stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ستون پارسی

نمونه سرستون پارسی از تخت جمشید.
ستون پارسی یا ستون تخت جمشیدی شکل متمایزی از ستون است که در دوره معماری هخامنشیان در ایران باستان توسعه یافت و احتمالاً شروع آن اندکی پیش از ۵۰۰ سال قبل از میلاد بوده است. این گونه ستون‌ها عمدتاً از بازمانده‌های تخت جمشید شناخته می‌شوند، جایی که ستون‌های اصلی عظیم دارای یک پایه، بدنه شیاردار و یک سرستون با دو جانورِ پشت به پشت هستند که اکثراً نماد گاو دارند. کاخ‌های هخامنشی دارای تالار ستون‌دار عظیمی به نام آپادانا بودند که توسط چندین ردیف ستون در داخل نگهداری می‌شدند. تالار تخت یا «تالار صدستون» در تخت جمشید با ابعاد ۷۰ × ۷۰ متر توسط شاهنشاه هخامنشی، اردشیر یکم ساخته شد. تالار ستون‌دار حتی بزرگتر است. اینها اغلب شامل یک تخت سلطنتی برای پادشاه بودند و برای مجالس بزرگ تشریفاتی استفاده می‌شدند. تالارهای ستون‌دار بزرگ مانند تالارهای تخت جمشید و شوش می‌توانستند همزمان ده هزار نفر را در خود جای دهند.
هخامنشیان تجربه کمی در معماری سنگی داشتند، اما توانستند هنرمندان و صنعتگرانی را از سراسر امپراتوری گستردهٔ خود گرد هم آورند تا یک سبک ترکیبی-امپراتوری ایجاد کنند که از تأثیرات میان‌رودان، مصر و لیدیه در آناتولی، و همچنین تمدن ایلام در خود ایران برخوردار بود. این سبک احتمالاً در کاخ آپادانای شوش توسعه یافته اما بیشترین و کامل‌ترین آثار به جا مانده از آن را در تخت جمشید می‌یابیم، جایی که چندین ستون هنوز پابرجا هستند. ساخت‌وساز بناهای شاهنشاهی به این سبک با حمله اسکندر مقدونی در سال ۳۳۰ قبل از میلاد و آتش زدن تخت جمشید به طرز ناگهانی متوقف شد.
شرح و توصیف

اشکال ستون‌ها و سرستون‌ها در بین ساختمان‌های مختلف تا حدودی متفاوت است. به‌طور کلی سرستون‌ها با دو حیوان به شدت تزئین شده و پشت به پشت تراشیده می‌شوند که از ستون بیرون زده‌اند. اینها به عنوان براکت (در معماری) برای حمایت از فرسب یا تیرهای سقف عمل می‌کنند، در حالی که پشت صاف حیوانات نیز تیرهایی که در زوایای قائم قرار می‌گیرند را نگه می‌دارند (بازسازی ستون در موزه لوور در تصویر زیر را ببینید). از آنجایی که حیوانات بیرون زده هستند، می‌توان آنها را نوعی پیش‌قراولی به حساب آورد. گاو نر رایج‌ترین حیوان در این ستون‌هاست، اما شیر، گاو نر با سر انسان به سبک گاو بال‌دار آشوری، و شیردال با سر عقاب و بدن شیر نیز در این سبک معماری دیده شده‌اند.
گاو و شیر ممکن است منعکس‌کنندهٔ نمادپردازی‌های نوروز، سال نوی ایرانی در اعتدال بهاری، از نبردی ابدی بین گاو نر به‌عنوان تجسم ماه، و یک شیر به‌عنوان تجسم خورشید باشند. نوروز روزی بود که ملل خراجگزار، هدایای سالانه خود را به پادشاه تقدیم می‌کردند، همان‌طور که در نقش برجسته‌های پلکان‌های تخت جمشید به تصویر کشیده شده است. برخی بر این باورند که ساخت تخت جمشید به‌طور خاص برای بزرگداشت نوروز بوده است.
سرستون بسیار بلندتر از اکثر سبک‌های ستونی دیگر است. در حالی که برخی از ستون‌های کوچکتر به سرعت از مجسمه حیوانات به بدنه ساده و بدون نقش و نگار در پایین منتقل می‌شوند، نمونه‌های بزرگتر و باشکوه‌تر دارای یک بخش میانی بلند با پیچکهای دوگانه در بالا و به‌طور معکوس در پایین با ناحیهٔ مربع‌شکلی با شیارهای طولی هستند. البته بدنهٔ اصلی ستون گرد است. در بالای بدنهٔ اصلی و گرد، دو بخش با طرح‌هایی شُل و آزاد با الهام از گیاهان وجود دارد. بخش بالایی شکلی شبیه به «سرستون نخل» دارد که با بالا رفتن پهن می‌شود و بخش پایینی یادآور برگ‌هایی است که به سمت پایین خم شده‌اند. سرستونهای دیگر حیوانات و دو عنصر پایینی مبتنی بر گیاه را دارند، اما فاقد بخش میانی با پیچک‌ها هستند. سرستون موجود از این سبک در شیکاگو از این نوع است. قالب‌بندی‌های کوچک متنوعی بین عناصر مختلف به چشم می‌خورد که بازتاب‌دهندهٔ سبک یونانی است. شاخ‌ها و گوش‌های حیوانات اغلب قطعات جداگانه‌ای هستند که با گیره‌های مربع‌شکل به سر متصل می‌شوند. ستون‌ها صیقلی بودند و حداقل سرستون‌ها رنگ‌آمیزی شده بودند. در مورد ستون‌های چوبی هم بر روی یک پوشش گچی رنگ‌آمیزی اعمال شده بود. این سبک بازتاب‌دهنده تأثیرات فرهنگی گوناگونی است که امپراتوری پارس آنها را فتح کرده بود، از جمله مصر، بابل، و لیدیه، و همچنین یونان که پارس‌ها در آنجا موفقیت موقت و کوتاه‌مدتی داشتند. نتیجه نهایی به شکلی واضح و متمایز، سبکی پارسی است.
تصور می‌شود ستون‌های سنگیِ به‌جامانده، پیش‌درآمدی از نسخه‌های چوبی بوده‌اند که همچنان مورد استفاده داشته‌اند. شاید زمانی که تهیه درختان به اندازه کافی بزرگ برای بزرگ‌ترین ساختمان‌ها دشوار یا غیرممکن شد، حرکت به سمت ساخت ستون سنگی روی داد. بدنه‌ها می‌توانند تا ۲۰ متر ارتفاع داشته باشند. حتی در ستون‌های چوبی هم پایه از سنگ ساخته می‌شد و گاهی کتیبه‌ای حک شده بود که نام پادشاه سازنده آن ساختمان بر روی آن قرار داشت. اکثر پایه‌ها گرد هستند، اما یک نوع مربع اولیه دارای دو پله است.
کاربرد و نفوذ

به نظر می‌رسد شکل کامل ستون پارسی فقط در چند مکان خارج از ایران، در سراسر امپراتوری و در دوران هخامنشیان استفاده شده است. ارمنستان و حتی مستعمرات شام در شبه‌جزیره ایبریا. این ستون‌ها بر ستون‌های آشوکا که حدود ۸۰ سال پس از نابودی شاهنشاهی هخامنشی توسط اسکندر مقدونی در هند ساخته شدند، و دیگر ساختمان‌های امپراتوری در معماری امپراتوری مائوریا تأثیر گذاشتند. از نظر تزئینات، آنها بر روی بناهای بودایی باستانی در منطقه گنداره در قرن دوم یا سوم میلادی قابل مشاهده هستند. همچنین ستون‌های پارسی غارهای کارلا و غارهای ناسیک را تزئین می‌کنند. این سبک در خود ایران توسعه نیافت، اما عناصر آن همچنان پیش از ظهور اسلام، تحت سلسله‌های بعدی ظاهر می‌شد.
احیای ستون‌های پارسی

از قرن نوزدهم میلادی، شکل کامل ستون‌های تخت جمشید توسط پارسیان هند و معماران التقاطی در اروپا احیا شد. استفاده از این ستون‌ها در بناهای عمومی ایران فقط در دوره پهلوی (از ۱۹۲۵) رواج پیدا کرد، اگرچه کاخ سلطنتی سابق در باغ عفیف‌آباد (۱۸۶۳) به‌طور آزمایشی از برخی عناصر سرستون‌ها استفاده می‌کند.
رضاشاه، اولین پادشاه پهلوی، به روش‌های مختلف علاقه به هخامنشیان را برای ترویج ملی‌گرایی ایرانی و حمایت از مشروعیت رژیم خود ترویج می‌کرد. بناهای مهمی در تهران تحت نظارت باستان‌شناسان اروپایی، به‌ویژه آندره گدار، ماکسیم سیرو و ارنست هرتسفلد، از نظر اصالت سبکشان مورد بررسی قرار گرفتند. این بناها شامل شهربانی و بانک ملی ایران می‌شود.
اگرچه ایران در جمهوری اسلامی بناهایی را ترجیح می‌دهد که به معماری اسلامی مربوط باشند، اما ستون‌های کوچک پارسی همچنانچهارطاقی موسوم به «دانشمند ایرانی» اهدایی به دفتر سازمان ملل متحد در وین در سال ۲۰۰۹ را پشتیبانی می‌کنند.
نگارخانه

سرستون شیردال در تخت جمشید. الوارهای سقف احتمالاً سطح کناری صاف را پر کرده بودند.
ویرانه‌های تخت جمشید
ویرانه‌های تخت جمشید
سرستون هخامنشی در تخت جمشید
سرستون گاو نر از آپادانای کاخ آپادانای شوش، موزه لوور
سرستون شیر در تخت جمشید
قطعه شیر و پایه ستون در تخت جمشید
پایه ستون از شوش، با سنگ‌نوشته
سرستون شکسته گاو نر از تخت جمشید
بازسازی تصویری قرن نوزدهم تخت جمشید توسط فلاندین و کوست
میدان مجسمه مشهد
آتش بهرام اودوادا، آتشگاه پارسیان هند در شهر اودوادا، هند.۱۸۹۴
ساختمان بانک ملی ایران، خیابان فردوسی، تهران
وزارت امور خارجه ایران. ۱۹۳۹
هتل بزرگ داریوش، جزیره کیش
چهارطاقی دانشمند ایرانی در وین
برج هما، مشهد
نمای روبه‌رو و نمای جانبی یک ستون معمولی در تخت جمشید
زوران وولیچ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Zoran Vulić
زادروز:  ۴ اکتبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال)
قد:  ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۸ |  هایدوک اسپلیت |  ۱۶۷ |  (۲۵) |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۱ |  رئال مایورکا |  ۹۵ |  (۱۱) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  نانت |  ۶۵ |  (۱۰) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  هایدوک اسپلیت |  ۲۱ |  (۴) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۶–۱۹۹۱ |  یوگسلاوی |  ۲۵ |  (۱) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۳ |  کرواسی |  ۳ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۸:  هایدوک اسپلیت
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  هایدوک اسپلیت
۲۰۰۲–۲۰۰۴:  هایدوک اسپلیت
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  هایدوک اسپلیت
۲۰۰۸:  Luch-Energiya
۲۰۰۹:  رییکا
۲۰۱۰:  Istra 1961
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  Istra 1961
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  RNK Split
۲۰۱۴:  Croatia U19
۲۰۱۴–:  RNK Split
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
زوران وولیچ (کرواتی: Zoran Vulić; زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۶۱) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به هایدوک اسپلیت، نانت و رئال مایورکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
چاه شرف

| چاه شرف چه‌شرف | چاه شرف چه‌شرف |
| --- | --- |
روستا: روستا
چاه شرفموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانچاه شرفچاه شرف (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: چاه شرفموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانچاه شرفچاه شرف (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۷°۲۶′ شمالی ۵۳°۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۴۳۳°شمالی ۵۳٫۱۵۰°شرقی﻿ / 27.433; 53.150: مختصات: ۲۷°۲۶′ شمالی ۵۳°۹′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۴۳۳°شمالی ۵۳٫۱۵۰°شرقی﻿ / 27.433; 53.150
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: مهر
بخش: وراوی
دهستان: چاه شرف
بنیان‌گذاری: ۷۵۰سال پیش
جمعیت: ۸۹۹ نفر (سرشماری ۹۵)
چاه شرف روستایی از توابع بخش وراوی در شهرستان مهر در جنوب استان فارس در جنوب ایران واقع شده‌است.
روستای چاه شرف در ۶ کیلومتری بخش وراوی و در ۱۶ کیلومتری مرکز شهرستان لامرد و 33 کیلومتری مرکز شهرستان مهر واقع شده‌است...
جمعیت

روستای چاه شرف دارای جمعیتی بالغ بر ۱۲۰۰ نفر و قدمتی ۷۵۰ ساله میباشد که منابع درآمدی آن بیشتر مربوط به صنایع فرآیندی منطقه از قبیل صنعت گاز و آلومنیوم میباشد و به شکل محدودتری کشاورزی و دامداری در آن جریان دارد.
پیشینه

آثار به جا مانده از زمان قدیم در روستای چاه شرف شامل آسیاب سنگی که چاه حفر شده در سنگ به ارتفاع ۱۰متر و دارای آثار گورنشین می‌باشد. قدمت این روستا باستانی بیش از ۷۵۰سال می‌باشد ویکی از کهن‌ترین روستاهای جنوب فارس به شمار میرود. امابه دلیل بی‌مهری مسئولان میراث فرهنگی اقدام‌های لازم جهت شناختن این روستای باستانی به مردم صورت نگرفته‌است.
یونی مورا

یونی مورا (فنلاندی: Jonni Myyrä؛ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۸۹۲ – ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۵۵) پرتاب‌گر نیزه اهل فنلاند بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا پرتاب نیزه در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ اشاره کرد.
چاه شفیع محمد

| چاه شفیع محمد | چاه شفیع محمد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوه سفید
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
چاه شفیع محمد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوه سفید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
یواس‌اس ریزال (دی‌دی-۱۷۴)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸
آغاز کار::  ۲۱ سپتامبر ۱۹۱۸
اعزام::  ۲۸ مه ۱۹۱۹
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,060 tons
درازا::  ۹۵٫۸۳ متر (۳۱۴٫۴ فوت)
پهنا::  ۹٫۶۵ متر (۳۱٫۷ فوت)
آبخور::  9 ft 10 in (3 m)
سرعت::  35 knots (65 km/h)
یواس‌اس ریزال (دی‌دی-۱۷۴) (به انگلیسی: USS Rizal (DD-174)) یک کشتی بود که طول آن ۹۵٫۸۳ متر (۳۱۴٫۴ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۱۸ ساخته شد.
دن راچونیتسا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Dean Računica
زادروز:  ۵ دسامبر ۱۹۶۹ ‏(۵۴ سال)
زادگاه:  شیبنیک
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۸–۱۹۸۶:  Šibenik
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۲ |  Šibenik |  ۸۳ |  (۱۴) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت |  ۶۷ |  (۱۳) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ |  ۱۵ |  (۰) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت |  ۵۹ |  (۱۳) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال هاپوئل تل آویو |  ۳۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  Ironi Rishon LeZion |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال چونگ‌کینگ دنگ‌دای لیفان |  ۱۷ |  (۵) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت |  ۴۱ |  (۸) |
| مجموع |   |  ۳۲۹ |  (۵۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۲–۱۹۹۴ |  تیم ملی فوتبال کرواسی |  ۲ |  (۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۴–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت (دستیار)
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  Uskok
۲۰۱۲–۲۰۱۴:  Junak Sinj
۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال داک ۱۹۰۴ دونایسکا استردا (دستیار)
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  Melbourne Knights (دستیار)
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال الاتحاد (scout)
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون (دستیار)
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  باشگاه فوتبال بیجینگ گوان (دستیار)
۲۰۲۲:  Šibenik
۲۰۲۲–:  باشگاه فوتبال واتفورد (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دن راچونیتسا (کرواتی: Dean Računica؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۶۹) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کرواسی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هاپوئل تل آویو، باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت، باشگاه فوتبال چونگ‌کینگ دنگ‌دای لیفان، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
باشگاه فوتبال ساوتند

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتبال ساوتند
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۵۵
نام ورزشگاه: ورزشگاه ساوت‌چورچ پارک
گنجایش: ۲٬۰۰۰
باشگاه فوتبال ساوتند (به انگلیسی: Southend Manor Football Club) یک باشگاه فوتبال در شهر ساوتند-آن-سی، کشور انگلستان است که در سال ۱۹۵۵ میلادی تأسیس شده‌است.
چارلوود

منطقه مسکونی در England
| چارلوود | چارلوود |
| --- | --- |
چارلوودچارلوود نمایش داده شده در  ساری (انگلستان): چارلوودچارلوود نمایش داده شده در  ساری (انگلستان)
مساحت: ۱۴٫۵۶ کیلومتر مربع (۵٫۶۲ مایل مربع)
جمعیت: ۲٬۳۳۷ (Civil Parish)
• تراکم جمعیت: ۱۶۱ بر کیلومتر مربع (۴۲۰ بر مایل مربع)
مرجع شبکه OS: TQ2441 
• لندن: ۲۸ مایل (۴۵ کیلومتر) نامگذاری به ترتیب نقاط قطب‌نما
محله مدنی: Charlwood
منطقه: Mole Valley
Shire county: ساری (انگلستان)
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: هورلی
کدپستی منطقه: RH6
کد تلفن: ۰۱۲۹۳
پلیس: Surrey
آتشنشانی: Surrey
آمبولانس: South East Coast
 :  
مجلس انگلستان: Mole Valley
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Surrey ۵۱°۰۹′۲۲″شمالی ۰°۱۳′۲۳″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۱۵۶°شمالی ۰٫۲۲۳°غربی﻿ / 51.156; -0.223:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Surrey ۵۱°۰۹′۲۲″شمالی ۰°۱۳′۲۳″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۱۵۶°شمالی ۰٫۲۲۳°غربی﻿ / 51.156; -0.223
نمایی از منطقه چارلوود
چارلوود (به انگلیسی: Charlwood) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Mole Valley واقع شده‌است. چارلوود ۱۴٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۳۳۷ نفر جمعیت دارد.
یوهان گئورگ مولر

| یوهان گئورگ مولر | یوهان گئورگ مولر |
| --- | --- |
مدال با تصویر کنراد مولر نقاشی شده روی عاج، با قاب طلا با شیشه. ۱۸۲۰ میلادی: مدال با تصویر کنراد مولر نقاشی شده روی عاج، با قاب طلا با شیشه. ۱۸۲۰ میلادی
نام هنگام تولد: یوهان گئورگ مولر
زادهٔ: ۱۷۷۱ میلادی برگن، نروژ
درگذشت: ۲۸ مارس ۱۸۲۲ برگن، نروژ
ملیت: نروژی
تحصیلات: دو سال در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک
محل تحصیل: آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک
پیشه: نقاشی هنری
شناخته‌شده برای: استادکاری یوهان کریستین دال
یوهان گئورگ مولر (انگلیسی: Johan Georg Müller؛ ۱۷۷۱–۲۸ مارس ۱۸۲۲) نقاش هنری و سازنده تزئینات صحنهٔ تئاتر و استاد آموزش نقاشی و صنایع دستی در مدرسه کلیسای جامع برگن و اهل نروژ بود.
پیشینه

یوهان گئورگ مولر، در آکادمی هنرهای زیبای کپنهاگ در بین سالهای ۱۷۹۰ میلادی تا ۱۷۹۲ دانشجو بود. سپس به عنوان استادکار به نروژ بازگشت و در شهر برگن مستقر شد. یوهان گئورگ مولر، کارهای تزئینی بسیاری از جمله تزئینات مربوط به صحنه‌های تئاتر ساخته‌است. همچنین او در نقاشی هنری مهارت داشته‌است و رسم تعدادی از نقاشی‌های چهره، به وی نسبت داده می‌شود. سرشناسی وی بیشتر مدیون کارگر و شاگردش یوهان کریستین دال، نقاش مشهور مناظر طبیعی نروژ و بنیانگذار سبک ملی‌گرایی رمانتیک در نروژ است که در سالهای ۱۸۰۴ تا ۱۸۰۹ میلادی نزد وی کار کرده و آموزش فنی و هنری دیده‌است.
پیشینه > شرح زندگی

از تاریخ دقیق تولد یوهان گئورگ مولر، اطلاعی در دست نیست. همانقدر می‌دانیم که وی در سال ۱۷۷۱ در برگن به دنیا آمده و پدر او یک نجار بوده‌است. در کل اقوام و نزدیکان یوهان گئورگ مولر، بیشتر به صنایع دستی اشتغال داشته‌اند و خود وی نیز به اصطلاح مردی همه فن حریف بود و با دختر یک نجار ازدواج کرده‌است. یوهان گئورگ مولر، در اوایل جوانی قصد داشت ساعت‌ساز شود. اما سرنوشت وی چنین بود که در سال ۱۷۹۰ میلادی به دانمارک سفر کند و در کپنهاگ، وارد آکادمی هنرهای زیبا شود. در آن زمان یکی از استادان آکادمی، نیکولای آبیلدگارد، نقاش توانای دانمارکی بود. نیکولای آبیلدگارد، مستقیماً بخشی از آموزش یوهان گئورگ مولر، را بر عهده داشت و در عمل سرمشق جوانان بسیاری از جمله جوان با استعدادی مثل یوهان گئورگ مولر، در آکادمی هنر کپنهاگ بود. در سال ۱۷۹۱ یا سال بعد از آن یوهان گئورگ مولر، در حالی که از هر فنی چیزی یادگرفته بود و به اصطلاح مردی اهل فن بود به نروژ بازگشت و مدتی بعد یک مغازه و کارگاه رنگ فروشی و رنگرزی در برگن افتتاح کرد. در این کارگاه که سفارش‌های نجاری، رنگرزی و در کل تزئینات می‌پذیرفت، تعدادی نوجوانان برگنی شاگردی می‌کردند. در سال ۱۷۹۳ یوهان گئورگ مولر، کارگاه فنی خود را گسترش داد و یک مدرسه آموزش طراحی و نقاشی برای کودکان و نوجوانان برگن افتتاح کرد. در آن زمان سابقه تحصیل در آکادمی هنرهای زیبای کپنهاگ، در محافل فرهنگی امتیاز بزرگی محسوب می‌شد و شاید به همین خاطر بود که در سال ۱۷۹۴ میلادی، مسئولیت ساخت تزئینات صحنه تئاتر برگن به وی واگذار شد. یوهان گئورگ مولر، در صحنه آرایی تئاتر برگن بسیار موفق بود و بزودی به محبوبیت دست یافت و مسئولیت بیشتری در امور معماری و تزئینات اماکن عمومی برگن به وی سپرده شد. بعضی از آثار معماری وی در شهر برگن همچنان باقی است و حفاظت می‌شود. یوهان گئورگ مولر، در حین فعالیت حرفه ای خود تعداد زیادی تابلوی بدون امضاء نقاشی کرده‌است. اما اطلاعات محلی و شیوه و سنت کار تعلق این آثار هنری به وی را مشخص کرده و بعضی از این آثار در موزه هنری برگن، به نام وی به نمایش گذاشته می‌شوند. بخشی از فعالیت‌های هنری یوهان گئورگ مولر، مصادف با تحولات سال ۱۸۱۴ و بیداری حس ملی‌گرایی و استقلال خواهی در نروژ بود و به این دلیل جایی خاص در تاریخ فرهنگ نروژ به خود اختصاص می‌دهد. با این که تحصیلات آکادمیک یوهان گئورگ مولر، محدود بود اما وی با سبک کلاسیک و بزرگان هنر اروپا کاملاً آشنایی داشت و گاه از آثار آنها الهام می‌گرفت. یوهان گئورگ مولر، شاگردانی داشته‌است که خود او را از حیث شهرت پشت سر گذاشته‌اند از جمله لیدر ساگن، متخصص و نوآور امور تربیتی و آموزشی و یوهان کریستین دال، بنیانگذار سبک ملی‌گرایی رمانتیک در نقاشی نروژ، معروفترین این شاگردان بوده‌اند.
نگارخانه

ورود کشاورزان از فانا به دروازه شهر برگن، نروژ (۱۷۹۶)
ستراشکوو-وودوخودی

| ستراشکوو-وودوخودی | ستراشکوو-وودوخودی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچمنشان:   پرچمنشان
ستراشکوو-وودوخودی: ستراشکوو-وودوخودی
مختصات: ۵۰°۲۱′۲۱″ شمالی ۱۴°۱۴′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۵۵۸۳°شمالی ۱۴٫۲۴۳۳۳°شرقی﻿ / 50.35583; 14.24333: مختصات: ۵۰°۲۱′۲۱″ شمالی ۱۴°۱۴′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۵۵۸۳°شمالی ۱۴٫۲۴۳۳۳°شرقی﻿ / 50.35583; 14.24333
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه اوستی ناد لابم
ناحیه: Litoměřice
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۴۴ کیلومتر مربع (۳٫۲۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۵ متر (۶۷۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۱٬۰۱۹
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۱۰/مایل مربع)
کد پستی: ۴۱۱ ۸۴
وبگاه: http://www.straskov.cz
ستراشکوو-وودوخودی (به چکی: Straškov-Vodochody) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه لیتومیریتسه واقع شده‌است. ستراشکوو-وودوخودی ۸٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سازوکارهای استحکام‌بخشی مواد

روش‌های مختلفی برای تغییر تنش تسلیم، شکل‌پذیری و سختی کریستال‌ها و آمورف‌ها ابداع شده. این مکانیزم‌های استحکام بخشی به مهندسین این توانایی را می‌دهد که خواص مکانیکی مواد را طوری تغییر دهند که برای کاربردهای متعدد مناسب باشد. برای مثال خواص مطلوب فولاد، ناشی از تلفیق بینابینی کربن در شبکه آهن است. بر اثر یک مکانیزم استحکام بخشی، برنج، یک آلیاژ دوتایی از مس و روی، دارای خواص مکانیکی برتر در مقایسه با عناصر سازنده خود است. سخت کاری (مثل ضربه زدن به یک قطعه فلز داغ و سرخ شده روی سندان) هم برای قرن‌ها توسط آهنگران استفاده شده تا نابجایی را در مواد ایجاد کند که تنش تسلیم آن‌ها را افزایش دهد.
تعریف

تغییر شکل پلاستیک وقتی به وجود می‌آید که تعداد زیادی نابحایی حرکت می‌کنند و بیشتر می‌شوند تا جایی که باعث ایجاد تغییر فرم ماکروسکوپیک می‌شوند. به عبارت دیگر، این حرکت نابجایی‌ها در ماده است که اجازه تغییر شکل می‌دهد. اگر بخواهیم خواص مکانیکی ماده را بهبود ببخشیم، باید مکانیزمی را درست کنیم که مانع حرکت این نابجایی‌ها شود. مکانیزم هرچه که باشد (کار سختی، کاهش اندازه دانه‌ها و…)، مانع این حرکت‌ها شده و ماده را قوی‌تر از قبل می‌کند.
تنش مورد نیاز برای به حرکت درآوردن نابجایی‌ها چند برابر کمتر از تنش مورد نیاز در تئوری برای انتقال یک صفحه از اتم هاست. از این رو، سختی و استحکام به اینکه نابجایی‌ها به چه آسانی جابه‌جا می‌شوند بستگی دارد. نقاط پین یا همان نقاطی در کریستال که از حرکت نابجایی‌ها ممانعت می‌کنند را هم می‌توان در شبکه اضافه کرد تا استحکام مکانیکی افزایش یابد. نابجایی‌ها ممکن است به خاطر تداخل محل تنش با دیگر نابجایی‌ها و اجزای محلول، پین شوند که ایجاد مرزهای فیزیکی از فاز دوم باعث تسریع تشکیل مرز دانه‌ها می‌شود.
چهار مکانیزم اصلی برای تقویت فلزات وجود دارد که هر کدام روشی است برای جلوگیری از حرکت نابجایی‌ها و انتشار است یا اینکه شرایط را از نظر انرژی برای نابجایی برای حرکت کردن نا مساعد می‌کند. برای ماده‌ای که با روشی مستحکم شده، مقدار نیروی مورد نیاز برای شروع تغییر شکل پلاستیک، بیشتر از همین مقدار برای ماده اصلی است.
در آمورف‌ها از جمله، پلیمرها، شیشه و فلزهای آمورفی، عدم وجود نظم دوربرد باعث تسلیم شدن ماده و شکست ترد، ترک برداشتن و تغییر شکل برشی می‌شود. در این سیستم‌ها، مکانیزم‌های استحکام بخشی شامل نابجایی‌ها نمی‌شوند بلکه شامل تغییر در ساختار شیمیایی و پردازش ماده تشکیل دهنده می‌شوند. استحکام مواد را نمی‌توان بی‌نهایت افزایش داد. هر یک از مکانیزم‌هایی که در ذیل توضیح داده شده شامل برخی مبادله‌ها هستند که خواص مواد در طول پروسه استحکام بخشی توسط آن‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
مکانیزم‌های استحکام بخشی در فلزات > کار سختی

گونه‌های اصلی عامل کار سختی نابجایی‌ها هستند. نابجایی‌ها با یکدیگر با ایجاد استرس فیلد در ماده تعامل می‌کنند. تعامل میان استرس فیلدهای نابجایی‌ها می‌تواند مانع حرکت نابجایی با دفع یا جذب شود. به علاوه اگر دو نابجایی از هم عبور کنند، گیر افتادن خط نابجایی اتفاق می‌افتد که باعث ایجاد بی قاعدگی می‌شود که مانع حرکت نابجایی می‌شود. این گیرها و بی قاعدگی‌ها مانند نقاط پین عمل می‌کنند که مانع حرکت نابجایی‌ها می‌شود. احتمال وقوع این دو پروسه زمانی بیشتر است که نابجایی‌های زیادی وجود داشته باشد. ارتباط بین تراکم نابجایی و استحکام تسلیم عبارت است از:
\Delta \sigma _{y}={Gb{\sqrt {\rho _{\perp }}}}
جایی که در آن  G مدول برشی،  b بردار برگرز و  \rho _{\perp } تراکم نابجایی است. افزایش تراکم نابجایی، استحکام تسلیم را افزایش می‌دهد که به این معنی است که تنش برشی بیشتری برای حرکت دادن نابجایی‌ها لازم است. این پروسه هنگام کار روی فلز به راحتی قابل مشاهده است.
در تئوری، استحکام ماده‌ای که هیچ نابجایی ندارد بسیار زیاد است چون برای تغییر شکل پلاستیک به شکستن همزمان تعداد زیادی پیوند نیاز است. اما در تراکم‌های متوسط (حدود 107-109 نابجایی /m2) ماده استحکام مکانیکی بسیار کمتری از خود نشان خواهد داد. به‌طور مشابه، حرکت دادن یک قالی لاستیکی روی یک سطح با ایجاد موج در آن راحت‌تر است تا کشیدن کل قالی. در تراکم‌های 1014 نابجایی/m2 یا بیشتر، استحکام ماده دوباره زیاد می‌شود. همچنین می‌دانیم که تراکم نابجایی نمی‌تواند بی‌نهایت زیاد باشد چرا که ماده در این صورت ساختار کریستالی خود را از دست می‌دهد.
مکانیزم‌های استحکام بخشی در فلزات > استحکام بخشی با محلول جامد

برای این مکانیزم استحکام بخشی، اتم‌های محلول یک عنصر به دیگری افزوده می‌شود که یا به صورت جانشینی یا بینابینی در نقاط دارای تقص کریستال می‌نشینند (شکل ۱). اتم‌های محلول باعث اعوجاج در کریستال می‌شوند که مانع حرکت نابجایی می‌شود که آن هم تنش تسلیم ماده را افزایش می‌دهد. اتم‌های محلول در اطراف خود ناحیه استرس دارند که می‌تواند با نواحی استرس نابجایی‌ها تعامل کند. حضور اتم‌های محلول، تنش‌های فشاری یا کششی به شبکه وارد می‌کند که با توجه به اندازه محلول که با نابجایی‌های اطرافش تداخل دارد، باعث می‌شود اتم‌های محلول به عنوان مرزهای بالقوه عمل کنند. تنش برشی لازم برای حرکت دادن نابجایی‌ها در یک ماده برابر است با:
که c تمرکز محلول و کشش در ماده بر اثر محلول است.
شکل۱- این شکل نشان می‌دهد که چگونه شبکه با اضافه کردن محلول جامد تحت فشار قرار می‌گیرد. محلول بینابینی می‌تواند برای مثال، کربن در آهن باشد. اتم‌های کربن در محل‌های بینابینی شبکه نواحی استرس ایجاد می‌کنند که مانع از حرکت نابجایی‌ها می‌شود.
افزایش تمرکز اتم‌های محلول باعث افزایش تنش تسلیم ماده خواهد شد ولی برای مقدار محلول محدودیتی وجود دارد و اینکه باید از طریق نمودار فاز ماده و آلیاژ مطمئن شد که فاز دومی به وجود نیامده باشد. عموماً روش استحکام بخشی با محلول جامد به تمرکز اتم‌های محلول، مدول برشی اتم‌های محلول، اندازه اتم‌های محلول، ظرفیت اتم‌های محلول (برای مواد یونی) و تقارن ناحیه استرس محلول بستگی دارد. بزرگی استحکام بخشی برای نواحی استرس نامتقارن بیشتر است چون که این محلول‌ها می‌توانند هم با نابجایی لبه‌ای و پیچی تعامل کند در حالی که نواحی استرس متقارن که فقط باعث تغییر حجم می‌شوند و نه تغییر شکل، فقط با نابجایی‌های لبه‌ای می‌توانند تعامل کنند.
شکل۲- این شکل نشان می‌دهد که چگونه نابجایی‌ها می‌توانند با یک ذره تعامل کنند. یا آن‌ها را بریده و رد می‌شوند یا دور آن‌ها می‌پیچند و در حالی که از روی ذره می‌گذرند، یک حلقه نابجایی درست می‌کنند.
این شکل نشان می‌دهد که چگونه شبکه با اضافه شدن محلول جایگزین، تغییر می‌کند.
مکانیزم‌های استحکام بخشی در فلزات > پیرسختی (سخت‌کاری بارشی)

در بیشتر سیستم‌های دو تایی، آلیاژ کردن بیشتر از مقدار مشخص شده در نمودار فاز باعث ایجاد فاز دومی خواهد شد. فاز دوم را همچنین می‌توان از روش‌های مکانیکی یا گرمایی درست کرد. ذراتی که رسوب فاز دوم را تشکیل می‌دهند مانند نقاط پین برای محلول‌ها عمل می‌کنند، در نتیجه ذرات لزوماً اتم‌های تنها نیستند.
نابجایی‌ها در یک ماده می‌توانند با اتم‌های رسوب به دو روش تعامل کنند (شکل۲). اگر اتم‌های رسوب کوچک باشند (شعاع ۵ نانومتر)، نابجایی‌ها آن‌ها را بریده و رد می‌شوند. در نتیجه سطوح جدیدی از ذرات در معرض ماتریس قرار می‌گیرند. برای ذرات بزرگتر (شعاع ۳۰ نانومتر) نابجایی نمی‌تواند ذره را ببرد و به ذره گبر کرده و دورش حلقه ایجاد می‌کند و باعث طویل شدن نابجایی‌ها می‌شود. معادلات مربوطه به این شکل هستند:
برای دور زدن ذره:
\Delta \tau ={Gb \over L-2r}
برای بریدن ذره:
\Delta \tau ={\gamma \pi r \over bL}