stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زانکت یوهان بای هربشتاین

| Sankt Johann bei Herberstein | Sankt Johann bei Herberstein |
| --- | --- |
Sankt Johann bei Herbersteinموقعیت در اتریش: Sankt Johann bei Herbersteinموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۷°۱۲′۳۹″ شمالی ۱۵°۴۹′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۲۱۰۸۳°شمالی ۱۵٫۸۲۳۶۱°شرقی﻿ / 47.21083; 15.82361: مختصات: ۴۷°۱۲′۳۹″ شمالی ۱۵°۴۹′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۲۱۰۸۳°شمالی ۱۵٫۸۲۳۶۱°شرقی﻿ / 47.21083; 15.82361
کشور: اتریش
ایالت: اشتایرمارک
ناحیه: Hartberg-Fürstenfeld
حکومت: حکومت
 • شهردار: Wolfgang Höllerbauer (ÖVP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۸۵ کیلومتر مربع (۱٫۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲۱ متر (۱۳۸۱ فوت)
جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴): جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴)
 • کل: ۳۷۱
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۸۲۲۲
پیش‌شماره‌ها: ۰۳۱۱۳
پلاک خودرو: HB
وبگاه: www.st-johann-herberstein.steiermark.at
زانکت یوهان بای هربشتاین (به آلمانی: Sankt Johann bei Herberstein) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در هارتبرگ فورستنفلد واقع شده‌است. زانکت یوهان بای هربشتاین ۲٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کواکر کمیکال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: بورس نیویورک: KWR
ISIN: US7473161070 
صنعت: صنایع شیمیایی
بنا نهاده: ۱۹۱۸
دفتر مرکزی: پنسیلوانیا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
تعداد کارکنان: ۲٬۰۲۰ نفر
وبگاه: www.quakerchem.com
کواکر کمیکال (انگلیسی: Quaker Chemical) شرکت صنایع شیمیایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد.
میاستکووو

| میاستکووو | میاستکووو |
| --- | --- |
Village: Village
میاستکووو: میاستکووو
مختصات: ۵۳°۱۰′ شمالی ۲۱°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۱۶۷°شمالی ۲۱٫۸۱۷°شرقی﻿ / 53.167; 21.817: مختصات: ۵۳°۱۰′ شمالی ۲۱°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۱۶۷°شمالی ۲۱٫۸۱۷°شرقی﻿ / 53.167; 21.817
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان پودلاسکی
County: شهرستان وومژا
گمینا: گمینا میاستکووو
جمعیت: ۱٬۰۰۰
وبگاه: www.miastkowo.pl
میاستکووو (به لاتین: Miastkowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا میاستکووو واقع شده‌است. میاستکووو حدود ۱٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
زردپی پهن

| زردپی پهن | زردپی پهن |
| --- | --- |
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: Aponeurosis (جمع: Aponeuroses)
MeSH: D000070606
TA98: A04.0.00.047
TA2: 2012
FMA: 9722
زردپی پهن لایه‌هایی از زردپی‌های (تاندون‌های) پهن و تخت هستند. عملکرد اصلی آن‌ها اتصال دادن ماهیچه‌ها با اندام‌هایی از بدن است که این ماهیچه‌ها با آن‌ها کار می‌کنند. نام‌های دیگر زردپی پهن عبارتند از پهن‌زردپی، پهن‌وَتَر، نیام ماهیچه، غلاف عضله و آپونورز (Aponeuroses).
این نیام‌ها رنگی براق و سفیدنقره‌ای دارند و از نظر بافتی با تاندون‌ها همانندی دارند. به هنگام برش، نیام‌های ماهیچه حالتی کاغذی دارند و لایه به لایه جدا می‌شوند.
نواحی اصلی دارای نیام ضخیم ماهیچه‌ای عبارتند از ناحیه بطنی شکمی، ناحیه پشتی کمر، و نواحی کف‌دستی و کف‌پایی.
در زردپی پهن حضور رگ و عصب بسیار کم است.
سیارک ۱۴۵۵۲۳

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: همارس ۷, ۲۰۰۶
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۲۵۴۰۷۳۹
حضیض: ۲.۲۳۷۱۱۲۳
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۸۵۱۹۸۹
تناوب مداری: ۱۶۶۱.۷۰۰۲۶۰۰
آنومالی متوسط: ۱۲۹.۲۱۷۱۰
انحراف: ۱۰.۸۵۳۶۲
 :  
سیارک ۱۴۵۵۲۳ (به انگلیسی: 145523 Lulin، نامگذاری:2006EM67) صد و چهل و پنج هزار و پانصد و بیست و سومین سیارک کشف شده‌است که در ۷ مارس ۲۰۰۶ کشف شد.
میکیتا ژوکوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mykyta Serhiyovych Zhukov
زادروز:  ۱۹ مارس ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  کامیانسکه
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Skoruk Tomakivka
شمارهٔ پیراهن:  ۹۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۲:  FC Inter Dnipropetrovsk
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال استال کامیانسکه |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  FC Olimpik Petrykivka (amateur) |  ۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۵ |  Kremin Kremenchuk |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  Oleksandriya |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  FC Kolos Zachepylivka (amateur) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  Inhulets Petrove |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  ← Inhulets-2 Petrove |  ۱۸ |  (۴) |
| ۲۰۱۷ |  ← Zirka Kropyvnytskyi (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول |  ۴۳ |  (۵) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  Nikopol |  ۲۰ |  (۵) |
| ۲۰۲۱– |  Skoruk Tomakivka |  ۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۱. 
میکیتا ژوکوف (اوکراینی: Микита Сергійович Жуков؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
سیلیسی‌شدن

پوسته‌های فسیلی سیلیسی‌شده
در زمین‌شناسی، سیلیسی‌شدن (به انگلیسی: Silicification) یک فرایند سنگ‌سازی است که در آن سیال‌های غنی از سیلیس به درون حفره‌های مواد زمین مانند سنگ‌ها، چوب، استخوان‌ها، پوسته‌ها نفوذ می‌کنند و سیلیس را جایگزین مواد اولیه می‌کنند (SiO 2). سیلیس یک ترکیب طبیعی موجود و فراوان است که در مواد آلی و معدنی از جمله پوسته و گوشته زمین یافت می‌شود. سازوکارهای سیلیی‌شدن گوناگونی وجود دارد. در سیلیسی‌شدن چوب، سیلیس به درون شکاف‌ها و حفره‌های چوب مانند آوندها و دیواره‌های سلولی نفوذ کرده و آن‌ها را اشغال می‌کند. ماده آلی اصلی در طول فرایند حفظ می‌شود و به‌تدریج در طول زمان تجزیه می‌شود. در سیلیی‌شدن کربنات‌ها، سیلیس با همان حجم جایگزین کربنات‌ها می‌شود. جایگزینی از طریق انحلال کانی‌های سنگی اصلی و رسوب سیلیس انجام می‌شود. این کار سبب حذف مواد اصلی از سیستم می‌شود. بستگی به ساختار و ترکیب سنگ اصلی، سیلیس ممکن است جایگزین اجزای معدنی خاص سنگ شود. اسید سیلیسیک (H 4 SiO 4) در مایعات غنی‌شده با سیلیس، کوارتز، عقیق یا کلسدونی عدسی‌شکل، ندولار، فیبری یا تجمع یافته را تشکیل می‌دهد که در داخل سنگ رشد می‌کند. سیلیسی شدن زمانی رخ می‌دهد که سنگ‌ها یا مواد آلی با آب‌های سطحی غنی از سیلیس در تماس باشند، در زیر رسوبات مدفون‌شده و آمادگی جریان آب زیرزمینی باشند یا در زیر خاکسترهای آتشفشانی مدفون شوند. سیلیسی‌شدن اغلب با فرآیندهای هیدروترمال همراه است. دما برای سیلیسی‌شدن در شرایط مختلف متغیر است: در شرایط دفن یا آب‌های سطحی، دمای سیلیسی‌شدن می‌تواند حدود ۲۵–۵۰ درجه باشد. در حالی که دما برای اجزای سیال سیلیسی می‌تواند تا ۱۵۰–۱۹۰ درجه باشد. سیلیسیشدن می‌تواند در طول یک مرحله رسوب‌گذاری همزمان یا پس از رسوب‌گذاری رخ دهد، معمولاً در امتداد لایه‌هایی که تغییرهای رسوب‌گذاری مانند ناهماهنگی‌ها یا سطوح بستر را نشان می‌دهند.
موبی کورس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۲۵ مه ۱۹۷۵
آب‌اندازی::  ۲۱ مه ۱۹۷۶
آغاز کار::  ۲۱ ژوئن ۱۹۷۷
تعمید::  ۴ مه ۱۹۷۸
به دست آورده شده::  ۲۸ آوریل ۱۹۷۸
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  14399 GRT
درازا::  ۱۵۲٫۹۱ متر (۵۰۱ فوت ۸ اینچ)
پهنا::  ۲۴٫۱۹ متر (۷۹ فوت ۴ اینچ)
آبخور::  ۷٫۵۱ متر (۲۴ فوت ۸ اینچ)
سرعت::  ۲۱ گره (۳۹ کیلومتر بر ساعت)
موبی کورس (به انگلیسی: Moby Corse) یک کشتی است که طول آن ۱۵۲٫۹۱ متر (۵۰۱ فوت ۸ اینچ) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۷ ساخته شد.
سیارک ۱۴۴۲

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: دسامبر ۲۹, ۱۹۳۷
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۱۰۷۸۷۷۶
حضیض: ۲.۶۴۱۴۵۵۴
خروج از مرکز مداری: ۰.۰۸۱۱۲۶۳
تناوب مداری: ۱۷۸۰.۲۴۴۳۶۱۳
آنومالی متوسط: ۲۷۱.۸۵۲۸۹
انحراف: ۱.۲۵۴۴۰
 :  
سیارک ۱۴۴۲ (به انگلیسی: 1442 Corvina، نامگذاری:1937YF) هزار و چهارصد و چهل و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۲۹ دسامبر ۱۹۳۷ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۵۷ است.
میانک صیادی

| میانک صیادی | میانک صیادی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: بندپی شرقی
دهستان: فیروزجاه
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
میانک صیادی، روستایی است از توابع بخش بندپی شرقی شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان فیروزجاه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
مریخ (فیلم ۱۹۶۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: Pavel Klushantsev
تهیه‌کننده: Pavel Klushantsev
نویسنده: Pavel Klushantsev
موسیقی: S. Pozhlakov
فیلم‌بردار: Arkady Klimov
تدوین‌گر: I. Zyrin
شرکت تولید: Lennauchfilm
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۸
مدت زمان: ۵۰ min.
کشور: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
«مریخ» (روسی: Марс) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد.
موزه مردم‌شناسی (جناح)

| موزه مردم‌شناسی (جناح) | موزه مردم‌شناسی (جناح) |
| --- | --- |
نام: موزه مردم‌شناسی (جناح)
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: شهرستان بستک
بخش: بخش جناح
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
تاریخ ثبت ملی: ۲۲ آبان ۱۳۸۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: بله
موزه مردم‌شناسی جناح در شهر جناح در شهرستان بستک استان هرمزگان واقع است و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران محسوب می‌شود. این موزه توسط میراث فرهنگی بخش جناح راه‌اندازی شده‌است.
نگارخانه

موزه دارای ۶ نگارخانه با حجم‌های مختلف است. در این موزه انواع وسایل پخت‌وپز آب‌کشی و نگهداری آب، پوشاک محلی، صنایع دستی، نسخ خطی، سکه‌های قدیمی و وسایل کشاورزی سنتی و دست‌نوشته‌ها نگهداری می‌شود .
موزه مذکور صرفاً باتلاش شخصی فرهنگ‌دوست به نام عبدالرحمن عبداللهی و به همت شورای اسلامی وقت شهر جناح در خانه کهن شیخ محمد نورخان راه‌اندازی و درشمار موزه‌های سازمان میراث فرهنگی کشوربه ثبت رسیده‌است.
ساختمان موزه

این ساختمان پس از درگذشت بی‌بی زمزم همسر شیخ محمد نورخان، بی‌بهره برجا مانده بود و عبدالرحمن عبداللهی از اعضاء انجمن میراث فرهنگی بخش جناح، آن را برای برپایی موزه مردم‌شناسی بازشناسانده و با مرارت‌های بسیار آن را به موزه‌ای غنی و بزرگ در استان هرمزگان مبدل کرده‌است.
هزینهٔ موزه

ساختمان این موزه در سال ۱۳۵۳ هجری قمری به فرمان حاج محمدخان بنی‌عباسی ساکن جناح برای پسرش شیخ نور محمدخان ساخته شده و مصالح آن از سنگ و ساروج است.
برای برپایی این موزه مبلغ ۲۵ میلیون ریال هزینه شده که از این مقدار ۲۰میلیون ریال از سوی شورای اسلامی شهر و ۵میلیون ریال هم توسط عبدالرحمن عبداللهی تأمین شده‌است.
استادکاران این ساختمان از معماران نام‌آور استان هرمزگان به نام‌های حاج محمد شریف بستکی و حاج طلا شمس الدین کریم پور جناحی بوده‌اند.
فهرست شرکت‌کنندگان در انجمن آزادی اسلو

فهرست شرکت‌کنندگان در انجمن آزادی اسلو (انگلیسی: List of Oslo Freedom Forum participants) شامل افرادی است که از آغاز تشکیل کنفرانس‌ها در ۲۰۰۹ در برگزاری کنفرانس‌های انجمن آزادی اسلو شرکت کرده‌اند. این فهرست در ابتدا براساس کشور مبدأ و سپس براساس حرفه و سال برگزاری طبقه‌بندی شده است.
افغانستان

سیما سمر (رئیس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان) (۲۰۱۰)
منیژه باختری (سفیر افغانستان در نروژ) (۲۰۲۱)
رؤیا محبوب (کارآفرین فناوری افغانستان و بنیانگذار نرم‌افزار سایتا دل) (۲۰۱۶)
آرژانتین

اوکی گونی (خبرنگار آرژانتینی) (۲۰۱۱)
ویکتوریا ویاروئل (وکیل آرژانتینی) (۲۰۱۱)
استرالیا

جولین آسانژ (بنیانگذار ویکی لیکس) (۲۰۱۰)
اتریش

مایکل فلایش‌هاکر (ویراستار، دی پرس اتریش) (۲۰۱۱)
آذربایجان

امین میلی (نویسنده و فعال) (۲۰۱۶)
لیلا یونس (فعال حقوق بشر آذربایجان) (۲۰۱۸)
بحرین

مریم الخواجه (فعال حقوق بشر بحرین) (۲۰۱۱)
بنگلادش

احمدور رشید چادری (ناشر، نویسنده و ویراستار از بنگلادش) (۲۰۱۷)
بلاروس

ژانا لیتوینا (روزنامه‌نگار بلاروسی) (۲۰۱۱)
آلس بیالیاتسکی (فعال دموکراسی بلاروسی و رهبر مخالف) (۲۰۰۹)
بلژیک

اندرو استرولین (مدیر ارتباطات، گروه بحران بین‌المللی) (۲۰۱۱)
برزیل

فرناو لارا مسکویتا (روزنامه‌نگار برزیلی) (۲۰۱۱)
انگلیس

جاستین هاردی (روزنامه‌نگار و متخصص بهداشت روان انگلیس) (۲۰۱۱)
نیک کوهن (روزنامه‌نگار و نویسنده انگلیسی) (۲۰۱۲)
سارا، دوشس یورک (۲۰۰۹)
بندیکت راجرز (نویسنده و سرپرست تیم شرق آسیا، همبستگی مسیحی در سراسر جهان) (۲۰۱۱)
سارا برونفمن (فعال حقوق بشر لیبی) (۲۰۰۹)
فیلیپا توماس (مجری بی‌بی‌سی) (۲۰۱۱)
شیراز ماهر (کارشناس افراط گرایی اسلامی) (۲۰۱۵)
سعد محسنی (رئیس و مدیر عامل گروه موبی متولد انگلیس) (۲۰۱۵)
کریس ترنر (استندآپ کمدین برنده جایزه) (۲۰۱۷)
تیف استیونسون (کمدین استندآپ انگلیسی) (۲۰۱۸)
بولیوی

ویکتور هوگو کاردناس (معاون سابق رئیس‌جمهور بولیوی) (۲۰۰۹)
برمه

زویا فان (فعال برمه ای) (۲۰۱۱)
بوروندی

گیلبرت توهابنی (بازمانده، نویسنده و ورزشکار از نسل‌کشی بوروندی) (۲۰۱۰)
پیر کلاور بونیمپا (اصلاح طلب زندان بوروندی) (۲۰۱۰)
کامبوج

گوش سوفال (محقق نسل‌کشی کامبوج) (۲۰۱۰)
سومالی مام (نویسنده و فعال حقوق بشر کامبوجی) (۲۰۱۲)
مو سوکوا (سیاستمدار و فعال حقوق کامبوج) (۲۰۱۸)
کانادا

اروین کاتلر (وزیر دادگستری و دادستان کل سابق کانادا) (۲۰۱۲)
مازیار بهاری (روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر ایرانی کانادایی) (۲۰۱۸)
امانوئل جال (مجری، نویسنده و فعال سیاسی کانادایی سودانی) (۲۰۱۸)
چاد

ژاکلین مودینا (رئیس کمیسیون حقوق بشر چاد) (۲۰۰۹)
چچن

لیدیا یوسوپووا (وکیل چچنی) (۲۰۱۰)
احمد زاکایف (نخست‌وزیر در تبعید، چچن) (۲۰۱۱)
شیلی

آندرس ولاسکو (اقتصاددان شیلیایی و وزیر دارایی سابق) (۲۰۱۵)
چین

یونگ چانگ (نویسنده، قوهای وحشی) (۲۰۰۹)
ربیا کادیر (رئیس‌جمهور، کنگره جهانی اویغور) (۲۰۱۰)
یانگ جیانلی (مخالف چینی) (۲۰۱۱)
هری وو (مخالف چینی) (۲۰۰۹)
وان یان‌های (فعال اچ آی وی / ایدز چینی) (۲۰۱۱)
سرگرمی هوی سیو (تهیه‌کننده، تلویزیون مروارید و جید تلویزیون هنگ کنگ) (۲۰۱۱)
گریس گائو (دختر گائو ژیشنگ، وکیل حقوق بشر مخالف چینی) (۲۰۱۷)
نیش ژنگ (مخالف چینی) (۲۰۱۸)
کلمبیا

ویکتور دیوسابا (کارگردان آنلاین، ال سمانا کلمبیا) (۲۰۱۱)
بیلساری بتانکور (رئیس‌جمهور سابق کلمبیا) (۲۰۱۱)
کلارا روخاس (سیاستمدار کلمبیایی، که قبلاً توسط FARC ربوده شده بود) (۲۰۱۰)
کوبا

یوآنی سانچز (وبلاگ نویس کوبایی) (از طریق ویدئو) (۲۰۱۰)
آرماندو والادارس (زندانی سیاسی سابق کوبا) (۲۰۱۰)
گیلرمو فاریاساس هرناندز (روان‌شناس، روزنامه‌نگار و مخالف سیاسی کوبایی) (۲۰۱۷)
ماریا پایا آسوودو (مخالف سیاسی) (۲۰۱۶)
جمهوری چک

واتسلاف هاول (رئیس‌جمهور اسبق چک) (از طریق ویدئو) (۲۰۰۹)
دانمارک

جاکوب مکانگاما (دانشمند دانمارکی) (۲۰۱۱)
تورستین نیبو (تهیه‌کننده مشترک، Burma VJ) (2010)
اکوادور

گوادالوپ لیوری (سیاستمدار اکوادوری) (۲۰۱۰)
خاویر بونیلا (کاریکاتوریست سیاسی اکوادورایی برای روزنامه پیشرو "El Universo") (2017)
مصر

مونا التاوی (روزنامه‌نگار مصری برنده جایزه) (۲۰۱۰)
وائل غونیم (فعال اینترنتی مصری) (۲۰۱۱)
باسم یوسف (طنزپرداز مصری و مجری تلویزیون) (2014)
ثریا بهگات (مدافع حقوق زنان مصری - فنلاندی و بنیانگذار بادیگارد تحریر) (2013)
عمر شریف پسر (نوه ستاره فیلم عمر شریف، بازیگر، مدل و فعال حقوق LGBT) (۲۰۱۶)
وائل غونیم (فعال اینترنتی و کارآفرین مصری) (۲۰۱۸)
استونی

مارت لار (نخست‌وزیر پیشین، استونی) (۲۰۱۰)
فنلاند

ثریا باگات (مدافع حقوق زنان مصری - فنلاندی و بنیانگذار محافظ تحریر)
فرانسه

فیلیپ دوست-بلازی (وزیر خارجه پیشین فرانسه) (۲۰۱۱)
گابن

مارک اونا اسانگویی (رئیس‌جمهور و بنیانگذار دو سازمان در گابن) (۲۰۱۵)
آلمان

پیتر تیل (بنیانگذار، پی پال) (۲۰۱۰)
دانیل دامشیت-برگ (بنیانگذار)، (۲۰۱۱)
زیگمار فاوست (نویسنده آلمانی) (۲۰۱۰)
غنا

جورج آییتی (اقتصاددان غنا) (۲۰۱۱)
آناس آرمیاو آناس (روزنامه‌نگار مخفی) (۲۰۱۷)
هند

ونسان مانوهاران (طرفدار حقوق دالیت هند) (۲۰۱۱)
کنان مالک (طرفدار بیان آزاد انگلیسی متولد هند) (۲۰۱۵)
ایران

کامبیز حسینی (طنزپرداز، بازیگر و مجری تلویزیون و رادیو ایرانی) (۲۰۱۵)
مریم فقیهانی (محقق و فعال حقوق بشر ایرانی) (۲۰۱۵)
مارینا نعمت (زندانی سیاسی سابق، ایران) (۲۰۱۰، ۲۰۱۱)
شیرین عبادی (برنده جایزه نوبل ایران) (۲۰۱۱)
عراق

ویان دخیل (نماینده پارلمان عراق) (۲۰۱۷)
عمر محمد (مورخ عراق - بنیانگذار چشم موصل) (۲۰۱۸)
اسرائیل

دانا ویس (مجری، اخبار کانال ۲ اسرائیل) (۲۰۱۱)
جامائیکا

توماس گلاو (نویسنده، استاد، فعال جامائیکایی) (۲۰۱۱)
لتونی

ویتاتاس لندزبرگیس (رئیس‌جمهور سابق لتونی) (۲۰۰۹)
لیبریا

ساموئل کوفی وودز (وزیر فواید عامه، لیبریا) (۲۰۱۰)
لیما گبوی (فعال لیبریایی) (۲۰۱۱)
لیبی

قاضی غبلاوی (نویسنده لیبیایی) (۲۰۱۱)
علا مورابیت (فعال حقوق بشر لیبیایی و بنیانگذار NGO) (۲۰۱۵)
اسما خلیفه (فعال حقوق زنان و صلح لیبی) (۲۰۱۸)
مالاوی

مموری باندا (فعال حقوق دختران مالاوی) (۲۰۱۷)
مالزی

انور ابراهیم (رهبر مخالفان، مالزی) (۲۰۱۰)
نوور ایذه انور (سیاستمدار مالزی) (۲۰۱۵)
کلیر ریوکسل براون (روزنامه‌نگار مالزیایی) (۲۰۱۸)
مالدیو

محمد نشید (فعال حقوق بشر و محیط زیست - اولین رئیس‌جمهور منتخب دموکراتیک مالدیو، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲) (۲۰۱۷)
موریتانی

عبدالناصر اولد یسا (بنیانگذار، SOS Slaves موریتانی) (۲۰۱۱)
مکزیک

ساندرا رودریگز نیتو (روزنامه‌نگار مکزیکی) (۲۰۱۵)
مراکش

احمد بنچمسی (روزنامه‌نگار مراکشی) (۲۰۱۱٬۱۲)
زینب الغزوی (روزنامه‌نگار متولد مراکش) (۲۰۱۵)
نیجریه

وله سوینکا (نمایشنامه نویس و شاعر نیجریه ای) (۲۰۱۶)
کره شمالی

کنگ چول-هاون (نویسنده، آکواریوم‌های پیونگ یانگ) (۲۰۱۰)
پارک سنگ هاک (فعال دموکراسی کره شمالی) (۲۰۰۹)
جی سونگ-هو (پناهنده کره شمالی و رئیس یک سازمان غیردولتی کره شمالی) (2015)
گریس جو (مدافع کره جنوبی، فعال و نایب رئیس پناهندگان کره شمالی در ایالات متحده آمریکا (NKinUSA) (2017)
پارک یئونمی (مدافع کره جنوبی و کارشناس اقتصاد بازار سیاه این کشور) (۲۰۱۴)
نروژ

بورگه برنده (وزیر امور خارجه نروژ و مدیر عامل سابق مجمع جهانی اقتصاد) (۲۰۱۵)
آسنه سیستاد (نویسنده، کتابفروش کابل) (۲۰۱۰)
کنات اولاف آماس (سردبیر سیاسی، روزنامه آفتن پستن نروژ) (۲۰۱۱)
هان اسکارتیف (سردبیر سیاسی، باند وردنز نروژ) (۲۰۱۱)
مگن اوو وارسی (رهبر حقوق بومی) (۲۰۰۹)
پدر لوند سینیور (دارنده مدال المپیک نروژ) (۲۰۰۹)
کای ایدی (نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان و رئیس یوناما) (۲۰۱۰)
آرنه ل. لینگارد (رئیس بنیاد رافتو) (۲۰۰۹)
جان ایگلند (مدیر دیده‌بان حقوق بشر اروپا) (۲۰۱۱)
یان اریک هلگسن (رئیس کمیسیون ونیز) (۲۰۱۰)
جان پدر اگناس (دبیرکل، سازمان عفو بین‌الملل نروژ) (۲۰۰۹)
ترز جبسن (مدیر اجرایی، بنیاد رافتو) (۲۰۱۰)
فابیان استنگ (شهردار شهر اسلو) (۲۰۱۱)
کیل ماگنه بوندویک (نخست‌وزیر سابق نروژ) (۲۰۰۹٬۱۰)
کریستین کلمت (وزیر آموزش و پرورش سابق) (۲۰۰۹٬۱۰)
ارنا سولبرگ (نخست‌وزیر فعلی نروژ نروژ) (۲۰۱۷)
پاکستان

اسما جهانگیر (وکیل برجسته پاکستانی) (۲۰۱۲)
مختار مای (مدافع حقوق زنان پاکستان) (۲۰۱۰)
ماریا تورپاکای وزیر (اسکواش باز پاکستانی و فعال حقوق زنان) (۲۰۱۷)
فلسطین

عزالدین ابوالعیش (پزشک فلسطینی) (۲۰۱۱)
ایاد البغدادی (نویسنده فلسطینی از بهار عربی) (۲۰۱۴)
پرو

هرناندو دو سوتو (اقتصاددان پرو) (از طریق فیلم) (۲۰۱۰)
الخاندرو تولدو (رئیس‌جمهور سابق پرو) (۲۰۱۱)
لهستان

لخ والنسا (رئیس‌جمهور اسبق لهستان؛ برنده جایزه نوبل) (۲۰۱۰)
جمهوری آذربایجان

ملاحت نسیبوا (روزنامه‌نگار آذری) (۲۰۱۱)
جمهوری مالاوی

ویولت باندا (مجری رادیوی جوانان مالاوی) (۲۰۱۱)
رومانی

الی ویزل (نویسنده، شب) (از طریق ویدئو) (۲۰۰۹)
امیل کنستانتینسکو (رئیس‌جمهور سابق رومانی) (۲۰۰۹٬۱۰٬۱۱)
روسیه

النا کوستیوچنکو (روزنامه‌نگار روسی و مدافع حقوق LGBT) (2015)
گریگوری شوداف (روزنامه‌نگار روسی) (۲۰۱۱)
مارک بلینسکی (دموکراسی دیجیتال) (۲۰۱۰)
گری کاسپارف (استاد بزرگ شطرنج و مدافع دموکراسی روسیه) (۲۰۱۰، ۲۰۱۱)
ولادیمیر بوکوفسکی (زندانی سیاسی شوروی سابق) (۲۰۰۹، ۲۰۱۰)
ولادیمیر کارا-مورزا (فعال مخالف روسیه) (۲۰۱۶)
ژانا نمتسوا (روزنامه‌نگار روسی، فعال اجتماعی) (۲۰۱۷)
میخائیل خودورکوفسکی (کارآفرین روسی) (۲۰۱۴)
عربستان سعودی

منال شریف (فعال حقوق زنان) (۲۰۱۲)
سنگاپور

چی سون جوان (رهبر حزب دموکراتیک سنگاپور) (۲۰۱۲)
سومالی

للیا حسین (روان درمانگر، نویسنده، متخصص ختنه دستگاه تناسلی زنان و حقوق جنسیتی) (۲۰۱۷)
آفریقای جنوبی

اندرو فاینشتاین (سیاستمدار سابق آفریقای جنوبی) (۲۰۱۲)
بوسی خسوا (فعال دگرباشان آفریقای جنوبی) (۲۰۱۱)
لبوگنگ ماشیل (بازیگر و شاعر آفریقای جنوبی) (۲۰۱۸)
اسپانیا

ماریا آنتونیا سانچز-والژو (سردبیر خارجی، ال پائیز اسپانیا) (۲۰۱۱)
سودان

امیر احمد نصر (وبلاگ نویس سودانی) (۲۰۱۱)
اریک هرسمن (بنیانگذار، نرم‌افزار Ushahidi) (2011
لوبنا الحسین (مدافع حقوق زنان سودانی) (۲۰۱۰)
سوازیلند

تولانی ماسکو (وکیل حقوق بشر) (۲۰۱۶)
سوئد

کلاوس آرویدسون (سردبیر خارجی، سونسکا داگبلادت سوئدی) (۲۰۱۱)
بیرگیتا اولسون (وزیر امور اتحادیه اروپا سوئد) (۲۰۱۰٬۱۱)
سوریه

رائد فارس (فعال دموکراسی خواه) (۲۰۱۷)
عبدالرحمن المواس (بنیانگذار دفاع مدنی سوریه) (۲۰۱۷)
تایلند

(روزنامه‌نگار و معاند مخالف تایلندی) (۲۰۱۵)
پراویت روجانا فروک
نتی ویت چوتیفات فیصل (فعال دانشجویی دانشگاه شولالانگ کورن یونیورسیتی) (۲۰۱۸)
رپ علیه دیکتاتوری (۲۰۱۹)
تبت

پالدن گیاتسو (زندانی عقیدتی بودایی) (۲۰۰۹)
تونس

امیرا یحیوی (بنیانگذار البوصلة یک سازمان غیردولتی تونس) (۲۰۱۵)
لینا بن منهنی (فعال تونسی) (۲۰۱۲)
ترکیه

لیلا زانا (زندانی سیاسی سابق ترکیه) (۲۰۰۹)
مصطفی آکیول (نویسنده و روزنامه‌نگار ترک) (۲۰۱۵)
الیف شافاک (رمان‌نویس ترک) (۲۰۱۷)
اوگاندا

کاشا ناباگسرا (فعال حقوق اوگاندا) (۲۰۱۰)
اروگوئه

لوئیز آلماگرو (وکیل، دیپلمات و دبیرکل دهم سازمان ایالت‌های آمریکا) (۲۰۱۷)
امارات متحده عربی

ایاد البغدادی (فعال حقوق بشر، مفسر اینترنتی امارات فلسطینی) (۲۰۱۴)
ایالات متحده

لری دایموند (استاد علوم سیاسی در دانشگاه استنفورد) (۲۰۱۵)
کیمبرلی موتلی (مدافع حقوق بشر آمریکایی و دادخواهی در افغانستان) (۲۰۱۵)
باربارا دمیک (نویسنده، روزنامه‌نگار و کارشناس کره شمالی) (۲۰۱۱)
بنیامین اسکینر (نویسنده، یک جنایت چنان هیولا) (۲۰۱۰)
کلودیا روزت (ستون نویس، مجله فوربس) (۲۰۱۰)
دیوید اندلمن (سردبیر، مجله سیاست جهانی) (۲۰۱۱)
کریگ موتونسون (نویسنده مشترک، سه فنجان چای) (۲۰۰۹)
جکسون دیل (معاون سردبیر صفحه ویراستار، واشینگتن پست) (۲۰۱۱)
جیمز تراوب (نویسنده همکاری، مجله NYT) (2010)
جی نوردلینگر (سردبیر ارشد، نشریه ملی) (۲۰۱۱)
جیمی کرچیک (نویسنده کل، رادیو اروپای آزاد) (۲۰۱۱)
جان فوند (ستون نویس، وال استریت ژورنال) (۲۰۱۱)
مایکل سی موینیهام (سردبیر ارشد مجله دلیل) (۲۰۱۰)
پل اشتایگر (رئیس کمیته حمایت از روزنامه نگاران) (۲۰۱۱)
ریحان سلام (ستون نویس، جانور روزانه) (۲۰۱۱)
ال کریگ جانستون (معاون کمیساریای عالی پناهندگان، سازمان ملل) (۲۰۰۹٬۱۱)
مونا التاوی (تحلیلگر مصری-آمریکایی) (۲۰۱۱)
جیمز فالون (عصب‌شناس) (۲۰۱۱)
استیون لویتسکی (دانشمند سیاسی هاروارد) (۲۰۱۱)
جک هیلی (مدیر اجرایی سابق، عفو بین‌الملل) (۲۰۰۹)
جیمز اونیل (بنیاد تیل، سرمایه کلاریوم) (۲۰۱۱)
جارد گنسر (رئیس‌جمهور، آزادی حال؛ مشاور حقوقی لیو شیاوبو) (۲۰۱۰، ۲۰۱۲)
کیت هیوز (زنان بین‌المللی برای زنان) (۲۰۱۰)
مائورو د لورنزو (جانشین آزادی و سرمایه‌گذاری آزاد، بنیاد جان تمپلتون) (۲۰۱۰)
پائولا شریفر (مدافع حمایت، خانه آزادی) (۲۰۱۰)
زوهدی جاسر (رئیس‌جمهور و بنیانگذار انجمن اسلامی آمریکایی برای دموکراسی) (۲۰۱۰)
جیمی ویلز (بنیانگذار، ویکی‌پدیا؛ از طریق فیلم) (۲۰۱۰٬۱۱)
ابله اوکوبی- هاریس (مدیر تجارت و حقوق بشر، یاهو) (۲۰۱۱)
کهربا لیون (خبرنگار CNN) (2011)
جودی ویلیامز (برنده جایزه نوبل) (۲۰۱۱)
کالین کرول (متخصص سیاست فناوری اینترنت) (۲۰۱۵)
لیزا دونلی (نویسنده / کاریکاتوریست، نیویورکر، اخبار CBS) (۲۰۱۶، ۲۰۱۷)
جو لونسدیل (کارآفرین فناوری، سرمایه‌گذار و خیرخواه آمریکایی) (۲۰۱۷)
کارا فای (خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی) (۲۰۱۷)
گالیا بنارتزی (کارآفرین فناوری آمریکایی) (۲۰۱۸)
جیسون سیلوا (شخصیت تلویزیونی آمریکایی ونزوئلا) (۲۰۱۸)
ریک دابلین (طرفدار داروهای روانگردان آمریکایی) (۲۰۱۸)
ازبکستان

مطبار تدجیبایوا (زندانی سیاسی سابق ازبکستان) (۲۰۰۹)
ونزوئلا

مارسل گرانیر (روزنامه‌نگار ونزوئلا) (۲۰۱۰)
دیگو آریا (رئیس سابق شورای امنیت سازمان ملل) (۲۰۱۰)
لئوپولدو لوپز (رهبر مخالف، ونزوئلا) (۲۰۱۰)
رومن خوزه ولاسکو (رئیس‌جمهور سابق ونزوئلا) (از طریق فیلم) (۲۰۰۹)
رایاما سوپرانی (کاریکاتوریست سیاسی ونزوئلا) (۲۰۱۵)
آنتونیتتا لدزما (فعال حقوق بشر ونزوئلا) (۲۰۱۷)
وویلی آرتیگا (ویولونیست و فعال ونزوئلا) (۲۰۱۷)
آنتونیو لدزما (سیاستمدار ونزوئلا) (۲۰۱۸)