جنگ دنیاها (فیلم ۲۰۰۵)
تولید > طراحی و جلوه‌های بصری

Industrial Light & Magic شرکت اصلی جلوه‌های ویژه فیلم بود. در حالی که اسپیلبرگ قبلاً از رایانه برای کمک به تجسم سکانس‌ها در پیش تولید استفاده کرده بود، اسپیلبرگ گفت: «این اولین فیلمی است که من واقعاً با استفاده از رایانه برای انیمیشن تمام استوری بوردها کار کردم.» به دوستش جورج لوکاس. به منظور حفظ واقع گرایی، استفاده از نماهای تصویری تولید شده توسط کامپیوتر و صفحه آبی محدود بود، و بیشتر جلوه‌های دیجیتال با فیلم‌های مینیاتوری و لایو اکشن ترکیب می‌شدند.
طراحی سه‌پایه‌ها توسط اسپیلبرگ به عنوان «برازنده» توصیف شد، با هنرمندی داگ چیانگ که اشکال حیات آبزی را تکرار می‌کند. در همان زمان، کارگردان طرحی می‌خواست که نمادین باشد و در عین حال ادای احترامی به سه‌پایه‌های اصلی داشته باشد، و همچنین ترسناک باشد تا مخاطب بیشتر از خود وسیله نقلیه به بیگانگان داخل آن علاقه نشان ندهد. خدمه جلوه‌های بصری سعی کردند عناصر ارگانیک و مکانیکی را در تصویر سه‌پایه ترکیب کنند و با توجه به «تضاد» داشتن یک سر بزرگ تانک مانند که توسط پاهای نازک و انعطاف‌پذیر حمل می‌شود، مطالعات گسترده‌ای را برای باورپذیری حرکات وسیله نقلیه انجام دادند. راندال ام. دوترا، انیماتور، خود این حرکات را دارای یک «شناوری زمینی» می‌دانست، به این معنا که آنها روی خشکی راه می‌رفتند اما جریان آبی داشتند، و اسپیلبرگ سه‌پایه‌ها را مانند «رقصنده‌های باله ترسناک» توصیف کرد. بیشتر عناصر بیگانه حول عدد سه می‌چرخیدند - سه‌پایه دارای سه چشم بود، و وسیله نقلیه و بیگانگان هر دو دارای سه اندام اصلی با سه انگشت بودند.
ناظر جلوه‌های بصری، پابلو هلمن، به تصویر کشیدن مقیاس سه‌پایه را چالش‌برانگیز می‌دانست، با توجه به اینکه «استیون می‌خواست مطمئن شود که این موجودات ۱۵۰ فوت قد دارند»، زیرا قد ولز در رمان توصیف شده بود. بیگانگان خود طرح‌هایی بر اساس چتر دریایی، با حرکات الهام گرفته از قورباغه‌های درختی چشم قرمز، و کیفیت دوزیستان به ویژه روی پوست مرطوب داشتند. برای هدایت بازیگران در صحنه زیرزمین از یک بیگانه استایروفوم به عنوان پایه استفاده شد. اسپیلبرگ در جریان مرگ‌های Heat-Ray هیچ خون یا گودی نمی‌خواست. به قول هلمن، «این قرار بود یک فیلم ترسناک برای بچه‌ها باشد». بنابراین گروه افکت‌ها به تبخیر اجساد رسیدند، و با توجه به اینکه به دلیل پیچیدگی اثر و زمان‌بندی، نمی‌توان آن را کاملاً دیجیتالی کرد، گرد و غبار زنده در کنار جذب پرتوهای CGI و ذرات استفاده شد. پرندگان دیجیتال در بیشتر صحنه‌ها از سه‌پایه‌ها پیروی می‌کردند تا نمادی از حضور مرگ باشند، که چیانگ آن را با کرکس‌ها مقایسه کرد و افزود: «شما نمی‌دانید که آیا این پرندگان به خطر می‌روند یا از آن دور می‌شوند، آیا باید آنها را دنبال کنید یا فرار کنید.
در طول صحنه ای که مینی ون ربوده شده توسط یک اوباش مورد حمله قرار می‌گیرد، یانوش کامینسکی و اسپیلبرگ نورهای تعاملی زیادی می‌خواستند، بنابراین آنها انواع مختلفی از چراغ‌ها، از جمله لامپ‌های کلمن، فانوس‌های نفتی، چراغ قوه و ماگ لایت را اضافه کردند. خدمه IL&M اعتراف کردند که تخریب پل Bayonne سخت‌ترین صحنه ای بود که با استفاده از ترکیبی از جلوه‌های CGI و عناصر زنده اکشن، و یک ضرب الاجل چهار هفته ای ساخته شد تا بتوان از شات در تریلر Super Bowl استفاده کرد. صحنه در ابتدا فقط یک پمپ بنزین در حال انفجار بود، اما سپس اسپیلبرگ پیشنهاد داد که پل را نیز منفجر کنند. این صحنه شامل تیراندازی سه‌پایه‌ها از Heat-Ray به سمت مینی ون و فرار مینی ون از آن شامل لایه‌های CGI زیادی برای کار بود. بیش از ۵۰۰ افکت CGI در فیلم استفاده شد.
طراح لباس، جوآنا جانستون، ۶۰ نسخه مختلف از ژاکت چرمی ری را خلق کرد تا درجاتی را که او از ابتدای سفر تا انتها تحت تأثیر هوا قرار گرفته است، نشان دهد. جانستون توضیح می‌دهد: "او با ژاکت، یک هودی و دو تی شرت شروع می‌کند." جانستون خاطرنشان می‌کند: یکی از لباس‌های داکوتا فانینگ که اهمیت ویژه ای پیدا می‌کند کیف اسب اسطوخودوس او است: "من می‌خواستم او چیزی داشته باشد که به او احساس امنیت کند، چیز کوچکی که بتواند با آن بخوابد و روی صورتش بگذارد." "این کیف اسب اسطوخودوس بود. ما آن را روی یک روبان بستیم و داکوتا آن را به بدنش آویزان کرد، بنابراین همیشه همراه او بود." جانستون برای تقلید ناخودآگاه پدرش به رابی لباس پوشید.