stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیتی دی جی

| تیتی دی جی | تیتی دی جی |
| --- | --- |
یااتی در To18: یااتی در To18
نام هنگام تولد: Titi Dwi Jayati
زادهٔ: جاکارتا، اندونزی
دیگر نام‌ها:  سه سفر دو نفره  تیتی 
پیشه‌ها:  خواننده  ترانه‌سرا  بازیگر  judge 
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۳–تاکنون
همسران:  بوچک دپ (ا. ۱۹۹۵–۱۹۹۷)  اندرو هالیس دوغارتی (ا. ۱۹۹۹–۲۰۰۶)  نویار راخمانسیاه (ا. ۲۰۰۷–۲۰۱۱) 
فرزندان: ۴، از جمله استفانی پوتری
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: پاپ 
ساز(ها):  آواز  پیانو 
ناشر(ان):  Granada  Aquarius  Trinity Optima  Music Factory  E-motion 
عضو کنونیِ:  3 Diva  TRUTH 
عضو پیشینِ:  Adarapta  Elfa's Singers 
همکاری‌های مرتبط: 3 Diva TRUTH
 :  
تیتی دوی جایاتی، معروف به تیتی دی جی، خواننده پاپ، ترانه‌سرا و صاحب عنوان مسابقه زیبایی اندونزیایی است. او اولین خواننده زن اندونزیایی بود که برای اجرای کنسرت در مارینا بی سندز در سنگاپور دعوت شد و اولین خواننده اندونزیایی بود که هفت کنسرت را در چهار روز اجرا کرد. او همچنین اولین مربی زنی بود که در سال ۲۰۱۹ برنده صدای اندونزی شد. او نماینده اندونزی در Miss World 1983 در لندن، انگلستان بود، اما جانشینی نداشت.
اولین ازدواج تیتی با بازیگر بوچک دپ بود و در سال ۱۹۹۵ به اسلام گروید و سه فرزند دارد. این زوج در سال ۱۹۹۷ از هم جدا شدند. او در سال ۱۹۹۹ با معلم آمریکایی اندرو هالیس دوغارتی ازدواج کرد، و دارای یک فرزند به نام استفانی پوتری است که با انتشار اولین تک آهنگ خود " I Love You 3000 " در سال ۲۰۱۹، حرفه موسیقی را دنبال کرد او و داغارتی در سال ۲۰۰۶ طلاق گرفتند. تیتی همچنین با همکار موسیقی خود، ایندرا لسمانا، شش سال رابطه داشت. او در سال ۲۰۰۷ با نوویار راخمانسیاه خواننده راک اندونزیایی ازدواج کرد و این زوج در اوت ۲۰۱۱ از هم جدا شدند
آهنگ‌شناسی

ایماجیناسی (1985)
یانگ پرتاما یانگ بهاهگیا (۱۹۸۶)
Ekspresi (1988)
Titi DJ 1989 (1989)
مرا به بهشت ببر (۱۹۹۱)
بینتانگ بینتانگ (۱۹۹۵)
کوینگین (۱۹۹۶)
باهاسا کلبو (۱۹۹۹)
سنیومان (۲۰۰۳)
ملاانی هاتیمو (۲۰۰۵)
تیتی به دیانا (۲۰۱۰)
تیتی عاشق یووی (۲۰۱۵)
۴۰ (۲۰۲۴)
آشپزی کره شمالی

تنوعی از غذاهای کره شمالی
آشپزی کره شمالی، شیوه‌ها و غذاهای سنتی آشپزی کشور کره شمالی است. پایه‌های آن بر سنت‌های کشاورزی و کوچ‌نشینی در جنوب منچوری و شبه جزیره کره بنا نهاده شده است. برخی از غذاها بین دو کره مشترک است. با این حال، در دسترس بودن و کیفیت غذاهای شمالی، بیشتر تحت تأثیر شکاف طبقاتی سیاسی-اجتماعی قرار دارد.
از لحاظ تاریخی، آشپزی کره‌ای طی قرن‌ها تغییر اجتماعی و سیاسی تکامل یافته است. این کشور که از سنت‌های کشاورزی و کوچ‌نشینی باستانی در جنوب منچوری و شبه جزیره کره سرچشمه می‌گیرد، تعامل پیچیده‌ای از محیط طبیعی و روندهای فرهنگی مختلف را پشت سر گذاشته است. غذاهای برنجی و کیمچی از غذاهای اصلی کره ای هستند. در یک وعده غذایی سنتی، آنها هم غذاهای جانبی (پانچان) و هم غذاهای اصلی مانند چوک (فرنی)، پولگوگی (گوشت کبابی) یا میون (نودل) را همراهی می‌کنند. مشروب سوجو شناخته شده‌ترین الکل سنتی کره ای است.
المگزیها

Basic People's Congress division در 23x15px|border |alt=|link= لیبی
| Al-Magziha | Al-Magziha |
| --- | --- |
Basic People's Congress division: Basic People's Congress division
استان‌های لیبی: بنغازی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
ال-مگزیها یک منطقهٔ مسکونی در لیبی است که در بنغازی واقع شده‌است.
بوش‌نل، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| بوش‌نل، فلوریدا | بوش‌نل، فلوریدا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Bushnell, Florida: Bushnell, Florida
Old Sumter County Courthouse: Old Sumter County Courthouse
Location in Sumter County and the state of فلوریدا: Location in Sumter County and the state of فلوریدا
مختصات: ۲۸°۳۹′۵۰″ شمالی ۸۲°۶′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۶۶۳۸۹°شمالی ۸۲٫۱۱۴۱۷°غربی﻿ / 28.66389; -82.11417: مختصات: ۲۸°۳۹′۵۰″ شمالی ۸۲°۶′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۶۶۳۸۹°شمالی ۸۲٫۱۱۴۱۷°غربی﻿ / 28.66389; -82.11417
ایالت:  فلوریدا
شهرستان:  Sumter
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴ مایل مربع (۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۴ مایل مربع (۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۹ فوت (۲۴ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲۰۵۰
 • تراکم: ۸۵۴٫۲/مایل مربع (۳۳۶٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۳۳۵۱۳
کد منطقه: 352
FIPS code: ۱۲-۰۹۶۲۵
GNIS feature ID: ۰۲۷۹۷۲۹
بوش‌نل (به انگلیسی: Bushnell) شهری در شهرستان سامتر ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۱۱ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۴۱۸ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۶٫۱ کیلومتر مربع است.
مدافع

مدافع (به انگلیسی: Defender) بازیکنی است که در پشت هافبک‌ها ایفای نقش می‌کند و مهم‌ترین و اولین هدفش پشتیبانی از دروازه‌بان است. وظیفهٔ اولیهٔ او جلوگیری از گلزنی مهاجمان و دیگر بازیکنان تیم حریف است. به‌طور عمده در فوتبال مدرن چهار نوع مدافع تعریف می‌شود: مدافع میانی (به انگلیسی: Centre-back)، مدافع پوششی (به انگلیسی: Full-back)، مدافع جلوزن (به انگلیسی: Sweeper) و مدافع کناری (به انگلیسی: Wing-back) که در واقع می‌توان به نوعی مدافع جلوزن و کناری را به‌ترتیب نمونه پیشرفته‌تر مدافع میانی و پوششی دانست. استفاده از مدافع میانی و پوششی در فوتبال مدرن تقریباً ضروری است در حالی که جلوزن و مدافع کناری فقط در برخی از سیستم‌ها یا برخی از زمان‌های بازی استفاده می‌شوند.
مدافع میانی

مدافع میانی یا دفاع وسط یا دفاع آخر بازیکنی است که وظیفه اصلی آن، ناکام گذاشتن بازیکنان رقیب، به‌ویژه مهاجم اول (مهاجم نوک) در گل‌زنی است که وی این کار را با استفاده از جلوگیری از شوت‌زنی و پاس‌کاری، ایجاد مزاحمت و یارگیری انجام می‌دهد.
از آن‌جا که در فاز دفاعی، مدافع میانی نزدیک‌ترین بازیکن (غیر از دروازه‌بان) به دروازه است در آفسایدگیری و هدایت تیم از عقب، نقش مهمی دارد، بنابراین یک مدافع میانی می‌تواند خط دفاعی را با خود همراه کند، در مواقع آفسایدگیری آن را جلو بیاورد یا هنگامی که تیم مقابل در فاز هجومی قرار دارد، خط دفاعی را به دروازه خودی نزدیک کند.
هنگامی که توپ به مدافع میانی می‌رسد، بسته به موقعیتی که در آن قرار دارد یا به زیر توپ می‌زند یا با پاس‌های کوتاه هم‌تیمی‌های خود را صاحب توپ می‌کند، چنانچه حمله تیم حریف گسترده و با نفرات زیاد باشد احتمالاً به زیر توپ خواهد زد ولی اگر بخواهد یک ضد حمله را شروع کند به بازیکنان دیگر پاس خواهد داد.
در جریان معمول بازی گل زدن یک مدافع میانی، کمی دور از انتظار است، با این حال ممکن است مدافع میانی‌ها روی ضربات کرنر یا دیگر توپ‌های ارسالی به گل برسند یا ممکن است خودشان زننده ضربه ایستگاهی یا پنالتی باشند که منجر به گل شود.
در فوتبال مدرن امروز معمولاً از دو یا سه مدافع به عنوان مدافع میانی استفاده می‌شود، به عنوان مثال در سیستم‌های ۴-۲-۳-۱، ۴-۳-۳، و ۴-۴-۲ همواره از دو مدافع میانی استفاده می‌شود.
همچنین به‌طور کلی دو راهبرد اصلی دفاعی برای مدافع میانی‌ها وجود دارد:
دفاع منطقه‌ای:که طی آن هر مدافع میانی عهده‌دار قسمتی از ناحیه زمین خودی می‌شود.
دفاع نفر به نفر: که طی آن هر مدافع میانی عهده‌دار خنثی‌سازی حرکات یکی از بازیکنان رقیب می‌شود.
مدافع جلوزن

مدافع جلوزن یا سوییپر یا لیبرو مدافع‌ای است که معمولاً در فضای بین مدافع میانی و دروازه‌بان را پوشش می‌دهد، و دارای قد بلند و قدرت بدنی بالاست و وظیفهٔ اصلی آن دور کردن ضربات و پاس‌های مهاجمین حریف است. این پست احتمالاً برای نخستین بار در سیستم کاتناچیو که در دههٔ ۶۰ و در ایتالیا بنیان‌گذاری شده است، استفاده شده است که طی آن سوییپرهای کاملاً دفاعی در اطراف محوطه جریمه به بازپس‌گیری توپ‌های لو رفته، رویارویی با مهاجمان حریف (که از خط دفاع عبور کرده‌اند) و در صورت لزوم دابل مارک کردن (اضافه شد به مدافعین برای ایجاد موقعیت دو به یک) می‌پرداختند و از آن‌جا که آزادی عمل بیشتری نسبت بازیکنانی که یارگیری می‌کردند، داشتند به بازیکن این پست لیبرو (به ایتالیایی: libero) هم می‌گویند که در زبان ایتالیایی یک واژه به معنی «آزاد» است. خود واژه سوییپر (به انگلیسی: Sweeper) نیز در زبان انگلیسی به معنی «رفتگر» است که نشان می‌دهد این بازیکن مسئول دفع توپ از اطراف محوطه جریمه است.
به‌دلیل منطقه بازی بازیکن سوییپر، انتظار می‌رود بتواند یک ضدحمله را پی‌ریزی کند، به‌همین علت باید توانایی‌هایی از جمله حفظ توپ و دقت پاس بهتری نسبت به مدافعان میانی که بیشتر توانایی آن‌ها به کارهای دفاعی محدود می‌شود داشته‌باشد.
از جمله سرشناس‌ترین بازیکنانی که در این پست بازی کرده‌اند می‌توان به فرانتس بکن‌باوئر، گائتانو شیره‌آ، فرانکو بارزی و ماتیاس سامر اشاره کرد.همچنین نمونه بارز استفاده از سوییپر در فوتبال مدرن، اتو ریهاگل است که توانست با استفاده از ترایانوس دلاس به‌عنوان سوییپر در تیم ملی فوتبال یونان به قهرمانی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ برسد.
مدافع پوششی

مدافع پوششی بازیکنی است که منطقه گسترده‌ای از دفاع را پوشش می‌دهد ولی بیشتر به کناره‌ها تمایل دارد. تعداد و نحوهٔ عملکرد مدافعان پوششی کاملاً وابسته به سیستم مورد استفاده و شرایط بازی است ولی معمولاً از دو مدافع پوششی در دو سمت دفاع استفاده می‌شود که وظیفه اصلی آن‌ها مانع شدن از عبور توپ و ارسال آن توسط بازیکنان تیم مقابل روی محوطه جریمه است.
مدافع کناری

مدافع کناری (به انگلیسی: Full-back) که به دو دسته مدافع راست و مدافع چپ تقسیم‌بندی می‌شود بازیکنی است که دو طرف دفاع را به‌طور تخصصی پوشش می‌دهد و حتی می‌توان آن را به‌نوعی همان مدافع پوششی با اختیارات و وظایف بیشتر دانست به همین دلیل معمولاً به‌طور همزمان از مدافعین پوششی و کناری تخصصی استفاده نمی‌شود (مثلاً در سیستم ۴-۴-۲ یا ۵-۳-۲ در تصویر). مدافع کناری نسبت به سایر مدافعان باید از قدرت تهاجمی بیشتری برخوردار باشد تا بتواند در مواقعی که تیم به گل نیاز دارد به هافبک‌های کناری و وینگرها کمک کند یا جای آن‌ها بازی کند، همچنین بتواند از نفوذهای بازیکنان کناری تیم حریف جلوگیری کند، به‌همین دلیل باید میزان دوندگی زیادی داشته باشد و مدام طول زمین را طی کند.
به عنوان نمونه ژوآئو کانسلو، کایل واکر، آلفونسو دیویس، ترنت الکساندر آرنولد و اندی رابرتسون که از بهترین مدافع های کناری هستند
بال تدافعی

بال تدافعی (به انگلیسی: Wing-back) شکلی مدرن از پست فول بک با وظایف تهاجمی بیشتر نسبت به آن است. آنها در هنگام حمله به مهاجمان اضافه شده و از کناره‌ها حرکت کرده و سانتر می‌کنند. البته وظایف دفاعی آنها در رابطه با جلوگیری از حمله بازیکنان کناری حریف پابرجاست. بال تدافعی یکی از فیزیکی‌ترین پست‌های فوتبال است.
به عنوان مثال ترنت الکساندر آرنولد
برترین مدافعان تاریخ فوتبال

سرخیو راموس
فرانتس بکن‌ باوئر
پائولو مالدینی
کارلس پویول
گائتانو شیره آ
جاچینتو فاکتی
روبرتو کارلوس
کافو
فابیو کاناوارو
بابی مور
فرانکو بارزی
رونالد کومان
هری مگوایر
جان تری (با لباس آبی) به عنوان یک مدافع میانی در حال یارگیری مهاجم نوک حریف (دروگبا)
سیستم ۵-۳-۲ که شامل مدافع میانی، جلوزن و مدافع کناری است
سیستم ۴-۴-۲ که شامل مدافع میانی و مدافع کناری است.
سیستم کارکرد مدافعان کناری
پلی‌اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا

پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق‌العاده بالا (UHMWPE , UHMW) زیر مجموعه ای از پلی اتیلن ترموپلاستیک است. همچنین این ماده که به عنوان پلی اتیلن با وزن مولکولی بالا (HMPE) شناخته می‌شود، دارای زنجیره‌های بسیار طولانی است که جرم مولکولی آن معمولاً بین ۳٫۵ تا ۷٫۵ میلیون آمو است. زنجیره طولانی‌تر برای انتقال بار موثرتر به ستون فقرات پلیمری با تقویت برهمکنش‌های بین مولکولی عمل می‌کند. این فرآیند منجر به پدیدآمدن یک ماده بسیار سخت، با بالاترین استحکام ضربه نسبت به هر نوع ترموپلاستیک موجود فعلی می‌شود.
UHMWPE بی‌بو، بی‌مزه و غیر سمی است. علاوه بر دارا بودن تمام ویژگی‌های پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE), دارای ویژگی‌هایی نظیر مقاوم بودن در برابر اسیدهای غلیظ و قلیاها و همچنین حلال‌های آلی متعدد نیز هست. همچنین در برابر مواد شیمیایی خورنده به جز اسیدهای اکسید کننده بسیار مقاوم است. این ماده دارای جذب رطوبت بسیار پایین بوده و ضریب اصطکاک بسیار کمی دارد. خود-روان-کننده است (به روانکاری مرزی مراجعه شود) و در برابر سایش بسیار مقاوم است و در برخی از اشکال ۱۵ برابر بیشتر از فولاد کربنی در برابر سایش مقاومت نشان می‌دهد. ضریب اصطکاک آن به‌طور قابل توجهی کمتر از نایلون و استال  است و با پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE، تفلون) است، امّا UHMWPE مقاومت سایشی بهتری نسبت به PTFE دارد.
توسعه

پلیمریزاسیون UHMWPE در دهه ۱۹۵۰ توسط Ruhrchemie AG که در طول سال‌ها نام آن تغییر کرده‌است. امروزه مواد پودری UHMWPE، که ممکن است مستقیماً به شکل نهایی محصول در ایند، از موادی ماننده Ticona، Braskem، DSM، Teijin (Endumax)، Celanese و Mitsuiتولید می‌شوند. UHMWPE فرآوری شده به صورت تجاری یا به صورت الیاف یا به صورت تلفیقی مانند ورق یا میله در دسترس می‌باشد. به دلیل مقاومت در برابر سایش و ضربه، UHMWPE به یافتن کاربردهای صنعتی فزاینده، از جمله بخش خودرو و بطری‌سازی ادامه می‌دهد. از دهه ۱۹۶۰، UHMWPE ماده انتخابی برای آرتروپلاستی کامل مفصل در ایمپلنت‌های ارتوپدی و ستون فقرات بوده‌است.
الیاف UHMWPE با نام Dyneema که در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط شرکت شیمیایی هلندی DSM تجاری شد، به‌طور گسترده در حفاظت بالستیک، کاربردهای دفاعی و به‌طور فزاینده ای در تجهیزات پزشکی استفاده می‌شود.
ساختار و خواص

UHMWPE نوعی پلی اولفین است. این از زنجیره‌های بسیار طولانی پلی اتیلن تشکیل شده‌است که همگی در یک جهت قرار دارند. قدرت خود را تا حد زیادی از طول هر مولکول (زنجیره) به دست می‌آورد. نیروهای واندروالس بین مولکول‌ها برای هر اتم همپوشانی بین مولکول‌ها نسبتاً ضعیف است، اما از آنجایی که این مولکول‌ها بسیار طولانی هستند، همپوشانی‌های بزرگی ممکن است وجود داشته باشد که به توانایی حمل نیروهای برشی بزرگ‌تر از مولکولی به مولکول دیگر افزوده می‌شود. هر زنجیره با نیروهای واندروالسی زیادی به سوی زنجیره‌های دیگر جذب می‌شود که باعث می‌شود کل استحکام بین مولکولی زیاد باشد. به این ترتیب، بارهای کششی بزرگ با ضعف نسبی هر نیروی واندروالسی موضعی محدود نمی‌شود.
هنگامی که زنجیره‌های پلیمری به الیاف تبدیل می‌شوند، می‌توانند جهت موازی بیش از ۹۵٪ و سطح بلورینگی از ۳۹٪ تا ۷۵٪ به دست آورند. در مقابل، کولار قدرت خود را از پیوند قوی بین مولکول‌های نسبتاً کوتاه می‌گیرد.
پیوند ضعیف بین مولکول‌های الفین به تحریکات حرارتی موضعی اجازه می‌دهد تا نظم کریستالی یک زنجیره معین را تکه‌تکه برهم بزنند و مقاومت حرارتی بسیار ضعیف‌تری نسبت به سایر الیاف با استحکام بالا به آن بدهند. نقطه ذوب آن در حدود ۱۳۰ تا ۱۳۶ درجه سلسیوس (۲۶۶ تا ۲۷۷ درجه فارنهایت) , و طبق DSM، استفاده از الیاف UHMWPE در دماهای بیش از ۸۰ تا ۱۰۰ درجه سلسیوس (۱۷۶ تا ۲۱۲ درجه فارنهایت) برای مدت زمان طولانی. در دمای زیر −۱۵۰ درجه سلسیوس (−۲۳۸ درجه فارنهایت) شکننده می‌شود.
ساختار ساده مولکول همچنین باعث ایجاد خواص سطحی و شیمیایی می‌شود که در پلیمرهای کارایی-بالا نادر است. به عنوان مثال، گروه‌های قطبی در بیشتر پلیمرها به راحتی به آب متصل می‌شوند. از آنجایی که الفین‌ها چنین گروهی ندارند، UHMWPE آب را به راحتی جذب نمی‌کند و به راحتی خیس نمی‌شود، که این امر اتصال آن به پلیمرهای دیگر را دشوار می‌کند. به همین دلایل، پوست به شدت با آن تعامل نمی‌کند و باعث می‌شود سطح فیبر UHMWPE لغزنده شود. در شیوه ای مشابه، معطر پلیمرها اغلب به حلال‌های آروماتیک حساس هستند به دلیل تعاملات انباشته معطر. این یک اثر آلیفاتیک پلیمرها مانند UHMWPE نسبت به ام مصون هستند. از آنجایی که UHMWPE حاوی گروه‌های شیمیایی (مانند استرها، آمیدها یا گروه‌های هیدروکسیلیک) نیست که در معرض حمله عوامل تهاجمی هستند، در برابر آب، رطوبت، اکثر مواد شیمیایی، اشعه UV و میکروارگانیسم‌ها بسیار مقاوم است.
تحت بار کششی، تا زمانی که تنش وجود داشته باشد، UHMWPE به‌طور مداوم تغییر شکل می‌دهد - اثری که خزش نامیده می‌شود.
هنگامی که UHMWPE آنیل می‌شود، ماده بین ۱۳۵ گرم می‌شود درجه سانتی گراد و ۱۳۸ درجه سانتی گراد در فر یا حمام مایع از روغن سیلیکون یا گلیسیرین. سپس مواد با سرعت ۵ سرد می‌شوند درجه سانتیگراد در ساعت تا ۶۵ درجه سانتی گراد یا کمتر در نهایت، این مواد به مدت ۲۴ ساعت در یک پتوی عایق پیچیده می‌شود تا به دمای اتاق برسد.
تولید

پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق‌العاده بالا (UHMWPE) از مونومر اتیلن سنتزمی‌شود که برای تشکیل محصول پلی اتیلن پایه به یکدیگر متصل می‌شود. این مولکول‌ها چندین مرتبه طولانی‌تر از پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) هستند که دلیل آن فرایند سنتز مبتنی بر کاتالیزورهای متالوسن است، که در نتیجه مولکول‌های UHMWPE معمولاً دارای ۱۰۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ واحد مونومر در هر مولکول، ۸۰۰۰ مونومر در هر مولکول ۷۰۰۰ مونومر در هر مولکول هستند. .
UHMWPE با قالب‌گیری فشرده سازی، اکستروژن قوچ، ریسندگی ژل، و تف جوشی به‌طور متفاوتی پردازش می‌شود. چندین شرکت اروپایی در اوایل دهه ۱۹۶۰ قالب‌گیری فشرده سازی UHMWPE را آغاز کردند. ژل اسپینینگ خیلی دیرتر وارد شد و برای کاربردهای مختلف استفاده می‌شود.
در روش چرخش ژل، یک ژل دقیقاً گرم شده از UHMWPE از طریق یک اسپینر اکسترود می‌شود. اکسترود از طریق هوا کشیده می‌شود و سپس در یک حمام آب، سرد می‌شود. نتیجه نهایی یک الیاف با درجه بالایی از جهت‌گیری مولکولی و در نتیجه استحکام کششی را منجرب می‌شود. چرخش ژل به جداسازی مولکول‌های زنجیره ای در حلال بستگی دارد به طوری که درهم تنیدگی‌های بین مولکولی حداقل باشد. درهم تنیدگی، جهت‌گیری زنجیره را دشوارتر می‌کند و استحکام محصول نهایی را کاهش می‌دهد.
برنامه‌های کاربردی > پزشکی

UHMWPE دارای سابقه بالینی به عنوان بیومتریال برای استفاده در لگن، زانو و (از دهه ۱۹۸۰) برای ایمپلنت ستون فقرات است. منبع آنلاین اطلاعات و بررسی مقالات مربوط به UHMWPE زمینه پزشکی، معروف به عنوان واژه‌نامه UHMWPE، در سال ۲۰۰۰ به صورت انلاین شروع به کار کرد
مواد اولیه ساخت مفصل‌های جایگزین از لحاظ تاریخی از رزین‌های "GUR" ساخته شده‌اند. این مواد پودر توسط Ticona تولید، به‌طور معمول به نیمه اشکال توسط شرکت‌های مانند Orthoplastic و Orthoplastics تبدیل شده، و سپس به قطعات ایمپلنت تبدیل شده و توسط سازندگان دستگاه استریل می‌شود
UHMWPE برای اولین بار در سال ۱۹۶۲ توسط سر جان چارنلی به صورت بالینی مورد استفاده قرار گرفت و در دهه ۱۹۷۰ به عنوان ماده یاتاقان غالب برای تعویض کامل مفصل ران و زانو ظاهر شد. در طول تاریخچه آن، تلاش‌های ناموفقی برای اصلاح UHMWPE برای بهبود عملکرد بالینی آن تا زمان توسعه cross-linked برای UHMWPE در اواخر دهه ۱۹۹۰ وجود داشت.
یک تلاش ناموفق برای اصلاح UHMWPE با مخلوط کردن پودر با الیاف کربن بود. این UHMWPE تقویت شده به صورت بالینی به عنوان "Poly Two" توسط Zimmer در دهه ۱۹۷۰ صورت گرفت. الیاف کربن سازگاری ضعیفی با ماتریس UHMWPE داشتند و عملکرد بالینی آن نسبت به UHMWPE خالص پایین‌تر بود.
تلاش دوم برای اصلاح UHMWPE با تبلور مجدد فشار بالا بود. این UHMWPE دوباره تبلور یافته به صورت بالینی به عنوان "Hylamer" توسط DePuy در اواخر دهه ۱۹۸۰ انجام شد. هنگامی که گاما در هوا تابش می‌شود، این ماده حساسیت به اکسیداسیون را نشان می‌دهد، که منجر به عملکرد بالینی پایین‌تر نسبت به UHMWPE خالص می‌شود. امروزه، سابقه بالینی ضعیف Hylamer تا حد زیادی به روش استریل‌سازی آن نسبت داده می‌شود و علاقه دوباره به مطالعه این ماده (حداقل در میان محافل تحقیقاتی خاص) افزایش یافته‌است. Hylamer در اواخر دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده با توسعه مواد UHMWPE highly cross-linked مورد توجه قرار گرفت، با این حال گزارش‌های بالینی منفی از اروپا در مورد Hylamer همچنان در ادبیات ظاهر می‌شود.
مواد UHMWPE با پیوند متقابل بالا به صورت بالینی در سال ۱۹۹۸ معرفی شدند و به سرعت به استاندارد مراقبت برای تعویض کامل مفصل ران، حداقل در ایالات متحده تبدیل شدند. این مواد جدید با تابش پرتوهای گاما یا الکترونی (۵۰–۱۰۵ کیلوگری) پیوند متقابل دارند و سپس برای بهبود مقاومت در برابر اکسیداسیون آنها به صورت حرارتی پردازش می‌شوند. داده‌های بالینی پنج ساله، از چندین مرکز، اکنون در دسترس است که برتری آنها را نسبت به UHMWPE معمولی برای تعویض کامل مفصل ران نشان می‌دهد (به آرتروپلاستی مراجعه کنید). مطالعات بالینی هنوز برای بررسی عملکرد UHMWPE بسیار متقابل برای تعویض زانو در حال انجام است.
در سال ۲۰۰۷، تولیدکنندگان شروع به ترکیب آنتی‌اکسیدان‌ها در UHMWPE برای سطوح بلبرینگ آرتروپلاستی لگن و زانو کردند. ویتامین E (a-tocopherol) رایج‌ترین آنتی‌اکسیدانی است که در UHMWPE متصل به پرتو برای کاربردهای پزشکی استفاده می‌شود. این آنتی‌اکسیدان به خاموش کردن رادیکال‌های آزاد که در طی فرایند تابش وارد می‌شوند کمک می‌کند و بدون نیاز به عملیات حرارتی مقاومت اکسیداسیونی را به UHMWPE بهبود می‌بخشد. چندین شرکت از سال ۲۰۰۷ با استفاده از ویتامین E مصنوعی و همچنین آنتی‌اکسیدان‌های مبتنی بر فنل مانع، فناوری‌های جایگزینی مفاصل تثبیت شده با آنتی‌اکسیدان را می‌فروشند.
یکی دیگر از پیشرفت‌های مهم پزشکی برای UHMWPE در دهه گذشته افزایش استفاده از الیاف برای بخیه‌ها بوده‌است. الیاف درجه پزشکی برای کاربردهای جراحی توسط DSM با نام تجاری "Dyneema Purity" تولید می‌شود.
برنامه‌های کاربردی > ساخت و ساز

UHMWPE در ساخت درها و پنجره‌های PVC (وینیل) استفاده می‌شود، زیرا می‌تواند گرمای مورد نیاز برای نرم کردن مواد مبتنی بر PVC را تحمل کند و به عنوان پرکننده فرم / محفظه برای پروفیل‌های مختلف PVC به کار می‌رود تا آن مواد در اطراف یک قالب «خم» یا شکل داده شود.
UHMWPE همچنین در ساخت آب‌بند و یاتاقان‌های هیدرولیک استفاده می‌شود. برای کارهای مکانیکی متوسط در آب، هیدرولیک روغن، پنوماتیک و کاربردهای بدون روغن مناسب است. مقاومت سایشی خوبی دارد اما فقط برای سطوح جفت نرم مناسب تر است.
برنامه‌های کاربردی > سیم/کابل

کابل حفاظت کاتدی عایق فلوروپلیمر / HMWPE معمولاً با عایق دوگانه ساخته می‌شود. دارای یک لایه اولیه از یک فلوروپلیمر مانند ECTFE است که از نظر شیمیایی در برابر کلر، اسید سولفوریک و اسید هیدروکلریک مقاوم است. پس از لایه اولیه، یک لایه عایق HMWPE قرار دارد که استحکام قابل انعطافی را فراهم می‌کند و امکان سوء استفاده قابل توجه در هنگام نصب را فراهم می‌کند. پوشش HMWPE محافظت مکانیکی را نیز فراهم می‌کند.
برنامه‌های کاربردی > زیرساخت‌های دریایی

UHMWPE در سازه‌های دریایی برای پهلوگیری کشتی‌ها و به‌طور کلی سازه‌های شناور استفاده می‌شود. UHMWPE سطح تماس بین ساختار شناور و ساختار ثابت را تشکیل می‌دهد. الوار برای این برنامه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. UHMWPE به عنوان روکش برای سیستم‌های گلگیر برای سازه‌های پهلوگیری به دلیل دارا بودن ویژگی‌های زیر انتخاب می‌شود:
مقاومت در برابر سایش: بهترین در بین پلاستیک‌ها، بهتر از فولاد
مقاومت در برابر ضربه: بهترین در بین پلاستیک‌ها، مشابه فولاد
اصطکاک کم (شرایط مرطوب و خشک): مواد خود روان‌کننده
خواندن بیشتر

ساترن و همکاران، خصوصیات پلی اتیلن متبلور تحت جهت‌گیری و اثرات فشار یک ویسکومتر مویرگی فشار، مجله علمی کاربردی پلیمر جلد. ۱۴، ۲۳۰۵–۲۳۱7 (1970).
Kanamoto, On Ultra-High Tensile by Drawing Single Crystal Mats of High Molecular Weight Polyethylene, Polymer Journal vol. 15، شماره ۴،۳۲۷–۳۲9 (1983).
ساختار UHMWPE، با n بیشتر از ۱۰۰۰۰۰
LIROS Dyneema توخالی
عمادالکتاب

| عمادالکتاب | عمادالکتاب |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: میرزا محمدحسین سیفی قزوینی
زادهٔ: ۲۷ فروردین ۱۲۴۰۱۲۸۵ (قمری) قزوین، ایران
درگذشت: ۲۶ تیر ۱۳۱۵۲۷ ربیع‌الثانی ۱۳۵۵ (۷۵ سال) تهران، ایران
آرامگاه: امامزاده عبدالله شهرری
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: خوشنویسی
سبک: نستعلیق
مزار عماد الکتاب در امام زاده عبدالله شهر ری
مقبره نوسازی شده عمادالکتاب
میرزا محمدحسین سیفی قزوینی (۱۲۴۰–۱۳۱۵ خورشیدی) ملقب به عمادُالکُتّاب و از استادان خوشنویس خط نستعلیق در یکصد سال گذشته بود که پیرو و گسترش دهندهٔ سبک و شیوهٔ خاص میرزای کلهر است.
زندگی

میرزا محمدحسین سیفی قزوینی در قزوین در ۲۷ فروردین ۱۲۴۰ شمسی (۱۲۸۵ قمری) متولد شد و غالب عمرش به کتابت و تعلیم خط نستعلیق گذشت. پدرش قباله‌نویس بود و مادرش از سادات سیفی قزوین، از این رو به این مناسبت سید بودن مادر، میرزا نامیده شد. مدتی نزد میرزا محمدعلی خوشنویس خط آموخت. در چهارده‌سالگی برای کار نزد تاجری از اهالی شیروان به بادکوبه رفت. در شانزده سالگی پای پیاده راهی عتبات شد و سه سال در کاظمین ماند و از راه نوشتن خط زندگی کرد. می‌گویند آنقدر معیشت بر او سخت بود که حتی نمی‌توانست به کربلا برود. سرانجام همراه یکی از علما به کربلا رفت و پنج سال در این شهر و نجف اقامت کرد و ضمن نوشتنِ خط، علوم دینی خواند و سرانجام از تنگدستی به ستوه آمد و به ایران بازگشت. دو سال در تهران ماند و ازدواج کرد. در سال ۱۲۷۱ شمسی در خیابان ناصرخسرو آموزشگاه خوشنویسی دایر کرد و اسم آن را «دارالکتابه» گذاشت. او نسخه‌ای از شاهنامهٔ فردوسی را برای مظفرالدین شاه خوشنویسی کرد و به این مناسبت لقب «عمادالکتاب» گرفت. در انقلاب مشروطه به جرگهٔ آزادی‌خواهان پیوست و در کودتای محمدعلی‌شاهی آوارهٔ کوه و بیابان شد. پس از فرار شاه مستبد، هفت سال معلم مشق احمدشاه شد. وی قبل از دورهٔ مشروطیت جزو کاتبان وزارت انطباعات و در دورهٔ سلطنت احمدشاه قاجار، مدتی در وزارت داخله، منشی و همان اوقات معلم مشق خط سلطان احمدشاه نیز بود. در چند سال اواخر عمر نیز در دربار پهلوی سمت خوشنویس مخصوص داشت.
او آخرین حلقه از زنجیره استادان قدیم خوشنویسی است که این هنر را به خوشنویسان معاصر پیوند داد. عمادالکتاب از مقلدان سبک خوشنویسی میرزا محمدرضا کلهر بود که پس از فوت او خوشنویس مهم دیگری بر جای نبود. از عمادالکتاب به‌عنوان کامل‌کنندهٔ شیوهٔ کلهر نام می‌برند. او بدون آنکه مستقیم شاگرد کلهر باشد از روی کتاب‌های چاپی وی به تمرین خط پرداخت و با وفاداری و وسواس زیاد شیوه او را آموخت و بدون آنکه در این شیوه دخل و تصرف زیادی بکند آن را به دیگران منتقل کرد. عمادالکتاب افزون بر نستعلیق در ابعاد بزرگ و کوچک (جلی و خفی) خط نسخ و شکسته نستعلیق را خوش می‌نوشته‌است. او مروج کتابچه‌های «رسم المشق» است.
عمادالکتاب همچنین در نقاشی آب رنگ و سیاه قلم سررشته داشته و تصویری از خود او به قلم خودش باقی است. وی قریحه شاعری نیز داشته و گاهی تفننی شعر می‌سروده است.
عمادالکتاب، در طول زندگی خود از لحاظ خدمت به جامعه و روح وطن‌پرستی، مورد تکریم طرفداران علم و ادب بود و در سال ۱۳۱۳ شمسی نیز به پاس خدمات صادقانه‌اش، موفق به دریافت نشان درجه یک فرهنگ از وزارت معارف (وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعلی) و یک قطعه مدال نفیس از دربار رضاشاه گردید.
دربارهٔ شدت علاقه او به میرزا محمدرضا کلهر چیزها گفته‌اند و از جمله مشهور است که وی در خواب نیز از استاد مسلم پیشین خط الهام و تعلیم می‌گرفته است. زندگی عمادالکتاب به سبب عضویت او در گروه کمیته مجازات خالی از گرفتاری‌ها نبوده و به جز در اواخر عمر که شغل درباری داشته و به راحتی و آسایش زندگی کرده، باقی عمرش پر از حوادث ایام بوده‌است.