stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه کاستسارت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
شعار: • (official) • People own the nation and their taxes become Kasetsart (unofficial)
نوع: دانشگاه دولتی (دانشگاه ملی)
بنیانگذاری شده: ۱۹۴۳ (۱۹۴۳)
رئیس: Assoc. Prof. Dr Bancha Kwanyuen (acting)
اعضای هیئت علمی: ۲٬۹۴۴
کارمندان مدیریتی: ۶٬۶۶۱
دانشجویان: ۶۶٬۷۰۳
کارشناسی: ۵۴٬۷۴۸ (سال تحصیلی ۲۰۱۴)
تحصیلات تکمیلی: ۱۱٬۹۵۵ (سال تحصیلی ۲۰۱۴)
موقعیت: بانگ خن، بانکوک، تایلند ۱۳°۵۰′۵۴٫۹۵″ شمالی ۱۰۰°۳۴′۰۴٫۹۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۸۴۸۵۹۷۲°شمالی ۱۰۰٫۵۶۸۰۵۰۰°شرقی﻿ / 13.8485972; 100.5680500
پردیس: منطقه شهری و محدوده روستایی (پردیس‌های متعدد)
Anthem: "Kasetsart"
شگون‌نما: Nonsri (tree), (Peltophorum pterocarpum)
تعلق ورزشی به: ASAIHL
وبگاه: www.ku.ac.th
دانشگاه کاستسارت (มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) یک دانشگاه دولتی در تایلند است. این دانشگاه بوسیلهٔ نظام رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان کیو اس، در ردهٔ ۶۵۱–۷۰۰ در سال ۲۰۱۵–۱۶ قرار گرفته است. این دانشگاه در ابتدا، یک دانشگاه کشاورزی بود و از لحاظ قدمت، سومین دانشگاه قدیمی تایلند محسوب می‌شود.
انرژی بادی در آلمان

یک مزرع بادی در نوین‌کیرشن در یکی از ایالت‌های شمالی آلمان
آلمان با ۲۹٫۰۷۵ مگاوات توان بادی نصب شده سومین تولید کننده برق بادی در جهان بعد از چین و ایالات متحده امریکا به ترتیب با تولیدی بالغ بر ۶۲٫۷۳۳ مگاوات و ۴۶٫۹۱۹ مگاوات قرار دارد. بیش از ۲۲۰۰۰ توربین بادی در ایالت‌های مختلف آلمان نصب شده‌اند و این کشور در صدد است تا تعداد توربین‌ها را افزایش دهد.
خلاصه

در حال حاضر برق بادی حدود ۸ درصد از کل مصرف برق در آلمان را تشکیل می‌دهد و گفته می‌شود که هیچ کشوری در این زمینه به اندازه آلمان دانش فنی ندارد. صنایع تولید توربین‌های بادی در آلمان حدود ۹۶٫۱۰۰ فرصت شغلی را ایجاد کرده‌اند و این توربین‌ها به کشورهای مختلف جهان صادر می‌شوند. توربین بادی فولندر در روستای لاسو در ایالت براندنبورگ آلمان در سال ۲۰۰۶ ساخته شد و در حال حاضر بزرگترین توربین بادی جهان محسوب می‌شود.
با این حال صرفه اقتصادی ساخت این توربین‌ها در آلمان در حال بررسی و به نکته اشاره می‌شود که روش‌های دیگری نیز برای تولید انرژی الکتریکی وجود دارند که نیازمند توجه باشند. از موضوعات مورد بحث دربارهٔ توربین‌های بادی می‌توان به تاثیرات زیبایی شناختی آنها بر روی محیط‌زیست، تاثیر آنها بر روی جمعیت پرندگان و تاثیر آنها بر روی صنعت گردشگری اشاره کرد.
رشد ظرفیت نصب‌شده

جدول زیر نشان‌دهنده رشد استفاده از برق بادی در بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ است.
| سال | ظرفیت نصب شده به مگاوات |
| --- | --- |
۲۰۰۰: ۶٬۱۰۴
۲۰۰۱: ۸٬۷۵۴
۲۰۰۲: ۱۱٬۹۹۴
۲۰۰۳: ۱۴٬۶۰۹
۲۰۰۴: ۱۶٬۶۲۹
۲۰۰۵: ۱۸٬۴۱۵
۲۰۰۶: ۲۰٬۶۲۲
۲۰۰۷: ۲۲٬۲۴۷
۲۰۱۱: ۲۹٫۰۷۵
منبع جدول: Global Wind ۲۰۰۷ Report، p.۲۱
رود چریوخا

| رود چریوخا | رود چریوخا |
| --- | --- |
نمایی از رود: نمایی از رود
نام محلی: خطای {{نام بومی}}: یک برچسب زبان IETF باید در پارامتر {{{1}}} وارد شود (راهنما)
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: رود ویلیکایا
 • مختصات: ۵۷°۴۶′۱۱″ شمالی ۲۸°۲۱′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۷۶۹۷۲°شمالی ۲۸٫۳۵۹۷۲°شرقی﻿ / 57.76972; 28.35972
دبی:  
 • میانگین: ۱۶٫۳ متر مکعب بر ثانیه (۵۸۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RVelikaya
رود چریوخا (انگلیسی: Cheryokha) یک رودخانه در استان پسکوف کشور روسیه است.
اشیانه سفلی

| اشیانه سفلی (خمین) | اشیانه سفلی (خمین) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۴۹′۵۵″ شمالی ۴۹°۵۹′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۳۱۹۴°شمالی ۴۹٫۹۹۳۳۳°شرقی﻿ / 33.83194; 49.99333: مختصات: ۳۳°۴۹′۵۵″ شمالی ۴۹°۵۹′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۳۱۹۴°شمالی ۴۹٫۹۹۳۳۳°شرقی﻿ / 33.83194; 49.99333
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: خمین
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حمزه لو
جمعیت: ۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
آشیانه سفلی (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان حمزه لو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
سپر هوایی

سپر هوایی یا «ایروشِل» (انگلیسی: Aeroshell) یک پوسته سخت و مقاوم در برابر حرارت است که برای محافظت از فضاپیما هنگام ورود به جو طراحی شده است. این نوع از سپر حرارتی به کاهش سرعت فضاپیما و محافظت از آن در برابر فشار شدید، حرارت زیاد و برخورد با ذرات یا آوار ناشی از اصطکاک در حین ورود به جو کمک می‌کند.
سپر هوایی از دو بخش اصلی تشکیل شده است: سپر حرارتی که در جلوی فضاپیما قرار دارد و وظیفه جذب حرارت ناشی از فشرده شدن هوا در مقابل فضاپیما را بر عهده دارد، و بخش پشتی که شامل تجهیزات مهمی مانند چتر نجات، موتورهای راکتی و دستگاه‌های نظارتی برای تعیین وضعیت و موقعیت فضاپیما است.
عملکرد سپر هوایی در مراحل ورود، فرود و نشستن (EDL) فضاپیما بسیار حیاتی است. ابتدا، این سپر سرعت بسیار بالای فضاپیما را هنگام ورود به جو کاهش می‌دهد و انرژی جنبشی آن را از بین می‌برد. بخشی از این انرژی توسط سپر حرارتی جذب می‌شود و بخش زیادی نیز به شکل تابش در گازهای جو پخش می‌گردد. در مراحل پایانی فرود، معمولاً یک چتر نجات باز می‌شود و سپر حرارتی جدا می‌شود. برای کنترل یا کاهش سرعت بیشتر، از موتورهای راکتی نصب‌شده در بخش پشتی استفاده می‌شود. در برخی موارد، کیسه‌های هوایی نیز برای نرم‌تر کردن برخورد با سطح سیاره باد می‌شوند و ممکن است فضاپیما پس از اولین برخورد با سطح، جهش کند.
سپرهای هوایی نقشی کلیدی در مأموریت‌های فضایی دارند که باید محموله یا فضاپیما را به‌طور سالم روی سطح یک سیاره یا جرم آسمانی با جو برسانند. این فناوری در اکثر مأموریت‌هایی که محموله‌ها به زمین بازمی‌گردند، همچنین در مأموریت‌های فرود روی مریخ، زهره، تایتان و حتی در مأموریت بسیار دشوار کاوشگر گالیله به مشتری استفاده شده است. اندازه و طراحی سپر هوایی بر اساس نیازهای مأموریت و شرایط جوی سیاره مقصد تعیین می‌شود، زیرا این عوامل عملکرد آن را به‌شدت تحت تأثیر قرار می‌دهند.
اجزا

سپر هوایی از دو بخش اصلی تشکیل شده است: سپر حرارتی که در جلوی آن قرار دارد و پوسته پشتی که در قسمت عقب قرار گرفته است. سپر حرارتی در حین ورود فضاپیما به جو در برابر جریان شدید هوا قرار می‌گیرد و حرارت ناشی از فشرده شدن هوا را جذب می‌کند. پوسته پشتی وظیفه حمل محموله‌ها، تجهیزات و سامانه‌های لازم برای مراحل ورود، فرود و نشستن فضاپیما را بر عهده دارد. این بخش معمولاً شامل چتر نجات، دستگاه‌های کنترل انفجاری، واحد اندازه‌گیری لَختی و موتورهای راکتی است. چتر نجات که در بخش انتهایی پوسته پشتی قرار دارد، در مراحل پایانی فرود باز شده و سرعت فضاپیما را کاهش می‌دهد.
طراحی سپر هوایی به اهداف مأموریت بستگی دارد و باید الزامات پروازی مانند کاهش سرعت، تحمل گرما، و دقت فرود را برآورده کند. در مرحله ورود به جو، فضاپیما باید با شتابی مناسب وارد شود که هم از آسیب به سازه جلوگیری کند و هم از بازگشت مجدد به فضا جلوگیری شود. این شتاب معمولاً با واحد g (شتاب گرانشی زمین) اندازه‌گیری می‌شود. مواد و ساختار فضاپیما باید به گونه‌ای طراحی شوند که تحمل این شتاب و گرمای شدید ناشی از اصطکاک را داشته باشند. همچنین، دقت در فرود نیز اهمیت دارد، به‌ویژه زمانی که محل فرود محدود است و نیاز به دقت بالایی دارد. در چنین مواردی، زاویه ورود و شکل سپر هوایی به گونه‌ای طراحی می‌شوند که این دقت را افزایش دهند.
طراحی

یکی از چالش‌های اصلی طراحی سپر هوایی، تعادل میان مقاومت هوا و پایداری است. شکل سپر باید به گونه‌ای باشد که پایداری بالا و نیروی مقاوم مناسب برای کاهش سرعت فراهم شود. نسبت نیروی بالابر به مقاومت نیز عاملی کلیدی است که بر ارتفاع باز شدن چتر نجات و کاهش نیروهای شتاب‌دهنده تأثیر می‌گذارد.
علاوه بر این، دینامیک سپر هوایی به عواملی مانند جرم کل آن و نیروی مقاومتی که تولید می‌کند، بستگی دارد. نسبت جرم به نیروی مقاوم (Beta Factor) بر عملکرد ورود، فرود، و نشستن تأثیر می‌گذارد. اگر این نسبت بالا باشد، فضاپیما در ارتفاعات پایین‌تر جو که چگالی بیشتری دارد، کاهش سرعت پیدا می‌کند، اما این موضوع ممکن است بر دقت فرود و ظرفیت حمل محموله تأثیر منفی بگذارد. همچنین، افزایش بار حرارتی در حین ورود به جو نیازمند سیستم حفاظتی حرارتی قوی‌تر و ساختاری سنگین‌تر است که بر وزن کلی و قابلیت حمل فضاپیما تأثیر می‌گذارد.
در نهایت، طراحی سپر هوایی باید تعادلی میان این عوامل ایجاد کند تا هم مأموریت موفق باشد و هم اهداف علمی و مالی آن بهینه‌سازی شود.
برنامه چتر نجات ورود سیاره‌ای

برنامه چتر نجات ورود سیاره‌ای (PEPP) ناسا که در سال ۱۹۶۶ آزمایش شد، برای تست چتر نجات مأموریت فرود مریخ وویجر طراحی شده بود. برای شبیه‌سازی جو رقیق مریخ، این چتر باید در فرازا (جغرافیا)ی بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ فوت (۴۹٬۰۰۰ متر) بالای سطح زمین استفاده می‌شد. یک بادکنک که از رازول، نیومکزیکو پرتاب شد، ابتدا سپر هوایی را بلند کرد. این بادکنک به سمت غرب و حوزه موشکی وایت سندز حرکت کرد، جایی که وسیله از آنجا رها شد و موتورهای زیر وسیله آن را به فرازای مورد نیاز رساندند، جایی که چتر نجات باز شد.
برنامه وویجر بعداً لغو و چند سال بعد با برنامه وایکینگ، که بسیار کوچکتر بود، جایگزین شد. ناسا نام «وویجر» را برای کاوشگرهای وویجر ۱ و وویجر ۲ که برای سیارات بیرونی طراحی شده بودند، مجدداً استفاده کرد، اما این پروژه‌ها هیچ ارتباطی با برنامه مریخی «وویجر» نداشتند.
کاهنده فراصوتی کم‌چگالی

کاهنده فراصوتی کم‌چگالی یا LDSD وسیله‌ای فضایی است که برای ایجاد پس‌آر و کاهش سرعت در حین ورود به جو سیاره طراحی شده است. این وسیله به شکل دیسکی است که یک بادکنک بادی شبیه به دونات در اطراف آن قرار دارد. استفاده از این سیستم ممکن است ظرفیت حمل محموله را افزایش دهد.
این سیستم برای کمک به ورود به جو قبل از فرود روی مریخ طراحی شده است. با باد شدن بادکنک در اطراف وسیله، سطح مقطع افزایش می‌یابد و پسار ایجاد می‌شود. پس از کاهش سرعت کافی، یک چتر نجات که با یک طناب بلند متصل است، باز می‌شود تا سرعت وسیله بیشتر کاهش یابد.
این وسیله توسط آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا طراحی و آزمایش می‌شود. مارک آدلر مدیر این پروژه است.
کاهنده فراصوتی کم‌چگالی > پرواز آزمایشی ژوئن ۲۰۱۴

پرواز آزمایشی در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۴ انجام شد و وسیله از پایگاه موشکی پاسیفیک نیروی دریایی ایالات متحده در کوآئی، هاوائی، در ساعت ۱۸:۴۵ به وقت هماهنگ جهانی (۰۸:۴۵ محلی) پرتاب شد. یک بادکنک هلیومی بزرگ، که در حالت باد شده حجمی معادل ۱٬۱۲۰٬۰۰۰ متر مکعب (۳۹٬۵۷۰٬۰۰۰ فوت مکعب) دارد، وسیله را تا ارتفاع تقریباً ۳۷٬۰۰۰ متر (۱۲۰٬۰۰۰ فوت) بلند کرد. وسیله در ساعت ۲۱:۰۵ به وقت هماهنگ جهانی (۱۱:۰۵ محلی) جدا شد و چهار موتور کوچک سوخت جامد، وسیله را برای پایداری به چرخش درآوردند.
نیم ثانیه پس از چرخش، موتور سوخت جامد Star 48B روشن شد و وسیله را به سرعت عدد ماخ ۴ و ارتفاع تقریبی ۵۵٬۰۰۰ متر (۱۸۰٬۰۰۰ فوت) رساند. بلافاصله پس از اتمام سوخت موشک، چهار موتور دیگر چرخش را متوقف کردند.
هنگامی که سرعت به ماخ ۳٫۸ کاهش یافت، کاهنده آیرودینامیکی بادی فراصوتی (SIAD-R) به قطر ۶-متر (۲۰-فوت) باز شد. این سیستم با افزایش سطح مقطع وسیله در جلوی آن، نیروی درگ (فیزیک) بیشتری ایجاد کرد و سرعت کاهش یافت.
پس از کاهش سرعت به ماخ ۲٫۵ (تقریباً ۱۰۷ ثانیه پس از باز شدن SIAD)، چتر نجات دیسکی فراصوت (SSDS) به قطر ۳۳٫۵ متر (۱۱۰ فوت) باز شد تا سرعت وسیله بیشتر کاهش یابد. این چتر تقریباً دو برابر اندازه چتر استفاده‌شده در مأموریت آزمایشگاه علمی مریخ بود. با این حال، چتر پس از باز شدن شروع به پاره شدن کرد و وسیله با سرعتی بین ۳۲ تا ۴۸ کیلومتر بر ساعت (۲۰ تا ۳۰ مایل بر ساعت) به اقیانوس آرام برخورد کرد. تمام تجهیزات و دیتالاگرها بازیابی شدند.
علیرغم مشکل چتر، مأموریت موفقیت‌آمیز اعلام شد، زیرا هدف اصلی، اثبات قابلیت پرواز وسیله آزمایشی بود و SIAD و SSDS آزمایش‌های ثانویه بودند.
کاهنده فراصوتی کم‌چگالی > پروازهای آزمایشی ۲۰۱۵

دو پرواز آزمایشی دیگر LDSD در اواسط سال ۲۰۱۵ در تأسیسات پایگاه موشکی پاسیفیک انجام شد. این آزمایش‌ها بر فناوری‌های SIAD-E با قطر ۸-متر (۲۶-فوت) و SSDS متمرکز بودند و از درس‌های آموخته‌شده در پرواز آزمایشی سال ۲۰۱۴ استفاده شد. تغییرات برنامه‌ریزی‌شده برای چتر نجات شامل شکل گردتر و تقویت ساختاری بود. اما مدت کوتاهی پس از ورود دوباره به جو، چتر نجات پاره شد.
نگارخانه

تصویر هنری از برنامه وایکینگ که ایروشِل را همراه با فرودگر رها می‌کند (Don Davis).
سپر حرارتی عظیم آزمایشگاه علمی مریخ.
جزئیات سپر حرارتی آپولو ۱۲ به نمایش در Virginia Air and Space Museum.
چتر نجات حلقه‌ای فراصوت به قطر ۳۳٫۵ متر
SIAD-R به قطر ۶ متر
SIAD-E به قطر ۸ متر
ایروشِل «بشقاب پرنده» نیروی هوایی ایالات متحده، به نمایش عمومی در پارک موشکی حوزه موشکی وایت سندز.
ویدئوی پرواز آزمایشی سال ۲۰۱۴
تست رورشاخ

| تست رورشاخ | تست رورشاخ |
| --- | --- |
تشخیص پزشکی: تشخیص پزشکی
سرعنوان‌های موضوعی پزشکی: D012392
تست رورشاخ (به انگلیسی: Rorschach test) (که با نام‌های تست رورشاک، تست لکه رورشاخ، تکنیک رورشاخ یا تست لکه نیز نامده می‌شود) یک آزمون روانی فرافکن است که در آن افراد مورد معاینه، تلقی خودشان را از لکه‌های عجیب و غریب جوهر می‌گویند و بر اساس این تفسیر و تلقی، روانشناس، نوع شخصیت یا عملکرد احساسی فرد یا حتی اختلالات ذهنی‌اش را تشخیص می‌دهد.
تاریخچه

در سال ۱۹۲۰ هرمان رورشاخ، روان‌پزشک سوییسی پس از مطالعه و آزمایش روی ۳۰۰ بیمار روانی و ۱۰۰ فرد سالم به عنوان شاهدهای کنترل آزمایشی به نام «ده لکه» را ابداع کرد که با توجه به تفسیر این لکه‌ها از سوی فرد درمانگر می‌تواند به برخی جنبه‌های شخصیتی و درونی بیمار پی ببرد.
الهام‌بخش رورشاخ برای ابداع این تست روانشناسی، یک پزشک آلمانی به نام «یوستینوس کِرنِر» بود که در سال ۱۸۵۷ کتاب محبوبی از اشعارش را چاپ کرده بود. هر شعر او در این کتاب، از یک لکه تصادفی جوهر، الهام گرفته بود! البته آلفرد بینه -روانشناس مشهور فرانسوی- هم از لکه‌های جوهر به عنوان آزمایشی برای ارزیابی میزان خلاقیت استفاده کرده بود.
در این تست ۱۰ کارت که روی آن‌ها لکه‌های متقارن نامنظمی چاپ شده به فرد مورد معاینه نشان داده می‌شود. ۵ تا از لکه‌ها سیاه و سفید هستند، ۲ تا سیاه و قرمز و ۳ تا هم رنگی. از فرد مورد معاینه خواسته می‌شود که بگوید تلقی و تفسیرش از هر کارت چیست و لکه جوهر را می‌تواند به چه چیزی تشبیه کند
این نظریه که حتی تا به امروز مورد بحث و تحقیق زیادی از سوی انجمن‌های روان‌پزشکی و روان‌شناسی واقع شده‌است، تنها چند سال پس از مرگ زودهنگام روان‌پزشک سوییسی مورد توجه قرار گرفت.
درباره آزمون

پایه اصلی آزمایش این است که هر کس براساس نوع خاص ادراک، نیازمندی‌ها، انگیزه‌ها و چالش‌هایش به لکه‌های به ظاهر بی‌معنی که در این آزمایش نقش محرک‌های بیرونی را دارند پاسخ‌های عینی معنی‌دار می‌دهد. هدف از این کار پیدا کردن جنبه‌های شناختی و شخصیتی فرد و کشف متغیرهایی مانند انگیزش، تمایلات پاسخ‌دهی، حالت عاطفی و ادراک او است. با وجود کاربرد نسبتاً گسترده آزمایش ده‌لکه هنوز به خوبی مکانیسم و علل پاسخگویی متفاوت افراد به لکه‌ها مشخص نشده‌است.
ربر در سال ۱۹۸۵ مطرح کرد که تست رورشاخ در محیطی حساس همراه با احساس همدلی و درک متقابل می‌تواند مفید باشد و شکل‌گیری این محیط حتی از شکل لکه‌های رورشاخ مهم‌تر است. لکه‌ها در واقع نوعی وسیله برای تعامل درمانگر و فرد هستند. یک گفتگوی پرشور و سرزنده دربارهٔ طرح کاغذ دیواری یا نقش فرش هم می‌تواند باعث ایجاد همان درک و ارتباط شود. آزمایش ده لکه رورشاخ تنها در سال ۱۹۹۲، ۷۰ سال پس از مرگ این روان‌پزشک و ۵۰ سال پس از مورد توجه قرارگرفتن آن در زادگاهش سوییس به صورت عمومی انتشار یافت.
ویکی‌پدیا و آزمون رورشاخ

مدتی پیش دکتر جیمز هیلمن، یک پزشک بخش فوریّت‌های پزشکی، هر ۱۰ کارت را در ویکی‌پدیا قرار داد، البته به همراه پاسخ معمولی که افراد مورد معاینه هنگام دیدن کارت‌ها می‌دهند.
کالج پزشکان و جراحان ساسکاچوان به دکتر جیمز هیلمن شاغل در بخش فوریّت‌های یکی از بیمارستان‌های محلی اطلاع داد که دو تن از روان‌شناسان نسبت به همکاری او با ویکی‌پدیا برای چاپ رازهای تفسیر لکه‌های رورشاخ اعتراض کرده‌اند. یکی از این افراد عضو کالج روان‌شناسان بریتیش کلمبیا اعتراض کرده بود که دکتر هیلمن با درج مطالب مربوط به لکه‌ها در ویکی‌پدیا اصل محرمانه ماندن این آزمایش را نقض کرده‌است و در صورتی که او یک روان‌شناس می‌بود این رفتار به شدت سوءاستفاده‌گرانه تلقی می‌شد.
دکتر ویلسن از بیمارستان دانشگاه سلطنتی ساسکاتون نیز در اعتراض به انتشار این مطالب می‌گوید: «رفتار دکتر هیلمن نشانه بی‌احترامی به همکاران روان‌شناس و تحقیر آنان در افکار عمومی است.» ویلسن ادامه می‌دهد: «دکتر هیلمن در مصاحبه‌اش تکنیک‌های روان‌شناسی را مثل جادو و جنبل شعبده‌بازان در بخار و آینه ارائه کرده‌است.»
در ادامه این اعتراضات انجمن محلی پزشکان و جراحان اعلام کرد مسوولیت بررسی موضوع را بر عهده می‌گیرد. دکتر هیلمن ۲۹ ساله که در بیمارستان پنتیکتون شاغل است، عقیده دارد همه این اعتراضات به دلیل این است که او می‌خواسته از کار روان‌شناسی راززدایی کند، ولی بسیاری از روان‌پزشکان و روان‌شناسان می‌گویند در صورت آگاهی قبلی فرد از مکانیسم تفسیر لکه‌ها ممکن است این آزمایش دیگر اعتبار سابق را نداشته باشند و فرد به صورت ناخودآگاه به نوعی قبلاً پاسخ‌ها را آماده کند.
دکتر هیلمن با رد این ادعاها می‌گوید: «این حرف‌ها تاکتیک‌های بزدلانه‌ای است. آنان می‌کوشند چشمه‌های یک بحث علمی را کور کنند. نمی‌خواهند کسی سر از کارشان درآورد.» و اضافه می‌کند: «حتی با فرض سبکسرانه بودن انتقادات به هرحال وقتی کالج پزشکان و جراحان کسی را مؤاخذه می‌کند، فرد باید موضوع را جدی بگیرد.» دکتر سالته، مدیر آموزشی این تشکیلات می‌گوید: «تحقیقات کالج ظرف ۶۰ روز کامل شده، ولی شاید کنکاش کالج در این مورد موضوع را که در حد یک پاورقی کوتاه با حروف ریز در انتهای مطلب آمده بود حالا آن‌قدر گسترده کرده‌است.»
بروس سمیت، رئیس انجمن بین‌المللی رورشاخ و روش‌های تصویری که در میزگرد ویکی‌پدیا در مورد لکه‌ها شرکت کرده بود، گفت: «به دلیل درج کامل موضوع در منبعی مانند ویکی‌پدیا بعید می‌دانم بتوان مسوولیت را تنها متوجه یک فرد دانست. نمی‌توان خود را پشت اصول و شعارهای کلی و مبهم مثل «جریان آزاد اطلاعات» مخفی کرد. با توسل به هیچ اصلی نمی‌توان از زیر بار مسوولیت فردی طفره رفت.» این بحث ابتدا در بخش کوچکی از ویکی‌پدیا منتشر شده بود، ولی با توجه به حرف و حدیث‌های فراوان پس از انتشار تفسیر لکه‌ها در مقاله برجسته‌تر و جزئیات مربوط به برداشت‌های متفاوت و تحقیقات و پاسخ‌های مربوط به هر یک از لکه‌ها مفصل‌تر چاپ شدند. دکتر هیلمن می‌گوید: «من همه را وسط معرکه کشیده‌ام و کوتاه نخواهم آمد.»
با گذشت ۹۰ سال از زمان انتشار، این لکه‌های دیگر محدودیتی برای انتشار از لحاظ حقّ تکثیر (کپی‌رایت) ندارند، شکایت روانشناسان این است که این کار صحت این تست قدیمی معروف را مخدوش کرده‌است و در صورتی که شخصی قبل از تست این کارت‌ها را همراه با پاسخ معمول ببیند، دیگر آزمایش رورشاخ برای او معتبر نخواهد بود.
واترپلو در المپیک تابستانی ۱۹۵۶

واترپلو در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ نام رویداد ورزش واترپلو در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۵۶ برگزار شد.
آپولو کرید

| آپولو کرید | آپولو کرید |
| --- | --- |
شخصیت راکی (مجموعه‌فیلم): شخصیت راکی (مجموعه‌فیلم)
کارل ویترز در نقش آپولو کرید: کارل ویترز در نقش آپولو کرید
نخستین حضور: راکی (۱۹۷۶)
آخرین حضور: راکی ۴ (۱۹۸۵)
پدیدآور: سیلوستر استالونه
ایفاگر: کارل ویترز
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نام‌های مستعار: کنت مونت فیستو استاد فاجعه
جنسیت: مرد
عنوان: قهرمان سنگین‌وزن جهان
پیشه: بوکسور
همسر: مری آن کرید
فرزند: آدونیس کرید (پسر) 
خویشاوندان: آمارا کرید (نوه)
ملیت: آمریکایی
پیشهٔ بوکس: پیشهٔ بوکس
آمار: آمار
ملیت: آمریکایی
زادهٔ: ۱۷ اوت ۱۹۴۲ لس آنجلس، آمریکا
درگذشت: ۳۱ اوت ۱۹۸۵ (۴۳ سال) نوادا، آمریکا
طرز ایستادن: ارتودوکس
سوابق بوکس: سوابق بوکس
مجموع مبارزه‌ها: ۴۸
تعداد برد: ۴۷
برد با ناک‌اوت: ۴۶
تعداد باخت: ۱
تعداد تساوی: ۰
 :  
آپولو کرید (به انگلیسی: Apollo Creed) یک شخصیت خیالی از سری فیلم‌های راکی است. او به عنوان ضد قهرمان اصلی در راکی (۱۹۷۶) و راکی ۲ (۱۹۷۹) و به عنوان قهرمان داستان در راکی ۳ (۱۹۸۲) و راکی ۴ (۱۹۸۵) فعالیت می‌کند. نقش او کارل ویترز بازی می‌کرد. او یک بوکسور سرسخت اما چابک است که با شروع این سری، قهرمان بلامنازع سنگین‌وزن جهان است. این شخصیت از محمد علی کلی، قهرمان واقعی زندگی الهام گرفته شده‌است.
پاتارا آلاوردی

| پاتارا آلاوردی | پاتارا آلاوردی |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای ارتدکس گرجی
وضعیت: فعال
مکان: مکان
مکان: شهرستان قاخ، جمهوری آذربایجان
موقعیت در جمهوری آذربایجان: موقعیت در جمهوری آذربایجان
مختصات: ۴۱°۲۵′۱۴″شمالی ۴۶°۵۵′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۴۲۰۵۵۶°شمالی ۴۶٫۹۱۷۲۲۲°شرقی﻿ / 41.420556; 46.917222
پاتارا آلاوردی (گرجی: პატარა ალავერდი) یک کلیسای ارتدکس گرجی است که در شهرستان قاخ در شمال غربی جمهوری آذربایجان، در مرز با کشور گرجستان واقع شده است. پاتارا آلاوردی یک کلیسای گنبدی است که در محل یک کلیسای قدیمی با مشارکت جامعه محلی در سال ۱۸۸۸ میلادی ساخته شده است.
جایزه فیلم آسیایی برای بهترین بازیگر مرد

Award
| جایزه فیلم آسیایی بهترین بازیگر مرد | جایزه فیلم آسیایی بهترین بازیگر مرد |
| --- | --- |
The 2024 recipient: کوجی یاکوشو: The 2024 recipient: کوجی یاکوشو
اهداء برای: بهترین بازی در سینمای آسیا در نقش اول
برگزارکننده: جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ‌کنگ
نخستین دوره: ۲۰۰۷
آخرین دوره: هفدهمین دوره جوایز فیلم آسیایی
Winner (2024): کوجی یاکوشو
وبگاه: www.afa-academy.com
 → 16th  هفدهمین دوره جوایز فیلم آسیایی  18th ← :  → 16th  هفدهمین دوره جوایز فیلم آسیایی  18th ← 
جایزه فیلم آسیایی بهترین بازیگر مرد (انگلیسی: Asian Film Award for Best Actor)، از سال ۲۰۰۷ هر ساله توسط انجمن جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ‌کنگ اهدا می‌شود.
برندگان و نامزدها > 2000s

| "سال"" | برنده و نامزدها | عنوان انگلیسی | عنوان اصلی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۷ |  سونگ کانگ هو | میزبان (فیلم ۲۰۰۶) | 괴물, Goemul |
| ۲۰۰۷ |  چانگ چن | The Go Master | 吴清源  Wú Qīngyuán |
| ۲۰۰۷ |  شاهرخ خان | دان: تعقیب دوباره آغاز می‌شود | دان: تعقیب دوباره آغاز می‌شود |
| ۲۰۰۷ |  اندی لائو | نبرد فرماندهان | نبرد فرماندهان |
| ۲۰۰۷ |  رین (خواننده) | من یک سایبورگ هستم، ولی مشکلی نیست | 싸이보그지만 괜찮아 Ssaibogeujiman Gwaenchanha |
| ۲۰۰۷ |  کن واتانابه | خاطرات فردا | 明日の記憶 Ashita no Kioku |
| ۲۰۰۸ |  تونی لیانگ | شهوت، احتیاط | شهوت، احتیاط |
| ۲۰۰۸ |  جک کائو | "سگ مرد خوب" | "سگ مرد خوب" |
| ۲۰۰۸ |  ریو کاسه | من این کار را نکردم | それでもボクはやってない |
| ۲۰۰۸ |  جت لی | اربابان جنگ | اربابان جنگ |
| ۲۰۰۸ |  جو اوداگیری | برج توکیو:مادر و من گاهی پدر | 東京タワー 〜オカンとボクと、時々、オトン〜 |
| ۲۰۰۸ |  سونگ کانگ هو | آفتاب پنهان | 밀양 "Milyang" |
| ۲۰۰۹ |  [ [ماساهیرو موتوکی]] | عزیمت‌ها | 'おくりびと،'اوکوریبیتو' |
| ۲۰۰۹ |  گه یو | اگه تو یکی هستی | 非诚勿扰 Fēichéng Wùrǎo |
| ۲۰۰۹ |  ها جونگ وو | تعقیب‌کننده | 추격자 "Chugyeogja" |
| ۲۰۰۹ |  آکشی کومار | سینگ شاه است | सिंह इज़ किंग |
| ۲۰۰۹ |  کنیچی ماتسویاما | دیترویت متال سیتی | デトロイト・メタル・シティ |
| ۲۰۰۹ |  سونگ کانگ هو | خوب، بد، عجیب | 좋은 놈، 나쁜 놈، 이상한 놈، Joheun nom nabbeun nom isanghan nom |
برندگان و نامزدها > سال ۲۰۱۰

| سال | برنده و نامزدها | عنوان انگلیسی | عنوان اصلی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ |  [ [وانگ شوکی]] | محافظان و آدمکش‌ها | محافظان و آدمکش‌ها |
| ۲۰۱۰ |  تادانابو آسانو | همسر ویلون | ヴィヨンの妻 〜桜桃とタンポポ〜 |
| ۲۰۱۰ |  هوانگ بو | گاو | 斗牛 |
| ۲۰۱۰ |  سونگ کانگ هو | عطش (فیلم ۲۰۰۹) | 박쥐 "بکجوی" |
| ۲۰۱۰ |  هیتوشی ماتسوموتو | نماد (فیلم) | しんぼる |
| ۲۰۱۱ |  ها جونگ وو | دریای زرد (فیلم)' | 황해, Hwang hae |
| ۲۰۱۱ |  چو یون فات | بگذارید گلوله‌ها پرواز کنند | 让子弹飞، "Ràng Zǐ Dàn Fēi" |
| ۲۰۱۱ |  گه یو | قربانی (فیلم ۲۰۱۰) | 赵氏孤儿 Zhào Shì Gū Ér |
| ۲۰۱۱ |  ایتن جوآن | مونگا | 艋舺 "Báng-kah" |
| ۲۰۱۱ |  کوجی یاکوشو | ۱۳ آدمکش (فیلم ۲۰۱۰) | 十三人の刺客 Jūsannin no Shikaku |
| ۲۰۱۲ |  [ [دونی دامارا]]' | مرد دوست داشتنی | مرد دوست داشتنی |
| ۲۰۱۲ |  چن کوئن | پرواز شمشیرهای دروازه اژدها | 龙门飞甲 |
| ۲۰۱۲ |  اندی لائو | یک زندگی ساده | 桃姐 "Táo Jiě" |
| ۲۰۱۲ |  پارک هه ایل | جنگ کمان‌ها | 최종병기 활 Choechongp'yŏngki Hwal |
| ۲۰۱۲ |  کوجی یاکوشو | خاطرات مادر من | わが母の記 Waga Haha no Ki |
| ۲۰۱۳ |  [ [ادی گارسیا]] | Bwakaw | Bwakaw |
| ۲۰۱۳ |  جوزف چانگ | دوست دختر، دوست پسر | 女朋友。男朋友 |
| ۲۰۱۳ |  چوی مین سیک (بازیگر) | گانگستر بی‌نام: قوانین زمان | 범죄와의 전쟁 Bumchoiwaui Junjaeng |
| ۲۰۱۳ |  تونی لیانگ کا-فای | جنگ سرد (فیلم ۲۰۱۲) | 寒戰 |
| ۲۰۱۳ |  لیو یه | شام آخر (فیلم ۲۰۱۲) | 王的盛宴 |
| ۲۰۱۴ |  [ [عرفان خان]] | ظرف ناهار | ظرف ناهار |
| ۲۰۱۴ |  ماساهارو فوکویاما | مثل پدر، مثل فرزند | そして父になる سوشیته چیچی نی نارو |
| ۲۰۱۴ |  لی کانگ-شنگ | سگهای ولگرد (فیلم ۲۰۱۳) | سگهای ولگرد (فیلم ۲۰۱۳) |
| ۲۰۱۴ |  تونی لیانگ | استاد بزرگ (فیلم) | 一代宗師 |
| ۲۰۱۴ |  سونگ کانگ هو | وکیل مدافع (فیلم ۲۰۱۳) | 변호인 "Byeonhoin" |
| ۲۰۱۵ |  [ [لیائو فان]] | زغال‌سنگ سیاه، یخ نازک | 白日焰火 |
| ۲۰۱۵ |  چوی مین سیک (بازیگر) | دریاسالار: خط خروشان | 명량 |
| ۲۰۱۵ |  ریو کاسه | تپه آزادی | 자유의 언덕 |
| ۲۰۱۵ |  شان لائو | Overheard 3 | 竊聽風雲۳ |
| ۲۰۱۵ |  ایتن جوآن | Paradise in Service | 軍中樂園 |
| ۲۰۱۵ |  تاکرو ساتو | شمشیرزن دوره‌گرد: افسانه پایان می‌یابد | るろうに剣心 伝説の最期編 |
| ۲۰۱۶ |  لی بیونگ هون (بازیگر) | نفوذی‌ها | "' 내부자들 |
| ۲۰۱۶ |  جان آرسیلا | Heneral Luna |  |
| ۲۰۱۶ |  ماساتوشی ناگاسه | لوبیای شیرین | あん |
| ۲۰۱۶ |  فنگ شیائوگانگ | Mr. شش | 老炮兒 |
| ۲۰۱۶ |  دانی این | ایپ من ۳ | 葉問۳ |
| ۲۰۱۷ |  [ [تادانابو آسانو]]'|style="background:#B0C4DE;"|Harmonium | 淵に立つ |  |
| ۲۰۱۷ |  مایکل هویی | Godspeed | 一路顺风 |
| ۲۰۱۷ |  گونگ یو | قطار بوسان | 부산행 |
| ۲۰۱۷ |  فان وی | آقای مشکلی نیست | 不成问题的问题 |
| ۲۰۱۷ |  ریچی جن | Trivisa | 树大招风 |
| ۲۰۱۸ |  لوئیس کو | پارادوکس (فیلم ۲۰۱۷)' | 杀破狼・贪狼 |
| ۲۰۱۸ |  کیم یون سوک | ۱۹۸۷: وقتی روز فرا می‌رسد | ۱۹۸۷ |
| ۲۰۱۸ |  Sukollawat Kanarot | ملیلا: گل خداحافظی |  |
| ۲۰۱۸ |  راجکومار رائو | نیوتن (فیلم) |  |
| ۲۰۱۸ |  Duan Yihong | طوفان در حال ظهور | 暴雪将至 |
| ۲۰۱۹ |  کوجی یاکوشو | خون گرگ‌ها' | 孤狼の血 |
| ۲۰۱۹ |  یو آه-این | سوزاندن (فیلم ۲۰۱۸) | 버닝 |
| ۲۰۱۹ |  Xu Zheng | مرگ برای زنده ماندن | 我不是藥神 |
| ۲۰۱۹ |  آرون کووک | پروژه گوتنبرگ (فیلم) | 無雙 |
| ۲۰۱۹ |  رانبیر کاپور | سانجو |  |