stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان رضوانشهر
اقتصاد

اقتصاد شهرستان زیبای رضوانشهر بر پایه کشاورزی، دامداری است و مردم این شهر که گفته می‌شود مهربان و خونگرمند از این راه امرارمعاش می‌کند. مهم‌ترین محصولات کشاورزی رضوانشهر: برنج، گندم، جو و مرکبات است که به صورت سنتی و نیمه سنتی کشت می‌شود. از دیگر فعالیت‌های رایج در منطقه می‌توان به باغداری، تکثیر گیاهان دارویی و زینتی و پرورش ماهیان سردآبی، گرم آبی و خاویاری، به زنبور داری و پرورش کرم ابریشم و توتون کاری اشاره نمود. از نظر صنایع می‌توان کارخانه چوب و کاغذ ایران چوکا که مهم‌ترین کارخانه چوب در سطح خاورمیانه است را نام برد. پرورش دام به دلیل دارا بودن مراتع مناسب (۲۲ هزار هکتار در شهرستان رضوانشهر) از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد.شهرستان رضوانشهر یکی از شهرستانهای استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان شهر رضوانشهر است. این شهرستان در شمال غربی این استان، بین سواحل دریای خزر و رشته کوه‌های تالش قرار دارد و از دو بخش جلگه‌ای و کوهستانی تشکیل شده است. این شهرستان از شمال به دریای خزر و شهرستان تالش، از غرب به شهرستان خلخال، از جنوب به شهرستان‌های صومعه سرا و ماسال و از شرق با شهرستان بندر انزلی مرز مشترک دارد.
مساحت این شهرستان ۷۷۰/۲۹۴ کیلومتر مربع می‌باشد. این شهرستان از نظر نا همواری به دو منطقه کوهستانی و جلگه ای تقسیم می‌شود تقریباً همه رودخانه‌های شهرستان از منطقه کوهستانی به جلگه سرازیر می‌شود که مهم‌ترین آنها رودخانه دیناچال، شفارود و چافرود است.
شهرستان رضوانشهر در سال ۷۶از شهرستان تالش منتزع و مستقل گردید که دو بخش مرکزی وپرده سر وچهار دهستان، دیناچال، ییلاقی ارده، خوشابر، گیل دو لاب می‌باشد و دارای ۱۱۰ آبادی ا ست که از این تعداد ۱۲ آبادی خالی از سکنه است. مرکز این شهرستان، شهر رضوانشهر است. زبانهای رایج در این شهرستان شامل زبان تالشی و گیلکی است.
جمعیت این شهرستان طبق سر شماری سال ۸۵ بالغ بر ۶۴۵۷۴ نفر می‌باشد.
مشخصات شهرستان

مرکز شهرستان: شهر رضوانشهر
نام (های) قدیمی: رَزوَندی
‏
‏
وسعت شهرستان: ۷۷۰/۲۹۴ کیلومتر مربع
جمعیت شهرستان: بالغ بر ۶۴٬۵۷۴ نفر
درصد شهرنشین: ----
زبان گفتاری: تالشی ۷۰٪، گیلکی۳۰٪
مذهب: سنی، شیعه
ارتفاع از سطح دریا: ۱۵ متر
تعداد بخش: ۲
تعداد شهرهای تابعه: ۲
تعداد دهستان‌ها: ۲ دهستان در حومه بخش مرکزی و ۲ دهستان در بخش دیگر
پیش‌شماره تلفنی :۰۱۳
تقسیمات کشوری

این شهرستان شامل دو بخش پره سر و مرکزی و شهرهای رضوانشهر و پره سر، و دارای چهار دهستان به نام‌های دیناچال، ییلاقی ارده، خوشابر و گیل دولاب و ۱۱۰ روستا می‌باشد. بزرگ‌ترین روستای این شهرستان روستای رودبارسرا واقع در دهستان خوشابر است
بخش مرکزی شهرستان رضوانشهر
دهستان خوشابر
دهستان گیل دولاب
شهر: رضوانشهر
دوران
کوه‌های الماس
تازه آباد
شهرک چوکا
بارگام
روشنده
بخش پره‌سر
دهستان دیناچال
دهستان ییلاقی ارده
شهر: پره‌سر
تاریخچه

رضوانشهر در گذشته با نام رضوانده از روستاهای ولایت گیل دولاب ‏ بود. ولایات گیل دولاب و طالشدولاب امروزه محدوده شهرستان رضوانشهر می‌باشند. در سال ۱۳۰۳ اولین مدرسه شش کلاسه در رضوانشهر تأسیس شد. رضوانده به روی جاده شوسه شاه عباسی قرار داشت. راه شوسه چهارشنبه بازار-طاهر گوراب-رشت با گذر از رضوانده، رشت و گسگرات را به‌آبادی ساحلی شفارود پیوند می‌داد. پیرامون سال ۱۳۱۵ نیز جاده شوسه بندر انزلی به آستارا ساخته شد و مسیر شاه عباسی رضوانده را در محل کنونی چهارراه رضوانشهر قطع کرد. چهارراه و تقاطعی که به این‌صورت پدید آمد و امروزه نیز به همین نام در میان قدیمی‌ها شهرت دارد تبدیل به مرکز اصلی و تجمع رضوانشهر برای ایست مسافران و حمل بار و بنه و داد و ستد آنان شد. در نتیجه این محل به سرعت پیشرفت کرد و جنبه شهری به خود گرفت. مانند اکثر شهرهای گیلان، بازار هفتگی رضوانشهر چهارشنبه بازار است که با گذر زمان چهارشنبه‌بازار از بیگزادمحله ولایت گیل دولابرضوانشهر به چهارراه و خیابان سردار جنگل منتقل گردید و امروزه در میدان نماز رضوانشهر برگزار می‌شود.
موقعیت جغرافیایی و مشخصات عمومی
شهرستان رضوانشهر در شمال غربی گیلان، بین سواحل دریای خزر و رشته کوه‌های تالش قرار دارد که از دوبخش جلگه ای و کوهستانی تشکیل گردیده است، رضوانشهر بین شهرستان‌های تالش، بندرانزلی، صومعه سرا، ماسال و خلخال واقع شده است. زبانهای رایج در این شهرستان شامل زبان تالشی وگیلکی است. این شهرستان از موقعیت جغرافیایی ممتازی برخوردار می‌باشد بدین معنا که گلوگاه ارتباطی بخش‌های مرکزی، غربی و شمالی استان محسوب شده و در مدخل شاهراه ارتباطی گیلان به استان اردبیل و کشورهای قفقاز و روسیه قرار گرفته است. مساحت این شهرستان ۷۷۰/۲۹۴ کیلومتر مربع است که حدود ۴۰درصد آن عرصه‌های کوهستانی جنگلی و مرتعی و ییلاقی و ۳۰٪ نیز جلگه ای و ساحلی است. آب و هوای این شهرستان در بخش ساحلی و جلگه ای مرطوب و در کوهستان‌ها نیمه مرطوب است، میانگین بارش سالانه این شهرستان ۱۰۰۰ تا ۱۴۰۰ میلی‌متر که از ساحل و جلگه به سمت کوهستان کاهش می‌یابد. این شهرستان دارای ۲ بخش مرکزی و پره سر، ۲ شهر رضوانشهر و پره سر، ۴ دهستان دیناچال، ییلاقی ارده، خوشابر، گیل دولاب و ۱۱۰ روستا و ۲۵ دهیاری است.
اقتصاد
اقتصاد شهرستان زیبای رضوانشهر بر پایه کشاورزی، دامداری است و مردم مهربان و زحمتکش این شهر از این راه امرارمعاش می‌کند. مهم‌ترین محصولات کشاورزی رضوانشهر: برنج، گندم، جو و ذرت است که به صورت سنتی و نیمه سنتی کشت می‌شود. از دیگر فعالیتهای رایج در منطقه می‌توان به باغداری، تکثیر گیاهان دارویی و زینتی و پرورش ماهیان سردآبی، گرم آبی و خاویاری، به زنبور داری و پرورش کرم ابریشم و توتون کاری اشاره نمود. از نظر صنایع می‌توان کارخانه چوب و کاغذ ایران چوکا که مهم‌ترین کارخانه چوب در سطح خاورمیانه است را نام برد. پرورش دام به دلیل دارا بودن مراتع مناسب (۲۲ هزار هکتار در شهرستان رضوانشهر) از اهمیت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد.
جاذبه‌های گردشگری (طبیعی و تاریخی ـ مذهبی)
شهرستان رضوانشهر دارای ده‌ها هزار هکتار عرصه‌های منابع طبیعی و جنگلی است.
جاهای دیدنی

آرامگاه عارف و شاعر نامدار گیلانی قرن هشتم هجری و پدر شعر گیلکی سید شرفشاه در روستای دارسرا
سواحل زیبای دریای خزر در تازه آباد، رودسر، خیمه سر، شفارود، نوکنده
آبشار ویسادار پره سر
مناطق کوهستانی بِرِن و شاله راه و ارده و زندانه و برزکوه
بنای تاریخی اسپیه مزگت (مسجد سفید) دیناچال
خرابه‌های شهرگسگر در روستای هفت دغنان
گورستان باستانی مینه رو و وسکه
دژ زرین کول در ییلاق شوشل خوشابر
گورستان باستانی رفیه رود میانرود
پل آجری پونل
خانه تاریخی سردار مقتدر در ییلاق آق مسجد رینه
آرامگاه سید امین السلطان غریب بنده
دانشگاه‌ها

دانشگاه پیام نور رضوانشهر
دانشگاه تهران، دانشکده فنی کاسپین (رضوانشهر)
مشاهیر

پیر شرفشاه دولایی، شاعرقرن هشتم و پدر شعر گیلکی
پروفسور پرویز یگانی دانشمند علوم ارتباطات
علی عبدلی شاعر و پژوهشگر
دکتر  فرهت  حسینی نژاد دانشمند علوم پزشکی
ابراهیم خادمی ارده شاعر و نویسنده معاصر
یاسر بختیاری، خواننده رپ فارسی
محمد غلامی (متولد ۲۴ بهمن ۱۳۶۱ رضوانشهر) بازیکن فوتبال
پژمان نوری (زاده ۲۲ تیر ۱۳۵۹ رضوانشهر) بازیکن فوتبال
دکتر خسرو تحویلداری جراح برتر ارتوپد و دست ایران
پراکندگی مردم تالش در استان‌های ایران
مس دف

| یاسین بِی | یاسین بِی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: دانتِ تِرِل اسمیث
زاده: ۱۱ دسامبر ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
ژانر: هیپ هاپ
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
ناشر(ان): راوکوس رکوردز، پوریوریتی رکوردز، گفن رکوردز، داون‌تاون رکوردز، گود میوزیک، دی دی ۱۷۲
همکاری‌های مرتبط: سول کواریوس، بلک استار، ناتیو تانگوس پوس، کانیه وست، گوریلاز، مسیو اتک، فاروح مونچ، بلکروک
یاسین بِی که بیشتر با نام هنری مُس دِف (انگلیسی: Mos Def) مشهور است، موسیقی‌دان و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به کسب و کار ایتالیایی، مهمانی هیولا، گول خورده، بلوک ۱۶، زندگی تبهکاری، مرد جنگلی و کادیلاک رکوردزو بسوی مقصد اشاره کرد.
او به دلیل استفاده هوشمندانه از کلمات و صحبت در مورد موضوعات مهم اجتماعی و سیاسی مانند خشونت پلیس و نژادپرستی مشهور است. یاسین فعالیت موسیقی خود را از سال ۱۹۹۴ آغاز کرد و با رپرهای دیگر در پروژه‌های مختلف همکاری کرد. در سال ۱۹۹۶ با خواننده رپ دیگری به نام بلک استار گروهی را تشکیل داد. آنها اولین آلبوم خود را در سال ۱۹۹۸ منتشر کردند که دارای چند آهنگ محبوب بود. یاسین آلبوم‌های انفرادی خود را در سال‌های ۱۹۹۹، ۲۰۰۴، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ منتشر کرد. یکی از آهنگ‌های او، «اوه نه»، موفقیت بزرگی بود و در جدول بیلبورد به رتبه یک رسید. در سال ۲۰۱۴، About.com او را به عنوان یکی از ۵۰ خواننده رپ برتر تمام دوران معرفی کرد.
یاسین قبل از اینکه رپر شود، در برخی از برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های سینمایی بازی می‌کرد. او از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ مجری یک برنامه شعر به نام Def Poetry Jam بود.
هرایون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Ηραίο Σάμου: Ηραίο Σάμου
Heraion in Samos, Greece.: Heraion in Samos, Greece.
موقعیت در یونان: موقعیت در یونان
مکان: ساموس،  Greece
مختصات: ۳۷°۴۰′۱۹″ شمالی ۲۶°۵۳′۰۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۷۱۹۴°شمالی ۲۶٫۸۸۵۵۶°شرقی﻿ / 37.67194; 26.88556
گونه: Sanctuary
تاریخ: تاریخ
فرهنگ‌ها: یونان باستان
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: پیتاگوریون and Heraion of Samos
گونه: Cultural
معیار: ii, iii
تاریخ ثبت: 1992 (16th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 595
State Party: یونان
Region: فهرست میراث جهانی یونسکو در اروپا
 :  
 :  
نقشه مکان جایگاه مقدس. اعداد در متن مقاله با اعداد نقشه مطابقت دارند
هیرئون ساموس یک جایگاه مقدس بزرگ برای الهه هرا، در جزیره ساموس، یونان بود، در ۶ کیلومتری جنوب غربی شهر باستانی ساموس (پیتاگوریون)، در حوضه کم ارتفاع و باتلاقی رودخانه ایمراسوس، در نزدیکی محل جایی که رودخانه به دریا وارد می‌شود. معبد آرکیایی در جایگاه مقدس نخستین معبد غول پیکر شیوه ایونی بود، اما پیشینیان آن در این مکان به دوره هندسی قرن هشتم قبل از میلاد، یا قبل از آن بازمی‌گشتند. محل ویرانه‌های معبد، با ستون ایستاده تنها، یک مکان مشترک جهانی یونسکو، به همراه پیتاگوریون در سال ۱۹۹۲ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
تاریخ

اسطوره اصلی در قلب فرقه هرا در ساموس، محل تولد وی است. طبق رسم محلی، الهه در زیر درخت لیگوس (Vitex agnus-castus، "درخت پاکدامن") به دنیا آمد. این درخت هنوز در سکه‌های سموس در زمان روم دیده می‌شد و پوزانیاس اشاره می‌کند که این درخت هنوز در پناهگاه پابرجاست.
شرح

در طول تاریخ هزار ساله پناهگاه، قطب آن محراب هرا (۷) و معابد پی در پی در مقابل آن بود، گه شامل چندین معبد دیگر، گنجینه‌های بیشمار، ستون‌ها، یک راه مقدس، و مجسمه‌های افتخاری بیشمار و سایر پیشکش‌ها بود.
شرح > راه مقدس

راه مقدس جاده ای بود که از شهر ساموس به سمت جایگاه مقدس ساخته شد بود که نخستین بار در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح بنای ان گذاشته شد. از آنجا که راه مقدس از کنار رودخانه ایمبراسوس عبور می‌کرد، یک سد بزرگ از خاک رس برای پشتیبانی از جاده و عبور مجدد از رودخانه ساخته شد. پیش از این، راه دسترسی ان از طریق دریا بود و ورودی اصلی آن در ضلع جنوب شرقی، در نزدیکی ساحل بود، اما ساخت راه مقدس باعث شد که مجدداً به جایگاه مقدس تغییر مکان داده شود، تمنوس با ورودی اصلی اکنون در ضلع شمالی آن قرار دارد.
شرح > معبد هرا

یک جانشینی از معابد یادبود ساخته شده تقریباً در همان مکان به سمت غرب محراب وجود داشته‌است. از کاوش‌های باستان‌شناسی بسیاری از مراحل ساخت و ساز شناخته شده‌اند که بخشی از آن از طریق قطعات کاشی‌های سقفی مشخص شده‌است. این معبد در هشت کیلومتری غرب پیتاگوریون قرار گرفته‌است.
شرح > معبد هرا > معبد سوم (معبد پلیکرات)

پس از تخریب معبد رهیویکاس، یک معبد بزرگتر تقریباً ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) در جهت غربی، که به «معبد بزرگ» یا «معبد پلیکرات» معروف است ساخته شد (۳)، پس از ستمگر معروف ساموس که در زمان ساخت آن حکمرانی کرده‌است. این معبد ۵۵٫۲ متر (۱۸۱ فوت) عرض و ۱۰۸٫۶ متر (۳۵۶ فوت)، یکی از بزرگترین معبدهای یونانی است.
شرح > معبد هرا > معبد رومی

در مقطعی از دوره روم، یک معبد کوچکتر رومی (۵) ساخته شد تا تصویر فرقه را در شرق معبد بزرگ قرار دهد که در دست ساخت است. در قرن پنجم میلادی، این معبد ویران شد و از این سنگ برای ساختن کلیسایی در محوطه استفاده شده‌است.
شرح > محراب

شواهد باستان‌شناسی از فعالیت در محل محراب (۷) از اواخر دوره مایکان وجود دارد، اما اولین سازه در قرن نهم قبل از میلاد ساخته شده‌است. این سازه سنگی زبر و بدون تزیین می‌باشد و ۲٫۵ متر (۸٫۲ فوت) x ۱٫۲۵ متر (۴٫۱ فوت) است.
بیشتر خواندن

Barletta , Barbara A. (2001). مبانی سفارشات معماری یونان. کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج.
کتابشناسی - فهرست کتب

Ohnesorg, Aenne (1990). "Archaic roof tiles from the Heraion on Samos". Hesperia. 59 (1): 181–192.
Kyrieleis, H. (1993). "The Heraion at Samos".  In Marinatos, N.; Hägg, R. (eds.). Greek Sanctuaries: New Approaches. pp. 125-153.
Pedley, John (2005). Sanctuaries and the Sacred in the Ancient Greek World. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 154-168. ISBN 978-0-521-80935-1.
Carty, Aideen (2005). Polycrates, Tyrant of Samos: New Light on Archaic Greece. Stuttgart: Franz Steiner Verlag.
راه مقدس
بازسازی معبد بزرگ (نمای ایزومتریک)
بازسازی معبد بزرگ (نمای جلویی)
قطعات معماری محراب بزرگ
روز جهانی زبان رومانی

| روز جهانی زبان رومانی | روز جهانی زبان رومانی |
| --- | --- |
برپایی توسط: جهانی
گونه: بین المللی
اهمیت: Civil awareness day Romani culture
تاریخ: ۵ نوامبر
تناوب: سالانه
مرتبط با: International Romani Day, Roma Holocaust Memorial Day، روز حقوق بشر
روز جهانی زبان رومانی (انگلیسی: World Day of Romani Language) به منظور ترویج زبان رومانی، فرهنگ رومانی و آموزش آن است. این روز هر ساله در ۵ نوامبر از سال ۲۰۰۹ برگزار می‌شود. پارلمان کرواسی این روز را به‌طور رسمی در سال ۲۰۱۲ به رسمیت شناخت. و یونسکو در سال ۲۰۱۵، ۵ نوامبر را روز جهانی زبان رومانی اعلام کرد. تا سال ۲۰۱۸، ۱۶ کشور عضو شورای اروپا زبان رومانی را به عنوان زبان اقلیت طبق منشور اروپایی زبان‌های محلی یا اقلیت به رسمیت شناختند.
منشأ

در ۵ نوامبر ۲۰۰۸ در زاگرب، کرواسی، در جریان معرفی اولین فرهنگ لغت رومانی-کرواسی و کرواسی-رومانی که توسط عالم و سیاستمدار رومانی، ولجکو کایتاژی نوشته شده بود، نمایندگان جامعه رومانی از سرتاسر جهان و اعضای زندگی عمومی کرواسی منشوری را امضا کردند که ۵ نوامبر را به عنوان روز زبان رومانی در جمهوری کرواسی اعلام کرد. امضای این منشور توسط ولجکو کایتاژی و انجمن کرواسی برای آموزش مردم رومانی "کالی سارا" (که امروزه با نام اتحادیه رومانی‌های کرواسی "کالی سارا") آغاز و سازماندهی شد و حدود ۱۵۰ نفر این منشور را امضا کردند.
در سال ۲۰۰۹ در همایش جهانی استانداردسازی و کدگذاری زبان رومانی که از ۳ تا ۵ نوامبر ۲۰۰۹ در زاگرب، کرواسی برگزار شد، اتحادیه رومانی جهانی و انجمن کرواسی برای آموزش مردم رومانی "کالی ساراً اعلامیه‌ای صادر کردند که خواستار به رسمیت شناختن ۵ نوامبر به عنوان روز جهانی زبان رومانی در تمامی کشورهایی که مردم رومانی در آن زندگی می‌کنند بودند. این مناسبت همچنین اولین جشن رسمی این تاریخ را به همراه داشت.
پذیرش جهانی

پارلمان کرواسی به‌طور یکپارچه (۱۲۲ رأی موافق) درخواست اعضای خود را برای حمایت از ابتکار بین‌المللی برای نامگذاری ۵ نوامبر به عنوان روز جهانی زبان رومانی در جلسه‌ای که در ۲۵ مه ۲۰۱۲ برگزار شد، پذیرفت. این پارلمان اولین پارلمان در جهان بود که این کار را انجام داد و از دیگر پارلمان‌های ملی، نهادها و سازمان‌های بین‌المللی و همچنین از تمامی مردم نیکوکار در سراسر جهان خواست تا به این ابتکار بپیوندند.[نیازمند منبع]
به درخواست جمهوری کرواسی، یونسکو در سال ۲۰۱۵، ۵ نوامبر را روز جهانی زبان رومانی اعلام کرد.
منشوری که ۵ نوامبر را روز زبان رومانی در جمهوری کرواسی اعلام می‌کند (۵ نوامبر ۲۰۰۸، زاگرب، کرواسی)
آزمایشگاه شبکه‌های کامپیوتری
فعالیت‌ها و عملکرد CNL

اجرای آموزش رشته‌های گرایش شبکه‌های کامپیوتری و زیرساخت‌های شبکه در زمینه مطالعات فناوری کامپیوتر و انفورماتیک
هماهنگی اجرای برنامه نت آکد (شبکه برنامه آکادمیک سیسکو) در فرایند آموزشی در دانشگاه فنی
بهره‌برداری از آکادمی شبکه منطقه ای سیسکو (RCNA)
آماده‌سازی معلمان و دانش آموزان برای آزمون‌های گواهینامه معتبر بین‌المللی CCNA و CCNP
آموزش، پژوهش، هماهنگی و مرکز تخصصی شبکه، زیرساخت‌های اطلاعاتی و آموزش از راه دور دانشگاه فنی
مرکز همایش ویدیویی تماس دانشگاه فنی
هماهنگی این اداره با مشاغل در زمینه فن آوری‌های شبکه
پرچم‌های کردی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام: ئاڵاڕه‌نگین (پرچم زیبا)
تناسب: ۲:۳
پذیرفته‌شده: دههٔ ۱۹۲۰ به‌وسیلهٔ خویبون ۱۹۹۲ به‌وسیلهٔ اقلیم کردستان عراق
طرح: سه رنگ سرخ، سفید و سبز، به همراه یک خورشید زرد با ۲۱ پرتوی نور در مرکز آن (خورشید کُرد)
 :  
پرچم کردستان عنوانی است برای پرچم فعلی اقلیم کردستان عراق که میان کُردها به عنوان پرچم اصلی استفاده می‌شود. در میان کُردها تاکنون پرچم‌های گوناگونی به‌عنوان پرچم حزبی و قومی مورد استفاده قرار گرفته و در هر چهار بخش کردستان ایران، کردستان عراق، کردستان ترکیه و کردستان سوریه پرچم‌های متفاوتی وجود دارد. یکی از طرح‌های پرچم کُردی در عراق، توسط حکومت اقلیم کردستان به‌عنوان پرچم ملی این حکومت استفاده می‌شود که همان پرچم اصلی کردستان و کُردها است. پرچم کردستان، توسط حزب کارگران کردستان (پ.ک. ک) به رسمیت شناخته نمی‌شود.
در کردستان ترکیه و کردستان سوریه از پرچم‌های دیگری استفاده می‌شود و در دورهٔ جمهوری مهاباد نیز در سال ۱۹۴۶ از پرچم متفاوتی به‌عنوان پرچم رسمی آن حکومت استفاده می‌شده است.
مجلهٔ هوار و پرچم کرد، ۱۹۳۲ میلادی (دارای ۱۸ پرتوی خورشید).
اقلیم کردستان عراق

طرح پرچمی که در اقلیم کردستان عراق استفاده می‌شود از پرچم سازمان خویبون (Xoybûn) گرفته شده که در سال ۱۹۱۹ میلادی در جریان کشمکش‌های استقلال‌طلبانهٔ کُردها در امپراتوری عثمانی برای نخستین بار توسط جلادت بدرخان پاشا (۱۹۵۱_۱۸۹۳) طراحی و به کار رفت. این پرچم در عراق توسط حکومت اقلیم کردستان به عنوان پرچم ملی به رسمیت شناخته شده است.
پرچم اقلیم کردستان عراق مشتمل بر سه رنگ است. رنگ قرمز که یادآور خون شهیدانی است که در راه این سرزمین شهید شده‌اند، سفید نشان‌دهندهٔ خوی صلح‌دوستی این مردم است و سبز که نشان‌دهندهٔ سرسبزی و زیبایی این سرزمین است. خورشید وسط این پرچم نماد آیندهٔ روشن و آزادی و یکی از نمادهای فرهنگی و ملی کردها است. همچنین خورشید وسط آن دارای بیست و یک پرتوی نور است که نشان دهنده جشن نوروز در بیست و یکم ماه مارس است. وهمچنین ترسیم خورشیدبا درخشش کامل، نشانه پویایی و رشد است
جمهوری مهاباد

هنگام تشکیل جمهوری مهاباد دو پرچم پیشنهاد شد که اولین طرح پرچم با درخواست قاضی محمد و پیشنهاد مصطفی بارزانی توسط فاطمه اسد شاهین طراحی شد. دومین طرح پرچم بعدها فاطمه سید مناف حسینی با پیشنهاد میرزا کریم احمدین (وزیر پست و تلگراف دولت مهاباد) طرح دوم پرچم این جمهوری ارائه شد. به قاضی محمد انجام شد.
اولین پرچم مهاباد طرح فاطمه اسد شاهین
دومین پرچم مهاباد طرح فاطمه سید مناف حسینی
ملا مصطفی بارزانی از فاطمه اسد شاهین خواسته بود پرچم مورد نظر قاضی محمد را طراحی کند که مطابق نظر قاضی محمد این پرچم دوخته شد و به خاطر علاقه شدید قاضی محمد به این طرح، پرچم در اعلام استقلال حکومت مهاباد و بعد در بلندترین مکان در مهاباد برافراشته شد. بعد از آن، به پیشنهاد میرزا کریم احمدین پرچم سیاسی بر اساس طرح اول طراحی شد که نشان دهندهٔ حاکمیت و رهبری سوسیالیسم شوروی بر مهاباد باشد. طرح دوم همانند طرح اول بود که گل، گندم و روبان پارچه‌ای سرخ (نشان طبقه پرولتاریا) به آن اضافه شد.
دیگر پرچم‌های کُردی

پرچم پادشاهی کردستان
پرچم امپراطوری ایوبیان
پرچم جمهوری مهاباد
پرچم امارت سوران
پرچم جمهوری آرارات
پرچم خودمدیریتی دموکراتیک شمال و شرق سوریه (روژاو)
حرم امام حسین

| حرم امام حسین عتبات حسینی | حرم امام حسین عتبات حسینی |
| --- | --- |
حرم امام حسین: حرم امام حسین
دین: دین
وابستگی: شیعه
هیئت حاکمه: آستان قدس حسینی
مکان: مکان
مکان:  کربلا، استان کربلا، عراق
مختصات: ۳۲°۳۶′۵۹″شمالی ۴۴°۰۱′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۱۶۳۶۵°شمالی ۴۴٫۰۳۲۳۱۳°شرقی﻿ / 32.616365; 44.032313
معماری: معماری
گونه: مسجد
آغاز ساخت: ۶۸۰ میلادی
وبگاه: وبگاه
https://imamhussain.org: https://imamhussain.org
حرم حسین بن علی یا مدفن حسین بن علی که در گفتار عامیانه و شیعیان حرم امام حسین گفته می‌شود مدفن حسین بن علی، امام سوم شیعیان در کربلاست که در زمان خلافت یزید بن معاویه، در مخالفت با وی جنگید و در روز عاشورا، ۱۰ محرم الحرام سال ۶۱ هجری قمری برابر با چهارشنبه ۲۱ مهر ۵۹ هجری خورشیدی (۱۳ اکتبر ۶۸۰ میلادی) در بیابانِ نینوا (کربلای کنونی در کشور عراق) کشته شد و پس از چند روز همان‌جا دفن شد. امروزه آرامگاهش تبدیل به محلی برای زیارت شیعیان شده است. گفته می‌شود حسین در این حرم، به‌همراه علی‌اکبر در پایین پا و علی‌اصغر بر سینهٔ حسین در ضریح دفن شده است. همچنین بیشتر کشته‌شدگان کربلا کمی کنار آن در حرم دفن شده‌اند. در شمال شرقی حرم حسین، حرم عباس بن علی قرار دارد. میان دو حرم را بین‌الحرمین می‌گویند.
موقعیت

مقالهٔ اصلی: کربلا (شهر)
حرم حسین بن علی در میانه کربلا، شهری در هشتاد کیلومتری نجف و صد کیلومتری بغداد است. موقعیت جغرافیایی این شهر ۳۲ درجه و ۴۰ دقیقه عرض شمالی و ۴۳ درجه و ۵۰ دقیقه طول شرقی است.
تاریخچه حرم > گاه‌شمار حرم

| نوع عملیات> تدفین.اولین بنا.گسترش.تخریب.بازسازی.تخریب.بازسازی.تخریب.تخریب.بازسازی.گسترش.گسترش.گسترش.گسترش.آتش‌سوزی.ترمیم.ترمیم.نوسازی.گسترش.گسترش.تذهیب.نوسازی.نوسازی.بازسازی.کاشی کاری.گچکاری.تزئین.طلاکاری.یورش.ترمیم.طلاکاری.نوسازی.گسترش.یورش.ترمیم.گسترش.مسقف کردن.سنگفرش کردن.گسترش | سال قمری> ۶۱.۶۹.۱۳۲.۱۴۶.۱۵۸.۱۷۱.۱۹۳.۲۳۶ تا ۲۴۷.۲۴۷.۲۴۷.۲۷۳.۲۸۰.۳۶۷.۳۹۷.۴۰۷.۴۰۷.۴۷۹.۶۲۰.۷۶۷.۷۸۶.۹۱۴.۹۲۰.۹۳۲.۹۸۳.۱۰۳۲.۱۰۴۸.۱۱۵۵.۱۲۱۱.۱۲۱۶.۱۲۲۷.۱۲۳۲.۱۲۵۰.۱۴۰۵.۱۴۱۱.۱۴۱۴.۱۴۱۵.۱۴۱۸.۱۴۳۵.... در حال انجام | سال شمسی> ۵۹.۶۷.۱۲۸.۱۴۲.۱۵۴.۱۶۶.۱۸۸.۲۲۹ تا ۲۴۰.۲۴۰.۲۴۰.۲۶۵.۲۷۲.۳۵۶.۳۸۵.۳۹۵.۳۹۵.۴۶۵.۶۰۲.۷۴۴.۷۶۳.۸۸۷.۸۹۳.۹۰۵.۹۵۴.۱۰۰۲.۱۰۱۷.۱۱۲۱.۱۱۷۵.۱۱۸۱.۱۱۹۱.۱۱۹۶.۱۲۱۳.۱۳۶۳.۱۳۶۹.۱۳۷۲.۱۳۷۳.۱۳۷۶.۱۳۹۳.... در حال انجام | به دستور> خاندان بنی‌اسد.مختار ثقفی.ابوالعباس سفاح.ابوجعفر منصور دوانیقی.مهدی عباسی.هارون‌الرشید.امین.متوکل عباسی.متوکل عباسی.منتصر عباسی.محمد بن محمد بن زید.داعی علوی گنبدی.عضدالدوله دیلمی.عمران بن شاهین.-.حسن بن سهل.ملکشاه سلجوقی.ناصر دین الله عباسی.سلطان اویس جلایری.سلطان احمد اویس.شاه اسماعیل صفوی.شاه اسماعیل صفوی.شاه اسماعیل صفوی دوم.علی پاشا.شاه عباس صفوی.سلطان مراد چهارم.نادر شاه افشار.آقا محمد خان قاجار.وهابی‌ها.فتحعلی شاه قاجار.فتحعلی شاه قاجار.فتحعلی شاه قاجار.صدام حسین.صدام حسین.صدام حسین.شیعیان عراق.مدیریت آستان قدس حسینی.وزارت بازسازی و مسکن عراق.ستاد بازسازی عتبات عالیات ایران | توضیحات> تدفین در ۱۲ محرم.ساخت بنا روی قبر و گنبد آجری و گچی.ساخت بنایی سرپوشیده کنار آرامگاه.ویران کردن بنای سرپوشیده.نوسازی حرم.تخریب کامل.نوسازی.تخریب در چند مرتبه.تخریب کامل و شخم زدن زمین و به آب بستن.ساخت بنای جدید.نوسازی و گسترش.ساخت گنبد بالا آرامگاه.نوسازی گنبد و ساخت ضریح و ساخت چهار رواق.ساخت مسجد متصل به حرم.آتش‌سوزی به‌علت افتادن شمع.ترمیم بعد از آتش گرفتن.نوسازی دیوارها.ساخت ضریح جدید.ساخت گنبد داخلی و صحن جدید.ساخت گلدسته طلا و توسعه صحن.تذهیب حرم و اهدای ۱۲ چراغدان طلا.ساخت صندوقی از چوب ساج برای آرامگاه.ساخت ضریح مشبک از نقره.نوسازی گنبد.کاشی‌کاری گنبد و ساخت ضریح مسی.گچ کردن گنبد از بیرون.تزئین بنا.طلاکاری گنبد.ویران کردن ضریح و رواق و خسارت به طلا‌کاری‌های گنبد و سرقت در واقعه غارت کربلا.نوسازی حرم و طلاکاری گنبد.ساخت ضریح نقره‌ای و طلاکاری ایوان.نوسازی گنبد و بارگاه.ساخت بین‌الحرمین.تخریب بخشی از طلاکاری گنبد و آسیب به دیوارها در خیزش شعبانیه.ترمیم اماکن آسیب دیده.گسترش و درختکاری.مسقف کردن صحن‌های اطراف ساختمان حرم.سنگفرش کردن و افزودن خدمات رفاهی ارتباطی و امدادی و نظارتی.ساخت صحن عقیله بنی‌هاشم و ساخت موزه و کتابخانه در چهار طبقه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
پس از کشته شدن حسین بن علی و اصحاب وی در سرزمین کربلا، قبیله بنی‌اسد با کمک فرزندش علی بن الحسین (که کالبد پدر و عمویش عباس بن علی را به‌تنهایی دفن کرد) کالبد حسین بن علی و اصحابش را دفن کردند. بنی‌اسد برای قبر حسین بن علی نشانه‌ای در نظر گرفتند و درخت سدره‌ای را علامت آن ساختند. در زمان بنی‌امیه شیعیان به زیارت قبر وی می‌آمدند و قبر مشخص بود.
تاریخچه حرم > بناهای پیشین

نخستین ساخت بنای آرامگاه حسین بن علی را به مختار بن ابوعبید ثقفی (پس از قیامش) و بعضی به بنی‌اسد نسبت می‌دهند که مصالح آن از گچ و آجر بوده و در نزدیکی آن مسجدی بوده‌ است که این آرامگاه در عهد بنی‌عباس به‌دستور هارون‌الرشید ویران شد و خانه‌های شیعیان همجوار آن خراب گشته و قبر را شخم زدند و درخت سدره‌ای که بنی‌اسد به‌عنوان علامت قبر حسین کاشته‌ بودند بریدند. پس از آن در زمان مأمون که برای راضی کردن شیعیان، تصمیم گرفت خلافت را به علی بن موسی واگذارد، شیعیان فرصت یافتند بر روی قبر حسین بن علی آرامگاهی بنا کنند که بنای این آرامگاه هم در سال ۲۳۲ قمری به دستور متوکل عباسی همراه با خانه‌های اطراف آن ویران شد و زمین آن شخم زده‌ شد و در آن کشت صورت گرفت. همانگونه که حمدالله مستوفی آورده‌ است:
«آن را مشهدی حائری خوانند جهت آنکه به عهد متوکلِ خلیفه آب در او بستند تا خراب شود، آب حیرت آورد و زمین مدفن خشک ماند».
متوکل به‌دست فرزندش منتصر، در سال ۲۴۷ قمری به قتل رسید. منتصر نیز همانند مأمون، برخلاف پدرش، به شیعیان امنیت و رفاه داد و آرامگاه حسینی را دوباره بنا نمود و در کنار آن گلدستهٔ بلندی بنا نهاد. حدود ۲۸۰ ق داعی صغیر فرمانروای طبرستان و از نوادگان زید بن علی بن حسین به بازسازی و گسترش آن پرداخت.
تاریخچه حرم > بنای کنونی

آخرین بازسازی ساختمان حرم حسین بن علی در سال ۳۷۱ قمری توسط عضدالدوله دیلمی از آل‌بویه به سرانجام رسید. وی دستور ساخت همه عتبات را صادر کرد. بنای حرم حسین بن علی در سال ۳۶۷ قمری شروع شد و در سال ۳۷۱ قمری به پایان رسید. این آرامگاه دارای گنبدی بر بالای قبر حسین است. ساختمان اصلی آن همچنان باقی‌ مانده و در آتش‌سوزی سال ۴۰۷ قمری بر اثر افتادن شمع، تنها تزیینات داخلی آن از بین رفت ولی چون در ساختمان اصلی آرامگاه و ستون‌ها چوب به‌کار نرفته بود، برپا ماند. در حقیقت بنای اصلی آرامگاه حسین بن علی از آثار معماری آل‌بویه می‌باشد که بعدها از تعرض مغولان نیز در امان ماند.