stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام بین قاره‌ای ۱۹۶۹
مسیر تا قهرمانی > آمریکای جنوبی

|  استودیانتس> مرحله |  استودیانتس> حریف |  استودیانتس> دور رفت |  استودیانتس> دور برگشت |  استودیانتس> م.ر. ب |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| نیمه نهایی |  یونیورسیداد کاتولیکا | ۳–۱ | ۳–۱ | ۶–۲ |
| فینال |  ناسیونال | ۱–۰ | ۲–۰ | ۳–۰ |
خشونت در زمین

در میان چیزهای دیگر، بازی به دلیل رفتار خشونت آمیز در زمین و تاکتیک‌های کثیف به کار گرفته شده توسط بازیکنان استودیانتس در بازی دوم بازی بدنام شد.
بازیکنان استودیانتس از همان ابتدا از خشونت استفاده کردند و آلبرتو پولتی و رامون آگوئره سوارز به سوی گروهی از بازیکنان میلان که قبل از مسابقه در حال تمرین در زمین بودند، توپ پرتاب کردند. در حالی که بازی از قبل در حال انجام بود ادواردو مانارا، دروازه‌بان فابیو کودیچینی را تحت فشار قرار داد و سپس سائول مالاتراسی را گاز گرفت. آگوئر سوارز (یکی از خشن‌ترین بازیکنان) نستور کومبا و پیرینو پراتی را مجروح کرد، اگرچه او تا یک اقدام خشونت آمیز دیگر علیه جیانی ریورا اخراج نشد.
پس از یک مسابقه که دو بازیکن ایتالیایی به شدت مورد تعرض قرار گرفتند، وقایع به حالت سورئال تغییر کرد، زمانی که نستور کومبا مهاجم میلان توسط پلیس آرژانتین به دلیل طفره رفتن از خدمت دستگیر شد (کومبا در آرژانتین متولد شده بود اما در سطح بین‌المللی نماینده فرانسه بود. برای حرفه حرفه‌ای خود به اروپا نقل مکان کرد). این مسابقه پیامدهای سیاسی داشت که بخشی از آن به دلیل درخواست آرژانتین برای جام جهانی ۱۹۷۸ بود. بسیاری از بازیکنان این تیم دستگیر شدند و آلبرتو پولتی دروازه‌بان که جانی ریورا، بازی‌ساز میلان را مشت کرده بود، به کومبا لگد زد و با هواداران درگیر شد. پس از بازی، محرومیت مادام العمر صادر شد. رامون سوارز که بینی کومبا را شکسته بود به مدت ۵ سال از حضور در مسابقات بین‌المللی محروم شد. این مسابقه همچنین تا حدودی به دلیل تحریم بعدی مسابقات توسط تیم‌های اروپایی مقصر است.
بازی رفت

۸ اکتبر ۱۹۶۹
| آث میلان  | ۳–۰ |  استودیانتس |
| --- | --- | --- |
|  سورمانی  ۸'، ۷۱'  کومبا  ۴۵' | گزارش |  |
تماشاگران: ۶۰،۶۷۵
داور: راجر ماچین (فرانسه)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             آث میلان :              استودیانتس
بازی برگشت

۲۲ اکتبر ۱۹۶۹
| استودیانتس  | ۲–۱ |  آث میلان |
| --- | --- | --- |
|  کونیلیارو  ۴۳'  آگوئره سوارز  ۴۴' | گزارش |  ریورا  ۳۰' |
تماشاگران: ۴۵،۰۰۰
داور: دومینگو ماسرو (شیلی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             استودیانتس :              آث میلان 
خونریزی نستور کومبا با حضور پزشکان پس از ضربه خوردن در صورت توسط رامون آگویر سوارز
پیروز سوم

برای دیگر کاربردها، پیروز را ببینید.
| پیروز سوم | پیروز سوم |
| --- | --- |
شاهزاده ساسانی : شاهزاده ساسانی 
پیکره پیروز سوم در آرامگاه کیانلینگ، استان شانشی، چین: پیکره پیروز سوم در آرامگاه کیانلینگ، استان شانشی، چین
شاهنشاه ایران‌شهر (شاه در تبعید) : شاهنشاه ایران‌شهر (شاه در تبعید) 
سلطنت: ۶۵۱ تا ۶۷۹
پیشین: یزدگرد سوم
جانشین: نرسی
زاده: ۶۳۶ امپراتوری ساسانی
درگذشته: ۶۷۹ امپراتوری تانگ
فرزند(ان): نرسی
خاندان: خاندان ساسان
پدر: یزدگرد سوم
پیروز سوم (به پارسی میانه: 𐭯𐭩𐭫𐭥𐭰؛ نویسه‌گردانی به انگلیسی: pērōz؛ نویسه‌گردانی به فارسی: پیروئوزَت؛ به چینی: 卑路斯؛ پین‌یین: Bēilùsī) شاهزاده ساسانی، فرزند یزدگرد سوم واپسین شاهنشاه ساسانی بود.
پیشینه

یزدگرد سوم سی و پنجمین و آخرین پادشاه ساسانی بود. با مرگ او در سال ۶۵۲ میلادی، سلسلهٔ ساسانی پس از ۴۱۶ سال، در ایران منقرض گردید. مسعودی فرزندان  یزدگرد سوم را چنین می‌شمارد، دو پسر بنام‌های بهرام (وهرام) و پیروز، و سه دختر ادرگ و شهربانو و مرد آوند.
بنابر برخی روایات شیعه، شهربانو به عقد حسین بن علی، نوهٔ محمد، درآمد و مادر سجاد است. شیعیان به این ترتیب فرزندان و نوادگان حسین بن علی را وارث خورنه یا فره ایزدی شاهنشاهان ایران باستان محسوب داشتند.
مرتضی مطهری و سید جعفر شهیدی در صحت داستان ازدواج حسین پسر علی با شهربانو تردید کرده و این روایات را رد کرده‌اند
پیروز به خواست پدرش یزدگرد سوم شاه ایران، برای جلب کمک نظامی تایزونگ، امپراتور چین از دودمان تانگ، از طریق کوه‌های پامیر (تاجیکستان امروز) به چانگ آن پایتخت آن زمان چین رفته بود که در آن زمان بزرگ‌ترین شهر جهان بشمار می‌آمد. چین که در شمال شرقی فرارود (مرز امروز چین باتاجیکستان و افغانستان) با امپراتوری ایران همسایه بود، همواره با ایرانیان مناسبات حسنه داشت.
تلاش ها برای بازپس‌گیری ایران

بعد از جنگ صفین، هنگامی که علی مشغول شورشهای خوارج در عراق و فارس بود، مردمان مناطق جبال، فارس و کرمان در سال ۳۹ هجری/۶۵۹ میلادی از دادن مالیات سرباز زده و شروع به شورش کردند که روز به روز شدت می‌یافت و مردم این مناطق مأمورین جمع‌آوری مالیات را از شهرهای خود بیرون راندند. زیاد بن ابیه برای سرکوب شورشها فرستاده شد و توانست شورش مردم اصطخر را سرکوب کرده و فارس و کرمان را آرام کند. علی همچنین نیرویی کمکی به نیشابور فرستاد تا شورش آنجا را نیز آرام کند.
به نوشته کرون، پیروز سوم فرزند یزدگرد سوم موفق شد به عنوان شاه ایران در محلی که منابع چینی آن را جی لینگ نامیده‌اند مستقر شود که جی لینگ احتمالاً زرنج یا زرنگ در سیستان بوده‌است. به تلاش پیروز در منابع اسلامی در هنگامی که از شورش زرنج، بلخ، بوشنج، و خراسان در هنگام جنگ‌های داخلی مسلمانان در زمان خلافت علی نوشته‌اند، اشاره شده‌است. در این منابع، ذکری از نام پیروز سوم نشده‌است، اما نوشته‌اند که هنگامی که خٌلید بن کعث، فرماندار جدید منصوب شده توسط علی برای خراسان، به نیشابور رسید. شنید که فرمانداران خراسانی شاه ساسانی (عمال الکسری) از کابل به خراسان آمده‌اند و خراسان شورش نموده‌است. کرون، می‌نویسد که در سال ۳۰ هجری/ ۶۵۰ یا ۳۱ هجری قمری/ ۶۵۱ میلادی (دوران خلافت عثمان) عبدلله ابن عامر، فرماندار بصره پس از فتح شهر جور عازم استخر شد تا این شهر را دوباره فتح کند. او قصد کرد تا به عنوان تنبیه، جان تمام ساکنان شهر را بستانند. او به قولی چهل هزار نفر و بقولی دیگر یکصد هزار نفر و به عبارتی بسیاری را کشت. او بیشتر اشراف و اسواران نجیب‌زاده را نیز نابود نمود. تمام اینها مانع نشد که مردم استخر دوباره در زمان خلافت علی قیام نکنند.
تلاش‌های پیروز پسر یزدگرد سوم در چین

پیروز به خواست پدرش یزدگرد سوم (چینی: Issu-ssu/I-ssu-hou)، در سال ۶۳۸ میلادی به گروهی به رهبری مرزبان (mo-se-pan) برای جلب کمک نظامی تایزونگ امپراتور چین، به چین رفت اما تایزونگ پیش از رسیدن پیروز به چانگ‌آن درگذشته بود و پسرش گائوزونگ امپراتور تازه و سومین رئیس کشورچین از دودمان تانگ به پیروز مقام درباری داد و احترام بسیار کرد و در سال ۶۶۲ میلادی او را با یکی از ژنرال‌های خود به نام «پی شینگ جیان» با لشکری کامل روانه ایران کرد. پیروز پیشنهاد کرده بود که این لشکر تا سیستان [نیازمند منبع] (شهر زرنج = زرنگ و مرکز ایالت نیمروز افغانستان امروز، در چینی Chi-Ling) با او باشد زیرا که اطمینان دارد، ایرانیان پس از شنیدن خبر بازگشت وی، دسته‌های مقاومت تشکیل می‌دهند و به یاری‌اش می‌شتابند. پیروز موفق شد به یاری چینیان در سال ۶۵۸ میلادی دولت پارسی زرنگ را با پایتختی زرنگ (Chi-ling) در سیستان به وجود آورد. سکه‌های بسیاری از یزدگرد برای سال بیستم پادشاهی وی (۶۵۰–۶۵۱ م) به ضرب سیستان وجود دارد که به نظر سکه‌شناسان پس از سال ۶۵۱ میلادی و مرگ یزدگرد ضرب شده‌اند. این می‌تواند به این معنا باشد که پس از مرگ یزدگرد، فرزندانش هم چنان به نام او سکه می‌زدند و همین گواه بر ادامه کوتاه پادشاهی ساسانی در شرق ایرانشهر است. بر اساس آنچه چینیان روایت می‌کنند، در ۱۴ فوریه سال ۶۶۳ میلادی فغفور گائوزونگ پیروز را به این حکومت منصوب کرده‌است. منابع ایرانی نیز از این سلطنت یاد می‌کنند:
پسر یزدگرد به هندوستان شد، سپاه و گُند آورد، پیش از آمدن به خراسان درگذشت، آن سپاه و گُند بیاشفت
همین منابع نشان می‌دهند که این حکومت در سال ۶۷۳/۶۷۴ میلادی سقوط کرده‌است. گائوزونگ به پیروز یکی از شانزده لقب سلطنتی امپراطوری چین با عنوان «سپهسالار گارد جنگی راست» (You wu wei jianguim) را اعطا کرد و بعد از او به پسرش نِرسی نیز لقب «سپهسالار گارد جنگی چپ» را اعطا نمود.
اقدامات پیروز و مرگ او

پیروز در سال ۶۷۷ میلادی فرمان احداث معبدی به نام Bos-si (معبد پارسی) در شینجان را داد. او در سال ۶۷۸/۶۷۹ میلادی درگذشت. نرسه، فرزند پیروز سوم، در یادداشتی مرگ پدرش را اینچنین توصیف می‌کند:
«پیروز از امپراتور چین تنها تقاضای تدفینی ساده را برای خود کرد. ایرانیان در تبعید به همراه امپراتور چین حاضر بودند. امپراتور دستان لرزان پیروز را در دستانش گرفت. پیروز نگاهش را به غرب (ایران) گرداند و گفت: «من هر آنچه در توان داشتم برای وطنم (ایران) انجام دادم و آسوده خاطرم.» سپس نگاهی به شرق کرد و گفت: «سپاسگزار چین هستم، وطن جدیدم» سپس نگاهش را سوی خانواده‌اش و همه ایرانیان حاضر گرداند و گفت: «تلاش و استعداد خود را در راه یاری امپراتور بگمارید. ما ایرانی هستیم اما اکنون وطن (دوم) ما چین است.» و سپس در آرامش چشم از جهان فروبست.»
پیشاپیش آرامگاه گائوزونگ، یکی از مجسمه‌های بی سر متعلق به پیروز سوم است که بر کتیبهٔ پشت آن چنین نوشته شده‌است:
«پیروز، شاه پارس (ایران) سپهسالار بزرگ گارد جنگی راست و سپهبد پارس (ایران)»
شرح وقایع توسط نرسی پسر پیروز

نرسی نوه یزدگرد سوم یا نرسه پسر پیروز سوم، جزئیات تلاش‌های پدرش و مهاجرت پارسیان درباری به چین و زندگی در این کشور را در کتابی شرح داده‌است. به نوشتهٔ وی، دولت عرب پس از آگاه شدن از توسل شاهزاده پیروز به دربار
چین، هیأتی را به ریاست یکی از معاریف عرب به «چانگ آن» فرستاد و این هیئت موفق شد که امپراتور گائوزونگ را بی‌طرف سازد و نظر وی را نسبت به کمک به بازماندگان یزدگرد سوم تغییر پیدا کرد. مخصوصاً که بعداً این امپراتور دچار سکته های مغزی شد و امور و کارهای دولت به دست همسرش «وو زتیان» افتاد که قصد جنگ نداشت. نرسی در سال ۶۷۹ میلادی با سربازانش برای آزاد ساختن ایرانشهر به غرب رفت و قریب به سی سال در طخارستان با اعراب جنگید. مجسمه وی نیز کنار مجسمه پدرش قرار دارد و عنوان خدای (=صاحب) پارس بر آن نقش بسته‌است.
شرح وقایع توسط نرسی پسر پیروز > ایرانیان مهاجر به چین

در وقایع روزانه دودمان «تانگ» نیز دیدار پیروز از چین و صدور اجازه اقامت به ایرانیان مهاجر، روز به روز و به تفصیل آمده‌است و این وقایع که تصحیح و حاشیه‌نویسی (تفسیر) شده‌اند به صورت کتاب به چاپ رسیده‌اند.
پرتره امپراتور گائوزونگ
مجسمه منسوب به پیروز سوم میان مجسمه‌های سران ۶۱ کشور در مقبره کیانلینگ.
جاماسپ

برای دیگر کاربردها، جاماسپ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| جاماسپ | جاماسپ |
| --- | --- |
نگارهٔ جاماسپ در شاهنامهٔ تهماسبی: نگارهٔ جاماسپ در شاهنامهٔ تهماسبی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
نام: جاماسپ
معنی نام: اسب داغ‌خورده
منصب: وزیر گشتاسب‌شاه
لقب‌ها: فرزانه، حکیم، بیدخش
آثار: جاماسپی
سایر اطلاعات: سایر اطلاعات
شناخته شده: صدر اعظم، فیلسوف، اختربین و کیمیاگر ایرانی
دوره: ایران باستان
کارهای مهم: پیشگویی آینده، پایه‌گذاری آیین‌های جشن بهمنگان
خانواده: خانواده
نام خانوادگی: هوگوه
همسر: پوروچیستا دختر زرتشت
فرزندان: گرامی، هنگ‌اوروش
برادران: فرشوشتر
آرامگاه جاماسب حکیم در خفر در نزدیکی جهرم
جاماسپ فرزند هوگوه (Hvogva) وزیر گشتاسپ، همسر پوروچیستا (جوان‌ترین دختر زرتشت)، بوده‌است. جاماسپ را از نخستین فیلسوفان ایرانی می‌دانند.
جاماسپ در شاهنامه فردوسی

در شاهنامه فردوسی، بخش پادشاهی گشتاسپ بارها از جاماسپ یاد می‌شود، که جاماسپ با القابی مانند گرانمایه، رهنمون، سر موبدان، شاه رَدان، چراغِ بزرگان، پاک‌تن، تابنده‌جان، ستاره‌شناس، و کسی که در علم به پایه او نمی‌رسد، کسی که از نهان خبر داشت و… یاد شده‌است،. از مهم‌ترین نقش‌هایی که در شاهنامه فردوسی به جاماسپ نسبت داده می‌شود آزاد کردن اسفندیار از بند پدر و راضی کردن او برای مبارزه با ارجاسپ است.
جاماسپ در شاهنامه فردوسی > نمونه ای از یادکرد جاماسپ در شاهنامه

از توانایی‌های جاماسپ در شاهنامه فردوسی پیشگویی است، پس از نامه‌نگاری‌های بین ارجاسپ و گشتاسپ و تهدید ارجاسب به نابودی ایران که جنگ ناگزیر شده بود، پیش از آغاز جنگ گشتاسپ آینده جنگ را از جاماسپ می‌پرسد که در این ابیات ویژگیهای جاماسپ آمده شده‌است، که جاماسپ در ابتدا ناشاد می‌شود. و سپس جاماسپ وضعیت آینده جنگ را پیش‌بینی می‌کند. که از کشته شدن گرامی و زریر و شیدسپ و … اطلاع می‌دهد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چُن از بلخ بامی به جیحون رسید |  | سپهدار لشکر فرود آورید |
| بشد شهریار از میان سپاه |  | فرود آمد از باره بر شد به گاه |
| بخواندش گرانمایه جاماسپ را |  | کجا رهنمون بود گشتاسپ را |
| سرِ موبدان بود و شاه ردان |  | چراغ بزرگان و اسپهبدان |
| چنان پاک‌تن بود و تابنده‌جان |  | که بودی بر او آشکارا نهان |
| ستاره‌شناس و گِرانمایه بود |  | ابا او به دانش کرا پایه بود؟! |
| بپرسید ازو شاه و گفتا خدای |  | ترا دینِ به داد و پاکیزه رای |
| چو تو نیست اندر جهان هیچ‌کس |  | جهاندار دانش ترا داد و بس |
| ببایدت کردن از اختر شمار |  | بگویی همی مرمرا روی کار |
| که چون باشد آغاز و فرجام جنگ |  | که را بیش خواهد بُد آنجا درنگ |
| نیامد خوش این پیر جاماسپ را |  | به روی دُژم گفت گشتاسپ را |
| که من خواستی کایزدِ دادگر |  | ندادی مرا این خرد، وین هنر |
| نگویم من این، ور بگویم به شاه |  | کند مرمرا شاه شاهان تباه |
جاماسپ در منابع

بر اساس روایات زرتشتی، جاماسپ و برادرش فرشوشتر از حامیان زرتشت بوده‌اند. زرتشتیان در جشن بهمنگان به یاد جاماسپ جامهٔ سفید می‌پوشند. پوشندگان لباس سفید در حقیقت با این عمل نمادین بیزاری و برائت خود را از هرگونه ناپاکی و پلیدی، خونریزی و کشتار و آزار و اذیت حیوانات نشان داده و با دسته‌های گل سفید به دیدار یکدیگر می‌رفتند و این گل‌ها را به یکدیگر تقدیم می‌کردند و بر آنند که جاماسپ، وزیر گشتاسپ، این کارها را در این روز انجام داده‌است.
در منظومهٔ پهلوی یادگار زریران از جاماسپ با صفت «بیدخش» به معنی صدر اعظم نام برده شده‌است.
در کتاب حکمةالاشراق فیلسوف نامدار ایرانی شهاب‌الدین سهروردی از جاماسپ و فرشوشتر (فرشاد شور) نام برده شده و آن دو ستوده شده‌اند.
به نظر می‌رسد در نوشته‌های یونانی جاماسپ را به صورت پرکساسپ آورده‌اند.
پسران جاماسپ گرامی و هنگ‌اوروَش (Hanghaurvaungh) بودند.
کتاب جاماسپی

جاماسپی (به پارسیگ: Jāmāspīg) که به نامهای یادگار جاماسپ و جاماسپ‌نامه نیز شناخته می‌شود از آنِ جاماسپ، فرزانه‌ای ایران باستان و جانشین زرتشت، دانسته شده‌است؛ کسی که پیشگویی‌های او در این کتاب شهرتی جهانی دارد.
در جاماسپی، جدا از پیشگویی آینده‌ای ایران و جهان، از آگاهی ایرانیان باستان در زمینه‌های هستی‌شناسی، یزدان‌شناسی، فلسفه‌ای آفرینش، گیتی‌شناسی، مردم‌شناسی (درباره‌ای هندی‌ها، چینی‌ها، عرب‌ها، ترک‌ها، بربرها و …)، اسطوره‌شناسی، تاریخ و دیگر دانش‌ها اطلاعاتی دست نخست داده شده‌است.
«جاماسپی» نمایانگرِ پاسخ‌های جاماسپِ بِدَخش به گشتاسپ‌شاه است و به ساختارِ کنونی‌اش به روزگارِ پس از ساسانیان بازگردد؛ هر چند پاره‌هایی از آن به روشنی از جاماسپیِ ساسانی رونویسی شده‌اند، و پاره‌هایی دگر نیز به زمان‌هایی بس کهن‌تر و شاید به بُنِ گفتارِ جاماسپ (همان که «پیشگوییهای گشتاسپ» نیز برگرفته از آن بوده‌است) بازگردند، که گردآورنده یا گردآورندگانِ جاماسپی این پاره‌ها را با رخدادهای تازه برآمده از تازشِ تازیان سازگار کرده‌است یا کرده‌اند.
جاماسپی به دیروز و امروز و فردای ایران پردازد، و گذشته و کنون و آینده‌ای آریاییان را برنماید.
تصویر رسیدن جاماسب بنزد اسفندیار
جام بین قاره‌ای ۱۹۷۲

Football match
جام بین قاره‌ای ۱۹۷۲ سیرزدهمین دوره از جام بین قاره‌ای فوتبال بود که بین باشگاه آژاکس، برنده جام باشگاه‌های اروپا ۷۲–۱۹۷۱، و تیم آرژانتینی ایندپندینته، برنده جام لیبرتادورس ۱۹۷۲ برگزار شد.
یوهان کرویف با ۱ گل در بازیِ رفت و ۲ پاس گل در بازیِ برگشت، بهترین بازیکن تورنمنت شد.
تیم‌ها

| تیم | نحوه صعود | حضور قبلی |
| --- | --- | --- |
|  آژاکس | قهرمان جام باشگاه‌های اروپا ۷۲–۱۹۷۱ | اولین بار |
|  ایندپندینته | قهرمان جام لیبرتادورس ۱۹۷۲ | ۱۹۶۴، ۱۹۶۵ |
مسیر تا قهرمانی > اروپا

|  آژاکس> مرحله |  آژاکس> حریف |  آژاکس> دور رفت |  آژاکس> دور برگشت |  آژاکس> م.ر. ب |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| یک‌شانزدهم نهایی |  دینامو درسدن | ۲–۰ | ۰–۰ | ۲–۰ |
| یک‌هشتم نهایی |  مارسی | ۲–۱ | ۴–۱ | ۶–۲ |
| یک‌چهارم نهایی |  آرسنال | ۲–۱ | ۱–۰ | ۳–۱ |
| نیمه نهایی |  بنفیکا | ۱–۰ | ۰–۰ | ۱–۰ |
| فینال |  اینتر میلان | ۲–۰ | ۲–۰ | ۲–۰ |
مسیر تا قهرمانی > آمریکای جنوبی

|  ایندپندینته> مرحله |  ایندپندینته> حریف |  ایندپندینته> دور رفت |  ایندپندینته> دور برگشت |
| --- | --- | --- | --- |
| مرحله اول |  روساریو سنترال | ۲–۲ | ۲–۰ |
| مرحله اول |  اتلتیکو ناسیونال | ۱–۱ | ۲–۰ |
| مرحله اول |  سانتا فه | ۴–۲ | ۲–۰ |
| مرحله دوم |  بارسلونا | ۱–۱ | ۱–۰ |
| مرحله دوم |  سائوپائولو | ۰–۱ | ۲–۰ |
| فینال |  یونیورسیتاریو | ۰–۰ | ۲–۱ |
بررسی

این مسابقه برای اولین و تنها بازی یوهان کرایف در آرژانتین قابل توجه بود، زیرا او به سفر با تیم ملی هلند به جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ که تیم هلند به فینال رسید، نپیوست. آژاکس با آوردن آشپز و غذای خود وارد آرژانتین شد. برخی از هواداران هلندی قبلاً نه تنها برای تماشای مسابقه بلکه در یک سفر توریستی به مکان‌های شناخته شده بوئنوس آیرس وارد شده بودند.
گل زودهنگام کرایف جهت مسابقه را دیکته می‌کند. از آن زمان، سبک بازی ایندپندینته به سمت سرسختی تبدیل شد تا بازیکنان آژاکس را متوقف کند. در نتیجه، کرایف پس از تکل سخت مدافع دانته میرکولی مجبور به ترک زمین شد. در پایان نیمه اول، بازیکنان آژاکس به قدری از خشونت بازیکنان ایندیپندنته عصبانی بودند که از حضور در زمین برای نیمه دوم خودداری کردند. مربی آنها اشتفان کوواچ مجبور شد از آنها التماس کند که بازی کنند.
پس از پایان بازی، بازیکنان آژاکس از خشونت رقبای خود شکایت کردند. مهاجم اسژاک سوارت، مدافع رقیب، ریکاردو پاوونی را به عنوان "یک گانگستر" تعریف کرد و همچنین برای توصیف سرسختی اروگوئه‌ای‌ها گفت "او معتقد است که او کارلوس مونزون است" . در همین راستا، کواچ، سرمربی آژاکس، شهادت خود را اضافه کرد و گفت: "این فوتبال نبود بلکه جنگ بود... در آمستردام، ایندیپندنته مشکلات جدی خواهد داشت. یکی از آنها، زمین باشکوه ما است، بنابراین آنها برای بازی در آن سطوح استفاده نمی‌کنند. این زمین (ورزشگاه ایندپندینته) برای بازی فوتبال مناسب نیست."
برخی از شخصیت‌های فوتبال در بازی در آویاندا حضور داشتند که رئیس باشگاه رئال مادرید سانتیاگو برنابئو یکی از برجسته‌ترین بازدیدکنندگان بود. پس از پایان مسابقه، برنابئو گفت: "بازیکنان ایندپندینته در نیمه دوم کنترل بازی را در دست داشتند و من متوجه نشدم که چگونه قد کوتاه بازیکنان آنها برای رقابت با بازیکنان هلند تأثیر گذاشته است. آنها برای آن شرایط اضطراری و پرونده‌های بسته شده برای مقاومت در برابر حمله ایندپندینته آماده هستند. تیم محلی فرصت و شانس کافی برای پیروزی نداشت."
در بازی برگشت که در آمستردام برگزار شد، آژاکس عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت، و تمام ویژگی‌های خود را نشان داد تا به راحتی ایندیپندنته را ۳–۰ شکست دهد، بنابراین اولین جام بین قاره‌ای خود را با امتیاز ۳–۱ (در مجموع ۴–۱) به دست آورد.
بازی رفت

۶ سپتامبر ۱۹۷۲
بازی رفت
| ایندپندینته  | ۱–۱ |  آژاکس |
| --- | --- | --- |
|  سا  ۸۱' | گزارش |  کرایف  ۵' |
تماشاگران: ۴۵،۰۰۰
داور: توفیق بهراموف (شوروی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             ایندپندینته :              آژاکس
بازی برگشت

۲۸ سپتامبر ۱۹۷۲
بازی برگشت
| آژاکس  | ۳–۰ |  ایندپندینته |
| --- | --- | --- |
|  نیکنز  ۱۲'  رپ  ۶۵'، ۸۰' | گزارش |  |
تماشاگران: ۴۶،۵۱۱
داور: خوزه رومی (پاراگوئه)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             آژاکس :              ایندپندینته 
کرایف که پس از تکل میرکولی مجروح شده بود، از زمین خارج شد
جشن قهرمانی بازیکنان آژاکس همراه با جام
انجمن طراحان صنعتی آمریکا

انجمن طراحان صنعتی آمریکا (به انگلیسی: Industrial Designers Society of America) (اختصاری IDSA) یک سازمان غیرانتفاعی مبتنی بر عضویت است که تمرین و آموزش طراحی صنعتی را ترویج می‌کند.
این سازمان به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۵ میلادی با ادغام مشترک مؤسسه طراحان صنعتی (آی‌دی‌آی)، انجمن طراحان صنعتی آمریکا (ای‌اس‌آی‌دی) و انجمن آموزش طراحان صنعتی (آی‌دی‌ای‌ای) تأسیس شد. با این حال، منشأ آن را می‌توان به دههٔ ۱۹۲۰ میلادی، قبل از تأسیس مؤسسه طراحی آمریکایی (ای‌دی‌آی) در سال ۱۹۳۸ میلادی، که سلف آی‌دی‌آی بود، ردیابی کرد. اولین رئیس آن جان واسوس و اولین رئیس آن هنری دریفوس بود.
انجمن فصلنامه‌ای به نام «نوآوری» منتشر می‌کند که در آن کلاوس کریپندورف اصطلاح «معناشناسی محصول» را در مقالۀ خود در سال ۱۹۸۴ میلادی «کاوش در کیفیت‌های نمادین فرم» و همچنین کتاب‌هایی مانند «اسرار طراحی: محصولات: رونمایی ۵۰ پروژۀ زندگی-واقعی»، را منتشر می‌کند.
در سال ۱۹۸۰ میلادی، انجمن جوایز بین‌المللی برتری طراحی (آی‌دی‌ای‌ای) را تأسیس کرد.
انستیتو مهندسی نفت دانشگاه تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۷۸ خورشیدی
وابستگی: دانشگاه تهران
رئیس: سیاوش ریاحی بنی
موقعیت: تهران، ایران 
وبگاه: https://ipe.ut.ac.ir
انستیتو مهندسی نفت دانشگاه تهران  به عنوان یک مرکز تحقیق و توسعه آموزشی و پژوهشی صنایع نفت و گاز در سال ۱۳۷۸ در قالب زیرمجموعه پردیس دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران تأسیس شده‌است.
این مرکز در پروژه‌های صنعتی و پژوهشی در زمینه صنایع بالادستی مهندسی نفت و گاز فعالیت دارد.
در بخش آموزش از طریق آزمون سراسری و در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا دانشجو می‌پذیرد.
انستیتو مهندسی نفت در راستای اهداف خود با برگزاری دوره های آموزشهای آزاد کوتاه مدت تخصصی، دوره های نرم افزاری تخصصی نفت و گاز و برگزاری همایشهای علمی ملی و بین المللی سعی در توسعه و پیشبرد دانش فنی در صنایع نفت و گاز دارد.
اهداف اصلی انستیتو مهندسی نفت دانشگاه تهران عبارتند از:
آموزش کارشناسان کارآمد، توسعه و پیشبرد دانش فنی در صنایع نفت و گاز
طراحی و اجرای مطالعات علمی و هدایت تحقیقات آزمایشگاهی
شناسایی ضعف‌ها و کمبودهای صنعت نفت ایران در مقایسه با تکنولوژی روز دنیا و ارائه راه حل
برگزاری دوره‌های نوین و ویژه برای صنایع نفت و گاز
جراحی عروق

جراحی عروق یک رشته نوین فوق تخصصی در عرصه علوم پزشکی است که در آن اختلالهای سیستم عروقی، بیماری‌های شریانها (سرخرگها)، وریدها (سیاهرگها) و رگهای لنفاوی (چربی) با روش‌های درمان دارویی، روش‌های نیمه تهاجمی با استفاده از سوندها و کاتترها و بازسازی سیستم عروقی با روشهای جراحی درمان می‌شوند. این رشته با داخلی قلب و عروق و جراحی قلب و عروق که موضوع آن بیماری‌های قلب، و عروق کرونری است متفاوت است. به دلیل وابستگی تمامی اعضای بدن به گردش خون وسعت این رشته از سر و گردن تا قفسه سینه و شکم و دست‌ها و پاها را شامل می‌شود. نمونه‌هایی از موضوعات این رشته عبارت است از: سکته‌های مغزی ناشی از تنگی عروق کاروتید، فشار خون ناشی از تنگی شریانهای کلیوی، نارسایی کلیه و دیالیز، نارسایی خون به دست‌ها و پاها، پیوند اعضاء، واریس، انسدادهای شریانی و وریدی، لنفادم، تعریق مرضی، مشکلات عروقی کبد، آنوریسم آئورت و فشار روی اعصاب محیطی می‌باشد. درمان این بیماری‌ها در بعضی موارد به صورت دارویی، در بخش قابل توجهی به صورت جراحی باز یا با روش‌های مدرن و کم تهاجمی مثل آنژیوپلاستی و استنت گذاری و آمبولیزاسیون یا لیزر انجام می‌شود که تمامی این اقدامات توسط جراح عروق انجام می‌شود.
این تخصص با پیشرفت جراحی عمومی و جراحی قلب و همچنین تکنیکهای نیمه تهاجمی پرتونگاری مداخله‌گر سیر تکاملی داشته‌است. جراح عروق برای تشخیص و درمان و اداره بیماری‌هایی که سیستم عروقی را درگیر می‌کنند (به جز عروق قلب و مغز) آموزش می‌بیند. جراحان قلب و ریه و متخصصین داخلی قلب به عروق قلب و جراحان اعصاب و نورورادیولوژیستها (رادیولوژی مداخله‌ای) به درمان بیماری‌های عروق مغز می‌پردازند.
عروق بدن در جریان تصلب شرایین ممکن است دچار تنگی یا انسداد شوند و از طرفی هم ممکن است گشادشدگی مرضی ایجاد گردد. علاوه بر آن سوانح و حوادث می‌تواند موجب پارگی عروق یا آسیب عروق شوند.
دکتر مقداد قاسمی گرجی .فوق تخصص جراحی عروق.  تخصص جراحی عمومی .رتبه برتر بورد تخصص جراحی ایران.  رتبه برتر آزمون ارتقای جراحی سال 97.  استاد و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شیراز.  کسب رتبه اول در سومین آزمون جامع دستیاران دوره فوق تخصصی جراحی عروق . کسب رتبه اول در هفتمین آزمون آمادگی دوره فوق تخصصی انجمن جراحان عروق . کسب رتبه اول در ششمین آزمون آمادگی دوره فوق تخصصی انجمن جراحان عروق.
»درمان واریس ، نارسایی سیاه رگی و بیماری های وریدی (به روش لیزر ، اسکلروتراپی یا جراحی باز و بسته)»تعبیه اکسس ها و دسترسی ها دیالیزی (پرمیکت، شانت یا فیستول و گرفت)تعبیه پورت های شیمی درمانی»درمان تنگی و انسداد های عروقی ( آنژیوگرافی ، آنژیوپلاستی ، جراحی باز و پیوند رگ)»درمان آنوریسم و بیماری های عروقی به روش جراحی یا اندوواسکولار (استنت گذاری)»پیشگیری و درمان زخم های دیابتی و اختلال خون رسانی اندام»درمان آسیب ، صدمات و ترومای عروقی.
تاریخچه و سیر تکاملی

از اولین پیشگامان جراحی عروق، جراح روس نیکولای کوروتکوف که روش‌های اولیه جراحی را ابداع کرد و چارلز تئودور دوتر رادیولوژیست آمریکایی است که آنژیوپلاستی نیمه تهاجمی را ابداع کرد. از استرالیا کوشش رابرت پاتون کمک کرد که این رشته به عنوان یک تخصص ویژه شناخته شود. در دهه ۷۰ میلادی ادوین وایلی در سانفرانسیسکو یکی از اولین پیشتازان این رشته در آمریکا بود و آموزش‌های فوق تخصصی در جراحی عروق را گذراند و برای شناساندن این رشته به عنوان تخصص کوشید. پیشرفت علوم پزشکی در جهان به همراه پیشرفت فناوری‌های مؤثر که امکان جراحی میکروواسکولار را حتی بر روی شرایین انگشتی (دیژیتال) به وجود آورد. همچنین، به وجود آمدن ابزار لازم برای مداخلات داخل عروقی باعث شده که جراحی عروق جایگاه ویژه در علوم بالینی پیدا نماید.
در آمریکا ابتدا دوره جراحی قلب و سینه به صورت فوق‌تخصص به وجود آمد که اعمال جراحی قلب و عروق و توراکس را با هم انجام می‌داد، سپس جراحی عروق هویت مستقل پیدا نموده و با توجه به وسعت اعمال جراحی عروق و بخصوص ترمیم ضایعات ترومایی و ضایعات عروقی این فوق تخصص در سال ۱۹۷۹ به صورت یک دوره مستقل به تصویب American board of surgery رسید و بورد فوق تخصصی جراحی عروق به صورت رسمی آغاز به کار کرد.
در ایران هم با توجه به شروع جنگ ایران و عراق و بخصوص ضایعات عروقی در بیماران با ترومای جنگی نیاز به این دوره احساس شد و دوره تکمیلی تخصصی دو ساله جراحی عروق در ۱۲ خرداد ۱۳۶۵ به تصویب شورای آموزش پزشکی و تخصصی وقت رسید.
دوره تکمیلی تخصصی جراحی عروق از سال ۱۳۶۰ در بیمارستان آیت الله طالقانی تهران به‌طور رسمی با سرپرستی ایرج فاضل و در بیمارستان شهدای تجریش به سرپرستی محمدرضا کلانترمعتمد پایه‌گذاری شد و سپس این دوره در بیمارستان‌های سینا تهران توسط محمدرضا ظفرقندی و در مشهد نیز توسط محمد هادی سعید مدقق شروع شده و در بیمارستان فوق تخصصی جراحی عروق علوی مشهد فعالیت دارند.