ویلیام آدامز (دریانورد)
ورود به ژاپن

در ۱۹ آوریل ۱۶۰۰، برابر با روز شانزدهم از ماه سوم کیچو، پس از بیش از ۲۲ ماه سفر دریایی، کشتی «لیفده» در جزیره کوروشیما، ولایت بونگو (امروزه اوسوکی، استان اوئیتا) ژاپن به ساحل نشست و به این ترتیب خدمه‌ای متشکل از ۲۴ مرد بیمار و در حال مرگ توانستند به ژاپن برسند. زمانی که کشتی به ساحل رسید، تنها شش نفر از جمله آدامز قادر به راه رفتن بودند. سه نفر دیگر نیز در روز بعد از پهلو گرفتن کشتی جان خود را از دست دادند. لیفده نخستین کشتی هلندی بود که به ژاپن رسیده بود و آدامز هم نخستین انگلیسی بود که ژاپن را به چشم می‌دید. در آن زمان شرکای تجاری اصلی ژاپن پرتغالی‌ها بودند.
واقعه رسیدن این کشتی شش ماه پیش از نبرد سکیگاهارا بود. خدمه آن چنان ضعیف و بیمار بودند که زمانی که مردم اوسوکی برای سرقت محموله سوار کشتی می‌شدند، نتوانستند در برابر آنها مقاومت کنند. روز بعد، مقامات فرستاده شده توسط اوتا کازویوشی، ارباب قلعه اوسوکی، کشتی را بررسی کردند. کازویوشی به این کشتی شک داشت؛ زیرا کشتی مملو از مقدار زیادی سلاح از جمله نوزده توپ جنگی بود و در ظاهر به یک کشتی جنگی شباهت داشت.
در همان روز، یک یسوعی به اوسوکی رسید؛ زیرا شنیده بود که یک کشتی خارجی وارد شده است. آنها ابتدا فکر می‌کردند یک کشتی اسپانیایی به ساحل رسیده است اما وقتی با خدمه ملاقات کردند، متوجه شدند که هلندی هستند. یسوعی‌ها بلافاصله به سمت قلعه اوسوکی حرکت کردند و به کازویوشی گفتند: «این کشتی یک کشتی دزدان دریایی است و ملوانان باید فوراً اعدام شوند.» یسوعیان در ناگاساکی نیز نامه‌ای به قاضی ترازاوا هیروتاکا نوشتند و شکایت کردند که «این کشتی که پهلو گرفته است، کشتی دزدان دریایی است و ملوانان آن دشمن پرتغالی‌ها و همه مسیحیان هستند.» قاضی ترازاوا هیروتاکا که گزارش دادستان و نامه یسوعی‌ها را دریافت کرد، مطالب را خلاصه کرد و گزارش آن را برای توکوگاوا ایه‌یاسو که در قلعه اوساکا بود، فرستاد و تصمیم‌گیری در مورد این موضوع را به او سپرد. پس از مرگ تویوتومی هیده‌یوشی حدود دو سال پیش، ایه‌یاسو، که پرقدرت‌ترین دایمیو در شورای حکمرانی پنج بزرگان بود، قدرت خود را تقویت کرده و در واقع مدیریت دولت را در قلعه اوساکا بر عهده داشت. وضعیت سیاسی ژاپن در این دوره به‌شدت ناپایدار بود. در همین حین، اطلاعاتی مبنی بر ورود یک کشتی جنگی مرموز به ایه‌یاسو رسید و او تصمیم گرفت خودش شخصاً موضوع را بررسی کند.
در نهمین روز پس از گیر افتادن در ساحل، آدامز به جای ناخدای بیمار و برای بازجویی طولانی توسط قدرتمندترین ارباب ژاپن توکوگاوا ایه‌یاسو که دایمیوی ادو بود به قلعه اوساکا احضار شد. او که نقشه‌های دریایی را از سرتاسر دنیا در اختیار داشت، به توکوگاوا ایه‌یاسو نشان داد و مسیری را که طی کرده بود، توضیح داد. به ایه‌یاسو گفته شده بود که آدامز باید اعدام شود؛ زیرا آن‌ها دزدان دریایی هستند اما دانش نوی آدامز در مورد کشتی، کشتی‌سازی و ریاضیات موجب شد که ایه‌یاسو در مورد حکم اعدام او تجدید نظر کند و همهٔ آن‌ها را آزاد کرد. در این جلسه، آدامز با کمک یک مترجم به زبان پرتغالی برای ایه‌یاسو توضیح داد که اسپانیا و پرتغال که مبلغان مسیحی را به ژاپن اعزام می‌کنند، با انگلیس و هلند در حال جنگ هستند. همچنین بالاخره مشخص شد که چرا کشتی آنها مسلح بوده است؛ او شرح داد که ناوگان‌شان مجبور شده از آب‌های تحت کنترل کشورهای متخاصم اسپانیا و پرتغال عبور کند. ایه‌یاسو تنها چیزی که می‌دانست، این بود که اسپانیایی‌ها آمریکا و فیلیپین را مستعمره کرده‌اند. دو روز بعد، ایه‌یاسو دوباره آدامز را احضار کرد و پرسش‌های بیشتری در مورد وضعیت جهان مطرح کرد. اگرچه به نظر می‌رسید آدامز مورد علاقه ایه‌یاسو واقع شده است اما پس از آن بیش از یک ماه احضاریه دریافت نکرد و در این مدت آدامز و دیگران در حبس خانگی بودند. آدامز بعداً نوشت: «در این مدت تقریباً هر روز فکر می‌کردم که به صلیب کشیده خواهم شد.» در واقع، در این مدت، یسوعی‌ها به فرستادن درخواست برای اعدام از ایه‌یاسو و دستیارانش ادامه دادند و گفتند: «اگر به ملوانان لیفده اجازه زندگی بدهید، برای ایه‌یاسو و ژاپن آسیب و ضرر در پی خواهد داشت.» این رویکرد به نظر ایه‌یاسو مشکوک رسید و نتیجه معکوس داشت و منجر به بی‌اعتمادی فزاینده او نسبت به یسوعی‌ها شد.
وقتی به حضور امپراتور آمدم، او مرا خوب دید و به نظر می‌رسید که به طرز شگفت‌انگیزی مطلوب است. او با زبان نشانه سعی داشت با من صحبت کند که برخی از آن‌ها را فهمیدم و برخی را نفهمیدم. در پایان، یکی آمد که می‌توانست پرتغالی صحبت کند. به وسیله او، امپراتور از من خواست که بگویم اهل چه سرزمینی هستم و چه چیزی ما را بر آن داشته که در حالی که اینقدر از هم دور بودیم، به سرزمین او بیاییم. من کشورمان را به او معرفی کردم و گفتم که سرزمین ما از دیرباز در جستجوی هند شرقی بوده و دوستی با همه پادشاهان و صاحبان قدرت در راه تجارت داشته و گفتم که در سرزمین ما کالاهای متنوعی وجود دارد که این سرزمین‌ها آن را ندارند. بعد پرسید آیا کشور ما جنگ داشته است؟ من به او پاسخ دادم بله، با اسپانیایی‌ها و پرتغالی‌ها جنگ داشته اما ما با همه ملت‌های دیگر در صلح هستیم. به علاوه، از من پرسید که من به چه چیزی اعتقاد دارم؟ گفتم به خدا که آسمان و زمین را آفرید. او از من سؤالات متنوع دیگری در مورد مسائل ادیان و بسیاری چیزهای دیگر پرسید. پرسید از چه راهی به کشورش آمدیم. با داشتن نموداری از کل دنیا، طریق تنگه ماژلان را به او نشان دادم که او تعجب کرد و فکر کرد که من دروغ می‌گویم؛ بنابراین، صحبت ما از چیزی به چیز دیگر کشیده می‌شد و تا نیمه‌های شب نزد او ماندم…
باید توجه داشت که آدامز از توکوگاوا ایه‌یاسو در نامه‌هایش به عنوان «امپراتور» یاد می‌کند که درست نیست. ایه‌یاسو یک در آن زمان یک دایمیو (ارباب فئودالی) بود که بعداً به نخستین شوگون از شوگون‌سالاری توکوگاوا تبدیل شد. در این زمان امپراتور ژاپن، امپراتور گو-یوزی بود.
آدامز نوشت که ایه‌یاسو درخواست یسوعی‌ها برای اعدام او را رد کرد؛ به این دلیل که:
ما هنوز به او و به هیچ‌یک از سرزمین‌هایش آسیبی نرسانده بودیم؛ بنابراین، برخلاف عقل یا عدالت بود که ما را به قتل برساند. اگر کشورهای ما یکی با دیگری در جنگ بودند، دلیلی نبود که او ما را به قتل برساند. آنها در دل خود بی‌خبر بودند که اقدام بی‌رحمانهٔ آنها را ناکام گذاشت. که خداوند برای همیشه ستوده باشد.