stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست نمایندگان دوره دوم مجلس شورای اسلامی
د، ذ، ر، ز، ژ

ابالقاسم داودالموسوی دامغانی - استان خوزستان (رامهرمز)
محمدباقر داودی - استان مازندران (کردکوی)
حامد دامنی - استان سیستان و بلوچستان (خاش / نصرت آباد / میرجاوه)
مطلب دشتی تولیر - استان آذربایجان شرقی (مغان)
عزت‌الله دهقان - استان خراسان رضوی (تایباد / تربت جام)
سید محمود دعائی - استان تهران (شهر ری / شمیرانات)
محمدمهدی ربانی املشی - استان تهران (تهران)
حسین‌علی رحمانی - استان کردستان (بیجار)
ابوالفضل رحمانی اصل - استان همدان (رزن)
علی‌اصغر رحمانی خلیلی - استان مازندران (بهشهر)
رحمت‌الله رحمتی - استان اصفهان (شهرضا- قمشه)
رحمان رحیمی - استان کرمانشاه (پاوه)
نوالدین رحیمی - استان لرستان (ملاوی)
عباس رحیمی - استان بوشهر (دشتستان)
غلامرضا رحیمی حاجی‌آبادی - استان خوزستان (بندر ماهشهر)
ابوالقاسم رزاقی - استان مازندران (تنکابن / رامسر)
مرتضی رضوی - استان آذربایجان شرقی (تبریز)
حسن روحانی - استان تهران (تهران)
علی‌اکبر روحانی‌فر - استان ایلام (دهلران)
محسن رهامی - استان زنجان (خدابنده)
غلامحسین رهبرپور - استان همدان (تویسرکان)
غلامعباس زائری استان هرمزگان (بندرعباس)
مریم زعفرانی بهروزی - استان تهران (تهران)
رضا زواره‌ای - استان تهران (تهران)
حجت‌الله زمانی - استان لرستان (بروجرد)
ولی‌الله زمانی - استان مازندران (بابل)
س، ش، ص، ض

عبدالحسین ساوه - استان کرمان (کرمان)
میرغفار سجادنژاد الوار - استان آذربایجان شرقی (بستان آباد)
حسین سلطانی -استان اصفهان (اردستان)
حسین سبحانی‌نیا - نیشابور (استان خراسان رضوی)
غلامرضا سلطانی - استان تهران (کرج)
فریدون سلیمی - استان آذربایجان غربی (میاندوآب)
میرعلی نقی سیدخاوری لنگرودی - استان گیلان (لنگرود)
سید ابوالفضل موسوی تبریزی (ابوالفضل سیدریحانی) - استان آذربایجان شرقی (تبریز)
محمد شاورانی - استان آذربایجان غربی (بوکان)
حسن شاهچراغی - استان سمنان (دامغان)
مهدی شاملو محمودی - استان همدان (ملایر)
صمد شجاعیان - استان فارس (ممسنی)
علی شوشتری - استان خراسان رضوی (نیشابور)
محمد اسماعیل شوشتری - استان خراسان رضوی (قوچان)
جواد شقاقیان - استان فارس (شیراز)
قلی شیخی - استان خوزستان (ایذه)
محمد شینی - استان خوزستان (مسجد سلیمان)
عباس شیبانی - استان تهران (تهران)
غلامعلی شهرکی - سیستان و بلوچستان زابل
محمدعلی صاحب الزمانی - استان آذربایجان غربی (ارومیه)
حسن صادق‌لو - استان مازندران (رامیان)
محمدصادق صادقی گیوی (خلخالی) - استان مرکزی (قم)
نصرالله صالحی حاجی‌آبادی -استان اصفهان (اصفهان)
جلیل صدر طباطبایی - استان یزد (یزد)
عاتقه صدیقی - استان تهران (تهران)
لطیف صفری - استان کرمانشاه (اسلام‌آباد غرب)
محمود صفری - استان تهران (دماوند)
سیدعباس صفوی کوهساره - استان گیلان (فومن)
ط، ظ، ع، غ، ف، ق

محمدصالح طاهری خرم‌آبادی - استان لرستان (خرم‌آباد)
عبدالصاحب طاهری موسوی - استان خوزستان (خرمشهر / شادگان)
مهدی طباطبایی شیرازی - استان خراسان رضوی (مشهد)
ابراهیم عباسپور - استان آذربایجان شرقی (کلیبر)
محمدرضا عباسی‌فرد - استان لرستان (خرم‌آباد)
علی عبدالله پور - استان آذربایجان شرقی (هشترود)
محمدعلی حاجی عرب - استان خراسان رضوی (کاشمر / کوهسرخ / بردسکن / خلیل آباد)
عبدالله عطائی - استان کردستان (سنندج)
محمدامین عفری (طرفی) - استان خوزستان (آبادان)
رحیم علی‌زاده باروق - استان آذربایجان شرقی (اردبیل)
علی محمد غریبانی - استان آذربایجان شرقی (اردبیل)
جلال‌الدین فارسی - استان تهران (تهران)
سید مصطفی فارغ دزفولی - استان خوزستان (دزفول)
فخرالدین فال اسیری - استان فارس (استهبان / نی‌ریز)
اسماعیل فدائی - استان مرکزی (سربند)
مرتضی فهیم کرمانی - استان کرمان (کرمان)
مهدی قائمی‌فرد - استان فارس (سروستان)
مصطفی قادری - استان آذربایجان غربی (سردشت / پیرانشهر)
سید حسین قاضی‌زاده هاشمی - استان خراسان رضوی (فریمان / سرخس)
زین‌العابدین قربانی پنجاه - استان گیلان (آستانه اشرفیه)
حسین قطمیری - استان فارس (شیراز)
عبدالعلی قنبری قادیکلائی - استان مازندران (قائمشهر)
ک، گ، ل، م

قنبر کبیری - استان فارس (مرودشت)
مهدی کروبی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری / شمیرانات)
رضا کریمی (زاده ۱۳۳۲) - استان آذربایجان شرقی (مرند)
فؤاد کریمی - استان خوزستان (اهواز)
آنه محمد کوسه غراوی - استان مازندران (گنبد کاووس)
محمد کلاته‌ای - استان خراسان رضوی (بجنورد)
محمد کیاوش - استان خوزستان (آبادان)
محمدنقی لطفی - استان ایلام (ایلام)
محمد محمدی خرم‌آبادی - لرستان (دلفان / سلسله)
عباس متین - استان هرمزگان (بندرعباس)
حسین محقق بانکی - استان تهران (کرج)
حسین محمدخانی شاهرودی - استان فارس (داراب)
حسین محمدی آذر - استان زنجان (تاکستان)
محمدباقر محی‌الدین انواری - استان تهران (تهران)
ابوالحسن مخزن موسوی - استان گیلان (رودبار)
محمود مروی سماورچی - استان خراسان رضوی (طرقبه / چناران)
جمشید مزارعی غریب - استان خوزستان (بندر ماهشهر)
سید داود مصطفوی سیاهمزگی - استان گیلان (رشت)
سید احمد کاشانی -استان اصفهان (قمصر / نطنز)
علی معرفی‌زاده - استان خوزستان (خرمشهر / شادگان)
محمد معزالدین - استان اصفهان (اصفهان)
علی موحدی ساوجی - استان مرکزی (ساوه)
میرمرتضی موسوی ابره بکوه - استان خوزستان (اندیمشک / شوش)
حسن موسوی‌پور - استان زنجان (ابهر)
سید حسین موسویانی - استان تهران (تهران)
پرویز ملکپور - اقلیت‌های دینی (زرتشتیان)
علی ملکوتی - استان آذربایجان شرقی (سراب)
برزو مهبودی - استان فارس (کازرون)
مهدی مهدوی حاجی - استان مازندران (بابلسر / بندپی / فریدونکنار)
مهدی مهدی‌زاده - استان خراسان رضوی
قاسم مهرزاد صدقیانی - استان آذربایجان غربی (سلماس)
مجتبی میرجعفری - استان مرکزی (اراک)
عباس میرحیدری - استان تهران (شهریار)
عیدی محمد میرزایی عطاآبادی - استان اصفهان (فلاورجان)
ن، و، ه، ی

غلامحسین نادی - استان اصفهان (نجف آباد)
حسن‌علی نجفی رهنانی - استان کهگیلویه و بویراحمد (گچساران)
علیرضا نظری - استان مرکزی (دلیجان / محلات)
علی نظری منفرد - استان فارس (آباده)
عبدالله نوری - استان اصفهان اصفهان
سید محمدحسن نبوی استان بوشهر بوشهر
منوچهر کلیمی نیکروز - نماینده اقلیت (کلیمیان)
وارطان وارطانیان - نمایندگان اقلیت (مسیحیان ارامنه شمال کشور)
ابوالقاسم وافی - استان یزد (یزد)
عیسی ولانی - استان مازندران (آمل)
محمدعلی هادی نجف آبادی - استان تهران (تهران)
عبدالرضا هاشم‌زایی نهبندان - استان خراسان رضوی (طبس / فردوس)
سید محمد رضا هاشمی - استان لرستان (الیگودرز)
عبدالله هجرتی - استان قزوین (زنجان)
احمد همتی مشگینی - مشگین شهر
کمال‌الدین یادآور نیک‌روش - استان تهران (تهران)
محمد یزدی - استان تهران (تهران)
مهدی یعقوبی - استان خراسان رضوی (تربت حیدریه)
محمد صفار

محمد صفار (زاده ۱۳۲۸ در تهران) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. از فیلم‌های او می‌توان به خورشید در مرداب (۱۳۵۲)، هیاهو (۱۳۵۳)، قاصدک (۱۳۵۵)، شب زخمی (۱۳۵۶) و خیابانی‌ها (۱۳۵۷) اشاره کرد.
آرمسترانگ ویتورث وولف

| آرمسترانگ ویتورث وولف | آرمسترانگ ویتورث وولف |
| --- | --- |
کاربری: Trainer
تولیدکننده: آرمسترانگ ویتورث ایرکرفت
نخستین پرواز: 19 January 1923
معرفی‌شده در: 1923
بازنشستگی: 1931
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا Royal Aircraft Establishment
ساخته‌شده: 1923-1929
تعداد ساخته‌شده: 6
آرمسترانگ ویتورث وولف (به انگلیسی: Armstrong Whitworth Wolf) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ آرمسترانگ ویتورث ایرکرفت در کشور بریتانیا است که در سال ۱۹۲۳-۱۹۲۹ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۲۳−۰۱−۱۹ ۱۹ ژانویه ۱۹۲۳ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
فیلیپ راث

| فیلیپ راث | فیلیپ راث |
| --- | --- |
راث در ۱۹۷۳: راث در ۱۹۷۳
زاده: فیلیپ میلتون راث ۱۹ مارس ۱۹۳۳ نیوآرک، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۲۲ مهٔ ۲۰۱۸ (۸۵ سال) منهتن، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
پیشه: رمان‌نویس
تحصیلات: دانشگاه بوکنل (کارشناسی) دانشگاه شیکاگو (کارشناسی ارشد)
دوره: ۱۹۵۹–۲۰۱۰
سبک نوشتاری: داستان ادبی
همسر(ها): مارگارت مارتینسون ویلیامز  (ا. ۱۹۵۹–۱۹۶۳) کلیر بلوم  (ا. ۱۹۹۰–۱۹۹۵)
 جوایز جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۹۸)جایزه فرانتس کافکا (۲۰۰۱)جایزه پن/فاکنر (۱۹۹۴)، (۲۰۰۱) و (۲۰۰۷)  :  جوایز جایزه پولیتزر برای داستان (۱۹۹۸)جایزه فرانتس کافکا (۲۰۰۱)جایزه پن/فاکنر (۱۹۹۴)، (۲۰۰۱) و (۲۰۰۷)  
فیلیپ میلتون راث (انگلیسی: Philip Milton Roth؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۳۳-درگذشته ۲۲ مه ۲۰۱۸)، رمان‌نویس آمریکایی است. او یکی از بزرگترین نویسندگان نیم قرن گذشته ادبیات آمریکا بود.
زندگی

فیلیپ راث در سال ۱۹۳۳ در نیوآرک، نیوجرسی آمریکا زاده شد. او فرزند یک خانواده آمریکایی و نوه یک خانواده یهودی اروپایی بود که در موج مهاجرت قرن نوزدهم به آمریکا کوچ کرده بودند. فیلیپ در بخش کم‌درآمد شهر بزرگ شد. او پس از دبیرستان به دانشگاه باکنل رفت و مدرک کارشناسی گرفت. سپس تحصیلاتش را در دانشگاه شیکاگو ادامه داد و در همان دانشگاه هم به تدریس ادبیات پرداخت. وی در دانشگاه پنسیلوانیا نیز ادبیات تطبیقی درس می‌داد و در سال ۱۹۹۲ بازنشسته شد. هنگامی که در شیکاگو، ایلینوی بود نویسنده معروف سال بلو را ملاقات کرد و در همان‌جا بود که با نخستین همسرش مارگارت مارتینسون آشنا شد. با جدایی‌شان در سال ۱۹۶۳ و مرگ مارتینسون در سال ۱۹۶۸ طی یک حادثه رانندگی یکی از نشانه‌های آشنا از داستان‌های راث خارج شد. مارتینسون الهام بخش شخصیت زن در بسیاری از رمانهای راث بود؛ مانند لوسی نلسون در رمان وقتی که او خوب بود یا مائورین تارنوپل در رمان زندگی‌ام به عنوان یک مرد. پس از اتمام تحصیلات تا وقتی که اولین کتابش در سال ۱۹۵۹ منتشر شود راث به مدت دو سال در ارتش آمریکا خدمت کرد و پس از آن برای مجلاتی گوناگونی داستان کوتاه و نقد نوشت.
فیلیپ راث در سال ۱۹۹۰ با کلر بلوم بازیگر انگلیسی ازدواج کرد که این رابطه در سال ۱۹۹۴ به جدایی انجامید. بعدها کلر بلوم روایت زندگی خود با راث را در کتاب ترک خانهٔ عروسک نوشت و در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد که جزئیات روابط خصوصی آن دو را برملا می‌کند. راث هم در واکنش به این ماجرا سال‌ها بعد رمانی نوشت به نام با یک کمونیست ازدواج کردم و در آن کلر بلوم را همسری توصیف کرد که زندگی شوهرش را با نوشتن کتاب خاطرات خود از بین برد. راث از سال ۱۹۷۵ عضو مؤسسه ملی هنر و ادبیات آمریکا بوده‌است. او همچنین تا سال ۱۹۸۹ به عنوان ویراستار آثار ادبی با انتشارات پنگوئن همکاری می‌کرد.
اما از سال ۱۹۹۲ وقت خود را فقط صرف نویسندگی کرده‌است. او نخستین نویسنده زنده آمریکایی است که مجموعه آثارش از سوی کتابخانه آمریکا منتشر شده‌است.
نویسندگی

اولین کتاب او خداحافظ کلمبوس و پنج داستان کوتاه که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد نگاهی طنزآمیز و شوخ‌طبعانه به زندگی یهودیان در آمریکای پس از جنگ داشت. این کتاب جایزه کتاب ملی برای داستان را برای او به ارمغان آورد، اگر چه برخی از درون جامعه یهودیان به خاطر آنچه که او تصویر کرده بود، وی را محکوم کردند. اولین رمان او با عنوان «رها» اثری واقع‌گرایانه است که به مسائل اجتماعی و اخلاقی دهه ۵۰ میلادی آمریکا می‌پردازد. راث این شیوه را در کتاب وقتی که او خوب بود، نیز پی گرفت. رمان واقع‌گرایانه دیگری که تمرکزش بر روایتی کمیاب در آثار راث-زنی جوان اهل غرب میانه-است. او با سومین رمانش شکایت پورتنوی بیشتر مشهور شد. این کتاب یک بازنمایی طنازانه از جهان یهودیان طبقه متوسط نیویورک در قالب الکساندر پورتنوی است.
آثار

خداحافظ کلمبوس و پنج داستان کوتاه
رئیس‌جمهور ما، ترجمه افشین رضاپور، انتشارات آنا، ۱۳۸۳
زنگار بشر، ترجمه فریدون مجلسی، انتشارات البرز، ۱۳۸۴
خشم، ترجمه فریدون مجلسی، انتشارات نیلوفر، سال ۱۳۸۸
یکی مثل همه، ترجمه پیمان خاکسار، نشر چشمه، سال ۱۳۸۹
ننگ بشری، ترجمه زهرا طراوتی، نشر نیماژ
زوکرمن رهیده از بند، ترجمه سهیل سمی، نشر نیماژ
حقارت، ترجمه سهیل سمی، نشر نیماژ
نویسندهٔ پشت پرده، ترجمه سهیل سمی، نشر نیماژ
ارباب انتقام، ترجمه پدرام لعل بخش، انتشارات افراز
شوهر کمونیست من، ترجمه فریدون مجلسی، انتشارات نیلوفر
شب‌نشینی در پراگ، ترجمه خسرو خرم، نشر نون، سال ۱۳۹۹
میراث، ترجمه بنفشه میرزایی، انتشارات گویا ۱۳۹۹
جوایز ادبی

جایزه ملی منتقدان کتاب، سال ۱۹۹۱
جایزه پن/فاکنر، سال ۱۹۹۳
جایزه ملی کتاب آمریکا، سال ۱۹۹۵
جایزه پولیتزر، سال ۱۹۹۸
جایزه فرانتس کافکا، سال ۲۰۰۱
جایزه ادبی من بوکر، سال ۲۰۱۱
جایزه ادبیات پرنس آستوریاس، سال ۲۰۱۲
انتقاد از ویکی‌پدیا

فیلیپ راث در پی تلاشی ناموفق برای اصلاح اطلاعاتی در مورد رمان «زنگار بشر» در ویکی‌پدیای انگلیسی به این مسئله با نوشتن نامه‌ای سرگشاده خطاب به ویکی‌پدیا که در نیویورکر منتشر شد اعتراض کرد. او در این نامه بیان می‌کند که در صفحهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی —که هم‌اکنون اصلاح شده‌است— رمان «زنگار بشر» الهامی از زندگی آناتول برویارد معرفی شده اما این رمان در اصل بر پایهٔ زندگی یکی از دوستان او به نام ملوین تومین که استاد پرینستون است نوشته شده‌است. به گفتهٔ راث مدیر ویکی‌پدیای انگلیسی در پاسخ به نامهٔ اعتراض اولیه چنین نوشته‌است: «از نظر شما اطلاع دارم که نویسنده بزرگترین اختیاردار دربارهٔ آثارش است، اما ما به منابع ثانویه برای تأیید این مسئله نیاز داریم.»
درگذشت

فیلیپ راث در حالی که در بیمارستان بستری بود در روز سه‌شنبه ۲۸ مارس ۲۰۱۸ بر اثر نارسایی قلبی در نیویورک درگذشت.
فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸

Football match
فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸، رقابت پایانی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ است که مابین تیم ملی فوتبال آرژانتین و تیم ملی فوتبال هلند در ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی، بوئنوس آیرس برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۲۵ ژوئن ۱۹۷۸ انجام شده‌است٬ در وقت اضافه با نتیجه ۳ بر ۱ به سود تیم ملی فوتبال آرژانتین به پایان رسید.
سوپرمارین سیگل

| سوپرمارین سیگل | سوپرمارین سیگل |
| --- | --- |
کاربری: شناسایی کشتی پرنده
تولیدکننده: Supermarine
نخستین پرواز: مه ۱۹۲۱
کاربر اصلی: Fleet Air Arm
تعداد ساخته‌شده: ۳۴
سوپرمارین سیگل (به انگلیسی: Supermarine_Seagull_(1921)) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی کشتی پرنده ساخت شرکت Supermarine است. هواگرد سوپرمارین سیگل نخستین پروازش را در مه ۱۹۲۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
محمد محمدرضایی

برای پژوهشگر فلسفه و کلام، محمد محمدرضایی (پژوهشگر) را ببینید.
| محمد محمدرضایی | محمد محمدرضایی |
| --- | --- |
نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
حوزه انتخاباتی: بیجار
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۷ بیجار
محمد محمدرضایی (زاده ۱۳۳۷ - استان کردستان شهرستان.بیجار) نماینده بیجار در دوره ششم مجلس شورای اسلامی  بود.
لمسک

| لمسک | لمسک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: روشن آباد
جمعیت: ۱۴۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
لمسک، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان روشن آباد قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱،۷۰۷ نفر (۴۲۱ خانوار) بوده‌است. مردم این روستا به زبان مازندرانی گویش می کنند.
فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲

Football match
فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲، رقابت پایانی جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ است که مابین تیم ملی فوتبال ایتالیا و تیم ملی فوتبال آلمان غربی در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو، مادرید برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۲ انجام شده‌است با نتیجه ۳ بر ۱ به سود تیم ملی فوتبال ایتالیا به پایان رسید.
نسا آزادیخواه

| نسا آزادیخواه | نسا آزادیخواه |
| --- | --- |
زاده: ۲۲ مهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) تهران، ایران
ژانر:  موسیقی الکترونیک  هیپ هاپ  موسیقی تکنو  موسیقی هاوس  موسیقی امبینت  دنس 
پیشه:  دی جی  آهنگساز  تنظیم کننده موسیقی 
ساز(ها):  دف  تنبک 
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰-اکنون
همکاری‌های مرتبط:  بهرام نورایی  ستاره ملک‌زاده 
بنیانگذار: مجله موسیقی دیپ هاوس تهران
آلبوم پرآوازه: خودها
نسا آزادیخواه (زادهٔ ۲۲ می ۱۹۸۴) یک آهنگساز، دی‌جی و تنظیم کننده موسیقی اهل ایران است. او زاده و بزرگ شده تهران است و جزو صد زن برگزیده بی‌بی‌سی می‌باشد. نسا یکی از حامیان جنبش زن، زندگی، آزادی است که حمایت خود را از این جنبش با انتشار آهنگ و مجموعه‌هایی چون زن، زندگی، آزادی در سبک موسیقی الکترونیک به همراه دی‌جی آیدا نشان داده است.
فعالیت‌ها

نسا آزادیخواه موسیقی را از سن شش سالگی و با نوازندگی تمبک و دف آغاز کرده و از شانزده سالگی گرداننده محافل زیرزمینی در تهران بوده است. نسا به عنوان مؤسس و مدیر اجرایی مجله موسیقی دیپ هاوس تهران است. دیپ هاوس تهران به صورت روزانه، هفتگی و ماهانه، اخبار صحنه موسیقی الکترونیک در ایران را پوشش می‌دهد، مجموعه موسیقی، مطالب آموزشی و پادکست منتشر می‌کند و به نقد و بررسی آلبوم‌های موسیقی الکترونیک می‌پردازد.
او فعالیت‌های حرفه‌ای خود را در زمینه موسیقی در سنین پایین و با شرکت و اجرا در پارتی‌ها و جمع‌های موسیقی زیرزمینی در تهران آغاز کرد. او به عنوان یکی از اولین زنان دی‌جی و اجرا کننده موسیقی زنده در ایران شناخته می‌شود. نسا در آلبوم‌های «خودها» و «گذار» از بهرام نورایی، به عنوان آهنگساز حضور داشت و همچنین آهنگسازی نمایشنامه‌هایی چون «خانه، آشپزخانه» را برعهده داشته است.
نسا آزادیخواه یکی از حامیان جنبش زن، زندگی، آزادی بوده و با فعالیت‌های هنری و مدنی، حمایت خود را از این جنبش نشان داده است. او یکی از امضاء کنندگان بیانیهٔ جامعهٔ هنری ایران در پشتیبانی از دانشجویان هنر در جریان جنبش زن، زندگی، آزادی بود. او همچنین آلبوم موسیقی الکترونیک «زن، زندگی، آزادی» را همراه با دی‌جی آیدا منتشر کرد. انتشار این آلبوم منجر به آن شد که نسا در اوت ۲۰۲۲ ایران را به مقصد اروپا ترک کند.
در کارنامه نسا می‌توان فعالیت‌های بین‌المللی متعددی را با گروه‌ها و هنرمندان مختلف نیز مشاهده کرد. نسا به عنوان رئیس دیپ هاوس تهران با سماع عبدالهادی که اولین دی‌جی زن فلسطینی به‌شمار می‌رود با هدف ایجاد فضایی برای بیان موسیقی الکترونیک در ایران همکاری داشته است. نسا در برپایی نمایشگاه «بالاخره هر آغازی فقط ادامه‌ای است» که کاری از خواهر او، نیاز آزادیخواه بود همکاری داشت و صداگذاری ویدئوهای این نمایشگاه را بر عهده داشت. این نمایشگاه کاری تجربی با تصاویر و طراحی‌های متحرک و ثابت بود که به همراه صداهای مختلف گوش‌نواز و گوش‌خراشی از زندگی تبدیل به یک ویدئو انیمیشن شده بودند. نیاز آزادیخواه خواهر دوقلوی نسا آزادیخواه است.
سرنای ساریکایا

| سرنای ساریکایا | سرنای ساریکایا |
| --- | --- |
تولد: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)  آنکارا، ترکیه
ملیت: ترکیه
پیشه:  بازیگر  مدل 
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶–اکنون
وبگاه رسمی: http://www.serenaysarikaya.com.tr
سرنای ساریکایا (ترکی استانبولی: Serenay Sarıkaya؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۹۲) بازیگر و مدل اهل ترکیه است.
وی از سال ۲۰۰۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن
ایفای نقش کرده است می‌توان به عمر گل لاله، جزر و مد و خانواده اشاره کرد.
زندگی

سرنای ساریکایا در ۱ ژوئیه ۱۹۹۲ در از سیهان عمران و مصطفی ساریکایا به دنیا آمد. او تا هفت سالگی که پدر و مادرش از هم جدا شدند به همراه خانواده در آنتالیا اقامت داشت. پس از ازدواج مجدد پدرش، او با مادرش به استانبول نقل مکان کرد. او بعداً تجربه خود را از بزرگ شدن بدون پدرش در مصاحبه ای شرح داد: «برای یک دختر کوچک، پدر عامل ویژه ای در تکامل او است. بزرگ شدن بدون پدر تجربه بزرگی است». در آن زمان، در حالی که او و مادرش تصمیم می‌گرفتند کجا زندگی کنند، ساریکایا می‌دانست که می‌خواهد بازیگر و مدل شود، که بر انتخاب آنها برای اقامت در استانبول تأثیر گذاشت. ساریکایا در بخش تئاتر دبیرستان هنرهای زیبا تحصیل کرد و فارغ‌التحصیل شد. او به دانشگاه نرفته است.
حرفه

سرنای در سن ۱۵ سالگی در یک رقابت زیبایی شرکت کرد و جایزه ویژه ای دریافت کرد. او کارش را با بازی در بخش کوچکی در فیلم Şaşkın آغاز کرد و بعد از آن در فیلم Plajda ایفای نقش کرد. شهرت او با بازی در این فیلم کمی افزایش یافت. در همان سال او در مجموعه تلویزیونی دیگری نیز ایفای نقش کرد. اولین نقش اصلی او در سریال باغ لیمو رقم خورد. سپس در مجموعه «آدانایی» بازی و محبوبیت بیشتری کسب کرد. سرنای در مسابقه «دوشیزهٔ ترکیه» دوم شد.
او در سال ۲۰۱۰ با سریال «عمر گل لاله» در نقش یشیم تاشکیران در شبکه شوتیوی ظاهر شد که سرنای دو فصل در این سریال حضور داشت. سرنای در سریال عمر گل لاله آهنگ «Yalnizca senfonisi» (داستان تنهایی) را اجرا کرد که بسیار مورد توجه قرار گرفت و از سوی شرکت‌های موسیقی پیشنهاد آلبوم دریافت کرد. او در پاسخ به این پیشنهادها گفت: من قصدم آواز خواندن نیست، حرفه من بازیگری است.
وی پس از توافق با شرکت آی یاپیم با سریال جزر و مد از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ در شبکه استار تی‌وی جلوی بینندگان ظاهر شد. سرنای ساریکایا در سریال جزر و مد با چاتای اولوسوی همبازی شد و با بازی تحسین برانگیزش در نقش میرا بیلیجه در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ در مراسم پروانه طلایی به عنوان بهترین بازیگر زن ترکیه انتخاب شد. طبق گفته خبرنگاران سرنای ساریکایا و چاعاتای اولوسوی در سر فیلم‌برداری سریال عاشق هم شده و مدتی با هم رابطه داشته‌اند. مدتی بعد با کرم بورسین دوست شد و بعد از سه سال و نیم از هم جدا شدند.
سرنای در سال ۲۰۱۵ با کمپانی «taff pictures» به توافق رسید و این بار در فیلم سینمایی «به جای ما دو نفر» با کاراکتر " چیچک " در پرده سینما ظاهر شد. او همچنین با خواندن ترانه «vazgeçtim» (منصرف شدم) از سزن آکسو در فیلم ikimizin yerine مورد محبوبیت و توجه بسیاری قرار گرفت.
دومین همکاری سرنای و کمپانی آی یاپیم در سال ۲۰۱۷ صورت گرفت که سرنای با شخصیت دورو در سریال اینترنتی فی جلوی دوربین رفت و مورد توجه بسیاری قرار گرفت.
از ارزشمندترین جوایزی که سرنای ساریکایا کسب کرده می‌توان به این اشاره کرد که او در سال ۲۰۱۴ بهترین بازیگر زن در مراسم GQ انتخاب شد.
سرنای در سال ۲۰۱۷ در سریال فی به کارگردانی mert baykal ایفای نقش کرد این سریال در ژانر درام، عاشقانه روانشناختی است سرنای در این سریال با بازیگرانی همچون Ozan Gven, Mehmet Gnsr , Berrak Tznata هم بازی است.
در سال ۲۰۱۹ برای اولین بار بزرگ‌ترین تئاتر موزیکال ترکیه به نام آلیس برای اولین بار روی صحنه تئاتر رفت. این نمایش که با استقبال فراوانی از طرف مردم روبرو شد تا دو فصل ادامه پیدا کرد و در حال حاضر به دلیل پاندمی کرونا اجراها متوقف شده.
در تئاتر آلیس که سرنای ساریکایا نقش اصلی این داستان را اجرا می‌کند داستان دختری روایت می‌شود که غرق در فضای مجازی است و در روز تولد خود، وارد یک بازی اینترنتی شده و ناگهان به سرزمین عجایب پرت می‌شود. در این تئاتر ترانه‌های فراوانی خوانده می‌شود ولی دو ترانه اصلی به نام‌های Duy Beni و Kuzey yildizi به‌طور اختصاصی برای سرنای ساریکایا نوشته شده تا به‌صورت اختصاصی اجرا کند. اوی صدایی زیبا و منحصر به فرد دارد،
به‌طور مثال میشه از آهنگ ateşe düştüm با صدای mert demir که در سال ۲۰۲۳ ترند اینستاگرام شده بود نام برد چون سرنای ساریکایا در این موزیک همکاری داشته و بک ووکال اجرا کرد که از خود خواننده بهتر بود.
او و کرم بورسین سگ‌های مشترک دارند و برای دیدار سگ‌هایشان باهم قرار می‌گذارند. او طرفداران فراوان و منبع تقلید بسیاری از مدل‌های تازه‌کار است
فیلم‌شناسی

| فیلم> سال | فیلم> عنوان | فیلم> نقش | فیلم> یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۶ | Şaşkın | Itır | Supporting role |
| ۲۰۰۸ | Plajda | Aslı | Supporting role |
| ۲۰۱۰ | How to Train Your Dragon | Astrid Hofferson | Dubbing voice |
| ۲۰۱۱ | Hoşçakal | Sarah | Short film |
| ۲۰۱۳ | Behzat Ç. Ankara Yanıyor | Melisa | Supporting role |
| ۲۰۱۶ | İkimizin Yerine | Çiçek | Main role |
تلویزیون: تلویزیون
| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| ۲۰۰۸ | Peri Masalı | Talya | Main role |
| ۲۰۰۸ | Limon Ağacı | Peri | Main role |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ | Adanalı | Sofia Dikkaya | Main role |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ | عمر گل لاله | یشیم تاشکیران | نقش اصلی |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ | جزر و مد | میرا بیلیس | نقش پیشرو |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | فی | دورو دورولای | نقش پیشرو |
| ۲۰۲۳ | شاهماران | شاهسو | نقش پیشرو |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ | خانواده | دوین آکین | نقش پیشرو |
| ۲۰۲۴ | Kimler Geldi, Kimler Geçti | Leyla Taylan | Leading role |
کاوشگر فینیکس

کاوشگر فینیکس (به انگلیسی: Phoenix به معنای ققنوس) نام فضاپیمای فرودگر و بدون سرنشینی است که برای پژوهش در مورد وجود آب و محیط قابل زیست برای ریزاندامگان بر روی سیاره مریخ ساخته شده است. این فضاپیما در تاریخ ۴ اوت ۲۰۰۷ میلادی به فضا پرتاب شد، و بر طبق برنامه در روز ۲۵ مه ۲۰۰۸ در منطقه قطب شمال سیاره مریخ فرود آمد. فینیکس پس از بکار انداختن بازوی روباتیک خود، به نمونه‌برداری و آزمایش‌های علمی پرداخت.
برنامهٔ کاوشگر فینیکس توسط آزمایشگاه مطالعات ماه و سیارات در دانشگاه آریزونا پیشنهاد و مدیریت شده است. سازمان ناسا ناظر بر انجام این عملیات بوده و کشورهای آلمان، بریتانیا، دانمارک، کانادا و سوئیس در این برنامه مشارکت نمودند. هزینهٔ مأموریت اکتشافی فینیکس بالغ بر ۳۸۶ میلیون دلار بود.
فینیکس، از بین هفت کاوشگر فرود آمده بر سطح مریخ تاکنون، ششمین فضاپیمای کاوشگری است که با موفقیت بر سطح این سیاره فرود آمده است. همچنین از زمان کاوشگرهای وایکینگ-۱ و وایکینگ-۲، فینیکس نخستین فضاپیمایی است که برای فرود بر سطح مریخ از موتورهای ترمزکننده استفاده کرده است. مدت زمان فعالیت مفید این فضاپیما نیز سه ماه پیش‌بینی می‌شود؛ با این حال کاوشگر فینیکس دو ماه دیگر نیز (در مجموع پنج ماه) به کاوش در سطح مریخ ادامه داد؛ و سرانجام با فرستادن آخرین پیام در دوم نوامبر ۲۰۰۸ در هنگامهٔ زمستان این سیاره، پایان این مأموریت، در تاریخ ۱۰ نوامبر توسط ناسا اعلام شد.
اهداف مأموریت

مأموریت فینیکس با فرود روی مریخ، دو هدف اصلی را دنبال می‌کرد:
نخستین هدف مطالعه پیشینه زمین‌شناسی سیاره مریخ برای بررسی امکان وجود «آب» در آن بود. این مطالعه امکان بازسازی تاریخچه تغییرات آب و هوایی در مریخ را فراهم می‌آورد.
دومین هدف جستجو برای یافت محیط مناسب برای پرورش حیات در میان لایه‌های یخ و خاک بود. استراتژی ناسا برای کاوش در مریخ، جستجو و دنبال کردن ردپای «آب» در این سیاره بود. ابزار و ادوات موجود در فینیکس بر اساس همین استراتژی ساخته شده و نخستین ابزارهای کاوشی بودند که به مطالعه ویژگی‌های زمین‌شناسی و زیست‌شناسی در منطقه قطبی مریخ می‌پرداختند.
پرتاب

کاوشگر فینیکس در ساعت ۹:۲۶:۳۴ جهانی به وسیله یک فروند موشک دلتا-۲ از پایگاه فضایی نیروی هوایی آمریکا در کیپ کاناورال به فضا پرتاب شد. پرتاب با موفقیت انجام گرفت و موشک دلتا-۲ کاوشگر را در مسیر مریخ قرار داد.
موشک دلتا-۲ در پرتاب کاوشگرها کارنامه خوبی دارد و کاوشگرهای مریخ‌نورد پیشین هم به وسیلهٔ همین موشک به فضا پرتاب شده بودند و با موفقیت مأموریت خود را تکمیل کرده‌اند.