stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجید کیانی
کتاب شناخت هنر موسیقی: سماع ردیف

این کتاب در اسفند ۱۳۹۵ در دو جلد توسط مؤسسهٔ سرو ستاه به انتشار رسید، جلد اول مشتمل بر ۱۸ دفتر است که به ارتباط موسیقی (ردیف) با دیگر هنرها نظیر معماری، خطاطی و شعر می‌پردازد، جلد دوّم نیز با کمی تغیر به ادامهٔ مبحث موسیقی (ردیف) می‌پردازد.
فعالیت‌های اجرایی

تدریس موسیقی ردیف در مؤسسه فرهنگی هنری سرو ستاه ۱۳۷۲ تا کنون
تدریس موسیقی ردیف در مکتب خانه میرزا عبدالله
مدیریت گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا در سالهای ۱۳۷۳ الی ۱۳۷۹
تدریس درس ردیف موسیقی ایران در دانشگاه تهران به مدت ۲۳ سال
مدیریت مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران
رئیس گروه موسیقی فرهنگستان هنر
عضو شورای عالی یونسکو در ایران
آثار

کتاب هفت دستگاه موسیقی ایران
کتاب مبانی نظری موسیقی ایران
کتاب ستاره عشق (داستان)
کتاب چگونگی پژوهش در موسیقی ایران
آلبوم درک موسیقی-نوا اثری است در سبک  سنتی. این آلبوم ۱۳ آهنگ دارد.
آلبوم هفت دستگاه موسیقی ایران (ردیف میرزاعبدالله، تنظیم برای سنتور)(صوتی)
آلبوم هفت دستگاه موسیقی ایران (ردیف میرزاعبدالله، تنظیم برای سنتور)(DVD تصویری)
ضربی‌های حبیب سماعی
گذری در شیوه سنتورنوازی حبیب سماعی
آثار حبیب سماعی
شناخت موسیقی ۱ و ۲ و ۳ شناخت موسیقی ۱: نوا (نگرشی برغم در موسیقی ایران)(برنده جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران) ۲- سید حسین طاهرزاده ۳- حبیب سماعی، بررسی ۳ شیوه هنر تک نوازی، (نوار و کتاب)
سنتور (تکنوازی سنتور از مجموعه خسروانی)
ایران (تکنوازی سنتور از مجموعه خسروانی)
کنسرت بارسلونا و تاراگونا (همراه با ضرب شهرام کیانی) (تصویری)
تورنتو (تکنوازی سنتور در شور، سه گاه و راست پنجگاه)
کنسرت سفارت ایتالیا در تهران ۱۳۶۰ - تکنوازی سنتور در راست پنجگاه و بیات اصفهان - صدابردار: مجید درخشانی
آلبوم نقش سکوت در موسیقی دستگاهی (شماره ۱ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
نگرشی بر غم در موسیقی ایرانی (نوا) (شماره ۲ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
آلبوم هفت مثنوی (شماره ۳ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
چهار عنصر طبیعت در موسیقی (شماره ۴ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
بررسی سه شیوه هنر تکنوازی (شماره ۵ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
آلبوم خیام و موسیقی (شماره ۶ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
آلبوم طبیعت در هنر موسیقی (شماره ۷ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
آلبوم بررسی وزن در موسیقی ایرانی (شماره ۸ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
آلبوم جایگاه معنوی در هنر موسیقی ایران (شماره ۹ از مجموعه شناخت هنر موسیقی ایرانی شامل یک آلبوم تصویری، یک آلبوم صوتی، و یک کتاب الکترونیک)
آموزش سنتور - روش ردیف نوازی - دستگاه شور ردیف میرزا عبدالله (نسخه جدید همراه با دی وی دی تصویری)
برخی مصاحبه‌ها

مصاحبه با رادیو فرهنگ (صدای جمهوری اسلامی ایران) برنامه آسمان هنر
مصاحبه زنده تلویزیونی - شبکه یک سیمای جمهوری اسلامی ایران - برنامه طلوع ماه ۱۳۸۱
مصاحبه با روزنامه شرق «ردیف سیال و متغیر است» (مصاحبه‌کننده: علی شادکام، ۱۱ مرداد ۱۳۸۹)
گفتگو با مجید کیانی (کتاب) (مصاحبه‌کننده: محسن شهرنازدار - نشر نی)
گفتگو با مجله آهنگ شماره سوم بهمن (مصاحبه‌کننده: امیر لواسانی)
«بیاد حبیب» گفتگو با مجید کیانی به اهتمام علی شادکام به مناسبت صد و دهمین سال تولد حبیب سماعی: ناشر مؤلف با همکاری مؤسسه فرهنگی سرو ستاه (۱۳۹۴)
مصاحبه زنده تلویزیونی، «تفاوت بین موسیقی فاخر و موسیقی تفننی»، شبکه چهار سیمای جمهوری اسلامی ایران - برنامه راز ۱۳۹۶
اکبر میثاقیان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۳۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ ‏(۷۱ سال)
زادگاه:  گنبد کاووس، گلستان، ایران
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  فردوسی ثامن (سرمربی)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۴۸–۱۳۴۹ |  دیهیم تهران |   |   |
| ۱۳۵۱–۱۳۵۲ |  بوتان |   |   |
| ۱۳۵۲–۱۳۵۵ |  ابومسلم |   |   |
| ۱۳۵۵–۱۳۵۷ |  ملوان |   |   |
| ۱۳۵۸–۱۳۶۱ |  استقلال |   |   |
| ۱۳۶۱–۱۳۷۰ |  ابومسلم |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۵۲ |  ایران |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۳۷۴–۱۳۷۸:  ابومسلم
۱۳۷۸–۱۳۸۱:  پیام مشهد
۱۳۸۱–۱۳۸۳:  شموشک نوشهر
۱۳۸۳–۱۳۸۵:  ابومسلم
۱۳۸۵–۱۳۸۸:  راه‌آهن
۱۳۸۷–۱۳۸۸:  استقلال اهواز
۱۳۸۸–۱۳۸۹:  شهرداری تبریز
۱۳۹۰:  شاهین بوشهر
۱۳۹۰–۱۳۹۲:  آلومینیوم هرمزگان
۱۳۹۲–۱۳۹۳:  پدیده مشهد
۱۳۹۳–۱۳۹۴:  مس کرمان
۱۳۹۴–۱۳۹۵:  خونه به خونه
۱۳۹۵:  مس کرمان (interim)
۱۳۹۵–۱۳۹۶:  بادران
۱۳۹۶:  سیاه‌جامگان
۱۳۹۷:  کارون اروند خرمشهر
۱۳۹۷–۱۳۹۹:  خونه به خونه
۱۳۹۹:  ملوان
۱۳۹۹–۱۴۰۰:  ویستا توربین
۱۴۰۰:   خوشه طلایی (مدیر فنی)
۱۴۰۰:  شهر خودرو
۱۴۰۱-۱۴۰۲:  داماش
۱۴۰۲-۱۴۰۳:  شهرداری نوشهر
۱۴۰۳:  سپیدرود رشت
۱۴۰۳-:  فردوسی ثامن
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اکبر میثاقیان (زادهٔ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ در گنبد کاووس) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.
دوران حرفه‌ای > بازیکنی

میثاقیان فوتبال خود را از باشگاه دیهیم تهران که تیم دوم خانواده تاج بود زیر نظر پرویز ابوطالب و در پست دفاع، آغاز کرد. سپس با انتقال مالکیت دیهیم به بوتان به استخدام کارخانه گاز بوتان درآمد و در تیم فوتبال این کارخانه به فوتبال خود ادامه داد. میثاقیان سپس برای زندگی به مشهد رفت و همراه با تیم فوتبال ابومسلم در لیگ تخت جمشید بازی کرد. میثاقیان دو سال سربازی خود را در تیم فوتبال ملوان بندرانزلی گذراند. بعد از انقلاب میثاقیان به باشگاه فوتبال استقلال تهران پیوست ولی بعد از یک سال و نیم بازی برای احیای مجدد ابومسلم به این باشگاه پیوست و تا ۳۷ سالگی در این تیم به فوتبال خود ادامه داد. وی در سال ۱۳۵۸ به همراه تیم تهران فاتح مسابقات قهرمانی کشور شد.
دوران حرفه‌ای > مربی‌گری

او تیم‌هایی چون شموشک نوشهر، شهرداری تبریز، آلومینیوم هرمزگان و پدیده مشهد را از لیگ دسته اول به لیگ برتر رسانده‌است.
موزه آقاخان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای بیرونی موزه آقاخان در ۲۰۲۲: نمای بیرونی موزه آقاخان در ۲۰۲۲
موقعیت موزه در تورنتو: موقعیت موزه در تورنتو
بنیان‌گذاری: ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-09-۱۸)
مکان: ۷۷ خیابان وینفورد، تورنتو، انتاریو، کانادا
گونه: هنر اسلامی و فرهنگ
مدیر: هنری کیم
وبگاه: www.agakhanmuseum.org
موزه آقاخان (به انگلیسی: Aga Khan Museum) موزه‌ای در زمینه هنر و فرهنگ اسلامی واقع در تورنتو، کانادا، است. این موزه توسط تراست آقاخان برای فرهنگ – که خود بخشی از شبکه توسعه آقاخان است – سرمایه‌دهی شده و شامل آثار هنری شاخص و میراث فرهنگی تمدن‌های اسلامی بخصوص ایران است. این آثار از مجموعه شخصی کریم آقاخان (چهل و نهمین امام مسلمانان شیعه اسماعیلی)، مؤسسه مطالعات اسماعیلی، و مجموعه شخصی شاهزاده صدرالدین آقاخان، عموی شاهزاده کریم آقاخان، گردآوری شده‌اند و نمایانگر پیشرفت‌های مسلمانان در زمینه‌های گوناگون هنری و علمی در طول تاریخ هستند.

موزه و مرکز اسلام اسماعیلی مجاور آن، در زمینی به مساحت تقریبی ۷ هکتار و با هزینه ۳۰۰ میلیون دلار کانادا بنا شده و هدف آن جذب بازدیدکننده تا مرز ۲۵۰ هزار نفر در سال است.
مشابه موزه‌های دیگری که عنوان هنر اسلامی را بر خود دارند در موزه آقاخان نیز بیشتر آثار را هنرمندان ایرانی آفریده‌اند.
معماری بنای موزه توسط فومیهیکو ماکی، معمار سرشناس ژاپنی، انجام شد.
آثار برجسته

برگی از شاهنامه طهماسبی
نشان جواهرنشان شیر و خورشید، احتمالاً متعلق به یکی از شاهان قاجار
نسخه‌ای خطی از مثنوی معنوی
شاه جهان و شازده‌های جوان
اثر مانوهار داس
اوایل سده ۱۷ م.
برگی از شاهنامه طهماسبی، اثر دوست‌محمد که به داستان هفتواد پرداخته‌است.
پُرتره‌ای از شاه عبدالمعالی، اثر دوست‌محمد به سال ۱۵۵۶ م.
رقیبه

| رقیبه الرقیبﺔ | رقیبه الرقیبﺔ |
| --- | --- |
کمون و شهرک: کمون و شهرک
موقعیت رقیبه در نقشه: موقعیت رقیبه در نقشه
کشور:  الجزایر
استان: استان الوادی
ناحیه: ناحیه الرقیبه
ارتفاع: ۵۶ متر (۱۸۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۴۰۳۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
رقیبه (به عربی: الرقیبة) یک شهرداری در الجزایر است که در ناحیه الرقیبه واقع شده‌است. رقیبه ۴۰٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلانکا ۲۸-۹۰ فلش

| بلانکا ۲۸–۹۰ فلش | بلانکا ۲۸–۹۰ فلش |
| --- | --- |
کاربری: ترابری
تولیدکننده: Bellanca
طراح: Albert W. Mooney
نخستین پرواز: ۱۹۳۷
کاربر اصلی: Chinese Nationalist Air Force, Mexican Air Force
تعداد ساخته‌شده: ۴۳
بلانکا ۲۸–۹۰ فلش (به انگلیسی: Bellanca_28-90) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ترابری ساخت شرکت Bellanca است. هواگرد بلانکا ۲۸–۹۰ فلش نخستین پروازش را در ۱۹۳۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Albert W. Mooney بود.
سازمان اجتماعی

می ۱۸۷۷ پرتره فردریش انگلس

(زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۸۲۰ در ووپرتال – درگذشتهٔ ۵ اوت ۱۸۹۵ در لندن) فیلسوف، مورخ و انقلابی کمونیست آلمانی و نزدیک‌ترین همکار کارل مارکس بود.

پدیدآور: ویلیام هال (۱۸۲۶–حدود ۱۸۹۸)
در جامعه‌شناسی، یک سازمان اجتماعی الگویی از روابط بین افراد و گروه‌های اجتماعی است.
خصوصیات سازمان اجتماعی می‌تواند شامل خصوصیاتی چون ترکیب جنسیتی، انسجام فضایی-زمانی، رهبری، ساختار، تقسیم کار، سیستم‌های ارتباطی و غیره اشاره کرد.
و به خاطر این ویژگی‌های سازمان اجتماعی، افراد می‌توانند بر کار روزمره خود و مشارکت در فعالیت‌های دیگری که اشکال کنترل شده از تعامل انسان هستند نظارت کنند. این تعاملات عبارتند از: وابستگی، منابع جمعی، قابلیت جایگزینی افراد و کنترل ثبت شده. این تعامل‌ها باهم ویژگی‌های مشترک در واحدهای اساسی اجتماعی مانند خانواده، شرکت‌ها، کلوپ‌ها، ایالت‌ها و غیره را تشکیل می‌دهند. اینها سازمانهای اجتماعی هستند.
حنیف عمران‌زاده

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 عمران‌زاده در مهر ۱۳۹۹:  عمران‌زاده در مهر ۱۳۹۹
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  حنیف عمران‌زاده
زادروز:  ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۴ (۳۹ سال)
زادگاه:  نور، استان مازندران، ایران
قد:  ۱٫۹۳ متر (۶ فوت ۴ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۰:  شاهین تهران
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۴ |  پاس تهران |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ←ملوان (قرضی) |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  پاس تهران |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  پاس همدان |  ۴۹ |  (۷) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۶ |  استقلال |  ۲۲۰ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۶ |  خونه به خونه |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  صبای قم |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  سیاه‌جامگان |  ۴ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۰۸ |  (۲۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ایران |  ۵ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۹:  جوانان استقلال تهران (دستیار)
۲۰۱۹:  شهرداری بم (دستیار)
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  خوشه طلایی (دستیار)
۲۰۲۰:  نساجی مازندران (دستیار)
۲۰۲۰–۲۰۲۱:  استقلال تهران (دستیار)
۲۰۲۲–۲۰۲۳:  آلومینیوم اراک (دستیار)
۲۰۲۳:  نساجی مازندران (دستیار)
۲۰۲۴-:  چادرملو اردکان (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
حنیف عمران‌زاده (زاده ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۴ در نور، مازندران) بازیکن سابق و مربی فوتبال ایرانی است که در پست مدافع میانی بازی می‌‌کرد.
زندگی ورزشی > رده جوانان

عمران زاده در سال ۱۳۷۹ به شاهین تهران پیوست و به مدت یک سال در این تیم توپ زد. او در سال ۱۳۸۰ به تیم پاس تهران پیوست.
زندگی ورزشی > رده بزرگسالان

اولین فصل حضور حنیف عمران زاده در لیگ برتر، در سال ۱۳۸۲ و تیم پاس تهران به سرمربیگری مجید جلالی بود. او در آن فصل موفق به کسب اولین قهرمانی خود در لیگ برتر نیز گردید. پس از یک سال حضور در این تیم، به صورت قرضی به ملوان بندر انزلی پیوست و زیر نظر نصرت ایراندوست مشغول به کار شد. یک سال بعد و در فصل ۸۵–۱۳۸۴ به پاس بازگشت. با انتقال پاس به شهر همدان در سال ۱۳۸۵، او نیز به این تیم رفت و دو فصل در این تیم حضور داشت. عمران زاده در سال ۱۳۸۷ به استقلال تهران پیوست و تا سال ۱۳۹۵، زیر نظر مربیانی چون عبدالصمد مرفاوی، امیر قلعه نویی و پرویز مظلومی، ۲۰۳ بازی انجام داد و ۱۳ گل نیز به ثمر رساند. در سال ۱۳۹۵ به تیم خونه به خونه بابل پیوست و به مدت چهار ماه زیر نظر هادی مرزبان در این تیم دسته دومی مشغول بازی شد. پس از آن در فصل ۹۶–۱۳۹۵ به صبای قم رفت تا باز هم شاگرد مرفاوی شود و پس از آن، در فصل ۹۷–۱۳۹۶ به تیم سیاه جامگان پیوست و آخرین فصل حضور او در فوتبال، در این تیم و زیر نظر رضا عنایتی بود.
بازی‌های ملی

عمران زاده در سال ۱۳۸۲ برای اولین بار توسط حمید علیدوستی به تیم ملی فوتبال جوانان ایران دعوت شد. او در تیم ملی فوتبال امید ایران نیز زیر نظر رنه سیموئز و وینگو بگوویچ بازی کرد. عمران زاده سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی بزرگسالان را نیز دارد و بین سال‌های ۸۹–۱۳۸۸، ۵ بازی برای تیم ملی ایران انجام داده‌است.
خداحافظی از فوتبال

آخرین حضور حنیف عمران زاده در سطح اول فوتبال ایران، فصل ۹۷–۱۳۹۶ و تیم سیاه جامگان بود که در پایان فصل، این تیم به دسته پایین‌تر فوتبال ایران سقوط کرد. در روز ۲۳ آبان ماه ۱۳۹۷، عمران زاده با انتشار نامه ای، به‌طور رسمی خداحافظی خود را از دنیای فوتبال اعلام کرد.
حاشیه‌ها و جنجال‌ها

- در فصل ۹۲–۱۳۹۱ عمران زاده با امیرقلعه نویی، سرمربی وقت استقلال دچار اختلاف شد که منجر به نیمکت نشینی و درنهایت قهر این بازیکن گردید. در نهایت با پادرمیانی دیگر بازیکنان استقلال، حنیف به تمرین تیم بازگشت.
- در سال ۱۳۹۴ و در پایان هشتادمین دربی تهران، عمران زاده با مشت به صورت سوشا مکانی، دروازه‌بان پرسپولیس کوبید که برای او سه جلسه محرومیت در پی داشت.
افتخارات

حنیف عمران زاده دو قهرمانی لیگ برتر و یک قهرمانی جام حذفی فوتبال ایران به همراه استقلال تهران و همچنین یک قهرمانی لیگ برتر با پیراهن پاس تهران را نیز در کارنامه خود دارد. او در سال ۱۳۹۲ در خط دفاعی استقلال، و در کنار جواد نکونام در تیم منتخب تیم منتخب آسیا قرار گرفت و نقش به سزایی در رسیدن استقلال به مقام سوم آسیا داشت. فهرست افتخارات او به این شرح است:
افتخارات > استقلال تهران

قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۸۸–۱۳۸۷
قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۹۲–۱۳۹۱
نایب قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۱۳۹۰–۱۳۸۹
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۹۱–۱۳۹۰
نایب قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۹۵–۱۳۹۴
افتخارات > پاس تهران

قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۸۳–۱۳۸۲
نایب قهرمان لیگ برتر فوتبال ایران ۸۵–۱۳۸۴
افتخارات > ملوان بندر انزلی

تیم پدیده فصل لیگ برتر فوتبال ایران ۸۴–۱۳۸۳
افتخارات > چادرملو اردکان

نایب قهرمان لیگ آزادگان فوتبال ایران ۰۳–۱۴۰۲
مربیگری

وی اولین سال مربیگری خود را با تیم جوانان استقلال آغاز کرد.
خارج از فوتبال

حنیف عمران زاده که پیشتر اعلام کرده بود احتمال دارد وارد دنیای سیاست شده و نماینده مجلس شود. با پایان دنیای بازیگری به جای سیاست وارد دنیای رسانه شد. عمران زاده از سال ۱۳۹۷ مجری‌گری را نیز تجربه کرد. عمران زاده به همراه مهرداد میناوند، بازیکن اسبق پرسپولیس، در برنامه ای با نام مدال شو، به انجام مصاحبه با فوتبالیست‌ها و مدیران قدیمی و جدید فوتبال ایران می‌پردازد.
آمار

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| عملکرد باشگاهی | عملکرد باشگاهی | لیگ برتر | لیگ برتر | جام حذفی | جام حذفی | آسیا | آسیا | جمع | جمع |
| فصل | باشگاه | بازی | گل | بازی | گل | بازی | گل | بازی | گل |
| ۱۳۸۲–۱۳۸۳ | پاس تهران | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱ | ۰ |
| مجموع پاس تهران | مجموع پاس تهران | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱ | ۰ |
| ۱۳۸۳–۱۳۸۴ | ملوان | ۹ | ۱ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۹ | ۱ |
| مجموع ملوان | مجموع ملوان | ۹ | ۱ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۹ | ۱ |
| ۱۳۸۴–۱۳۸۵ | پاس تهران | ۱۵ | ۲ | ۲ | ۰ | _ | _ | ۱۷ | ۲ |
| مجموع پاس تهران | مجموع پاس تهران | ۱۵ | ۲ | ۲ | ۰ | _ | _ | ۱۷ | ۲ |
| ۱۳۸۵–۱۳۸۶ | پاس همدان | ۲۶ | ۲ | ۳ | ۱ | _ | _ | ۲۹ | ۳ |
| ۱۳۸۶–۱۳۸۷ | پاس همدان | ۲۰ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۲۰ | ۰ |
| مجموع پاس همدان | مجموع پاس همدان | ۴۶ | ۲ | ۳ | ۱ | _ | _ | ۴۹ | ۳ |
| ۱۳۸۷–۱۳۸۸ | استقلال | ۲۰ | ۳ | ۲ | ۱ | ۷ | ۰ | ۲۹ | ۴ |
| ۱۳۸۸–۱۳۸۹ | استقلال | ۲۷ | ۲ | ۳ | ۲ | ۳ | ۱ | ۳۳ | ۵ |
| ۱۳۸۹–۱۳۹۰ | استقلال | ۳۳ | ۲ | ۴ | ۲ | ۴ | ۰ | ۴۱ | ۴ |
| ۱۳۹۰–۱۳۹۱ | استقلال | ۲۵ | ۰ | ۲ | ۰ | ۷ | ۰ | ۳۴ | ۰ |
| ۱۳۹۱–۱۳۹۲ | استقلال | ۲۶ | ۶ | ۴ | ۲ | ۹ | ۲ | ۳۹ | ۱۰ |
| ۱۳۹۲–۱۳۹۳ | استقلال | ۱۴ | ۰ | ۱ | ۰ | _ | _ | ۱۵ | ۰ |
| ۱۳۹۳–۱۳۹۴ | استقلال | ۱۲ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱۲ | ۰ |
| ۱۳۹۴–۱۳۹۵ | استقلال | ۲۶ | ۰ | ۲ | ۰ | _ | _ | ۲۸ | ۰ |
| مجموع استقلال | مجموع استقلال | ۱۸۳ | ۱۳ | ۱۸ | ۷ | ۳۰ | ۳ | ۲۳۱ | ۲۳ |
| ۱۳۹۵ | خونه به خونه | ۱۱ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱۱ | ۰ |
| مجموع خونه به خونه | مجموع خونه به خونه | ۱۱ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱۱ | ۰ |
| ۱۳۹۵–۱۳۹۶ | صبای قم | ۱۴ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱۴ | ۰ |
| مجموع صبای قم | مجموع صبای قم | ۱۴ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۱۴ | ۰ |
| ۱۳۹۶–۱۳۹۷ | سیاه جامگان | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۴ | ۰ |
| مجموع سیاه جامگان | مجموع سیاه جامگان | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۴ | ۰ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | ۲۸۳ | ۱۸ | ۲۳ | ۸ | ۳۰ | ۳ | ۳۳۶ | ۲۹ |
اسدی توسی

| ابونصر علی بن احمد اسدی توسی | ابونصر علی بن احمد اسدی توسی |
| --- | --- |
۴۵۰اسدی توسی شاعر برجسته پارسی: ۴۵۰اسدی توسی شاعر برجسته پارسی
زادهٔ: اواخر سدهٔ چهارم ۳۹۰ هجری قمری توس
درگذشت: ۴۶۵ هجری قمری تبریز
آرامگاه: مقبرةالشعرا در تبریز
ملیت: ایرانی،پارسی
دیگر نام‌ها: اسدی توسی
پیشه(ها): شاعر، فرهنگ نویس
سال‌های فعالیت: قرن پنجم هجری قمری
آثار: گرشاسپ‌نامه لغت فرس مناظرات
سبک: خراسانی، حماسی
دوره: غزنویان، سلجوقیان
ابونصر علی بن احمد اسدی توسی شاعر، نویسنده ایرانی قرن پنجم هجری و سرایندهٔ اثر حماسی گرشاسپ‌نامه است. وی در سال ۴۶۵ هجری در گذشت. آرامگاه وی در مقبرةالشعرا در شهر تبریز است.
اسدی از چند جهت در تاریخ ادبیات ایران حائز اهمیت است: کهن‌ترین دستنویس فارسی که به دست آمده‌است به خط اسدی توسی است. علاوه بر این وی نخستین واژه‌نامهٔ فارسی را (بنا بر آنچه امروز به ما رسیده‌است) به نام لغت فرس تدوین کرد.
منبع‌شناسی

از زندگی اسدی توسی دانسته‌های زیادی در دسترس نیست. آگاهی‌های اندکی که از او امروزه در دسترس است را می‌توان به دو دسته بخش‌بندی کرد. دسته نخست دانسته‌های پراکنده‌ای است که در آثار خودِ اسدی توسی و منابع دیگر یافت می‌شود. اسدی در پایان کتاب الابنیه ابومنصور موفق هروی نام، نسب و تخلص (یا لقب) خویش را یاد می‌کند. در دیباچهٔ گرشاسپ‌نامه به توسی بودن خویش اشاره می‌کند و در پایان این کتاب و در پایان مناظره مسلمان و گبر به تخلص یا لقب خود (اسدی) اشاره می‌کند. اسدی در پایان الابنیه، انجام نگارش کتاب را شوال ۴۴۷ قمری آورده‌است. در دیباچهٔ گرشاسپ‌نامه نیز می‌گوید که این منظوم را به خواهش محمد حصی یا حصنی وزیر ابودلف شیبانی فرمانروای نخجوان، به نام وی سروده‌است و در همان‌جا می‌گوید که در ۴۵۸ قمری آن را به پایان رسانده‌است. نظامی، شاعر پرآوازه سده ششم، در قطعه‌ای در سخا و سخن به بخل سلطان محمود به فردوسی و نواخت‌یافتن اسدی از سوی ابودلف اشاره دارد. رشید وطواط ذیل صنعت «الاغراق فی‌الصفه» تنها یک دو بیتی از علی اسدی شاهد آورده که در آثار بازمانده از اسدی و منابع دیگر دیده نمی‌شود. از این رو آگاهی‌های دقیق از زندگانی اسدی، کم‌وبیش به واپسین دهه از زندگی او محدود می‌شود و پیش از این تنها می‌دانیم که در توس زاده شده و در ۴۴۷ قمری نسخه الابنیه را رونویسی کرده‌است.
دسته‌دوم سرگذشت‌نامه‌هایی هستند که در آن‌ها از اسدی توسی یاد شده که در این میان، تذکره‌الشعرای دولتشاه سمرقندی از همهٔ آن‌ها کهن‌تر است که در سال ۸۹۲ هجری قمری نوشته شده‌است و به گفتهٔ دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، سرچشمهٔ بیشتر آشفتگی‌های موجود در زندگی‌نامهٔ اسدی توسی به‌شمار می‌رود. در منابع کهن‌تر از تذکره دولتشاه، همچون چهار مقالهٔ نظامی عروضی، و لباب‌الالباب عوفی، نامی از اسدی توسی نیامده است، شاید به این دلیل که نظامی عروضی به شاعرانی که به دربارهای کوچک رفت‌وآمد داشتند، توجهی نداشته‌است، و عوفی نیز بیشتر به شاعران قصیده‌سرا پرداخته‌است.
زندگی‌نامه > نام و تبار

او زاده توس در خراسان بوده‌است. کنیه او را در مجالس‌المومنین و مجمع‌الفصحا ابونصر و در دیباچه لغت فرس، که در سال ۱۳۰۳ هجری نوشته شده، ابومنصور آمده‌است. دست‌نویسی از کتاب الابنیه عن حقایق الادویه، نوشته ابومنصور موفق بن علی الهروی در مفردات طب به زبان فارسی در دسترس است که اسدی توسی آن را در ۴۴۷ هجری قمری رونویسی کرده که در آخر کتاب و در بخش شناسنامه، نام خویش را چنین آورده‌است: علی بن احمد الاسدی الطوسی الشاعر. لقب یا تخلص او اسدی بوده‌است که خود را بدین نام خوانده و سرگذشت‌نویسان هم به همین شیوه از او یاد کرده‌اند.
قاضی نورالله ششتری از فرهنگ لغات فرس نوشتهٔ خود اسدی و گفتهٔ خود او نقل می‌کند که تبار اسدی به پادشاهان عجم می‌رسد و نویسندهٔ مجمع‌الفصحا هم به پیروی از او، بی‌آنکه سند خود را بنویسد، تبار وی را به شهریاران ایران می‌رساند؛ ولی بر پایهٔ گفتهٔ بدیع‌الزمان فروزانفر، در نسخه خطی و چاپی فرهنگ اسدی از آنچه قاضی نورالله نوشته اثری نیست و از آن گذشته، «اسدی» نسبتی است به چندین قبیله عرب که از آن‌ها در «الانساب» یاد شده و شماری از گذشتگان بدین نسبت شهرت یافته‌اند، اگرچه ممکن است نسبت او به اسد از جهت ولاء باشد چنان‌که بسیاری از ایرانیان به همین نظر به قبایل عرب منسوب شده‌اند. بر پایهٔ گفتهٔ فروزانفر، در اینکه اسدی زادهٔ شهر توس بوده‌است، هیچ تردید نیست، چرا که همه سرگذشت‌نویسان او در این باره با هم همداستان هستند و خود اسدی توسی نیز در پایان الابنیه مقدمهٔ گرشاسپ‌نامه نیز چنین نوشته‌است.
بر پایهٔ افسانه‌ای که دولتشاه آورده، اسدی استاد فردوسی بوده‌است و چون او را به سرودن شاهنامه برانگیختند، پیری را بهانه کرد و به جای خویش، فردوسی را به سرودن شاهنامه برانگیخت و هنگامی که فردوسی پس از فرار از غزنین به توس بازگشت و وفاتش در رسید، اسدی را نزد خویش فرا خواند و سرودن مابقی شاهنامه را به او سپرد. اسدی در یک شبانه روز چهارهزار بیت سرود و در آن هنگام فردوسی هنوز زنده بود و هنگامی که آن بیت‌ها را خواند، بر ذهن استاد خویش آفرین گفت. بر پایهٔ گفتهٔ خالقی مطلق در دانشنامه ایرانیکا، این گزارش به‌طور قطع ساختگی است. اگر بخواهیم اسدی را استاد فردوسی بشماریم، آنگاه او باید ۱۵۰ سال زیسته باشد که پذیرفتنی نیست. سرگذشت‌نویسان بعدی نیز به نوشته‌های دولت‌شاه استناد کرده و این افسانه را آورده‌اند. بر پایهٔ گفتهٔ تقی‌الدین کاشی، اسدی با فردوسی «نسبت خویشی و قرابت» داشته‌است، اما خود او به گفتهٔ دولتشاه که بخش پایانی شاهنامه که دولتشاه گفته «از اول استیلای عرب است بر عجم در آخر شاهنامه» بر دیدهٔ تردید نگریسته‌است.
زندگی‌نامه > نظریه وجود داشتن دو اسدی

هرمان اته بر پایهٔ سرگذشت دولتشاه اینگونه پیشنهاد کرد که شاید دو شاعر با تخلص اسدی در دو زمان گوناگون می‌زیسته‌اند. یکی پدر با نام ابونصر احمد بن منصور که استاد فردوسی و سرایندهٔ مناظرات بوده که در دوره محمود غزنوی چشم از جهان فرو بسته، دیگری پسر ابونصر به نام علی بن احمد که رونویس الابنیه، سرایندهٔ گرشاسپ‌نامه و نویسندهٔ لغت فرس بوده‌است. اته در این نظریه خویش تلاش کرد تا ممدوحان از سوی اسدی پدر را با دولتمردان حکومت غزنوی تطبیق دهد. بر پایهٔ دیدگاه او، «شه عادل‌زاد» که در مناظر شب و روز از او یاد شده همان سلطان محمود غزنوی است و «والا منوچهر» که در مناظره رمح و قوس آمده‌است، تعبیری شاعرانه برای همین سلطان و «ابوالوفا مطهر» که در مناظره «آسمان و زمین» مدح شده، همان شمس‌الدوله ابوطاهر از خاندان آل بویه در همدان بوده‌است و رستم نیز که در بیت پایانی همین مناظره از او یاد شده، برادر وی مجدالدوله ابوطالب رستم، امیر ری و معاصر سلطان محمود است. به گمان اته، همین ستایش از مجدالدوله، سلطان محمود را رنجانده که او را تبعید کرده‌است.
این نظریه اته تا سال‌ها پابرجا بود و بسیاری از خاورشناسان و پژوهشگران ایرانی در درستی آن تردید نداشتند که از میان آن‌ها می‌توان استوری، براون و نفیسی را نام برد؛ ولی شیرانی و فروزانفر این نظریهٔ اته را رد کردند. چایکین، ایران‌شناس روسی از برجسته‌ترین کسانی بود که نادرستی دیدگاه اته را نشان داد. بر پایهٔ گفتهٔ او، تلاش اته بر این بود که ممدوحان اسدی را از لابه‌لای تاریخ یمینی، ترجمه جرفادقانی بازشناسد، آن هم با تکیه و اعتماد به ترجمه انگلیسی رینولد از این کتاب که به ویژه در ضبط اعلام، لغزش‌های بسیاری در آن راه یافته‌است. چایکین تطبیق ممدوحان اسدی را در مناظرات با دولتمردان غزنوی را سراسر رد کرد و تک‌تک به آن‌ها پاسخ گفت. اما خود او نیز اشاره می‌کند که به جز شجاع‌الدوله منوچهر که در مناظره رمح و قوس از او مدح شده، کیستی دیگر ممدوحان مناظرات، شناخته نیست. او نشان می‌دهد که شجاع‌الدوله منوچهر، همان امیر شدادی آنی است و ابونصر احمد بن علی شاید همان ممدوح لامعی باشد. همچنین بر پایهٔ گفتهٔ چایکین، شاعران پارسی‌گو معمولاً از پدر به پسر تغییر تخلص می‌دهند و اگر دو اسدی زندگی می‌کرده‌اند، پسر می‌بایست تخلص خویش را تغییر می‌داد. همچنین چایکین می‌افزاید که اسدی به سبب فروتنی، شعرهای خویش را در لغت فرس نیاورده است، ولی اگر پدر او شاعر بود، با رغبت چند بیتی را از او در لغت فرس می‌آورد.
زندگی‌نامه > دین

کسانی که سرگذشت اسدی را نوشته‌اند، به دین و مذهب او اشاره‌ای نکرده‌اند. بر پایهٔ گفتهٔ خالقی مطلق، در مسلمان بودن او و اعتقاد استوار اسلامی او جای گمانی نیست؛ ولی به‌درستی دانسته نیست که او شیعه بوده یا سنی. در مناظرات او و در گرشاسپ‌نامه، جز ستایش اسلام و پیامبر آن هیچ‌کجا ستایشی از ابوبکر و عمر و عثمان یا علی نیست. ولی در دیباچه گرشاسپ‌نامه هنگام ستایش پیامبر اسلام، به موضوع شفاعت اشاره می‌کند. سپس در ستایش دین اشاره به ظهور مهدی در پایان جهان دارد که بر پایه گفتهٔ خالقی مطلق و ابوالفضل خطیب دلیل بر تشیع اوست. او همچنین بلافاصله پس از اشاره به ظهور مهدی می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تو آنچ از پیمبر رسیدت به گوش  |  |  به فرمان بجای آر و آن را بکوش |
| بر اسپ گمان از رده بیش و کم  |  |  مکوشت به دوزخ برد بافدم |
| سر هر دوره راست کن چپ و راست  |  |  از آن ترس کانجا نهیب و بلاست |
| وزان بانگ کاید در آن رهگذار  |  |  که ره دین مر این را و آن را بدار |
| نشین راست با هر کس و راست خیز  |  |  مگر رسته گردی گه رستخیز |
چون این سخنان پس از ظهور مهدی آمده‌است، خالقی مطلق این نتیجه را می‌گیرد که اسدی زادهٔ شهر شیعه‌نشین توس و از خانواده‌ای دارای مذهب تشیع بوده‌است، ولی خود به خاطر تسنن محیط و ممدوحان خود و بیشتر به خاطر تفکر مذهبی خود، به هیچ‌یک از مذاهب اسلامی وابستگی نداشته، بلکه بیشتر پیرو محمد و قرآن بوده‌است. در مناظره عرب و عجم یک جا به عرب‌ها به خاطر کشتن علی و فرزندان او حسن و حسین و هم به خاطر کشتن عثمان می‌تازد. از این رو در دفاع از دین اسلام به دین زرتشتی تاخته‌است، ولی از سوی دیگر حس میهن‌پرستی او نیز تا آن پایه است که مسلمان ایرانی را برتر از عرب می‌داند.