stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تندر
چرایی

دلیل شنیده شدن این صدا هنگام آذرخش از دیرباز مورد بررسی قرار گرفته‌است. نخستین نظر ثبت شده در این مورد مربوط به ارسطو در سه قرن پیش از میلاد است. یکی از نخستین ایده‌ها، ایجاد تندر به خاطر برخورد ابرها بود. در اواسط قرن نوزدهم، تندر را ناشی از ایجاد خلأ می‌دانستند.
در قرن بیستم، نتیجه گرفته شد که تندر یک موج صوتی ایجاد شده به خاطر انبساط گرمایی پلاسما در مسیر آذرخش است. دما در مسیر آذرخش در مدت کوتاه وجود آن (حدود ۵۰ میکروثانیه) توسط روش‌های طیف‌سنجی اندازه‌گیری شده‌است. این دما از دمای اولیهٔ ۲۰٬۰۰۰ کلوین به سرعت به ۳۰٬۰۰۰ کلوین می‌رسد و سپس به تدریج به ۱۰٬۰۰۰ کلوین بازمی‌گردد. متوسط آن حدود ۲۰٬۴۰۰ کلوین است. این گرم شدن موجب انبساط سریع این هوا و ورود آن به هوای سردتر اطراف با سرعتی بیش از سرعت صوت در آن هوای سردتر می‌شود. این پالس ایجاد شده همان موج صوتی است که شبیه به موج ناشی از انفجار یا پالس صوتی ایجاد شده در لحظهٔ شکسته شدن دیوار صوتی توسط هواپیما یی مافوق صوت است. بررسی‌های آزمایشگاهی و مدل‌سازی‌های انجام شده تاکنون، این مدل را تأیید کرده‌است، هرچند هنوز مدل‌سازی آذرخش مورد توجه پژوهش گران است. مدل‌های دیگری نیز بر اساس اثرات الکترومغناطیسی جریان الکتریکی شدید در مسیر پلاسما در آذرخش مطرح شده‌اند.
محاسبه فاصله

مشاهدهٔ نور آذرخش و شنیده شدن تندر به دنبال آن، بیانگر کمتر بودن سرعت صوت از سرعت نور در هوا است. با استفاده از این تفاوت می‌توان فاصله از محل آذرخش را محاسبه کرد. برای این منظور می‌توان سرعت صوت را در هوا در دمای ۲۰ درجه سانتی گراد حدود ۳۴۳ متر بر ثانیه (۱٬۲۳۶ کیلومتر بر ساعت) فرض نمود و از رابطهٔ زیر فاصله را یافت:
x=vt
که در آن  t اختلاف زمانی دیده شدن آذرخش و شنیده شدن تندر و  v سرعت صدا در هواست. در این محاسبه سرعت نور (به درستی) بی‌نهایت فرض می‌شود.
یادکردها

↑  «تندر» [علوم جَوّ] هم‌ارزِ «thunder»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی.  جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر پنجم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴ (ذیل سرواژهٔ تندر)
↑  «معنی تراغ | لغت‌نامه دهخدا | واژه یاب». vajehyab.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۱۸.
↑  «معنی تراک | لغت‌نامه دهخدا | واژه یاب». vajehyab.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۱۸.
↑  US Department of Commerce، NOAA. «Understanding Lightning: Thunder». www.weather.gov (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۱۴.
↑  Rakov, Vladimir A.; Uman, Martin A. (2007). Lightning: Physics and Effects. Cambridge, England: Cambridge University Press. p. ۳۷۸. ISBN 0-521-03541-4.
↑  Cooray, Vernon (2003). The lightning flash. London: Institution of Electrical Engineers. pp. ۱۶۳–۱۶۴. ISBN 0-85296-780-2.
↑  "Thunder". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2008-09-12.
↑  P Graneau (1989). "The cause of thunder". J. Phys. D: Appl. Phys. ۲۲ (۸): ۱۰۸۳–۱۰۹۴. Bibcode:1989JPhD...22.1083G. doi:۱۰٫۱۰۸۸/۰۰۲۲–۳۷۲۷/۲۲/۸/۰۱۲. {{cite journal}}: Check |doi= value (help)
ابرهای کومولونیمبوس معمولاً طوفان‌های تندری را ایجاد می‌کنند.
سید ابوالحسن اصفهانی

| سید ابوالحسن موسوی اصفهانی مدیسه ای سید ابوالحسن اصفهانی | سید ابوالحسن موسوی اصفهانی مدیسه ای سید ابوالحسن اصفهانی |
| --- | --- |
عنوان(ها): آیت الله العظمی، زعیم الطائفة
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید ابوالحسن موسوی مدیسه ای اصفهانی ۱۲۴۶ مدیسه، لنجان، اصفهان، ایران
درگذشته: ۱۳ آبان ۱۳۲۵ (۷۸–۷۹ سال) نجف، عراق
محل دفن: حرم علی بن ابی طالب
محل اقامت: نجف
آثار معروف: وسیلة النجاةانیس المقلدینحاشیه بر تبصره علامهحاشیه بر العروة الوثقیحاشیه بر نجاة العبادذخیرة العبادو …
تحصیلات: اصفهان، نجف، سامرا
استادان: میرزای شیرازیشیخ الشریعهفاضل شربیانیمحمدحسن مامقانیسید محمد کاظم یزدیآخوند خراسانیمیرزا حبیب الله رشتیسید محمدباقر درچه‌ای
سید ابوالحسن موسوی مدیسه ای اصفهانی (۱۲۴۶ خورشیدی–۱۳۲۵ خورشیدی) فقیه، اصولی و از مراجع تقلید شیعه امامیه بود. وی بعد از درگذشت محمدحسین نائینی، مرجعیت عامه شیعه را بر عهده گرفت و شاگردان زیادی پرورش داد.
به‌دلیل گستردگی مرجعیت وی در آن زمان اهل عراق او را زعیم الطائفة لقب دادند، در طول تاریخ تشیع شاید هیچ مرجعیت به شهرت و گستردگی مرجعیت او نمی‌رسید.
اصفهانی کتابی در فقه به نام وسیلة النجاة دارد که از متون مهم فقهی است و سید روح‌الله خمینی هم آن را با نام تحریرالوسیله شرح نموده‌است.
تحصیل

ابوالحسن دروس ابتدایی را در زادگاهش مدیسه فراگرفت، سپس برای فراگیری علوم دینی به حوزه علمیه اصفهان مهاجرت کرد و از حلقه درس علامه محمد ابراهیم کلباسی، ملا محمد کاشی، میرزا محمد هاشم چهارسوقی خوانساری، سید محمدباقر درچه‌ای، میرزا یحیی مدرس اصفهانی حکیم جهانگیر خان قشقایی استفاده کرد.
در سال ۱۳۰۷ (قمری) به حوزه‌های علمیه نجف و سامرا رفت و از اساتیدی چون میرزا محمدحسن شیرازی، میرزا حبیب‌الله رشتی، فاضل شربیانی، محمدحسن مامقانی، سید محمد کاظم یزدی، آخوند خراسانی، میرزا محمدتقی شیرازی و شیخ الشریعه بهره برد.
وی دوران تحصیلی خود را بیشتر در نزد میرزا حبیب‌الله رشتی و آخوند خراسانی گذراند و از نظر مذاق فقهی و سیاسی بیشتر متمایل به استادش آخوند خراسانی بود.
پس از درگذشت آخوند خراسانی، به تدریس پرداخت و به عنوان یک مجتهد و نامزدی برای مرجعیت دینی مطرح گردید.
در زمان حیات میرزا حسین نائینی، آقا ضیاءالدین عراقی و شیخ محمدحسین اصفهانی کمپانی، بسیاری از فقها، محفل علمی و فقهی او را برتر دانستند؛میرزا محمدتقی شیرازی نخستین مرجعی بود که احتیاطات خود را به اصفهانی ارجاع داد، تا جایی که پس از مرگ میرزا محمدتقی شیرازی (متوفی ۱۳۳۸ قمری)، میرزا حسین نائینی (متوفی ۱۳۵۵) و عبدالکریم حائری یزدی (متوفی ۱۳۵۵ قمری)؛ مرجعیت دینی در او متمرکز شد و این مرجعیت عامه تا ۱۰ سال به طول انجامید. گستردگی مرجعیت او در تاریخ تشیع کم نظیر بوده است.
وفات

اصفهانی در ۱۵ آبان ۱۳۲۵ و در نجف درگذشت و پیکرش در حرم علی ابن ابیطالب بخاک سپرده شد. شاه و احمد قوام مراسم ختمی در مسجد شاه برگزار کرده و به همراه درباریان در آن شرکت کردند و سه روز عزای عمومی اعلام کردند.
آثار

وسیلة النجاة
انیس المقلدین
حاشیه بر تبصره علامه
حاشیه بر العروة الوثقی
حاشیه بر نجاة العباد
ذخیرة العباد
شرح کفایة الاصول
منتخب الرسائل
مناسک حج
وسیلة النجاة الصغری
مصباح الوارثين
ذخیرة الصالحین
انتخاب به نمایندگی مجلس

سید ابوالحسن اصفهانی یکی از پنج نفر علمائی بود که در دوره دوم مجلس شورای ملی به نمایندگی برگزیده شدند تا بر مطابقت مصوبات مجلس با احکام شرع نظارت داشته باشند. بنابر قانون اساسی، آخوند خراسانی مرجع بزرگ شیعه در نجف بیست نفر از علما را به مجلس معرفی کرد تا پنج نفر از آنها را به اتفاق آرا یا به قید قرعه برگزینند. در بیستم امرداد ۱۲۸۹ که رأی‌گیری به عمل آمد، سید ابوالحسن اصفهانی جزو هیچ‌یک از پنج نفری نبود که نمایندگان انتخاب کردند اما بر سر آن پنج نفر نیز اتفاق آرا به دست نیامد. در نشست بعدی که دو روز بعد برگزار شد، تنها حاج میرزا زین‌العابدین قمی بود که رأی همه ۶۸ نماینده حاضر را کسب کرد. بنابرای برای چهار نفر دیگر قرعه کشی کردند و سید ابوالحسن اصفهانی جزو چهار نفری بود که نامش از قرعه درآمد. اما سید ابوالحسن اصفهانی هیچگاه به تهران نرفت و در مجلس حاضر نشد. سرانجام سه ماه پس از انتخاب، با ارسال تلگرافی به مجلس از نمایندگی اعلام استعفا کرد.
ورود به قم

در سال ۱۳۰۲ خورشیدی سید ابوالحسن اصفهانی (به همراه میرزای نائینی و سید محمد علی شهرستانی) از عراق عثمانی به ایران تبعید شد. روی هم رفته، قاجاریان پایگاه سنتی خود را در میان مردم از دست داده بودند و اکثریّت نمایندگان مجلس هم طرفدار تغییر رژیم از مشروطه سلطنتی به جمهوریت بودند.
بزرگ‌ترین دلیل منصرف شدن سردار سپه از جمهوریت این بود که رهبران روحانی (از جمله اصفهانی) تغییر نظام سیاسی ایران را به جمهوری مصلحت ندانستند و در ملاقاتی که سردار سپه در قم، با سه مرجع بزرگ وقت سید ابوالحسن اصفهانی، میرزا حسین نائینی و شیخ عبدالکریم حائری یزدی داشت، علماء نظر خود را در مورد جمهوری و نقشی که حاضرند برای رضاخان بپذیرند به او اطلاع دادند. به گفته مهدی حائری یزدی (فرزند شیخ عبدالکریم حائری یزدی) در آن دیدار به رضاخان گفته شد که علما حاضرند حتی او را به عنوان پادشاه بپذیرند، اما «جمهوری» برای ایشان قابل قبول نیست؛ لذا توافق شد که گفت و گو از جمهوریت موقوف شود.
رضاخان پس از بازگشت از قم، اعلامیه‌ای صادر کرد که با توافق مراجع تقلید (اصفهانی، نائینی و حائری یزدی) از جمهوریت منصرف شده‌است و این سه تن نیز در قم اعلامیهٔ واحدی حاکی از همین توافق منتشر کردند.
سرانجام ملک فیصل اول، مجبور به عذرخواهی از مراجع تبعید شده (سید ابوالحسن اصفهانی، میرزای نائینی، سید محمد علی شهرستانی) گردید و آن سه پس از هشت ماه دوری در سال (۱۳۴۲ قمری ۱۳۰۲ خورشیدی) به حوزه علمیه نجف بازگشتند.
در جریان انقلاب ۱۹۲۰ عراق

وی در حمایت از مردم عراق فتوایی به شرح زیر صادر نمود:
بسم اللّه الرحمن الرحیم سلام بر همه، بالخصوص برادران عراقی وظیفه دینی بر همه مسلمانان لازم می‌گرداند که در حفظ حوزه اسلام و بلاد اسلامی تا آنجاکه قدرت دارند بکوشند و بر همه ما واجب و لازم است که سرزمین عراق را که مشاهد ائمه هدی علیهم السلام و مراکز دینی ما در آنجا است، از تسلط کفار حفظ نموده و از نوامیس دینی آن دفاع کنیم من شما را بر این موضوع دعوت کرده و ترغیب می‌نمایم خداوند ما و شما را برای خدمت به اسلام و مسلمین موفق فرماید (ابوالحسن الموسوی الاصفهانی)
پس از انقلاب ۱۹۲۰ علما نقش مقابله‌گرانه با قیمومیت را ادامه دادند و بیعت با ملک فیصل اوّل را رد کردند. کسی که انگلیسی‌ها او را به‌عنوان پادشاه عراق تعیین کرده بودند. ملک فیصل، به منظور قانونی جلوه دادن حاکمیت خویش، اعلام برگزاری انتخابات کرد. علما چون می‌دانستند وی دست نشانده انگلیس است و به منظور تحکیم حکومت خود می‌خواهد انتخابات برگزار کند، با انتخابات فرمایشی به مخالفت برخاستند.
سید ابوالحسن اصفهانی و میرزای نایینی فتوا به حرمت مشارکت در انتخابات مجلس نمایندگان را دادند. دولت عراق عکس‌العمل نشان داد و مهدی خالصی را که انتخابات را تحریم کرده بود، تبعید نمود.
در اعتراض به تبعید وی، میرزای نائینی و سید ابوالحسن مدیسه‌ای اصفهانی و میرزا علی شهرستانی راهی ایران شدند و حکومت عراق نیز با شیوه ناپسندی که حکایت از اخراج و تبعید آنان داشت، با ایشان برخورد کرد؛ ولی از آن جا که تبعید علما به زیان انگلیس و عراق تمام شد، ایادی انگلیس به تلاش برخاستند و برای پایان دادن به مسئله تبعید علما به گفتگوهای دیبلماسی پرداختند و مسئله را به پایان بردند و علمای تبعیدی را به نجف بازگرداندند.
فتواها

در پی اعدام ابوطالب یزدی در مکه در سال ۱۳۲۲، سید ابوالحسن اصفهانی فتوایی مبنی بر تحریم حج صادر کرد و متعاقب آن محمدرضا پهلوی دستور به توقف اعزام حجاج ایرانی به عربستان به مدت ۵ سال را داد.
درگذشت

ابوالحسن اصفهانی در اثر سانحه‌ای به زمین‌خورد و پس از بازگشت به کاظمین در شب نهم ذیحجه ۱۳۶۵ در ۸۱ سالگی درگذشت و در حرم علی بن ابیطالب دفن شد.
حضور شاه و قوام در مراسم ختم در مسجد شاه
سید محمدعلی شهرستانی،میرزای نایینی وسید ابوالحسن اصفهانی
علی‌اکبر شیدا

| علی‌اکبر شیدا | علی‌اکبر شیدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۲۲ (خورشیدی) ۱۲۵۹ (قمری) ۱۸۴۴ (میلادی) شیراز
درگذشت: ۱۲۸۵ (خورشیدی) ۱۳۲۴ (قمری) ۱۹۰۶ (۶۱−۶۲ سال)
پیشه(ها): موسیقی‌دان، شاعر، ترانه‌سرا و خوشنویس
والدین: مرشدعلی
علی اکبر شیدا (زادهٔ ۱۲۵۹ قمری ،۱۲۲۲ خورشیدی در شیراز – درگذشتهٔ ۱۳۲۴ قمری، ۱۲۸۵ خورشیدی در تهران)، موسیقی‌دان، شاعر، ترانه‌سرا و خوشنویس ایرانی معاصر بود.
تخلصش در شعر و ترانه شیدا نیز به خاطر پیوستگی با حلقه درویشان، لقب مسرور علی را برای خود انتخاب کرد و با وجود حمایت والی شیراز، آنجا را ترک گفت و در خدمت صفا علیشاه ظهیرالدوله در خانقاه صفی علیشاه تهران شد و تن به درویشی (نعمت‌اللهی صفی علیشاهی) و فقر عارفانه داد. علی‌اکبر شیدا، صاحب مشهورترین آثار موسیقی ایرانی در یکصد سال گذشته است. تصنیف‌ها، اشعار و آهنگ‌های عاشقانه او بخش مؤثری از خاطرات نسل‌های ایرانی از دهه ۱۳۲۰ به بعد است که در رادیو ایران بنا گذاشته شد. این اثرگذاری عمیق هنوز پس از ۶۰ سال و با وجود سانسور گسترده آثار ساخته شده براساس تصنیف‌های شیدا که توسط خوانندگان زن خوانده شده همچنان پابرجاست.
با وجود اهمیت و شهرت شیدا به جز چند نقل قول از عارف و روح‌الله خالقی که در همه منابع تکرار می‌شوند، هنوز هیچ مطالعه مستقلی دربارهٔ شیدا انجام نگرفته است. او هم، اشتهار به شیرازی داشت و هم اصفهانی و در تهران و در سلک دراویش نعمت‌اللهی از دنیا رفت. پیوندش با انجمن اخوت و تصنیفی که با نام میلاد نبی در مجالس انجمن خوانده می‌شد و به شیدا منسوب است تنها رد پایی است که از حضورش در عرصه‌های همگانی در دست است. اگر چه تأثیر تصنیف‌هایش بر عارف قزوینی باعث شده تا نشانه‌های سبک او را در تصنیف‌های عارف و دیگر تصانیفی که در دوره مشروطیت سروده شده است به عیان ببینیم.
احیاگر تصنیف ایرانی

اگر بتوانیم دوره‌ای را به عنوان دوره معاصر موسیقی ایرانی بدانیم، بی‌گمان علی اکبر شیدا یکی از پیشگامان چنین دورانی است.
«روح‌الله خالقی» که شاید بتوان او را بنیان‌گذار تدوین تاریخ موسیقی ایران دانست، در مقدمه کتاب خود «سرگذشت موسیقی ایران»، انقلاب مشروطیت را نشان تاریخی آغاز دوره معاصر می‌داند. اما درمطالعه خود عملاً تبارشناسی موسیقی‌دانان و نوازندگان دوره احیا را از دوره فتحعلی شاه قاجار (۱۲۱۲–۱۲۵۰ هجری قمری) دنبال می‌کند. مبنای تبارشناسی خالقی نوازندگان دربارهای تازه شکل گرفته قاجار هستند. او نخستین گروه‌های موسیقی ایران را دو گروه زیر نظر «زهره» و «مینا» می‌داند که گروه‌های رقیب در دربار محمد شاه قاجار هستند. زهره و مینا، بی‌واسطه زیر نظر یک ارمنی اصفهانی و یک یهودی شیرازی موسیقی را فرا می‌گیرند. روشن است که چنین اقدامی در دربار ایران برای پیوستن «عمله طرب» – حتی با چنین نام نکوهیده‌ای– به جمله باشندگان حکومت تنها پس از فروپاشی حکومت روحانی‌مدار صفوی و ثبات نسبی پس از بر روی کار آمدن حکومت قاجار امکان‌پذیر بوده است.
شیدا در چنین پس زمینه‌ای از تاریخ موسیقی فعالیت می‌کرد اما او به دربار راه پیدا نکرد و در گمنامی به کار موسیقی با همان گروه‌های موسیقی شناخته شده، جدای از محافل نزدیک به حکومت ادامه داد و اطلاعات زیادی از او به دست تدوین‌گر نخستین اثر تدوین شده تاریخ موسیقی ایران نرسید.
مهم‌ترین تصنیف‌ها

از مهم‌ترین تصانیف ساخته شیدا می‌توان به دوش دوش (که آن مه‌لقا)، امشب شب مهتابه (امشب به بر من است آن مایهٔ ناز)، بت چین (ای مه من، ای بت چین، ای صنم)، عشق تو (عشق تو آتش جانا زد بر دل من)، ناوک مژگان (از نوک مژگان می‌زنی تیرم چند)، کیه کیه در می‌زنه (عقرب زلف کجت با قمر قرینه)، دل شیدا (از غم عشقت دل شیدا شکست)، ماه غلام (ماه غلام رخ زیبای توست) و سرو خجل (ای که به پیش قامتت، سرو چمان خجل شده) اشاره کرد.
گلوجه علیا

گلوجه علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چاراویماق مرکزی بخش مرکزی شهرستان چاراویماق واقع شده‌است.
اد گبسکی

| اد گبسکی | اد گبسکی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ فوریهٔ ۱۹۵۹ هیرلن
ملیت: پادشاهی هلند
اد گبسکی (انگلیسی: Ed Gebski؛ زادهٔ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۵۹) نقاش اهل پادشاهی هلند است.
ابیه‌دو اکسپرس

| ابیه‌دو اکسپرس | ابیه‌دو اکسپرس |
| --- | --- |
کارگردان: گونسالو سوارس
تهیه‌کننده: خوان گونا
نویسنده: گونسالو سوارس
بازیگران:  کارملو گومس  آیتانا سانچز-خیخون  ماریبل وردو  نایوا نیمری  خورخه سانس  باربارا گوئناگا  فلیکس کوبرو 
فیلم‌بردار: کارلوس سوارس
تاریخ‌های انتشار:  ۳۱ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-10-۳۱)  
کشور: اسپانیا
زبان: اسپانیایی 
اُبیه‌دو اکسپرس (اسپانیایی: Oviedo Express‎) فیلمی کمدی-درام به کارگردانی گونسالو سوارس است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
گفته می‌شود طرح داستان از رمان کوتاه ترس اثر اشتفان تسوایگ الهام گرفته شده‌است، با این حال، نشانِ چندانی از مفاد رمان در فیلم موجود نیست.
بازیگران

کارملو گومس
آیتانا سانچز-خیخون
ماریبل وردو
نایوا نیمری
خورخه سانس
باربارا گوئناگا
سیلویا مارتی
بیکتور کلاویخو
فلیکس کوبرو
در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع

غزلی با مطلعِ «در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع» غزل شمارهٔ ۲۹۴ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در دیگر آثار هنری

برروی شمعدان برنجی متعلق به نیمهٔ سدهٔ ۹ ه‍.ق/۱۵ م، بیت اول این غزل نقش بسته‌است. محل ساخت این شمعدان خراسان است اما محل نگهداری آن مشخص نیست.
مسلح و خطرناک

| مسلح و خطرناک | مسلح و خطرناک |
| --- | --- |
پوستر فیلم در زمان اکران: پوستر فیلم در زمان اکران
کارگردان: مارک ال. لستر
تهیه‌کننده: برایان گریزر جیمز کیچ
نویسنده: برایان گریزر جیمز کیچ هارولد ریمیس پیتر توروکوی
موسیقی: بیل مایرز
فیلم‌بردار: فرد شولر
تدوین‌گر: دانیال پی. هانلی
توزیع‌کننده: کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ اوت ۱۹۸۶ (۱۹۸۶-08-۱۵)  
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۲ میلیون دلار
فروش گیشه: $15,945,534
مسلح و خطرناک (به انگلیسی: Armed and Dangerous) یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۶ میلادی به کارگردانی مارک ال. لستر و با بازی جان کندی، یوجین لوی، رابرت لوجا، تیگن کلایو و مگ رایان است. این فیلم در مکان و اطراف لس آنجلس، کالیفرنیا فیلمبرداری شده‌است.
داستان

یک پلیس اخراج شده و یک وکیل بی‌مصرف، با هم به عنوان محافظ امنیتی، همکار می‌شوند. اما متوجه می‌شوند که وارد گروه فاسدی شده‌اند که…
اکران فیلم

این فیلم در ایالات متحده آمریکا در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۸۶ با انتقادهای ضعیف و فروش کم در گیشه افتتاح شد.
ویلهلم ینسن

| ویلهلم ینسن | ویلهلم ینسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ فوریهٔ ۱۸۳۷ هایلیگن‌هافن، دوک‌نشین هولشتاین، کنفدراسیون آلمان
درگذشت: ۲۴ نوامبر ۱۹۱۱ (۷۴ سال) مونیخ، امپراتوری آلمان
پیشه(ها): نویسنده، شاعر
آثار برجسته: گرادیوا
همسر: Marie Brühl (1865–1911, his death)
فرزندان: 6, among which Katharina, who married Ernst, Prince of Saxe-Meiningen.
ویلهِلم هِرمان یِنسِن (۱۵ فوریه ۱۸۳۷ – ۲۴ نوامبر ۱۹۱۱) نویسنده و شاعری آلمانی بود.
نورسمن

| نورسمن | نورسمن |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد عمومی
تولیدکننده: Noorduyn Aircraft Ltd
طراح: Robert B.C. Noorduyn
نخستین پرواز: ۱۴ نوامبر ۱۹۳۵
کاربر اصلی: Bush plane operators worldwide
ساخته‌شده: ۱۹۳۵–۱۹۵۹
تعداد ساخته‌شده: 904, including prototypes
نورسمن (به انگلیسی: Noorduyn_Norseman) یک هواگرد از نوع هواگرد عمومی ساخت شرکت Noorduyn Aircraft Ltd است. هواگرد نورسمن نخستین پروازش را در ۱۴ نوامبر ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۹۰۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Robert B.C. Noorduyn بود.
فامرین

| فامرین | فامرین |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: کمیجان
جمعیت: ۵۳۸ نفر (سرشماری ۹۵)
فامرین روستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی قرار دارد.
جمعیت

طبق سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت فامرین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۶۹۰ نفر بوده است. این روستا ۱۷۳ خانوار دارد.
آثار تاریخی و باستانی

آثار تاریخی تپه دمیر قیه، تپه جنه قلاع و تپه گانلی تپه مربوط به دوره اشکانیان در این روستا واقع است.
کاپرونی ای‌پی.۱

| کاپرونی ای‌پی>  ۱ | کاپرونی ای‌پی>  ۱ |
| --- | --- |
کاربری: تهاجمی
تولیدکننده: Caproni
طراح: Cesare Pallavicino
نخستین پرواز: آوریل ۱۹۳۴
معرفی‌شده در: ۱۹۳۶
کاربر اصلی: Regia Aeronautica
تعداد ساخته‌شده: 54 + 3 prototypes
کاپرونی ای‌پی. ۱ (به انگلیسی: Caproni_A.P.1) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع تهاجمی ساخت شرکت Caproni است. هواگرد کاپرونی ای‌پی. ۱ نخستین پروازش را در آوریل ۱۹۳۴ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۵۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Cesare Pallavicino بود.
بوشلبرگ

| بوشلبرگ   | بوشلبرگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: پاساو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Norbert Marold (FW)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۱۳ کیلومتر مربع (۱۰٫۸۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۹۰ متر (۱۶۱۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۴٬۰۸۸
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۳۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 94124
کدهای شماره‌گیری: 08505
پلاک خودرو: PA
وبگاه: www.buechlberg.de
بوشلبرگ (به آلمانی: Büchlberg) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

بوشلبرگ ۲۸٫۱۳ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خودکشی نوع‌دوستانه

خودکشی نوع‌دوستانه، خودکشی دگرخواهانه یا ایثار جان (به انگلیسی: Altruistic suicide)، گونه‌ای خودکشی که به نفع دیگران صورت می‌پذیرد. افتادن روی نارنجک یکی از نمونه‌های آن است. امیل دورکیم معتقدند در برخی قبیله‌ها این یک وظیفه به‌شمار می‌آید؛ همچون زمانی که زن پس از مرگ شوهر، خود را می‌کشد (رسم ساتی) یا زمانی که فردی که پیر و ناکارآمد است، خود را از بین می‌برد (پیرکشی). اما دورکیم معتقد است چنین خودکشی‌هایی در جهان غرب دوران مدرن کم‌تر اتفاق می‌افتد چراکه به گفته وی: «شخصیت فردی به شدت در حال جدا شدن از شخصیت جمعی فرد است.» ایثار جان به عنوان یک استراتژی پایدار تکاملی نیز توصیف شده‌است. ایثار جان در هند سابقه‌ای طولانی دراد. حتی در دارماشاستراس بدان اشاره شده‌است. عده‌ای خودسوزی را نوعی ایثار جان یا «خودکشی باارزش» می‌دانند.
خودکشی نوع‌دوستانه به معنی به خطر انداختن جان خود یا حتی از دست دادن آن برای رسیدن به یک خیر برتر است. این کار گاه به سبب به انجام رسانیدن یک عمل ویژه یا حفظ گونه‌ای تراز طبیعی در جامعه صورت می‌گیرد. گاه فرد در این حالت نقش قربانیان برخی داستان‌های علمی-تخیلی را به خود می‌گیرد. انجام این عمل در میان قوم‌های گوناگونی در طول تاریخ همچون اینوئیتها نیز دیده شده‌است. امیل دورکیم از جمله دانشمندانی بود که به این مقوله در مطالعات خود توجه نشان داد و در کتابش زیر عنوان خودکشی از آن به عنوان نتیجه ادغام نامناسب با جامعه یاد کرد.
در مقابل «فدا شدن» به زور دولت را اصلاح نژاد یا کشتار جمعی گویند که در آن صورت از آن با عناوینی چون «محدودیت‌های جمعیتی زوری» یا «کنترل جمعیت اجباری» یاد می‌شود. در ادبیات از ایثار جان به عنوان ابزاری به جهت پایان دادن به برخی تضادهای اجتماعی یا به‌طور استهزا پادآرمان‌شهر جوامع آینده یاد می‌شود.
در فرهنگ عوام

در کتاب دن براون به نام دوزخ رابرت لنگدان که استاد دانشگاه است این گونه بیان می‌کند که سازمان بهداشت جهانی می‌بایست از این روش برای کنار آمدن با انفجار جمعیت بهره ببرد.
در داستان کوتاه «بچه‌های ذرت» نوشته استفان کینگ، همه بچه‌هایی که به سن ۱۸ سالگی می‌رسند می‌بایست آمادگی خود را به جهت کشته شدن و ایثار جان اعلام نمایند.
در رمان آیزاک آسیموف قلوه‌سنگی در آسمان زمین دچار واپاشی هسته‌ای می‌شود و همه جنبندگان آن در سن ۶۰ سالگی از راه هومرگ به زندگیشان پایان داده می‌شود تا انفجار جمعیت مهار شود. همین پی‌رنگ را در یکی از قسمت‌های داستان پیشتازان فضا: نسل بعدی نیز شاهد هستیم.
در داستان «لاتاری» نوشته شرلی جکسون، شهر کوچکی در نیو اینگلند وجود دارد که مردمانش سالیانه کسی را می‌کشند تا برداشت محصول خوبی داشته باشند.
در پویانمایی ژاپنی کد گیاس لیلوچ لمپروگ خود را قربانی می‌کند تا مردمان جهان هوشمند شده و یک دنیای بهتر بسازند.
در فیلم سویلنت سبز از ایثار جان به عنوان خدمتی مقبول برای کاهش جمعیت جهان منفجر شده از جمعیت که توسط دولت ارائه می‌شود، یاد می‌شود. یکی از شخصیت‌ها برای پایان دادن به زندگی خود از این خدمات دولتی سود می‌جوید.
در کتاب پرسی جکسون: آخرین المپی رایردان، لوک کاستلان خودکشی می‌کند تا کرونوس، ضد قهرمان داستان نتواند به بدنش حلول کند.
محمد سرگزی

| محمد سرگزی | محمد سرگزی |
| --- | --- |
نماینده مردم شریف سیستان (زابل، زهک، نیمروز، هامون و هیرمند) در مجلس شورای اسلامی و رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی: نماینده مردم شریف سیستان (زابل، زهک، نیمروز، هامون و هیرمند) در مجلس شورای اسلامی و رئیس کمیسیون قضایی و حقوقی
نماینده مجلس شورای اسلامیدوره دوازدهم: نماینده مجلس شورای اسلامیدوره دوازدهم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  خرداد ۱۴۰۳ همکار با فرهاد شهرکی: آغاز به کار  خرداد ۱۴۰۳ همکار با فرهاد شهرکی
پس از: محمد سرگزی
حوزه انتخاباتی: حوزه انتخابیه زابل، زهک، هیرمند، نیمروز و هامون
اکثریت: ۴۹٬۸۷۴ رای
نماینده مجلس شورای اسلامیدوره یازدهم: نماینده مجلس شورای اسلامیدوره یازدهم
دوره مسئولیت خرداد ۱۳۹۹ – خرداد ۱۴۰۳ همکار حبیب‌الله دهمرده: دوره مسئولیت خرداد ۱۳۹۹ – خرداد ۱۴۰۳ همکار حبیب‌الله دهمرده
پس از: احمدعلی کیخا
پیش از: محمد سرگزی
حوزه انتخاباتی: حوزه انتخابیه زابل، زهک، هیرمند، نیمروز و هامون
اکثریت: ۷۶٬۶۸۴ رای
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ایران
حزب سیاسی: اصولگرا
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ یازدهم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی
محمد سرگزی (زاده ۱۳۶۳) قاضی و سیاستمدار اصولگرا ایرانی و جوانترین نماینده استان سیستان و بلوچستان در دوره یازدهم و دوازدهم است. وی موفق شد در یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی که در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، با کسب ۷۶ هزار و ۶۸۴ رای از مجموع ۱۶۲ هزار و ۱۵۸ رأی صحیح و دوازدهمین دوره انتخابات مجلس که در ۱۱ اسفند ۱۴۰۳ برگزار شد با کسب ۴۹ هزار و ۸۷۴ رای از ۱۶۰هزار و ۸۴۲ رای صحیح به عنوان منتخب اول از حوزه انتخابیه زابل، زهک، هیرمند، نیمروز و هامون از استان سیستان و بلوچستان به مجلس راه یابد. .
سرگزی  رئیس کمیسیون حقوقی و  قضایی مجلس شورای اسلامی دوره دوازدهم  و عضو ناظر شورای عالی پیشگیری از وقوع جرم است. همچنین پیش تر عضو کمیسیون عمران در مجلس یازدهم بوده است.
ات د گیتز

| ات د گیتز | ات د گیتز |
| --- | --- |
ات د گیتز در جشنوارهٔ وکن اوپن ایر ۲۰۲۲: ات د گیتز در جشنوارهٔ وکن اوپن ایر ۲۰۲۲
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: یوتبری، سوئد
ژانر:  ملودیک دث متال  دث متال 
سال‌های فعالیت:  ۱۹۹۶–۱۹۹۰  ۲۰۰۸–۲۰۰۷  ۲۰۱۰–اکنون 
ناشر(ان):  سنچری مدیا رکوردز  ایریک رکوردز  پیس‌ویل رکوردز 
اعضا:  توماس لیندبرگ  آندرس بیورلر  یوناس بیورلر  آدریان ارلاندسون  مارتین لارسون 
اعضای پیشین:  آلف سونسون  بیورن مانکنر  یوناس استال‌هامار 
وبگاه: www.atthegates.se
ات دِ گیتز (به انگلیسی: At the Gates) یک گروه سوئدی دث متال از یوتبری است که در سال ۱۹۹۰ تشکیل شد. این گروه در کنار گروه‌های این فلیمز و دارک ترنکوئیلیتی یکی از پایه‌گذاران اصلی ملودیک دث متال سبک یوتبری بود. قبل از اولین انحلال آنها در سال ۱۹۹۶، ات د گیتز چهار آلبوم منتشر کرد که با آلبوم سلاخی روح (۱۹۹۵) پایان یافت که به عنوان نقطهٔ عطفی در صحنهٔ دث متال سوئد در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ دیده می‌شد. پس از اتحاد مجدد برای یک تور یک باره در سال ۲۰۰۸، گروه یک بار دیگر در سال ۲۰۱۱ اصلاح شد و از آن زمان تاکنون سه آلبوم دیگر منتشر کرده‌اند: در جنگ با واقعیت (۲۰۱۴)، برای نوشیدن از شب (۲۰۱۸) و کابوس وجود (۲۰۲۱).
سبک موسیقی و میراث

سبک موسیقی ات د گیتز به عنوان ملودیک دث متال و دث متال توصیف شده است. کارهای اولیهٔ گروه «روشی پیشرفته و پیچیده برای ساخت آهنگ‌هایی با سیالیت و تنوع ملودیک ماهرانه» را ارائه کرد که بر دث متال تکنیکی و همچنین بر روی سبک بلک متال آلبوم گرسنگی ترانسیلوانیایی از گروه دارک‌ثرون تأثیر گذاشت. بیشتر این مواد توسط آلف سونسون ساخته شده است که به گفته نوازندهٔ گیتار آندرس بیورلر، غم و اندوه سوئدی موسیقی محلی نوردیک را با دث متال و موسیقی کلاسیک ترکیب کرده است.
سبک بعدی ات د گیتز «کل منطقهٔ یوتبری را الهام بخشید»، اما با ترک گروه توسط سونسون، موفقیت تجاری آلبوم سلاخی روح از ساختارهای ترانهٔ سنتی‌تر تشکیل شد: «[...] یک آلبوم مرگ ملودیک بدون زواید که تمام نکات اساسی سبک را تحت تأثیر قرار داد».