stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
او (فیلم ۱۳۸۲)

| او | او |
| --- | --- |
کارگردان: رهبر قنبری
تهیه‌کننده: حبیب اله کاسه ساز
نویسنده: رهبر قنبری نقی نعمتی
بازیگران: رضا ناجی مسعود میر‌طاهری حسین پرستار توران قربانی افسانه پورحسن
موسیقی: حسین حمیدی
فیلم‌بردار: تورج اصلانی
تدوین‌گر: رهبر قنبری عبدالرضا جلیلی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۲
مدت زمان: ۹۱دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
او فیلمی به کارگردانی رهبر قنبری و نویسندگی رهبر قنبری، نقی نعمتی ساختهٔ سال ۱۳۸۲ است.
خلاصه داستان

داستان فیلم در مورد روحانی است که در دامنه‌های کوه سبلان به عنوان امام جماعت مورد اعتماد است و مردم برای بیان مشکلات خود به او مراجعه می‌کنند.
بازیگران

رضا ناجی
مسعود ظاهری
حسین پرستار
توران قربانی
افسانه پورحسن
نازلو

| نازلو (ارومیه) | نازلو (ارومیه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش نازلو
دهستان: نازلوچای
جمعیت: ۱۴۸۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
تصویر پانوراما از داخل مسجد روستای نازلو
نازلو، روستایی است از توابع بخش نازلو و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. روستای نازلو در غربی ترین نقطه دشت (جلگه) ارومیه و محل تلاقی آن با کوهستان قرار گرفته است.
جمعیت

این روستا در دهستان نازلوچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۱ جمعیّت آن ۲۵۰۰نفر (۳۲۸ خانوار)
بوده‌است.
دانشگاه ارومیه

پردیس اصلی دانشگاه ارومیه در جنوب روستای نازلو واقع شده‌است.
مکان‌های دیدنی

مسجد روستای نازلو
تصویری از مقابل مسجد نازلو
سمت کناری مسجد نازلو
آلکساندر مالایان

| آلکساندر مالایان | آلکساندر مالایان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) تفلیس، جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم پزشکی
محل تحصیل: دانشگاه پزشکی دولتی ایروان
جوایز:  
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): چشم‌پزشکی
 :  
آلکساندر سرگئی مالایان (ارمنی: Ալեքսանդր Սերգեյի Մալայան؛  زادهٔ ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۴۸) چشم‌پزشک اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۸ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. سرگئی مالایان پدر وی بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال مخیتار هراتسی (۲۰۰۶) و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن (۲۰۱۱) شده است.
یادداشت

↑  բժշկական գիտությունների դոկտոր
علامت سؤال

علامت سؤال، نشانهٔ پرسش یا علامت استفهام («؟»؛ برای زبان‌های چپ به راست: «?») یک علامت (نشانه) در نشانه‌گذاری در زبان و متن است که هنگام پایان جملهٔ پرسشی می‌آید.
تاریخچه

روند احتمالیِ به‌وجود آمدن علامت سؤال در تصاویر نشان داده شده‌است.
در زبان‌های دیگر

در بعضی زبان‌ها، مانند زبان اسپانیایی، گالیکان و لئونس، دو بار علامت سؤال، یکی برای اول جمله و دیگری برای پایان جمله، به‌کار می‌رود که اولی علامت سؤال برعکس است؛ مثلاً ‎"¿Qué hora es?"‎ (ساعت چند است؟). در زبان یونانی از نقطه ویرگول به‌عنوان علامت سؤال استفاده می‌شود.
در دیگر زبان‌های جهان (به‌جز زبان‌های راست به چپ، مانند عبری و عربی) علامت سؤال برعکسِ علامت سؤال در فارسی، یعنی «؟» و به صورتِ «?» است.
یکی از ریشه‌یابی‌های ممکن برای علامت سؤال از لاتین
یک دیاگرام که روند تکامل علامت سؤال را از ریشهٔ لاتین نشان می‌دهد.
علامت سؤالِ برعکس برای شروع جمله‌های پرسشی در بعضی زبان‌ها
گاه‌شماری ژولینی

تقویم گاه شمار (ماه نامه) بر اساس تقویم ژولینی
گاه‌شماری ژولین (به فرانسوی: Calendrier julien) یا گاه‌شماری جولیِن یا تقویم جولیِن (به انگلیسی: Julian calendar) یا تقویم یولیانی که در برخی متن‌ها تقویم ژولین، ژولیوسی یا ژولی نیز نوشته شده‌است گونه‌ای تغییریافته از گاه‌شماری رومی است که در سال ۴۶ پیش از میلاد توسط ژولیوس سزار پیشنهاد شده بود و در سال ۴۵ پیش از میلاد توسط سزار آگوستوس (امپراتور روم) با تعدیل تقویم رومی معرفی شد. این طرح با کمک ریاضی‌دانان یونان و اخترشناسان یونانی مانند سوسیگنس اسکندریه (به انگلیسی: Sosigenes of Alexandria) طراحی شده‌است.
ماه‌های آن با میلادی یکسان بوده و با ۲۹ روزه شدن ماه فوریه کبیسه می‌شود.
تقویم جولیانی ۳۶۵ روز بود که برای هر ۴ سال یک روز به روزهای سال اضافه می‌شد. به علت دقیق نبودن کسر سال نسبت به سال اعتدالی هر ۱۲۸ سال یک روز عقب می‌افتاد.
این گاه‌شماری در دوره مسیحی با مبدأ میلادی (به عنوان گاه‌شماری میلادی) پذیرفته شد. کبیسه‌گیری تقویم میلادی در سال ۱۵۸۲ میلادی (با عنوان گاه‌شماری گریگوری یا میلادی جدید) تصحیح شد. در گاه‌شماری میلادی بر پایه ژولینی اعتدال بهاری در سال ۳۲۵ میلادی که شورای عمومی کلسیای شهر نیقه (در شمال غربی ترکیه امروزی) تشکیل شده بود در ۲۱ مارس صورت گرفته بود و در سال ۱۵۸۲ به ۱۱ مارس افتاده بود و ده روز عقب مانده بود که با حذف ده روز از تاریخ و کاهش نسبی کبیسه‌گیری در نتیجه میزان دقت گاه‌شماری میلادی را به یک روز (عقب مانده) در ۳۳۲۰ سال رساند.
تقویم جولیان برای مورخان و نسب شناسان مهم است زیرا بیش از ۱۶ قرن در سراسر جهان و سه قرن پس از آن در نقاط مختلف جهان استفاده می شد.
والیبال در المپیک تابستانی ۲۰۱۲

| والیبال در سی‌امین دوره بازی‌های المپیک | والیبال در سی‌امین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: مرکز نمایشگاهی ارلز کورت (indoor) Horse Guards Parade (beach)
تاریخ‌ها: 28 ژوئیه – ۱۲ اوت ۲۰۱۲
→ ۲۰۰۸۲۰۱۶ ←: → ۲۰۰۸۲۰۱۶ ←
مسابقات والیبال در المپیک ۲۰۱۲ ۱۷ ژوئیه تا ۱۲ اوت (۲۷ تیر تا ۲۲ مرداد ۱۳۹۱)برگزار شد. مسابقات والیبال داخل سالن در ورزشگاه نمایشگاه ارلز کورت برگزار شد، و والیبال ساحلی در هورس گاردز پرید برگزار شد.
رخدادها

مدال‌ها در چهار پخش زیر توزیع شد:
والیبال مردان (۱۲ تیم)
والیبال زنان (۱۲ تیم)
والیبال ساحلی مردان (۲۴ تیم)
والیبال ساحلی زنان (۲۴ تیم)
روش انتخابی

کمیتهٔ المپیک به تیم میزبان اجازه ورود یک تیم والیبال مردان، یک تیم زنان در بخش سالنی و ۲ تیم برای هر یک از بخش مردان و زنان والیبال ساحلی را داد.
روش انتخابی > مردان

مقالهٔ اصلی: والیبال در المپیک تابستانی ۲۰۱۲- مسابقات گزینشی مردان
| روش انتخاب | تاریخ | ورزشگاه | مجوز | منتخبان |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کشور میزبان | — | — | ۱ |  بریتانیای کبیر |
| جام‌جهانی والیبال ۲۰۱۱ | ۲۰ نوامبر –   ۴ دسامبر ۲۰۱۱ |  ژاپن | ۳ |  روسیه  لهستان  برزیل |
| مسابقات انتخابی آفریقا | ۱۷-۲۱ ژانویه ۲۰۱۲ |  یواندی, کامرون | ۱ |  تونس |
| گزینشی مردان برای المپیک | ۷-۱۲ می ۲۰۱۲ |  لانگ بیچ، ایالات متحده | ۱ |  ایالات متحده آمریکا |
|  گزینشی مردان-اروپا | ۸ تا ۱۳ می ۲۰۱۲ |  صوفیه، بلغارستان | ۱ |  ایتالیا |
| مسابقات انتخابی آمریکای جنوبی | ۱۱ تا ۱۳ می ۲۰۱۲ | آلمرانته براون پارتیدو، آرژانتین | ۱ |  آرژانتین |
| مسابقات انتخابی جهانی  ۱ | ۱-۱۰ جون ۲۰۱۲ |  توکیو, ژاپن | ۱ |  صربستان |
| مسابقات انتخابی آسیا | ۱-۱۰ جون ۲۰۱۲ |  توکیو, ژاپن | ۱ |  استرالیا |
| مسابقات انتخابی جهانی ۲ | ۸ تا ۱۰جون ۲۰۱۲ |  برلین، آلمان | ۱ |  بلغارستان |
| مسابقات انتخابی جهانی ۳ | ۸ تا ۱۰جون ۲۰۱۲ |  ورونا، ایتالیا | ۱ |  آلمان |
| مجموع | مجموع | مجموع | ۱۲ |  |
روش انتخابی > زنان

مقالهٔ اصلی: والیبال در المپیک تابستانی ۲۰۱۲- مسابقات گزینشی زنان
| روش انتخابی | تاریخ | ورزشگاه | مجوز | منتخب |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کشور میزبان | — | — | ۱ |  بریتانیای کبیر |
| جام‌جهانی ۲۰۱۱ | ۴ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۱۱ |  ژاپن | ۳ |  ایتالیا  ایالات متحده آمریکا  چین |
| مسابقات انتخابی آفریقا | ۲ تا ۴ فوریه ۲۰۱۲ |  بیلدا، الجزایر | ۱ |  الجزایر |
| مسابقات گزینشی زنان | ۲۷آپریل تا ۶ می ۲۰۱۲ |  تیخوانا، مکزیک | ۱ |  دومینیکن |
| گزینشی زنان اروپا | ۱–۶ می ۲۰۱۲ |  استانبول، ترکیه | ۱ |  ترکیه |
| مسابقات انتخابی آمریکا | ۸ تا ۱۴ می ۲۰۱۲ |  سائوپائولو، برزیل | ۱ |  برزیل |
| مسابقات گزینش چهانی زنان ۲۰۱۲ | ۱۹–۲۷ می ۲۰۱۱ |  توکیو، ژاپن | ۳ |  روسیه  کرهٔ جنوبی  صربستان |
| مسابقات گزینشی المپیک-زنان ۲۰۱۲ | ۱۹–۲۷ می ۲۰۱۱ |  توکیو، ژاپن | ۱ |  ژاپن |
| مجموع | مجموع | مجموع | ۱۲ |  |
روش انتخابی > زنان > نحوه انتخاب تیم‌ آسیایی

طبق قوانین، مسابقات گزینشی آسیا، با مسابقات گزینشی جهانی برگزار می‌شود و تیم برتر آسیایی، به جز تیم اول، به مسابقات المپیک راه خواهد یافت.
روش انتخابی > والیبال ساحلی

مردان
| روش گزینشی | محل برگزاری | گزینش‌شده |
| --- | --- | --- |
| رده‌بندی جهانی اف‌آی‌وی‌بی برای والیبال ساحلی (تا ۱۷ جون ۲۰۱۲) | ۱۶ |  برزیل  آمریکا  آلمان  هلند  لهاستان  آمریکا  برزیل  آلمان  اسپانیا  چین  سوئیس  جمهوری چک  لتونی  لتونی  ایتالیا  سوئیس |
| مسابقات قهرمانی والیبا ساحلی قاره‌ایی ۲۰۱۱-۱۲ (تا ۲ ژوئیه ۲۰۱۲ تعیین می‌شود) | ۵ |  ونزوئلا (آمریکای جنوبی)  آفریقای جنوبی (آفریقا)  کانادا (آمریکای شمالی)  ژاپن (آسیا، اقیانوسیه)  نروژ (اروپا) |
| قهرمانی جهانی والیبال ساحلی آخرین گزینشی جهانی (۲۶جون-۱ ژوئیه ۲۰۱۲) | ۲ |  اتریش  روسیه |
| کشور میزبان (بریتانیای کبیر) | 1 |  بریتانیای کبیر |
| مجموع | ۲۴ |  |
زنان

| روش گزینشی | محل برگزاری | گزینش‌شده |
| --- | --- | --- |
| رده‌بندی جهانی اف‌آی‌وی‌بی برای والیبال ساحلی (تا ۱۷ جون ۲۰۱۲) | ۱۶ |  برزیل  چین  آمریکا  برزیل  آمریکا  هلند  ایتالیا  آلمان  جمهوری چک   اسپانیا  آلمان  سوئیس  اتریش  استرالیا  جمهوری چک  یونان |
| مسابقات قهرمانی والیبال ساحلی قاره‌ایی۲۰۱۱–۱۲ | ۵ |  موریس (آفریقا)  آزژانتین (آمریکای جنوبی)  روسیه (اروپا)  کانادا (آمریکای شمالی)  استرالیا (آسیا، اقیانوسیه) |
| قهرمانی جهانی والیبال ساحلی آخرین گزینشی جهانی (۲۶جون- ژوئیه ۲۰۱۲) | ۲ |  هلند  روسیه |
| کشور میزبان (بریتانیا کبیر) | ۱ |  بریتانیای کبیر |
| مجموع | ۲۴ |  |
خلاصه توزیع مدال‌ها > جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | طلا | نقره | برنز |
|  برزیل | ۱ | ۲ | ۱ |
|  ایالات متحده آمریکا | ۱ | ۲ | ۰ |
|  روسیه | ۱ | ۰ | ۰ |
|  آلمان | ۱ | ۰ | ۰ |
|  ایتالیا | ۰ | ۰ | ۱ |
|  ژاپن | ۰ | ۰ | ۱ |
|  لتونی | ۰ | ۰ | ۱ |
مجموع: ۴
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| مردان داخل سالن جزئیات |  روسیه (RUS) |  برزیل (BRA) |  ایتالیا (ITA) |
| زنان داخل سالن جزئیات |  برزیل (BRA) |  ایالات متحده آمریکا (USA) |  ژاپن (JPN) |
| ساحلی مردان |  جولیوس برینک – جوناس رکرمن (GER) |  آلیسون کروتی – امانوئل رگو (BRA) |  مارتینز چلاونیس – جانیس سمدینس (LAT) |
| ساحلی زنان |  میستی می ترینور - کری والش جنینگز (USA) |  جنیفر کسی - آوریل رز (USA) |  جولیانا فلسبرتا – لاریسا فرانسا (BRA) |
پروانه‌ها بدرقه می‌کنند

| پروانه‌ها بدرقه می‌کنند | پروانه‌ها بدرقه می‌کنند |
| --- | --- |
کارگردان: محمدابراهیم معیری
تهیه‌کننده: محمدابراهیم معیری
نویسنده: محمدابراهیم معیری
بازیگران: اصغر اسحاقی ابراهیم عمادی حسن فغانی انیس امیرخانلو مریم مهدوی
موسیقی: علیرضا کهن دیری
فیلم‌بردار: تورج اصلانی
تدوین‌گر: محمدابراهیم معیری
شرکت تولید: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۸۱
مدت زمان: ۹۱دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
پروانه‌ها بدرقه می‌کنند فیلمی به کارگردانی  و نویسندگی محمدابراهیم معیری ساختهٔ سال ۱۳۸۱ است.
خلاصه داستان

دختر سیل زده‌ای به همراه برادر ناتنی اش از خانه رانده می‌شود و سفر اسرارآمیز آنها با پرنده‌های مهاجر، طبیعت و فن آوری پیوند می‌خورد...
بازیگران

اصغر اسحاقی
ابراهیم عمادی
حسن فغانی
انیس امیرخانلو
مریم مهدوی
خدیجه دماوندی
محمدرضا مظفری
جعفر همتی
محسن سارانی
مهدی رادفر
زهرا ملک محمودی
علی اسماعیلی
محمدرضا گودرزی
زینب قلندری
آزیتا گزی
ادی گریفن

| ادی گریفن | ادی گریفن |
| --- | --- |
نام شناسنامه‌ای: Edward Griffin
زاده: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال)
عرصه فعالیت‌: Stand-up, film, television
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: 1991–present
ژانرها: کمدی سیاه، Observational comedy، طنز، تئاتر بداهه،  Blue comedy
موضوع(ها): مواد مخدر، تمایل جنسی در انسان، race relations، سیاست، نژادپرستی، دین
همسر(ها): Carla Griffin	(1983 - 1984; divorced) Rochelle Griffin	(2002 - ?) Nia Rivers (2011-present)
آثار برجسته: Malcolm & Eddie Undercover Brother اسکری مووی ۳ دیت مووی Urban Justice Eddie Griffin Going For Broke
ادی گریفن (انگلیسی: Eddie Griffin؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۸) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به سفر به آمریکا، جان کیو، آخرین پسر پیش‌آهنگ، داستان وندل بیکر، پسر جدید، سر مخروطی‌ها، برداشتن قطعات، غزل جیسون و جوخه مد اشاره کرد.
سه تفنگدار (فیلم ۱۹۱۶)

| سه تفنگدار | سه تفنگدار |
| --- | --- |
کارگردان: چارلز اسویکارد
تهیه‌کننده: توماس اچ. اینس
نویسنده: الکساندر دوما (رمان) جِی. جی هاوکز
بازیگران: اورین جانسون دورتی دالتون لوئیز گلام  آلفرد هالینگزورث
موسیقی: ودوود ناول جوزف نورنبرگر ویکتور شرتزینگر
فیلم‌بردار: کلاید د وینا
شرکت تولید: کی-بی پیکچرز نیویورک موشن پیکچرز
توزیع‌کننده: تراینگل دیسترابینگ
تاریخ‌های انتشار:  ۶ فوریه ۱۹۱۶ (۱۹۱۶-02-۰۶)  
مدت زمان: ۶۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: صامت میان‌نویس انگلیسی
سه تفنگدار (به انگلیسی: The Three Musketeers) یک فیلم صامت فیلم ماجرایی محصول سال ۱۹۱۶ آمریکا و برگرفته از رمان سه تفنگدار اثر الکساندر دوما است.
بازیگران

اورین جانسون در نقش دارتانیان
دورتی دالتون در نقش ملکه آن
لوئیز گلام در نقش میلیدی وینتر
هاروی کلارک در نقش دوک باکینگهام
والت ویتمن در نقش کاردینال ریشلیو
آرتور ماود در نقش کنت راشفورت
جرج فیشر در نقش لوئی سیزدهم
رِآ میچل در نقش کنستنس بوناسیوکس
آلفرد هالینگزورث در نقش آتوس
ادوارد کنی در نقش پروتوس
کلاود ان. مورتنسن در نقش آرامیس
جی.پی. لاکنی در نقش بوناسیوکس
کلیسای هاکوپ مقدس، استپاناکرت

| کلیسای هاکوپ مقدسՍուրբ Հակոբ եկեղեցի | کلیسای هاکوپ مقدسՍուրբ Հակոբ եկեղեցի |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
منطقه: استپاناکرت
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: کلیسا
سال تقدیس: ۶ مه ۲۰۰۷
مکان: مکان
مکان: استپاناکرت،  جمهوری آرتساخ
موقعیت در جمهوری آرتساخ: موقعیت در جمهوری آرتساخ
قلمرو: جمهوری آرتساخ
مختصات: ۳۹°۴۹′۴۶″ شمالی ۴۶°۴۶′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۲۹۴۴°شمالی ۴۶٫۷۷۰۰۰°شرقی﻿ / 39.82944; 46.77000
معماری: معماری
سبک: معماری ارمنی
آغاز ساخت: ۲۰۰۵
پایان ساخت: ۲۰۰۷
کلیسای هاکوپ مقدس (ارمنی: Սուրբ Հակոբ եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر استپاناکرت، پایتخت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۲۰۰۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
نعمان اعجاز

| نعمان اعجاز | نعمان اعجاز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۵ لاهور
ملیت: پاکستان
تحصیلات: LLB (degree in Law) دانشگاه پنجاب
پیشه(ها): بازیگر، مجری تلویزیون
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۸-اکنون
شناخته‌شده برای: Method Acting in TV Dramas
قد: ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
همسر: Rabia Noman
فرزندان: Zaviyaar, Shahmeer and Rayaan (۳ پسر)
جوایز: حکومت پاکستان Pride of Performance by رئیس‌جمهور پاکستان in 2012 جایزه پی‌تی‌وی بهترین بازیگر تلویزیونی ۲۰۱۲ جایزه لوکس استایل بهترین بازیگر ۲۰۰۹, ۲۰۱۰, ۲۰۱۲, ۲۰۱۳, ۲۰۱۴, ۲۰۱۹ Hum Award for Best Actor بهترین بازیگر ۲۰۱۲, ۲۰۱۳, ۲۰۱۹ Hum Award for Best Actor in a Negative Role بهترین بازیگر ۲۰۱۳, ۲۰۱۹ 
نعمان اعجاز (اردو: نُعمان اعجاز؛ زادهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۵) بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل پاکستان است.
همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پی‌تی‌وی و جایزه لوکس استایل شده‌است.
سئوک گورام

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  کره جنوبی
معیار ثبت: فرهنگی: i, iv
شمارهٔ ثبت: ۷۳۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۵
سئوک گورام
سئوک گورام عزلتکده‌ای در مجموعه معابد بولگوکسا می‌باشد و در چهار کیلومتری شرق معبدی در ام تی. توهامسان، در گیونجوی کره جنوبی واقع شده‌است. این بنا به عنوان گنجینه ملی شماره ۲۴، به وسیله دولت کره جنوبی طبقه‌بندی شده و در ۹۹۴، جین هیون، جیونگجو – سی، جیونگ سان بوک – دو قرار دارد. گروتو مشرف به دریای ژاپن (دریای شرقی) و ۷۵۰ متر بالاتر از سطح دریاست. در سال ۱۹۶۲، به عنوان بیست و چهارمین گنجینه ملی کره تعیین شد. در سال ۱۹۹۵، سئوک گرام به‌طور مشترک همراه با معبد بولگوکسا به فهرست میراث جهانی یونسکو اضافه شدند.
این بنا توسط حکومت شیلا ساخته شده است.
این بنا برخی از بهترین نمونه مجسمه‌های بودایی در جهان را به نمایش می‌گذارد.
سیدی بنور

| Sidi bennour ⵙⵉⴷⵉ ⴱⵏⵏⵓⵕسيدي بنّور | Sidi bennour ⵙⵉⴷⵉ ⴱⵏⵏⵓⵕسيدي بنّور |
| --- | --- |
شهر: شهر
[[پرونده:| [[File:||149px]]|250px]]: [[پرونده:| [[File:||149px]]|250px]]
کشور:  مراکش
منطقه: کازابلانکا سطات
استان: استان سیدی بنور
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jalal Eddine Mirimi
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۵۵۸۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (زمان اروپای غربی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (WEST)
سیدی بنور (به فرانسوی: Sidi Bennour) یک شهر در مراکش است که در استان سیدی بنور واقع شده‌است. سیدی بنور ۵۵٬۸۱۵ نفر جمعیت دارد.
عقال

یک عقال مشکی روی چفیۀ سفید؛ جزیرۀ کیش ایران
عقال (عربی: عِقال، عربی ایرانی:عِگال) یک وسیله جانبی است که برای نگه‌داشتن چفیه در جای خود بر روی سر به‌کار می‌رود.
عقال یا عگال یک حلقه بافته‌شده از نخ یا لیف گیاهی است که اعراب در گذشته برای بستن زانوی شتر از آن استفاده می‌کردند و برای نگهداشتن چفیه بر روی سر قرار می‌دادند.
عقال جزو لباس رسمی مردان عرب در بسیاری از کشورهای عربی است و از پارچه‌های مخمل یا نخ‌های گرانقیمت نقره و طلا و سنگها و نگین‌های قیمتی همچون عقیق و فیروزه و یشم تزئین می‌شود. انواع مختلفی از عقال در امپراتوری عثمانی وجود داشته و بهترین نوع آن در شام و حجاز ساخته می‌شد.
امروزه هم در بسیاری از مناطق عرب نشین همچون سوریه، عراق، فلسطین، اردن، عربستان، کویت، قطر، بحرین و امارات و در مناطق عرب‌نشین ایران در بخش‌هایی از استان‌های خوزستان، بوشهر، هرمزگان و ایلام از عِگال (عقال) در پوشش مردان استفاده می‌شود.
عگال انواع مختلفی دارد.
عگال مقصب (خزعلی): نوعی عگال طلایی رنگ که در زمان قدیم حکام شیوخ قبیله که امورات قبیله به دست داشتند همچین عقالی استفاده میکردند و نشانه شیوخ بزرگ بوده است و الان به خاطر زیبایی مورد استفاده قرار میگیرد
عگال الابیض: نوعی عگال سفید رنگ که علما و عارفان عرب آنرا برسر میکردند ونشان شخص عالم و دیندار بوده است، که الان خیلی کم مورد استفاده قرار میگیرد
عگال خزام: نوعی عگال به شکل بند کوچک که مختص کشور امارات و عمان و نواحی تنگه هرمز بوده است که بر پشت عمامه یا به صورت عادی بسته می شود و بدوها از آن استفاده زیادی میکردند که نوع عمانی طرح نقش بیشتری دارد و هنوز در مراسمات عروسی ها امارت و عمان یا به صورت عادی برسر شیوخ امارات دیده می شود
عگال الاسود: نوع عگال سیاه رنگ با طرح مختلف در بیشتر کشور خلیجی، اردن فلسطین سوریه عراق بدوهای  صحرای سینا وعربهای ایران مورد استفاده قرار میگیرد و رایج ترین عقال به حساب میاید.
کرماک بالا

| کرماک بالا | کرماک بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: رودبار
بخش: بخش عمارلو
دهستان: جیرنده
جمعیت: ۴۱ نفر (سرشماری ۹۵)
کرماک بالا، روستایی از توابع بخش عمارلو شهرستان رودبار در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جیرنده قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۷خانوار) بوده است. زبان مردم آن تاتی است.
سواره‌نظام (فیلم ۱۹۳۶ آمریکا)

| سواره‌نظام | سواره‌نظام |
| --- | --- |
کارگردان: رابرت ان. بردبری
تهیه‌کننده: A. W. Hackel
نویسنده: رابرت ان. بردبری (داستان) George H. Plympton (فیلمنامه)
بازیگران: See below
فیلم‌بردار: Bert Longenecker
تدوین‌گر: S. Roy Luby
توزیع‌کننده: رپابلیک پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۵ اکتبر ۱۹۳۶
مدت زمان: ۶۳ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
سواره‌نظام (انگلیسی: Cavalry) فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی رابرت ان. بردبری است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد.
آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
بقعهٔ شیخ صفی‌الدین در سال ۱۳۹۸: بقعهٔ شیخ صفی‌الدین در سال ۱۳۹۸
مکان:  ایران، استان اردبیل، اردبیل ۳۸°۱۴′۵۳٫۹۷″ شمالی ۴۸°۱۷′۲۹٫۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۴۸۳۲۵۰°شمالی ۴۸٫۲۹۱۵۴۱۷°شرقی﻿ / 38.2483250; 48.2915417
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iv
شمارهٔ ثبت: ۱۳۴۵
تاریخ ثبت: ۲۰۱۰ (طی نشست سی و چهارم)
مساحت: ۲٫۱۳۵۳ هکتار (۵٫۲۷۶ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۱۳٫۰۶۱۶ هکتار (۳۲٫۲۷۶ جریب فرنگی)
مختصات: ۳۸°۱۴′۵۵″ شمالی ۴۸°۱۷′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۲۴۸۶۱°شمالی ۴۸٫۲۹۱۳۹°شرقی﻿ / 38.24861; 48.29139
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی: ۶۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
دیرینگی: ۱
موقعیت بقعهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی در ایران: موقعیت بقعهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی در ایران
آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی یکی از مکان‌های تاریخی و باستانی شهر اردبیل در شمال باختری ایران و از آثار ثبت‌شدهٔ ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو است.
در این مکان علاوه‌بر آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی، مقبره‌های شاه اسماعیل یکم (نخستین پادشاه صفوی) و مادر شاه اسماعیل (دختر اوزون حسن آق‌قویونلو) و نیز برخی از مشایخ و صاحب‌منصبان دوران صفوی و نیز جان‌باختگان ایرانی جنگ چالدران، قرار دارد. از دیگر بخش‌های این مجموعه چینی‌خانه، مسجد، جنت‌سرا، خانقاه، چله‌خانه، شهیدگاه و چراغ‌خانه است.
چینی‌خانه
بقعهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی

منزل و خانقاه شیخ صفی در همین مکان قرار دارد، و طبق وصیّت شیخ، پیکر او را در اتاقی جنب خلوت‌خانه و باغچه و حوض‌خانه دفن کردند و بر قبر او بنایی ایجاد کردند تا علاوه‌بر مقبرهٔ شیخ صفی و مرقد شاه اسماعیل اول - آرامگاه‌های دیگری از شاه‌زادگان صفوی و فرزندان وی را در این بقعه و محل شهیدگاه قرار دهند. به‌گفتهٔ بیوک جامعی، مجموعهٔ نفیس بقعهٔ شیخ صفی‌الدین به‌نام عارف نامدار شیخ صفی‌الدین اردبیلی جد سلاطین دودمان صفویان، در سال ۷۳۵ ه‍.ق به‌دست فرزند وی صدرالدین موسی بنا شد. پس از شروع حکومت صفویه، به‌سبب ارادت شاهان صفوی به جد خود، واحدهای مختلفی به این مجموعه اضافه شد. در دورهٔ شاه عباس یکم و از آن‌جا که وی ارادت فراوانی به شیخ صفی‌الدین داشت و بسیار به زیارت مقبرهٔ وی می‌رفت، برای تکمیل و تزئین این اثر، کارهای فراوانی صورت گرفت. در عصر صفوی، بقعهٔ شیخ با حضور استادان بزرگ عهد صفوی چنان به زیور آراسته شد که همچنان پس از گذشت چندین قرن به‌عنوان یکی از مفاخر تاریخی و فرهنگی ایران به‌شمار می‌آید.
یکی از موارد منحصربه‌فرد این مجموعه این است که این بقعه حاوی ده‌ها اثر در مضامین مختلف رشته‌های هنری است که از آن جمله می‌توان به کاشی‌کاری معرق و مقرنس و کتیبه‌های گچ‌بری‌شده و خط خطاطان بزرگ دورهٔ صفوی (میرعماد، میرقوام‌الدین، محمد اسماعیل و…) منبت‌کاری، نقره‌کاری، تذهیب و طلاکاری، نقاشی و تنگ‌بری اشاره کرد. این اثر همچنین از معماری ویژه‌ای برخوردار است.
در جریان جنگ‌های ایران و روسیه در دورهٔ قاجار و سقوط اردبیل، نسخ خطی کتابخانهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی توسط روس‌ها به غارت رفت. هم‌اکنون آن نسخ در موزهٔ سن پترزبورگ در روسیه نگهداری می‌شوند. این بنای تاریخی در محلهٔ عالی‌قاپو است.
وضعیت کنونی

سردر اصلی و کاشی‌کاری بقعهٔ شیخ صفی‌الدین تا سال ۱۳۲۱ خورشیدی در ضلع شمالی میدان فعلی عالی‌قاپو قرار داشته که در آن سال بقایای سردر به دستور اداره کل باستان‌شناسی برداشته شد و کاشی‌های معرق آن فعلاً در انبار بقعه نگهداری می‌شوند. سردر یادشده در زمان شاه عباس دوم برای بقعه ساخته شد و زیر نظر اسماعیل نقاش اردبیلی در سال ۱۰۵۷ به اتمام رسید. در حال حاضر هیچ‌گونه آثاری از این سردر مشهود نیست. امروزه از ضلع خاوری میدان عالی‌قاپو با گذشتن از در چوبی بزرگ وارد حیاط مشجر مستطیل بقعه به ابعاد ۹۲*۵/۲۶ متر می‌شوند. دور تا دور این حیاط با دیوارهای آجری که از روی ازاره سنگی و به‌صورت طاق‌نما ساخته شده محصور گشته است. ضلع خاوری حیاط یادشده با دری به ابعاد ۱۴۵۰*۵۷۰ سانتی‌متر غیر مسقف باز می‌شود. این راهرو بینابین حیاط بزرگ مشجر و صحن اصلی قرار دارد. راهروی مذکور با دری در ضلع شمالی به محوطه شهیدگاه و در ضلع جنوبی به محوطه‌ای معروف به «چله‌خانه» یا قربان‌گاه مرتبط می‌شود که در سال‌های اخیر، درِ مشرف به شهیدگاه مسدود شده است. دیوارهای جانبی این راهرو دارای طاق‌نمای کاشی‌کاری بوده که به مرور زمان ریخته و اکنون قسمتی از آن بازسازی شده است. راهروی مذکور، با گذشتن از محوطهٔ کوچک درگاه سنگی به صحن اصلی متصل می‌شود. صحن اصلی حیاطی است مستطیل‌شکل به ابعاد ۴۰/۳۰*۱۰/۱۶ متر مفروش با سنگ‌های صاف که حوضی در وسط آن قرار دارد. در گذشته در وسط این حوض چاه آبی بوده است که با استفاده از سطل و طناب برای وضو گرفتن از آن استفاده می‌شده است. این چاه در حال حاضر مسدود شده است. از جمله اشیای نفیس بقعهٔ شیخ صفی، «فرش» مشهور اردبیل است که در حال حاضر در موزهٔ ویکتوریا و آلبرت لندن نگهداری می‌شود.
مسجد جنت‌سرا شیخ صفی

در سمت چپ سرسرای ورودی، مسجد جنت‌سرا قرار گرفته. جنت‌سرا به‌صورت فضای هشت‌ضلعی طراحی شده و فاقد محراب مسجد است. چنین به‌نظر می‌رسد که فضای جنت‌سرا بیشتر برای انجام مراسم صوفیانه و گرفتن مجالس سماع عارفانه بوده و سنگ میدان یا «میدان داشی» آن هنوز در مجموعهٔ بقعهٔ شیخ صفی‌الدین موجود است. مسجد جنت‌سرا در گذشتهٔ دور دارای سقف گنبدی بوده که پس از فروریختن در دوره قاجاریه، سقفی چوبی و مسطح روی آن ایجاد شد که بر ۱۶ ستون چوبی استوار شده است. مسجد جنت‌سرا از نمای بیرونی مشرف به صحن داخلی سرسرای عظیمی است که در مقابل آن پنجرهٔ مشبک گره‌چینی نصب شده و در دو سمت آن دو نیم‌قوس در ورودی اتاق متولی قرار گرفته است.
قندیل‌خانه

این بخش در حقیقت قسمت اصلی بناست و دقیقاً روبه‌روی سرسرای ورودی در دو طبقه قرار گرفته است. پنج پنجرهٔ چوبی در طبقهٔ بالایی و پنج پنجره در زیر آن وجود دارد. کاربری آن در واقع بعنوان نمازخانه و یا محلی برای برگزاری نشست و تفسیر قرآن بوده است که توسط شاه اسماعیل یکم ایجاد و در عصر قاجار باسازی شد.
چینی‌خانه

چینی‌خانه در قسمت خاوری قندیل‌خانه یا رواق اصلی قرار گرفته که با دو ورودی باریک با دارالحفاظ ارتباط می‌یابد. ساختمان چینی‌خانه دارای چهار شاه‌نشین و دارای طاق‌نماهای مقرنس گچی است که روی آن نقاشی و طلاکاری شده است. این مکان در دورهٔ صفویان محل نگهداری ظروف طلا، نقره و ظروف سفارشی شاه عباس یکم از کشور چین بوده است.
پناهگاه

مقبرهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی در عهد صفوی مکانی مقدس به‌شمار می‌رفت و حکم بست و پناهگاه داشت. کسانی که در آن‌جا متحصن می‌شدند حتی اگر از جانب شاه محکوم به اعدام بودند، جانشان در امان بود؛ مثلاً سلطان حسین‌خان شاملو برای حفظ جانش از دست اسماعیل قلی‌بیگ شاملو به این آرامگاه پناه برد.
کتابخانه

در پی عهدنامه ترکمانچای در سال ۱۲۰۶ خورشیدی، ایران پذیرفت تا تمامی نسخه‌های خطی کتابخانهٔ شیخ صفی‌الدین اردبیلی که در آرامگاه قرار داشتند، به‌عنوان بخشی از غرامت‌های روسیه، ضبط و به آن کشور منتقل شوند.