stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاروانسرای خانه زینان

| کاروانسرای خانه زنیان | کاروانسرای خانه زنیان |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای خانه زنیان
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه، کاروان‌سرا، سرای
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۵۳۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ دی ۱۳۸۰
کاروانسرای خانه زنیان
مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، روستای خان زنیان واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
آرمن مارتیروسیان (سیاستمدار)

| آرمن مارتیروسیان | آرمن مارتیروسیان |
| --- | --- |
سفیر ارمنستان در لیتوانی: سفیر ارمنستان در لیتوانی
دوره مسئولیت ۲۰۲۱ – ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۲۰۲۱ – ۲۰۲۲
پس از: تیگران مکرتچیان
پیش از: هوهانس ایگیتیان
سفیر ارمنستان در سری‌لانکا: سفیر ارمنستان در سری‌لانکا
دوره مسئولیت ۲۰۱۹ – ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۲۰۱۹ – ۲۰۲۱
پس از: آرا هاکوبیان (دیپلمات)
سفیر ارمنستان در نپال: سفیر ارمنستان در نپال
دوره مسئولیت ۲۰۱۸ – ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۲۰۱۸ – ۲۰۲۱
پس از: آرا هاکوبیان (دیپلمات)
سفیر ارمنستان در بنگلادش: سفیر ارمنستان در بنگلادش
دوره مسئولیت ۲۰۱۶ – ۲۰۲۱: دوره مسئولیت ۲۰۱۶ – ۲۰۲۱
رئیس‌جمهور: سرژ سرکیسیان
پس از: ایجاد سفارت
سفیر ارمنستان در هند: سفیر ارمنستان در هند
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۸ اوت ۲۰۱۵: آغاز به کار  ۲۸ اوت ۲۰۱۵
پس از: آرا هاکوبیان (دیپلمات)
پیش از: یوری باباخانیان
سفیر ارمنستان در آلمان: سفیر ارمنستان در آلمان
دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۰۰۹ – ۲۰۱۳
پس از: کارینه کازینیان
پیش از: واهان هوهانیسیان
نمایندهٔ دائم ارمنستان در سازمان ملل متحد: نمایندهٔ دائم ارمنستان در سازمان ملل متحد
دوره مسئولیت ۱۲ ژوئن ۲۰۰۳ – ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۱۲ ژوئن ۲۰۰۳ – ۲۰۰۹
پس از: موُسس آبلیان
پیش از: کارن نازاریان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ فوریهٔ ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) ایروان، ارمنستان
تخصص: سیاستمدار و دیپلمات
جایزه‌ها: 
آرمن مارتیروسیان (ارمنی: Արմեն Մարտիրոսյան زاده ۱۰ فوریهٔ ۱۹۶۱) یک سیاستمدار و دیپلمات اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ میلادی سفیر جمهوری ارمنستان در آلمان، سفیر جمهوری ارمنستان در هند و بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ میلادی سفیر و نمایندهٔ دائم جمهوری ارمنستان در سازمان ملل متحد بود.
مارتیروسیان نماینده دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
کاردپوزه

| کاردپوزه محدودهٔ زمانی: Early میوسن to present | کاردپوزه محدودهٔ زمانی: Early میوسن to present |
| --- | --- |
کاردپوزه، Oplegnathidae: کاردپوزه، Oplegnathidae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: Oplegnathidae
سرده:: Oplegnathus
کاردپوزه (نام علمی: Oplegnathidae) نام یک تیره از راسته سوف‌ماهی‌سانان است.
مانیکا گلر

| مانیکا گلر | مانیکا گلر |
| --- | --- |
شخصیت دوستان: شخصیت دوستان
کورتنی کاکس در نقش مانیکا گلر: کورتنی کاکس در نقش مانیکا گلر
نخستین حضور: "قسمت ابتدایی" (قسمت ۱، فصل ۱)
آخرین حضور: "آخرین، بخش ۲" (قسمت ۱۸، فصل ۱۰)
پدیدآور: دیوید کرین مارتا کافمن
ایفاگر: کورتنی کاکس
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نام مستعار: مان، بیگ فت گولی، هرمانیکا، خانوم دیوانه بشقابی (توسط ایمی)، خانوم شکلاتی فلولا (نام میانی توسط فیبی)، دختر پر سر و صدا ۱، مونانا، هارمومانیکا، توینکی، د بینگت (توسط رئیس چندلر)
جنسیت: زن
پیشه: سرآشپز
خانواده: جک گلر (پدر) جودی گلر (مادر) راس گلر (برادر)
همسر: چندلر بینگ (۲۰۰۱-اکنون)
فرزند: اریکا بینگ  (فرزندخوانده دختر، با چندلر) جک بینگ (فرزندخوانده پسر، با چندلر)
خویشاوندان: التیا (مادربزرگ) بن گلر (برادرزاده) اما گلر-گرین (برادرزاده) اریس (عمه) فرانی (عموزاده) کیسی (عموزاده) کارول ویلیک (زن برادر سابق) امیلی والتام (زن برادر سابق) ریچل گرین (زن برادر)
دین: یهودی
مانیکا فلولا گلر (به انگلیسی: Monica flola Geller) (زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۶۹/۱۹۷۰) یکی از شخصیت‌های خیالی اصلی مجموعه تلویزیونی سیتکام دوستان است که توسط کورتنی کاکس بازی شده است. مانیکا برای گروه دوستان به عنوان مادر شناخته می‌شد و آپارتمان او نقطه مرکز مجموعه و مکان تجمع دوستان بوده است. او همچنین با شخصیت وسواسی و روحیه رقابتی‌اش شناخته می‌شود.
او در تمامی ۲۳۶ قسمت این سریال، از زمان پخش آن در سال ۱۹۹۴ تا پایان آن در سال ۲۰۰۴ ظاهر می‌شود. مونیکا یک آشپز است. او همچنین با شخصیت وسواسی و روحیه رقابتی‌اش شناخته می‌شود. او خواهر کوچکتر راس گلر و بهترین دوست ریچل گرین است. ریچل را بعد از اینکه ریچل از عروسی خود منصرف می‌شود، به زندگی با او دعوت می‌کند. این دو شخصیت چندین سال را به عنوان هم اتاقی در یک مکان زندگی می‌کنند.
نقش

یک سرآشپز سخت کوش و حرفه ای است. مونیکا که در شهر نیویورک زندگی می‌کنند، از جمله برادر بزرگترش راس (دیوید شویمر)، همسایگان، جویی (مت لبلانک) و چندلر (متیو پری) معرفی می‌شود. و هم اتاقی سابق او فیبی (لیسا کودرو). است هنگامی که دوست صمیمی و بی‌تجربه دوران کودکی‌اش ریچل (جنیفر انیستون) که مدت‌ها با او قطع رابطه کرده بود، ناگهان به‌عنوان یک عروس فراری پس از رها کردن عروسی‌اش به کافه کنار آپارتمانش می‌رسد، مونیکا به او اجازه می‌دهد تا به آپارتمانش نقل مکان کند دوستان به ریچل کمک می‌کنند که زندگی‌اش را از اول شروع کند و مستقل شود.
مانیکا در فصل دوم با دکتر ریچارد برک (تام سلک)، مرد مسن‌تری که یکی از بهترین دوستان پدرش و ۲۱ سال از او بزرگتر است، قرار می‌گذارد. با این حال، این زوج پس از فهمیدن اینکه ریچارد بچه نمی‌خواهد، متقابلاً موافقت می‌کنند که رابطه‌شان را پایان دهند، زیرا مانیکا می‌خواهد سرانجام روزی خانواده‌ای برای خودش تشکیل دهد.
در حالی که در انگلستان برای شرکت در دومین عروسی راس، با امیلی (هلن باکسندیل)، مانیکا با چندلر می‌خوابد.
مانیکا و چندلر که در ابتدا تصور می‌کردند که رابطه شان (با هم خوابیدن) یک چیز گاه به گاه و یک‌باره بوده که بیشتر تکرار می‌شد، در نهایت احساساتی نسبت به یکدیگر پیدا کردند، اما سعی کردند تا زمانی که ممکن است آن را از دوستان خود پنهان کنند. مانیکا و چندلر پس از افشای روابط خود برای دوستانشان که از این خبر خوشحال شده‌اند، با هم ازدواج می‌کنند.
پس از چندین تلاش ناموفق برای بچه دار شدن خودشان، مانیکا و چندلر متوجه می‌شوند که هر دو نابارور هستند، و در نهایت تصمیم می‌گیرند تا فرزندی را که هنوز به دنیا نیامده از یک مادر مجرد باردار به فرزندی قبول کنند.
شروین دشتبی

شَرْوینِ دَشْتَبی یا شروین و خورّین یا شروین و مریه داستانی عاشقانه در ایران باستان بود. این داستان به شخصی است که در زمان حکومت یزدگرد اول ساسانی در روستای دشتبی یا دِشتَوَه در حوالی قزوین ریاست داشت. طبق گزارش نویسندگان مسلمان، آرکادیوس (امپراتور روم) از یزدگرد خواسته بود مستشاری به روم بفرستد و تا زمانی که فرزند خردسالش، تئودئوس دوم، به سن بلوغ برسد، حکومت را بگرداند و این مستشار همان شروین دشتبی یا شروین پرنیان نام داشته‌است. حمدالله مستوفی گفته‌است: «نام شروین در اشعار پهلوی بسیار است و کتابی است در عشق‌نامه، او را شروینیان خوانند» و ذبیح‌الله صفا قصهٔ شروین و خورّین را از منابع عمدهٔ کتاب‌های داستانی و تاریخی فارسی در سده‌های چهارم و پنجم هجری می‌داند.
ساسون گریگوریان

| ساسون گریگوریان | ساسون گریگوریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ مارس ۱۹۴۲ گیومری
درگذشت: ۱۳ مارس ۱۹۹۳ (۵۰ سال) ایروان
ملیت: ایروان
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان، ایروان، ۱۹۶۵
پیشه: معمار
ساختمان‌ها: بخشی از پارک دایره‌ای در ایروان، ارمنستان
پروژه‌ها: Kumairi State historical and architectural museum reserve ۱۹۸۰, گیومری، ارمنستان
 :  
ساسون گریگوریان (ارمنی: Սասուն Սեդրակի Գրիգորյան؛ انگلیسی: Sasun Grigoryan؛ ۱۸ مارس ۱۹۴۲ – ۱۳ مارس ۱۹۹۳) معمار اهل ایروان بود. وی برادر ماهاکانوش گریگوریان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸ مارس ۱۹۴۲ در گیومری به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۵ از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت.  وی در ۱۳ مارس ۱۹۹۳ در سن ۵۰ سالگی در ایروان درگذشت.
نگارخانه

Ասլամազյան քույրերի պատկերասրահը گیومری
Ձիթողցյանների տուն گیومری
ماییسیان VII դարի Տիրանավոր Սբ. Աստվածածին եկեղեցին
ساسون گریگوریان (ձախից ներքևում երկրորդը) աշխատանքային խմբի հետ ماییسیان Սբ. Աստվածածին եկեղեցու վերականգնումից հետո
جوآن بوسک

| جوآن بوسک | جوآن بوسک |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جوآن بوسک پالائو
زادهٔ: ۳۱ مهٔ ۱۹۲۵ بایس، تاراگونا، اسپانیا
درگذشت: ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ (۹۰ سال) بارسلون، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۷–۱۹۸۳
جوآن بوسک (کاتالونیایی: Joan Bosch؛ ‏ ۳۱ مهٔ ۱۹۲۵ – ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به روز به روز و گناه است… اما آن را دوست دارم اشاره نمود.
آناتولی نویکوف

| آناتولی نویکوف | آناتولی نویکوف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۷ خارکیف
درگذشت: ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲  (۷۵ سال)
ملیت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
آناتولی نویکوف (اوکراینی: Анатолій Терентьович Новіков؛ زادهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۴۷ – درگذشتهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲) جودوکار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
طالع سعد

| طالع سعد | طالع سعد |
| --- | --- |
کارگردان: مهستی بدیعی
تهیه‌کننده: مهستی بدیعی
نویسنده: مهستی بدیعی
بازیگران: اکبر زنجانپور رامبد شکرآبی فرزانه کابلی ژاله علو منوچهر آذر
موسیقی: فریبرز لاچینی
فیلم‌بردار: ابراهیم غفوری
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
توزیع‌کننده: آویشن فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۸ مرداد ۱۳۷۵
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
طالع سعد فیلمی به کارگردانی و نویسندگی مهستی بدیعی محصول سال ۱۳۷۴ است.
خلاصه داستان

در یک سرزمین افسانه‌ای پسری در غلاف دنیا می‌آید و مردم بر این عقیده هستند که او می‌تواند شر حاکم ظالم را از سر مردم کوتاه کند، اما حاکم از به دنیا آمدن کودک مطلع می‌شود و دستور قتلش را می‌دهد ولیکن کودک نجات می‌یابد و در دامان زن و مرد میانسالی که فرزندی نداشتند، جوان برومندی می‌شود سعد که از قضا روزی حاکم را در شکارگاهش از مرگ نجات می‌دهد و حاکم با نشانه‌هایی که می‌گیرد در می‌یابد جوان همان کودکی است که قرار بود به قتل برسد، پس نامه‌ای محرمانه مبنی بر به قتل رساندن جوان خطاب به همسرش می‌نویسد و از جوان می‌خواهد که آن را به قصر برساند، اما در راه کوتوله‌های جنگل که دوستان سعد بودند حکم حاکم را می‌خوانند و متن را عوض می‌کنند و در دستور جدید تأکید بر ازدواج سعد با دختر حاکم می‌کنند. حاکم در برگشت به قصر، از موضوع مطلع می‌شود و دخترش را زندانی می‌کند و آزادی او را منوط به رفتن سعد به سرزمین دیو و آوردن چند تار موی دیو می‌داند. اما سعد با شجاعت تمام و گذشتن از خوان‌های بسیار موفق می‌شود و چون با سکه‌های طلا بازمی‌گردد، پادشاه هم طمع می‌کند و راهی سرزمین دیو می‌شود.
بازیگران

اکبر زنجانپور
رامبد شکرآبی
فرزانه کابلی
ژاله علو
منوچهر آذر
نادر رجب‌پور
نیلوفر محمودی
شهرزاد طریقت
منوچهر افسری
پرویز بزرگی
احمدرضا اسعدی
هوشنگ دیبائیان
اسدالله یکتا
رشید اصلانی
ملیحه نظری
پرویز شاهین‌خو
پروین سلیمانی
حمید ابراهیمی
حسین استادخیاط
علی اصغر استادخیاط
محمد خدادادش
فاطمه شیخ الاسلامی
نسرین نکیسا
فرحناز غلامپور کاشی
مهرام قوی بنیه
داوود فیروزکوهی
عزیز عابدی
علیرضا میرزاعباسی
داوود خدنگی
فرامرز کلانتری
محمد لزگی
فتانه همتی
فرشاد همتی
فرزانه همتی
مانی حبیب‌الهی
نیلوفر یکتامقدم
مهناز جعفری
نسترن یزدی
یاسمن یزدی
رؤیا پورقره سید
فرانک جواهری
سحر ملک‌زاده
صدف ملک‌زاده
نگار نقیب زاده
کاملیا هفته ای
کلومیفن سیترات

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
روش مصرف دارو: خوراکی
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: بالا (بیشتر از ٪۹۰)
متابولیسم: کبدی(چرخه اِنتروهپاتیک)
نیمه‌عمر حذف: ۵-۷ روز
دفع: کلیوی, گاهی صفراوی
شناسه‌ها: شناسه‌ها
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID1022843 
ECHA InfoCard: 100.011.826 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C26H28ClNO
جرم مولی: ۴۰۶ یا (۵۹۸/۱ همراه سیترات)
کلومیفن سیترات (به انگلیسی: CLOMIPHEN CITRATE) جزو داروهای مدولاتور انتخابی گیرنده استروژن بوده و در شکل دارویی قرص در بازار موجود است. این دارو به‌طور گسترده برای تحریک تخمک‌گذاری در مشکل عدم تخمک‌گذاری یا اُلیگواوولاسیون تجویز می‌گردد.
موارد مصرف

کلومیفن (بانام تجاری کلاماید یا کلامید) برای درمان ناباروری ناشی از کاهش یا فقدان تخمک‌گذاری در زنان٬ بغیر از ناباروری‌های با عامل ناشناخته٬ به‌کار برده می‌شود. این ترکیب‌همچنین در درمان بی‌کفایتی عملکرد جسم‌زرد و نیز تشخیص نارسائی محورهیپوتالامیک ـ هیپوفیز ـ غده فوق کلیه مفید می‌باشد. به‌منظور ارزیابی عمل تخمدانهادر تخمک‌گذاری نیز استفاده‌شده‌است. این دارو معمولاً پنج روز در ماه مصرف می‌شود.
در ناباروری مردانی که تولید اسپرم در آن‌ها کافی نیست و نیز درمانی مکمل در مردان مبتلا به هیپوگنادیسم٬ جایی‌که برای درمان کمبود تستوسترون طبیعی٬ از تزریق دارو استفاده می‌شود و برای حذف فیدبک منفی روی هیپوتالاموس و در پی آن آتروفی بیضه تجویز می‌گردد.
مکانیسم اثر

کلومیفن عمدتاً دارای اثرات ضداستروژنی بوده و بعضاً خواص‌استروژنی نیز دارد. این دارو با اتصال‌رقابتی به گیرنده‌های استروژن در سلولهای هیپوتالاموس، مانع اثر مهاری استروژن‌بر آزادشدن گنادوتروپین‌ها و در نتیجه‌افزایش LH و FSH می‌گردد. افزایش ترشح گنادوتروپین هاموجب بلوغ فولیکول‌های تخمدانی، افزایش پیک LH قبل از تخمک‌گذاری، تخمک‌گذاری‌و در نهایت تکامل جسم زرد می‌شود. درناباروری مردان نیز از طریق افزایش‌ترشح LH و FSH، اثر درمانی خود را اعمال‌می‌کند.
عوارض جانبی

مهم‌ترین عوارض عبارتنداز تشکیل کیست تخمدان، بزرگ شدن بیش‌از حد تخمدان، بزرگ شدن بافت فیبروئید رحم، شکم درد و بروز سندرم قبل از قاعدگی . همچنین در حاملگی به دنبال مصرف کلومیفن احتمال چندقلوزایی وجود دارد.
موارد منع مصرف و احتیاط

اثر بر آزمایشهای تشخیصی
کلومیفن ممکن است سطح سرمی تیرونین، گلوبولین پیوند یابنده به تیروکسین، گلوبولین پیوند یابنده به هورمون‌های جنسی را افزایش دهد. همچنین، این دارو ممکن است احتباس سولفوبرموفتالئین و ترشح FSH و LH را افزایش دهد.
عوارض جانبی

اعصاب مرکزی: سردرد، بی‌قراری، بی‌خوابی، سرگیجه، احساس منگی، افسردگی، خستگی، فشار روحی.
قلبی ـ عروقی: برافروختگی‌های وازوموتور شبیه گرگرفتگی‌های یائسگی، زیادی فشارخون.
پوست: کهیر، بثورات پوستی یا درماتیت آلرژیک.
چشم: تاری دید، دوبینی، احساس برق زدن در چشم‌ها، فتوفوبی (علائم مسمومیت چشمی قریب‌الوقوع ).
دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، نفخ، اتساع، ناراحتی یا درد شکم، زیاد شدن اشتها، افزایش وزن بدن، زرد شدن پوست و چشم‌ها (نشانه مسمومیت کبدی).
ادراری ـ تناسلی: تکرر ادرار و پر ادراری، کیست و بزرگی تخمدان (به‌طور خودبه‌خود با قطع دارو برطرف می‌شود)، خون‌ریزی زیاد در قاعدگی، چندقلوزایی.
سایر عوارض: آلوپِسی قابل برگشت، احساس ناراحتی در پستان، سرفه، تنگی نفس.
توجه: در صورت بروز هرگونه عوارض بینایی طی درمان، باید مصرف دارو قطع شود.
در صورت رشد کیست تخمدان یا بزرگی تخمدان‌ها، مصرف دارو تا زمان برگشت تخمدان‌ها به اندازه قبل از درمان، قطع شده و سپس، درمان با مقدار کمتر و به مدت کوتاه تری شروع می‌شود.
لا روش-گیون

| لا روش گیون | لا روش گیون |
| --- | --- |
کمون: کمون
لا روش گیون، کاخ و قلعهٔ نگهبانی: لا روش گیون، کاخ و قلعهٔ نگهبانی
  نشان:   نشان
لا روش گیوننمایش نقشه فرانسهلا روش گیوننمایش نقشه Île-de-France (region): لا روش گیوننمایش نقشه فرانسهلا روش گیوننمایش نقشه Île-de-France (region)
مختصات: ۴۹°۰۴′۵۶″شمالی ۱°۳۷′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۸۲۲°شمالی ۱٫۶۳۰۳°شرقی﻿ / 49.0822; 1.6303: مختصات: ۴۹°۰۴′۵۶″شمالی ۱°۳۷′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۸۲۲°شمالی ۱٫۶۳۰۳°شرقی﻿ / 49.0822; 1.6303
کشور: فرانسه
ناحیه: ایل-دو-فرانس
دپارتمان: ول-دوآز
بخش: Pontoise
کانتون: Vauréal
کمون: Vexin Val de Seine
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Capucine Faivre
مساحت۱: ۴٫۶۱ کیلومتر مربع (۱٫۷۸ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۴۷۹
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۹۵۵۲۳ /۹۵۷۸۰
ارتفاع: ۱۳–۱۴۳ متر (۴۳–۴۶۹ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
لا روش-گیون (فرانسوی: La Roche-Guyon‎؛ ‏تلفظ فرانسوی: [la ʁɔʃ ɡɥijɔ̃] (شنیدنپرونده:Fr-Paris--La Roche-Guyon.ogg)) یک کمون در دپارتمان ول-دوآز، واقع در ناحیهٔ ایل-دو-فرانس در شمالِ فرانسه است. این کمون در حدود ۵۸ کیلومتر با پاریس فاصله دارد.
نظریه‌های خاستگاه صرب‌ها

صرب‌ها تاریخ خود را به مهاجرت‌های اولیه اسلاوها در قرون ششم و هفتم به جنوب شرقی اروپا نسبت می‌دهند. اسلاوهای اولیه پس از سکونت در بخش‌های مختلف بالکان، با جمعیت‌های بیزانسی محلی و دیگر شهروندان رومی سابق در هم آمیختند و نسل‌های بعدی آن‌ها به دولت‌های اسلاوی قرون وسطی در بالکان شکل دادند. نام‌های مختلفی برای صرب‌ها در منابع تاریخی ذکر شده است که برخی از آن‌ها به مناطقی غیر از بالکان و قفقاز اشاره دارند. به گفته برخی منابع، صرب‌ها از «صرب‌های سفید» در منطقه‌ای نزدیک به مرزهای امپراتوری بیزانس مهاجرت کرده‌اند.
مهاجرت صرب‌ها به بالکان طبق نوشته‌های تاریخ‌نگاران بیزانسی، به ویژه در کتاب "De Administrando Imperio"، بیان می‌شود که دو برادر از صرب‌های سفید به این منطقه مهاجرت کردند. بعدها صرب‌ها در مناطقی مانند تیرانا، ایبار و درینا در مرزهای کنونی صربستان، مونته‌نگرو و بوسنی و هرزگوین مستقر شدند و با قبایل اسلاوی دیگر و جمعیت بیزانسی ترکیب شدند. این ترکیب باعث شد که نام صرب به عنوان یک هویت مشترک برای آن‌ها در بالکان پذیرفته شود.
نظریه‌ها

سه نظریه اصلی در مورد منشأ قوم صرب وجود دارد:
نظریه ایرانی‌تبار بودن: نظریه ایرانی‌تبار بودن صرب‌ها معتقد است که کرواسی‌ها و صرب‌ها در قرن هفتم از مناطق سرمتی‌نشین در آسیای مرکزی به بالکان مهاجرت کردند و پس از تسلط بر اسلاوها، با آن‌ها آمیخته و به تدریج فرهنگ و زبان اسلاوی را پذیرفتند. به گفتهٔ این نظریه، نام‌های «کرواسی» و «صرب» از ریشه‌های ایرانی هستند و در ابتدا به عنوان نام مکان‌ها و سرکردگان شناخته می‌شدند. این گروه‌ها در نهایت با اسلاوهای بومی منطقه آمیختند و پس از گذشت زمان، تبدیل به قوم‌های اسلاوی شدند. این نظریه معتقد است که صرب‌ها از ساکنان قدیمی سَلمستان آسیایی در قفقاز شمالی بودند. طبق این نظریه، صرب‌های الانی تحت سلطه هون‌ها قرار گرفتند و پس از مرگ آتیلا، به استقلال رسیدند و در منطقه‌ای به نام «صربستان سفید» (در حال حاضر در آلمان شرقی) مستقر شدند. این گروه‌ها با جمعیت‌های اسلاو محلی آمیختند و نام صرب را به آن‌ها انتقال دادند.
نظریه‌های دیگر نیز وجود دارند که برخی از آن‌ها معتقدند صرب‌ها و کرواسی‌ها ممکن است به‌طور جزئی از اقوام سرمتی و سکایی باشند و در نهایت تحت تأثیر زبان و فرهنگ اسلاوی قرار گرفته‌اند. همچنین، برخی بر این باورند که پیش از مهاجرت‌های عمده به بالکان، اسلاوها در آن منطقه ساکن بوده‌اند و تنها گروه‌های سرمتی و ایرانی از خارج به این سرزمین‌ها آمده و اسامی قومی خود را به آن‌ها داده‌اند.
نظریه بومی بودن: این نظریه ادعا می‌کند که صرب‌ها از ابتدا در بالکان و منطقه پانونیا ساکن بودند و مهاجرت آن‌ها به بالکان در قرن ششم و هفتم تنها جزئی بوده است. برخی معتقدند که نام «سربینوم» در پانونیا به همین صرب‌های بومی نسبت داده می‌شود.
نظریه نیااسلاوی: طبق این نظریه، صرب‌ها از گروه‌های اسلاوی اولیه به نام‌های «آنتس» و «اسکلاونی» هستند که زبان مشترک داشتند. این گروه‌ها به احتمال زیاد در ابتدا به نام «اسپوروی» شناخته می‌شدند که به معنی «کسانی که زمین را با سکونت‌های پراکنده پر کرده‌اند» است. این نام در برخی منابع به صرب‌ها نسبت داده شده است.
این نظریه‌ها هر کدام بر اساس شواهد مختلف و تفسیرهای متفاوت از تاریخ و منابع قدیمی بنا شده‌اند.
آنتونینا گیریچ

| آنتونینا گیریچ | آنتونینا گیریچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۹ بردیچیف، اوکراین
درگذشت: ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲  (۸۲ سال) بردیچیف، اوکراین
ملیت: لهستانی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۶–۲۰۱۳
آنتونینا گیریچ (لهستانی: Antonina Girycz؛ زادهٔ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۹ – ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیگر اهل لهستان بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشت، می‌توان به قواعد بازی، رانندگان جایگزین، به‌دور از جاده، شمش‌سازان، دستورالعمل زندگی، چهل‌ساله، واپسین حلقه، ترازنامه سه‌ماهه، دهن‌به‌دهن و یک فاجعه اشاره نمود.
کاکائو کورپوریشن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: 주식회사 카카오
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: KRX: 035720
ISIN: KR7035720002 
صنعت: اینترنت
بنا نهاده: ۲۰۱۰؛ ۱۴ سال پیش (۲۰۱۰-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: ججو، کره جنوبی
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: کاکائو تاک ارتباطات داوم،
مالک: تنسنت
تعداد کارکنان: ۸٬۶۰۲ نفر (۲۰۱۹)
شرکت‌های وابسته: لایکس پت کورپوریشن کاکائو اینترتینمنت کاکائو گیمز
وبگاه: www.kakaocorp.com
کاکائو کورپوریشن (کره‌ای: 카카오) شرکت فناوری اطلاعات کره‌ای است، که در سال ۲۰۱۰ تاسیس شد.
گاگیک گیورجیان

| گاگیک گیورجیان | گاگیک گیورجیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ اکتبر ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) ووسکواز، شهرستان آشتاراک، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان
پیشه: معمار
جوایز: 
ساختمان‌ها: بنای یادبود نُرایر سیساکیان
 :  
گاگیک گورگنی گیورجیان (ارمنی: Գագիկ Գուրգենի Գյուրջյան؛  زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۸) معمار اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۸ ‏در ووسکواز به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۲۰۰۳ عضو مکاتبه‌ای آکادمی معماری ارمنستان می‌باشد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۸) شده است.
نگارخانه

Նորայր Սիսակյանի հուշարձան
تاهیتیایی‌ها

Polynesian ethnic group Indigenous to French Polynesia
این مقاله دربارهٔ مردمان بومی تاهیتی است. برای دیگر کاربردها، تاهیتیایی را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
دختران تاهیتیایی‌: دختران تاهیتیایی‌
کل جمعیت: کل جمعیت
ح. ۱۸۵٬۰۰۰ (مردمان بومی تاهیتی در سراسر دنیا): ح. ۱۸۵٬۰۰۰ (مردمان بومی تاهیتی در سراسر دنیا)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 پلی‌نزی فرانسه   ۱۷۸٬۱۳۳ (فقط در تاهیتی، سرشماری اوت ۲۰۰۷ ):  پلی‌نزی فرانسه   ۱۷۸٬۱۳۳ (فقط در تاهیتی، سرشماری اوت ۲۰۰۷ )
 ایالات متحده آمریکا: ۵٬۰۶۲ (۲۰۱۰)
 نیوزیلند: ۱٬۷۳۷ (۲۰۱۸)
زبان‌ها: زبان‌ها
 تاهیتیایی، فرانسوی:  تاهیتیایی، فرانسوی
دین: دین
اکثریت مسیحیت (کالوینیسم و کلیسای کاتولیک) اساطیر تاهیتی و جزایر انجمن (اقلیت): اکثریت مسیحیت (کالوینیسم و کلیسای کاتولیک) اساطیر تاهیتی و جزایر انجمن (اقلیت)
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
سایر پلی‌نزیایی‌ها (به ویژه بومیان هاوایی و بومیان راپانوئی) : سایر پلی‌نزیایی‌ها (به ویژه بومیان هاوایی و بومیان راپانوئی) 
تاهیتیایی‌ها در حدود سالهای ۱۸۷۰ الی ۱۸۹۰
تاهیتیایی‌ها (به فرانسوی: Tahitiens) یا مائوهی‌ها 
(به تاهیتیایی: Māʼohi)، مردم بومی پلی‌نزیایی‌تبار تاهیتی و سیزده جزیره دیگر در
جزایر انجمن واقع درپلینزی فرانسه هستند. جمعیت در نظر گرفته شده این افراد همچنین ممکن است شامل باشندگان مدرن این جزایر با اجداد مختلط پلی نزیایی و فرانسوی‌تبار(به فرانسوی: demis) باشد. تاهیتیایی‌ها پس از مائوری‌ها، ساموایی‌ها و بومیان هاوایی، بزرگ‌ترین گروه قومی درمیان مردمان پُلی‌نزیایی هستند.
سابقه تاریخی > دوره و آداب و رسوم پیش از وروداروپائیان

مقاله‌های اصلی: پادشاهی تاهیتی و پادشاهی بورا بورا
اولین مهاجران  پُلی‌نِزیایی در حدود سال ۴۰۰ پس از میلاد، دریانوردان و مهاجرانی ساموایی بودند که از طریق جزایر کوک وارد تاهیتی شدند. در طول نیم قرن، روابط زیادی بین جزایر به همراه تجارت، و ازدواج وجود داشت. در پی این مهاجرت‌ها گسترده زندگی مردمان پُلی‌نِزیایی تا جزایر هاوایی و از آنجا تا راپانوئی توسعه یافت.
مردمان مستقرشده در تاهیتی، زمین‌ها را برای کشت روی خاک‌های حاصلخیز آتشفشانی پاکسازی کرده و بَلَم‌های ماهیگیری ساختند. اولین ابزارهای کشف شده از ایشان از سنگ، استخوان، صدف یا چوب ساخته شده بود.
مردمان تاهیتی به سه طبقه اجتماعی (کاست)طبقه‌بندی می‌شدند. اشراف و برگزیدگان (آری) 
(به تاهیتیایی: ariʼ)، راآتیرا 
(به تاهیتیایی: raʼatira) و ماناهونه 
(به تاهیتیایی: manahune).
تعداد افراد طبقه اجتماعی اشراف و برگزیدگان (آری) به نسبت اندک شمار بود، در حالی که ماناهونه‌ها بخش عمده ای از جمعیت را تشکیل داده و شامل افرادی را شامل می‌شد که نقش‌های اساسی در جامعه داشتند.
تخمین زده شده که در زمان اولین تماس با اروپایی‌ها در سال ۱۷۶۷، جمعیت تاهیتی به احتمال زیاد حدود ۱۱۰٬۰۰۰ بوده یا حتی به ۱۸۰٬۰۰۰ نفر رسیده باشد. سایر جزایر انجمن احتمالاً ۱۵٬۰۰۰ الی ۲۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای داده بودند.
بومیان تاهیتی شبانه روز را به دو دوره روشنایی روز 
(به تاهیتیایی: ao)و تاریکی 
(به تاهیتیایی: pō) تقسیم نموده بودند. همچنین مفهومی از هراس‌های شدید به نام مِه‌ها مِه‌ها 
(به تاهیتیایی: mehameha) در میان ایشان وجود داشت که به عنوان احساسات عجیب و غریب ترجمه شده است.پزشکان بومی با گیاه دارویی آشنا بودند که تائاتا رائو 
(به تاهیتیایی: taʼata rāʼau )یا تائاتا راپائو
(به تاهیتیایی: taʼata rapaʼau) نامیده می‌شدند. در قرن نوزدهم طب اروپایی در میان بومیان تاهیتی رواج یافته و به طب سنتی ایشان افزوده شد. مشهورترین پزشک سنتی در تاهیتی، تیورای
(به تاهیتیایی: Tiurai)، از اشراف و برگزیدگان (آری) 
(به تاهیتیایی: ariʼ)بود، در سن ۸۳ سالگی در جریان شیوع آنفلوآنزا در تاهیتی در سال ۱۹۱۸ درگذشت.