دین آسی
روابط با سایر فلسفه‌ها و ادیان > با مسیحیت

رهبران آسی‌گرایی اسکیتی، به‌ویژه داوربک مکیف، مواضع شدیدی علیه مسیحیت اتخاذ کرده‌اند. آن‌ها این دین را به‌خاطر ریشه‌های بیگانه و یهودیاش و فساد کلیسای ارتدکس روسی نقد کرده‌اند. در آثارش در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۷، مکیف بیان کرده است که دین مسیحیت ارتباط یک ملت را با روح خود قطع می‌کند و این ملت را به انحطاط و نابودی محکوم می‌کند:
۲۰۰۲: کسی که خدای مردم خود را رها کرده و ایمان (ایدئولوژی) بیگانه‌ای را از پیروان موسی پذیرفته است، نه تنها خود و فرزندانش، بلکه تمام ملت و سرزمین‌ها و دارایی‌های آن‌ها را نفرین می‌کند. [...] اگر مردم سنت [دینی] خود را فراموش کنند، اهمیت خود را نزد خدا از دست داده و محکوم به انقراض خواهند بود.
۲۰۰۷: موسی به‌خوبی درک می‌کرد که خیانت به خدای یک ملت به معنای قطع ریشه‌های آن‌ها، ایجاد فساد جهانی، تضعیف ارزش‌های سنتی و تضعیف هویت قومی آن‌هاست. او خیانت به خدای یک ملت را بزرگ‌ترین جنایت — جنایتی علیه ملت — می‌دانست.
در عین حال، مکیف مسیحیت را به‌خاطر ذات ضد محیط‌زیستیاش نقد می‌کند که از الهیاتی نشأت می‌گیرد که خدا را از طبیعت جدا می‌کند و مقدس را از نامقدس جدا می‌سازد. در سخنرانی‌ای در سال ۲۰۱۹ او اظهار داشت:
برخلاف مسیحیت که خدا را از آفرینش او جدا می‌کند، ما رویکردی جمعی داریم که در آن همه چیز به هم متصل است. [...] آن‌ها فکر می‌کنند که فقط قطعه خاصی از زمین که یک زیارتگاه در آن قرار دارد مقدس است. [...] آن‌ها به رِکُم می‌روند و با آن مانند کلیسا رفتار می‌کنند، جدا از محیط اطرافش. هیچ‌کس در خود رکُم زباله نمی‌ریزد، اما متوجه نیستند که هیچ جدایی بین زمین مقدس و غیرمقدس وجود ندارد؛ هر مکان ایزد نگهبان خود را دارد که اگر کسی قداست آن را نقض کند، ناراحت خواهد شد.
دزواری لَگتَئ نقد تاریخی‌ای از مسیحی‌سازی ارائه می‌دهد: برای آن‌ها، مسیحیت ارتدکس یک «دین بیگانه» است که «درصدد تسخیر و فساد ارواح مردم فتح‌شده است» و در اوستیا توسط خارجیان و یکه‌سالاری تزاری از طریق اجبار، اقدامات پلیسی و فریب کودکان و فقرا با هدایا گسترش یافت. این روند به فروپاشی خانواده‌ها و ویرانی مزارع منجر شد. به گفته آن‌ها، اسلام در میان اوستیایی‌ها به‌عنوان جایگزینی برای اجتناب از مسیحی‌سازی اجباری گسترش یافت. کلیسای ارتدکس روسیه برای آن‌ها یک «مشکل اجتماعی-فرهنگی و فرهنگی-سیاسی» در اوستیا است، زیرا «نه دانش کافی از ویژگی‌های اوستیا دارد، نه علاقه‌ای به فرهنگ آن و نه دغدغه‌ای برای آینده آن».
جنبش آسی‌گرایی سکایی دشمنی‌ها و شکایات شدیدی از مقامات مسیحی و اسلامی را برانگیخته است. اسقف ارتدکس روسی لئونید در مسکو تلاش کرد تا با ممنوع کردن کتاب‌های مکیف به‌عنوان «ادبیات افراطی»، او را خاموش کند و از ارتباطات شخصی خود زمانی که ژنرال سرویس امنیت فدرال روسیه بود، استفاده کرد. کلیسای ارتدکس روسیه همچنین تلاش کرده است تا معبد رکُم را تخریب کند و کلیسایی در جای آن بسازد، اما تاکنون موفق نشده است.
معبد خوزی در تپانکاو، منطقه آلاگیر، اوستیای شمالی–آلانیا.
معبد آلاردی در اوستیای شمالی–آلانیا.
مجسمه اوستیرجی بر اسب سه‌پای خود در بخش آلاگیر، اوستیای شمالی–آلانیا، که بر جاده اصلی ارتباطی اوستیای شمالی و جنوبی مشرف است. چندین مجسمه مدرن مشابه در سراسر اوستیا برپا شده‌اند.
مجسمه Æfsati، ایزد حیوانات وحشی و حامی شکارچیان، در کوه‌های اوستیایی.
نمونه‌ای از میز آیینی fyng. این نوع میز آیینی از زمان‌های اسکیتی ثبت شده است.
معبد رِکُم در تسی، بخش آلاگیر، اوستیای شمالی-آلانیا. این معبد که به قرن دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد و در طول تاریخ چندین بار بازسازی شده است (آخرین بار در سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۹۵)، به Uastyrdzhi اختصاص دارد و محل برگزاری جشن بزرگی در اواسط ژوئن به نام Rekomy Bærægbon (Рекомы Бæрæгбон) است. با توجه به اینکه Uastyrdzhi به‌عنوان Lægty Dzuar (Лæгты Дзуар، «حامی مردان») شناخته می‌شود، این فضای مقدس برای زنان ممنوع است و آن‌ها آیین‌های خود را در معبدی کوچک‌تر در نزدیکی برگزار می‌کنند.
اسب رعد، اثر هنرمند روسی لولا وی. لونلی، ۲۰۰۰.
معبد مایرام برج بلند در دره کورتات، ولادی‌قفقاز، اوستیای شمالی-آلانیا.