stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
NF-κB
انتقال پیام > فعال‌سازی

NF-KB در تنظیم پاسخ‌های سلولی اهمیت دارد زیرا متعلق به گروهی از فاکتورهای رونویسی اولیه است که دارای عمل سریع می‌باشند˛ به عبارت دیگر فاکتورهای رونویسی که در داخل سلول‌ها در حالت غیرفعال حضور دارند و نیاز به سنتز پروتئین‌های جدید برای فعال شدن خود ندارند (دیگر اعضای این خانواده عبارتند از فاکتورهای رونویسی مثل c-Junو STAT ˛ و گیرنده هسته‌ای هورمون). این به NF-KB این امکان را می‌دهد که اولین عامل پاسخ گو به محرک‌های سلولی مضر باشد.
القاکننده‌های فعالیت NF-KB بسیار متنوع و گسترده هستند و شامل گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) ,TNFα، اینترلوکین-۱-بتا (IL-1B)˛ لیپوساکاریدهای باکتریایی˛ ایزوپروتئونول˛کوکائین و تابش یونیزه‌کننده می‌باشد.
گیرنده فعال‌کنندهٔ (NF-KB (RANK ˛ که نوعی TNFR محسوب می‌شود˛ فعال‌کنندهٔ اصلی NF-KB می‌باشد.
استئوپروتگرین ˛ که هم‌ساخت طعمه برای گیرندهٔ لیگاند RANK می‌باشد˛ از طریق اتصال به RANKL سبب مهار RANK می‌شود˛ بنابراین استئوپروتگرین در تنظیم فعالیت NF-KB نقش اساسی دارد.
بسیاری از محصولات باکتریایی ونیز تحریک بسیاری از گیرنده‌های سطح سلولی باعث فعال شدن NF-KB می‌شوند و در نتیجه باعث تغییرات سریعی در بیان ژن می‌شوند. شناسایی گیرنده‌های شبه زنگوله (Toll-like receptors) به عنوان مولکول‌های اختصاصی شناخت الگو و یافتن اینکه تحریک کردن این گیرنده‌ها منجر به فعال‌سازی NF-KB می‌شود ˛ دانش ما را درزمینهٔ چگونگی فعال شدن NF-KB توسط پاتوژن‌های مختلف بهبود بخشید. به عنوان مثال TLR4 به عنوان گیرنده برای ترکیبات LPS در باکتری‌های گرم منفی شناخته شده‌است.TLRها مسئول هر دو سیستم ایمنی ذاتی و اکتسابی می‌باشند.
برخلاف Rel-A ،Rel-B و c-Rel˛زیرواحدهای p50 و p52 NF-KB فاقد دومین‌های Transactivation در c- ترمینال خود می‌باشند. با این حال این دو نقش‌های مهمی را درتعدیل کردن اختصاصی بودن عمل NF-KB ایفا می‌کنند. علی‌رغم اینکه همودایمرهای p50 و p52 به‌طور عمومی سرکوب‌کنندهٔ جایگاه همانندسازی KB هستند ˛اما هر دوی آن‌ها با تشکیل هترودایمر با Rel-A ،Rel-B و c-Rel در transactivation ژن مورد نظر شرکت می‌کنند. علاوه بر این، همودایمرهای p50 و p52 به پروتئین هسته‌ای Bcl-3 نیز متصل می‌شوند و از طریق تشکیل چنین کمپلکسی به عنوان فعال‌کنندهٔ همانندسازی عمل می‌کنند.
انتقال پیام > مکانیسم فعال‌سازی

هترودایمر Rel و p50 به عنوان نمونه در نظر گرفته می‌شود. در حالت غیرفعال NF-KB به همراه پروتئین مهاری IκBα در داخل سیتوزول تشکیل کمپلکس می‌دهد. با مداخله گیرنده‌های غشای داخلی˛ سیگنال‌های خارجی متعددی می‌توانند سبب فعال شدن کیناز IKB (IKK) شوند که سبب فسفریله شدن پروتئین IκBα می‌شود. این فسفریلاسیون باعث یوبی کویتینه شدنIκBα و جدا شدن آن از NF-KB و در نهایت تجزیهٔ IκBα توسط پروتئازوم می‌شود. سپس NF-KB فعال شده به داخل هسته منتقل می‌شود و در آن جا روی توالی خاصی که به آن عنصر پاسخ گفته می‌شود قرار می‌گیرد. کمپلکس DNA/NF-KB از سایر پروتئین‌ها از جمله RNAپلی مرازها و coactivatorها استفاده می‌کند و DNAی پایین دست را رونویسی می‌کند که آن هم به نوبهٔ خود به پروتئین ترجمه می‌شود و به این ترتیب سبب تغییر در عملکرد سلول می‌شود.
مثالی از اهمیت بالینی > سرطان

NF-KB به‌طور گسترده توسط سلول‌های یوکاریوت‌ها به عنوان تنظیم‌کننده بیان ژن‌هایی که درتکثیر و بقا نقش دارند مورد استفاده قرار می‌گیرد. از همین رو بسیاری از تومورهای انسانی دارای NF-KB غیرعادی و تنظیم نشده می‌باشند ˛به این‌گونه که در آن‌ها NF-KB به صورت دائم فعال می‌باشد.
NF-KBی فعال بیان ژن‌هایی که تکثیر سلولی را فعال نگه می‌دارند را روشن می‌کند و از طرف دیگر سلول رادر مقابل آپپتوز حفظ می‌نماید.
مثالی از اهمیت بالینی > ارتباط با پیری

تحقیقاتی نشان می‌دهد که ارتباط قابل توجهی بین میزان ان-اف-کاپا بی و روند پیزی در موجودات وجود دارد. در دانشگاه پزشکی آلبرت اینشتین در نیویورک، دانشمندان با دستکاری مقدار این هورمون نتیجه‌های شگفت‌انگیزی گرفتند.
وقتی دانشمندان مقدار این ماده را در بدن موش‌ها کم کردند، موشها تا ۱۱۰۰ روز عمر کردند؛ در حالی که موش‌های سالم و معمولی بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ روز زندگی می‌کنند. وقتی دانشمندان NF-κB را افزایش دادند، هیچ موشی بیشتر از ۹۰۰ روز عمر نکرد.
به عبارت دیگر محققان با تغییر میزان NF-κB توانستند پیری را در موش‌ها کند کنند و طول عمر آن‌ها را تا ۲۰٪ افزایش دهند.
این آزمایش همچنین نشان داد که در نبود NF-κB، حجم عضلات و استحکام استخوان‌ها بیشتر است، یادگیری بهتر است، حافظه بهتر کار می‌کند و پوست کمتر چین و چروک می‌خورد. آزمایش‌های بیشتر نشان داد که NF-κB هورمون رشد را هم کاهش می‌دهد.
تصویری از مسیرهای انتقال سیگنال. نسخه جدیدی از فیگور قدیمی است که در شبیه‌ساز ساخته شده است.
دختردایی‌های من

| دختردایی‌های من | دختردایی‌های من |
| --- | --- |
کارگردان: مارچلو آوالونه
فیلمنامه‌نویس: روبرتو جان‌ویتی
داستان: بیتو آلبرتینی
موسیقی: نیکو فیدنکو
فیلم‌بردار: لوچانو ترازاتی
تدوین‌گر: اورنلا میکلی
تاریخ‌های انتشار:  ۲۵ اوت ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-08-۲۵) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
دختردایی‌های من (ایتالیایی: Cugine mie) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی مارچلو آوالونه است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

فرانکا گونلا
کریستیانا بورگی
الی گالیانی
کارلو اسپوزیتو
پائولا مائیولینی
نیه‌بس ناوارو
رناتو پینچیرولی
هراچیا بونیاتیان

| هراچیا بونیاتیان | هراچیا بونیاتیان |
| --- | --- |
پرونده:Հրաչյա Բունիաթյան.JPG: پرونده:Հրաչյա Բունիաթյան.JPG
پانزدهمین رئیس دانشگاه دولتی ایروان: پانزدهمین رئیس دانشگاه دولتی ایروان
دوره مسئولیت ۱۹۴۲ – ۱۹۴۶: دوره مسئولیت ۱۹۴۲ – ۱۹۴۶
پس از: گارگین پطروسیان
پیش از: پیش‌نویس:هوهانس پوغوسیان
 :  
زادهٔ: ۱۴ مه [سبک قدیمی: ۱ مه] ۱۹۰۷ نور بایزید (گاوار کنونی)، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۹ مارس ۱۹۸۱ (۷۳ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم   استاد و آکادمیسین
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان
جوایز:   (۲)   
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): بیوشیمی
محل کار: دانشگاه دولتی ایروان، فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و انستیتو زیست‌شیمی هراچیا بونیاتیان
 :  
یادداشت‌ها: یادداشت‌ها
عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی از سال ۱۹۴۳: عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی از سال ۱۹۴۳
 :  
هراچیا خاچاطوری بونیاتیان (ارمنی: Հրաչյա Խաչատուրի Բունիաթյան؛  زادهٔ ۱ مهٔ ۱۹۰۷ - درگذشته ۱۹ مارس ۱۹۸۱) زیست‌شیمی‌دان اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۴۲ تا تاریخ ۱۹۴۶ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت..
زندگی‌نامه

وی در ۱۴ مه [سبک قدیمی: ۱ مه] ۱۹۰۷ در نور بایزید به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۰) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان و از سال ۱۹۷۱ آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان انقلاب اکتبر و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۰) شده است. وی در ۱۹ مارس ۱۹۸۱ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  կենսաբանական գիտությունների դոկտոր
↑  Հր. Բունիաթյանի անվ. կենսաքիմիայի ինստիտուտ
جان لی ماهین

| جان لی ماهین | جان لی ماهین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اوت ۱۹۰۲
درگذشت: ۱۸ آوریل ۱۹۸۴ (۸۱ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
جان لی ماهین (انگلیسی: John Lee Mahin؛ ۲۳ اوت ۱۹۰۲ – ۱۸ آوریل ۱۹۸۴) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
فیلم‌شناسی

لحظه به لحظه (۱۹۶۵)
The Spiral Road (۱۹۶۲)
شمال به آلاسکا (1960) (فیلم‌نامه)
The Barbarians (۱۹۶۰)
سواره‌نظام (فیلم ۱۹۵۹) (۱۹۵۹)
No Time for Sergeants (۱۹۵۸)
آسمان می‌داند، آقای الیسون (۱۹۵۷)
بدذات (۱۹۵۶) (فیلم‌نامه)
Lucy Gallant (۱۹۵۵)
Elephant Walk (۱۹۵۴)
موگامبو (۱۹۵۳)
پسرم جان (۱۹۵۲) (اقتباس)
قایق نمایشی (۱۹۵۱)
کجا می‌روی (۱۹۵۱)
Love That Brute (۱۹۵۰)
Down to the Sea in Ships (۱۹۴۹)
یک سالگی (1946) (uncredited)
ماجرا (1945) (uncredited)
The Adventures of Tartu (۱۹۴۳)
تورتیلا فلت (۱۹۴۲) (فیلم‌نامه)
زن سال (۱۹۴۲) (uncredited)
Johnny Eager (۱۹۴۲) (فیلم‌نامه)
Dr. Jekyll and Mr. Hyde (۱۹۴۱)
Boom Town (۱۹۴۰)
جادوگر شهر از (۱۹۳۹) (uncredited)
Too Hot to Handle (۱۹۳۸) (فیلم‌نامه)
پرواز آزمایشی (۱۹۳۸) (uncredited)
The Last Gangster (۱۹۳۷)
ناخداهای دلیر (۱۹۳۷)
ستاره‌ای متولد شده است (۱۹۳۷)
Love on the Run (۱۹۳۶)
The Devil is a Sissy (۱۹۳۶)
Small Town Girl (۱۹۳۶)
Wife vs. Secretary (۱۹۳۶) (فیلم‌نامه)
اراذل و اوباش (۱۹۳۶) (مشارکت در دیالوگ‌نویسی) (نامش در عنوان‌بندی نیامده)
دریاهای چین (1935) (contributor to screenplay construction) (uncredited)
ماریتای بدذات (۱۹۳۵)
Chained (۱۹۳۴)
Treasure Island (۱۹۳۴) (فیلم‌نامه)
Laughing Boy (۱۹۳۴)
اسکیمو (۱۹۳۳)
Bombshell (۱۹۳۳) (فیلم‌نامه)
The Prizefighter and the Lady (۱۹۳۳)
Hell Below (۱۹۳۳) (دیالوگ)
غبار سرخ (۱۹۳۲) (فیلم‌نامه) (as John Mahin)
کوسه ببری (۱۹۳۲) (contributing writer) (uncredited)
صورت زخمی (۱۹۳۲) (continuity) (dialogue)
The Wet Parade (۱۹۳۲) (اقتباس) (as John L. Mahin)
The Beast of the City (1932) (dialogue continuity) (as John L. Mahin)
The Unholy Garden (1931) (uncredited)
زندگی شخصی

ازدواج دوم او با بازیگر سینمای صامت پتسی روث میلر از سال ۱۹۳۷ تا طلاق آنها در سال ۱۹۴۶ بود. آنها صاحب یک فرزند به نام تیموتی میلر مهین شدند.
بوکس در المپیک تابستانی ۲۰۰۸

| Boxing در بیست و نهمین دوره بازی‌های المپیک | Boxing در بیست و نهمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: Workers Indoor Arena
تاریخ‌ها: 9–24 August
رقابت‌کنندگان: 283 نفر از 77 کشور
→ بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴مشت‌زنی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ ←: → بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴مشت‌زنی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ ←
مشت‌زنی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ نام رویداد ورزش مشت‌زنی در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۸ برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  چین | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۲ |  روسیه | ۲ | ۰ | ۱ | ۳ |
| ۳ |  ایتالیا | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۴ |  تایلند | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۴ |  مغولستان | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۶ |  بریتانیای کبیر | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۷ |  قزاقستان | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۷ |  اوکراین | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۹ |  جمهوری دومینیکن | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۰ |  کوبا | ۰ | ۴ | ۴ | ۸ |
| ۱۱ |  فرانسه | ۰ | ۲ | ۱ | ۳ |
| ۱۲ |  ایرلند | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۳ |  ارمنستان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  جمهوری آذربایجان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  هند | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  موریس | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  مولداوی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  کره جنوبی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  ترکیه | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۳ |  ایالات متحده آمریکا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | مجموع | ۱۱ | ۱۱ | ۲۲ | ۴۴ |
ری جون

| ری جون | ری جون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ مارس ۱۸۹۵ ایتاکا، نیویورک
درگذشت: ۲۶ مهٔ ۱۹۵۸ (۶۳ سال) هالیوود، لس‌آنجلس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۵–۱۹۵۸
ری جون (انگلیسی: Ray June؛ ‏ ۲۷ مارس ۱۸۹۵ – ۲۶ مهٔ ۱۹۵۸) یک فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی سه بار در سال‌های ۱۹۳۱، ۱۹۳۵ و ۱۹۵۷ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری شد.
از جمله فیلم‌هایی که وی در ساخت آنها نقش داشته‌است، می‌توان به بسیار شیک‌پوش، ماجراهای جدید جی. روفوس والینگفورد و روابط همسر اشاره کرد.
فرانکی هاوارد

| فرانکی هاواردOBE | فرانکی هاواردOBE |
| --- | --- |
Portrait by آلن وارن، ۱۹۷۶: Portrait by آلن وارن، ۱۹۷۶
نام هنگام تولد: Francis Alick Howard
زادهٔ: ۶ مارس ۱۹۱۷ یورک
درگذشت: ۱۹ آوریل ۱۹۹۲ (۷۵ سال) لندن
ملیت: انگلستان
پیشه(ها): هنرپیشه، کمدین
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۶–۱۹۹۲
شریک زندگی: Dennis Heymer (1955–1992)
فرانکی هاوارد (انگلیسی: Frankie Howerd; ۶ مارس ۱۹۱۷ – ۱۹ آوریل ۱۹۹۲) هنرپیشه و کمدین اهل انگلستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به قاتلین پیرزن، گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل، و بانوی خوشگذران اشاره کرد.
مرگ

هاورد که در طول سفر کریسمس به آمازون در سال ۱۹۹۱ به ویروس مبتلا شد، در ابتدای آوریل ۱۹۹۲ دچار مشکلات تنفسی شد و به کلینیکی در خیابان هارلی لندن منتقل شد، اما در عید پاک مرخص شد. او دو هفته بعد، در صبح روز ۱۹ آوریل ۱۹۹۲، در سن ۷۵ سالگی به زمین افتاد و بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. دو ساعت قبل از مرگش، در حال صحبت با تهیه‌کننده تلویزیونی خود در تلفن در مورد ایده‌های جدید برای برنامه بعدی خود بود.
کنستانتین قاراگیوزیان

| کنستانتین قاراگیوزیان | کنستانتین قاراگیوزیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۷ ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی
درگذشت: ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ (۸۵ سال)
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم زیست‌شناسی(۱۹۶۸), استاد (۱۹۷۰) و آکادمیسین (۱۹۹۴)
محل تحصیل: دانشگاه پزشکی دولتی ایروان
جوایز:   [[File:|25px|link=دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان|دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان ]]
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): بیوشیمی
 :  
کنستانتین گریگوری قاراگیوزیان (ارمنی: Կոնստանտին Գրիգորի Ղարագյոզյան؛  زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۷ - درگذشته ۲۸ آوریل ۲۰۱۳) زیست‌شیمی‌دان اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۳) و دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) شده است. وی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
یادداشت

↑  կենսաբանական գիտությունների
وقتی عشق شهوت است

| وقتی عشق شهوت است | وقتی عشق شهوت است |
| --- | --- |
آگوستینا بلی و اوا آئولین در صحنه‌ای از فیلم: آگوستینا بلی و اوا آئولین در صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: ویتوریو د سیستی
تهیه‌کننده: انتسو دوریا
نویسنده: لوئیجی روسو ویتوریو د سیستی
بازیگران: آگوستینا بلی فمی بنوسی
موسیقی: انیو موریکونه
فیلم‌بردار: آلدو دِ روبرتیس
تدوین‌گر: آنجلو کوری
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۷۳ (۱۹۷۳)  
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
وقتی عشق شهوت است (انگلیسی: When Love Is Lust) یک فیلم درام اروتیک به کارگردانی  ویتوریو د سیستی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

آگوستینا بلی
اوا آئولین
فمی بنوسی
اومبرتو راهو
رینا فرانکتی
جووانی پتروچی
فرانسواز پِـرِوو
جانی ماکیا
ماکوتو تاکاهاشی (نقاش)

| ماکوتو تاکاهاشی | ماکوتو تاکاهاشی |
| --- | --- |
高橋真琴: 高橋真琴
زادهٔ: ۲۷ اوت ۱۹۳۴ اوساکا
درگذشت: ۱۷ نوامبر ۲۰۲۴ (۹۰ سال)
ملیت: ژاپن
سبک: شوجو مانگا
ماکوتو تاکاهاشی (انگلیسی: Macoto Takahashi; ۲۷ اوت ۱۹۳۴ – ۱۷ نوامبر ۲۰۲۴) نقاش، تصویرگر و هنرمند مانگاکا اهل ژاپن بود.
مهدی سلطانی

| مهدی سلطانی | مهدی سلطانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: محمدمهدی سلطانی سروستانی
زادهٔ: ۱ شهریور ۱۳۵۰ ‏(۵۳ سال) سروستان، استان فارس، ایران
محل تحصیل: دانشگاه اوینیوندانشگاه هنر تهران
پیشه‌ها: بازیگر کارگردان مدرس دانشگاه
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴–اکنون
محمدمهدی سلطانی سروستانی (زادهٔ ۱ شهریور ۱۳۵۰) بازیگر و کارگردان ایرانی و مدرس و استاد پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. او دارای دکترای بازیگری تئاتر از دانشگاه اوینیون فرانسه است.
زندگی‌نامه

مهدی سلطانی سروستانی در سال۱۳۵۰ در سروستان متولد شد.
تحصیلات دکترای بازیگری

لیسانس بازیگری از دانشکدهٔ هنرهای زیبا دانشگاه تهران
فوق لیسانس کارگردانی از دانشکدهٔ سینما و تئاتر دانشگاه هنر در سال ۱۳۷۸
دکترای بازیگری تئاتر از دانشگاه آوینیون فرانسه در سال ۲۰۰۸
او هم‌اکنون عضو هیئت علمی و استادیار دانشکدهٔ هنرهای نمایشی و موسیقی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است.
کارهای هنری > سینما

| نام | کارگردان | سال | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| مرد نقره‌ای | محمدحسین لطیفی | ۱۳۹۸ | سیاوش |
| رؤیای سهراب | علی قوی تن | ۱۳۹۷ |  |
| سراسر شب | فرزاد مؤتمن | ۱۳۹۶ | شریفیان |
| اشباح | داریوش مهرجویی | ۱۳۹۲ |  |
| چ | ابراهیم حاتمی‌کیا | ۱۳۹۲ | عنایتی |
| ملکه | محمدعلی باشه آهنگر | ۱۳۹۰ |  |
| سایه روشن | حسن هدایت | ۱۳۸۰ |  |
| آخرین بندر | حسن هدایت | ۱۳۷۴ |  |
کارهای هنری > تلویزیون

| نام فیلم | کارگردان | تاریخ پخش | شبکه | نام نقش |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بی همگان | بهرنگ توفیقی، اصغر هاشمی | ۱۴۰۱ | سه | مهرداد یوسفیان |
| افرا | بهرنگ توفیقی | ۱۴۰۰ | یک | محمود فروزش |
| پدر | بهرنگ توفیقی | ۱۳۹۷ | دو | حاج علی تهرانی |
| زیر پای مادر | بهرنگ توفیقی | ۱۳۹۶ | یک | اسماعیل نفر |
| کیمیا | جواد افشار | ۱۳۹۴ | دو | شهرام کامفر |
| خانه کاغذی | محمود معظمی | ۱۳۹۳ | فیلم تلویزیونی |  |
| هفت سنگ | علیرضا بذرافشان | ۱۳۹۳ | سه | محسن پدیده |
| مدینه | سیروس مقدم | ۱۳۹۳ | یک | عبدی |
| مادرانه | جواد افشار | ۱۳۹۲ | سه | اردلان تمجید |
| عکاسخانه | فرزین مهدی پور | ۱۳۹۰ | دو |  |
| جنایت و مکافات | عباس رافعی | ۱۳۹۰ | فیلم تلویزیونی |  |
| دیوار | سیروس مقدم | ۱۳۹۱ | یک | جمیل میان قافی |
| بازجویی در کافه تهران | شاهد احمدلو | ۱۳۸۹ |  |  |
| در مسیر زاینده رود | حسن فتحی | ۱۳۸۹ | یک | بهزاد مصیب |
| روزهای بیاد ماندنی | همایون شهنواز | ۱۳۸۲ |  |  |
| تصمیم نهایی | محسن شاه محمدی | ۱۳۸۰ | یک |  |
| محاکمه | حسن هدایت | ۱۳۷۸ | یک |  |
| حنانه | مصطفی یارمحمودی | ۱۳۷۷ | یک |  |
| حقیقت در آینه | اسماعیل میهن دوست | ۱۳۷۴ | یک |  |
| کاراگاه | حسن هدایت | ۱۳۷۴ | یک |  |
| نوروز ۷۳ | حسین فردرو | ۱۳۷۲ |  |  |
کارهای هنری > شبکه خانگی

| نام فیلم | کارگردان | تاریخ پخش | نام نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| زخم کاری: مجازات | محمد حسین مهدویان | ۱۴۰۳ | پدر سیما حبیب نوکاخ |
| زخم کاری: انتقام | محمد حسین مهدویان | ۱۴۰۳ | پدر سیما(روایت گذشته) |
| گناه فرشته | حامد عنقا | ۱۴۰۲ | مشفق |
| پدر گواردیولا | سعید نعمت‌الله | ۱۴۰۲ | سیروس |
| آمستردام(مجموعه نمایش خانگی) | مسعود قراگزلو | ۱۴۰۰ |  |
| آقازاده | بهرنگ توفیقی |  ۱۳۹۹ | امیر بحری |
| خواب‌زده | سیروس مقدم | ۱۳۹۸ | احمد سفیر |
| شهرزاد (فصل ۳) | حسن فتحی | ۱۳۹۶ | هاشم دماوندی |
| شهرزاد (فصل ۲) | حسن فتحی | ۱۳۹۶ | هاشم دماوندی |
| شهرزاد (فصل اول) | حسن فتحی | ۹۵–۱۳۹۴ | هاشم دماوندی |
:
کارهای هنری > بازیگری تئاتر

خوبی بزرگ زندگی (علیرضا حیدری) دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، ۱۳۷۲
آنشب که خورشید ساقی بود (علی پاکدست) دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، ۱۳۷۳
چند و چون به چاه رفتن چوپان (علی یازرلو) تهران، سالن چهارسو و مولوی، سیزدهمین جشنوارهٔ تئاتر فجر، ۱۳۷۳
محاکمه ژاندارک در رُوان (داریوش مختاری) تهران، تالار مولوی، ۱۳۷۴
افسانه (مینا ابراهیم‌زاده) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی، ۱۳۷۴
سرود بال سروش (شکرخدا گودرزی) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی، ۱۳۷۴
معرکه در معرکه (حسن میرباقری) رشت، تالار سردار جنگل، ۱۳۷۵
خانهٔ عروسک "Une maison de poupée" (مهدی سلطانی) تهران، تالار مولوی، ۱۳۷۶
آخرین قهرمانان زمین (اصغر فرهادی) تهران، تالار مولوی، ۱۳۷۶
دیوار (محسن علیخانی) تهران، تئاترشهر، سالن چهارسو، ۱۳۷۷
چیزی یادم نمی‌آد (مهدی سلطانی) تهران، تالار مولوی، ۱۳۷۸
دختر گل‌فروش "Pygmalion" (پروانهٔ مژده) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی، ۱۳۷۸–۷۹
این قصه را ایرانیان نوشته‌اند (علیرضا نادری) تهران، تالار مولوی، ۱۳۷۹
سعادت لرزان مردمان تیره‌روز (محسن علیخانی) تهران، تئاترشهر، تالار سایه، ۱۳۸۰
والس مرده‌شوران (کوروش نریمانی) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو، ۱۳۸۱
پچپچه‌های پشت خط نبرد (علیرضا نادری) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی، ۱۳۸۱
چیستا (نادر برهانی مرند) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو، ۱۳۸۲
مضحکهٔ شبیه قتل (حسین کیانی) تهران، تئاترشهر، تالار سایه، ۱۳۸۲
تیغ کهنه (نادر برهانی مرند) تهران، تئاترشهر، تالار چهارسو، ۱۳۸۲–۱۳۸۳
روزهای زرد (ایوب آقاخانی) تهران، تالار سایه، ۱۳۸۳
خانه (کیومرث مرادی) تهران، تئاترشهر، تالار قشقایی، ۱۳۸۸
رمولوس کبیر (نادر برهانی مرند) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی، ۱۳۸۸
رقص زمین (حسین پاکدل) تهران، تئاتر شهر، سالن چهارسو، ۱۳۸۸
حضرت والا (حسین پاکدل) تهران، مجموعه تئاتر ایرانشهر، سالن شماره یک، ۱۳۸۹
پدرخوانده ناپلی (بابک محمدی) تهران، مجموعه تئاتر ایرانشهر، سالن شماره یک، ۱۳۹۱
خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار از زندگی و قتل میرزا تقی خان (علی رفیعی) تهران، تالار وحدت، ۱۳۹۴
شاه لیر (مسعود دلخواه) تهران، تئاترشهر، سالن اصلی، ۱۳۹۷
جنایات و مکافات (رضا ثروتی) تهران، تالار وحدت، ۱۳۹۸
کارهای هنری > کارگردان

خانهٔ عروسک تهران، تالار مولوی۱۳۷۶
چیزی یادم نمی‌آید تهران، تالار مولوی۱۳۷۹
خوابکده تهران، تالار مولوی ۱۳۹۰
کارهای هنری > تله تئاتر

تاجر ونیزی (تاجبخش فنائیان)۱۳۷۶
ماجرای اوپنهایمر Oppenheimer(محمود عزیزی) ۱۳۷۶
منطقهٔ جنگی (اسماعیل شنگله)۱۳۷۷
بی ریشه (سعید کشن فلاح) ۱۳۷۷
سقوط (رضا حامدی خواه) ۱۳۷۸
هویت (علی سرابی) ۱۳۸۹
کارهای هنری > تک‌آهنگ

لالایی (به همراهی علی سلطانی)
در این دنیا
دلا چونی
گل بابونه
دیگر فعالیت‌ها > ترجمه

«رئالیسم در تئاتر le réalisme au théâtre» نوشتهٔ میشل وئیس
جوایز[نیازمند منبع]

دریافت سوم بازیگری «چندوچون به چاه رفتن چوپان»، سیزدهمین جشنوارهٔ سراسری تئاتر فجر؛ ۱۳۷۳
دریافت دوم بازیگری «افسانه»، دهمین جشنوارهٔ سراسری تئاتر دانشجویان کشور؛ ۱۳۷۴
دریافت سوم بازیگری «آخرین قهرمانان زمین»، شانزدهمین جشنوارهٔ سراسری تئاتر فجر؛ ۱۳۷۶
دریافت دوم بازیگری «سعادت لرزان مردمان تیره‌روز»، نوزدهمین جشنوارهٔ سراسری تئاتر فجر؛ ۱۳۷۹
دریافت بهترین مرد سال از طرف کانون ملی منتقدان تئاتر ایران؛ ۱۳۷۹
دریافت دوم بازیگری مرد سال از طرف انجمن بازیگران خانهٔ تئاتر ایران؛ ۱۳۸۲
دریافت برگزیدهٔ بازیگری مرد سال از طرف کانون ملی منتقدان تئاتر ایران؛ ۱۳۸۲
دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی جشن حافظ؛ ۱۳۹۷
نامزد دریافت تندیس حافظ بهترین بازیگر مرد درام در نوزدهمین جشن دنیای تصویر برای مجموعه تلویزیونی پدر ۱۳۹۸
خدامراد مرادیان

| خدامراد مرادیان | خدامراد مرادیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۱۱ خورشیدی روستای ریز قبلی، زرین شهر
درگذشته: ۱۸ آذر ۱۴۰۳
پیشه: استاد ادبیات عرب
پدر و مادر: محمدحسن
خدامراد مرادیان استاد ادبیات عرب در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ خورشیدی دانشگاه‌های تهران، اسکندریه و الازهر و عین شمس، مصر و مؤسس گروه زبان و ادبیات پارسی در دانشگاه‌های صنعا و عدن است. او پس از انقلاب عملاً از تدریس کناره‌گیری کرد.[نیازمند منبع]
زندگی

خدامراد مرادیان، فرزند محمد حسن در سال ۱۳۱۱ در روستای ریز قبلی، شهر زرین شهربه دنیا آمد؛ و تحصیلات مقدماتی خود را در مکتب خانه‌های جعفر زاهدی و عبدالوهاب احمدی و غلامحسین ادیبی شروع و سپس تحصیلات حوزوی را از سال ۱۳۲۰ تا ۱۳۳۵ در مدرسه علوم دینی ریز قبلی (مدرسه محمودیه) تا دوره سطح، ادامه داد و هم‌زمان نیز دوره ابتدایی و سیکل اول و پنج علمی و شش ادبی آن روز را به صورت متفرقه خواند و موفق به اخذ دیپلم کامل متوسطه گردید.
سپس در سال ۱۳۳۵ عازم تهران شد و هم‌زمان در دو رشته حقوق و زبان و ادبیات عربی پذیرفته شد که به عنوان فرد برگزیده تحصیل در رشته زبان و ادبیات عربی دانشکده الهیات [دانشگاه تهران]را جهت ادامه تحصیل برگزید. سپس وی در سال دوم تحصیل (۱۳۳۶) در چهارچوب برنامه‌های تبادل فرهنگی با دانشگاه‌های خارجی به عنوان فرد برگزیده عازم دانشکده ادبیات [شهر بغداد] گردید و پس از شش سال هم‌زمان با اخذ درجه لیسانس ادبیات عربی دانشگاه تهران موفق به دریافت لیسانس و فوق لیسانس در رشته زبان و ادبیات عربی از دانشگاه بغداد شد. او در سال ۱۳۴۴ به کشور بازگشت و اقدام به تداوم تحصیلات تکمیلی تا سطح دکترای ادبیات عربی در سال (۱۳۴۶) در [دانشگاه تهران] نمود که در ادامه در سال(۱۳۴۹) از خدمت در آموزش و پرورش به گروه زبان وادبیات عربی دانشگاه تهران منتقل و در پست استادی این دانشگاه مشغول به خدمت شد. خدامراد مرادیان به دعوت مراکز و دانشگاه‌های علمی عرب شامل دانشگاه اسکندریه، الازهر و عین شمس جهت تدریس در این مراکز عازم کشور مصر گردید و این روند تا سال ۱۳۵۷و زمان بوقوع پیوستن تحولات اجتماعی در ایران ادامه داشت که در این سال به کشور مراجعت کرد و اقدام به تدریس در دانشگاه‌های تهران و کرج نمود، تا این‌که در سال ۱۳۷۵ بنا به دعوت وزارت امور خارجه جهت تدریس زبان وادبیات پارسی به کشور یمن مسافرت نمود و موفق به تأسیس گروه زبان و ادبیات پارسی در دانشگاه‌های صنعا و عدن همزمان با تدریس در آنجا گردید.و سرانجام در تاریخ ۱۸ آذر ۱۴۰۳ به علت کهولت سن درگذشت
فعالیت‌های اجرایی و علمی

فعالیت‌های اجرایی و علمی مرادیان همزمان با تحصیل دردانشگاه بغداد با تدریس در دبیرستان علوی ایرانیان نجف اشرف و دبیرستان شرافت بغداد و استخدام در وزارت آموزش و پرورش ایران شروع شد که در مرحله بعدی پس از بازگشت به کشور به تدریس در دبیرستان‌های البرز، گواشیر و واحدی پرداخت و در سال ۱۳۴۹ نیز رسماً به‌عنوان استاد زبان و ادبیات عربی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد.
پست‌ها و رتبه‌ها

مرادیان تاکنون پست‌ها و رتبه‌های مختلف علمی و دانشگاهی را احراز کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به رئیس انجمن دبیران زبان و ادبیات پارسی تهران و نماینده تام‌الاختیار عربی دانشگاه تهران در دورهٔ شبانه و مراتب مختلف علمی شامل دبیر آموزش و پرورش، استادیار دانشکده ادبیات، استاد دانشکده مامایی ۱۷ شهریور، استاد دانشکده مامایی دانشگاه مفید، استاد آموزشکده خلبانی کشوری، استاد دانشکده زبان فارسی و زبان‌های خارجی (دانشگاه علامه)، استادیار دانشگاه هاوایی، استاد دانشگاه اسکندریه مصر، استاد دانشگاه الازهر مصر، استاد دانشگاه عین شمس مصر، استاد دانشگاه صنعا یمن، استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرکز، شمال و جنوب تهران، استاد دانشگاه آزاد کرج، استاد دانشگاه علمی، کاربردی تهران را اشاره کرد.
جوایز

مرادیان در سال ۱۳۶۰ پس از بازنشستگی مفتخر به دریافت نشان برجسته علمی ایران در این عرصه و قرار گرفتن در جرگه چهره‌های ماندگار علمی کشور گردید.
کتابشناسی

بررسی در آثار و احوال ابوحیان توحیدی شیرازی انتشارات بنیاد نیکوکاری نوریانی ۱۳۵۲.
کشور حیره درقلمرو شاهنشاهی ساسانیان از سلسله انتشارات بنیاد نیکوکاری نوریانی شماره مسلسل۱۳ مجموعه تاریخ و فرهنگ ایران تهران ۲۵۳۵.
مکالمات روزمره عربی به فارسی تهران ۱۳۶۲ انتشارات وحید.
اصول زبان عربی «حرف ونحو، قرائت، ترجمه و تجزیه وترکیب بانضمام سوالات کنکورهای زبان عربی با جواب‌های آنها».
ترجمه کتاب شبهاة حول الاسلام از محمد قطب.