مولوخ
در تنخ > متن معیار عبری

کلمهٔ مولوخ (מולך، مولک) هشت بار در متون مازورتی—نسخهٔ معیار عبری تنخ که شامل تورات، نوییم و کتوییم است—یافت می‌شود. پنج مورد از این‌ها در سفر لاویان، یکی در کتاب اول پادشاهان، یکی در کتاب دوم پادشاهان و دیگری در کتاب ارمیاست. این لغت هفت مرتبه با حرف تعریف عبری «هَـ» (معادل the در انگلیسی) یا حالت اضافه دال بر وجود حرف تعریف آمده‌است. تمام این متون، اسرائیلیانی را که در آیین‌های مرتبط با مولوخ شرکت می‌کنند محکوم کرده‌اند و بیشترشان مولوخ را مرتبط با قربانی کردن کودکان می‌نمایانند.
سفر لاویان در تورات مکرراً با مولوخ مخالفت می‌ورزد:
و کسی از فرزندان خویش را برای مولک از آتش مگذران و نام خدای خود را بی‌حرمت مساز. من یهوه هستم.
اغلب اشارات به مولوخ در لاویان از باب بیستم هستند:
بنی‌اسرائیل را بگو: هر کسی از بنی‌اسرائیل یا از غریبانی که در اسرائیل ساکن شوند، از فرزندان خود به مولک بدهد، البته کشته شود؛ قوم زمین او را با سنگ سنگسار کنند. و من روی خود را به ضد آن شخص خواهم گردانید، و او را از میان قومش منقطع خواهم ساخت، زیرا که از فرزندان خود به مولک داده‌است، تا مکان مقدس مرا نجس سازد، و نام قدوس مرا بی‌حرمت کند. و اگر قوم زمین چشمان خود را از آن شخص بپوشانند، وقتی که از فرزند خود به مولک داده باشد، و او را نکشند، آنگاه من روی خود را به ضد آن شخص و خاندانش خواهم گردانید، و او را و همهٔ کسانی را که در عقب او زناکار شده، در پیروی مولک زنا کرده‌اند، از میان قوم ایشان منقطع خواهم ساخت.
در کتاب اول پادشاهان، گفته می‌شود سلیمان آیین مولوخ را به اورشلیم برده‌است:
آنگاه سلیمان در کوهی که روبروی اورشلیم است مکانی بلند به جهت کَمُوش که نجاستِ موأبیان است، و به جهت مولک نجاستِ بنی‌عمون بنا کرد.
آیهٔ فوق تنها موردی است که نام مولک در متون مازورتی بدون حرف تعریف آمده‌است: این ممکن است منشأ تاریخی و عمونی مولوخ را نشان دهد، یا اینکه اشتباهاً به جای میلکوم—خدای عمونیان—مولک نوشته شده باشد (در برخی نسخه‌های ترجمه یونانی تنخ هم میلکوم آمده‌است).
یوشیا، پادشاه یهودا، تغییرات وسیعی در دین بنی اسرائیل اعمال کرد؛ او مکان‌های بلند که سلیمان ساخته بود را از بین برد، خدایان دیگر مثل اشیره را از معبد یهوه زدود و دادن فرزندان به مولوخ را ممنوع کرد. در کتاب دوم پادشاهان که شرح نابودی توفتی در گهینوم توسط یوشیا آمده، به مولوخ هم اشاره شده‌است:
و تُوفَتْ را که در وادی بنی‌هِنُّوم بود، نجس ساخت تا کسی پسر یا دختر خود را برای مولک از آتش نگذراند.
همین عمل «گذراندن کودکان از آتش» در آیات متعدد دیگر تنخ—مانند تثنیه (۱۲:۳۱، ۱۸:۱۰)، دوم پادشاهان (۱۶:۳؛ ۱۷:۱۷؛ ۱۷:۳۱؛ ۲۱:۶)، دوم تواریخ (۲۸:۳؛ ۳۳:۶)، کتاب ارمیا (۷:۳۱، ۱۹:۵) و کتاب حزقیال (۱۶:۲۱؛ ۲۰:۲۶، ۳۱؛ ۲۳:۳۷) بدون اشاره به مولک هم ذکر شده‌است. ممنوعیتی که تثنیه وضع می‌کند، ظاهراً با توصیفات آیینی که در کتاب دوم پادشاهان ۲۱:۶ آمده هماهنگ است. این کتاب می‌گوید مناسه پسر خود را از آتش گذرانید:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
  دوم پادشاهان، ‎۲۱:۵–۶  و مذبح‌ها برای تمامی سپاه آسمانی در هر دو صحن خانهٔ خداوند بنا نمود. و پسر خود را از آتش گذرانید و فالگیری و افسونگری می‌کرد و با اصحاب اجنّه و جادوگران مراوده می‌نمود. و در نظر خداوند شرارت بسیار ورزیده، خشم او را به هیجان آورد. :  تثنیه، ‎۱۸:۱۰–۱۲  و در میان تو کسی یافت نشود که پسر یا دختر خود را از آتش بگذرانند، و نه فالگیر و نه غیب‌گو و نه افسونگر و نه جادوگر، و نه ساحر و نه اصحاب اجنّه و نه رَمّال و نه کسی که از مردگان مشورت می‌کند؛ زیرا هرکه این کارها را کند، نزد خداوند مکروه است و به سبب این رجاسات، یهوه خدایت، آنها را از حضور تو اخراج می‌کند. 
و مورد آخر، گفتهٔ یهوه در مخالفت با مولک در کتاب ارمیای نبی است:
و مکان‌های بلند بعل را که در وادی ابن‌هنوم است بنا کردند تا پسران و دختران خود را برای مولک از آتش بگذرانند. عملی که ایشان را امر نفرمودم و به خاطرم خطور ننمود که چنین رجاسات را بجا آورده، یهودا را مرتکب گناه گردانند.
با توجه به شباهت نام مولک به کلمهٔ عبری «ملک» به معنای «پادشاه»، پژوهشگران همچنین این احتمال را داده‌اند که کاتبان متون مازورتی گاه ملک را اشتباهاً به جای مولک نوشته شده باشند. تنها بر سر اشتباه در یک آیهٔ کتاب اشعیاء توافق نظر شکل گرفته‌است:
زیرا که تُوفَتْ از قبل مهیا شده و برای پادشاه [ملک] آماده گردیده‌است. آن را عمیق و وسیع ساخته‌است که توده‌اش آتش و هیزم بسیار است و نفخهٔ خداوند مثل نهر کبریت آن را مشتعل خواهد ساخت.