stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جسیکا هنویک
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۹ | سنت ترینیان ۲: افسانه طلای فریتون | Globe Girl | Uncredited |
| ۲۰۱۴ | Dr Liebenstein | Rachel |  |
| ۲۰۱۵ | Dragonfly | Paula Reid |  |
| ۲۰۱۵ | جنگ ستارگان: نیرو برمی‌خیزد | Jessika Pava |  |
| ۲۰۱۶ | The Head Hunter | Aiko Koo |  |
| ۲۰۱۷ | تازه بودن | Joanne |  |
| ۲۰۱۷ | Rice on White | Elena |  |
| ۲۰۱۸ | Yo! My Saint | Muse | with کنزو |
| ۲۰۲۰ | زیر آب | Emily Haversham |  |
| ۲۰۲۰ | نوشیدنی با یخ | Fiona Saunders |  |
| ۲۰۲۰ | عشق و هیولاها | Aimee |  |
| ۲۰۲۱ | رستاخیزهای ماتریکس | Bugs |  |
| ۲۰۲۲ | مرد خاکستری |  |  |
| ۲۰۲۲ | گلس آنین: یک چاقوکشی اسرارآمیز |  |  |
| ۲۰۲۳ | هتل رویال |  |  |
| ۲۰۲۴ | کوکو |  |  |
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | Spirit Warriors | Bo | Main role; 10 episodes |
| ۲۰۱۲ | The Thick of It | Charlotte | Episode: #4.1 |
| ۲۰۱۴ | Obsession: Dark Desires | Jane Jeong Trenka | Episode: "Silent Scream" |
| ۲۰۱۴ | Silk | Amy Lang | Main role; 5 episodes |
| ۲۰۱۴ | Lewis | Chloe Ilson | Guest role; 2 episodes |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ | بازی تاج‌وتخت | فهرست شخصیت‌های ترانه یخ و آتش | Recurring role; 8 episodes |
| ۲۰۱۷ | Fortitude | Bianca Mankyo | Episode: #2.1 |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | آیرون فیست | کالین وینگ | Main role; 23 episodes |
| ۲۰۱۷ | مدافعان | کالین وینگ | Main role; 6 episodes |
| ۲۰۱۸ | لوک کیج | کالین وینگ | Episode: "Wig Out" |
| ۲۰۲۰– | خون زئوس | Alexia | Voice |
| ۲۰۲۱– | Moley | Dotty | Main role; voice; also writer |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ | Blade Runner: Black Lotus | Elle | Main role; voice |
| ۲۰۲۲ | Twilight of the Gods | Sandraudiga | Post production |
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > بازی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ | Dreamfall Chapters: The Longest Journey | Enu Hanna Roth |  |
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > تئاتر صحنه ای

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ | Running on the Cracks | Leo | National tour |
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > رادیو

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ | North by Northamptonshire | Helen | رادیو بی‌بی‌سی ۴ Sony Radio Award Nomination |
| ۲۰۱۳ | Monday to Friday | Julie | BBC Radio Scotland |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ | Silk: The Clerks Room | Amy Lang | Seasons 1 & 2 |
| ۲۰۲۰ | Harrow Lake | Narrator |  |
| ۲۰۲۰ | The Long Way Home | Narrator |  |
| ۲۰۲۱ | Hold Still Vincent | Faye |  |
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > فیلم کوتاه

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | Balsa Wood | Scotty |  |
| ۲۰۱۶ | The Heart of the Forest | Akira | Also writer |
| ۲۰۱۹ | Baliko | Mara | Also writer |
| TBA | شیائومی's Bus Girl | June | Also director; Post-production |
| TBA | شیائومی's Sandwich Man | June | Also director; Post-production |
-->
فینال جام در جام اروپا ۱۹۷۱

Football match
فینال جام در جام اروپا ۱۹۷۱، رقابت پایانی جام در جام اروپا در سال ۱۹۷۱ میلادی است که مابین دو تیم باشگاه فوتبال چلسی و باشگاه فوتبال رئال مادرید برگزار شده‌است.
این مسابقه که در تاریخ 19 مه ۱۹۷۱ انجام شده‌است با نتیجه ۱ بر ۱ به پایان رسید.
در بازی تکراری که در تاریخ ۲۱ مه ۱۹۷۱ برگزار شد باشگاه فوتبال چلسی با نتیجه ۲ بر یک به پیروزی رسید.
مسابقه

۱۹ مه ۱۹۷۱
| چلسی | ۱–۱ |  رئال مادرید |
| --- | --- | --- |
| آسگود  ۵۶' |  | زوکو  ۹۰' |
تماشاگران: ۴۵٬۰۰۰
داور: Rudolf Scheurer (سوییس)
مسابقه > تکرار

۲۱ مه ۱۹۷۱
| چلسی  | ۲–۱ |  رئال مادرید |
| --- | --- | --- |
| آسگود  ۳۳' دمپسی  ۳۹' |  | فلیتاس  ۷۵' |
تماشاگران: ۱۹٬۹۱۷
داور: Rudolf Scheurer (سوییس)
قاسم کاهی

سید ابوالقاسم نجم الدین محمد میدانکاهی معروف به قاسم کاهی شاعر سده نهم هجری است.
امین احمد رازی در کتاب تذکره هفت اقلیم در مورد سید ابوالقاسم نجم الدین کاهی چنین گفته‌است:
«وی از شاگردان عبدالرحمن جامی بوده و
در کابل ولادت یافته و بخشی از عمر خویش را در زادگاه خود و بخشی دیگر را در سرزمین هندوستان گذرانیده است. تاریخ ولادت او معلوم نیست ولی درگذشت او به سال ۹۸۸ هجری در اگره هندوستان اتفاق افتاده و نوشته‌اند که ۱۲۰ سال زندگانی یافته‌است. او شاعری بوده خوشخو و خوشگو و موسیقی‌دان و بذله‌سنج و غزلیات را صوتی خوب می‌بست و در جناس‌گویی و ظرافت از جمیع معاصرین خود گوی سبقت می‌ربود. اشعار او مشمتمل بر غزلیات، قصاید، مثنویات و مقطعات است.»
نمونه شعر

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بزن بر سینه من خنجری چند  |  | زرحمت بر دلم بگشا دری چند |
| وفا ناید دلا از تنگ چشمان |  |  مسلمانی مجو از کافری چند |
آثار

‌‌دیوان قاسم کاهی
لوئیجی د ماجیستری

| لوئیجی د ماجیستری | لوئیجی د ماجیستری |
| --- | --- |
لوئیجی د ماجیستری: لوئیجی د ماجیستری
شهردار ناپل: شهردار ناپل
دوره مسئولیت ۲۰۱۱ – تاکنون: دوره مسئولیت ۲۰۱۱ – تاکنون
پس از: Rosa Russo Iervolino
عضو پارلمان اروپا: عضو پارلمان اروپا
دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – تاکنون: دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – تاکنون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۶ سال) ناپل،
ملیت:  ایتالیا
اقامتگاه: ناپل
محل تحصیل: حزب لیبرال ایتالیا
پیشه: حقوقدان و سیاستمدار
تخصص: دادستان
وبگاه: www.luigidemagistris.it
لوئیجی د ماجیستری (به ایتالیایی: Luigi de Magistris) (زاده ۲۰ ژانویه ۱۹۶۹ ناپل) یک دادستان و سیاستمدار ایتالیایی از حزب لیبرال ایتالیاست. او بدلیل بر عهده داشتن چندین پروندهٔ مهم دربارهٔ فساد سیاستمداران در ایتالیا بسیار مشهور شد. او از سال ۲۰۱۱ عهده دار سمت شهردار ناپل است و قبل از آن در سال ۲۰۰۹ در رای گیری پارمان اروپا به عنوان عضو پارلمان انتخاب شد.
قاتل اهلی

| قاتل اهلی | قاتل اهلی |
| --- | --- |
کارگردان: مسعود کیمیایی
تهیه‌کننده: منصور لشکری قوچانی
نویسنده: مسعود کیمیایی
بازیگران: پرویز پرستویی امیر جدیدی پگاه آهنگرانی پرویز پورحسینی حمیدرضا افشار حمیدرضا آذرنگ  پولاد کیمیایی هستی محمایی رضا رشیدپور لعیا زنگنه یغما گلرویی سعید پیردوست سینا مهراد
موسیقی: بهزاد عبدی
فیلم‌بردار: فرشاد محمدی
تدوین‌گر: بهرام دهقان
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۱ آذر ۱۳۹۶
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه (جشنوارهٔ فیلم فجر) ١٠۳ دقیقه (اکران عمومی)
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۲٬۴۳۸٬۸۰۳٬۰۰۰ تومان[نیازمند منبع]
قاتل اهلی فیلمی ایرانی محصول ۱۳۹۵ به کارگردانی و نویسندگی مسعود کیمیایی و تهیه‌کنندگی منصور لشکری قوچانی است.  پرویز پرستویی بازیگر اصلی آن است. این فیلم اولین بار در سی و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در ۱ آذر ۱۳۹۶ در سینماهای ایران اکران شده‌است.
خلاصۀ داستان

حاج‌آقا دکتر جلال سروش (پرویز پرستویی)، کارآفرین موفق بخش خصوصی، تصمیم به افشای خیانت‌های شرکت پیسارو که مافیای قدرت و ثروت است می‌گیرد. سیاوش مطلق (امیر جدیدی) و احمد کیا (حمیدرضا آذرنگ) فرزندخوانده‌های سروش‌اند و سیاوش نه تنها مورداعتمادترین فرد نزد سروش است، بلکه دلبستهٔ مهتاب (پگاه آهنگرانی)، دختر او هم هست؛ اما مهتاب رابطهٔ عاطفی با بهمن (پولاد کیمیایی)، خوانندهٔ پاپ، دارد. تعطیلی کنسرت‌ها و دامنهٔ اختلافات اقتصادی سروش و شرکت پیسارو، تاوانی دارد که نه فقط اطرافیانش بلکه همهٔ مردم باید آن را بپردازند…
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
پرویز پرستویی: حاج‌آقا دکتر جلال سروش
امیر جدیدی: سیاوش مطلق
پگاه آهنگرانی: مهتاب سروش
پرویز پورحسینی: حاج‌آقا نوربخش
حمیدرضا افشار: زاهدی
حمیدرضا آذرنگ: احمد کیا
پولاد کیمیایی: بهمن
سعید پیردوست: خریدار کارخانه
لعیا زنگنه: همسر حاج‌آقا دکتر جلال سروش (مادر مهتاب و برادرش)
حاشیه

بارها اختلافات کارگردان (مسعود کیمیایی) و تهیه‌کنندهٔ (منصور لشکری قوچانی) این اثر رسانه‌ای شد و هر کدام از طرفین معتقد به اعمال تدوین مورد نظر خودشان بودند.
تهیه‌کنندهٔ این فیلم علاوه بر کارگردان، فرزند او یعنی پولاد کیمیایی را نیز در پیشامد این چنین حواشی‌ای مقصر می‌دانست. پرویز پرستویی (در نقش دکتر جلال سروش) نیز پس از اکران عمومی در مصاحبه‌ای با فریدون جیرانی از نحوهٔ تدوین فیلم انتقاد کرد و از نسخهٔ منتشرشده این فیلم ابراز ناخرسندی نمود.
جوایز

۲ کاندیدای تندیس یازدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی
۲ کاندیدای تندیس زرین بیستمین جشن خانه سینما
۵ کاندیدای تندیس حافظ هجدهمین جشن دنیای تصویر و برنده جایزه ویژه بهترین بازیگر
پیتر آرنت

| پیتر آرنتONZM | پیتر آرنتONZM |
| --- | --- |
آرنت در ۱۹۹۶: آرنت در ۱۹۹۶
نام هنگام تولد: پیتر گرگ آرنت
زادهٔ: ۱۳ نوامبر ۱۹۳۴ ‏(۹۰ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، گوینده اخبار
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰−کنون
کار برجسته: جایزه پولیتزر سال ۱۹۶۶ به خاطر ارائه گزارش‌های بین‌المللی حول جنگ ویتنام
همسر: نینا نگوین (طلاق۱۹۸۳)
فرزندان: ۲
پیتر آرنت (انگلیسی: Peter Arnett؛ زادهٔ ۱۳ نوامبر ۱۹۳۴) روزنامه‌نگار، گوینده اخبار، و خبرنگار آمریکایی است. وی در نیوزیلند به دنیا آمد. آرنت به خاطر پوشش خبری‌اش از جنگ ویتنام و جنگ خلیج فارس مشهور شد. او در سال ۱۹۶۶ جایزه پولیتزر را در ارائه گزارش‌جهانی برای فعالیت‌هایش در ویتنام از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ دریافت کرد، وی بیشتر خبرنگار آسوشیتد پرس بود.
آرنت همچنین برای مجله نشنال جئوگرافیک، و بعدها برای شبکه‌های تلویزیونی مختلف، به ویژه نزدیک به دو دهه در سی.ان. ان کار کرد. آرنت خاطرات خود را با عنوان زنده از میدان نبرد: از ویتنام تا بغداد، ۳۵ سال در مناطق جنگی جهان (۱۹۹۴) منتشر کرد. در مارس ۱۹۹۷، آرنت با اسامه بن لادن، رهبر القاعده مصاحبه کرد. یک مدرسه روزنامه‌نگاری در مؤسسه فناوری جنوبی در نیوزیلند به نام آرنت نامگذاری شده‌است.
دوران جوانی

آرنت در سال ۱۹۳۴ در ریورتون، در منطقه جنوب نیوزیلند متولد شد. اولین کار او به عنوان روزنامه‌نگار با ساوت لند تایمز بود.
ویتنام

آرنت در سال‌های اولیه که روزنامه‌نگاری را آغاز کرد در جنوب شرق آسیا، عمدتاً در بانکوک کار می‌کرد. در سال ۱۹۶۰ او شروع به انتشار یک روزنامه کوچک انگلیسی زبان در لائوس کرد. سرانجام پس از شکست فرانسوی‌ها در دین بین فو که توسط کمونیست‌های ویتنام شمالی صورت گرفت و آن را رها کرده بودند، به ویتنام راه پیدا کرد.
در سال‌هایی که ایالات متحده شروع به درگیر شدن در درگیری‌های داخلی و تز چمله جنگ ویتنام شد، آرنت به عنوان خبرنگار آسوشیتدپرس، مستقر در سایگون در جنوب گردید. در ۷ ژوئیه ۱۹۶۳، در جریانی که به درگیری دو هفت روزه معروف شد، در یک درگیری فیزیکی گسترده بین گروهی از روزنامه نگاران غربی و پلیس مخفی ویتنام جنوبی مجروح شد. خبرنگاران سعی داشتند اعتراضات بوداییان علیه دولت ویتنام جنوبی را پوشش دهند. مقاله‌های او، مانند «ستون مرگ تدارکات ۲۱» دربارهٔ رویدادی در عملیات استارلایت در اوت ۱۹۶۵، خشم دولت آمریکا را برانگیخت، زیرا تعداد نیروها را در منطقه افزایش می‌داد.
آرنت در نوامبر ۱۹۶۷ در ده‌ها مأموریت، از جمله نبرد تپه ۸۷۵، سربازان را همراهی کرد. یک یگان آمریکایی برای نجات واحد دیگری که در قلمرو متخاصم سرگردان شده بود، اعزام شد و امدادگران در جریان عملیات تقریباً کشته شدند. در سپتامبر ۱۹۷۲، آرنت به گروهی از فعالان صلح ایالات متحده، از جمله ویلیام اسلون کافین و دیوید دلینگر، در سفری به هانوی، ویتنام شمالی، پیوست تا سه اسیر جنگی آمریکایی را برای بازگشت به ایالات متحده بپذیرد. ۲۷۴–۸.
آرنت هنگام گزارش داستان‌های سربازان عادی و غیرنظامیان به شیوه‌ای بی‌پرده می‌نوشت. نوشته آرنت اغلب توسط سخنگویان دولت به عنوان ویرایش‌های منفی مورد انتقاد قرار می‌گرفت و می‌خواستند گزارش جنگ را مثبت نگه دارند. ژنرال ویلیام وستمورلند، رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون و دیگر صاحب‌منصبان قدرت به آسوشیتدپرس برای خلاص شدن از شر یا انتقال آرنت از منطقه فشار آوردند. ۲۵۹–۶۰
تهاجم شوروی به افغانستان

هنگام تهاجم اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان، آرنت برای مجله پارادی کار می‌کرد. او با شخصی به نام هیلی به‌طور غیرقانونی از پاکستان وارد افغانستان شد. هر دو نفر لباس‌های سنتی بومی پوشیده بودند و توسط راهنمایان مجاهد همراهی شدند. آنها به یک مخفیگاه جلال‌آباد متشکل از حدود پنجاه شورشی وارد شدند. این سفر زمانی به پایان رسید که هیلی به رودخانه کنر سقوط کرد و دوربین‌های این زوج خراب شد. بعدها، آرنت این داستان را برای روزنامه‌نگار ارتیوم بوروفیک، که جنگ شوروی را پوشش می‌داد، بازگو کرد.
جنگ خلیج فارس

از سال ۱۹۸۱، آرنت به مدت ۱۸ سال برای سی.ان. ان کار کرد و در سال ۱۹۹۹ ماموریتش به پایان رسید. در طول جنگ خلیج فارس، او به عنوان تنها گزارشگری که به‌طور مستقیم از بغداد پوشش زنده داشت، به ویژه در ۱۶ ساعت اول، به یک نامی آشنا در سراسر جهان تبدیل شد. گزارش‌های دراماتیک او اغلب با صدای آژیرهای حمله هوایی و انفجار بمب‌های آمریکایی در پس زمینه همراه بود. آرنت به همراه دو خبرنگار دیگر سی.ان. ان، برنارد شاو و جان هالیمن، پوشش مستمری را از بغداد برای ۱۶ ساعت اولیه جنگ (۱۷ ژانویه ۱۹۹۱) ارائه کرد. اگرچه در آن زمان ۴۰ روزنامه‌نگار خارجی در هتل الرشید بغداد حضور داشتند، اما تنها سی ان ان دارای ابزار - یک خط تلفن خصوصی متصل به همسایه امان، اردن - برای برقراری ارتباط با جهان خارج بود. سی.ان. ان تماس طولانی آرنت را به مدت چند ساعت به صورت زنده و با تصویری از آرنت به صورت ویدئو پخش کرد. به زودی روزنامه نگاران دیگر عراق را ترک کردند، از جمله دو همکار سی.ان. ان او آرنت را به عنوان تنها گزارشگر صحنه باقی گذاردند.
گزارش‌های وی از خسارات غیرنظامی ناشی از بمباران مورد استقبال دولت‌های ائتلاف جنگ قرار نگرفت. سخنگویان این سازمان در بیانیه‌های عمومی خود بر عباراتی مانند «بمب‌های هوشمند» و «دقت اهداف» تأکید کرده‌اند تا تلفات غیرنظامی را به حداقل برسانند. منابع کاخ سفید بعداً به آرنت حمله کردند و گفتند که از او به عنوان ابزاری برای اطلاعات نادرست عراقی استفاده می‌شود.
دو هفته پس از جنگ، آرنت توانست یک مصاحبه اختصاصی و بدون سانسور با صدام حسین به دست آورد. با توجه به گزارش آرنت از «طرف دیگر»، برای یک دوره پنج هفته‌ای، جنگ خلیج برای اولین بار به‌طور زنده از تلویزیون پخش شد.
تقریباً در نیمه راه جنگ، نمایندگان سیا به سراغ آرنت رفتند. آنها بر این باور بودند که ارتش عراق یک شبکه ارتباطی سطح بالا را از زیرزمین هتل الرشید، جایی که آرنت و دیگر کارکنان سی.ان. ان در آن اقامت داشتند، اداره می‌کند. سیا می‌خواست او را بیرون کند تا نیروی هوایی بتواند هتل را بمباران کند، اما آرنت نپذیرفت. او گفت که از هتل بازدید کرده و وجود چنین امکاناتی را انکار کرد.
آرنت در چیزی که به عنوان یکی از اعزام‌های نمادین او در ۷ فوریه ۱۹۶۸ منتشر شد، در مورد نبرد بن‌تره نوشت: یک سرگرد آمریکایی امروز گفت: "برای نجات شهر لازم بود که شهر را ویران کنیم." تصمیم فرماندهان متفقین برای بمباران و گلوله‌باران شهر بدون توجه به تلفات غیرنظامیان برای نابودی ویت کنگ‌ها." این نقل قول به تدریج در نشریات بعدی تغییر کرد و در نهایت به این جمله آشناتر شد، "ما مجبور شدیم روستا را نابود کنیم تا آن را نجات دهیم." صحت نقل قول اصلی و منبع آن اغلب زیر سؤال رفته‌است. آرنت هرگز منبع خود را فاش نکرد، به جز اینکه گفت این یکی از چهار افسری بود که در آن روز با او مصاحبه کرد. سرگرد ارتش ایالات متحده فیل کانل، افسر ارشد حاضر در بن‌تره، پیشنهاد کرد که این نقل قول ممکن است تحریف چیزی باشد که او به آرنت گفته‌است. نیو ریپابلیک در آن زمان این نقل قول را به سرگرد نیروی هوایی آمریکا چستر ال. براون نسبت داد. آرنت در کتاب والتر کرونکیت در سال ۱۹۷۱ با عنوان «چشم بر جهان» تأکید کرد که این نقل قول چیزی است که «یکی از سرگردهای آمریکایی در لحظه مکاشفه به من گفت».
آرنت یکی از آخرین خبرنگاران غربی بود که پس از سقوط و دستگیری سایگون توسط ارتش خلق ویتنام در سایگون باقی ماند. سربازان اشغالگر به او نشان دادند که چگونه وارد شهر شده‌اند. ۳۰۵
آرنت مستند مینی سریال ۲۶ قسمتی ویتنام: جنگ ده هزار روزه (۱۹۸۰) را نوشت که توسط شرکت پخش کانادایی (CBC) تهیه شده‌است.
مصاحبه با اسامه بن لادن

در مارس ۱۹۹۷، پس از اعلام جنگ بن لادن علیه ایالات متحده، آرنت از CNN با اسامه بن لادن، رهبر القاعده، مصاحبه کرد. بن لادن در پاسخ به سؤال آرنت که «برنامه‌های آینده شما چیست؟» گفت: «به خواست خدا آنها را خواهید دید و در مورد آنها در رسانه‌ها خواهید شنید.»
عملیات تندباد

در سال ۱۹۹۸، آرنت گزارشی از سرمایه‌گذاری مشترک (بین سی ان ان و مجله تایم) به نام نیوز استند را تهیه کرد که «عملیات تندباد» در سال ۱۹۷۰ در لائوس را پوشش می‌داد.
این گزارش با عنوان دره مرگ مدعی شد که در ۱۹۷۰، ارتش ایالات متحده از گاز اعصاب سارین که یک گاز اعصاب است علیه گروهی از سربازان فراری آمریکایی در لائوس استفاده کرده‌است. مردانی که گفته می‌شود این حمله را انجام داده‌اند، یک تیم نخبه کلاه سبز بودند. این گزارش به صراحت توسط تام جانسون و ریک کاپلان روسای CNN تأیید شد. در پاسخ، پنتاگون گزارش دیگری را در تضاد با گزارش CNN ارائه کرد. CNN متعاقباً تحقیقات خود را انجام داد. نتیجه‌گیری شد که کار «خبرنگاری در دره مرگ ناقص بود» و داستان را پس گرفت. این در حالی بود که تمام ۱۲ مرد تیم الف-کلاه سبز آمریکا در عملیات تندباد مجروح شدند، اما هیچ گاز سارینی درگیر نشد.
به دلیل تعدادی از تکذیب‌ها مبنی بر اینکه گزارش CNN ناقص است، سه یا چند نفر از افراد مسئول، اخراج یا مجبور به استعفا شدند. آرنت مورد توبیخ قرار گرفت و در آوریل ۱۹۹۹ شبکه را ظاهراً به دلیل «ریزش طولانی» از تندباد ترک کرد.
حمله به عراق ۲۰۰۳

آرنت در سال ۲۰۰۳ در ان‌بی‌سی و نشنال جئوگرافیک به عراق رفت تا تهاجم ایالات متحده را پوشش دهد. پس از یک جلسه مطبوعاتی در آنجا، او در ۳۱ مارس ۲۰۰۳ با تلویزیون دولتی عراق مصاحبه کرد. او در آن گفت:
[N] آمریکا در حال ارزیابی مجدد میدان جنگ است، جنگ علیه عراق را شاید یک هفته به تأخیر بیندازد، و طرح جنگ را از نو می‌نویسد. طرح اول به دلیل مقاومت عراق شکست خورده‌است.
او پیشتر در این مصاحبه گفته بود:
گزارش‌های ما در مورد تلفات غیرنظامیان در اینجا، در مورد مقاومت نیروهای عراقی، به ایالات متحده آمریکا بازمی‌گردد. هنگامی که شما سیاست را به چالش می‌کشید به کسانی که با جنگ مخالفند کمک می‌کنید تا استدلال‌های خود را توسعه دهند.
- پیتر آرنت
هنگامی‌که سخنان آرنت جرقه‌ای در آمریکا برانگیخت، NBC در ابتدا از او دفاع کرد و گفت که او این مصاحبه را با یک حسن نیت حرفه‌ای انجام داده‌است و اظهاراتش «ماهیت تحلیلی» داشته‌است. یک روز بعد، ان‌بی‌سی، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و نشنال جئوگرافیک همگی روابط خود را با آرنت قطع کردند. ان‌بی‌سی در واکنش به اظهارات آرنت در تلویزیون عراق اعلام کرد:
این اشتباه بود که آقای آرنت با تلویزیون دولتی عراق مصاحبه کرد، به ویژه در زمان جنگ، صحبت کردن دربارهٔ مشاهدات و نظرات شخصی خود اشتباه بود.
آرنت پاسخ داد:
قضاوت نادرست احمقانه من این بود که پانزده دقیقه را در یک مصاحبه بداهه با تلویزیون عراق صرف کردم. من در آن مصاحبه اساساً آنچه را که همه ما در مورد جنگ می‌دانیم، گفتم که در اجرای سیاست تاخیرهایی وجود داشته‌است، شگفتی‌هایی وجود داشته‌است.
- پیتر آرنت
بعداً در همان روز، آرنت توسط روزنامه انگلیسی، دیلی میرور، که مخالف جنگ بود، استخدام شد. چند روز بعد او همچنین کاری از کانال تلویزیون یونانی نت و تلویزیون وی‌تی‌ام بلژیک دریافت کرد.
قاشقک (گیاه)

| قاشقک | قاشقک |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 امن  (NatureServe):  امن  (NatureServe)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: نعناسانان
تیره:: نعناعیان
سرده:: اسکوتلاریا
گونه:: S. lateriflora
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Scutellaria lateriflora کارل لینه: Scutellaria lateriflora کارل لینه
قاشقک (نام علمی: scutellaria lateriflora) به عربی قُصَیدِه، گیاهی پایا از تیره نعناعیان و یکی از گیاهان دارویی است.
ترکیبات شیمیایی

به طور کلی در ترکیب گل، برگ و ریشه این گیاه گلوکوزیدی به نام اسکوتلارین وجود دارد.
خواص و کاربرد

در پزشکی از گلوکوزید اسکوتلارین برای آرامش اعصاب استفاده می شود.
قربان پریموف

| قربان پریموف | قربان پریموف |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: قربان پریموف
زاده: ۱۸۸۰ شوشی
درگذشته: ۱۹۶۵ باکو
ژانر: موسیقی آذربایجانی
ساز(ها): تار
سال‌های فعالیت: نوازنده
جایزه(ها): هنرمند خلق آذربایجان، هنرمند ارجمند آذربایجان
قربان پریموف (۱۸۸۰–۱۹۶۵) نوازنده تار اهل آذربایجان است.
زندگی‌نامه

او در اکتبر ۱۸۸۰ در شهر شوشی متولد شد. در ۱۵ سالگی، معلم خود صادق‌جان را در موسیقی مشایعت می‌کرد. در یکی از مجالس موسیقی اسلام عبدالله‌اف تارزنی او را دیده و او را در گروه موسیقی خود جای داد. جبار قاریاغدی اوغلو در یکی از مجالسی که در شهر گنجه نوازندگی او را دیده بود از اسلام عبدالله‌اف تقاضا کرد او را به شهر باکو دعوت کند.
او بیشتر از هر تارزن دیگر در کنار خواننده بزرگ آذربایجان خان شوشینسکی نواخته‌است. خان شوشینسکی می‌گوید:او را برای آخرین بار در ۱۰ اوت ۱۹۶۵ در تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک آذربایجان که برای بزرگداشت مسلم ماقمایف (آهنگساز) برگزار شد دیدم. او در مسیر موسیقی آذربایجان صاحب سبک و پیشکسوت بود. تار صدف کاری شده او در روی سینه اش و انگشتانش روی سیم‌ها موسیقی بی بدیل می‌نواخت. او در این کنسرت، گوشه رهاب را ۲۳ دقیقه نواخت بطوریکه با تشویق حضار ۳ مرتبه آن را نواخت.
جانعلی اکبروف از او به نیکی یاد می‌کند. از وقتی خودم متوجه شدم عاشق موسیقی بودم. در منزل ما صفحه گرامافون زیادی وجود داشت. همیشه به آن‌ها گوش داده و آن‌ها را زمزمه می‌کردم. وقتی او را در پارک دیدم شروع بخواندن کردم. او صدای مرا شنید و با تارش مرا مشایعت کرد و گفت: پسرم تو روزی خواننده بزرگی خواهی شد.
جانعلی اکبروف می‌گوید :سن ۵۰ سالگی برای او نقطه عطفی بود. در آن زمان مسابقه ای ترتیب داده شد بین دو تارزن حرفه‌ای آذربایجان و ارمنستان. تارزن ارمنی در دستگاه ماهور و قربان پریموف در گوشه بیات شیراز نواخت. او آنچنان سلیس و روان می‌نواخت که نوازنده ارمنی صحنه را ترک کرد.
جانعلی اکبروف می‌گوید اگر تشویق‌های او نبود شاید من هرگز خواننده نمی‌شدم. او خاطر نشان می‌کند که قربان پریموف هیچگاه از اصول و چهارچوب موسیقی فراتر نرفت.
فریدون اکبروف می‌گوید او از معدود هنرمندانی بود که موسیقی آذربایجان را از عمق می‌شناخت و می‌گوید در آن زمان کمتر از میکروفون استفاده می‌شد ولی رسای صدای تار او آنچنان بود که نیازی به میکروفن نداشت. در سال ۱۹۳۰، او به عنوان هنرمند خلق آذربایجان شناخته شد. آخرین کنسرت او در سالن آکادمی دولتی آذربایجان در تاریخ ۱۰ اوت ۱۹۶۵ بود و ۱۹ روز بعد، مرگ او رخ داد. از شاگردان او که اهل اردبیل بود می‌توان به حسن اکبرزاده اردیموسی که مستقیماً پیش او آموزش تار دیده بود نام برد. او در ۲۹ اوت ۱۹۶۵ در شهر باکو و در پارک مفاخر باکو، به خاک سپرده شد.
لوسیل رایبل-الرد

| لوسیل رایبل-الرد | لوسیل رایبل-الرد |
| --- | --- |
نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه چهلم کالیفرنیا: نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه چهلم کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۳ – تاکنون: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۳ – تاکنون
پس از: اید ریک
نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه سی‌وچهارم کالیفرنیا: نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه سی‌وچهارم کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: گریس ناپلیتانو
پیش از: زاویر بکرا
نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه سی‌وسوم کالیفرنیا: نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه سی‌وسوم کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۱۹۹۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۱۹۹۳
پس از: دیوید درایر
پیش از: دایان واتسون
56th: 56th
دوره مسئولیت ۱۹۸۶ – ۱۹۹۲: دوره مسئولیت ۱۹۸۶ – ۱۹۹۲
پس از: گلوریا مولینا
پیش از: مارتا اسکوتیا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ ژوئن ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال) بویل هایتس، لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): ادوارد الرد
فرزندان: ریکاردو اولیوارز لیزا مری رویبال الیوت آنجلا (دخترخوانده) گای مارک (پسرخوانده)
اقامتگاه: لس‌آنجلس، کالیفرنیا
محل تحصیل: دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در لس آنجلس
پیشه: سیاستمدار
تخصص: Public affairs officer Fund raising executive
لوسیل رایبل-الرد (به انگلیسی: Lucille Roybal-Allard) نمایندهٔ حوزه انتخابیه چهلم کالیفرنیا از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
پیمان‌نامه حقوق کودک

پیمان‌نامۀ حقوق کودک یک کنوانسیون بین‌المللی است که حقوق مدنی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کودکان را بیان می‌کند. دولت‌هایی که این معاهده را امضا کرده‌اند موظف به اجرای آن هستند و شکایت‌های راجع به آن به کمیته حقوق کودک ملل متحد تسلیم می‌شود.
این کنوانسیون در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹ مورد پذیرش مجمع عمومی سازمان ملل متحد قرار گرفت و از ۲ سپتامبر ۱۹۹۰ (سی روز پس از تودیع بیستمین سند تصویب یا الحاق) لازم‌الاجرا شده‌است. تاکنون ۱۹۳ کشور (تمام اعضای ملل متحد به جز ایالات متحده آمریکا) این سند را تصویب کرده‌اند یا به آن ملحق شده‌اند. به این ترتیب مقبول‌ترین سند حقوق بشر در تاریخ می‌باشد.
استانداردهای جهانی و نسبیت گرایی فرهنگی

استانداردهای جهانی حقوق بشر در کنفرانس جهانی حقوق بشر در وین (۱۹۹۳)، هنگامی که تعدادی از دولت‌ها (از جمله چین، اندونزی، مالزی و ایران) به مخالفت جدی با ایده حقوق بشر جهانی اعتراض کردند، مورد چالش قرار گرفتند.
تنش‌های ایجاد شده، بر سر رویکردهای «جهانی» و «نسبی» است که در طراحی استانداردها و راهبردهای مقابله با سوءاستفاده از توانایی کودکان برای کار و غلبه بر آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ازدواج و برده داری کودک

بعضی از محققان، روابط برده‌داری و شبه برده‌داری را با بسیاری از ازدواج‌های کودکی تشبیه می‌کنند. ازدواج کودک به عنوان برده‌داری مستقیماً با کنوانسیون حقوق کودک مطابقت ندارد.
عضویت ایران

همچنین ببینید: نقض حقوق کودکان توسط جمهوری اسلامی ایران و قانون اعدام کودکان در جمهوری اسلامی ایران
دولت جمهوری اسلامی ایران در اسفند ۱۳۷۲ با «قانون اجازه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون حقوق کودک» و با تصویب مجلس شورای اسلامی و تأیید شورای نگهبان رسماً این کنوانسیون را پذیرفت؛ مشروط بر آن که مفاد آن در هر مورد و هر زمان در تعارض با قوانین داخلی و موازین اسلامی باشد یا قرار گیرد از طرف دولت جمهوری‌اسلامی ایران لازم‌الاجرا نباشد.
از سال ۷۲ تا ۸۸ وزارت امور خارجه به نمایندگی از دولت امور مربوط به اجرای مفاد کنوانسیون و وظیفه نظارت و تنظیم و ارسال گزارش ادواری آن را بر عهده داشت و از دی‌ماه ۱۳۸۸ با مصوبه دولت، مسئولیت این کنوانسیون به وزارت دادگستری واگذار شد.
محتوا

کودک بر اساس مادۀ یک این پیمان به هر انسان کمتر از ۱۸ سال گفته می‌شود. مگر آن که قانون قابل اعمال در مورد کودک سن قانونی کمتری را تعیین کرده باشد.
این کنوانسیون شامل ۵۴ ماده بوده و همچنین پس از حدود ۱۱ سال دو پروتکل اختیاری به آن الحاق شده است که چهار اصول پایه‌ای آن را جهت می‌دهد:
هیچ کودکی نباید از تبعیض رنج ببرد.
زمانی‌که در رابطه با کودکان تصمیم‌گیری می‌شود، باید مصالح عالیه آنان در راس قرار گیرد.
کودکان حق حیات داشته و باید رشد کنند.
کودکان حق دارند آزادانه عقاید و نظرات خود را ابراز کنند و این نظرات در تمامی اموری که به آن‌ها مربوط می‌شود، باید مورد توجه قرار گیرد.