stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بجنورد
پیشینه

در زمان قاجاریه نام این شهر بیژن‌گرد ذکر شده است.
شهر کنونی بجنورد در حدود سال ۱۱۰۰ق/۱۶۸۹م، بنا شد و پس از آن‌که در شورش حسن‌خان سالار (۱۲۶۳ق/۱۸۴۷م) به شدت آسیب دید، بار دیگر مرمت شد.[نیازمند منبع]
پیش از شهر کنونی و حتی پیش از ظهور و سقوط بجنورد، مرکز ناحیه جایی می‌بوده است به نام چرمغان که در جریان حمله مغول ویران گردید. تپه باستانیِ چرمغان در کناره شهر کنونی بجنورد، بازمانده ویرانه‌های آن شهر است.[نیازمند منبع] ظاهراً چرمغان، شهری کوچک، پررونق و آباد بوده و بجنورد کنونی در جوار آن به‌وجود آمده است. امروزه حدود و گسترهٔ این شهرک در حاشیهٔ شهر بجنورد، نشانگر پیشینهٔ کهن و رونق آن در سده‌های آغازین اسلامی است. به استناد متون تاریخی در سده‌های پنجم تا هشتم هجری، بخش وسیعی از ناحیهٔ بجنورد، مسکونی و آباد بوده است. در آغاز دوران مغول و تیموری، منطقهٔ بجنورد نیز مورد آسیب‌ها و خسارات فراوانی واقع شد.
نتایج بررسی و پهنه‌بندی محوطه‌های باستانی نشان داده است، نقاط باستانی شناسایی شده، متعلق به دوران میان‌سنگی هزارهٔ چهارم تا هزارهٔ اول پیش از میلاد، نقش مهمی را در شکل‌گیری زیست‌گاه‌های اولیه در حاشیهٔ رودخانه اترک ایفا نموده‌اند. این منطقه، در دوران ماد و هخامنشی، بخشی از ساتراپی پارت قلمداد می‌شده و از دورهٔ اشکانی، در این ناحیه ۸ زیستگاه، در بخش راز و جرگلان، ۳ مورد در بخش مرکزی و نیز ۵ زیستگاه در شهرستان مانه و سملقان شناسایی شده‌اند. وجود بنای سنگی موسوم به آتشکده اسپاخو، از آثار تاریخی دورهٔ ساسانی نیز، نقش و اهمیت خراسان شمالی را در این دوران روشن می‌نماید. علاوه بر آن، منطقهٔ بجنورد در صدر اسلام، در ارتباط فرهنگی - اجتماعی جدی با دیگر نقاط ایران قرار داشته و از آن نواحی تأثیر گرفته است. در آن دوران قسمت‌های عمده‌ای از منطقهٔ آباد و مسکونی بوده است. مؤلف تاریخ سیستان، ناحیهٔ امروزی بجنورد را به عنوان بخشی از سرزمین نسا معرفی نموده است و در سال‌های آغازین قرن دوم هجری، این منطقه جزئی از قلمرو بزرگ حکومت طاهریان به‌شمار می‌آمده است.
ابن ابواصیبه نیز در ذکر مناطق بجنورد آورده است که: «ابن سینا، دربار علی‌ابن‌مأمون را در خوارزم ترک گفت و به طوس، شوقان، طبر و سملقان و جاجرم و بالاخره به جرجان رفت.» مؤلف نامعلوم حدودالعالم، از نخستین کسانی است که از چرمغان نام می‌برد و مقدس نیز آن را جزئی از ناحیهٔ نساء برشمرده است.
موقعیت

بجنورد از شمال با ترکمنستان و از شمال شرقی تا جنوب شرقی با شهرهای شیروان، اسفراین و از جنوب غربی تا شمال غربی با جاجرم، آشخانه و راز همسایه است.
مناطق شهرداری

بجنورد دارای دو منطقهٔ شهرداری می‌باشد. شهرداری مرکزی در خیابان دولت، شهرداری منطقهٔ یک در خیابان سیدجمال الدین اسدآبادی و شهرداری منطقهٔ دو در خیابان قیام (منطقه شهر ناوک) واقع شده‌اند.
جغرافیای طبیعی

شهر بجنورد مرکز استان خراسان شمالی با ۳۲/۵ کیلومتر مربع مساحت، در شمال شرق ایران در طول جغرافیایی ۵۷ درجه و ۲۰ دقیقه و عرض جغرافیایی ۳۷ درجه و ۲۸ دقیقه در جنوب رشته‌کوه کپه‌داغ و شرق رشته‌کوه آلاداغ و شمال رشته‌کوه البرز واقع شده است. ارتفاع بجنورد از سطح دریا ۱۰۷۰ متر و فاصله آن تا تهران ۸۲۱ کیلومتر است.
جغرافیای طبیعی > اقلیم

آب و هوای بجنورد به‌طور کلی معتدل کوهستانی می‌باشد از این‌رو تابستانهای بجنورد آب و هوای نسبتاً ملایم و زمستانهایش سرد زمستانی است.
| آب و هوای بجنورد >  | آب و هوای بجنورد > ژانویه | آب و هوای بجنورد > فوریه | آب و هوای بجنورد > مارس | آب و هوای بجنورد > آوریل | آب و هوای بجنورد > مـــــه | آب و هوای بجنورد > ژوئـن | آب و هوای بجنورد > ژوئیـه | آب و هوای بجنورد > اوت | آب و هوای بجنورد > سپتامبر | آب و هوای بجنورد > اکتبـر | آب و هوای بجنورد > نوامبر | آب و هوای بجنورد > دسامبر | آب و هوای بجنورد > سـال  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گرم‌ترین C° | ۶٫۳ | ۷٫۶ | ۱۲٫۵ | ۱۹٫۹ | ۲۴٫۳ | ۲۹٫۶ | ۳۲٫۴ | ۳۱٫۸ | ۲۸٫۲ | ۲۱٫۲ | ۱۴٫۳ | ۸٫۷ | ۱۹٫۷۳     |
| سردترین C° | −۳٫۴ | ۲٫۸ | ۱٫۱ | ۶٫۷ | ۱۰٫۷ | ۱۵٫۱ | ۱۷٫۸ | ۱۶٫۶ | ۱۲٫۵ | ۶٫۷ | ۲٫۴ | −۱٫۳ | ۷٫۳۱  |
| بارش mm | ۲۷٫۶ | ۳۰٫۷ | ۴۲٫۴ | ۳۸٫۵ | ۳۴٫۶ | ۸٫۷ | ۱۰٫۱ | ۶٫۰ | ۸٫۴ | ۱۴٫۱ | ۲۶٫۳ | ۲۵٫۰ | ۲۷۲٫۴    |
منبع: سایت ورلد ویدر می ۲۰۱۳: منبع: سایت ورلد ویدر می ۲۰۱۳
مردم‌شناسی > اقوام

عمدهٔ ساکنان منطقه را طوایف کُرد شادلو تشکیل می‌دهند که در ۱۰۰۹ق/ ۱۶۰۰م به اشارهٔ شاه عباسی صفوی به این حدود کوچ کردند. علاوه بر کردها ترک‌تباران گرایلی، فارسی‌زبانان و سایر اقوام هم در این شهر زندگی می‌کنند.
مردم‌شناسی > جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲۲۸٬۹۳۱ نفر (در ۶۷٬۳۳۵ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۴۵ | ۳۱٬۲۴۸ | —     |
| ۱۳۵۵ | ۴۷٬۷۱۹ | ۵۲٫۷٪+ |
| ۱۳۶۵ | ۹۳٬۳۹۲ | ۹۵٫۷٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۱۱۲٬۴۲۶ | ۲۰٫۴٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۱۳۴٬۸۳۵ | ۱۹٫۹٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۱۷۲٬۷۷۲ | ۲۸٫۱٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۹۹٬۷۹۱ | ۱۵٫۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۲۸٬۹۳۱ | ۱۴٫۶٪+ |
دانشگاه‌ها

فهرست برخی از مراکز آموزش عالی شهربجنورد
| نام | نوع |
| --- | --- |
دانشگاه بجنورد: دولتی
دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی: دولتی
دانشگاه آزاد اسلامی بجنورد: آزاد
دانشگاه فنی و حرفه ای خراسان شمالی: دولتی
دانشگاه علمی کاربردی خراسان شمالی: آزاد
دانشگاه پیام نور بجنورد: پیام نور
مرکز تربیت معلم امام جعفر صادق (واحد بانوان): دولتی
مرکز تربیت معلم امام محمد باقر (واحد آقایان): دولتی
مؤسسه غیرانتفاعی اشراق بجنورد: غیرانتفاعی
مؤسسه غیرانتفاعی حکیمان بجنورد: غیرانتفاعی
دانشگاه علوم قرآنی بجنورد: نیمه دولتی
دانشگاه کوثر ویژه خواهران: دولتی
مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان شمالی: دولتی
بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها

فهرست برخی از مراکز درمانی شهر بجنورد
| نام | نوع |
| --- | --- |
بیمارستان ۳۲۰تختخوابی امام حسن (ع): دولتی
بیمارستان ۵۰تختخوابی نظامی: دولتی
بیمارستان بنت الهدی: دولتی
بیمارستان امام علی (ع): دولتی
بیمارستان امام رضا (ع): دولتی
بیمارستان ثامن الائمه (ع): دولتی
درمانگاه جوادالائمه (ع): دولتی
درمانگاه شبانه‌روزی ولیعصر: خصوصی
درمانگاه فارابی: خصوصی
درمانگاه شفا: خصوصی
درمانگاه عمومی هلال احمر: دولتی
درمانگاه شهید کمالی: خصوصی
درمانگاه امام سجاد (ع): دولتی
درمانگاه شبانه‌روزی حکمت: دولتی
اماکن دیدنی > عمارت سردار مفخم

مقالهٔ اصلی: عمارت سردار مفخم
عمارت مفخم یکی از بناهای تاریخی دوره قاجار در بجنورد است که در اوایل دههٔ ۱۳۰۰ هجری‌قمری به دستور یارمحمدخان شادلو، به عنوان محل سکونت وی و خانواده اش ساخته شده است. این
عمارت ۳۴ اتاق با دو تالار عظیم دارد. نمای اصلی ساختمان در سمت جنوب است که سراسر آن به با انواع کاشی‌کاری معرق، معقلی، هفت رنگ و با طرحها و نقوش انسانی، حیوانی، اسلیمی، ختایی و هندسی زینت یافته است. مصالح بکار رفته در بنا آجر با ملات گچ است و هر طبقه ساختمان دارای دو ایوان شمالی و جنوبی است، سرتاسر بنا با کاشی‌های خشتی و هفت رنگ زیبا در اندازه و
شکل‌های مختلف به رنگهای فیروزه‌ای، زرد، صورتی، بنفش، سفید، سبز، سرخ و سیاه کاشی کاری شده و هر ستون با طرح و نقش خاص خود زینت داده شده است. نمای بیرونی ساختمان تصاویری از
دو فرشته بالدار، چهره‌های انسانی، نقاشی از گل و گیاه و پرنده، طبیعت و طرحهای هندسی سده سیزده را به تماشا می‌گذارد. این بنای تاریخی با شماره ۹۵۲ در فهرست آثار تاریخی به ثبت رسیده است.
بنای ایل شادلو عمارت مفخم پس از مرمت و احیا به موزه بزرگ باستان‌شناسی و مردم‌شناسی استان تبدیل شده است.
اماکن دیدنی > عمارت آینه‌خانه مفخم

مقالهٔ اصلی: عمارت آینه‌خانه مفخم
بنای آیینه‌خانه یکی از آثار تاریخی مربوط دوره قاجار بجنورد است. در دوره قاجار بنای آیینه‌خانه همراه با بناهای دیگری از جمله عمارت مفخم، کلاه‌فرنگی، حوضخانه و سردر، در باغ بزرگی قرار داشته و مجموعه دارالحکومهٔ مفخم را تشکیل می‌داده است. این بنا در انتهای خیابان شریعتی شمالی در شهر بجنورد قرار دارد و ۴ مناره در طرفین ورودی اصلی قرار دارد که روی ۲ مناره کلمه محمد ۱۲ بار به شیوه کاشیکاری معقلی نوشته شده است همچنین در طبقه دوم، اتاق آیینه کاری شده‌ای وجود دارد که بنا، نام خود را از آن گرفته است. این بنا در دهه ۱۳۰۰ هجری، هم‌زمان با دوره حکومت ناصرالدین شاه به دستور یارمحمد خان کرد شادلو، معروف به سردار مفخم ساخته شده و به عنوان فضای اداری و دیوانی، برای انجام دیدارهای رسمی سردار مفخم با رجال سیاسی عهد قاجار و نیز انجام مراسم تشریفات نظامی و رایزنی در باب مسائل سیاسی و اجتماعی با سران ایل شادلو و دیگر رجال سیاسی دوره قاجار مورد استفاده قرار می‌گرفته است.
گفته می‌شود طراحی نقشه ساختمانی آیینه‌خانه به دست میرزا مهدی خانشقاقی (ممتحن‌الدوله) اولین مهندس معمار ایرانی که از دانشکده معماری پاریس فارغ‌التحصیل شده بود، انجام شده است. ساختمان آیینه‌خانه هم‌زمان با عصر ناصری در داخل باغ بزرگی به نام دلگشا ساخته شد. پلان این بنا مستطیل شکل بوده و در دو طبقه به ابعاد تقریبی ۱۱×۱۸ متر و به ارتفاع حدود ۱۰ متر ساخته شده که در مجموع ۹ اتاق دارد. یکی از اتاقهای طبقه فوقانی تالاری است به ابعاد ۸×۳ متر که تمام دیوارها و سقف آن با طرحهای زیبایی آیینه کاری شده است «ایچری». بنای آیینه خانه به شماره ۱۱۶۷ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده و از سال ۱۳۷۹ تاکنون به عنوان موزهٔ اسناد و نسخ‌خطی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اماکن دیدنی > گردشگاه بش‌قارداش

مقالهٔ اصلی: بش‌قارداش
این مکان در ۷ کیلومتری جنوب بجنورد و در شرق جادهٔ بجنورد به اسفراین، در فاصلهٔ تقریبی یک کیلومتری جاده واقع شده است. پیش از اسلام و در زمان سلطنت اشکانیان و ساسانیان در این محل عبادتگاه پیشوایان آیین زرتشتی قرار داشته است. به سبب اقامت چهار فصل مغ (بزرگان دینی زرتشتی) به چهارمغان شهرت یافته است. این گردشگاه تفریحی دارای ۳ استخر می‌باشد که ۲ استخر آن برای شنای کودکان و بزرگسالان درست شده است.
اماکن دیدنی > گردشگاه باباامان

مقالهٔ اصلی: گردشگاه باباامان
گردشگاه باباامان در کیلومتر ۱۰ جادهٔ بجنورد - مشهد، یکی از قدیمی‌ترین پارک‌های گردشگری در ایران به‌شمار می‌رود. این پارک دارای استخرهای متعدد و پارک جنگلی دارای ۴۰۰٬۰۰۰ اصله درخت ازجمله چنارک، زالزالک، اقاقیا و زردآلو است، همچنین این پارک دارای پوشش گیاهی به وسعت ۲۵۰ هکتار می‌باشد. پارک باباامان دارای پوشش گیاهی و درختان قطور چنار ۴۰۰ ساله و چشمه‌هایی است که در مرکز و اطراف باباامان می‌جوشند و بر زیبایی این پارک می‌افزایند همچنین شاخه‌ای از رودخانه اترک از کنار این پارک می‌گذرد که وجود این رودخانه امکان ماهیگیری را برای علاقه‌مندان فراهم کرده است؛ و چشمه این مجموعه تفریحی که از نوع آبهای معدنی محسوب می‌شود ۳۰۰ الی ۴۰۰ لیتر در ثانیه آبدهی دارد. این چشمه از چهار نقطه درون تپه‌ای می‌جوشد و به درون استخرهایی می‌ریزد که با اختلاف سطح ساخته شده است. قرار گرفتن این گردشگاه در سر راه عبور مسافران مشهد -استان گلستان باعث رونق این گردشگاه شده است.
اماکن دیدنی > عمارت جاجرمی

مقالهٔ اصلی: عمارت جاجرمی
عمارت جاجرمی در مرکز شهر بجنورد و در محدوده بافت تاریخی شهر، در کوچه جاجرمی‌ها واقع شده است. این بنا از یادمان‌های اواخر دورهٔ قاجار در شهر بجنورد است که به استناد کتیبه موجود در سال ۱۳۲۵ هجری قمری به دست محمد امین و مهدی رضایی بنا بجنوردی ساخته شده است. این دو برادر که در خانواده‌ای فرهنگی رشد یافته بودند برای تحصیل معماری به دانشگاه سن پولیان فرانسه رفتند و معماری ایرانی را با سبک گوتیک تلفیق نمودند که نتیجه ان عمارت جاجرمی شد.
عمارت جاجرمی یک نمونه معماری سنتی از نوع حیاط مرکزی است که نوعی معماری درونگرا قلمداد می‌شود و در آن تمام در و پنجره‌ها و نورگیرهای رو به حیاط باز می‌شوند. این نوع معماری اغلب در مناطق خشک و کویری مورد توجه بوده و در منطقه بجنورد چندان معمول نیست.
طرح کلی پلان بنا مربع شکل است و در ضلع شرقی و غربی از دو طبقه تشکیل شده که در مجموع حدود ۶۰۰ متر مربع مساحت دارد. ورودی عمارت از طریق یک هشتی به حیاط مرکزی متصل شده که با دو رشته پلکان در گوشه‌های شمال شرقی جنوب غربی به مهتابی‌های طبقه فوقانی راه می‌یابد. سقف هشتی بنا در قسمت ورودی و تمام حجره‌های طبقه پایین با قوس کلیل پوشش یافته و طبقه بالا به صورت تیرپوش است. بخش‌های مختلف بنا با آرایه‌های معماری از قبیل آجرکاری، گچبری، مقرنس‌کاری و کتیبه‌هایی تزئین شده است. قسمت بالایی دیوار ایوان شرقی یک آفریز تزیینی با کتیبه به خط نستعلیق دارد که در آن گزیده‌ای از ترکیب بند مشهور محتشم کاشانی در مرثیه شهدای کربلا (باز این چه شورش است) گچبری شده است.
ترابری > فرودگاه

فرودگاه بین‌المللی بجنورد فرودگاهی در شهر بجنورد، مرکز استان خراسان شمالی است. باند این فرودگاه با طول ۴۲۰۰ متر و عرض ۴۵ متر یکی از طولانی‌ترین باندهای فرود کشور است. هم‌اکنون سه شرکت هواپیمایی ایران ایر، ماهان و آسمان به مقصد تهران و بالعکس در این فرودگاه پرواز دارند بطوریکه در تمام روزهای هفته حداقل یک پرواز تهران به بجنورد و بالعکس وجود دارد. هواپیمای ایران ایر از نوع ATR، ماهان از نوع BAe 146-300 و آسمان از نوع Fokker100 است.
پس از تشکیل استان خراسان شمالی در سال ۱۳۸۳ به مرکزیت بجنورد شاخصهای پروازی فرودگاه مانند تعداد روزهای پرواز، تعداد پروازها و تعداد مسافر رشد قابل توجهی داشته است. ترمینال جدید فرودگاه بجنورد به مساحت ۴۶۰۰ مترمربع در سال ۹۸ مورد بهره‌برداری قرار گرفت و جایگزین ترمینال مسافری قدیم به مساحت ۱۷۰۰متر مربع شد. فرودگاه بجنورد با وسعت کنونی ۲۸۶ هکتار در مجاورت شمال غربی شهر بجنورد مرکز استان خراسان شمالی واقع شده است.
این فرودگاه از حدود سال ۱۳۲۷ دارای تأسیسات مختصری بوده و برای اهداف سم پاشی مورد استفاده قرار می‌گرفته است. در سال ۱۳۶۷ این فرودگاه مجدداً طراحی شد و در سال ۱۳۷۱ عملیات اجرایی آن آغاز و در سال ۱۳۷۵ به بهره‌برداری رسید. فرودگاه بجنورد از زمان بهره‌برداری تا سال ۱۳۸۴ فرودگاه اقماری فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی نژاد مشهد محسوب می‌شد، اما در سال ۱۳۸۵ به عنوان یک فرودگاه مستقل معرفی گردید. پس از سال ۱۳۸۳ و با توجه به تشکیل استان خراسان شمالی به مرکزیت بجنورد شاخصهای پروازی فرودگاه مانند تعداد روزهای پرواز، تعداد پروازها و تعداد مسافر رشد قابل توجهی داشته است.
ترابری > راه‌آهن

این شهر تاکنون فاقد راه‌آهن بوده درحالی که دو طرح ریلی مهم برای شهر بجنورد مطرح شده:
راه‌آهن مشهد-بجنورد-گرگان به طول ۵۵۰ کیلومتر که اهداف ساخت آن تسهیل مسیرهای ترانزیتی شرقی- غربی و کریدور ریلی شرق خزر به شرق کشور، تسهیل تردد مسافران و زائران استان‌های شمالی کشور به سمت مشهد و پوشش ریلی مرکز استان و برخی شهرهای استان‌های خراسان شمالی، خراسان رضوی و گلستان می‌باشد از این شهر عبور می‌کند. عملیات احداث این خط راه‌آهن قرار است بزودی آغاز شود.
راه‌آهن جوین-اسفراین-بجنورد به طول ۱۶۹ کیلومتر که اهداف ساخت آن اتصال مرکز استان خراسان شمالی به شبکه ریلی و دسترسی کارخانه فولاد و صنایع دیگر منطقه به ترابری ریلی می‌باشد نیز هم‌اکنون در دست احداث می‌باشد و تاکنون ۵۰ درصد پیشرفت فیزیکی دارد.
ترابری > آزادراه

این شهر فاقد آزادراه می‌باشد و فقط طرح آزادراه مشهد-بجنورد-گرگان از این شهر عبور می‌کند که حوزه خراسان شمالی آن، در انتظار تصویب توسط هیئت دولت می‌باشد.
ترابری > فاصله بجنورد با سایر شهرها

| نام شهر | فاصله (کیلومتر) |
| --- | --- |
اصفهان: ۱۰۱۹
اردبیل: ۱۳۱۵
تبریز: ۱۳۵۸
ارومیه: ۱۴۹۰
بندرعباس: ۱۴۸۸
بوشهر: ۱۵۷۴
زنجان: ۱۰۵۹
مشهد: ۲۷۲
بیرجند: ۶۵۶
تهران: ۷۲۴
ایلام: ۱۳۸۵
کرج: ۷۷۷
گرگان: ۳۱۳
سمنان: ۵۰۴
ساری: ۴۴۷
:
شهرهای خواهرخوانده

عشق آباد، ترکمنستان
سراسرنمایی از بوستان آفرینش
دانشگده فنی مهندسی شماره یک
عمارت سردار مفخم
عمارت تاریخی و آیینه‌خانه سردار مفخم بجنورد
عمارت جاجرمی
ماریو دیاز بالرت

| ماریو دیاز-بالرت | ماریو دیاز-بالرت |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از فلوریدا حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌وپنجم فلوریدا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از فلوریدا حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌وپنجم فلوریدا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: David Rivera
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۰۳ – ۳ ژانویه ۲۰۱۱
پس از: نداشت (حوزه پس از سرشماری ۲۰۰۰ تشکیل شد)
پیش از: David Rivera
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از فلوریدا حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌ودوم فلوریدا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از فلوریدا حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌ودوم فلوریدا
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۱ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۱ – ۳ ژانویه ۲۰۱۳
پس از: Lincoln Diaz-Balart
پیش از: تد دویچ
عضو  مجلس نمایندگان Florida از حوزهٔ 112th: عضو  مجلس نمایندگان Florida از حوزهٔ 112th
دوره مسئولیت ۲۰۰۰ – ۲۰۰۲: دوره مسئولیت ۲۰۰۰ – ۲۰۰۲
پس از: Alex Villalobos
پیش از: David Rivera
عضو سنای Florida از حوزهٔ  37th: عضو سنای Florida از حوزهٔ  37th
دوره مسئولیت ۱۹۹۲ – ۲۰۰۰: دوره مسئولیت ۱۹۹۲ – ۲۰۰۰
پس از: Gwen Margolis
پیش از: Alex Villalobos
عضو  مجلس نمایندگان Florida از حوزهٔ 115th: عضو  مجلس نمایندگان Florida از حوزهٔ 115th
دوره مسئولیت ۱۹۸۸ – ۱۹۹۲: دوره مسئولیت ۱۹۸۸ – ۱۹۹۲
پس از: Javier Souto
پیش از: Carlos A. Manrique
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۵ سپتامبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) فورت لادردیل، فلوریدا
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Tia Diaz-Balart
اقامتگاه: میامی (فلوریدا)
محل تحصیل: دانشگاه فلوریدای جنوبی
پیشه: political assistant
وبگاه: 
ماریو دیاز-بالرت (به انگلیسی: Mario Diaz-Balart) نمایندهٔ حوزه‌های انتخابیه بیست و دوم و بیست‌وپنجم فلوریدا از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
عمه او همسر اول فیدل کاسترو بوده و فیدل کاسترو دیاز-بالارت پسر بزرگ کاسترو پسرعمه او است. همچنین هوزه دیاز بالارت خبرنگار تله موندو برادر اوست.
مارینر اکلز

| مارینر اکلز | مارینر اکلز |
| --- | --- |
۷مین رئیس فدرال رزرو: ۷مین رئیس فدرال رزرو
دوره مسئولیت ۱۵ نوامبر ۱۹۳۴ – ۳ فوریه ۱۹۴۸: دوره مسئولیت ۱۵ نوامبر ۱۹۳۴ – ۳ فوریه ۱۹۴۸
رئیس‌جمهور: فرانکلین دلانو روزولت هری ترومن
قائم‌مقام: John Thomas Ronald Ransom
پس از: یوجین رابرت بلک
پیش از: توماس مک کیب
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ سپتامبر ۱۸۹۰ لوگان، یوتا
درگذشته: ۱۸ دسامبر ۱۹۷۷ (۸۷ سال) سالت‌لیک‌سیتی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه
مارینر اکلز (انگلیسی: Marriner S. Eccles; ۹ سپتامبر ۱۸۹۰ – ۱۸ دسامبر ۱۹۷۷) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی هفتمین رئیس بانک مرکزی آمریکا بود.
یوتی‌سی ۴:۰۰+

UTC+04:00 - 2010: زرد (تمام سال), آبی (DST Northern Hemisphere), آبی روشن - محدوده دریا
مناطق زمانی اروپا:


آبی روشن زمان اروپای غربی (یوتی‌سی ۰۰:۰۰+)
آبی زمان اروپای غربی (یوتی‌سی ۰۰:۰۰+) 

زمان تابستانی اروپای غربی (یوتی‌سی ۰۱:۰۰+)
قرمز زمان اروپای مرکزی (یوتی‌سی ۰۱:۰۰+) 

زمان تابستانی اروپای مرکزی (یوتی‌سی ۰۲:۰۰+)
بژ زمان اروپای شرقی (یوتی‌سی ۰۲:۰۰+) 

ساعت تابستانی اروپای شرقی (یوتی‌سی ۰۳:۰۰+)
زرد زمان شرق دور اروپا (یوتی‌سی ۰۳:۰۰+)
سبز روشن زمان مسکو (یوتی‌سی ۰۴:۰۰+)

رنگ روشن برای کشورهایی است که استفاده نمی‌کنند تغییر ساعت تابستانی: الجزایر, بلاروس, ایسلند, مراکش, روسیه, تونس, ترکیه.
منطقه زمانی آفریقا:


سیاه یوتی‌سی ۱:۰۰-: زمان کیپ ورد
سبز ساعت هماهنگ جهانی: ساعت گرینویچ
آبی یوتی‌سی ۱:۰۰+: زمان اروپای مرکزی ·  زمان غرب آفریقا
قرمز یوتی‌سی ۲:۰۰+: زمان شرق اروپا ·  زمان آفریقای مرکزی ·  ساعت رسمی مصر ·  زمان استاندارد آفریقای جنوبی
زرد یوتی‌سی ۳:۰۰+: زمان شرق آفریقا
خاکستری یوتی‌سی ۴:۰۰+: زمان موریس ·  زمان سیشل

Striped colours indicate countries observing تغییر ساعت تابستانی
زمان در خاورمیانه




یوتی‌سی ۲:۰۰+
ساعت رسمی مصر


یوتی‌سی ۲:۰۰+

یوتی‌سی ۳:۰۰+
زمان اروپای شرقی /
زمان استاندارد اسرائیل /
زمان در فلسطین
ساعت تابستانی اروپای شرقی


یوتی‌سی ۳:۰۰+
یوتی‌سی ۳:۰۰+ /
زمان در ترکیه


یوتی‌سی ۳:۳۰+
ساعت رسمی ایران


یوتی‌سی ۴:۰۰+
یوتی‌سی ۴:۰۰+

▉▉▉▉ زمان استاندارد در کل سال لحاظ می‌شود
▉ ساعت تابستانی لحاظ می‌شود
زمان در روسیه


یوتی‌سی ۰۳:۰۰+MSK−1: زمان کالینینگراد

یوتی‌سی ۰۴:۰۰+MSK:  زمان مسکو

یوتی‌سی ۰۶:۰۰+MSK+2: زمان یکاترینبرگ

یوتی‌سی ۰۷:۰۰+MSK+3: زمان اومسک

یوتی‌سی ۰۸:۰۰+MSK+4: زمان کرانسنویارک

یوتی‌سی ۰۹:۰۰+MSK+5: زمان ایرکوتس

یوتی‌سی ۱۰:۰۰+MSK+6: زمان یاکوتسک

یوتی‌سی ۱۱:۰۰+MSK+7: زمان ولادی‌وستوک

یوتی‌سی ۱۲:۰۰+MSK+8: زمان ماگادان
هم‌اکنون زمان‌بندی گرینویچ به علاوه ۴:۰۰+ (به انگلیسی: UTC+4:00) برای اندازه‌گیری زمان کاربرد دارد.
زمان استاندارد در تمام سال

ارمنستان
جمهوری آذربایجان
گرجستان
زمان در گرجستان (گرجستان در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۰۴ از منطقه زمانی (به انگلیسی: UTC+4:00) به (به انگلیسی: UTC+3:00) تغییر کرد. سپس در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۰۵ به (به انگلیسی: UTC+4:00) بازگشت.
عمان
امارات متحده عربی
سیشل
موریس (جزیرهٔ موریس تغییر ساعت تابستانی را در سال ۲۰۰۸ اعمال کرد اما تصمیم به عدم ادامه اجرای آن گرفت)
رئونیون (فرانسه)
زمان در روسیه (بیشتر روسیه اروپایی، شامل مسکو، سن پترزبورگ، روستوف-نا-دونو، نوایا زملیا، فرانز جوزفلند و تمام خطوط آهن روسیه، از ۲۷ مارچ ۲۰۱۱)
تیموچین اسن

| تیموچین اسن | تیموچین اسن |
| --- | --- |
نام اصلی: محمود تیموچین اسن
تولد: ۱۴ اوت ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)  آدانا، ترکیه
ملیت: ترکیه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
همسر(ها): بیلگه تور (ا. ۲۰۱۲)
فرزندان: ۲
محل(های) تحصیل: دانشگاه آنکارا دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان
تیموچین اسن (ترکی استانبولی: Timuçin Esen؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۷۳) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
فیلم‌شناسی

| سینما> سال | سینما> عنوان | سینما> نقش | سینما> یادداشت | سینما> کارگردان |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | Deliyle Geçen Gece | Benli Taci | Yardımcı oyuncu |  |
| ۲۰۰۴ | شیر یا خط | سرباز | Yardımcı oyuncu | Uğur Yücel |
| ۲۰۰۵ | Gönül Yarası | Halil | Başrol oyuncusu | Yavuz Turgul |
| ۲۰۱۱ | Labirent | Fikret | Başrol oyuncusu | Tolga Örnek |
| ۲۰۱۲ | Kumun Tadı | Hamit | Başrol oyuncusu | Yamaç Okur, Aslı Erdem |
| ۲۰۱۳ | Senin Hikayen | Hakan | Başrol oyuncusu | Tolga Örnek |
| ۲۰۱۷ | Martıların Efendisi | Şakir | Başrol oyuncusu | Mehmet Ada Öztekin |
| ۲۰۱۸ | Müslüm | Müslüm Gürses | Başrol oyuncusu | Ketche, Can Ulkay |
| ۲۰۲۴ | O Da Bir Şey Mi? | Levent | Başrol oyuncusu | Pelin Esmer |
| ۲۰۲۴ | Zaferin Rengi | Topkapılı Cambaz | Başrol oyuncusu | Abdullah Oğuz |
| Belirsiz | Garip Bülbül Neşet Ertaş | Müslüm Gürses | Başrol oyuncusu | Ömer Faruk Sorak, Berker Berki |
| Yakında | Dönüş |  | Başrol oyuncusu | Özcan Alper |
تلویزیون: تلویزیون
| سال | عنوان | نقش | یادداشت | کانال |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ | Gurbet Kadını | Hakkı Boyatlı | Başrol oyuncusu | Show TV |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ | Hırsız Polis | Komiser Çınar | Başrol oyuncusu | Kanal D |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ | Vicdan | Yunus | Başrol oyuncusu | Kanal D |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ | Gönül İşleri | Yılmaz | Başrol oyuncusu | Star TV |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ | داستان بدروم | فریالی | Başrol oyuncusu | Kanal D |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ | گل‌پری | قدیر آیدین | Başrol oyuncusu | Show TV |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ | حکیم‌اغلو | آتش حکیم‌اغلو | Başrol oyuncusu | Kanal D |
| ۲۰۲۳ | Tetikçinin Oğlu | Korkmaz | Başrol oyuncusu | FOX |
| ۲۰۲۴ | Kalpazan | Adem Dönmez | Başrol oyuncusu | Show TV |
اینترنت: اینترنت
| سال | عنوان | نقش | یادداشت | پلتفرم |
| ۲۰۲۲ | Ben Gri | Fuat | Başrol oyuncusu | Disney+ |
عربیه (استان رومی)

| عربیه Arabia Petraea (به لاتین) | عربیه Arabia Petraea (به لاتین) |
| --- | --- |
Former subdivision امپراتوری روم و امپراتوری بیزانس: Former subdivision امپراتوری روم و امپراتوری بیزانس
۱۰۶ میلادی–سده هفتم میلادی: ۱۰۶ میلادی–سده هفتم میلادی
مرکز: پترا بصری
تاریخچه: 
قبلی: پادشاهی نبطی‌ها
ایجاد: ۱۰۶ میلادی
انحلال: سده هفتم
بعدی: غسانیان خلفای راشدین
 :  
وضعیت: استان رومی
تاریخچه:  
• ورود لژیون‌های رومی از سوریه و مصر (استان روم) : ۱۰۶ میلادی
• فتوحات اعراب مسلمان : سده هفتم میلادی
 :  
امروزه بخشی از: شبه‌جزیره سینا، شبه‌جزیره عربستان، شام، اردن
عربیا پترایئا (به لاتین: Arabia Petraea) و یا استان عربی (به لاتین: Provincia Arabia) که به عربی «العربیة البترائیة» نامیده می‌شود، یک استان مرزی امپراتوری روم بود که در سال ۱۰۶ میلادی توسط امپراتور ترایانوس ایجاد شد و شامل پادشاهی سابق نبطی‌های اردن، شام جنوبی، شبه‌جزیره سینا و شمال‌غربی شبه‌جزیره عربستان بود. پایتخت آن شهر پترا بود. این استان از شمال به سوریه (استان روم)، از غرب به یهودیه و مصر، و از جنوب و شرق نیز به صحرای عرب و عربیا فلیکس محدود می‌شد.
این قلمرو همچون استان‌های ارمنستان، آشوریه، و بین‌النهرین توسط امپراتور ترایانوس به امپراتوری روم منضم شد، با این تفاوت که برخلاف آن‌ها تا مدت‌ها بعد از مرگ ترایانوس نیز برجای ماند؛ و مرزهای صحرایی آن را لیمس عربیکوس به معنای «خطوط مرزی عربی» می‌نامیدند. امپراتور فیلیپ عرب در این استان زاده شد، کسی که در حدود ۲۰۴ میلادی متولد شد. استان عربیه به‌عنوان یک استان مرزی، شامل صحرایی مملو از قبایل عرب و همسایه‌ی سرزمین‌های حاشیه‌ای پارت‌ها بود.
با اینکه این استان مورد یورش‌های همیشگی اشکانیان و پالمیرا قرار داشت ولی همچون دیگر استان‌های مرزی روم — از جمله ژرمانیا و آفریقای شمالی — شاهد یورش‌های مکرر نبود، و نیز به اندازهٔ دیگر استان‌های شرقی روم که بیشتر هلنیزه (یونانی) شده بودند از فرهنگی ریشه‌دار برخوردار نبود.
تصرف رومیان

پیش از تسلط رومیان در سال ۱۰۶، رابل دوم از سال ۷۰ میلادی بر این منطقه حکومت می‌کرد که آخرین پادشاه نبطه بود. با مرگ وی، لژیون سوم سیرنائیک روم از مصر به سمت شمال یعنی پترا راه افتاد و در همان حال لژیون ششم فراتا که در سوریه مستقر بود، به‌سمت جنوب راه افتاد تا بصری را اشغال کند. تصرف پادشاهی نبطی‌ها و انضمام آن به روم را می‌توان امری اتفاقی دانست، اقدامی که توسط ترایانوس انجام شد تا کنترل روم بر منطقه را تقویت کند، پیش از اینکه امپراتور مشغول طرح‌های نظامی خود برای سرزمین‌های ماورای فرات و به‌خصوص بین النهرین شود.
شواهدی دال بر هرگونه بهانه و مستمسک برای این انضمام وجود ندارند: رابل دوم، یک وارث به نام اوبوداس داشت و به‌رغم وجود درگیری کوچک نظامی (از روی این حقیقت که ترایانوس لقب Arabicus «به معنای فاتح عربیه» را به خود اختصاص نداد) به‌نظر می‌آید که یک شکست کافی برای تحقیر نبطی‌ها در کار بوده باشد. به‌استثنای برخی یگان‌های گارد سلطنتی نبطی‌ها، به‌نظر می‌رسد مقاومتی قوی در کار نبوده‌است؛ چراکه حقیقت نشان داد برخی نظامیان نبطی، مدتی کوتاه بعد از اشغال رومیان، به عنوان نیروهای کمکی در ارتش روم خدمت کردند.
تصرف عربیه تا تکمیل جادهٔ ویا ترایانا نوا رسماً جشن گرفته نشد. این جاده مرکز استان را از بصری تا عقبه امتداد داد. تا پیش از اتمام طرح جاده، انضمام عربیه به عنوان یک استان رومی جشن گرفته نشد تا اینکه سکه‌هایی پدیدار شدند که تصرف عربیه را جشن گرفتند، سکّه‌هایی که سردیس ترایانوس را بر روی خود و تصویر یک شتر را بر پشت خود نشان می‌دادند. این سکه‌ها تا ۱۱۵ میلادی ضرب می‌شدند، یعنی تا هنگامی‌که تمرکز امپراتوری روم معطوف به نقاط شرقی‌تر شد (نگاه کنید به لشکرکشی تراژان به ایران).