جوشکاری هیدروژن اتمی
تجهیزات جوشکاری هیدروژن اتمی

الکترود از جنس تنگستن:
در این فرآیند جوشکاری، از دو الکترود از جنس تنگستن که با زوایای مناسب نسبت به هم قرار گرفته اند، استفاده می شود.
نگهدارنده الکترود:
نگهدارنده الکترود، وسیله ای برای تنظیم قوس How to Gas weld جریان مناسب اتم هیدروژن را در اطراف الکترود کنترل می‌کند، از دو عضو حامل جریان لوله‌ای شکل تشکیل شده که غلظت مناسب جریان هیدروژن را هدایت می‌کنند.
همچنین یک دسته فیبر روی این دو لوله ساخته شده‌است. اتصالات گاز و برق از طریق این دسته انجام می‌شود. در انتهای دیگر دسته، دو گیره توپی برای نگه داشتن الکترودهای تنگستن تعبیه شده‌است. کابل برق به الکترودهای تنگستن وصل می‌شوند.
جریان اتم هیدروژن نیز به گیره‌های لوله‌ای متصل است. یکی از این گیره ها ثابت بوده و گیره‌های متحرک نیز به دکمه شروع و توقف متصل می‌شوند.جدا کردن الکترودها از طریق همین گيره های متحرک انجام می گیرد. گیره‌ها طوری تنظیم شده‌اند که الکترودها با زاویه‌ای در حدود ۳۰ تا ۴۰ درجه همگرا می‌شوند. گاز هیدروژن از سیلندر تأمین می‌شود.
اختلاف پتانسیل ۳۰۰ ولتی:
جهت ایجاد قوس بین دو الکترود از جنس تنگستن ولتاژ ۳۰۰ ولتی بین آن‌ها اعمال می‌شود. ترجیح بر مستقیم بودن این جریان برق است تا هر دو الکترود به یک میزان گرم شوند.
مفتول جوشکاری:
وجود مفتول جوشکاری اختیاری است. با وجود استفاده از این مفتول در بسیاری از فرایندهای جوشکاری، بدون این مفتول نیز فرایند قابلیت انجام دارد.
شیر تنظیم کننده فشار:
شیر تنظیم کننده فشار بالاتر از سیلندر حاوی گاز هیدروژن قرار می‌گیرد. این شیر برای اندازه‌گیری و نمایش فشار گاز هیدروژن مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین این شیر به نگه دارنده الکترود متصل است که در نتیجه گاز هیدروژن از طریق آن به مکان مناسب منتقل می‌شود.
صفحه نگهدارنده قطعه:
اتصال جوشکاری بالای این صفحه شکل می‌گیرد. کثیفی، اکسیدها و سایر ناخالصی‌ها باید از صفحه نگهدارنده پاک شده تا جوشکاری با کیفیت قابل قبول‌تری شاهد باشیم.
منبع تغذیه(به انگلیسی:Power Source):
در فرایند جوشکاری اتم هیدروژن  می‌توان از هر دو نوع مولد جریان برق: مستقیم (DC) و متناوب (AC) بهره جست. منابع قدرت عمدتاً ترانسفورماتور،  یکسوساز یا ژنراتور هستند.
سیلندر گاز محافظ:
کپسول فلزی حاوی گاز محافظ(گاز هیدروژن)  است. فشار گاز داخل کپسول در هنگام پر بودن حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ bar می‌باشد.
رگولاتورها (فلومتر و مانومتر):
برای کاستن از فشار خروجی گاز از کپسول و تنظیم شدت خروجی گاز محافظ از مشعل مورد استفاده قرار می‌گیرد. معمولاً میزان دبی گاز مصرفی بستگی به نوع طرح اتصال، زاویه مشعل، نوع نازل(nozzele)وشماره سرامیکی بوده وبین محدوده ۳ الی ۸ لیتر بر دقیقه می‌باشد.
شیلنگ و بستهای گاز:
برای هدایت گاز محافظ از سیلندر به مشعل مورد استفاده قرار می‌گیرد.
مشعل مخصوص جوشکاری (به انگلیسی :Torch):
مشعل جوشکاری اتم گاز هیدروژن  (تورچ) در واقع جریان برق را که از رکتیفایر به وسیلهٔ کابل می‌آید را به الکترود تنگستن و گاز محافظ را به محدوده قوس و حوضچه مذاب هدایت می‌کند. مشعل‌ها عموماً به وسیلهٔ آب یا به وسیلهٔ هوا خنک می‌شوند. مشعل‌هایی که کاربرد آن‌ها در شدت جریان‌های کم (زیر ۲۰۰ آمپر) و کوتاه مدت است، به وسیلهٔ هوا و جریان گاز محافظ خنک می‌شوند؛ ولی مشعل‌هایی که درجریان‌های بالا و بلند مدت مورد استفاده قرار می‌گیرد، سیستم خنک‌کننده آن‌ها گردش آب می‌باشد زیرا به علت گرمای بسیار زیاد که در جوشکاری با آمپراژ بالا پدید می‌آید، گاز محافظ به تنهایی قادر به خنک کردن مشعل نیست.
کابل‌های اتصال
سیم جوش (Filer Metal):
اکثر فلزات و آلیاژها را می‌توان با روش اتم گاز هیدروژن  جوشکاری نمود بنابراین انتخاب سیم جوش یکی از عمده‌ترین مسائل می‌باشد.