stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لوازم جانبی موبایل
پاوربانک یا شارژر همراه

از دیگر لوازم جانبی‌های ضروری برای یک گوشی تلفن همراه، پاوربانک یا شارژر همراه است. به کمک پاوربانک می‌توان باتری گوشی را در مواقع اضطراری یا هنگام عدم دسترسی به برق شهری، شارژ مجدد نمود.
پیش بینی بازار لوازم جانبی تلفن همراه

پیش‌بینی می‌شود که بازار جهانی لوازم جانبی تلفن همراه با رشد سالانه 7.1 درصدی از 96.5 میلیارد دلار در سال 2024 به 160.6 میلیارد دلار در سال 2033 افزایش یابد. نیروهای محرک شامل افزایش تقاضا برای لوازم جانبی بی سیم مانند هدست های بلوتوث و پذیرش بیشتر گوشی های هوشمند در بازارهای در حال ظهور است. انتظار می رود که منطقه آسیا و اقیانوسیه با بهره مندی از قابلیت های بزرگ تولیدی و مصرف کنندگان آگاه از فناوری، رهبری بازار را بر عهده بگیرد. سازندگان احتمالاً بر توسعه لوازم جانبی نوآورانه و چند منظوره با اتصال بیشتر و ارگونومی بهبود یافته تمرکز خواهند کرد.
یک کیف محافظ با پوشش صفحه نمایش گوشی که به یک پایه افقی برای گوشی نیز تبدیل می‌شود
یک کیف حمل گوشی مویابل که آویزان می‌شود
یک Samsung Galaxy S8 Active با قاب محافظ با قابلیت استند عمودی
یک کیف مدل S-View سامسونگ گلکسی S4 با پوشش صفحه نمایش گوشی و پنجره پیش نمایش
احمد واعظی

| احمد واعظی | احمد واعظی |
| --- | --- |
زادهٔ: شهر ری، ایران
دوره: فلسفه قرن ۲۱
حیطه: فلسفه غرب فلسفه اسلامی فلسفه سیاسی هرمنوتیک
مکتب: اسلام، روشنفکری دینی
علایق اصلی: فلسفه دین فلسفه اجتماعی و فلسفه سیاسی
 :  
احمد واعظی فیلسوف، عالم و روحانی ایرانی متولد ۱۳۴۲ است. وی از سال ۱۳۹۹ رئیس دفتر تبلیغات اسلامی، از سال ۱۳۹۲ رئیس مرکز الگوی اسلامی-ایرانی پیشرفت در قم، عضو هیئت مؤسس دانشگاه ادیان و مذاهب، نماینده مقام معظم رهبری در امور دانشجویان اروپا و عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم است.
دوران اولیه زندگی و تحصیل

احمد واعظی در سال ۱۳۴۲ در شهر ری به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۶۱ وارد حوزه علمیه قم شد و در سال ۱۳۶۵ به تحصیل دروس مقدماتی علوم دینی پرداخت. سپس دروس فقه را گذراند که از آن جمله می‌توان به محضر علمایی چون آیت‌الله حسین وحید خراسانی، شیخ جواد تبریزی، سیدکاظم حائری و صادق لاریجانی اشاره کرد. وی با تسلط بر فلسفه نزد آیت الله عبدالله جوادی آملی، محمدتقی مصباح یزدی و غلامرضا فیاضی، تحصیلات حرفه ای خود را در رشته فلسفه غرب و علوم نقلی جدید آغاز کرد.
شغلی

وی از سال ۱۳۶۶ مدرس دانشگاه بوده و در بسیاری از دانشگاه‌های ایران و بین‌المللی تدریس کرده است. در سال ۲۰۰۱ برای تدریس در دانشگاه کمبریج و کالج اسلامی لندن و حوزه علمیه لندن به انگلستان رفت. زمینه‌های اصلی تحقیقاتی او علوم نقلی مدرن و فلسفه غرب است و از سال ۲۰۰۶ بر هرمنوتیک و اندیشه سیاسی تمرکز داشته است. به گزارش رادیو فردا، واعظی از ۲۷ فروردین ۱۳۹۹ رئیس دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم بوده است.
کتابشناسی

او کتاب‌های بسیاری در زمینه‌های مختلف به رشته تحریر درآورده است:
خریستولیوبوو

Village
| Khristolyubovo Христолюбово | Khristolyubovo Христолюбово |
| --- | --- |
Village: Village
Khristolyubovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKhristolyubovoموقعیت روی نقشه روسیه: Khristolyubovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKhristolyubovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۰۸′ شمالی ۵۶°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۳۳°شمالی ۵۶٫۳۵۰°شرقی﻿ / 55.133; 56.350: مختصات: ۵۵°۰۸′ شمالی ۵۶°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۱۳۳°شمالی ۵۶٫۳۵۰°شرقی﻿ / 55.133; 56.350
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووشچنسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
خریستولیوبوو (انگلیسی: Khristolyubovo) یک شهرک در شهرستان بلاگووشچنسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ابوعبدالله حسین بن محمد عمید

برای پسر و نوه عمید که «ابن عمید» معروف هستند،، ابن عمید را ببینید.
ابوعبدالله حسین بن محمد معروف به کُله و عَمید از کاتبان اهل قم بود که مدتی هم ساکن قزوین بوده‌است. او از مشاغل پایین رده آغاز کرد و در سال ۳۲۱ هجری به وزارت وشمگیر زیاری در ری رسید. یحتمل او تا سال ۳۲۳ هجری در دیوان مرداویج زیاری در اصفهان به وزارت رسیده بود.
در غائله قتل مرداویج او در اصفهان بود حتی شورش علیه مرداویج را در بار اول خواباند ولی نهایتا چهار روز بعد مرداویج توسط غلامان ترک کشته شد .
زمانی که در خدمت زیاریان بود، به سبب قاطری که از علی بویی به هدیه گرفته بود، به او لطفی کرده و علی‌رغم دستور مرداویج، اجازه داد علی بویی به کرج ابی‌دلف رفته و حکومت آن شهر را به دست گیرد. این اتفاق نه تنها موجب نجات علی بویی شد، بلکه خاندان آل بویه پس از این رخداد تدریجاً به سلطنت رسیدند و مستقل از مرداویج زیاری شدند.
ابوعبدالله پس از مرگ مرداویج در ۳۲۳ هجری، نزد ماکان بن کاکی رفته و دبیری او را برعهده گرفت ولی ماکان در جنگ با سامانیان شکست خورد و کُله اسیر شد و به بخارا برده شد. در زمان نوح بن نصر سامانی، دیوان رسائل به وی سپرده شد و لقب عمید یافت. عمید تا پایان زندگی خود نزد سامانیان ماند و در دستگاه آنان کاتبی چیره‌دست و شناخته‌شده بود.
ثعالبی نقل کرده‌است که عمید در این دوره به «شیخ» ملقب گردید و افرادی همچون «ابوجعفر محمد بن عباس بن حسین وزیر» و «اسکافی» به مقام او حسودی می‌کردند و اشعاری علیه او می‌سرودند. لیکن به نظر می‌رسد عمید تا جایگاه وزیری پیش رفته است. او نهایتاً از مرض نقرس درگذشت.
پریچارد، آلاباما

مکان
| Prichard, Alabama | Prichard, Alabama |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام(های) مستعار: The City Of Champions", "The Crossroads of Mobile County: نام(های) مستعار: The City Of Champions", "The Crossroads of Mobile County
Location in Mobile County and the State of آلاباما: Location in Mobile County and the State of آلاباما
مختصات: ۳۰°۴۴′۵۳″ شمالی ۸۸°۶′۱″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۴۸۰۶°شمالی ۸۸٫۱۰۰۲۸°غربی﻿ / 30.74806; -88.10028: مختصات: ۳۰°۴۴′۵۳″ شمالی ۸۸°۶′۱″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۷۴۸۰۶°شمالی ۸۸٫۱۰۰۲۸°غربی﻿ / 30.74806; -88.10028
ایالت: آلاباما
County: Mobile
Founded: 1925
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ron Davis  (حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۴ مایل مربع (۶۵٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۵٫۳ مایل مربع (۶۵٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰ فوت (۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۲٬۶۵۹
 • تراکم: ۸۹۶/مایل مربع (۳۴۶٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 36610, 36617
کد منطقه: 251
کد FIPS: 01-62496
GNIS feature ID: 0125275
وبگاه: http://www.thecityofprichard.org
پریچارد (به انگلیسی: Prichard) شهری در شهرستان موبایل ایالت آلاباما است که مساحت آن ۶۶٫۰۲ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۲٬۶۵۹ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۳۴۳٫۲۱ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
هوقر

مکان
| هوقر/اوچ‌بلاغ | هوقر/اوچ‌بلاغ |
| --- | --- |
هوقر/اوچ‌بلاغ: هوقر/اوچ‌بلاغ
مختصات: ۳۹°۳۵′۲۰″ شمالی ۴۷°۰۱′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۸۸۸۹°شمالی ۴۷٫۰۳۲۲۲°شرقی﻿ / 39.58889; 47.03222: مختصات: ۳۹°۳۵′۲۰″ شمالی ۴۷°۰۱′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۵۸۸۸۹°شمالی ۴۷٫۰۳۲۲۲°شرقی﻿ / 39.58889; 47.03222
استان شهرستان: استان هادروت شهرستان فضولی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
هوقِر ارمنی: Հողեր یا اوچ‌بلاغ (به لاتین: Üçbulaq) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان هادروت واقع شده‌است.
فیلیپ پنجم، پادشاه فرانسه

| فیلیپ پنجم | فیلیپ پنجم |
| --- | --- |
فیلیپ بلندبالا : فیلیپ بلندبالا 
پادشاه فرانسه و ناوار (بیشتر …): پادشاه فرانسه و ناوار (بیشتر …)
سلطنت: ۲۰ نوامبر ۱۳۱۶ – ۳ ژانویه ۱۳۲۲ میلادی
تاج‌گذاری: ۹ ژانویه ۱۳۱۷، کلیسای جامع رنس
پیشین: ژان یکم
جانشین: شارل چهارم و (شارل یکم در ناوار)
زاده: ح. ۱۲۹۱ لیون، پادشاهی فرانسه
درگذشته: ۳ ژانویه ۱۳۲۲ (۳۰-۳۱ سالگی) صومعه Longchamp، Bois de Boulogne، پاریس، پادشاهی فرانسه
آرامگاه: ۲۲ ژانویه ۱۳۲۲ کلیسای سن-دنی
شهبانو: ژوآن دوم، کنتس بورگوندی (ا. ۱۳۰۷)
فرزند(ان): ژوآن سوم، کنتس بورگوندی مارگارت بکم، کنتس بورگوندی ایزابل، دوفین وینوا بلانش فرانسه
دودمان: کاپت
پدر: فیلیپ چهارم
مادر: خوآنای یکم، ملکه ناوار
فیلیپ پنجم (به فرانسوی: Philippe V) ملقب به بلندبالا (۱۲۹۳ میلادی – ۳ ژانویه ۱۳۲۲ میلادی) پادشاه فرانسه و با عنوان فیلیپ دوم پادشاه ناوار از سال ۱۳۱۶ میلادی تا هنگام مرگش در سال ۱۳۲۲ میلادی بود.
زندگی

وی پسر فیلیپ چهارم از همسرش خوآنای یکم، ملکه ناوار و از دودمان کاپتی بود.
وی در شهر لیون چشم به جهان گشود. در پادشاهی پنج روزه برادرزاده‌اش ژان یکم نایب او بود. در مرگ این پادشاه نوزاد دست فیلیپ پنجم دیده می‌شود و برخی بر این باورند که فیلیپ خود ژان را از میان برد تا به پادشاهی برسد.
وی در کشورداری پا بر جای پای پدرش فیلیپ چهارم گذاشت و مانند او دست به یک سری اصلاحات زد.
وی برخی از قانون‌های پیشین به ویژه آنهایی را که در زمان برادرش لوئی دهم پایه‌ریزی شده بود را کنار نهاد و قانون‌های تازه‌ای پایه‌ریزی کرد.
همچنین کشور را به سوی فلاندر گسترش داد. او زیر نفوذ عمویش شارل، کنت والوآ بود. او جایگاه بسیاری از کسانی را که در زمان پدرش رانده یا تبعید شده بودند، بازگرداند.
فیلیپ در لونشام پاریس درگذشت و وی را در کلیسای سن‌دنی به خاک سپردند. از آنجا که فرزند پسری نداشت پس از او برادر کوچکترش شارل چهارم به پادشاهی رسید.
سید حسن افتخارزاده

| سید حسن افتخارزاده | سید حسن افتخارزاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۱ هجری خورشیدی سبزوار
درگذشت: ۲۷ دی‌ماه ۱۴۰۳
ملیت: ایرانی
تحصیلات: حوزوی- دکترای فلسفه
شناخته‌شده برای: عضو ارشد و رهبر سابق انجمن حجتیه
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پژوهشگر تاریخ شیعه، مهدویت
 :  
سید حسن افتخارزاده سبزواری، معروف به آقای افتخار (۱۳۲۱ – ۲۷ دی ۱۴۰۳) فیلسوف، نویسنده، از شاگردان برجسته و نزدیک شیخ محمود حلبی و یکی از رهبران معنوی انجمن حجتیه بود.
تحصیلات

وی دوره تحصیلی ابتدایی را در زادگاهش شهر سبزوار گذراند. سپس به حوزه علمیه سبزوار رفت و در سال ۱۳۳۵ پس از فراگیری دروس مقدماتی، به حوزه علمیه مشهد مهاجرت کرد و درکلاس‌های: محمد تقی ادیب نیشابوری، حجت هاشمی، احمد مدرسی، احمد مهدوی دامغانی، حسین وحید خراسانی و سید ابوالحسن شیرازی شرکت کرد و به مدت چهار سال درس خارج فقه و اصول را از سید محمدهادی میلانی آموخت. او در سال ۱۳۴۳ موفق شد از دانشکده علوم معقول و منقول (الهیات و معارف اسلامی) دانشگاه تهران دیپلم مدرسی بگیرد. به دنبال آن، به مدت سه سال، دوره مؤسسه وعظ و تبلیغ وابسته به دانشکده الهیات و معارف اسلامی را گذراند. وی تحصیلاتش را در رشته فلسفه و حکمت اسلامی پی‌گرفت و در سال ۱۳۴۹ خورشیدی از دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد لیسانس گرفت. پس از گذراندن دوره نظام وظیفه، در سال ۱۳۵۱ در رشته کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت اسلامی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال ۱۳۵۳ با راهنمایی و مشاورت مرتضی مطهری و محمد مفتح از رساله‌اش دفاع کرد. این رساله ترجمه و تحقیقی بر شرح هدایه ابن اثیریه بود. افتخارزاده تا سال ۱۳۵۶ در انجمن حکمت و فلسفه به تحصیل و تحقیق پرداخت و در زمینه عرفان و فلسفه در جلسات درس مهدی حائری یزدی، سید حسین نصر و توشی هیکو ایزوتسو شرکت کرد. او در سال ۱۳۵۸ در دوره دکتری فلسفه دانشگاه تهران پذیرفته شد، اما با آغاز انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها، در تحصیلش وفقه ایجاد شد و سرانجام در سال ۱۳۶۹ از رساله دکترایش، تحت عنوان «عدل الهی در فلسفه اسلامی و کلام» دفاع کرد.
وی، در پی بیماری سرطان، پنج شنبه ۲۷ دی ۱۴۰۳ درگذشت.
آثار

تألیف فهرست مقالات و کتب فلسفی در سال ۱۳۵۴.
گفتارهایی پیرامون امام زمان (عج).
ترجمه هادیان آسمانی و مسئله تحریف، تألیف سید مرتضی عسکری.
تاریخ غیبت کبری تألیف سیدمحمد صدر.
خاستگاه خلافت، سقیفه نقطه جدایی خلافت و امامت
تألیف عبدالفتاح عبدالمقصود.
خلاصه عبقات الانوار تألیف میر حامد حسین هندی تلخیص و تعریب از سید علی میلانی.
روزنه‌ای به خورشید، تألیف هاشیم بن سلیمان بحرانی.
فاطمة الزهراء (س) شادمانی دل پیامبر (ص) تألیف احمد رحمانی همدانی.
فراسوی پرده‌ها، تألیف سید محسن امین.
کلمة الامام المهدی، تألیف سید حسن شیرازی.
دایان پریماورا

| دایان پریماورا | دایان پریماورا |
| --- | --- |
پریماورا در سال ۲۰۲۲: پریماورا در سال ۲۰۲۲
پنجاهمین معاون فرماندار کلرادو: پنجاهمین معاون فرماندار کلرادو
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۸ ژانویه ۲۰۱۹: آغاز به کار  ۸ ژانویه ۲۰۱۹
فرماندار: جارد پولیس
پس از: دونا لین
عضو  مجلس نمایندگان کلرادو از حوزهٔ 33rd: عضو  مجلس نمایندگان کلرادو از حوزهٔ 33rd
دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۲۰۱۳ – ۱۱ ژانویه ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۲۰۱۳ – ۱۱ ژانویه ۲۰۱۷
پس از: دونالد بیزلی
پیش از: مت گری
دوره مسئولیت ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۱
پس از: ویلیام برنز
پیش از: دونالد بیزلی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۵۰ ‏(۷۵ سال) دنور، کلرادو، ایالات متحده
حزب سیاسی: دمکراتیک
فرزندان: ۲
تحصیلات: دانشگاه رجیس (لیسانس) دانشگاه کلرادو شمالی (کارشناسی ارشد)
امضا: 
دیان آی. پریماورا (زاده ۲۸ ژانویه 1950) یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۹ پنجاهمین فرماندار کلرادو بوده است. او که یکی از اعضای حزب دموکرات بود، قبلاً به عنوان نماینده ایالت کلرادو برای منطقه ۳۳ از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ و دوباره از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ خدمت کرد. جارد پولیس، نامزد دموکرات فرمانداری، پریماورا را به عنوان معاون خود در انتخابات فرمانداری کلرادو در سال ۲۰۱۸ انتخاب کرد.
در مجلس قانونگذاری، پریماورا به شدت بر مسائل مراقبت‌های بهداشتی تمرکز کرد. پس از دو سال دوری از سیاست، پریماورا بار دیگر در انتخابات سال ۲۰۱۲ به عنوان نماینده ایالتی انتخاب شد. او در سال ۲۰۱۴ دوباره انتخاب شد و در سال ۲۰۱۶ به دنبال انتخاب مجدد نبود.
پریماورا متولد دنور، کلرادو، لیسانس روان‌شناسی از دانشگاه رجیس در سال ۱۹۷۲ و مدرک کارشناسی ارشد در مشاوره توانبخشی حرفه ای از دانشگاه شمالی کلرادو در سال ۱۹۷۵ به دست آورد.
آرشیدوک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
امپراتور و امپراتریس: امپراتور و امپراتریس
پادشاه و ملکه: پادشاه و ملکه
نایب‌السلطنه: نایب‌السلطنه
آرشیدوک و آرشیدوشس: آرشیدوک و آرشیدوشس
شاهزاده بزرگ: شاهزاده بزرگ
دوک بزرگ و دوشس بزرگ: دوک بزرگ و دوشس بزرگ
پرنس و پرنسس: پرنس و پرنسس
انفان و انفانت: انفان و انفانت
دوک و دوشس: دوک و دوشس
مارکی و مارکیز: مارکی و مارکیز
مارگراف و مارگرِفین: مارگراف و مارگرِفین
کنت و کنتس: کنت و کنتس
ویکنت و ویکنتس: ویکنت و ویکنتس
بارون و بارونس: بارون و بارونس
بارونت و بارونتس: بارونت و بارونتس
شوالیه و دام : شوالیه و دام 
جنتلمن و الدر: جنتلمن و الدر
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
آرشیدوک (به فرانسوی: archiduc) در طبقه‌بندی اشرافی در اروپا، جایگاهی پایین‌تر از شاه و بالاتر از دوک بود. این لقب تنها از سوی شاهزادگان خاندان‌های هابسبورگ و هابسبورگ-لورن به کار می‌رفته‌است. آرشیدوکِ مؤنث را آرشیدوشِس (به فرانسوی: archiduchesse) می‌خوانند.
ریشه‌شناسی واژه

این واژه در اصل از لاتین مروونژی archidux ساخته شده از archi به معنای سالار و dux به معنای دوک گرفته شده‌است. کاربرد این واژه بیشتر نزد ژرمن‌ها بوده‌است. در زبان آلمانی بدان Erzherzog می‌گویند.
تاریخچه

نخستین فرمانروایان اوسترازیا در سدهٔ هشتم میلادی از این عنوان استفاده کردند. کارولنژی‌ها این لقب را به فرمانروایان لوتارنژی اهدا می‌کرد.
در امپراتوری مقدس روم از این عنوان به‌طور پراکنده استفاده می‌شد. فرزندان ارنست آهن دوک اتریش از این عنوان استفاده می‌کردند. فریدریش سوم، امپراتور مقدس روم، در ۱۴۵۳ میلادی این لقب را رسمی کرد.
از سدهٔ شانزدهم، همهٔ افراد خاندان پادشاهیِ هابسبورگ، از زن و مرد، دارای این عنوان بودند. در امپراتوری اتریش و سپس امپراتوری اتریش-مجارستان از این عنوان استفاده می‌شد. سرانجام، در آغاز سدهٔ بیستم و اعلام جمهوری در اتریش و لغو اشرافیت، استفاده از این لقب هم غیرقانونی شد.
هونتون

Arrondissement در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| هونتون | هونتون |
| --- | --- |
Arrondissement: Arrondissement
استان‌های بنین: استان کوفو
Commune: دوگبو-توتا، بنین
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۵٬۸۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
هونتون یک منطقه در بخش کوفو بنین است. این یک بخش اداری تحت صلاحیت کمون دوگ توتا است. بر اساس سرشماری نفوس که توسط مؤسسه بین‌المللی استعدادیابی بنین در تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۰۲ انجام شد، در این منطقه کل جمعیت ۵۸۱۴ نفر بود.
کینگ سالمون، آلاسکا

CDP در آمریکا
| King Salmon, Alaska | King Salmon, Alaska |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of King Salmon, Alaska: Location of King Salmon, Alaska
مختصات: ۵۸°۴۱′۲۴″ شمالی ۱۵۶°۳۹′۳۸″ غربی﻿ / ﻿۵۸٫۶۹۰۰۰°شمالی ۱۵۶٫۶۶۰۵۶°غربی﻿ / 58.69000; -156.66056: مختصات: ۵۸°۴۱′۲۴″ شمالی ۱۵۶°۳۹′۳۸″ غربی﻿ / ﻿۵۸٫۶۹۰۰۰°شمالی ۱۵۶٫۶۶۰۵۶°غربی﻿ / 58.69000; -156.66056
ایالات آمریکا: آلاسکا
Borough: Bristol Bay
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۱٫۰ مایل مربع (۴۴۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۶۹٫۶ مایل مربع (۴۳۹٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۶ کیلومتر مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۷۴
 • تراکم: ۲٫۲/مایل مربع (۰٫۸۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: 99613
کد منطقه: 907
FIPS code: 02-39630
کینگ سالمون (به انگلیسی: King Salmon) شهری در بخش بریستول بی ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۴۴۲ نفر بوده‌است.
کونوای، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Conway, Iowa | Conway, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Conway, Iowa: Location of Conway, Iowa
مختصات: ۴۰°۴۴′۵۵″ شمالی ۹۴°۳۷′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۷۴۸۶۱°شمالی ۹۴٫۶۱۹۴۴°غربی﻿ / 40.74861; -94.61944: مختصات: ۴۰°۴۴′۵۵″ شمالی ۹۴°۳۷′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۷۴۸۶۱°شمالی ۹۴٫۶۱۹۴۴°غربی﻿ / 40.74861; -94.61944
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان تیلور، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۲ مایل مربع (۰٫۵۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۲ مایل مربع (۰٫۵۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۱۱ فوت (۳۶۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۱
 • برآورد (2012): ۴۰
 • تراکم: ۱۸۶٫۴/مایل مربع (۷۲٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50833
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-15960
GNIS feature ID: 0455582
کونوای (به انگلیسی: Conway) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۱ نفر بوده‌است.
دخالت ایالات متحده در جنگ ویتنام

مروری بر دخالت ایالات متحده
دخالت ایالات متحده در جنگ ویتنام کمی پس از پایان جنگ جهانی دوم در آسیا آغاز شد، ابتدا با ظرفیت بسیار محدود و به مرور زمان در یک بازه ۲۰ سال افزایش یافت. حضور نظامی ایالات متحده در آوریل ۱۹۶۹ با حضور ۵۴۳٬۰۰۰ سرباز نیروهای متحد در ویتنام، به اوج خود رسید. تا پایان دخالت ایالات متحده در سال ۱۹۷۳، بیش از ۳٫۱ میلیون آمریکایی در ویتنام مستقر بودند.
استان دوزجه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| استان دوزجه Düzce ili | استان دوزجه Düzce ili |
| --- | --- |
استان: استان
شهرستان‌های استان دوزجه: شهرستان‌های استان دوزجه
ناحیه: دریای سیاه
مرکز: دوزجه
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Adnan Yılmaz
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٬۶۴۱ کیلومتر مربع (۱۴۰۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۳۸٬۱۸۸
 • تراکم: ۹۳/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
کد منطقه: ۰۳۸۰
کد ایزو ۳۱۶۶: TR-81
پلاک خودرو: ۸۱
وبگاه: www.duzce.gov.tr
استان دوزجه یکی از استان‌های ترکیه است. مرکز این استان شهر دوزجه است.
محل استان دوزجه در نقشهٔ ترکیه.
خطاب بن نفیل

خطاب بن نفیل (به عربی: الخطاب بن نفیل) فرزند نفیل بن عبد العزی ، مردی از نژاد عرب و قبیلهٔ قریش بود که در قرن ششم میلادی و هم زمان با محمد، پیامبر و بنیان‌گذار اسلام، در شبه جزیرهٔ عربستان می زیست. او پدر عمر بن الخطاب و فاطمه بنت خطاب است.
نسب

عماد الدین اسماعیل بن کثیر دمشقی مورّخ اهل سنّت در کتاب البدایه و النهایه ذکر می‌کند که خطاب پدر عمر هم عموی او بوده هم برادر مادرش.  اگر چه برخی از اهل سنت نیز این را پذیرفته اند که در نسب قدیمی خطاب(پدر عمر) یک سلسله اشکالات وجود دارد ولی بیان کرده اند که این در جاهلیت مباح بوده است! هر چند برخی از نسب شناسان قرن دو و سه اهل سنت نیز بر این عقیده اند که مادر نفیل، صهاک(در منابع: صهال) نام داشته است. چنانکه محمد بن حبیب (درگذشته به ۲۴۵ق) در کتاب المنمق خود ودر دیگر کتاب خود با نام المحبر و ابن قتیبه دینوری(م۲۷۶ق)در المعارف این مطلب را گفته اند.
تولد و حضور در جنگها

خطاب در سال ۵۶۰ زاده شد. او سوارکاری و تیراندازی می دانست و در جنگ هایی در دوره جاهلیت از جمله در جنگ فجار شرکت داشت.
فرزندان

از فرزندان وی سه نفر با نام عمر بن خطاب و زید بن خطاب و فاطمه دختر خطاب در منابع یاد شده اند. عمر دومین خلیفه‌ی راشد است.
آزار مسلمانان

گفته اند که خطاب برادر زاده اش زید بن عمرو بن نفیل و سایر پیروان اسلام را به علت ترک دین آبا و اجدادی مورد هتک حرمت و شکنجهٔ روحی و جسمی قرار می‌داد. اگر این صحیح باشد درگذشت وی قبل از بعثت درست نیست و او زمان ظهور اسلام را درک کرده است.
درگذشت

از وفات خطاب اطلاعی در دست نیست. ولی گفته می شود بر اساس خبر ابن هشام در سیره اش، خطاب چند سال مانده به بعثت درگذسته است.
هرمن بادییو

| هرمن بادییو | هرمن بادییو |
| --- | --- |
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از نیویورک: عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از نیویورک
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۷۱ – ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۷۱ – ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷
پس از: جیکوب اچ. گیلبرت
پیش از: رابرت گارسیا
حوزه انتخاباتی: 22مین حوزه (1971–1973) ۲۱مین حوزه (۱۹۷۳–۱۹۷۷)
۸مین رئیس بخش برانکس: ۸مین رئیس بخش برانکس
دوره مسئولیت ۲۸ دسامبر ۱۹۶۵ – ۳۱ دسامبر ۱۹۶۹: دوره مسئولیت ۲۸ دسامبر ۱۹۶۵ – ۳۱ دسامبر ۱۹۶۹
پس از: جوزف اف. پریکونی
پیش از: رابرت آدامز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۱ اوت ۱۹۲۹ کاگواس، پورتوریکو
درگذشته: ۳ دسامبر ۲۰۱۴ (۸۵ سال) منهتن، نیویورک، U.S.
ملیت: آمریکایی
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه دموکرات
محل تحصیل: مدرسه حقوق بروکلین کالج شهری نیویورک
پیشه: وکیل
هرمن بادییو‏ (Herman Badillo) (زادهٔ ۲۱ اوت ۱۹۲۹ – درگذشتهٔ ۳ دسامبر ۲۰۱۴)،‏ سیاستمدار پیشگام اهل پورتوریکو بود که به عنوان رئیس بخش برانکس و نماینده ایالات متحده خدمت نموده و چندین بار در انتخابات شهرداری نیویورک نامزد شد. وی اولین فرد اهل پورتوریکو بود که در این سمت‌ها انتخاب گردید و همچنین نخستین اهل پورتوریکو بود که در انتخابات شهرداری یکی از بزرگترین شهرها در سرزمین اصلی ایالات متحده خود را نامزد کرد.
سال‌های اولیه و زندگی شخصی

بادییو در کاگواس، پورتوریکو بدنیا آمد.
بادییو زمانی که ۱۱ سال داشت، پدر و مادرش بر اثر سل درگذشت و وی به شهر نیویورک فرستاده شد تا نزد عمه خود زندگی کند. پس از اتمام دوره مدرسه عمومی در دبیرستان هارن، بادییو وارد کالج شهری نیویورک شده و مدرک کارشناسی خود را در ۱۹۵۱ میلادی کسب کرد. وی در ۱۹۵۴ میلادی مدرک لیسانس حقوق (ال‌ال‌بی) خود را از مدرسه حقوق بروکلین کسب کرده و به عنوان دانشجوی اول کلاس از این مدرسه فارغ‌التحصیل گردید. سال بعد وی مجوز خدمت در بخش قضایی نیویورک را بدست آورد. وی همچنین گواهی رسمی حسابداری عمومی خود را در ۱۹۵۶ میلادی کسب کرده و یک حسابدار عمومی گواهی‌شده شد.
اوایل حرفه سیاسی

پس از ملحق شدن به باشگاه دموکراتیک کارائیب در ۱۹۵۸ میلادی، بادییو در چندین سمت دولتی در سطح شهر و ایالت خدمت کرد، از جمله به عنوان رئیس بخش برانکس در ۱۹۶۶ میلادی. پیش از آن وی به عنوان عضو کمیسیون حراست و توسعه مسکن نیویورک خدمت کرد.
بادییو زمانی که کار خود به عنوان رئیس بخش برانکس را در ۱۹۶۶ میلادی آغاز کرد، یکی از مواردی که وی با آن مواجه شد، دادخواهی جاری برای حفظ تالار بخش برانکس به عنوان یک مرزنشان بود، تلاشی که از سوی رئیس پیشین بخش برانکس، جوزف اف. پریکونی آغاز شده بود. پریکونی، در همکاری با چندین مورخ، با موفقیت توانست وضعیت حقوقی مرزنشان را، از سوی کمیسیون حراست از مرزنشان‌ها، در اکتبر ۱۹۶۵ برای این کاخ بدست بیاورد. پس از آن، این وضعیت حقوقی ویژه برای بررسی نهایی به هیئت پیشبینی شهر نیویورک پیشکش شده بود. در ۲۷ ژانویه ۱۹۶۶ که آخرین روز بررسی ۹۰ روزه بود، این هیئت به دلیل نظر متفاوت متصدی جدید در رابطه با این موضوع، به ابطال وضعیت حقوقی مرزنشان این ساختمان رأی داد. در ۱۹۶۸ میلادی، یک آتش‌سوزی مرموز بخشی از داخل این ساختمان را سوزاند. هرچند هنوز هم این ساختمان قابل تعمیر بود، اما در ۱۹۶۹ میلادی تخریب گردید.
مجلس نمایندگان ایالات متحده

بادییو در ۱۹۷۰ میلادی به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۲۱ام نیویورک، برانکس جنوبی، در مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب گردیده و به نخستین اهل پورتوریکو مبدل شد که در این سمت خدمت می‌نماید. وی برای سه دوره بعدی به عنوان نماینده انتخاب گردید. وی همچنین عضو کمیته آموزش و کار بود.
در انتخابات ۱۹۷۶، عضو شورای شهری برانکس جنوبی، رامنوز والیز، وی را در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در حوزه انتخابیه ۲۱ام به چالش کشید. بادییو با کسب ۷۵٪ آرا به آسانی مجدداً انتخاب گردید. در دسامبر همان سال، وی یکی از پنج عضو لاتین کنگره بود که فراکسیون اسپانیایی کنگره را تأسیس نمود. با تلاش‌های گسترده وی، آموزش شغلی برای شهروندان بیکار غیر-انگلیسی زبان نیز در «قانون نیروی کار همه‌جانبه ۱۹۷۳» نیز گنجانده شد.
بادییو در کمیته امور بانکداری، مالی و شهری و کمیته کسب‌وکار کوچک خدمت نموده و عضو کمیته‌فرعی بنگاه‌های اقلیت و نظارت کلی نیز بود. هنگام خدمت به عنوان عضو کنگره، وی از قوانینی که به هدف مبارزه با انواع مختلف تبعیض هنگام استخدام، از جمله تبعیض بر مبنای سن و حالت مدنی، پیشکش می‌شد حمایت کرد.
هرچند وی بعدها به یکی از مخالفین پر سر و صدای آموزش دو-زبانه مبدل شد، اما هنگام خدمت به عنوان عضو کنگره، بادییو یکی از نخستین قهرمانان تأمین وجوه مالی برای برنامه‌های آموزشی دو-زبانه بود. برخی از طرفداران آموزش دو-زبانه و انگلیسی به عنوان زبان دوم (ESL) و مخالفین غوطه‌ور شدن زبان انگلیسی، بخاطر این مخالفت جدید بادییو با آموزش زبان اسپانیایی، به وی حمله کردند. وی همچنین یکی از بازیگران کلیدی در تغییر قانون حق رأی و همه‌شمول سازی احکام زبان-دسترسی به آن، بود. در جریان مدت خدمت خود در کنگره، وی به یکی از سخنگویان مهم ملی در راستای سرمایه‌گذاری فدرال روی مراکز شهری، مبدل شد.
کارزارهای انتخابات شهرداری

بادییو سعی کرد تا در انتخابات‌های ۱۹۶۹، ۱۹۷۳، ۱۹۷۷، ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ شهرداری نیویورک، نامزد حزب دموکرات برای این سمت باشد. در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ۱۹۷۳ میلادی، وی با کسب ۲۹٪ آرا، پس از ابدی بیم (۳۴٪ رأی) در رده دوم قرار گرفته و از نامزدان ماریو بیاگی (۲۱٪ رأی) و آلبرت اچ. بلومنتال (۱۶٪ رأی) پیشتاز بود. در دومین تلاش خود، وی بسیار نزدیک به کسب نامزدی دموکرات بود، اما در دور-دوم انتخابات مقدماتی ۱۹۷۳ از سوی سرحسابدار شهری وقت نیویورک ابدی بیم شکست خورد.
در انتخابات‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ وی حتی در ورقه رأی‌گیری نیز وارد نشد، چون در کارزارهای اولیه انتخاباتی خود نتوانست حمایت جمعی کافی را بدست بیاورد. بادییو تلاش نمود تا در انتخابات ۲۰۰۱ نامزدی حزب جمهوری‌خواه را کسب کند، اما با تفاوت بسیار زیاد در مقابل تاجر میلیاردر و مبتدی سیاسی مایکل بلومبرگ که در انتخابات سراسری نیز پیروز شد، شکست خورد.