stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گرمخانه
بازتاب اقدامات سازمان رفاه، خدمات و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران در سایت متروپلیس

در متن منتشرشده بر روی سایت متروپلیس، فعالیت‌ها در دو بخش ارایه خدمت به بی‌خانمان‌ها و کودکان کار درج شده‌است.
از مهمترین نکات اساسی برای مقابله با کرونا در محیط‌های کاری رعایت فاصله فیزیکی کارمندان و کارکنان در محل خدمت است. بدین منظور که از جمع شدن غیر ضروری کارمندان پرهیز شود. در صورت ممکن هم جلسه‌هایی به صورت ویدیو کنفرانس برگزار شوند.
بازتاب اقدامات سازمان رفاه، خدمات و مشارکت‌های اجتماعی شهرداری تهران در سایت متروپلیس > اقدامات متقابل برای شهروندان بی‌خانمان

دربارهٔ فاصله‌گذاری‌های اجتماعی در سطح شهر و به‌خصوص برای افراد بی‌خانمان باید اقدامات متقابل آموزشی و بهداشت شخصی برای پناهگاه‌ها مانند: شست‌وشوی دست، تشخیص علائم اجتماعی، محافظت از کارکنان و مناطق مشترک انجام شود که در مراکز خدمات اجتماعی شهرداری تهران به خوبی رعایت شده‌است.
اجرای برنامه‌های محافظتی برای کارمندان و مددجویان
معاینه روزانه و بررسی علائم در افراد
اعمال سیاست دورکاری برای برخی از پرسنل
مدیریت و جداسازی موارد مشکوک
ایجاد اتاق‌های ایزوله برای بیماران مشکوک به کرونا و ارائه دستورالعمل‌ها و برنامه‌هایی برای استفاده از مناطق مشترک بهداشت محیط
ضد عفونی روزانه مراکز
تعبیه اتاق‌های جدا شده برای کنترل ارتباطات فیزیکی
طراحی و استفاده از تابلوهای اعلانات، پوسترها، بروشورهای تبلیغاتی برای افراد، آموزش حمل و نقل ایجاد فاصله بین مشتری
امکان انتقال آنها به مراکز اقامتی برگزاری دوره‌های آموزش مراقبت از خود برای کارکنان و مراجعان برای تشخیص علائم
تنظیم زمان صرف غذا، اجتناب از وعده‌های غذایی بدون هماهنگی و تهیه و توزیع مواد بهداشتی حمام و حمام کردن برای جلوگیری از بروز بیماری، ایجاد دسترسی مناسی برای استفاده از سرویس‌های بهداشتی و استحمام امن، رعایت فاصله فیزیکی برای خواب با ایجاد فاصله مناسب برای تختخواب‌ها.
امیرنظام گروسی

| امیرنظام گروسی | امیرنظام گروسی |
| --- | --- |
وزیر فوائد عامه وزیر مختار در انگلیس سفیر در فرانسه و عثمانی پیشکار آذربایجان ریاست افواج گارد سلطنتی ریاست قشون آذربایجان رئیس فوج گروس حاکم، کردستان، کرمانشاهان، گروس، همدان، ساوجبلاغ و… عضو دارالشوری کبری و شورای وزیران: وزیر فوائد عامه وزیر مختار در انگلیس سفیر در فرانسه و عثمانی پیشکار آذربایجان ریاست افواج گارد سلطنتی ریاست قشون آذربایجان رئیس فوج گروس حاکم، کردستان، کرمانشاهان، گروس، همدان، ساوجبلاغ و… عضو دارالشوری کبری و شورای وزیران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حسنعلی‌خان امیرنظام گروسی ۱۲۰۱ هجری شمسی بیجار.کردستان،
امیرنظام گروسی سالار لشکر امیر تومان سالار عسکر: امیرنظام گروسی سالار لشکر امیر تومان سالار عسکر
درگذشته: ۱۷ دی ۱۲۷۸ کرمان،
ملیت:  ایران
همسر(ان): شهربانو نیره السلطنه
فرزندان: یحیی خان گروسی عبدالحسین خان سالارالملک گروسی امیرزاده خانم سلمی (مفرح الدوله)
پیشه: سیاستمدار دیپلمات حاکم وزیر نویسنده خوشنویس
تصویر امیرنظام گروسی در اواخر عمر.
حسنعلی‌خان گروسی (۱۲۰۱ بیجار. کردستان – ۱۲۷۸ کرمان) ملقب به امیرنظام گروسی سیاستمدار، وزیر فوائد عامه، دیپلمات و سفیر (وزیر مختار) در انگلستان، اتریش، عثمانی و فرانسه، ادیب، نویسنده و خوشنویس در دوره قاجار بود.
حسنعلی‌خان از منطقه بیجار گروس و از طایفه کبودوند گروسی بود، پدرش محمدصادق خان گروسی جزو رجال دربار فتحعلی‌شاه قاجار بود.
حسنعلی‌خان در مناصب مختلفی از جمله: ریاست افواج گارد سلطنتی، ریاست قشون آذربایجان، رئیس فوج گروس، پیشکار آذربایجان و حاکم تبریز، استان کردستان فعلی، کرمان شاه ، گروس، همدان و… بود. او در اواخر عمر والی کرمان و بلوچستان بود.
او سرپرست دانشجویان اعزامی به اروپا و عضو دارالشوری کبری و شورای وزیران بود.
از جمله اقدامات عمرانی و فرهنگی امیرنظام گروسی می‌توان به اقدام به خرید ماشین‌آلات ضرب سکه از اروپا و شروع ضرب سکه در تهران، مشارکت در ایجاد شبکه راه‌آهن و راه‌سازی، تأسیس مدرسه مظفری تبریز و مشارکت در تأسیس مدرسه رشدیه، وارد کردن تمبر و چاپ آن در ایران، دستور به چاپ و کتابت: کلیله و دمنه، گلستان سعدی، دیوان فرخی سیستانی و دیوان منوچهری دامغانی، همچنین چند کتاب از خود او و شیوه خاص نویسندگی و خطاطی‌اش اشاره کرد؛ او صاحب کتابخانه‌ای از کتب نفیس بود، نسخه کنونی شاهنامه بایسنقری را امیرنظام گروسی به کتابخانه کاخ موزه گلستان هدیه کرده‌است.
خانه امیر نظام گروسی که هم‌اکنون موزه قاجار نام دارد در زمان پیشکاری امیر نظام در تبریز ساخته شده‌است.
امیرنظام گروسی، مورد توجه زمامداران اروپایی قرار گرفت و توانست از آن‌ها نشان‌های دولتی دریافت نماید، از جمله نشان سنت موریس و سنت لازار از ایتالیا، عقاب سفید از آلمان، لژیون دونور از فرانسه، لئوپلد از بلژیک، دانبرک از دانمارک، کوردون از روسیه و مجیدیه از عثمانی را از آن خود کرد.
زندگی > خانواده

حسنعلی‌خان امیرنظام گروسی از منطقه بیجار گروس و از طایفه کبودوند بود که در سال ۱۲۰۱ شمسی (۱۲۳۶ قمری) در بیجار مرکز ولایت گروس متولد شد، مادرش اصالتاً ارمنی و پدرش محمدصادق خان گروسی جزو رجال دربار فتحعلی‌شاه قاجار بود.
اجداد امیرنظام حاکمان پیشین منطقه گروس بودند، حسنعلی‌خان تقریباً از هفت سالگی بسیاری از علوم زمانهٔ خود را فرا گرفت و توانست توجه اطرافیان را به خود جلب نماید.
امیرنظام گروسی دو بار ازدواج کرد، نام همسرهای او شهربانو و نیره السلطنه بود، حاصل آن نیز چهار فرزند بود، دو پسر به نام‌های یحییعلی خان گروسی و عبدالحسین خان سالارالملک گروسی و دو دختر به نام‌های امیرزاده خانم و سلمی (مفرح الدوله)، در سال ۱۲۸۷ قمری فرزند بزرگش یحیی خان گروسی که فرمانده فوج گروس در کرمان بود مُرد. عبدالحسین خان سالارالملک گروسی، پسر کوچکتر او نیز، حاکم کردستان، کرمانشاهان، گروس، ولایات ثلاث (ملایر، تویسرکان، نهاوند)، رئیس پلیس ایران در زمان محمدعلی شاه قاجار بود.
زندگی > حکومت گروس

حسنعلی‌خان، در سال ۱۲۵۲ قمری با دریافت درجه سرهنگی به عنوان فرمانده افواج گروس منصوب شد، اما در سال ۱۲۶۰ قمری با نسبت دادن پدرکشی به وی، او را از کار برکنار کردند که در همین زمان حاج میرزا آقاسی صدراعظم محمد شاه، با دشمنی ای که با خانواده حسنعلی‌خان داشت (چنان‌که خود امیر نظام در چند نامه‌اش به آن اشاره می‌کند)، حکومت موروثی گروس را از دست خاندان حسنعلی‌خان گرفته و به ابراهیم خان سرتیپ سلماسی سپرد.
در سال ۱۲۶۴ق ناصرالدین شاه که به تخت نشست و امیرکبیر را به عنوان صدراعظم برگزید حسنعلی‌خان نیز توانست به کمک امیرکبیر حکومت از دست رفته گروس را دوباره به خاندان خود برگرداند و بار دیگر ریاست افواج گروس را بر عهده گرفت.
زندگی > محافظت از ارگ تبریز و سرحدات کرمانشاه

از سال ۱۲۵۴ تا ۱۲۵۷ ق حسنعلی‌خان به همراه افواج گروس به محافظت از ارگ تبریز مأمور گشت و از سال ۱۲۵۷ ق تا ۱۲۹۵ ق برای محافظت از سرحدات کرمانشاه در برابر عثمانی انتخاب شد.
زندگی > ماموریت‌های مشهد و هرات

در سال ۱۲۷۱ قمری با داشتن مقام ریاست افواج گروس برای بازگرداندن نظم و امنیت به مشهد مأمور انتظامات آن شهر شد.
در سال ۱۲۷۳ ق به دلیل اعتراض دولت انگلستان نسبت به فتح هرات، سر چارلز موری مارلینگ، وزیر مختار انگلیس در ایران، برای نشان دادن اعتراض خود تهران را ترک کرد و به بغداد رفت، بعد از اندک مدتی که بین ایران و انگلیس صلح پاریس منعقد شد، دولت مرکزی حسنعلی‌خان را مأمور بازگرداندن سر چارلز موری به ایران کرد، وی در این مأموریت نیز لیاقت خود را نشان داد، در همین سال حفاظت از بیوتات و خزانه شاهی به مدت یک سال، یعنی تا ۱۲۷۵ ق به وی واگذار شد، در این سال حسنعلی‌خان به دلیل خدمات شایسته‌ای که انجام داده بود به تهران فرا خوانده شد و مورد التفات شاه قرار گرفت.
در سال ۱۲۷۲ ق حسنعلی‌خان با سپاه خود به همراه حسام السلطنه والی خراسان عازم تسخیر هرات شد، پس از محاصره طولانی، هرات را فتح کردند و حفاظت از هرات را برعهده حسنعلی‌خان گذاشتند.
زندگی > ماموریت‌های خارج از ایران

در سال ۱۲۷۵ قمری پس از عزل اعتمادالدوله نوری صدراعظم و مراجعت فرخ‌خان امین‌الدوله ایلچی مخصوص دولت ایران در دربار کشورهای اروپایی، حسنعلی‌خان گروسی به عنوان وزیر مختار از طرف میرزا سعید خان انصاری وزیر امور خارجه و به درخواست ناصرالدین شاه به اروپا (پاریس) مأمور شد. در این مأموریت وی سرپرستی ۴۲ نفر دانشجوی ایرانی را که قصد ادامه تحصیل به سبک اروپایی را داشتند بر عهده گرفت و از هیچ کوششی جهت یاری دادن به آن‌ها دریغ نمی‌کرد.
در سال ۱۲۷۶ قمری به عنوان مأمور فوق‌العاده و وزیر مختار مخصوص در پاریس انتخاب شد. سفارت حسنعلی‌خان در اروپا هفت سال طول کشید. وی علاوه بر وظایفش در سفارت بیشتر اوقات خود را صرف بازدید از کارخانجات، مدارس، بیمارستان‌ها و… می‌کرد.
در همین دوران مورد توجه زمامداران اروپایی قرار گرفت و توانست از آن‌ها نشان‌های دولتی دریافت نماید، از جمله نشان سنت موریس و سنت لازار از ایتالیا، عقاب سفید از آلمان، لژیون دونور از فرانسه، لئوپلد از بلژیک، دانبرک از دانمارک، کوردون از روسیه و مجیدیه از عثمانی را از آن خود کرد.
در سال ۱۲۸۱ قمری برای مدت کوتاهی به تهران آمد و دوباره با همان سمت به پاریس برگشت اما بعد از یک سال ۱۲۸۲ ق به علت مختل شدن مزاجش به ایران بازگشت.
در سال ۱۲۸۷ قمری سپهسالار وزیر مختار ایران در استانبول به ایران بازگشت و به صدراعظمی ناصرالدین شاه برگزیده شد. حسنعلی‌خان به جای وی در سال ۱۲۸۸ ق به سفارت استانبول فرستاده شد، مدت اقامتش ۱۴ ماه به طول انجامید. در این مدت حسنعلی‌خان با زیرکی تمام از سیاست ایران در برابر عثمانی‌ها دفاع کرد، نهایتاً در سال ۱۲۸۹ ق ضعف مزاج خود را در آب و هوای استانبول بهانه کرد و به ایران بازگشت.
زندگی > در آذربایجان

در سال ۱۳۰۰ قمری بعد از مرگ محمدرحیم خان علاءالدوله، امیر نظام به پیشنهاد مظفرالدین میرزا ولیعهد آذربایجان، تصدی امور پیشکاری آذربایجان به حسنعلی‌خان داده شد و لقبش را به سالار لشکر ارتقاء دادند.
مهمترین اقدام حسنعلی‌خان در این زمان یاری دادن به حسن رشدیه در تأسیس مدرسه رشدیه در تبریز بود.
در سال ۱۳۰۳ قمری ولیعهد مظفرالدین میرزا با اعطای شمشیر مرصعی به حسنعلی‌خان او را به لقب امیر نظام مفتخر کرد.
از وقایع مهم دیگر دوران پیشکاری امیرنظام در آذربایجان مسئله قرارداد رژی و شورش مردم تبریز علیه این قرارداد در سال ۱۳۰۹ بود، که امیر نظام در مقام والی شهر، از اجرای دستور ولیعهد جهت تیراندازی به سمت مردم سرپیچی کرد، به دنبال آن در همان سال او را از پیشکاری آذربایجان عزل و به تهران احضار کردند و مورد بازخواست قرار دادند، بعد از مدتی بنا به درخواست ناصرالدین شاه امیر نظام را با همین سمت پیشکاری برای آذربایجان پیشنهاد دادند. اما امیرنظام سلامت مزاج و پیر شدن خود را بهانه کرد و از این امر صرف نظر نمود.
یکی از مسائل مهم پیشکاری دوباره امیر نظام در تبریز در سال ۱۳۱۶ ق قحطی نان بود که بزرگان و انبارداران وابسته به دربار گندم را احتکار کرده و به فروش نرساندند و این موجب اعتراض مردم در خیابان‌ها و قتل‌عام بسیاری شد، سرانجام این شورش به دستور محمدعلی میرزا ولیعهد و به دست امیر نظام گروسی خاموش شد و توانستند مشکل را تا حدودی حل کنند، اما این بار امیر نظام برخلاف دوره پیشکاری مظفرالدین میرزا که مدتی طولانی در آذربایجان بود، دو سال بیشتر دوام نیاورد، چرا که بین ولیعهد و او اختلاف بالا گرفت و به دلیل نامساعد بودن اوضاع و کهولت سن در ذیقعدهٔ ۱۳۱۶ از پیشکاری آذربایجان استعفا کرد و از راه قفقاز و ترکستان به تهران رفت.
زندگی > در کرمانشاهان و کردستان

امیرنظام پس از استعفا از پیشکاری آذربایجان و آمدن به تهران، مدت دو ماه بیکار بود تا اینکه در ۱۳۱۰ ق برای بار دوم به حکومت کردستان، کرمانشاهان، گروس، همدان و مناطق همجوار منصوب شد.
وی از همان ابتدای ورود در این مناطق دست به اقداماتی اصلاحی زد که بسیاری از منابع آن دوره و همچنین منابع محلی اقدامات او را مورد ستایش قرار داده‌اند.
در سال ۱۳۱۲ ق بعد از دفع آشوب‌ها و شورش‌ها بنا به ضرورت امیرنظام را از حکومت کردستان و کرمانشاهان عزل و به تهران احضار کردند تا به حکومت نواحی چون خراسان یا شیراز که دچار نابسامانی شده بودند فرستاده شود، اما نتیجه‌ای حاصل نشد.
در سال ۱۳۱۳ ق دوباره برای سامان دادن به مناطق کردستان و کرمانشاه به آن ولایات برگشت.
زندگی > در کرمان

در سال ۱۳۱۷ قمری مقارن استعفای امیر نظام از پیشکاری آذربایجان اوضاع ولایت کرمان بر اثر خشکسالی و نیز بی‌تدبیری آصف الدوله بسیار آشفته بود، پس دولت مرکزی حسنعلی‌خان را که در دوران کهولت به سر می‌برد به والی‌گری کرمان و بلوچستان منصوب کرد، وی در سال ۱۳۱۷ ق وارد شهر شد و مردم در نهایت شور و شعف به استقبالش آمدند. امیرنظام در این ولایات نیز دست به اقدامات اصلاحی زد، به طوری که در کمتر از شش ماه اوضاع آشفته کرمان سر و سامان پیدا کرد.
زندگی > وزیر فوائد عامه

در سال ۱۲۸۹ ق به عنوان وزیر فوائد عامه در دولت سپهسالار منصوب شد؛ و در سال ۱۲۹۰ ق ناصرالدین شاه که به تشویق سپهسالار عازم اروپا شد، حسنعلی‌خان با سمت وزیر فوائد عامه از جمله ملتزمین رکاب وی بود.
زندگی > دارالشوری کبری و شورای وزیران

در سال ۱۲۸۳ ق با تأسیس دارالشوری کبری به عضویت آن پذیرفته شد و به مدت ۵ سال در این مقام باقی ماند.
در سال ۱۲۸۹ ق به عنوان وزیر فوائد عامه در دولت سپهسالار منصوب و به عضویت شورای وزیران نیز پذیرفته شد و همچنین به درجه امیر تومانی نائل آمد. علی‌رغم بی برنامگی و بی نظمی که در آن دوران، در امور اداری وزارتخانه‌ها رایج بود حسنعلی‌خان توانست اقدامات نسبتاً مهمی در زمینه اصلاحات انجام دهد از جمله می‌توان به فعالیت‌های عمرانی و زیربنایی، همچون ایجاد شبکه راه‌آهن و راه‌سازی اشاره کرد.
زندگی > دفع شورش‌ها

در سال ۱۲۶۵ قمری حسنعلی‌خان جهت سرکوبی شورش حسن‌خان سالار راهی خراسان شد و توانست موفقیتی به دست آورد، اندکی بعد از شورش سالار در سال ۱۲۶۶ ق حسنعلی‌خان به خواسته امیرکبیر مأمور سرکوبی ملا محمدعلی زنجانی، از پیروان باب در زنجان شد و به مناسبت موفقیت در این مأموریت به مقام جنرال آجودانی شاه رسید.
یکی از وقایع مهم دوران سلطنت ناصرالدین شاه شورش، شیخ عبیدالله شمزینی و حمزه آقا منگور در مناطق آذربایجان و ساوجبلاغ، در سال ۱۲۹۷ قمری بود که دولت مرکزی به کرات، به دفع آن‌ها اقدام کرد اما نتیجه‌ای در برنداشت، نهایتاً دولت مرکزی تصمیم گرفت این بار نیز از حسنعلی‌خان در دفع این شورش استفاده کند و حسنعلی‌خان هم در مقام وزیر فوائد عامه این مأموریت را پذیرفت و در چندین نوبت پیروز شد، تا اینکه در سال ۱۲۹۸ قمری با اقداماتی حساب شده توانست حمزه آقامنگور، رهبر شورشیان را مغلوب کند و سبب دفع شورش در آن منطقه گردید.
قتل حمزه آقا مورد اعتراض دولت روسیه واقع شد و حسنعلی‌خان مشروحه‌ای در جواب آن‌ها به علاءالدوله نوشت.
در سال ۱۳۱۴ق مأمور دفع اغتشاشات همدان و متعاقب آن کردستان شد در همین دوران پسرش عبدالحسین خان سالارالملک را از سوی خود نایب الحکومه کردستان کرد، و خود دوباره به پیشکاری ولیعهد محمدعلی میرزا به جای میرزا علی امین‌الدوله به آذربایجان رفت.
زندگی > فعالیت‌ها و عنوان‌ها نظامی

در سال ۱۲۵۳ قمری با سمت سرهنگی در اردوی محمد شاه در محاصره هرات شرکت کرد و از خود لیاقت خوبی نشان داد.
در سال ۱۲۶۷ ق حسنعلی‌خان جزء ملتزمین رکاب ناصرالدین شاه در سفر به اصفهان بود. به نظر می‌رسد حسنعلی‌خان در همین سفر و در اردوگاه سلطانیه کتاب پندنامه یحیویه را برای پسرش یحیی خان گروسی به نگارش درآورده است. پس از بازگشت به تهران مدتی ریاست افواج گارد سلطنتی را برعهده گرفت.
در سال ۱۲۹۹ ق حسنعلی‌خان با دریافت یک قبضه شمشیر مرصع و لقب سالار عسکری از ناصرالدین شاه به ریاست قشون آذربایجان منصوب گردید
بنابه دستوراتی که از زمان امیر کبیر به او داده شده بود تا به زمانی که دستورها جدید ناصرالدین شاه برای خرید کشتی به او رسید، به طور مرتب در این باره تحقیق نموده بود و شاید از معدود امرای قاجار بود که در کار خویش کم فروشی نمی کرد و همچنین راجع به ملیتهایی که برای انجام کار بر روی کشتی ایرانی مناسب می باشند تحقیقات زیادی انجام داده بود که این تحقیقات سر انجام با خرید کشتی پرسپولیس و کشتی شوش به پایان رسید [نیازمند منبع]
اقدامات فرهنگی و ادبی > فعالیت فرهنگی

او سرپرست دانشجویان اعزامی به اروپا و عضو دارالشوری کبری و شورای وزیران بود.
از جمله یادگارهای امیر نظام چاپ کلیله و دمنه است. این کتاب را به اشاره او، به وسیله حاج وکیل اعتضاد الممالک، تصحیح گردیده و سپس به خط میرزاباقر فخرالکتاب و به نفقه خود امیر نظام چاپ شده‌است. تأسیس مدرسه مظفری تبریز و مشارکت در تأسیس مدرسه رشدیه، وارد کردن تمبر و چاپ آن در ایران، دستور به چاپ و کتابت: کلیله و دمنه، گلستان سعدی، دیوان فرخی سیستانی و دیوان منوچهری دامغانی، همچنین چند کتاب از خود او و شیوه خاص نویسندگی و خطاطی‌اش اشاره کرد؛ او صاحب کتابخانه‌ای از کتب نفیس بود، نسخه کنونی شاهنامه بایسنقری را امیرنظام گروسی به کتابخانه کاخ موزه گلستان هدیه کرده‌است. بث الشکوی قسمت سوم تاریخ یمینی تألیف عبدالجبار عتبی به توصیه امیرنظام گروسی توسط ثقةالاسلام تبریزی ترجمه شد، این دستنوشته با نستعلیق ممتاز کتابت شده‌است.
اقدامات فرهنگی و ادبی > نویسندگی

امیرنظام گروسی در کنار تدابیر سیاسی ـ نظامیش، شخصی صاحب ذوق، شعردوست، سخن شناس، ادیب، فاضل و از جمله نویسندگان چیره‌دست بود که در شیوه نگارش و انشاء خط روشی ابتکاری و منحصر به فرد به نام شیوهٔ امیرنظام را برای خود برگزید. همچنین از وی دو اثر ارزنده ادبی به صورت مکتوب به نام‌های منشآت و پندنامه یحیویه به جای مانده است که هر کدام نمونه‌ای از کمال و پختگی و شیوه نگارش او می‌باشد.
هنر بزرگ او در ساده‌نویسی بود
از جمله مکتوبات او عبارتند از:
منشآت
پندنامه یحیویه
نامه‌های دیوانی
اقدامات فرهنگی و ادبی > خطاطی

سبک انشا و شیوه خط شکسته تحریری او در عین ملاحت و استحکام از نزاکت خاصی نیز بهره‌مند است. وی همانند میرزا ابوالقاسم فراهانی خط پیچیده و ناخوانای شکسته را به نستعلیق نزدیک و اتصالات آن را تعدیل کرد. از وی منشات و نامه‌های زیادی در دست است که معرف استادی او در شکسته تحریری است
او مبدع شیوه‌ای خاص در خط شکسته به‌شمار می‌رود.
اقدامات عمرانی

از جمله اقدامات عمرانی امیرنظام گروسی می‌توان به اقدام به خرید ماشین‌آلات ضرب سکه از اروپا و شروع ضرب سکه در تهران، و مشارکت در ایجاد شبکه راه‌آهن و راه‌سازی، اشاره کرد.
خانه امیرنظام گروسی

خانه امیرنظام گروسی که در دوره ناصرالدین شاه و در زمان پیشکاری امیر نظام گروسی و توسط وی ساخته شده‌است در سال ۱۳۷۰ توسط سازمان میراث فرهنگی خریداری شد با شماره ۱۷۴۹ در فهرست آثار ملی کشور ثبت گردید. پس از مرمت و بازسازی بنا با حفظ ویژگی‌های معماری و شاخص‌های سنتی بنا به عنوان موزه قاجار مورد استفاده قرار گرفت. این موزه در نزدیکی مقبره الشعرا تبریز که مدفن بیش از ۴۰۰ شاعر نامی از جمله شهریار، قطران، اسدی طوسی، فاریابی و ثقةالاسلام است قرار دارد.
لطف‌الله سیاهکلی

| لطف‌الله سیاهکلی | لطف‌الله سیاهکلی |
| --- | --- |
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دورۀ یازدهم: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامی دورۀ یازدهم
دوره مسئولیت ۶ خرداد ۱۳۹۹ – ۷ خرداد ۱۴۰۳ همکار فاطمه محمدبیگی: دوره مسئولیت ۶ خرداد ۱۳۹۹ – ۷ خرداد ۱۴۰۳ همکار فاطمه محمدبیگی
حوزه انتخاباتی: حوزه انتخابیه قزوین، آبیک و الوند
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: لطف‌الله سیاهکلی قزوین، ایران
حزب سیاسی: اصول گرا
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی
لطف‌الله سیاه‌کلی (زاده ۱۳۴۰ در قزوین) سیاستمدار اصولگرا‌ ایرانی است. وی موفق شد در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، با کسب ۸۳ هزار و ۵۵۵ رای، از حوزه انتخابیه قزوین، آبیک و البرز از استان قزوین انتخاب گردد و به مجلس شورای اسلامی راه یابد.
حواشی

وی در تاریخ ۱ مهر ۹۹ به دلیل ناراضی بودن از اهدای دنا پلاس اعلام کرد «برای رفتن به جاده‌های کوهستانی، شاسی‌بلند می‌خواهم و به دنا پلاس راضی نیستم. نماینده باید از نظر مالی از یک بخشدار بالاتر باشد نه مانند مردم عادی و رعیت زندگی کند.» اما بعداً این حرف‌ها را تکذیب کرد و گفت که حرف‌هایش را تحریف کرده‌اند.
زندان صیدنایا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زندان صیدنایا پس از سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴: زندان صیدنایا پس از سقوط رژیم اسد در دسامبر ۲۰۲۴
موقعیت: صیدنایا، استان ریف دمشق، سوریه
مختصات: ۳۳°۳۹′۵۴″ شمالی ۳۶°۱۹′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۶۶۵۰۰°شمالی ۳۶٫۳۲۸۶۱°شرقی﻿ / 33.66500; 36.32861
وضعیت: بسته
باز شده: ۱۹۸۶ (آغاز ساخت ۱۹۸۱)
بسته شده: ۸ دسامبر ۲۰۲۴
«زندانبان‌ها پسرعمویم را که خیلی دوستش داشتم، مجبور کردند مرا شکنجه کند و مرا نیز مجبور کردند که او را شکنجه کنم. اگر این کار را نمی‌کردیم هر دو اعدام می‌شدیم.»
عمر الشغری، یکی از مخالفان سیاسی رژیم اسد که از این زندان جان سالم به‌در برده است.
زندان صیدنایا نام زندانی بدنام در شمال دمشق، سوریه بود که توسط دولت جمهوری عربی سوریه اداره می‌شد. این زندان نظامی و اردوگاه مرگ به «کشتارگاه انسانی» (المسلخ البشری) نیز معروف بود. از این زندان برای نگهداری هزاران زندانی از جمله زندانیان غیرنظامی، شورشیان ضد دولتی و زندانیان سیاسی استفاده می‌شد. بیش از ۳۰٬۰۰۰ مورد اعدام در زندان ثبت شده است؛ امّا گمان می‌رود شمار اعدام‌شدگان بسیار بیشتر باشد.
معمولاً زندانیان پیش از انتقال به زندان صیدنایا، ماه‌ها یا حتی سال‌ها در سایر مراکز بازداشت نگهداری می‌شدند. این رویه تا قبل از بحران ۲۰۱۱ مرسوم نبود و از آن پس آغاز شد. روشی که برای انتقال زندانیان به این زندان استفاده می‌شد، در سطح جهانی و به‌ویژه توسط سازمان عفو بین‌الملل مورد انتقاد قرار گرفته است. این انتقال‌ها معمولاً پس از برگزاری دادگاه‌های ناعادلانه در یک دادگاه نظامی مخفی انجام می‌شود. در مصاحبه‌های عفو بین‌الملل، زندانیان، این دادگاه‌ها را نمایشی توصیف کردند که فقط یک تا سه دقیقه طول می‌کشید. برخی از زندانیان به دروغ مطلع می‌شدند که به یک زندان غیرنظامی منتقل خواهند شد؛ در حالی که در واقع آن‌ها را برای اعدام می‌بردند. برخی دیگر حتی هرگز قاضی را نمی‌دیدند.
بر اساس اظهارات معاون وزیر امور خارجه ایالات متحده در خاورمیانه، روزانه بیش از ۵۰ زندانی با حلق‌آویز شدن به صورت دسته‌جمعی در این زندان به قتل رسیده‌اند. همچنین به گفتهٔ این مقام اگرچه بسیاری از قساوت‌های رژیم به خوبی به ثبت رسیده‌اند، ما اعتقاد داریم ساختمان کورهٔ آدم‌سوزی نشانه‌ای برای لاپوشانی حجم قتل‌های دسته‌جمعی در زندان صیدنایا صورت گرفته است.
تاریخچه

زندان صیدنایا در ۳۰ کیلومتری شمال دمشق در استان ریف دمشق واقع شده است. این زندان در زمان رژیم اسد تحت نظارت وزیر دفاع سوریه و توسط پلیس نظامی سوریه اداره می‌شد. نخستین اقدام‌ها برای ساخت این زندان از سال ۱۹۷۸ آغاز شد. در آن زمان دولت سوریه زمین‌هایی را از مالکان محلی مصادره کرد و برای ساخت زندان به وزارت دفاع اختصاص داد. عملیات اجرایی ساخت زندان در سال ۱۹۸۱ آغاز شد و در سال ۱۹۸۶ به پایان رسید. نخستین زندانیان در سال ۱۹۸۷ وارد این زندان شدند.
زندانیان صیدنایا دارای گرایش‌های سیاسی و ایدئولوژیک مختلفی بودند. این زندان شامل زندانیانی از گروه اخوان‌المسلمین، حزب‌التحریر اسلامی و جنبش توحید طرابلس بود. همچنین در این زندان، زندانیانی از گروه‌های مختلف لبنانی که هوادار رژیم سوریه نبودند، فلسطینی‌هایی که رابطهٔ خوبی با مخالفان دولت سوریه داشتند، فراریان از درگیری‌های اردوگاه پناهندگان نهر البارد، زندانیان کمونیست، زندانیانی از احزاب مختلف کرد و برخی از نظامیان سوری نگهداری می‌شدند. همچنین پس از سقوط رژیم صدام حسین در سال ۲۰۰۳ و شروع جنگ در عراق، این زندان پذیرای شمار زیادی از اعضای گروه‌های جهادی و القاعده شد که از عراق بازگشته بودند؛ به‌طوری‌که به دلیل تعداد بسیار زیاد آنان، کم‌کم این زندان به «زندان جهادی‌ها» تبدیل شد.
ساختمان

طرح و ساختار درونی زندان صیدنایا همواره به شدت محرمانه نگه داشته می‌شد و هیچ تصویری از درون آن دیده نشده بود. جزئیات مربوط به نقشهٔ زندان تنها از طریق مصاحبه با نگهبانان و زندانیان پیشین به دست آمده است.
این زندان به مساحت کل ۱٫۴ کیلومتر مربع از دو ساختمان تشکیل شده و بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ زندانی را در خود جای می‌دهد. این زندان از دو بخش تشکیل شده بود. بخش اوّل که به نام «ساختمان سرخ» شناخته می‌شد، به شکل Y با سه راهروی مستقیم، مختص زندانیان سیاسی و غیرنظامی بود. بخش دیگر که با نام «ساختمان سفید» شناخته می‌شد، به صورت یک مجتمع L شکل و مختص زندانیان نظامی و سربازان مظنون به خیانت بود.
اتاق اعدام با ۲۰ طناب دار زیر ساختمان سفید قرار داشت و زندانیان با چشم‌بند به این اتاق برده می‌شدند. فهرست زندانیان ساختمان قرمز که قرار بود اعدام شوند، در وقت ناهار به ساختمان سفید می‌رسید. سپس این زندانیان را بین نیمه‌شب و ساعت ۳ بامداد به سلولی زیرزمینی می‌بردند که گاهی تا ۱۰۰ نفر در آن جای داده می‌شدند و در آنجا به شدت مورد ضرب‌وشتم و شکنجه قرار می‌گرفتند. زندانیان با چشم‌بند از پله‌ها به اتاق اعدام در بخش جنوب شرقی ساختمان سفید هدایت می‌شدند. سپس آن‌ها به سکویی یک متری با ۱۰ طناب دار منتقل و اعدام می‌شدند.
امنیت

این زندان یکی از محافظت شده‌ترین مکان‌ها در دوران سوریه بعثی بود. گروه ۲۰۰ نفره از سربازان مسئول گشت‌زنی در بیرون از زندان و ۲۵۰ نفر دیگر متشکل از پلیس نظامی و اطلاعات نظامی مسئول امنیت داخلی آن بودند. برای دفاع از زندان، از سربازان تیپ ۲۱ لشکر سوم ارتش سوریه استفاده می‌شد که به وفاداری شدید به اسد معروف بودند. فرماندهی این سربازان بر عهده افسرانی از اقلیت علوی سوریه بود. در کنار دیواره داخلی زندان، یک ردیف مین ضدتانک در اطراف زندان و سپس یک ردیف از مین‌های ضدنفر در مرکز مجموعه قرار داشت.
جنگ داخلی سوریه

با آغاز جنگ داخلی سوریه ساختمان سفید از زندانیان قبلی تخلیه و برای نگهداری بازداشت‌شدگان اعتراضات آماده شد. این زندان به زندان اصلی سوریه تبدیل شد. این زندان به نمادی از سرکوب رژیم اسد تبدیل شد. در سال ۲۰۱۲ دیده‌بان حقوق بشر وجود ۲۷ مرکز بازداشت مشابه را در سراسر سوریه از جمله در دمشق، مستند کرد. مقیاس شکنجه و مرگ‌ومیر در این بازداشتگاه‌ها توسط سزار، عکاس قانونی و پزشکی قانونی پلیس نظامی افشا شد. تصاویر او به یکی از مهم‌ترین اسناد نقض حقوق بشر در سوریه تبدیل شدند. بر اساس گزارش شبکه حقوق بشر سوریه بیش از ۱۳۶٬۶۱۴ نفر از جمله ۳٬۶۹۸ کودک و ۸٬۵۰۴ زن بین مارس ۲۰۱۱ تا دسامبر ۲۰۲۴ در زندان‌های سوریه بازداشت شدند.
قتل و شکنجه

زندان صیدنایا به دلیل شکنجه، ضرب و شتم شدید، تجاوز جنسی، محرومیت از غذا و دارو، و اعدام‌های دسته‌جمعی به عنوان بدنام‌ترین زندان شبکه زندان‌های رژیم اسد شناخته می‌شد. شکنجه و قتل رویه‌ای معمول در زندان صیدنایا بود. یکی از زندانیان سابق صیدنایا به نام عبدو از اتاق‌های نمک پرده برداشته است که به عنوان سردخانهٔ اجساد استفاده می‌شدند. او روایت می‌کند که اجساد در نمک دفن می‌شدند تا از تجزیه جلوگیری شود. این زندان با شرایط غیرانسانی خود با اردوگاه آشویتس نازی‌ها مقایسه شده است. برخی زندانیان از شکنجه‌های سیستماتیک، اعدام‌های فجیع و شرایط سخت حبس سخن گفته‌اند. همچنین طبق ادعای خبرنگار الجزیره، برخی زندانیان قدیمی صیدنایا آن‌قدر از دنیا دور بوده‌اند که اصلاً نمی‌دانسته‌اند بشار اسد کیست و گمان می‌کردند هنوز حافظ اسد بر سر کار است. آن‌ها نمی‌دانستند در سوریه انقلاب شده و فکر می‌کردند صدام حسین به سوریه حمله کرده است.
به گزارش عفو بین‌الملل یک زندانی سابق که به دلیل شرکت در یک اعتراض صلح‌جویانه و بدون خشونت بازداشت شده بود، اعلام کرد که زندانیان این زندان به انتخاب میان کشتن خود یا دوستان نزدیک‌شان مجبور می‌شدند. این زندانی سابق همچنین بیان داشت، در اوّلین زندانی که بوده است، زندانبانان آن‌ها را مجبور به آدم‌خواری کرده‌اند. این در حالی است که وی این زندان را در مقابل زندان صیدنایا به «بهشت» تشبیه کرده بود. به گفتهٔ این زندانی سابق، در واقع زندان دیگر که با نام شعبه ۲۱۵ از آن نام برده شده، با هدف بازجویی (به همراه شکنجه) مورد استفاده قرار می‌گرفت و زندانیان، پس از پایان مراحل بازجویی برای مرگ به صیدنایا انتقال داده می‌شدند.