stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راگبی
اختلاف در فوتبال راگبی

در سال ۱۸۸۶ هیئت بین‌المللی فوتبال راگبی (آی.آر.اف. بی) تأسیس گردید. اما بر سر قوانین اختلاف به وجود آمد. حرفه‌ای شروع به نفوذ در انواع فوتبال نمود.
در انگلستان دهه ۱۸۹۰، اتحادیه فوتبال راگبی ممنوعیتی بلند مدت را برای ورزشکاران «حرفه ای» در نظر گرفت که باعث ایجاد تنش‌های محلی در حوزه فوتبال راگبی گردید، زیرا بسیاری از بازیکنان در شمال انگلستان از قشر کارگر بوده و توان برآمدن از پس هزینه‌های ترن، مسافرت، بازی و جبران هزینه‌های جراحت برنمی‌آمدند. این موضوع خیلی با آنچه که ده سال قبل از آن در ساکر انگلستان شمالی رخ داده بود تفاوت نداشت؛ ولی مقامات آر اف یو عکس‌العمل بسیار متفاوتی اتخاذ و سعی در منحرف کردن حمایت طبقه کارگر در شمال انگلستان نمودند. در سال ۱۸۹۵ و به‌دنبال مناقشه بر سر پرداخت‌های نیمه وقت یک بازیکن که به جای حقوق از دست رفته او بر اثر راگبی به وجود آمده بود، نمایندگان باشگاه‌های شمالی در هادرزفیلد گرد هم آمده تا اتحادیه شمالی فوتبال راگبی (ان.آر.اف. یو) را شکل دهند. سازمان جدید در ابتدا فقط اجازه پرداخت‌های جایگزین حقوق برای برخی بازیکنان را صادر نمود؛ ولی پس از گذشت دو سال، بازیکنان ان.آر.اف. یو قابلیت دریافت وجوه را بشرط داشتن شغل اصلی غیر ورزشی را یافتند.
تقاضاها برای لیگ حرفه‌ای، بهبود وضعیت «تماشاچیان» رشته راگبی را دیکته می‌کرد. در طی چند سال قوانین ان.آر.اف. یو از قوانین آر.اف. یو فاصله گرفتند. یکی از مهم‌ترین اختلافات لغو «خط‌کشی» بود که به‌دنبال آن جایگزینی «دستکش کلفت» با «بازی-توپ- دستکش کلفت» که بر طبق آن دو بازیکن مجاز به درگیری در نقاط علامت‌گذاری شده بودند. بر طبق قوانین «چوب مخصوص بازی بمحض گرفتن حامل توپ، متوقف می‌شدو با یک بازی-توپ- دستکش کلفت تعویض می‌گردید. در سال ۱۹۰۱ مسابقات جداگانه لانکاشایر و یورکشایر در قالب قوانین ان.آر.اف. یو برگزار و به‌دنبال آن» لیگ راگبی شمال" که در ابتدا با نام لیگ راگبی شناخته می‌شد، به‌طور رسمی در انگلستان شکل گرفت.
با گذشت زمان، راگبی تحت آر.اف. یو، توسط باشگاه هائی که هنوز عضو فدراسیون ملی وابسته به آی.آر.اف. بی بودند، بازی می‌شد و به نام اتحادیه راگبی شناخته شد.
بازنگری در فوتبال آمریکائی

هم راگبی و هم فوتبال آمریکایی در زمان خودشان از لحاظ جراحت‌های شدید و مرگ تعداد زیادی از بازیکنان مورد توجه بودند. در اوایل قرن بیستم در آمریکا، این امر به مناقشات ملی انجامیده و برخی از کالج‌ها انجام فوتبال آمریکایی را ممنوع اعلام نمودند. متقابلاً جلساتی توسط ۱۹ کالج در سال‌های ۱۹۰۶ برگزار گردید. گفته می‌شود که این جلسات بدستور رئیس‌جمهور تئودور روزولت برگزار می‌شد. او به‌نظر می‌رسید که در خصوص این بازی خیالباف است ولی او تهدید کرد که این بازی را در صورت عدم اصلاح قوانین و به جهت کاهش شمار قربانیان و معلولان ممنوع اعلام خواهد کرد. این جلسات پایه انجمن ملی ورزش دانشگاهی را بنا نهادند.
یکی از تغییرات پیشنهاد شده بزرگ شدن زمین بازی بود. به‌هرحال دانشگاه هاروارد به دلیل آنکه قبلاً یک استادیوم بتنی بنا کرده بود، با پیشنهاد بزرگ شدن زمین بازی مخالفت نموده و در عوض مسئله قانونی‌سازی «پاس به جلو» را مطرح کرد. گزارش جلسات حاکی از برقراری بسیاری از محدودیت‌ها بر درگیری بازیکنان و دو تباین دیگر از راگبی بود: منع «بازی‌های دارای درگیری زیاد» و پاس به جلو. البته این تغییرات بلافاصله اعمال نشده و تنها در سال ۱۹۰۸ سی و سه فوتبالیست آمریکایی جان خود را از دست دادند. اما به هرحال شمار قربانیان و مجروحان به تدریج کاهش یافت.
تباین بیشتر از دو قاعده راگبی

در سال ۱۹۰۶ و با کاهش تعداد بازیکان هر تیم از ۱۵ نفر به ۱۳ نفر، قوانین لیگ راگبی تفاوت عمده‌ای از اتحادیه راگبی را تجربه نمود. در سال ۱۹۰۷ یک تیم زبده راگبی از کشور زلاند نو تور کشورهای استرالیا و بریتانیا را برگزار نمود که نتیجه آن تشکیل لیگ جدید راگبی ساوت ولز بود. به‌هرحال قواعد راگبی حرفه‌ای در هر کشوری متفاوت بوده و نیاز مذاکرات بین سازمان‌های ذی‌ربط از کشورهای مختلف، تعیین مقررات واحد برای انجام مسابقات بین‌المللی بود. این وضعیت تا سال ۱۹۴۸ ادامه داشت. در این زمان با تحریک لیگ فرانسه فدراسیون بین‌المللی لیگ راگبی (آر.ال.آی. اف) در یک جلسه در بورادآکس تأسیس گردید.
در طول نیمه دوم قرن ۲۰، قوانین بیشتر تغییر نمود. در سال ۱۹۶۶ مقامات لیگ راگبی ایده «عقب افتادن امتیاز» را از فوتبال آمریکا گرفتند که بر طبق آن: یک تیم می‌تواند تا چهار تکل مالکیت توپ را در اختیار داشته باشد. حداکثر تعداد حملات بعدها در سال ۱۹۷۱ به شش تکل افزایش یافت. این اصل در راگبی به‌عنوان «قانون شش تکل» شناخته شد.
با ظهور بازیکنان حرفه تمام وقت در اوایل دهه ۱۹۹۰ و بالطبع آن افزایش سرعت بازی، فاصله پنج متری آفساید بین دو تیم به ۱۰ متر افزایش یافته و این قانون با قوانین قابل جایگزینی بعدی و تغییرات متعاقب آن‌ها دنبال شد.
همچنین در قرن بیستم قواعد اتحادیه راگبی نیز بنحو چشمگیری متحول گشته و صورتی پیچیده‌تر و فنی‌تر بخود گرفت. در جمع، دستکش‌ها و چوب‌ها همسان گشته و در خارج از زمین شروع به بلند کردن هم تیم‌های خود به منظور نشان دادن تقابل با حریفان نمودند. همچنین ماجرای ظهور حرفه‌ای‌ها به پیچیده شدن قوانین کمک نمود.
در سال ۱۹۹۵ اتحادیه راگبی تبدیل به یک بازی «آزاد» گردید که در آن حرفه‌ای‌های اعضاء اجازه حضور می‌یافتند.اگرچه ریشه اصلی مناقشه بین دو قانون و علی‌رغم این واقعیت که مقامات ای.آر. یو مانند جان اونیل هر از چند گاه این مسئله را متذکر می‌گشتند، قواعد هر دو قانون و فرهنگ‌های فوتبال مرتبط با آن‌ها به اندازه‌ای با هم اختلاف داشتند که آینده‌ای شفاف را برای چنین اتحادیه‌ای رقم نزنند.
محبوبیت

راگبی هم‌اکنون در بسیاری از نقاط دنیا به شکل حرفه‌ای و آماتور برگزار می‌شود. مسابقات آن در برخی از کشورها در زمره پرتماشاگرترین مسابقات ورزشی قرار دارد و بینندگان تلویزیونی و رادیویی بی‌شماری دارد. هیئت بین‌المللی راگبی که در ۱۸۸۶ تأسیس شد و فدراسیون اداره‌کننده ورزش راگبی ۱۵ نفره یا «اتحاد راگبی» است بیش از صد عضو از پنج قاره جهان دارد.
البته قدرت‌های اصلی این رشته ورزشی کماکان کشورهای بنیان‌گذار (انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند) و همچنین استرالیا، نیوزیلند، فرانسه و آفریقای جنوبی هستند.
فوتبال مدرسه راگبی و شاخه‌های آن

راگبی
راگبی لیگ – که معمولاً در استان‌های استرالیائی نیو ساوت ولز و کوئینزلند و برخی پیروان انگلیسی آن به‌عنوان «فوتبال» یا «فوتی» شناخته می‌شود. گاهی نیز به صورت ساده به آن «لیگ» می‌گویند.
تاچ فوتبال – نوع بدون درگیری راگبی لیگ است؛ که به‌عنوان مشهورترین فرم تاچ راگبی در سراسر دنیا شناخته می‌شود. در استرالیا معمولاً به این بازی «تاچ فوتبال» یا «تاچ» گفته می‌شود. در آفریقای جنوبی نیز با نام «سیکس دان» شناخته می‌شود.
تگ راگبی – نام اصلی انواع لیگ راگبی و اتحادیه راگبی که در آن یک برچسب ولکرو نشانگر یک تکل است. معروفترین آن «اوزتگ» است که توسط سنت جورج دراگونز در سال ۱۹۹۲ به‌عنوان یک تکنیک آموزشی ایجاد گردید.
فوتبال کالجی – آمیخته‌ای از قواعد استرالیائی و لیگ راگبی که در سال ۱۹۳۳ در نمایشگاه سیدنی تمرین گردید.
راگبی لیگ ۹ نفره – فرمی از لیگ راگبی که در آن ۹ بازیکن شرکت داشته و قوانین لیگ راگبی را نیز مورد بازبینی قرار داده‌است.
اتحادیه راگبی
راگبی ۷ نفره – عبارت‌اند از یک بازی اصلاحی از اتحادیه راگبی و لیگ راگبی که دارای ۷ بازیکن بوده و قوانین آن کمی اصلاح شده‌اند. این رشته در بازی‌های کشورهای همسود و بازی‌های آسیایی بازی می‌شود.
تاچ راگبی – یک نام مورد استفاده برای انواع بازی اتحادیه راگبی و لیگ راگبی که فاقد هرگونه تکل می‌گردید.
فوتبال آمریکائی – که در ایالات متحده و کانادا به آن «فوتبال» و در استرالیا و نیوزلند به آن گریدآیرون می‌گفتند.
فوتبال آرینا – نسخه داخل سالن فوتبال آمریکایی.
تاچ فوتبال (آمریکائی) – فوتبال آمریکایی فاقد تکل.
فلگ فوتبال - فوتبال آمریکایی فاقد تکل مانند تاچ فوتبال که در آن یک نوار که با برچسب بروی کمر بازیکن محکم بسته شده، توسط مدافعان و بعلامت تکل کشیده می‌شود.
فوتبال کانادایی – که به‌طور ساده در کانادا آن را «فوتبال» می‌نامند؛ کلمه «فوتبال» در کانادا بسته به متنی که در آن آمده، هم بمعنای فوتبال آمریکایی و هم بمعنای فوتبال کانادایی بکار می‌رود.
فوتبال فلگ کانادایی - فوتبال کانادایی فاقد تکل.
راگبی در ایران

راگبی در ایران ورزشی جوان و در حال پیشرفت است. برخلاف ظاهر پر برخورد و مهیج این ورزش، اعضای این کمیته و بازیکنان این ورزش بیش از۷۰ درصد از قشرهای تحصیل کرده جامعه و جزء متخصصین هستند.
راگبی در ایران > قبل از انقلاب

در ایران قبل از انقلاب ۱۳۵۷ به صورت غیررسمی ورزش راگبی مخصوصاً در تربیت‌بدنی نیروهای نظامی به اجرا درآمد و یک بازی غیررسمی با تیم ملوان و سربازان انگلیسی انجام دادند.
سپر تونل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای جانبی سپر تونل زنی (سمت راست) مورد استفاده برای ساخت تونل تیمز. سازه نگهدارنده آجری دائمی بلافاصله در پشت آن ساخته شده‌است.: نمای جانبی سپر تونل زنی (سمت راست) مورد استفاده برای ساخت تونل تیمز. سازه نگهدارنده آجری دائمی بلافاصله در پشت آن ساخته شده‌است.
رده: تجهیزات حفاری تونل
عملکرد: تقویت بنا و ایجاد ایمنی در حین حفاری
مبتکر: مارک ایزامبارد برونل
تاریخ ثبت: ژانویه ۱۸۱۸م.
محل ثبت: بریتانیا
سپر حفاری تونل (انگلیسی: Tunnelling shield) یک سازه حفاظت و ایمنی است که در هنگام حفر تونل‌های بزرگ توسط نیروی کار انسانی استفاده می‌شود.
 هنگام حفاری در زمینی که نرم، مایع یا ناپایدار است، علاوه بر خطر بالقوه سلامت و ایمنی برای کارگران، امکان ریزش مصالح و ویرانی برنامه عمرانی وجود دارد. برای پیشگیری از این مخاطرات از سپر حفاری تونل به عنوان یک سازه پشتیبانی موقت از بنا استفاده می‌شود.
معمولاً سپر حفاری موقتاً در حین حفاری استفاده می‌شود تا سازه ماندگار تکمیل و جایگزین آن شود. سازه ماندگار، بسته به شرایط و امکانات زمانی و مکانی، می‌تواند از آجر، بتن، چدن یا فولاد ساخته شود.
پیشینه

سپر حفاری تونل اولین بار توسط مارک ایزامبارد برونل طراحی شد و در ژانویه سال ۱۸۱۸م، در بریتانیا به ثبت رسید. اولین نمونه موفق این سازه نیز توسط هنری مودسلی و همکارانش ساخته و در حین حفر تونل تیمز، به کار گرفته شد. گفته شده‌است که مهندس برونل در ساخت سپر حفاری تونل از نوعی صدف کرم مانند دریایی که آفت چوب کشتی است و با ایجاد سوراخ باعث خرابی می‌شود، الهام گرفته‌است. این کرم دریایی که به موریانه دریا نیز معروف است واز رده دو کفه ای‌ها محسوب می‌شود، به کمک یک جفت زائده صدفی بسیار کوچک، چوب را سوراخ کرده و راه خود را باز می‌کند.

اولین نمونه سپر حفر تونل شکل اتاقی مکعب-مستطیل داشت، اما بعدها نمونه‌های پیشرفته استوانه ای شکل نیز ساخته شده‌اند. همچنین سپر تونل می‌تواند به تجهیزات دیگری از جمله پمپ تخلیه آب یا تهویه هوا مجهز باشد.
 اولین نمونه سپر حفاری مجهز به پمپ‌های تخلیه آب بود. این نمونه که مدلی از آن در موزه برونل در رودرهاید وجود دارد، ساختاری است که از ۱۲ قالب بزرگ تشکیل شده‌است. این قالب‌ها مانند کتابهایی که در درون یک قفسه قرار گرفته باشند، تنگاتنگ هم قرار دارند. هر قالب به ۳ بخش تقسیم شده، طوری که در مجموع ۳۶ سلول حفاری تشکیل می‌شود.
 هر سلولی مانند یک کارگاه کوچک حفاری عمل کرده و یک کارگر در آن مشغول حفاری بود. سلول‌ها در قسمت عقب باز بودند اما قسمت جلوی آنها به وسیله صفحه‌های متحرک بسته شده بود. قسمت جلو رو به خاکی بود که باید کنده می‌شد. کارگران به ترتیب یک صفحه را برمی‌داشتند و خاک مقابل پنجره ایجاد شده را تا عمق ممکن می‌کندند و سپس صفحه را جابجا کرده و در عمق بیشتری کار حفاری را ادامه می‌دادند. صفحه در پیشاپیش سلول قرار داشت و در جای خود محکم شده بود. بنابر این هر سلول به همراه همه صفحه‌های متصل به آن در دل خاک پیش می‌رفت. این پیشروی با دو پیچ، تنظیم می‌شد. یک پیچ در پایین و پیچ دیگر در قسمت بالای سلول حفاری، که از یک سو بر یک دیوار آجری تکیه داشتند و در نتیجه با چرخش آنها در فضای خالی مقابل دیوار پیش می‌رفتند. سپس به همین ترتیب یک سلول جدید جایگزین سلول قبلی شده و کار حفاری ادامه پیدا می‌کرد. طرز کار چنین بود که همزمان وقتی کارگری در بخش جلوی سلول مشغول کندن خاک بود، کارگر دیگری در قسمت عقب سلول دیوار آجری را می‌ساخت.
قولنج شکستن

فایل صوتی بالا صدای ناشی از قولنج شکستن را پخش می‌کند. (عکس بالا مردی را نشان می‌دهد که درحال شکستن قولنج دست خود است)
ویدئوی بالا ام‌آرآی از قولنج شکستن مفصل انگشت است.
قولنج شکستن به عملی گفته می‌شود که طی آن فرد به مفاصل خود فشار وارد می‌کند تا صدایی شبیه به شکستگی از آن ساطع شود. معمولاً شکستگی و دردی ندارد البته ممکن است در صورت تداوم در مدت زمان کوتاه درد خفیفی را ایجاد نماید. معمول‌ترین روش قولنج شکستن آن است که فرد انگشتان خود را به سمت کف دست خود کمی بیش از اندازه خم می‌کند. ممکن است گاهی با بازکردن مفاصل یا تکان دادن دست، پا یا کمر قولنج‌تان بشکند.
قولنج اصطلاحی است که در مورد دردهای مبهم در نواحی مختلف بدن به کار می‌رود.
در گذشته برای درد احشای داخل شکم نظیر کلیه نیز اصطلاحاتی مثل قولنج کلیوی به کار می‌رفته‌اند و دل‌دردهای مبهم نیز قولنج نوزادان نامیده می‌شود، چنان‌که در لغت‌نامه دهخدا نیز اصطلاح قولنج به صورت «دردی که غفلتاً در ناحیهٔ شکم خصوصاً نواحی مجاور به قسمتهای مختلف قولونها حاصل شود» توضیح داده شده‌است. امروزه اصطلاح قولنج بیشتر برای دردهای مرتبط با عضلات و مفاصل به کار می‌رود.
حتی قولنج شکستن باعث ضعیفی دست می شود
علل

وقتی می‌گوییم علت قولنج شکستن چیست؟؛ گاهی منظور علت صدایی که ساطع می‌شود مد نظر است و ممکن است علت این‌که چرا قولنج می‌شکنیم مد نظر باشد. در نتیجه در دو قسمت موضوع را بررسی می‌کنیم.
علل > چرا قولنج می‌شکنیم؟

قولنج شکستن هیچ زمینهٔ پزشکی یا ورزشی ندارد. علل عمده به صورت زیر است:
ممکن است زمینهٔ آن استرس باشد.
عادت کردن؛ شاید زمینه شروع آن چیز دیگری بوده باشد اما اگر فرد به صورت متداول این عمل را تکرار کند و حتی زمینهٔ آن از بین برود؛ فرد از سر عادت قولنج شکستن را ادامه دهد.
قولنج شکستن باعث ایجاد احساسی متفاوت در مفاصل می‌شود که برخی از افراد از آن خوششان می‌آید که می‌تواند آن‌ها را به تکرار این کار تحریک کند.
علل > علت صدای ناشی از قولنج شکستن چیست؟

اگرچه علت ایجاد صدا از مفصلی که قولنجش می‌شکند با قطعیت مشخص نشده، اما فرضیه‌های زیر برای آن مطرح شده‌اند:
حفره‌زایی در داخل مفصل: بر اثر ایجاد فشار منفی، مایع درون مفصل دچار حفره‌های ریزی می‌شود که به‌سرعت متلاشی می‌شوند و صدا ایجاد می‌کنند؛
پاره شدن استحکامات درون‌مفصلی؛
کشیده شدن ناگهانیِ رباط‌های داخل مفصل.
از بین مکانیسم‌های یادشده، مورد اول بیشتر مورد توافق است. محققان در سال ۱۹۷۱ نشان دادند که اِعمال کشش بر روی مفاصل سینوویال باعث می‌شود که گازهایی که در مایع درون‌مفصلی محلول بوده‌اند (ازجمله دی‌اکسید کربن)، قابلیت انحلال خود را در این مایع به‌طور موقت از دست بدهند و حباب تشکیل دهند. سپس این حباب‌ها متلاشی می‌شوند و صدای «تِق‌مانند» تولید می‌کنند. برای این‌که مفصل بتواند دوباره چنین حالتی را تجربه کند، زمانی لازم است تا گازها کاملاً در مایع مفصلی حل شوند. در طول این مدت‌زمان، اِعمال دوبارهٔ فشار باعث ایجاد صدا نخواهد شد.
مضرات

اگرچه این باور در عامهٔ مردم وجود دارد که قولنج شکستن باعث آسیب به مفصل می‌شود و منجر به ابتلا به آرتریت می‌گردد، اما شواهد علمی این فرضیه را تأیید نمی‌کنند.
دکتر دونالد آنگر، در یک مطالعهٔ شخصی، به‌مدت بیش از شصت سال قولنج مفاصل انگشتان دست چپ خود را شکست، اما درمورد دست راست خود این کار را انجام نداد. نتیجهٔ مطالعهٔ وی حاکی از آن بود که آرتریت یا هیچ عارضهٔ خاصی در دست چپ وی ایجاد نشد. دکتر آنگر به‌خاطر این مطالعه جایزهٔ ایگ‌نوبلِ سال ۲۰۰۹ را دریافت کرد.
اگر مفصل حین شکسته شدن قفل شود، قولنج شکستن می‌تواند منجر به آسیب در ناحیه دست شود. مطالعه انجام شده در سال ۱۹۹۰ نشان داد که شکستن قولنج مزمن ممکن است بر سلامت دست اثر بگذارد. محققان ۳۰۰ شرکت کننده را بررسی کردند و متوجه شدند که آنهایی که قولنج خود را می‌شکنند، به میزان بیشتری دچار التهاب و ضعف درگرفتن اجسام بودند. این یافته بحث‌برانگیز است. با این‌حال مطالعهٔ منتشر شدهٔ جدیدتر در سال ۲۰۱۷ به این نتیجه رسید شکستن قولنج بر روی قدرت دست درگرفتن اجسام اثر نمی‌گذارد.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: قولنج
در گذشته، برای درد احشای داخل شکم نظیر کلیه نیز اصطلاحاتی مثل قولنج کلیوی به‌کار می‌رفته‌اند، چنان‌که در لغت‌نامهٔ دهخدا نیز اصطلاح «قولنج» به‌صورت «دردی که غفلتاً در ناحیهٔ شکم خصوصاً نواحی مجاور به قسمت‌های مختلف قولون‌ها حاصل شود» توضیح داده شده‌است. امروزه اصطلاح قولنج بیشتر برای دردهای مرتبط با عضلات و مفاصل به‌کار می‌رود. اصطلاح قولنج شکستن هم به‌معنی وارد کردن فشار به مفاصل به‌شکلی است که باعث آزاد شدن صدایی کوتاه و خشک از آن‌ها شود. این کار معمولاً در مورد مفاصل انگشتان انجام می‌شود، اگرچه برخی قولنج مفاصل بین مهره‌های گردن یا پشت یا مفاصل بزرگ‌تر، مثل زانو و مچ دست و پا، را نیز می‌توانند بشکنند.
فهرست سفیران افغانستان

لیست زیر، لیست سفیران افغانستان می‌باشد که از پس از برپایی نظام جمهوری اسلامی افغانستان در دستگاه دیپلماسی مشغول به فعالیت بوده‌اند.
قاره آفریقا

| ش | کشور | سفیر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | مصر | فضل الرحمن فاضل |  |
| ۲ | لیبی | محمد ناطقی | از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ |
قاره آمریکا

| ش | کشور | سفیر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | آمریکا | نور احمد نور | از ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۲ |
| ۱ | آمریکا | اسحاق شهریار | از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ |
| ۱ | آمریکا | سید طیب جواد | از ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ |
| ۱ | آمریکا | اکلیل حکیمی | از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ |
| ۱ | آمریکا | حمدالله محب | از ۸ سرطان (تیر) ۱۳۹۴ تا ۲۰۱۸. |
| ۱ | آمریکا | مدینه قاسمی | از ۳۰ سنبله/شهریور ۱۳۹۷ به عنوان سرپرست فعالیت می‌کرد. |
| ۱ | آمریکا | رویا رحمانی | در ۳ آذر/قوس ۱۳۹۷ به عنوان سفیر تعیین شد. |
| ۲ | کانادا | عبدالجمیل جمیلی |  |
| ۲ | کانادا | محمد عمر صمد |  |
| ۲ | کانادا | برنا کریمی |  |
| ۲ | کانادا | شام لال پتهی چا |  |
| ۲ | کانادا | شینکی کروخیل |  |
| ۲ | کانادا | نادر یما |  |
| ۲ | کانادا | حسن سروش | در جوزا (خرداد) ۱۳۹۸ به عنوان سفیر افغانستان در کانادا تعیین شد. |
قاره اقیانوسیه

| ش | کشور | سفیر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | استرالیا | نصیر احمد اندیشه | در سال ۲۰۱۱ به عنوان سفیر تعیین شد. |
| ۱ | استرالیا | وحید ویسی |  |
سازمان‌های بین‌المللی

| ش | سازمان | سفیر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | سازمان ملل | عبدالغفور روان فرهادی | از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۶ |
| ۱ | سازمان ملل | ظاهر طنین | ؟ تا ۳۰ قوس (آذر) ۱۳۹۴. |
| ۱ | سازمان ملل | محمود صیقل | ۱ جدی (دی) ۱۳۹۴ تا؟ |
| ۱ | سازمان ملل | عادله راز | ۱۰ جدی/دی ۱۳۹۷ تعیین شد. |
| ۲ | سازمان همکاری‌های کشورهای اسلامی | عبدالرحیم سید جان |  |
افسانه زلدا: نفس وحش

| افسانه زلدا: نفس وحش | افسانه زلدا: نفس وحش |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): Nintendo EAD
ناشر(ها): نینتندو
کارگردان(ـان): هیده‌مارو فوجی‌بایاشی
تهیه‌کننده(ها): اِئیجی آئونوما
برنامه‌نویس(ـان): تاکوهیرو دوتا کنجی ماتسوتانی هیروشی اومه‌میا
هنرمند(ان): تاکومی وادا ساتورو تاکیزاوا
نویسنده(ها): آکیهیتو تودا
آهنگساز(ان): ماناکا کاتائوکا هاجیمه واکای
سری: افسانه زلدا
سکو(ها): نینتندو سوئیچ وی یو
تاریخ(های) انتشار: ۳ مارس، ۲۰۱۷
ژانر(ها): اکشن-ماجراجویی
حالت(ها): تکنفره
افسانه زلدا: نفس وحش (به ژاپنی: ゼルダの伝説 ブレス オブ ザ ワイルド ,Zeruda no Densetsu: Buresu obu za Wairudo) یک بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی است که توسط نینتندو برای کنسول‌های وی یو و نینتندو سوئیچ ساخته و منتشر شد. این نوزدهمین نسخه اصلی در مجموعه بازی‌های افسانه زلدا به‌شمار می‌رود. نینتندو در ابتدا قصد داشت بازی را در سال ۲۰۱۵ عرضه کند، اما در مارس ۲۰۱۵، تهیه‌کننده بازی در بیانه‌ای اعلام کرد شرکت برنامه‌ای برای انتشار بازی در این سال ندارد. سرانجام بازی در تاریخ ۳ مارس ۲۰۱۷ در سراسر جهان منتشر شد. زلدا در آن سال بهترین بازی سال شد. دنباله‌ای برای این بازی تحت عنوان افسانه زلدا: اشک پادشاهی، در مه ۲۰۲۳ عرضه شد.
خلاصه داستان

جایی که لینک، جنگجوی شجاع پادشاهی هایرول بعد از ۱۰۰ سال در معبد رستاخیز بدون آنکه چیزی به خاطر بیاورد، به هوش می‌آید و ماجراجویی‌ای جدید خود را رقم می‌زند. او پس از خروچ از معبد رستاخیز پیرمردی را می‌بیند که او را راهنمایی می‌کند. مأموریت لینک این است که پرسس زلدا و هایرول را از بند گنون آزاد کند. داستان بازی از دوره جومون Jōmon（ژاپنی 縄文時代 هیراگانا じょうもんじだい）الهام گرفته شده است.
Divine beast

بازی دارای ۴ منطقه است که هر کدام توسط یکی از این حیوانات مراقبت می‌شوند. در طول بازی این مکان‌ها تحت سلطه گنون هستند. پس از اینکه بازیکن هر کدام از این Divine beastها را فتح کرد یک گوی جادویی توسط فرمانروای آن منطقه به بازیکن داده می‌شود که دارای قابلیت خاصیست.
آنبو ۲

| آنبو ۲ | آنبو ۲ |
| --- | --- |
کاربری: نظامی آموزشی
تولیدکننده: Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius
طراح: Antanas Gustaitis
نخستین پرواز: ۲۷ نوامبر ۱۹۲۷
بازنشستگی: ۲۶ ژوئن ۱۹۳۴
تعداد ساخته‌شده: ۱
آنبو ۲ (به انگلیسی: ANBO_II) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع نظامی آموزشی ساخت شرکت Karo Aviacijos Tiekimo Skyrius است. هواگرد آنبو ۲ نخستین پروازش را در ۲۷ نوامبر ۱۹۲۷ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Antanas Gustaitis بود.
فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد مشهد

فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد مشهد فرودگاهی بین‌المللی در شهر مشهد در ایران است که در زمینی به مساحت ۵۴۰ هکتار در قسمت جنوب شرقی شهر مشهد قرار دارد و با دو باند موازی ظرفیت پذیرش کلیهٔ هواپیماها تا ردهٔ بویینگ ۷۴۷ را دارد.
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۷۰٬۰۸۴ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۱۰٬۰۳۰٬۲۳۰ نفر مسافر و ۸۶٬۶۸۱٬۰۱۰ کیلوگرم بار از طریق آن جابجا شدند.
تاریخچه

این فرودگاه در سال ۱۳۳۰ خورشیدی تحت عنوان فرودگاه مشهد احداث شد. در سال ۱۳۴۶ نیز باند فرودگاه از جنس بتن و پایگاه پدافند نیروی هوائی مورد بهره‌برداری قرار گرفت که روزانه یک پرواز از نوع DC3 در مسیر تهران-مشهد و پروازهای آموزشی و ایرتاکسی علاوه بر پروازهای نظامی از آن استفاده می‌کردند.
با افزایش پروازها و ورود هواپیماهای DC8 و متعاقباً هواپیماهای بوئینگ ۷۰۷، ۷۲۷ و ۷۳۷ و ایرباس، در سال ۱۳۵۷ پارکینگ و ترمینال جدید، برج مراقبت پرواز و ساختمان‌های جانبی فرودگاه جدید به‌صورت ناقص مورد بهره‌برداری قرار گرفت که به‌علت انحلال شرکت پیمانکار مراحل تکمیل آن تا بعد از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ادامه یافت. با پایان یافتن جنگ ایران و عراق فرودگاه مشهد به فرودگاه شهید هاشمی‌نژاد مشهد تغییر نام داد.
آمار

این فرودگاه دومین فرودگاه پر رفت‌وآمد ایران بعد از فرودگاه بین‌المللی مهرآباد است. از لحاظ تعداد پروازهای ورودی و خروجی روزانه، دارای رتبهٔ دوم در ایران است.
بیش از ۱۴ شرکت داخلی و ۱۶ شرکت خارجی به فرودگاه بین‌المللی مشهد پرواز دارند و ظرفیت این فرودگاه سالانه حدود ۸ میلیون مسافر داخلی و خارجی است و هر ساله بیش از ۲۷ هزار زائر حج تمتع و ۲۰۸ هزار زائر حج عمره را می‌پذیرد. در مجموع شهر مشهد ۸ میلیون مسافر داخلی و خارجی را پذیرا است.
امکانات

فرودگاه مشهد در مهر ۹۴ به خط ۱ متروی مشهد متصل شد. این فرودگاه دارای سه عدد جت وی (پل ارتباطی گیت با هواپیما) است که سهولت مسافران را فراهم می‌کند. خرید ۲ جت وی دیگر در دستور کار است.
مرکز آموزش علوم فنون و خدمات هوایی فرودگاه مشهد بزرگ‌ترین و مجهزترین مرکز هوانوردی مشهد با آموزش رشته‌هایی چون؛ خلبانی، تعمیر و نگهداری هواپیما، دیسپچ، اویونیک و مهمانداری است و همچنین این مرکز دارای چند فروند هواپیمای آموزشی برای دانشجویان خلبانی و یک آشیانهٔ بزرگ و مجهز برای دانشجویان تعمیر و نگهداری است.
این فرودگاه قابلیت پذیرش تمامی هواپیماهای بوئینگ و تمامی هواپیماهای ایرباس (به جز ایرباس ۳۸۰) را دارد.
نگارخانه

نقشهٔ پروازی کشورهایی که از/به فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد مشهد پرواز دارند.
فهرست فرودگاه‌های اروگوئه

نقشهٔ اروگوئه.
این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اروگوئه است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فرودگاه‌ها

| شهر | Department | ایکائو | یاتا | نام فرودگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| آرتیگاس، اروگوئه | Artigas | SUAG | ATI | فرودگاه آرتیگاس |
| کارملو، اروگوئه | Colonia | SULO |  | Carmelo Airfield |
| کولونیا دل ساکرامنتو | Colonia | SUCA | CYR | فرودگاه کلوونیا |
| دورازنو | Durazno | SUDU | DZO | فرودگاه بین‌المللی سانتا برنردینا |
| پونتا دل استه / مالدونادو، اروگوئه | Maldonado | SULS | PDP | فرودگاه بین‌المللی کاپیتان دا کوربتا کارلووس برندزینو کوربلو |
| ملو، اروگوئه | Cerro Largo | SUMO | MLZ | Cerro Largo Airport |
| مرسدس، اروگوئه | Soriano | SUME |  | Ricardo de Tomasi Airport  |
| مونته‌ویدئو / سیوداد دلا کاستا | Canelones | SUMU | MVD | فرودگاه بین‌المللی کراسکو |
| مونته‌ویدئو | Montevideo | SUAA |  | فرودگاه آنگل اس ادامی |
| پایساندو | Paysandú | SUPU | PDU | فرودگاه پیساندو |
| پونتا دل استه | Maldonado | SUPE |  | El Jagüel Airport |
| ریورا | Rivera | SURV | RVY | فرودگاه بین‌المللی ریورا |
| سالتو، اروگوئه | Salto | SUSO | STY | فرودگاه بین‌المللی نوئوا هسپریدس |
| تاکوئارمبو | Tacuarembó | SUTB | TAB | Tacuarembó Airport |
| ترینتا و ترس | Treinta y Tres | SUTR | TYT | Treinta y Tres Airport |
| Vichadero | Rivera | SUVO | VCH | Vichadero Airport |
ققاتا

| ققاتا Qeqqata Kommunia | ققاتا Qeqqata Kommunia |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
ساعت‌گرد از بالا سمت چپ: تنگه دیویس، سیسیمیوت، فرودگاه کانگرلوسواک، جزیره سرمرسوت: ساعت‌گرد از بالا سمت چپ: تنگه دیویس، سیسیمیوت، فرودگاه کانگرلوسواک، جزیره سرمرسوت
  نشان:   نشان
موقعیت شهرداری ققاتا در گرینلند: موقعیت شهرداری ققاتا در گرینلند
کشور مستقل:  قلمروی دانمارک
قلمروی دانمارک:  گرینلند
Municipality:  ققاتا
بنیان‌گذاری‌شده: ۱ ژانویه ۲۰۰۹
مرکز شهرداری: سیسیمیوت
حکومت: حکومت
 • شهردار: Malik Berthelsen (Siumut)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۵۵۰۰ کیلومتر مربع (۴۴۵۹۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۹۳۷۸
 • تراکم: ۰٫۰۸۱/کیلومتر مربع (۰٫۲۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳:۰۰-
فهرست پیش‌شماره تلفنی کشورها: +۲۹۹
کد ایزو ۳۱۶۶: GL-QE
وبگاه: qeqqata.gl
ققاتا (دانمارکی: Centrum) یک شهرداری در غرب گرینلند است که از ۱ ژانویه ۲۰۰۹ تاکنون فعالیت دارد. این شهرداری پس از مکانش در مرکز غربی کشور نام‌گذاری شده‌است. در ژانویه ۲۰۲۰، جمعیت آن ۹٬۳۷۸ تن بوده‌است. مرکز اداری شهرداری سیسیمیوت است.
قیاقتی

| قیاقتی | قیاقتی |
| --- | --- |
Қияқты: Қияқты
نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲: نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲
قیاقتی: قیاقتی
موقعیت: بلندی‌های قزاق
مختصات: ۵۰°۰۰′۰۰″ شمالی ۶۹°۳۰′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۰۰۰۰۰°شمالی ۶۹٫۵۰۲۵۰°شرقی﻿ / 50.00000; 69.50250
گونه: حوضه بسته
درون‌شارش‌های کلان: Kiyakty river
حوضهٔ آبریز: ۶۶۹ کیلومتر مربع (۲۵۸ مایل مربع)
کشورهای حوضه: قزاقستان
بیشترین درازا: ۱۶٫۷ کیلومتر (۱۰٫۴ مایل)
بیشترین پهنا: ۸٫۲ کیلومتر (۵٫۱ مایل)
مساحتِ رو: ۵۱٫۶ کیلومتر مربع (۱۹٫۹ مایل مربع)
زمان ماند: یوتی‌سی ۰۶:۰۰+
ارتفاع سطح: ۳۹۸ متر (۱٬۳۰۶ فوت)
جزیره‌ها: one islet
قیاقتی (قزاقی: Қияқты) یک دریاچه در استان قراغندی کشور قزاقستان است.