stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مروارید (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نخستین چاپ (ایالات متحده): نخستین چاپ (ایالات متحده)
نویسنده(ها): جان استاین‌بک
تصویرگر(ها): José Clemente Orozco
طراح جلد: طراح جلد: Micheal Ian Kaye, هنرمند: Ross Mcdonald
کشور: ایالات متحده، مکزیک
زبان: انگلیسی، اسپانیایی
ناشر: The Viking Press (ایالات متحده) William Heinemann (بریتانیا) Fondo de Cultura Económica (Mexico and rest of Latin America)
تاریخ نشر: ۱۹۴۷
گونه رسانه: Print (گالینگور & Paperback)
شابک: شابک ‎۰−۱۴−۰۱۷۷۳۷-X
شماره اوسی‌ال‌سی: ۲۷۶۹۷۳۴۸
مروارید (به انگلیسی: The Pearl) رمان کوتاهی است از جان استاین‌بک که در سال ۱۹۴۷ به چاپ رسید. داستان در مورد یک مکزیکی فقیر است که بزرگ‌ترین مروارید دنیا را می‌یابد به امید اینکه این مروارید زندگی خانواده‌اش را تغییر دهد و آنها را به خوشبختی برساند. اما این گنج چیزی بجز تباهی و نابودی برای آنها به ارمغان نمی‌آورد. مانند دیگر آثار اشتاین بک این داستان نیز حول مسائلی چون فقر، ثروت و بی عدالتی در جامعه می‌گردد. این داستان نمونه کاملی از ناتورالیسم است.
خلاصه داستان

کینو، جوآنا و فرزندشان کویوتیتو در خانه‌ای فقیرانه در کنار ساحل زندگی می‌کنند. صبح یک روز عقربی کویوتیتو را می‌گزد. کینو و همسرش شتابان او را نزد پزشک شهرشان می‌برند اما به آنها به علت اینکه خانواده‌ای فقیر و بومی هستند وپولی برای پرداخت ندارند، اجازه ورود داده نمی‌شود.
ساعتی بعد کینو و همسر و فرزندش برای جستجو به دریا می‌روند تا بلکه مرواریدی بیابند که بتوانند خرج درمان بچه‌شان را به‌وسیله آن بپردازند. اما کینو بزرگ‌ترین مرواریدی را که به عمرش نظیر آن را ندیده بود، می‌یابد.
اما اوضاع طبق مراد آنها پیش نمی رود و مجبور می شوند شبانه از روستا بگریزند. مردانی مسلح در تعقیب آنها هستند.
شخصیت‌ها

کینو (Kino) غواصی فقیر است که زندگی اش را از راه جستجوی مروارید تأمین می‌کند. او شخصیتی است مغرور، یک دنده و خیره سر، و سر انجام همین امر باعث تباهی خودش و خانواده اش می‌شود. آرزوی پایان دادن به زندگی فقیرانه، و تعالی یافتن به موقعیت عالی مالی و اجتماعی، چشم عقل و بصیرت کینو را کور کرده‌است.
جوآنا (Juana) همسر کینو، از نظر شخصیتی کاملاً با وی مغایرت دارد. جوآنا شخصیتی است اندیشمند که به خوبی نشانه‌های هشدار دهنده‌ای که کینو از پذیرفتن آنها امتناع می‌کند را می‌بیند. با این حال او به خاطر وفاداری و فرمانبرداری دیرینه اش نسبت به همسرش، قادر به عوض کردن شرایط نیست.
کویوتیتو (Coyotito) پسربچه کینو و جوآنا است. در ابتدای داستان او به‌وسیله عقربی گزیده می‌شود، اما پزشک از دیدن او امتناع می‌کند. در انتهای داستان او به ضرب گلوله کشته می‌شود.
جوآن توماس (Juan Tómas) برادر کینو و بسیار وفادار به او و خانواده اش است.
دکتر (Doctor) شخصیتی است که به عنوان فردی فاقد ارزش‌های اخلاقی تصویر شده‌است. او بی پرده از ملاقات و درمان کویوتیتو تنها به جهت اینکه آنها پولی برای پرداخت ندارند، سر باز می‌زند. اما پس از شنیدن خبر یافتن گنجی گرانبها توسط کینو، خودش جهت درمان بچه به خانه آنها می‌رود.
عناصر طبیعت‌گرایانه داستان

این داستان نمونه کاملی از طبیعت‌گرایی است. از عناصر آن در این داستان می‌توان از فقر، نقش حیاتی پول، تبعیض اجتماعی، بی عدالتی، بی اثر بودن مذهب، وراثت شغلی، وراثت شرایط بد اجتماعی از نیاکان، ولحظات فراوانی که انسان‌ها جنبه حیوانی خویش را هویدا می‌کنند، یاد کرد. در ابتدای داستان این خانواده در شرایط بسیار بدی زندگی می‌کنند؛ ولی رفته رفته و با پیدا کردن یک گنج بی نطیر شرایط رو به بهبودی می‌گذارد و به نطر می‌رسد که زندگی آنها به یک زندگی مرفه و عالی تبدیل خواهد شد؛ ولی در انتها نتیجه کاملاً برعکس است و شرایط آنها از آنچه در ابتدا بود بسیار بدتر می‌شود. آنها خانه، قایق، مروارید، و حتی بچه‌شان را از دست می‌دهند. این ناتورالیسم است. از دیگر عناصر ناتورالیستی در این داستان می‌توان از ویژگی خصمانه بودن تقدیر در برابر انسان نام برد. تقدیر تمام حوادث را بر ضد کینو رقم می‌زند: گزیده شدن کویوتیتو به‌وسیله عقرب، سپس یافتن یک مروارید خارق‌العاده که جریان زندگی وی را عوض می‌کند، اصابت گلوله اتفاقی در تاریکی از پایین کوه به بچه درون غاری در بالای کوه...
مضمون داستان

این داستان از موضوعات مختلفی چون نقش تقدیر در زندگی انسان، یا تأثیر ظلم وستم اجتماعی جامعه در تباهی زندگی افراد و... سخن می‌گوید. اما موضوع یا تم اصلی این داستان که تمی طبیعت‌گرایانه‌است در یک جمله خلاصه می‌شود: «انسان می‌تواند در زندگی شجاعانه مبارزه نماید، می‌تواند در این مبارزه پیروز یا مغلوب شود، تفاوتی نمی‌کند زیرا نکته این است که او به هیچ چیز نخواهد رسید!»
فیلم

فیلم مروارید (La perla) به زبان اسپانیایی در سال ۱۹۴۸ بر اساس این داستان ساخته شده‌است.
ترجمه به فارسی

این به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است:
م‍رواری‍د، ت‍رج‍مۀ محمدجعفر محجوب، ت‍ه‍ران‌: آرمان‏‫، ۱۳۴۹.
م‍رواری‍د، ترجمۀ سیروس طاهباز، تهران: سازمان کتاب‌های جیبی‏‫، ۱۳۴۴.
م‍رواری‍د، ترجمۀ سروش حبیبی، تهران: فرهنگ معاصر‏‫، ۱۳۹۰.
‭‬‬م‍رواری‍د، ت‍رج‍مۀ م‍ح‍س‍ن‌ س‍ل‍ی‍م‍ان‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: ن‍ش‍ر اف‍ق‌، ۱۳۷۹.
م‍رواری‍د، ترجمۀ نفیسه غفاری‌‌‌مقدم، تهران: افق‏‫، ۱۳۹۹.
م‍رواری‍د، ترج‍مۀ ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌ م‍ه‍رگ‍ان‌، ت‍ه‍ران‌: م‍ن‍ص‍وری‌‏‫، ۱۳۷۰.
م‍رواری‍د، ترجمۀ علی پورانفر، تهران: انتشارات دبیر، ‏‫۱۳۹۸.
م‍رواری‍د، ترجمۀ مولود صفری، تبریز: فروزش‏‫، ۱۳۹۹.
م‍رواری‍د، ترجمۀ سحر رجبیان، تهران: انتشارات نارنگی‏‫، ۱۴۰۰.
م‍رواری‍د، ترجمۀ فاطمه مهرعلی، تهران: نشر آباژور‏‫،‌ ۱۴۰۳.
م‍رواری‍د، ترجمۀ مهدی علایی‌باهر، تبریز: پروژه ترجمه حسنلو‏‫‬، ۱۳۹۹.
م‍رواری‍د، ت‍رج‍مۀ ن‍ص‍رت‌الله‌ رئ‍ی‍س‍ی‌، تهران: ع‍ارف‌‏‫، ۱۳۶۲.
م‍رواری‍د، ت‍رج‍مۀ م‍ی‍ت‍را میرش‍ک‍ار س‍ی‍اه‍ک‍ل‌، تهران: انتشارات ن‍وآوران‌‏‫، ۱۳۷۷.
م‍رواری‍د، ت‍رج‍م‍ۀ ش‍اه‍رخ‌ ح‍ک‍م‍ت‌، ت‍ه‍ران‌: ک‍اوش‍گ‍ر‏‫، ۱۳۷۸.
م‍رواری‍د، ترجمۀ محمدصادق شریعتی و مرجان‌السادات حسینی، تهران: گویش نو‏‫، ‏‫۱۳۸۸.
م‍رواری‍د، ترجمۀ میراندا فیروزبخش، ت‍ه‍ران‌: بارش دانش‏‫، ‏‫۱۳۸۸.
م‍رواری‍د، ترجمۀ فرزام حبیبی، تهران: ناژ‏‫، ۱۳۹۲.
م‍رواری‍د، ترجمۀ سیده‌نرگس حسینی، قم: رخ مهتاب راتا‏‫، ۱۳۹۲.
م‍رواری‍د، ترجمۀ علیرضا قدری، تهران: انتشارات آرمان نوباوه‏‫، ۱۴۰۰.
م‍رواری‍د، ترجمۀ مریم مردانی، کرج: ارتباط برتر‏‫، ‫۱۴۰۲.
م‍رواری‍د، ترجمۀ مریم دموری‏‫، بندرعباس: زبانکدۀ پردیس‏‫، ‏‫۱۳۹۱.
م‍رواری‍د، ترجمۀ عباس مهرپویا، تهران: همای مهر، ‏‫‬‏۱۴۰۳.
م‍رواری‍د، ت‍رج‍مۀ م‍ول‍ود ص‍ف‍ری‌، ت‍ب‍ری‍ز: خ‍وروش‌ف‍روزش‌، ۱۳۸۱.
م‍رواری‍د، ت‍رج‍مۀ م‍ی‍ن‍ا ص‍ف‍ری‌، ت‍ه‍ران‌: خ‍وروش‌، ۱۳۸۰.
م‍رواری‍د و ت‍ات‍وی‌ ق‍رم‍ز، ت‍رج‍مۀ س‍ی‍روس‌ طاه‍ب‍از، ت‍ه‍ران‌: ن‍گ‍اه‌‏‫، ۱۳۶۹.
همچنین چند نسخۀ تلخیص‌شده از این رمان به چاپ رسیده است:
م‍رواری‍د، تلخیص حسن زمانی، تهران: همشهری‏‫، ۱۳۹۱.
م‍رواری‍د، تلخیص مصطفی جمشیدی‌، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، کتاب‌های پرندۀ آبی، ‏‫۱۳۹۵.
م‍رواری‍د، تلخیص و ترجمۀ محسن سلیمانی، تهران: افق، ‏‫۱۳۸۷.‬
نیوتون توماس سیگل

| نیوتون توماس سیگل | نیوتون توماس سیگل |
| --- | --- |
زادهٔ: اوت ۱۹۵۵ دیترویت، میشیگان
پیشه: فیلم‌بردار
همسر: لیسا چانگ
نیوتون توماس سیگل (به انگلیسی: Newton Thomas Sigel) (زاده اوت ۱۹۵۵) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی تاکنون نامزد دریافت جوایز فیلم بفتا، جایزه ایندیپندنت اسپیریت، جایزه گزینش منتقدان فیلم و جایزه ستلایت شده‌است.
فیلم‌شناسی

Lucifer Rising (۱۹۷۲) (uncredited cameraman)
El Salvador: Another Vietnam (۱۹۸۱)
When the Mountains Tremble (۱۹۸۳)
لتینو (۱۹۸۵)
Rude Awakening (۱۹۸۹)
تمشک سرخ جنگلی (۱۹۹۱)
Crossing the Bridge (۱۹۹۲)
به سوی غرب (۱۹۹۲)
Indian Summer (۱۹۹۳)
Money for Nothing (۱۹۹۳)
مرد خالی (۱۹۹۴)
مظنونین همیشگی (۱۹۹۵)
فوکس‌فایر (۱۹۹۶)
The Trigger Effect (۱۹۹۶)
خون و شراب (۱۹۹۶)
فروافتاده (۱۹۹۸)
شاگرد توانا (۱۹۹۸)
قصر ویران‌شده (۱۹۹۹)
سه پادشاه (۱۹۹۹)
مردان اکس (۲۰۰۰)
The Hire: Ambush (۲۰۰۱)
اعترافات یک ذهن خطرناک (۲۰۰۲)
اکس ۲: مردان متحد (۲۰۰۳)
برادران گریم (۲۰۰۵)
The Big Empty (۲۰۰۵)
بازگشت سوپرمن (۲۰۰۶)
لچک به سر (۲۰۰۷)
کلاه‌چرمی‌ها (۲۰۰۸)
والکیری (۲۰۰۸)
سال کبیسه (فیلم ۲۰۱۰) (۲۰۱۰)
فرانکی و آلیس (۲۰۱۰)
توطئه‌گر (۲۰۱۰)
راندن (۲۰۱۱)
فیلم ۴۳ (۲۰۱۳)
جک غول‌کش (۲۰۱۳)
مردان ایکس: روزهای گذشته آینده (۲۰۱۴)
پسر هفتم (۲۰۱۵)
ندبه

با دعای ندبه یا دیوارِ ندبه اشتباه نشود.
| ندبه | ندبه |
| --- | --- |
نویسنده: بهرام بیضایی
شخصیت‌ها:  زینب  گلباجی  مونس  مستوره  عبیدالله 
زبان اصلی: فارسی
فضا: جنبشِ مشروطهٔ ایران
ندبه نمایشنامه‌ای است از بهرام بیضایی، نوشته به سالِ ۱۳۵۶.
خلاصهٔ موضوع

زنان برای زینب سوگواری می‌کنند. کم‌کم می‌فهمیم که زینب را پدر و نامزدش از دِه به شهر آورده‌اند و به گلباجی فروخته و رفته‌اند . . .
متن

. . . تحلیلی از اسطوره‌ی «مردم»؛ اسطوره‌ای که محتوای آن هم قرار است همیشه دست‌نخورده، تحلیل‌نشده، مقدس، و بی‌شکل باقی بماند و من برعکس خیال می‌کنم باید شکافته شود. . . .
بیضایی، در وصفِ ندبه، دههٔ ۱۳۶۰
نمایشنامه نوشتهٔ بهارِ ۱۳۵۶ است. پاره‌ای ازش در تابستانِ ۱۳۵۹ در شمارهٔ سوّمِ نامهٔ کانون نویسندگان ایران منتشر شد. صورتِ کاملش اوّل بار در تابستانِ ۱۳۶۲ در مجلّهٔ الفبا (۳) به نامِ مستعارِ «بهروز برومند» منتشر شد. سالِ ۱۳۷۱ به صورتِ کتاب به وسیلهٔ انتشاراتِ رامین در سوئد منتشر شد. سپس‌تر انتشاراتِ تصویر و زمانه در کالیفرنیا و پس از آن انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان در تهران ناشر این کتاب شدند.
تصویرِ کلاغانی که پرچمِ ایران را بر فرازِ شمس‌العماره می‌درند یکسره خیالی نیست: کیخسرو شاهرخ خبر از چنین رویدادی داده است.
نمایش

بیضایی این نمایشنامه را به نمایش درنیاورده است: مدیرِ تالارِ مولوی در سالِ ۱۳۵۶ این نمایش را از نوبتِ اجرا خارج کرد و تمرین‌های بیضایی تعطیل شد. شهره آغداشلو (در نقشِ زینب) و منیژه سلیمی و مهین دیهیم و علی ژکان و منوچهر فرید و امین تارخ و پرویز پرستویی از بازیگرانِ این تمرین بودند. علیرضا مجلّل نیز از دست‌اندرکاران این تمرین بود.
در نظرِ دیگران

مژگان خالقی ندبه را «تعزیه‌ای برای مشروطیت» گفته است.
کودرون سی.۵۳۰

| کودرون سی>  ۵۳۰ | کودرون سی>  ۵۳۰ |
| --- | --- |
کاربری: ورزشی
تولیدکننده: Société des Avions Caudron
طراح: Marcel Riffard
نخستین پرواز: early 1934
تعداد ساخته‌شده: ۷
کودرون سی. ۵۳۰ (به انگلیسی: Caudron_C.530_Rafale) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع ورزشی ساخت شرکت Société des Avions Caudron است. هواگرد کودرون سی. ۵۳۰ نخستین پروازش را در early 1934 میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Marcel Riffard بود.
زنده‌باد زاپاتا!

| زنده‌باد زاپاتا! | زنده‌باد زاپاتا! |
| --- | --- |
کارگردان: الیا کازان
تهیه‌کننده: داریل اف. زانوک
نویسنده: اجکامب پینچون
فیلمنامه‌نویس: جان استاین‌بک
بر پایه: زاپاتای تسخیر ناپذیر
بازیگران: مارلون براندوجین پیترزآنتونی کوئینژوزف وایزمنهارولد گوردونآرنولد ماسآلن رید
موسیقی: آلکس نورث
فیلم‌بردار: جوزف مک‌دانلد
تدوین‌گر: باربارا مک‌لین
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۵۲
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زنده‌باد زاپاتا! یا زنده‌باد ساپاتا! (به اسپانیایی: Viva Zapata)، فیلمی زندگی‌نامه‌ای محصول سال ۱۹۵۲، به کارگردانی الیا کازان است. فیلمنامه این فیلم توسط جان استاین‌بک، نویسنده مشهور آمریکایی و بر اساس کتاب ساپاتای شکست ناپذیر اثر اجکامب پینچون نوشته شده بود، هرچند که واقعیت شکست ناپذیری ساپاتا که در عنوان کتاب مورد تأکید قرار داشت، در عنوان فیلم چندان معتبر شمرده نشده بود.
این فیلم روایتی آمیخته به افسانه از زندگی انقلابی مشهور مکزیکی امیلیانو ساپاتا را به تصویر می‌کشید و ماجرای صعود او از یک زندگی دهقانی به عرصهٔ قدرت در اوایل دههٔ ۱۹۰۰ میلادی و همین‌طور ماجرای مرگ او را بازگو می‌نمود. برای آن که به این فیلم در حد ممکن حس و حال واقعی و معتبر داده شود، الیا کازان و تهیه‌کننده فیلم، یعنی داریل. اف. زانوک تعداد زیادی از عکس‌هایی را که در طول سال‌های انقلاب گرفته شده بود، مورد مطالعه و بررسی دقیق قرار دادند. اغلب این عکسها در مدت زمان بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۹ گرفته شده بودند، یعنی زمانی که ساپاتا رهبری مبارزات مردم را برای بازگرداندن زمینهایشان که در طول دیکتاتوری پورفیریو دیاس از آن‌ها گرفته شده بود، بر عهده داشت. در این زمینه کازان به خصوص تحت تأثیر مجموعه‌ای از عکسهای آگوستین کازازولا قرار گرفت و تلاش نمود تا الگوی تصویری و سبک بصری موجود در این عکسها را در فیلم خود تکثیر و بازسازی نماید. کازان همچنین اذعان کرده‌است که در ساخت این فیلم، تحت نفوذ و تأثیر سبک روبرتو روسلینی در فیلم پایزان(پایزا) او، قرار داشته‌است. نقش آفرینی مارلن براندو و آنتونی کوئین در جذاب بودن آن بسیار تأثیرگذار بوده‌است.
خلاصه داستان

ساپاتا (مارلون براندو) به عنوان عضوی از هیئت فرستادگان مردم و به اتفاق سایر اعضای هیئت نزد رئیس‌جمهور پورفیریو دیاز (فای روپه) آمده‌اند تا ضمن شکایت به رئیس‌جمهور، اطلاعات مربوط به فساد و بی عدالتی موجود را در اختیار وی بگذارند، اما دیاز با بی‌توجهی شکایت آنان را رد می‌کند. در نتیجه این اتفاق، ساپاتا ناگزیر همراه با برادرش اوفمیو (آنتونی کوئین) شورشی بزرگ را آغاز می‌کند. او در جنوب و پانچو بی‌یا (آلن رید) در شمال، تحت رهبری فرانسیسکو مادرو (هارولد گوردون)، انقلابی مشهور متحد می‌شوند.
سرانجام رئیس‌جمهور دیاس سرنگون می‌شود و مادرو جای او را می‌گیرد، اما زاپاتا با تاسف و تأثر درمی یابد که هیچ چیز تغییر نکرده‌است. فساد و بی عدالتی در رژیم جدیدی که جایگزین رژیم قبلی شده‌است، به هیچوجه کمتر از آن رژیم نیست. برادر خود او، اوفمیو برای خویش بساط یک دیکتاتور کوچک را تدارک دیده، و درصدد است تا هرآنچه را که می‌خواهد بدون کوچکترین توجهی به قانون به دست بیاورد. مادرو با اعتماد به ژنرال خیانتکار خویش ویکتوریانو اوارتا (فرانک سیلورا)، اسباب زوال و نابودی خویش را فراهم می‌کند. اوارتا ابتدا مادرو را اسیر می‌کند و سپس او را به قتل می‌رساند. ساپاتا خود به ناچار به کمین اوارتا می‌نشیند و او را به دام می‌اندازد و می‌کشد.
ساپاتا در این فیلم به عنوان یک رهبر شورشی فساد ناپذیر به تصویر کشیده شده‌است. او حتی هنگامی‌که دل کندن از منافع شخصی دشوار به نظر می‌رسد، برای بازگرداندن زمینهایی که از دهقانان به زور گرفته شده، به آن‌ها ابراز تمایل می‌کند، در حالی که دیگران تمایلی به چشم پوشی از منافع شخصی خویش را ندارند. اشتاین بک در این فیلم به طرح این اندیشه که قدرت نظامی و سیاسی، می‌تواند موجب فساد افراد شود، پرداخته‌است.
جوایز و افتخارات

آنتونی کویین برنده جایزه اسکار سال ۱۹۵۲ به عنوان بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
این فیلم همچنین در بخش‌های زیر نیز، نامزد دریافت جایزه اسکار گردید:
بهترین بازیگر مرد نقش اصلی برای: مارلون براندو
بهترین نویسندگی، داستان و فیلمنامه برای: جان اشتاین بک
بهترین کارگردان هنری در تهیه مجموعه دکوراسیون‌های سیاه و سفید فیلم برای: لایل. آر. ویلر، لیلاند فولر، توماس لیتل، و کلود. ای. کارپنتر.
بهترین موسیقی موفق در هماهنگی با تصاویر دراماتیک یا کمدی فیلم برای: الکس نورث
همچنین در جشنواره فیلم کن سال ۱۹۵۲، مارلون براندو جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را، به خود اختصاص داد و در عین حال خود الیا کازان نیز، نامزد دریافت جایزه بزرگ در فستیوال بین‌المللی فیلم گردید.
تولید

فیلمبرداری این فیلم در دورانگو، کلرادو، رم، تگزاس و نیومکزیکو انجام گرفته‌است.
دربارهٔ فیلم

٭ اثری سرگذشت‌نامه‌ای پیرامون قهرمانی‌های یکی از شورشیان مکزیکی که در کنار پانجو ویلا، رهبر انقلابی مکزیک، در راه کشورش مبارزه کرد. اگرچه فیلم‌نامه براساس وقایع تاریخی نوشته شده‌است، اما استاین‌بک فضائی رمانتیک را به سیر وقایع تحمیل می‌کند و نتایج اخلاقی را پررنگ می‌نماید؛ هرچند که این نقطه‌ضعف در سایه بازی‌های درخشان بازیگران، به‌ویژه براندو و کوئین، قرار می‌گیرد. فیلم با استقبال روبه‌رو می‌شود، اما نگاه استاین‌بک / کازان به وقایع تاریخی ـ از آن‌جا که به ماهیت واقعی ساپاتا در بی‌رحمی و سبعیت کم‌تر اشاره‌ای می‌شود و همچنین به‌دلیل اصرار در ساختن تصویری اسطوره‌ای از او، به آن سان که پیش از این سابقه نداشت ـ مورد انتقاد منتقدان قرار می‌گیرد.
این فیلم تمایل دارد تا چهره‌ای کم و بیش خیالی و افسانه‌ای از امیلیانو ساپاتا ارائه بدهد و در انجام این کار، تا حدودی به تحریف ماهیت واقعی انقلاب مکزیک پرداخته‌است. در واقع ساپاتا تنها یک مبارز بود که برای آزاد کردن زمین‌های دهقانان سرزمین مورلوز و دیگر نواحی جنوبی مکزیک، جنگید. افزون بر این، این فیلم ساپاتا را به گونه‌ای نادرست، به صورت یک فرد عامی و بیسواد به تصویر کشیده‌است، حال آنکه امیلیانو ساپاتا در واقع در یک خانواده نسبتاً ثروتمند که صاحب پول و زمین‌های زیاد بودند، نشو و نما کرد و از آموزش و پرورش کافی بهره داشت.
باربارا لیمینگ در بیوگرافی که از زندگی مریلین مونرو فراهم آورده می‌نویسد که این بازیگر زن برای به دست آوردن نقشی در یک بخش از این فیلم تلاش نمود، اما تلاش او، احتمالاً به دلیل اینکه داریل. اف. زانوک (تهیه‌کننده فیلم)، در خصوص توانایی‌های وی اطمینان چندانی نداشت، ناکام ماند و او نتوانست نه به عنوان بازیگر و نه حتی در امور دفتری مربوط به فیلم نقشی ایفا کند.
جان اشتاین بک افزون بر نگارش فیلمنامه این فیلم، کتابی نیز تحت عنوان «زاپاتا» یا «ساپاتا» نوشته‌است. وی در مقایسه با فیلمنامه اصلی فیلم، در کتاب خویش یافته‌های تازه‌ای در مورد زندگی ساپاتا ارائه کرده‌است. برخی از این یافته‌های جدید توسط اشتاین بک در فیلمنامه اصلی فیلم و همین‌طور در نسخه رسمی فیلمنامه موجود است.
برخی صحنه‌های به‌یادماندنی

در فیلم زنده باد ساپاتا، مارلون براندو و آنتونی کوئین، دیالوگ‌های ماندگار و صحنه‌های زیبای متعددی خلق می‌کنند.
از جمله درجایی از فیلم ساپاتا و جمعی از روستائیان محروم که زمین‌هایشان را از دست داده‌اند، به ملاقات رئیس‌جمهور می‌روند و از اوضاع نابسامان خویش و ظلم و جور زمین‌داران بزرگ شکایت می‌کنند. ساپاتای جوان وقتی بی‌تفاوتی رئیس‌جمهور را می‌بیند لب به شکایت باز می‌کند. رئیس‌جمهور هم که از شهامت و جرئت و جسارت او عصبانی شده، روی کاغذ دور اسم ساپاتا را خط می‌کشد تا او را به خاطر بسپارد!
سال‌ها می‌گذرد و سرانجام بعد از مبارزات بی‌شمار، دهقانان به رهبری ساپاتا پیروز می‌شوند و حقشان را می‌گیرند. البته بعد از مدتی اطرافیان ساپاتا و از جمله برادر او (با بازی آنتونی کوئین)، اسیر جاه و مقام و ریاست می‌شوند و از مردم فاصله می‌گیرند. باز هم تعدادی از دهقانان برای شکایت به ملاقات ساپاتا می‌روند. این بار در صحنه‌ای دیگر از فیلم ساپاتای میانسال را می‌بینیم که بر جای همان رئیس‌جمهور سابق نشسته‌است. اما در پاسخ به مردم، ساپاتا هم درست همانند همان رئیس‌جمهور قبلی سعی می‌کند که با وعده و وعید، مردم را از سر خویش باز کند و برگرداند، اما در همان حال، جوانکی پر دل و جرئت، شبیه همان فریادهای دیروز ساپاتا را بر سر او می‌کوبد. ساپاتا که از شجاعت و صراحت او عصبانی شده بود، اسمش را می‌پرسد و بر روی برگه کاغذ، دور اسم او خط می‌کشد تا سر فرصت حقش را کف دستش بگذارد!، اما ناگهان درست در همین لحظه، به یاد ماجرای خودش با رئیس‌جمهور سابق می‌افتد. پس قلم را روی میز می‌گذارد و اسلحه‌اش برمی‌دارد و به همراه دهقانان برای احقاق حق آن‌ها و کوتاه کردن دست مبارزان سابق و زورگویان جدید، از جمله برادرش از قصر خارج می‌شود…
برادر ساپاتا از آن دسته انقلابیونی بود که احساس می‌کرد مردم بخاطر سوابق و مبارزاتش به او بدهکارند! او خودش را ژنرال می‌دانست و به خودش حق می‌داد که بر مال و جان و ناموس مردم دست درازی کند و وقتی اعتراض ساپاتا را شنید سابقه مبارزاتی‌اش را به رخش کشید و گفت: «من هم مثل تو زحمت کشیدم. هر قدر که تو جنگیدی، من هم جنگیدم. اما الان باید از مردم ده گدایی کنم! من ژنرالم و مثل ژنرال‌ها رفتار می‌کنم.»
و ساپاتای افسرده، وقتی حال و روز برادرش را دید در برابر مردم ساده روستایی چیزی برای گفتن نداشت جز اینکه: «شما همیشه دنبال رهبر گشتین. دنبال آدم‌هایی قوی و بی‌عیب. همچین آدمی نیست. همه آدم‌ها مثل خودتون عوض می‌شن!»
ترجمه به فارسی

فیلمنامۀ این فیلم به زبان فارسی ترجمه شده و با مشخصات زیر به چاپ رسیده است:
زن‍ده‌ ب‍اد زاپ‍ات‍ا‬‏‫، ت‍رج‍مۀ ک‍اظم‌ اس‍م‍اع‍ی‍ل‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: خ‍ات‍ون‌‏‫، ۱۳۶۷.
زن‍ده‌ ب‍اد زاپ‍ات‍ا‬‏‫، ت‍رج‍مۀ ه‍م‍ای‍ون‌ ن‍وراح‍م‍ر، ت‍ه‍ران‌: ن‍ش‍ر ن‍ی‌، ۱۳۷۸.
مارلون براندو در صحنه‌ای از زنده باد ساپاتا
جهانبخش محبی‌نیا

| جهانبخش محبی‌نیا | جهانبخش محبی‌نیا |
| --- | --- |
نماینده حوزه انتخابیه میاندوآب، شاهین دژ و تکاب در مجلس شورای اسلامی: نماینده حوزه انتخابیه میاندوآب، شاهین دژ و تکاب در مجلس شورای اسلامی
عضو هیئت رئیسه مجلس هفتم و هشتم شورای اسلامیسرپرست دانشگاه فرهنگیان: عضو هیئت رئیسه مجلس هفتم و هشتم شورای اسلامیسرپرست دانشگاه فرهنگیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جهانبخش محبی‌نیا ۱۳۴۱ خورشیدی شاهین دژ، ایران
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ دهم مجلس شورای اسلامی
جهانبخش محبی‌نیا (زادهٔ ۱۳۴۱ در شاهین دژ) نماینده مردم میاندوآب، شاهین‌دژ و تکاب در ادوار پنجم، ششم، هفتم، هشتم و دهم مجلس شورای اسلامی.
پیشتر محبی‌نیا جانشین معاونت نظارت مجلس شورای اسلامی و سرپرست دانشگاه فرهنگیان و نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ میاندوآب، شاهین‌دژ و تکاب در دوره‌های دورهٔ پنجم، ششم، هفتم، هشتم و دهم مجلس شورای اسلامی بود. وی در «دوره هفتم و هشتم» عضو هیئت رئیسه «مجلس شورای اسلامی» بود. همچنین ریاست مؤسسه مطالعات غرب کشور در اوایل دهه ۷۰ را نیز عهده دار بوده است.
وی در دوازدهمين دوره انتخابات مجلش شورای اسلامی نيز شرکت جست ولی با کسب ۲۶.۶۱۳ رأی نتوانست تعداد آرای کافی برای ورود به مجلس شورای اسلامی را کسب کند.
بخش ارجمند

دریاچه لزور فیروز کوه
بخش ارجمند یکی از بخش‌های شهرستان فیروزکوه در استان تهران ایران است.
تقسیمات کشوری

بخش ارجمند
دهستان قزقانچای
دهستان دوبلوک
شهر: ارجمند
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش ارجمند شهرستان فیروزکوه در سال ۱۳۸۵ برابر با ۸۸۰۹ نفر بوده‌است.
قوجور

قوجور یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قرانقو بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است.
برنارد اچ.وی.۲۲۰

| برنارد اچ> وی. ۲۲۰ | برنارد اچ> وی. ۲۲۰ |
| --- | --- |
کاربری: Racing هواپیمای آب‌نشین
تولیدکننده: Société des Avions Bernard
تعداد ساخته‌شده: ۱
برنارد اچ.وی. ۲۲۰ (به انگلیسی: Bernard_H.V.220) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع Racing هواپیمای آب‌نشین ساخت شرکت Société des Avions Bernard است. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
غازان خان

سلطان محمود غازان خان (۲۹ ربیع‌الثانی ۶۷۰ – ۱۱ شوال ۷۰۳) هفتمین ایلخان ایران بود که از ۶۹۴ تا ۷۰۳ ه‍.ق حکمرانی کرد. او از سه سالگی نزد پدربزرگش اباقا زندگی می‌کرد. به دستور اباقا او را به بخشیان سپردند تا تعلیمات بودایی را به‌خوبی فراگیرد. غازان خان در سال ۶۸۴ ه‍.ق / ۱۲۸۵ م عهده‌دار ولایات خراسان، مازندران و قومس شد؛ امیر نوروز نیز نیابت او در خراسان را به عهده داشت. امیر نوروز در ذیحجه سال ۶۸۷ ه‍.ق علیه غازان دست به شورش زد و عده‌ای از بزرگان را نیز با خود همراه ساخت و نبردی علیه غازان ترتیب داد؛ وی در آغاز پیروز شد اما هنگامی که متوجه لشکریان بایدو خان و دیگر سرداران مغول شد بهتر دید که صلح کند و دست از جنگ بردارد و سلطان نیز او را عفو کرد.
در سال ۶۹۴ ه‍.ق بایدو خان وارد جنگی با گیخاتو شد اما توان کافی برای ادامهٔ نبرد نداشت پس از غازان خان درخواست کرد عازم پایتخت شود و خان مغول گردد. هنگامی که غازان به نزدیکی تهران رسید متوجه شد بایدو شخصاً حکومت را به دست گرفته و از دعوت غازان پشیمان گشته است، پس تصمیم گرفت به خراسان بازگردد که در راه گیلان با صدرجهان، وزیر سابق بایدو روبه‌رو شد. صدرجهان به غازان پیشنهاد می‌کند به کمک او بایدو را شکست دهد اما برای این اتحاد شروطی بیان می‌کند که یکی از همان‌ها مسلمان شدن غازان خان بود. سلطان شرط‌های صدرجهان را می‌پذیرد و نبرد خود را آغاز می‌کند، بایدو در ۲۳ ذیقعده ۶۹۴ ه‍.ق به دست امیر نوروز در شهر نخجوان کشته شد. پس از آن سلطان مسلمان شد و از پی او بسیاری از مغولان که در حدود ده هزار تن بودند، نیز مسلمان شدند. سلطان پس از گروش به اسلام، فرمان تخریب معابد بودا و آتشکده‌ها و کلیساها را صادر کرد. وی برای مسیحیان و یهودیان پوششی خاص وضع کرد تا از دیگران تشخیص داده‌شوند. به‌طور کلی در این زمان اقلیت‌های اسماعیلی، مزدکی، مانوی، زرتشتی و… که قدرت بسیار یافته‌بودند، از رونق افتادند.
غازان خان در ۲۳ ذی‌حجه ۶۹۴ ه‍.ق به تخت سلطنت نشست؛ اما گروش به اسلام، باعث شد شاهزادگان و بزرگان مغول مشکلاتی را برای این ایلخان ایجاد کنند. ماه صفر سال ۶۹۵ ه‍.ق بود که اوجای فرزند براق خان از نبود نیروی کافی در خراسان و شرایط موجود استفاده کرد و به خراسان حمله کرد. امیرنوروز مسئول سرکوب اوجا شد و شورش او را دفع کرد. پس از او شاهزاده سوکای، برلا و ارسلان نیز شورش کردند اما همهٔ آن‌ها سرکوب شدند. وی در ۶ ذیحجه ۶۹۵ ه‍.ق با بلغان خاتون ازدواج کرد. وی همچنین به علت گسترش بیش از حد نفوذ و قدرت امیر نوروز و صدرجهان و اقدامات بعضاً نابخردانه و دردسرسازشان که به طغیان نیز منجر شد، به قتل آنان دست یازید و آنان را از عرصهٔ قدرت حذف نمود. غازان خان هنگامی که به سلطنت رسید، اصلاحات بسیاری را در زمینه‌هایی شامل عمرانی، اقتصادی، دینی و حقوقی در حکومت به وجود آورد و باعث شد اوضاع مملکت بهبود یابد.
غازان خان در دوران فرمانروایی خود نبردهایی با ممالیک مصر و شامات داشت و روابط دوستانه‌ای نیز با پادشاهان ارمنستان، گرجستان، هتوم دوم و امپراطوری روم شرقی برقرار کرد. در این نبردها، ابتدا پیروزی نصیب مغولان شد، اما با اتحاد نیروهای مصر و شامات غازان خان شکست خورد و عده‌ای علت مرگ او را نیز همین شکست می‌دانند. وی در ۷۰۳ ه‍.ق در حوالی قزوین پس از قریب به نه سال سلطنت به سن ۳۲ سالگی وفات یافت و برعکس رسم و رسومات مغول که خان در مکانی نامعلوم دفن می‌شد او را در شنب غازان دفن کردند.
ریشهٔ نام

مغولان مانند سایر اقوام ابتدایی، برای نام‌گذاری اهمیت مذهبی قائل بودند. آن‌ها اسم نوزاد را بر اساس نخستین شیء که پس از تولد وی وارد خانه می‌شد یا نخستین واقعهٔ مهمی که رخ می‌داد، انتخاب می‌کردند. نام غازان خان، از همین طریق و بر طبق یک «کتری» که به مغولی «قزغان» گفته می‌شد، انتخاب شد. اگرچه تغییر نام بسیار معمول بود و این کار در چند حالت صورت می‌گرفت: حالت اول آن بود که شخص به عارضه‌ای سخت یا اتفاقی ناگوار دچار می‌شد، که در این حال نام او را عوض می‌کردند. دوم این که، اگر یکی از بزرگان پیش از سن کهولت درمی‌گذشت، نه تنها نام او را بر فرزندان نمی‌گذاشتند، بلکه کسانی که همنام او بودند، اسم خود را تغییر می‌دادند. حالت سوم، پس از آن که شاهزادگان به دین مسیحیت، اسلام و… درمی‌آمدند، رخ می‌داد و افراد نام خود را تغییر می‌دادند؛ مثلاً غازان خان پس از گروش به اسلام، نام خود را محمود گذاشت.
کودکی

غازان خان پسر بزرگ ارغون خان در سحرگاه روز جمعه ۲۹ ربیع‌الثانی سال ۶۷۰ ه‍.ق در قصبهٔ آبسکون در «سلطان دوین» مازندران به دنیا آمد. به علت علاقهٔ بسیار اباقا به غازان خان، وی از سه سالگی نزد پدربزرگش زندگی می‌کرد. اباقای بودایی، نوه‌اش را در سن پنج سالگی به بخشیان سپرد تا او را تعلیم دهند و خط اویغوری، علوم و آداب بخشیان و مناسک دین بودا را به وی بیاموزند؛ وی در مدت پنج سال آن‌ها را به خوبی فراگرفت و در این امور به کمال رسید. به همین دلیل، به‌وضوح می‌توان دید که چون سلطان از کودکی تحت تعالیم بوداییان قرار گرفته، این مذهب در تکوین شخصیت وی تأثیر بسیار نهاده است. غازان همچنین معبدی بودایی در خبوشان بنا کرد.
همچنین مشخص است که غازان خان در کودکی غسل تعمید داده شده و مسیحیت را پذیرفته است.