stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کهور درختچه‌ای

| کهور درختچه‌ای (کهور دره‌ای) | کهور درختچه‌ای (کهور دره‌ای) |
| --- | --- |
کهور درختچه‌ای در استان بوشهر جنوب ایران: کهور درختچه‌ای در استان بوشهر جنوب ایران
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: باقلاسانان
تیره:: باقلاییان
سرده:: کهور
گونه:: P. koelziana Burkil
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Prosopis koelziana Burkil : Prosopis koelziana Burkil 
کهور درختچه‌ای یا کهور دره‌ای (نام علمی: Prosopis koelziana Burkil) نام یک گونه از سرده کهور است.
این گیاه از جمله درختچه‌های بومی جنوب ایران (از کرانه نوار استان‌های بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان، تا حواشی کویر لوت در استان کرمان) نیز می‌باشد و در پهنه ماسه زارها در مقابل هجوم ماسه‌های روان مقاوم و بردبار است.
نگارخانه

کهور درختچه‌ای (جنوب ایران)
شاخه‌ای از کهور درختچه‌ای (جنوب ایران)
فوساکو شیگه‌نوبو

| فوساکو شیگه‌نوبو 重信房子 | فوساکو شیگه‌نوبو 重信房子 |
| --- | --- |
کوزو اکاموتو و فوساکو شیگه‌نوبو (راست) در کنفرانس خبری: کوزو اکاموتو و فوساکو شیگه‌نوبو (راست) در کنفرانس خبری
زادهٔ: ۲۸ سپتامبر ۱۹۴۵ ‏(۷۸ سال) ستاگایا, توکیو، ژاپن
ملیت: ژاپنی
حزب سیاسی: ارتش سرخ ژاپن
فوساکو شیگه‌نوبو (به ژاپنی: 重信 房子) در سپتامبر سال ۱۹۴۵ در ژاپن به دنیا آمد. در ماه فوریه سال ۱۹۷۱ «ارتش سرخ ژاپن» (نیهون سکیگون) را پایه‌ریزی کرد. «ارتش سرخ ژاپن» حدود ۴۰ عضو داشت و یکی از معروف‌ترین گروه‌های چپ در سطح جهان بود. او شخصاً در بسیاری از عملیات مسلحانه حضور داشت.
ارتش سرخ ژاپن با «جبهه خلق برای آزادی فلسطین» رابطه‌ای بسیار نزدیک داشت. «ارتش سرخ ژاپن» در داخل ژاپن چندان فعال نبود ولی در واقع «ارتش سرخ متحد» (رنگو سکیگون) بازوی ارتش سرخ ژاپن در داخل ژاپن بود. هدف ارتش سرخ ژاپن براندازی سلطنت در ژاپن و آغاز یک انقلاب بود. نام‌های دیگر ارتش سرخ ژاپن عبارتند از:
«بریگارد بین‌المللی ضدامپریالیست»، «نیپون سکیگون»، «نیهون سکیگون»، «بریگارد جنگ مقدس» و «جبهه دموکراتیک ضدجنگ»
دستگیری

در سال ۲۰۰۰ مردم «اوزاکا» شاهد پیاده شدن یک زن میان‌سال با دستانی دست‌بندزده بودند. او دستانش را بالا آورد و فریاد زد: «من به مبارزه ادامه خواهم داد!»
پلیس او را که «مخوف‌ترین زن (به اصطلاح) تروریست جهان» می‌نامید در شهرک کوچک «تاکاتسوکی» در حومهٔ «اوساکا» دستگیر کرد. در آوریل سال ۲۰۰۱، شیگه‌نوبو انحلال ارتش سرخ ژاپن را اعلام کرد.
در فوریه سال ۲۰۰۶ او به ۲۰ سال زندان محکوم شد.
آگونیست دوپامین

| Dopamine Receptor agonist | Dopamine Receptor agonist |
| --- | --- |
کلاس دارویی: کلاس دارویی
شناسه‌های دسته‌بندی: شناسه‌های دسته‌بندی
موارد مصرف: پارکینسون، اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی(ADHD), سندروم پای بی‌قرار، اختلال افسردگی ماژور، etc.
کد ای‌تی‌سی: N04
هدف زیستی: Dopamine receptors
پیوند به بیرونی: پیوند به بیرونی
سمپ: D010300
در ویکی‌داده: در ویکی‌داده
آگونیست‌های دوپامین (انگلیسی: Dopamine agonist) ترکیباتی هستند که گیرنده‌های دوپامین را تحریک می‌کنند. این داروها در درمان پارکینسون، هایپرپرولاکتینمی، اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی و سندروم پای بی‌قرار مفیدند.
برخی از این داروها عبارتند از پرامی پکسول، کابرگولین و بروموکریپتین.
آمیلوئیدوز

Medical condition
| آمیلوئیدوز | آمیلوئیدوز |
| --- | --- |
عکاسی ریزنگاری نشان دهنده رسوب آمیلوئید (مواد کرکی قرمز) در قلب ( آمیلوئیدوز قلبی). سرخ کنگو.: عکاسی ریزنگاری نشان دهنده رسوب آمیلوئید (مواد کرکی قرمز) در قلب ( آمیلوئیدوز قلبی). سرخ کنگو.
تخصص: غدد درون‌ریز و متابولیسم، کاردیولوژی، خون‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: E85
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 277.3
دادگان بیماری‌ها: 633
ئی‌مدیسین: med/۳۳۷۷
پیشنت پلاس: آمیلوئیدوز
سمپ: D000686
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
آمیلوئیدوز (به انگلیسی: amyloidosis) نام گروهی از بیماری‌ها است که با رسوب پروتئین‌های فیبریلی غیرطبیعی (آمیلوئید) در بافت‌ها و اعضای سراسر بدن مشخص می‌شود.
آمیلوئیدوز، بیماری است که در آن پروتئین‌های آمیلوئید در اندام‌ها و بافت‌ها انباشته می‌شوند. پروتئینی، آمیلوئید تلقی می‌شود که بر اثر تغییر ساختار سه بعدی آن، حالت توده‌ای و نامحلول، مشابه با صفحه بتا به خود بگیرد.
علل آمیلوئیدوز

آمیلوئیدوز می‌تواند ناشی از علل متفاوتی باشد. از علل آمیلوئیدوز اولیه تولید غیرطبیعی ایمونوگلوبولین‌ها است. آمیلوئیدوز ثانویه در میلوم مولتیپل، آرتریت روماتوئید، بیماری التهابی روده، تب مدیترانه‌ای خانوادگی دیده می‌شود. آمیلوئیدوز ثانویه در بیماری‌های عفونی مزمن مانند جذام و سل نیز دیده می‌شود.
آمیلوئیدوز فامیلی یک بیماری اتوزومال غالب است. آمیلوئیدوز پیری شایعترین علت کاردیومیوپاتی آمیلوئید در افراد مسن است. یکی از علائم این بیماری پارستزی (گزگز و مور مور شدن) انتهاهای اندام‌ها ناشی از نوروپاتی متابولیک است.
آپاتو پروداکشنز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی خاص
صنعت: فیلم، تلویزیون
بنا نهاده: ۱۹۹۹؛ ۲۵ سال پیش (۱۹۹۹-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: جاد اپتاو
دفتر مرکزی: لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
آپاتو پروداکشنز (انگلیسی: Apatow Productions) شرکت تولید فیلم و مجموعه تلویزیونی که توسط جاد اپتاو در سال ۱۹۹۹میلادی تأسیس شده‌است و فعالیت این کمپانی تا کنون (۲۰۲۲) ادامه پیدا می‌کند.
اولین تولید تلویزیونی این شرکت سریال کمدی Freaks and Greek و اولین تولید سینمایی آن فیلم گوینده: افسانه ران برگندی بود. از همکاران مکرر می‌توان به آدام مک کی، ویل فرل، ست روگن و جیسون سیگل اشاره کرد.
فیلم‌شناسی > انتقاد

| فیلم | متاکریتیک | روتن تومیتوز | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| گوینده: افسانه ران برگندی | ۶۳ | ۶۶٪ |  |
| باکره چهل‌ساله | ۷۳ | ۸۵٪ |  |
| شب‌های تالادگا | ۶۶ | ۷۲٪ |  |
| باردار (فیلم ۲۰۰۷) | ۸۵ | ۹۰٪ |  |
| خیلی بد (فیلم) | ۷۶ | ۸۸٪ |  |
| Walk Hard: The Dewey Cox Story | ۶۳ | ۷۴٪ |  |
| دریل‌بیت تیلور | ۴۱ | ۲۵٪ |  |
| فراموش کردن سارا مارشال | ۶۷ | ۸۵٪ |  |
| برادرخوانده (فیلم) | ۵۱ | ۵۵٪ |  |
| پاین‌اپل اکسپرس (فیلم) | ۶۴ | ۶۸٪ |  |
| سال یکم | ۳۴ | ۱۵٪ |  |
| آدم‌های بامزه | ۶۰ | ۶۸٪ |  |
| بیارش گریک | ۶۵ | ۷۳٪ |  |
| ساقدوش‌ها | ۷۵ | ۹۰٪ |  |
| Wوerlust | ۵۳ | ۶۰٪ |  |
| پنج سال نامزدی | ۶۲ | ۶۳٪ |  |
| این است ۴۰ | ۵۹ | ۵۱٪ |  |
| گوینده ۲: افسانه ادامه دارد | ۶۱ | ۷۵٪ |  |
| دوباره شروع کن (فیلم) | ۶۲ | ۸۳٪ |  |
| فاجعه (فیلم) | ۷۵ | ۸۵٪ |  |
| متوسط امتیاز | ۶۳ | ۶۸٪ |  |
شهرستان گونگ (سیچوآن)

| شهرستان گونگ (سیچوآن) | شهرستان گونگ (سیچوآن) |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
GongxianLocation in Sichuan: GongxianLocation in Sichuan
مختصات: ۲۸°۲۶′۲۰″شمالی ۱۰۴°۴۲′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۴۳۹°شمالی ۱۰۴٫۷۰۹°شرقی﻿ / 28.439; 104.709: مختصات: ۲۸°۲۶′۲۰″شمالی ۱۰۴°۴۲′۳۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۴۳۹°شمالی ۱۰۴٫۷۰۹°شرقی﻿ / 28.439; 104.709
کشور: چین
استان: سیچوآن
شهر مرکزی: ایبلین
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۵۰ کیلومتر مربع (۴۴۰ مایل مربع)
جمعیت: ۴۲۰۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
موقعیت جغرافیایی سیچوآن
شهرستان گونگ (به انگلیسی: Gong County) یک شهرستان در چین است که در ایبلین واقع شده‌است. شهرستان گونگ ۱٬۱۵۰ کیلومتر مربع مساحت و ۴۲۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
آگنس جواکیم

| آگنس جواکیم | آگنس جواکیم |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Ashkhen Hovakimian
زادهٔ: ۷ آوریل ۱۸۵۴ سنگاپور
درگذشت: ۲ ژوئیهٔ ۱۸۹۹ (۴۵ سال) سنگاپور
ملیت: سنگاپور
والدین: Parsick Joaquim (پدر) Urelia Zechariah (مادر)
آگنس جواکیم (ارمنی: Ագնես Ջոաքիմ؛ انگلیسی: Agnes Joaquim؛ ۷ آوریل ۱۸۵۴ – ۲ ژوئیه ۱۸۹۹) یک زن پرورش دهنده گل ارمنی‌تبار اهل سنگاپور بود. واندا میس جواکیم (ارمنی: Միսս Ջոաքիմի Վանդա») یا ارکیده سنگاپوری، گل ملی کشور سنگاپور است. این گل به افتخار پرورش دهنده آن نام گذاری شده است.
زندگی‌نامه

آگنس جواکیم با نام اصلی آشخن هواگیمیان ارمنی: Աշխեն Հովակիմյան در یک خانواده پرجمعیت ارمنی در ۷ آوریل ۱۸۵۴ در سنگاپور به دنیا آمد. وی همراه با مادرش به پرورش گل در باغات خانوادگی شان مشغول بود. بین سال‌های ۱۸۹۳ و ۱۸۹۵ در ۳ نمایشگاه پرورش گل در سنگاپور شرکت کرده و در کل ۲۷ جایزه اول و ۱۵ جایزه دوم برای گل‌های پرورش داده خویش دریافت کرد. آگنس درسال ۱۸۹۹ ارکیده خویش را که از پیوند چند گل پرورش داده بود، در نمایشگاه گل همان سال ارائه داد. این گل بعدها، به افتخار پرورش دهنده آن «واندا میس جواکیم» نام گرفت. آگنس در سال ۱۸۹۹، سه ماه پس از کسب این افتخار، براثر بیماری سرطان درگذشت. در سال ۱۹۸۱ این ارکیده به عنوان گل ملی و نماد کشور سنگاپور انتخاب شد. در اوایل قرن بیستم، سنگ قبر وی به حیاط کلیسای گریگور مقدس ارامنه سنگاپور منتقل شد.
نگارخانه

Agnes Joaquim's tombstone in the churchyard at Armenian Church, Singapore
واندا میس جواکیم
بکفتین

| بکفتین بکفتین | بکفتین بکفتین |
| --- | --- |
روستا: روستا
بکفتینLocation within Lebanon: بکفتینLocation within Lebanon
مختصات: ۳۴°۲۳′۰۰″ شمالی ۳۵°۵۲′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۸۳۳۳°شمالی ۳۵٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 34.38333; 35.86667: مختصات: ۳۴°۲۳′۰۰″ شمالی ۳۵°۵۲′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۸۳۳۳°شمالی ۳۵٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 34.38333; 35.86667
کشور:  لبنان
استان‌های لبنان: استان شمال (لبنان)
شهر: شهرستان کوره
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
Dialing code: +۹۶۱
بکفتین (به عربی: بکفتین) یک منطقهٔ مسکونی در لبنان است که در شهرستان کوره واقع شده‌است.
آنجلو گرگوریو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۱ آوریل ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  فورلیمپوپولی
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Franciacorta FC
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال چزنا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال چزنا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← Santarcangelo (قرضی) |  ۳۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال بولونیا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← Santarcangelo (قرضی) |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← Pontedera (قرضی) |  ۲۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← Teramo (قرضی) |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Romagna Centro |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  San Severo |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Romagna Centro |  ۳۶ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Bra |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Tuttocuoio |  ۳۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ASD Savignanese |  ۳۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ASD Team Altamura |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۹– |  Franciacorta FC |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آنجلو گرگوریو (انگلیسی: Angelo Gregorio؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولونیا و باشگاه فوتبال چزنا اشاره کرد.
ارشک یکم

| ارشک یکم 𐭀𐭓𐭔𐭊 | ارشک یکم 𐭀𐭓𐭔𐭊 |
| --- | --- |
بنیان‌گذار و نخستین شاه اشکانی: بنیان‌گذار و نخستین شاه اشکانی
سلطنت: ۲۴۷ – ۲۱۷ پ. م
پیشین: بنیانگذاری پادشاهی اشکانی
جانشین: ارشک دوم
زاده: پارت
فرزند(ان): ارشک دوم
دودمان: اشکانیان
پدر: فریاپد
اَرشَک یکم یا اشک یکم (‎/ˈɑːrsəsiːz/‎؛ از زبان یونانی: Ἀρσάκης؛ در پارتی: 𐭀𐭓𐭔𐭊) نخستین پادشاه پارت و همچنین بنیانگذار و نام‌دهنده سلسله اشکانی بود که از سال ۲۴۷ قبل از میلاد تا ۲۱۷ قبل از میلاد حکومت کرد. او رهبر قبیله پارتی، یکی از سه قبیله‌های اتحادیه داهه، بود و توانست در میانه قرن سوم پیش از میلاد، آندراگوراس، حاکم ایالت پارت (امروزه شامل بخش‌هایی از ترکمنستان و ایران است) که علیه سلسله سلوکیان عَلَم طغیان برافراشته بود را شکست بدهد و سلسله خود را تأسیس کند. او بقیه دوران سلطنت خود را به استوار کردن حاکمیت خود در این منطقه سپری کرد و با موفقیت تلاش‌های سلوکیان برای بازپس‌گیری پارت را ناکام گذاشت. به دلیل دستاوردهای ارشک یکم، وی به یک شخصیت محبوب در میان پادشاهان آینده اشکانی تبدیل شد و آن‌ها از نام اشک، به عنوان نام سلطنتی خود استفاده کردند. هنگام مرگ او، ارشک پایه‌های یک دولت قدرتمند را بنیان نهاد که سرانجام تحت پادشاهی نوه برادرش، مهرداد یکم که عنوان سلطنتی خاور نزدیک باستان، شاهنشاه را برای خود برگزید، به شاهنشاهی تبدیل شد.
دستاوردهای ارشک برای او حرمت و وجهه بسیار بالایی را بین پارت‌ها به ارمغان آورد چنانچه او را «پدر ملت» لقب دادند.
منابع ادبی دربارهٔ دوران ارشک بسیار کمیاب است و منحصراً از روایات متناقض یونانی و رومی، که قرن‌ها پس از مرگش نوشته شده‌اند، گرفته شده‌است. در نتیجه، سلطنت او کم‌تر شناخته شده‌است. دانشمندان معاصر حتی وجود او را زیر سؤال می‌بردند، تا این که مطالعات جدید و یافته‌های باستان‌شناسی، هویت او را در دهه ۱۹۶۰ تأیید کرد.
نام

نام ارشک در لاتین به صورت Arsacēs (آرساکس) آمده‌است که از صورت یونانی‌اش Ἀρσάκης (آرساکس) گرفته شده‌است. در زبان پارسی باستان نام اشک به صورت اَرشَکَ (𐎠𐎼𐏁𐎣) و در زبان پارتی به صورت اَرشَک (𐭀𐭓𐭔𐭊) آمده‌است.
زمینه

منابع دربارهٔ اشک اول تفاوت‌های زیادی با هم دارند. او را بیشتر از طریق منابع یونانی و رومی می‌شناسند که به دلیل جنگ‌های بعدی ایران و روم در زمان اشکانی، با او و سلسله‌اش خصمانه بودند. در تاریخ ملی ایران، تبار وی به چندین شخصیت اسطوره‌ای، از جمله کی کاواد، کی آرش، دارا پسر همای یا آرش کمانگیر، قهرمان نامدار ایرانی، می‌رسد. وابستگی ارشک به آرش ناشی از شباهت نام آنها و سکه‌های ارشک که از او به عنوان یک کماندار تقلید می‌کند، است. بنابرگفته مورخ رومی، امیانوس مارسلینوس، اشک راهزنی فقیر بود که به پارت حمله کرد و آنجا را فتح کرد و ساتراپ آنجا، آندروگوراس که از سلسله سلوکیان اعلام استقلال کرده بود را می‌کشد.
پذیرفته‌شده‌ترین نظریه، نظریه استرابون، جغرافی‌دان یونانی است: به گفته وی، اشک یک سردار سکایی یا باختری بود که رهبر یکی از سه قبائل اتحادیه داهه آسیای میانه، طایفه پارنی، قدرت داهه‌ها کاملاً به سوارکاری متکی بود و بدین ترتیب دارای نیروی بسیار متحرکی بودند که در صورت قرارگرفتن در خطر، قادر به عقب‌نشینی به جنوب دریاچه آرال بودند. به همین دلیل، امپراتوری‌های دیگر در تلاش برای کنترل آنها با مشکل روبرو بودند.
طوایف داهه در ابتدا در قرن ۴ قبل از میلاد بین رود آمودریا زندگی می‌کردند، اما به تدریج به سمت جنوب، احتمالاً در اوایل قرن ۳ قبل از میلاد، مهاجرت کردند. آنها ابتدا در جنوب شرقی، به باختر، مهاجرت کردند اما رانده شدند و در نتیجه مسیر مهاجرت خود را به سمت غرب تغییر دادند. آنها به تدریج در پارت، منطقه‌ای در قسمت جنوب شرقی دریای خزر، که تقریباً مطابق با استان خراسان رضوی و استان خراسان شمالی و فعلی ایران و جنوب ترکمنستان است، مستقر می‌شوند. این منطقه سپس تحت تسلط سلوکیان قرار گرفت. تا ۲۸۲/۱ قبل از میلاد، پارت تحت نفوذ قابل توجه پارنی‌ها قرار گرفت. پارنی‌ها تنها کسانی نبودند که به پارت مهاجرت کردند، این منطقه دائماً پذیرای امواج جدید مهاجران ایرانی از شمال بود.
پارنی‌ها یک قبیله ایرانی شرقی بودند که به آیین‌های کهن ایرانی اعتقاد داشتند. با این حال، آنها در اواسط قرن ۳ قبل از میلاد، به فرهنگ محلی پارت جذب شده بودند. آنها زبان پارتی، یک زبان ایرانی در شمال غربی ایران، را پذیرفتند و پیرو آیین زرتشت شدند و حتی نامهای زرتشتی به خود دادند، مانند پدر ارشک، فریاپیت، که نامش از لغت اوستایی فری‌یا پیتا («پدر عاشق») گرفته شده‌است. خود اشک  در پارت متولد و بزرگ شده بود و به زبان پارتی صحبت می‌کرد. طبق گفته مورخ فرانسوی، ژروم گاسلین، مسلماً اشک ممکن است بیشتر عمر خود را در سرزمین‌های سلوکی سپری کرده باشد و حتی ممکن است جزو نخبگان محلی پارت نیز بوده باشد.
سلطنت > جلوس و جنگ

در حدود سال ۲۵۰ پ. م، ارشک و پیروان پارنی‌اش، شهر قوچان را که نزدیک دره اترک قرار داشت، تصرف کردند. چند سال بعد،  حدود ۲۴۷ پ. م، اشک در شهر آساک، شهری که خود تأسیس کرده بود، تاجگذاری کرد. به‌طور کلی تصور می‌شود که تاجگذاری وی در آساک به عنوان آغاز سلسله اشکانی است. حدود ۲۴۵ پ. م، آندراگوراس، فرمانروای سلوکی پارت، استقلال خود را از پادشاه سلوکی، سلوکوس دوم کالینیکوس (۲۴۶–۲۲۵ پ. م)، اعلام کرد و شاه مستقلی شد و برای خود سکه ضرب کرد. پس از جدا شدن پارت از امپراتوری سلوکی و در نتیجه از دست دادن پشتیبانی نظامی سلوکی، آندراگوراس در حفظ مرزهای خود دچار مشکل شد و حدود ۲۳۸ سال قبل از میلاد، پارنی‌ها، تحت فرماندهی ارشک و برادرش تیرداد اول حمله کردند. ارشک کنترل پارت و استوا، منطقه شمالی پارت که مرکز اداری آن قوچان بود را از دست آندراگوراس گرفت.
اندکی بعد پارنی‌ها بقیه پارت را از آندراگوراس گرفتند و در این راه او را کشتند. با فتح پارت، اشکانیان در منابع یونانی و رومی به پارتی معروف شدند. این اصطلاح توسط نویسندگان مدرن غربی نیز به‌طور منظم مورد استفاده قرار گرفته‌است. با این حال، طبق گفته مورخ مدرن استفان آر. هاوزر، «باید این اصطلاح را رها کرد؛ زیرا تصور نادرستی از یک طبقه حاکم قومی در بین جمعیت‌های چندقومی و چندزبانه را ارائه می‌دهد». ایالت همسایه هیرکانیا نیز مدت کوتاهی توسط پارنی‌ها فتح شد. در سال ۲۲۸ قبل از میلاد یک عملیات بازپس‌گیری توسط سلوکیان، به فرماندهی سلوکوس دوم، انجام شد، که برای ارشک، که در همان زمان با دیودوت دوم حاکم یونانی-باکتریایی در حال جنگ بود (۲۳۹–۲۲۰ قبل از میلاد)، مسئله ساز بود؛ بنابراین برای جلوگیری از جنگ در دو جبهه، ارشک به سرعت با دیودوت دوم پیمان صلح منعقد کرد. با این وجود، او نتوانست جلوی لشکرکشی سلوکی را بگیرد و مجبور شد از پارت، به مقصد آسیای میانه، عقب‌نشینی کند و در آنجا به آپاسیاک پناه برد. در نتیجه پارت، هرچند به مدت کوتاهی، فتح شد. به دلیل مشکلات موجود در مناطق غربی امپراتوری سلوکی، سلوکوس دوم مجبور به ترک پارت شد، این امر به ارشک فرصت داد تا سرزمینهای از دست رفته خود را به‌دست آورد و به احتمال زیاد سلطه خود را به سمت جنوب نیز گسترش دهد. در واقع، عقب‌نشینی ارشک به آپاسیاک، شاید اقدامی استراتژیک بود، زیرا سلوکوس دوم نه از منابع تعقیب وی برخوردار بود و نه زمان انعقاد پیمان صلح. ارشک همچنین با پادشاهی یونانی-باختری اتحاد ایجاد کرد که تأیید شده ارتباط بین دو قدرت به احتمال زیاد از مدت‌ها پیش برقرار شده بود. طبق گفته مورخ رومی، ژوستین، ارشک «دولت اشکانی را تأسیس و تثبیت کرد، سربازهایی را اخذ کرد، قلعه‌ها ساخت و شهرهایش را تقویت کرد.» او غیر از آساک، شهر دارا را نیز در کوه زاپورتنون، مکانی در پارت، بنیان نهاد. نسا نیز به همین ترتیب توسط ارشک تأسیس شد، و تا قرن اول پیش از میلاد به عنوان اقامتگاه سلطنتی اشکانیان مورد استفاده جانشینانش قرار گرفت.
جانشینی

برای مدت زمان طولانی، خط جانشینی ارشک، و تا حدی موجودیت تاریخی او، نامشخص بود. روایت اکنون منسوخ شده از بنیاد سلسله ارساسید توسط ارساسس و برادرش تیریداتس، که با هم شورشیان پارنی را رهبری می‌کردند، توسط ژان فوی وایلانت در سال ۱۷۲۵ تأسیس شد. جانشین وی به عنوان پادشاه سلسله اشکانیان شد. این منجر به نظریه‌های مختلفی شد، از جمله نظریه‌ای که ارشک را شخصیتی افسانه‌ای می‌دانست و بنیانگذاری اشکانیان را به تیرداد نسبت می‌داد. بین سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۶۲، جوزف وولسکی مجموعه‌ای از مقالات را با دیدگاهی مخالف منتشر کرد: او ارشک را بنیانگذار اشکانیان و تیرداد را شخصیتی افسانه‌ای می‌دانست. این نظریه از آن زمان، با واگرایی‌های جزئی، توسط اکثر محققان مورد حمایت قرار گرفته شد، تا زمانی که با کشف یک استراکونی با نام ارشک در نسا، موجودیت تاریخی ارشک تأیید شد. علاوه بر این، با تجزیه و تحلیل داده‌های سکه‌شناسی و منابع اخیر به این نتیجه رسیده‌اند که شخصیت تیرداد واقعاً خیالی است و ارشک تا زمان مرگش در سال ۲۱۷ قبل از میلاد به حکمرانی ادامه داد، و سپس پسرش ارشک دوم جانشین او شد.
سکه‌شناسی

در اصل، سکه‌های ارشک «نمونه اولیه تمام سکه‌های اشکانی بعدی را به نمایش می‌گذارد، اما خود نیز دستخوش تغییرات اندکی شد». خداداد رضاخانی می‌افزاید که عناصر سکه‌های او الگوبرداری شده از سکه‌های سلوکی و ساتراپ‌های پیشین هخامنشی هستند، اما با این وجود، ابداعات متعددی انجام داده‌است که آن‌ها را از سکه‌های پیشینیانش متمایز کرده‌است. به گفته علیرضا شاپور شهبازی، سکه‌های ارشک خود «به عمد از سکه‌های سلوکی متمایز می‌شود تا برخواسته‌های ملی‌گرایانه و سلطنتی خود تأکید کند». با این وجود به تقلید از نقش رایج سلوکی آپولون که روی امفالوس نشسته و کمان در دست دارد این بار تنها نقش ارشک جایگزین آن شده‌است که بر روی چهارپایه ای نشسته‌است (مانند برخی از ساتراپ‌های هخامنشی، مانند داتامش) در حالی که لباس سکائی بر تن و کلاه کرباسی بر سر دارد که به باشلیق معروف شده‌است.
برخی از نقشهای روی سکه‌های ارشک او را کارنی (معادل یونانی اتوکراتور) می‌نامند که عنوانی بود که توسط رهبران برجسته نظامی هخامنشی مانند کوروش کوچک استفاده می‌شد. ارشک عمداً خود را بالاتر از یک ساتراپ قرار می‌داد، اما همزمان از استفاده از عنوان سلطنتی باسیلئوس (شاه) اجتناب می‌کرد، که به این معنی است که او از سلطنت سلوکی پیروی می‌کرد که البته بعداً او آن را رد کرد. از دیدگاه ایرانیان، لقب باسیلئوس اهمیت چندانی نداشت.
ارشک ظاهراً از شهری که خود تأسیس کرده بود - نسا - به عنوان مکانی برای ضرب سکه‌های خود استفاده می‌کرد. سکه‌های ارشک هم بر نقره و هم برنز ضرب می‌شد. درهم‌های نقره ارشک نمای بی‌ریش و سبیل او را به سمت راست نشان می‌دهد، که شباهت زیادی به تصویر پادشاهان سلوکی بر روی سکه‌ها دارد. به گفته فابریزیو سینیسی، به همین ترتیب، کماندار نشسته در پشت سکه به سمت چپ نقش شده‌است. افسانه یونانی ΑΡΣΑΚΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ به شکلی مشابه سکه‌های سلوکی در دو خط عمودی در دو طرف درهم‌ها حک شده‌است. بدون توجه به این ویژگی‌ها، سینیسی خاطرنشان می‌کند که سکه‌های ارشک «فوراً قابل تشخیص هستند که توسط یک حاکم غیریونانی منتشر شده‌است». به عنوان مثال، ارشک کلاه نرم نوک تیزی را، شبیه به سکه‌های دوران هخامنشی، بر سر دارد و کمان‌دار پشت آن نیز لباس سواری ایرانی بر تن دارد.
میراث

اعتبار ارشک تا مدت‌ها پس از مرگش پابرجا ماند. همان‌طور که ایزیدور خاراکسی گزارش می‌دهد، بیش از دو قرن پس از مرگ او، آتشی جاودانه به افتخار او همچنان در شهر آساک روشن نگهداشته می‌شد. این امر نشان می‌دهد که عمل اعلام پادشاه اهمیت دینی داشته‌است.   عنوان آتش خاندان اشکانیان عمل می‌کرد، که احتمالاً به منظور برجسته کردن وارثان امپراتوری هخامنشی ایجاد شده‌است. با توجه به دستاوردهای خود، او به عنوان «پدر ملت» شناخته شد و نام او به افتخار سلطنتی تبدیل شد که توسط همه پادشاهان اشکانی به دلیل تحسین از دستاوردهای او استفاده می‌شد. همچنین اشکانیان را با فرمانروای افسانه‌ای کیانیان، کی آرش، پیوند داد که ساکنان شرق ایران، مانند اشکانیان و داهائی‌ها، سلسله‌اش را باید هنوز به یاد داشته باشند. یک ادعای ساختگی بعدها از قرن دوم قبل از میلاد به بعد توسط اشکانیان مطرح شد که ارشک را از نوادگان شاه شاهان هخامنشی، اردشیر دوم، نشان می‌داد.
خاندان ارشک چهار قرن و نیم حکومت کردند تا اینکه در سال ۲۲۴ میلادی توسط شاهنشاهی ساسانی سرنگون شد. با این حال، حتی در آن زمان نیز، فرزندان ارشک همچنان از نفوذ و اقتدار قابل توجهی برخوردار بودند. یکی از هفت خاندان بزرگ ایران، خاندان کارن، چندین شخصیت مهم در تاریخ ایران را پدیدآورد، مانند وزیر قرن ششم بزرگمهر و شاهزاده و یاغی قرن نهم مازیار (۸۳۹–۸۱۷). اشکانیان همچنین نقش مهمی در تاریخ قفقاز ایفا کردند. شاهزادگان ارمنستان، آلبانیای قفقاز و ایبری توسط شاخه‌هایی از سلسله اشکانی اداره می‌شدند. به گفته پروکوپیوس، حتی تا اواخر قرن ششم، اشراف ارمنی هنوز میراث شرقی خود و شخصیت ارشک را به خاطر داشتند.
بوسکا

| بوسکا | بوسکا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بوسکا: بوسکا
بوسکاموقعیت بوسکا در  Italy: بوسکاموقعیت بوسکا در  Italy
مختصات: ۴۴°۳۱′ شمالی ۷°۲۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۵۱۷°شمالی ۷٫۴۶۷°شرقی﻿ / 44.517; 7.467: مختصات: ۴۴°۳۱′ شمالی ۷°۲۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۵۱۷°شمالی ۷٫۴۶۷°شرقی﻿ / 44.517; 7.467
کشور: ایتالیا
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان کونیو (CN)
دهستان: Attissano, Bosco, Castelletto, Morra San Giovanni, Sant'Alessio, San Barnaba, San Chiaffredo, San Martino, San Mauro, San Quintino, San Rocco, Santo Stefano, San Vitale
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵٫۸ کیلومتر مربع (۲۵٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۰ متر (۱۶۰۰ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۱۳): جمعیت (دسامبر ۲۰۱۳)
 • کل: ۱۰۲۲۱
 • تراکم: ۱۶۰/کیلومتر مربع (۴۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Buschesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۲۰۲۲
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۷۱
وبگاه: وبگاه رسمی
بوسکا (به ایتالیایی: Busca) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات

بوسکا ۶۵٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۲۲۱ نفر جمعیت دارد و ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای San Marcos Sud و Cruz Alta خواهرخوانده‌های بوسکا هستند.
شرکت کاغذ ژاپن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: 日本紙パルプ商事株式会社
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: TYO: 8032
صنعت: صنعت کاغذ و خمیرکاغذ لجستیک املاک و مستغلات
بنا نهاده: ۱۸۴۵؛ ۱۷۹ سال پیش (۱۸۴۵-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: سابوروبی ناکایی
دفتر مرکزی: چوئو-کو، توکیو، توکیو، ژاپن
محدودهٔ فعالیت: جهانی
تعداد کارکنان: ۴٬۲۹۸ نفر
وبگاه: https://www.kamipa.co.jp
شرکت کاغذ ژاپن (انگلیسی: Japan Pulp and Paper Company) شرکت کاغذسازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۶ توسط سابوروبی ناکایی تأسیس شد.
پیوترکوف پیروشه

| پیوترکوف پیروشه | پیوترکوف پیروشه |
| --- | --- |
روستا: روستا
پیوترکوف پیروشه: پیوترکوف پیروشه
مختصات: ۵۱°۲′۳۲″ شمالی ۲۲°۳۸′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۰۴۲۲۲°شمالی ۲۲٫۶۴۴۷۲°شرقی﻿ / 51.04222; 22.64472: مختصات: ۵۱°۲′۳۲″ شمالی ۲۲°۳۸′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۰۴۲۲۲°شمالی ۲۲٫۶۴۴۷۲°شرقی﻿ / 51.04222; 22.64472
کشور:  لهستان
استان: استان لوبلین
شهرستان: شهرستان لوبلین
گمینا: گمینا یابووننا (استان لوبلین)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۷۹۰
پیوترکوف پیروشه (به لهستانی:  Piotrków Pierwszy) یک روستا در لهستان است که در گمینا یابووننا (استان لوبلین) واقع شده‌است. پیوترکوف پیروشه ۷۹۰ نفر جمعیت دارد.
آناتویا

| آناتویا | آناتویا |
| --- | --- |
فهرست شهرهای آرژانتین: فهرست شهرهای آرژانتین
Añatuya: Añatuya
  پرچمنشان:   پرچمنشان
آناتویاLocation of Añatuya in Argentina: آناتویاLocation of Añatuya in Argentina
مختصات: ۲۸°۲۸′ جنوبی ۶۲°۵۰′ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۴۶۷°جنوبی ۶۲٫۸۳۳°غربی﻿ / -28.467; -62.833: مختصات: ۲۸°۲۸′ جنوبی ۶۲°۵۰′ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۴۶۷°جنوبی ۶۲٫۸۳۳°غربی﻿ / -28.467; -62.833
کشور:  آرژانتین
استان‌های آرژانتین:  استان سانتیاگو دل استرو
Department: General Taboada
تأسیس‌شده: ۵ ژوئیه ۱۹۱۲
ارتفاع: ۹۸ متر (۳۲۲ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۲۳۲۸۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۳ (ART)
CPA base: ISO 3166-2:AR3760
Dialing code: +۵۴ ۳۸۴۴
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم نیمه‌خشک
وبگاه: Official website
آناتویا (به اسپانیایی: Añatuya) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در General Taboada Department واقع شده‌است. آناتویا ۲۳٬۲۸۶ نفر جمعیت دارد و ۹۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کهور رئیس عباس

| کهور رئیس عباس | کهور رئیس عباس |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۱۵′۵۵″ شمالی ۵۷°۲۸′۷″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۶۵۲۸°شمالی ۵۷٫۴۶۸۶۱°شرقی﻿ / 27.26528; 57.46861: مختصات: ۲۷°۱۵′۵۵″ شمالی ۵۷°۲۸′۷″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۶۵۲۸°شمالی ۵۷٫۴۶۸۶۱°شرقی﻿ / 27.26528; 57.46861
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: رودان
بخش: بخش جغین
دهستان: جغین شمالی
جمعیت: ۹۴ نفر
کهور رئیس عباس، روستایی از توابع بخش جغین شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جغین شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۴ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.