جبل انارویه
حوادث تاریخی

سیل سال 1365.
درگیری با انگلیسی‌ها. در سال ۱۲۹۲ انگلیسی‌ها مسیر تجاری که از میان کوه‌های جبل انارویه می‌گذشت و یکی از مسیرهای امن بوده‌است را برای تجارت انتخاب می‌کنند. اولین بلد راه‌های انگلیسی‌ها کاروان‌هایی بودند که از این مسیر به سمت اصفهان رهسپار می‌شدند. این ترددها بدون ایراد مشکلی در منطقه تا سال ۱۲۹۳ ادامه داشت تا اینکه در این سال یکی از تجار انگلیسی قصد تعرض به یکی از بانوان اهالی منطقه را داشته که این موضوع با واکنش شدید اهالی منطقه روبرو می‌شود. پس از آن نظامیان انگلیسی به قصد محافظت از کاروان‌هایشان با آنها همراه می‌شوند لکن ابتدا در منطقه گود دراز، پس از آن در منطقه تاسَک و سپس در منطقه قلعه زنگی با مردم منطقه جبل انارویه یا کوهنارو درگیر می‌شوند. در مجموع سه درگیری بین اهالی کوهنارو و نظامیان انگلیسی در این منطقه رخ می‌دهد. اولین درگیری در منطقه گود دراز (در نزدیکی تنگه هایقر) رخ می‌دهد که منجر به شهادت محمود بهزادی فرزند عزیز محمد و کشته شدن سه نظامی انگلیسی می‌گردد. این درگیری در زمستان سال ۱۲۹۳ و زمانی که اهالی منطقه در قشلاق بوده‌اند رخ می‌دهد. پس از ورود انگلیسی‌ها به منطقه و اطلاع اهالی از این موضوع، جهت تقابل عازم می‌شوند. انگلیسی‌ها به جهت پرهیز از تقابل سعی می‌کنند از مسیر اصلی کاروان‌ها خارج شده و از نزدیکی دهانه تنگه هایقر و در مجاورت رشته کوه‌های آسیاب بادی طی مسیر نمایند و از تنگه روستای رودبال وارد دشت فیروزآباد شوند ولی در منطقه گود دراز درگیری شکل می‌گیرد. مدفن شهید محمود بهزادی در منطقه چاه شیرین کوهنارو می‌باشد. دومین درگیری در منطقه ای که اهالی آن را تاسَک می‌نامند رخ می‌دهد. این درگیری در ابتدای سال ۱۲۹۴ و قبل از کوچ به ییلاق اتفاق افتاده‌است. انگلیسی‌ها پس از شکست قبلی دیگر کاروان تجاری با خود همراه نکرده و فقط نظامیان خود را روانه منطقه نموده تا اهالی منطقه را تنبیه نمایند. در این درگیری انگلیسی‌ها برخلاف بار اول از نیروهای هندی نیز استفاده می‌نمایند. اهالی منطقه که در حال جمع‌آوری بار و بُنه خود جهت کوچ به ییلاق بوده‌اند متوجه حضور نظامیان انگلیسی می‌شوند و مجدداً عازم جنگ می‌شوند. معروف است در این جنگ مادران باروت دان‌ها را بر کمر فرزندان خود بستند و خود مسئولیت کوچ را بر عهده گرفته تا نشان دهند برای دفاع از سرزمین، مردان خود را فدا نموده و خود بار زندگی را به دوش می‌گیرند. این درگیری با تلف شدن پنج نظامی انگلیسی و در نهایت شکست آنان به پایان می‌رسد. سومین و آخرین درگیری اهالی منطقه با انگلیسی‌ها در اوایل تابستان ۱۲۹۴ رخ می‌دهد. پس از نبرد دوم و با تدبیر یکی از اهالی منطقه قلعه ای بر روی بلندی که آن را قلات زنگی می‌نامیدند ساختند که بعدها آن را قلعه زنگی نامیدند. همچنین افرادی را برای مراقبت از راه‌ها به مناطق دورتر فرستادند که به صورت هفتگی و نوبتی شیف خود را تعویض می‌نمودند. انگلیسی‌ها پس از تجدید قوا مجدداً به منطقه هجوم آوردند. آنطور که گفته شده‌است مدت زمان این درگیری بیشتر از دو درگیری قبلی بوده لکن هیچ‌کدام از طرفین در این جنگ دچار تلفات نشده و به دلیل موضع دست بالای مدافعان در قلعه زنگی و شبیخون‌های گاه و بی گاهی که برای ضربه زدن به نظامیان انگلیسی ابداع شده بود امکان عبور برای انگلیسی‌ها از آن منطقه میسر نشد و نظامیان انگلیسی در نهایت ناچار به عقب‌نشینی شده و دیگر در این مسیر قدم نگذاشتند.
آتش‌سوزی در منطقه هایقر. در مرداد ماه سال ۱۴۰۰ و در جریان آتش‌سوزی جنگل‌های طبیعت تنگه هایقر چهار نفر از طائفه بزرگ بهزادی به نام‌های حامد، جهانبخش، ناصر و رضا بهزادی جان خود را در حین تلاش برای خاموش نمودن آتش جنگل‌های هایقر فدای طبیعت نموده و فقدانشان آتش بزرگی در میان طبیعت دوستان ایجاد نموده‌است.
کاروانسرای دوره صفوی
تصویر هوایی از قلعه زنگی
تنگه هایقر




دریاچه سد هایقر
دریاچه سد هایقر