stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولسوالی جغتو

با ولسوالی جغتو، میدان وردک اشتباه نشود.
| جغتو | جغتو |
| --- | --- |
قریه‌ای در ولسوالی جغتو: قریه‌ای در ولسوالی جغتو
موقعیت این ولسوالی در ولایت غزنی: موقعیت این ولسوالی در ولایت غزنی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور: افغانستان
ولایت: غزنی
مرکز ولسوالی: گولبوری
اداره: اداره
شوراهای ولایتی: شورای ولایتی ولایت غزنی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۳۲٬۲۵۶ (۱۳۹۹)
پراکندگی: ۱۴۰ نفر بر کیلومتر مربع
دین: اسلام
زبان: دری (گویش هزارگی)
اطلاعات جغرافیا: اطلاعات جغرافیا
مساحت: ۹۵۰ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۲۶۰۰
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
کدپستی: ۲۳۶۲
منطقه زمانی: ۴:۳۰+ (وقت استاندارد افغانستان)
جغتو یکی از ولسوالی‌های بزرگ هزاره‌نشین در ولایت غزنی، به مرکزیت گولبوری در جنوب شرقی افغانستان است که ۹۵۰ کیلومترمربع مساحت و جمعیت آن در سال ۱۳۹۹ (خورشیدی) حدود ۱۳۲٬۲۵۶ نفر بوده‌اند.
این ولسوالی دارای مرز مشترک با شهر غزنی، و ولسوالی‌های ناور، قره‌باغ، اندر و خواجه‌عمری می‌باشد مرکز این ولسوالی در دهستان گولبَوری است مردم این ولسوالی اکثراً مالدار و کشاورز می‌باشند. بیش از نیمی از جمعیت جغتو در بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۵ به شهرهای بزرگ افغانستان از جمله کابل و هرات جابه‌جا و به دیگر کشورها از جمله پاکستان و ایران پناهنده شده‌اند.
نام

واژهٔ جغتو برگرفته از نام خانات ترکی-مغولی جغتای است.
جغرافیا

این ولسوالی در ۳۰ کیلومتری شهر غزنی قرار دارد که دارای چندین دره و دهستان عمدتاً هزاره‌نشین می‌باشد از جمله مهم‌ترین آنها قیاق، قرصوب، جرمتو، سراب، ککرک، شاکی، تورگان، احمدا و گولبوری می‌باشند.
اقتصاد

گرچه جغتو یک سرزمین مرتفع تر از شهر غزنی است اما مردم آن به کشت گندم جو جواری محبوبات مرکبات و حتی در بعضی از مناطق به کشت برنج مشغول هستند به دلیل ناهمواری زیادی که در درهای جغتو وجود دارد زمین‌های کشاورزی داری وسعت زیادی نیستند به همین دلیل کشت محصولات متفاوت رسم می‌باشد هر خانواده داری تعداد اندکی چهار پا از جمله گاو، گوسفند، خر، بُز و به صورت نادر اسب می‌باشند.
در جغتو علاوه از حبوبات و غله‌جات، میوه‌جات نیز وجود دارد مانند: سیب، زردآلو، الو، هلو، گیلاس، آلبالو، توت، بادام، چارمفز، سنجد، انجیر و انواع انگور.
مردم

باشندگان جغتو را هزاره‌ها با اقلیت کوچکی از پشتون‌ها تشکیل می‌دهند. مطابق احصائیه ۱۳۹۹، جمعیت این ولسوالی ۱۳۲٬۹۵۲ نفر است.
فرهنگ

فرهنگ مردم جغتو مانند دیگر مناطق هزاره‌نشین یک نوع بوده که شامل: اسب دوانی، نیزه‌زنی، تیراندازی، کشتی‌گیری، پهلوانی، تجلیل از نوروز و غیره می‌شود.
جمعیت مهاجر

تعداد زیادی از جمعیت جغتو به شهرهای بزرگ افغانستان و کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند. در کابل بیشتر آن‌ها مقیم دشت برچی، کارته سخی، چهارقلعه، قلعه شاده، یا پل سوخته می‌باشد. در پاکستان اکثر آن‌ها در مقیم شهر کویته پاکستان هستند و در ایران بیشتر مهاجران جغتو مقیم تهران، اصفهان و قم می‌باشند.
گرالد مورتاگ

گرالد مورتاگ (انگلیسی: Gerald Mortag؛ زادهٔ ۸ نوامبر ۱۹۵۸) دوچرخه‌سوار اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
چاک فیلیپس

| چاک فیلیپس | چاک فیلیپس |
| --- | --- |
فیلیپس در ۲۰۱۲: فیلیپس در ۲۰۱۲
نام هنگام تولد: چارلز آلن فیلیپس
زادهٔ: ۱۵ اکتبر ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
شهروندی: US
پیشه(ها): روزنامه‌نگار و نویسنده
جوایز: جایزه پولیتزر جوایز جورج پولک  جایزه انجمن ملی روزنامه نگاران سیاه‌پوست  جایزه باشگاه مطبوعاتی لس آنجلس
وبگاه: http://www.chuckphilipspost.com/
چاک فیلیپس ( انگلیسی: Charles Alan Philips؛ ۱۵ اکتبر ۱۹۵۲) روزنامه‌نگار تحقیقی و موسیقی و نویسنده موسیقی ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۵ اکتبر ۱۹۵۲ در دیترویت به دنیا آمد و بزرگ شد و در ۱۹ سالگی به لس آنجلس نقل مکان نمود. وی در سال ۱۹۸۹با مدرک بی‌ای در رشته روزنامه‌نگاری از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، لانگ بیچ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه پولیتزر، جایزه جرج پاک، جایزه انجمن ملی روزنامه‌نگاران سیاه‌پوست و جایزه باشگاه مطبوعاتی لس آنجلس شد.
گئورگی پوپوف

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Georgi Dimitrov Popov
زادروز:  ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال)
زادگاه:  پلوودیف
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Maritsa Plovdiv
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۱–۱۹۷۵ |  باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو |  ۳۰۸ |  (۸۳) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال بلغارستان |  ۲۲ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو
۲۰۱۱–:  Maritsa Plovdiv
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
گئورگی پوپوف (بلغاری: Георги Димитров Попов؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۴) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
خنوخ (جد نوح)

| خنوخ | خنوخ |
| --- | --- |
Gerard Hoet illusztrációja: Isten magához szólítja Énokhot : Gerard Hoet illusztrációja: Isten magához szólítja Énokhot 
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
فرزندان: متوشالح Emzara 
والدین: یارد  (پدر)
خنوخ [تلفظ؟](به عبری: חנוך، در منابع اسلامی اخنوخ یا ادریس و در فارسی خنجوخ) پسر یارد و پدر متوشالح، از شخصیت‌هایی است که در عهد عتیق از او نام برده شده‌است. یهودا در نامه خود، خنوخ را از پیامبران دانسته‌است.
نسب

نسب خنوخ در سفر پیدایش تورات و انجیل لوقا چنین است:
خنوخ پسر یارد پسر مهللئیل پسر قینان پسر انوش پسر شیث پسر آدم. خنوخ پدر بزرگ (جد) نوح پیامبر است.
علاوه بر موارد یادشده، نام خنوخ در کتاب اول تواریخ ایام، رساله به عبرانیان، و رساله یهودا آمده‌است.
کتاب‌ها

چندین کتاب منسوب به خنوخ است از جمله موارد زیر:
کتاب اول خنوخ
کتاب دوم خنوخ
کتاب سوم خنوخ
کتاب پنجاهه‌ها(گفته می‌شود این کتاب انشاء خنوخ به صورت روح و نوشته موسی است)
همچنین نسخه‌ای از کتابی منسوب به خنوخ در غاری به نام قمران در نزدیکی بحرالمیت یافت شده‌است که اکنون در صومعه اسین نگهداری می‌شود. در این کتاب به داوری قوم اسرائیل توسط یهوه اشاره شده‌است. در نامه یهودا ،۲۰۰۰ سال پیش از کشف نسخه‌ای از آن در قمران، شباهتی با کتاب خنوخ دیده می‌شود، که دو برداشت به دست می‌دهد: یا اینکه نقل قول معتبری برای هر دو کتاب خنوخ و رسالهٔ یهودا موجود بوده یا اینکه رسالهٔ یهودا از کتاب خنوخ نقل قول کرده‌است. لازم است ذکر شود که کتب منتسب به خنوخ، در یهودیت و مسیحیت (به جز بخش‌هایی از مسیحیان اتیوپی) اصیل و معتبر دانسته نمی‌شود. در کتاب مقدس چنین آمده‌است: «و خنوخ با خدا راه می‌رفت و نایاب شد، زیرا خدا او را برگرفت». لذا خنوخ پیش از مرگ به آسمان صعود کرده و جاودانه شده‌است.
یکی از کتابهای خنوخ تحت عنوان «کتاب رازهای خنوخ» توسط حسین توفیقی ترجمه و منتشر شده‌است.
ادریس

برخی مفسرین، خنوخ را با ادریس در قرآن برابر دانسته‌اند و به روایت قرآن نیز ادریس بدون مرگ مانند عیسی به آسمان عروج کرده‌است: «و در این کتاب ادریس را یاد کن. او راست‌گفتاری پیامبر بود. او را به مکانی بلند فرا بردیم.»
فریست گلن، مریلند

| Forest Glen, Maryland | Forest Glen, Maryland |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Location of Forest Glen, Maryland: Location of Forest Glen, Maryland
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالات آمریکا:  مریلند
شهرستان: [[File:|22x20px|border |alt=|link=]] شهرستان مونتگومری، مریلند
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۱۵ فوت (۹۶ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۷۳۴۴
 • تراکم: ۵۶۹۸٫۹/مایل مربع (۲۲۰۰٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS کد: ۲۴-۲۸۶۴۰
GNIS feature ID: ۰۵۸۴۴۴۳
فریست گلن (به انگلیسی: Forest Glen) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۵۸۲ نفر بوده‌است.
قانون انتهای N

قانون انتهای N قانونی است که بر سرعت تجزیه پروتئین از طریق شناسایی باقی ماندهٔ پایانهٔ N پروتئین‌ها نظارت می‌کند. این قانون بیان می‌کند که اسید آمینه پایانه N در یک پروتئین نیمه عمر آن را تعیین می‌کند (منظور از نیمهٔ عمر در اینجا مدت زمانی است که پس از آن نیمی از مقدار کل یک پلی پپتید معین تجزیه می‌شود). این قانون برای ارگانیسم‌های یوکاریوتی و پروکاریوتی با شدت، قوانین و نتایج متفاوت اعمال می‌شود. در سلول‌های یوکاریوتی، این باقیمانده‌های N به عنوان پایانه شناسایی شده و توسط لیگازهای یوبی‌کوئیتین مورد هدف قرار می‌گیرند، و در نتیجه یوبیکوتین را واسطه می‌کنند و در نتیجه پروتئین را برای تجزیه مشخص می‌کنند. این قانون در ابتدا توسط الکساندر ورشاوسکی و همکارانش در سال کشف شد. با این حال، فقط تخمین‌های خامی از نیمه عمر پروتئین را می‌توان از این «قانون» نتیجه گرفت، زیرا تغییر اسید آمینه پایانهٔ N می‌تواند منجر به تنوع و ناهنجاری شود، در حالی که تأثیر اسید آمینه هم می‌تواند از یک ارگانیسم به ارگانیسم دیگر تغییر کند. سایر سیگنال‌های تخریب، که به عنوان دگرون شناخته می‌شوند، نیز به ترتیب یافت می‌شوند.
قوانین در موجودات مختلف

این قانون ممکن است در ارگانیسم‌های مختلف به‌طور متفاوت عمل کند.
قوانین در موجودات مختلف > مخمر

باقیمانده‌های پایانه N - نیمه عمر تقریبی پروتئین‌ها برای ساکارومایسس سرویزیه به شرح زیر است:
Met, Gly, Ala, Ser, Thr, Val, Pro -> 20 ساعت (تثبیت کننده)
Ile, Glu - تقریباً. ۳۰ دقیقه (تثبیت کننده)
Tyr, Gln - تقریباً. ۱۰ دقیقه (بی‌ثبات کننده)
Leu, Phe, Asp, Lys - تقریباً. ۳ دقیقه (بی‌ثبات کننده)
Arg - تقریباً ۲ دقیقه (بی‌ثبات کننده)
قوانین در موجودات مختلف > پستانداران

باقی مانده‌های پایانه N - نیمه عمر تقریبی پروتئین‌ها در سیستم‌های پستانداران به شرح زیر است:
* Val (V)→ 100h
Met (M), Gly (G) → 30h
Pro (P) → 20h
Ile (I)→ 20h
Thr (T) → 7.2h
Leu (L) → 5.5h
Ala (A) → 4.4h
His (H) → 3.5h
Trp (W) → 2.8h
Tyr (Y) → 2.8h
Ser (S) → 1.9h
Asn (N) → 1.4h
Lys (K) → 1.3h
Cys (C) → 1.2h
Asp (D) → 1.1h
Phe (F) → 1.1h
Glu (E) → 1.0h
Arg (R) → 1.0h
Gln (Q) → 0.8h
قوانین در موجودات مختلف > باکتری‌ها

در اشرشیاکلی، برخی از باقی مانده‌های آلیفاتیک و معطر در پایانهٔ N، مانند آرژنین، لیزین، لوسین، فنیل آلانین، تیروزین و تریپتوفان دارای بار مثبت و برخی از باقی مانده‌های آلیفاتیک و آروماتیک در پایانه N هستند که نیمه عمر کوتاهی در حدود ۲ دقیقه دارند و به سرعت تجزیه می‌شوند. این باقی مانده‌ها (زمانی که در پایانه N پروتئین قرار دارند) به عنوان باقی مانده‌های بی‌ثبات کننده نامیده می‌شوند. در باکتری‌ها، باقی‌مانده‌های بی‌ثبات‌کننده را می‌توان به‌عنوان باقی‌مانده‌های بی‌ثبات‌کننده اولیه (لوسین، فنیل آلانین، تیروزین و تریپتوفان) یا باقی‌مانده‌های بی‌ثبات‌کننده ثانویه (آرژنین، لیزین و در مورد خاص متیونین) تعریف کرد. باقیمانده‌های بی‌ثبات‌کننده ثانویه با اتصال یک باقیمانده بی‌ثبات‌کننده اولیه توسط آنزیم لوسیل/فنیل آلانین-tRNA-پروتئین ترانسفراز اصلاح می‌شوند. تمام اسیدهای آمینه دیگر هنگامی که در انتهای N پروتئین قرار می‌گیرند به عنوان باقی مانده‌های تثبیت کننده نامیده می‌شوند و نیمه عمر آنها بیش از ۱۰ ساعت است. پروتئین‌هایی که دارای یک باقیمانده بی‌ثبات‌کننده اولیه N ترمینال هستند، به‌طور خاص توسط N-شناسایی باکتریایی (جزء شناسایی) ClpS شناسایی می‌شوند. ClpS به عنوان یک پروتئین آداپتور خاص برای AAA + پروتئاز ClpAP وابسته به ATP است و از این رو ClpS بسترهای دگرون در پایانه N- را برای تخریب به ClpAP می‌دهد.
یک مسئله پیچیده این است که اولین باقی مانده پروتئین‌های باکتریایی به‌طور معمول با یک فرمیل متیونین پایانهٔ N (f-Met) بیان می‌شود. گروه فرمیل این متیونین به سرعت حذف می‌شود و خود متیونین سپس توسط متیونیل آمینوپپتیداز حذف می‌شود. حذف متیونین زمانی کارآمدتر است که باقیمانده دوم کوچک و بدون بار باشد (به عنوان مثال آلانین)، اما زمانی که حجیم و باردار باشد مانند آرژنین ناکارآمد است. هنگامی که f-Met حذف شد، باقیمانده دوم تبدیل به باقیمانده پایانه N می‌شود و تابع قانون انتهای N می‌باشد. پس مانده‌هایی با زنجیره‌های جانبی اندازه متوسط مانند لوسین به عنوان باقیمانده دوم ممکن است نیمه عمر کوتاهی داشته باشند.
قوانین در موجودات مختلف > کلروپلاست‌ها

دلایل متعددی وجود دارد که چرا این امکان وجود دارد که قانون انتهای N در اندامک کلروپلاست سلول‌های گیاهی نیز عمل کند. اولین شواهد از نظریه درون همزیستی ناشی می‌شود که شامل این ایده است که کلروپلاست‌ها از سیانوباکتری‌ها، موجودات فتوسنتزی که می‌توانند نور را به انرژی تبدیل کنند، مشتق شده‌اند. تصور می‌شود که کلروپلاست از درون همزیستی بین یک سلول یوکاریوتی و یک سیانوباکتری ایجاد شده‌است، زیرا کلروپلاست‌ها دارای چندین ویژگی از جمله قابلیت‌های فتوسنتزی با باکتری هستند. قانون پایان N باکتریایی قبلاً به خوبی مستند شده‌است. این شامل سیستم پروتئاز Clp است که از پروتئین آداپتور ClpS و ClpA/P و هسته پروتئاز تشکیل شده‌است. یک سیستم Clp مشابه در استرومای کلروپلاست وجود دارد، که نشان می‌دهد قانون انتهای N ممکن است به‌طور مشابه در کلروپلاست‌ها و باکتری‌ها عمل کند.
علاوه بر این، یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ در رشادی گوش‌موشی پروتئین ClpS1 را نشان داد که یک همولوگ پلاستید احتمالی باکتری ClpS Recognin است. ClpS یک پروتئین آداپتور باکتریایی است که مسئول شناسایی نسبت غلظتهای پروتئینی از طریق باقیمانده‌های ترمینال N آنها و تحویل آنها به هسته پروتئاز برای تخریب است. این مطالعه نشان می‌دهد که ClpS1 از نظر عملکردی مشابه ClpS است، همچنین نقشی در شناسایی سوبسترا از طریق باقی‌مانده‌های خاص N ترمینال (دگرون‌ها) مانند همتای باکتریایی آن ایفا می‌کند. فرض بر این است که پس از شناسایی، ClpS1 به این پروتئین‌های سوبسترا متصل می‌شود و آنها را به همراه ClpC ماشین هسته پروتئاز می‌آورد تا تخریب را آغاز کند.
در پژوهش دیگری، پروتئین‌های استرومایی رشادی گوش‌موشی برای تعیین فراوانی نسبی باقی‌مانده‌های خاص پایانهٔ N آنالیز شدند. این مطالعه نشان داد که آلانین، سرین، ترئونین و والین فراوان‌ترین باقیمانده‌های ترمینال N بودند، در حالی که لوسین، فنیل آلانین، تریپتوفان و تیروزین (همه محرک‌های تخریب در باکتری‌ها) از باقی مانده‌هایی بودند که به ندرت شناسایی شدند.
علاوه بر این، یک سنجش میل ترکیبی با استفاده از ClpS1 و باقیمانده‌های N ترمینال برای تعیین اینکه آیا ClpS1 واقعاً دارای شرکای اتصال خاصی است یا خیر، انجام شد. این مطالعه نشان داد که فنیل آلانین و تریپتوفان به‌طور خاص به ClpS1 متصل می‌شوند و آنها را کاندیدهای اصلی برای N-degron در کلروپلاست‌ها می‌کند.
در حال حاضر تحقیقات بیشتری برای تأیید اینکه آیا قانون انتهای N در کلروپلاست‌ها عمل می‌کند یا خیر، در حال انجام است.
قوانین در موجودات مختلف > آپیکوپلاست

آپیکوپلاست یک پلاستید غیر فتوسنتزی مشتق شده است که در اکثر آپی کمپلکس‌ها از جمله توکسوپلاسما گوندی، پلاسمودیوم فالسیپاروم و سایر گونه‌های پلاسمودیوم یافت می‌شود. (انگل‌های عامل مالاریا). مشابه گیاهان، چندین گونه هاگداران، از جمله پلاسمودیوم فالسیپاروم، حاوی تمام اجزای لازم مورد نیاز برای یک Clp-protease موضعی در هاگدان هستند، از جمله یک همولوگ بالقوه از باکتری ClpS N-recognin. داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهند که پلاسمودیوم فالسیپاروم ClpS قادر به تشخیص انواع باقی‌مانده‌های بی‌ثبات‌کننده اولیه N ترمینال است، نه تنها باقی‌مانده‌های کلاسیک بی‌ثبات‌کننده اولیه باکتریایی (لوسین، فنیل آلانین، تیروزین و تریپتوفان) بلکه همچنین ایزولوسین پایانهٔ N و ویژگی‌های آن را نشان می‌دهد. (در مقایسه با همتای باکتریایی آن).
باران (فیلم ۱۹۹۵)

| باران | باران |
| --- | --- |
کارگردان: راجکومار سانتوشی
تهیه‌کننده: دهر مندرا
نویسنده: Shyam Gupta راجکومار سانتوشی
بازیگران: بابی دیول توینکله خانا راج بابار موکش خانا دنی دنزونگپا
موسیقی: Nadeem-Shravan
فیلم‌بردار: سانتوش سیوان
تدوین‌گر: V.N. Mayekar
توزیع‌کننده: Vijeta Films
تاریخ‌های انتشار: ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۵
کشور: India
زبان: زبان هندی
باران (انگلیسی: Barsaat) یک فیلم به کارگردانی راجکومار سانتوشی است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به بابی دیول، موکش خانا، و دنی دنزونگپا اشاره کرد.
به دل بگو چه کار کنه

| به دل بگو چه کار کنه | به دل بگو چه کار کنه |
| --- | --- |
کارگردان: پراکاش جها
تهیه‌کننده: ویرو دوگان
بازیگران: اجی دیوگن کاجول ماهیما چودری
موسیقی: جاتین-لالیت
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-09-۲۴)  
کشور: هند
زبان: هندی 
به دل بگو چه کار کنه (به هندی: Dil Kya Kare) فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی پراکاش جها است. در این فیلم بازیگرانی همچون اجی دیوگن، ماهیما چودری، کاجول، فریده جلال، لاکسیمیکانت برد، راجپال یاداو، راجندرا گوپتا، آچالا ساچدف، راکهی ساوانت ایفای نقش کرده‌اند.
چهارگاه

برای دیگر کاربردها، چهارگاه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
دستگاه چهارگاه، یکی از دستگاه‌های موسیقی ایران است. چهارگاه از نظر مُدال دستگاهی متمایز است و داریوش طلایی دانگ اول چهارگاه را یکی از چهار دانگ اصلی موسیقی ایرانی می‌داند.
برخلاف برخی دیگر از دستگاه‌ها، دستگاه چهارگاه همنام یکی از مقام‌های قدیم موسیقی ایرانی نیست. درجات چهارگاه نیز با درجات اصلی هیچ یک از مقام‌ها مطابقت ندارند. با این حال لفظ «چهارگاه» محدود به ردیف موسیقی ایران نیست و در موسیقی‌های مبتنی بر مقام نیز به کار می‌رفته‌است. در موسیقی عربی، چهارگاه (با املای «جهارکاه») جزو زیرشاخه‌های خانوادهٔ عجم طبقه‌بندی می‌شود اگرچه مقام دیگری به نام «چهارگاه ترکی» نیز وجود دارد که در خانوادهٔ حجاز طبقه‌بندی می‌شود. در موسیقی ترکی نیز چهارگاه یکی از مقام‌های سیزده‌گانهٔ اصلی دانسته می‌شود و حسین سعدالدین آرل آن را مقام اصلی موسیقی ترکی قلمداد کرده‌است. به لحاظ فواصل موسیقی، چهارگاه در موسیقی ترکی، عربی و ایرانی مفهوم یکسانی نیست. با این حال می‌توان بین این مفاهیم با کمک مقام‌های زنگوله و حجاز تا حدی ارتباط برقرار کرد.
دستگاه چهارگاه در ردیف موسیقی ایرانی صاحب گوشه‌هایی است که برخی احساس اندوه، برخی حالت وقار و متانت، و برخی حس شادی را به همراه دارند، و از همین رو این دستگاه برای نشان دادن تمام حالات و احساسات مناسب دانسته شده‌است. برخی از گوشه‌های مهم دستگاه چهارگاه از بم به زیر عبارتند از زابل، مویه، حصار، مخالف، مغلوب، حزین و منصوری. دستگاه چهارگاه از طریق گوشه‌هایی همچون گوشهٔ مخالف، امکان پرده‌گردانی به دستگاه همایون را دارد و همچنین هر یک از دانگ‌های چهارگاه می‌تواند دانگ دوم بیات اصفهان فرض شود. همچنین دستگاه چهارگاه، به لحاظ نام گوشه‌ها و ساختار ردیف، با دستگاه سه‌گاه رابطهٔ نزدیکی دارد.
تاریخچه و اهمیت

در موسیقی قدیم ایران، علاوه بر دوازده مقام اصلی و شش آواز (که در پایین توضیح داده شده‌اند)، بیست و چهار شعبه نیز وجود داشته‌است. این شعبات توالی‌هایی از دو نت تا هشت نت بوده‌اند و نام یکی از آن‌ها «چهارگاه» بود؛ شعبهٔ چهارگاه، یکی از دو شعبهٔ مقام زنگوله بود. بعد از تحول مقام به دستگاه برخی از دستگاه‌ها، از جمله چهارگاه، نامشان را از همین شعبات گرفتند. (البته فواصل دستگاه چهارگاه، با فواصل این دانگ مطابقت ندارد؛ دانگ چهارگاهِ قدیم را امروزه می‌توان در دانگ بیات ترک یافت) در عین حال، لفظ چهارگاه برای توصیف شعبه‌هایی که چهار نغمه داشته باشند نیز به کار می‌رفته‌است (و این شامل شعبهٔ چهارگاه، و شعبات دیگری نظیر رَکب، مُبَرقَع، ماهور، کردانیا، و نوروزِ خارا نیز می‌شده‌است. در دوران صفویه و در گیرودار شکل‌گیری مفهومی که امروزه با نام «دستگاه» شناخته می‌شود، چهار «شَد» تعریف می‌شده که چهارگاه یکی از این شَدود چهارگانه بوده‌است.
اگرچه تقریباً تمام صاحب‌نظران معاصر، دستگاه شور را مهم‌ترین دستگاه موسیقی ایرانی می‌دانند و به آن «مادر همهٔ دستگاه‌ها» می‌گویند، اما عده‌ای، همچون هرمز فرهت و داریوش صفوت، دستگاه شور را به خاطر قدمت کمترش اصلی نمی‌دانند و در مقابل، دستگاه چهارگاه را به خاطر این که دو دانگ متقارن دارد، دستگاه اصلی می‌دانند. داریوش طلایی همچنین در کتاب تحلیل ردیف روشی را برای به دست آوردن تمام دستگاه‌ها و گوشه‌های موسیقی با کمک چهار دانگ اصلی معرفی می‌کند که در آن دانگ نخست چهارگاه، یکی از این چهاردانگ اصلی است.
دستگاه چهارگاه به جهت آن که گستره‌ای از حالات و صفات موسیقی ایرانی را در خود دارد نیز مهم دانسته می‌شود. روح‌الله خالقی در کتاب نظری به موسیقی چهارگاه را از این جهت که هم گوشه‌های شاد دارد و هم گوشه‌های حزین و هم گوشه‌هایی که احساساتی همچون وقار، متانت، و بردباری را نمایش می‌دهند، دستگاهی مناسب برای «نشان دادن تمام حالات و صفات و کیفیات» توصیف می‌کند.
چهارگاه نام چهارمین نت در گام پایهٔ موسیقی عربی نیز هست (ر.ک. مقام (موسیقی) § موسیقی عربی). مقام چهارگاه نیز نزد قاریان قرآن اهمیت ویژه‌ای دارد و جزو گروهی از مقام‌ها با نام «مقام‌های مکّی» طبقه‌بندی می‌شود.
در موسیقی ترکی، حسین سعدالدین آرل سیزده مقام اصلی را با کمک شش دانگ (جنس) اصلی تعریف می‌کند که دانگ چهارگاه یکی از این شش دانگ اصلی است، و مقام چهارگاه نیز از دید او مقامِ اصلی موسیقی ترکی است. اما آنچه آرل به عنوان چهارگاه تعریف کرد در واقع گام بزرگ غربی است و با مفهوم چهارگاه در موسیقی مقامی یکسان نیست. به بیان دیگر، او گام بزرگ از پایهٔ نت دو (نت موسیقی) را در قالب یک مقام اختراعی ارائه کرد و برای این مقام اختراعی، نام «چهارگاه» را به کار گرفت که در آن زمان در موسیقی ترکی منسوخ شده بود. اگر چه این مقام جدید به خودی خود مورد استقبال قرار نگرفت، اما از آنجا که پایهٔ نت‌نویسی مقام‌ها مبتنی بر روشی شد که تا امروز هم رایج است، همچنان جزو مقام‌های سیزده‌گانه برشمرده می‌شود. (ر.ک. مقام (موسیقی) § موسیقی ترکی) از این حیث، چهارگاه در موسیقی ترکی (و مصری) با دستگاه ماهور در موسیقی ایرانی قابل مقایسه است.
رابطه در موسیقی ایرانی، عربی و ترکی

همچنان که پیشتر گفته شد، در موسیقی قدیم، چهارگاه یکی از شعبه‌های مقام زنگوله بوده‌است. آنچه در موسیقی ترکی امروز به عنوان مقام زنگوله تعریف می‌شود، از نظر فواصل دانگِ اولش با آنچه در موسیقی ایرانی به عنوان درآمد دستگاه چهارگاه شناخته می‌شود مطابقت دارد. در موسیقی ترکی مقام زنگوله متشکل از دو جنسِ حجاز دانسته می‌شود. در موسیقی عربی همین مقام، با نام «چهارگاه ترکی» زیر خانوادهٔ مقام‌های «حجاز» طبقه‌بندی می‌شود.
فاصلهٔ بین درجهٔ دوم و سوم دانگ اول درآمد دستگاه چهارگاه (لا کرن تا سی در تصویر) به اندازهٔ دوم بیش‌بزرگ است و این فاصله، در مقام‌های قدیم موسیقی ایران معمول نبوده‌است. به همین جهت برخی از موسیقی‌دانان معاصر ایرانی، دستگاه چهارگاه را به شکلی دیگر اجرا می‌کنند که در آن هیچ فاصله‌ای بزرگتر از فاصلهٔ دوم بزرگ (طنینی) وجود نداشته باشد. این نحوهٔ اجرای دستگاه چهارگاه، با مقام حجاز مطابقت دارد.
شکل دیگری از چهارگاه نیز در موسیقی معاصر ایران دیده می‌شود که در آن هیچ کدام از نت‌ها ریزپرده‌ای نیستند و همگی به فواصل نیم‌پرده‌ای موسیقی غربی تغییر یافته‌اند. علینقی وزیری این شکل از چهارگاه را که می‌توان روی سازهای غربی نظیر پیانو اجرا کرد، «چهارگاه فرنگی» می‌نامد.
تحلیل ردیف

در ردیف موسیقی ایرانی، ترتیب گوشه‌های دستگاه چهارگاه کمابیش به این شکل است: ابتدا گوشه‌های درآمد و پس از آن گوشه زابل قرار دارند، گوشه‌های حصار و مخالف معمولاً یکی پس از دیگری می‌آیند، مغلوب بعد از مخالف می‌آید و منصوری پس از آن. این ترتیب، به شکلی است که گوشه‌ها به تدریج تمرکزشان روی درجه‌های بالاتر دستگاه خواهد بود: درآمد روی نت پایه متمرکز است؛ زابل روی درجهٔ سوم، حصار روی درجهٔ پنجم، مخالف روی درجهٔ ششم، و مغلوب و منصوری روی درجهٔ اکتاو (هشتم). استثنای این قاعده، گوشهٔ مویه و سه گوشهٔ دیگری است که با این ترتیب ناسازگارند و عبارتند از حُدی، پهلوی و رجز. در ردیف‌های قدیمی مویه بعد از زابل بوده اما در ردیف‌های جدید یا دیرتر مطرح می‌شود یا به کل مطرح نمی‌شود (مثلاً در ردیف آوازی دوامی مویه در چهارگاه کلاً مطرح نمی‌شود اگر چه در سه‌گاه مطرح می‌شود). گوشه‌های سه‌گانهٔ حدی، پهلوی و رجز که ساختار ریتمیک‌تری هم دارند، معمولاً همراه هم در ردیف می‌آیند و گاهی به کل در ردیف نیامده‌اند (مثلاً در ردیف صبا).
تحقیقات برونو نتل روی چهل‌وچهار اجرای ضبط شده از دستگاه چهارگاه نشان داد که گوشه‌های درآمد، زابل و مخالف تقریباً در تمام اجراها به کار رفته بودند، در حالی گوشه‌های حصار، منصوری، مویه و مغلوب تنها در نیمی از اجراها یافت می‌شدند و گوشه‌های حدی و رجز به همراه گوشه‌هایی که از دستگاه‌های دیگری آمده‌اند یا در ردیف وجود ندارند (نظیر شاه‌خطایی و چهاربیتی) تنها در یک یا دو مورد از اجراها وجود داشت. همچنین بیشتر اجراهای چهارگاه تنها سه گوشه را پوشش می‌دادند. از همین رو او سه گوشهٔ درآمد، زابل و مخالف را قلب دستگاه چهارگاه می‌نامد.
تحلیل ردیف > رابطه با دیگر دستگاه‌ها

دستگاه چهارگاه و دستگاه سه‌گاه با هم «برادر» دانسته می‌شوند؛ این به خاطر ارتباط زیاد این دو دستگاه است، چنان‌که هر دو تعداد گوشهٔ همنام دارند که اگرچه در هر دستگاه از گام آن دستگاه تبعیت می‌کنند اما ملودی مشابهی دارند. برای مثال در ردیف موسی معروفی، گوشه‌های زابل و حصار برای هر دوی این دستگاه‌ها آمده‌است؛ همچنین هر دو دستگاه گوشه‌هایی به نام مغلوب و مخالف دارند که نقش مهمی در ردیف آن‌ها دارند اگر چه نقش گوشهٔ مخالف در دستگاه چهارگاه چشمگیرتر است تا در سه‌گاه. به عقیدهٔ هرمز فرهت، تمام قطعاتی که در دستگاه سه‌گاه اجرا شوند را می‌شود عیناً در دستگاه چهارگاه نیز اجرا کرد (اما عکس این امر صادق نیست چون چهارگاه چند گوشهٔ اختصاصی دارد).
هر یک از دانگ‌های چهارگاه می‌تواند دانگ اول گام دستگاه همایون یا دانگ دوم گام بیات اصفهان فرض شود و این امر امکان پرده‌گردانی بین آن‌ها را فراهم می‌کند.
احساس

دستگاه چهارگاه دارای سرزندگی و صلابت توصیف شده‌است و برای سبک حماسی مناسب دانسته می‌شود. در مقایسه با دستگاه‌های شور و سه‌گاه که فواصل آن‌ها ملایم و متعادل و حرکات در آن‌ها تغزلی هستند، در دستگاه چهارگاه حرکت ضربتی می‌تواند حالتی برانگیزاننده ایجاد کند. از سوی دیگر، اجرای چهارگاه با ضرب‌آهنگی آرام و معتدل می‌تواند فضایی تفکرآمیز ایجاد کند که برای مراقبه مناسب باشد.