آموزش جنسی در ایالات متحده آمریکا
آموزش جنسی فقط پرهیز > انتقاد از آموزش جنسی فقط پرهیز در کنگره ایالات متحده

دو مطالعه عمده توسط کنگره، حجم انتقادات پیرامون آموزش صرفاً پرهیز را افزایش داده است.
در سال ۲۰۰۴، هنری واکسمن، نماینده کنگره ایالات متحده از کالیفرنیا، گزارشی را منتشر کرد که چندین نمونه از اطلاعات نادرست را در برنامه‌های آموزش جنسی که صرفاً با بودجه فدرال تأمین می‌شود، ارائه می‌دهد. این گزارش ادعای کسانی را تقویت کرد که استدلال می‌کردند برنامه‌های صرفاً پرهیز، نوجوانان را از اطلاعات انتقادی در مورد تمایلات جنسی محروم می‌کند. خطاهای ادعا شده عبارتند از:
ارائه نادرست میزان شکست داروهای ضدبارداری
ارائه نادرست اثربخشی کاندوم در جلوگیری از انتقال HIV، از جمله استناد به یک مطالعه بی‌اعتبار در سال ۱۹۹۳ توسط دکتر سوزان ولر، زمانی که دولت فدرال در سال ۱۹۹۷ نادرست بودن آن را تأیید کرد و مطالعات بزرگتر و جدیدتر که مشکلات مطالعه ولر را نداشتند. در دسترس بودند
ادعاهای نادرست مبنی بر اینکه سقط جنین خطر ناباروری، زایمان زودرس برای حاملگی‌های بعدی و حاملگی خارج از رحم را افزایش می‌دهد.
در نظر گرفتن کلیشه‌ها در مورد نقش‌های جنسیتی به عنوان یک واقعیت علمی
سایر اشتباهات علمی، به عنوان مثال بیان می‌کند که «بیست و چهار کروموزوم از مادر و بیست و چهار کروموزوم از پدر به هم می‌پیوندند تا این فرد جدید را ایجاد کنند» (تعداد واقعی ۲۳ است).
از میان ۱۳ برنامه دریافت کمک هزینه که در مطالعه ۲۰۰۴ مورد بررسی قرار گرفت، تنها دو برنامه فاقد "خطاها و تحریفات عمده" عبارت بودند از "مدیریت فشارهای جنسی" و "مدیریت فشارها قبل از ازدواج" که هر کدام توسط پنج دریافت کننده کمک هزینه استفاده شد و آنها را به دو مورد از کمترین‌ها تبدیل کرد. برنامه‌های پرکاربرد در مطالعه به استثنای برنامه FACTS، که توسط ۵ اعطاکننده نیز استفاده می‌شود، برنامه‌هایی که حاوی خطاهای جدی هستند، به‌طور گسترده‌تری مورد استفاده قرار گرفتند، از ۷ دریافت کننده کمک هزینه (برنامه‌های Navigator و Why KNOw) تا ۳۲ دریافت‌کننده (انتخاب بهترین زندگی) برنامه). سه مورد از پنج برنامه برتر پرکاربرد، از جمله دو مورد برتر، نسخه‌های استفاده شده از یک کتاب درسی، انتخاب بهترین، از ۲۰۰۳ (انتخاب بهترین زندگی) یا ۲۰۰۱ (انتخاب بهترین مسیر - دومین برنامه پرکاربرد با ۲۸ دریافت کننده کمک هزینه - و انتخاب بهترین راه، پنجمین برنامه پرکاربرد با ۱۱ جایزه).
در سال ۲۰۰۷، مطالعه‌ای به دستور کنگره نشان داد که دانش‌آموزان دبیرستانی که در برنامه‌های آموزش جنسی صرفاً پرهیز از خودداری شرکت می‌کنند، به همان اندازه احتمال دارد که در سنین نوجوانی خود رابطه جنسی داشته باشند. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶، این مطالعه بیش از ۲۰۰۰ دانش آموز از سنین ۱۱ یا ۱۲ تا ۱۶ سالگی را مورد بررسی قرار داد. این مطالعه شامل دانش آموزانی بود که در یکی از چهار برنامه آموزش پرهیز شرکت کرده بودند، و همچنین یک گروه کنترل که در چنین برنامه ای شرکت نکرده بودند. در سن ۱۶ سالگی، حدود نیمی از دانش‌آموزان هر گروه در برنامه فقط پرهیز و همچنین دانش‌آموزان گروه کنترل هنوز پرهیز داشتند. شرکت کنندگان در برنامه پرهیز که در طول دوره مطالعه ۷ ساله از نظر جنسی فعال شدند، گزارش کردند که تعداد شرکای جنسی مشابهی با همسالان خود داشتند. علاوه بر این، آنها برای اولین بار تقریباً در همان سن سایر دانش آموزان رابطه جنسی داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که دانش‌آموزانی که در برنامه‌های صرفاً پرهیز شرکت می‌کردند، به همان اندازه احتمال استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری در هنگام داشتن رابطه جنسی را داشتند. طرفداران آموزش فقط پرهیز مدعی هستند که این مطالعه بسیار محدود بوده است، زمانی که برنامه‌های درسی فقط پرهیز در مراحل ابتدایی خود بودند آغاز شد و سایر مطالعاتی را که اثرات مثبت نشان داده‌اند نادیده گرفتند.
انتقادهای دیگر از آموزش جنسی فقط پرهیز شامل تأکید بر هنجارهای متعارف جنسیتی و دگرجنس گرایی و بیان، به استثنای اعضای جامعه ال‌جی‌بی‌تی است. اعضای جامعه دگرباشان جنسی همیشه نمی‌توانند از برنامه‌ها یا توصیه‌های برنامه‌های صرفاً پرهیز استفاده کنند، زیرا آنها به سمت روابط تراجنسیتی و همجنس‌گرا نیستند.