stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوان کیفری بین‌المللی
صلاحیت‌ها > صلاحیت تکمیلی

برخلاف دادگاه‌های ویژه رسیدگی به جنایات جنگ بوسنی شامل نسل‌کشی بوسنی و کشتار سربرنیتسا و نسل‌کشی رواندا که از صلاحیت هم‌زمان با دادگاه‌های ملی برخوردار بودند. در مورد دیوان بین‌المللی کیفری اصل صلاحیت تکمیلی مورد پذیرش قرار گرفته است. به این معنی که مسئولیت اصلی در تعقیب و رسیدگی به جنایات موضوع صلاحیت دیوان با دادگاه‌های ملی است و در صورت عدم تمایل یا توانایی دادگاه‌های ملی یا نبود دستگاه قضایی مستقل و کارآمد، دیوان بین‌المللی کیفری اعمال صلاحیت خواهد کرد. به این ترتیب این دیوان مکمل محاکم ملی است اما جایگزین یا جانشین آنان نیست.
صلاحیت‌ها > صلاحیت شخصی

دیوان تنها برای رسیدگی به جرایم اشخاص حقیقی بالای ۱۸ سال صلاحیت دارد و سمت رسمی افراد متهم تأثیری در صلاحیت آن ندارد. در واقع هیچ مصونیتی، چه در قوانین داخلی و چه در قوانین بین‌المللی به افراد داده شده باشد، مانع از رسیدگی دیوان نیست. دولت فرانسه هم به همین علت، پیش از پیوستن به دیوان مقررات قانون اساسی خود در مورد مصونیت رئیس‌جمهور فرانسه را اصلاح کرد.
صلاحیت‌ها > جرائم زیست‌محیطی

در سپتامبر ۲۰۱۶ در گزارش دادستان لاهه از اولویت‌ها و انتخاب پرونده‌ها برای رسیدگی به جرائم، رسماً اعلام شد که از این پس دادگاه لاهه به جرائم زیست‌محیطی تحت عنوان «جنایات علیه بشریت» رسیدگی خواهد کرد. این پرونده‌ها شامل تخریب محیط زیست، بهره‌کشی ناعادلانه از منابع طبیعی، و تصرف غیرقانونی زمین در کنار موارد دیگر هستند.
افغانستان

در نوامبر ۲۰۱۷ دادستان دیوان کیفری بین‌المللی از قاضیان این دیوان خواست تا مجوز لازم برای آغاز بررسی رسمی دربارهٔ ادعاهای مربوط به جنایاتی جنگی در افغانستان هم در مورد نظامیان آمریکایی، هم در مورد طالبان و حتی دولت افغانستان را صادر کنند؛ زیرا بر اساس گزارش سال ۲۰۱۶ این دادگاه، احتمال ارتکاب جرایم جنگی توسط ارتش و سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا (سیا) در افغانستان وجود دارد. بر‌اساس این گزارش، بین ۱ ماه مه سال ۲۰۰۳ و ۳۱ دسامبر سال ۲۰۱۴ نظامیان و مأموران اطلاعاتی آمریکا در جریان جنگ افغانستان اقدام به شکنجه دست کم در مورد ۶۱ تن از بازداشت شدگان در داخل خاک افغانستان کردند که مصداق ارتکاب جرایم جنگی است. همچنین ممکن است نیروهای طالبان و دولت افغانستان نیز در جریان جنگ داخلی مرتکب اقداماتی مانند شکنجه شده باشند.
دازل ویژن

گروهٔ موسیقی متال ژاپنی
| دازل ویژن | دازل ویژن |
| --- | --- |
خاستگاه: ژاپن
ژانر: آلترناتیو متال پست-هاردکور آلترناتیو راک
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳ (۲۰۰۳)–۲۰۱۵
ناشر(ان): هیومن نویز تاور
اعضا: مایکو (آواز) (۲۰۰۳-۲۰۱۵) تونی (گیتار) (۲۰۱۴-۲۰۱۵) تاکورو (بیس) (۲۰۰۳-۲۰۱۵) هارو (طبل) (۲۰۰۴-۲۰۱۵)
اعضای پیشین: ناتو (طبل) (۲۰۰۳–۲۰۰۴) تان (گیتار) (۲۰۰۳–۲۰۰۶) ریو (گیتار) (۲۰۰۶–۲۰۰۸) یو (گیتار) (۲۰۰۸–۲۰۱۰) جان (گیتار.) (۲۰۱۰–۲۰۱۳)
دازل ویژن (به انگلیسی: Dazzle Vision) گروهٔ موسیقی راک ژاپنی بود. آن‌ها در سال ۲۰۱۰ در ساکورا-کان حضور یافتند. آن‌ها به‌خاطر صدای هوی راک و صدای دوگانهٔ وکالیستشان مایکو که آواز ملودیک تا مرگ‌طور را دربرمی‌گرفت شناخته می‌شدند.
لالو گوری

| لالو گوری | لالو گوری |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کوریولانو گوری
زادهٔ: ۷ مارس ۱۹۲۷ چرویا، ایتالیا
درگذشت: ۱ دسامبر ۱۹۸۲ (۵۵ سال) تراچینا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
لالو گوری (ایتالیایی: Lallo Gori؛ ‏ ۷ مارس ۱۹۲۷ – ۱ دسامبر ۱۹۸۲) آهنگساز اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به برای تابوتی پر از دلار، سرتو بدزد… مرد، شب‌های گرم دکامرون، باکره کوچک، آ.آ.آ. ماساژدهنده حرفه‌ای، زیبا، آماده ارائه خدمات…، سربازان و سرجوخه‌ها، توطئه اورانیوم، عشق بدوی، چهار مرتبه آن شب، زورو، انتقام‌جو، خانم معلم زبان، طاووس سیاه، دکتر گلدفوت و دختران آتشپاره، مردان خشن و اعدام اشاره نمود.
تزکند، اسمائیلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| Təzəkənd | Təzəkənd |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
بخش: شهرستان اسماعیللی
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۱٬۵۲۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
تزکند، اسمائیلی (به لاتین: Təzəkənd, Ismailli) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اسماعیللی واقع شده‌است.
خصوصیات

تزکند ۱٬۵۲۰ نفر جمعیت دارد.
جان‌دار (فیلم)

| جان‌دار | جان‌دار |
| --- | --- |
کارگردان: حسین امیری دوماری پدرام پورامیری
تهیه‌کننده: کامران مجیدی
نویسنده: حسین امیری دوماری پدرام پورامیری محمد داوودی
بازیگران: فاطمه معتمدآریا حامد بهداد جواد عزتی باران کوثری مسعود کرامتی علی شادمان گیتی قاسمی
موسیقی: امیر توسلی
فیلم‌بردار: هومن بهمنش
تدوین‌گر: بهرام دهقانی
توزیع‌کننده: نیکان فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ آذر ۱۳۹۸
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۳٬۷۱۵٬۱۳۸٬۰۰۰ تومان
جان‌دار فیلمی به کارگردانی حسین امیری دوماری و پدرام پورامیری، تهیه‌کنندگی کامران مجیدی و  نویسندگی حسین امیری دوماری، پدرام پورامیری و محمد داوودی محصول سال ۱۳۹۷ است.
این فیلم که در سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر شرکت کرده و نامزد بهترین فیلم در بخش نگاه نو شده بود.
داستان

در شب عروسی اسما، مسعود برادر یاسر (خواستگار سابق اسما) به تحریک او به مراسم عروسی به قصد به هم ریختن آن می‌رود، اما مسعود در درگیری به دست جمال برادر ناتنی اسما کشته می‌شود.
بازیگران

| بازیگر | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| فاطمه معتمدآریا | ثریا | همسر رحمان، مادر نعیم و جمال، مادر ناتنی اسما و وحید |
| حامد بهداد | نعیم | پسر رحمان و ثریا، برادر جمال، برادر ناتنی اسما و وحید |
| جواد عزتی | یاسر | خواستگار و عاشق اسما، برادر مسعود |
| باران کوثری | اسما | دختر رحمان، همسر سعید، خواهر وحید، خواهر ناتنی نعیم و جمال |
| مسعود کرامتی | رحمان | همسر ثریا، پدر نعیم جمال اسما وحید |
| علی شادمان | وحید | پسر رحمان، برادر اسما، برادر ناتنی نعیم و جمال |
| گیتی قاسمی | سهیلا | همسر مسعود، زن داداش یاسر |
| محمد علی‌محمدی | جمال | پسر رحمان و ثریا، برادر نعیم، برادر ناتنی اسما و وحید |
| امیراحمد قزوینی | سعید | همسر اسما |
| علیرضا مهران | مسعود | برادر یاسر، همسر سهیلا |
| مجتبی فلاحی | - | قاضی |
| محمدصادق ملک | سلمان | دوست جمال |
:
جوایز

| بخش | نامزد | نتیجه | جایزه |
| --- | --- | --- | --- |
| بهترین فیلم (بخش نگاه نو) | حسین امیری دوماری وپدرام پورامیری | نامزدشده | سیمرغ بلورین |
کلیسای ناجی مقدس، ریگا

| کلیسای ناجی مقدس، ریگا | کلیسای ناجی مقدس، ریگا |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای انگلستان
بخش: اسقف‌نشین در اروپا
سال تقدیس: ۱۸۵۹
مکان: مکان
مکان: ریگا، لتونی
مختصات: ۵۶°۵۶′۵۹″شمالی ۲۴°۰۶′۰۷″شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۹۴۹۷۱۴°شمالی ۲۴٫۱۰۱۹۱۹°شرقی﻿ / 56.949714; 24.101919
معماری: معماری
معمار(ها): یوهان فلسکو
گونه: کلیسا
سبک: گوتیک ویکتوریایی
پایان ساخت: ۱۸۵۹
مصالح ساختمانی: آجر
وبگاه: وبگاه
کلیسای انگلیکن در ریگا: کلیسای انگلیکن در ریگا
کلیسای ناجی مقدس (لتونیایی: Anglikāņu Sv. Pestītāja baznīca) گروهی از کلیسای انگلستان در ریگا، لتونی است. این کلیسا در شمال مرکز تاریخی شهر (وتسریگا)، در نزدیک دژ ریگا و کرانهٔ رود دائوگاوا قرار دارد.
کلیسای نو گوتیک توسط یوهان فلسکو طراحی شد. سنگ بنای اولیه در سال ۱۸۵۷ بنا نهاده شد و در ۲۶ ژوئیه ۱۸۵۹، اسقف والتر تراور آن را تقدیس کرد. در طول اشغال شوروی، فعالیت کلیسا منحل شد و در سال ۱۹۷۳، بنای کلیسا به باشگاه دانشجویی دانشگاه فنی ریگا تبدیل شد.
در غربی
نمای شرق
فضای داخلی کلیسا
پنجره در ناجی مقدس
محفل روحانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 بهائیت  :  بهائیت  
شخصیت‌های اصلی: شخصیت‌های اصلی
 بهاءالله - عبدالبهاء - شوقی افندی  باب - طاهره قرةالعین:  بهاءالله - عبدالبهاء - شوقی افندی  باب - طاهره قرةالعین
نوشته‌ها: نوشته‌ها
 کتاب‌شناسی بهاءالله - آثار و گفتار عبدالبهاء  کتاب اقدس - کتاب ایقان  کلمات مبارکه مکنونه - کتاب عهدی  چهار وادی - هفت وادی   مفاوضات - الواح وصایا   رساله سؤال و جواب - متون بهائی:  کتاب‌شناسی بهاءالله - آثار و گفتار عبدالبهاء  کتاب اقدس - کتاب ایقان  کلمات مبارکه مکنونه - کتاب عهدی  چهار وادی - هفت وادی   مفاوضات - الواح وصایا   رساله سؤال و جواب - متون بهائی
آموزه‌ها: آموزه‌ها
 آموزه‌ها  احکام  عهد و میثاق  برابری زن و مرد  تطابق علم و دین  تعلیم و تربیت:  آموزه‌ها  احکام  عهد و میثاق  برابری زن و مرد  تطابق علم و دین  تعلیم و تربیت
مؤسسات: مؤسسات
 بیت‌العدل اعظم  محفل روحانی  محفل روحانی ملی بهائیان ایران  نظم اداری  مشرق‌الاذکار:  بیت‌العدل اعظم  محفل روحانی  محفل روحانی ملی بهائیان ایران  نظم اداری  مشرق‌الاذکار
تاریخچه: تاریخچه
 بهائیان ایرانی  سفرهای عبدالبهاء به غرب  بهائیت در ایران  بابیه - شیخیه:  بهائیان ایرانی  سفرهای عبدالبهاء به غرب  بهائیت در ایران  بابیه - شیخیه
شخصیت‌های برجسته: شخصیت‌های برجسته
 حواریون بهاءالله  ایادیان امرالله  مارثا روت - بدیع نیشابوری:  حواریون بهاءالله  ایادیان امرالله  مارثا روت - بدیع نیشابوری
بیشتر: بیشتر
 نشانه‌ها  ادبیات  گاه‌شماری بهائی - بهائی‌ستیزی  فهرست مقالات بهائی - نقد بهائیت  ن ب و:  نشانه‌ها  ادبیات  گاه‌شماری بهائی - بهائی‌ستیزی  فهرست مقالات بهائی - نقد بهائیت  ن ب و
محفل روحانی یک شورای ۹ نفره بهائی است که اعضای آن هر سال توسط انتخابات بهائی انتخاب می‌شود و وظیفه ادارهٔ امور جامعه بهائی را بر عهده دارد. در سطح محلی امور جامعهٔ بهائی توسط محفل روحانی محلی و در سطح ملی توسط محفل روحانی ملی اداره می‌شود.
ماهیت و کارکرد

دیانت بهائی فاقد طبقهٔ روحانی است. فردی تحت عنوان متخصص در امور دینی وجود ندارد که متن کتاب مقدس را برای دیگران تفسیر نماید یا وظیفهٔ هماهنگی و سازماندهی امور جمعی را بر عهده داشته باشد. وظایف اداری که در ادیان دیگر به‌طور سنّتی در حوزهٔ مسئولیت طبقهٔ روحانیت است در بین بهائیان از طریق یک ساختاری اداری صورت می‌گیرد که شامل شوراهای انتخابی است. محفل‌های روحانی ادارهٔ امور جامعهٔ بهائی در دو سطح محلی و ملی بر عهده دارند.[۳]
تاریخچه

دستور تشکیل محافل توسط بهاءالله در کتاب اقدس داده شده‌است و حداقل تعداد اعضای این جمع را ۹ نفر اعلام می‌کند. اولین محفل روحانی رسمی در طهران و در سال ۱۸۹۷ تحت نظر عبدالبهاء و توسط حاج میرزا علی اکبر شهمیرزادی ملقب به حاجی آخوند از ایادیان امرالله تشکیل شد. به خاطر آزار و اذیت بهائیان ایران این محفل وظیفه محفل محلی و ملی را بر عهده گرفت. محفل روحانی ایران در سال ۱۳۶۲ و پس از انقلاب، توسط نظام جمهوری اسلامی در ایران غیرقانونی اعلام شد و پس از آن گروهی موسوم به یاران ایران مسئولیت اداره امور جامعه بهائی را بر عهده گرفت.
محفل روحانی محلی

در سطح محلی امور جامعهٔ بهائی توسط محفل روحانی محلی اداره می‌شود. در هر شهر و روستایی که تعداد بهائیان ۲۱ سال به بالای آن حداقل ۹ نفر باشد هر سال انتخاباتی برگزار می‌گردد که در جریان آن مستقیماً ۹ فرد از جانب بهائیان آن محل به عضویت محفل محلی در می‌آیند. زنان نیز می‌توانند به عنوان اعضای محافل روحانی محلی انتخاب شوند.
محفل روحانی محلی > وظایف

محفل روحانی محلی، امور بهائیان در آن نقطه را هماهنگ می‌کند. در جامعهٔ بهائی، شورای محلی مسئول ادارهٔ امور جامعه است که شامل انتشار آئین بهائی، سامان‌دهی امور مربوط به تعلیم و تربیت کودکان و نوجوانان، انجام امور انتشارات و تألیفات، نظارت بر اجرای احکام ازدواج و طلاق، کمک به نیازمندان، رفع اختلافات احتمالی بین اعضای جامعه، برگزاری مراسم روزهای تعطیل و رسیدگی به امور مالی می‌باشد.محفل روحانی محلّی، همچنین اختیارات لازم را به افراد، کمیته‌ها و گروه‌ها برای انجام خدمات محلّی اعطا می‌کند.
محفل روحانی محلی > انتخابات

بهائیان هر سال در اول اردیبهشت ماه هم‌زمان با روز اول عید رضوان (یکی از تعطیلات رسمی بهائیان) انتخابات سالانهٔ محافل محلی را برگزار می‌نمایند. انتخابات با رای مخفی انجام می‌شود. بر اساس قوانین بهائی تعیین نامزدهای انتخاباتی، تشکیل احزاب، برگزاری هرگونه کارزار و کمپین، زمینه‌سازی و تبلیغات انتخاباتی ممنوع است. رای‌دهندگان اسم ۹ نفر را در برگه‌های رای خود می‌نویسند. بعد از شمارش آراء، ۹ فردی که بیشترین تعداد رای را به‌دست آورده‌اند برای یک سال به عضویت محفل در می‌آیند.
محفل روحانی ملی

هیئت دیگری که در سلسله مراتب نظم اداری بهائی در سطح بالاتری قرار دارد شورای ملی بهائی (محفل روحانی ملی) است. این شورا در هر کشوری که تعداد شوراهای محلی بهائی آن به میزان کافی باشد تشکیل می‌شود. زنان نیز می‌توانند به عنوان اعضای محفل‌های روحانی ملی انتخاب شوند.
محفل روحانی ملی > وظایف

هر محفل روحانی ملی در حوزهٔ تحت حاکمیت خود، مسئول ایجاد تحرّک برای فعالیت‌های محافل روحانی محلی و افراد بهائی و نیز هماهنگ‌کردن این فعالیت‌ها می‌باشد. محفل روحانی ملی واسطهٔ اصلی ارتباط و مکاتبه بین بهائیان حوزهٔ خود و مرکز جهانی بهائی است. اعضای محفل ملی، هر ۵ سال یک بار، از طریق رأی خود اعضای بیت العدل اعظم یعنی شورای عالی حاکمه آئین بهائی را تعیین می‌کنند.
محفل روحانی ملی > انتخابات

برای انتخابات محفل ملی، ابتدا نمایندگانی از مناطق مختلف یک کشور برای حضور در انجمن شور ملی (کانونشن ملی) انتخاب می‌شوند. نمایندگان حاضر در این انجمن نیز با رای مخفی و بدون تبلیغات و نامزد کردن افراد، اعضای محفل ملی را برای یک دورهٔ یک ساله انتخاب می‌کنند.
نحوه و شرایط انتخابات محفل‌های روحانی محلی و ملی

انتخابات برای تعیین اعضای این موسسات بهائی همراه با دعا و مناجات و در محیط آرامی که امکان تأمل و تفکر را فراهم کند صورت می‌گیرد. انتخابات این شوراها فاقد تعیین نامزدهای انتخاباتی، حزب بندی و هر گونه زمینه‌سازی و تبلیغات انتخاباتی است. رأی دهندگان رأی خود را فاش نمی‌کنند تا هر شخص بتوانند آزادانه و فارغ از فشارهای بیرونی رأی دهد. از آن جا که در انتخابات بهائی تعیین نامزد انتخاباتی وجود ندارد در عمل به تمامی بهائیان بالای ۲۱ سال در سطح محلی یا کشوری می‌تواند رأی داده شود. هر رأی دهنده نام ۹ نفر را در برگه رأی می‌نویسد ۹ نفری که بالاترین تعدادی رأی را به دست آورند انتخاب می‌شوند.
بهائیان عضویت در محفل روحانی را مقام و امتیاز نمی‌دانند بلکه وظیفه ای است که ممکن است به هر بهائی محول شود. در انتخابات بهائی هدف انتخاب افرادی است که توانایی‌های اخلاقی، روحانی و اداری لازم برای مشورت و همکاری جهت ارتقای خیر عموم را دارند. افرادی که به عضویت در این شوراها انتخاب می‌شوند خود را به عنوان نمایندهٔ هیچ گروه یا دسته خاصی نمی‌بینند یا همچون حامیان حزبی از طرف حوزه انتخابی یا بخشی از جامعه سخن نمی‌گویند. این شوراها هیئتی متحد هستند که هدف آن‌ها خدمت به کل جامعه است و از طرف کل جامعه سخن می‌گویند و عمل می‌کنند.
آمار

تا سال ۲۰۰۶ بیش از بیست هزار محفل محلی و بیش از ۱۸۰ محفل ملی در جهان تشکیل شد.
| سال | تعداد محافل روحانی ملی |
| --- | --- |
۱۹۲۳: ۳
۱۹۳۶: ۱۰
۱۹۵۳: ۱۲
۱۹۶۳: ۷۰
۱۹۷۳: ۱۱۳
۱۹۷۹: ۱۲۵
۱۹۸۸: ۱۴۸
۲۰۰۱: ۱۸۲
۲۰۰۸: ۱۸۴
طوطی سلیمی

| طوطی سلیمی | طوطی سلیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ آبان ۱۳۳۳ تهران، ایران
درگذشت: ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۱ (۵۷ سال) بیمارستان شهدای تجریش، تهران، ایران
علت مرگ: بیماری عمده قلبی و تنگی نفس
مدفن: قطعه ۳۱۷، ردیف ۷۴، شماره ۵۳ گورستان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۳–۱۳۵۷
آگهی روزنامه همشهری
طوطی سلیمی (۹ آبان ۱۳۳۳ در تهران – ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۱ در بیمارستان شهدای تجریش تهران) بازیگر سینمای قبل از انقلاب ایران بود. او فعالیت خود را با نام طوبی سلیمی آغاز کرد.
زندگی‌نامه > فعالیت‌های هنری

طوطی سلیمی توسط علی درویش رئیس سازمان سینمایی هلن به سینما معرفی شد. اولین فیلم اکران شده از او فیلم «صمد آرتیست میشود» بود ولی اولین حضورش در سینما در فیلم توقیف شده «سنجر» به کارگردانی سیروس الوند بود که هیچ‌وقت اکران نشد. او در فیلم سنجر با نام طوبی سلیمی در تبلیغات و پوستر فیلم معرفی شده بود.
او طی سالیان محدود فعالیت خود در سینما در فیلمهایی چون کینه، سنجر، صمد آرتیست می‌شود، صمد خوشبخت می‌شود، تکیه بر باد، ولینعمت، رابطه جوانی، مرد نا آرام، مرد شرقی زن فرنگی شرکت نمود. او پس از انقلاب به دادگاه‌های انقلاب اسلامی احضار شد.
پس از انقلاب نیز سلیمی به فعالیت خود در قالب سریال تلویزیونی "روزی عقابی" نقش آفرینی نمود.
زندگی‌نامه > سال آخر زندگی

در تارخ ۳۰ آذر ۱۳۹۰ بود که روزنامه همشهری عکس طوطی سلیمی را در زمره افراد مجهول الهویت چاپ نموده بود تا خانواده‌های آن‌ها جهت شناسایی مراجعه فرمایند.
به‌دنبال تحقیقات توسط مطبوعات طوطی سلیمی در محلی بنام سامان سرای لویزان که تحت نظر شهرداری تهران اداره می‌شود یافت شد. و پس از پی‌گیری‌های لازم و مراجعه حضوری به آنجا موفق به دیدار با او شدند اما چون معلوم شد که وی حال مناسبی نداشته و دچار اختلال حواس است با توجه به حفظ شئونات اجتماعی و آبروی او از درج موضوع در رسانه‌ها خودداری شد. بعد از مدتی طوطی سلیمی به یک مرکز بهزیستی در تهران منتقل شد و با توجه به عدم وجود افرادی از خانواده وی اطلاع‌رسانی جهت انتقال وی انجام نشد که این به دلیل قانون انتقال افراد بی سرپرست بوده‌است. مدتی در حدود دو ماه در آنجا نگهداری می‌شد. لازم است ذکر شود که وی مبتلا به دو بیماری عمده قلبی و تنگی نفس بود، به همین دلیل به بیمارستان شهدای تجریش منتقل و از آنجایی که معالجات انجام شده مفید واقع نشد در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ در سن ۵۷ سالگی درگذشت.
به دلیل عدم مراجعه هیچ فردی جنازه وی دو روز در سردخانه بیمارستان نگهداری شد و بعد مسئولان بیمارستان از طریق کلانتری اقدام به انتقال جسد وی به پزشکی قانونی کهریزک نمودند. مراحل قانونی و تشریفات دریافت مجوز دفن توسط  فرامرز امینی صورت پذیرفت. بعد از ۱۵ روز که جنازه وی در بیمارستان و پزشک قانونی بود روز چهارم خردادماه در قطعه ۳۱۷ ردیف ۷۴ شماره ۵۳ گورستان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
دختر طوطی سلیمی که در کشور عراق زندگی می‌کند به صورت اتفاقی به ایران سفر کرده و از طریق دوستان از خبر فوت مادرش مطلع گردیده‌است.
فیلم شناسی

۱ - تکیه بر باد (۱۳۵۷)
۲ - رابطه جوانی (۱۳۵۵)
۳ - ولی نعمت (۱۳۵۵)
۴ - صمد خوشبخت می‌شود (۱۳۵۴)
۵ - کینه (۱۳۵۴)
۶ - مرد شرقی و زن فرنگی (۱۳۵۴)
۷ - مرد ناآرام (۱۳۵۴)
۸ - صمد آرتیست می‌شود (۱۳۵۳)
۹ - سنجر (۱۳۵۳) اکران نشد
اسمالینینکای

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لیتوانی
| Smalininkai | Smalininkai |
| --- | --- |
شهر: شهر
Piers on the neman River in Smalininkai: Piers on the neman River in Smalininkai
نام مستعار: Smolnis: نام مستعار: Smolnis
منطقه قوم‌نگاری: ژمایتیا
شهرستان: تاوراگه
شهرداری: Jurbarkas district municipality
Eldership: Smalininkai eldership
پایتخت: Smalininkai eldership
اولین معرفی: 15th century
معرفی به عنوان شهر: ۱۹۴۵
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۶۲۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اسمالینینکای (به لاتین: Smalininkai) در لیتوانی با جمعیت ۶۲۱ نفر است که در samogitia واقع شده‌است.
دوربین تک‌لنزی غیربازتابی

یک دوربین تک لنزی غیر بازتابی لایکا M7
یک دوربین تک لنزی غیر بازتابی کانتاکس II
دوربین تک لنزی غیر بازتابی (به انگلیسی:Rangefinder)، دوربینی است که کادر تصویری از مسیری مستقیم و بدون ارتباط با لنز توسط عکاس دیده می‌شود. در انواع ساده‌تر و قدیمی‌تر این دوربین‌ها سیستم میزان‌سازی تصویر فقط با درجه‌هایی که روی لنز ایجاد شده، انجام می‌گیرد و ربطی به لنز ندارد.
سیستم فوکوس

در مدل‌های پیشرفته و جدیدتر این دروبین سیستمی برای فوکوس دقیق تعبیه شده‌است. این سیستم با استفاده از یک آیینه و یک منشور که باعث تشکیل دو تصویر در منظره‌یاب می‌شود که انطباق این دو تصویر بر روی هم، نشان فوکوس دقیق تصویر بر روی صفحه حساس است.
نگارخانه

سیستم فوکوس با استفاده از تصویر دوگانه در دوربین‌های تک لنزی غیر بازتابی.
جف کامرون (هنرپیشه)

| جف کامرون | جف کامرون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۳۲
درگذشت: ۱۹۸۵ (۵۲−۵۳ سال)
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۳
جف کامرون (ایتالیایی: Jeff Cameron؛ ‏ ۱۹۳۲ – ۱۹۸۵) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به برای تابوتی پر از دلار، سرتو بدزد… مرد، مردانه بکش، امروز می‌کشیم، فردا می‌میریم! اشاره کرد.
چیستا (نشریه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سردبیر: پرویز شهریاری
دسته‌بندی: سیاسی، اجتماعی، هنری، علمی، ادبی و هنری
بسامد: ماهیانه
نخستین شماره: شهریور ۱۳۶۰
کشور:  ایران
زبان: فارسی
چیستا ماهنامه‌ای سیاسی، اجتماعی، هنری، علمی و ادبی بود به سردبیری و بنیان‌گذاری پرویز شهریاری (ریاضی‌دان عدالت‌خواه، مترجم و روزنامه‌نگار) و صاحب امتیازی و مدیر مسئولیِ پرویز ملکپور (نمایندهٔ وقت ایرانیان زرتشتی در مجلس شورای اسلامی ایران) که از سال ۱۳۶۰ خورشیدی شروع به انتشار کرد و نشر آن تا هنگام مرگ پرویز شهریاری در سال ۱۳۹۱ ادامه یافت.
چیستا به معنای فرشتهٔ آگاهی و دانایی در مزدیسنا است.
ماهنامهٔ چیستا نشریه‌ای تأثیرگذار بود و چهره‌های شاخصی در زمینه‌های گوناگون در آن نوشتند.
شهریاری در مجموعه خاطرات خود در مجلهٔ چیستا دربارهٔ انتشار آن می‌نویسد: «در سال ۱۳۶۰ از آقای مهندس ملکپور (نماینده وقت زرتشتیان در مجلس) خواستم مجوز نشریه‌ای بگیرد که ایشان امتیاز چیستا را گرفتند و چیستا از شهریور همان سال شروع به انتشار کرد.» شهریاری پیش از انتشار چیستا سردبیری نشریات دیگری همچون «وهومن»، «قیام ایران»، «سخن علمی و فنی» (به مدیریت دکتر پرویز ناتل خانلری)، «مسائل دانشگاهی»، «آشنایی با دانش»، «آشتی با ریاضیات»، «آشنایی با ریاضیات»، «نشریه مدرسه عالی علوم اراک» را بر عهده داشت،
پرویز شهریاری در فیلم مستند فانوس گلستان که میلاد روبرت درویش (فعال مدنی و سندیکالیست) در سال ۱۳۸۴ دربارهٔ وی ساخته بود، گفت: «همیشه کوششم این بود که بتوانم امتیاز نشریه‌ای بگیرم اما به من مجوز نمی‌دادند و نمی‌دانم چرا! نه قبل از انقلاب و نه بعد از انقلاب و در نتیجه همواره مجبور بودم با امتیاز دیگران که اشخاص با حسن نیتی بودند به چاپ نشریاتم بپردازم…» روبرت درویش بعدا بابت تولیدِ این فیلم مستند زندانی شد.
توقف انتشار

انتشار مجله چیستا در سال ۱۳۶۲ با دستگیری سردبیرش (پرویز شهریاری) که همزمان با دستگیری گستردهٔ اعضای حزب توده و شورای نویسندگان و هنرمندان بود، متوقف شد ولی در سال ۱۳۶۳ با آزادی شهریاری مجدداً به نشر خود ادامه داد تا سال ۱۳۹۱ که با مرگ شهریاری، پرویز ملکپور (صاحب امتیاز و مدیرمسئول مجلهٔ چیستا) تصمیم به تعطیلی این نشریه گرفت. چیستا پس از درگذشت شهریاری، هرگز چاپ نشد. این در حالی است که شهریاری در آخرین سرمقاله‌اش در چیستا ضمن تبریک ۳۰ سالگی این نشریه، نوشت: «امیدوارم عمر چیستا طولانی‌تر از عمر ما باشد…»
روزنامهٔ شرق دربارهٔ تعطیلی این ماهنامه نوشت تصمیم ملکپور از روی «تعهد و احترام» بود و چه بسا چیستا پس از شهریاری نمی‌توانست در مسیر مورد نظر بنیان‌گذار خود حرکت کند.
شخصیت‌های علمی و فرهنگی

از میان شخصیت‌های علمی و فرهنگی که با مجله چیستا همکاری کردند می‌توان به افرادی چون محمود اعتمادزاده (به‌آذین)، امیرحسین آریانپور، جهانگیر اوشیدری، پرویز رجبی، حسن عشایری، هوشنگ ابتهاج، رحیم رئیس‌نیا، خسرو پارسا و… اشاره کرد. چیستا مطالب مختلف علمی و فرهنگی منتشر می‌کرد و ویژه‌نامه‌هایی را نیز در مورد موضوعات مختلف و چهره‌های گوناگون علمی و ادبی و فرهنگی کار می‌کرد. شماره‌های تیرماه هر سال از این مجله، به جوانان اختصاص داشت.
گاه با توجه به شخصیت گردانندگان‌اش این نشریه را دارای نگاه‌های زرتشتی یا چپ دانسته‌اند. (پرویز شهریاری مؤلف و مترجم، فعّالِ سیاسی چپ‌گرا و برندهٔ جایزهٔ چهره‌های ماندگار آموزش ریاضیات بود و پرویز ملکپور نمایندهٔ وقت ایرانیان زرتشتی در مجلس شورای اسلامی بود) فرج سرکوهی (روزنامه‌نگار) پس از درگذشت شهریاری، در مقاله‌ای با عنوان «پرویز شهریاری: پیروزی علمی و شکست فرهنگی» در وب‌گاه بی‌بی‌سی فارسی نوشته و نشریهٔ چیستا را به دلیل داشتن گرایش چپ سنتی، در عرصهٔ مطبوعات ایران ناکارآمد دانست. اما در دفاع از چیستای شهریاری، نویسندگانی چون بابک پاکزاد و سروش سهرابی چیستا را انتقال میراث عدالت‌خواهی به نسل بعد دانستند، همچنین نوشتند سرکوهی همیشه به تخطئهٔ شخصیت‌های چپ می‌پردازد. سروش سهرابی در وبگاه راه توده نیز گرایش ماهنامهٔ چیستا را بیشتر خنثی یا زرتشتی دانست تا چپ.
پرویز شهریاری سرمقاله‌های خود را با عنوان اشاره و خاطراتش را با عنوان پرستو در مجلهٔ چیستا به چاپ می‌رساند. وی در خاطرات‌اش در مجلهٔ چیستا می‌نویسد: «در سال ۱۳۷۹ خورشیدی، دکتر محمدرضا طاهریان، امتیاز مجلهٔ دیگری را با عنوان «دانش و مردم» در اختیارم می‌گذارد که از مهر همان سال این نشریه را هم به همراه چیستا هر ماه در تهران به چاپ می‌رساندم.»
مجلهٔ دانش و مردم به سردبیری پرویز شهریاری در سال ۱۳۸۸ به علت مشکلات مالی موقتاً متوقف شد تا درگذشت شهریاری در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱ که با تعطیلی مجلهٔ چیستا، طاهریان (صاحب امتیاز و مدیر مسئول مجلهٔ دانش و مردم) تصمیم به انتشار دورهٔ جدید این ماهنامه با شورای سردبیری جدید گرفت. طاهریان در سرمقالهٔ اولین شمارهٔ دورهٔ جدید مجلهٔ دانش و مردم (آبان و آذر ۱۳۹۱) که یادنامه‌ای برای سردبیر فقیدش بود، نوشت: «تمام تلاش ما در دورهٔ جدید دانش و مردم، حفظ همان رویهٔ عدالت‌خواهانه شهریاری در چیستا و دانش و مردم خواهد بود.» مجلهٔ دانش و مردم هنوز به نشر خود ادامه می‌دهد.
پرویز شهریاری در دههٔ شصت خورشیدی، مجلهٔ دیگری هم با عنوان آشتی با ریاضیات (که بعداً به آشنایی با ریاضیات تغییر نام داد) را در کنار چیستا منتشر می‌کرد.
بهراد خرازی

| بهراد خرازی | بهراد خرازی |
| --- | --- |
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۶ اسفند ۱۳۵۲ ‏(۵۰ سال)  بروجرد، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۲–اکنون
بهراد خرازی (زادهٔ ۶ اسفند ۱۳۵۲) بازیگر تلویزیون و تئاتر اهل ایران است.
فیلم‌شناسی > مجموعه‌ تلویزیونی

| سال | عنوان | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۶ | جمعه بازار | رامبد جوان | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۶ | سیب خنده | رضا عطاران | شبکه‌ ۱ |
| ۱۳۷۷ | مجید دلبندم | رضا عطاران | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۷ | باغ ستاره | شیرین جاهد | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۷ | عید اومد، بهار اومد | فرشته صدر عرفایی | شبکه ۲ نوروز ۷۸ |
| ۱۳۷۸ | پرواز سپید | مهران غفوریان | شبکه ۵ |
| ۱۳۷۸ | کاشانه | قاسم جعفری | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸ | نیلوفرانه | هوشنگ هدایتی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸ | امشب چی | بهراد خرازی | کارگردان |
| ۱۳۷۹ | به همین سادگی | حامد عنقا | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۱ | هیچ‌کس | حمیدرضا حافظی |  |
| ۱۳۸۴ | قشقرق | ارژنگ امیرفضلی | شبکه ۵ |
| ۱۳۹۳ | دست نزن جیزه | امیر غفارمنش |  |
| ۱۳۹۴ | بیمار استاندارد | سعید آقاخانی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۴ | معمای شاه | محمدرضا ورزی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۵ | پنج دری | امین امانی | شبکه ۵ |
| ۱۳۹۷ | دنیای گمشده | امین امانی | شبکه ۵ |
| ۱۳۹۷ | ایراندخت | محمدرضا ورزی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۷ | محله گل و بلبل | احمد درویشعلی پور | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۸ | وارش | احمد کاوری | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۸ | سرگذشت | سید جمال سید حاتمی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۹ | دست انداز | شهاب عباسی |  |
| ۱۳۹۹ | بوم و بانو | سعید سلطانی | شبکه ۲ |
| ۱۴۰۰ | یاور | سعید سلطانی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۰ | وجدان درد | مجید پرکار |  |
| ۱۴۰۰ | نارگیل | سید ابراهیم عامریان |  |
| ۱۴۰۱ | دیو و ماه‌پیشونی | حسین قناعت |  |
| ۱۴۰۱ | فوفو مسافری از کامادو | میثم معراجی |  |
| ۱۴۰۱ | خانه پرتغالی‌ها | مجید شاه رستم |  |
| ۱۴۰۱ | وضعیت زرد ۲ | مجید رستگار | شبکه ۲ |
| ۱۴۰۱ | عملیات رعد | اصغر نعیمی | شبکه ۱ |
| ۱۴۰۱ | منم دوست دارم ۲ | مجید پرکار |  |
| ۱۴۰۲ | زیرخاکی ۴ | جلیل سامان | شبکه ۱ |
| ۱۴۰۳ | طوبی | سعید سلطانی | شبکه ۱ |
| ۱۴۰۳ | تانک خورها | پرویز شیخ طادی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۳ | مهیار عیار | سید جمال سیدحاتمی | شبکه ۳ |