ویلهلم آدام
فرمانده کل غرب و ساخت وست‌وال

اوایل سال ۱۹۳۸ پس از الحاق اتریش به آلمان یک گروه ارتش جدید در وین تشکیل و سپهبد ویلهلم لیست به فرماندهی آن منتقل شد. بِک توانست آدام را راضی به پر کردن جایگاه پیشین لیست بکند. بدین ترتیب آدام روز ۱ آوریل سال ۱۹۳۸، احتمالاً همراه با توصیه سپهبد ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت، به فرماندهی گروه ارتش ۲ در کاسل برگزیده شد. با رفتن آدام دانشکده ورماخت، پس از سه سال فعالیت، برچیده شد. آدام روز ۲۶ ژوئن سال ۱۹۳۸ به نزد هیتلر در برگهوف احضار شد تا شخصاً گزارش پیشرفت ساخت استحکامات دفاعی مرزهای غربی موسوم به وست‌وال را ارائه کند. هیتلر شخصاً پیگیر کار ساخت این استحکامات بود و سازمان ساخت‌وساز-مهندسی توت را برای آن به کار گرفته بود. پیش از دیدار سرهنگ دوم رودولف اشمونت، آجودان ارشد هیتلر به آدام گفت پیشوا بسیار دلواپس موضوع ساخت‌وساز است و به او توصیه می‌شود گزارش مورد پسندی ارائه کند. با این وجود، آدام در این دیدار به پیشوا گفت که کار زیادی هنوز انجام نشده است. این سخن موجب ناراحتی هیتلر شد. آدام اذعان داشت که ساخت ۱۲٬۰۰۰ پناهگاهی که او دستور آن را داده است غیرممکن است. هیتلر با عصبانیت گفت کلمه «غیرممکن» برای توت بی‌معنی است.
قرار بود در صورت وقوع جنگ آدام فرمانده کل جبهه غربی باشد. در کنفرانس روز ۴ اوت فرماندهان سپاه‌ها و گروه ارتش‌ها در برلین، آدام دوباره اعلام کرد که ساخت و نفرات دفاع وست‌وال هنوز تکمیل نشده است و افزود در جنگ احتمالی پیش رو، نخواهد توانست جلوی فرانسوی‌ها را بگیرد. به اذعان او، مورد سبز، طرح عملیاتی تهاجم به چکسلواکی، تنها پنج لشکر از نیروهای فعال در کنار چهار لشکر از نیروهای ذخیره و چهارده لشکر از نیروهای مسن‌تر (لنت‌ور - ۳۵ تا ۴۵ ساله) برای او باقی گذاشته است. آدام پیش‌بینی کرد فرانسوی‌ها با صد لشکری که می‌توانند به‌کار گیرند، به سرعت این نیروها را درهم‌خواهند کوبید. ارتشبد والتر فون براوخیچ، فرمانده کل نیروی زمینی پس از شنیدن این گزارش، خود را شریک این نگرانی‌ها دانست. آدام هم‌راستا با تنی چند از دیگران افسران بلندپایه ورماخت، در تلاش بود هیتلر را از حمله به چکسلواکی منصرف کند. سپهبد گونتر فون کلوگه، فرمانده گروه ارتش ۶ در پشتیبانی از آدام، پیشنهاد کرد در صورتی که کارهای هیتلر به جنگ بینجامد، افسران ارشد دسته جمعی کناره‌گیری کنند. آدام اعلام کرد حاضر است در صورتی که فرصتی به دست آورد این مسائل را با خود هیتلر در میان بگذارد. سپهبد گوستاف آنتون فون ویترسهایم، نامزد ریاست ستاد آدام در شرایط جنگی، روز ۱۰ اوت در برگهوف، آرای آدام را به هیتلر منتقل کرد. در این گزارش آمد که آلمانی‌ها بیش از سه هفته نخواهند توانست خط وست‌وال حفظ کنند. به نقل خاطرات یودل، هیتلر در واکنش به تندی گفت پس در این صورت نیروی زمینی به هیچ دردی نمی‌خورد. هیتلر در ادامه فریاد کشید که این مواضع نه تنها سه هفته بلکه سه سال حفظ خواهد شد. هیتلر بعداً به کایتل گفت چنین ژنرالی که از همان ابتدا باوری به مأموریت خود ندارد بی‌فایده است. کایتل در تلاش برای وجهه‌بخشی به آدام، به هیتلر گفت آدام یکی از لایق‌ترین ژنرال‌های آلمان است و با این سخنان فقط خواسته بخشی از مشکلاتش را باز گو کند. ساخت استحکامات وست‌وال در اولویت نسبت به تمامی دیگر پروژه‌های ساختمانی قرار گرفت و تا پایان ماه اوت ۱۴۸٬۰۰۰ کارگر و ۵۰٬۰۰۰ نیروی ساخت‌وساز نظامی به آن اختصاص یافت. ساخت شبکه اتوبان‌ها برای آزاد کردن کارگران موقتاً متوقف شد.
هیتلر از روز ۲۶ اوت بازدیدی از وست‌وال داشت. آدام روز ۲۷ اوت در آخن به قطار ویژه پیشوای پیوست و تا مرز سوئیس با او رفت. در مسیر دیگر دست اندر کاران با صحنه‌آرایی سعی در راضی کردن هیتلر داشتند. آدام روز ۲۹ اوت سوار بر خودروی شخصی پیشوا، در خواسته‌ای جسورانه، تقاضای صحبت خصوصی با او کرد. هیتلر این تقاضا را پذیرفت و دیگران از جمله هاینریش هیملر را مرخص کرد. آدام به او اعلام کرد تا پایان ماه اکتبر تنها حدود یک سوم از کار تمکیل خواهد شد و این تنها در صورتی است که مصالح به موقع تأمین شود. هیتلر برآشقته شد و این‌ها را متناسب با ظرفیت آلمان ندانست. وقتی آدام از امکان دخالت غربی‌ها در مسئله چکسلواکی سخن به میان آورد، هیتلر مدعی شد آن‌ها چنین توانی ندارند. آدام در پاسخ به طعنه گفت پس در این صورت، نیازی به نگرانی از مرزهای غربی نیست. به هر حال هیتلر خود را آرام کرد و مشاجرهٔ بیشتری در این موقعیت صورت نگرفت. به نقل از یودل، هیتلر با مشاهده کارهای «عظیم» انجام شده گفت: «کسی که نتواند این استحکامات را حفظ کند بی‌شرف است» و به آدام خطاب کرد: «حیف که پیشوا و صدراعظم هستم و نمی‌توانم فرمانده کل جبهه غربی باشم.» به هر حال، آدام فعلاً همچنان برای مدتی دیگر در فرماندهی جبهه غربی باقی ماند.
با امضای پیمان مونشن در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۸ و الحاق بدون درگیری زودتنلانت به آلمان، جنگی به پا نشد. این به معنای پایان کار افرادی چون آدام بود که پیش‌بینی دیگری داشتند. همین که لشکرهای ذخیره از جبهه غربی مرخص شدند، آدام روز ۱۶ اکتبر از مقام خود استعفا داد که بلافاصله با آن موافقت شد. در این زمان او از نظر ارشدیت در رتبه هفتم افسران نیروی زمینی آلمان بود. آدام و سپهبد ویلهلم ریتر فون لیب ارشدترین افسران بایرنی نیروهای مسلح بودند. آدام روز ۳۱ دسامبر همان سال با درجه افتخاری ارتشبد، بازنشسته شد و دیگر هیچگاه به خدمت فراخوانده نشد. به عقیده تیلور تلفورد، نظامی و تاریخ‌دان آمریکایی، اگر آدام تصمیم می‌گرفت با هیتلر و حکمرانی او همراهی کند به احتمال زیاد در آینده به درجه فیلدمارشی می‌رسید و یکی از فرماندهان ارشد میدانی آلمان در جنگ جهانی دوم می‌شد.