stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بخش مرکزی شهرستان اسدآباد

| بخش مرکزی شهرستان اسدآباد> اطلاعات کلی | بخش مرکزی شهرستان اسدآباد> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: همدان
شهرستان: اسدآباد
مرکز بخش: اسدآباد
شهرها: اسدآباد، پالیز
مردم: مردم
جمعیت: ۸۹٬۷۷۴ نفر (۱۳۹۵)
بخش مرکزی شهرستان اسدآباد بخش تابعه شهرستان اسدآباد در استان همدان در غرب ایران است.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی
دهستان پیرسلیمان
دهستان جلگه
دهستان چهاردولی
دهستان دربندرود
دهستان سید جمال‌الدین
دهستان کلیائی
نقاط شهری: اسدآباد
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در سال ۱۳۹۵ برابر با ۸۹٬۷۷۴ نفر بوده است.
آبگرمو (کرمان)

| آبگرمو (کرمان) | آبگرمو (کرمان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: بخش ماهان
دهستان: ماهان
جمعیت: 
آبگرمو (کرمان)، روستایی از توابع بخش ماهان شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ماهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده است.
مریلا زارعی

| مریلا زارعی | مریلا زارعی |
| --- | --- |
زارعی در سال ۱۳۹۷: زارعی در سال ۱۳۹۷
زادهٔ: ۲۵ فروردین ۱۳۵۳ ‏(۵۰ سال) تهران، ایران
تحصیلات: کارشناسی صنایع غذایی
محل تحصیل: دانشگاه آزاد اسلامی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴–اکنون
خویشاوندان: ملیکا زارعی (خواهر)
مریلا زارعی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۵۳) بازیگر ایرانی است. او برای فیلم‌های سربازهای جمعه (۱۳۸۲)، شیار ۱۴۳ (۱۳۹۲) و زیر سقف دودی (۱۳۹۵) برنده سه جایزهٔ بازیگری از جشنوارهٔ فیلم فجر شده است. زارعی برای مجموعه مانکن (۱۳۹۸) یک جایزه حافظ دریافت کرد.
زندگی

مریلا زارعی ۲۵ فروردین ۱۳۵۳ در تهران به دنیا آمد. وی فارغ‌التحصیل صنایع غذایی از دانشگاه آزاد است. زارعی برای اولین بار با فیلم سلام سینما ساخته محسن مخملباف (۱۳۷۳) در سینما حضور پیدا کرد. بازی در فیلم دو زن (۱۳۷۷) یکی از شانس‌های بزرگ او بود. وی تا به حال با کارگردانانی همچون تهمینه میلانی و ابراهیم حاتمی‌کیا، اصغر فرهادی، مسعود کیمیایی و احمد مرادپور همکاری داشته است.
از دیگر نقش‌های وی می‌توان به بازی در فیلم سربازهای جمعه (۱۳۸۲) ساختهٔ مسعود کیمیایی و شیار ۱۴۳ (۱۳۹۲) ساختهٔ نرگس آبیار اشاره نمود که برای بازی در این دو فیلم موفق به دریافت سیمرغ بهترین بازیگر شده است.
حواشی

مریلا زارعی از جمله افراد شرکت‌کننده در راهپیمایی روز قدس ۱۳۹۳ بود. اصغر فرهادی و نسرین ستوده کمپینی در فیس‌بوک در رابطه با بحران غزه ایجاد کردند. فرهادی و ستوده از همه خواستند با نوشتهٔ «کشتن هم‌نوعان خود را متوقف کنید» عکس گرفته و برای این صفحه فیس‌بوک ارسال کنند. بیش از ۴۰ هزار نفر از جمله افراد مشهوری مانند هانی ابواسعد کارگردان مشهور فلسطینی و خاویر باردم بازیگر مطرح و برنده اسکار به این کمپین پیوستند اما زارعی با اشاره به این نکته که این کمپین حالتی دوپهلو و فاقد صراحت دارد، به این کمپین نپیوست و از نحوه مواجهه اصغر فرهادی با وقایع غزه انتقاد کرد. وی در این باره در مصاحبه با روزنامه شرق گفت: «من از این حرکت خیلی خوشحالم. مطمئنم که واکنش همکارانم از سر خیرخواهی بوده و خیلی هم زیباست. من از همکارانم در این کمپین درخواست می‌کنم که به حرکت مثبتشان ادامه بدهند و به‌طور مشخص از جنایاتی که در حق مردم بی‌دفاع غزه شده هم نامی ببرند … نگران واکنش‌های جهانی از عملکردمان و از اینکه ممکن است در جشنواره‌های جهانی مورد هجمه قرار گیریم، نباشیم.» روزنامه کیهان در تحلیل این کار نوشت: «نام اصغر فرهادی در بین امضاکنندگان نامه اعتراضی سینماگران به رئیس سازمان ملل دیده نمی‌شود. اصغر فرهادی به این دلیل حاضر نشده در کمپین خودش هیچ نامی از رژیم صهیونیستی و نسل‌کشی غزه بیاورد که فکر می‌کند در صورت اعتراض، جوایز و پول‌های جشنواره‌های غربی را کسب نخواهد کرد.»
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | موسی کلیم‌الله | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۴۰۰ | هناس | حسین دارابی |
| ۱۳۹۸ | کارو | احمد مرادپور |
| ۱۳۹۷ | ایده اصلی | آزیتا موگویی |
| ۱۳۹۶ | سوءتفاهم | احمدرضا معتمدی |
| ۱۳۹۵ | اسرافیل | آیدا پناهنده |
| ۱۳۹۵ | زیر سقف دودی | پوران درخشنده |
| ۱۳۹۴ | بادیگارد | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۹۴ | دختر | رضا میرکریمی |
| ۱۳۹۴ | گیتا | مسعود مددی |
| ۱۳۹۳ | ماهی سیاه کوچولو | مجید اسماعیلی |
| ۱۳۹۲ | شیار ۱۴۳ | نرگس آبیار |
| ۱۳۹۲ | چ | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۹۱ | رژیم طلایی | رضا سبحانی |
| ۱۳۹۱ | همه چیز برای فروش | امیر حسین ثقفی |
| ۱۳۹۱ | هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند | پوران درخشنده |
| ۱۳۹۰ | خرس | خسرو معصومی |
| ۱۳۹۰ | خوابم می‌آد | رضا عطاران |
| ۱۳۸۹ | جدایی نادر از سیمین | اصغر فرهادی |
| ۱۳۸۹ | گزارش یک جشن | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۸۸ | دیگری | مهدی رحمانی |
| ۱۳۸۸ | کیفر | حسن فتحی |
| ۱۳۸۸ | نیش زنبور | حمیدرضا صلاحمند |
| ۱۳۸۷ | یک اشتباه کوچولو | محسن دامادی |
| ۱۳۸۷ | درباره الی | اصغر فرهادی |
| ۱۳۸۷ | شیرین | عباس کیارستمی |
| ۱۳۸۷ | مدیوم | علی توکل نیا |
| ۱۳۸۷ | پریشانی | علی توکل نیا |
| ۱۳۸۶ | دعوت | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۸۶ | خروس جنگی | مسعود اطیابی |
| ۱۳۸۵ | آفتاب بر همه یکسان می‌تابد | عباس رافعی |
| ۱۳۸۵ | دستهای خالی | ابوالقاسم طالبی |
| ۱۳۸۵ | نصف مال من، نصف مال تو | وحید نیکخواه آزاد |
| ۱۳۸۴ | زاگرس | محمدعلی نجفی |
| ۱۳۸۳ | حکم | مسعود کیمیایی |
| ۱۳۸۳ | مجردها | اصغر هاشمی |
| ۱۳۸۳ | زن زیادی | تهمینه میلانی |
| ۱۳۸۲ | سربازهای جمعه | مسعود کیمیایی |
| ۱۳۸۲ | معادله | ابراهیم وحیدزاده |
| ۱۳۸۲ | هم نفس | مهدی فخیم‌زاده |
| ۱۳۸۱ | سیزده گربه روی شیروانی | علی عبدالعلی‌زاده |
| ۱۳۸۱ | واکنش پنجم | تهمینه میلانی |
| ۱۳۷۹ | تکیه بر باد | داریوش فرهنگ |
| ۱۳۷۷ | دو زن | تهمینه میلانی |
| ۱۳۷۶ | زن شرقی | رامبد لطفی |
| ۱۳۷۵ | روی خط مرگ | شفیع آقامحمدیان |
| ۱۳۷۴ | پاتک | علی‌اصغر شادروان |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | نام فیلم | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۱ | کلاه پهلوی | سید ضیاءالدین دری | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۲ | هم نفس | مهدی فخیم‌زاده | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۱ | دریایی‌ها | سیروس مقدم | شبکه ۵ |
| ۱۳۸۰ | پلیس جوان | سیروس مقدم | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۹ | بازگشت به زندگی | سید احمد سید پایداری | شبکه تهران |
| ۱۳۷۸ | زمان شوریدگی | محمدعلی نجفی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۹ | ولایت عشق | مهدی فخیم زاده | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۶ | فردا دیر است | حسن فتحی | شبکه ۳ / بازیگر مهمان |
| ۱۳۷۶ | شن‌های کف رودخانه | یوسف سید مهدوی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۶ | کهنه‌سوار | اکبر خواجویی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۵ | هوای تازه | حسن فتحی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۵ | دبیرستان خضراء | اکبر خواجویی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۴ | جهان وارونه | بهمن زرین‌پور | شبکه ۳ / پخش در نوروز ۱۳۷۵ |
| ۱۳۷۴ | مهر خوبان | یوسف سید مهدوی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۴ |  کارآگاه | حسن هدایت | شبکه ۱ |
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | نوبت لیلی | روح‌الله حجازی |
| ۱۴۰۰ | جیران | حسن فتحی |
| ۱۳۹۸ | مانکن | حسین سهیلی‌زاده |
| ۱۴۰۲ | افعی تهران | سامان مقدم |
| ۱۴۰۲ | جنگل آسفالت | پژمان تیمورتاش |
| ۱۴۰۲ | ازازیل | حسن فتحی |
| ۱۴۰۳ | بی‌عاطفه | کمال تبریزی |
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | جشنواره | بخش | اثر | نتیجه | جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۲ | بیست و دومین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | سربازهای جمعه | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۸۳ | بیست و سومین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | زن زیادی | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۸۷ | بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | درباره الی | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۸۸ | بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | کیفر | دیپلم افتخار |  |  |
| ۱۳۹۱ | سی و یکمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۲ | سی و دومین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | شیار ۱۴۳ | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۲۰۱۴ | جشنواره فیلم آسیا پاسیفیک استرالیا | بهترین بازیگر نقش اول زن | شیار ۱۴۳ | جایزه ویژه |  |  |
| ۱۳۹۴ | سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | دختر | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۵ | سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | زیر سقف دودی | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۹۹ | بیستمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن درام | مانکن | برنده | تندیس حافظ |  |
برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از جشنواره فیلم فجر قم (شیار۱۴۳) (۱۳۹۲)
برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از جشنواره فیلم فجر مشهد (شیار۱۴۳) (۱۳۹۲)
کاندیدای بهترین بازیگر نقش مکمل زن از انجمن منتقدان و نویسندگان برای فیلم (هیس دخترها فریاد نمی‌زنند) (۱۳۹۲)
کاندیدای بهترین بازیگر نقش اول زن از انجمن منتقدان و نویسندگان برای فیلم (خرس) (۱۳۹۱)
تندیس بازیگر نقش مکمل زن از جشن خانه سینما برای فیلم (دربارهٔ الی) (۱۳۸۹)
کاندیدای تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن (دعوت) (۱۳۸۷)
کاندیدای تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن (دستهای خالی) (۱۳۸۶)
کاندیدای لوح زرین بهترین بازیگر زن (زن زیادی) (۱۳۸۴)
کاندیدای تندیس زرین بهترین بازیگر نقش اول زن (زن زیادی) (۱۳۸۴)
برنده لوح زرین بهترین بازیگر زن (سربازهای جمعه) (۱۳۸۳)
برنده تندیس زرین بهترین بازیگر نقش مکمل زن (سربازهای جمعه) (۱۳۸۳)
تندیس بهترین بازیگر زن تلویزیون (۱۳۸۱)
تقدیر برای حضور در سریال «ولایت عشق» (۱۳۸۰)
برنده تندیس بازیگر نقش مکمل زن از جشن خانه سینما برای دو زن (۱۳۷۸)
نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر بابت فیلم موسی کلیم الله ( ۱۴۰۳)
پادشاه سوندوک

با ملکه سوندوک اشتباه نشود.
پادشاه سوندوک (هانگول:선덕)، (۷۸۵ ~ ۷۸۰ میلادی) سی و هفتمین پادشاه شیلا یک پادشاهی از سه پادشاهی کره بود.
| سوندوک 선덕> پادشاه شیلا | سوندوک 선덕> پادشاه شیلا |
| --- | --- |
سلطنت: ۷۸۰ ~ ۷۸۵ میلادی
تاج‌گذاری: ۷۸۰ میلادی
زاده: کیم یانگسانگ سورابول، شیلا
درگذشته: ۷۸۵ میلادی
خاندان: کیم
دودمان: شیلا
پیشه: پادشاه
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه سوندوک: پادشاه سوندوک
هانگول: 선덕왕
هانجا: 宣德王
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Seondeok wang
مک‌کیون–ریشاور: Sŏndŏk wang
نام تولد: نام تولد
هانگول: 김양상
هانجا: 金良相
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Yang-sang
مک‌کیون–ریشاور: Kim Yangsang
علی‌آباد یک (چترود)

| علی‌آباد یک | علی‌آباد یک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: چترود
دهستان: معزیه
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
علی‌آباد یک، یک آبادی از توابع بخش چترود، شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این آبادی در دهستان معزیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده است.
خوان گلمن

| خوان گلمن | خوان گلمن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ مه ۱۹۳۰
درگذشت: ۱۴ ژانویه ۲۰۱۴
خوان گلمن (انگلیسی: Juan Gelman؛ ۳ مهٔ ۱۹۳۰ – ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۴) زبان‌شناس، شاعر و نویسنده اهل آرژانتین بود.
وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه سروانتس شده بود.
باغچیلیار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| باغچیلیار | باغچیلیار |
| --- | --- |
باغچیلیار: باغچیلیار
مختصات: ۳۸°۲۵′ شمالی ۴۸°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۱۷°شمالی ۴۸٫۶۳۳°شرقی﻿ / 38.417; 48.633: مختصات: ۳۸°۲۵′ شمالی ۴۸°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۱۷°شمالی ۴۸٫۶۳۳°شرقی﻿ / 38.417; 48.633
شهرستان: شهرستان آستارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت رسمی آذربایجان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی آذربایجان)
باغچیلیار (به ترکی آذربایجانی: Bagchilyar) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است.
علوم اجتماعی

علوم اجتماعی دسته‌ای از تخصص‌های دانشگاهی است که مرتبط با اجتماع و روابط بین افراد آن در جامعه می‌باشد. علوم اجتماعی به عنوان یک کل، شاخه‌های متعددی دارد. علوم اجتماعی شاخه‌ای از مطالعات انسانی است که موجودات از نوع انسان را از جنبه‌های مختلف مورد مطالعه قرار می‌دهد. علوم اجتماعی شامل این موارد شده ولی به آن‌ها محدود نمی‌شود: انسان‌شناسی، باستان‌شناسی، مطالعات ارتباطات، اقتصاد، مدیریت و بازرگانی، تاریخ، مطالعات اجتماعی، موسیقی‌شناسی، جغرافیای انسانی، حقوق، زبان‌شناسی، علوم سیاسی، سلامت عمومی و جامعه‌شناسی. جامعه‌شناسی به عنوان علم عمومی جامعه تعریف شده است. همچنین، برخی اوقات هنگامی که صحبت در مورد جامعه‌شناسی بوده، از این عبارت استفاده شده است. اصطلاح «علوم اجتماعی» در ابتدا در قرن نوزدهم ایجاد شد.
دانشمندان اثبات‌گرا، از روش‌هایی مشابه با روش‌های علوم طبیعی به عنوان ابزارهایی برای فهم جامعه استفاده کرده‌اند، لذا آن‌ها علم را به معنای دقیق مدرن خود تعریف می‌کنند. در مقایسه، دانشمندان تفسیرگرای علوم اجتماعی ممکن است از جامعه‌شناسی انتقادی یا تفسیر نمادین بهره ببرند تا این که بخواهند به‌طور تجربی، نظریات ابطال‌پذیر بسازند و بدین طریق با علم در معنای وسیع‌ترش رفتار کرده‌اند. در دنیای امروزین فضای دانشگاهی، محققان اغلب گزیده عمل می‌کنند، یعنی از چندین روش استفاده می‌کنند (به عنوان مثال تحقیقات کمی و کیفی را با هم ترکیب می‌کنند). عبارت «تحقیق اجتماعی» نیز ماهیت مستقلی برای خود پیدا کرده است، چرا که متخصصان از تخصص‌های مختلف در اهداف و روش‌های آن با هم اشتراک دارند.
شاخه‌ها

رشته‌های علوم اجتماعی، شاخه‌هایی از دانش‌اند که در سطح دانشکده یا دانشگاه تدریس می‌شوند. رشته‌های علوم اجتماعی توسط مجله‌های دانشگاهی که تحقیقات در آن ها به چاپ می‌رسد، و همچنین توسط انجمن‌ها و گروه‌های دانشگاهی یا دانشکده‌هایی که به آموزش و یادگیری علوم اجتماعی می‌پردازند، شناخته و تعریف می‌شوند. زمینه‌های مطالعاتی علوم اجتماعی اغلب از چندین زیررشته یا زیرشاخه تشکیل می‌شوند و خطوط متمایزکننده بین آن ها اغلب دلخواه و مبهم‌اند.
شاخه‌ها > انسان‌شناسی

مقالهٔ اصلی: انسان‌شناسی
انسان‌شناسی را می‌توان به‌طور کلی «علم انسان» نامید، علمی که به کلیت ماهیت انسان می‌پردازد. این شاخهٔ علمی به مطالعهٔ پیوستگی بین جنبه‌های متفاوت علوم اجتماعی، علوم انسانی و جنبه زیست‌شناسی انسان می‌پردازد. در قرن بیستم، شاخه‌های دانشگاهی اغلب به‌طور سازمان‌یافته به سه حوزهٔ وسیع تقسیم شدند. علوم طبیعی به دنبال به‌دست آوردن قوانین عام از طریق آزمایش‌ها تجدیدپذیر و ابطال‌پذیر است. علوم انسانی به‌طور عام به دنبال مطالعهٔ سنت‌های محلی، از طریق تاریخ، ادبیات، موسیقی و هنر بوده و تأکید آن بر فهم اشخاص، رویدادها یا دوره‌های خاصی است. علوم اجتماعی به‌طور عام در تلاش برای توسعه روش‌های علمی به منظور فهم پدیده‌ها از روشی قابل تعمیم بوده، هرچند که روش‌های آن اغلب متمایز از روش‌های علوم طبیعی‌ست.
علوم اجتماعی انسان‌شناسانه اغلب به توسعهٔ توصیفات ظریف پرداخته، تا این که بخواهد قوانین عامی را در فیزیک یا شیمی به‌دست آورَد، یا این که موارد خاصی را از طریق قوانین کلی‌تر توضیح دهد، همانند اتفاقی که در شاخه‌های روان‌شناسی رخ می‌دهد. انسان‌شناسی (همچون برخی از گرایش‌های تاریخ) به راحتی در یکی از این دسته‌بندی‌ها جای نمی‌گیرد و شاخه‌های مختلف انسان‌شناسی با یک یا چند تا از این حوزه‌ها همپوشانی پیدا می‌کنند. در ایالات متحده، انسان‌شناسی به چهار زیرشاخه تقسیم‌بندی می‌شود: باستان‌شناسی، انسان‌شناسی فیزیکی یا زیستی، زبان‌شناسی انسان‌شناسانه و انسان‌شناسی فرهنگی. این شاخه اغلب در سطح مؤسسات کارشناسی ارائه می‌شود. کلمهٔ anthropos (ἄνθρωπος) در یونان باستان به معنی «موجود انسانی» یا «شخص» است. اریک وولف انسان‌شناسی جامعه-فرهنگی را به عنوان «علمی‌ترین شاخهٔ علوم انسانی، و انسانی‌ترین علوم» معرفی کرده است.
هدف انسان‌شناسی ارائهٔ گزارشی کل‌نگر از انسان‌ها و طبیعتشان است. این بدان معناست که گرچه انسان‌شناسان به‌طور عام در یکی از زیرشاخه‌های آن تخصص پیدا می‌کنند، همیشه در ذهنشان جنبه‌های زیستی، زبان‌شناسانه، تاریخی و فرهنگی هر مسئله را مد نظر قرار می‌دهند. از آنجایی که انسان‌شناسی در جوامع غربی که پیچیده و صنعتی بودند به عنوان یک علم سر برآورد، گرایش اصلی در انسان‌شناسی از نظر روش‌شناسی به سمت مطالعهٔ مردم در جوامعی بوده که آن جوامع دارای سازمان اجتماعی ساده‌تر یا به زبان ادبیات انسان‌شناسی "اولیه"‌تر (بدون این که این اولیه‌تر بودن معنای ضمنی بر "پست‌تر" بودن داشته باشد) بوده‌اند. امروزه، انسان‌شناسان از عبارت‌هایی چون جوامعی با «پیچیدگی کمتر» برای اشاره به نوعی از معاش یا تولید چون «چوپانی» یا «جستجو برای غذا» یا «باغبانی» استفاده می‌کنند، که انسان‌ها در فرهنگ‌های غیر صنعتی و غیر غربی بدان شیوه زندگی می‌کنند. در انسان‌شناسی چنین مردم یا قومیت‌هایی جذابیت بالایی دارند.
کلی‌گرایی منجر شده که بسیاری از انسان‌شناسان به‌طور جزئی به مطالعهٔ مردم با استفاده از داده‌های بیوژنتیک، باستان‌شناسی و زبان‌شناسی به همراه مشاهدهٔ مستقیم رسوم معاصر بپردازند. در دهه ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی، صداهایی جهت طلب شفاف‌سازی در مورد عناصر تشکیل‌دهندهٔ یک فرهنگ، و این که چگونه یک مشاهده‌گر بداند چه زمانی فرهنگ او پایان یافته و فرهنگ دیگری آغاز می‌شود، و دیگر موضوعات مهم انسان‌شناسی شنیده شد. می‌توان هر کدام از فرهنگ‌های انسانی را به عنوان بخشی از یک کل دید که موجب تکوین فرهنگ جهانی می‌شوند. این روابط پویا بین مشاهدات کف زمین، در مقابل مشاهداتی که از به هم آمیختن مشاهدات محلی به‌وجود می‌آید، در هر نوع انسان‌شناسی، چه فرهنگی، زیستی، زبان‌شناسانه یا باستانی، نقش بنیادینی دارد.
شاخه‌ها > مطالعات ارتباطات

مقالهٔ اصلی: مطالعات ارتباطات
مطالعات ارتباطات با فرآیندهای ارتباطی انسان سروکار دارد، که اغلب برای خلق معنا، نمادهایی را تعریف کرده و در اشتراک قرار می‌دهد. این گرایش شامل مباحث گسترده‌ای می‌شود، از مکالمهٔ چهره-به-چهره گرفته تا خروجی رسانه‌های گروهی مثل پخش برنامه‌های تلویزیونی. همچنین مطالعات ارتباطات بررسی می‌کند که جنبه‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی پیام‌ها چگونه تفسیر می‌شوند. ارتباطات تحت عناوین مختلفی در دانشگاه‌های مختلف جنبهٔ رسمی پیدا کرده است، تحت عناوینی چون: «ارتباطات»، «مطالعات ارتباطی»، «ارتباطات کلامی»، «مطالعات علم معانی بیان»، «علم ارتباطات»، «مطالعات رسانه»، «هنر ارتباطات»، «ارتباطات گروهی»، «بوم‌شناسی رسانه‌ها» و «علم ارتباطات و رسانه».
مطالعات ارتباطات جنبه‌های علوم اجتماعی و انسانی را باهم یکپارچه می‌کند. این رشته، به عنوان یکی از شاخه‌های علوم اجتماعی، اغلب با شاخه‌های دیگر آن مثل جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، انسان‌شناسی، زیست‌شناسی، علوم سیاسی، اقتصاد و سیاست عمومی و برخی شاخه‌های دیگر همپوشانی دارد. از جنبه‌های انسان‌شناسانه، ارتباطات، با معانی بیان و متقاعدسازی سروکار دارد (رد تاریخچه برنامه‌های تحصیلی سنتی در مطالعات ارتباطات، به علم معانی بیان زمان یونان باستان بر می‌گردد). این شاخه در رشته‌های بیرونی نیز کاربرد دارد، مثل مهندسی، معماری، ریاضیات و علم اطلاعات.
شاخه‌ها > اقتصاد

مقالهٔ اصلی: اقتصاد
اقتصاد نوعی علوم اجتماعیست که به تحلیل و توصیف تولید، توزیع و مصرف ثروت می‌پردازد. کلمه انگلیسی "economics" از عبارت یونانی "οἶκος" با تلفظ "oikos" به معنای "خانواده، خانه‌داری، دارایی و ملک" و عبارت یونانی "νόμος" با تلفظ "nomos" به معنای "عرف، قانون" می‌آید و در مجموع معنای "خانه داری و مدیریت" یا "مدیریت ملک و دارایی" است. یک اقتصاددان شخصی است که در کار خود از مفاهیم و داده‌های اقتصادی استفاده می‌کند یا مدرکی در این زمینه داشته باشد. تعریف سنتی اقتصاد به‌طور خلاصه توسط لیونل رابینز در ۱۹۳۲ به این صورت ارائه شده است: "علمی که به مطالعه رفتار انسان به عنوان رابطی بین وسائل کمیابی که استفاده‌های چندگانه دارد می‌پردازد". بدون کمیابی و استفاده‌های چندگانه هیچ مسئلهٔ اقتصادی وجود نخواهد داشت. به‌طور خلاصه‌تر "مطالعه مردمی که به دنبال ارضای نیازها و خواسته‌هایشان هستند" و "مطالعهٔ جنبه‌های مالی رفتار انسان".
اقتصاد دو شاخهٔ عمده دارد: اقتصاد خرد، که در آن واحد تحلیل عاملان فردی‌اند، مثل خانه‌دار یا بنگاه، و اقتصاد کلان، که در آن واحد تحلیلی کل اقتصاد است. دیگر دسته‌بندی‌هایی که در اقتصاد انجام می‌شد اقتصاد اثبات‌گرا (مثبت) را که به دنبال پیش‌بینی و توضیح پدیده‌های اقتصادی است را از اقتصاد ارزشی که به وسیلهٔ برخی محک‌ها و معیارها به دنبال تجویز نسخه و دستور دادن در مورد کنش‌هاست تفکیک می‌کند. چنین دستوراتی الزاماً شامل قضاوت‌های ارزشی ذهنیست. از اوایل قرن بیستم میلادی، اقتصاددانان به‌طور گسترده بر روی کمیت‌های قابل اندازه‌گیری تمرکز کرده، هم مدل‌های نظری و هم تحلیل‌های تجربی را به کار گرفته‌اند. با این حال رد پای مدل‌های کمی را می‌توان به مکتب فیزیوکرات‌ها عقب برد.
استدلال اقتصادی به‌طور فزاینده‌ای در دهه‌های اخیر در وضعیت‌های اجتماعی چون سیاست، حقوق، روان‌شناسی، تاریخ، مذهب، زندگی خانوادگی و دیگر برهمکنش‌های اجتماعی اعمال شده است. این پارادایم (الگوواره) قاطعانه فرض‌های زیر را مد نظر قرار می‌دهد: (۱) این که منابع کمیابند، چرا که کفاف تمام خواسته‌ها را نمی‌دهند، و (۲) این که «ارزش اقتصادی» همان میل به پرداخت است که مثلاً توسط تراکنش‌های (بازوهای) بازار هویدا می‌گردد. مکاتب فکری که با این پارادایم (الگوواره) تعارض دارند مثل اقتصاد نهادگرایی، اقتصاد سبز، اقتصاد مارکسیستی و جامعه‌شناسی اقتصادی، فرض‌های دیگری را مد نظر قرار می‌دهند. به عنوان مثال اقتصاد مارکسیستی فرض می‌کند که اصولاً اقتصاد با تحقیق در مورد ارزش مبادله ای که در آن منبع کار انسان است، سروکار دارد.
دامنهٔ در حال گسترده‌ای از اقتصاد در علوم اجتماعی به عنوان اقتصاد امپریالیستی توصیف شده است.
شاخه‌ها > تعلیم

مقالهٔ اصلی: تعلیم
تعلیم شامل تدریس و یادگیری مهارت‌های خاص است، و همچنین شامل چیزی عمیق‌تر اما نامحسوس تر هم می‌شود: بهره‌مند کردن دیگران از دانش، قضاوت مثبت و خرد و فرزانگی توسعه یافته. یکی از جنبه‌های بنیادین تعلیم، بهره‌مند ساختن فرهنگ از یک نسل به نسل بعد است (جامعه‌پذیری را ببینید). کلمه تعلیم دادن در انگلیسی (educate) از ریشهٔ لاتین educare به معنای تسهیل و محقق‌سازی پتانسیل‌های شخصی و استعدادهاست. تعلیم در حقیقت پرورش بدنه‌ای از تحقیقات نظری و عملی مرتبط با آموزش و یادگیریست و با بسیاری از شاخه‌های علمی چون روان‌شناسی، فلسفه، علوم کامپیوتر، زبان‌شناسی، علوم اعصاب، جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی در رابطه است.
تعلیم انسان‌ها از بدو تولد شروع شده و در طول زندگی ادامه پیدا می‌کند. (برخی معتقدند که تعلیم حتی قبل از تولد شروع می‌شود، چنان‌که برخی از والدین این مسئله را هنگام نواختن موسیقی یا خواندن برای فرزند درون رحم تجربه کرده‌اند، به این امید که او و تکاملش را تحت تأثیر قرار دهند). برای برخی، نبردها و پیروزی‌های زندگی روزمره بسیار آموزنده‌تر از مدارس رسمیست (چنان‌که مارک تواین تذکر می‌دهد "هیچگاه اجازه ندهید مدرسه در تعلیمتان مداخله ایجاد کند").
شاخه‌ها > جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیا
جغرافیا را به عنوان یک شاخهٔ علمی می‌توان به‌طور کلی به دو زیر شاخه تقسیم‌بندی کرد: جغرافیای انسانی و جغرافیای فیزیکی. جغرافیای انسانی عمدتاً بر روی ساختار محیط و چگونگی ایجاد فضا و مدیریت آن توسط انسان، دیدگاهی که انسان‌ها نسبت به آن دارند به علاوه تأثیرات انسان بر روی فضایی که اشغال کرده است تمرکز می‌کند. این بحث ممکن است شامل جغرافیای فرهنگی، حمل و نقل، سلامت، عملیات نظامی و شهرها هم باشد. جغرافیای فیزیکی به بررسی محیط طبیعی می‌پردازد، این که چگونه اقلیم، پوشش گیاهی، حیات، خاک، اقیانوس‌ها، آب و تغییرات طبیعی سطح زمین، ایجاد شده و با هم دیگر برهمکنش دارند. جغرافیای فیزیکی به بررسی پدیده‌های مرتبط با اندازه‌گیری‌های کره زمین می‌پردازد. نتیجتاً با استفاده از این دو زیر شاخه (یعنی شاخه‌های جغرافیای انسانی و فیزیکی) شاخهٔ سومی ظاهر شده که همان جغرافیای محیطی است. جغرافیای محیطی این دو شاخه را ترکیب می‌کند و به دنبال برهمکنش‌های بین انسان و محیطش می‌پردازد. دیگر شاخه‌های جغرافیا شامل جغرافیای اجتماعی، جغرافیای منطقه‌ای و ژئوماتیک می‌باشد.
جغرافی‌دانان در تلاش برای فهمیدن کره زمین بر حسب روابط فیزیکی و فضایی هستند. اولین جغرافی‌دانان بر روی علم ساخت نقشه تمرکز کردند و به دنبال راه‌هایی می‌گشتند تا به‌طور دقیق سطح زمین را تصویر کنند. از این لحاظ جغرافیا بر روی برخی از شکاف‌های موجود بین علوم طبیعی و علوم اجتماعی پل می‌زند. جغرافیای تاریخی اغلب در سطح کالج و در دانشکدهٔ جغرافیا آموخته می‌شود.
جغرافیای مدرن شاخهٔ جامعیست که ارتباط نزدیکی با GISc داشته و به دنبال فهم انسان و محیطش است. شاخه‌های برنامه‌ریزی شهری، علوم منطقه‌ای، و سیاره‌شناسی ارتباط نزدیکی با جغرافیا دارند. کسانی که در حوزه جغرافیا کار می‌کنند از بسیاری فنون و روش‌ها چون GIS، سنجش از دور، جغرافیای هوایی، آمار و سامانه موقعیت‌یاب جهانی (GPS) برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده می‌کنند.
شاخه‌ها > تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ
تاریخ حکایتی پیوسته و نظام مند و تحقیقی در گذشتهٔ رویدادهای بشریت است که به صورت پارادایم‌ها یا نظریات تاریخ‌نگارانه تفسیر شده است.
تاریخ هم در علوم اجتماعی و هم علوم انسانی ریشه دارد. در ایالات متحده، موقوفه ملی علوم انسانی، تاریخ را به عنوان بخشی از تعریف خود از علوم انسانی در نظر گرفته (همچنین زبان‌شناسی کاربردی). با این حال، شورای تحقیقات ملی، تاریخ را به عنوان بخشی از علوم اجتماعی در نظر می‌گیرد. روش تاریخی شامل فنون و راهنمایی هاییست که تاریخ‌نگاران از آن جهت استفاده از منابع دست اول و دیگر مدارک برای تحقیقات و سپس تاریخ‌نگاری استفاده می‌کنند. شورای تاریخ علوم اجتماعی که در ۱۹۷۶ تشکیل شد، متخصصان علاقه‌مند به تاریخ اجتماعی را از گرایش‌های مختلف گرد هم می‌آورد.
کتاب‌شناسی

Michie, Jonathan, ed. Reader's Guide to the Social Sciences (2 vol. 2001) 1970 pages annotating the major topics in the late 20th century in all the social sciences.
کتاب‌شناسی > منابع قرن بیستم و بیست و یکم

Neil J. Smelser and Paul B. Baltes (2001). International Encyclopedia of the Social & Behavioral Sciences, Amsterdam: Elsevier.
Byrne, D.S. (1998). Complexity theory and the social sciences: an introduction. Routledge. شابک ‎۰−۴۱۵−۱۶۲۹۶−۳
Kuper, A. , and Kuper, J. (1985). The Social Science Encyclopedia. London: Routledge & Kegan Paul. (ed. , a limited preview of the 1996 version is available)
Lave, C.A. , and March, J.G. (1993). An introduction to models in the social sciences. Lanham, Md: University Press of America.
Perry, John and Erna Perry. Contemporary Society: An Introduction to Social Science (12th Edition, 2008), college textbook
Potter, D. (1988). Society and the social sciences: An introduction. London: Routledge [u.a.].
David L. Sills and Robert K. Merton (1968). International Encyclopedia of the Social Sciences.
Seligman, Edwin R.A. and Alvin Johnson (1934). Encyclopedia of the Social Sciences. (13 vol.)
Ward, L.F. (1924). Dynamic sociology, or applied social science: As based upon statical sociology and the less complex sciences. New York: D. Appleton.
Leavitt, F.M. , and Brown, E. (1920). Elementary social science. New York: Macmillan.
Bogardus, E.S. (1913). Introduction to the social sciences: A textbook outline. Los Angeles: Ralston Press.
Small, A.W. (1910). The meaning of social science. Chicago: The University of Chicago Press.