stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بوئینگ ۷۷۷
گونه‌های مختلف ۷۷۷ > گونه‌های اولیه > ۷۷۷–۲۰۰ ای آر

این هواپیما در ابتدا ۷۷۷–۲۰۰ آی جی دبلیو نام داشت، (مخفف عبارت وزن خالص افزایش یافته در انگلیسی) و گونه بازار بی ۷۷۷–۲۰۰ به‌شمار می‌رفت. این گونه نسبت به مدل ۲۰۰ توانایی حمل سوخت بیشتری را داراست و همین ویژگی سبب افزایش برد پروازی آن به ۶۰۰۰ تا ۷۷۰۰ مایل دریایی (۱۱۰۰۰ تا ۱۴۳۰۰ کیلومتر) شده‌است. مهندسان برای این منظور بیشترین وزن مجاز برخاستن آن را نیز به ۲۶۳ تا ۲۸۶ تن افزایش داده‌اند. نخستین فروند از این مدل در فوریه ۱۹۹۵ به بریتیش ایرویز واگذار شد. ای آر مخفف عبارت برد گسترش یافته در انگلیسی است.
۷۷۷–۲۰۰ ای آر را می‌توان به هریک از موتورهای ۸۴۰۰۰ پوندی (۳۷۴ کیلونیوتن) Trent ۸۸۴ وPW۴۰۸۴ یا موتورهای ۸۵۰۰۰ پوندی (۳۷۸ کیلونیوتن) GE90-85B یا موتورهای ۹۲۰۰۰ پوندی (۴۰۹ کیلونیوتن) GE90-92B و Trent ۸۹۲ مجهز نمود. در سال ۱۹۹۸ ایرفرانس نخستین ۷۷۷–۲۰۰ ای آر را که به موتورهای ۹۴۰۰۰ پوندی (۴۱۸ کیلونیوتن) GE90-94B مجهز شده بود تحویل گرفت.
در روز دوم آوریل سال ۱۹۹۷ یک فروند ۷۷۷–۲۰۰ ای آر هواپیمایی مالزی رکورد جدیدی را در پروازهای بدون توقف ثبت کرد. این هواپیما موفق شد مسیر ۲۰۰۴۴ کیلومتری سیاتل، واشینگتن (مقر شرکت بوئینگ) به کوالالامپور را در مدت ۲۱ ساعت و ۲۳ دقیقه بدون توقف طی کند.
هواپیمای ایرباس ای ۳۴۰–۳۰۰ را می‌توان از نظر فنی مشابه ۷۷۷–۲۰۰ ای آر دانست. این گونه با فروشی معادل ۴۲۵ فروند بیش از سایر مدل‌های ۷۷۷ مورد استقبال قرار گرفته‌است.
گونه‌های مختلف ۷۷۷ > گونه‌های اولیه > ۷۷۷–۳۰۰

۷۷۷–۳۰۰ مانند ۷۷۷–۲۰۰ جزو گونه‌های بازار ای بوده و تنها تفاوتش با مدل ۲۰۰ طول بیشتر بدنه آن است. بوئینگ این گونه را به عنوان جایگزینی برای ۷۴۷–۱۰۰ و ۲۰۰ به بازار فروش ارائه کرد. ۷۷۷–۳۰۰ از نظر گنجایش مسافر و برد پروازی تقریباً مشابه گونه‌های قدیمی ۷۴۷ است با این تفاوت که مصرف سوختش تنها یک سوم آنهاست و هزینه نگهداری آن نیز ۴۰٪ پایین‌تر است.
بدنه آن ۱۰٫۱ متر از بدنه مدل ۲۰۰ درازتر است و همین سبب افزایش گنجایش آن به ۵۵۰ مسافر در چیدمان تک کلاس و افزایش ۱۳ تنی وزنش شده‌است. با توجه به طول زیاد هواپیما بر روی بال‌ها و زیر بدنه آن تعدادی دوربین نصب شده تا خلبان با استفاده از آن‌ها عملیات هدایت زمینی هواپیما را آسان‌تر انجام دهد.
۷۷۷–۳۰۰ مجوز ETOPS-۱۸۰ را در چهارم می‌سال ۱۹۹۸ هم‌زمان از سازمان هوانوردی ایالات متحده (FAA) و اروپا (JAA) دریافت نمود و در همان ماه اولین فروند از آن به ناوگان کاتای پاسیفیک پیوست.
برد پروازی این گونه با ۳۸۶ مسافر در چیدمان سه کلاسه ۵۷۲۰ مایل دریایی (۱۰۶۰۰ کیلومتر) است. این هواپیما معمول به دو موتور
۹۰۰۰۰ پوندی (۴۰۰ کیلونیوتن) PW۴۰۹۰ توربوفن دار یا موتورهای ۹۲۰۰۰ پوندی (۴۰۹ کیلونیوتن) Trent ۸۹۲ و
General Electric GE90-92B یا موتورهای ۹۸۰۰۰ پوندی (۴۳۶ کیلونیوتن) PW۴۰۹۸ تجهیز می‌شود.
این گونه معادل مستقیمی در محصولات ایرباس ندارد اما ای ۳۴۰–۶۰۰ را می‌توان با آن قابل رقابت دانست.
گونه‌های مختلف ۷۷۷ > گونه‌های اولیه > ۷۷۷–۲۰۰ ال آر (Worldliner)

۷۷۷–۲۰۰ ال آر گونه بازار سی ۷۷۷–۲۰۰ به‌شمار می‌رود. دو حرف ال و آر مخفف عبارت برد بیشتر در زبان انگلیسی است. این گونه در زمان ورود به بازار در سال ۲۰۰۶ بهترین هواپیمای مسافری حال حاضر جهان از نظر برد پروازی لقب گرفت. ۲۰۰ ال آر می‌تواند مسافتی معادل ۹۴۲۰ مایل دریایی (۱۵۸۴۰ کیلومتر) را در ۱۸ ساعت بدون توقف بپیماید. پروژه ساخت این هواپیما هم‌زمان با پروژه ۷۷۷–۳۰۰ ای آر انجام گرفت. برد زیاد آن به دلیل مجهز بودنش به دو موتور بسیار قدرتمند ۱۱۰۰۰۰ پوندی (۴۸۹ کیلونیوتن)
General Electric GE90-115B توربوفن دار میسر شده‌است. بیشترین وزن مجاز برخاستن (MTOW) و همین‌طور گنجایش سوخت آن نیز به مقدار قابل توجهی افزایش یافته‌است. (در این هواپیما یک مخزن اضافی سوخت ساخت شرکت مارشال آئرواسپیس در قسمت حمل بار عقب تعبیه شده‌است) از دیگر ویژگی‌های آن می‌توان به ارابه‌های فرود جدید و سازه تقویت شده اش اشاره کرد. نمونه اولیه آن در ۱۵ فوریه سال ۲۰۰۵ ساخته شد و اولین پرواز آزمایشی خود را در ۸ مارس همان سال انجام داد. دومین نمونه آن نیز برای اولین بار در ۲۴ می۲۰۰۵ به پرواز درآمد. تنها هواپیمای انبوه تولیدی که برد بیشتری نسبت به ۷۷۷–۲۰۰ ال آر دارد کی سی ۱۰ اکستندر است.
این هواپیما مجوز پرواز را در ۲ فوریه ۲۰۰۶ از FAA و EASA به دست آورد. نخستین ۷۷۷–۲۰۰ ال آر در ۲۶ فوریه سال ۲۰۰۶ و دومین فروند از آن نیز در ۲۳ مارس همان سال به هواپیمایی پاکستان واگذار شد. ایر ایندیا و اوا ایر دیگر مشتریان این هواپیما به‌شمار می‌روند. در ۹ نوامبر ۲۰۰۵ ایر کانادا نیز به جمع سفارش دهندگان این محصول جدید پیوست. هواپیمایی امارات در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۵، ۱۰ فروند از این نوع را خریداری کرد و مجموع سفارش‌های ۷۷۷ خود را به ۴۲ فروند رساند. هواپیمایی پاکستان اعلام کرده به احتمال زیاد ۳ فروند دیگر از این نوع را برای مسیرهای منتهی به آمریکای شمالی خود خریداری خواهد کرد.
شرکت‌های هواپیمایی مانند جت ایرویز و دلتا نیز نسبت به خرید این نوع ابراز علاقه کرده‌اند. پیش‌بینی می‌شود شرکت‌های هواپیمایی فعال در مسیر کانگورو چون بریتیش ایرویز و کوانتاس نیز به جمع خریداران این هواپیمای دوربرد بپیوندند. گفته می‌شود کوانتاس قصد دارد با استفاده از ۷۷۷–۲۰۰ ال آر پروازهای بدون توقف خود را به فرودگاه فورت ورث دالاس مرکز فعالیت آمریکن ایرلاینز بزرگ‌ترین هواپیمایی جهان گسترش دهد. شرکت سنگاپور ایرلاینز بزرگ‌ترین ارائه دهنده خدمات هوایی دوربرد جهان با ایرباس ای ۳۴۰–۵۰۰ نیز اعلام کرده در حال بررسی خرید این هواپیماست.
در روز ۱۰ نوامبر ۲۰۰۵ یک ۷۷۷–۲۰۰ ال آر رکورد دوربردترین پرواز بدون توقف جهان را شکست. این هواپیما ۱۱۶۶۴ مایل دریایی (۲۱۶۰۲ کیلومتر) را از هنگ کنگ به لندن بدون توقف پیمود. این پرواز ۲۲ ساعت و ۴۲ دقیقه به طول انجامید. این رکورد در کتاب رکوردهای گینس نیز به ثبت رسید.
از نظر فنی ایرباس ای ۳۴۰–۵۰۰ را می‌توان معادل ۷۷۷–۲۰۰ ال آر دانست. (برد ای ۳۴۰–۵۰۰، ۹۰۱۷ مایل دریایی یا ۱۶۷۰۰ کیلومتر است) پس از این که ایرباس اعلام کرد درصدد ساخت مدل ای ۳۴۰–۵۰۰ ایکس دبلیو بی است، بوئینگ تصمیم به کاهش ۷ تنی وزن ۷۷۷–۲۰۰ ال آر گرفت تا قدرت رقابت آن با محصول جدید ایرباس افزایش یابد.
گونه‌های مختلف ۷۷۷ > گونه‌های اولیه > ۷۷۷–۳۰۰ ای آر

۷۷۷–۳۰۰ ای آر گونه بازار بی ۷۷۷–۳۰۰ به‌شمار می‌رود و به عنوان جایگزینی برای ۷۴۷–۴۰۰ به بازار ارائه شده‌است. این اتفاق در پی تصمیم بوئینگ برای تبدیل ۷۴۷ به یک گونه باری افتاده‌است. دو حرف ای و آر مخفف عبارت برد گسترش یافته در زبان انگلیسی هستند. در این هواپیما ۱۰ درب خروج استاندارد به همراه ۲ درب خروج بالای بال‌ها تعبیه شده‌اند.
در ساخت ۷۷۷–۳۰۰ ای آر اصلاحات زیادی نسبت به مدل‌های قبلی صورت گرفته که از جمله آن‌ها می‌توان به تجهیزش به موتورهای GE90-115B که قدرتمندترین موتورهای جت حال حاضر جهان به‌شمار می‌روند اشاره نمود. این موتورها قدرت تولید رانشی معادل ۱۱۵۳۰۰ پوند (۵۱۳ کیلونیوتن) را دارا هستند. از دیگر ویژگی‌های آن می‌توان به ارابه‌های فرود جدید، مخازن سوخت اضافی و سازه تقویت شده اش اشاره کرد. برد آن با ۳۶۵ مسافر در چیدمان سه کلاسه معادل ۷۸۸۰ مایل دریایی (۱۴۵۹۴ کیلومتر) است.
۷۷۷–۳۰۰ ای آر در واقع توسط ایرفرانس افتتاح شد، هرچند به دلیل مسائل سیاسی ژاپن ایرلاینز اولین بهره‌بردار آن معرفی گشت. نخستین پرواز این هواپیما در ۲۴ فوریه ۲۰۰۳ انجام گرفت و اولین فروند از آن در ۲۹ آوریل ۲۰۰۴ به ایرفرانس واگذار شد. مهندسان بوئینگ در حال حاضر مشغول بررسی پروژه‌ای برای ارتقای قابلیت‌های ۷۷۷–۳۰۰ ای آر هستند. (این اقدام برای حفظ برتری آن در برابر محصول جدید ایرباس یعنی ای ۳۵۰ ایکس دبلیو بی صورت می‌گیرد)
ای ۳۴۰–۶۰۰ اچ جی دبلیو را می‌توان معادل ایرباس، ۷۷۷–۳۰۰ ای آر دانست.
گونه‌های مختلف ۷۷۷ > گونه‌های اولیه > ۷۷۷ فریتر

۷۷۷ فریتر یا ۷۷۷ اف گونه باری ۷۷۷ است. این پروژه در پی اعلام نیاز شرکت‌های هواپیمایی به جایگزینی برای ۷۴۷ و ام دی ۱۱های باری قدیمی، در سال ۲۰۰۴ در بوئینگ مطرح شد. ۷۷۷ اف نسبت به سایر هواپیماهای باری اقتصادی تر است و از نسبت نیروی رانش به وزن بالاتری برخوردار است. این هواپیما قابلیت حمل ۱۰۱ تن بار را داراست. (این عدد با توجه به قابلیت حمل ۱۲۴ تن بار توسط هواپیمای ۷۴۷–۴۰۰ اف که ابعادی بزرگ‌تر از ۷۷۷ دارد بسیار قابل قبول به نظر می‌رسد و از یک طراحی بی نقص حکایت می‌کند)
مهندسان بوئینگ برای افزایش قابلیت حمل بار ۷۷۷ اف از گنجایش تانکرهای سوخت آن کاسته‌اند که این اقدام سبب کاهش برد پروازی آن نسبت به گونه‌های مسافری ۷۷۷ شده‌است. با این وجود ۷۷۷ اف از نظر برد پروازی در بین هواپیماهای باری جهان پس از ایرباس اس ۳۸۰اف در جایگاه دوم قرار دارد. در مقایسه با گونه‌های باری ۷۴۷ محروم بودن از قابلیت بارگیری از دماغه مهم‌ترین نقص ۷۷۷ اف به‌شمار می‌رود. این گونه به موتورهای ۱۱۵۰۰۰ پوندی (۵۱۳ کیلونیوتن) GE90-115B مجهز خواهد شد. (همان موتورهای استفاده شده در ۷۷۷–۲۰۰ ال آر و ۷۷۷–۳۰۰ ای آر)
شرکت‌های لوفتهانزا کارگو، فداکس، یونایتد پارسل سرویس و اوا کارگو جزء خریداران احتمالی آن به‌شمار می‌روند. ایرکانادا و ایرفرانس اولین بهره برداران ۷۷۷ اف خواهند بود. (ایرفرانس ۷ فروند و ایرکانادا ۲ فروند از این نوع را سفارش داده‌اند، ارزش این دو قرارداد به بیش از ۱٫۵ میلیارد دلار می‌رسد) اولین هواپیماهای این دو شرکت در سال ۲۰۰۸ واگذار خواهند شد. شرکت‌های ایرآتلانتا آیسلندیک و امارات نیز هرکدام ۸ فروند از این نوع را به بوئینگ سفارش داده‌اند.
ایرباس معادل دقیقی برای رقابت با این هواپیما ندارد. ای ۳۸۰–۸۰۰ اف نزدیک‌ترین مدل ایرباس به آن به‌شمار می‌رود که ظرفیت و ابعادی بسیار بزرگ‌تر دارد. (گنجایش آن ۱۵۰ تن بار و بردش ۵۶۰۰ مایل دریایی (۱۰۴۰۰ کیلومتر) است) ای ۳۸۰ بیشتر برای حمل بارهای حجیم مناسب به نظر می‌رسد. هواپیمای مک دانل داگلاس ام دی ۱۱ اف را می‌توان مشابه ۷۷۷ اف دانست. (البته با صرف نظر کردن از قابلیت بسیار بهتر ۷۷۷ در انجام پروازهای دوربرد و حمل سوخت)
گونه‌های مختلف ۷۷۷ > گونه‌های اولیه > ۷۷۷–۱۰۰(گونه‌ای که هرگز ساخته نشد)

۷۷۷–۱۰۰ بازار سی ۷۷۷ باشد. طول بدنه این هواپیما نسبت به ۷۷۷–۲۰۰ کاهش یافته و قرار بود حجم بیشتری از فضای آن به حمل سوخت اختصاص یابد، در نتیجه گنجایش مسافر آن نسبت به ۷۷۷–۲۰۰ معمولی کمتر بود. (این گونه از نظر ابعاد مشابه ۷۴۷ اس پی بود) به دلیل گنجایش مسافر کمتر و از آنجا که هزینه به‌کارگیری آن معادل ۷۷۷–۲۰۰ بود میزان هزینه پرواز به ازای هر صندلیش نسبت به ۷۷۷–۲۰۰ بیشتر بود و بوئینگ نیز با توجه به این موضوع پروژه ۷۷۷–۱۰۰ ایکس را متوقف نمود.
۷۷۷–۱۰۰ به عنوان گونه بازار بی ۷۷۷–۱۰۰ ایکس نیز در همان زمان در دستور کار بوئینگ قرار گرفت. این هواپیما نیز ابعاد و گنجایشی معادل ۷۷۷–۱۰۰ ایکس داشت. بوئینگ به دو شرکت دلتا و کنتیننتال پیشنهاد کرد تا این محصول جدید را جایگزین هواپیماهای قدیمی دی سی ۱۰ و لاکهید ال ۱۰۱۱ تری استار خود کنند، اما این دو شرکت با اعلام غیر اقتصادی بودن ۷۷۷–۱۰۰ پیشنهاد بوئینگ را رد کردند و در نتیجه بوئینگ هواپیمای ۷۶۷–۴۰۰ ای آر را مخصوص آن‌ها طراحی نمود؛ بنابراین این مدل نیز مانند ۷۷۷–۱۰۰ ایکس هرگز ساخته نشد.
۷۸۷–۹ محصول جدید بوئینگ گنجایش حمل مسافری معادل ۷۷۷–۱۰۰ را داراست.
ویژگی‌های فنی

| اندازه‌ها | ۷۷۷–۲۰۰ | ۷۷۷–۲۰۰ ای آر | ۷۷۷–۲۰۰ ال آر | ۷۷۷–۲۰۰ اف | ۷۷۷–۳۰۰ | ۷۷۷–۳۰۰ ای آر |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
خدمه پرواز: دو
| گنجایش مسافر | ۳۰۵ (۳ کلاس) | ۳۰۵ (۳ کلاس) | ۳۰۳ (۳ کلاس) | - | ۳۶۸ (۳ کلاس) | ۳۶۵ (۳ کلاس) |
| درازا | ۲۰۹ فوت ۱ اینچ (۶۳٫۷ متر) | ۲۰۹ فوت ۱ اینچ (۶۳٫۷ متر) | ۲۰۹ فوت ۱ اینچ (۶۳٫۷ متر) | ۲۰۹ فوت ۱ اینچ (۶۳٫۷ متر) | ۲۴۲ فوت ۴ اینچ (۷۳٫۹ متر) | ۲۴۲ فوت ۴ اینچ (۷۳٫۹ متر) |
| درازای بال | ۱۹۹ فوت ۱۱ اینچ (۶۰٫۹ متر) | ۱۹۹ فوت ۱۱ اینچ (۶۰٫۹ متر) | ۲۱۲ فوت ۷ اینچ (۶۴٫۸ متر) | ۲۱۲ فوت ۷ اینچ (۶۴٫۸ متر) | ۱۹۹ فوت ۱۱ اینچ (۶۰٫۹ متر) | ۲۱۲ فوت ۷ اینچ (۶۴٫۸ متر) |
زاویه بال‌ها: ۳۱٫۶۴°
ارتفاع: ۶۰ فوت ۹ اینچ (۱۸٫۵ متر)
عرض کابین: ۱۹ فوت ۳ اینچ (۵٫۸۶ متر)
عرض بدنه: ۲۰ فوت ۴ اینچ (۶٫۱۹ متر)
| وزن هواپیما | ۳۰۷٬۰۰۰ پوند (۱۳۹٬۲۲۵ کیلوگرم) | ۳۱۵٬۰۰۰ پوند (۱۴۲٬۹۰۰ کیلوگرم) | ۳۲۶٬۰۰۰ پوند (۱۴۸٬۱۸۱ کیلوگرم) | N/A | ۳۵۳٬۶۰۰ پوند (۱۶۰٬۱۲۰ کیلوگرم) | ۳۶۶٬۹۴۰ پوند (۱۶۶٬۸۸۱ کیلوگرم) |
| بیشترین وزن برخاستن | ۵۴۵٬۰۰۰ پوند (۲۴۷٬۲۱۰ کیلوگرم) | ۶۵۶٬۰۰۰ پوند (۲۹۷٬۵۶۰ کیلوگرم) | ۷۶۶٬۰۰۰ پوند (۳۴۷٬۴۵۰ کیلوگرم) | ۷۶۶٬۰۰۰ پوند (۳۴۷٬۴۵۰ کیلوگرم) | ۶۶۰٬۰۰۰ پوند (۲۹۹٬۳۷۰ کیلوگرم) | ۷۷۵٬۰۰۰ پوند (۳۵۱٬۵۳۴ کیلوگرم) |
سرعت بهینه: .۸۴ ماخ
| گنجایش بار | ۵٬۳۰۲ فوت مکعب (۱۵۰ مترمکعب) | ۵٬۳۰۲ فوت مکعب (۱۵۰ مترمکعب) | ۵٬۳۰۲ فوت مکعب (۱۵۰ مترمکعب) | ۲۲٬۴۵۵ فوت مکعب (۶۳۶ مترمکعب) | ۷٬۰۸۰ فوت مکعب (۲۰۰ مترمکعب) | ۷٬۰۸۰ فوت مکعب (۲۰۰ مترمکعب) |
| بیشترین برد | ۵٬۲۱۰ مایل دریایی (۹٬۶۴۹ کیلومتر) | ۷٬۷۳۰ مایل دریایی (۱۴٬۳۱۶ کیلومتر) | ۹٬۴۲۰ مایل دریایی (۱۷٬۴۴۶ کیلومتر) | ۴٬۸۹۵ مایل دریایی (۹٬۰۶۵ کیلومتر) | ۵٬۹۹۵ مایل دریایی (۱۱٬۰۲۹ کیلومتر) | ۷٬۸۸۰ مایل دریایی (۱۴٬۵۹۴ کیلومتر) |
| مسافت لازم برای برخاستن | ۸٬۰۰۰ فوت (۲٬۴۳۸ متر) | ۱۱٬۰۰۰فوت (۳٬۳۵۳ متر) | ۱۱٬۰۰۰فوت (۳٬۳۵۳ متر) |  | ۱۰٬۶۰۰ فوت (۳٬۲۳۱ متر) | ۱۱٬۰۰۰فوت (۳٬۳۵۳ متر) |
| گنجایش سوخت | ۳۱٬۰۰۰ US gal (۱۱۷٬۳۳۵ لیتر) | ۴۵٬۲۲۰ US gal (۱۷۱٬۱۶۰ لیتر) | ۵۳٬۴۴۰ US gal (۲۰۲٬۲۸۷ لیتر) | ۴۷٬۸۹۰ US gal (۱۸۱٬۲۸۰ لیتر) | ۴۵٬۲۲۰ US gal (۱۷۱٬۱۶۰ لیتر) | ۴۷٬۸۹۰ US gal (۱۸۱٬۲۸۰ لیتر) |
حد پرواز: ۴۳٬۱۰۰ فوت (۱۳٬۱۳۵ متر)
| موتور | PW ۴۰۷۷ RR ۸۷۷ GE 90-77B | PW۴۰۸۴ PW ۴۰۹۰ RR ۸۹۵ GE 90-94B | GE 90-110B | GE 90-110B | PW ۴۰۹۸ RR ۸۹۲ GE 90-94B | GE 90-115B |
بازار فروش > سفارش‌ها

| ۲۰۰۷ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۰ | ۱۹۹۹ | ۱۹۹۸ | ۱۹۹۷ | ۱۹۹۶ | ۱۹۹۵ | ۱۹۹۴ | ۱۹۹۳ | ۱۹۹۲ | ۱۹۹۱ | ۱۹۹۰ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۴ | ۷۶ | ۱۵۴ | ۴۲ | ۱۳ | ۳۲ | ۳۰ | ۱۱۶ | ۳۵ | ۶۸ | ۵۵ | ۶۸ | ۱۰۱ | ۰ | ۳۰ | ۳۰ | ۲۴ | ۲۸ |
بازار فروش > واگذاری‌ها

| ۲۰۰۷ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۵ | ۲۰۰۴ | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۰ | ۱۹۹۹ | ۱۹۹۸ | ۱۹۹۷ | ۱۹۹۶ | ۱۹۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۰ | ۶۵ | ۴۰ | ۳۶ | ۳۹ | ۴۷ | ۶۱ | ۵۵ | ۸۳ | ۷۴ | ۵۹ | ۳۲ | ۱۳ |
آمار مربوط به دی ماه ۱۳۸۵ است.
آر۵۵۰ مجیک

|  مجیک  |  مجیک  |
| --- | --- |
آر۵۵۰ مجیک: آر۵۵۰ مجیک
نوع: موشک کوتاه‌بُرد هوابه‌هوا
خاستگاه: فرانسه
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۷۵ (مجیک) و ۱۹۸۶ (مجیک ۲)
استفاده‌شده توسط: "کاربران" را ببینید.
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: ماترا، ام‌بی‌دی‌ای فرانسه
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۸۹ کیلوگرم
طول: ۲٫۷۲ متر
قطر: ۱۵۷ میلی‌متر
سر جنگی: ۱۳ کیلوگرم
موتور: سوخت جامد
برد عملیاتی: ۱۵ کیلومتر یا ۲۰ کیلومتر (مجیک ۲)
ارتفاع پرواز: تا ۱۱ کیلومتر[نیازمند منبع]
بیشینهٔ سرعت: ۳٫۵+ ماخ
سامانهٔ هدایت: آشیانه‌یابی فروسرخ
سکوی پرتاب: بریتیش ایروسپیس سی هاریر، داسو اتندارد ۴, داسو میراژ ۳, داسو میراژ ۵, داسو میراژ اف۱, داسو میراژ-۲۰۰۰, داسو سوپر اتاندارد، داسو رافال، جنرال داینامیکس اف-۱۶, میگ-۲۱, سپکت جگوار، ووت اف-۸ کروسیدر.
آر۵۵۰ مجیک یا موشک ماژیک (واژهٔ Magic کوته‌نوشت از Missile Auto-Guidé Interception et Combat است.) یک موشک کوتاه‌برد هوابه‌هوا است که در سال ۱۹۶۸ توسط شرکت فرانسوی ماترا برای رقابت با موشک آمریکایی ایم-۹ سایدوایندر ساخته شد.
توسعه

در ۱۱ ژانویه ۱۹۷۲، یک فروند گلاستر متئور از مجیک برای سرنگونی یک هواپیماهای بدون سرنشین هدف (پهپاد) نورداویاسیون سی‌تی۲۰ استفاده کرد. مجیک که از سال ۱۹۷۶ تولید انبوه شد، توسط نیروی هوایی و نیروی دریایی فرانسه به‌کارگرفته شد.
نیروی هوایی آرژانتین "مجیک ۱" خود را برای میراژ۳های خود در طول جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد. نیروی دریایی آرژانتین نیز پس از جنگ فالکلند در سال ۱۹۸۲، "مجیک ۱" را برای سوپر اتانداردهای خود دریافت کرد.
نسخهٔ ارتقایافته مجیک ۲ در سال ۱۹۸۶ جایگزین مدل اصلی شد. در مجموع تعداد ۱۱٬۳۰۰ مورد مجیک ۲ تولید شد که به‌ویژه به عراق و یونان صادر شدند که از آن‌ها در جنگ استفاده شد.
مجیک همچنان توسط داسو رافال، داسو میراژ ۲۰۰۰، اف-۱۶، سی هریر، میگ-۲۱ لنسر، سوپر اتاندارد، میراژ اف۱، میراژ ۵ و میراژ ۳ در حال استفاده است که به تدریج با موشک میکا جایگزین می‌شود.
۴۸۰ تیر از این موشک نیز به تایوان فروخته شد و توسط نیروی هوایی تایوان مورد استفاده قرار گرفت.
موشک پی‌ال-۷ نسخهٔ چینی مجیک است.
ویژگی‌ها

مجیک دارای چهار باله ثابت، چهار باله متحرک مستقیماً در پشت باله‌های ثابت و چهار باله بریده بریده در دُم است که بر روی یک یاتاقان نصب شده و می‌تواند مستقل از خود موشک بچرخد. قُطر مجیک، بیشتر از سایدوایندر و ۱۲۷ میلی‌متر است.
موشم مجیک، موتوری با سوخت جامد دارد و می‌تواند به‌طور مستقل از هواپیمای شلیک‌کننده، با استفاده از سیستم هدایت آشیانه‌یابی فروسرخ، با هدف درگیر شود. مجیک ۱ فقط از پشت به‌سوی هدف شلیک می‌شود و دارای گنبدی شفاف بر روی دماغه خود است. در نسخهٔ مجیک ۲ امکان شلیک از جلو به‌سوی هدف فراهم است و دماغهٔ آن، غیرشفاف و مات است.
کاربران > کاربران کنونی

آرژانتین مجیک ۱ در سوپر اتاندارد
مصر
فرانسه
یونان مجیک ۲ در میراژ ۲۰۰۰
هند
اردن
لیبی
مراکش
عمان
پاکستان
رومانی مجیک ۲ در میگ ۲۱ لنسر
پرو
تایوان
امارات متحده عربی
کاربران > کاربران پیشین

آرژانتین مجیک ۱ در میراژ ۳
استرالیا  مجیک ۱ در میراژ ۳
برزیل مجیک ۲ در میراژ ۲۰۰۰
اکوادور مجیک ۲ در میراژ اف ۱
عراق مجیک ۱ و ۲ در میراژ اف ۱
کویت مجیک ۱ و ۲ در میراژ اف ۱
آفریقای جنوبی مجیک ۱ در میراژ ۳
ونزوئلا در میگ-۵
سوابق عملیاتی > یونان

در ۸ اکتبر ۱۹۹۶، ۷ ماه پس از تشدید تنش بر سر ایمیا/کاردک، یک میراژ ۲۰۰۰ یونانی، با شلیک یک مجیک ۲، جنگندهٔ اف-۱۶دی ترکیه را بر فراز دریای اژه سرنگون کرد. خلبان ترک، جان خود را از دست داد، اما کمک خلبان اجکت کرد و توسط نیروهای یونانی نجات یافت. در اوت ۲۰۱۲، پس از سرنگونی یک فروند آر اف-۴ئی ترکیه در سواحل سوریه، ایسمت ییلماز وزیر دفاع ترکیه در پاسخ به سؤالی در پارلمان، تأیید کرد که یک اف-۱۶دی بلاک۴۰ متعلق به ترکیه، در ۸ اکتبر ۱۹۹۶ توسط یک میراژ ۲۰۰۰ یونانی پس از نقض حریم هوایی یونان در نزدیکی جزیرهٔ خیوس سرنگون شد.
سوابق عملیاتی > آفریقای جنوبی

نیروی هوایی آفریقای جنوبی (SAAF) پیش از اعمال تحریم‌های گسترده بین‌المللی تسلیحاتی در سال ۱۹۷۷، تعدادی موشک آر۵۵۰ دریافت کرد. هواپیمای میراژ اف۱ آفریقای جنوبی موشک‌های نسل اولیه آر۵۵۰ را در نبرد بر فراز آنگولا علیه جنگنده‌های میگ-۲۱ و میگ-۲۳ در چند مورد شلیک کرد. در همه موارد، به جز یک مورد، موشک‌ها نتوانستند به میگ‌ها آسیب بزنند یا آن‌ها را نابود کنند. در درگیری بین یک میراژ اف۱سی‌زد و میگ ۲۱ در اکتبر ۱۹۸۲، دو موشک مجیک توسط خلبان شلیک شد که یکی از آن‌ها به میگ ۲۱ آسیب رساند. عملکرد محدود مجیک‌های نسل اول باعث شد آفریقای جنوبی شروع به توسعه موشکی بومی برای جایگزینی آن کند.
نقشهٔ کاربران کنونی به رنگ آبی و کاربران پیشین، به رنگ قرمز
بیان احساسی

بیان احساسی رفتاری است که حالت یا نگرش عاطفی را بیان می‌کند، این می‌تواند کلامی یا غیرکلامی باشد و می‌تواند با یا بدون خودآگاهی رخ دهد، عبارات احساسی شامل حرکات صورت مانند لبخند زدن یا اخم کردن، رفتارهای ساده مانند گریه کردن، خندیدن یا گفتن " متشکرم " و رفتارهای پیچیده‌تر مانند نوشتن نامه یا هدیه دادن است، افراد تا حدی کنترل آگاهانه ای بر بیان عاطفی خود دارند با این حال آنها نیازی به آگاهی آگاهانه از وضعیت عاطفی یا عاطفی خود برای ابراز احساسات ندارند
محققان روان‌شناسی مدل‌های نظری متفاوت و غالباً رقیب بسیاری را برای توضیح احساسات و بیان عاطفی پیشنهاد کرده‌اند که به بحث چارلز داروین دربارهٔ احساسات به‌عنوان یک ظرفیت تکامل‌یافته برمی‌گردد اگرچه هیچ نظریه پذیرفته شده جهانی در مورد احساسات وجود ندارد، نظریه پردازان عاطفه توافق دارند که تجربه احساسات و بیان آنها به طرق مختلف، مانند صداها، چهره‌ها و بدن‌ها، کلید ارتباطات انسانی است هنجارها و باورهای فرهنگی یک جامعه نیز بر بیان عاطفی اعضای آن تأثیر می‌گذارد و آن را شکل می‌دهد و عبارات مناسب و مهم در یک فرهنگ ممکن است در فرهنگ دیگر تابو باشد.
شواهد نشان می‌دهد که شرکای همجنس‌گرا نسبت به شرکای دگرجنس‌گرا سطوح بالاتری از ابراز وجود دارند بیان بالا می‌تواند در حل سازنده تعارضات مربوط به رابطه مفید باشد.
مدل‌های احساسات

نظریه‌های مختلفی در مورد ماهیت احساسات و نحوه نمایش آن در مغز و بدن وجود دارد، از میان عناصری که بین تئوری‌های عاطفه تمایز قائل می‌شود، شاید برجسته‌ترین آنها دیدگاه‌های متفاوت در بیان احساسات باشد.
برخی از تئوری‌ها در مورد احساسات، احساسات را از نظر بیولوژیکی اساسی و پایدار در میان مردم و فرهنگ‌ها می‌دانند، اینها اغلب دیدگاه‌های «احساس اساسی» نامیده می‌شوند زیرا آنها احساسات را از نظر بیولوژیکی اساسی می‌دانند. از این منظر، بیان عاطفی فرد برای تعیین وضعیت درونی و عاطفی فرد کافی است. اگر فردی لبخند بزند، خوشحال است. اگر شخصی گریه کند غمگین است. هر عاطفی دارای یک الگوی ثابت و خاص از بیان است و آن الگوی پاسخ‌ها فقط در طول آن احساس بیان می‌شود و نه در طول سایر احساسات. حالات عاطفی صورت محرک‌های برجسته ای برای انتقال سیگنال‌های غیرکلامی مهم به دیگران هستند. به همین دلیل، بیان عاطفی بهترین شاخص مستقیم نگرش‌ها و گرایش‌های عاطفی است. شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد نواحی مغز که عموماً درگیر پردازش اطلاعات احساسی هستند، در طول پردازش احساسات صورت نیز فعال می‌شوند.
برخی از تئوری‌های احساسات این موضع را دارند که بیان عاطفی انعطاف‌پذیرتر است و یک مؤلفه شناختی برای هیجان وجود دارد. این نظریه‌ها با پیشنهاد اینکه انسان‌ها موقعیت‌ها را ارزیابی می‌کنند و بسته به نتیجه ارزیابی آن‌ها، احساسات مختلف و ابراز احساسات مربوطه را تحریک می‌کنند، انعطاف‌پذیری در احساسات را توضیح می‌دهند. تمایل به ارزیابی موقعیت‌های خاص به‌عنوان یک یا آن احساس می‌تواند بسته به فرد و فرهنگ متفاوت باشد. با این حال، مدل‌های ارزیابی همچنان معتقدند که پاسخ‌های اساسی وجود دارد که خاص و سازگار با هر احساسی است که انسان احساس می‌کند.
سایر تئوری‌های هیجان پیشنهاد می‌کنند که احساسات بر اساس فرد، موقعیت، فرهنگ و تجربیات گذشته ساخته می‌شوند و هیچ پاسخ عاطفی از پیش تعیین‌شده‌ای وجود ندارد که سازگار و خاص برای یک یا آن احساس باشد.
مدل‌های احساسات > مدل پایه

مدل اصلی احساسات ریشه در کتاب بیان احساسات در انسان و حیوانات چارلز داروین دارد. داروین ادعا کرد که بیان احساسات شامل بسیاری از سیستم‌ها می‌شود: بیان چهره، پاسخ رفتاری و پاسخ‌های فیزیکی که شامل تغییرات فیزیولوژیکی، وضعیتی و صوتی می‌شود مهم‌تر از همه، داروین ادعا کرد که بیان عاطفی با نظریه‌های او در مورد تکامل سازگار است و بنابراین، بیان احساسات جهانی است و بنابراین باید در بین نژاد یا فرهنگ به‌طور مشابه بیان شود. این به عنوان فرضیه جهانی بودن شناخته می‌شود. در نهایت، پستانداران و حیوانات پیش سازهای اعمال عضلانی حالات چهره انسان‌ها را نشان می‌دهند، بسیاری از محققان نظریه‌های اولیه داروین در مورد بیان عاطفی را گسترش داده‌اند. پل اکمن و کارول ایزارد اولین کسانی بودند که نظریه داروین را آزمایش کردند این روانشناسان از طریق آزمون‌های تجربی بین فرهنگی دریافتند که تعدادی از احساسات اساسی وجود دارد که به‌طور جهانی شناخته شده است مطالعات بعدی نشان داد که حالات چهره برای هر احساس منحصر به فرد است و سیگنال‌هایی هستند که اطلاعات وضعیت درونی فرد را منتقل می‌کنند و از این اطلاعات برای هماهنگ‌کردن تعاملات اجتماعی استفاده می‌شود به‌طور کلی، دیدگاه احساسات پایه فرض می‌کند که احساسات رویدادهای منحصر به فردی هستند که در نتیجه مکانیسم‌های خاص رخ می‌دهند و هر هیجان مدار مغزی خاص خود را دارد. بعلاوه، بیان هر احساسی واکنش، تجلی خاص خود را در صورت، صدا و بدن دارد.
دیدگاه اولیه احساسات، اکمن را به ایجاد سیستم کدگذاری کنش صورت (FACS) و آگاهی از بیان چهره، احساسات ترحمی صورت رساند، صورت یک پایگاه داده از حالات صورت کامپایل شده است که در آن هر حرکت صورت یک واحد عمل (AU) نامیده می‌شود توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان مشتاق مشاهده احساسات در چهره دیگران شد. این ابزار از ابزار آموزش بیان میکرو (METT) تشکیل شده است که به افراد آموزش می‌دهد تا از طریق تشخیص حالات چهره متمایز که برای هر احساسی منحصر به فرد است، بین عبارات احساسی ابهام زدایی کنند بخش دوم این برنامه آموزشی افراد را برای خواندن ریز بیان‌ها آموزش می‌دهد یک چهره خیلی سریع احساسی را برمی‌انگیزد و از فرد خواسته می‌شود تا گزارش دهد که کدام احساس دیده شده است ابزار آموزش بیان ظریف (SETT) به افراد آموزش می‌دهد تا بتوانند تغییرات ظریف در حالت چهره افراد را به دلیل تغییرات جزئی در تجربیات عاطفی تشخیص دهند. این عبارات ظریف می‌توانند در شروع احساسات یا زمانی که یک فرد فعالانه احساسات را سرکوب می‌کند رخ دهد.
قهرمان رمانتیک

قهرمان رمانتیک یا قهرمان عاشقانه یک کهن الگوی ادبی است که به شخصیتی اشاره می‌کند که هنجارها و قراردادهای مقرر را رد می‌کند، توسط جامعه رد شده‌است و خود در مرکز وجود خود قرار دارد. قهرمان رمانتیک غالباً در یک اثر ادبی قهرمان داستان است و تمرکز اصلی بیشتر بر افکار این شخصیت است تا اعمال او.
مشخصات

منتقد ادبی نورتروپ فرای خاطرنشان کرد که قهرمان رمانتیک اغلب «خارج از ساختار تمدن قرار می‌گیرد و بنابراین نمایانگر نیروی ماهیت فیزیکی، غیراخلاقی یا ستمگر است، اما با احساس قدرت و توانایی رهبری، جامعه با رد خود بی نیرو کرده‌است». از دیگر ویژگی‌های قهرمان رمانتیک می‌توان به درون نگری، پیروزی فرد نسبت به «محدودیت‌های قراردادهای الهیاتی و اجتماعی»، سرگردانی، مالیخولیا، ناهنجاری، بیگانگی و انزوا اشاره کرد. با این حال، یکی دیگر از ویژگی‌های رایج قهرمان رمانتیک، پشیمانی از عملکرد آنها و خود منتقدی است که غالباً منجر به بشر دوستی می‌شود، که منجر به توقف شخصیت از پایان عاشقانه می‌شود.
این قهرمان رمانتیک که معمولاً از خانواده بیولوژیک واقع گرایانه خود و دور از زندگی بیولوژیکی دور است و یک زندگی روستایی و تنها را در پیش دارد، ممکن است یک عشق عاشقانه طولانی مدت داشته باشد، وی قربانی تمایلات سرکش قهرمان شود، و سرنوشت آنها برای چندین دهه در هم تنیده‌است، گاهی اوقات از جوانان خود را به مرگ. (به تاتیانا لارینا، الیزابت بنت، اوژنی گرانده و دیگران مراجعه کنید)
تاریخ

قهرمان رمانتیک اولین بار در ادبیات در دوره رمانتیک، در آثاری از نویسندگان مانند بایرون، کیتس، گوته و پوشکین ظاهر شد و تا حدی به عنوان پاسخی به انقلاب فرانسه دیده می‌شود. همان‌طور که ناپلئون، «مدل زنده یک قهرمان» برای بسیاری ناامید کننده شد، مفهوم معمولی قهرمان به عنوان حمایت از نظم اجتماعی به چالش کشیده شد.
مثال‌ها

نمونه‌های ادبی کلاسیک قهرمان رمانتیک عبارتند از:
کاپیتان آهاب از رمان هرمانی ملویل، موبی دیک
شخصیت تیتراژ در شعر ساموئل تیلور کلریج، The Rime of the Ancient Mariner
آندری بولکونسکی در رمان لئو تولستوی، جنگ و صلح
پونی بوی کورتیس در رمان Outsiders The سوزان الیوز هینتون ,
ادموند دانتس در رمان ماجراجویی اکساندر دوما، کنت مونت کریستو
آقای دارسی در رمان جین آستین، غرور و تعصب
ویکتور فرانکشتاین در رمان مری شلی، فرانکشتاین
شخصیت‌های تیتراژ در شعرهای داستانی لرد بایرون دون خوان و زیارت چایلد هارولد
گوینپلاین در رمان ویکتور هوگو، مردی که می‌خندد
«هاوکی» (ناتی بامپو) در داستان‌های رمان‌های تاریخی جیمز فنیمور کوپر در داستان‌های چرمی
فیلیپ مارلو در هفت رمان ریموند چندلر دربارهٔ کارآگاه لس آنجلس
شخصیت تیتراژ رمان پوشکین در شعر، یوجین اونگین
هستر پرین در رمان ناتانیل هاوتورن، نامه قرمز (اسکارلت)
شخصیت تیتراژ رمان فرانسوا-رنه شاتوبریاند، رنه
ورتر در رمان نامه نگاری، آزادانه زندگی‌نامه ای گوته، غم و اندوه ورتر جوان
فاوست در فاوست گوته
آقای گای مورویل در رمان وارث گل سرخ نوشته شارلوت مری یونگ (۱۸۵۳)