stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مردم پشه‌ای
زبان

زبان پشه‌ای زیرشاخه‌ای از زبان‌ آریایی است. زبان این طایفه در طول ادوار گذشته بنام‌های بهاشه، بهشه، پیشاچه یا پایشا چی، گندهاری، دادیکا، داردی، کوهستانی، لغمانی، دهگان (دیگانو) و درین اواخر بعضاً به نام‌های خاریگا و شاری نیز نامیده شده‌اند که همه آن ریشه پشه یی دارند. بسیاری از پشه‌ای‌ها خود را پشتون‌هایی می‌دانند که به یک زبان خاص سخن می‌گویند و اکثراً به پشتو و فارسی نیز مسلطند.
دکتر مجاور احمد زیار، زبانشناس افغان از بیست گویش جداگانه در زبان پشه‌ای سخن می‌گوید. او می‌گوید: "زبان پشه‌ای زبانی است که جزء زبان‌های هندی به‌شمار می‌آید و به شاخه به نام "دردیک" تعلق دارد. "دردیک" زبانی است که تقریباً به بیست لهجه از آن در افغانستان تکلم شود و متکلمان این زبان تا منطقه کشمیر پراکنده‌است. اینها در گذشته‌ها همراه با هندی‌ها به آن سمت رفتند ولی دوباره برگشتند و در کوهپایه‌ها ماندگار شدند."زبان پشه‌ای در برخی مناطق و ولسوالی‌های افغانستان بیشترین گویندگان را دارد، ولی شمار دقیق گویشوران آن تا هنوز مشخص نشده‌است.
غلام صدیق شنگنیک، مسئول دیپارتمنت زبان پشه‌ای در اداره نصاب تعلیمی وزارت معارف افغانستان می‌گوید: "ارقام گویشوران به زبان پشه‌ای هنوز به صورت دقیق معلوم نیست ولی در مورد مناطقی که گویشوران پشه‌ای در آن‌ها زندگی می‌کنند می‌توان از ولایت‌های کاپیسا، لغمان و ننگرهار نام برد که در بعضی ولسوالی‌های آن مردم تنها به زبان پشه‌ای تکلم می‌کنند."
اکثر نام‌های مناطق لغمان کنر زبان پشه‌ای نام‌گذاری شده‌است مانند گندهارا (خوشبویی آورنده) لغمان که در اصل لمگان است (صاحب قریه یا دهنشین) درونته (کوه بریده شده) کاپیسا که اصلاً پیشی کا است (پشه یی‌کننده) اله سای که از طایفهٔ اله شاه خیل گرفته شده (خیل شاه الینا) الینگار (جای الینا) پشیگر (جای پشه یی‌ها) الیشنگ (خانهٔ الینا) گمبیری (دشت) شیگل (شش دره) کله گوش که در اصل گله گوش است (دره صوف) نورگل به فتح گ (درهٔ نور) و غیره.
بنا بر اظهارات برخی از محققان منجمله داکتر سید چراغ حسین شاه (شماره ۳۶ مجله پشتو دانشگاه پیشاور)، زبان پشه یی مادر بسیاری از زبان‌های منطقه است
اولین فرهنگ لغت زبان پشه‌ای «فرهنگ و زبان پشه‌ای مردم افغانستان» نگارش حمیدرضا کهنگی بوده که توسط نشر ایرانا در تهران و در سال ۱۳۹۸منتشر شده است که دو گویش پشه‌ای لغمانی و کاپیسایی را مورد بررسی قرار داده است.
نوشتار

رسم‌الخط زبان پشه‌ای مانند زبان‌های دری و پشتو و دیگر زبان‌های افغانستان از رسم‌الخط مروج عربی می‌باشد. در گذشته نیز در نوشتن زبان پشه‌ای از رسم‌الخط‌های معمول و مروج سلطنت کار گرفته شده که بنابر برخی نوشته‌ها کتاب‌های مشهور تاریخی به نام‌های (بدهت کهنا) و (ملندا پنه) به زبان پشه‌ای نوشته شده‌اند (هیواد ۱۳۸۸/۳/۱۰. (در حال حاضر بر اساس همین رسم‌الخط در نصاب تعلیمی وزارت معارف افغانستان در زمینه تألیف کتاب به زبان پشه‌ای از آن استفاده می‌شود.
زبان پشه‌ای در اصل از یک زبان آریایی منشعب شده و از نیاکان مشترک خویش به ارث برده‌اند. مانند: سامیک، شامیک پشه یی که در گذشته در زبان فارسی قدیم سیامک گفته شده یا شام فقلی که معنی سیاهی و تاریکی را می‌رساند و نیز کلمات سرخ، سور و سونیک یا ستودن، ستایل و استویک زبان‌های دری، پشتو و پشه یی از یک ریشه‌اند ولی با آن هم زبان پشه یی در برخی از موارد از زبان دری و عربی که آن هم از طریق زبان دری و پشتو کم و بیش متأثر گردیده‌است. زبان پشه یی نیز به نوبه خویش به خصوص در محلات هم جوار بالای زبان‌های دری و پشتو تا حدود اثرگذار بوده‌است. به‌طور مثال: مردم دری زبان لغمان و ننگرهار مادر را (آیی)، سالم را (سسته) کاه را (توش) و خیشنه را (سیانی) و در پنجشیر و کاپیسا خوردن توت را (پکیک) می‌گویند که این کلمات و کلمات دیگری که از همه آن‌ها نام نگرفته شده کلمات پشه یی‌اند.
فرهنگ و مراسم

رسم و رواج و فرهنگ مردم پشه‌ای نیز با سایر اقوام و ملیت‌ها تفاوت‌هایی دارد. به گونه مثال مردم پشه‌ای برای حل مشکلات خود نشستی دارند که به آن «مارات» می‌گویند.
«مارات» نشست بزرگان پشه‌ای است که شباهت‌های با جرگه در میان سایر اقوام افغانستان دارد. ازدواج نیز در میان مردم پشه‌ای با ویژگی‌های همراه است.
حفیظه رحیمی، عضو دیپارتمنت زبان پشه‌ای نصاب تعلیمی وزارت معارف افغانستان می‌گوید: «وقتی دختر و پسری با هم نامزد می‌شوند از اول با هم نشست و برخاست دارند، محدودیت‌های که در دیگر مناطق برای نامزدها وجود دارد در اینجا وجود ندارد و همچنین عروسی نیز از خود مراسم خاصی دارد که انجام می‌شود.» در محلات که همه از یک طایفه و قبیله باشند رسم روی‌گیری در اکثر مناطق وجود ندارد، حتٰی در برخی از مناطق زنان پشه یی بدون آنکه بشناسد هر کسیکه از مقابل شان بگذرد (موټکی) و خوش آمدید می‌گویند. زنان و مردان پشه یی قبلاً و اکثراً لباس‌های سیاه یا سفید می‌پوشیدند. پیراهن زنان نسبتاً فراخ و طویل و تنبان آن کمی کم عرض و از مردان برخلاف آن پیراهن شان کوتا و تنبان آن نسبتاً کلان و عریض می‌بود. اکثر زنان پشه یی یک تکه کم عرض سیاه را که طول آن یک ونیم تا دو متر می‌رسید مانند دستار به سر می‌پیچانیدند و گوشه‌های آن را که توسط ابریشم آراسته شده می‌بود به دو طرف روی خویش پایین آویخته و به این ترتیب قسمتی از گوشها و گیسوانش را می‌پوشانیدند. در روز نوروز به شمول زن و مرد اکثراً از خانه‌های خویش برآمده، گروه گروه و جوغه جوغه بطرف کشت زارها، باغ‌ها و دامنه‌ها می‌روند، از هوای تازه و زیبای‌های طبعیت لذت می‌برند و خوش گذرانی می‌کنند، زیرا در این وقت همه مناطق آن که هوای نسبتاً گرم دارد سرسبز و شاداب می‌باشد. پشه یی‌ها اکثراً در این روز کار نمی‌کنند. یک شخص مسن حکایت نمود که یک روز یک نفر که نهال را با خود داشت و می‌خواست در جایی غرس نمایند، ولی چون فهمید که روز نو روز است آن را نه نشاند و واپس به خانه برد. علاوه بر آن در این روز جوانان به برخی از بازی‌های محلی از قبیل سنگ اندازی، کشتی‌گیری، خیز زدن، اینډ بازی که نوع از ورزش مردم پشه‌ای است، نشان زنی، گاز خوردن، آواز خوانی و غیره می‌پردازند و سعی می‌نمایند که درین روز لباس نو یا پاک را به تن داشته باشند و در دیگر اوقات نیز اکثراً همین سرگرمی‌های آنان است.
صداها

زبان پشه‌ای براساس رسم‌الخطی که در چند دهه اخیر برای آن وضع کرده‌اند، دارای چهل و هفت صدا است که برخی صداهای آن با دیگر زبان‌های شاخه هند و آریایی تفاوت‌های دارد.
در زبان پشه‌ای حروفی است که در دیگر زبان‌ها نیست به‌طور مثال در این زبان حرفی موجود است که به شکل شین است ولی شین نیست و متفاوت است که در زبان‌های عربی و فارسی و پشتو وجود ندارد. به همین دلیل زبان شناسان برای این صوت نشانه‌ای خاصی را وضع کرده‌اند. یا الفی که در زبان پشه‌ای است به چندین لحن گفته می‌شود که به تأیید زبان‌شناسان آلمانی نیز رسیده‌است.
توسعه زبان پشه‌ای

زبان پشه‌ای هرچند در گذشته‌های دور دارای ادبیات و فرهنگ غنی بوده و در برخی از آثار کهن و از جمله در سفرنامه «ابن بطوطه» در مورد آن اطلاعاتی وجود دارد ولی کار عمده در عرصه به نوشتار درآوردن فرهنگ پشه‌ای در سه دهه اخیر در افغانستان آغاز شده‌است.
غلام صدیق شنگینگ می‌گوید تنها در سه دهه اخیر روی زبان پشه‌ای کار شده و در حدود شصت تا هفتاد جلد کتاب در این رابطه نوشته شده‌است. در حال حاضر زبان پشه‌ای از زبان‌های فارسی و پشتو که در همسایگی آن قرار دارند تأثیر زیادی پذیرفته‌است.
عزیزالله شلماچ می‌گوید: «ما در حال حاضر هم فارسی می‌دانیم و هم پشتو و زمانی که حرف بزنیم کسی نمی‌داند که ما پشتو تاجیک یا پشه‌ای هستیم و این مسئله تأثیرپذیری زبان پشه‌ای از این زبان‌ها را نشان می‌دهد.» چندی پیش در شهر تخار در شمال شرق افغانستان، اتحادیه قوم پشه‌ای تأسیس شد. مؤسسان این اتحادیه می‌گویند که از این راه تلاش می‌کنند تا غناهای فرهنگی این زبان را حفظ کنند.
شخصیت‌های سیاسی و اجتماعی

از شخصیت‌های معروف علمی، فرهنگی و اجتماعی عصر حاضر می‌توان از الحاج جنرال علی اصغر دره نوری، پوهندوی نورمحمد غمجن تمیل، عبدالقدوس پرهیز، شهید عبدالعزیز مراد، ملک سونمیر، ماستر دادستان حفیظ الله پشه یی، مولوی عبدالرحيم حنفی آمر عمومی حزب حرکت انقلابی اسلامي،ولايت لغمان مولوی عبدالحليم حلیمی فرمانده ارشد عمومی حرکت انقلابی اسلامي در لغمان،مولوی محمد عمر شریفی عالم دین و  یک تن از بزرگان قومی ولسوالی آله سای ولایت کاپیسا ملک محمد نبی خان پشه یی وال، شیرعلی خان الیشنگی، ملک بابا و عبدالقادر افضل زاده و نیز از آقایان چون انجنیر محمد عالم قرار، حاجی حضرت علی، سید هاشم فولاد و عبدالهادی صافی نماینده گان مردم در شورای ملی فعلی و همچنان محترم عبدالخالق حسینی، محترم نورمحمد کفیل و محترمه کبرا امان سناتوران برحال و بسیاری از استادان دانشگاه ننگرهار یادآوری کرد. در نظام فعلی کشور، پشه یی‌ها مانند سایر اقوام باهم برادر کشور از برخی حقوق و سهولت‌های بهرمند گردیده‌اند که به دیگران نیز مهیاست. در قانون اساسی افغانستان از آن نام برده شده و با وجود مشکلات و نداشتن امکانات که از گذشته‌ها به ارث مانده در شورای ملی و شوراهای ولایتی صاحب نمایندگان خویش بوده و به زبان پشه یی پخش رادیویی، تلویزیونی و چاپی داشته و به ده‌ها عنوان کتاب به زبان پشه یی تألیف و چاپ گردیده‌است.
جمعیت

در مورد جمعیت پشه‌ای‌ها باید گفت، طبق بررسی پوهاند دکتور مجاور احمد زیار جمعیت پشه‌ای‌ها را بیشتر از ششصد هزار تخمین زده است. اما جمعیت پشه‌ای‌ها بیش از یک میلون می‌باشد. دلیل آن این است که تعداد زیادی مردم پشه‌ای در تذکره‌هایشان یا تاجیک یا پشتون حساب شده‌اند.
شغل‌ها

شغل این مردم مانند سایر افغان‌ها می‌باشد. آنهایی که در اطراف شهرها زندگی دارند دارای شغل کشاورزی می‌باشند. شغل زراعت را بیشتر مردان پیش می‌برند ولی زنان هم شغل زراعت را دارند. این مردم در خانه یک میل سلاح بخاطر حفظ قامیل می‌داشته باشند. در بین پشه یی‌ها قبلاً تکه، لباس و پوشاک برای رفع احتیاجات خویش تهیه می‌شد، از قبیل ویج (نوع از برزو) پولنگ (نوع از کرتی) پکول، پمبیلا (نوع از پاپوش) گړیک (نوع از پوستین) و غیره که نام‌های انواع لباس و پوشاک است؛ و هم تهیه انواع چوکی‌ها که یک نوع آن را (آیټک) می‌نامند، چار پایی، میز، دروازه و کلکین و همچنان سامان آلات فلزی مورد ضرورت خانواده‌ها که آن هم صرف برای رفع احتیاجات خودشان تهیه می‌شوند؛ ولی فعلاً به جز صنعت تولید انواع پنیر که اقسام مختلف دارد و شور پنیر آن خیلی شهرت داشته و در بازارهای منطقه عرضه می‌گردد.
مراسم ازدواج

در رسم و سنت مردم پشه استفاده از برقع و چادر مرسوم نبوده و در اغلب امور زندگی زن و مرد دوشادوش هم سرگرم کار هستند و با استفاده از همین فرصت غالباً جوانان و نوجوانان دختر مورد پسند خویش را در نظر گرفته و انتخاب نموده و موضوع را به گونه‌ای با خانواده مطرح می‌نمایند. پس از مشورت تعدادی از زنان به خواستگاری می‌روند.
در ملاقات و بازدیدهای دوم و سوم، چهارمی جواب مثبت و منفی را دریافت می‌نمایند. در صورت مثبت بودن جواب طرفین روز مراسم نامزدی را تعیین و در روز نامزدی در حضور عده‌ای از نزدیکان و همسایه‌ها مراسم نامزدی برگزار و صورت می‌گیرد و بعداً فاصله بین نامزدی و عروسی را به اتفاق طرفین تعیین می‌گردد. در مراسم عروسی بر علاوه اکثریت خویشاوندان همه افراد روستا به شمول زن و مرد به صرف نان چندین وقفه دعوت می‌شوند قابل ذکر است که مراسم عروسی مردم پشه‌ای از دو روز گرفته تا پنج شش روز ادامه پیدا می‌کند که غالباً بستگی دارد به وضعیت اقتصادی خانواده‌ها.
مراسم عروس در مردم پشه‌ای متأسفانه بدون در نظر داشتن وضع اقتصادی جوان با مصارف نسبتاً گزاف در معرض اجرا و تجلیل قرار می‌گیرد.
در بین مردم پشه‌ای هنر انفرادی وجود ندارد هنر دسته‌جمعی بوده و به شکل واقعاً جالب در معرض نمایش قرار می‌گیرد اکثراً توسط جوانان و نوجوانان مورد اجرا قرار می‌گیرد. اجرای این هنر موسیقی حلقه بوده جوانان دستان شان را عقب گردن بالای شانه‌ها همدیگر انداخته و محکم می‌گیرند در داخل حلقه تشکیل شده یک نفر مشخص آهنگ را به تنهایی به آواز بلند می‌خواند و جوانانی که با صدای دهل آن هم در وسط حلقه می‌باشد با نواختن دهل به صورت تدریجی حلقه را تشکیل می‌دهند و با حرکات معین و حساس‌برانگیز هنر ناشی می‌نمایند که بدون مبالغه مورد پسند همگان قرار می‌گیرد. آوازخوان و دهل نواز در وسط حلقه آواز خوانده و دهل می‌نوازد و توسط جوانان آهنگ را تکرار شد. هر آهنگ ۲۰ الی ۲۵ دقیقه ادامه پیدا می‌کند و بعداً آهنگی دیگری خوانده می‌شود. به همین ترتیب هنر مندی ادامه پیدا می‌کند هکذا زنان و دختران نیز به عین شکل اجرا می‌نمایند. در روز اخیر عروسی که به نام چپنی یاد می‌شود به صورت معمولی از ۶۰ نفر الی بیشتر از صد نفر از خویشاوندان داماد به خانه عروس می‌روند و بعد از موناع اندکی که در مردم پشه یی مرسوم است. به خانه‌های شان می‌روند.
زمانی که عروسی آماده می‌شود چشم عروس را سرمه می‌نمایند لباسهای عروسی را بتنش می‌نمایند. در حدود وضع اقتصادی داماد از زیورات فلزی نقره و سلور بیشتر استفاده می‌گردد حدود چهار یا سه چادر را به عروس که قابل دید باشد می‌پوشانند و از طرف اعضای خانواده دامان بدرقه گردیده و از خانه پدر به خانه شوهر برده می‌شود و قبل از دخول به خانه شوهر قطعه زمین یا درخت که بتواند قناعت عروسی را فراهم کند به ملکیت عروس درآورده می‌شود بعداً داخل خانه شوهر می‌گردد و یک روز دیگر مراسم عروسی ادامه پیدا می‌کند در اخیر مراسم عروسی دوستان و خویشاوندان با خانواده نشان تبریکی گفته و زندگی مالامال از محبت را آرزو نموده مراسم عروسی به پایان می‌پذیرد.
آلپنس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Alpens | Alpens |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: بارسلون
Comarca: Osona
حکومت: حکومت
 • شهردار: Montse Barniol i Carcasona
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٫۸ کیلومتر مربع (۵٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۵۵ متر (۲۸۰۵ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۳۰۳
 • تراکم: ۲۲/کیلومتر مربع (۵۷/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Alpensí, alpensina
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
آلپنس (به اسپانیایی: Alpens) یک شهرستان در اسپانیا است که در بارسلون واقع شده‌است.
خصوصیات

آلپنس ۱۳٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۳ نفر جمعیت دارد و ۸۵۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سهونی

سهونی طایفه‌ای از شاخه چهارلنگ ایل بختیاری است، که بر پایه ساختار اجتماعی ایل بختیاری، زیرمجموعه‌ای از باب کیان‌ارثی می‌باشد.
طایفه سهونی از اتحاد سه طایفه بختیاری تحت یک مدیریت واحد به وجودآمده است. سهونی، به معنی سه خانواده یا سه خانه می‌باشد و اشاره دارد، به سه طایفه زیرمجموعهٔ آن. سه طایفه زیرمجموعه طایفه سهونی عبارتند از:
طایفه کهیش
طایفه حموله
طایفه باورصاد
جغرافیا

سردسیر طایفه سهونی
شهرستان کوهرنگ از توابع استان چهارمحال و بختیاری.
گرمسیر طایفه سهونی
شهرستان مسجدسلیمان از توابع استان خوزستان.
آکسفورد

برای دیگر کاربردها، آکسفورد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23x15px|border |alt=|link= انگلستان, 23x15px|border |alt=|link= بریتانیا
| آکسفورد Oxford | آکسفورد Oxford |
| --- | --- |
شهر: شهر
های استریت، خیابان اصلی آکسفورد: های استریت، خیابان اصلی آکسفورد
  مهر:   مهر
نام مستعار: The City of Dreaming Spires: نام مستعار: The City of Dreaming Spires
کشور:  انگلستان
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
شهرستان:  آکسفوردشر
بنیانگذاریسال تبدیل به شهر شدن: قرن هشتم میلادی۱۵۴۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: جان گادارد
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵٫۵۹ کیلومتر مربع (۱۷٫۶۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۳٫۴ متر (۲۰۸٫۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۵۳۹۰۰
 • تراکم: ۳۲۷۰/کیلومتر مربع (۸۵۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Oxonian
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰+ (GMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۱+ (BST)
کد پستی: OX
کد منطقه: ۰۱۸۶۵
کد ایزو ۳۱۶۶: GB-OXF
وبگاه: www.oxford.gov.uk
آکسفورد (به انگلیسی: Oxford) با تلفظ صحیح آکسفود، یکی از شهرهای انگلستان و مرکز شهرستان آکسفوردشایر در جنوب شرقی این کشور است. بر اساس آمار سال ۲۰۱۷ جمعیت این شهر برابر با ۱۵۴٬۶۰۰ نفر بوده‌است. رود تیمز از میان آکسفورد می‌گذرد. این بخش ۱۶ کیلومتری از تایمز با نام آیسیس (The Isis) شناخته می‌شود.
بناهای آکسفورد نشانگر همه دوره‌های معماری انگلیسی از ابتدا ورود آنگلوساکسون‌ها است، مانند بنای گنبدی رادکلیف کمرا (تالار رادکلیف) که مربوط به میانه قرن هجدهم و در مرکز شهر واقع است.
پیشینه

آکسفورد نخستین بار از زمان ساکسون‌ها مسکونی شد و در آغاز با نام «آکسنافوردا» به معنای گذرگاه گاو نر (بارکش) شناخته می‌شد.
موقعیت استراتژیک این شهر و محصور بودن آن میان خندق‌های طبیعی باعث گردید تا آکسفورد به صورت بخشی از سامانه دژ-شهرهای انگلستان در برابر حملات مجدد دانمارکی‌ها به این سرزمین در آید.
پس از بازسازی در زمان ادواردشاه، در سال ۱۰۰۹ میلادی در برابر حملات دانمارکی‌ها سقوط کرد. در ۱۱۲۶ حصار شهر بازسازی شد. هر چند شکوفایی بازرگانی شهر در قرن دوازدهم زودگذر بود اما رشد دانشگاه آن رکود فعالیت بازرگانی را جبران کرد.
دانشگاه آکسفورد

مقالهٔ اصلی: دانشگاه آکسفورد
شهرهای خواهرخوانده

بن - آلمان
گرونوبل - فرانسه
لیدن - هلند
لئون - نیکاراگوآ
پرم - روسیه
نگارخانه

کالچ کبل
تماشاخانه شلدون
بنای رادکلیف کمرا
ویس احمد برمک

| ویس احمد برمک | ویس احمد برمک |
| --- | --- |
وزارت امور داخله: وزارت امور داخله
دوره مسئولیت ۲۲ اسد/مرداد ۱۳۹۶ – ۲ جدی/دی ۱۳۹۷: دوره مسئولیت ۲۲ اسد/مرداد ۱۳۹۶ – ۲ جدی/دی ۱۳۹۷
رئیس‌جمهور: محمداشرف غنی
پس از: تاج محمد جاهد
پیش از: امرالله صالح
وزارت احیا و انکشاف دهات افغانستان: وزارت احیا و انکشاف دهات افغانستان
دوره مسئولیت ۲۰۱۲ – ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۲۰۱۲ – ۲۰۱۴
پس از: جارالله منصوری
پیش از: مجیب الرحمان کریمی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۲ (۵۲–۵۳ سال) روخه، پنجشیر
ملیت: افغانستان
محل تحصیل: دانشگاه کابل دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی
پیشه: سیاستمدار
قومیت: تاجیک
ویس احمد برمک (زاده ۱۹۷۲ در پنجشیر) سیاستمدار، وزیر سابق احیاء و انکشاف دهات و امور داخله افغانستان است. وی دوره حکومت وحدت ملی به ریاست جمهوری محمد اشرف غنی پس از برکناری تاج محمد جاهد در سال ۱۳۹۶ به عنوان سرپرست وزارت داخله تعیین شد. وی توانست در ۱۳ قوس/آذر ۱۳۹۶ رای اعتماد پارلمان را کسب کند و در ۲ جدی/دی ۱۳۹۷ از سمتش برکنار و امرالله صالح جایگزین وی شد.
زندگی

ویس احمد برمک زاده ۱۹۷۲ (میلادی) در ولسوالی روخه ولایت پنجشیر به دنیا است. او تحصیلات ابتدائی خود را در مدرسه سید الناصری و دوره لیسه/دبیرستان خود را در مدرسه عالی نادریه و خواجه عبدالله انصاری کابل به اتمام برساند. وی مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی از دانشکده مهندسی، دانشگاه کابل به اتمام رسانید و مدرک ماستری/فوق لیسانس خود را از دانشگاه لندن و در رشته مطالعات توسعه ای، قانون و حکومت‌داری خوب، اقتصاد سیاسی جنگ، منازعات، خشونت، مدیریت و رهبری بحران، روش‌های بازسازی و روند دولت سازی در کشورهای بعد از جنگ، در بخش مطالعات شرقی و آفریقایی به اتمام رسانید.
فعالیت‌ها

۱۳۷۴–۱۳۸۱: همکاری با نهادهای بین‌المللی همچون برنامه انکشافی ملل متحد (UNDP)، دفتر ملل متحد در امور هماهنگی کمک‌های بشر دوستانه (UNOCHA)، مؤسسه (ICRC)، مؤسسه (ACBAR).
۱۳۸۱–۱۳۸۶: مشاور ارشد پالیسی، برنامه‌ریزی و نهاد سازی وزارت احیاء و انکشاف دهات. رئیس اجرایی برنامه ملی جاده‌سازی دهات. رئیس اجرائی برنامه همبستگی ملی.
۱۳۸۶–۱۳۹۰: معین برنامه‌های وزارت احیاء و انکشاف دهات.
۱۳۹۰–۱۳۹۲: وزیر احیاء و انکشاف دهات.
۱۳۹۲–۱۳۹۴: نماینده خاص رئیس‌جمهور در امور حکومت‌داری و امنیت، نماینده خاص رئیس‌جمهور در امور رسیدگی به حوادث، نماینده مقیم صندوق وجهی بین‌المللی پول سازمان ملل متحد برای توسعه زراعت.
۱۳۹۴–۱۳۹۶: وزیر دولت در امور رسیدگی به حوادث.
آلتئا

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= بخش خودمختار والنسیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| آلتئا Altea | آلتئا Altea |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Autonomous community:  بخش خودمختار والنسیا
استان: آلیکانته
کومارکا: مارینا بایخا
Judicial district: Benidorm
حکومت: حکومت
 • Mayor: Andrés Ripoll Llorens (2007) (PSOE)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۴۳ کیلومتر مربع (۱۳٫۲۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۱ متر (۲۰۰ فوت)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۲۳٬۷۸۰
 • تراکم: ۶۹۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Alteà
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: 03590
Official language(s): گویش والنسیایی
وبگاه: وبگاه رسمی
آلتئا (به اسپانیایی: Altea) دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۲۳٬۷۸۰ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۳۴٫۶۱ کیلومتر مربع است.
خشایار موحدیان

| خشایار موحدیان | خشایار موحدیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ اسفند ۱۳۵۶ ‏(۴۶ سال) اصفهان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۳–اکنون
خویشاوندان: سروش صحت (برادر)
خشایار موحدیان (زاده ۳ اسفند ۱۳۵۶ در اصفهان) تدوین‌گر اهل ایران است. وی به واسطه مادر، برادر کوچکتر سروش صحت بازیگر، نویسنده و کارگردان ایرانی است.
او در سال ۱۳۹۷ برای فیلم قسم نامزد تدوین در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر شد.
فیلم‌شناسی > فیلم

صبحانه با زرافه‌ها (۱۴۰۲)
آغوش باز (۱۴۰۲)
پرونده باز است (۱۴۰۱)
سیاه باز (۱۳۹۹)
قسم (۱۳۹۷)
جهان با من برقص (۱۳۹۷)
تیغ و ترمه (۱۳۹۷)
زندانی‌ها (۱۳۹۷)
جشن دلتنگی (۱۳۹۶)
بی‌نامی (۱۳۹۵)
فصل نرگس (۱۳۹۴)
نقطه کور (۱۳۹۴)
هیهات (۱۳۹۴)
ماهی سیاه کوچولو (۱۳۹۳)
آرایش غلیظ (۱۳۹۲)
سر به مهر (۱۳۹۱)
ورود زنده‌ها ممنوع (۱۳۸۸)
بازی (فیلم تلویزیونی) (۱۳۸۷)
در به درها (۱۳۸۳)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

گیلدخت
سرباز (مجموعه تلویزیونی)
پایتخت
چاردیواری
وضعیت سفید
کیمیا (مجموعه تلویزیونی)
مدینه (مجموعه تلویزیونی)
جایزه بزرگ (مجموعه تلویزیونی)
جراحت (مجموعه تلویزیونی)
چارخونه
مادرانه
میکائیل
قطار ابدی
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

مگه تموم عمر چندتا بهاره
تاجر پوسان

| تاجر پوسان | تاجر پوسان |
| --- | --- |
سازنده: چویی وان کیو، جونگ هیونگ سو
بازیگران: لی جه ریونگ کیم هیون جو جونگ بو سوک لی سون جه هونگ ئون هی
کشور سازنده: کره جنوبی
شمار قسمت‌ها: ۵۰
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: لی بیونگ هون
مدت: حدود ۶۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ام بی سی
انتشار اولیه: ۱۵ اکتبر ۲۰۰۱ – ۲ آوریل ۲۰۰۲
تاجر پوسان (به کره‌ای:상도) یک مجموعه تلویزیونی کره‌ای است که در سال ۲۰۰۱ میلادی از شبکه ام‌بی‌سی پخش شده است.
خلاصهٔ داستان

داستان دربارهٔ شخصی به نام سانگ اوک است که به زبان چینی تسلط دارد و می‌خواهد در امتحان مترجمان دربار موفق شود، ولی در این راه برای سفر به چین دچار مشکل می‌شود و به عنوان خیانتکار دستگیر می‌شود و پدرش را از دست می‌دهد.
این سریال دربارهٔ یک تاجر معروف افسانه‌ای می‌باشد که نویسندهٔ معروف چویی این هو این داستان را نوشته است. دوران این داستان در سال‌های ۱۷۹۹ تا ۱۸۵۵ یعنی در دوران چوسان کره می‌باشد.
بازیگران

لی جه ریونگ در نقش ایم سانگ اوک
کیم هیون جو در نقش پارک دانی یونگ
جونگ بو سوک در نقش جیون چی سو
لی سون جه در نقش پارک جومیونگ
هونگ ئون هی در نقش هونگ می گیوم
پارک این هوآن در نقش هونگ دوک جو
نا مون هی در نقش مادر ایم سانگ اوک
کیم جا اوک در نقش مادر می گیوم
کیم یومی در نقش چایون
لی آهیون در نقش چورای
کیم یونگ گون در نقش چونگو
لی هی دو در نقش هو سامبو
منگ سانگ هون در نقش هونگ دای هو
کیم سه جون در نقش بوک تایی
هونگ جین هی در نقش زن هو سامبو
لی کیه این در نقش سونتاک
چویی ران در نقش وو یو ران
بک هیون سوک در نقش جونگ سورای
شین گوک در نقش هونگ تای جو
لی سوک در نقش آنجو
جونگ میونگ هوان در نقش کیم دو کوان
آری گرینر

| آری گِرِینِر | آری گِرِینِر |
| --- | --- |
آری گِرِینِر در سال ۲۰۱۲ میلادی: آری گِرِینِر در سال ۲۰۱۲ میلادی
نام هنگام تولد: آریل گلتمن گِرِینِر
زادهٔ: ۲۷ آوریل ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) بوستون، ماساچوست، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۱ تا کنون
آری گِرِینِـر (انگلیسی: Ari Graynor؛ زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۸۳) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
گزیدهٔ آثار > سینما

سلست و جس برای همیشه
سفر گناه (۲۰۱۲)
۱۰ سال (۲۰۱۲)
پرستار (۲۰۱۱)
محکومیت (۲۰۱۰)
شب قرار (۲۰۱۰)
شلاق بزن (۲۰۰۹)
یک جنایت آمریکایی (۲۰۰۷)
بازی ۶ (۲۰۰۵)
کتاب عشق (۲۰۰۴)
رودخانه میستیک (۲۰۰۳)
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

کلیولند شو (۲۰۱۰)
فرینج (۲۰۱۰–۲۰۰۹)
بابای آمریکایی! (۲۰۰۹–۲۰۰۸)
سی‌اس‌آی: میامی (۲۰۰۷)
قانون و نظم: واحد قربانیان ویژه (۲۰۰۳)
سوپرانوز (۲۰۰۱)
هیولا‌ها: داستان لایل و اریک منندز (2022)
مهره‌داران

| مهره‌داران محدودهٔ زمانی: کامبرین مقدم میانی تا دوران اخیر | مهره‌داران محدودهٔ زمانی: کامبرین مقدم میانی تا دوران اخیر |
| --- | --- |
تن باله‌آبی شمالی: تن باله‌آبی شمالی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران کوویه، ۱۸۱۲
رده‌ها: رده‌ها
 متن را ببینید:  متن را ببینید
مُهره‌داران یکی از بزرگ‌ترین زیرشاخه‌های جانوران طنابدار هستند.
یک جانور زمانی جزو مهره‌داران مَحسوب می‌شود که در پشت خود ستون فقرات داشته باشد تا از طناب نخاعی آن جانور محافظت نماید. مهره‌داران، شامل «ماهی‌ها»، «دوزیستان»، «خزندگان»، «پرندگان» و «پستانداران» است. ستون فقرات از مجموعه استخوان‌های ریز تشکیل شده‌است که به آن، مهره می‌گویند. مهره‌ها به وسیلهٔ رباط‌های طناب‌مانند به یکدیگر متصل می‌شوند تا از یک طرف قابلیت انعطاف‌پذیری داشته و از طرف دیگر مانند یک قلاب محکم ماهیچه‌های پشت را نگه دارند. نخاعاز درون مجرای وسط مهره‌ها عبور می‌کند تا از هر گونه آسیبی مصون بماند. بعضی از ماهیان اولیه و کوسه‌ها و نیز سپر ماهی‌ها به جای ستون فقرات دارای رشته‌ای لاستیک مانند اما محکم هستند که (غضروف) نامیده می‌شوند تقریباً حدود ۴۵۰۰۰ گونه موجود زندهٔ مهره‌دار در اندازه‌های مختلف شناخته شده‌اند.
جانورانی که در این راسته هستند دارای یک رشته (نخاع) هستند که در طول بدنشان به سمت پایین کشیده شده‌است. در مهره‌داران این رشته توسط ستون مهره‌ها محافظت می‌شود. مهره‌داران بخش عظیمی از جانوران استخوان‌دار را تشکیل می‌دهند و شامل بزرگ‌ترین و باهوش‌ترین جانوران جهان می‌شوند. این زیرشاخه بیش از ۶۴۰۰۰ گونه از مهره‌داران را در بر می‌گیرد که به ۷ رده تقسیم‌بندی می‌شوند.
پستانداران
غضروف ماهیان
ماهی‌های بدون آرواره
ماهی‌های استخوانی
پرندگان
خزندگان
دوزیستان
مهره‌داران در اشغال خشکی‌ها به صورت یکسان توفیق نیافتند. بیشتر دوزیستان به ناحیه‌های نزدیک آب محدودند تا بتوانند به آب بازگردند و تولیدمثل کنند. بیشتر خزندگان به مناطق گرمسیری و معتدل محدودند. پستانداران و پرندگان گسترش و سازگاری بیشتری دارند. برخی از مهره‌داران مانند لاک‌پشتان و دیگر خزندگان منقرض‌شده، گراز دریایی، وال و پنگوئن سازگاری ثانوی به زندگی در آب دریا پیدا کرده‌اند.
ویژگی‌های جسمانی مهره‌داران

بدن مهره‌داران دارای سر، تنه و گاهی دم است. اسکلت داخلی دارند و مغز در داخل جمجمه محصور است. جنین پشت‌مازه (نوتوکورد) دارد و جانور بالغ دارای پشت‌مازه یا ستون فقرات است. آبشش‌های حلقی یا شش دارند. دستگاه گردش خون بسته‌است. قلب دارند و خون دارای گلبول‌های سفید و هموگلوبین در گلبول‌های سرخ است. دستگاه لنفاوی دارند. دارای کبد و دستگاه و غده‌های داخلی پیشرفته هستند. حدود ۵۰ هزار گونه دارند. این زیر شاخه جزوِ شاخه طنابداران است. از آنجا که این شاخه شامل انسان‌ها و جانورانی است که اهمیت زیادی برای انسان دارند از هر نظر جالب توجه‌تر از بقیه شاخه‌های جانوری هستند.