عملیات مونگوس
پیشنهادها ترور > اواخر سال ۱۹۶۲تا سال ۱۹۶۳

با گذشت ماه‌های سال۱۹۶۲، ورونا تیمی متشکل از سه نفر را برای حمله به کاسترو ساخت. با این حال، این برنامه‌ها دو بار با گزارش بازرس کل با استناد به «شرایط داخل» لغو شد. سپس بحران موشکی اکتبر برنامه‌ها را به هم ریخت.نتیجه ای که هاروی از این موضوع گرفت این بود که «سه شبه نظامی هرگز به کوبا نرفتند». زمانی که به هاروی اطلاع داده شد که روزلی در فهرست نظارت اف‌بی‌آی قرار دارد، روابط بین روزلی و سیا از هم پاشید.
ریموند ال. گارتوف در تأملات خود در مورد بحران موشکی کوبا در سال ۱۹۸۷ نوشت که "تا ۸ نوامبر ایالات متحده به‌طور محسوسی اصرار خود را بر روی موضوعات مختلفی که توسط توافقنامه ۲۸ اکتبر کندی و خروشچف حل نشده بود، از جمله آنچه شوروی‌ها تنها می‌توانستند تلاشی برای عقب‌نشینی از آنچه، برای آنها، سؤال کلیدی باقی‌مانده بود ببینند: تضمین‌های آمریکا برای حمله نکردن به کوبا. در آن تاریخ، یک تیم خرابکاری عملیات مخفی کوبایی که از ایالات متحده اعزام شده بود، با موفقیت یک مرکز صنعتی کوبا را منفجر کرد. گارتوف گفت که خرابکاری قبل از توافق ۲۸ اکتبر برنامه‌ریزی شده بود و زمانی که دولت کندی متوجه شد که هنوز در حال انجام است، نمی‌توان آن را به یاد آورد. برای براندازی رژیم کاسترو.» چامسکی می‌گوید که طبق نامه دولت کوبا به دبیرکل سازمان ملل، این خرابکاری باعث کشته شدن چهارصد کارگر شد.
که قطعاً ممکن است مشاهده ریموند اِل گارتوف است، اما چنین تحریکات مستقیم از مردم کوبا و شوروی در تقابل با تعهد بحران موشکی-خنثی کردن هر دو جی اف کا برای حذف آمریکا فرار موشک مشتری از ترکیه در ازای خروج موشک شوروی از کوبا،و تلاش پس از بحران به سمت نزدیک شدن با کاسترو انجام شد.مبادله موشکی توسط بسیاری به‌عنوان یک معامله یکنواخت تلقی می‌شد که چهره هر ۲طرف را در هنگام در نظر گرفتن توانایی‌های هر یک برای رساندن یک حمله جدی به دیگری حفظ کرد.کندی متعاقباً به دنبال گفتگو با کاسترو برای معکوس کردن روابط تند دو ملت بود.در نتیجه تداوم سرپیچی سیا، تنش‌ها بین رئیس‌جمهور و آژانس که پس از تهاجم ناموفق به خلیج خوک‌ها تشدید شده بود، ادامه یافت.
دراوایل سال۱۹۶۳، سیا نقشه ای طراحی کرد تا لباس غواصی آلوده به قارچ و «آلودگی دستگاه تنفسی با باسیل سل» را برای کاسترو فراهم کند. این طرح هرگز اجرا نشد اما حدس زده می‌شود که یک لباس غواصی به‌‎قصد دادن آن به کاسترو خریداری شده‌است
روش‌های مختلف ترور دیگری که توسط سیا در نظر گرفته شده بود شامل انفجار صدف‌های دریایی، سر خوردن قرص‌های سمی از معشوق سابق، و قرار دادن او در معرض اقلام مسموم دیگر مانند خودکار و حتی بستنی بود. در کنار برنامه‌های ترور کاسترو، یکی از برنامه‌های حذف رولاندو کوبلا، قهرمان انقلابی کوبا بود. توطئه کوبلا به‌عنوان عملیاتی برای استخدام یکی از نزدیکان کاسترو برای انجام کودتا آغاز شد.
کمیته کلیسای سنای ایالات متحده در سال ۱۹۷۵ اعلام کرد که حداقل هشت توطئه جداگانه سازمان سیا برای ترور کاسترو را تأیید کرده‌است. فابیان اسکالانته، که مدت‌ها وظیفه حفاظت از جان کاسترو را بر عهده داشت، ادعا می‌کند که ۶۳۸ طرح ترور یا تلاش جداگانه سیا برای جان کاسترو وجود داشته‌است.
از آنجا که ترور کاسترو هدف مهم دولت کندی به نظر می‌رسید، افسانه ای در تاریخ آمریکا ایجاد شده‌است که کندی در فکر کشتن کاسترو وسواس داشت. با این حال، این درست نیست. در مقاله‌ای با عنوان «توطئه‌های ترور کاسترو» آمده‌است: «توطئه‌های سیا برای کشتن کاسترو قبل از پیروزی جان کندی در ریاست‌جمهوری آغاز شد و پس از مرگ او ادامه یافت»در گزارشی که توسط بازرس کل سیا در سال۱۹۶۷نوشته شد، او اعتراف کرد که این دلیل ماهیت خیالی بسیاری از تلاش‌ها برای ترور است. او همچنین گفت که هشدار داده‌است که ترور کاسترو لزوماً دولت را به روشی که می‌خواهد بی‌ثبات نمی‌کند. او فکر نمی‌کرد که ترور کاسترو کمک زیادی به رهایی کوبا از کنترل کمونیستی کند. او اشاره می‌کند که مردم بیش از حد بر روی ایده کشتن کاسترو متمرکز شده‌اند، در حالی که «رهایی از دست کاسترو» به معنای کشتن او نیست.
بسیاری از ایده‌های ترور توسط سیا در طی عملیات مونگوس مطرح شد. بدنام‌ترین آنها توطئه ادعایی سیا برای سرمایه‌گذاری بر عشق معروف کاسترو به سیگار با سر خوردن یک «سیگار در حال انفجار» بسیار واقعی و کشنده بود.در حالی که منابع متعدد طرح انفجار سیگار سیگار را به‌عنوان یک واقعیت بیان می‌کنند، حداقل یک منبع ادعا می‌کند که آن را صرفاً یک افسانه می‌داند، و دیگری آن را صرفاً به‌عنوان علوفه تبلیغاتی سوپرمارکت رد می‌کند. یکی دیگر پیشنهاد می‌کند که این داستان ریشه در سیا دارد، اما هرگز به‌طور جدی توسط آنها به‌عنوان یک طرح پیشنهاد نشده‌است. در عوض، این توطئه توسط سیا به‌عنوان یک ایده عمداً «احمقانه» ساخته شد تا به کسانی که آنها را در مورد برنامه‌های خود برای کاسترو سؤال می‌کنند، تغذیه کند تا بررسی‌ها از حوزه‌های جدی تر تحقیق منحرف شود.
تلاش دیگری برای جان کاسترو از طریق قلمی بود که مملو از سم سیاه برگ ۴۰بود و در روز ترور پرزیدنت کندی، ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳، به یکی از دارایی‌های کوبا در پاریس منتقل شد. شایان ذکر است، شواهد همچنین نشان می‌دهد که این دو رویداد به‌طور همزمان و در یک لحظه رخ داده‌اند. رولاندو کوبلا، قاتل احتمالی، با این حساب مخالفت می‌کند و می‌گوید که بلک لایف ۴۰در قلم نبود. اطلاعات ایالات متحده بعداً پاسخ داد و گفت که بلک لایف ۴۰صرفاً یک پیشنهاد است، اما رولاندو کوبلا سکادس فکر کرد که سم‌های دیگری وجود دارد که بسیار مؤثرتر هستند. به‌طور کلی او تحت تأثیر دستگاه قرار نگرفت. مخترع متوجه شد که کوبلو این دستگاه را به کلی رد کرده‌است.