stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ترانه‌شناسی لرد
سایر آهنگ‌های راه یافته به جدول‌ها

| عنوان | سال | موقعیت در جدول‌ها> نیوزیلند  | موقعیت در جدول‌ها> استرالیا  | موقعیت در جدول‌ها> بلژیک  | موقعیت در جدول‌ها> بلژیک  | موقعیت در جدول‌ها> فرانسه  | موقعیت در جدول‌ها> بریتانیا  | موقعیت در جدول‌ها> ایالات متحده فوران‌کننده  | موقعیت در جدول‌ها> ایالات متحده راک  | موقعیت در جدول‌ها> ایالات متحده آلترناتیو دیجیتال  | گواهی‌نامه‌ها | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| «اسکناس میلیون دلاری» | ۲۰۱۳ | — | — | — | — | — | — | — | ۲۹ | — |  | ای‌پی باشگاه عشق |
| «باشگاه عشق» | ۲۰۱۳ | ۱۷ | — | — | — | — | — | ۲۰ | ۱۸ | — |  نیوزیلند: طلا  استرالیا: طلا | ای‌پی باشگاه عشق |
| «مهمانی چرخشی» | ۲۰۱۳ | ۱۰ | — | — | — | — | — | — | — | — |  | ای‌پی زمین تنیس |
| «۴۰۰ لوکس» | ۲۰۱۳ | — | — | — | — | — | — | — | ۲۰ | ۲۰ |  | قهرمان محض |
| «هنوز صانع» | ۲۰۱۳ | — | — | — | — | — | — | — | ۴۵ | — |  | قهرمان محض |
| «نوجوانان دندان سفید» | ۲۰۱۳ | — | — | — | — | — | — | — | ۳۳ | — |  | قهرمان محض |
| «جهان تنها» | ۲۰۱۳ | — | — | — | — | — | — | — | ۳۸ | — |  | قهرمان محض |
| «همه می‌خواهند بر جهان حکومت کنند» | ۲۰۱۳ | ۱۴ | ۵۳ | — | — | ۹۳ | ۶۵ | — | ۲۷ | ۱۵ |  استرالیا: طلا | بازی‌های گرسنگی: اشتعال |
| «فروگداخت» (استرومای با همراهی پوشا تی، کیو-تیپ، هایم و لرد) | ۲۰۱۴ | — | — | ۷ | ۵ | ۱۰۷ | — | — | — | — |  | بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ |
| «آهنگ نردبان» | ۲۰۱۴ | — | — | — | — | — | — | — | ۴۳ | — |  | بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ |
| «دینامیت خانگی» | ۲۰۱۷ | ۱۳ | — | ۵ | ۶ | — | ۸۲ | — | — | ۵ |  | ملودراما |
| «لوور» | ۲۰۱۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  استرالیا: طلا | ملودراما |
| «کینه/بی‌عشق» | ۲۰۱۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | ملودراما |
| «هوشیار ۲ (ملودراما)» | ۲۰۱۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | ملودراما |
| «نویسنده در تاریکی» | ۲۰۱۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | ملودراما |
| «سوپرکات» | ۲۰۱۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  استرالیا: طلا | ملودراما |
| «زیادی بود (تکرار)» | ۲۰۱۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | ملودراما |
| «سوپرکات» (ای‌ال-پی ریمیکس) (با همراهی ران د جولز) | ۲۰۱۸ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | ترانه بدون آلبوم |
نشانهٔ «—» مواردی را نشان می‌دهد که در آن کشور منتشر نشده یا به جدول نرسیده‌اند.: نشانهٔ «—» مواردی را نشان می‌دهد که در آن کشور منتشر نشده یا به جدول نرسیده‌اند.
سایر اجراها

ترانه‌های زیر تک‌آهنگ یا تک‌آهنگ تبلیغاتی نیستند و در آلبوم لرد ظاهر نشده‌اند:
| عنوان | سال | ایفا کننده (های) دیگر | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- |
| «قطعه ای از ذهن» | ۲۰۱۲ | اند تی ور مسکد | شخصیت‌ها |
| «شن و ماسه جان» | ۲۰۱۲ | اند تی ور مسکد | شخصیت‌ها |
| «همه می‌خواهند در دنیا حکومت کنند» | ۲۰۱۳ | هیچ‌کس | بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ |
| «آسان (صفحه نمایش سوئیچ)» | ۲۰۱۴ | سان لوکس | دنیاهای جایگزین |
| «سراپا عذرخواهی» | ۲۰۱۴ | دیو گرول، کریست ناواسلیک، سنت وینسنت، کیم گوردون، جون جت، پت اسمیر | تالار مشاهیر راک اند رول: در اکتبر ۲۰۱۴ |
| «روتروگرید» | ۲۰۱۴ | هیچ‌کس | تریپل جی - لاک ا ورژن ۱۰ |
| «فروگداخت» | ۲۰۱۴ | استرومای، پوشا تی، کیو-تیپ، هایم | بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ |
| «آهنگ نردبان» |  | هیچ‌کس | بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ |
| «پول نگیر» | ۲۰۱۷ | بلیچرز | ام‌تی‌وی آنپلاگد |
| «بلوز» | ۲۰۲۱ | کلرو | زنجیر |
به عنوان ترانه‌سرا

| عنوان | سال | هنرمند | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- |
| «تمام عشق من» | ۲۰۱۴ | میجر لیزر، آریانا گرانده | بازی‌های گرسنگی: زاغ مقلد - بخش ۱ |
| «خطوط قلب» | ۲۰۱۶ | برودز | هوشیار |
| «پول نگیر» | ۲۰۱۷ | بلیچز | اکنون از دست رفته |
موزیک ویدئوها

| عنوان | سال | کارگردان | م>  |
| --- | --- | --- | --- |
| «سلطنتی‌ها» | ۲۰۱۳ | جوئل کفلی |  |
| «زمین تنیس» | ۲۰۱۳ | جوئل کفلی |  |
| «تیم» | ۲۰۱۳ | یانگ رپلیکنت |  |
| «شراره‌های زرد آتش» | ۲۰۱۴ | امیلی کای باک |  |
| «آهن‌ربا» | ۲۰۱۵ | رایان هوپ |  |
| «چراغ سبز» | ۲۰۱۷ | گرانت سینگر |  |
| «مکان‌های خوب» | ۲۰۱۷ | گرانت سینگر |  |
| «سولار پاور» | ۲۰۲۱ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
| «مود رینگ» | ۲۰۲۱ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
| «میوه افتاده» | ۲۰۲۱ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
| «رهبر رژیمی جدید» | ۲۰۲۱ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
| «رازهایی از یک دختر (کسی که همه چیز را دیده)» | ۲۰۲۲ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
| «راه» | ۲۰۲۲ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
| «احساس اقیانوسی» | ۲۰۲۲ | جوئل کفالی الا یلیچ-اوکانر |  |
خط تعلیق

نمونه‌ای از خط تعلیق بخط خواجه اختیار منشی گنابادی (م ۹۷۴ ه. ق)
خط تَعلیق عربی به فارسی آویختن یا تَرَسُّل اولین شیوه از خوشنویسی فارسی است که خاص ایرانیان پدید آمده است. به نظر می‌رسد این شیوه از خوشنویسی در اواسط سدهٔ هفتم هجری قَمری از ترکیب و توسعهٔ دو خط توقیع و رِقاع و تحت تأثیر خطوط ایرانی پیش از اسلام و با توجه به ذوق و روحیه ایرانی به‌وجود آمده باشد.
خط تعلیق را می‌توان نخستین خط کاملاً ایرانی دانست. درواقع این شیوه اولین نوع خوشنویسی بود که برای خط پارسی که از عربی منشعب شده بود، ابداع گشت و در آن علامت‌های زیر و زبر و پیش به‌کار نمی‌رفت. تعلیق خطی تودرتو و متصل به‌هم است و کلمات و حروف در آن یکنواخت نوشته نمی‌شوند، یعنی گاهی بزرگ و گاهی ریزند. خط تعلیق دوایر زیاد، حروف مدور و قابلیت فراوان در ارائهٔ ترکیب‌های متنوع را دارد. به همین سبب بیشتر در بین افرادی رواج داشت که از نظر سواد و میزان آشنایی با خط در سطح بالایی بوده‌اند. از آن جایی که این خط ویژه کاتبان دربارها و دیوان‌های حکومتی بوده امروزه به تدریج کاربرد خود را از دست داده است.
این خط حدود صد سال رواج کامل داشت و پس از آن رفته رفته با پیدایش نستعلیق و سپس شکسته نستعلیق از رواج آن کاسته شد و رونق سابق را از دست داد. عده‌ای ابداع این خط را به خواجه تاج سلمانی اصفهانی نسبت می‌دهند. اما در واقع او این خط را قانونمند ساخت و بعدها به وسیله خواجه عبدالحی منشی استرآبادی برای آن قواعد و اصول بیشتری به‌وجود آمد.
خط تعلیق، زمینه‌ساز پیدایش دو خط دیگر ایرانی یعنی نستعلیق و شکسته نستعلیق بود. رواج و رونق این دو خط از کاربرد تعلیق کاست تا جایی که تقریباً به بوتهٔ فراموشی سپرده شد. می‌توان اذعان داشت که دو سبک بسیار جدی و مهم در خط تعلیق باز می‌گردد به دو قلهٔ رفیع این خط یکی اختیار منشی گنابادی دیگری والهٔ اصفهانی می‌باشد. در دههٔ اخیر، گروهی از استادان به احیای این خط دست زدند و با انتشار کتاب خواجه اختیار منشی گنابادی (نشر پیکره، ۱۳۹۶)، علاقه‌مندان بسیاری به نگارش این خط پرداختند
کاربرد

خط تعلیق بیشتر به عنوان خط تحریری و برای نوشتن نامه‌ها و فرمان‌های حکومتی به‌کار می‌رفته است. به‌نظر می‌رسد خط تعلیق در اثر نیاز به تندنویسی در امور منشی‌گری شکل گرفته باشد. پیوسته نوشتن کلمات و کمتر جدا کردن قلم از کاغذ در این شیوه به سرعت کاتب می‌افزود. افزون بر آن کلمات و حروف در خط تعلیق در هم پیچیده‌اند و به طور پیوسته نگاشته می‌شوند از این رو تغییر و تصرف در آن کمتر ممکن است. این نکته به‌ویژه برای فرمان‌ها و منشورهای حکومتی و اسناد مختلف حائز اهمیت بود.
در ابتدا مانند خط دیوانی در دربار عثمانیان، خط تعلیق برای نوشتن مکاتبات و مراسلات دولتی و تنظیم احکام حکومتی در دیوان‌ها و دربارهای ایرانی به‌کار می‌رفت و تعلیق‌نویسان اغلب ملزم بودند خطوط دیوانی، معکوس (وارونه‌نویسی)، سیاق و طُغرایی را هم خوب بنویسند. کاربرد مراسلاتی و نیز طرز نگارش تعلیق، آن را به «خط تَرَسُّل» نیز معروف ساخت. بعدها از این خط برای ایجاد آثار هنری خوشنویسی هم استفاده شد.
وجه تسمیه

تعلیق در لغت به‌معنای «درآویختن چیزی به چیزی» است و اطلاق نام تعلیق به این شیوه از نگارش، ناشی از پیچیدگی در نوشتن حروف و روانی حرکات در آن است که گویا بر روی کاغذ معلقند. خط ترسل هم از این سبب به این شیوه اطلاق شده که کاربرد آن برای امور مراسلاتی بوده است.
خط تعلیق در نگاه شاعران

مولانا در دفتر ششم مثنوی آورده:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مدرسه و تعلیق و صورت‌های وی |  | چون به دانش متصل شد گشت طی |
در خمسه نظامی (خردنامه) آمده:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به تعلیق آن درس پنهان نویس |  | که نقشی عجب بود و نقدی نفیس |
عطار در غزلیاتش گفته:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| درس اسرار است نقش جان تو |  | در نه تعلیق و نه تکرار کن |
قاآنی می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای زلف تو پیچیده‌تر از خط ترسل |  | بر دامن زلف تو مرا دست توسل |
ملک الشعرای بهار در غزلیاتش آورده:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به گلگشت جنان گل می‌فرستم |  | به رضوان شاخ سنبل می‌فرستم |
| به قابوس و به صابی از رعونت |  | خط و شعر و ترسل می‌فرستم |
مشخصات

خط تعلیق دارای دوایر زیاد، حروف مدور و قابلیت بسیاری در ارائهٔ ترکیب‌های متنوع و کمپوزیسیون‌های گوناگون است. از این رو خواندن و نوشتن آن برای عموم سخت است و بیشتر در بین کاتبان و کسانی رواج داشته که از نظر سواد و میزان آشنایی با خط در سطح بالایی باشند. در تعلیق برخلاف خطوط ششگانه از علامت‌هایی چون زیر و زبر و پیش استفاده نمی‌شود. کلمات و اجزای حروف در تعلیق تودرتو و متصل به‌هم است ، واژه‌ها و حروف آن یکنواخت نیستند، و گاهی درشت و گاه ریز و لاغر نوشته می‌شوند.
در تعلیق‌نویسی، علاوه بر آن که اغلب حروفِ جدا از هم را متصل می‌نویسند، گاهی به اقتضا چندین کلمه را به دنبال هم و پیوسته می‌آورند. به این روش، که به سبب تندنویسی ایجاد شده، «شکستهٔ تعلیق» نیز می‌گویند. نظم و ترتیب و تناسبِ اجزای حروف و کلمات، که در خطوط ششگانه یا اقلامِ سِته به دقت دنبال می‌شود، در تعلیق همانند خط دیوانی چندان مورد توجه نیست؛ تا حدی که کلمات و حروف آن اغلب یکنواخت نبوده و به نسبت شاکله ی حروف و کلمات در اجرا ریز و درشت نوشته می‌شود. دوایرِ این خط زیاد و 
تمامی خط مَشحونِ از منحنی های پیاپی می باشد به طوری که تقریباً هیچ اثری از خطوط صاف و مستقیم وجود ندارد.
قَطّ یا برشِ قلمِ تعلیق مانند خط نستعلیق، بین «تحریف» (ارتفاع بیشتر نیش راستِ قلم از نیشِ چپ) و «مُستَوی یا مُستَوا» (قلمی که برش آن تَخت و بین صفر تا ده درجه باشد) است، و هم «مُحَرَّف» (قلمی که زاویة برش آن تُند و در حدود ۳۵ تا ۴۵ درجه باشد) است. حرکات قلم در این خط نرم و تقریباً «دور» (گردش حروف که در دایره‌های معکوس و مستقیم مانند «ح» و «ق» و گِردی سَرِ «ف» و «ق» و «و» و مانند آن به‌وجود می‌آید) است.
تاریخچه

برخی از محققان معتقدند که نَسخِ شیوه ایرانی یا خط تحریری که تحت تأثیر خط‌های باستانی ایرانی همچون پهلوی و اوستایی نوشته می‌شد در شکل گیری خط تعلیق مؤثر بوده است.
پیدایش شکل‌های ابتدایی خط تعلیق را برخی محققان بین سده‌های چهارم تا ششم هجری تخمین زده‌اند و برخی قدیمی‌ترین نمونه‌های خط تعلیق را مربوط به سدهٔ نهم هجری ذکر کرده‌اند. با این وجود کهنترین نمونه‌های به جا مانده از تعلیق و شکسته تعلیق در ایران، سندی متعلق به سدهٔ هشتم هجری و سند دیگری متعلق به سده نهم سند صادره از بقعه شیخ ابواسحاق کازرونی، مربوط به سال ۸۲۶ ه‍. ق است. شاید قدیمی‌ترین سندی که به خط تعلیق در دست است فرمان ایلخان گیخاتو (حک ۶۹۴–۶۹۰ ه / ۱۲۹۵–۱۲۹۱ م) نوه هولاکو باشد که «نخستین فرمان فارسی ایلخانان» لقب گرفته است. این سند که دربارهٔ حفظ منافع موقوفه یک خانقاه است در شمال غرب ایران صادر شده و تاریخ ۶۹۲ ه‍. ق/۱۲۹۳ م را دارد.
اسناد متعدد به‌جا مانده از سده دهم هجری و تدوین رساله‌هایی دربارهٔ قواعد نگارش تعلیق در آن سده، نشان می‌دهد که خط تعلیق در سده دهم رواج بسیار داشته است. برخی از خوشنویسان ایرانی که در اواخر عمر شاه طهماسب صفوی (درگذشت ۹۸۴ هـ. ق) به عثمانی مهاجرت کردند، خط تعلیق را به‌تدریج در این نواحی و نیز در مصر رواج دادند. عثمانیان بنا به ذوق و سلیقه خود در تعلیق ایرانی تغییراتی به‌وجود آوردند؛ در تعلیق عثمانی نیم دایره‌های آخر حروفِ مدور، بزرگتر است. کاتبان دربار عثمانی شیوه خود را «دیوانی» نامیدند. منسوب به «دیوان» یا بخش اداری دربار. این خط هنوز به دو شیوه «دیوانی خفی» و «دیوانی جلی» در کشورهای عربی متداول است.
خط تعلیق تا سده دهم هـ. ق در ایران رواج کامل داشت؛ اما با پیدایش و کاربرد وسیع خطنستعلیق که دومین شیوه اختصاصی ایرانیان در خوشنویسی بود، همزمان با انتقال پایتخت به اصفهان در دوره صفوی، خط تعلیق رفته رفته به فراموشی سپرده شد. شکل گیری خط شکسته‌نستعلیق که سومین خط ویژه ایرانیان بود نیز کاربرد تعلیق را بیش از پیش کاهش داد. این روند به آرامی تا پایان سده دوازدهم هجری ادامه داشت تا آنکه پیشرفت و رواج چشم‌گیر خط شکسته‌نستعلیق توسط درویش عبدالمجید طالقانی (۱۱۸۵ق) موجب فراموشی کامل خط تعلیق شد. خط تعلیق یکی از پایه‌های مهم “خط نستعلیق و شکسته نستعلیق به‌شمار می‌رود.
پدیدآورندگان

درباره اینکه چه کسی واضع یا پدیدآورنده خط تعلیق است اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد؛ برخی که ریشه خط تعلیق را بسیار کهن می‌دانند و قدمت آن را هم پایه خطوط ششگانه اسلامی می‌دانند واضعِ آن را خواجه ابوالعال معرفی کرده‌اند و معتقدند در حدود ۱۵۰ هجری خواجه ابوالعال خط تعلیق را از خط پیرآموز که نوعی خط قدیمی ایرانی بوده استخراج کرده است. و برخی دیگر، واضعِ آن را حسن بن حسین فارسی خوشنویس سده چهارم هجری، از کاتبان دربار دیلمیان، دانسته و گفته‌اند که وی آن را از خطوط نسخ و ثلث و رقاع استخراج کرده است؛. اما پذیرفته‌ترین نظر آن است که خواجه تاج سلیمانی یا سلمانی (درگذشت ۸۹۷ هـ. ق) مبدع این شیوه از نگارش بوده است، لیکن به دلیل آثار به جا مانده از این خط تعلیق پیش از خواجه تاج، این که او پدیدآورنده این خط است چندان صحیح به نظر نمی‌رسد به نظر می‌رسد وی نخستین خوشنویسی بوده که تلاشهای مؤثری برای شکل‌گیری، قاعده‌مندی و گسترش این خط کرده است. پس از خواجه تاج سلمانی، خواجه عبدالحی منشی استرآبادی (درگذشت ۹۰۷ هـ. ق) که منشی و نویسنده فرمان‌های سلطان ابوسعید تیموری بود و منشیان آق قوینلو (حک: ح ۸۰۰–۹۰۸) دنباله‌رو سنّت وی بودند، با قاعده‌مند کردن بیشتر خط تعلیق، سهم زیادی در شکوفایی این خط داشت.
استادان

برخی از معروفترین تعلیق‌نویسان در ایران این خوشنویسان بوده‌اند:
خواجه ابوالعال در سدهٔ دوم
حسن بن حسین فارسی در سدهٔ چهارم
احمدبن علی شیرازی در سدهٔ هشتم
منصوربن محمد بهبهانی در سده‌های هشتم و نهم
سلطانعلی مشهدی در سدهٔ نهم
درویش عبداللّه منشی بلخی در سدهٔ نهم
نجم الدین مسعود ساوی در سدهٔ نهم
شهاب الدین عبداللّه مروارید کرمانی (بیانی کرمانی) در سدهٔ نهم
خواجه تاج سلیمانی یا سلمانی در سدهٔ نهم
محمد اسفزاری در سدهٔ دهم
ابراهیم استرآبادی در سده‌های نهم و دهم
خواجه اختیارالدین منشی (اختیار منشی) در سده‌های نهم و دهم
عبدالحی منشی استرآبادی در سده‌های نهم و دهم
حسنعلی بیگ در سدهٔ دهم
خواجه میرک منشی کرمانی در سدهٔ دهم
اسکندربیگ منشی در سدهٔ یازدهم
محمدکاظم واله اصفهانی در سدهٔ سیزدهم
لطفعلی معروف به صدرالافاضل در سده‌های سیزدهم و چهاردهم.
همچنین از تعلیق‌نویسان معروف عثمانی این اشخاص پرآوازه‌ترند: محمود طوپخانَوی در سدهٔ یازدهم؛ ابراهیم فائق و اسماعیل عاصم و سیدمحمد مجیدی اخرس و محمد اسعد در سدهٔ دوازدهم؛ و مصطفی جودت در سدهٔ چهاردهم.
دوران معاصر

تعلیق که در گذشته بیشتر به‌عنوان خط تحریری برای نوشتن نامه‌ها و فرمان‌های حکومتی به‌کار می‌رفت هم‌اکنون کاربرد اولیه خود را از دست داده است. این خط به دلیل دوایر زیاد، حروف مدور و ترکیب‌های متنوع و پیچیده در زمانهٔ بی‌حوصلهٔ ما نمی‌تواند از نظر خوانایی گسترهٔ کاربری همگانی پیدا کند. امروزه معدودی از خوشنویسان ایرانی با شیوه نگارش تعلیق آشنایی دارند که آنها نیز از سر تنوع به آن می‌پردازند. برخی از آثاری که در دوره معاصر به این خط نوشته شده عبارت اند از: آثار حبیب اللّه فضائلی، و بیست رباعی کتیبه‌های آرامگاه خیام که مرتضی عبدالرسولی در ۱۳۳۹ ش به خط شکسته تعلیق نگاشته است.
به استناد کدخبر : ۵۴۱۲تاریخ انتشار : سه‌شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۹ - ۱۴:۰۲
ثبت ملی

به پیشنهاد حجت امانی هنرمند نقاش و خوشنویس، «خط تعلیق» به عنوان میراث ناملموس برای همه ایرانیان در وزارت میراث‌ فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری به ثبت ملی رسید.«حجت امانی»، هنرمند نقاش و خوشنویس نمایشگاه های متعددی در جهت احیا و معرفی خط «تعلیق» در چندین کشور مختلف از جمله پاکستان، آلمان، لیتوانی، هند و انگلیس برگزار کرده است.این احیاگر خط «تعلیق» سال گذشته پرونده ثبت این خط را به عنوان میراث ناملموس ایرانی برای همه ایرانیان به وزارت میراث، گردشگری و صنایع دستی تحویل داد  و پس از پیگیرهای فراوان در ۱۲ اسفند ۱۳۹۹ در این وزارتخانه در فهرست آثار ملی قرار گرفت و به ثبت رسید.
توئین پیکس

| توئین پیکس | توئین پیکس |
| --- | --- |
ژانر: درام سریال معمایی تریلر روان‌شناختی داستان ماوراطبیعه طنز سورئال
سازنده: دیوید لینچ مارک فراست
بازیگران: کایل مک‌لاکلن مایکل اونتاکین میدشن ایمیک دینا اشبروک ریچارد بیمر لارا فلین بویل جوآن چن اریک دا ره شریلین فن وارن فراست هری گواز مایکل هورس پایپر لوری شریل لی پگی لیپتون جیمز مارشال اورت مک‌گیل جک نانس کیمی رابرتسون راس تامبلین کنت ولش ری وایز کاترین ای. کولسن
آهنگ آغاز: فالینگ اثر آنجلو بادالامنتی
کشور سازنده: آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۴۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: مارک فراست دیوید لینچ
مدت: ۴۵ تا ۶۰ دقیقه ۹۴ دقیقه (قسمت پایلوت و قسمت هشتم)
تولیدکننده‌ها: لینچ/فراست پروداکشنز پروپاگاندا فیلمز اسپلینگ تله‌ویژن
توزیع‌کننده: ریپابلیک پیکچرز پخش تلویزیونی سی‌بی‌اس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ای‌بی‌سی (ABC) شوتایم
فرمت تصویر:  ۴۸۰آی (۴:۳ اس‌دی‌تی‌وی)  ۱۰۸۰پی ۴:۳ (دیسک بلو-ری) 
فرمت صدا:  دالبی پرو لاجیک ۲٫۰  دالبی دیجیتال پنج کانال (دی‌وی‌دی)  دی‌تی‌اس-اچ‌دی مستر آدیو هفت کانال (دیسک بلو-ری) 
انتشار اولیه: ۸ آوریل ۱۹۹۰ (۱۹۹۰-0۴-۰۸) – ۱۰ ژوئن ۱۹۹۱ (۱۹۹۱-06-۱۰)
وبگاه: وبگاه
توئین پیکس یا چکاد های دوقلو (در انگلیسی: Twin Peaks) نام مجموعه تلویزیونی درام آمریکایی است که اولین بار در آوریل ۱۹۹۰ به دست دیوید لینچ و مارک فراست تهیه و ساخته شد. مجلهٔ تایم این مجموعه را در لیست ۱۰۰ مجموعه تلویزیونی برتر تاریخ قرار داده‌است.
داستان این مجموعه در شهر خیالی توئین پیکس در ایالت واشینگتن آغاز می شود که با آمدن مأمور اف‌بی‌آی دیل کوپر، برای بررسی قتل دختری با نام لورا پالمر که تازه در شهر اتفاق افتاده داستان ادامه پیدا می کند. مجموعه از سه فصل به ترتیب ۸، ۲۲ و ۱۸ قسمتی تشکیل شده‌است.
همچنین دیوید لینچ برای توئین پیکس یک فیلم سینمایی ساخته‌است به نام با من بر آتش برو که ماجرای قبل از قسمت اول سریال را نشان می‌دهد و یک فیلم دیگر هم منتشر کرد که در آن قسمت‌های حذف شده و منتشر نشده سریال را نمایش می‌دهد.
فصل سوم سریال پس از یک وقفهٔ ۲۵ ساله، در ماه مه سال ۲۰۱۷ توسط شبکه تلویزیونی شوتایم پخش می‌گردد. فصل سوم ۱۸ قسمت را دربردارد که به وسیله دیوید لینچ و مارک فراست نوشته شده و دیوید لینچ آن را کارگردانی کرده‌است. نکته جالب در مورد این وقفه ۲۵ ساله آن است که در قسمتی از آن یکی از کاراکترهای مجموعه به بازیگر نقش مقابلش می‌گوید که ۲۵ سال دیگر می‌بیندش و دقیقاً بخش سوم آن پس از طی این مدت زمانی با همان بازیگران ساخته می‌شود و مهمان خانه‌های شما می‌شود.
بازیگران > نقش‌های اصلی

کایل مک‌لاکلن
مایکل اونتاکین
میدشن ایمیک
دینا اشبروک
ریچارد بیمر
لارا فلین بویل
شریلین فن
وارن فراست
پگی لیپتون
جیمز مارشال
اورت مک‌گیل
جک نانس
ری وایز
جوآن چن
پایپر لوری
کیمی رابرتسون
بازیگران > نقش‌های مکمل اصلی

اریک دا ره
هری گواز
مایکل هورس
شریل لی
راس تامبلین
کنت ولش
بازیگران > نقش‌های دوره‌ای

وندی روبی
دن اس. دیویس
کریس مالکی
گریس زابریسکی
کاترین ای. کولسن
یان بوکانان
ماری جو دشانل
فرانک سیلوا
ال استروبل
دیوید پاتریک کلی
میگوئل فرر
جان بویلان
شارلوت استوارت
دیوید لینچ
هدر گراهام
روبین لایولی
دن اوهرلیهی
بیلی زین
دان آمندولیا
جیمز بوت
مایکل پارکس
کارل استریکن
لنی فون دولن
هنک وردن
مایکل جی اندرسون
دیوید دوکاونی
آنتونی جی
والتر اولکویتز
دیوید وارنر
پخش

دو فصل اول این سریال در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ منتشر شد و در سال ۱۹۹۲ فیلم توئین پیکس: با من بر آتش برو، مربوط به ماجراهای قبل از این سریال اکران شد.
فصل سوم

فصل سوم این سریال که قرار بود پس از ۲۵ سال در سال ۲۰۱۶ میلادی پخش شود، با یک سال تأخیر در ۲۲ مه ۲۰۱۷ از شبکهٔ شوتایم پخش شد.
کایل مک‌لاکلن و دیوید لینچ در مراسم افتتاحیه فصل سوم توئین پیکس - ۲۰۱۷
سگنوسور

بازسازی بدن سگنوسور که ناحیه بزرگی را در پشت پاها نشان می‌دهد. تریزینوسارها ممکن است در حین تغذیه روی لگن خود «نشسته» باشند.
سگنوسور (به انگلیسی: Segnosaurus) یک سرده از دایناسورهای دروگر (تریزینوسور) است که در دوره کرتاسه پسین حدود ۱۰۲ تا ۸۶ میلیون سال پیش در جنوب شرقی مغولستان کنونی زندگی می‌کردند. در دهه ۱۹۷۰، چندین نمونه فسیل ناقص اما به خوبی حفظ شده، در صحرای گبی کشف شد و در سال ۱۹۷۹ جنس و گونه به صورت سگنوسوروس گالبیننسیس (Segnosaurus galbinensis) نامگذاری شد.
نام عمومی سگنوسور به معنای «مارمولک آهسته» است و نام خاص گالبیننسیس به منطقه گالبین اشاره دارد. بخش‌های شناخته شده این دایناسور شامل فک پایین، مهره‌های گردن و دم، لگن، کمربند شانه و استخوان‌های اندام است. بخش‌هایی از نمونه‌ها از زمان جمع‌آوری ناپدید شده یا آسیب دیده‌اند.
سگنوسور یک تریزینوسور با جثه بزرگ بود که تخمین زده می‌شود حدود ۶–۷ متر (۲۰–۲۳ فوت) طول و حدود ۱٫۳ تن متری (۱٫۴ تن کوچک) وزن داشته باشد. این گونه می‌توانست روی دو پا راه برود و تنه بدنش به سمت بالا متمایل بوده‌است. سر آت کوچک با منقاری در نوک آرواره‌ها و گردنش بلند و باریک بوده‌است. فک پایین در جلو به سمت پایین چرخیده بوده و دندان‌ها از نظر داشتن دندانه و همچنین داشتن لبه‌های سوم برای برش در برخی از دندان‌های عقبی متمایز بودند. اندام‌های جلویی قوی بودند و سه انگشت با چنگال‌های بزرگی داشتند و پاها چهار انگشت داشتند که از پای آن به خوبی پشتیبانی می‌کرده‌اند. به جز تریزنوسورها، همه تروپودها دارای پاهای سه انگشتی بودند. قسمت جلویی لگن برای حمایت از شکم بزرگ تکامل یافته‌است. استخوان شرمگاهی به سمت عقب چرخیده‌است که این ویژگی فقط در پرندگان و دایناسورها که بیشترین ارتباط را با آنها دارند، دیده می‌شود.
اندازه در مقایسه با انسان
وابستگی خویشاوندی سگنوسور در ابتدا مبهم بود و به خانواده تروپودهای سگنوسارید مرتبط دانسته شد ولی بعداً هنگامی که جنس‌های مشابه شناسایی شدند، یک راسته به نام سگنوساریا تعریف شد.
طرح‌های طبقه‌بندی جایگزین تا زمانی که خویشاوندان دیگری در دهه ۱۹۹۰ کامل‌تر توصیف شدند، پیشنهاد شد که آنها را به عنوان تروپود تأیید کرد. فسیل‌های جدید همچنین نشان داد که سگنوساریدها مترادف کوچک خانواده تریزینوسارید (Therizinosauridae) است. گمان می‌رود سگنوسور و خویشاوندانش، جانورانی بوده‌اند که آهسته حرکت می‌کردند. همان‌طور که از ویژگی‌های غیرمعمولشان مشخص می‌شود، عمدتاً گیاه‌خوار بودند، در حالی که بیشتر گروه‌های تروپود گوشتخوار بودند. تریزینوسارها احتمالاً از اندام جلویی بلند، گردن بلند و منقار خود هنگام خوردن سرشاخه‌ها و روده بزرگ خود برای هضم غذا استفاده می‌کردند.
زندگی (مجموعه تلویزیونی ایتالیایی)

| زندگی | زندگی |
| --- | --- |
سازنده: کریستیانا فارینا لورنتسو فاولا
کارگردان: دانیله کارناچینا ماسیمو دل فراته
کشور سازنده: ایتالیا
زبان اصلی: ایتالیایی
شمار فصل‌ها: ۱۰
شمار قسمت‌ها: ۲۱۳۰
تولید: تولید
مدت: ۲۲–۲۵ دقیقه (هر قسمت)
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کانال ۵
انتشار اولیه: ۱ مارس ۱۹۹۹ (۱ مارس ۱۹۹۹) – ۲۳ مه ۲۰۰۸ (۲۳ مه ۲۰۰۸)
وبگاه: وبگاه
زندگی (ایتالیایی: Vivere) یک مجموعهٔ تلویزیونی احساسی ایتالیایی است که از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۸ میلادی از کانال ۵ پخش شد.
بازیگران > اصلی

استفانو آباتی
ادواردو کوستا
جانی گارکو
ورونیکا لوگان
آناماریا مالیپیرو
آلساندرو پرتسیوزی
ماریلا والنتینی
پاتریچا وتسولی
بازیگران > فرعی و میهمان

جراردو آماتو
ائوریدیچه آکسن
کبیر بدی
سیمونا بوریونی
آنالیزا اینساردا
ماسیمیلیانو آماتو
فرانچسکا کاوالین
چم‌نوزه

| چم‌نوزه | چم‌نوزه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۲′۱۵″ شمالی ۴۷°۲۶′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۳۷۵۰°شمالی ۴۷٫۴۳۷۷۸°شرقی﻿ / 34.03750; 47.43778: مختصات: ۳۴°۲′۱۵″ شمالی ۴۷°۲۶′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۳۷۵۰°شمالی ۴۷٫۴۳۷۷۸°شرقی﻿ / 34.03750; 47.43778
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: کرمانشاه
بخش: فیروزآباد
دهستان: سرفیروزآباد
جمعیت: ۲۷ نفر
چم‌نوزه، روستایی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.
این روستا در منطقه کوهستانی قرار دارد، و راه روستایی ان جاده خاکی می باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان سرفیروزآباد قرار دارد و بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷ نفر (۵خانوار) بوده‌است. جمعیت این روستا را مردم لک زبان بالاوند تشکیل می دهند .
عدم وجود امکانات در روستا

اهالی روستای چم‌نوزه از آب بهداشتی، گاز، برق و اینترنت بی‌بهره‌اند و به دلیل فقدان زیرساخت‌ها تلفن همراه نیز در آنجا به سختی آنتن دارد. جادۀ روستا به طول ۱۵ کیلومتر حتی برای تردد با موتورسیلت و تراکتور هم بسیار نامناسب است. مردم روستا برای دسترسی به شهر ناگزیر از عبور از رودخانۀ سیمره هستند و به دلیل فقدان پل، تردد تردد از رودخانه با تیوب، لاستیک، الاغ یا تراکتور صورت می‌گیرد که سبب بروز حوادث و حتی جان باختن تعدادی از ساکنان این روستا شده‌است.
پاملاریا

| پاملاریا محدودهٔ زمانی: تریاس میانه | پاملاریا محدودهٔ زمانی: تریاس میانه |
| --- | --- |
پاملاریا، Pamelaria: پاملاریا، Pamelaria
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
تیره:: پرولاکرتا
پاملاریا(نام علمی: Pamelaria) نام یک سرده از پرولاکرتا است.
چرخ خیاطی

یک چرخ خیاطی قدیمی
چرخ خیاطی یا ماشین خیاطی، در فارسی تاجیکی: ماشین دوزندگی، یک نوع ماشین است که برای دوختن پارچه، چرم و منسوجات به‌کار می‌رود.
چرخ خیاطی در دوره انقلاب صنعتی جهت کم کردن کار دستی و سرعت بخشیدن به امر تولید اختراع شد. با اختراع چرخ خیاطی از حدود سال ۱۸۷۰ تا به امروز، تغییرات بسیار زیادی در صنعت دوخت و تهیه لباس انجام شد.