stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ تاجیکستان
پیش از اسلام (۶٠٠ پ.م - ۶۵١ م)

تاجیکستان بخشی از منطقه تاریخی سکاستان بود. سغد، باختر، مرو و خوارزم چهار بخش اصلی آسیای مرکزی باستان بود، که اقوام تاجیک، اجداد تاجیکستانی های امروزی، در آن زندگی می‌کردند. امروزه آنها مناطق سغد و باختری تاجیک ها را در خود جای داده اند. ترکمن ها و ازبک ها و قزاق ها طی قرون متوالی به ترتیب در مرو و خوارزم ساکن شدند. منطقه سغد از دره های رودخانه های زرافشان و کشک‌دریا تشکيل شده بود. در حال حاضر، دو گروه از مردمان بازمانده سغدی، که به گویش هایی از زبان سغدی صحبت می کنند، یغنابی ها و شغنانی ها هستند.
تاجیکستان بخشی از تمدن آمودریا در عصر برنز، کاندیدای فرهنگ پروتو-هندو-ایرانی یا پروتو-ایرانی، بود. منطقه باختر در شمال افغانستان بین رشته کوه های هندوکش و رودخانه آمودریا و برخی از مناطق جنوب تاجیکستان فعلی قرار داشت. در دوره‌های مختلف، باختر مرکز پادشاهی‌ها یا امپراتوری‌های مختلف بوده است و احتمالاً همان جایی است که زرتشتیان از آنجا برخاسته‌اند. اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان، به گویش باختری قدیم نوشته شده است. همچنین تصور می شود که زرتشت به احتمال زیاد در باختر به دنیا آمده است.
برخی از نویسندگان پیشنهاد کرده‌اند که در قرون هفتم و ششم پ.م، بخش‌هایی از تاجیکستان امروزی، از جمله سرزمین‌های واقع در دره زرافشان، پیش از اینکه بخشی از امپراتوری هخامنشی شود، بخشی از منطقه تاریخی کمبوجاس را تشکیل می‌داد. این منطقه در حماسه هندی مهابهارات به عنوان "پاراما کامبوجا" نامیده می‌شد.  
شواهد زبانی، همراه با شواهد ادبی و باستان شناختی، نشان می دهد که کمبوجیه ها در اصل از آسیای مرکزی مهاجرت کرده اند.
پیش از اسلام (۶٠٠ پ.م - ۶۵١ م) > هخامنشیان (۵۵٠ - ٣٢٩ پ.م)

در دوره هخامنشیان، سغد و باختر بخشی از امپراتوری هخامنشیان بودند. سغدی ها و باختری ها مناصب مهمی در اداره و نظامی امپراتوری هخامنشی داشتند و نقش مهمی در تاریخ آن ایفا کردند.
پیش از اسلام (۶٠٠ پ.م - ۶۵١ م) > دوران هلنسیتی (٣٢٩ پ.م - ٩٠ م)

پس از شکست امپراتوری هخامنشی توسط اسکندر مقدونی، باختر، سغد و مرو که بخشی از امپراتوری ایران بودند، مجبور شدند از خود در برابر مهاجمان جدید دفاع کنند. در واقع مقدونی ها تحت رهبری اسپیتاما، حاکم سغدی، با مقاومت بسیار سختی روبرو شدند. اسکندر مقدونی موفق شد با رکسانا، دختر یکی از حاکمان محلی ازدواج کند و سرزمین او را به ارث برد. پس از اشغال کوتاه مدت اسکندر، دولت های جانشین او، سلوکی ها و یونانی-باختری ها، این منطقه را برای دویست سال دیگر کنترل کردند. در طول دوره زمانی ٩٠ پ.م تا ٣٠ پ.م، یوئه‌چی ها آخرین دولت های یونانی آسیای مرکزی را سرنگون و همراه با تخار ها (که با آنها ارتباط نزدیک داشتند) در حدود سال ٣٠ پ.م امپراتوری کوشانی را ایجاد کردند.
پیش از اسلام (۶٠٠ پ.م - ۶۵١ م) > امپراتوری کوشانی (٣٠ پ.م - ۴١٠ م)

امپراتوری کوشانی برای ۴٠٠ سال، تا سال ۴١٠ میلادی، به همراه امپراتوری روم، امپراتوری اشکانی و امپراتوری هان (چین) یکی از قدرت های بزرگ جهانی بود. هنگامی که فرستادگان سلسله هان در قرن دوم قبل از میلاد به این منطقه سفر کردند، تماس قابل توجهی با مردم محلی برقرار کردند. در پایان دوره کوشانی، امپراتوری بسیار کوچکتر شد و نتوانست از خود در برابر امپراتوری قدرتمند ساسانی، که جایگزین امپراتوری اشکانی شده بود، دفاع کند. کانیشکا، پادشاه معروف کوشانی، بودیسم را ترویج کرد و در این مدت بودیسم از آسیای مرکزی به چین وارد شد.
پیش از اسلام (۶٠٠ پ.م - ۶۵١ م) > ساسانیان، هپتالیان، گوک ترکان (٢٢۴ - ٧١٠ میلادی

ساسانیان زمانی بخش زیادی از تاجیکستان کنونی را تحت کنترل داشتند، اما در زمان پیروز اول، این مناطق را به قومی مهاجر به نام هپتالیان باختند.
آنها امپراتوری قدرتمندی ایجاد کردند که در حدود سالهای ۴٨٣-۴٨۵ موفق شد امپراتوری ساسانی را خراج گذار خود کند. شاه ایران، پیروز سه جنگ با هپتالیان کرد. در جنگ اول اسیر ارتش هپتالی شد و بعداً با پرداخت باج، توسط امپراتور بیزانس، آزاد شد. در طول جنگ دوم، پیروز دوباره اسیر شد و پس از پرداخت باج هنگفتی به پادشاه هپتالی، آزاد شد. در جنگ سوم پیروز کشته شد.  دولت هپتالیان نیز در سال ۵۶۵ میلادی توسط ترکیبی از نیروهای ساسانی و خانات گوک ترک به سرنگون شد. متعاقباً اداره تاجیکستان کنونی توسط گوک ها و ساسانیان قرار گرفت. اما با سقوط امپراتوری ساسانی، ترک ها کنترل تاجیکستان را حفظ کردند، بعداً آن را به چین از دست دادند، اما بعد توانستند یک بار دیگر کنترل تاجیکستان را در دست بگیرند، اما سرانجام این مناطق در سال ٧١٠ توسط اعراب مسلمان فتح شد.
تاریخ مدرن (١٨۶٨ - ١٩٩١) > امپراتوری روسیه (١٨۶٨ - ١٩٢٠)

همچنین ببینید: بازی بزرگ و ترکستان غربی
در اواخر قرن نوزدهم، امپراتوری روسیه آغاز به گسترش قلمروی خود در آسیای مرکزی کرد و بین سال های ١٨۶۴ تا ١٨٨۵ موفق به تسخیر کل آسیای مرکزی گردید. تا پیش از فتوحات روسیه، قلمروی تاجیکستان امروزی توسط دولت های امارات بخارا و خانات خوقند اداره می‌شد. روس ها در سال ۱۲۸۳ قمری (۱۸۶۶ میلادی) روس‌ها خجند و اوراتپه و قلعه ناو را فتح کردند. در سال ١٢٨۴ قمری (١٨۶٧ میلادی) فرمانداری ایالت ترکستان ایجاد شد و کنستانتین فن کاوفمن، نخستین فرماندار آن شد. روس ها در ۱۲۸۵ قمری (۱۸۶۸ میلادی) بخش علیای رود زرافشان، از جمله پنجاکنت، را گرفتند. در ۱۲۸۶ قمری (۱۸۶۹ میلادی) امیر بخارا، حصار و کولاب را به قلمرو خود ضمیمه کرد؛ بدین ترتیب، شمال تاجیکستان به روسیهٔ تزاری و جنوب آن به امارت بخارا ملحق شد. در ۱۳۰۹ قمری (۱۸۹۲ میلادی) نیروهای روسی وارد پامیر شرقی شدند. در ۱۳۱۳ قمری (۱۸۹۵ میلادی) هیئت مشترک انگلستان و روسیه مرز آسیای مرکزی را، از جمله در پامیر، تعیین کردند.
این لشکرکشی ها ریشه در انگیزه های اقتصادی روسیه داشت و با جنگ داخلی آمریکا در اوایل دهه ١٨۶٠ مرتبط بود. آمریکا بزرگترین صادرکننده پنبه به روسیه بود ولی با آغاز جنگ داخلی در آنجا به شدت صادرات پنبه به روسیه قطع شد. این روسیه را بر آن داشت که به آسیای مرکزی به عنوان منبع جایگزین برای تامین پنبه روی بیاورد. همچنین روسیه آسیای میانه را بازار مصرفی‌ای برای کالاهای ساخت روسیه به شمار می‌آورد. رژیم روسیه در دهه ١٨٧٠ دست به تلاش هایی زد تا کشت در منطقه را از غلات به پنبه تغییر دهد (راهبردی که بعداً توسط شوروی نیز انجام و گسترش یافت). از سال ١٨٨۵، مناطق تاجیکستان امروزی یا توسط امپراتوری روسیه یا دولت تابع آن، امارت بخارا، اداره می شد. اما همین نفوذ کم روسیه نیز توسط تاجیک ها احساس می‌شد.
امپراتوری روسیه، که کشوری بسیار بزرگتر با جمعیت زیاد و ارتش پیشرفته بود، در فتح مناطق تاجیک نشین مشکل چندانی نداشت و تنها در جیزک، اوراتپه، و سمرقند (هنگامی که پادگان آنها در آنجا در سال ١٨۶٨ توسط نیروهایی از  شهرسبز و اهالی شهر محاصره شد)، با مقاومت شدید روبرو شد. ارتش امارت بخارا در سه نبرد کاملاً شکست خورد و در ١٨ ژوئن ١٨۶٨، امیر مظفرالدین با فرماندار کل ترکستان روسیه، فن کاوفمن، قرارداد صلح امضا کرد. سمرقند و مناطق علیای زرافشان به روسیه ملحق شد و در های بخارا به روی بازرگانان روسی گشاده گردید. امیر تاج و تخت خود را به عنوان حاکم دست نشانده روسیه حفظ کرد و با کمک روس ها بر شهرسبز، مناطق کوهستانی در دره علیای زراوشان (١٨٧٠) و حکومت های پامیر شرقی (١٨٩۵) تسلط یافت. در اواخر قرن نوزدهم، جنبش جدیدیزم، به عنوان یک جنبش اجتماعی اسلامی، خود را در سراسر آسیای مرکزی تثبیت کرد. اما با وجود اینکه جدیدیست ها طرفدار مدرنیته بودند و لزوماً ضد روس نبودند، روس ها این جنبش را یک تهدید می دانستند. نیروهای روسی، در طی قیام‌ها علیه خانات خوقند بین سال‌های ١٩١٠ و ١٩١٣، سعی زیادی در برقراری نظم و انضباط کردند. اما در ژوئیه ١٩١۶، در طول جنگ جهانی اول، خشونت‌های بیشتری رخ داد. در این زمان تظاهرکنندگان به سربازان روسی در خجند، به دلیل تهدید به خدمت اجباری در میدان های جنگ، حمله کردند. درگیری ها در طول سال در نقاط مختلف تاجیکستان ادامه یافت.
در پایان آگوست ١٩٢٠، آخرین امیر بخارا، امیر عالم‌خان، توسط نیروهای شوروی سرنگون شد. در ۶ اکتبر ١٩٢٠ امارت منسوخ شد و جمهوری شورایی خلق بخارا اعلام موجودیت کرد.
تاریخ مدرن (١٨۶٨ - ١٩٩١) > قیام باسماچی‌ها (١٩١۶ - ١٩٢۴)

قیام باسماچی‌ها، یا شورش باسماچی‌ها، یک قیام علیه حکومت امپراتوری روسیه تزاری و دولت شوروی بود که پس از انقلاب روسیه، در سال ١٩١٧، در سراسر آسیای مرکزی به وجود آمد.
ریشه‌های این جنبش به خشونت‌ روس ها برای اجباری کردن خدمت در سال ١٩١۶ برمیگردد. زمانی که امپراتوری روسیه شروع به فراخوانی مسلمانان برای خدمت در ارتش در طول جنگ جهانی اول کرد. در ماه‌های پس از انقلاب اکتبر ١٩١٧، بلشویک‌ها قدرت را در بسیاری از بخش‌های امپراتوری روسیه به دست گرفتند و جنگ داخلی روسیه آغاز شد.  جنبش های سیاسی مسلمان ترکستان تلاش کردند تا یک حکومت خودمختار در شهر خوقند، در دره فرغانه، تشکیل دهند. بلشویک ها در فوریه ١٩١٨ به خوقند حمله کردند و در آنجا ٢۵ هزار نفر از مردم را قتل عام کردند. این قتل عام، باعث حمایت بیشتر مردم از جنبش های بسماچی شد. در نتیجه باسماچی‌ها جنگ های چریکی زیادی را به راه انداختند و کنترل بخش های بزرگی از دره فرغانه و بخش اعظم ترکستان را به دست گرفتند.
حمایت از این جنبش غیرمتمرکز در اوایل دهه ١٩٢٠ در نوسان بود و در سال ١٩٢۴، حملات گسترده ارتش سرخ شکست های زیادی را به باسمچی ها وارد ساخت. پس از لشکرکشی‌های بزرگ ارتش سرخ و امتیازات اقتصادی و مذهبی به مردم محلی، در اواسط دهه ١٩٢۰ ثروت نظامی و حمایت مردمی باسماچی‌ها کاهش یافت. مقاومت در برابر حاکمیت شوروی در واکنش به سیاست اشتراکی سازی زمین ها، در دوران پیش از جنگ جهانی دوم، دوباره به میزان کمتری در آسیای مرکزی شعله‌ور شد.
استقلال تاجیکستان

در بهمن ۱۳۶۸ خورشیدی (فوریهٔ ۱۹۹۰ میلادی) به‌دنبال شایعاتی مبنی بر اسکان آوارگان ارمنی در شهر دوشنبه، مردم اعتراض کردند و در نتیجهٔ درگیری آنان و نیروهای پلیس عده‌ای زخمی یا کشته شدند. مردم در تظاهرات خود خواستار اصلاحات اقتصادی و سیاسی، بازگشایی مساجد و احیای فرهنگ ملی خود بودند. به‌دنبال این درگیری‌ها، فعالیت حزب رستاخیز و حزب دموکراتیک تاجیکستان و حزب نهضت اسلامی غیرقانونی اعلام شد. در نوامبر ۱۹۹۰ میلادی قهار محکموف به ریاست جمهوری برگزیده شد. در ۳۱ اوت ۱۹۹۰ محکموف که با کودتای نظامیان بر ضد گورباچف مخالفت نکرده‌بود، به‌دنبال تظاهرات گستردهٔ مردم مجبور به استعفا شد. در نهم سپتامبر شورای عالی تاجیکستان به استقلال تاجیکستان رأی داد. قدرالدین اصلانف، رئیس شورای عالی و کفیل ریاست جمهوری، فعالیت حزب کمونیست را ممنوع و دارایی آن را ملی کرد، اما شورای عالی ــ که اکثر نمایندگان آن کمونیست بودند ــ اصلانف را برکنار و نبی‌اف را جانشین وی کرد و ممنوعیت فعالیت حزب کمونیست را لغو نمود. در ششم اکتبر شورای عالی در نتیجهٔ فشار مخالفان، فعالیت حزب کمونیست را به حال تعلیق درآورد و فعالیت حزب نهضت اسلامی را آزاد اعلام کرد. نبی‌اف بلافاصله پس از آن از کفالت ریاست جمهوری استعفا کرد تا زمینهٔ برگزاری انتخابات فراهم شود. انتخابات ریاست جمهوری سرانجام در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۱ برگزار و نبی‌اف با ۵۷٪ آرا رئیس‌جمهور شد. رقیب اصلی وی، دولت خدانظروف که از پشتیبانی احزاب اصلی مخالف کمونیست‌های پیشین برخوردار بود، ۳۴٪ آرا را به دست آورد، هرچند که مخالفان صحت برگزاری انتخابات را رد کردند. در ماه بعد تاجیکستان به عضویت جامعهٔ کشورهای مستقل مشترک المنافع درآمد.
نبی‌اف بار دیگر در چهارم ژانویهٔ ۱۹۹۲ به حزب کمونیست تاجیکستان اجازهٔ فعالیت داد. در مارس ۱۹۹۲ در دوشنبه در اعتراض به برکناری نوجوانف، از اهالی بدخشان، از وزارت کشور، تظاهرات ضدحکومتی آغاز شد. در آوریل ۱۹۹۲ به دنبال دستگیری مقصود اکرام‌اف، شهردار دوشنبه که اجازهٔ نصب مجسمهٔ فردوسی به جای مجسمهٔ لنین را داده بود، تظاهرات مردم شدت بیش‌تری گرفت. مخالفان حکومتی تقریباً دو ماه در مرکز دوشنبه ماندند. حکومت نیز با آوردن هواداران خود از کولاب و خجند ــ که از دورهٔ شوروی حامی حزب کمونیست بودند ــ تظاهراتی در دوشنبه ترتیب داد. پس از ۵۱ روز از شروع تظاهرات و کشته‌شدن حدود ۱۵۰ تن، مذاکرات مخالفان با نبی‌اف به نتیجه رسید و حکومت مصالحهٔ ملی در یازدهم مه ۱۹۹۲ تشکیل شد که از ۲۴ وزیر آن هشت وزیر از احزاب مخالف بودند. پس از این مصالحه درگیری در دوشنبه خاتمه یافت، ولی در همان ماه نیروهای کولابی طرفدار کمونیسم ضمن مخالفت با حکومت مصالحهٔ ملی و خلع سلاح خود، با هواداران احزاب اسلامی و دموکراتیک در آن منطقه درگیر شدند.
بهار در پاییز

برای آلبوم آرمیک، بهار در پاییز (آلبوم) را ببینید.
| بهار در پاییز | بهار در پاییز |
| --- | --- |
کارگردان: مهدی فخیم زاده
نویسنده: ایرج رضایی مهدی فخیم زاده
بازیگران: هادی اسلامی جعفر والی مهدی فخیم زاده پرویز پورحسینی مصطفی طاری فردوس کاویانی ثریا حکمت
موسیقی: حسن زندباف
تدوین‌گر: کامران قدکچیان
شرکت تولید: هدایت فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۶
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
بهار در پاییز فیلمی به کارگردانی مهدی فخیم زاده و نویسندگی ایرج رضایی، مهدی فخیم زاده محصول سال ۱۳۶۶ است.
خلاصه داستان

پدر و مادر چهار برادر در بمباران شهرستان کشته می‌شوند و هیچ اثری از جنازه‌شان بدست نمی‌آید. چهار پسر آن‌ها، هادی (کارگردان سینما)، جعفر (پزشک)، حسن (مهندس) و جلال (دلال) راهی شهر زادگاهشان شده و در آنجا با خانهٔ ویران شده‌شان روبرو می‌شوند. پدر به تناوب بر هر کدام از این برادران و خانواده‌شان ظاهر می‌شود و از آن‌ها می‌خواهد که به خانه‌شان بازگردند. برادران جستجوی وسیع را برای یافتن پدر و مادر آغاز می‌کنند. آن‌ها در پایان می‌فهمند که پدر و مادرشان از بمباران جان سالم به در برده‌اند و این حوادث به تمامی تمهیدی بوده از طرف پدر و مادر تا آنان را مجدداً به اصلشان بازگرداند.
بازیگران

هادی اسلامی
جعفر والی
مهدی فخیم زاده
پرویز پورحسینی
مصطفی طاری
فردوس کاویانی
خسرو امیرصادقی
محبوبه بیات
ثریا حکمت
پوراندخت مهیمن
شیرین گلکار
ملیحه نیکجومند
سامی تحصنی
جنون سرعت: تعقیب شدید (بازی ویدئویی ۲۰۱۰)

| جنون سرعت: هات‌پرسوت | جنون سرعت: هات‌پرسوت |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): کرایتریون گیمز Exient (وی)
ناشر(ها): الکترونیک آرتس
سری: جنون سرعت
سکو(ها): پلی‌استیشن ۳، مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس ۳۶۰، وی، اندروید، آی‌اواس، جاوا ام‌ای، وب او اس، ویندوز فون
تاریخ(های) انتشار: 
ژانر(ها): مسابقه‌ای
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
جنون سرعت: تعقیب شدید یا جنون سرعت: تعقیب داغ (به انگلیسی: Need for Speed: Hot Pursuit) یا به اختصار NFS:Hot Pursuit، یک بازی ویدئویی در سبک مسابقه‌ای است، که توسط کرایتریون گیمز ساخته شده و در ۱۶ نوامبر، ۲۰۱۰ به‌وسیلهٔ شرکت الکترونیک آرتس برای پلی‌استیشن ۳، مایکروسافت ویندوز، اکس‌باکس ۳۶۰، وی، اندروید، آی‌اواس و وب او اس منتشر شده‌است. مونرو، رئیس بخش بازرگانی شرکت الکترونیک آرتس در مصاحبه‌ای اختصاصی با سرویس خبری اِج اذعان داشت استودیو بازی‌سازی در خلق این عنوان از چندین بازی تیراندازی اول شخص از جمله جوخه‌بی‌انضباط و مجموعه بازی‌های ندای وظیفه، از شرکت اکتیویژن، الهام گرفته‌است.
گیم پلی

تعقیب شدید بر می‌گردد به ریشه بازی‌های جنون سرعت که تمرکز آن بر روی ماشین‌های سوپر اسپورت و تعقیب و گریز سرعتی_پلیسی است. این بازی به پلیرها اجازه می‌دهد که هم در نقش مسابقه دهنده و هم افسر پلیس ظاهر شوند و برای هر دو حالت امکانات کاملی را در خود دارد.
رابطه بین مسابقه دهنده و پلیس با عنوان "سگ خرگوش را تعقیب می‌کند" خلاصه می‌شود. همان گونه که پلیس‌ها قدرتمندتر می‌شوند مسابقه دهنده‌ها نیز سریعتر می‌شوند. هر قسمت دارای بلوک‌های جاده‌ای و پارازیت راداری است. بر اساس گفته کرایتریون بخش تک‌نفره بازی چیزی بین ۱۲ تا ۱۵ ساعت طول می‌کشد البته بدون تکرار مراحل.
بازی در شهر ساختگی سیکرست اتفاق می‌افتد و از محیطی جهان باز برخوردار است. تعقیب شدید سیستم جدید اجتماعی به نام "Autolog" ارائه می‌دهد که با فیس‌بوک بازی شناخته می‌شود.
پوند به بیرون

وبگاه رسمی
| ن ب وجنون سرعت | ن ب وجنون سرعت | ن ب وجنون سرعت |
| --- | --- | --- |
  فهرست بازی‌ها  فیلم :   فهرست بازی‌ها  فیلم 
| بخش‌ها |  جنون سرعت (۱۹۹۴)  جنون سرعت ۲  ۳: تعقیب شدید (۱۹۹۸)  مخاطره بزرگ  پورشه لگام‌گسیخته  تعقیب شدید ۲  مسابقات زیرزمینی  مسابقات زیرزمینی ۲  تحت تعقیب (۲۰۰۵)  کربن  پرو استریت  مخفی  تغییر  نیترو  دنیا  هات‌پرسوت (۲۰۱۰)  تغییر ۲: لگام‌گسیخته  فرار   تحت تعقیب (۲۰۱۲)  رقبا  بدون محدودیت  جنون سرعت (۲۰۱۵)  بازپرداخت  حرارت  |  |
| بازی‌های مرتبط |  رالی وی  رالی وی ۲  شهر موتور آنلاین  |  |
  رده:جنون سرعت (مجموعه بازی) :   رده:جنون سرعت (مجموعه بازی)
جنجال بزرگ

| جنجال بزرگ | جنجال بزرگ |
| --- | --- |
کارگردان: سیاوش شاکری
تهیه‌کننده: علی صادقی
نویسنده: حسن هدایت جمال امید
بازیگران: رضا کرم‌رضایی   اکبر عبدی   علی ثابت   شهاب عسگری   ثریا حکمت   سعید امیرسلیمانی   کنعان کیانی   سعدی افشار   مهدی سنایی   حسن شمشاد   اکبر دودکار   بهرام فروغی   رؤیا شبستری   داریوش نکویی   حسین صفاریان
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: علی صادقی
شرکت تولید: تعاونی جم
تاریخ‌های انتشار: ۷ خرداد ۱۳۶۹
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی 
جنجال بزرگ فیلمی به کارگردانی سیاوش شاکری، نویسندگی حسن هدایت و جمال امید و تهیه‌کنندگی علی صادقی محصول سال ۱۳۶۳ است.
خلاصه فیلم

این فیلم داستان پیرمردی است که دو مشکل دارد، اول اینکه دامادش را متقاعد کند که هر چه زودتر خانه‌ای تهیه کند و همسر عقد کرده‌اش را از خانه او ببرد وگرنه اجازه ندارد وارد خانه او شود. دوم حفاظت از پس اندازش که مایل نیست در بانک نگهداری کند و آن را به صورت نقدی در آستر کت خود جاسازی کرده است.
لی یونگ جین (بازیگر)

| لی یونگ جین | لی یونگ جین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ فوریهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) کره جنوبی
پیشه: بازیگر
نماینده: دیفرنت کمپانی
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 이영진
هانجا: 李英珍
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Yeong-jin
مک‌کیون–ریشاور: I Yŏng-jin
 :  
لی یونگ جین (کره‌ای: 이영진؛ زادهٔ ۲۴ فوریه ۱۹۸۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در فیلم‌های عتیقه، عضو هشتم هیئت منصفه و مجموعه‌های تلویزیونی اغواگر بزرگ، آشوب زن و شوهری و داستان قرارداد ازدواج پارک ایفای نقش کرده است.
جایزه (فیلم ۱۳۶۱)

| جایزه | جایزه |
| --- | --- |
کارگردان: علیرضا داوودنژاد
تهیه‌کننده: شرکت پخشیران
نویسنده: علیرضا داوودنژاد
بر پایه: داستان خوشبختی آقای ایزدی نوشته ابراهیم مکی
بازیگران: علی نصیریان داوود رشیدی سیروس حسن‌پور جهانگیر فروهر حمید دلشکیب ایرن
موسیقی: مجتبی میرزاده
فیلم‌بردار: جمشید الوندی
تدوین‌گر: مهدی رجائیان
شرکت تولید: شرکت پخشیران
توزیع‌کننده: فردوس فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱ فروردین ۱۳۶۲
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
جایزه نام فیلمی به کارگردانی علیرضا داوودنژاد و نویسندگی علیرضا داودنژاد و ابراهیم مکی است. این فیلم محصول کشور ایران و تولید سال ۱۳۶۱ است.
این فیلم در ۱ فروردین ۱۳۶۲ در سینماهای ایران اکران شده‌است. در این فیلم همه صحنه های مربوط به ایرن سانسور شده و هیچ تصویری از ایشان نمایش داده نمی شود
خلاصه داستان

یک کارمند آموزش پرورش بنام احمد مزرورقی برنده یک هواپیمای دوموتوره می‌شود. از آنجا که انتقال هواپیما به محل زندگی وی ناممکن است او با خانواده‌اش به تهران می‌آید ولی خرج زندگی و هزینه نگهداری هواپیما برایش زیاد است و مجبور می‌شود با خانواده‌اش تن به بازی در فیلم‌های تبلیغاتی بدهد ...
آلباتروس ال۷۹

| آلباتروس ال۷۹ | آلباتروس ال۷۹ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آیروباتیک
تولیدکننده: آلباتروس فلوکتسایک‌ورک
نخستین پرواز: ۱۹۲۹
تعداد ساخته‌شده: ۲
آلباتروس ال۷۹ (به انگلیسی: Albatros_L_79) یک هواگرد از نوع هواگرد آیروباتیک ساخت شرکت آلباتروس فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد آلباتروس ال۷۹ نخستین پروازش را در ۱۹۲۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
کوین می‌تونه خودشو ب**د

| کوین می‌تونه خودشو ب**د | کوین می‌تونه خودشو ب**د |
| --- | --- |
ژانر: کمدی سیاه
سازنده: ولری آرمسترانگ
بازیگران:  انی مورفی  Mary Hollis Inboden  Eric Petersen  Alex Bonifer  Raymond Lee  برایان هاو 
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  Valerie Armstrong  رشیدا جونز  Will McCormack  Craig DiGregorio 
دوربین:  فیلم‌برداری تک دوربین  راه‌اندازی چند دوربین 
مدت: ۴۲–۴۶ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  Mr. D Productions  Thank You Sorry Thank You Productions  Le Train Train  شبکه‌های ای‌ام‌سی 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ای‌ام‌سی
انتشار اولیه: ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-06-۲۰) – اکنون
کوین می‌تونه خودشو ب**د (انگلیسی: Kevin Can F**k Himself) مجموعهٔ تلویزیونی کمدی سیاه آمریکایی است. ولری آرمسترانگ سازنده و تهیه‌کنندهٔ این مجموعه است. داستان این مجموعه در ووستر، ماساچوست می‌گذرد و راوی داستانی زنی به نام الیسون (انی مورفی) است که سعی دارد در ازدواج ناموفقش با کوین، شوهری بهانه‌گیر و کودک‌مآب، تغییر ایجاد کند؛ مجموعه زمان‌هایی که زن با شوهرش است را به شکل زنان کلیشه‌ای مجموعه‌های کمدی موقعیت نشان می‌دهد و زمانی که زن تنهاست شبیه سریال‌های درام به شکل تک‌دوربینی روایت می‌کند.
فهرست غزوه‌های محمد

فهرست غزوه‌های محمد، فهرستی است شامل جنگ‌های محمد که در بین سال‌های اول تا نهم هجری قمری، به دستور مستقیم محمد و با شرکت شخص خود او در صحنه نبرد شکل گرفته است. پیامبر اسلام طی سیزده سال دعوت به اسلام در مکه، تعداد اندکی به اسلام گرویدند که با مخالفت قبیله قریش و برخی دیگر از قبیله‌های عرب روبه‌رو شدند و با آنان با خشونت رفتار می‌شد. محمد برای رهایی از این آزار و اذیت‌ها به همراه پیروان خویش، در سالی که بعدها مبدأ تقویم هجری شمسی و قمری شد، به شهر یثرب — که بعدها مدینة النبی نامیده شد — هجرت کرد. او در مدینه توانست قبایلِ درحال‌ستیزِ اوس و خزرج را متحد کند. وی بر پایهٔ مسلمانان مهاجر مکه و مردم مدینه جامعه و دولتی نوین با نام اُمَّت تأسیس کرد. بین مسلمانان با قبایل مکه و هم‌پیمانان آن‌ها جنگ درگرفت و سرانجام پس از هشت سال جنگ، محمد به همراه پیروانش — که تا آن زمان به بیش از ده‌هزار نفر بالغ شده بودند — شهر زادگاهش را فتح کرد.
غزوه به جنگ‌هایی گفته می‌شود که پیامبر اسلام شخصاً در آنها حضور داشته است و سپاه اسلام را رهبری می‌کرده است. سریه نیز به جنگ‌هایی اطلاق می‌شود که پیامبر رهبری را برگزیده و به همراه گروهی برای نبرد اعزام می‌نمود. در تعداد غزوات محمد، اختلاف‌هایی گزارش شده است. برخی تعداد غزوه‌ها را ۲۶ و برخی دیگر ۲۷ غزوه می‌دانند. دلیل این اختلاف، یکی دانستن دو غزوه خیبر و وادی القری است که با فاصله ای اندک پس از هم رخ داده٬است. غزوه سفوان نیز توسط برخی به عنوان غزوه بدراولی شناخته می‌شود.
همین‌طور در اهداف این غزوات نیز اختلاف نظرهای وجود دارد، برخی از شرق‌شناسان دلیل این غزوات را پاسخ به غریزه جنگ طلب اعراب تازه مسلمان، انتقام از دشمنان، نیازهای اقتصادی تازه مسلمانان، ابراز خشونت در مبارزه با سایر ادیان و قدرت‌نمایی مسلمانان در مقابل مخالفان خویش دانسته‌اند. پژوهشگران مسلمان نیز اهدافی چون دفاع در مقابل دشمنان، پاسخ به نقض عهدهای قبایل هم‌پیمان و دفاع از حقوق الهی و انسانی را از جمله اهداف پیامبر اسلام در انجام غزوات متعدد دانسته‌اند.
هدف از غزوات > دیدگاه مستشرقان

ویلیام مونتگمری وات، پیروزی سریع مسلمانان را در غزوات محمد، نه به جهت گسترش اسلام، بلکه به جهت کسب غنائم گزارش کرده است. وی کمی تلفات انسانی در جنگ‌ها را شاهدی بر این ادعا می‌داند. توماس آرنولد، ایرام لاپیدوس و ستانلی لان‌بول نیز هدف از این جنگ‌ها را کسب غنائم به جهت فقر و تنگدستی اعراب تازه مسلمان می‌داند. برخی شرق‌شناسان همچون نویسنده فصل زندگانی محمد در تاریخ اسلام کمبریج نیز هدف از این جنگ‌ها را، پاسخ مثبت پیامبر اسلام به اعراب تازه مسلمان دانسته است که جنگ‌طلب در خوی آنان جای گرفته بود. دیوید هیوم، با اشاره به خشونت و سخت‌گیری اسلام از ابتدا، هدف از این جنگ‌ها را گسترش اسلام و ممانعت از گسترش سایر ادیان می‌داند. در دائرةالمعارف اسلام لیدن نیز به انتقام از مخالفان اشاره شده است. جان دیون پورت و ساوارای، معتقدند که دفاع از مسلمانان مهم‌ترین هدف از غزوات محمد است؛ این دو احتمال نشر اسلام به زور شمشیر را به‌طور کل باطل قلمداد می‌کنند. آر اف بودلی نیز با اشاره به برخی آزادی‌های اعطاء شده توسط محمد نسبت به مخالفان خود از جمله آزادی اسیر در انتخاب پرداخت جزیه یا پذیرش اسلام، جنگ طلبی و انتقام جویی محمد را منتفی دانسته است.
هدف از غزوات > دیدگاه مسلمانان

در منابع اسلامی اهداف خاصی برای هر یک از غزوات محمد گزارش شده است. برخی از غزوات پیامبر اسلام، برای قدرت‌نمایی نظامی به دشمنان خویش بود. پیامبر اسلام با اعزام نیروهای نظامی خویش به مناطقی در مسیر کاروان‌های تجاری مکیان، ضمن قدرت‌نمایی سپاهیان اسلام، پیامی را مبنی بر دسترسی سپاه اسلام به راه‌های حیات تجاری قریش را به مکه مخابره نمود. هدف محمد از معاهده‌های نظامی با بنی‌ضمره و بنی‌مدلج نیز تذکری به قریش بود تا در قبال تجارتی آزادانه، ترویج یکتاپرستی در مکه را مانع نشوند. برخی خاورشناسان بر این باورند که هدف، مصادره نمودن اموال قریش بوده است اما سبحانی معتقد است که این تحلیل با شواهد و قرائن تاریخی سازگاری ندارد. وی توضیح می‌دهد که غارت و چپاول با روحیه مسلمانان یثرب سازگاری ندارد و این اقدامات، از رسوم اعراب بادیه نشین بوده است. سبحانی با اشاره به عدم دستبرد مسلمانان به کاروان‌های سایر قبایل و تنها حمله به قبایل قریش؛ مسلمانان را از اتهام غارتگری مبری می‌داند. به‌طور کلی غزوات پیامبر اسلام با ۴ انگیزه کلی صورت می‌گرفت که عبارتند از:
غزوات دفاعی
غزوات تهاجمی پیش‌گیرانه
غزوات به جهت پیمان‌شکنی یا خیانت
غزوات به جهت دفاع از حقوق الهی یا انسانی
آمار

در گزارش تعداد غزوه‌های محمد، اختلافاتی گزارش شده است. برخی منابع تعداد غزوه‌ها را ۲۶ و برخی دیگر ۲۷ غزوه می‌دانند. دلیل این اختلاف، یکی دانستن دو غزوه خیبر و وادی القری است که با فاصله ای اندک پس از هم رخ داده٬است. غزوه سفوان نیز توسط برخی به عنوان غزوه بدراولی شناخته می‌شود. این غزوات در طول ۸ سال، از سال‌های دوم تا نهم هجری قمری صورت گرفته است. در خصوص نفرات کشته شده از جبهه مقابل اسلام در غزوه‌های محمد نیز، اختلافاتی در آمار وجود دارد. در این خصوص مؤلف کتاب تاریخ تحلیلی صدر اسلام، پس از انعکاس گزارش منابع مختلف، عدد میانگین در خصوص کشته شدگان به دست مسلمانان در غزوات، با احتساب سریه موته را ۱۳۰۶ نفر گزارش کرده است. از این میان، ۷۰۰ تا ۸۵۰ نفر مربوط به غزوه بنی‌قریظه است.