stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محاصره زادار
جنگ جدید صلیبی > ناکامی جنگ صلیبی سوم

در سال ۱۰۹۹، پس از تسخیر شهر اورشلیم و غارت آن در جریان نخستین جنگ صلیبی، پادشاهی اورشلیم برپا گشت. صلاح‌الدین، سلطان ایوبی، توانست تا سال ۱۱۸۷ میلادی، قسمت اعظمی از پادشاهی اورشلیم از جمله شهر اورشلیم را تسخیر کند. صلاح‌الدین که علاوه بر حکومت بر مصر و شام، رهبری جهاد علیه صلیبیون را بر عهده داشت، با فتح مجدد اورشلیم، دوباره ترسی در میان حکومت‌های کاتولیک اروپایی انداخت. بنابراین، با فتوحات گسترده صلاح‌الدین در منطقه فلسطین، قلمرو دولت‌های صلیبی به سه قلمرو صور، کنت‌نشین طرابلس و شاهزاده‌نشین انطاکیه در ساحل دریای مدیترانه محدود شد. در جریان جنگ صلیبی سوم (۱۱۹۲ تا ۱۱۸۹) قسمت بزرگی از سرزمین‌های پادشاهی اورشلیم از جمله شهرهای کلیدی عکا و یافا به دست صلیبیون بازپس گرفته شد، ولی آن‌ها در تسخیر دوبارهٔ اورشلیم ناکام ماندند.
در سال ۱۱۹۵، هاینریش ششم، امپراتور مقدس روم، جنگ صلیبی تازه‌ای را آغاز کرد و در تابستان ۱۱۹۷ شمار زیادی از شوالیه‌ها و اشراف آلمانی به رهبری دو اسقف اعظم، ۹ اسقف و پنج دوک از راه دریا به سوی فلسطین به حرکت کردند. پس از رسیدن به سواحل شرقی مدیترانه، آن‌ها صیدا و بیروت را تسخیر کردند، اما در طول مسیر و با رسیدن خبر درگذشت هاینریش در مسینا، شماری از اشراف و روحانیون به اروپا بازگشتند. بقیهٔ سپاهیان باقی مانده نیز پس از مدتی بسوی کشتی‌هایشان در صور گریختند.
جنگ جدید صلیبی > فراخوان جنگ صلیبی

مقالهٔ اصلی: اینوسنت سوم
پاپ اینوسنت سوم (دوره پاپی:۱۱۹۸–۱۲۱۶)، مدت کوتاه پس از انتصابش، فراخوان جدیدی برای جنگ صلیبی را اعلام کرد. اینوسنت که توانسته بود قدرت و نفوذ کلیسای لاتین را وسعت بخشد، درصدد بازپس‌گیری و کنترل مجدد سرزمین فلسطین به‌خصوص شهر اورشلیم بود. او معتقد بود که تمام جهان مسیحیت باید در رسیدن به این هدف بسیج شوند؛ بنابراین، دستور داد تا تمام افراد آماده جنگ شوند و در تمام کلیساها به جمع‌آوری اعانه اقدام کنند.
با وجود اختلافات موجود میان پادشاهان فرانسه و انگلستان، جنگ صلیبی جدید، با اقدامات دو نفر امکان تحقق یافت. نخستین فرد، واعظی با نفوذ به نام فولک نِیولی بود، که در اطراف فرانسه مردم را به جهاد علیه مسلمانان تشویق می‌کرد؛ و دیگری، نجیب‌زاده‌ای به نام تئوبالد سوم شامپانی، بردار هانری شامپانی بود. هانری شامپانی پس از مرگ کنراد مونفروایی در سال ۱۱۹۲، تا پایان عمر خود یعنی سال ۱۱۹۷، بر پادشاهی اورشلیم حکم می‌راند. وی که همچون بردار خود، شوالیهٔ قابلی بود، طی مراسمی اعلام کرد که از این زمان شمشیر خود را برای خدمت به خدا خواهد کشید. بدین ترتیب عدهٔ زیادی از حاضران همچون لویی کنت بلوا نیز از وی تبعیت کردند و سوگند صلیبی یاد کردند.
در فوریه سال ۱۲۰۰، بالدوین کنت فلاندرز و همسرش ماری، صلیب برگرفتند و سایر نجیب‌زادگان فلاندرز به او پیوستند. هرچند تئوبالد، لویی و بالدوین پادشاه نبودند، اما هر سه از قدرتمندترین لردهای فرانسه بودند؛ و علاوه بر آن، هر سه جوان و مشتاق بودند که کار ریچارد در شرق را به پایان برسانند.
اوایل سال ۱۲۰۰، شورایی از بارونهای سرشناس صلیبی در سواسون تشکیل شد. در این شورا جدول زمانی و اهداف جنگ صلیبی جدید مورد بحث قرار گرفت. در همان جلسه، آن‌ها موافقت کردند که راه زمینی در امپراتوری بیزانس را در پیش نگیرند و در عوض مانند ریچارد و فیلیپ، راه دریا را طی کنند. برخلاف ریچارد، پادشاه انگلستان، هیچ‌کدام از این لردهای فئودال صاحب ناوگان بزرگی نبودند؛ بنابراین تصمیم گرفتند با یکی از بندرهای کشتیرانی، برای دریافت کشتی قرارداد ببندند؛ بنابراین کمیته‌ای برای تهیه کشتی با اختیار تام مأمور شد تا به بهترین بندرها سفر کند و هر برنامه‌ای را که عاقلانه و سنجیده می‌دانست، را دنبال کند.
جنگ جدید صلیبی > عهدنامه ونیز

پس از عزیمت نمایندگان، آن‌ها سرانجام جمهوری ونیز را انتخاب کردند، زیرا آگاه بودند که این جمهوری سابقهٔ دیرینه‌ای در ارتباط با جنگ‌های صلیبی و منابع کافی جهت تأمین ناوگانی بزرگ برای جنگ در اختیار دارد. طی زمستان ۱۲۰۰–۱۲۰۱، نمایندگان از کوه‌های آلپ گذشتند و راه خود را به سمت ونیز پیش گرفتند. در این زمان جمهوری ونیز توسط انریکو داندولو که بسیار پیر و نابینا بود، کنترل می‌شد. با ورود نمایندگان، مذاکرات بین طرفین آغاز شد. آن‌ها از انریکو درخواست کردند، که به سرزمین مسیح (فلسطین) به دیدهٔ شفقت بنگرد و آن‌ها را در این کار مقدس یاری کند. نمایندگان در ادامه، تصمیم خود مبنی بر صلیب گرفتن و دنبال کردن راهکار نظامی ریچارد برای حمله به مصر، قبل از فتح اورشلیم، را با انریکو در میان گذاشتند. اما مقصد جنگ صلیبی باید از همگان مخفی می‌ماند زیرا بارون‌ها بیم داشتند که سربازان عادی با آن مخالفت کنند. داندلو موافقت خود را اعلام کرد و قول داد هرچه در توان دارد انجام دهد، تا رضایت مردم ونیز را برای اهداف آن‌ها جلب کند.
بعد از مدتی مذاکره، سرانجام جمهوری ونیز موافقت کرد که به مدت یک سال تأمین آذوقه و کشتی کافی برای حمل و نقل چهار هزار و پانصد شوالیه و اسب‌های آن‌ها، نه هزار خدمتکار شوالیه و بیست و دو هزار سرباز پیاده‌نظام را در قبال دریافت هشتاد و پنج هزار مارک کلون به عهده بگیرد. به علاوه، ونیزی‌ها توافق کردند که پنجاه کشتی جنگی سرنشین‌دار را به رایگان در اختیار صلیبی‌ها بگذارند، مشروط بر اینکه در غنائم به‌طور مساوی سهیم شوند. طبق قرار، ناوگان ۲۹ ژوئن ۱۲۰۲، حرکت می‌کرد. نمایندگان نیز با شوق قرارداد را امضا کردند و پاپ نیز در ادامه آن را تصدیق کرد. در همین اثناء، تئوبالد سوم شامپانی بیمار شد و پس از مدتی درگذشت، تا صلیبیون رهبری نیروهای صلیبی را به بونیفاس مونفروا، برادر کنراد مونفروا (پادشاه سابق اورشلیم که توسط نزاریان به قتل رسیده بود)، بسپارند.
جنگ جدید صلیبی > پس از عهدنامه ونیز

پس از امضا شدن عهدنامه میان نمایندگان رهبران صلیبی و انریکو داندولو، بسیاری از نیروهای صلیبی به این قرارداد بدبین بودند زیرا با توجه به مفاد قرارداد، آن را نوعی واگذاری رهبری صلیبیون به ونیزی‌ها می‌دیدند که ونیزی‌ها از آن برای استفاده برای مقاصد خود استفاده می‌کردند؛ بنابراین افرادی همچون اسقف آتون و رینالد دامپیری، قراردادهای جداگانه‌ای با بندرهای دیگر بستند و خود از طریق از بندرهایی نظیر بندر مارسی عازم عکا شدند. همچنین در میان نیروها، گروهی بودند که با حمله به مصر موافق نبودند زیرا این افراد به دلیل حرکت به سمت اراضی مقدس و بازپس‌گیری اورشلیم، صلیب برداشته بودند. ونیزی‌ها که همزمان با بسته شدن عهدنامه با صلیبیون، مشغول مذاکره با سلطان ایوبی، العادل بودند و توافق کرده بودند که در ازای به‌دست گرفتن تجارت دریایی مصر با اروپا، صلیبیون را در جنگ با مصر همراهی نکنند و حتی آن‌ها را از این کار منصرف کنند، بر این نارضایتی بین نیروهای صلیبی برای حمله به مصر دامن زدند و توانستند با توجه به مفاد عهدنامه ونیز، صلیبیون از حمله به مصر منصرف و آن‌ها را به سمت خواسته‌های خود سوق دهند.
تغییر مسیر صلیبیون

با بسته شدن قرارداد، صلیبیون خود را آماده حرکت به سمت سواحل شرقی مدیترانه کردند. ابتدا ونیزی‌ها تمام نیروهای خود را برای جنگ آماده و تمام فعالیت‌های بازرگانی خود را متوقف کردند و تمام کشتی‌های بازرگانی را تحت فشار به خدمت صلیبیون درآوردند. به‌علاوه، کشتی‌های زیادی ساخته شد و انبارهای آذوقه، توسط ونیزی‌ها برای نیروهای صلیبی تأمین شد. ونیزی‌ها با تمام مشقت‌های موجود، وظیفهٔ خود را به پایان رساندند و بدین ترتیب، بزرگترین ناوگان از عهد روم باستان به این طرف در اروپا، آماده حمل نیروهای جنگ چهارم صلیبی در طول مدیترانه به مصر شد.
اما صلیبیون نتوانستند همانند ونیزی‌ها به تعهدات خود پایبند باشند. طبق قرارداد صلیبیون باید تا آوریل سال ۱۲۰۲، در قبال تحویل ناوگان، مبلغی را در چهار قسط به ونیزی‌ها پرداخت می‌کردند. اما وقتی ژوئن همان سال اولین گروه صلیبی وارد ونیز شد، فقط بخش اندکی از مبلغ یاد شده را پرداخت کردند. وانگهی، اگرچه قرار بود ناوگان ۲۹ ژوئن حرکت کند، تنها گروهی از صلیبیون در آن تاریخ به ونیز آمدند. حتی نمایندگان پاپ تا ۲۲ ژوئیه در ونیز حاضر نشدند. این‌چنین مشخص شد که صلیبیون دچار مشکل شده‌اند.
با حضور تقریباً یک سوم نیروهای پیش‌بینی شده، ۱۱ هزار نفر، تنها یک سوم هزینهٔ مورد نظر جمع‌آوری شد. انریکو داندولو نمی‌توانست از هزینهٔ ناوگان خود چشم بپوشد، زیرا منجر به خسارت مالی هنگفت و زیانباری به ونیزی‌ها می‌شد و از آنجایی که ونیز، جمهوری بود، داندلو نمی‌توانست بدهی صلیبیون را از طریق مالیات شهروندان خود تأمین کند.
بدین ترتیب صلیبیون در لیدو، جزیره‌ای بایر در نزدیکی ونیز، اردو زدند و هفته‌های سختی را پشت سر گذاشتند و منتظر تأمین مبلغ لازم برای حرکت به سمت اراضی مقدس بودند. این‌چنین اعتراض‌ها برانگیخته شد اما در ماه اوت، داندلو با رهبران صلیبیون ملاقات کرد. وی طی این ملاقات خاطرنشان ساخت که ونیزی‌ها به تعهدات خود عمل کردند و تا کنون شکیبایی به خرج داده‌اند و خواستار پرداخت بدهی‌های صلیبیون شد. رهبران صلیبی که با انریکو داندلو موافق بودند، طی پیامی به قشون خود، از آن‌ها خواستند که مابقی پول مورد نیاز را جمع‌آوری کنند، اما با وجود تلاش صلیبیون، مبلغ مورد نظر جمع‌آوری نشد، تا اوضاع آشفته‌تر از گذشته شود.
پیش از نبرد

داندلو ملاقاتی با شورای کنت‌ها ترتیب داد تا اوضاع وحشتناک موجود را مورد بحث قرار دهند. صلیبیون که تمام دارایی خود را داده بودند، دیگر توانایی پرداخت مابقی بدهی را نداشتند؛ بنابراین شورا راه‌حل دیگری را پیشنهاد کرد. در این زمان، شهر زادار که بر سواحل دالماسی قرار داشت، علیه دولت ونیز طغیان کرده بود و تلاش ونیزی‌ها برای بازپس‌گیری شهر نیز بی‌فایده بود. اگر صلیبیون به ونیزی‌ها کمک می‌کردند تا زادار را دوباره تحت انقیاد درآورند، ونیزی‌ها نیز پرداخت بدهی صلیبیون را به تعویق می‌انداختند، تا بعداً بتوانند آن را از راه غنائم جنگی تأمین کنند. به این ترتیب صلیبیون می‌توانستند زمستان را در زادار سر کنند و بهار به طرف مصر حرکت کنند.
رهبران صلیبی پیشنهاد ونیزی‌ها را به شور گذاشتند. با اینکه بازگرداندن زادار به وضع تحت تسلط ونیز حرکتی قابل قبول بود، اما عوامل مشکل‌ساز دیگری در کار بود. زادار در این زمان تحت کنترل پادشاه مجارستان، ایمره (۱۱۹۶–۱۲۰۴)، بود که خود در سال ۱۲۰۰ صلیب برگرفته بود؛ بنابراین صلیبیون نگران ریختن خون مسیحیان توسط هم‌کیشان خود بودند.
رهبران صلیبی با احساسات ضد و نقیض بالاخره پیشنهاد ونیزی‌ها را پذیرفتند؛ زیرا هر راه‌حل دیگری منجر به اضمحلال جنبش صلیبی می‌شد.
وقتی که صلیبیون برای حرکت به تأخیر افتادهٔ خود آماده می‌شدند، رهبران آن‌ها پیشنهادی دریافت کردند. آلکسیوس آنجلیوس، شاهزادهٔ پناهندهٔ بیزانسی، نمایندگانی به سوی بارون‌های صلیبی روانه کرد و از آن‌ها خواست به وی کمک کنند. علت کمک خواستن وی، خلع پدرش، ایزاک دوم، از سلطنت توسط عمویش، آلکسیوس سوم، بود. آلکسیوس سوم پس از شکست دادن ایزاک، برادر و برادرزاده‌اش، آلکسیوس آنجلیوس، را زندانی کرد؛ اما شاهزاده جوان از زندان گریخت و به دربار فیلیپ سوآبی پناهنده شد. اکنون تقاضای او از صلیبیون این بود که او را در تحقق هدفش، مبنی بر پس گرفتن قدرت از دست عمویش، یاری کنند. او به رهبران صلیبی اطمینان داد که در عوض رسیدن به تاج و تخت، پاداش هنگفتی به صلیبیون بدهد و آن‌ها را در سفر به مصر یاری کند، که این پیشنهاد از نظر صلیبیون پیشنهادی جذاب بود، که سبب می‌شد تا صلیبیون از مشکلات مالی رها گردند.
نبرد

اوایل اکتبر ۱۲۰۲ ناوگان بزرگی از صلیبیون آماده حرکت شد. انریکو داندلو نیز، خود را آماده سفر کرده بود تا صلیبیون را در جنگ همراهی کند. ناوگان عظیم دریایی پس از دریافت پیمان وفاداری و حمایت نظامی راه خود را در مسیر ساحل دالماسی در پیش گرفت. ۱۰ اکتبر، کشتی‌ها در سواحل شهر زادار لنگر انداختند و صلیبیون پس از پیاده شدن، خود را آماده محاصره کردند. مردم زادار که یارای مقابله با نیروهای صلیبی را نداشتند، نمایندگان خود را فرستادند، تا با انریکو داندلو برای شرایط تسلیم شدن، مذاکره کنند. انریکو با پیشنهاد نمایندگان زادار موافقت کرد و بعد، از آن‌ها جدا شد تا موضوع را با رهبران صلیبی در میان بگذارد. اما در غیاب انریکو، سیمون مونت فورت که از مخالفان تغییر مسیر به سمت زادار بود، با نمایندگان مذاکره کرد و اهالی زادار را از دوستی و همراهی صلیبیون به‌خصوص فرانسویان مطلع ساخت، بنابراین نمایندگان به شهر بازگشتند.
با بازگشت داندلو به همراه بارون‌ها و رهبران صلیبی، سیمون و گی ودو سرنی نامهٔ پاپ مبنی بر مخالفت وی با حملهٔ صلیبیون به شهر زادار برای رهبران صلیبی قرائت کردند. رهبران صلیبی که در شرایط دشواری قرار گرفته بودند، با توجه وعدهٔ خود به ونیزی‌ها و آگاهی از مخالفت‌های بی‌مورد سیمون، اعلام کردند که ونیزی‌ها را در حمله و تسخیر زادار یاری می‌کنند. سیمون نیز به همراه نیروهای خود از سپاه اصلی جدا شدند و دور از آن‌ها چادرهای خود را برافراشتند.
صلیبیون با تمام قوا به شهر حمله بردند و اهالی شهر در مقابل پارچهٔ صلیب‌دار از دیوار شهر آویختند، تا مشخص کنند که شهر تحت حمایت پاپ است؛ اما شهر پس از یک هفته تسلیم شد. پس از تصرف شهر، صلیبیون به غارت شهر پرداختند و تمامی غنائمی را که به دست آوردند را بین فرانک‌ها و ونیزی‌ها تقسیم کردند.
پس از سقوط زادار، جنگ چهارم صلیبی توسط پاپ مورد تکفیر قرار گرفت. صلیبیون فرانسوی فوراً نمایندگان خود را به رم فرستادند، تا از پاپ طلب بخشایش کنند. اینوست نیز از ندامت و پشیمانی آن‌ها، حکم خود مبنی بر تکفیر جنگ چهارم را لغو کرد و تمامی نیروهای صلیبی را بخشید. اما ونیزی‌ها از اعتراف به گناه خودداری می‌کردند و دلیل آن‌ها این بود که فتح زادار برای ایجاد ثبات در قلمروشان، حق آن‌ها بوده‌است. پاپ رسماً ونیزی‌ها را، که نصف بیشتر ارتش را تشکیل می‌دادند، تکفیر کرد. اما به فرانک‌ها اجازه داد تا سفر خود به همراه آن‌ها را ادامه دهند.
پس از جنگ > غارت قسطنطنیه

۱ ژانویه سال ۱۲۰۳، از جانب آلکسیوس آنجلیوس، نمایندگان فیلیپ سوابی، امپراتور مقدس روم و همسر ایرنه آنجلینا خواهر آلکسیوس آنجلیوس، وارد زادار شدند. آن‌ها پس از بازگویی داستان کودتای آلکسیوس سوم، از صلیبیون تقاضا کردند که به کمک شاهزاده بیزانس روند و وی را در رسیدن به تخت حکومت یاری رسانند. آلکسیوس آنجلیوس نیز قول داده بود که در قبال این خدمت و کمک، کلیسای یونان را تحت فرمان کلیسای روم قرار دهد، با ارتشی بالغ بر ۱۰ هزار نفر به جنگ صلیبیی ملحق شود، به‌طور ثابت ۵۰۰ شوالیه را در سرزمین مقدس نگه دارد و ۲۰۰ هزار مارک نقره به صلیبیون بپردازد. این پیشنهاد در نظر صلیبیون جذاب بود، زیرا قرارداد حمل و نقل نیروهای صلیبی با ونیزی‌ها در ماه ژوئن به پایان می‌رسید و آن‌ها هنوز بدهی اولین سال خود را پرداخت نکرده بودند. اگر آن‌ها به آلکسیوس کمک می‌کردند، بر مسند فرمانروایی خود بنشیند، عمل جوانمردانه و صحیحی انجام می‌دادند و به این ترتیب هم از فقر نجات پیدا می‌کردند و هم سپاه صلیبی را برای مأموریتش در شرق تقویت می‌کردند. برخلاف تمام جذابیتی که این پیشنهاد داشت، اکثر نیروهای صلیبی میلی به پذیرش آن نداشتند؛ چرا که آن‌ها تازه برای حمله زادار مورد بخشایش قرار گرفته بودند و نمی‌خواستند دوباره خشم پاپ را برانگیزند. سپاه تا همین‌جا نیز خیلی تأخیر کرده بود و اکثر آن‌ها از انتظار بیش از این خسته شده بودند.
بونیفاس مونفروا، بالدوین فلاندرز، لوییز بلوایی و هوگ سن پل، بدون حمایت سربازان عادی ارتش، قراردادی امضا کردند که طبق آن صلیبیون متعهد می‌شدند که آنجلیوس را در تلاش برای سلطنت بیزانس یاری کنند. این تصمیم‌گیری با مخالفت شدیدی روبه‌رو شد. صدها نفر با خشم از ارتش خارج شدند و راه خود را به سوی سرزمین مقدس در پیش گرفتند. صدها نفر دیگر به کلی از مبارزه دست شستند و به سرزمین خود بازگشتند و آن‌هایی که باقی مانده بودند، به هیچ وجه با یکدیگر متحد، یکپارچه و هماهنگ نبودند. اگرچه سربازان عادی سرانجام به تغییر مسیر به سوی قسطنطنیه رضایت دادند، اما اصرار داشتند که فقط مدت کوتاهی در آنجا بمانند و بعد با سرعت تمام به سوی شرق مدیترانه حرکت کنند.
سیسومایسین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: bactoCeaze
AHFS/Drugs.com: International Drug Names
روش مصرف دارو: موضعی
کد ATC: J01GB08 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  ℞ (Prescription only) 
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (2R,3R,4R,5R)-2-{[(1S,2S,3R,4S,6R)-4,6-diamino-3-{[(2S,3R)-3-amino-6-(aminomethyl)-3,4-dihydro-2H-pyran-2-yl]oxy}-2-hydroxycyclohexyl]oxy}-5-methyl-4-(methylamino)oxane-3,5-diol :  نام آیوپاک (2R,3R,4R,5R)-2-{[(1S,2S,3R,4S,6R)-4,6-diamino-3-{[(2S,3R)-3-amino-6-(aminomethyl)-3,4-dihydro-2H-pyran-2-yl]oxy}-2-hydroxycyclohexyl]oxy}-5-methyl-4-(methylamino)oxane-3,5-diol 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۳۲۳۸۵-۱۱-۸ N
پاب‌کم CID: ۳۶۱۱۹
کم‌اسپایدر: ۳۳۲۲۲ N
UNII: X55XSL74YQ
KEGG: D02544 Y
ChEBI: CHEBI:۹۱۶۹ N
ChEMBL: ChEMBL۲۲۱۸۸۶ N
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID0023583 
ECHA InfoCard: 100.046.365 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C۱۹H۳۷N۵O۷
جرم مولی: 447.53 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES C[C@@]1(CO[C@@H]([C@@H]([C@H]1NC)O)O[C@H]2[C@@H](C[C@@H]([C@H]([C@@H]2O)O[C@@H]3[C@@H](CC=C(O3)CN)N)N)N)O :  SMILES C[C@@]1(CO[C@@H]([C@@H]([C@H]1NC)O)O[C@H]2[C@@H](C[C@@H]([C@H]([C@@H]2O)O[C@@H]3[C@@H](CC=C(O3)CN)N)N)N)O 
 InChI InChI=1S/C19H37N5O7/c1-19(27)7-28-18(13(26)16(19)24-2)31-15-11(23)5-10(22)14(12(15)25)30-17-9(21)4-3-8(6-20)29-17/h3,9-18,24-27H,4-7,20-23H2,1-2H3/t9-,10+,11-,12+,13-,14-,15+,16-,17-,18-,19+/m1/s1 N Key:URWAJWIAIPFPJE-YFMIWBNJSA-N N :  InChI InChI=1S/C19H37N5O7/c1-19(27)7-28-18(13(26)16(19)24-2)31-15-11(23)5-10(22)14(12(15)25)30-17-9(21)4-3-8(6-20)29-17/h3,9-18,24-27H,4-7,20-23H2,1-2H3/t9-,10+,11-,12+,13-,14-,15+,16-,17-,18-,19+/m1/s1 N Key:URWAJWIAIPFPJE-YFMIWBNJSA-N N 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
سیزومایسین (به انگلیسی: Sisomicin) (bactoCeaze یا Ensamycin) یک آنتی بیوتیک آمینوگلیکوزیدی است که از تخمیر گونه جدیدی از سرده Micromonospora استخراج می‌شود. این دارو یک آمینوگلیکوزید وسیع الطیف جدید است که از نظر ساختاری شبیه به جنتامایسین است.
تقی‌کندی (چالدران)

| تقی‌کندی (چالدران) | تقی‌کندی (چالدران) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۹°۷′ شمالی ۴۴°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۱۱۷°شمالی ۴۴٫۳۱۷°شرقی﻿ / 39.117; 44.317: مختصات: ۳۹°۷′ شمالی ۴۴°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۱۱۷°شمالی ۴۴٫۳۱۷°شرقی﻿ / 39.117; 44.317
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: چالدران
بخش: بخش مرکزی
دهستان: چالدران جنوبی
جمعیت: ۱۷۲ نفر
تقی‌کندی (چالدران)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان چالدران در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چالدران جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۷۲ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
سوفولار

سوفولار (به لاتین: Sofular) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان تووز واقع شده است. سوفولار ۴۴۳ نفر جمعیت دارد.
سنترال تاور

| سنترال تاور | سنترال تاور |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: اداری
سبک معماری: معماری مدرن
موقعیت: ورشو
کشور: لهستان
آغاز ساخت: ۱۹۹۲
پایان: ۱۹۹۶
بلندی: ۱۱۵ متر
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۲۷ طبقه
مساحت کل طبقات: ۲۰۸۰۴m²
سنترال تاور (انگلیسی: Central Tower) ساختمان اداری ۲۷ طبقه مستقر در شهر ورشو، لهستان است، که پروژه ساخت آن در سال ۱۹۹۲ آغاز شد و در سال ۱۹۹۶ به بهره‌برداری رسید.
سوفی لوو

| سوفی لوو | سوفی لوو |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۵ ژوئن ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)  شفیلد، یورک‌شر، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر، خواننده، ترانه‌سرا
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
سوفی لوو (به انگلیسی: Sophie Lowe)(زاده ۵ ژوئن ۱۹۹۰) بازیگر، خواننده انگلیسی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های پس از تاریکی و کیت زیبا اشاره کرد.
تلسکوپ هارلان ج. اسمیت

تلسکوپ هابی-ابرلی (به انگلیسی: Harlan J. Smith Telescope) ساخت ۱۹۶۶، نام یکی از بزرگ‌ترین تلسکوپهای نوری واقع در رصدخانه مکدونالد است که در ایالت تگزاس آمریکا قرار گرفته است.
این تلسکوپ متشکل از آیینه با قطر ۲۷۲۰ سانتیمتری است.
دانشگاه تگزاس در آستین این تلسکوپ را اداره می‌کند.
جُستارهای وابسته

دانشگاه تگزاس در آستین
بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های جهان
سنترال تلگراف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی
نماد سهام شرکت: بورس مسکو: CNTL
صنعت: مخابرات
بنا نهاده: ۱۸۵۲
دفتر مرکزی: مسکو، روسیه
تعداد کارکنان: ۹۵۰ نفر
مادر: روس‌تلکام
سنترال تلگراف (روسی: Центральный телеграф) شرکت مخابرات روسی است، که در سال ۱۸۵۲ تأسیس شد.
تطهیر (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): سوفی اکسانن
عنوان اصلی: Puhdistus
برگرداننده(ها): لولا راجرز
کشور: فنلاند
زبان: زبان فنلاندی
گونه(های) ادبی: تاریخی، جنایی
ناشر: سانوما
تاریخ نشر: ۲۰۰۸
گونه رسانه: چاپی (گالینگور، شومیز)
شمار صفحات: ۳۸۰ صفحه
شابک: شابک ‎۹۵۱−۰−۳۳۹۷۳−۳
تطهیر (فنلاندی: Puhdistus) رمانی از سوفی اکسانن نویسنده فنلاندی-استونیایی است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شده است. این رمان به سی‌وهشت زبان ترجمه شده و براساس نمایشنامه خود نویسنده است که در ۲۰۰۷ در تئاتر ملی فنلاندی اجرا شد. تا سال ۲۰۱۰، تطهیر تنها رمان اکسانن است که به انگلیسی ترجمه شده.
تطهیر داستان دو زن است که مجبور می‌شوند برای مقابله با پشت پرده اشغال استونی به دست شوروی، با گذشته‌های تاریک خود که مملو از سازش و مقاومت، تجاوز و بردگی جنسی است، مواجه شوند.
فیلم

مقالهٔ اصلی: تطهیر (فیلم ۲۰۱۲)
از روی این رمان فیلمی اقتباسی به کارگردانی آنتی یوکینن ساخته شده که نماینده فنلاند در اسکار هشتادوپنجم در بخش جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان بود.
سپیداج معمولی

| سپیداج معمولی | سپیداج معمولی |
| --- | --- |
سپیداج معمولی، Sepia officinalis: سپیداج معمولی، Sepia officinalis
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: نرم‌تنان
رده:: سرپایان
راسته:: سپیداج
گونه:: S. officinalis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Sepia officinalis : Sepia officinalis 
سپیداج معمولی (نام علمی: Sepia officinalis) نام یک گونه از راسته سپیداج است.
تجربه بی‌خدا

The Atheist Experience logo
تجربه بیخدا (به انگلیسی: The Atheist Experience) یک وبکست هفتگی و برنامه تلویزیون کابلی در آستین، تگزاس است. اولین برنامه در ۱۹ اکتبر ١٩٩٦ پخش شد، و تا دسامبر ۲۰۱۲، ۷۹۲ قسمت ساخته و پخش شده‌است. اکثر قسمت‌ها یک ساعته هستند. این برنامه با میزبانی چندین نفر به طور چرخشی اجرا می‌شود، از جمله مت دیلاهانتی، جف دی، تریسی هریس و جن پیپلز. موضوع برنامه‌ها اغلب جزم‌باوری دینی، اخلاقیات، فلسفه اخلاق و کاربرد روش علمی است. معمولاً یکی از دو میزبان برنامه را با موضوعات اخیر آغاز می‌کند، و سپس به تماس‌های تلفنی پاسخ داده می‌شود. اگرچه بحث و گفتگو درباره تمام موضوع‌های ادیان و بی‌خدایی آزاد است، به علت شمار زیاد تماس‌های تلفنی مسیحیان، تمرکز روی مسیحیت است.
تجربه بی‌خدا توسط جامعه بی‌خدای آستین (ACA) که یک سازمان ناسودبر مستقر در آستین، تگزاس است پخش می‌شود. از اهداف اصلی ACA ترویج بی‌خدایی مثبت‌گرا و جدایی دین از سیاست است.
کانال یوتیوب سابق TheAtheistExperience بیش از ۷۸۰۰۰ مشترک و ۱۱٬۰۰۰٬۰۰۰ بازدید دارد. آپلود برنامه در کانال یوتیوب تمام شده و برنامه‌های جدید در کانال اینترنتی blip.tv پخش می‌شوند.
مهمان‌های قابل توجه

دیوید سیلورمن (فعال)، رئیس بی‌خدایان آمریکایی (اپیزود #۷۰۱، ۲۰۱۱-۰۳-۲۰)
دارل وین ری، روان‌شناس سازمانی (اپیزود #۶۴۵، ۲۰۱۰-۰۲-۲۱؛ #۶۸۶، ۲۰۱۰-۱۲-۰۵)
ویکتور استنجر، فیزیکدان ذرات (اپیزود #۴۹۹، ۲۰۰۷-۰۵-۰۶)
جوایز

ابوت.کام - پادکست بی‌خدایی/ندانم‌گرایی برگزیده سال ۲۰۱۲
تسوشینگن

| تسوشینگن   | تسوشینگن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: شوابن
ناحیه: دیلینگن
حکومت: حکومت
 • شهردار: Tobias Steinwinter (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۶۰ کیلومتر مربع (۵٫۶۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۱۰ متر (۱۶۷۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۷۲۲
 • تراکم: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 89447
کدهای شماره‌گیری: 09077
پلاک خودرو: DLG
وبگاه: 
تسوشینگن (به آلمانی: Zöschingen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

تسوشینگن ۱۴٫۶۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Marigné-Peuton خواهرخواندهٔ زوشینگن هست.
سولسونس

| سولسونس | سولسونس |
| --- | --- |
Comarca: Comarca
موقعیت سولسونس در نقشه: موقعیت سولسونس در نقشه
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان لریدا
مرکز: Solsona
Municipalities:  فهرست Castellar de la Ribera, Clariana de Cardener, La Coma i la Pedra, Guixers, Lladurs, Llobera, La Molsosa, Navès, Odèn, Olius, Pinell de Solsonès, Pinós, Riner, Sant Llorenç de Morunys, Solsona 
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۰۱٫۱ کیلومتر مربع (۳۸۶٫۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۱۳۴۹۷
 • تراکم: ۱۳/کیلومتر مربع (۳۵/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Solsonencs
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Largest municipality: Solsona
وبگاه: www.elsolsones.cat
سولسونس (به اسپانیایی: Solsonés) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در استان لریدا واقع شده‌است. سولسونس ۱٬۰۰۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۴۹۷ نفر جمعیت دارد.
سنگ و شیشه

| سنگ و شیشه | سنگ و شیشه |
| --- | --- |
نویسنده: محمود قنبری
کارگردان: جمشید حیدری
بازیگران: ایرج راد شهلا ریاحی   منوچهر حامدی   جمشید اسماعیل‌خانی   سیروس گرجستانی   بهزاد رحیم‌خانی   عبدالله اسفندیاری   معصومه آقاجانی   بهروز رضوی   مهری مهرنیا   صدیقه کیانفر   فریده صابری   ایرج سنجری   مهناز اسلامی   ابراهیم بهرامی‌زاده
سازنده موسیقی متن: ناصر چشم‌آذر
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۲۱ قسمت
تولید: تولید
تهیه‌کننده: عبدالله اسفندیاری
فیلم‌برداری: بهمن پورزنوزی
تدوین‌گر: جمشید حیدری
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران
فرمت تصویر: ۱۶ میلیمتری
انتشار اولیه: ۱۳۷۲
سنگ وشیشه نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «جمشید حیدری» است که در سال ۱۳۷۲ تولید و از شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.
خلاصه داستان

«احمد دانش» به اتهام قتل پدرش دستگیر و محاکمه می‌شود. وکیلِ احمد متوجه می‌شود که با توجه به شواهد، این قتل توسط او انجام نشده و قاتل باید شخص دیگری باشد. فعالیت‌های وکیل احمد که خود در زندگی خصوصی‌اش دچار مشکلات فراوانی است، به جایی نمی‌رسد و احمد به اعدام محکوم می‌شود. در آخرین لحظات، همسر سابق مقتول به قتل اعتراف می‌کند و احمد آزاد می‌شود.
بازیگران و عوامل تولید > بازیگران

ایرج راد
شهلا ریاحی
منوچهر حامدی
جمشید اسماعیل‌خانی
سیروس گرجستانی
عبدالله اسفندیاری
معصومه آقاجانی
بهزاد رحیم‌خانی
بهروز رضوی
مهری مهرنیا
صدیقه کیانفر
فریده صابری
ژاله علو
ایرج سنجری
مهناز اسلامی
آزیتا صالحی
امیر چیتگر
فریبا معصومی گنجگاه
میترا رشیدی
فریده دریامج
محسن فخاری
شراره یوسف‌نیا
ابراهیم بهرامی‌زاده
بازیگران و عوامل تولید > عوامل تولید

کارگردان: جمشید حیدری
نویسنده: محمود قنبری
تصویربردار: بهمن پورزنوزی
تدوینگر: جمشید حیدری
موسیقی: ناصر چشم‌آذر
تهیه‌کننده: عبدالله اسفندیاری
طراح صحنه و لباس: جمشید حیدری
دستیار کارگردان: سیدعلی خوش‌نشین
فرمت تصویر: ۱۶ میلیمتری
تعداد قسمت‌ها: ۲۱ قسمت
محصول: گروه فیلم و سریال شبکه ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران
سال تولید: ۱۳۷۲
سوس و ویکتوریا پتروسیان

| سوس و ویکتوریا پتروسیان | سوس و ویکتوریا پتروسیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ مهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) ایروان
سوس و ویکتوریا پتروسیان (ارمنی: Սոս Վիկտորիա Պետրոսյան؛ انگلیسی: Sos and Victoria Petrosyan؛ زادهٔ ۲۷ مهٔ ۱۹۷۲) یک زن و شوهر هنرمند آلمانی-ارمنی/روسی هستند. وی از سال میلادی تاکنون فعالیت می‌کند.