stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اعتصاب پرستاران شیراز (۱۴۰۳)
تاریخچه

شروع این اعتصاب، به اعتراض صنفی پرستاران در اسفند سال ۱۴۰۲ باز می‌گردد که در واکنش به حقوق و دستمزد آنها، معوقات هفت‌ماهه، اضافه کاری و شیفت‌های کاری زیاد آغاز شد.
پس از آن اعتراض از سوی مسئولان به پرستاران وعده‌هایی مبنی بر ترمیم حقوق، تحت عنوان فوق‌العاده خاص نیم درصد داده شد.
باوجود تصویب موضوع ترمیم نیم درصدی حقوق پرستاران توسط مجلس شورای اسلامی و وعده‌های واریزی، اما تا تیرماه هیچ پرداختی انجام نشد، اگرچه همین نیم درصد را به ۴ دهم درصد تقلیل دادند، اما باز هم واریزی انجام نشد که با محقق نشدن این موضوع، دوباره موج جدیدی از اعتراضات پرستاران بیمارستان‌های دولتی در شیراز شکل گرفت و آنها از حضور در محل کار امتناع کردند.
پرستاران معتقد بودند که سیستم هیئت امنایی بودن دانشگاه علوم پزشکی شیراز جلوی حل مشکلات را گرفت و موجب شده تا به پرسنل درمانی به خوبی رسیدگی نشود و همچنین مسئولان دانشگاه با اینکه عملکرد بالینی ندارند، دستمزد بالاتر از آنها دریافت می‌کنند، لذا یکی از مطالبات آنها شفاف سازی واریزی‌ها بود.
موظفی پرستاران شش شیفت در هفته بود ولی به آنها هشت شیفت تحمیل می‌شد.
اضافه کاری‌ها تا سال ۱۴۰۲ برای هشت ساعت ۱۲۰ هزار تومان محاسبه می‌شد که خود توهینی به پرستارانی بود که شب کاری را تحمل می‌کردند که البته در سال ۱۴۰۳ هر ساعت اضافه کاری به ۲۲ هزار تومان رسید که باز هم مناسب نبود.
خواسته آنها اجرای درست تعرفه‌ها و احترام به حقوق مادی و معنویشان بود. در نتیجه عدم توجه به فشارهای روحی و رسیدگی نکردن به نیازهای مادی آنها بسیاری از آنها دست به مهاجرت زنده‌اند.
بیمارستان‌های درگیر اعتصاب

بیمارستان نمازی
بیمارستان شهید فقیهی (سعدی)
بیمارستان حافظ
بیمارستان شهید چمران
بیمارستان شهید رجایی
بیمارستان علی‌اصغر
بیمارستان خلیلی
بیمارستان امیرالمؤمنین
بیمارستان زینبیه
بیمارستان ابن سینا
بیمارستان محرری
بخش‌های اتاق عمل در بیمارستان‌ها در همان روزهای اول اعتصاب کردند و عمل‌های جراحی کنسل شدند و بخش‌های دیگر نیز متعاقب این رویداد یکی پس از دیگری نیروهای خور را از دست داده و بسته شدند.
ریشه اعتصابات

ریشه اعتصاب و اعتراضات به کنترل وزارت بهداشت توسط پزشکان که خلاف اصل تعارض منافع است بازمی‌گردد.
یکی از فعالان صنفی پرستار دربارهٔ این باره می‌گوید:" او ریشه مشکل را در سیستم پزشک‌سالار وزارت بهداشت می‌داند: «مدیران وزارت بهداشت از صدر تا ذیل پزشک هستند و پزشک هیئت علمی دانشگاه که ۷۰ میلیون حقوق ثابت می‌گیرد و چند صد میلیون تومان کارانه، کجا از حال پرستاری خبر دارد که حقوقش ماهی ۲۰۰ دلار است و برای شیفت ۷ ساعتهٔ اضافه‌کار در شب‌های طولانی، ۱۴۰ هزار تومان بعد از چند ماه تأخیر به حسابش می‌ریزند؟»
گرمابه پهنه

| گرمابه پهنه | گرمابه پهنه |
| --- | --- |
نام: گرمابه پهنه
کشور: ایران
استان: استان سمنان
شهرستان: سمنان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: حمام
کاربری کنونی: موزه مردم‌شناسی
دیرینگی: دوره تیموری
دورهٔ ساخت اثر: دوره تیموری، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۲۲
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ دی ۱۳۵۳
فضای داخلی گرمابه حضرت (پهنه)
حمام حضرت یا حمام پهنه بین مسجد جامع و امامزاده یحیی در سمنان واقع شده است. این بنا در سال ۸۵۶ هجری قمری در زمان سلطنت ابوالقاسم بابر خان پادشاه تیموری و به دستور وزیر وی خواجه غیاث الدین بهرام سمنانی ساخته شده است. در سال ۱۳۱۲ هجری قمری در اوایل سلطنت مظفرالدین شاه و به دستور حاج ملاعلی حکیم الهی، نسبت به تعمیر و تجدید بنای این حمام اقدام شد. یکی از قسمتهای جالب توجه این حمام، سر در زیبا و کاشیکاری شده آن است و در بالای در ورودی اشعاری به خط نستعلیق خوانا و استادانه نوشته شده است. این حمام از موقوفات مسجد جامع است.
حمام پهنه به مساحت تقریبی ۱۰۰۰ متر مربع در شمال غربی تکیه پهنه ساخته شده و دو در ورودی آن برای ورود آقایان و خانم‌ها پیش‌بینی گردیده است. در مردانه که دارای دو صفه می‌باشد از سه طرف دارای کاشیکاری است در بالای در نیز کتیبه ای از کاشی به رنگ سفید بر زمینه لاجوردی وجود دارد. بر سر در این ورودی علامت شیر و خورشید با کاشی‌های زرد رنگ در دو لچک و به صورت یک نیم دایره مشخص می‌باشد. در دو طرف این در تصویر دو سرباز قاجار کاشیکاری شده است که در آن جمله (عمل زین العابدین سمنان ۱۳۳۰) به چشم می‌خورد.
این اثر در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۵۳ با شمارهٔ ثبت ۱۰۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
موزه مردم‌شناسی

حمام پهنه در سال ۱۳۷۳ بعد از یک سری مرمت و بازسازی تبدیل به موزه محلی باستان‌شناسی مردم‌شناسی شد.
رشایقه

| رشایقه الرشایقة | رشایقه الرشایقة |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
موقعیت رشایقه در نقشه: موقعیت رشایقه در نقشه
رشایقه: رشایقه
مختصات: ۳۵°۲۴′۲۹″ شمالی ۱°۵۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۰۸۰۶°شمالی ۱٫۹۷۳۳۳°شرقی﻿ / 35.40806; 1.97333: مختصات: ۳۵°۲۴′۲۹″ شمالی ۱°۵۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۰۸۰۶°شمالی ۱٫۹۷۳۳۳°شرقی﻿ / 35.40806; 1.97333
کشور:  الجزایر
استان: استان تیارت
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۹۸۳۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
CP: ۱۴۳۰۰
رشایقه (به عربی: الرشایقة) یک شهرداری در الجزایر است که در استان تیارت واقع شده است. رشایقه ۱۹٬۸۳۰ نفر جمعیت دارد.
گئورگ ملیکیان

| گئورگ ملیکیان | گئورگ ملیکیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژوئن ۱۹۱۰ مورشودالی، شهرستان سورمالو، فرمانداری ایروان، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۲۳ ژوئن ۲۰۰۷ (۹۷ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: کاندیدای علوم فنی استاد
محل تحصیل: دانشکده فنی هیدروملیوراسیون ایروان
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): دانشمند
محل کار: دانشگاه دولتی ایروان
 :  
گئورگ ملیکی ملیکیان (تر-ملیکستیان) (ارمنی: Գևորգ Մելիքի Մելիքյան (Տեր-Մելիքսեթյան)؛  زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۱۰ - درگذشته ۲۳ ژوئن ۲۰۰۷) دانشمند، استاد اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۰ در روستای ارمنی‌نشین مورشودالی از والدینی به‌نام‌های ملیک تر-ملیکستیان و ماریام مکرتچیان به دنیا آمد و از دانشکده فنی هیدروملیوراسیون ایروان فارغ‌التحصیل گشت.  وی برادر ناتالیا ملیکیان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () شده است. وی در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۷ در سن ۹۷ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  տեխնիկական գիտությունների թեկնածու
↑  Երևանի հիդրոմելիորատիվ տեխնիկ
استفراغ‌هراسی

Medical condition
| استفراغ‌هراسی | استفراغ‌هراسی |
| --- | --- |
پزشکی که منتظر استفراغ بیمارش پس از تجویز داروی استفراغ است. آکواتِنت رنگی اثر جی. ام وودوارد، ۱۸۰۰ م.: پزشکی که منتظر استفراغ بیمارش پس از تجویز داروی استفراغ است. آکواتِنت رنگی اثر جی. ام وودوارد، ۱۸۰۰ م.
تخصص: روان‌پزشکی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
استفراغ‌هراسی (به انگلیسی: Emetophobia) یک نوع هراس است که باعث اضطراب شدید نسبت به استفراغ می‌شود. این فوبیای خاص می‌تواند در برگیرنده موارد دیگری از جمله ترس از استفراغ یا دیدن استفراغ دیگران باشد. کم وزنی یا سوء تغذیه افراد استفراغ هراس (امتوفوبیک) به دلیل رژیم‌های غذایی سخت و محدودیت‌هایی که برای خود ایجاد می‌کنند، رایج است. تصور اینکه ممکن است فردی استفراغ کند می‌تواند باعث شود که فرد فوبیک برای فرار از محرک‌های اضطراب خود دست به رفتارهای افراطی بزند، مثلاً برای اجتناب از موقعیت‌های بالقوه‌ای که حتی می‌تواند به عنوان «تهدیدکننده» تلقی شود، تلاش زیاد و خارج از اصول انجام دهد.
امتوفوبیا از نظر بالینی یک «مخمص گریزان» در نظر گرفته می‌شود زیرا تحقیقات محدودی در مورد آن انجام شده‌است. ترس از استفراغ در مقایسه با سایر ترس‌های غیر منطقی دیگر کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.
استفراغ ممکن است هر فردی را که این فوبیای عجیب و غریب را دارد از محل فراری کند. برخی ممکن است از استفراغ دیگران و برخی دیگر ممکن است از استفراغ خود بترسند. همچنین ممکن است برخی هر دو فوبیا را داشته باشند. ممکن است برخی چنان اضطراب داشته باشند که باعث شود احساس تهوع کنند در حالی که ممکن است اصولاً مشکلی نباشند. افراد مبتلا به امتوفوبیا معمولاً اضطراب دارند. آنها ممکن است فریاد بزنند، گریه کنند، یا در موارد شدید، مثلاً مواجه با استفراغ، بیهوش می‌شوند.
ارائه > عوارض

آمتوفوبیک‌ها همچنین ممکن است اختلالات و فوبیاهای پیچیده دیگری مانند اضطراب اجتماعی، ترس از پرواز و آگورافوبیا داشته باشند. این سه مورد بسیار رایج هستند، زیرا افرادی که از استفراغ می‌ترسند اغلب از انجام این کار یا مواجهه با آن در یک مکان عمومی وحشت دارند؛ بنابراین، آنها ممکن است فعالیت‌های اجتماعی خود را محدود کنند تا از آن دوری کنند مثلاً از مصرف الکل یا صرف غذا در رستوران‌ها اجتناب می‌کنند. آمتوفوبیک‌ها همچنین ممکن است قرار گرفتن در معرض کودکان را به دلیل ترس از میکروب محدود کنند. زنان مبتلا به این اختلال به دلیل ترس از تهوع حاملگی، بارداری را به تعویق می‌اندازند یا به‌طور کلی از آن اجتناب می‌کنند. افرادی که ترس از استفراغ دارند ممکن است به دلیل نگرانی در مورد بیماری حرکت یا دیگران که آن را در اطرافشان تجربه می‌کنند از سفر اجتناب کنند. آنها همچنین ممکن است به همین دلیل از ترن هوایی بترسند.
یافته‌های دکتر لیپسیتز و همکاران همچنین نشان داد که افراد مبتلا به امتوفوبیا اغلب در داشتن یک زندگی عادی با مشکل مواجه هستند. بسیاری متوجه می‌شوند که برای تنهایی با کودکان خردسال مشکل دارند و همچنین ممکن است از اجتماعی که در آن الکل مصرف می‌شود اجتناب کنند. حفظ شغل برای مبتلایان به امتوفوبیک دشوار است. سفر برای برخی تقریباً غیرممکن می‌شود.
در نظرسنجی لیپسیتز و همکاران، زنان مبتلا به امتوفوبیا گفتند که به دلیل تهوع صبحگاهی مرتبط با سه‌ماهه اول، یا بارداری را به تعویق انداختند یا به‌طور کلی از بارداری اجتناب کردند، و اگر باردار می‌شدند، بارداری دشواری داشته‌اند.
سایر مهارهای زندگی روزمره را می‌توان در تهیه غذا مشاهده کرد. بسیاری از افراد متوفوبیک نیز برای غذایی که می‌خورند و نحوه تهیه آن «آیین» خاصی دارند. آنها مکرراً تازگی و تمیزی خوراک را با چندین بار شستن آن بررسی می‌کنند تا از ابتلا به بیماری‌های احتمالی ناشی از غذاهایی که به درستی تهیه نمی‌شوند جلوگیری کنند. در صورت امکان از غذا خوردن در خارج از منزل نیز اجتناب می‌کنند و وقتی از نظرسنجی لیپسیتز و همکاران پرسیده شد، بسیاری احساس کردند که به دلیل رژیم‌های سختی که برای خود می‌گذارند، کمبود وزن دارند. علاوه بر این، بسیاری از محدودیتها به دلیل خاطرات منفی که ممکن است در رابطه با استفراغ داشته باشند، از خوردن برخی غذاها اجتناب می‌کنند و اغلب به دلیل اینکه احساس می‌کنند اکثریت قریب به اتفاق غذاها «ایمن» نیستند، تعداد محدودی از انواع خوراک‌ها را می‌خورند.
ارائه > عوارض > امتوفوبیا و بی‌اشتهایی

مواردی وجود دارد که بی اشتهایی در نتیجه ترس از استفراغ به جای بی‌اشتهایی عصبی اشتباه گرفته می‌شود. در مطالعه موردی بالینی فرانک ام. داتیلیو، به موقعیتی اشاره شده‌است که بی اشتهایی ناشی از امتوفوبیا است. داتیلیو می‌گوید: در یک گزارش مورد خاص، بی‌اشتهایی غیر معمول در چند دختر نوجوان در نتیجه ترس از استفراغ که به دنبال یک بیماری ویروسی بر خلاف میل خاص به کاهش وزن یا به دلیل یک واکنش اضطرابی رخ داده بود، رخ داد. . با این حال، مشخص نیست که این را باید «بی اشتهایی» نامید. در مواردی از این قبیل، بسیاری از امتوفوب‌ها ممکن است دارای اختلال مصرف غذای اجتنابی/محدود کننده (ARFID) باشند که با بی علاقگی کلی به غذا، مشکلات حسی غذا (طعم، بافت، ظاهر، بو) یا ترس از عواقب نامطلوب مشخص می‌شود. از خوردن (استفراغ یا خفگی).
علل

یک توافق قوی در جامعه علمی وجود دارد که دلیل خاصی برای امتوفوبیا وجود ندارد. برخی از متوفوبیک‌ها یک تجربه آسیب زا با استفراغ را گزارش می‌دهند که همیشه به دوران کودکی بازمی‌گردد. برخی معتقدند که افراد مبتلا به امتوفوبیا قربانی سوء استفاده جنسی یا فیزیکی در دوران کودکی هستند. اگرچه گاهی اوقات این درست است، اما به نظر می‌رسد که شیوع آن بیشتر از آمار عمومی نباشد (کریستی، ۲۰۰۴). . برخی از کارشناسان معتقدند که امتوفوبیا ممکن است با نگرانی در مورد عدم کنترل مرتبط باشد. بسیاری از افراد سعی می‌کنند خود و محیط خود را به هر طریق ممکن کنترل کنند، اما کنترل استفراغ دشوار یا غیرممکن است که می‌تواند منجر به اضطراب یا در موارد دیگر اضطراب شدید شود.
درمان‌ها > ارزیابی

از دو ابزار ارزیابی برای تشخیص آمتوفوبیا استفاده می‌شود: فهرست ویژه ترس از استفراغ و پرسشنامه امتوفوبیا. این پرسشنامه‌ها، خود گزارشی هستند که بر طیف متفاوتی از علائم تمرکز دارند.
تعداد محدودی مطالعه در مورد امتوفوبیا وجود دارد. قربانیان فوبیا معمولاً قبل از استفراغ ترس را تجربه، اما پس از آن احساس ترس کمتری دارند. هنگامی ترس دوباره بر گردد، دوباره استفراغ خواهد کرد.
درمان‌ها > داروها

در نظرسنجی اینترنتی emetophobia اطلاعاتی در مورد داروها ذکر شده و از افراد پرسیده شد که آیا مصرف داروهای اضطراب را برای کمک به ترس خود در نظر می‌گیرند، بسیاری از افراد شرکت کننده در این مطالعه پاسخ دادند که از ترس اینکه این داروها باعث ایجاد حالت تهوع در آنها شود، این کار را نمی‌کنند. با این حال، برخی دیگر اظهار داشتند که برخی از داروهای روان‌گردان (مانند بنزودیازپین‌ها و داروهای ضد افسردگی) به فوبیای آنها کمک کرده و عده‌ای دیگر داروهای گوارشی را نیز مفید دانسته‌اند.
درمان‌ها > درمان‌های مواجهه

یکی از روش‌های درمان نمایش نوار ویدئویی استفراغ دیگران، هیپنوتیزم، قرار گرفتن در معرض حالت تهوع و قرار گرفتن در معرض نشانه‌های استفراغ، رفتار درمانی سیستمیک، روان پویشی و روان درمانی 6] همچنین اثرات مثبتی در درمان امتوفوبیا بدست آمده‌است. با این حال، این روش‌ها در برخی موارد ممکن است باعث آسیب مجدد شود و در نتیجه فوبیا شدیدتر شود.
افراد معروف مبتلا به امتوفوبیا

جیمی بورثویک
چارلی بروکر
دنیس ریچاردز
اشلی بنسون
کریستینا پازیتسکی
بلا رمزی
آرمن قولاریان

| آرمن قولاریان | آرمن قولاریان |
| --- | --- |
رئیس کارگروه توسعه شهری جمهوری ارمنستان: رئیس کارگروه توسعه شهری جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱ – ۴ ژانویه ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱ – ۴ ژانویه ۲۰۲۴
پس از: واهاگن ورمیشیان
پیش از: -
استانداران استان تاووش: استانداران استان تاووش
دوره مسئولیت ۱۹۹۹ – ۱۵ مه ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۱۹۹۹ – ۱۵ مه ۲۰۱۴
پس از: پاولیک آساطریان
پیش از: هویک آبوویان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) ایجوان، شهرستان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل
تخصص: معماری
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری: ارمنستان
نشان‌ها:   
آلما ماتر: دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان
 :  
آرمن هراندی قولاریان (ارمنی: Արմեն Հրանտի Ղուլարյան؛  زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴) معمار، سیاستمدار، فرد نظامی اهل ارمنستان است. است که از تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱ تا تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۲۴ سمت ریاست کارگروه توسعه شهری جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

وی در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ در ایجوان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () و مدال مارشال باقرامیان ()، مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن شده است.
یادداشت

↑  ՀՀ քաղաքաշինության կոմիտեի նախագահ
↑  ՀՀ Տավուշի մարզպետ
واکنش جابه‌جایی یگانه

وقتی سیم مسی در محلول نقره نیترات قرار بگیرد، مس جابه‌جا می‌شود و نقره جامد رسوب می‌کند:


 Cu + AgNO₃ → Cu(NO₃)₂ + Ag
واکنش جابه‌جایی یگانه(به انگلیسی: Single displacement reaction) یک واکنش شیمیایی است که در آن یک عنصر با یک عنصر دیگر در یک ترکیب شیمیایی جابه‌جا می‌شود.
این فرایند را می‌توان به صورت کلی به صورت زیر نشان داد:
که در آن:
{\ce {A}} و  {\ce {B}} فلزات مختلفی هستند (یا هر عنصر دیگری مانند هیدروژن که توانایی تشکیل کاتیون دارد) و  {\ce {C}}  یک آنیون است؛ یا
{\ce {A}} و  {\ce {B}} هالوژن هستند و  {\ce {C}}  یک کاتیون است.
تادئوس هاکوبیان

| تادئوس هاکوبیان | تادئوس هاکوبیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ روستای لرنادزور، استان سیونیک
درگذشت: ۱۵ اکتبر ۱۹۸۹ (۷۲ سال)
ملیت: ارمنستان
پیشه(ها): تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان
جوایز: 
تادئوس هاکوبیان (ارمنی: Թադևոս Հակոբյան زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۵ اکتبر ۱۹۸۹) یک تاریخ‌نگار و جغرافی‌دان اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

هاکوبیان در روستای لرنادزور، استان سیونیک در جنوب ارمنستان به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۰ وی از دانشکده جغرافیا-زمین‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان (YSU) فارغ‌التحصیل شد. بین سال‌های ۵۷–۱۹۵۵ و ۶۵–۱۹۶۳ وی رئیس دانشکده جغرافیا دانشگاه دولتی ایروان بود. بعد از آن به بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۸۶ وی به عنوان رئیس دپارتمان خدمت نمود. بیشتر آثارش بر روی جغرافی تاریخی ارمنستان تمرکز کرده‌اند. وی همچنین چندین کتاب درسی نیز تألیف نموده است.
کتابشناسی

Սյունիքի թագավորությունը: Պատմա-աշխարհագրական առումով [The Syunik Kingdom in Historical-Geographical Context] (به ارمنی). ایروان: میتک. 1966.
Հայաստանի պատմական աշխարհագրություն [Historical Geography of Armenia] (به ارمنی). ایروان: Mitk'. 1968. Archived from the original on 25 December 2016. Retrieved 21 January 2017.
Очерк истории Еревана [Outline of the History of Yerevan] (به روسی). ایروان: انتشارات دانشگاه ایروان. 1977.
Հայ ժողովրդի պատմության հիշարժան վայրերը [Memorable locations of the history of the Armenian people] (به ارمنی). ایروان: لوئیس. 1978.
Անիի պատմություն [History of Ani] (به ارمنی). ایروان: انتشارات دانشگاه ایروان. 1980.
Ани - столица средневековой Армении. История и судьба городища [Ani: The capital of medieval Armenia. The history and destiny of the settlement] (به روسی). ایروان: انتشارات دانشگاه ایروان. 1985.
Պատմական Հայաստանի քաղաքները [Cities of historic Armenia] (به ارمنی). ایروان: Hayastan. 1987.
Անի մայրաքաղաք [Ani the capital] (به ارمنی). ایروان: انتشارات دانشگاه ایروان. 1988.
دایان ونورا

| دایان ونورا | دایان ونورا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۰–اکنون
دایان ونورا (انگلیسی: Diane Venora؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۵۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مخمصه، رومئو + ژولیت، نفوذی، سیزدهمین سلحشور، هملت، آیرن‌وید، سه آرزو، انجمن پنبه، دشنه، ایالتی، بی‌فرزند و نجات پیکاسو اشاره کرد.
کارگران یدی در ژاپن

کارگران یدی در ژاپن (به ژاپنی: 肉体労働者)، طبق سرشماری سال ۱۹۹۵، کارگران یقه آبی بخش بسیار زیادی از نیروی کار در ژاپن را تشکیل می‌دهند، با ۳۰٫۱٪ از افراد شاغل ۱۵ ساله و بالاتر بر اساس داده‌های سرشماری سال ۱۹۹۵ به عنوان «صنعتگر، معدن، تولید و ساخت و ساز و کارگر» کار می‌کنند.
کلاس کارگران یدی شامل کارگران عادی، دارای مهارت خاص و پاره وقت، و همچنین تعداد زیادی از کارگران خارجی، همه با برنامه‌های کاری و مزایای شغلی متفاوت است.
کارگران کارخانه در ژاپن > تاریخچه صنعتی شدن

اکثر مردم ژاپن قبل از بازسازی می‌جی در صنعت کشاورزی کار می‌کردند (تقریباً ۷۰ تا ۸۰ درصد) و اگرچه نمونه‌هایی از تولید سازمان‌یافته در جوامع ژاپنی وجود داشت، فقدان فناوری و سرمایه مدرن مانع از کار کارخانه‌های صنعتی شد. در مقیاس بزرگ در حال ظهور بود. کارگران یدی زمانی که دوره میجی صنعتی شدن را پیش می‌برد، به طبقه قابل توجهی تبدیل شدند. دولت تازه اصلاح شده روی ایجاد کارخانه‌ها سرمایه‌گذاری کرد و آنها را به گروه‌های بازرگانی فروخت که به گسترش صنعت و ایجاد رشد اقتصادی کمک کردند. در ابتدا، این کارگران کارخانه متشکل از مردان و زنان جوان (نه اول زاده‌ها) بودند که از جوامع کشاورزی می‌آمدند.
شروع جنگ روسیه و ژاپن، و سپس جنگ جهانی اول، منجر به افزایش تولید کارخانه‌های ژاپنی برای تجهیزات نظامی شد و در نتیجه کارگران یدی بیشتری به کار گرفته شدند. در این دوره، تعداد کارگران مرد دائمی در صنعت از همتایان زن خود بیشتر شد. نیروی کار بزرگتر کارخانه صدای بیشتری به این کارگران داد و توجه به مسائل کارگری مانند دستمزد پایین و عدم آموزش را جلب کرد. برای کاهش گردش نیروی کار، کارفرمایان در شرکت‌های بزرگ استانداردهای بهتری را القا کردند که قبلاً فقط در دسترس کارکنان کارکنان دفتری (کارگر یقه‌سفید) بود، مانند افزایش دستمزد و فرصت‌های آموزش شغلی برای کارگران یدی مرد، و افزودن امکانات رفاهی برای استفاده آنها. جنگ جهانی دوم به تقویت فرایند صنعتی شدن ژاپن ادامه داد، اگرچه آتش‌بس در سال ۱۹۴۵ باعث شد بسیاری از کارگران کارخانه اخراج شوند که تا حدی منجر به موج قوی اتحادیه‌گرایی کارگری در ژاپن شد. حمایت از اتحادیه کارگری به ایجاد شرایط کاری بهتر برای کارگران کارخانه‌های یقه آبی پس از جنگ جهانی دوم و همچنین ایجاد رشد اقتصادی قابل توجه کمک کرد.
کارگران کارخانه در ژاپن > موقعیت اجتماعی

در گذشته، معمول بود که کارگران کارخانه فقط تحصیلات اجباری را گذرانده باشند (۶ سال دبستان و ۳ سال دبیرستان)، اما در اواخر دهه ۱۹۶۰ شرکت‌های بزرگ بیشتری به دلیل جوان بودن به تحصیلات دبیرستانی برای استخدام نیاز داشتند. مردم بیشتر به ادامه تحصیل علاقه‌مند می‌شوند. دبیرستان‌های صنعتی در ژاپن یکی از محبوب‌ترین انواع دبیرستان‌های حرفه ای را تشکیل می‌دهند که توسط کارگران مشتاق یقه آبی، با این حال مهارت‌های خاص شغل هنوز عمدتاً توسط خود شرکت‌ها آموزش داده می‌شود، در حالی که مدارس عمدتاً بر توسعه عمومی تمرکز دارند.
هنگامی که کارخانه‌ها برای اولین بار معرفی شدند، یک سیستم پرداخت بر اساس ارشدیت ایجاد شد، البته فقط برای کارکنان کارکنان. در اواخر قرن بیستم، رشد صنعت و افزایش سودآوری به نیروی کار بیشتری نیاز داشت، بنابراین سیستم پرداخت مبتنی بر سنوات به کارگران یدی نیز گسترش یافت، بنابراین کارگران جوان دستمزد کمتری دریافت می‌کنند در حالی که به کارگران مسن‌تر که انتظار می‌رود به زودی بازنشسته، بیش از حد پرداخت می‌شود. کارگران غیرعادی، پاره وقت یا خارجی در کارخانه‌ها، علیرغم اینکه در سال‌های اخیر به بخش بزرگی از بازار کار ژاپن تبدیل شده‌اند، در همان ساختار حقوق قرار نمی‌گیرند.
شهرستان پای‌اریق

| ناحیهٔ پای‌اریق Payariq tumani پی‌اریق تومنی | ناحیهٔ پای‌اریق Payariq tumani پی‌اریق تومنی |
| --- | --- |
District: District
کشور:  ازبکستان
ولایت: استان سمرقند
مرکز: پای‌اریق
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (UZT)
ناحیهٔ پای‌اریق (به ازبکی:‌ Payariq tumani، پی‌اریق تومنی) یک منطقهٔ مسکونی در ازبکستان است که در استان سمرقند واقع شده‌است.
دوکودو

دوکو-دو (به ژاپنی: 獨行道) به معنی طریقت تنهایی یا راه رفتن به تنهایی اثری از میاموتو موساشی است که یک هفته پیش از مرگش در سال ۱۶۴۵ میلادی آن را نوشت. این نوشته اثر کوتاهی است که دربرگیرنده ۱۹ یا ۲۱ پند است؛ پندهای ۴ام و ۲۰ام از نسخه قدیمی برداشته شده‌بودند. او زمانی این کتاب را نوشت که برای مرگ آماده می‌شد و از تمام دارایی خود دل‌بریده بود. این اثر را به شاگرد وفادارش ترائو ماگونوجو تقدیم کرد. (او همان کسی بود که کتاب قبلیش، کتاب پنج حلقه (گو رین نو شو) را نیز به او تقدیم کرده بود) دوکودو، دیدی زاهدانه و سختگیرانه از زندگی را به نمایش می‌گذارد.
پندها

همه چیز را همان‌طور که هست بپذیر.
به دنبال لذت نباش.
تحت هیچ شرایطی، هیچگاه بر احساسات گذرا تکیه مکن.
به خودت کم فکر کن اما در کار دنیا بسیار بیندیش.
از میل و آرزو در تمام عمرت بپرهیز.
بر کاری که کرده‌ای افسوس مخور.
هیچگاه حسود مباش.
برای دوری و جدایی از کسی غمگین نباش.
رنجش یا دلخوری از خود و دیگران نداشته باش.
اجازه نده که عشق یا هوس تو را راهنمایی کند.
در هیچ چیزی اولویتی نداشته باش.
به جایی که زندگی می‌کنی تعصبی نداشته باش.
به دنبال طعم بهتر غذاهایت نباش.
چیزی را که دیگر به آن احتیاج نداری پیش خود نگه مدار.
پیرو عقاید مرسوم مردم نباش.
جنگ‌افزاری را که بیشتر از نیازت باشد نگه مدار. تمرینی که برایت سودمند نیست انجام نده.
از مرگ نترس.
به دنبال اموال و دارایی برای دوران پیری‌ات نباش.
به بودا و خدایان احترام بگذار بدون اینکه بر کمک آن‌ها امیدی بسته باشی.
می‌توانی بدنت را ترک کنی اما شرافتت را هرگز.
هیچگاه از طریقت دور نشو.
آدریانا روسو

| آدریانا روسو | آدریانا روسو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ فوریهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
آدریانا روسو (ایتالیایی: Adriana Russo؛ زادهٔ ۴ فوریهٔ ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به پیرینوی باحال، رو به جلو… حرکت!، گناه و شرم، ارواح شهوت‌زده، لذت بسیار، وای خدا، زشت، کثیف و بد، با ببرها بازی نکنید، سلام مریخی، مشکل پُردردسر، چشم، چشم بد، جعفری و رازیانه و عسل اشاره کرد.
قوزلو (مغان)

| قوزلو | قوزلو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۹°۰۰′۰۷″شمالی ۴۸°۰۸′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۰۲°شمالی ۴۸٫۱۴۴°شرقی﻿ / 39.002; 48.144: مختصات: ۳۹°۰۰′۰۷″شمالی ۴۸°۰۸′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۰۲°شمالی ۴۸٫۱۴۴°شرقی﻿ / 39.002; 48.144
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: گرمی
بخش: مرکزی
دهستان: اینی
جمعیت: 
نمايي از روستاي قوزلو
قوزلو در شمال غربی کشور ایران، غرب دریای خزر، شمال شرقی آذربایجان، شمال استان اردبیل و جنوب شـرقی شهر گرمی مغــان، در دهستان اینی از بخش مرکزی شهرستان مغان، بین ۴۸ درجه و۸ دقیقه طــول شرقی از نصف النهار مبدأ و۳۹ درجه و۱دقیقه عرض شمالی از خط استوا واقع شـــده‌است.
این روستا از سمت شمال به اراضی روستاهای ایزمارا و قنبرلو از سمت شرق به اراضی روستاهای تپه، شاوون و بی‌اره و از سمت جنوب به اراضی روستای اینی و از سمت غرب به اراضی روستای ایزمارا متصل است. ارتفاع متوســــــط آن از سطــــح دریاهــای آزاد حــدود ۱۰۰۰(هزار) متر است. فاصله آن هم با شهــر گرمی مغــــان حدود هفت کیلومتر و با اردبیل صد و ده کیلومتر می‌باشد.