جوخانگ
معماری > طراحی داخلی معبد

تالار مرکزی بودا بلند است و دارای یک حیاط بزرگ و سنگ‌فرش شده است. یک ایوان به حیاط بازمی‌رسد که شامل دو دایره هم‌مرکز با دو معبد است: یکی در دایره بیرونی و دیگری در دایره درونی. دایره بیرونی دارای یک مسیر دایره‌ای است که در آن چندین چرخ نماز بزرگ (nangkhor) قرار دارند؛ این مسیر به معبد اصلی منتهی می‌شود که اطراف آن با عبادتگاه‌ها احاطه شده است. تنها یکی از نقاشی‌های دیواری معبد باقی مانده است که ورود ملکه ونچنگ و تصویری از بودا را به تصویر می‌کشد. این تصویر که توسط همسر نپالی پادشاه آورده شد و ابتدا در معبد راموچه نگهداری می‌شد، به جوخان منتقل شده و در مرکز عقب معبد درونی قرار گرفته است. این تصویر از قرن هشتم تاکنون بر روی یک سکوی ثابت باقی مانده است و در چندین نوبت برای حفظ امنیت جابه‌جا شده است. این تصویر، در کنار تصاویری از پادشاه و دو همسرش، چندین بار با طلا پوشانده شده است.
در تالار اصلی در طبقه همکف، یک مجسمه برنزی زراندود از جواو شاکیامونی به ارتفاع ۱٫۵ متر (۴ فوت ۱۱ اینچ) قرار دارد که بودای ۱۲ ساله را نشان می‌دهد. این تصویر دارای یک تاج جواهرنشان، پوششی بر روی شانه‌ها، الماسی بر پیشانی و لباسی مرصع با مروارید است. بودا در حالت نیلوفری بر روی یک تخت لوتوس سه‌تایی نشسته است، دست چپش بر روی دامنش و دست راستش زمین را لمس می‌کند. چندین عبادتگاه اطراف جواو شاکیامونی قرار دارند که به خدایان و بوداسفها اختصاص دارند. مهم‌ترین بوداسف در این معبد اولوکیتشوره، قدیس حامی تبت است، با هزار چشم و هزار دست.
در دو طرف تالار اصلی، تالارهایی برای آمیتابه (بودای گذشته) و مایتریا (بودای آینده) قرار دارند. تجسم‌های شاکیامونی در هر دو طرف یک محور مرکزی جای دارند و نگهبان جنگجوی بودا در وسط تالارها در سمت چپ قرار دارد.
علاوه بر تالار اصلی و تالارهای متصل به آن، در دو طرف تالار بودا ده‌ها عبادتگاه به مساحت ۲۰-متر-مربع (۲۲۰-فوت-مربع) قرار دارند. عبادتگاه شاهزاده دارما در طبقه سوم قرار دارد و شامل مجسمه‌های سانگ‌تسن گامپو، ملکه ونچنگ، ملکه برکتی، گار تونگ‌تسان (وزیر تابو) و تونمی سامبوتا، مخترع الفبای تبتی است. تالارها با راهروهای مسقف احاطه شده‌اند.
تزئینات شامل آپسراهای بال‌دار، مجسمه‌های انسانی و حیوانی، گل‌ها و گیاهان است که بر روی روبنا حکاکی شده‌اند. تصاویر اسفنکس‌هایی با انواع حالات چهره در زیر سقف حکاکی شده‌اند.
مجتمع معبد بیش از ۳۰۰۰ تصویر از بودا و دیگر ایزدان (شامل یک تصویر به ارتفاع ۸۵-فوت (۲۶-متر) از بودا) و شخصیت‌های تاریخی، علاوه بر دست‌نوشته‌ها و اشیاء دیگر، دارد. دیوارهای معبد با نقاشی‌های دیواری مذهبی و تاریخی تزئین شده‌اند.
در سقف و لبه‌های سقف معبد، مجسمه‌های نمادین از گوزن‌های طلایی که دو طرف چرخ دارما را احاطه کرده‌اند، پرچم‌های پیروزی و ماهی‌های عظیم‌الجثه قرار دارند. فضای داخلی معبد، یک هزارتوی تاریک از عبادتگاه‌ها است که با شمع‌های نذری روشن شده و پر از دود عود است. اگرچه بخش‌هایی از معبد بازسازی شده‌اند، اما عناصر اصلی باقی مانده‌اند. تیرها و تیرچه‌های چوبی توسط کربن‌گذاری به‌عنوان اصلی شناخته شده‌اند و قاب‌های در، ستون‌ها و فینیل‌های نیواری که به قرون هفتم و هشتم میلادی تعلق دارند، از دره کاتماندو نپال آورده شده‌اند.
علاوه بر قدم زدن دور معبد و چرخاندن چرخ‌های دعا، زائران خود را به سجده درمی‌آورند پیش از اینکه به ایزد اصلی نزدیک شوند؛ برخی مسافت زیادی را برای رسیدن به معبد اصلی خزیده و پیش می‌روند. دعای خوانده شده در این عبادت، "Om mani padme hum" (درود بر جواهر در لوتوس) است. زائران در دو طرف سکوی معبد صف می‌کشند تا یک شال تشریفاتی (کاتاک) را به دور گردن بودا بپیچند یا زانوهای تصویر را لمس کنند. یک محوطه دیوارکشی شده در مقابل معبد، نزدیک به «تخته‌سنگ پیمان صلح دودمان تانگ و تبت»، شامل تنه درخت بید شناخته شده به «بید دودمان تانگ» یا «بید ملکه» است. گفته می‌شود که این بید توسط ملکه ونچنگ کاشته شده است.
میدان جوکهنگ، مسیر دسترسی به مجموعه که اکثر گردشگران امروزه از آن استفاده می‌کنند