stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حسین مسرت
پژوهش و نگارش

در ۱۳۹۸ فهرست گسترده‌ای از آثار حسین مسرت اعم از کتاب‌ها و مقالات با عنوان «یادگار قلم؛ کارنامه پژوهشی حسین مسرت ۱۳۹۷–۱۳۵۷» به کوشش پیام شمس‌الدینی از سوی مؤسسه خانه کتاب منتشر شده‌است. همچنین پیش از آن در ۱۳۹۴ کتاب «کارنامه سی ساله حسین مسرت» توسط انتشارات مهرگردان منتشر شده بود.
پژوهش و نگارش > دهه ۱۳۷۰

۱۳۷۸ ویژه‌نامهٔ کنگرهٔ بزرگداشت فرّخی یزدی، [به کوشش: حسین مسرّت] یزد: دبیرخانهٔ کنگرهٔ بزرگداشت فرّخی یزدی، ۱۳۷۸، رقعی، ۱۱۰ ص، مصوّر. (بدون نام).
۱۳۷۸ گزیده اشعار وحشی بافقی، انتخاب و شرح: حسین مسرّت، تهران: قطره (مجموعهٔ ادب فارسی؛ ۲۵)، ۱۳۷۸، وزیری، ۱۸۹ص.
۱۳۷۸ کتاب‌شناسی فرّخی یزدی، یزد: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان یزد، ۱۳۷۸، رقعی، هیجده + ۱۶۰ص، مصوّر.
۱۳۷۸ شاعر لب‌دوخته، زندگی و مبارزات فرّخی یزدی، یزد: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان یزد، ۱۳۷۸، وزیری، ۴۲۸ص، مصوّر.
۱۳۷۸ دیوان فرّخی یزدی، همراه با اشعار نویافته، به کوشش: حسین مسرّت، یزد: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی استان یزد، ۱۳۷۸، وزیری، دوازده + ۴۷۰ + ۴۵ ص، مصوّر.//تهران: قطره، [ویرایش دوم]، ۱۳۸۰، وزیری، ۴۸۴ص. (با مقدّمهٔ دکتر محمّدعلی اسلامی ندوشن).// تهران: مولی [ویرایش سوم]، ۱۳۹۱، وزیری، هفتادوسه +۵۱۰ ص، مصوّر.
۱۳۷۸ تندیس پارسایی، نانوشته‌هایی از زندگی و مکارم اخلاقی آیت‌الله حاج شیخ غلامرضا یزدی (فقیه خراسانی)، تدوین و تنظیم: حسین مسرّت، ویراستار: محمّد اسفندیاری، به اهتمام: محمّد کاظمینی، قم: تشیّع، ویرایش اوّل، ۱۳۷۸، وزیری، مصوّر، ۳۶۰ ص// قم: صحیفهٔ خرد، بنیاد ریحانه‌الرّسول یزد، ویرایش دوم، ۱۳۸۴، وزیری، مصوّر، ۴۵۰ص.
۱۳۷۷ مردی با باوری بلند و روشن (زندگی، آثار و افکار استاد محمّدکریم پیرنیا)، یزد: دبیرخانهٔ جشنوارهٔ کشوری هنرهای تجسّمی (یادمان استاد پیرنیا)، ۱۳۷۷، رحلی، ۸۰ ص، مصوّر// یزد: بنیاد محمّدکریم پیرنیا، چاپ دوم، ۱۳۹۳، رحلی، ۸۰ ص، مصوّر.
۱۳۷۷ مدیر یک‌دقیقه‌ای: کنت بلانچارد و اسپنسر جانسون، ترجمه: یحیی زارع مهرجردی، ویراستاران: حسین مسرّت و نادر سعیدی، یزد: انتشارات یزد، ۱۳۷۷، رقعی، ۱۱۵ص.
۱۳۷۷ به کار بستن مدیر یک‌دقیقه‌ای: کنت بلانچارد و رابرت لاربراز، ترجمه: یحیی زارع مهرجردی، ویراستار: حسین مسرّت، یزد: انتشارات یزد، ۱۳۷۷، رقعی، ۱۲۸ص.
۱۳۷۶ یزد، یادگار تاریخ، یزد: انجمن کتابخانه‌های عمومی استان یزد، ۱۳۷۶، ج ۱، ۲۵ + ۱۱۵۶ ص، مصوّر. / تهران: دف، ویرایش دوم، ۱۳۹۵، رحلی، سی + ۵۷۲ ص، مصوّر، رنگی.
۱۳۷۵ شکوه پارسایی و پایداری، زندگی و مبارزات و آثار آیت‌الله‌العظمی سید محمّدکاظم طباطبایی یزدی، یزد: فرمانداری یزد، چاپ اوّل و دوم، ۱۳۷۵، رقعی، ۱۸ + ۱۷۴ص، مصوّر. (بدون نام)
۱۳۷۴ کلک آشنا؛ یادمان نخستین جشنوارهٔ خوشنویسی در استان یزد، تدوین: زهرا حکمی، ویراستار و راهنما: حسین مسرّت، یزد: ادارهٔ کلّ فرهنگ و ارشاد اسلامی استان یزد و انجمن خوشنویسان یزد، ۱۳۷۴، رقعی، ۳۶، مصوّر.
۱۳۷۴ کتاب‌شناسی ابوالفضل رشیدالدّین میبدی (تحلیلی – توصیفی): یزد: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی (سلسله انتشارات کنگره، ش ۴)، ۱۳۷۴، وزیری، ۸۱ + ۲۱۰ + ۲۲ص، مصوّر.
۱۳۷۴ خلاصه مقالات کنگرهٔ بزرگداشت ابوالفضل رشیدالدّین میبدی، (کار گروهی)، یزد: دبیرخانهٔ کنگرهٔ میبدی (سلسله انتشارات کنگره، ش ۷)۱۳۷۴، رحلی، ۹۰ص.
۱۳۷۴ خبرنامهٔ کنگرهٔ بزرگداشت ابوالفضل رشیدالدّین میبدی، (کارگروهی)، یزد: دبیرخانهٔ کنگرهٔ میبدی، ش ۱–۳، (۵–۷/۲/۱۳۷۴).
۱۳۷۲ نادر فرخنده‌پیام (زندگی و اشعار وحشی بافقی)، یزد: آموزش‌وپرورش یزد و استانداری یزد، ۱۳۷۲، وزیری، ۷۲ص.
۱۳۷۱ سفرنامهٔ منشی‌زاده: محمّدحسین منشی‌زاده، به کوشش: محمّدباقر منشی‌زاده، با مقدمه ایرج افشار[پیشگفتار: حسین مسرّت]، یزد: بی‌نا، ۱۳۷۱، وزیری، چهل و چهار + ۲۶۶ ص، مصوّر. (بدون نام).
۱۳۷۱ تذکرهٔ میکده، محمّدعلی وامق یزدی، به کوشش: حسین مسرّت، تهران: فرهنگ ایران‌زمین (ش ۳۷) و سلسله نشریات ما، ۱۳۷۱: وزیری، ۳۵۲ص.
۱۳۷۰ دیوان قضایی یزدی: [تصحیح و مقابله: حسین مسرّت]، به کوشش: احمد کرمی، تهران: ما، ۱۳۷۰، وزیری، ۲۲۹ص. (بدون نام).
پژوهش و نگارش > دهه ۱۳۶۰

۱۳۶۵ مسجد علیا نعیم‌آباد یزد، پژوهش: حسین مسرّت، به کوشش: محمّدرضا اولیاء، یزد: دفتر فنّی حفاظت آثار باستانی یزد، ۱۳۶۵، بیاضی، مصوّر.
۱۳۶۵ دخمه‌های زرتشتیان یزد، پژوهش: حسین مسرّت، ویرایش: محمّدرضا اولیاء، یزد: دفتر فنّی حفاظت آثار باستانی یزد، ۱۳۶۵، بیاضی، مصوّر.
۱۳۶۳ نگاهی به مسجد زاویهٔ یزد، پژوهش: حسین مسرّت، به کوشش: محمّدرضا اولیاء، یزد: دفتر فنّی حفاظت آثار باستانی یزد، ۱۳۶۳، بیاضی، مصوّر.
تصحیح

تذکره میکده محمد علی وامق یزدی
تذکره میکده همراه با تاریخ ادبیات ایران
دیوان غیاث الدین نقشبندی
دیوان قضایی یزدی
دیوان فرخی یزدی
رباعیات مؤمن یزدی
سفرنامه منشی زاده
کتاب پیشوای آزادی (تهران: ثالث، ۱۳۸۴ و ۱۳۹۷)؛ نامزد دریافت جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی
روی جلد یادگار قلم
پررجه‌ها

| پررجه‌ها | پررجه‌ها |
| --- | --- |
Polystoechotes punctata: Polystoechotes punctata
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Polystoechotes
پُررَجه‌ها (انگلیسی: Polystoechotes) یک سرده از خانوادهٔ بال‌توریان شاپرکی است. در سردهٔ پررجه‌ها دست‌کم دو گونه توصیف‌شده وجود دارد که بومی آمریکای شمالی هستند. نام این سرده از واژه‌های یونانی πολύς (polys) به معنی «پُر و بسیار» و στοιχάς (stoichas) به معنی «رج یا در ردیف‌های پشت سر هم» گرفته شده است.
این نام به ویژگی‌های ظاهری این شاپرک، به‌ویژه ساختار بال‌های آن که دارای طرح‌های مشخص و شاید ردیف‌های خاصی از رگبال‌ها یا الگوهای چشمگیر است، اشاره دارد.
گونه‌ها

این دو گونه به سردهٔ پررجه‌ها تعلق دارند:
Polystoechotes gazullai ناواس، ۱۹۲۴
Polystoechotes punctata (فابریسیوس، ۱۷۹۳)
تلویزیون در افغانستان

تلویزیون افغانستان، به‌ویژه در دوره‌های قبل از تسلط طالبان (2001 و سپس 2021)، یکی از مهم‌ترین رسانه‌های جمعی در این کشور بود که تاثیر بسزایی در فرهنگ و هنر افغانستان داشت. این رسانه‌ها به عنوان نمادی از آزادی بیان و تنوع فرهنگی در کشور شناخته می‌شدند.
افغانستان هم‌اکنون دارای بیش از ۸۰ شبکهٔ تلویزیونی محلی، سراسری و بین‌المللی می‌باشد اما بعد از حاکمیت امارت اسلامی اکثر تلویزیون‌ها بسته شده‌اند.
دوران طلایی تلویزیون افغانستان

پس از سقوط رژیم طالبان در سال 2001، تلویزیون در افغانستان به سرعت رشد کرد. رسانه‌ها فضایی آزاد پیدا کردند و شبکه‌های مختلف تلویزیونی مانند طلوع، شمشاد، آریانا و لمر در این دوره راه‌اندازی شدند. این شبکه‌ها علاوه بر اخبار و برنامه‌های سیاسی، برنامه‌های سرگرمی و فرهنگی متنوعی تولید می‌کردند که در آن‌ها زنان و مردان نقش فعالی داشتند.
دوران طلایی تلویزیون افغانستان > نقش زنان در تلویزیون

یکی از نکات برجسته تلویزیون افغانستان پیش از بازگشت طالبان، حضور پررنگ زنان در عرصه‌های مختلف این رسانه بود. زنان به عنوان مجری، بازیگر، خواننده و خبرنگار در برنامه‌ها شرکت می‌کردند و حتی در برنامه‌های موسیقی و مسابقات استعداد‌یابی نقش برجسته‌ای داشتند. خوانندگی زنان، که در دوره طالبان ممنوع بود، پس از 2001 به نمادی از آزادی و احیای فرهنگ موسیقی افغانستان تبدیل شد.
دوران طلایی تلویزیون افغانستان > برنامه‌های محبوب تلویزیونی

از میان برنامه‌های تلویزیونی افغانستان، ستاره افغان (نسخه افغانستانی برنامه‌های استعدادیابی موسیقی مانند American Idol) از محبوب‌ترین برنامه‌ها بود. این برنامه نه تنها در داخل افغانستان، بلکه در کشورهای همسایه همچون ایران و تاجیکستان نیز طرفداران زیادی پیدا کرد. بسیاری از خوانندگان مشهور افغانستان، از جمله منصورجلال و فهیم فنا، فعالیت‌های خود را از همین برنامه‌ها آغاز کردند.
دوران طلایی تلویزیون افغانستان > بینندگان خارجی

تلویزیون افغانستان توانست مخاطبانی فراتر از مرزهای جغرافیایی خود پیدا کند. ایرانی‌ها و تاجیک‌ها به دلیل نزدیکی زبانی و فرهنگی، علاقه خاصی به برنامه‌های تلویزیونی افغانستان نشان می‌دادند. در ایران، به‌ویژه در مناطق مرزی خراسان، برنامه‌های تلویزیونی افغانستان، به خصوص برنامه‌های موسیقی و سریال‌های محلی، مخاطبان زیادی داشت.
دوران طلایی تلویزیون افغانستان > تاثیرات طالبان بر تلویزیون

با بازگشت طالبان به قدرت در سال 2021، محدودیت‌های شدیدی بر رسانه‌ها، به ویژه تلویزیون، اعمال شد. زنان به طور کامل از حضور در برنامه‌های تلویزیونی منع شدند و محتوای برنامه‌ها به شدت کنترل شد. بسیاری از برنامه‌های محبوب مانند ستاره افغان متوقف شدند و بسیاری از هنرمندان و روزنامه‌نگاران مجبور به ترک کشور شدند.
وابستگی تلویزیون‌ها

تلویزیون ملی افغانستان به‌عنوان تنها تلویزیون سرتاسری ملی در افغانستان با تمویل دولت افغانستان به پخش برنامه می‌پردازد. سایر شبکه‌های تلویزیونی در افغانستان خصوصی‌اند. این تلویزیون‌ها عموماً با تولید برنامه‌های داخلی و دوبله سریال‌های خارجی توانسته‌اند بینندگان بیشتری را نسبت به تلویزیون دولتی افغانستان جلب کنند. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند تلویزیون طلوع دارای مخاطبان بیشتری نسبت به سایر تلویزیون‌ها در افغانستان است.
شماری از تلویزیون‌های افغانستان نیز برای پیشبرد اهداف سیاسی از سوی برخی از سیاستمداران افغانستانی بنیانگذاری شده‌اند. این تلویزیون‌های خصوصی در افغانستان مهم‌ترین منتقدان حکومت افغانستان هستند. به‌طور مثال، تلویزیون نور متعلق به برهان الدین ربانی رئیس‌جمهور پیشین افغانستان بوده‌است. تلویزیون آیینه به پخش برنامه‌هایی به‌حمایت از جنرال عبدالرشید دوستم از رهبران مجاهدین می‌پردازد. تلویزیون فردا متعلق به محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان و عضو جبههٔ متحد ملی است. تلویزیون تمدن متعلق به شیخ آصف محسنی از مراجع تقلید اهل تشیع در افغانستان است. تلویزیون نگاه متعلق به کریم خلیلی، رهبر حزب وحدت و معاون دوم رئیس‌جمهور پیشین کرزی، تلویزیون دعوت متعلق به عبدالرب رسول سیاف، رهبر حزب اتحاد پیشین و حزب دعوت کنونی است.
در اوایل سال ۲۰۱۵ میلادی تلویزیون‌های دیجیتال منحیث یک پدیدهٔ نو در افغانستان آغاز شدند و شرکت «خدمات نشر آتی افغانستان» زیر نام تجاری عقاب شروع به فعالیت در افغانستان کرد. با آغاز نشرات دیجیتال زمینهٔ فعالیت برای دیگر رسانه‌های نوپا فراهم شد و تلویزیون‌های نوی دیجیتالی افغانستان جواز نشرات‌شان را از وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان اخذ نمودند؛ در اوایل این پروسه تلویزیون‌های انار (با برنامه‌های فناوری و نخستین تلویزیون انگلیسی‌زبان افغانستان)، هریرود (با برنامه‌های موسیقی که اکنون به نام تلویزیون افغانستان فعالیت دارد)، شبکهٔ تلویزیونی حدیث (رسانهٔ آموزشی و دینی)، آسیا (تلویزیون آسیا از پیش در جلال‌آباد و هرات فعالیت داشت و با آغاز نشرات دیجیتالی در کابل به نشرات آغاز نمود) و شبکهٔ موسیقی افغانستان (متعلق به آقای کامگار مالک شرکت هوایی کام ایر) به نشرات‌شان در کابل و ولایت‌های همجوار کابل آغاز نمودند.
آزادی بیان و تندروها

قانون اساسی افغانستان به شدت از رسانه‌های خصوصی و دولتی و حق آزای بیان برای آن‌ها دفاع کرده‌است.
در مادهٔ سی و چهارم قانون اساسی افغانستان چنین آمده‌است:
آزادی بیان از تعرض مصون است.
هر افغان حق دارد فکر خود را به وسیلهٔ گفتار، نوشته، تصویر یا وسایل دیگر، با رعایت احکام مندرج این قانون اساسی اظهار نماید.
هر افغانستانی حق دارد مطابق به احکام قانون، به طبع و نشر مطالب، بدون ارائه قبلی آن به مقامات دولتی، بپردازد.
احکام مربوط به مطابع، رادیو و تلویزیون، نشر مطبوعات وسایر وسایل ارتباط جمعی توسط قانون تنظیم می‌گردد.
مادهٔ چهارم از فصل دوم قانون رسانه‌های افغانستان آزادی رسانه‌ها در افغانستان را اینگونه توضیح داده‌است:
هر شخص حق آزادی فکر و بیان را دارد. طلب، حصول و انتقال معلومات، اطلاعات و نظریات در حدود احکام قانون بدون مداخله از طرف مسئولین دولتی شامل این حق است. این حق در برگیرنده فعالیت آزاد وسایل پخش، توزیع و دریافت معلومات نیز می‌باشد.

دولت آزادی رسانه‌های همگانی را حمایت، تقویه و تضمین می‌نماید. هیچ شخص حقیقی یا حکمی به شمول دولت و ادارات دولتی نمی‌تواند فعالیت آزاد رسانه‌های خبری یا معلوماتی را منع، تحریم، سانسور یا محدود نموده یا طور دیگری در امور پخش رسانه‌های همگانی و معلوماتی مداخله نماید. مگر مطابق احکام این قانون.
آواز خوانی و رقص زنان در تلویزیون‌های خصوصی افغانستان آزاد است.
برخی از این تلویزیون‌ها تاکنون با دعوت از آوازخوانان زن مانند منیژه دولت و شماری دیگری از کشور تاجیکستان به پخش آوازخوانی و رقص آن‌ها پرداختند.
شماری از تندروها این آزادی را آزادی مفرط اعلان کرده و به شدت با آن به مخالف برخاستند.
مجلس افغانستان، شورای بزرگان، امامان مساجد و رهبران جهادی پیشین عمده‌ترین مخالفان پخش آواز و رقص زنان در افغانستان بوده‌اند.
اخیراً وزیر اطلاعات و فرهنگ افغانستان که یکی از افراط‌گران پشتو زبان در افغانستان به‌شمار می‌رود نیز فشارهای مضاعفی را بر تلویزیون‌های خصوصی افغانستان وارد ساخته‌است.
تلویزیون خصوصی افغان به علت پخش یک آهنگ ایرانی با صحنه‌هایی کاملاً آزاد از سوی این وزارت جریمه گردید و پخش سریال‌های هندی از سوی او ترویج بت‌پرستی اعلان شد.
فشارهای روزافزون حکومت افغانستان برای جلوگیری از پخش فیلم‌های هندی نتیجه‌ای در پی نداشت و تلویزیون‌های خصوصی افغانستان پخش این سریال‌ها را مغایر با قانون اساسی افغانستان ندانستند و به پخش آن تاکنون ادامه می‌دهند.
زبان

بیشتر شبکه‌های تلویزیونی در افغانستان با زبان فارسی دری، تعدادی با زبان پشتو و تلویزیون آیینه برخی از برنامه‌هایش را به زبان‌های ازبکی و ترکی پخش می‌کند. در این میان تلویزیون دیجیتالی انار نخستین تلویزیون افغانی به زبان انگلیسی در کابل نشرات می‌کند.
این فهرست شامل تمام شبکه‌هایی تلویزیونی‌ای است که از داخل افغانستان پخش می‌شود. برای شبکه‌های مربوط به افغان‌ها در سایر کشورها فهرست شبکه‌های تلویزیونی فارسی‌زبان را ببینید.
شبکه‌ها > دولتی

تلویزیون ملی افغانستان
رادیو تلویزیون تعلیمی و تربیتی افغانستان
شبکه‌ها > خصوصی

بعضی از شبکه‌های خصوصی عبارتند از:
تلویزیون صدای افغانستان
تلویزیون پیام افغان
تلویزیون راه فردا
تلویزیون باختر
تلویزیون تمدن
تلویزیون آرزو
تلویزیون یک
تلویزیون آریا
تلویزیون انار
تلویزیون عصر
تلویزیون طلوع
طلوع‌نیوز
تلویزیون لمر
تلویزیون خورشید
تلویزیون فارسی ۱
تلویزیون افغانستان
تلویزیون آریانا افغانستان
تلویزیون هیواد
زواک نیوز
تلویزیون آریانا
تلویزیون وطن
تلویزیون وطن ۲
تلویزیون اصلاح
تلویزیون آینه
تلویزیون نور
تلویزیون نورین
تلویزیون میوند
تلویزیون ورزشی ۳
تلویزیون سبا
تلویزیون ساقی
تلویزیون کوثر
تلویزیون ملت
تلویزیون افغان
تلویزیون ملت
تلویزیون خراسان
یازدهمین مراسم گلدن گلوب

| یازدهمین مراسم گلدن گلوب | یازدهمین مراسم گلدن گلوب |
| --- | --- |
تاریخ: ۲۲ ژانویه ۱۹۵۴
نکات برجسته: نکات برجسته
بهترین فیلم:  The Robe
 ← دهمین مراسم گلدن گلوب  مراسم گلدن گلوب  دوازدهمین مراسم گلدن گلوب → :  ← دهمین مراسم گلدن گلوب  مراسم گلدن گلوب  دوازدهمین مراسم گلدن گلوب → 
۱۱مین مراسم گلدن گلوب در سانتا مونیکا، کالیفرنیا در باشگاه دل مار به افتخار بهترین فیلم ۱۹۵۳ در ۲۲ ژانویه ۱۹۵۴ برگزار شد. این برای اولین بار است که این مراسم در سانتا مونیکا برگزار می‌شود.
اسپنسر تریسی، برنده بهترین بازیگر نقش اول مرد شد مؤسسه فیلم آمریکا در سال ۱۹۹۹ او را در رده نهم برترین هنرپیشگان مرد تاریخ سینما قرار داد. آدری هپبورن، هنرپیشه مشهور بریتانیایی هلندی‌تبار متولد بلژیک برنده بهترین بازیگر نقش اول زن شد. در سال ۱۹۹۹، بنیاد فیلم آمریکا (American Film Institute)، وی را سومین ستارهٔ بزرگ بازیگران زن در همٔه دوران معرفی کرد. گریس کلی که پس از ازدواج با رینیهٔ سوم - شاهزاده موناکو - در سال ۱۹۵۶ لقب شاهزاده گریس گرفت توانست برنده بهترین بازیگر زن در نقش مکمل شود. انجمن فیلم آمریکا وی را از جملهٔ بزرگترین بازیگران زن تمامی دوران‌ها می‌داند.
برندگان

جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم – درام
ردا directed by هنری کاستر
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم درام
اسپنسر تریسی – The Actress
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم درام
آدری هپبورن – تعطیلات رمی
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد – فیلم موزیکال یا کمدی
دیوید نیون – ماه آبی است
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم موزیکال یا کمدی
اتل مرمن – Call Me Madam
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد
فرانک سیناترا – از اینجا تا ابدیت
جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن
گریس کلی – موگامبو
جایزه گلدن گلوب بهترین کارگردانی
فرد زینمان – از اینجا تا ابدیت
جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه
لی‌لی – Helen Deutsch
Best Documentary
A Queen Is Crowned
Henrietta Award (World Film Favorites)
الن لاد together with رابرت تیلور
مریلین مونرو
Special Achievement Award
والت دیزنی for artistic merit in بیابان زنده
جایزه گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل
داریل اف. زانوک
Promoting International Understanding
Little Boy Lost- directed by George Seton
New Star of the Year Actor
(Three way tie)
The Glory Brigade – ریچارد ایگن
The Kid from Left Field – ریچارد ایگن
چنان بزرگ – استیو فارست
مردی از آلامو – هیو اوبراین
New Star of the Year Actress
(Three way tie)
Forever Female – پت کراولی
پول از خانه – پت کراولی
Hell and High Water – بلا داروی
سینوهه – بلا داروی
It Came from Outer Space – باربارا راش
Honor Award
جک کامینگز for producer at MGM for 30 years
Honor Award
گای مدیسون for best western star
شهرستان مه‌ولات

با شهرستان فیض‌آباد اشتباه نشود.
| شهرستان مه‌ولات | شهرستان مه‌ولات |
| --- | --- |
رباط زرنوخ: رباط زرنوخ
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
مرکز شهرستان: فیض‌آباد
سایر شهرها: عبدل‌آباد، شادمهر
بخش‌ها: مرکزی، شادمهر
سال تأسیس: ۱۳۸۴
اداره: اداره
فرماندار: ریحانه شریعتی اصل (سرپرست)
حوزهٔ انتخابیه: تربت حیدریه، مه‌ولات و زاوه
مردم: مردم
جمعیت: ۵۱٬۴۰۹ نفر
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۳۱۷ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۵۶۷۲–۰۵۱
وبگاه: https://mahvelat.khorasan.ir
شهرستان مه‌ولات نام یکی از شهرستان‌های استان خراسان رضوی به مرکزیت شهر فیض‌آباد است. جمعیت این شهرستان براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ برابر با ۵۱٬۴۰۹ نفر بوده است. شهرستان مه‌ولات در سال ۱۳۸۴ از شهرستان تربت حیدریه جدا و مستقل شده است. شمال‌شرقی این شهرستان واقع در رشته‌کوه کوهسرخ قرار گرفته است.
پیشینهٔ تاریخی

مه‌ولات یا محولات در متون قدیم با معنای متفاوتی از جمله آبادی‌های بهم پیوسته، ماه ولایت یا ولایت ماه و محو نمودن بت و بت‌پرستی ذکر شده است.[نیازمند منبع] برای نخستین بار نام مه‌ولات در کتاب تاریخ بیهق که به سال ۵۶۳ ه‍. ق توسط علی بن زید بیهقی تألیف شده آمده است. در صفحهٔ ۸۰ آن مکتوب سخن از مکانی موسوم به ولایت ماه رفته است. افزون بر این تاریخ نگاران و جغرافی نویسان معروفی چون فصیح خوافی صاحب مجمل می‌نویسد. در سال ۸۰۷ ه‍. ق امرای تیمور تعدادی از اهالی محولات را قتل‌عام نمودند، همچنین حافظ ابرو در سال ۸۲۳ ه‍. ق این منطقه را دارالسلطنه هرات ذکر می‌کند و در جای دیگر مؤلف روضات‌الجنات به غارت و تهاجم به محولات در سال ۸۷۴ ه‍. ق اشاره می‌نماید.[نیازمند منبع]
تقسیمات کشوری

شهرستان مه‌ولات دارای دو بخش مرکزی و شادمهر است:
بخش مرکزی شهرستان مه‌ولات
دهستان مه‌ولات جنوبی
دهستان حومه
شهرها: فیض‌آباد و عبدل‌آباد
بخش شادمهر
دهستان مه‌ولات شمالی
دهستان ازغند
شهرها: شادمهر
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > آثار ثبت‌شده

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار ملی شهرستان مه‌ولات
یونین پینت، جورجیا

مکان
| Union Point, Georgia | Union Point, Georgia |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Greene County and the state of جورجیا: Location in Greene County and the state of جورجیا
مختصات: ۳۳°۳۶′۵۹″ شمالی ۸۳°۴′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۱۶۳۹°شمالی ۸۳٫۰۷۳۸۹°غربی﻿ / 33.61639; -83.07389: مختصات: ۳۳°۳۶′۵۹″ شمالی ۸۳°۴′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۶۱۶۳۹°شمالی ۸۳٫۰۷۳۸۹°غربی﻿ / 33.61639; -83.07389
ایالت: جورجیا
شهرستان: Greene
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۱ مایل مربع (۵٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۱ مایل مربع (۵٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۷۳ فوت (۲۰۵ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۱٬۶۶۹
 • تراکم: ۷۹۴٫۸/مایل مربع (۳۰۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 30669
کد منطقه: 706
FIPS code: 13-78380
GNIS feature ID: 0356607
یونین پینت، جورجیا (به انگلیسی: Union Point, Georgia) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۶۶۹ نفر است که در جورجیا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
کاج (درگزین)

| کاج | کاج |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: درگزین
بخش: شاهنجرین
دهستان: درگزین شرقی
جمعیت: ۱۰۵۳ نفر (سرشماری ۹۵)
کاج، روستایی در دهستان درگزین شرقی بخش شاهنجرین شهرستان درگزین در استان همدان ایران است. این روستا، مرکز دهستان درگزین شرقی است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۵۳ نفر (۳۳۴ خانوار) بوده است.
شهرک آیت‌الله مطهری

| شهرک آیت‌الله مطهری | شهرک آیت‌الله مطهری |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: دزفول
بخش: بخش مرکزی
دهستان: قبله‌ای
جمعیت: ۷۶۲ نفر
شهرک آیت‌الله مطهری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
مردم

مردم این روستا به لری بختیاری سخن می گویند و بختیاری می باشند.
جمعیت

این روستا در دهستان قبله‌ای قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶۲ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
فیروزشاه زرین‌کلاه

فیروزشاه زرین کلاه (حبیب‌الدین) مشهور به «زرین کلاه» پسر نورالدین محمد و جد اعلای شیخ صفی‌الدین اردبیلی و با اصلیت کرد بود. وی از سنجار به اردبیل مهاجرت کرد.  پس از فرمانروایی صفویان پیشینهٔ فیروزشاه را به امامان شیعه ربط دادند. وی به دلیل داشتن فضل و تقوا در بین مردم از محبوبیت فراوان برخوردار بود و به مقام شیخی نائل گشته بود. فیروزشاه پس از سال‌ها زندگی در میان مردم اردبیل به تالش در گیلان سفر کرد و در همان محل نیز درگذشت. بر اساس روایت‌های تاریخی فیروزشاه جد ششم شیخ صفی‌الدین اردبیلی است.
فرزند فیروزشاه «عوض‌الخواص» نامیده می‌شد. وی در روستای اسفرنجان اردبیل زندگی می‌کرد، ولی پس از وفات در داخل صحن بقعه کلخوران به خاک سپرده شد. قبر عوض‌الخواص در ضلع شمال شرقی مقبره شیخ جبراییل قرار گرفته و دارای یک گنبد آجری است. وی پس از پدرش عهده‌دار مقام ارشاد بود. نام پسرش محمدحافظ است.
شجره‌نامه

شجره‌نامه کامل وی: شیخ صفی‌الدین عبدل فتاح اسحاق فرزند شیخ امین‌الدین جبرئیل فرزند الصالح قطب‌‌الدین فرزند صلاح‌الدین رشید فرزند محمد الحافظ الکلام الله فرزند اواد.
کهزاد البرزی

| کهزاد البرزی | کهزاد البرزی |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی
پس از: ابدال بختیار
پیش از: اسدالله سلیمانی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۰۵ مسجدسلیمان، ایران
ملیت: ایران
پیشه: سیاست‌مدار
کهزاد البرزی (زاده ۱۳۰۵ مسجدسلیمان) سیاست‌مدار ایرانی است، که در دوره بیست‌ویکم مجلس شورای ملی ایران، بعنوان نماینده مسجدسلیمان از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
اینتا اچ‌ام.۱

| اینتا اچ‌ام>  ۱ | اینتا اچ‌ام>  ۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آموزشی
تولیدکننده: Aeronáutica Industrial S.A.
طراح: Pedro Huarte-Mendicoa
نخستین پرواز: ۱۹۴۳
اینتا اچ‌ام. ۱ (به انگلیسی: INTA_HM.1) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی ساخت شرکت Aeronáutica Industrial S.A. است. هواگرد اینتا اچ‌ام. ۱ نخستین پروازش را در ۱۹۴۳ میلادی انجام داد.
طراح این هواگرد، Pedro Huarte-Mendicoa بود.
منغیت

| House of Manghud | House of Manghud |
| --- | --- |
امیر عالم‌خان واپسین فرمانروای منغیت: امیر عالم‌خان واپسین فرمانروای منغیت
کشور: امپراتوری مغول   اردوی زرین   اردوی نوقای   امارت بخارا
منطقه کنونی: آسیا  اروپا
تاریخ بنیان‌گذاری: -۱۲۷۰ (در اردوی نوقای)  -۱۷۴۷ (در امارت بخارا)
بنیانگذار: -نوقای خان (در اردوی نوقای) -رحیم خان (در امارت بخارا)
آخرین حاکم: امیر عالم‌خان
آخرین رهبر: امیر عالم‌خان
عنوان‌ها: خان   امیر   سید
آداب و رسوم: تنگری‌باوری  سپس تسنن
انحلال: ۳۰ آگوست ۱۹۳۰
عزل: ۲۸ آوریل ۱۹۴۴
منغیت' یا منغیتیه (به مغولی: Мангуд) قبیله‌ای مغول از فدراسیون اورود-منغیت بود. این فدراسیون، اردوی نوقای را در سدهٔ ۱۴ و فرمان‌روایی منغیت را برای ادارهٔ امارت بخارا در سال ۱۷۸۵ پایه‌گذاری کرد. نام قبیلهٔ «منغیت» نیز برای پیشقراولان مغول استفاده می‌شد و فرزندان آنها در چندین منطقه از محدودهٔ پیشین امپراتوری مغول زندگی می‌کنند.
منغیت‌ها در امپراتوری مغولان

بر پایهٔ برخی از جستارهای منابع باستانی، تیره‌هایی از آنها در برهه‌های از تاریخ با مغول‌ها همسایه بوده‌اند.
بر همین اساس است که گاهی منغیت‌ها و اروودها جنگ‌جویانی از فلات مغولستان دانسته شده‌اند. برخی از جنگ‌جویان نامدار منغیت از چنگیز خان (۱۱۶۲–۱۲۲۷) پشتیبانی می‌کردند، در حالی که بدنه‌ای از آنها در برابر قدرت گرفتن وی ایستادگی می‌کردند. هنگامی‌که امپراتوری مغول شروع به گسترش به سمت غرب کرد، مردم منغیت همراه با بسیاری از قبایل مغول به سمت غرب و خاورمیانه گسترش یافتند. در اردوی زرین، منغیت‌ها از نوقای پشتیبانی کردند (درگذشت ۱۲۹۹) و یک اردوی نیمه‌مستقل از باقی خان‌ها را در سرای پایه گذاردند. پس از مرگ نوقای در سال ۱۲۹۹ میلادی، بیشتر جنگ‌جویان منغیت به خدمت توختا خان پیوستند. سردار آنها ادیگو، جنگ‌سالار نیرومند اردوی زرین، در سدهٔ ۱۴–۱۵ به‌طور رسمی اردوی نوقای یا اردوی منغیت را پایه‌گذاری کرد.
واحد نظامی مغول‌ها

مونگادای یا مانگودای واحدهای نظامی امپراتوری مغول بودند، ولی منابع در توصیف آنها بسیار متفاوت است. یکی از منابع اظهار می‌دارد که این واژه اشاره به «نیروهای انتحاریِ» سواره نظام سبک مغول دارد که به سدهٔ سیزدهم برمی‌گردد. با این حال، یک نویسندهٔ ارتش ایالات متحده باور دارد مانگودای نام یک جنگ‌سالار مغول در سدهٔ سیزدهم بود که برای آزمایش رهبران بالقوه، فرایند گزینش دشوار را پایه گذارد. همچنین در آمریکا، این واژه از سوی عناصر ارتش ایالات متحده به عنوان نامی برای آزمایش‌های چندروزهٔ مهارت‌های جنگی و مقاومتیِ سربازان بکار برده می‌شود. سفرهای مارکوپولو از واژهٔ Meng-Gu-Dai به عنوان نام یک شخص استفاده می‌کند: «امپراتور (مغول) به منگ-گو-دای دستور داد تا با ۶۰۰۰ نفر به سیفان یورش بَرَد.»
اردوی نوقای

برخی از منگودها در ترک‌ها استحاله یافتند و به قبیلهٔ «مانگیتِ» مردمان ترک تبدیل شدند. نوقایی‌ها از مرزهای شمالی آستاراخان و خانات کریمه نگاهبانی کردند و از راه یورش‌های سازمان‌یافته به استپ‌های شمالی از جایگیری روسیه و لیتوانی جلوگیری کردند. بسیاری از نوقایی‌ها به خان کریمه پیوستند و با استقرار در آنجا به تشکیل تاتارهای کریمه کمک کردند. با این حال، نوقایی‌ها نه تنها سربازان خوبی بودند، بلکه کشاورزان چیره‌دستی نیز بودند. اما نوقایی‌ها به سنت‌های کوچ‌نشینی و استقلال خود، که آن را برتر از زندگی کشاورزی یکجانشینی می‌دانستند، می‌بالیدند. یگان اجتماعی بنیادین آنها «اولوس» یا «باند» نیمه‌خودمختار بود. در آغاز سدهٔ هفدهم، قالمیق‌ها یا اویرات‌ها از استپ‌های جنوب سیبری در حاشیهٔ رودخانه ایرتیش به منطقهٔ ولگای سفلی پیرامون سال ۱۶۳۰ کوچیدند. قالمیق‌ها نوقایی‌هایی را که به دشت‌های شمال قفقاز و کریمهٔ تحت چیرگی امپراتوری عثمانی گریختند، اخراج کردند. بخشی از آنها به‌عنوان بخشی از جوز به خانات قزاق پیوستند.