stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اکسیلس

| اکسیلس | اکسیلس |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
اکسیلس: اکسیلس
کشور: ایتالیا
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: Turin (TO)
دهستان: Deveys, Morliere, San Colombano, Champbons
حکومت: حکومت
 • شهردار: Michelangelo Luigi Castellano
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴٫۳۲ کیلومتر مربع (۱۷٫۱۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۷۰ متر (۲۸۵۰ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۳): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۳)
 • کل: ۲۶۲
 • تراکم: ۵٫۹/کیلومتر مربع (۱۵/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Esillesi or Exillesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 10050
پیش‌شماره تلفن: 0122
قدیس پشتیبان: پطرس
روز قدیس: June 29
وبگاه: وبگاه رسمی
اکسیلس (به ایتالیایی: Exilles) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

اکسیلس ۴۴٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۲ نفر جمعیت دارد و ۸۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Château-Ville-Vieille خواهرخواندهٔ اکسیلس هست.
نامرئی (فیلم)

| نامرئی | نامرئی |
| --- | --- |
کارگردان: دیوید اس. گویر
تهیه‌کننده: راجر بیرنبائوم گری باربر جاناتان گلیکمن
نویسنده: میک دیویس کریستین روام
بر پایه: دن اوسینلیگه اثر متز وال
بازیگران: جاستین چتوین مارگاریتا لیویوا مارسیا گی هاردن کریس مارکت الکس اولافلین کلوم کیت رنی
موسیقی: مارکو بلترامی
فیلم‌بردار: گابریل بریستین
شرکت تولید: هالیوود پیکچرز اسپای‌گلس اینترتیمنت
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ آوریل ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۰۴-۲۷) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۲۶٬۸۱۰٬۱۱۳ دلار
نامرئی (به انگلیسی: The Invisible) یک فیلم فراطبیعی مهیج آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ و به کارگردانی دیوید اس. گویر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاستین چتوین، مارگاریتا لیویوا، مارسیا گی هاردن، کریس مارکت و الکس اولافلین ایفای نقش می‌کنند. نامرئی به عنوان بازسازی فیلم سوئدی «دن اوسینلیگه» در سال ۲۰۰۲ به شمار می‌رود که خود آن نیز اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته متز وال است. فیلم نامرئی در ۲۷ آوریل ۲۰۰۷ منتشر شد.
کاستلو دی گودگو

| کاستلو دی گودگو | کاستلو دی گودگو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاستلو دی گودگو: کاستلو دی گودگو
کشور: ایتالیا
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: ترویزو (TV)
دهستان: Località: Alberone, Avenali, Ca' Leoncino, Casoname, Chioggia, Motte, Quartiere Muson, San Pietro, Vegre, Madonna, i Prai
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pier Antonio Nicoletti
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۹۸ کیلومتر مربع (۶٫۹۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۱ متر (۱۶۷ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰)
 • کل: ۷٬۱۰۲
 • تراکم: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Godigesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 31030
پیش‌شماره تلفن: 0423
قدیس پشتیبان: Nativity of Mary
روز قدیس: 8 September
وبگاه: وبگاه رسمی
کاستلو دی گودگو (به ایتالیایی: Castello di Godego) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ترویزو واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستلو دی گودگو ۱۷٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۰۲ نفر جمعیت دارد و ۵۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای بووس و Labastide-Saint-Pierre خواهرخوانده‌های کاستلو دی گودگو هستند.
ناوشکن لنکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
نام‌گذاری::  وشق
آب‌اندازی::  ۱۳ دسامبر ۱۹۲۳
آغاز کار::  ۲۴ فوریه ۱۹۲۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  2126 tons standard, 3098 tons full load
درازا::  ۱۲۷ متر (۴۱۷ فوت)
پهنا::  ۱۱٫۲ متر (۳۷ فوت)
آبخور::  ۳٫۶۵ متر (۱۲٫۰ فوت)
سرعت::  ۳۵٫۵ گره (۶۵٫۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۰٫۹ مایل بر ساعت)
ناوشکن لینکس (به انگلیسی: French destroyer Lynx) یک کشتی بود که طول آن ۱۲۷ متر (۴۱۷ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۲۵ ساخته شد.
آبشار بالایفوسن

| آبشار بالایفوسن | آبشار بالایفوسن |
| --- | --- |
موقعیت: هاردالند, نروژ
ارتفاع کلی: ۸۵۰ متر (۲٬۷۹۰ فوت)
رتبهٔ جهانی: ۷
آبشار بالایفوسن (به نروژی: Balåifossen) آبشاری است در کشور نروژ که ۸۵۰ متر ارتفاع دارد.  این آبشار هفتمین آبشار بلند جهان است.
چاکراکوچا (لیما)

| چاکراکوچا (لیما) | چاکراکوچا (لیما) |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
چاکراکوچا (لیما)موقعیت چاکراکوچا (لیما) در نقشه : چاکراکوچا (لیما)موقعیت چاکراکوچا (لیما) در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۴٬۶۰۰ متر (۱۵٬۱۰۰ فوت)
مختصات: ۱۲°۰۸′۲۵″ جنوبی ۷۶°۰۳′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۱۲٫۱۴۰۲۸°جنوبی ۷۶٫۰۶۶۱۱°غربی﻿ / -12.14028; -76.06611
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: پرو، منطقه لیما
رشته‌کوه مادر: کوه‌های آند، Cordillera Central
چاکراکوچا (به اسپانیایی: Chakraqucha) یک کوه در پرو است که در منطقه لیما واقع شده‌است. چاکراکوچا ۴٬۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لاندرسهایم

| Landersheim | Landersheim |
| --- | --- |
کشور: فرانسه
ناحیه: گرانت است
دپارتمان: با-رن
بخش: Saverne
کانتون: Marmoutier
کمون: Région de Saverne
حکومت: حکومت
 • شهردار(2001–2008) : Jean-Marc Diss
مساحت۱: ۲٫۱۳ کیلومتر مربع (۰٫۸۲ مایل مربع)
جمعیت (2006)۲: ۱۸۵
 • تراکم: ۸۷/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 67258 /67700
ارتفاع: ۱۸۱–۲۴۱ متر (۵۹۴–۷۹۱ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
لاندرسهایم (به فرانسوی: Landersheim) یک کمون در فرانسه با جمعیت ۱۸۵ نفر است که در Canton of Marmoutier واقع شده‌است.
کالپ کریک، اورگن

| کالپ کریک، اورگن | کالپ کریک، اورگن |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
کالپ کریک، اورگنLocation within the state of Oregon: کالپ کریک، اورگنLocation within the state of Oregon
مختصات: ۴۳°۴۲′۱۲″ شمالی ۱۲۲°۵۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۷۰۳۳۳°شمالی ۱۲۲٫۸۴۷۵۰°غربی﻿ / 43.70333; -122.84750: مختصات: ۴۳°۴۲′۱۲″ شمالی ۱۲۲°۵۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۷۰۳۳۳°شمالی ۱۲۲٫۸۴۷۵۰°غربی﻿ / 43.70333; -122.84750
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: اورگن
شهرستان: شهرستان لین، اورگن
ارتفاع: ۹۶۱ فوت (۲۹۳ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (منطقه زمانی اقیانوس آرام)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۷۴۲۷
کد منطقه: 541
شماره GNIS: ۱۱۴۰۵۳۱
کالپ کریک (به انگلیسی: Culp Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان لین، اورگن واقع شده‌است. کالپ کریک ۲۹۲٫۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نارلی (سینجیک)

| نارلی | نارلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان آدیامان
شهرستان: سینجیک
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
نارلی (انگلیسی: Narlı) (به کردی: Pamlıq) یک منطقه مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان و در ناحیه سینجیک واقع شده است.
هربرت ویلکاکس

| هربرت ویلکاکس | هربرت ویلکاکس |
| --- | --- |
هربرت ویلکاکس همراه با همسرش آنا نیگل: هربرت ویلکاکس همراه با همسرش آنا نیگل
زادهٔ: ۱۹ آوریل ۱۸۹۰ ، لندن
درگذشت: ۱۵ مهٔ ۱۹۷۷ (۸۷ سال) لندن
علت مرگ: پس از بیماری طولانی مدت
ملیت:  بریتانیا
پیشه: تهیه‌کننده و کارگردان فیلم
همسر: آنا نیگل (۹ اوت ۱۹۴۳–۱۵ مه ۱۹۷۷) (مرگش)Maud Violet Bower (۱۹۱۸ - ?) (طلاق) (۴ فرزند)دوروتی براون (۱۹۱۶–۱۹۱۷) (طلاق)
هربرت ویلکاکس (انگلیسی: Herbert Sydney Wilcox) یک تهیه‌کننده و کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود.
فیلمشناسی

بانویی با چراغ
دانوب آبی
سانی
سحرگاه
قناری زرد
کارناوال
لندن
مادام پمپادور
ملودی لندن
نل گوئین
نل گوئین
Alias

alias دستوری در بسیاری از پوسته‌ها (shells) از جمله پوسته‌های یونیکس،شبه‌یونیکس و ویندوز پاورشل است. این دستور امکان جایگزین کردن یک کلمه با یک رشته را می‌دهد.
نمونه‌ای از کاربرد > یونیکس

alias های موقت را به این شکل می‌توان در یونیکس و شبه‌یونیکس ایجاد کرد:
بعد از اجرای این فرمان، با اجرا کردن copy دستور cp اجرا می‌شود.
alias copy='cp'
نمونه‌ای از کاربرد > سی‌شل

alias copy "cp"
نمونه‌ای از کاربرد > ویندوز پاورشل

new-alias ci copy-item
نمونه‌ای از کاربرد > 4DOS

alias cp copy
آخرین مترو

| آخرین مترو | آخرین مترو |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: فرانسوا تروفو
تهیه‌کننده: فرانسوا تروفو Jean-José Richer
نویسنده: فرانسوا تروفو سوزان شیفمن ژان-کلود گرانبرگ
فیلمنامه‌نویس: فرانسوا تروفو سوزان شیفمن ژان-کلود گرانبرگ
بازیگران: کاترین دنو ژرار دوپاردیو ژان پواره هاینتس بننت آندریا فریول لاسلو سابو
موسیقی: ژرژ دلرو
فیلم‌بردار: نستور آلمندروس
تدوین‌گر: مارتین باراکه
شرکت تولید: Les Films du Carrosse Andrea Films SEDIF SFP TF1 Films Production
توزیع‌کننده: گومون
تاریخ‌های انتشار:  ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۰ (۱۹۸۰-0۹-۱۷)  
مدت زمان: ۱۳۱ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
فروش گیشه: $۲۳٬۳۱۱٬۷۰۶ ۳٬۳۹۳٬۶۹۴ admissions (فرانسه)
آخرین مترو (فرانسوی: Le Dernier Métro‎) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی فرانسوا تروفو است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
«فرانسوا تروفو» فیلم آخرین مترو را با هدف نمایش پشت صحنه تئاتر و تجسم فضای زمان اشغال فرانسه با بازی «کاترین دنوو» و «ژرار دپاردیو» در سال ۱۹۸۰ با مدت زمان دو ساعت و ۱۱ دقیقه ساخت.
بازیگران

کاترین دنو در نقش برنارد
ژرار دوپاردیودر نقش ماریون
ریشار بورینژه
ژان پواره در نقش جین
هاینتس بننت
آندریا فریول
پولت دوبوست
ریشار بورینژه
سابین اودپان
ژان-لوئی ریشار
Maurice Risch
لاسلو سابو
جوایز

این فیلم در سال ۱۹۸۱ کاندیدای دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان شد و در همان سال جایزه بهترین فیلم خارجی را از جشنواره انجمن منتقدان فیلم بوستون دریافت کرد. «آخرین مترو» در سال ۱۹۸۱ همچنین در جشنواره فیلم سزار فرانسه شرکت کرد و ۱۰ جایزه این جشنواره را به خود اختصاص داد. نامزدی دریافت جایزه گلدن گلاب بهترین فیلم خارجی از دیگر موفقیت‌های این سینمایی بوده‌است.
ایستگاه متروی بارکاموتیون

بارکاموتیون (ارمنی: Բարեկամություն) ایستگاه متروی ایروان می‌باشد. بارکاموتیون یکی از ایستگاه‌های اصلی متروی شهر ایروان می‌باشد و در ۷ مارس ۱۹۸۱ برای عموم گشایش یافت.
اوهلنبک ۹۶۸۷

| ویژگی‌های مداری | ویژگی‌های مداری |
| --- | --- |
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲٫۸۳۵۷۱۷۸
حضیض: ۲٫۷۹۲۸۲۵۰
خروج از مرکز مداری: ۰٫۰۰۷۶۲۰۶
تناوب مداری: ۱۷۲۴٫۴۳۷۲۲۹۹
آنومالی متوسط: ۲۷۸٫۰۲۹۷۱
انحراف: ۶٫۰۵۶۰۱
 :  
سیارک ۹۶۸۷ (به انگلیسی: 9687 Uhlenbeck، نامگذاری:4614P-L) نه هزار و ششصد و هشتاد و هفتمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۷۰ است.
ایمی دیویدسن

| ایمی دیویدسن | ایمی دیویدسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
ایمی دیویدسن (انگلیسی: Amy Davidson؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۹) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
کالوینکل

| کالوینکل   | کالوینکل   |
| --- | --- |
Ortsteil  of فینلاند: Ortsteil  of فینلاند
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن-آنهالت
ناحیه: Burgenlandkreis
شهر: فینلاند
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۸۰ کیلومتر مربع (۲٫۶۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۴ متر (۸۹۹ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۳۵۸
 • تراکم: ۵۳/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۶۶۴۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۴۴۶۵
پلاک خودرو: BLK
کالوینکل (به آلمانی: Kahlwinkel) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در فینلاند واقع شده‌است. کالوینکل ۳۵۸ نفر جمعیت دارد.
ناصرآباد (خاش)

| ناصرآباد (خاش) | ناصرآباد (خاش) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: بخش مرکزی
دهستان: اسماعیل‌آباد
جمعیت: ۱۰۵۸ نفر (سرشماری ۹۵)
ناصرآباد (خاش)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان اسماعیل‌آباد (خاش) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۰۰۶ نفر (۳۴۱خانوار) بوده‌است.
آتش‌شکن

در هنگام آتش‌سوزی Tumbleweed در کالیفرنیا، در ژوئیه ۲۰۲۱، پیش‌گیرنده آتش قرمز به صورت هوایی روی برس کنار آتش‌شکن پراکنده شد. در حالی که پوشش گیاهی سمت چپ آتش‌شکن کاملاً سوخته‌است، همه‌چیز در سمت راست آن حفاظت می‌شود.
یک آتش‌شکن
آتش‌شکن (به انگلیسی: Firebreak) یا نوار دوگانه (که در استرالیا خط آتش، جاده آتش‌سوزی، راه آتش‌سوزی و شکست سوخت نیز نامیده می‌شود)، شکافی در پوشش گیاهی یا دیگر مواد آتش‌زا است که به عنوان مانعی برای کند کردن یا توقف پیشرفت یک آتش‌سوزی در جنگل یا آتش‌سوزی جنگلی عمل می‌کند. آتش‌شکن ممکن است به‌طور طبیعی در جایی که کمبود پوشش گیاهی یا "سوخت " وجود دارد، مانند رودخانه، دریاچه یا دره رخ دهد. آتش‌شکن‌ها نیز ممکن است ساخته دست بشر باشند، و بسیاری از آنها به عنوان جاده نیز عمل می‌کنند، مانند جاده چوب‌برداری، مسیر خودروی چهارچرخ متحرک، جاده فرعی یا بزرگراه.
شورش‌های ۱۹۴۶ لاپاز

شورش‌های ۱۹۴۶ لاپاز مجموعه ای از اعتصابات و اعتراضات خشونت آمیز فزاینده ای بود که با لینچ و به دار آویختن رئیس جمهور وقت، گوالبرتو ویلاروئل و فروپاشی کامل دولت او به اوج خود رسید. شورش ها در لاپاز پایتخت بولیوی بین ۸ تا ۲۱ ژوئیه ۱۹۴۶ رخ داد. آنچه با اعتصابات معلمان برای افزایش دستمزدها آغاز شد، با درگیری دانشجویان دانشگاه، کارگران سازمان یافته کارگری و غیرنظامیان با پلیس شهری و غیرنظامیان مسلح و طرفدار دولت، به سرعت تشدید شد. در پایان، کنترل موقت کشور به گروهی از نمایندگان سه گروه اعتصابی به ریاست قضات مستقل دیوان عالی دادگستری ناحیه قضایی لاپاز واگذار شد.
بحران جولای > زمینه

از زمان روی کار آمدن خود در دسامبر ۱۹۴۳، دولت رئیس جمهور گوالبرتو ویارروئل و همکارانش در جنبش ملی گرایی انقلابی (MNR) و لژ نظامی دلیل وطن (RADEPA) به تدریج محبوبیت اولیه اصلاح طلبانه خود را از طریق سرکوب مداوم و خشونت آمیز اعضای اپوزیسیون، روزنامه ها و شهروندان منتقد اقدامات دولت از بین بردند. بدترین حادثه در نوامبر ۱۹۴۴ رخ داد که گروهی از کودتاچیان دستگیر شده بدون محاکمه اعدام شدند و به پایین دره‌ای در نزدیکی چوسپیپاتا و چالاکولو پرتاب شدند.
نارضایتی در ژوئیه ۱۹۴۶ به اوج خود رسید. بحران اخیر زمانی رخ داد که معلمان در لاپاز، که دستمزدشان در آن زمان ۱۲/۵ دلار تا ۲۰ دلار در ماه بود،  در ۸ ژوئیه اعتصاب کردند و خواستار افزایش حقوق شدند. دولت نپذیرفت و اعلام کرد که افزایش دستمزدها باعث تورم می شود. این در حالی است که حدود ۵۶ درصد از بودجه ملی فقط برای ارتش هزینه می‌شد. در ۱۰ ژوئیه، دانشجویان دانشگاه عالی سن آندرس (UMSA) تظاهرات خود را در حمایت از معلمان برگزار کردند. پلیس تظاهرات متمرکز در میدان موریلو را با شلیک تفنگ و مسلسل متفرق کرد و ۳ کشته و ۱۱ زخمی بر جای گذاشت. دفن مردگان در روز بعد الهام بخش تجمعات جدیدی شد که منجر به تلفات بیشتر شد.
بحران جولای > سنگسار دانشگاه سن آندرس|دانشگاه عالی سن آندرس UMSA

وضعیت پرتنش فزاینده باعث شد که دولت جشن های ۱۶ ژوئیه را در جشن سالگرد مدنی لاپاز متوقف کند. در آن شب و در ساعات اولیه ۱۷ ژوئیه، گروهی متشکل از بیست نفر از اعضای MNR به رهبری وزیر کشاورزی، خولیو زوازو کوئنکا، UMSA را سنگسار کردند و شیشه های آن را با تفنگ و سنگ شکستند. اگرچه بقیه شهر به شدت محافظت می شد، اما شاهدان عینی گفتند که در طول این حمله نیم ساعته یک پلیس یا سرباز در معرض دید نبود.
این ژست دانشجویان دانشگاه را که از محله‌های مختلف بازدید کردند و شهروندان لاپاز از همه بخش‌های اجتماعی را در کنار خود جمع کرد. جمعیت در مرکز شهر جمع شدند و فریادهای "مرگ بر ام ان آر MNR!" و "مرگ بر چکمه نظامی!" در  پالاسیو کومادو، کاخ دولتی وضع شدند. تیراندازی های جزئی در برخی مناطق با شلیک شورشیان به پادگان هنگ "کالاما" و بخش ترافیک در نزدیکی بازار رودریگز رخ داد. در جریان یک تجمع، پلیس برگل کامبروس، دانش‌آموز مدرسه صنعتی «پدرو دومینگو موریلو» را به ضرب گلوله کشت.
بحران جولای > حرکت ملی انقلابی استعفا می دهد

کارگران راه‌آهن اکنون به دانشجویان پیوسته بودند و اولتیماتومی صادر کردند و خواستار حذف ام ان آر MNR از کابینه ویلاروئل شدند. برخی از سندیکاهای نسبتاً مهم کارگران نیز اعتصابات عمومی خود را فراخوانده بودند. با توجه به این وضعیت، به ویارول توصیه شد که دولت خود را از ام ان آر MNR جدا کند تا به کشور اطمینان دهد. پنج وزیر نظامی ( گوستاوو چاکو از امور خارجه، ادموندو نوگالس از دولت، خوزه سلستینو پینتو از دفاع، آنتونیو پونس از خدمات عمومی، و خورخه کالرو از آموزش و پرورش) استعفای خود را برای تحت فشار قرار دادن سه نفر از ام ان آر MNR (ویکتور پاس استنسورو وزیر امور مالیه، جرمن مونروی بلاک وزیر کار و جویو زوزا وزیر کشاورزی) تحویل داند. با این حال، آنها از پیروی نکردند. در جلسه ای بین ویلاروئل و پاز استنسرو، تصمیم رئیس جمهور برای درخواست استعفای ام ان آر MNR یک "ناسپاسی و خیانت" است و ابراز نگرانی کرد که "آزار و شکنجه علیه ما آغاز شود". در پایان، پاز استنسرو موافقت کرد که استعفای ام ان آر MNR را در روز بعد در ازای ضمانت‌های ایمنی ارائه کند. در ساعت ۱۰ شب، یک بیانیه رادیویی از قصد رئیس جمهور برای تشکیل کابینه جدید و تمام نظامی خبر داد.
در صبح ۲۰ ژوئیه، زوآزو کوئنکا، مونروی بلاک و شهردار لاپاز خوان لوئیس گوتیرز گرانیر در خانه پاز استنسورو ملاقات کردند. در تهیه پیش نویس استعفای MNR تاخیر وجود داشت و تا ساعت ۷ بعدازظهر رسما نمی رسید. با این حال، رئیس جمهور حتی قبل از دریافت آن، کابینه جدیدی را متشکل از یک ژنرال، سه سرهنگ، سه سرهنگ دوم و یک سرگرد منصوب کرد. با این حال، به دلیل این واقعیت که حداقل دو تن از وزرای جدید نظامی از طرفداران ام ان آر MNR بودند، نارضایتی ادامه یافت. برعکس، کابینه جدید در بخشی که تا کنون به رژیم ویلاروئل وفادار بوده است، تردیدهایی برانگیخته است: نیروهای مسلح. در میان سربازان و مقامات وزارت دفاع، ستاد کل و همچنین هنگ‌های «سوکره» و «لوآ» از این که کنترل کامل ارتش و اکنون دولت به‌صورت منفرد در اختیار عده‌ای قرار گرفته بود، خشم وجود داشت. اعضای لژ رادپا RADEPA این عقیده که رئیس جمهور باید استعفا دهد به‌طور فزاینده ای افزایش یافت.
بحران جولای > دخالت ارتش

در ساعت ۸ شب، فرماندهان هنگ های "لانزا" و "سوکره" و همچنین فرمانده انستیتوی جغرافیایی نظامی در ستاد کل دیدار کردند و درخواست رسمی مبنی بر استعفای رئیس جمهور از سمت خود را ارائه کردند. در پایان جلسه، ژنرال آنخل رودریگز، وزیر دفاع تازه منصوب شده، این فرماندهان را به پالاسیو کوئمادو برد تا شخصاً درخواست آنها را به ویلاروئل برساند. در ساعت ۱۱ شب، رودریگز درخواست ارتش ویارول را برای استعفای وی اعلام کرد. به گفته رودریگز: رئیس جمهور انتظار این کودتا را نداشت. حیرت او ناراحت کننده بود، اما بلافاصله واکنش نشان داد و با حالتی آرام گفت: اگر دیگر حمایتی نداشته باشم، حاضرم استعفا بدهم. ریاست جمهوری بار وحشتناکی است». ویلاروئل کابینه خود و حدود ۴۰ فرمانده و افسر نظامی، نمایندگان تمام واحدها و مؤسسات نظامی لاپاز را احضار کرد. این جلسه پرتنش از ساعت ۲۳ روز ۲۰ ژوئیه تا ۳ بامداد روز ۲۱ ژوئیه ادامه داشت. در یک نقطه، دستیار رئیس جمهور، کاپیتان والدو بالیویان، به داخل اتاق هجوم برد و هفت تیر خود را به سمت کاپیتان میلتون لوپز گرفت و او را متهم به خائن کرد که به خاطر تماس تلفنی با ستاد کل برای درخواست افسران نظامی بیشتر برای حضور در جلسه، او را متهم به خیانت کرد. نشستی برای تحمیل اکثریتی که باعث استعفای ویارئل شود. در نهایت، رئیس جمهور ویلاروئل با استعفای معاون رئیس جمهور جولیان مونتلانو به عنوان جانشین وی موافقت کرد. با این حال، همه حاضران این موضوع را رد کردند زیرا مونتلانو به MNR تعلق داشت و مردم در آن زمان نمی خواستند اشاره ای به آن حزب در دولت داشته باشد. این کنفرانس در نهایت با اختلاف نظرها منحل شد، اگرچه به این نتیجه رسیدند که حفظ وضعیت رئیس جمهور بدون حمایت کامل ارتش دشوار خواهد بود، با در نظر گرفتن این که بسیاری از نیروهایی که در محل اقامت داشتند دارای بستگانی بودند که در درگیری های قبلی کشته شده بودند.
بحران جولای > پرواز ام ان آر MNR

حوالی ساعت دو یا سه بامداد ۲۱ ژوئیه، معاون رئیس جمهور لوئیس اوریا د لا اولیوا با دفتر شهردار تماس گرفت و اعلام کرد که مدیر کل حمل و نقل، سرگرد ماکس تولدو، نیاز فوری به صحبت با شهردار گوتیرز گرانیر یا پاز دارد. استنسرو. تولدو به پاز اسفثدسورو اطلاع داد که نیروهای مسلح همچنان تقسیم شده اند و صبح ارتباط برقرار خواهد کرد. این به عنوان تأییدی بر روی آوردن ارتش علیه دولت در نظر گرفته شد. پاز استنسرو بلافاصله مجموعه‌ای از شماره‌های تلفن را به مونروی بلاک دیکته کرد که آن‌ها را روی یک تکه کاغذ یادداشت کرد و به او و اسرائیل کاماچو دستور داد که به مرکز تلفن واقع در همان ساختمان دفتر شهردار رفته و خط تلفن پالاسیو کوئمادو را از تلفن‌های ستاد کل، وزارت دفاع، منطقه نظامی، هنگ "کالاما"، زرادخانه جنگ، و اداره پلیس قطع کند. وقتی معاون MNR آلفونسو فینو به پاز استنسرو اطلاع داد که این می تواند ویارول و نوگالس را به خطر بیندازد، او پاسخ داد: «مهم نیست، آنها را خراب کن. بیا بریم". پس از اینکه مونروی بلاک و کاماچو وظیفه خود را در قطع تلفن های کاخ کامل کردند، MNR دفتر شهردار را رها کرد و به دنبال پناهندگی بود. اگرچه گوتیرز گرانیر تلاش کرد تا ساختمان را با زنجیر قفل کند، پاز استنسسورو به سرعت به او حمله کرد و آن را باز گذاشت.
بحران جولای > هرج و مرج در لاپاز

با فرا رسیدن صبح، فعالیت ها و تظاهرات روزهای قبل از سر گرفته شد. گروهی از این معترضان ساختمان شهرداری را کشف کردند و به آن یورش بردند و اسلحه و مهمات ذخیره شده در آنجا را کشف کردند. پس از این، آنها با هدف جستجوی سلاح های بیشتر، توجه خود را به سمت اداره کل ترانزیت معطوف کردند. به محض ورود آنها حدود ساعت ۹:۳۰ صبح، آنها با مقاومت مواجه شدند و تیراندازی در آونیدا سانتا کروز آغاز شد. در این مرحله، تنش به حد بحرانی رسیده بود و شورش ها و اعتراضات به یک قیام تمام عیار تبدیل شد. پس از سقوط ساختمان ترانزیت، تصمیم به حمله به پانوپتیکون گرفته شد که با مقاومت کمی گرفته شد. زندانیان سیاسی و عادی آزاد شدند و به شورش پیوستند. با گسترش ناآرامی ها در شهر، ساختمان های دیگری از جمله پادگان هنگ کالاما، مدرسه پلیس، دفتر تحقیقات، رادیو ایلیمانی، وزارت دولت و مؤسسه نظامی اشغال شدند که دانشجویان آن به شورش ملحق شدند. جلای کلاه های نظامی خود را برای نشان دادن همبستگی برمی گرداند. بعداً نیروهای "لوا" به آنها ملحق شدند که همین کار را با کلاه های خود انجام دادند. هیچ‌یک از واحدهای نظامی برای دفاع از رژیم به خیابان ها نیامدند. در همین حال، دانشجویان دانشگاه تصمیم گرفتند برای شناسایی خود، پیوندهای متحدالشکل خود را حذف کنند. با افزایش خشونت آمیز تظاهرات، سرگرد تولدو، مدیر کل حمل و نقل و عضو رادپا RADEPA، در مجاورت میدان سن پدرو به قتل رسید. جسد او با الهام از حلق آویز کردن و هتک حرمت جسد بنیتو موسولینی در سال قبل، اولین نفر از بسیاری بود که در میدان آویزان شد.
در میان هرج و مرج، فلاک سفیر ایالات متحده فوراً تلگرام کوتاهی را ارسال کرد که در آن نوشته شده بود: «آنارشی در لاپاز در جریان است. دانشجویان و مردم اسلحه و مهمات را از کاخ شهرداری تامین کرده و به مقر ترافیک حمله کرده و آن را تصرف کرده‌اند. هیچ مدرکی از سرباز یا پلیس در خیابان ها وجود ندارد. لطفاً به ادارات جنگ و دادگستری اطلاع دهید."
بحران جولای > ویارئل استعفا داد

از آنجایی که شهر خود را در وضعیت هرج و مرج می دید، تنها مکان نسبتاً آرام پالاسیو کوئمادو بود. کاخ تقریباً خالی بود، مگر ویارول، دستیارش بالیویان، اوریا معاون وزیر، دو یا سه وزیر، سرهنگ لوئیس آرس پاچکو، رئیس خانه نظامی، و کاپیتان رونالد مونجه روکا. در صبح، هیئتی از هوانوردان نیروی هوایی بولیوی برای اسکورت ویلاروئل به پایگاه هوایی ال آلتو "جایی که اجازه نمی دهند مگس او را اذیت کند" وارد شد. از آنجا، آنها قصد داشتند او را برای درخواست پناهندگی به آریکا، شیلی پرواز دهند. اگرچه کارکنانش از او خواهش کردند که برود، ویارول بلاتکلیف ماند تا اینکه کاپیتان خوان موریرا او را متقاعد کرد: "سرهنگ من، شما سه روز است که نخوابیده ای. بنابراین، ذهن شما در موقعیتی نیست که بتواند تمام خطراتی را که در اینجا شما را احاطه کرده است، تشخیص دهد». زمانی که سرهنگ نوگالس، دوست نزدیک او و وزیر دولت تا روز قبل، نظر خود را علیه فرار رئیس جمهور بیان کرد، ویارول قبلاً با همکارانش خداحافظی کرده و کت خود را بر تن کرده بود. پس از چند صحبت با کاپیتان موریرا، هوانیروز بدون ویارروئل رفتند.
حوالی ساعت ۱۱ صبح، ویلاروئل با ادواردو مونتس و مونتس، رهبر حزب لیبرال ، که یک دوست قدیمی و همقطاری او در طول جنگ چاکو بود، ملاقات کرد. مونتس بعداً نقل کرد که ویارول از او پرسید: "تو چه توصیه‌آي می کنی؟" وی پاسخ داد: آقای رئیس جمهور استعفا دهید. هنگام خروج مونتس، سرهنگ خورخه چاوز به او اطلاع داد که رئیس جمهور در حال تهیه پیش نویس استعفای خود است و از او خواست بماند و آن را دریافت کند. مونتس ده دقیقه منتظر ماند و تصمیم گرفت از ساختمان خارج شود. ویلاروئل استعفای خود را به ژنرال داماسو آرناس، فرمانده کل نیروهای مسلح ارائه کرد. در این نامه آمده است: "با آرزوی کمک به آرامش کشور از سمت ریاست جمهوری در قانون اساسی در شخص فرمانده کل نیروهای مسلح کشور استعفا می دهم."  مشخص نیست که آیا آرناس هرگز به عنوان رئیس جمهور سوگند یاد کرده است یا خیر. ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر، آنخل رودریگز، وزیر دفاع، بیانیه‌ای رسمی صادر کرد و اعلام کرد که ویلاروئل استعفا داده و دولت به حکومت نظامی سپرده شده است.