stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیل‌های مائوتیان‌شان
فاوینا چنگ‌جیانگ

بیوتای چنگ‌جیانگ شامل یک مجموعه بسیار متنوع از جانوران است، با حدود ۱۸۵ گونه که در ادبیات علمی تا ژوئن ۲۰۰۶ توصیف شده‌اند. از این تعداد، تقریباً نیمی از آنها بندپایان هستند، که کمتر از آنها دارای اسکلت خارجی سخت و معدنی‌شده هستند که ویژگی تمام بندپایان بعدی است؛ تنها حدود ۳٪ از موجودات شناخته‌شده از چنگ‌جیانگ دارای پوسته سخت هستند. بیشتر این موجودات، تریلوبیت‌ها هستند (که پنج گونه از آن‌ها شناخته شده‌اند)، که همگی با آثار پاها، شاخک‌ها و سایر بخش‌های نرم بدن پیدا شده‌اند که یک رویداد بسیار نادر در سوابق فسیلی است. شاخه اسفنج دریایی (اسفنج‌ها؛ ۱۵ گونه) و نرینه‌ای‌تباران (۱۶ گونه) نیز به خوبی نمایان شده‌اند. سایر شاخه‌ها شامل بازوپایان, کرم‌های پیکانی, گزنده‌تباران, شانه‌دارتباران, خارپوستان, Hyolitha, کرم‌های یال‌اسبی, کرم‌های نعل‌اسبی و طنابداران هستند. احتمالاتی از نرم‌تنان شامل خنجرپشت و Nectocaris نیز وجود دارد.
حدود یک در هر هشت حیوان از انواع مبهم و با وابستگی نامشخص هستند، برخی از آنها ممکن است آزمایش‌های تکاملی بوده باشند که تنها مدت کوتاهی در محیط‌های ناحیه دریابن که به سرعت در کامبری تغییر می‌کردند، زنده مانده‌اند. چنگ‌جیانگ غنی‌ترین منبع پهن‌پاتباران است، گروهی که شامل بسیاری از ابتدایی‌ترین همه‌بندپایان است, که شش جنس از آن‌ها نمایان شده‌اند:  Luolishania, Paucipodia, Cardiodictyon, کرم کابوس (که همچنین از شیل برگرس شناخته شده است)، Microdictyon, و Onychodictyon.
شاید مهم‌ترین فسیل‌های چنگ‌جیانگ هشت نمونه احتمالی از شاخه طنابداران باشند، شاخه‌ای که همه مهره‌داران به آن تعلق دارند. مشهورترین آنها Myllokunmingia است که ممکن است یک اجناتید بسیار ابتدایی باشد (یعنی بی‌آروارگان). مشابه با Myllokunmingia، ماهی هایکو ercaicunensis یک موجود ابتدایی شبیه ماهی است.
وابستگی‌های زیادی برای موجود اسرارآمیز Yunnanozoon lividum پیشنهاد شده است که شامل شاخه‌های مختلفی همچون نیزک, نیم‌طنابداران، جمجمه‌داران, دهان‌دومیان, دوسوئیان، یا پاگردداران می‌شود. نمونه‌هایی که ابتدا به نام Haikouella شناسایی شده‌اند (که بعداً به عنوان مترادف جانبی Yunnanozoon شناخته شدند) نمایش ویژگی‌های زیادی از شاخه طنابداران، از جمله قلب قابل شناسایی، آئورت‌های دمی و شکمی، رشته‌های گلی و یک طناب پشتی (رشته عصبی) است. یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ Yunnanozoon را در شاخه طنابداران قرار داده است.
Maotianshania cylindrica, یک فسیل کرم‌های یال‌اسبی، اوایل کامبرین، شیل‌های چنگ‌جیان ماوتیانشان
Haikouella lanceolata, لایه‌های ماسه‌سنگ ماوتیانشان، شهرستان چنگ‌جیانگ، استان یون‌نان
ترنس اروین

| ترنس اروین | ترنس اروین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ آوریل ۱۹۴۷ انیس‌کیلن
ملیت: جمهوری ایرلند
محل تحصیل: کالج مگدالن، آکسفورد دانشگاه پرینستون
دوره: فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: فلسفه تحلیلی
محل کار: دانشگاه هاروارد دانشگاه کرنل کالج کبل، آکسفورد
استاد راهنما: Gregory Vlastos
علایق اصلی: فلسفه دوران باستان، فلسفه اخلاق
 :  
ترنس هنری ایروین عضو آکادمی بریتانیا (‎/ˈɜːrwɪn/‎؛ متولد ۲۱ آوریل ۱۹۴۷) که معمولاً با نام تی اچ اروین نامیده می‌شود، یک محقق و فیلسوف متخصص در فلسفه یونان باستان و تاریخ اخلاق (یعنی تاریخ فلسفه اخلاقی غرب در دوران باستان، فلسفه اخلاق مدرن و دوران باستان) است. او بیشتر دوران حرفه ای خود را در دانشگاه کرنل گذراند و سپس از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۷ به عنوان استاد تاریخ فلسفه در دانشگاه آکسفورد و عضو کالج کبل آکسفورد شد.
تحصیلات و حرفه

ایروین دانشجوی کارشناسی در کالج مگدالن، آکسفورد بود و در سال ۱۹۶۹ با مدرک لیسانس (معدل الف) در رشته لیترائه هیومنیوریس (مطالعات کلاسیک، فلسفه و تاریخ باستان) فارغ‌التحصیل شد. سپس در دانشگاه پرینستون نزد گرگوری ولاستوس تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۳ با مدرک دکترای فلسفه فارغ‌التحصیل شد. او استادیار فلسفه در دانشگاه هاروارد (۱۹۷۲–۱۹۷۵) و سپس از سال ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۷ در دانشگاه کرنل استاد فلسفه و ادبیات انسانی بود. در دانشگاه کرنل، استاد فلسفه (از ۱۹۸۲) استاد مطالعات کلاسیک (از ۱۹۹۲) و استاد فلسفه و نامه‌های انسانی (از ۱۹۹۵) بود. او در سال ۲۰۰۷ به آکسفورد رفت و در سال ۲۰۱۷ بازنشسته شد. ایروین عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا و آکادمی بریتانیا است.
زندگی شخصی

او با گیل فاین (استاد فلسفه در دانشگاه کرنل و استاد مدعو فلسفه باستان در آکسفورد) ازدواج کرده است.
آثار

از آثار او، Classical Thought از مجموعهٔ تاریخ فلسفه غرب که در انتشارات دانشگاه آکسفورد چاپ شده بود دو بار به زبان فارسی ترجمه شده است:
تاریخ فلسفه غرب (۱): تفکر در دوره باستان. ترجمه حسن فتحی، انتشارات سمت.
اندیشه فلسفی در عصر باستان. ترجمه محمد سعید حنایی کاشانی، انتشارات روزنه.
علاوه بر این، او هشت کتاب دیگر و بیش از صد مقاله در مجلات و کنفرانس‌های مختلف دارد.
هارون ۱

هواپیمای بدون سرنشین هارون
هارون ۱ هواپیمای بدون سرنشین و جاسوسی اسرائیل است. هواپیمای هارون ۱ اسرائیل، یکی از بزرگترین هواپیماهای بدون سرنشین جهان است که ۹ متر طول دارد و فاصله نوک بال‌های آن به ۱۷ متر می‌رسد. از این هواپیما در عملیات‌هایی با فاصله طولانی استفاده می‌شود، چرا که توانایی سی ساعت پرواز در ارتفاعی حدود ۱۰ کیلومتر را داراست.
مدولنی

مدولنی تنها جٌنگ استودیویی گروه هیپ هاپ آمریکایی مدولین است که شامل رپر انگلیسی ام اف دووم و تهیه کننده آمریکایی مد لیب است. مدولنی در ۲۳ مارس ۲۰۰۴ در استون ترو رکوردز منتشر شد.
این جنگ بین سال های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ ضبط شده است. مد لیب اکثر بیت ها را در طول سفر به برزیل در اتاق هتل خود با استفاده از حداقل تجهیزات ایجاد کرد، یک سمپلر باس اس پی-۳۰۳، یکگرامافون و یک نوار چسب. چهارده ماه قبل از پخش آن یک نسخه آزمایشی ناتمام از آن به سرقت رفت و در اینترنت به بیرون درز کرد. این دو کار روی مدولنی را متوقف کردند و تنها پس از انتشار پروژه های انفرادی دیگر به آن بازگشتند.
در حالی که مدولنی تنها به موفقیت تجاری متوسطی دست یافت ولی توانست به یکی از پرفروش ترین جنگ های استون ترو رکوردز تبدیل شد. در نمودار بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده در رتبه ۱۷۹ قرار گرفت و توجه رسانه هایی را که معمولاً موسیقی هیپ هاپ را پوشش نمی دادند از جمله نیویورکر را به خود جلب کرد. مدولنی تحسین گسترده منتقدان را برای تولید و بیت های مد لیب و سروده های ام اف دووم دریافت کرد و از آن بیشتر به عنوان شاهکار ام اف دووم در نظر گرفته می شود. از زمان پخش آن بیشتر به به عنوان یکی از بهترین جنگ های هیپ هاپ تمام دوران و همچنین یکی از بهترین جنگ های تمام دوران در نظر گرفته می شود. مدولنی در فهرست «۵۰۰ جنگ برتر تمام دوران» مجله ان ان ای در رتبه ۴۱۱ قرار دارد. در فهرست «۵۰۰ جنگ برتر تاریخ» رولینگ استون در رتبه 365 و در «۲۰۰ آلبوم برتر هیپ هاپ» رولینگ استون در رتبه ۱۸ قرار دارد.
| بررسی جمعی> منبع | بررسی جمعی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
متاکریتیک: 93/100
بررسی انتقادی: بررسی انتقادی
منبع: رتبه‌بندی
AllMusic: 
Alternative Press: 5/5
Entertainment Weekly: B
Mojo: 
The Observer: 
Pitchfork: 9.4/10
Q: 
Rolling Stone: 
Slant Magazine: 
The Village Voice: A−
فهرست ترانه ها

| شماره | نام | نویسنده(ها) | مدت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «The Illest Villains» |   | ۱:۵۵ |
| ۲. | «Accordion» | Dumile Jackson Alfred Darlington | ۱:۵۸ |
| ۳. | «Meat Grinder» |   | ۲:۱۱ |
| ۴. | «Bistro» |   | ۱:۰۷ |
| ۵. | «Raid» (featuring M.E.D. aka Medaphoar) | Dumile Jackson Nick Rodriguez | ۲:۳۰ |
| ۶. | «America's Most Blunted» (featuring Quasimoto) |   | ۳:۵۴ |
| ۷. | «Sickfit» (Instrumental) | Jackson | ۱:۲۱ |
| ۸. | «Rainbows» |   | ۲:۵۱ |
| ۹. | «Curls» |   | ۱:۳۵ |
| ۱۰. | «Do Not Fire!» (Instrumental) | Jackson | ۰:۵۲ |
| ۱۱. | «Money Folder» |   | ۳:۰۲ |
| ۱۲. | «Shadows of Tomorrow» (featuring Quas) |   | ۲:۳۶ |
| ۱۳. | «Operation Lifesaver AKA Mint Test» |   | ۱:۳۰ |
| ۱۴. | «Figaro» |   | ۲:۲۵ |
| ۱۵. | «Hardcore Hustle» (featuring Wildchild) | Jackson Jack Brown | ۱:۲۱ |
| ۱۶. | «Strange Ways» |   | ۱:۵۱ |
| ۱۷. | «Fancy Clown» (featuring Viktor Vaughn) |   | ۱:۵۵ |
| ۱۸. | «Eye» (featuring Stacy Epps) |   | ۱:۵۷ |
| ۱۹. | «Supervillain Theme» (Instrumental) | Jackson | ۰:۵۲ |
| ۲۰. | «All Caps» |   | ۲:۱۰ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۴۶:۲۲ |
پرسنل

اعتبار از یادداشت های خط آلبوم اقتباس شده است.
مدولین
ام اف دووم – رپکن، تولید (track 1, voice skits) ، ضبط
مدلیب – بیت، تولید، ضبط
پرسنل اضافی
گرگ کره بادام زمینی - تهیه کننده اجرایی
Allah's Reflection – آوازهای اضافی (track 17)
دیو کولی – میکس، مسترینگ، ضبط
جیمز ریتانو – تصویر
Egon - هماهنگی پروژه
میراندا جین – مشاور پروژه
اریک کلمن - عکاسی
جف جانک – طراحی
نمودار > Album

Original release
| Chart (2004) | Peak position |
| --- | --- |
US Billboard 200: ۱۷۹
US Billboard Top R&B/Hip-Hop Albums: ۸۰
US Billboard Top Independent Albums: ۱۰
US Billboard Top Heatseekers Albums: ۹
2014 re-release
| Chart (2014) | Peak position |
| --- | --- |
US Billboard 200: ۱۱۷
US Billboard Top Catalog Albums: ۱۷
Later entries
| Chart (2019–2022) | Peak position |
| --- | --- |
آلبوم‌های بلژیکی (اولتراتاپ فلاندرز): 67
آلبوم‌های کانادایی (بیلبورد): 64
آلبوم‌های فرانسوی (اس‌ان‌ئی‌پی): 116
آلبوم‌های بریتانیا (شرکت جدول‌های رسمی): 58
آلبوم‌های آراندبی بریتانیا (شرکت جدول‌های رسمی): 3
بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده: 73
نمودار > Singles

| Song | Chart (2003) | Peak position |
| --- | --- | --- |
| "Money Folder" | US Billboard Hot R&B/Hip-Hop Songs | ۶۶ |
گواهینامه ها

| منطقه | گواهی | واحد گواهی‌شده/فروش |
| --- | --- | --- |
| بریتانیا (بی‌پی‌آی) | Gold | ۱۰۰٬۰۰۰ |
| ایالات متحده (آرآی‌ای‌ای) | Gold | ۵۰۰٬۰۰۰ |
 * رقم فروش تنها بر پایهٔ گواهی‌ها. ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.:  * رقم فروش تنها بر پایهٔ گواهی‌ها. ^ رقم توزیع تنها بر پایهٔ گواهی‌ها.
لینک های خارجی

Madvillainy در دیسکاگز (فهرست انتشارها)
Madvillainy on Stones Throw's official channel در یوتیوب
گتو ووچ

| گتو ووچ گتو لیتزمانشتات | گتو ووچ گتو لیتزمانشتات |
| --- | --- |
کودکان یهودی درون گتو ووچ، ۱۹۴۰: کودکان یهودی درون گتو ووچ، ۱۹۴۰
نقشه گتو ووچ درون شهر. بخش دیوارکشی‌شده به رنگ آبی، گورستان یهودی به سبز، ایستگاه قطار رادوگوچ در سمت راست بالای تصویر؛ گتوی کودکان ووچ به رنگ قرمز: نقشه گتو ووچ درون شهر. بخش دیوارکشی‌شده به رنگ آبی، گورستان یهودی به سبز، ایستگاه قطار رادوگوچ در سمت راست بالای تصویر؛ گتوی کودکان ووچ به رنگ قرمز
موقعیت: ووچ، لهستان اشغالی
آزار و اذیت: زندانی کردن، کار اجباری، به گرسنگی کشاندن
سازمان‌ها: اس‌اس (SS) اوردونگس‌پولیتزای
اردوگاه مرگ: اردوگاه مرگ خلمنو اردوگاه آشویتس
قربانیان: ۲۱۰٬۰۰۰ یهودی لهستانی
گتو ووچ (به لهستانی: Łódź) یا گتو لیتزمانشتات (نامی که آلمانی‌ها برای شهر ووچ گذاشته بودند) گتویی نازی ایجاد شده توسط مقامات آلمان نازی برای یهودیان لهستانی و مردم کولی پس از تهاجم آن کشور به لهستان بود. این گتو دومین گتوی بزرگ در سرتاسر اروپای تحت اشغال آلمان نازی پس از گتو ورشو بود. گتو که در شهر ووچ بر پا شده بود در آغاز بخشی از طرحی بزرگتر برای عاری از یهود ساختن استان تازه‌تاسیس وارته‌گائو بود. بعدها اما گتو به مرکز عمده‌ای برای تولید صنعتی و کمک به ماشین جنگی نازی‌ها و به ویژه ورماخت شد. تعداد ساکنان گتو با افزایش تبعید یهودیان از قلمروهای آلمان نازی به رو فزونی گذاشت.
در ۳۰ آوریل ۱۹۴۰ و هنگامی که دروازه‌های گتو بسته شدند، گتو جمعیتی بالغ بر ۱۶۳٬۷۷۷ تن داشت. به دلیل بهره‌وری بالای آن، گتو تا اوت ۱۹۴۴ پابرجا ماند. در دو سال نخست، این گتو تقریباً ۲۰٬۰۰۰ یهودی رانده شده از شهرها و روستاهای نزدیک، همچنین ۲۰٬۰۰۰ یهودی دیگر از مناطق اروپایی دیگر را به خود جذب کرد. با آغاز نخستین موج اخراج‌ها به اردوگاه مرگ خلمنو در اوایل ۱۹۴۲، آلمانی‌ها تصمیم به برچیدن گتو گرفتند و آن‌ها جمعیت باقی مانده را به دو اردوگاه خلمنو و آشویتس فرستادند؛ جاهایی که قربانیان ارسالی در آن‌ها بلافاصله به اتاق‌های گاز فرستاده می‌شدند. در کل، ۲۱۰٬۰۰۰ یهودی به این گتو وارد شدند، اما تنها ۸۷۷ تن هنگامی که نیروهای شوروی گتو را آزاد کردند در آن پنهان باقی‌مانده بودند. تنها نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ یهودی ساکن ووچ که پیش از تهاجم به لهستان در آن شهر زندگی می‌کردند توانستند در دیگر مناطق از هولوکاست جان سالم به در برند.
برپایی

هنگامی که نیروهای آلمانی در ۸ سپتامبر ۱۹۳۹ ووچ را اشغال کردند، جمعیت این شهر ۶۷۲۰۰۰ نفر بود. بیش از ۲۳۰٬۰۰۰ تن از آنها، یا به عبارتی ۳۱٫۱ درصد طبق آمار، یهودی بودند. آلمان نازی ووچ را مستقیماً به منطقه تازه‌تاسیس وارته‌گائو ضمیمه کرد و آن را به افتخار کارل لیتزمان، ژنرالی آلمانی که نیروهای آلمان را در سال ۱۹۱۴ در این منطقه فرماندهی می‌کرد، لیتزمانشتات نامید. مقامات آلمان نازی قصد داشتند شهر را «پاکسازی» کنند؛ همه یهودیان لهستانی می‌بایست در نهایت به قلمرو دولت عمومی تبعید می‌شدند، در عین حال که از جمعیت غیر یهودی مردم لهستان به شدت کاسته می‌شد، و شهر به مکانی برای کار اجباری برای آلمان تبدیل می‌شد.
نخستین مدرک شناخته شده از دستور به تأسیس گتو، به تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۳۹، از سوی فرماندار جدید نازی، فردریش اوبرهور، صادر شد که در آن وی خواستار همکاری ارگان‌های اصلی پلیس در حبس و انتقال گسترده یهودیان محلی شده بود. قرار بود تا ۱ اکتبر ۱۹۴۰، جابجایی زندانیان گتو به پایان رسیده باشد و هسته مرکزی شهر عاری از یهود اعلام شود. با فشار اشغالگران آلمانی، اندازه گتو بیش از حد کوچک شد تا آلمانی‌ها کارخانه‌های خود را در خارج از آن بر پا سازند. پیش از آغاز جنگ، ووچ شهری چندفرهنگی بود با ۸٫۸ درصد جمعیت آلمانی‌نسب به همراه دیگر اقوام و خانواده‌های تجاری اتریشی، چک، فرانسوی، روس و سوئیسی که به اقتصاد پر جنب و جوش آن کمک می‌کردند.
پیش از اطمینان حاصل کردن از برپایی گتو، مقامات آلمانی به اجرای یک سری اقدامات ضدیهودی و ضد لهستانی به منظور برپایی ترس و وحشت دست زدند. یهودیان مجبور به استفاده از نشان زرد شدند. کسب و کارهای آنها توسط گشتاپو مصادره شد. پس از تهاجم به لهستان، بسیاری از یهودیان، به ویژه نخبگان فکری و سیاسی، با پیشروی ارتش آلمان اقدام به فرار به مناطق شرقی تحت اشغال شوروی لهستان و نیز به مناطق دولت عمومی کردند به این امید که لهستان ضدحمله ای از خود نشان دهد. در ۸ فوریه ۱۹۴۰، آلمانی‌ها دستور دادند که محل اقامت یهودیان به خیابان‌های ویژه ای در شهر قدیمی و محلهٔ مجاور بایوتی Bałuty محدود شود؛ مناطقی که آلمانی‌ها قصد داشتند سپس به گتو تبدیل کنند. برای تسریع در جابجایی، پلیس اورپو حمله ای را به نام «پنجشنبه خونین» آغاز کرد که در آن ۳۵۰ یهودی در خانه‌های خود، و در بیرون از آن، در تاریخ ۵ تا ۷ مارس ۱۹۴۰ به ضرب گلوله کشته شدند. طی دو ماه آینده نرده‌های چوبی و مفتولی در اطراف منطقه برداشته شدند تا آن را از سایر نقاط شهر جدا کنند. یهودیان در یکم مه ۱۹۴۰ به‌طور رسمی در پشت دیوارهای گتو محصور شدند.
از آنجا که در زمان راه اندازی گتو تقریباً ۲۵ درصد از یهودیان از شهر فرار کرده بودند، جمعیت زندانیان آن از آغاز ماه مه ۱۹۴۰ نزدیک به ۱۶۴۰۰۰ نفر بود. در طی سال پس از آن، یهودیان از سراسر اروپای تحت اشغال آلمان، حتی از لوکزامبورگ، به گتو تبعید شدند تا سپس راهی اردوگاه‌های مرگ شوند. جمعیت کمی از مردم کولی نیز در آنجا اسکان داده شدند. تا ۱ مه ۱۹۴۱، جمعیت گتو ۱۴۸٬۵۴۷ نفر بود.
برچیده شدن

در اوایل سال ۱۹۴۴، سرنوشت نهایی گتو ووچ در میان مقام‌های عالی‌رتبه نازی مورد بحث قرار گرفت. موج نخستین اخراج‌ها به خلمنو در پاییز سال ۱۹۴۲ با فرستاده شدن بیش از ۷۲۰۰۰ نفر که برچسب «دورریختنی» خورده بودند به این اردوگاه مرگ به پایان رسید. هیملر خواستار برچیده شدن نهایی گتو شد. میان ۲۳ ژوئن تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۴، نخستین قطار از ۱۰ قطار ترابری با حدود ۷۰۰۰ یهودی توسط گرایزر از ایستگاه قطار رادوگوچ به خلمنو فرستاده شد. اگرچه بخشی از این مرکز کشتار در آوریل ۱۹۴۳ در اثر بمباران تخریب شده بود، اما عملیات کشتار با گاز را به ویژه برای این منظور از سر گرفت. در همین حال، آلبرت اشپر وزیر تسلیحات آلمان پیشنهاد داد که گتو به عنوان منبعی برای نیروی کار ارزان برای جبهه‌ها به کار خود ادامه دهد.
در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۴ انتقال زندانیان به مدت دو هفته متوقف شد. در ۱ اوت ۱۹۴۴، خیزش گتوی ورشو آغاز شد و خود باعث محتوم شدن سرنوشت ساکنان باقی ماندهٔ گتو ووچ شد. در آخرین مرحله از دوران فعالیت خود، حدود ۲۵۰۰۰ زندانی در خلمنو کشته شدند و بدن آنها بلافاصله پس از مرگ سوزانده شد. با پیشروی و نزدیک شدن نیروهای متفق، مقام‌های آلمانی تصمیم گرفتند یهودیان باقیمانده را، از جمله رومکوفسکی، در قطار گذاشته و به آشویتس-بیرکناو تبعید کنند. در ۲۸ اوت ۱۹۴۴، خانواده رومکوفسکی به همراه هزاران نفر دیگر مورد گازگرفتگی قرار گرفتند.
تعداد اندکی از مردم در گتو زنده باقی گذاشته شدند تا به پاکسازی آن بپردازند. عده دیگری نیز با کمک نجاتگران لهستانی توانستند در مخفی‌گاه بمانند. هنگامی که ارتش شوروی در ۱۹ ژانویه ۱۹۴۵ وارد ووچ شد، تنها ۸۷۷ یهودی هنوز زنده بودند که ۱۲ نفر از آنها کودک بودند. از ۲۲۳۰۰۰ یهودی سکن پیش از جنگ در ووچ، تنها ۱۰ هزار تن در جاهای دیگر از هولوکاست جان سالم به در بردند.
برچیده شدن > شکل‌های گوناگون مقاومت

وضعیت خاص گتو ووچ مانع از مقاومت مسلحانه‌ای شد که مانندش در دیگر گتوهای لهستان اشغالی اتفاق افتاده بود، همچون خیزش گتوی ورشو، خیزش گتوی بیاویستوک، شورش در گتو ویلنا، خیزش گتوی چنتستوخووا یا شورش‌های مشابه در سایر شهرهای لهستان. خودکامگی طاقت‌فرسای رومکوفسکی از جمله سرکوب‌های دوره‌ای وی، و در نتیجه شکست تلاش‌های یهودیان برای قاچاق غذا و اسلحه به گتو، و نیز اطمینان گمراه کنندهٔ او به ساکنان در مورد تضمین بقا در صورت ادامهٔ بهره‌وری، همگی مانع از تلاش برای شورش مسلحانه شدند.
اشکال گوناگون سرکشی اما شامل مقاومت نمادین، جدلی و دفاعی بودند. در طول دوره آغازین، مقاومت نمادین در زندگی فرهنگی و مذهبی غنی‌ای که مردم در گتو حفظ می‌کردند، مشهود بود. در آغاز، ساکنان اقدام به ایجاد ۴۷ مدرسه و مهد کودک کردند که علی‌رغم شرایط سخت به کار خود ادامه دادند. بعدها و هنگامی که ساختمان‌های مدارس تبدیل به محل زندگی برای حدود ۲۰٬۰۰۰ زندانی اضافی که از بیرون از لهستان اشغالی آورده شده بودند، شدند، گزینه‌های دیگری برای کودکان کم‌سن‌وسال‌تر که مادرانشان ناچار به کار بودند ایجاد شد. مدارس تلاش می‌کردند علی‌رغم جیره‌بندی ناچیز، غذای کافی برای کودکان تأمین کنند. پس از تعطیل شدن مدارس در ۱۹۴۱، بسیاری از کارخانه‌ها همچنان به نگهداری مراکز غیرقانونی نگهداری از کودکانی که مادرانشان کار می‌کردند، ادامه دادند.
عکاسان بخش آماری یودنرات علاوه بر کار رسمی خود، به‌طور غیرقانونی از صحنه‌ها و جنایات روزمره عکس می‌گرفتند. یکی از آنها، هنریک راس، موفق شد نگاتیوها را در زیر خانه شماره ۱۲ خیابان ژاگیه‌لونسکا دفن کرده و پس از آزادسازی گتو آن‌ها را از زیر خاک بیرون بیاورد. به دلیل این بایگانی، واقعیت گتو ثبت و حفظ شد. آرشیویست‌ها همچنین اقدام به نوشتن دانشنامه‌ای دربارهٔ گتو و یک واژگان از زبان روزمرهٔ درون گتو کردند. جمعیت یهودی همچنین چندین رادیوی غیرقانونی را نگهداری می‌کردند که با آنها از رویدادهای جهان بیرون آگاه می‌شدند. در آغاز، رادیو تنها می‌توانست فرکانس‌های آلمانی را دریافت کند، به همین دلیل با نام رمز «دروغگو» در دفترچه‌های خاطرات از آن یاد شد. از جمله اخباری که به سرعت در اطراف گتو منتشر شد، حمله متفقین به نرماندی در روز وقوع آن بود.
از آنجا که تولید برای ماشین جنگی آلمان ضروری بود، کاهش سرعت کار نیز نوعی مقاومت به‌شمار می‌رفت. در سالهای پسین، کارگران چپ شعار P.P. (به لهستانی: pracuj powoli یا «به آرامی کار کنید») سر می‌دادند تا از تولید خود به سود ورماخت کم کنند.
کارت شناسایی گتو ۱۹-۴-۱۹۴۲
کودکان گتو برای اخراج به اردوگاه مرگ خلمنو به‌صف کشیده شده‌اند، سپتامبر ۱۹۴۲
ندانیان یهودی گشتاپو در ووچ، ۱۹۴۰
عکس‌هایی همچون این توانستند وضعیت وحشتناک زندگی در گتو را به ثبت برسانند.
نقاب میوتارو

| نقاب میوتارو | نقاب میوتارو |
| --- | --- |
 کانجی: 泣きたい私は猫をかぶる  هپبورن: Nakitai Watashi wa Neko o Kaburu :  کانجی: 泣きたい私は猫をかぶる  هپبورن: Nakitai Watashi wa Neko o Kaburu 
کارگردان:  جونیچی ساتو  توموتاکا شیبایاما 
نویسنده: ماری اوکادا
بازیگران:  میرائی شیدا  ناتسوکی هانائه  سوسومو چیبا  آیاکو کاواسومی  سایاکا اوهارا  دایسوکه نامیکاوا  هیروآکی اوگی 
موسیقی: مینا کوبوتا
فیلم‌بردار: شینیا ماتسویی
شرکت تولید: استودیو کلریدو توهو انیمیشن توین انجین
توزیع‌کننده: نتفلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-۰۶-۱۸)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: ژاپنی 
نقاب میوتارو (ژاپنی: 泣きたい私は猫をかぶる، هپبورن: Nakitai Watashi wa Neko o Kaburu, lit. "Wanting to Cry, I Pretend to Be a Cat") یک فیلم فانتزی-عاشقانه به سبک انیمه محصول سال ۲۰۲۰ کشور ژاپن است که توسط استودیو کلریدو، توهو انیمیسن و توین انجین تولید شده است. این فیلم به کارگردانی جونیچی ساتو و توموتاکا شیبایما، در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰ در نتفلیکس به زبان ژاپنی اکران شد.
در ابتدا قرار بود با اکران ژاپنی این فیلم به نمایش درآید، انتشار دوبله انگلیسی تا ۲۸ ژوئن ۲۰۲۰ به‌تعویق افتاد، و بعد به‌طور رسمی در نتفلیکس منتشر شد.
خلاصه داستان

میو ساساکی یک دختر دبیرستانی ناراضی است که در شهر توکونام، استان آیچی زندگی می‌کند. یک روز، او یک ماسک جادویی از یک فروشنده مرموز ماسک می‌گیرد که به او اجازه می‌دهد تبدیل به یک گربه شود. او در نقش «تارو» با هینوده وقت می‌گذراند.
فهرست امیران و سرداران دوستاره نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران

فهرست امیران و سرداران دوستارهٔ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران فهرستی از امیران و سرداران نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با درجهٔ دوستاره است.
علی‌رغم این که در ایران، درجه‌های سه‌ستاره و چهارستاره، به‌ترتیب با درجه‌های سپهبد و ارتشبد تعریف شده‌اند، بالاترین درجه برای افسران فعال نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، درجهٔ دوستاره یعنی «سرلشکر» است. هم‌سنگِ سرلشکر برای نیروی دریایی، درجهٔ «دریابان» می‌باشد. همچنین نام درجهٔ دوستاره در سازمان رزم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، به ترتیب «سرلشکر پاسدار» و «دریابان پاسدار» است.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تا سال ۱۳۶۹ فاقد سیستم درجه‌بندی نظامی بود و ارتش جمهوری اسلامی ایران به صورت عمده توسط افسرانی با درجهٔ سرهنگ اداره می‌شد و تنها شمار اندکی امیر داشت. نخستین مراسم رسمی اعطای درجهٔ تیمساری در اردیبهشت ۱۳۶۶ برگزار شد که در این مراسم، تعدادی از امیران درجهٔ سرتیپی دریافت کرده و قاسمعلی ظهیرنژاد نخستین شخصی شد که درجهٔ سرلشکری را پس از انقلاب اسلامی دریافت می‌کرد. هم‌اکنون ۱۲ افسر با درجهٔ دوستاره در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران وجود دارد: ۵ افسر ارتش جمهوری اسلامی ایران و ۷ افسر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. تاکنون هیچ افسر دوستاره‌ای در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران مشغول به خدمت نبوده است.
امیران بازنشسته پس از انقلاب

بعد از انقلاب تعدادی از امیران ارتش با درجه سرلشکری طی دو نوبت بازنشسته شدند. این امیران عبارت بودند از:
سرلشکر حمید جهانبانی، سرلشکر علی‌اکبر ده‌پناه، سرلشکر محمدحسین شهپرمطلق، سرلشکر علیرضا ثابت آزاد، سرلشکر محمد گوران، سرلشکر مرتضی فکور، سرلشکر صادق حریری، سرلشکر حسام‌الدین حرومی، سرلشکر هرمز مقصودی، سرلشکر حسینعلی علمیه، سرلشکر علی بیات، سرلشکر حمید داوران، سرلشکر منوچهر فوزی، سرلشکر میرحسین میرموجی، سرلشکر کاظم نجفی‌نژاد، سرلشکر حبیب‌الله ثمری کرمانی، سرلشکر محمود ماهرویان، سرلشکر حسین عظیمی، سرلشکر حیدر وفا، سرلشکر فدایی.
امیران و سرداران دریافت کننده درجه سرلشکری پس از درگذشت

تعدادی از امیران و سرداران پس از کشته شدن یا درگذشت به درجه بالاتری نایل شدند. در همین راستا برخی از سرلشکرها نیز مانند سید محمدولی قرنی و علی صیاد شیرازی به درجه سپهبدی نایل شدند.
افرادی که پس از کشته شدن به درجه سرلشکری ارتقا داده شدند:
مسعود منفرد نیاکی
عباس دوران
عباس بابایی
غلامرضا طرق
سید علیرضا یاسینی
ایوب حسین‌نژادی
عباس اکبری
حسین خلعتبری مکرم
حسین لشگری
علی‌اکبر شیرودی
حسن آبشناسان
سید محمد جهان‌آرا
یوسف کلاهدوز
محمدرضا دستواره
حسین خرازی
محمد ابراهیم همت
محمد بروجردی
حسن باقری
محمدرضا زاهدی
ولی‌الله فلاحی
عبدالمجید بقایی
محمد مهدی عموشاهی
صالحیه (نظرآباد)

| صالحیه | صالحیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: قزوین
شهرستان: آبیک
بخش: بخش مرکزی
جمعیت: ۱۶۷۴ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۴۵۴۰_۰۲۶
صالحیه  روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نظرآباد در استان البرز ایران است.
بنابر مصوبه وزارت کشور در تاریخ ۵ آبان ۱۳۸۷، نام روستای «قارپوزآباد» شهرستان آبیک در استان قزوین  به روستای «صالحیه» تغییر یافت.
فرودگاه آزادی ، تالاب صالحیه  در نزدیکی روستای صالحیه قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱٬۶۷۴ نفر (۴۹۵ خانوار) بوده‌است.
وینزبورو، ویرجینیا

مکان
| Waynesboro, Virginia | Waynesboro, Virginia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Waynesboro showing Main Street, as well as the scar on the mountain prior to being seeded. The Wayne Theatre (under restoration) is visible at the extreme left of the photo.: Downtown Waynesboro showing Main Street, as well as the scar on the mountain prior to being seeded. The Wayne Theatre (under restoration) is visible at the extreme left of the photo.
Location of Waynesboro, Virginia: Location of Waynesboro, Virginia
مختصات: ۳۸°۴′۱۲″ شمالی ۷۸°۵۳′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۰۷۰۰۰°شمالی ۷۸٫۸۹۴۴۴°غربی﻿ / 38.07000; -78.89444: مختصات: ۳۸°۴′۱۲″ شمالی ۷۸°۵۳′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۰۷۰۰۰°شمالی ۷۸٫۸۹۴۴۴°غربی﻿ / 38.07000; -78.89444
ایالت: ویرجینیا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۲ مایل مربع (۳۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۵٫۰ مایل مربع (۳۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۸۶ فوت (۳۹۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۰۰۶
 • تراکم: ۱۴۰۰/مایل مربع (۵۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۲۹۸۰
کد منطقه: 540
FIPS code: ۵۱–۸۳۶۸۰
GNIS feature ID: ۱۵۰۰۲۸۸
وبگاه: Official Website
وینزبورو (به انگلیسی: Waynesboro) شهری در ایالت ویرجینیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱٬۰۰۶ نفر بوده‌است.