stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست فیلم‌های معمایی
دههٔ ۱۹۶۰

روانی (۱۹۶۰)
توری نیمه‌شب (۱۹۶۰)
قتل، او گفت (۱۹۶۱)
کاندیدای منچوری (۱۹۶۲)
شرلوک هلمز و گردنبند مرگبار (۱۹۶۲)
محاکمه (۱۹۶۲)
هاراکیری (۱۹۶۲)
پرندگان (۱۹۶۳)
معما (۱۹۶۳)
شکارچیان دختر (۱۹۶۳)
فهرست آدریان مسنجر (۱۹۶۳)
خانه تاریک قدیمی (۱۹۶۳)
قتل در گالوپ (۱۹۶۳)
پلنگ صورتی (۱۹۶۳)
مارنی (۱۹۶۴)
ناپاک‌ترین قتل (۱۹۶۴)
چرخنده‌های ماه (۱۹۶۴)
قتل آهوی! (۱۹۶۴)
تیری در تاریکی (۱۹۶۴)
جنایت‌هایی به ترتیب الفبا (۱۹۶۵)
آلفاویل (۱۹۶۵)
یک مطالعه در مورد ترور (۱۹۶۵)
سیلویا (۱۹۶۵)
ده سرخ‌پوست کوچولو (۱۹۶۵)
گربه جاسوس (۱۹۶۵)
روز سوم (۱۹۶۵)
آگراندیسمان (۱۹۶۶)
برسرک! (۱۹۶۷)
آتی کانگال (۱۹۶۷)
قتل‌های شامپاین (۱۹۶۷)
گان (۱۹۶۷)
در گرمای شب (۱۹۶۷)
تونی روم (۱۹۶۷)
تا تاریکی صبر کن (۱۹۶۷)
گلوله اخطار (۱۹۶۷)
بولیت (۱۹۶۸)
کارآگاه (۱۹۶۸)
بازرس کلوزو (۱۹۶۸)
جیگ‌سا (۱۹۶۸)
بانو در سیمان (۱۹۶۸)
مادیگان (۱۹۶۸)
راهی برای درمان یک خانم وجود ندارد (۱۹۶۸)
پی. جی (۱۹۶۸)
گزاف‌گویی بزرگ (۱۹۶۹)
مارلو (۱۹۶۹)
دههٔ ۱۹۷۰

*
(۱۹۷۰)
زندگی خصوصی شرلوک هولمز (۱۹۷۰)
گربه نه‌دم (۱۹۷۱)
گومشو (۱۹۷۱)
کلوت (۱۹۷۱)
خدمتکاران زیبا همه در یک ردیف (۱۹۷۱)
درمان کری (۱۹۷۲)
هیکی و بوگز (۱۹۷۲)
جنون (۱۹۷۲)
پالپ (۱۹۷۲)
کارآگاه (۱۹۷۲)
آنها فقط اربابان خود را می‌کشند (۱۹۷۲)
الکترا گلاید به رنگ آبی (۱۹۷۳)
آخرین شیلا (۱۹۷۳)
افسانه خانه جهنمی (۱۹۷۳)
خداحافظی طولانی (۱۹۷۳)
شموس (۱۹۷۳)
محله چینی‌ها (۱۹۷۴)
مکالمه (۱۹۷۴)
مرد نیمه شب (۱۹۷۴)
قتل در قطار سریع‌السیر شرق (۱۹۷۴)
ماجراجویی برادر هوشمندتر شرلوک هلمز (۱۹۷۵)
پرنده سیاه (۱۹۷۵)
فرار به کوه جادوگر (۱۹۷۵)
بدرود خوشگل من (۱۹۷۵)
افسانه لیزی بوردن (۱۹۷۵)
حرکت شب (۱۹۷۵)
یکی از دایناسورهای ما گم شده (۱۹۷۵)
بازگشت پلنگ صورتی (۱۹۷۵)
دراونینگ پول (۱۹۷۶)
توطئه خانوادگی (۱۹۷۶)
قتل با مرگ (۱۹۷۶)
پلنگ صورتی دوباره ضربه می‌زند (۱۹۷۶)
راه حل هفت درصدی (۱۹۷۶)
شرلوک هلمز در نیویورک (۱۹۷۶)
اضطراب بالا (۱۹۷۷)
نمایش دیرهنگام (۱۹۷۷)
مورد عجیب پایان تمدن آنطور که می‌شناسیم (۱۹۷۷)
مرگ بر روی نیل (۱۹۷۸)
سگ باسکرویل (۱۹۷۸)
انتقام پلنگ صورتی (۱۹۷۸)
چه کسی در حال کشتن سرآشپزهای بزرگ اروپا است؟ (۱۹۷۸)
خواب بزرگ (۱۹۷۸)
کارآگاه ارزان (۱۹۷۸)
چشم‌های لورا مارس (۱۹۷۸)
بازگشت از کوه جادوگر (۱۹۷۸)
سی و نه پله (۱۹۷۸)
قتل با حکم (۱۹۷۹)
بی نظمی‌های خیابان شمالی (۱۹۷۹)
دههٔ ۱۹۸۰

*
(۱۹۸۰)
نام گل سرخ (۱۹۸۰)
در لباسی خیره‌کننده (۱۹۸۰)
آینه ترک برداشته (۱۹۸۰)
دیده‌بان در جنگل (۱۹۸۰)
انفجار (۱۹۸۱)
گرمای بدن (۱۹۸۱)
راه کاتر (۱۹۸۱)
کاغذ بزرگ ماپت (۱۹۸۱)
اعترافات واقعی (۱۹۸۱)
بلید رانر (۱۹۸۲)
تله مرگ (۱۹۸۲)
شیطان زیر آفتاب (۱۹۸۲)
من، ژوری (۱۹۸۲)
ردپای پلنگ صورتی (۱۹۸۲)
نفرین پلنگ صورتی (۱۹۸۳)
پارک گورکی (۱۹۸۳)
همت (۱۹۸۳)
بر خلاف انتظارات (۱۹۸۴)
بادی دابل (۱۹۸۴)
سختی بی گناهی (۱۹۸۴)
داستان یک سرباز (۱۹۸۴)
طناب بندبازی (۱۹۸۴)
سرنخ (۱۹۸۵)
مواضع سازش آمیز (۱۹۸۵)
لبه‌های دندانه‌دار (۱۹۸۵)
کارآگاه موش بزرگ (۱۹۸۶)
شکارچی انسان (۱۹۸۶)
صبح روز بعد (۱۹۸۶)
شرلوک هلمز جوان (۱۹۸۶)
قلب فرشته (۱۹۸۷)
بیوه سیاه (۱۹۸۷)
هیچ راهی وجود ندارد (۱۹۸۷)
قتل‌های تسبیح (۱۹۸۷)
کودکان استپفورد (۱۹۸۷)
گردن‌کلفت‌ها نمی‌رقصند (۱۹۸۷)
ملاقات با مرگ (۱۹۸۸)
استخر مرده (۱۹۸۸)
نقاب (۱۹۸۸)
هدف متحرک (۱۹۸۸)
قرارگاه نظامی (۱۹۸۸)
شیک‌داون (۱۹۸۸)
غروب آفتاب (۱۹۸۸)
چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟ (۱۹۸۸)
دریای عشق (۱۹۸۹)
دههٔ ۱۹۹۰

*
(۱۹۹۰)
در روح (۱۹۹۰)
بی‌گناه (۱۹۹۰)
دو جیک (۱۹۹۰)
بازافروختگی (۱۹۹۱)
آدم‌کشی (۱۹۹۱)
ذرت بو داده (۱۹۹۱)
از نفس افتاده (۱۹۹۱)
تحت سوء ظن (۱۹۹۱)
وی. آی وارشاوسکی (۱۹۹۱)
غریزه اصلی (۱۹۹۲)
سایه‌ها و مه (۱۹۹۲)
شن‌های سفید (۱۹۹۲)
زیپر فیس (۱۹۹۲)
شهادت بدن (۱۹۹۳)
پسر خوب (۱۹۹۳)
معمای قتل منهتن (۱۹۹۳)
صعود خورشید (۱۹۹۳)
آسمان‌خراش (۱۹۹۳)
پسر پلنگ صورتی (۱۹۹۳)
فاصله قابل توجه (۱۹۹۳)
پلک‌زدن (۱۹۹۴)
تخته تمیز (۱۹۹۴)
رنگ شب (۱۹۹۴)
فلیدی (۱۹۹۴)
قتل‌های رادیولند (۱۹۹۴)
شیطان در لباس آبی (۱۹۹۵)
جید (۱۹۹۵)
قطار پول (۱۹۹۵)
هفت (۱۹۹۵)
مرگ ناگهانی (۱۹۹۵)
مظنونین همیشگی (۱۹۹۵)
اتاق گاز (۱۹۹۶)
تالار شهر (۱۹۹۶)
شجاعت در زیر آتش (۱۹۹۶)
زندانیان بهشت (۱۹۹۶)
ستاره تنها (۱۹۹۶)
آبشارهای مالهالند (۱۹۹۶)
ترس کهن (۱۹۹۶)
جیغ (۱۹۹۶)
فراموش نشدنی (۱۹۹۶)
مکعب (۱۹۹۷)
وکیل‌مدافع شیطان (۱۹۹۷)
دختران را ببوس (۱۹۹۷)
محرمانه لس آنجلس (۱۹۹۷)
قتل در سال ۱۶۰۰ (۱۹۹۷)
زندانی اسپانیایی (۱۹۹۷)
گربه جاسوس (۱۹۹۷)
شهر تاریک (۱۹۹۸)
قاتلان در خانه (۱۹۹۸)
پنجره پشتی (۱۹۹۸)
سایه تردید (۱۹۹۸)
گرگ‌ومیش (۱۹۹۸)
تأثیر صفر (۱۹۹۸)
پروژه جادوگر بلر (۱۹۹۹)
شکارچی استخوان (۱۹۹۹)
چشمان کاملاً بسته (۱۹۹۹)
دختر ژنرال (۱۹۹۹)
کد امگا (۱۹۹۹)
اسلیپی هالو (۱۹۹۹)
دههٔ ۲۰۰۰

*
(۲۰۰۰)
یادگاری (۲۰۰۰)
مرسی (۲۰۰۰)
تحت سوءظن (۲۰۰۰)
همراه یک عنکبوت آمد (۲۰۰۱)
میوی گربه (۲۰۰۱)
چشمانت را ببند (۲۰۰۱)
از جهنم (۲۰۰۱)
گاسفورد پارک (۲۰۰۱)
هانیبال (۲۰۰۱)
هری پاتر و سنگ جادو (۲۰۰۱)
مگیدو: کد امگای ۲ (۲۰۰۱)
قول (۲۰۰۱)
کار خون (۲۰۰۲)
کشتی ارواح (۲۰۰۲)
گزارش اقلیت (۲۰۰۲)
جاده مالهالند (۲۰۰۲)
اژدهای سرخ (۲۰۰۲)
حلقه (۲۰۰۲)
حقیقت درباره چارلی (۲۰۰۲)
بیسیک (۲۰۰۳)
برادری گرگ (۲۰۰۳)
هویت (۲۰۰۳)
در برش (۲۰۰۳)
خاطرات قتل (۲۰۰۳)
رودخانه مرموز (۲۰۰۳)
خارج از زمان (۲۰۰۳)
تسویه حساب (۲۰۰۳)
کارآگاه آوازخوان (۲۰۰۳)
کاندیدای منچوری (۲۰۰۴)
شوهر عالی: داستان لاچی پترسون (۲۰۰۴)
آجر (۲۰۰۵)
قایم‌موشک (۲۰۰۵)
بوس بوس بنگ بنگ (۲۰۰۵)
غریزه اصلی ۲ (۲۰۰۶)
کوکب سیاه (۲۰۰۶)
رمز داوینچی (۲۰۰۶)
دختر مرده (۲۰۰۶)
هالیوودلند (۲۰۰۶)
به هیچ‌کس نگو (۲۰۰۶)
قاتل الفبا (۲۰۰۷)
رفته عزیزم رفته (۲۰۰۷)
من می‌دانم که چه کسی مرا کشت (۲۰۰۷)
در دره الاه (۲۰۰۷)
مراقب (۲۰۰۷)
نانسی درو (۲۰۰۷)
شماره ۲۳ (۲۰۰۷)
کاملاً غریبه (۲۰۰۷)
سه (۲۰۰۷)
کسی پشت سرته (۲۰۰۷)
مهمان‌پذیر (۲۰۰۷)
تردید (۲۰۰۸)
قتل‌های آکسفورد (۲۰۰۸)
قتل عادلانه (۲۰۰۸)
ترانس‌سایبرین (۲۰۰۸)
فرشتگان و شیاطین (۲۰۰۹)
دختری با خالکوبی اژدها (۲۰۰۹)
جزیره هارپر (۲۰۰۹)، مینی‌سریال تلویزیونی
راز چشمان آن‌ها (۲۰۰۹)
شرلوک هولمز (۲۰۰۹)
وضعیت فعلی (۲۰۰۹)
دههٔ ۲۰۱۰

*
(۲۰۱۰)
ویران‌شده (۲۰۱۰)
درهای آهنی (۲۰۱۰)
شانگهای (۲۰۱۰)
جزیره شاتر (۲۰۱۰)
دختری با خالکوبی اژدها (۲۰۱۰)
هری پاتر و یادگاران مرگ – قسمت دوم (۲۰۱۱)
شرلوک هولمز: بازی سایه‌ها (۲۰۱۱)
سگوندا مانو (۲۰۱۱)
جک ریچر (۲۰۱۲)
غراب (۲۰۱۲)
شوم (۲۰۱۲)
شهر ویران (۲۰۱۳)
تماس (۲۰۱۳)
زندانیان (۲۰۱۳)
عوارض جانبی (۲۰۱۳)
قربان‌گاه (۲۰۱۴)
شش قهرمان بزرگ (۲۰۱۴)
دختر گم‌شده (۲۰۱۴)
ورونیکا مارس (۲۰۱۴)
بریمستون (۲۰۱۵)
قله‌ای به رنگ خون (۲۰۱۵)
هشت نفرت‌انگیز (۲۰۱۵)
پاد (۲۰۱۵)
سیکاریو (۲۰۱۵)
شهادت سولومون (۲۰۱۵)
من یک قاتل سریالی نیستم (۲۰۱۶)
زوتوپیا (۲۰۱۶)
دوزخ (۲۰۱۶)
بلید رانر ۲۰۴۹ (۲۰۱۷)
کوکو (۲۰۱۷)
برو بیرون (۲۰۱۷)
رودخانه ویند (۲۰۱۷)
قتل در قطار سریع‌السیر شرق (۲۰۱۷)
چاقوکشی (۲۰۱۹)
راز جنایت  (۲۰۱۹)
دههٔ ۲۰۲۰

مرد نامرئی (۲۰۲۰)
انولا هولمز (۲۰۲۰)
تصویری از «همشهری کین»
تصویری از «شاهین مالت»
تریلر «مردی که زیاد می‌دانست» اثر آلفرد هیچکاک
تریلر «سرگیجه» اثر آلفرد هیچکاک
تریلر «روانی» اثر آلفرد هیچکاک
پوستر «هاراکیری» اثر ماساکی کوبایاشی که با رتبهٔ ۸٫۶ در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها یکی از برترین فیلم‌های تاریخ سینما محسوب می‌شود.
تصویری از «معما» اثر استنلی دانن
هایپرپاپ

| هایپرپاپ | هایپرپاپ |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: موسیقی بابلگام چیپ‌تیون کلاود رپ رقص دابستپ جرزی کلاب الکترونیک ایمو ایمو رپ یورودنس کرانک‌کور گلیچ هیپ هاپ ترپ جی پاپ هوی متال نو متال نیو ریو پانک راک ترنس اکستریم متال
ریشه‌های فرهنگی: اوایل دههٔ ۲۰۱۰، انگلستان
سازهای معمول: ماشین درام خودتیون سینث سایزر تغییر گام صدا سمپلر های-هتس نویز
هایپرپاپ یک جنبش موسیقی الکترونیکی پراکنده و ریزژانر است که عمدتاً در اوایل دهه ۲۰۱۰ در بریتانیا سرچشمه گرفت. ویژگی آن یک برداشت ماکسیمالیسیتی یا اغراق‌آمیز از موسیقی عامه‌پسند است، و هنرمندان این ریزژانر معمولاً المان‌های پاپ و آوانگارد را ادغام و در عین حال از عناصری که معمولاً در موسیقی الکترونیک، هیپ هاپ و رقص یافت می‌شوند استفاده می‌کنند.
منشأ پیدایش هایپرپاپ از معمولاً به موسیقیدان انگلیسی ای.جی. کوک و لیبل و کالکتیو پی‌سی موزیک و هنرمندان مرتبط با آن مانند سوفی و چارلی ایکس‌سی‌ایکس ردیابی می‌شود. موسیقی مرتبط با این ریزژانر در اوت ۲۰۱۹ و زمانی که اسپاتیفای از اصطلاح «هایپرپاپ» به عنوان نام فهرست‌پخشی هنرمندانی مانند کوک و ۱۰۰ گکز استفاده کرد، توجه بیشتری را به خود جلب کرد. این ریزژانر از طریق سکوهای رسانه‌های اجتماعی، به‌ویژه تیک‌تاک، در بین مخاطبان جوان‌تر گسترش یافت.
مشخصات

هایپرپاپ رویکردی اغراق‌آمیز، التقاطی و خودارجاعی به موسیقی پاپ را منعکس می‌کند و معمولاً از عناصری مانند ملودی‌های سینث بی‌پروا و خودتیون استفاده می‌کند. صداهای «کرم گوش‌وار» و فشرده‌سازی و دیستورشن بیش از حد، و همچنین ارجاعات فراواقعی یا نوستالژیک به فرهنگ اینترنت دهه ۲۰۰۰۰ و عصر وب ۲٫۰ از مشخصه‌های این سبک است. ویژگی‌های مشترک آن شامل آوازهایی است که به شدت پردازش شده‌اند، صداهای کوبه ای متالیک و ملودیک؛ سینت‌های تغیر گام داده شده؛ کورِس‌های جذاب؛ طول کوتاه آهنگ؛ و «زیبایی‌شناسی خفن و گوگولی» که با اشعار غم‌انگیز کنار هم قرار گرفته‌اند. مارک ریچاردسون، نویسنده وال استریت ژورنال این ژانر را تشدید کننده ویژگی‌های «مصنوعی» موسیقی عامه‌پسند توصیف کرد که منجر به ایجاد «دیواری کارتونی از نوفه‌ای می‌شود که آهنگ‌های جذاب و قلاب‌های به یاد ماندنی را در بر می‌گیرد. موسیقی با ترکیب ملودی‌های درخشان و سازهای به‌هم ریخته، بین زیبایی و زشتی در چرخش است.» جو ویتاگلیانو در مجله امریکن سانگرایتر، آن را به‌عنوان «یک ژانر —اگر حتی بتوان آن را «ژانر» نامید— هیجان‌انگیز، غم‌انگیز و شمایل‌شکن [...] توصیف کرد که شامل «سینث‌های مصنوعی، آوازهای خودتون شده، سازهای کوبه‌ای پر از گلیچ و یک فضای پادآرمان‌شهری سرمایه‌داری متاخر است.» هنرمندان این سبک اغلب «در نمودارهای موسیقی آوانگارد و پاپ به‌طور همزمان حضور دارند.»
به گفته الی انیس روزنامه‌نگار وایس، هایپرپاپ کمتر ریشه در تکنیک‌های موسیقی دارد و بیشتر «یک اتوس مشترک فراتر از از ژانر است، در حالی که هنوز در چارچوب پاپ قرار می‌گیرد». هنرمندان در این سبک منعکس کننده «تمایل به بازسازی سبک‌های موسیقی هستند که مدت هاست از مد خارج شده و دائماً به آنچه «باحال» یا هنرمندانه است یا نیست اشاره می‌کنند. این سبک ممکن است عناصری از طیف وسیعی از دیگر سبک‌ها، از جمله بابلگام، ترنس، یوروهاوس، رپ ایمو، نو متال، کلاود رپ، جی پاپ و کی پاپ را با هم ترکیب کند. آتلانتیک در مورد هایپرپاپ نوشت که این ریزژانر «دور می‌گیره تا ۴۰ ترانه برتر زمان حال و گذشته رو قاطی کنه: یک درام کوبیدن جانت جکسون در اینجا، یک تیکه از سینث دپش مود در آنجا و طنین بیش از حد خلاقانه در سرتاسرش و در عین حال ذوق و شوق وحشیانه پانک، فخرفروشی هیپ‌هاپ و سر و صدای متال رو داره.» برخی از ویژگی‌های سورئال و غیرواقعی این سبک از هیپ هاپ دهه ۲۰۱۰ نشأت می‌گیرد.
هایپرپاپ اغلب با جامعه لگبت+ و زیبایی‌شناسی عجیب و غریب مرتبط است. تعدادی از تمرین‌کنندگان کلیدی آن به‌عنوان همجنس‌گرا، ناباینری یا تراجنسیتی شناخته می‌شوند. تأکید این ریزژانر بر مدولاسیون آواز به هنرمندان این امکان را داده است که با بیان جنسیتی صدای خود آزمایش و بازی کنند. «دیجیکور» و «گلیچکور» سبک‌های معاصری با هایپرپاپ هستند که گاهی به دلیل همپوشانی هنرمندانشان در این ژانر ادغام می‌شوند.
خاستگاه

اولین استفاده از از اصطلاح «هایپرپاپ» ظاهراً در اکتبر ۱۹۸۸ توسط دان شوی در مقاله‌ای در مورد گروه دریم‌پاپ اسکاتلندی کوکتو تویینز استفده شده و بیان داشت که انگلستان در دهه ۱۹۸۰ «پدیده‌های همزمان هایپرپاپ و آنتی پاپ را پرورش داده است.»
کامپلکس بیان کرده است که «منشأ هایپرپاپ مانند باغی چیزهایی که در اینترنت درک می‌شوند، درهم و مبهم است» گلن مک‌دونالد، تحلیل‌گر اسپاتیفای اظهار داشت که برای اولین بار این اصطلاح را در مورد لیبل پی‌سی موزیک مستقر در بریتانیا در سال ۲۰۱۴ مشاهده کرد، اما معتقد است که این عنوان تا سال ۲۰۱۸ واجد شرایط یک ریزژانر نامیده شدن نبود. ویل پریچارد نویسنده ایندیپندنت اظهار داشت که «می‌توان [هایپرپاپ] را نه تنها به عنوان بیانی از ژانرهایی که از آن وام گرفته است، بلکه از صحنه‌ای که در اوایل دهه ۲۰۱۰ بریتانیا حول لیبل موسیقی PC ای.جی. کوک (خانه اولیه سوفی و چارلی ایکس‌سی‌ایکس و دیگران) شکل گرفت دید.»
محبوبیت

در ماه مه ۲۰۱۹، گروه هایپرپاپ دوتایی ۱۰۰ گکز اولین آلبوم خود را با نام «۱۰۰۰ گکز» (۲۰۱۹) منتشر کردند که با ثبت میلیون‌ها شنونده در سرویس‌های پخش موسیقی به تثبیت سبک کمک کردند. در کلام نویسندگان پیچفورک آن‌ها هایپرپاپ را «به افراطی‌ترین و جذاب‌ترین و کچی‌ترین نتیجه خود بردند: ضرب‌های ترپیکه به اندازه استادیومی پردازش و تحریف شده‌اند تا تقریباً نابود شوند، آوازهای ایمویی که بیش از حد ساخته شده و آبشاری از آرپژهای رِیوی». به گفته به وایس و د فیس، موج دوم این ژانر در سال ۲۰۱۹ و پس از انتشار ۱۰۰۰ گکز ظهور کرد.
در اوت ۲۰۱۹، اسپاتیفای فهرست‌پخش «هایپرپاپ» خود را راه‌اندازی کرد که این ریزژانر را بیشتر تقویت کرد و شامل ترانه‌هایی از ۱۰۰ گکز و دیگران بود. دیگر هنرمندانی که در فهرست‌پخش حضور داشتند کووک، اسلیتر، گوپی، کارولین پولاچک، هانا دایموند و کیم پتراس بودند. ویرایشگر اسپاتیفای، لیزی سَزبو و همکارانش پس از اینکه مک‌دونالد این اصطلاح را در فراداده وب‌سایتشان ذکر کرد و آن را به عنوان یک ریزژانر طبقه‌بندی کرد، به این نام برای فهرست‌پخش اوت ۲۰۱۹ خود رسیدند.
در سطح بین‌المللی، هایپرپاپ در کشورهای اسپانیایی مانند آرژانتین، شیلی، مکزیک و اسپانیا و به‌ویژه در میان هنرمندان و تهیه‌کنندگان اسپانیایی زبان مشهور شد.
سوالات مربوط به کاهش احتمالی محبوبیت ریزژانر، تأثیرات شرکتی بر آن و معنای نام «هایپرپاپ» از سال ۲۰۲۱ شروع شد. چارلی ایکس‌سی‌ایکس در اوت ۲۰۲۱ توییتی را ارسال کرد که در آن پریس «خدا بیامرزه (به انگلیسی: rip) هایپرپاپ رو؟ بحث کنید». در سال ۲۰۲۲، دازد خاطرنشان کرد که از سال ۲۰۱۹، واژه «هایپرپاپ» به یک عبارت فراگیر برای هر نوع و همه اشکال موسیقی پاپ افراطی تبدیل شده و همچنین گفت که «تقریباً همه کسانی که این برچسب را به موسیقیشان می‌دادند از این اصطلاح ناامید شده‌اند یا به دلیل محدودیت‌های آن عصبانی شده‌اند.» در ژوئن ۲۰۲۳، پی‌سی موزیک اعلام کرد که پس از آن سال، این لیبل موسیقی جدیدی منتشر نخواهد کرد، بلکه آرشیو خواهد شد و معدود نشر مجدد ویژه روی خواهد آورد. در سپتامبر ۲۰۲۳ آندراسکورز، یکی دیگر از تاثیرگذاران مهم این ریزژانر، اظهار داشت که هایپرپاپ «رسماً مرده است».
ژانرهای مرتبط > دیجیکور

دیجیکور (به انگلیسی: Digicore) یک ریزژانر مرتبط با هایپرپاپ است. این اصطلاح («دیجی» مخفف «دیجیتال») در اواسط دهه ۲۰۱۰ توسط یک جامعه آنلاین از نوازندگان نوجوان که از طریق دیسکورد ارتباط برقرار می‌کردند، برای متمایز کردن خود از صحنه هایپرپاپ موجود استفاده شد. تفاوت آن با هایپرپاپ عمدتاً به دلیل هویت نژادی هنرمندانش است و درجاتی از تلاقی بین این دو ژانر وجود دارد. هنرمندان هایپرپاپ اغلب از ژانرهای مختلفی مانند ایمو غرب‌میانه، ترنس و دریل شیکاگو الهام می‌گیرند. دیجیکور ریشه در فرهنگ اینترنتی دارد و بسیاری از تولیدکنندگان محبوب این ژانر بین ۱۵ تا ۱۸ سال سن دارند و از پلتفرم‌هایی مانند دیسکورد برای تعامل استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۸، دالتون (یکی از چهره‌های مرتبط با هنرمندان دیجیکور) یک سرور ماینکرفت و دیسکورد به نام «باشگاه بازنده‌ها» راه‌اندازی کرد که به بهشت تعدادی از محبوب‌ترین هنرمندان دیجیکور مانند Quinn, Glaive,Ericdoa, Funeral, Midwxst و آنجلوس تبدیل شد. این حس اجتماع و همکاری به اصول کلیدی در این ریزژانر تبدیل شده و به افزایش محبوبیت ریزژانر به عنوان یک کل کمک کرده است، به طوری که اکثر افراد جامعه ایده افزایش محبوبیت جمعی به شهرت فردی ترجیح می‌دهند. در سال ۲۰۲۱، آلبوم دیجیکور Frailty اثر Jane Remover در سایت‌های اصلی موسیقی مانند پیچفورک و پیست مورد تحسین قرار گرفت.
ژانرهای مرتبط > گلیچکور

گلیچکور (به انگلیسی: Glitchcore)، یک ریزژانر مرتبط با هایپرپاپ و دیجیکور است که گاهی به عنوان زیرسبک هر دو سبک شناخته می‌شود. گلیچکور اغلب با صدای گام بلند، ۸۰۸های بُرّان و های-هت‌های مکرر مشخص می‌شود. در مقاله‌ای گفته شده که «گلیچکور همان هایپرپاپ روی استروئیدهاست»، که به آوازهای اغراق‌آمیز، اعوجاج، نویزهای خش‌دار و سایر عناصر پاپ موجود در گلیچکور اشاره دارد. یکی از تعیین‌کننده‌ترین عناصر گلیچکور، الگوهای نقص صوتی است که با تکرار سریع بخشی از یک نمونه صدا ایجاد می‌شود.
استف (به انگلیسی: Stef)، تهیه‌کننده مجموعه محبوب هایپرپاپ و گلیچکور «Helix Tears» اظهار داشت که مطمئناً بین این دو ریزژانر تفاوت وجود دارد و «هایپرپاپ ملودیک‌تر و پاپی‌تر است» در حالی که «گلیچکور غیرقابل توصیف است». مشابه دیجیکور، گلیچکور معمولاً از گروهی از هنرمندان جوانتر نسبت به هنرمندان هایپرپاپ سنتی تشکیل شده است.
ژانرهای مرتبط > هایپر ماندلائو

هایپر ماندلائو (به انگلیسی: Hyper Mandelão) یا هایپرفانکی نتیجه ادغام زیرشاخه‌ای از فانک کاریوکا و اسلپ هاوس، با هایپرپاپ و تأثیرات موسیقی صنعتی است. هنرمندان اصلی این سبک DJ Mu540، DJ Ramemes و پابلو ویتار هستند.
ژانرهای مرتبط > داریاکور

داریاکور (به انگلیسی: Dariacore) یا هایپرفلیپ، یک ریزژانر مرتبط با هایپرپاپ است. این سبک توسط جین ریموور پس از آلبوم ۲۰۲۱ داریاکور و دو دنباله آن، «داریوکور ۲: از اینجا وارد شوید، جهنم سمت چپه» و «داریوکور ۳... حداقل فکر کنم اسمش اینه؟». این ریزژانر در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ در ساندکلاود محبوبیت پیدا کرد. ویژگی مشخص داریاکور نمونه‌های سریع و تغییریافته از موسیقی پاپ و سایر رسانه‌های محبوب، آهنگ‌های بریک‌بیت و تأثیرات جرسی کلاب است. این ژانر توسط رافائل هلفند از د فیدر به عنوان «یک ژانر به خودی خود کامل، که احمقانه‌ترین تمایلات هایپرپاپ را به نتایج منطقی خود می‌رساند» توصیف شد.
ژانرهای مرتبط > کراشکلاب

کراشکلاب (به انگلیسی: Krushclub) یک ریزژانر از موسیقی زیرزمینی است که در اواسط دهه ۲۰۲۰ توجه کاربران تیک‌تاک را به خود جلب کرد. این ریزژانر تلفیقی از چندین سبک موسیقی متمایز از جمله موسیقی رقص الکترونیک و جرسی کلاب است و ویژگی ان ترکیب عناصری از موسیقی هاوس، تکنو، یورودنس و الکتروپاپ است.
نوازندگانی مانند Lumi Athena، اودتاری cade clair, asteria، بریتنی منسون، 9lives, Ayesha Erotica, removeface, jnhygs, kyszenn، و kets4eki به لطف وب‌سایت‌هایی مانند ساندکلاود و تیک‌تاک موفقیت‌های خوبی کسب کردند.
نوازندگان بریتانیایی سوفی (چپ) و ای‌جی کوک (راست) از پیشگامان هایپرپاپ در نظر گرفته می‌شوند.
در سال ۲۰۱۹، محبوبیت ۱۰۰ گکز و اولین آلبوم آنها باعث شد که اسپاتیفای به‌طور رسمی یک فهرست‌پخش دائمی هایپرپاپ راه‌اندازی کند.
فرودگاه اینورنس

فرودگاه اینورنس (به انگلیسی: Inverness Airport) (به زبان بومی: Port-adhair Inbhir Nis) یک فرودگاه خصوصی مسافربری با کد یاتا INV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۸۸۷ متر است. این فرودگاه در شهر اینورنس کشور اسکاتلند قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

The following airlines operate regular scheduled and charter services at Inverness Airport:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 بریتیش ایرویز :  هیترو لندن 
 ایزی‌جت :  بریستول، گاتویک، لوتن لندن 
 ادلوایس ایر :  فصلی: زوریخ (آغاز از ۳ ژوئیه ۲۰۱۸) 
 فلای‌بی :  شهری جورج بست بلفاست، بیرمنگام  فصلی: جرزی 
 فلای‌بی  اجرا توسط بی‌ام‌آی رجیونال for Loganair :  منچستر، دوبلین (پایان هردو در ۳۱ اوت ۲۰۱۷) 
 فلای‌بی  اجرا توسط Loganair :  بنبکولا، کرکوال,  استورنووی، سومبرگ (all end ۳۱ اوت ۲۰۱۷)  فصلی: فلسلند برگن (پایان در ۳۱ اوت ۲۰۱۷) 
 Helvetic Airways :  فصلی: زوریخ 
 کاال‌ام  اجرا توسط کی‌ال‌ام سیتی‌هاپر :  اسخیپول آمستردام 
 Loganair :  بنبکولا، کرکوال، استورنووی، سومبرگ (all begin ۱ سپتامبر ۲۰۱۷) 
 Loganair اجرا توسط بی‌ام‌آی رجیونال :  دوبلین، منچستر (آغاز هردو از ۱ سپتامبر ۲۰۱۷) 
 Thomson Airways  اجرا توسط ایر اروپا :  فصلی: پالما د مایورکا
اندیس دره ضباغی

| دره ضباغی> موقعیت | دره ضباغی> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان مرکزی
شهر: حوالی ساوه
ارتفاع بلندترین نقطه: ۱۶۴۰ متر
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
سنگ معدن: سنگ معدن
ژنز: آذرین
سنگ میزبان: آندزیت،توف
سن سنگ میزبان: ائومیانی
شکل: رگه ای
زلزله: زلزله
وضعیت لرزه‌خیزی ناحیه: غیر فعال
نام اندیس: دره ضباغی
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: آهن
نوع ماده: فلزی
دره ضباغی یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر ساوه استان مرکزی قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، آهن است.سنگ میزبان این اندیس آندزیت،توف است و دیرینگی آن به دوران ائومیانی می‌رسد.
یک موکی

| یک موکی | یک موکی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: بخش ایرندگان
دهستان: کهنوک
جمعیت: ۲۱ نفر (سرشماری ۹۵)
یک موکی، روستایی از توابع بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کهنوک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
لاپارا

| لاپارا | لاپارا |
| --- | --- |
کشور:  بورکینافاسو
منطقه: منطقه بوکله دو موهان
استان: استان باله
شهرستان: شهرستان بورومو
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۴۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (GMT 0)
لاپارا شهری در شهرستان بورومو در استان باله در بورکینافاسوی جنوبی است و جمعیت آن ۲۶۴۸ نفر است.
باشگاه فوتبال وورتسبورگ کیکرز

Football club
باشگاه فوتبال وورتسبورگ کیکرز (به آلمانی: Würzburger Kickers) باشگاه فوتبالی است که در شهر وورتسبورگ قرار دارد و در سال ۱۹۰۷ تأسیس شده‌است.
این باشگاه هم‌اکنون در لیگا ۳ آلمان بازی می‌کند.
(فصل ۲۰-۲۰۱۹)
زبان برنامه‌نویسی نسل سوم

زبان برنامه‌نویسی نسل سوم، زبان برنامه‌نویسی که بهبودیافته نسل دوم زبان‌های برنامه‌نویسی می‌باشد. در این نسل، ساختار منطقی و زبان‌هایی که برای برنامه‌نویس محیط دوستانه‌تری را فراهم می‌کرد، وارد زبان‌های برنامه‌نویسی شد.
بیشتر زبان‌های محبوب چندکاره امروز مانند زبان برنامه‌نویسی سی، سی++، سی‌شارپ، جاوا و بیسیک به این نسل تعلق دارند.
بخش آدولفو آلسینا

| Adolfo Alsina Partido de Adolfo Alsina | Adolfo Alsina Partido de Adolfo Alsina |
| --- | --- |
Department: Department
Country: آرژانتین
Established: July 28, 1886
بنیان‌گذار: ?
Capital: Carhué
حکومت: حکومت
 • Mayor: Alberto Gutt , Justicialista Party
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۶٬۲۴۵ habitantes
اهلیت‌نام: Alsinense
Postal Code: ۷۶۳۰
IFAM: BUE001
Area Code: ۰۲۹۳۶
Coordinates: ۳۷°۱۰′ جنوبی ۶۲°۴۴′ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۱۶۷°جنوبی ۶۲٫۷۳۳°غربی﻿ / -37.167; -62.733
وبگاه: http://www.aa.mun.gba.gov.ar
ادولفو السینا پارتیدو (به اسپانیایی: Adolfo Alsina Partido) یک سکونتگاه مسکونی در آرژانتین است که در استان بوئنوس آیرس واقع شده‌است.
ریوردیل

| ریوردیل | ریوردیل |
| --- | --- |
ژانر:  درام؛ نوجوان  معمایی  جنایی 
بر پایهٔ: بر اساس شخصیت‌ها و داستان‌های آرچی کامیکس
توسعه‌دهنده: روبرتو آگیره-ساکاسا
بازیگران:  کی جی آپا  کامیلا مندس  لیلی راینهارت  کول اسپراوس  مادلین پچ  ونسا مورگن  کیسی کات  اشلی مورای  ماریسول نیکولز  میدشن ایمیک  لوک پری  مارک کانسوئلوس  اسکیت اولریش 
راوی: کول اسپراوس
آهنگساز: بلیک نیلی
کشور سازنده: ایالت متحده آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۷
شمار قسمت‌ها: ۱۲۱ (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  Jon Goldwater  Sarah Schechter  گرگ برلانتی  Roberto Aguirre-Sacasa 
تهیه‌کننده: جی. بی مورانویل
مکان تولید: ونکوور
فیلم‌برداری:  Stephen Jackson  David Lanzenberg 
تدوین‌گران:  Paul Karasick  Harry Jierjian 
مدت: ۴۲–۴۵ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  گرگ برلانتی  Archie Comics  استودیوهای تلویزیونی سی‌بی‌اس  وارنر برادرز تله‌ویژن 
توزیع‌کننده: وارنر برادرز تله‌ویژن
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: سی‌دابلیو
انتشار اولیه: ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-01-۲۶) – present (present)
وبگاه: وبگاه
ریوردیل (انگلیسی: Riverdale) یک سریال تلویزیونی آمریکایی است. این مجموعه برای شبکهٔ سی‌دابلیو ساخته شده بود. این مجموعه توسط استودیوهای تلویزیونی سی‌بی‌اس و وارنر برادرز تله‌ویژن با همکاری گرگ برلانتی تولید شده‌است.
فیلمبرداری در بریتیش کلمبیا ونکوور انجام می‌شود.
خلاصه داستان

این سریال بر اساس کمیک‌های جاگهد ساخته شده و دارای تمی راز آلود و تیره است. داستان در مورد ماجراهای یک پسر جوان به نام آرچی و دوستانش است که در شهر کوچکی به اسم «ریوردیل» زندگی می‌کنند. این شهر دارای ظاهری فانتزی و پر زرق و برق است، اما اسرار تاریکی در زیر این شهر نهفته‌است که عده ای به دنبال کشف. آنها هستند. فصل اول ان درباره مرگ یکی از دوقلو های بلاسم و معروف شهر است. فصل دوم درباره ی قاتلی زنجیره ای در شهر به نام کلاه پوش است و در حال حاضر فصل هفتم از این سریال تمام شده است.
فرودگاه کمپوو داس آمارایس

فرودگاه کمپوو داس آمارایس
فرودگاه کمپوو داس آمارایس (به انگلیسی: Campo dos Amarais Airport) (به زبان بومی: Aeroporto Estadual Campo dos Amarais) یک فرودگاه همگانی مسافربری است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۲۰۳ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
اندیس دره ملکی

| دره ملکی> موقعیت | دره ملکی> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان مازندران
شهر: حوالی مرزن آباد
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
نام اندیس: دره ملکی
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: سرب و روی
نوع ماده: فلزی
دره ملکی یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر مرزن آباد استان مازندران قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سرب و روی است.
فلات یون‌نان–گوئیژو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فلات یون‌نان–گوئیژو (云贵高原): فلات یون‌نان–گوئیژو (云贵高原)
فلات یون‌گوئی: فلات یون‌گوئی
Region: Region
 مناطق کارستی در فلات یون‌گوئی، نزدیک رود گوئیانگ :  مناطق کارستی در فلات یون‌گوئی، نزدیک رود گوئیانگ 
نام رسمی: فلات یون‌نان–گوئیژو: نام رسمی: فلات یون‌نان–گوئیژو
کشور: چین
استان: یون‌نان، گوئیژو
محدوده:: Southwest China
میانگین ارتفاع: ۵۰۰ تا ۲۵۰۰ متر
مختصات جغرافیایی: ۲۶° شمالی ۱۰۵° شرقی﻿ / ﻿۲۶°شمالی ۱۰۵°شرقی﻿ / 26; 105
     موقعیت فلات یون‌نان–گوئیژو در نقشه  :      موقعیت فلات یون‌نان–گوئیژو در نقشه  
فلات یون‌نان–گوئیژو (به انگلیسی: Yunnan–Guizhou Plateau) یا فلات یون‌گوئی یک فلات در چین است که در جنوب‌غربی این کشور واقع شده‌است. بخش عمده این منطقه جغرافیایی در استان‌های یون‌نان و گوئیژو گسترده شده‌است. در بخش جنوب‌غربی، یون‌گوئی به شکل یک فلات واقعی با نواحی مرتفع نسبتاً هموارتر است؛ در حالی که در بخش جنوب‌شرقی به شکل ناحیه‌ای نسبتاً کوهستانی است که در تپه‌ها و تنگه‌های پیرامون آن دارای توپوگرافی کارستی است.
جغرافیای طبیعی

فلات یون‌گوئی منطقه کوهستانی وسیعی با توپوگرافی ناهموار بوده که دارای قله‌های پر شیب کارستی و تنگه‌های عمیق است.
قله‌های مرتفع شرق تبت سرچشمه تعدای از رودهای بزرگ آسیا است که در امداد فلات یون‌گوئی به سمت شرق جاری هستند. رودهای سالوین و مکونگ به سمت جنوب جریان داشته و رود یانگ‌تسه به سمت شمال‌شرق جریان دارد. قسمت عمده بخش غربی فلات یون‌گوئی توسط رودهای نان‌پان و بیپان زهکشی می‌شود که هر دو آنها از سرشاخه‌های رود پرل به‌شمار می‌روند. بخش شرقی فلات یون‌گوئی نیز عمدتاً توسط رود وو زهکشی می‌شود که از سرشاخه‌های یانگ‌تسه است.