stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سید حسین هاشمی حائری
زندگی

سید حسین هاشمی حائری به سال ١٢٨۵ 
در كربلا متولد شد. در كودكى پدر و مادر خود را از دست داد و تحت حضانت عموى خود قرار گرفت. پس از انجام تحصیلات ابتدائى وارد دبیرستان نظام شد و در سال ١٣٠٧ به درجه افسری رسید. در سال ١٣١٧ دوره دانشگاه جنگ و دوره‏ فرماندهى را گذراند. او در کارنامه‌اش فرماندهی تیپ مستقل مكانیزه در ‌تهران،  تیپ مستقل اردبیل، تیپ كازرون، ریاست ستاد ناحیه‏ ۶،  ریاست ستاد سپاه سوم كرمان ، فرماندهى لشكر كرمانشاه ، معاونت ستاد ارتش و همچنین ریاست اداره دادرسى ارتش را دارد. وى در سال ١٣٢٨ درجه‏ سرتیپى و در سال ١٣٣٢ درجه‏ سرلشكرى را دریافت كرد.
هاشمى حائرى پس از بازنشستگى در سال ١٣٣٩ كاندیداى نمایندگى مجلس شوراى ملى گردید و از كهكیلویه به نمایندگى انتخاب گردید.
پرویز شیخان

| پرویز شیخان | پرویز شیخان |
| --- | --- |
درجه: سروان
کارهای دیگر: مدیر عامل باشگاه فوتبال تاج تهران
پرویز شیخان از سروان‌های ارتش شاهنشاهی ایران بود که طی سال‌های ۱۳۲۸ تا ۱۳۵۷ مدیریت باشگاه فوتبال تاج تهران را نیز بر عهده داشت.
فعالیت ورزشی

وی در سال ۱۳۴۰ توسط پرویز خسروانی مالک وقت باشگاه فوتبال تاج تهران به عنوان مدیر عامل این باشگاه منصوب شد و تا سال ۱۳۵۷ و پیروزی انقلاب ایران، ایران را ترک کرد و هم‌اکنون در آمریکا ساکن است.
امیل کازاز

| امیل کازاز | امیل کازاز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: امانوئل قازاریان
زادهٔ: ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۲ سال) لنیناکان (گیومری کنونی)، (استان شیراک کنونی)، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان-ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: کالج هنری ترلمزیان، ۱۹۷۲دانشگاه هنرهای زیبا و تئاتر، ۱۹۷۸
شناخته‌شده برای: مجسمه‌سازی، نقاشی، طراحی
آثار برجسته: Judith (۱۹۹۵)Sacrifice of Abraham (۱۹۹۷)
امانوئل قازاریان (ارمنی: Էմանուել Գազազյան؛ انگلیسی: Emanuel Ghazazian با نام هنری امیل کازاز (ارمنی: Էմիլ Գազազ؛ انگلیسی: Emil Kazaz زادهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۵۳) یک نقاش، طراج و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان-ایالات متحده آمریکا است.
زندگی‌نامه

در ۱۴ ژانویه ۱۹۵۳ در لنیناکان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۷۲) و دانشگاه هنرهای زیبا و تئاتر (۱۹۷۸) فارغ‌التحصیل شد. کازاز از سال ۱۹۸۰ در لس آنجلس، کالیفرنیا سکونت دارد. وی همچنین برنده یکی از پنج مدال طلای مجسمه‌سازی در بی‌نال فلورانس در سال ۲۰۰۳ شده‌است.کازاز در سال ۲۰۰۵ یک نمایشگاه انفرادی در شهر ایروان برگزار نمود.
روزنامه «لس آنجلس تایمز» در مورد آثار کازاز در یک نمایشگاه هنری اظهار نموده‌است:
«یکی از برجسته‌ترین قطعات در این نمایش گسترده، «اسب آویزان»، امیل کازاز است.»
آثار

برخی از آثار وی عبارتنداز:
عشق وحشی
میز سنت پدرو
مدیچی
گرگ طلایی
عروسی
خانه عروسک
میمون آبی
یووآن
ماهی سالارو
برای مطالعهٔ بیشتر

http://am.hayazg.info/Գազազ_Էմիլ
گیلرمو کاستیلو والنسیا

| گیلرمو کاستیلو والنسیا | گیلرمو کاستیلو والنسیا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Guillermo Valencia Castillo
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۸۷۳ پوپایان
درگذشت: ۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۳ (۶۹ سال)
ملیت: کلمبیا
پیشه(ها): شاعر، مترجم
همسر: ژوزفیا مونز والنسیا
فرزندان: گیلرمو لئون والنسیا
گیلرمو کاستیلو والنسیا (اسپانیایی: Guillermo Valencia Castillo) (۲۹ اکتبر ۱۸۷۳ – ۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۳) در پوپایان، کلمبیا در خانواده‌ای اسپانیایی اصل متولد شد.
او شاعر، دیپلمات و سیاستمدار بود که جایگاه بالایی را کسب کرد تا جایی که برای پست رئیس‌جمهور کلمبیا نامزد شده و یک کرسی در مجلس سنا بدست آورد.
شهرت

او تمرکزش در کار شعر را در مدرسه کشیشان فرانسه آغاز کرد. به پاریس سفر کرد و با رابین داریو که یک شاعر نیکاراگوایی و از سران شعر نو اسپانیایی بود آشنا شد.

گیلرمو یکی از مهمترین اعضای جریان مدرنیستی شد که اثری از او بنام آیینهای ۱۸۹۹ دراین رابطه بود.
چند سال بعد پسرش گیلرمو لئون والنسیا در سالهای ۱۹۶۲ و ۱۹۶۶ به ریاست کلمبیا رسید.
گیلرمو والنسیا، که اکنون عضو یک خانواده برجسته‌ای نیز شده بود مطالعاتی در علوم انسانی انجام داد و به‌طور گسترده علوم سنتی انسانی را در چندین زبان مطالعه کرد. دیدگاه‌های گسترده و متوازن او در افقهای گسترده‌تر جهانی در شخصیت ادبی و سیاسی او نیز نمایان است. بینش ادبی او درداخل و خارج از کشوراز او یک تصویر خالق العاده به عنوان یک رهبر با تجربه مدرن ساخته‌است.
مبانی تفکرات اقتصادی و توسعه ژاپن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): محمد نقی‌زاده
کشور: ایران
زبان: فارسی
ناشر: شرکت سهامی انتشار
تاریخ نشر: ۱۳۸۴
شمار صفحات: ۵۷۶
شابک: شابک ‎۹۶۴-۳۲۵-۱۶۴-۰
مبانی تفکرات اقتصادی و توسعه ژاپن: تداوم و تغییر تألیف محمد نقی‌زاده است که توسط شرکت سهامی انتشار در ۱۷ بهمن ۱۳۸۴ منتشر شد و در بیست و چهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، به‌عنوان «کتاب سال ایران» برگزیده شد.
این کتاب با پیشگفتار دکتر کی تا اوچی (kei takeuchi) استاد ممتاز اقتصاد دانشگاه توکیو و رئیس شورای آمار، انجمن آمار و مرکز انتشارات علمی ژاپن در خصوص وضعیت اقتصادی ژاپن از یک صد و پنجاه سال قبل تا کنون به چاپ رسیده‌است.
فهرست مطالب

فصل اول :سیر تفکرات اقتصادی ژاپن در عصر توکوگاوا
فصل دوم :روشنگری و تفکرات اقتصادی عصر میجی تا آغاز جنگ جهانی اول
فصل سوم :تفکرات اقتصاد دانان مارکسیست ژاپن بین دو جنگ جهانی
فصل چهارم :تفکرات اقتصاددانان غیر مارکسیست ژاپن بین دو جنگ دوم جهانی
فصل پنجم :تفکرات اقتصاددانان مارکسیست ژاپن پس از جنگ دوم جهانی
فصل ششم :تفکرات اقتصاددانان ژاپن در دوران بازسازی و رشد سریع بعد از جنگ دوم جهانی
فصل هفتم :مسائل محیط ریست، مخالفان رشد، نظریه پایان اقتصاد نئوکلاسیک و تأکید بر بی مانندی ارزش‌های ژاپنی در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰
فصل هشتم :علم اقتصاد به عنوان تولیدی فرهنگی و معیار مطلوبیت نظام اقتصادی در هر عصر
پرویز فرخی

| پرویز فرخی> اطلاعات شخصی | پرویز فرخی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: ایرانی
تولد: ۱۰ شهریور ۱۳۴۷ بندر ترکمن
پرویز فرخی (زاده ۱۰ شهریور ۱۳۴۷ در بندر ترکمن) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال ساحلی اهل ایران است.
وی به همراه آق محمد سلاق توانست قهرمان قهرمانی والیبال ساحلی آسیا ۲۰۱۱ شود.وی در سال ۱۳۹۵ از بازی‌های ملی کناره‌گیری کرد و به جرگه مربیان پیوست.
باغ ایرانی پاسارگاد

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  ایران، استان فارس
معیار ثبت: فرهنگی: (i)(ii)(iii)(iv)(vi)
شمارهٔ ثبت: ۱۳۷۲
تاریخ ثبت: ۲۰۱۱ (طی نشست سی‌وپنجم)
باغ ایرانی پاسارگاد یکی از بخش‌های مجموعه پاسارگاد است که آن را ریشه معماری باغ‌های ایرانی دانسته‌اند.
براساس آنچه در متون تاریخی آمده، در زمان ساخت این باغ، کوروش بزرگ شخصاً دستور داده بود که باغ پاسارگاد چگونه ایجاد شود و درخت‌ها نیز به چه شکل کاشته شوند، یعنی هندسی‌سازی باغ و ساختار فضایی آن از نگاه کوروش به باغ ایرانی اقتباس شده‌است.
تحلیل‌های منظرین مبتنی بر اسناد تاریخی و باستانشناسی حاکی از آن است که کلیه بناهای دشت پاسارگاد در یک ساختار منظم فضایی احداث شده‌اند و باغی وسیع بر کلیه عناصر احاطه داشته است. «باغ شاهی» تنها بخش کوچکی از این مجموعه وسیع بوده و به بیان دیگر در پاسارگاد با یک طرح «باغ در باغ» روبرو هستیم.
آثاری در تخت جمشید پیدا شده‌اند که نشان می‌دهند، احتمالاً باغ جلوی صفه قرار داشته و سپس در دوره ساسانیان باغ‌ها در جلوی کاخ‌ها و معابد شکل گرفتند و این موضوع در دوره اسلامی نیز ادامه می‌یابد که الگوی تمام این‌ها باغ پاسارگاد بوده‌است.
باغ مقابل کاخ داریوش سوم در تخت جمشید
الگوی احتمالی مجموعه باغهای پاسارگاد

استروناخ به درستی دریافته بود که نظمی منطقی بر مجموعه حاکم است اما او نتوانست رابطه ای بین بناهای پراکنده در دشت پیدا کند. او تنها به ترسیم باغی کوچک در جلوی کاخ اختصاصی کوروش بسنده کرد. او در گزارش خود می‌نویسد: «ترتیب و جهت قرار گرفتن این سه بنای کلیدی همه چیز می‌تواند باشد، مگر تصادفی و اتفاقی، و از ارتباط نزدیکی که میان باغ‌ها، کوشکها و کاخ‌ها، حداقل در یک منطقه وجود دارد، شاید بتوان به امکان وجود یک نقشه اصلی استادانه و به دقت درک شده، فکر کرد». (استروناخ، 1379: 69) شاید اگر استروناخ با دیدگاهی کل نگر به مجموعه نگریسته بود می‌توانست پاسخ سؤال خود را بیابد.
به لطف آبنماهای سنگی که تاکنون باقی‌مانده، می‌توان به قطعیت در خصوص وجود باغ در پاسارگاد صحبت کرد. از سوی دیگر به لطف آثار - هرچند اندک- باقی‌مانده می‌توان تحلیلی منظرین ارائه کرد و به طرحی دست یافت که احتمالاً با واقعیت پاسارگاد در عهد هخامنشیان سازگار است.
در طرح احتمالی ارائه شده در مقاله کشف ساختار فضایی و منظرین مجموعه پاسارگاد، مقبره کوروش در یک سر باغ و عمارت تل تخت در سوی دیگر آن واقع شده است. باغ اختصاصی و کوشک‌ها در میانه باغ قرار گرفته‌اند و محورها با بناهای موجود تطابق دقیقی دارند. دروازه R و پلی که اکنون بخشی از آن باقی‌مانده کاملاً در این هندسه جای گرفته‌اند و خوانایی مجموعه به طرز فوق‌العاده ای افزایش یافته است.
از نظر «استقرار در هندسه ارائه شده» همه بناها (به جز آثار دوره اسلامی) در تطابق کامل با نظم ارائه شده هستند.
نیکه‌فوروس دوم

نیکه‌فوروس دوم با عنوان کامل نیکه‌فوروس دوم فوکاس(به یونانی: Νικηφόρος Β΄ Φωκᾶς) (به انگلیسی: Nikephoros II Phokas) (زادهٔ ۹۱۲ — درگذشتهٔ ۱۰ یا ۱۱ دسامبر ۹۶۹) امپراتور بیزانس از ۹۶۳ تا هنگام مرگش در ۹۶۹ بود. او در طول دوران زمامداریش توانست دستاوردهای نظامی ارزشمندی را در مقابله با اعراب مسلمان کسب نماید و درنتیجهٔ آنها قدرت امپراتوری بیزانس بار دیگر در سدهٔ دهم میلادی احیا شد.
زندگینامه > سال‌های نخستین و پیروزی بر اعراب

نیکه‌فوروس فوکاس پسر بارداس فوکاس از فرماندهان مهم بیزانسی در منطقهٔ آناتولی در مرز امپراتوری بود. دیری نپایید که او نیز وارد ارتش شد و همراه با پدرش در جنگ علیه اعراب حمدانی شرکت جست. او سپس از ۹۵۴ تا ۹۵۵ از سوی امپراتور وقت بیزانس کنستانتین هفتم به فرماندهی سپاهیان شرق رسید و جانشین پدر سالخورده‌اش شد. او سپس با تأکید بر نظم و انضباط به بازسازی ارتش پرداخت و کار استخدام نیروها را نیز بهبود بخشید.
کنستانتین هفتم در ۹۵۹ درگذشت و پسرش رومانوس دوم جانشین او شد. رومانوس سپس فرماندهی سپاه بیزانس برای آزادسازی کرت که کنترلش از ۸۲۶ تا آن زمان در اختیار اعراب قرار گرفته بود را به نیکه‌فوروس فوکاس داد. به‌منظور انجام این لشکرکشی تمامی ناوگان بیزانس همراه با ۲۴ هزار سپاهی بسیج شد و نیکه‌فوروس در ۷ مارس ۹۶۱ موفق شد کنترل جزیرهٔ کرت را دراختیار خود بگیرد. در آنجا او دست به کشتار وسیعی زد و مقاومت اعراب را در هم شکست. نیکه‌فوروس سپس همراه با عبدالعزیز، آخرین امیر کرت که به اسارت او درآمده بود به قسطنطنیه بازگشت. به‌دنبال این پیروزی که باعث تحقق رویای بیزانسی‌ها شده بود او در اوایل سال ۹۶۲ به اعراب کیلیکیه و سوریه نیز حمله کرد و بیش از ۶۰ دژ را تصرف نمود.
زندگینامه > رسیدن به امپراتوری بیزانس

رومانوس دوم در ۱۵ مارس ۹۶۳ درگذشت و با مرگ او اوضاع پایتخت دستخوش تغییراتی شد. ادارهٔ امور کشور در دستان خواجهٔ توانمندی به‌نام ژوزف برینگاس قرار گرفت و نایب‌السلطنتی امپراتوران خردسال، باسیل ۶ ساله و کنستانتین ۳ ساله را نیز مادرشان امپراتریس تئوفانوی ۲۰ ساله عهده‌دار شد. با این حال چنین شایع شد که تئوفانو رومانوس را مسموم کرده و همین مسئله باعث بروز مشکلاتی بین ژوزف برینگاس و تئوفانو گردید. سرانجام تئوفانوی زیباروی و جاه‌طلب که از زمامداری برینگاس ناراضی بود از نیکه‌فوروس فوکاس درخواست یاری نمود.
از سوی دیگر مردم قسطنطنیه نیز که با سخنان پیشکاری به نام باسیل تحریک شده بودند علیه برینگاس سر به شورش برداشتند و ارتش امپراتوری با مداخلهٔ ژان تزیمیسکس، نیکه‌فوروس را در ۳ ژوئیه ۹۶۳ در قیصریه ملزم به پذیرش تاج امپراتوری و لشکرکشی به‌سوی قسطنطنیه نمود. سرانجام نیکه‌فوروس در ۱۶ اوت ۹۶۳ در کلیسای ایا صوفیه با عنوان نیکه‌فوروس دوم تاجگذاری کرد و در ۲۰ سپتامبر همان سال با تئوفانو ازدواج نمود. او سپس فرزندان تئوفانو را به‌طور اسمی به فرزندخواندگی خود پذیرفت.
با این حال دیری نپایید که امپراتور جدید تحت نفوذ برادرش لئوی فوکاس که دسیسه‌چینی‌هایش باعث نارضایتی اهالی قسطنطنیه شده بود، نسبت به حتی بهترین مشاورانش نیز ظنین گردید و آنها را یکی پس از دیگری از مقام خود برکنار ساخت. او همچنین در طول دوران حکومت ۶ ساله‌اش به حملات خود علیه اعراب ادامه داد که باعث تحمیل فشار بسیاری بر دوش مردم شد و در نهایت به نارضایتی آنها از نیکه‌فوروس انجامید.
زندگینامه > مرگ

نیکه‌فوروس در سال‌های پایانی عمرش گوشه‌نشینی اختیار کرد و در کاخ مستحکم بوکولیون که برای حفظ امنیت خودش آن را ساخته بود ساکن شد. با این حال او سرانجام در یکی از شب‌های دسامبر ۹۶۹ به‌دست دوستان سابقش و باهمدستی همسرش تئوفانو که احتمالاً می‌خواست فرزندان خود را بار دیگر به قدرت برگرداند و ستوان مورد اعتمادش ژان تزیمیسکس به‌قتل رسید.
با مرگ نیکه‌فوروس دوم، ژان تزیمیسکس با عنوان ژان یکم بر تخت امپراتوری بیزانس نشست و تئوفانو نیز به‌عنوان گناهکار به صومعه‌ای تبعید شد.
نیو آلم، مینه‌سوتا

نیو آلم  (به انگلیسی: New Ulm) شهری در شهرستان برون ایالت مینه‌سوتا در کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۵۲۲ نفر بوده‌است.
غلامحسین کاشف

| غلام‌حسین کاشف | غلام‌حسین کاشف |
| --- | --- |
نماینده دوره  نهم، دهم و یازدهم مجلس شورای ملی: نماینده دوره  نهم، دهم و یازدهم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تهران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
غلامحسین کاشف  (۱۲۶۵-۱۳۳۲ شمسی) متولد کاشان، از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های نهم
، دهم
و یازدهم 
به عنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
غلامحسین کاشف در کاشان به دنیا آمد. سپس به همراه پدر به همدان رفت و بعد از اتمام تحصیلات ابتدایی در آن شهر، به تهران و مشهد عزیمت نمود. پس از آن بنا به دعوت برادرش به استانبول ترکیه رفت و مشغول به تحصیل شد و با مراجعت به تهران، به تدریس زبان فرانسه پرداخت. وی به زبان عربی، ترکی، روسی و انگلیسی تسلط داشت و زبان پهلوی و خط میخی را خوب می‌دانست.
کاشف دبیر اولین اتاق تجاری ایران به ریاست محمدحسین امین‌الضرب در سال ۱۳۰۵ شمسی بود. زمانی که او در سال ۱۳۱۱ نایب رئیس اتاق تجارت تهران بود، در تصویب قانون تجارت نقش داشت. کاشف چندین دوره در  اتاق بازرگانی تهران عضویت داشت و با سمت منشی و نایب‌رئیس اتاق بازرگانی فعالیت می‌کرد.
غلامرضا مبین

| غلامرضا مبین | غلامرضا مبین |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و یکم،بیست و دوم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و یکم،بیست و دوم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: خواف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
غلامرضا مبین سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره‌های  بیست و یکم  و  بیست و دوم  بعنوان نماینده خواف در مجلس شورای ملی حضور داشت.
زندگی

غلامرضا مبین در سال ۱۲۹٨ شهر مشهد متولد شد. بعد از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه در مشهد وارد دانشکده حقوق شد و لیسانس حقوق قضایی در تهران 
مدرک دکترای حقوق خود را از دانشگاه ژنو 
گرفت. پس از بازگشت به ایران به خدمت در دادگستری درآمد و تدریجاً مشاغل قضائی را به ترتیب احراز نمود. وی در دوره بیست و یکم و بیست و دوم در مجلس شورای ملی حضور داشت.
فوکه-وولف اف‌و ۴۷

| فوکه-وولف اف‌و ۴۷ کرکس | فوکه-وولف اف‌و ۴۷ کرکس |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد هواشناسی
تولیدکننده: فوکه-وولف
طراح: ویلهلم بانسمیر
نخستین پرواز: ژوئن ۱۹۳۱
معرفی‌شده در: دسامبر ۱۹۳۲
تعداد ساخته‌شده: ۳۶ فروند
فوکه-وولف اف‌و ۴۷ هونگایر (کرکس) (به آلمانی: Focke-Wulf Fw 47 Höhengeier) با عنوان داخل کارخانه آ ۴۷ یک هواگرد تک‌باله تک‌موتوره هواشناسی ساخت شرکت فوکه-وولف در آلمان بود که در سال ۱۹۳۱ میلادی به دست ویلهلم بانسمیر طراحی شد.
هدف از تولید این هواگرد جایگزینی هواگردهای پیشین هواشناسی آ ۲۰ و آ ۳۵ بود.
طراحی و توسعه

سپتامبر سال ۱۹۳۱ میلادی شرکت فوکه-وولف درخواستی برای ساخت یک هواگرد هواشناسی از جانب کورت وگنر، هواشناس آلمانی دریافت کرد.
اف‌و ۴۷ به صورت تک‌باله بال چتری و تا حدود زیادی با پیکربندی مرسوم طراحی شده بود. تنها مورد غیر معمول در طراحی این هواگرد مساحت بال گسترده‌تر آن بود. پیش‌نمونه اولیه در سال ۱۹۳۲ آماده و نخستین پروازهای آزمایشی آن در انجمن صنعت هوانوردی آلمان در تراومونده و پایگاه هواشناسی هامبورگ انجام گرفت و در نهایت برای تجهیز ده مرکز عمده هواشناسی آلمان سفارش داده شد. از این هواگردها بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ میلادی در عملیات‌های هواشناسی استفاده به عمل آمد. گفته می‌شود از هواگردهای باقیمانده اف‌و ۴۷ در اواخر جنگ جهانی دوم جهت انتقال گلایدرها نیز افتاده گشت.
انواع

آ ۴۷آ (A 47a): پیش‌نمونه با موتور آرگوس آس ۱۰
آ ۴۷سی (Fw 47C): تولید با موتور آرگوس آس ۱۰سی - ۹ فروند
آ ۴۷دی (Fw 47D): تولید با موتور آرگوس آس ۱۰دی - ۱۱ فروند
آ ۴۷ایی (Fw 47E): تولید با موتور آرگوس آس ۱۰ایی
مشخصات فنی (اف‌و ۴۷سی) > مشخصات عمومی

خدمه: ۲ نفر، خلبان و مشاهده‌گر
طول: ۱۰٫۵۵ متر
طول بال: ۱۷٫۷۵ متر
ارتفاع: ۳٫۰۴ متر
مساحت بال: ۳۵ متر مربع
وزن خالی: ۱۰۶۵ کیلوگرم
وزن خالص: ۱۵۸۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: یک موتور پیستونی ۸ سیلندر آرگوس آس ۱۰سی خنک شونده با هوا: ۲۴۰ اسب بخار - ۱۸۰ کیلو وات
مشخصات فنی (اف‌و ۴۷سی) > عملکرد

حداکثر سرعت: ۱۹۰ کیلومتر بر ساعت
برد: ۶۴۰ کیلومتر
سرعت اوج‌گیری: ۵۶۰۰ متر
روادیان

روادیان (۹۵۵–۱۰۷۱)، دودمانی کُردتبار یا عرب‌تبار بودند که از اوایل سده سوم تا اواخر سده پنجم بر آذربایجان و بخش‌هایی از ارمنستان حکومت می‌کردند. مرکزیت حکومت آن‌ها تبریز و مراغه بود.
آغاز

کسروی معتقد است: دو خاندان مهم به نام روادی معروف بودند یکی خاندان رواد ازدی که نژاد تازی داشتند و دیگری خاندان محمد بن شداد حاکم آران که چون نژاد کردی داشتند و از تیره معروف روادی بودند روادیان خوانده می‌شدند. ابن‌خلّکان تاریخ‌نگار کُرد رَوّادیان را از آغاز کُردتبار دانسته‌است. ولی برخی معتقدند که رَوّادیان، در ابتدا خاندانی عرب‌تبار بودند که در قرن هشتم میلادی به آذربایجان مهاجرت کردند، اما تا قرن دهم میلادی با استحاله در جمعیت مردم منطقه از نظر زبانی و فرهنگی کرد گردیدند. از این رو در قرن دهم میلادی به عنوان یک خاندان کُردتبار شناخته می‌شدند. نیای این خاندان مُثنّی از قبیلهٔ عرب‌تبار اَزْد بود که در نیمهٔ اول قرن دوم هجری قمری به فرمان یزیدبن حاتم، والی آذربایجان، به همراه دیگر یمنیان از بصره به آذربایجان کوچ کردند و یزیدبن حاتم حکومت منطقه بین تبریز و بَذ را به روادبن مثنّی سپرد. روادیان به تدریج از اوایل قرن دهم میلادی از نظر فرهنگی کرد شده و شروع به استفاده از کلمات کردی مملان به جای محمد و احمدیل به جای احمد در نام‌هایشان کردند. کلیفورد ادموند باسورث در این‌باره می‌گوید:
... با وجود اینکه دیلمیان مهم‌ترین نقش را در افزایش قدرت مردمان ایرانی کوهستانی شمالی ایفا کردند اما نقش دیگر اقوام ایرانی از جمله کردها نیز به همان اندازه مهم بود، از جمله آنها می‌توان روادیان را برشمرد (بعدها نام «رواد» در منابع مرسوم شد) که در اصل از قبیله عرب ازد بودند، اما به تدریج در زبان و فرهنگ مردم آن‌زمان آذربایجان (به خصوص مناطق اطراف تبریز) که کردتبار بودند، آسیمیله شده و کرد شدند …»
هیو کندی نیز در مورد روادیان و دیگر سلسله‌های کرد آن‌زمان می‌گوید:
سلسله‌های کرد که در نیمه دوم قرن چهارم تا دهم میلادی به قدرت رسیدند شامل آل حسنویه و بنی عیاران در زاگرس مرکزی، روادیان و شدادیان در آذربایجان و مروانیان در شمال عراق و جنوب‌شرقی آناتولی بودند، که قدرت‌شان را تنها بر پایه نیروی نظامی طوایف کرد پایگذاری کرده بودند. آنها برخلاف آل بویه هرگز در خود نیازی برای به‌کارگیری سربازان تُرک نمی‌دیدند، زیرا که آنها به تنهایی قادر به تأمین نیروی نظامی‌شان از میان جنگ‌جویان کوهستانی کُرد خود بودند.
وَجناء، محمد و یحیی

روادبن مثنّی سه پسر به نامهای وَجناء، محمد و یحیی داشت. بلاذری و یاقوت تجدید بنای شهر تبریز و آباد ساختن آن را از اقدامات خانوادهٔ رواد به‌ویژه پسران او دانسته‌اند. آنان همچنین به دور شهر بارو کشیدند. پسران رواد در دوره‌های مختلف بر ضد خلفای عباسی شوریدند. وجناء به همدستی صدقةبن علی، حاکم ارومی، بر هارون‌الرشید طغیان کرد. به نظر می‌رسد شورش وجناء را خزیمةبن خازم سرکوب کرده باشد.
محمدبن رواد، که در آغاز خلافت مأمون در تبریز حکومت می‌کرد، سر به شورش برداشت، اما سپس به اطاعت مأمون درآمد. ابن‌خرداذبه در ۲۳۲ ــ هنگامی که محمدبن رواد در تبریز حکومت می‌کرد از آن شهر دیدن کرده بود. به گفتهٔ ابن‌ندیم، بابک خرم‌دین پیش از قیامش، دو سال در تبریز نزد محمدبن رواد بود.
یحیی‌بن رواد پس از برادرش محمد، به فرمان متوکل عهده‌دار حکومت تبریز شد. او نیز همچون برادرانش یاغی شد، اما در ۲۳۵ حمدویةبن علی، یکی از سرداران متوکل، وی را دستگیر کرد و به بغداد فرستاد. از این پس تا حدود ۳۴۴ که ابن‌حوقل از حکومت ابوالهَیجابن رواد بر اهر و زرقان یاد کرده‌است، از این خاندان اطلاعی نیست. با توجه به فاصلهٔ زمانی حکومت محمدبن رواد و ابوالهیجا، بعید است که ابوالهیجا فرزند رواد باشد و احتمالاً از نوادگان اوست.
ابوالهیجا

ابوالهیجا در ۳۴۹ به همراه جستان‌بن شرمزن، به طرفداری از وهسودان سالاری (از امیران سالاریان)، با ابراهیم سالاری (امیرزاده خاندان سالاریان) جنگید و پیروز شد.
به گفتهٔ باسورث، در فاصلهٔ حکومت محمدبن رواد تا ابوالهیجا که بیش از یک سده به طول انجامید، «روادیان کرد شدند و اسامی کردی برگزیدند». به نظر می‌رسد پیوندهای ازدواج سبب این امر شده بود. ابوالهیجا در ۳۷۷ به شهر دوین، که در قلمرو ابودلف شیبانی (امیرشروان) بود، حمله و آنجا را غارت کرد. او در سال بعد به واسپورگان حمله برد، اما در جریان این لشکرکشی درگذشت. ابوالهیجا ۳۶ سال حکومت کرد.
مملان

پس از ابوالهیجا، پسرش ابونصر محمد معروف به مَمَلان به جانشینی او رسید. در اوایل حکومت مملان، ابودلف شیبانی دوین را تصرف کرد. مملان در دوران حکومت خود از یک سو با مخالفت برادرش، مرزبان، و از دیگر سو با یورش داوید، والی شمال ارمنستان و دست نشاندهٔ امپراتور روم شرقی، روبه‌رو بود. او در جنگ با داوید شکست خورد و ملازگرد به تصرف امپراتوری روم شرقی درآمد. مملان در سال ۳۸۸، بار دیگر سپاهی گردآورد و با عنوان جهاد به سوی ملازگرد رفت، اما از سپاهیان متحد ارمنی و گرجی شکست خورد. از سال ۳۹۴، دیگر نامی از مملان در آثار مورخان نیست، ظاهراً او در همین حدود درگذشته است.
ابونصر حسین

پس از مملان، پسرش ابونصر حسین به جای او نشست، اما نام مملان تا ۴۰۵ همچنان بر سکه‌ها ضرب می‌شد. از این‌رو یا سال مرگ مملان به خطا ذکر شده، یا ابونصر همچنان به نام پدرش سکه می‌زده‌است. از رویدادهای دورهٔ حکومت ابونصر اطلاعی نیست. ظاهراً او در ۴۱۶ وفات یافت و برادرش ابومنصور (نصر) وهسودان به حکومت رسید.
وهسودان

مقالهٔ اصلی: وهسودان
او نام‌آورترین امیر روادی است. در دورهٔ حکومت ابومنصور وهسودان، نخستین گروه‌های ترکان غز، مقارن سلطنت سلطان مسعود غزنوی، به آذربایجان وارد شدند. وهسودان مقدم آنان را گرامی داشت تا از نیروی جنگی ایشان بهره جوید. اندکی بعد، ترکان به مراغه یورش بردند و مسجد آنجا را به آتش کشیدند و اهالی شهر را قتل‌عام کردند. وهسودان به یاری ابوالهیجابن ربیب‌الدوله، رهبر کردان هذبانی و حاکم ارومیه، به ترکان حمله بردند و بسیاری از آنان را کشتند.
در ۴۳۴، زلزلهٔ مهیبی در تبریز رخ داد. هر چند وهسودان از آن جان به در برد، اما کاخ او و شهر ویران شد و حدود پنجاه هزار نفر کشته شدند. چندی بعد، وهسودان به‌آباد کردن شهر پرداخت، به طوری که ناصر خسرو که در سال ۴۳۸ به تبریز رفته بود، آنجا را شهری آباد وصف کرده‌است. وهسودان در دورهٔ حکمروایی خود، اسپهبد موغان (گروهی از مردم کوه‌نشین که به اطاعت از اسلام در نیامده بودند) را شکست داد و به فرمان خویش درآورد.
در ۴۴۶، طغرل سلجوقی به آذربایجان لشکر کشید. وهسودان که یارای مقابله با وی را نداشت، به اطاعت طغرل درآمد و به نامش خطبه خواند. وهسودان همچنین پسرش را به رسم نوا، به دربار سلطان سلجوقی فرستاد و به این ترتیب روادیان خراج‌گزار ترکان سلجوقی شدند. وهسودان تا سال ۴۵۰ حکومت کرد و پس از او، پسرش مملان به حکومت رسید. تلاش او نیز برای جلوگیری از سلطه سلجوقیان به جایی نرسید. وهسودان دو پسر دیگر به نامهای ابوالهیجا منوچهر و ابوالقاسم عبداللّه داشت. به گفتهٔ کسروی، شاید منوچهر همان پسری باشد که وهسودان به رسم نوا، نزد طغرل فرستاد، ولی اینکه او چه زمانی در خراسان بوده‌است، معلوم نیست. از ابوالقاسم عبداللّه نیز جز در قصیده‌ای که قطران سروده‌است، نامی نیست.
پایان

حکومت روادیان در ۴۶۳ با خلع مملان از حکومت، از سوی آلب‌ارسلان پایان یافت.
مینورسکی از کتابی به نام تاریخ آذربایجان، تألیف ابوالهیجا روادی یاد کرده‌است که اینک موجود نیست. ظاهراً این کتاب رویدادهای سالهای ۳۶۹ تا ۴۲۰ را دربرداشته است.
نگارخانه

امامزاده چهارمنار در تبریز، محل دفن امیران روادی:
نیمرو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نیمرو در یک ماهیتابه چدنی: نیمرو در یک ماهیتابه چدنی
بخش: صبحانه
مواد اصلی: تخم مرغ
  رسانه: نیمرو:   رسانه: نیمرو
نیمرو ساده ایرانی
نیمرو یکی از ساده‌ترین غذاهایی است که با تخم‌مرغ درست می‌شود و بیشتر در وعده صبحانه سرو می‌شود. آب‌پز، عسلی، نیمرو، املت. این‌ها پر طرفدارترین غذاهایی است که بیشتر با تخم مرغ می‌پزند.
برای تهیه نیمرو تخم مرغ را در ظرف داغ حاوی کره یا روغن می‌ریزند و نمک و فلفل به آن اضافه می‌کنند. هنگامی‌که تخم مرغ از حالت خامی درآمد و خود را گرفت نیمرو درست شده‌است.
نیمرو را می‌توان با نان تست نیز سرو کرد. همچنین در کنار نیمرو می‌توان از انواع مخلفات مانند پنیر، گوجه‌فرنگی، نخود، هویج استفاده کرد. همراه نیمرو می‌توان کمی گوشت ورقه ای یا کالباس نیز سرخ کرد تا یک وعدهٔ کامل غذایی شود.
ارزش غذایی

تخم مرغ پر از مواد مغذی، ویتامین‌های A, D، B12 است. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد افرادی که به‌طور منظم تخم مرغ مصرف می‌کنند سیستم ایمنی بهتری دارند. با اضافه کردن فلفل سیاه به تخم مرغ بسیاری از بیماری‌ها را می‌توان درمان کرد یا از بین برد. همچنین این خوراک یا غذا باعث عضله‌سازی بهتر، بالابردن میزان گلبول‌های قرمز، کم کردن برخی مشکلات چشمی و … می‌باشد.
خوردن نیمرو برای زنان بسیار مفید است.
غلامرضا هاشمی میاندوآب

| غلامرضا هاشمی میاندوآب | غلامرضا هاشمی میاندوآب |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
غلامرضا هاشمی میاندوآب سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده میاندوآب از استان آذربایجان غربی در مجلس شورای ملی حضور داشت.