stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جوئل مدن

| جوئل مدن | جوئل مدن |
| --- | --- |
مدن در حال اجرا در سال ۲۰۱۷: مدن در حال اجرا در سال ۲۰۱۷
نام هنگام تولد: جوئل روبن مدن
زادهٔ: ۱۱ مارس ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) والدورف، مریلند، ایالات متحده
پیشه‌ها:  خواننده  ترانه‌سرا 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
همسر: نیکول ریچی (ا. ۲۰۱۰)
فرزندان: ۲
خویشاوندان:  بنجی مدن (برادر دوقلوی همسان)  کامرون دیاز (همسر برادر)  لایونل ریچی (پدر زن) 
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
خاستگاه: لا پلاتا، مریلند، ایالات متحده
ژانر:  پاپ پانک  پاپ راک  پانک راک  آلترناتیو راک 
ساز(ها): Vocals
عضو کنونیِ:  گود شارلوت  The Madden Brothers 
وبگاه: goodcharlotte.com
 :  
جوئل روبن مدن (انگلیسی: Joel Rueben Madden؛ زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۷۹) معروف به جوئل مدن موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او برادر دو قلوی بنجی مدن موسیقی دان آمریکایی می باشد.
آثار

از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم دختران مادی اشاره کرد.
روابط آلمان نازی و ایران

حسن اسفندیاری رئیس مجلس و موسی نوری اسفندیاری سفیر ایران در آلمان در دیدار با هیتلر
حکومت رضاشاه در ایران و حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان (حزب نازی) در آلمان با یکدیگر روابط سیاسی و اقتصادی و تشابهات ایدئولوژیکی داشتند. آلمان در این دوره به مهم‌ترین شریک اقتصادی ایران تبدیل شد. حضور قوی آلمان در ایران به‌طور غیرمستقیم به سرنگونی رضاشاه پادشاه ایران که تعلیق روابط دیپلماتیک با آلمان و اخراج شهروندان آلمانی از این کشور را رد کرده بود، انجامید.
گرم شدن دوبارهٔ روابط با آلمان و جنگ جهانی دوم

با روی کار آمدن حکومت نازی در آلمان، ایران در معرض توجه بیشتر آلمانی‌ها قرار گرفت. رضاشاه و هیتلر بیش از هر زمان دیگری به هم نزدیک شدند. با پیشنهاد آلفرد روزنبرگ در ۱۹۳۴، حکومت نازی وارد استراتژی نزدیکی از طریق حس آریایی دوستی ایرانیان و آلمانی‌ها شد. طبق قوانین نورنبرگ ازدواج آلمانیها با ایرانیها که دارای «خون خالص آریایی» بودند آزاد بود.مجلس و مردم ایران از قدرت روزافزون آلمان خشنود بودند. آلمان توانست در سال ۱۹۴۰ رتبه اول را در تجارت خارجی ایران کسب کند. در زمان شروع جنگ جهانی دوم در حدود ۱۲۰۰ آلمانی مشغول کار و تجارت در ایران بودند.
در ایران، از قبل از قدرت گرفتن حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان نگاه مثبتی نسبت به آلمان وجود داشت و تحولات در آنجا با علاقه مخصوصی تعقیب می‌شد. آلمان یک کشور مستقل اروپایی بدون جاه طلبی‌های توسعه طلبانه بریتانیا و اتحاد شوروی نسبت به ایران تلقی می‌شد. دولت ناسیونال سوسیالیست از ابتدا بر پایه چنین احساسات عمومی آلمان دوستانه ای قصد داشت در ایران نفوذ خود را گسترش دهد. رادیوی آلمان در اوت ۱۹۳۹ برنامه فارسی خود را راه اندازی کرد که اجازه می‌داد پیامش با وجود بی سوادی بیش از نود درصد مردم ایران در این کشور پخش شود. اکران فیلم‌های تبلیغاتی آلمانی همچون آلمان بیدار می‌شود (به آلمانی:Deutschland Erwacht) و انتشار مطبوعاتی چون ایران باستان نیز نقش فعالی در این زمینه داشتند.
علی الظاهر آدولف هیتلر هیچ برنامه ویژه ای در خصوص ایران نداشت. به هر روی، گام‌های برداشته شده توسط برخی ناسیونال سوسیالیست‌های اصلی که با حلقه‌های اقتصادی ذی‌نفع در تماس بودند نقش مهمی در احیای جدید روابط ایران و آلمان ایفا کردند. آلفرد روزنبرگ، رئیس واحد امور خارجی حزب ناسیونال سوسیالیست در یک یادداشت برنامه ای برنامه‌های خود را برای یک نفوذ آلمان که بالکان، ترکیه تا سرحدات هند را در بر می‌گرفت تدوین کرد. وزارت پروپاگاندا شماری از کارشناسان را در خصوص مسئله‌های شرقی برای تعریف کارهای پروپاگاندای آلمان در خاورمیانه به کار گرفت.
نفوذ چنین افراد ناشی‌ای در سیاست خارجی هیتلر، که بعضی‌هایشان مسئول تصمیم نهایی بودند ممکن است کمینه بوده باشد، با این وجود با نگاه به بی‌تفاوتی کلی هیتلر در خصوص امور خاورمیانه نیرویی که فعالیت‌های آنان ایجاد کرد عواقبی برای روابط ایران و آلمان داشت. این ابتکارات باعث شد وزارت امور خارجه سیاست فعالانه تری در قبال ایران اتخاذ کند چرا که دیپلمات‌های حرفه ای این کارشناسان خودخوانده نهادهای مختلف حزب را رقبایی ناپسند تلقی می‌کردند. دولت آلمان پس از غلبه بر مقاومت ابتدایی کارشناسان اقتصادی از ۱۹۳۴ به بعد تدابیری برای احیای روابط با ایران اتخاذ کرد که در توافق مهمی امضا شده در مارس ۱۹۳۵ به اوج خود رسید. در همان سال، ظاهراً به پیشنهاد دیپلمات‌های ایرانی مستقر در برلین، رضاشاه دستور داد که کشور در همه مکاتبات بین‌المللی به جای پرشیا (به لاتین: Persia) ایران خوانده شود.
به لطف این توافق، اهمیت نقش آلمان در اقتصاد ایران رشد کرد. سفر هیالمار شاخت، رئیس رایشسبانک و وزیر اقتصاد آلمان به ایران در نوامبر ۱۹۳۶ مقوم این تحول بود. رشته پروژه‌های مهمی دوباره به شرکت‌های بزرگ آلمانی داده شد. شرکت‌های آلمانی قرار شد دوباره در یک پروژه معدنی جدید در نزدیکی انارک مشارکت کنند. حتی احیای وام لغو شده آوریل ۱۹۲۸ مد نظر قرار گرفت. در آوریل ۱۹۳۸ لوفتهانزا اجازه یافت تهران و مشهد را وارد شبکه اش کند.
گرم شدن دوبارهٔ روابط با آلمان و جنگ جهانی دوم > روابط سیاسی

دو حکومت ایران و آلمان در آن دوره همدلی‌های ایدوئولوژیکی با یکدیگر داشتند و در اقتدارگرایی و تکیه شان به آریانیسم که تصور می‌رفت بین این دیکتاتوری‌های هم نظر پیوند ایجاد کرده بود مشترک بودند. روی‌آوری سیاسی نازیسم به ایران در سال ۱۹۳۳ شروع شد. حزب نازی شاخه ای در تهران تأسیس کرد و جهان بینی رادیکالیزه خود را پراکنده کرد. یوزف گوبلس وزیر تبلیغات آلمان گشاده دستانه مجله مصور ایران باستان را تأمین مالی کرد که پیوندهای مدرن آریایی و جوامع فاشیستی را به تصویر می‌کشید. گفته می‌شد رضاشاه از تحسین کنندگان هیتلر است، مردی که جمهوری وایمار را که حامی پناه دادن به کمونیست‌های ایرانی بود را نابود کرده بود. روزنامه‌های نازی متقابلاً رضا شاه را به عنوان حاکم مقتدر ایران تحسین می‌کردند. رابطه سیاسی بین دو حکومت فشرده، ولی ضد و نقیض، گاهی به هم ریخته و شکننده بود. حمله پیراهن قهوه ای‌های اس آ به دانشجویان ایرانی در خیابان‌های برلین به بهانه جرایم نژادی که موجب شکایت فروغی وزیر امور خارجه ایران شد، شروع بدی برای این رابطه بود که شکننده باقی ماند. در سال ۱۹۳۷، رشد روابط بازرگانی اندکی کاهش یافت، در حالی که با سفر رسمی حسن محتشم السلطنه اسفندیاری، رئیس مجلس به آلمان که دیداری با آدولف هیتلر داشت، و سفر بالدور فن شیراخ رهبر جوانان رایش به ایران که گفته شده حامل پیامی از هیتلر به رضاشاه برای دعوت از او برای بازدید از آلمان بود، روابط سیاسی نیروی جدیدی پیدا کرد.
گرم شدن دوبارهٔ روابط با آلمان و جنگ جهانی دوم > بیم شوروی از روابط ایران-آلمان

گرایش پذیرای حکومت ایران نسبت به توسعه حضور اقتصادی و نظامی آلمان و جهت‌گیری ظاهری ایران به سوی آلمان در اواخر دهه ۱۹۳۰ روابط بین ایران و شوروی را وخیم تر هم کرد. با این حال رضا شاه تلاش کرده بود همچنان فاصله برابر خود را از همه قدرت‌های خارجی به‌طور آشکار نشان دهد و بنابراین حلقه‌های متهم به ناسیونال سوسیالیسم در تهران را به‌طور ظاهری مورد آزار قرار داد. علاوه بر این، شماری از روشنفکران آزاردیده که از آلمان فرار کرده بودند (موقتاً) در ایران پناه گرفتند. ایران برای تأکید بر مفهوم فاصله برابر حتی آماده بود کاهش روابط تجاری نویدبخش با آلمان را بپذیرد: در سال ۱۹۳۷، ایرانی‌ها با وجود ناخرسندی آلمانی‌ها یک بار دیگر سفارش‌های تسلیحات را به جای شرکت‌های آلمانی به شرکت‌های چکی دادند. با این وجود این مسئله خشم شوروی را در سال ۱۹۳۷ برانگیخت که منجر به یک بحران جدی بین ایران و شوروی شد. ایران نهایتاً مجبور شد با اتخاذ برخی تدابیر ضد آلمانی در بهار ۱۹۳۸ تسلیم فشار شوروی شد. اقداماتی که به‌طور جدی در توسعه روابط تجاری آلمان اختلال ایجاد کرد چرا که آلمان با افزایش شدید قیمت کالاهای مشمول توافق ۱۹۳۵ واکنش نشان داد. ایران در پایان سال ۱۹۳۸، مجبور شد در پی ترتیبات دیگری با آلمان باشد. مذاکرات دنباله دار منجر به یک توافق جدید در ۴ ژانویه ۱۹۳۹ شد و بهبود روابط تجاری بلافاصله شروع شد. پس از ضمیمه شدن بوهم و موراویا در بهار ۱۹۳۹ و تصاحب سفارش‌هایی که به شرکت‌های چکی داده شده بود تفوق اقتصادی آلمان در ایران باز هم افزایش یافت.
گرم شدن دوبارهٔ روابط با آلمان و جنگ جهانی دوم > ایران در پیمان مولوتوف–ریبنتروپ

با این که ایران پس از شروع جنگ جهانی دوم بیطرفی خود را اعلام کرده بود، خطر استفاده از قلمروی آن توسط سربازان آلمانی به‌طور قابل توجهی بالا بود. ایران برای آلمان دارای منفعت استراتژیک بود، ایران هم سرپل پیشروی به درون شوروی و هم یک منبع نفت بود. در این زمینه بود که ایران در ابتدا از معاهده اوت ۱۹۳۹ آلمان-شوروی استقبال کرد، چرا که به نظر می‌رسید نه تنها به رویکرد کارشکنانه دشمن اصلی اش خاتمه دهد و بدین ترتیب روابط بازرگانی ایران و آلمان را شکوفا کند، بلکه نویدبخش گشوده شدن ترانزیت از طریق شوروی برای تجارت ایران و آلمان باشد. با این حال تا پایان ۱۹۳۹ هیچ کالای آلمانی از مسیرهای ترانزیتی شوروی به ایران نرسیده بود. رادیو مسکو حملات لفظی خود به ایران و آلمان را افزایش داده بود و شوروی تقاضای ایران برای تسلیحات را رد کرده بود؛ بنابراین رضایت ایران از ائتلاف آلمان-شوروی با ترس از این که آلمان ممکن است ایران را به دست همپیمان ظاهری خود شوروی تقدیم کرده باشد و این که ایران نهایتاً در بهار ۱۹۴۰ ممکن است هدف حمله شوروی با تأیید آلمان قرار بگیرد جایگزین شد. این ارزیابی باعث شد ستاد ارتش ایران از بریتانیا در ژانویه ۱۹۴۰ بخواهد که از طریق یک حمله مشترک هوایی پیشگیرانه به تأسیسات نفتی باکو به ائتلافی که تصور می‌رفت بین آلمان و شوروی وجود داشت ضربه بزنند. بریتانیا این پیشنهاد را رد کرد و آمریکا درخواست ایران برای تحویل هواپیماهای نظامی را نپذیرفت. ایران بدون پشتیبانی بریتانیا، و یک بار دیگر نومید از پشتیبانی آمریکا، مجبور شد حسن نیت خود را به اتحاد شوروی و همپیمان ظاهری آن، آلمان، نشان دهد.
دیپلمات‌های ایرانی اما بر این باور بودند که وقتی ویاچسلاو مولوتوف و یوآخیم فن ریبنتروپ در پایان نوامبر ۱۹۴۰ ملاقات کردند سرنوشت این کشور قطعاً معین شده است. ریبنتروپ در پیشنهاد ائتلاف خود ایران را در کنار برخی دیگر بخش‌های جهان به عنوان انگیزه پیشکش کرده بود. به هر ترتیب اتحاد شوروی این پشنهاد را رد کردند و هیتلر متعاقباً دستور آماده‌سازی برای حمله به اتحاد شوروی (عملیات بارباروسا) را صادر کرد. ایرانی‌ها اما راهی برای پی بردن به نتیجه این ملاقات نداشتند، و هر آن انتظار حمله شوروی را داشتند و با اصرار پرشور بر بیطرفی در پی نجات یافتن بودند در عین حال به‌طور محرمانه به بریتانیا روی آوردند. ایران این رویکرد محتاطانه را با رشته تدابیر کمابیش صوری ولی دارای جذابیت عمومی ضد شوروی/آلمان انجام داد.در اواخر دهه ۱۹۳۰ روابط بریتانیا با ایران پایدار ماند، گرچه مقامات بریتانیایی به‌طور فزاینده ای نسبت به سایه انداختن نفوذ آلمان بر موقعیت شان حساس بودند. این پایداری با اعلامیه بیطرفی ایران در پی شروع جنگ در اروپا در سال ۱۹۳۹ ادامه یافت، گرچه فعالیت‌های مخفی بریتانیا به اشکال گوناگون، و نیز آلمان و اتحاد شوروی متناسب با افزایش ریسک، زیاد شد.
گرم شدن دوبارهٔ روابط با آلمان و جنگ جهانی دوم > حمله آلمان به شوروی و اشغال ایران توسط متفقین

به هر روی حمله آلمان به اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ منجر به بازبینی عمده بریتانیا در سیاست خود نسبت به ایران شد. بریتانیا خواستار اخراج کلنی آلمانی‌ها از ایران شد با این استدلال که حضور و فعالیت‌های تعداد زیادی از آلمانی‌ها خطری برای منافع متفقین و مغایر با بیطرفی ایران است. به نظر نمی‌رسد در ابتدا مقامات ایران، تا حدی در نتیجه انزوای حکومت، تقاضاهای متفقین را جدی گرفته باشند، و وقتی نهایتاً آنها را جدی گرفتند جرئت نکردند به شاه که او نیز به کلی نسبت به طرز فکر بریتانیایی‌ها به کلی بی اطلاع بود بگویند. حکومت بریتانیا گزینه‌های فشار دیپلماتیک، تحریم‌های اقتصادی و دیگر شیوه‌های فشار و اقناع را مورد بررسی قرار داد، و نهایتاً تصمیم گرفت اقدام نظامی با همکاری شوروی تنها راه ممکن برای تضمین تقاضاهای متفقین است. پس از حمله آلمان به شوروی، شوروی در یادداشتی دیپلماتیک به حکومت ایران در ۲۶ ژوئن، ۱۹ ژوئیه و ۱۶ اوت ۱۹۴۱ خواستار اخراج مأموران آلمانی از این کشور شد. فشار فزاینده شوروی-بریتانیایی بر ایران با تجمع سربازان در مرزها همراه شد. مبنای قانونی آوردن سربازان فصل ۶ قرارداد ۱۹۲۱ بود. در ۲۵ اوت ۱۹۴۱، سربازان شوروی از طریق قفقاز و آسیای مرکزی وارد قلمروی شمال ایران شدند، و سربازان بریتانیا از جنوب وارد ایران شدند. قرارداد بین ایران، شوروی و بریتانیای کبیر در ۸ سپتامبر ۱۹۴۱، وضعیت سربازان را تعیین می‌کرد به نحوی که سربازان ایرانی در مرکز ایران می‌ماندند. با این حال از آنجا که شرایط اصلی توافق، از جمله اخراج نمایندگان آلمان برآورده نشده بود، سربازان متفقین تهران را در ۱۵ سپتامبر اشغال کردند. رضاشاه یک روز بعد به نفع پسرش محمدرضا کناره‌گیری کرد. دلیل رسمی داده شده برای آوردن سربازان تهدید حمله ایران به شوروی، پیشگیری از استفاده احتمالی از سربازان ایرانی علیه شوروی و ضرورت انتقال تدارکات نظامی و غذا به شوروی از طریق قلمروی ایران بود. عملیات ایران در عمل تنها موفقیت نظامی در دوره ابتدایی جنگ بود، چرا که آلمان تا سپتامبر ۱۹۴۱ جمهوری‌های بالتیک، بلاروس و بخش قابل‌توجهی از اوکراین را تصرف کرده بودند و ارتش سرخ تلفات سنگینی را متحمل شده بود.
تصویر آدولف هیتلر در قاب عکس اصلی مخصوص پیشوا با آرم صلیب شکسته و علامت مخصوص آدولف هیتلر که به رضا شاه تقدیم شده است. این عکس در کاخ صاحبقرانیه در مجموعه کاخ موزه نیاوران نگهداری می‌شود. در قسمت پایین عکس به زبان آلمانی نوشته است: اعلیحضرت همایونی -رضا شاه پهلوی - شاهنشاه ایران - با بهترین آرزوها - برلین ۱۲ مارس ۱۹۳۶ - امضای آدولف هیتلر
فهرست بزرگراه‌های شیراز

بزرگراه سپهبد سلیمانی (کوهسار)
شیراز بعد از تهران با ۱۷ بزرگراه دومین شهر ایران از لحاظ تعداد بزرگراه‌ها است. کلانشهر شیراز حدود ۱۷۶ کیلومتر بزرگراه درون‌شهری دارد. این مقاله دربرگیرنده بزرگراه‌های درون‌شهری شیراز بر پایه الفبا است.
طولانی‌ترین بزرگراه شیراز، بزرگراه امام خمینی (کمربندی) با ۵۲ کیلومتر طول، و کوتاه‌ترین بزرگراه آن، بزرگراه مهندسین با ۲٫۵ کیلومتر طول است.
آزادراه‌های شیراز

آزادراه شیراز-اصفهان
آزادراه کنارگذر شمال‌غربی شیراز
آزادراه شیراز-بوشهر
فیروزآباد

برای دیگر کاربردها، فیروزآباد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| فیروزآباد فیرزاباد | فیروزآباد فیرزاباد |
| --- | --- |
 ساعتگرد از بالا: کاخ اردشیر بابکان، رودخانه فیروزآباد، قلعه دختر، سنگ‌نگاره پادشاهی اردشیر بابکان، تصویر هوایی شهر گور و فیروزآباد:  ساعتگرد از بالا: کاخ اردشیر بابکان، رودخانه فیروزآباد، قلعه دختر، سنگ‌نگاره پادشاهی اردشیر بابکان، تصویر هوایی شهر گور و فیروزآباد
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: فیروزآباد
بخش: مرکزی
نام(های) دیگر: گور،جور ،اردشیرخره،پیروزآباد
نام(های) پیشین: شهر گور
سال شهرشدن: دارای قدمت تاریخی (هخامنشیان),پایتخت ایران در دوره ساسانیان
مردم: مردم
جمعیت: ۶۵٬۴۱۷ تن
رشد جمعیت: ۲/۵درصد در سال
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۴۸۹ هکتار
ارتفاع: ۱۳۵۱ متر
میانگین دمای سالانه: ۲۲
میانگین بارش سالانه: ۲۸۲ میلیمتر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: محمد بیرمی
تأسیس شهرداری: ۱۳۳۱
ره‌آورد: قالی، قالیچه، گلیم، گلاب، عرقیات گیاهی، کشاورزی، جاجیم گبه رند حلوا و ارده اصیل فیروزآباد
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱۳۸۷۲_۰۷۱۳۸۷۳
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران۷۳ ط  ایران۹۳ و    ایران ۸۳ ص ، ج ، ط
  فیروزآباد  روی نقشه ایران ۲۸°۵۱′۴۱″شمالی ۵۲°۳۴′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۶۱۲۹°شمالی ۵۲٫۵۷۷۲۵°شرقی﻿ / 28.86129; 52.57725   :   فیروزآباد  روی نقشه ایران ۲۸°۵۱′۴۱″شمالی ۵۲°۳۴′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۸۶۱۲۹°شمالی ۵۲٫۵۷۷۲۵°شرقی﻿ / 28.86129; 52.57725   
 :  
فیروزآباد (به پارسی میانه: گور یا اردشیرخُوَرَّه، به‌معنی " شکوه اردشیر") شهری در ۱۱۰ کیلومتری جنوب شیراز و مرکز شهرستان فیروزآباد است. این شهر در ۳ کیلومتری محوطه باستانی گور قرار دارد که از شهرهای مهم دوره ساسانی و (اوایل اسلام) بود. طبق آخرین سرشماری، این شهر با ۱۲۱٬۴۱۷ نفر جمعیت، هشتمین شهر پرجمعیت استان فارس و چهارمین شهر پرجمعیت نیمه‌ی جنوبی استان به شمار می‌رود.
پیشینه > فیروزآباد کهن

مقالهٔ اصلی: گور (شهر باستانی)
پیشینه فیروزآباد به واپسین سال‌های حکومت پارتیان بازمی‌گردد. اردشیر بابکان سردودمان ساسانیان که در زمان اردوان پنجم اشکانی حاکم ایالت فارس بود، این شهر را در جلگه فیروزآباد بنیاد کرد و آن را اردشیرخورّه (به معنی فر اردشیر) نامید.
این شهر در سراسر دوران ساسانی جایگاه ممتاز خود را نگه داشت و کرسی‌نشین کوره اردشیر، و دارای قلعه دیدبانی موسوم به قلعهٔ دختر بود که هنوز هم آثار ان به جا مانده‌است. یکی از پنج ناحیه اداری ایالت فارس بود. در اوایل دوران اسلامی، اردشیرخورّه – که اکنون به آن گور می‌گفتند- همچنان شهری مهم و پررونق بود. شاهان آل بویه که تختگاه خود را در شیراز قرار داده بودند به گور توجه ویژه داشتند و در آبادانی آن تلاش می‌کردند. چنان‌که در قرن پنجم هجری گور (فیروزآباد) دارای مسجد جامع، بیمارستان، مدرسه و کتابخانه‌ای بزرگ بود. دایره‌ای بودن محدوده دژ کهن شهر با به کارگیری عکس‌های ماهواره‌ای آشکار است.
بر فراز کوه تنگاب، قلعه دختر در زمان ساسانی ساخته شده که پلکان‌هایی ارتباط فضاهای داخلی آن را میسر میسازد. این قلعه با استفاده از مصالح گچ و سنگ ساخته شده و دارای کاربرد نظامی و دفاعی است. قلعه دختر استان فارس در شش کیلومتری جاده فیروزآباد به شیراز در دامنه کوهی مشرف به جاده قرار دارد که پس از طی مسافتی حدود ۳۰۰ متر می‌توان به قلعه دختر رسید. معماران رومی مشکل قرار دادن سقفی مدور بر روی بنایی چهار گوش در گوشه‌ها را با جلو آوردن تدریجی سنگ یا آجرها به شکلی که پیوسته مدور تر می‌شد، حل کرده‌اند اما در قلعه دختر شیوه جدیدی به کار گرفته شد که همانا استفاده از سکنج در گوشه هاست. قلعه دختر تماماً از سنگ‌های درشت ساخته و سنگ‌های نما، تراشیده شده‌اند ولی سنگ‌های پی‌ها و داخل دیوارها از قلوه سنگ‌های درشت رودخانه‌ای تشکیل شده‌اند. عظمت بنای قلعه دختر، مبهوت‌کننده‌است و دیوارهای بلند آن با همه شکستگی و ریخته شدن، هنوز هم شکوهی خیره‌کننده دارند.
پیشینه > فیروزآباد جدید

در حدود قرن هفتم هجری فیروزآباد کهن رفته‌رفته متروک شد و به جای آن بیرون باروی شهر قصبه‌ای سر برآورد به نام کوشک که شهر فعلی فیروزآباد حاصل گسترش آن است. عمارت حاج عمادالملک، قلعه‌ای کوچک و بازار مهم‌ترین بخش‌های این قصبه تا دوره قاجاریان بودند.
فیروزآباد در سال‌های اخیر و در پی گسترش منطقه انرژی پارس جنوبی و همچنین به دلیل قرارگیری در مسیر خلیج فارس و بنادر جنوب، در حال رونق اقتصادی بوده و پروژه‌های تجاری و تفریحی متعددی در این شهر در حال ساخت می‌باشد. این شهر دورنمای روشنی را برای خود متصور بوده و در حال تبدیل شدن به یک شهر تجاری است. فیروزآباد به بندر سیراف و بندر عسلویه جاده مستقیم داشته و همچنین به بندر بوشهر متصل است. فاصله هوایی فیروزآباد تا دریا ۱۲۰ کیلومتر است.
آثار تاریخی
شهرستان فیروزآباد واجد107 اثر تاریخی است که از این تعداد 6 اثر ثبت شده در میراث جهانی یونسکو می باشد. این نکته از آنجایی مهم خواهد بود که بدانیم کل آثار ثبت شده یونسکو در ایران 24 اثر بوده و از این تعداد 11 اثر در استان فارس و از این تعداد هم 6 اثر شامل قلعه دختر، پل مهر نسه،نقش برجسته تنگاب، نقش برجسته پیروزی اردوان، کاخ اردشیر بابکان و همچنین شهر گور در فیروزآباد واقع گردیده است.
همچنین از 107 اثر تاریخی ذکر تعداد 29 اثر در منطقه جبل انارویه یا کوهنارو، 18 اثر در بخش میمند و سایر آثار در بخش مرکزی فیروزآباد می باشد.
خدمات شهری > بیمارستان

بیمارستان قائم بیمارستانی است درمانی واقع در شهر فیروزآباد، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۱۴۱ تخت فعال که در سال ۱۳۴۵ شمسی تأسیس گردید.
خدمات شهری > درمانگاه ها

در آذر سال ۹۶ کلنگ درمانگاه تامین اجتماعی فیروزآباد در زمینی به مساحت ۵ هزار متر مربع و زیر بنای ۲ هزار متر مربع توسط وزیرکار و رفاه اجتماعی وقت به زمین زده شد و هم اکنون با پیشرفت قابل قبول در حال احداث است.
همچنین در فیروزآباد دو درمانگاه شبانه روزی شفا و امین و درمانگاه امام خمینی نیز وجود دارد
خدمات شهری > داروخانه ها

داروخانه شبانه روزی دکتر جعفری زاده
داروخانه دکتر پولادیان
داروخانه دکتر قاسمی
داروخانه دکتر خلیلی
داروخانه دکتر شنبدی(شبانه روزی)
داروخانه دکتر نعمت االهی
داروخانه دکتر رسول پناه
داروخانه مصطفی روستایی
داروخانه دکتر شجاعی
داروخانه بیمارستان قائم
خدمات شهری > کتابخانه های عمومی

از کتابخانه های عمومی شهر فیروزآباد میتوان کتابخانه سروش که در سال ۱۳۷۷ شمسی تاسیس شد و کتابخانه عمومی روزبه را نام برد
مردم و جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۶۵٬۴۱۷ نفر بوده‌است و بدین ترتیب فیروزآباد هشتمین شهر پرجمعیت استان فارس و چهارمین شهر پرجمعیت نیمهٔ جنوبی استان به‌شمار می‌رود.  فیروزآباد مرکز سیاسی ایل قشقایی  و ایل سرخی(کوهمره)  بوده است . زبان مردم منطقه زبان فارسی، ترکی قشقایی، کوهمره ای و لری جنوبی است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۳۵ | ۵٬۷۴۷ | —     |
| ۱۳۴۵ | ۸٬۷۱۸ | ۵۱٫۷٪+ |
| ۱۳۵۵ | ۱۴٬۱۶۴ | ۶۲٫۵٪+ |
| ۱۳۶۵ | ۳۴٬۴۳۳ | ۱۴۳٫۱٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۴۳٬۴۲۴ | ۲۶٫۱٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۵۰٬۰۵۱ | ۱۵٫۳٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۵۹٬۳۰۶ | ۱۸٫۵٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۶۴٬۹۶۹ | ۹٫۵٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۲۱٬۴۱۷ | ۸۶٫۹٪+ |
جاذبه‌های گردشگری

منطقه فیروزآباد از مکان‌های پرظرفیت برای گردشگری است و آثار باستانی ارزنده‌ای از اوایل دوران ساسانی در خود دارد که میراث‌های جهانی کاخ اردشیر بابکان، قلعه دختر، شهر گور، سنگ‌نگاره پادشاهی اردشیر بابکان و سنگ‌نگاره پیروزی اردشیر بابکان در مجاورت شهر، چهار طاقی جبل انارویه، چهارطاقی کنار سیاه در ۲۰ کیلومتری شهر مربوط به دوره ساسانی از جمله آنهاست. از جاذبه‌های طبیعی فیروزآباد نیز می‌توان به چشمه حنیفقان در ۲۵ کیلومتری شهر، تنگ خرقه در ۲۰ کیلومتری، روستای رودبال در ۲۰ کیلومتری، تنگ هایقر در ۳۵ کیلومتری و در منطقه جبل انارویه، سد تنگاب در ۱۲ کیلومتری و جنگل‌های بادام کوهی اطراف شهر را نام برد.
زیست‌بوم جنگلی

در تقسیم‌بندی جنگلهای ایران، جنگلهای زاگرس با سطحی حدود ۵ میلیون هکتار، وسیع‌ترین رویش‌گاه جنگلی‌ هستند که از نظر تولید فرآورده‌های چوبی، جز جنگلهای تجارتی محسوب نمی‌‌شوند، ولی‌ از نظر حفاظت از منابع آب و خاک، تولید محصولات فرعی و ارزش‌های زیست‌محیطی‌، اهمیت منحصر به فردی دارند. این جنگل‌ها از پیرانشهر در کُردستان شروع می‌‌شوند و در امتداد رشته‌کوه زاگرس تا  فیروزآباد در استان فارس ادامه می‌‌یابند.
دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی

مرکز آموزش عالی فیروزآباد
دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزآباد
دانشگاه پیام نور فیروزآباد
مرکز آموزش علمی کاربردی فرمانداری شهرستان فیروزآباد
آموزشکده فنی و حرفه‌ای فیروزآباد
مرکز شهر فیروزآباد
تصویر ماهواره‌ای دشت فیروزآباد
روبرت بونزن

| روبرت بونزن | روبرت بونزن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ مارس ۱۸۱۱ گوتینگن، پادشاهی وستفالیا، کنفدراسیون راین
درگذشت: ۱۶ اوت ۱۸۹۹ (۸۸ سال) هایدلبرگ، دوک‌نشین بزرگ بادن، امپراتوری آلمان
محل تحصیل: دانشگاه گوتینگن
شناخته‌شده برای: اکتشافات طیف نشری خطی عناصر کشف سزیم (۱۸۶۰) کشف روبیدیوم (۱۸۶۱) اختراع چراغ بونزن توسعه طیف‌بینی
جوایز: مدال کاپلی (۱۸۶۰) مدال دیوی (۱۸۷۷) مدال آلبرت (۱۸۹۸)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی زمین‌شناسی، کانی‌شناسی
محل کار: دانشگاه کاسل دانشگاه ماربورگ دانشگاه هایدلبرگ دانشگاه برسلاو
استاد راهنما: فریدریش اشترومیر
دانشجویان دکتری: آدولف فون بایر هانس گلدشمیت فریتس هابر فیلیپ لنارت گئورگ کاریوس هرمان کولبه آدولف لیبن کارل لودویگ ویکتور میر لوتار فون مایر فردریک کنراد بیلستین جان تیندال ادوارد فرانکلند
دیگر دانشجویان برجسته: دمیتری مندلیف
 :  
روبِرت ویلهِلم اِبِرهارد بونزِن (Robert Wilhelm Eberhard Bunsen) (متولد ۳۰ مارس ۱۸۱۱‏ – ۱۶ اوت ۱۸۹۹)، شیمی‌دان آلمانی بود. او در زمینه طیف نشری عناصر گرما داده شده تحقیق کرده و سزیم (در ۱۸۶۰) و روبیدیوم (در ۱۸۶۱) را همراه با فیزیکدان گوستاو کیرشهف کشف نمود. جایزه بونزن-کیرشوف برای طیف‌بینی به نام این دو نام‌گذاری شده‌است.
همچنین بونزن چندین روش گازی-تحلیلی را توسعه داد، یکی از پیشگامان فوتوشیمی بوده و جزو اولین کسانی بود که در زمینه شیمی آلی آرسنیک کار کرد. او به همراه دستیار آزمایشگاهی‌اش، پیتر دساگا، چراغ بونزن را توسعه داد و باعث ارتقاء چنین ابزارهای آزمایشگاهی از آن زمان شد.
اوان زندگی و تحصیلات

بونزن در گوتینگن آلمان در ۱۸۱۱ بدنیا آمد که اکنون ایالت ساکسونی سفلا در آلمان نام دارد. بونزن جوان‌ترین از چهار فرزند رئیس کتابخانه دانشگاه گوتینگن و پروفسور فیلولوژی، کریسچن بونزن (۱۷۷۰–۱۸۳۷) بود.
بعد از شرکت در مدرسه هلتسمیندن، بونزن در گوتینگن در ۱۸۲۸ میلادی پذیرفته شده و شیمی را به همراه فریدریش اشترومیر به علاوه کانی‌شناسی را با یوهان فردریش لودویگ هاسمن و ریاضیات را با کارل فریدریش گاوس مطالعه نمود. بعد از کسب PhD در ۱۸۳۱، بونزن ۱۸۳۲ و ۱۸۳۳ را با سفر به فرانسه، آلمان و اتریش سپری نمود. طی سفرهایش، با دانشمندانی چون فریدلیب رونگه (که آنیلین را کشف نمود و در ۱۸۱۹ کافئین را جداسازی نمود)، یوستوس فون لیبیش در گیسن و الهارد میتشرلیج در بن ملاقات نمود.
شخصیت

بونزن از دانشمندانی بود که در سطح جهانی مورد تحسین واقع شد. او آموزگار ماهری بود که خود را وقف دانشجویان کرده و شاگردانش به میزان یکسانی خود را مدیون وی می‌دانستند. در خلال مناظرات علمی اغلب قوی و تند، بونزن همیشه نجابت خود را حفظ کرده و فاصله‌اش را از مناقشات نظری حفظ می‌نمود. او اغلب ترجیح می‌داد که در آزمایشگاهش به آرامی کار کرده و علم خودش را با کشفیات مفید غنا بخشد. یکی از اصول او این بود که هیچگاه به دنبال ثبت اختراع نبود. هیچگاه نیز ازدواج نکرد.
با وجود فقدان دعوی از سوی او، همیشه «شخصیت شیمی» روشن، حس شوخ‌طبعی تکوین یافته داشته و موضوع بسیاری از حکایات سرگرم‌کننده واقع شد.
بازنشستگی و مرگ

هنگامی که بونزن در ۱۸۸۹ میلادی در سن ۷۸ سالگی بازنشست شد، کارش را محدود به زمین‌شناسی و کانی‌شناسی محدود ساخت. او این زمینه‌ها را طی کل حرفه خویش دنبال نموده بود. وی در هیدلبرگ آلمان در ۱۶ اوت ۱۸۹۹ در سن ۸۸ سالگی فوت کرد.
برای مطالعه بیشتر

Gasometry: Comprising the Leading Physical and Chemical Properties of Gases by Robert Bunsen; translated by Henry Roscoe. London: Walton and Maberly, 1857
Robert Wilhelm Bunsen, by Georg Lockemann, 1949.
Sir Henry Roscoe's "Bunsen Memorial Lecture", in: Trans. Chem. Soc., 1900, reprinted (in German) with other obituary notices in an edition of Bunsen's collected works published by Wilhelm Ostwald and Max Bodenstein in 3 vols. at Leipzig in 1904. This is Gesammelte Abhandlungen von Robert Bunsen: im Auftrage der Deutschen Bunsen-Gesellschaft für angewandte Physikalische Chemie hrsg. von Wilhelm Ostwald und Max Bodenstein. 3 Bände. Leipzig: W. Engelmann, 1904
Crew, H. (1899). "Robert Wilhelm Bunsen". The Astrophysical Journal. 10: 301–305. Bibcode:1899ApJ....10..301C. doi:10.1086/140654.