شانگهای

برای دیگر کاربردها، شانگهای (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23x15px|border |alt=|link= چین
| شانگهای  Shanghai 上海 | شانگهای  Shanghai 上海 |
| --- | --- |
کلان‌شهر شهر در سطح استان: کلان‌شهر شهر در سطح استان
ساختمانی در باند: ساختمانی در باند
نقشهٔ استان‌های چین و جایگاه منطقه شانگهای: نقشهٔ استان‌های چین و جایگاه منطقه شانگهای
شهر شهرستان کلانشهر: ۷۵۱ ۱۲۹۲ ۷ ژوئیه ۱۹۲۷
حکومتکلانشهر: حکومتکلانشهر
 • شهردار: هان ژنگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۱۲ کیلومتر مربع (۲۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳ متر (۴۳ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴۵۲۳۷۰۰۰
 • تراکم: ۷۴۰۰۰/کیلومتر مربع (۱۹۰۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Shanghainese
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (CST)
کد پستی: ۲۰۰۰۰۰–۲۰۲۱۰۰
کد منطقه: ۲۱ ۰۸۶
HDI: ۰٫۹۰۸  (۱ام)
GDP: تریلیون رنمینبی
وبگاه: www.shanghai.gov.cn
شانگهای (به چینی: 上海)، بزرگ‌ترین شهر صنعتی چین و یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است. این شهر شامل مناطق مرکزی با جمعیتی حدود ۱۵ میلیون نفر و مناطق اطراف با ۸ میلیون نفر جمعیت است که تا ۵۰ کیلومتری مرکز شهر گسترش یافته‌اند. بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۰، جمعیت شانگهای ۲۴٫۸۷ میلیون نفر است. این شهر مستقیماً تحت نظارت دولت مرکزی چین قرار دارد و از نظر اداری با استان‌ها برابر است. شانگهای در دلتای رود یانگ تسه در جنوب پای رود یانگ‌تسه در میانهٔ انتهای شرقی خاک اصلی چین قرار دارد. شانگهای، به معنی «شهر عزیمتگاه به سوی دریا»، در دلتای رود یانگ‌تسه و محل اتصال این رود به اقیانوس آرام قرار دارد.
شانگهای، شهری در سطح استان در شرق-مرکز چین، یکی از بزرگ‌ترین بندرهای جهان و یکی از مراکز اصلی صنعتی و تجاری چین است. این شهر در ساحل دریای چین شرقی، بین دهانه رود یانگ‌تسه در شمال و خلیج هانگژو در جنوب قرار دارد. منطقه شهرداری شانگهای شامل خود شهر، حومه‌های اطراف و مناطق کشاورزی است. شانگهای پرجمعیت‌ترین شهر چین و شهرداری آن پرجمعیت‌ترین منطقه شهری کشور به‌شمار می‌آید.
شانگهای یکی از نخستین بنادر چین بود که به روی تجارت با غرب گشوده شد و برای مدت‌ها مرکز اصلی تجارت کشور بود. با پیروزی کمونیست‌ها در سال ۱۹۴۹، این شهر به یک قطب صنعتی بزرگ تبدیل شد و محصولاتش نیازهای داخلی رو به رشد چین را تأمین کرد. در دهه‌های اخیر، شانگهای دستخوش تغییرات گسترده‌ای شده است؛ از ایجاد حومه‌های صنعتی و مجتمع‌های مسکونی تا بهبود زیرساخت‌ها، احداث پارک‌ها و امکانات تفریحی. این شهر با تغییرات فیزیکی و اجتماعی، تلاش کرده است تا آثار اقتصادی و روانی گذشته استثماری خود را از بین ببرد و نقش کلیدی‌اش را در مدرن‌سازی چین ایفا کند.
شانگهای با مساحت ۶۳۴۰٫۵ کیلومتر مربع، به‌واسطه زمین‌سازی در دلتا رود یانگ‌تسه، به‌طور پیوسته در حال گسترش است. بندر شانگهای، با ظرفیت ۴۷٫۲۸ میلیون TEU در سال ۲۰۲۲، بزرگ‌ترین بندر کانتینری جهان است و در سال ۲۰۱۲ با حمل ۷۳۶ میلیون تن کالا، از نظر مجموع حمل‌ونقل نیز در جایگاه نخست قرار داشت.
این شهر علاوه بر نقش برجسته صنعتی و تجاری، یکی از مراکز مهم فرهنگی و آموزشی چین به‌شمار می‌رود و دارای دانشگاه‌ها، موسسات پژوهشی، تئاترها و موزه‌های متعددی است. زبان محلی شانگهای یکی از گویش‌های وو است که به شرق چین تعلق دارد.
شهر شانگهای به دو بخش توسط رودخانه تقسیم می‌شود. که بخش شرقی که ناحیهٔ تازه‌ساخت آن و با معماری جدید می‌باشد پودونگ و شرق آن شانگهای نام دارد که در منتهی‌الیه غربی آن فرودگاه خونچای که مربوط به پروازهای داخلی است قرار دارد.
همچنین فرودگاه اصلی شانگهای در منطقهٔ پودونگ واقع است که با یک مونوریل خارج شهری به شهر شانگهای وصل می‌شود. از نکات جالب این شهر در حال حاضر منطقهٔ شانگهای اکسپو ۲۰۱۰ است که مربوط به نمایشگاه بین‌المللی در سال ۲۰۱۰ می‌باشد.
این شهر که تا سال ۱۸۴۲ تنها یک روستای ماهیگیری بود، پس از جنگ اول تریاک به یک بندر معاهده‌ای تبدیل شد و تحت نفوذ بریتانیا، فرانسه و آمریکا به یک مرکز فرهنگی و تجاری بزرگ بدل شد.
در اوج شکوفایی خود، شانگهای به «پاریس شرق» معروف بود، شهری پر از تجمل، هنر و کسب‌وکار، اما در کنار این شکوه، فقر و کارگری ارزان نیز وجود داشت. در این شهر پرجنب‌وجوش، حزب کمونیست چین نخستین نشست خود را در سال ۱۹۲۱ برگزار کرد، اما با اشغال ژاپن و جنگ جهانی دوم، دوران طلایی آن به پایان رسید.
پس از پیروزی کمونیست‌ها در سال ۱۹۴۹، شانگهای به تدریج از جهان خارج جدا شد و تحت تأثیر سیاست‌های کمونیستی، سال‌ها از رونق افتاد. در دهه ۱۹۷۰، با عادی‌سازی روابط چین و آمریکا و پس از آن اصلاحات اقتصادی، این شهر به آرامی به سوی بازگشت به نقش بین‌المللی خود حرکت کرد.
شانگهای از دهه ۱۹۹۰ با رهبری دنگ شیائوپینگ، به موتور رشد اقتصادی چین تبدیل شد و با پذیرش اقتصاد بازار محور، نقش کلیدی در تجارت و صنعت کشور ایفا کرد. امروز، این شهر تلفیقی از تاریخ، فرهنگ، مدرنیته و تجارت است و با معماری استعماری و آسمان‌خراش‌های مدرن، نمادی از تغییر و تحول چین به‌شمار می‌آید.