برگه ۱۹
کاربران

نیروی هوایی آرژانتین ۲۵ فروند دارای موتور Lorraine-Dietrich 12Eb.
نیروی هوایی بلژیک در سال ۱۹۲۴ شش فروند از مدل B2 خریداری نموده و ۱۴۶ فروند A2 و B2 دیگر، تحت امتیاز در SABCA طی سال‌های ۱۹۲۶ الی ۱۹۳۰ تولید شدند. هواپیماهای مذکور، مجهز به موتورهای Lorraine-Dietrich 12Eb و Hispano-Suiza 12Ha بوده و تا اواخر دهه ۱۹۳۰ در خدمت باقی ماندند.
نیروی هوایی بولیوی ۱۰ فروند خریداری نمود و از آنها در جنگ چاکو علیه نیروهای پاراگوئه استفاده نمود.
نیروی هوایی برزیل ۵ فروند در اختیار داشت.
در دوره جنگسالاران، ژانگ زولین جنک سالارمنچوریایی ادعا می‌نمود که ۷۰ فروند برگه ۱۹ را سفارش داده‌است. اما این هواپیماها هرگز تحویل به وی نشدند. به همین ترتیب، سفارش چهار فروندی دولت مرکزی نیز محقق نشد. به هر روی نیروهای منچوری در سال ۱۹۲۶ یک Br.19A2 و در سال ۱۹۲۹ یک Br.19.GR را به دست آوردند.
تیروی هوایی دولت مستقل کرواسی، ۴۶ فروند برگه ۱۹ را در اختیار داشت و از آنها بر علیه پارتیزان‌های یوگسلاوی استفاده می‌نمود.
نیروی هوایی فرانسه اولین برگه ۱۹ خود را در نوع A2 از پاییز ۱۹۲۴، نوع B2 را از ژوئن ۱۹۲۶ و سپس جنگنده‌های C2 و CN2 را به کار برد. در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰، آنها پرشمارترین هواپیماهای جنگی فرانسوی بودند. در کلان‌شهر پاریس، آنها در اوایل دهه ۱۹۳۰ از خدمت کنار گذاشته شدند. آخرین Br.19 CN2 در سال ۱۹۳۵ از خدمت خارج شد. تا سال ۱۹۳۸ ۸، آنها هنوز توسط نیروی هوایی فرانسه در مستعمرات در خاورمیانه و شمال آفریقا مورد استفاده قرار می‌گرفتند - از جمله، آنها در آنجا برای سرکوب شورش‌های محلی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.
نیروی دریایی فرانسه
نیروی هوایی یونان ۳۰ فروند از مدل A2 را در اختیار داشت و برخی از آنها علیه نیروهای مهاجم ایتالیایی در سال ۱۹۴۰ مورد استفاده قرار گرفته و اطلاعات ارزشمندی در مورد تحرکات ایتالیا ارائه دادند.
نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا ۱ فروند برای آزمایش خریداری نمود.
در آوریل ۱۹۲۵، شرکت هواپیمای ناکاجیما ۲ فروند هواپیما را به همراه امتیاز تولید آن، خریداری نمود. این خرید کاری از حامی و مروج معروف هوانوردی، گروه روزنامه آساهی شینبون بود. ناکاجیما یک نسخه مجهز به شناور را به نیروی دریایی ارائه نمود و نمونه دیگری در رقابتی برای شناسایی دریایی شرکت کرد، اما ناموفق بود. یک هواپیما دوباره با چرخ ارابه فرود وکد غیرنظامی J-BBFO به عنوان هواپیمای پستی پرواز کرد.
نیروی هوایی شاهنشاهی ایران ۲ فروند در اختیار داشت.
نیروی هوایی لهستان ۲۵۰ فروند از مدل‌های A2 و B2 با موتورهای ۳۴۰ کیلووات (۴۵۰ اسب بخار) Lorraine-Dietrich 12Eb خریداری نمود، در طی سال‌های ۱۹۲۵ الی ۱۹۳۰، گزارش شده‌است که ۲۰ فروند از هواپیما از نوع شناسایی دوربردتر هستند، اما جزئیات آن مشخص نیست. اولین برگه ۱۹ در سال ۱۹۲۶ وارد خدمت به لهستان شد، اما بیشتر آنها در سالهای ۱۹۲۹–۱۹۳۰ تحویل داده شدند، که در طی سالهای ۱۹۳۲ الی ۱۹۳۷ از واحدهای رزمی خارج شده، و تا سال ۱۹۳۹ در واحدهای آموزشی مورد استفاده قرارمی گرفتند. این هواپیماها در طی تهاجم به لهستان در سال ۱۹۳۹ مورد استفاده قرار نگرفنه و بیشتر آنها یروی زمین نابود شدند.
نیروی هوایی سلطنتی رومانی ۵۰ فروند از مدل A2 در سال ۱۹۲۷، سپس ۱۰۸ فروند از مدل B2 و ۵ فروند Br.19.7 در سال ۱۹۳۰ خریداری نمود. که تا سال ۱۹۳۸ در خدمت بودند.
نیروی هوایی شوروی یک فروند برای آزمایش خریداری نمود.
نیروی هوایی اسپانیادر سال ۱۹۲۳ یک نمونه اولیه و مجوز خرید این هواپیما را خریداری نموده و تولید انواع A2 و B2 را در شرکت کاسا آغاز کرد. ۱۹ فروند اولیه به صورت ساخته شده از فرانسه وارد شده، ۲۶ فروند بعدی از قطعات فرانسوی تکمیل شد، سپس ۱۷۷ فروند بعدی در اسپانیا ساخته شد (۵۰ فروند از آنها دارای موتور هیسپانو-سوئیزا و بقیه دارای موتور لورن-دیتریش 12Eb بودند). برگه ۱۹ تجهیزات هواپیمای اصلی نیروهای اسپانیا در کاربری‌های بمب افکن و واحدهای شناسایی تا اوایل دوران جنگ داخلی اسپانیا بود. در ژوئیه ۱۹۳۶، کمتر از ۱۰۰ فروند از آنها در نیروی هوایی جمهوری خواهان اسپانیا مشغول به خدمت بودند. برگه ۱۹ به‌طور فعال به عنوان بمب افکن در طول جنگ، به ویژه از طرف نیروهای دولتی مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۶، ناسیونالیست‌ها ۲۰ فرونداز این هواپیما را از سندیکای صنعت اسلحه لهستان SEPEWE خریداری نمودند. با ظهور جنگنده‌های مدرن تر، برگه ۱۹‌ها متحمل خسارات زیادی شده و پس از سال ۱۹۳۷ از خدمات خط مقدم خارج شد. جمهوری خواهان ۲۸ فروند و ملی گرایان ۱۰ فروند، هواپیما از دست دادند. مابقی هواپیماها تا سال ۱۹۴۰ برای آموزش مورد استفاده قرار گرفتند.
نیروی هوایی ترکیه ۲۰ فروند از نوع B2 و در پی آن ۵۰ فروند Br.19.7 را درسال ۱۹۳۲ خریداری نمود. تعدادی از آنها برای ماموریت‌های یمباران و شناسایی در قیام درسیم به کارگرفته شد.
نیروی هوایی سلطنتی یک فروند برای آزمایش خریداری نمود.
نیروی هوایی اروگوئه
نیروی هوایی ونزوئلا ۱۲ فروند در اختیار داشت.
نیروی هوایی پادشاهی یوگسلاوی، ۱۰۰ فروند از مدل A2 راددر سال ۱۹۲۴ و امتیاز تولید این هواپیما را در کارخانه ای جدید در کرالیفو (واقع در صربستان امروزی) را در سال ۱۹۲۷ دریافت نمود. ۸۵ فروند اولیه با قطعات نیمه شاخته شده فرانسوی، و ۲۱۵ فروند بعدی یه طور کامل در کارخانه مذکور تولید شدند. اولین سری ۱۵۰ فروندی که وارد خدمت به نیروی هوایی یوگسلاوی شدند، مجهز به موتورهای Lorraine-Dietrich بوده و ۱۵۰ فروند بعدی به موتورهایHispano-Suiza 12Hb به قدرت ۳۷۰ کیلووات (۵۰۰ اسب بخار) و ۱۰۰ فروند آحری به موتور شعاعی Gnome-Rhone Jupiter 9Ab به قدرت ۳۱۰ کیلووات (۴۲۰ اسب بخار)مجهز بودند. از سال ۱۹۳۲، نوع Br.19.7 تولید شد. پنج فروند اول در فرانسه، ۷۵ فروند بعدی در کرالیفو (۵۱ فروند بر اساس سایر اطلاعات منتشره) تولید شدند، و ۴۸ هواپیمای دیگر که فاقد موتور بودند، در سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۷ به عنوان BR.19.8 با موتورهای شعاعی Wright Cyclone به فدرت ۵۸۰ کیلووات (۷۸۰ اسب بخار) تکمیل شدند.
(برخی منابع اطلاعات متفاوتی در مورد تعداد برگه ۱۹‌های یوگسلاوی ارائه می‌دهند). برخی از این هواپیماهای یوگسلاوی پس از حمله آلمان به یوگسلاوی در سال ۱۹۴۱ در عملیات نظامی مورد استفاده قرار گرفتند.
نیروی هوایی یوگسلاوی، یک فروند برگه ۱۹ کروات، که بوسیله خلبان آن به نیروهای پارتیزان مارشال تیتو تسلیم شده بود را در اختیار داشته و تا زمان سرنگونی آن، در ژوئن تا ژوئیه ۱۹۴۲ از آن استفاده نمود. در آوریل ۱۹۴۵، دو فروند دیگر به دست نیروهای کمونیست افتاده و برای تعقیب اوستاش‌ها (نیروهای ملی‌گرای کروات که فدرت را در دولت مستقل کرواسی در اختیار داشتند) مورد استفاده قرار گرفتند.