stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آدولف آیشمن
زندگی

اتو آدولف آیشمن، بزرگ‌ترین فرزند از پنج فرزند، در روز نوزدهم مارس سال ۱۹۰۶ در یک خانواده پروتستان کالوینیست در شهر زولینگن آلمان متولد شد. پدر و مادر او آدولف کارل آیشمن، یک حسابدار، و ماریا یک زن خانه‌دار بودند. پس از مرگ ماریا در سال ۱۹۱۶، پدر آیشمن با ماریا زاورزل، پروتستان متدین که دو پسر داشت ازدواج کرد. در سال ۱۹۱۴ پس از مرگ مادر جوانش همراه خانواده به شهر لینز در کشور اتریش مهاجرت کرد. آیشمن در لینز در دبیرستانی که آدولف هیتلر ۱۷ سال قبل در آن تحصیل کرده بود، در مدرسه قیصر فرانتس جوزف استاتسوبررئالشول (دبیرستان دولتی) تحصیل کرد. او ویولن می‌نواخت و در ورزش‌ها و باشگاه‌ها، از جمله گروه پیشاهنگی و پیشاهنگی Wandervogel که شامل چند پسر بزرگتر که اعضای شبه نظامیان مختلف جناح راست بودند، شرکت می‌کرد. عملکرد ضعیف او در مدرسه باعث شد پدرش او را در دانشکده فنی Höhere Bundeslehranstalt für Elektrotechnik, Maschinenbau und Hochbau ثبت نام کند. او بدون دریافت مدرک تحصیلی آنجا را ترک کرد و به شرکت جدید پدرش، شرکت معدنی آنترسبرگ پیوست و چند ماه در آنجا کار کرد. از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۷ او به عنوان منشی فروش برای شرکت رادیویی Oberösterreichische Elektrobau AG کار کرد. بعد، بین سالهای ۱۹۲۷ و اوایل ۱۹۳۳، آیشمن در اتریش علیا و سالزبورگ به عنوان نماینده منطقه ای برای شرکت نفت وکیوم AG کار کرد. در آوریل سال ۱۹۳۲ به حزب نازی اتریش پیوست و در سال ۱۹۳۴ به اس اس (نیروی ویژه پلیس نازی) پیوست و در سمت سرجوخگی در اردوگاه کار اجباری به خدمت گماشته شد.
کمی بعد به اداره مهاجرت یهودیان منتقل شد و موفقیتش در کار توجه هیدریش و هیملر سران اس اس را به خود جلب کرد و مقرر شد تا به بررسی «راه حل نهایی مسئله یهود» بپردازد. آیشمان به دلیل تعارض ایجاد دولتی یهودی با افکار نازی، با این ایده مخالف بود. در سال ۱۹۳۸ به وین فرستاده شد و اداره مرکزی مهاجرت یهود را بنا نهاد. این اداره اختیار صدور مجوز به یهودیانی که خواستار ترک اتریش بودند و مصادره اموال‌شان به هنگام بازگشت را داشت. در سال ۱۹۳۹ به آلمان بازگشت.
در آغاز جنگ جهانی دوم به درجه سروانی اس اس ارتقا یافت و او با تلاش مستمر خود در بیرون راندن یهودیان از سرزمین رایش سوم تا درجه سرهنگی بالا رفت. آیشمان متهم به انتقال یهودیان از سراسر اروپا به اردوگاه‌های مرگ می‌باشد. در سال ۱۹۴۴ به مجارستان که در تصرف آلمان بود فرستاده شد و متهم است که یهودیان بسیاری را در تبعید به مرگ روانه اتاق‌های گاز کرده است.
در پایان جنگ جهانی دوم به عنوان خلبان آلمانی توسط ارتش آمریکا دستگیر شد، اما توانست در اوایل سال ۱۹۴۶ بگریزد و سالها در مناطق مختلف آلمان پنهان گردد. در سال ۱۹۵۰ با کمک نیروهای زیرزمینی اس اس با نام نیکولاس کلمنت به ایتالیا رفت و از آنجا روانه آرژانتین شد و تا سال ۱۹۶۰ تحت همین نام با همسر و فرزندانش در آنجا زندگی کرد. آیشمان در سال ۱۹۶۰ توسط سرویس امنیتی اسرائیل (موساد) شناسایی و از آرژانتین ربوده و به خاک اسرائیل فرستاده شد. محاکمه آیشمان در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۱ در تل آویو آغاز شد. وی در دادگاه اتهاماتش را نپذیرفت و خود را بیگناه دانست، اما دادگاه او را گناهکار تشخیص داد و به مرگ محکوم کرد و در شب سی و یکم ماه مه سال ۱۹۶۲ در زندان رمله به طناب دار آویخته شد.
جنازه وی در یک قایق پلیس در دریای مرکزی سوزانده شد و خاکسترش را به دریا ریختند.
محاکمه آیشمن

هانا آرنت در کتاب «آیشمن در اورشلیم» گزارشی از دادگاه و روند محاکمه او ارائه کرد. هانا آرنت از سوی مجله نیویورکر مسئولیت نوشتن گزارش این دادگاه را داشت. پس از انتشار این گزارش‌ها، آرنت از سوی انجمن‌های یهودی، تکفیر شد. در این گزارش‌ها که بعدها در کتاب آیشمن در اورشلیم منتشر شدند، هانا آرنت جایگاه آیشمن را از اصلی‌ترین متهم  هولوکاست پایین آورد و انگشت اتهام را به سوی انجمن‌های یهودی برد و دربارهٔ تأثیری که در سرنوشت هم‌کیشانشان داشتند صحبت کرد.
پانوشت‌ها

1 2  آدولف آیشمن، دژخیمی زاده نظام بوروکراتیک بایگانی‌شده  در ۲۹ مه ۲۰۱۱ توسط Wayback Machine، رادیو فردا
↑  ابتذال شر پس از یازده سپتامبر؛ چرا آرنت اهمیت دارد؟، بی‌بی‌سی فارسی
↑  نشریات بریتانیا در آخرین روز سال، بی‌بی‌سی فارسی
↑  خبرآنلاین. «آیشمن: هنوز در قلبم به هیتلر وفادارم».
↑  خبرآنلاین. «ماجرای درام اعدام آیشمن».
↑  مهر. «عملیات فیناله؛ شکافی عمیق بین واقعیت و تاریخ‌سازی».
↑  انتخاب. «آیشمن ابدا به مردم اعتنایی نکرد که هیچ، حتی نیم‌نگاهی هم به آن‌ها نینداخت!».
↑  مهر. «وقتی اسرائیل یکی از خادمانش را اعدام کرد».
↑  دانشجو. ««آیشمن در اورشلیم» به چاپ هفتم رسید».
↑  انتخاب. «وقتی آیشمن اعدام شد».
آدولف آیشمن، سال ۱۹۴۲
گربه شنی

| گربه شنی | گربه شنی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشتخواران
زیرخانواده:: گربه‌ایان کوچک
سرده:: گربه‌ها
گونه:: F. chaus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Felis chaus : Felis chaus 
نقشهٔ پراکنش گربهٔ شنی: نقشهٔ پراکنش گربهٔ شنی
گربهٔ شنی (نام علمی: Felis chaus) گربه‌سانی کوچک است که در مناطق کویری و صحرا زندگی می‌کند.
ویژگی‌ها

وزن آن‌ها بین ۱٫۵ تا ۴٫۶ کیلوگرم است و اندازهٔ بدن‌‌ آن‌ها نیز به ۳۹ تا ۵۲ سانتی‌متر می‌رسد. گوش‌های گربه شنی از گربه پالاس تیزتر است و همچنین حساسیت شنوایی این گربه ۸ دسی‌بل بیشتر از گربه خانگی است.
پراکنش

این گربه بیشتر مناطق استپی و بیابانی را برای زیست انتخاب می‌کند. این گربه در ایران در پارک ملی کویر، مناطق جنوبی کویر لوت در استان کرمان، محدودهٔ دو شاخ در منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ توران در استان سمنان، پناهگاه حیات وحش بختگان، منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ بهرام گور و منطقهٔ شکارممنوع درهٔ باغ بوانات در استان فارس، غرب پناهگاه حیات وحش عباس‌آباد و منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ موته در استان اصفهان زیست می‌کند و دشت ترکمن صحرا ، نواحی شمالی و خراسان رضوی دیده شده‌است. افزون‌بر آن پراکنش جهانی گربهٔ شنی شامل شمال آفریقا، عربستان تا ترکمنستان نیز می‌شود.
اکوسیستم خشک آسیب‌پذیر که زیستگاه این گربه است در ایران، به دلیل سکونت و فعالیت‌های انسانی به ویژه چرای بی‌رویه در معرض تهدید قرار دارد.
رفتار

دربارهٔ رفتار این گربه اطلاعات ناچیزی در دست است. عمدتاً شبگرد است و روزها در لانهٔ خود که به‌طور عمودی بر زمین حفر کرده یا زیر بوته‌ها و شکاف سنگ‌ها استراحت می‌کند، با آنکه روی زمین فعالیت می‌کند اما به خوبی می‌تواند از درخت بالا رود. پس از غروب به شکار جوندگان، مارمولک‌ها، پرنده‌ها و حشرات می‌رود. البته خوراک اصلی وی جوندگان کوچک همچون جربیل، پامسواکی و همستر است. گربهٔ شنی در میان کوچ‌نشینان صحرای آفریقا به‌دلیل مهارتش در شکار مار معروف است. هرچند فوق‌العاده درنده‌خو است اما در اسارت بسیار رام و سربه‌راه است.
جز در هنگام جفت‌گیری تنها زندگی می‌کند ولی با وجود انزواطلبی شدید قلمروطلب نیست. با توجه به اینکه تمام آب مورد نیاز بدن خود را از غذایش به دست می‌آورد از منابع آبی دوری می‌گزیند. انسان، پرندگان شکاری، گرگ‌ها و مارها دشمنان طبیعی اویند.
زیرگونه‌ها

Felis margarita margarita شمال آفریقا از الجزایر تا عربستان
Felis margarita airensis نیجر
Felis margarita harrisoni شبه‌جزیره عربستان
Felis margarita meinertzhageni صحرای آفریقا
Felis margarita thinobia ایران، ترکمنستان و قزاقستان (این زیرگونه را برخی یک گونه مستقل می‌دانند)
Felis margarita scheffeli پاکستان (CIITES این زیرگونه را در فهرست در معرض خطر انقراض قرار داده‌است)
گربه شنی در باغ وحش سینسیناتی.
حسینعلی خان نکیسا

| حسینعلی خان نکیسا | حسینعلی خان نکیسا |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: حسینعلی خان نکیسا
زاده: ۱۲۵۸ ترخوران محله بازار، تفرش
درگذشته: ۵ آبان ۱۳۵۵ تفرش
ژانر: موسیقی اصیل ایرانی
وبگاه: آواهای نکیسا
حسینعلی خان نکیسا (زاده ۱۲۵۸در ترخوران تفرش - درگذشته ۵ آبانماه ۱۳۵۵ در تفرش) موسیقیدان، تعزیه‌خوان و خواننده صاحب سبک عصر قاجار است. وی فرزند حاجی ملا رجبعلی مؤذن (تعزیه خوان و امام خوانِ تکیه دولتی دوره ناصری) است.
وی موسیقی را با تعزیه و در نقش بچه‌خوان در کنار پدر خویش و کربلایی غلامحسین کریمی از تعزیه خوانان‌به نام عصر خویش شروع کرد و در تعزیه‌های حکومتی درتکیه دولت تعزیه خوانی می‌کرد سپس موسیقی آوازی را زیر نظر پدر و استادان زمان خود شروع کرد.
زندگی‌نامه

نکیسا فرزند حاجی مؤذن (حاج ملا رجبعلی) در ترخوران تفرش متولد شد. وی در مصاحبه‌ای رادیویی گفته‌است هنگام تیرخوردن ناصرالدین شاه قاجار (۱۲۷۴ شمسی) پنج‌ساله بوده‌است. و چون از طفولیت صدایی رَسا، ملیح و مطبوع داشت، پدرش، استادش بود و رموز خوانندگی را به او یاد داد. از دیگر استادانش می‌توان میرزا بابا را نام برد. هنوز به سن بلوغ نرسیده بود که خوانندگی او مورد توجه قرار گرفت و از شبیه‌خوان‌های تکیهٔ دولت شد؛ و بعدها از شبیه‌خوان‌ها و خوانندگان معروف گردید. نکیسا دو بار ازدواج کرده‌است ازدواج دوم در هشتاد سالگی با دختری به نام صفیه که هنگام ازدواج زیر بیست سال سن داشته‌است و اکنون سنش کمتر از شصت سال و در قید حیات است. در سال‌های پایان عمر در حوالی روستای کوهین زمین داشته و زراعت می‌کرده و روزگارش را در آنجا می‌گذرانده‌است. کار دولتی قبول نکرد کشاورز بود و نیاز مالی هم نداشت مردی متدین بود که هیچ‌گاه بی‌وضو آواز نمی‌خواند او موسیقی را راز و نیاز معنوی و عاطفی با خالق یکتا می‌دانست. هر روز بر روی ایوان خانه آواز می‌خوانده، نکیسا ۹۷ سال عمر کرد و در این عمر طولانی بیشتر گوشه‌های مهجور موسیقی ایرانی را فراگرفت و به شاگردانش تعلیم داد. حسینعلی خان نکیسا دربارهٔ اهمیت تدریس موسیقی در گذشته می‌گوید: استادش معین البکا مداد را میان انگشتان دستش می‌گذاشته تا او به‌درستی آواز بخواند.
همکاری با علی‌اکبر شهنازی

حسینعلی خان نکیسا با علی‌اکبر شهنازی که نغمات و آهنگ‌های فراوانی ساخته که از جمله بهترین پیش در آمدها محسوب می‌شد همکاری داشته‌است
شاگردان

حاتم عسگری که آوازه‌خوانی به شیوه قدما را نزد او فرا گرفت؛ تنها بازمانده از نسلِ شاگردانِ نکیسا می‌باشد.
وفات

نکیسا در ۵ آبان ۱۳۵۵ فوت کرده و در مقبره امام زاده احمد روستای کوهین تفرش به خاک سپرده شده‌است. مقبره نکیسا دو سنگ دارد؛ یکی سنگ قدیمی و دیگری سنگِ جدید - که حاتم عسگری، خواننده و شاگردِ نکیسا برای پاسداشت یادِ او بنا کرده‌است. دو قبرِ کنارِ هم در نزدیکی مقبره نکیسا، نقشهایی بر این دو قبر حک شده؛ نقش شانه و شانهٔ چوبی و قیچی و تسبیح و دو نیمدایره هم به شکلِ کلاه بر روی سنگِ قبرها موجود بود.
آثار هنری

آثار ضبط شده از آواز حسینعلی خان نکیسای تفرشی در سال ۱۳۰۶ خورشیدی:
شور به همراه تار علی‌اکبرخان شهنازی
دشتی به همراه ویولن ابراهیم منصوری
افشاری به همراه ویولن
سه‌گاه به همراه ویولن
چهارگاه به همراه تار
همایون به همراه تار
اصفهان به همراه تار
ماهور به همراه تار
آواز اصفهان
ذکر مولود نبی (ص) که با تار امیری فیروزکوهی و سه‌تار حسن مشحون
مصاحبه
یکی از قطعات باقی‌مانده از نکیسا آواز او در دستگاه شور با تار حاج علی‌اکبرخان شهنازی با شعری از شاعر بزرگ ایران سعدی شیرازی است که می‌گوید: یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم. این آواز ” شور” با چنان مهارتی اجرا شده‌است که یکی از شاهکارهای آواز در موسیقی ایرانی به‌شمار می‌رود.
خواننده تعزیه و خواننده ردیف موسیقی ایرانی بود. علاوه بر مهارت در تعزیه‌خوانی در آوازخوانی به سبک نرم نیز مهارت داشته، تعدادی صفحه از او به یادگار مانده‌است.
صفحه‌هایی با علی‌اکبر شهنازی (تار) و مرتضی نی‌داوود (تار) ضبط کرده‌است.
همراه با حسین هنگ‌آفرین در اعیاد انجمن، خوانندگی می‌کرده‌است.
همچنین هفت اثر از «حسینعلی خان نکیسا» مجوز انتشار دریافت کرده‌است. این کاست نُه قطعه از آثار نکیسا به‌همراه مصاحبهٔ رادیویی وی را در بر می‌گیرد.
جان استاکول (هنرپیشه)

| جان استاکول | جان استاکول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مارس ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال)
جان استاکول (انگلیسی: John Stockwell؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۱) هنرپیشه و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا است.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به تاپ گان، شاهزاده خانم کوارتربک و از دست دادن آن اشاره کرد.
بیچ‌کرفت ۱۹۰۰

| بیچ‌کرفت ۱۹۰۰ | بیچ‌کرفت ۱۹۰۰ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد چندمنظوره
تولیدکننده: بیچ‌کرفت
نخستین پرواز: ۳ سپتامبر ۱۹۸۲
معرفی‌شده در: فوریه ۱۹۸۴
ساخته‌شده: ۱۹۸۲–۲۰۰۲
تعداد ساخته‌شده: ۶۹۵
بیچ‌کرفت ۱۹۰۰ (به انگلیسی: Beechcraft 1900) یک هواگرد چندمنظوره، ۱۹ نفره مسافربری توربوپراپ با بدنه تحت فشار هوای تهویه شده است که ساخت شرکت بیچ‌کرفت است. این هواپیما ابتدا بعنوان اما سپس بعنوان هواپیمای باری نیز مورد استفاده قرار گرفت.
ایرتراکتور ای‌تی-۵۰۰

| ایرتراکتور ای‌تی-۵۰۰ | ایرتراکتور ای‌تی-۵۰۰ |
| --- | --- |
کاربری: سم پاش
تولیدکننده: Air Tractor
نخستین پرواز: ۲۵ آوریل ۱۹۸۶
ایرتراکتور ای‌تی-۵۰۰ (به انگلیسی: Air_Tractor_AT-501) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع سم پاش ساخت شرکت Air Tractor است. هواگرد ایرتراکتور ای‌تی-۵۰۰ نخستین پروازش را در ۲۵ آوریل ۱۹۸۶ میلادی انجام داد.
گلف‌استریم ۳

| گلف‌استریم ۳ | گلف‌استریم ۳ |
| --- | --- |
C-20 Gulfstream III operated by the نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا: C-20 Gulfstream III operated by the نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
کاربری: جت تجاری
تولیدکننده: گلف‌استریم اروسپیس
نخستین پرواز: 2 December 1979
معرفی‌شده در: 1980
کاربر اصلی: ایالات متحده آمریکا گابن هند ایتالیا
ساخته‌شده: 1979–1986
تعداد ساخته‌شده: 202
هزینه هر فروند: US$37M
توسعه‌یافته از: گرومن گلف‌استریم ۲
گونه‌ها: گلف‌استریم ۴
گلف‌استریم ۳ (به انگلیسی: Gulfstream III) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ گلف‌استریم اروسپیس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۷۹–۱۹۸۶ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۷۹−۱۲−۰۲ ۲ دسامبر ۱۹۷۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
وشنوه

| وشنوه کوویچ‌آباد | وشنوه کوویچ‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قم
شهرستان: کهک
بخش: فردو
دهستان: فردو
جمعیت: ۶۵۷ نفر (سرشماری ۹۵)
وشنوه، روستایی در دهستان فردو بخش فردو شهرستان کهک در استان قم ایران است.
دارای اماکن توریستی زیادی همانند مرقد امامزاده هادی، غار وشنوه که قدمت آن به دوران ساسانیان برمی‌گردد، قنات بالا و پایین و … می‌باشد.
مهم‌ترین محصولات کشاورزی این روستا فندق، بادام و گردو است.
منابع قاجاری، وشنوه را مهمترین ناحیه ییلاقی برای اهالی قم دانسته اند: "اهل قم و طهران، هیچ ییلاقی را سالم تر از قریه وشنوه و مزارع آن نمی دانند."
ریشه نام

احتمال‏های مختلفی برای ریشه نام وشنوه توسط محققین ارائه شده است:
1- احتمال داده اند که در گویش محلی به معنای "بهشت من" است.
2- وشنوه از "وَشَن + اُوِه" گرفته شده و به معنای "سرسبز و پر آب" است. این احتمال با گویش قمی و همچنین اسامی محلی رایج در دیگر جاینام های روستاهای ایران (خصوصا در زاگرس)، دارای قرابت است.
3- وشنوه از "فشن + ایوه" گرفته شده و به معنای "میوه بار، میوه افشان" است.
4- وشنوه از کلمه "وشف" گرفته شده که نام یک کوه در آن حوالی است. همچنین یک روستای دیگر در آن حوالی به نام وِسف وجود دارد. لذا ممکن است وشنوه در اصل از "وِسف اُوِه" یا "وشف اُوه" گرفت شده باشد و به معنای "محل پر آب در حوالی وشف/وسف" یا "ییلاق وسف/وشف" باشد. نظر به قدمت ساسانی و هخامنشی و مادی در ناحیه قم، می توان احتمال داد که وسف/وشف با ویسپا/وسپا/ویستا/ویشتا مرتبط باشد و معنایی مرتبط با معانی فارسی باستان "بلند، بلندمرتبه و پلنگ" داشته باشد. اکنون هم در آن ناحیه، با اسامی جاینامهایی مانند غار پلنگ و پلنگ چال و پلنگ دره، مواجهیم. از تاریخ شفاهی مردم محلی درباره حوالی 1340 هجری شمسی و از منابع مکتوب مربوط به دوران قاجار، به دست می آید که در کوه های آن ناحیه، پلنگ وجود داشته است. شایان ذکر است که در فاصله هوایی حدود 10 کیلومتری از وسف، یک کوه به نام "قله پلنگ آبی" یا "پلنگابی" با ارتفاع 3180 متر قرار دارد که دومین قله مرتفع استان قم به شمار می رود. جالب است که واژه پلنگابی، نوعی ترجمه فارسی دری برای ترکیب فارسی باستان "وِسف اُوِه" (با لحاظ توضیحات بالا) می تواند باشد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۵۷ نفر (۲۲۹ خانوار) بوده‌است.
آنتونوف -۷۴

| آنتونوف ای‌ان-۷۴ | آنتونوف ای‌ان-۷۴ |
| --- | --- |
یک فروند آنتونوف-۷۴ از ناوگان نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.: یک فروند آنتونوف-۷۴ از ناوگان نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی.
کاربری: Military transport
کشور سازنده: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی اوکراین
تولیدکننده: آنتونوف
نخستین پرواز: November 1983
معرفی‌شده در: ۱۹۸۳
وضعیت: Operational
کاربر اصلی: نیروی هوایی روسیه نیروی هوایی مصر نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
ساخته‌شده: ۱۹۸۶-اکنون
تعداد ساخته‌شده: 195 (An-72 & An-۷۴)
توسعه‌یافته از: آنتونوف-۷۲
آنتونوف ای‌ان-۷۴ (به انگلیسی: Antonov An-74) یک هواپیمای ساخت کارخانهٔ آنتونوف در کشور اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است که در سال ۱۹۸۶ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی روسیه بوده است. این هواپیما در ۰۱۹۸۳−۱۱−۰۱ ۱ نوامبر ۱۹۸۳ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
سپاه‌های استانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

اسامی سپاه‌های استانی
سپاه‌های استانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی یگان‌های نظامی-امنیتی زیرمجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و تحت امر فرماندهی کل سپاه پاسداران می‌باشند، که در سال ۱۳۸۷ از ادغام تیپ‌ها و لشکرهای نیروی زمینی سپاه پاسداران با مناطق مقاومت بسیج تأسیس شدند.
در حال حاضر ۳۲ سپاه استانی در مجموعه سپاه پاسداران فعالیت می‌کنند، که سهم هر استان یک سپاه است و استان تهران دارای ۲ سپاه می‌باشد. در زیرمجموعه سپاه‌های استانی، گردان‌های واکنش سریع بیت‌المقدس (مردان) و کوثر (زنان) به‌عنوان نیروهای رزمی و نیز گردان‌های عاشورا (مردان) و الزهرا (زنان) به‌عنوان نیروهای پشتیبان فعالیت می‌کنند، همچنین گردان‌های امنیتی امام علی با هدف مقابله با شورش‌های شهری و ناآرامی‌های اجتماعی و گردان‌های امام حسین با هدف مقابله با تهدیدات نظامی و امنیتی فعال می‌باشند. فرمانده هر سپاه استانی توسط فرمانده کل سپاه منصوب می‌شود.
سپاه‌های استانی

سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ
سپاه صاحب‌الزمان اصفهان
سپاه ولی عصر خوزستان
سپاه امام رضا خراسان رضوی
سپاه فجر فارس
سپاه بیت‌المقدس کردستان
سپاه سلمان سیستان و بلوچستان
سپاه نبی اکرم کرمانشاه
سپاه عاشورا آذربایجان شرقی
سپاه شهدا آذربایجان غربی
سپاه ثارالله کرمان
سپاه کربلا مازندران
سپاه قدس گیلان
سپاه امام حسن البرز
سپاه سیدالشهدا استان تهران
سپاه علی بن ابی‌طالب قم
سپاه قائم آل محمد سمنان
سپاه انصارالمهدی زنجان
سپاه نینوا گلستان
سپاه امام صادق بوشهر
سپاه صاحب‌الامر قزوین
سپاه حضرت عباس اردبیل
سپاه امیرالمؤمنین ایلام
سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری
سپاه فتح کهگیلویه و بویراحمد
سپاه ابوالفضل لرستان
سپاه انصارالرضا خراسان جنوبی
سپاه جوادالائمه خراسان شمالی
سپاه امام سجاد هرمزگان
سپاه انصارالحسین همدان
سپاه الغدیر یزد
سپاه روح‌الله مرکزی
سولار چلنجر

| سولار چلنجر | سولار چلنجر |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آزمایشی
تولیدکننده: AeroVironment
طراح: Paul MacCready
نخستین پرواز: ۶ نوامبر ۱۹۸۰
تعداد ساخته‌شده: ۱
سولار چلنجر (به انگلیسی: MacCready_Solar_Challenger) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آزمایشی ساخت شرکت AeroVironment است. هواگرد سولار چلنجر نخستین پروازش را در ۶ نوامبر ۱۹۸۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Paul MacCready بود.
رنسلیر آرپی-۱

| رنسلیر آرپی-۱ | رنسلیر آرپی-۱ |
| --- | --- |
کاربری: بادپر
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر
وضعیت: Production completed
تعداد ساخته‌شده: one
رنسلیر آرپی-۱ (به انگلیسی: Rensselaer RP-1) یک بادپر ساختِ مؤسسه پلی‌تکنیک رنسلیر در کشور ایالات متحده آمریکا است.
باشگاه فوتبال الشارجه

Football club
باشگاه فوتبال اَلْشارجه (به عربی: نادي الشارقة الرياضي الثقافي) یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در لیگ برتر امارات است که در شهر شارجه در کشور امارات متحده عربی قرار دارد. ورزشگاه خانگی این تیم الشارجه نام دارد و گنجایش آن ۲۰٬۰۰۰ نفر است. این باشگاه در سال ۱۹۶۶ با نام الاُروبا تأسیس شد؛ این تیم سابقه شش عنوان قهرمانی در لیگ برتر فوتبال امارات را در کارنامه دارد. باشگاه در سال ۱۹۷۴ با باشگاه الخلیج ادغام شد. همچنین در سال ۲۰۱۷، باشگاه الشعب با باشگاه شارجه ادغام شد.
تاریخچه

این باشگاه در سال ۱۹۶۶ با نام الاروبا تأسیس شد و در سال ۱۹۷۴ با باشگاه الخلیج ادغام شد (بعد از بازگشایی دوباره) و از سال ۱۹۷۸ با نام رسمی باشگاه فرهنگی ورزشی شارجه فعالیت می‌کند.
باشگاه شارجه به عنوان اولین تیمی که قهرمان مسابقات لیگ امارات می‌باشد شناخته شده‌است (سال ۱۹۷۴–۱۹۷۳). این باشگاه دارای بیش از چهار عنوان قهرمانی در طی دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ می‌باشد که در دوران اوج فوتبال امارات می‌باشد. این تیم بیش از نه بازیکن در تیم فوتبال امارات که در جام جهانی ۹۰ ایتالیا شرکت کرد داشت که باعث پیشرفت و شکوفایی بیشتر باشگاه شد.
این تیم همچنین با نام پادشاه هم شناخته می‌شود که دلیل اصلی آن بیشترین قهرمانی در جام رئیس دولت امارات است با ۸ عنوان قهرمانی که اولین آن در سال ۱۹۷۹–۱۹۷۸ و آخرین آن در سال ۲۰۰۳–۲۰۰۲ می‌باشد.
همچنین تیم شارجه دارای بیشترین برد در مقابل دیگر تیمهای امارات است و هیچ تیمی در امارت نیست که برد بیشتری تسبت به شارجه داشته باشد.
افتخارات

لیگ برتر امارات: (۶)
۷۴–۱۹۷۳, ۸۷–۱۹۸۶, ۸۹–۱۹۸۸, ۹۴–۱۹۹۳, ۹۶–۱۹۹۵,
۱۹–۲۰۱۸
جام رئیس دولت امارات: (۸)
۷۹–۱۹۷۸, ۸۰–۱۹۷۹, ۸۲–۱۹۸۱, ۸۳–۱۹۸۲, ۹۱–۱۹۹۰,
۹۵–۱۹۹۴, ۹۸–۱۹۹۷, ۰۳–۲۰۰۲
سوپر جام امارات: (۲)
۱۹۹۴, ۲۰۱۹
مالکان باشگاه

| سمت | اسم |
| --- | --- |
درجه افتخاری ریاست هیت رئیسه: سلطان بن محمد القسیمی
درجه افتخاری ریاست باشگاه و رئیس هیئت رئیسه: عبدالله بن محمد الثانی
رئیس هیئت ورزشی: اصام بن ساغر القسیمی
رئیس هیئت مدیره باشگاه: احمد بن عبدالله الثانی
سخنگوی هیئت ورزشی: احمد الفردان
عبدالله بن محمد الثانی همچنین مدیریت فرودگاه شارجه و ریاست منطقه سیف را دارا می‌باشد.
مربیان نامدار

جو کینیر
استریچکو یورچی
جرارد وندرلم
یوسف الزواری
تونی الیویرا
بازیکنان مشهور

قیصر منیر
رزاق فرهان
رجا شنیشل
اندرسون باربوسا
ادینیو
عثمان الاساس
رضاالریاحه
رسول خطیبی
ایمان مبعلی
جواد نکونام
مسعود شجاعی
مازیار زارع
علی ثانی
محسن مصبح
عبدالله الانباری
عبدالرحمان الحداد
یوسف حسینی
عبدالعزیز محمد
احمد ابراهیم
حسین غلوم
اسماعیل محمد
ابراهیم میر
عیسی میر
میرالم پیانیچ
پاکو آلکاسر
موسی مارگا
هفده روز به اعدام

| هفده روز به اعدام | هفده روز به اعدام |
| --- | --- |
ناصر ملک‌مطیعی در نمایی از فیلم: ناصر ملک‌مطیعی در نمایی از فیلم
کارگردان: هوشنگ کاووسی
تهیه‌کننده: عزیزالله کردوانی
نویسنده: هوشنگ کاووسی بر اساس رمان آمریکایی
بازیگران: ناصر ملک‌مطیعی محسن مهدوی سوسن علی‌اکبر مینا عزت‌الله وثوق رضا کریمی مهری عقیلی سپیده مهین معاون‌زاده رمضانعلی صادقی
فیلم‌بردار: خانی (مهدی امیر قاسم‌خانی)
شرکت تولید: استودیو عصر طلایی
تاریخ‌های انتشار: ۵ دی ۱۳۳۵
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: پارسی
هزینهٔ فیلم: ۱۰۰٬۰۰۰ تومان
هفده روز به اعدام نخستین فیلم بلند سینمایی به کارگردانی و نویسندگی هوشنگ کاووسی است که در سال ۱۳۳۵ اکران شده است. این فیلم به صورت ۳۵ میلی‌متری و سیاه و سفید فیلم‌برداری شده است.
داستان فیلم

زنی به قتل می‌رسد و پلیس همسر او را به عنوان متهم دستگیر می‌کند؛ ولی شاهدانی هستند که متهم را در ساعت وقوع جرم در جای دیگری دیده‌اند. آن‌ها ابتدا از گواهی دادن به نفع متهم خودداری می‌کند و هنگامی که حاضر به ادای شهادت در دادگاه می‌شوند، یکی پس از دیگری به قتل می‌رسند. متهم به اعدام محکوم می‌شود. روز اعدام که متهم را برای اجرای حکم می‌برند، قاتل اصلی شناسایی و بازداشت می‌شود. محور داستان فیلم، بیماری روانی «اروتومانیا» یا جنون خود-معشوق پنداری (به انگلیسی: Erotomania) است که قاتل (با بازی محسن مهدوی) را به جنایت وامی‌دارد.
ساخت

مؤسسه «عصر طلایی» پیشنهاد ساخت فیلم هفده روز به اعدام را به هوشنگ کاووسی داد. طرح اولیه فیلم‌نامه توسط مدیر مؤسسه عصر طلایی از یک رمان پلیسی آمریکایی برگرفته شده بود. کاووسی تغییراتی در فیلمنامه انجام داد و آن را جلوی دوربین برد. او که منتقد ساختار سینمای آن روز ایران بود، برای ساخت این فیلم کوشید تا از فرم و ساختار فیلم‌های مرسوم آن دوره فاصله بگیرد. او در این فیلم کوشید برای نخستین بار از یک دکوپاژ درست استفاده کند، دوربین و حرکت‌های آن و برش‌های نمایی همراه با نورپردازی صحنه‌ها را نیز به عنوان پرسوناژ درام در کنار پرسوناژهای انسانی مورد استفاده قرار دهد. حرکت‌های دوربین و بازیگران درون دکور با نقشه و طرح و ذکر عدسی مربوط، از پیش تنظیم شده بود و در اختیار خانی تصویربردار فیلم قرار گرفته بود. کاووسی گفته است که فیلم ایرادهایی دارد که ناشی از کمبود تجهیزات لابراتوار و صدابرداری است.
تولید فیلم هفده روز به اعدام ۱۰۰٬۰۰۰ تومان هزینه برداشت که هزینه متعارفی برای ساخت یک فیلم یک‌صد دقیقه‌ای سیاه و سفید در دهه ۱۳۳۰ بوده است.
سرمایه‌گذاران فیلم صحنه‌هایی را که در آن دوره در سینمای ایران رایج بود، به فیلم افزودند. این کار اعتراض کاووسی را در پی داشت و او در مطبوعات آگاهی داد که صحنه‌های افزوده شده از او نیست.
واکنش‌ها

کاووسی پیش از هفده روز به اعدام تلاش‌های دیگری برای ساخت نخستین فیلم‌اش در ایران آغاز کرده بود که هر بار با بروز اختلاف دیدگاه میان او و تهیه‌کنندگان آن روز سینما به شکست انجامیده بود. او به فعالیت‌های مطبوعاتی رو آورده بود و با نقدهایی که در مخالفت با جریان رایج سینمای ایران می‌نوشت، شناخته می‌شد. هفده روز به اعدام نخستین فیلم بلند هوشنگ کاووسی در مقام کارگردانی بود و مورد حمله کسانی قرار گرفت که پیش‌تر فیلم‌هایشان مورد انتقاد کاووسی قرار گرفته بود. با این حال منتقدانی چون هوشنگ قدیمی، بابک ساسان و شعاع‌الله ناظریان از فیلم ستایش کردند.
بازیگران

ناصر ملک‌مطیعی
محسن مهدوی
سوسن
علی‌اکبر مینا
عزت‌الله وثوق
رضا کریمی
مهری عقیلی
سپیده
مهین معاون‌زاده
محمدعلی اخوان رهنما (شخصی که در عکس روبروی ناصر ملک مطیعی ایستاده، بازیگر نقش قاضی عسگر)
نمایش دوباره

هفده روز به اعدام در سال ۱۳۵۸ دوباره و برای بار آخر به نمایش همگانی درآمد.
بنا به گفته کارگردان، تمام نسخه‌های این فیلم اکنون از میان رفته است.
تپه سعیدآباد

| تپه سعیدآباد | تپه سعیدآباد |
| --- | --- |
نام: تپه سعیدآباد
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان بوئین‌زهرا
بخش: بخش دشتابی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۸۶۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ آبان ۱۳۷۹
تپه سعیدآباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای سعیدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۶ آبان ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۸۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.