داشته باشند. در این مقاله به شرح برخی از آنها پرداخته می شود.
گردشگر با لباس محلی ایستاده در کنار یک کارگاه رنگرزی - بازار تبریز