stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روزهای خوش (نمایشنامه)
محيط نمايش

وینی در «تپه‌ای کم‌ارتفاع» دفن شده است، «نماد مادر زمین که همه دیگر نمادهای مادر زمین را به پایان می‌رساند». او در سیل بی‌پایان نوری زندگی می‌کند که هیچ گریزی از آن نیست: حتی چتر آفتابی که در مقطعی باز می‌کند آتش می‌گیرد و او را بدون هیچ حفاظی رها می‌کند. ما متوجه می‌شویم که او همیشه این‌گونه دفن نشده بوده، اما هرگز نمی‌فهمیم که چگونه در این وضعیت به دام افتاده است.
تعدادی پیشنهاد برای توضیح منبع اصلی تصاویر نمایش ارائه شده است. جیمز نولسن تصاویر فیلم سگ اندلسی اثر لوئیس بونوئل در سال ۱۹۲۸ یا عکسی از انگس مک‌بین از فرانسیس دی را پیشنهاد کرده است.
بکت می‌خواست صحنه دارای «حداکثر سادگی و تقارن» باشد، با «یک پرده عقب پومپی مصنوعی برای نشان دادن دشتی بدون وقفه و آسمانی که در دوردست به هم می‌رسند». او نوشت: «چیزی که باید کل صحنه، آسمان و زمین را توصیف کند، یک واقع‌گرایی احساسی ناموفق و کیفیت مضحک تقلید بد جدی است که در یک موزیکال درجه سه یا پانتومیم می‌بینید.»
صحنه یادآور کارت‌پستال‌های کنار دریاست: وینی در شن دفن شده و ویلی با دستمال گره‌خورده‌اش و کلاه قایقرانی‌اش حضور دارد. پرده پس‌زمینه مصنوعی، همچنین، شبیه پرده‌هایی است که عکاسان در مکان‌های تفریحی استفاده می‌کنند: تصویری از بدنی نقاشی‌شده روی یک تخته چوبی با سوراخی برای قرار گرفتن سر. حتی عنوان نمایش، روزهای خوش، عبارتی است که معمولاً هنگام یادآوری چنین تعطیلاتی استفاده می‌شود. جالب اینجاست که بکت روی این نمایش در حالی کار می‌کرد که در تفریحگاه ساحلی فولکستون انگلستان اقامت داشت، در طول دو هفته‌ای که موظف بود پیش از ازدواج رسمی با سوزان در این منطقه حضور داشته باشد.
این نمایش همچنین یادآور سالن‌های موسیقی است. کلاه قایقرانی ویلی که به‌طور «زاویه‌دار و کج»  بر سر دارد، شخصیت او را به‌وضوح در سنت سالن موسیقی قرار می‌دهد، همان‌طور که لباس رسمی او در نیمه دوم نمایش. به‌طور تاریخی، کلاه‌های قایقرانی تا حدود دهه ۱۹۲۰ به‌عنوان پوشش سر مد بودند، اما از آن زمان آفتاب‌گرفتن محبوبیت یافت؛ پیش از این، معمولاً زنان با استفاده از چترهای آفتابی برای محافظت از پوست سفیدشان در برابر پرتوهای مضر خورشید دیده می‌شدند.
درونمایه

این نمایشنامه، با وینی که در زمین دفن شده و ویلی که روی آن می‌خزد، به‌وضوح عجیب است. بکت می‌گوید: «عجیب‌بودن، شرط لازم نمایش و گرفتاری وینی در آن بود.» او در تمرین‌های برلین گفت: «در این نمایش، ترکیبی از عجیب و عملی، رازآمیز و واقعی وجود دارد. این نقطه کلیدی کمدی و تراژدی آن است.»
پرسش «این به چه معناست؟» در نمایش توسط رهگذری به نام آقای شاور (یا کوکر) بیان می‌شود. بکت در نامه‌ای به آلن اشنایدر این مسئله را توضیح داده است:
وینی با تلخی می‌گوید: «چرت‌وپرت همیشگی». اما خانم شاور پاسخی غیرمستقیم می‌دهد: «ایده تو چیست؟ منظورت چیست؟»
این نمایش در برابر پاسخ‌دادن مقاومت می‌کند. وقتی کی بویل از بکت پرسید چرا ویلی به سمت وینی دست دراز می‌کند، او پاسخ داد:
بااین‌حال، استعاره اصلی نمایش روشن است: وینی به‌طور اجتناب‌ناپذیری در شن‌های زمان و ناامیدی فرو می‌رود.
ساختار دو پرده‌ای نمایش، گذر زمان را تأکید می‌کند. پرده دوم تاریک‌تر از پرده اول است و وینی از این آگاه است: «این‌که همیشه همان چیزی باشی که هستی—و این‌قدر تغییر کرده باشی از آن‌چه بودی.» در پرده دوم او دیگر نمی‌تواند تصور کند که تسکینی وجود داشته باشد، و دیگر نمی‌تواند دعا کند، همان‌طور که در آغاز نمایش انجام می‌داد. اگرچه همچنان عبارت «روز خوش» را به زبان می‌آورد، اما دیگر باعث لبخند او نمی‌شود.
این نمایش، مانند زندگی، دارای زیرمتن قوی جنسی است. «در اجرای روزهای خوش سال ۱۹۷۹، بکت به‌طور خاص بر جذابیت فیزیکی [بیلی] وایتلاو تأکید کرد... جایی که بیشتر وینی‌ها، مانند پگی اشکروفت و آیرین ورث، ظاهری مادرانه داشتند، بکت وینیِ وایتلاو را به یک افسونگر تبدیل کرد، با لباسی مشکی و یقه باز، چشمانی خیره‌کننده، رژ لبی اغراق‌آمیز... زنی که اگرچه دیگر جوان نیست، همچنان بعدی قدرتمند از جذابیت جنسی دارد.» خاطرات او اغلب رنگ‌وبوی جنسی دارند: نشستن روی زانوی چارلی هانتر، اولین بوسه‌اش، دو توپ، برخوردی در انبار ابزار، و زمانی که ویلی کارت‌پستال اروتیک را به او می‌دهد، او وقت می‌گذارد تا آن را بررسی کند، پیش از اینکه با تظاهر به ناراحتی آن را بازگرداند. داستانی که از کنجکاوی جنسی دختربچه‌ای به نام میلدرد (نام اولیه وینی توسط بکت) تعریف می‌کند نیز واقعاً نگران‌کننده است.
یک موش، از نظر فرویدی، نمادی فالیک است و شخصیت‌های بکت اغلب به‌صورت سوم‌شخص خودزندگی‌نامه‌گونه صحبت می‌کنند. همچنین عروسک گردنبندی مرواریدی دارد، مانند خود او. این به این معنا نیست که کودک وحشت‌زده (درصورتی‌که داستان تمثیلی باشد) به همسر سرد تبدیل شده است؛ او درباره روابط جنسی به‌خوبی صحبت می‌کند و نسخه‌های اولیه نمایش حتی نشان می‌دهند که زندگی جنسی آن‌ها در طول سال‌ها کاهش یافته است. به‌نظر می‌رسد که روابط جنسی بین او و ویلی—که در انگلیسی رایج به‌عنوان استعاره‌ای برای آلت مردانه استفاده می‌شود—از دید او کمبود داشته است:
شاید به همین دلیل است که او با یادآوری مردان دیگر او را اذیت می‌کند، تا او را از نظر جنسی و تخیلی تحریک کند. نمایش پر از کنایه‌های جنسی است. «و این رابطه جنسی است که مسئول ادامه زندگی است، که انسان را به‌طور اجتناب‌ناپذیری به رنج می‌کشاند. کنایه‌های جنسی در تضاد با تصاویر عقیم یا "نابودی" قرار دارند.»
زبان

بسیاری از شوخی‌های نمایش بازی با زبان هستند. یک شوخی تکرارشونده درباره نوشته روی مسواک وینی است. او برای خواندن آن تلاش می‌کند و ابتدا کلمه «خالص» را می‌بیند و سپس به تدریج صفت‌های بیشتری را می‌خواند اما هرگز به اسم کلیدی نمی‌رسد. وقتی بالاخره متوجه می‌شود که از «موی زبر خوک» ساخته شده است، از ویلی می‌خواهد "خوک" را تعریف کند. تعریف ویلی («خوک نر اخته‌شده. پرورش‌یافته برای ذبح») خلاصه‌ای از وضعیت او را نشان می‌دهد. آن‌ها کلمه غیرمعمول‌تر را نادیده می‌گیرند: «موهای زبر» (setae) موهای سختی هستند که هدفشان در کرم، گرفتن سطح و کمک به حرکت بدون عقب رفتن است.
وینی برای به یاد آوردن نقل‌قول‌هایی از متون کلاسیک تلاش می‌کند، درحالی‌که نقل‌قول‌های ویلی از مطبوعات عامه‌پسند هستند:
حرف‌زدن دلیل وجودی وینی است؛ کلمات از او به شکلی بی‌پایان جاری می‌شوند. او از «کلیشه‌ها برای عایق‌بندی [خود] در برابر سختی‌های زندگی» استفاده می‌کند. در متون بکت، زبان جهان را پنهان می‌کند و با جدا کردن فرد، تسلی می‌بخشد. «به‌طور کلی، در جهان بکت زبان وسیله‌ای برای انتقال معنا نیست، بلکه مرهمی برای زخم‌های زندگی است.»
آهنگ پایانی نمایش یک والس دونفره به نام «من تو را این‌قدر دوست دارم» از اپرای بیوه‌ی شاد است.
ترجمه به فارسی

«روزها خوش» تا کنون سه بار به فارسی برگردانده شده است؛ نخستین ترجمه به دست م‍ن‍ی‍ژه‌ ک‍ام‍ی‍اب‌ و ح‍س‍ن‌ ب‍ای‍رام‍ی به سال ۱۳۴۸، پس از آنان‌ نجف دریابندری در نمایشنامه‌های بکت در سال ۱۳۴۷ (انتشارات نیل) انجام شد و سال‌ها بعد (۱۴۰۳) مهدی نوید (نشر چشمه) ترجمه‌ی دیگری از این اثر عرضه کرد.
راسل مارتین (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 مارتین در ۲۰۱۹:  مارتین در ۲۰۱۹
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  راسل کنت الکساندر مارتین
زادروز:  ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  برایتون، انگلستان
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱٫۸۳ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  برایتون اند هوو آلبیون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴ |  لوس |   |   |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۸ |  وایکام واندررز |  ۱۱۶ |  (۵) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  پیتربورو یونایتد |  ۵۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← نوریچ سیتی (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۸ |  نوریچ سیتی |  ۲۷۸ |  (۱۶) |
| ۲۰۱۸ |  ← رنجرز (قرضی) |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  والسال |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  میلتون کینز دونز |  ۲۴ |  (۲) |
| مجموع |   |  ۵۰۹ |  (۲۵) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱–۲۰۱۷ |  اسکاتلند |  ۲۹ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۹–۲۰۲۱:  میلتون کینز دونز
۲۰۲۱–۲۰۲۳:  سوانزی سیتی
۲۰۲۳–۲۰۲۴:  ساوت‌همپتون
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ اکتبر۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۲۲ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ اکتبر۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۲۲ (UTC)
راسل کنت الکساندر مارتین (انگلیسی: Russell Kenneth Alexander Martin؛ زادهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۶) بازیکن سابق فوتبال و مربی کنونی اهل بریتانیا است.
سلکتین

| سلکتین | سلکتین |
| --- | --- |
ساختار کریستالی پی-سلکتین در اتصال به قند با استفاده از بلورشناسی پرتو ایکس.: ساختار کریستالی پی-سلکتین در اتصال به قند با استفاده از بلورشناسی پرتو ایکس.
شناسه‌ها: شناسه‌ها
نماد: Selectin
اینترپرو: IPR002396
Membranome: 12
سلکتین‌ها (انگلیسی: Selectins) یک خانواده بزرگ از سلول‌های چسبندگی سلول موسوم به CAMs هستند. تمامی سلکتین‌ها در واقع گلیکوپروتئین‌های تراغشایی تک‌رشته‌ای هستند خواص مشابه با «لکتین‌های نوع سی» دارند و علت آن تشابه ریشهٔ انتهایی آمینی و مکان‌های اتصال وابسته به کلسیم مرتبط است. سلکتین‌ها به گروه‌های عاملی قندی می‌چسبند و به همین سبب نوعی لکتین محسوب می‌شوند که پروتئین چسبندگی سلول است و به پلیمرهای قندی اتصال می‌یابد.
انواع

سه نوع سلکتین اصلی عبارتند از:
ئی-سلکتین (در سلول‌های لایه درون‌رگی) - بجز در عروق بسیار کوچک پوست، ئی-سلکتین‌ها در شرایط معمولی بیان نمی‌شوند؛ اما به‌واسطهٔ سیتوکین‌های التهاب‌زا ساخت و ترشح‌شان تحریک می‌شود.
ال-سلکتین (در گلبول‌های سفید) - کوچکترین سلکتین است و در تمامی گرانولوسیت‌ها و مونوسیت‌ها و بیشتر لنفوسیت‌ها بیان می‌شود.
پی-سلکتین (در پلاکت‌ها سلول‌های لایه درون‌رگی) - بزرگترین سلکتین است و در ریزدانه‌های آلفای پلاکت‌ها و همچنین اجسام وایبل-پالاد در لایه درون‌رگی ذخیره می‌شود و در صورت فعال‌شدن سلول‌های جدار درون‌رگی یا پلاکت‌ها، به سطح سلول هدایت می‌شود.
اهمیت بالینی

اینک مشخص گشته که سلکتین‌ها احتمالاً در بروز التهاب و پیشرفت سرطان نقش دارند. سلول‌های سرطانی با استفاده از مکانیسم‌های پیچیدهٔ وابسته به سلکتین‌ها برای متاستاز دوردست به سایر نقاط بدن استفاده می‌کنند و مشخصات گلبول‌های سفید را «تقلید» می‌کنند.
پژوهش‌ها

یکی از دلایل اصلی پوکی استخوان، فقدان استئوبلاست‌ها در استخوان است. از آنجایی که این سلول‌های استخوان‌ساز از یاخته‌های بنیادی حاصل می‌شود، دانشمندان امیدوارند تا با افزون این یاخته‌ها به مغز استخوان، پوکی استخوان را درمان کنند. به‌همین سبب، استفاده از سلکتین‌ها برای درمان پوکی استخوان در دست تحقیق و بررسی است. پژوهش‌گران راهی یافته‌اند تا از سلکتین‌ها برای هدایت یاخته‌های بنیادی از دستگاه گردش خون به مغز استخوان استفاده کنند.
آسپاس

| آسپاس | آسپاس |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: اقلید
بخش: سده
دهستان: آسپاس
جمعیت: ۲۰۱۶ نفر (سرشماری ۹۵)
آسپاس (اقلید)، روستایی از توابع بخش سده شهرستان اقلید در استان فارس ایران است. این منطقه مسکونی در ۱۵۰ کیلومتری شمال شرقی شیراز قرار دارد. ساکنین امروز آسپاس از اقوم لر ایران می‌باشند.
نامگذاری

آسپاس واژه ای کهن بمعنای تک نگهبان می باشد که از دو بخش آس (تک و یگانه)  +  پاس (نگهبان و پاسدار) تشکیل شده است.
علت نامگذاری:
آسپاس دشت پهناوری است که چهار طرف دور تا دور آن را کوههای زاگرس احاطه کرده اند، از سمت شرق از طریق کوه گردنه خرسی به پاسارگاد و شهر باستانی پارسه متصل میشود. پاسارگاد روزگاری پایتخت امپراطوری بزرگ هخامنشیان بوده از این رو نگهبانی و محافظت از پاسارگاد و اطراف آن از حساسیت و اهمیت بالایی برخوردار بوده است. دشت آسپاس که چسبیده به پایتخت امپراطوری هخامنشی بوده بخاطر موقعیت طبیعی و جغرافیایی خاصش تنها با یک پاسدارخانه یا برجک نگهبانی که در بالاترین نقطه آن دشت بوده (بالای کوه شهرآشوب) محافظت و نگهبانی میشده است به همین خاطر اینجا را آسپاس یا تک نگهبان نامیده اند.
جمعیت

این روستا در دهستان آسپاس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۶۹ نفر (۴۸۱خانوار) بوده‌است.
پرچم جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاربرد: پرچم‌های زمینی و دریایی شهروندی و کشوری
تناسب: ۱:۲
پذیرفته‌شده: ۲۴ ژانویه ۱۹۵۳
 :  
پرچم جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی در ۲۴ ژانویه ۱۹۵۳ پذیرفته شد.
بائو دای

بائو دای، واپسین پادشاه ویتنام.
بائو دای (ویتنامی: Bảo Đại) (زاده ۲۲ اکتبر ۱۹۱۳ – درگذشته ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۷) آخرین امپراتور سلسلهٔ نگوین در ویتنام و در واقع آخرین پادشاه ویتنام بود.
زندگی‌نامه

او در سال ۱۹۲۶ به پادشاهی رسید و تحت حمایت فرانسه و ژاپن تا پایان جنگ جهانی دوم به سلطنت ادامه داد و در این هنگام، به سال ۱۹۴۵، توسط ویت مین به بیرون رانده شد.
او در سال ۱۹۴۹ به ویتنام برگشت تا رئیس دولتی شود که فرانسوی‌ها در مقابل دولت کمونیستی هو شی مین تشکیل داده بودند. پس از جداسازی ویتنام در ۱۹۵۴، بائو تا سال بعد که توسط رئیس‌جمهور انگو دین دیم عزل شد، پادشاه باقی‌ماند.
پس از عزل او تا آخر عمر در تبعید زندگی کرد.
مونونگاویروس‌سانان

| Mononegavirales | Mononegavirales |
| --- | --- |
Vesicular stomatitis virus (VSV) virion and Mononegavirales genomes: Vesicular stomatitis virus (VSV) virion and Mononegavirales genomes
طبقه‌بندی ویروس‌ها : طبقه‌بندی ویروس‌ها 
Virus group:: Group V ((-)ssRNA)
راسته:: Mononegavirales
Families: Families
 see text:  see text
مونونگاویروس‌سانان (به لاتین: Mononegavirales)، دسته‌ای از ویروس‌های آران‌ای رشته منفی با ژنوم یکپارچه هستند. برخی از اعضای رایج این راسته عبارت‌اند از: ویروس ابولا، ویروس سین‌سیشیال تنفسی، سرخک، ویروس اوریون، ویروس نیپا و ویروس هاری. همهٔ این ویروس‌ها باعث بیماری قابل توجهی در انسان می‌شوند. بسیاری از پاتوژن‌های مهم دیگر جانوران و گیاهان غیرانسانی نیز در این گروه قرار دارند. این راسته شامل یازده خانوادهٔ ویروس است: آرتوویریده، بورناویریده، لیسپیویریده، فیلوویریده، مایموناویریده، نیامیویریده , پارامیکسوویریده، پنوموویریده، رابدوویریده، سانیویریده و Xinmoviridae.
واژه‌شناسی

مونونگاویروس‌سانان (تلفظ: ‎/ˌmɒnəˌnɛɡəviˈrɑːlɪz/‎ MON-ə-NEG-ə-vee-RAH-liz) یک تاکسون ویروس‌شناسی است که در سال ۱۹۹۱ ایجاد شد و در ۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۲۰۰۰، ۲۰۰۵، ۲۰۱۱، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ اصلاح شد، نام مونونگاویروس‌سانان از صفت یونانی باستان μóνος monos که اشاره به ژنوم تک‌جانبی و تک‌رشته‌ای اکثر آن‌ها دارد. فعل لاتین negare اشاره به قطبیت منفی این ژنوم‌ها و پسوند طبقه‌بندی -virales نیز به راستهٔ ویروس اشاره دارد.
ویژگی‌ها

یک ویروس عضوی از راستهٔ مونونگاویروس‌سانان است اگر
ژنوم آن یک آران‌ای خطی، به‌طور معمول (اما نه همیشه) بدون قطعه، تک‌رشته‌ای و غیر عفونی با قطبیت منفی است. دارای انتهای ۳' و ۵' مکمل معکوس است. و به‌طور کووالانسی به پروتئینی مرتبط نیست.
ژنوم آن دارای مرتبه ژنی مشخصه 3'-UTR - ژن‌های پروتئین هسته - ژن‌های پروتئین پوششی - ژن آران‌ای پلیمراز وابسته به آران‌ای - 5'-UTR (3'-NPMGL-۵') است (البته استثناهایی وجود دارد).
۵ تا ۱۰ آران‌ای پیام‌رسان متمایز از ژنوم خود را از طریق رونویسی متوالی قطبی از یک پروموتر منفرد واقع در انتهای '۳ ژنوم تولید می‌کند. آران‌ای‌های پیام‌رسان ۵' پوشیده و پلی‌آدنیله هستند.
با سنتز آنتی‌ژنوم کامل تکثیر می‌شود.
ریبونوکلئوکپسیدهای مارپیچ عفونی را به عنوان الگوهایی برای سنتز آران‌ای‌های پیام‌رسان، آنتی‌ژنوم‌ها و ژنوم‌ها تشکیل می‌دهد.
یک آران‌ای پلیمراز وابسته به آران‌ای (آردی آر پی، L) را کد می‌کند که بسیار همولوگ با سایر مونونگاویروس‌ها است.
معمولاً (اما نه همیشه) ویریون پوششی با جرم مولکولی ‎×۱۰۶ 106 تولید می‌کند.
چرخهٔ زندگی

چرخهٔ زندگی مونونگاویروس‌ها با اتصال ویریون به گیرنده‌های سطح سلولی خاص آغاز می‌شود و به دنبال آن ادغام پوشش ویریون با غشای سلولی و انتشار همزمان نوکلئوکپسید ویروس در سیتوزول انجام می‌شود. ویروس آردی آر پی تا حدی نوکلئوکپسید را می‌پوشاند و ژن‌ها را به آران‌ای‌های پیام‌رسان رشته‌ای مثبت رونویسی می‌کند، که سپس به پروتئین‌های ساختاری و غیرساختاری ترجمه می‌شوند.
مونونگاویروس آردی آر پیs به یک پروموتر منفرد که در انتهای ۳' ژنوم قرار دارد متصل می‌شود. رونویسی یا پس از یک ژن خاتمه می‌یابد یا به ژن بعدی در پایین دست ادامه می‌یابد. این به این معنی است که ژن‌های نزدیک به انتهای ۳ ژنوم با بیشترین فراوانی رونویسی می‌شوند، در حالی که ژن‌هایی که در انتهای ۵ هستند کمترین احتمال رونویسی را دارند؛ بنابراین ترتیب ژن یک شکل ساده اما مؤثر از تنظیم رونویسی است. فراوان‌ترین پروتئین تولید شده، نوکلئوپروتئین است که غلظت آن در سلول تعیین می‌کند که آردی آر پی از رونویسی ژن به همانندسازی ژنوم تغییر کند.
همانندسازی منجر به آنتی‌ژنوم‌های تمام قد و رشته مثبت می‌شود که به نوبهٔ خود به نسخه‌های ژنوم نسل ویروس رشته منفی رونویسی می‌شوند. پروتئین‌های ساختاری و ژنوم‌های تازه سنتز شده خود به خود جمع می‌شوند و در نزدیکی داخل غشای سلولی تجمع می‌یابند. ویریون‌ها از سلول جوانه می‌زنند و پوشش خود را از غشای سلولی که از آن جوانه می‌زنند به دست می‌آورند. سپس ذرات بالغ، سلول‌های دیگر را برای تکرار چرخه آلوده می‌کنند.
باستان‌ویروس‌شناسی

مونونگاویروس‌ها سابقه‌ای دارند که به چندین ده میلیون سال قبل بازمی‌گردد. فسیل‌های مونونگاویروس به شکل ژن‌های مونونگاویروس یا قطعات ژنی ادغام شده در ژنوم پستانداران کشف شده‌اند. به عنوان مثال، «فسیل‌های» ژن بورناویروس در ژنوم خفاش‌ها، ماهی‌ها، خرگوش‌های کوهی، کیسه‌داران، نخستی‌سانان، جوندگان، نشخوارکنندگان و فیل‌ها شناسایی شده‌اند. «فسیل‌های» ژن فیلوویروس در ژنوم خفاش‌ها، جوندگان، تیغ‌پشت‌ها، حشره‌خوارها و کیسه‌داران شناسایی شده است. یک «فسیل» ویروس Midway در ژنوم گورخرماهی یافت شد. در نهایت، فسیل‌های رابدوویروس در ژنوم سخت‌پوستان، پشه‌ها، کنه‌ها و گیاهان یافت شد.
طبقه‌بندی

سازماندهی ژنوم و سنتز آران‌ای مونونگاویروس‌سانان
چرخه زندگی وزیکولوویروس‌ها
درخت فیلوژنتیک مونونگاویروس‌سانان
ژرار کارامارو

| ژرار کارامارو | ژرار کارامارو |
| --- | --- |
نام اصلی: Gérard Caramaro
زاده: ۱۹۵۳ ‏(۷۲ سال)
پیشه: شاعر و رمان‌نویس
ملیت: فرانسوی 
ژرار کارامارو (به فرانسوی: Gérard Caramaro) شاعر و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه است.
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۹

Football match
فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۹ (انگلیسی: 2019 UEFA Champions League Final) مسابقه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸ و شصت و چهارمین دورهٔ این رقابت‌های باشگاهی است که زیر نظر یوفا برگزار شد و بیست‌وهفتمین فصل از تغییر فرمت جام باشگاه‌های اروپا به لیگ قهرمانان اروپا بود. این بازی در ۱ ژوئن ۲۰۱۹ در ورزشگاه متروپولیتانو واقع در مادرید، اسپانیا برگزار شد.
همچنین این مسابقه با توجه به کشته شدن خوزه آنتونیو ریس بازیکن پیشین آرسنال در یک حادثه رانندگی در همان روز با یک دقیقه سکوت آغاز شد.
در این دیدار باشگاه فوتبال لیورپول با نتیجه دو بر صفر مقابل باشگاه فوتبال تاتنهام به برتری دست یافت و قهرمان این دوره از مسابقات شد.
باشگاه‌ها

این مسابقات از سال ۱۹۹۳ به روال کنونی لیگ قهرمانان برگزار می‌گردد.
| تیم | دیدارهای فینال پیشین (اعداد پررنگ نشان دهنده قهرمانی) |
| --- | --- |
 تاتنهام: بدون حضور
 لیورپول: ۸ مرتبه (۱۹۷۷، ۱۹۷۸، ۱۹۸۱، ۱۹۸۴، ۱۹۸۵، ۲۰۰۵، ۲۰۰۷، ۲۰۱۸)
محل برگزاری > ورزشگاه متروپولیتانو

مقالهٔ اصلی: ورزشگاه متروپولیتانو
ورزشگاه متروپولیتانو میزبان بازی خواهد بود. این ورزشگاه در شهر مادرید قرار دارد و به عنوان خانهٔ تیم فوتبال اتلتیکو مادرید، گنجایش ۶۷٬۸۲۹ تماشاگر را دارد.
برای پنجمین بار ورزشگاهی از شهر مادرید برای این فینال گزیده شده‌است. پیش از این هم فینال‌های ۱۹۵۷، ۱۹۶۹، ۱۹۸۰ و ۲۰۱۰ در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو واقع در مادرید برگزار شده‌اند.
مسیر تا فینال

همچنین ببینید: لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸
توجه: گل‌های فینالیست‌ها در سمت راست آمده‌اند. (خ: خانه، ب: بیرون از خانه)
مسابقه

۲۱:۰۰ ساعت تابستانی اروپای مرکزی
| تاتنهام  | ۰–۲ |  لیورپول |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش | صلاح  ۲' (پنالتی) اوریگی  ۸۷' |
تماشاگران: ۶۳٬۲۷۲
داور: دامیر اسکومینا (اسلوونی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             تاتنهام :              لیورپول 
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 بهترین بازیکن زمین:  ویرجیل فن دایک (لیورپول) کمک داوران:  Jure Praprotnik (اسلوونی)  Robert Vukan (اسلوونی)  داور چهارم:  آنتونیو متئو لائوس (اسپانیا)  کمک داور ویدئویی:  دنی ماکلی (هلند)  دستیاران کمک داور ویدئویی:  Pol van Boekel (هلند)  فلیکس زوایر (آلمان)  کمک داور ویدئویی آفساید:  Mark Borsch (آلمان):  قوانین مسابقه: ۹۰ دقیقه وقت معمول مسابقه.  ۳۰ دقیقه وقت اضافه در صورت لزوم.  در صورتی‌که همچنان مسابقه مساوی بود، تیم برنده با ضربات پنالتی مشخص خواهد شد.  هر تیم ۱۲ بازیکن ذخیره خواهد داشت.  در طول مسابقه هر تیم اجازه ۳ تعویض دارند و در وقت اضافه حق تعویض چهارم نیز خواهند داشت.
مسابقه > آمار

ورزشگاه متروپولیتانو در مادرید، اسپانیا میزبان بازی.
ساوریو کوستانتسو

| ساوریو کوستانتسو | ساوریو کوستانتسو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
ساوِریو کوستانتسو (ایتالیایی: Saverio Costanzo؛ زادهٔ ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۵) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خصوصی، تحت درمان، بالاخره سحر شد و دوست نابغه من اشاره نمود.
سلیمان‌کندی

| سلیمان‌کندی | سلیمان‌کندی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کردستان
شهرستان: سقز
بخش: مرکزی
دهستان: سرا
جمعیت: ۳۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سلیمان‌کندی روستایی از توابع بخش مرکزی در شهرستان سقز است که در استان کردستان ایران قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان سرا واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۰ نفر (۷۹ خانوار) بوده‌است.
پیشینه

سلیمان‌کندی متعلق به بیگ‌زاده‌ها (خوانین) فیض‌الله‌بیگی بوده‌است. از فیض‌الله بیگ نیای این خاندان به پسرش آقاشیر بیگ و از او به پسرش مصطفی‌بیگ و از او به پسرش عبدالله‌بیگ ملقب به افتخارالسلطان و معروف به ناهید رسید که نویسنده، ادیب و نقاش بود و در پایان سلطنت رضا شاه پهلوی و آغاز سلطنت محمدرضا شاه، سه دوره نمایندگی سقز و بانه را در مجلس شورای ملی به عهده داشت.
افتخارالسلطان در دوران جنگ جهانی اول نقش مهمی در آرامش منطقه ایفا کرد و مدتی هم حاکم سقز شد. او در همین روستای سلیمان‌کندی در سال ۱۳۲۴ خورشیدی درگذشت.
تیمو ورنر

تیمو ورنر (انگلیسی: Timo Werner؛ زادهٔ ۶ مارس ۱۹۹۶)  بازیکن فوتبال اهل آلمان است که به صورت قرضی برای باشگاه تاتنهام بازی می‌کند.
ورنر در سال ۲۰۱۳ جوانترین بازیکن باشگاه اشتوتگارت تبدیل شد که برای این تیم بازی می‌کند و گل می‌زند. همچنین جوانترین بازیکن آلمان است که در یک مسابقه مهم دو گل می‌زند.
ورنر اولین گل ملی خود را برای تیم ملی آلمان در سال ۲۰۱۷ به ثمر رساند، وی همچنین نقش زیادی در قهرمانی تیم آلمان در جام کنفدراسیون‌ها داشت و با زدن ۳ گل، برنده کفش طلایی تورنمنت شد.
حرفه باشگاهی > اشتوتگارت

ورنر محصول آکادمی اشتوتگارت است. در طول فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۲ در حالی که ۱۶ سال داشت به تیم زیر ۱۹ ساله‌های اشتوتگارت منتقل شد و در آنجا ۲۴ گل به ثمر رساند. در همان سال نیز برنده مدال طلای فریتز والتر زیر ۱۹ سال شد.
وی اولین بازی اروپایی خود را در فصل ۱۴–۲۰۱۳ در مقدماتی لیگ اروپا انجام داد. پس از انجام این کار وی به جوانترین بازیکن اشتوتگارت تبدیل شد که در یک مسابقه رسمی با ۱۷ سال و ۴ ماه و ۲۵ روز به میدان می‌رود. در هفته‌های بعد وی جوانترین بازیکن تاریخ بوندسلیگا و جام حذفی آلمان بود و همچنین با به ثمر رساندن اولین گل بوندسلیگایی خود مقابل اینتراخت فرانکفورت، جوانترین بازیکن تاریخ باشگاه خود شد که گل می‌زند. همچنین در یکی از بازی‌های تیمش مقابل تیم فرایبورگ، موفق به زدن دو گل شد و به جوانترین بازیکن بوندسلیگا تبدیل شد که در یک مسابقه دو گل به ثمر می‌رساند.
حرفه باشگاهی > آر بی لایپزیگ

در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۶، ورنر با باشگاه لایپزیگ قراردادی ۴ ساله امضا کرد. هزینه انتقال وی به لایپزیگ ۱۰ میلیون یورو بود و ورنر را به گران‌قیمت‌ترین بازیکن تاریخ لایپزیگ تبدیل کرد. وی جوانترین بازیکن در بوندسلیگا شد که با ۲۰ سال و ۲۰۳ روز به ۱۰۰ بازی برای باشگاهش می‌رسد. رکوردی که قبلاً به نام یولیان درکسلر ثبت شده بود. ورنر در فصل ۱۷–۲۰۱۶ با زدن ۲۱ گل، کمک زیادی به باشگاهش کرد تا برای اولین بار به لیگ قهرمانان اروپا برود.
در مارس ۲۰۱۸، ورنر با بازی مقابل باشگاه سابقش اشتوتگارت، به رکورد کارل هاینز کوربل یعنی ۱۵۰ بازی برای باشگاهش در بوندسلیگا رسید. در همان ماه وی با ثمر رساندن یکی از گلهای تیمش در پیروزی ۲–۱ برابر تیم بایرن مونیخ، توانست اولین پیروزی تیمش برای باشگاهی چون بایرن مونیخ کسب کند.
حرفه باشگاهی > چلسی

روز ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰ به صورت رسمی اعلام شد که تیمو ورنر با قراردادی ۵ ساله به ارزش ۵۳ میلیون یورو به چلسی پیوسته‌است.
تیم ملی

ورنر برای تمام رده‌های آلمان از زیر ۱۵ سالگی تا ۲۱ سالگی بازی کرد و در ۴۸ بازی در تمامی این رده‌ها، ۳۴ گل به ثمر رساند. در سال ۲۰۱۰ وی در اولین بازی ملی اش برای تیم زیر ۱۵ ساله‌های آلمان مقابل لهستان گلزنی کرد. ورنر بخشی از تیم نایب قهرمان تیم زیر ۱۷ ساله‌های المان در یورو ۲۰۱۲ بود.
ورنر در سال ۲۰۱۷ با دعوت یوآخیم لوو سرمربی تیم ملی بزرگسالان آلمان، برای اولین بار برای تیم ملی بازی کرد. در ۱۷ می ۲۰۱۷ نیز جزوی از تیم آلمان برای رقابت‌های جام کنفدرانسیون‌های ۲۰۱۷ بود. وی اولین گل ملی خود را در ۲۵ ژوئن مقابل کامرون در جام کنفدراسیون‌ها به ثمر رساند. چهار روز بعد، ورنر سومین گل تیمش را در نیم نهایی این جام برابر مکزیک به ثمر رساند. در ۲ ژوئیه که فینال جام کنفدراسیون‌ها بود، وی با دادن پاس گل به هم تیمی اش لارس اشتیندل به پیروزی تیمش برابر شیلی کمک کرد و با ۳ گل و ۲ پاس گل توانست کفش طلای این مسابقات را بدست آورد.
وی در لیست ۲۳ نفره نهایی تیم ملی آلمان برای جام جهانی ۲۰۱۸ نیز بود، اولین تجربه وی در جام جهانی مقابل مکزیک بود که با شکست ۰–۱ به همراه بود. ورنر در هر ۳ بازی آلمان در مرحله گروهی حضور داشت اما نتوانست گلی به ثمر برساند و آلمان نیز به‌طور غم‌انگیزی در مرحله گروهی برای اولین بار در تاریخ خود کنار رفت.
تیمور ورنر در لباس چلسی
غار شقبه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Location in the West Bank: Location in the West Bank
منطقه: جبال الخلیل
مختصات: ۳۱°۵۸′۵۵″ شمالی ۳۵°۰۲′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۸۱۹۴°شمالی ۳۵٫۰۴۳۶۱°شرقی﻿ / 31.98194; 35.04361
Grid position: 15420/15435 PAL
تاریخ: تاریخ
فرهنگ‌ها: فرهنگ ناتوفی
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
باستان‌شناسان: دورتی گارود
غار شقبه (انگلیسی: Shuqba cave)، یک محوطه باستانی در نزدیکی شهر شقبه در کرانه باختری، در استان رام‌الله و البیره، دولت فلسطین.
در سال ۲۰۱۳، این غار به همراه غار وادی نطوف در نزدیکی آن به فهرست آزمایشی یونسکو برای نامگذاری احتمالی به عنوان میراث جهانی اضافه شد.
فرهنگ ناتوفی – یک فرهنگ باستان‌شناختی منطقه شام (سرزمین) – به نام وادی نامگذاری شده است. همراه با غار شقبه نزدیک، وادی نطوف به عنوان یک یونسکو میراث جهانی در دولت فلسطین نامزد شده است.