stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آناهیتا
معابد آناهیتا > معبد کنگاور

مقالهٔ اصلی: معبد آناهیتا (کنگاور)
کنگاور یکی از شهرهای استان کرمانشاه است که در میان شهرهای تویسرکان، نهاوند، قروه، خدابنده‌لو و صحنه واقع شده است و تا همدان صد کیلومتر فاصله دارد. این شهر در مسیر تجاری جاده ابریشم قرار داشته و معبد آناهیتا یکی از بزرگ‌ترین معابد بوده که در بین همدان و کرمانشاه قرار دارد. اهالی این محل از سنگ‌های معبد و ملاط قطور آن برای خود خانه ساختند و این بنا در نوشتهٔ جهانگردان به نام «کاخ خسرو و شیرین» آمده است و این که از چه زمانی با عنوان معبد آناهیتا خطاب می‌شده جای تأمل دارد. اولین شخصی که دربارهٔ کنگاور مطلب نوشته است، ایزیدور از اهالی خاراکس است که در سال ۳۷ م مطالب خود را نقل کرده است؛ سپس تکسیه در سال ۱۸۳۹ م و فلاندن در ۱۸۴۰ میلادی پلان معبد آرتمیس را که ایزیدور در کتاب «ایستگاه‌های پارت» توصیف کرده است، بیان کردند؛ اما به علت نبود مجوز حفاری، طرح اصلی را نیافتند و آن را با معبد «پالمیرا» مقایسه نمودند و برحسب معماری یونانی ارزیابی کردند. اما دربارهٔ بیانات این مورخ باید گفت: عده‌ای معتقدند او در واقع معبد آرتمیس «خدای شکار یونانی» را توصیف کرده و آرتمیس را مقابل آناهیتا و بنای کنگاور را متعلق به او می‌دانند. آن‌ها در مورد طرح نهایی و کلی بنا دچار اختلاف شدند. اما عده‌ای دیگر معتقدند بنای کنگاور، معبد نیست و ایزیدور این منطقه را به علت فراوانی شکارش معبد آرتمیس خوانده و هیج ربطی به آناهیتا ندارد. مسعود آذرنوش رئیس پژوهشکدهٔ باستان‌شناسی سازمان میراث فرهنگی، که درواقع مسئول حفاری این منطقه هم بوده است، معتقد است هیچ شباهتی بین این بنا و معبد آناهیتا نیست و آنجا تنها شکارگاه سلطنتی بوده است. یاقوت حموی نیز در معجم‌البلدان می‌نویسد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | قصر کنکور شهرکی است میان همدان و قرمیسین؛ آنجا قبلاً مقر پسر شاهنشاه ساسانی، خسروپرویز بوده ولی خود شاهنشاه در کنگاور سکونت داشته است. |  » |
آذرنوش و سرفراز تعبیر اشتباهی که برای این معبد صورت گرفته است را به خاطر توصیفات ایزیدور می‌دانند، اما می‌گویند این بنا اگر معبد هم بوده‌باشد، معبد آرتمیس است و می‌افزایند که آن‌ها ایزد آناهیتا را در یونان آنایی‌تیس می‌نامیدند و او را آرتمیس آنایی تیسس توصیف می‌کردند که در گویش پارسی باستان آناهیت و در پهلوی آناهید و در فارسی امروزی ناهید سروده شده است. کامبخش‌فرد با تکیه برنظر مورخان و باستان‌شناسان یونانی، رومی، تازی و پارسی بیان داشته است، این مکان را «کاخ خسرو پرویز»، «تفرجگاه خسروپرویز»، «شکارگاه خسروپرویز» و کاخ اختصاصی معشوقهٔ عیسوی خسرو پرویز، شیرین بیان کرده‌اند؛ اما نتیجهٔ بررسی‌های خودش را این چنین بیان می‌کند «معبد آناهیتا زیر قله‌های برف اَمروله است و معبد همدان او در شرف چشمه‌های الوند است.» معبد آناهیتا، در دوران اردشیر دوم هخامنشی بنیان نهاده‌شده است تا در جهت خشنودی این الهه کاری به انجام رسانده باشد. باستان‌شناسان این پرستشگاه را مربوط به قرن ۵ هجری می‌دانند و احداث آن را بین سال‌های ۲۲۴ تا ۲۵۳ پیش از میلاد ذکر کرده‌اند. اما براساس تحقیقات هیئت ژاپنی، احداث آن به قرن ۵ قبل از میلاد بازمی‌گردد. تاریخ بعدی مربوط به سال ۱۸۱ ق. م است یعنی دورهٔ پارت‌ها، تاریخ سوم از ابتدای میلاد مسیح سال ۸۰۰ / ۱۸۰۰ م تخمین زده شده است. اعراب پس از حمله به ایران و تصرف مناطق مختلف، معبد کنگاور را «قصر اللصوص» نام‌گذاری کردند.
معابد آناهیتا > معبد کنگاور > معماری معبد

براساس گفته‌های پیرنیا، پلکان و معماری معبد آناهیتا در دورهٔ پارتی ساخته‌شده و در زمان ساسانیان بازسازی شده است. باستان‌شناسانی که معبد ناهید کنگاور را از لحاظ زمین‌شناسی و مقایسه‌های ابنای مختلف بررسی کرده‌اند، می‌گویند عناصر موجود در آن مربوط به دوران هخامنشی است.
پلکان دو طرفه: مهم‌ترین عنصر این بنا است که به طول ۱۵۴ متر به صورت دوطرفه به دیوار جنوبی معبد تکیه داده‌شده است.
حجاری ستون‌ها و اجزای آن‌ها: ستون‌ها از طرح دریک تأثیر پذیرفته است اما علاوه‌بر آن از معماری باستانی منطقهٔ آذربایجان- کردستان نیز بهره گرفته است.
عاری از تندیس: معبد ناهید، هیچ بت یا مجسمه‌ای ندارد و تنها مظاهر ذهنی از آناهیتا در نظر گرفته شده است.
گیرشمن معتقد است معبد ناهید به سبک یونانی و ایرانی تعلق دارد.
قسمتی از ستون‌های تخریب‌شدهٔ معبد
نقاشی فلاندن از معبد آناهیتا در کنگاور
ستون‌های معبد کنگاور
پلکان معبد
معابد آناهیتا > معبد اصطخر

در پاسارگاد معبدی برای آناهیتا وجود داشت که شاهان به هنگام تاج‌گذاری در این معبد حضور پیدا می‌کردند. کلاه تیا و بالاپوش سلطنتی را می‌پوشیدند و سپر و نیزه‌ای مخصوص دریافت می‌کردند، که عموماً بر روی سکه‌ها همین‌ها نقش بسته است. آرم سلطنتی هم در بنایی برجی شکل در پاسارگاد نگهداری می‌شد و دری بزرگ بر آن قرار داشت که به وسیلهٔ تعدادی پله به آن دسترسی پیدا می‌کردند و شاه به هنگام تاجگذاری برای این که شکوه و عظمت خود را نشان دهد، بالای این پله‌ها می‌ایستاد. پیش از اردشیر دوم سلطنت با نام اهورا مزدا آغاز می‌شد، اما در زمان اردشیر دوم پرستش ناهید باب شد و نام او بر سنگ‌ها حک شد. جد اردشیر اول ریاست معبد اصطخر را که متعلق به آناهیتا بود، برعهده داشت و ساسانیان در طول فرمانروایی خود علاقهٔ بسیاری به این معبد داشتند. در این بنا آتشکده‌های مختلفی وجود داشت که هر کدام مخصوص به خدایی بود و همهٔ خدایان در همان‌جا عبادت می‌شدند. معبد اصطخر به صورت مستطیلی بود، پلکان‌هایی برای آن وجود داشت که راه اتصال به معبد بود. معبد اصطخر تاحدودی به عبد بابل شباهت داشت. طول بنا ۷۲ متر، عرض آن ۴۰ متر و دارای ۶ متر ارتفاع بود و آتشدانی در میان آن قرار داشت که همواره آذر مقدس در آن می‌سوخت. این آتشکده هشت در و چند اتاق هشت گوشه دارد. طبری می‌گوید: «اردشیر پس از آنکه در مرو به جنگ پرداخت، جمعی از سران آنجا را بکشت و سر آن‌ها را به آتشکده ناهید (اصطخر) فرستاد و آنگاه از مرو بازگشت.» به فرمان اردشیر سرها را به دیوارها آویختند و پوست اردوان پنجم را که شکست خورده‌بود، کندند و به نمایش گذاشتند. این معبد هنگام حملهٔ اعراب مقاومت بسیاری کرد و به همین خاطر نابود شد. پس از مدتی بر روی ویرانه‌های باقی ماندهٔ آن مسجدی بنا شد.
مسعودی می‌گوید در زمان او این قسمت به مسجد سلیمان معروف بوده و خرابه‌های آن را این چنین توصیف می‌کند: «من آیت مسجد را دیده‌ام. تقریباً در یک فرسنگی اصطخر واقع است… در آنجا ستون‌هایی از سنگ یکپارچه با قطر و ارتفاع حیرت‌بخشی دیدم که برفراز آن اشکال اسب و حیوانات عجیب نصب بود و شخص را به حیرت می‌افکند.»
معابد آناهیتا > معبد شوش

اردشیر دوم در مناطقی معبد ساخت که مسکونی بود و باستان‌شناسان تنها آثار محدودی از مکان‌های غیر مسکونی این مناطق پیدا کرده‌اند. به دور از کاخ‌های هخامنشی شوش، پی‌هایی از یک معبد باستانی در زیر خاک کشف شد که حال نیز همان‌ها ناپدید شده‌اند. کاوشگران نقشه‌ای از این مکان‌ها تهیه کردند که حیاطی چهار گوشه دارد، اتاق‌های تنگ و باریک که به سه سمت باز می‌شده و سمت چهارم آن دالانی ستون‌دار بوده است. پشت همین دالان اتاقی مربعی شکل وجود داشته که دری بر آن قرار داشته است و حدس می‌زنند میان این اتاق و چهار ستونی که در آنجا قرار داشته، شی مورد پرستشی قرار می‌گرفته است. در شوش یک پایه ستون که شبیه به ناقوس بود یافت شد که در آن نام اردشیر ذکر شده‌بود و به همین خاطر حدس می‌زنند این معبد هم مربوط به او باشد و البته پایه‌های ستون‌های این معبد هم شبیه به همان ستون ناقوسی بوده‌اند. هرتسفلند معتقد است معبد شوش جزء بزرگ‌ترین و مهم‌ترین معابد دوران بوده است. آنتیوخوس چهارم به هنگام حمله به ایران زمین قصد تصرف شوش را داشته، اما با مقاومت شدید مردم و اهالی روبه‌رو می‌شود و نمی‌تواند گنجینه‌های معبد را غارت کند. مدتی بعد پادشاه دیوانه می‌شود و مردم می‌گویند حالت دیوانگی به خاطر این است که بانو ناهید به خاطر سو قصدش او را مجازات کرده است. پلینیوس می‌گوید مجسمه‌ای از ناهید در این معبد قرار داشته که از طلای خالص بوده و به هنگام نبرد میان آنتونیوس سردار رومی و اشک پانزدهم یا فرهاد چهارم این مجسمه دزدیده می‌شود.
معابد آناهیتا > معبد هگمتانه

در همدان معبدی برای ناهید قرار داشت که مجلل و باشکوه بود. پلینیوس می‌گوید تمام درهای این معبد از چوب سرو ساخته شده و روی همهٔ آن‌ها از طلا پوشیده شده است. بام آن از نقره پوشیده شده‌بود و مثل خورشید نورانی بوده است. ستون‌ها، رواق‌ها و تیرهای سقف همه از فلزاتی گرانبها پوشیده شده است. هنگامی که آنتیوخوس وارد این شهر می‌شود، همهٔ ستون‌ها با صفحه‌های طلایی پوشیده شده‌بود، این معبد در زمان حملهٔ اسکندر به ایران غارت شد و هرچه هم باقی مانده‌بود در زمان آنتیوخوس، پادشاه سلوکی غارت شد که جمع آن برابر با هزار تالان بود. اردشیر دوم که با دختر خود آتوسا ازدواج می‌کند به هنگام بیماری شدید همسر خود در مقابل آناهیتا در این معبد زانو می‌زند و فضایی که حدود ۲۹۰۰ متر بوده یعنی مابین قصر و معبد، پر از سیم و زر و اسب می‌کند تا همسرش بهبود یابد. خاراکسی در مورد راه‌های دوران اشکانی کتابی نوشته که در آن دوران این معبد وجود داشته است. او در مورد هگمتانه می‌گوید: «در یک معبد وقف آناهیتا مردم همیشه قربانی می‌کنند.» خاراکسی می‌گوید این معبد دو بار غارت شده و «کاشی‌های زرین و سیمین آن به یغما رفت.» اما احتمالاً دوباره بازسازی شده چون یکبار در زمان او قربانی‌هایی در این نیایشگاه فرستاده شده. اسکندر و آنتیوخوس این معبد را به کل نابود کردند.
معابد آناهیتا > تخت سلیمان

در آذربایجان در درهٔ عمیقی بین شهر بیجار و میان‌دوآب، محوطه‌ای باستانی است، به نام تخت سلیمان که به عنوان یکی از پایتخت‌های اشکانیان نیز شناخته می‌شود. این بنا مربوط به پیش از ساسانیان است و در تپهٔ شمال‌غربی دریاچه شهرکی است که قدمت آن به هزاره اول قبل از میلاد بازمی‌گردد. تخت سلیمان در اواخر دوره ساسانی به خصوص خسرو اول و خسرو دوم بیشتر مورد توجه قرار گرفت. باستان‌شناسان آلمانی که این مکان را بررسی کرده‌اند،نتایج خود را این گونه بیان می‌کنند: «دو اتاق در محور عرضی آتشکده سقف گنبدی یکی به عنوان مرکز پرستش آتش و دیگری احتمالاً مرکز پرستش آب با یک ارزش موازی در کنار هم قرار دارند.» در قسمت شرق آتشکده حیاطی مرکزی شکل است که گفته‌شده متعلق به ناهید است.
دالان معبد
نمای کلی تخت سلیمان
آتشکده تخت سلیمان
معابد آناهیتا > معبد ارز

در قرن ۱ میلادی شهرت معبد آناهیتا در ارز بیشتر شد این مکان یکی از مقدس‌ترین و مجلل‌ترین مکان‌های ارمنستان بود. در این معبد مجسمه‌ای از جنس طلا از ناهید ساخته شده‌بود که سربازان مارک آنتونی در سال ۳۴ ق. م مجسمه را دزدیدند، خردش کردند و قطعات مجسمه را بین خود تقسیم کردند. آسیلسین مرکز این مذهب بود که بعد از مدتی به انائتیکا تبدیل شد. در نزدیکی مرز اپیریا، در جوار رودخانهٔ کوروش سرزمین دیگری وجود داشت که به آنائتیس معروف بود و معبدی داشت که آن هم وقف ناهید بود. پادشاهان بسیار به ارز و معبدش علاقه داشتند. البته رابطهٔ نزدیکی با حکومت ملی هم داشت چرا که شاهان هر ساله در روز جشن الهه با هدایا، قربانیان و گل‌های بسیار به این معبد می‌رفتند و آن‌ها را پیش‌کش ناهید می‌کردند. در سال ۳۶ ق. م در ساتالا نیز سری از جنس مفرغ یافتند که احتمالاً آن هم متعلق به ناهید بوده است.
معابد آناهیتا > معبد زلا

زلا شهری بود در ارمنستان که معبدی برای آناهیتا در آنجا ساخته‌شده‌بود. این معبد محل برگزاری جشن‌های مهم و بزرگ اهالی پونتوس و جشن‌های دینی بوده است. درواقع این معبد تاحدی اهمیت داشت که پادشاهان زلا را معبدی برای خدایان معرفی کردند نه یک شهر. در شهر زلا، آناهیتا به همراه اومانوس و اناداتس پرستیده می‌شود. کاهنی که نگهداری و مواظبت از این معبد را برعهده داشت بسیار ثروتمند بود و هرچیزی که داشت به خدمهٔ معبد هم واگذار می‌کرد.
آتشکده‌های ناهید

سه آتشکدهٔ زیر جزء معروف‌ترین پرستشگاه‌های ناهید بوده‌اند:
آتشکدهٔ آذرگشسب: این آتشکده در آذربایجان واقع شده است و گرداگرد دریاچه‌ای است که عمق آن را نامحدود می‌دانستند.
آتشکدهٔ آذر برزین‌مهر: آتشکده‌ای بود که در خراسان در کوه‌های ریوند، شمال غربی نیشابور قرار داشت.
آتشکدهٔ آذر فرنبغ: این آتشگاه براساس آنچه در بندهش گفته شده در کوه رشن در کابل قرار دارد. اما ویلیام جکسن جای این آتشکده را کوه درخشان در نزدیکی کاویان فارس می‌داند و استناد او برمبنای بندهش ایرانی است و براساس آنچه طبری گفته، ساسان نگهداری این معبد را به عهده داشته و همواره این دودمان به این معبد علاقهٔ خاصی داشتند.
قلاع و پل‌های دختر

آثاری که با نام دختر باقی مانده است به این شکل نیست که معبد دختر و ناهید باشد؛ بلکه آثاری است که به دلیل نزدیکی به معابد دختر به این نام معروف شده است یا به خاطر بقای این فرشته این نام بر مکان‌ها و بناها اطلاق شده است. این بناها که با عنوان دختر معروف شده مربوط به ستایش اناهید و ایشتار است. بناهایی که منسوب به دختر است دیگر شادابی گذشتهٔ خود را ندارد و بیشتر تخریب شده و گذشتهٔ خود را زیر خاک پنهان ساخته است.
قلاع دختر:
قلعه دختر فارس: در ۶ کیلومتری فیروزآباد قرار دارد و احتمالاً اردشیر بابکان آن را بنا کرده است.
قلعه دختر باکو: در بادکوبه آذربایجان این قلعه کنار برجی دیگر قرار گرفته که آن هم به برج دختر معروف است.
قلعهٔ دختر خراسان: این قلعه بین مشهد و تربت حیدریه قرار دارد. معبدی پایین کوه قرار دارد و در فراز آن قلعه دختر و قلعهٔ پسر واقع شده است. این دو قلعه مربوط به معبد پایین تپه است و معماری آن به دورهٔ ساسانی بازمی‌گردد.
قلعهٔ دختر میانه: ۲ کیلومتری شمال پل دختر و روی صخره‌ای بزرگ قرار گرفته است. این قلعه از آجر ساخته شده است و گرد آن بارویی قرار دارد.
پل‌های دختر:
پل دختر میانه که مربوط به قرن ۶ هجری است و توسط شاه عباس ویران شد، یکی از این پل‌ها است. دیگری پل لرستان است که متعلق به دوران ساسانی است و آخرین پل که با فاصلهٔ ۱۵ هزار متری از جادهٔ جنوبی مهرآباد قرار دارد، معروف به پل دختر شهریار است.
قلاع و پل‌های دختر > چهل دختران

بسیاری از بناهای تاریخی با عدد ۴۰ آغاز یا خاتمه می‌یابد. پس باید تصور کرد که یا در معبد ناهید ۴۰ مجسمه از بغان وجود داشته است یا به خاطر تعداد بسیار بت‌ها آن‌ها را با عدد ۴۰ به حساب می‌آوردند. مشخصات این نوع بناها این است که بر فراز کوه‌ها ساخته می‌شدند و جنبهٔ عبادتگاه داشتند، مثل چهل چراغ، چهل منار اصطخر و چهلستون. ناهید اختصاصاً خدای زنان و دختران بود و به همین خاطر از دوران کهن می‌توان صورت‌های زیبا و زشتی از این نوع مراسم‌ها یافت.
قلعه دختر فیروزآباد
قلعه دختر باکو
پل دختر میانه
آتشکده آذرگشسب
مجسمهٔ آناهیتا در شهر فومن
رُخَج یکی از ساتراپی‌های شرقی شاهنشاهی هخامنشی است. (حدود ۳۰۰ ق. م)
تصویر آناهیتا حک شده بر ظرف نقره‌ای، مربوط به قرن ۴–۶ م. (درحال حاضر در موزهٔ هنر کلیولند نگهداری می‌شود)
سر و دست برنزی از مجسمهٔ آناهیتا که در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود. مربوط به ۱۰۰–۲۰۰ ق. م
مجسمهٔ سرسوتی از جنس سنگ سیاه، متعلق به قرن ۱۲ میلادی که در موزهٔ بمبئی نگهداری می‌شود.
مجسمهٔ ایشتار که مربوط به قرن ۱۸–۱۹ قبل از میلاد است و در موزهٔ بریتانیا نگهداری می‌شود.
نقاشی دیواری متعلق به شهر پمپئی که ونوس را روی صدف به تصویر کشیده، البته اعتقاد براین است که نمونه‌ای از آفرودیته است از آپلس
سنگ نگاره ای از پیوند زناشویی شاپور یکم با شاهزاده آذر آناهیتا به همراه کرتیر در سنگ‌برجستهٔ سراب قندیل در چنارشاهیجان فارس نزدیک بیشاپور
طاق بستان، نرسه شاه ساسانی (وسط)، آناهیتا (راست)
طاق بستان، خسرو دوم (وسط)، میترا (راست)، آناهیتا (چپ)
هولدن وی‌سی کمودور

Motor vehicle
| هولدن وی‌سی کمودور | هولدن وی‌سی کمودور |
| --- | --- |
Commodore L sedan: Commodore L sedan
دید کلی: دید کلی
شرکت: هالدن (جنرال موتورز)
نام‌های دیگر: HDT Commodore
تولید: 1980–1981
مونتاژ: Australia: Dandenong, Victoria; Elizabeth, South Australia New Zealand: Trentham
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه متوسط
شکل بدنه: 4-door سدان 4-door استیشن واگن
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
سکو: GM V platform
خودروهای وابسته: Opel Rekord E Opel Senator
پیشرانه: پیشرانه
موتور:  I4  1.9 L ۵۸ کیلووات (۷۸ اسب بخار) Starfire I6 2.85 L ۷۶ کیلووات (۱۰۲ اسب بخار) Blue  3.3 L ۸۳ کیلووات (۱۱۱ اسب بخار) Blue V8 4.2 L ۱۰۰ کیلووات (۱۳۴ اسب بخار) Blue  4.2 L ۱۱۵ کیلووات (۱۵۴ اسب بخار) Blue (dual exhaust)  5.0 L ۱۱۵ کیلووات (۱۵۴ اسب بخار) Blue  5.0 L ۱۲۶ کیلووات (۱۶۹ اسب بخار) Blue (dual exhaust) 
جعبه‌دنده: 4-speed manual 3-speed automatic
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۶۸ میلیمتر (۱۰۵٫۰ اینچ)
درازا: ۴٬۷۰۶–۴٬۷۳۰ میلیمتر (۱۸۵٫۳–۱۸۶٫۲ اینچ)
پهنا: ۱٬۷۲۲–۱٬۷۳۶ میلیمتر (۶۷٫۸–۶۸٫۳ اینچ)
بلندی: ۱٬۳۷۹–۱٬۳۷۵ میلیمتر (۵۴٫۳–۵۴٫۱ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۱۵۸–۱٬۳۴۸ کیلوگرم (۲٬۵۵۳–۲٬۹۷۲ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: هولدن وی‌بی کمودور
پسین: هولدن وی‌اچ کمودور
هولدن وی‌سی کمودور (Holden VC Commodore) خودرویی است که در سال‌های ۳۰ مارس ۱۹۸۰ تا اکتبر ۱۹۸۱در استرالیا و استرالیا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
شورحیات

| شورحیات | شورحیات |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: آق‌قلا
بخش: مرکزی
دهستان: گرگان‌بوی
جمعیت: ۱۰۷۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷۳۴۵۰
شورحیات، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آق‌قلا در استان گلستان ایران.که اکثراً آرماتوربندهستند
جمعیت

این روستا در دهستان گرگان‌بوی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۹۵ نفر (۱۶۷خانوار) بوده‌است.
سبیریتون ملیکیان

| سبیریتون ملیکیان | سبیریتون ملیکیان |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳۰ نوامبر [سبک قدیمی: ۱۸ نوامبر] ۱۸۸۰ واغارشاپات، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قققاز، امپراتوری روسیه
خاستگاه: ارمنستانی
درگذشته: ۴ مهٔ ۱۹۳۳ (۵۲ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی
ژانر: موسیقی ارمنی
پیشه(ها): آهنگساز و رهبر
ساز(ها): پیانو
آرامگاه: پانتئون کومیتاس
کارفرما: کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
جوایز: 
 :  
سبیریتون آوتیسی ملیکیان (ارمنی: Սպիրիդոն Ավետիսի Մելիքյան؛ زاده ۱۸ نوامبر ۱۸۸۰ - درگذشته ۴ مهٔ ۱۹۳۳) آهنگساز، رهبر ارکستر، موسیقی‌شناس اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۳۰ نوامبر [سبک قدیمی: ۱۸ نوامبر] ۱۸۸۰ در واغارشاپات در به دنیا آمد و از دانشکده علوم الهی گئورگیان فارغ‌التحصیل گشت.  وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی () شد. وی در ۴ مهٔ ۱۹۳۳ در سن ۵۲ سالگی در ایروان درگذشت و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.
شورای اروپایی

با شورای اروپا اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۱؛ ۶۴ سال پیش (۱۹۶۱-خطا: زمان نامعتبر}}) (غیررسمی) ۲۰۰۹؛ ۱۶ سال پیش (۲۰۰۹-خطا: زمان نامعتبر}}) (رسمی)
گونه: نهادهای اتحادیه اروپا
مکان: ساختمان اروپا, بروکسل 
زبان رسمی: ۲۴ زبان   ۲ زبان اصلی انگلیسی فرانسوی
رئیس: شارل میشل
وبگاه: consilium.europa.eu
نشست مارس ۲۰۱۱ اعضای شورای اروپایی در بروکسل
شورای اروپایی (به فرانسوی: Conseil européen) یکی از نهادهای اتحادیه اروپا است که نخست در سال ۱۹۷۵ به صورت غیررسمی تأسیس شد و سپس در سال ۲۰۰۹ میلادی، مطابق با پیمان لیسبون به یکی از نهادهای رسمی اتحادیه اروپا تبدیل شد.
جلسات این نهاد با حضور سران دولت‌ها یا سران حکومت‌های کشورهای عضو اتحادیه اروپا به‌همراه رئیس شورای اتحادیه اروپا، رئیس کمیسیون اروپا و نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی برگزار می‌شود.
با وجود آنکه این شورا حق قانون‌گذاری ندارد، اما مطابق با پیمان لیسبون برای مشخص کردن «جهت‌گیری‌های کلی سیاسی و اولویت‌های اتحادیه اروپا» بنیان نهاده شده‌است؛ بنابراین این شورا یکی از نهادهای استراتژیک اتحادیه اروپا به‌شمار می‌رود.
جلسات این شورا، معمولاً با عنوان نشست سران ای‌یو (EU summit) شناخته می‌شود. این جلسات معمولاً حداقل دو بار در هر نیمهٔ سال در ساختمان ستاد شورای اروپا (JUSTUS Lipsius) در بروکسل برگزار می‌شود.
پس از دو دورهٔ دو و نیم ساله که هرمن ون رومپوی ریاست این شورا را بر عهده داشت؛ سپس در ۸ شهریور ۱۳۹۳ خورشیدی، سران ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپایی، دونالد توسک را به عنوان رئیس این شورا برگزیدند. شارل میشل از ۱ دسامبر ۲۰۱۹  عهده‌دار این سمت می‌باشد.
اعضا

| کشور | عضو | گرایش‌سیاسی | گرایش‌سیاسی | عضویت‌از | طول‌دوره | انتخابات‌ها | انتخابات‌بعدی | سهم‌جمعیت  | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   اتحادیه اروپا |  رئیس شورای اروپایی شارل میشل |  | اروپای‌نوین – MR | ۰۲۰۱۹−۱۲−۰۱ ۱ دسامبر ۲۰۱۹ | ۵ سال، ۵۵ روز | ۲۰۲۲ ۲۰۱۹ | ۲۰۲۴ | — | فاقد حق رای  میشل قبلاً بین اکتبر ۲۰۱۴ تا اکتبر ۲۰۱۹ به عنوان نخست‌وزیر بلژیک عضو این شورا بوده است. |
|   اتحادیه اروپا |  رئیس کمیسیون اروپا اورسولا فون در لاین |  | مردم اروپا – CDU | ۰۲۰۱۹−۱۲−۰۱ ۱ دسامبر ۲۰۱۹ | ۵ سال، ۵۵ روز | ۲۰۱۹ | ۲۰۲۴ | — | فاقد حق رای |
|   اتریش |  صدراعظم کارل نهامر |  | مردم اروپا – ÖVP | ۰۲۰۲۱−۱۲−۰۶ ۶ دسامبر ۲۰۲۱ | ۳ سال، ۵۰ روز | — | ۲۰۲۴ | ۱.۹۹٪ | رئیس دولت |
|   بلژیک |  نخست‌وزیر الکساندر دی کرو |  | اروپای‌نوین – OV | ۰۲۰۲۰−۱۰−۰۱ ۱ اکتبر ۲۰۲۰ | ۴ سال، ۱۱۶ روز | ۲۰۱۹ | ۲۰۲۴ | ۲.۵۸٪ | رئیس دولت |
|   بلغارستان |  نخست‌وزیر Nikolai Denkov |  | Una. – PP | ۰۲۰۲۳−۰۶−۰۶ ۶ ژوئن ۲۰۲۳ | ۱ سال، ۲۳۳ روز | ٢٠٢٣ | ۲۰۲۷ | ۱.۵۵٪ | رئیس دولت |
|   کرواسی |  Prime Minister Andrej Plenković |  | مردم اروپا – HDZ | ۰۲۰۱۶−۱۰−۱۹ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۶ | ۸ سال، ۹۸ روز | ۲۰۲۰ ٢٠١۶ | ۲۰۲۴ | ۰.۹۰٪ | رئیس دولت |
|   قبرس |  رئیس‌جمهور نیکوس کریستودولیدس |  | مستقل | ۰۲۰۲۳−۰۲−۲۸ ۲۸ فوریه ۲۰۲۳ | ۱ سال، ۳۳۲ روز | ۲۰۲۳ | ۲۰۲۸ | ۰.۲۰٪ | رئیس کشور و رئیس دولت |
|   Czech Republic |  Prime Minister Petr Fiala |  | ECR – ODS | ۰۲۰۲۱−۱۲−۱۷ ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ | ۳ سال، ۳۹ روز | 2021 | 2025 | 2.36% | Head of government |
|   Denmark |  Prime Minister Mette Frederiksen |  | S&D – S | ۰۲۰۱۹−۰۶−۲۷ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۹ | ۵ سال، ۲۱۲ روز | 2022 2019 | 2026 | 1.30% | Head of government |
|   Republic of Estonia |  Prime Minister Kaja Kallas |  | Renew – ER | ۰۲۰۲۱−۰۱−۲۶ ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱ | ۳ سال، ۳۶۵ روز | 2023 | 2027 | 0.30% | Head of government |
وابستگی سیاسی-اروپایی اعضای فعلی شورای اروپا
دهستان قایدرحمت

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: لرستان
شهرستان: خرم‌آباد
بخش: زاغه
مرکز دهستان: پل هرو (سیاه‌گوشی)
جمعیت: ۱۱٬۸۹۴ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: 066
قائدرحمت، دهستانی از توابع بخش زاغه شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان است.
مردم

ساکنان به زبان لری خرم‌آبادی ولکیسخن می‌گویند.واز ایل بزرگ باجولوند هستند.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۱٬۸۹۴ نفر (۳٬۴۲۷خانوار) بوده‌است.
گئورگی تر-قازاریانتس

| گئورگی تر-قازاریانتس | گئورگی تر-قازاریانتس |
| --- | --- |
سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار اتحاد شوروی در زیمبابوه: سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار اتحاد شوروی در زیمبابوه
دوره مسئولیت ۴ ژوئیه ۱۹۸۱ – ۱۸ مارس ۱۹۸۷: دوره مسئولیت ۴ ژوئیه ۱۹۸۱ – ۱۸ مارس ۱۹۸۷
پس از: تشکیل پست
پیش از: آرکادی گلوخوف
سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار اتحاد شوروی در سنگال و گامبیا: سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار اتحاد شوروی در سنگال و گامبیا
دوره مسئولیت ۳۰ آوریل ۱۹۷۳ – ۴ ژوئیه ۱۹۸۱: دوره مسئولیت ۳۰ آوریل ۱۹۷۳ – ۴ ژوئیه ۱۹۸۱
پس از: دمیتری نیکیفوروف
پیش از: یوری بلسکی
دبیر دوم کمیته مرکزی حساب کمونیست ارمنستان شوروی: دبیر دوم کمیته مرکزی حساب کمونیست ارمنستان شوروی
دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۹۶۶ – ۲۲ مارس ۱۹۷۳: دوره مسئولیت ۵ مارس ۱۹۶۶ – ۲۲ مارس ۱۹۷۳
پس از: هوهانس باغداساریان
پیش از: پاول آنیسیموف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ مارس ۱۹۲۳ باکو، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی
درگذشته: ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ (۱۰۰ سال) مسکو، روسیه
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی
پیشه: سیاست‌مدار
تخصص: دیپلمات
خدمات نظامی: خدمات نظامی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۵۰
درجه:   سروان
جنگ‌ها/عملیات‌: جبهه شرقی
محل تحصیل: آکادمی نظامی-سیاسی لنین
جوایز:    (۲)       
 :  
گئورگی آرتاشسی تر-قازاریانتس (ارمنی: Գեորգի Արտաշեսի Տեր-Ղազարյան؛  زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۲۳) دیپلمات، سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۰ مارس ۱۹۲۳ در باکو به دنیا آمد و از آکادمی نظامی-سیاسی لنین (۱۹۵۰) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر، نشان جنگ میهنی (درجه یک) (۱۹۸۵)، نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار (۱۹۶۰)، مدال شجاعت (۱۹۴۲)، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، مدال دفاع از قفقاز (۱۹۴۴)، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵)، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) و مدال مخیتار گش (۲۰۱۱) شده است. وی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۱۰۰ سالگی در مسکو درگذشت.
شهرستان ملارد

| شهرستان ملارد | شهرستان ملارد |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: تهران
مرکز شهرستان: ملارد
سایر شهرها: صفادشت
بخش‌ها: مرکزی، صفادشت
سال تأسیس: ۱۳۸۸ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: امین اسدی
حوزهٔ انتخابیه: شهریار، قدس و ملارد
مردم: مردم
جمعیت: ۳۷۷،۲۹۲ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۴۲۶ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۸۸۶ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۱
وبگاه: فرمانداری ملارد
شهرستان ملارد یکی از شهرستان‌های استان تهران ایران است. مرکز این شهرستان شهر ملارد است.
این شهرستان در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۸۸ از شهرستان شهریار جدا شد و مستقل گردید.
موقعیت جغرافیایی

شهرستان ملارد از شمال شرقی با شهرستان فردیس و شهرستان کرج و از شمال تا غرب با شهرستان اشتهارد استان البرز، از جنوب با شهرستان زرندیه استان مرکزی و از شرق با شهرستان شهریار همسایه است.
تقسیمات کشوری

شهرستان ملارد دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > شهرستان ملارد

| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | ملارد | ۳۲۴٬۷۸۸ نفر | ملارد شمالی | ملارد | ۳۱٬۳۶۲ نفر | ملارد | ۲۸۱٬۰۲۷ نفر |
| مرکزی | ملارد | ۳۲۴٬۷۸۸ نفر | ملارد جنوبی | بیدگنه | ۱۲٬۳۹۹ نفر | ملارد | ۲۸۱٬۰۲۷ نفر |
| صفادشت | صفادشت | ۵۲٬۴۵۱ نفر | بی بی سکینه | صفادشت | ۱۷٬۳۹۹ نفر | صفادشت | ۳۲٬۴۷۶ نفر |
| صفادشت | صفادشت | ۵۲٬۴۵۱ نفر | اخترآباد | اخترآباد | ۲٬۵۷۶ نفر | صفادشت | ۳۲٬۴۷۶ نفر |