stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پنج شب با فردی (فیلم)
تولید > توسعه > بلوم هاوس پروداکشنز و یونیورسال پیکچرز (۲۰۱۷-اکنون)

در فوریه ۲۰۱۸، اعلام شد که کریس کلمبوس کارگردانی و نویسندگی این فیلم را بر عهده خواهد داشت، علاوه بر این، آن را در کنار بلام و کاتن تهیه می‌کند.
در اوت ۲۰۱۸، کاتن اعلام کرد که اولین پیش نویس فیلمنامه فیلم، که او با نویسنده سه‌گانه رمان پنج شب در فردی، کیرا برید-وریسلی نوشته بود، تکمیل شد و شامل وقایع اولین بازی از این سری خواهد شد. در همان ماه، بلام در توییتر نوشت که هدف این فیلم اکران در سال ۲۰۲۰ است. در نوامبر، کاتن اعلام کرد که فیلمنامه‌اش برای این فیلم، علی‌رغم اینکه کلمبوس و بلام آن را دوست داشتند، توسط او کنار گذاشته شد، زیرا او ایده متفاوتی برای داستان داشت، ایده‌ای که او آن را بیشتر می‌پسندید. این امر به تأخیر بیشتر فیلم کمک کرد و کاتن مسئولیت آن را بر عهده گرفت.
در سپتامبر ۲۰۲۱، بلام فاش کرد که کلمبوس دیگر درگیر این پروژه نیست، اما فیلم هنوز در حال توسعه است. در اکتبر ۲۰۲۲، اما تامی برای کارگردانی فیلم علاوه بر نویسندگی در کنار کاتن و ست کودبک اعلام شد.
تولید > ضبط

در دسامبر ۲۰۲۲، جاش هاچرسون و متیو لیلارد به عنوان نقش‌های فاش نشده به فهرست بازیگران پیوستند. یوتیوبر محبوب داوکو بعداً در جریان پخش زنده فاش کرد که هاچرسون نقش محافظ امنیتی مایک اشمیت و لیلارد نقش شرور اصلی ویلیام افتون را به تصویر می‌کشد. او همچنین فاش کرد که مری استوارت مسترسون و پایپر روبیو به ترتیب به عنوان یک شرور زن ناشناس و خواهر کوچکتر مایک، ابی به بازیگران اضافه شده‌اند. در مارس ۲۰۲۳، گزارش شد که کت کانر استرلینگ و الیزابت لیل نیز در این فیلم بازیگر شده‌اند.
انتشار

فیلم پنج شب با فردی به‌طور همزمان در سینماها و در پیکاک در ایالات متحده توسط یونیورسال پیکچرز در تاریخ ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ اکران شد.
بازخورد > گیشه

در ایالات متحده و کانادا، پیش‌بینی می‌شود که این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود در حدود ۵۰ میلیون دلار از ۳۵۵۰ سینما فروش داشته باشد. این فیلم ۱۰٫۳ میلیون دلار از پیش‌نمایش‌های پنج‌شنبه شب به دست آورد، که بزرگ‌ترین فیلمی است که تا به حال پخش می‌شود.
بازخورد > نظرات انتقادی

در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ۲۵٪ از ۹۲ نقد منتقد با میانگین امتیاز ۴٫۵ از ۱۰ مثبت هستند. متاکریتیک، که از میانگین استفاده می‌کند، بر اساس ۲۲ منتقد، امتیاز ۲۹ از ۱۰۰ را به فیلم اختصاص داد که نشان دهنده نقدهای «به‌طور کلی نامطلوب» است.
مرتضی الفادل از ورایتی احساس می‌کرد که از شخصیت‌های انیماترونیک کم‌استفاده شده‌است، و در عوض فیلم بر روی «طرح و داستان گیج‌کننده‌ای برای قهرمان داستان» تمرکز می‌کند. او همچنین از فقدان درک شده از جامپ اسکرهای مؤثر انتقاد کرد و نتیجه گرفت: «در تلاش برای انطباق بازی برای صفحه، آنها فراموش کردند که چه چیزی بازی اصلی را خاص می‌کند و خنده‌های ناخواسته را از داستان عجیب آن به جای سرگرم کردن مخاطبان به همراه می‌آورد». دیلن راث از نیویورک آبزرور به فیلم امتیاز ۱ از ۵ داد و نوشت: «پرش ترسناک وجود دارد، اما هیچ هیجان واقعی وجود ندارد. شوخی وجود دارد، اما خنده واقعی وجود ندارد».
بنجامین لی از گاردین امتیاز ۲ از ۵ را داد و استدلال کرد: «هیجان کم خطر و آخر شبی که ما از مطالب انتظار داریم هرگز به دست نمی‌آید، به دلیل ترکیبی از خویشتن داری غیرقطعی و خودبزرگ بینی نابجا. پنج شب با فردی به نحوی گیر و دار برای عبور است و تا صبح به سرعت فراموش می‌شود». ناتالیا وینکلمن از نیویورک تایمز نیز انتقادات مشابهی را بیان کرد: «...[اگرچه] پنج شب در فردی، بر اساس یک سری بازی ویدیویی محبوب مانند مگان به استعداد کمدی ترسناک می‌پردازد، این اقتباس دلخراش و ملایم هرگز به لذت‌های ترکیبی یک فیلم نمی‌رسد. ممکن است بخندید، اما تشخیص این که آیا فیلم با شما می‌خندد، دشوار است».
علوم هناختی

علوم هُناختی (به انگلیسی Affective Sciences) به شاخه‌ای گستره از علوم میان رشته‌ای با محوریت روان‌شناسی هُناختی می‌گویند. موضوع علوم هناختی مباحثی مانند هیجان، هُناخت و انگیزه در بافت روانی، اجتماعی، فرهنگی و زیستی است. علوم هناختی یک شاخهٔ میان رشته‌ای است که در آن روان‌شاسان هناختی، جامعه‌شناسان، فلاسفه و عصب شناسان به مطالعهٔ جنبهٔ هیجانی و هناختی روان و اثر آن بر رفتار انسان می‌پردازند.
تاریخچه

ریشه‌های علوم هناختی را می‌توان تا ابتدای روان‌شناسی و فلسفه پی گرفت. اندیشمندانی مانند چارلز داروین در کتاب"بیان هیجان‌ها در انسان و جانوران این‌گونه گفتند که هیجان‌ها جهانی‌اند و زنده ماندن جاندار را آسان‌تر می‌کنند.
چنین اندیشمندانی راه را برای بررسی بنیان‌های زیستی هیجان هموار کردند. با قدرت گرفتن رفتارگرایی در روان‌شناسی در آغاز سدۀ بیستم هیجان اغلب به کلی نادیده گرفته می‌شد. تا این که رفتارگراهایی مانند جان بی. واتسون شروع به مطالعهٔ بازتاب‌های هیجانی کردند. با بُنگشت شناختی و رویکار آمدن روانشناسان شناختی و دوباره اعتبار دادن به فرایندهای ذهنی راه برای مطالعهٔ هیجان و هناخت بار دیگر هموار شد. دانشمندانی مانند پل اکمن، مگدا آرنولد و ریچارد لازاروس بار دیگر هیجان و هناخت در نورافکن توجه روان‌شناسان قرار دادند.
در سال ۱۹۹۰ علوم هناختی به عنوان یک رشتهٔ مستقل رسماً به وجود آمد و کلاس‌هایی در دانشگاه‌های مختلف به دانشجویان این رشته اختصاص داده شد. این رشته که هنوز یک پا در فلسفه داشت، به داشمندان علوم اعصاب کمک کرد تا بنیان‌های زیستی هیجان را مطالعه کنند.
پسگشت‌ها

Russell JA, Barrett LF. Core affect, prototypical emotional episodes, and other things called emotion: dissecting the elephant. Journal of personality and social psychology. 1999;76(5):805.
بیان هیجان‌ها در انسان و جانوران
Barrett PH. The Works of Charles Darwin: Vol 23: The Expression of the Emotions in Man and Animals. Routledge; 2016 May 23
Watson, J. B. (1920). "Conditioned Emotional Reactions." Journal of Experimental Psychology, 3(1), 1-14.
Ellis, A. (1962). Reason and Emotion in Psychotherapy. New York: Lyle Stewart
Ekman, P. (1972). "Parameters of a Conversation. 2. The Relation of Facial Expressions to Verbal Communication." Psychological Bulletin, 77(2), 112-127.
Lazarus, R. S. (1991). Emotion and Adaptation. New York: Oxford University Press.
LeDoux, J. (1996). The Emotional Brain: The Mysterious Underpinnings of Emotional Life. New York: Simon & Schuster.
↑  Russell JA, Barrett LF. Core affect, prototypical emotional episodes, and other things called emotion: dissecting the elephant. Journal of personality and social psychology. 1999;76(5):805.
↑  Davidson RJ, Sherer KR, Goldsmith HH, editors. Handbook of affective sciences. Oxford University Press; 2009 May 21.
↑  Barrett PH. The Works of Charles Darwin: Vol 23: The Expression of the Emotions in Man and Animals. Routledge; 2016 May 23.
↑  Watson, J. B. (1920). "Conditioned Emotional Reactions." Journal of Experimental Psychology, 3(1), 1-14.
↑  Ellis, A. (1962). Reason and Emotion in Psychotherapy. New York: Lyle Stewart
↑  Ekman, P. (1972). "Parameters of a Conversation. 2. The Relation of Facial Expressions to Verbal Communication." Psychological Bulletin, 77(2), 112-127.
↑  Lazarus, R. S. (1991). Emotion and Adaptation. New York: Oxford University Press.
↑  LeDoux, J. (1996). The Emotional Brain: The Mysterious Underpinnings of Emotional Life. New York: Simon & Schuster.
علی جعفری آذر

| علی جعفری آذر | علی جعفری آذر |
| --- | --- |
نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱۴۰۳
حوزه انتخاباتی: تبریز، آذرشهر و اسکو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۸ ‏(۵۵–۵۶ سال) تبریز، ایران
ملیت: ایران
علی جعفری آذر (زاده۱۳۴۸ تبریز) فعال سیاسی اصولگرا و نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تبریز، آذرشهر و اسکو.
علی جعفری آذر پیش از این فرماندار تبریز بوده است.
علی جعفری آذر دارای مدرک کارشناسی ارشد حقوق عمومی است و پیش از این مدیرکل ثبت احوال آذربایجان شرقی و معاون حقوقی و فرهنگی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بوده است.
جعفری آذر هم اکنون عضو کمیسیون اجتماعی مجلس دوازدهم و چهره‌ای اصول‌گرا است.
پارک سو-گئون

| پارک سو-گئون Park Su-geun | پارک سو-گئون Park Su-geun |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ فوریهٔ ۱۹۱۴ شهرستان یانگگو، استان گانگوون، کره ژاپن
درگذشت: ۶ مهٔ ۱۹۶۵ (۵۱ سال) سئول، کره جنوبی
پیشه: نقاش
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 박수근
هانجا: 朴壽根
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bak Su-geun
مک‌کیون–ریشاور: Pak Sukŭn
 :  
پارک سو-گئون (کره‌ای: 박수근; هانجا: 朴壽根 ; یا پارک سو-کئون Park Soo-keun؛ یا پارک شو-کئون ۲۱ فوریه ۱۹۱۴–۶ مه ۱۹۶۵) یک نقاش اهل کره جنوبی بود که به خاطر به تصویر کشیدن زندگی روزمره در روستاهای کره شهرت دارد. او یکی از معدود هنرمندان کره ای فعال در دوران استعمار و پس از جنگ بود که تحصیلات رسمی هنری نداشت. پارک سو گئون به عنوان یک هنرمند خودآموخته، با استفاده از سطوح بافت‌دار، اشکال هندسی، خطوط پررنگ و رنگ‌های خاموش، سبک نقاشی منحصر به فردی را فرموله کرد.
سن-میشل، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Michel | Saint-Michel |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Location within Les Jardins-de-Napierville Regional County Municipality.: Location within Les Jardins-de-Napierville Regional County Municipality.
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: له ژاردن-دو-ناپیرویل
Constituted: July 1, 1855
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pierre Raymond Cloutier
 • Federal riding: Beauharnois—Salaberry
 • Prov. riding: Beauharnois—Salaberry
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۰٫۳۰ کیلومتر مربع (۲۳٫۲۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۹٫۸۶ کیلومتر مربع (۲۳٫۱۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲٬۸۸۴
 • تراکم: ۴۸٫۲/کیلومتر مربع (۱۲۵/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۹٫۴%
 • Dwellings: ۱٬۰۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0L 2J0
کد(های) منطقه: 450 and 579
Access Routes:  Route ۲۲۱
سن-میشل (به فرانسوی: Saint-Michel) شهری در منطقه شهری له ژاردن-دو-ناپیرویل ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۲٬۶۸۱ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۵۷٫۳۶ کیلومتر مربع است.
محمد عباسی دهبکری

| محمد آقا عباسی دهبکری | محمد آقا عباسی دهبکری |
| --- | --- |
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۴: دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۴
حوزه انتخاباتی: کرمانشاه (دوره‌های چهارم تا ششم)
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۲۶ – ۱۳۳۵: دوره مسئولیت ۱۳۲۶ – ۱۳۳۵
حوزه انتخاباتی: سقز و بانه (دوره‌های پانزدهم، شانزدهم، هجدهم، نوزدهم و بیستم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
درگذشته: تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
محمد آقا عباسی دهبکری از مالکان بزرگ سقز، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود.
در جریان شورش محمدرشید خان بانه‌ای در زمان جنگ جهانی دوم، املاک محمد آقا تصرف و تاراج شد. او به تهران مهاجرت و به دربار و ارتش شکایت کرد. در انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی که در سقز و بانه از ۳۱ تیر تا هفتم امرداد ۱۳۲۶ برگزار شد، با کسب ۹۵۷۴ رأی از مجموع ۹۷۰۰ رأی که به صندوق‌ها ریخته شد، به مجلس راه یافت.
عباسی در دوره بعد (شانزدهم) که بار دیگر به نمایندگی سقز و بانه انتخاب شد، از مخالفان دولت مصدق بود. در دوره هفدهم، سقز و بانه نماینده نداشت. او بار دیگر در دوره هجدهم بر کرسی نمایندگی این حوزه انتخابیه نشست. از سال ۱۳۴۲ تا هنگام مرگ سناتور انتصابی کرمانشاه و کردستان بود (سه دوره).
استان مونتانا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بلغارستان
| استان Област Монтана Montana Province | استان Област Монтана Montana Province |
| --- | --- |
استان: استان
استان مونتانا بلغارستان: استان مونتانا بلغارستان
مختصات: ۴۳°۳۶′ شمالی ۲۳°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۶۰۰°شمالی ۲۳٫۱۸۳°شرقی﻿ / 43.600; 23.183: مختصات: ۴۳°۳۶′ شمالی ۲۳°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۶۰۰°شمالی ۲۳٫۱۸۳°شرقی﻿ / 43.600; 23.183
شهرستان ها: ۱۱
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Ivaylo Petrov
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٬۶۳۵٫۵ کیلومتر مربع (۱۴۰۳٫۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۴۸٬۰۹۸
 • تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
کد منطقه: ۹۵ ۳۵۹
کد پلاک: M
وبگاه: www.oblastmontana.org
نام یکی از استان‌های کشور بلغارستان است.
محمد شامی

محمد شامی (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۹۰) یک کریکت باز بین‌المللی هندی است. او برای بنگال در کریکت داخلی و برای چهار تیم در لیگ برتر هند (IPL) بازی کرده است. یکی از ثابت‌ترین ویکت‌گیران در کریکت جهان معاصراست.
شامی در روستای ساهاسپور در امروها، اوتار پرادش، یکی از پنج فرزند بزرگ شد. پدرش تاوسیف علی یک کشاورز بود که در جوانی خود یک توپ انداز سریع بود.
رودریگو دوترته

| رودریگو دوترته | رودریگو دوترته |
| --- | --- |
۱۶ مین رئیس‌جمهور فیلیپین: ۱۶ مین رئیس‌جمهور فیلیپین
دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ – ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۲۰۱۶ – ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲
پس از: بنیگنو آکینو
پیش از: بونگبونگ مارکوس
شهردار داوائو سیتی: شهردار داوائو سیتی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳: آغاز به کار  ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳
پس از: سارا دوترته
پیش از: سارا دوترته (Designate)
دوره مسئولیت ۲ فوریه ۱۹۹۸ – ۱۹ مارس ۱۹۹۸: دوره مسئولیت ۲ فوریه ۱۹۹۸ – ۱۹ مارس ۱۹۹۸
پس از: بنجامین سی. ده گوزمن
پیش از: سارا دوترت-کارپیو
پس از: جاسینتو تی. روبیلار
پیش از: بنجامین سی. ده گوزمن
دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ – ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۲۰۱۰ – ۳۰ ژوئن ۲۰۱۳
پس از: سارا دوترت-کارپیو
پیش از: پائولا دوترت
دوره مسئولیت ۲ مه ۱۹۸۶ – ۲۷ نوامبر ۱۹۸۷: دوره مسئولیت ۲ مه ۱۹۸۶ – ۲۷ نوامبر ۱۹۸۷
پس از: کورنلیو پی. ماسکارینو
پیش از: گیلبرت جی. آبلرا
دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۱۹۹۸ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۱۹۹۸ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱
پس از: جزوس دورزا
پیش از: پروسپرو نوگرالس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: رودریگو روآ دوترته ۲۸ مارس ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال)
همسر(ان): الیزابت آبلانا زیمرمن (جداشده)
فرزندان: پائولا دوترت سارا دوترت-کارپیو سباستین زد. توترت ورونیکا ای. دوترت
اقامتگاه: داوائو سیتی، فیلیپین
محل تحصیل: دانشگاه سان بدا دانشگاه فیلیپین
پیشه: سیاستمدار
تخصص: وکیل
رودریگو روآ دوترته (تاگالوگ: Rodrigo Roa Duterte؛ زاده ۲۸ مارس ۱۹۴۵)، ملقب به رودی (Rody) یا دیگونگ (Digong)، وکیل و سیاستمدار اهل فیلیپین است. او بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ رئیس‌جمهور فیلیپین بود. دوره ریاست جمهوری او از همان آغاز بسیار جنجالی و بحث‌برانگیز بود.
وی پیش از رسیدن به ریاست‌جمهوری، شهردار داوائو سیتی بوده است.
اصالت

رودریگو دوترته در خانواده‌ای از سیاستمداران پر نفوذ متولد شد. او سالمندترین شخص و نخستین فرد از اهالی منطقه میندانائو در جنوب فیلیپین است که به ریاست جمهوری فیلیپین رسیده‌است. میندانائو از مناطق توسعه نیافته و فقیر در جنوب فیلیپین است که با شورش و ناامنی دست به گریبان بوده‌است.
او توانسته شبکه سیاسی قدرتمندی را تشکیل دهد. بطوریکه که پس از کناره‌گیری از سمت شهرداری داوائو سیتی، دخترش را به جای خود نشانده و به پسرش هم مقام معاونت شهردار را داده‌است.
تحصیلات

رودریگو دوترته تحصیل کرده رشته حقوق است و سال‌ها در سمت وکیل مدافع و سپس در سمت دادستان فعالیت داشت.
ویژگی‌ها

او به استفاده از بعضی واژه‌های مستهجن در ملاء مشهور است. استفاده از همین الفاظ مستهجن باعث شده که او برای بسیاری از مردم عادی جاذبه داشته باشد.
ساده زیستی و اعتراف او به داشتن روابط نامشروع متعدد و توهین به پاپ (در یک کشور کاتولیک مذهب)، عملاً بر این جاذبه افزوده و از او شخصیتی «خاکی» ساخته‌است. همسر آقای دوتریته شانزده سال پیش درگذشت و او با شریک زندگی فعلی خود رسماً ازدواج نکرده‌است.
دوترته از ارتباط نزدیکی خود با خانواده فردیناند مارکوس، دیکتاتور پیشین فیلیپین (۱۹۶۵ تا ۱۹۸۶) خبر داده‌است. او گفته‌است که سرانجام اجازه خواهد داد تا جسد فردیناند مارکوس به فیلپین منتقل و در گورستان ملی قهرمانان در مانیل، پایتخت، به خاک سپرده شود.
پیش از ریاست جمهوری

دوترته پیش از ریاست جمهوری، به مدت بیست سال شهردار داوائو سیتی، بزرگترین منطقه میندانائو بود. او در این سمت به فردی شهرت یافت که برای اعمال نظم و قانون، ترس و نگرانی از تخطی از برخی قوانین حقوق بشری ندارد. برخی از مخالفان، او را متهم کرده‌اند که در این دوران، دوترته با گروه‌های زیرزمینی، که به قتل صدها نفر در داوائو متهم هستند، ارتباط داشته‌است. خود او این اتهام را گاهی تلویحاً پذیرفته و گاهی تکذیب کرده‌است. مجلس سنای فیلیپین مشغول رسیدگی به این موضوع است.
ریاست جمهوری

او در جریان مبارزات انتخاباتی و پس از پیروزی، از برقراری مجدد مجازات اعدام برای جرایم جدی، توصیه به پلیس برای شلیک به افراد مسلح تحت تعقیب، انتقاد از طبقه روشنفکر و وعده پاکسازی تشکیلات دولتی از فساد حمایت کرده‌است. او به استفاده از بعضی واژه‌های مستهجن در ملاء مشهور است.
مبارزه با مواد مخدر

از زمان آغاز ریاست جمهوری وی، هفت هزار نفر فروشنده و مصرف‌کننده مواد مخدر (گاه به شکلی مرموز) کشته شده‌اند. نزدیک به هفتصد هزار نفر هم خود را به مأموران دولتی تسلیم کرده‌اند. او گفته، شخصاً مجرمان مواد مخدر را در شهر داوائو، کشته‌است.
در میانه این جنگ خونبار، بی‌گناهان بسیاری کشته شده‌اند. شیوه برخورد دولت دوترته با معتادان و تبهکاران با استقبال بسیاری از مردم فیلیپین مواجه شده که که از گسترش اعتیاد و رواج جرم و جنایت در کشورشان گله دارند. اما همزمان، انتقادات شدیدی را در داخل و خارج از کشور به همراه داشته‌است. منتقدان می‌گویند که این شیوه برخورد، باعث نهادینه شدن خشونت در جامعه و تضعیف امنیت اجتماعی می‌شود و مفاسد بیشتری را در پی خواهد آورد. رودریگو دوترته، این منتقدان را «گروهی بیشعور از ناب‌ترین نوع آن» توصیف کرده‌است. این خشونت‌ها باعث انتقاد پاپ، رهبر کلیسای واتیکان شده‌است.
درگیری با دیگر کشورها > اتحادیه اروپا

دوترته اتحادیه اروپا را به خاطر انتقاد از روش‌های خود، به دورویی متهم کرد. او می‌گوید که «آنها به جای خرده‌گیری از سیاست‌های دولت فیلیپین، بهتر است به وضعیت مهاجرانی که از خشونت در خاورمیانه گریخته و به آنان پناه آورده‌اند رسیدگی کنند.»
درگیری با دیگر کشورها > جنگ عراق

در ژوئیه ۲۰۱۶، دوترته بریتانیا و ایالات متحده آمریکا را متهم کرد از طریق مداخلات خود تروریسم را وارد خاورمیانه کرده‌اند. او گفت: «آمریکا خاور میانه را نابود کرد. بریتانیا و آمریکا اعتراف نمی‌کنند که به زور وارد عراق شده و صدام حسین را کشتند. اکنون به عراق بنگرید. ببینید چه بر سر لیبی آمده. ببینید چه بر سر سوریه آمده.»
درگیری با دیگر کشورها > آمریکا

دو ترته، پیمان نظامی فیلیپین و آمریکا را هدف حمله قرار داده‌است.
او و باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا قرار بود در اجلاس ۲۰۱۶ انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (آسه‌آن) با یکدیگر دیدار کنند. آمریکا اعلام کرد رئیس‌جمهور اوباما می خواهد درباره ۲۴۰۰ فیلیپنی که با جنگ دوترته در برابر مواد مخدر اعدام شده‌اند گفتگو کند. دوترته از موضوع جلسه انتقاد کرد و گفت «من دست نشانده آمریکا نیستم. من رئیس‌جمهور کشوری دارای اقتدار ملی هستم و به کسی جز مردم فیلیپین پاسخگو نیستم. سؤال و بیانیه از خود در نکنید. شما باید احترام بگذارید. حرامزاده، من تو را در این جلسه نفرین می‌کنم.» آمریکا جلسه را لغو کرد. اوباما طی یک کنفرانس مطبوعاتی در نشست گروه ۲۰ ۲۰۱۶ در هانگژو چین در خصوص لغو جلسه گفت «می‌خواهم مطمئن باشم که اگر جلسه‌ای دارم، در عمل سازنده خواهد بود و کاری انجام خواهیم داد.»
جنایات علیه بشریت

دوترته در ۱۱ مارس ۲۰۲۵، پس از ورودش به فرودگاه مانیل از هنگ کنگ، به دنبال حکم دادگاه کیفری بین‌المللی (ICC) که او را به جنایات علیه بشریت مرتبط با کمپین جنجالی "جنگ علیه مواد مخدر" متهم کرد، دستگیر شد. دوترته مشروعیت حکم را زیر سؤال برد و تاکید کرد که هرگونه تعقیب قضایی باید در فیلیپین انجام شود. حامیان وی در پایگاه هوایی ویلامور، جایی که او بازداشت شد، تجمع کردند، در حالی که فعالان دستگیری را به عنوان یک لحظه مهم برای عدالت ستایش کردند. دیوان کیفری بین‌المللی صلاحیت رسیدگی به جنایات ادعایی انجام شده قبل از خروج فیلیپین از دادگاه در سال ۲۰۱۹ را حفظ می‌کند. عملیات‌های ضد مواد مخدر دوترته منجر به مرگ هزاران نفر، عمدتاً در میان مردان فقیر شهری شد، که محکومیت بین‌المللی را به دلیل نقض حقوق بشر برانگیخت.
زندگی شخصی

همسر آقای دوتریته «الیزابت زیمرمن» در سال ۲۰۰۰ درگذشت. او با شریک زندگی کنونی خود رسماً ازدواج نکرده‌است.
بالبرده د بورگییس

مکان
| Valverde de Burguillos | Valverde de Burguillos |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
Valverde de BurguillosLocation in Spain.: Valverde de BurguillosLocation in Spain.
مختصات: ۳۸°۱۹′۳۸″ شمالی ۶°۳۲′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۳۲۷۲۲°شمالی ۶٫۵۳۶۱۱°غربی﻿ / 38.32722; -6.53611: مختصات: ۳۸°۱۹′۳۸″ شمالی ۶°۳۲′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۳۲۷۲۲°شمالی ۶٫۵۳۶۱۱°غربی﻿ / 38.32722; -6.53611
بخش خودمختار: اکسترمادورا
استان: استان باداخس
Comarca: Zafra - Río Bodión
حکومت: حکومت
 • شهردار: Francisco Domínguez Jara
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰۹ متر (۱۳۴۲ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۳۲۲
 • تراکم: ۱۷/کیلومتر مربع (۴۴/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Valverdeños, Valverdejos
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: وبگاه رسمی
بالبرده د بورگییس (به اسپانیایی: Valverde de Burguillos) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان باداخس واقع شده‌است.
جورج برنارد شاو

| جرج برنارد شاو | جرج برنارد شاو |
| --- | --- |
جرج برنارد شاو در ۱۹۳۴ میلادی: جرج برنارد شاو در ۱۹۳۴ میلادی
زاده: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۸۵۶ دوبلین، ایرلند
درگذشته: ۲ نوامبر ۱۹۵۰ (۹۴ سال) هرتفوردشایر، انگلیس
پیشه: نمایش‌نامه‌نویس و منتقد ادبی
ملیت: ایرلندی
سبک(های) نوشتاری: کُمیک
جوایز مهم:  جایزه ادبی نوبل (۱۹۲۵)
امضا: امضا
جورج برنارد شاو (به انگلیسی: George Bernard Shaw، ۲۶ ژوئیهٔ ۱۸۵۶ – ۲ نوامبر ۱۹۵۰)، که به اصرار خود با نام برنارد شاو شناخته می‌شود، نمایشنامه‌نویس، منتقد ادبی، اهل جدل و کنشگر سیاسی اهل ایرلند بود. او ۶۰ نمایشنامه از خود به جای گذاشت که از برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به مردی و ابرمرد (۱۹۰۲)، پیگمالیون (۱۹۱۳) و ژاندارک (۱۹۲۳) اشاره کرد. او در آثار خود، طنز معاصر را با تمثیل‌های تاریخی ترکیب می‌کرد و به‌عنوان پیشروترین نمایشنامه‌نویس نسل خود شناخته شد. در آثارش، تلفیقی از طنز معاصر و تمثیل تاریخی را به کار می‌برد. او در سال ۱۹۲۵ برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد. از او به‌عنوان توانمندترین نمایشنامه‌نویس بریتانیایی پس از ویلیام شکسپیر و نافذترین رساله‌نویس پس از جاناتان سوییفت یاد می‌کنند.
شاو در دوبلین متولد شد و در سال ۱۸۷۶ به لندن مهاجرت کرد، جایی که برای تثبیت خود به‌عنوان نویسنده تلاش کرد و فرایند سختی از خودآموزی را طی نمود. او از میانهٔ دههٔ ۱۸۸۰ به‌عنوان منتقد تئاتر و موسیقی شناخته شد. با آگاهی سیاسی، به جامعهٔ فابیانی پیوست و به یکی از برجسته‌ترین رساله‌نویسان آن تبدیل شد. نخستین موفقیت عمومی او در نمایشنامه‌نویسی با اسلحه و مرد در سال ۱۸۹۴ رقم خورد. تحت تأثیر هنریک ایبسن، او تلاش کرد واقع‌گرایی جدیدی را وارد نمایشنامه‌های انگلیسی کند و از آثارش به‌عنوان ابزاری برای انتشار ایده‌های سیاسی، اجتماعی و مذهبی خود بهره برد.
دیدگاه‌های شاو اغلب بحث‌برانگیز بودند. او طرفدار اصلاح الفبا و بهسازی نژادی بود، اما واکسیناسیون و مذهب سازمان‌یافته را رد می‌کرد. او با محکوم کردن هر دو طرف جنگ جهانی اول، مخالفت‌های فراوانی برانگیخت و سیاست‌های بریتانیا در قبال ایرلند را پس از جنگ انتقاد کرد. با این حال، این مواضع تأثیر پایداری بر جایگاه او به‌عنوان نمایشنامه‌نویس نداشت. در دوران بین دو جنگ جهانی، شاو مجموعه‌ای از نمایشنامه‌های جاه‌طلبانه نوشت که برخی از آن‌ها به موفقیت‌های چشمگیری دست یافتند. در سال ۱۹۳۸، او برای فیلمنامهٔ فیلم پیگمالیون برندهٔ جایزهٔ اسکار شد.
او در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ به دلیل اعتقاد به فابیانیسم، تدریجاً از نقش اجرایی خود کناره‌گیری کرد و به تحسین دیکتاتورهای چپ و راست از جمله موسولینی و استالین پرداخت. در سال‌های پایانی عمرش بیانیه‌های عمومی کمتری منتشر ساخت، اما تا مدت کمی پیش از مرگ به خلق آثار فراوانش ادامه داد و در ۹۴ سالگی، در حالی که از دریافت تمام نشان‌های ملی - از جمله نشان مریت در سال ۱۹۴۶ - خودداری کرده بود، درگذشت.
پس از مرگ شاو، نظرات علمی و انتقادی دربارهٔ آثارش متفاوت بوده است، اما او به‌طور مرتب در میان نمایشنامه‌نویسان بریتانیایی پس از شکسپیر در جایگاه دوم قرار گرفته است. واژهٔ «شاوی» به‌عنوان نمادی از ایده‌ها و سبک بیان او وارد زبان شده است و تأثیر شاو بر نسل‌های بعدی نمایشنامه‌نویسان انگلیسی‌زبان به‌خوبی شناخته شده است.
شهرت

جورج برنارد شاو به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین نمایشنامه‌نویسان و منتقدان قرن بیستم شناخته می‌شود. شهرت او عمدتاً به دلیل توانایی منحصربه‌فردش در ترکیب طنز، نقد اجتماعی و مضامین فلسفی در آثار نمایشی‌اش است. نمایشنامه‌هایی مانند *مرد و ابرمرد*، *پیگمالیون* و *سنت ژان* نه‌تنها به‌خاطر داستان‌های جذابشان مورد توجه قرار گرفتند، بلکه به دلیل بررسی مسائل پیچیده‌ای همچون روابط انسانی، هویت اجتماعی و عدالت نیز درخشیدند. او با استفاده از شیوه‌ای واقع‌گرایانه، ایده‌های سیاسی، اجتماعی و مذهبی خود را در قالب هنر نمایش به تصویر کشید و تأثیر شگرفی بر تئاتر مدرن گذاشت.
دومین عامل شهرت شاو، نقدهای جسورانه و نظرات جنجالی‌اش بود. او از طریق مقالات، سخنرانی‌ها و آثارش، دیدگاه‌های خود را دربارهٔ موضوعاتی همچون اصلاح الفبا، برتری نژادی (یوژنیک)، واکسیناسیون و سیاست‌های بین‌المللی بیان می‌کرد. شاو در عین حال که طرفدار صلح و عدالت اجتماعی بود، نظرات بحث‌برانگیزی نیز ارائه می‌داد که گاه باعث انتقادهای شدید از سوی جامعه می‌شد. با وجود این، مواضع جسورانه او نشان‌دهنده استقلال فکری و اعتقاد به آزادی بیان بود که بر جذابیت شخصیت او افزود.
شاو همچنین به دلیل موفقیت‌هایش در سینما و ادبیات جوایز معتبری کسب کرد. دریافت جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۲۵ برای تأثیر او بر تئاتر و فرهنگ غرب (برای نمایشنامهٔ ژان مقدس)، و همچنین جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی برای فیلم‌نامه پیگمالیون در سال ۱۹۳۸، جایگاه او را در تاریخ هنر و ادبیات تثبیت کرد. واژه «شاوی» (Shavian) به‌عنوان اصطلاحی برای توصیف سبک و ایده‌های او وارد زبان شد و نشان‌دهنده نفوذ پایدار آثار و افکارش بر نسل‌های بعدی نویسندگان و هنرمندان است.