هیگوراشی وقتی که آن‌ها گریه می‌کنند
داستان

در ژوئن ۱۹۸۳، کِئیچی مائِبارا همراه با خانواده‌اش به روستای هینامیزاوا (雛見沢, Hinamizawa؟) که در شیشی‌بونه-شی (鹿骨市, Shishibone-shi؟) قرار دارد، نقل مکان می‌کند و با همکلاسی‌هایش میون سونوزاکی، خواهر دوقلویش شیون سونوزاکی، رِنا ریوگو، ریکا فوروده و ساتوکو هوجو دوست می‌شود. طولی نمی‌کشد که کئیچی از جشنوارهٔ سالانهٔ روستا، واتاناگاشی، آگاه می‌شود؛ جشنواره‌ای که به الههٔ محلی اویاشیرو اختصاص داده شده است. هینامیزاوا در نگاه اول روستایی آرام و ساکت به نظر می‌رسد؛ اما اندکی پیش از آغاز جشنواره کئیچی پی می‌برد که چهار سال متوالی و در روز جشنواره، قتل‌ها و ناپدید شدن‌هایی به وقوع پیوسته‌اند. این حوادث زنجیره‌ای نزد روستایی‌های خرافات‌پرست، به ویژه سالمندان روستا، معروف به «نفرین اویاشیرو-ساما» شده است. فردای روز جشنواره در سال ۱۹۸۳، پلیس جسد دو نفر را پیدا می‌کند: عکاس فریلنسر، جیرو تومیتاکه که برای بازدید سالانه به روستا آمده بود؛ بر اساس مشاهدات اولیهٔ پلیس، او گردن خودش را با دستانش پاره کرده است. و نیز پرستار کلینیک روستا، میو تاکانو که جسدش به صورت تمام سوخته در کوه‌های استان گیفو و در نزدیکی مرز استان آیچی پیدا شد. در بیشتر بخش‌های (انگلیسی: Chapters) رمان، کئیچی یا یکی از دوستانش تلاش می‌کنند معماهای هینامیزاوا و نفرین اویاشیرو-ساما را حل کنند، اما به طرز عجیبی خود به بدگمانی و میل افراطی به قتل دچار می‌شوند. چند روز پس از جشنواره، جسد ریکا در معبد خانوادگی فوروده که به اویاشیرو اختصاص داده شده، پیدا می‌شود. در همان روز، فاجعهٔ عظیمی در روستا رخ می‌دهد و کل جمعیت روستا را از بین می‌برد، که رسانه‌های خبری ژاپن علت این فاجعه را به خاطر آزاد شدن گازهای مرداب بیان می‌کنند. خبر این فاجعه سراسر ژاپن منعکس شده و نزد رسانه‌ها و مردم معروف به فاجعهٔ عظیم هینامیزاوا (雛見沢大災害, Hinamizawa Dai Saigai؟) می‌گردد.
آرک‌های پاسخ فاش می‌کنند که هر آرک قبلی یک واقعیت موازی بوده که در آن ریکا تلاش کرده خودش و دوستانش را نجات دهد اما با شکست مواجه می‌شود. ریکا به عنوان کاهن معبد فوروده می‌تواند با موجودی روحانی به نام هانیو ارتباط برقرار کند. هانیو پایه و اساس اویاشیرو را تشکیل می‌دهد و جد خاندان فوروده می‌باشد. با هر بار مرگ ریکا، هانیو او را به دنیای موازی دیگری انتقال می‌دهد؛ با این حال آخرین لحظات زندگی ریکا در حافظه‌اش باقی نمی‌ماند که باعث می‌شود او علت مرگش را نداند. در آخرین دو بخش اصلی رمان، آشکار می‌شود که کلینیک محلی روستا در حقیقت یک انستیتو محرمانهٔ دولتی است که اعضای آن در حال تحقیق بر روی یک انگل اسرارآمیز هستند که باعث نشانگان هینامیزاوا می‌شود: بیماری که بدگمانی، هذیان و میل مفرط به قتل را به بیمار القاء می‌کند و سرانجام بیمار را وادار می‌کند گردن خودش را پاره کند. این بیماری علت تحریک شدن شخصیت‌ها به ارتکاب قتل در آرک‌های قبلی می‌باشد و برخی از حوادث سال‌های قبل به دلیل این بیماری است. برخی دیگر از حوادث روستا توسط میو تاکانو رخ داد؛ از جمله آنها کشتن تومیتاکه و جعل کردن مرگ خودش و نیز پوشاندن این رخدادها به عنوان نفرین اویاشیرو-ساما. سندرم هینامیزاوا در کسانی آشکار می‌گردد که تحت استرس و فشار روانی فوق‌العاده‌ای هستند یا نیز افرادی که فاصلهٔ زیادی از «ملکهٔ عفونت» (انگلیسی: Infection Queen) دارند. ملکهٔ عفونت فردی است که با آزادسازی نوعی فرومون جلوی وخیم شدن وضعیت افراد روستا را می‌گیرد. زنان خاندان فوروده همگی از جمله ملکه‌های عفونت بوده‌اند و ریکا نیز از جمله آنهاست. ریکا پس از مرگ پدر و مادرش طی رخدادهای عجیبی در ۱۹۸۱ تنها عضو باقیماندهٔ خانوادهٔ فوروده است.
پدربزرگ ناتنی میو، دکتر هیفومی تاکانو است. او اولین کسی بود که در جریان جنگ جهانی دوم توانست سندرم هینامیزاوا را کشف کند. او نظریه‌ای داشت که بر طبق آن اگر هیچ ملکهٔ عفونتی وجود نداشته باشد، در تمام افراد روستا علائم این سندرم پدیدار شده و موج گسترده‌ای از خشونت شیوع پیدا خواهد کرد. در برخی از واقعیت‌های موازی، شیون که تسلیم این سندروم شده، ریکا را می‌کشد؛ ولی با این حال زندگی عادی در هینامیزاوا ادامه می‌یابد که به این معنی است نظریه‌های دکتر تاکانو اغراق‌آمیز بوده است. در بیشتر واقعیت‌ها، میو ریکا را به قتل می‌رساند و تهدید ناشی از شیوع گستردهٔ خشونت، دولت را متقاعد می‌کند که روستایی‌ها را قتل‌عام کنند و آزاد شدن گازهای مرداب به عنوان یک داستان ساختگی و برای سرپوش‌گذاری مورد استفاده قرار می‌گیرد. انگیزهٔ میو از ارتکاب این جنایت‌ها، دفاع و حمایت از نظریهٔ پدربزرگش بوده و نیز می‌خواهد تحقیقات هیفومی پس از آنکه توسط دولت و جامعهٔ علمی مورد تمسخر و تحقیر قرار گرفت، به اجبار به رسمیت شناخته شود. پس از چند صد تکرار زمان (انگلیسی: Loops)، کئیچی به وضوح یا به‌طور ناخودآگاه از واقعیت‌های موازی قبلی آگاه می‌شود که همین موضوع این امکان را فراهم می‌آورد او از چندین نقاط بحرانی که منجر به کشته یا دیوانه شدن شخصیت‌های مختلف می‌شود، اجتناب کند. در آخرین واقعیت موازی، دوستان ریکا از هانیو درخواست می‌کنند که او هم به آنها بپیوندد و بدین گونه موجودیت روحانی هانیو تبدیل به بدن جسمانی می‌شود. با کمک و همراهی هانیو و تمام دانش آنها و نیز متحدانی که در طول مسیر به دست می‌آورند، برنامهٔ میو سرانجام خنثی می‌شود و زندگی‌شان را با خوشحالی ادامه می‌دهند. در یک پایان مخفی، ریکا به گذشته می‌رود و میو را از رنج‌هایی که در طول دوران کودکی دردناکش خواهد کشید و او را به کسی که فاجعهٔ عظیم هینامیزاوا را رقم می‌زند تبدیل خواهد کرد، دور می‌کند.