stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوکی-اونا
افسانه‌ای از هرن

دو جوان از بوران و برف به کلبه‌ای کوهستانی پناه بردند. نیمه شب، یوکی ئونا به کلبه درآمد و با دمیدن نفس خود بر چهرهٔ جوان بزرگتر، جان او را گرفت و بعد به سراغ جوان دیگر رفت و گفت به جوانی و زیبایی او رحم می‌کند، به شرطی که او هم این ماجرا را فراموش کند و از قتل جوان دیگر با نفس یوکی ئونا با هیچ‌کس سخن نگوید.
فردای آن روز، مردم آن منطقه دو جوان را یافتند که یکی از سرما یخ زده بود و دیگری از ترس، مدهوش بود. مردم، جوان مدهوش را به هوش آوردند و او با یادآوری شرط زن برفی، از او سخنی نگفت. چند سال گذشت و جوان با زنی زیبا به نام یوکی آشنا شد و با او ازدواج کرد. یوکی به معنای برف است، امّا این نام در ژاپن نامی رایج است و شنیدن این نام در جوان وحشتی برنینگیخت
سال‌ها گذشت و یوکی با گذشت این سال‌ها ثابت کرد زنی خوب و برای مادر شوهر خود نیز عروسی مطلوب است. شبی از شبها شوهر همسر خویش را در کنار آتش دید که در حال دمیدن بر آتش بود و در این حال نوری عجیب از چهرهٔ او پرتو می‌افکند که او را به یاد زن برفی و حادثهٔ دوران جوانیش انداخت. مرد که قول خود را پس از گذشت سال‌ها فراموش کرده بود، از ماجرای کلبهٔ کوهستانی و ملاقات خویش با یوکی ئونا با همسرش سخن گفت.
ناگهان چهرهٔ یوکی از خشم برافروخته شد و قول پیشین را به شوهر خویش یادآوری کرد و به او گفت اگر یک بار دیگر، فقط یک بار دیگر از این ماجرا با کسی سخن بگوید، فرزندشان را خواهد کشت. با گفتن این حرف و در همین لحظه، یوکی ئونا آب شد و به زمین رفت و از آن پس بر خانوادهٔ میرای خویش نمایان نشد.
جستارهای وایسته

جک فراست
ملکه برفی
بانوی سفیدپوش
یاما-اوبا
یتی
فهرست انجمن‌ها و سازمان‌های یهودی در ایران

ایرانیان یهودی دارای انجمن‌ها و مراکز مختلفی هستند که مسئولیت امور جامعه کلیمیان ایران را بر عهده دارند. فهرست این سازمان‌ها در لیست زیر آمده است:
انجمن کلیمیان تهران
جامعه روشنفکران یهودی (۱۳۵۷-۱۳۷۱)
خانه جوانان یهود تهران
سازمان دانشجویان یهود ایران
کانون پیشبرد فرهنگی و اجتماعی یهود
جامعه فارغ التحصیلان یهودی
انجمن کلیمیان شیراز
انجمن کلیمیان کرمانشاه
گروه مذهبی بنی تورات
کانون دوشیزگان و بانوان کلیمی
کانون فرهنگی ـ هنری کلیمیان ایران
انجمن فرهنگی گنج دانش (اوتصر هتورا) (در حال حاضر غیرفعال)
گروه متعهد به فرهنگ یهودی
خانه جوانان باغ صبا
انجمن خیریه کوروش
ماهیچه‌های شانه‌مانند

| ماهیچه‌های شانه‌مانند | ماهیچه‌های شانه‌مانند |
| --- | --- |
بخشی از قلب که تیغهٔ بطنی را نشان می‌دهد. (ماهیچه‌های شانه‌مانند در سمت چپ وسط برچسب‌گذاری شده‌اند): بخشی از قلب که تیغهٔ بطنی را نشان می‌دهد. (ماهیچه‌های شانه‌مانند در سمت چپ وسط برچسب‌گذاری شده‌اند)
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: musculi pectinati atrii dextri, musculi pectinati atrii sinistri
TA98: A12.1.01.008  A12.1.03.003
TA2: 4024, 4056
FMA: 12226
ماهیچه‌های شانه‌مانند یا عضلات پکتینه (انگلیسی: Pectinate muscles) برجستگی‌های عضلانی موازی در دیواره‌های دهلیز قلب هستند.
ماهیچه‌های شانه‌مانند در سطح قدامی دیواره‌های دهلیز راست و چپ و گوشک‌های مربوط به آنها یافت می‌شوند. آنها تقریباً میله‌های موازی ماهیچه‌ای هستند که در جهت قدامی-جانبی قرار دارند.
ساختار

در پشت ستیغ (ستیغ پایانی) دهلیز، سطح داخلی صاف است. ماهیچه‌های شانه‌مانند بخشی از دیواره جلوی این، یعنی دهلیز را تشکیل می‌دهند.
در دهلیز قلب، ماهیچه‌های شانه‌مانند به سطح داخلی زائده دهلیزی آن محدود می‌شوند. آنها معمولاً کمتر و کوچکتر از دهلیز هستند. این به دلیل تکوین رویان انسان دهلیزها است که دهلیزهای واقعی هستند. برخی منابع می‌گویند که ماهیچه‌های شانه‌مانند در افزایش قدرت انقباض بدون افزایش قابل توجه توده قلب مفید هستند.
ماهیچه‌های شانه‌مانند دهلیزها با تورتیغه‌های زورقیtrabeculae carneae که در دیواره‌های داخلی هر دو بطن یافت می‌شوند، متفاوت هستند. ماهیچه‌های شانه‌مانند از ستیغ پایانی منشأ می‌گیرند.
نام

ماهیچه‌های شانه‌مانند به دلیل شباهتشان به دندانه‌های شانه، مانند تورینه‌پوش، به این نام خوانده می‌شوند.
فهرست اشیاء مصنوعی بر روی ماه

مکان‌های فضاپیماهای بزرگ روی ماه بر مبنای داده‌های بدست آمده از مأموریت کلمنتین
این فهرست شامل بخشی از اشیاء مصنوعی به‌جای مانده بر روی ماه است. جدول زیر به‌طور جداگانه اشیائی که کمتر مصنوعی باشند مانند پس‌بازتابگرها، بسته‌های آزمایش سطح ماه آپولو، ابزارهایی مانند یک چکش، یا اشیاء یادبودی، هنری یا شخصی به‌جا مانده از فضانوردان آپولو مانند پرچم ایالات متحده، پلاک‌های یادبود متصل به پلکان‌های ماه‌نشین آپولو، سنجاق فضانورد نقره‌ای که آلن بین به افتخار کلیفتن سی. ویلیامز، که او جانشین وی شده‌بود، انجیل برجای گذاشته‌شده توسط دیوید اسکات، تندیس فضانورد افتاده و پلاک یادبود به‌جا مانده از خدمهٔ آپولو ۱۵، لوح پیام حسن نیت آپولو ۱۱، یا توپ‌های گلفی که آلن شپارد در طول یک راهپیمایی روی ماه در مأموریت آپولو ۱۴ به آن‌ها ضربه زد را در بر نمی‌گیرد.
باقیمانده‌های پنج اس-آی‌وی‌بی مرحله سوم موشک‌های ساترن ۵ از برنامهٔ آپولو سنگین‌ترین قطعات تکی هستند که به سطح ماه فرستاده شدند. انسان‌ها بیش از ۱۸۷٬۴۰۰ کیلوگرم (۴۱۳٬۱۴۶ پوند) از موارد مختلف را بر روی سطح ماه برجای گذاشته‌اند، و ۳۸۰ کیلوگرم (۸۳۸ پوند) از سنگ‌های ماه توسط مأموریت‌های آپولو و لونا به‌زمین آورده شدند. تنها اشیاء مصنوعی برجای مانده بر روی ماه که هنوز مورد استفاده هستند، پس‌بازتابگرهای آزمایش‌های فاصله‌سنجی لیزری قمری هستند که توسط فضانوردان آپولو ۱۱، ۱۴ و ۱۵، و مأموریت‌های لوناخود ۱ و لوناخود ۲ در آن‌جا گذاشته شده‌اند.
اشیائی که بیش از ۹۰ درجه در شرق یا غرب قرار گرفته‌باشند، در سمت پنهان ماه هستند. این اشیاء شامل رنجر ۴، مدارگرد قمری ۱، مدارگرد قمری ۲ و مدارگرد قمری ۳ می‌شوند.
شرح

| رنگ‌ها   | رنگ‌ها   |
| --- | --- |
 : هیچ داده‌ای موجود نیست  
 : داده‌های انتقال یافته  
 : عملیاتی
نگارخانه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| نقشهٔ ماه با نشانه‌گذاری برخی محل‌های فرود. | سورویور ۳ بر روی ماه، تصویربرداری توسط آلن بین (۱۹۶۹) | محل آزمایش‌های پس‌بازتابگر | آزمایش فاصله‌سنجی لیزری قمری (LRRR) |
جنبش آزادی‌بخش ملی اهواز

| جنبش آزادی‌بخش ملی اهواز | جنبش آزادی‌بخش ملی اهواز |
| --- | --- |
پرچم: پرچم
دبیرکل: خزعل هاشمی
تاریخ فعالیت: از ۱۹۹۰؛ ۳۴ سال پیش (۱۹۹۰-خطا: زمان نامعتبر}})
ایدئولوژی: پان‌عربیسم ناصریسم جدایی‌خواهی
متحدان:  عراق (۱۹۹۰–۲۰۰۳)
درگیری‌ها و جنگ‌ها: جدایی‌خواهی عرب‌ها در خوزستان
اعلام‌شده به‌عنوان گروه تروریستی از سوی:  ایران
رنگ‌ها: رنگ‌های پان‌عربیسم
وبگاه: www.al-ahwaz.org
جنبش آزادی‌بخش ملی اهواز (عربی: حركة التحرير الوطني الأحوازي) سازمان ملی‌گرا و جدایی‌خواه عربی است که هدف آن، ایجاد کشوری مستقل به نام «الاحواز»، در ایران است.
جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فصل: ۱۳۴۸
قهرمانان: پیکان
تیم‌های صعود کرده: پیکان، تاج، پاس، برق
تعداد گل‌های زده شده: ۲۸۱ گلR
بیشترین بازی پیاپی بدون شکست: پیکان (۱۵ بازی)
بیشترین بازی پیاپی بدون برد: دخانیات (۱۵ بازی)
→ ۴۸–۱۳۴۷ ۵۰–۱۳۴۹ ← : → ۴۸–۱۳۴۷ ۵۰–۱۳۴۹ ← 
جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸ دوره‌ای از مسابقات جام باشگاه‌های تهران بود که در آذر ماه سال ۱۳۴۸ آغاز شد و در اواخر اسفند ۱۳۴۸ به پایان رسید. هدف اصلی از برگزاری این دوره از رقابت‌ها بیشتر برای تعیین ۴سهمیهٔ تیم‌های تهرانی برای ورود به لیگ سراسری ایران در سال ۱۳۴۹ بود. این دوره از مسابقات با شرکت ۱۶ تیم در یک گروه انجام شد و در پایان تیم پیکان به مقام قهرمانی رسید و تیم تاج در جایگاه دوم جدول ایستاد و تیم پاس در مکان سوم جدول قرار گرفت .
جدول رده‌بندی

منبع
| رتبه | باشگاه | بازی | برد | مساوی | باخت | گل‌زده | گل‌خورده | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | پیکان | ۱۵ | ۱۱ | ۴ | ۰ | ۳۱ | ۷ | ۲۶ |
| ۲ | تاج | ۱۵ | ۹ | ۵ | ۱ | ۳۳ | ۴ | ۲۳ |
| ۳ | پاس | ۱۵ | ۸ | ۶ | ۱ | ۲۶ | ۱۱ | ۲۲ |
| ۴ | برق | ۱۵ | ۸ | ۵ | ۲ | ۲۰ | ۹ | ۲۱ |
| ۵ | آرارات | ۱۵ | ۸ | ۱ | ۶ | ۱۸ | ۲۲ | ۱۷ |
| ۶ | نگهبان | ۱۵ | ۴ | ۸ | ۳ | ۱۳ | ۱۰ | ۱۶ |
| ۷ | بانک ملی | ۱۵ | ۵ | ۶ | ۴ | ۱۷ | ۱۱ | ۱۶ |
| ۸ | دیهیم | ۱۵ | ۴ | ۷ | ۴ | ۱۱ | ۱۵ | ۱۵ |
| ۹ | عقاب | ۱۵ | ۶ | ۳ | ۶ | ۲۴ | ۲۲ | ۱۵ |
| ۱۰ | راه‌آهن | ۱۵ | ۵ | ۴ | ۶ | ۱۵ | ۱۷ | ۱۴ |
| ۱۱ | پرسپولیس | ۱۵ | ۵ | ۲ | ۸ | ۱۹ | ۲۴ | ۱۲ |
| ۱۲ | آتش‌نشانی | ۱۵ | ۳ | ۵ | ۷ | ۱۴ | ۱۷ | ۱۱ |
| ۱۳ | گارد | ۱۵ | ۳ | ۴ | ۸ | ۱۱ | ۲۰ | ۱۰ |
| ۱۴ | شهربانی | ۱۵ | ۳ | ۴ | ۸ | ۱۱ | ۲۲ | ۱۰ |
| ۱۵ | اقبال | ۱۵ | ۲ | ۴ | ۹ | ۱۳ | ۳۵ | ۸ |
| ۱۶ | دخانیات | ۱۵ | ۰ | ۴ | ۱۱ | ۵ | ۳۵ | ۴ |
دارآباد (گالیکش)

| دارآباد | دارآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
--: --
مختصات: ۳۷°۲۰′۱۱٫۰۰″ شمالی ۵۵°۳۴′۲۷٫۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۳۶۳۸۸۹°شمالی ۵۵٫۵۷۴۱۶۹۴°شرقی﻿ / 37.3363889; 55.5741694: مختصات: ۳۷°۲۰′۱۱٫۰۰″ شمالی ۵۵°۳۴′۲۷٫۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۳۶۳۸۸۹°شمالی ۵۵٫۵۷۴۱۶۹۴°شرقی﻿ / 37.3363889; 55.5741694
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: مینودشت
بخش: بخش گالیکش
دهستان: قراولان
بنیان‌گذاری: ۱۳۳۸
جمعیت: ۸۱۷ نفر (سرشماری ۹۵)
دارآباد، روستایی است از توابع بخش گالیکش شهرستان مینودشت در استان گلستان که از دوطایفه بلوچ وسیستاتی تشکیل شده است ،شغل اکثر این دو قوم کشاورزی و دامپروری است،از اولین کسانی که در این منطقه ساکن شدند مهاجران سیستانی وچند خانواده کرد کرمانج بودن که بعد از گذشت سالها عده ای از آن ها به روستا های اطراف و شهرهای  هم جوار کوچ کردند،بلوچ های این روستا در روستای بالا دستی یعنی مانجلو ساکن بودند که بعد از انقلاب جمهوری اسلامی ایران به روستای دارباد آمده و در این روستا ساکن شدن،در حال حاضرتقریبا ۹۰ درصد این روستا بلوچ هستند،از جمله جاذبه های گردشگری می‌توان آب بندان وابشار زیبای دارآباد رو مثال بزنیم که اگر مدیریت بشه میتونه نظرگردشگران و توریستان زیادی رو به خودش جلب کنه...با تشکرامیدوارم مفید واقع بشه...
جمعیت

این روستا در دهستان قراولان قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۶۰ نفر (۱۸۶ خانوار)
بوده است.
کوولسان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوولسان: کوولسان
هانگول: 구월산
هانجا: 九月山
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Guwolsan
مک‌کیون–ریشاور: Kuwŏlsan
کوولسان (به لاتین: Kuwolsan) یک رشته‌کوه در کره شمالی است که در استان هوانگهه جنوبی واقع شده‌است.
فرهنگ اوزان شعر فارسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): تقی وحیدیان کامیار
کشور: مشهد
زبان: فارسی
موضوع(ها): وزن شعر فارسی
ناشر: انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد
تاریخ نشر: ۱۳۸۹
شمار صفحات: ۷۵۰
فرهنگ اوزان شعر فارسی کتابی از تقی وحیدیان کامیار است که نویسنده در آن به طبقه‌بندی وزن‌های شعر فارسی پرداخته‌است.
نقد و نظر

مهدی کمالی (استادیار دانشگاه زنجان) در نشریهٔ پژوهش‌های زبان‌شناسی تطبیقی این کتاب را نقد کرد و برگزیدهٔ یازدهمین دورهٔ جشنواره نقد کتاب شد.
امید طبیب‌زاده در مقاله‌ای مفصل در نامهٔ فرهنگستان نقد این کتاب پرداخت و برای این نقد، نامزدِ دریافتِ جایزهٔ نقد کتاب شد.
هادی اکبرزاده و محمدجواد نورانی نیز در کتاب ماه ادبیات به نقد این کتاب پرداختند.
جزایر مرکوری

| زبان مائوری: {?} | زبان مائوری: {?} |
| --- | --- |
A true-colour image acquired by ناسا's Terra satellite, on 23 October 2002. The Mercury Islands are just visible at top right, to the northeast of the Coromandel Peninsula.: A true-colour image acquired by ناسا's Terra satellite, on 23 October 2002. The Mercury Islands are just visible at top right, to the northeast of the Coromandel Peninsula.
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مختصات: ۳۶°۳۵′ جنوبی ۱۷۵°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۸۳°جنوبی ۱۷۵٫۹۱۷°شرقی﻿ / -36.583; 175.917
کشور: کشور
نیوزیلند: نیوزیلند
جزایر مرکوری (به لاتین: Mercury Islands) یک مجمع‌الجزایر و جزیره در نیوزیلند است که در وایکاتو واقع شده‌است.
گوستاو کلیمت

| گوستاو کلیمت Gustav Klimt | گوستاو کلیمت Gustav Klimt |
| --- | --- |
پرتره عکاسی کلیمت در ۱۹۱۴: پرتره عکاسی کلیمت در ۱۹۱۴
زادهٔ: ۱۴ ژوئیهٔ ۱۸۶۲ بومگارتن، امپراتوری اتریش
درگذشت: ۶ فوریهٔ ۱۹۱۸ (۵۵ سال) وین، اتریش-مجارستان
ملیت: امپراتوری اتریش
شناخته‌شده برای: نقاش
آثار برجسته: جودیت و سر هولوفرنس، پرتره آدل بلوخ باوئر اول، بوسه، دانائه
جنبش: نمادگرایی، هنر نو، جدایی وین
گوستاو کلیمت (آلمانی: Gustav Klimt، زاده: ۱۴ ژوئیه ۱۸۶۲ – درگذشت: ۶ فوریه ۱۹۱۸) یک نقاش نمادگرای اتریشی و یکی از برجسته‌ترین اعضای هنر نوی وین به نام جدایی وین بود. کارهای برتر او عبارتند از نقاشی، نقاشی‌های دیوارنما، انگاره و کارهای هنری دیگر که بسیاری از آن‌ها در نگارخانه انجمن جدایی وین نمایش داده می‌شوند. موضوع و سبک اصلی نقاشی‌های کلیمت اندام برهنه زنان بود، کلیمت همچنین بنیانگذار و اولین رئیس کانون انجمن جدایی وین بود.
محبوبیت و افزایش قیمت تابلوهای گوستاو کلیمت در حراجی‌ها از سده بیستم میلادی آغاز شد.
کلیمت طراحی زبردست بود. از او بیش از سه هزار طراحی باقی مانده، که از نگاه دقیق و دست پرقدرت او خبر می‌دهند. قلم جسور و چابک او در رسم پیکرها و حالت‌های انسانی، به ویژه زنان برهنه، به گروهی از هنرمندان جوان‌تر مانند اگون شیله درس بسیار داد.
سبک کاری

کلیمت طراحی زبردست بود. از او بیش از سه هزار طراحی باقی مانده، که از نگاه دقیق و دست پرقدرت او خبر می‌دهند. قلم جسور و چابک او در رسم پیکرها و حالت‌های انسانی، به ویژه زنان برهنه، به گروهی از هنرمندان جوان‌تر مانند اگون شیله درس بسیار داد. کلیمت با رشته‌ای از طرح‌ها به عنوان «استعاره» نام‌آور شد که بسیاری از آن‌ها «سیاه مشق» برای کارهای بزرگتر و تابلوهای رنگی او هستند. این آثار او معمولاً زمینه‌ای یا مرجعی دراماتیک دارند، در اساطیر باستانی یا قهرمانان تراژیک، مانند سالومه، یودیت، دانائه و آتنه. کلیمت با صحنه نمایشی دوران خود پیوند نزدیک داشت. در بسیاری از این کارها او به سمبولیسم گرایش دارد که از گرایش‌های اصلی در هنر روزگار بود. او تلاش می‌کند بسان شاعری پراحساس، مفاهیم کلی و انتزاعی مانند زندگی، مرگ، فلسفه، موسیقی، شهوت و حسادت را با خطوط و اشکال ظریف و نمادین مجسم کند.
در سری طرح‌ها و تابلوی رنگین «امید» زنی باردار است که به شکم برآمده خود خیره شده‌است. با وجود چیره‌دستی کلیمت در طراحی، او در تابلوهای رنگین از بازنمایی دقیق دنیای واقعی دوری می‌کند. پیکرهای انسانی او همراه با موج خط‌ها و رقص فرمها شکل عوض می‌کنند. کلیمت همیشه جای موتیف «طبیعی» را با طرح‌هایی ریز و فشرده پر می‌کند، به گونه‌ای که بافت اصلی فیگورها و پیرامون آن‌ها از روح و حرکت سرشار باشد.
کلیمت این آزادی را به بیننده می‌دهد که کار را به شیوه خود ببیند و با حس و حال خود بسنجد و تفسیر کند. در هنر او چیزی پنهان با معنایی شگرف بیابد که قابل بیان نیست؛ یا تنها نگاه کند و چشم را در زوایای خط‌ها و طرح‌ها و رنگ‌ها گردش دهد و از هماهنگی آن‌ها لذت ببرد. کلیمت برای هر دید و سلیقه چیزی دارد و نزدیک شدن به هنر او به کارشناس و متخصص نیاز ندارد.
سبک کاری > نقاشی‌های زرنگار

بیشترین شهرت کلیمت با کارهایی است که به «دوره طلایی» معروف هستند و کمابیش در دوره بلوغ هنری او، در حوالی ۴۰ سالگی، خلق شده‌اند.
پدر کلیمت گراورسازی باذوق بود و با طلا کار می‌کرد. می‌توان گفت که او عشق به طلا را از پدر به ارث برده بود، اما آشنایی او با کاشی‌ها و نگاره‌های بیزانسی نیز بی‌تردید در علاقه او به نقوش زرین مۆثر بود.
از شمایل‌نگاری و نقش قدیسان که بگذریم، زرنگاری یا استفاده از آب طلا ابداعی است که در هنر مدرن با کارهای کلیمت مشخص می‌شود. کلیمت شمایل بیزانسی را با دستمایه‌های زمینی آشتی داد. در کارهای او معمولاً زنان زیبا و برهنه و دلفریب به جای قدیسان قرار گرفته‌اند. او شاید به پیروی از سنت پدر، هر پیکره را به سان یک «تکه جواهر» نشان داد.
شاید معروفترین این کارها تابلوی بوسه باشد. در این تابلو همه چیز برگرد یک بوسه عاشقانه شکل گرفته‌است. مرد و زن در فضایی زرنگار و اثیری در برابر هم زانو زده‌اند. مرد هم بر زن مسلط است و هم با بازوانی قوی او را در پناه گرفته‌است. روپوش مرد از نقش‌های گوشه‌دار و «سخت» است، درحالیکه جامه زن از نقش‌های مدور و «نرم» پوشیده شده‌است.
فضای تابلو یکسره لخت و مجرد است و هیچ چیز از شرایط و موقعیت زن و مرد را روشن نمی‌کند. آن‌ها تنها دو انسان عادی هستند که با دو اندام متفاوت در هم فرورفته‌اند و می‌توانند به هر زمانه و فرهنگی متعلق باشند. منتقدی این موقعیت را «تصویر بشریت» لقب داده‌است.
در دوره پایانی زندگی کلیمت، افسون سرد و عبوس اکسپرسیونیسم فضا را پر کرده بود، اما کلیمت بیشتر به ستایش لذت زندگی، کامرانی از عشق و نوشخواری گرایش داشت.
طبع سرزنده و زیباپسند او بهتر از هر جا در چشم‌اندازهای طبیعت و پرتره‌های زنانه او دیده می‌شود که در دهه آخر زندگی، از حوالی ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۸ با کمالی خیره‌کننده به روی بوم آورده‌است.
در این آثار کلیمت به سبکی آرام و موزون دست یافته که می‌توان آن را مثل ترنم موسیقی حس کرد. اما گاه در این ترنم لطیف و نوازشگر، حس و حال زمانه پرآشوب محسوس است، حتی در تابلوهای تغزلی مانند بوسه یا «هماغوشی»، اضطرابی پنهان حس می‌شود که به زوج عاشق نهیب می‌زند که هرگز به این لحظه بیکران پایان ندهند. اگر به پشت بنگرند مصیبتی بزرگ در انتظار آن‌هاست.
نگارخانه

امید ۲
۱۹۰۷ - ۱۹۰۸ م.
موزه هنر مدرن
دوشیزه
۱۹۱۳ م.
گالری ملی پراگ
بیشه درختان راش (۱۹۰۲ میلادی)
میدا پریماوسی
۱۳-۱۹۱۲ م.
موزه متروپولیتن نیویورک
پرترهٔ یک بانو
بین ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷ م.
گالری هنرهای مدرن ریچی اودی
پرترهٔ مارگارت استونبرو-ویتگنشتاین، ۱۹۰۵ م.
بوسه. ۱۸۶۲–۱۹۱۸ میلادی. رنگ روغن بر روی کرباس.
کوه تومانیوی

| کوه تومانیوی | کوه تومانیوی |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کوه تومانیویموقعیت کوه تومانیوی در نقشه : کوه تومانیویموقعیت کوه تومانیوی در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۳۲۴ متر (۴٬۳۴۴ فوت)
برجستگی: ۱٬۳۲۴ متر (۴٬۳۴۴ فوت)
فهرست‌بندی: فهرست کشورهای جهان بر پایه بلندترین نقطه
مختصات: ۱۷°۳۷′۵۹″ جنوبی ۱۷۸°۰۱′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۶۳۳۰۶°جنوبی ۱۷۸٫۰۱۶۶۷°شرقی﻿ / -17.63306; 178.01667
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: فیجی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: 150 million
کوه تومانیوی (به لاتین: Mount Tomanivi) یک کوه در فیجی است که در Western Division واقع شده‌است. کوه تومانیوی ۱٬۳۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرلیند آیتی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Arlind Afrim Ajeti
زادروز:  ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  بازل
قد:  1.85 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Pordenone
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۲–۲۰۰۴:  Concordia Basel
۲۰۰۴–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال بازل
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال بازل |  ۶۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال بازل |  ۲۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال فروزینونه |  ۲۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال تورینو |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال کروتونه (قرضی) |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ |  ۱۶ |  (۲) |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال وایله بلدکلوب |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال رجانا |  ۲۴ |  (۲) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال پادوا |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۲۲– |  Pordenone |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰ |  Switzerland U17 |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Switzerland U18 |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Switzerland U19 |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۲ |  Switzerland U20 |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال آلبانی |  ۱۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۷
آرلیند آیتی (آلبانیایی: Arlind Ajeti؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فروزینونه، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال تورینو، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه فوتبال گراس‌هاپر زوریخ، باشگاه فوتبال وایله بلدکلوب، و باشگاه فوتبال بازل اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس و آلبانی بازی کرده‌است.
جوایز موسیقی بیلبورد

Award
| جوایز موسیقی بیلبورد | جوایز موسیقی بیلبورد |
| --- | --- |
کنونی: جوایز موسیقی بیلبورد ۲۰۲۱: کنونی: جوایز موسیقی بیلبورد ۲۰۲۱
اهداء برای: عملکرد برجسته در جدول
کشور: ایالات متحده
برگزارکننده: بیلبورد
نخستین دوره: ۱۰ مه ۱۹۹۰؛ ۳۴ سال پیش (۱۹۹۰-10}})
وبگاه: billboardmusicawards.com
پوشش تلویزیونی/رادیویی: پوشش تلویزیونی/رادیویی
شبکه: فاکس (۱۹۹۰–۲۰۰۶) ای‌بی‌سی (۲۰۱۱–۲۰۱۷) ان‌بی‌سی (۲۰۱۸–اکنون)
جوایز موسیقی بیلبورد (انگلیسی: Billboard Music Award) مراسمی است که در ایالات متحده آمریکا و از سوی مجلهٔ بیلبورد از سال ۱۹۹۰ هر ساله برگزار می‌شود و به برترین هنرمندان جدول‌های موسیقی بیلبورد، جایزه می‌دهد.
جنت جکسون و مایکل جکسون به‌ترتیب با دریافت ۳۳ و ۳۱ جایزه، بیشترین برندگان تاریخ تأسیس این مراسم هستند. جوایز موسیقی بیلبورد براساس داده‌های فروش آلبوم‌ها، آهنگ‌ها و استریمینگ‌ها، فعالیت‌های رادیویی و تورهای کنسرتی صورت می‌گیرد. برنده‌های این جوایز بر اساس رأی یا شاخصه‌های آماری مشخص می‌شوند.
دسته‌های مختلف جوایز موسیقی بیلبورد شامل موارد زیر می‌شود:
هنرمند سال (Top Artist)
آهنگ سال (Top Hot 100 Song)
آلبوم سال (Top Billboard 200 Album)
هنرمند جدید سال (Top New Artist)
هنرمند زن سال (Top Female Artist)
هنرمند مرد سال (Top Male Artist)
گروه سال (Top Duo/Group)
علاوه بر این، جوایز دیگری نیز در بخش‌های خاصی از صنعت موسیقی اهدا می‌شود، از جمله:
جوایز موسیقی کانتری بیلبورد (Billboard Music Awards - Country)
جوایز موسیقی لاتین بیلبورد (Billboard Latin Music Awards)
جوایز موسیقی ریتم اند بلوز/هیپ‌هاپ بیلبورد (Billboard Music Awards - R&B/Hip-Hop)
جوایز موسیقی دنس/الکترونیک بیلبورد (Billboard Music Awards - Dance/Electronic)
جوایز > جایزهٔ هنرمند سال

۱۹۹۰: ام‌سی همر
۱۹۹۱: ماریا کری
۱۹۹۲: گارث بروکس
۱۹۹۳: سلین دیون
۱۹۹۴: ایس آو بیس
۱۹۹۵: تی‌ال‌سی
۱۹۹۶: آلانیس موریست
۱۹۹۷: سلین دیون
۱۹۹۸: آشر
۱۹۹۹: بک استریت بویز
۲۰۰۰: دستینیز چایلد
۲۰۰۱: بریتنی اسپیرز
۲۰۰۲: سلین دیون
۲۰۰۳: فیفتی سنت
۲۰۰۴: آشر
۲۰۰۵: فیفتی سنت
۲۰۰۶: کریس براون
۲۰۰۷: ایکان
۲۰۰۸: کریس براون
۲۰۰۹: تیلور سوئیفت
۲۰۱۰: لیدی گاگا
۲۰۱۱: امینم
۲۰۱۲: ادل
۲۰۱۳: تیلور سوئیفت
۲۰۱۴: جاستین تیمبرلیک
۲۰۱۵: تیلور سوئیفت
۲۰۱۶: ادل
۲۰۱۷: دریک
۲۰۱۸: اد شیرن
۲۰۱۹: دریک
۲۰۲۰: پست مالون
۲۰۲۱: وینکد
۲۰۲۲: دریک
۲۰۲۳: تیلور سوئیفت
2024: بدبانی
جوایز > جایزهٔ هنرمند جدید سال

1994: آس از پایه
1995: مک کوی واقعی
1997: اسپایس گرلز
1998: بعدی
1999 بریتنی اسپیرز
2000: سیسکو
2001: اشلی سیمپسون
2004: کانیه وست- آلیشیا کیز
2005: گوئن استفانی
2006: کریس براون
2011: جاستین بیبر
2012: ویز خلیف
2013: وان دایرکشن
2014: لرد
2015: سم اسمیت
2016: fetty wap
2017: زین
2018: خالد
2019: جویس ورلد
2020: بیلی آیلیش
2021: پاپ اسموک
2022: اولیویا رودریگرز
2023: زک برایان
2024: ژاوی
جوایز > جایزه هنرمند مرد سال

1994: اسنوپ داگ
1999: ریکی مارتین
2000 سیسکو
2001: شاگی
2002: نیلی
2006:کریس براون
2011: امینم
2012: لیل وین
2013: جاستین بیبر
2014: جاستین تیمبرلک
2015: سم اسمیت
2016: جاستین بیبر
2017: دریک
2018: اد شیرن
2019: دریک
2020: پست ملون
2021: د ویکند
2022: دریک
2023: مورگان ویلن
جوایز > جایزه گروه سال

1998: بعدی
1999: Backstreet Boys
2000: دستنی چایلد
2001: دستنی چایلد
2002: کرید
2003: 3 Doors Down
2004: outkast
2005: green day
2006: nikelback
2011: the black eyed peas
2012: LMFAO
2013: onedirection
2014: ایمجین دراگونز
2015: وان دایرکشن
2016: وان دایرکشن
2017: تونتی وان پیلاتز
2018: ایمجین دراگونز
2019: بی تی اس
2020: برادران جوناس
2021: بی تی اس
2022: بی تی اس
2023: Fuerza Regida
جوایز > جایزه هنرمند زن سال

1990: جنت جکسون
1991: ماریا کری
1993: ویتنی هوستون
1994: ماریا کری
1995: TLC
1996: آلانیس موریست
1997: تی آن ریمز
1998: شانیا تایوان
1999: بریتنی اسپیرز
2000: کریستینا آگوریلا
2001: آیشیا کیز
2002: آشناتی
2004: آلیشیا کیز
2006: ریحانا
2011: ریحانا
2012: ادل
2013: تیلور سوییفت
2014: کتی پری
2015: تیلور سوییفت
2016: ادل
2017: بیانسه
2018: تیلور سوییفت
2019: آریانا گرانده
2020: بیلی آیلیش
2021: تیلور سوییفت
2022: اولیویا رودریگو
2023: تیلور سوییفت
جوایز > جایزه هنرمند برتر بیلبورد 200

1992 گارث بروکس
2011: تیلور سوییفت
2012: ادل
2013: تیلور سوییفت
2014: جاستین تیمبرلک
2015: تیلور سوییفت
2016: ادل
2017: دریک
2018: دریک
2019: دریک
2020: پست مالون
2021: تیلور سوییفت
2022: تیلور سوییفت
2023: تیلور سوییفت
جایزه آلوم برتر بیلبورد 200
1991: ماریا کری- ماریا کری
1993: ویتنی هیوستون- بادیگارد
1995: هیوتی و بلوفیش- نمای عقب ترک خورده
1996: آلانیس موریست- قرص کوچک دندانه دار
1997: اسپایس گرلز- اسپایس
1998: سلن دیون: تایتانیک
1999: بک استریت بویز- میلینیوم
2001: د بیتلس- 1
2002: امینم- امینم شو
2003: فیفتی سنت- get rich or die trying
2004: آشر- confessions
2005: فیفتی سنت- ماسکارا
2006: کری آندروود- سام هارتز
2011: امینم- ریکاوری
2012: ادل- 21
2013: تیلور سوییفت- رد
2014: جاستاین تیمبرلک- the 20/20 experience
2015: تیلور سوییفت- 1989
2016: ادل- 25
2017: دریک- ویوز
2018: کندریک لمار- damn
2019: دریک- اسکورپیون
2020: بیلی آیلیش- when we all fall sleep, where do we go?
2021: پاپ اسموک- shoot for stars, aim for the moon
2022: اولیویا رودریگز- sour
2023: مورگان ویلن- one thing at a time
جوایز > جایزهٔ آیکون

این جایزه در اصل همان جایزهٔ هنرمند قرن است.
۲۰۱۱: نیل دایموند
۲۰۱۲: استیوی واندر
۲۰۱۳: پرینس
جوایز > جایزهٔ هنرمند هزاره

۲۰۱۱: بیانسه
ویتنی هیوستون
۲۰۱۶: بریتنی اسپیرز
بیشترین برندگان

بیشترین برندگان جوایز بیلبورد از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۲ به ترتیب زیر است:
دریک با 39 جایزه
تیلور سویفت با 39 جایزه
جاستین بیبر با 26 جایزه
د ویکند با 22 جایزه
ماریا کری با 20 جایزه
گرت بروک با ۱۹ جایزه
ادل با ۱۸ جایزه
آشر با ۱۸ جایزه
کانیه وست با 18 جایزه
امینم با ۱۷ جایزه
ویتنی هیوستون با ۱۶ جایزه
مورگان والن با 14 جایزه
بیانسه با 14 جایزه
فیفتی سنت با 13 جایزه
آر. کلی با ۱۲ جایزه
ریانا با ۱۲ جایزه
بی تی اس با ۱۲ جایزه
جنت جکسون با 11 جایزه
لین جان با ۱۱ جایزه
دستنی گرلز با 11 جایزه
کری آندروود با ۱۰ جایزه
ایمجین دراگونز با 10 جایزه
لیدی گاگا با 10 جایزه
پست مالون با 10 جایزه