stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مک‌ویلیامز آرویو

Puerto Rican boxer
در این مقاله،  نام خانوادگی اول یا پدری است. نام خانوادگی دوم یا مادری نیز  است.
| مک‌ویلیامز آرویو> آمار | مک‌ویلیامز آرویو> آمار |
| --- | --- |
نام واقعی: مک‌ویلیامز آرویو آسه‌ودو
وزن(ها):  سبک‌وزن 
قد: ۱۶۳ سانتیمتر (۵ فوت ۴ اینچ)
بازهٔ دستان: ۱۶۳ سانتی‌متر
زادهٔ: ۵ دسامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) سایبا، پورتوریکو
طرز ایستادن: ارتودوکس
سوابق بوکس: سوابق بوکس
مجموع مبارزه‌ها: ۲۶
تعداد برد: ۲۱
برد با ناک‌اوت: ۱۶
تعداد باخت: ۴
مک‌ویلیامز آرویو آسه‌ودو (زادهٔ ۱۵ آذر ۱۳۶۴) بوکسور حرفه‌ای پورتوریکویی است.
زندگی اولیه

مک‌ویلیامز در کنار برادر دوقلویش، مک‌جو، در شهرداری سیبا در منطقه سواحل شمال شرقی جزیره اصلی پورتوریکو به دنیا آمد. والدین آنها میلگروس آسه‌ودو هرناندز و خوزه آ. آرویو گلابرت هستند. آرویو و برادر دوقلویش از دوران کودکی با بوکس آشنا شدند. در سن ۱۲ سالگی، آنها به گیمانزو فیتو راموس، باشگاهی واقع در شهرداری فاخاردو، پیوستند. در این مکان آنها با آنتونی اوترو، بوکسور آماتور بازنشسته، آشنا شدند که در این مرحله از حرفه‌شان مربی آنها شد. آنها در ابتدا این ورزش را به‌عنوان یک سرگرمی آغاز کردند، اما پس از شش مبارزه، شروع به برقراری الگویی کردند که در آن تنها زمان محدودی از یک ماه را غیرفعال بودند و حداقل هر دو هفته یک‌بار به باشگاه می‌رفتند. از مراحل اولیه حرفه‌شان، برادران تصمیم گرفتند در دسته‌های مختلف مبارزه کنند تا از مبارزه با یکدیگر جلوگیری کنند.
حرفه‌ای شدن

در ۸ دسامبر ۲۰۰۹، برادران آرویو از طریق مادرشان، میلگروس آسه‌ودو، اعلام کردند که دیگر تمایلی به ادامهٔ فعالیت در آماتوری ندارند. آنها در این نامه اختلافات خود را با معیارهای ارائهٔ حمایت مالی به ورزشکاران با عملکرد بالا و همچنین تضاد برنامه‌ها با طرح‌هایشان برای دنبال کردن حرفه‌ای این ورزش پس از بازی‌های آمریکای مرکزی و منطقه کارائیب در سال ۲۰۱۰ بیان کردند. این نگرانی‌ها در کنفرانس مطبوعاتی بعدی نیز تکرار شد، جایی که آنها به این نکته اشاره کردند که حمایت از خانواده‌هایشان دلیل اصلی برای ادامهٔ حرفه‌ای بوکس است.
در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، "آرپی بست بوکسینگ" امضای توافق رسمی هر دو برادر را با این شرکت اعلام کرد. اولین مبارزه حرفه‌ای آرویو برای ۲۷ فوریه ۲۰۱۰ برنامه‌ریزی شده بود و بخشی از برنامه‌ای به نام هاسیندو هیستوریا بود که در آن ویل‌فردو واسکز، جونیور با ماروین سونسونا برای قهرمانی جهان در وزن سوپر بانتام‌ویت مبارزه کرد. حریف او، الیسر سانچز نیز در این مسابقه، یک حرفه‌ای تازه‌کار بود. مبارزه بعد از ۱:۴۶ دقیقه از دور اول به پایان رسید، زمانی که آرویو با یک ضربه سانچز را بی‌هوش کرد و نیاز به کمک پارامدیک و ماسک اکسیژن پیدا کرد. این نتیجه برای او پیروزی با ناک‌اوت را به ارمغان آورد. در دومین مبارزه‌اش، او با قهرمان جمهوری دومینیکن، فرانسیسکو روزاریو، مبارزه کرد. آرویو با ناک‌اوت فنی در دور سوم پیروز شد. در آن مسابقه روزاریو پس از دریافت مشت‌هایی قوی تسلیم شد. حریف بعدی او، ساموئل گوتیرز، از همان دور اول به دفاعی کشیده شد و چندین مشت ترکیبی دریافت کرد و دچار شکستگی بینی شد. در دور دوم، آرویو به حمله ادامه داد و یک ناک‌داون به ثبت رساند که باعث شد داور مبارزه را متوقف کند. در مبارزه بعدی‌اش، او در یک شکست غیرمنتظره به تاکاشی اوکادا باخت که در دور دوم آرویو را ناک‌داون کرد و پیروزی با رأی داوران را به دست آورد.
آرویو با پیروزی با رای داوران در شش دور، مقابل جیووانی فوئنتس نتایج خود را بهبود بخشید. او برای شروع سال ۲۰۱۱، با ناک‌اوت در دور اول مقابل سزار گراجدا پیروز شد. آرویو این پیروزی را با یک پیروزی در پنج دور مقابل اریکسون مارتل دنبال کرد. او سال را با ناک‌اوت‌های فنی در هفت و دو دور مقابل ریگوبرتو کاسیاس و لورنزو ترخو به پایان برد. آرویو در مسابقه بعدی خود مقابل ژیلبرتو مندوزا پیروز شد، زمانی که مندوزا پس از دچار شدن به مصدومیت شانه، از مبارزه کنار کشید، آرویو این مسابقه را به راحتی پیروز شد. در ۲۰ اسفند ۱۳۹۰، او لوئیس مالدونادو را شکست داد و قهرمانی «سازمان جهانی بوکس آمریکای لاتین» را به دست آورد. پس از تکرار عملکرد قبلی‌اش در مبارزه با کاسیاس، آرویو از عنوان قهرمانی خود با ناک‌اوت رونالد راموس در پنج دور دفاع کرد. در ۱۳ بهمن ۱۳۹۱، او با پیروزی در چهار دور مقابل میگل تامایو قهرمانی «شورای جهانی بوکس لاتین» را به دست آورد. با این حال، آرویو دچار مصدومیت در ناحیه دست راست شد و پس از آن وارد دوره‌ای طولانی از نقاهت شد. بازگشت او همراه شد با یک مسابقه برنامه‌ریزی شده با عنوان مسابقات قهرمانی "فدراسیون بین المللی بوکس" که در ۲۹ خرداد ۱۳۹۳ انجام شد. او در این مسابقه با ناک‌اوت در دو دور فرولان سالودار را شکست داد.
کف‌سازی خاکستر-آهک

کف سازی خاکستر- آهک (انگلیسی: Lime-ash floor) نوع به صرفه ساخت کف در قرن ۱۵ تا ۱۹ برای طبقات فوقانی در قسمت‌هایی از لندن بود که ‌سنگ آهک یا گچ به راحتی در دسترس بود. این نوع کف سازی محکم، انعطاف‌پذیر و عایق حرارتی و صوتی خوبی محسوب می‌شود.
تاریخچه

خاکستر- آهک پس مانده نهایی یک کوره چوب سوز پخت آهک است که شامل آهک هدر رفته و خاکستر چوب می‌باشد. ‌این کوره‌ها در اوایل دهه ۱۴۰۰ متداول شد و همچنان مورد استفاده قرار گرفت تا زمانی که فن آوری جدید در اواخر دهه ‌‌۱۸۰۰ جایگزین آن شد. خاکستر- آهک می‌تواند در کوره با سوخت زغال سنگ نیز ساخته شود. در مناطقی که سنگ گچ وجود داشت، آن‌ها به عنوان پلاستر کف شناخته می‌شدند. خاکستر- آهک در طبقات فوقانی خانه‌های خرده مالکان و در خانه‌های بزرگ مثل هاردویک هال در دربی شایر مورد استفاده قرار می‌گرفت و سطح روی آن به وسیله مخلوطی از سفیده تخم مرغ، شیردلمه شده و ژلاتین ماهی جلا داده می‌شد. سطح زیرین آن می‌توانست دست نخورده باقی بماند یا به وسیله پلاستر آهک صاف شود. در روش دیگراین امکان وجود داشت که تیرآهن طبقه به وسیله تخته کوبی مرسوم و پلاستر سقف پوشیده شود.
‌اسحاق ویر در کتاب بدنه کاملی از معماری (۱۷۵۶) به زیبایی کف پلاستر شده با مخلوطی از مواد دیگر در مقایسه با گرانیت اشاره می‌کند.
ساخت و ساز‌

کف خاکستر- آهک به طور معمول در طبقات فوقانی یک ساختمان به کار برده می‌شود. می‌توان انتظار داشت که تیر آهن‌های کف که به فاصله ۴۰۰میلی‌متری از یکدیگر قرار گرفته‌اند نمایان باشند، بنابراین بستری از نی به عنوان پوشش روی تیر آهن‌ها قرار داده می‌شود که به وسیله تخته کوبی چوب‌های بلوط روی آن‌ها محکم می‌شوند. یک دوغاب ۵۰ میلی‌متری از ترکیب خاکستر- آهک روی مصالح زیرین ریخته می‌شود که تا زمانی که خاکستر- آهک خشک شود آن را محافظت می‌کند، بستر نی به عنوان حائل عمل می‌کند و تخته کوب‌ها به استحکام کف کمک می‌کند. با این حال تخته کوب‌ها که محکم به تیر آهن‌ها ثابت شده‌اند که مانع حرکت کف شوند باید در طول عمر خود که ممکن است چند قرن باشد تغییرات ساختاری را تحمل کنند.
ترکیب خاکستر‌-‌‌ آهک با توجه به مصالحی که به صورت بومی در دسترس هستند متفاوت است:
آهک - به عنوان چسبی که حاوی ذرات سنگ آهک خام و آهک بیش از حد سوخته می‌باشد.
‌• خاکستر سوخت- این ماده پوزولانی جزء اصلی خودSi(OH)۴‌‌ با یون ‌Ca۲‌‌ را در یک واکنش پوزولانی به هم متصل می‌کند. این ماده حاوی چوب سوخته یا زغال سنگ می‌باشد.
سنگ گچ برای کمک به جا انداختن
خاک رس با قطعاتی از آجر شکسته و کاشی، یک ماده پوزولانی دیگر
سیلیس یا شن که به عنوان یک متراکم کننده عمل می‌کند
پس مانده‌های دیگر- گیاهی یا حیوانی یا حباب هوا.
نایجل و مری کر در کتاب زندگی لینکلن شایر، نوامبر ۱۹۸۷ می‌نویسند: یک مخلوط سنتی در ناتینگهام شایر، همشایر شمالی، لینکلن شایر جنوبی استفاده می‌شد که ترکیب آن یک سوم آهک، یک سوم خاکسترو یک سوم خاک رس و کود اسب بود آن‌ها به آن خون اضافه کردند و گاهی نیز موی اسب در این ترکیب به کار می‌رفت.
بروز مشکلات
بعد از استفاده طولانی مدت ممکن است سطح شروع به شکستن کند: که می‌تواند نادیده گرفته شود یا یک لایه اضافی ترکیب خاکستر- آهک روی کف ترک خورده قرار بگیرد. این اقدام اغلب در گذشته صورت می‌گرفت اما باعث افزایش وزن سازه بنا می‌شد. رطوبت می‌تواند باعث شود قارچ‌ها مواد بستر را بپوسانند یا حشرات باعث تحلیل رفتن تخته کوبی‌ها و مطمئناً تیرآهن‌ها شوند و کف را از بین ببرند. ضربه زدن از طریق داکت‌های خدماتی بدون دقت و همچنین اضافه بار که به منظور تغییر کاربری یا اضافه کردن دیوارهای پارتیشن صورت می‌گیرد می‌تواند باعث تخریب طبقات شود.
ایجاد یک کف جدید
‌خاکستر- آهک به طور کلی دیگر در دسترس نیست، بنابراین تعمیرات و بازسازی معمولاً به وسیله ترکیبی از بطانه آهک، ‌خاکستر زغال سنگ، گچ، خاک رس لومی سوخته و کاشی خرد شده سوخته صورت می‌گیرد، به این ترکیب کراتین (‌طبیعی) یا سدیم سیترات (تولیدی) اضافه می‌شود. مصالح بستر به وسیله نی‌های آبی ۱۵۰۰ میلی‌متری یا سبوس گندم زمستانه که یکی از مقاوم‌ترین انواع کاه می‌باشد و تخته کوبی با چوب بلوط که می‌تواند به فاصله هر ۱۲۰۰ میلی مترکار گذاشته شود ترمیم می‌شود.
تنوع جغرافیایی

خاکستر- آهک عمدتاً در دربی شایر، چشایر، شراپ شایر، هرفوردشایر، در مرزهای ولز، ستافوردشایر، ‌لستر شایر، ورسست شایر و وارویک شایر، لینکلن شایر، ناتینگهام شایر و قسمت‌های زیادی از یورک شایر یافت می‌شود. برخی از کف سازی‌ها به خصوص در اطراف نیووارک تقریباً به طور کامل از گچ ساخته شده‌اند.
خانه‌ای در یورک شایر که در آن از کف سازی خاکستر- آهک استفاده شده است. ‌
موزه سون یات سن پنانگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Muzium Sun Yat-sen Pulau Pinang 孫中山槟城基地博物館: Muzium Sun Yat-sen Pulau Pinang 孫中山槟城基地博物館
موقعیت در جورج تاون مرکزی، پنانگ: موقعیت در جورج تاون مرکزی، پنانگ
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۱
مکان: جرج تاون، پنانگ، مالزی
مختصات: ۵°۲۴′۵۷″شمالی ۱۰۰°۲۰′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۵٫۴۱۵۷۶۱°شمالی ۱۰۰٫۳۳۶۲۴۲°شرقی﻿ / 5.415761; 100.336242
گونه: موزه
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
گونه: فرهنگی
معیار: ii, iii, iv
تاریخ ثبت: ۲۰۰۸ (32nd session)
شماره ثبت: 1223
Region: آسیا-اقیانوسیه
 :  
 :  
موزه سون یات سن پنانگ (به انگلیسی: Sun Yat-sen Museum Penang) (مالایی: Muzium Sun Yat-sen Pulau Pinang; چینی: 孫中山槟城基地博物館) که در سابق، بنیاد سون یات سن پنانگ نامیده می‌شد، یک موزه در جرج تاون ایالت پنانگ، مالزی است. موزه به سون یات سن، ملی‌گرای چینی که بعد از مجاهدت‌هایش در انقلاب شین‌های، جمهوری چین را ایجاد نمود، اختصاص داده شده است.
مارتین وایت

| مارتین وایت | مارتین وایت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ نوامبر ۱۹۱۳ برایتون، ساسکس
درگذشت: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ (۵۸ سال)
ملیت: بریتانیا
رابرت جیمز مارتین وایت (انگلیسی: Robert James Martin Wight; ۲۶ نوامبر ۱۹۱۳ – ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۲) یکی از شناخته شده‌ترین پژوهشگران بریتانیایی علم روابط بین‌الملل در قرن بیستم بود. از آثار او باید به کتابهای «سیاست قدرتها» و «چرا نظریه‌ای بین‌المللی وجود ندارد» اشاره کرد. وایت به همراه هدلی بال از بنیانگذاران مکتب انگلیسی نظریه روابط بین‌المل بود.
نظریات

وایت سه سنت در مطالعه روابط بین‌الملل را شناسایی می‌کند که هر یک تلاش دارند تفسیری از تاریخ بدست دهند:
سنت واقع گرایی (سنت هابزی یا ماکیاولیسم): دولت‌ها به عنوان کارگزار قدر ت به حساب می‌آیند و بدنبال منافع خودش هستند. نوع افراطی این سنت وجود جامعه بین‌المللی را انکار می‌کند، ولی نوع معتدل آن حقوق بین‌المللی با بر مبنای منافع و مسیولیتهای قدرتهای بزرگ می‌پذیرد.
سنت خرد گرایی (سنت گروسیوسی): روابط بین‌الملل مبتنی بر قانون بوده و اقتدار مشترکی را بر فعالیتهای خود می‌پذیرد.
سنت انقلابی (سنت کانتی): بر موجودات بشری تکیه دارد و جامعه را حاصل اندیشه آنها می‌داند. نوع افراطی این دیدگاه دکترین تخریب رژیم‌های موجود را دنبال کرده و درین راه در صورت از خشونت نیز بهره می‌برند.
امرپ

یک کوگار اچ‌ای امرپ که در ژانویه ۲۰۰۷ با مین زمینی آزمایش شده است.
اِمرَپ (انگلیسی: MRAP) که مخفف کلمه‌های «Mine-Resistant Ambush Protected» است به معنی مقاوم و محافظت شده در برابر مین و کمین می‌باشد. امرپ‌ها به طور خاص برای مقاومت خودروهای نظامی در برابر بمب کنارجاده‌ای (IED) و کمین‌ها طراحی شده‌اند.
بلا پادیلا

| بلا پادیلا | بلا پادیلا |
| --- | --- |
اجرای پادیلا در سالگرد مرجع توسعه متروپولیتن مانیل در سال ۲۰۱۶: اجرای پادیلا در سالگرد مرجع توسعه متروپولیتن مانیل در سال ۲۰۱۶
نام هنگام تولد: بلا شوون پادیلا میتکوک
زادهٔ: ۳ مهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال) ماکاتی، مترو مانیل، فیلیپین
ملیت: فیلیپینی
دیگر نام‌ها: کریستا واله کریستا سالیوان
پیشه‌ها: بازیگر مجری تلویزیون خواننده کارگردان نویسنده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–تاکنون
نمایندگان:  استارمجیک (۲۰۰۷–۲۰۱۰) مرکز هنری GMA (2010–2015)  آژانس هنرمندان ویوا (۲۰۱۵–تاکنون) 
قد: 1.71 m (5 ft 7 in)
خانواده: خانواده پادیلا
بلا پادیلا (به انگلیسی: Bela Padilla) (زاده ۳ مه ۱۹۹۱)، که بیشتر با نام هنری بلا پادیلا (تلفظ تاگالوگ: [paˈdɪlja]) شناخته می‌شود، بازیگر، مجری، خواننده، نویسنده و کارگردان فیلیپینی است.
سومالی در المپیک تابستانی ۱۹۸۴

| سومالی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ | سومالی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: SOM
ان‌اوسی: کمیته المپیک سومالی
وبگاه: www.nocsom.org
در لس آنجلس: در لس آنجلس
رقابت‌کنندگان: ۷  در ۱ رشته
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۹۷۲ ۱۹۷۶–۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۷۲ ۱۹۷۶–۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
سومالی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ که در لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد، شرکت کرده‌است. این کشور پس از تحریم بازی‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ مجدداً در این سال به شرکت در این بازی‌های بازگشت.
دو و میدانی

مقالهٔ اصلی: دو و میدانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴
| ورزشکار | رویداد | دور اول> نتیجه | دور اول> رتبه | دور دوم> نتیجه | دور دوم> رتبه | نیمه‌نهایی> نتیجه | نیمه‌نهایی> رتبه | فینال> نتیجه | فینال> رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ابراهیم اوکاش | ۴۰۰ متر | ۴۷٫۹۱ | ۷ | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| عبدی بیله | ۸۰۰ متر | ۱:۴۶٫۹۲ | ۲ Q | ۱:۴۶٫۴۹ | ۵ | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| جما محمد عدن | ۸۰۰ متر | ۱:۴۸٫۶۴ | ۴ | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| عبدی بیله | ۱۵۰۰ متر | ۳:۴۰٫۷۲ | ۴ q | رد صلاحیت | رد صلاحیت | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| جما محمد عدن | ۱۵۰۰ متر | ۳:۴۶٫۸۰ | ۵ | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| علی محمد هوفان | ۵٬۰۰۰ متر | عدم پایان | عدم پایان | ن/م | ن/م | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| محدین محمد کولمیه | ۱۰٬۰۰۰ متر | ۲۹:۳۷٫۹۳ | ۱۱ | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | به این مرحله نرسید | به این مرحله نرسید |
| احمد محمد اسماعیل | ماراتن | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | ۲٫۲۳:۲۷ | ۴۷ |
| عبداللاهیج احمد | ماراتن | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | ۲٫۴۴:۳۹ | ۷۳ |
یادداشت–رتبه‌های ارائه‌شده برای رویدادهای میدانی تنها شامل مرحلهٔ مقدماتی ورزشکار می‌شوند
Q = احراز صلاحیت برای دور بعدی
q = احراز صلاحیت برای دور بعدی به‌عنوان سریع‌ترین بازنده یا, در رویدادهای میدانی، بر پایه جایگاه بدون دستیابی به هدف احراز صلاحیت
ر. م. = رکورد ملی
ن/م = رویداد فاقد این دور مسابقه است
Bye = ورزشکار ملزم به شرکت در این دور نبوده‌است
پس اتاناسواسکی

پس اتاناسواسکی، (به انگلیسی: Pece Atanasovski)، زاده و در گذشته (۱۹۹۶–۱۹۲۷)، یکی از بزرگ‌ترین خبرگان موسیقی و رقص مقدونی به‌شمار می‌آید. وی در روستای دولینی نزدیک شهر پریلپ در سال ۱۹۲۷ زاده شده است.
اتاناسواسکی، در ۱۹۷۰ سمینار تابستانی موسیقی و رقص فولکوریک مقدونی را برپا نمود.
بیلی چایلدیش

| بیلی چایلدیش | بیلی چایلدیش |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: استیون جان همپر
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) چتم، بریتانیا
ملیت: بریتانیایی
جنبش: استاکیسم (از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱)
بیلی چایلدیش (به انگلیسی: Billy Childish) با نام واقعی استیون جان همپر (Steven John Hamper) ‏متولد ۱ دسامبر ۱۹۵۹، یک هنرمند بریتانیایی است که در زمینه‌های نقاشی، موسیقی، شعر، نویسندگی، عکاسی و فیلم‌سازی فعالیت دارد. او همسر سابق تریسی امین، هنرمند مفهومی انگلیسی، بود.
چایلدیش در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰ یکی از اعضای گروه شاعران مِدوی بود و سپس در سال ۱۹۹۹ به‌همراه چارلز تامسون جنبش هنری استاکیسم را بنیان گذاشت، اما در سال ۲۰۰۱ به‌ علت اختلافِ نظر با تامسون از گروه جدا شد.
نگارخانه

چاپ شستی
رنگ‌روغن روی بوم (۱۹۹۷)
دست روی صورت
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۰)
نورث بیچ، سان‌فرانسیسکو
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۰)
کلیسای سنت جان، کتهم
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۰)
مردی که چای می‌نوشد، اطلس بزرگ
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۷)
جان اِچ اَمُس ۱
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۸)
جان اِچ اَمُس ۲
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۸)
جان اِچ اَمُس ۳
رنگ‌روغن روی بوم (۲۰۰۸)
طبقه‌بندی موضوعی ریاضیات

طبقه‌بندی موضوعی ریاضیات (به انگلیسی: Mathematics Subject Classification (MSC)) یک طرح طبقه‌بندی الفبایی عددی است که با همکاری کارکنان و بر اساس پوشش دو پایگاه داده اصلی بررسی ریاضی، Mathematical Reviews و Zentralblatt MATH، تولید شده است. MSC توسط بسیاری از مجله‌های ریاضی استفاده می‌شود که از نویسندگان مقاله‌های پژوهشی و ترویجی می‌خواهند کدهای موضوعی را از طبقه‌بندی موضوعی ریاضیات در مقاله‌های خود فهرست کنند. نسخه کنونی MSC2020 است.
نخستین اجلاس بریک

| نخستین اجلاس بریک  I саммит БРИК | نخستین اجلاس بریک  I саммит БРИК |
| --- | --- |
نشان رسمی: نشان رسمی
کشور میزبان: روسیه
تاریخ‌ها: ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹
شهرها: یکاترینبورگ
شرکت‌کنندگان: بریکس
پیش از: دومین اجلاس بریک
نخستین اجلاس بریک (انگلیسی: 1st BRIC summit) در یکاترینبورگ، روسیه برگزار شد. این نشست در تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹ با حضور رهبران کشورهای برزیل، روسیه، هند و چین آغاز به کار کرد.
شرکت‌کنندگان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
کشورهای عضو بریک دولت و رهبر میزبان در جدول برجسته نشان داده شده‌اند.: کشورهای عضو بریک دولت و رهبر میزبان در جدول برجسته نشان داده شده‌اند.
| کشور | کشور | نماینده | عنوان |
|  | برزیل | لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا | رئیس‌جمهور |
|  | روسیه | دمیتری مدودف | رئیس‌جمهور |
|  | هند | مانموهان سینگ | نخست‌وزیر |
|  | چین | هو جینتائو | رئیس‌جمهور |
موضوعات

رهبران بریک پیرامون بحران مالی جهانی، توسعه جهانی، و تقویت اقتصادی کشورهای عضو گروه بریک بحث و تبادل نظر کردند.
موضوعات > مسائل سیاسی

از جمله مسائل مهمی که مورد بحث قرار گرفت، ایجاد اصلاحات در ساختار سازمان ملل متحد بود.کشور های گروه بریک در بیانه‌ای اعلام کردند " ما بر اهمیت جایگاه هند و برزیل در امور بین‌الملل تاکید می‌کنیم و آرمان‌های آنها را برای ایفای نقش بیشتر در سازمان ملل متحد درک و حمایت می‌کنیم."
موضوعات > بحران غذایی

با توجه به بحران قیمت جهانی موادغذایی در سال‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۸ ، این رهبران بیانیه مشترکی را در مورد امنیت غذایی صادر کردند و خواستار "اقدام همه دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی مربوط" شدند؛ و بار دیگر بر "تعهد خود برای کمک به تلاش‌ها برای غلبه بر بحران جهانی مواد غذایی" تاکید کردند.
گالری تصاویر

برزیل
لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، رئیس‌جمهور برزیل
روسیه
دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور روسیه (میزبان)
هند
مانموهان سینگ، نخست‌وزیر هند
چین
هو جینتائو، رئیس‌جمهور چین
رهبران حاضر در نخستین اجلاس بریکس. از چپ عبارتند از: رئیس‌جمهور برزیل لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا؛ رئیس‌جمهور روسیه دمیتری مدودف؛ رئیس‌جمهور چین هو جینتائو و نخست‌وزیر هند مانموهان سینگ.
نظام یورو

بانک مرکزی اروپا در فرانکفورت
درگاه اقتصاد
نظام یورو (به انگلیسی: Eurosystem) مرجع قدرت پولی در منطقه یورو است و شامل کشورهای عضو اتحادیه اروپا است که یورو را به عنوان تنها واحد پول رسمی پذیرفته‌اند. بانک مرکزی اروپا (به اختصار ECB) طبق ماده ۱۶ اساسنامه خود حق انحصاری در صدور اسکناس یورو را دارد. کشورهای عضو می‌توانند سکه‌های یورو صادر کنند، اما مبلغ و میزان آن باید از قبل توسط بانک مرکزی اروپا مجاز باشد.

نظام یورو متشکل از بانک مرکزی اروپا و بانک‌های مرکزی ملی از ۱۹ کشور عضو است که بخشی از منطقه یورو هستند. بانک‌های مرکزی ملی سیاست‌های پولی بانک مرکزی اروپا را اعمال می‌کنند. هدف اصلی نظام یورو ثبات قیمت است. اهداف ثانویه آن ثبات مالی و ادغام مالی است. در بیانیه مأموریت نظام یورو آمده است که بانک مرکزی اروپا و بانک‌های مرکزی ملی به صورت مشترک در دستیابی به اهداف سهیم هستند.

نظام یورو مستقل است. نهادها، سازمان‌ها و دولت‌ها نباید در انجام وظایف خود به دنبال نفوذ در اعضای نهادهای تصمیم گیرنده بانک مرکزی اروپا یا نهادهای هماهنگ‌کننده ملی باشند.

نظام یورو با نظام اروپایی بانک‌های مرکزی (ESCB) متمایز است، که بانک مرکزی اروپا و بانک‌های مرکزی هر ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا را شامل می‌شود، از جمله کشورهایی که بخشی از منطقه یورو نیستند.
مأموریت

براساس معاهده تأسیس اتحادیه اقتصادی اروپا نظام اروپایی بانک‌های مرکزی و بانک مرکزی اروپا، هدف اصلی نظام یورو حفظ ثبات قیمت است. بدون تعصب از این هدف، نظام یورو از سیاست‌های کلی اقتصادی جامعه حمایت می‌کند و طبق اصول اقتصاد بازار آزاد عمل می‌کند.

کارهای اساسی انجام شده توسط نظام یورو:
برای تعریف و اجرای سیاست پولی مشترک در منطقه یورو
هدایت عملیات بازار تبادل ارز خارجی
نگهداری و مدیریت ذخیره‌های ارزی رسمی اعضا
ترویج عملکرد صحیح سیستم‌های پرداخت
علاوه بر این، نظام یورو به اجرای صحیح سیاست‌هایی که توسط مقامات ذی‌صلاح در رابطه با نظارت محتاطانه مؤسسات اعتباری و ثبات نظام اقتصاد جهانی انجام می‌شود، کمک می‌کند.

بانک مرکزی اروپا در مورد موضوعات مربوط به حوزه صلاحیت خود، به ویژه در مورد مقررات مربوط به جامعه یا مقررات ملی، نقش مشورتی در مقابل جامعه و مقامات ملی دارد. بانک مرکزی اروپا با کمک بانک‌های مرکزی ملی، وظیفه دارد تا اطلاعات آماری لازم را از مراجع رسمی ملی یا به‌طور مستقیم از نمایندگان اقتصادی جمع‌آوری کند تا نظام اروپایی بانک‌های مرکزی بتواند وظایف خود را انجام دهد.
اعضای کنونی

بانک مرکزی اروپا
اعضای کنونی > بانک‌های مرکزی ملی

بانک مرکزی اتریش
بانک مرکزی بلژیک
بانک مرکزی قبرس
بانک مرکزی استونی
بانک مرکزی فنلاند
بانک مرکزی فرانسه
بانک فدرال آلمان
بانک مرکزی یونان
بانک مرکزی ایرلند
بانک مرکزی ایتالیا
بانک مرکزی لیتوانی
بانک مرکزی لتونی
بانک مرکزی لوکزامبورگ
بانک مرکزی مالت
بانک مرکزی هلند
بانک مرکزی پرتغال
بانک مرکزی اسلواکی
بانک مرکزی اسلوونی
بانک مرکزی اسپانیا
پیشینه زبان مغولی در ایران

| مغولی میانه در ایران | مغولی میانه در ایران |
| --- | --- |
مغولی ایران: مغولی ایران
ᠬᠡᠯᠡᠨ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ Mongγol kelen (زبان مغول): ᠬᠡᠯᠡᠨ ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ Mongγol kelen (زبان مغول)
منطقه: امپراتوری ایلخانی
قومیت: مغول‌ها و برخی هزاره‌ها
تبار: مغولی‌تبار  نیامغولیمغولی میانهمغولی میانه در ایران
سامانه نوشتاری: خط اویغوری، الفبای فارسی و خط فاگس‌پا
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: –
نامه اولجایتو به فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه
ورود زبان مغولی به ایران همزمان بود با آغاز تهاجم چنگیز خان به قلمروی خوارزمشاهیان در سال ۶۱۶ ه‍.ق (۱۲۱۹ م). کمتر از نیم سده بعد و با استقرار ایلخانان، زبان مغولی که زبان مادری آنان و بخشی از نیروی نظامی‌شان بود در ایران تثبیت گردید. اگرچه شواهدی از تداوم این زبان در ایران تا میانه دوره صفوی نیز وجود دارد، برخی پژوهشگران باور دارند که از سال‌های پایانی حکومت ایلخانان، زبان مغولی در ایران زبانی مرده محسوب می‌شده است. مغولی مورد استفاده در ایران از نوع «مغولی میانه» به‌حساب می‌آمد.
برخی شواهد مبنی بر تداوم پیدا کردن زبان مغولی در ایران پس از فروپاشی حکومت ایلخانان عبارت‌اند از:
محبوبیت سرودهای مغولی در دربار تیمور و وجود عبارت مغولی üge manu (سخن ما) بر برخی سکه‌های او. علاوه بر این‌ها، ابن عربشاه نوشته که تیمور از زبان مغولی آگاهی داشت.
وجود وام‌واژه‌های مغولی تازه‌ای در نوشته‌های مورخانی به‌مانند عبدالرزاق سمرقندی، نظام‌الدین شنب غازانی و معینی نطنزی که در میان وام‌واژه‌های مغولی آثار کهن‌تر نظیر تاریخ جهانگشای عطاملک جوینی و جامع‌التواریخ فضل‌الله همدانی شناخته نشده‌اند.
جینگ‌تای، یکی از امپراتوران مینگ چین، در سال ۱۴۵۳ م نامه‌ای به دو زبان چینی و مغولی، خطاب به یکی از حکام لار نوشت که آن نامه امروزه در کاخ‌موزه توپقاپی‌سرای نگهداری می‌شود. وجود این نامه نشانه آشنایی با زبان مغولی در جنوب ایران آن زمان است.
زوال زبان مغولی در ایران ناشی از آمیختگی مغولان با اقوام ساکن ایران در طی چند نسل بود. این آمیختگی با ترک‌ها بیش از سایرین بود. در حقیقت با غلبه اسلام به‌عنوان دین مغولان ایران در زمان غازان خان، اختلاف مذهبی میان مغول‌ها و ترک‌ها در ایران از میان رفت و سبب تسهیل آمیختن این دو قومیت شد. همچنین وجود اشتراکات تاریخی و فرهنگی بیشتر میان دو قوم مذکور در مقایسه با سایر اقوام ایران، از دیگر دلایل آمیختگی بیشتر بین آن‌ها بود.
به‌عنوان یکی از اشارات متأخر به کاربرد زبان مغولی در ایران، اولیا چلبی، جهانگرد نامدار اهل عثمانی، هنگام بازدید از نخجوان در سال ۱۰۵۷ ه‍. ق، در توصیف زبان‌های مورد اهالی شهر نخجوان از گروهی از مردم با عنوان «شاعرانِ عارف و ظریفانِ ندیم» یاد می‌کند که به زبان‌های پهلوی (آذری کهن) و مغولی سخن می‌گفتند. چلبی، این دو زبان را باستانی خوانده و آن‌ها را متمایز از زبان‌های مورد کاربرد در میان عامه مردم نخجوان معرفی کرده است.
آثار > سکه‌ها

مقالهٔ اصلی: سکه‌های ایلخانی
سکه‌ها ازجمله مهم‌ترین شواهد برجای‌مانده از زبان مغولی در ایران هستند. تا اواخر حکومت اباقا خان، ایلخانان استاندارد خاصی برای ضرب سکه نداشتند و هر ایالت سبک خاصی برای ضرب سکه داشت. نخستین کوشش برای یکسان‌سازی مسکوکات، همان زمان و با ترویج سکه‌های مغولی-عربی صورت گرفت. سکه‌های مذکور نخستین‌بار در سال ۶۷۴ ه‍.ق (۱۲۷۵ م) در تبریز ضرب شدند و در ابتدا نیز تنها سکه محلی تبریز محسوب می‌شدند، اما در طول دو دهه بعد از این تاریخ، به‌تدریج ضربشان در بیشتر ایران رواج یافت و در زمان غازان خان همه‌گیر شد. جانشین غازان، اولجایتو، ضرب این نوع سکه را ادامه نداد و سکه‌ها از آن زمان تا پایان دوره ایلخانان، در بیشتر موارد تنها شامل عبارات عربی بودند. در مواردی در عهد ابوسعید و ایلخانان رقیب، صورت مغولی نام ایلخان با خط اویغوری در بین نوشته‌های عربی سکه‌ها ثبت می‌گردید. سکه‌هایی در گنجه به‌تاریخ سال ۶۵۵ ه‍.ق با یک رویه به زبان مغولی و خط اویغوری ضرب شدند.
سکه ضرب تبریز از دوره ارغون خان به‌تاریخ سال ۶۸۶ ه‍.ق. پشت سکه، نام ارغون با دو خط اویغوری و عربی ثبت شده است.
سکه ضرب بغداد از دوره اولجایتو به‌تاریخ سال ۷۰۹ ه‍.ق. کتیبه مغولی، پشت سکه، حاشیه بالا، سمت راست قرار دارد.
سکه ضرب بصره از دوره ابوسعید به‌تاریخ سال ۷۳۵ ه‍.ق. نام سلطان به‌صورت مغولی «Busayid / ᠪᠤᠰᠠᠶᠢᠳ» ثبت شده است.