شورش یهودیان در فلسطین
تاریخ > آغاز شورش‌ها

یک توافق کلی میان مورخان وجود دارد که تا زمانی که دشمن مشترک آلمان هنوز آزاد بود، یهودیان زیرزمینی در فلسطین از مبارزه آشکار علیه بریتانیا خودداری کردند. این رویکرد در اوایل سال ۱۹۴۴ با خروج نیروهای محور از دریای مدیترانه و پیشروی‌های ارتش سرخ در جبهه شرقی تغییر کرد. با این احساس عمومی که نیروهای محور در اروپا به شکست خود نزدیک شده‌اند، ایرگون تصمیم گرفت سیاست خود را از آتش‌بس به یک کمپین فعال خشونت‌آمیز تغییر دهد، تا زمانی که به تلاش‌های جنگی علیه آلمان نازی آسیبی وارد نشود.
در ۱ فوریه ۱۹۴۴، ایرگون قیام علیه حکومت بریتانیا را اعلام کرد و اعلام کرد که «دیگر هیچ آتش‌بسی بین یهودیان و اداره بریتانیا در ارتس اسرائیل که برادران ما را به هیتلر تحویل می‌دهد وجود ندارد» و خواستار انتقال فوری قدرت شد. در ۱۲ فوریه، ایرگون دفاتر مهاجرت در اورشلیم، تل آویو و حیفا را بمباران کرد. دو روز بعد، دو پاسبان بریتانیایی پس از اینکه به‌طور تصادفی روی آنها که پوسترها را چسبانده بودند و تلاش کردند آنها را دستگیر کنند، توسط اعضای لحی به ضرب گلوله کشته شدند. در ۲۷ فوریه، ایرگون دفاتر مالیات بر درآمد را در اورشلیم، تل آویو و حیفا بمباران کرد. در ۱۳ مارس، یک افسر پلیس یهودی توسط لیحی در رامات گان کشته شد. شش روز بعد، یکی از اعضای لحی مورد اصابت گلوله پلیس قرار گرفت و کشته شد. با اعزام جوخه‌های لحی برای کشتن پلیس به عنوان انتقام، نیروهای امنیتی بریتانیا در ایستگاه‌های خود باقی ماندند. در ۲۳ مارس، اعضای لحی دو پاسبان انگلیسی را به ضرب گلوله کشتند و نفر سوم را در یافا زخمی کردند. در همان روز، ایرگون به ایستگاه‌های اداره تحقیقات جنایی پلیس (CID) در اورشلیم، یافا و حیفا حمله کرد. شش افسر پلیس بریتانیا و دو جنگجوی ایرگون کشته شدند و ایستگاه‌های CID در حیفا و یافا با موفقیت بمباران شدند. سه روز بعد، انگلیسی‌ها با اعمال مقررات منع آمد و شد در بیت‌المقدس، تل آویو و حیفا واکنش نشان دادند و رژه‌های هویتی برپا کردند. در ۱ آوریل، یک پاسبان یهودی دیگر در یک حمله تیراندازی به لحی کشته و یک پاسبان انگلیسی زخمی شد. در ۵ آوریل، فرمانده لحی دستگیر شد، اما موفق شد به یکی از افسران دستگیر کننده شلیک کند و او را زخمی کند.
در ۸ اوت ۱۹۴۴، لحی در کمین خودروی کمیسر عالی بریتانیا ، هارولد مک مایکل، تلاش کرد تا او را ترور کند. اگرچه دو نفر دیگر در ماشین مجروح شدند، اما مک مایکل از آسیب جدی نجات یافت. مقامات بریتانیایی متعاقباً جریمه جمعی ۵۰۰ پوندی را بر شهرک‌نشینان یهودی وضع کردند. در ۲۳ اوت، ایرگون حملات تسلیحاتی به پادگان CID در یافا، ابوکبیر و نیو شعانان انجام داد و ۱۴ تفنگ را دستگیر کرد. ارتش بریتانیا اولین عملیات محاصره و جستجوی خود را در فلسطین در ۵ سپتامبر در پتخ تیکوا که به عنوان کانون شورشیان شناخته می‌شد، انجام داد. بریتانیایی‌ها در این عملیات ۴۶ نفر را دستگیر کردند.
در پاسخ به ممنوعیت بریتانیا برای دمیدن شوفار در دیوار ندبه که در سال ۱۹۳۰ به دلایل امنیت عمومی برای جلوگیری از واکنش خشونت‌آمیز اعراب اعمال شده بود، ایرگون عملیاتی را طراحی کرد که برای وادار کردن بریتانیا به عقب‌نشینی طراحی شده بود. ایرگون علناً تهدید کرد که اگر در ۲۷ سپتامبر، تعطیلات یوم کیپور، پلیس تلاش کند جلوی دمیدن شوفار را بگیرد، واکنش خشونت‌آمیزی خواهد داشت. ایرگون در واقع قصد تیراندازی در میان جمعیت بزرگ یهودی در دیوار غربی را نداشت، اما یک سری حملات را به چهار مقر پلیس برنامه‌ریزی کرد. اگر انگلیسی‌ها در مقابل تهدید ایرگون عقب‌نشینی می‌کردند، به نظر می‌رسید این حملات بی ارتباط با تهدیدات خشونت‌آمیز در دیوار ندبه باشد، و اگر آنها با ایرگون مخالفت می‌کردند و سعی می‌کردند جلوی دمیدن شوفار را بگیرند، حملات به پایگاه‌ها انجام می‌شد. در ۲۷ سپتامبر، مقامات اجازه دادند که شوفار در دیوار ندبه دمیده شود. این نشان دهنده یک پیروزی تبلیغاتی بزرگ برای ایرگون بود، که با موفقیت امتیاز بزرگی را از مقامات بریتانیا دریافت کرده بود که به اعتبار آنها لطمه زد. در همان شب ایرگون به پایگاه‌های پلیس حمله کرد. حملات به پایگاه‌های حیفا، بیت داغون و قلقیلیه پس از درگیری با نیروهای امنیتی شکست خورد. یک جنگجوی ایرگون در حمله در حیفا و چهار جنگجو در حمله در قلقیلیه زخمی شدند. یورش به قلعه کاترا با موفقیت انجام شد. مهاجمان ایرگون به ایستگاه حمله کردند و دو سرباز انگلیسی و دو پاسبان پلیس را کشتند و سپس با اسلحه و مهمات از آنجا خارج شدند. دو روز بعد، دستیار تام ویلکین از پلیس فلسطین توسط لحی ترور شد.