stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابوالفضل ابوترابی
قانون «نسخ قانون تغییر ساعت رسمی کشور»

ابوالفضل ابوترابی با ارائه طرحی خواستار لغو قانون «تغییر ساعت رسمی کشور مصوب ۱۳۸۶/۰۵/۳۱» شد؛ قانونی که بر اساس آن ساعت رسمی کشور هر سال در ساعت ۲۴ روز اول فروردین‌ماه یک ساعت به جلو کشیده و در ساعت ۲۴ روز سی‌ام شهریورماه به حال سابق برگردانده می‌شد. این نماینده مجلس قانون تغییر ساعت رسمی را قانونی وارداتی از کشور فرانسه دانست و «کم تاثیر بودن تغییر ساعت در مصرف انرژی»، بی ارتباطی این قانون با «صرفه‌جویی اقتصادی» و «بروز اختلالات رفتاری» در روزهای ابتدایی را از دلایل خود برای لغو قانون تغییر ساعت رسمی کشور عنوان کرد. طرح پیشنهادی که این نماینده ارائه کرد، در نهایت و پس از اعمال اصلاحات مورد نظر شورای نگهبان در جلسه روز ۱۰ اردیبهشت ماه سال قبل صحن مجلس شورای اسلامی با ۱۵۱ رأی موافق، ۴۸ رأی مخالف و ۶ رأی ممتنع از مجموع ۲۲۵ نماینده حاضر در جلسه به تصویب نمایندگان مجلس رسید.
دهستان سراوان

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: سنگر
مرکز دهستان: روستای سراوان
جمعیت: ۱۲٬۵۸۶ نفر (سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵))
سراوان دهستانی است از توابع بخش سنگر شهرستان رشت در استان گیلان ایران. این دهستان از شمال با دهستان اسلام‌آباد، از شرق با دهستان بلوکات، از غرب با دهستان لاکان و از جنوب با دهستان بلوکات و دهستان رستم‌آباد شمالی هم‌مرز است.
روستاها

روستای امام زاده هاشم
روستای گلسرک
روستای سراوان
روستای قاضیان
روستای جوکول بندان
روستای کچا
روستای موشنگا
جمعیت

این دهستان براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۹۵)، دارای ۴٬۲۳۳ خانوار و جمعیت ۱۲٬۵۸۶ نفری (۶٬۴۰۱ مرد و ۶٬۱۸۵ زن) است.
امکانات

دهستان سراوان دارای ایستگاه آتش‌نشانی، پاسگاه نیروی انتظامی، پاسگاه پلیس‌راه، پایگاه هلال احمر، پایگاه اورژانس، مرکز خدمات جامع سلامت روستایی، مرکز مخابرات، دفتر پیشخوان دولت، پوشش اینترنت ADSL(ثابت) و 4G(همراه)، بانک، پارک، پارک جنگلی، گاز، اداره برق، مدرسه (تمامی مقاطع تحصیلی)، آب قابل شرب، سالن ورزشی، موزه میراث روستایی، پمپ بنزین، آزمایشگاه، مطب پزشک عمومی، دامپزشکی، داروخانه و … می‌باشد.
کوه زباله

مردم دهستان سراوان بیش از ۴۰ سال است که دچار معضل دفن‌گاه زباله سراوان هستند. در تیر ماه ۱۳۶۳ در جلسه ای با حضور فرماندار رشت و شهردار رشت و مدیرکل اداره منابع طبیعی گیلان و نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در استان گیلان(آیت الله احسانبخش) مقرر شد که اداره منابع طبیعی گیلان، بیش از ۵ هکتار از جنگل‌های دهستان سراوان را به شهرداری رشت برای دفن زباله تحویل دهد که البته با دو شرط ۱- عرصه موقتاً تحویل شهرداری شود و ۲- شهرداری خود راساً اقدام به احداث و تعرض جاده نکند این تصمیم گرفته شد. در سال ۱۳۷۰ منابع طبیعی طی نامه ای به شهرداری رشت، فرمانداری رشت و نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران در استان گیلان هشدار داد که شهرداری به تعهداتش عمل ننموده و آب‌های سطحی و زیرزمینی و هوای جنگل سراوان آلوده شده‌است و خواستار توقف دفن زباله در دفن‌گاه زباله سراوان و تجدید نظر در محل دفن‌گاه شد اما کسی اقدامی نکرد و در کمال تعجب شهرداری وقت، ۳ هزار متر مربع دیگر از جنگل را نیز تصرف نمود!
این اقدامات خلاف قانون تا جایی ادامه یافت که هم اکنون دفن گاه زباله سراوان به ارتفاعی بالاتر از برج آزادی رسیده است! و در رسانه ها به کوه زباله سراوان شهر دارد.
شیرابه‌های سمی ناشی از کوه زباله سراوان باعث آلودگی شدید خاک و آب منطقه و حتی شهر رشت و تالاب انزلی شده‌است.
با گرم شدن هوا، بوی نامطبوع غیرقابل تحمل و هجوم شدید مگس ها به مردم منطقه هر چندسال موجب خشم گسترده مردم و اعتراضات خیابانی می شود که سرانجام با دخالت نیروی انتظامی و وعده های مسئولین(که آخرین وعده پایان یافتن تخلیه زباله در سایت زباله سراوان در سال ۱۴۰۲ است) و توزیع حشره کش و چسب مگس و سم پاشی خانه ها و ... پایان می یابد!
زندان مرکزی ارومیه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۳۷°۳۳′۵۰″شمالی ۴۵°۰۷′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۶۳۹۷۹۸۵۰۵۹۰۳۸°شمالی ۴۵٫۱۳۲۹۴۹۴۹۹۶۵۳۴۸۵°شرقی﻿ / 37.56397985059038; 45.132949499653485
رئیس: پیمان خانزاده
شهر: ارومیه
ایالت/استان: آذربایجان غربی
کشور: ایران
زندان مرکزی ارومیه یک زندان در کیلومتر ۴ جاده دریا در ارومیه مرکز استان آذربایجان غربی، ایران واقع شده‌است. داریوش بخشی ریاست این زندان را برعهده دارد.
پیشینه

این زندان در سال ۱۳۴۸ تأسیس و راه اندازی شد. نام دیگر این زندان، زندان دریا می‌باشد. ظرفیت این زندان ۷۰۰ نفر است اما تعداد کل زندانیان آن در شرایط کنونی ۵ هزار نفر گزارش شده‌است.
در اردیبهشت ۱۳۹۹ یک مجتمع بهداری در زیربنایی به متراژ ۶۶۰ مترمربع با حضور سید مهدی قریشی نماینده ولی‌فقیه در آذربایجان غربی و امام جمعه ارومیه، رئیس دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، مدیرکل زندان‌های استان، امیر سهرابی رئیس پیشین زندان و جمعی از مسئولان، در زندان مرکزی ارومیه افتتاح شد. در شهریور ۱۴۰۰، داریوش بخشی به عنوان رئیس جدید زندان ارومیه معرفی شد.
پیشینه > ضرب و شتم زندانیان

روز جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰ به دنبال اعتراض زنان زندانی در زندان مرکزی ارومیه نسبت به محدودیت‌های ایجاد شده توسط نیروهای امنیتی مورد ضرب و شتم و سرکوب قرار گرفتند.
روز سه‌شنبه ۲۱ دی ۱۴۰۰ نیروهای گارد ویژه زندان، زندانیان سیاسی را به بند جدیدی با شرایط مضاعف امنیتی منتقل کرده و ۸ تن از آنان را به سلول‌های انفرادی این زندان فرستادند. اسامی این ۸ زندانی «حاتم اوزدمیر، حامد قره اوغلانی، خالد فریدونی، فرزاد سامانی، ساکار عینی، کیوان رشوزاده، کامران قاسمی و نایب عسکری» می‌باشند. در اثر ضرب و شتم نیروهای گارد زندان، زندانی سیاسی کیهان مکرم از ناحیه سر زخمی شد.
سولار ایمپالس

| سولار ایمپالس | سولار ایمپالس |
| --- | --- |
فرود سولار ایمپالس ۱ در فرودگاه بروکسل پس از نخستین پرواز بین‌المللی آن در ۱۳ مه ۲۰۱۱: فرود سولار ایمپالس ۱ در فرودگاه بروکسل پس از نخستین پرواز بین‌المللی آن در ۱۳ مه ۲۰۱۱
کاربری: پرواز آزمایشی هواپیمای الکتریکی
کشور سازنده: سوئیس و آمریکا
تولیدکننده: سولار ایمپالس
طراح: سولار ایمپالس
نخستین پرواز: ۳ دسامبر ۲۰۰۹
تعداد ساخته‌شده: ۲
سولار ایمپالس یا نبض خورشیدی (انگلیسی: Solar Impulse) یک پروژهٔ سوئیسی هواپیمای آزمایشی دوربُرد با انرژی خورشیدی و نیز نام دو هواپیمای این پروژه است. این پروژه که هزینه‌های آن به‌طور خصوصی تأمین می‌شود توسط مهندس و بازرگان سوئیسی «آندره بورشبرگ» و روانشناس و بالونیست سوئیسی «برتکار پیکار» رهبری می‌شود. برتراند پیکارد همچنین هدایت کنندهٔ بریتینگ اوربیتر ۳ بوده‌است؛ نخستین بالونی که بدون توقف در سال ۱۹۹۹ دنیا را دور زد. اهداف پروژهٔ سولار ایمپالس انجام نخستین مسافرت دور دنیا با یک هواپیمای با سرنشین که سوخت آن تنها انرژی خورشیدی است، و جلب توجه بیشتر به فناوری‌های نو و انرژی تجدیدپذیر بود.
این هواپیماها از نوع تک صندلی هستند و نیروی آن‌ها با سلول‌های خورشیدی فتوولتائیک تأمین می‌شود. آن‌ها می‌توانند با همین نیرو از زمین بلند شوند. نمونه‌ای که سولار ایمپالس ۱ نامیده می‌شود به این منظور طراحی شد که تا ۳۶ ساعت در هوا باقی بماند. این هواپیما نخستین پرواز آزمایشی خود را در دسامبر ۲۰۰۹ انجام داد. در ژوئیه ۲۰۱۰ این هواپیما یک پرواز ۲۴ ساعته کامل شامل نه ساعت پرواز شبانه را انجام داد. پیکار و بورشبرگ پروازهای موفقی را با انرژی خورشیدی از سوئیس تا اسپانیا و سپس تا مراکش در سال ۲۰۱۲ به انجام رساندند و در سال ۲۰۱۳ یک پرواز چند مرحله‌ای را از یک سوی ایالات متحده به سوی دیگر آن انجام دادند.
در هواپیمای دوم که در سال ۲۰۱۴ تکمیل شد و سولار ایمپالس ۲ نامیده شد بهبودهایی ایجاد شده و از جمله سلول‌های خورشیدی بیشتر و موتورهای قوی‌تری دارد. در ۹ مارس ۲۰۱۵ پیکار و بورشبرگ سفر به دور زمین با سولار ایمپالس ۲ را با عزیمت از ابو ظبی در امارات متحده عربی آغاز کردند. برنامه این بود که هواپیما پس از یک مسافرت چند مرحله‌ای به دور زمین در اوت ۲۰۱۵ به ابوظبی برگردد. در ژوئن ۲۰۱۵ هواپیما آسیا را طی کرد و در ژوئیه ۲۰۱۵ طولانی‌ترین قسمت سفر خود از ژاپن تا هاوایی را تکمیل کرد. در طول این قسمت از سفر باتری‌های هواپیما آسیب حرارتی دیدند که تعمیر آن‌ها ماه‌ها به طول انجامید. سولار ایمپالس ۲ مسافرت به دور دنیا را در آوریل ۲۰۱۵ از سر گرفت و به کالیفرنیا پرواز کرد. هواپیما مسافرت را تا آنسوی ایالات متحده ادامه داد و در ژوئن ۲۰۱۶ به نیویورک رسید. سپس در همین ماه از اقیانوس اطلس گذشت و به اسپانیا رسید. هواپیما پس از یک توقف در مصر در ۲۶ جولای ۲۰۱۶، ۱۶ ماه پس از ترک ابوظبی و طی حدود ۴۲٫۰۰۰ کیلومتر به این شهر بازگشت.
توسعه پروژه و تأمین سرمایه

برتراند پیکارد پروژه سولار ایمپالس را در نوامبر ۲۰۰۳ پس از انجام یک بررسی امکان‌پذیری با همکاری مؤسسه پلی تکنیک فدرال لوزان (دانشگاه EPFL) شروع کرد. بنیان‌گذار همکار، آندره بورشبرگ، به عنوان یک مهندس مکانیک کار مدیریت ساخت هواپیماها و آماده‌سازی مأموریت‌های پروازی را انجام داد. در سال ۲۰۰۹ آن‌ها یک تیم ۵۰ نفره از مهندسین و متخصصین فن از رشته‌های متفاوت را از شش کشور جمع کرده بودند که از ۱۰۰ مشاور بیرونی و ۸۰ شریک تکنولوژیک کمک می‌گرفتند.
پشتیبانی مالی این پروژه توسط چند فرد و شرکت خصوصی و نیز دریافت حدود ۶ میلیون فرانک سوئیس (۶٫۴ میلیون دلار آمریکا) از دولت سوئیس انجام می‌گیرد. تأمین کنندگاه مالی خصوصی پروژه شرکت‌های امگا اس آ، سولوی، اشنیدلر، ABB و آقای Peter Diamandis هستند. EPFL، آژانس فضایی اروپا و گروه شرکت‌های داسو دانش فنی و شرکت سان پاور سلول‌های فتوولتائیک پروژه را فراهم کرده‌اند.
پیکارد اعلام کرد کل پروژه از ابتدای آن در سال ۲۰۰۳ تا اواسط ۲۰۱۵ حدود ۱۵۰ میلیون یورو هزینه داشته‌است. در اواخر ۲۰۱۵ او ۲۰ میلیون یوروی دیگر برای ادامه پرواز دور دنیا کمک جمع کرد.
توسعه پروژه و تأمین سرمایه > جدول زمانی

۲۰۰۳: مطالعات امکان‌سنجی در مؤسسه پلی تکنیک فدرال لوزان
۲۰۰۴–۲۰۰۵: توسعه مفهوم
۲۰۰۶: شبیه‌سازی پروازهای طولانی
۲۰۰۶–۲۰۰۹: ساخت نخستین نمونه (HB-SIA؛ سولار ایمپالس ۱)
۲۰۰۹: نخستین پرواز سولار ایمپالس ۱
۲۰۰۹–۲۰۱۱: پروازهای آزمایشی با سرنشین
۲۰۱۱–۲۰۱۲: پروازهای آزمایشی بیشتر در اروپا و شمال آفریقا
۲۰۱۱–۲۰۱۳: ساخت دومین نمونه (HB-SIB؛ سولار ایمپالس ۲)
۲۰۱۳: پرواز قاره‌ای روی ایالات متحده با سولار ایمپالس ۱
۲۰۱۴: نخستین پرواز سولار ایمپالس ۲
۲۰۱۵–۲۰۱۶: سفر به دور زمین با سولار ایمپالس ۲، انجام شده در ۱۷ مرحله در ۱۶٫۵ ماه
سعید انصاری (آهنگساز)

| سعید انصاری | سعید انصاری |
| --- | --- |
نام تولد: سعید انصاری
زاده: ۱۳۴۱ تهران
ژانر: موسیقی فیلم موسیقی سمفونیک ایرانی موسیقی کلاسیک ایرانی موسیقی پاپ
ساز(ها): گیتار
اعضا: کانون آهنگسازان سینمای ایران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
سه تار گیتار: سه تار گیتار
سعید انصاری (زادهٔ ۱۳۴۱ در تهران) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایران است.
زندگی هنری

سعید انصاری در سال ۱۳۴۱ در تهران متولد شد. او فراگیری موسیقی را از کودکی آغاز نمود و نوازندگی سازهای سه تار و گیتار کلاسیک را آموخت. وی که فارغ‌التحصیل رشته ادبیات انگلیسی از دانشگاه تهران می‌باشد از سال ۱۳۷۰ در عرصه آهنگسازی فیلم و سریال شروع به فعالیت نمود.
او برای موسیقی فیلم سینمایی «بانی چاو» نامزد دریافت بهترین موسیقی فیلم از چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شد. همچنین در شهریور ۱۳۸۳ برای ساخت موسیقی فیلم «اشک سرما» برنده بهترین موسیقی متن از هشتمین دوره جشن سینمای ایران شد.
او همچنین آثاری در زمینه موسیقی کودک ساخته و منتشر کرده‌است.
آثار > فیلم سینمایی

از جمله آثار موسیقی فیلم سعید انصاری به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
«جامه‌دران» به کارگردانی «حمیدرضا قطبی» (۱۳۹۳)
«حوض نقاشی» به کارگردانی «مازیار میری» (۱۳۹۱)
«۳۳ روز» به کارگردانی «جمال شورجه» (۱۳۸۹)
«بی‌وفا (فیلم ۱۳۸۵)» به کارگردانی «اصغر نعیمی» (۱۳۸۵)
«گناه من» به کارگردانی «مهرشاد کارخانی» (۱۳۸۵)
«چوپان دروغگو (فیلم ۱۳۸۴)» به کارگردانی «سیروس حسن پور» (۱۳۸۴)
«شب بخیر فرمانده» به کارگردانی «انسیه شاه حسینی» (۱۳۸۴)
«مجردها (فیلم ۱۳۸۳)» به کارگردانی «اصغر هاشمی» (۱۳۸۳)
«اشک سرما» به کارگردانی «عزیزالله حمیدنژاد» (۱۳۸۲)
«تب» به کارگردانی «رضا کریمی» (۱۳۸۲)
«روایت سه‌گانه» (اپیزود دوم، شوخی‌های خدا) به کارگردانی «عبدالحسین برزیده» (۱۳۸۲)
«دختر ایرونی» به کارگردانی «محمدحسین لطیفی» (۱۳۸۱)
«قطار کودکی» به کارگردانی «سیروس حسن پور» (۱۳۸۱)
«دهقان فداکار (فیلم)» به کارگردانی «سیروس حسن پور» (۱۳۸۰)
«عزیزم من کوک نیستم» به کارگردانی «محمدرضا هنرمند» (۱۳۸۰)
«رنجر (فیلم)» به کارگردانی «احمد مرادپور» (۱۳۷۸)
«آی پارا» به کارگردانی «محرم زینال زاده» (۱۳۷۷)
«پشت دیوار شب» به کارگردانی «مهران تأییدی» (۱۳۷۶)
«مرد کوچک» به کارگردانی «ابراهیم فروزش» (۱۳۷۶)
«یورش (فیلم)» به کارگردانی «محسن محسنی نسب» (۱۳۷۶)
«اعتراف (فیلم ۱۳۷۵)» به کارگردانی «مجید فهیم خواه» (۱۳۷۵)
«روی خط مرگ» به کارگردانی «شفیع آقامحمدیان» (۱۳۷۵)
«اعاده امنیت» به کارگردانی «حمید رخشانی» (۱۳۷۴)
«بانی چاو» به کارگردانی «احمدرضا گرشاسبی» (۱۳۷۴)
«پاتک (فیلم)» به کارگردانی «علی اصغر شادروان» (۱۳۷۴)
«پاییز بلند» به کارگردانی «منوچهر عسگری نسب» (۱۳۷۲)
«پرواز از اردوگاه» به کارگردانی «حسن کاربخش» (۱۳۷۲)
«دره هزار فانوس» به کارگردانی «احمدرضا گرشاسبی» (۱۳۷۲)
«پیشانی‌سفید» به کارگردانی «اکبر منصور فلاح» (۱۳۷۱)
«سفر» به کارگردانی «سیدرضا شانه ساز شیرازی» (۱۳۷۱)
آثار > سریال تلویزیونی

از جمله آثار موسیقی سریال سعید انصاری به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
«نابرده رنج» به کارگردانی علیرضا بذرافشان (۱۳۹۰)
«پهلوانان (انیمیشن)» به کارگردانی «سیاوش زرین آبادی» (۱۳۹۰)
«گام‌های معلق» به کارگردانی «شاهرخ دولکو» (۱۳۸۹)
«مأمور بدرقه» به کارگردانی «سعید سلطانی» (۱۳۸۷)
«و خداوند عشق را آفرید» به کارگردانی «مسعود شامحمدی» (۱۳۸۴)
« رسم عاشقی» به کارگردانی «سعید سلطانی» (۱۳۸۳)
«خانه‌ای در تاریکی» به کارگردانی «سعید سلطانی» (۱۳۸۲)
«جوانی» به کارگردانی «سعید سلطانی» (۱۳۸۰)
«پس از باران» به کارگردانی «سعید سلطانی» (۱۳۷۹)
«میعاد در سپیده‌دم» به کارگردانی «سعید سلطانی» (۱۳۷۷)
«روزها و حکمت‌ها» به کارگردانی «بهرام شاه‌محمدلو و ناهید محمدیان» (۱۳۷۲)
زندان زابل

زندان زابل یکی از زندان‌های ایران است که در حومه شمالی شهر زابل قرار دارد و در بین زندان‌های ایران به تبعیدگاه معروف است.
نگاهی به زندان‌های ایران

آمار زندانیان ایران قریب به ۵۰۰هزار نفر می‌باشد. اصغر جهانگیر رئیس سازمان زندان‌های ایران با ارائه آماری از میزان زندانیان کشور تأکید کرده است: این تعداد نزدیک سه برابر ظرفیت استاندارد است و وضعیت قابل قبولی نیست.
مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری ایران روز چهارشنبه (۲۵ نوامبر۲۰۱۶ برابر با ۴ آذر ۱۳۹۵) گفت: «از هر ۱۰۰ هزار نفر ۲۶۹ نفر در ایران در زندان بسر می‌برند.» وی نسبت به این آمار ابراز نگرانی کرد و گفت که این آمار بالاتر از میانگین جهانی است.
از زندان‌های متعدد موجود در ایران تاکنون آمار رسمی منتشر نشده است. وضعیت زندانها در ایران فاقد هرگونه استاندارد جهانی است. حسن هاشمی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران، پس از دیدار از زندان قزل حصار، وضعیت بهداشتی زندانیان را اسفناک توصیف کرد. به گفته او سل، ایدز و بیماری‌های عفونی از بیماری‌های رایج در این زندان است.
شرایط زندانیان در زندان زابل

شرایط زیستی در زندان زابل برای زندانیان بسیار سخت گزارش شده است. زندانیان در شرایط خاص آب و هوای آلوده فقط ۳روز به سختی می‌توانند از آب گرم برخوردار باشند. در این زندان جمعاً ۲۴دوش استحمام برای بیش از ۱۰۰۰ زندانی وجود دارد که طی ۳ روز در هفته، در هر روز ۲ الی ۳ ساعت آب گرم به زندانیان داده می‌شود.
وضعیت غذای روزانه زندانیان نیز در وعده نهار ۶ الی۷ قاشق برنج سهمیه با ۳قاشق آب خورشت است.
بین هفتصد تا هشتصد زندانی در این زندان با اتهامات مختلف، در اتاق‌های کوچک ۱۸ تا ۲۳ نفره در وضعیت کاملاً غیر استاندارد نگهداری می‌شوند. در زندان فساد وجود دارد و بسیاری از حقوق زندانی با پول و رشوه به پرسنل زندان قابل خریداری است. شکنجه به عنوان تنبیه و ضرب و شتم زندانی رایج است.
تبعیدگاه زندانیان سیاسی

زندان زابل محل نگهداری زندانیان با جرایم عادی است ولی حکومت ایران زندانیان سیاسی را برای تنبیه به این زندان تبعید می‌کند.
در سال ۱۳۹۲ عدنان حسن‌پور روزنامه‌نگار زندانی کرد بعد از هفت سال زندان در سنندج برای ادامه محکومیتش به زندان زابل تبعید شد.
در سال ۱۳۹۲ دکتر علی ناظری فعال سیاسی از بهداری زندان اوین بر روی برانکارد به زندان زابل تبعید شد.
در سال ۱۳۹۰ کوهیار گودرزی، فعال حقوق بشر به ۵ سال حبس تعزیری و تبعید به زندان شهرستان زابل محکوم شد. وی زندانی زندان اوین بود.
در سال ۱۳۸۹ مهران بندی از شهروندان بهایی محبوس در زندان یزد، به زندان زابل تبعید شد.
روز شنبه سوم مهرماه ۱۳۹۵ ارژنگ داوودی، از زندان رجایی شهر کرج به زندان زابل تبعید شد. در این انتقال مأمورین حفاظت زندان مرکزی زابل از تحویل دادن برخی وسایل این زندانی سالخورده ممانعت بعمل آورده‌اند. وی همچنان از حق مرخصی محروم می‌باشد.
جستارهای مرتبط

زندان سراوان
زندان مرکزی زاهدان
زندان قزل‌حصار
زندان قرچک
زندان مرکزی بیرجند
دهستان چاله طرخان

| دهستان چاله طرخان | دهستان چاله طرخان |
| --- | --- |
دهستان: دهستان
کشور:  ایران
استان: تهران
شهرستان: ری
بخش: قلعه‌نو
جمعیت (سرشماری ۱۳۹۵): جمعیت (سرشماری ۱۳۹۵)
 • کل: نفر
بخش‌ها و دهستان‌های شهرستان ری
دهستان چاله طرخان، نام دهستانی در بخش قلعه‌نو، شهرستان ری، استان تهران در ایران است. طبق مصوبه (۲۶ شهریور ۱۳۹۱) تعدادی روستا از دهستان قلعه‌نو جدا شدند و این دهستان را تشکیل دادند. این دهستان اکنون دارای ۹ روستا است. این ۹ روستا عبارت‌اند از: ۱)چاله‌طرخان ۲)فیروزآباد ۳)مقیم‌آباد ۴)ده‌خیر ۵)حمیدآباد ۶)نظرآباد ۷)عشق‌آباد ۸)قمی‌آباد ۹)کلاغایه.
دهستان پایین‌خیابان لیتکوه

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: مرانده 
جمعیت: ۲۰٬۶۷۹ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
پایین خیابان لیتکوه، دهستانی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۲۰٬۶۷۹ نفر (۵٬۳۱۳ خانوار) بوده‌است.
المپیک تابستانی ۱۹۶۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان المپیک تابستانی ۱۹۶۴: نشان المپیک تابستانی ۱۹۶۴
مکان: توکیو، ژاپن
کشورها: ۹۳
ورزشکاران: ۵٬۱۳۷ (۴٬۴۵۷ مرد، ۶۸۰ زن)
رویدادها: ۱۶۳ در ۱۹ ورزش (۲۵ رشته)
افتتاحیه: ۱۰ اکتبر ۱۹۶۴
اختتامیه: ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴
افتتاح‌کننده: امپراتور شووا
پایان‌دهنده: رئیس کمیته بین‌المللی المپیک آوری بروندیج
مشعل: یوشینوری ساکای
ورزشگاه: ورزشگاه ملی
تابستانی→ ۱۹۶۰ رم۱۹۶۸ مکزیکوسیتی ←  زمستانی→ ۱۹۶۴ اینسبروک۱۹۶۸ گرونوبل ←  پارالمپیک تابستانی ۱۹۶۴: تابستانی→ ۱۹۶۰ رم۱۹۶۸ مکزیکوسیتی ←  زمستانی→ ۱۹۶۴ اینسبروک۱۹۶۸ گرونوبل ←  پارالمپیک تابستانی ۱۹۶۴
المپیک تابستانی ۱۹۶۴ (در انگلیسی: Games of the XVIII Olympiad) که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد هجدهم» شناخته می‌شود، از ۱۰ اکتبر تا ۲۴ اکتبر ۱۹۶۴ میلادی در شهر توکیو در کشور ژاپن و با حضور ۵٬۱۵۱ ورزشکار زن و مرد از ۹۳ کشور جهان و در ۱۹ رشته ورزشی برگزار شد.
انتخاب میزبان

کاندیداها:
وین-اتریش
بروکسل-بلژیک
دیترویت-ایالات متحده آمریکا
توکیو-امپراتوری ژاپن
انتخاب: توکیو
محل رای گیری: مونیخ-آلمان غربی
ورزش‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  ورزش‌های آبی  شیرجه (4)   شنا (18)   واترپلو (1)   دو و میدانی (36)   بسکتبال (1)   بوکس (10)   قایقرانی (7)  |   دوچرخه‌سواری جاده (2)  پیست (5)   سوارکاری درساژ (2)  اونتینگ (2)  پرش (2)   شمشیربازی (8)  |   هاکی روی چمن (1)   فوتبال (1)   ژیمناستیک (14)   جودو (4)   پنج‌گانه مدرن (2)   روئینگ (7)   قایقرانی بادبانی (5)   تیراندازی (6)  |   والیبال (2)   وزنه‌برداری (7)   کشتی آزاد (8)  فرنگی (8)   |
بیسبال
بودو
جدول مدال‌ها

مقالهٔ اصلی: جدول مدال‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشورها | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا | ۳۶ | ۲۶ | ۲۸ | ۹۰ |
| ۲ |  اتحاد شوروی | ۳۰ | ۳۱ | ۳۵ | ۹۶ |
| ۳ |  ژاپن (میزبان) | ۱۶ | ۵ | ۸ | ۲۹ |
| ۴ |  تیم متحد آلمان | ۱۰ | ۲۲ | ۱۸ | ۵۰ |
| ۵ |  ایتالیا | ۱۰ | ۱۰ | ۷ | ۲۷ |
| ۶ |  مجارستان | ۱۰ | ۷ | ۵ | ۲۲ |
| ۷ |  لهستان | ۷ | ۶ | ۱۰ | ۲۳ |
| ۸ |  استرالیا | ۶ | ۲ | ۱۰ | ۱۸ |
| ۹ |  چکسلواکی | ۵ | ۶ | ۳ | ۱۴ |
| ۱۰ |  بریتانیای کبیر | ۴ | ۱۲ | ۲ | ۱۸ |
گری میلر (دانشمند رایانه)

| گری میلر (دانشمند رایانه) | گری میلر (دانشمند رایانه) |
| --- | --- |
گری میلر (چپ) با Volker Strassen: گری میلر (چپ) با Volker Strassen
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰
ملیت: ایالات متحده آمریکا
شناخته‌شده برای: Miller–Rabin primality test
جوایز: Paris Kanellakis Award (2003) Knuth Prize (2013)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
محل کار: دانشگاه کارنگی ملون
پایان‌نامه: Riemann's Hypothesis and Tests for Primality (۱۹۷۵)
استاد راهنما: مانوئل بلوم
دانشجویان دکتری: Susan Landau تامسون لایتون Shang-Hua Teng Jonathan Shewchuk
 :  
گری میلر (انگلیسی: Gary Miller؛ استاد علوم رایانه در دانشگاه کارنگی ملون، پیتسبرگ، پنسیلوانیا است. زمینه‌های کاری وی نظریه اعداد رایانشی، الگوریتم‌های تصادفی ،هندسه محاسباتی، علم محاسبه و الگوریتم موازی است.
در سال ۲۰۰۳ او برنده جایزه پاریس کانلاکیس از انجمن ماشین‌های حسابگر (به همراه سه نفر دیگر) برای آزمون اولیه میلر-رابین شد. او در سال ۲۰۰۲ عضو انجمن ماشین‌های حسابگر و در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه کنوت شد.
اوایل زندگی و حرفه

میلر دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۷۵ به سرپرستی مانوئل بلوم دریافت کرد. میلر پس از دوره‌هایی در دانشگاه واترلو، دانشگاه راچستر، مؤسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به دانشگاه کارنگی ملون نقل مکان کرد و در آنجا استاد علوم رایانه است.
تازه‌کند (اهر)

| تازه‌کند قشلاق | تازه‌کند قشلاق |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: اهر
بخش: بخش فندقلو
دهستان: قشلاق
جمعیت: ۱۳۴ نفر
تازه‌کند (شاهوردی) یکی از روستاها و مرکز بخش فندقلو شهرستان اهر در استان آذربایجان شرقی است. این روستا در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۹۷ خورشیدی به مرکزیت بخش ارتقا یافته است.این روستا ۱۳۴ نفر جمعیت دارد.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت روستای تازه‌کند قشلاق در سال ۱۳۹۵ خورشیدی، برابر با ۱۳۴ نفر بوده است.
زهرا رضایی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
تیم ملی: تیم ملی هاکی روی یخ بانوان ایران
زاده: ۴ اسفند ۱۳۷۳
ورزشی: ورزشی
رویداد(ها): مدال نقره تیمی مسابقات هاکی روی یخ بانوان قهرمانی آسیا و اقیانوسیه ۲۰۲۳
تیم: آیس باکس ایران مال
زهرا رضایی جعفری (زاده ۴ اسفند ۱۳۷۳) بازیکن راست دست هاکی روی یخ اهل ایران است. رضایی عضو تیم آیس باکس ایران مال و مدافع تیم ملی هاکی روی یخ بانوان ایران است. وی در مسابقات هاکی روی یخ بانوان قهرمانی آسیا و اقیانوسیه ۲۰۲۳ به مدال تیمی نقره دست یافت.
رضایی در این بازی‌ها در هر ۶ مسابقه به میدان رفت.
زهرا رضایی زننده تک گل بازی فینال مقابل تایلند است.
میلیند سمان

| میلیند سمان | میلیند سمان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ نوامبر ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال)
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: اواخر دهۀ ۱۹۸۰ – تا اکنون
میلیند سمان (انگلیسی: Milind Soman؛ زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۶۵) یک هنرپیشه، و مانکن (فرد) اهل هند است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آشپز، باجی‌رائو و مستانه، جرم، آتش و باران، ایده، نوجوان، الکس پاندیان، زوج شکن، یک شب جمعه، باگماتی، دو آفتاب کم نور، چهار باران می‌آید، کفتار (۲۰۲۳) و ستاره دریایی (۲۰۲۳) اشاره کرد.
سفید خون

سفید خون (انگلیسی: Safed Khoon) یک نمایش‌نامه به زبان اردو است که در سال ۱۹۰۷ توسط آقا حشر کشمیری بر اساس اثر شاه لیر شکسپیر منتشر شد.
ابوالحسن پیرنیا

| ابوالحسن پیرنیا | ابوالحسن پیرنیا |
| --- | --- |
وزیر عدلیه ایران: وزیر عدلیه ایران
دوره مسئولیت ۱۳۰۲ – ۱۳۰۳: دوره مسئولیت ۱۳۰۲ – ۱۳۰۳
پادشاه: احمدشاه قاجار
نخست‌وزیر: رضا خان سردار سپه
پس از: ابراهیم حکیم‌الملک
پیش از: ادیب‌السلطنه سمیعی
وزیر پست و تلگراف: وزیر پست و تلگراف
دوره مسئولیت ۱۹ امرداد ۱۲۹۰ – ۱۲۹۲: دوره مسئولیت ۱۹ امرداد ۱۲۹۰ – ۱۲۹۲
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: نائین (دوره‌های پنجم، هشتم و نهم)
حوزه انتخاباتی: رشت (دوره دوم)
حوزه انتخاباتی: تهران (دوره اول)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۴۸ نائین، ایران
درگذشته: ۱۳۱۸ شیراز، ایران
ملیت:  ایرانی
ابوالحسن پیرنیا (۱۲۴۸خ نایین – ۱۳۱۸خ شیراز) ملقب به معاضدالسلطنه از رجال دوره مشروطه و قانونگذار و دولتمرد دوره قاجار و رضا شاه پهلوی بود.
دوره مشروطه

ابوالحسن پیرنیا پس از فرا گرفتن خواندن و نوشتن در زادگاهش نائین به تهران رفت و با کمک میرزا نصرالله‌خان مشیرالدولهٔ پیرنیا به خدمت وزارت امور خارجه درآمد و پس از مشاغل مختلف به سرکنسولی ایران در بادکوبه رسید.
با به راه افتادن مشروطه‌ خواهی با این جنبش همراه شد و پس از روی کار آمدن نظام مشروطه با بهره‌گیری از نفوذ و اقتدار پدر همسرش میرزا نصرالله‌خان مشیرالدوله به نمایندگی تهران در دورهٔ اول مجلس شورای ملی انتخاب شد. پس از آنکه کلنل لیاخوف به دستور محمدعلی‌شاه قاجار مجلس را به توپ بست و با برقراری استبداد صغیر به اروپا رفت و به تبلیغ علیه محمدعلی‌شاه پرداخت.
نمایندگی مجلس شورای ملی

میرزا ابوالحسن معاضدالسلطنه پس از خلع محمدعلی‌شاه از سلطنت و پیروزی مشروطه‌خواهان به ایران برگشت و به عنوان نمایندهٔ گیلان در سال ۱۲۸۸ خورشیدی وارد مجلس شد. پیش از به پایان رسیدن دوره نمایندگی اش، در نوزدهم امرداد ۱۲۹۰ صمصام‌السلطنهٔ بختیاری او را به جای محمدحسین دبیرالملک که برای معالجه به اروپا رفته بود به عنوان وزیر پست و تلگراف به مجلس معرفی کرد.
وزارت

وی پس از سقوط این کابینه حاکم یزد شد و چند سالی را با این سمت در آن سامان گذراند. در سال ۱۳۰۲ که رضاخان سردارسپه (رضاشاه پهلوی بعدی) به نخست‌وزیری رسید، در کابینهٔ وی شرکت کرد و وزارت عدلیه را پذیرفت. در دومین کابینهٔ رضاخان هم که در ۲۶ فروردین ۱۳۰۳ به مجلس معرفی شد، همین مقام را حفظ کرد. در زمستان همین سال و همزمان با وزارت، در انتخابات دورهٔ پنجم مجلس شرکت کرد و از نایین انتخاب شد اما با گشایش مجلس همچنان در مقام وزارت باقی ماند و با به تأخیر انداختن طرح اعتبارنامه‌اش، کرسی خود را در مجلس حفظ کرد. پس از کشته شدن کنسول آمریکا در اواخر تیر ۱۳۰۳ در تهران که رضاخان در پایتخت حکومت نظامی برقرار و دستورهای حبس روزنامه نگاران و توقیف مطبوعات را بدون حکم دادگاه و دخالت عدلیه صادر کرد، معاضدالسلطنه از دولت کنار کشید و به مجلس رفت. سال بعد رضاخان او را والی کرمان و بلوچستان کرد که یک سال در آنجا ماند.
والی فارس

در دوران سلطنت رضاشاه پهلوی در سال ۱۳۰۹ در انتخابات دوره هشتم مجلس شورای ملی بار دیگر به نمایندگی انتخاب شد و کرسی خود را در دوره بعد نیز حفظ کرد. پس از پایان دوره نمایندگی‌اش در سال ۱۳۱۴ والی کرمان و دو سال بعد والی فارس شد (۱۳۱۶) و در همین سمت بود که بر اثر ایست قلبی درگذشت. در آن زمان شایع شد که او را به امر شاه کشته‌اند. اما واقعیت این است که به سبب سکتهٔ قلبی مرد.