مراکش (فیلم ۱۹۳۰)
خلاصه داستان

در اواخر دهه ۱۹۲۰ در صویره، مراکش واحدی از لژیون خارجی فرانسه از کارزاری برمی‌گردد. در میان لژیونرها سربازی به نام تام براون قرار دارد. در همین حال بر روی کشتی‌ای که به بندر شهر نزدیک می‌شود خواننده ای به نام اِیمی جالی حضور دارد. مرد ثروتمندی به نام لا بسیر سعی می‌کند با او آشنا شود ولی ایمی او را رد می‌کند.
اِیمی در کاباره‌ای اجراکننده اصلی برنامه می‌شود. پس از یکی از برنامه‌ها، به حضار (از جمله لا بسیر و براون) سیب می‌فروشد. زمانی که ایمی به براون «پول خرد» ش را برمی‌گرداند، پنهانی کلید محل سکونتش را به او می‌دهد.
در راه رفتن به خانه ایمی، تام با همسر آجودان سزار رو به رو می‌شود. آن دو به وضوح رابطه‌ای پنهانی با همدیگر دارند که زن مایل به ادامه‌اش است، ولی تام او را طرد می‌کند. او وارد خانه ایمی می‌شود و آن دو با یکدیگر آشنا می‌شوند. او به خاطر خیانت‌های مکرر از زندگی و مردان دلزده است و از تام می‌پرسد که آیا او می‌تواند اعتمادش به مردان را بازگرداند. او پاسخ می‌دهد که آدم این کار نیست. ایمی که نمی‌خواهد دلشکستگی دیگری را تجربه کند از تام می‌خواهد که قبل از آنکه چیز جدی‌ای بین آنها پیش بیاید آنجا را ترک کند.
تام در خیابان بار دیگر با همسر سزار مواجه می‌شود، در حالی که شوهرش در سایه نظاره‌گر آنها است. در همین حال، اِیمی نظرش عوض می‌شود و به دنبال تام می‌آید تا با او به خانه‌اش باز گردد. مادام سزار دو نفر را برای کشتن تام اجیر می‌کند، ولی او موفق می‌شود که هر دو را زخمی کند.
تام روز بعد به جرم زخمی کردن دو بومی به دفتر سزار (که افسر مافوقش است) برده می‌شود. اِیمی با شهادت دادنِ آنکه به آنها حمله شده است به کمک تام می‌آید، ولی سزار در حضور همگی به تام می‌گوید که از ماجرای او و همسرش خبر دارد. لا بسیر که از علاقه‌اش به اِیمی کاسته نشده، از احساس او به تام خبر دارد و پیشنهاد می‌کند از نفوذ خود برای تخفیف مجازات تام استفاده کند. تام به جای آنکه در دادگاه نظامی محاکمه شود، به دسته‌ای به فرماندهی سزار منتقل می‌شود که به زودی به گذرگاه آمالفی اعزام خواهد شد. تام که گمان می‌کند سزار قصد دارد در حین این عملیات از شر او خلاص شود، تصمیم به ترک خدمت و فرار همراه با اِیمی می‌گیرد.
تام به رختکن اِیمی در کلوپ شبانه می‌رود. او قبل از آنکه وارد رختکن شود، از پشت درب پیشنهاد لا بسیر برای ازدواج با اِیمی را، و نپذیرفتن مودبانه او را می‌شنود. تام مودبانه وارد رختکن می‌شود و لا بسیر آن دو را تنها می‌گذارد، تام به اِیمی می‌گوید که اگر همراهش بیاید او سربازی را ترک می‌کند و با کشتی باری عازم اروپا می‌شود. اِیمی موافقت می‌کند که او را همراهی کند و از او می‌خواهد تا پایان اجرای برنامه‌اش صبر کند. وقتی تام تنها می‌ماند، متوجه دستبند گران‌قیمتی می‌شود که لا بسیر برای اِیمی خریده است. گرچه تام او را دوست دارد ولی می‌داند که اِیمی زندگی بهتری با یک مرد ثروتمند خواهد داشت تا با یک لژیونر فقیر. او بر روی آینه می‌نویسد: «نظرم عوض شد. موفق باشی.» و آنجا را ترک می‌کند.
فردا صبح اِیمی همراه با لا بسیر برای خداحافظی با تام به میدان شهر می‌روند. اِیمی از لا بسیر دربارهٔ زنانی می‌پرسد که گروهان را دنبال می‌کنند، و می‌گوید که آنها دیوانه‌اند. لا بسیر پاسخ می‌دهد: «نمی‌دانم. میدانی، آنها مردانشان را دوست دارند.»
در راهِ رفتن به گذرگاه آمالفی، گروهان تام به سنگرِ مسلسلی می‌رسند. سزار به تام دستور می‌دهد که جلو برود؛ تام می‌داند که به یک مأموریت خودکشی فرستاده شده است. تام متوجه می‌شود که سزار نیز قصد دارد که پشت سر او برود. سزار هنگامی که تپانچه‌اش را به قصد کشتن تام بیرون می‌کشد، مورد اصابت گلوله دشمن قرار می‌گیرد و کشته می‌شود.
در صویره، ایمی پیشنهاد ازدواج لا بسیر را می‌پذیرد و سعی می‌کند که دوستش داشته باشد، ولی همچنان به یاد تام است. در مهمانی نامزدی او صدایِ بازگشتِ آنچه از گروهان تام باقی مانده است را می‌شنود. ایمی مهمانی را ترک می‌کند و به او گفته می‌شود که تام زخمی شده و برای بهبودی در بیمارستان مانده است. پس از بازگشت به مهمانی می‌گوید که باید به نزد تام برود، و لا بسیر که دوستش دارد به بیمارستان می‌رساندش. در بیمارستان هنگامی که ایمی برای شناسایی تام مجروحان را بررسی می‌کند یکی از دوستان تام که متوجه ایمی شده و هنگام حضور در کافه او را می‌شناسد به او می گوید که تام تظاهر به زخمی شدن کرده و اکنون در کافه‌ای آن سوی خیابان است، تام که با چاقوی خود مشغول حک نماد عشق و نام ایمی بر روی میز کافه است با متوجه شدن حضور ایمی توسط تعدادی ورق آن را می‌پوشاند، تام به ایمی می‌گوید که فردا قرار است به دسته جدیدی در لژیون بپیوندد و اگر می‌تواند ساعت پنج صبح برای بدرقه او بیاید، ایمی می‌گوید شاید حضور پیدا کند. بعد از احضار لژیونرها توسط فرمانده و خارج شدن تام از کافه، ایمی متوجه حک نماد عشق و نام خود بر روی میز کافه می‌شود و می‌فهمد که تام هنوز به شدت عاشق او است.
ایمی و لا بسیر به بدرقه تام می‌روند. ایمی با مشاهده زنانی که آماده می‌شوند تا در پسِ لژیونرها به راه افتند در یک دو راهی حیران می‌ماند، زندگی در کنار مرد ثروتمند و رفاه کامل که به او دلبستگی ندارد یا همراه شدن با زنانی که عاشق مردان لژیونر خود هستند و به دنبال آنها حرکت می‌کنند، ایمی راه دوم را بر می‌گزیند با لا بسیر وداع می‌کند، کفش‌های پاشنه بلندش را به دور می‌اندازد و در کنار زنانی که با سختی زیاد دسته لژیونرها را همراهی می‌کنند، به دنبال تام در صحرا پیش می‌رود.