stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوپونت و دوپونط

Comics character
| دوپونت و دوپونط | دوپونت و دوپونط |
| --- | --- |
دوپونط (چپ) و دوپونت (راست) در راز اسب شاخدار, اثر هرژه، با سبیل‌هایی اندک متفاوت: دوپونط (چپ) و دوپونت (راست) در راز اسب شاخدار, اثر هرژه، با سبیل‌هایی اندک متفاوت
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: کسترمن (بلژیک)
نخستین حضور: سیگارهای فرعون (رسمی) (۱۹۳۴)
پدیدآور: هرژه
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
هم‌دستان: فهرست شخصیت‌های ماجراهای تن‌تن
مکمل شخصیت: تن‌تن
تصویری از دوپونت و دوپونط که در آن تفاوت سبیل‌هایش بهتر مشهود است.
دوپونت و دوپونط (به فرانسوی: Dupont et Dupond) که در برخی ترجمه‌های فارسی با نام دوپون و دوپونه هم نوشته شده، شخصیت‌های خیالی در ماجراهای تن‌تن و میلو اثر کاریکاتوریست بلژیکی هرژه هستند. دوپونت و دوپونط دو کارآگاه ادارهٔ پلیس هستند که بخش عمده‌ای از آرامه خنده‌دار را در این مجموعه داستان‌ها فراهم می‌کنند. هرژه در متن اصلی به زبان فرانسوی دو بار آنها را «برادران» می‌نامد. دوپونت و دوپونط مبتلا به آوا لغزانی (تمایل به جابجاسازی غیرعمدی حروف هنگام حرف زدن)، بسیار دست‌وپا چلفتی و کاملاً خنگ و بی‌عرضه هستند که اغلب فرد اشتباهی را (که معمولاً شخص مهمی هم هست) دستگیر می‌کنند. با وجود این، همواره به‌نحوی، مأموریت‌های مهم و حساسی به آنها سپرده می‌شود.
کارآگاهی که سبیل صاف و آویزان شبیه سبیل شیرماهی دارد «دوپونت» (Dupond) است، و آن دیگری که سبیل نوک برگشته و تیز دارد «دوپونط» (Dupont) است. حروف مختلف آخر اسمشان در فرانسوی نشان‌دهنده انواع مختلف سبیل آنها است: D برای droit («صاف») و T برای troussée («بالا برگشته»). اغلب، وقتی یکی از آنها چیزی می‌گوید، دیگری ادامه می‌دهد «از اون بالاتر» (Je dirais même plus) اما سپس دقیقاً همان چیزی را که اولی گفته دوباره تکرار می‌کند.
دوپونت و دوپونط معمولاً کلاه بولر به سر می‌گذارند، کت و شلوار مشکی بر تن دارند و با عصایی در دست حرکت می‌کنند، مگر در خارج از کشور: در طول این مأموریت‌ها، آنها اصرار دارند که لباس‌های محلی و فولکلور کشوری را که به آن سفر می‌کنند بپوشند، به امید اینکه همرنگ جماعت شوند، اما در عوض با پوشیدن لباس‌های فولکلور آن منطقه کاملاً انگشت‌نما و متمایز از بقیه می‌شوند.
دوپونت و دوپونط تا حدی بر اساس پدر و عموی هرژه، که دوقلوهای همسان بودند، خلق شده‌اند که هردو عصای پیاده‌روی یکسان در دست می‌گرفتند و کلاه‌های بولر مشابهی به سر می‌گذاشتند.
الهام و تأثیرات فرهنگی

کارآگاهان تا حدی با الهام از پدر هرژه، «آلکسی» و عمویش «لئون» خلق شده‌اند که دوقلوهای همسان بودند و بیشتر مواقع با کلاه‌های بولدر و عصاهای پیاده‌روی مشابه با هم قدم می‌زدند. الهام‌بخش دیگر خلق این شخصیت‌ها، تصویری از دو کارآگاه سبیل‌دار با کلاه بولدر و لباس رسمی بود که روی جلد روزنامۀ «لو میروآر» در ۲ مارس ۱۹۱۹ چاپ شد. آنها در حال اسکورت امیل کوتان، که به ژرژ کلمانسو حمله کرده بود، نشان داده شده‌اند. یکی از کارآگاهان به مرد دستبند زده، در حالی که دیگری هر دو چترشان را به بازویش آویزان کرده است.
این دو شخصیت همچنین حضورِ افتخاریِ کوتاهی در یکی از داستان‌های ماجراهای آستریکس به نام آستریکس در بلژیک دارند.
آنها در یک کمیک ایتالیایی به نام «سایه‌ای که شرلوک هولمز را به چالش کشید» هم حضور دارند، که اسپین‌آف «مارتین میستر» است و شرکت نشر «سرجو بونلی ادیتوره» آن را منتشر کرد.
نام گروه پاپ دوقلوهای تامسون نیر الهام گرفته شده از نام انگلیسی این شخصیت‌ها «تامسون و تامسون» بود.
این کارآگاهان یکی از شخصیت‌های اصلی و دائمی مجموعه تلویزیونی ماجراهای تن‌تن در سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ بود و همچنین فیلم پویانمایی رایانه‌ای سه‌بعدی ماجراهای تن‌تن: راز اسب شاخدار در سال ۲۰۱۱ هم حضور دارند. در این فیلم سایمون پگ و نیک فراست نقش دوپونت و دوپونط را ایفا می‌کنند.
دوپونت و دوپونط
روی جلد روزنامۀ «لو میروآر» در ۲ مارس ۱۹۱۹
تیروواللووار

| تیروواللووار | تیروواللووار |
| --- | --- |
تصویر مدرن هنری از تیروواللووار: تصویر مدرن هنری از تیروواللووار
زادهٔ: نامعلوم زادگاه نامعلوم؛ ممکن است میلاپور
دیگر نام‌ها:  والووار  مودارپاوالار  دیواپولاوار  مادهانوپانجی  نانموگانار  نایانار  پوییرپولاوار  دهوار  پروناوالار 
آثار برجسته: تیروکورال
همسر: واسوکی
مکتب: فلسفه هندی
دانشجویان سرشناس: الاسینگان
زبان: تامیل باستان
علایق اصلی:  اخلاق  اهیمسا  عدالت  تقوا  سیاست  آموزش  خانواده  عشق 
ایده‌های چشمگیر: اخلاق اجتماعی و اخلاق
 تأثیرگرفته از ادبیات هند باستان شامل ادبیات هند و ادبیات جین، تولکاپیام، ادبیات سنگام اولیه :  تأثیرگرفته از ادبیات هند باستان شامل ادبیات هند و ادبیات جین، تولکاپیام، ادبیات سنگام اولیه 
 تأثیرگذار بر تقریباً همه موارد بعدی فلسفه هندی :  تأثیرگذار بر تقریباً همه موارد بعدی فلسفه هندی 
 :  
تیروواللووار (تامیلی: திருவள்ளுவர்، به انگلیسی: Thiruvalluvar)، که با نام والووار شناخته می‌شود، شاعر و فیلسوف مشهور تامیلی بود. او بیش‌تر به‌عنوان نویسنده کتاب تیروکورال، که مجموعه دوبیتی‌هایی دربارهٔ اخلاق، مسائل سیاسی، اقتصادی و عشق است، شناخته می‌شود. این متن یک اثر استثنایی و گران‌قدر در ادبیات تامیل در نظر گرفته می‌شود.
کمیل زولبیل، محقق ادبیات تامیل می‌گوید: تقریباً هیچ اطلاعات معتبری در مورد والووار در دسترس نیست. زندگی و پیشینه او از آثار ادبی او استنباط می‌شود. روایت‌های افسانه‌ای و غیرمعتبر از زندگی والووار وجود دارد، و همه ادیان اصلی هند، و مبلغان مسیحی قرن نوزدهم، سعی کرده‌اند ادعا کنند که فلسفه او الهام گرفته از سنت آن‌هاست. اطلاعات کمی دربارهٔ پیشینه خانوادگی، وابستگی مذهبی یا زادگاه او وجود دارد. اعتقاد بر این است که در شهر میلاپور زندگی می‌کرده‌است و تاریخ تولدش بر اساس روایت‌های کهن و تحلیل‌های زبان‌شناختی از قرن چهارم قبل از میلاد تا اوایل قرن پنجم پس از میلاد متفاوت است. مارالمارای آدیگال، سخن‌ور و نویسنده تامیل، و پدر جنبش تامیل پاک، سال تولد والووار را ۳۱ پیش از میلاد می‌داند، درحالی‌که کامیل زولبیل استنباط می‌کند که تیرووالووار در حدود سال ۵۰۰ پس از میلاد می‌زیسته‌است.
والووار طیف وسیعی از محققان را در طول اعصار، از زمان خود، در حوزه‌های اخلاقی، اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، مذهبی، فلسفی و معنوی تحت‌تأثیر قرار داده‌است. او مدت‌ها به‌عنوان یک حکیم بزرگ مورد احترام بوده و آثار ادبی او از آثار کلاسیک فرهنگ تامیل است.
آلدو رالی

| آلدو رالی | آلدو رالی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ اکتبر ۱۹۳۵&#۱۶۰;(۱۹۳۵-۱۰-۲۱) پیزا، ایتالیا
درگذشت: ۶ مارس ۲۰۱۶&#۱۶۰;(۲۰۱۶-۰۳-۰۷) (۸۰ ساله) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
آلدو رالی (ایتالیایی: Aldo Ralli؛ ‏ ۲۱ اکتبر ۱۹۳۵ – ۶ مارس ۲۰۱۶) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به پیرینوی باحال، خانم دکتر روستا، سفیدبرفی و همراهان، امانوئل در ییلاق، مأموران مخفی ویژه، ایل دیوو، فانتوتزی ۲۰۰۰ – شبیه‌سازی، سکوت بزرگ، زیبایی بزرگ، ریمینی ریمینی - یک سال بعد، چیزهایی برای ثروتمندان و جوانی اشاره کرد.
هرایر هواکیمیان (محقق تئاتر)

| هرایر هواکیمیان | هرایر هواکیمیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ نوامبر ۱۹۰۸ اوشاکان، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قققاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ژانویهٔ ۱۹۹۰ (۸۱ سال)
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان
پیشه: تئاترشناس
کارفرما: تئاتر دولتی آمو خارازیان آرتاشات فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان کارمیر زینوُرهای‌فیلمانستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروانوزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان  دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان
جوایز: 
هرایر مسروپی هواکیان (ارمنی: Հրայր Մեսրոպի Հովակիմյան؛ زاده ۱۶ نوامبر ۱۹۰۸ - درگذشته ژانویهٔ ۱۹۹۰) تئاترشناس اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۶ نوامبر ۱۹۰۸ در اوشاکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۹) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود.  وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) و نشان ستاره سرخ شد. وی در ژانویهٔ ۱۹۹۰ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
یادداشت

↑  ԽՍՀՄ Գրողների միություն
دیدو (ملکه کارتاژ)

دیدو یا دایدو (به لاتین: Dido)، بر طبق منابع یونان و روم باستان، مؤسس و ملکهٔ افسانه‌ای کارتاژ است. داستان دایدو، الهام بخش نویسندگان و هنرمندان زیادی بوده‌است. منظومه حماسی انه‌اید اثر ویرژیل، هروئیدس اثر اوید، اعترافات کتاب آگوستین قدیس، افسانه زنان نیکو اثر چاوسر و اپرای دایدو و آئنیاس اثر هنری پرسل، همگی درصدد بوده‌اند مبارزه دایدو در مواجهه با عشق بدفرجام را تفسیر کند. تنها در دورهٔ رنسانس، او الهام بخش بیش از بیست تراژدی است.
دختر موتو پادشاه صور (لبنان) بود. برادرش پیگمالیون صور، شوهر وی را کشت. دیدو به همراه عده‌ای از صور، واقع در فنیقیه گریخت و به ناحیه‌ای در شمال آفریقا رفت و تصمیم گرفت که دیگر هرگز تن به ازدواج ندهد و کارتاژ را بنیاد گذاشت. او با استقلال و اندیشه خود ثابت می‌کند که فرمانروای مقتدری است. [[آئنیاس]] که از تروا به ایتالیا سفر می‌کند، در ساحل شمال آفریقا کشتی‌اش به صخره می‌خورد. ملکه دایدو او را در کاخ خود پذیرایی می‌کند و آن دو عاشق هم می‌شوند. دایدو تا عشقش را به آئنیاس اظهار می‌کند، شهر او دیر از رونق می‌افتد. آئنیاس نیز تسلیم عشق است تا اینکه مرکوری، پیام‌رسان ایزدان در اساطیر روم وظایفش را یادآور می‌شود. هنگامی که آئنیاس او را رها کرد تا سفرش را از سر گیرد، ملکه نیز در پی پیمان انتقام از رومی‌ها خود را در آتش سوزاند.
رابطه با آئنیاس

پس از شش سال قایقرانی در اطراف دریای مدیترانه و قرار گرفتن در رحمت طوفان‌ها و یونوی خشمگین، آئنیاس و افرادش به ساحل سیرتس (ساحل شمالی آفریقا) رانده شدند. ونوس (معادل رومی آفرودیت) شاهد تلاش و مبارزه پسرش بود و از پدرش زئوس درخواست کرد که اجازه دهد آئنیاس زندگی کند و سرنوشت خود را برآورده کند. زئوس به او اطمینان داد که این کار را خواهد کرد. ونوس خود را مبدل کرد و پسرش را پس از پیچیده شدن در غباری از نامرئی به کارتاژ راهنمایی کرد. آئنیاس و افرادش با دیدو، ملکه کارتاژ ملاقات کردند که به افتخار آنها ضیافتی برپا کرد. ونوس هنوز از نیات یونو نسبت به آئنیاس ناراحت بود. او تصمیم گرفت دیدو را عاشق پسرش کند و کوپیدو را در لباس مبدل بفرستد تا عشق و اشتیاق را در قلب او ایجاد کند. دیدو از آئنیاس التماس کرد تا داستان غم‌انگیز جنگ تروا را تعریف کند. دیدو و آئنیاس عاشق یکدیگر شدند، علیرغم اینکه دیدو قول داده بود که پس از مرگ شوهرش دیگر عاشق نشود. یونو ازدواجی بین آنها ترتیب داد تا آئنیاس را از تأسیس رم بازدارد- چون می‌دانست در آینده و روزی کارتاژ محبوبش را نابود خواهد کرد. با این حال، زئوس سرنوشت خود را به آئنیاس یادآوری کرد و به او دستور داد دیدو را ترک کند. دیدو دلشکسته، آتش برپا ساخت، آئنیاس را نفرین کرد و سوگند یاد کرد که کارتاژ با مردم آئنیاس در جنگ ابدی خواهد بود، قبل از اینکه خود را بکشد. پس از خروج از کارتاژ، آئنیاس آخرین نگاهی به شهر انداخت و آتشی را دید، بدون اینکه متوجه شود که دیدو است که روی آتش می‌سوزد.
تاریخ پرو

تاریخ پرو مسیری طولانی را پیموده و دارای فراز و نشیب‌های فراوانی بوده‌است.
باشندگان نخستین

شواهد باستان‌شناسی در مکان‌هایی همچون در غارهای پیکوئیماچای، آیاکوچو، شیواتروس، فرهنگ لاوریکوچا، پایجان، و توگوئپلا قرار دارد که نشان می‌دهد شکارچیان (جانوران وحشی) در ۲۰ هزار سال قبل در این نقاط سکنی داشته‌اند. برخی از قدیمی‌ترین تمدن‌های چشمگیر در ۶ هزار سال پیش از میلاد در ایالتهای ساحلی شیلکا و پاراکاس و استان‌های مرتفع کالجون دو هوآیلاس پدید آمده‌اند.
در حدود ۳۰۰۰ سال بر اساس شواهدی که در مکان‌هایی همچون کوتوش و هوآکا پرییتا نشان می‌دهد، ساکنان این منطقه شروع به کشت و بهره‌برداری از زمین نموده‌اند. کاشت گیاهانی چون ذرت و کتان «(گاسیپیوم باربادنس)» و نیز اهلی کردن جانوران آغاز گردید. ساکنان این نقاط به صنایع خانگی نظیر ریسندگی و بافندگی پنبه و پشم، سبد بافی و سفالگری پرداختند.
برخی از تمدن‌های پیشرفته تر منطقه آند که ۹۰۰ سال پیش از میلاد آشکار شدند عبارت بودند از:
فرهنگ کارال
فرهنگ شاوین – بر طبق نظر ژولیو سی. تلو، فرهنگ مادر پرو
فرهنگ پاراکاس
فرهنگ موشیکا
فرهنگ نازکا
فرهنگ تیاهوآنکو
فرهنگ واری
فرهنگ چیمیو
این فرهنگ‌ها مهارت‌های نسبتاً پیشرفته داشتند: آن‌ها کشت، طلا و نقره کاری، سفالگری، متالورژی، و بافندگی را توسعه دادند. در حدود سال ۷۰۰قبل از میلاد، آن‌ها ظاهراً نظام‌های توسعه یافته‌ای را از سازمان اجتماعی توسعه دادند که منادیان تمدن اینکا بود.
تمدن‌های کوچک‌تر در حاشیه کوه‌های آند شرقی که به‌طور گسترده با امپراتوری اینکا هماهنگ شدند عبارت ند از:
مالبکس
هو- تیوس
پونوس
ماری- تیو- تای
اولبراکوس
همگی فرهنگ‌های آندی تمایلی به اظهار وفاداری نسبت به اینکاها نداشتند زیرا که آن‌ها امپراتوری خود را توسعه داده بودند، و بسیاری از آن‌ها علناً از خود خشونت نشان می‌دادند. به عنوان مثال، مردم فرهنگ چاچاپویاس از این دست بودند اما نهایتاً توسط امپراتوری اینکا تسخیر و یکپارچه شدند.
مستعمره پرو (حکومت اسپانیایی)

فرانسیسکو پیزارو، و برادرانش مجذوب اخبار پادشاهی ثروتمند و افسانه‌ای شدند. در سال ۱۵۳۱، آن‌ها وارد کشوری شدند که هم اینک پرو نامیده می‌شود. (اشکال دیگر کلمه پرو همچون «Biru", "pirú»، و «Berú» نیز در آثار گذشته مشاهده می‌شوند) بر طبق نظر رائول پوراس بارنچیا، زبان پرو نه یک کوئچوا و نه یک زبان اسپانیولی کارائیبی بوده بلکه آن از  هندو-هیسپانیک بوده‌است.
در آن زمان، امپراتوری اینکا در ورطه یک جنگ داخلی پنجساله بین دو شاهزاده، هواسکار و آتاهواپلا فرورفته بود. فرانسیکو پیزارو با استفاده از این امتیاز در آن کشور یک کودتا انجام داد. در ۱۶ نوامبر۱۵۳۲، در حالی مردم در (شهر) کاجاماکرا جشن می‌گرفتند، اسپانیایی‌ها طی نبرد کاجاماکرا، در یک اقدام شگفت‌انگیز اینکا آتاهواپلا را تسخیر نمودند، موجب بهت فراوان در میان مردم و آماده شدن آن‌ها برای دوره آتی مبارزه گردید. زمانی که هواسکار به قتل رسید، اسپانیایی‌ها آتاهوالپا را محاکمه کرده و به مرگ محکوم نمودند، و وی را خفه کردند.
برای مدت زمانی پیزارو، حاکم ظاهری اینکا باقی‌ماند و پس از مرگ آتاهوالپا، توپاک هوالپا را به عنوان اینکا معرفی نمود. اما بدرفتاری‌های این سردار فاتح، ماهیت این ظاهرسازی را بسیار علنی ساخت. سیطره اسپانیایی‌ها با سرکوب خونین شورش‌های بومی آتی به حکومت خود انسجام بخشید. این وضعیت در اثر مبارزه قدرت بین خانواده پیزارو و دیگو دی آلماگرو پیچیده شد. جنگ داخلی بلند مدتی گسترش یافت، که در نتیجه آن افراد پیزارو در نبرد لاس سالیناس پیروز شدند.
با این وجود، اسپانیایی‌ها از فرایند استعماری خود غفلت نورزیدند. مهم‌ترین رویداد، بنیان‌گذاری شهر لیما در ژانویه، ۱۵۳۵ بود که در نتیجه آن موسسات اداری در آن ایجاد شدند. لزوم انسجام اقتدار سلطنتی اسپانیا بر این مناطق، موجب تشکیل بارعام واقعی (دربار سلطنتی) شد. در سال ۱۵۴۲، اسپانیایی‌ها قلمرو قصرهای جدید نایب سلطنت را پدید آوردند که کمی بعد نایب سلطنت پرو خوانده شد. با این وصف، نایب سلطنت پرو تا زمان ورود فرانچسکو دی تولدو نائب سلطان در سال ۱۵۷۲، به رسمیت شناخته نشد.
فرانچسکو دتولدو به حکومت بومی در ویلکابامبا با اعدام اینکا توپاک آمارو پایان داد. او همچنین خواستار توسعه اقتصادی از طریق انحصار بازرگانی و استخراج معدنی، و عمدتاً از معادن نقره پوتوسی شد. او مؤسسه اینکا را تحت عنوان میتا به راه انداخت که یک سرویس اجباری عمومی بود تا جوامع بومی را تحت بردگی ظالمانه اقتصادی قرار دهد.
نایب سلطنت پرو ثروتمندترین و قدرتمندترین نائب السلطنه در کشورهای آمریکایی در قرن هجدهم شد. ایجاد نایب السلطنه‌هایی از فرمانداری گرانادای جدید، فرمانداری ریودو دل پلاتا (در گستره محدوده‌شان)، معافیتهای مالیاتی را از مرکز بازرگانی لیما به کاراکاس و بوینس آیرس منتقل ساخته و کاهش تولید معادن و منسوجات، تخریب فزاینده نایب السلطنه پرو را تثبیت نمود. این وقایع جو مناسبی ایجاد کرد که ایده‌های آزادی‌جویانه را بین مردم کریولو، اسپانیایی یا مردم دورگه توسعه داد.
جنگ‌های استقلال طلبی

بحران اقتصادی به نفع شورش محلی از سال ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۱ بود. این شورش به ریاست توپاک آمارو دوم بود. در این زمان، حمله ناپلئون به روسیه از شبه جزیره ایبری و تزلزل قدرت سلطنتی رخ داد. شورش کریولهل هوانوکو در سال ۱۸۱۲ روی داد و شورش کوسکو بین سال‌های ۱۸۱۴ تا ۱۸۱۶ اتفاق افتاد. این شورش‌ها از اصول آزادی‌خواهی دفاع می‌نمودند که به وسیله قانون اساسی کادیز در سال ۱۸۱۲ تحریم شده بود.
نایب السلطنه پرو با حمایت قدرت گروه اقلیت حاکم کریول‌ها، به آخرین دژ قلمرو در آمریکای جنوبی تبدیل شد. این فرمانداری پس از مبارزات جدی قاره‌ای سیمون بولیوار و خوزه د سان مارتین، از پا درآمد که جانشین حکام سلطنتی شیلی پس از یک نبرد مهم در کوه‌های آند شدند، و در سال ۱۸۱۹، در شبه جزیره پاراکاس برکنار شده بودند، و در ۲۸ ژوئیه ۱۸۲۱ استقلال پرو را در لیما اعلام کردند. سه سال بعد، سیطره اسپانیایی‌ها به‌طور کامل پس از نبردهای جونین آیاکوچو از بین رفت. اما اولین رئیس‌جمهور آن تا سال ۱۸۲۷، به قدرت نرسید.
دوران جنگ و بازسازی

در سال ۱۸۷۹، پرو وارد جنگ پاسیفیک شد که تا سال ۱۸۸۴ بطول انجامید. بولیوی خواستار اتحاد خود با پرو علیه کشور شیلی شد. دولت پرو با اعزام یک گروه دیپلماتیک برای مذاکره با دولت شیلی کوشید تا برای مذاکره با آن میانجیگری نماید، اما این کمیته نتیجه گرفت که وقوع جنگ ناگزیر است. شیلی د ر۵ آوریل ۱۸۷۹ اعلام جنگ نمود. یک جنگ تقریباً پنج‌ساله به وارد شدن خسارات به بخش تاراپاکا و ایالات تاکنا و آریکا در ناحیه آتاکاما خاتمه یافت.
پس از جنگ، تلاش فوق‌العاده‌ای برای آغاز بازسازی انجام گرفت. ثبات سیاسی تنها در اوایل سال‌های ۱۹۰۰ به دست آمد. جنبش سیویلیست به رهبری نیکولاس دی پیرولا با رهبری نظامی مخالف بود که ناشی از شکست نظامی و و فروپاشی اقتصادی بود. او با انقلابی در سال ۱۸۹۵ به قدرت رسید. شخصیت اصلاح طلب دیکتاتوری پیرولا در مجمع آگوستو بی تداوم یافت.
طی حکومت مجمع آگوستو بی در دوره‌های سال‌های ۱۹۰۸–۱۹۱۲ و ۱۹۱۹–۱۹۳۰، که این مورد اخیر تحت عنوان «اونسنیو» – یازدهم شناخته شده‌است) ورود به پایتختهای کشورهای آمریکایی عمومیت یافت و طبقه متوسط از آن برخوردار شدند. این سیاست‌ها در راستای افزایش وابستگی خارجی پایتخت، به ایجاد مخالفتی انجامید که بین طبقه اقلیت ملاکان و نیز پیشروترین بخش‌های جامعه پرو تمرکز یافت.
در سال۱۹۲۹، پرو و شیلی معاهده صلح نهایی را امضاء نمودند، پیمان آنکن که طی آن تاکنا به پرو مسترد می‌شد و پرو برای همیشه زمام امور ایالات ثروتمند آریکا و تارپاکا را بر عهده می‌گفت، اما حقوق خاصی برای فعالیت‌های بندری در آریکا حفظ می‌شد و نیز تصمیماتی که به وسیله آن شیلی می‌توانست کارهایی را در آن مناطق انجام دهد.
پس از بحران جهان گستر سال ۱۹۲۹، شماری از حکومت‌های کوچک از یکدیگر پیروی کردند. حزب APRA فرصت یافت تا از طریق فعالیت‌های سیاسی اصلاحاتی را در نظام به وجود آورد، اما این امر موفقیت‌آمیز نبود. سرکوب ظالمانه‌ای در اویل دهه ۱۹۳۰ انجام گرفت و ده‌ها هزار طرفدار «آپریستا» اعدام یا زندانی شدند. از این زمان، یک رشد جمعیتی و افزایش شهرنشینی آغاز شد. طی جنگ جهانی دوم، پرو اولین کشور آمریکای جنوبی بود که با آمریکا متحد شد و اتحاد آن‌ها علیه آلمان و ژاپن بود.
بین این دو دوره زمانی، باید قانون اساسی اتحاد انقلاب خلق آمریکایی (APRA) را مورد تأکید قرار داد. این یک جنبش ناسیونالیستی، خلق گرا و ضد امپریالیستی به رهبری ویکتور رائول هایا دلاتوره در سال ۱۹۲۴ بود. حزب کمونیست چهار سال بعد تشکیل شد و آن به رهبری خوزه کارلوس ماریاتگوئی بود.
فوتبال در المپیک تابستانی ۱۹۲۰ – ترکیب تیم‌های مردان

این مقاله فهرستی از ترکیب‌های تیم‌های حاضر در مسابقات فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ است که در بلژیک برگزار شد.
بلژیک

سرمربی: رائول دوفرن دو لا شوالری
چکسلواکی

سرمربی: یوزف فانتا
دانمارک

سرمربی: جک کار
مصر

توضیح: اتحادیه فوتبال مصر در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد، بنابراین این تیم را نمی‌توان یک تیم ملی در نظر گرفت، بلکه یازده بازیکن منتخب مصر است.
سرمربی:
فرانسه

سرمربی:  فرد پنتلاند
Maurice Gastiger and Pierre Gastiger - two brothers
بریتانیای کبیر

سرمربی: جورج لتام
یونان

سرمربی: یورگوس کالافاتیس
ایتالیا

سرمربی: جیوسپه میلانو
لوکزامبورگ

سرمربی:
هلند

سرمربی:  فرد واربرتون
نروژ

سرمربی:  جیمز مک‌فرسون
The following players were also named as reserves, but did not play in any matches: کوره انگبرتسن،  اریک گراف-وانگ and الکساندر اولسن
اسپانیا

سرمربی: فرانسیسکو برو
سوئد

سرمربی: آنتون یوهانسون
The following players were also named as reserves, but did not play in any matches: Fritz Carlsson, اریک دالستروم، اینار هالینی-یوهانسون،  Erik Hjelm, Nils Karlsson, Sven Klang, Vidar Stenborg, هنینگ اسونسون،  John Torstensson and Rune Wenzel.
یوگسلاوی

سرمربی: ولیکو اوگرینیچ
برانکو یوپانتویچ، یووان پوییچ و نیکولا استانکوویچ به‌عنوان بازیکنان رزرو بودند و در هیچ‌یک از بازی‌ها به میدان نرفتند
راوانا

| راوانا | راوانا |
| --- | --- |
پیشین: کوبرا
جانشین: ویبهیشانا
شهبانو: ملکه اصلی ماندوداری
تبار: افسانهای
پدر: ویشراوا
مادر: کایکسی
راوانا یا راونه در اسطوره‌های هندی یک دیو و در عین حال شاه سرندیب (سری‌لانکا) است. راوانا ۱۰ سر و دو گوش دارد و از باورمندان به ایزد شیوا است اما قصد دارد بر ایزدان چیره شود. ۱۰ سر او نشانه آشنایی کامل او با شش کتاب تخصصی (شاستراها) و چهار کتاب اصلی دانش هندو (وداها) است. راوانا دیوی دانشور است و در نواختن ساز وینا نیز چیره‌دستی دارد.
راوانا دشمن اصلی راما، قهرمان اصلی حماسه هندی رامایانا است.
به‌موجب اساطیر هند هنگامی که راما به سرندیب مسافرت کرد، راوانا زن او «سیتا» را از دستش گرفت و راما برای رهایی زن خویش با فرمانروای میمون‌ها «سون» همدست شد و راوانا را کشت و زن خود را نجات داد.
هندوها در جشنواره‌های آیینی خود آدمک «شاه راوانا» را به عنوان نماد نیروی اهریمنی آتش می‌زنند.
داستان

در رامایانا آمده‌است که ویشنو ایزد ایزدان برای بازگرداندن تعادل جهان که توسط راوانا دچار بی تعادلی گشته‌است در آواتار راما و به عنوان پسر پادشاه متولد می‌شود. پادشاه داشارتا چند همسر دارد و راما بزرگترین پسر پادشاه است. پادشاه احساس می‌کند که دوران پیری وی نزدیک می‌شود و اعلام می‌کند که می‌خواهد پسر خود راما را به تخت بنشاند و خود کناره گیری کند اما ملکه جوان کشور از این خبر خشمگین می‌شود و می‌خواهد پسر او بهاراتا بر تخت بنشیند و چون پادشاه زمانی به او وعده داده بود که هر چه او بخواهد انجام دهد، به نزد شوهر می‌رود و از او می‌خواهد که راما را برای ۱۴ سال در جنگلی به ریاضت و آوارگی روانه سازد و بهاراتا را به جای برادر بر تخت نشاند.
پادشاه از شنیدن این خبر اندوهگین می‌شود و از ملکه می‌خواهد از این تصمیم صرف نظر کند اما ملکه می‌گوید یک پادشاه نباید عهد خود را فراموش کند. وقتی راما از این رویداد باخبر می‌شود اعلام می‌کند که در کمال رضایت از فرمان پدر اطاعت می‌کند و از همسرش سیتا می‌خواهد که تا بازگشت او بهاراتا را پادشاه بداند اما سیتا حاضر به ماندن نمی‌شود و همراه شوهرش به جنگل می‌رود. در این سفر لاکشمن ـبرادر دیگر راما ـنیز باوی همسفر می‌شود.
در این زمان پادشاه از غم دوری فرزند می‌میرد اما پسر نامادری راما، یعنی بهاراتا، که برادرش را بسیار دوست می‌داشت حاضر به سلطنت نمی‌شود و صندل‌های رام را به جای او بر تخت می‌گذارد و سلطنت را برای او به امانت نگه می‌دارد.
در این میان خواهر راوانای دیو که پادشاه لانکا (سرندیب) بود عاشق رام می‌شود و سعی می‌کند او را اغوا کند اما رام به تمسخر به او می‌خندد و وقتی زن دست برنمی‌دارد لاکشمان دماغ زن را می‌برد. خواهر هم نزد برادرش می‌رود به شکایت و راوانا هم به قصد انتقام سیتا را می‌دزدد. راوانا خود را به صورت غزالی در می‌آورد و سیتا را فریب می‌دهد و وی را با خود به آسمان‌ها می‌برد. رام که خیال می‌کند سیتا خود با راوانا رفته و به او خیانت کرده‌است با لشکری از میمون‌ها به جنگ راوانا می‌رود تا از او انتقام بگیرد.
راما و لاکشمن به دنبال سیتا همه جا را زیر پا می‌گذارند. راما برای نجات همسر از پادشاه میمون‌ها به نام سوگریوا درخواست کمک می‌کند و سوگریوا سردار بزرگ خود هانومان را به فرماندهی ارتش میمون‌ها برای جنگ با راوانا و نجات سیتا برمی‌گزیند. هانومان در جنگ با دلاوری بسیار، دیو راوانا و لشکریانش را شکست داده و سیتا را نجات می‌دهد. او سپس برای نجات جان لاکشمان، برادر راما به هیمالیا پرواز می‌کند و دانه‌های گیاهی نایاب را از کوه یافته و برمی‌گردد.
رام راوانا را می‌کشد و سیتا را نجات می‌دهد. سیتا پس از نجات به دلیل شایعاتی که دربارهٔ او بر سر زبان‌ها افتاده‌است که وی به راما خیانت کرده و همسر راوانا شده‌است از آتش می‌گذرد و بی‌گناهی خود را به اثبات می‌رساند.
راما و سیتا بعد از پایان دوره تبعیدشان به سرزمین‌شان برمی‌گردند و راما برتخت سلطنت می‌نشیند. مردم راما را چنان دوست می‌داشتند که اکنون نیز به هنگام درود فرستادن ٬کف دستها را به هم می‌گذارند و می‌گویند: «رام. رام» مردم هند هر سال در جشن دیوالی که به معنی نور است، بازگشت آنها از جنگل را جشن می‌گیرند و سال نو هندی نیز با این جشن آغاز می‌شود. در دوران‌های بعد راما در دل مردم به صورت خدایی که به سیمای آدمی درآمده بود، جای می‌گیرد.
کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم

| کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم | کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم |
| --- | --- |
کلیسای کوچکی که در مجاورت بیرونی کلیسا و نمازخانهٔ سنت جورج قلعه ویندزور است: کلیسای کوچکی که در مجاورت بیرونی کلیسا و نمازخانهٔ سنت جورج قلعه ویندزور است
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
سبک معماری: مدرن، گوتیک عمود بر
شهر یا شهرک: ویندزور
کشور: بریتانیا
مختصات: ۵۱°۲۹′۰۱″ شمالی ۰۰°۳۶′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۴۸۳۶۱°شمالی ۰٫۶۰۶۹۴°غربی﻿ / 51.48361; -0.60694
علت نامگذاری: پادشاه جرج ششم
پایان: 1969
گشایش: 31 March 1969
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: جرج پیس
شناخته‌شده برای: محل دفن جرج ششم و خانواده نزدیکش به ویژه ملکه الیزابت دوم
کلیسای یادبود پادشاه جرج ششم، بخشی از کلیسای سنت جورج در قلعه ویندزور است. ساخت این کلیسا به سفارش ملکه الیزابت دوم به عنوان مکان دفن پدرش، پادشاه جرج ششم در سال ۱۹۶۲ آغاز و در ۱۹۶۹ به پایان رسید که طراح آن جرج پیس، معمار انگلیسی بود. این مکان خانه ابدی پادشاه جرج ششم، ملکه الیزابت شهبانوی مادر، ملکه الیزابت دوم، شاهزاده فیلیپ دوک ادینبورگ و نیز جایگاه نگهداری خاکستر شاهدخت مارگارت است.