stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشکده هنر دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز
دانش‌آموختگانِ سرشناس

دانشکده هنر (هنر و معماری قدیم) دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان مطرح و موفقی در عرصه هنر به خود دیده‌است که به چند تن از آنها اشاره می‌کنیم.
گروه نمایش: مژده شمسایی، حامد بهداد (لیسانس بازیگری)، بهاره رهنما (فوق لیسانس ادبیات نمایشی)، الناز شاکردوست (لیسانس تئاتر)، حمید گودرزی (لیسانس بازیگری)، مجید صالحی (لیسانس بازیگری و فوق لیسانس کارگردانی)، شبنم قلی خانی (کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر) کامبیز دیرباز (لیسانس بازیگری)، هانیه توسلی (لیسانس نمایش نامه نویسی)، سیما تیرانداز (لیسانس ادبیات نمایشی)، سیامک انصاری (لیسانس نمایش)، اشکان خطیبی (لیسانس تئاتر)
گروه موسیقی: مجید اخشابی (لیسانس موسیقی)، مهرداد شهسوار زاده (لیسانس موسیقی)
گروه طراحی صنعتی: ایمان مقصودی (لیسانس طراحی صنعتی)، کوروش مهدوی (فوق لیسانس طراحی صنعتی)، کاوه ناصربخت (لیسانس طراحی صنعتی)
گروه گرافیک و تصویرسازی: مهرداد زوالنور (لیسانس گرافیک)، راشین خیریه (لیسانس گرافیک)، پژمان رحیمی زاده (کارشناسی ارشد گرافیک)، علیرضا گلدوزیان (فوق لیسانس تصویرسازی)، فرشید شفیعی (لیسانس گرافیک)، پریسا تشکری (ارشد گرافیک)
هنرمندان صاحب نامی که در رشته‌ای متفاوت از حرفهٔ اصلی خود را در دانشکده هنر و معماری تهران مرکز تحصیل کرده‌اند:
مهران غفوریان (لیسانس نقاشی)، لاله اسکندری (لیسانس گرافیک)، شقایق فراهانی (لیسانس نقاشی)، بیژن بفشه خواه (لیسانس نقاشی) حمید اسدزاده (فوق لیسانس نقاشی)، جواد رضویان (لیسانس نقاشی)، ایلیا منفرد (لیسانس نمایش)، علی منصوری (لیسانس نمایش)،
ناصر حبیبیان

| ناصرحبیبیان | ناصرحبیبیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ شهریور ۱۳۵۹ نهاوند
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۶-اکنون
ناصر حبیبیان (زادهٔ ۱۳۵۹ در نهاوند) نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان و پژوهشگر است. دارای مدرک کارشناسی ادبیات نمایشی و کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشگاه تهران_ دانشکده هنرهای زیبا است.
فعالیت هنری خود را در نه سالگی با بازی در تئاتر آغاز و از سال ۱۳۷۶ به عنوان نویسنده و کارگردان در عرصه تئاتر فعال است. او دبیر دوازدهمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران و دارای عناوینی همچون پژوهشگر نمونه و دانشجوی ممتاز دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران، پژوهشگر برگزیده سال در «اردیبهشت تئاتر ایران»، برگزیده نویسندگی «جشنواره سراسری تئاتر سوره» دارای تندیس نمایشنامه‌نویسی از «سی وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر» (۱۳۹۳) و تندیس گفتار متن از دهمین جشنواره  سینما حقیقت  است." (1395) از جملهٔ مهمترین آثار پژوهشی او کتاب «تماشاخانه‌های تهران» است. او همچنین دبیر «همایش تئاترشناسی ساموئل بکت» (۱۳۸۴). دبیر «همایش تئاترشناسی اوژن یونسکو»(۱۳۸۵). دبیر کانون نمایش دانشگاه تهران، (۱۳۸۵–۱۳۸۷) و سردبیر برخی نشریات پژوهشی بوده‌است.
نمایشنامه‌ها

احساسات عمومی (۱۳۹۵)
هزار شلاق (۱۳۹۲)
چِـر (۱۳۹۳)
کابوسهای شکسته خاک (۱۳۹۳)
گلهای شرقی (۱۳۹۲)
غروب غریبان(۱۳۹۰)
تیتر یک (۱۳۸۵)
تیتر دو (۱۳۸۴)
دیو و دلبر (۱۳۸۰)
۱۲+۱ (۱۳۸۰)
بلوط برشته(۱۳۸۰)
یه قاچ کیک تولد (۱۳۷۹)
پوستین وارونه (۱۳۷۵)
دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز: دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۴۳
وابستگی: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دانشگاه شیراز
ارائه دهنده رشته‌های: مهندسی مکانیک، مهندسی هوافضا، مهندسی انرژی و مهندسی هسته ای
رئیس: عطاالله ربیعی
موقعیت: شیراز
وبگاه: mee.shirazu.ac.ir
ساختمان دانشکده مهندسی مکانیک
دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز، از دانشکده‌های قدیمی دانشگاه شیراز است که در سال ۱۳۴۳ با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی آغاز به کار کرد و پس از آن در سال ۱۳۴۸، اولین دوره دانشجویان کارشناسی ارشد را پذیرفت. آغاز دوره دکترای مهندسی مکانیک برای اولین بار در ایران، پیش از انقلاب در این دانشکده صورت پذیرفت. دارای چهار بخش مهندسی مکانیک جامدات، مهندسی مکانیک حرارت و سیالات، مهندسی انرژی - هوافضا و مهندسی هسته‌ای می‌باشد. براساس رتبه‌بندی جهانی دانشگاه ملی تایوان در سال ۲۰۲۰ این دانشکده در رتبه ۲۳۲ قرار گرفت.
تاریخچه

این دانشکده در سال ۱۳۴۳ با پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی آغاز به کار کرد.
ساختار

هم‌اکنون دانشکده مهندسی مکانیک دارای چهار بخش مهندسی مکانیک جامدات؛ مهندسی مکانیک حرارت و سیالات؛ مهندسی انرژی - هوافضا و مهندسی هسته‌ای می‌باشد. این دانشکده در مقطع کارشناسی در دو گرایش مکانیک جامدات و حرارت و سیالات و در مقطع کارشناسی ارشد در پنج گرایش مکانیک طراحی کاربردی، مکانیک تبدیل انرژی، هوافضا آیرودینامیک؛ مهندسی هسته‌ای گرایش رآکتور و هسته‌ای پرتو پزشکی و در مقطع دکتری در گرایش‌های مکانیک طراحی کاربردی، مکانیک حرارت و سیالات، هوافضا آیرودینامیک، مهندسی هسته‌ای گرایش رآکتور و پرتو پزشکی دانشجو می‌پذیرد.
هیئت علمی

دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز، در حال حاضر از فعالیت ۳۵ عضو هیئت علمی بهره می‌برد. از این تعداد ۱۴ نفر در بخش مهندسی مکانیک جامدات، ۱۲ نفر در بخش‌های مهندسی مکانیک حرارت و سیالات و مهندسی هوا فضا و ۹ نفر در بخش مهندسی هسته‌ای و مرکز تحقیقات تابش مشغول به فعالیت علمی هستند.
دانش آموختگان

تاکنون بیش از ۲۶۴۶ دانشجو در مقطع کارشناسی، ۶۱۵ دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و ۶۰ دانشجو در مقطع دکتری از این دانشکده فارغ‌التحصیل شده‌اند.
دانشجویان

تعداد دانشجویان مقطع کارشناسی دانشکده مهندسی مکانیک در حال حاضر ۴۶۵ نفر، دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد ۲۹۵ نفر و تعداد دانشجویان دوره دکتری ۱۰۳ نفر می‌باشد.
فعالیت‌های علمی پژوهشی

فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی این دانشکده، محدود به تربیت دانشجو نبوده و همه ساله تحقیقات فراوانی توسط اساتید و دانشجویان و زیرمجموعه‌های دانشکده مهندسی مکانیک در زمینه‌های گوناگون علمی و صنعتی به انجام می‌رسد.
گروه‌های آموزشی

دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز در ۴ رشته و سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا فعال است و در مقطع کارشناسی دو گرایش مهندسی مکانیک، در مقطع ارشد ۵ گرایش و در مقطع دکترا در چار گرایش دانشجو می‌پذیرد.
طراحی جامدات
حرارت و سیالات
مکانیک-طراحی کاربردی
مکانیک-تبدیل انرژی
هوافضا-آیرودینامیک
هسته‌ای- رآکتور
هسته‌ای - پرتو پزشکی
هسته‌ای - کاربرد پرتوها
مکانیک-طراحی کاربردی
مکانیک-تبدیل انرژی
هسته‌ای – راکتور
هسته‌ای – پرتو پزشکی
کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌های تخصصی

این دانشکده جهت تکمیل آموزش‌های نظری و فنی خود، از مجموعه مجهزی از آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌های تخصصی بهره می‌برد. اسامی برخی از آزمایشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی مرتبط با این دانشکده به قرار ذیل می‌باشد:
آزمایشگاه ترمودینامیک
آزمایشگاه دزیمتری
آزمایشگاه دینامیک و ارتعاشات
آزمایشگاه طیف نگاری گاما
آزمایشگاه فیزیک هسته‌ای
آزمایشگاه انتقال حرارت
آزمایشگاه تونل باد و آیروالاستیسیته
کارگاه اتومکانیک
کارگاه ماشین ابزار
کارگاه جوشکاری
مرکز انرژی خورشیدی
مرکز تحقیقات پیشرفته در طراحی
مرکز تحقیقات سازه‌های هوشمند
مرکز تحقیقات پیل‌های سوختی
مرکز تحقیقات تابش
مرکز تحقیقات موتور
مرکز تحقیقات هوایی (مجری سیستم تونل باد حدود صوت)
مرکز محاسبات سریع
ساختمان دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه شیراز
در ورودی دانشکده مهندسی مکانیک
درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد

درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش یا به اختصار ACT مخلوطی از ۴ رویکرد توجه آگاهی، پذیرش، تعهد و تغییر رفتار است و هدف کلی آن در نهایت رسیدن به انعطاف‌پذیری روانی است به گونه ای که نیاز به حذف یا از بین بردن احساس بد نباشد، بلکه به رغم وجود این احساس فرد به سوی رفتار مبتنی بر ارزش اندیشیده حرکت کند. این روش توسط استیون هیز در سال ۱۹۸۲ معرفی شد، و جزو درمانهای موج سوم رفتاردرمانی محسوب می‌شود. دو مبنای فلسفی اکت، بافت گرایی عملکردی و نظریه چارچوب رابطه ای نظریه چارچوب رابطه ای است که ریشه آنها در فلسفه رفتارشناسی رادیکال بی‌اف اسکینر است.
اهداف اصلی اکت

همجوشی زدای شناختی یعنی سعی کند کمتر افکار، تصویرهای ذهنی، احساسات یا خاطرات خود را عینی سازی کند یعنی مانند واقعیت بداند (عملی که ناخوادگاه برای ساده کردن مقوله‌های انتزاعی با عینی کردن آنها انجام می‌شود)
به جای اینکه مانند رفتار درمانی شناختی سعی شود افکار یا احساسات ناخوشایند کنترل شود، این رویدادهای ذهنی فقط مشاهده و پذیرفته شوند
در لحظه حال حضور داشته باشد (توجه آگاهی) علاقه به لحظه حال نشان دهد و باز باشد
خود متعالی فرد کشف شود و فرد به جنبه ای از خودش که نظاره گر رویدادهای زندگی و وقایع زندگی اش است دست یابد
فرد بتواند ارزشهای خودش را روشن کند دربارهٔ آنها بیندیشد تا زندگی معنامند کرده و انعطاف‌پذیری روانی اش را افزایش دهد.
عمل متعهدانه در جهت رسیدن به ارزشها
سایکوپاتولوژی از نظر اکت

رنج روانی فرد به دلیل افسردگی یا اضطراب نیست بلکه دلایل رنج عبارتند از:
همجوشی با افکار (آنچه که می‌اندیشم واقعیت است)
اجتناب از تجربه درونی و سعی در حذف یا کم کردن تجربیات ذهنی ناخوشایند.
زندگی در حسرت گذشته یا ترس از آینده.
چسبیدن به تصویری نادرست از خود که بر اساس روایتی تحریف شده و تمرکز بر ناتوانیها ایجاد شده.
واضح نبودن ارزشها و تمرکز صرف بر مشکلات.
بی عملی، اجتناب و تکانشی رفتار کردن.
غیب‌گویی محمد

| غیب‌گویی محمد | غیب‌گویی محمد |
| --- | --- |
 نقاشی از محمد در بدو تولد و مادرش آمنه که در حال نشان دادن وی به پدربزرگش عبدالمطلب و دیگر مکیان است:  نقاشی از محمد در بدو تولد و مادرش آمنه که در حال نشان دادن وی به پدربزرگش عبدالمطلب و دیگر مکیان است
کاربرد: کاربرد
معنای اصطلاحی: خبرهای محمد از آینده و گذشته که به عنوان معجزه نزد مسلمانان پذیرفته شده‌است
تعداد کاربرد در روایات: در حد تواتر
پر اهمیت نزد: تمام فرق اسلامی
کاربرد: علم کلام عرفان
غیب‌گویی محمد به عنوان یکی از معجزات محمد در اثبات نبوتش، مورد استدلال مسلمانان قرار می‌گیرد. این غیب‌گویی شامل اخبار از آینده، گذشته، بیان نکات از علوم و فنون مختلف و آخرالزمان است. بر اساس باورهای ادیان ابراهیمی، پیامبران به واسطه ارتباط با خداوند از علم غیب مطلع هستند و از این اخبار به عنوان معجزه برای اثبات این ارتباط استفاده می‌کردند.
بر اساس آموزه‌های قرآنی، علم غیب مخصوص خداوند است و تنها به برخی از رسولان اعطاء شده‌است. از علم غیب پیامبران در برخی آیات قرآن چون آیه ۲۶ و ۲۷ سوره جن، آیه ۱۷۹ سوره آل عمران، آیه ۱۲ سوره یس، آیه ۸۹ سوره نحل یاد شده‌‌است. یکی از مسائل مربوط علم غیب پیامبران، تفاوت آن با پیش‌بینی — همچون پیش‌بینی‌های نجومی یا هواشناسی — است. تفاوت این دو عنوان، در تحلیلی بودن پیش‌بینی و قطعی بودن غیب‌گویی است. معین در فرهنگ‌نامه خود، به این تفاوت اشاره و پیش‌بینی را حدسی از وقایع فقط آینده با استفاده از اسباب و علل موجود تعریف می‌کند.
در کتاب شرف النبی، ۱۲۰ معجزه از محمد گزارش شده‌است که ۱۳ مورد آن مربوط به اخبارهای غیبی او می‌باشد. این اخبار، شامل خبر از مرگ دیگران در آینده، خبر از کفر برخی در آینده، خبر از مکان گمشده‌ها، خبر از جنگ‌های آینده و نتیجه جنگ‌های پیش‌رو، خبر از شیوه مرگ برخی و خبر از تحرکات سیاسی و اجتماعی آینده می‌شود. بخش عمده‌ای از اخبار غیبی محمد، مربوط به آخرالزمان است که در آن احوالات پیش آمده در آخرالزمان تشریح می‌شود. از جمله اخبار غیبی محمد که به تحقق پیوسته‌است می‌توان به مرگ ابولهب در حال کفر، مرگ خسرو‌پرویز، چگونگی مرگ علی بن ابی‌طالب، عمار و ابوذر، به خلافت رسیدن عثمان و جنگ‌های علی بن ابی‌طالب با گروه‌های مختلف از جمله عایشه، طلحه و زبیر اشاره کرد.
اصطلاحات لغوی

غیب واژه‌ای عربی است که به پیش‌گویی ترجمه شده‌است. کتب لغت همچون دهخدا و معین در تعریف این لغت آورده‌اند که غیب‌گویی، عمل و کار شخص پیشگو است و منظور از پیشگویی، اخبار از آینده است و مترادف آن کهانت می‌باشد. مجید معارف در تعریف لغوی غیب و غیب‌گویی معتقد است که غیب به معنای پنهان و پنهان شدن به کار می‌رود و معنای اصطلاحی آن، در مقابل شهاده حضور قرار دارد؛ خواه این حضور مکانی باشد یا حضور نزد حواس ظاهری یا نزد علم یا حضور نزد بصیرت انسانی. سید محمدحسین طباطبائی در تعریف غیب می‌نویسد: کلمه غیب، بر خلاف شهادت است و منظور از آن، چیزی است که تحت حس و درک آدمی قرار ندارد. عبدالحسین امینی در این‌باره می‌نویسد: «هرگاه کسی از حوادث کنونی یا آینده که فعلاً قابل رؤیت نیستند تنها از رهگذر دانائی که از سرچشمه غیب و شهادت خبر می‌دهد آگاهی حاصل کند یا از طریق دانش و خرد مطلع گردد چنین علمی نیز از علم غیب به‌شمار می‌رود و هیچ مانعی از تحقق آن وجود ندارد.» غنیمان، منظور اصطلاحی از غیب را، آنچه تو از آن بی‌خبری ولی خدا آگاه است می‌داند. غیب‌گویی، یکی از گونه‌های معجزه است که در مقابل معجزات دعایی-پاداشی، معجزات حفاظتی، معجزات نفرینی-مجازاتی و معجزات تحدی‌طلبانه است.
غیب‌گویی پیامبران

بر اساس تعالیم ادیان ابراهیمی، پیامبران به واسطه ارتباط با خداوند، از علم غیب با خبر بوده و از إخبار غیبی برای اثبات نبوتشان استفاده می‌کردند. در قرآن در این‌باره آمده‌است: «عالِمُ الْغَیْبِ فَلا یُظْهِرُ عَلی غَیْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضی مِنْ رَسُولٍ (ترجمه: خدا عالم به غیب است و کسی را بر غیبش آگاه نمی‌کند مگر پیامبری را که پسندیده‌است.)[جن–۲۶و۲۷]» در این آیه، خداوند علم غیب را از حوزه دانش بشر خارج می‌داند اما اطلاع برخی از پیامبران از غیب را استثناء می‌کند. آیات دیگری که بر علم غیب پیامبران اشاره دارد، عبارتند از: آیه ۱۷۹ سوره آل عمران، آیه ۱۲ یس و آیه ۸۹ سوره نحل. بیضاوی، مفسر سنی مذهب، تصریح می‌کند که این علم و آگاهی رسولان از غیب، به عنوان یک معجزه و کرامت رخ می‌دهد.
از جمله مواردی که از غیب‌گویی پیامبران در کتب دینی گزارش شده‌است، می‌توان به خبر دادن عیسی از آنچه در خانه امتش بود، بشارت‌های فراوان تورات، انجیل و زبور دربارهٔ پیامبر آخرالزمان، خبر یوسف به اصحابش از آینده و تعبیر خواب حاکم و آنچه بر موسی گذشت در اثبات نبوتش و… اشاره کرد. همچنین در قرآن به صراحت از آگاهی خضر، به عنوان پیامبری که از علم غیب آگاهی داشته‌است یاد شده‌است.
غیب‌گویی پیامبران > تفاوت غیب‌گویی و پیش‌بینی

امروزه بشر از طریق آزمون و خطا قادر بر پیش‌بینی برخی امور در آینده شده‌است که نمونه بارز آن اخباری است که متخصصان امر هواشناسی از اوضاع جوی دنیا در روزهای آینده می‌دهند؛ بنابراین می‌توان گفت که بشر از راه کسب بیشتر علم و دانش قادر بر پیش‌بینی دست کم برخی امور در آینده است. اما تفاوت بین پیش‌بینی و غیب‌گویی در تحلیلی بودن پیش‌بینی و قطعی بودن غیب‌گویی است. البته برخی چون الکسیس کارل بر این عقیده است که پیش‌گویی‌ها نیز علم غیبی محسوب می‌شود. در مقابل و در تفاوت آنچه پیش‌گویانی همچون مرتاضان و فال‌گیران با پیامبرانی که از آینده و اخبار غیبی خبر می‌دهند، از غیر مطمئن و بعضاً اشتباه بودن پیش‌بینی‌هاست. از دیگر تفاوت‌ها، منبع و منشأ این پیش‌گویی‌هاست؛ به طوری که خود فال‌گیران و مرتاضان نیز بر عدم اعتماد کامل به منابعشان اذعان دارند. به همین جهت برخی اینگونه پیش‌بینی‌ها را جزء علوم غیبی دسته‌بندی نمی‌کنند. در فرهنگ‌نامه معین نیز به این تفاوت‌ها اشاره شده‌است و آمده‌است که پیش‌بینی، حدس زدن وقایع آینده است از علل و اسباب و قراین موجود؛ مثلاً یک پزشک گاهی از دیدن احوال بیماری می‌تواند بگوید که او بهبود خواهد یافت یا خواهد مرد.
جعفر سبحانی در تفاوت بین غیب‌گویی و پیش‌گویی می‌نویسد:
«یگانه شرط خبر از آینده این است که گزارش به یک رشته قراین مستند نباشد و گرنه چنین گزارشی، خبر غیبی نبوده بلکه نتیجه مستقیم فکر و مغز زایای بشر خواهد بود. برخی بر اساس یک رشته اطلاعاتی که از وضع دولت‌ها و ملت‌ها دارند، اوضاع آینده جهان را از نظر درگیری و جنگ، یا صلح و مسالمت، پیش‌بینی کرده، و اخباری را منتشر می‌سازند. یک چنین گزارش‌های مستند به قراین و اطلاعات و تماس‌های دیپلماتیک، گزارش از غیب نیست، بلکه تمام گزارش‌های آنان، یک رشته نتیجه‌گیری و اطلاع از اوضاع جهان است. از باب نمونه پیامبر اسلام از طریق وحی قرآنی، از پیروزی مجدد رومیان بر پارسیان در مدت محدودی به‌طور قطع و یقین گزارش داد. برای گزارش پیامبر، مستندی جز وحی الهی نبود، و هرگز این آگاهی را از مجاری و اسباب عادی مانند موازنه قدرت‌های نظامی دو ملت، بررسی روحیه سربازان وافسران و… به دست نیاورده بود. وی در محیط حجاز بریده از جهان خارج، با نبودن وسایل ارتباط جمعی، یا تبادل اطلاعات نظامی و سیاسی، یک چنین گزارش را در اختیار جامعه نهاد، و به همین دلیل این گونه خبرهای غیبی یکی از جهات اعجاز این کتاب جاویدان به‌شمار می‌رود.»
خبر از مردمان آخرالزمان

در روایات فراوانی که از محمد بن عبدالله در منابع تاریخی و روایی بیان شده‌است، از صفات و ویژگی مردمان و احوالات زمان آخرالزمان یاد شده‌است. در ادامه به برخی از این روایات اشاره خواهد شد:
محمد در توصیف مردمانی که در آخرالزمان زندگی می‌کنند آمده‌است که «برای مردم روزگاری فرا می‌رسد که تنها همّ و غمشان شکم آنهاست، شرافت آنها تجملات زندگی آنها و سرمایه‌هایشان خواهد بود. قبله آنها همسرانشان، دین و آئین آها درهم و دینارشان می‌باشد.» در جای دیگر به موقعیت اقتصادی مردمان آخرالزمانی اشاره داشته و از رباخواری آنان یاد می‌کند. در روایتی آمده‌است که در آخرالزمان، هیچ‌کسی یافت نمی‌شود که به ربا آلوده نشده باشد و اگر هم مستقیماً ربا نخورده باشد، گَردِ ربا به او می‌رسد. در تشریح اوضاع عالمان دینی امت اسلام در آخرالزمان آمده‌است که صالحان آنان از دنیا رفته و دیگر نشانه‌ای از صالحان باقی نخواهد ماند. همین‌طور در بیان برخی گناهان و خطایای مسلمانان آخرالزمانی آمده‌است که آنان ربا را به عنوان معامله، شراب را به عنوان نبیذ و رشوه را به عنوان هدیه حلال می‌دانند. از دیگر نشانه‌های آخرالزمان در روایاتی که از قول محمد نقل شده‌است، به مرگ نابهنگام جوانان، شیوع دروغ و فساد، ظلم حاکمان بر زیردستان، سبک شمردن مقام پدر و مادر توسط فرزندان، به سختی افتادن مردمان برای معیشت، گرامی شدن بدکاران و اشرار، زیاد شدن بلایای طبیعی چون زلزله، سیل و بیماری، افزایش قماربازی و افزایش طلاق، آشکار شدن روابط جنسی و عدم تقبیح این اقدام به جهت ترس از مردم، افزایش فساد و فحشا در جامعه و… می‌توان اشاره کرد.
از دیگر نشانه‌های مردم آخرالزمانی که در روایات از جانب محمد بن عبدالله پیش‌بینی شده‌است، تغییر رفتار زنان و مردان است؛ در این روایات از تغییر ظاهری یاد شده‌است. از جمله پوشیدن لباس‌های جنس مخالف، آرایش کردن مردان، تن‌فروشی زنان، شیوع عمل لواط و آرایش زنان برای زنان و مردان نامحرم. در این روایات از ازدواج مردان با مردان و انحرافات شدید جنسی یاد شده‌است.
از پیشگویی‌های محمد در مورد اتفاقاتی که در آخرالزمان رخ خواهد داد، از وی گزارش شده‌است که در آخرالزمان، وقایعی رخ خواهد داد که برخی از آنها عبارتند از: افزایش بیماری، افزایش مرگ و میر نابهنگام و زودهنگام، فساد در محصولات زراعی، وقوع جنگ‌های ویران‌کننده در سوریه و بیت‌المقدس که سبب ویرانی شدید این دو شهر خواهد شد، آتش‌سوزی‌های بزرگ، افزایش زلزله‌ها، افزایش خسف (فرورفتن در زمین) و قذف (پرتاب چیزی از مکانی به مکان دیگر) و وقوع جنگ‌های بزرگ و تمام نشدنی از جمله این موارد است. در روایتی که در مسند احمد گزارش شده‌است، محمد، فتح بیت‌المقدس، شیوع کشتن انسان‌ها همچون کشتن گوسفندان و بروز فتنه‌ای که در خانه هر مسلمانی ورود می‌کند را از جمله نشانه‌های آخرالزمان دانسته‌است.
دیدگاه‌ها > شیعه

به عقیده شیعیان، این غیب‌گویی‌ها، یکی از مواهب الهی است که به پیامبر داده شده‌است و اهل بیت پیامبر اسلام نیز از آن بهره برده‌اند. هشام بن حکم -از شاگردان جعفر صادق- بر این باور است که ارتباط پیامبران با وحی و غیب، سبب می‌شود تا معصومیت برایشان ضروری نباشد، اما در خصوص امامان به جهت عدم ارتباط با غیب، وجود عصمت، ضروری است. بر اساس روایات متعددی از پیامبر اسلام که توسط منابع شیعی گزارش شده، خدا به ائمه پس از محمد، فهم و علم محمد را عطاء کرده‌است. شیعیان بر این باورند که آگاهی پیامبران و امامان از علم غیب، ذاتی نیست و به تعلیم الهی است. برخی از غلاة شیعه، علم غیب امامان را ذاتی و بدون تعلیم دانسته‌اند. به عقیده شیعیان امامیه، این باور غلاة مستلزم شرک است.
دیدگاه‌ها > اهل سنت

به گفته شعراوی در کتابش الغیب، علم غیب از علوم خداوند است و خدابخشی از اخبار غیبی را به برخی از پیامبران از جمله محمد، آموزش داده‌است. از همین رو محمد از مطالبی خبر می‌دهد که نشانگر اطلاع وی از علم غیب است. غنیمان، آگاهی محمد از غیب و اخبار غیبی او را به سه دسته تقسیم می‌کند: اخبار از آنچه قبل از او رخ داده‌است، اخبار از آنچه بعد از او رخ می‌دهد و اخبار از وقایع قبل از قیامت. غنیمان این موارد از جمله معجزات محمد می‌داند و تعداد این اخبار را «کثیر» و زیاد گزارش می‌کند. وی برای اثبات مدعای خویش، به آیات متعددی از قرآن استناد می‌کند. بر اساس گزارش وی، آیه ۵۰ سوره انعام که بر اساس آن محمد دستور دارد به دیگران ابلاغ کند که از علم غیب آگاهی ندارد؛ در تفاسیر مختلف توجیه شده‌است. ابن کثیر در این خصوص می‌نویسد: «به دیگران نگو که من از علم غیب مطلع هستم، که علم غیب از علم الهی است و کسی از آن آگاهی ندارد مگر آنچه که از غیب به تو اطلاع داده می‌شود.» آلوسی در این‌باره معتقد است که خداوند قصد دارد با این انکار محمد، دیگران را از تصرف محمد در مقدورات منصرف سازد. مولوی، شاعر سنی مذهب نیز از معجزات محمد یاد می‌کند؛ وی در مثنوی خود، به ماجرای خبر دادن محمد از مرگ خویش پس از ماه ربیع الاول اشاره می‌کند و می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آنچنان بگشایدت خرّ شباب |  | که گشود آن مژده عُکّاشه باب |
| احمد آخر زمان را انتقال |  | در ربیع الاول آید بی جدال |
| چون خبر یابد زین وقت نقل |  | عاشق آن وقت گردد او به عقل |
| چون صفر آید شود شاد از صفر |  | که پس از این ماه می‌سازم سفر |
دیدگاه‌ها > صوفیه

به گزارش غنیمان، اهل تصوف باور به غیب را از مسلمات مذهب خود می‌دانند. در این خصوص حلاج معتقد است که اگر بنده، در مقام معرفت و شناخت به مقام خلوص برسد، بر او وحی می‌شود و آگاهی خواهد یافت. رفاعی از صوفیان شناخته شده، بر این باور است که خداوند بر برخی بندگان خود، چهار نعمت ارزانی می‌کند و اگر این چهار نعمت در فرد جمع شود، چهار نعمت دیگر به وی ارزانی می‌شود از جمله، ملاقات با ملائکه، گفت و گو با مردگان و شناخت بندگان صالح از غیر صالح.
کتاب‌شناسی

از جمله آثاری که با موضوع غیب‌گویی‌های محمد نگارش یافته‌است، می‌توان به پیشگویی‌های محمد (ص)، اثر هادی آل اسحاق خوئینی و پیشگویی پیشوایان، اثر احمد سیاح اشاره کرد. دیگر اثر در این خصوص، اخبار غیبی یا پیشگویی‌های پیامبر اعظم، اثر محمدجعفر واصف است که تلاش نموده‌است تا مجموعه‌ای از اخبار غیبی و پیش‌گویی‌های محمد را در خصوص فتنه‌ها و حادثه‌های آینده جمع‌آوری نماید. احمد عوض ابوشباب در کتاب الخبر الیقین فی المعجزات النبی الامین، تعداد بسیاری از اخبار غیبی محمد را در موضوعات مختلف گزارش کرده‌است.
یادداشت

↑  اهل سنت بر این باورند که مرگ محمد در ماه ربیع الاول رخ داده‌است. (رک: سیف، «معجزات پیامبر اسلام در مثنوی»، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۶۰۳.)
برای مطالعهٔ بیشتر

بحرانی، هاشم بن سلیمان (۱۴۲۶). مصابیح الانوار و انوار الابصار. قم: دارالمودة.
ابن کثیر، حافظ (۱۴۱۴). معجزات النبی. به کوشش ابراهیم امین محمد. بیروت: مکتبة التوفیقیة.
نگاره‌ای از عایشه سوار بر شتر در جنگ جمل، برگرفته از «سیره نبی» حماسه‌ای ترکی اثر مصطفی فرزند یوسف از ارزروم در سده شانزدهم میلادی
شمشیر منسوب به عمار یاسر
نگاره‌ای از محمد به همراه اصحاب خویش در هنگام رفتن به سمت مکه
محمد بن عبدالله در حال دریافت وحی از جبرئیل
چالش سطل یخ

چالش سطل یخ یا کارزار آب یخ (به انگلیسی: Ice Bucket Challenge) فعالیتی است که شامل ریختن یک سطل آب یخ روی سر یک نفر می‌شود. این فعالیت در رابطه با کمک به جامعه سرطان در نیوزلند و مؤسسه خیریه کمک به بیماران اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ای‌ال‌اس) در آمریکا است. این چالش به صورت ویروسی در رسانه‌های اجتماعی مطرح شد و قوانینی برای آن گذاشته شد تا افراد یا یک سطل آب یخ روی سر خود خالی کنند یا به مؤسسه خیریه موردنظر کمک کنند. این چالش نیازمند نامزد کردن چند فرد دیگر برای انجام این فعالیت است که آن‌ها ۲۴ ساعت فرصت دارند تا در این چالش شرکت کنند یا ۱۰۰ دلار به مؤسسه خیریه کمک کنند.
سازمان آبفای استان تهران در اطلاعیه‌ای، ضمن حمایت از حرکت‌های فرهنگی و بشردوستانه، ضرورت صرفه‌جویی در منابع محدود آبی در فصل تابستان را یادآور شد و از ایرانیان درخواست کرد با روش‌های دیگری که موجب هدررفتن آب نمی‌شود، از بیماران ALS اعلام حمایت کنند.
اولین چالش

پیت فریتز کاپیتان ۲۹ ساله تیم بیسبال دانشگاه بوستون، از سال ۲۰۱۲ مبتلا به بیماری ALS شد و نخستین کسی است که چالش سطل یخ را برای حمایت از بیماران مبتلابه ALS مطرح و از دوستانش دعوت کرد تا این حرکت را برای حمایت از مبتلایان به این بیماری انجام دهند. طولی نکشید که این دعوت تبدیل به حرکتی جهانی شد.