stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گروه هیوندای موتور
کیا موتورز > کیا موتورز اروپا

از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ شرکت کیا آغاز به ساخت فرمان سمت راست، به‌همراه فرمان‌های سمت چپ، در سایت تولیدی خود، در کارمان، آلمان نمود. از سال ۱۹۹۹ تا زمان توقف آن در سال ۲۰۰۳ تمامی مدل‌های کیا اسپورتیج فروخته شده در اروپا، در کارخانه کیا موتورز آلمان، تولید می‌شد. در سال ۲۰۰۳ بار دیگر خط تولید مدل اسپورتیج، به کره جنوبی منتقل شد.
کیا صادرات خودرو به اروپا را از ابتدای سال ۱۹۹۱ با خودروی مینی کیا پراید، آغاز نمود. آغاز فروش این محصول در اروپا با استقبال روبرو شد، تا اینکه در انتهای دهه ۱۹۹۰ میلادی، با کاهش تقاضای این مدل، در نهایت به توقف کامل خط تولید مدل پراید، در ماه مه ۲۰۰۰ گردید. خودروی کیا ریو نیز همچون پراید، از سال ۲۰۰۱، از خط تولید محصولات کیا موتورز خارج شد.
سال ۲۰۰۴ شاهد ورود کیا پیکانتو به‌عنوان خودروی شهری به اروپا بود. این خودرو اثبات نمود که کیا در
زمینه ارائه محصول به خریداران اروپایی که به بودجه خود برای خرید خودرو توجه دارند، موفق بوده‌است.
تا سال ۲۰۰۷ کیا پیشینه شانزده سال‌های در زمینه صادرات خودرو به اروپا داشته‌است. در هنگام ورود به بازار اروپا، تنها یک مدل فروخته شده بود. دامنه مدل‌های قابل فروش در اروپا به‌تدریج فراخ‌تر شد، بگون‌های که هماکنون در هر یک از بخش‌های بازار، به غیر از بازار خودروهای لوکس و اسپورت، به رقیبی جدی برای شرکت‌های دیگر تبدیل شده‌است.
کیا موتورز > ریشه نام

شرکت کیاموتورز پس از آغاز فعالیت خود در سال ۱۹۴۴ به عنوان یک کارگاه تولیدی قطعات دست‌ساز دوچرخه واقع در حومه شهر سئول کره جنوبی، در شش دهه گذشته توانسته‌است به عنوان نیروی محرکه وسیله نقلیه موتوری کره‌ای با ادعای «تولید نخستین خودرو کشور» همچنین «صادرات نخستین خودرو از کره» پدیدار شود.
نام «کیا» برخاسته از نامی چینی-کرهای است که شامل کلمه «کی» (برآمدن) و «آ» (به معنای آسیا) است. بهاختصار نام این شرکت معنای «برآمده از آسیا» را القا می‌کند.
کیا موتورز > گسترش برند

کیا موتورز دارای سه سایت تولیدی در کره جنوبی و یک کارخانه در کشور اسلواکی، دو کارخانه در چین و یک شاخه آمریکایی به نام «کیا موتورز آمریکا» می‌باشد، که در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۶ به عنوان نخستین کارخانه مونتاژ محصولات کیا در وست پوینت ایالت جورجیا با هزینه‌ای بالغ بر یک میلیارد دلار افتتاح گردید.
از سال ۲۰۰۵ کیا تمرکز ویژه‌ای بر بازار اروپا داشته و فروش محصولاتش از مرز یک میلیون دستگاه گذشته‌است و کیا موتورز هم‌اکنون رو به توسعه‌ترین خودروساز در آن قاره می‌باشد و این تنها یکی از موفقیت‌های این شرکت با پیشینه در بازار اروپا است.
کیا موتورز > حمایت‌های مالی

شرکت کیا موتورز فعالیت گسترده‌ای در بخش سرمایه‌گذاری و اسپانسری ورزشی دارد. این شرکت حامی مالی اشخاص، مسابقات ورزشی یا باشگاه‌های زیر می‌باشد.
کیا موتورز > حمایت‌های مالی > مسابقات ورزشی مرتبط با کیا

لیگ آ س ب
اتحادیه ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای)
اتحادیه ملی بسکتبال زنان
تنیس آزاد استرالیا
جام حذفی فوتبال برزیل
مسابقات قهرمانی بسکتبال آسیا
جام جهانی فوتبال
جام ملت‌های اروپا
کیا موتورز > حمایت‌های مالی > باشگاه‌های ورزشی کیا

باشگاه فوتبال بوردو
تیم ملی فوتبال فیلیپین
تیم ملی فوتبال اسلواکی
باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو
تورنتو اف‌سی
باشگاه فوتبال ویتوریا ستوبال
کیا موتورز > حمایت‌های مالی > ورزشکاران کیا

رافائل نادال
فرناندو گونزالس
یولیا لیپنیتسکایا
ویکتوریا کوموا
مانی پاکیائو
هیوندایی پونی
هیوندای اچ‌ان‌دی نمایشی
هیوندای ناویس
هیوندای آی۳۰ در نمایشگاه خودرو پاریس ۲۰۱۲
گورستان خاوانسکویی

گورستان خاوانسکویی (روسی: Хованское кладбище) یا گورستان نیکولو خاوانسکویی یکی از گورستان‌های منطقهٔ لنینسکی در استان مسکو در روسیه است که درگذشتگان شهر مسکو را پوشش می‌دهد.
این گورستان، بزرگترین گورستان قارهٔ اروپاست و ۱٬۹۷۰٬۰۰۰ متر مربع (۲۱٬۲۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) مساحت داد که خود به سه بخش تقسیم می‌شود: آرامستان مرکزی خاوانسکویی که در سال ۱۹۷۲ بنا شد و ۸۷۷٬۲۰۰ متر مربع (۹٬۴۴۲٬۰۰۰ فوت مربع) مساحت دارد؛ آرامستان شمالی خاوانسکویی که در سال ۱۹۷۸ بنا شد و ۶۰۰٬۰۰۰ متر مربع (۶٬۵۰۰٬۰۰۰ فوت مربع) مساحت دارد؛ و سرانجام آرامستان غربی خاوانسکویی که در سال ۱۹۹۲ بنا شد و ۵۰۱٬۲۰۰ متر مربع (۵٬۳۹۵٬۰۰۰ فوت مربع) مساحت دارد. یک نمازخانهٔ متعلق به کلیسای ارتدکس روسی در این گورستان واقع شده است و مرده‌سوزخانه آن نیز در سال ۱۹۸۸ ساخته شد.
برخی از به‌خاک‌سپرده‌شدگان مشهور این گورستان عبارتند از: واسیلی آلکسانیان، بوریس دیلونه، لئونید پارخامنکو و روسلانا کورشونووا.
لوید سی.۲

| لوید سی>  ۲ | لوید سی>  ۲ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد شناسایی
تولیدکننده: Ungarische Lloyd Flugzeug und Motorenfabrik AG / Magyar Lloyd Repülőgép és motorgyár Részvény-Társaság
نخستین پرواز: ۱۹۱۵
کاربر اصلی: KuKLFT
تعداد ساخته‌شده: ۱۰۰ × C.II
لوید سی. ۲ (به انگلیسی: Lloyd_C.II) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد شناسایی ساخت شرکت Ungarische Lloyd Flugzeug und Motorenfabrik AG / Magyar Lloyd Repülőgép és motorgyár Részvény-Társaság است. هواگرد لوید سی. ۲ نخستین پروازش را در ۱۹۱۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۰۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
شفیع آقا محمدیان

| شفیع آقا محمدیان | شفیع آقا محمدیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۸ اردبیل
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارگردانی سینما و تئاتر
محل تحصیل: دانشکده سینما تئاتر دانشگاه هنر ایران وکشور فرانسه
پیشه: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس هنرپیشه تهیه کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۰–۱۳۷۸ در سینما/ ۱۳۷۹_۱۳۸۷ تولید سریال و تله فیلم
آثار برجسته: داور جشنواره‌های مختلف از جمله جشنواره بین المللی فیلم تونس/جشنواره بین المللی فیلم فجر/جشنواره فیلم پلیس/جشنواره فیلم آوینی دبیر جشنواره بین المللی سینما حقیقت مدیر فیلم و سریال  مدیر مرکز مستند سیما   مدیرعامل سابق مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
جوایز: جایزه آسیا پاسیفیک بهترین تهیه کنندگی 2010 جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم مقاومت سال ۱۳۸۹
شفیع آقا محمدیان (زاده ۱۳۳۸ در اردبیل) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه ایرانی است.
فیلم‌شناسی > سینمایی

۱۳۷۲ راننده سفیر (نویسنده، کارگردان، مجری طرح، تدوین)
۱۳۷۳ مروارید سیاه (نویسنده، کارگردان)
۱۳۷۵ فرار از جهنم (نویسنده، کارگردان، بازیگر، طراح صحنه و لباس)
۱۳۷۵ روی خط مرگ (کارگردان)
۱۳۷۶ تارهای نامریی (بازیگر، مجری طرح، مدیر روابط عمومی)
۱۳۷۷ چشم عقاب (کارگردان)
۱۳۷۸ تلفن (کارگردان، بازنویسی فیلمنامه)
فیلم‌شناسی > سریال

سریال برگه‌های سفید (کارگردانی) ۱۳۸۷
فیلم‌شناسی > تله فیلم

طلوع دیگر (کارگردان)
یک روز جمعه (نویسنده و کارگردان)
تا آخرین روز خدا (کارگردان)
راز پنجره (کارگردان)
۱خط باریک ( کارگردان )
خمپاره باز (کارگردان)
غار لچوگیا

| غار لچوگیا | غار لچوگیا |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
The Chandelier Ballroom in Lechuguilla Cave: The Chandelier Ballroom in Lechuguilla Cave
مکان: شهرستان ادی، نیومکزیکو، ایالات متحده آمریکا
نزدیک‌ترین شهر: کارلزبد، نیومکزیکو
مساحت: ۱۳۸٫۳ مایل (۲۲۲٫۶ کیلومتر)
هیئت حاکمه: سازمان پارک‌های ملی
غار لچوگوئیا (به انگلیسی: Lechuguilla Cave) هفتمین غار طولانی جهان است. این غار در ایالت نیومکزیکو در آمریکا است.
طول اکتشاف شده این غار ۱۹۳ کیلومتر است و در حوالی پارک ملی حفره‌های کارلزبد قرار دارد.
شهرت غار بیشتر بخاطر کریستالهای عظیم‌الجثه آن است. غار بدلیل این اشکال نفیس زمین شناختی، به روی عموم بسته است و فقط جهت پژوهش به روی دانشمندان باز است.
علی فداکار

علی فداکار (زاده ۵ آذر سال ۱۳۷۰ در شهر تهران) بازیکن تیم ملی کاراته و اهل کشور ایران است. او در سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ موفق به کسب مدال‌های جهانی شده‌است.
مسابقات جهانی

طلا کومیته تیمی مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۶ اتریش
طلا کومیته انفرادی مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۰۹ مراکش
برنز کومیته تیمی مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۲ فرانسه
مسابقات آسیایی

ازبکستان ۲۰۱۲ طلا (کومیته انفرادی - بزرگسالان)
ازبکستان ۲۰۱۵ طلا (کومیته تیمی - باشگاه های آسیا)
هنگ کنگ ۲۰۱۰ برنز (کومیته انفرادی- زیر ۲۱ سال)
مسابقات لیگ جهانی کاراته وان

اندونزی ۲۰۱۲ طلا (کومیته انفرادی- بزرگسالان)
دوبی ۲۰۱۹ نقره (کومیته انفرادی- بزرگسالان)
ترکیه ۲۰۱۲ نقره (کومیته انفرادی- بزرگسالان)
دوبی ۲۰۱۸ نقره (کومیته انفرادی- بزرگسالان)
ترکیه ۲۰۱۷ برنز (کومیته انفرادی - بزرگسالان)
ژاپن ۲۰۱۴ برنز (کومیته انفرادی- بزرگسالان)
مسابقات بین‌المللی

سوئیس ۲۰۱۶ طلا (کومیته انفرادی - جایزه بزرگ)
ایران ۲۰۱۶ طلا (کومیته انفرادی- جام صلح و دوستی)
تحصیلات

کارشناس ارشد تربیت بدنی از دانشگاه تهران سال ۱۳۹۵
سوابق حرفه ای

روانشناس ورزشی تیم ملی کاراته ایران در بازی‌های المپیک تابستانی جوانان ۲۰۱۸
روانشناس تیم ملی جهانی جوانان اسپانیا ۲۰۱۷
مربی درجه یک فدراسیون کاراته ایران
عمارت سیامی

| عمارت صیامی | عمارت صیامی |
| --- | --- |
نام: عمارت صیامی
کشور: ایران
استان: استان مازندران
شهرستان: شهرستان بهشهر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: عمارت
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
بانی اثر: حاج محمد اسماعیل صیامی
مالک اثر: حاج محمد تقی صیامی گرجی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۴۰۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۸۰
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
  عمارت صیامی  روی نقشه ایران ۳۶°۴۰′۴۱″شمالی ۵۳°۲۶′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۸۱۷۸۵°شمالی ۵۳٫۴۴۷۸۹۱°شرقی﻿ / 36.6781785; 53.447891   :   عمارت صیامی  روی نقشه ایران ۳۶°۴۰′۴۱″شمالی ۵۳°۲۶′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۸۱۷۸۵°شمالی ۵۳٫۴۴۷۸۹۱°شرقی﻿ / 36.6781785; 53.447891   
عمارت یا کاخ صیامی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بهشهر، روستای گرجی محله واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۵۴۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. بنا در جنوب شرق محله میانده در دامنه تپه‌های جنوبی روستا واقع شده‌است. بعدها در ضلع شمالی این بنا تکیه‌ای ساخته شد. این عمارت در زمان ثبت حدود ۱۲۰ سال قدمت داشت.
بنا و معماری عمارت

عمارت از دو بخش تشکیل شده‌است. ساختمان با ترکیب معماری ایرانی و گرجی و باغ-حیاط ایرانی. دیوارهای پیرامونی عمارت نیز در ابتدا با طرح و معماری ساخته شده بود که پس از درگذشت حاج اسماعیل و تقسیم باغ بین فرزندان او اثری از دیوار اولیه باقی نمانده‌است.
ساختمان عمارت

این عمارت در دو طبقه روی زمین و یک طبقه زیرزمین بنا شده‌است. به نظر می‌رسد این عمارت با الهام از معماری گرجی بنا شده‌باشد. عناصر معماری این ساختمان با ساختمان صفی‌آباد و بناهای موجود در مجموعه تاریخی فرح‌آباد و کاخ چهل ستون قزوین شباهت‌هایی دارد.
سقف بنا با سفال قرمز پوشیده شده‌است. طبقه بالا اتاقی است مستطیل یکپارچه با ۱۲ در که روی هر ضلع آن ۳ در با طاق قوسی قرار دارد. دور تا دور این اتاق بالکنی وسیع قرار دارد. بالکن شمالی و غربی مشرف به خانه‌های روستایی است و در شرق نمای خانه باغها و در جنوب بلندای تپه‌های مملو از درختچه‌های انار ترش به چشم می‌آید. این طبقه را بهارخواب می‌خواندند و معمولاً در بهار و تابستان دربهای دو سوی بادگیر ساختمان را باز می‌گذاشتند تا جریان طبیعی هوا در کنار رطوبت سفالهای سقف، هوای اتاق را مطبوع کند. این طبقه برای پذیرایی از میهمانان نیز استفاده می‌شد. طبقه زیرین محل اقامت خانواده بود. ورود به این قسمت از ساختمان، شبیه طبقه بالا با گذر از زیر ۱۲ تاق آجری قوسی امکان‌پذیر بود. در زیرزمین درست در وسط بنا حوضی قرار داشت که آب از جوی جنوبی وارد آن شده و سرریز حوض می‌توانست وارد سوی جوی در سه ضلع حوض شود. این حوض در اوج گرمای تابستان محیط را خنک نگاه می‌داشت و در ضمن گفته می‌شود که وجود آن در زیرزمین باعث پایداری بنا در تکانه‌های زمین نیز می‌شد.
سقف سفالی بر دیواره‌های طبقه بالا و ۲۸ ستون چوبی منقوش -که دور تا دور بالکن سراسری را مزین کرده‌اند (۷ ستون در عرض بنا و ۹ ستون روی طول)- قرار گرفته‌است. شبکه‌های چوبی ظریفی دور محوطه تراس را محصور کرده‌است.
ساختمان با آجرهای پخته شده قرمز و قهوه ای ساخته شده‌است. ملات استفاده شده در ساختمان را آنگونه که محلی‌ها می‌گویند، ظاهراً از مواد ساروج ساخته‌اند. نقل شده که حوضی از ملات آماده شده بود و افراد خانواده هر وقت از خانه بیرون می‌رفتند یا برمی‌گشتند یا در زمانهای مختلف روز، وارد حوض شده و گل را لگدمالی می‌کردند تا به خوبی برای کار آماده می‌شد. در آماده‌سازی ملات به نسبت‌های مناسبی از خاک رس، خاکستر، آهک، تخم مرغ و کاه نرم یا سبوس برنج (بعنوان عایق حرارتی و رطوبتی) و آب استفاده شده‌است.
این عمارت شباهت زیادی به کاخ چهل ستون قزوین دارد. هر دو در دو طبقه مجموعاً چهل ستون دارند یعنی 28 ستون چوبی در طبقه بالا و 12 ستون آجری در طبقه پایین. تفاوت عمده این دو عمارت در این است که زیربنای عمارت صیامی مربع و زیربنای کاخ چهل ستون قزوین با لبه‌های پخ ، 8 ضلعی است.
ساختمان عمارت > باغ-حیاط

در خصوص طرح اولیه باغ و راهروهای آن اطلاعات دقیقی وجود ندارد. باغ عمارت پوشیده از درخت‌های انار، نارنج، پرتقال و بوته‌های گل محمدی و شمعدانی بوده‌است. وسط باغ راهروهای سنگفرش و جوی‌های آب که با سنگ‌های قلوه رودخانه‌ای که به زیبایی فرش شده بود به چشم می‌آمد. انار عمارت با سایر انارهای معروف بهشهر و کوسان متفاوت بود. پوست قرمز داشت و دانه‌های انار کاملاً سیاه بود.
بانی کاخ

سازنده این اثر حاج محمداسماعیل خان فرزند حاج محمدعلی خان فرزند حاج رمضان خان پنجاه باشی فرزند حاج اکبر خان فرزند حاج اصغربیگ از نوادگان ایگور که در زمان حمله شاه عباس بزرگ صفوی از جمهوری آبخازیا امروزی در کشور گرجستان فعلی به شهر اشرف[بهشهر] مهاجرت اجباری داده شدند. بعد از فوت حاج محمداسماعیل خان این بنا جهت کارها و امور روستای گرجی محله به پسر دومش کربلایی میرزامحمودخان که کدخدای روستا بوده تحویل داده شده ولی بعد از مدتی به علل نامعلومی برادر کوچکتر او -حاج محمدجواد- ساکن کاخ شد. بعد از حاج محمدجواد تنها فرزند و تنها پسرشان حاج محمدتقی در این عمارت ساکن شدند. مرحوم حاج محمد تقی شاعر مذهبی و شناخته شده‌ای در منطقه بود. خانواده صیامی و دیگر خانواده‌های اصیل گرجی ساکن در این روستا که از اشراف‌زادگان گرجی‌تبار از اقصی نقاط سرزمین فعلی گرجستان بودند به عنوان اسرای جنگی بعد از فتح آن سرزمین در زمان شاه عباس اول صفوی و سپاه ایران به این روستا آمدند. روایت شده که گرجی‌های بهشهر معمار صفی‌آباد و فرح آباد و باغهای اشرف بودند. اگر این اخبار درست باشد فرزندان آنها پس از فراغت از ساخت بناهای صفوی، این عمارت را با سبک معماری گرجی-ایرانی بنا کردند. چون گرجیها جنگجویان جسور و بی‌باکی بودند به شغل مرزبانی شمال ایران برای محافظت و جلوگیری از هجوم ترکمنها و ازبکها وایل قاجار مشغول شدند.
نگهداری اثر

نقل شده که در دوره حیات حاج اسماعیل خان به نگهداری اثر توجه زیادی می‌شد و این باغ-عمارت، زیبا و بزرگ بود. دور تا دور تراس پر از گلدانهای زیبای شمعدانی بود و طراوت خاصی به فضای ساختمان می‌داد. هر ساله سقف ساختمان را مرمت کرده و سفالها را جابجا می‌کردند. سنگهای سنگفرش، بازرسی می‌شد و مجدد محکم می‌شد و به باغ با حساسیت رسیدگی می‌شد. تا جایی که به این عمارت، قصر حاج اسماعیل خان نیز می‌گفتند. پس از او اما شرایط تغییر کرد. باغ بین فرزندانش تقسیم شد و برنامه کالبدی عمارت تغییر کرد. اطراف عمارت ساختمانهای متعددی برای سکونت فرزندان ساخته شد و بین آنها دیوارهای جدا کننده کشیده شد. کم‌کم توجه اهالی به رسیدگی عمارت کمتر شد. در سال ۱۳۸۰ که بنا ثبت آثار ملی شد علیرغم توجه اندک به بنا و عمر بیش از صد ساله آن، عمارت هنوز قابل سکونت بود و خانواده حاج محمدتقی در آن ساکن بودند. در سالهای اخیر سفالگر ماهری به نام سید منافی (پدر فوتبالیست سابق تیم ملی و مربی باشگاهی آقای سید جواد منافی) قبل از ثبت اثر مسئولیت مرمت و خصوصاً سقف سفالی بنا را عهده‌دار بود. شهرداری بهشهر نیز با بازرسی‌های دوره‌ای در نگهداری بناهای تاریخی شهر با اداره کل میراث فرهنگی استان همکاری می‌کند.
ویژگی‌های اثر

ویژگی‌هایی که این عمارت به واسطه آن ثبت اثر ملی شده‌است بیشتر مرتبط با معماری و مصالح به کار رفته در آن است که استحکام و ماندگاری اثر را در پی داشته‌است.
معماری پایدار - تأمین گرما و سرمای داخل عمارت با کمک عناصر و فرآیندهای طبیعی
حفظ دمای مناسب محیط و ساختمان با استفاده از فضای باز پیرامون عمارت و با کمک دیوارهای پهن
کاهش دمای تابستان به کمک سقف سفالی (جذب رطوبت در شب و تبخیر آن به مرور در آفتاب روز)
امکان عبور جریان طبیعی هوا در جهات شمال-جنوب و غرب-شرق از نزدیک کف اتاق تا نزدیک سقف به‌واسطه وجود درب‌های متعدد و سقف بلند
ایجاد خنکای طبقه پایین به کمک حوض زیرزمین و هوای مطبوع طبقه بالا با گلهای داخل تراس
نور کافی به مدد سقف بلند و جهت مناسب درب‌ها، رنگ اتاقها
تأمین کلیه فضاهای لازم برای آسایش اهالی و محیط نیمه باز تراس
استفاده از مصالح دوستدار طبیعت در بنا
زیبایی، تناسب و تقارن
بهره بردن از المان‌های جذاب و انحنا و ظرافت در اتصالات
طراحی متناسب باغ
طراحی ساختمان متناسب با کالبد منطقه
چشم‌انداز ۳۶۰ درجه و نمای کوه، روستا و باغ و همچنین طلوع و غروب
بهره‌گیری از چوب، آجر، سفال با طرح‌ها و رنگ‌های دلنشین
ظرافت در اجرا
برخی از این ویژگی‌ها در مقالات و پایان‌نامه‌های دانشگاهی بررسی شده‌است.
مقاله بررسی معماری بومی عمارت صیامی‌ها تحفه ای از گرجی‌ها در دوره قاجار.
بررسی باستان شناخت ی خانه‌های تاریخی شهرستان بهشهر، دوران قاجار
کاربری های فعلی بنا

در حال حاضر فرزندان مرحوم محمدتقی در این ساختمان سکونت دارند و به گونه ای متولی این اثر هستند. اداره کل میراث فرهنگی مازندران امکانات بازدید از عمارت را به عنوان یک اثر ملی، فراهم کرده است. گاهیً عمارت برای ساخت فیلم و سریال در اختیار صدا و سیمای مازندران قرار می‌گیرد. بخشهایی از سریال "زیر درخت توت" در این عمارت فیلم‌برداری شده است. با توجه به نوع معماری بنا این عمارت مورد توجه محققان قرار دارد و دانشجویان و استادان دانشگاهی ایرانی و گرجستانی تحقیقاتی را در این زمینه انجام داده و می‌دهند و پایان نامه ها و مقالاتی چند در خصوص این بنا تحریر و منتشر شده است.
میرزامحمود مالک اولیه عمارت
غفور گرشاسبی

| غفور گرشاسبی | غفور گرشاسبی |
| --- | --- |
فرماندار بندر لنگه، نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی، صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه ابرار (مؤسس): فرماندار بندر لنگه، نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی، صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه ابرار (مؤسس)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۴ تهران،  ایران
غفور گرشاسبی(زاده ۱۳۳۴ در تهران) در اولین دوره مجلس شورای اسلامی به نمایندگی مردم بندر لنگه انتخاب شد. او در زمان انتخاب شدن مدرک لیسانس بهداشت عمومی داشت.
گرشاسبی در انتخابات مجلس توانست با کسب ۲۸٬۱۳۷ رای برابر با۸۳/۹ درصد آرا در انتخابات میاندوره‌ای به مجلس راه یابد.
از مواردی که از او در مجلس اول یاد می‌شود حمله به علی اکبر معین فر نماینده تهران در زمان نطق هاشم صباغیان نقش است.
بعد از اولین دوره مجلس گرشاسبی روزنامه غیردولتی و مستقل ابرار را تأسیس کرد. وی صاحب امتیاز و مدیر مسئول روزنامه ابرار در سال‌های ۶۴ تا ۷۲ بوده است. سپس امتیاز روزنامه عصر آزادگان را در دوره اصلاحات اخذ کرد. این روزنامه از روزنامه‌های جناح اصلاح طلب بود که در در ۴ اردیبهشت ۱۳۷۹ توقیف شد.
گمینا ونچنا

| گمینا ونچنا Łęczna Commune | گمینا ونچنا Łęczna Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان لوبلین
شهرستان: شهرستان ونچنا
کرسی: Łęczna
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۷۴٫۹ کیلومتر مربع (۲۸٫۹ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • مجموع: ۲۳٬۶۲۳
 • تراکم: ۳۲۰/کیلومتر مربع (۸۲۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۹٬۴۳۷
 • روستایی: ۴٬۱۸۶
وبگاه: http://www.leczna.pl/
گمینا ونچنا (به لهستانی:  Gmina Łęczna) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان ونچنا واقع شده‌است. گمینا ونچنا ۷۴٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۶۲۳ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر ترویولو خواهرخواندهٔ گمینا ونچنا هست.
چاپی (پرو)

| چاپی (پرو) | چاپی (پرو) |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
چاپی (پرو)موقعیت چاپی (پرو) در نقشه : چاپی (پرو)موقعیت چاپی (پرو) در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۵٬۴۰۰ متر (۱۷٬۷۰۰ فوت)
مختصات: ۱۴°۳۷′۴۲″ جنوبی ۶۹°۲۰′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۶۲۸۳۳°جنوبی ۶۹٫۳۴۷۵۰°غربی﻿ / -14.62833; -69.34750
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: پرو، منطقه پونو
رشته‌کوه مادر: کوه‌های آند، Apolobamba
چاپی (به اسپانیایی: Chapi) یک کوه در پرو است که در منطقه پونو واقع شده‌است. چاپی ۵٬۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلارآباد

| کلارآباد | کلارآباد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: عباس‌آباد
بخش: کلار
سال شهرشدن: ۱۳۵۴
مردم: مردم
جمعیت: ۶۲۶۷
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۳-
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مهرداد رودبارکلاری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱۵۴۶۰
وبگاه: https://kelarabad.ir/
  کلارآباد  روی نقشه ایران ۳۶°۴۰′۴۱″شمالی ۵۱°۱۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۸۱°شمالی ۵۱٫۳۱۰۳°شرقی﻿ / 36.6781; 51.3103   :   کلارآباد  روی نقشه ایران ۳۶°۴۰′۴۱″شمالی ۵۱°۱۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۸۱°شمالی ۵۱٫۳۱۰۳°شرقی﻿ / 36.6781; 51.3103   
 :  
کِلارآباد  شهری از توابع بخش کلار شهرستان عباس آباد در مازندران در ایران است. مردم کلارآباد از قومیت طبری هستند و به زبان طبری (مازندرانی) با گویش کلارستاقی صحبت می‌کنند.
کلارآباد با جمعیت ثابت ۶،۲۶۷ نفر در شهرستان عباس‌آباد و بخش کلار قرار دارد . این شهر در مسیر چالوس به عباس آباد در فاصله ۱۳ کیلومتری مرکز شهرستان و ۱۸ کیلومتری شهر چالوس قرار دارد.کلارآباد یکی از مناطق قدیمی، زیبا و پرجاذبهٔ شمال کشور است که در غرب استان مازندران واقع شده‌است و دارای آب‌وهوای معتدل خزری است.
تاریخچه > پیشینه و نام

نام تاریخی این منطقه لنگا است. سرزمین لنگا از نمک‌آبرود تا نشتارود امتداد داشت. نام لنگا به سال ۲۷۷ ه‍.ق به عنوان یکی از آبادی‌های غرب طبرستان برای اولین بار در تاریخ مازندران آمده‌است. از لنگا در زمان‌های قبل از حکومت علویان همیشه به عنوان یک آبادی از ولایات رویان یاد شده‌است. در گذشته منطقه رویان از شهرستان نور، نوشهر، چالوس، تنکابن و گاهی مرز غربی آن تا رودسر ادامه می‌یافت.
لینگا در زبان مازندرانی به معنی تراش یافته‌است و مخفف واژه مالینگا مازندرانی است. مالینگا در زبان مازندرانی به محل اطراف و پایگاه گفته می‌شود. همچنین واژه لینگ و لنگ در زبان مازندرانی به معنای پا است.
در گذشته بندری به نام شرابه کلا در این ناحیه وجود داشت و بعدها شهری آباد به نام مرعشی کلا در این ناحیه شکل گرفت.
تاریخچه > دوران باستان

استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد.
به اعتقاد مورخان آماردها نخستین سکنه باستانی مازندران بودند و آماردها از آمل تا تنکابن و تپورها از آمل تا گرگان سکونت داشتند. در عصر هخامنشی در کرانه جنوبی دریای مازندران اقوام، تپوری، آمارد، آناریاکه و کادوسی سکونت داشتند. مورخان آماردها را به مردمان داهه و سکایی و پارسی پیوند داده‌اند.
هرودوت از قبیله مارد (mardes) در کنار دائی‌ها (daens)، دروپیک‌ها (dropiques)، و ساگارتی‌ها (sagarties) به عنوان پارس‌های کوچنشین و صحراگرد یاد کرده‌است. پلینیوس مورخ یونانی محل آماردها را قسمت شرقی مارگانیا شناسایی کرده‌است. استرابون(۶۳ ق. م) قوم آمارد را در کنار اقوام تپوری، کادوسی و کرتی به عنوان اقوام کوهستان نشین شمال کشور یاد می‌کند. استرابو می‌نویسد: تمام مناطق این کشور به استثنای بخشی به سمت شمال که کوهستانی و ناهموار و سرد است و محل زندگی کوهنشینانی به نام کادوسی (Cadusii) و آماردی (Amardi) و تپوری (Tapyri) و کرتی (Cyrtii) و سایر مردمان دیگراست، حاصلخیز است.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م. آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تپوری‌ها اهدا شد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر در آن زمان از تپوری‌ها نام می‌برد.به گفته یحیی ذکا در «کاروند کسروی» آورده‌است: آماردان یا ماردان، در زمان لشکر کشی اسکندر مقدونی به ایران، این تیره در مازندران نشیمن می‌داشتند و آن هنگام هنوز قبایل تپوران به آنجا نیامده بودند. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد.  سرزمین لنگا و تنکابن بخشی از سرزمین دو قوم تپوری و آمارد بود.
تاریخچه > ریشه نام کَلار

شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. کَلار (kalār) [فتحه بر حرف ک] شهری در غرب طبرستان و در ناحیه رویان و رستمدار بوده و به گفته مورخین صدر اسلام فاصله ناتل تا چالوس یک منزل و فاصله چالوس تا کلار یک منزل و فاصله کلار تا دیلم یک منزل بوده است. همچنین کلار نام دژی در فراسوی رود چالوس در کنار رود سردآبرود بوده که مرز‌های کوهستانی رویان و طبرستان را از حمله دیلمیان محفوط می‌داشت. شهر کَلار در دوران اسپهبد شهریار سال ۱۳۶ هجری مرکز رویان و مرکز بخش کوهستانی طبرستان بوده است. شهر کلار و چالوس در سال ۱۴۴ قمری توسط عمر بن علاء عامل خلافت عباسی فتح شد. نخستین بار در قرن سوم نام کَلار به عنوان ناحیتی در طبرستان در متون تاریخی ثبت شده است.
ابن خردادبه شهرهای ساریه، آمل و چالوس را جز شهرهای جلگه‌ای طبرستان و شهرهای رویان و کلار را جز شهرهای کوهستانی طبرستان دانسته‌است.
ابن خردادبه می‌نویسد: در طبرستان شهرهای رویان، آمل، ساریه، شالوس، لارز، شرز، طمیس، دهستان، کلار، گیلان و بدشوارگر می‌باشد. اصطخری مورخ قرن سوم می‌نویسد: آمل، ناتل، سالوس، کلار، رویان، میله، برجی، چشمهٔ‌الهم، ممطیر، ساری، مهروان، لمراسک و تمیشه در شمار طبرستان است. ابن رسته مورخ قرن سوم، طبرستان از جانب مشرق به گرگان و قومس و از طرف مغرب به دیلم و از طرف شمال به دریا و از طرف جنوب به به بعضی از نواحی قومس و ری محدود می‌شود. به گفته ابن رسته مراکز و بخش‌های طبرستان چهارده تا است و خورهٔ آمل که کرسی و مرکز آن ناحیت است و شهرهایش عبارتند از: ساری و مامطیر و تُرنجه و روُبست و میله و مرارکدیه (کدح) و مِهروان و طَمیس و تَمار و ناتل و شالوس و رویان و کلار.
واژه کَلار (kalār) دگرگون گشته واژه کَلاک (kalāk) و کَلات (kalāt) در مفهوم قلعه هست که در زبان مازندرانی بصورت کَلا (kalā) و کُلا(kolā) تلفظ می شود و در مفهوم دژ و آبادی مجهز به جایگاه دفاعی می باشد و این واژه در اکثر نام روستاهای مازندران از تنکابن تا گرگان دیده می شود.
جاذبه‌های گردشگری

این شهر از شمال به دریای دریای خزر و از جنوب به دامنه‌های سرسبز رشته‌کوه‌های البرز متصل است که این مواهب طبیعی، زیبایی و جذابیت این شهر را دوچندان کرده‌است. این شهر دارای مبلمانِ شهریِ زیبا بوده که در ادوار مختلف به‌عنوان شهر زیبا و سلامت استان انتخاب گردیده‌است.
محله‌های کلارآباد

کلارآباد از محله‌های خوشامیان و کلارآباد بالا و کلارآباد پایین و چارز و جیسا و اسپی‌رود و لاروسر و کیاده تشکیل شده‌است. این شهر توریستی است و دارای دو شهرک توریستیِ خوشامیان و امیردشت  می‌باشد. جمعیت عمدهٔ کلارآباد در دو بخش کلارآباد بالا و خوشامیان متمرکز شده‌است. جمعیت این شهر در فصول مختلف سال، به‌ویژه تابستان، متغیر است و گردشگران بسیاری را در خود جای می‌دهد.