فناوری شهروندی
محدوده فضای فناوری شهروندی

گزارش سال ۲۰۱۳ بنیاد Knight تلاش می‌کند تا کانون‌های مختلفی را در فضای فناوری شهروندی ترسیم کند. این گزارش پروژه‌های فناوری شهروندی را به صورت گسترده به دو گروه طبقه‌بندی می‌کند: حکومت باز و اقدام اجتماعی.
حکومت باز:
دسترسی به داده و شفافیت
رأی دادن
تصویرسازی و نشانه‌گذاری (mapping)
کاربرد داده
بازخورد ساکنین
تصمیم‌گیری عمومی
اقدام اجتماعی:
اشتراک‌گذاری محلی نظیر به نظیر (Peer-to-peer)
تأمین مالی جمعی شهروندی
جلسات محله
جمع‌سپاری اطلاعات
سازماندهی جامعه
در بنیاد Knight، همه «دقت می‌کنند تا مطمئن شوند که مردم به اخبار و اطلاعاتی که برای زندگی در نظام دموکراسی نیاز دارند، دسترسی داشته باشند» آن‌ها به دنبال ایجاد دسترسی به اطلاعات و اشتراک‌گذاری این منابع به نفع مردم هستند. آن‌ها با این دسترسی، می‌توانند سیستم شفاف‌تر و باز اشتراک‌گذاری اطلاعات را به نفع کاربران آگاه و روشنگر و شهروندان ایجاد کنند تا این افراد در امور سیاسی و اجتماعی مشارکت نمایند و به نگرانی‌ها و زندگی‌های آن‌ها توجه کنند.
OneBusAway یک نرم‌افزار کاربردی است که اطلاعات در لحظه حمل و نقل را نمایش می‌دهد و مثالی از استفاده از داده فناوری شهروندی فراهم می‌کند. این نرم‌افزار توسط داوطلبان نگهداری شده و کاربرد شهروندی کمک به افراد برای پیدا کردن راه خود در شهرها را دارد. این نرم‌افزار نشان می‌دهد که فناوری می‌تواند ابزاری برای تنظیم جامعه باشد.
شهروندان از طریق رسانه‌های اجتماعی به نمایندگان خود دسترسی پیدا می‌کنند و می‌توانند نگرانی‌های خود را به صورت مستقیم از طریق سایت‌هایی مانند توئیتر و فیسبوک به مقامات دولتی اعلام کنند. حتی نمونه‌هایی از رای‌گیری آنلاین در گذشته وجود داشته که که رای‌گیری برای انتخابات محلی بوده و باعث افزایش قابل توجه میزان مشارکت شده‌است؛ مثلاً در انتخابات آریزونا در سال ۲۰۰۰ که با سازوکار رأی‌گیری آنلاین، میزان مشارکت نسبت به انتخابات قبلی دو برابر شد. رسانه اجتماعی تبدیل به یکی از ابعاد در حال رشد دولت بین مردم و شهروندان شده‌است و شفافیت بیشتری در بخش‌های دولتی به وجود آورده‌است. این نوآوری، تغییر به سمت دولت پیشرو و بازتر را بر اساس مشارکت شهروندی و فناوری برای مردم تسهیل می‌کند. وقتی رسانه‌های اجتماعی به عنوان پلتفرم برقراری ارتباط عمل می‌کنند، دولت را قادر می‌سازند تا اطلاعات را برای اجزای سازنده خود و شهروندان بر اساس فرایندهای قانونگذاری و آنچه در کنگره روی می‌دهد، فراهم کنند و نگرانی شهروندان دربارهٔ روش‌های اجرایی دولت را در نظر بگیرند.
تعریف آنچه که فناوری شهروندی را شکل می‌دهد، تا حدی مورد بحث و مجادله بوده‌است، مخصوصاً با توجه به شرکت‌هایی که در اشتراک‌گذاری یا دسترسی به اقتصاد مشارکت دارند، از جمله Uber, Lyft و Airbnb. مثلاً توانایی AirBnb برای فراهم کردن مسکن برای ساکنان نیویورک بعد از طوفان سندی را می‌توان نوعی فناوری شهروندی در نظر گرفت. اما، ناتانیل هلر، مسئول برنامه حکمرانی مؤسسه تحقیق برای توسعه (Research for Development Institute) معتقد است که پلتفرم‌های انتفاعی قطعاً خارج از محدوده فناوری شهروندی قرار می‌گیرند: هلر گفته‌است که «در حالی که اشتراک‌گذاری شهروند به شهروند انجام می‌شود، مأموریت این شرکت‌ها، تمرکز بر حداکثر کردن سود سرمایه‌گذاران است، نه هر نوع آزمایش دیگری که برای ساخت سرمایه اجتماعی انجام می‌شود.» از دیدگاه هدف، فناوری شهروندی را می‌توان ذیل عنوان «استفاده از فناوری برای صلاح عمومی» درک کرد.

تیم مشارکت شهروندی و فناوری مایکروسافت تلاش کرده تا رده‌بندی دقیقی از فناوری شهروندی از طریق رویکرد بالا - پایین فراهم کند. آن‌ها اقدامات موجود را گسترش داده و بر اساس موارد زیر طبقه‌بندی کردند:
عملکردهای آن‌ها
فرایندهای اجتماعی که در آن دخیل هستند.
کاربران و مشتریان آن‌ها
درجه تغییری که به دنبال آن هستند.
عمق فناوری
نمودار شهروندی مایکروسافت، توسعه شبکه نوآوران شهروندی را هدایت کرده و «تأمین مالی، کاربرد داده، مشارکت و حتی تأثیر آن را نیز گسترش می‌دهد.» این یک ابزار جدید است که دسترسی لازم برای دنبال کردن جهان فناوری شهروندی را برای فراهم کردن اعتبار و پیشرفت این حوزه ایجاد می‌کند. این نمودار، فرصت‌های بیشتری را برای دسترسی موسسات دولتی و شرکت‌ها فراهم می‌کند تا این نوآوری‌ها را کشف کنند و از آن‌ها برای پیشرفت جامعه به سمت آینده فناوری و مشارکت شهروندی استفاده کنند. برای ایجاد جامعه آگاه و روشنگر، باید نوعی حس مشارکت شهروندی در این جامعه وجود داشته باشد، تا به اشتراک‌گذاری اطلاعات از طریق پلتفرم‌های فناوری شهروندی و کاربردهای آن انجام شود. «تعامل اجتماعی متناسب با فناوری عمومی، مستلزم مشارکت اعضای جامعه است.» مشارکت عادی در پلتفرم‌های فناوری شهروندی باعث می‌شود شهروندان آگاهانه‌تر در ایجاد یک جامعه واحد مشارکت کنند و اطلاعات سیاسی و اجتماعی را به نفع خود و نگرانی‌هایشان به اشتراک بگذارند.

این کار منجر به پدید آمدن راهنمای میدانی شد.
تیم فناوری و مشارکت شهروندی هم ابزار تجسم شبکه یعنی گراف شهروندی را برای سازمان‌های فناوری شهروندی تولید کردند.
فناوری که برای سود رساندن به شهروندان طراحی شده‌است، دولت‌ها را تحت فشار قرار می‌دهد تا «راهی که بروکراسی‌ها با استفاده از آن با شهروندان ارتباط می‌گیرند را با نوآوری تغییر دهند.» برنامه‌های دولت الکترونیک به منظور تقویت ارزش‌های دموکراتیک موسسات دولتی ایجاد و پشتیبانی می‌شوند، که شامل شفافیت و بهبود کارایی فرایندهای قانونگذاری است که دولت‌ها را پاسخگوتر می‌کند و به نگرانی‌های شهروندان واکنش نشان می‌دهد. این امر باعث افزایش مشارکت شهروندی در فعالیت سیاسی به خاطر نمایش مستقیم بیشتر و سیستم سیاسی دموکراتیک‌تر می‌شود.
ند که هدف آن، انتخاب نمایندگانی است که بر اساس آنچه شهروندان به صورت آنلاین تصمیم می‌گیرند، رأی می‌دهند. ۵۸