جیمز مونرو
پس از ریاست جمهوری (۱۸۲۵–۱۸۳۱)

هنگامی که ریاست جمهوری او در ۴ مارس ۱۸۲۵ به پایان رسید، جیمز مونرو در مونرو هیل، جایی که اکنون در محوطه دانشگاه ویرجینیا گنجانده شده است، اقامت کرد. مونرو پنج سال اول بازنشستگی خود را در اقامتگاه اوک هیل در الدی، ویرجینیا گذراند. در اوت ۱۸۲۵، مونروها ژیلبر دو موتیه دو لافایت و رئیس‌جمهور جان کویینسی آدامز را به عنوان مهمان در آنجا پذیرفتند. او خود را وقف مطالعه کرد و کتابخانه خصوصی‌اش بیش از ۳۰۰۰ کتاب داشت که بیشتر آنها را در طول اقامتش در اروپا به دست آورده بود. مونرو کار بر روی کتاب تئوری سیاسی «مردم حاکمان» را آغاز کرد، که مقایسه‌ای از دولت ایالات متحده با جمهوری‌هایی است که قبلاً وجود داشته‌اند، با علل انحطاط و سقوط آنها. این کار به منظور برجسته کردن تفاوت بین دولت‌ها و مردم ایالات متحده و سایر کشورهای باستانی و مدرن طراحی شده است تا نشان دهد که برخی از مسائل که تأثیرات فاجعه بار در آنها ایجاد می‌کند در آمریکا وجود ندارد. در سال ۱۸۲۹، مونرو پس از شنیدن واکنش نامطلوب جورج هی به نسخه خطی، کار روی «مردم حاکمان» را رها کرد. هی به مونرو پیشنهاد کرد که زندگی‌نامه ای بنویسد که برای آیندگان جالب تر و ارزشمندتر باشد. مونرو که از این ایده خوشحال شده بود، شروع به کار روی یک زندگی‌نامه کرد، اما قبل از تکمیل آن درگذشت.
در دوران بازنشستگی، او با نگرانی‌های شدید مالی مواجه بود. به عنوان وزیر فرانسه در طول دهه ۱۷۹۰، او مجبور شد وام‌های خصوصی قابل توجهی را برای انجام وظایف نمایندگی و پروتکل دیپلماتیک به دلیل دستمزد متوسطش دریافت کند. در اوایل سال ۱۷۹۷، او از کنگره درخواست کمک هزینه کرده بود و از آن زمان بیهوده منتظر پرداخت بود. در آخرین روزهای قبل از تحویل به آدامز، مونرو به جفرسون و مدیسون نامه نوشت و از آنها خواست در صورت لزوم از او در ادعاهایش علیه کنگره حمایت کنند. او به دلیل نیاز مالی، مزرعه هایلند خود را به بانک دوم ایالات متحده فروخت. اکنون مالکیت آن متعلق به دانشگاه او، کالج ویلیام اند مری است که آن را به عنوان یک مکان تاریخی در معرض دید عموم قرار داده است. وی در تمام طول زندگی از ورشکستگی مالی برخوردار بود که به دلیل وضعیت نامناسب سلامتی همسرش این وضعیت را تشدید کرد.
مونرو تقریباً تا زمان مرگش در هیئت بازدیدکنندگان دانشگاه ویرجینیا در زمان جفرسون و رئیس دوم، جیمز مدیسون، هر دو رئیس‌جمهور سابق، خدمت کرد. مونرو قبلاً یکی از اعضای هیئت مدیره اصلی کالج مرکزی (سلف دانشگاه ویرجینیا) بود، اما خواسته‌های ریاست جمهوری مانع از ادامه فعالیت او به عنوان عضو هیئت مدیره شد. در امتحانات سالانه در ماه ژوئیه، او ریاست هیئت ممتحنین را بر عهده داشت. هنگامی که بی انضباطی قابل توجهی در بین دانش آموزان وجود داشت، مونرو در گزارشی در سال ۱۸۳۰ پیشنهاد کرد که تمرینات نظامی به برنامه درسی اضافه شود، اما مدیسون نپذیرفت.
اگرچه در سال ۱۸۲۸ به وضوح سن مشخص شده بود و به دلیل تصادف اسب به شدت آسیب دیده بود، مونرو به عنوان نماینده کنوانسیون قانون اساسی ویرجینیا ۱۸۲۹–۱۸۳۰ انتخاب شد. او یکی از چهار نماینده ای بود که از ناحیه سناتوری تشکیل شده از ناحیه محل سکونتش لودون و شهرستان فیرفکس انتخاب شدند. در اکتبر ۱۸۲۹، او توسط مجمع برای خدمت به عنوان افسر رئیس انتخاب شد، تا زمانی که سلامتی ناموفق او را مجبور به عقب‌نشینی در ۸ دسامبر کرد، پس از آن فیلیپ پی باربور از شهرستان اورنج به عنوان افسر رئیس انتخاب شد.
اندکی قبل از مرگش، مونرو ضربه سختی خورد که داماد و مشاور نزدیکش جورج هی در ۲۱ سپتامبر ۱۸۳۰ درگذشت و همسرش الیزابت تنها دو روز بعد درگذشت. پس از مرگ الیزابت در سال ۱۸۳۰، مونرو به خیابان پرنس ۶۳ در لافایت پلیس در شهر نیویورک نقل مکان کرد تا با دخترش ماریا هستر مونرو گوورنور، که با ساموئل ال. گوورنور ازدواج کرده بود، زندگی کند. در ۴ ژوئیه ۱۸۳۱، مونرو در سن ۷۳ سالگی بر اثر نارسایی قلبی و سل درگذشت، بنابراین سومین رئیس‌جمهور شد که در روز استقلال درگذشت. مرگ او ۵۵ سال پس از اعلام اعلامیه استقلال ایالات متحده و پنج سال پس از مرگ جان آدامز و توماس جفرسون رخ داد. مونرو ابتدا در نیویورک در طاق خانواده گوورنور در گورستان مرمر شهر نیویورک به خاک سپرده شد. ۲۷ سال بعد، در سال ۱۸۵۸، جسد او دوباره در حلقه رئیس‌جمهور در قبرستان هالیوود در ریچموند، ویرجینیا به خاک سپرده شد. مقبره جیمز مونرو یک مکان تاریخی ملی ایالات متحده است.
نشانگر تعیین محل زادگاه جیمز مونرو در مونرو هال، ویرجینیا
دستگیری هسین‌ها در ترنتون، ۲۶ دسامبر ۱۷۷۶، توسط جان ترامبول، که کاپیتان ویلیام واشینگتن را با دستی زخمی در سمت راست و ستوان مونرو را نشان می‌دهد که به شدت مجروح شده و توسط دکتر جان رایکر، سمت چپ مرکز، در پشت سر. سرهنگ هسین یوهان گوتلیب رال مجروح مرگبار. رال توسط سرگرد آمریکایی ویلیام استفنز اسمیت کمک می‌شود
اولین تصویر حفظ شده از جیمز مونرو به عنوان وزیر مختار فرانسه در سال ۱۷۹۴
پرتره وزیر مونرو اثر جان وندرلین، ۱۸۱۶
نقشه ای که نتایج معاهده فلوریدا ۱۸۱۹ را نشان می‌دهد
پرتره پرزیدنت مونرو توسط گیلبرت استوارت، ۱۸۲۰–۱۸۲۲
اداره حکاکی و چاپ (BEP) پرتره حکاکی شده از مونرو به عنوان رئیس‌جمهور
مونرو زمانی صاحب مزرعه ای در محل دانشگاه ویرجینیا در شارلوتزویل بود
مونرو در پرتره ۱۸۲۹ توسط چستر هاردینگ
قبر مونرو در قبرستان هالیوود در ریچموند، ویرجینیا