stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جان گری (فیلسوف)

| جان گری | جان گری |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جان نیکلاس گری
زادهٔ: ۱۷ آوریل ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) بریتانیا، ساوت شیلدز، County Durham
محل تحصیل: Exeter College, Oxford
دوره: تاریخ فلسفه قرن بیستم فلسفه تحلیلی
حیطه: فلسفه سیاسی
مکتب: فلسفه تحلیلی
علایق اصلی: فلسفه سیاسی، تاریخ ایده‌ها
 تأثیرگرفته از جان استوارت میل، آیزایا برلین، مایکل اوکشات، آرتور شوپنهاور، کارل پولانی :  تأثیرگرفته از جان استوارت میل، آیزایا برلین، مایکل اوکشات، آرتور شوپنهاور، کارل پولانی 
 :  
جان گری (به انگلیسی: John Gray) (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۴۸) متخصص در فلسفه سیاسی و محقق در زمینه تاریخ نظریه‌ها و استاد بازنشسته مدرسه اقتصاد لندن و دانشگاه آکسفورد است.
جان گری بنیادهای مشترک در اندیشهٔ لیبرال را فرد گرایی، تساوی گرایی (در فرصت‌ها) و جهان گرایی برمی‌شمارد. ویژگی فرد گرا بودن حاکی از تفوق اخلاقیات بر زندگی نوع بشر است و در تقابل با فشار ناشی از جمع گرایی سوسیالیست‌ها پا به عرصهٔ وجود گذاشت. ویژگی تساوی گرا بودن حاکی از همان فلسفهٔ اخلاقی است که تمام افراد باید از موقعیت‌های یکسان برخوردار بوده و به یک میزان –به واسطهٔ انسان بودن- ارزشمند تلقی شوند؛ و ویژگی جهان گرا بودن تأکید می‌کند که تمام انواع بشر علی‌رغم تفاوت‌های فرهنگی و منطقه‌ای با یک دیگر برابرند. از نظر او دموکراسی و بازار آزاد به جای شریک بودن رقیب هم هستند. او معتقد است مالکیت خصوصی مظهر آزادی فردی در ابتدایی‌ترین شکل آن است.
از نظر جهان‌بینی او یک خداناباور و از نظر انسان‌شناسی یک بدبینِ فلسفی است به طوری که اراده آزاد را یک توهم می‌داند و معتقد است که ذات مشترکی بین انسان‌ها که بتواند همچون ذات انسانیت تصور شود و وجه تمایز انسان‌ها از دیگر حیوانات باشد وجود ندارد.
آثار ترجمه شده به فارسی > کتاب‌ها

لیبرالیسم، دو ترجمه: ترجمه سید علیرضا حسینی بهشتی و ترجمه محمد ساوجی
سگ‌های پوشالی: تأملی در باب انسان و دیگر حیوانات، با ترجمه سامان مرادخانی
القاعده و معنای مدرن بودن، با ترجمه سهراب خلیلی شورینی
فلسفه سیاسی آیزایا برلین، با ترجمه خشایار دیهیمی
فلسفه سیاسی استوارت میل، با ترجمه خشایار دیهیمی
فلسفه سیاسی فون هایک، با ترجمه خشایار دیهیمی
فلسفه گربه‌ای: گربه‌ها و معنای زندگی، با ترجمه بهناز دهکردی از نشر لگا
آثار ترجمه شده به فارسی > مقالات

دیدگاه‌های خشونت‌آمیز اسلاوی ژیژک، با ترجمه آموزشکده توانا
قاعدهٔ تاریخ وحشی‌گری است نه رفتار متمدنانه، با ترجمه علیرضا شفیعی‌نسب
سکولاریسم در نهایت چیزی جز حاشیه‌نویسی بر کتاب مقدس نیست، با ترجمه علی حاتمیان
سرمایه‌داری ربطی به آزادی‌های لیبرال نداشته‌است، با ترجمه محمد معماریان
ملحدان جدید از چه می‌ترسند؟، با ترجمه مهدی رعنایی
زندگی پس از آرماگدون: اثر روانی عمیق جنگ جهانی دوم، با ترجمه سهیل جان‌نثاری
دو لیبرالیسم مبتنی بر ترس، ترجمه سارا نجف‌پور
قحطی‌های امپریالیستی، گرسنگی‌های سوسیالیستی، ترجمه علی حاتمیان
درسگفتارهای نیچه دربارهٔ آموزش عالی، ترجمه علی حاتمیان
لذت‌های پنهانیِ بوروکراسی، ترجمه محمدحسین کازرون
داستان کافه‌نشینی‌های اگزیستانسیالیستی، ترجمه امیر قاجارگر
شاید از این هم خوشتان بیاید، ترجمه مینا قاجارگر
قحطیِ جهانی مسئله‌ای سیاسی است نه اقتصادی، ترجمه علی حاتمیان
فراموشی: خطر فرهنگ‌هایی که به جنگ گذشتهٔ خودشان می‌روند، ترجمه سهیل جان‌نثاری
بهشت‌هایی که زشت‌تر از جهنم از آب درآمد، ترجمه میلاد اعظمی‌مرام
یک اسلاوی ژیژک دیگر؟، ترجمه مجتبی هاتف
عقل صرفاً بردهٔ احساسات است، ترجمه علی رضا صالحی
استیون پینکر دربارهٔ خشونت و جنگ اشتباه می‌کند، ترجمه محمد باسط
ماکیاوللی، هابز، آدام اسمیت: آیا مقصر اصلی این سه نفرند؟، ترجمه محمد باسط
حرف‌های فیلسوف فرانسوی را بشنو، ولی به آن‌ها عمل نکن، ترجمه محمد باسط
چرا لیبرال‌ها طرفدار نظریهٔ توطئه شده‌اند؟، ترجمه محمد معماریان
جان گری، فیلسوف سیاسی بریتانیایی
کوه جلبوع

کوه جلبوع.
نمایی از دامنه‌های کوه جلبوع.
کوه جـِلبوع کوهی است مشرف بر دره یزرعیل در شمال اسرائیل.
این کوه در عبری הר הגלבוע (هار هاگیلبوعا)، در عربی جبال فَقوعة و در زبان‌های غربی Gilboa نامیده می‌شود. نام این کوه در انجیل آمده و از قدیم در متون فارسی به صورت جلبوع نوشته شده است.
جغرافیا

این کوه از جنوب شرق به شمال غرب امتداد یافته و با بلندی‌های کرانه باختری و دره بیت شنان (بیسان) هم‌مرز است. خط سبز میان اسرائیل و کرانه باختری رود اردن از جنوب و غرب این کوهستان می‌گذرد.
این کوه در غرب شهر بیت شنان (بیسان) و شرق دره یزرعیل (مَرج ابن عامر) امتداد یافته و در شرق شهر جـِنین واقع شده است. امتداد آن به صورت کمانی‌شکل از جنوب تا شمال تا روستای زرعین است و ۲۲ کیلومتر درازا دارد.کوهستان جلبوع در محلی به نام وادی شوباش به کوهستان نابلس می‌پیوندد.
در تاریخ مذهبی

در انجیل آمده است که شائول، نخستین پادشاه اسرائیل، در دامنه کوه جلبوع با فلسطینی‌ها جنگ کرد (جنگ جِلبوعا ۱۰۱۱ قبل از میلاد). به نوشته باب دهم فصلی از کتاب مقدس مسیحیان که «اول تواریخ» نام دارد در این نبرد بسیاری از اسرائیلی‌ها کشته شدند و بقیّه آنها با شائول و پسرانش گریختند. امّا فلسطینی‌ها به آنها رسیدند و سه پسر شائول، یوناتان، ابیناداب و ملکیشوع را کشتند. در پایان نبرد شاه که تیر خورده و زخم مهلکی برداشته بود بر روی شمشیر خود افتاد و خودکشی کرد تا به دست فرعون مصر (اخناتون ) که  بر فلسطینیان غالب بود نیفتد.
داوود که پس از این جنگ به آوردگاه بازمی‌گردد این کوهستان را نفرین کرده و می‌گوید: «ای کوه‌های جِلْبُوع، شبنم و باران بر شما نبارد، و نه از کشتزارهایت هدایا بشود، زیرا در آنجا سپر جباران دور انداخته شد، سپر شائول که گویا به روغن مسح نشده بود. از خون کشتگان و از پیه جباران، کَمان یوناتان برنگردید و شمشیر شائول تهی برنگشت.»
کالیدو

| کالیدو | کالیدو |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
شهر یا شهرک: مادرید
کشور: اسپانیا
آغاز ساخت: آوریل ۲۰۱۷
برآورد پایان: ۲۰۲۰
هزینه ساخت: ۲۴۰ میلیون یورو
بلندی: بلندی
معماری: ۱۸۱ متر (۵۹۳٫۸ فوت)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۳۶ طبقه
مساحت کل طبقات: ۷۰٬۰۰۰ متر مربع (۷۵۰٬۰۰۰ فوت مربع)
مساحت زیربنا: ۳۳٬۳۲۵ متر مربع (۳۵۸٬۷۱۰ فوت مربع)
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
توسعه‌دهنده: اوبراسکون هارته لاین
وبگاه: وبگاه
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
کالیدو (انگلیسی: Caleido) ساختمان اداری ۳۶ طبقه مستقر در شهر مادرید است، که در سال ۲۰۲۰ احداث گردید.
جاش دان

| جاش دان | جاش دان |
| --- | --- |
دان در حال اجرا با بیست وان خلبان در سال 2022: دان در حال اجرا با بیست وان خلبان در سال 2022
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جاشوا ویلیام دان
زاده: ۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) کلمبوس، اوهایو، ایالات متحده
ژانر:  هیپ هاپ جایگزین  ایندی پاپ  سنگ جایگزین  الکتروپاپ  رپ راک  پاپ راک 
پیشه(ها): نوازنده
ساز(ها):  طبل  سازهای کوبه ای  ترومپت 
سال‌های فعالیت: 2010–تاکنون
عضو کنونیِ: بیست و یک خلبان
عضو پیشینِ: خانه قهرمانان
همسر(ها): دبی رایان (ا. ۲۰۱۹)
جاشوا ویلیام «جاش» دان (متولد ۱۸ ژوئن ۱۹۸۸) یک نوازنده آمریکایی است. او بیشتر به عنوان درامر برای گروه موسیقی دو نفری بیست و یک خلبان شناخته می‌شود.
اوایل زندگی

دان در کلمبوس، اوهایو با دو خواهرش اشلی و ابیگیل و برادرش جردن متولد و بزرگ شد. او هنگامی که جوان بود خود به تنهایی درام نوازی را آموخت. او ادعا می‌کند او برای این کار به یک فروشگاه ساز محلی می‌رفته و پشت کیت درام الکترونیکی می‌نشسته، سپس آهنگ‌های خود را بر روی CD Walkman پخش می‌کرده و با قرار دادن هدفون درام بر روی هد فون‌های خودش شروع به زدن درام می‌کرده. با استناد به دان، او به عنوان یک بچه حق گوش دادن به موسیقی را نداشت اما هفته‌ای یک بار دزدکی به فروشگاه موسیقی می‌رفت و از مردم آنجا پیشنهادهایی برای گوش دادن به موسیقی می‌گرفت. «من آلبوم‌هایی مثل Dookie از روز سبز را زیر تختم قایم می‌کردم.» دان می‌گوید. «گاهی اوقات آنها آلبوم‌هایم را پیدا می‌کردند و واقعاً عصبانی می‌شدند. آنها آلبوم‌هایی دیگری در سبک الترنیتیو مسیحی پیدا می‌کردند مانند Relient K و من را مجبور به گوش دادن به آن می‌کردند.» دان در مرکز گیتار فروشی برای سه سال کار می‌کرد او همچنین مدتی نیز با درامر سابق توئنتی وان پایلتس کریس صالح کار می‌کرد.
حرفه > خانه قهرمانان

در مارس ۲۰۱۰ دان با توصیه درامر بند، کلین ریگسبی، به خانه قهرمانان پیوست که در زمان استراحت که برای گذراندن وقت بیشتر با خانواده اش بود.
دان در تور اجرای زنده «خانه قهرمانان» تا اکتبر زمانی که Rigsby از وقت استراحت خود برگشت عضوی از آن بند بود.
حرفه > بیست و یک خلبان

در سال ۲۰۱۱ دان پس از گوش دادن به نسخهٔ نمایشی CD گروه با دعوت درامر بند کریس صالیح به یکی از اجراهای بیست و یک خلبان رفت. او تحت تأثیر اجراهای سه نفره قرار گرفته بود. او بعد از از اجری بند با خواننده اصلی بند تایلر جوزف ملاقات کرد و آن دو بعد از آن با یکدیگر دوست شدند.
بعداً در همان سال نیک توماس و کریس صالیح از بند جدا شده و جاش کار خود را در مرکز گیتار فروشی ترک کرده و برای کمک به تایلر در اجراها به بند او پیوست. او یک آهنگ قبل از لغو شدن اجرا توسط پلیس با تایلر اجرا کرد. بعد از آن روز دان درامر تمام وقت بند شد. این دو پس از آن دومین آلبوم استودیویی گروه، منطقه‌ای در بهترین حالت، را در ۸ ژوئیه ۲۰۱۱ منتشر کردند و قرار دادی با آتلانتیک رکوردز تابعه لیبل فلودد بای رمن در آوریل ۲۰۱۲ بستند.
آلبوم سوم «بیست و یک خلبان»، Vessel، در ۸ ژانویه ۲۰۱۳ منتشر شد.
.
آلبوم چهارم بند، Blurryface (چهره تار)، در ۱۷ می ۲۰۱۵ دو روز زودتر از زمان تعیین شده منتشر شد.
زندگی شخصی

او دربارهٔ موسیقی می‌گوید: «اما من همیشه می‌خواستم که درامز بنوازم و در حال حاضر من هر شب قادر به انجام این کار هستم. این چیزی است که من بیش از هرچیزی دوست دارم، با یک عده آدم در یک اتاق باشیم و اجازه بدیم موسیقی ما را متحد کند. می‌دانم این به نظر خیلی دراماتیک است اما این تجربه واقعاً جالبی برای من است و من هیچ گاه از انجام دادن این کار خسته نمی‌شوم.»
دان یک مسیحی است و با بازیگر و خواننده دبی راین از مارس ۲۰۱۳ تا سپتامبر ۲۰۱۴ رابطه داشت. آواز ژانویه ۲۰۱۶ مجرد است.
دان یک خالکوبی از یک درخت روی بازوی راست خود دارد که نشان دهنده آنچه است که او به آن معتقد است. اما او ترجیح می‌دهد معنای کامل آن را به یک فرد بگویید تا معنی آن در کل اینترنت بچرخد.
دان و جوزف هر دو یک خالکوبی "X" بر روی بدن خود دارند که آن را به عنوان تعهد خود به زادگاه خویش و طرفداران محلی خود در Columbus, OH می‌دانند. آن‌ها آن را در یکی از اجراهای خانگی خود در اوایل ۲۰۱۳ دریافت کردند. خالکوبی دان بر پشت گوش اوست.
دان از نوادگان ادوین دان دام دار آمریکایی که به‌طور قابل توجهی به سیاست‌های کشاورزی هوکایدو شکل داد است.
صفرشاه

| صفرشاه | صفرشاه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: دالاهو
بخش: بخش گهواره
دهستان: گوران
جمعیت: ۲۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
صفرشاه ، روستایی است از توابع بخش گهواره و در شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران. این روستا در ۱۵ کیلومتری شهر گهواره گوران، ۳۰ کیلومتری شهر کرند غرب و ۳۵ کیلومتری شهر اسلام آباد غرب قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان گورانی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۷۱خانوار) ۲۷۸نفر 
بوده است.
طبل حلبی (فیلم)

| طبل حلبی | طبل حلبی |
| --- | --- |
پوستر اصلی فیلم: پوستر اصلی فیلم
کارگردان: فولکر شلوندورف
تهیه‌کننده: فرانتس زایتس جونیور آناتول دومان
نویسنده: فولکر شلوندورف ژان-کلود کاریر فرانتس زایتس
بر پایه: طبل حلبی اثر گونتر گراس
بازیگران: دیوید بننت ماریو آدورف آنگلا وینکلر دانیل اولبریخسکی کاتارینا تالباخ شارل آزناوور آندریا فریول هاینتس بننت تینا انگل برتا دروز اتو زاندر ارنست یاکوبی مارک والچفسکی   میچیسواف چخوویچ
موسیقی: موریس ژار
فیلم‌بردار: ایگور لوتر
تدوین‌گر: سوزان بارون
توزیع‌کننده: یونایتد آرتیستس (آلمان غربی) نیو وورد پیکچرز (آمریکا)
تاریخ‌های انتشار:  ۳ مه ۱۹۷۹ (۱۹۷۹-۰۵-۰۳) (ویسبادن)  ۱۹ سپتامبر ۱۹۷۹ (۱۹۷۹-۰۹-۱۹) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۴۲ دقیقه ۱۶۲ دقیقه (برش کارگردان)
کشور: آلمان غربی یوگسلاوی لهستان فرانسه
زبان: آلمانی 
فروش گیشه: ۲ میلیون دلار آمریکا
طبل حلبی (آلمانی: Die Blechtrommel) فیلمی در ژانر جنگی و درام به کارگردانی فولکر شلوندورف محصول ۱۹۷۹ است.
فیلم توانست نخل طلای کن و اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را از آن خود کند.
بازیگران

ماریو آدورف
دانیل اولبریخسکی
شارل آزناوور
آندریا فریول
هاینتس بننت
اتو زاندر
میچیسواف چخوویچ
جاستین پرکینز

| جاستین پرکینز | جاستین پرکینز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ مارس ۱۸۰۵ (۱۴ اسفند ۱۱۸۳) غرب اسپرینگفیلد (هالیوک کنونی)، ماساچوست، ایالات متحده
درگذشت: ۳۱ دسامبر ۱۸۶۹ (۱۰ دی ۱۲۴۸)  چیکوپی، ماساچوست، ایالات متحده
محل تحصیل: کالج آمهرست   مدرسه علوم دینی آندوور
پیشه(ها): مبلغ پروتستان، زبان‌شناس، الهیات، ناشر، خاطره نویس، نقاش
شناخته‌شده برای: اولین مبلغ و بازدیدکننده آمریکایی در ایران
همسر: شارلوت باس
فرزندان: ۷
جاستین پرکینز (به انگلیسی: Justin Perkins) نخستین تبعهٔ کشور ایالات متحده آمریکا در ایران (قاجار) بود. یک مبلغ مسیحی پروتستان (مشایخی) و زبان‌شناس آمریکایی بود. او در سال ۱۸۳۳ به ایران پای نهاد و در سال ۱۸۶۹ در آمریکا درگذشت.بر اساس نشریات ایالات متحده، او به دلیل کار خود در میان مردم آنجا به عنوان "رسول به ایران " شناخته شد.
زندگی‌نامه

او در منطقه ایرلند غرب اسپرینگفیلد، ماساچوست، در منطقه ای که اکنون در شهر هولیوک، ماساچوست به دنیا آمد. او پسر ویلیام پرکینز و جودیت کلاف پرکینز و از نوادگان جان پرکینز بود که در سال ۱۶۳۱ وارد ماساچوست شد و در نهایت در سال ۱۶۳۳ در ایپسویچ ماساچوست ساکن شد. او سال‌های اولیه زندگی خود را در مزرعه گذراند.
در سن هجده سالگی، تجربه مذهبی داشت و در آکادمی وستفیلد ثبت نام کرد، سال ۱۸۲۹ از کالج امهرست با ممتاز فارغ‌التحصیل شد. او سپس یک سال را به تدریس در آکادمی امهرست، و دو سال را به تحصیل در مدرسه علمیه آندوور، و یک سال دیگر را نیز به عنوان معلم خصوصی در کالج امهرست گذراند. پس از آن در تابستان ۱۸۳۳ به عنوان وزیر پرسبیترینیسم (شاخه ای از پروتستان) منصوب شد. تقریباً در همان زمان، در ۲۱ ژوئیه ۱۸۳۳، او با شارلوت باس از میدلبری، ورمونت ازدواج کرد که در نهایت صاحب هفت فرزند شد. شش تن از کودکان آنها من جمله دخترشان جودیت، در ایران از دنیا رفتند. شخصی ناشناس کتاب «گل ایرانی: خاطرات جودیت گرانت پرکینز از ارومیا، ایران» را که در بوستون منتشر شد، نوشت. تنها یک فرزند، هنری مارتین پرکینز، از ایران جان سالم به در برد و با والدینش به ایالات متحده نقل مکان کرد و بعداً در همان‌جا خاطرات پدرش را نوشت.
در ایران قاجار

آمریکایی‌ها در اواخر قرن نوزدهم از اصطلاح «نسطوریان» برای توصیف مسیحیان آشوری استفاده کرده بودند، که دیگر یک اصطلاح مطلوب و رایج نیست. در سپتامبر ۱۸۳۳، او به عنوان مبلغ مورد حمایت هیئت کمیساریای آمریکا برای مأموریت‌های خارجی، عازم ایران قاجار شد. مأموریت مشخص او باقی باندن به عنوان عضو کلیسای آشوری شرق در شمال غربی ایران بود.
پرکینز دریافت که مردمی که او باید به آنها خدمت کند در فقر و جهل زندگی می‌کردند و عملاً رعیت حاکمان خود بودند. او در سال ۱۸۲۵ با همراهی آساهل گرانت (پزشک آمریکایی) و همسرانشان (به ترتیب شارلوت باس و جودیت کمپبل)، برای رسیدگی به این مسائل یک مرکز تبلیغی در ارومیه تأسیس کرد. پرکینز توسط قشا اوراهام و مار یوهانان (اسقف آشوری شرق ارومیه) آموزش داده شد.
مار یوهانان در سال ۱۸۴۳ همراه با پرکینز از ایالات متحده بازدید کرد. مأموریت پرکینز در آنجا به مدت ۳۵ سال ادامه می یافت. سپس او به‌طور کلی با رضایت کامل روحانیون محلی کلیسای آشوری و اغلب در کلیساهای آنها شروع به موعظه کرد. او همچنین یک مدرسه پسرانه در آنجا تأسیس کرد که اولین مدرسه ای بود که از روش یادگیری از طریق آموزشی در آسیای مرکزی استفاده کرد. پس از آن به سرعت این کار را با چندین مدرسه دخترانه و پسرانه دیگر در روستاهای اطراف دنبال کرد و بعداً به درخواست صریح دولت مسلمان، مدارس مشابهی را برای جمعیت مسلمانان تأسیس کرد.
او همچنین اولین کسی بود که زبان سریانی مدرن را به نوشتار زبان عامیانه مردم محلی، تقلیل و انطباق داد. از آن پس چندین جلد را به زبان سریانی برای تربیت مردم آماده و تولید کرد. او چاپخانه‌ای در ارومیه تأسیس کرد و از آن برای تولید چندین اثر استفاده کرد که هشتاد مورد از آنها را خود پرکینز ترجمه یا تألیف کرده‌است. این کتب شامل یک مجله پرتوهای نور بود که به «مذهب، آموزش، علم، مأموریت‌ها، مسائل نوجوانان، شعر و موضوعات متفرقه» اختصاص داشت و تا زمان مرگ او تولید می‌شد. او بخش‌هایی از کتاب مقدس مسیحیان را نیز ترجمه کرد. در میان این موارد، ترجمه عهد جدید که در سال ۱۸۴۶ منتشر شد، عهد عتیق در سال ۱۸۵۲ و نسخه ارجاعی عهد عتیق در سال ۱۸۵۸ بود. دو مورد اول شامل دو ستون موازی به زبان سریانی باستان و جدید بود. آثار دیگر او شامل کتاب‌هایی برای مدارس عادی و یکشنبه‌ها، کتاب‌های سرود و ترجمه آثار مذهبی از جمله آیزاک واتس، جان بونیان، فیلیپ دودریج و ریچارد باکستر بود.
او در آن زمان به عنوان دانشمند زبان سریانی شناخته شده بود. احترام زیادی که در میان مسلمانان و مسیحیان برای او قائل بودند، این امکان دستیابی به اسناد قدیمی‌تر را برای او به ارمغان آورد که برای محققان بسیاری ارزشمند به حساب می‌آمد.
میراث

در نیمه دوم قرن نوزدهم حضور پرکینز و رهبران و مبلغان آمریکایی که مسؤولیت هدایت شبکه وسیعی از مدارس ابتدایی و متوسطه در شمال غرب ایران را به عهده گرفتند و به سوادآموزی در میان مسیحیان بومی (آرامی زبانان و اعضای کلیسای آشوری مشرق) پرداختند، جای پای حضور آمریکا در ایران را مستحکم کرد. به تبعیت از پرکینز، آمریکایی‌ها خود را متمرکز پیشرفت در آموزش، انتشار کتاب و نشریات و به ویژه تأسیس اولین دانشکده پزشکی در ایران (۱۸۷۹) کردند. می‌توان آمریکایی‌ها را مهیا کننده فرصت نگارش نوآرامی برای بومیان آشوری مسیحی شمال غربی ایران دانست. همچنین آمریکایی‌ها منتشر کننده اولین نشریه در سراسر ایران (۱۸۴۹م) دانست که به زبان محلی و در ارومیه (در چاپخانه American Mission press) به چاپ می‌رسید.
پرکینز نه تنها یک مبلغ آموزش دیده بود، بلکه یک آبرنگ‌ساز آگاه به قومیت‌های محلی نیز بود که نقاشی‌های مردان، زنان و کودکان متعلق به اقوام مختلف شمال غرب ایران در کتاب‌های او و همچنین در نقاشی‌های منتشرنشده باقی مانده‌است. نقاشی‌های او نمایشی رنگارنگ از لباس‌ها، رنگ‌ها و پارچه‌های قومی مردم محلی در اواسط قرن نوزدهم را ارائه می‌دهند. پرکینز و سایر مبلغان در مأموریت فعال پروتستان در ارومیه احتمالاً از اولین کسانی بودند که سخنرانی‌هایی در مورد ایران در ایالات متحده ارائه کردند و همچنین اولین آمریکایی‌هایی بودند که عموم مردم ایران با آنها ارتباط داشتند. پرکینز و مشاوران بعدی، با وجودی که رسماً دیپلمات نبودند، ولی بعداً در عمل مانند افسران کنسولی استانی عمل می‌کردند.
انتشارات

او تجربیات خود را در نوشته‌هایش در دو کتاب اقامت هشت ساله در ایران در میان مسیحیان نسطوری با اشاره‌هایی به محمدان (۱۸۴۱) و زندگی مبلغان در ایران (۱۸۶۱) شرح داد.
پرکینز, جاستین (1841). اقامت هشت ساله در ایران در میان مسیحیان نسطوری با اشاره‌هایی به محمدان. اندوور، ماساچوست: آلن، موریل و واردول.
پرکینز, جاستین (1861). مبلغی در ایران: نگاهی به ربع قرن فعالیت‌ها در میان مسیحیان نسطوری. بستون، ماساچوست: انجمن قلم آمریکا.
مشارکت‌ها و مقالات

پرکینز, جاستین (1851). "روزنگار سفر از ارومیه به موصل، از طریق کوه‌های کردستان و بازدید از ویرانه‌های نینوا". ژورنال انجمن آسیایی‌های آمریکایی. 2: 69, 71-119.
پرکینز, جاستین; فیسک, فیدلیا (1857). زندگینامه نسطوری: طراحی‌های زاهدان نسطوری که در ارومیه، پارس مرده‌اند. مجموعه مشاوران در ماموریت‌های خارجی آمریکا. انجمن مدرسه سبث ماساچوست.
اقدامات مهم جاستین پرکینز در ایران

برپایی نخستین مدرسهٔ مدرن ایران، مدرسهٔ آمریکایی ارومیه، در زمان محمدشاه قاجار در اورمیه برای آشوریان
انتشار زاهر یرادی باهرا، نخستین نشریهٔ غیرفارسی و دومین نشریهٔ کشور ایران
پانویس‌ها و منابع

↑  رهروان مهر و کین؛ «چه طرفه ملتی هستند این آمریکایی‌ها»
↑  Justin Perkins, Journal of a Tour from Oroomiah to Mosul, through the Koordish Mountains, and a Visit to the Ruins of Nineveh, Journal of the American Oriental Society, Vol. 2, 1851 (1851), pp. 69+71-119
1 2 3 4 5 6 7  Persons, Frederick Torrel (1934). Justin Perkins article, Dictionary of American Biography Vol. VII. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 475–476.
1 2  Anderson, Gerald H. (1999). Biographical Dictionary of Christian Missions (به انگلیسی). Wm. B. Eerdmans Publishing. p. 528. ISBN 978-0-8028-4680-8.
1 2  «Justin Perkins (AC 1829) Papers, ca. 1830–1869 Finding Aid». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲.
↑  Anderson, Rufus (1872). "History Of The Missions Of The American Board Of Commissioners For Foreign Missions To The Oriental Churches, Volume II". Project Gutenberg EBook. Boston, Mass.: Congressional Publishing Society.
↑  اسلامی, هومان (2021). آمریکایی‌های ارومیه: اولین آمریکایی‌ها در ایران و مأموریت آنها در رابطه با مسیحیان آشوری. انتشارات بهار مسئولیت محدود. p. 4. ISBN 978-1-939099-84-6.
↑  PDF, p. 106. PDF
↑  «PDF» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۸ آوریل ۲۰۲۲.
↑  "Mention of Mar Yohannan at Lowell". Archived from the original on 2005-11-27. Retrieved 2007-06-11.
1 2  سید علی کاشفی خوانساری (صاحب امتیاز و مدیرمسئول) (۱۳۸۷)، «تولد مطبوعات کودک و نوجوان در ایران، نگاهی کوتاه به تاریخچه شکل‌گیری نشریات کودک و نوجوان در ایران»، ماهنامهٔ شهرزاد، تهران: مؤسسهٔ شهرزاد قصه‌گوی کودک
| ن ب ومسیحیت در ایران | ن ب ومسیحیت در ایران |
| --- | --- |
کلیسای کاتولیک:  کلیسای کاتولیک در ایران‏ کلیسای کاتولیک ارمنی  کلیسای کاتولیک کلدانی 
کلیسای ارتدکس مشرقی:  کلیسای حواری ارمنی 
کلیسای مشرق:  کلیسای آشوری مشرق 
پروتستان:  کلیسای جماعت ربانی ایران  کلیسای انجیلی ارمنی کلیسای برادری ارمنی  کلیسای انجیلی آشوری  کلیسای پنطیکاستیسم آشوری  اسقف‌نشین انگلیکان ایران 
مبلغان مذهبی:  ماری برونز آلیسون  مری برد  جوزف کاکرن  والپی فرنچ  رالف کوپر هاچیسون  ساموئل مارتین جردن  هانری مارتین  جیمز هاکس  ویلیام مک‌الوی میلر  الی اسمیت  ادوارد استوارت 
جستارهای وابسته:  فهرست کلیساهای ارمنی در ایران  آشوریان ایران  مسیحیت در شاهنشاهی ساسانی  مسیحیت در امپراتوری صفویه  هیئت کلیسایی روسیه در ارومیه  نو جلفا  ترجمه کتاب مقدس به فارسی  قاموس کتاب مقدس 
  درگاه مسیحیت   درگاه ایران :   درگاه مسیحیت   درگاه ایران 
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  هلند 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1 
مار یوهانان در ایالات متحده به سال ۱۲۲۱ شمسی (۱۸۴۲ میلادی)
اثر حکاکی جاستین پرکینز ۱۲۴۰ شمسی (۱۸۶۱ میلادی)
رضا میرلوحی

| رضا میرلوحی | رضا میرلوحی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: محمدرضا میرلوحی
زادهٔ: ۱۴ اسفند ۱۳۱۹ تهران، ایران
درگذشت: ۲۴ شهریور ۱۳۶۳ (۴۳ سال) تهران، ایران
علت مرگ: سرطان معده با متاستاز به ریه
مدفن: بهشت زهرا قطعه ۱۸ شماره ۶۴ ردیف ۱۰
ملیت: ایران
پیشه(ها): کارگردان، نویسنده، تدوین‌گر
فرزندان: آرش و بابک
محمدرضا میرلوحی (۱۴ اسفند ۱۳۱۹ – ۲۴ شهریور ۱۳۶۳) کارگردان، نویسنده و تدوین‌گر اهل ایران بود.
زندگی

میرلوحی کار هنری را بعد از پایان تحصیلات متوسطه با گروه شاهین سرکیسیان در سال ۱۳۴۲ آغاز کرد و در نمایش‌های سنتی زنانه و در چند نمایش از جمله چنگال، بهارهای از دست رفته و در راه کاردیف بازی کرد. سپس به گروه بیژن مفید و بعد به گروه هنرهای ملی به رهبری عباس جوانمرد پیوست. سه سال به آلمان رفت و پس از بازگشت به ایران فعالیت در سینما را از سال ۱۳۴۹ با فیلم رقاصه شهر به عنوان نویسنده و دستیار کارگردان آغاز کرد.
میرلوحی کار در سینما را با نوشتن دو فیلمنامه رقاصه و کاکو ساخته شاپور قریب آغاز کرد. این دو فیلمنامه نگرشی واقع‌بینانه به زندگی «جاهل‌ها» (که فراوان در فیلم‌های فارسی سوژه بودند) داشتند. با تپلی که فیلمنامه‌اش اقتباسی از داستان موش‌ها و آدم‌های جان اشتاین بک بود، میرلوحی آغازی خوش بعنوان یک فیلمساز داشت. فیلم بعدی او خانواده سرکار غضنفر به قول خود میرلوحی، یک «زنگ تفریح» برای او بود.
پس از شکست تجاری شورش برای جبران این شکست، او به سینمای تجارتی روی آوردو حاصل کارش، فیلم‌هایی همچون مواظب کلاهت باش، آقای جاهل و شکست ناپذیر بود. میرلوحی می‌گوید: «اشتباه من این بود که خواستم مثل کنه به این سینما بچسبم.»
زندگی > درگذشت

هنگامی که فیلم فرار ساخته جمشید حیدری در مراحل تدوین بود، بر سر تدوین فیلم رفت و آن را به پایان رساند. رضا میرلوحی پس از به پایان رساندن تدوین فیلم در ۲۴ شهریور ۱۳۶۳ در سن ۴۳ سالگی به علت سرطان ریه در بیمارستان درگذشت.
فیلمشناسی > کارگردان

شیلات (۱۳۶۲)
اشباح (۱۳۶۰)
خاتون (۱۳۵۶)
پاک‌باخته (۱۳۵۵)
شکست‌ناپذیر (۱۳۵۳)
مواظب کلات باش (۱۳۵۳)
آقای جاهل(۱۳۵۲)
شورش (۱۳۵۲)
تپلی (۱۳۵۱)
خانواده سرکار غضنفر (۱۳۵۱)
فیلمشناسی > نویسنده

تشریفات (۱۳۶۴)
خاک و خون (۱۳۶۲)
اشباح (۱۳۶۰)
خاتون (۱۳۵۶)
پاک‌باخته (۱۳۵۵)
شورش (۱۳۵۲)
تپلی (۱۳۵۱)
خانواده سرکار غضنفر (۱۳۵۱)
زن یکشنبه (۱۳۵۰)
کاکو (۱۳۵۰)
رقاصه شهر (۱۳۴۹)
فیلمشناسی > تهیه‌کننده

اشباح (۱۳۶۰)
فیلمشناسی > تدوین

ریشه در خون (۱۳۶۳)
فرار (۱۳۶۳)
خاک و خون (۱۳۶۲)
اشباح (۱۳۶۰)
خاتون (۱۳۵۶)
پاک‌باخته (۱۳۵۵)
شکست‌ناپذیر (۱۳۵۳)
مواظب کلات باش (۱۳۵۳)
شورش (۱۳۵۲)
تنها مرد محله (۱۳۵۱)
فیلمشناسی > انتخاب موزیک

فرار (۱۳۶۳)
فیلمشناسی > نمایش تلویزیونی

پیش پرده عفریته ماچین یا استعمار در آستین (اسفند ۱۳۵۶)
پیش پرده نمایشهای سنتی زنانه (مورچه داره) (نوروز ۱۳۵۷)
جایگزین جهانی‌شدن

شعارهای جایگزینی جهانی‌سازی تغییر در تظاهرات لو هاور علیه سی و هفتمین اجلاس G8 در دوویل فرانسه
جایگزین جهانی‌شدن (به انگلیسی: Alter-globalization) (که همچنین به‌عنوان جهانی‌شدن جایگزین نیز شناخته می‌شود، یک جنبش اجتماعی است که هواداران آن از همکاری و تعامل جهانی حمایت می‌کنند، اما با آنچه که به عنوان اثرات منفی جهانی‌سازی اقتصادی توصیف می‌کنند، مخالفند. آنها ممکن است به زیان ارزش‌های انسانی مانند تغییر اقلیم، حفاظت محیط زیست و آب و هوا، عدالت اقتصادی، حفاظت از نیروی کار، حفاظت از فرهنگ‌های بومی، صلح و آزادی‌های مدنی، یا به زیان ترویج کافی ارزش‌های انسانی کار کنند. این جنبش با جنبش عدالت جهانی مرتبط است.
زن دشمن خطرناکیست

| زن دشمن خطرناکیست | زن دشمن خطرناکیست |
| --- | --- |
کارگردان: رضا کریمی عزیزالله بهادری
تهیه‌کننده: رضا کریمی عزیزالله بهادری
نویسنده: رضا کریمی عزیزالله بهادری
بازیگران: فرانک میرقهاری کاووس دوستدار قلی صفاپور عزیزه پرخیده
موسیقی: حسین حامی
فیلم‌بردار: مهدی امیرقاسم خانی
تدوین‌گر: مهدی امیرقاسم خانی
شرکت تولید: مهرگان فیلم   تهران فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۴ مهر ۱۳۴۱
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
زن دشمن خطرناکیست فیلمی به نویسندگی و کارگردانی رضا کریمی و عزیزالله بهادری محصول سال ۱۳۴۱ است.
خلاصه داستان

شبدیز که در پی معاشرت با زن‌ها است، اصرار دارد که به پسرش منوچهر بقبولاند که زن دشمن خطرناکی است...
بازیگران

فرانک میرقهاری
کاووس دوستدار
قلی صفاپور
عزیزه
پرخیده
همایون
عزت‌اله مقبلی
احمد قدکچیان
عبداله محمدی
منصور سپهرنیا
شبنم جهانگیری
ژیلا
مینو
محمدی