stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اریش لودندورف

| اریش فریدریش ویلهلم لودندورف | اریش فریدریش ویلهلم لودندورف |
| --- | --- |
زاده: ۹ آوریل ۱۸۶۵ کروشفنیا، استان پوزن، پادشاهی پروس
درگذشته: ۲۰ دسامبر ۱۹۳۷ (۷۲ سال) برلین استان براندنبورگ
درجه:  ژنرال پیاده‌نظام
یگان:  آلمان  پروس 
فرماندهی: معاونت ریاست ستاد کل ارتش امپراتوری آلمان
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول نبرد تاننبرگ نبرد لیژ آفند بهاره آلمان
اریش فریدریش ویلهلم لودِن‌دُرف (Erich Friedrich Wilhelm Ludendorff) (زادهٔ ۹ آوریل ۱۸۶۵ – درگذشتهٔ ۲۰ دسامبر ۱۹۳۷) سردار معروف ارتش آلمان، فاتح لیژ و نبرد تاننبرگ بود. انتصاب وی به عنوان ژنرال آماد و پشتیبانی (به انگلیسی: Quartermaster general) در اوت ۱۹۱۶ او را در کنار پاول فن هیندنبورگ به رهبر اقدامات نظامی آلمان در جنگ جهانی اول بدل ساخت. شکست تهاجم بزرگ آلمان موسوم به «آفند بهاره» در سال پایانی جنگ (که با هدف تحصیل یک پیروزی خاتمه بخش اجرا شده بود) شکست استراتژیک وی بود که در اکتبر ۱۹۱۸ به خلع وی و سپس امضای معاهده آتش‌بس ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ منجر گردید.
پس از جنگ، لودندورف، یک رهبر ملی‌گرای برجسته و مروج افسانهٔ «خنجر از پشت» شد؛ افسانه ای که باعث و بانی شکست کشورش را مارکسیست‌ها، بلشویک‌ها، فراماسون‌ها و یهودیان می‌دانست؛ آن هم به خاطر خیانتشان به ارتش در طول جنگ و افزون بر آن، به خاطر مذاکرات نامطلوبی که منجر به امضای معاهده ورسای شدند. (عبارت معروف «خنجر از پشت» بعدها دستاویز هیتلر و نازی‌ها برای کوباندن یهودیان و مارکسیست‌های آلمان شد). وی در ۱۹۲۰ در کودتای کَپ (به همراهی ولفگانگ کَپ) و سپس کودتای آبجوفروشی مونیخ در ۱۹۲۳(به همراهی هیتلر) شرکت داشت و در ۱۹۲۵ نیز در انتخابات ریاست جمهوری وایمار شرکت کرد که البته نتوانست مافوق سابقش، پاول فون هیندنبورگ، را شکست دهد. از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۸ وی نماینده حزب «حزب آزادی نژاد آلمانی» یا به اختصار DVFP در رایشتاگ بود. لودندورف پس از جنگ مداوماً خط مشی فکری نظامی خالصی را دنبال می‌کرد، به طوری که با انتشار کتاب «جنگ تمام عیار» (به آلمانی:Der totale Krieg) در ۱۹۳۵، نظریه جنگ تمام‌عیار را مطرح کرد. در این اثر، او استدلال کرد که تمام نیروهای جسمی و روانی ملت باید بسیج شود زیرا صلح صرفاً وقفه‌ای بین دو جنگ (جنگ اول جهانی و بعداً جنگ دوم جهانی) خواهد بود. لودندورف در طول جنگ اول مفتخر به دریافت صلیب کبیرِ صلیب آهنی و پور لی میریت شده بود.
سالهای ابتدایی

اریش لودندورف در ۹ آوریل ۱۸۶۵ در کروشفنیا(Kruszewnia) نزدیک پوزن، بخشی از پادشاهی پروس (اکنون با عنوان استان پوزنان در لهستان امروزی) به عنوان سومین فرزند از خانواده ای شش نفره پا به عرصه هستی گذاشت. پدرش اوت ویلهلم لودندورف(۱۹۰۵_۱۸۳۳) مردی از تبار تاجرین پومرانی ای بود که در سالیان گذشته به مقام اشرافی پایین یونکر دست یافته بودند. مادر اریش، کلارا جانِت هِنریته فون تمپلهوف(۱۹۱۴_۱۸۴۰) دختر یک اشرافیِ فقیر شده به نام اوت ناپلئون فون تمپلهوف(۱۸۶۸_۱۸۰۴) و مادری به نام جانِت ویلهلمینه فون ژیمباسکا بود؛ کسی که از گروه لهستانی‌های آلمانی شده(Germanized Polish) بود.
دوران کودکی اریش، راحت و بی هیاهو سپری شدند و او در مزرعه کوچک خانوادگی شان بزرگ شد. اریش آموزش مقدماتی مدرسه ابتدایی را نزد عمه (یا خاله) مادروارش فرا گرفت و در ریاضیات از خود استعدادی نشان داد، چنان‌که برادر جوانترش به نام هانس یک اخترشناس برجسته شد. او آزمون ورودی کادت (مدرسه نظامی) را در پلون با رتبه ممتاز گذراند به طوری که به کلاسی که دو سال جلوتر از گروه سنی اش بود، راه یافت و همواره شاگرد ممتاز کلاس خود بود. (ژنرال معروف جنگ دوم جهانی هاینتس گودریان نیز در همین مدرسه نظامی تحصیل کرده بود؛ اصولاً بسیاری از افسران آموزش دیدهٔ ممتاز آلمانی، دانش آموختهٔ همین مدرسهٔ کادت بودند)
جنگ اول جهانی > نبرد لیژ

با وقوع جنگ اول جهانی در اوت ۱۹۱۴ لودندورف به عنوان معاون رئیس ستاد ارتش دوم آلمان تحت فرماندهی کارل فون بولو منصوب گشت. این انتصاب بیشتر ناشی از تلاش‌های گذشتهٔ وی در تجسس و نقشه‌برداری از مواضع دفاعی شهر لیژ بلژیک بود. در بدو نبرد لیژ، لودندورف با تیپ ۱۴اُم بر روند جنگ نظارت داشت، تیپی که موظف بود در شب هنگام مخفیانه وارد شهر شده و پل‌ها را پیش از اینکه توسط بلژیکیان تخریب گردد، اشغال کنند. فرماندهٔ این تیپ در روز ۵ اوت کشته شد بنابراین لودندورف حملهٔ موفقیت‌آمیز به لیژ را رهبری کرد تا شهر و دژ آن به تسخیر آلمانی‌ها درآید. در روزهای بعدی، دو تا از قلاع دفاعی شهر با حمله مستقیم و خشن آلمان به اشغال درآمد، در حالی که مابقی دژها با هویتزرهای غول آسای کروپ ۴۲ سانتی‌متری آلمان و اسکودای ۳۰٫۵ سانتی‌متری اتریش_مجارستان در هم شکسته شدند. در ۱۶ اوت، تمامی دژهای حفاظتی شهر لیژ سقوط کردند و این به ارتش یکم آلمان به رهبری الکساندر فن کلوک اجازه داد در طول این کشور پیشروی کند. در مقام فاتح نبرد لیژ، ژنرال لودندورف در روز ۲۲ اوت بالاترین نشان نظامی آلمان، پور لی میریت، را به خاطر شجاعتش در طول نبرد مستقیماً از دستان قیصر دریافت داشت.
جنگ اول جهانی > رهبری مشترک نظامی با هیندنبورگ

در فوریه ۱۹۱۶ در جبههٔ غرب، آلمان‌ها به وردون (جنوب شرق فرانسه) یورش بردند و به زودی زیر ضربات نیروهای انگلیسی و فرانسوی در سُم نیز قرار گرفتند. رفقای لودندورف در OHL(فرماندهی عالی نیروهای مسلح آلمان) که سردسته آنها ماکس باوئر بود، با تلاشی بی وقفه به سود وی لابی می‌کردند. با اعلان جنگ رومانی به اتریش_مجارستان در اوت این سال و فشارش به سوی مجارستان، توازن جنگ به ضرر آلمانی‌ها تغییر یافت. ژنرال فالکنهاین به عنوان رئیس ستاد کل ارتش آلمان، در ۲۹ اوت از سر ناچاری جای خود را به ژنرال هیندنبورگ سپرد. لودندورف مجدداً در سمت معاون وی با عنوان ژنرال اول آماد و پشتیبانی (به انگلیسی: Quartermaster general) به خدمت ادامه داد و به او گفته شد که در این سِمت با هیندنبورگ دارای مسئولیت مشترک است. او را به درجه ژنرال پیاده‌نظام (به آلمانی: General der Infanterie) با دوستاره ارتقا دادند. صدر اعظم تئوبالد فون بتمان هولوگ به کابینهٔ جنگی چنین هشدار داد: «شماها لودندورف را نمی‌شناسید؛ کسی است که تنها در هنگامهٔ پیروزی مفید است، اگر اوضاع بد پیش برود او اعصابش را می‌بازد.» به هر حال نگرانی اول ستاد کل، ارتش نسبتاً بزرگ اما بد تجهیز شدهٔ رومانی بود، برای همین نیروهایی از جبههٔ غرب به شرق فرستاده شدند و از قضا یورش رومانیایی‌ها و روس‌ها به مجارستان را سد نمودند. از سمت جنوب، رومانی مورد یورش نیروهای آلمانی، اتریش_مجاری، بلغاری و عثمانی تحت فرماندهی فیلد مارشال مکنسن و از شمال نیز مورد یورش نیروهای آلمانی و اتریش_مجارستانی تحت هدایت ژنرال فالکنهاین قرار گرفتند. بخارست در ۶ دسامبر ۱۹۱۶ سقوط کرد و مکنسن تا پایان جنگ حاکم نظامی آنجا گردید. بر طبق گفته‌های مکنسن، فرماندهی غیرصمیمانهٔ لودندورف شامل «سِیلی از تلگرافها که به قدر موهن∗ بودنشان، زاید نیز بودند» می‌شد. وقتی OHL از شکست حتمی رومانی اطمینان یافت، نیروها را به غرب بازگرداند و افسران ستادی که در زمان تصدی فالکنهاین به کار مشغول بودند را در سِمتهای خود ابقا کرد؛ به جز یک افسر عملیاتی که مسئول شکست در وردون بود. هیندنبورگ و لودندورف به نشستها و کنفرانس‌های فرماندهین جبههٔ غرب سر می‌زدند تا اوضاع را بسنجند؛ بدین وسیله مشکلات آنان را دریافته و نظرشان را نیز جویا می‌شدند. در هر نشست، ژنرال لودندورف بیشترین مکالمات را برای هیندنبورگ ایراد می‌کرد. قرار بر این شد که حملهٔ دیگری در وردون انجام نگیرد و از سُم با تاکتیکهایی بازبینی شده که نفرات کمتری را در معرض توپخانه بریتانیا قرار می‌داد، دفاع شود. یک خط دفاعی ثانوی جدیدی نظیر آنچه در شرق ساخته بودند نیز قرار شد بنا گردد. بعدها متفقین به این خط عنوان خط هیندنبورگ را دادند. هدف آلمان پیروزی بود، یعنی یک آلمان با مرزهای گسترش یافته که آسانتر می‌توانست از خود در جنگ بعدی دفاع کند. به ژنرال هیندنبورگ اسماً[و نه عملاً] فرماندهی بر تمامی نیروهای دول محور∗ اعطا شد. دستان لودندورف در همه جا دیده می‌شدند. هر روز وی سر میز تلفن نشسته و با ستاد (قرارگاه)های ارتش‌های خود در تماس بود، به طوری که ارتش با انبوهی از «بمباران کاغذی لودندورف» که شامل اوامر و فرامین وی، دستورالعمل‌ها و استعلام اطلاعات بودند، روبرو شده بود. اثر انگشت وی در تک تک تلاش‌های جنگی آلمان دیده می‌شد. او هر دو روز یکبار اطلاعیه ای رسمی منتشر می‌کرد و اغلب با خبرنگاران روزنامه‌ها و فیلم‌های خبری کوتاه (به انگلیسی: newsreel) دیدار می‌کرد. به زودی ملت آلمان وی را در قامت مغز متفکر ارتش ستود.
جنگ اول جهانی > حواشی داخلی

هدف لودندورف همین بود «تنها یک چیز روشن است: قدرت باید در دستان من باشد.» چنان‌که در قانون اساسی امپراتوری آلمان تصریح شذه بود، حکومت باید به دست غیرنظامیانی که از سوی قیصر منصوب می‌شدند اداره گردد. OHL اما با اطمینان به برتری افسران نظامی بر غیرنظامیان، داوطلب نظارت بر اقتصاد کشور شد: اموری مانند درآمد ملی، مواد خام، کار و غذا. ماکس باوئر، دوست نزدیک و دست راست لودندورف، با رفقای صاحب صنایع خود شروع به هدفگذاری‌هایی بس جاه طلبانه برای تولیدات نظامی کرد، چیزی که به برنامه هیندنبورگ شهره گشت. لودندورف با گرمی و حرارت در نشستهای سیاست اقتصادی شرکت می‌جست_گاهی با با صدای بلند و گاهی با مشت بر میز می‌کوبید. اجرایی ساختنِ برنامهٔ هیندنبورگ به ویلهلم گرونر محول گردید، افسر ستادی که راه‌آهن سراسری را در طول جنگ به نحوی مؤثر مدیریت کرده بود. دفتر (محل کار) وی نه در ستاد کل_چنان‌که لودندورف می‌خواست_ بلکه در وزارت دفاع که سازمانی غیرنظامی بود قرار داشت؛ بنابراین وی افسران ستاد را در بیشتر وزارتخانه‌ها به کار گماشت تا روند اوضاع را دانسته و خواستهایش را به کرسی بنشاند. مشکل اساسی صنایع جنگی کمبود کارگر ماهر بود، بنابراین ۱۲۵٬۰۰۰ نفر از نیروهای مسلح مرخص شده و کارگران آموزش دیده نیز دیگر مشمول نظام وظیفه نشدند. OHL خواست بیشتر مردان و زنان را در خدمت ملی ثبت نام کند اما رایشتاگ قانونی وضع کرد که تنها مردان با ۶۰_۱۷ سال سن مشمول این «خدمت میهنی» می‌شوند و نیز به‌کارگیری کارگران جنگی در مشاغل را منع نمود. گرونر دانست که آنها نیازمند پشتیبانی کارگران هستند برای همین اصرار کرد که نمایندگان اتحادیه‌ها نیز در شورا (هیئت)های حل اختلاف صنایع شرکت داده شوند. او همچنین از نظام درآمدهای مالیاتی افراطی ای حمایت کرد که صاحبان صنایع را شدیداً به خشم آورد. در ۱۶ اوت ۱۹۱۷ لودندورف ضمن تلگرافی به گرونر، او را از سمت فعلی اش معاف و مجدداً به هدایت لشکر ۳۳ پیاده گماشت. بالاتر از همه، «با ناتوانی در کنترل امور کار و کارگری و بی میلی به کنترل صنعت، ارتش شکستی غم‌انگیز متحمل شد.» از دید عموم ملت لودندورف در همان حال که جنگ را اداره می‌کند، سراسر ملت را نیز در پنجه خود دارد. با توجه به سخنان خود لودندورف، «مسئولین کشور… مرا در قامت یک دیکتاتور به تصویر کشیدند.» وی قرار نبود صدراعظم شود زیرا درخواستهای اداره جنگ به جای آن، بسیار سنگین بودند. تاریخ‌نگار فرانک تیپتون استدلال می‌کند که لودندورف از لحاظ تکنیکی هر چند دیکتاتور نبود اما «بدون تردید قدرتمندترین مرد آلمان» در ۱۹۱۸_۱۹۱۷ بود. OHL هیچ کاری برای تعدیل بحران کمبود فزایندهٔ مواد غذایی در کشور انجام نداد. به رغم محاصره متفقین، هر شهروند آلمانی می‌توانست به میزان کافی غذا دریافت دارد اما[چنین نشد و] منابع و ذخایر به نحو مؤثر یا منصفانه ای اداره نشدند. در بهار ۱۹۱۸ نیمی از تمامی گوشت، تخم مرغ و میوه که در برلن مصرف شدند، در بازار سیاه به فروش رفته بودند.
جنگ اول جهانی > در حکومت

نیروی دریایی تحت فرماندهی آلفرد فن تیرپیتس از جنگ نامحدود زیردریایی طرفداری کرد، ایده ای که مطمئناً ایالات متحده را به جنگ می‌کشاند. به در خواست قیصر آلمان، فرماندهان جنگی با دوست وی والتر نِرنست که شیمی‌دانی برجسته بود و از آمریکا شناخت خوبی داشت، دیدار کردند. در این دیدار نرنست نسبت به جنگ نامحدود زیردریایی هشدار داد. ژنرال لودندورف فوراً نشست را پایان داد: «آن یک نشست ناشی و بی‌معنی بود؛ یک غیرنظامی داشت وقت آنرا تلف می‌کرد.» جنگ نامحدود زیر دریایی در فوریه ۱۹۱۷ با حمایت محکم OHL آغاز گردید. این اشتباه مرگبار نتیجهٔ پذیرش فوریِ عقیدهٔ نیروی دریایی مبنی بر اینکه دشمن پاسخی مؤثر و بالقوه نخواهد داد و مطمئناً نیروهای مسلح آمریکا برای جنگیدن مؤثر ناتوان هستند، بود. حال آنکه در پایان جنگ، آلمان خود با ۲۷ ملت در ستیز دید. در بهار ۱۹۱۷ رایشتاگ مصوبه «صلح بدون الحاق و غرامت» را تصویب نمود. OHL اما نمی‌توانست این مصوبه را زیر پا گذارد یا نادیده گیرد. فرماندهان جنگی، در عوض، صدر اعظم بتمان هولوِگ را به ضعف و زبونی متهم کرده و با تهدید به استعفای دسته جمعی خودشان، او را وادار به استعفا نمودند؛ آنهم به رغم اینکه قیصر به آنها پند داده بود چنین کاری در حیطه صلاحیت نظامیان نیست. بتمان هولوِگ جای خود را به وزیر غذا یعنی گئورگ میخلز داد، کسی که اعلام کرده بود با مصوبهٔ صلح «به شیوهٔ خاص خود» برخورد خواهد کرد. به رغم این حواشی، رایشتاگ به اعتبارات مالی ای که برای ادامه جنگ ضروری بودند، رای داد.
لودندورف بر واگذاری قلمرو عظیمی که در معاهده برست_لیتوفسک∗ به روس‌ها تحمیل شده بود، پافشاری نمود، هر چند چنین چیزی مستلزم باقی ماندن یک میلیون سرباز آلمانی در شرق بود. نمایندهٔ وی در مذاکرات صلح با روس‌ها، حتی امتیازات اقتصادی_که مورد طمع صاحبان صنایع آلمانی بودند_ را نیز تقاضا کرد. فرماندهان از طریق اصرار بر مرزهایی توسعه یافته که آلمان با آن بتواند درآینده از خود دفاع کند، همچنان به سنگ اندازی در مسیر ارائه پیشنهاد صلح به قدرت‌های غربی ادامه دادند. لودندورف آلمانی‌ها را به مثابه «نژاد والا» در نطر می‌گرفت و طرح‌هایی ریخت که در صورت پیروزی شان، سربازان سابق را در دولتهای حوزه بالتیک و آلزاس-لورن (فرانسه) مسکن دهد، جایی که قرار بود اموالی که از فرانسویان غصب کرده بودند را برای خود به یغما ببرند. OHL هم آن دسته از وزرای حکومت که ضعیف تشخیص می‌داد را یکی پس از دیگری از مناصبشان به زیر می‌کشاند.
جنگ اول جهانی > سقوط

در ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۸ لودندورف و هیندنبورگ به اطلاع قیصر رساندند که نمی‌توانند حفظ یکپارچگی جبههٔ غرب را «برای دو ساعت» تضمین کنند و باید آتش‌بس فوری امضاء شود اما گوش قیصر بدهکار نبود. صدر اعظم جدید پرنس ماکس فن بادن با پرزیدنت وودرو ویلسون آمریکایی تماس گرفت اما شروط ویلسون در نظر رهبران آلمان ناپذیرفتنی می‌آمد بنابراین ارتش به جنگ ادامه داد. صدراعظم به قیصر گفت که او و کابینه اش استعفا خواهند کرد مگر اینکه لودندورف از کار برکنار گردد؛ اما هیندنبورگ باقی بماند تا سر و سامان ارتش حفظ شود. قیصر فرماندهان خود را فراخواند، آسان و سریع با استعفای لودندورف موافقت نمود و سپس هیندنبورگ را مورد بی اعتنایی قرار داد. لودندورف در حالی که خشم خود را فرومی‌خورد از این که همراه با هیندنبورگ به ستاد برود، سرباز زد: «من نخواستم با شما با اتومبیل بیایم زیرا با من بسیار تحقیرآمیز رفتار کردید.»
لودندورفی که با وسواس بسیار در پی تمامی افتخارات و جوایز بود اکنون پاداش خود را با سرزنش و مسئولیت شکست دریافت می‌کرد. در حالی که مورد تحقیر و نفرت عام قرار گرفته بود و انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ آلمان به وقوع پیوسته بود، او با برادر خود و گروهی از دوستان رابط پنهان شد تا این که مخفیانه خاک کشورش را در حالی که با عینک آبی و ریش و پاسپورت جعلی فنلاند نقاب زده بود، ترک کرد تا در سوئد مسکن گزیند؛ بالاخره دولت این کشور در فوریه ۱۹۱۹ از وی خواست از سوئد خارج شود. ظرف هفت ماه وی دو جلد خاطرات با جزئیات دقیق نوشت. دوستانش (به ویژه ویلهلم برویکر؛ آجودان وی) برای وی مدارک و مستندات تهیه کردند و با انتشاراتی‌ها جهت انتشار کتابش به مذاکره پرداختند. وی ژنرالی درخشان بود، طبق آنچه جان ویلر بِنِت گفته‌است «مطمئناً یکی از بزرگ‌ترین سازمان دهندگان نظامی است که دنیا تاکنون به خود دیده‌است» اما وی در عین حال یک مداخله جوی (فضول) سیاسی خرابکار نیز بود. تاریخ‌نگار نظامی پرنفوذ، هانس دلبروک چنین نتیجه گرفته‌است: «امپراتوری[آلمان] توسط مولتکه و بیسمارک تأسیس شد، توسط تیرپیتس و لودندورف نابود شد.»
پس از جنگ

در تبعید، لودندورف کتاب‌های متعددی در باب رهبری جنگ آلمان نوشت و در همان حال پایه‌های نظریه خنجر از پشت را نیز پی ریخت و اصرار داشت که بحران‌های داخلی سبب تسلیم آلمان شدند و گرنه ارتش اوضاع خوب و محکمی در جبهه داشت؛ در حالی که به این حقیقت که خود وی شخصاً به سیاست مداران اصرار کرده بود با دشمن آتش‌بس امضاء کنند اشاره ای نکرد. لودندورف متقاعد شده بود آلمان درگیر جنگ دفاعی بود و قیصر ویلهلم نیز در سازماندهی یک جبههٔ ضدتبلیغات مناسب یا رهبری کافی ناتوان بوده‌است.
لودندورف نسبت به سوسیال دموکرات‌ها (اعضای حزبی که در پارلمان آلمان برای سالها صاحب اکثریت کرسی‌ها بودند) و چپ گرایان به طرزی مفرط مشکوک و بدبین بود، کسانی که آنان را مسئول تحقیر و تخفیف ملت آلمان در معاهده صلح ورسای می‌دانست. ژنرال لوندورف ادعا کرد که توجهی مبرم به عناصر تاجرپیشه (به ویژه یهودیان) داشته‌است و به گمان وی آنان در طول جنگ به تلاش‌های جنگی ملت آلمان با پی‌گیری سود به جای میهن‌پرستی، دیکته نمودن تولید محصول و امور مالی پشت کردند (چنان‌که گفته شد، لودندورف می‌خواست خود تمامی امور اقتصادی آلمان را در دست گیرد و با دیکته کردن تولید محصولات نظامی، تلاش‌های جنگی آلمان را سامان دهد).
بازهم با تمرکز بر چپ گرایان، لودندورف از ضرباتی که در اوخر جنگ بر پیکره آلمان وارد شدند (از طریق مسموم کردن روحیهٔ سربازانی که موقتاً به مرخصی رفته بودند) و این کشور را از لحاظ داخلی به فروپاشی نزدیک کردند (پیش از این که از لحاظ نظامی متلاشی شوند) بسیار انزجار و وحشت داشت. مهم‌تر از آن، لودندورف احساس کرد که ملت آلمان به مثابهٔ یک کلیت، آنچه که در جنگ در معرض خطر بود را نادیده گرفته‌است؛ او متقاعد شده بود که متفقین جنگ را آغاز کرده و مصمم به متلاشی کردن کامل آلمان بودند.
لودندورف نوشت:
با انقلاب، آلمان‌ها خود را در میان ملل دیگر مطرود ساختند، ناتوان از شکست دادن متفقین شدند، خود را خدمتگزار بیگانه‌ها و پایتخت‌های بیگانه ساخته و از همه گونه عزت و شرف محروم کردند. در مدتی بیست ساله، ملت آلمان احزابی که هم‌اکنون به پایه ریزیِ این انقلاب فخر می‌کنند را نفرین خواهد کرد.
_اریش لودندورف، خاطرات جنگ من، ۱۹۱۸–۱۹۱۴
خالد بن سنان

آرامگاه منسوب به خالد بن سنان
خالد بن سنان عبسی بر اساس روایات اسلامی شخصیتی مورد احترام در عربستان پیش از اسلام بود که به نظر می‌رسد مابین قرن اول تا هفتم میلادی می‌زیسته است. منابع تاریخی روایت می‌کنند که او از پیامبرانی بود که از اسماعیل آغاز و به محمد ختم شدند.
اشکالات فنی ایکس‌باکس ۳۶۰

سه چراغ قرمز نشان‌دهنده اشکال سخت‌افزاری کلی‌ست
کنسول بازی ویدئویی ایکس باکس ۳۶۰ ممکن است دچار مشکلات فنی و خرابی‌های شود که عملاً استفاده از آن را ناممکن کند. حلقه قرمز مرگ (به انگلیسی: Red Ring of Death) که به اختصار RRoD نیز نامیده می‌شود، یکی از مشکلات مایکروسافت ایکس باکس ۳۶۰ است که کنسول به حالت ۳ چراغه درآمده و چراغ‌هایش قرمز می‌شود. این اشکال سخت‌افزاری ممکن است به دلیل ذوب شدن لحیم پردازنده مرکزی cpu یا پردازشگر گرافیکی GPU و جدا شدن آن از دستگاه باشد. این مشکل به کمپانی مایکروسافت ۱٫۱۵ میلیارد دلار ضرر زد این مشکل بیشتر در مدل‌های اولیه مثل ایکس باکس ۳۶۰ آرکید بیشتر دیده می‌شد و کمپانی مایکروسافت تلاش کرد در مدل های بعدی ایکس باکس ۳۶۰ آن را رفع کند و در سری های بعدی از جمله ایکس باکس ۳۶۰ اسلیم و سوپر اسلیم این مشکل کمتر رخ داد. همچنین در نسخه اسلیم و سوپر اسلیم کنسول به طور خودکار بعد از داغ شدن خاموش میشود تا از خرابی کنسول جلوگیری کند
پاسکال بوشاارت

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  پاسکال بوشاارت
زادروز:  ۲۸ فوریهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  روتردام، هلند
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  دفاع وسط
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  فاینورد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۴ |  اوترخت |  ۱۹۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  فاینورد |  ۵۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۱ |  ادو دن هاخ |  ۱۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  سیدنی |  ۳۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  IJsselmeervogels |  ۲۳ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۴۱۴ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۹–۲۰۲۳:  کامبور (دستیار)
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  کامبور (موقت)
۲۰۲۲:  کامبور (موقت)
۲۰۲۳–۲۰۲۴:  دوردرخت (دستیار)
۲۰۲۴–:  فاینورد  (جوانان)
۲۰۲۵:  فاینورد (موقت)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
پاسکال بوشاارت (ایتالیایی: Alessandro Bastoni؛ زادهٔ ۲۸ فوریهٔ ۱۹۸۰) بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل هلند است.
اسس ۱۸۰۰۱

گواهی انطباق با OHSAS 18001:2007
OHSAS 18001، یا بهداشت حرفه‌ای و سری‌های ارزیابی ایمنی (که به‌طور رسمی OHSAS 18001 شناخته می‌شود) یک استاندارد بریتانیایی برای ایمنی و بهداشت شغلی و سیستم‌های مدیریت است که در سطح بین‌المللی استفاده می‌گردد. اسس از برای این به وجود آمد تا به همهٔ انواع سازمان‌ها برای دستیابی به هدف آشنای بهداشت شغلی و ایمنی عملکرد کمک کند که به‌طور گسترده‌ای در زمینهٔ مدیریت ایمنی و بهداشت شغلی سیستم، به رسمیت شناخته شده و محبوب است.
OHSAS ۱۸۰۰۰  به مجموعه‌ای از استانداردهای مدیریتِ بهداشت حرفه‌ای و ایمنی گفته می‌شود و سندی به عنوان استاندارد ایزو ۱۸۰۰۰ وجود ندارد. مدل اجراییِ این مجموعه OHSAS ۱۸۰۰۱ است که برای اثبات مطابقت سیستم ایمنی و بهداشتِ سازمان با مشخصات (الزامات) این استاندارد بین‌المللی و صدور گواهینامه موردِ استفاده قرار می‌گیرد. این استاندارد به منظور ارزیابی و بهبود عمل‌کرد تقریباً تمام سازمان‌ها در همهٔ بخش‌ها و صنایع به کار می‌رود. اما مورد استفادهٔ عمدهٔ آن در شرکت‌های راه و ساختمان، خدمات عمومی مانند آب، برق، ارتباطات، و سازمان‌های بهره‌برداری و نگهداری زیرساختارها و نیز شرکت‌های صنعتی از جمله شرکت‌های تولیدی‌، شرکت‌های معدنی‌، و شرکت‌های خدمات حمل و نقل هوایی، ریلی، دریایی، و جاده‌ای است. استاندارد OHSAS ۱۸۰۰۱ حاوی معیارهای پذیرش ایمنی و بهداشت حرفه‌ای رشتهٔ خاصی نیست بلکه مجموعهٔ مشخصات (الزامات) عمومی است که به عنوان چارچوبی برای برای مدیریتِ ریسک و بهبود عملکرد سیستم ایمنی و بهداشت حرفه‌ای موردِ استفاده قرار می‌گیرد. این استاندارد به صورت سازگار با  استانداردهای ایزو ۹۰۰۱ (مدیریت کیفی) و ایزو ۱۴۰۰۱ (مدیریتِ زیست‌محیطی) تدوین شده‌است. ازاین‌رو این سازمان‌هایی که می‌خواهند فعالیت‌های مستندسازی و ممیزیِ سازمان خود را به حداقل برسانند می‌توانند آن را به صورت یک‌پارچه (IMS) با استانداردهای بین‌المللی یاد شده مورد استفاده قرار داد.
خاستگاه

سازمان‌ها در سراسر جهان تشخیص دادند که نیاز به کنترل و بهبود سلامت و عملکرد ایمنی دارند و انجام این کار با بهداشت شغلی و سیستم مدیریت ایمنی (OHSMS) انجام پذیر است. با این حال قبل از سال ۱۹۹۹ استانداردهای ملی و طرح‌های اخذ اختصاصی گواهینامه‌ها افزایش یافته بودند. این باعث سردرگمی و گسستگی در بازار و تضعیف اعتبار طرح‌های منحصر به فرد شد.
توسعه

با شناخت این کمبود، یک گروه پروژهٔ همکاری بین‌المللی به نام بهداشت حرفه‌ای و سری‌های ارزیابی ایمنی (OHSAS) تشکیل شد که برای ایجاد یک رویکرد واحد و یکپارچه بود. این گروه از نمایندگان استانداردهای ملی، نمایندگان نهادهای علمی، همچنین نمایندگان ارائه دهندگان مجوزهای رسمی و گواهی‌نامه‌ها و مسئولان ایمنی و بهداشت شغلی موسسات به همراه نمایندگان استانداردهای ملی انگلستان، یعنی گروه BSI، تشکیل شد و دبیرخانه تشکیل دادند.
گروه پروژه OHSAS، سری‌های OHSAS 18000 را با بهترین طرح‌ها و استانداردهای موجود طراحی و در سال ۱۹۹۹ منتشر ساختند. این مجموعه شامل دو مشخصه است: ۱۸۰۰۱ که الزامات مورد نیاز برای سیستم مدیریت بهداشت حرفه‌ای را ارائه می‌کند و ۱۸۰۰۲ که به اجرای دستورالعمل‌ها داده می‌شود. از سال ۲۰۰۵، حدود ۱۶٬۰۰۰ سازمان در بیش از ۸۰ کشور در سطح جهان بودند که از از مشخصه‌های OHSAS 18001 استفاده می‌کردند. در سال ۲۰۰۹ بیش از ۵۴٬۰۰۰ گواهینامه در ۱۱۶ کشور به OHSAS یا معادل آن، استانداردهای OHSMS صادر شده‌است.
تصویب به عنوان استاندارد بریتانیا

مشخصه‌های OHSAS 18001 در ژوئیه ۲۰۰۷ به روزرسانی شده‌اند. در میان دیگر تغییرات، مشخصه‌های جدید بیشتر همتراز با دقت سازه‌های ISO 9000 و ISO 14000 شدند به‌طوری‌که سازمان‌ها می‌توانند به راحتی OHSAS 18001 در کنار سیستم‌های مدیریت موجود اتخاذ کنند. علاوه بر این، «بهداشت» به عنوان جزئی از «بهداشت و ایمنی» تأکید بیشتری یافته‌است.
بعدها، گروه BSI تصمیم گرفت تا OHSAS 18001 را به عنوان یک استاندارد بریتانیایی یا انگلیسی تصویب کند. گروه BSI متعاقباً پس از آن نسخهٔ به روز شدهٔ مشخصه‌های راهنمایی‌ها یا دستورالعمل‌ها ی ۱۸۰۰۲ را با عنوان OHSAS 18002 در سال ۲۰۰۸ برای انتشار به تصویب رساند.
آن‌ها چگونه کار می‌کنند؟

حامیان آن ادعا می‌کنند که بهداشت شغلی و سیستم مدیریت ایمنی (OHSMS) یک محیط امن و سالم را در محیط کار با ارائه یک چارچوب ترویج می‌دهد که به سازمان‌ها کمک می‌کند تا:
خطرات ایمنی و بهداشت شناسایی و کنترل کنند
پتانسیل را برای حوادث کاهش دهند
کمک‌های حقوقی را انطباق دهند
عملکرد کلی را بهبود دهند
استانداردهای OHSAS 18000، برای سازمان‌ها، عناصر مؤثر سیستم مدیریت ایمنی را ارائه می‌دهد که می‌تواند با دیگر سیستم‌های مدیریتی یکپارچه شود و به سازمان‌ها در جهت دستیابی به بهداشت شغلی و ایمنی عملکرد و اهداف اقتصادی با دیگر سیستم‌های مدیریتی کمک‌رسانی کند.
مشخصه‌های OHSAS 18001 الزامات مورد نیاز برای یک سیستم مدیریت بهداشت شغلی و ایمنی را به یک سازمان برای توسعه و پیاده‌سازی خط مشی و اهداف آن با در نظر گرفتن الزامات قانونی و اطلاعات در مورد خطرات بهداشت شغلی و ایمنی تهیه کرده تا به آن سازمان کمک کند. این امر در همه نوع و اندازه‌های سازمان‌ها و ظرفیت‌های متنوع جغرافیایی و فرهنگی و شرایط اجتماعی کاربرد دارد.
OHSAS 18002 راهنمایی‌ها و دستورالعمل‌های لازم برای ایجاد، پیاده‌سازی یا بهبود یک سیستم مدیریت که بر اساس OHSAS 18001 ایجاد شده‌است و همچنین نشان دادن موفقیت‌آمیز بودن پیاده‌سازی OHSAS 18001، را فراهم کرده‌است.
OHSAS 18001 می‌تواند هم تراز با سیستم مدیریت ISO 9001 و ISO 14001 موجود باشد. در طول تاریخ بسیاری از سازمان‌ها با سیستم مدیریت کیفیت ISO 9001 شروع کرده و سپس الزامات مدیریت محیط زیست را از ISO 14001 را اضافه کرده‌اند. بسیاری از سازمان‌ها در حال حاضر، در حال اجرای هر سه استاندارد با هم هستند که می‌تواند هزینه‌ها و اختلال‌ها را به حداقل برسانند. این استانداردها می‌توانند با استفاده از یک استاندارد مانند BSI PAS 99 یکپارچه شوند.
ابهام زدایی

استانداردهای OHSAS 18000 تماماً خارج از چارچوب سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) نوشته و منتشر شده‌است. برای جلوگیری از سردرگمی ISO 18000 وجود ندارد – اما یک مؤلفه مشخص از استاندارد است.
ISO 45001

در ماه اکتبر سال ۲۰۱۳، سازمان بین‌المللی استاندارد، پروژهٔ پیشنهادی برای توسعه استاندارد ISO 45001 را مصوب کرد، که در واقع ابزار سنجش ISO برای استانداردهای OHSAS 18000 است. این برای در نظر گرفته شدن OHSAS 18001 در شمار دیگر استانداردهای بین‌المللی تعیین شده‌است.
اسکار براون

براون در حال اجرا در برنامه تلویزیونی روابط عمومی سی بی اس «سرت را بالا بگیر و زندگی کن»، ۱۹۶۵.
اسکار براون جونیور (زاده ۱۰ اکتبر ۱۹۲۶ – درگذشته ۲۹ مه ۲۰۰۵) خواننده، ترانه‌سرا، نمایشنامه‌نویس، شاعر، فعال حقوق مدنی و سیاسی، و بازیگر آمریکایی بود. جدای از حرفه‌اش، براون برای تصاحب کرسی هم در مجلس قانونگذاری ایالت ایلینوی و هم در کنگره ایالات متحده آمریکا تلاش کرد اما موفق نشد. براون ترانه‌های زیادی ساخت (۱۲۵ منتشر شده)، ۱۲ آلبوم و بیش از ده‌ها نمایشنامه موزیکال نوشت.