فرز انگشتی
هندسه

از انواع بیت های ابزار ممکن است که انواع شیارها، شکاف ها و جیب ها در قطعه ی کار ،ساخته و تولید شوند. انواع متداول نوک ابزارهای مورد استفاده شامل: فرز های انگشتی مربعی، فرز های انگشتی توپ، برش های تی  و فرزهای پوسته ای هستند. فرز های انگشتی مربعی قابلیت این را دارند تا شکاف ها، جیب ها و لبه های مربعی را آسیاب بکنند. و فرز های انگشتی توپ، شکاف ها یا فیلت های شعاعی را فرز کاری می کنند. برش‌های اسلات T نیز دقیقاً همان کار نامشان را انجام میدهند، یعنی شکاف‌های T شکل را برش میدهند. فرز های انگشتی پوسته، برای سطح های صاف بزرگ و برای برش های زاویه ای استفاده می شود. از این نوع ابزار انواع مختلفی وجود دارد.
4 زاویه مهم برای هر ابزار برش وجود دارد که شامل: زاویه لبه برش انتها، زاویه آزاد محوری، زاویه آزاد شعاعی و زاویه براده شعاعی میشود.
بسته به مواد و چیزی که فرز می شود و اینکه چه کاری لازم است که انجام داده شود، انواع مختلفی از ابزار و هندسه  ممکن است که مورد استفاده قرار گیرد. به عنوان مثال، هنگام فرز کاری ماده ای مثلآلومینیوم ، احتمال زیاد استفاده از ابزاری با شیار های بسیار عمیق و صیقلی، لبه برش بسیار تیز و زوایای براده بالا مفید و اثرگذار باشد. با این وجود، هنگام ماشین کاری مواد سختی مثل فولاد ضد زنگ ، فلوت هایی (شیارهایی) با عمق کم  و لبه برش مربعی، حذف مواد و عمر ابزار را بهینه می کند.
برای تولید و ساخت ابزارهای برش از مواد مختلفی استفاده می شود. درج های کاربید رایج ترین آنها هستند زیرا برای فرزکاری با تولید بالا خوب و مناسب هستند. فولاد با سرعت بالا معمولاً زمانی استفاده می شود که به شکل ابزار خاصی احتیاج باشد، و معمولاً برای فرآیندهای تولید بالا مورد استفاده قرار نمیگیرد. درج سرامیک معمولاً در ماشینکاری با سرعت بالا  و با تولید بالا استفاده می شود. درج الماس به طور معمول برای محصولاتی و وسایلی استفاده می‌شود که به تحمل‌های محکمی احتیاج دارند که معمولاً از کیفیت سطح بالایی (مواد غیر آهنی یا غیر فلزی) تشکیل شده‌اند.
در اوایل دهه نود، استفاده از پوشش ها رایج تر و معمول تر گردید. پوشش ها می توانند مزایای مختلفی داشته باشند، از جمله، مقاومت در برابر سایش، کاهش اصطکاک برای کمک به تخلیه تراشه و افزایش مقاومت در برابر حرارت. اکثریت این پوشش ها با ترکیب شیمیایی آنها شناخته می شوند.
| پوشش | ظاهر | ملاحظات |
| --- | --- | --- |
| TiN | طلای زرد | یک پوشش اولیه که از کاربرد گسترده در آسیاب های انتهایی خارج شده است. هنوز در مته ها کاربرد گسترده ای دارد. |
| TiCN | خاکستری مایل به آبی |  |
| TiAlN و AlTiN | خاکستری تیره یا بنفش تیره | یک پوشش بسیار محبوب. |
| TiAlCrN، AlTiCrN و AlCrTiN | خاکستری مایل به آبی | یک پوشش PVD |
هرچند رگه‌های PCD یک پوشش نیستند، بعضی از فرز انگشتی ها با رگه‌ای از الماس پلی کریستالی تولید و ساخته می‌شوند. رگه در یک فضا با دمای بالا و فشار بالا تشکیل و ساخته می شود. رگه به صورت خالی شکل می گیرد و سپس مواد در امتداد رگه آسیاب می شود تا لبه برش را شکل دهد. با آنکه این ابزارها می توانند بسیار پرهزینه و گران باشند، اما همچنان قابلیت این را دارند تا چندین برابر بیشتر از دیگر ابزار ها کار کنند.
با این وجود، پیشرفت‌ها و توسعه هایی در پوشش‌های فرز انگشتی انجام می‌شود، با پوشش‌هایی مثل الماس آمورف و پوشش‌های نانوکامپوزیت PVD که در مغازه‌های گران‌قیمت (از سال 2004) دیده می‌شوند.
اگرچه پوشش‌ها دارای رنگ معمولی هستند، تولیدکنندگان و سازندگان احتمال دارد که فرآیند پوشش را تغییر بدهند یا مواد افزودنی ای را برای تغییر ظاهر بدون اثرگذاشتن بر روی عملکرد به عنوان بخشی از برند خود اضافه کنند. آبی روشن، قرمز و فیروزه ای از جمله رنگ های "غیر طبیعی" میباشند.
فرز انگشتی ها  بیشتر بر روی ماشین‌های ابزار CNC (کنترل عددی کامپیوتری) و ماشین‌های آسیاب برش (سنگ زنی) تحت روان‌کننده‌های فشار بالا مانند آب، روغن محلول در آب و روغن با نقطه اشتعال بالا ساخته و تولید می‌شوند. سنگ زنی در داخل دستگاه با چرخ های ساینده نصب گردیده بر روی یک دوک (و در برخی موارد، چند تا دوک) صورت میگیرد. بسته به این مسئله که چه ماده ای قرار است سنگ زنی شود، این چرخ ها با موادی مانند الماس صنعتی (هنگام سنگ زنی کاربید تنگستن )، نیترید بور مکعبی (هنگام سنگ زنی فولاد کبالت) و سایر دیگر مواد (هنگام سنگ زنی، برای مثال، سرامیک)، ساخته و تولید می گردند. (گاهی اوقات نیز مس).