stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهدی رحیمی
دادگاه از زبان صادق خلخالی > اتهامات

بیانیه دادگاه جرم متهمان را به‌طور کلی «شکنجه و کشتار مردم» و «خیانت به کشور» ذکر کرد. اشاره ای به اتهامات شخص آقای رحیمی به‌طور مشخص نشد.
صادق خلخالی در مور اتهام متهمان، «افساد فی الارض»، چنین نوشت:
«مفسد فی الارض؛ یعنی کسی که به گسترش فساد در روی زمین بکوشد و به توسعه آن کمک کند. فساد هم یعنی چیزی که موجب انحطاط و نابودی و انحراف جامعه از اصل طبیعی آن باشد. افرادی که اعدام شدند، در گسترش فساد و فحشا و رواج هرویین و تریاک و بی بندوباری و لامذهبی و آدم کشی و خیانت و چاپلوسی و خلاصه، همه اوصاف رذیله کوشیدند. گرفتاری آن‌ها از آن زمان بیشتر شد که با دیدن انقلاب ملّت، هیچ توبه نکردند. من عقیده داشتم و حالا هم معتقدم که تمام وکلای مجلسین شورا و سنا و همه استانداران و رؤسای ساواک و شهربانی که از سال ۴۲ به بعد و پس از تحریم امام بر سر کار بودند، محکوم به اعدام می‌باشند. … مدیران کلّ، در وزارتخانه‌ها که خود، عامل اصلی بقای دستگاه بودند و به خاطر تقرّب به شاه و خانواده او به هر ذلّتی تن می‌دادند، محکوم هستند.»
گردانندگان محاکمه سپهبد رحیمی را شخصاً متهم به اجرای حکومت نظامی و تیراندازی ارتش به تظاهر کنندگان کردند.
دادگاه از زبان صادق خلخالی > مدارک و شواهد

از مدارک ارائه شده علیه متهم اطلاعی در دست نیست.
در گزارش خبرنگار کیهان، اشاره به شهادت شهود دادستانی شده اما جزئیات اظهارات این شهود گزارش نشده‌است: «... شهود عینی، خانواده‌هایی که هر یک چندین داغ به سینه دارند، یار و مددکار دادرسان دادگاه هستند. گوئی هیچ نقطه ابهامی وجود ندارد.»
بر اساس اظهارات قاضی شرع (خلخالی)، همکاری با رژیم سابق پس از سال ۱۳۴۲ از دلایل جرم علیه متهم بشمار آمده‌است:
«من عقیده داشتم و حالا هم معتقدم که تمام وکلای مجلسین شورا و سنا و همه استانداران و رؤسای ساواک و شهربانی که از سال ۴۲ به بعد و پس از تحریم امام بر سر کار بودند، محکوم به اعدام می‌باشند … مدیران کلّ، در وزارتخانه‌ها که خود، عامل اصلی بقای دستگاه بودند و به خاطر تقرّب به شاه و خانواده او به هر ذلّتی تن می‌دادند، محکوم هستند.»
دادگاه از زبان صادق خلخالی > دفاعیات

رحیمی به سوگند دفاع از قانون اساسی اشاره کرد و این که او در مقامی که بوده‌است وظیفه اش دفاع از قانون بوده‌است:
«من سرباز بودم و سوگند خورده بودم و باید به سوگند وفادار می‌ماندم من ضمن ستایش شخصیت امام خمینی در مسیری حرکت می‌کردم که در آن مسیر خود را موظف می‌دانستم آنچه را که در خدمت ارتش است انجام دهم.»
گزارش کیهان از این محاکمه اشاره ای به دفاعیات متهم یا شهادت شهود به نفع وی و حضور وکیل مدافع نمی‌کند:
«فضای دادگاه در زیر رگبار هزاران سؤال… غیر قابل تحمل شده. همه آنها به سختی نفس می‌کشند… و (متهمان) خود نیز انکار نمی‌کنند و مرگ را در مقابل خود می‌بینند».
اعدام

رحیمی در نیمه شب پنج شنبه ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ بر روی پشت بام مدرسه رفاه واقع در خیابان ایران در تهران به همراه نعمت الله نصیری و سید رضا ناجی و منوچهر خسروداد تیرباران شد و در بهشت زهرا (قطعه:۸۲ ردیف:۲۸ شماره:۴۰) به خاک سپرده شد.
روزنامه اطلاعات در فوق‌العاده خود به تاریخ جمعه ۲۷ بهمن ۱۳۵۷ ماجرا را اینطور بیان می‌کند:
نیمه شب دیشب ۴ ژنرال عالی‌رتبه ارتش شاه که در قتل و کشتار مردم ایران مشارکت مستقیم داشتند بر اساس حکم صادره دادگاه انقلابی تیرباران شدند.
در حالی‌که یک ربع به ساعت ۲۴ مانده بود ارتشبد نصیری رئیس ساواک، سپهبد مهدی رحیمی فرماندار نظامی تهران و رئیس شهربانی سابق، سرلشکر رضا ناجی و سرلشکر خسروداد در دسته اول با چشم‌ها و دست‌های بسته روبروی جوخه آتش قرار گرفتند و با گلوله‌های چهار جوان مسلح در کمیته امام به رگبار مسلسل بسته شدند.
جلسه دادگاه از صبح دیروز در محل دبیرستان شماره ۲ علوی تشکیل شد و تا ساعت ۷ بعد از ظهر ادامه یافت. این دادگاه برای بررسی کارنامه ۲۶ تن از مقامات برجسته رژیم سابق که اکنون در زندان به‌سر می‌برند تشکیل شد. پس از پایان جلسه اعضای دادگاه به حضور امام خمینی رفتند و امام حکم اعدام ۴ نفر از متهمان ردیف یکم را به حکم آیه شریفه «مفسدان فی الارض» تأیید کرد.
بلافاصله پس از اعدام انقلابی عناصر رژیم سابق جوانان مستقر در اطراف کمیته انقلاب و خیابان‌های ایران و ژاله شروع به تیراندازی هوایی کردند و رسیدن روز جزا روز عدل الهی را جشن گرفتند. خبر اعدام این گروه به وسیلهٔ بلندگو به اطلاع ساکنان خیابان‌های اطراف کمیته انقلاب رسید.
اتهام سیلی زدن

پایگاه خبری آفتاب در تاریخ شنبه ۲۱ خرداد ۱۳۸۴ مصاحبه‌ای را با ابراهیم یزدی منتشر کرده‌است. در این مصاحبه وی در پاسخ به این پرسش که افرادی مدعی هستند که او (مهدی رحیمی) به صورت شما (ابراهیم یزدی) سیلی زده‌است و شما در واکنش دست او را بریده‌اید. این‌طور می‌گوید:
چنین چیزی مطلقاً صحت ندارد. اولاً آن‌ها که این نوار را به دست آورده‌اند (منظور وی نوار ویدئویی جلسه دادگاه است) چرا تمام آن را منتشر نمی‌کنند و به پخش ۷ تا۸ دقیقه آن اکتفا کرده‌اند. ثانیاً این نوار نشان می‌دهد با کسی که در دوران انقلاب فرماندار نظامی تهران و مسئول کشتار مردم در سطح شهر بوده‌است در آن جلسه نه تنها برخورد فیزیکی بلکه هیچ صحبت تندی هم نشده‌است. در آن نوار ویدئویی هیچ علامتی از عصبانیت و خشونت نه در صحبت و در صورت رحیمی و نه من یا سایرین دیده نمی‌شود. حتی صحبت‌های صادق خلخالی، اگر چه تند بود، اما تهدید و خشونتی هم در آن نبود. شما می‌توانید با آقای دکتر احمد صدر حاج‌سیدجوادی هم صحبت کنید شاید ایشان یادداشت‌های خود را از بازجویی وی هنوز در اختیار داشته باشند.
نمایی از جلسه دادگاه رحیمی
پیکر بی‌جان زیرین: رضا ناجی
پیکر بی‌جان بالایی سمت چپ: منوچهر خسروداد
پیکر بی‌جان بالایی سمت راست: مهدی رحیمی
آرامگاه مهدی رحیمی در گورستان بهشت زهرا
مانور یندراشیک

مانور یندراشیک برای تقویت رفکس زانو.
مانور یندراشیک (انگلیسی: Jendrassik maneuver) یک مانور پزشکی است که در آن بیمار دندان‌ها را به هم فشار می‌دهد، هر دو دسته از انگشتان را به شکل قلاب‌مانند خم می‌کند و انگشتان را به هم قفل می‌کند. سپس با یک چکشِ معاینه به زردپی زیر زانوی بیمار ضربه می‌زند تا رفلکس کشکک زانو ایجاد شود. هنگامی که مانور یندراشیک انجام نمی‌شود، پاسخ برانگیخته با نتیجه رفلکسی همان عمل ضمن مانور یندراشیک مقایسه می‌شود. اغلب هنگامی که بیمار مشغول انجام مانور یندراشیک است، پاسخ رفلکس قوی‌تری مشاهده می‌شود: «یک رفلکس ضعیف یا ظاهراً از دست‌رفته می‌تواند توسط فعالیت اعصاب آوران ناشی از چنین انقباض عضلانی ایجاد شود. این توضیح واقعی چرایی مانور یندراشیک است، نه انحراف توجه بیمار و پرت کردن حواس او - تصور اشتباهی که حتی امروزه هم در میان برخی پزشکان رواج دارد.» این تأثیر نخستین بار در اواخر قرن نوزدهم توسط پزشک مجارستانی ارنو یندراشیک مشاهده شد و به افتخار او نامگذاری شد.
این مانور به ویژه از این جهت مفید است که حتی اگر بیمار از هدف مانور آگاه باشد، باز هم به درستی عمل می‌کند.
این مانور همچنین می‌تواند برای پرت کردن حواس بیماران هنگام انجام سایر آزمایش‌ها یا معاینات پزشکی استفاده شود و البته ممکن است از هرگونه روش حواس‌پرتی مناسب دیگر استفاده شود. برای مثال هنگامی که پزشک به دنبال نشانه رومبرگ است.
داریوش دوم

با دارایان دوم اشتباه نشود.
داریوش دوم (پارسی باستان: 𐎭𐎠𐎼𐎹𐎺𐎢𐏁 ت.ت. 'دارَیَوَئوش') نهمین شاهنشاه هخامنشی از ۴۲۳ تا ۴۰۴ پیش از میلاد بود.
داریوش، نام سلطنتی این پادشاه بود. نام او در منابع کلاسیک «اُخس» گزارش شده‌است. پدرش اردشیر یکم و مادرش یک زن بابلی به نام کسمارتیدن بود. و همسرش درواقع خواهر او بود. به گفته کتزیاس، داریوش دوم پس از سلطنت کوتاه مدت دو تن از برادران ناتنی خود، خشایارشا دوم و سغدیانه بر تخت نشست؛ اما در اسناد تجاری بابلی از این پادشاهان نامی برده نشده و داریوش دوم مستقیماً جانشین اردشیر یکم نامیده می‌شود. آثار بومی برای دوران سلطنت داریوش دوم بسیار کمیاب است و تمام کتیبه‌های او به فعالیت‌های ساختمانی وی اشاره دارند. داریوش دوم در سال ۴۰۴ پ. م در بابل درگذشت و در نقش رستم به خاک سپرده شد، او واپسین پادشاه هخامنشی بود که در نقش رستم به خاک سپرده شد. داریوش دوم در تاریخ سنتی ایران با کی‌داراب کیانی همسان دانسته می‌شود.
منبع‌شناسی برای زندگانی داریوش دوم

مقالهٔ اصلی: منبع‌شناسی تاریخ ماد و هخامنشی
به دلیل تکیه بر اسناد یونانی، به خصوص کتسیاس و فقدان واقعی اسناد خاورنزدیک، نگاه به دوران حکومت داریوش دوم را یکطرفه و جانبدارانه کرده‌است.
نام و خانواده

نام فارسی باستان داریوش، وئوکه (*Vauka) یا وَهوش (*Va(h)uš) است. نام اصلی او در منابع کلاسیک (یونانی) اُخُس (بابلی: Ú-ma-kušor Ú-ma-su) است. پدر او اردشیر یکم و مادر او یک بانوی بابلی است. از اینرو منابع بابلی او را یک حرامزاده (یونانی: nóthos) مطرح کردند؛ گرچه این صفت، بعدها آورده شد.
جانشینی

اردشیر یکم بین دسامبر ۴۲۴ پ. م؛ و فوریه ۴۲۳ پ.م. درگذشت. در همان روز هم، همسرش داماسپیا درگذشت. هر دو شان در نقش رستم دفن شدند. خبر مرگ این دو به کندی در سراسر امپراتوری پخش شد. برای مثال، در ناحیه نیپور بابل، کاتبان تا مدتی بعد از مرگ اردشیر یکم، در اسناد، هنوز به نام حکومت او تاریخ می‌زدند.
داریوش ساتراپ هیرکانیا بود. بنابر گفته کتسیاس، داریوش دوم بعد حکمرانی دو برادر ناتنی خود، خشایارشا دوم (۴۲۴–۴۲۵ پ. م) و سغدیانوس (یا سکیندیانوس؛ ۴۲۴ پ. م)، بر تخت پادشاهی نشست. با این وجود، در اسناد کتیبه‌ای بازرگانی بابلی، از این پادشاهان نامی آورده نشده‌است و داریوش دوم، بی‌درنگ جانشین اردشیر یکم شد.
شرح حال

نخستین همسر داریوش پروشات یا «پریزاتس» یا «پریزاد»، به روایتی خواهر وی بود و این دو صاحب دو پسر به نام‌های اردشیر دوم و کوروش جوان بودند که بعد از داریوش پسرش اردشیر دوم به شاهی رسید. پریزاتس همچنین یک دختر به نام «آمستریس» داشت. قدرت واقعی در زمان او، از آن پریزاتس ملکهٔ داریوش بود.
از سوی دیگر او پدر اوستانوس پدر آرشام پدر داریوش سوم (دارا) بوده‌است، و بنابراین داریوش سوم نسبش با سه نسل فاصله به داریوش دوم می‌رسد، و به‌همین جهت در تاریخ سنتی، داراب را پدر دارا (نام داریوش سوم در شاهنامه فردوسی) دانسته‌اند.
وقایع دوران پادشاهی داریوش دوم

با جلوس داریوش دوم انحطاط خاندان هخامنشی که منازعات داخلی، برادرکشی، و تسلیم به توطئه‌های حرم نشانه‌اش بود به‌طور بارزی امپراتوری هخامنشی را به سوی ورطهٔ نابودی کشانید. کتزیاس طبیب و مؤرخ یونانی در همین زمان در دربار هخامنشی خدمت می‌کرده‌است.
وقایع دوران پادشاهی داریوش دوم > سیاست داریوش دوم در قبال یونان

در آسیای صغیر و یونان آنچه بیش از یک سپاه واقعی برای ایران کار می‌کرد، طلا بود. در این هنگام جنگ معروف به جنگ پلوپونز بین آتن و اسپارت به اوج خود رسیده بود. داریوش دوم می‌دانست که از طلاهای خویش چگونه باید همچون یک حربهٔ سیاسی استفاده کند و حفظ نوعی موازنه بین حریفان جنگ و به درازا کشاندن این جنگ را تا جایی که هیچ طرف غالب یا مغلوب نشود، سیاست خود قرار داد.
داریوش دوم به دولت اسپارت که علیه دولت آتن می‌جنگید، کمک‌های شایانی نمود و در اثر همین منازعات و اشتغال حریفان در جنگ پلوپونز بود که یونانیان آسیای صغیر و برخی از جزایر یونانی‌نشین که از زمان صلح کالیاس مستقل شده بودند، دوباره فرمانبردار ایران گردیدند. این پیروزی‌های به اصطلاح دیپلماتیک این عیب را هم داشت که سپاه ایران را بیکار می‌گذاشت و تجربه نشان می‌دهد که در تاریخ امپراتوری‌های بزرگ، وقتی ارتش یکچند بیمصرف بماند، مانند تیغی در غلاف مانده، زنگ می‌زند و طولی نکشید که داریوش سوم، در زمان حملهٔ اسکندر تلخی این واقعیت را چشید.
جنگ پلوپونزوس بین آتن و اسپارت، ۲۶ سال ادامه داشت و بالاخره در سال ۴۰۴ پیش از میلاد خاتمه یافت.
وقایع دوران پادشاهی داریوش دوم > استقلال مصر از ایران

در زمان داریوش دوم در سال ۴۱۱ پیش از میلاد، مصر به بهانهٔ جانبداری ساتراپ مصر، از یهودیان مصر، اعلام شورش کرد. مصری‌ها با وجود اختلاف داخلی و عدم قدرت و مهارت نظامی، این بار توانستند، سرزمین خود را تا نزدیک به شصت سال بعد از تصرف ایران بیرون آورند. مصر دوباره در زمان اردشیر سوم به تصرف ایران درآمد.
مرگ و جانشینی

مقالهٔ اصلی: آرامگاه داریوش دوم
داریوش دوم هخامنشی در سال ۴۰۴ پیش از میلاد در بابل درگذشت. (آرامگاه او در نقش رستم واقع گردیده) پَریساتیس (Parysatis) جانشین او شد که بعدها از پسر جوانترش، کوروش کوچک برای جانشینی در مقابل برادر تنی خود، اردشیر دوم (حکومت ۴۰۵–۳۵۹)، حمایت کرد که گزارش آن توسط گزنفون در کتاب اول آناباسیس داده شده‌است. اسناد ایرانی برای حکمرانی داریوش دوم کمیاب است. تمام کتیبه‌ها به فعالیت‌های ساختمان‌سازی اشاره دارند.
سازندگی

او در شوش و نقش رستم (یکی از ۳ نیایشگاه‌های بدون سنگ‌نوشته که به او منسوب است) ساختمان‌هایی را ساخته بود. او واپسین پادشاه هخامنشی است که در نقش رستم خاکسپاری شده‌است.
نگاره تخت بران بر فراز آرامگاه داریوش دوم
آرامگاه داریوش دوم در نقش رستم
نوآ بامباک

| نوآ بامباک | نوآ بامباک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ سپتامبر ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) نیویورک، ایالات متحده
محل تحصیل: کالج واسر
پیشه‌ها: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
همسر(ها): جنیفر جیسن لی  (ا. ۲۰۰۵–۲۰۱۳)
شریک زندگی: گرتا گرویگ (۲۰۱۱–اکنون)
فرزندان: ۳
والدین: جاناتان بامباک (پدر)
نوآ بامباک (انگلیسی: Noah Baumbach؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۶۹) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده آمریکایی است. او برای نوشتن فیلم‌نامهٔ ماهی مرکب و نهنگ (۲۰۰۵) و داستان ازدواج (۲۰۱۹) که همچنین کارگردانشان بود، نامزد دریافت دو جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شده‌است. او چند فیلم دیگر از قبیل مارگو در مراسم عروسی، گرین‌برگ، فرانسیس‌ها، تا وقتی جوانیم، دلبر آمریکا و داستان‌های مایروویتز را نویسندگی و کارگردانی کرده‌است.
زندگی و حرفه

نوآ بامباک در بروکلین نیویورک از پدری نویسنده و منتقد به دنیا آمد و در همان‌جا بزرگ شد. همسر او جنیفر جیسن لی بازیگر سینما بود که در سال ۲۰۰۵ با او ازدواج کرد و در سال ۲۰۱۳ از هم جدا شدند. بامباک  هم‌اکنون با گرتا گرویگ در نیویورک و لوس‌آنجلس زندگی می‌کند.
نخستین فیلم او لگدزنان و جیغ‌کشان (۱۹۹۵) بود که در سال ۱۹۹۶ در جشنواره فیلم نیویورک با موفقیت روبرو شد و به عنوان نخستین اثر یک کارگردان، مورد ستایش قرار گرفت. بعد از ساختن چند فیلم دیگر، در سال ۲۰۰۵، فیلم ماهی مرکب و نهنگ را ساخت. این فیلم نامزد جایزه‌های ایندیپندنت اسپیریت و اسکار شد.
بامباک با دوست دیرینه‌اش وس اندرسون کارگردان آمریکایی در نوشتن فیلم‌نامه فیلم‌های آقای فاکس شگفت‌انگیز و «زندگی در آب با استیو زیسو» همکاری داشته‌است. اندرسون تهیه‌کننده گی ماهی مرکب و نهنگ را نیز بر عهده است. او همچنین کارگردانی قسمت‌هایی از چند مجموعه‌های تلویزیونی را به عهده داشته و در برخی از فیلم‌های خود بازی کرد ه‌است.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | کارگردان | نویسنده | تهیه‌کننده | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۵ | Kicking and Screaming | آری | آری | نه |  |
| ۱۹۹۷ | های‌بال | آری | آری | نه |  |
| ۱۹۹۷ | آقای حسادت | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۰۰ | Conrad & Butler Take a Vacation | آری | آری | نه | فیلم کوتاه |
| ۲۰۰۴ | زندگی در آب با استیو زیسو | نه | آری | نه |  |
| ۲۰۰۵ | ماهی مرکب و نهنگ | آری | آری | نه |  |
| ۲۰۰۷ | مارگو در مراسم عروسی | آری | آری | نه |  |
| ۲۰۰۹ | الکساندر آخر | نه | نه | آری |  |
| ۲۰۰۹ | آقای فاکس شگفت‌انگیز | نه | آری | نه |  |
| ۲۰۱۰ | گرین‌برگ | آری | آری | نه |  |
| ۲۰۱۲ | ماداگاسکار ۳: تحت تعقیب‌ترین‌های اروپا | نه | آری | نه |  |
| ۲۰۱۲ | فرانسیس ها | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۱۴ | اونجوری بامزه است | نه | نه | آری |  |
| ۲۰۱۴ | تا وقتی جوانیم | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۱۵ | دلبر آمریکا | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۱۵ | دی پالما | آری | نه | آری | مستند |
| ۲۰۱۷ | داستان‌های مایروویتز | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۱۹ | داستان ازدواج | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۲۲ | نویز سفید | آری | آری | آری |  |
| ۲۰۲۳ | باربی | نه | آری | نه |  |
هیلی بیبر

| هیلی بیبر | هیلی بیبر |
| --- | --- |
هیلی در یک ویدئو برای مجله وگ در سال ۲۰۱۹: هیلی در یک ویدئو برای مجله وگ در سال ۲۰۱۹
نام هنگام تولد: هیلی رود بالدوین
زادهٔ: ۲ آذر ۱۳۷۵ (۲۸ سال) توسان، آریزونا، ایالات متحده
پیشه‌ها: مدل شخصیت رسانه‌ای اجتماعی
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴–اکنون
همسر: جاستین بیبر (ا. ۲۰۱۸)
فرزندان: ۱
والدین: استیون بالدوین (پدر) کنیا بالدوین (مادر)
خویشاوندان: خانواده بالدوین (پدری) اومیر دئوداتو (پدربزرگ مادری) الک بالدوین (عمو) آلایا بالدوین (خواهر)
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
قد: ۵ ft ۷٫۵ in (۱٫۷۱ m)
رنگ مو: بور
رنگ چشم: فندقی
بنگاه: آی‌ام‌جی مادلز
 :  
هِیلی رود بیبر (به انگلیسی: Hailey Rhode Bieber) (با نام سابق هیلی رود بالدوین، متولد ۲۲ نوامبر ۱۹۹۶) یک مدل آمریکایی و شخصیت تلویزیونی است. پدرش استیون بالدوین از بازیگران شناخته شده هالیوود است. از سال ۲۰۱۴ فعالیت خود را به عنوان مدل شروع کرد و در سپتامبر سال ۲۰۱۸ با جاستین بیبر ازدواج کرد و در یک توییت رسمی نام خانوادگی اش را به بیبر تغییر داد.
شروع دوران حرفه‌ای

وی در سال ۲۰۰۵، در سن ۹ سالگی، در کنار خانواده اش در مستند تلویزیونی Livin It حضور پیدا کرد. ۴ سال بعد یعنی در سال ۲۰۰۹ او در یک قسمت از نمایش تلویزیونی Saturday Night Live در کنار عمویش Alec Baldwin دیده شد. وی در سال ۲۰۱۱ در موزیک ویدیو کودی سیمپسون برای آهنگی تحت عنوان «در ذهن من» نقش ایفا کرد و چندین سال بعد در سال ۲۰۱۶، در موزیک ویدیوی دیگری به نام «عاشق دوست داشتن تو هستم عزیزم» اثر خواننده و مدل فرانسوی بابتیسته گابیوچونی حضور پیدا کرد. اولین قرارداد خود به عنوان مدل را با آژانس فورد مدل نیویورک امضا کرد. او در ابتدایِ کارِ خود، در مجلاتی مانند Tatler, LOVE, V و I-D ظاهر شد. در اکتبر ۲۰۱۴، هیلی بالدوین اولین کمپین تجاری خود را، برای نام تجاری لباس فرانسوی Topshop و طراح مد روز فرانسه Sonia Rykiel انجام داد. دو ماه بعد از آن، در دسامبر ۲۰۱۴، او برای مجله LOVE Magazine مشغول به کار شد.
او در سال ۲۰۱۵ به عنوان مجری برنامهٔ MTV Europe Music Awards در شهر میلان حضور پیدا کرد. در ژانویهٔ سال ۲۰۱۶ به همراه دوست خود جیجی حدید اجرای زندهٔ خوانندهٔ کانادایی شان مندز در مراسم ای هارت ردیو ۲۰۱۶ در شهر تورنتو کانادا را به حضار اعلام کرد.
اوایل زندگی و خانواده

بیبر با نام هیلی رود بالدوین در توسان، آریزونا متولد شد. فرزند بازیگر، استیون بالدوین، کوچک‌ترین در میان برادران بالدیون و طراح گرافیک کنیا دئوداتو بالدوین است. پدربزرگ مادری بالدیون، موسیقی‌دان برزیلی، اومیر دئوداتو است. نام او از دنباله‌دار هالی گرفته شده است.
زندگی شخصی

اولین آرزوی شغلی بالدوین تبدیل شدن به یک رقصنده باله حرفه‌ای کلاسیک بود، اما آموزش او به علت آسیب پایش در هنگام تمرین، به پایان رسید.
در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۸ بالدوین تأیید کرد که با خواننده کانادایی جاستین بیبر ازدواج کرده است. این زن و شوهر از ۷ ژوئیه ۲۰۱۸ نامزد بودند. آنها به‌طور پراکنده از دسامبر ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۱۶ با هم در ارتباط بودند. پس از ازدواج، بالدوین نام خانوادگی خود را در شبکه‌های اجتماعی به بیبر تغییر داد. پس از ان، درخواست مجوز استفاده از نام تجاری "Hailey Bieber" برای اهداف تجاری خود را داد.
وی به همراه همسرش در واترلو، اونتاریوی کانادا زندگی می‌کند. هیلی و جاستین بار دیگر مراسمی در کارولینای شمالی به تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار کردند.
بالدوین یک مسیحی پیرو پروتستان است و در مراسم کلیسای هیلزونگ شرکت می‌کند، همان کلیسایی که بیبر نیز در آن حضور می‌یابد.بالدوین اغلب نقل قول‌ها را از کتاب مقدس در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک می‌گذارد:
من در کلیسا بزرگ شدم و در آن، زندگی به من ارزانی شد؛ و فکر می‌کنم که برای همه افراد، معنویت و برقراری ارتباط با خدا بسیار مهم است. اگر چه شاید همه به خدایی که من به ان اعتقاد دارم معتقد نباشند، اما این چیزی است که من برای به اشتراک گذاشتنش با مردم، ترسی ندارم؛ زیرا می‌دانم این اعتقاد، چگونه الهام بخش من خواهد بود - و چگونه تأثیرات مثبتی در زندگی من می‌گذارد … من فکر می‌کنم که خدا، مهربانی خود را، در زندگی من قرار می‌دهد تا با یاد حضورش، آرامش بیابم؛ و برای کمک به مردم و نجات آنها، نگرانی نداشته باشم.
افتخارات

هیلی بالدوین به عنوان یکی از زیباترین زنان جهان در لیست جهانی BWC ثبت شده است.
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵ | Livin It: Unusual Suspects | خودش | فیلم مستند |
| ۲۰۰۹ | پخش زنده شنبه شب | خودش | قسمت: "آلک بالدوین / برادران جوناس" |
| ۲۰۱۵ | Secrets of New York Fashion Week | خودش | فیلم مستند |
| ۲۰۱۷-اکنون | Drop the Mic | خودش (مشترک میزبان) |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز ای هرت رادیو ۲۰۱۸ | خودش (مشترک میزبان) | خاص |
فیلم‌شناسی > نماهنگ

| سال | عنوان | هنرمند | نقش | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | در ذهن من | کودی سیمپسون | معشوقه |  |
| ۲۰۱۶ | عشق به تو عزیزم | باپتیست Giabiconi | دختر |  |
| ۲۰۱۹ | ۱۰٬۰۰۰ ساعت | دن + شی | خودش |  |
| ۲۰۲۰ | باهات گیر افتادم | آریانا گرانده و جاستین بیبر | خودش |  |
فیلم‌شناسی > جوایز و نامزدی‌ها

| سال | اتحادیه | دسته‌بندی | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ | جوایز انتخابی نوجوانان | زن جذاب | نامزد شده |  |
| ۲۰۱۶ | جوایز انتخابی نوجوانان | انتخابی مدل | نامزد شده |  |
| ۲۰۱۷ | جوایز انتخابی نوجوانان | انتخابی مدل | نامزد شده |  |
| ۲۰۱۸ | جوایز انتخابی نوجوانان | انتخاب شخصیت تلویزیون | نامزد شده |  |
بیبر در ۱۲ سالگی، با پدرش در ۲۰۰۹ Movieguide Awards
کاخ جوانان

کاخ جوانان مکان‌هایی فرهنگی، هنری و آموزشی در ایران بود که برای پر کردن اوقات فراغت جوانان از سال ۱۳۴۵ در تهران و در بعضی مراکز استان‌ها و شهرستان‌ها ساخته شدند. هدف این مراکز «ترقی سطح اخلاق جوانان کشور»، و هدایت‌شان به «اجتماعی که فقط پاکدامنی و انسانیت و شاه‌دوستی و بشردوستی و میهن‌پرستی در آنجا اساس زندگی است» اعلام شده بود.
پیشینه

در دورهٔ نخست‌وزیری علی امینی در ۱۳۴۰ سازمانی به‌نام «سازمان رهبری جوانان» تأسیس شده بود که در زمینه‌های مختلفی چون ورزش، سخنرانی، تئاتر، موسیقی و البته به جز مسائل سیاسی، به مدت چهار سال فعالیت کرد و به دلیل عدم استقبال مناسب از سوی جوانان به باشگاهی ورزشی تبدیل گردید.
بعدها مسئولان متوجه شدند در برخی از کشورها خانه‌هایی به نام خانهٔ جوانان برپا شده بود که در جذب جوانان و گذراندن اوقات فراغت آنان موفقیت‌هایی داشتند.
در این خانه‌ها معمولاً زبان‌های انگلیسی، فرانسه، آلمانی و زبان کشور مربوط آموزش داده می‌شد و امکاناتی چون سالن‌های ورزشی، اتاق‌های سرگرمی، کلاس‌های آموزشی و سالن‌های غذاخوری پیش‌بینی شده بود.
خانه‌های جوانان کشورهای مختلف دنیا با هم مرتبط بود و مرکز آن در کپنهاگ قرار داشت.
جوانان برای استفاده از این خانه‌ها در نقاط مختلف جهان به عضویت خانهٔ جوان کشور خود درمی‌آمدند.
استرالیا، اتریش، بلژیک، کانادا، دانمارک، مصر، انگلستان، ایرلند، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، ایسلند، هندوستان، فلسطین، ایتالیا، ژاپن، لوکزامبورگ، مراکش، هلند، اسکاتلند، ونزوئلا، نروژ، پاکستان، لهستان، پرتغال، اسپانیا، سوئد، سوئیس، تونس، آمریکا، اروگوئه و تایلند خانهٔ جوانان داشتند.
در آمریکا، انجمن یا سازمان جوانان وابسته به Y.M.C.A متعلق به جوانان مسیحی بیشترین نقش را در جذب نسل جوان به عهده داشت. این انجمن شعباتی نیز در برخی از کشورها تأسیس کرده بود و کمیته‌های مختلفی با وظایفی مشخص و معین فعالیت می‌کردند. کمیتهٔ مدیران شعب، کمیتهٔ اداری، کمیتهٔ ارتباطات و خدمات جهانی و کمیتهٔ روابط بین‌المللی از آن جمله بود.
اولین کاخ جوانان

ساخت اولین شعبهٔ کاخ جوانان در جادهٔ شمیران، بالاتر از سه‌راه ضرابخانه، با صرف ده میلیون تومان هزینه، در زمینی به مساحت هشت هزار متر مربع به‌مدت هفت ماه طول کشید و در ۴ آبان ۱۳۴۵ به‌دست محمدرضا شاه پهلوی افتتاح گردید. سپس ساختمان دیگری در ضلع غربی آن با ده هزار متر مربع فضا ضمیمهٔ این مرکز شد.
اساسنامه‌ای بدین منظور تهیه شد و به ثبت رسید و هیئت مدیره‌ای از سوی امیرعباس هویدا نخست‌وزیر وقت انتخاب شد که اعضای هیئت مدیرهٔ انتخابی غلامرضا نیک‌پی، پروین ثابتی، محمدرضا گودرزی، منوچهر پیروز، احمد کاشفی، فتح‌الله ستوده و نردین امیرطهماسب بودند.
اساسنامهٔ کاخ

اساسنامهٔ کاخ جوانان در ۲۶ ماده و ۱۴ تبصره در نخستین جلسهٔ مجمع عمومی در ۱۵ مهر ۱۳۴۶ تصویب شد:
هدف: مادهٔ ۱ به منظور ایجاد محیط مناسب برای پرورش ذوق و استعداد و نیروی فکری جوانان کشور کاخ جوانان تأسیس می‌شود.
مرکز و شعب: مادهٔ ۲ کاخ جوانان دارای شخصیت حقوقی است. مرکز آن در تهران و مدت آن نامحدود است.
عضویت: مادهٔ ۳ کلیهٔ جوانان کشور حق استفاده از امکانات کاخ را با رعایت شرایط زیر دارا می‌باشند ولی عضویت آنان طبق مادهٔ بعد خواهد بود. الف، سن بین ۲۰ تا ۳۰ سال، ب، تحصیلات بیش از دیپلم. حق عضویت: ماهیانه پنجاه ریال
کاخ جوانان از ابتدای تأسیس سه رویه در پیش گرفت:
۱- استفاده از اعضا برای ادارهٔ امور کاخ در زمینه‌های ستادی و اجرایی. ۲- آشنا کردن جوانان با وظایف اجتماعی و پیشرفت‌های مملکتی. ۳- تهیه و تدارک فعالیت‌های تفریحی برای جوانان.
مسئولان و دست‌اندرکاران کاخ جوانان در تبلیغات خود برای جذب جوانان به کاخ‌ها اعلام کردند که بی‌توجهی و سهل‌انگاری به خواسته‌های جوانان، عاملی مهم در سرگردانی و هیچ و پوچ خواندن خواسته‌های آنان است و توجه به این خواسته‌ها باید مستمر و مداوم ادامه یابد.
کاخ جوانان با خصوصیات گوناگونی که دارد به خوبی می‌تواند به این خواسته‌ها و نظریات جوانان توجه کند. جوانان با هر نوع ذوق و علاقه و خصوصیات فکری می‌توانند در یکی از گروه‌های کاخ جوانان به فعالیت بپردازند.
در نظر آنان، ایجاد تحرک و پرورش ذوق و تشویق جوان‌ها می‌توانست پایان‌بخش اغلب مشکلات و مسائل گریبانگیر جوانان باشد. پس ایجاد کاخ جوانان نه تنها جوانان را از سرگردانی و پوچی و هیپی‌گری و مهاجرت می‌رهاند بلکه خود عاملی مهم و اساسی در پرورش و تربیت ذوق و استعدادهای شگرف جوانان می‌بود.
گروه‌های تشکیل شده در کاخ

گروه‌ها و رشته‌های مختلفی در کاخ جوانان تشکیل گردید و در دل هر گروهی نیز کمیته‌هایی با وظایف مشخص پدید آمد:
گروه دوستداران کتاب :الف) کمیتهٔ شناسایی کتاب ب) کمیتهٔ همکاری با کتابخانه و کتابداری.
گروه پزشکی: الف) بهداشت، ب) امداد فوری، ج) کنفرانس‌های پزشکی.
گروه تحقیقات و بررسی‌های علمی: الف) بررسی و تحقیق در مسائل اجتماعی جوانان، ب) علوم فنی و صنعتی، ج) رهبری و آموزش، د) آمار، ه) سمینارها و بازدیدهای علمی و اجتماعی.
گروه ورزشی با چهارده کمیته در رشته‌های مختلف ورزشی.
گروه فعالیت‌های اجتماعی: الف) تعاون، ب) امداد اجتماعی.
گروه روابط عمومی: الف) انتشارات و تبلیغات، ب) اردوها و گردش‌های دسته‌جمعی.
گروه هنری با سه کمیتهٔ سینما و عکاسی و فیلمبرداری، هنرهای نمایشی و تزیینی و تئاتر.
گروه ادبی با سه کمیتهٔ شعر و نویسندگی، ادبیات خارجی، سخنوری.
گروه موسیقی با چهار کمیتهٔ موسیقی کلاسیک، موسیقی ملی، موسیقی جاز، کمیتهٔ برنامه‌ها.
گروه تشریفات.
گروه روابط بین‌الملل.
گروه هماهنگی.