stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عرفان
پانویس‌ها و منابع

1 2  «لغتنامه دهخدا».
↑  تصوف چیست؟ وبگاه تبیان
↑  Hood, R. W. , Jr. , & Newberg, A. B. [Psychology of Religion and Spirituality «Analysis of Mystical Experiences»] مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک). http://dx.doi.org/10.1037/rel0000043. دریافت‌شده در ۲۰۱۵. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک); پیوند خارجی در |وبگاه= وجود دارد (کمک)نگهداری یادکرد:نام‌های متعدد:فهرست نویسندگان (رده)
↑  ن. فخر (۱۴۰۰). فیزیولوژی ایمان (PDF). صص. ۴۶.
↑  Michael A. Persinger (۲۰۱۱). «The Neuropsychiatry of Paranormal Experiences». Neuropsychiatry Clin Neurosci (۱۳:۴): ۵۱۵–۵۲۴.
↑  ن. فخر (۱۴۰۰). فیزیولوژی ایمان (PDF). صص. ۴۸ و ۴۹.
1 2 3 4 5  «منشاءِ تصوف از کجاست؟ (روایت دکتر حلبی)». کانون ایرانی پژوهشگران فلسفه و حکمت. مرداد ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۵ آوریل ۲۰۱۳.
↑  علمی، قربان؛ همایونی املشی، پیام (۱۳۹۵). «شناخت اندیشه ها و سیر و سلوک عرفانی بانوی عارف آلمانی مشتیلد ماگدبورگی». ادیان و عرفان. ۴۵ (۲).
↑  مایستر اکهارت و عرفان وحدت وجودی ِ آلمانی، دویچوله، ۱۳۸۸
↑  کتاب انسان کامل - نوشته شیخ عبدالعزیز بن محمد نَسَفی (نخشبی) از عارفان بزرگ قرن هفتم هجری - مقدمه - در بیان سلوک - صفحه 14.
↑  رساله پند صالح، چاپ ۱۳۹۶، جمع شریعت و طریقت، صفحهٔ ۶۴.
↑  گلشن راز، بخش 21
↑  گیاتسو، تنزین. هنر شادمانگى [حمید رفیعى]. ص. ۳۸۰.
ایزابلا، دوشس شیاطین

| ایزابلا، دوشس شیاطین | ایزابلا، دوشس شیاطین |
| --- | --- |
بریگیته اسکای (چپ) و میمو پالمارا در صحنه‌ای از فیلم: بریگیته اسکای (چپ) و میمو پالمارا در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: برونو کوربوچی
فیلمنامه‌نویس:  جورجو کاودون  ماریو آمندولا  الیزابت فورستر 
داستان:  جورجو کاودون  ماریو آمدولا  الیزابت فاستر 
بر پایه: ایزابلا، دوشس شیاطین
بازیگران: بریگیته اسکای
موسیقی: سانته رومیتلی
فیلم‌بردار: فائوستو زوکولی
تدوین‌گر: لوچانو آنکونتانی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۶۹ (۱۹۶۹) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور:  ایتالیا  آلمان غربی 
ایزابلا، دوشس شیاطین (ایتالیایی: Isabella, duchessa dei diavoli) فیلمی تاریخی-ماجراجویی به کارگردانی برونو کوربوچی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. ماجرای فیلم در پادشاهی فرانسه در اوایل قرن هفدهم و زمانی که لوئی سیزدهم خردسال بود، می‌گذرد. یک بارون آلزاسی اعضای خانواده یک دوک را می‌کشد و شاتوی آنها را برای تصرف می‌کند. دختر دوک را یک رهبر قبیله کولی نجات می‌دهد. چند سال بعد، دختر به سن نوجوانی رسیده و به دنبال انتقام است. فیلم‌نامه این فیلم برگرفته از مجموعه داستان‌های مصور «ایزابلا» است که نخستین کتاب کمیک اروتیک ایتالیایی محسوب می‌شود.
گزیدهٔ بازیگران

بریگیته اسکای
میمو پالمارا
فرد ویلیامز
ماریو نوولی
انتسو آندرونیکو
جاکومو فوریا
تینو اسکوتی
سال بورجزه
آلبرتو سورنتینو
لوریس جیتسی
رناتو بالدینی
لوچیا مودونیو
کتاب‌شناسی

Curti, Roberto (2016). Diabolika: Supercriminals, Superheroes and the Comic Book Universe in Italian Cinema. Midnight Marquee Press. ISBN 978-1-936168-60-6.
Newman, Kim (2011). Nightmare Movies: Horror on Screen Since the 1960s. Bloomsbury Publishing. ISBN 978-1-4088-1750-6.
۱۳۵۹ (خورشیدی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۱۳ - سده ۱۴ - سده ۱۵
دهه::  ۱۳۲۰  ۱۳۳۰  ۱۳۴۰  ۱۳۵۰  ۱۳۶۰  ۱۳۷۰  ۱۳۸۰  
سال:: ۱۳۵۶ ۱۳۵۷ ۱۳۵۸ - ۱۳۵۹ - ۱۳۶۰ ۱۳۶۱ ۱۳۶۲
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری میلادی: ۱٬۹۸۰ – ۱٬۹۸۱
هجری قمری: ۱٬۴۰۰ – ۱٬۴۰۱
گاه‌شماری گرگوری: 1980   MCMLXXX
از تاریخ پیدایش رم: ۲٬۷۳۳
گاه‌شماری ارمنی: ۱٬۲۸۹   ԹՎ
گاه‌شماری بهائی: ۱۳۶ – ۱۳۷
گاه‌شماری بربری: ۲٬۹۳۰
گاه‌شماری بودایی: ۲٬۵۲۴
گاه‌شماری برمه‌ای: ۱٬۳۴۲
گاه‌شماری رومی: ۷٬۴۸۸ – ۷٬۴۸۹
گاهشماری مازندرانی: ۱٬۴۹۱ – ۱٬۴۹۲
گاه‌شماری قبطی: ۱٬۶۹۶ – ۱٬۶۹۷
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱٬۹۷۲ – ۱٬۹۷۳
سال عبری:  ۵٬۷۴۰  –  ۵٬۷۴۱ 
گاه‌شماری هندی: 
 - ویکرم سموت: ۲٬۰۳۵ – ۲٬۰۳۶
 - ساکا سموت: ۱٬۹۰۲ – ۱٬۹۰۳
 - کالی یوگا: ۵٬۰۸۱ – ۵٬۰۸۲
گاه‌شماری هولوسین: ۱۱٬۹۸۰
گاه‌شماری کره‌ای: ۴٬۳۱۳
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲٬۵۲۳
ن ب و: ن ب و
سال ۱۳۵۹ هجری خورشیدی، سالی عادی است.
رویدادها

پایان گردآوری لغت‌نامه دهخدا.
چاپ ویرایش کتاب به کی سلام کنم؟ نوشتهٔ سیمین دانشور.
۷ خرداد - تشکیلِ اولین دوره مجلس شورای اسلامی.
۲۳ خرداد - صدور فرمانِ تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی از سوی سید روح‌الله خمینی.
۱۸ تیر - کودتای نوژه.
۵ مرداد - درگذشت محمدرضاشاه پهلوی در قاهره.
۷ مرداد - ازدواج چارلز سوم و دایانا، شاهدخت ولز در کلیسای وست‌مینستر.
۱۹ مرداد - معرفی محمدعلی رجایی به‌عنوان نخست‌وزیر به مجلس.
۳۱ شهریور - حملهٔ عراق به ایران و آغاز جنگ ایران و عراق.
۱ مهر - عملیات کمان ۹۹ بزرگ‌ترین عملیات تاریخ نیروی هوایی ایران و عملیاتی موفق بود و باعث برتری هوایی ارتش ایران در ماه‌های آغازین جنگ شد.
۵ مهر - تصویب تشکیل ستاد بسیج اقتصادی و آغاز سهمیه‌بندی کالاهای اساسی.
۲۴ مهر - ارتش عراق بر دهلاویه چیره‌شد.
۷ آذر - سالروز آغاز عملیات مروارید در جنگ ایران و عراق، که منجر به فلج گشتن نیروی دریایی عراق، و منهدم‌سازی کامل در پایانه عظیم نفتی البکر و الامیه، واقع در مصب اروندرود شد؛ این روز در ایران، روز نیروی دریایی نام گرفته است.
۳۰ دی - آزادی آخرین گروگانهای آمریکایی و پایان بحران گروگانگیری.
زادروزها

۱۲ فروردین - نیما نهاوندیان، مجری تلویزیونی
۲۰ فروردین - محسن بیاتی‌نیا، بازیکن سابق و مربی فوتبال
۱۰ تیر - محمود محمدی، کشتی‌گیر
۱۸ تیر - نیوشا ضیغمی، بازیگر
۸ مرداد - رحمان احمدی، فوتبالیست
۵ شهریور - مهرداد بذرپاش، سیاستمدار
۶ شهریور - مهدی کریمیان، فوتبالیست
۱۷ شهریور - عباس جمشیدی‌فر، بازیگر
۱۹ شهریور - شاهین نجفی، خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان
۱۵ مهر - جواد نکونام، بازیکن سابق و مربی فوتبال
۲۲ مهر - آزیتا ترکاشوند، بازیگر
۲۷ مهر - محمد محبیان، خواننده
۱۴ آبان - شیلا خداداد، بازیگر
درگذشتگان

۲۵ فروردین - اسماعیل مهرتاش، موسیقی‌دان (زادهٔ ۱۲۸۳)
۱ اردیبهشت - سهراب سپهری، نویسنده، نقاش، پژوهشگر و شاعر (زادهٔ ۱۳۰۷)
۱۸ اردیبهشت - فرخ‌رو پارسا، سیاستمدار (زادهٔ ۱۳۰۱)
۲۸ خرداد - حسن مشحون، نویسنده و موسیقی‌دان (زادهٔ ۱۲۸۵)
۲۸ تیر - جلال‌الدین همایی، شاعر، ادیب و ریاضی‌دان (زادهٔ ۱۲۷۸)
۲ مرداد - تقی شهرام، فعال انقلابی مارکسیسم–لنینیسم، رهبر سازمان پیکار ایران (زادهٔ ۱۳۲۶)
۵ مرداد - محمدرضاشاه پهلوی، دومین شاه پهلوی و واپسین پادشاه ایران (زادهٔ ۱۲۹۸)
۱۷ مرداد - آرمان هوسپیان، بازیگر و کارگردان (زادهٔ ۱۲۹۹)
۳ شهریور - علی‌اصغر حکمت، مترجم، نویسنده و سیاستمدار (زادهٔ ۱۲۷۲)
۲ آبان - ابوالفضل مهدیار، سرگرد خلبان اف-۴ فانتوم ۲ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (زادهٔ ۱۳۲۷)
۱۷ آبان - غفور جدی اردبیلی، خلبان نظامی (زادهٔ ۱۳۲۵)
۱۵ آذر - احمد کشوری، خلبان (زادهٔ ۱۳۳۲)
۲۸ آذر - نصرالله انتظام، سیاستمدار (زادهٔ ۱۲۷۹)
۲۰ دی - عبدالله دوامی، موسیقی‌دان، خواننده و آهنگساز (زادهٔ ۱۲۷۰)
خالدار (غور)

| خالدار | خالدار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  افغانستان
ولایت: غور
ولسوالی: فیروزکوه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰+
خالدار روستایی در ولسوالی فیروز کوه از ولایت غور در کشور افغانستان است.
محمدعلی باشه‌آهنگر

| محمدعلی باشه‌آهنگر | محمدعلی باشه‌آهنگر |
| --- | --- |
محمدعلی باشه‌آهنگر: محمدعلی باشه‌آهنگر
زادهٔ: ۵ فروردین ۱۳۴۱ (۶۰ سال) دزفول
ملیت:  ایران
پیشه(ها): فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان.
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۷ اکنون
فرزندان: حسین باشه آهنگر (بازیگر و دستیار کارگردان و برنامه‌ریز) حمید باشه آهنگر (تدوینگر) حامد باشه آهنگر (نویسنده)
محمدعلی باشه‌آهنگر (متولد ۵ فروردین ۱۳۴۱ در دزفول) از کارگردانان ایرانی است. او دانش‌آموختهٔ رشته سینما (گرایش کارگردانی) از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. وی فعالیت‌های هنری خود را با ساخت و بازی در چند نمایش آغاز کرد. فعالیت‌های هنری وی شامل نویسندگی و کارگردانی چندین فیلم کوتاه، مستند، سریال تلویزیونی و چند فیلم سینمایی است.وی در چهل و یکمین جشنواره بین المللی فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای ساخت فیلم سینما مترو پل شد او پیش تر نیز در شانزدهمین جشن خانهٔ سینما، فیلم ملکه برندهٔ ده تندیس، از جمله بهترین فیلم، بهترین بازیگر مرد، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌برداری و بهترین تدوین شد.
فیلم‌شناسی > فیلم‌های سینمایی

سینما متروپل (۱۴۰۱)
سرو زیر آب (۱۳۹۶)
ملکه (۱۳۹۰)
بیداری رؤیاها (۱۳۸۸)
فرزند خاک (۱۳۸۶)
نبات داغ (۱۳۸۱)
نیمه گمشده (۱۳۷۸)
فیلم‌شناسی > مجموعه‌های تلویزیونی

بعد از آزادی (۱۴۰۰)
تا صبح (۱۳۸۵)
نیمه گمشده (۱۳۷۸)
خاریک

| خاریک | خاریک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: مرکزی
دهستان: مذکوره
جمعیت: ۵۰۲ نفر (سرشماری ۹۵)
خاریک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۵۹۵نفر (۱۵۵خانوار) بوده‌است.
محمدرفیع ضیایی

| محمدرفیع ضیایی | محمدرفیع ضیایی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ اوز
درگذشت: ۳ تیر ۱۳۹۵ تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: طراح، کاریکاتوریست
فرزندان: لاله
محمدرفیع ضیایی (زادهٔ ۱۳۲۷، شهر اوز - درگذشته ۳ تیر ۱۳۹۵، تهران) کاریکاتوریست ایرانی است.
زندگی‌نامه

محمدرفیع ضیایی در سال ۱۳۲۷ در شهر اِوز به دنیا آمد. مدتی به عنوان تکنسین مخابرات کار کرد و سپس به مطبوعات پیوست. ضیایی بیش از ۳۰ سال در مطبوعات ایران فعالیت کرد و از شمار کسانی بود که علاوه بر کار عملی در زمینه تئوری کارتون و کاریکاتور فعالیت داشت و در این زمینه بسیار پرکار بود. ضیایی آثار بسیاری از کتاب و مقاله تألیف کرد و آثار او در نشریات ایرانی و خارجی منتشر شده‌اند. محمدرفیع ضیایی همچنین پدر لاله ضیایی، کاریکاتوریست ایرانی است. محمدرفیع ضیایی نیمه شب ۳ تیر ۹۵ بر اثر حمله قلبی در خانه‌اش در تهران درگذشت.
سبک کار

به گفته هادی حیدری کاریکاتوریست ایرانی، محمدرفیع ضیایی در کارهایش به طنز تلخ گرایش داشت. حیدری معتقد است آثار ضیایی غالباً سیاه و سفید بود و هاشورهای متراکم و پرقدرت داشت. به لحاظ موضوع کارهایش بیشتر دارای تم صلح و دوستی بشر بودند.
جمال رحمتی باور دارد ضیایی قلم روانی داشت و به راحتی و پرقدرت قلم می‌زد و در کارش چه در انتخاب موضوع و چه در اجرای موضوع صاحب سبک بود. او معتقد است دیگر ویژگی کارهای ضیایی بی‌تکلفی کارهایش بود که مشخصه آینه منش و رفتار شخصی او نیز بود. علاوه بر این به گفته رحمتی ضیایی تسلط بالایی بر خط داشت.
فعالیت‌ها > همکاری با نشریات

مجله هزارقصه
کارتون برای کودکان
عضو هیئت تحریریه مجله فکاهی و طنز فکاهیون
عضو هیئت تحریریه و معاون سردبیر در مجله فکاهی و طنز خورجین
عضو هیئت تحریریه در نشریات مؤسسه گل آقا (هفته نامه، ماهنامه، سالنامه گل آقا و کتاب کاریکاتور)
مجله کیهان کاریکاتور
مجله پیلبان
فعالیت‌ها > دیگر فعالیت‌ها

عضویت در شورای برنامه‌ریزی و هیئت انتخاب آثار کاریکاتور دوسالانه بین‌المللی تهران در چندین دوره
مسوول همایش بین‌المللی کاریکاتور تهران در دوره دوسالانه چهارم و پنجم
عضو هیئت داوران تخصصی انتخاب آثار طنزپردازان نوشتاری و تصویری برای انتخاب بهترین‌های مطبوعاتی در چندین دوره
عضو هیئت داوران مسابقه بین‌المللی کاریکاتور «گفتگوی تمدن‌ها» مؤسسه گل آقا در سال ۱۳۷۹
عضو هیئت داوران مسابقه بین‌المللی کاریکاتور «راه و سفر» مؤسسه گل آقا
دبیر نخستین مسابقه کاریکاتور دریایی کشور
عضو هیئت داوران مسابقه اینترنتی «فلسطینی خانه ندارد» سال ۱۳۸۳
افتخارات و جوایز

دریافت جایزه ویژه سی ویکمین مسابقه اسکوپیه سال ۱۹۹۹
دریافت مدال برنز و دیپلم افتخار – جایزه شهر تولینتیو سال ۲۰۰۳
دریافت جایزه دوم شانزدهمین مسابقه اولنس بلژیک سال ۲۰۰۴
اکشن (فیلم ۲۰۱۹)

| اکشن | اکشن |
| --- | --- |
کارگردان: ساندار سی
بازیگران: ویشال تمنا باتیا آکانکشا پوری آیشواریا لکشمی رامکی چایا سینگ یوگی بابو کبیر دوهان سینگ
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ نوامبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-11-۱۵)  
مدت زمان: ۱۵۷ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیلی 
اکشن (به انگلیسی: Action) فیلمی محصول سال ۲۰۱۹ و به کارگردانی ساندار سی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویشال، تمنا باتیا، آکانکشا پوری، آیشواریا لکشمی، رامکی، چایا سینگ، یوگی بابو و کبیر دوهان سینگ ایفای نقش کرده‌اند.
روبینو رومئو سالمونی

| روبینو رومئو سالمونی | روبینو رومئو سالمونی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۲۰ رم، ایتالیا
درگذشت: ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ (۹۱ سال) رم، ایتالیا
پیشه: نویسنده
روبینو رومئو سالمونی (به ایتالیایی: Rubino Romeo Salmonì) (۲۲ ژانویه ۱۹۲۰ – ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۱) نویسنده‌ای ایتالیایی بود که با کتابش در پایان، من هیتلر را شکست دادم، که بر اساس تجربیاتش به عنوان بازمانده آشویتس ۲–بیرکناو در طول هولوکاست، نوشته بود، شناخته شد.
زندگی‌نامه

سالمونی یک یهودی ایتالیایی بود که در سال ۱۹۲۰ در رم به دنیا آمد. در اکتبر ۱۹۴۳ او جز اولین دستگیری دسته جمعی یهودیان در گتوی روم بود که موفق به فرار گردید، اما در آوریل ۱۹۴۴ توسط پلیس ایتالیا دستگیر شد، و مدتی در رم زندانی بود، سپس به اردوگاهی در فوسلی و بعد از آن در ۲۴ سالگی به آشویتس منتقل شد. در آشویتس شماره شناسایی او A15810 بود و به کار اجباری با گرسنگی و سرما فرستاده شد. سالمونی و دیگر زندانیان در اردوگاه آشویتس توسط نیروهای متفقین در سال ۱۹۴۵ آزاد شدند. او وقتی به پیش خانواده‌اش برگشت، متوجه شد که دو برادرش کشته شده‌اند.
درگذشت

سالمونی در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۱ در رم درگذشت. شهردار رم، جیانی آلمانو، او را مردی بزرگ خواند که با شجاعت و اراده‌اش توانست خود را از جهنم آشویتس-بیرکناو نجات دهد. شورای مرکزی یهودیان در آلمان مرگ سالمونی را "ضایعه‌ای بزرگ" خواند.
محمدعلی غضنفری

| محمدعلی غضنفری | محمدعلی غضنفری |
| --- | --- |
نماینده دوره پانزدهم و شانزدهم  مجلس شورای ملی: نماینده دوره پانزدهم و شانزدهم  مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: خرم‌آباد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمدعلی غضنفری  از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم بعنوان نماینده خرم‌آباد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
رودخانه ماهجیلو

| رودخانه ماهجیلو | رودخانه ماهجیلو |
| --- | --- |
موقعیت رودخانه ماهجیلو در نقشه: موقعیت رودخانه ماهجیلو در نقشه
مکان: مکان
کشور: ماداگاسکار
شهر: Miandrivazo
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه:  
 • مکان: Tsiribihina River، منابه
 • مختصات: ۱۹°۴۱′۰۰″ جنوبی ۴۵°۲۲′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۱۹٫۶۸۳۳۳°جنوبی ۴۵٫۳۷۳۰۶°شرقی﻿ / -19.68333; 45.37306
طول: ۲۶۰ کیلومتر (۱۶۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۱۴٬۳۷۵ کیلومتر مربع (۵٬۵۵۰ مایل مربع)
دبی:  
 • مکان: Tsiribihina Riverat Miandrivazo
 • میانگین: ۵۱۷ متر مکعب بر ثانیه (۱۸٬۳۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)at Miandrivazo
 • کمینه: ۵۳٫۲ متر مکعب بر ثانیه (۱٬۸۸۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 • بیشینه: ۱٬۵۳۰ متر مکعب بر ثانیه (۵۴٬۰۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)January
 :  
رودخانه ماهجیلو (به لاتین: Mahajilo River) یک رود در ماداگاسکار است که در ماداگاسکار واقع شده‌است.
مردم گیلک

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
استان‌های گیلان، مازندران، البرز، تهران، قزوین، قم: استان‌های گیلان، مازندران، البرز، تهران، قزوین، قم
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان گیلکی: زبان گیلکی
دین: دین
 •  اکثریت: اسلام، مذهب شیعه دوازده امامی  •  اقلیت: کلیسای ارمنی، یهودی:  •  اکثریت: اسلام، مذهب شیعه دوازده امامی  •  اقلیت: کلیسای ارمنی، یهودی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
مردمان قفقاز، دیگر اقوام ایرانی‌تبار ( •  آذری •  تات •  سیستانی •  بلوچ •  تالش •  کرد •  مازندرانی) : مردمان قفقاز، دیگر اقوام ایرانی‌تبار ( •  آذری •  تات •  سیستانی •  بلوچ •  تالش •  کرد •  مازندرانی) 
اگرچه گیلک‌ها و مازندرانی‌ها هیچ ساکنی از لحاظ فیزیکی در هیچ‌کجای قفقاز ندارد اما آزمایش‌های ژنتیکی میل آنها را به جمعیت‌های قفقازی ثابت کرده و نشان داده که اجداد آنها از قفقاز سرچشمه گرفته‌اند.: اگرچه گیلک‌ها و مازندرانی‌ها هیچ ساکنی از لحاظ فیزیکی در هیچ‌کجای قفقاز ندارد اما آزمایش‌های ژنتیکی میل آنها را به جمعیت‌های قفقازی ثابت کرده و نشان داده که اجداد آنها از قفقاز سرچشمه گرفته‌اند.
مردم گیلک قومی ایرانی‌تبار ساکن کرانه‌های جنوب غربی دریای مازندران هستند که ریشه در قوم باستانی ایرانی‌نژاد به نام گلای دارند و در سرزمینشان گیلان و به‌صورت اقلیت در استان‌های مازندران و تهران و البرز و قزوین زندگی می‌کنند. گیلک‌ها از شرق با مردم طبری یا مازندرانی‌ها، از غرب با تالش‌ها و از جنوب با تات‌ها همجوار هستند. گیلک‌ها به زبان گیلکی سخن می‌گویند که یکی از زبان‌های هندواروپایی از زبان‌های شمال غربی ایرانی است. محل سکونت‌شان از غرب به رضوانشهر و از شرق به تنکابن و از شمال به دریای خزر و از جنوب به الموت و طالقان می‌رسد و در نقاط مختلف به نام گیلک معروف است. اتنولوگ جمعیت گیلک‌ها در سال ۲۰۲۱، ۴/۶۰۰/۰۰۰، چهار میلیون ۶۰۰ هزار نفر برآورد کرده است.
زبان

گیلک‌ها به زبان گیلکی سخن می‌گویند که یکی از زبان‌های هندواروپایی از شاخه زبان‌های شمال غربی ایرانی و از گروه زبان‌های کاسپین است. اگرچه گویش‌های مختلف منطقه‌ای و محلی زبان گیلکی رایج است، مردم گیلک هم به زبان گیلکی و هم به فارسی استاندارد مسلط هستند. فارسی‌زبان رسمی آموزش در ایران است و از آنجایی که معلمان از استفاده از گویش‌ها و لهجه‌های منطقه در کلاس منصرف می‌شوند، زبان گیلکی در خانه به کودکان آموزش داده می‌شود.
زبان‌های گیلکی و مازندرانی (اما نه سایر زبان‌های ایرانی) ویژگی‌های گونه‌شناختی خاصی با زبان‌های قفقازی دارند. اما با رشد آموزش و مطبوعات، تمایز زبان گیلکی با سایر زبان‌های ایرانی احتمالاً از بین می‌رود. گیلکی ارتباط نزدیکی با مازندرانی دارد و این دو زبان واژگان مشابهی دارند. این دو زبان بیشتر از زبان فارسی، سیستم صرف کلمات را که مشخصه زبان‌های ایرانی قدیمی بود حفظ کرده‌اند.
به‌باور زبان‌شناسان گیلکی زبان خواهر مازندرانی می‌باشد و نزدیکترین زبان از نظر دستوری به این زبان است.
محل سکونت گویشوران زبان گیلکی از غرب به رضوانشهر و از شرق به تنکابن و از شمال به دریای خزر و از جنوب به الموت و طالقان می‌رسد و در نقاط مختلف به نام گیلک معروف است. دربارهٔ اسم گیلان و معانی واژه گیل و گلان، نظرات مختلفی ابراز شده است. لغت‌نامه دهخدا گیلان را مأخوذ از واژه «گیل» به اضافه پسوند «ان» دانسته و افزوده است در پهلوی Gelan به معنی مملکت گل‌ها و نزد یونانی‌ها Gelae بوده است.
جمعیت‌شناسی

اتنولوگ جمعیت گیلک‌ها را در سال ۲۰۲۱ ،۴/۶۰۰/۰۰۰، چهار میلیون شیصد هزار نفر برآورد کرده است. اما برخی آمارهای رسمی و بین‌المللی جمعیت مردم گیلک را بالای ۵ میلیون نفر برآورد می‌کنند که حدود چهار میلیون یا چهار میلیون و دویست هزار نفر در ایران و بقیه حدود هشتصد هزار نفر و یک میلیون یا یک میلیون و دویست هزار نفر در کشورهای خارج از ایران زندگی می‌کنند.
دسته‌بندی

گیلکان در قدیم، بر مبنای شیوهٔ تولید به دو دسته تقسیم می‌شدند:[نیازمند منبع]
ساکنان جلگه که کارشان کشاورزی آبی بود و بیشتر به کشت برنج و چای و بعدها باغ‌داری (مرکبات) می‌پرداختند که گیله‌مرد یا گیل نامیده می‌شدند.
دسته دوم ساکنان ارتفاعات گیلان و مازندران که بیشتر به کار کشاورزی دیم، گندم و جو مشغول بودند و کلایی نامیده می‌شدند.
و دستهٔ سوم گالش نامیده می‌شدند که دامدار بوده و کوچ‌نشین بودند. البته با پیشرفت تکنولوژی، امروزه گالش‌ها نیز یکجانشین شده و به‌طور کلی با تحول در شیوه‌های تولید، این تقسیم‌بندی تنها در حد عنوان باقی‌مانده و شیوهٔ زیستی گیلک‌زبانان تحولات بسیاری کرده است. مردمان بومی کوه‌های غرب مازندران در رامسر و تنکابن، خود را همانند مردمان کوهپایه‌های گیلان، گالش می‌دانند.[نیازمند منبع]
ژنتیک

گیلکان و مازندرانی‌ها در جنوب دریای خزر زندگی می‌کنند و به زبان‌هایی از شاخه شمال غربی زبان‌های ایرانی تکلم می‌کنند. گفته شده که نیاکان آنان از منطقهٔ قفقاز آمده و احتمالاً جانشین گروه قدیمی تری در جنوب دریای خزر شده‌اند. شواهد زبان شناسانه این نظر را تأیید می‌کنند که زبان‌های گیلکی و مازندرانی (و نه دیگر زبان‌های ایرانی) خصوصیات رده شناختی معین مشترکی با زبان‌های قفقازی دارند.
بر اساس دنباله‌های ام تی دی ان ای HV1، گیلک‌ها و مازندرانی‌ها بیش از همه به همسایگان جغرافیایی و زبانی خود، دیگر گروه‌های ایرانی، شباهت دارند. به هر روی، انواع کروموزم وای آن‌ها بیش از همه مشابه گروه‌های یافت شده در قفقاز جنوبی است. نظریه‌ای که این تفاوت‌ها را توضیح می‌دهد، عبارت است از وجود منشأی متعلق به جنوب قفقاز برای گیلانی‌ها و مازندرانی‌ها، و در پی آن انتقال ژن زنان (و نه مردان) از گروه‌های بومی ایرانی، احتمالاً به دلیل سکونت در نزدیکی والدین شوهر. گروه‌های مازندرانی و گیلانی در زمرهٔ شاخهٔ عمده‌ای متشکل از جمعیت‌های قفقاز و غرب آسیا قرار می‌گیرند و خصوصاً به گروه‌های جنوب قفقاز - مردم گرجی، مردم ارمنی و مردم آذری نزدیکترند. ایرانیان اهل تهران و اصفهان از این گروه‌ها دورتر قرار می‌گیرند.
قفقاز در قرن دوم قبل از میلاد، گلائه‌ها در قسمت شرقی آتورپاتکان مشخص شده‌اند.
موقعیت گلائه‌ها در قرن دوم قبل از میلاد، در غرب سپیدرود
گیلان در عصر باستان
میرزا کوچک خان، رهبر انقلابی ایران در قرن بیستم و رئیس‌جمهور جمهوری شورایی سوسیالیستی ایران. او بنیانگذار یک جنبش انقلابی مستقر در جنگل‌های گیلان در شمال ایران بود که به نهضت جنگل گیلان معروف شد.
نقشه مناطق دارای زبان‌های کاسپین
محمدعلی طالبی (شهردار)

| محمدعلی طالبی | محمدعلی طالبی |
| --- | --- |
شهردار سبزوار: شهردار سبزوار
دوره مسئولیت ۶ آذر ۱۳۶۴ – ۲۵ اسفند ۱۳۶۶: دوره مسئولیت ۶ آذر ۱۳۶۴ – ۲۵ اسفند ۱۳۶۶
پس از: احمد ماستیانی
پیش از: محمدرضا خیرآبادی
دوره مسئولیت ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ – 13 تیر 1395: دوره مسئولیت ۲۸ اسفند ۱۳۹۲ – 13 تیر 1395
پس از: حسین مقصودی
پیش از: سیدعلی کوشکی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۹ سبزوار، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه خارطوم
تخصص: سیاستمدار
محمدعلی طالبی، (زادهٔ ۱۳۳۹ در سبزوار)، سیاستمدار ایرانی و شهردار سابق سبزوار است. وی پیش از این در سازمان بهزیستی، سازمان ملی جوانان و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حضور داشته‌است.
وی از ۲۸ اسفند ۱۳۹۲، به عنوان سی و نهمین شهردار سبزوار مشغول به کار شد و در تاریخ 13 تیر 1395 از سمت خود استعفا داد.
وی دارای مدرک دکتری ادبیات عربی از دانشگاه خارطوم می‌باشد.
سرپرست بهزیستی استان تهران
فرماندار شهرستان تربت حیدریه
فرماندار شهرستان طبس
فرمانده سپاه پاسداران شهرستان قاین
رئیس ستاد اشتغال معلولان و مددجویان سازمان بهزیستی کشور
منبع

↑  Behnegarsoft.com. «سلام سربدار - محمد علی طالبی شهردار سبزوار شد +سوابق و برنامه‌ها». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۸-۲۶.
↑  «طالبی رفت؛ استیری سرپرست شد - سبزواریان». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اوت ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۲۰۱۷-۰۸-۲۶.
«دکتر محمدعلی طالبی شهردار سبزوار شد - سبزوار نیوز». بایگانی‌شده از اصلی در ۷ مارس ۲۰۱۶.
http://tnews.ir/news/3D3423232731.html. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
(PDF) https://web.archive.org/web/20141006185832/http://www.salamsarbedar.com/images/docs/files/000006/nf00006033-2.pdf. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در 6 اكتبر 2014. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک); پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
ورودی/خروجی (سی++)

در زبان برنامه‌نویسی سی++، کتابخانه‌های ورودی/خروجی، مجموعه‌ای از کلاس‌های قالب (templates class) هستند که وظیفهٔ کنترل جریان‌های ورودی/خروجی را بر عهده دارند.
اکثر توابع مربوط به ورودی و خروجی در فایل هدر iostream که بخشی از کتابخانهٔ استاندارد سی++ می‌باشد، قرار دارند.
برنامهٔ نمونه

برای نمونه برنامهٔ Hello World:
#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
    cout <<"Hello, world!\n";
    return 0;
}
این برنامه رشته «!Hello, world» را نمایش خواهد داد.
کلاسcout یکی از زیرمجموعه های iostream است. همچنین در این فایل هدر کلاس های دیگری از جمله cin و cerr و clog موجود می‌باشد.
برخی دستورهای استاندارد دیگر از جمله n\ و endl را که موجب انتقال برنامه به خط بعدی می‌شوند را در نمونهٔ زیر می‌بینید.
#include <iostream>
using namespace std;

int main()
{
    cout <<"Hello, world!" <<endl;
    return 0;
}
سیارک ۳۹۶۴۵

سیارک ۳۹۶۴۵ (به انگلیسی: 39645 Davelharris، نامگذاری:1995QC10) سی و نه هزار و ششصد و چهل و پنجمین سیارک کشف شده است که در ۳۱ اوت ۱۹۹۵ کشف شد.
هوا فطیح

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Location in Libya: Location in Libya
مختصات: ۳۲°۵۳′۵۹″ شمالی ۲۲°۰۳′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۹۹۷۲°شمالی ۲۲٫۰۵۱۳۹°شرقی﻿ / 32.89972; 22.05139
ارتفاع از سطح زمین: ۶۷ متر (۲۲۰ فوت)
تاریخ: تاریخ
جنس: غار کارستی
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
باستان‌شناسان: Charles McBurney, Graeme Barker
هوا فطیح (عربی: هوا فطیح، آوانگاری: Hawā Fṭiyaḥ) یک غار بزرگ کارستی است که در ناحیه برقه در شمال شرقی لیبی واقع شده‌است. این مکان برای تحقیق در مورد تاریخ باستان‌شناسی آفریقا و پیش از تاریخ بشری که از نظر آناتومی امروزی است، اهمیت دارد زیرا در دوران پارینه‌سنگی میانی و زبرین، میان سنگی و نوسنگی محل سکونت آدمیان بوده‌است. شواهد حضور انسان مدرن در غار به ۲۰۰۰۰۰ سال قبل برمی گردد.
محمدقلی حاجی ایری

| دکتر محمدقلی حاجی ایری> اطلاعات شخصی | دکتر محمدقلی حاجی ایری> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۰ خورشیدی ترکمن، ایران
تحصیلات: دکترای پزشکی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی
محمدقلی حاجی ایری (زادهٔ ۱۳۴۰ در روستای پنج پیکر ترکمن) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ کردکوی، بندر ترکمن ، گمیشان و بندر گز در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
۲۲۸ (عدد)

Natural number
۲۲۸ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۲۷ و قبل از ۲۲۹ قرار دارد.
بسطام

برای دیگر کاربردها، بسطام (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| بسطام بِسطُم | بسطام بِسطُم |
| --- | --- |
  از بالا:  مسجد شیخ بسطامی، برج و باروی بسطام، یخچال بسطام، مسجد جامع بسطام، برج کاشانه بسطام، مدرسه شاهرخیه.:   از بالا:  مسجد شیخ بسطامی، برج و باروی بسطام، یخچال بسطام، مسجد جامع بسطام، برج کاشانه بسطام، مدرسه شاهرخیه.
کشور:  ایران
استان: سمنان
شهرستان: شاهرود
بخش: بسطام
نام(های) پیشین: ویستاخما - ویستهم- وسطام
مردم: مردم
جمعیت: ۸٬۶۰۹ نفر (سرشماری سال ۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۳۰ هکتار
ارتفاع: ۱۴۲۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: سید محمد جعفر حسینی
ره‌آورد: زردآلو، برگه زردآلو، نان‌های سنتی مثل کماچ، تفتان، شیرمال، کاک محلی، لواشک و انواع خشکبار، گیلاس، آلبالو، سنجد، نان شیرمال
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۳
وبگاه: www.bastam.ir
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۱۵۴۵
  بسطام  روی نقشه ایران ۳۶°۲۹′۰۷″شمالی ۵۴°۵۹′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۸۵۲۷۸°شمالی ۵۴٫۹۹۹۷۲۲°شرقی﻿ / 36.485278; 54.999722   :   بسطام  روی نقشه ایران ۳۶°۲۹′۰۷″شمالی ۵۴°۵۹′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۸۵۲۷۸°شمالی ۵۴٫۹۹۹۷۲۲°شرقی﻿ / 36.485278; 54.999722   
 :  
بَسطام نام شهری در شهرستان شاهرود استان سمنان در ایران است. این شهر در ۵ کیلومتری شمال شرقی شاهرود و در بخش بسطام جای دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۸٬۶۰۹ نفر بوده است.
بسطام از غرب به رشته کوه‌های شاهوار و شهر مجن و از شرق به منطقه میامی و دشت کویر و از شمال و شمال غرب به استان گلستان مرتبط می‌باشد.