stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باب جانسون

| باب جانسون | باب جانسون |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: رابرت کلیولند جانسون
زادهٔ: ۴ مهٔ ۱۹۲۰ پورتلند، اورگن، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۳۱ دسامبر ۱۹۹۳ (۷۳ سال) مولوکای، هاوایی، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
دیگر نام‌ها: رابرت سی. جانسون
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۱۹۹۱
باب جانسون (انگلیسی: Bob Johnson؛ ‏ ۴ مهٔ ۱۹۲۰ – ۳۱ دسامبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به مأموریت: غیرممکن اشاره نمود.
بازدارنده واکنش

بازدارنده واکنش(به انگلیسی: Reaction inhibitor) ترکیبی شیمیایی است که با افزودن به ظرف واکنش، موجب کاهش سرعت یا توقف کامل واکنش می‌شود. این ماده دقیقا برخلاف کاتالیست بر واکنش اثر دارد. به‌عنوان نمونه، افزودن مقداری از استانیلید به ظرف واکنش تجزیه هیدروژن پراکسید، موجب کاهش سرعت تجزیهٔ آن به آب و اکسیژن می‌گردد.
ایست دنیس، ماساچوست

| ایست دنیس، ماساچوست | ایست دنیس، ماساچوست |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Sesuit Creek from Bridge Street: Sesuit Creek from Bridge Street
موقعیت ایست دنیس، ماساچوست در نقشه: موقعیت ایست دنیس، ماساچوست در نقشه
مختصات: ۴۱°۴۴′۲۵″ شمالی ۷۰°۹′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۴۰۲۸°شمالی ۷۰٫۱۵۷۲۲°غربی﻿ / 41.74028; -70.15722: مختصات: ۴۱°۴۴′۲۵″ شمالی ۷۰°۹′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۴۰۲۸°شمالی ۷۰٫۱۵۷۲۲°غربی﻿ / 41.74028; -70.15722
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ماساچوست
شهرستان: شهرستان برنستبل، ماساچوست
Town: دنیس، ماساچوست
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۹ مایل مربع (۱۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۸ مایل مربع (۱۲٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶ فوت (۸ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۲۷۵۳
 • تراکم: ۵۷۵/مایل مربع (۲۲۱٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۰۲۶۴۱
کد منطقه: 508
کد FIPS: ۲۵–۱۸۸۴۰
شماره GNIS: ۰۶۱۵۸۳۰
ایست دنیس (به انگلیسی: East Dennis) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برنستبل، ماساچوست واقع شده‌است. ایست دنیس ۱۲٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۷۵۳ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایوایلو یوردانوف

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Ivaylo Stoimenov Yordanov
زادروز:  ۲۲ آوریل ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال)
زادگاه:  صماقو
قد:  1.80 m
پست:  مهاجم، هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۹ |  Rilski Sportist |  ۱۹۹ |  (۲۳) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  Lokomotiv GO |  ۵۱ |  (۲۳) |
| ۱۹۹۱–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال اسپورتینگ |  ۱۸۴ |  (۵۶) |
| مجموع |   |  ۴۳۴ |  (۱۰۲) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۱–۲۰۰۰ |  تیم ملی فوتبال بلغارستان |  ۵۱ |  (۴) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی‌پی بی (دستیار)
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  تیم ملی فوتبال بلغارستان (دستیار)
۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال لیتکس لووچ (دستیار)
۲۰۱۶:  Beroe (دستیار)
۲۰۱۹–۲۰۲۰:  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ایوایلو یوردانوف (بلغاری: Ивайло Стоименов Йорданов؛ زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۹۶۸) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلغارستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
باب جفرسون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Robert William Jefferson
زادروز:  ژوئن ۱۸۸۲
زادگاه:  ساندرلند
تاریخ مرگ:  ژوئیه ۱۹۶۶ (aged 84)
محل مرگ:  لندن
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Sunderland Royal Rovers
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۴–۱۹۰۶ |  باشگاه فوتبال برادفورد سیتی |  ۳۰ |  (۶) |
| ۱۹۰۶–۱۹۰۸ |  Leeds City |  ۱۷ |  (۵) |
| ۱۹۰۸–۱۹۲۲ |  باشگاه فوتبال سوئیندون تاون |  ۲۷۴ |  (۶۷) |
| مجموع |   |  ۳۲۱ |  (۷۸) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۲۳–۱۹۲۴:  HFC
۱۹۲۴–۱۹۲۵:  باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم
۱۹۲۵–۱۹۲۶:  باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم، Tubantia
۱۹۲۶–۱۹۲۷:  باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم
۱۹۲۷–۱۹۲۸:  't Gooi
۱۹۲۸–۱۹۲۹:  't Gooi, Eindhoven
۱۹۲۹–۱۹۳۱:  خرونینگن
۱۹۳۱–۱۹۳۲:  خرونینگن، HSC
۱۹۳۲–۱۹۳۳:  خرونینگن، FVC
۱۹۳۳–۱۹۳۴:  خرونینگن
۱۹۳۴–۱۹۳۸:  باشگاه فوتبال اوترخت
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
باب جفرسون (انگلیسی: Bob Jefferson؛ ژوئن ۱۸۸۲ – july 1966 (aged 84)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال بث سیتی، و باشگاه فوتبال برادفورد سیتی اشاره کرد.
ایوان داندو

| ایوان داندو | ایوان داندو |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۴ مارس ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال)
خاستگاه: بوستون، ماساچوست
ژانر: آلترنتیو راک، پانک راک
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–اکنون
ناشر(ان): Bar/None
همکاری‌های مرتبط: The Lemonheads، Blake Babies، Juliana Hatfield، Sneeze، MC5
وبگاه: www.thelemonheads.net
ایوان داندو (انگلیسی: Evan Dando؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۶۷) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سجار

| سجار | سجار |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نوشهر
بخش: کجور
دهستان: زانوس‌رستاق
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سجار، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان زانوس‌رستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
ایچیکاوا اوتائمون

| ایچیکاوا اوتائمون | ایچیکاوا اوتائمون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۰۷
درگذشت: ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۹ (۹۲ سال)
ایچیکاوا اوتائمون (انگلیسی: Utaemon Ichikawa؛ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۰۷ – ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۹) یک هنرپیشه اهل ژاپن بود.
بازدارنده پروتئازوم

فرمول ساختاری بورتزومیب، نخستین داروی بازدارندهٔ پروتئازوم که مورد پذیرش واقع شد.
بازدارنده‌های پروتئازوم (انگلیسی: Proteasome inhibitors) گروهی از داروها هستند که کارشان، مهار عملکرد پروتئازوم‌هاست. (مجموعه‌های پروتئینی‌ای که کارشان حذف پروتئین‌های غیرضروری یا آسیب‌دیده در سلول است)
این گروه از داروها، هم‌اکنون در دست پژوهش و بررسی برای درمان سرطان هستند و سه تای آنها برای درمان مولتیپل میلوما مورد پذیرش واقع شده‌است.
نخستین بازدارندهٔ غیر پپتیدی پروتئازوم که کشف شد، مادهٔ طبیعی لاکتاسیستین بود. برخی دیگر از بازدارندهٔ پروتئازوم عبارتند از: دی‌سولفیرام، اپی‌گالوکتشین گالات، سالینوسپرامید آ، اپوکسومایسین و بتا-هیدروکسی بتا-متیل‌بوتیریک اسید (درون‌جانداری).
۱ سپتامبر

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | سپتامبر | سپتامبر | سپتامبر | سپتامبر | سپتامبر |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ |
| ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ |
| ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ |
| ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ |
| ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |  |  |  |  |
۲۰۲۴ میلادی: ۲۰۲۴ میلادی
۱ سپتامبر دویست و چهل و چهارمین روز سال در گاه‌شماری میلادی (دویست و چهل و پنجمین در سال کبیسه) است. ۱۲۱ روز تا پایان سال باقی‌است.
رویدادها

۱۹۱۴ - سن پترزبورگ به پتروگراد تغییر نام پیدا کرد.
۱۹۲۳ - در اثر زمین‌لرزه ۷٫۹ ریشتری در کانتو در ژاپن ۱۰۵ هزار نفر جان خود را از دست دادند.
۱۹۲۸ - احمت زوغو با اعلام تشکیل پادشاهی آلبانی با نام زوغو یکم در این کشور به سلطنت رسید.
۱۹۳۹ - با تهاجم آلمان به لهستان جنگ دوم جهانی آغاز شد.
۱۹۳۹ - جنگ جهانی دوم: استونی، فنلاند، لاتویا، لیتوانی، نروژ و سوئیس اعلام بی‌طرفی کردند.
۱۹۳۹ - جنگ دوم جهانی: با وجود بی‌طرفی، پارلمان سوئیس اعلام بسیج عمومی کرد.
۱۹۸۳ - معمر قذافی با یک کودتای بدون خونریزی، ادریس یکم، پادشاه کشور را سرنگون کرد و در لیبی به قدرت رسید.
۱۹۷۶ - تبلیغات سیگار در رادیو و تلویزیون‌های استرالیا ممنوع شد.
۱۹۸۱ - در اثر کودتا به فرماندهی ژنرال کولینگبا در جمهوری آفریقای مرکزی دولت دیوید داکو سقوط کرد.
۱۹۸۲ - فرماندهی فضایی نیروی هوایی ایالات متحده تشکیل شد.
۱۹۸۳ - پرواز شماره ۰۰۷ هواپیمایی کره در منطقه ساخالین توسط شوروی سرنگون شد و همه ۲۶۹ مسافر و خدمه آن جان باختند.
۱۹۸۵ - بقایای کشتی آرام‌اس تایتانیک کشف شد.
۱۹۹۱ - ازبکستان از شوروی اعلان استقلال کرد.
۲۰۱۷ - به دستور ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، ۷۵۵ دیپلمات آمریکایی در پاسخ تحریم‌های اعمال شده از جانب این کشور بر روسیه، از این کشور اخراج شدند.
زادروزها

۱۹۴۶ - رو مو هیون، سیاست‌مدار اهل کره جنوبی و نهمین رئیس‌جمهور این کشور
۱۹۵۶ - ایمن زیدان، بازیگر سوری
۱۹۵۷ - مایک اموت، روان‌شناس اهل ایالات متحده
۱۹۷۱ - دومنیکو ویچینی بازیکن تنیس اهل سان مارینو
۱۹۷۸ – روبن لوباتو، دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا
۱۹۹۰ - ملانی رنه، خواننده سوئیسی
۱۹۹۷ - جئون ایان، ستاره موسیقی اهل کره جنوبی
درگذشت‌ها

۱۸۴۶ - کارل ساموئل لبرچت هرمان، شیمی‌دان آلمانی
۱۹۶۹ - هرمان بارانووسکی، نظامی آلمانی
۱۹۷۸ - گیر هالگریمسون سیاستمدار اهل ایسلند و نخست‌وزیر این کشور
۱۹۸۱ - آن هاردینگ، بازیگر اهل ایالات متحده
۱۹۸۱ - آلبرت اشپر، معمار و سیاست‌مدار آلمانی و وزیر تسلیحات و تولید نظامی رایش سوم
۲۰۲۳ - بیل ریچاردسون، سیاست‌مدار آمریکایی اسپانیولی‌تبار
مناسبت‌ها

روز معلم در سنگاپور
روز دانش در روسیه
روز روزنامه‌نگار در تایوان
روز استقلال در ازبکستان
روز پرچم در هندوراس
روز نخست مدرسه در بسیاری از کشورهای اروپایی، آمریکایی و آسیایی
روز جلوگیری از فجایع در ژاپن
روز قانون اساسی در اسلواکی
انسان شاد

آرم انسان‌گرایی
انسان خوشحال (به انگلیسی: Happy Human) آیکون و نماد رسمی اتحادیه جهانی انسان‌گرا و اخلاق‌گرا (IHEU) یک بدنه جهانی از سازمان‌های انسان‌گرایی است که توسط سازمان‌های مختلف انسان‌گرا در سراسر جهان به‌کار رفته‌است. منشاء این نماد از مسابقه ترتیب‌داده شده توسط انجمن انسان‌گرای بریتانیایی در سال ۱۹۶۵ برای طراحی یک لوگو برای سازمان است. طرح برگزیده مسابقه از دنیس بارینگتون بود که در بنیاد بیشاپ‌گیت لندن نگهداری می‌شود.
برخی سازمان‌های به‌کاربرنده نماد

انجمن انسان‌گرای آمریکایی
انجمن انسان‌گرای بریتانیایی
انجمن انسان‌گرای کانادا
انجمن انسان‌گرای نیوزیلند
انجمن انسان‌گرای ایرلند
اتحادیه جهانی انسان‌گرا و اخلاق‌گرا
سازمان‌های به‌کاربرنده نماد مشابه

شورای انسان‌گرایی سکولار
بنیاد مطالعات با شفقت
ای‌ام‌اکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: صنایع هوافضایی
بنا نهاده: ۱۹۸۰
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: هواگرد
مالک: آلنیا آیروناتیکا اروماکی امبرائر
تعداد کارکنان: ۵۵۰ نفر
ای‌ام‌اکس (انگلیسی: AMX) شرکت هوافضای برزیلی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
باسیل هیوارد

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Carl Basil Hayward
زادروز:  ۷ آوریل ۱۹۲۸
زادگاه:  لیک، استافوردشر
تاریخ مرگ:  ۹ دسامبر ۱۹۸۹ (۶۱ سال)
محل مرگ:  استوک-آن-ترنت
پست:  مدافع / مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Northwood Mission
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۶–۱۹۵۸ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۳۴۹ |  (۵۵) |
| ۱۹۵۸–۱۹۶۰ |  باشگاه فوتبال پورتسموث |  ۴۴ |  (۴) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۴ |  باشگاه فوتبال یئوویل تاون |  ? |  (?) |
| مجموع |   |  ۳۹۳+ |  (۵۹+) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۰–۱۹۶۴:  باشگاه فوتبال یئوویل تاون
۱۹۶۴–۱۹۶۶:  باشگاه فوتبال بدفورد تاون
۱۹۶۶–۱۹۷۱:  باشگاه فوتبال گیلینگام
۱۹۷۱–۱۹۷۴:  Telford United
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
باسیل هیوارد (انگلیسی: Basil Hayward; ۷ آوریل ۱۹۲۸ – ۹ دسامبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورتسموث، باشگاه فوتبال پورت ویل، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
بارا دو روچا

| بارا دو روچا | بارا دو روچا |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
بارا دو روچاLocation in Brazil: بارا دو روچاLocation in Brazil
مختصات: ۱۴°۱۴′ جنوبی ۳۹°۳۹′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۲۳۳°جنوبی ۳۹٫۶۵۰°غربی﻿ / -14.233; -39.650: مختصات: ۱۴°۱۴′ جنوبی ۳۹°۳۹′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۲۳۳°جنوبی ۳۹٫۶۵۰°غربی﻿ / -14.233; -39.650
کشور:  برزیل
منطقه‌های برزیل: منطقه شمال شرقی برزیل
ایالت: باهیا
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۵۶۱۲
منطقهٔ زمانی: UTC -3
بارا دو روچا (به پرتغالی: Barra do Rocha) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در باهیا واقع شده‌است. بارا دو روچا ۵٬۶۱۲ نفر جمعیت دارد.
آپولو ۸
خدمه

موقعیت/فضانورد
خلبان ماه‌نشین آپولو عنوان رسمی سومین موقعیت خلبان در مأموریت‌های بلوک دو بود، که هیچ ارتباطی با وجود یا عدم وجود ماه‌نشین آپولو نداشت.
این خدمه در میان مأموریت‌های دوران قبل از شاتل، منحصر به فرد بود، فرمانده با تجربه‌ترین عضو خدمه نبود، زیرا لوول پیش از این دو بار در جمینای ۷ و جمینای ۱۲ سفر فضایی را تجربه کرده بود. همچنین این اولین مأموریتی بود که در آن فضانوردی که قبلاً سابقه فرماندهی سفینه را برعهده داشت، در این مأموریت فرمانده نبود، زیرا لوول قبلاً فرمانده جمینای ۱۲ بود.
خدمه > خدمه پشتیبان

موقعیت/فضانورد
در یک مأموریت قمری، وظیفه خلبان سفینه فرماندهی، ناوبری است، در حالی که خلبان ماه‌نشین نقش مهندس پرواز را برعهده دارد، و حتی اگر ماه‌نشین آپولو وجود نداشته باشد، مسئول بازرسی تمام سیستم‌های فضاپیماست
در اصل لوول در تیم خدمه کمکی آپولو قرار داشت و مایکل کالینز خدمه اصلی بود. با این وجود، در ژوئیه سال ۱۹۶۸، او به دلیل فتق دیسک بین مهره‌ای به زیر تیغ جراحی رفت و از همراهی بقیه بازماند.
باز آلدرین در اصل در تیم خدمه پشتیبان، به عنوان خلبان ماه‌نشین‌ها حاضر بود. زمانی که لوول به خدمه اصلی پیوست، هیچ‌کس تجربه کافی در سفینه فرماندهی و خدمات آپولو-۱۰۳ (فضاپیمایی که برای این مأموریت استفاده شد) را نداشت، لذا آلدرین خلبان سفینه فرماندهی شد و فرد هایسه جای او را گرفت. در آپولو ۱۱، نیل آرمسترانگ به عنوان فرمانده به ماه فرستاده شد، آلدرین به پست خلبانی ماه‌نشین بازگشت و کالینز خلبان سفینه فرماندهی شد.
خدمه > کنترل مأموریت

تیم‌های مأموریت کنترل از روی زمین شامل فضانوردان تیم کمکی، مدیران پرواز غیر فضانورد و کارکنانشان بود. اعضای تیم کمکی برای مأموریت پرواز آموزش نمی‌دیدند، اما قادر بودند در ملاقات‌ها به جای فضانوردان حضور یابند و در برنامه‌ریزی جزئیات مأموریت شرکت کنند، درحالی که خدمه اصلی و پشتیبان آموزش می‌دیدند. آن‌ها همچنین به‌طور مستقیم با خدمه در ارتباط بودند. در آپولو ۸، این خدمه شامل جان اس. بول، ونس براند، جرالد پی کار و کن متینگلی بود. تیم‌های کنترل مأموریت از روی زمین روزانه در سه شیفت کاری انجام وظیفه می‌کردند و هر شیفت به وسیله یک مدیر پرواز هدایت می‌شد. مدیران آپولو ۸ شامل کلیفرد چارلزورث (تیم سبز)، گلین لونی (تیم سیاه)، و میلتون ویندلر (تیم قرمز) بودند.
خدمه > نشان مأموریت

یک نشان مثلثی شکل، به صورت نمادین شکل سفینه فرماندهی آپولو را نشان می‌دهد. این نشان یک عدد ۸ لاتین قرمز رنگ را نشان می‌دهد که به دور زمین و ماه حلقه زده است و علاوه بر شماره مأموریت، طبیعت آن را که گردش به دور ماه می‌باشد نشان می‌دهد. در روی عدد ۸ قرمز رنگ نام سه فضانورد نوشته شده‌است.
طرح اولیه این نشان به وسیله جیم لوول توسعه یافته بود. این ایده زمانی به ذهن لوول رسید که او در پرواز نورثرپ تی-۳۸ تالن از کالیفرنیا به هیوستون بود، درست اندکی بعد طراحی دوباره مأموریت برای چرخش به دور ماه. طراحی گرافیکی این نشان را یک هنرمند و انیمیشن ساز هیوستونی به نام ویلیام بردلی انجام داد.
ساترن ۵

موشک ساترن ۵ که در آپولو ۸ مورد استفاده قرار گرفت، نام مخصوص SA-503 یا «سومین» مدل سترن ۵ را به خود اختصاص داده بود، تا در برنامه سترن-آپولو مورد استفاده قرار گیرد. زمانی که اجزای این موشک به‌طور عمودی روی هم سوار شدند، به نظر می‌رسید این موشک برای یک پرواز آزمایشی بدون سرنشین به کار خواهد رفت که سفینه فرماندهی و خدمات را حل می‌کند. آپولو ۶ در پرتاب خود در آوریل ۱۹۶۸ با چند مشکل جدی روبه‌رو شد، از جمله نوسان پوگو در مرحله اول، دو بار شکست موتور در مرحله دوم، و عدم موفقیت در روشن شدن دوباره موتور در هنگام گردش به دور مدار در مرحله سوم. مدیران ناسا بدون اطمینان از برطرف شدن مشکلات، نمی‌توانستند خطر انجام یک مأموریت سرنشین‌دار را به جان بخرند، مگر آن که درستی ساترن ۵ را در یک مأموریت بدون سرنشین، آزمایش می‌کردند.
تیم‌هایی از مرکز پروازهای فضایی مارشال، پیش رفتند تا بر روی این مشکل کار کنند. یکی از مشکلات اصلی نوسان پوگو بود که نه تنها مانع از کارکرد صحیح موتور می‌شد، بلکه نیروی گرانش قابل توجهی را به فضانوردان وارد می‌کرد. یک نیروی کاری از طرف پیمان‌کاران، نمایندگان ناسا، و محققان مرکز پروازهای فضایی مارشال، نتیجه گرفتند که موتورها در فرکانسی مشابه فرکانس نوسانی فضاپیما، نوسان می‌کنند، که این موضوع موجب ایجاد پدیده تشدید و نوسان در موشک‌ها می‌شود. برای جذب این نوسانات، سیستمی نصب شد که از گاز هلیم استفاده می‌کرد.
یکی دیگر از موضوعات مهم از کارافتادن سه موتور در طول پرواز بود. محققان دریافتند که مسیر نفوذ سوخت هیدروژن، در زمان قرار گرفتن سفینه در خلأ، پاره، و موجب کاهش فشار سوخت بر موتور شماره دو شده بود. زمانی که سیستم خاموشی اتوماتیک سعی کرد دریچه هیدروژن مایع را ببندد و موتور شماره دو را خاموش کند، به‌طور تصادفی و به دلیل اتصال اشتباه سیمی، دریچه اکسیژن مایع موتور شماره سه را نیز بست. در نتیجه موتور شماره سه، یک ثانیه پس از خاموش شدن موتور شماره دو خاموش شد. تحقیقات بعدی نشان داد که مشکلی مشابه در موتور مرحله سه روی داده بود-خط جرقه‌زنی معیوب. تیم با امید جلوگیری از بروز مشکلی مشابه در پرتاب‌های بعدی، خطوط جرقه‌زنی و لوله‌های سوخت‌رسانی را اصلاح کرد.
تیم راه‌حل‌های خود را در اوت سال ۱۹۶۸ در مرکز پروازهای فضایی مارشال آزمایش کرد. یک دستگاه جذب ضربه به موشک وصل شده بود تا راه‌حل تیم را در مقابل مشکل نوسان ارزیابی کند، همچنین این موشک به سیستم سوخت‌رسانی جدید مجهز شده بود تا مقاومت آن در برابر نشتی و پارگی در خلأ مشخص شود. زمانی که مدیران ناسا از حل مشکلات اطمینان حاصل کردند، این اجازه را دادند تا در مأموریت سرنشین‌دار از SA-503 استفاده شود.
در ۲۱ سپتامبر، فضاپیمای آپولو ۸ بر روی موشک سوار شد، و در تاریخ ۹ اکتبر، موشک ۳ مایل (۵ کیلومتر) تا سکوی پرتاب حمل شد. تست‌ها به‌طور مداوم در سراسر دسامبر صورت گرفتند از جمله آن‌ها می‌توان به تست‌های بررسی آمادگی موشک از تاریخ ۵ تا ۱۱ دسامبر اشاره کرد. آخرین تست بررسی اصلاحات مربوط به نوسان پوگو، پارگی سیستم سوخت‌رسانی، و خطوط بد جرقه‌زنی، در روز ۱۸ دسامبر روی داد، یعنی سه روز قبل از موعد پرتاب.
مأموریت > خلاصه پارامتر

آپولو ۸ به عنوان اولین فضاپیمای سرنشین‌داری که به دور بیش از یک جرم آسمانی می‌چرخید، مشخصات آن نیاز به مجموعه‌ای از پارامترهای دورانی مختلفی داشت که به وسیله یک مانور تزریق جدا می‌شد. مأموریت آپولو با گردش ۱۸۵ کیلومتری به دور زمین آغاز می‌شد. آپولو ۸ با اوج ۱۸۵٫۱۸ کیلومتر و حضیض ۱۸۴٫۱۴ کیلومتر، و با زاویه انحراف ۳۲٫۵۱ درجه از استوا و تناوب مداری ۸۸٫۱۹ دقیقه وارد مدار نزدیک زمین شد. نیروی محرکه در طول ۲ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه، اوج را ۱۱٫۹ کیلومتر افزایش داد.
سپس با روشن شدن S-IVB به مدت ۳۱۸ ثانیه، در مرحله سوم، مانور دور ماه آغاز می‌شد، که در آن شتاب حرکت فضاپیما برابر ۲۸۸۱۷ متر بر مجذور ثانیه، سرعت مداری آن ۷۷۹۳ متر بر ثانیه و سرعت تزریقش ۱۰۸۲۲ متر بر ثانیه بود، که موجب ثبت رکورد بیشترین سرعتی که بشر نسبت به زمین بدان دست یافته‌است شد. این سرعت اندکی کمتر از سرعت گریز زمین (۱۱۲۰۰ متر بر ثانیه) بود، اما موجب شد آپولو ۸ در مدار دراز بیضوی زمین قرار گیرد، یعنی نقطه‌ای که جاذبه ماه می‌توانست آن را به سمت خود بکشاند.
مدار استاندارد مربوط به چرخش آپولو در ۱۱۰ کیلومتری سطح آن قرار داشت. الحاق مدار داخلی ماه بیضی شکل و با اوج ۱۱۱٫۱ کیلومتر و حضیض ۳۱۲٫۱ کیلومتر بود، که ۱۲ درجه نسبت به خط استوای ماه انحراف داشت. سپس در مداری ۱۱۲٫۴ کیلومتر در ۱۱۰٫۶ کیلومتری با مدت دوران ۱۲۸٫۷ دقیقه کامل می‌شد. تأثیر مرکز ثقل ماه بر گردش فضاپیما بیش از آن چیزی بود که در ابتدا پیش‌بینی می‌شد؛ پیش‌بینی شده بود که در یک دوره بیست و چهار ساعته مسیر ۱۱۷٫۸ کیلومتر در ۱۰۸٫۵ کیلومتری را طی کند.
آپولو ۸ به حداکثر فاصله ۳۷۷۳۴۹ کیلومتری زمین رسید.
مأموریت > حوزه قمری تأثیر

آپولو ۸ دومین پخش تلویزیونی را در ۵۵ ساعت پز از پرتاب نمایش داد. با گذر ۵۵ ساعت و ۴۰ دقیقه از آغاز پرواز، خدمه آپولو ۸ به اولین افرادی تبدیل شدند که تحت تأثیر جاذبه یک جرم آسمانی دیگر قرار گرفتند. به عبارتی دیگر نیروی گرانش وارده از ماه به آپولو ۸ بیشتر از نیروی وارده از سمت زمین بود. در این زمان آپولو ۸ در فاصله ۶۲۳۷۷ کیلومتری ماه قرار داشت و سرعتش نبست به ماه، ۱۲۲۰ متر بر ثانیه بود. این لحظه تاریخی برای خدمه جذابیت اندکی داشت، زیرا آنان نسبت به سکوی پرتاب مرکز فضایی کندی، مشغول محاسبه مسیر خود بودند. آنان این کار را تا زمان انجام آخرین اصلاح میان‌دوره‌ای ادامه دادند، آخرین صلاح انتقال به چارچوب مرجع بر اساس گرایش ایدئال برای احتراق موتور دوم بود که در مدار ماه صورت می‌گرفت. تنها ۱۳ ساعت به قرارگرفتن در مدار ماه باقی‌مانده بود.
آخرین رویداد اصلی قبل از ملحق شدن به مدار ماه، یک اصلاح دوره متوسط دومی بود. این اصلاح، یک حرکت بازگتشی (برخلاف مسیر حرکت) بود که سرعت فضاپیما را تا ۰٫۶۱ متر بر ثانیه کاهش داد، و به‌طور مؤثری کمترین فاصله‌ای که فضاپیما باید برای عبور از ماه طی می‌کرد کاهش داد. دقیقاً بعد از ۶۱ ساعت، خدمه در ارتفاع ۳۸۹۰۰ کیلومتری از سطح ماه، RCS را به مدت ۱۱ ثانیه روشن کردند. آن‌ها اکنون می‌توانستند از ۱۱۵٫۴ کیلومتر از سطح ماه عبور کنند.
بعد از گذر ۶۴ ساعت از پرتاب، خدمه مرحله اول ملحق شدن به ماه را آغاز کردند. این مانور باید به درست اجرا می‌شد و به دلیل مکانیک مداری در قسمت تاریک ماه روی می‌داد، بنابرین ارتباط فضاپیما با زمین قطع می‌شد. بعد از نظر سنجی تیم کنترل مأموریت دربارهٔ رفتن یا نرفتن، در ۶۸امین ساعت به خدمه گفته شد که بروند و «و بهترین پرنده را پیش برند». در ۶۸ ساعت و ۵۸ دقیقه بعد از پرتاب، آپولو ۸ به پشت ماه رفت و ارتباط رادیویی آن با زمین قطع شد.
ده دقیقه قبل از اولین مرحله ملحق شدن به ماه، خدمه آپولو ۸ آخرین بررسی سیستم‌های فضاپیما را انجام دادند و مطمئن شدند تمام انتقال‌ها به درستی صورت گرفته‌است. آنان در آن زمان به اولین نگاه اجمالی از ماه دست یافتند. آن‌ها در حال پرواز بر فراز پشت ماه بودند، و لوول اولین کسی بود که سطح منور ماه را مشاهده کرد. احتراق این مرحله ۲ دقیقه به طول کشید، لذا خدمه وقت زیادی برای مشاهده این منظره نداشتند.
مأموریت > مدار ماه

در لحظه ۶۹ ساعت و ۸ دقیقه و ۱۶ ثانیه پس از پرتاب، SPS به مدت ۴ دقیقه و ۱۳ ثانیه روشن شد و آپولو ۸ را در مدار ماه قرار داد. خدمه این مدت را طولانی‌ترین ۴ دقیقه عمر خود توصیف کردند. اگر این احتراق دقیقاً همان زمان تعیین شده را طی نمی‌کرد، ممکن بود سفینه در مدار بالای بیضوی ماه قرار گیرد، یا حتی به فضای بی‌پایان پرتاب شود. اگر مدت احتراق بیشتر طول می‌کشید، ممکن بود سفینه به ماه برخورد کند. آنان پس از اطمینان از شرایط فضاپیما این فرصت را پیدا کردند که به مدت ۲۰ ساعت، نظاره‌گر ماه باشند.
روی زمین، تیم کنترل مأموریت به صبر کردن ادامه دادند. اگر خدمه موتور را روشن نمی‌کردند یا مدت روشن بودن موتور برابر با اندازه مورد نظر نبود، خدمه زودتر از وقت موعد از پشت ماه خارج می‌شدند. با این وجود، این زمان فرا رسید و آپولو ۸ دوباره ظاهر نشد. درست در زمان محاسبه شده، سیگنال‌هایی از فضاپیما دریافت شد، که نشان می‌داد سفینه در مدار ۳۱۱۱ در ۱۱۱٫۸ کیلومتری اطراف ماه قرار دارد.
لوول بعد ارائه گزارشی از شرایط فضاپیما، اولین توصیف خود را از سطح ماه بیان کرد:
ماه در اصل خاکستری است؛ رنگی ندارد، شبیه سنگ گچ یا نوعی شن خاکستری ساحل. ما جزئیات زیادی نمی‌بینیم. دریای باروزی آن قدر که از روی زمین برجسته است، از اینجا برجسته دیده نمی‌شود. تفاوت زیادی بین آن و دهانه‌های آتشفشانی اطراف وجود ندارد. تمام دهانه‌های اطراف خاموشند. تعداد اندکی از آن‌ها وجود دارد، و برخی از آن‌ها تازه ترند. برخی از آن‌ها (به خصوص دهانه‌های گرد) شبیه مکان برخورد یک شهاب‌سنگ یا اجرام پرتابی مشابه‌اند. دهانه لنگرنوس یک دهانه کاملاً بزرگ‌تر است؛ این دهانه یک مخروط مرکزی دارد.
لوول به توصیف بخشی که از بالای آن گذشتند، ادامه داد. یکی از مأموریت‌های اصلی خدمه عملیات شناسایی مکان‌های مناسب برای فرود در آینده، به ویژه مکانی در دریای آسایش که محل فرود آپولو ۱۱ بود. زمان پرتاب آپولو ۸ بهترین فرصت را برای دیدن مکان‌های مناسب فرود ایجاد نمود. یک فیلم عکاسی در یکی از پنجره‌های فضاپیما قرار گرفته بود و در هر ثانیه، فریمی از ماه را در زیر خود ضبط می‌کرد. بیل آندرس، ۲۰ ساعت بعدی را صرف عکاسی از اهداف مورد نظر کرد. در پایان مأموریت، خدمه ۷۰۰ عکس از ماه و ۱۵۰ عکس از زمین گرفتند.
در سراسر ساعاتی که فضاپیما با زمین در ارتباط بود، بورمن دربارهٔ چیستی اطلاعات SPS سؤال می‌کرد. او می‌خواست مطمئن شود که این موتور کار می‌کند و می‌تواند در صورت نیاز آنان را به زمین برگرداند. او همچنین دربارهٔ اجازه رفتن یا نرفتن گرفتن پیش از رفتن به پشت ماه پرسید.
زمانی که آن‌ها برای عبور دوم از جلوی ماه ظاهر شدند، خدمه وسایلی را برای پخش منظره سطح آن آماده نمودند. آندرس دهانه‌هایی را که از آن‌ها عبور می‌کردند توصیف می‌نمود. در پایان این دور، آنان مرحله دوم ملحق شدن به مدار ماه را اجرا کردند و در طی آن با استفاده از SPS به مدار ۱۱۲٫۷ در ۱۱۴٫۷ کیلومتری انتقال یافتند.
خدمه در طول دور بعد، به بررسی فضاپیما، مشاهده ماه و عکس گرفتن از آن ادامه دادند. بورمن در طول سومین عبور، بخشی از دعایی را خواند. او تصمیم گرفته بود در کلیسای اسقفی سنت کریستوفر در نزدیکی سیبروک، تگزاس حضور یابد، اما پرواز آپولو ۸ مانع او شد. رود روز، یک فرد مذهبی و مهندس تیم کنترل مأموریت، پیشنهاد کرد که بورمن دعای خود را ضبط کند و در طول حضور خود در کلیسا آن را دوباره پخش کند.
آرتور سی. کلارک در مقدمه رومان خود به نام ۲۰۰۱: اودیسه فضایی می‌گوید، خدمه به او گفتند، «آن‌ها وسوسه شده بوند تا کشف یک سنگ یکپارچه سیاه بزرگ را گزارش دهند،» ولی احتیاط شرط بود.