stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سلطان قلب‌ها (ترانه)
متن ترانه

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یه دل می‌گه برم برم |  | یه دلم می‌گه نرم نرم |
| طاقت نداره دلم دلم |  | بی تو چه کنم |
| پیش عشق ای زیبا زیبا |  | خیلی کوچیکه دنیا دنیا |
| با یاد توام هر جا هر جا |  | ترکت نکنم |
| سلطان قلبم تو هستی تو هستی |  | دروازه‌های دلم را شکستی |
| پیمان یاری به قلبم تو بستی |  | با من پیوستی |
| اکنون اگر از تو دورم به هر جا |  | بر یار دیگر نبندم دلم را |
| سرشارم از آرزو و تمنا |  | ای یار زیبا |
| یه دل می‌گه برم برم |  | یه دلم می‌گه نرم نرم |
| طاقت نداره دلم دلم |  | بی تو چه کنم |
| پیش عشقی زیبا زیبا |  | خیلی کوچیکه دنیا دنیا |
| با یاد توام |  | هر جا هر جا ترکت نکنم |
| سلطان قلبم تو هستی تو هستی |  | دروازه‌های دلم را شکستی |
| پیمان یاری به قلبم تو بستی |  |  با من پیوستی |
| اکنون اگر از تو دورم به هر جا |  | بر یار دیگر نبندم دلم را |
| سرشارم از آرزو و تمنا |  | ای یار زیبا، ای یار زیبا |
همایون هوشیارنژاد

| همایون هوشیارنژاد | همایون هوشیارنژاد |
| --- | --- |
نام تولد: همایون هوشیارنژاد
زاده: ۴ شهریور ۱۳۱۸  ۲۷ اوت ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال) تهران، ایران
پیشه: شاعر، ترانه‌سرا، روزنامه‌نگار، فعال سیاسی
سال‌های فعالیت: امور فرهنگی (اواسط دهه ۵۰)  ترانه‌سرایی و روزنامه‌نگاری (اوایل دهه ۶۰–اکنون)
همکاری‌های مرتبط: مانوک خدابخشیان، عطاالله خرم، پرویز مقصدی، امیر آرام، حسن شماعی‌زاده، سیاوش قمیشی، شهرام شب‌پره، صادق نوجوکی، مهرداد آسمانی، بیژن مرتضوی و ...
دانشگاه: دانشگاه تهران
همایون هوشیارنژاد (زادهٔ ۴ شهریور ۱۳۱۸) شاعر، ترانه‌سُرا، نویسنده، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی مقیم لس‌آنجلس است. وی از سال ۱۹۸۸، مدیریت روزنامه و شبکه تلویزیونی عصر امروز را بر عهده دارد.
زندگی‌نامه

همایون هوشیارنژاد در چهارم شهریور ماه ۱۳۱۸ در محلهٔ امیریه تهران متولد شد. وی در پیش از انقلاب، کارشناس امور فرهنگی و هنری دانشگاه تهران بود و به دلیل دوستی با مانوک خدابخشیان، به روزنامه‌نگاری علاقه‌مند شد و فعالیت خود را در این عرصه آغاز کرد.
وی در سال ۱۳۶۲ (۱۹۸۴)، به لس‌آنجلس مهاجرت کرد و اولین ترانهٔ او با آهنگی از عطاالله خرم و با صدای حمیرا اجرا و منتشر شد. هوشیارنژاد در خارج از کشور با آهنگسازانی همچون عطاءالله خرم، پرویز مقصدی، حسن شماعی‌زاده، سیاوش قمیشی، صادق نوجوکی، مهرداد آسمانی، بیژن مرتضوی و ... در ساخت ترانه‌های خود همکاری کرد و بدین ترتیب فعالیت ترانه‌سرایی خود را نیز ادامه داد.
از خصوصیات ترانه‌سرایی وی، سرودنِ ترانه‌هایی در فضاهای کاملا متفاوت از هم می‌باشد.
تی-۷۲

|  تی-۷۲  |  تی-۷۲  |
| --- | --- |
تانک تی-۷۲ در موزه‌ای در کانادا: تانک تی-۷۲ در موزه‌ای در کانادا
نوع: تانک اصلی میدان نبرد
خاستگاه: اتحاد جماهیر شوروی
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۷۳-اکنون
استفاده‌شده توسط: کاربران
جنگ‌ها: عملیات‌ها
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: Kartsev-Venediktov
تاریخ طراحی: ۱۹۷۳–۱۹۶۷
سازنده: اورال واگن زاود
قیمت واحد: ۱ تا ۲ میلیون دلار (در ۲۰۰۹)
تاریخ تولید: ۱۹۷۱ اکنون
تعداد ساخته‌شده: بین۲۵ هزار تا ۳۰ هزار
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۴۱٫۵ تن
طول: ۶٫۹۵ متر
عرض: ۳٫۵۹ متر
ارتفاع: ۲٫۲۳ متر
خدمه: ۳ نفر
زره: زره فولادی و کامپوزیتی (زره واکنشی انفجاری در برخی مدل‌ها)
تسلیحات اصلی: توپ ۱۲۵ م‌م بدون خان 2A46M
تسلیحات ثانویه: تیربار۷٫۶۲م‌م پی‌کا هم‌محور توپ تیربار ۱۲٫۷م‌م ان‌اس‌وی
موتور: V-12 دیزلی ۷۸۰ اسب بخار (تی-۷۲آ) ۸۴۰ اسب بخار (تی-۷۲ب)
قدرت/وزن: ۱۸٫۸اسب بخار به تن
ظرفیت سوخت: ۱٬۲۰۰ لیتر
برد عملیاتی: ۴۶۰ کیلومتر ۷۰۰ کیلومتر (با باک سوخت اضافی)
بیشینهٔ سرعت: جاده: ۶۰ کیلومتر بر ساعت
تانک تی-۷۲ یک تانک اصلی میدان نبرد است که تولید آن از اوایل دهه ۱۹۷۰ در شوروی آغاز شد. این تانک شباهت‌هایی با تانک قدیمی‌تر اما پیشرفته‌تر تی-۶۴ دارد. تی-۷۲ پس از تانک دیگر شوروی‌ها؛ تی-۵۴/۵۵ پرتیراژترین تانک تولیدشده پس از جنگ جهانی دوم است و در مجموع بیشتر از ۲۵ هزار دستگاه از آن ساخته شده و کماکان برای مشتریان خارجی تولید می‌شود که توسط ده‌ها کشور مورد استفاده قرار گرفته‌است. تانک تی-۹۰ مدل توسعه‌یافته تی-۷۲ و جدیدترین تانک ارتش روسیه محسوب می‌گردد. سلاح اصلی این تانک، یک قبضه توپ بدون خان کالیبر ۱۲۵ میلی‌متری از نوع ۲A46M است.
پیدایش

تی-۶۴ که کمی قبل از تی-۷۲ به ارتش شوروی پیوسته بود را باید یکی از مدرن‌ترین تانک‌های زمان خود دانست. البته این تانک مشکلاتی در موتور و سیستم آتش خود داشت و هزینه ساخت آن به نسبت کاراییش زیاد بود. به همین جهت ارتش سرخ و نیروهای پیمان ورشو قادر نبودند با این تانک لشکرهای زرهی خود را نوسازی کنند. در سال ۱۹۶۷ موتور قدیمی وی-۴۶ تی-۶۴ با یک موتور جدید جایگزین شد و با اصلاح بخش‌های دیگر تانک جدیدی متولد گردید که تی-۷۲ نام گرفت. در فاصله سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ آزمایش‌های لازم بر روی این تانک صورت گرفت و پس از آن کارخانه چلیابینسک با توقف تولید تانک‌های تی-۶۲ و تی-۵۵ به تولید تانک جدید تی-۷۲ روی آورد.
Uralvagonzavod اولین نمونه را با توپ ۱۲۵ م م و موتور وی۴۵-ک در سال ۱۹۶۸ با نام شی ۱۷۲ تولید کرد. پس از انجام آزمایش‌های بسیار سخت بر روی تی-۶۴آ برای برطرف کردن یک سری مشکلات کوچک شی ۱۷۲ در سال ۱۹۷۰ از نوع طراحی شد. تولید سریالی شی ۱۷۲ در زمان صلح امکان‌پذیر نبود، در یک روند سیاسی غیر روشن حکم شماره۳۲۶–۱۱۳ ابلاغ شد، که اجازه تولید شی۱۷۲ را در اتحاد جماهیر شوروی از تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۷۲ می‌داد و Uralvagonzavod را از تولید تی-۶۴ آ رها می‌کرد. دسته اول با نام شی۱۷۲ م ساخته شد و بعد از تغییراتی دوباره در سال ۱۹۷۳ مورد آزمایش قرار گرفت و این حکم به نام تی-۷۲ مورد موافقت قرار گرفت.
تی ۷۲ از بدو تولید مورد توجه و استقبال ارتش شوروی قرار گرفت. این تانک به جز کشورهای بلوک شرق در بسیاری از کشورهای جهان مورد استفاده قرار گرفت و در برخی کشورها تحت لیسانس ساخته می‌شود.
تاریخچه تولید و توسعه

تی-۷۲ متداول‌ترین تانک دهه هفتاد در بین کشورهای پیمان ورشو بود. این تانک همچنین به کشورهای دیگری از جمله فنلاند، هند، ایران، عراق، سوریه و یوگسلاوی نیز صادر شد که در برخی از این کشورها تحت لیسانس یا بدون مجوز مونتاژ نیز می‌گردد. لهستان و چکسلواکی از جمله کشورهایی بودند که قبل از فروپاشی شوروی تی-۷۲ را در داخل خاک خود تولید می‌کردند. مدل بهینه‌سازی‌شدهٔ این تانک در یوگسلاوی با نام ام-۸۴ تولید می‌شد که در دهه ۸۰ صدها دستگاه از آن صادر گردید. چندین کشور به علاوه روسیه و اوکراین نیز تانک‌های تی-۷۲ خود را مورد نوسازی قرار داده‌اند که از آن جمله می‌توان به مدل پی‌تی-۹۱ ساخته شده در لهستان اشاره کرد. تانک تی۷۲ توسط صنعت دفاعی ایران نیز در حال تولید است.
لیزر مسافت‌یاب در حدود سال ۱۹۷۸ بر روی تانک نصب شد نمونه‌های قبلی دارای مسافت‌یاب نوری بودند که از آن‌ها در مسافت‌های کمتر از ۱۰۰۰ متر نمی‌شد استفاده کرد برخی نمونه‌های صادراتی تا سال ۱۹۸۵ فاقد مسافت‌یاب لیزری بود. در اواخر دهه ۱۹۸۰ زره تی-۷۲های شوروی با زره‌های واکنشی نیز پوشانده شد (همچنین برخی کشورهای تولیدکننده در نقاط دیگر دنیا).
در سال ۱۹۸۵ طراحی تی-۷۲ مورد بازنگری کلی قرار گرفت که در نتیجه آن زره تانک قطورتر شده و از موتور قویتری با قدرت ۸۴۰ اسب بخار در آن استفاده شد. سیستم کنترل آتش تانک نیز ارتقا یافت که به موجب آن تی-۷۲ قابلیت نصب و شلیک موشک‌های ضدتانک هدایت‌شونده را نیز پیدا کرد و به عنوان استاندارد، زره تمام تی-۷۲ها به زره‌های واکنشی نیز مجهز شدند.
با این تغییرات تی-۷۲ تقریباً تبدیل به تانکی قویتر از تانک تی-۸۰ شد که قیمت بالاتری داشت. تی-۷۲بی از معروفترین مدل‌های بهینه‌سازی سال ۱۹۸۵ بود. آخرین به روزرسانی تی-۷۲ به سال ۲۰۰۰ بازمی‌گردد که این تانک با مجهز شدن به دوربین حرارتی دید در شب و زره مقاوم در برابر اورانیوم ضعیف شده ارتقا یافت.
یکی از ویژگی‌های تانک تی-۷۲ قابلیت‌های جنگی کاملاً متفاوت مدل‌های اصلی و مدل‌های صادراتی آن است. در حالی‌که ارتش شوروی و کشورهای عضو پیمان ورشو و متحدین اصلی آن‌ها مدل‌های اصلی این تانک را دریافت می‌کردند. کشورهای دیگر (عمدتاً کشورهای خاورمیانه) تنها امکان خرید مدل‌های صادراتی بسیار نامرغوب‌تر آن را داشتند. تی-۷۲ام مدل صادراتی «تی-۷۲آ» و تی-۷۲اس مدل صادراتی «تی-۷۲بی» است که زره، سیستم کنترل آتش، تجهیزات هدف‌گیری و مهمات و گلوله‌های آن بسیار ضعیف‌تر از مدل‌های اصلی است. همچنین سیستم حفاظتی اتمی-میکروبی-شیمیایی در تی-۷۲ام وجود ندارد و در تی-۷۲اس بسیار ساده است. هدف اصلی از فروش مدل‌های نامرغوب به کشورهای دیگر معروف به «مدل میمون» که در دیگر سلاح‌های استراتژیک شوروی مثل تانک تی-۶۲، خودرو رزمی پیاده‌نظام ب‌ام‌پ-۱، جنگنده میگ-۲۳ و بمب‌افکن توپولف-۲۲ هم سابقه دارد، به اشتباه انداختن غربی‌ها در مورد قابلیت‌های جنگی سلاح‌های شوروی بود. جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس یکی از نبردهایی بود که تفاوت قابل توجه تی-۷۲های صادراتی با مدل‌های اصلی را نشان داد. در این جنگ قوای زرهی عراق که صدها تی-۷۲ام و تی-۷۲ تولید عراق معروف به «شیر بابل» را در اختیار داشت به‌طور کامل منهدم شد و تانک‌های تی-۷۲ علی‌رغم صدها دستگاه تلفات حتی نتوانستند به یک تانک ام۱ آبرامز آمریکایی یا چلنجر۱ انگلیسی آسیب جدی برسانند، در حالی‌که از نظر فنی توپ ۱۲۵ م‌م تی-۷۲ قدرت شکست هر تانک مدرنی را دارد.
مدل‌ها

مدل‌های اصلی تی-۷۲ در اتحاد جماهیر شوروی سابق و روسیه تولید شده‌اند. حرف ک بیانگر تانک فرمانده می‌باشد مانند تی-۷۲ک و حرف وی بیانگر زره واکنشی می‌باشد مانند تی-۷۲ وی.
تی-۷۲ اورال (۱۹۷۳)
مدل پایه مجهز به یک توپ ۱۲۵ م م بی خان و فاصله یاب نوری.
تی-۷۲آ (۱۹۷۹)
اضافه شدن فاصله یاب لیزری و سیستم کنترل آتش الکترونیکی، جلو و بالای برجک با زره کامپوزیت به شدت تقویت شد، استاندارد نصب زره واکنشی، نارنجک‌اندازهای دود زا، زره‌های شناور نصب شده ب روی گل پخش کن‌ها، تغییرات داخلی.
تی-۷۲ ام
نسخه صادراتی مدل میمون، شبیه نمونه آ اما فاقد زره کامپوزیت با سیستم تسلیحاتی کاهش داده شده مانند فقدان سیستم کنترل آتش.
تی-۷۲ اس
زره قوی تر، زره واکنشی، زره خنثی‌کننده، سیستم کنترل جدید و دیجیتال، سیستم کنترل آتش، مسافت‌یاب لیزری، بارگذار خودکار، مقاوم در برابر حملات هسته‌ای و شیمیایی و میکروبی.
کاربران > کاربران فعلی

آبخاز ۴۰ دستگاه
الجزایر ۵۰۰ دستگاه
آنگولا ۲۲ دستگاه تی-۷۲ام۱ در سال ۱۹۹۹ از بلاروس خریداری شد.
ارمنستان ۱۶۰ دستگاه
جمهوری آذربایجان ۱۸۰ دستگاه تی-۷۲ آ و بی
بلاروس ۱۴۶۵ دستگاه تی-۷۲بی
بلغارستان ۱۶۰ دستگاه تی-۷۲ام۲ فعال و تعداد زیادی در ذخیره
کوبا حدود ۵۰ دستگاه
جمهوری چک
جیبوتی ۴۰ دستگاه از یمن خریداری شد.
اتیوپی ۵۰ دستگاه از یمن خریداری شد. ۲۰۰ دستگاه در سال ۲۰۱۱ به اوکراین سفارش داده شد.
گرجستان
مجارستان۱۹۵ دستگاه تی-۷۲ام و تی-۷ام۱ در سال ۲۰۰۸
هند ۱۹۰۰ دستگاه تی-۷۲ام و تی-۷ام۱ در سال ۲۰۰۸
ایران ۵۶۳ دستگاه که بیشتر آنها تی۷۲-اس هستند. (تعدادی خریداری و تعدادی در داخل ایران تولید می‌شود)
عراق ۱۸۰ عراده از نسخه‌های اولیه تانک تی-۷۲ در زمان صدام در اختیار ارتش عراق بود. تعداد زیادی از این تانک‌ها در جنگ خلیج فارس، بمباران‌های ۱۹۹۸ و عملیات اشغال عراق در ۲۰۰۳ از بین رفت. در سال ۲۰۰۹ ارتش جدید عراق تعداد ۱۲۰ دستگاه تانک از نیروهای ناتو دریافت کرد.
قزاقستان ۹۸۰ دستگاه
کنیا
قرقیزستان ۲۱۵ دستگاه
لیبی
مقدونیه شمالی
مراکش ۲۰۰ دستگاه
میانمار ۱۳۹ دستگاه تی-۷۲اس
کره شمالی
لهستان
روسیه ۱۲۰۰ دستگاه تی-۷۲ به صورت فعال و ۸۰۰۰ دستگاه ذخیره.
اسلواکی ۳۳ دستگاه تی-۷۲ ام۱ که در سال ۲۰۱۱ از خدمت خارج شدند.
سودان جنوبی
اوستیای جنوبی ۱۰ دستگاه تی-۷۲ب که از گرجستان به غنیمت گرفته شد.
سوریه ۱۶۰۰ عراده
تاجیکستان ۴۴ عراده
ترکمنستان ۷۰۲ عراده
اوکراین ۱۱۸۰ عراده. بیشتر آن‌ها با تی-۸۰ و تی-۸۴ جایگزین شده و تعدادی در نیروهای ذخیره هستند.
ازبکستان ۷۰ عراده
ونزوئلا قرارداد خرید ۹۲ عراده تی-۷۲ از روسیه در سال ۲۰۰۹ به همراه موشک‌های دفاع هوایی اس-۳۰۰ امضا شد. ارزش قرارداد ۲٬۲ میلیارد دلار بود و به صورت وام بود. تانک‌های تی-۷۲ برای جایگزینی تانک‌های قدیمی آام‌ایکس-۳۰ فرانسوی خریداری شدند.
ویتنام
یمن
کاربران > کاربران سابق

آلمان شرقی
فنلاند
آلمان
شوروی
رومانی
یوگسلاوی
عملیات‌ها

۱۹۷۹–۱۹۸۹ حمله شوروی به افغانستان
۱۹۸۰–۱۹۸۸ جنگ ایران و عراق
۱۹۸۲ جنگ‌های داخلی لبنان
۱۹۸۳– جنگ‌های داخلی سری لانگا
۱۹۸۶–۱۹۸۹ جنگ‌های جنوب آفریقا
۱۹۸۸–۱۹۹۴ جنگ قره باغ بین آذربایجان و ارمنستان
۱۹۸۸–۱۹۹۳ جنگ‌های داخلی گرجستان
۱۹۹۱–۱۹۹۲ جنگ اوستیای جنوبی
۱۹۹۲–۱۹۹۳ جنگ آبخازیا
۱۹۹۰–۱۹۹۱ جنگ خلیج فارس
۱۹۹۰–۲۰۰۲ جنگ‌های داخلی سیرالئون
۱۹۹۱–۲۰۰۱ جنگ‌های یوگسلاوی
۱۹۹۱–۱۹۹۵ جنگ‌های استقلال کرواسی
۱۹۹۸ جنگ‌های کوزوو
۲۰۰۱ درگیری‌های مقدونیه
۱۹۹۴ درگیری‌های داخلی اوگاندا
۱۹۹۴–۱۹۹۹ جنگ‌های داخلی چچن
۲۰۰۱ درگیری‌های مراکش در صحرای غربی
۲۰۰۳ اشغال عراق
۲۰۰۸ جنگ اوستیای جنوبی
۲۰۱۱ درگیری‌های داخلی لیبی علیه معمر قذافی
۲۰۱۴–تاکنون جنگ نیروهای امنیتی عراق با داعش به‌ویژه در آزادسازی موصل و جنگ داخلی سوریه
۲۰۲۲-تاکنون حمله روسیه به اوکراین
تی-۷۲ بی۳ روسیه
دارای زره کامپوزیت در جلوی برجک
کاربران فعلی تی-۷۲ به رنگ آبی و کاربران سابق به رنگ قرمز
تی-۷۲ در روسیه
تی-۷۲بی ارتش بلاروس
تانک تی-۷۲ بی گرجستان با زره واکنشی
ابزارهای پیمایش نشست برای برگردان نشانی شبکه

ابزارهای پیمایش نشست برای برگردان نشانی شبکه (به انگلیسی: Session Traversal Utilities for NAT؛ به‌طور مخفف STUN) یک مجموعه استاندارد از روش‌ها شامل یک پروتکل شبکه، برای عبور از دروازه‌های مترجم آدرس شبکه(NAT) در برنامه‌های صوتی، ویدئویی، پیام رسانی و سایر ارتباطات تعاملی است.
STUN ابزاری است که توسط پروتکل‌های دیگر مانند ایجاد ارتباط متقابل (ICE)، پروتکل شروع جلسه (SIP) و WebRTC استفاده می‌شود. این ابزاری را برای میزبانان فراهم می‌کند تا حضور NAT، آدرس پروتکل اینترنت (IP) و شماره درگاهی را که معمولاً عمومی است و همچنین نگاشت شده که NAT برای پروتکل کاربر دادهٔ برنامه (UDP) اختصاص داده‌است که به سمت میزبان حرکت می‌کند، کشف کند. این پروتکل نیازمند کمک از سوی یک سرور شبکه شخص ثالث (سرور STUN) که واقع در طرف مخالف (عمومی) NAT قرار دارد که این معمولاً اینترنت عمومی می‌باشد.
در اصل، STUN مخفف پیمایش ساده پروتکل دیتاگرام کاربر (UDP) از راه مترجمان آدرس شبکه (انگلیسی: Simple Traversal of User Datagram Protocol (UDP) through Network Address Translators) می‌بود، اما این عنوان در توضیحات مجموعه به روز شده‌ای از روش‌ها که به صورتRFC 5389 انتشار یافت تغییر کرد ولی همان مخفف را حفظ کرده‌است.
طرح

STUN ابزاری برای پروتکل‌های ارتباطی به منظور شناسایی و پیمایش مترجمان آدرس شبکه است که در مسیر بین دو نقطه انتهایی ارتباط، قرار دارند. این به عنوان یک پروتکل سرویس گیرنده-سرور سبک پیاده‌سازی شده که فقط به اجزای پاسخ و پرس و جو ساده با یک سرور شخص ثالث واقع در شبکه مشترک و به راحتی قابل دسترس که به‌طور معمول اینترنت است، نیاز دارد. سمت مشتری در برنامه ارتباطات کاربر مانند تلفن صدا روی پروتکل اینترنت (VoIP) یا سرویس گیرنده پیام فوری پیاده‌سازی می‌شود.
الگوریتم اصلی توصیف NAT

الگوریتم اصلی توصیف NAT از RFC 3489
والتر هنینگ

| والتر هنینگوالتر هنینگ | والتر هنینگوالتر هنینگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ اوت ۱۹۰۸ راگنیت، پروس شرقی
درگذشت: ۸ ژانویهٔ ۱۹۶۷ (۵۸ سال) برکلی، کالیفرنیا
ملیت: آلمانی 
پیشه(ها): خاورشناس، ایران‌شناس و ترک‌شناس
شناخته‌شده برای: متخصص زبان‌های باستانی ایرانی و پیشگام در پژوهشهای آیین مانی
والتر برونو هنینگ (Walter Bruno Henning) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۰۸ در پروس شرقی – درگذشتهٔ ۸ ژانویه ۱۹۶۷ در برکلی، کالیفرنیا) خاورشناس و ایران‌شناس آلمانی و انگلیسی، متخصص زبان‌های باستانی ایرانی و پیشگام در پژوهش‌های آیین مانی بود.
زندگی

والتر برونو هنینگ در اوت ۱۹۰۸ در راگنت در پروس شرقی متولد شد. تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه گوتینگن در رشتهٔ مطالعات ایرانی تحت نظر آندرس انجام داد و رسالهٔ دکتری خود را با موضوع بررسی فعل فارسی میانه در ۱۹۳۱ گذراند. در سال ۱۹۳۲ از طرف آکادمی پروس به سمت دبیری مجموعهٔ دست‌نوشته‌های مانوی تورفان منصوب شد. طی سال‌ها بعد سه مجموعه از دست‌نوشته‌های پارسی میانه و پارتی و مجموعه‌ای از متون سغدی را در برلین منتشر کرد.
در سال ۱۹۳۶ به دعوت هارولد بیلی برای تصدی کرسی جامعهٔ پارسی برای مطالعات ایرانی در مدرسه مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا به لندن رفت و مطالعات خود را در مورد متون تورفان ادامه داد. در سال ۱۹۴۶ به عنوان استاد مدعو به دانشگاه کلمبیا در نیویورک رفت و سال بعد به عنوان دانشیار مطالعات آسیای میانه در دانشگاه لندن منصوب شد و در سال ۱۹۴۷ رتبهٔ استادی یافت. در سال ۱۹۴۹ خطابه‌های معروف خود را در آکسفورد ایراد کرد که به بررسی انتقادی آرای هرتسفلد و نیبرگ در مورد زرتشت می‌پرداخت. در سال ۱۹۵۰ به دعوت دولت ایران سفری به جنوب ایران کرد و تحقیقاتی بر کتیبه‌های سرمشهد، نقش رستم و کرتیر انجام داد.
در سال ۱۹۵۴ به مدیریت شورای اجرایی مجموعهٔ کتیبه‌های ایرانی در لندن منصوب شد و تا پایان عمر این مسئولیت را بر عهده داشت. از سال ۱۹۵۷ سرپرستی بخش زبان‌ها و فرهنگ‌های خاورمیانه و نزدیک را در مدرسه مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا در دانشگاه لندن به عهده گرفت. در سال ۱۹۶۱ پیشنهاد تصدی کرسی مطالعات ایرانی دانشگاه برکلی در کالیفرنیا را پذیرفت و طی سال‌های بعد مرکز جدیدی برای مطالعات ایرانی در آن دانشگاه ایجاد کرد.
هنینگ بیش از هفتاد مقاله منتشر کرد که موضوعات گسترده‌ای را در بر می‌گرفت؛ بررسی متون مانوی به زبان‌های پارسی میانه، پارتی و سغدی، زبان بلخی، تفسیر سنگ‌نبشته‌های ساسانی از جمله کتیبهٔ سه‌زبانهٔ کعبه زرتشت، و مشکلات متون پهلوی و اوستایی. یک اثر منتشرنشدهٔ او تحت عنوان فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی به‌صورت مجموعه‌ای از برگه‌ها ناتمام باقی‌مانده‌است.
هنینگ استاد راهنمای دورهٔ دکترای احسان یارشاطر بوده‌است. موضوع رسالهٔ یارشاطر این بوده‌است که زبان مردم آذربایجان نه ترکی بلکه زبانی بنام تاتی بوده‌است.
جمجمه

| Skull | Skull |
| --- | --- |
جمجمه موش: جمجمه موش
جزئیات: جزئیات
دستگاه: استخوان‌بندی
شناسه‌ها: شناسه‌ها
MeSH: D012886
FMA: 54964
دید کناری از استخوان‌های جمجمهٔ انسان
جمجمه (به عربی: جمجمة) یک ساختار استخوانی است که در تمامی مهره‌داران وجود دارد و به عنوان چهارچوب سر عمل می‌کند. جمجمه ساختار صورت را حفظ می‌کند و مغز را هم از صدمه دیدن حفظ می‌کند.
جمجمه بدون در نظر گرفتن استخوان متحرک فک تحتانی، کرانیوم نامیده می‌شود. کرانیوم از دو بخش تشکیل شده‌است. جمجمه مغزی که بخشی از جمجمه‌است که وظیفه حفاظت از مغز را بر عهده دارد؛ و قسمت دوم استخوان‌های صورت، در جلو و پایین جعبه مغزی قرار گرفته‌است و اسکلت صورت را می‌سازد. استخوانهای جعبه مغزی ۸ عدد هستند ۴ عدد فرد و میانی و ۲ عدد زوج و طرفی هستند. استخوان‌های صورت ۱۴ عدد هستند که ۶ عدد زوج و ۲ عدد فرد هستند.
در مجموع ۲۲ عدد استخوان، جمجمه را تشکیل می‌دهند. در ضخامت برخی از استخوانهای سر و صورت حفرات تو خالی هوایی به نام سینوس وجود دارند. غیر از مفصل فکی گیجگاهی که تنها مفصل متحرک جمجمه است بقیه استخوان‌ها از طریق مفاصل لیفی به یکدیگر متصل هستند.
تقویت جمجمه

تقویت جمجمه یکی از مهمترین اصول برای محافظت بیشتر از مغز در برابر آسیب های رادیکال های آزاد میکروبهای ریز مولکول های درشت است. ویتامین D ٬کلسیم ٬ویتامین C٬ جمجمه و بافت مننژ و سد خونی مغزی را تقویت میکند و نسبت به آسیب ها سریع نمی شکنند و آسیب جدی نمی بیند علاوه بر آن به جز جمجمه استخوان های دیگر بدن را نسبت به شکستگی مقاوم میکند.
استخوان‌های جمجمه

استخوان‌های فرد کاسه مغزی عبارتند از: استخوان پیشانی، استخوان پرویزنی، استخوان پروانه‌ای، استخوان پس‌سری
استخوان‌های زوج کاسه مغزی عبارتند از: استخوان آهیانه و استخوان گیجگاهی.
استخوان‌های فرد صورت عبارتند از: استخوان خیش، استخوان فک تحتانی. استخوانهای زوج صورت عبارتند از: استخوانهای فک فوقانی، استخوانهای کامی، استخوانهای گونه، استخوانهای بینی، استخوانهای اشکی و استخوانهای شاخک تحتانی بینی
نگارخانه

جمجمه صدمه‌دیده یک انسان
پرچم دزدان دریایی (یک جمجمه بر بالای استخوان‌های ضربدری بر روی یک زمینه سیاه ترسیم می‌کنند)
دستگاه عصبی سمپاتیک

| دستگاه عصبی سمپاتیک و پارا سمپاتی   Latin = pars sympathica divisionis autonomici systematis nervosi | دستگاه عصبی سمپاتیک و پارا سمپاتی   Latin = pars sympathica divisionis autonomici systematis nervosi |
| --- | --- |
تصویر طرح‌مانندی که سیستم عصبی سمپاتیک را با تنه سمپاتیک و اندام‌های هدف نشان می‌دهد: تصویر طرح‌مانندی که سیستم عصبی سمپاتیک را با تنه سمپاتیک و اندام‌های هدف نشان می‌دهد
شناسه‌ها: شناسه‌ها
MeSH: D013564
TA98: A14.3.01.001
TA2: 6601
FMA: 9906
دستگاه عصبی سمپاتیک یا دستگاه عصبی آسیمیک (Sympathetic nervous system یا SNS) (جزو دستگاه عصبی غیرارادی) یا بخشی از دستگاه عصبی خودگردان (در کنار دستگاه پاراسمپاتیک و دستگاه احشایی) است. دستگاه عصبی سمپاتیک در حالت استرس فعال‌تر شده، انسان را برای نبرد یا فرار آماده‌تر می‌کند و به پاسخ جنگ و گریز می‌پردازد؛ البته به صورت همیشگی نیز فعال بوده، در تنظیم سوخت‌وساز پایهٔ بدن نقش دارد. با افزایش فعالیت سمپاتیک، فشار بحرانی انسداد نیز افزایش می‌یابد.
افزون بر آن، دستگاه عصبی سمپاتیک، باعث افزایش فشارخون، افزایش تعداد تنفس، افزایش ضربان قلب و گشاد شدن مردمک می‌شود. این هورمون‌ها بر روی اندام‌هایی مانند ماهیچه‌ها، قلب، مغز و کبد تأثیر می‌گذارد و موجب فراهم آوردن نوعی حالت آماده‌باش برای بدن است تا شخص بتواند در عواملی مانند ستیز و گریز، دعوا یا مسابقات ورزشی آمادگی قبلی را داشته باشد.مخصوص تیزهوشانیا.
رشته‌های عصبی سمپاتیک

رشته‌های عصبی سمپاتیک در بخش سمپاتیک، جسم سلولی نورون پیش‌گِرِهی (گانگلیون) در گرهِ کناری نخاع قرار گرفته و آکسون آن به نام رشته پیش‌گرهی پس از برون‌رفت از نخاع وارد گرهِ سمپاتیک در نزدیکی مهره‌ها یا نزدیک روده شده، با نورون پس‌گرهی سیناپس می‌دهد. آکسون نورون پس‌گِرهی (رشته پس‌گرهی) به اندام واکنشگر می‌رود. در رشته‌های عصبی سمپاتیک رشته پیش‌گرهی بیشتر کوتاه بوده، رشتهٔ پس‌گرهی بلند می‌باشد.
از آنجایی که رشته‌های عصبی سمپاتیک در ناحیه سینه‌ای–کمری از نخاع بیرون می‌آیند، بخش سینه‌ای–کمری نیز نامیده می‌شوند. در رشته‌های عصبی سمپاتیک پیام‌های عصبی (نوروترانسمیتر) تراوش‌شونده از رشتهٔ پیش‌گرهی استیل کولین و از رشته‌های پس‌گرهی نوراپی‌نفرین می‌باشد (ماده‌ای که از بخش مرکزی غُدد فوق کلیوی نیز تراوش می‌شود) و از این روی رشته‌های عصبی سمپاتیک را رشته‌های عصبی آدرنرژیک نیز می‌نامند.
البته استثنائاً از انتهای رشته‌های سمپاتیک واقع در غده فوق کلیوی و غدد عرق استیل کولین ترشح می‌شود. البته به هنگام تحریک دستگاه عصبی سمپاتیک در بخش مرکزی غده فوق کلیوی (مدولا) هورمون‌های به نام آدرنالین یا نور آدرنالین که همان (اپینفرین یانور اپی نفرین) را ترشح می‌کند.
گیرنده‌ها

پنج نوع گیرندهٔ آلفا و بتا (α۱, α۲ و β۱, β۲, β۳) وجود دارد.
توکویاما

توکویاما (انگلیسی: Tokoyama) یک آرایشگر سنتی ژاپنی است که در آرایش هنرمندان مشغول به هنرهای نمایشی مانند کابوکی و بونراکو و همچنین کشتی‌گیران سومو تخصص دارد. حرفه توکویاما به تدریج از آرایشگران سنتی ژاپنی در دوره ادو تکامل یافته است، به‌طوری که برخی از این آرایشگران به‌طور تخصصی مدل موهای بازیگران، عروسک‌ها و ریکیشی را آماده می‌کنند. کلمه «توکویاما» از یک کاراکتر ژاپنی به معنای «کف» گرفته شده است، چرا که در دوره ادو آرایشگران مغازه‌هایی در طبقات بالاتر و ساده داشتند.
یک توکویاما که موهای کشتی‌گیر حرفه ای سومو تاکایاسو را آرایش می‌کند
از انواع تکنیک‌ها و ابزارهای سنتی، عمدتاً شانه، میخ و تار برای حالت دادن به موها پس از چرب کردن مو استفاده می‌کنند. اگرچه استفاده از تکنیک‌های به ارث رسیده از دوره ادو را حفظ می‌کند، اما با ناپدید شدن به تدریج صنعتگرانی که روغن‌ها و ابزارهای مورد نیاز برای آرایشگری سنتی را تولید می‌کردند، حفظ یک روش سنتی دشوارتر می‌شود.
تئاتر سنتی > کابوکی

در کابوکی، مدل مو، و به‌طور خاص کلاه گیس، عنصر مهمی از هنر است، زیرا هیچ بازیگری بدون آن روی صحنه ظاهر نمی‌شود.صنعتگرانی که موهای بازیگران را شانه می‌کنند توکویاما نامیده می‌شوندهی مسئول ایجاد کلاه گیس‌ها نیست (که مسئولیت کلاه گیس سازان به ناماست)، بلکه مسئول نصب و تکمیل آنها قبل از روی صحنه رفتن بازیگران است.کابوکی توکویاما تنها گروه‌هایی هستند که به نام‌های سانگای، روشنایی «توکویاما طبقه سوم» و نیکای توکویاما تقسیم می‌شوند.این نام‌ها از طبقات کابوکی زا که توکویاما روی کلاه گیس‌های خود کار می‌کنند الهام گرفته شده است.با هر گروه از توکویاما یک تخصص ارائه می‌شود، و توکویاما «طبقه دوم» در مدل دادن به موهای بازیگران نقش‌های زن تخصص دارد، در حالی که «طبقه سوم» در مدل دادن به شخصیت‌های مرد تخصص دارد.مواردی مشاهده شده است که یک توکویاما متخصص نیست، نادر است، اما وجود دارد. کابوکی توکویاما به بازیگران خاصی به صورت تمام وقت اختصاص داده می‌شود.
تئاتر سنتی > بونراکو

در بونراکو، عروسک‌ها مانند بازیگران واقعی آراسته می‌شوند. تئاتر عروسکی بونراکو به دو انجمن تقسیم می‌شود. یکی، بونراکو کیوکای، هنرمندان (نوازندگان شامیسن، عروسک‌گردان‌ها و روایت‌گران) را گروه‌بندی می‌کند، در حالی که دیگری، تئاتر ملی بونراکو، حرفه‌های پشتیبانی (مسئولان لباس و سر عروسک‌ها) را گروه‌بندی می‌کند. توکویاما به سازمان دوم تعلق دارند. برخلاف کابوکی، توکویاما در بونراکو مسئول هر دو ساخت و آرایش کلاه‌گیس است.در بونراکو، توکویاما دستورالعمل‌ها را از کاشیراواری-این، یک ناظر تئاتر که سرهای عروسک‌ها را از حدود ۴۰۰ گزینه انتخاب می‌کند، دریافت می‌کند تا تفاوت‌های ظریف در آن‌ها را نشان دهد. وقتی کلاه‌گیس انتخاب شد، توکویاما مسئول مدل دادن به آن برای هماهنگی با عروسک است. حدود ۱۲۰ مدل موی مختلف وجود دارد، که حدود ۸۰ مدل برای مردان و ۴۰ مدل برای زنان است.