stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سوندوک، ملکه شیلا
دوران سلطنت

در سال ۶۳۲ ملکه سوندوک به عنوان حاکم مستقل شیلا به تخت نشست و تا سال ۶۴۷ حکومت نمود. او اولین ملکهٔ حاکم (دو فرد دیگر ملکه جیندوک از شیلا و ملکه جین سونگ از شیلا بودند) شیلا از میان سه زن حاکم این سلسله بود و سریعاً توسط دختر عموی خود ملکه جیندوک که تا سال ۶۵۴ حکومت نمود؛ جانشین شد.
در تاریخ شبه جزیره کره و در بین پادشاهان مرد آن سه پادشاه زن بودند که هر سه از شیلا بودند (ملکه سوندوک، جیندئوک و جین سونگ).
دقیقاً معلوم نیست که او در چه سنی ملکه شد ولی بعضی تاریخ دانان بر این تئوری باور دارند که در آن هنگام وی در اوایل سومین یا چهارمین دههٔ زندگی اش بوده‌است.
دوران حکومت سوندوک در بحبوحهٔ یک شورش خشونت‌آمیز و نبرد در کشور همسایه (بکجه) جایی که او را اغلب به خود مشغول کرده بود؛ آغاز شد. در عین حال او در خلال ۱۴ سالی که ملکهٔ شیلا بود توانست از هوش خود در جهت پیشرفت بهره ببرد. او باعث تعادل بین گروه‌های مذهبی متفرق در کره شد. زمانی که بکجه حمله نمود؛ او در جستجوی اتحادی با گوگوریو بود. زمانی که گوگوریو نیز پیکان حملهٔ خود را به سمت شیلا نشانه گرفت؛ او روابط خود را با سلسلهٔ چینی تانگ مستحکم تر نمود. او کشور را به صورت یکپارچه حفظ نمود و فرستاده‌های سلطنتی و محققین را به چین فرستاد.
او همچنین به دلیل ایجاد اولیهٔ قوانین عیاری در کره و فرستادن کره ای‌های جوان به چین برای دوره‌های هنرهای رزمی مشهور است.
ملکه سوندوک هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نیز نداشت.
به مانند شهبانو وو زتیان از تانگ و پدر خودش؛ او مجذوب بودائیت بود و تکمیل معابد بودایی را بر عهده گرفت. مشهورترین بنای بودایی که او ساخت معبد چوبی ۹ طبقه در هوانگ نیونگ سا بود. در هر طبقه از این بنای هشتاد متری نام یکی از همسایگان شیلا که قصد تصرف ان وجود داشت حکاکی شده بود. بون هوانگ سا و یونگ میوسا نیز تحت سرپرستی وی ساخته شدند.
او چوم سونگدا یا ” برج روئیت ستارگان” را ساخت که به عنوان اولین رصد خانهٔ به جا مانده در جهان محسوب می‌شود. این برج همچنان در پایتخت قدیمی شیلا (گیونگجو) پابرجا می‌باشد. او همچنین در جهت تسکین آلام فقرا تلاش‌هایی نمود.
در اولین ماه قمری از سال ۶۴۷ بیدام با شعار (حاکم زن نمی‌توانند بر کشور حکومت کنند) شورشی را آغاز کرد. سامگوک ساگی روایت می‌کند که در خلال شورش بیدام یک ستاره بر زمین سقوط کرد. بیدام از این نکته برای تشجیع حامیانش بهره برده و اشاره کرد که این نشانه ای از پایان حکومت ملکه می‌باشد. در سوی دیگر کیم یوشین به ملکه توصیه نمود که یک کایت شعله‌ور را به نشانهٔ «برگشت ستاره به محل خود» به پرواز درآورد. بعد از آن ارتش کیم یوشین حزب شورشی بیدام را شکست داد. فقط ده روز بعد از شورش بیدام او و ۳۰ نفر از مردانش توسط ملکه جیندوک در ۲۶ فوریه اعدام شدند. ملکه سوندوک در ۱۷ فوریه فوت کرد و سپس ملکه جیندوک به عنوان ملکه شیلا منصوب شد.
میراث

اعتقاد بر این است که انتخاب ملکه سوندوک بزرگ به عنوان جانشین پدرش از روی نمایش هوش زودرس وی در زمانی که شاهزاده خانمی بوده‌است تأیید شده‌است. یک داستان این چنینی (در هر دو کتاب سامگوک ساگی و سامگوک یوسا) روایت می‌کند که پدرش بسته‌ای از بذرهای گل صد تومنی را به همراه یک نقاشی که شبیه گل به نظر می‌رسید را از امپراتور تایزونگ از تانگ دریافت نمود. با نظر انداختن به گل ملکه سوندوک که در آن زمان هفت سال داشت فهمید که با اینکه گل‌ها زیبا هستند ولی شرم اور است که آنها بویی ندارند. «اگر آن گل بویی داشت زنبورها و پروانه‌ها در نقاشی در اطراف آن گل پرسه می‌زدند.» مشاهدهٔ وی در مورد فقدان بویایی گل صد تومنی صحت و یکی از بسیار نمونه‌های هوش و در نتیجه توانایی وی برای مدیریت کشور را ثابت کرد.
دو داستان دیگر در مورد توانایی غیرعادی ملکه سوندوک برای پیش‌بینی اتفاقات قبل از وقوع آنها وجود دارد. در اولین مورد گفته می‌شود که یک بار ملکه سوندوک صدای جمعی از قورباغه‌های سفید را که در کنار برکهٔ دروازه یشم در زمستان غورغور می‌کردند شنید. او این موضوع را نشانه ای از حملهٔ قریب‌الوقوع پادشاهی بکجه تفسیر کرد زیرا قورباغه‌های غورغور کننده به عنوان نشانه ای از سربازان خشمگین؛ سفید به عنوان نمادی از غرب در ستاره‌شناسی (شمال غرب شیلا)؛ و دروازهٔ یشم به عنوان سمبلی برای زن (درهٔ زنان) توصیف می‌شد. زمانی که او ژنرال‌های خود را به دروازه زنان فرستاد؛ آنها توانستند تا دو هزار سرباز بکجه را دستگیر کنند.
مورد دوم شامل زمانی می‌شود که ملکه سئوندوک روز و دقیقه زمان مرگش را هم دقیقاً پیش‌بینی نمود.
فوت

ملکه سوندوک ۱۵ سال بر شیلا حکومت کرد و در روز ۱۷ فوریه سال ۶۴۷ چشم از جهان فروبست.
امپراطوری شیلا با دوره جدیدی رو به رو شد که فرمانروای آن یک زن بود. علی‌رغم جنگ بین گوگوریو و بکجه، تلاش زیادی برای نجات مردم و دفاع از قلمرو شیلا کرد. ملکه هیچ فرزندی و همسری نداشت بنابراین حکومتش را به شاهزاده خانم سونگ مان سپرد.
در پایان ملکه سوندوک را پس از فوت در پایتخت شیلا یعنی شهر سورابل و در منطقه گیونگ سانگ بوک به خاک سپردند.
رسانه‌ها

مجموعه تلویزیونی ملکه سئوندوک در سال ۲۰۰۹ ساخته شد، در این سریال به موضوع مبارزه سئوندئوک و میشیل پرداخته شده‌است.
سریال رؤیای فرمانروای بزرگ به فرمانروایان شیلا پرداخته‌است که زندگی‌نامه کامل ملکه سئوندوک در آن شرح داده شده است.
نگارخانه

معبد بونهوانگسا که به دستور ملکه سوندوک ساخته شد.
آرامگاه ملکه سوندوک در گیونگجو.
دهستان ماژین

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: ایلام
شهرستان: دره‌شهر
بخش: ماژین
جمعیت: ۳٬۱۶۶ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
ماژین، دهستانی از توابع بخش ماژین شهرستان دره‌شهر در استان ایلام ایران است.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۶۶ نفر (۶۱۹ خانوار) بوده‌است.
کارو لوکاس

| کارو لوکاس | کارو لوکاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ شهریور ۱۳۲۸  ۴ سپتامبر ۱۹۴۹ اصفهان، ایران
درگذشت: ۱۷ تیر ۱۳۸۹ ۸ ژوئیهٔ ۲۰۱۰ (۶۰ سال) تهران، ایران
علت مرگ: سرطان روده بزرگ و عوارض ناشی از کولونوسکوپی
ملیت: ایران
تحصیلات: مهندسی برق
محل تحصیل: دانشگاه تهراندانشگاه کالیفرنیا، برکلی
شناخته‌شده برای: بنیان‌گذار و مدیر «قطب کنترل و پردازش هوشمند» «پدر علم رباتیک ایران»
همسر: امیلیا نرسیسیانس
جوایز: چهره ماندگار (۱۳۸۵)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی برق
محل کار: دانشگاه تهران
 :  
کارو لوکاس قوکاسیان (ارمنی: Կարո Լուկաս Ղուկասեան؛ آوانگاری: Kāro Lukās ʁɔvkɑˈsjān؛ ۱۳ شهریور ۱۳۲۸ – ۱۷ تیر ۱۳۸۹) مهندس برق و الکترونیک، استاد دانشگاه و مخترع ایرانی ارمنی‌تبار بود.
کارو لوکاس تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه ارمنیان کوشش-داوتیان ارمنیان طی کرد و در ۱۳۴۷، در رشتهٔ ریاضی دیپلم گرفت. در همان سال با رتبهٔ عالی وارد دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران و در ۱۳۵۲ ه‍.ش (۱۹۷۳ میلادی)، با مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ برق و الکترونیک از دانشگاه تهران (در ۳ سال) فارغ‌التحصیل شد. لوکاس در سال ۱۹۷۶ میلادی مدرک دکترای خود را از گروه مهندسی برق و علوم کامپیوتر دانشگاه برکلی کالیفرنیا با گرایش مهندسی کنترل دریافت کرد. لوکاس در زمینهٔ سیستم‌های هوشمند پژوهش می‌کرد و بنیان‌گذار و مدیر «قطب کنترل و پردازش هوشمند» دانشکدهٔ مهندسی برق دانشگاه تهران و رئیس بخش مهندسی برق این دانشگاه و همچنین مدیر پژوهشگاه دانش‌های بنیادی بود. او افزون بر آموزش و پژوهش در دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران، استاد مهمان دانشگاه‌های تورنتو، برکلی و یو.سی.ال.ای، محقق مرکز بین‌المللی فیزیک نظری و مرکز بین‌المللی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی در تریسته ایتالیا، دستیار تحقیق شرکت پژوهشی و تولیدی اونتاریو، و دستیار تحقیق آزمایشگاه پژوهش‌های الکترونیکی دانشگاه کالیفرنیا نیز بود. لوکاس از پژوهشگران مشهور در رشته هوش مصنوعی و رباتیک در ایران بود، چنان‌که رسانه‌های ایرانی بعد از مرگ لوکاس از او با لقب «پدر علم رباتیک ایران» یاد کردند.
ابتدای زندگی و تحصیلات

کارو لوکاس در ۱۴ شهریور ۱۳۲۸ (۵ سپتامبر ۱۹۴۹) در اصفهان به دنیا آمد. وی تولد خود را چنین شرح داده که «هنگامی که خانواده‌ام طبق روال همه ساله برای گذراندن تعطیلات تابستان به موطن خود، جلفای اصفهان، رفته بودند به دنیا آمدم. در واقع، از طرف پدر و مادر اصفهانی هستم اما قسمت اعظم عمر و دوران تحصیلم را در تهران سپری کرده‌ام. در نتیجه، من نیمه اصفهانی و نیمه تهرانی هستم» و سپس به شوخی گفته که «اگر شاهد بازی دو تیم تهران و اصفهان باشم، مسلماً تیم اصفهان را تشویق خواهم کرد.»
لوکاس تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در تهران در مدرسه ارمنیان کوشش-داوتیان گذراند. و در سال ۱۳۴۷ ه‍.ش، در رشتهٔ ریاضی دیپلم گرفت. او در همان سال با رتبهٔ عالی وارد دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران شد و در ۱۳۵۲ با مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ برق و الکترونیک از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. سپس در ۱۳۵۳ برای ادامهٔ تحصیل به ایالات متحده آمریکا رفت وی و در سال ۱۳۵۵ ه‍.ش (۱۹۷۶ م.)، موفق شد در رشتهٔ مهندسی الکترونیک (برق) و علوم کامپیوتر با گرایش مهندسی کنترل از دانشگاه برکلی کالیفرنیا مدرک دکترا بگیرد. در توصیه نامه استاد کارو در دانشگاه تهران به دانشگاه برکلی چنین نوشته شده‌است: «اگر کارو را در دانشگاه خود قبول نکنید، دیوانه‌اید.»
فعالیت‌ها

او پس از بازگشت به ایران در دانشکده فنی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و بعدها به درجه استادی همان دانشگاه رسید و دوره‌ای رئیس گروه برق این دانشکده نیز بود. و مرکز «کنترل و پردازش هوشمند» را در این دانشگاه بنیان گذاشت. در طی سال‌های ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۶ مدیر پژوهشگاه دانش‌های بنیادی و در سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۶۷ رئیس دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران بود.
وی ابداعاتی در زمینهٔ طراحی یک شبکه عصبی هایبرید برای تشخیص کلمات منفرد فارسی داشته‌است.
کارو سردبیری مجموعه‌هایی همچون چهره‌های ماندگار دانشکده مهندسی دانشگاه تهران، بررسی منتقدان ریاضی، مجله سیستم‌های هوشمند و فازی و بخش ایرانی مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک را برعهده داشته‌است.
کارو لوکاس پژوهش‌های خود را در علوم و مهندسی سیستم شروع کرد اما در خلال دههٔ هشتاد به تدریج تمرکز پژوهش‌های خود را به سمت سیستم‌های هوشمند انتقال داد. او جزو نخستین پژوهشگران بین‌المللی بود که ارتباط میان شبکه‌های عصبی، منطق فازی و الگوریتم‌های ژنتیک را محقق کردند.
پژوهش‌های لوکاس در زمینه‌ها و حوزه‌های زیر بوده‌است: محاسبه‌های زیستی، هوش محاسباتی، سامانه‌های نامشخص، کنترل هوشمند، شبکه‌های عصبی، سامانه چندعامله، داده‌کاوی، پیش‌بینی سری‌های زمانی، الگوسازی مالی و مدیریت دانش، منطق فازی، بهینه‌سازی تکاملی و الگوسازی‌های عاطفی.
وی را پدر دانش رباتیک و هوش مصنوعی ایران نامیده‌اند.
فعالیت‌ها > نشست‌های بین دانشگاهی

لوکاس به توسعه و پشتیبانی گفتگو و همکاری میان پژوهشگران و توسعه پژوهشهای چند نظمی اعتقادی وافر داشت و یکی از برجستگی‌های شخصیت او، کمک کردن به کنفرانس‌های محلی، ملی و بین‌المللی بود. او نخستین کنفرانس بین‌المللی سیستم‌های کنترل را پس از انقلاب ۱۳۵۷ در سال ۱۹۹۰ راه‌اندازی کرد. وی در تأسیس کنفرانس‌های متعدد دیگری شامل کنفرانس سیستم‌های هوشمند ایران، کنفرانس سیستم‌های فازی ایران و کارگاه شبکه‌های عصبی ایران-ارمنستان نیز نقش محوری بازی کرد.
لوکاس در ۱۳۷۹، هنگامی که ریاست پژوهشگاه سیستم‌های هوشمند را برعهده داشت، با آشوت چیلینگاریان، چهرهٔ سرشناس مؤسسهٔ فیزیک ارمنستان، آشنا شد. از آن سال به بعد نشست‌های دو نهاد دانشگاهی ایران و جمهوری ارمنستان، تحت عنوان کارگاه‌های شبکه‌های عصبی، تا ۱۳۸۶، همه ساله و به صورت متناوب و یک سال در میان در ایران و ارمنستان برگزار می‌شد. در کنار این نشست‌ها، گردهمایی‌های دیگری نیز، تحت عناوین مختلف و با مؤسسات دیگر مانند مؤسسهٔ زلزله‌شناسی و فرهنگستان علوم ارمنستان، به صورت سالیانه برگزار می‌شد. چکیدهٔ این فعالیت‌ها، که تا زمان مرگ کارو لوکاس ادامه داشت، به شرح زیر است:
ارائهٔ هشت مقاله از بیست تن از استادان و دانشجویان دانشگاه تهران در هفتمین گردهمایی علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات، ۲۸ سپتامبر تا ۲ اکتبر، ۲۰۰۸، ایروان، ارمنستان
ارائهٔ هفت مقاله از هفده تن از استادان و دانشجویان دانشگاه تهران در سمپوزیوم بین‌المللی فیزیک کیهانی: پیش‌بینی اشعه‌های طوفان‌های مغناطیسی از طریق شبکه‌های رویاب، ۲۹ سپتامبر – ۱۳ اکتبر ۲۰۰۸، ایستگاه نور-آمبرد در کوه‌های آراگاتس، ارمنستان
ارائهٔ دو مقاله در همایش مشترک اخترشناسان اروپا، با همکاری اخترشناسان ارمنستان، در ششمین همایش اخترشناسی ارمنستان، ۲۳ و ۲۴ اوت ۲۰۰۷، ایروان، ارمنستان
ارائهٔ شش مقاله از سیزده تن از استادان و دانشجویان دانشگاه تهران در ششمین کنفرانس علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات، ۲۴–۲۸ سپتامبر ۲۰۰۷، ایروان، ارمنستان
ارائهٔ نه مقاله از استادان و دانشجویان دانشگاه ارمنستان با موضوع «رویدادهای افراطی خورشیدی»، ۲۶–۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵، نور-آمبرد، ارمنستان
فعالیت‌ها > سمت‌ها

لوکاس علاوه بر تدریس و تحقیق در ایران به فعالیت‌های علمی و پژوهشی بسیاری نیز در دانشگاه‌های خارج از ایران پرداخت. برخی از سمت‌های وی عبارت بودند از:
دانشیار مدعو، گروه مهندسی صنایع دانشگاه تورنتو، کانادا؛ تابستان ۱۳۶۸ و ۱۳۶۹ (۱۹۸۹–۱۹۹۰)
دانشیار مدعو، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، ایالات متحده آمریکا؛ ۱۳۶۷–۱۳۶۸ (۱۹۸۸–۱۹۸۹)
دانشیار مدعو، در گروه‌های مهندسی برق و مهندسی مکانیک و صنایع دانشگاه گاریونیس (دانشگاه بنغازی فعلی)، بنغازی، لیبی؛ ۱۳۶۳–۱۳۶۴ (۱۹۸۴–۱۹۸۵)
دانشیار مدعو، دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، (۱۹۷۵–۱۹۷۶)
محقق مرکز بین‌المللی فیزیک نظری و ریاضیات
دانشیار مدعو، مؤسسهٔ ریاضی کاربردی، مؤسسه علوم چین، پکن، چین؛ تابستان ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)
دانشیار مدعو، مؤسسه فناوری برق هاربین، چین؛ تابستان ۱۳۷۱ (۱۹۸۲)
دستیار تحقیق در شرکت پژوهشی تولیدی انتاریو کانادا
دستیار تحقیق در آزمایشگاه پژوهش‌های الکترونیکی، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
عضو وابسته مرکز بین‌المللی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی، تریسته، ایتالیا؛ شهریور ۱۳۷۱
استاد مدعو، مؤسسه فیزیک ایروان، ارمنستان؛ تابستان ۱۳۷۶
محقق مدعو، مؤسسه پردازش داده و الکترونیک، فورشانگزنتروم کارلرسروهه، آلمان؛ تابستان ۱۳۸۳
سخنران در مدرسه زمستانی، دانشگاه پیشرفت پرسنل، برنامه تربیت مدرس دانشگاه گئورگ آگوست گوتینگن، آلمان؛ دی ۱۳۸۶
استاد مدعو، دانشگاه آمریکایی ارمنستان، ایروان، ارمنستان؛ تابستان ۱۳۸۶
فعالیت‌ها > سایر فعالیت‌ها

پایه‌گذاری، ریاست و عضویت در انجمن مهندسی برق و الکترونیک، پایه‌گذاری و مدیریت «پژوهشکدهٔ سیستم‌های هوشمند» در پژوهشگاه دانش‌های بنیادی، «قطب کنترل و پردازش هوشمند» در دانشگاه تهران و تأسیس «مرکز تحقیقات مکاترونیک کشور» در دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین و برپایی نشست‌های دانشگاهی کشورهای ارمنستان و ایران با عنوان «کارگاه‌های شبکه‌های عصبی» با همکاری آشوت چیلینگاریان، فیزیکدان معروف مؤسسهٔ فیزیک ارمنستان از کارهای ماندگار اوست.
در کنار فعالیت‌های علمی و شرکت در سمینارها و گردهمایی‌ها لوکاس در سمت مشاور عالی در سازمان‌ها و مؤسسات زیر نیز فعالیت داشته‌است.
او همچنین در این مناصب فعالیت کرد: مهندسین مشاور توسعهٔ راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران (۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵)، وزارت نیرو (۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵)، شرکت سهامی بانکداران ایرانی (۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰)، و انجمن مهندسین مشاور مگردومیان (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳).
وی به عنوان مشاور معاون وزیر فرهنگ و آموزش عالی ایران (۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸)، در تأسیس مراکز متعدد پژوهشی مرتبط با سیستم‌های هوشمند در ایران مؤثر بود.
لوکاس دارنده حق امتیاز اختراعی با عنوان «شناساگر عصبی کلمات فارسی جداگانه در کلام» بود.
مقالات و تالیفات

وی بیش از ۱۵۰ مقاله در مجله‌ها و ۳۰۰ مقاله به زبان‌های فارسی و انگلیسی در گردهمایی‌های مختلف در ایران و جهان ارائه کرد. از کتب متعددی که وی تألیف کرد، می‌توان می‌توان به کتاب سیستم‌های هوشمند مهندسی بیومدیکال اشاره کرد و سمت دبیری چندین گردهمایی بین‌المللی را نیز عهده‌دار بود.
زندگی خصوصی

امیلیا نرسیسیانس، همسر کارو نیز مدرس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بود. امیلیا نرسیسیانس در مصاحبه‌ای مطبوعاتی پیش از فوت همسرش می‌گوید:
من هم از سوی خانوادهٔ مادری اهل جلفای اصفهان هستم و خانوادهٔ ما و دکتر لوکاس سال‌ها به واسطهٔ وصلت‌های خانوادگی با هم در ارتباط بوده‌اند و در واقع عروس به خانوادهٔ آنان فرستاده‌اند. این سنت کماکان حفظ شده به طوری که من در ۱۳۵۵ به آمریکا رفتم و در آنجا با دکتر لوکاس ازدواج کردم و به ایران برگشتم.
حاصل ازدواج لوکاس با نرسیسیانس یک فرزند پسر به نام آرمان است که برخلاف پدر، نمرات ممتاز خود را در رشتهٔ معماری کسب کرده‌است.
درگذشت

لوکاس یکسال با بیماری سرطان روده مبارزه و بر بیماری‌اش غلبه کرد اما به علت زخم ایجاد شده در اثر عدم دقت کافی در انجام کولونوسکوپی روده و تبدیل آن به عفونت در روز جمعه ۱۷ تیرماه ۱۳۸۹ (۸ ژوئیه ۲۰۱۰) در سن ۶۱ سالگی در بیمارستان امام خمینی، تهران درگذشت.
پیکر وی بعد از ظهر روز دوشنبه ۲۱ تیر از کلیسای واقع در خیابان ۳۰ تیر تشیع و در گورستان ارمنی‌ها به خاک سپرده شد.
جوایز و افتخارات

برخی از جوایزی که لوکاس در طول فعالیت‌هایش کسب کرد از این قرارند (تمام سال‌ها به میلادی هستند):
انتخاب به عنوان چهره ماندگار دانش ایران (۲۰۰۶)
جایزه بین‌المللی رتبهٔ نخست هفدهمین جشنوارهٔ خوارزمی در پژوهش‌های بنیادی (۲۰۰۴)
جایزه رتبهٔ نخست پژوهٔ نمونه در نهمین جشنوارهٔ ابن سینا (۲۰۰۸)
جایزه پژوهشگر برجستهٔ ایرانی اسکوپوس (۲۰۰۷)
جایزه کمیتهٔ دایمی سازمان کنفرانس اسلامی در همکاری علمی و تکنولوژیکی برای پژوهش‌های ممتاز (۲۰۰۴)
جایزه ناحیهٔ هشت مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک (۲۰۰۰)
نشان انجمن مهندسان و معماران ارمنستان (۱۹۹۹)
استاد نمونهٔ برگزیدهٔ پردیس دانشکده‌های فنی و دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر در هفتادمین سالگرد دانشگاه تهران (۲۰۰۴)
استاد نمونه وزرات فرهنگ و آموزش عالی (۱۹۹۹)
استاد نمونهٔ دانشگاه تهران (۱۹۹۳ و ۱۹۹۵)
استاد نمونه وزارت نیرو (۱۹۹۱)
در سال ۱۳۸۵ به دلیل فعالیت‌های منحصر به فرد آموزشی و تحقیقاتی در زمینه مهندسی کامپیوتر، روباتیک و هوش مصنوعی به عنوان چهره ماندگار مهندسی ایران برگزیده شده بود.
حسین فاتحی در کتاب اشک مرجانی غزل «پیکره» را خطاب به وی سروده‌است.
توضیحات

↑  Reviews of Mathematical Reviewers
↑  Journal of Intelligent and Fuzzy Systems
↑  The Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE)
↑  CSIT (Computer Science and Information Technologies) 2007
↑  Solar Extreme Events:Fundamental Science and Allied Aspects
↑  Garyounis University
↑  Chinese Academy of Sciences
↑  Harbin Institute of Electrical Technology
↑  Forschungszentrum Karlsruhe
↑  Speaker Persian Isolated Word Neurorecognizer
لئوناردو فریرا دا سیلوا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Leonardo Ferreira da Silva
زادروز:  ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  کمپیناس، برزیل
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  مهاجم (فوتبال)
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Phitsanulok
شمارهٔ پیراهن:  32
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲-۲۰۰۳ |  Corinthians Alagoano |  ۲ |  (?) |
| ۲۰۰۳-۲۰۰۴ |  GKS Katowice |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۴-۲۰۰۵ |  Brasiliense FC |  ۱۱ |  (?) |
| ۲۰۰۵ |  Al Shahab Riad |  ۱۳ |  (?) |
| ۲۰۰۵-۲۰۰۶ |  Bragantino |  ۹ |  (?) |
| ۲۰۰۶ |  Grêmio Esportivo Jaciara |  ۱۲ |  (?) |
| ۲۰۰۶-۲۰۰۸ |  SC Rheindorf Altach |  ۴۲ |  (۱۴) |
| ۲۰۰۸-۲۰۰۹ |  هامارکامراتن |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  SV Grödig |  ۱۳ |  (۳) |
| ۲۰۱۰ |  South China |  ۱۰ |  (۵) |
| ۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال یانگون یونایتد |  ۷ |  (?) |
| ۲۰۱۱ |  Smouha SC |  ۵ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۲ |  TTM Chiangmai |   |   |
| ۲۰۱۳ |  Chiangrai United |  ۱۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۴- |  Phitsanulok |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 25 October 2008. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 25 October 2008. 
لئوناردو فریرا دا سیلوا (به پرتغالی: Leonardo Ferreira da Silva) مهاجم اهل برزیل است که در شهر کمپیناس و در تاریخ ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۰ به دنیا آمده‌است.
لئوناردو فریرا دا سیلوا در تیم‌های فوتبال Corinthians Alagoano سابقهٔ حضور دارد.
حبیب‌الله فیروزآبادی

| سید حبیب فیروز آبادی | سید حبیب فیروز آبادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ اردیبهشت ۱۳۲۲ تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: شیمی‌دان
حبیب‌ فیروزآبادی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران گذراند و لیسانس و فوق لیسانس را از دانشگاه شیراز دریافت کرد و دکترای شیمی را در پنسیلوانیا آمریکا اخذ نمودند.
فیروزآبادی استاد و محقق برجسته دانشگاه شیراز، محقق و شیمیدان برجسته کشوری منتخب انجمن شیمی ایران، برنده جایزه اول خوارزمی، جایزه افضلی پور، جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان (سال 1391)، جایزه البرز به‌عنوان دانشمند برتر ( سال ۱۳۹۹)، بنیان‌گذار دانشگاه کرمان، برنده جایزه سازمان کنفرانس اسلامی (Comstech)، دانشمند بین‌المللی ایران(ISI)، عضو دائم فرهنگستان علوم کشورهای در حال توسعه (TWAS)، از بنیان‌گذاران دانشگاه کرمان، بنیانگذار اولین انجمن فارغ التحصیلان دانشگاه شیراز، چهار دوره ریاست انجمن شیمی ایران، ادیتور مجله معتبر بین‌المللی انجمن شیمی ایران برای مدت بیش از هفت سال، انتشار صدها مقاله در مجله‌ها و مجموعه کتاب‌های بین‌المللی را در کارنامه خود دارد. حبیب فیروزآبادی در فهرست ۱۰۰ دانشمند برتر دنیا قرار دارد.
روابط چین و اسرائیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 اسرائیل:  چین
 :  
سفارتخانه: سفارتخانه
سفارت چین تل آویو: سفارت اسرائیل پکن
نماینده: نماینده
سفیر زوی هیفتس: سفیر ژان یون شین
سفارت چین در تل آویو
روابط چین و اسرائیل (به چینی: 中 以 关系 Zhōng yǐ guānxì. به زبان عبری: יחסי ישראל-סין Yechasei Yisrael-Sin) شامل روابط دیپلماتیک، اقتصادی، فرهنگی و نظامی بین جمهوری خلق چین و دولت اسرائیل است.
اسرائیل اولین کشوری در خاورمیانه بود که جمهوری خلق چین را به عنوان حکومت مشروع چین به رسمیت شناخت. با این حال، چین تا سال ۱۹۹۲ از برقراری روابط عادی دیپلماتیک با اسرائیل خودداری کرد. از آن زمان، اسرائیل و چین به‌طور فزاینده پیوندهای نزدیک استراتژیک اقتصادی، نظامی و تکنولوژیکی با یک‌دیگر برقرار کرده‌اند. اسرائیل در پکن سفارت دارد و قصد دارد کنسولگری جدیدی در چنگدو افتتاح کند، که سومین کنسولگری‌اش در سرزمین اصلی چین خواهد بود. چین سومین شریک تجاری بزرگ اسرائیل در سطح جهان و بزرگترین شریک تجاری آن در آسیای شرقی است. طی ۲۱ سال، حجم تجارت میان چین و اسرائیل از ۵۰ میلیون دلار در سال ۱۹۹۲ به ۱۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۳ افزایش یافت.  علاوه بر این، چین یکی از معدود کشورهای جهان است که به‌طور هم‌زمان، سعی بر حفظ روابط گرم خود با اسرائیل، فلسطین و جهان اسلام دارد.
وضعیت چین به عنوان یک قدرت بالقوه‌ی جهانی باعث شده اسرائیل با ادغام نفوذ جهانی چین با مدیریت اقتصادی اسرائیل و اهمیت استراتژیک منطقه‌ای خود در خاورمیانه، روابط تنگاتنگ و نزدیک‌تری را با چین حفظ کند. پکن از ثبات سیاسی و نبوغ دیپلماتیک اسرائیل قدردانی کرده و دولت یهود را یکی از ارکان منطقه‌ای برای تأمین نفوذ چین در خاورمیانه و کل جهان می‌داند.
اسکله نیروی دریایی چین در اسرائیل
هیئت چینی در راهپیمایی اورشلیم
در طول جنگ اسرائیل و حماس

در نشست فوق‌العاده‌ی شورای امنیت که ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ و پس از ترور اسماعیل هنیه برگزار شد، نماینده‌ی چین در سخنانی ترور اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی حماس در تهران را به شدت محکوم کرد. وی تاکید کرد: ترور اسماعیل هنیه تلاشی آشکار برای تخریب تلاش‌های جامعه‌ی جهانی برای تحقق صلح بود. نماینده‌ی چین با اشاره به حادثه‌ی انفجار در ضاحیه‌ی لبنان از طرف‌های درگیر این پرونده خواست تا برای آرام کردن اوضاع اقدام کنند و افزود: دلیل شرایط کنونی ناتوانی در دست‌یابی به آتش‌بس در غزه است.
جزایر ریائو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اندونزی
| جزایر ریائو Kepulauan Riau Riau Islands | جزایر ریائو Kepulauan Riau Riau Islands |
| --- | --- |
استان: استان
تانجونگ پینانگ: تانجونگ پینانگ
  پرچممهر:   پرچممهر
شعار(ها): With trust as foundation, and dignity as the anchor: شعار(ها): With trust as foundation, and dignity as the anchor
موقعیت جزایر ریائو در اندونزی: موقعیت جزایر ریائو در اندونزی
مرکز: تانجونگ پینانگ
حکومت: حکومت
 • فرماندار: H.M.Sani
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱۹۹۲ کیلومتر مربع (۸۴۹۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۶۸۵۶۹۸
 • تراکم: ۷۷/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷+ (WIT)
مذاهب: اسلام بودیسم مسیحیت
وبگاه: www.kepriprov.go.id
جزایر ریائو (اندونزیایی: Kepulauan Riau) یکی از استان‌های اندونزی است.
جغرافیا

این استان شامل مجمع‌الجزایر ریائو، جزایر ناتونا، جزایر آنامباس و جزایر لینگگا می‌شود.
مساحت جزایر ریائو ۲۱٬۹۹۲ کیلومتر مربع بوده و جمعیت این استان در سال ۲۰۰۷ بالغ بر ۱٬۳۹۲٬۹۰۰ نفر برآورد شده‌است.
جزایر ریائو در ژوئیهٔ سال ۲۰۰۴ از بخش اصلی استان ریائو جدا شده و استان مستقلی را تشکیل داد. پایتخت این استان شهر تانجونگ پینانگ است که در بخش جنوبی جزیرهٔ بینتان واقع شده‌است.
مذهب

بیش‌ترین شمار ساکنان جزایر ریائو پیرو دین‌های اسلام، بودیسم و مسیحیت هستند.
مردم

مالایی‌ها با ۳۵٫۶ درصد، جاوه‌ای‌ها با ۲۲٫۲ درصد، چینی‌ها با ۹٫۳ درصد، مینانگکابوها با ۹٫۳ درصد، باتاک‌ها با ۸٫۱ درصد، بوگینی‌ها با ۲٫۲ درصد و بانجاری‌ها با ۰٫۷ درصد از مهم‌ترین گروه‌های قومی ساکن در جزایر ریائو به‌شمار می‌روند. مهم‌ترین زبان رایج در این استان، زبان اندونزیایی است.
بروگن (آلمان)

مکان
| بروگن (آلمان)  | بروگن (آلمان)  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: نوردراین-وستفالن
منطقه اداری: Düsseldorf
ناحیه: Viersen
تقسیمات: ۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: Frank Gellen (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۱٫۲۵ کیلومتر مربع (۲۳٫۶۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹-۰۶-۳۰): جمعیت (۲۰۰۹-۰۶-۳۰)
 • کل: ۱۶۰۵۸
 • تراکم: ۲۶۰/کیلومتر مربع (۶۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۴۱۳۷۹
کدهای شماره‌گیری: 0 21 63 0 21 57 (Bracht)
پلاک خودرو: VIE (until 1975: KK)
وبگاه: www.brueggen.de
بروگن (به آلمانی: Brüggen) یک شهر و شهرک در آلمان است که در Viersen واقع شده‌است. بروگن ۱۶٬۰۵۸ نفر جمعیت دارد.
ایگنسدورف

مکان
| ایگنسدورف   | ایگنسدورف   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberfranken
ناحیه: Forchheim
تقسیمات: 25 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Erwin Zeiß (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۸۵ کیلومتر مربع (۱۱٫۱۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۴−۵۴۹ متر (−۱۴۸۷ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۴٬۹۷۶
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 91338
کدهای شماره‌گیری: 09192, 09126 (Eckental)
پلاک خودرو: FO
وبگاه: www.igensdorf.de
ایگنسدورف (به آلمانی: Igensdorf) یک شهر در آلمان است که در فورشایم واقع شده‌است. ایگنسدورف ۴٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
مگی آلفونسی

مارگارت اوموتایو سانی آلفونسی (متولد ۲۰ دسامبر ۱۹۸۳) بازیکن سابق راگبی ۱۵ نفره انگلستان است که قبل از بازنشستگی در سال ۲۰۱۴، به عنوان یک فلانکر برای ساراسنز دابلیوآراف‌سی و انگلستان بازی می‌کرد. او در سال ۲۰۱۰ به عنوان ورزشکار سال ساندی تایمز انتخاب شد و در نوامبر ۲۰۱۶ در مراسم افتتاحیه اولین مکان فیزیکی سالن در راگبی، وارویک شایر به تالار مشاهیر راگبی جهان راه یافت.
آلفونسی به دلیل خدماتی که در حوزه راگبی کرده بود، در جشن تولد ملکه در سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو والامقام امپراتوری بریتانیا منصوب شد.