stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گواریسم
جزئیات > جنگ چریکی

چه گوارا نقش اساسی به مبارزه مسلحانه می‌داد. رژی دبره می‌نویسد: من از تجربه خود او، نظریه کاملی در مورد جنگ چریکی نوشته‌ام که به نظریه فوکو مشهور شده‌است. به باور «چه»، زمانی که «شرایط عینی» انقلاب در کشوری وجود داشت، یک «چریک» کوچک ولی پیشتاز می‌تواند «شرایط ذهنی» را ایجاد کند و خیزش عمومی جمعیت را به راه بیندازد.
او استدلال می‌کرد ارتباط نزدیکی بین  چریک‌ها، دهقانان و اصلاحات ارضی وجود دارد. این موضع، تفکر او را از سوسیالیسم صرفاً کارگری - صنعتی، متمایز و به افکار مائوئیستی نزدیک کرد.
کتاب او « جنگ چریکی» راهنمایی است که در آن تاکتیک‌ها و استراتژی‌های مورد استفاده در جنگ چریکی کوبا مورد بحث قرار گرفته‌است. با این حال، «چه» ادعا می‌کرد در برخی از زمینه‌های خاص مبارزه مسلحانه جایی ندارد، بنابراین لازم است از مکانیسم‌های مسالمت‌آمیز مانند مشارکت در دموکراسی نمایندگی استفاده شود.
گرچه «چه» اظهار داشت گاهی این خط باید صلح آمیز باشد ولی تنها در صورتی می‌توان ویژگی «بسیار جنگنده، بسیار شجاع» را رها کرد که جهت‌گیری آن به نفع دموکراسی نمایندگی در بین مردم باشد.
جزئیات > مرد جدید

محور اساسی که او کنش سیاسی - نظری - نظامی خود را بر آن هدایت کرد، آغاز اومانیسم مارکسیستی بود. به عبارت دیگر، «چه» پیشنهاد می‌کند تمایز بین اومانیسم  مارکس و اومانیسم بورژوایی، مسیحی سنتی، بشردوستانه و غیره ضروری است. در برابر تمام اومانیسم انتزاعی که مدعی «بالاتر از طبقه» است، در آخرین تحلیل بورژوازی)، «چه»، همانند نظریه رهایی انسانِ مارکس، صراحتاً درگیر دیدگاه طبقاتی پرولتاریا است.
بنابراین به شدت مخالف «اومانیسم بد» بود. او اعلام می‌کند: و تحقق توانایی‌های آنها تنها با انقلاب کارگران، دهقانان و دیگر طبقات استثمارشده محقق می‌شود که استثمار انسان توسط انسان را از بین می‌برد و سلطه عقلانی و جمعی از مردان (پرولتاریا) را بر روند زندگی اجتماعی آنها برقرار می‌سازد.
انتقاد

گواریسم از دیدگاه  انقلابی آنارشیستی توسط آبراهام گیلن، یکی از تاکتیک‌های برجسته جنگ چریکی شهری در اروگوئه و برزیل مورد انتقاد قرار گرفته‌است. گیلن مدعی شد شهرها نسبت به روستاها زمینه بهتری برای چریک‌ها هستند (گیلن کهنه سرباز جنگ داخلی اسپانیا بود). او از جنبش‌های آزادی‌بخش ملی گواریست مانند توپاماروسِ اروگوئه - یکی از گروه‌های بزرگ مشاور نظامی -  انتقاد کرد.
چه گوارا در سال ۱۹۶۰ در مراسم یادبود لاکوبره. عکاس: آلبرتو کوردا
تفنگ‌های کامیلو سینفوئگوس و چه گوارا در موزه انقلاب کوبا، هاوانا
فرمالدهید

| فرمالدهید | فرمالدهید |
| --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام‌گذاری آیوپاک: متانال
فرمول مولکولی: CH2O
SMILES: C=O
جرم مولی: 30.03 g/mol
نما (ظاهر): گاز بی‌رنگ
CAS number: [۵۰-۰۰-۰]
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
چگالی و فتن (حالت) فیزیکی: 1 kg/m3، گاز
حلالیت در آب: 100 g/100 ml (۲۰ °C)
در اتانول، استون DMSO: > 100 g/100 ml
در اتر، بنزن، حل‌کننده‌های آلی: محلول
دمای ذوب: (زیرصفر)۱۱۷ °C (156 K)
دمای جوش: ۱۹٫۳ °C (253.9 K)
فشار بخار: 3890 mm Hg در ۲۵ °C
ساختار: ساختار
نمای مولکولی : سه گوش بر یک رویه (سه گوش مسطح)
ترکیب‌های وابسته: ترکیب‌های وابسته
هیدرات‌های وابسته: هیدروژن پراکسید
آلدهیدهای وابسته: بنزآلدهید، اتانال
ترکیب های وابسته: کتونها، کربوکسیلیک اسیدها
به جز بجش‌های گفته شده، داده‌های داده شده دربارهٔ ی ماده‌ها در سامه‌های استاندارد (در ۲۵°C, 100 کیلو پاسکال) بستهٔ داده‌های شیمیایی وسرزدنی‌ها (مرجع‌ها) ی ویکی‌پدیا: به جز بجش‌های گفته شده، داده‌های داده شده دربارهٔ ی ماده‌ها در سامه‌های استاندارد (در ۲۵°C, 100 کیلو پاسکال) بستهٔ داده‌های شیمیایی وسرزدنی‌ها (مرجع‌ها) ی ویکی‌پدیا
فرمالدهید (به انگلیسی: Formaldehyde) که نام علمی آن متانال (methanal) است، گازی با بوی تند و زننده‌است و کوچک‌ترین آلدهید به‌شمار می‌آید.
فرمالدهید به آسانی از سوخت ناقص ترکیب‌های کربن‌دار به دست می‌آید و در دود حاصل از آتش‌سوزی جنگل‌ها و دود خودروها نیز یافت می‌شود. فرمالدهید از اکسایش متانول در دمای ۵۰۰ درجه سانتی گراد با استفاده از نقره به عنوان کاتالیزگر به‌دست می‌آید.
مقادیر اندک فرمالدهید در فرایندهای متابولیک پسماندها در بسیاری از جانوران زنده نیز ساخته می‌شود. از فرمالدهید برای نگهداری نمونه‌های جانوری استفاده می‌شود.
ساختار شیمیایی

متانال، با فرمول شیمیایی CH2O یک آلدهید محسوب می‌شود که دارای گروه عاملی کربونیل (C=O) می‌باشد؛ بنابراین اتم کربن دارای سه قلمروی الکترونی است و هیبریداسیون sp2 را اتخاذ کرده‌است. پس فرمالدهید یک مولکول مسطح و به شکل مثلث است. الکترونگاتیوی بیش‌تر اکسیژن نسبت به کربن، این مولکول را به یک مولکول قطبی تبدیل کرده‌است.
خواص فیزیکی

فرمالدهید دارای مولکول‌های قطبی است، بنابراین جاذبه‌های دوقطبی-دوقطبی بین این مولکول‌ها و همین‌طور بین مولکول‌های متانال با دیگر مواد می‌تواند برقرار شود. در اثر جاذبه‌های بین مولکولی، فرمالدهید در فاز مایع به شکل سه‌پار (trimer) هم یافت می‌شود. این جاذبه‌های دوقطبی موجب می‌شود تا متانال در حلال‌های قطبی نظیر آب و اتانول حل شود (محلول آبی فرمالدهید را «فرمالین» هم می‌گویند).
تهیه

فرمالدهید را از طریق اکسید احیا تهیه می‌کنند و معمولاً برای این که راندمان تولید بالا رود باید مقداری صبر کنیم که باعث تولید اسید فرمیک HCOOH در کنار فرمالدهید می‌شود پس پیش از اندازه‌گیری باید فرمیک اسید را خنثی کنیم، در بازار به آن‌ها فرمالین هم می‌گویند.
کاربردها

استفاده فرمالدهید به عنوان یک ضد عفونی‌کننده همچون گلوتار آلدئید می‌باشد.
یکی از کاربردهای فرمالدهید در صنایع چسب‌سازی است. این ماده در فاضلابهای صنایع مختلف همچون صنایع چسب‌سازی و پتروشیمی یافت می‌گردد.
یکی دیگر از کاربردهای این ماده استفاده از آن به عنوان فیکساتیو در آماده‌سازی نمونه‌های بافتی برای بررسیهای دیگر می‌باشد. مثل تشریح آناتومیک یا بررسی بافت‌شناسی. مورد استفاده دیگر کاربرد آن به عنوان یک ماده استریل‌کننده و ضد عفونی‌کننده است.
آسیب‌ها

فرمالدهید به عنوان نگهدارنده در صنعت رنگ و رزین استفاده می‌شود.
اما به دلیل مقاومت حرارتی پائین در گذشت زمان تبخیر می‌شود لذا ماده رنگ یا رزین عاری از ماده نگهدارنده می‌شود. فرمالدهید 
بخارات سمی دارد.
نهاد بین‌المللی تحقیقات روی سرطان (IARC) فرمالدهید را از مواد شناخته شده به سرطان زایی می‌داند.
بولا احمد تینوبو

بولا احمد تینوبو (به انگلیسی: Bola Ahmed Tinubu) (زاده ۲۹ مارس ۱۹۵۲) سیاستمدار نیجریه‌ای و شانزدهمین رئیس‌جمهور این کشور از مه ۲۰۲۳ می‌باشد. او نامزد حزب حاکم (کنگره همه مترقیان APC) است که در انتخابات ۲۰۲۳ ریاست جمهوری فدرال نیجریه اتیکو ابوبکر از حزب دموکراتیک خلق، پیتر اوبی از حزب کارگر و رابیو کوانکواسو از حزب مردم نیجریه جدید را شکست داد و جانشین محمدو بوهاری در پست ریاست جمهوری نیجریه شد. تینوبو سابقاً سناتور ایالت لاگوس در بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ بود.
بخش خصوصی (شرکت توسعه دهنده)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت فرعی
صنعت: بازی ویدیویی
بنیانگذاران: مایکل وروسز آلن ماری
دفتر مرکزی: شهر نیویورک، نیویورک، U.S.
افراد کلیدی: مایکل وروسز (سر برچسب) آلن ماری (معاونت تولید) تام باس (معاون بازاریابی)
مادر: تیک-تو اینتراکتیو
شرکت‌های وابسته: اینترسپت گیم Roll7
وبگاه: privatedivision.com
بخش خصوصی (به انگلیسی: Private Division) یک ناشر بازی‌های ویدیویی است. که در شهر نیویورک مستقل است، تیک-تو اینتراکتیو شرکت تابعه توسط وروسز و آلن ماری تأسیس شد و رسماً در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام شد. بخش خصوصی بازی‌های مستقلی را که توسط استودیوهای کوچک تا متوسط ساخته شده‌اند، تأمین مالی و منتشر می‌کند. این شامل تصاحب برنامه فضایی کربال است که توسط اسکواد توسعه داده شده بود و قبلاً توسط تیک-تو اینتراکتیو خریداری شده بود، و همچنین انتشار عناوین آبسیدین انترتینمنت، پاتریس دسیلتس و وی۱ اینتراکتیو.
علاوه بر دفاتر در دفتر مرکزی تیک تو اینتراکتیو در شهر نیویورک، بخش خصوصی همچنین دارای دفاتری در سیاتل، لاس وگاس و مونیخ است.
تاریخچه

مدل انتشار قبلی تیک-تو اینتراکتیو روی دو برچسب داخلی خود متمرکز شده بود، راکستار گیمز که برای بازی‌های اکشن ماجراجویی خود مانند اتوموبیل دزدی بزرگ استفاده می‌شود، و برچسب ۲کی آن که شامل۲کی گیمز و ۲کی اسپورت برای بازی‌های دیگر است. همه این گونه بازی‌ها عمدتاً از طریق استودیوهای توسعه داخلی یا استودیوهای بزرگ شخص ثالث (مانند فیراکسیس گیمز، تمدن۴، گیرباکس سافت‌ور) توسعه می‌یابند.
تیک-تو اینتراکتیو بخش خصوصی را به عنوان یک برچسب انتشاراتی جدید برای کمک به استودیوهای کوچکتر و مستقل تشکیل داد. این برچسب به دنبال تأمین بودجه و انتشار بازی‌های سه‌گانه از جمله نینجا تئوری، هل‌ببلد:پیشکش سنوئا است، بازی‌های که بین بازی‌های سه‌گانه توسط استودیوهای بزرگ و کوچک ساخته شده‌اند، در حد وسط قرار می‌گیرند. استودیو تشکیل بخش خصوصی توسط مایکل وروسز، رئیس توسعه شرکتی و انتشارات مستقل تیک تو رهبری شد. وروسز، در ارزیابی بازی‌های بالقوه برای انتشار تحت نام تیک تو، تعدادی استودیو متوسط را پیدا کرد که توسط توسعه‌دهندگانی تأسیس شده بودند که قبلاً تجربه توسعه سه‌گانه A را داشتند اما می‌خواستند بازی‌های کمتر جاه‌طلبی بسازند. وروسز متوجه شد که این استودیوها با تأمین مالی مشکل داشتند، زیرا آنها در انواع استودیوهایی که توسط ناشران بازی‌ها مستقل مانند دیوولور دیجیتال حمایت می‌شوند، مناسب نیستند و پرژه‌های آنها بیش از آن بزرگ بود که از طریق تأمین مالی شخصی یا تأمین مالی جمعی از آنها حمایت شود. وروسز حدود دو سال و نیم قبل از اعلام این لیبل ایده تشکیل بخش خصوصی را به استراوس زلینک، مدیرعامل تیک- تو ارائه کرد، که ایجاد لیبل را روشن کرد و آنها آلن ماری را در اواخر سال ۲۰۱۵ برای اجرای بخش تولید استخدام کردند و شروع به کار توسعه دهندگان کردند؛ تا تیم و زیر ساخت خود را بسازند. این برچسب به فرایند توسعه کمک می‌کنند و با توسعه دهنده برای ایجاد جدول زمانی و نقاط عطف پروژه همکاری می‌کند و به انتشار و توزیع بازی‌ها پس از تکمیل کمک می‌کند، اما به دنبال مالکیت معنوی توسعه دهندگان نیست. تیک- تو با تشکیل این لیبل در سال ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ چهار بازی در دست ساخت را معرفی کرد که تحت این برچسب منتشر خواهند شد: جهان‌های بیرونی از آبسیدین اینترتینمنت، دارک‌بورن از خارجی‌ها و… علاوه بر این برنامه فضایی کربال که قبلاً توسط تیک- تو خریداری شده بود، تحت عنوان تشکیل بخش خصوصی مجدداً منتشر خواهد شد. تشکیل بخش خصوصی در سال ۲۰۱۸ مدتی در مورد دارک‌بورن و خارجی‌ها تصمیم گرفتند راه‌های جداگانه ای را طی کنند، و تشکیل بخش خصوصی اعلام کرد که آنها چندین ماه پس از فسخ قرارداد به حمایت از خارجی‌ها ادامه دادند. در فوریه ۲۰۲۰، تیک-تو اینتر اکتیو یک استودیوی هنوز نام‌گذاری نشده در بخش خصوصی واقع در سیاتل برای توسعه برنامه فضایی کربال ۲، که بعداً به نام اینترپکت نامگذاری شد، با تعدادی از کارکنان استار تروی گیمز از جمله جرمی آبلز و نیست سیمپیون، تأسیس کرد که به برنامه جدید استودیو پیوستند.
پیوندهای بیرونی

وبگاه رسمی
نخست‌وزیر ایران

| نخست‌وزیر ایران | نخست‌وزیر ایران |
| --- | --- |
نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران: نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران
میرحسین موسوی، آخرین نخست‌وزیر ایران: میرحسین موسوی، آخرین نخست‌وزیر ایران
اقامت‌گاه: کاخ ابیض کاخ نخست‌وزیری
نامزدکننده: شاه (۱۳۵۷–۱۲۸۵) رئیس‌جمهور (۱۳۶۸–۱۳۵۹)
گمارنده: مجلس شورای اسلامی
پیشین: صدراعظم ایران
بنیادگذاری: ۸ دی ۱۲۸۵
نخستین دارنده: میرزا علی‌اصغر اتابک
دارندهٔ نهایی: میرحسین موسوی
برافتاده: ۶ مرداد ۱۳۶۸
نخست‌وزیر ایران مقامی حذف‌شده است که از زمان رخداد انقلاب مشروطه تا سال ۱۳۶۸ ریاست هیئت وزیران را بر عهده داشت. تا اواخر پادشاهی رضاشاه، این مقام «رئیس‌الوزرای ایران» خوانده می‌شد. میرزا علی‌اصغر اتابک نخستین رئیس‌الوزرای ایران پس از انقلاب مشروطه بود که در ۱۲ اردیبهشت ۱۲۸۶ (۲۰ ربیع‌الاول ۱۳۲۵ ه‍.ق) برسرکار آمد. میرحسین موسوی آخرین نخست‌وزیر ایران بود که در ۲۴ مرداد ۱۳۶۸ پس از حدود هشت سال استعفا داد. این منصب حکومتی در پی همه‌پرسی ۶ مرداد ۱۳۶۸ حذف شد و ریاست هیئت وزیران به مقام رئیس‌جمهور ایران منتقل شد.
در دوران ریاست جمهوری علی اکبر هاشمی رفسنجانی، با تغییراتی که در پروتکل‌های تشریفاتی ایران به وجود آمد، معاون اول رئیس‌جمهور ایران هم‌رتبه نخست‌وزیر قرار گرفت و در پی آن مراسم استقبال از نخست‌وزیر کشورهای مختلف که به ایران سفر می‌کنند توسط معاون اول رئیس‌جمهور برگزار می‌شود.
نخست‌وزیران زندهٔ ایران

با مرگ جمشید آموزگار در ۶ مهر ۱۳۹۵، میرحسین موسوی آخرین نخست وزیر و تنها نخست‌وزیر سابق ایران است که در قید حیات است.
| نام | تصویر | دوران نخست‌وزیری | تاریخ تولد |
| --- | --- | --- | --- |
| میرحسین موسوی |  | ۱۳۶۸–۱۳۶۰ | ۱۱ اسفند ۱۳۲۰ |
شارل هفتم

| شارل هفتم | شارل هفتم |
| --- | --- |
پادشاه فرانسه  : پادشاه فرانسه  
سلطنت: ۱۴۲۲–۱۴۶۱
تاج‌گذاری: ۱۷ ژوئیه ۱۴۲۹ در ریمز
پیشین: شارل ششم
جانشین: لوئی یازدهم
زاده: ۲۲ فوریه ۱۴۰۳ پاریس، فرانسه
درگذشته: ۲۲ ژوئیهٔ ۱۴۶۱ (۵۸ سال) مو-سور-یِور، فرانسه
آرامگاه: کلیسای سن-دنی
همسر: ماری آنژو (ا. ۱۴۲۲)
فرزند(ان): لوئی یازدهم شارل دو والوا، دوک دو بری
دودمان: والوآ
پدر: شارل ششم، پادشاه فرانسه
مادر: الیزابت فون بایرن
شارل هفتم (به فرانسوی: Charles VII de France) ملقب به شارل پیروز (به فرانسوی: Charles Le Victorieux) (زادهٔ ۲۲ فوریه ۱۴۰۳ – درگذشتهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۴۶۱) پادشاه فرانسه از ۱۴۲۲ تا ۱۴۶۱ بود. او علی‌رغم آنکه پدرش مجبور به امضای عهدنامه‌ای با انگلیسی‌ها شد که شارل هفتم را از رسیدن به تاج و تخت فرانسه محروم می‌ساخت پس از مرگ او خود را پادشاه نامید. او با کمک ژان دارک موفق به شکست حصر اورلئان در ۱۴۲۹ شد و سپس با پیروزی بر انگلیسی‌ها و بیرون راندن آن‌ها توانست سرزمین‌های فرانسه را بازپس‌گرفته و به جنگ صدساله پایان بخشد. شارل هفتم همچنین در این مدت توانست با انجام اصلاحات نظامی و اقتصادی مؤثر بر قدرت حکومت سلطنتی افزوده و بار دیگر رژیم سلطنتی قدرتمندی را در آن کشور به‌وجود آورد.
زندگی > سال‌های نخستین

شارل هفتم در ۲۲ فوریه ۱۴۰۳ در پاریس زاده شد. او پسر شارل ششم، پادشاه وقت فرانسه و همسرش ایزابلای باواریا بود. شارل ششم به جنونی دچار بود که هرازگاه عود می‌کرد و از آنجا که ایزابلا نیز در رعایت اصول اخلاقی سست‌قدم بود در نتیجه پادشاه فرانسه پسرش شارل هفتم را حرامزاده می‌پنداشت. در اواخر سال ۱۴۱۳ ماری آنژو، دختر ۹ سالهٔ لوئی دوم، دوک آنژو، شاه ناپل از همسرش یولاند آراگون را به نامزدی شارل هفتم ۱۰ ساله درآورده و او مدتی را در آنژو گذراند.
در ۱۴۱۷ میلادی «لوئی» برادر بزرگتر شارل هفتم درگذشت و او که ۱۴ سال بیشتر نداشت به‌عنوان دوفَن (به فرانسوی: Dauphin) یا وارث تاج و تخت فرانسه شناخته شد. با این حال پیروزی انگلیسی‌ها در نبرد آزینکورت بر فرانسویان در ۱۴۱۵ منجر به امضای عهدنامه تروا در ۱۴۲۰ و اجبار شارل ششم به خلع پسرش شارل هفتم از جانشینی خود به نفع هنری پنجم، پادشاه انگلستان گردید.
زندگی > رسیدن به قدرت

شارل ششم در ۱۴۲۲ درگذشت و شارل هفتم که از پادشاهی فرانسه محروم شده بود شاه بورژ نامیده شد زیرا بورژ، مرکز بخش کوچکی از فرانسه بود که هنوز سلطنت دودمان والواها را به رسمیت می‌شناخت. کنترل شمال کشور و ناحیه آکیتن نیز بر عهدهٔ جان لانکاستر، دوک بدفورد و نایب‌السلطنهٔ هنری ششم در فرانسه بود. اما شارل اینک دیگر ثروتی نداشت، خطر نیروهای انگلیسی تهدیدش می‌کرد و اشراف وفاداری هم در خدمتش نبودند. در عین‌حال فیلیپ سوم (ملقب به فیلیپ خوب)، دوک قدرتمند بورگوندی و پیروانش نیز در جبههٔ مقابل او قرار داشتند. از سوی دیگر خود شارل نیز در ابتدا با وظیفه‌ای که برعهده‌اش گذاشته شده بود تناسبی نداشت زیرا او نه‌تنها جنگجو نبود، بلکه فردی بود بیمار، از نظر بدنی ضعیف و از نظر شخصیتی غیرجذاب که خاصگان قدرتمند و ظالمی همچون ژرژ دو لا ترموی ادارهٔ دربارش در بورژ را برعهده داشتند. همین موارد سبب شده بود تا شارل در این مدت تنها به‌طور غیرجدی وارد جنگ با انگلیسی‌ها شده و کار مهمی انجام ندهد.
زندگی > آشنایی با ژان دارک

نیروهای انگلیسی در فاصلهٔ سال‌های ۱۴۲۲ تا ۱۴۲۸ و اغلب با کمک دوک بورگوندی و از طریق ماین و آنژو در حال پیشروی به سوی بورژ بودند. با این حال نفرت مردم فرانسه از حکومت انگلیسی‌ها هنوز در برخی از مناطق کشور به قوت خود باقی بود و تنها خلأ یک رهبری حس می‌شد. انگلیسی‌ها در ۱۴۲۸ به اورلئان رسیده و آنجا را به محاصرهٔ خود درآوردند که با مقاومت دلیرانهٔ مردم روبرو شدند. شارل که در این زمان ۲۵ سال داشت و ناامید از اینکه نتوانسته بود کاری برای نجات سرزمینش انجام دهد، در فکر رفتن به اسپانیا یا تسلیم شدن به فشارهای انگلیسی‌ها بود. اما مقاومت مردم اورلئان و ظهور دخترک روستایی نوجوانی به نام ژان دارک از اهالی لورن که با سفر در سرتاسر فرانسه درصدد بود تا عزم پادشاه برای جنگیدن در راه کشورش را تقویت نماید باعث برانگیختن شارل هفتم شد. او ژان را در مارس ۱۴۲۹ در شینون به حضور خود پذیرفت و ژان توانست بار دیگر اعتماد به نفس را به ارتش فرانسه بازگرداند.
بسیاری ژاندارک را تجلی مقاومت فرانسویان می‌دیدند و او در نهایت موفق به شکست حصر اورلئان در ۱۴۲۹ شد. شارل هفتم نیز پس از سفری پیروزمندانه با ارتش خود در ۱۷ ژوئیهٔ همان سال در رَنس به‌عنوان پادشاه فرانسه تاجگذاری کرد. اما انگلیسی‌ها در ۱۴۳۰ ژان دارک را اسیر کردند و ناتوانی و عدم تمایل شارل هفتم برای انجام ضدحمله‌ای سبب شد تا ژان در ۱۴۳۱ محاکمه و به‌عنوان مرتد در روآن زنده در آتش سوزانده شود.
زندگی > آغاز دوران جدیدی از حکومت و دستاوردهای این زمان

شارل پس از این اتفاق بار دیگر به سکون اولیه خود بازگشت تا آنکه در ۱۴۳۳ مشاوران کاری‌تر و دقیقتری همچون کُنتِ ریشِمون (بعدتر آرتور سوم، دوک بریتانی و کُنتِ دونوآ را جایگزین ژرژ دو لا ترموی نمود. این تغییرات در نتیجهٔ تلاش‌های یولاندِ آراگون، مادر همسر شارل هفتم اتفاق افتاد. در ۱۴۳۴ کلیسا حقانیت شارل هفتم را به رسمیت شناخت و او در ۱۴۳۵ با پیمانِ ارا که او و فیلیپ خوب، دوک بورگوندی و متحد انگلیسی‌ها را با یکدیگر آشتی می‌داد موافقت نمود. شارل در ارا قتل پدر فیلیپ را محکوم کرد و فیلیپ نیز در مقابل او را به‌عنوان پادشاه به رسمیت شناخت. شارل اینک ۳۲ ساله بود و چنین می‌نمود که سرانجام به بلوغ رسیده باشد. او به‌طور مرتب با مشاورانش کار می‌کرد و با تلاش‌های بازرگانی به نام ژاک کِر که تا پیش از از نظر افتادن در ۱۴۵۱ مقام مشاور، بانکدار و ریاست ضرابخانه را در دربار شارل هفتم برعهده داشت تجارت فرانسه تا ناحیهٔ مدیترانه گسترش یافت. ژاک کر همچنین ادارهٔ امور مالی شخصی پادشاه را برعهده داشت و توانست اوضاع مالی شارل هفتم را بهبود بخشد. بدین ترتیب آن دوره از حکومت شارل هفتم که با بی‌تفاوتی، ناسپاسی، فقر و ترس عجین شده بود به پایان رسید و او دوران جدیدی را آغاز نمود. او ارتش فرانسه را دوباره سازماندهی کرد و با وضع مالیات‌های سنگین، به ویژه از طریق بستن مالیات مستقیم بر زمین به بازسازی اوضاع مالی فرانسه پرداخت.
در ۱۴۳۶ شارل موفق به بازپس‌گیری پاریس شد و در ۱۴۴۰ شورش اشراف‌زادگان علیه خود موسوم به پراگری را سرکوب کرد. در برخی از این شورش‌های داخلی، پسر شارل هفتم که بعدتر باعنوان لوئی یازدهم به سلطنت رسید نیز دخیل بود و او در ۱۴۵۶ به دربار فیلیپ خوب در بورگوندی گریخت و تا هنگام مرگ پدرش در همان‌جا ماند. شارل در ۱۴۴۴ آتش‌بسی ۵ ساله را با انگلستان امضا نمود و فرصت یافت تا توجهش را معطوف بازسازی فرانسه نماید. او همچنین در ۱۴۳۸ فرمانی را صادر نمود که به شدت پاپ را در ادارهٔ کلیسای فرانسه محدود می‌ساخت و بدین ترتیب علاوه بر آزادی عمل بیشتر کلیسای فرانسه، دخالت پاپ در امور سیاسی کشور نیز شدیداً محدود می‌گشت.
زندگی > پیروزی بر انگلیسی‌ها و پایان جنگ صدساله

آتش‌بش ۵ ساله در ۱۴۴۹ به پایان رسید و فرانسه و انگلستان بار دیگر درگیر جنگ با یکدیگر شدند. اما فرانسویان در ۱۴۵۰ و طی نبرد فومینی موفق به تصرف شربورگ و اخراج انگلیسی‌ها از نورماندی شدند و پیروزی آن‌ها در نبرد کستیون در ۱۴۵۳ به عقب‌نشینی انگلیسی‌ها از گاسکونی که از مهم‌ترین و قدرتمندترین تصرفات آن‌ها در فرانسه بود منجر شد. این آخرین جنگ از جنگ‌های صدساله بین انگلیس و فرانسه بود که در نهایت در ۱۴۵۳ به پایان رسید. شارل هفتم که پس از تصرف نرماندی به مدارک مربوط به محاکمهٔ ژاندارک دست یافته بود در ۱۴۵۶ با ابطال حکم کلیسا در مرتد خواندن ژان رسماً از او اعادهٔ حیثیت نمود.
زندگی > سال‌های پایانی و مرگ

شارل هفتم در سال‌های پایانی عمرش به تحکیم و تقویت قدرت سلطنتی پرداخت و فرانسه در پایان دوران حکومت او در مقایسه با بیش از یک سدهٔ گذشته باثبات‌ترین دوران خود را تجربه نمود.
شارل در ۲۲ ژوئیهٔ ۱۴۶۱ درگذشت و پسر شورشی اما باکفایتش با عنوان لوئی یازدهم پس از او بر تخت پادشاهی فرانسه نشست.
بخش دلوار

| بخش دلوار> اطلاعات کلی | بخش دلوار> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: بوشهر
شهرستان: تنگستان
مرکز بخش: دلوار
شهرها: دلوار
دهستان‌ها: دلوار، بوالخیر
سال تأسیس: 1359
نام‌های پیشین: بخش ساحلی دلوار
اداره: اداره
بخش‌دار: آقای عبدالرضا عالی‌پور
حوزهٔ انتخابیه: بخش دلوار شهرستان تنگستان
مردم: مردم
جمعیت: ۳۶٬۴۸۱ نفر (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: 900 کیلومتر مربع معادل 90هزار هکتار کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: 7 متر از سطح دریا
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: 30 درجه سانتیگراد
بارش سالانه: 100 میلیمتر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: 0773
وبگاه: http://www.khabaresaheli.ir/
بخش دلوار یکی از بخش‌های شهرستان تنگستان و بزرگترین بخش استان بوشهر در جنوب کشور ایران است.مرکز این بخش، شهر دلوار است.
نام پیشین این بخش، ساحلی بوده و در سال ۱۳۷۵ خورشیدی به دلوار تغییرنام پیدا کرد.
تقسیمات کشوری

بخش دلوار
دهستان دلوار
دهستان بوالخیر
شهر: دلوار
جمعیت

بنابر سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش دلوار برابر با ۳۶٬۴۸۱ نفر بوده‌است.
محمد سلطانی

| محمد سلطانی> اطلاعات شخصی | محمد سلطانی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۳ (۶۸ سال) خدابنده، خراسان رضوی، ایران،
تحصیلات: کارشناسی زبان و ادبیات فارسی   کارشناسی ارشد، دانشگاه مفید، ۱۳۸۹
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی
محمد سلطانی (زادهٔ ۱۳۳۳) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ خدابنده در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است..
زبان اشاره افغانستانی

| زبان اشاره افغانستانی | زبان اشاره افغانستانی |
| --- | --- |
زبان بومی در: افغانستان
شمار گویشوران: ۱٬۰۰۰  (۲۰۱۲)
تبار: زبان تک‌خانواده
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: afg
گلاتولوگ: afgh1239
زبان اشاره افغانستانی زبان اشاره‌ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در افغانستان استفاده می‌شود.
سازمان زنان ایران

کاندیدای سازمان زنان
سازمان زنان ایران (تأسیس ۱۳۴۵) سازمانی دولتی در ایران بود که به مسایل زنان در سطح کشور می‌پرداخت.
سازمان زنان مسئول اجرای پروژه‌هایی در سطح ایران بود که از مهم‌ترین آنها می‌توان به ایجاد مراکز رفاه خانواده، ایجاد مدرسه مددکاری ورامین و تربیت منظم مددکار اجتماعی، و تحقیق در حوزه مسایل زنان اشاره کرد. این سازمان نماینده رسمی ایران در کنفرانس‌های بین‌المللی مربوط به زنان محسوب می‌شد.
فعالیت‌های سازمان زنان بیشتر جنبه خیریه‌ای داشت، هرچند که در دهه ۱۳۵۰، احتمالاً به دلیل روی کار آمدن مهناز افخمی، دبیرکل جدید تحصیل‌کرده و نسل جدید همکارانش به حوزه‌های غیرسنتی نظیر اصلاحاتی قانونی و سیاسی نیز پرداخت (از جمله لابی‌گری برای تصویب قانون حمایت خانواده ۱۳۵۴ و قانون سقط جنین در سال ۱۳۵۶). مراکز رفاه خانواده برای زنان طبقه پایین شهری امکانات آموزشی (سوادآموزی و آموزش‌های حرفه‌ای)، تسهیلات بهداشتی (آموزش بچه‌داری و تنظیم خانواده، چکاپ‌های منظم، توزیع وسایل پیشگیری از بارداری)، مشاوره حقوقی، و مهدکودک ایجاد می‌کرد. آموزش‌های حرفه‌ای بیشتر شامل فعالیت‌های سنتی زنانه مانند خیاطی، قالی‌بافی، تایپ و آرایشگری می‌شد هرچند که در اواخر کار سازمان زنان دوره‌های آموزش تعمیر رادیو و تلویزیون و آموزش مکانیکی نیز در مراکز محدودی برگزار می‌شد. تحقیق در حوزه زنان نیز از دهه ۱۳۵۰ در سازمان گسترش یافت و بر مسایلی مانند تبعیض علیه زنان، تصویر زن در کتابهای درسی مدرسه‌های ابتدایی، منزلت زن در جامعه عشایری، نقش زن و مرد در پیام‌های تجارتی تلویزیون ایران و … بود.
تاریخچه

در دوره انقلاب مشروطه انجمن‌های زنان زیادی به‌طور مخفیانه شکل گرفتند که فقط در جنبش مشروطه شرکت می‌کردند و بعدها، در سالهای پس از تشکیل مجلس و جنگ جهانی دوم انجمن‌هایی تأسیس شدند که به حقوق زنان می‌پرداختند. در دوره رضاشاه به تدریج سازمان‌های زنان مستقل حذف شده و سازمان‌هایی وابسته به دولت یا حزب‌های سیاسی تشکیل شدند مانند کانون بانوان که انجمنی بسیار میانه‌رو و خیریه زیر نظر رضاشاه بود. در دوره محمدرضاشاه نیز از دهه ۱۳۳۰ متمرکزسازی جدی سازمان‌های زنان آغاز شده بود. سازمان زنان جایگزین «شورای عالی جمعیت زنان ایران» شد که خود از پیوستن انجمن‌های مستقل زنان در سال ۱۳۳۷ تشکیل شده بود. ایجاد این سازمان‌های متمرکز، فعالیت‌های هماهنگ و برنامه‌ریزی شده‌ای بود که موجب از بین رفتن سازمان‌های مستقل جنبش زنان شد.
سازمان زنان علاوه بر ساختار آن که قابل نظارت دولت بود، مانند سایر سازمان‌های ایران از رخنه جاسوسان مخفی بی‌بهره نبود؛ و اغلب با هشدارهای ساواک مواجه بود که از آنها می‌خواست مواضع خود را تعدیل کنند و عناصر ضدرژیم را تحریک نکنند.
سازمان زنان در طول فعالیتش با انتقادات هم سنت‌گرایان و هم اصلاح‌طلبان منتقد دولت روبرو بود. اصلاح‌طلبان معتقد بودند این سازمان کم‌کار است و کمکی به حقوق زنان نمی‌کند، محافظه‌کاران سنت‌گرا معتقد بودند سازمان بسیار لیبرال و لائیک است. هر دو گروه سازمان زنان را بازیچه‌ای در دست دولت می‌دانستند.
اساسنامه > هدف

هدف این سازمان طبق آخرین اساسنامه آن (سال ۱۳۵۴) بالا بردن دانش سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی زنان بود که از روش‌های زیر پی‌گیری می‌شد:
دفاع از حقوق فردی، خانوادگی و اجتماعی زنان در جهت تأمین برابری کامل آنان در اجتماع و در برابر قانونن
کوشش در راه تعمیم آموزش و پرورش زنان ایران به ویژه پیکار با بی‌سوادی و کمک به گسترش آموزش حرفه‌ای
تجهیز زنان به منظور شرکت گسترده آنان در نوسازی ملی در زمینه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی در چارچوب هدف‌های حزب رستاخیز ملت ایران و هماهنگ‌کردن فعالیت‌های آنان در این زمینه (در اساسنامه اولیه در سال ۱۳۴۵ آمده بود که سازمان زنان، سازمانی غیرسیاسی است که در سال ۱۳۵۴ بعد از تحولاتی در کشور و ایجاد حزب رستاخیز تغییر کرد)
یاری کردن به زنان در اجرای مسئولیت‌های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و فردی
ایجاد تفاهم و دوستی بین زنان ایران و زنان کشورهای دیگر و همکاری در راه برابری و بالا بردن مقام زن در سطح جهان
تأسیس مراکز رفاه خانواده