stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران

بيست و يكمين كنگره بين‌المللي آبياري و زهكشي، هشتمين كنگره بين‌المللي آبياري ميكرو و شصت و دومين نشست سالانه كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي بود که همزمان با چند نشست بين‌المللي ديگر در آبان‌ماه 1390 در تهران برگزار گرديد.
Twenty-eighth Meeting of International Council at Tehran, May, 1977
کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران (به انگلیسی: Iranian National Committee on Irrigation & Drainage (IRNCID)) با هدف اشاعه علوم و دانش فنی، توسعه و کاربرد فنون در بخش آبیاری و زهکشی در سال ۱۳۴۷ در ایران ایجاد شده‌است. در ۱۰۶ کشور جهان از کشورهای پیشرفته تا در حال توسعه کمیته ملی آبیاری و زهکشی دایر می‌باشد.
تاریخچه

کشور ایران در سال ۱۳۳۴ طبق پیشنهاد بنگاهٔ مستقل آبیاری سابق به عضویت کمیسیون بین‌المللی آبیاری و زهکشی درآمد ولی عملاً تا سال ۱۳۴۶ فعالیت چندانی نداشت و علت آن هم قانونی نبودن این عضویت و عدم تشکیل کمیته ملی آبیاری و زهکشی در ایران بود، زیرا یکی از شروط مهم عضویت در این کمیسیون بین‌المللی، تشکیل کمیته در سطح ملی می‌باشد. در سال ۱۳۴۷ قانون تشکیل کمیته ملی آبیاری و زهکشی به تصویب مجلسین رسید و آئین‌نامه و سازمان کمیته مذکور پس از تصویب هیئت وزیران به وزارت آب و برق سابق ابلاغ گردید. در سال ۱۳۶۳ اساسنامه این کمیته ملی توسط هیئت دولت بازبینی و مورد تصویب مجدد قرار گرفته‌است.
ارکان کمیته

ارکان کمیته شامل شورای‌عالی، هیئت اجرایی، گروه‌های کار فنی و دبیرخانه کمیته می‌باشد.
شورای‌عالی کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران بر اساس مفاد اساسنامه مصوب هیئت وزیران به‌عنوان بالاترین مرجع سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی این کمیته می‌باشد که اعضای آن متشکل از یک نفر از نمایندگان وزارت نیرو، وزارت جهاد کشاورزی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و جامعه مهندسان مشاور ایران می‌باشد.
کمیته‌های منطقه‌ای

دبیرخانه این کمیته ملی در تهران مستقر می‌باشد و در استانها و مناطق گیلان، مازندران، خراسان، زاینده‌رود، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کرمان، کرمانشاه، خوزستان، سمنان، قزوین و اردبیل کمیته منطقه‌ای آبیاری و زهکشی دایر می‌باشد.
جايگاه‌‌ كميته ملي آبياري و زهكشي ايران در سطح‌ بين‌المللي‌

کمیسیون بین‌المللی آبیاری و زهکشی با هدف شناسایی و تقدیر از فعال‌ترین کمیته‌های ملی عضو، هر سه سال یکبار و همزمان با برگزاری کنگره‌های بین‌المللی، اقدام به ارزیابی عملکرد ۱۰۶ کمیته‌های ملی عضو می‌نماید. براساس سومین دوره ارزیابی عملکرد کمیته‌های ملی که برای سال‌های ۲۰۰۵ لغایت ۲۰۰۸ انجام گردید، کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران برای اولین بار به‌عنوان بهترین و فعال‌ترین کمیته انتخاب شد و به همین مناسبت در حاشیه بیست و یکمین کنگره بین‌المللی آبیاری و زهکشی که در لاهور پاکستان برگزار شد، به‌طور رسمی تندیس و لوح افتخار به کمیته ملی ایران اهدا گردید. همچنین کمیته ملی آبیاری و زهکشی ایران برای سه بار دیگر در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ مجدداً بعنوان كميته ملي برتر در ميان اعضا كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي انتخاب گرديد.
كانديداهاي ايران شش بار بعنوان نايب رئيس كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي و يكبار نيز بعنوان رئيس (سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷) انتخاب گرديده است. در حال حاضر متخصصين ايراني در گروه‌های كار فني كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي عضويت دارند.
یکی از رویدادهای مهم با ميزباني كميته ملي آبياري و زهكشي ايران بيست و يكمين كنگره بين‌المللي آبياري و زهكشي، هشتمين كنگره بين‌المللي آبياري ميكرو و شصت و دومين نشست سالانه كميسيون بين‌المللي آبياري و زهكشي بود که همزمان با چند نشست بين‌المللي ديگر در آبان‌ماه ۱۳۹۰در تهران برگزار گرديد.
فوکر بی.۱ (۱۹۲۲)

| فوکر بی> ۱ (۱۹۲۲) | فوکر بی> ۱ (۱۹۲۲) |
| --- | --- |
Fokker B.I: Fokker B.I
کاربری: Reconnaissance flying boat
تولیدکننده: فوکر
طراح: Walter Rethel
نخستین پرواز: 1922
تعداد ساخته‌شده: 2
فوکر بی.۱ (۱۹۲۲) (به انگلیسی: Fokker B.I (1922)) یک هواپیمای ساختِ فوکر است . این هواپیما در ۱۹۲۲ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
ای ۱۷ موه

| ای ۱۷ موه | ای ۱۷ موه |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای مسافربری
تولیدکننده: Focke-Wulf
نخستین پرواز: ۱۹۲۷
کاربر اصلی: دویچه لوفت‌هانزا
تعداد ساخته‌شده: ۲۰
ای ۱۷ موه (به انگلیسی: Focke-Wulf_A_17) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای مسافربری ساخت شرکت Focke-Wulf است. هواگرد ای ۱۷ موه نخستین پروازش را در ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
کسپار سی ۳۲

| کسپار سی ۳۲ | کسپار سی ۳۲ |
| --- | --- |
کاربری: سم پاش
تولیدکننده: Caspar-Werke
طراح: Reinhold Mewes
نخستین پرواز: ۱۹۲۸
تعداد ساخته‌شده: ۴
کسپار سی ۳۲ (به انگلیسی: Caspar_C_32) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع سم پاش ساخت شرکت Caspar-Werke است. هواگرد کسپار سی ۳۲ نخستین پروازش را در ۱۹۲۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Reinhold Mewes بود.
فوکر تی.۴

| T> IV | T> IV |
| --- | --- |
کاربری: Maritime patrol floatplane
تولیدکننده: فوکر
نخستین پرواز: ۱۹۲۷
معرفی‌شده در: ۱۹۲۷
بازنشستگی: ۱۹۴۲
کاربر اصلی: هلند پرتغال
تعداد ساخته‌شده: ۳۳
فوکر تی.۴ (انگلیسی: Fokker T.IV) یک هواپیمای ساخت فوکر است .
ویکرز ویرجینیا

| ویرجینیا | ویرجینیا |
| --- | --- |
ویرجینیا ایکس در سال ۱۹۲۲: ویرجینیا ایکس در سال ۱۹۲۲
کاربری: بمب‌افکن سنگین شب
تولیدکننده: ویکرز لیمیتد
نخستین پرواز: ۲۴ نوامبر ۱۹۲۲
معرفی‌شده در: ۱۹۲۴
بازنشستگی: ۱۹۴۱
کاربر اصلی: نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا
تعداد ساخته‌شده: ۱۲۴
توسعه‌یافته از: ویکرز ویمی
ویکرز ویرجینیا(به انگلیسی: Vickers Virginia) یک بمب‌افکن سنگین دوباله متعلق به نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا بود که از توسعه هواپیمای ویکرز ویمی ساخته شد.
اپراتورها

نیروی هوایی سلطنتی
مشخصات فنی (ویرجینیا ایکس)

داده‌ها از The British Bomber since 1914
ویژگی‌های کلی
خدمه: چهار
طول: ۵۲ فوت ۳ اینچ (۱۵٫۹۳ متر)
پهنای بال: ۸۷ فوت ۸ اینچ (۲۶٫۷۲ متر)
ارتفاع: ۱۸ فوت ۲ اینچ (۵٫۵۴ متر)
مساحت بال‌ها:  ۲٬۱۷۸ فوت مربع (۲۰۲٫۳ متر مربع)
وزن خالی:  ۹٬۶۵۰ پوند (۴٬۳۷۷ کیلوگرم)
وزن ناخالص:  ۱۷٬۶۰۰ پوند (۷٬۹۸۳ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: ۲ عدد موتور ۱۲ سیلندر دابلیو شکل با خنک کننده آبی Napier Lion VB،‏ ۵۸۰ اسب بخار (۴۳۰ کیلووات)  در هر موتور
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۰۸ مایل بر ساعت (۱۷۴ کیلومتر بر ساعت؛ ۹۴ گره) در ۵٬۰۰۰ فوت (۱٬۵۰۰ متر)
بُرد:  ۹۸۵ مایل (۸۵۶ مایل دریایی؛ ۱٬۵۸۵ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۱۳٬۸۰۰ فوت (۴٬۲۰۰ متر)
زمان اوج‌گیری: ۱۰ دقیقه تا ۵٬۰۰۰ فوت (۱٬۵۰۰ متر)
جنگ‌افزار
سلاح‌ها ۳ × .۳۰۳ اینچی (۷٫۷ میلی متری) مسلسل ویکرز
بمب‌ها:  ۳٬۰۰۰ پوندی (۱٬۳۶۰ کیلوگرمی)
یونکرس یوت ۱۵

| یونکرس یوت ۱۵ | یونکرس یوت ۱۵ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آزمایشی
کشور سازنده: آلمان
تولیدکننده: یونکرس
نخستین پرواز: Early 1921
تعداد ساخته‌شده: 1
گونه‌ها: یونکرس کی ۱۶
یونکرس یوت ۱۵ (به انگلیسی: Junkers J 15) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۲۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
کمیته هماهنگی ملی سوریه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۲۰۱۱
هدف: مخالفت با حکومت بشار اسد
ستاد: دمشق، سوریه
محدودهٔ فعالیت: سوریه
کمیته هماهنگی ملی (به عربی: هيئة التنسيق الوطنية لقوى التغيير الديمقراطي : به انگلیسی، آوانگاری: National Coordination Committee for Democratic Change) ائتلاف اپوزیسیون سوریه به ریاست حسن عبدالعظیم است، که متشکل از حدود ۱۳ حزب سیاسی (عمدتاً چپ) و فعالان سیاسی مستقل، از جمله سه حزب سیاسی کرد و فعالان سیاسی جوان می‌باشد . کمیته هماهنگی ملی سوریه در جریان خیزش سوریه ۲۰۱۲-۲۰۱۱ در داخل و خارج از سوریه فعالیت می‌کند.
عباس بصیر

| عباس بصیر | عباس بصیر |
| --- | --- |
وزیر تحصیلات عالی: وزیر تحصیلات عالی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۵ سنبله ۱۳۹۹: آغاز به کار  ۲۵ سنبله ۱۳۹۹
رئیس‌جمهور: محمداشرف غنی
پس از: عبدالتواب بالاکرزی
ریس عمومی سازمان همکاری‌های محیط زیست جنوب آسیا: ریس عمومی سازمان همکاری‌های محیط زیست جنوب آسیا
دوره مسئولیت ۱۳۹۷ – ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۱۳۹۷ – ۱۳۹۹
پس از: داکتر محمد خورشید
مشاور ارشد ریس جمهور: مشاور ارشد ریس جمهور
دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۳۹۷: دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۳۹۷
رئیس‌جمهور: اشرف غنی
ریس دفتر معاونیت ریس جمهور: ریس دفتر معاونیت ریس جمهور
دوره مسئولیت ۱۳۹۰ – ۱۳۹۳: دوره مسئولیت ۱۳۹۰ – ۱۳۹۳
رئیس‌جمهور: حامد کرزی
معاون پالیسی و روابط بین‌الملل اداره ملی حفاظت محیط زیست: معاون پالیسی و روابط بین‌الملل اداره ملی حفاظت محیط زیست
دوره مسئولیت ۱۳۸۸ – ۱۳۹۰: دوره مسئولیت ۱۳۸۸ – ۱۳۹۰
دبیر اول سفارت کبرای افغانستان در دهلی نو: دبیر اول سفارت کبرای افغانستان در دهلی نو
دوره مسئولیت ۱۳۸۵ – ۱۳۸۸: دوره مسئولیت ۱۳۸۵ – ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: حامد کرزی
معاون و سرپرست ریاست روابط فرهنگی وزارت امور خارجه افغانستان: معاون و سرپرست ریاست روابط فرهنگی وزارت امور خارجه افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۵ – ۱۳۸۲: دوره مسئولیت ۱۳۸۵ – ۱۳۸۲
وزیر: عبدالله عبدالله
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۷ خورشیدی قره‌باغ، ولایت غزنی، افغانستان
ملیت: افغانستانی
پیشه: سیاستمدار، نویسنده و محقق
عباس بصیر (زادهٔ: ۱۳۴۷ خورشیدی، ولایت غزنی) سیاست‌مدار، نویسنده و محقق افغانستانی است. وی هم‌اکنون در سمت وزیر وزارت تحصیلات عالی افغانستان مشغول به فعالیت است. وی تاکنون در سمت‌های مختلف ملی و بین‌المللی فعالیت کرده‌است. از سال ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹ سمت رئیس عمومی سازمان همکاری‌های محیط زیستی کشورهای جنوب آسیا و همچنان از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ سمت معاون مرکز نیتروژن جنوب آسیا (South Asia Nitrogen Hub) را به عهده داشت.
وی همچنین در سمت‌های مشاور ارشد رئیس‌جمهور در امور منابع طبیعی و محیط زیست، رئیس دفتر معاونت ریاست جمهوری، معاون پالیسی و روابط بین‌الملل اداره ملی حفاظت محیط زیست، مشاور ارشد روابط بین‌الملل در اداره ملی حفاظت محیط زیست، دبیر اول سفارت کبرای افغانستان در دهلی نو، معاون و سرپرست ریاست روابط فرهنگی وزارت امور خارجه افغانستان و هم چنان تدریس در دانشگاه‌ها و مؤسسات تحصیلات عالی کاتب، دعوت، افغانستان، ابن سینا، دنیا، غرجستان و گوهرشاد در دوره‌های لیسانس و ماستری (فوق لیسانس) از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۷ فعالیت داشته‌اند.
زندگی‌نامه

عباس بصیر فرزند غلام حسن متولد سال ۱۳۴۷ خورشیدی، از قره‌باغ، ولایت غزنی و از قوم هزاره می‌باشد.
تحصیلات

دکترای حقوق بین‌الملل محیط زیست از دانشگاه جواهر لعل نهرو، هند
ماستری حقوق بین‌الملل از دانشگاه جواهر لعل نهرو، هند
ماستری فقه و معارف اسلامی از مرکز جهانی علوم اسلامی، ایران
لیسانس حقوق از مرکز جهانی علوم اسلامی، ایران
لیسانس فرهنگ و معارف اسلامی، از مرکز جهانی علوم اسلامی، ایران
فراغت از صنف چهاردهم، تحصیلات علوم اسلامی، کابل.
بکلوریا از لیسه عالی تربیت، ایران.
فعالیت‌های ملی و بین اللملی > سازمان همکاری‌های محیط زیست جنوب آسیا

این سازمان به SACEP نیز معروف است. طبق اساسنامه این سازمان SACEP یک سازمان بین دولتی است، که در سال ۱۹۸۲ توسط دولتهای جنوب آسیا برای ترویج و حمایت بیشتر از حفاظت، مدیریت و بهبود محیط زیست در منطقه تأسیس شد. هشت کشور زیر عضو این سازمان است.
افغانستان
بنگله دیش
هند
مالدیو
بوتان
نیپال
پاکستان
سریلانکا
این کشورها اساسنامه سازمان SACEP را تصویب کرده‌اند. همچنین طبق ماده ۱۰۲ منشور ملل متحد به عنوان یک سازمان چند جانبه در دبیرخانه سازمان ملل ثبت می‌باشد. SACEP همچنین دبیرخانه سازمان دریاهای جنوب آسیا (SASP) می‌باشد، که یکی از هجده برنامه منطقه ای سازمان ملل است. دولت سریلانکا میزبان این سازمان بوده و این سازمان (SACEP) دبیرخانه خود را در کلمبو دارد که به عنوان آژانس تخصصی تحت نمایندگی‌های دیپلماتیک وزارت امور خارجه سریلانکا ثبت می‌باشد.
عباس بصیر سمت ریس عمومی سازمان همکاری‌های محیط زیست جنوب آسیا (SACEP) را بر عهده داشته‌است که برای مدت سه سال از طرف دولت جمهوری افغانستان معرفی شده بود. با مدیریت توانمند آقای بصیر، پانزدهمین اجلاس شورای حاکم (GC) این سازمان و ششمین نشست بین دولتی وزرای سازمان دریاهای جنوب آسیا (SASP) از ۳ تا ۶ نوامبر ۲۰۱۹ در داکا بنگلادش برگزار شد، در طول مدت خدمت به عنوان رئیس عمومی سازمان، مشارکت بین بانک جهانی واین سازمان برای اقیانوس‌ها از نظر تاریخی قابل توجه بوده‌است. بر اساس این مشارکت، اعضای هیئت مدیره بانک جهانی یک پروژه ۵۰ میلیون دلاری رایگان رودخانه و دریای پلاستیک برای منطقه آسیای جنوبی با پشتیبانی منطقه ای ۳۷ میلیون دلار و با ۱۳ میلیون دلار تأمین مالی موازی برای اقیانوس‌ها تأیید و توسط این سازمان (SACEP) اجرا می‌شود؛ و هم چنان استراتژی ۲۰۲۰–۲۰۳۰ این سازمان تدوین و توسط شورای حکومتی تصویب شد.
و ایشان هم چنان سمت‌های مهم دیگری را نیز بر عهده داشته‌اند.
معاون مرکز نیتروژن جنوب آسیا (ُSouth Asia Nitrogen Hub) از سال ۱۳۹۸ تا ۱۳۹۹
مشاور ارشد رئیس‌جمهور در امور منابع طبیعی و محیط زیست از حمل سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷
رئیس دفتر معاونت دوم ریاست جمهوری از جوزا ۱۳۹۰ تا میزان ۱۳۹۳
معاون پالیسی و روابط بین‌الملل اداره ملی حفاظت محیط زیست از اول حمل ۱۳۸۹ تا ماه جوزا ۱۳۹۰
مشاور ارشد روابط بین‌الملل در اداره ملی حفاظت محیط زیست از ۲۲ میزان ۱۳۸۸ تا آخر حوت ۱۳۸۸
دبیر اول سفارت کبرای افغانستان در دهلی نو از سال ۱۳۸۵ تا اوائل ۱۳۸۸
معاون و سرپرست ریاست روابط فرهنگی وزارت امور خارجه افغانستان از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵
معاون دفتر ساحوی دارالانشاء قانون اساسی افغانستان در تهران
عضو لویه جرگه اضطراری افغانستان به نمایندگی از غزنی
سردبیر نشریه هفتگی مشارکت ملی – کابل- ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴
سردبیر نشریه هفتگی امروز ما – پیشاور پاکستان- ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۸.
اشتراک و سخنرانی در کنفرانس‌ها و محافل علمی- آموزشی بین‌المللی

نمایندگی از سازمان همکاری‌های محیط زیستی کشورهای جنوب آسیا (SACEP) در ده‌ها کنفرانس و نشست‌های علمی بین‌المللی و سخنرانی در این کنفرانس‌ها و نشست‌های علمی از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰
اشتراک در کنفرانس بین‌المللی مقابله با طوفانهای گرد و غبار (تهران، مورخ ۳–۵ ژوئیه ۲۰۱۷)
اشتراک در شانزدهمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تغییر اقلیم در مکزیک (۲۹ نوامبر الی ۹ دسامبر ۲۰۱۰) به حیث رئیس هیئت.
اشتراک در دوازدهمین نشست شورای حکام SACEP در کولمبو، سریلانکا (۱–۳ نوامبر ۲۰۱۰)
اشتراک در کنفرانس تغییر اقلیم در تیانجین چین (۴–۹ اکتبر ۲۰۱۰).
رئیس هیئت افغانی در ششمین کنفرانس وزرای محیط زیست دربارهٔ محیط زیست و توسعه در آسیا و اقیانوسیه در آستانه قزاقستان (۲۷ سپتمبر تا ۲ اکتبر ۲۰۱۰)
رئیس هیئت افغانی در کنفرانس ملل متحد دربارهٔ تغییر اقلیم در بن آلمان (اوت ۲۰۱۰)
رئیس هیئت افغانی در کنفرانس تغییر اقلیم در بن آلمان (جون ۲۰۱۰)
اشتراک در چهارمین نشست مجمع عمومی (GEF) به حیث رئیس هیئت افغانی در اروگوئه (آوریل ۲۰۱۰)
نمایندگی از افغانستان در دومین نشست بین حکومتی گروپ متخصصین سارک در بوتان (مارس ۲۰۱۰)
نمایندگی از افغانستان در کنفرانس شورای حکام برنامه محیط زیست ملل متحد در بالی، مالیزیا (فوریه ۲۰۱۰)
اشتراک در نشست گروپ متخصصین کشورهای سارک در دهلی نو (ژانویه ۲۰۱۰)
اشتراک در کنفرانس تغییر اقلیم در کوپنهاگن (دسامبر ۲۰۰۹)
اشتراک در کنفرانس محیط زیست کشورهای سارک در دهلی نو (اکتبر ۲۰۰۹)
شرکت ورکشاپ علمی چگونگی تحکیم صلح در کشورهای پس از جنگ در مالیزیا (۲۰۰۳)
شرکت در کورس دیپلماسی در وزارت امورخارجه
شرکت در کنفرانس‌ها و محافل علمی دیگر.
تحقیقات و آثار علمی > کتاب‌ها

مدیریت جامع محیط زیست از منظر حقوق بین‌الملل، به فارسی هم به چاپ رسیده.
مدیریت جامع انتخابات با نگاهی به تجارب افغانستان و جهان هم به فارسی به چاپ رسیده.
چارچوب حقوقی حفاظت محیط زیست در دوران جنگ، به انگلیسی هنوز چاپ نشده.
مسئولیت خسارات وارده به محیط زیست در دوران جنگ، به انگلیسی هم چاپ شده و نیز قابل دسترس به شکل آنلاین.
انتخابات لویه جرگه قانون اساسی افغانستان (همراه با جمعی از نویسندگان)، به فارسی، چاپ شده.
مدیریت زباله در شهرها (همراه با جمعی از نویسندگان)، به انگلیسی در زیر چاپ.
تحقیقات و آثار علمی > مقالات

دیپلماسی محیط زیستی
فرایند ملت سازی در افغانستان از نظر شهید مزاری، با نگاهی به تجارب جهان
تغییر اقلیم و تأثیرات آن بر زراعت
پیامدهای محیط زیستی شیوع کرونا
تقویت مدیریت پلاستیک در شهرهای ساحلی جنوب آسیا
منابع مالی تغییر اقلیم
پیامدهای خروج آمریکا از موافقتنامه پاریس
ارزیابی تأثیرات محیط زیستی پروژه‌های انکشافی
ضرورت شمولیت ملاحظات محیط زیستی در پروژه‌های توسعه‌ای
روند ارزیابی تأثیرات محیط زیستی پروژه‌های زیربنایی (مطابق به مقرره ارزیابی اثرات محیط زیستی)
طراحی شهرهای پایدار
تغییرات اقلیمی، پیامدها و راه حل‌ها
سیستم حل اختلاف سازمان جهانی تجارت
تجارت و محیط زیست
لویه جرگه قانون اساسی افغانستان
مصلحت در نظام حقوقی اسلام
اسلام و پلورالیزم سیاسی
راه‌های حقوقی الحاق افغانستان به سازمان جهانی تجارت
ساختار قوه قضائیه افغانستان
قانون اساسی افغانستان: نقطه‌های قوت و چالش‌ها
بیش از دویست مقاله دیگر.
ملاقات عباس بصیر به عنوان ریس عمومی سازمان همکاری‌های محیط زیست جنوب آسیا با Harsh Vardhan وزیر محیط زیست، جنگلان و تغییر اقلیم کشور هندوستان
عباس بصیر به عنوان رئیس عمومی سازمان همکاری‌های محیط زیستی کشورهای جنوب آسیا (SACEP)در کنفرانس بین الملی تغییر اقلیم(United Nations Climate Change conference)، دسامبر ۲۰۱۹
محمدعلی بهارلو

| محمدعلی بهارلو | محمدعلی بهارلو |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: محمد بهارلو
زاده: ۲ فروردین ۱۳۰۷ ه.ش تهران، ایران
درگذشته: ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ (۷۸ سال) تهران، ایران
ساز(ها): ویولن
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویولن: ویولن
محمدعلی بهارلو (زادهٔ ۲ فروردین ۱۳۰۷ در تهران – درگذشتهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ در تهران) موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویولن اهل ایران بود. وی به خاطر آموزش ویُلن، و نیز به خاطر طبقه‌بندی فرم‌های رایج در موسیقی ردیفی شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه

بهارلو در ۲ فروردین ۱۳۰۷ ه‍.ش در تهران به دنیا آمد. او تنها فرزندی از خانوادهٔ خودش بود که هنرمند شد. بنا به یک روایت بهارلو از شاگردان ابوالحسن صبا بود، اگر چه روایتی دیگر آن را تکذیب کرده‌است. بهارلو خود بعداً شاگردان زیادی در رشتهٔ نوازندگی ویولن تعلیم داد. تا حدود سال ۱۳۴۰ وی اجراهای عمومی نیز داشت (از جمله در تنها شبکهٔ تلویزیونی ایران در آن زمان). وی همچنین رهبر ارکستر خودش بود که برخی از نوازندگان آن عبارت بودند از هوشنگ ظریف، حسن ناهید، جلال ذوالفنون و رضا شفیعیان. اولین اجرای عمومی بهارلو پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۷۴ بود که به همراه تقی بینش در یک کنسرت آموزشی-پژوهشی شرکت کرد و مقداری نیز بداهه‌نوازی کرد.
بهارلو به همراه همسرش (که از فرهنگیان بود) سه فرزند داشت: پرسیا (متولد ۱۳۴۷)، کیمیا (متولد ۱۳۵۷) و ایلیا (متولد ۱۳۵۹). هر سهٔ این فرزندان موسیقی را تا سطوح عالی فراگرفتند و پرسیا و ایلیا به صورت حرفه‌ای به آن پرداختند (کیمیا دندانپزشک شد).
درگذشت

بهارلو در ۲۲ بهمن ۱۳۸۵ به دلیل عارضهٔ قلبی در منزل خودش در تهران درگذشت. مراسم تشییع او در تالار وحدت برگزار شد و پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا و در کنار پرویز یاحقی (که در ۱۳ بهمن همان سال درگذشته بود) به خاک سپرده شد.
آثار و فعالیت‌ها

بهارلو در سال ۱۳۲۵ خورشیدی یک آموزشگاه موسیقی رسمی در تهران تأسیس کرد که قدیمی‌ترین مؤسسهٔ آموزش موسیقی ایرانی در تاریخ معاصر ایران دانسته می‌شود.
بهارلو اولین کسی بود که به طبقه‌بندی فرم‌های رایج در موسیقی ردیفی اهتمام ورزید؛ او بر خلاف نوازندگان هم‌دوره‌اش که صرفاً به تقلید و تکرار این فرم‌ها می‌پرداختند به فکر تعریف تدوین آنچه خود «فرم‌های سازندهٔ موسیقی ایرانی» می‌نامید افتاد، و در این باره مجموعه کتابی نیز با عنوان خودآموز ویولن و فرم‌های موسیقی نوشت که شامل یک کتاب آموزش نوازندگی ویولن و پنج کتاب دیگر است که هر کدام به یکی از فرم‌های موسیقی ردیفی تعلق دارند. پس از حدود ۶۰ سال از چاپ اولیهٔ این کتاب، محتوای آن به همراه چند مقدمه و مؤخره در قالب کتابی جدید با عنوان گنجینهٔ فرم‌های موسیقی ایران بازنشر گردید. همسر بهارلو (فریده عدمی) و فرزندانش پریسا، کیمیا و ایلیا مقدمه‌های این کتاب را نوشته‌اند.
آنتونی باسو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Anthony Basso
زادروز:  ۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۹
زادگاه:  بزانسون، فرانسه
تاریخ مرگ:  ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۴۵ سال)
محل مرگ:  بزانسون، فرانسه
قد:  ۱٫۹۱ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال اوسر |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال اودینزه |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال وایکینگ |  ۳۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال اوسر |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ فوریه ۲۰۱۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ فوریه ۲۰۱۱. 
آنتونی باسو (انگلیسی: Anthony Basso؛ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۷۹ – ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود.
از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال اوسر، باشگاه فوتبال هارت آف میدلوتیان، باشگاه فوتبال بنونتو و باشگاه فوتبال وایکینگ اشاره کرد.
ارشد تهماسبی

| ارشد تهماسبی | ارشد تهماسبی |
| --- | --- |
ارشد تهماسبی در رونمایی از کتاب «گفت‌وگو با خودم» (بهمن ۱۴۰۳): ارشد تهماسبی در رونمایی از کتاب «گفت‌وگو با خودم» (بهمن ۱۴۰۳)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۸ دی ۱۳۳۶الیگودرز، ایران
ساز(ها): تارسه‌تار
اعضای پیشین: گروه موسیقی چاووش
سازهای اصلی: سازهای اصلی
تار، سه‌تار: تار، سه‌تار
ارشد تهماسبی (زادهٔ ۲۸ دی ۱۳۳۶)، موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ تار و سه‌تار اهل ایران است.
زندگی و فعالیت هنری

ارشد تهماسبی ۲۸ دی سال ۱۳۳۶ در الیگودرز متولد شد. او دوران کودکی و تحصیل را در سنندج، همدان و تهران گذراند. وی مقدمات موسیقی را نزد محمدرضا لطفی فراگرفت و در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران، در کلاس‌های لطفی و هوشنگ ظریف شرکت می‌کرد. وی در سال ۱۳۵۸ وارد دانشکده موسیقی دانشگاه تهران شد، ولی بعد از یک سال به دلیل انقلاب فرهنگی مجبور به ترک دانشگاه شد. او در سال ۱۳۶۰ به عضویت گروه چاووش درآمده و در این گروه، با حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و پرویز مشکاتیان همکاری کرد. تهماسبی در سال ۱۳۶۰ کلاس‌های آموزش تار و سه‌تار تشکیل داد.
وی همکاری‌های متعددی با حسین علیزاده در زمینه هم‌نوازی و اجرای کنسرت داشته است. او با علیزاده در آلبوم‌های شورانگیز، راز و نیاز، صبحگاهی، دلشدگان و همنوایی همکاری کرده و همچنین کنسرت‌های بسیاری با علیزاده در اروپا و آمریکا اجرا کرده است. ارشد تهماسبی کتاب‌هایی در زمینهٔ موسیقی ایرانی منتشر کرده و کاست‌ها و سی‌دی‌های متعددی نیز در این زمینه ارائه کرده است. مهم‌ترین فعالیت وی در سال‌های اخیر ایجاد مرکزی برای معرفی ساز تار، به نام «جایگاه تار»، بوده است. در این مرکز، سازهای قدیمی، وسایل شخصی استادان تارنواز، مضراب‌های تارنوازان قدیم و اسناد تاریخی موسیقی ایران موجود است.
در پنجمین جشن موسیقی ما که دی ۱۳۹۷ برگزار شد، تندیس طلاییِ آلبوم موسیقی برگزیدهٔ موسیقی سنتی و دستگاهی ایرانیِ بی‌کلام، به ارشد تهماسبی و داریوش زرگری برای آلبوم «آثار درویش‌خان» اهدا شد.
آثار هنری > آلبوم

دلشدگان، (به همراه حسین علیزاده)، ۱۳۷۰
همنوایی، (به همراه حسین علیزاده و داریوش زرگری)، ۱۳۷۲
آثار درویش‌خان، (کتاب و آلبوم موسیقی)، ۱۳۷۳
مجموعه‌ای از آثار رکن الدین خان، (کتاب و آلبوم موسیقی)، ۱۳۷۶
پنجه دشتی، به خوانندگی محسن کرامتی (تصنیف‌های عارف و قطعات ابوالحسن صبا)، ۱۳۷۷
دلدار، به خوانندگی محسن کرامتی، ۱۳۷۸
صد رَنگ رِنگ، (صد رِنگ قدیمی از استادان موسیقی ایران)، ۱۳۷۸
سایه‌های سبز، به خوانندگی سالار عقیلی، ۱۳۸۲
صد و یک پیش‌درآمد، ۱۳۹۴
ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی برومند، ۱۳۸۵
شهرود (آثاری از ارشد طهماسبی، عارف قزوینی، درویش خان، ابوالحسن صبا)، با تمبک‌نوازی و خوانندگی سیاوش ایمانی، ۱۳۸۶
سعدی‌نامه، بر روی اشعار سعدی، اجرای گروه دستان با خوانندگی سالار عقیلی، ۱۳۸۶
جواب آواز (بر اساس ردیف آوازی محمود کریمی)، ۱۳۸۸
آثار هنری > کتاب

آثار درویش‌خان، (کتاب و آلبوم موسیقی)، ۱۳۷۳
تصنیف‌های عارف قزوینی، ۱۳۷۵
برنامهٔ دشتی، (ساختهٔ موسی معروفی، بازنگری و ویرایش کتاب ارشد تهماسبی)، ۱۳۷۶
مجموعه‌ای از آثار رکن الدین خان، (کتاب و آلبوم موسیقی)، ۱۳۷۶
سه چهارمضراب، (سه چهارمضراب از ساخته‌های ارشد تهماسبی در آوازهای ابوعطا، دشتی و دستگاه نوا)، ۱۳۷۸
وزن‌خوانی واژگانی، (روشی ابداعی)، ۱۳۸۰
صد و یک پیش‌درآمد، ۱۳۹۴
کتاب گوشه (فرهنگ نواهای ایران)، ۱۳۹۷
سیر در سیاره‌ها، مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۳۹۸
پرده‌گردانی، مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۴۰۰
چگونگی موسیقی ایران (کندوکاوی در گونه‌های موسیقی)، مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۴۰۰
کتاب روایتی خوانا از تصنیف‌های عاشقانهٔ امیرجاهد، مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۴۰۱
خنیاگر غمگین، مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۴۰۱
گفت‌وگو با خودم، مؤسسه فرهنگی هنری ماهور، ۱۴۰۳
اسماعیل احمدی مقدم

| سردار اسماعیل احمدی مقدّم | سردار اسماعیل احمدی مقدّم |
| --- | --- |
نام(های) مستعار: اصغر مقدم
زاده: ۱۳۴۰ ‏(۶۲–۶۳ سال) تهران، ایران
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: کمیته انقلاب اسلامی سپاه پاسداران انقلاب اسلامیفرماندهی انتظامی
سال‌های خدمت: اکنون–۱۳۵۸
درجه: سرتیپ پاسدار
فرماندهی: انتظامی جمهوری اسلامی ایران
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق (مجروح)
نشان‌ها: فهرست کامل
مشاور رئیس‌جمهوردبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر: مشاور رئیس‌جمهوردبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر
دوره مسئولیت ۱۶ فروردین ۱۳۸۶ – ۲۵ مرداد ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۶ فروردین ۱۳۸۶ – ۲۵ مرداد ۱۳۸۹
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
قائم‌مقام: محمدرضا جهانیطاها طاهری
پس از: فداحسین مالکی
پیش از: مصطفی محمدنجار
 :  
 :  
اسماعیل احمدی مقدم (زاده ۱۳۴۰ تهران) سرتیپ پاسدار فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون ریاست دانشگاه عالی دفاع ملی را برعهده دارد. وی از ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ جانشین فرمانده نیروی مقاومت بسیج بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۳ به‌عنوان ششمین فرمانده نیروی انتظامی فعالیت می‌کرد.
احمدی مقدم فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۷ در کمیته انقلاب اسلامی آغاز کرد و در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و در طول جنگ ایران و عراق، از اعضای این نهاد بود. وی دانش‌آموخته کارشناسی علوم اجتماعی از دانشگاه تهران و دکتری مدیریت استراتژیک از دانشگاه عالی دفاع ملی است.
اتحادیه اروپا در فروردین‌ماه ۱۳۹۰ وی را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشت، تحریم کرد. وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در آبان‌ماه ۱۳۹۱ احمدی مقدم را به دلیل نقض حقوق بشر، سانسور و حمایت از تروریسم، مورد تحریم قرار داد.