stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قانون خدمت پزشکان و پیراپزشکان
طرح اجباری > رشته‌های شامل طرح اجباری

در حال حاضر ۱۸ رشته باید پس از فارغ‌التحصیلی به طرح اجباری اعزام شوند. این رشته‌ها عبارتند از:
پزشکی
دندانپزشکی
داروسازی
پرستاری
علوم آزمایشگاهی
تکنولوژی پرتوشناسی
تکنولوژی اتاق عمل
هوشبری
فوریت‌های پزشکی پیش بیمارستانی
مامایی
بهداشت عمومی
بینایی‌سنجی
شنوایی‌شناسی
کاردرمانی
گفتاردرمانی
فیزیوتراپی
فناوری اطلاعات سلامت
علوم تغذیه
در این میان رشته‌های مامایی، بهداشت عمومی، بینایی‌سنجی، شنوایی‌شناسی، کاردرمانی، گفتاردرمانی، فیزیوتراپی، فناوری اطلاعات سلامت و علوم تغذیه از اول آبان‌ماه ۱۴۰۲ شامل این طرح قرار گرفته‌اند.
طرح اجباری > خودکشی پزشکان

طبق گفته معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام پزشکی، در سال ۱۴۰۲ حداقل ۱۶ دستیار پزشکی یا پزشک مشغول به طرح در ایران به زندگی خود پایان دادند. این آمار در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ حداقل سیزده مورد بوده است. علت این خودکشی‌ها، مشکلاتی چون مسائل معیشتی و حقوق پایین، فرسودگی شغلی و شرایط نامناسب محل زندگی و ناامیدی از آینده عنوان شده است.
خودکشی پرستو بخشی، پزشک متخصص قلب و عروق در فروردین ۱۴۰۳ باعث توجه افکار عمومی به شرایط کاری پزشکان مشمول طرح اجباری شد.
قاشق‌زنی

قاشق‌زنی از رسوم ایرانی است که در شب چهارشنبه‌سوری برپا می‌شده‌است. حاصل نهایی قاشق‌زنی، پخت و توزیع آش ابودردا بوده‌است.
قاشق‌زنی رسمی عمومی است. زنان و مردان چادری بر سر انداخته و گاه نقابی بر چهره می‌زدند تا ناشناس بمانند. آنگاه با قاشق بر کاسه یا قابلمه یا بر در خانه می‌کوبیدند و اهل خانه را از آمدن خویش آگاه می‌کردند. اهل خانه کاسه خالی را گرفته و مشتی آذوقه خشک از قبیل بنشن در آن ریخته و بازمی‌گرداندند. گاه بجای آذوقه پول نقد به قاشق زن پرداخت می‌شده‌است. مهمترین شرط در قاشق زدن ناشناس ماندن قاشق‌زن بوده‌است؛ لذا نه قاشق‌زن و نه صاحب منزل، در هنگام مواجهه سخن نمی‌گفته‌اند.
پیشینه

آیین قاشق‌زنی احتمالاً نشات گرفته از این عقیده است که ارواح نیک درگذشتگان در رستاخیزی به شکل افرادی که رویشان پوشیده است به خانه بازماندگان سر می‌زنند و زندگان برای یادبود و برکت به آنان هدیه‌ای می‌دهند.
در زند اوستا آمده است که پنج روز آخر سال تا روز پنجم فروردین اورمزد دوزخ را خالی می‌کند و ارواح رها می‌شوند. قاشق زنی استفادهٔ ارواح از زبان بدنی به جای زبان گفتاری است.
آش ابودردا

قاشق‌زن پس از رفتن به خانه‌های بسیار (به روایت بلوکباشی پس از رفتن به در هفت خانه) و جمع‌آوری آذوقه و پول کافی، مقدمات تهیه آش ابودردا یا آش را فراهم می‌کرد. معمولاً این آش به نیت شفای بیماران تهیه می‌شد و پس از آنکه اندکی از آن را به بیمار داخل منزل می‌چشاندند، مابقی را به فقرا می‌بخشیدند. احتمالاً مدفن ابودردا در تربت جام خراسان است.
به روایت بلوکباشی، آش ابودردا شبیه آش رشته بوده با این تفاوت که با تکه‌ای خمیر، تندیس کوچکی از ابودرداء و همسرش ساخته و در آش می‌انداختند. گروهی دیگر آن را شامل هفت نوع حبوبات (شامل نخود و لوبیا و عدس و ...) می‌دانند
قاشق‌زنی معاصر

سنت قاشق‌زنی به مرور زمان تغییراتی نموده‌است. گاه مردان جوان نیز چادری بر سر می‌افکنند و برای شیطنت و خوشمزگی به در خانه معشوق یا اقوام می‌زنند و بی سخن با یار رمز عشق را مبادله می‌کنند. این مراسم گاهی دستمایه طنزپردازان شده‌است. برای نمونه در خراسان شمالی رسم «قاشق‌زنی» _ که در آنجا «ملاقه‌زنی» خوانده می‌شود _ توسط نوجوانان پسری که سر و روی خود را با چادر پوشانیده‌اند و با دردست‌گرفتن ملاقه‌ای به در خانه‌ها می‌روند و ترانه‌هایی می‌خوانند، انجام می‌پذیرد؛ ترنه‌هایی چون:
خله‌خله خلتمه به، سوا گلیم یمرتمه به با برابرهای فارسی خاله خاله عیدی من را بده، فردا نیز می‌آیم تخم‌مرغی بده خله‌خله خلته گلده، اینچنه کلچه گلده، خاله خاله عیدیم را بده، کیسه‌ای آمد کلوچه‌ای بگذار
شهرداری تهران در سال ۱۳۸۵ تلاشی برای احیای این رسم ایرانی را آغاز نمود.
رسم قاشق‌زنی شباهت‌هایی با رسم Trick-or-treating در جشن هالووین دارد.
قصاب‌کتی

| قصاب کتی | قصاب کتی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: محمودآباد
بخش: مرکزی
دهستان: اهلمرستاق جنوبی
جمعیت: ۶۷۸ نفر (سرشماری ۹۵)
قصاب کتی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان محمودآباد در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان اهلمرستاق جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۲۵ نفر (۱۶۹خانوار) بوده‌است.
قانون دفاع از ازدواج

| 0 | 1 |
| --- | --- |
عنوان بلند: قانونی برای تعریف و حمایت از نهاد ازدواج
سرنام(ها) (محاوره‌ای): دُما
تصویب‌شده توسط: 104th کنگره  ایالات متحده
اجرایی شده از: ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۶
استنادها: استنادها
حقوق عمومی: ۱۰۴-۱۹۹
اساسنامهٔ بزرگ: 110 Stat. 2419 (۱۹۹۶)
تدوین: تدوین
عنوان‌های اصلاح‌شده: 1 U.S.C. General Provisions 28 U.S.C. Judiciary and Judicial Procedure
U.S.C. بخش‌های ایجادشده کد ایالات متحده: 28 U.S.C. § 1738C, 1 U.S.C. § 7 (Struck down, June 26, 2013)
تاریخچه قانون‌گذاری: تاریخچه قانون‌گذاری
پیشنهاد شده در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به عنوان H.R. 3396 توسط باب بار (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا–جورجیا) در ۷ مه ۱۹۹۶ رسیدگی توسط  کمیته  Committee on the Judiciary (Subcommittee on the Constitution) مصوب مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۶ (Yeas: 342; Nays: 67) مصوب مجلس سنای ایالات متحده آمریکا  در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶ (Yeas: ۸۵; Nays: 14) امضا شده توسط رئیس‌جمهور بیل کلینتون در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۶: پیشنهاد شده در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا به عنوان H.R. 3396 توسط باب بار (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا–جورجیا) در ۷ مه ۱۹۹۶ رسیدگی توسط  کمیته  Committee on the Judiciary (Subcommittee on the Constitution) مصوب مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۶ (Yeas: 342; Nays: 67) مصوب مجلس سنای ایالات متحده آمریکا  در ۱۰ سپتامبر ۱۹۹۶ (Yeas: ۸۵; Nays: 14) امضا شده توسط رئیس‌جمهور بیل کلینتون در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۶
پرونده‌های دیوان عالی ایالات متحده آمریکا: پرونده‌های دیوان عالی ایالات متحده آمریکا
ایالات متحده در برابر ویندزر, 570 U.S. ___ (2013), (Docket No. ۱۲-۳۰۷), in which Section 3 (1 U.S.C. § 7) was متوقف شده توسط دادگاه عالی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳: ایالات متحده در برابر ویندزر, 570 U.S. ___ (2013), (Docket No. ۱۲-۳۰۷), in which Section 3 (1 U.S.C. § 7) was متوقف شده توسط دادگاه عالی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳
ن ب و: ن ب و
قانون دفاع از ازدواج (به انگلیسی: Defense of Marriage Act) یا دُما (DOMA) قانونی در ایالات متحده آمریکا می‌باشد که در سال ۱۹۹۶ تصویب شده است و ازدواج را بین یک مرد و یک زن تعریف می‌کند و همچنین ایالت‌ها را ملزم به به‌رسمیت‌شناختن حقوق زوج‌های همجنس‌گرا (در صورتی که در ایالت‌های دیگر چنین حقوقی به آن‌ها اعطا شده باشد) نمی‌کند. دیوان عالی آمریکا در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ بند سوم این قانون را به نفع همجنس‌گرایان لغو کرد.
تاریخچه

در سال ۱۹۹۶ مخالفان ازدواج همجنس‌گرایان بیم آن داشتند که ازدواج همجنس‌گرایان در هاوایی قانونی گردد و در آن صورت ایالت‌های دیگر مجبور بودند حقوق زوج‌های ازدواج کرده در آن ایالت را به رسمیت بشناسند و این انگیزه‌ای برای ایجاد قانون دفاع از ازدواج بود که ایالت‌های دیگر را ملزم به به رسمیت شناختن چنین ازدواج‌هایی نمی‌کرد و ازدواج را به صورت فدرال پیوندی میان یک مرد و یک زن تعریف می‌کرد. قانون دفاع از ازدواج با استقبال بالایی در کنگره مواجه شد و پس از تصویب در مجلس نمایندگان و مجلس سنا، توسط بیل کلینتن در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۶ امضا شد.
پیامدها

قانون دُما نقش زیادی در تضعیف حقوق همجنس‌گرایان داشت و آنان را از حمایت‌های فدرال محروم می‌کرد. برخی از این حقوق عبارتند از: به رسمیت شناختن قانونی رابطه، دسترسی به مزایای شغلی شریک زندگی، حق ارث، مالیات مشترک و معافیت از مالیات، مهاجرت و اقامت دائم، حمایت از خشونت خانگی، و حق زندگی با یکدیگر در ارتش و زندگی دانشجویی. همچنین زوج‌های همجنس‌گرا با محدودیت‌های بسیاری برای سرپرستی فرزند مواجه بودند و در صورت پایان یافتن رابطه‌شان نمی‌توانستند از دادگاه حق ملاقات با فرزندشان را دریافت کنند.
سرانجام

دیوان عالی آمریکا در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۳ با ۴ رأی مخالف و ۵ رأی موافق، بخشی از این قانون که زوج‌های همجنس‌گرا را از حقوق و مزایای فدرال محروم می‌نمود، لغو کرد. دادگاه این قانون را که دولت فدرال را از به رسمیت شناختن ازدواج همجنس‌گرایان باز می‌داشت، مخالف قانون اساسی دانست. به این ترتیب زوج‌های همجنس‌گرا از حقوق و مزایای فدرال برابر با زوج‌های دگرجنس‌گرا بهره‌مند شدند.
قزلجه‌آق‌امام

| قزلجه آق امام قزلجه آق امام | قزلجه آق امام قزلجه آق امام |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: آزادشهر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: نظام‌آباد
جمعیت: ۲۵۸۴ نفر (سرشماری ۹۵)
قزلجه آق امام، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آزادشهر در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان نظام‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲۰ نفر (۴۷۹خانوار) بوده‌است. جمعیت این روستا براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال 1395، برابر 2584 نفر (688 خانوار) می باشد.
دیوید ولنتاین جاردین بلیک

| دیوید ولنتاین جاردین بلیک | دیوید ولنتاین جاردین بلیک |
| --- | --- |
زاده: ۱۰ نوامبر ۱۸۸۷ پاراماتا
درگذشته: ۶ مارس ۱۹۶۵ (۷۷ سال) نیوتاون، نیو ساوت ولز
وفاداری: استرالیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی استرالیا
سال‌های خدمت: ۱۹۱۱–۱۹۴۷
درجه: ارتشبد
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم بمباران داروین 
نشان‌ها: نشان خدمات برجسته
دیوید ولنتاین جاردین بلیک (انگلیسی: David Blake; ۱۰ نوامبر ۱۸۸۷ – ۶ مارس ۱۹۶۵) فرد نظامی اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) شده‌است.
دیمیتریو آلبرتینی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۳ اوت ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  بسانا این بریانتزا،  ایتالیا
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک دفاعی
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۲۰۰۲ |  میلان |  ۲۹۳ |  (۲۱) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  ← پادوا (قرضی) |  ۲۸ |  (۵) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  اتلتیکو مادرید |  ۲۸ |  (۲) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  لاتزیو |  ۲۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۴ |  آتالانتا |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۵ |  بارسلونا |  ۵ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۳۹۳ |  (۳۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۹ |  زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۲ |  زیر ۲۱ سال ایتالیا |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۹۲ |  المپیک ایتالیا |  ۵ |  (۲) |
| ۱۹۹۱–۲۰۰۲ |  ایتالیا |  ۷۹ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیمیتریو آلبرتینی (زاده۲۳ اوت ۱۹۷۱، بسانا این بریانتزا)، هافبک بازنشستهٔ ایتالیایی است. او هم‌اینک نایب رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا است.
وی یکی از ستارگان میلان در دههٔ ۹۰ می‌باشد. او به همراه بارزی، گولیت، ریکارد، مارکو فان باستن و مالدینی و بسیاری از بازیکنان دیگر توانستند تیمی پر قدرت تشکیل داده و بارها جام‌های مختلف را برای میلان به ارمغان آوردند. از جملهٔ این افتخارات می‌توان به پنج قهرمانی در سری آ و دو قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا اشاره کرد. او همچنین آخرین فصل فوتبالی‌اش را با بازی برای بارسلونا و کسب قهرمانی لیگ اسپانیا پیش از بازنشستگی به پایان برد.
او همچنین یکی از بازیکنان تیم ملی ایتالیا بود و به همراه این تیم در ۲ جام جهانی و ۲ یورو حاضر شد.
بازنشستگی

در روز ۵ دسامبر ۲۰۰۵، آلبرتینی بازنشستگی خود را از فوتبال حرفه‌ای اعلام کرده، اظهار امیدواری کرد که بزودی به جرگهٔ مربیان بپیوندد. در روز ۱۵ مارس ۲۰۰۶ بازی دوستانه ای بین تیم‌های میلان و بارسلونا با حضور بزرگان میلان در ورزشگاه سن سیرو برگزار شد. میلان این بازی را با نتیجهٔ ۳–۲ برد و آلبرتینی گل اول میلان را از روی ضربهٔ ایستگاهی به ثمر رساند.
عضویت در هیئت مدیره پارما

در پی ورشکستگی باشگاه پارما، دیمیتریو آلبرتینی توسط هیئت مدیره باشگاه به عنوان مشاور فوتبال برای مدیران منصوب گردید.
افتخارات > باشگاهی

میلان * سری آ (۵): ۱۹۹۱–۱۹۹۲، ۱۹۹۲–۱۹۹۳، ۱۹۹۳–۱۹۹۴، ۱۹۹۵–۱۹۹۶، ۱۹۹۸–۱۹۹۹
سوپر جام ایتالیا (۳): ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴
جام قهرمانان اروپا  (۲): ۱۹۸۹–۱۹۹۰، ۱۹۹۳–۱۹۹۴
سوپر جام اروپا (۲): ۱۹۸۹، ۱۹۹۴
جام بین قاره‌ای (۱): ۱۹۸۹
لاتزیو
جام حذفی ایتالیا (۱): ۲۰۰۳–۲۰۰۴
بارسلونا
لا لیگا (۱): ۲۰۰۴–۲۰۰۵
افتخارات > ملی

ایتالیا
مقام سومی در جام جهانی: ۱
۱۹۹۰
نائب قهرمانی در جام جهانی: ۱: ۱۹۹۴
نائب قهرمانی در جام ملت‌های اروپا :۱: ۲۰۰۰
افتخارات > عناوین شخصی

حضور در تیم منتخب جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰
حضور در تالار افتخارات آ.ث. میلان
قتل فراقضایی

قتل فراقضایی (به انگلیسی: Extrajudicial killing) (همچنین اعدام فراقضایی (انگلیسی: extrajudicial execution)) به کشتن یک یا چند فرد توسط مقامات دولتی گفته می‌شود که بدون اجازهٔ قوه قضائیه یا روند قانونی انجام می‌شود و با رویه عادلانه مطابقت ندارد. اهداف قتل‌های فراقضایی اغلب رهبران سیاسی، مذهبی، اجتماعی یا اتحادیه‌های کارگری مخالف هستند که به تنهایی توسط سازمان‌های (مخفی) دولتی یا دیگر نیروهای دولتی مانند نیروهای مسلح یا پلیس انجام می‌شود. اعدام فراقضایی شامل مواردی که مقامات دولتی تحت انگیزه‌های کاملاً شخصی دست به جرم می‌زنند نمی‌شود.
امروزه اعدام‌های فراقضایی در کشورهایی مانند سوریه، عراق، مصر، لیبی، آمریکای مرکزی، هند، مکزیک، کلمبیا، برزیل، ونزوئلا، اندونزی، افغانستان پاکستان، بنگلادش، بسیاری از کشورها و مناطق در آفریقا، همانند جمهوری دموکراتیک کنگو و بوروندی، جامائیکا، کوزوو، روسیه، ازبکستان، بخش‌هایی از تایلند، ترکیه، فیلیپین، تاجیکستان، پاپوآ گینه نو، و نیروهای اسرائیل انجام می‌شوند.
ایران

تاریخچهٔ معاصر استفاده گسترده از اعدام‌های فراقضایی در ایران به دوران محمدرضا پهلوی بازمی‌گردد که با استفاده از ساواک به کشتن و شکنجهٔ مخالفین دست می‌زد. اگرچه پس از انقلاب اسلامی استفاده از اینگونه قتل‌ها افزایش یافت و نظام اسلامی ایران در دهه‌های ۱۹۷۰، ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به صورت وسیع دست به اعدام‌های فراقضایی مخالفین خود زد. برخی از نمونه‌های آن قتل‌های زنجیره‌ای سیاسی، اعدام‌های تابستان ۱۳۶۷ و بمب‌گذاری آمیا می‌باشند.
افغانستان

استفاده گسترده از اعدام‌های فراقضایی در افغانستان در زمان جمهوری دموکراتیک افغانستان آغاز شد و در زمان جنگ‌های داخلی به اوج خود رسید. اگرچه حتی پس از سقوط طالبان دیدبان حقوق بشر دولت حامد کرزی را محکوم به قتل، شکنجه و تجاوز جنسی کرد.
دیگو مانوئل کامورو

| دیگو مانوئل کامورو | دیگو مانوئل کامورو |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور نیکاراگوئه: رئیس‌جمهور نیکاراگوئه
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۲۱ – ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۲۱ – ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳
معاون رئیس‌جمهور: بارتلمه مارتینز
پس از: امیلیانو کامورو وارگاس
پیش از: Rosendo Chamorro
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ اوت ۱۸۶۱
درگذشته: ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳ (۶۲ سال) ماناگوئه
ملیت: نیکاراگوئه
همسر(ان): Dolores Bolaños Chamorro
دیگو مانوئل کامورو (انگلیسی: Diego Manuel Chamorro; زاده ۹ اوت ۱۸۶۱ – درگذشته ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳) سیاست‌مدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۱ ژانویه ۱۹۲۱ تا ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳ رئیس‌جمهور این کشور بود.
دیگو مانوئل کامورو در ۱۲ اکتبر ۱۹۲۳، در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
دیک کلارک

| دیک کلارک | دیک کلارک |
| --- | --- |
دیک کلارک در ۱۹۶۱: دیک کلارک در ۱۹۶۱
نام هنگام تولد: ریچارد واگستاف کلارک
زادهٔ: ۳۰ نوامبر ۱۹۲۹ مانت ورنون، نیویورک، آمریکا
درگذشت: ۱۸ آوریل ۲۰۱۲ (۸۲ سال) سنتا مونیکا، کالیفرنیا، آمریکا
علت مرگ: سکته قلبی
دیگر نام‌ها: مسن ترین نوجوان جهان (نام مستعار)
تحصیلات: دبیرستان ای.بی. دیویس
محل تحصیل: دانشگاه سیراکیوز
پیشه(ها): تاجر مجری مسابقه تلویزیونی مجری تلویزیون/رادیو
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۵-۲۰۱۲
عضو هیئت مدیرهٔ: دیک کلارک پروداکشنز
همسر(ها): باربارا مالری (ازدواج ۱۹۵۲-۱۹۶۱; جدا شده) لورتا مارتین (ازدواج ۱۹۶۲-۱۹۷۱; جدا شده) کاری ویگتون (۱۹۷۷-۲۰۱۲, کلارک درگذشت)
فرزندان: ریچارد آگوستوس کلارک دوم (متولد ۱۹۵۷) دوان کلارک (متولد ۱۹۶۵) سیندی کلارک
والدین: جولیا بارنارد ریچارد ای. کلارک پدر
خانواده: بردلی کلارک (برادر)
جوایز: لیست جوایز
وبگاه: DickClarkProductions.com
دیک کلارک (به انگلیسی: Dick Clark) اجرا کننده برنامه های تلویزیونی بود که از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۰۶ هر ساله برنامه سال نو دیک کلارک را در میدان تایمز اسکوئر در نیویورک اجرا می کرد.
هنشل هااس ۱۲۹

| هنشل هااس ۱۲۹ | هنشل هااس ۱۲۹ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد تهاجمی
تولیدکننده: هنشل
نخستین پرواز: ۲۵ مه ۱۹۳۹
معرفی‌شده در: آوریل ۱۹۴۲
بازنشستگی: ۱۹۴۵
کاربر اصلی: لوفت‌وافه نیروی هوایی رومانی
ساخته‌شده: ژوئن ۱۹۴۰ – سپتامبر ۱۹۴۴
تعداد ساخته‌شده: ۸۶۶ فروند
هنشل هااس ۱۲۹ (به آلمانی: Henschel Hs 129) یک هواگرد تهاجمی دوموتوره تک‌سرنشین آلمانی ساخت شرکت هنشل بود که در اواخر دهه ۱۹۳۰ بر مبنای درخواست دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش طراحی و پس از پیروزی در رقابت با نمونه‌های رقیب، اوایل دهه ۱۹۴۰ تولید شد. این هواگرد به شکل اختصاصی برای نقش ضد تانک طراحی گشت و از این منظر در جنگ جهانی دوم منحصر به فرد بود. بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ در شمال آفریقا و غالباً در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم علیه نیروهای زرهی شوروی به‌کارگرفته شد. هااس ۱۲۹ در طول جنگ به مرور بهبود یافت و با موتور و تسلیحات قدرتمندتری تجهیز گشت. علاوه بر لوفت‌وافه، نیروی هوایی رومانی نیز در این جنگ از هااس ۱۲۹ استفاده کرد. به جهت عملکرد مناسب علیه زره‌پوش‌های دشمن لقب «در بازکن» (به آلمانی: Büchsenöffner) بر آن نهاده شد.
درخواست وزارت هوانوردی

میانه دهه ۱۹۳۰ مفهوم هواگرد زرهی پشتیبانی هوایی نزدیک نه انقلابی و نه جدید بود و از پیش در جنگ جهانی اول استفاده شده بود. جنگ داخلی اسپانیا از سال ۱۹۳۶ دوره مناسبی برای آزمایش تاکتیک‌ها و تسلیحات جدید از جمله در پشتیبانی هوایی نزدیک برای آلمان شد. تجربه عملکرد بمب‌افکن شیرجه‌ای دوباله هااس ۱۲۳ در این کارزار نشانگر ضعف آن در حمله به اهداف کوچک، پر سرعت و متحرک همچون تانک‌ها بود. این هواگرد همچنین با سرعت کم و بدون زره در برابر آتش زمینی دشمن آسیب‌پذیر بود. بر مبنای گزارش‌های دریافت‌شده از لژیون کوندور، دفتر فنی وزارت هوانوردی رایش ماه آوریل سال ۱۹۳۷ مشخصات درخواستی برای طراحی یک هواگرد تک‌سرنشین کوچک با زرهی سنگین و تسلیحاتی شامل توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری، مسلسل‌های سنگین و چند بمب به عنوان هواگرد تهاجمی جهت انهدام استحکامات دشمن را ارائه کرد. هواگرد می‌بایست توانی در دامنه ۹۰۰ تا ۱۱۰۰ اسب بخار می‌داشت. ترجیح بر استفاده از دو موتور بود تا هواگرد امکان بقای بیشتری بر فراز میدان رزم داشته باشد. به‌شکل غیر اجباری توصیه شد هواگرد از دو موتور خطی دوازده سیلندر آرگوس آاس ۴۱۰ آ-۰ خنک‌شونده با هوا با توان ۴۶۵ اسب بخار هنگام برخاست، استفاده کند. نبود موتوری با توان متوسط دیگر به اندازه کافی، سبب انتخاب این موتور ضعیف بود. هدف از این هواگرد پرواز در ارتفاع پایین بر فرار رزم‌گاه در محدوده برتری هوایی بود؛ از این رو نیاز به تیربارچی دم نبود تا وزن کاهش و محموله افزایش یابد. این هواگرد در نقش خود می‌بایست از فرودگاه‌های ابتدایی در نزدیک خط مقدم استفاده می‌کرد؛ بدین جهت می‌بایست ساختی یک‌پارچه و نگهداری ساده‌ای می‌داشت. سایر جزئیات نهایی به اختیار شرکت‌های طراح گذاشته شد.
دفتر فنی وزارت پیشنهاد رسمی طراحی این هواگرد را به چهار شرکت فوکه-وولف، گوتا، هامبورگ و هنشل ارسال کرد. گوتا تا موعد مقرر یعنی روز ۱ اکتبر سال ۱۹۳۷ پاسخی به این درخواست نداد. دو شرکت فوکه-وولف و هامبورگ طرح‌هایی را به صورت اصلاح هواگرد شناسایی پیشین خود به ترتیب ها ۱۴۱ و اف‌و ۱۸۹ ارائه نمود. هنشل طرح کاملاً جدیدی با عنوان شرکتی «په ۴۶» که اختصاصاً برای درخواست دفتر فنی وزارت هوانوردی ایجاد کرده بود، عرضه ساخت. طرح هامبورگ به سرعت به جهت پیکربندی نامعمول نامتقارن رد شد. پس از ارزیابی، با شرکت‌های دو طرح دیگری قراردادی برای ادامه توسعه منعقد گشت.
نتایج پروازهای آزمایشی

نگرانی‌های دفتر فنی وزارت هوانوردی از هااس ۱۲۹ به واقعیت بدل گشت. تغییرات اعمال‌شده تا این زمان وزن خالی هواگرد را به مقدار قابل ملاحظه ۱۲ درصد نسبت به آخرین محاسبات بر اساس نمونه چوبی، افزایش داده بود. برخلاف انتظار موتور آرگوس آاس ۴۱۰آ-۰ هنگام برخاستن به‌جای ۴۶۵ اسب بخار، در عمل تنها ۴۳۰ اسب بخار توان تولید می‌کرد. پروازهای آزمایشی بین خلبانان شرکت و خلبانان مرکز رشلین تقسیم شد. تنگی فضای اتاقک، نزدیکی شیشه جلو به صورت و دید ناکافی به اطراف طبق پیش‌بینی ناپسند خلبانان بود. نزدیکی صورت خلبان به شیشه ممکن بود به جراحت آن منجر شود و فاصله کم بین چشمان او و شیشه موجب اعوجاج دید می‌شد. کمبود دید حرکت هواگرد روی زمین و پرواز در آرایش را عملی خطرناک می‌کرد. اهرم هدایت کوتاه هم موجب نارضایتی خلبانان آزمایش بود. گزارش پرواز پیش‌نمونه‌ها تماماً نامطلوب بود. بدون مهمات و با ذخیره سوخت تنها در مخزن بدنه، هااس ۱۲۹ نمی‌توانست به سرعت و نرخ صعود محاسبه‌شده اولیه برای حالت بارگذاری کامل برسد. مسافت برخاست بلند و شتاب اندک بود. هواگرد بسیار کم‌توان توصیف شد که اغلب موارد قادر نبود با یک موتور پرواز کند. نیروی هدایت در همه حالات پروازی بالا و زحمت جسمی زیاد و خسته‌کننده‌ای از جانب خلبان برای هدایت لازم بود. با افزایش سرعت نیروی هدایت نیز افزایش می‌یافت تا این که در شیرجه ۴۵ درجه سطوح هدایت تقریباً قفل می‌شدند. بدین شکل شیرجه با زاویه‌ای بیش از ۱۵ درجه مُیَسَر نبود. کوچک‌ترین تغییر سرعت هدایت هواگرد را نیازمند تنظیم مداوم می‌کرد و در  نتیجه عدم ثبات پرواز با آن در ارتفاع پایین را بسیار خطرناک می‌نمود. فاو-۲ هنگام پرواز آزمایشی روز ۵ ژانویه سال ۱۹۴۰ نتوانست از شیرجه بازگردد و کاملاً از بین رفت و خلبان کشته شد.
روز ۱۹ نوامبر سال ۱۹۴۰، به مظور تکمیل پروازهای آزمایشی گروه متشکل از خلبانان یگان ۱۲۹ مرکز رشلین و خلبانان اسکادران ۵ جناح ۲ لیِر ایجاد شد. این گروه در گزارش خود آورد که مدل هااس ۱۲۹آ-۰ حتی با موتور قوی‌تر آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ هم ویژگی‌های پروازی مورد نیار را ندارد و انتقادات پیشین در دید محدود همچنان بدان وارد است. یکی از هواگردها روز ۱۶ دسامبر سال ۱۹۴۰ در براونشوایک سقوط کرد و یک خلبان دیگر و یک مکانیک را هم به کشتن داد. بدین ترتیب، توصیه به توقف کار بر روی هااس ۱۲۹ شد.
همین ایرادات بر نمونه فوکه-وولف هم وارد بود. به هر صورت وزن بیشتر باعث تشدید مشکل اف‌و ۱۸۹ می‌شد. همین مزیت نسبی، هر چند اندک، سبب برتری هااس ۱۲۹ بر رقیب خود بود. علاوه بر این دو سرنشین بودن (خلبان و تیربارچی دم) طرح فوکه-وولف باعث می‌شد دید مطلوبی به آن نباشد. فرود سخت نمونه فوکه-وولف در اثر دید ضعیف نیز برنامه آن را به‌هم ریخت. خلبان در این حادثه با مهارتی که داشت جان به در برد اما هواگرد با آسیب وارد آمده دیگر قابل بازیابی نبود. با این حال، با توجه به این که هنوز اطمینان کاملی از طراحی هنشل ایجاد نشده بود، سفارش نمونه دیگری از طرح فوکه-وولف، به عنوان طرح پشتیبان، داده شد. فوکه-وولف نمونه خود را اصلاح و میدان دید بیشتری در آن ایجاد کرد اما این بار هم هواگرد آن فرود سخت داشت. این شرکت مجدداً ماه سپتامبر سال ۱۹۴۰ اقدام به بهبود هواگرد خود کرد اما دفتر فنی دیگر تصمیم خود را گرفته بود. هااس ۱۲۹ با همان عملکرد اندکی بهتر ولی با مخارج تولید دو سوم رقیب، به عنوان هواگرد تهاجمی جدید لوفت‌وافه برگزیده شد.
مدل‌ها > مدل هااس ۱۲۹آ

در حین پروازهای آزمایشی، هنشل ماه ژوئن سال ۱۹۴۰ مدل پیش تولید هااس ۱۲۹آ-۰ را آماده کرد که نخستین پرواز خود را روز ۱ اوت سال ۱۹۴۰ انجام داد. برای حصول ویژگی‌ها پروازیِ دست کم قابل قبول بهبودهای مختلفی، از جمله سطوح هدایت الکتریکی در سکان‌های دم، در این مدل اعمال شد. به جای موتور پیش‌تولید آرگوس آاس ۴۱۰آ-۰، مدل هااس ۱۲۹آ-۰ از موتور آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ استفاده می‌کرد. موتور جدید قدرتمندتر بود و توان مورد انتظار ۴۶۵ اسب بخار در ۳٬۱۰۰ دور در دقیقه را تأمین می‌نمود. برای بهبود مسئله دید خلبان شیشه زرهی جلو بزرگ‌تر و زاویه آن بیشتر شد. هواگرد هااس ۱۲۹آ-۰ دارای طول ۹٫۷۵ متر، طول بال ۱۴٫۲ متر و ارتفاع ۳٫۲۵ متر بود که در تمامی مدل‌های بعدی ثابت باقی ماند.
هنگام طراحی اولیه اورلیکون ام‌گه/اف‌اف که به صورت تحت لیسانس در آلمان تولید می‌شد، تنها سلاح ۲۰ میلی‌متری در دسترس بود که با درخواست اولیه مطابقت داشت. نرخ آتش این سلاح پایین و خشاب گرد آن با ظرفیت تنها ۴۵ یا ۶۰ گلوله بود. در حین ساخت هااس آ-۰ شرکت ماوزر توپ خودکار خود ام‌گه ۲۰/۱۵۱ را با نرخ آتش و سرعت دهانه بالا و تغذیه نواری توسعه داد. بدین شکل توپ خودکار منسوخ قبلی با دو قبضه از نمونه جدیدتر جایگزین شد. همانند طرح اولیه دو مسلسل ام‌گه ۱۷ نیز در این مدل به‌کار رفت. این تسلیحات به ترتیب ۱۲۵ و ۵۰۰ گلوله برای هر قبضه داشتند. مدل هااس ۱۲۹ آ-۰ می‌توانست چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی اس‌سی-۵۰ یا مخزن دودزا اس۱۲۵ زیر بدنه حمل کند.
نخستین هواگردهای تولید شده از این مدل تابستان سال ۱۹۴۰ به رشلین منتقل شدند تا جایگزین فاو-۲ و فاو-۳ شوند. هااس ۱۲۹ آ-۰ فصل پاییز جهت ارزیابی در اختیار اسکادران ۵ جناح ۲ لیِر در توتوو قرار گرفت. تا پایان سال هفت فروند و ماه ژانویه سال ۱۹۴۱ هفت فروند دیگر هااس آ-۰ تحویل این یگان شد. مدل هااس ۱۲۹ آ-۰ می‌توانست به حداکثر سرعت ۳۵۴ کیلومتر بر ساعت، سقف پروازی ۵۴۰۰ و حداکثر برد ۶۵۰ کیلومتر برسد. دستگاه بی‌سیم فوگ ۱۷ و جعبه کمک‌های اولیه در میانه بدنه تعبیه می‌شد و دسترسی به آن از طریق صفحه‌هایی در اطراف بدنه پشت لبه پسین بال‌ها بود.
مدل تولیدی هااس ۱۲۹آ-۱ قرار بود تمامی تغییرات لازم دریافت شده از آزمایش پیش‌نمونه‌ها را در خود داشته باشد. این تغییرات شامل چرخِ دم خود مرکز، آسمانه جدید و رزه اصلاح‌شده اتاقک، زبانه‌های الکتریکی در دُم افقی و سکان می‌شد. با این حال در پی دریافت گزارش‌های انتقادی از پروازهای آزمایشی و عملکرد عملیاتی هااس ۱۲۹آ-۰، لوفت‌وافه قاطعانه مدل پیشنهادی تولیدی هااس ۱۲۹آ-۱ را رد کرد.
هواگردهای غنیمتی

یکی از هواگردهای هااس ۱۲۹ که با آسیب‌های جزئی در شمال آفریقا به غنیمت درآمده بود، از هم گشوده و به بریتانیا فرستاده شد. بخش نخست قطعات روز ۲۷ ژوئن سال ۱۹۴۳ به کالی‌وستون در نورث‌همپتون‌شر رسید. هواگرد تحویل اسکادران ۱۴۲۶ نیروی هوایی بریتانیا شد. این یگان به‌شکل اختصاصی مسئول ارزیابی هواگردهای غنیمتی بود. هواگرد از روز ۲۱ اوت سال ۱۹۴۴ با شماره سریال «ان‌اف ۷۵۶» به رنگ هواگردهای نیروی هوایی بریتانیا درآمد. پس تعمیرات اساسی بر بدنه و موتورها، پرواز کرد. با این وجود هواگرد مداوما دچار مشکل بود و در نهایت روز ۸ نوامبر زمین‌گیر شد. اویل سال ۱۹۴۵ به تنگمیر و ماه نوامبر به یگان شماره ۲۷ تعمیر و نگهداری در سیلند جهت انبار شدن منتقل گشت.
یکی از هواگردهای شناسایی هااس ۱۲۹ هفته پایانی ماه ژوئیه سال ۱۹۴۴ در پایگاه هوایی کان به غنیمت نیروی هوایی بریتانیا درآمد اما از سرنوشت آن اطلاعی ثبت نشده‌است.
یک فروند هااس ۱۲۹ غنیمتی به ایالت متحده منتقل و با شماره «اف‌ائی-۴۶۰۰» در پایگاه هوایی فریمن در ایندیانا ارزیابی شد. از سرنوشت متعاقب آن اطلاعاتی ثبت نشده‌است.
چندین هواگرد هااس ۱۲۹ به غنیمت شوروی درآمد. یکی از آن‌ها اواخر سال ۱۹۴۳ در مسکو به نمایش گذاشته شد.