stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دره‌ای
منبع

غلامعلی رئیس الذاکرین (۱۳۷۰)، زادسروان سیستانبزرگ طایفه دره ئی آقای سلطان دره ئی است
| ن ب واقوام و طایفه‌های استان سیستان و بلوچستان | ن ب واقوام و طایفه‌های استان سیستان و بلوچستان |
| --- | --- |
بلوچ:  ریگی  نارویی  اجودی  رخشانی  ارباب بلوچ  ازبکزهی  اربابی بلوچ  ایجباری  ایرندگانی  بادینی  باران زهی  کرمزهی  بارکزایی  بامری  براهویی  بزرگ زاده  بلوچی  بلوچ‌زهی  جمالزهی  جمشیدزهی  کبدانی  دهانی  جنگی زهی  چاریزهی  حسین بر  کدخدایی  حوت  خارکوهی  دامنی  داوودی  دهواری  ده‌مرده  رئیسی  رخشانی  ریسباف  سارانی  سالارزهی  سپاهی  سنجرزهی  زهروزهی  شنبه زهی  شه‌بخش  شیخ  شیرانزهی  شکرزهی  شهلی بر  شهنوازهی  شیهکی  قلندرزهی  قنبرزهی  کردی  کرد تمین  کردی تمندانی  کرد  کشانی  کهوسه  گرگیچ  گمشادزهی  لاشاری  میر لاشاری  میر بلوچ زهی  نهتانی  یوسفی  آسکانی  جدگال  رئیسی  امیری  زرد کوهی  مرادزهی  میر مرادزهی  دادکانی  یوسفی  شیخ حسینی  شیخ زاده  رخشانی  گرگیج  کاروندری  محمودانی  محمود زهی  ملکی  نخود زهی  عمر زهی  آزادی  سندکزهی  عیدوزهی  محب زهی  بهادری  مارندگانی  آشور زهی  حیدر زهی  دادگر  کلکلی  بیجار زهی  سیاخانی  هوت  طوقی  مگسی  ساویز  نرماشیری  ملازهی(ملازاده)  بمپوری  شهداد زهی  شیرانی  شهیکی  سابکی  نوشیروانی  بلوچ زهی  خاکی زهی  همتی  باهوزهی  هیبت زهی  مسکانزهی  صاحبداد زهی  هونکزهی  غلام زهی  جانمحمد زهی  بلوچی  سلیمانی  رند بلوچ  کیشکوری  قاضی زاده  ویداد زهی  بهرام زهی  نظر زهی  کریم زایی  قاسم زهی  سگاری  ترشابی  مسکان زهی  کریچ زهی ایرندگانی  سیاهانی  چاکر زهی  درخشان  لجه ای  جت  خاشی  سراوانی  حملی  سردار زهی  نوهانی 
سیستانی:  آبسالان  آبیل  آبیلی  اجودی  ارباب (سیستانی)  اربابی (سیستانی)  آریایی  اله دو  سرگزی  سرگلزایی  طایفه سرهنگی  ارجونی  اردنی  اشکانی  اوکاتی  بارانی  باران زهی (سیستانی)  بختیاری  بامدی  برخوردار  بزی  بندانی  پردلی  پودینه  پور میر  پهلوان  پهلوانی  پیری  تاتار  تاج محمدی  تجگی  تاجی  جان آبادی  جاویدان  جدیدالاسلام  جر  جهانتیغ  جمال زاده  جمشیدی  چاری  چتله  حسین آبادی  حسینی  حسینی طباطبایی  حیدری  خدری  خزایی  خمر  دانش  دره‌ای  درگی  درویشی  دلارامی  راز  راشکی  راهداری  رامرودی  رخ فروز  رزمی  زابلی  زرگر  زور  زوری  ریگی جلایی  ستوده  سرابندی  سنچولی  ساسانی  سالاری  سندگل  سموری  سیاه سر  شهدادی  شهرکی  شهری  شهریاری  شیخ  شیخ ویسی  صیاد  صوفی  عارفی  عرب  عربی  عسکری  علم  علی صوفی  فاطمی  فخیره  فراهی  فیروزی  فیروز کوهی  قروت خوار  قزاق  قهقایی  کته لوک  کلبعلی  کلانتری  کمالی  کمرکی  کول  کوه کن  کیال  کیانی  کیخا  کیخانژاد  کهخا  گدا  گرگ  گلوی  گنجعلی  گلوی  لکزایی  ماهککی  مختاری  ملا الهی  ملاشاهی  میر  میرانی  میر بهاالدین  میر پور  میر تیموری  میر خزیمه  میر زنده دل  میر عرب  میری  میر نژاد  میرنیا  میرویسی  میرشکار  نجفی  نورا  نوری  هاشمی  هراتی  بادینی  جمال دینی  ماهککی
شهر زوزن

| شهر زوزن | شهر زوزن |
| --- | --- |
نام: شهر زوزن
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان خواف
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۲۱
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ شهریور ۱۳۷۸
زوزن از توابع بخش جلگه زوزن در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران قرار دارد.
آثار بدست آمده در شهر ویران شده زوزن مربوط به سدهٔ ۴ تا ۷ ه‍.ق است.
این شهر در ۳۰ شهریور ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۴۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این شهر در سال ۲۰۰۷ درخواست ثبت در میراث جهانی یونسکو را به ثبت رسانده است ولی هنوز این درخواست مورد موافقت قرار نگرفته‌است.
جمعیت زوزن بیش از ۵۰۰ هزار نفر و مالیات آن روزانه دو هزار سکه بوده که توسط داروغه آن شهر شیخ سید مرتضی خان جوانشیر جمع آوری میشد و همسرش نیلوفر خاتون پرستش مقدم بود که بانوی اول  آن ولایت بود
پیشینه

زوزن، شهری در چهل فرسنگی نیشابور خراسان که مرکز ولایت زوزن بوده‌است. در نزدیکی این شهر، آتشکده‌ای وجود داشته‌است که بعضی علت نام‌گذاری شهر را به آن آتشکده مرتبط می‌دانند.
آثار تاریخی

مسجد ملک زوزن
مشاهیر

ضیاءالملک زوزنی
به‌آفرید
بوسهل زوزنی
خواجه ابونصر مشکان زوزنی
حمزه پسر علی
ملک عماد زوزنی
اسماعیل زوزنی متوفی به سال ۱۵۸ ه‍.ق و از شاگردان امام جعفر صادق
ولایت زوزن در میان ولایت‌های ربع نیشابور در صفحه‌ای از نسخه خطی ترجمه کتاب تاریخ نیشابور الحاکم.
نام زوزن بر روی نقشه ابن حوقل در كتاب صورة الارض در قرن چهارم هجری
نام زوزن بر روی نقشه ایران در دوره صفویه ترسیم شده توسط کاتب چلبی
نام زوزن بر روی نقشه ایران در اواخر دوره صفویه و اوایل دوره پادشاهی افشاریه ترسیم شده توسط ابراهیم عن متفرقکان
برنامه زوند

برنامه زونْد (روسی: Зонд، ت. «به‌معنای کاوشگر») نام دو مجموعه متفاوت از فضاپیمای بدون سرنشین اتحاد جماهیر شوروی بود که بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۰ پرتاب شدند. مجموعه اول که بر پایه کاوشگر سیاره‌ای ۳ام‌وی ساخته شده بود، برای جمع‌آوری اطلاعات دربارهٔ سیارات نزدیک طراحی شده بود.
مجموعه دوم شامل فضاپیماهای آزمایشی بود که به‌عنوان پیش‌زمینه‌ای برای پروازهای کنترل از راه دور و حلقه‌زنی به دور ماه طراحی شده بود. این فضاپیماها نسخه‌ای ساده‌شده از فضاپیمای سایوز بودند که شامل فضاپیمای سایوز و فضاپیمای سایوز بود اما فاقد فضاپیمای سایوز بودند.
دو لاک‌پشت و دیگر موجودات زنده‌ای که در زوند ۵ حضور داشتند، اولین موجودات زمینی بودند که به دور ماه سفر کرده و به زمین بازگشتند.
مأموریت‌های مبتنی بر کاوشگر سیاره‌ای ۳ام‌وی

سه مأموریت اول بر اساس مدل کاوشگر سیاره‌ای ۳ام‌وی  طراحی شده بودند که هدف آن‌ها کاوش در زهره و مریخ بود. پس از دو شکست، زوند ۳ به‌عنوان یک مأموریت آزمایشی ارسال شد و به دومین فضاپیمایی تبدیل شد که از سمت پنهان ماه عکس‌برداری کرد (پس از لونا ۳). این فضاپیما سپس به مدار مریخ ادامه مسیر داد تا سیستم‌های مخابراتی و فنی خود را آزمایش کند.
مأموریت‌های دور زدن ماه

مقاله‌های اصلی: Soyuz 7K-L1 و مسابقه فضایی § پیش به سوی ماه
مأموریت‌های زوند ۴ تا زوند ۸ به‌عنوان پروازهای آزمایشی برای برنامه ماه شوروی در طول مسابقه فضایی طراحی شده بودند. در این مأموریت‌ها از سایوز ۷ک-ال۱ (که به اختصار L1 نیز نامیده می‌شود) استفاده شد. این فضاپیما برای پرتاب به دور ماه از زمین، ساده‌سازی شده بود. این مأموریت‌ها با استفاده از پروتون پرتاب شدند، موشکی که به اندازه کافی قوی بود تا زوند را در یک مسیر بازگشت آزاد به دور ماه بفرستد بدون اینکه وارد مدار ماه شود (مسیر مشابه با پرواز اضطراری آپولو ۱۳). با تغییرات جزئی، زوند توانایی حمل دو فضانورد را نیز داشت.
در آغاز، مشکلات جدی در موشک جدید پروتون و همچنین فضاپیمای جدید سایوز وجود داشت، اما پروازهای آزمایشی با وجود برخی نقص‌ها ادامه یافت. بیشتر مأموریت‌های آزمایشی بین ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰ (زوند ۴ تا زوند ۸) مشکلاتی در هنگام بازگشت به جو زمین داشتند.
فضاپیمای زوند تنها پروازهای خودکار و بدون سرنشین انجام داد. چهار مأموریت آن دچار نقص‌هایی شدند که ممکن بود به خدمه آسیب برساند یا باعث مرگ آن‌ها شود. ابزارهای این مأموریت‌ها داده‌هایی دربارهٔ ریزشهاب‌وارهها، پرتو کیهانی، میدان مغناطیسی، انتشارات رادیویی و باد خورشیدی جمع‌آوری کردند. عکس‌های بسیاری گرفته شد و محموله‌های زیستی نیز ارسال شدند.
جدول زمانی > مأموریت‌های مبتنی بر کاوشگر سیاره‌ای ۳ام‌وی

زوند ۱
پرتاب: ۲ آوریل ۱۹۶۴
قطع ارتباط: ۱۴ مه ۱۹۶۴
عبور از کنار زهره: ۱۴ ژوئیه ۱۹۶۴
زوند ۲
پرتاب: ۳۰ نوامبر ۱۹۶۴
قطع ارتباط: مه ۱۹۶۵
عبور از کنار مریخ: ۶ اوت ۱۹۶۵
زوند ۳
پرتاب: ۱۸ ژوئیه ۱۹۶۵
عبور از کنار ماه: ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۵
قطع ارتباط: ۳ مارس ۱۹۶۶
جدول زمانی > مأموریت‌های آزمایشی Soyuz 7K-L1/L1S

Kosmos 146
پرتاب: ۱۰ مارس ۱۹۶۷
پرتاب نمونه اولیه Soyuz 7K-L1P توسط موشک پروتون به مدار بیضوی برنامه‌ریزی‌شده زمین.
Kosmos 154
پرتاب: ۸ آوریل ۱۹۶۷
پرتاب نمونه اولیه Soyuz 7K-L1P توسط پروتون که نتوانست وارد مسیر برنامه‌ریزی‌شده ماه شود.
زوند ۱۹۶۷A
پرتاب: ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۷
مسیر از دست رفته ۶۰ ثانیه پس از پرتاب. برج فرار کپسول زوند را به‌سلامت دور کرد. موشک در فاصله ۶۵ کیلومتر (۴۰ مایل) سقوط کرد.
تلاش برای پرواز به ماه.
زوند ۱۹۶۷B
پرتاب: ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷
نقص در مرحله دوم. کپسول زوند به‌سلامت بازیابی شد. موشک در فاصله ۳۰۰ کیلومتر (۱۹۰ مایل) سقوط کرد.
تلاش برای پرواز به ماه.
زوند ۴
پرتاب: ۲ مارس ۱۹۶۸
مطالعه مناطق دوردست فضا، توسعه سیستم‌ها و واحدهای جدید برای ایستگاه‌های فضایی.
بازگشت به زمین: ۷ مارس ۱۹۶۸ – سیستم خودتخریب به‌صورت خودکار کپسول را در ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر (۶٫۲ تا ۹٫۳ مایل) منفجر کرد، در فاصله ۱۸۰–۲۰۰ کیلومتر (۱۱۰–۱۲۰ مایل) از سواحل آفریقا در گینه.
زوند ۱۹۶۸A
پرتاب: ۲۳ آوریل ۱۹۶۸
نقص در مرحله دوم ۲۶۰ ثانیه پس از پرتاب.
تلاش برای پرواز به ماه.
زوند ۱۹۶۸B
پرتاب: ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۸
انفجار مرحله بلوک D در سکوی پرتاب، که باعث کشته شدن سه نفر شد.
زوند ۵
پرتاب: ۱۵ سپتامبر ۱۹۶۸
پرواز به دور ماه: ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۸
بازگشت به زمین: ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۸
محموله زیستی شامل دو لاک‌پشت روسی، مگس‌های شرابی، کرم‌های غذایی، گیاهان، بذرها، باکتری‌ها و دیگر موجودات زنده که اولین موجودات زمینی بودند که به ماه سفر کرده و به‌سلامت بازگشتند.
اولین فضاپیمایی که به دور ماه چرخید و به زمین بازگشت.
زوند ۶
پرتاب: ۱۰ نوامبر ۱۹۶۸
پرواز به دور ماه: ۱۴ نوامبر ۱۹۶۸
بازگشت به زمین: ۱۷ نوامبر ۱۹۶۸
زوند ۱۹۶۹A
پرتاب: ۲۰ ژانویه ۱۹۶۹
نقص در مرحله دوم ۲۵ ثانیه زودتر از موعد. پرواز خودکار لغو شد. کپسول به‌سلامت بازیابی شد.
تلاش برای پرواز به ماه.
Zond L1S-1
پرتاب: ۲۱ فوریه ۱۹۶۹
نقص در مرحله اول. سیستم فرار کپسول ۷۰ ثانیه پس از پرتاب فعال شد. کپسول بازیابی شد.
تلاش برای مدار ماه و آزمایش موشک N1.
زوند L1S-2
پرتاب: ۳ ژوئیه ۱۹۶۹
نقص در مرحله اول. کپسول بازیابی شد.
تلاش برای مدار ماه و آزمایش موشک N1.
زوند ۷
پرتاب: ۷ اوت ۱۹۶۹
عبور از کنار ماه: ۱۱ اوت ۱۹۶۹
بازگشت به زمین: ۱۴ اوت ۱۹۶۹
زوند ۸
پرتاب: ۲۰ اکتبر ۱۹۷۰
عبور از کنار ماه: ۲۴ اکتبر ۱۹۷۰
بازگشت به زمین: ۲۷ اکتبر ۱۹۷۰
زوند ۹
برنامه‌ریزی‌شده اما لغو شد. قرار بود در ژوئیه ۱۹۶۹ پرتاب شود و شامل پاول پوپوویچ و ویتالی سواستیانوف باشد اما هیچ‌گاه انجام نشد.
زوند ۱۰
برنامه‌ریزی‌شده اما لغو شد.
زوند ۲ (میان‌سیاره‌ای) بخشی از خانواده ۳ام‌وی
تله‌تئاتر

صحنه‌ای از نمایشنامهٔ مرگ دانتون اثر گئورگ بوشنر که به شکل یک تله‌تئاتر از تلویزیون در هلند پخش شده بود، ۱۹۷۰.
تله‌تئاتر (فرانسوی: Téléthéâtre‎) به یک برنامه تلویزیونی گفته می‌شود که یک نمایش تئاتر را از تلویزیون پخش می‌کند. از دههٔ پنجاه میلادی در انگلستان پخش اولین تله تئاترها آغاز شد. تله تئاتر یا نمایش تلویزیونی به اثری گفته می‌شود که ضمن دربرداشتن ویژگی‌های اصیل و کلاسیک؛ یعنی داشتن متن (نمایشنامه)، گفتگو (دیالوگ)، عمل (بازی) و شخصیت (کارکترهای نمایشی) با بهره‌گیری از امکانات تکنیکی رسانه تلویزیون که شامل دوربین (نماها)، مونتاژ (تنوع و ترکیب نماها) و دکور (استودیو یا صحنه‌های طبیعی) است، در قالب نمایشی که با نیازها، ظرافت‌ها، خواست‌ها و قالب تلویزیون تنظیم شده، اجرا و ضبط می‌شود. این ساختار (که مختص تلویزیون است) باید منطبق با زبان و ویژگی‌های این رسانه تعریف شود، که غیر زنده بودن، دارای زمان تعریف شده و محدود، سریع، عمومی و تکنیکی بودن است.
گونه‌ها

تله‌تئاتر برا پایهٔ شیوهٔ ارائه بر چهار نوع است:
تئاتر صحنه‌ای که عیناً در محل اجرا برای پخش از تلویزیون ضبط می‌شود.
اجرای صحنه‌ای که بدون تغییر و دستکاری زیاد در استودیو ضبط می‌شود.
اجرای تلویزیونی متن تئاتری که بر اساس ویژگی‌های رسانه تلویزیون تغییراتی در متن نمایشنامه و میزانسن ایجاد می‌شود. (تله پلی)
اجراهایی که بر اساس تله‌پلی - متن نمایشی مختص تلویزیون شکل می‌گیرد.
بر پایه کشور > ایالات متحدهٔ آمریکا

در آمریکا، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۱، دورهٔ اوج تله تداتر در آمریکا بود، دوره ای که به آن عصر طلایی تلویزیون می‌گویند.
بر پایه کشور > بریتانیا

از دهه ۱۹۵۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰، نمایش تلویزیونی یک ژانر برنامه‌سازی تلویزیونی در بریتانیا بود. این ژانر اغلب با سبک درام واقع‌گرایی اجتماعی که به نام «مکتب واقع‌گرایی ظرفشویی» شناخته می‌شد، مرتبط بود و به مسائل اجتماعی خانواده‌های طبقه کارگر می‌پرداخت. برنامه‌هایی مانند Armchair Theatre (شبکه ABC، سپس Thames، ۱۹۵۶–۱۹۷۴)، The Wednesday Play (شبکه BBC، ۱۹۶۴–۱۹۷۰) و Play for Today (شبکه BBC، ۱۹۷۰–۱۹۸۴) به‌دلیل کیفیت خود مورد تحسین منتقدان قرار می‌گرفتند.
بر پایه کشور > روسیه > اتحاد جماهیر شوروی

در اتحاد جماهیر شوروی، نمایش‌های تلویزیونی که فقط به‌صورت پخش زنده تولید می‌شدند، از سال ۱۹۳۸ تا اوایل دهه ۱۹۵۰ ساخته می‌شدند. بعدها این نمایش‌ها با استفاده از فناوری کینسکوپ ضبط شدند. این ژانر در اواسط دهه ۱۹۸۰ کنار گذاشته شد.
بر پایه کشور > روسیه > فدراسیون روسیه

از سال ۲۰۰۰ به این سو تلاشهایی برای احیای این ژانر با ساخت چند تله تئاتر جدید آغاز شده است.
آباره

آبارهٔ پل جوبی در اصفهان
پروژه آباره آریزونای مرکزی که در سال ۱۹۷۳ شروع به احداث شد آب را از رودخانه کلرادو به جنوب ایالت آریزونا انتقال می‌دهد.
آباره یا آنچه آب را می‌رساند، به مجراهای گفته می‌شود که جریان آب را در مسیر خاصی هدایت می‌کنند. آباره‌ها برای عبور آسان آب ساخته می‌شوند.
در علوم مهندسی نوین این اصطلاح برای هر سامانه لوله‌ای شکل، راه آب، نهرآب، کانال، قنات، تونل و دیگر سامانه‌های عمرانی استفاده می‌شود. همچنین اصطلاح آباره گاهی به پل‌های آبی گفته می‌شود. پل‌های آب گذرها به منظور رد شدن آب رودخانه‌ها از زیر ساختارهای راه‌آهن، راه شوسه که بر روی یک شکاف بزرگ زمینی هستند کاربرد دارند. اصطلاح آباره (aqueduct) از کلمه‌های لاتین aqua و ducere به ترتیب به معنای آب و گذر اخذ شده‌است.
پیشینه ساخت آباره

در معماری سنتی ایران از گذشته‌های دور برای انتقال آب از آباره‌ها استفاده می‌شده‌است. هر چند در ایران استفاده از قنات به عنوان مجرای زیرزمینی آب به دلیل مزایای بهداشتی و کاهش تبخیر بیشتر متداول بوده‌است ولی آباره‌ها نیز در برخی موارد در ادامه مسیر قنات یا جوی‌ها ساخته می‌شده‌اند. آباره‌ها در معماری سنتی جوی‌های کوچکی با شیب بسیار کم هستند که به شکل پل موانع، پستی بلندی‌ها و گاهی مسیل‌ها را رد می‌کند تا آب را برای کشت و کشاورزی یا کارهای دیگر برساند. نمونه آن در نزدیک خرانق یزد، قلعه حاتم بجنورد یزد و روستای دشتو در بخش لارستان فارس موجود است. نمونه متاخر تر آن پل جویی در اصفهان می‌باشد.
ساخت آباره‌ها در معماری روم باستان نیز مرسوم بوده‌است.
آباره در راهسازی

آب گذر یکی از انواع ابنیه فنی در راه‌سازی است که به جهت تسهیل در تخلیه یا عبور آب‌های سطحی از یک طرف به طرف دیگر راه احداث می‌گردد.
جهت طراحی ابعاد آباره نیاز به انجام مطالعات هیدرولوژیکی می‌باشد. این مطالعات به جهت محاسبه حداکثر حجم آبی که در زمان اوج بارندگی یا پس از آن به آباره می‌رسد انجام می‌گردد.
محاسبه صحیح حجم آب سبب تخلیه مناسب جریان سیلابی می‌گردد که در مسیر خود به جاده احداث شده برخورد می‌نماید. عدم طراحی مناسب آباره سبب شسته شدن جسم راه و تخریب راه احداث شده می‌گردد.
انواع اصلی آباره متداول در ایران > آبارهٔ دالی

بر روی آن خاکریزی نمی‌شود و ارتفاع آن هم طراز جاده است.
از بتن آرمه ساخته می‌شود
انواع اصلی آباره متداول در ایران > آبارهٔ زیرخاکی

به آن‌دسته از آباره‌هایی که مجموع ضخامت خاکریزی و روسازی بیشتر از ۶۰ سانتی‌متر باشد را «آبارهٔ زیرخاکی» گویند. (براساس تعاریف نشریه ۱–۲۹۳)
انواع اصلی آباره متداول در ایران > آبارهٔ مدفون

اغلب قوسی شکل که بر روی آن خاکریزی با ارتفاع بالا انجام شده و در دره‌های عمیق و بسیار پایین‌تر از ارتفاع جاده قرار می‌گیرد.
پارامترهای مهم طراحی آباره

هر آباره دارای پارامترهای طراحی به شرح زیر است.
تعداد دهانهٔ آباره
عرض هر دهانهٔ آباره
ارتفاع آباره
برای مثال برای نامیدن آباره می‌گویند ۳ دهانه ۵ متری به ارتفاع ۲ متر یا ۳*۵*۲
در محل‌هایی که معمولاً دشت محسوب شده و محاسبات هیدرولوژیکی برای مسیر راه انجام نمی‌گردد به صورت عرف در هر ۲۰۰ متر یک آباره با دهانه ۲ متری به شکل قوطی، لوله با قطر ۲ متر یا آباره‌ای با مصالح بنایی یا بتنی تعبیه می‌گردد.
استانداردسازی آباره‌ها

به جهت برآورد هزینه احداث هر آباره و نیز اجرای آسان مجموعه آباره‌ها تا دهانه ۸ متری در دفترچه‌ای با نام آیین‌نامه ۸۳ موجود می‌باشد.
آباره‌ها با دهانه ۶ متر و بیشتر دیگر آباره محسوب نشده و پل می‌باشند. تفاوت پل با آباره در امکان خاک ریزی بر روی آباره است. خاکریزی بر روی پل سبب اضافه شدن بر وزن آن شده و هزینه ساخت پل را بالا می‌برد.
مجموعه نقشه‌های تیپ اجرایی آباره‌ها تا دهانه ۸ متر که به صورت گسترده در راه‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد در وبگاه معاونت نظارت راهبردی معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور در دسترس می‌باشد.
زیر سن قانونی

| زیر سن قانونی | زیر سن قانونی |
| --- | --- |
کارگردان: سیلویا آمادیو
نویسنده: مارینو اونوراتی
بازیگران: گلوریا گوئیدا
موسیقی: روبرتو پرگاجو
فیلم‌بردار: آنتونیو ماکوپی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۷۴
زبان: ایتالیایی 
زیر سن قانونی (ایتالیایی: La minorenne) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی سیلویا آمادیو است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. منتقد فیلم «آدریانو تنتوری» از این فیلم به عنوان «تاریخ مُـد دهه ۱۹۷۰ یاد می‌کند، که در آن گلوریا گوئیدا [با آن] هیکل سکسی به طرز ماهرانه‌ای ایفای نقش می‌کند.»
گزیدهٔ بازیگران

گلوریا گوئیدا
رزماری دکستر
مارکو گولیلمی
کورادو پانی
جاکومو روسی استوارت
سیلویو اسپاچزی
گابریلا لپوری
می ماسک

| می ماسک | می ماسک |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: می هالدمن
زادهٔ: ۱۹ آوریل ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) رجاینا، ساسکاچوان، کانادا
ملیت: کانادایی-آفریقایی
پیشه‌ها: مدل متخصص رژیم غذایی نویسنده
همسر: ارول ماسک  (ا. ۱۹۷۰–ج. ۱۹۷۹)
فرزندان: ایلان، کیمبال و توسکا
خویشاوندان: لیندون رایو (پسر خواهر)
می ماسک در سال ۲۰۲۳
مِـی ماسک (انگلیسی: Maye Musk؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۴۸) مدل و متخصص رژیم غذایی اهل کانادا و آفریقای جنوبی و مادر ایلان ماسک، توسکا ماسک و کیمبال ماسک است. او بیش از ۵۰ سال مدل بوده و عکسش بر جلد مجله‌های تایم (ویژه‌نامهٔ سلامت)، وومنز دی و وُگ منتشر شده‌است. روزنامهٔ نیویورک پست بر شهرت خودکسب‌کردهٔ او تصریح کرده و او را «یک ستارهٔ به‌واسطهٔ لیاقت خودش» اعلام نمود.
اوایل زندگی و حرفه

می ماسک در شهر رجاینای کانادا زاده شد و یکی از قل‌های دوقلو و همچنین یکی از پنج فرزند خانواده بود. خانوادهٔ او هنگامی که می ۲ ساله بود، به پرتوریا در آفریقای جنوبی مهاجرت کردند. مادرش وینفرد فلچر و پدرش دکتر جاشوا نورمن هالدمن یک متخصص کایروپراکتیک، باستان‌شناس آماتور و ماجراجو بود که با یک هواپیمای ملخی از سال ۱۹۵۲ میلادی، خانواده‌اش را به سفر دور دنیا برد. آنها به‌مدت ده سال در بیابان کالاهاری جستجو کردند تا شاید نشانی از «شهر گمشدهٔ کالاهاری» پیدا کنند. پدرش و مادر او برنامه‌ها و سخنرانی‌های گوناگونی دربارهٔ سفرشان داشتند. می در مصاحبه‌ای با نیویورک تایمز گفت که «پدر و مادرم مشهور بودند، اما هیچگاه اهل پُز و فخرفروشی نبودند.»
مِـی در مسابقهٔ دختران زیبای آفریقای جنوبی در سال ۱۹۶۹ به مرحله نهایی (فینال) راه یافت. یک سال بعد در سال ۱۹۷۰ با «ارول ماسک» که یک مهندس اهل آفریقای جنوبی بود، ازدواج کرد که با هم سه فرزند به دنیا آوردند: ایلان ماسک، توسکا ماسک و کیمبال ماسک. وی سپس در رشتهٔ رژیم‌شناسی تحصیل کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه ایالت آزاد آفریقای جنوبی اخذ نمود. او بعدها در رشتهٔ تغذیه هم تحصیل کرد و مدرک فوق لیسانس تغذیه از دانشگاه تورنتو دریافت داشت.
مِـی در سال ۱۹۷۹ از اِرول ماسک جدا شد. دو سال بعد ایلان تصمیم گرفت که با پدرش زندگی کند و چهار سال بعد، کیمبال هم به او و پدرش پیوست. ایلان پس از پایان دورهٔ دبیرستان، تصمیم گرفت که به کانادا برگردد و ۶ بعد، مِـی و توسکا هم به کانادا برگشتند.
زندگی در سال‌های بعدی

مِـی ماسک به حرفهٔ مدلینگ خود در کانادا و ایالات متحده آمریکا ادامه داد و در فیلم‌های تبلیغاتی رولون و ویدئو کلیپی از بیانسه بازی کرد. عکس عریان او بر جلد مجله تایم (ویژه‌نامهٔ سلامت)، نیویورک و اِل کانادا منتشر شد و در کارزارهای تبلیغاتی تارگت و ویرجین آمریکا هم حضور یافت. در سپتامبر ۲۰۱۷ میلادی، وی با ۶۹ سال سن، مسن‌ترین سخنگوی کاورگرل شد و در یکی از گزارش‌های خبری، این واقعه را «تاریخ‌ساز» نامیدند.
علاوه بر مدل بودن، او به‌عنوان یک متخصص رژیم غذایی دارای کسب و کار خصوصی خود است و در سرتاسر دنیا سخنرانی و ارائه دارد.
کتاب خاطرات او با عنوان «وقتی یک زن برنامه‌ریزی می‌کند: اندرزهای برای یک عمر ماجراجویی، زیبایی و موفقیت» در سال ۲۰۱۹ میلادی منتشر شد.
کریستیانا بورگی

| کریستیانا بورگی | کریستیانا بورگی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) فورلی، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
کریستیانا بورگی (ایتالیایی: Christiana Borghi؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۵۸) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به زن سیسیلی و برهنه، عشق نازی کمپ ۳۷، دختردایی‌های من و شیرین‌بیان اشاره نمود.
ب‌ام‌و نیو سیکس

Motor vehicle
| ب‌ام‌و نیو سیکس | ب‌ام‌و نیو سیکس |
| --- | --- |
BMW 2500: BMW 2500
دید کلی: دید کلی
شرکت: ب‌ام‌و
تولید: 1968–1977 221,991 built
طراح: Wilhelm Hofmeister
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه بزرگ خودروی لوکس
شکل بدنه: 4-door سدان 2-door کوپه
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
سکو: ب‌ام‌و نیو سیکس (Sedan) BMW E9 (Coupe)
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.5 L M30B25 I6 2.8 L M30B28 I6 3.0 L M30B30 I6 3.2 L M30B32LE I6 3.3 L M30B33 I6
جعبه‌دنده: 4/5-speed جعبه‌دنده دستی 3-speed جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۹۲ میلیمتر (۱۰۶ اینچ) ۲٬۷۹۴ میلیمتر (۱۱۰٫۰ اینچ) (LWB)
درازا: ۴٬۷۰۰ میلیمتر (۱۸۵ اینچ) ۴٬۹۵۳ میلیمتر (۱۹۵٫۰ اینچ) (US bumpers) ۴٬۸۰۱ میلیمتر (۱۸۹٫۰ اینچ) (LWB)
پهنا: ۱٬۷۵۰ میلیمتر (۶۹ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۷ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۳۳۴ کیلوگرم (۲٬۹۴۱ پوند) ۱٬۴۷۰ کیلوگرم (۳٬۲۴۰ پوند) (LWB)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: ب‌ام‌و ۵۰۱
پسین: ب‌ام‌و ۷ سری (ای۲۳) (ب‌ام‌و سری ۷)
ب‌ام‌و نیو سیکس (BMW New Six) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۷تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت دستی است.
دانمارک در المپیک تابستانی ۱۹۶۴

دانمارک در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ که در شهر توکیو برگزار شد، کاروان دانمارک با ۶۰ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۶ مدال (۲ طلا، ۱ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، دانمارک در ردهٔ ۱۸ مسابقات قرار گرفت.
ناحیه بالیق‌چی

| ناحیهٔ بالیق‌چی Baliqchi tumani بلیقچی تومنی Балыкчинский район | ناحیهٔ بالیق‌چی Baliqchi tumani بلیقچی تومنی Балыкчинский район |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
ناحیه بالیق‌چی: ناحیه بالیق‌چی
موقعیت ناحیهٔ بالیق‌چیدر نقشه: موقعیت ناحیهٔ بالیق‌چیدر نقشه
کشور: ازبکستان
ولایت: ولایت اندیجان
مرکز: بالیق‌چی
تأسیس‌شده: ۱۹۲۶
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴۰ کیلومتر مربع (۱۳۰ مایل مربع)
جمعیت (2024): جمعیت (2024)
 • کل: ۲۱۵٬۸۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (زمان ازبکستان)
ناحیهٔ بالیق‌چی (به ازبکی: Baliqchi tumani، بلیقچی تومنی)(به روسی: Балыкчинский район) یک ناحیه در ازبکستان است که در ولایت اندیجان واقع شده‌است. ناحیه بالیق‌چی ۳۴۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱۵٬۸۰۰نفر جمعیت دارد.
کاخ پاپ‌ها

| کاخ‌های پاپ | کاخ‌های پاپ |
| --- | --- |
منظره کاخ‌های پاپ: منظره کاخ‌های پاپ
مکان: آوینیون، فرانسه
مختصات: ۴۳°۵۷′۰۳″شمالی ۴°۴۸′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۹۵۰۸°شمالی ۴٫۸۰۷۵°شرقی﻿ / 43.9508; 4.8075
سبک(های) معماری: گوتیک
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: مرکز تاریخی آوینیون: کاخ پاپی، گروه مربوط به کلیسای اسقفی در مسیحیت و پل آوینیون: نام رسمی: مرکز تاریخی آوینیون: کاخ پاپی، گروه مربوط به کلیسای اسقفی در مسیحیت و پل آوینیون
نوع: فرهنگی
معیار: i, ii, iv
تعیین: ۱۹۹۵ (جلسه ۱۹ ام)
شمارهٔ ارجاع: ۲۲۸
UNESCO region: اروپا و آمریکای شمالی
 :  
نمای ورودی Palais des Papes
مجموعه کاخ‌های پاپ (به فرانسوی Palais des Papes) واقع شده در آوینیون در فرانسه بزرگترین بنای [[معماری گوتیک]] قرون وسطی محسوب می‌شود.
آوینیون پس از جریان موسوم به دو دستگی غرب، به اقامت گاه پاپ در سال ۱۳۰۹ میلادی با بر روی کار آمدن گاستکون ریموند برتراند دُ گّت به عنوان پاپ کلمنت پنجم بدل گردید.
دیوید اتنبرو

| سر دیوید فردریک اتنبرو | سر دیوید فردریک اتنبرو |
| --- | --- |
دیوید اتنبرو در سال ۲۰۱۵: دیوید اتنبرو در سال ۲۰۱۵
نام هنگام تولد: دیوید فردریک اتنبرو
زادهٔ: ۸ مهٔ ۱۹۲۶ ‏(۹۸ سال) ایزل‌وُرث، لندن
ملیت: بریتانیایی
محل تحصیل:  دانشگاه کمبریج (کارشناسی)  مدرسه اقتصاد لندن 
پیشه‌ها:  مستندساز  طبیعت شناسی 
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲– تا کنون
همسر: جین الیزابت ابسورث اوریل (ا. ۱۹۵۰–۱۹۹۷)
فرزندان: رابرت اتنبرو سوزان اتنبرو
   David Attenborough's voice (۰:۳۶)  Recorded January 2012 from the BBC Radio 4 programme Desert Island Discs :    David Attenborough's voice (۰:۳۶)  Recorded January 2012 from the BBC Radio 4 programme Desert Island Discs 
دیوید فردریک اتنبرو (به انگلیسی: Sir David Frederick Attenborough) متولد ۱۹۲۶ لندن، مستندساز و طبیعت‌پژوه مشهور بریتانیایی است. او برنامه‌های مستند زیادی را به همانند در طول زندگی کاری خود ساخته که از مشهورترین آنان در ایران، زندگی (به انگلیسی: Life) و سیاره زمین (به انگلیسی: Planet Earth) I و II و همچنین مجموعه سیاره آبی (به انگلیسی: Blue Planet) I و II هستند که در تلویزیون ایران و با صدای داود نماینده پخش شده‌است. وی دارای لیسانس جانورشناسی و دانش‌آموختهٔ مدرسهٔ اقتصاد و علوم سیاسی لندن است و بخاطر ساخت فیلم‌های خود در بی‌بی‌سی جایزه‌ها و لقب‌های متعددی، از جمله نشان شوالیه از ملکه انگلستان را دریافت کرده و او عضوی از انجمن سلطنتی جغرافیای بریتانیا است. او همچنین مدیر ارشد سابق در بی‌بی‌سی است، که به عنوان مدیر کنترل کانال بی‌بی‌سی ۲، و مدیر برنامه‌ریزی برای تلویزیون بی‌بی‌سی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ خدمت کرده‌است. او تنها کسی است که جایزه‌های بفتا را برای برنامه‌هایش برای تولیدات سیاه و سفید، رنگی، اچ دی و ۳ بعدی برنده شده‌است.

اتنبرو در سال ۲۰۲۲ از سوی سازمان ملل به خاطر تلاش‌ها و تعهد این طبیعت‌شناس برای روایت کردن آنچه در جهان طبیعی می‌گذرد به عنوان برنده جایزه «پرچم‌دار زمین» معرفی شده‌است.
دیوید اتنبرو برادر کوچک ریچارد اتنبرو، کارگردان و بازیگر است.
فیلم‌شناسی

اتنبرو فیلم‌سازی را از سال ۱۹۵۴ برای تلویزیون بی‌بی‌سی آغاز کرد. وی تا کنون در ده‌ها مستند دربارهٔ حیات وحش به عنوان مجری، تهیه‌کننده، نویسنده یا راوی شرکت کرده‌است. از جملهٔ مستندهای پخش شده از وی در تلویزیون ایران می‌توان زندگی پرندگان - زندگی پستانداران - زندگی - سیاره زمین - آفریقا را نام برد. مجموعهٔ تلویزیونی زندگی که در سال ۲۰۰۵ منتشر شده خود شامل ۲۴ دیسک و در بر دارندهٔ ۸ برنامه از دیوید اتنبرو است
یکی از آخرین اثرهای وی مستند کنجکاوی‌های طبیعی دیوید اتنبرو است که در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۳ پخش شد.