stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راینر تروپا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Rainer Troppa
زادروز:  ۲ اوت ۱۹۵۸
زادگاه:  کولکویتس ، آلمان شرقی
تاریخ مرگ:  ۹ سپتامبر ۲۰۲۳ (۶۵ سال)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Retired
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال انرژی کوتبوس |  ? |  (?) |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۷ |  BFC Dynamo |  ۱۷۹ |  (۳۹) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۱-۱۹۸۴ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۱۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
راینر تروپا (به آلمانی: Rainer Troppa) (۲ اوت ۱۹۵۸ – ۹ سپتامبر ۲۰۲۳) بازیکن فوتبال و مدافع اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۸۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی شده بود. وی در ۱۷ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. راینر تروپا آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۴ میلادی انجام داد.
دریا دادور

| دریا دادور | دریا دادور |
| --- | --- |
دادور در سال ۲۰۰۸ م.: دادور در سال ۲۰۰۸ م.
نام هنگام تولد: دریا دادور خراسانی
زادهٔ: ۱۳۵۰ (۵۲–۵۳ سال) مشهد، ایران
پیشه: خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–اکنون
فرزندان: ۲
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: موسیقی تلفیقی، موسیقی ملل، اپرا، موسیقی فولکلور
نوع صوت: سوپرانو لِجِرو
تحصیلات: آواز لیریک، آواز باروک، هنرهای تجسمی
 :  
وبگاه: daryadadvar.com
دریا دادور خراسانی (زادهٔ ۱۳۵۰ ه‍.خ) خوانندهٔ ایرانی ساکن در فرانسه است. دادور که تحصیل‌کردهٔ موسیقی کلاسیک در اروپاست و صدایی در گسترهٔ صوتی سوپرانو لِجِرو دارد، ترانه‌های محلی و موسیقی سنتی ایرانی را با موسیقی غربی تلفیق کرده و سبکی منحصر به خود پدید آورده است.
دادور در خانواده‌ای با اصالت گیلانی در مشهد زاده شد. او از کودکی به آوازخوانی دلبستگی داشت و مادرش، که خود هنرمند بود، نقش بسزایی در گرایش او به سوی هنر داشت. او در سال ۱۹۹۱ م. به فرانسه نزد پدرش رفت و تحصیلاتش را در آنجا ادامه داد. در سال ۱۹۹۹ م. از کنسرواتوار تولوز فرانسه در رشتهٔ آواز لیریک مدال طلا گرفت و سال بعد دیپلم حرفه‌ای‌اش را در رشتهٔ آواز باروک گرفت. او علاوه بر تحصیل در رشتهٔ آواز، هنرهای تجسمی نیز خوانده‌است. پس از فراغت از تحصیل در تئاتر سلطنتی کومپین فرانسه به عنوان تک‌خوان اپرا مشغول به کار شد، اما خیلی زود تصمیم گرفت مسیر پرچالش‌تری را در حرفه‌اش بپیماید و به جای اجرای آثار دیگران، آثار خود را ارائه کند. پیوند زدن موسیقی شرق با موسیقی غرب و خواندن به ۱۲ زبان از جمله زبان‌ها و لهجه‌های محلی ایران از ویژگی‌های آثار اوست. او در کارهایش، هم از شعرهای کلاسیک و هم از شعرهای معاصر ایرانی و در اجراهای زندهٔ خود، از آمیزه‌ای از سازهای شرقی و غربی همچون پیانو، ویولن، فلوت، چنگ و دهل بهره می‌برد.
از دادور سه آلبوم منتشر شده که هر سه به‌صورت زنده ضبط شده‌اند. نخستین آلبوم در سال ۲۰۰۴ م. در برلین، دومی در سال ۲۰۰۸ م. در تورنتو و سومی در سال ۲۰۱۴ م. در مالمو ضبط شده‌اند. او طی دو دهه فعالیت هنری حرفه‌ای کنسرت‌های فراوانی را در اروپا و آمریکای شمالی برگزار کرده‌است و به‌طور متناوب در جشنوارهٔ تیرگان در کانادا، جشنوارهٔ موسیقی زنان شرق در سوئد، و کنفرانس‌های بنیاد پژوهش‌های زنان ایران حضور یافته‌است. دادور در سال ۱۳۸۱ ه‍.خ در اپرای رستم و سهراب که به همراهی ارکستر فیلارمونیک ارمنستان به رهبری لوریس چکناواریان در سالن میلاد تهران برگزار شد، در نقش تهمینه به ایفای نقش پرداخت. این اولین بار پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران بود که یک زن در جمعی عمومی تک‌خوانی می‌کرد. هرچند او چند ماه بعد در تالار وحدت تهران باز به آوازخوانی پرداخت، گشایشی حاصل نشد و دادور دیگر نتوانست در ایران اجرا کند. دادور در نمایش موزیکال زهره و منوچهر شاهرخ مشکین‌قلم و اپرت عشق و عقل و آدمی گروه مستان به سرپرستی پرواز همای نیز به ایفای نقش پرداخته‌است.
زندگی > سال‌های آغازین

دریا دادور خراسانی در سال ۱۳۵۰ ه‍.خ از یک خانوادهٔ شمالی (که اصالتاً اهل گیلان و گرگان بودند) در مشهد چشم به جهان گشود. مادرش نسرین ارمگان نام داشت. دریا تا پنج سالگی نزد پدربزرگ و مادربزرگ خود زندگی کرد. سپس خانواده‌اش به تهران کوچ کردند و او در آنجا بزرگ شد. او خودش را هم گیلک و هم مشهدی می‌داند. از کودکی به آوازخوانی گرایش داشت. مادر او، که هم خواننده بود و هم ترانه‌سرا و کارگردان تئاتر عروسکی، در گرایش دادور به سمت هنر تأثیر زیادی داشت. در کودکی در کنسرت‌های مدرسه شرکت می‌کرد. دادور در مصاحبه‌ای از سیمین قدیری نام برده که آموزگار موسیقی او در مدرسه بود: «معلم آوازمون خانم سیمین قدیری بود که یک روز آمد و با ناراحتی گفت که متأسفانه درس موسیقی قدغن شده و من دارم شما را ترک می‌کنم؛ و حتی من یادم هست که منو بغل کرد و گفت قول بده به من که تو خوانندهٔ خوبی میشی». پس از انقلاب ۱۳۵۷، همهٔ کلاس‌های موسیقی در همهٔ مدارس برچیده شدند و دادور ناچار شد موسیقی را در خانه و نزد مادرش ادامه دهد. او می‌گوید «سعی می‌کردم در هر هفته یک آهنگ بیاموزم، فارسی یا انگلیسی».
زندگی > سفر به فرانسه

کنسرواتوار تولوز
بوزار تولوز
محل‌های تحصیل دادور
دادور از سال ۱۹۹۱ م. (۱۳۷۰ ه‍.خ) به فرانسه نزد پدرش — که پزشک است و از ۹ سالگی او را ندیده بود — رفت تا در آنجا تحصیل کند. او شوهری فرانسوی و دو دختر به نام‌های درتا و دلینا دارد. در سال ۲۰۰۵ م. پس از برگزاری یک کنسرت در ونکوور کانادا، دادور دچار سانحهٔ رانندگی شد که آن را یکی از تلخ‌ترین خاطراتش برشمرده‌است. از سال ۲۰۰۱ م. دادور ساکن پاریس یا حومهٔ آن (ایولین) بوده‌است.
تحصیلات آکادمیک او در فرانسه آغاز شد. او نخست می‌خواست در رشتهٔ پزشکی تحصیل کند، اما به پیشنهاد پدرش از این تصمیم دست کشید. در ۱۸ سالگی، یادگیری موسیقی اپرا را به کمک یک آموزگار پرتغالی به نام ماریا سارتووا در تولون آغاز کرد. سپس در شهر تولوز تحصیلات تخصصی خود را ادامه داد. دومین آموزگار او جاسمین مرتورل بود و آنه فوندویل را «آخرین معلم اصلی‌اش» برمی‌شمرد. به گفتهٔ خود دادور، او در آغاز تحصیلاتش به کارهای گوناگونی همچون فروش برای یک شرکت فرانسوی وسایل رنگی و هنری می‌پرداخت. پس از پایان دوران تحصیلاتش، دادور آغاز به تدریس و تعلیم آواز کرد. این کارها باعث شد دادور سرمایهٔ خوبی برای آغاز کار حرفه‌ای خود گردآوری کند. دادور تحصیلات خود در زمینهٔ موسیقی را در سال ۲۰۰۰ م. در شهر تولوز فرانسه به پایان رساند. او دارای یک مدرک فوق لیسانس در رشتهٔ هنرهای تجسمی است که آن را در ۱۹۹۷ م. دریافت کرد. به گفتهٔ خود او، تحصیل در این رشته به ایجاد خلاقیت در کارهای هنری‌اش کمک کرده‌است. دادور در کلاس‌های آموزشی حرفه‌ای استادان موسیقی از سرتاسر جهان همچون آنا ماریا باندی، گابریل باکر، چارلز برت، روبر دومه، جیل فلدمن حضور داشته‌است. در سال ۱۹۹۹ از کنسرواتوار تولوز فرانسه مدال طلا در رشتهٔ آواز لیریک گرفت و در سال ۲۰۰۰ دیپلم حرفه‌ای در رشتهٔ آواز باروک دریافت کرد.
دادور در یک مصاحبه با «سیاسی» خواندن علت جلوگیری از تک‌خوانی زنان در ایران، گفت که «اگر ساز من را در ایران نمی‌شکستند، من هرگز به سراغ موسیقی نمی‌رفتم و به احتمال زیاد به دلیل علاقه‌ام به پزشکی، پزشک می‌شدم… اما همین محدودسازی، عزم من را برای موفقیت بیشتر جزم کرد و باعث شد که وقتی به فرانسه و دنیای آزاد مهاجرت کنم، موسیقی را به صورت حرفه‌ای پیگیری کنم». او معتقد است ممنوع کردن صدای زنان خلاف طبیعت است و هر کار ضد طبیعت محکوم به شکست است. دادور ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۰ در رادیوی فرانس کولتور حضور یافت که کل برنامه‌های آن روز را به وضع زنان در ایران اختصاص داده بود. در سال ۲۰۱۴ در مستند به زندگی من خوش آمدید شبکهٔ تلویزیونی من و تو ظاهر شد. در سال ۲۰۱۶ در نماهنگ زندگی اثر علی عظیمی حضور داشت. در سال ۲۰۱۸ مهمان برنامهٔ چندشنبه با سینا از رادیو جوان و چشم‌انداز زنان و آخر هفته با صادق صبا از تلویزیون ایران اینترنشنال بود. در همین سال در برنامهٔ سمت نو شبکهٔ من و تو نیز حضور یافت.
موسیقی > سبک خوانندگی

دریا دادور ترانه‌های محلی و موسیقی ایرانی را با اپرا و موسیقی غربی آمیخته و سبک ویژهٔ خود را درست کرده‌است. دادور نخستین بار در ۱۴ سالگی که به پاکستان رفته بود، با سبک اپرا آشنا شد. سپس وقتی در مدرسه‌ای در شهر تولون فرانسه سرگرم یادگیری زبان فرانسه بود، به پیشنهاد دست‌اندرکاران مدرسه که در مراسم‌های آوازخوانی بین دانشجویان صدای دادور را شنیده و آن را پسندیده بودند، وارد کنسرواتوار شد. او در مصاحبه‌ای گونهٔ صدایش را سوپرانوی لیریکو لِجِرو برشمرده و خود ترجیح می‌دهد «یک خوانندهٔ اپرا» نامیده نشود و تنها به گفتن واژهٔ خواننده بسنده می‌کند، چرا که کارهایش آمیزه‌ای از سبک‌های گوناگون است. دادور به آوازها و ترانه‌های محلی ایرانی و همچنین بازخوانی آثار قدیمی هنرمندان زن ایرانی علاقه‌مند است. دادور در رشتهٔ آواز باروک هم تحصیل کرده و مدتی را به کار در زمینهٔ آهنگ‌های به سبک قرون وسطایی گذرانده‌است. او که سبک موسیقی باروک را با موسیقی سنتی ایرانی آمیخته، در این باره گفته‌است که «در ابتدا استادان موسیقی باروک استقبال چندانی از این نوآوری نداشتند و در اوایل دههٔ ۹۰ میلادی، نظر مثبتی در مورد این ترکیب و ادغام وجود نداشت ولی پس از مدتی شرایط تغییر کرد و با توجه به افزایش مبادلات فرهنگی میان سبک‌ها و و روش‌های مختلف، امروزه این پدیده جا افتاده و مقبولیت و محبوبیت خاص خودش را پیدا کرده‌است». او همچنین گفته‌است که هنگام تحصیل در کنسرواتور، زبان‌های خارجی اسپانیایی، روسی، عبری، و حتی ارمنی رایج بوده‌اند ولی او علی‌رغم توصیهٔ استادانش به اصرار خود زبان فارسی را انتخاب کرده و اولین کار اجرایی‌اش خروسخوان احمد عاشورپور بوده که به زبان گیلکی با کنترباس اجرا کرده و علی‌رغم استقبال حضار با واکنش منفی داوران مواجه شده‌است. او دربارهٔ تلفیق موسیقی شرق و غرب گفته وقتی به آهنگی اروپایی گوش می‌دهد به یاد یک آهنگ ایرانی می‌افتد و برعکس، و تلفیق آهنگ‌ها به صورت ناخودآگاه روی می‌دهد.
دریا دادور به زبان‌های فارسی، فرانسوی (همچون ترانه‌هایی به‌همراه باتریس کراموا) و انگلیسی صحبت می‌کند و آواز می‌خواند و آهنگ‌های محلی ایرانی را با زبان‌ها و لهجه‌های مختلف که در ایران مرسوم هستند، همچون کردی و گیلکی می‌خواند. خودش در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ م. گفته که به ۱۲ زبان گوناگون آواز خوانده‌است. هنگامی که در مصاحبه‌ای از او پرسیده شد که چگونه توانایی آواز خواندن به این تعداد زبان و لهجه را دارد، دادور پاسخ داد که «چون هنگام تحصیلات‌مان در فن اپرا، مجبوریم که پنج زبان اصلی اپرا یعنی انگلیسی، فرانسه، آلمانی، ایتالیائی و لاتین را یاد بگیریم و به این زبان‌ها آواز بخوانیم، می‌آموزیم که چگونه این زبان‌ها را آنالیز کنیم. در واقع ما به این زبان‌ها حرف نمی‌زنیم بلکه یاد می‌گیریم که هر کلمه، جمله و معنای آن را تجزیه و تحلیل کنیم و این که اصلاً شعر چه هدفی برای خواندن دارد و چه پیامی را می‌خواهد برساند؛ بنابراین باید همه این‌ها را آنالیز کنیم. این است که وقتی من این‌جوری این رشته را آموزش می‌بینم، یاد می‌گیرم که چگونه یک سری زبان‌های مختلف دنیا را تمرین کنم. بعد وقتی به من یک آهنگ عبری یا اسپانیولی می‌دادند یا آذری یا کردی، می‌توانستم بدون داشتن لهجه بخوانم و الآن هم به همین منوال ادامه دارد». او همچنین گفته که به عقیدهٔ او موسیقی مرز نمی‌شناسد و هنگام اجرای آثار، این نه زبان بلکه احساس است که ارتباط برقرار می‌کند، و چون کارهایش از دل برمی‌آید بر دل مخاطب می‌نشیند.
موسیقی > آهنگسازی

دادور با اینکه خود را آهنگساز نمی‌داند ولی آهنگسازی هم انجام می‌دهد و در یکی از مصاحبه‌های خود گفته‌است که دو آهنگ برای شعرهای حافظ و ایرج میرزا نوشته‌است. او در کارهای خود بیشتر از ساز پیانو بهره می‌گیرد و دلیل گزیدن این ساز را این‌گونه برمی‌شمرد که «این ساز باعث خستگی مردم نمی‌شود و گاهی می‌تواند جایگزینی برای یک ارکستر کامل باشد، گاهی نقش فقط-ضربی داشته باشد و گاهی هم نقش هارمونیک یا ملودیک که هر ساز دیگری این ویژگی را ندارد». از دیگر سازهایی که او در کارهای خود بکار برده، ویولن، فلوت، چنگ، دهل و دودوک هستند.
او کار آهنگسازی و تنظیم ترانه‌هایش را خود بر دوش می‌گیرد و حتی در بازخوانی کارهای دیگر هنرمندان هم آن‌ها را تنظیم کرده و با سبک هنری خود سازگار می‌کند.
موسیقی > تأثیر

دادور از دو فیلم موزیکال اشک‌ها و لبخندها و بانوی زیبای من به عنوان فیلم‌هایی یاد می‌کند که تأثیر فراوانی بر او گذاشته‌اند. به گفتهٔ او، در سن ۱۲ سالگی می‌توانسته همهٔ ترانه‌های آن فیلم‌ها را به زبان انگلیسی و همچنین فارسی بخواند. دادور به خواندن آوازهای مدرن گرایش دارد، اما از آوازها و موسیقی سنتی ایرانی هم الهام می‌گیرد. او در اشعار ترانه‌های خود، هم از شعرهای شعرای معاصر همچون فریدون مشیری، مهدی اخوان ثالث، ایرج میرزا و هم از شعرای کلاسیک همانند حافظ بهره می‌برد. در مصاحبه‌ای در آوریل ۲۰۱۱، دادور گفت که مخاطبان او بیشتر جوانان هستند، علی‌رغم اینکه بیان می‌دارد که انتظار داشته قشر مسن‌تر، بیشتر از قشر جوان از آثار او استقبال کنند. وی در مصاحبه‌ای گفته‌است که تحت تأثیر موسیقی قمرالملوک وزیری، الهه، دلکش، شوشا و آهنگسازانی چون موریس راول و مانوئل د فایا قرار دارد.
آثار > آلبوم‌شناسی

دریا دادور تاکنون سه آلبوم منتشر کرده‌است. کارهای دیگری هم از او در وبگاه رسمی، کانال او در یوتیوب و دیگر سایت‌ها منتشر شده‌است. بازخوانی قطعهٔ «وطنم وطنم» که روی «نخستین سرود ملی ایران» از ساخته‌های آلفرد ژان باتیست لومر تنظیم شده با پذیرش فراوانی روبرو شد. از دیگر کارهای برجستهٔ او، اجرای ترانهٔ سلطان قلب‌ها از ساخته‌های انوشیروان روحانی، و اجرای آوازی شعر «کوچه» از آثار فریدون مشیری است.
آلبوم نخست دادور که زنده در کنسرتی در برلین در سال ۲۰۰۴ م. ضبط شده‌است، آمیخته‌ای از موسیقی سنتی ایرانی با پیانو و ویولن است. آلبوم دومش هم که سبک کنونی او را می‌سازد، آمیخته‌ای از موسیقی سنتی ایرانی با سبک‌های جاز و بلوز است. این آلبوم در سال ۲۰۰۸ م. در کنسرتی در تورنتو در جشنواره تیرگان ضبط شده‌است. آلبوم سوم در سال ۲۰۱۴ م. در مالمو به صورت زنده ضبط و دو سال بعد منتشر شد. دادور در اوت ۲۰۱۸ م. گفت اولین آلبوم استودیوی‌اش در راه است که این آلبوم تا مهٔ ۲۰۲۱ هنوز منتشر نشده‌است.
آثار > آلبوم‌شناسی > اجرای زنده در برلین (۲۰۰۴)

| شماره | نام | سراینده | آهنگساز | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «یک گل سایه چمن» |   |   | ۶:۳۹ |
| ۲. | «شبم تاریک» |   |   | ۵:۲۳ |
| ۳. | «ماه پیشانو» | اصغر میرخدیوی، نسرین ارمگان | محلی خراسانی | ۴:۲۳ |
| ۴. | «بهار دلکش» |   | درویش‌خان | ۳:۴۶ |
| ۵. | «دردیمند» |   | عزیر حاجی‌بیگف | ۶:۰۶ |
| ۶. | «هم‌نوازی پیانو و ویولون» |   |   | ۵:۱۷ |
| ۷. | «جینگه جان» |   | محلی گیلانی | ۲:۴۷ |
| ۸. | «می‌خوام برم کوه» |   |   | ۵:۵۵ |
| ۹. | «دوتا چشم سیاه داری» |   | بیژن مفید | ۶:۱۶ |
آثار > آلبوم‌شناسی > اجرای زنده در تورنتو (۲۰۰۸)

| شماره | نام | سراینده | آهنگساز | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «ناز پرستو» | مهدی اخوان ثالث |   | ۴:۰۳ |
| ۲. | «تاب بنفشه» | حافظ |   | ۴:۴۵ |
| ۳. | «یاد من کن - Les Mots D'amour» |   |   | ۶:۲۲ |
| ۴. | «ماه پیشانو» | اصغر میرخدیوی، نسرین ارمگان | محلی خراسانی | ۸:۰۷ |
| ۵. | «نوایی» |   | محلی خراسانی | ۶:۳۰ |
| ۶. | «جینگه جان» | احمد عاشورپور | محلی گیلانی | ۳:۲۲ |
| ۷. | «سرزمین من» | امیرجان صبوری |   | ۷:۳۸ |
| ۸. | «دلم می‌خواست» |   |   | ۱:۴۳ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۴۲:۴۲ |
آثار > آلبوم‌شناسی > اجرای زنده در مالمو (۲۰۱۴)

| شماره | نام | سراینده | آهنگساز | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «من یک پروانه هستم» | نسرین ارمگان | دریا دادور | ۶:۱۴ |
| ۲. | «گل سرخ» | فروغ فرخزاد | دریا دادور | ۲:۴۳ |
| ۳. | «سیمای جان» | احمد عاشورپور | محلی گیلانی | ۷:۳۵ |
| ۴. | «سلطان قلب‌ها - Autumn Leaves» | محمدعلی شیرازی /Jacques Prévert | انوشیروان روحانی / Joseph Kosma | ۹:۲۰ |
| ۵. | «ماه پیشانو» | اصغر میرخدیوی، نسرین ارمگان | محلی خراسانی | ۴:۱۳ |
| ۶. | «عروسی» |   |   | ۶:۳۳ |
| ۷. | «یاد من کن - Les Mots D'amour» | معینی کرمانشاهی / Michel Rivgauche | علی تجویدی / Charles Dumont | ۵:۳۵ |
| ۸. | «گفتم به چشم» | کمال خجندی | نادر گلچین | ۵:۴۵ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۴۷:۵۸ |
واژه‌نامه

↑  Maria Sartova
↑  Jasmin Martorell
↑  Anne Fondeville
↑  Anna Maria Bondi
↑  Gabriel Bacquier
↑  Charles Brett
↑  Robert Dumet
↑  Jill Feldmann
↑  Lirico Leggero
↑  Théâtre impérial de Compiègne
دادور در جشنوارهٔ تیرگان ۲۰۰۸
دادور در برنامهٔ نوروزی ۱۳۸۹ بی‌بی‌سی
یوکسل یاووز

| یوکسل یاووز Yüksel Yavuz | یوکسل یاووز Yüksel Yavuz |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فوریه ۱۹۶۴
درگذشت: قراقوچان، استان الازیغ، ترکیه
ملیت:  آلمان  ترکیه
پیشه: کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴ تا کنون
یوکسل یاووز(به کردی: یۊکسه‌ل یاڤووز Yüksel Yavuz)، (زادهٔ ۱ فوریه ۱۹۶۴، قراقوچان در کردستان ترکیه-)، فیلمساز کردتبار اهل ترکیه است.
زندگی

یوکسل یاووز در ۱ فوریه ۱۹۶۴ در شهر کردنشین قراقوچان در استان الازیغ در ترکیه به دنیا آمد. در سال ۱۹۸۰ در حالی که ۱۶ ساله بود به آلمان مهاجرت کرد. وی در فاصله سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ در هامبورگ به مطالعه جامعه‌شناسی و اقتصاد پرداخت. یاووز نخستین فیلمش را در سال ۱۹۹۴ ساخت که خودزندگینامه‌ای مستند بود و به تجریه پدرش به عنوان کارگر مهاجر و مادرش که در روستا ماند می‌پرداخت. وی به جوایز زیادی دست پیدا کرد.
آثار

۱۹۹۴- پدر من، کارگر مهمان
۱۹۹۸- بچه‌های آوریل
۱۹۹۹- مردی با گوشتهٔ سفید (ترکی)
۲۰۰۳- یک تکه آزادی
۲۰۰۷- کلوزآپ کردستان
مسجد جامع بندر عباس

| مسجد جامع بندرعباس | مسجد جامع بندرعباس |
| --- | --- |
نام: مسجد جامع بندرعباس
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: مسجد دلگشا
سال‌های مرمت: ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۷
کاربری: مذهبی
دورهٔ ساخت اثر: زندیه
بانی اثر: حاج زین‌العابدین ابوالقاسم اوزی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۵۹۹
مسجد جامع اهل‌سنت بندرعباس یا مسجد جامع دلگشا یکی از مساجد قدیمی شهر بندرعباس مرکز استان هرمزگان در جنوب ایران است.
این مسجد که در بلوار طالقانی (ساحلی) بندرعباس رو به دریا قرار دارد، دارای دو طبقه، یک مناره، صحن و ۱۲ستون است که از طرح قدیمی این مسجد باقی مانده‌است. این بنا به شماره ۱۵۹۹ به ثبت آثار ملی ایران رسیده‌است.
در این مسجد هر هفته مراسم نمازجمعه اهل‌سنت بندرعباس برگزار می‌شود.
تاریخچه

مسجد جامع اهل‌سنت بندرعباس به عنوان یکی از قدیمی‌ترین مساجد شهر بندرعباس دارای سابقه‌ای طولانی است و قدمت آن به ۲۶۴سال پیش برمی‌گردد که اولین بار توسط خیّر بزرگ «حاج زین‌العابدین ابوالقاسم اوزی» ساخته شد. این مسجد در طول این مدت چندین بار تجدید بنا و بازسازی شده‌است.
بازسازی مسجد جامع اهل سنت بندر عباس در دوره جدید از سال ۱۳۸۲ شروع شد و با حمایت خیّر بزرگ منطقه جنوب حاج عبدالله رستمانی، کار ساخت آن به اتمام رسید.
مسجد جامع اهل سنت بندرعباس پس از بازسازی که ۵ سال به طول انجامید روز جمعه ۳۱ خرداد ۱۳۸۷ با حضور سیدعبدالباعث قتالی امام جمعه اهل‌سنت و جماعت بندرعباس و آیت‌الله غلامعلی نعیم‌آبادی امام‌جمعه اهل تشیع بندرعباس و نماینده ولی‌فقیه و شرکت پرشور نمازگزاران افتتاح شد.
معماری

شبستان این مسجد در دو طبقه ساخته شده و زیربنای کل مسجد حدود ۴۹۰۰ مترمربع است. شبستان حدود ۲۰ درب بزرگ دارد که به ایوان‌های شمالی، شرقی و جنوبی مسجد باز می‌شوند. محراب این مسجد با هنر کاشی‌کاری زینت داده شده و بسیار چشمگیر است.
بنای قدیمی مسجد مشتمل بر شبستان ستون‌دار با ۱۲ ستون در میانه و ایوان‌های ستون‌داری در سه جبهه باختری، جنوبی و خاوری بوده‌است. از این بنا تاکنون بخش ستون‌داری در میانه شبستان جدید باقی مانده‌است. این بخش از شبستان دارای ۱۲ ستون با ساقه‌ای استوانه‌ای و پایه‌ای مکعبی که ستون‌ها در بالا توسط قوس‌های جناغی به همدیگر متصل شده و زمینه را برای برپا داشتن مسطح تیر پوش فراهم ساخته‌است. ساقه و پایه ستون‌ها در تعمیرات اخیر با قطعات سنگ نما پوشش یافته. سر ستون‌ها و بخش‌های فوقانی آن‌ها دارای تزئینات گچی است. بخش‌های جدید بنا و خاصه نمای بیرونی آن فاقد اصالت تاریخی و هنری است.
طراحی معماری این مسجد توسط شهاب‌الدین ارفعی و همکارانش مسعود منصوری، ناصر مجاور، امیر حمزه انجام شده‌است.
اسکار (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۱)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 اسکار با پیراهن برزیل در سال ۲۰۱۴:  اسکار با پیراهن برزیل در سال ۲۰۱۴
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  اسکار دوس سانتوس امبوآبا جونیور
زادروز:  ۹ سپتامبر ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  امریکنا، برزیل
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک هجومی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سائو پائولو
شمارهٔ پیراهن:  ۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۴:  یونیائو باربارنسه
۲۰۰۴–۲۰۰۸:  سائو پائولو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  سائو پائولو |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  اینترناسیونال |  ۵۷ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  چلسی |  ۱۳۱ |  (۲۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۴ |  شانگهای اس‌آی‌پی‌جی |  ۱۷۹ |  (۵۸) |
| ۲۰۲۵- |  سائو پائولو |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۱ |  زیر ۲۰ سال برزیل |  ۱۶ |  (۳) |
| ۲۰۱۲ |  زیر ۲۳ سال برزیل |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  برزیل |  ۴۸ |  (۱۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴. 
اسکار دوس سانتوس امبوآبا جونیور (پرتغالی: Oscar dos Santos Emboaba Júnior؛ زادۀ ۹ سپتامبر ۱۹۹۱)، که با نام اسکار شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که به عنوان هافبک هجومی برای باشگاه سائو پائولو در سری آ برزیل بازی می‌کند.
اسکار سابقۀ بازی در تیم‌های سائو پائولو، اینترناسیونال، چلسی و شانگهای پورت و هم‌چنین سابقۀ نایب قهرمانی در در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به همراه تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل را دارد. در ۲۰ اوت ۲۰۱۱، اسکار در فینال جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۱۱ مقابل پرتغال، گل به ثمر رساند و اولین بازیکنی بود که در فینال جام جهانی زیر ۲۰ سال هت‌ریک کرد. اسکار بعداً عملکرد خود را در مسابقات به عنوان "دروازه‌ای به سمت بزرگسالان" توصیف کرد. سبک بازی و توانایی او با هم‌وطنش، کاکا مقایسه شد. او که اولین بازی ملی بزرگسالان خود را در سال ۲۰۱۱ انجام داد، یکی از اعضای تیم ملی برزیل بود که جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۳ را بردند و در جام جهانی ۲۰۱۴ چهارم شدند.
وی در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۲ با قراردادی ۶۱٫۵۷۵ میلیون رئال برزیل از تیم اینترناسیونال به چلسی پیوست و در سال ۲۰۱۷ با قراردادی به ارزش ۶۰ میلیون پوند به باشگاه شانگهای پورت انتقال یافت.
اسکار با چلسی در سال ۲۰۱۲
دنی پونس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Daniel Ponce de León García
زادروز:  ۱۶ مهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  تورحون دی اردوز
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Gibraltar United
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Torrejón
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Ávila |  ۳۲ |  (۵) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Coslada |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  Alcorcón B |  ۴۴ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال آلکورکون |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال اویپشت (قرضی) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال فوئنلابرادا (قرضی) |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Guadalajara |  ۲۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Tarxien Rainbows |  ۲۹ |  (۵) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Cerceda |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  Gibraltar United |  ۳۴ |  (۱۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۹. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ مه ۲۰۱۹. 
دنی پونس (انگلیسی: Dani Ponce؛ زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلکورکون، باشگاه فوتبال فوئنلابرادا، و باشگاه فوتبال اویپشت اشاره کرد.
واچه هاروتیونیان

| واچه هاروتیونیان | واچه هاروتیونیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۸۹۸ یا ۱۹۰۰ کوش، hy:Էջմիածնի գավառ، فرمانداری ایروان، hy:Կովկասի փոխարքայություն، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۹۸۶ (۸۶ سال) ارمنستان
پیشه: نمایشنامه‌نویس
ملیت:  ارمنی
دانشگاه: Երևանի թեմական դպրոց 
 جوایز   :  جوایز   
واچه هاروتیونیان (واچاگان گئورگی هاروتیونیان) (ارمنی: Վաչե Հարությունյան (Վաչագան Գևորգի Հարությունյան؛  زادهٔ ۱۸۹۸ یا ۱۹۰۰ - درگذشته ۱۹۸۶) نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸۹۸ یا ۱۹۰۰ در کوش به دنیا آمد و از مدرسه ایروان (۱۹۲۰) و دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۵) فارغ‌التحصیل گشت. عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود و در وزارت آموزش، علوم، فرهنگ و ورزش (ارمنستان) و تئاتر مخاطبان نوجوان فعالیت شده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۹۸۶ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
حمید هنرجو

| حمید هنرجو | حمید هنرجو |
| --- | --- |
زادهٔ: شهریور۱۳۵۲ ملایر
ملیت:  ایرانی
تحصیلات: دانش‌آموخته کارشناسی شهرسازی و کارشناس ارشد ادبیات
پیشه(ها): پژوهشگر روزنامه‌نگار نویسنده منتقد شاعر
حمید هنرجو (زاده شهریور ۱۳۵۲ در ملایر) پژوهشگر، نویسنده ، منتقد ادبی، روزنامه‌نگار و شاعر کودک و نوجوان ایرانی است. در میان آثار او، نماز هواپیما و کوچه فرشته‌ها معروفیت بیشتری دارد.
معرفی

حمید هنرجو متولد شهرستان ملایر و یکی از شاعران کودک و نوجوان کشور محسوب می‌شود. هنرجو سرودن اشعار مختلف را از کودکی آغاز و در دهه سوم زندگی به اوج شکوفایی رسید. او دانش‌آموخته کارشناسی شهرسازی و کارشناس ارشد ادبیات است. از آثار برجسته او می‌توان به نماز هواپیما و کوچه فرشته‌ها اشاره کرد. او درسی و هشتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب بلونیا توسط هیئت داوران تجلیل شد و در سال‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ عضو شورای تألیف کتابهای درسی بوده‌است.
آثار

"جوجه طلا" (مجموعه شعر،انتشارات منادی تربیت)
"پیش پیش لالا" (مجموعه شعر خردسالان،انتشارات عابد)
"پاشو بیا" (مجموعه شعرخردسالان،انتشارات عابد)
"شیرین تر از قند" (مجموعه شعر خردسالان،انتشارات عابد)
"هفت کوچه بوی گل" (شعر کودک انتشارات سروش)
"پیتر کیه چه نازه، تو قلب اون یه رازه" مجموعه شعر کودک و نوجوان، انتشارات نورالثقلین)
"لبخند تو رنگ انار است" (مجموعه شعر کودک و نوجوان،انتشارات منادی تربیت)
"مسافر بنفشه " (مجموعه شعر نوجوان،انتشارات عروج)
"لغت نامه پونه ها" (مجموعه شعر نوجوان،انتشارات برگ)
"نماز هواپیما" (مجموعه شعر کودک،انتشارات مهدا)
"کوچه فرشته ها" (مجموعه شعر نوجوان دفاع مقدس،انتشارات کیهان)
"گلوبند شکوفه" (مجموعه شعر کودک انتشارات اهل قلم
"مملی غصه نخور" (مجموعه ترانه خردسالان و کودکان،انتشارات پیام آزادی)
"بچه‌های تشنگی" (مجموعه شعر عاشورایی نوجوان،انتشارات برگ)
" سید شاعران" (نقد اشعار حسن حسینی)