stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پتاسیم نیترات
تولید

نیترات پتاسیم را می‌توان با ترکیب نیترات آمونیوم و هیدروکسید پتاسیم تولید کرد.
NH4NO3 (aq) + KOH (aq) → NH3 (g) + KNO3 (aq) + H2O (l)
یک روش جایگزین برای تولید نیترات پتاسیم بدون یک محصول جانبیآمونیاک، ترکیب نیترات آمونیوم و کلرید پتاسیم است که به راحتی به عنوان یک جایگزین نمک بدون سدیم به دست می‌آید.
NH4NO3 (aq) + KCl (aq) → NH4Cl (aq) + KNO3 (aq)
نیترات پتاسیم نیز می‌تواند با خنثی کردن اسید نیتریک با پتاسیم هیدروکسیدتولید شود. این واکنش بسیار اکسوترمی است.
KOH (aq) + HNO3 → KNO3 (aq) + H2O (l)
در مقیاس صنعتی توسط واکنش دو جابه‌جایی بین سدیم نیترات و پتاسیم کلرید تهیه می‌شود.
NaNO3 (aq) + KCl (aq) → NaCl (aq) + KNO3 (aq)
تهیه پتاسیم نیترات از کود کبوتر
به منظور تهیه پتاسیم نیترات به روش ساده‌تر، می‌توان از کود کبوتر استفاده کرد. به منظور انجام این فرایند، باید مقداری کود کبوتر را در ۱۰۰ گرم آب حل کرد. سپس این محلول را در ظرفی در بسته ریخته و به مدت ۲ ساعت در فریزر برای یخ زدن کامل قرار می‌دهند. در مرحله بعد قالب ماده شیمیایی یخ زده فوق را روی یک پارچه با قابلیت نفوذ مناسب آب قرار می‌دهند تا به‌طور کامل آب شود.
شایان ذکر است نباید آب گرم روی یخ گرفته شود. این خطا منجر به حل شدن بلورهای این ماده شیمیایی می‌شود. برای به دست آوردن این ماده شیمیایی پس از آب شدن یخ مذکور، بلورهای آن را از روی پارچه جمع‌آوری می‌کنند. سپس آن را در محلی گرم قرار می‌دهند تا کاملاً خشک شوند.
کاربرد

در تولید خمیر دندان برای دندان‌های حساس استفاده می‌شود.
به‌صورت تاریخی در درمان بیماری آسم استفاده می‌شود.
در کشور تایلند به عنوان مادهٔ اصلی در تولید قرص کلیه به منظور کاهش درد و التهاب مثانه، التهاب لگن کلیوی و اورتریت مصرف می‌گردد.
به عنوان کود کشاورزی در مزارع و گلخانه‌ها استفاده می‌شود.
به عنوان ماده اولیه در تولید کود مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در درمان فشار خون بالا کاربرد دارد.
فراورده‌های تولیدی KNO3
فراورده‌هایی مانند تولید بمب دودزا که با پتاسیم نیترات شکر و سدیم هیدروژن‌کربنات (جوش شیرین) تولید می‌شود.
و در ساخت باروت هم استفاده می‌شود که با مخلوط پتاسیم نیتران با گوگرد و زغال در اتانول استفاده می‌شود
پتاسیم نیترات انحلال پذیری بسیاری دارد برای همین در حلال‌ها خیلی سریع حل می‌شود.
شش‌ماهی

| شش‌ماهی محدودهٔ زمانی: دوونین آغازین - اکنون | شش‌ماهی محدودهٔ زمانی: دوونین آغازین - اکنون |
| --- | --- |
شش‌ماهی کوئینزلند: شش‌ماهی کوئینزلند
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
رده:: گوشتی‌بالگان
زیررده:: دوتنفسیان ی.پ. مولر، ۱۸۴۴
راسته‌ها: راسته‌ها
 شاخ‌دندان‌سانان (شش‌ماهی کوئینزلند)  پولک‌سمندرسانان (شش‌ماهی آمریکای جنوبی):  شاخ‌دندان‌سانان (شش‌ماهی کوئینزلند)  پولک‌سمندرسانان (شش‌ماهی آمریکای جنوبی)
شُش‌ماهی یا ماهی شش‌دار از ماهی‌های آب شیرین است که توان تنفس در هوا را نیز دارد.
شش‌ماهی‌ها به زیررده دوتَنَفُسیان Dipnoi تعلق دارد و از ماهی‌های استخوان‌داری است که ویژگی‌های باستانی ابتدایی ماهی‌های استخوان‌دار را حفظ کرده که از آن جمله تنفس است. شش‌ماهی‌ها در عین حال ساختارهای ابتدایی گوشتی‌بالگان ازجمله وجود باله‌های گوشتی که اسکلت داخلی آن‌ها به خوبی روییده را نگاه داشته‌اند.
امروزه شش‌ماهی‌ها تنها در آفریقا، آمریکای جنوبی و استرالیا زندگی می‌کنند. با وجودی که ازهم‌گسسته بودن زیستگاه شش‌ماهی‌ها در سه قاره یادشده می‌تواند نشانگر این باشد که پراکنش شش‌ماهی‌ها می‌توانسته در دوران میانه‌زیستی تنها محدود به ابرقاره گوندوانا بوده باشد اما سنگواره‌های یافت‌شده نشان می‌دهد که شش‌ماهی‌ها در دوران‌های کهن در بسیاری از آب‌های شیرین زندگی می‌کرده‌اند و جدایی سه خشکی بزرگ پانگه‌آ، گوندوانا و لوراسیا باعث شده تا بسیاری از گونه‌های آن‌ها منقرض شود.
تیله‌بازی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
چند نمونه از تیله‌های شیشه ای: چند نمونه از تیله‌های شیشه ای
کودکان در حال بازی با تیله‌ها: کودکان در حال بازی با تیله‌ها
تیله بازی (درخراسان توشله بَزی یا تیشله بَزی و در بوشهر تیر مایه بازی (تیر مویه بازی) همچنین در خوزستان به‌ویژه اهواز فِنگ بازی یا گلوله بازی و در استان لرستان تیله‌بازی یا گِلو گفته می‌شود) یا تشیره در افغانستان گولّه بازی یک بازی تفریحی با گوی‌های شیشه‌ای است که باید با غلتاندن و زدن گوی‌های شیشه‌ای (تیله) به هم و حرکت دادنشان آن‌ها را از محدوده خاصی خارج کرد. این بازی که معمولاً به صورت دو نفره انجام می‌شود همانند بازی پاسور دارای بازی‌های مختلفی است؛ ولی اصلی‌ترین بازی آن که مردم بیشتر آن را می‌شناسند «کل» است. البته این هم نامی است که در نقاط مختلف تفاوت دارد بازی به گونه‌ای است که برای شروع باید دو چاله کوچک به اندازه ۱۰ سانتی‌متر قطر و ۵ سانتی‌متر عمق داشته باد. دو نفر به صورت ایستاده بازی را شروع می‌کنند و انتخاب فرد آغازکننده به شکل‌های مختلف از جمله سنگ-کاغذ-قیچی یا تعیین قراری از قبل انجام می‌شود. البته در جاهایی این بازی به صورت چند نفره یا حتی به صورت تیمی اجرا می‌شد.
به زبان و گویش لری به آن گِلو یا تیله بازی می‌گویند و به زبان خراسانی (خانگی) هم گفته می‌شد قدیم که شیشه‌ای آن نبود؛ با سنگ‌های تراشیده شد و گرد به قطرهای حدوداً (ا تا ۲٫۵ سانت) انجام می‌شد. بعدها که شیشه‌ای آن در دسترس عموم قرار گرفت به دلیل ارزشی مادی که داشت با ردوبدل شد به صورت تهاتری آن توسط بازیکنان بدین صورت که بازیکن برنده می‌توانست تیله‌های مورد استفاده حریف را در بازی به نفع خود تصاحب کند. از بازی ای سرگرم‌کننده به نوعی قمار تبدیل شد.
نوع دیگر گویش آن «گولی بازی» و به معنای استعاری از کار بیهوده انجام دادن، ,وقت گذرانی بیهوده، انجام هرکاری بغیر از آنچه به شما محول شده است می‌باشد. ریشه این اصطلاح برگرفته از بازی‌های والیبال دانشجویی در ادمونتون کانادا می‌باشد. فراگیری این اصطلاح به اندازه است که در هر موقعیت و مکانی قابل استفاده است. برای مثال: عده ای که برای انجام کار معین و مشخصی در محلی جمع شده‌اند (برای مثال نظافت و آماده‌سازی محلی برای برگزاری مراسم), اگر دونفر از آنان مشغول به کاری خارج از چارچوب بشوند (برای مثال بازی کردن connect 4) می‌گوییم آن دونفر مشغول «گولی بازی» هستند. از گولی بازان سرشناس می‌شود به امیر، صدرا، محمد (هر سه آنها), علیرضا (هر دو آنها), سید، عادل، حمید و مهدی اشاره کرد. گولی بازی امری مستحب و سفارش شده است.
شعرهای زیادی در وصف رهاکردن گولی بازی و معطوف شدن به هدف زندگی نیز سروده شده است مانند:
در این دنیای پر از امید و آرزو/ گولی بازی را به کنار بگذار و هدف را بجو
آرزوی رسیدن به هدفت، رهنمود تو هر لحظه/ در گولی بازی نمان، به سوی موفقیت شتابنده
در گولی بازی مگردان دست و دل به هر سو/ به هدفت رٍس، با پشتکار، پر از امید روزافزو
روش‌های بازی

این بازی شکل‌های مختلفی در ایران انجام می‌گیرد.
۱. صحرایی (به دو روش) ۲. بیخ دیواری ۳. کندن حفره «مات» یا «خان» ۴. کاشتنی
روش اول =حوا =

در این بازی معمولاً در محیط روباز و خاکی دو نفر بازی را شروع می‌کردند و هدف پرتاب تیله به وسیله دست و زدن تیله حریف که روی زمین قرار داشت بود. این بازی تا زمانی که تیله حریف را نزدید ادامه داشت. برنده بازی کسی بود که بیشترین ضربه را به تیله حریف وارد می‌کرد و با تفاضل تعداد زده‌ها و خورده‌ها از حریف تیله جایزه می‌گرفت.
در این بازی گودال‌هایی روی زمین خاکی کنده می‌شود که به آن‌ها گود یا گولو (گود کوچک) می‌گویند. هدف از بازی، انداختن تیله‌ها در گولو است. یک شیوهٔ این بازی چنین است:
بر روی زمین چند گولو (دو یا سه یا بیشتر) به فاصلهٔ پنج شش گام از هم می‌کنند و دو بازیکن از فاصله‌ای تیله‌های خود را روی زمین بازی می‌اندازند. باید طوری تیله را انداخت که در جای مناسب و نزدیک به گولوهای بیشتری باشد یعنی به اصطلاح در جای استراتژیک بیفتد. هدف هر کس انداختن تیلهٔ خود درون گولوها است و اگر کسی گولوهای بیشتری را بگیرد (یعنی یک بار تیله‌اش را درون آن گولو برساند) برندهٔ آن دور بازی می‌شود. اگر کسی گولویی را بگیرد دیگر بازیکن دوم نمی‌تواند آن گولو را بگیرد و امیتاز آن را از دست داده است. پس از گرفتن هر گولو باید از آن بیرون آمد و به سوی گولوهای دیگر نشانه رفت. اگر هم تعداد گولوهای هر بازیکن با دیگری برابر باشد نتیجهٔ آن دور برابر است. وقتی همهٔ گولوها گرفته شدند دور بعدی آغاز می‌شود.
برای راندن تیله و رساندن آن به گولو یک انگشت (معمولا انگشت اشاره یا میانی) را پشت آن می‌گذارند و انگشت اشاره یا میانی دست دیگر را روی این انگشت می‌گذارند. بعد با رها کردن انگشت زیرین، به تیله ضربه می‌زنند تا به سوی گولو برود. یک روش دیگر راندن تیله به اصطلاح «شان» زدن است. به گمان من شان کوتاه شدهٔ «نشان» است؛ زیرا در این روش انگشت کوچک را روی زمین می‌گذارند و شست را روی هوا می‌برند و با انگشت اشاره یا میانی و شست دست دیگر تیله را نشانه‌گیری و با انگشت میانی تیله را با شدت پرتاب می‌کنند. گاه می‌توان پیش از شان زدن، وجب هم گرفت و تیله را یک وجب جلوتر برد. این کار را «وجب شان» می‌گویند. گاهی اول بازی قرار گذاشته می‌شود که «وجب شان» قبول است یا نه یعنی می‌شود پیش از شان زدن وجب گرفت یا نمی‌توان وجب را با شان ترکیب کرد.
می‌توانیم در حین بازی، تیلهٔ بازیکن دیگر را هم با تیلهٔ خودمان بزنیم که این زدن هم جزو امتیازها می‌شود و بخش مهم و هیجان‌انگیز بازی است.
روش اول =حوا = > روش دوم =

تیله‌ای مشخص (گوی هدف) و توافق شده بین بازیکنان مشخص می‌شد. با قرعه کشی اولین پرتابگر مشخص می‌شد و گوی هدف را ابتدا پرتاب می‌کرد به فاصلهای دلخواه که معمولاً بیشتر از ۲ متر بود سپس تیله (دوم) خود را سعی می‌کرد در نزدیکترین فاصله به آن پرتاب کند. سپس نفرات بعدی در تلاش بودند که تیله خودرا به سمت تیله هدف پرتاب کنند. فقط حق پرتاب یک تیله را داشتند. نفر دوم به بعد می‌توانستند با زدن تیله حریف در صورتی که نزدیک گوی هدف قرار داشت آن را زده و از هدف دور کنند؛ و گوی خودرا به گوی هدف نزدیکتر کنند بازی کنی برنده بود که در پایان پرتابها تیله اش نزدیکتر به گوی هدف بود سه حالت داشت با مماس و چسبیده به گوی هدف بود در اینصورت از دیگر بازیکنان سه تیله جایزه دریافت می‌کرد یا با وجب خود اندازه می‌گرفت اگر یک وجب مماس یا کمتر از یک وجب با تیله خود و گوی هدف بود دو تیله به عنوان پاداش از دیگر بازیکنان دریافت می‌نمود و اگر صرفاً نزدیکتر از بقیه بود یک تیله دریافت می‌نمود. این نسبت ۳ ۲ ۱ توافقی بود؛ و اول بازی شرط می‌شد. این بازی به دو روش پایان میافت یا برنده تمام تیله‌های رقیبان را برده بود یا توافقی بو و بازنده اعلان می‌کرد دیگر بازی نمی‌کند.
روش اول =حوا = > بیخ دیواری

در این روش نیز معمولاً دو نفر بازیکن داشت و در محیطهای خاکی یا در خیابانهای کاشی شده یا آسفالت شده بازی می‌شد. همان‌طور که از اسمش پیداست بایستی در نزدیکی دیوار با فاصله‌ای حداقل ۲ متری صورت می‌گرفت و بدین شکل بود که بازیکنان با پرتاب تیله خود به سمت دیوار سعی بر این داشتند تا آن را در نزدیکترین فاصله به دیوار قرار بدهند و برنده تمام تیله‌های روی زمین حریفان را تصاحب می‌کرد. در این بازی همواره برنده آخرین نفر بود که تیله خود را پرتاب می‌کرد. لازم است ذکر شود در ابتدا قرعه کشی آخرین نفر را مشخص می‌کرد. مانند بازی قبل سه وضعیت برای تیله‌ها وجود داشت یا چسبیده به دیوار بود ۳ امتیاز یا یک وجب یا کمتر از یک وجب بود ۲ امتیاز یا نسبت به بقیه بازیکنان نزدیکتر بود ۱ امتیاز.
روش اول =حوا = > کندن حفره «مات» یا «خان»

نفر پرتابگر آخر اصطلاحاً (قاق)(پیش)(پس)(سر) بود.
این بخش از بازی شامل چهار بازی جداگانه می‌باشد
یک مات یا ماته
دو مات یا ماته
سه مات یا ماته
چهار مات یا ماته
و کمتر از دو نفر یا بیشتر از چهار نفر نمی‌شود
روش اول =حوا = > کاشتنی

این بازی با توافق اولیه " تیری چند؟" بین بازی کنان شروع می‌شد؛ و در میدان خاکی مستطیلی کشیده با ابعاد توافقی معمولاً با عرض ۱۰ سانت و طول ۳۰ سانت و یک خط برای پرتاب (خط پرتاب) که معمولاً ۵ الی ۱۰ متر دورتر از مستطیل بود مشخص می‌شد. بازیکنان تیله‌های خودرا داخل مستطیل به تعداد مشخص شده اول بازی (تیری چند؟) کنار هم قرار می‌دادند و از پشت مستطیل به ترتیب با یک تیله به سمت خط پرتاب می‌انداختند بازیکنان سعی داشتند برای اینکه نفر اول پرتاب به سمت تیله‌های کاشته شده باشند نزدیکتر پرتاب کنند اگر از خط رد می‌شد نفر آخر بود ولی جلوتر یا نزدیکتر به خط پرتاب نفرات بعدی را مشخص می‌کرد اگر شخص دوم به بعد کسی بود که دورتر و عقب‌تر از نفری که تیله آن از خط پرتاب گذشته باشد آخرین نفر بایستی پرتاب می‌کرد.
شروع پرتاب به تیله‌های کاشته شده: نفر اول نزدیک به خط شروع‌کننده بود و نفرات بعد پس از وی بایستی پرتاب خود را شروع می‌کردند.
هدف زدن تیله‌های کاشته شده و بیرون راندن آن‌ها از داخل مستطیل است. دو حالت داشت یا پرتاب‌کننده می‌توانست تیله‌های کاشته شده را بزند و به بیرون از مستطیل براند که در این صورت او به پرتاب خود از جایی که تیله‌ای که با آن پرتاب کرده ادامه می‌داد تا بقیه تیله‌ها را نیز به بیرون از مستطیل و براند هدف بیرون رفتن حداقل یک عدد تیله از مستطیل است یا نمی‌توانست که نفر بعدی بازی خود را بایستی شروع می‌کرد. این بازی آنقدر ادامه داشت تا تمامی تیله‌های کاشته شده داخل مستطیل بیرون بروند.
برنده حق داشت فقط تیله‌هایی که به بیرون از مستطیل رفته است را به عنوان جایزه جمع‌آوری نماید اگر پس از زدن تیله‌های داخل مستطیل فاصله تیله پرتاب‌شده توسط پرتابگر داخل ویا تا یک وجب کمتر از کادر مستطیلی بود بازیکن بایستی برای پرتاب بعدی خود می‌ایستاد و با پرتاب کردن (رها کردن) از نوک بینی خود از بالا و زدن تیله‌های کاشته شده به بازی ادامه می‌داد.
اصطلاحات بازی

دو حفرهٔ‌کننده شده در بازی را در جنوب و به‌ویژه اهواز کُل گویند.
در صورتی که تیله‌ها در بازی بیش از یک بار به هم برخورد کنند اصطلاحاً در جنوب و اهواز به آن شموشق شده گویند و ضربهٔ آخر بی‌اثر شده و نفری که ضربه آخر را زده باید آن را تکرار کند.
به افرادی که تیله‌های خودشون رو جلوی حفره اول میکارن تواصطلاح خراسانی بهش می‌گویند «شوندیها بشوندن».
تیر: به تیله اصلی در دست هر یک از حریفان که با آن سایر تیله‌ها مورد هدف قرار می‌گیرند گفته می‌شود.
جُستارهای وابسته

تیله
کروکت
فهرست کاپیتان‌های تیم ملی فوتبال ایران

در لیست زیر فهرست کاپیتان‌های تیم ملی فوتبال ایران به عناوین مختلف فهرست شده‌است.
کاپیتان‌های ایران

تا تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۴ (۲۴ آبان ۱۴۰۳) پس از بازی مقابل  کرهٔ شمالی
| # | دوره | بازیکن | تعداد بازی‌ها (گل‌ها) | سال‌های فعالیت | تعداد بازی‌ها در نقش کاپیتان (گل‌ها) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۹۶۵–۱۹۶۷ | محمد رنجبر | ۲۳ (۰) | ۱۹۵۹–۱۹۶۷ | ۹ (۰) |
| ۲ | ۱۹۶۷–۱۹۷۰ | حسن حبیبی | ۳۱ (۰) | ۱۹۵۸–۱۹۷۰ | ۱۰ (۰) |
| ۳ | ۱۹۷۰–۱۹۷۲ | مصطفی عرب | ۴۸ (۲) | ۱۹۵۹–۱۹۷۲ | ۱۳ (۰) |
| ۴ | ۱۹۷۲–۱۹۷۷ | پرویز قلیچ‌خانی | ۶۴ (۱۲) | ۱۹۶۴–۱۹۷۷ | ۲۶ (۷) |
| ۵ | ۱۹۷۷–۱۹۸۰ | علی پروین | ۷۶ (۱۱) | ۱۹۷۰–۱۹۸۰ | ۳۱ (۲) |
| ۶ | ۱۹۸۰ | ناصر حجازی | ۶۲ (۰) | ۱۹۶۸–۱۹۸۰ | ۷ (۰) |
| ۷ | ۱۹۸۰–۱۹۸۴ | مهدی دینورزاده | ۲۶ (۰) | ۱۹۷۷–۱۹۸۴ | ۹ (۰) |
| ۸ | ۱۹۸۴–۱۹۸۷ ۱۹۸۹–۱۹۹۱ | محمد پنجعلی | ۴۵ (۰) | ۱۹۷۸–۱۹۹۱ | ۲۷ (۰) |
| ۹ | ۱۹۸۷–۱۹۸۹ ۱۹۹۱–۱۹۹۳ | سیروس قایقران | ۴۳ (۶) | ۱۹۸۶–۱۹۹۳ | ۲۲ (۳) |
| ۱۰ | ۱۹۹۳ | حمید درخشان | ۴۱ (۹) | ۱۹۸۰–۱۹۹۳ | ۱۲ (۳) |
| ۱۱ | ۱۹۹۳–۱۹۹۴ | فرشاد پیوس | ۳۴ (۱۸) | ۱۹۸۴–۱۹۹۴ | ۴ (۱) |
| ۱۲ | ۱۹۹۶ | مجتبی محرمی | ۳۷ (۵) | ۱۹۸۸–۱۹۹۶ | ۲ (۰) |
| ۱۳ | ۱۹۹۶–۱۹۹۸ | احمدرضا عابدزاده | ۷۳ (۰) | ۱۹۸۸–۱۹۹۸ | ۳۸ (۰) |
| ۱۴ | ۱۹۹۸–۱۹۹۹ | نادر محمدخانی | ۶۴ (۱) | ۱۹۸۸–۱۹۹۹ | ۹ (۱) |
| ۱۵ | ۱۹۹۹–۲۰۰۰ | جواد زرینچه | ۸۰ (۱) | ۱۹۸۷–۲۰۰۰ | ۸ (۰) |
| ۱۶ | ۲۰۰۰–۲۰۰۶ | علی دایی | ۱۴۸ (۱۰۸) | ۱۹۹۳–۲۰۰۶ | ۸۰ (۴۴) |
| ۱۷ | ۲۰۰۶–۲۰۰۹ | مهدی مهدوی‌کیا | ۱۱۰ (۱۳) | ۱۹۹۶–۲۰۰۹ | ۱۷ (۱) |
| ۱۸ | ۲۰۰۹–۲۰۱۵ | جواد نکونام | ۱۴۹ (۳۸) | ۲۰۰۰–۲۰۱۵ | ۵۶ (۱۸) |
| ۱۹ | ۲۰۱۵–۲۰۱۶ | آندرانیک تیموریان | ۱۰۱ (۹) | ۲۰۰۵–۲۰۱۶ | ۸ (۱) |
| ۲۰ | ۲۰۱۶–۲۰۱۷ | سید جلال حسینی | ۱۱۵ (۸) | ۲۰۰۷–۲۰۱۸ | ۸ (۱) |
| ۲۱ | ۲۰۱۷–۲۰۱۹ | مسعود شجاعی | ۸۷ (۸) | ۲۰۰۴–۲۰۱۹ | ۱۸ (۰) |
| ۲۲ | ۲۰۱۹–۲۰۲۴ | احسان حاج‌صفی | ۱۴۲ (۷) | ۲۰۰۸–۲۰۲۴ | ۴۳ (۳) |
| ۲۳ | ۲۰۲۴– | علیرضا جهانبخش* | ۸۹ (۱۷) | ۲۰۱۳– | ۴ (۰) |
بیشترین کاپیتانی کل ادوار تیم ملی

تا تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۴ (۲۴ آبان ۱۴۰۳) پس از بازی مقابل  کرهٔ شمالی
| # | بازیکن | تعداد بازی‌ها | سال‌های فعالیت | تعداد بازی‌ها در نقش کاپیتان |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | علی دایی | ۱۴۸ | ۱۹۹۳–۲۰۰۶ | ۸۰ |
| ۲ | جواد نکونام | ۱۴۹ | ۲۰۰۰–۲۰۱۵ | ۵۶ |
| ۳ | احسان حاج‌صفی | ١۴۲ | ۲۰۰۸–۲۰۲۴ | ۴۳ |
| ۴ | احمدرضا عابدزاده | ۷۳ | ۱۹۸۸–۱۹۹۸ | ۳۸ |
| ۵ | علی پروین | ۷۶ | ۱۹۷۰–۱۹۸۰ | ۳۱ |
| ۶ | محمد پنجعلی | ۴۵ | ۱۹۷۸–۱۹۹۱ | ۲۷ |
| ۷ | پرویز قلیچ‌خانی | ۶۴ | ۱۹۶۴–۱۹۷۷ | ۲۶ |
| ۸ | سیروس قایقران | ۴۳ | ۱۹۸۶–۱۹۹۳ | ۲۲ |
| ۹ | علیرضا جهانبخش* | ۸۹ | ۲۰۱۳– | ۲۰ |
| ۱۰ | مهدی مهدوی‌کیا | ۱۱۰ | ۱۹۹۶–۲۰۰۹ | ۱۷ |
| ۱۱ | علی کریمی | ۱۲۷ | ۱۹۹۸–۲۰۱۲ | ۱۶ |
| ۱۲ | مصطفی عرب | ۴۸ | ۱۹۵۹–۱۹۷۲ | ۱۳ |
بیشترین کاپیتان‌های تیم ملی در جام جهانی

تا تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲ (۸ آذر ۱۴۰۱) پس از بازی مقابل  ایالات متحده آمریکا
| # | تعداد بازی‌ها در نقش کاپیتان | بازیکن | تعداد بازی‌ها در نقش کاپیتان در جام‌جهانی (گل‌ها) | سال‌های فعالیت | تعداد بازی‌ها (گل‌ها) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۳ (۰) | علی پروین | ۱۹۷۸ آرژانتین | ۱۹۷۰–۱۹۸۰ | ۷۶ (۱۱) |
| ۲ | ۱ (۰) | نادر محمدخانی | ۱۹۹۸ فرانسه | ۱۹۸۸–۱۹۹۹ | ۶۴ (۱) |
| ۳ | ۲ (۰) | احمدرضا عابدزاده | ۱۹۹۸ فرانسه | ۱۹۸۷–۱۹۹۸ | ۷۳ (۰) |
| ۴ | ۲ (۰) | علی دایی | ۲۰۰۶ آلمان | ۱۹۹۳–۲۰۰۶ | ۱۴۸ (۱۰۸) |
| ۵ | ۱ (۰) | یحیی گل‌محمدی | ۲۰۰۶ آلمان | ۱۹۹۳–۲۰۰۶ | ۷۴ (۵) |
| ۶ | ۳(۰) | جواد نکونام | ۲۰۱۴ برزیل | ۲۰۰۰–۲۰۱۵ | ۱۴۹ (۳۸) |
| ۷ | ۱ (۰) | مسعود شجاعی | ۲۰۱۸ روسیه | ۲۰۰۴–۲۰۱۹ | ۸۷ (۸) |
| ۸ | ۲ (۰) | احسان حاج‌صفی | ۲۰۱۸ روسیه | ۲۰۰۸–۲۰۲۴ | ۱۴۲ (۷) |
| ۹ | ۳ (۰) | احسان حاج‌صفی | ۲۰۲۲ قطر | ۲۰۰۸–۲۰۲۴ | ۱۴۲ (۷) |
بیشترین کاپیتان‌های تیم ملی در جام ملت‌های آسیا

تا تاریخ ۷ فوریه ۲۰۲۴ (۱۸ بهمن ۱۴۰۲) پس از بازی مقابل  قطر
| # | بازی به‌عنوان کاپیتان (گل‌زده) | بازیکن | بازی در جام ملت‌های آسیا به‌عنوان کاپیتان | سال‌های بازی ملی | بازی ملی (گل‌زده) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۴ (۰) | حسن حبیبی | ۱۹۶۸ ایران | ۱۹۵۸–۱۹۷۰ | ۳۱ (۰) |
| ۲ | ۴ (۰) | مصطفی عرب | ۱۹۷۲ تایلند | ۱۹۵۹–۱۹۷۲ | ۴۸ (۲) |
| ۳ | ۳ (۰) | پرویز قلیچ‌خانی | ۱۹۷۶ ایران | ۱۹۶۴–۱۹۷۷ | ۶۴ (۱۲) |
| ۴ | ۵ (۰) | ناصر حجازی | ۱۹۸۰ کویت | ۱۹۶۸–۱۹۸۰ | ۶۲ (۰) |
| ۵ | ۶ (۰) | محمد پنجعلی | ۱۹۸۴ سنگاپور | ۱۹۷۸–۱۹۹۱ | ۴۵ (۰) |
| ۶ | ۶ (۰) | سیروس قایقران | ۱۹۸۸ قطر | ۱۹۸۶–۱۹۹۲ | ۴۰ (۶) |
| ۷ | ۳ (۰) | سیروس قایقران | ۱۹۹۲ ژاپن | ۱۹۸۶–۱۹۹۲ | ۴۰ (۶) |
| ۸ | ۱ (۰) | مجتبی محرمی | ۱۹۹۶ امارات | ۱۹۸۸–۱۹۹۶ | ۳۷ (۵) |
| ۹ | ۴ (۲) | حمید استیلی | ۲۰۰۰ لبنان | ۱۹۹۰–۲۰۰۰ | ۸۲ (۱۲) |
| ۱۰ | ۶ (۳) | علی دایی | ۲۰۰۴ چین | ۱۹۹۳–۲۰۰۶ | ۱۴۸ (۱۰۸) |
| ۱۱ | ۴ (۰) | مهدی مهدوی‌کیا | ۲۰۰۷ اندونزی، مالزی، تایلند،  ویتنام | ۱۹۹۶–۲۰۰۹ | ۱۱۰ (۱۳) |
| ۱۲ | ۳ (۰) | جواد نکونام | ۲۰۱۱ قطر | ۲۰۰۰–۲۰۱۵ | ۱۴۹ (۳۸) |
| ۱۳ | ۴ (۰) | جواد نکونام | ۲۰۱۵ استرالیا | ۲۰۰۰–۲۰۱۵ | ۱۴۹ (۳۸) |
| ۱۴ | ۵ (۲) | اشکان دژاگه | ۲۰۱۹ امارات متحده عربی | ۲۰۱۲–۲۰۱۹ | ۵۹ (۱۱) |
| ۱۵ | ۱ (۰) | امید ابراهیمی | ۲۰۱۹ امارات متحده عربی | ۲۰۱۲–۲۰۲۴ | ۶۴ (۱) |
| ۱۶ | ۴ (۰) | احسان حاج‌صفی | ۲۰۲۳ قطر | ۲۰۰۸–۲۰۲۴ | ۱۴۲ (۷) |
| ۱۷ | ۲ (۲) | علیرضا جهانبخش* | ۲۰۲۳ قطر | ۲۰۱۳– | ۸۹ (۱۷) |
آغا شاهد علی

| آغا شاهد علی | آغا شاهد علی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ فوریهٔ ۱۹۴۹ دهلی نو
درگذشت: ۸ دسامبر ۲۰۰۱ (۵۲ سال)
آرامگاه: امهرست، ماساچوست
محل تحصیل: دانشگاه کشمیر دانشگاه دهلی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا (دکترا) ودانشگاه آریزونا (MFA)
پیشه(ها): شاعر، استاد
شناخته‌شده برای: جایزه کتاب ملی ۲۰۰۱، جوایز گوگنهایم برای هنرهای خلاقانه، ایالات متحده و کانادا
کار(های) برجسته: کشور بدون اداه پست، اتاق‌ها هرگز نابود نمی‌شوند و شورشیان Silhouette
خویشاوندان: آغا اشرف علی (پدر) استاد آغا اقبال علی (برادر) استاد هنا احمد، استاد سمیتا آغا (خواهران)  آغا شوکت علی (عمو) بگوم ظافر علی (مادر بزرگ)
آغا شاهد علی (انگلیسی: Agha Shahid Ali; ۴ فوریهٔ ۱۹۴۹ – ۸ دسامبر ۲۰۰۱) شاعر و استاد اهل ایالات متحده آمریکا بود.
آثار

او یک شاعر کشمیری تبار آمریکایی بود. مجموعه‌های او عبارتند از پیاده‌روی از طریق دفترچه تلفن زرد، نیم اینچ تا هیمالیا، بازدیدکنندگان نقشه آمریکا، کشور بدون اداره پست، اتاق‌ها هرگز پایان نیافته،
آغا شاهد علی دومین فینالیست جایزه کتاب ملی در سال ۲۰۰۱ بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
کای لی ری

| کای لی ری | کای لی ری |
| --- | --- |
نام تولد: Kayleigh Rae
زاده: ۱۱ اوت ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) پیزلی
همسر(ها): Stevie Boy (ا. ۲۰۲۱)
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Alba Fyre Kay Lee Ray
قد: ۵ ft ۸ in (۱٫۷۳ m)
وزن: ۱۱۲ پوند (۵۱ کیلوگرم)
معرفی: جانستون، اسکاتلند گلاسگو، اسکاتلند
مربی: Kid Fite
آغاز: ۲۰۰۹
کای لی ری (انگلیسی: Kay Lee Ray؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۹۲) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل بریتانیا است.
باشگاه ورزشی یونیون

Football club
باشگاه ورزشی یونیون (که معمولاً یونیون نامیده می‌شود) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در ونزوئلا بود. این باشگاه هفت عنوان لیگ دسته اول را در دوره آماتور به دست آورده است. این باشگاه در کاراکاس مستقر بود.
افتخارات

لیگ دسته اول فوتبال ونزوئلا: ۷
شمشیردارها

| شمشیردارها محدودهٔ زمانی: Late میوسن to Present | شمشیردارها محدودهٔ زمانی: Late میوسن to Present |
| --- | --- |
شمشیردارها، Makaira: شمشیردارها، Makaira
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: ماهیان استخوانی
رده:: پرتوبالگان
زیررده:: نوبالگان
بالاراسته:: خارباله‌داران
راسته:: نول‌ماهی
تیره:: نیزه‌ماهی
شمشیردارها (نام علمی: Makaira) نام یک سرده از تیره نیزه‌ماهی است.
گونه‌ها

نیزه‌ماهی آبی‌رنگ اطلس (Makaira nigricans)
نیزه‌ماهی آبی‌رنگ هندوآرام (Makaira mazara)
ما همه خوبیم

| ما همه خوبیم | ما همه خوبیم |
| --- | --- |
کارگردان: بیژن میرباقری
تهیه‌کننده: محمدرضا تخت‌کشیان
نویسنده: مژگان فرح‌آور مقدم بیژن میرباقری
بازیگران: آهو خردمند محسن قاضی مرادی پرویز شاهین‌خو لیلا زارع محمد رضا کوهستانی آیدا کیخایی ملیکا امامی علی رشوند هرانکی علیرضا زمانی نسب
موسیقی: حمیدرضا صدری
فیلم‌بردار: مهدی جعفری
تدوین‌گر: سعید شهسواری
شرکت تولید: آفتاب‌نگران
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۳ اسفند ۱۳۸۴
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۱۷٬۵۶۰٬۹۰۰ تومان (تهران)
ما همه خوبیم فیلمی به کارگردانی بیژن میرباقری و تهیه‌کنندگی محمدرضا تخت‌کشیان محصول سال ۱۳۸۳ ایران است.
خلاصهٔ داستان

خانواده‌ای که چند سالی است از پسر بزرگ خود که به خارج رفته است خبر ندارند ناگهان با پیامی از او روبه‌رو می‌شوند که دوستش برای آن‌ها آورده او از آن‌ها خواسته است که فیلمی ویدئوی از خود تهیه کنند و برای او بفرستند ماجرای «ما همه خوبیم» ماجرای ساختن این فیلم است.
جوایز

نامزد ده سیمرغ بلورین از بیست و سومین جشنواره فیلم فجر و برنده سیمرغ بهترین تدوین برای سعید شاهسواری و همچنین برنده بهترین بازیگر دوم زن برای لیلا زارع
برنده یوزپلنگ نقره‌ای از فستیوال لوکارنو/ سوئیس/ ۲۰۰۵
کاندید ۹ جایزه از جشن نهم خانه سینما ایران و برنده تندیس بهترین بازیگر دوم مرد برای محسن قاضی مرادی
کوسه‌ماهی خاردار

| کوسه‌ماهی خاردار | کوسه‌ماهی خاردار |
| --- | --- |
کوسه‌ماهی خاردار، Squalus acanthias: کوسه‌ماهی خاردار، Squalus acanthias
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: غضروف‌ماهیان
راسته:: خاردارکوسه‌سانان
تیره:: کوسه‌های خاردار
سرده:: Squalus
گونه:: S. acanthias
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Squalus acanthias : Squalus acanthias 
کوسه‌ماهی خاردار (نام علمی: Squalus acanthias) یا سگ‌ماهی خاردار نام یک گونه از تیره کوسه‌های خاردار است.
آزاده نامداری

| آزاده نامداری | آزاده نامداری |
| --- | --- |
نامداری در مهر ۱۳۹۳: نامداری در مهر ۱۳۹۳
زادهٔ: ۹ آذر ۱۳۶۳ سنقر، ایران
درگذشت: ۶ فروردین ۱۴۰۰ (۳۶ سال) تهران، ایران
مدفن: قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا، تهران، ایران
پیشه‌ها: مجری تهیه‌کنندهٔ تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۳–۱۴۰۰
همسران: فرزاد حسنی (ا. ۱۳۹۲–ج. ۱۳۹۳) سجاد عبادی (ا. ۱۳۹۴)
فرزندان: ۱
آزاده نامداری (۹ آذر ۱۳۶۳ – ۶ فروردین ۱۴۰۰) مجری و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایران بود. او با اجرا در برنامهٔ «تازه‌ها» در سیمای خانواده به شهرت رسید. نامداری پس از ۱۲ سال کار در سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به‌طور غیررسمی، ممنوع‌التصویر شده بود. در ۷ فروردین ۱۴۰۰، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های داخل ایران خبر از درگذشت آزاده نامداری دادند.
درگذشت

در ۷ فروردین ۱۴۰۰، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های داخل ایران خبر از درگذشت آزاده نامداری دادند. به گزارش خبرگزاری فارس پیکر آزاده نامداری در آپارتمان محل سکونتش در منطقه سعادت آباد در غرب تهران کشف شد. خبرگزاری مهر به نقل از یک «منبع آگاه» ناشناس علت درگذشت وی را خودکشی عنوان کرد. خبرگزاری ایرنا به نقل قول یک مقام اورژانس تهران نوشت «از زمان فوت آزاده نامداری ۴۸ ساعت گذشته بوده‌است و به همین دلیل چهره او در ابتدا قابل شناسایی نبود».
یک روز پس از اعلام خبر درگذشت نامداری، سرپرست دادسرای جنایی تهران با اشاره به اینکه در کالبدشکافی جسد اثری از ضرب و جرح مشاهده نشده، فرضیهٔ قتل او را رد کرد و وجود داروی قوی ضد افسردگی در آزمایش سم‌شناسی پزشکی قانونی را نشان‌دهندهٔ خودکشی احتمالی نامداری دانست. در منزل نامداری دست‌نوشته‌های خطاب به دخترش به‌شکل وصیت و خداحافظی و داروهایی که استفاده می‌کرده یافت شده‌اند. او در این دست‌نوشته‌ها عنوان کرد که از وضعیت زندگیش راضی نیست و در مورد اموالش تعیین تکلیف کرد.
پیکر وی در ۹ فروردین ۱۴۰۰ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا، تهران به خاک سپرده شد.