stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استپان باندرا

| استپان باندِرا | استپان باندِرا |
| --- | --- |
Степан Бандера: Степан Бандера
باندرا، ۱۹۳۴ میلادی: باندرا، ۱۹۳۴ میلادی
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Stepan Andriyovych Bandera ۱ ژانویه ۱۹۰۹ اوهرینیو استاری، گالیسیا، اتریش-مجارستان (اوکراین امروزی)
درگذشته: ۱۵ اکتبر ۱۹۵۹ (۵۰ سال) مونیخ، بایرن، آلمان غربی
علت مرگ: ترور با گاز سیانور
آرامگاه: مونیخ والدفریدوف
شهروند: اتریش-مجارستان (۱۹۰۹–۱۹۱۸) لهستان
ملیت: اوکراینی
همسر(ان): Yaroslava Bandera [uk]
روابط: Ołeksandr Bandera [uk] (برادر) Vasyl Bandera [uk] (برادر)
فرزندان: ۳
مادر: Myroslava Głodzińska [uk]
پدر: آندره باندرا
محل تحصیل: پلی‌تکنیک لویو
پیشه: سیاستمدار
جایزه‌ها: قهرمان اوکراین (باطل شد)
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  سازمان ملی‌گرایان اوکراین (OUN) (۱۹۲۹–۱۹۴۰)  ارتش شورشی اوکراین (OUN-B) (۱۹۴۰–۱۹۵۹)
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم
استپان اندریویچ باندِرا (به اوکراینی: Степан Андрійович Бандера)؛ (به لهستانی: Stepan Andrijowycz Bandera)؛ (به روسی: Степан Андреевич Бандера)؛ (۱ ژانویه ۱۹۰۹ – ۱۵ اکتبر ۱۹۵۹) یک فعال سیاسی و متحد نازیسم هیتلری و رهبر ملی و استقلال اوکراین بود.
استپان باندار در دهه چهل میلادی یکی از حامیان سرسخت ملی‌گرایی در اوکراین و بنیان‌گذار ارتش شورشیان در این کشور بود. وی در میان مردم غرب اوکراین به عنوان قهرمان مقاومت شناخته می‌شود. اما عملکرد وی در برابر دولت نازی آلمان به شدت مورد انتقاد است. باندرا و گروهش پیش از پایان جنگ جهانی دوم به یکی از متحدان آلمان تبدیل شده بودند. دولت لهستان معتقد است این ملی‌گرای اوکراینی مسئول مرگ صدهزار غیرنظامی لهستانی در جنگ جهانی دوم است.
در ماه‌های اولیه جنگ جهانی دوم استپان باندرا با آلمان نازی همکاری کرد اما در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۴۱ پس از آنکه اوکراین را یک کشور مستقل اعلام کرد، دستگیر شد و سپس به اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن فرستاده شد.
در سال ۱۹۴۴ آلمان نازی با از دست دادن برتری خود در جنگ و پیش از پیشروی متفقین باندرا را به این امید که او از پیشروی نیروهای شوروی جلوگیری کند، آزاد کرد.
استپان باندرا پس از جنگ در سال ۱۹۵۹ در مونیخ آلمان توسط کاگ‌ب (آژانس امنیت ملی شوروی سابق) ترور شد.
طرفداران تیم اوکراینی فوتبال بنری حمل می‌کنند با عنوان "باندرا – قهرمان ما"
یورومیدان، کیف، ژانویه ۲۰۱۴. در مقابل ورودی یک پرتره از باندرا وجود دارد.
استپان باندرا تندیس ترنوپیل.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۰ ویکتور یوشچنکو، رئیس‌جمهور اوکراین، به باندرا عنوان قهرمان اوکراین اهدا کرد. این جایزه توسط پارلمان اروپا محکوم شد. این اظهارات خشم اکثریت روس‌زبان اوکراین و مدافعان حقوق بشر در اوکراین را در پی داشت. در این راستا شمار زیادی از معترضان در ورشو پایتخت لهستان دست به راهپیمایی زدند. در آوریل ۲۰۱۰ سازمان‌های روسی، لهستانی و یهودی در اعتراض به این اقدام دست به اعتراض زدند و در اوکراین با رای دادگاه این جایزه غیرقانونی اعلام و در ژانویه ۲۰۱۱ رسماً لغو شد.
باندرا در اوکراین و در سطح جهانی همچنان بحث‌برانگیز است.
اسب‌شورپی

| اسب شورپی | اسب شورپی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: لاله آباد
دهستان: کاری‌پی
جمعیت: ۵۶۷ نفر (سرشماری ۹۵)
اسب شورپی، روستایی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کاری‌پی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۵ نفر (۱۴۸خانوار) بوده‌است.
اسدالله ایلخانی

| اسدالله ایلخانی | اسدالله ایلخانی |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
اسدالله ایلخانی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده شیراز از استان فارس در مجلس شورای ملی حضور داشت.
ترس کودکان

ترسِ کودکان (انگلیسی: Fear of children) و ترس از کودکان یا ترس از دوران کودکی متناوباً پِدوفوبی (pedophobia) ترس غیرطبیعی کودکان (در انگلیسی آمریکایی) و پدافوبیا (paedophobia) یا پیدیافوبیا (pediaphobia) نامیده می‌شود.
دیگر هراس‌هایی که بر سن متمرکز است اِفِبی‌فوبیا ترس نوجوانان (ephebiphobia) و جِرونتوفوبیا ترس از پیری (gerontophobia) می‌باشند.
پیامدهای تشخیص داده شده پدوفوبیا شامل پدرسالاری (paternalism) و ادالتیزم (adultism) تبعیض سیستماتیک علیه نوجوانان و با تعمیم معنی تبعیض علیه سالخوردگی می‌باشد.
بررسی علمی

ترس کودکان توسط روانشناسان بررسی و مورد معالجه قرار گرفته و مطالعاتی هم در تاْثیرات معالجات گوناگون آن صورت گرفته‌است.
جامعه‌شناسان ترسهای گذرای دوران کودکی و کودکان را، به عنوان یک عامل مؤثر و تأثیرگذار در شکل‌گیری اجتماعی شخصیت کودک در جامعه دسته‌بندی کرده‌اند، و نظرشان این است که درجه و توان روابط و مناسبات نسلی که کودکان در ان زندگی می‌کنند، از نظارت بزرگسالان تأثیر پذیرفته‌است و بر بسیاری از جنبه‌های جامعه تأثیر می‌گذارد. برخی مطالعات که شمار آن کم نیست ترس کودکان را به عنوان عاملی که بر شخصیت حیاتی انسان تأثیر می‌گذارد تشخیص داده‌است.
ادراک مورد علاقه

موضوع Paedophobia باعث پیدایش چندین جنبش بین‌المللی در حمایت نوجوانان از جمله «جنبش حقوق کودکان» و «جنبش شراکت جوانان» شده‌است. اکثر سازمانهای بین‌المللی که به‌طور مستقیم یا ضمنی به موضوع ترس کودکان می‌پردازند در مجموعهٔ دو نهاد «کودکان را نجات دهیم» و «صندوق حمایت مالی کودکان» قرار می‌گیرند.
مخصوصاً آنهایی که با «جنبش حقوق جوانان» و «جنبش شراکت جوانان» به مقولهٔ ترس کودکان می‌پردازند. مستقیم و غیر مستقیم مرتبط هستند و ادعا می‌کنند که این جنبشها در پی حل مشکل ترس کودکان هستند.
مشارکت در این ایده توسط نظارتهای متخصصانی چون لیتی کوتین پوگربین بنیانگذار و نویسنده مجله ام اس مگزین (Ms. magazine) تقویت می‌گردد، گفته می‌شود او تشخیص داده‌است که آمریکا دچار یک بیماری مسری ترس کودکان شده‌است، که می‌گوید، گرچه بسیاری از ما فرزندان خود را مستثنی می‌کنیم، بنظر نمی‌رسد که نسبت به کودکان دیگران صمیمیتی داشته باشیم.
علل

نویسنده‌ای پیشنهاد می‌کند که علت ترس کودکان در یک بررسی دانشگاهی به‌طور خاص نتیجه هوشیاری متمایز بزرگترها به ظرفیت کودکان است و نوشته‌است کودکان به دلیل اینکه دائماً و آگاهانه متوجه می‌شوند که ما تاریخچه شخصی مادی و مادری‌مان را از آن‌ها پنهان می‌کنیم از ما بیگانه می‌شوند.
یک گزارش جداگانه پیشنهاد می‌کند که ریشه روند کنونی در ترس کودکان یک ریشه خاص دارد، از جمله جیمز کیو ویلسون (James Q. Wilson) که استاد مدرسه مدیریت UCLA است قبلاً در ۱۹۷۵ به ایده مطرح شدهٔ ترس کودکان کمک کرد (وقتی گفت که) بحران متراکم در انبوه جوانان زمینه انفجاری در میزان جنایات را فراهم می‌کند.
حل مشکل

همان‌طور که در بالا ذکر شد سازمانهای خدمات اجتماعی، حقوق بشر، و عدالت اجتماعی سال‌هاست که دنبال حل مشکل ترس کودکان هستند. سازمان ملل کنوانسیون حقوق کودکان را ایجاد کرده‌است، که با طرح موضوع تساوی بین نسلها، بین کودکان و بزرگسالان به‌طور ضمنی به موضوع ترس کودکان پرداخته‌است.
همان‌طور که در بالا اشاره شد ترس کودکان مشخصاً در حیطه یک بررسی دانشگاهی قرار گرفت، مخصوصاً این موضوع از هنگام ایجاد رشته مطالعات جوانان روشن شد. نفوذ ترس کودکان در فرهنگ محبوب آمریکایی با تجزیه و تحلیل رسانه‌های بحران آفرین که آثار ترس کودکان را در آثار والت دیسنی و در فیلمهای وحشت آفرین نشان داده‌است امتحان خود را داده‌است. طیف وسیعی از مؤلفان و دانشمندان از جمله مایک میلز (Mike Males)، هنری جیرو (Henry Giroux) و باربارا کینگسولور (Barbara Kingsolver) پیشنهاد کرده‌اند که ترس کودکان عادی شده امروزه ساقه و ستون ان در تراستهای رسانه‌ای و گستره‌ای از منافع سیاسی و اقتصادی نهفته‌است. افرادی شاید دورترین چشم‌انداز را مد نظر قرار دهند و نتایج تحقیقات خود دربارهٔ این موضوع را در یک کتاب کامل بنویسند.
استیون اچ. سایمون

استیون H. سایمون (متولد ۱۹۶۷) استاد فیزیک نظری آمریکایی در دانشگاه آکسفورد و عضو هیئت علمی کالج سامروویل، آکسفورد است. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ مدیر تحقیقات فیزیک نظری در آزمایشگاه‌های بل بود. وی به دلیل کار در زمینه‌های توپولوژیک ماده، محاسبات کوانتومی توپولوژیکی و اثر کسری کوانتمی هال شناخته شده‌است. او از نویسندگان بررسی بسیار استناد شده در مورد این موضوعات است. وی همچنین مقالات زیادی در زمینه نظریه اطلاعات نوشته‌است. او نویسنده کتاب مقدماتی محبوب دربارهٔ فیزیک حالت جامداست.
جوایز

۲۰۱۳ جایزه شایستگی پژوهشی انجمن سلطنتی سلطنتی ولفسون
همکار ETS والتون 2009
۲۰۰۵ عضو همکار انجمن فیزیک آمریکا برای مشارکت در نظریه الکترونی با همبستگی کم بعدی و برای رهبری علمی در تحقیقات و کاربردهای روشهای فیزیکی و فیزیک متراکم شده در یک محیط صنعتی.
۱۹۸۹ جایزه لروی آپکر برای موفقیت برجسته کارشناسی از انجمن فیزیک آمریکا.
استوانه‌های نبونایید

| استوانه‌های نبونایید | استوانه‌های نبونایید |
| --- | --- |
استوانهٔ نبونایید که در سیپار یافت شده‌است و امروزه در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود: استوانهٔ نبونایید که در سیپار یافت شده‌است و امروزه در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود
مواد: گل پخته‌شده
اندازه: ۲۲٫۸۶ سانتی‌متر ارتفاع و ۹٫۲ سانتی‌متر قُطر
خلق‌شده: ۵۵۵–۵۴۰ پیش از میلاد
مکان کنونی: موزه بریتانیا، لندن
شمارهٔ ثبت: ۱۸۸۲٬۰۷۱۴٫۱۰۲۵
استوانه‌های نبونایید کتیبه‌های میخی متعلق به نبونایید پادشاه بابل در سال‌های ۵۳۹ تا ۵۵۶ پیش از میلاد هستند که جنس آن‌ها از گِل پخته‌شده و ظاهرشان به‌صورت استوانه است. این کتیبه‌ها مجموعاً ۴ استوانه‌اند که از سیپار و اور به‌دست آمده‌اند.
استوانه‌های نبونایید که از سیپار به‌دست آمده‌اند دارای متن‌هایی طولانی هستند و وی در آن‌ها چگونگی تعمیر ۳ پرستش‌گاه را شرح می‌دهد:
محراب خدای ماه سین در حران، محراب خدای جنگ، ایشتار در سیپار، و معبد شمش در سیپار.
استوانه‌های نبونایید از شهر اور شامل استوانهٔ پیِ بنای معبد زیگوراتی به‌نام E-lugal-galga-sisa است که به خدای سین در اور تعلق داشت. نبونایید شرح می‌دهد که چگونه ساختمان را بازسازی و تعمیر کرد. این استوانه احتمالاً آخرین سنگ‌نوشتهٔ پیِ بنای متعلق به یک شاه است که تاریخ آن به حدود سال ۵۴۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. متن این استوانه به این دلیل قابل توجه است که تلفیقی از سین، مردوک و نبو را ارائه می‌دهد.
استوانه‌های نبونایید از اور به‌دلیل اینکه از پسری به‌نام بلشاصر نام می‌برند نیز حائز توجه است؛ از این پسر در کتاب دانیال نیز نام برده شده‌است.
مطالعهٔ بیش‌تر

Paul-Alain Beaulieu, The Reign of Nabonidus, King of Babylon 556-539 B.C. (1989)
Bromiley, Geoffrey W. (1995). International Standard Bible Encyclopedia: A-D Grand Rapids, Michigan. Wm. B. Eerdmans Publishing. Google preview available, accessed April 4, 2011. Archeology section is exceptionally thorough.
Goodspeed, George Stephen (1902). A History of the Babylonians and Assyrians. New York. Charles Scribner's Sons.
کلایو جیمز

| کلایو جیمز | کلایو جیمز |
| --- | --- |
کلایو جیمز در ۲۰۰۸ میلادی: کلایو جیمز در ۲۰۰۸ میلادی
زاده: ویویان لئوپولد جیمز ۷ اکتبر ۱۹۳۹ استرالیا
درگذشته: ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹ (۸۰ سال) کمبریج انگلستان
پیشه: نویسنده، شاعر و ترانه‌سرا
وبگاه: clivejames.com
کلایو جیمز (۷ اکتبر ۱۹۳۹–۲۴ نوامبر ۲۰۱۹) منتقد، روزنامه‌نگار، نویسنده و ترانه‌سرای استرالیایی بود که از سال ۱۹۶۲ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۹ در بریتانیا زندگی و فعالیت کرد او کار خود را با نقد ادبی آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۷۲ به منتقد تلویزیونی تبدیل شد، جایی که نام خود را به خاطر طنز خشمگینش بر سر زبان‌ها انداخت. پس از آن او به عنوان یک شاعر، ترانه‌سرا، نویسنده و طنزپرداز شهرت مستقلی به دست آورد.
زندگی

جیمز ویوین لئوپولد جیمز در کوگارا، حومه جنوبی سیدنی به دنیا آمد. او در کودکی اجازه داشت نام خود را تغییر دهد زیرا «بعد از اینکه ویوین لی نقش اسکارلت اوهارا را بازی کرد، مهم نیست که شما چگونه آن را بنویسید، نام به‌طور غیرقابل برگشتی به یک نام دختر تبدیل شد». او «کلایو»، نام شخصیت تایرون پاور را در فیلم «این بالاتر از همه» در سال ۱۹۴۲ انتخاب کرد.
پدر جیمز، آلبرت آرتور جیمز، در زمان جنگ جهانی دوم توسط ژاپنی‌ها اسیر شد. اگرچه او از اردوگاه اسیران جنگی جان سالم به در برد، اما زمانی که B-24 آمریکایی حامل او و دیگر اسرای آزاد شده متفقین در مسیر توفان از اوکیناوا به مانیل برخورد کرد و به کوه‌های جنوب شرقی تایوان برخورد کرد، جان باخت. او در گورستان جنگ سای وان در هنگ‌کنگ به خاک سپرده شد. جیمز بعداً اظهار داشت که بسیاری از آثار زندگی او از مرگ پدرش سرچشمه گرفته است.
جیمز توسط مادرش (مینورا می)، یک کارگر کارخانه، در حومهٔ سیدنی کوگارا و جانالی بزرگ شد و چند سالی با پدربزرگ مادری انگلیسی‌اش زندگی می‌کرد.
او در دانشگاه سیدنی تحصیل کرد، جایی که از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ زبان انگلیسی و روان‌شناسی خواند. در دانشگاه، او در روزنامه دانشجویی، هونی سویت می‌نوشت و مجله سالانه اتحادیه دانشجویان را مدیریت کرد. او در سال ۱۹۶۱ با مدرک لیسانس هنرهای عالی در زبان انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی، جیمز به مدت یک سال به عنوان دستیار سردبیر برای مجله سیدنی مورنینگ هرالد کار کرد.
در سال ۱۹۶۲، جیمز به بریتانیا مهاجرت کرد، جایی که تا پایان عمر خانه او شد. او در ابتدا مشاغل کوتاه‌مدت فاجعه‌بار مختلفی داشت: کارگر ورق فلز، دستیار کتابخانه، آرشیوگر عکس و پژوهشگر بازار. حتی در یکی از تعطیلات تابستانی، او در یک سیرک کار کرد تا پول کافی برای سفر به ایتالیا پس‌انداز کند. از معاصران او در کمبریج می‌توان به ژرمن گریر (که در سه جلد اول خاطراتش با نام «رومن رند» شناخته می‌شود)، سیمون شاما و اریک آیدل اشاره کرد. جیمز ادعا کرد که با جدیت از خواندن هر یک از مطالب درسی پرهیز کرده است اما درنهایت پایان‌نامه دکتری خود را در مورد پرسی بیش شلی نوشت.
فعالیت‌های ادبی > منتقد و مقاله‌نویس

جیمز در سال ۱۹۷۲ منتقد تلویزیونی شد و تا سال ۱۹۸۲ در این سِمت باقی ماند. مارک لاوسون نقد جیمز را به‌قدری خنده‌دار توصیف کرد که خواندن آن در حالی که نوشیدنی داغ در دست دارید خطرناک بود. او همچنین برای روزنامه‌ها و مجلات در بریتانیا، استرالیا و ایالات متحده نقد ادبی می‌نوشت. جان گراس مقالهٔ «یک کولاک از بوسه‌های کوچک» او را در کتاب مقالات آکسفورد گنجاند.
منتقد متروپولیتن (۱۹۷۴)، اولین مجموعه نقد ادبی او بود. پس از آن در ستون‌های هرکول (۱۹۷۹)، از سرزمین سایه‌ها (۱۹۸۲)، افسونگران مار در تگزاس (۱۹۸۸)، شناگر رویاپرداز (۱۹۹۲)، حتی همان‌طور که ما صحبت می‌کنیم (۲۰۰۱)، معنای شناخت (۲۰۰۵) و فراموشی فرهنگی (۲۰۰۷) و مجموعه‌ای از زندگی‌نامه‌های فکری مینیاتوری بیش از ۱۰۰ شخصیت مهم در فرهنگ، تاریخ و سیاست مدرن را نوشت. این کتاب برای دفاع از انسان‌گرایی، لیبرال‌دموکراسی و وضوح ادبی، در فهرست بهترین‌های سال ۲۰۰۷ توسط ویلج ویس قرار گرفت. جلد دیگری از مقالات او با نام شورش آونگ در ژوئن ۲۰۰۹ منتشر شد.
فعالیت‌های ادبی > شاعر و غزل سرا

جیمز چندین کتاب شعر منتشر کرد، از جمله شعر سال (۱۹۸۳)، پاسپورت های‌دیگر (شعرهای ۱۹۵۸–۱۹۸۵) و کتاب دشمن من (۲۰۰۳) که عنوان آن را از شعر «کتاب دشمن من باقی مانده است» گرفته است.
او چهار شعر قهرمانانه ساختگی منتشر کرد: سرنوشت فلیسیتی فارک در سرزمین رسانه: شعری اخلاقی (۱۹۷۵)، زیارت پرگرین پریکه از طریق دنیای ادبی لندن (۱۹۷۶)، سرگشتگی بریتانیایی برایت در بیابان وست مینستر (۱۹۷۶) و چالش‌های چارلز جذاب در مسیر تاج و تخت (۱۹۸۱) و یک حماسه زندگینامه ای طولانی، رودخانه در آسمان (2018). در طول دهه ۱۹۷۰ او همچنین در شش آلبوم با پیت اتکین به‌عنوان ترانه‌سرا همکاری کرد:
مراقب غریبه زیبا باشید (۱۹۷۰)
رانندگی در آمریکای افسانه ای (۱۹۷۱)
پادشاهی در شب (۱۹۷۳)
جاده ابریشم (۱۹۷۴)
مخفی نوشیدنی (۱۹۷۴)
تهمت زنده (۱۹۷۵)
او در سال ۲۰۱۳ نیز ترجمه خود از کمدی الهی دانته را منتشر کرد که این اثر مورد استقبال منتقدان استرالیایی قرار گرفت.
فعالیت‌های ادبی > رمان‌نویس و خاطره‌نویس

جیمز در سال ۱۹۸۰ اولین کتاب زندگی‌نامه خود را با نام خاطرات غیرقابل اعتماد منتشر کرد که زندگی اولیه او در استرالیا را بازگو می‌کرد و بیش از ۱۰۰ بار تجدیدچاپ شد. پس از آن چهار زندگینامهٔ دیگر از او منتشر شد: سقوط به سوی انگلستان (۱۹۸۵) که سال‌های لندن او را پوشش می‌داد. می ویک در ژوئن (۱۹۹۰) که به دوران او در کمبریج می‌پرداخت. صورت شمالی سوهو (۲۰۰۶) و شعلهٔ تاریکی (۲۰۰۹)
جیمز همچنین چهار رمان نوشت: موجودات درخشان (۱۹۸۳)، بازسازی (۱۹۸۷)، بررم! بررم! (۱۹۹۱، در ایالات متحده با عنوان مردی از ژاپن منتشر شد) و قلعه نقره‌ای (۱۹۹۶).
در سال ۱۹۹۹، جان گراس گزیده‌ای از خاطرات غیرقابل اعتماد را در کتاب نثر انگلیسی جدید آکسفورد گنجاند. جان کری نیز در کتاب «لذت ناب» (۲۰۰۰) کتاب «خاطرات غیرقابل اعتماد» را به عنوان یکی از ۵۰ کتاب لذت‌بخش قرن بیستم انتخاب کرد.
فعالیت‌های ادبی > تلویزیون

جیمز حرفهٔ تلویزیونی خود را به‌عنوان مفسر مهمان در برنامه‌های مختلف گسترش داد. او برنامهٔ آی‌تی‌وی کلایو جیمز را در تلویزیون میزبانی کرد، که در آن برنامه‌های تلویزیونی غیرعادی یا سرگرم‌کننده از سراسر جهان به نمایش می‌گذاشت. پس از انتقالش به بی‌بی‌سی در سال ۱۹۸۸، او میزبان برنامه‌ای با فرمت مشابه به نام شنبه شب بود که بسیار محبوب بود.
مجموعه مستند اصلی او شهرت در قرن بیستم (۱۹۹۳) در بریتانیا توسط بی‌بی‌سی، در استرالیا توسط ای‌بی‌سی و در ایالات متحده توسط شبکه پی‌بی‌اس پخش شد. این مجموعه به مفهوم «شهرت» در قرن بیستم می‌پردازد و در طول هشت قسمت (هر قسمت به ترتیب زمانی و تقریباً به یک دهه از قرن، از دهه ۱۹۰۰ تا ۱۹۸۰ اختصاص دارد) بحث‌هایی در مورد افراد مشهور جهان را دنبال می‌کند.
فعالیت‌های ادبی > تئاتر

در سال ۲۰۰۸ جیمز دو نمایش در جشنواره ادینبورگ فرینج اجرا کرد: کلایو جیمز در گفتگو و کلایو جیمز در عصر. او نمایش دوم را در یک تور محدود در بریتانیا در سال ۲۰۰۹ بار دیگر به روی صحنه برد.
افتخارات

در سال ۱۹۹۲، جیمز به عضویت نظم استرالیا (AM) درآمد. این در مراسم افتخارات روز استرالیا در سال ۲۰۱۳ به سطح افسر (AO) ارتقا یافت. جیمز در مراسم افتخارات سال نو ۲۰۱۲ به دلیل خدمات به ادبیات و رسانه به فرماندهی سفارش امپراتوری بریتانیا (CBE) منصوب شد. در سال ۲۰۰۳ مدال یادبود فیلیپ هاجنز برای ادبیات به او اعطا شد. او دکترای افتخاری را از دانشگاه‌های سیدنی و آنگلیا شرقی دریافت کرد. در آوریل ۲۰۰۸، جیمز جایزه ویژه‌ای را برای نوشتن و پخش از سوی داوران جایزه اورول دریافت کرد.
او در سال ۲۰۱۰ به عنوان عضو انجمن سلطنتی ادبیات انتخاب شد. او عضو افتخاری کالج پمبروک، کمبریج بود. در بفتای ۲۰۱۵، جیمز جایزه ویژه‌ای را به افتخار فعالیت ۵۰ ساله خود دریافت کرد. در سال ۲۰۱۴، مدال رئیس‌جمهور توسط آکادمی بریتانیا اعطا شد.
کلایو جیمز با یک پلاک در پیاده‌رو نویسندگان سیدنی تجلیل می‌شود. این شامل گزیده‌ای از بندر سیدنی از خاطرات غیرقابل اعتماد است.
دیدگاه‌های سیاسی

دیدگاه‌های سیاسی جیمز در بسیاری از نوشته‌های او برجسته بود. در حالی که از کمونیسم به دلیل گرایش آن به توتالیتاریسم انتقاد می‌کرد، در بیشتر عمر خود با چپ همذات‌پنداری کرد. جیمز در مصاحبه‌ای در ساندی تایمز در سال ۲۰۰۶ دربارهٔ خود گفت: «من در چپ پرولتری بزرگ شدم و در آنجا باقی می‌مانم. عادلانه بودن برای کارگران امری اساسی است.»
دیدگاه‌های بعدی او بیشتر با جناح راست سیاسی همسو بود. جیمز قویاً از حمله سال ۲۰۰۳ به عراق حمایت کرد و در سال ۲۰۰۷ گفت که «جنگ تنها چند روز طول کشید» و ادامه درگیری در عراق «صلح عراق» بود. او همچنین نوشت که «سیاست رسمی تجاوز به زن در مقابل خانواده‌اش» در دوران رژیم صدام حسین بوده و زنان از زمان تهاجم از حقوق بیشتری برخوردار بوده‌اند. در سال ۲۰۱۷، جیمز فصلی را در کتابی در مورد تغییرات آب و هوا منتشر کرد که توسط مؤسسه روابط عمومی منتشر شد و از انکار آب و هوا حمایت کرد.
جیمز با توصیف ادیان به عنوان «آژانس‌های تبلیغاتی برای محصولی که وجود ندارد»، یک آتئیست بود و آن را به عنوان موقعیت پیش فرض و آشکار می‌دید. او همچنین حامی کمپین برمه بریتانیا بود، سازمانی که برای حقوق بشر و دموکراسی در برمه مبارزه می‌کند.
سلامتی و مرگ

جیمز در بیشتر عمر خود یک مشروب‌خوار و سیگاری بود. او در زمان‌های مختلف از تلاش‌هایی نوشت که به‌طور متناوب برای ترک مشروب و سیگار انجام داده است. او چندین سال در روز ۸۰ نخ سیگار می‌کشید تا اینکه بالاخره در سال ۲۰۰۵ آن را ترک کرد.
در آوریل ۲۰۱۱، پس از حدس و گمان رسانه‌ها مبنی بر اینکه او دچار نارسایی کلیه شده است، جیمز در ژوئن ۲۰۱۲ تأیید کرد که لوسمی مزمن لنفاوی «او را شکست داده است» و او «نزدیک به پایان است». او گفت که در اوایل سال ۲۰۱۰ نیز تشخیص داده شد که آمفیزم و نارسایی کلیه دارد.
در ۳ سپتامبر ۲۰۱۳، مصاحبه ای با روزنامه‌نگار کری اوبراین، کلایو جیمز: بچه‌ای از کوگارا، توسط شرکت پخش استرالیایی پخش شد. این مصاحبه در کتابخانه کالج قدیمی او در دانشگاه کمبریج فیلمبرداری شد. در این مصاحبه، جیمز در مورد بیماری خود و مقابله با مرگ صحبت کرد. جیمز در این سال‌ها شعر «افرای ژاپنی» را نوشت که در سال ۲۰۱۴ در نیویورکر منتشر شد و به عنوان «شعر خداحافظی» او توصیف شد. نیویورک تایمز آن را «مراقبه‌ای تکان‌دهنده در مورد مرگ قریب‌الوقوع او» خواند.
جیمز در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی، که در ۳۱ مارس ۲۰۱۵ پخش شد، خود را «نزدیک به مرگ اما شکرگزار زندگی» توصیف کرد. در اکتبر ۲۰۱۵، او اعتراف کرد که به لطف درمان آزمایشی دارویی، از زنده بودنش احساس «خجالت» کرده است. او تا ژوئن ۲۰۱۷ ستونی هفتگی با عنوان «گزارش‌های مرگ من…» برای گاردین نوشت. جیمز در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹ در خانهٔ خود در کمبریج درگذشت.
فهرست اشعار برگزیده

| عنوان | سال | اولین بار منتشر شد | تجدید چاپ / جمع‌آوری شد |
| --- | --- | --- | --- |
| کتاب دشمن من باقی مانده است | ۱۹۸۳ |  |  |
| استاد ساحل | ۲۰۰۹ |  |  |
| زود خوابیدن | ۲۰۱۳ |  |  |
| Lecons de ténèbres | ۲۰۱۳ |  |  |
| با خواب گرد شده | ۲۰۱۴ |  |  |
| سیستم ستاره‌ای | ۲۰۱۵ |  |  |
| عیادت از کبوتر | ۲۰۱۵ |  |  |
| هزینهٔ اولیه | ۲۰۱۶ |  |  |
| من یک بار به این دست‌ها افتخار کردم | ۲۰۱۶ |  |  |
| تکه‌هایی از شکسپیر | ۲۰۱۶ |  |  |
پلاک جیمز در پیاده‌روی نویسندگان سیدنی
موج‌های مکانیکی

موجک در آب، یک موج سطحی می‌باشد.
موج‌های مکانیکی، موج‌هایی‌اند که آن‌ها را در محیط‌های ترادیسی‌پذیر یا کشسان محدود می‌کنیم. این موج‌ها از تغییر مکان بخشی از یک محیط کشسان نسبت به وضعیت عادی‌اش ناشی می‌شوند که این امر، موجب نوسان آن بخش حول وضعیت تعادل می‌شود. به‌علت خاصیت‌های کشسانی محیط، این آشفتگی از لایه‌ای به لایه دیگر منتقل می‌شود؛ در نتیجه موج، در محیط پیش می‌رود. از جمله موج‌های مکانیکی می‌توان به «موج صوتی» اشاره کرد.
حرکت موجی تقریباً در هر شاخه از علم فیزیک ظاهر می‌شود. به عنوان مثال، موج‌های آب، نمونهٔ بسیار آشنایی از موج‌ها هستند که همه با آن آشنا می‌باشند. موج‌ها انواع گوناگونی دارند، که از آن‌ها می‌توان به «موج‌های صوتی»، «موج‌های رادیویی»، «موج‌های نورانی» یا سایر «موج‌های الکترومغناطیسی» اشاره کرد. موج‌ها و در حالت کلی، حرکت موجی، به حدی اهمیت دارند که یکی از فرمول‌بندی‌های مکانیک اتم‌ها و ذره‌های زیراتمی، «مکانیک موجی» نام دارد.
اما در میان موج‌های گوناگون، موج‌های مکانیکی، گروه بزرگی از موج‌ها می‌باشند که برای انتقال و حرکتشان نیاز به یک محیط کشسان و ترادیسی‌پذیر داریم. در واقع حرکت موجی را می‌توان به صورت آشفتگی‌هایی که در محیط منظور حرکت می‌کنند، ملاحظه کرد. به عنوان مثال، مشاهدهٔ اشیای کوچک شناوری مانند یک قطعه چوب روی موج‌های آب می‌نمایاند که حرکت واقعی بخش‌های گوناگون آب، جابجایی اندکی‌است که به بالا و پایین و به عقب و جلو صورت می‌گیرد.
حرکت موجی، یک وسیلهٔ انتقال انرژی است. با حرکت موجی می‌توان انرژی را تا مسافت‌های بسیار زیادی پیش فرستاد. انرژی در موج‌ها همان انرژی جنبشی و اندرتوان ماده است؛ ولی انتقال انرژی بر اثر دست به دست شدن موج از بخشی از ماده به بخش دیگر آن صورت می‌گیرد، نه در نتیجهٔ حرکت بلندبُرد خود ماده. موج‌های مکانیکی، با انتقال انرژی توسط انتشار آشفتگی در مادّه مشخص می‌شوند. بدون آنکه با حرکت کلی خود ماده همراه باشند.
مقایسهٔ موج‌های مکانیکی و موج‌های الکترومغناطیسی

برای انتقال موج‌های مکانیکی، محیط مادی لازم‌است؛ اما برای گذر موج‌های الکترومغناطیسی، به چنین محیطی نیاز نیست. به عنوان مثال، نور ستارگان می‌تواند از فضای تقریباً تهی آزادانه بگذرد. تمام محیط‌های مادی مانند هوا، آب و فولاد، دارای خاصیت‌های کشسانی می‌باشند و لذا می‌توانند موج‌های مکانیکی را انتقال دهند. خاصیت کشسانی محیط، باعث می‌شود که هر جزئی از محیط که از وضعیت تعادلش جابجا شده باشد، نیروهای بازگرداننده ایجاد کنند و لختی، تعیین می‌کند که واکنش این جزء جابجا شده در برابر نیروهای بازگرداننده چگونه باشد.
طبقه‌بندی موج‌های مکانیکی

انواع گوناگون موج‌های مکانیکی را می‌توان با در نظر گرفتن چگونگی رابطهٔ میان حرکت‌های ذره‌های ماده با جهت انتشار خود موج‌ها، از هم تمیز داد. اگر حرکت ذره‌های مادهٔ حامل موج، بر جهت انتشار موج عمود باشد، در اینصورت، موج حاصل را «موج عرضی» می‌نامند؛ مثلاً اگر انتهای یک ریسمان قائم تحت کشش را به عقب و جلو به نوسان درآوریم، یک موج عرضی در طول آن به راه می‌افتد. این آشفتگی، در طول ریسمان پیش می‌رود، ولی جهت ارتعاش ذره‌های ریسمان، بر جهت انتشار آشفتگی عمود است.
از سوی دیگر، هرگاه جابجایی ذره‌های حامل موج مکانیکی، در جهت انتشار انجام گیرد، یک «موج طولی» خواهیم داشت؛ مثلاً هرگاه انتهای یک فنر قائم کشیده‌شده را بسوی بالا و پایین به نوسان درآوریم، یک موج طولی در طول فنر به راه می‌افتد و حلقه‌های فنر در جهتی که این آشفتگی در طول فنر می‌پیماید، بسوی بالا و پایین ارتعاش خواهند کرد. موج صوتی، نمونه‌ای از موج‌های مکانیکی طولی است.
لازم به ذکر است که برخی موج‌ها نه طولی و نه عرضی می‌باشند؛ مثلاً در مورد موج‌های روی سطح آب، ذره‌های آب هم به‌سوی بالا و هم به‌سوی پایین و هم به جلو و عقب حرکت می‌کنند و ضمن حرکت موج‌های آب، این ذره‌ها مسیرهای بیضی‌شکل را می‌پیمایند.
طبقه‌بندی موج‌ها براساس شکل جبهه‌موج

جبهه ‌موج به عنوان سطحی تعریف می‌شود که در لحظه‌ای معین، تمام نقطه‌های واقع بر آن سطح، دارای آشفتگی مشابه می‌باشند. با توجه به نوع موج، جبهه‌موج می‌تواند شکل‌های گوناگون داشته باشد. به عنوان مثال، اگر جبهه‌موج به صورت صفحه‌های تخت موازی عمود بر جهت انتشار موج باشد، موج را «موج تخت» می‌نامند. درصورتی‌که در مورد «موج‌های کروی»، جبهه موج‌ها به صورت کره‌های هم‌مرکز خواهند بود. با دور شدن از منبع موج، انحنای جبهه موج‌های کروی کمتر می‌شود؛ چنان‌که در نقطه‌های خیلی دورتر از منبع در ناحیهٔ محدودی از فضا آن‌ها را می‌توان به صورت موج تخت در نظر گرفت.
مشخّصه‌های موج مکانیکی

هرموج مکانیکی با دامنه، دورۀ تناوب و فاز آن کاملاً مشخص می‌شود. این کمیت‌ها در رابطه‌ای که به «معادلۀ موج» معروف‌است، به‌هم مربوط می‌شوند. معادلهٔ موج، وضعیت هر نقطه از محیط را در هرلحظهٔ دلخواه می‌نمایاند. دامنۀ موج به عنوان بیشینهٔ مقدار تغییر مکان تعریف می‌شود و دورهٔ تناوب، زمان لازم برای یک حرکت نوسانی کامل است.
اگر فاصلهٔ میان دو نقطهٔ مجاور از موج که هم‌فاز می‌باشند را به عنوان «طول‌موج» تعریف کنیم، زمان لازم برای پیمودن یک طول‌موج را دورۀ تناوب می‌نامند. معمولاً معادلهٔ موج را برحسب عدد موج و بسامد زاویه‌ای نیز بیان می‌کنند.
تزا گانزرر

| تزا گانزرر | تزا گانزرر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) تسویزل، رگن، باواریای سفلی، آلمان
ملیت: آلمانی
پیشه: سیاست‌مدار و عضو اتحاد ۹۰/سبزها
تزا گانزرر (به انگلیسی: Tessa Ganserer) (زاده ۱۶ مهٔ ۱۹۷۷) سیاست‌مدار، عضو اتحاد ۹۰/سبزها و آلمانی است.
او یک زن ترنس است. او اولین نماینده تراجنسی است که به پارلمان ایالتی آلمان را می‌یابد. او در سال ۲۰۲۱ به پارلمان آلمان راه یافت.