stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هنری لارنس
وفات و میراث

لارنس با شروع دهه ۴۰ سالگی از بیماری نقرس رنج می‌برد و این مشکل او را در بقیه عمرش آزار می‌داد. لارنس در ۸ دسامبر ۱۷۹۲ در ملک خود به نام مپکین در کارولینای جنوبی، درگذشت. او در وصیت‌نامه خود درخواست کرد که می‌خواهد، سوزانده شود و خاکسترش در ملکش دفن شود. گزارش شده‌است که او اولین سفیدپوست مُردهٔ سوزانده شده در ایالات متحده بود که به دلیل ترس از زنده به گور شدن آن را انتخاب کرد. پس از آن، املاک او چندین دست جابه‌جا شد. بخش‌های بزرگی از املاک او هنوز وجود دارد و امروزه به عنوان صومعهٔ تراپیست استفاده می‌شود.
شهر لارنس در کارولینای جنوبی و شهرستانش، به نام او نام‌گذاری شده‌اند. حومه و روستای لارنس در نیویورک به نام او نام‌گذاری شده‌اند. شهرستان لارنس در جورجیا برای پسرش جان، نام‌گذاری شده‌است. ژنرال لاچلان مک‌اینتاش که به عنوان کارمند لارنس کار می‌کرد و دوست نزدیک او شد، فورت لارنس در اوهایو را به نام او، نام‌گذاری کرد.
ارجاعات

↑  "Slavery and Justice: Report of the Brown University Steering Committee on Slavery and Justice" (PDF). Brown University. October 2006.
↑  "Laurens, Henry (1724–1792)". American Eras. Encyclopedia.com. Archived from the original on 2018-04-22.
↑  Gillespie, p.20
↑  Wallace, p.180
↑  "APS Member History".
↑  Tuchman
↑  "From George Washington to Leonard de Neufville, June 29, 1789". Founders Online. National Archives.
↑  Massey, Gregory D. (Winter–Spring 2003). "Slavery and Liberty in the American Revolution: John Laurens's Black Regiment Proposal". Early America. Retrieved 2012-05-31.
↑  Finkelman, Paul (April 1994). "Thomas Jefferson and Antislavery: The Myth Goes On" (PDF). The Virginia Magazine of History and Biography. 102 (2): 211. Retrieved 2011-03-14.
↑  Martin Duke MD (Spring 2007). "Gout, an American Revolutionary War Statesman, and the Tower of London" (PDF). The Pharos. Retrieved March 9, 2022.
↑  Laurens cenotaph at Mepkin
↑  Prothero, Stephen R. (2001). Purified by fire: a history of cremation in America. Berkeley: University of California Press. pp. 9–10. ISBN 978-0-520-92974-6. OCLC 49570142.
↑  "Comprehensive Plan for the Town of Laurens" (PDF). Otsego County. Cooperstown, New York: Otsego County Planning Department. October 1998. p. 4. Archived from the original (PDF) on 10 July 2015. Retrieved 2012-11-18. The town of Laurens … was formed in 1811 … and named after Henry Laurens, a hero of the Revolutionary War
برای مطالعه بیشتر

Kelly, Joseph P. "Henry Laurens: The Southern Man of Conscience in History." South Carolina Historical Magazine (2006): 82–123. in JSTOR
Kirschke, James J. , and Victor J. Sensenig. "Steps toward nationhood: Henry Laurens (1724–92) and the American Revolution in the South" Historical Research 78.200 (2005): 180–192.
Laurens, Henry (1972). Papers of Henry Laurens. editors: Philip May Hamer, George C Rogers, David R. Chesnutt. Columbia, S.C.: Univ. of South Carolina Press. ISBN 1-57003-465-6. OCLC 63771927.; 16 vols.
McDonough, Daniel J. Christopher Gadsden and Henry Laurens: The Parallel Lives of Two American Patriots (Susquehanna University Press, 2001)
Neville, Gabriel. "The Tragedy of Henry Laurens." Journal of the American Revolution, Aug. 1, 2019.
شمیل چمباکات

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 شمیل در سال ۲۰۱۵:  شمیل در سال ۲۰۱۵
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  شمیل چمباکات
زادروز:  ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  مالاپورام، کرالا، هند
قد:  185 س
پست:  مدافع وسط / مدافع راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال حیدرآباد بی (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۳:  آکادمی سایل، بوراکو سیتی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ویوا کرالا |   |   |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  واسکو گوآ |   |   |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  محمدان سی اس |   |   |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  بمبئی بنگال |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  آکادمی پوردیجی (سرمربی)
۲۰۱۶–۲۰۱۷:  آکادمی مات هاوات (سرمربی)
۲۰۱۷–۲۰۲۰:  کرالا بلسترز زیر ۱۵ سال (سرمربی) کرالا بلسترز بی (دستیار مربی)
۲۰۲۰–:  تیم حیدر آباد بی و زیر ۱۸ سال
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
شمیل چمباکات (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۸۶) بازیکن سابق فوتبال اهل هند است که در حال حاضر به عنوان سرمربی تیم زیر ۱۸ سال باشگاه حیدرآباد فعالیت می‌کند. وی پس از بازنشستگی از فوتبال در سنین پایین به دلیل مشکلات مصدومیت، حرفه مدیریتی حرفه ای خود در دنیای سرمربیگری با سرمربی بودن تیم زیر ۱۵ سال کرالا بلسترز در سال ۲۰۱۷ آغاز کرد. شمیل همچنین به عنوان دستیار مربی تیم ذخیره کرالا بلسترز که در فصل ۲۰–۲۰۱۹ قهرمان لیگ برتر کرالا شد کار کرد.
حرفه باشگاهی

شمیل دوران جوانی و غیرحرفه ای خود را در جارخند با بازی در آکادمی فوتبال سایل آغاز کرد. پس از گذراندن ۵ سال در آنجا، وی در سال ۲۰۰۴ با ویوا کرالا قرارداد امضا کرد. شمیل یک سال را در آنجا سپری کرد تا در سال ۲۰۰۵ با باشگاه ورزشی واسکو گوا قراردادش را ببندد. سپس او با باشگاه محمد اس سی در سال ۲۰۰۷ برای فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۷ سر قرارداد به توافق رسید. وی در سال ۲۰۰۸ با باشگاه بمبئی بنگال برای فصل ۰۹–۲۰۰۸ قرارداد بست. او در سال ۲۰۰۷ برای مسابقات مقدماتی المپیک به اردوی تیم ملی فوتبال هند دعوت شد، اما نتوانست به تیم اصلی راه پیدا کند. شمیل به دلیل مصدومیت مجبور به ترک فوتبال حرفه ای در سال ۲۰۰۹ شد.
حرفه سرمربیگری

پس از خداحافظی او در ۲۴ سالگی، شمیل به عنوان سرمربی مدارس مختلف فوتبال در کرالا کار کرد. در سال ۲۰۱۴ بود که وی وارد دنیای حرفه ای سرمربیگری شد. او به عنوان سرمربی آکادمی فوتبال پرودیجی، که با همکاری مدارس فوتبال کرالا بلسترز کار می‌کرد، قرارداد امضا کرد. سپس در سال ۲۰۱۶، شمیل برای آکادمی فوتبال موئت هاوت، که همچنین با همکاری آکادمی کرالا بلسترز کار می‌کرد، قرارداد سرمربیگری بست. او در سال ۲۰۱۷ دیپلم مربیگری حرفه ای اف سی (بی) دریافت کرد. در همان سال، کرالا بلسترز تصمیم گرفت تیم‌های جوانان خود را در هیرو الیته لیگ قرار دهد و شمیل به عنوان سرمربی تیم زیر ۱۵ سال بلسترز منصوب شد. اولین موفقیت او به عنوان یک مربی حرفه ای فوتبال در لیگ قهرمانان نوجوانان ۱۹–۲۰۱۸ به دست آمد زیرا تیم زیر ۱۵ سال بلسترز به نیمه نهایی مسابقات رسید. بعداً در همان سال، او مدرک دیپلم مربیگری حرفه ای اف سی را دریافت کرد. شمیل همچنین با تیم ذخیره کرالا بلسترز به عنوان دستیار سرمربی با آنها همکاری می‌کرد و به خاطر پیشرفت بازیکنانی مانند سهال عبدالصمد و محمد راکیپ مشهور است. همچنین بازیکنان زیر ۱۵ سال یوهینبا مایتی و امان ساهنی، که زیر نظر شمیل تقویت شده بودند، در سال ۲۰۱۹ برای تیم زیر ۱۵ سال هند به میدان رفتند. در سال ۲۰۲۰، تیم ذخیره بلسترز در فصل ۲۰–۲۰۱۹ لیگ برتر کرالا قهرمان شد و این اولین قهرمانی شمیل به عنوان سرمربی بود. او همچنین چند فرصت برای کار به عنوان دستیار سرمربی تیم بزرگسالان کرالا بلسترز در پایان فصل عادی ۱۹–۲۰۱۸ بدست آورد. او در سال ۲۰۲۰ پس از پایان قرارداد، کرالا بلسترز را ترک کرد.
در ۲ ژانویه ۲۰۲۱ اعلام شد که شمیل به عنوان سرمربی تیم دوم باشگاه حیدرآباد قراردادی سه ساله بسته‌است.
آمارهای شغلی > آمار سرمربیگری

| تیم> لغو شده | از فصل> برد | تا> مساوی | آمار> باخت | آمار> پیروزی ٪ | آمار>  | آمار>  | آمار>  | آمار>  | آمار>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| زیر ۱۵ سال کرالا بلسترز (سرمربی) | ۲۰۱۷ | ۲۰۲۰ | ۳۶ | ۲۲ | ۴ | ۱۰ | ۶۱ ٪ |  |  |
| تیم دوم کرالا بلسترز (دستیار) | ۲۰۱۸ | ۲۰۲۰ | ۴۸ | ۳۰ | ۴ | ۱۴ | ۵۷ ٪ |  |  |
افتخارات > به عنوان مدیر

تیم دوم کرالا بلسترز: قهرمان لیگ برتر کرالا ۲۰–۲۰۱۹
سید مصطفی خامنه‌ای

| سیّد مصطفی خامنه‌ای | سیّد مصطفی خامنه‌ای |
| --- | --- |
خامنه‌ای در ۱۴۰۳: خامنه‌ای در ۱۴۰۳
زادهٔ: ۱۳۴۴ (۵۸–۵۹ سال) مشهد، ایران
پیشه: استاد خارج فقه واصول
والدین: سید علی خامنه‌ای (پدر) منصوره خجسته باقرزاده (مادر)
خویشاوندان:  سید مجتبی خامنه‌ای (برادر)  سید محمد خامنه‌ای (عمو)  سید هادی خامنه‌ای (عمو)  علی تهرانی (شوهر عمه)  فریده مرادخانی (دختر عمه)  عزیزالله خوشوقت (پدر همسر) 
سیّد مصطفی حسینی خامنه‌ای (زادهٔ ۱۳۴۴) روحانی ایرانی و پسرِ بزرگِ سیّد علی خامنه‌ای، رهبر ایران، است. او برادر بزرگ‌تر سید مجتبی خامنه‌ای و داماد عزیزالله خوشوقت نیز است. اینگونه نقل شده است که او در دفتر رهبری مسئولیتی ندارد و فقط در نشر آثار همکاری دارد.
بنا به گفته احمد مروی معاون ارتباطات حوزوی دفتر رهبری، مصطفی خامنه‌ای در قم به سر می‌برد و مشغول به درس طلبگی است. وی سطوح عالیه را در قم تدریس می‌کند و به درس دادن مکاسب و کفایه پرداخته است.
حضور در جنگ ایران و عراق

سید مصطفی خامنه‌ای در اسفندماه سال ۱۳۶۳ در عملیات بدر حاضر بود. حضور او مقارن با ریاست‌جمهوری پدرش سید علی خامنه‌ای می‌شد و به سبب اینکه وی برای مدتی در آن هنگام در جنگ مفقود شده بود، بین بعضی از مسئولان کشور نگرانی‌هایی به وجود آمد. او پس از گذشت مدتی، در تاریخ ۲۸ اسفند ۱۳۶۳ پیدا شد و به خانه بازگشت. پیرامون این مطلب، در خاطرات اکبر هاشمی رفسنجانی اینگونه آمده است: «اول وقت خبر دادند که یک موشک دیگر به مناطق نظامی و حساس و استراتژیک بغداد زده شده. احمد آقا (سید احمد خمینی، فرزند امام) تلفنی گفت خبرگزاری‌های خارجی گفته‌اند که موشک امروز به مرکز صنعتی و نفتیِ الدّوره در بغداد اصابت کرده است؛ گفت که مصطفی، فرزند آقای خامنه‌ای که در جبهه بوده، اطلاعی از ایشان در دست نیست… بالاخره معلوم شد که مصطفی سالم است و به تهران برگشت.»
فعالیت‌های اقتصادی

سید علی خامنه‌ای آنان را از هر گونه فعالیت اقتصادی منع کرده است، و نمی‌خواهد بستگانش و مخصوصاً پسرانش (از جمله سید مصطفی) در کارهای اقتصادی حضور داشته باشند، و این کار را نمی‌پسندد. به گفتهٔ مروی، فرزندان آقای خامنه‌ای هیچ رغبت و اقبالی به چنین اموری ندارند.
حزب آزادی و عدالت روسیه

| حزب آزادی و عدالت روسیه Российская партия свободы и справедливости | حزب آزادی و عدالت روسیه Российская партия свободы и справедливости |
| --- | --- |
رهبر: Maksim Shevchenko
بنیان‌گذاری: ۸ آوریل ۲۰۱۲؛ ۱۲ سال پیش (۲۰۱۲-08}})
ستاد: مسکو
روزنامه: Pravda KPSS
مرام سیاسی: کمونیسم (طبق ادعا)
طیف سیاسی: چپ رادیکال (طبق ادعا)
رنگ رسمی:      سرخ
Seats in the State Duma: ۰ از ۴۵۰
Seats in the Regional Parliaments: ۱ از ۳٬۹۲۸
وبگاه: وبگاه
k-p-s-s.ru: k-p-s-s.ru
حزب آزادی و عدالت (روسی: Российская партия свободы и справедливости; РПСС (RPFJ ؛) یک حزب سیاسی در روسیه است که در سال ۲۰۱۲ به عنوان حزب کمونیست عدالت اجتماعی تأسیس و ثبت شده‌است. این حزب با مشارکت رهبر حزب دموکرات روسیه و سیاست‌مدار آندری بوگدانف ایجاد شد.
در انتخابات سال ۲۰۱۳ در ولگوگراد، این حزب با ۵٫۰۴٪ (۹۰۵۵ رأی) حد نصاب انتخاباتی را بدست آورد و یک کرسی در پارلمان شهر کسب کرد.
در سال ۲۰۱۴، بوگنادوف رهبر حزب شد و جانشین یوری موروزوف در این پست شد. آندره برژنف، نوه دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی لئونید برژنف، به عنوان دبیر اول کمیته مرکزی حزب انتخاب شد. در انتخابات امسال، برژنف نامزد پارلمان کریمه و سواستوپل بود اما حزب هیچ کرسی به دست نیاورد.
حزب کمونیست فدراسیون روسیه (KPRF) این حزب را ایجاد شده توسط و روسیه متحد برای جلب آرا خواند.
در آوریل ۲۰۲۱، این حزب به حزب آزادی و عدالت روسیه تغییر نام یافت. کنستانتین ریکوف رئیس حزب شد و ماکسیم شوچنکو رهبر شد.
زندانی سیاسی

زندانی سیاسی به کسی گفته می‌شود که در چارچوب قانون، فعالیت سیاسی انجام داده باشد اما به دلیل مغایرت فعالیت‌های وی با خواست حکومت در زندان باشد. زندانی سیاسی فردی است که به دلیل فعالیت سیاسی خود زندانی می شود. جرم سیاسی عموما دلیل رسمی بازداشت زندانی نیست.
اگر شخصی برخلاف قانون عمل کند و با زیر پا گذاشتن قوانین به فعالیت سیاسی پرداخته باشد مجرم سیاسی محسوب می‌شود. برخورداری زندانی سیاسی از محاکمه علنی با حضور هیئت منصفه در قانون اساسی تصریح شده‌ است.
تعریف

هیچ تعریف حقوقی شناخته شده بین المللی از این مفهوم وجود ندارد، اگرچه تعاریف مشابه متعددی توسط سازمان ها و محققان مختلف ارائه شده است، و اجماع عمومی بین محققان وجود دارد که می گوید: «افرادی که توسط نظام های حقوقی، تحریم و یا توسط حکومت‌های سیاسی، و بدون دلیل نقض قضایی و قوانین آن کشورها، زندانی شده اند، زندانی سیاسی هستند.» گفته می‌شود که زندانیان سیاسی عموما به خاطر افکار و عقایدشان زندانی می‌شوند.
عنوان «زندانی سیاسی» عموماً بر اساس اعلامیه‌های سازمان‌های غیردولتی مانند عفو بین‌الملل و به صورت موردی به افراد اعطا می‌شود. در حالی که چنین وضعیتی اغلب به طور گسترده توسط افکار عمومی بین المللی به رسمیت شناخته می شود، اغلب توسط دولت های متهم به نگهداری زندانیان سیاسی، که تمایل به انکار هرگونه سوگیری در سیستم های قضایی خود دارند، رد می شود.
تاریخچه

سقراط، فیلسوف یونان باستان، احتمالاً اولین زندانی سیاسی شناخته شده است. او به اتهام «مسموم کردن» اذهان جوانان یونانی از طریق انتقاد خود از جامعه آتن و حاکمان آن زندانی شد. مسیحیان اولیه از جمله عیسی مسیح و سنت پیتر نیز چنین توصیف شده اند.
ظهور زندانیان سیاسی مدرن مصادف با یک دوره پنجاه ساله (دهه ۱۸۶۰-۱۹۱۰) است که طی آن جنبش های سیاسی مدرن در سراسر جهان توسعه یافتند. در چنین دوره‌ای، ظهور جنبش‌های سیاسی و اجتماعی، دولت ها را وادار کرد تا واکنش‌های تندی را به این گونه جنبش ها داشته باشند.
تاریخچه > کشورهای اروپایی

در لهستان، مفهوم زندانیان سیاسی در نیمه دوم قرن نوزدهم و در پی تقسیم روسیه ظهور کرد.
تاریخچه > کشورهای آمریکایی

در ایالات متحده آمریکا، اصطلاح زندانی سیاسی در طول مبارزات حقوق مدنی اواسط قرن بیستم مورد استفاده قرار گرفت و گهگاه به افرادی مانند رزا پارکس یا مارتین لوتر کینگ جونیور اطلاق شد و بعداً برای افرادی که به دلیل اعتراض به دخالت ایالات متحده در جنگ ویتنام، زندانی شدند، استفاده شد. در ایالات متحده، فعالان آفریقایی-آمریکایی زیادی همچون بنجامین چاویس زندانی شدند که به عنوان زندانی سیاسی شناخته می‌شوند.
تاریخچه > کشورهای آسیایی

گروه‌های حقوق بشری گزارش کرده‌اند که حدود ۶۰ هزار نفر زندانی سیاسی در مصر وجود دارند. پس از کودتای شکل گرفته در ترکیه در سال ۲۰۱۶، بیش از ۷۷ هزار نفر به طور رسمی دستگیر شدند که برخی نهادهای حقوق‌بشری به آنها عنوان زندانی سیاسی داده‌اند. بسیاری از قربانیان نسل کشی کامبوج به عنوان زندانیان سیاسی توصیف شده اند. کشورهایی مثل ایران منکر وجود زندانی سیاسی در زندان‌های خود هستند. اما دیگر کشورها، این کشورها را به داشتن سابقه چندین ساله در حبس زندانیان به خاطر گرایش های سیاسی متهم کرده اند.
سازمان‌ها

تعدادی از سازمان های غیردولتی بر حمایت از زندانیان سیاسی تمرکز دارند. برجسته ترین آنها سازمان عفو بین الملل است که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد.
کتاب‌ها

زندانیان سیاسی گاهی خاطراتی از تجربیات و بینش های حاصل از دوران زندان خود می نویسند. برخی از این خاطرات به متون سیاسی مهم تبدیل شده اند. به عنوان مثال، «نامه ای از زندان شهر بیرمنگام» به عنوان یکی از مهم ترین اسناد تاریخی نوشته شده توسط یک زندانی سیاسی مدرن توصیف شده است. بهمن احمدی امویی، زندانی سیاسی ایرانی، کتاب «زندگی در زندان اوین و رجایی شهر» را به عنوان خاطرات خود از دوران حبسش در بین سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۳ منتشر کرده است.
زندانیان سیاسی سرشناس

برتراند راسل به دلیل مخالفت با جنگ جهانی اول به مدت شش ماه توسط دولت بریتانیا زندانی شد.
آلوارو کونهال، رهبر سابق طرفدار شوروی حزب کمونیست پرتغال (او سه بار به دلیل مخالفت سرسختانه با دیکتاتوری پرتغال و همچنین به دلیل اعتقادات سیاسی خود به زندان افتاد.)
آنگ سان سوچی، رهبری اپوزیسیون لیگ ملی برای رسیدن به دموکراسی را بر عهده داشت که در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۰ پیروز شد. او از ۲۱ سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ به مدت ۱۵ سال زندانی یا در حبس خانگی بود. او در سال ۲۰۲۱ توسط ارتش میانمار در یک کودتا به زندان افتاد. از اوت ۲۰۲۲، او در سلول انفرادی در حال گذراندن حکم ۱۷ ساله پس از یک سری محاکمه های مخفیانه نگهداری می شود.
بی نظیر بوتو به مدت چهار سال در زمان ضیاءالحق زندانی سیاسی بود.
رابین کارتر بوکسور آمریکایی آفریقایی تبار که به طور اشتباه به مدت ۱۹ سال در ایالات متحده به دلیل "توسل به نژادپرستی به جای دلیل" زندانی شد.
اما گلدمن به دلیل مخالفت با جنگ جهانی اول به مدت دو سال زندانی و سپس توسط دولت ایالات متحده تبعید شد.
آنتونیو گرامشی نویسنده و فعال سیاسی ایتالیایی چپگرا بود که به زندان افتاد و ۸ سال را در زندان گذراند.
کیم دائه جونگ یک دوره خدمت کرد (۱۹۷۶-۱۹۷۹) و در سال ۱۹۸۰ به ایالات متحده تبعید شد، اما در سال ۱۹۸۵ بازگشت و در سال ۱۹۹۸ رئیس جمهور کره جنوبی شد.
مارتین لوتر کینگ جونیور چندین بار زندانی شد که مشهورترین آنها در بیرمنگام، آلاباما بود.
نلسون ماندلا از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۰ در آفریقای جنوبی به دلیل فعالیت های ضد آپارتاید و سازماندهی حملات به چندین هدف دولتی زندانی بود.
جواهر لعل نهرو، فعال سیاسی، دولتمرد و اولین نخست وزیر هند (۱۹۴۸-۱۹۶۳) چندین بار به دلیل فعالیت های ملی گرایانه خود علیه راج بریتانیا زندانی شد و در مجموع بیش از ۹ سال در حبس بود.
واکنش‌ها

پنج‌شنبه ۸ اردیبهشت ۱۴۰۱ سازمان گزارشگران بدون مرز از سازمان ملل خواست «با اقدامی فوری، جمهوری اسلامی را به رعایت الزامات حقوق بین‌المللی ناظر بر رفتار با زندانیان وادار کند».
سن-نازر-داکتون، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-نَزِر-دَکتُن Saint-Nazaire-d'Acton | سَن-نَزِر-دَکتُن Saint-Nazaire-d'Acton |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
Location within Acton Regional County Municipality. : Location within Acton Regional County Municipality. 
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: Acton
Constituted: January 8, 1894
حکومت: حکومت
 • شهردار: André Fafard
 • Federal riding: Saint-Hyacinthe—Bagot
 • Prov. riding: Saint-Hyacinthe—Bagot
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۸٫۲۰ کیلومتر مربع (۲۲٫۴۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۷٫۹۴ کیلومتر مربع (۲۲٫۳۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۸۲۶
 • تراکم: ۱۴٫۳/کیلومتر مربع (۳۷/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): کاهش۰٫۷%
 • Dwellings: ۳۴۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0H 1V0
کد منطقه: ۸۱۹
سَن-نَزِر-دَکتُن (به فرانسوی: Saint-Nazaire-d'Acton) قصبه‌ای در منطقه شهری اکتون ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۸۶۴ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۵۷٫۴۹ کیلومتر مربع است.
سن خوزه (لوماس د زامورا)

مکان در 24px استان بوئنوس آیرس, 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| San José | San José |
| --- | --- |
استان:  استان بوئنوس آیرس
Partido: Lomas de Zamora
ارتفاع: ۱۶ متر (۵۲ فوت)
جمعیت (2001 سرشماری [INDEC]): جمعیت (2001 سرشماری [INDEC])
 • کل: ۴۴٬۴۳۷
کد پستی: B 1498
کد منطقه: + 11
سان خوسه (به اسپانیایی: San José) شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۴۴٬۴۳۷ نفر جمعیت داشته است.
سمفونی سفید، شماره ۲: دختر سفید کوچولو

| دختر سفید کوچولو | دختر سفید کوچولو |
| --- | --- |
هنرمند: جیمز مک‌نیل ویسلر
سال: ۱۸۶۵–۱۸۶۴
گونه: نقاشی رنگ روغن
موضوع: دریافتگری
ابعاد: ۷۶ cm × ۵۱ cm (۳۰ اینچ × ۲۰ اینچ)
مکان: تیت بریتانیا، لندن
سمفونی سفید، شماره ۲: دختر سفید کوچولو همچنین شناخته شده با نام دختر سفید کوچولو نقاشی‌ای است اثر جیمز مک‌نیل ویسلر. این اثر زنی را در نمای سه‌رخ نشان می‌دهد که کنار شومینه‌ای ایستاده که آینه‌ای بالای آن است. زن بادبزنی در دست دارد و لباس سفیدی به تن کرده است. مدل این نقاشی جوئنا هفرنن، معشوقهٔ نقاش است. اگرچه این نقاشی در ابتدا دختر سفید کوچولو نامیده می‌شد، بعدها ویسلر شروع کرد که آن را سمفونی سفید، شمارهٔ ۲ خطاب کند. او آثار خود را با این چنین اصطلاحات انتزاعی می‌نامید تا بر فلسفهٔ هنر از برای هنر تأکید کند. هفرنن با اینکه ازدواج نکرده بود در این نقاشی حلقه‌ای در انگشت حلقهٔ خود دارد. ویسلر با این تصویرسازی مذهبی، بر فلسفه زیبایی‌شناسیِ اثر خود تأکید می‌کند.
ویسلر این نقاشی را در زمستان ۱۸۶۴ خلق کرد و سال بعد، این نقاشی در آکادمی سلطنتی هنر به نمایش درآمد. قاب تصویر اصلی حاوی شعری نوشتهٔ الگرنون چارلز سوینبرن با عنوان «پیش از آینه» بود که روی کاغذهای طلایی نوشته شده بود. شعر سوینبرن از این نقاشی الهام گرفته بود. این فرم از شعر را اکفراسیس می‌شناسند، و شعر سوینبرن به ویسلر نشان داد که هنرهای تجسمی نیاز ندارند تابع ادبیات باشند. اگر چه سرنخ‌های ناچیزی از معنا و نمادگرایی نقاشی موجود است، منتقدان در این نقاشی اشاره‌هایی به آثار ژان اگوست دومینیک انگر و همچنین عناصر شرقی معمول در ژاپنیسم، یافته‌اند.
نقاش و مدل

جیمز مک‌نیل ویسلر در سال ۱۸۳۴ در ایالات متحده متولد شد. پدرش جرج واشینگتن ویسلر مهندس راه‌آهن بود. او در سال ۱۸۴۳ با خانواده‌اش به سنت پترزبورگ در روسیه نقل مکان کرد. جیمز در آن جا آموزش نقاشی دید. او پس از اقامتی در انگلستان، در سال ۱۸۵۱ به آمریکا برگشت تا به آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت بپیوندد. در سال ۱۸۵۵ جیمز به اروپا برگشت و مصمم بود خود را وقف نقاشی کند. او ابتدا در پاریس ساکن شد، اما در سال ۱۸۵۹ به لندن نقل مکان کرد و بیشتر باقی عمرش را همان‌جا گذراند. ویسلر در آن جا با دانته گابریل روزتی و اعضای دیگر انجمن برادری پیشارافائلی آشنا شد، که تأثیری عمیق بر او گذاشتند.
در همان لندن بود که وی با مدلی که بعد معشوقه‌اش شد، یعنی جوئنا هفرنن، آشنا شد. رابطهٔ آن‌ها را نوعی «ازدواج بدون مراسم مذهبی» یاد کرده‌اند. ویسلر تا سال ۱۸۶۱ هفرنن را مدل نقاشی‌های دیگرش کرده بود؛ مثلاً در وپینگ که ویسلر ان را میان سال‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۶۴ کشیده بود، هفرنن (به گفتهٔ خود ویسلر) مدل نقش یک فاحشه در نقاشی بود. اثری که درست پیش از دختر سفید کوچولو توسط ویسلر خلق شده بود هم در زمستان ۶۲–۱۹۶۱ کشیده شده و ابتدا دختر سفید نام داشت و بعدها نامش به سمفونی سفید، شمارهٔ ۱ تغییر کرد. هفرنن به نظر تأثیری عمیق بر ویسلر داشت، تا جایی که فرانسیس سیمور هیدن، شوهر خواهر ویسلر، به خاطر حضور نافذ هفرنن در خانواده، دعوت شام در زمستان ۶۴–۱۸۶۳ را رد کرد.
تاریخچهٔ نقاشی و شعر سوینبرن

ویسلر دختر سفید کوچولو را در سال ۱۸۶۴ کشید. نقاشی در سال ۱۸۶۵ در نمایشگاه تابستانی آکادمی سلطنتی هنر به نمایش درآمد. ویسلر اثر دختر سفید را برای نمایشگاه سال ۱۸۶۲ پیشنهاد کرده بود، ولی آن را رد کرده بودند. منتقدان انگلیسی چندان از نقاشی خوششان نیامد و بالاخص یکی از منتقدان آن را «عجیب و غریب» نامید. منتقد دیگری نقاشی را «عمدتاً خاکستریِ چرک» نامید. با این حال در سال ۱۹۰۰ این نقاشی یکی از نقاشی‌هایی بود که ویسلر به نمایشگاه جهانی در پاریس فرستاد و بابتش جایزهٔ بزرگ را گرفت. جان جرالد پاتر، تولیدکنندهٔ کاغذدیواری و دوست و حامی ویسلر، اولین صاحب نقاشی بود. نقاشی در سال ۱۸۹۳ به مالکیت آرتور استاد درآمد. او این اثر را در سال ۱۹۱۹ به نگارخانه ملی لندن داد. در سال ۱۹۵۱، این نقاشی به نگارخانهٔ تیت منتقل شد.
ویسلر در سال ۱۹۶۲ شاعر انگلیسی، الگرنون چارلز سوینبرن را ملاقات کرد و با او دوستی نزدیکی برقرار کرد. رفاقت میان این دو برای هر دوشان بهره داشت. سوینبرن با الهام از نقاشی دختر سفید کوچولو شعری با عنوان «پیش از آینه» سرود. پیش از نمایش نقاشی در آکادمی سلطنتی، ویسلر این شعر را نوشته بر روی ورقهٔ طلا، به قاب نقاشی چسباند. ویسلر ایدهٔ تزیین قاب نقاشی با شعر را از دانته گابریل روزتی گرفت. روزتی به همین نحو برگه‌ای طلایی حاوی یکی از شعرهایش را روی قاب نقاشی جوانی مریم عذرا به سال ۱۸۴۹ چسبانده بود. شعر سوینبرن برای ویسلر تأکیدی بر این فکر بود که نقاشی‌های طبیعتی خودمختار دارند. این شعر نشان می‌داد که نقاشان چیزی بیشتر از تصویرگرانِ صرف هستند، و این که هنرهای تجسمی می‌توانند الهام‌بخش شعر باشند، و نه فقط الهام گرفته از شعر.
در آن زمان تصور اشتباهی رواج پیدا کرد که نقاشی دختر سفید کوچولو از شعر سوینبرن الهام گرفته شده است. ویسلر در نامه‌ای به یک روزنامه، این تصور را رد کرد، ولی با این حال همچنان نسبت به شعر سوینبرن ادای احترام داشت. ویسلر چنین نوشت: «آن سطرهای شعر در کارگاه من و تنها پس از آن که نقاشی را کشیدم، نوشته شد. و سرودنشان ستایشی نادر و دلپذیر بود از سوی شاعر به نقاش — بازشناسیِ بزرگ‌منشانه‌ای از نقاشی به وسیلهٔ پدیدآوردن اثری بزرگ‌منشانه‌تر.» سوینبرن هم این تعریف و تمجید را تلافی کرد و نوشت: «... ترانهٔ من هر حسنی داشته باشد، به اندازهٔ نقاشی ویسلر در زیبایی، در ظرافت و اهمیت، در اجرای فوق‌العاده و قدرت با لطافت، کامل نیست…»