stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قهرمانی کاریوکا

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۰۶
کشور: برزیل
کنفدراسیون: FERJ
دسته‌ها: ۱
شمار تیم‌ها: ۱۶
سقوط به: Campeonato Carioca Série A2
جام(های) داخلی: Copa Rio
قهرمان کنونی: فلامینگو (۳۸ قهرمانی)  (۲۰۲۴)
موفق‌ترین تیم: فلامینگو (۳۸ قهرمانی)
پخش تلویزیونی: Rede Bandeirantes, BandSports, and ESPN (Broadcast) یوتیوب, Twitch and Dale (OTT)
وبگاه: FFERJ Official website
فصل جاری: ۲۰۲۴ Campeonato Carioca: فصل جاری: ۲۰۲۴ Campeonato Carioca
قهرمانی کاریوکا، که به طور رسمی با نام قهرمانی ایالتی ریودوژانیرو شناخته می‌شود، یک لیگ فوتبال ایالتی در ایالت ریودوژانیرو برزیل است که زیر نظر فدراسیون فوتبال ایالت ریودوژانیرو برزیل برگذار می‌شود. این یک تورنمنت سالانه است که از سال ۱۹۰۶ آغاز شده است.
بیشترین رقابت در این مسابقات بین چهار تیم بوتافوگو، فلامینگو، فلومیننزه و واسکو دوگاما می‌باشد.
قهرمانان

| رتبه | باشگاه | قهرمان | نایب قهرمان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | فلامینگو | ۳۸ | ۳۳ |
| ۲ | فلومیننزه | ۳۳ | ۲۳ |
| ۳ | واسکو دوگاما | ۲۴ | ۲۵ |
| ۴ | بوتافوگو | ۲۱ | ۲۰ |
| ۵ | آمریکا آرجی | ۷ | ۷ |
| ۶ | بانگو | ۲ | ۶ |
| ۷ | سائو کریستوفاو | ۲ | ۱ |
| ۸ | پایساندو | ۱ | ۱ |
گاگیک نرسیسیان

| گاگیک نرسیسیان | گاگیک نرسیسیان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ فوریهٔ ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) نشاوان، شهرستان آرتاشات، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: جنبش ملی پان‌ارمنی
گاگیک هراچی نرسیسیان (ارمنی: Գագիկ Հրաչի Ներսիսյան؛ زادهٔ ۵ فوریهٔ ۱۹۵۱) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۵ فوریهٔ ۱۹۵۱ در نشاوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
آیدا رستمی

| آیدا رستمی | آیدا رستمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ تیر ۱۳۶۵ گرگان، ایران
ناپدید شدن: ۲۱ آذر ۱۴۰۱
درگذشت: تهران، ایران
علت مرگ: توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی کشته شد
پیشه: پزشک
شناخته‌شده برای: فعالیت‌های پزشکی مرتبط با خیزش ۱۴۰۱ مهسا امینی
آیدا رستمی (۲۵ تیر ۱۳۶۵ – آذر ۱۴۰۱) پزشک عمومی بیمارستان چمران تهران بود که در ۲۱ آذر ۱۴۰۱ مفقود شد و پیکر او یک روز بعد با ادعای «تصادف رانندگی» به خانواده‌اش تحویل داده شد. اما خانوادهٔ او آثار شکنجه را روی بدن و صورت او مشاهده کردند. رستمی برای درمان معترضان زخمی در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران به مناطق غربی تهران و به‌ویژه محله اکباتان رفت‌وآمد داشته‌ و در خانه‌های معترضان زخمی، آن‌ها را مداوا می‌کرده است. رسانه‌های وابسته به جمهوری اسلامی پس از پخش خبر شکنجه و کشته‌شدن او، سناریوی خود را از «تصادف» به «پرت شدن از پل عابر پیاده» تغییر دادند.
پیشینه

در پی کشته شدن زن ۲۲ ساله‌ای به نام مهسا امینی که در ۲۵ شهریور ۱۴۰۱ در بازداشتگاه گشت ارشاد، پلیس امنیت اخلاقی حکومت ایران، دستگیر و کشته شد، اعتراضات گسترده‌ای در سراسر ایران به وقوع پیوست. در جریان این اعتراضات، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی صدها معترض را کشتند و هزاران نفر را بازداشت و مجروح کردند. ایرانیانی که در جریان اعتراضات توسط نیروهای امنیتی مجروح شده بودند، از ترسِ دستگیری، شکنجه، محاکمه یا قتل، از مراجعه به بیمارستان‌های خطرناک کشور اجتناب می‌کردند. پزشکانی که برای کمک به مجروحان، مایل به پذیرش خطر بودند، معترضان را در محل کار، خانه تظاهرکنندگان، یا جاهای دیگر مداوا می‌کردند. رستمی برای درمان تظاهرکنندگان در مناطق اکباتان تهران و سایر مناطق غربی تهران فعال بود.
کشته شدن

در گزارش ایران‌وایر به نوشته پیام یونسی‌پور، آیدا رستمی پزشک عمومی بود که به صورت ناشناس در محلهٔ اکباتان تهران به معترضان که در اعتراضات مجروح شده بودند، در خانه‌های‌شان کمک‌های پزشکی می‌کرده. او در ۲۱ آذر ۱۴۰۱ برای تهیه وسایل مورد نیازش، از خانه یکی از مجروحان خارج و سوار خودروی شخصی خود می‌شود تا به یکی از داروخانه‌های شبانه‌روزی برود، اما پس از آن، از او خبری نمی‌شود. فردای آن روز، کلانتری اکباتان با خانواده او تماس می‌گیرد و اعلام می‌کند که برای تحویل جسد او مراجعه کنند. در کلانتری به خانواده او گفته شده بود که علت مرگ او تصادف است. اما وقتی خانواده آیدا رستمی با اصرار درخواست کردند که پیکر او را ببینند، مشخص می‌شود که هیچ شباهتی به بدنی که تصادف کرده ندارد. دست‌هایش شکسته، نیمه راست صورتش له شده، بینی او خرد شده و چشم چپش به صورت کامل تخلیه شده است. همچنین روی سایر اعضای بدن نیز به صورت واضح جای چند کبودی به چشم می‌خورده است. پس از انتشار خبر ربوده شدن و کشته شدن آیدا رستمی، دستگاه‌های امنیتی سناریوی خود را از «تصادف» به «پرت شدن از پل عابر پیاده» تغییر دادند. در نامه پزشکی قانونی، علت مرگ آیدا رستمی را «برخورد جسم سخت» نوشته‌اند که نه برای تصادف و نه برای پرت شدن از ارتفاع به کار می‌رود. به گفته ایران‌وایر خانواده آیدا زیر فشار بی‌وقفه نیروهای امنیتی هستند.
در ۲۵ آذر ۱۴۰۱، خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه جمهوری اسلامی، اعلام کرد که دوست‌پسر آیدا رستمی او را از روی پل به پایین انداخت. مقامات ایرانی و منابع حکومتی مکرراً داستان‌های مشابهی جز قتل حکومتی را برای زنان جوانی که در جریان اعتراضات مهسا امینی کشته شده‌اند، مانند نیکا شاکرمی اتخاذ کرده‌اند.
واکنش‌ها

در ۲۵ آذر ۱۴۰۱، اتحادیه سازمان نظام پزشکی آلمان «قتل» دکتر آیدا رستمی را به دلیل «ارائه مراقبت‌های پزشکی به معترضان» محکوم کرد. آنها همچنین نامه ای سرگشاده به صدراعظم اولاف شولز منتشر کردند که در آن با متخصصان پزشکی ایرانی ابراز همبستگی کردند و نگرانی شدید خود را «در مورد حقوق بشر و وضعیت پزشکی پیش روی جمعیت غیرنظامی ایران» اعلام کردند.
چند تن از اعضای کادر درمان در شبکه‌های اجتماعی اعلام کردند که در اعتراض به مرگ آیدا رستمی دست به اعتصاب خواهند زد.
بریجیتا بوکولی

| بریجیتا بوکولی | بریجیتا بوکولی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) رم
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸ — اکنون
بریجیتا بوکولی (ایتالیایی: Brigitta Boccoli؛ ۵ مهٔ ۱۹۷۲) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است.
گروه ۱۱ توپخانه مراغه

| گروه ۱۱ توپخانه مراغه | گروه ۱۱ توپخانه مراغه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: ارتش جمهوری اسلامی ایران
گونه: توپخانه
نقش: یگان پشتیبانی
اندازه: تیپ
بخشی از: نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
پادگان/ستاد: پادگان امام‌رضا، مراغه، استان آذربایجان شرقی
پشتیبان: قرارگاه منطقه‌ای شمال‌غرب نزاجا
نبردها: جنگ ایران و عراق
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرهنگ حسن راه‌‌چمنی
فرماندهان برجسته: صادق نوری حاتم سیفی
گروه ۱۱ توپخانه مراغه یگان توپخانه نیروی زمینی ارتش ایران است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر مراغه، استان آذربایجان شرقی قرار دارد. گروه ۱۱ توپخانه در خلال جنگ ایران و عراق از یگان‌های نیروی زمینی ارتش بود. هم‌اکنون سرهنگ حسن راه‌‌چمنی فرماندهی گروه ۱۱ توپخانه مراغه را برعهده دارد. گروه ۱۱ توپخانه مراغه، قوی‌ترین یگان توپخانه‌ای در نیروهای مسلح ایران است.
لینا پولیتو

| لینا پولیتو | لینا پولیتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ اوت ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) ناپل، ایتالیا
درگذشت: رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
لینا پولیتو (ایتالیایی: Lina Polito؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به عشق پردردسر، عشق و آشوب و بچه‌های خیابان اشاره کرد.
توالت بی‌جنسیت

یکی از نمادهای سرویس بهداشتی بی‌جنسیت
سرویس بهداشتی بدون جنسیت (به انگلیسی: gender-neutral toilet) یا سرویس بهداشتی دوجنسی (به انگلیسی: unisex toilet) یک سرویس بهداشتی یا حمام عمومی است که هر فردی بدون توجه به جنس و جنسیت خود می‌تواند از آن استفاده کند
این سرویس‌های بهداشتی توسط تمام مردم قابل استفاده‌است اما بیشتر توسط افرادی استفاده می‌شود که جنسیت مبهمی دارند یا در چارچوب مرد یا زن بودن قرار نمی‌گیرند مانند تراجنسیتیها، اینترسکس‌ها و غیره.
نمونه‌های مشهور > آرژانتین

در سال ۲۰۱۲ دانشگاه بین‌المللی لاپلاتا تمام سرویس‌های بهداشتی دانشجویان رشته روزنامه‌نگاری را به سرویس‌های بدون جنسیت تبدیل کرد[عدم مطابقت با منبع]
نمونه‌های مشهور > تایلند

در پاییز ۲۰۰۳ دانشکده فنی چیانگ مای در تایلند یک سرویس بهداشتی عمومی بدون جنسیت به نام «نیلوفر صورتی» برای دانشجویان کتو ای ایجاد کرد. قبل از این تصمیم دانشجویان کتو ای در استفاده از سرویس مردان یا زنان دچار مشکل بودند و مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند
کانون وکلای دادگستری آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Logo of the American Bar Association: Logo of the American Bar Association
بنیان‌گذاری: ۲۱ اوت ۱۸۷۸
گونه: Legal society
ستاد: 321 North Clark, شیکاگو, ایلینوی
مکان: ایالات متحده آمریکا
President: Judy Perry Martinez (since August 13, 2019)
افراد کلیدی: Jack L. Rives, Executive Director and Chief Operating Officer
وبگاه: www.americanbar.org
کانون وکلای دادگستری آمریکا (به انگلیسی: American Bar Association) یک نهاد غیردولتی و داوطلبانه است که در سال ۱۸۷۸ میلادی در ایلینویز تأسیس شده و اعضای آن را وکلای دادگستری و دانشجویان حقوق در ایالات متحده تشکیل می‌دهند؛ در سال ۲۰۱۷ تعداد اعضای این کانون وکلا ۱۹۴۰۰۰ نفر اعلام شده است. این کانون وکلا برخلاف سایر کانون‌های وکلای دادگستری ایالتی در آمریکا، هیچ‌گونه صلاحیتی در اعطای پروانه وکالت و دیگر اختیارات کانون‌های وکلای ایالتی ندارد و عمدتاً در زمینهٔ تعیین سیاست‌ها و معیارهای درسی دانشکده‌های حقوق و تدوین منشورهای اخلاقی مربوط به وکالت در ایالات متحده فعالیت می‌نماید.
سد مجارشین

سد در مجارشین
| سد مجارشین | سد مجارشین |
| --- | --- |
نام رسمی: سد مخزنی مجارشین
کشور: ایران
محل: مجارشین
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: مخزنی
بر روی رود: آغ دره
ارتفاع از پی: ۲۴ متر
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۱۵۰هرار متر مکعب
حوضه آبریز: ۵ کیلومتر مربع
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: مخزنی
سد مجارشین، سدی است مخزنی باارتفاع ۲۴ متر، ۶ متر پی و ۱۸ متر ارتفاع تاج و با سنگ و ملات ساخته می‌شود. حجم تنظیمی این سد در حدود ۱۵۰ هزار متر مکعب و حوزه سد با مساحت تقریبی ۵ کیلومتر مربع بوده و دبی سیلاب آن ۵ متر مکعب در ثانیه می‌باشد. این سد برای تأمین آب کشاورزی ۵۰ هکتار از اراضی پایین دست آن ساخته می‌شود. این سد برای کنترل سیلابهای "آغ دره" در حال ساخت می‌باشد.
مجارشین یکی از روستاهای آذربایجان شرقی و از توابع شهرستان اسکو است که در ۳۰کیلومتری شهر اسکو قرار دارد.
رابرت پاول

| رابرت پاول | رابرت پاول |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژوئن ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال)
ملیت: بریتانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۶–اکنون
رابرت پاول (انگلیسی: Robert Powell؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۴۴) بازیگر اهل بریتانیا است. وی در فیلم عیسی ناصری در سال ۱۹۷۷ در نقش عیسی و در فیلم سی و نه پله و سریال هنی در نقش ریچارد هنی نقش آفرینی کرد.
او همچنین در فیلم‌های امر ضروری، جین آستین در منهتن، دادگاه جزا، حلقه نخست و گوژپشت نتردام بازی کرده است.
تیپ ۱۳۰ پیاده بجنورد

| تیپ ۱۳۰ پیاده بجنورد | تیپ ۱۳۰ پیاده بجنورد |
| --- | --- |
کشور:  ایران
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
رسته: ارتش جمهوری اسلامی ایران
گونه: پیاده‌نظام
نقش: یگان رزمی
اندازه: تیپ
بخشی از: نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران لشکر ۳۰ پیاده بیرجند
پادگان/ستاد: بجنورد، استان خراسان شمالی
پشتیبان: قرارگاه منطقه‌ای شمال‌شرق نزاجا
نبردها: جنگ ایران و عراق
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرهنگ غلامحسین شیردل
جانشین: سرهنگ افشین عمادی
فرماندهان برجسته: اسماعیل نامنی احمد دلاور رضا نجفی
رژه سربازان تیپ ۱۳۰ پیاده به‌مناسبت سالگرد جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۹۷، بجنورد
تیپ ۱۳۰ پیاده بجنورد یا تیپ ۱۳۰ متحرک هجومی از تیپ‌های پیاده‌نظام نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران، زیرمجموعه لشکر ۳۰ پیاده بیرجند و تحت امر قرارگاه منطقه‌ای شمال‌شرق نزاجا است، که پادگان و ستاد فرماندهی آن در شهر بجنورد، استان خراسان شمالی مستقر می‌باشد. تیپ ۱۳۰ پیاده بجنورد در خلال جنگ ایران و عراق، از یگان‌های عمل‌کننده ارتش جمهوری اسلامی ایران و تحت امر لشکر ۳۰ پیاده گرگان بود. هم‌اکنون سرهنگ غلامحسین شیردل فرماندهی تیپ ۱۳۰ پیاده بجنورد را برعهده دارد.
چرخ‌ریسک بیشه‌ای آمریکایی

| چرخ‌ریسک بیشه‌ای آمریکایی | چرخ‌ریسک بیشه‌ای آمریکایی |
| --- | --- |
In Chilliwack, British Columbia, Canada: In Chilliwack, British Columbia, Canada
Song of the P. minimus: Song of the P. minimus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: چرخ‌ریسکان دم‌دراز
سرده:: چرخ‌ریسک بوته‌ای آمریکایی Bonaparte, 1850
گونه:: P. minimus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Psaltriparus minimus (Townsend, 1837): Psaltriparus minimus (Townsend, 1837)
چرخ‌ریسک بیشه‌ای آمریکایی (نام علمی: Psaltriparus minimus) تنها گونه‌ای است که در سردهٔ Psaltriparus و تنها گونه از خانواده چرخ‌ریسکان دم‌دراز است که در جهان جدید یافت می‌شود. در آمریکای شمالی، به سادگی به عنوان «چرخ‌ریسک بیشه‌ای» شناخته می‌شود.
آرایه‌شناسی

ده زیرگونه شناخته شده است:
P. m. saturatus Ridgway، ۱۹۰۳ - جنوب غرب کانادا و شمال غرب ایالات متحده
P. m. minimus (تاونسند، JK، ۱۸۳۷) - ساحل غربی ایالات متحده
P. m. melanurus Grinnell & Swarth، ۱۹۲۶ - جنوب غربی ایالات متحده و شمال باجا کالیفرنیا
P. m. Grindae Ridgway، ۱۸۸۳ - جنوب باجا، کالیفرنیا
P. m. californicus Ridgway، ۱۸۸۴ - جنوب مرکزی اورگان تا جنوب مرکزی کالیفرنیا
P. m. plumbeus (Baird, SF, 1854) - غرب-مرکز، جنوب ایالات متحده آمریکا و شمال مرکزی مکزیک
P. m. dimorphicus Van Rossem & Hachisuka، ۱۹۳۸ - جنوب مرکزی ایالات متحده و شمال مرکزی مکزیک
P. m. iulus Jouy، ۱۸۹۴ - غرب و مرکز مکزیک
P. m. personatus Bonaparte، ۱۸۵۰ - جنوب مرکزی مکزیک
P. m. melanotis (Hartlaub، ۱۸۴۴) - جنوب مکزیک و گواتمالا
چرخ‌ریسک بیشه‌ای آمریکایی در جنگل‌های باز و آمیخته زندگی می‌کند که اغلب شامل بلوط و یک طبقه زیرین چاپارال است. همچنین در پارک‌ها و باغ‌ها زندگی می‌کند. در تمام طول سال ساکن غرب ایالات متحده و مناطق مرتفع مکزیک است، از ونکوور تا حوضه بزرگ و مناطق پست و کوهپایه‌ای کالیفرنیا تا جنوب مکزیک و گواتمالا یافت می‌شود.
نگارخانه

آشیانه
آشیانه
آشیانه
پلسانتون، کالیفرنیا
باشگاه فوتبال فیگیرنسه

Football club
باشگاه فوتبال فیگِیرنسه (پرتغالی: Figueirense Futebol Clube) یک باشگاه فوتبال است که در شهر فلوریانوپلیس ایالت سانتا کاتارینا برزیل بنا شده است.
افتخارات

قهرمانی کاتاریننسه (۱۸)
پرتره آدل بلوخ باوئر اول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: گوستاو کلیمت
سال: ۱۹۰۷
گونه: رنگ روغن، نقره، طلا بر روی کرباس
ابعاد: ۱۳۸ cm × ۱۳۸ cm (۵۴ in × ۵۴ in)
مکان: گالری نئو نیویورک، نیویورک
پرتره آدل بلوخ-باوئر اول (آلمانی: Portrait of Adele Bloch-Bauer I) که با نام بانوی طلایی یا زن طلایی هم شناخته می‌شود، یک نقاشی از گوستاو کلیمت نقاشِ نماد گرای اتریشی است که بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۷ میلادی تکمیل شده‌است. این اثر؛ اولین پرتره از دو نقاشیِ هَمسان هنرمند با یک مدل است که به عنوان یک طرحِ پایانی و کامل شناخته می‌شود. این نقاشی توسط نازی‌ها و در قالب پروژه غارتگری نازی‌ها، در سال ۱۹۴۱ به سرقت رفت و در گالری کاخ بلودر به معرض تماشا گذاشته شد. در سال ۲۰۰۶ و پس از ۸ سال پیگیری‌های یکی از وراث خانواده، این نقاشی به خانواده بازگشت اما در همان سال و با مبلغ ۱۳۵ میلیون دلار به فروش رفت. قیمت پرداختی برای این اثر هنری در آن زمان یک رکورد محسوب می‌گردید.
نقاشی‌های دوگانهٔ آدل و کلیمت

آدل بلوخ باوئر عضو ثروتمند انجمن جامعهٔ وینی و حامی و دوستِ نزدیک گوستاو کلیمت بود.
آدل بلوخ-باوئر (۱۸۸۱–۱۹۲۵) دختر موریس باوئر، مدیر کل بانک «وینر بانک‌ورین» بود، آدل در سال ۱۸۹۹ و در سن ۱۸ سالگی ازدواج کرده بود. خانوادهٔ آن‌ها و به خصوص آدل و خواهرش از لحاظ فرهنگی دارای افکار بورژوازی زنانه یهودیان وین بودند. شوهر او فردیناند از طریق پدرش مالک کارخانهٔ قند و شکر گردیده و در این مسیر موفقیت بسیاری به دست آورده بود.
در سالن و انجمن خانوادگی آن‌ها هنرمندان، نویسندگان و سیاستمداران سوسیالیست مانند کارل رنر، اولین صدراعظم جمهوری رفت‌وآمد داشتند و ملاقات‌هایی را ترتیب می‌دادند. ماریا آلتمن (۱۹۱۶–۲۰۱۱) خواهرزادهٔ آدل دربارهٔ چیزهایی که از او به یاد دارد می‌گوید؛ آدل توصیف واقعی درد و رنج بود. همیشه سردرد داشت، مثل یک دودکش سیگار می‌کشید و هیچ‌وقت این عادتش را ترک نکرد، ظرافت و در عین حال تاریکی وحشتناکی در چهرهٔ او مشهود بود در عین حال بسیار از خودراضی می‌نمود.
دوستی کلیمت با آدل باعث شد تا آدل برای چندین پرتره مدل نقاش شود که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به تابلوهای دیگر نقاش به غیر از تابلوهای دوگانهٔ آدل بلوخ باوئر اول و دوم معروف به یودیت اول که بیشتر با نام جودیت و سر هولوفرنس مشهور است اشاره داشت. طرح کلی کلیمت برای نقاشی جودیت اول با محوریت آدل با بدنی نیمه برهنه در توصیف جودیت کتاب مقدس می‌باشد که در سال ۱۹۰۱ طرح گردید. در سال ۱۹۰۹ کلیمت نقاشی دیگری با همان محوریت جودیت طرح کرد که به نقاشی جودیت دوم شهره گشت
جودیت اول (۱۹۰۱)
جودیت دوم (۱۹۰۹)
آدل بلوخ باوئر دوم (۱۹۱۲)
به این ترتیب کلیمت قبل از خلق آدل بلوخ باوئر اول و دوم به شکلی نمادین و با غنای مذهبی یک دوگانهٔ دیگر در قالب یودیت از آدل خلق کرده بود. فردیناند همسر آدل به آثار کلیمت علاقهٔ بسیاری داشت، او علاوه بر خرید تابلوی اول آدل از کلیمت چندین طرح مشهور دیگر استاد از جمله نقاشی پرتره آدل بلوخ-باوئر دوم را نیز خریداری کرد، در کنار این آثار چهار منظره نقاشی نیز خریداری شد که از میان آن‌ها می‌توان به تابلوهای. پرتره آمالی (۱۹۱۷) جنگل توس (۱۹۰۳) قفل در اتاق سوم (۱۹۱۰) و خانه‌ها در اونتراخ (۱۹۱۶) اشاره داشت.
تاریخچه و مالکیت اثر

کلیمت برای تکمیل این شاهکار خود سه سال زمان صرف کرد، نقاشی‌های اولیه وی به سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ بر می‌گردد، ابعاد این اثر کلیمت در اندازهٔ ۱۳۸ × ۱۳۸ سانتیمتر می‌باشد که از رنگ روغن بر روی طلا، نقره و کرباس طرح گردیده که نشان دهندهٔ تزئینات و پیچیدگی‌های استادانهٔ نقاش در سَبْک هنر نو می‌باشد.
کلیمت یک عضو و در حقیقت رئیس انجمنِ جدایی‌خواهی وین بود. یک گروه از هنرمندان که به دور از روش‌های سنتیِ نقاشی که روشی ورشکسته شده بود می‌باشد. این تصویرِ نقاش در وین و به سفارش و پیشنهاد شوهر آدل یعنی فردیناند بلوخ باوئر طرح گردید.
فردیناند که یک صنعتگر ثروتمند بود، عمدهٔ ثروتِ خود را از صنعت قند و شکر به دست آورده بود. او یکی از بزرگ‌ترین هنر دوستان و از جمله معدود حامیانِ مطرح گوستاو کلیمت بود که هم آثار و هم شخصیتِ نقاش مورد ستایش وی بود.
آدل بلوخ باوئر که مدلِ این نقاشی کلیمت بود در حقیقت برای دو بار الگو قرار گرفت به همین دلیل این تابلوهای دوگانه با موضوع همسان، ناچار با شماره گذاریِ اولین و دومین در هنر نقاشی ثبت گردید
دومین طرح کلیمت با همین موضوع و با مدلینگ آدل مشهور به تابلوی پرتره آدل بلوخ باوئر دوم می‌باشد که ۵ سال بعد یعنی در سال ۱۹۱۲ طرح گردید.
ادعایی مطرح شد در رابطه با اینکه آدل از همسر خود خواسته تا پس از مرگش، تابلوی کلیمت را به گالری دولت اتریش اهدا کند، آدل در سال ۱۹۲۵ به واسطهٔ مننژیت درگذشت. هنگامی که آلمان نازی در سال ۱۹۳۸ اتریش را در اقدامی مشهور به آنشلوس ضمیمهٔ خاک خود کرد، بیوهٔ او به پراگ فرار کرد و پس از آن به زوریخ رفت. اموالِ خانوادهٔ بلوخ باوئر غارت شد که نقاشی کلیمت هم جزو آن‌ها بود. فریدریش، دادستان تعیین شده از طرف پیشوا در ادارهٔ کثیف خود که در مرکز نمایندگی یا در اختیار دولت آلمان بود، در سال ۱۹۴۱ نقاشی را توسط گالری دولت اتریش مشهور به گالری کاخ بلودر، مستقر در کاخ بلودر وین به دست آورد.
فردیناند بلوخ باوئر در سال ۱۹۴۵ در زوریخ درگذشت، در همان سال بر اساس وصیت او برادر زاده و خواهر زادهٔ خود، از جمله ماریا آلتمن را به عنوانِ وارثان املاک و دارایی خود مشخص کرد، ماریا آلتمن در سال ۲۰۰۰ بر اساسِ پی‌گیری‌های یک طرفدارِ اتریشی در جهت استرداد آثار موضوع را دنبال کرد، ماریا در دادگاه‌های اتریش و آمریکا در جهتِ بازپس‌گیری مجموعهٔ آثار هنری عمویش از جمله پرتره آدل بلوخ باوئر اول اقامهٔ دعوا کرد. دولت اتریش در زمان و موقعیتِ فونز لو در نشستی از ماریا درخواست داشتند که آثار را به سرزمین مادری خودش بخشش کند تا در اتریش بماند، در پایانِ ماجرا پس از یک نبردِ قضایی کوتاه در سال ۲۰۰۶ و توسط دادگاه، مالکیت اصلیِ این تابلو و سایر آثار به ماریا آلتمن تعلق گرفت، در ژوئن سال ۲۰۰۶ تابلو فروخته شد به قیمت ۱۳۵ میلیون دلار به رولاند لودر جهت گالری نئو در نیویورک، مبلغ پرداخت شده در آن زمان به عنوانِ یک رکورد در زمینهٔ آثار هنری به حساب می‌آمد، این پرتره از ژوئیه همان سال ۲۰۰۶ برای عموم به نمایش گذاشته شد.
فیلم و سینما

همچنین ببینید: زنی با لباس طلایی رنگ
داستان ماریا آلتمن به اندازهٔ کافی پر ماجرا و هیجانی بود تا کارگردانان و فیلم‌نامه‌نویسان به سراغ آن بروند، در سال ۲۰۱۵ فیلم سینمایی زنی با لباس طلایی رنگ به کارگردانی سایمون کُرتیس و با بازی هلن میرن در نقشِ ماریا و رایان رینولدز به عنوانِ وکیل وی شوئنبرگ بر پردهٔ نقره‌ای رفت.
آلتمن همچنین در سه فیلم مستند به بازگویی ماجرای زندگی خود پرداخته که عمده‌ترین مُستند با نامِ آرزوی آدل مشهور است که توسط فیلمساز تِرنس تُرنِر در سال ۲۰۰۸ ساخته شد، مُستند آرزوی آدل به واسطهٔ مصاحبه با آلتمن و وکیل وی شوئنبرگ و کارشناسانِ برجسته و سایر افرادی که در پیگیری پروندهٔ دادگاهی وی نقش داشتند بسیار برجسته و قابل توجه گردید، در سال ۲۰۰۷ نیز مُستندی با نامِ سرقت کلیمت ساخته شد که همراه با مصاحبهٔ آلتمن، شوئنبرگ و دیگران نیز بود. قطعه‌ای مُستند دیگر نیز در سال ۲۰۰۶ با مِحوَریت تجاوز به اروپا ساخته شد که به سِرقت گسترده از هنر توسط حزب نازی در جنگ جهانی دوم اشارهٔ مستقیم داشت.
کتاب‌شناسی

همچنین ببینید: مراقب تصادفی
داستانِ ماریا آلتمن که ارتباطِ تام به موضوع آثار کلیمت، نقاشی‌های آدل و ماجرای خانوادهٔ بلوخ باوئر داشت دستمایهٔ نوشتنِ مقالات و کتاب‌های زیادی گردید که چند نمونه از آن‌ها مشهورتر و پر خواننده تر بوده‌اند، یک کتاب به نامِ مراقب تصادفی به شکل ویژه، به خاطرات گریگور کالینزنویسنده، هنرپیشه و تهیه‌کننده آمریکایی که برای مدتی مراقب و دوست سال‌های پایانی ماریا آلتمن بود نوشته شد، کتاب در پانزدهم اوت ۲۰۱۲ منتشر گردید، نمایش نامه‌ای در جهت تئاتر بر اساس آن در نیویورک و در ژانویه ۲۰۱۵ نوشته و اجرا شد.
داستانِ دیگر به شکلِ کلّی دربارهٔ نقاشی و اغلبِ کسانی است که به شکلی درگیر در ماجرای پر فَراز و نَشیبِ آن بودند، توسط آن ماری اوکانر با نامِ زنی در لباس طلایی که در مقدمه و ویراستار به نام داستان شاهکار فوق العادهٔ گوستاو کلیمت، پرتره آدل بلوخ باوئر از آن یاد گردیده تاریخِ انتشار این کتاب هفتم فوریه ۲۰۱۲ می‌باشد.
ماجرای تابلو و ماجراهای دیگرِ مربوط به درگیری‌ها و کشمکش‌های بازماندگان و دادگاه، دولت وقت اتریش، بازیابی میراث در جهتِ صاحبان فعلی آن توسط ملیسا مولر و مونیکا تاتزاکف در آخرین سال‌های عمرشان و چیزهایی که از دست داده‌اند در کتاب زندگی از دست رفته، هنرِ از دست رفته نقل گردیده، از دست دادن آثار هنری، سرقت نازی‌ها از مجموعهٔ هنر یهودیان و تلاش برای عدالت توسط انتشارات وندوم در یکم سپتامبر ۲۰۱۰ منتشر گردید
واژگان

↑  Gustav Klimt
↑  Symbolism (arts)
↑  Adele Bloch-Bauer
↑  Jugendstil style
↑  Vienna Secession
↑  Ferdinand Bloch-Bauer
↑  Portrait of Adele Bloch-Bauer II
↑  Austrian State Gallery
↑  Anschluss
↑  Belvedere Palace
↑  Maria Altmann
↑  Ronald Lauder
↑  Neue Galerie
↑  Woman in Gold
↑  Simon Curtis
↑  Helen Mirren
↑  Ryan Reynolds
↑  E. Randol Schoenberg
↑  Adele's Wish
↑  Terrence Turner
↑  Stealing Klimt
↑  The Accidental Caregiver
↑  Gregor Collins
↑  Anne-Marie O'Connor
↑  Melissa Müller
↑  Monika Tatzkow
↑  Lost Lives, Lost Art
پوستر مشهور به پوستر خداحافظی، نصب شده بر دیوارهای اتریش هم‌زمان با برگزاری دادگاه بازپس‌گیری اثر به سال ۲۰۰۶ میلادی توسط ماریا آلتمن که منجر به انتقال آن به آمریکا گردید
۱۹۱۷ (فیلم ۲۰۱۹)

| ۱۹۱۷ | ۱۹۱۷ |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: سم مندس
تهیه‌کننده: سم مندس پیپا هریس کالوم مک دولا
فیلمنامه‌نویس: سم مندس کریستی ویلسون
بازیگران:  جرج مکای  دین-چارلز چپمن  مارک استرانگ  اندرو اسکات  ریچارد مدن  کالین فرث  بندیکت کامبربچ 
موسیقی: توماس نیومن
فیلم‌بردار: راجر دیکینز
تدوین‌گر: لی اسمیت
شرکت تولید:  امبلین پارتنرز  دریم‌ورکس  نیل استریت پروداکشنز 
توزیع‌کننده:  یونیورسال (ایالات متحده)  انترتینمنت وان فیلمز (بریتانیا)  رلیانس انترتینمنت (هند) 
تاریخ‌های انتشار:  ۴ دسامبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-12-۰۴) (لندن)  ۲۵ دسامبر ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-۱۲-۲۵) (ایالات متحده)  ۱۰ ژانویه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-۰۱-۱۰) (بریتانیا)  
مدت زمان: ۱۱۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده بریتانیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۹۰–۱۰۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۸۴٫۹ میلیون دلار
۱۹۱۷ یک فیلم جنگی حماسی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سم مندس است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. مندس فیلم‌نامهٔ این فیلم را با همراهی کریستی ویلسون-کرنز و با الهام از خاطره‌ای که پدربزرگش برای او تعریف کرده بود، به رشته تحریر درآورده است. داستان فیلم در بهار سال ۱۹۱۷ و در طی جنگ جهانی اول در شمال فرانسه رقم می‌خورد. جرج مکای، دین-چارلز چپمن، مارک استرانگ، اندرو اسکات، ریچارد مدن، کالین فرث و بندیکت کامبربچ ستارگان فیلم هستند.
پرونده ساخت ۱۹۱۷ نخستین بار در ژوئن ۲۰۱۸ باز شد. تام هالند نخستین انتخاب مندس برای بازی در نقش اول فیلم بود اما به علت طولانی بودن مراحل فیلم‌برداری و تداخل با پروژه‌های دیگر هالند، او این پیشنهاد را رد کرد. در اکتبر ۲۰۱۸ خبر رسید که راجر دیکینز به عنوان مدیر فیلم‌برداری به پروژه پیوسته و سپس مشخص است که دیکینز و مندس قصد دارند فیلم را به صورت برداشت بلند، فیلم‌برداری کنند. کار تصویربرداری به علت پیچیده بودن پروژه و سخت‌گیری‌های مندس و دیکینز بیشتر از مدت تعیین شده به طول انجامید.
۱۹۱۷ در فاصله آوریل تا ژوئیه ۲۰۱۹ در مکان‌های مختلف همچون ویلتشر، اسکاتلند و استودیوهای شپرتون جلوی دوربین رفت.
۱۹۱۷ در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۹ در آمریکا توسط یونیورسال استودیوز اکران شد و از ۱۰ ژانویه ۲۰۲۰ نیز در انگلیس توسط انترتینمنت وان به‌روی پرده رفت. فیلم با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و در زمینه تیم بازیگری، کارگردانی، فیلم‌برداری، موسیقی و طراحی صحنه ستایش شد. بنیاد فیلم آمریکا و هیئت ملی بازبینی فیلم، ۱۹۱۷ را جزو ده فیلم برتر سال ۲۰۱۹ معرفی کردند. فیلم یک موفقیت در گیشه بود و در سراسر جهان ۳۸۴ میلیون دلار فروش کرد درحالی که بودجه ساخت آن ۹۵ میلیون دلار است. ۱۹۱۷ در هفتاد و هفتمین مراسم گلدن گلوب در سه رشته بهترین فیلم درام، بهترین کارگردانی و بهترین موسیقی متن نامزد دریافت جایزه شد که فقط در کسب جایزه موسیقی ناکام ماند. همچنین در نود و دومین دوره جوایز اسکار، فیلم در ۱۰ رشته از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی نامزد دریافت جایزه اسکار بود که در نهایت سه جایزه بهترین فیلم‌برداری، بهترین جلوه‌های ویژه و بهترین میکس صدا را به خود اختصاص داد.