stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ورمیلیون، مینه‌سوتا

مکان
| Vermillion, Minnesota | Vermillion, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of the city of Vermillion within Dakota County, Minnesota: Location of the city of Vermillion within Dakota County, Minnesota
State: مینه‌سوتا
شهرستان: Dakota
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۷ مایل مربع (۲٫۵۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۶ مایل مربع (۲٫۴۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۴۳ فوت (۲۵۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۴۱۹
 • برآورد (2012): ۴۲۲
 • تراکم: ۴۳۶٫۵/مایل مربع (۱۶۸٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 55085
کد منطقه: 651
FIPS code: 27-66802
GNIS feature ID: 0653633
ورمیلیون، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Vermillion, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان داکوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

ورمیلیون ۲٫۵۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مینگس، تگزاس

مکان
| Mingus, Texas | Mingus, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Mingus, Texas: Location of Mingus, Texas
ایالت: تگزاس
County: Palo Pinto
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۵۱ فوت (۲۹۰ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲۴۶
 • تراکم: ۱۵۸٫۳/مایل مربع (۶۱٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 76463
کد منطقه: 254
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 48-48720
GNIS feature ID: 1341720
مینگس، تگزاس (به انگلیسی: Mingus, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲۴۶ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
منیفلد ریمانی

یک سطح باز با خطوط جریان u و v و خطوط تراز Z نشان داده شده است.
در هندسه دیفرانسیل، منیفلد ریمانی (به انگلیسی: Riemannian Manifold) یا فضای ریمانی (به انگلیسی: Riemannian Space) که با  (M,g) نشان داده می‌شود، منیفلد هموار حقیقی  M است که در هر نقطه  p، مجهز به ضرب داخلی مثبت-معین  g_{p} روی فضای مماس  T_{p}M است. قرارداد رایج این است که  g هموار در نظر گرفته شود، یعنی برای هر چارت مختصاتی  (U,X) روی  M، توابع زیر (که تعدادشان  n^{2} است) هموار خواهند بود:
g\left({\frac {\partial }{\partial x^{i}}},{\frac {\partial }{\partial x^{j}}}\right):U\to \mathbb {R}
به همین طریق می‌توان از میان انواع زیادی از گزینه‌های محتمل، متریک‌های ریمانی لیپ‌شیتس یا متریک‌های ریمانی اندازه‌پذیر را در نظر گرفت.
خانواده  g_{p} از ضرب‌های داخلی را متریک ریمانی (یا تنسور متریک ریمانی) می‌نامند. این اصطلاحات را براساس نام ریاضیدان آلمانی، برنهارت ریمان نامگذاری نموده‌اند. مطالعه منیفلدهای ریمانی در بحث هندسه ریمانی صورت می‌گیرد.
متریک (تنسور) ریمانی، امکان تعریف چندین مفهوم هندسی را بر روی منیفلدهای ریمانی فراهم می‌آورد، همچون این موارد: زاویه، طول، مساحت و مشابه ابعاد بالاترشان (همچون حجم و …)، انحنای برونزاد (غیر ذاتی) زیرمنیفلدها، و انحنای درونزاد (ذاتی) خود منیفلد.
غلامحسین ساعدی

«گوهر مراد» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، گوهر مراد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| غلامحسین ساعدی | غلامحسین ساعدی |
| --- | --- |
زاده: ۲۴ دی ۱۳۱۴۱۵ ژانویهٔ ۱۹۳۶ تبریز، استان آذربایجان شرقی، ایران
درگذشته: ۲ آذر ۱۳۶۴۲۳ نوامبر ۱۹۸۵ (۴۹ سال) پاریس، فرانسه خون‌ریزی معده
آرامگاه: گورستان پر-لاشز، قطعه ۸۵
لقب: گوهرِ مراد
پیشه: نویسنده
ملیت: ایرانی
دانشگاه: دانشکده‌های پزشکی تبریز و تهران
کار(های) برجسته: چوب به‌دست‌های ورزیل، آی باکلاه، آی بی‌کلاه
همسر(ها): بدریِ لَنکَرانی
غلامحسین ساعدی (۲۴ دی ۱۳۱۴ – ۲ آذر ۱۳۶۴) با نام مستعارِ گوهر مراد، پزشک، نویسنده، شاعر و فعال سیاسی چپ‌گرای ایرانی بود. ساعدی در عرصه‌های گوناگون ادبی و هنری از جمله سفرنامه، رمان، شعر، فیلمنامه و نمایش‌نامه‌نویسی فعالیت داشت. چوب به‌دست‌های ورزیل از نمایش‌نامه‌های اوست. فیلم‌های گاو، دایره مینا و آرامش در حضور دیگران از کارهای او به‌شمار می‌روند.
غلامحسین ساعدی از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. وی سخنران اصلی ۴مین شب شب‌های شعر گوته بود که در پاییز ۱۳۵۶ انجام شد. وی از مخالفان پادشاهی پهلوی و از حامیان انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود، اما پس از موج سرکوب گروه‌های چپ توسط حکومت جمهوری اسلامی، در سال ۱۳۶۰ به پاریس مهاجرت کرد و در سال ۱۳۶۴ در همان شهر درگذشت.
اوایل زندگی

ساعدی در ۲۴ دی ۱۳۱۴ در تبریز و در خانواده‌ای کارمند به دنیا آمد. پدرش، علی‌اصغر، کارمند دولت و مادرش، طیبه، خانه‌دار بود. در مهرماه ۱۳۲۱ دورهٔ ابتدایی را در دبستانِ بدر آغاز کرد و در سال ۱۳۲۷ توانست گواهی‌نامهٔ ششم ابتدایی خویش را بگیرد. علی‌اکبر ساعدی، برادر غلامحسین، دربارهٔ برادرش و مدرسهٔ طالقانی (منصور سابق) تبریز می‌گوید:
غلامحسین ساعدی، پس از پایان تحصیلات ابتدایی در دبستان بدر، کوچهٔ غیاث در خردادماه سال ۱۳۲۷ گواهی‌نامهٔ ششم ابتدایی گرفت و در مهرماه همان سال برای ادامه تحصیل وارد دبیرستان منصور شد. دبیرستان منصور در زمینی بنا شده بود که قبلاً قبرستان بود. به هنگامی که منصور استاندار آذربایجان شده بود این دبیرستان سروسامان گرفت و برای همین نام منصور را روی دبیرستان ما گذاشته بودند. دبیرستان خیلی خوبی بود، معروف بود، اُتوریته داشت و خیلی هم از خانهٔ ما دور نبود.
هنگامی که ساعدی در دبیرستان مشغول تحصیل بود، اولین داستان‌هایش در هفته‌نامهٔ دانش‌آموز چاپ شد. همچنین داستان بلندی به نام از پا نیفتاده‌ها نوشت که مجلهٔ کبوتر صلح آن را به چاپ رساند.
او در نوجوانی به سازمان جوانان حزب توده پیوست و در هفده سالگی مسئولیت انتشار روزنامه‌های فریاد و صعود را به عهده گرفت. وی در تابستان ۱۳۳۲ و هنگامی که ۱۸ سال داشت، به اتهام همکاری با حزب، مدتی در زندان شهربانی تبریز حبس شد.
ساعدی در خردادماه ۱۳۳۳ توانست در رشته طبیعی دیپلم بگیرد و یک سال بعد و در بیست‌سالگی در دانشگاه تبریز تحصیل پزشکی را آغاز کرد.
دانشگاه و تحصیل پزشکی

دوران دانشجویی ساعدی در تبریز با فعالیت‌های سیاسی و شرکت در جنبش‌های دانشجویی و آشنایی و دوستی با صمد بهرنگی همراه بود. وی در همین دوران نوشتن داستان کوتاه را نیز پیگیری کرد. داستان‌های شکایت و غیوران شب و نمایش‌نامهٔ سایه‌های شب حاصل آن دورهٔ کاریِ اوست. او همچنین مجموعه داستان کوتاهِ شب‌نشینی باشکوه را در تبریز منتشر کرد و نمایش‌نامهٔ کلاته گل را نیز به‌صورت مخفی در تهران به چاپ رساند.
تهران، سربازی و روان‌پزشکی

در دوران خدمت سربازی با محافل ادبی و هنری تهران آشنا شد و داستان‌های او در مجلهٔ سخن به چاپ می‌رسید. وی تحصیلات خود را با درجهٔ پزشکی عمومی و دکترای تخصصی روان‌پزشکی در تهران به پایان رساند. در بیمارستان روانی روزبه مشغول به کار شد و پیش از این‌که حرفهٔ پزشکی را به نفع نویسندگی رها کند، در مطبش که در خیابان دلگشا در تهران قرار داشت، بیشتر اوقات بدون گرفتن حق ویزیت بیماران را معاینه می‌کرد. وی مطب دلگشا را چنین توصیف می‌کند:
آنجا یک دنیای عجیب‌وغریبی بود و بعد، یکی هم این بود که چون من طبیب بودم و همیشه توی مطب بودم آنجا به یکی از پایگاه‌های عمدهٔ روشنفکران آن روز تبدیل شده بود. آل‌احمد، شاملو، بروبچه‌های نویسنده، به‌آذین، سیروس طاهباز، م. آزاد و دیگران همیشه آنجا بودند.
نویسندگی و نمایش

نخستین نوشته‌های ساعدی در سال ۱۳۳۲ منتشر شد و چند سال بعد با چوب‌به‌دست‌های ورزیل و پنج نمایشنامه دربارهٔ انقلاب مشروطه نام او در ردیف نمایشنامه‌نویسان ایران قرار گرفت. ساعدی با چوب‌به‌دست‌های ورزیل، بهترین بابای دنیا، تک‌نگاری اهل هوا، پنج نمایش‌نامه از انقلاب مشروطیت، پرواربندان، دیکته و زاویه و آی باکلاه! آی بی‌کلاه و چندین نمایش‌نامهٔ دیگری که نوشت، وارد دنیای تئاتر ایران شد و آزمون‌های قابل توجّهی در نویسندگیِ گونهٔ نمایشنامه کرد و سرانجام همراه نمایشنامه‌نویسان جدّی‌تری مانند بهرام بیضایی، اکبر رادی و نویسندگان دیگری چون علی نصیریان، رحیم خیاوی، بهمن فُرسی، عباس جوانمرد، بیژن مفید، آربی اوانسیان، عباس نعلبندیان، اسماعیل خلج سهمی در دگرگونی تئاتر ایران را در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۵۰ یافت.
سفرنامه‌ها

غلامحسین ساعدی در جست‌وجوی مداوم برای شناخت ایران و مردمانش بود و به نقاط مختلف ایران سفر کرد. حاصل سفر او به آذربایجان «ایلخچی» و «خیاو» بود و حاصل سفرش به بندرهای جنوب «اهل هوا» و «ترس و لرز». این سفرنامه‌ها که بر عینیات جامعه استوار بود، سبب رشد «منطقه‌گرایی» در ادبیات معاصر ایران شد و درگیری‌های حاشیه‌نشینان دور از مرکز را به میان مرکزنشینان برد.
کانون نویسندگان ایران

ساعدی از نخستین کسانی بود که به کانون نویسندگان ایران پیوست.
کار مطبوعاتی

ساعدی علاوه بر نوشتن چندین قصه و نمایشنامه و تک‌نگاری، چند مورد تجربهٔ مطبوعاتی هم داشت که یکی از آن‌ها سردبیری مجلهٔ انتقاد کتاب بود و دیگری هم مجلهٔ الفبا. وی پس از مهاجرت از ایران و اقامت در فرانسه هم تا مدتی به فعالیت‌های مزبور پرداخت.
زندان

«... بعد جشن هنر راه می‌انداختند، خوب جشن هنر خیلی خوب بود ولی برای چه کسی بود؟ برای مردم که نبود، در واقع سره‌مونی بود. بعد سرگرمی‌های مضحک!»
غلامحسین ساعدی در نکوهش مناسبات در دوران حکومت پهلوی.
در خرداد ۱۳۵۳، حین تهیهٔ تک‌نگاری شهرک‌های نوبنیاد، توسط ساواک دستگیر شد. ابتدا به زندان قزل‌قلعه و سپس به زندان اوین منتقل شد که این وضعیت به مدت یک سال ادامه پیدا کرد. پس از آزادی از زندان، سه داستان گور و گهواره، فیلم‌نامهٔ عافیتگاه و داستان کلاته نان را نوشت و در سال ۱۳۵۷ به دعوت انجمن قلم آمریکا روانهٔ این کشور شد و سخنرانی‌هایی در این کشور انجام داد.
احمد شاملو دربارهٔ تجربهٔ زندان ساعدی می‌گوید:
آنچه از او زندان شاه را ترک گفت، جنازهٔ نیم‌جانی بیش نبود. آن مرد، با آن خلاقیت جوشانش، پس از شکنجه‌های جسمی و بیشتر روحیِ زندان اوین، دیگر مطلقاً زندگی نکرد. آهسته‌آهسته در خود تپید و تپید تا مُرد. وقتی درختی را در حال بالندگی اره می‌کنید، با این کار در نیروی بالندگی او دست نبرده‌اید، بلکه خیلی ساده او را کشته‌اید. ساعدی مسائل را درک می‌کرد و می‌کوشید عکس‌العمل نشان بدهد. اما دیگر نمی‌توانست. او را اره کرده بودند.
پس از انقلاب ۵۷

پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، در تنها دیداری که اعضای کانون نویسندگان ایران با سید روح‌الله خمینی داشتند، ساعدی نیز حضور داشت. او در مطلبی تحت عنوان «دیدار با کروکودیل» از این دیدار چنین یاد می‌کند: «من جزو هیئتی از کانون نویسندگان بودم که به دیدار خمینی رفتیم. علت دیدارمان این بود که دوباره سانسور پاگرفته بود و خواستیم به خمینی بگوییم که- دایی ما هستیما- وقتی پیش خمینی رفتیم، خمینی شروع به صحبت کرد؛ بسم‌الله! من متشکرم. این انقلاب فایده‌اش این بود که ما طلبه‌ها با شما نویسندگان و این‌ها نزدیک شدیم! آخرش هم گفت که شما مجبورید فقط راجع به اسلام بنویسید. اسلام مهم است! آن چیزی که مهم است اسلام است؛ یعنی ما را کاملاً سنگ روی یخ کرد».
مهاجرت به پاریس

در سال ۱۳۶۰، ساعدی ایران را ترک کرد و در فرانسه اقامت گزید و نمایشنامهٔ اتلو در سرزمین عجایب را نوشت.
من به هیچ وجه نمی‌خواستم کشور خودم را ترک کنم ولی رژیم توتالیتر جمهوری اسلامی که همه احزاب و گروه‌های سیاسی و فرهنگی را به شدت سرکوب می‌کرد به دنبال من هم بود.
درگذشت

غلامحسین ساعدی ۲ آذر ۱۳۶۴، مطابق با ۲۳ نوامبر ۱۹۸۵، پس از یک خون‌ریزی داخلی در بیمارستان سَن آنتوان پاریس در ۴۹ سالگی درگذشت و روز جمعه هشتم آذر، مطابق با ۲۹ نوامبر، در قطعهٔ ۸۵ گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد.
شاهرخ مسکوب در خاطرات مربوط به روز ۳۰ نوامبر ۱۹۸۵ خود آورده:
«دیروز رفتم به تشییع جنازه ساعدی. کسان زیادی آمده بودند. باران می‌بارید. هوا تیره و آسمان روی زمین افتاده بود. جمعیت منظم و خاموش و آهسته به طرف گور می‌رفت و همه غمزده بودند. غم غربت و دهان گشوده مرگ در برابر و تیغ سرنوشتی که سعی می‌کنیم به شوخی ندیده‌اش بگیریم و به ریشخند برگزارش کنیم. امروز باری می‌گذرد و چو فردا شود فکر فردا کنیم.»
ویژگی‌ها > تخلّص

ساعدی با نام مستعارِ گوهر مراد آثار خود را منتشر می‌کرد. عبدالعلی دستغیب، منتقد ادبی، معتقد است ساعدی نام مستعارِ «گوهر مراد» را براساس نام اثری عرفانی از حزین لاهیجی اختیار کرده است. اما ساعدی در گفت‌وگویی منتشرنشده دربارهٔ انتخاب این نام گفته است که در پشت خانهٔ مسکونی‌شان در تبریز، گورستانی متروک بود و او گاه ساعت‌ها در این گورستان قدم می‌زده و در یکی از دفعات چشمش به گور دختری به نام گوهر، دخترِ مراد می‌افتد که بسیار جوان از دنیا رفته بوده و همان‌جا تصمیم می‌گیرد تا از نام او به‌عنوان نام مستعارِ خودش استفاده کند.
ویژگی‌ها > دربارهٔ زبان فارسی

ساعدی که خود از مردم آذری بود و به زبان مادری خویش نیز بسیار علاقه‌مند بود، دربارهٔ زبان فارسی و جایگاهش در ایجاد همبستگی و نقشِ آن در وحدت ملی ایرانیان، در گفت‌وگویی با رادیو بی‌بی‌سی چنین گفت: «زبان فارسی، ستونِ فقرات یک ملت عظیم است. من می‌خواهم بارش بیاورم. هرچه که از بین برود، این زبان باید بماند.»
ویژگی‌ها > ساعدی و سینما

سه فیلم بر اساس فیلمنامه‌های ساعدی ساخته شده است: گاو (اقتباس‌شده از داستان چهارم عزاداران بیل) و دایرهٔ مینا (اقتباس‌شده از داستان آشغالدونی) هر دو به کارگردانی داریوش مهرجویی و آرامش در حضور دیگران براساس داستانی به همین نام به کارگردانی ناصر تقوایی. پرویز جاهد می‌گوید که غنای تصویری، نگاه اجتماعی و نقّادانه و ساختار دراماتیک قویِ فیلمنامه‌های ساعدی سبب شده آثار ساخته‌شده برمبنای این فیلمنامه‌ها، فیلم‌های موفقی در کارنامه‌های خالقانشان باشند.
نوشته‌ها > نمایشنامه

ساعدی نخستین نمایشنامهٔ خود را با نام پیگمالیون در سن ۲۱ سالگی نوشت.
۱۳۳۹ - کاربافک‌ها در سنگر
۱۳۴۰ - کلاته گل
۱۳۴۲ - ده لال‌بازی (۱۰ نمایش‌نامهٔ پانتومیم)
۱۳۴۴ - چوب‌به‌دست‌های ورزیل
۱۳۴۴ - بهترین بابای دنیا
۱۳۴۵ - پنج نمایش‌نامه از انقلاب مشروطیت
۱۳۴۶ - آی باکلاه، آی بی‌کلاه، انتشارات نیل
۱۳۴۶ - خانه روشنی (پنج نمایش‌نامه)
۱۳۴۷ - دیکته و زاویه (دو نمایشنامه)
۱۳۴۸ - پرواربندان
۱۳۴۹ - وای بر مغلوب
۱۳۴۹ - ما نمی‌شنویم (سه نمایش‌نامه
۱۳۴۹ - جانشین
۱۳۵۰ - چشم در برابر چشم
۱۳۵۲ - مار در معبد
۱۳۵۲ - قوردلار
۱۳۵۴ - عاقبت قلم‌فرسایی (دو نمایش‌نامه)
۱۳۵۴ - هنگامه آرایان
۱۳۵۵ - ضحاک
۱۳۵۷ - ماه عسل
نوشته‌ها > مجموعه داستان‌ها

نخستین اثر داستانی او به نام خانه‌های شهر ری در ۱۳۳۶ در تبریز منتشر شد.
۱۳۳۴ - خانه‌های شهر ری
۱۳۳۹ -  شب‌نشینی باشکوه
۱۳۴۳ -  عزاداران بَیَل (هشت داستان پیوسته)
۱۳۴۵ - دندیل (چهار داستان)
۱۳۴۵ - گور و گهواره (سه داستان کوتاه)
۱۳۴۶ - واهمه‌های بی‌نام‌ونشان (شش داستان کوتاه)
۱۳۴۷ - ترس و لرز (شش داستان کوتاهِ پیوسته)
۱۳۷۷ - آشفته‌حالان بیداربخت (ده داستان کوتاه)
نوشته‌ها > رمان

۱۳۴۴ - مقتل
۱۳۴۸ - توپ
۱۳۵۳ - تاتار خندان
۱۳۵۵ - غریبه در شهر
جای پنجه در هوا (ناتمام)
نوشته‌ها > فیلم‌نامه

۱۳۴۸ - فصل گستاخی، تهران: انتشارات نیل
۱۳۴۹ - ما نمی‌شنویم، تهران:  انتشارات پیام
۱۳۵۰ - گاو
۱۳۵۷ - عافیتگاه، تهران:  انتشارات اسپرک
۱۳۶۱ - مولوس کورپوس
چاپ‌نشده - دایرهٔ مینا
چاپ‌نشده - رنسانس
۱۳۵۱ - آرامش در حضور دیگران (از کتاب «واهمه‌های بی‌نام و نشان»)
نوشته‌ها > تک‌نگاری‌ها

۱۳۴۲ - ایلخچی
۱۳۴۳ - خیاو یا مشکین‌شهر
۱۳۴۵ - اهل هوا
محال ممکن (گردآوری حمید تبریزی؛ ۱۴۰۳)
نوشته‌ها > نامه‌ها

۱۳۹۸ - طاهره، طاهره عزیزم
نوشته‌ها > ترجمه

۱۳۴۲ - شناخت خویش، نوشتهٔ آرتور جرسیلد، با محمدنقی براهنی
۱۳۴۲ - قلب، بیماری‌های قلبی و فشار خون، نوشتهٔ ه. بله‌کسلی، با محمدعلی نقشینه
۱۳۴۳ - آمریکا آمریکا، نوشتهٔ الیا کازان، با محمدنقی براهنی
نوشته‌ها > نمایش‌نامه‌های اجراشده

۱۳۴۲ - پانتومیم "فقیر"، با بازی جعفر والی، در تلویزیون
۱۳۴۴ - نمایش "چوب‌به‌دست‌های ورزیل"، به کارگردانی جعفر والی؛ نمایش "بهترین بابای دنیا"، به کارگردانی عزت‌الله انتظامی، در تئاتر سنگلج
۱۳۴۵ - نمایش " بام‌ها و زیربام‌ها " و "از پانیفتاده‌ها"، به کارگردانی جعفر والی، در تلویزیون؛ "ننه اِنسی"، به کارگردانی جعفر والی، در تئاتر سنگلج؛ نمایش "گرگ‌ها" و "گاو"، به کارگردانی جعفر والی، در تلویزیون
۱۳۴۶ - نمایش "آی باکلاه، آی بی‌کلاه"، به کارگردانی جعفر والی، درتئاتر سنگلج؛ نمایشنامه‌های "خانه روشنی"، به کارگردانی علی نصیریان؛ نمایش‌نامهٔ "دعوت"، به کارگردانی جعفر والی، در تئاتر سنگلج؛ نمایش‌نامهٔ "دست بالای دست"، به کارگردانی جعفر والی؛ "خوشا به حال بردباران"، به کارگردانی داوود رشیدی، در تلویزیون
۱۳۴۷ - نمایش "دیکته و زاویه"، به کارگردانی داوود رشیدی، در تئاتر سنگلج
۱۳۴۸ - نمایش "پرواربندان"، به کارگردانی محمدعلی جعفری، در تهران و شهرستان‌ها
۱۳۴۹ - نمایش "وای بر مغلوب"، به کارگردانی داوود رشیدی، در تئاتر سنگلج
۱۳۵۱ - نمایش "چشم در برابر چشم"، به کارگردانی هرمز هدایت، در سالن دانشجویی
۱۳۶۳ - نمایش "اتللو در سرزمین عجایب"، به کارگردانی ناصر رحمانی‌نژاد در فرانسه و چند شهر دیگرِ اروپا
یادبود

هر سال در روز درگذشت ساعدی، دوستداران و یارانش، به‌اتفاق همسرش، با گردهمایی در گورستان پر-لاشز، یاد او را گرامی می‌دارند.
یادبود > حواشی

در دسامبر ۲۰۲۴ میلادی، فردی بر روی مزار غلامحسین ساعدی در پرلاشز ادرار کرد. این عمل را ده‌ها فعال فرهنگی-سیاسی و کنشگر سیاسی ایرانی محکوم کردند و آن را نشانه‌ای از رذالت، شقاوت و فاشیسم دانستند.
برخی این عمل را مشابه روش‌های نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی و نیروهای به اصطلاح حزب‌اللهی در یورش به روشنفکران و تخریب سنگ قبر آنها دانستند.
یادبود > مستند

سیروس وقوعی، فیلم‌ساز ایرانی در سوئد، در سال ۱۹۸۵ فیلمی مستند دربارهٔ غلامحسین ساعدی ساخت.
مقاله‌ای از ساعدی در روزنامهٔ اطّلاعات
آرامگاه غلامحسین ساعدی در قطعهٔ ۸۵ گورستان پر-لاشز، پاریس
آرامگاه غلامحسین ساعدی، پرلاشز، پاریس
فصلی از غریبه در شهر در دنیای سخن (۱۰)
مونفوردویل، کنتاکی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کنتاکی, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| مونفوردویل، کنتاکی | مونفوردویل، کنتاکی |
| --- | --- |
شهر: شهر
Munfordville, Kentucky: Munfordville, Kentucky
Hart County Courthouse in Munfordville, Kentucky: Hart County Courthouse in Munfordville, Kentucky
Location of Munfordville, Kentucky: Location of Munfordville, Kentucky
شهرستان: هارت
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۱۴ فوت (۱۸۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۵۶۳
 • تراکم: ۶۱۹٫۰/مایل مربع (۲۳۹٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۴۲۷۶۵
کد منطقه: 270
FIPS code: ۲۱-۵۴۵۷۰
GNIS feature ID: ۰۴۹۹۱۰۴
مونفوردویل (به انگلیسی: Munfordville) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۱۵ نفر بوده‌است.
نوبلزویل، ایندیانا

مکان
| Noblesville, Indiana | Noblesville, Indiana |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Noblesville: City of Noblesville
شعار: The Heart of Hamilton County: شعار: The Heart of Hamilton County
Location in the state of ایندیانا: Location in the state of ایندیانا
ایالت: ایندیانا
County: Hamilton
حکومت: حکومت
 • شهردار: John Ditslear (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۳۲٫۷۹ مایل مربع (۸۴٫۹۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۱٫۳۷ مایل مربع (۸۱٫۲۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۴۲ مایل مربع (۳٫۶۸ کیلومتر مربع)  ۴٫۳۳٪
ارتفاع: ۷۷۲ فوت (۲۳۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • شهر: ۵۱٬۹۶۹
 • برآورد (2012): ۵۵٬۰۷۵
 • تراکم: ۱۶۵۶٫۶/مایل مربع (۶۳۹٫۶/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۲٬۰۱۴٬۲۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 46060, 46061, 46062
کد منطقه: 317
FIPS code: 18-54180
GNIS feature ID: 0440192
وبگاه: http://www.noblesville.com/
نوبلزویل، ایندیانا (به انگلیسی: Noblesville, Indiana) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۵۱٬۹۶۹ نفر است که در ایندیانا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
خارریختان

| خارریختان محدودهٔ زمانی: ۱۰۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | خارریختان محدودهٔ زمانی: ۱۰۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
خارریختان، Acanthomorpha: خارریختان، Acanthomorpha
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: دوم‌دهانیان
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: ماهیان استخوانی
رده:: پرتوبالگان
زیررده:: نوبالگان
فرورده:: تکمیل‌استخوانان
خارریختان (نام علمی: Acanthomorpha) نام یک بالاراسته از فرورده تکمیل‌استخوانان است.
سلدن، کانزاس

مکان
| Selden, Kansas | Selden, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Selden, Kansas: Location of Selden, Kansas
ایالت: کانزاس
شهرستان: Sheridan
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۰ مایل مربع (۰٫۷۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳۰ مایل مربع (۰٫۷۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۸۳۵ فوت (۸۶۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۹
 • برآورد (۲۰۱۱): ۲۱۸
 • تراکم: ۷۳۰٫۰/مایل مربع (۲۸۱٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۷۵۷
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۶۳۸۷۵
GNIS feature ID: ۰۴۷۱۱۰۷
وبگاه: City Website
سلدن (به انگلیسی: Selden) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۹ نفر بوده‌است.
وارداشن، ایروان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| وارداشن | وارداشن |
| --- | --- |
استان: ایروان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ ( )
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ ( )
وارداشن، ایروان (به لاتین: Vardashen, Yerevan) یک روستا در ارمنستان است که در ایروان واقع شده‌است.
وارداغبیور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| وارداغبیور Վարդաղբյուր | وارداغبیور Վարդաղբյուր |
| --- | --- |
وارداغبیورموقعیت روی نقشه ارمنستانوارداغبیورموقعیت روی نقشه استان شیراک: وارداغبیورموقعیت روی نقشه ارمنستانوارداغبیورموقعیت روی نقشه استان شیراک
مختصات: ۴۰°۵۷′ شمالی ۴۳°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۵۰°شمالی ۴۳٫۹۱۷°شرقی﻿ / 40.950; 43.917: مختصات: ۴۰°۵۷′ شمالی ۴۳°۵۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۵۰°شمالی ۴۳٫۹۱۷°شرقی﻿ / 40.950; 43.917
استان: شیراک
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۹۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
وارداغبیور (به ارمنی: Վարդաղբյուր) یک شهرک در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات

وارداغبیور ۹۰ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
سلطان قدرت

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فیلیپین
| سلطان کودرت | سلطان کودرت |
| --- | --- |
استان: استان
جانمای استان سلطان کودارات در نقشه فیلیپین: جانمای استان سلطان کودارات در نقشه فیلیپین
مرکز: ایسولان
 • رتبه: ام
 • رتبه: ام
  • رتبه: ام
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (PHT)
زبان: زبان تاگالوگ، انگلیسی
سلطان کودارات یا سلطان قدرت (Sultan Kudarat) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ میندانائو به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر ایسولان است. جمعیت آن حدود پانصد و هشتاد و شش هزار نفر است. مساحت این استان چهار هزار و هفتصد کیلومتر مربع است.
ترش و شیرین

| ترش و شیرین | ترش و شیرین |
| --- | --- |
پوستر رسمی سریال ترش و شیرین: پوستر رسمی سریال ترش و شیرین
ژانر: طنز
نویسنده: سروش صحت محمدرضا آریان
کارگردان: رضا عطاران
بازیگران: حمید لولایی مریم امیرجلالی شهره سلطانی رضا عطاران رضا شفیعی‌جم مجید صالحی آناهیتا همتی احمد پورمخبر رضا نظری
آهنگ آغاز: رضا عطاران محسن نامجو
آهنگساز: حمیدرضا صدری
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: زبان فارسی
شمار قسمت‌ها: ۱۶ قسمت
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها:  ایرج محمدی مهران مهام
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ۳ سیما
انتشار اولیه: نوروز ۱۳۸۶
ترش و شیرین یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی رضا عطاران و وحید ببریان ، نویسندگی سروش صحت و محمدرضا آرین است که در نوروز ۱۳۸۶ از شبکه سه پخش شد.
داستان کامل

نصرت خانم که بعد از مرگ همسرش فرزندان قد و نیم قدش را به سختی اما آبرومند از آب و گل درآورده است. داستان از جایی شروع می شود که مهلت اجاره خانه نصرت خانم به سر آمده و او مجبور است به جای دیگری نقل مکان کند، او از صاحبخانه (آقای کتابی) درخواست می کند که پول پیش خانه را به آنها بازگرداند تا بتوانند به خانه جدید بروند زیرا برای اینکار به پول نقد نیاز دارند و صاحبخانه جدید هم مهلتی چند ساعت داده است.
بعد از ماجرایی آقای کتابی راضی به دادن چک می شود تا نصرت خانم آن را به بانک برده و نقد کند اما بعد از نقد کردن در هنگام بازگشت چند کیف قاب کیف آقا جهان را می زنند و نصرت به همراه دامادش (ناصر) برای گرفتن دزد ها به دنبال آنها می روند و بعد از گرفتن کیف دزدیده شده و تحویل دادن آن در بانک به جهان در حالی که قصد بازگشت را دارند ناصر شماره تلفن جهان را هر طور که هست دریافت می کند تا بتواند پولی در ازای تحویل دادن کیف دریافت کند.
ناصر به دلیل اینکه نصرت اجازه این کار را به او نمی دهد به بیرون از بانک رفته و از آنجا با جهان تماس میگرد و آن را فرا می خواند و در نهایت از وی چک دریافت می‌کند.
در هنگام بازگشت نصرت متوجه می شود که ناصر چکی از جهان دریافت کرده و با ناراحتی به سمت بانک برگشته و چک را تحول می دهند هنگامی که به خانه می رسند و قصد رفتن به خانه جدید را دارند نصرت از ناصر می خواهد تا پولی را که از بانک دریافت کرده بودند به نصرت بدهد اما در این هنگام متوجه می شوند که ناصر این پول را گم کرده است، بعد از جستجوی بسیار هم نمی‌توانند پول گمشده را پیدا کنند.
نصرت به قصد رفتن به کلانتری از خانه خارج می شود و در این هنگام جهان با نصر تماس می گیرد و ناصر از جهان درخواست کمک می کند و جهان هم آدرس خانه اش را به وی میدهد تا ناصر برای دریافت پول به خانه آن برود.
ناصر بعد از دریافت پول و تحویل دادن آن به صاحبخانه قبلی (تا بتوانند در همان جا ساکن بمانند) تحویل می دهد و .....
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
رضا عطاران: ناصر مروت
حمید لولایی: جهان جهانگیری
مریم امیرجلالی: نصرت ملکی
مجید صالحی: مجید
رضا شفیعی جم: شهرام
آناهیتا همتی: شیدا
خشایار راد: عمو جعفر
احمد پورمخبر: آقاجون
شهره سلطانی: سهیلا
مختار سائقی: سعادتی
باقر صحرارودی: باقر کتابی
پرستو مقدم: مرسده راد
پروین ملکی: عزیز
عباس محبوب: آقای اسدی
سیدرضا حسینی: بیژن
حلیمه سعیدی: مشتری ترشی
مجید شهریاری: شهریاری
سید جلال طباطبایی: ظلبکار
بهشاد شریفیان: پلیس کلانتری
فرشاد ارج: پلیس
نگین عبداللهی: سیما
سید حسام‌الدین صالحی: نوید
سید جواد یحیوی: اشکان راد
آناهیتا افشار: منشی شرکت
رضا کریمی: نیما مجد
فتح‌الله طاهری: مجد
آزاده خورشیددوست: زن مجد
حسین زمانی: زمانی
ابراهیم شجاعی: طباخ
حسن بوستانی: قدرت
عباس خسروی: آقا قدرت
نجات علی مرادی: مرادی
محمد قلی بیگی: اکبر
اصغر نیک‌ورز: پدر طباخ
امیر مولایی: مولایی
رضا نظری: -
سلیم احمدزاده: احمدزاده
محسن شکوهی: آقا محسن