stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قایق بسته
تاریخچه

از قرن هفدهم کشتی‌های بسته به‌طور گسترده در خدمات پستی ساحلی اروپا مورد استفاده قرار گرفت و به تدریج محل اقامت مسافران نیز به این قایق‌ها اضافه شد. خدمات حمل و نقل مسافران با این قایق‌ها بسیار محدود بود: حمل و نقل، «آتش دادن» (یعنی مکانی برای پخت و پز)، آب آشامیدنی (اغلب طعم نیل یا تنباکو، که چلیک‌های آب قبلاً نگه داشته بودند)، و مکانی برای خواب.
بعدها، این قایق‌ها خدمات منظم و برنامه‌ریزی شده‌تری ارائه دادند با این‌حال سفرها بستگی زیادی به آب و هوا داشت.
در سال ۱۷۲۴، دانیل دفو در رمان خود رکسانا: معشوقه خوش شانس دربارهٔ آنها نوشت. در اواسط قرن هجدهم انگلستان، پادشاه با استفاده از ۱۵ کشتی بسته خدمات هفتگی را با قاره اروپا و ایرلند انجام می‌داد. اهمیت آنها را می‌توان از این که قایق‌های بسته اولین کشتی ساخته شده در مستعمره نیو ساوت ولز (در سال ۱۷۸۹) روزهیل پکت بودند دریافت.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
در طول دو قرن توسعه کشتی‌های بسته قایقرانی، آنها با پیکربندی دکل‌های مختلفی شاخته شدند که عبارتند از: کرکره‌ها، کالسکه‌ها، بریگ‌ها، کاترها، بریگ‌ها، بریگانتین‌ها، لوگرها، فلوکاها، گالی‌ها، زیبک‌ها، توسعه‌های بارکی و زیبک‌ها. کشتی‌ها. قبلاً آنها به عنوان قایق‌های اعزام نیز شناخته می‌شدند، اما این خدمات توسط افراد خصوصی در زمان جنگ ارائه می‌شد و گاهی اوقات قایق‌های خصوصی اجاره می‌کردند. اخبار مربوط به "قطعات ضبط" مشتاقانه در انتظار عموم بود و ناخدا و خدمه کشتی اغلب در مطبوعات مورد تجلیل قرار می‌گرفتند. با این حال، در پس این جستجو برای دریانوردی سریعتر از باد، پایه‌های توسعه در معماری دریایی و علم آن قرار دارد که تا ظهور کشتی‌های بخار کار می‌کند.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
در سال ۱۸۶۳، در طول جنگ داخلی آمریکا، قایق بسته مارشال جسد ژنرال استون وال جکسون را برای تدفین از لینچبورگ به خانه اش در لکسینگتون، ویرجینیا حمل کرد.
تاریخچه > قایق‌های بسته بندی کانال

قایق‌های بسته کانال آمریکایی معمولاً باریک بودند، با پهنای حدود ۱۴ فوت (۴٫۳ متر) برای امکان استفاده در کانال‌ها، و طول آن‌ها ممکن بود ۷۰–۹۰ فوت (۲۱–۲۷ متر) برسد. در زمان افتتاح کانال ایری در سال ۱۸۲۵ در ایالت نیویورک در کنار رودخانه موهاک، تقاضا برای اسکان مسافران به سرعت افزایش یافت. قایق‌های بسته کانال دارای فضای کابین برای حداکثر ۶۰ مسافر بودند. برخلاف کشتی‌های بادبانی اروپایی و آمریکایی، که به دنبال دستیابی به سرعت بیشتر در زیر بادبان بودند، قایق‌های بسته کانال توسط تیم‌های دو یا سه اسب یا قاطر از کانال ایری کشیده می‌شدند. این قایق‌ها زمان مسافرت را در مقایسه با سفرهای زمینی، به نصف کاهش دادند و مسافرت با این قایق‌ها بسیار آسان بودند.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
مسافران می‌توانستند با ترکیبی از قایق‌های بادبانی و بسته‌بندی، ظرف ده روز از نیویورک به بوفالو برسند. برخی از مسافران برای دیدن کانال ایری و مناظر طبیعی سوار قایق می‌شدند. هزاران نفر دیگر از قایق‌های بسته برای مهاجرت به اوهایو و سایر بخش‌های غرب میانه استفاده کردند. این قایق‌ها همچنین در استقرار و سفر در داخل ایالت نیویورک از طریق کانال‌های شاخه ای مانند کانال چنانگو نقش مهمی داشتند. قایق‌های بسته در امتداد رودخانه جیمز و کانال کاناوها در ویرجینیا محبوب بودند و امکان سفر به فراتر از آبشار بالای رودخانه را فراهم می‌کردند.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
تاریخچه > کشتی‌های بسته اقیانوس اطلس

کشتی‌های بسته پیشینیان کشتی‌های اقیانوس پیمای قرن بیستم بودند و اولین بار بودند که بین بنادر آمریکا و اروپا طبق برنامه منظم حرکت کردند. اولین شرکت، بلک بال لاین (بعدها "خط قدیمی") در اول ژانویه ۱۸۱۸ شروع به کار کرد و سرویس ماهانه‌ای بین نیویورک و لیورپول با چهار کشتی ارائه کرد. در سال ۱۸۲۱، بایرنز گریمبل و شرکا. خط ستاره قرمز بسته‌های لیورپول را با چهار کشتی پنتر، هرکولز، منهتن، و میتیور افتتاح کردند. در سال ۱۸۲۲، فیش، گرینل و شرکا، خط دم سوالوتیل را آغاز نمودند، که به عنوان "خط چهارم بسته‌ها برای نیویورک" شناخته می‌شود، اولین کشتی‌های آنها سیلاس ریچاردز، ناپلئون، جورج و یورک بودند که به زودی به دو منطقه منتقل شدند. سرویس هفتگی در سال ۱۸۲۵، کشتی‌هایی که نیویورک را در ۸ ام و لیورپول را در ۲۴ام هر ماه ترک می‌کردند، تبلیغ می‌شد. در واقعیت اما برنامه‌های آنها در نهایت به دلیل آب و هوا و سایر شرایط، گاهی اوقات به شدت متفاوت بود.
بخار پستی

کشتی‌های بخار پستی کشتی‌های بخاری بودند که مراسلات را از طریق آبراه‌ها، مانند اقیانوس یا بین جزایر، عمدتاً در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم حمل می‌کردند، گاهی هزینه ارسال نامه به حدی کم بود که حتی افراد عادی توانایی پرداخت هزینه ارسال نامه در فواصل دور را داشتند. علاوه بر حمل پست، بیشتر کشتی‌های بخار پستی مسافران یا محموله را حمل می‌کردند، زیرا درآمد حاصل از خدمات پستی، در صورت وجود، به خودی خود برای پرداخت هزینه سفر کافی نبود.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
با این حال، مزیت کشتی بخار حامل مراسلات این بود که ورود آن از قبل در روزنامه‌ها تبلیغ می‌شد، بنابراین "تبلیغ رایگان" به عنوان گزینه سفر برای مسافران یا بار به آن ارائه می‌شد. در بیشتر موارد، نامه‌ای که توسط کشتی‌های بخار پستی حمل می‌شد، به اداره پستی که آدرس آن ارسال می‌شد، تحویل داده می‌شد. در برخی موارد، نامه دریافتی در روزنامه محلی برای تحویل در اداره پست یا در دفتر کشتی بخار برای دریافت هزینه، اگر قبلاً هزینه ای پرداخت نشده باشد، تبلیغ می‌شود.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
گاهی اوقات، به دلیل بی‌ثباتی سیاسی زمانی که یک اداره پست نمی‌تواند خدمات عادی را ارائه دهد، نامه‌های دریافتی از یک کشتی بخار پستی به یک سرویس محلی تحویل داده می‌شد، که پست را تحویل می‌دهد و هزینه اضافی برای سرویس از مخاطب دریافت می‌کند. هنگامی که این اتفاق می‌افتاد، سرویس تحویل محلی هنگام پرداخت هزینه اضافی، مهر یا علامت خدمات محلی خود را روی پاکت مهر می‌کرد.[نیازمند منبع]</link>[ نیازمند منبع ]
بخار پستی > مقررات اتحادیه جهانی پست

نامه‌های حمل شده توسط این کشتی‌های بخار - که گاهی اوقات به عنوان پست پاکتبوت شناخته می‌شوند - تابع مقررات مختلفی از سوی دولت‌های درگیر و همچنین مقررات اتحادیه جهانی پست (UPU) که در کنفرانس یوپی‌یو وین در سال ۱۷۸۱ بیان شد بود.
همنام هواپیما

هواپیمای باری دو موتوره و دو بوم فیرچایلد سی-۸۲ پکت توسط فیرچایلد ایرکرفت طراحی و ساخته شده است به عنوان ادای احترام به قایق بسته نامگذاری شد.[نیازمند منبع]</link>[ نیاز به نقل از ] این هواپیماها پس از جنگ جهانی دوم توسط نیروی هوایی ارتش ایالات متحده و جانشین آن نیروی هوایی ایالات متحده استفاده شد.[نیازمند منبع]</link>
آلبوم عکس

ماموران پست ناوگان بریتانیایی قایق بسته را بار می‌کنند تا نامه‌ها و بسته‌ها را به مردانی که کشتی‌های پهلو گرفته در آن نزدیکی برسانند.
قایق بسته هجرتو Hjortø در بندر سونیروگ، دانمارک
قایق دون اگنوس میل Dun Aengus Mail که از کلژن Cleggan به اینشبوفین Inishbofin، ایرلند می‌رود
قایق‌های بسته در رود جنه‌سی، با خط افق روچستر در این زمینه، ایالات متحده آمریکا
قایق پستی اسکانیتلس لیک در کلیفت پارک در اسکانیتلس، نیویورک، ایالات متحده آمریکا آمریکا پهلو گرفت.
کشتی بسته پرینستون (۱۸۴۸).
نمای خیابان جنوبی، از میدن لین، جایی که پاتریک هنری (بسته) لنگر انداخت
نمایش نامه در اولین سفر او به انگلستان
سیلوینو ژوآئو ده کاروالیو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 [[]]:  [[]]
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  سیلوینو ژوآئو ده کاروالیو
زادروز:  ۲۰ مهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:   آراریپینا, پرنامبوکو, برزیل
قد:  ۱٫۶۸ سانتی‌متر
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸-۲۰۰۰ |   یونیائو باندیرانته |   |   |
| ۲۰۰۱ |   گرمیو مارینگا |   |   |
| ۲۰۰۲ |   کوریتیبا |   |   |
| ۲۰۰۲ |   کریسیوما |   |   |
| ۲۰۰۳-۲۰۰۴ |   ایتوآنو |   |   |
| ۲۰۰۴-۲۰۰۷ |   آنکارااسپور |  ۸۳ |  (۲۷) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |   آنکاراگوچو |  ۵۸ |  (۱۷) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |   باکو |  ۶۰ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۲ |   آنتالیااسپور |  ۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
سیلوینو ژوآئو ده کاروالیو (به پرتغالی: Silvino João de Carvalho) (زاده ۲۰ مه ۱۹۸۱، در آراریپینا، برزیل) معروف به ژابا (به پرتغالی: Jabá)، بازیکن فوتبال اهل برزیل است. این بازیکن پس از اتمام قراردادش با باشگاه آنتالیااسپور ترکیه در ماه مه ۲۰۱۲ به عنوان بازیکن آزاد محسوب می‌شود. او پیش از این به مدت ۴ سال در باشگاه رقیب -یعنی آنکارااسپور- در سوپرلیگ ترکیه بازی کرده بود.
وی همچنین دارای تابعیت کشور ترکیه است.
ای‌اس-۲۰۲ براوو

| ای‌اس-۲۰۲ براوو | ای‌اس-۲۰۲ براوو |
| --- | --- |
کاربری: Civil light aircraft
تولیدکننده: FFA/SIAI-Marchetti
نخستین پرواز: ۹ مارس ۱۹۶۹
بازنشستگی: Patria Pilot Training 2011
کاربر اصلی: Indonesian Air Force
ساخته‌شده: ۱۹۶۹–۱۹۹۱
تعداد ساخته‌شده: ۲۱۴
ای‌اس-۲۰۲ براوو (به انگلیسی: FFA_AS-202_Bravo) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع Civil light aircraft ساخت شرکت FFA/SIAI-Marchetti است. هواگرد ای‌اس-۲۰۲ براوو نخستین پروازش را در ۹ مارس ۱۹۶۹ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲۱۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
قرمزچشمه

| قرمزچشمه (تفرش) | قرمزچشمه (تفرش) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: تفرش
بخش: بخش فراهان
دهستان: فشک
جمعیت: ۱۳۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۶۵
قرمزچشمه (تفرش)، روستایی از توابع بخش فراهان شهرستان تفرش در استان مرکزی ایران است. این روستا دارای یک گورستان و  یک حسینیه است. از اشخاص مهمی که در آنجا زندگی میکردند می توان به امیرحسین قرمز چشمه ای ، علی اکبر کرد آبادی ، صفدر قرمز چشمه ای و غلامرضا قرمز چشمه ای اشاره کرد. در نزدیکی این روستا روستاهای دیگری نیز وجود دارند مانند تلخاب، تفرش، آشتیان، کردآباد و ماستر
جمعیت

این روستا در دهستان فشک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۴۵انوار) بوده است.
مهدی امیرشاه کرمی

مهدی امیرشاه کرمی (بالا، سمت چپ، با عینک) - ۱۹۷۷
مهدی امیرشاه کرمی از مبارزان سیاسی دانشجویی ضد حکومت پهلوی دوم و مؤسس گروه مهدویون بود.
زندگی

شاه کرمی به سال ۱۳۳۱ در اصفهان متولد شد. پس از اخذ دیپلم، تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه صنعتی آریامهر آغاز کرد. وی از ابتدای دوران دانشجویی وارد فعالیت‌های سیاسی-مبارزاتی بر ضد رژیم پهلوی شد. در جریان سفر رئیس‌جمهور آمریکا به ایران، به عنوان سردسته دانشجویان معترض به ورود وی به دانشگاه دستگیر و به یک سال حبس تأدیبی محکوم گشت. وی پس از آزادی به فعالیت در انجمن اسلامی پرداخت. در این هنگام بود که توسط سازمان مجاهدین جذب شد که حتی موجب گشت تا دانشگاه را ترک گفته و به زندگی مخفی روی آورد. وی در سال ۱۳۵۲ سازمان مجاهدین را دارای انحراف ایدئولوژیک تشخیص داده و از آن جدا می‌شود. پس از آن به تأسیس گروه مهدیون مبادرت می‌کند.
مه جنگ

| مهِ جنگ | مهِ جنگ |
| --- | --- |
کارگردان: ارول موریس
تهیه‌کننده: ارول موریس
فیلمنامه‌نویس: ارول موریس
بازیگران: رابرت مک‌نامارا
موسیقی: فیلیپ گلس
توزیع‌کننده: سونی پیکچرز کلاسیکس
تاریخ‌های انتشار: ۲۱ مه ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-0۵-۲۱) (جشنوارهٔ کن) ۹ دسامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-۱۲-۰۹)
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
مهِ جنگ: یازده درس از زندگی رابرت اس. مک‌نامارا (انگلیسی: The Fog of War: Eleven Lessons from the Life of Robert S. McNamara) فیلمی در ژانر مستند به کارگردانی ارول موریس است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد.
در این فیلم رابرت مک‌نامارا، وزیر دفاع آمریکا بین سال های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۸، با سؤال‌هایی در موردِ نقشش در جنگ ویتنام مواجه می‌شود.
عنوانِ فیلم از مفهومِ نظامیِ «مه جنگ» برگرفته شده؛ اصطلاحی که به دشواریِ تصمیم‌گیری در میانهٔ درگیری‌ها اشاره دارد.
مه جنگ توانست جایزهٔ اسکار بهترین مستند سال ۲۰۰۳ را از آنِ خود کند.
دنیای شیرین

| دنیای شیرین | دنیای شیرین |
| --- | --- |
نویسنده: علی خودسیانی
کارگردان: بهروز بقایی شیرین جاهد
بازیگران: رضا فیاضی سهیلا عزیزی  رضا عطاران علیرضا رئیسی زهرا جواهری اشکان اشتیاق سپهر آزادی
سازنده موسیقی متن: علی بیرنگ
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۳۵
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: بیژن بیرنگ مسعود رسام ایرج محمدی
فیلم‌برداری: محمدرضا کاظمی  رضا نمازی
تدوین‌گر: حسین غضنفری
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک سیمای جمهوری اسلامی ایران
انتشار اولیه: ۱۳۷۶
انتشار: انتشار
پس از: خانه سبز
پیش از: دنیای شیرین دریا
دنیای شیرین نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی بهروز بقایی و تهیه کنندگی علی خودسیانی محصول سال ۱۳۷۶ ایران است که از برنامهٔ کودک و نوجوان شبکه ۱ تلویزیون ایران پخش می‌شد.
خلاصه داستان

این مجموعه تلویزیونی، داستان دو خانواده (هفت شخصیت ثابت) است که گوینده داستان، دختری به نام «شیرین» با بازی زهرا جواهری است. او همراه با پدرش که یک گلفروش، مادرش که یک پرستار، دو برادر کوچکترش که هرسه دانش‌آموز هستند و در همسایگی آنها دایی آنها و پسر کوچکش در یک طبقه از یک آپارتمان زندگی می‌کنند. در هر قسمت، آنها با موضوع تازه‌ای درگیر می‌شوند.
بازیگران و عوامل تولید > بازیگران ثابت

رضا عطاران
رضا فیاضی
سهیلا عزیزی
زهرا جواهری
علیرضا رئیسی
اشکان اشتیاق
سپهر آزادی
کمند امیر سلیمانی
سیارک ۱۳

نمایی از محل قرارگیری سیارک ۱۳ در مدار – ۲۰۰۹
سیارک ۱۳ (به انگلیسی: 13 Egeria) سیزدهمین سیارک کشف شده است که در ۲ نوامبر ۱۸۵۰ و در ناپل کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۶٫۷۴ است.
ام‌دی ۵۰۰ دیفندر

| ام‌دی ۵۰۰ دیفندر | ام‌دی ۵۰۰ دیفندر |
| --- | --- |
یک فروند بالگرد جنگنده ام‌دی ۵۳۰اِف کایوس متعلق به قوای هوائی افغانستان در حال شلیک با مسلسل سنگین ۱۲.۷x۹۹ میلی‌متر: یک فروند بالگرد جنگنده ام‌دی ۵۳۰اِف کایوس متعلق به قوای هوائی افغانستان در حال شلیک با مسلسل سنگین ۱۲.۷x۹۹ میلی‌متر
کاربری: بالگرد نظامی چندمنظوره سبُک
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: ام‌دی هلیکاپترز مک‌دانل داگلاس (سابق) هیوز هلیکاپترز (سابق)
نخستین پرواز: ۱۹۷۶
وضعیت: در خدمت
کاربر اصلی: نیروی هوایی افغانستان نیروی هوایی کره جنوبی نیروی هوایی عراق نیروی هوایی اسرائیل نیروی هوایی فیلیپین
ساخته‌شده: ۱۹۷۶ تا کنون
تعداد ساخته‌شده: ۴۷۱
توسعه‌یافته از: هیوز اواچ-۶ کایوس ام‌دی ۵۰۰
ام‌دی ۵۰۰ دیفندر (به انگلیسی: McDonnell Douglas MD 500 Defender) یک بالگرد سبُک نظامی چندمنظوره است که بر پایهٔ ام‌دی ۵۰۰ و هیوز اواچ-۶ کایوس ساخته شد. این بالگرد توسط شرکت «بالگردسازی مک‌دانل داگلاس» (زیرگروه مک‌دانل داگلاس) توسعه یافت که بخش بالگردسازی این شرکت، امروزه با نام ام‌دی هلیکاپترز به‌صورت مستقل فعالیت می‌کند.
تاریخچه

در طول جنگ ویتنام، بالگرد هیوز اواچ-۶ کایوس ارزش خود را در میدان نبرد حقیقی به عنوان یک بالگرد سبک به‌خوبی نشان داد و شرکت هیوز تصمیم گرفت تا این محصول را به یک بالگرد تهاجمی تمام‌عیار ارتقا دهد. از این رو بالگرد جدید با نام هیوز ۵۰۰ دیفندر در سال ۱۹۶۷ نخستین پرواز خود را انجام داد که در سه نوع تولید شد. مدل نخست غیرمسلح بود که ویژهٔ عملیات شناسایی طراحی شد؛ مدل دوم مسلح به تاو برای نبرد با تانکها بود و مدل سوم ویژهٔ نیروی دریایی ساخته شد که مجهز به رادار، شناساگر ناهنجاری مغناطیسی و اژدر هواپایه بود که برای نبرد با زیردریاییها ساخته شد.
این محصول نظر ارتش کنیا را به خود جلب کرد؛ زیرا این کشور توان مالی کافی برای خریدن و پشتیبانی از بالگرد بوئینگ ای‌اچ-۶۴ آپاچی و بل ای‌اچ-۱ کبرا را نداشت و داشتن یک بالگرد ارزان تهاجمی برای این کشور مزیت محسوب می‌شد. نیروی هوایی اسرائیل نیز این بالگرد را به خدمت گرفت که در جنگ با سوریه در دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی از آن بهره جست و این بالگردها امروز در اسرائیل بازنشسته هستند.
در سال ۲۰۱۲ شرکت بوئینگ با ارتقای ام‌دی۵۰۰ یک بالگرد بدون سرنشین به نام بوئینگ ای‌اچ-۶ را ساخت و در نمایشگاه کره جنوبی به نمایش گذاشت که توانست به مدت ۲۵ دقیقه پرواز کند. این بالگرد که از سامانه‌های الکترونیکی و شناسایی همانند یک پهپاد بهره می‌برد، برای عملیات‌های خطرناک که ریسک بالایی دارند ساخته شده‌است.
کاربران غیرنظامی

برای دیدن کاربران غیرنظامی، ام‌دی ۵۰۰ را ببینید.
کاربران غیرنظامی > کاربران نظامی

کنیا  کره جنوبی  لبنان  مالزی  مکزیک  پاناما  فیلیپین  تایوان
 افغانستان  آرژانتین  شیلی  کلمبیا  السالوادور  فنلاند  ایتالیا  ژاپن
 ایالات متحده آمریکا
مشخصات

منبع اطلاعات [نیازمند منبع]
مشخصات عمومی
خدمه: ۱–۲
گنجایش:  حداکثر ۵ سرنشین (سه نفر عقب دو نفر جلو)
طول: 23 ft 0 in (7.01 m)
قطر پروانه بالگرد: 26 ft 4 in (8.03 m)
ارتفاع: 8 ft 6 in (2.59 m)
دیسک: مساحت 544.63 ft2 (50.60 m2)
وزن خالی: 1,320 lbs (599 kg)
بیشینه وزن برخاست: 3,000 lbs (1361 kg)
پیشرانه هواگرد: ۱× یک عدد آلیسون مدل ۲۵۰ C20B توربوشفت, 420 hp (313 kW)  هرکدام
عملکرد
سرعت بیشینه: 160 mph (257 km/h)
برد: 230 miles (370 km)
سقف پروازی: 13,800 ft (4,205 m)
نرخ اوج‌گیری: 1,650 ft/min (503 m/min (8.4 m/s))
جنگ‌افزار
چهار بی‌جی‌ام-۷۱ تاو یا موشکهای ضدتانک دیگر
دو عدد مینی‌گان یا یک عدد مینی‌گان بهمراه مهمات اضافه
چهار عدد موشک هوا به هوا اف‌آی‌ام-۹۲ استینگر
پرتابگر اژدرهای هواپایه
دو تیوب راکت‌انداز ۷تایی در هر طرف
ام‌دی۵۰۰ کره‌ای دهه ۸۰
ام‌دی ۵۰۰ دیفندر کره جنوبی
500D
NH-500E
520MG
530MG
530MG
آلو گوشت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک بشقاب آلو گوشت: یک بشقاب آلو گوشت
نام‌های جایگزین: آلو گوشت (Sylhet)
گونه: خورش کاری
خاستگاه: شبه‌قاره هند
منطقه: شبه قاره هند
خوراک ملی وابسته: هند، بنگلادش، پاکستان
مواد اصلی: گوشت و سیب‌زمینی
آلو گوشت (اردو: آلو گوشت، بنگالی: আলু গোস্ত) یک خورش کاری گوشتی است که از شبه قاره هند گرفته شده و جزو غذاهای محبوب در پاکستان، بنگلادش و شمال هندوستان می‌باشد. و شامل سیب زمینی پخته شده با گوشت که معمولاً گوشت بره یا گوشت گوسفندی می‌باشد،
این غذا را معمولاً با برنج ساده یا نان‌هایی مانند رتی، پاراتا یا نان لواش سرو می‌کنند.
این یک غذای مورد پسند و مشهور در پاکستان هندوستان و بنگلادش است؛ و معمولاً به عنوان غذای راحتی در شبه قاره هند مصرف می‌شود.
آماده‌سازی

روش‌های مختلفی برای تهیه آلو گوشت وجود دارد. به‌طور کلی، روش آماده‌سازی شامل جوشاندن قطعات گوشت گوسفند و سیب زمینی، با ادویه جات مختلف است.
گوشت گوسفندی به تکه‌های کوچک برش داده شده و حرارت داده می‌شود. گوشت مرغ نیز ممکن است به عنوان جایگزین برای گوشت بره استفاده شود. گوجه فرنگی، همراه با دارچین، برگ بای، زنجبیل، سیر، پودر فلفل قرمز، دانه‌های زیره سبز، پیاز سرخ شده، هل، گرم مصالح و مقداری روغن اضافه شده و هم زده می‌شوند. سیب زمینی و نمک نیز اضافه شده و در آخر آب اضافه می‌کنیم، (آب به نسبت گوشت اضافه کرده و منتظر به جوش آید. باید منتظر شوید تا غذای آلو گوشت جا بیفتد پس از آماده‌سازی، می‌توان آن را با برگ خرد شده گشنیز سرو کرد.
یوروکوپتر ای‌اس۳۶۵ دوفین

| اس‌ای ۳۶۵ دوفین ۲ ای‌اس۳۶۵ دوفین | اس‌ای ۳۶۵ دوفین ۲ ای‌اس۳۶۵ دوفین |
| --- | --- |
یک دوفین ۲ متعلق به سپاه هوایی ارتش بریتانیا در حال فرود در فرودگاه بین‌المللی گلاسگو، اسکاتلند: یک دوفین ۲ متعلق به سپاه هوایی ارتش بریتانیا در حال فرود در فرودگاه بین‌المللی گلاسگو، اسکاتلند
کاربری: بالگرد چندمنظوره متوسط
کشور سازنده: فرانسه
تولیدکننده: آئروسپاسیال یوروکوپتر ایرباس هلیکوپترز
نخستین پرواز: ۲۴ ژانویه ۱۹۷۵
معرفی‌شده در: دسامبر ۱۹۷۸
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: پاوان هانس
ساخته‌شده: ۱۹۷۵–۲۰۲۲
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۱۰۰+
توسعه‌یافته از: Aérospatiale SA 360 Dauphin
گونه‌ها: یوروکوپتر ام‌اچ-۶۵ دلفین یوروکوپتر ای‌اس۵۶۵ پنثر Harbin Z-9
توسعه‌یافته به: یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵ یوروکوپتر ایکس۳
یوروکوپتر (اکنون ایرباس هلیکوپترز) ای‌اس۳۶۵ دوفین (دلفین)، که قبلاً با نام آئروسپاسیال اس‌ای ۳۶۵ دوفین ۲ نیز شناخته می‌شد، یک بالگرد دو موتوره چند منظوره با وزن متوسط است که توسط ایرباس هلیکوپترز تولید می‌شود. در ابتدا توسط شرکت فرانسوی آئروسپاسیال توسعه و تولید شد که در طول دهه ۱۹۹۰ در شرکت چند ملیتی یوروکوپتر ادغام شد. از زمان ورود به تولید در سال ۱۹۷۵، این نوع بالگرد بیش از ۴۰ سال است که در حال تولید مداوم بوده است. جانشین مورد نظر برای دوفین، ایرباس هلیکوپترز اچ۱۶۰ است که هنوز از ژانویه ۲۰۲۰ وارد سرویس عملیاتی نشده است.
دوفین ۲ شباهت های زیادی با آئروسپاسیال اس‌ای ۳۶۰ دارد که یک بالگرد تک موتوره ناموفق تجاری بود. با این حال، دوفین ۲ دو موتوره با تقاضای مشتریان روبرو شد و توسط طیف گسترده ای از کاربران غیرنظامی و نظامی استفاده می شود. از زمان معرفی این بالگرد در دهه ۱۹۷۰، چندین نوع اصلی و نسخه‌های تخصصی از دوفین ۲ توسعه یافته و وارد تولید شده‌اند، از جمله نسخه نظامی یوروکوپتر پنثر، بالگرد نجات هوایی-دریایی ام‌اچ-۶۵ دلفین، هاربین زد-۹ ساخت چین و نسخه مدرنیزه شده یوروکوپتر ئی‌سی۱۵۵.
مشخصات فنی (ای‌اس۳۶۵ ان۳)

داده‌ها از {Eurocopter.com}
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۱ یا ۲ خلبان
ظرفیت: ۱۱ یا ۱۲ مسافر
طول: ۱۳٫۷۳ متر (۴۵ فوت ۱ اینچ)
ارتفاع: ۴٫۰۶ متر (۱۳ فوت ۴ اینچ)
وزن خالی:  ۲٬۳۸۹ کیلوگرم (۵٬۲۶۷ پوند)
بیشترین وزن برخاست:  ۴٬۳۰۰ کیلوگرم (۹٬۴۸۰ پوند)
پیشرانه هواگرد: ۲ عدد موتور توربوشفت، توان برخاست Turboméca Arriel 2C،‏ ۶۲۵ کیلووات (۸۳۸ اسب بخار) در هر موتور
قطر روتور اصلی:  ۱۱٫۹۴ متر (۳۹ فوت ۲ اینچ)
مساحت روتور اصلی: ۱۱۱٫۹۸ متر مربع (۱٬۲۰۵٫۳ فوت مربع)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۳۰۶ کیلومتر بر ساعت (۱۹۰ مایل بر ساعت؛ ۱۶۵ گره)
برد معبر: ۸۲۷ کیلومتر (۵۱۴ مایل؛ ۴۴۷ مایل دریایی)
حداكثر ارتفاع:  ۵٬۸۶۵ متر (۱۹٬۲۴۲ فوت)
نرخ صعود:  ۸٫۹ متر بر ثانیه (۱٬۷۵۰ فوت بر دقیقه)
عرب آمریکایی (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: اسامه الشیبی
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
عرب آمریکایی (انگلیسی: American Arab) یک فیلم به کارگردانی اسامه الشیبی است. داستان فیلم در مورد زندگی شخصی کارگردان فیلم است.
فردین خلعتبری

| فردین خلعتبری | فردین خلعتبری |
| --- | --- |
فردین خلعتبری در نوزدهمین رویداد صبح خلاق تهران: فردین خلعتبری در نوزدهمین رویداد صبح خلاق تهران
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: فردین خلعتبری
زاده: ۱۳۴۳ (۶۰ سال)  نوشهر، مازندران، ایران
ژانر: موسیقی فیلم موسیقی کلاسیک ایرانی موسیقی پاپ
ساز(ها): فلوت، پیانو
اعضا: کانون آهنگسازان سینمای ایران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
فلوت: فلوت
فردین خلعتبری (زادهٔ ۱۳۴۳) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایران است.
زندگی هنری

خلعتبری متولد نوشهر است. وی موسیقی را با ساز فلوت آغاز کرد و بعد از انصراف از رشته سازه دانشگاه صنعتی شریف به سراغ موسیقی رفت و در دانشکده هنرهای زیبا تحصیلات خود را در زمینه موسیقی ادامه داد. شهرت او بیش از همه به دلیل آثارش در حوزه موسیقی فیلم است، مخصوصا موسیقی سریال‌ها و فیلم‌هایی مثل شب دهم، مدار صفر درجه، خوش رکاب و چ.
فعالیت‌ها

فردین خلعتبری در ساخت موسیقی متن برای بسیاری از فیلم‌ها، سریال‌ها و تئاتر فعالیت داشته‌است.
عضو کانون آهنگسازان سینمای ایران (خانه سینما)
انتشار آلبوم موسیقی سازی و آوازی با خوانندگان ایرانی.
آثار > فیلم سینمایی

* بهشت تبهکاران (۱۴۰۲)
شه‌سوار (۱۴۰۲)
در آغوش درخت (۱۴۰۱)
ماهان (۱۴۰۰)
هناس (۱۴۰۰)
آهو (۱۳۹۹)
سیاه باز (۱۳۹۹)
مصلحت نظام (۱۳۹۹)
تصویرم در آیینه نیست (۱۳۹۷)
جمشیدیه (۱۳۹۷)
فیلم سینمایی سورنجان (۱۳۹۷)
بهت، عباس رافعی (۱۳۹۶)
جشن دلتنگی، پوریا آذربایجانی (۱۳۹۶)
داره صبح میشه به کارگردانی یلدا جبلی (۱۳۹۴)
۵۰ قدم آخر، کیومرث پوراحمد (۱۳۹۲)
چ، ابراهیم حاتمی کیا (۱۳۹۲)
تهران ۱۵۰۰، بهرام عظیمی (۱۳۹۰)
پرتقال خونی، سیروس الوند (۱۳۹۰)
پرواز مرغابی‌ها، علی شاه حاتمی (۱۳۸۸)
ترانه کوچک من، مسعود کرامتی (۱۳۸۸)
کیفر، حسن فتحی (۱۳۸۸)
لطفاً مزاحم نشوید، محسن عبدالوهاب (۱۳۸۸)
نخودی، جلال فاطمی (۱۳۸۸)
آوای زندگی، علی شاه حاتمی (۱۳۸۷)
پستچی سه بار در نمی‌زند، حسن فتحی (۱۳۸۷)
مسیر عشق، بیژن شکرریز (۱۳۸۷)
روی خط صفر، آرش قادری (۱۳۸۶)
اتوبوس شب، کیومرث پوراحمد (۱۳۸۵)
عاشق، افشین شرکت (۱۳۸۵)
چه کسی امیر را کشت؟، مهدی کرم‌پور (۱۳۸۴)
زمان می‌ایستد، علیرضا امینی (۱۳۸۴)
شاهزاده ایرانی، محمد نوری‌زاد (۱۳۸۴)
انتخاب، تورج منصوری (۱۳۸۳)
به رنگ ارغوان، ابراهیم حاتمی کیا (۱۳۸۳)
شارلاتان، آرش معیریان (۱۳۸۳)
گل یخ، کیومرث پوراحمد (۱۳۸۳)
پروانه‌ای در باد، عباس رافعی (۱۳۸۲)
شکلات کارگردانی افشین شرکت (۱۳۸۲)
کما، آرش معیریان (۱۳۸۲)
جایی دیگر، مهدی کرم‌پور(۱۳۸۱)
کولی، علی شاه حاتمی (۱۳۸۱)
چتری برای دو نفر، احمد امینی (۱۳۷۹)
دختری بنام تندر، حمیدرضا آشتیانی پور (۱۳۷۹)
علی و دنی، وحید نیکخواه‌آزاد (۱۳۷۹)
مانی و ندا، پرویز صبری (۱۳۷۹)
ترکش‌های صلح، علی شاه حاتمی (۱۳۷۹)
آثار > سریال

جیران، حسن فتحی (۱۴۰۰)
بانوی عمارت، عزیزالله حمیدنژاد
شهرزاد ۱ (۶ قسمت ابتدایی) به کارگردانی حسن فتحی
برادر، جواد افشار (۱۳۹۵)
آسمان من، محمدرضا آهنج (۱۳۹۴)
سال‌های ابری، مهدی کرم‌پور (۱۳۹۳)
دندون طلا (رسانه خانگی) به کارگردانی سید داود میر‌باقری (۱۳۹۴)
شاهگوش (رسانه خانگی) به کارگردانی سید داود میرباقری (۱۳۹۲)
پرانتز باز، کیومرث پوراحمد (۱۳۸۹)
یک مشت پر عقاب به کارگردانی اصغر هاشمی (۱۳۸۶)
مدار صفر درجه به کارگردانی حسن فتحی (۱۳۸۶)
خوش غیرت، علی شاه حاتمی (۱۳۸۴)
لبه تاریکی، سعید سلطانی (۱۳۸۴)
سایه آفتاب، محمدرضا آهنج (۱۳۸۳)
هنگامه، مجید جوانمرد (۱۳۸۳)
طلسم شدگان، داریوش فرهنگ(۱۳۸۳)
خوش‌رکاب، علی شاه حاتمی (۱۳۸۴)
برگه‌های سفید، شفیع آقا محمدیان (۱۳۸۱)
هم نفس کارگردانی مهدی فخیم‌زاده (۱۳۸۲)
شب دهم، حسن فتحی (۱۳۸۰)
آثار > تئاتر

چخوف ساد، محمد رحمانیان (۱۴۰۱)
آثار > آلبوم

گاه فراموشی» با صدای همایون شجریان (۱۴۰۱)
رامین و من» (۱۴۰۰)
نوروز آینه» (۱۳۹۹)
امشب کنار غزل‌های من بخواب با صدای همایون شجریان (۱۳۹۶)
من عاشق چشمت شدم با صدای علیرضا قربانی (۱۳۹۵)
مجنون آن لیلی کجاست با صدای فرشاد جمالی (۱۳۹۴)
به خاطر سنگفرشی که مرا به تو می‌رساند (۱۳۹۱)
آثار > ترانه

| نام خواننده | نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| حامی | شب نقاشی | افشین یدالهی | فردین خلعتبری | علی بیرنگ |
| فریدون فروغی | دچار | نیما یوشیج - احمد شاملو | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری[نیازمند منبع] |
| همایون شجریان | امشب کنار غزل‌های من بخواب | افشین یداللهی | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری[نیازمند منبع] |
| علیرضا قربانی | ای باران | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری[نیازمند منبع] |
| علیرضا قربانی | جام عاشقی | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری[نیازمند منبع] |
| علیرضا قربانی | نرو | مسعود کلانتری | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری |
| علیرضا قربانی | روایت انسان | افشین یداللهی | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری |
| علیرضا قربانی | چله عشق | افشین یداللهی | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری |
| علیرضا قربانی | زندگی | جمشید شیبانی | غلامحسین مین باشیان | فردین خلعتبری (تنظیم مجدد) |
| علیرضا قربانی | یار تو هستم | افشین یداللهی | فردین خلعتبری | فردین خلعتبری |