جمهوری وایمار
دلایل زوال جمهوری وایمار > نقص ساختاری نظام سیاسی

ساختارهای سیاسی جمهوری وایمار از بطن انقلاب نوامبر بیرون آمدند، توسط احزاب در مجلس مؤسسان شکل گرفتند، سپس در رایشستاگ و در پارلمان‌های ایالتی تصویب شدند و سرانجام از سال ۱۹۱۹ بخشی از قانون اساسی وایمار شدند. نتایج انقلاب، فعالیت‌های سیاسی احزاب و ویژگی‌های قانون اساسی وایمار با توجه به سهم احتمالی آن‌ها در شکست دموکراسی وایمار، در تحقیقات تاریخی فراوانی مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌اند.
جدا از تحقیقات مشخصاً مارکسیست محور به سختی می‌توان سیستم شورایی را به عنوان گزینه بهتر از سیستم پارلمانی پس از انقلاب نوامبر در آلمان در نظر گرفت. به گفته هاگن شولتسه، عدم تشکیل مجلس مؤسسان و اشتراکی‌سازی اجباری اقتصاد به سبک شوروی به معنای جرقه جنگ داخلی در آلمان بود و از همان ابتدا توسعه دموکراتیک پارلمانی را از بین می‌برد. حتی با صرف‌نظر از تصمیمات نهایی برای تأیید نظام پارلمانی تحقیقات مختلف کاستی‌های فراوانی را در روند انتقال قدرت در جمهوری وایمار به نمایش می‌گذارند. از آن‌جا که قرار بود شوراها در بیشتر ساختارهای دولتی فقط «یک دوره موقت در دوره گذار بدون پارلمان» باشند، آن‌ها می‌توانستند از اصلاحات در درون دولت حمایت کنند: «اصلاحات ساختاری پیشگیرانه در سال ۱۹۱۸ امکان‌پذیر بود: اولین گام‌ها برای دمکرات‌شدن دولت، ایجاد یک سیستم نظامی وفادار به جمهوری، کنترل عمومی نهادهای اقتصادی حتی تا حد ملی شدن بخش زغال‌سنگ و فولاد» به گفته کولب[مبهم] «فرصت از دست رفته در آغاز انقلاب نوامبر برای تغییر ساختارهای ضد دموکراتیک از طریق اصلاحات، منجر به شکاف اجتماعی بیش از حد بین دولت امپراتوری و جمهوری دموکراتیک شد و مانع از ارتباط برقرار کردن بسیاری از سوسیال دموکرات‌ها با دولت جدید شد: بیزاری از قدرت دموکراتیک، دموکراسی پارلمانی را تضعیف کرد و به نیروهای ضد پارلمانی در بورژوازی قدرت اعطا کرد».
پرچم نیروی دریایی امپراتوری آلمان (۱۹۰۳–۱۹۱۹)
پرچم نیروی دریایی رایش آلمانی (جمهوری وایمار) (۱۹۱۸–۱۹۳۵)
ملوانان هنگام شورش در کیل، نوامبر ۱۹۱۸
فیلیپ شایدمان تشکیل جمهوری آلمان را از رایشستاگ اعلام می‌کند
فیلیپ شایدمان از پنجره ای از دفتر صدارت عظمای رایش، ۹ نوامبر ۱۹۱۸، به جمعیتی خطاب می‌کند
کارت پستال رسمی شورای ملی
آلمان بعد از ورسای
یک میلیون اسکناس مارک دار به عنوان دفترچه یادداشت، اکتبر ۱۹۲۳ استفاده شد
یک اسکناس ۵۰ میلیون مارکی در سال ۱۹۲۳، که هنگام انتشار تقریباً یک دلار آمریکا ارزش داشت ،۹ سال پیش از ان ارزشی حدود ۱۲ میلیون دلار آمریکا داشت، اما ابر تورم در عرض چند هفته باعث شد که این اسکناس عملاً بی‌ارزش شود.
یک جانباز معلول در برلین، ۱۹۲۳
پخش پیام کریسمس ویلهلم مارکس از رادیو، دسامبر ۱۹۲۳
"بیست‌های طلایی" در برلین: یک گروه موسیقی جاز برای رقص چای در هتل Esplanade، ۱۹۲۶ بازی می‌کند
جشن فیل‌ها توسط ماکس ارنست (۱۹۲۱)
غذای رایگان برای مستمندان در برلین توسط رایشسور، ۱۹۳۱
هاینریش برونینگ در سال ۱۹۳۰
کابینه پاپن: ایستاده از چپ؛ فرانتس گورتنر وزیر دادگستری، وارمبولد وزیر اقتصاد، کورت فون شلایشر، وزیر رایشسور، نشسته از چپ: براون وزیر کشاورزی، گایل وزیر کشور، فرانتس فون پاپن، صدر اعظم، کنستانتین فون نویرات، وزیر خارجه
سان دیدن آدولف هیتلر از ناسیونال سوسیالیست‌ها در سال ۱۹۳۱ در براونشوایگ
ژنرال کورت فون اشلایشر عازم مراکز رای‌دهی برای انتخابات رایشستاگ ۵ مارس ۱۹۳۳
اولین کابینه هیتلر: نشسته از چپ: گورینگ، هیتلر، فون پاپن، ایستاده از چپ: فرانتس زلته، گرکه، فون کروسیک، ویلهلم فریک، ورنر فون بلومبرگ، آلفرد هوگنبرگ
آدولف هیتلر در روز ۲۳ مارس در خانه اپرای کرول با اعضای رایشستاگ در مورد طرح تفویض اختیارات صحبت می‌کند. طرحی که از آن به شروع دیکتاتوری نازی یاد می‌شود.
پخش پیام کریسمس ویلهلم مارکس از رادیو، دسامبر ۱۹۲۳. مارکس طولانی‌ترین دوره صدارت عظمای آلمان را در جمهوری وایمار عهده‌دار بود
فریدریش ابرت، اولین رئیس‌جمهور رایش از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۵
رژه سوگواری برای پلیس‌های به قتل رسیده در برلین در سال ۱۹۳۱. نفر دوم از سمت راست: معاون رئیس پلیس برلین، برنهارد وایس
رژه نظامی رایشسور در سال ۱۹۳۰
گروه جوانان واندرفوگل (پرنده‌های سرگردان) در سال ۱۹۳۰
آلبرت اینشتین، فیزیکدان یهودی در سال ۱۹۳۰
ژوزفین بیکر در گروه چارلتسون می‌رقصد
خانه استادان در دسائو
فریتس لانگ هنگام فیلمبرداری زن در ماه