آریشیما تاکه‌ئو
زندگی > دوران تحصیل

در دوره‌ای که شوگون سالاری دوره ادو سقوط کرده و هرج‌ومرج سیاسی و اجتماعی پس از اصلاحات میجی شدت گرفته بود، پدرش، آریشیما تاکه‌شی، با موفقیت خود را با روند دوره جدید سازگار کرد. مادر او ساچیکو یامائوچی بود. هنگامی که چهار سال داشت، پدرش به‌عنوان رئیس اداره گمرک یوکوهاما منصوب شد. پس از نقل‌مکان به یوکوهاما، او در خانواده یک کشیش آمریکایی زندگی کرد و سپس به مدرسه یوکوهاما (که امروزه یوکوهاما اِیواگاکوین نام دارد) تحصیل کرد تجربیات این دوران الهام بخش داستان کودکانه‌اش به نام یک خوشه انگور شد. در سن ۱۰ سالگی به مدرسه مقدماتی گاکوشوئین وارد شد و به عنوان دانش آموز شبانه‌روزی زندگی کرد. او در سن ۱۹ سالگی از دبیرستان گاکوشوئین فارغ‌التحصیل شد. با وجود اینکه فارغ‌التحصیلان این مدرسه معمولاً به افسران نظامی تبدیل می‌شدند، آریشیما به قدری از اسلحه بیزار بود که تصمیم گرفت کشاورز شود و به کالج کشاورزی ساپورو پیوست که به عنوان مرکزی برای یادگیری تفکر مدرن و مسیحیت شناخته می‌شد. او در تحصیلات خود به ویژه در زبان انگلیسی برجسته بود دفتر خاطرات طولانی او عمدتاً به زبان انگلیسی نوشته شده بود. زمانی که استادش اینازو نیتوبه از او پرسید که درس مورد علاقه‌ات چیست؟ پاسخ داد: ادبیات و تاریخ که باعث خنده دیگران شد. او تحت تأثیر اوچیمورا کانزو و موری موتو کوکیچی در سال ۱۹۰۱ به مسیحیت گروید.
دلیل اینکه پدر تاکه‌ئو اجازه داد او به ساپورو برود، این بود که اینازو نیتوبه، استاد مدرسه کشاورزی ساپورو، اهل موریوکا، زادگاه مادر تاکه‌ئو بود و پدرخوانده نیتوبه مراسم ازدواج والدین تاکه‌ئو را برگزار کرده بود؛ بنابراین پدرش معتقد بود می‌تواند پسرش را با اطمینان به او بسپارد. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج کشاورزی و خدمت در ارتش در ۲۵ اوت ۱۹۰۳ از یوکوهاما به ایالات متحده سفر کرد. در آمریکا او در کالج هاورفورد تحصیل کرد و سپس به هاروارد رفت. در آن جا به سوسیالیسم علاقه‌مند شد و تحت تأثیر ادبیات غربی مانند فلسفه ویتمن و ایبسن و فلسفه غربی مانند فلسفه برگسون و نیچه قرار گرفت. آریشیما که باورهایش در طول اقامت در ایالات متحده به تدریج به سمت سوسیالیسم تغییر کرده بود بیش از همه با تناقضات اجتماعی ناشی از موقعیتش به عنوان عضوی از یک خانواده ثروتمند که با طبقه کارگر همدردی می‌کرد درگیر بود. رمان نوادگان قابیل (۱۹۱۷) که به شرایط اسفناک کشاورزان اجاره‌نشین در هوکایدو می‌پردازد شهرت ادبی را برای او به ارمغان آورد. در این اثر، طبیعت دشمن شخصیت اصلی است؛ مبارزه شدید او با طبیعت که ناشی از اراده او برای بقا است به کتاب قدرت می‌بخشد. او بعدها، هاروارد را ترک کرد تا در واشینگتن دی‌سی زندگی کند. او در کتابخانه کنگره، آثار هنریک ایبسن، لئو تولستوی، ماکسیم گورکی و نویسندگان مدرن دیگر را مطالعه کرد. اولین داستان او که در واشینگتن نوشته شد در کنار رودخانه دنیپر روایت می‌شود. او همچنین به اروپا سفر کرد و در ۱۱ آوریل ۱۹۰۷ به ژاپن بازگشت. در این زمان او به ایمان خود شک نمود و مسیحیت را ترک کرد. پس از بازگشت به ژاپن دوباره به خدمت نظامی بازگشت و به عنوان معلم زبان انگلیسی در دانشگاه امپراتوری توهوکو (که بعدها دانشگاه هوکایدو شد) کار کرد. او با دوستان خود در سال ۱۹۰۸ باشگاه هنری کورویوری کای را تأسیس کرد که همچنان فعال است. از طریق برادر کوچکترش، ایکوما او با نویسندگانی مانند نائویا شیگا و موشانوکوجی سانه‌آتسو آشنا شد و در مجله ادبی شیراکابا شرکت کرد او آثاری همچون حشره خشمگین و مرگ اوسوئه را منتشر کرد و به عنوان یکی از چهره‌های برجسته مکتب ادبی شیراکابا شناخته شد.در سال ۱۹۰۹ او با کامیو یاسوکو دختر دوم ژنرال ارتش کامیو میتسوئومی در توکیو ازدواج کرد. در سال ۱۹۱۱ زمانی که به عنوان معلم در ساپورو کار می‌کرد، پسر بزرگش یوکیمیتسو که بعدها با نام ماسایوکی موری به عنوان بازیگر شناخته شد، به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۳ او خانه ای به سبک غربی در ساپورو ساخت تا به‌طور دائم در آنجا ساکن شود. با این حال سال بعد به دلیل بیماری همسرش مجبور شد ساپورو را ترک کند.
در سال ۱۹۱۶ تایشو، پس از از دست دادن پدرش و همسرش یاسوکو که در سن ۲۷ سالگی به دلیل سل ریوی در کیوندو هیراسوکا درگذشت، او به‌طور جدی حرفه نویسندگی را آغاز کرد. او آثاری مانند نوادگان قابیل، مشکلاتی که پیش می‌آید و هزارتو را نوشت و در سال ۱۹۱۹ تایشو، زنی خاص را منتشر کرد. در ژوئیه ۱۹۱۸مجله چواوکورون، مقاله‌ای با عنوان برای برادرم موشانوکوجی منتشر کرد که در آن از آتاراشیکی مورا انتقاد کرد. با این حال توانایی خلاقانه او شروع به کاهش کرد و او نوشتن اثر صورت فلکی را نیمه کاره رها کرد. در سال ۱۹۲۲ تایشو، او اثر یک بیانیه را منتشر کرد جایی که او اعتقاد ناامیدانه خود را بیان کرد که تنها طبقات کارگر می‌توانند به خود کمک کنند و او به عنوان عضوی از طبقات بالاتر نمی‌تواند برای آنها کاری انجام دهد. در تاریخ ۱۸ ژوئیه همان سال تصمیم گرفت مزرعه خود را به مساحت حدود ۴۵۰ چوبو به رایگان به کشاورزان اجاره‌نشین واگذار کند. این تصمیم از فلسفه او مبنی بر «انکار مالکیت خصوصی» ناشی می‌شد. با این حال، به منظور جلوگیری از بازگشت زمین‌ها به دست سرمایه‌داران، شرط ایجاد یک اتحادیه صنعتی نیز برای این انتقال تعیین شد. پس از مرگ او، یک سازمان کشاورزی به نام کاری‌بوکمون شکل گرفت و تا زمان اصلاحات ارضی پس از جنگ جهانی دوم ادامه یافت. کشاورزی همچنان صنعت اصلی این منطقه است و محصولات عمده شامل سیب‌زمینی، ذرت و انواع حبوبات می‌باشد.