stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویکتور لبدوف

ویکتور نیکولاویچ لبدف (روسی: Виктор Николаевич Лебедев؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۸۸) یک کشتی‌گیر اهل روسیه است که در وزن اول کشتی آزاد فعالیت کرده است. لبدف قهرمان دو دورهٔ قهرمانی کشتی جهان در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ و برندهٔ مدال طلای بازی‌های اروپایی ۲۰۱۵ است. لبدف در المپیک ۲۰۱۶ ریو نیز حضور داشت اما در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل حسن رحیمی از ایران شکست خورد و از گردونه مسابقات کنار رفت.
سام لیدلا

| سام لیدلا | سام لیدلا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ ژانویهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)
ملیت:  بریتانیا
محل تحصیل: دانشگاه آیتون
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: مدیر عامل اجرایی سنتریکا
سام لیدلا، (به انگلیسی: Sam Laidlaw) (زاده ۱۹۵۶) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت سنتریکا فعالیت می‌کند.
چری اومودا ۵

Motor vehicle
| چری اومودا ۵ | چری اومودا ۵ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: چری اتومبیل
نام‌های دیگر: فونیکس fx
تولید: ۲۰۲۲ تا کنون
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کراس‌اوور (سگمنت سی)
شکل بدنه: ۵ در استیشن واگن
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱.۶ لیتری توربو آی۴ ۱.۵ لیتری آی۴ ۱.۵ لیتری هیبرید ۲ لیتری توربو آی۴
جعبه‌دنده: ۷ سرعته جعبه‌دنده دوکلاچه ۹ سرعته سی‌وی‌تی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۳۰ میلیمتر (۱۰۳٫۵ اینچ)
درازا: ۴٬۴۰۰ میلیمتر (۱۷۳٫۲ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۳۰ میلیمتر (۷۲٫۰ اینچ)
بلندی: ۱٬۵۸۵ میلیمتر (۶۲٫۴ اینچ)
چری اومودا ۵ (انگلیسی: Chery Omoda 5) یک کراس اوور کامپکت است که توسط چری تولید شده است. این خودرو در انتهای سال ۲۰۲۱ معرفی شد و تولیدش در سال ۲۰۲۲ آغاز شد.
بازارها

تولید چری اومودا ۵ در فوریه ۲۰۲۲ در چین آغاز شد. کمی بعد و در نیمه دوم سال ۲۰۲۲ و با عرضه در اندونزی، پای این خودرو به بازارهای خارج از چین نیز باز شد. این خودرو در اوت ۲۰۲۲ و با نام چری اومودا در استرالیا و نیوزلند عرضه شد. در روسیه و قزاقستان، چری با خلق با برند اومودا، این خودرو را با نام اومودا سی۵ به فروش می‌رساند. اومودا ۵ همچنین در ایران و اسرائیل، با نام اف‌ایکس عرضه می‌شود. البته اف‌ایکس در ایران، با لوگو و برند فونیکس عرضه می‌شود.
چری اومودا ۵ در بازارهای جهانی، بسته به امکانات رفاهی و نوع پیشرانه و گیربکس، قیمتی حدود ۱۴ هزار الی ۱۹ هزار دلار دارد. این خودرو در ایران، با موتور ۱٫۵ لیتری توربوشارژر و گیربکس ۹ سرعته سی‌وی‌تی، با قیمت ۱ میلیارد و ۲۸۰ میلیون تومان به تعدادی محدود، در دی ماه سال ۱۴۰۱ هجری شمسی فروخته شد. بعدتر این مدل جای خود را به مدل قوی‌تر ۱٫۶ لیتری داد که در حال حاضر قیمت کارخانه آن ۱  میلیارد و۷۳۰ میلیون تومان می‌باشد.
ایمنی

چری اومودا ۵ اولین محصول چری است که در موسسه یوروانکپ (یورو ان سی ای پی) تست می‌شود. چری اومودا ۵ موفق به کسب ۵ ستاره ایمنی از این موسسه شد و در دسته خودروهای ایمن قرار می‌گیرد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
امتیاز مجموع کسب شده از مؤسسه یورو ان‌سی‌ای‌پی : امتیاز مجموع کسب شده از مؤسسه یورو ان‌سی‌ای‌پی 
 حفاظت از سرنشینان: ۸۷٪
 ایمنی کودک: ۸۷٪
 حفاظت از عابر پیاده: ۶۸٪
 ایمنی فعال: ۸۸٪
امکانات رفاهی

شرکت چری، اومودا ۵ را به عنوان برادر کوچکتر چری تیگو ۸، با امکانات رفاهی مطلوب به بازار فرستاده است. گرمکن و سردكن صندلی های جلو، سیستم صوتی سونی، کیلس استارتر، اپل کارپلی و نورپردازی ۶۴ رنگ کابین، درايومد ،سانروف، سيستم adas بخش کوچکی از امکانات رفاهی چری اومودا ۵ هستند.
شهرستان بوقار جیراو

| شهرستان بوقار جیراو Бұқар жырау ауданы بۇقار جىراۋ اۋدانى Бухар-Жырауский район | شهرستان بوقار جیراو Бұқар жырау ауданы بۇقار جىراۋ اۋدانى Бухар-Жырауский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
موقعیت شهرستان بخار-ژیراو در نقشه: موقعیت شهرستان بخار-ژیراو در نقشه
کشور: قزاقستان
استان: استان قراغندی
شهر مرکزی: Botakara
تأسیس‌شده: ۱۹۳۸
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۶۲۸ مایل مربع (۱۴۵۷۶ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۶۳۲۳۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان بخار-ژیراو (به قزاقی: Бұқар жырау ауданы، بۇقار جىراۋ اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قراغندی واقع شده‌است. شهرستان بخار-ژیراو ۱۴٬۵۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۲۳۶ نفر جمعیت دارد.
لگن خاصره

| لگن | لگن |
| --- | --- |
استخوان لگن در مردان: استخوان لگن در مردان
استخوان لگن در زنان: استخوان لگن در زنان
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: Pelvis
MeSH: D010388
TA98: A01.1.00.017
TA2: 129
لگن خاصره در بدن زنان.
لَگَن یا لگن خاصِره (به انگلیسی: Pelvis) شامل کمربند لگنی در جلو و استخوان‌های خاجی و دنبالچه در پشت است.
استخوان‌بندی لگن خاصره دارای یک استخوان موسوم به استخوان خاصره است که اندام پایین را به تنه وصل می‌کند. استخوان خاصره در جنین از قطعهٔ استخوانی به‌وجود می‌آید. قطعهٔ تهیگاهی در بالا، قطعهٔ شرمگاهی در جلو، قطعهٔ نشیمنگاهی در پایین. این سه قطعه در شخص بالغ در وسط حفره‌ای موسوم به حفرهٔ حقه‌ای با هم التیام پیدا کرده و استخوان یگانه‌ای را تشکیل می‌دهند.
استخوان خاصره استخوانی است عرضاً مسطح و محیط غیر منظم چهار ضلعی دارد بنابراین دارای یک سطح خارجی و یک سطح داخلی و چهار کنار (قدامی، خلفی، فوقانی، تحتانی) و چهار زاویه (قدامی فوقانی - خلفی فوقانی - قدامی تحتانی - خلفی تحتانی) است.
کمربند لگنی

کمربند لگنی از دو استخوان «بی‌نام» (هیپ (به انگلیسی: Hip)) ایجاد می‌شود که در جلو به هم مفصل شده‌اند و التصاق شرم‌گاهی (سیمفیزیس پوبیس) را به‌وجود می‌آورند.
استخوان بی‌نام از یک سو با استخوان ران و از سوی دیگر با استخوان خاجی مفصل می‌شود و موجب پیوند استخوان‌بندی اندام تحتانی به استخوان‌بندی محوری شده و بدین طریق وزن تنه را به اندام زیرین منتقل می‌کند.
اندام تحتانی با کمربند لگنی به ستون مهره‌ها پیوند دارد. استخوان‌های لگن سمت چپ و راست در بخش قدامی کمربند لگنی به‌هم مفصل می‌شوند و ارتفاع عامه را که مفصلی نیمه‌متحرک است، تشکیل می‌دهند. استخوان خاجی در بخش خلفی کمربند لگنی بین دو استخوان لگن قرار گرفته، مفصل خاجی خاصره‌ای را تشکیل می‌دهد.
کمربند لگنی شامل مفاصل زیر است:
دو مفصل ران
دو مفصل خاجی خاصره‌ای
التصاق شرمگاهی (سیمفیزیس پوبیس)
مفاصل لگن خاصره

لگن خاصره قاعدهٔ تنه را می‌سازد و شامل سه مفصل است که عبارت‌اند از:
دو مفصل خاجی خاصره‌ای (ساکروایلیاک)
سیمفیزیس پوبیس
استخوان بی‌نام

استخوان بی‌نام (هیپ) استخوان منفردی است که از چسبیدن سه استخوان جنینی به نام استخوان تهیگاهی، شرمگاهی و نشیمنگاهی به‌وجود آمده‌است. از مجموع دو نیم‌لگن، استخوان خاجی و دنبالچه فضایی به‌وجود می‌آید که به آن لگن خاصره می‌گویند. استخوان ران به سطح خارجی تحتانی این استخوان مفصل می‌شود.
استخوان بی‌نام استخوانی است تخت و تقریباً چهارگوش که از قسمت میانی تاب خورده‌است. در قسمت میانی نمای بیرونی آن یک حفره بزرگ، گود و مدور به نام حفره حقه‌ای (اَسِتابولوم) وجود دارد که سر استخوان ران در آن قرار می‌گیرد و مفصل ران را می‌سازد. در زیر حفره حقه‌ای یک سوراخ بزرگ به نام سوراخ سِدادی (سوراخ ابتوراتور) قرار دارد. دو استخوان بی‌نام در جلو با یکدیگر و در عقب با استخوان خاجی مفصل می‌شوند.
سطح‌های لگن خاصره

سطح خارجی در وسط حفرهٔ عمیق مفصلی است موسوم به حقهٔ استخوان خاصره که با سر مدور و صاف استخوان ران مفصل خاصره و ران را تشکیل می‌دهد. در بالای حقهٔ سطح پهن و پیچ‌دار و نسبتاً عمیقی است موسوم به حفرهٔ خارجی خاصره که محل پیوند ماهیچه‌ها می‌باشد مقابل با همین حفره در سطح داخلی استخوان حفرهٔ داخلی خاصره است. در پائین حقه سوراخ بیضی‌شکل بزرگی است بنام سوراخ سِدادی (بَستی) که به‌واسطهٔ پرده‌ای موسوم به غشا سدادی پوشیده و مسدود است.
کناره‌ها: مهم‌تر از همه کنار فوقانی است که موسوم به ستیغ تهیگاهی می‌باشد. این کنار پیچدار و شبیه به حرف (S) لاتینی است. در جلو و عقب ضخیم و در وسط نازک می‌باشد. ستیغ به‌خوبی زیر پوست احساس می‌شود و به خط لگنی نیز موسوم است و قسمت‌های طرفی تنه را از اندام پائین جدا می‌سازد. در قسمت قدامی کنار تحتانی سطح بیضی شکل مفصلی است که با سطح شبیه به‌خود از استخوان خاصره طرف دیگر مفصل شده و موسوم به التصاق شرمگاهی (ارتفاق عانه) می‌گردد. زوایا: زاویه‌های مورد بحث عبارت است: از زاویهٔ قدامی فوقانی و زاویهٔ تحتانی خلفی و زاویهٔ خلفی فوقانی.
الف - زاویهٔ قدامی فوقانی: برجستگی کوچک صافی است موسوم بخار خاصرهٔ قدامی فوقانی که در زیر پوست محسوس است این برآمدگی برای اندازه گرفتن پا بکار می‌رود و محل اتصال دو ماهیچه به‌نام ماهیچه خیاطه و ماهیچه کشنده نیام پهن می‌باشد، همچنین رباطی موسوم به رباط فالب که قوس ران نیز نامیده می‌شود از خار قدامی فوقانی به پائین و داخل کشیده شده و نزدیک به التصاق شرمگاهی به برجستگی موسوم به خار شرمگاهی تمام می‌گردد. این رباط به‌واسطهٔ بافت‌های سلولی نازکی از پوست جداست و فرورفتگی قوسی‌شکلی ایجاد می‌کند که حد بین شکم و ران است و کشالهٔ ران نامیده می‌شود.
ب - زاویهٔ خلفی تحتانی: تودهٔ درشتی است موسوم به برجستگی تهیگاهی که ضخیم‌ترین قسمت استخوان است و پیوندگاه ماهیچه‌های خلفی ران است.
ج - زاویهٔ خلفی فوقانی یا خار خاصرهٔ خلفی فوقانی در انتهای خلفی ستیغ خاصره و در وسط فرورفتگی کوچک سدادی قرار دارد موسوم به فرورفتگی تحتانی کمر.
اجزایی شکل گیری لگن خاصره
استخوان‌های لگن.
۱. خاجی
۲. تهیگاهی
۳. نشیمنگاهی
۴. شرمگاهی
۵. التصاق شرمگاهی
۶. حفره حقه‌ای
۷. سوراخ سدادی
۸. دنبالچه
خط قرمز: خط انتهایی/محدوده لگن
رافائل (کشتی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
SS Raffaello: SS Raffaello
fa (in English: Expected satiety)محل فعلی بقایای کشتی غرق‌شده رافائل: faمحل فعلی بقایای کشتی غرق‌شده رافائل
پیشینه: پیشینه
مالک: 
نام::  Raffaello
نام‌گذاری::  رافائل
کاربر::  Italia Societa di Navigazione (Italian Line)
بندر ثبت::  جنوا،  ایتالیا
سازنده::  Cantieri Riuniti dell' Adriatico، تریسته، ایتالیا
شماره یارد کشتی::  ۱۵۷۸
آغاز کار::  ۲۴ مارس ۱۹۶۳
تکمیل ساخت::  ژوئیه ۱۹۶۵
اولین سفر::  (Cruise)10 ژوئیه 1965, (Line service), ۲۵ ژوئیه ۱۹۶۵
خروج از خدمت::  ۶ ژوئن ۱۹۷۵
سرنوشت::  فروش به ایران، ۱۹۷۷, where laid up
وضعیت::  غرق شده به وسیله دو موشک ۱۹۸۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
نوع::  کشتی اقیانوس‌پیما
گنجایش::  ۴۵٬۹۳۳ gross register tons (GRT)
درازا::  ۲۷۵٫۵ متر (۹۰۳ فوت ۱۰ اینچ)
پهنا::  ۳۰٫۲۰ متر (۹۹ فوت ۱ اینچ)
آبخور::  ۱۰٫۴۰ متر (۳۴ فوت ۱ اینچ)
نیرومحرکه نصب شده::  87,000shp
پیشرانه::  Geared turbines, twin screw
سرعت::  (Service)۲۶٫۵ گره (۴۹٫۰۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۳۰٫۵۰ مایل بر ساعت). Max trial, 30.5 kn
ظرفیت::  1775 passengers  (535 1st Class; 550 Cabin Class; 690 Tourist Class)
خدمه::  ۷۲۰
زیرنویس::  Sister ship to اس‌اس میکل آنژ
رافائل با نام اصلیِ اس‌اس رافائلو (SS Raffaello) یک کشتی اقیانوس‌پیمای ایتالیایی بود که در سال ۱۹۷۶ به ایران فروخته شد. رافائل یکی از جاذبه‌های دیدنی و پرماجرای شهر بوشهر بود که در سال ۱۹۷۶ توسط دولت پهلوی، به عنوان تسویه بدهی تسهیلاتی ایتالیا که از سال‌ها قبل گرفته شد و دلیل آن هم عدم توانایی ایتالیایی‌ها برای بازپرداخت بدهی پیشینشان نیز بود. قرار بود هنر تاریخی طراحی ایتالیایی‌ها با هنر و صنعت مهندسی کشتی‌سازی آن زمان در هم ممزوج شود و دو شناور بزرگ را ایجاد کند. طراحی‌ها در ابتدا، دو کشتی را با بدنهٔ سیاه رنگ و دو دودکش بزرگ سفید نشان می‌داد. اما برخلاف دیدگاه سنتی کشتی‌سازان ایتالیایی، طراح این پروژه تصمیم به طراحی یک کشتی مدرن گرفت؛ بنابراین دوباره تیم طراحان دست به کار شدند و کشتی‌ای را با بدنهٔ سفید همراه با دو دودکش بزرگ مشبک به سرپرستی پروفسور «موتورینو» استاد دانشگاه پلی‌تکنیک تورین طراحی کردند. طراحی غریب و بی‌سابقه‌ای شده بود. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۲ (یکشنبه ۲۵ شهریور ۱۳۴۱) ابتدا کلید ساخت خواهر کوچکتر، کشتی میکل آنژ زده شد. پنج ماه بعد ساخت جفت بزرگتر این کشتی آغاز شد و رافائل نیز رخ نشان داد. سه سال بعد در ۱۹۶۵ (۱۳۴۴ خورشیدی) بود که کشتی میکل آنژ به آب انداخته شد و سفر خود را میان بندر جنوا و نیویورک آغاز کرد. کمی بعد، رافائل به طول ۲۷۶ متر و عرض ۳۱ متر ساخته شد. رافائل را از همان ابتدا بسیار بزرگتر و مجلل تر ساخته بودند و فقط در دریای مدیترانه به سفرهای دریایی فرستاده می‌شد. پهنای کشتی رافائل ایتالیایی حدود ۶۰ متر و گنجایش ۱۸۰۰ مسافر را نیز داراست. این کشتی لقب شهرک دریایی را به خود گرفته و دلیل آن هم وجود امکانات متنوع و کافی بوده که در آن نیز فراهم بوده‌است. از جمله این امکانات نیز عبارتند از ۶ استخر مخصوص کودکان و بزرگسالان، ۷۵۰ سوئیت بزرگ و کوچک که در آن حمام‌هایی با مرمرهای گران‌بهای ایتالیایی نیز ساخته شده بودند. از دیگر امکانات کشتی رافائل می‌توان به سالن‌های سینما و تئاتر، زمین‌های ورزشی، استخر، هتل، تالارهای باشکوه، رستوران و … نیز اشاره کرد. هیچ‌کدام از کشورهای پیشرفتهٔ آن زمان چنین کشتی را نداشتند. هدف گرفتن رافائل، این بود که در یکی از جزایر ایران مستقر شود و جاذبه‌ای برای جهانگردان خارجی، از جمله ثروتمندان کشورهای حاشیه خلیج فارس باشد تا برای مدتی از امکانات تفریحی آن استفاده کنند.
سرنوشت کشتی رافائل

در زمان جنگ ایران و عراق ، کشتی رافائل مورد هدف موشک های عراقی قرار گرفت و بسیاری از قسمت های آن خراب شد و اگرچه قابل تعمیر بود اما هیچ اقدامی برای نجات آن انجام نشد. تمام تجهیزات و امکانات کشتی در حد امکان باز شد، بطوریکه سیستم مخابراتی داخل کشتی در پایگاه دریایی بوشهر بعنوان یک تلفن داخلی مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین سیستم مخابراتی این کشتی تا سال ۱۳۸۴ فعال بود و اغلب منازل مسکونی از آن استفاده می‌کردند.
در طول جنگ با یدک‌کش محل قرارگیری این کشتی را ۱۰۰۰ متر در کنار ساحل جابه‌جا کردند اما مجدد توسط یک موشک مورد اصابت قرار گرفته و بعدها به زیر آب رفت. بعد از آن نیز هیچ اقدامی برای نجات این مروارید گران بها انجام نشد و رافائل در اعماق خلیج فارس غرق شد و مورد هجوم غواصان محلی نیز قرار گرفت. تمامی گنجینه‌هایی که درون این کشتی به‌کار برده شده بود به یغما برده شد. بقایای این کشتی غرق شده هم اکنون در فاصله‌ی دو کیلومتری نیروگاه اتمی، و در عمق ۷ متری سطح آب است.
نگارخانه

داخل کشتی رافائل
درون کشتی رافائل
کشتی رافائل در بندر بوشهر
مس بدون اکسیژن

کپسولی از CuOFP که برای سوخت هسته ای استفاده می‌شد. (مدل سوئدی)
مس بدون اکسیژن یا (OFC) یک دسته از مس‌های شکل‌پذیر(wrought) است که رسانایی الکتریکی بسیار بالایی دارد که به صورت الکتریکی تصفیه شده‌است، به‌طوری که میزان ناخالصی اکسیژن داخل آن برابر با ۰٫۰۰۰۱ درصد یا کمتر از آن است.
مشخصات

مشخصات مس‌های اکسیژن آزاد معمولاً براساس استانداردهای ASTM یا UNS بیان می‌شود. استاندارد UNS تعداد بسیار زیادی از ترکیبات مس‌های با رسانایی بالا را شامل می‌شود. در میان این عناوین متعدد، سه عنوان است که به‌طور گسترده استفاده می‌شود و دو عنوان آن‌ها از دستهٔ مس‌های اکسیژن آزاد است.
C10100: که به عنوان الکترونیک اکسیژن آزاد (oxygen-free electronic or OFE) شناخته می‌شود. این نوع از ماده، دارای خلوص ۹۹٫۹۹ درصدی از مس خالص است که در حدود ۰٫۰۰۰۵ درصد اکسیژن دارد و در رتبه‌بندی IACS دارای امتیاز ۱۰۱٪ از نظر رسانایی الکتریکی است. این مس در ابعاد و اندازه‌های مشخصی، به دقت بالایی در یک محیط عاری از اکسیژن، تولید می‌شود. نقره به عنوان یکی دیگر از ناخالصی‌های این نوع مس (OFE) در ترکیب شیمیایی قرار دارد و خواص شیمیایی را دچار تغییر می‌کند. همچنین این نوع مس، گران‌ترین نوع آن بین این سه مس لیست شده‌است.
C10200: این نوع مس هم به عنوان یک مثل اکسیژن آزاد (بدون اکسیژن) شناخته می‌شود و آن را به اختصار OF می‌نامند. اگر چه که OF یک مس بدون اکسیژن است اما رسانایی آن از دسته ETF که در ادامه توضیح داده می‌شود، بهتر نیست. این نوع دارای حدود ۰٫۰۰۱ درصد اکسیژن است، خلوص آن حدود ۹۹٫۹۵ درصد است و امتیاز رسانایی آن در IACS برابر با ۱۰۰٪ است. درصد خلوص آن به نسبت کم است و این به علت وجود مقادیر بیشتری از نقره در داخل آن‌ها است.
C11000: این دسته از مس‌ها که غالباً به نام ETF شناخته می‌شوند، رایج‌ترین نوع مس‌ها هستند و شهرت جهانی این نوع از مس‌ها به علت استفاده زیاد آن‌ها در تجهیزات الکتریکی است. ETF دارای حداقل امتیاز ۱۰۰٪ رسانایی الکتریکی بر اساس IACS هستند و ضروری است تا خلوص آن حداقل ۹۹٫۹ درصد باشد. این نوع مس‌های حدود ۰٫۰۲ تا ۰٫۰۴ درصد اکسیژن دارند و به همین دلیل داشتن اکسیژن نسبتاً زیاد، در دسته مس‌های اکسیژن آزاد، طبقه‌بندی نمی‌شوند. وجه شباهت آن‌ها با مس‌های بدون اکسیژن، وجود همان عنصر ناخالصی یعنی نقره است که برای اهداف خاصی، اضافه شده‌اند.
مشخصات > مس‌های بدون اکسیژن با رسانایی الکتریکی بالا

مس‌های بدون اکسیژن با هدایت حرارتی بالا (OFHC) استفاده بسیار گسترده‌ای در کرایوژنیک (تولید دماهای بسیار پایین و سرد) دارد. OFHCها با تبدیل مستقیم کاتدها و قطعات ریخته‌گری تصفیه شده انتخاب شده تحت شرایط کنترل شده دقیق برای جلوگیری از آلودگی فلز خالص بدون حضور اکسیژن در طول پردازش، تولید می‌شود.
روش تولید OFHCها، تولید یک فلز با grade بالا و با درصد خلوص ۹۹٫۹۹ درصد مس را تضمین می‌کند به‌طوری که اضافه کردن مقدار بسیار کمی از ناخالصی، خواص ماده به شدت تغییر می‌کند و به صورت شهودی نیز، این تغییر مشخص است. در عمل، درصد اکسیژن موجود به‌طور کلی، حدود ۰٫۰۰۱ تا ۰٫۰۰۳ درصد است. این مشخصات برای محصول تولید شده، شکل‌پذیری بالا، رسانایی الکتریکی و هدایت حرارتی بالا، مقاومت در برابر ضربه زیاد، مقاومت به خزش قابل قبول و سادگی جوش پذیری را به ارمغان می‌آورد.
استانداردها

رسانایی به‌طور خاص در سال ۱۹۱۳ و توسط انجمن بین‌المللی مس آنیل شده تعریف شد که عدد آن برابر با ۵٫۸×107 S/m است. دو دسته از مس‌های OP و RTP می‌توانن تا حدود ۱۰۱ درصدی این استاندارد هم برسند. توجه داشته باشید که مس‌های OF و ETP دارای شرایط رسانایی یکسان هستند.
اکسیژن نقش مفیدی برای بهبود هدایت مس ایفا می‌کند. در طول فرایند ذوب مس، اکسیژن به‌طور عمدی به مذاب تزریق می‌شود تا ناخالصی‌ هایی را که هدایت الکتریکی را کاهش می‌دهند از بین ببرد.
فرایندهای تصفیه پیشرفته ای مانند فرایند چکرالسکی وجود دارد که می‌توان از آنها برای کاهش سطوح ناخالصی به زیر مشخصات C10100 با کاهش چگالی دانه مس استفاده کرد.
کاربردهای صنعتی

در کاربردهای صنعتی، مس‌های بدون اکسیژن (اکسیژن آزاد) بیشتر به علت خلوص شیمیایی بالایی که دارند، ارزشمند هستند و رسانایی الکتریکی آن‌ها در وهلهٔ بعدی است. مس‌های OF و OFE در فرایند رسوب پلاسما کاربرد دارند. از کاربردهای دیگر این مس‌ها می‌توان به ساخت نیمه هادی‌ها و اجزای ابررسانا و همچنین در دستگاه‌های با خلاء بالا مانند شتاب‌دهنده‌های ذرات. در هر یک از این کاربردها، انتشار اکسیژن یا سایر ناخالصی‌ها می‌تواند باعث واکنش‌های شیمیایی نامطلوب با مواد دیگر در اتمسفر کاری اطراف شود.
استفاده در سیستم‌های سینمای خانگی (سیستم‌های صوتی و تصویری خانگی)

صنعت تولیدکنندگان تجهیزات صوتی – تصویری خانگی، مس بدون اکسیژن را به عنوان مادهٔ با رسانایی افزایش یافته و بهوبد یافته یا سایر خواص الکتریکی مناسب که برای انتقال سیگنال صوتی مفید هستند، به بازار عرضه می‌کند. در حقیقت، مشخصات رسانایی مس‌های رایج تر مانند C11000 که از نوع ETF هست در مقایسه با مس‌های گران‌قیمت C10200 که بدون اکسیژن هستند یکسان است، حتی مس‌های C10100 که بسیار گران‌قیمت تر هستند، تنها ۱ درصد مزیت رسانایی الکتریکی دارند. با این وجود برای انتقال سیگنال‌های صوتی و تصویری در تجهیزات پخش و سینمای خانگی، از مس‌های OFC استفاده می‌شود.
مس‌های بدون اکسیژن فسفردار

مس‌های با رسانایی الکتریکی بالا با مس‌هایی که با افزودن فسفر در فرایند ذوب، اکسید زدایی می‌شوند تفاوت دارند. مس‌های بدون اکسیژن فسفردار (CuOFP) معمولاً برای موارد ساختمانی و کاربردهای گرمایی استفاده می‌شوند که در آن‌ها قطعه مسی در معرض حرارت بسیار بالا قرار دارد. در چنین شرایطی که دما بالا است، هیدروژن می‌تواند داخل ماده نفوذ کند و با Cu2O داخل قطعه واکنش می‌دهد. این واکنش منجر به تلوید ذرات آب می‌شود که تحت فشار بالا، به صورت حباب‌هایی به شکل بخار در مرزدانه‌های ماده، به وجود می‌آید. این پروسه می‌تواند نیروهایی ایجاد کند که مرزدانه‌ها را از هم دور کند، که به تردی بخار (بخار عامل تردی ماده است) شناخته می‌شود و قطعه را ترد می‌کند که مطلوب نیست. اضافه کردن مس، مقاومت به خوردگی ماده را زیاد می‌کند، همچنین ترکیب P2O5 تولید می‌کند و این ترکیب، مانع جذب هیدروژن داخل ماده می‌شود؛ بنابراین در دماهای بالا، فرایند بالا، رخ نداده و ماده ترد نمی‌شود.
منابع و مراجع

↑  Chalayon, Pachara; Tanwongsan, Chanchana (2021-06-30). "Antibacterial Effects of Copper Microparticles/Copper Nanoparticles/Copper(II) Oxide Nanoparticles and Copper Microparticles/Copper Nanoparticles/Copper(I) Oxide Nanoparticles from Ultrasono-Electrochemical with Hydrothermal Assisted Synthesis Method". Engineering Journal. 25 (6): 55–66. doi:10.4186/ej.2021.25.6.55. ISSN 0125-8281.
↑  "ASTM standards on copper and copper alloys. ASTM Committee B-5, on Copper Alloys, Cast and Wrought, Copper and Copper Alloys, Cast and Wrought, Copper and Copper-Alloy Electrical Conductors, Non-Ferrous Metals Used in Copper Alloys. American Society for Testing Materials, Philadelphia. 1956. XIV, 642 S. $ 5,75". Materials and Corrosion/Werkstoffe und Korrosion. 8 (2): 116–116. 1957-02. doi:10.1002/maco.19570080229. ISSN 0947-5117. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  "ASTM standards on copper and copper alloys. ASTM Committee B-5, on Copper Alloys, Cast and Wrought, Copper and Copper Alloys, Cast and Wrought, Copper and Copper-Alloy Electrical Conductors, Non-Ferrous Metals Used in Copper Alloys. American Society for Testing Materials, Philadelphia. 1956. XIV, 642 S. $ 5,75". Materials and Corrosion/Werkstoffe und Korrosion. 8 (2): 116–116. 1957-02. doi:10.1002/maco.19570080229. ISSN 0947-5117. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  "Palladium-Free, Copper-Mediated Intermolecular Direct Biaryl Coupling". Synfacts. 2011 (05): 0539–0539. 2011-04-15. doi:10.1055/s-0030-1259778. ISSN 1861-1958.
↑  «"Innovations in Copper: Electrical and Metallurgy of Copper: High Copper Alloys". Copper.org. 2010-08-25. Archived from the original on 2008-10-10. Retrieved 2011-07-05». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ اكتبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
↑  «"Innovations: The Metallurgy of Copper Wire". Copper.org. 2010-08-25. Archived from the original on 2007-11-27. Retrieved 2011-07-05». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ نوامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲.
↑  Tanner, B.K. (1972-10). "The perfection of czochralski grown copper single crystals". Journal of Crystal Growth (به انگلیسی). 16 (1): 86–87. doi:10.1016/0022-0248(72)90094-2. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  Kato, Masanori (1995-12). "The production of ultrahigh-purity copper for advanced applications". JOM (به انگلیسی). 47 (12): 44–46. doi:10.1007/BF03221340. ISSN 1047-4838. {{cite journal}}: Check date values in: |date= (help)
↑  Dredge, L A; McMartin, I (2007). "Geochemical reanalysis of archived till samples from northernmost Manitoba". {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
یک فلاسک دوجداره سایز متوسط در حال پر شدن با نیتروژن مایع از یک مخزن کرایوژنیک بزرگتر.
سیم مسی اکسیدنشده(سمت چپ) در مقایسه با سم مسیی اکسید شده(سمت راست)
اومبرتیده

| اومبرتیده | اومبرتیده |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
اومبرتیده: اومبرتیده
اومبرتیدهموقعیت اومبرتیده در  Italy: اومبرتیدهموقعیت اومبرتیده در  Italy
مختصات: ۴۳°۱۸′ شمالی ۱۲°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۳۰۰°شمالی ۱۲٫۳۳۳°شرقی﻿ / 43.300; 12.333: مختصات: ۴۳°۱۸′ شمالی ۱۲°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۳۰۰°شمالی ۱۲٫۳۳۳°شرقی﻿ / 43.300; 12.333
کشور: ایتالیا
ناحیه: اومبریا
استان / شهرستان: استان پروجا (PG)
دهستان: Badia, Calzolaro, Castelvecchio, Comunaglia, Leoncini, Mita, Molino Vitelli, Montecastelli, Niccone, Pierantonio, Polgeto, Preggio, Spedalicchio
حکومت: حکومت
 • شهردار: Marco Locchi (PD Democratic Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰۰ کیلومتر مربع (۱۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۴۷ متر (۸۱۰ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۶۸۹۰
 • تراکم: ۸۴/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Umbertidesis
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۰۶۰۱۹
پیش‌شماره تلفن: ۰۷۵
قدیس پشتیبان: Madonna della Reggia
روز قدیس: september 8
وبگاه: وبگاه رسمی
اومبرتیده (به ایتالیایی: Umbertide) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است. اومبرتیده ۲۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۸۹۰ نفر جمعیت دارد و ۲۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) از شمال پروجیا و ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) از جنوب شهر چیتا دی کاستلو قرار دارد.
تاریخچه

Umbertide یا منطقه اطراف آن در دوران پیش از روم و روم ساکن بوده است. در بالای مونت آکوتو یک استحکامات آمبریا ("castelliere") کشف شده است. باستان شناس قرن نوزدهمی، ماریانو گوارداباسی، حتی یک ساختمان کوچک در لامه، در حدود 1 کیلومتری مرکز شهر مدرن، به اتروسک ها نسبت داد، اگرچه این به هیچ وجه قطعی نیست. قرن ششم، ممکن است بقایای رومی در S. Maria delle Sette را به خود اختصاص دهد. در تجسم کنونی خود، Umbertide در قرن 8 یا 10 تاسیس شد، بسته به محقق. نام اصلی آن فراتا بود و نام فعلی خود را در سال 1863 به افتخار ولیعهد وقت اومبرتو و اوبرتو یا اومبرتو مارگرو توسکانی دریافت کرد که طبق سنت چهار پسرش، آدالبرتو، اینگیلبرتو، بندتو و بونیفاسیو، شهر را بازسازی کردند.
خواهرخوانده

شهر Tyrnavos خواهرخواندهٔ اومبرتیده هست.