ورزش
روحیه ورزشکاری

تحریک و تحرک بخشیدن به ورزش‌ها اغلب یک حالت و وسیله بیاد ماندنی نمی‌باشد. برای مثال، پیشقدمان دریانوردی و قایق‌رانی اغلب می‌گفتند که اغلب مسابقه قایق‌های باد شونده به معنی تحریک بخشیدن به مهارت‌های یادگیرندگان قایق‌رانی و دریانوردی است. اما با وجود این، اغلب مهارت‌های محرک برای افزایش قابلیت کارایی و عملکرد در موقع رقابت بیشتر از یادگیری باهم ادغام می‌شوند. روحیه ورزشکاری یک روحیه یا حالتی را بیان می‌کند که از آن فعالیت یا رقابت بخاطر خود آن لذت می‌برند. این حالت عاطفی معروف توسط خبرنگار ورزشی Grantland Rice به این صورت معنی می‌شود که مهم نیست که شما برنده یا بازنده شدید بلکه این مهم است که بازی را انجام داده‌اید. و شعار المپیک مدرن که توسط بنیان‌گذار آن پییر د کوبرتن این است. مهم‌ترین چیز این نیست که برنده نشدید اما این است که شما شرکت کردید، نمونه‌هایی از بیان این حالت عاطفی مناسب هستند. بیان می‌شود.
اما اغلب فشار برای رقابت یا یک تمایل فردی برای احراز کارایی مانند فشار و زور تکنولوژی می‌تواند بر بازی لذت بخش و رقابت عادلانه توسط شرکت کنندگان تأثیر بگذارد.
افراد مسئول برای فعالیت‌های تفریحی اغلب در جستجوی شناخته شدن و کسب احترام در ورزش‌ها هستند که با پیوستن به فدراسیون ورزش‌ها مانند کمیته بین‌المللی المپیک یا با تشکیل هیئت منظم و قانونی اقدام به این کار می‌کنند. در این صورت ورزش‌ها از حالت تفریحی به حالت رسمی عوض می‌شوند: در ارتباط با اعضای جدید اخیر از قبیل دوچرخه سواران کوهنوردان برفی، و کشتی‌گیران هستند بعضی از این فعالیت‌ها جنبه عمومی و همگانی دارند اما شکل‌گیری غیریکسان در فرم‌های مختلف برای مدت زمان طولانی دوام داشته‌است. در حقیقت، مقررات رسمی ورزش‌ها در ارتباط با زندگی مدرن و توسعه فزاینده است.
روحیه ورزشکاری، تحت هر اسمی مربوط به رفتار رقابت‌کننده در قبل، در طی و بعد از رقابت می‌باشد. نه تنها اگر یک ورزشکار برنده شود باید روحیه ورزشکاری خوبی داشته باشد و آن را حفظ کند بلکه اگر او ببازد باید هم چنین این روحیه را حفظ کند. برای مثال در فوتبال روحیه ورزشکاری چنان ملاحظه شده‌است که برای معالجه یک ورزشکار زخمی از طرف مقابل توپ را به بیرون از زمین بازی شوت می‌کند که امکان معالجه او را فراهم سازند. به‌طور دوجانبه تیم دیگر انتظار دارد که توپ را در موقع پرتاب به داخل زمین بازی دریافت کند.
خشونت در ورزش‌ها شامل رد شدن از روی خط رقابت عادلانه و ایجاد خشونت و دعوا است. ورزشکاران، مربیان، طرفداران آن‌ها و والدین بعضی وقتها رفتار خشونت‌آمیز را علیه افراد یا املاک و تأسیسات در نمایش ناراحتی از عادلانه بودن نمایش، احاطه طرف مقابل و عصبانیت یا جشن و سرور در پیش می‌گیرند.
وحیه ورزشی به مجموعه‌ای از ارزش‌ها، نگرش‌ها و رفتارهایی گفته می‌شود که در محیط‌های ورزشی به کار گرفته می‌شوند و نمایانگر احترام، انصاف، همکاری و اخلاق‌مداری هستند. این مفهوم نه تنها در رقابت‌های ورزشی بلکه در زندگی روزمره نیز به عنوان نمادی از ارزش‌های انسانی شناخته می‌شود.
اصول روحیه ورزشی
روحیه ورزشی بر پایه چند اصل کلیدی بنا شده است:
	1.	احترام به قوانین و رقبا: پذیرش قوانین بازی و رفتار منصفانه با رقبا.
	2.	پذیرش شکست و پیروزی: نمایش وقار در پیروزی و شکست و احترام به نتایج رقابت.
	3.	تلاش و تعهد: انجام بهترین تلاش با تمام توان، حتی در شرایط دشوار.
	4.	همکاری و تیم‌گرایی: احترام به اعضای تیم و کار گروهی برای دستیابی به اهداف مشترک.
	5.	پرهیز از تقلب و تخلفات اخلاقی: رفتار صادقانه در رقابت و پرهیز از هرگونه اقدام غیرقانونی.
اهمیت روحیه ورزشی
روحیه ورزشی نقش مهمی در توسعه شخصیت ورزشکاران و بهبود کیفیت رقابت‌های ورزشی دارد. این مفهوم به ورزشکاران کمک می‌کند تا از رقابت نه تنها برای پیروزی بلکه برای رشد شخصی و اجتماعی بهره‌مند شوند.
مطالعات نشان داده‌اند که تیم‌ها و ورزشکارانی که دارای روحیه ورزشی بالا هستند، تمایل بیشتری به همکاری، احترام و موفقیت پایدار دارند.
روحیه ورزشی در زندگی
روحیه ورزشی تنها محدود به میدان‌های ورزشی نیست. ارزش‌های مرتبط با این مفهوم می‌توانند در زندگی روزمره نیز به کار گرفته شوند و به عنوان ابزاری برای توسعه مهارت‌های فردی و اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند.
نمونه‌هایی از رفتارهای روحیه ورزشی
	•	کمک به حریف مصدوم در جریان بازی.
	•	عذرخواهی پس از برخورد نادرست.
	•	تشویق رقبا به جای تمسخر آن‌ها.
نتیجه‌گیری
روحیه ورزشی نشان‌دهنده بلوغ ذهنی و اخلاقی ورزشکاران است و به عنوان یک عنصر کلیدی در ایجاد محیط‌های ورزشی سالم و منصفانه شناخته می‌شود. آموزش و ترویج این مفهوم می‌تواند تأثیرات مثبتی بر جامعه ورزش و فراتر از آن داشته باشد.
منابع
	•	[منبع ۱: مقاله علمی درباره روحیه ورزشی]
	•	[منبع ۲: کتاب اخلاق در ورزش،