stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مریانج
آشنایی با شهر مریانج > ویژگی‌های جغرافیایی > موقعیت

شهر مریانج در ۵ کیلومتری غرب شهر همدان و در عرض جغرافیایی ۴۵، ۴۹، ۳۴ و طول جغرافیایی ۳۰، ۲۷، ۴۸ قرار گرفته است. در تقسیمات کشوری یکی از شهرهای شهرستان همدان می‌باشد که در ابتدای مسیر روستاهای سولان، توئیجین، موئیجین و برفجین قرار گرفته است.
آشنایی با شهر مریانج > ویژگی‌های جغرافیایی > حدود

مریانج از شرق به همدان، از غرب به اراضی پادگان نظامی شهید قهرمان، از جنوب به بخش‌هایی از دامنه سلسله ارتفاعات کوهستان الوند و دره ماوشان(امام زاده کوه) و از شمال به روستاهای ینگجه (انصار الامام)، یکن آباد و شهر بهار محدود است. در تقسیمات کشوری، یکی از دهستان‌های شهرستان همدان به نام الوند کوه غربی به مرکزیت شهر مریانج است که روستاهای سولان، توئیجین، موئیجین، برفجین، انصارالامام، یِکن آباد، اوزانا، حیدره پشت شهر و چشمه قصابان را در بر می‌گیرد.
آشنایی با شهر مریانج > ویژگی‌های جغرافیایی > وسعت و ناهمواری

مریانج با وسعتی در حدود ۱/۷۵ کیلومتر مربع دشتی است نسبتاً کوچک که در پهنه دامنه شمالی الوند واقع شده و رونق اقتصاد کشاورزی آن وابسته به رودخانه@۱۲@ها و جویبار‌هایی است که از دامنه‌های الوند سرچشمه می‌گیرد.
مهم‌ترین آن‌ها رودخانه برفین (ماوشان / قوری جای یا قرو چای) است که از دامنه‌های شمالی الوند سرچشمه می‌گیرد.
زمین‌های مریانج از نظر زمین‌شناسی بر روی ورقه تویسرکان قرار دارد که متعلق به دوره هولوسن از دوران کواترنر و سنوزوئیک است. اجزای سازنده اراضی محدوده مریانج دربر گیرنده شن، ریگ، ماسه و سیلیس است.
بر اساس نقشه ۱:۱۰۰۰۰۰ سازمان زمین‌شناسی کشور هیچ گسل فعالی که موجب زلزله شود در اطراف شهر مریانج وجود ندارد.
آشنایی با شهر مریانج > ویژگی‌های جغرافیایی > آب و هوا

حداکثر مطلق درجه حرارت هوا در این شهر ۸/۳۶، و حداقل مطلق آن ۶/۲۹- و متوسط حرارت آن ۶/۹ درجه سانتی گراد است. گرمترین ماه‌های سال با حداکثر دمای ۳۵ درجه سانتی گراد تیر و مرداد است و سردترین ماه‌های سال با میانگین ۴/۲۵- درجه سانتی گراد دی و بهمن است.
میزان سالانه بارندگی بیش از ۳۰۰ میلی لیتر است؛ به طوری که در فروردین ماه حداکثر ۹۵ میلی لیتر، در اردیبهشت ۸۲ میلی لیتر در خرداد ۸۱ میلی لیتر و در بقیه ماه‌های سال به تناسب متغیر است. روزهای یخبندان در مریانج به‌طور میانگین ۱۴۳ روز می‌باشد.
آشنایی با شهر مریانج > جمعیت

اولین آمار ثبت شده در خصوص جمعیت مریانج، به سال ۱۳۲۹ برمی گردد. در سال قصبهٔ مریانج بالغ بر ۴۵۵۵ نفر جمعیت داشته و به لحاظ تقسیمات سیاسی به استان کردستان تعلق داشته است. در اولین سرشماری نفوس و مسکن (سال ۱۳۳۵) جمعیت این شهر به ۴۸۴۶ نفر افزایش یافت که به نظر می‌رسد در طول این ۶ سال ۶٫۴ درصد رشد داشته است. محل جغرافیایی مریانج به لحاظ تقسیمات سیاسی از محدوده استان کردستان، خارج و به محدوده سیاسی استان کرمانشاه ملحق گردیده و سرانجام در سال ۱۳۴۵ در محدوده سیاسی استان همدان قرار گرفت. جمعیت شهر مریانج به ترتیب در سرشماری‌های عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۴۵ - ۱۳۵۵ - ۱۳۶۵ - ۱۳۷۵ - ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ به ترتیب ۵۱۴۸ - ۵۷۹۴ - ۸۲۴۲ - ۹۵۲۳ - ۹۵۲۹ و ۱۰۲۰۷ نفر رسید. در حال حاضر جمعیت شهر مریانج بر اساس آخرین سرشماری سال ۱۳۹۵ بالغ بر ۱۱۷۶۲ نفر می‌باشد.
آشنایی با شهر مریانج > اقتصاد و معیشت

اقتصاد شهر مریانج از دیرباز بر کشاورزی و دامداری استوار بوده و در فرهنگ نامه دهخدا این چنین توصیف شده است؛ «مریانج . [م َرْ ن َ] (اِخ) (مریایه) قصبه ای است از دهستان چهار بلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان، در ۶ هزارگزی غرب همدان کنار راه همدان به کرمانشاه، در منطقهٔ کوهستانی سردسیر واقع و دارای ۴۵۵۵ تن سکنه است. آبش از قنات و رودخانهٔ وفرجین، محصولش غلات، حبوبات، لبنیات، صیفی، میوه جات و شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان قالیچه و جاجیم بافی است. متجاوز از ۲۰۰ باب دکان در این قصبه وجود دارد.» (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).
علاوه بر کشاورزی و دامداری و باغداری در دهه‌های اخیر اشتغال به اموری مثل حمل و نقل، مرغداری، صنایع چوب و مشاغل اداری، نظامی و امور خدماتی رواج یافته است. عمده محصولات کشاورزی در این منطقه سیر و سیب زمینی می‌باشد.
ورزشگاه
شهر مریانج صاحب یک مجموعه ورزشی بزرگ و ۱۰ هزار نفری به نام شهید حاجی بابایی است که امروزه تمامی اردوهای تیم ملی به میزبانی استان همدان و مسابقات تیم‌های فوتبال شهرداری همدان در لیگ دسته اول کشور و پاس همدان در لیگ دسته دوم کشور به میزبانی این ورزشگاه برگزار می‌شود.
این مجموعه ورزشی بزرگ‌ترین و مجهزترین مجموعه ورزشی غرب کشور است.
مرکز مهارت
بزرگ‌ترین مرکز مهارت آموزی یا فنی و حرفه ای غرب کشور در این شهر است که خیل عظیمی از کارآموزان در سطح کشور در این مرکز مهارت و حرفه آموخته‌اند.
کتابخانه یا مرکز مطالعات
کتابخانه شهید مظاهری این شهر امروز مرکز همایش‌های کتاب و کتابخوانی استان همدان است و به عنوان اولین کتابخانه دیجیتال استان نیز فعالیت دارد.
اگیواس لوانیس مالونتاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= قبرس
| Agios Ioannis Άγιος Ιωάννης | Agios Ioannis Άγιος Ιωάννης |
| --- | --- |
District: ناحیه نیکوزیا
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اگیواس لوانیس مالونتاس (به لاتین: Agios Ioannis Malountas) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات

اگیواس لوانیس مالونتاس ۴۴۵ نفر جمعیت دارد.
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۸۷

| قهرمانی مردان جهان ۱۹۸۷ | قهرمانی مردان جهان ۱۹۸۷ |
| --- | --- |
شهر میزبان:  کلرمون-فران، فرانسه
زمان برگزاری: ۱۹ – ۲۹ اوت
قهرمانان: قهرمانان
آزاد:  اتحاد جماهیر شوروی
فرنگی:  اتحاد جماهیر شوروی
| قهرمانی زنان جهان ۱۹۸۷ | قهرمانی زنان جهان ۱۹۸۷ |
| --- | --- |
شهر میزبان:  لورنسکوگ، نروژ
زمان برگزاری: ۲۴ – ۲۵ اکتبر
قهرمانان: قهرمانان
زنان:  نروژ
→ ۱۹۸۹۱۹۸۶ ←: → ۱۹۸۹۱۹۸۶ ←
قهرمانی کشتی جهان ۱۹۸۷ چهلمین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که در دو بخش مردان در کلرمون-فران، فرانسه و زنان در لورنسکوگ، نروژ برگزار گردید.
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  اتحاد جماهیر شوروی | ۱۱ | ۲ | ۵ | ۱۸ |
| ۲ |  فرانسه | ۶ | ۱ | ۱ | ۸ |
| ۳ |  نروژ | ۳ | ۲ | ۴ | ۹ |
| ۴ |  ایالات متحده آمریکا | ۲ | ۴ | ۳ | ۹ |
| ۵ |  بلغارستان | ۲ | ۱ | ۲ | ۵ |
| ۶ |  مجارستان | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۶ |  کرهٔ شمالی | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۸ |  فنلاند | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۹ |  بلژیک | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۹ |  کوبا | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۱ |  ژاپن | ۰ | ۴ | ۶ | ۱۰ |
| ۱۲ |  لهستان | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ |
| ۱۳ |  آلمان غربی | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۱۴ |  آلمان شرقی | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۴ |  دانمارک | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۴ |  رومانی | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۷ |  ایتالیا | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۷ |  سوئد | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۷ |  هلند | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۷ |  کرهٔ جنوبی | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۷ |  یونان | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۷ |  یوگسلاوی | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۲۳ |  ترکیه | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۳ کشور) | مجموع (۲۳ کشور) | ۲۹ | ۲۹ | ۲۸ | ۸۶ |
رده‌بندی تیمی

| رتبه | آزاد مردان> تیم | آزاد مردان> امتیازات | فرنگی مردان> تیم | فرنگی مردان> امتیازات | آزاد زنان> تیم | آزاد زنان> امتیازات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  اتحاد جماهیر شوروی | ۵۲ |  اتحاد جماهیر شوروی | ۴۷ |  نروژ | ۳۹ |
| ۲ |  ایالات متحده آمریکا | ۴۱ |  بلغارستان | ۲۳ |  فرانسه | ۳۴ |
| ۳ |  بلغارستان | ۱۸ |  لهستان | ۲۱ |  ژاپن | ۳۴ |
| ۴ |  کرهٔ شمالی | ۱۳ |  فنلاند | ۱۹ |  دانمارک | ۱۲ |
| ۵ |  کرهٔ جنوبی | ۱۲ |  رومانی | ۱۳ |  سوئد | ۱۰ |
| ۶ |  ژاپن | ۱۱ |  مجارستان | ۱۱ |  بلژیک | ۸ |
خلاصه مدال‌ها > آزاد مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ ک‌گ | Ri Jae-sik  کرهٔ شمالی | Lee Sang-ho  کرهٔ جنوبی | سرگی کارامچاکوف  اتحاد جماهیر شوروی |
| ۵۲ ک‌گ | والنتین یوردانف  بلغارستان | کیم یونگ-سیک  کرهٔ شمالی | میتسورو ساتو  ژاپن |
| ۵۷ ک‌گ | سرگئی بلوگلازوف  اتحاد جماهیر شوروی | بری دیویس  ایالات متحده آمریکا | Ahmet Ak  ترکیه |
| ۶۲ ک‌گ | جان اسمیت  ایالات متحده آمریکا | خزر عیسی‌اف  اتحاد جماهیر شوروی | Kazuhito Sakae  ژاپن |
| ۶۸ ک‌گ | آرسن فادزائف  اتحاد جماهیر شوروی | Georgios Athanasiadis  یونان | Andre Metzger  ایالات متحده آمریکا |
| ۷۴ ک‌گ | آلدان وارایف  اتحاد جماهیر شوروی | دیو شولتز  ایالات متحده آمریکا | Uwe Westendorf  آلمان شرقی |
| ۸۲ ک‌گ | مارک شولتز  ایالات متحده آمریکا | Aleksandar Nanev  بلغارستان | ولادیمیر مودوسیان  اتحاد جماهیر شوروی |
| ۹۰ ک‌گ | ماخاربک خادارتسف  اتحاد جماهیر شوروی | Jim Scherr  ایالات متحده آمریکا | Jerzy Nieć  لهستان |
| ۱۰۰ ک‌گ | لری خابلوف  اتحاد جماهیر شوروی | واسیله پوشکاشو  رومانی | بیل شر  ایالات متحده آمریکا |
| ۱۳۰ ک‌گ | اصلان خاداراتسف  اتحاد جماهیر شوروی | آندرس شرودر  آلمان شرقی | بروس بومگارتنر  ایالات متحده آمریکا |
خلاصه مدال‌ها > فرنگی مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ ک‌گ | Mahaddin Allahverdiyev  اتحاد جماهیر شوروی | وینچنزو مائنزا  ایتالیا | Lars Rønningen  نروژ |
| ۵۲ ک‌گ | Pedro Roque  کوبا | Roman Kierpacz  لهستان | Aleksandr Ignatenko  اتحاد جماهیر شوروی |
| ۵۷ ک‌گ | Patrice Mourier  فرانسه | رفعت ییلدیز  آلمان غربی | Keijo Pehkonen  فنلاند |
| ۶۲ ک‌گ | ژیوکو وانگلوف  بلغارستان | کاماندار مادژیدوف  اتحاد جماهیر شوروی | Shigeki Nishiguchi  ژاپن |
| ۶۸ ک‌گ | Aslaudin Abayev  اتحاد جماهیر شوروی | Nandor Sabo  یوگسلاوی | Jerzy Kopański  لهستان |
| ۷۴ ک‌گ | جوکو یوهان سالومکی  فنلاند | یوزف تراچ  لهستان | دولت تورلیخانوف  اتحاد جماهیر شوروی |
| ۸۲ ک‌گ | تیبور کومارومی  مجارستان | Roger Gössner  آلمان غربی | Sergey Nasevich  اتحاد جماهیر شوروی |
| ۹۰ ک‌گ | ولادیمیر پوپوف (کشتی‌گیر)  اتحاد جماهیر شوروی | Sándor Major  مجارستان | آتاناس کومچف  بلغارستان |
| ۱۰۰ ک‌گ | Guram Gedekhauri  اتحاد جماهیر شوروی | دنیس کوسلوفسکی  ایالات متحده آمریکا | واسیل آندری  رومانی |
| ۱۳۰ ک‌گ | Igor Rostorotsky  اتحاد جماهیر شوروی | توماس یوهانسون (کشتی‌گیر)  سوئد | رانجل گروفسکی  بلغارستان |
خلاصه مدال‌ها > آزاد زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۴۴ ک‌گ | Brigitte Weigert  بلژیک | Anne Johnsen  نروژ | Shoko Yoshimura  ژاپن |
| ۴۷ ک‌گ | Anne Holten  نروژ | Lynie van der Holst  هلند | Satomi Sugawara  ژاپن |
| ۵۰ ک‌گ | Anne Marie Halvorsen  نروژ | Kyoko Fukuda  ژاپن | Martine Poupon  فرانسه |
| ۵۳ ک‌گ | Sylvie Van Gucht  فرانسه | Line Johansen  نروژ | Stine Johansen  نروژ |
| ۵۷ ک‌گ | Isabelle Dourthe  فرانسه | Sylvie Maret  فرانسه | Silje Hauland  نروژ |
| ۶۱ ک‌گ | Ine Barlie  نروژ | Akiko Iijima  ژاپن | Pia Buchholtz  دانمارک |
| ۶۵ ک‌گ | Brigitte Herlin  فرانسه | Dorthe Pedersen  دانمارک | Kimie Hoshikawa  ژاپن |
| ۷۰ ک‌گ | Georgette Jean  فرانسه | Rika Iwama  ژاپن | Hege Reitan  نروژ |
| ۷۵ ک‌گ | Patricia Rossignol  فرانسه | Miyako Shimizu  ژاپن | به هیچ‌کس تعلق نگرفت |
حملات هوایی به مسکو

حملات هوایی به مسکو اشاره به مجموعه‌ای از حملات هوایی راهبردی توسط لوفت‌وافه، نیروی هوایی رایش سوم به شهر مسکو، پایتخت اتحاد جماهیر شوروی در جریان عملیات بارباروسا بین ماه‌های ژوئیه تا دسامبر سال ۱۹۴۱ دارد. این حملات با وجود وارد آوردن برخی تلفات و خسارات، در مواجهه با دفاع ضد هوایی و مقاومت نیروی هوایی شوروی در نهایت نتوانست به اهداف راهبردی خود برسد.
پیش‌زمینه

بر اساس طرح عملیاتی بارباروسا، مطابق دکترین اصلی رزمی آن، دستیابی به برتری هوایی اولویت نخست لوفت‌وافه، نیروی هوایی رایش سوم به حساب می‌آمد. این نیرو در ابتدا به دنبال نابودی نیروی هوایی شوروی و عملیات‌های پشتیبانی زمینی دشمن بود. به هر حال، با توجه به محدودیت برد و بارگیری، لوفت‌وافه نمی‌توانست به شکل مؤثری به صنایع هوایی شوروی حمله کند. پس از حصول برتری هوایی، لوفت‌وافه قصد داشت توجه عملیاتی خود را به پشتیبانی هوایی نزدیک از نیروی زمینی تغییر دهد.
بر مبنای دکترین تاکتیکی بلیتس‌کریگ و جهت ایجاد برتری هوایی و مهیا ساختن شرایط لازم برای تهاجم زمینی، عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با یورش همه‌جانبه هواگردهای لوفت‌وافه به فرودگاه‌های دشمن در سرتاسر خط مقدم آغاز شد. در مجموع، در عرض سه روز آغازین شوروی ۲۰۰۰ هواگرد و تا پایان هفته اول ۴۰۰۰ هواگرد خود را عموماً بر روی زمین از دست داد تا بزرگ‌ترین نیروی هوایی جهان به نیرویی بی‌تأثیر بدل شود. در حالیکه طبق ادعای فرماندهی عالی ورماخت، لوفت‌وافه در این مدت تنها ۱۵۰ هواگرد خود را از دست داده بود تا نسبت خسارات وارده به طرفین ۱ به ۲۷ برآورد شود.
پس از حصول برتری هوایی در عرض چند روز، لوفت‌وافه از روز ۲۵ ژوئن توجه خود را معطوف به پشتیبانی مستقیم یا غیر مستقیم نیروی زمینی کرد. لوفت‌وافه در جریان این پشتیبانی تا پایان ماه نوامبر به شکل میانگین ۲۳۲۷۰ تن مواد منفجره بر سر دشمن فرود می‌آورد.
آمادگی دفاعی شوروی

آماده‌سازی‌ها در مقابل حملات هوایی از سال ۱۹۳۲ با تشکیل «سازمان دفاع مدنی» (MPVO) در مسکو صورت گرفته بود. شوروی به کمک سرویس اطلاعاتی خود از تجربیات آلمان، فرانسه و بریتانیا در این زمینه استفاده کرد. ساخت‌وساز پناهگاه‌های حملاتی هوایی از سال بعد آغاز شد. تا هنگام شروع جنگ پناهگاه‌های کافی برای جای دادن ۴۰۰ هزار نفر در آن‌ها احداث گردید. در محل‌هایی که امکان ساخت پناهگاه نبود سنگر و گودال حفر شد که ظرفیت جایگیری را ۲۵۰ هزار نفر دیگر افزایش داد. به هر صورت از شبکه تونل‌های قطار شهری مسکو که دربردارنده برخی احتیاجات از جمله آب رسانی نیز بودند، هم به عنوان پناهگاه استفاده می‌شد. بر مبنای داده‌های اطلاعاتی به دست آمده از قصد آلمان برای تهاجم، روز ۲۱ ژوئن سال ۱۹۴۱، یک روز پیش از آغاز تهاجم، به دستور واسیلی پرونین، رئیس شورای شهر مسکو، دفاع ضد هوایی و تمام پناهگاه‌های این شهر در حالت آماده‌باش قرار گرفت. دستورالعمل‌ها و تمهیدات ویژه‌ای برای شهروندان برای مواقع حملات هوایی صادر و پلیس و نیروهای سازمان دفاع مدنی موظف به نظارت بر اجرای آن‌ها شد. خاطیان به محاکمه در دادگاه نظامی تهدید شدند. پس از آغاز جنگ، در هر یک از ۲۵ رایون شهر یک گردان مستقل دفاع هوایی برای نجات مجروحین و پاکسازی خرابی‌ها تشکیل شد. مهندسان، معماران و مختصصان دیگر این گردان‌ها و زیر یگان‌های آن‌ها را فرماندهی می‌کردند. تا هنگام آغاز حملات هوایی آلمانی‌ها، بیش از ۶۰۰ هزار نفر در جوخه‌های دفاع هوایی به‌کارگرفته شدند. مسئولیت کلی اداره این نیرو بر عهده حزب کمونیست مسکو و شورای شهر بود.
هنگام آغاز جنگ لشکر بیست و چهارم جنگنده دفاع هوایی با ۲۷۸ جنگنده وظیفه دفاع از حریم هوایی مسکو، پایتخت شوروی را بر عهده داشت. بیشتر این جنگنده‌ها نمونه‌های قدیمی آی-۱۶ بودند. به هر صورت با توجه به اهمیت بالای آن، دفاع هوایی مسکو به سرعت تقویت شد و این لشکر با دریافت چند هنگ هوایی، به شکل سپاه ۶ جنگنده دفاع هوایی مجدداً سازمان یافت. این سپاه به فرماندهی سرهنگ ایوان کلیموف در ابتدای حملات هوایی آلمانی‌ها به مسکو در مجموع شامل ۲۹ هنگ جنگنده می‌شد.
هنگام آغاز حملات هوایی لوفت‌وافه، ۱۰۴۴ توپ ضدهوایی، ۳۳۶ مسلسل ضدهوایی، ۶۱۸ نورافکن و ۱۲۴ بالون مانع و برای دفاع از حریم هوایی مسکو به‌کارگرفته شده بودند. آتشبار ضد هوایی شوروی بر پایه توپ ضدهوایی ۷۶ میلی‌متری مدل ۱۹۳۱ و توپ ضدهوایی ۸۵ میلی‌متری ۵۲-کا برای ارتفاع بالا و توپ خودکار ۳۷ میلی‌متری ۶۱-کا با نرخ آتش بالا برای ارتفاع پایین، قرار داشت. نزدیک به ۵۰۰ جنگنده سپاه ۶ جنگنده دفاع هوایی شوروی نیز در این ناحیه مستقر بودند. به هر صورت تعداد اندکی جنگنده شبانه مدین منظور موجود بود.
به هر صورت مسکو شرایط سختی برای دفاع هوایی داشت. با وجود برنامه گسترده ساخت‌وساز در دهه ۱۹۳۰، حدود ۷۰ درصد از بناهای مسکونی این شهر در سال ۱۹۴۱ همچنان از چوب ساخته شده بودند. در نقاط مختلفی از شهر، حتی در مرکز آن، پشته‌هایی از هیزم گردآوری شده و ساختمان انبارها از چوب یا سایر مواد قابل اشتعال بود. بدین جهت از مسکو در این زمان با عنوان «جعبه چوبی» یاد شده‌است. از این رو یکی از اهداف عمده سازمان دفاع مدنی مسکو جلوگیری از ادامه آتش‌سوزی‌ها بود. نخستین تصمیم کمیته دفاع کشور پس از تشکیل آن در روز ۱ ژوئیه، بر افزایش تولید ماشین آتش‌نشانی برای آتش‌نشانی‌های این شهر قرار گرفت.
| هواگرد | آی-۱۶ | میگ-۳ | یاک-۱ | لاگگ-۳ | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| توان (فروند) | ۱۷۰ | ۱۲۷ | ۹۱ | ۳۷ | ۴۹۵ |
اهداف و طرح حمله هوایی به مسکو

بر مبنای طرح عملیاتی بارباروسا مسکو، پایتخت شوروی یکی از اهداف اصلی عملیات به حساب می‌آمد. به هر صورت با توجه به فاصله زیاد این شهر با مناطق مرزی، در ابتدا تنها این لوفت‌وافه بود که می‌توانست بدان دست یابد. همان روز نخست عملیات یک فروند هواگرد شناسایی یو ۸۸دی از اسکادران ۱ گروه شناسایی روول، بدون این که دشمن متوجه شود، خود را به مسکو رساند و از ارتفاع ۱۰ هزار متری نخستین تصاویر هوایی را از آن تهیه کرد. تا روز ۱۸ ژوئیه چند عملیات شناسایی عکس‌برداری دیگر نیز، با وجود اقدام جنگنده‌های شوروی برای رهگیری هواگردهای آلمانی، به شکل موفق‌آمیزی انجام گرفت.
سه هفته پس از آغاز عملیات، به دستور آدولف هیتلر، پیشوای آلمان لوفت‌وافه موظف به صورت دادن حملات هوایی علیه مسکو، پایتخت شوروی شد. حملات هوایی به مسکو عموماً به جهت وحشت‌آفرینی انجام می‌گرفت و به نقل از سرتیپ والتر وارلیمونت، هدف از آن انتقام حملات هوایی شوروی به هلسینکی و بوخارست بود. تصور می‌شد بمباران مسکو به یک «فاجعه مردمی» منجر خواهد شد و همانند تجربه ورشو، روتردام و بلگراد، فروپاشی رژیم شوروی را تسریع خواهد کرد. حامی اصلی حملات هوایی به پایتخت شوروی سپهبد ولفرام فون ریشتوفن، فرمانده سپاه ۸ هوایی لوفت‌وافه بود. رایشس‌مارشال هرمان گورینگ، فرمانده کل لوفت‌وافه بیشتر از منظر حیثیتی از این طرح حمایت می‌کرد. به هر صورت فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ، فرمانده ناوگان دوم هوایی لوفت‌وافه، با اشاره به توان ناکافی لوفت‌وافه در تهاجم به چنین هدف بزرگی، با این اقدام مخالف بود. با این حال هیتلر روز ۱۹ ژوئیه با صدور فرمان شماره ۳۳ پیشوا، ضمن اشاره به موارد دیگر، فرمان به صورت گرفتن تهاجم هوایی به مسکو داد. این عملیات با اسم رمز کلارا ستکین، نخستین بمباران راهبردی بزرگ در جبهه شرقی به حساب می‌آمد.
توان و شرایط لوفت‌وافه

لوفت‌وافه جنگ با شوروی را با ۶۷۳ بمب‌افکن دو موتوره آغاز کرده بود. تا بدین زمان بسیاری از اسکادران‌های آن متحمل خسارات جدی شده بودند. در این زمان هیچ هواگرد ذخیره‌ای برای لوفت‌وافه باقی نمانده بود و با توجه به در جریان بودن نبردهای شدید در قسمت‌های شمالی و جنوبی خط مقدم امکان به‌کارگیری توان هوایی آن‌ها در حمله هوایی به مسکو وجود نداشت. علاوه بر این، لوفت‌وافه در نزدیکی خطوط مقدم پایگاه‌های هوایی مناسبی برای بمب‌افکن‌های دو موتوره نداشت. حملات هوایی به مسکو می‌بایست از پایگاه‌های هوایی در پروس شرقی و غرب بلاروس در فاصله ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتری صورت می‌گرفت. فاصله زیاد مسکو با این پایگاه‌های سبب می‌شد بمب‌افکن‌های آلمانی وادار شوند جهت حمل سوخت بیشتر از میزان مهمات خود بکاهند. بمب‌افکن‌های دورنیه دو ۱۷ست لوفت‌وافه تنها میزان حداقلی ۵۰۰ کیلوگرم بمب با خود بدین منظور حمل می‌کردند.
برخی یگان‌های بمب‌افکن از غرب اروپا به منظور تقویت نیروی حمله، به شرق منتقل شدند. یگان‌های مستقر شده لوفت‌وافه در پروس شرقی و شرق لهستان به منظور حمله هوایی به مسکو:
جناح ۴ بمب‌افکن گنرال ویور: ۵۸ هائی ۱۱۱ (۴۵ عملیاتی)
گروه ۳ جناح ۲۶ بمب‌افکن: ۲۹ هائی ۱۱۱ (۲۱ عملیاتی)
گروه رزمی ۱۰۰ ویکینگ: ۱۲ هائی ۱۱۱ (۱۰ عملیاتی) - گروه مسیریاب
گروه ۱ جناح ۲۸ بمب‌افکن: ۲۰ هائی ۱۱۱ (۱۴ عملیاتی)
حملات هوایی > اوت ۱۹۴۱

ساعت ۲۲:۵۰ شب ۱ اوت هشدار حمله هوایی در مسکو مجدداً صادر شد و تا ساعت ۲ بامداد به طول انجامید. دو بمب انفجاری و حدود ۱٬۰۰۰ بمب آتش‌زا بر بخش‌های مولوتووسکی و کالینینسکی انداخته شد که ۲۷ آتش‌سوزی به‌پا کرد. یک اصابت مستقیم یک خانه را تخریب نمود. آتش ضدهوایی ۱۰٬۵۰۰ هزار گلوله شلیک کرد و جنگنده‌های شبانه شوروی هم ۸۳ سورتی انجام دادند. با این حال هیچ‌یک از جنگنده‌ها نتوانستند بمب‌افکن‌ها را ببینند.
شب بعدی یک هواگرد تنها در وضعیت دید ضعیف در ناحیه مسکو ظاهر شد اما نتوانستند هدف خود را بیابد. طبق گفته شوروی، هیچ بمبی انداخته نشد. در این شب جنگنده‌های شوروی برای ۹۹ سورتی برخاستند و مدعی دو پیروزی شدند و یکی از هواگردهای خودی را از دست دادند. یک جنگنده بر فراز ناحیه نورافکن ۵ در شمال نارو فومینسک یک بمب‌افکن هائی ۱۱۱ را رهگیری کرد و مورد حمله قرار داد. هواگرد آلمانی از جناح ۵۳ رزمی، به‌شدت آسیب دید اما توانست به‌سختی از خط مقدم عبور کند. به هر صورت، هنگام فرود اضطراری در نزدیکی دوبینسکایا در منطقه مینسک، دچار سانحه شد و همه ۵ سرنشین آن جان باختند.
لوفت‌وافه شب ۴ اوت یازدهمین حمله هوایی خود به مسکو را با ۹ بمب‌افکن اجرا کرد. آژیر حمله هوایی ساعت ۲۳:۳۰ به صدا درآمد و تا ساعت ۱:۴۰ بامداد طول کشید. مجموعاً ۳۰ بمب انفجاری و ۱٬۰۰۰ بمب آتش‌زا بر مسکو ریخته شد. در ۱۱ کارخانه و ۹ خانه آتش به پا گشت. طبق آمار شوروی، ۲۳ تن کشته و ۹۷ تن دیگر زخمی شدند. طبق معمول فرماندهی سپاه ۱ دفاع هوایی شروی مدعی شد حمله را دفع کرده و دشمن «مانند قبل ناموفق» بوده‌است. با این حال، خلبانان شوروی با اجرای ۵۰ سورتی، پنج جنگنده خودی را به اشکال مختلف منهدم کردند و هیچ درگیری با دشمن نداشتند.
نتایج

از زمانی که مسکو از ماه ژوئیه سال ۱۹۴۱ در برد هواگردهای ناوگان دوم هوایی لوفت‌وافه قرار گرفت، بین دو تاریخ ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۴۱ تا ۵ آوریل سال ۱۹۴۲ آلمانی‌ها مجموعاً ۷۶ حمل هوایی شبانه و ۱۱ حمله هوایی روزانه علیه این شهر صورت دادند. بسیاری از این حملات هوایی با تعداد کمی بمب‌افکن انجام شد. تا روز ۶ دسامبر سال ۱۹۴۱ در این حملات تنها سه مورد با بیش از ۱۰۰ هواگرد و شش مورد با بیش از ۵۰ هواگرد بود. در ۵۹ مورد از آن‌ها فقط از سه تا ده هواگرد استفاده شد. آلمان در ۵۹ حمله هوایی نخست تا ماه اکتبر سال ۱۹۴۱ مجموعاً تنها ۱۰۰۰ تن مواد منفجره بر مسکو ریخت که حدوداً نیمی از میزانی بود که نیروی هوایی بریتانیا در عرض فقط یک شب در جریان بمباران راهبردی آلمان در سال ۱۹۴۴ بر سر این کشور می‌ریخت. این مقدار به شکل روشنی نمی‌توانست خرابی وسیعی در مسکو ایجاد کند. یک برآورد مجموع خسارت وارد آمده به مسکو در حملات هوایی آلمان را حدود تنها ۳ درصد برآورد کرده‌است. بر طبق گزارش شوروی که پس از جنگ منتشر شد، در این حملات نزدیک به دو هزار نفر کشته و حدود سه برابر این میزان زخمی شدند. قریب به ۵۶۰۰ ساختمان، از جمله ۹۰ بیمارستان و ۲۵۰ مدرسه، آسیب دید یا تخریب گشت.
بدین شکل تلاش آلمان برای حصول موفقیت از طریق حملات هوایی به مسکو، همانند کارزار هوایی علیه بریتانیا در نهایت به یک ناکامی بزرگ منجر شد. به وجهی که به عقیده کریستر بریستروم، نخستین پیروزی بزرگ شوروی در برابر آلمان در این آوردگاه بر فراز مسکو حاصل گشت. علاوه بر این، کارزار حملات هوایی به مسکو بخشی از منابع محدود لوفت‌وافه را صرف خود کرد و موجب تحت‌الشعاع قرار گرفتن عملیات‌های دیگر آن شد.
علل متعددی برای ناکامی آلمان در دستیابی به اهداف خود در حملات هوایی به مسکو ذکر شده‌است. نخستین این که بر خلاف حملات هوایی به بریتانیا، آلمان در کارزار علیه شوروی از نیروی هوایی خود عموماً برای پشتیبانی تاکتیکی نیروی زمینی استفاده می‌کرد و لوفت‌وافه از توان کافی برای بمباران راهبردی مسکو برخوردار نبود. دوم این که هواگردهای آلمانی در ابتدا می‌بایست برای رسیدن به مسکو مسافت‌های چند صد کیلومتری را از پایگاه‌های خود می‌پیمودند. با پیشروی خط مقدم هواگردها به پایگاه‌های جلوتر منتقل می‌شدند اما تأسیسات و زیرساخت‌های ضعیف تصرف شده و سرمای هوا مشکلات بیشتری برای آن‌ها ایجاد می‌کرد. سوم، بر خلاف بریتانیا، شوروی با تعداد زیادی نیروی جنگنده تمرکز زیادی بر دفاع هوایی مسکو گذاشته بود. برای مثال درحالیکه در جریان نبرد بریتانیا بریتانیایی‌ها تنها ۸۰۰ جنگنده برای دفاع از کل جزیره بریتانیا داشتند، دفاع هوایی شوروی تنها برای دفاع از مسکو حدود ۶۰۰ جنگنده به کار بست و گاهی از یگان‌های همسایه نیز کمک می‌گرفت.
رایموندو ویانلو

| رایموندو ویانلو | رایموندو ویانلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ مهٔ ۱۹۲۲ رم
درگذشت: ۱۵ آوریل ۲۰۱۰ (۸۷ سال) میلان
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷–۱۹۶۸ (cinema) ۱۹۵۴–۲۰۰۸ (TV)
رایموندو ویانلو (انگلیسی: Raimondo Vianello؛ ‏ ۷ مهٔ ۱۹۲۲ – ۱۵ آوریل ۲۰۱۰) بازیگر، مجری تلویزیون و کمدین اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به هفت ضربدر هفت، بگذار خودمان را مسلح کنیم و شما به جبهه بروید!، انجیرتیغی، گربه مامان، مرد، زن و پول، راننده‌کامیون‌ها، فضول، سکس با لبخند ۲ و عشق به سبک ایتالیایی اشاره کرد.
داریوش رفیعی

| داریوش رفیعی | داریوش رفیعی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۴ دی ۱۳۰۶ بم، ایران
درگذشته: ۲ بهمن ۱۳۳۷ (۳۱ سال) تهران، ایران
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۲۷–۱۳۳۷
داریوش رفیعی (۴ دی ۱۳۰۶ – ۲ بهمن ۱۳۳۷) خوانندهٔ موسیقی کلاسیک اهل ایران بود.
زندگی‌نامه

داریوش رفیعی در روز ۴ دی ۱۳۰۶ در بم به دنیا آمد. وی فرزند لطفعلی رفیعی، نماینده مردم بم در مجلس شورای ملی بود. داریوش پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در همان شهر در جوانی به‌خاطر موسیقی، تحصیل را در بم نیمه‌کاره گذاشت و به تهران رفت.
داریوش در تهران ابتدا با مصطفی گرگین‌زاده و سپس با مجید وفادار آشنا شد که حاصل آشنایی او با مجید وفادار ضبط ترانه‌هایی مشهور مانند زهره، شب انتظار، گلنار و بسیاری ترانه مشهور دیگر شد. رفیعی همچنین با جواد بدیع‌زاده نیز آشنا بود به‌طوری‌که تقریباً عضو دائمی خانواده او بود.
مجموعه آثار او با نام «کاروان عمر» به کوشش شهرام آقایی‌پور در سال ۱۳۸۷ به چاپ رسیده‌است.
درگذشت

داریوش رفیعی که در اوج شهرت خود به اعتیاد مبتلا شده بود بر اثر تزریق آمپول آلوده، به کزاز مبتلا شد. او در ۲ بهمن ۱۳۳۷ در بیمارستان هزار تخت‌خوابی پهلوی تهران (بیمارستان امام خمینی تهران) درگذشت. رفیعی را در قبرستان ظهیرالدوله دفن کردند.