stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عملیات بیت‌المقدس
اجرای عملیات > مرحلهٔ اول

در محور قرارگاه قدس (شمال کرخه کور) به دلیل هوشیاری نیروهای عراقی و وجود استحکامات متعدد، پیشروی نیروها به سختی امکان‌پذیر بود، اما تعداد کمی از یگان‌ها توانستند از مواضع عراقی عبور کرده و منطقه‌ای در جنوب رودخانه کرخه کور را به عنوان سرپل تصرف کنند. عدم پوشش جناحین این یگان‌ها باعث شده بود، که فشار شدید نیروهای عراقی بر آن‌ها وارد شود. در محور قرارگاه فتح، یگان‌های نیروهای ایرانی ضمن عبور از رودخانه به سرعت خود را به جاده اهواز-خرمشهر رسانده و به ایجاد استحکامات و جلوگیری از نقل و انتقالات و تحرکات نیروهای عراقی در جاده مذکور پرداختند.
در محور قرارگاه نصر، به دلیل تأخیر در حرکت و وجود باتلاق در کنار جاده اهواز–خرمشهر، همچنین تمرکز نیروهای عراقی در شمال خرمشهر، نیروهای این قرارگاه نتوانستند به اهداف مورد نظر در طرح عملیات، دست یافته و با قرارگاه فتح الحاق کنند. الحاق کامل قرارگاه نصر با قرارگاه فتح و نیز تصرف اهداف مرحله اول قرارگاه قدس در دستور کار عملیات شب دوم قرار گرفت، که با انجام آن تا حدودی اهداف مورد نظر محقق شد، ولی برخی رخنه‌ها همچنان باقی بود، تا این که سرانجام پس از ۵ روز، جاده اهواز به خرمشهر، از کیلومتر ۶۸ تا کیلومتر ۱۰۳ تثبیت و کلیه رخنه‌ها نیز ترمیم گردید.
اجرای عملیات > مرحلهٔ دوم

در این مرحله آزادسازی خرمشهر از دستور کار عملیات خارج و تصمیم گرفته شد، که قرارگاه‌های فتح و نصر از جاده اهواز–خرمشهر به سمت مرز پیشروی کنند و قرارگاه قدس نیز مأموریت یافت تا به صورت محدود برای تصرف سرپل در جنوب کرخه کور اقدام نماید، سپس آن را گسترش دهد. مرحله دوم عملیات الی بیت‌المقدس در ساعت ۲۲:۳۰ روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۶۱ آغاز شد. نیروهای قرارگاه فتح در همان ساعات اولیه به جاده مرزی رسیدند. یگان‌های قرارگاه نصر نیز با اندکی تأخیر و تحمل فشارهای ارتش عراق، به مرز رسیده و با قرارگاه فتح الحاق کردند.
فرماندهی ارتش عراق با مشاهده پیشروی نیروهای ایرانی به طرف مرز، لشکرهای ۵ و ۶ خود را عقب کشاند. به نظر می‌رسید این عقب‌نشینی با دو هدف انجام شده باشد: یکی جلوگیری از محاصره و انهدام این لشکرها، دیگری تقویت هر چه بیشتر خطوط پدافندی شهرهای بصره و خرمشهر. در پی این عقب‌نشینی که از ساعات اولیه روز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۱ آغاز شده بود، نیروهای قرارگاه قدس ضمن تعقیب نیروهای عراقی، تعدادی از آن‌ها را که از قافله عقب مانده بودند، به اسارت خود درآوردند و در نتیجه جاده اهواز–خرمشهر (تا انتهای جنوب منطقه‌ای که توسط قرارگاه نصر به عنوان سرپل تصرف شده بود) و نیز مناطقی همچون جفیر، پادگان حمید و هویزه نیز آزاد شدند.
اجرای عملیات > مرحلهٔ سوم

در این مرحله، قرارگاه نصر مأموریت یافت تا حرکت خود را به سمت خرمشهر آغاز نماید. مرحله سوم این عملیات در آخرین ساعات ۱۹ اردیبهشت ۱۳۶۱ آغاز گردید، اما به دلیل هوشیاری نیروهای عراقی و تمرکز نیرو در خطوط پدافندی، نیروهای مسلح ایران در انجام مأموریت خود توفیق نیافتند. تکرار این عملیات در روز بعد نیز به شکست نیروهای ایرانی انجامید. به همین علت فرماندهان ایرانی تصمیم گرفتند تا برای انجام عملیات نهایی، فرصت بیشتری به یگان‌ها بدهند.
اجرای عملیات > مرحلهٔ چهارم

مرحله چهارم عملیات الی بیت‌المقدس در ساعت ۲۲:۳۰ روز ۱ خرداد ۱۳۶۱ با هدف تلاش برای آزادی‌سازی خرمشهر آغاز شد، در برابر پاتک سریع و غافلگیرانه، نیروهای عراقی دچار وحشت و سرگردانی شدند و نتوانستند واکنش مناسبی را از خود نشان دهند. ارتباط یگان‌های عراقی با یکدیگر قطع شد و در پی عقب‌نشینی نیروهای عراقی از خرمشهر، بخشی از یگان‌های ارتش عراق از هم پاشید. در روز ۲ خرداد هجوم نیروهای مسلح ایران، موفقیت‌آمیز بود و سرانجام قرارگاه کربلا به هدف خود که احاطه کامل خرمشهر بود، دست یافت. تعداد اسرای عراقی در این روز از ۲٬۸۳۰ نفر تجاوز کرد و یگان‌هایی از ارتش عراق که در فاصله میان نهر عرایض و شلمچه مستقر بودند نیز، توسط نیروهای ایرانی منهدم شدند.
با وجود حضور گسترده هواپیماهای جنگنده عراقی در آسمان منطقه، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در پشتیبانی از یگان‌های نیروی زمینی، در عملیات بیت‌المقدس حضوری موفق داشت و با بمباران پل شناور عراقی‌ها بر روی اروندرود و مناطق تجمع آنان در آن سوی رودخانه، نقش مهمی در آزادسازی خرمشهر ایفا کردند. در انتهای روز دوم خرداد، قرارگاه کربلا پس از بررسی آخرین وضعیت، تصمیم گرفت تا نیروها با ورود به شهر، آن را از نیروهای عراقی پاک کنند. در ساعت ۳ بامداد ۳ خرداد، واحدهایی از نیروهای مسلح ایران به آن سوی رودخانه وارد شدند.
معدودی از نیروهای عراقی با استفاده از تاریکی شب به‌وسیله قایق اقدام به عقب‌نشینی کردند، که تعدادی از این قایق‌ها توسط تکاوران نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران مورد هدف قرار گرفت و سرنشینان آن‌ها غرق شدند. نیروهای عراقی از ساعت سه و ۵۰ دقیقه بامداد تا ۱۲ و نیم بعد ازظهر روز سوم خرداد از سمت شلمچه ۳ بار اقدام به پاتک کردند و تلاش نمودند تا از طریق جاده شلمچه–خرمشهر، حلقه محاصره خرمشهر را بشکنند، اما هر بار با پایداری نیروهای ایرانی مواجه شدند و با دادن خساراتی عقب‌نشینی کردند. در ساعت ۱۱ صبح روز ۳ خرداد نیز در حالی که درگیری شدیدی بین قوای ایرانی و نیروهای عراقی در شمال نهر خین جریان داشت و نیروهای عراق در فکر شکستن حلقه محاصره ایرانیان در خرمشهر بود، نیروهای ایرانی از جناح غرب و خیابان کشتارگاه وارد شهر شدند. نیروهای ارتش عراق مستقر در ناحیه گمرک خرمشهر در کنار اروند در مقابل هجوم نیروهای ایرانی دست به مقاومت زدند، که با ورود نیروهای مسلح ایران، این مقاومت نیز در هم شکسته شد.
در ساعت ۱۲ گروهی دیگر از قوای ایرانی از سمت شمال و شرق وارد شهر شدند و نیروهای عراقی که ۲۴ ساعت در محاصره کامل قرار داشتند، راهی جز اسارت یا فرار یا کشته شدن نداشتند. بدین جهت واحدهای عراقی گروه گروه به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. در ساعت ۲ بعد از ظهر، خرمشهر به‌طور کامل آزاد شد و پرچم ایران برفراز «مسجد جامع» و پل تخریب شده خرمشهر به اهتزاز درآمد. بدین ترتیب این شهر که پس از ۳۴ روز پایداری و مقاومت در ۴ آبان ۱۳۵۹ به اشغال ارتش عراق درآمده بود، پس از ۵۷۸ روز اشغال، آزاد شد.
نتایج

مقالهٔ اصلی: آزادسازی خرمشهر
از جمله نتایج این عملیات:
طی عملیات الی بیت‌المقدس۵۰۳۸ کیلومتر مربع از اراضی اشغال شده توسط ارتش عراق، از جمله شهرهای خرمشهر، هویزه، پادگان حمید و جاده اهواز–خرمشهر توسط نیروهای مسلح ایران آزاد شدند. علاوه بر این شهرهای اهواز، حمیدیه و سوسنگرد از تیررس توپخانه ارتش عراق خارج گردیدند همچنین ۱۸۰ کیلومتر از خط مرزی نیز تأمین شد.
باز پسگیری خرمشهر موجب انفعال ارتش عراق شد به گونه‌ای که نظامیان عراقی تا مدت زیادی نتوانستند از لاک دفاعی خارج شوند.
عملیات الی بیت‌المقدس موجب شد تا کشورهای عرب منطقه به تقویت مالی و نظامی عراق مبادرت ورزند.
طی این عملیات حدود ۱۹ هزار نفر از نیروهای ارتش عراق به اسارت ایرانیان درآمدند و بالغ بر ۱۶ هزار نفر از عراقی‌ها نیز کشته یا زخمی شدند.
میزان انهدام یگان‌های ارتش عراق
لشکر ۳ زرهی و لشکرهای ۱۱ و ۱۵ پیاده: ۸۰ درصد.
لشکرهای ۹ و ۱۰ زرهی: ۵۰ درصد.
لشکر ۷ پیاده: ۴۰ درصد.
لشکر ۵ مکانیزه و لشکرهای ۶ و ۱۲ زرهی: ۲۰ درصد.
تیپ‌های ۹، ۱۰ و ۲۰ گارد مرزی: ۱۰۰ درصد.
تیپ ۱۰۹ پیاده: ۶۰ درصد.
تیپ‌های ۶۰۱، ۶۰۲، ۴۱۶، ۴۱۹ پیاده: ۵۰ درصد.
تیپ‌های ۳۱، ۳۲ و ۳۳
واکنش‌ها

روح‌الله خمینی، در ۳ خرداد ۱۳۶۱ به مناسبت آزادی خرمشهر پیامی خطاب به ملت ایران صادر کرد. در اولین بخش این بیانیه آمده‌است:
با تشکر از تلگرافاتی که در فتح خرمشهر به اینجانب شده‌است، سپاس بی‌حد بر خداوند قادر که کشور اسلامی و رزمندگان متعهد و فداکار آن را مورد عنایت و حمایت خویش قرار داد و نصر بزرگ خود را نصیب ما فرمود.
پس از پیروزی ایران در عملیات الی بیت‌المقدس، اسرائیل دست به اشغال جنوب لبنان زد. پس از انتشار این خبر، گروهی از فرماندهان سپاه به منظور دفاع از خاک سوریه و لبنان در برابر حمله ارتش اسرائیل به این کشور گسیل شدند و در کمپی در شهر زبدانی سوریه نزدیک مرز لبنان اردو زدند، سرپرستی و فرماندهی این نیروها را احمد متوسلیان و محمد ابراهیم همت به عهده داشتند.
در همین زمان روح‌الله خمینی دستور بازگشت نیروهای سپاه پاسداران به جبهه‌های جنوب ایران را صادر کرد و در نطقی گفت:
راه قدس از کربلا می‌گذرد.
در نتیجه اغلب نیروهای سپاه پاسداران به جبهه‌های جنوبی بازگشتند و تنها تعداد کمی از فرماندهان برای آموزش نیروهای حزب‌الله لبنان در منطقه باقی ماندند، همین نیروها زمینه شکل‌گیری جبههٔ مقاومت اسلامی که بعدها به حزب‌الله تغییر نام داد، شدند. ربودن احمد متوسلیان، فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله، به همراه چند دیپلمات ایرانی توسط فالانژیست‌های لبنانی تحت حمایت اسرائیل، در این دوره اتفاق افتاد.
در خصوص علت این نام‌گذاری (بیت‌المقدس)، محسن رضایی فرمانده کل سپاه پاسداران، در ساعت ۲:۱۵ روز عملیات در قرارگاه کربلا در یک پیام رادیویی گفت:
علت نام‌گذاری عملیات این بوده که به تمام دنیا فلسفه و خط‌مشی آینده خودمان را بعدازاین عملیات اعلام کنیم که راه ما به‌سوی بیت‌المقدس است.
فهرست مسلمانان برنده جایزه نوبل

جدول توزیع جوایز نوبل بر اساس دین و تا تاریخ ۲۰۱۵ میلادی؛ حدود ۱٫۴ درصد از برندگان جوایز را مسلمانان شکل داده‌اند.
جایزه نوبل مجموعه جوایز سالانه‌ای است که از سوی کمیته‌هایی در اسکاندیناوی در زمینه‌های پیشرفت‌های علمی و فرهنگی اعطا می‌شود. این جوایز بر مبنای وصیت شیمی‌دان سوئدی آلفرد نوبل در سال ۱۸۹۵ میلادی ایجاد شدند.
جوایز فیزیک، شیمی، فیزیولوژی و پزشکی، ادبیات و صلح برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ اعطا گردیدند. جایزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۹ پایه‌گذاری گردید. کمیته نروژی نوبل هر ساله جایزه صلح نوبل (به نروژی و سوئدی: Nobels fredspris) را به شخصی اهدا می‌کند که «بیشترین یا بهترین کار را برای دوستی بین ملت‌ها، لغو یا کاهش رویارویی‌های نظامی یا تشکیل و ترغیب همایش‌های صلح انجام داده باشد.» جایزهٔ نوبل در ادبیات را آکادمی سلطنتی علوم سوئد هرساله برای مشارکت‌های برجسته در زمینهٔ ادبیات به نویسندگان آثار ادبی اهدا می‌کند. این جوایز توسط بنیاد نوبل اداره می‌شود و آن را یک کمیتهٔ متشکل از پنج عضو منتخب آکادمی علوم سلطنتی سوئد به برندگان اعطا می‌کند. هر جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزهٔ نقدی است که مبلغ آن در هر سال متفاوت است.
مسلمانان در حدود ۲۳٪ از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند. تا سال ۲۰۱۵، از مجموع ۸۸۱ جایزه اعطا شده دوازده نفر (۱٫۳٪) از برندگان جوایز نوبل مسلمان بوده‌اند. هفت نفر (۰٫۸٪) جایزه صلح، دو نفر (۰٫۲٪) ادبیات و سه نفر (۰٫۳٪) در علوم پایه (فیزیک و شیمی) این جایزه را دریافت نموده‌اند. اولین مسلمانی که موفق به کسب جایزه نوبل شد، انور سادات -رئیس جمهور وقت مصر- بود که توانست جایزه صلح نوبل را در سال ۱۹۷۸ کسب کند. پس از او در سال ۱۹۷۹، محمد عبدالسلام توانست اولین جایزه علمی نوبل را از آن مسلمانان کند و جایزه نوبل در فیزیک را کسب کند. آخرین جایزه نوبل که مسلمانان موفق به کسبش شدند، مربوط به سال ۲۰۱۵ است که طی آن، عزیز سنجر توانست جایزه شیمی نوبل را از آن خود کند.  اولین زن برنده جایزه نوبل از میان مسلمانان، شیرین عبادی است که توانست در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه صلح نوبل شود. ملاله یوسف‌زی دیگر زن مسلمان، با ۱۷ سال سن در هنگام دریافت جایزه، جوان‌ترین فرد برنده جایزه نوبل محسوب می‌شود.
ادبیات

| سال | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | کشور شغل | دلیل اعطای جایزه | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۸ |  | نجیب محفوظ(۱۱ دسامبر ۱۹۱۱ – ۳۰ اوت ۲۰۰۶) | نویسنده | جایزه ادبیات نوبل در سال ۱۹۸۸ به نجیب محفوظ اهدا شد؛ زیرا وی «از طریق آثار غنی از نکات دقیق و ظریف و به شیوه‌ای روشن و واقع‌بینانه و در عین حال مهیج و مبهم گونه‌ای از روایت عربی را خلق کرد که شامل همه انسان‌ها می‌شود». | نخستین مسلمان است که این نوع جایزه را کسب می‌کند. |
| ۲۰۰۶ |  | اورهان پاموک(۷ ژوئن ۱۹۵۲ - زنده) | نویسنده | جایزه ادبیات نوبل در سال ۲۰۰۶ به اورهان پاموک اهدا شد؛ زیرا وی «در تلاش برای یافتن چرایی وجود روح مالیخولیایی حاکم بر شهر محل زندگیش موفق به کشف نمادهایی از تضادها و آمیختگی‌های فرهنگ‌های گوناگون می‌شود». | او اولین ترک برنده جایزه نوبل است که خود را یک مسلمان فرهنگی معرفی کرده که از نظر تاریخی و فرهنگی به دین مرتبط است اما به ارتباط شخصی با خدا اعتقاد ندارد. |
شیمی

| سال | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | کشور شغل | دلیل اعطای جایزه | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹ |  | احمد حسن زویل(۲۶ فوریه ۱۹۴۶–۲ اوت ۲۰۱۶) |  دانشمند | جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۹۹ به احمد حسن زویل برای «مطالعه دربارهٔ حالت گذار در واکنش‌های شیمیایی با استفاده از طیف‌بینی در فمتوثانیه» اهدا گردید. | او اولین مسلمان و مصری و عرب برنده این جایزه و دومین مسلمان برنده نوبل علمی است. |
| ۲۰۱۵ |  | عزیز سنجر(۸ سپتامبر ۱۹۴۶ - زنده) |  دانشمند | جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۱۵ به‌طور مشترک به توماس لیندال، پال مودریچ و عزیز سنجر برای «یافتن سازوکار ترمیم دی ان ای» اهدا شد. | او دومین ترک برنده جایزه نوبل و سومین مسلمان برنده نوبل علمی است. |
صلح

| سال | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | کشور شغل | دلیل اعطای جایزه | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۸ |  | انور سادات(۲۵ دسامبر ۱۹۱۸ – ۶ اکتبر ۱۹۸۱) | سیاستمدار | این جایزه در سال ۱۹۷۸ به رئیس جمهور وقت مصر داده شد. پیمان کمپ دیوید به وسیله انور سادات رئیس‌جمهور وقت مصر و مناخیم بگین، نخست‌وزیر وقت اسرائیل در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ امضا گردید که منجر به صلح اسرائیل و مصر شد. | نخستین مسلمان و نخستین عرب و نخستین مصری است که جایزه نوبل دریافت می‌کند. |
| ۱۹۹۴ |  | یاسر عرفات(۲۴ اوت ۱۹۲۹ – ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴) | سیاستمدار | سال ۱۹۹۴ عرفات جایزه نوبل را همراه با شیمون پرز و اسحاق رابین بخاطر قدردانی از تلاش‌هایشان برای صلح در خاورمیانه دریافت کردند. | توصیف شده به عنوان «اولین فلسطینی مسلمان دریافت‌کننده جایزه نوبل است» با این وجود پدر وی مصری بود و وی در قاهره متولد شده‌است. |
| ۲۰۰۳ |  | شیرین عبادی(۲۱ ژوئن ۱۹۴۷ - زنده) | فعال حقوق بشر | جایزه صلح نوبل برای تلاش‌های شیرین عبادی و مبارزه برای دموکراسی، حقوق زنان و کودکان در سال ۲۰۰۳ به او اهدا شد. | او اولین و تنها ایرانی برنده جایزهٔ نوبل بوده‌است او همچنین اولین زن مسلمانی است که مفتخر به دریافت چنین جایزه‌ای شده‌است. |
| ۲۰۰۵ |  | محمد البرادعی(۱۷ ژوئن ۱۹۴۲ - زنده) | سیاستمدار | جایزه صلح نوبل به‌طور مشترک به محمد البرادعی و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) برای تلاش‌هایش جهت جلوگیری از استفادهٔ انرژی هسته‌ای در مقاصد نظامی و تضمین کردن استفادهٔ آن در راستای صلح و استفادهٔ بی‌خطر از آن تا حد ممکن در سال ۲۰۰۵ اهدا شد. | او دومین مصری برنده جایزه صلح نوبل می‌باشد. |
| ۲۰۰۶ |  | محمد یونس(۲۸ ژوئن ۱۹۴۰ - زنده) | اقتصاددان | جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۰۶ به‌طور مشترک به محمد یونس و گرامین بانک به جهت «تلاش‌هایشان برای ایجاد پیشرفت اقتصادی و اجتماعی از پایین» اهدا گردید. | او اولین بنگلادشی و سومین بنگالی بعد از رابیندرانات تاگور و آمارتیا سن است که موفق به کسب جایزه نوبل شده‌است. |
| ۲۰۱۱ |  | توکل کرمان(۷ فوریهٔ ۱۹۷۹ - زنده) | فعال حقوق بشر | جایزه صلح نوبل در سال ۲۰۱۱ به‌طور مشترک به الن جانسون سیرلیف، لیما گبوی و توکل کرمان به جهت «مبارزه بدون خشونت آن‌ها برای افزایش امنیت زنان و مشارکت کامل زنان در زمینه کسب و کار» اهدا گردید. | او نخستین زن عرب و نخستین و تنها یمنی‌ای است که موفق به کسب جایزه نوبل شده‌است. |
| ۲۰۱۴ |  | ملاله یوسف‌زی(۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ - زنده) | فعال حقوق بشر | جایزه صلح نوبل ۲۰۱۴ به‌طور مشترک به او و کایلاش ساتیارتی به دلیل «مبارزه آن‌ها با سرکوب کودکان و جوانان و حق همهٔ کودکان برای آموزش» داده شد. | یوسف زی با ۱۷ سال سن در هنگام برنده شدن، جوان‌ترین برنده جایزه نوبل بود. |
فیزیک

| سال | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | برنده جایزه (تاریخ تولد - مرگ) | کشور شغل | دلیل اعطای جایزه | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۹ |  | محمد عبدالسلام(۲۹ ژانویه ۱۹۲۶ – ۲۱ نوامبر ۱۹۹۶) | فیزیکدان | جایزه فیزیک نوبل سال ۱۹۷۹ به‌طور مشترک به استیون واینبرگ، شلدون لی گلاشو و عبدالسلام به جهت «ارائه فرمول‌بندی واحدی برای نیروی الکترومغناطیس و نیروی هسته‌ای ضعیف که برهمکنش الکتروضعیف نامیده می‌شود»، اهدا شد. | او اولین مسلمانی است که موفق به دریافت این جایزه و به‌طور کلی نوبل علمی شده‌است. همینطور او اولین پاکستانی است که موفق به دریافت این جایزه شده‌است. همچنین او دومین پنجابی بعد از هار گوبیند کورانا است که موفق به کسب جایزه نوبل گردیده‌است. |
میر احمد جوینده

| میر احمد جوینده | میر احمد جوینده |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان: نمایندهٔ دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹
حوزه انتخاباتی: ولایت کابل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۰ ولایت بغلان
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
میر احمد جوینده (زاده: ۱۳۳۰، ولایت بغلان) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم کابل در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه

میر احمد جوینده متولد ۱۳۳۰ از ولایت بغلان افغانستان است. وی دارای مدرک تحصیلی ماستر (فوق لیسانس) از دانشگاه آله آباد هند است.
دیگر فعالیت‌ها

رئیس باستان‌شناسی.
منشی اصلی کمیسیون یونسکو در افغانستان.
مسئول دوستی انجمن‌های دوستی افغانستان با کشورهای خارجه در وزارت خارجه.
کارمند سفارت افغانستان در دهلی نو.
رئیس بنیاد فرهنگی و جامعه‌شناسی.
جت پک

جت پک در ملبورن
جت پک در سال ۲۰۰۷
جت پک یا کوله‌جِت (به انگلیسی: Jet pack) که می‌شود آن را کوله پشتی پرتابی یا کوله پشتی جهشی ترجمه کرد و به اسامی دیگری چون راکت بلت rocket belt یا کمربند موشکی و راکت پک rocket pack و غیره نیز شناخته می‌شود و سابقه آن به جنگ جهانی دوم بر می گردد، وسیله ایست که معمولاً به پشت بسته می‌شود و توسط فشار گاز به پرواز در می آید.
اولین جت پک که نوعی جت پک آزمایشی بود و به دلیل هزینه های بالا به مراحل بعدی نرسید و در مراحل آزمایشی ماند بین سال های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ ساخته شد این جت پک میتوانست ۱۰ متر از سطح زمین بلند شود. این جت پک در اولین پرواز خود با سرعت ۱۰ کیلومتر بر ساعت حرکت کرد و توانست مسیر ۳۳ متری را بپیماید.
JetPack Aviation گروهی که در ۳ نوامبر ۲۰۱۵ میلادی پرواز رسمی این دستگاه را در نیویورک رقم زد و یک مربی پرواز با مجوز اداره فدرال هواپیمایی آمریکا  توانست با این دستگاه پرواز کند و از مدل JB-9 به صورت رسمی رونمایی کرد  . مدل جدید معرفی شده که برای فروش در دسترس عموم قرار خواهد گرفت، JB-10 نام داشته و دو موتور آن طبق گفته سازنده در مقایسه با مدل پیشین یعنی JB-9 حدود 7% افزایش توان داشته است. بد نیست بدانید که جت پک JB-9 قادر بود تا کاربر را تا ارتفاع 300 متری از سطح زمین بالا برده و برای 10 دقیقه وی را همانجا نگه دارد، پیش از اینکه سوخت آن تمام شود. درباره این محصول هیچ قیمت مشخصی تعیین نشده بود، اما نسل جدید این گونه نیست. اگر که تصویر درستی از قابلیت پروازی این جت پک ندارید، بد نیست بدانید که ارتفاع برج ایفل بدون آنتن آن 300 متر است.
JetPack Aviation قیمت جت پک جدید یعنی JB-10 را حدود 250 هزار دلار اعلام کرده که نشان می‌دهد هر فردی قادر به خرید آن نخواهد بود. همچنین کاربر پیش از استفاده باید آموزش‌های لازم را طی چندین جلسه ببیند، وگرنه ابتدا جان خود و سپس جان دیگران را به خطر خواهند انداخت. اگر که بدون تسلط کامل به دستگاه تا ارتفاع 300 متری بالا رفته و در آن جا با مشکلی مواجه شوید، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بد نیست بدانید که این گروه تنها سازنده جت پک در دنیا نبوده و از این پس رقابت خود را با Martin Aircraft، به عنوان تولیدکننده جت پک نام آشنا دیگر، آغاز خواهد کرد.
فوکر ای.۱

| Fokker E> I | Fokker E> I |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: فوکر-فلاگزوگورک
طراح: آنتونی فوکر و مارتین کرتزر
نخستین پرواز: اوایل ۱۹۱۵
معرفی‌شده در: جون ۱۹۱۵
کاربر اصلی: لوفت‌اشترایت‌کرفته
ساخته‌شده: ۱۹۱۵–۱۹۱۶
تعداد ساخته‌شده: ۵۴
فوکر ای. ۱ (انگلیسی: Fokker E.I) یک هواپیمای ساخت فوکر است.
فهرست والیان کنونی افغانستان

جدول زیر فهرست والیان کنونی ولایات افغانستان است که همه والیان توسط مقام رهبری دولت امارات اسلامی تعیین شده‌اند.
والیان

| ولایت‌های افغانستان | والی | فهرست | منبع |
| --- | --- | --- | --- |
| ولایت اروزگان | حاجی دعوت | همه |  |
| ولایت بادغیس | مولوی عبدالستار صابر | همه |  |
| ولایت بامیان | عبدالله سرحدی | همه |  |
| ولایت بدخشان | عبدالغنی فایق | همه |  |
| ولایت بغلان | قاری بختیار معاذ | همه |  |
| ولایت بلخ | مولوی قدرت الله ابوحمزه | همه |  |
| ولایت پروان | ملا محمد فرید عمر | همه |  |
| ولایت پکتیا | محمدعلی جان احمد | همه |  |
| ولایت پکتیکا | عبدالله مختار | همه |  |
| ولایت پنجشیر | قدرت الله پنجشیری | همه |  |
| ولایت تخار | قاری محمد اسماعیل ترکمان | همه |  |
| ولایت جوزجان | شعیب رسالت | همه |  |
| ولایت خوست | محمدنبی عمری | همه |  |
| ولایت دایکندی | امین الله زبیر | همه |  |
| ولایت زابل | ملا بسم الله عبدالله | همه |  |
| ولایت سرپل | عبدالرحمن آقا | همه |  |
| ولایت سمنگان | عبدالرحمن کندوزی | همه |  |
| ولایت غزنی | اسحاق آخوندزاده | همه |  |
| ولایت غور | احمد شاه دین دوست | همه |  |
| ولایت فاریاب | حفیظ الله پهلوان | همه |  |
| ولایت فراه | نورمحمد روحانی | همه |  |
| ولایت قندز | نثار احمد نصرت | همه |  |
| ولایت قندهار | محمد یوسف وفا | همه |  |
| ولایت کابل | قاری احسان الله بریال | همه |  |
| ولایت کاپیسا | محمد الله ادریس | همه |  |
| ولایت کنر | محمد قاسم خالد | همه |  |
| ولایت لغمان | زین العابدین | همه |  |
| ولایت لوگر | مولوی عنایت الله | همه |  |
| ولایت میدان وردک | محمد امین جان | همه |  |
| ولایت ننگرهار | داود مزمل |  همه |  |
| ولایت نورستان | حافظ محمدآقا | همه |  |
| ولایت نیمروز | نجیب الله رفیع | همه |  |
| ولایت هرات | شیخ الحدیث مولانا نوراحمد اسلام جار | همه |  |
| ولایت هلمند | مولوی عبدالاحد طالب | همه |  |
آخرین بروزرسانی: 2025-01-25
والری ژیسکار دستن

| والری ژیسکار دستن | والری ژیسکار دستن |
| --- | --- |
ژیسکار دستن در سال ۱۹۷۵: ژیسکار دستن در سال ۱۹۷۵
بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه: بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه
دوره مسئولیت ۲۷ مهٔ ۱۹۷۴ – ۲۱ مهٔ ۱۹۸۱: دوره مسئولیت ۲۷ مهٔ ۱۹۷۴ – ۲۱ مهٔ ۱۹۸۱
پس از: ژرژ پمپیدو
پیش از: فرانسوا میتران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: والری ماری رنه ژرژ ژیسکار دستن ۲ فوریهٔ ۱۹۲۶ کوبلنتس، آلمان
درگذشته: ۲ دسامبر ۲۰۲۰ (۹۴ سال) اتوون، لوآر-ا-شر، فرانسه
علت مرگ: کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲
حزب سیاسی: مرکز ملی مستقلین و دهقانان (۱۹۵۶-۱۹۶۲) جمهوری‌خواهان مستقل (۱۹۶۶–۱۹۷۷) حزب جمهوری‌خواه (فرانسه) (۱۹۷۷–۱۹۹۵) اتحاد برای دموکراسی فرانسه (۱۹۷۸–۲۰۰۲) اتحاد برای جنبش مردمی (۱۹۹۵–۱۹۹۷) لیبرال دموکراسی (فرانسه) (۱۹۹۷–۱۹۹۸) اتحاد برای جنبش مردمی (۲۰۰۲–۲۰۰۴)
همسر(ان): آن-امون سوواژ دو برانت (ا. ۱۹۵۲)
فرزندان: ۴
محل تحصیل: مدرسه پلی‌تکنیک پاریس دانشگاه ملی مدیریت (École nationale d'administration)
پیشه: سیاستمدار
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  فرانسه آزاد
خدمت/شاخه:  ارتش فرانسه
سال‌های خدمت: ۱۹۴۴-۱۹۴۵
جنگ‌ها/عملیات‌:  جنگ جهانی دوم آزادسازی پاریس 
جوایز: Croix de Guerre
والِری ماری رنه ژرژ ژیسکار دِستَن (به فرانسوی: Valéry Marie René Georges Giscard d'Estaing) (زاده ۲ فوریهٔ ۱۹۲۶ در کوبلنتس – درگذشته ۲ دسامبر ۲۰۲۰ در اتوون)، سیاستمدار و بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه بود.
زندگی سیاسی

والری ژیسکار دستن در دانشگاه پلی‌تکنیک پاریس تحصیل کرد و در وزارت اقتصاد و دارایی فرانسه مشغول به کار شد. او در سال ۱۹۵۶ و درحالی‌که تنها ۳۰ سال داشت به‌عنوان نمایندهٔ مجلس فرانسه انتخاب شد و در همان سال عضو کابینهٔ فرانسه شد. مدتی بعد، به‌عنوان عضو هیئت نمایندگی فرانسه در سازمان ملل متحد حضور پیدا کرد تا اینکه در سال ۱۹۶۲ توسط ژنرال دوگل به وزارت دارایی منصوب شد. ژیسکار دستن در بازسازی سازمان اقتصاد فرانسه که بر اثر جنگ جهانی دوم به‌شدت آسیب دیده بود نقش مهمی ایفا کرد اما تدابیر ضد تورمیِ او، باعث افزایش مخالفت‌ها از جانب مقامات مالی و کارگری فرانسه شد و برکناری او از سِمَتش را در ۱۹۶۷ در پی داشت. با روی کار آمدن ژرژ پمپیدو، ژیسکار دستن بار دیگر وزیر دارایی فرانسه شد و این سِمَت را تا هنگام مرگِ پمپیدو در ۱۹۷۴ در اختیار داشت.
والری ژیسکار دستن در انتخابات ۱۹ مهٔ ۱۹۷۴ بر فرانسوا میتران پیروز شد و به‌عنوان بیستمین رئیس‌جمهور فرانسه و سومین رئیس‌جمهور از جمهوری پنجم فرانسه انتخاب شد. او به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور فرانسه پس از استقلال الجزایر در سال ۱۹۷۵ از این کشور دیدن کرد و برخلاف بیشتر کشورهای غربی، بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو را تحریم نکرد و حتی خود در این سال به شوروی رفت و در ورشو با لئونید برژنف دیدار کرد. همچنین، او رابطهٔ نظامی فرانسه با سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را که از سال ۱۹۶۶ و به دستور شارل دو گل قطع شده بود دوباره برقرار کرد. والری ژیسکار دستن در ژانویه ۱۹۷۹م/ دی ۱۳۵۷خ میزبان کنفرانس گوادلوپ بود. ژیسکار دستن، جوان‌ترین رهبر فرانسه پس از ناپلئون بناپارت به‌حساب می‌آید. او نهایتاً در سال ۱۹۸۱ از رقیب پیشین خود، فرانسوا میتران، شکست خورد و دورهٔ ریاست‌جمهوری‌اش به پایان رسید.
تخصص والری ژیسکار دستن اقتصاد و امور مالی بود و سیاست را ابزاری برای رسیدن به اقتصاد می‌دید. او در سیاست، گرایش راست میانه و با دیدگاه لیبرال داشت. در دوران ریاست‌جمهوری ژیسکار دستن، وضع معیشتی و درآمد مردم فرانسه بهبود یافت.
روابط با ایران > پیش از انقلاب

ژیسکار دستن نخستین بار در تاریخ ۲۹ دی ۱۳۵۰ در سِمَت وزیر اقتصاد و دارایی فرانسه به دعوت هوشنگ انصاری از ایران دیدار کرد و همزمان با دیدار با مقامات ایرانی، توافقنامه‌هایی امضا کرد. نخستین رابطهٔ او و ایران در دوران ریاست‌جمهوری‌اش، میزبانی از محمدرضا پهلوی و فرح پهلوی در سال ۱۳۵۳ بود. سفر محمدرضا پهلوی به فرانسه، نخستین سفر یک مهمان خارجی، پس از رسیدن دستن به ریاست‌جمهوری بود. این سفر در زمانی انجام شد که شاه ایران در بسیاری از کشورهای غربی به طور گسترده‌ای به زیر پا گذاشتن حقوق بشر متهم می‌شد. به نظر می‌رسد که حقوق بشر برای ژیسکار دستن اهمیتی ندارد و برای او، تامین نفت خام مهم است. در این سفر، مذاکرات مفصلی دربارهٔ امور اقتصادی و سیاسی بین طرفین برگزار شد که طی آن کمیسیونی مرکب از نمایندگان طرفین تشکیل و مأمور شد تا زمینه‌های سرمایه‌گذاری و همکاری‌های صنعتی را به‌وجود آورَد. از مهم‌ترین نتایج برقراری این کمیسیون، می‌توان به توافق‌هایی در زمینهٔ استخراج گاز و همکاری در پژوهش‌های هسته‌ای و تأسیس رآکتور هسته‌ای اشاره کرد. در دوران ریاست‌جمهوری ژیسکار دستن، سفر تفریحی مردم ایران به فرانسه، بدون نیاز به روادید انجام می‌شد.