stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گاه‌شمار تاریخ ژاپن
قرن شانزدهم

| سال | رویداد |
| --- | --- |
۱۵۴۳: عده‌ای از اتباع کشور پرتقال به علت توفان وارد جزیرهٔ تانه‌گاشیما از جزیره‌های متعلق به استان کاگوشیما شدند و برای اولین بار تفنگ را به ژاپن آوردند.
۱۵۴۹: یک نفر از اتباع کشور اسپانیا به نام فرانسیسکو زاویر از طریق کیوشو (استان کاگوشیما)، دین مسیحیت را به ژاپن معرفی کرد.
۱۵۶۰: در نبرد اوکه‌هازاما، اودا نوبوناگا توانست بر ایماگاوا یوشیموتو پیروز شود.
۱۵۶۲: ۱۸ فوریه پیمان اتحادی به نام «اتحاد کیوسو» بین اودا نوبوناگا و ایه‌یاسو توکوگاوا در قلعه کیوسو به امضا رسید.
۱۵۶۲: ۸ مارس ایه‌یاسو توکوگاوا توانست در محاصره قلعه کامینوگو خانوادهٔ فرماندار قلعه را به گروگان بگیرد و به دنبال آن آن‌ها را با همسر و دو فرزند خود که در سونپو در دست خاندان ایماگاوا گروگان بودند، معاوضه کند.
۱۵۸۲: ۲۱ ژوئن اودا نوبوناگا در پی حادثه معبد هوننو و حملهٔ آکچی میتسوهیده به این معبد هاراکیری کرد.
۱۵۸۷: تویوتومی هیده‌یوشی قصر معروف جوراکودای را بنا نهاد و دستور داد که کلیهٔ اتباع خارجی که دین مسیحیت را تبلیغ می‌کنند از ژاپن اخراج شوند.
۱۵۹۲: آغاز دوره اول از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)
۱۵۹۷: آغاز دوره دوم از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)
۱۵۹۸: مرگ تویوتومی هیده‌یوشی در قلعه فوشیمی
قرن هفدهم

| سال | رویداد |
| --- | --- |
۱۶۰۰: پیروزی سپاه شرقی به رهبری توکوگاوا ایه‌یاسو در نبرد سکیگاهارا
۱۶۰۳: توکوگاوا ایه‌یاسو عنوان شوگون را از امپراتور گو-یوزی دریافت کرد.
۱۶۰۵: توکوگاوا ایه‌یاسو به نفع پسر سومش توکوگاوا هیده‌تادا از قدرت کناره‌گیری کرد.
۱۶۱۳: توکوگاوا ایه‌یاسو فرمان ممنوعیت مسیحیت را در سراسر ژاپن صادر کرد.
۱۶۱۴: محاصره اوساکا و پیروزی توکوگاوا ایه‌یاسو در برابر خاندان تویوتومی.
۱۶۲۳: توکوگاوا هیده‌تادا به نفع پسر بزرگ خود توکوگاوا ایه‌میتسو از قدرت کناره‌گیری کرد.
۱۶۳۵: فرمان ساکوکو (سیاست درهای بسته) در سال ۱۶۳۵ به منظور جلوگیری از خروج اتباع ژاپنی از کشور و ورود اروپایی‌ها صادر و کیفر سنگین برای گرویدن به مذهب کاتولیک معین شد.
۱۶۳۵: اعلام سیاست حضور نوبتی یا سانکین کوتای که بر اساس آن دایمیو‌ها مجبور بودند به نوبت در ادو اقامت کنند.
۱۶۳۷: آغاز شورش شیمابارا در مخالفت با دایمیو ماتسوکورا کاتسوایه به دلیل آزار مسیحیان و اخذ مالیات‌های گران.
۱۶۳۸: شکست آخرین نفرات بازمانده از شورش شیمابارا و سقوط قلعهٔ هارا در شیمابارا.
۱۶۴۲: بروز قحطی بزرگ دوران کانئی یا «کانئی‌نو دای‌کیکین» (به ژاپنی: 寛永の大飢饉) یکی از چهار قحطی بزرگ دوره ادو.
۱۶۵۱: مرگ توکوگاوا ایه‌میتسو و جانشینی پسر ده ساله‌اش توکوگاوا ایه‌تسونا.
۱۶۵۱: واقعهٔ کی‌آن: کودتای شکست‌خوردهٔ شماری رونین علیه شوگون‌سالاری توکوگاوا که توسط یوئی شوستسو و ماروباشی چویا طراحی شده بود.
۱۶۵۷: آتش‌سوزی بزرگ دوران مِه‌ای‌رِکی یا «مِه‌ای‌رِکی‌نو تای‌کا» (به ژاپنی: 明暦の大火). بیشتر از نیمی از شهر و قسمت‌هایی از قلعه ادو در اثر این آتش‌سوزی از بین رفت. تعداد کشته‌شدگان ۱۰۷٬۰۰۰ هزار نفر برآورد می‌شود. این آتش‌سوزی به عنوان یکی از سه آتش‌سوزی بزرگ جهان و بزرگ‌ترین آتش‌سوزی در تاریخ ژاپن شناخته می‌شود.
۱۶۸۰: مرگ توکوگاوا ایه‌تسونا و جانشینی برادر کوچک‌ترش توکوگاوا تسونایوشی.
۱۶۸۲: آتش‌سوزی بزرگ دوران تِن‌نا یا «تِن‌نانو تای‌کا» (به ژاپنی: 天和の大火). تعداد کشته‌شدگان ۳۵۰۰ نفر برآورد می‌شود.
۱۶۹۸: آتش‌سوزی (بزرگ) چوکوگاکو یا «چوکوگاکو کاجی» (به ژاپنی: 勅額火事). تعداد کشته‌شدگان بیش از ۳۰۰۰ نفر برآورد می‌شود.
قرن هیجدهم

| سال | رویداد |
| --- | --- |
۱۷۰۳: وقوع زمین لرزه‌ای که بنام زمین‌لرزه بزرگ گنروکو (به ژاپنی: 元禄大地震) نامیده می‌شود. تعداد کشته‌شدگان بیش از ۲۳۰۰ نفر برآورد می‌شود.
۱۷۰۴: وقوع یکی از سه آتش‌سوزی‌های بزرگ گنروکو، این آتش‌سوزی بنام «آتش‌سوزی میتوساما» (به ژاپنی: 元禄大火) نامیده می‌شود.
۱۷۰۷: وقوع آتشفشانی که بنام هوایی دای‌فونکا (به ژاپنی: 宝永大噴火) نامیده می‌شود. در این سال کوه فوجی فوران کرد.
۱۷۰۹: شوگون پنجم توکوگاوا تسونایوشی درگذشت. به‌جای وی برادر زاده‌اش توکوگاوا ایه‌نوبو شوگون ششم شد.
۱۷۱۲: توکوگاوا ایه‌نوبو درگذشت. به‌جای وی پسر پنج ساله‌اش، توکوگاوا ایه‌تسوگو، شوگون هفتم شد.
۱۷۱۴: سیستم ارزی و قوانین تجاری اصلاح شد.
۱۷۱۶: توکوگاوا ایه‌تسوگو درگذشت و توکوگاوا یوشیمونه یکی از نوادگان توکوگاوا ایه‌یاسو، به‌جای وی شوگون هشتم شد.
۱۷۳۲: وقوع قحطی‌ای که بنام کئوهُو نُو دای‌کیکین  (به ژاپنی: 享保の大飢饉) نامیده می‌شود. این قحطی تا یکسال ادامه داشت.
۱۷۴۵: توکوگاوا یوشیمونه از سمت خود بازنشسته شد و جای خود را به پسر بزرگش توکوگاوا ایه‌شیگه شوگون نهم داد. هر چند که پس از آن نیز نفوذ خود را در دولت حفظ کرد.
۱۷۶۰: توکوگاوا ایه‌شیگه از سمت خود بازنشسته شد و به جای وی پسر بزرگش توکوگاوا ایه‌هارو شوگون دهم جایگزین شد.
۱۷۷۲: وقوع آتش‌سوزی بزرگی که بنام میوا نو تایکا (به ژاپنی: 明和の大火) نامیده می‌شود. تعداد کشته‌شدگان حدود ۱۴٬۷۰۰ نفر همچنین تعداد مفقود شدگان ۴۰۶۰ نفر برآورد شده است.
۱۷۸۲: وقوع قحطی‌ای که بنام تِن مِی نو دای‌کیکین (به ژاپنی: 天明の大飢饉) نامیده می‌شود. این قحطی یکی از چهار قحطی بزرگ دوره ادو است و ۵ سال ادامه داشته است.
قرن بیست و یکم

| سال | روز | رویداد |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | ۱۱ مارس | زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو: وقوع زمین لرزه‌ای با قدرت ۸٫۹ ریشتر باعث ببار آمدن ۲۵ تریلیون دلار خسارت مادی شد. |
| ۲۰۱۱ | ۱۱ مارس | حادثه اتمی فوکوشیما: زمین لرزه و سونامی توهوکو منجر به فاجعهٔ هسته‌ای در استان فوکوشیما شد. |
| ۲۰۰۵ | نوامبر | آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن روی یک سیارک فرود آمد و نمونه‌هایی را به شکل دانه‌های کوچکی از مواد سیارکی که در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۰ با سفینه فضایی به زمین بازگردانده شدند. این اولین فضاپیمای تاریخ بود که برای فرود عمدی روی یک سیارک و سپس بلند شدن دوباره طراحی شد. مأموریت هایابوسا اولین مأموریتی بود که نمونه سیارکی را برای تجزیه و تحلیل به زمین بازگرداند. |
| ۲۰۱۱ | مارس | توکیو اسکای‌تری ۶۳۴٫۰ متر (۲٬۰۸۰ فوت) تبدیل به بلندترین برج در جهان. |
| ۲۰۱۱ | ۱۱ مارس | زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو و به دنبال آن حادثه اتمی فوکوشیما ۱ |
| ۲۰۱۱ | ژوئیه | پایگاه نیروی دفاع شخصی ژاپن جیبوتی تأسیس شد. |
| ۲۰۱۲ | دسامبر | سیاست آبه نومیک برای رسیدگی به عواقب دهه از دست رفته (ژاپن) و پیری ژاپن. |
| ۲۰۱۸ | ۷ آوریل | ژاپن تیپ استقرار سریع آبی خاکی، اولین واحد دریایی خود از جنگ جهانی دوم را فعال کرد. آنها برای مقابله با مهاجمان از اشغال جزایر ژاپن آموزش دیده‌اند. |
| ۲۰۱۸ |  | رونق گردشگری در ژاپن به مقیاس بی‌سابقه‌ای رسید و تعداد بازدیدکنندگان سالانه به میلیون‌ها نفر می‌رسد - ۱۹٫۷۳ در سال ۲۰۱۵، ۲۳٫۹۷ در سال ۲۰۱۶، ۲۸٫۶ در سال ۲۰۱۷، و ۳۱٫۱۹ میلیون بازدیدکننده خارجی در سال ۲۰۱۸. |
| ۲۰۱۹ | ۱ ژانویه ۲۰۱۹ | حمله با خودرو در توکیو ۲۰۱۹ |
| ۲۰۱۹ | ۳۰ آوریل | امپراتور آکی‌هیتو کناره‌گیری کرد. او اولین امپراتور ژاپن بود که از سال ۱۸۱۷ داوطلبانه کناره‌گیری کرد. شاهزاده ناروهیتو به عنوان امپراتور ژاپن جانشین شد. این نشانه شروع دوره ریوا است. |
ژاپن در سال ۲۰۲۰
ژاپن در سال ۲۰۲۱
ژاپن در سال ۲۰۲۲
ژاپن در سال ۲۰۲۳
ژاپن در سال ۲۰۲۴
درازمنقارچگان

| درازمنقارچگان محدودهٔ زمانی: تریاس تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | درازمنقارچگان محدودهٔ زمانی: تریاس تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
درازمنقارچگان، Penaeidae: درازمنقارچگان، Penaeidae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: پوست‌اندازان
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: سخت‌پوستان
رده:: نرم‌زرهیان
زیررده:: هونرم‌زرهیان
بالاراسته:: هومیگویان
راسته:: ده‌پایان
زیرراسته:: دارآبشش‌داران
بالاخانواده:: درازمنقارچه‌واران
تیره:: Penaeidae
درازمنقارچگان (نام علمی: Penaeidae) نام یک تیره از زیرراسته دارآبشش‌داران است.
عبدالله کوثری

| عبدالله کوثری | عبدالله کوثری |
| --- | --- |
زاده: ۲۲ آبان ۱۳۲۵ ‏(۷۸ سال) همدان، ایران
محل زندگی: همدان (۱۳۲۵–۱۳۲۷) تهران (۱۳۲۷–۱۳۴۸) شیراز (۱۳۴۸–۱۳۴۹) تهران (۱۳۴۹–۱۳۵۱) پاریس (۱۳۵۱) لندن (۱۳۵۱–۱۳۵۲) تهران (۱۳۵۲–۱۳۶۵) مشهد (۱۳۶۵-اکنون) 
زمینه کاری: شعر، ترجمه، ویراستاری
ملیت: ایرانی
تحصیلات: لیسانس اقتصاد
دانشگاه: دانشگاه ملی ایران
دوره: دودمان پهلوی جمهوری اسلامی ایران
تأثیرپذیرفته از: احمد شاملو، شاهرخ مسکوب
عبدالله کوثری (زادهٔ ۲۲ آبان ۱۳۲۵ در همدان) شاعر، مترجم، ویراستار و داور چند دورهٔ جوایز ادبی هوشنگ گلشیری، ابوالحسن نجفی و کتاب سال ایران است. کوثری که از نسل سوم مترجمان معاصر ایران محسوب می‌شود، تاکنون چندین بار برندهٔ جایزهٔ کتاب سال ایران شده و نامش بدل به برند. در نظرسنجی «مترجم محبوب من» در ۱۸ آبان ۱۳۹۷ در بخش مترجمان بالای ۵۰ سال کوثری به‌عنوان محبوب‌ترین مترجم از نظر مخاطبان اعلام شد.
کار > ترجمهٔ سیاسی

نخستین ترجمهٔ کوثری کتابی دربارهٔ جنگ ویتنام به نام «راز آشکار: دکترین نیکسون-کیسینجر در آسیا» (ویرجینیا برودین [و دیگران]، ۱۳۵۳) با همکاری مهدی تقوی، دوست و خویشاوندش و اکنون متخصص اقتصاد و استاد دانشگاه بود؛ کتاب جنجالی آن‌روزهای اروپا و آمریکا و اولین مواجههٔ کوثری با سانسور چراکه اشارهٔ نوام چامسکی در مقدمه به سیاست‌های آمریکا در آسیا از جمله کودتای ۲۸ مرداد سانسور و با «براندازی حکومت‌های ملی در خاورمیانه» جایگزین شد. دومین ترجمهٔ وی «محاکمهٔ ژان‌دارک در روان» (آنا سگرز و برتولت برشت، ۱۳۵۴) که همچنان تجدید چاپ می‌شود و با وجودی که دومین ترجمه‌اش بود و در چاپ‌های بعدی چندان در آن دست نبرد، آن را ترجمهٔ بدی نمی‌داند.
سومین ترجمه و اولین کتاب کوثری پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران «صنعت و امپراتوری» (اریک هابسبام، بهار ۱۳۶۱) بود؛ کتابی در تاریخ اقتصاد و اولین اثر ترجمه‌شدهٔ هابسبام به زبان فارسی. در واقع با این کتاب در ۱۳۵۶، وقتی ویراستار انتشارات دانشگاه صنعتی بود آشنا شده و شروع به ترجمه‌اش کرده بود. با خروجش از آن انتشارات این کتاب را هم آورد بیرون و در نهایت در ۱۳۶۱ در حالی چاپ شد که به باور کوثری به دلیل چاپ در دوران جنگ ایران و عراق و کمبود کاغذ انتشارش چند سال طول کشید و چاپش به نظر او خیلی بد بود تا در ۱۳۸۷ نشر ماهی آن را بازنشر کرد.
کار > ترجمهٔ ادبی

کتاب بعدی کوثری «آنتوان بلوایه» (پل نیزان، تابستان ۱۳۶۳) بود؛ رمانی مارکسیستی دربارهٔ ازخودبیگانگی در جامعهٔ سرمایه‌داری که یکی از دوستان برایش فرستاده بود و چون از ژان‌پل سارتر آثار زیادی خوانده بود و نیزان دوست و مورد تحسین سارتر بود، او را می‌شناخت. پس از انتشار این اثر اما رضا سیدحسینی که به واسطهٔ کاظم کردوانی، دوست دوران دبیرستان البرز کوثری و همکار سیدحسینی در فرهنگ آثار با او آشنا می‌شود، با وجود تحسین کیفیت ترجمه‌اش، به او توصیه کرد به آثار جدی‌تری بپردازد چون معتقد بود نیزان در فرانسه نویسندهٔ درجه‌یکی نیست. با این حال کوثری آن را در چارچوب اندیشه چپ کتاب بدی نمی‌داند و آن را متفاوت با رئالیسم سوسیالیستی و نیزان را شخصیت جالبی می‌داند. کوثری به پشت‌گرمی انتشار «آنتوان بلوایه» در انتشارات آگاه با تیراژ ۵۵۰۰ نسخه‌ای، به فکر کسب درآمد از ترجمه افتاد و به صورت جدی به ترجمهٔ کتاب به عنوان شغل روی آورد؛ کاری که خودش هم می‌خواست.
کوثری که پیش از شروع به ترجمهٔ ادبی ترجمه‌های خوب ادبیات جهان به زبان فارسی را خوانده و اولین رمانی که از ادبیات آمریکای لاتین خوانده بود انفجار در کلیسای جامع (آلخو کارپانتیه، ترجمهٔ سروش حبیبی، ۱۳۵۳) بود، اما کار جدی‌اش روی ادبیات در ۱۳۶۴ آغاز شد. در پاییز در این سال وقتی برای دیدار دوست ناشرش، رضا بنی‌صدر، به انتشارات تندر رفت، او آئورا، پوست‌انداختن و گفت‌وگو در کاتدرال را در اختیارش گذاشت که هر کدام را خواست ترجمه کند. کوثری همان شب آئورا را که کم‌حجم‌تر بود و نام نویسنده‌اش از اشاره در کتابی دیگر برایش آشنا در شب‌بیداری از ترسِ موشک‌باران خواند و چنان آن را متفاوت با خوانده‌های پیشینش یافت و چنان از زبان و فضای شعرگونش متأثر شد که نتوانست بخوابد و فردایش با رفتن به دفتر رضا بنی‌صدر گفت همین کتاب را ترجمه و ترجمه‌اش را از همان روز شروع می‌کند ولی رضا بنی‌صدر از او خواست دو کتاب دیگر را هم بخواند و همین آغاز ترجمهٔ داستانِ او شد و چنان عاشق کارلوس فوئنتس شد که از برادر ساکن آمریکایش خواست برایش دربارهٔ فوئنتس اطلاعات جمع کند. اتفاقاً در همان روزها فوئنتس در دانشگاه برکلی سخنرانی داشت و برادر کوثری پس از جلسه، وقتی موضوع را به او گفت فوئنتس گرینگوی پیر را برایش امضا کرد و فرستاد. به این ترتیب تصمیمش بر ترجمهٔ آثار آمریکای لاتین جدی‌تر شد و در این حوزه ماند. انتشار کتاب اما به دلیل جنگ ایران و عراق کم بود. در نتیجه با وجودی که او دوماهه آئورا (کارلوس فوئنتس، ۱۳۶۸) را ترجمه کرد و در ۱۳۶۴ ترجمه‌اش را به ناشر تحویل داد، تا ۱۳۶۸ منتشر نشد.
کار > ترجمهٔ اقتصادی

کوثری فضای بد تهران، بیکاری، بالابودن هزینهٔ زندگی در تهران و سکونت والدین همسرش در مشهد را عامل مهاجرتش به مشهد می‌داند. در ۱۳۶۴ با تصاحب انتشارات ایران‌بان توسط دولت دوباره بیکار شده بود ولی حالا ازدواج هم کرده بود. سال‌های جنگ ایران و عراق بود و جدا از جنگ هم، از نظرش سال‌های هولناکی بود و پشتاپشت خبرهای بد می‌رسید و اعصاب همه داغان بود، به نحوی که متوجه شد از شدت فشار عصبی، هنگام نوشتن دستانش می‌لرزند. این بود که پس از چند ماه ماندن در تهران و خوردن از ذخیره، وقتی دید با این وضع دوام نمی‌آورد یا منفجر می‌شود، یا سکته می‌کند، تصمیم به مهاجرت گرفت چراکه تهرانِ آن روز چیزی به او نمی‌داد. در زادگاهش، همدان، همدیگر کسی را نداشت. در مشهد هم جز خانوادهٔ زنش کسی را نداشت، ولی دید تنها جایی که می‌تواند برود همان‌جاست.
در ابتدا قصد داشت تنها تا تغییر شرایط در تهران چندوقتی در مشهد بماند و اصلاً تصور زندگی در جای دیگری جز تهران را نداشت. اما بعدها با پیرترشدن والدین زنش و افزایش وابستگی‌شان به او از سویی، بدتر و پرهزینه‌ترشدن روزبه‌روز تهران از سوی دیگر، چون نه خانه‌ای داشت، نه دارایی‌ای، با وجودی که مشهد از نظر فرهنگی برایش دلپذیر نبود، به دلیل خلوت و آرامشش در مشهد ماندگار شد و جدی‌تر و با دل‌مشغولی کم‌تر به ترجمه پرداخت؛ مخصوصاً که معتقد است اتلاف وقت زندگی در تهران را هم نداشت و جدی نشست کار کرد. با این حال، با سفرهای ده‌روزه تا یک‌ماههٔ هر دو-سه ماه به تهران برای کار، روابط خانوادگی، دوستانه و اجتماعی نگذاشت پیوندش با تهران قطع شود.
با مهاجرت به مشهد در ۱۳۶۵، در ۱۳۶۹ به مدت یک سال با حقوقی ناچیز ویراستار انتشارات تازه‌تأسیس آستان قدس رضوی بود. در سال‌های جنگ ایران و عراق به دلیل وضع کشور و جیره‌بندی کاغذ کتاب عمومی چندانی چاپ نمی‌شد که با ترجمه زندگی کند؛ بنابراین به همان حقوق ناچیز اکتفا کرد که لااقل کرایه‌خانه‌اش را بدهد. پس از خروج از آستان قدس، از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۰ ویراستار، مشاور و مترجم نشر نیما، ناشری خصوصی در مشهد بود و در کنار آن، برای کمک‌خرج گذران زندگی، بیشتر اقتصاد به کمکش آمد چراکه با بستن قرارداد با چند مؤسسهٔ تحقیقات اقتصادی وابسته به دولت، برایشان دو-سه‌هزار صفحه مقالات اقتصادی ترجمه کرد؛ ولی جز این‌ها برای درآمد کار دیگری نکرد. کوثری با وجودی که تحصیلش در اقتصاد را اشتباه می‌داند ولی آنچه از اقتصاد نصیبش شده را هم کم نمی‌داند و ترجمهٔ چندین کتاب در اقتصاد و تاریخ اقتصادی را به دلیل مطالعه‌اش در این حوزه و دانشی می‌داند که در دانشگاه آموخته. در نتیجه، در این دوران با مهدی تقوی چند کتاب اقتصادی ترجمه کرد، از جمله «دورهٔ کامل علم اقتصاد» (پیتر ماندر [و دیگران]، ۱۳۷۰) منتشره در انتشارات پیشبرد متعلق به دوستش، حسین عبده تبریزی که چندین بار تجدید چاپ شد و دوره‌ای هم کتاب درسی بود.
با وجودی که ترجمهٔ این آثار برای کسب درآمد بود، اما کوثری گزینششان را از روی علاقه می‌داند و انتخاب و پیشنهاد دوستانی نظیر حسین عبده تبریزی (مدیر انتشارات پاپیروس)، محمد نفیسی یا سهراب بهداد؛ چون خود دیگر مطالعات اقتصادی نمی‌کرد و گزینش این دوستان را قبول داشت. با این حال ترجمهٔ کتاب‌های اقتصادی را وجه عمدهٔ کار خود نمی‌داند.
پس از این دوران که تا اواخر دههٔ ۱۳۷۰ طول کشید، ترجمهٔ اقتصادی را کنار گذاشت و تنها ادبیات ترجمه کرد.
کار > داوری

کوثری در دههٔ ۱۳۷۰ در سه دوره داور کتاب سال ایران بوده و جز آن، داور دوره‌های دوم (۱۳۸۱)، سوم (۱۳۸۲)، پنجم (۱۳۸۴) و دهم (۱۳۸۹) جایزهٔ هوشنگ گلشیری، دوره‌های اول (۱۳۹۵)، دوم (۱۳۹۶)، سوم (۱۳۹۷)، چهارم (۱۳۹۹) و پنجم (۱۴۰۰) جایزهٔ ابوالحسن نجفی، دورهٔ چهارم (۱۳۹۷) جایزهٔ شعر احمد شاملو، دورهٔ اول (۱۳۸۳) جایزهٔ جهانی هنر و نیایش و جشنواره‌های ادبی منطقه‌ای دومین دورهٔ جایزهٔ ادبی اصفهان (اصفهان، ۱۳۸۳)، جایزهٔ سمر ویژهٔ داستان کوتاه (مشهد، ۱۳۸۳) و دومین جشنوارهٔ ملی داستان‌های ایرانی (مشهد، ۱۳۸۷). هرچند داوری جایزهٔ ابوالحسن نجفی بی‌حق‌الزحمه و بی‌چشم‌داشت مالی داوران است.
دیدگاه‌ها > سانسور

کوثری دیدگاه متناقضی دربارهٔ سانسور دارد. از سویی با آن مخالفت است و خواهان آزادی اندیشه، بیان و نشر و بهترین راه را انتشار آزادانهٔ کتاب می‌داند تا اگر کسی یا مأخذ و مرجعی با سند و مدرک مشخص کرد آن کتاب به شخص یا چیزی لطمه زده، ناشر، مترجم و مؤلف بنا بر قانون پاسخگو باشند. اما از سوی دیگر با محکومیت آداب بی‌قراری (یعقوب یادعلی، زمستان ۱۳۸۳) در دادگاه، این حکم را بی‌سابقه دانسته و مایهٔ تأسف و به ضرر اهل قلم و پیامی بد برای صنعت نشر ایران و آسیب و تضعیف بیش از پیش آن و محدودیت بیش‌تری بر کار کتاب. از سوی دیگر، وقتی در ۱۳۹۲ علی جنتی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در ابتدای فعالیت دولت یازدهم جمهوری اسلامی ایران از قصدش برای برداشتن ممیزی پیش از انتشار گفت، با وجود حمایت از این طرح، اذعان کرد که ناشران از آن استقبال نمی‌کنند چراکه به معنی انداختن این مسؤولیت به گردن ناشران خواهد بود.
کوثری معتقد است سانسور هیچگاه نمی‌تواند به شکل مدون و معقول اعمال شود چراکه به باور او مبنای آن شک در متن و محتوای آثار است ولی نگاه و تفکر هر ممیز و صادرکنندهٔ مجوزی با دیگری متفاوت است. او با اشاره تفاوت رویکرد دو بررس کتاب به دو ترجمهٔ متفاوت از کتابی مشابه از دو ناشر متفاوت، یکی انتشار با چند اصلاحیه و دیگری ردشدن، آن را نشانگر قانون‌بردارنبودن سانسور می‌داند و تدوین قانون مدون برای آن را ناممکن.
فعالیت‌های اجتماعی

کوثری در ۱۳۷۳/۷/۲۵ از امضاکنندگان بیانیهٔ ۱۳۴ نویسنده بود که خواهان آزادی اندیشه، بیان و نشر شده و به سانسور اعتراض کردند و حضور صنفی خود به عنوان کانون نویسندگان ایران را اعلام.
او همچنین در ۱۳۹۲/۶/۶ از امضاکنندگان نامهٔ ۲۴۷ هنرمند در اعتراض به تغییر کاربری «خانه‌باغ بدیع‌الحکما» و «باغ ذوالریاستین» همدان بود.
او همچنین در ۱۳۹۴/۱۱/۱۰ از امضاکنندگان نامهٔ جمعی از اهل قلم ایران در اعتراض به دانلود رایگان غیرقانونی کتاب در ایران با انتقاد از ادعاهای سوسیالیستی، رویکرد اشتراکی، مبارزه با سرمایه‌داری بود.
او همچنین در ۱۴۰۱/۸/۳۰ از امضاکنندگان نامهٔ ۲۵۰ مترجم ایران در حمایت از خیزش ۱۴۰۱ ایران و علیه سانسور بود که علاوه‌بر اعلام قصد برای انتشار بدون سانسور کتاب‌های ممنوعه، آزادی فوری و بی‌قید و شرط همهٔ زندانیان سیاسی را حقی دانستند که اگر احقاق نشود، به هر قیمتی ستانده خواهد شد؛ همچنان‌که حق آزادی اندیشه و بیان، آزادی اجتماع و حق آزادی انتخاب حکومت دموکراتیک برای ایران.
حواشی

در ۱۳۸۷/۱۲/۱۲ عبدالله کوثری خبر از کلاه‌برداری فردی داد که در چند ماه منتهی به این تاریخ با معرفی خود به جای او با مترجمان، مؤلفان و ناشران تماس می‌گرفت و از آن‌ها می‌خواست کتاب‌هایشان را برای تماس‌گیرنده بفرستند.
کتاب‌شناسی

مقالهٔ اصلی: کتاب‌شناسی عبدالله کوثری
از برای کوثری آثاری چند در زمینه‌های ترجمه و ویراستاری گزارش شده‌است. در موضوع خود او نیز امیر نادری با همکار یعلی خزاعی‌فر کتابی را با عنوان «حدیث دوست: هدیهٔ دوستان به عبدالله کوثری در هفتادسالگی او» تهیه کردند که در موسسه خانه کتاب به چاپ رسیده‌است. چند اثر او در شعر عبارتند از «با آن سوار سرخ»، «در سوگ آن سواران»، «چشم‌های کرمان» و «دریای موج‌خیزم » و...
آلماست (فیلم)

| آلماست | آلماست |
| --- | --- |
کارگردان: تیگران لوونیانخاچاطریان
فیلمنامه‌نویس: تیگران لوونیان
بر پایه: تصرف قلعه تمپک
فیلم‌بردار: گ. "گئورگی) هایراپتوفم. خانامیریان  د. نرسیسیان
شرکت تولید: های‌فیلم (سفارش ԿՀ)
تاریخ‌های انتشار:  ۷ ژانویه ۱۹۸۶ (۱۹۸۶-0۱-۰۷) (ارمنستان شوروی)  
مدت زمان: ۱۳۲ دقیقه
کشور: ارمنستان شوروی
زبان: زبان ارمنی
آلماست (ارمنی: Ալմաստ؛ انگلیسی: Almast) یک فیلم موزیکال رنگی ۱۳۲ دقیقه‌ای محصول سال ۱۹۸۵ کشور ارمنستان شوروی به کارگردانی تیگران لوونیان و ه. خاچاطریان و نویسندگی تیگران لوونیان  است. این فیلم بر اساس شعر تصرف قلعه تمپک سروده هوهانس تومانیان و اپرایی به همین نام اثر آلکساندر اسپندیریان ساخته شده است.
داستان فیلم

دوشس آلماست فاتح که جذب عشق کاذب یک شیخ می‌شود، درهای قلعه‌ای غیرقابل نفوذ را به روی دشمنان می‌گشاید. او با درک اشتباه خود دست به خودکشی می‌زند.
بازیگران

هاسمیک پاپیان - در نقش آلماست
رودولف خاراتیان - در نقش تاتول
هوهانس دیوانیان - در نقش نادرشاه
ر. داوتیان - در نقش گایانه
گ. (گریگوری) یغیازاریان - در نقش روبن
آ. (آلکساندر) وارطانیان - در نقش آشوت
گ. هاکوبیانتس - در نقش شیخ
س. آبراهامیان - در نقش دلقک
ر. (روبن) خاچاطریان - در نقش یتیم
بازیگران > خوانندگان

اولگا گابایان، آلکسان کاراپتیان، هنریک آلاوردیان، ای. پاپازیان، گ. یغیازاریان، گغام گریگوریان، ه. باستاجیان و مارگار داوتیان
عوامل تولید > موسیقی

رهبر ارکستر: یو. داوتیان
استادان باله: ن. مهرابیان، س. پطروسیان
مهندسی صدا: یو. سایادیان
تدوینگر موسیقی: یو. هاروتیونیان
یادداشت

↑  Հ. Խաչատրյան
↑  Գ. Հայրապետով
↑  Մ. Խանամիրյան
↑  Դ. Ներսիսյան
↑  Ռ. Դավթյան
↑  Գ. Եղիազարյան
↑  Ա. Վարդանյան
↑  Գ. Հակոբյանց
↑  Ս. Աբրահամյան
↑  Ռ. Խաչատրյան
↑  Ի. Փափազյան
↑  Գ. Եղիազարյան
↑  Հ. Բաստաջյան
↑  Յու. Դավթյան
↑  Ն. Մեհրաբյան
↑  Ս. Պետրոսյան
↑  Յու. Սայադյան
↑  Յու. Հարությունյան
زرکوب‌ماهی‌سانان

| زرکوب‌ماهی‌سانان محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | زرکوب‌ماهی‌سانان محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
زرکوب‌ماهی آینه‌ای: زرکوب‌ماهی آینه‌ای
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
بالاراسته:: پیراخاربالگان
راسته:: زرکوب‌ماهی‌سانان
گونه نماد: گونه نماد
زرکوب‌ماهی جان کارل لینه، ۱۷۵۸: زرکوب‌ماهی جان کارل لینه، ۱۷۵۸
زرکوب‌ماهی‌سانان (نام علمی: Zeiformes) نام یک راسته از بالاراسته پیراخاربالگان است.
خانواده‌ها

خانواده زرکوب‌ماهیان سربه‌زیر (Cyttidae)
خانواده زرورق‌ماهی (Grammicolepididae)
خانواده پریشان‌ماهیان (Oreosomatidae)
خانواده سیخدارماهیان (Parazenidae)
خانواده Sorbinipercidae
خانواده زرکوب‌ماهیان (Zeidae)
خانواده آفتاب‌ماهیان (Zeniontidae) (پیشتر با نام Macrurocyttidae شناخته می‌شد.)
خانواده Bajaichthyidae (گونه منقرض‌شده Bajaichthys elegans)
پشه‌های بی‌نیش

| پشه‌های بی‌نیش | پشه‌های بی‌نیش |
| --- | --- |
پشه‌های بی‌نیش، Chironomidae: پشه‌های بی‌نیش، Chironomidae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: مگس
زیرراسته:: نخ‌شاخان
تیره:: Chironomidae
پشه‌های بی‌نیش (نام علمی: Chironomidae) نام یک تیره از زیرراسته نخ‌شاخان است.
آلبرتو کلوساس

| آلبرتو کلوساس | آلبرتو کلوساس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: آلبرتو کلوساس یورو
زادهٔ: ۳۰ اکتبر ۱۹۲۱ بارسلون، اسپانیا
درگذشت: ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۴ (۷۲ سال) مادرید، اسپانیا
علت مرگ: سرطان ریه
ملیت: اسپانیایی
پیشه: بازیگر
آلبرتو کلوساس (اسپانیایی: Alberto Closas‎؛ ‏ ۳۰ اکتبر ۱۹۲۱ – ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به راز لباس سرخ، کریستینا، اسکیلاچه، مرگ یک دوچرخه‌سوار، کریستینا، رقص، خانواده بزرگ و گربه اشاره کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کرئو د سن ژردی شده‌است.
ترانه‌شناسی مسعود فردمنش
منابع :

صفحه مسعود فردمنش در پایگاه معتبر discogs
صفحه ستار در پایگاه معتبر discogs
صفحه شاهرخ در پایگاه معتبر discogs
صفحه شهره در پایگاه معتبر discogs
صفحه صادق نوجوکی در پایگاه معتبر discogs
صفحه معین در پایگاه معتبر discogs
صفحه شهرام صولتی در پایگاه معتبر discogs
صفحه مارتیک در پایگاه معتبر discogs
صفحه فتانه در پایگاه معتبر discogs
صفحه شهرام شب پره در پایگاه معتبر discogs
صفحه سیاوش قمیشی در پایگاه معتبر discogs
جزایر کوک

| جزایر کوک Cook Islands Kūki 'Āirani | جزایر کوک Cook Islands Kūki 'Āirani |
| --- | --- |
   پرچم   [[پرونده:‎|85px|جایگزین=نشان جزایر کوک|جزایر کوک]] نشان ملی  :    پرچم   [[پرونده:‎|85px|جایگزین=نشان جزایر کوک|جزایر کوک]] نشان ملی  
شعار: خدا نگهدار پادشاه باد: شعار: خدا نگهدار پادشاه باد
سرود: ایزد راستی است: سرود: ایزد راستی است
پایتخت و بزرگترین شهر: آواروآ ۲۱°۱۲′ شمالی ۱۵۹°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۲۰۰°شمالی ۱۵۹٫۷۶۷°شرقی﻿ / 21.200; 159.767
زبان(های) رسمی: انگلیسی، مائوری جزایر کوک
زبان(های) محلی: پوکاپوکان، راکاهانگا-مانی‌هیکی
گروه‌های قومی : ۸۷٫۷٪ مائوری، ۵٫۸٪ غیر مائوری و ۶٫۵٪ غیره
حکومت: سلطنت مشروطه
• رئیس کشور نماینده ملکه نخست‌وزیر : چارلز سوم سر فردریک گادوین توتو هنری پونا
 :  
بنیان‌گذاری: ۴ اوت ۱۹۶۵ ۱۹۹۲
مساحت: مساحت
• کل: ۲۴۰ کیلومتر[ابزار تبدیل: یکای ناشناخته] (۲۱۰)
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۰۶: ۱۹٬۵۶۹ نفر (۲۱۳)
• تراکم: ۷۶ بر کیلومتر مربع (۱۹۶٫۸ بر مایل مربع) (۱۹۷)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۰۵ 
• کل: ۱۸۳٫۲ میلیون دلار (بدون رتبه)
• سرانه: ۹٬۱۰۰ (بدون رتبه)
واحد پول: دلار زلاندنو و دلار جزایر کوک (NZD)
منطقه زمانی: UTC-10
جهت رانندگی: چپ
پیش‌شماره تلفنی: ۶۸۲
کد ایزو ۳۱۶۶: CK
دامنه سطح‌بالا: .ck
جزایر کوک (به انگلیسی: Cook Islands) واقع است در قارهٔ اقیانوسیه، اقیانوس آرام جنوبی، غرب جزایر پولینزیای فرانسه، شرق تونگا و جنوب غرب ساموآ ی آمریکا. پایتخت جزایر کوک، شهر آواروآ با ۱۰ هزار نفر جمعیت می‌باشد. مساحت جزایر کوک ۲۴۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۹٬۵۶۹ نفر است.
جزایر کوک به صورت مجمع الجزایر بوده و از بیش از ۱۲۰ جزیره تشکیل شده‌است که مهم‌ترین آنها، راروتونگا، آیتوتاکی، راکاهانگا، پوکاپوکا و پالمرستون نام دارند.