stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رمضان حاجی‌مشهدی
زندگی

رمضان حاجی‌مشهدی در روستای کلاجان قاجار در شهرستان گرگان در استان گلستان به دنیا آمد. او در زمان حکومت پهلوی در سال ۱۳۵۴ به عنوان زندانی سیاسی بازداشت شد و در سال ۱۳۵۷ با انقلاب آزاد شد.
حاجی‌مشهدی در دوران وکالت افراد و سازمان‌هایی چون مجلهٔ آدینه، کنفرانس برلین، پرونده نظرسنجی، روزنامهٔ همبستگی، روزنامهٔ مردم‌سالاری، هفته‌نامه‌های زاگرس و سلیم، نمایندگان مجلس ششم شورای اسلامی، احمد شاملو، ناصر زرافشان، شیرین عبادی، نسرین ستوده، آیدا سرکیسیان، عسگری پاشایی، منیرو روانی‌پور و حسین قاضیان را در کارنامه خود داشته‌است.
او همچنین وکالت پرونده‌های متعدد قتل و پرونده‌های مطبوعاتی، سیاسی و حقوق بشری را به عهده داشته‌است. حاجی‌مشهدی علاوه بر این در پرونده‌های مربوط به شرکت‌های صنعتی و تجاری همچون گروه صنعتی مینو، کفش ملی، الوند، آذرین، کروز، پایا و شرکت‌های متعدد دیگر به عنوان وکیل ایفای نقش کرده‌است.
حاجی‌مشهدی در سال ۱۳۸۷ وکالت دانشجویان آزادی‌خواه و برابری‌طلب را قبول کرد.
حاجی مشهدی پروندهٔ عباس پالیزدار و علی پالیزدار را نیز در پروندهٔ کاری خود دارد که با بروز اختلاف در روش با عباس پالیزدار از وکالت وی استعفا داد؛ با این وجود همچنان در وکالت علی پالیز دار باقی ماند که با دفاع حاجی مشهدی در دادگاه کیفری استان تهران برای موکل رأی برائت حاصل شد.
حاجی‌مشهدی در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی از نمایندگان اصلاح‌طلب چون غلام‌حیدر ابراهیم بای‌سلامی، رسول مهرپرور و شهربانو امانی دفاع کرد، اما پس از آن فعالیت‌های دفاعی خود را بیشتر بر روی پرونده‌های کارگری، دانشجویی و حقوق بشری معطوف کرده‌است.
سارا شمساوری

| سارا شمساوری | سارا شمساوری |
| --- | --- |
زادهٔ: تهران، ایران
ملیت: بریتانیایی
تحصیلات: سن مارتینز مرکزی، کالج هنر کمبرول، دانشگاه وست‌مینستر
محل تحصیل: دانشگاه هنر لندن
سارا شمساوری هنرمند عکاس، فیلم‌ساز، موسیقی‌دان، کارگردان هنری و مدرس بریتانیایی-ایرانی مقیم لندن است.
سنین جوانی و تحصیل

شمساوری در بحبوحهٔ انقلاب ۱۳۵۷ از پدر و مادری ایرانی در تهران به دنیا آمد. شمساوری در ۱۶ ماهگی به بیماری تومور ویلمز مبتلا شد. این بیماری، همراه با آزار و اذیت‌شان به دلیل اعتقاداتشان که پس از انقلاب با آن مواجه شدند، باعث فرار خانواده از ایران شد.
پس از پناه بردن به برزیل، به مدت سه ماه به خانوده‌شان در بریتانیا پناهندگی داده شد و سرطان وی نیز در بیمارستان گریت اورموند استریت با موفقیت معالجه شد. تجربه‌ای که بعداً بر کار او تأثیر گذاشت: «امیدوارم بتوانم مردم را به پیام عشق، برابری و پذیرش در این دنیای پر دردسر که در آن زندگی می‌کنیم، تشویق کنم.»
سارا در مدرسه هنر و طراحی کامبرول تحصیل کرد و در طول زمان خود در آنجا نقاشی، طراحی، میکس مدیا، عکاسی و فیلم را تجربه کرد. او در سال ۲۰۰۲ با مدرک لیسانس هنر (Hons) فارغ‌التحصیل شد و در دانشگاه وست مینستر، جایی که در سال ۲۰۰۵ فارغ‌التحصیل شد ، گواهی آموزش عالی در تولید و توسعه موسیقی دریافت کرد. سارا به دلیل توانایی‌اش در ایجاد پیوندی فوری بین هنرمند و دنیای خارج، عکاسی را به عنوان اولین تلاش حرفه ای خود انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۸ سارا مدرک کارشناسی ارشد خود را در تخیل کاربردی در صنایع خلاق در سنت مارتینز مرکزی دریافت کرد.
حرفه

شمساوری در فعالیت‌های هنری خود به بررسی مضامین هویت جهانی، شمول و تحول می‌پردازد. چندین پروژه او حول محورهای کلیشه ای چالش‌برانگیز و قضاوت‌های پیش ساخته مشترک بر اساس برچسب‌هایی از جمله ظاهر، فرهنگ، مذهب و تمایلات جنسی است. آثار هنرمندان را سارا روزن اینگونه توصیف کرده‌است: «پرتره‌های شمساوری ارتباطی بین سوژه‌های او و جهان ایجاد می‌کند و به‌عنوان دریچه‌ای به سرزمینی عمل می‌کند که در آن عزت و احترام، مبنایی است که انسانیت ما بر اساس آن ملاقات می‌کند». آثار عکاسی و فیلم این هنرمند به‌طور گسترده در رسانه‌ها از جمله بی‌بی‌سی، آی‌تی‌ان، گاردین آی-دی، دِزِد ولت نیویورک تایمز و مونوکل ۲۴ شناخته شده، منتشر شده و به نمایش گذاشته شده‌است.
آثار سارا در موزه‌ها و فضاهای عمومی سراسر جهان از جمله مؤسسه هنرهای معاصر، سیتی‌هال لندن، سالن رویال فستیوال، گالری بتلم، دوسالانه عکس برایتون، موزهٔ عکاسی معاصر (شیکاگو)، موزه هنر لو (میامی) اسپیس پیر کاردین، (پاریس)، دوسالانه مانیفستا (پالرمو)، موزه باردینی (فلورانس) ، بنیاد ناتان کامینگز (نیویورک) و مرکز استانی هنر و دیزنو (هاوانا). این هنرمند در یک چیدمان هنری توسط ینکا شینوباره با عنوان موزه بریتانیا که در تیت مدرن به نمایش گذاشته شد، شناخته شد. در این نمایشگاه یادداشت‌هایی از مهاجران نسل اول یا دوم که به بریتانیا آمده‌اند به نمایش درآمد که سهم قابل توجهی در فرهنگ و تاریخ بریتانیا داشته‌اند. نام آنها با طلا بر روی جلد کتاب‌های صحافی شده با پارچه چاپ مومی آفریقایی چاپ شده‌اند که امضای این هنرمند پای آن است.
شمساوری به‌طور منظم در دانشگاه نیویورک ابوظبی و در سراسر جهان در زمینه‌های آموزشی و حرفه ای از جمله در UAL , UCA، John Cabot، دانشگاه سیراکیوس و شرکت‌های جهانی از جمله آژانس تبلیغاتی جی والتر تامپسون سخنرانی می‌کند. او کارگاه‌ها و سخنرانی‌های هنرمندان را در موسساتی از جمله تیت بریتانیا، کینگز پلیس، مجتمع ساوت بانک (جشنواره زنان جهان) و موسسه سلطنتی بریتانیای کبیر برگزار کرده‌است.
شمساوری همچنین نوازنده ای است که هم به صورت انفرادی و هم به عنوان بخشی از گروه‌های کر و گروه‌های کر اجرا می‌کند. او یکی از اعضای برجسته و مدیر هنری گروه کر شهروندان جهان است.
روز اتحاد بسارابیا با رومانی

| روز اتحاد بسارابیا با رومانی | روز اتحاد بسارابیا با رومانی |
| --- | --- |
برپایی توسط: رومانی، مولداوی (غیر رسمی)
گونه: ملی
اهمیت: اتحاد بیسارابیا با رومانی در سال ۱۹۱۸
جشن‌ها: رویدادهای فرهنگی و علمی و برافراشتن پرچم رومانی
تاریخ: ۲۷ مارس
تناوب: سالیانه
مرتبط با: روز اتحادیه بزرگ (۱ دسامبر)
روز اتحاد بسارابیا با رومانی ( رومانیایی: Ziua Unirii Basarabiei cu România   ) یک تعطیلات عمومی در رومانی می باشد که در تاریخ ۲۷ مارس به مناسبت اتحاد بسارابیا با رومانی در روز ۲۷ مارس ۱۹۱۸ سرور برپا می گردد. بسارابیا یک محدوده تاریخی رومانیایی می باشد که قسمتی از شاهزاده مولداوی بود که با والاچیا متفق گردید تا رومانی مدرن را ایجاد نماید. این محدوده در سال ۱۸۱۲ از جانب  امپراتوری روسیه الحاق گردید، ولی در روز ۲۷ مارس ۱۹۱۸ آزاد گردید و با رومانی متحد شد.
زمینه

بسارابیا محدوده ای میان رودخانه های پروت و دنیستر می باشد که امپراتوری روسیه در سال ۱۸۱۲ آن را از شاهزاده مولداوی الحاق نمود این کار منجر به طریقه روسی سازی و استعمار استان گردید که به سماجت جمعیت رومانیایی ناحیه را کم کرد. در سال ۱۸۵۹، مولداوی با والاچیا متحد گردید و ایالت مدرن رومانی را ایجاد کرد. شروع انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به بسارابیا این مجاوز را دریافت کرد که خود را مستقل اعلام نماید و در حالی که جنگ جهانی اول در جریان بود ، جمهوری دموکراتیک مولداوی را ایجاد کرد. در روز ۲۷ مارس ۱۹۱۸، این ایالت با رومانی متفق شد ، که دلیل این تاریخ بزرگداشت بود. رومانی بعد از تصرف این ناحیه از جانب اتحاد جماهیر شوروی (اتحاد جماهیر شوروی) در سال ۱۹۴۰، کنترل بسارابیا و همچنین بوکووینا شمالی را از دست داد و رومانی برای زمان اندکی در سال ۱۹۴۱ آنان را بازگرفت اما بار دیگر در سال ۱۹۴۴ آنان را از دست داد .
در زمان حکومت شوروی، بیسارابیا به قسمت های گوناگونی تقسیم شد. قسمت های شمالی و جنوبی ، و همچنین مجموع بوکووینا شمالی، به اتحاد جماهیر شوروی اوکراین داده شد، در حالی که اس اس آر مولداوی در قسمت های باقی‌مانده از ناحیه پایه گذاری شد. در همان وقت، بعضی از ناحیه ها در آن سوی دنیستر، که هم اکنون ترانس نیستریا را ایجاد می کنند، به اتحاد جماهیر شوروی مولداوی پیوسته شدند. اتحاد جماهیر شوروی مولداوی در سال ۱۹۹۱ به عنوان جمهوری مولداوی مستقل شد که بعداً بعد از جنگ ترانس نیستریا کنترل ترانسنیستریا را از دست داد. از زمان استقلال مولداوی، یک نهضت اتحاد برای اتحاد این کشور با رومانی موجود بوده.
تاریخچه > رومانی

روز اتحاد بسارابیا با رومانی در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵ از جانب سنای رومانی با ۷۹ رای موافق به اتفاق رای ها پذیرفته شد. ۲ سال بعد، در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۱۷ از جانب اتاق نمایندگان رومانی با ۲۶۰ رأی موافق، ۱ رأی مخالف و ۶ رأی ممتنع پذیرفته شد. شخصی که این پروژه را شروع نمود، یوگن توماک ، معاون وقت حزب جنبش مردمی (پی ام پی)، استدلال نمود که "فراموش کردن تاریخ همان خیانت است". این تعطیلات بعد از آن که رئیس جمهور کلاوس یوهانیس آن را در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۱۷ گزارش داد، در رومانی رسمی شد
تاریخچه > مولداوی

در سال ۲۰۲۰، جنبش سیاسی اتحادیه ، یک حزب سیاسی مولداوی، توصیه نمود در مولداوی تعطیلاتی مشابه روز اتحاد بسارابیا با رومانی ایجاد شود، اما این ایده رد شد. با این شرایط موجود، برخی از پیروان مولداوی اتحاد با رومانی آن را جشن می گیرند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۸، هزاران نفر در کیشیناو ، پایتخت مولداوی، تظاهرات کردند تا صدمین سالگرد اتحادیه ۱۹۱۸ را جشن بگیرند و خواستار اتحاد جدید با رومانی شوند. ۱ سال قبل از آن، نهاد فرهنگی رومانیایی (آی اس آر) مراسم و نمایش های گوناگونی را در این روز در مولداوی ترتیب داده بود.
خیابان ورشائر

۵۲°۳۰′۵۹٫۶۹″ شمالی ۱۳°۲۲′۵۱٫۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۵۱۶۵۸۰۶°شمالی ۱۳٫۳۸۱۰۰۰°شرقی﻿ / 52.5165806; 13.381000
خانه شماره ۲۶ در خیابان ورشائر
خیابان ورشائر، ورشائر اشتراسه یا Warschauer Straße با معنی خیابان ورشو، یک گذرگاه اصلی در منطقه فریدریشسهاین کرویتسبرگ در مرکز برلین، پایتخت آلمان است. این خیابان از فرانکفورتر تور به سمت شمال آغاز می‌شود و ۱٫۶ کیلومتر از جنوب تا تقاطع پل اوبرباوم، خیابان مولن و خیابان اشترالائر امتداد دارد. این خیابان در واقع بخشی از جاده فدرال 96a نیز هست. این خیابان به نام ورشو، پایتخت لهستان نامگذاری شده‌است.
ایستگاه قطار خیابان ورشائر، که در خدمت شبکه ریلی اس-بان و متروی برلین است، در نیمه جنوبی این خیابان واقع شده‌است. ایستگاه خیابان ورشائر در ایستگاه‌های اس-بان S3، S5، S7 و S9 و به عنوان پایانه خط U1 و U3 متروی برلین عمل می‌کند.
خونیق

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| خونیق خونيق | خونیق خونيق |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
دهستان: دهستان گویجه‌بل
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۷۸۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
خونیق یکی از روستاهای اساطیری  استان آذربایجان شرقی است.
خونیق.به معنای دره ی خرم  (اِخ) دهی است جزء دهستان گویجه بل، بخش مرکزی شهرستان اهر، در ۵ کیلومتری جنوب اهر و یک‌هزار گزی شوسهٔ تبریز به اهر. دارای ۶۸۵ تن سکنه..مردمان این دیار  به زبان ترکی ادربایجانی با لهجه خونیقی صحبت میکنند .
رئیس عبدالباقی ملک‌زاده

| رئیس عبدالباقی ملک‌زاده | رئیس عبدالباقی ملک‌زاده |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره‌های پانزدهم و شانزدهم پارلمان افغانستان: نمایندهٔ دوره‌های پانزدهم و شانزدهم پارلمان افغانستان
حوزه انتخاباتی: ولایت تخار
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۶۹ (۵۵–۵۶ سال) ولایت تخار، ولسوالی فرخار
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
رئیس عبدالباقی ملک‌زاده (زاده ۱۳۴۸ ولسوالی فرخار ولایت تخار) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم ولایت تخار در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان است؛ و در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون مالی، بودجه، محاسبات عمومی و امور بانک‌ها می‌باشد.
زندگی‌نامه

رئیس عبدالباقی ملک‌زاده زاده ۱۳۴۸ از ولسوالی فرخار ولایت تخار می‌باشد. ایشان تحصیلات ابتدایی خود را در لیسه سمیع شهید در تخار به اتمام رساند. وی سند لیسانس خود را در رشته اقتصاد و کارخانه از دانشگاه تاجیکستان بدست آورد. ایشان از سال ۱۳۶۴ تا اکنون در تجارت لباس نیز فعالیت دارد.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های ایشان:
عضو لویه جرگه اضطراری.
عضو لویه جرگه تصویب قانون اساسی.
نماینده مردم تخار در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان.
دارغان‌آتا

مکان در 25px ترکمنستان
| دارغان‌آتا Darganata دارغان‌آتا | دارغان‌آتا Darganata دارغان‌آتا |
| --- | --- |
دارغان‌آتاموقعیت در ترکمنستان: دارغان‌آتاموقعیت در ترکمنستان
مختصات: ۴۰°۲۹′ شمالی ۶۲°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۸۳°شمالی ۶۲٫۱۶۷°شرقی﻿ / 40.483; 62.167: مختصات: ۴۰°۲۹′ شمالی ۶۲°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۴۸۳°شمالی ۶۲٫۱۶۷°شرقی﻿ / 40.483; 62.167
استان: استان لب آب
شهرستان: شهرستان دارغان‌آتا
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۱٬۴۶۵
دارغان‌آتا  (به ترکمنی: Darganata، دارغان‌آتا) یک منطقه مسکونی در ترکمنستان است که در استان لب آب واقع شده است.
در ۱۴ مه ۲۰۰۳، نام شهر، به بیرآتا (به ترکمنی: Birata، بیرآتا) تغییر پیدا کرد، و در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۷، نام شهر به نام اصلی خویش، «دارغان‌آتا» برگردانده شد.
گریگوری آبود

| گریگوری دومینیک آبود | گریگوری دومینیک آبود |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) فارمینگتون هیلز, میشیگان, آمریکا
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه آکسفورد, دانشگاه نوتردام
شناخته‌شده برای: محاسبات همه جا حاضر، تعامل انسان و رایانه، مهندسی نرم‌افزار، فناوری و اوتیسم
جوایز: ACM Fellow, CHI Academy, CHI Social Impact Award, NSF CAREER Award
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): تعامل انسان و رایانه, رایانش فراگیر, مهندسی نرم‌افزار, محاسبات انسان محور
محل کار: مؤسسه فناوری جورجیا, مرکز جی‌وی‌یو,  موسسه نظام‌های سلامت
دانشجویان دکتری: آنیند دی، جنیفر مانکوف، شوتاک پاتل
 :  
گریگوری دومینیک آبود (به انگلیسی: Gregory Abowd) (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۶۴) دانشمند رایانه است که بیشتر به خاطر کارش در زمینه محاسبات همه جا حاضر ، مهندسی نرم‌افزار و فناوری‌های اوتیسم شناخته شده است. او در حال حاضر به عنوان رئیس دانشکده مهندسی و استاد مهندسی برق و رایانه در دانشگاه نورث‌ایسترن خدمت می‌کند. او قبلاً پروفسور JZ Liang در دانشکده محاسبات تعاملی در موسسه فناوری جورجیا بود و در سال ۱۹۹۴ به این دانشکده پیوست.
زندگی‌نامه > اوایل زندگی

گرگوری آبود در سال ۱۹۶۴ به دنیا آمد و در فارمینگتون هیلز، حومه دیترویت، میشیگان بزرگ شد. او در سال ۱۹۸۶ با مدرک لیسانس ریاضیات از دانشگاه نوتردام فارغ‌التحصیل شد. او به عنوان دانش پژوه رودز در دانشگاه آکسفورد در انگلستان تحصیل کرد و در ۱۹۸۷ مدرک کارشناسی ارشد و در ۱۹۹۱ پی‌اچ‌دی را در زمینه محاسبات دریافت کرد.
او از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۹۲ عضو پژوهشی در دانشگاه یورک و عضو پسادکتری از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ در دانشگاه کارنگی ملون بود. در سال ۱۹۹۴ به عضویت هیئت علمی مؤسسه فناوری جورجیا منصوب شد.
رایت، کانزاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Wright, Kansas | Wright, Kansas |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Wright, Kansas: Wright, Kansas
مختصات: ۳۷°۴۶′۵۰″ شمالی ۹۹°۵۳′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۷۸۰۵۶°شمالی ۹۹٫۸۹۱۹۴°غربی﻿ / 37.78056; -99.89194: مختصات: ۳۷°۴۶′۵۰″ شمالی ۹۹°۵۳′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۷۸۰۵۶°شمالی ۹۹٫۸۹۱۹۴°غربی﻿ / 37.78056; -99.89194
ایالت: کانزاس
کانزاس: شهرستان فورد، کانزاس
ارتفاع: ۷۷۲ متر (۲٬۵۳۳ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 67882
کد منطقه: 620
شماره GNIS: 473733
رایت (به انگلیسی: Wright) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۳ نفر بوده‌است.
الکساندر مک‌دوگال

| الکساندر مک‌دوگال | الکساندر مک‌دوگال |
| --- | --- |
وزیر نیروی دریایی ایالات متحده: وزیر نیروی دریایی ایالات متحده
دوره مسئولیت ۷ فوریه ۱۷۸۱ – ۲۹ اوت ۱۷۸۱: دوره مسئولیت ۷ فوریه ۱۷۸۱ – ۲۹ اوت ۱۷۸۱
پس از: فرانسیس لویس (به عنوان رئیس هیئت قاره‌ای دریاسالاری)
پیش از: رابرت موریس (گماشته نیروی دریایی)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: تابستان ۱۷۳۲ کیلدالتون، اسکاتلند
درگذشته: ۹ ژوئن، ۱۷۸۶ (۵۳−۵۴ سال) نیویورک، U.S.
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  ارتش قاره‌ای
درجه: سرلشکر
فرمانده: اولین هنگ نیویورک
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلاب آمریکا
الکساندر مک‌دوگال (Alexander McDougall)‏ (۱۷۳۲‏–‏۹ ژوئن ۱۷۸۶) دریانورد و تاجر آمریکایی متولد اسکاتلند بود که پیش از وقوع انقلاب آمریکا و طی آن در نیویورک رهبری سازمان مخفی پسران آزادی را بر عهده داشت. وی همچنین از رهبران نظامی جنگ انقلاب آمریکا بود. او در ارتش قاره‌ای در مقام سرلشکری خدمت کرد و به عنوان نماینده در کنگره قاره‌ای حضور یافت. پس از جنگ، وی رئیس اولین بانک ایالت نیویورک شد و مدتی نیز در مجلس سنای این ایالت بود.
سال‌های نخست زندگی

مک‌دوگال در تابستان ۱۷۳۲ در جزیره آیله واقع در مجمع‌الجزایر هبریدهای داخلی اسکاتلند به‌دنیا آمد. او یکی از پنج فرزند رِنالد و الیزابت مک‌دوگال بود. خانواده او در سال ۱۷۳۸ در قالب اعضای حزبی که رهبری آن را یک کهنه سرباز بریتانیایی به نام کاپیتان لاچلان کمپبل بر عهده داشت، به نیویورک نقل مکان کردند. کمپل وعده زمین‌های حاصل‌خیز در نزدیکی شهر فورت ادوارد را به آنها داده بود. اما هنگامی که به نیویورک رسیدند، آنها تازه دریافتند که حق بهره‌برداری از ۳۰ هزار جریب (۱۲ هزار هکتار) زمین به لاچلان واگذار شده‌است و حالا او از آنها می‌خواهد تا مستأجر ملک او باشند. رنالد این پیشنهاد را نپذیرفت و در یک دامداری در جزیره منهتن شغلی برای خود پیدا کرد. به این ترتیب کم‌کم اوضاع خانواده بهتر شد و الکساندر جوان در نیویورک کار خود را به عنوان تحویل دادن شیر آغاز کرد.
در حدود ۱۷۴۵ و زمانی که ۱۴ سال داشت به عنوان دریانورد بازرگان قرارداد بست. او بر روی چند کشتی مشغول به کار شد و سپس در سال ۱۷۵۱ به مدت چهار ماه به بریتانیای کبیر بازگشت.
از فرماندهی کشتی تجاری مسلح تا بازرگانی

با آغاز جنگ میان فرانسه و قبایل سرخ‌پوست در سال ۱۷۵۶، مک‌دوگال از سوی دربار به عنوان مسئول کشتی تجاری مسلح گماشته شد. در طول جنگ، مک‌دوگال فرماندهی دو کشتی را بر عهده داشت: کشتی تایگر با ۸ توپ جنگی و کشتی بارینگتون با ۱۲ توپ جنگی. او که فرماندهی لایق و بازرگانی زیرک بود، توانست طی این مدت به واسطه کشتی‌های مصادره شده و فروش محموله آنها ثروت اندکی به دست بیاورد.
در سال ۱۷۶۳، مک‌دوگال زندگی دریانوردی را کنار گذاشت. جنگ خاتمه یافته بود، همسرش، نانسی و همچنین پدرش از دنیا رفته بودند. حالا مسئولیت مادر و سه فرزندش بر عهده او بود. از این رو دارایی‌هایی را که از راه دریانوردی به‌دست آورده بود، تبدیل به پول کرد. سپس به همراه ثروت ناچیزی که در طول جنگ جمع کرده بود، اقدام به سرمایه‌گذاری بر روی زمین نمود و به یک واردکننده و بازرگان تبدیل شد. در این دوره، وی به عنوان تاجر برده نیز مشغول به کار بود و برده‌ای به نام کولرین داشت. تا سال ۱۷۶۷، امور او به خوبی پیش می‌رفت. وی در ناحیه آلبانی و نورث‌کارولینا زمین داشت. الکساندر بار دیگر تن به ازدواج داد، این بار با هانا بوستویک، دختر صاحبخانه‌اش وصلت کرد. اگر چه ثروت رو به رشد آنها برای شان شهرت به ارمغان آورد ولی نتوانست سبب پذیرش آنها از سوی جامعه سنتی نیویورک شود. خانواده‌های اشرافی و سطح بالای نیویورک همچون لیوینگستون‌ها و دی‌لِنسی‌ها نگاه تحقیرآمیزی به او داشتند و الکساندر را فردی گستاخ و بی‌فرهنگ می‌پنداشتند.
مقدمه انقلاب

با بالا گرفتن شور انقلابی در مخالفت با قانون تمبر، مک‌دوگال فعالیتش را در سازمان پسران آزادی آغاز کرد و متعاقباً رهبری این جنبش را در مستعمره نیویورک عهده‌دار گشت. در پی تصویب قانون اقامتگاه سربازان مشکلات در این شهر و مستعمره تشدید شد. براساس این قانون، مستعمره‌نشیان ملزم به تأمین مسکن و پشتیبانی از نیروهای بریتانیایی بودند. مجلس نمایندگان ایالت نیویورک در سال‌های ۱۷۶۷ و ۱۷۶۸ از تخصیص بودجه برای تأمین مسکن آنها خودداری کرده و این موضوع را منتفی دانسته بود. ولی پس از آن، مجلس نمایندگان سال ۱۷۶۹، برای اسکان نیروهای بریتانیایی بودجه تصویب کرد. در روز ۱۶ دسامبر ۱۷۶۹،‏ مک‌دوگال به صورت ناشناس اعلامیه‌ای با عنوان خطاب به اهالی خائن نوشت و چاپ کرد. او در این اعلامیه به انتقاد از مصوبه مجلس پرداخته بود و با این کار آتش آغاز جنگ گلدن‌هیل را برافروخت. الکساندر به اتهام تهمت و افترا در تاریخ ۷ فوریه ۱۷۷۰ دستگیر شد و از آنجا که از تودیع وثیقه امتناع کرد، به زندان افتاد. وی دو دوره و مجموعاً حدود پنج ماه را در زندان سپری کرد ولی محکوم نشد و در سال ۱۷۷۱ دوباره آزادی‌اش را به دست آورد. با این حال به زندان افکندن او به بهانه دیگری برای اعتراض تبدیل شد. پسران آزادی راستای تلاش برای ترسیم چهره او به عنوان کسی که جانش را در راه اهداف سیاسی نثار می‌کند، الکساندر مک‌دوگال را «جان ویلکس آمریکا» نامیدند. جان ویلکس سیاستمدار بریتانیایی بود که به دلیل مخالفت با نفوذ و اقتدار دولت زندانی شد. این گروه به این شکل دست به نمادپردازی زده و در اعتراضات خود از آن استفاده جستند.
ارتش قاره‌ای

در ۳۰ ژوئن ۱۷۷۵، مک‌دوگال با مصوبه کنگره ایالتی نیویورک به عنوان سرهنگ کلنل هنگ اول نیویورک منصوب شد. سرانجام او در ارتش قاره‌ای به دریافت درجهٔ سرلشکر نائل شد. اندکی بعد از انتصاب او، نیروهای مک‌دوگال به منظور حضور در نبرد تهاجم به کبک (۱۷۷۵) به منطقهٔ شمال گسیل شدند. دو پسر مک‌دوگال نیز در میان آنها بودند. سرلشکر برای جمع‌آوری نیرو و کمک مالی در پشت جبهه ماند. این لشکرکشی در پایان به شکست منجر شد. یکی از پسران مک‌دوگال به اسارت درآمد و دیگری در اثر تب در نزدیکی مونترال درگذشت.
در روزهای آغازین جنگ، مک‌دوگال با همکاری پیتر تی. کورتنیوس در آماده‌سازی برای محاصره نیویورک توسط نیروهای ارتش نقش داشت.
پس از اینکه ارتش قاره‌ای نیویورک را ترک کرد، آنها به شمال عزیمت کردند و در نزدیکی دهکدهٔ وایت‌پلین برای مقابله با نیروهای بریتانیایی موضع گرفتند. در اینجا کمک او سبب توقف بریتانیایی‌ها شد و از درگیری هسته اصلی ارتش در این نزاع جلوگیری کرد. مک‌دوگال در ادامهٔ جنگ بیشتر در ارتفاعات هودسون مستقر بود و در پی فرار بندیکت آرنولد در سال ۱۷۸۰، فرماندهی نیروهای آمریکایی را در وست‌پوینت نیویورک (فورت کلینتون) بر عهده گرفت. در طول این جنگ، وی همواره از حامیان صریح ارتش قاره‌ای و خواستار ایجاد شرایط بهتر برای سربازانش بود. وی همچنین در تأسیس نیروی دریایی آمریکا در سال ۱۷۷۶ نیز مشارکت داشت.
خدمات عمومی

او در سال ۱۷۸۰ به عنوان نماینده کنگره قاره‌ای انتخاب شد ولی فقط ۳۷ روز در خدمت کنگره بود و خیلی زود به عنوان وزیر نیروی دریایی نامزد شد. وی از ۷ فوریه ۱۷۸۱ تا ۲۹ اوت ۱۷۸۱ در این سمت مشغول به کار بود. در سال ۱۷۸۴، برای نمایندگی مجلس سنای ایالتی انتخاب شد و تا زمان مرگش در آنجا خدمت کرد. مک‌دوگال در سمت خود در مقام سناتور ایالتی، در جنبش موفقیت‌آمیز جدایی کلیسا از ایالت در ایالت نیویورک و جنبش ناموفق عدم انتشار اسکناس شرکت داشت. او نخستین رئیس بانک نیویورک و همچنین مدیر انجمن سین‌سیناتی این شهر بود.
الکساندر مک‌دوگال در ۹ ژوئن ۱۷۸۶ در سن پنجاه و سه سالگی درگذشت و در مقبره خانوادگی‌اش واقع در اولین کلیسای پرزبیتری شهر نیویورک به خاک سپرده شد. در حال حاضر، سنگ یادبود او روی دیوار نخستین کلیسای پرزبیتری نیویورک در دهکده گرینویچ قرار دارد.
میراث

خیابان مک‌دوگال در دهکده گرینویچ شهر نیویورک به افتخار او نام‌گذاری شده‌است.
زندگی شخصی

مک دوگال طی سفری که در سال ۱۷۵۱ به بریتانیا داشت با دختر عموی خود، نانسی مک‌دوگال، ازدواج کرد. پس از انقلاب آمریکا نانسی درگذشت و مک‌دوگال بار دیگر با دختر صاحب خانه‌اش، هانا بوستویک ازدواج کرد. در جریان جنگ یکی از پسرانش جان باخت و دیگری به اسارت بریتانیایی‌ها درآمد. مک‌دوگال نزد سربازان تحت امرش بسیار محبوب و محترم بود. وی همواره خواستار پرداخت دستمزد و تأمین شرایط بهتر برای سربازان بود. او دوست صمیمی الکساندر همیلتون بود و جورج واشینگتن عمیقاً به او احترام می‌گذاشت و الکساندر را «ستون انقلاب» می‌نامید. درست است که مک‌دوگال زادهٔ اسکاتلند بود ولی ذات سرکش و مصممی داشت وبه وطن متبوع خود، یعنی آمریکا، به شدت وفادار بود.
جان مک‌دوگال آترتون، فرزند نوه مک‌دوگال و همچنین پسر آترتون یعنی پیتر لی‌آترتون هر دو از اعضای مجلس نمایندگان ایالت کنتاکی بودند.
آفرودیته

| آفرودیته | آفرودیته |
| --- | --- |
الهه عشق، شهوت، اشتیاق، لذت، زیبایی و تمایلات جنسی: الهه عشق، شهوت، اشتیاق، لذت، زیبایی و تمایلات جنسی
عضوی از دوازده ایزد المپ‌نشین: عضوی از دوازده ایزد المپ‌نشین
آفرودیته کنیدوس، کپی سنگ مرمر رومی (تنه و ران) با سر، بازوها، پاها و تکیه گاه ترمیم شده.: آفرودیته کنیدوس، کپی سنگ مرمر رومی (تنه و ران) با سر، بازوها، پاها و تکیه گاه ترمیم شده.
اقامتگاه: کوه المپ
جانوران: دلفین، گنجشک، کبوتر، قو، خرگوش، غاز، زنبور، ماهی، پروانه
نماد: گل رز، صدف دریایی، مروارید، آینه، کمربند آفرودیته، شقایق نعمانی، کاهو، نرگس
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
والدین: اورانوس (طبق روایت هزیود) زئوس و دیونه (طبق روایت هومر) 
همسر: هفائستوس (جدا شده) آرس 
فرزندان: اروس، فبوس، دیموس، هارمونیا، پوتوس، آنتروس،  هیمروس، هرمافرودیته، روديس، اریکس، پیتو، خاریتس، گلگوس، پریاپوس، آئنیاس
همتایان: همتایان
همتای رومی: ونوس
همتای مصری: حاثور, ایزیس
آفرودیته یا آفرودیت یا آفرودیتا (به یونانی: Αφροδίτη) در اساطیر یونانی ملقب به ایزدبانوی عشق و مظهر زیبایی، لذت، اشتیاق، تولید مثل و شور جنسی بود و در روم نیز هم‌سنگ «ونوس» و از مظاهر میل جنسی (جذب‌کنندهٔ جنسی)، جنسیت، باروری، رفاه و کامیابی بوده است و جزو دوازده ایزد المپ‌نشین محسوب می‌گردید. همچنین اسطوره آفرودیته هم به او نسبت داده شده است. نمادهای آفرودیته عبارت هستند از صدف، مورد، رز، کبوتران، گنجشک و قو. آیین آفرودیته به طور عمده اقتباس از دین کنعانی و ایزدبانو عشتروت (هم‌خانواده اینانا در زبان‌های سامی شرقی) بود. مراکز اصلی آیین آفرودیته کیثیرا، قبرس، کورینس و آتن بود و جشن اصلی او موسوم به آفرودیسیا هر ساله در اواسط تابستان برگزار می‌گردید.
ریشه‌شناسی

هزیود آفرودیته را از کلمه aphrós (یونانی: ἀφρός) به‌ معنای «کف دریا» استنتاج کرده‌است و نام را به عنوان «برخاسته از کف» تفسیر می‌کند، اما اکثر محققان مدرن این را یک ریشه‌شناسی عامیانه ساختگی می‌دانند. اسطوره‌شناسان کلاسیک اولیه سعی کرده‌اند استدلال کنند که نام آفرودیته ریشه یونانی یا هندواروپایی دارد، اما این تلاش‌ها عمدتا کنار گذاشته شده‌است. به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که نام آفرودیته منشا غیریونانی (احتمالا سامی) دارد، اما نمی‌توان ریشه دقیق آن را با اطمینان مشخص کرد.
محققان در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، با پذیرش ریشه‌شناسی هزیود از aphrós (کف)، قسمت دوم نام آفرودیت را به *-odítē به‌معنای «سرگردان» یا *-dítē به‌معنای «درخشان» تحلیل کرده‌اند. اخیرا، مایکل ژاندا نیز با پذیرش ریشه‌شناسی هزیود، به نفع دومی از این تفسیرها استدلال کرده و داستان «زایش از کف» را یک مضمون اسطوره نیاهندواروپایی می‌داند. به همین ترتیب، کریستوف توماس ویتزاک ترکیب هندواروپایی *abʰor- به‌معنای «بسیار» و *dʰei- به‌معنای «درخشان» را پیشنهاد می‌کند؛ همچنین با اشاره به الهه سپیده‌دم یونانی ائوس. با توجه به این ریشه‌شناسی، دانیل کولیگان نام آفرودیته را به عنوان «درخشش از مه یا کف» تعبیر کرده‌است. محققان دیگر استدلال کرده‌اند که این فرضیه‌ ریشه‌شناسی هندواروپایی بعید است، زیرا ویژگی‌های آفرودیته با ویژگی‌های ائوس و خدای ودایی اوشاس کاملا متفاوت است.
محققان مدرن که اعتقاد به منشا خاور نزدیک پرستش آفرودیته دارند، منشا سامی را برای این نام پیشنهاد کرده‌اند. برخی از محققان (مانند فریتز هومل) پیشنهاد کرده‌اند که نام آفرودیته تلفظی هلنی شده از نام عشتروت است. با این حال، سایر محققان این موضوع را رد می‌کنند و آن را از نظر زبانی غیرقابل دفاع می‌دانند. مارتین وست یک شکل کنعانی-قبرسی از نام را به‌عنوان *ʿAprodît یا *ʿAproḏît بازسازی می‌کند و با احتیاط نام دومی را به عنوان لقبی به معنای «او از دهکده‌ها» پیشنهاد می‌کند. آرن ویلسون رایت شکل فنیقی *ʾAprodīt را به عنوان لقبی برجسته به معنای «بی‌نظیر، عالی، بلندپایه» پیشنهاد می‌کند.