stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ماجراهای تن‌تن و میلو
پیشینه > لو سوآ، ۱۹۴۵–۱۹۴۰

در مه ۱۹۴۰ آلمان نازی در هفتمین ماه جنگ دوم جهانی به بلژیک یورش برد. هرچند هرژه مختصراً به فرانسه گریخت و تبعیدی خود-خواسته در پیش گرفت، اما سرانجام مصمم شد به سرزمین مادری اشغالی‌اش بازگردد. به دلایل سیاسی، نازی‌ها [روزنامه] لو ونتیم سیکل را تعطیل نمودند، و این پیشامد سبب بیکاری هرژه گردید. در جستجوی کار، وی شغلی به عنوان تصویرگر در روزنامهٔ پیشروی بلژیکی لو سوآ (عصر) بدست آورد که اجازه یافته بود تحت نظر آلمانی‌ها به انتشار ادامه دهد. در ۱۷ اکتبر ۱۹۴۰، وی ویراستار واحد ویژه کودکان [ــِـ روزنامه] به نام لو سوآ ژونز (Le Soir Jeunesse) گردید، که در آنجا شروع به آفرینش ماجراهای تن‌تن جدیدی نمود. در این [شرایط] تازه_اوضاع سیاسی سرکوبگرانه تر ناشی از اشغال بلژیک توسط آلمان نازی_ هرژه از ترس دستگیری توسط گشتاپو دیگر نمی‌توانست در ماجراهای تن‌تن درون مایه‌های سیاسیْ جای دهد. چنان‌که هری تامپسون گفته، نقش تن‌تن همچون یک خبرنگار به پایان رسید و از حالا نقش جدید یک کاشف را داشت.
پیشینه > روزنامه تن‌تن: ۱۹۸۳–۱۹۴۶

در سپتامبر ۱۹۴۴ نیروهای اتفاق وارد بروکسل شده و کارفرمایان آلمانی هرژه گریختند. لو سوآ تعطیل و ماجراهای تن‌تن معلق گردید. سپس در ۱۹۴۶ هرژه دعوتی از سوی یک ناشر کامیک بلژیکی به نام ریمون لوبلان ∗ و شرکت انتشاراتی جدیدش لو لومبار برای ادامه دادن ماجراهای تن‌تن در روزنامهٔ جدید تن‌تن (Le Journal de Tintin) را پذیرفت. هرچند وی خشنود بود که کارش دگرباره منتشر می شودْ به زودی دریافت که اگر مجلهٔ تن‌تن نجات بخش وی بوده در عین حال کارفرمای سخت‌گیری نیز بود. او دیگر آزادی عملی که ترجیح می‌داد را نداشت؛ از وی درخواست شده بود برای مجلهٔ [آقای لوبلان] هفته ای دو صفحه رنگی خلق کند_که وظیفه ای سنگین بود. با وجود این، اهمیتی که هرژه به جزئیات و خرده کاری‌ها می‌داد ادامه یافت و استانداردهای هنری اش بهبود یافتند هر چند وظایفش سنگین تر شدند. 
سرانجام در ۱۹۵۰، هرژه آغاز به گزینش و سپس جدا کردن کارکنان موفق تر روزنامه تن‌تن کرد تا در خانه ای بزرگ در خیابان لویی که در آنجا گروه نوپایی به نام استودیوی هرژه تشکیل شدْ به کار بپردازند. بوب دو مو (کسی که سبک هرژه را تقلید نمود و نیمی از کارها را انجام داد)، گی دسیسی (رنگ آمیز)، و مارسل دوهه (دبیر) هسته‌های این تیم بودند. هرژه همچنین ژاک مارتن (که سبک هرژه را تقلید نمود)، روژه لولو (که ریزه کاری تصاویر را انجام داد و آنان را واقعی تر نشان نمایاند)، اوژن اِوانی (رئیس آینده استودیو)، میشل دو ماره (نویسندهٔ بالون گفتارها)، و بودئو فان در براندن (دبیر) را به استودیو افزود. چنان‌که هری تامپسون گفته، ایده این بود که کار خلقماجراهای تن‌تن به یک «خط تولید واقعی، کار هنری ای که از شخصی به شخص دیگر رد می‌شود [و] هرکس کار خودش را می‌داند؛ به سان ارکستر هنری ای که توسط هرژه رهبری می‌شود» بدل گردد. این استودیو هشت آلبوم جدید تن‌تن را برای مجله تن‌تن آفرید، و دو تن‌تن قدیمی را نیز رنگ آمیزی و نوسازی کرد. استودیوی هرژه به توزیع و چاپ‌های نو تا مرگ هرژه در ۱۹۸۳ ادامه داد. در ۱۹۸۶_ که بیست و چهارمین آلبومِ ناتمام منتشر گردید_ استودیو منحل شده و دارایی‌های آن به بنیاد هرژه واگذار شدند. ماجراهای تن‌تن به لطف اقتباس‌های اخیر همچنان به فرحان و سرگرم نمودن نسل جدید هواداران امروزی اش ادامه می‌دهد.
شخصیت‌ها > تن‌تن و میلو

مقاله‌های اصلی: تن‌تن و میلو
تن‌تن یک خبرنگار بلژیکی جوان و ماجراجوست که در ماجراهایی خطرناک درگیر می‌شود؛ حوادثی که وی برای نباختنْ تلاش‌هایی قهرمانانه از خود نشان می‌دهد. ماجراها شاید سخت کوشی تن‌تن را در مأموریت‌های ژورنالیستی ماجراجویانه اش نشان دهند اما به ندرت دیده می‌شود که وی در داستان تغییر مسیر بدهد (فاسد شود یا دست از تلاش بکشد).
خوانندگان و منتقدانْ تن‌تن را چونان کاراکتری چندوجهی و با این حال انعطاف‌پذیر، هوشمند و آفرینشگر توصیف کرده و اظهار داشته‌اند که شخصیت نسبتاً طبیعی اش_که گاهی فاقد هیجان و کشش است_ سبب بازتاب متوازنی از شیطنت، حماقت و بی پروایی می‌گردد که حول و حوش وی را فراگرفته است. این کاراکتر هرگز نسبت به آرمانهای پسر پیشاهنگی اش_که نمایانگر خودِ هرژه است_ سازشکار نیست، و حالت وی چنان است که به خواننده اجازه می‌دهد به جای آنکه صرفاً دنبال کنندهٔ ماجراهای یک قهرمان نیرومند باشدْ موقعیت خود را چنان تصور کند که گویی خودش هم در داستان سیر می‌کند. چهره نمادین تن‌تن این جنبه را تقویت می‌کند چنان‌که اسکات مک کلاود∗ می‌گوید «به خوانندگان اجازه می‌دهد به خود ماسکِ یک کاراکتر را زده و بی خطر وارد جهانی محسوساً مهیج شوند».
میلو یک سگ سفید فاکس تریرِ مو سیمی است که همدم وفادار و چهارپای تن‌تن است. همانند کاپیتان هادوک، وی شیفته ویسکی اسکاچ لاچ لوموند است و مست کردنِ گاه‌وبیگاه وی همانند تنها ترسش یعنی عنکبوت‌هراسی کار دستش می‌دهد.
شخصیت‌ها > کاپیتان هادوک

مقالهٔ اصلی: کاپیتان هادوک
کاپیتان آرچیبالد هادوک (در نسخه اصلی فرانسوی هرژه با عنوان: Capitaine Haddock) یک ناخدای کشتی بازرگانی و بهترین دوست تن‌تن است. وی در خرچنگ پنجه‌طلایی برای نخستین بار دیده شد که در آغاز به سانِ شخصی ناتوان و الکلی نمایانده شد اما بعدها با کشف گنجینه ای از جدش سِر فرانسیس هادوک (شوالیه فرانسوا دو هادوک در نسخه اولیهٔ هرژه) چنان چرخشی می‌کند تا عملاً قهرمان و حتی یک اشرافی گردد. انسانیت خشنِ کاپیتان همچون مکملی برای قهرمانگیِ اغلبْ باورنکردنیِ تن‌تن عمل می‌کند، هرگاه خبرنگار جوان ظاهراً زیاد آرمانگرا می شودْ کاپیتان همواره تند و خشن و دارای دیدگاهی خشک است. هادوکِ تند مزاجْ گستره ای از دشنام‌ها و توهین‌های رنگارنگ را برای نشان دادن احساساتش به کار می‌برد.
شخصیت‌ها > پروفسور تورنسل

مقالهٔ اصلی: پروفسور تورنسل
پروفسور تریفون تورنسل در نسخه اصلی فرانسوی هرژه (Tournesol نامیست فرانسوی برای آفتابگردان) یک فیزیکدان حواس‌پرت و تا حدودی ناشنوا است که در کنار تن‌تن و میلو و کاپیتان هادوک شخصیت عادی داستان است. وی اولین بار در گنج‌های راکهام سرخ دیده شد و تاحدودی بر پایه اگوست پیکار، فیزیکدان سوئیسی، آفریده شده‌است.
ویژگی‌ها

محتوای داستان‌ها اغلب ماجراجویانه‌اند، گاهی خیالی و علمی–تخیلی و گاهی رویکردی سیاسی دارند. درحالی‌که اپیزودهای اولیه فضای فانتزی و شوخ طبعانه تری دارند در اپیزودها بعدی ماجراها به تدریج به سمت واقع گرایی پیش می‌روند. از میانه‌های ۱۹۳۰ به جزئیات مد و فناوری دقت بیشتری می‌شود. همه داستان‌ها دارای بیشماری موقعیت‌های طنز و تصاویر خنده دارند که یادآور اسلپ‌استیک در فیلم‌های صامت ۱۹۲۰ هستند.
ویژگی مهم این مجموعه طراحی‌های عالی آن است و وفاداری به واقعیت در تصویر کردن اشیایی چون ماشین و قطار و ساختمان‌ها. طراحی‌های هرژه به روش لینیه کلر Ligne claire کشیده شده‌اند، فیگورهایی با مرز مشخص و سطوح رنگی یکنواخت و بی سایه.
تن‌تن در ایران

انتشارت یونیورسال، به مدیریت ماردیک بوغوسیان، برای نخستین بار و با مجوز رسمی ناشر در ایران اقدام به ترجمه و چاپ داستان‌های مصور و تمام رنگی ماجراهای تن‌تن و میلو کرد.
نخستین کتاب‌های تن‌تن که در سال ۱۳۵۰ توسط انتشارات یونیورسال چاپ شدند عبارت‌اند از هدف کره ماه و جزیره سیاه. این کتاب‌ها در قطع بزرگ و ظاهری جذاب با استقبال کودکان و نوجوانان مواجه شدند. جذابیت داستان‌ها و ترجمهٔ روان خسرو سمیعی و پخش پویانماییهای تن‌تن از تلویزیون، کافی بود تا ناشر طی سال‌های بعد، کتاب‌های دیگری از مجموعه ماجراهای تن‌تن و میلو را روانهٔ بازار ایران گرداند. انتشارات یونیورسال تا سال ۱۳۵۶، بیست و دو عنوان از ماجراهای تن‌تن و میلو را به چاپ رساند که شامل همه کتاب‌ها غیر از تن‌تن در شوروی (اولین کتاب) و تن‌تن و هنر الفبا، (که آن زمان هنوز منتشر نشده بود)، بود. پس از انقلاب انتشارات یونیورسال چاپ کتاب‌ها را متوقف کرد و این کار برای مدتی توسط سایر ناشرین از جمله انتشارات ونوس هم ادامه داده شد که متأسفانه به پای یونیورسال هم نمی‌رسید. چند سال بعد از انقلاب ۱۳۵۷، چاپ و پخش ماجراهای تن‌تن و میلو متوقف شد.
در سال ۱۳۷۹، انتشارات تاریخ و فرهنگ با تغییرات فراوانی در متن اصلی و داستان اقدام به چاپ متوالی مجموعه ماجراهای تن‌تن و میلو (از تن‌تن در روسیه تا آلفا آرت) نمود که در گفتار دارای تغییراتی می‌باشند.
تنها در نسخه فارسی پرواز شماره ۷۱۴ از ماجراهای تن‌تن و میلو است که به نام «تهران» اشاره شده و آن هم جایی است که گفته می‌شود که کمک‌خلبان هواپیمای لازلو کاریداس، میلیاردر خسیس داستان، در تهران پایش شکسته و کمک‌خلبان تازه‌ای جانشین او شده‌است. یک بار دیگر هم در کتاب 'گوش شکسته' در یک تکه از روزنامه نامی از خلیج فارس برده شده‌است.
تن‌تن در ایران > سانسور نوشیدنی الکلی

در ترجمه ماجراهای تن‌تن شده در ایران همواره کلمه نوشیدنی الکلی که کاپیتان هادوک مصرف می‌کند سانسور شده و در متون با کلماتی چون «نوشابه» جایگزین شده‌است.
میراث و یادبودها

کتاب‌های مصور ماجراهای تن‌تن الهام بخش بسیاری از نویسندگان کتاب‌های کمیک بوده‌است.
در سال ۱۹۷۹ اداره پست بلژیک تمبر یادبود تن‌تن را برای اولین بار در جهان منتشر کرد. این اولین بار بود که کشوری به انتشار تمبر از سری ماجراهای کمیک استریپ یا نقاشی‌های دنباله‌دار اقدام می‌کرد.
بعدها در تاریخ ۸ اکتبر ۱۹۹۹ پست سلطنتی هلند اقدام به چاپ تمبرهای یادبودی از سری ماجراهای تن‌تن کرد. سری کامل تمبرها بعد از فقط چند ساعت همگی به فروش رفت و از روز بعد نایاب شد.
در سال ۲۰۰۴ میلادی، ضرابخانه ملی بلژیک، به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد چاپ مجموعه کتاب‌های تن‌تن و میلو، اقدام به ضرب ۵۰هزار سکهٔ یادبود ماجراهای تن‌تن و میلو کرد که تنها در مدت چند ساعت نایاب شدند.
به مناسبت هشتادمین سال‌روز خلق کتاب‌های تن‌تن و میلو، موزهٔ یادبود هرژه در بلژیک افتتاح شد. هدف از برپایی موزهٔ هرژه، بزرگداشت او و آثارش به‌خصوص مشهورترین مخلوقش ماجراهای تن‌تن و میلو عنوان شد.
در سال ۲۰۰۹ میلادی، تندیسی از تن‌تن و میلو به ارتفاع ۶ متر و وزن ۶۰۰ کیلوگرم، در شهر بروکسل نصب گردید.
انتقادات

در سال‌های اولیه و پس از انتشار دومین و سومین کتاب، مضامین نژادپرستانه یا مضامینی که در آن‌ها از استعمار اروپاییان ستایش می‌شد مورد انتقاد سازمان‌های حقوق بشر و ضداستعماری قرار گرفت (در آن زمان تمام کشورهای آفریقایی مستعمره بودند) و نیز بی‌رحمی نسبت به حیات‌وحش مورد اشاره حامیان محیط زیست قرار گرفت. هرژه این انتقادات را پذیرفت و از دهه ۱۹۳۴ به بعد داستان‌های کتاب‌های تن‌تن لحن متفاوتی پیدا کرد و حامل پیام‌های بشردوستانه شد. نخستین کتابی که چهره‌ای جدی و سیاسی از تن‌تن ارائه داد کتاب گل آبی بود که در سال ۱۹۳۶ به چاپ رسید. در این کتاب که برخی آن را یکی از بهترین کارهای هرژه می‌دانند، هرژه مطالعات تاریخی وسیعی در مورد تاریخ جنگ چین و ژاپن انجام داد و از کمک‌های دوست خودچانگ چون چنگ که یک دانشجوی چینی در بلژیک بود بهرهٔ زیادی برد. وی برای قدردانی از کمک‌های دوستش شخصیت چانگ چون چنگ را در کتاب گل آبی بر مبنای او آفرید.
در این کتاب هرژه از ژاپن و تلاش استعمار غرب و شرق برای به بردگی کشیدن توده‌های مردم مخصوصاً در کشور چین انتقاد شدید کرد. اما همین انتقادهای تند که در این کتاب از ژاپنی‌ها به عمل آمد باعث نوعی کلیشه شد که ژاپنی‌ها افرادی گناهکار و بی‌رحم هستند.
بعدها هرژه تغییراتی در چاپ‌های بعدی از کتاب‌های اولیه‌اش که مضامینی نژادپرستانه داشتند ایجاد کرد. برخی از این تغییرات به تقاضای ناشران کتاب‌ها صورت گرفت که برای نمونه می‌توان از تغییر رنگ پوست سیاه‌پوستان بزهکار به سفید در نقاشی‌های کتاب تن‌تن در آمریکا نام برد که به تقاضای ناشر آن در آمریکا صورت گرفت یا در کتاب ستارهٔ اسرارآمیز به یک آمریکایی بزهکار و بدذات به نام آقای بلومن اشتاین اشاره شد که یک نام فامیل یهودی است. در چاپ‌های بعدی کتاب ستاره اسرار آمیز، هرژه نام وی را به آقای بوهل وینکل که نامی ساختگی است تغییر داد.
فهرست کامل مجموعه کتاب‌های تن‌تن و میلو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ۱. تن‌تن در سرزمین شوراها (۱۹۲۹) ۲. تن‌تن در کنگو (۱۹۳۱) ۳. تن‌تن در آمریکا (۱۹۳۲) ۴. سیگارهای فرعون (۱۹۳۴) ۵. گل آبی (۱۹۳۶) ۶. گوش شکسته (۱۹۳۷) ۷. جزیره سیاه (۱۹۳۸) ۸. عصای اسرار آمیز (۱۹۳۹) ۹. خرچنگ پنجه طلایی (۱۹۴۱) ۱۰. ستاره اسرار آمیز (۱۹۴۲) ۱۱. راز اسب شاخدار (۱۹۴۳) ۱۲. گنجهای راکهام (۱۹۴۴):  ۱۳. هفت گوی بلورین (۱۹۴۸) ۱۴. معبد خورشید (۱۹۴۹) ۱۵. سرزمین طلای سیاه (۱۹۵۰) ۱۶. هدف کره ماه (۱۹۵۳) ۱۷. به ماه قدم گذاشتیم (۱۹۵۴) ۱۸. ماجرای تورنسل (۱۹۵۶) ۱۹. کوسه‌های دریای سرخ (۱۹۵۸) ۲۰. تن‌تن در تبت (۱۹۶۰) ۲۱. جواهرات کاستافیوره (۱۹۶۳) ۲۲. پرواز شماره ۷۱۴ (۱۹۶۸) ۲۳. تن‌تن و پیکاروها (۱۹۷۶) ۲۴. تن‌تن و هنر الفبا (۱۹۸۳ ناتمام، ۱۹۸۶ چاپ اولیه، ۲۰۰۴ چاپ کامل)
شخصیت‌های اصلی مجموعه کتاب‌های تن‌تن

مقالهٔ اصلی: فهرست شخصیت‌های ماجراهای تن‌تن
| شخصیت‌های اصلی | شخصیت‌های اصلی | توضیحات شخصیت | اولین حضور |
| --- | --- | --- | --- |
| تن‌تن |  | خبرنگار چابک و شخصیت اصلی داستان‌ها | تن‌تن در سرزمین شوراها |
| کاپیتان هادوک |  | دوست و همراه باوفای تن‌تن | خرچنگ پنجه طلایی |
| پروفسور تورنسل |  | مخترع کم شنوا و گیج و دوست مشترک تن‌تن و کاپیتان هادوک | گنج‌های راکهام |
| میلو |  | سگ بامزه و باوفای تن‌تن | تن‌تن در سرزمین شوراها |
| دوپونت و دوپونط |  | دو برادر و مأمور پلیس خنگ و کم‌حواس و بامزه | سیگارهای فرعون (در صفحه اول تن‌تن در کنگو نیز دیده می‌شوند) |
:
شخصیت‌های فرعی مجموعه کتاب‌های تن‌تن

بعضی از مهم‌ترین شخصیت‌های فرعی در مجموعه کتاب‌های تن‌تن عبارت‌اند از:
راستاپوپولوس
عبدالله (پسر شیطون و نابه‌کار امیر بن کالیش اذاب)
ژنرال آلکازار (رهبر کشور سن تئودوروس)
امیر بن کالیش اذاب (امیر وادسداه)
برادران پرنده (دلالان عتیقه)
آل کاپون (رئیس مافیای شیکاگو)
لازلو کاریداس (میلیونر معروف)
بیانکا کاستافیوره (خواننده مشهور ایتالیایی ملقب به بلبل میلان)
چانگ چون چنگ چانگ چونگ چنگ (جوان چینی و دوست تن‌تن)
اسپالدینگ (منشی لازلو کاریداس)
ریجول (کاشف و محقق انگلیسی)
اولیور دافیگورا (فروشنده پرتغالی)
شیخ باب‌الحر (رقیب امیر بن کالیش اذاب در وادسداه)
ایرما (مستخدم بیانکا کاستافیوره)
داوسن (رئیس پلیس شانگهای)
میتسو هیراتو (مأمور مخفی ژاپنی‌ها در چین)
دکتر مولر (از رهبران باند جاعلین اسکناس و از نزدیکان شیخ باب‌الحر)
نستور (ابتدا مستخدم برادران پرنده بوده ولی بعد از دستگیری آنان در داستان راز اسب شاخدار مستخدم کاپیتان هادوک می‌شود)
پابلو
آقای بوهل وینکل (از ثروتمندان سائوریکو و رئیس بانک بوهل وینکل)
آقای بولت
سرهنگ جورگن (وزیر شاه آتوکار که قصد داشت عصای سلطنتی را بدزد)
بابی اسمایلز (رئیس تبهکاران شیکاگو و رقیب آل کاپون)
چیکیوتو (دستیار ژنرال آلکازار)
سر فرانسیس هادوک (جد بزرگ کاپیتان هادوک)
گیبونز
تریکلر (نماینده شرکت نفت آمریکایی جنرال)
کاتز قصّاب
فکیر (هم دست راستاپاپوپولوس در هند)
سرهنگ اسپونز (رئیس پلیس زوهود و رئیس پلیس امنیتی سن تئودوروس)
پروفسور دسیموس فوستل (کاشف فلز فوستیلیت)
آلن (همدست راستاپوپولوس)
راموناش (هنرمند جامائیکایی)
تارکی
جینو (مهماندار مخصوص هواپیمای لازلو کاریداس)
راکهام سرخپوش (دزد دریایی)
پروفسور تاراگون (یکی از اعضای گروه اکتشافی پرو)
پروفسور توپولینو (دوست و همکار پروفسور تورنسل)
ایگور واگنر (نوازنده بیانکا کاستافیوره)
باکستر (مدیرعامل مرکز تحقیقات اتمی اسپروج)
ژنرال تاپیوکا (رهبر سن تئودوروس)
وانگ چن یی (از رهبران گروه پسران اژدها)
سرافین لامپیون (دوست خوش‌خنده و پُرروی ناخدا هادوک و تن‌تن)
عمر بن سعید (ثروتمندترین فرد باگار)
پروفسور سارکوفاگوس (مصرشناس)
ناخدا چستر (دوست قدیمی کاپیتان هادوک)
اسکات (خلبان استونیایی)
ولف (دستیار پروفسور کلکولس)
دکتر پاتلا
سرهنگ دیاز (آجودان ژنرال آلکازار)
کوکو (راهنمای سفر تن‌تن در داستان تن‌تن در کنگو)
ساخارین (کلکسیونر)
زورینو (راهنمای تن‌تن برای پیدا کردن معبد خورشید)
پروفسور علم بیک (مهرشناس)
کرول اسپل (رئیس کلینیک روانشناسی در قاهره)
باسیل بازاروف (دلال اسلحه)
میک کانروکیتوف
یتی (موجود افسانه‌ای یا مرد برفی)
در کتاب تن‌تن در تبت
در رسانه‌ها

در سال ۱۹۶۱ اولین فیلم ماجراهای تن‌تن تحت عنوان راز پشم طلایی ساخته شد.
در سال ۱۹۶۴ دومین قسمت این فیلم به نام پرتغال‌های آبی ساخته شد که نقدهای منفی نصیبش شد.
در همان سال، یک انیمیشن سینمایی بر اساس کتاب ماجرای تورنسل به همین نام، ساخته شد.
در سال ۱۹۶۹ انیمیشن سینمایی تن‌تن و معبد خورشید ساخته شد که برپایه داستان معبد خورشید بود.
در سال ۱۹۷۱ انیمیشن سریالی دیگری، به نام تن‌تن و دریاچه کوسه‌ها ساخته شد.
در سال ۱۹۹۱ انیمیشن سریالی ماجراهای تن‌تن ساخته شد که بر اساس داستان‌های این شخصیت بود.
در سال ۲۰۰۳، مستندی برپایه شکل‌گیری شخصیت تن‌تن با عنوان من و تن‌تن منتشر شد.
در سال ۲۰۱۲ انیمیشن ماجراهای تن‌تن به کارگردانی استیون اسپیلبرگ برنده جایزه بهترین انیمیشن سال ۲۰۱۲ از مراسم گلدن گلوب شد.
قسمت دوم این انیمیشن قرار است با محوریت داستان معبد خورشید به کارگردانی پیتر جکسون ساخته شود.
یک فیلم کوتاه در قالب دو قسمت به عنوان ماجراهای تن‌تن: روی ماه قدم گذاشتیم ساخته و منتشر شد که بر اساس داستان روی ماه قدم گذاشتیم می‌باشد.
تمبر یادبود تن‌تن که در سال ۱۹۹۹ توسط پست سلطنتی هلند چاپ شد.
صحنه‌سازی‌های بازگشت تن‌تن که توسط روزنامهٔ بلژیکی لو ونتی‌اِم انجام گرفت.
راستاپوپولوس منفی‌ترین شخصیت در مجموعه کتاب‌های تن‌تن است که سرو کله‌اش به طرق مختلف در ماجراهای تن‌تن پیدا می‌شود
بیانکا کاستافیوره از شخصیت‌های جالب در مجموعه کتاب‌های تن‌تن است که سرو کله‌اش به طرق مختلف در ماجراهای تن‌تن پیدا می‌شود. که عشق آن کاپیتان هادوک است
پرواز شماره ۳۷۰ هواپیمایی مالزی

با پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
هواپیمای گمشده در فرودگاه شارل دوگل پاریس در سال ۲۰۱۱: هواپیمای گمشده در فرودگاه شارل دوگل پاریس در سال ۲۰۱۱
گمشده: گمشده
تاریخ: ۸ مارس ۲۰۱۴ (۱۷ اسفند ۹۲)
علت: ناپدید
هواگرد: هواگرد
نوع: بوئینگ ۷۷۷
شرکت هواپیمایی: هواپیمایی مالزی
شماره دم: 9M-MRO
مبدا پرواز: فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور
مقصد: فرودگاه بین‌المللی پکن
مسافرین: ۲۲۷
خدمه: ۱۲
پرواز ۳۷۰ هواپیمایی مالزی (ام‌اچ ۳۷۰) پرواز یک هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ متعلق به شرکت هواپیمایی مالزی است که در ۸ مارس ۲۰۱۴ از کوالالامپور، پایتخت مالزی، با ۲۳۹ مسافر تبعهٔ ۱۴ کشور گوناگون عازم پکن بود اما به دلیل نامعلومی پس از تغییر مسیر تماس آن با رادار قطع و ناپدید شد.
عملیاتی بین‌المللی برای پیدا کردن این هواپیما توسط بیش از ۲۶ کشور به جریان افتاد و گفته شد بزرگ‌ترین عملیات جستجو در تاریخ بوده‌است. این عملیات از خلیج تایلند و دریای جنوبی چین آغاز شد و پس از آن به تنگه مالاکا و دریای آندامان و در نهایت پس از آنکه بازرس‌ها متوجه شدند که هواپیما پس از ناپدید شدن به سمت غرب و شبه‌جزیره مالایا حرکت کرده و سپس در یک مسیر به سمت شمال یا جنوب به مدت هفت ساعت پرواز کرده‌است، به اقیانوس هند گسترش یافت.
در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۱۴ نجیب تون رزاق، نخست‌وزیر مالزی گفت براساس داده‌های ماهوارهٔ اینمارست بیش‌تر از هر احتمال دیگری، هواپیما در حال پرواز به سمت جنوب اقیانوس هند بوده و پس از هفت ساعت پرواز و تمام شدن سوختش در همان‌جا سقوط کرده و تمام سرنشینان آن مرده‌اند. با وجود این که تا به امروز قطعات زیادی توسط ماهواره‌ها دیده شده‌است، اما به دلیل گستردگی زیاد منطقه و شرایط بد آب‌وهوایی و فاصلهٔ بسیار زیادش با خشکی، هنوز هیچ‌یک از مشاهدات ماهواره‌ها قابل تأیید نیست. با این حال، برخی مقام‌های مالزی می‌گویند که هیچ احتمالی را رد نمی‌کنند. این هواپیما دارای ۱۲ خدمه مالزیایی و نیز ۲۲۷ مسافر بود که ۱۵۲ نفر چینی، ۵۰ نفر مالزیایی، ۲۰ نفر از کشورهای غربی و نیز ۲ نفر ایرانی (با پاسپورت‌های مسروقه) در میان آن‌ها بوده‌اند.
در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ (۲۳ خرداد ۱۳۹۳) یافته‌های جدید نشان داد که «ظاهر شاه»، خلبان هواپیما در منزل و در دستگاه شبیه‌ساز رایانه‌ای مسیر پرواز به جنوب اقیانوس هند را تمرین کرده‌است. این درحالیست که طبق برنامه هواپیما باید از کوالالامپور به پکن می‌رفته و نیازی به حرکت به سمت جنوب اقیانوس هند نبوده‌است.
هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ یکی از ایمن‌ترین هواپیماهای جهان است که در طول ۱۹ سال عرضه به بازار فقط دچار دو سانحه گردیده که سه نفر در جریان آن کشته شده‌اند. پرواز شماره ۲۱۴ هواپیمایی آسیانا در آمریکا، تنها حادثهٔ منجر به مرگ این هواپیما بوده که در ژوئیه ۲۰۱۳ در فرودگاه بین‌المللی سانفرانسیسکو اتفاق افتاد و ۳ نفر در جریان آن جان باختند. شرکت هواپیمایی مالزی نیز در طول عمر خود تنها دو سانحه منجر به مرگ داشته که یکی از آن‌ها به دلیل هواپیماربایی به وجود آمده‌است.
سرنوشت هواپیما

در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۱۴ نجیب رزاق نخست‌وزیر مالزی سقوط هواپیما را تأیید کرد. وی اعلام کرد اطلاعات ماهواره‌ای کُریدُرهای جنوبی و شمالی تیم تحقیقاتی نشان می‌دهد که این هواپیما در یکی از کریدرهای پروازی جنوبی پرواز کرده و موقعیت خود را در منطقه‌ای در اقیانوس هند در غرب از دست داده‌است. البته تا کنون هیچ مدرک یا اثری دال بر سقوط این هواپیما کشف نشده و هیچ‌کدام از قطعات مشاهده شده در اقیانوس که قبلاً به آن‌ها استناد شده بود، ارتباطی با این رخداد نداشته‌اند. اندی اسکات، افسر نیروی هوایی نیوزیلند که در عملیات جستجوی پرواز ۳۷۰ مالزی حضور دارد، گفت که نیروهای وی تنها طی چهار ساعت جستجو به ۷۰ شیء معلق در اقیانوس هند برخوردند اما هیچ‌یک از این اشیاء به هواپیمای مفقود شده تعلق نداشتند. سه شیء مشکوک نیز که به نظر می‌رسیدند ارزش بررسی بیشتر را دارند چیزی جز تورماهی، در یخدان و یک شی قهوه‌ای و نارنجی نامشخص نبودند. همچنین دسته‌ای از قطعات نارنجی رنگ که از سوی هواپیمای استرالیایی در آب‌های اقیانوس تشخیص داده شدند مشخص شد چیزی جز تجهیزات ماهیگیری نبوده‌اند. بر همین اساس یک مقام ارشد مالزی گفت که ممکن است معمای هواپیمای مسافربری گمشده خطوط هوایی این کشور هیچ‌گاه حل نشود.
درتاریخ ۷ آوریل ۲۰۱۴ ژنرال انگوس هوستون که فرمانده عملیات جستجو در اقیانوس هند بود اعلام کرد سیگنال‌هایی دریافت شده که ممکن است متعلق به جعبه سیاه هواپیما باشد
در تاریخ ۱۱ آوریل تونی ابوت نخست‌وزیر استرالیا تأیید کرد این سیگنال‌ها متعلق به هواپیما است. بنا بر ارزیابی کارشناسان، باتری جعبهٔ سیاه هواپیما که می‌توانست اطلاعات بیشتری در بارهٔ چگونگی سقوط آن در دسترس قرار دهد، از روز دوشنبه (۷ آوریل) بر طبق داده‌های فنی می‌تواند خالی از انرژی شده باشد.
در روز ۲۸ آوریل ۲۰۱۴ تونی ابوت نخست‌وزیر استرالیا گفت که تلاش برای جستجوی هواپیمای مالزیایی گمشده وارد «مرحله جدیدی» شده‌است؛ و از این پس احتمال یافتن تکه‌های هواپیما در سطح اقیانوس بسیار کم است و جستجو باید به نقاط عمیق‌تر اقیانوس گسترش یابد.
در روز ۳۰ می ۲۰۱۴ مقامات استرالیایی گفته‌اند که هواپیمای ناپدید شده مالزیایی قطعاً در منطقه‌ای از اقیانوس هند که ابتدا تصور می‌رفت در آن سقوط کرده، سرنگون نشده‌است.
در ۷ اوت ۲۰۱۵ و در جزیره رئونیون قطعه‌ای از بال یک هواپیما پیدا شد.
در مارس ۲۰۱۶ و در ساحل موزامبیک قطعه‌ای از یک هواپیما پیدا شد، که احتمال می‌رود متعلق به این هواپیمای گمشده باشد..
در روز ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶ مقام‌های چینی، مالزیایی و استرالیایی توافق کرده‌اند که اگر در عملیات جستجو در جنوب اقیانوس هند اطلاعات قابل اتکای جدید به دست نیاید، عملیات جستجو معلق شود.
گزارشی از تیم تحقیق استرالیا دلالت بر این دارد که این هواپیما با تمام شدن سوخت سقوط کرده و عامل انسانی در کم شدن آنی ارتفاع آن دخیل نبوده‌است. استدلال و گزارش اداره ایمنی حمل و نقل استرالیا بر اساس وضعیت قطعه ای دو متری از بال یک هواپیما استوار است که در آب‌های جزیره رئونیون فرانسه پیدا شد، ۶۰۰۰ کیلومتر دورتر از منطقه ای در اقیانوس هند که لاشه هواپیما در آن جستجو می‌شود.
در روز ۱۷ ژانویه ۲۰۱۷ مقام‌های چین، مالزی و استرالیا در بیانیه ای اعلام کردند که عملیات جستجوی هواپیمای مفقود شده مالزیایی فعلاً متوقف شده‌است. این مقام‌ها با اعلام این تصمیم گفته‌اند که پس از ماه‌ها جستجوی بی‌حاصل با «ناراحتی» تصمیم گرفته‌اند عملیات را به حال تعلیق درآورند.
سالگرد حادثه

در ۸ مارس ۲۰۱۵ در حالی که هنوز از سرنوشت این هواپیما اطلاع دقیقی نبود سالگرد این حادثه برگزار شد.
در ۸ مارس ۲۰۱۶ دومین سالگرد این حادثه برگزار شد و هنوز خبری در مورد این هواپیما نبود.
یک مقام رسمی آمریکا روز چهارشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۴ گفت که محققان ایمنی هوایی با «درجهٔ بالایی از اعتماد» این قطعهٔ ۲ متری را به عنوان یک جزء منحصر به فرد از لبهٔ فرار بال هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ شناسایی کرده‌اند. تعلق این قطعه به این هواپیما با توجه به شماره سریال یک ماه بعد به‌طور رسمی تأیید گردید.
دربارهٔ بوئینگ ۷۷۷

مقالهٔ اصلی: بوئینگ ۷۷۷
هواپیمای بوئینگ ۷۷۷ یکی از ایمن‌ترین هواپیماهای جهان شناخته می‌شود. این هواپیما از ژوئن ۱۹۹۵ که اولین پرواز تجاری‌اش را آغاز کرد تا به امروز فقط دچار دو حادثه شده‌است که یکی در سال ۲۰۰۸ برای پرواز ۳۸ هواپیمایی بریتانیا بوده که هیچ تلفاتی نداشت و دیگری در سال ۲۰۱۳ برای پرواز شماره ۲۱۴ هواپیمایی آسیانا که ۳ نفر در جریان آن مردند.
پرواز ۳۷۰ که ناپدید شده، ۴۰۴ مین بوئینگ ۷۷۷ است که توسط شرکت آمریکایی بوئینگ ساخته شده‌است. اولین پروازش در ۱۴ مه ۲۰۰۲ بود و در ۳۱ مه همان سال به هواپیمایی مالزی تحویل داده شد. براساس آمار شرکت هواپیمایی مالزی، این هواپیما از زمان ساختش در سال ۲۰۰۲، ۲۰٬۲۴۳ ساعت و ۳٬۰۲۳ بار پرواز داشته‌است. آخرین بار هم در فوریهٔ ۲۰۱۴ سرویس شده‌است.
مسافرین و خدمه

| ملیت | تعداد |
| --- | --- |
 استرالیا: ۶
 کانادا: ۲
 چین: ۱۵۲
 فرانسه: ۴
 هنگ کنگ: ۱
 هند: ۵
 اندونزی: ۷
 ایران: ۲
 مالزی: ۵۰
 هلند: ۱
 نیوزیلند: ۲
 روسیه: ۱
 تایوان: ۱
 اوکراین: ۲
 ایالات متحده آمریکا: ۳
کل: ۲۳۹