stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لوریک میناسیان
کارنامه هنری > سینمایی

| سال | نام | نقش | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۱ | جوجه اردک من |  | امیر فیضی |
| ۱۳۷۹ | زندانی ۷۰۷ |  | حبیب‌الله بهمنی |
| ۱۳۷۸ | تکیه بر باد |  | داریوش فرهنگ |
| ۱۳۷۸ | عشق شیشه‌ای |  | رضا حیدرنژاد |
| ۱۳۷۸ | شوخی |  | همایون اسعدیان |
| ۱۳۷۸ | بوی کافور، عطر یاس |  | بهمن فرمان‌آرا |
| ۱۳۷۸ | شب بی‌پایان |  | حمید تمجیدی |
| ۱۳۷۷ | مرد ۲۱۲ |  | رضا حیدرنژاد |
| ۱۳۷۷ | آن شب که باران آمد |  | همایون اسعدیان |
| ۱۳۷۷ | دختری با کفش‌های کتانی | زن عابر | رسول صدرعاملی |
| ۱۳۷۷ | بودن یا نبودن | مادر آنیک | کیانوش عیاری |
| ۱۳۷۶ | مردعوضی | شورا | محمدرضا هنرمند |
| ۱۳۷۵ | بالاتر از خطر |  | سعید عالم‌زاده |
| ۱۳۷۴ | بوی پیراهن یوسف |  | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۷۳ | بوی خوش زندگی |  | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۷۲ | جاده عشق |  | رجب محمدین |
| ۱۳۷۱ | تماس شیطانی |  | حسن قلی‌زاده |
| ۱۳۷۱ | مجسمه | مادام ایوازیان | ابراهیم وحیدزاده |
| ۱۳۷۰ | دو نفر و نصفی |  | یدالله صمدی |
| ۱۳۶۹ | پرده آخر | همسر دکتر | واروژ کریم‌مسیحی |
کارنامه هنری > فیلم‌های کوتاه (سینمای جوان)

| سال | نام | سمت | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۱ | بچه مگس |  | مصطفی آل‌احمد |
| ۱۳۷۹ | آیه‌های زمینی |  | داریوش یاری |
| ۱۳۷۷ | حسرت |  | عذرا اینچه‌درگاهی |
کارنامه هنری > تلویزیونی

لوریک میناسیان در تلویزیون هم فعال بود.
| سال | عنوان | نقش | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۱ | مدرک اصلی |  | مهدی صباغ‌زاده | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۱ | نسیم رؤیا |  | کاظم بلوچی   محسن عظیمی‌نیا | رمضان ۱۳۸۱ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۸۱ | قصه‌های شبانه |  | سعید آقاخانی |  |
| ۱۳۸۱ | بررسی یک پرونده اپیزود: بردگان طمع |  | علاءالدین رحیمی | برنامه سیمای خانواده شبکه ۱ |
| ۱۳۸۱ | راز سکوت |  | حسین حکمت‌جو | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۰ | بازیگر |  | رضا صفدری |  |
| ۱۳۸۰ | صلیب نقره‌ای |  | سلطانیان |  |
| ۱۳۸۰ | کارآگاه شمسی و دستیارش مادام | مادام | مرضیه برومند | شبکه تهران |
| ۱۳۸۰ | دیوار شیشه‌ای |  | مهدی صباغ‌زاده | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۹–۱۳۸۰ | پلیس جوان | مهمان | سیروس مقدم | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۹–۱۳۸۰ | پدر خاک |  | نادر کجوری |  |
| ۱۳۷۹ | ماجراهای خانواده تمدن ۲ |  | غلامعباس قنبری   سپهر محمدی | از برنامه «سینمای خانواده» شبکه ۱ پخش می‌شد. |
| ۱۳۷۹ | کاکتوس (سری دوم) |  | محمدرضا هنرمند |  |
| ۱۳۷۹ | همسفر | مهمان | قاسم جعفری |  |
| ۱۳۷۸ | کاشانه |  | قاسم جعفری | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸ | دلبر آهنی |  | مهدی صباغ‌زاده | در نوروز ۱۳۷۹ از شبکه تهران پخش شد. |
| ۱۳۷۸ | تلفن مشترک |  | خسرو ملکان | در نوروز ۱۳۷۹ از شبکه ۱ پخش شد. |
| ۱۳۷۸ | فردا آفتابی است |  | مسعود رشیدی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۸ | شب روباه |  | همایون اسعدیان | این مجموعه تلویزیونی، یک نسخه سینمایی هم دارد. |
| ۱۳۷۷–۱۳۷۸ | محاکمه | مهمان | حسن هدایت | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۶ | شن‌های کف رودخانه | مهمان | یوسف سیدمهدوی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۵ | بازی با مرگ |  | حمید تمجیدی |  |
| ۱۳۷۴–۱۳۷۵ | فروشگاه |  | احمد بهبهانی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۳ | هدف گم‌شده |  | یوسف سیدمهدوی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۰ | نقش خیال | مادر یسایی شاهیجانیان | زاون قوکاسیان | شبکه ۲ ( تله فیلم) |
| ۱۳۶۵ | یاد باد |  | رایموند هواکیمیان | تله فیلم |
:
جوایز

وی برای بازی در فیلم بودن یا نبودن ساخته کیانوش عیاری نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن جشنواره فیلم فجر شد. لوریک میناسیان در سال ۱۳۷۷ در بخش مسابقه فیلم ⁪های بلند دور دوم جشن خانه سینما به خاطر بازی در فیلم بودن یا نبودن کاندید نقش دوم زن شد.
یادداشت

↑  Charls Vikdrac
↑  اقتباس برای صحنه: آربی اوانسیان
↑  Henri-Rene Lenormand
↑  اقتباس برای صحنه: آربی اوانسیان
↑  Վահան Միրաքյան
↑  مترجم: آربی اوانسیان
↑  مترجم: آربی اوانسیان
↑  Լյուդվիգ Միքայելյան
↑  ینیاتوریست معاصر ایرانی-ارمنی در جلفای اصفهان

لوریک میناسیان، گروه نمایش باشگاه آرارات
مقبره میناسیان (سمت راست) در کنار همسرش
گورستان کاتولیک لهستانی‌های تهران

گورستان کاتولیک لهستانی‌های تهران گورستانی در محله دروازه دولاب در جنوب شهر تهران است که آرامگاه ۱۸۹۲ شهروند لهستانی در آن قرار دارد که همگی در سال ۱۹۴۲ میلادی درگذشته‌اند. از این تعداد، ۴۰۸ قبر متعلق به نظامیان لهستانی در جنگ جهانی دوم است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جزئیات: جزئیات
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۲
کشور: ایران
مختصات:  ۳۵°۴۰′۳۵٫۶″ شمالی ۵۱°۲۸′۱۶٫۸″ شرقی
شمار گورها: ۱۸۹۲
نمایی از یک مزار در این آرامستان - ۲۰۰۷
بیشتر شهروندان لهستانی که در این گورستان دفن شده‌اند، کسانی بودند که پس از آزادی از اردوگاه‌های کار اجباری استالین در سیبری و قزاقستان، از راه ایران به اروپا باز می‌گشتند. هیچ یک از نظامیان مدفون در این گورستان در عملیات نظامی کشته نشده‌اند.
تاریخچه

در آغاز جنگ جهانی دوم، نیروهای شوروی پس از توافق با دولت هیتلر بخش شرقی لهستان را اشغال کرده، ده‌ها هزار شهروند لهستانی را به اردوگاه‌های کار اجباری در سیبری و قزاقستان تبعید کردند. پس از حمله آلمان به شوروی، نیروهای مقاومت لهستان که به عنوان بخشی از نیروهای متفقین در مقابل اشغال و پیشروی آلمان مقاومت می‌کردند، از فرصت استفاده کرده و از شوروی درخواست آزادی اسرای لهستانی را نمودند. استالین حاضر شد ترتیب آزادی اسرای لهستانی را بدهد تا پس از ملحق شدن آن‌ها به نیروهای مقاومت در اروپا، فشار بر آلمان را در جبهه اروپا افزایش دهند.
بدین ترتیب در سال ۱۹۴۲ حدود ۱۱۵٬۰۰۰ شهروند لهستانی، شامل سربازان، مردان، زنان و کودکان غیرنظامی، با کشتی از دریای خزر وارد بندر انزلی شدند. نیروهای نظامی و داوطلب برای ملحق شدن به مقاومت اروپا ایران را ترک کردند، اما هزاران شهروند غیرنظامی و زن و کودک تا ۳ سال در شهرهای مختلف ایران باقی ماندند. به علت سوء تغذیه در دوران اسارت و ابتلا به بیماری‌های واگیر، بسیاری از نظامیان و غیرنظامیان در طول اقامت در ایران جان باختند و همانجا به خاک سپرده شدند. آرامگاه حدود ۱۹۰۰ تن از این افراد در گورستان کاتولیک لهستانی‌ها در جنوب تهران قرار دارد.
از آن گروه، بسیاری از کودکان و زنان لهستانی در ایران باقی ماندند، ازدواج کرده و در جامعه میزبان پذیرفته شدند. سفارت لهستان در تهران لیست تمامی شهروندان لهستانی را از آن دوران به‌هنگام نگه داشته و آمار دقیقی از مهاجرین لهستانی در ایران در دست دارد.
پانویس و منابع

1 2 3  
"ایران و کوچ لهستانی‌ها از روسیه ۱۹۴۲" (به انگلیسی). وبگاه Iran Chamber Society. دسامبر ۲۰۰۴.
1 2 3  
"گورستان‌های لهستانی در ایران" (به انگلیسی). Poland Iran 2010. ۵ سپتامبر ۲۰۰۷.
↑  "عبور لهستانی‌ها از ایران" (به انگلیسی). جدید آنلاین. ۱۸ ژوئن ۲۰۰۹. Archived from the original on 28 May 2015. Retrieved 21 April 2010.
پسیلوسین

| پسیلوسین | پسیلوسین |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک1-[(2E4E6E8R)-8-hydroxy-6-methyldodeca-246-trienoyl]pyrrolidin-2-one: نام‌گذاری آیوپاک1-[(2E4E6E8R)-8-hydroxy-6-methyldodeca-246-trienoyl]pyrrolidin-2-one
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 19504-77-9 Y
پاب‌کم: 5282176
KEGG: D01458 Y
ChEMBL: CHEMBL486174 N
کد اِی‌تی‌سی: D01AA04
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES CCCCC(C=C(C)C=CC=CC(=O)N1CCCC1=O)O :  SMILES CCCCC(C=C(C)C=CC=CC(=O)N1CCCC1=O)O 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C17H25NO3
جرم مولی: 291.3853
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پسیلوسین (به انگلیسی: Pecilocin) با فرمول شیمیایی C۱۷H۲۵NO۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۲۱۷۶ است. که جرم مولی آن ۲۹۱٫۳۸۵۳ g/mol می‌باشد.
بالدرشوانگ

| بالدرشوانگ   | بالدرشوانگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Schwaben
ناحیه: Oberallgäu
حکومت: حکومت
 • شهردار: Konrad Kienle
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱٫۵۶ کیلومتر مربع (۱۶٫۰۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۰۴۴ متر (۳۴۲۵ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۱۹
 • تراکم: ۵٫۳/کیلومتر مربع (۱۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای شماره‌گیری: ۰۸۳۲۸
پلاک خودرو: OA
وبگاه: www.balderschwang.de
بالدرشوانگ (به آلمانی: Balderschwang) یک شهر در آلمان است که در ابرالاگوی واقع شده‌است. بالدرشوانگ ۲۱۹ نفر جمعیت دارد.
گولاه

گولاه (انگلیسی: Golah) اشاره به جامعه یهودیان دور از وطن است. در حالی که حروف عبری مشابه عبارت «گولات» را به اشتراک می‌گذارند، این اصطلاحات قابل تعویض نیستند: در حالی که «گولاه» به خود دیاسپورا اشاره دارد (و بنابراین، به کسانی که در چنین شرایطی در یک ایالت ساکن هستند.)، اصطلاح «گالوت» به فرآیند اقامت در دیاسپورا (یعنی بیرون رانده شدن، یا داوطلبانه رفتن yerida از سرزمین اسرائیل) اشاره دارد و بیشتر مترادف با کلمه انگلیسی تبعید است.
با این حال، اصطلاحات «گولاه» و «گالوت» موضوع بحث و جدل در ادبیات یهودی و سیاست یهودی هستند، زیرا از قرن بیستم در صهیونیسم در ترویج ایدئولوژیک نفی دیاسپورا به طور برجسته مورد استفاده قرار گرفته اند.
ماچی ام.۳۹

| ماچی ام>  ۳۹ | ماچی ام>  ۳۹ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای آب‌نشین
تولیدکننده: Aeronautica Macchi
طراح: Mario Castoldi
نخستین پرواز: ۶ ژوئیه ۱۹۲۶
کاربر اصلی: Regia Aeronautica
تعداد ساخته‌شده: 5 (two trainers and three racers), plus one static-test airframe
ماچی ام. ۳۹ (به انگلیسی: Macchi_M.39) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای آب‌نشین ساخت شرکت Aeronautica Macchi است. هواگرد ماچی ام. ۳۹ نخستین پروازش را در ۶ ژوئیه ۱۹۲۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد 5 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Mario Castoldi بود.
پابلو سارابیا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 سارابیا با سویا در سال ۲۰۱۷:  سارابیا با سویا در سال ۲۰۱۷
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Pablo Sarabia García
زادروز:  ۱۱ مهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  مادرید، اسپانیا
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک هجومی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ولورهمپتون
شمارهٔ پیراهن:  -
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۴:  بودیا
۲۰۰۴–۲۰۰۹:  رئال مادرید
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  رئال مادرید بی |  ۴۹ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۰ |  رئال مادرید |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۶ |  ختافه |  ۱۳۱ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  سویا |  ۱۰۱ |  (۲۶) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۳ |  پاری سن ژرمن |  ۶۲ |  (۱۱) |
| ۲۰۲۱-۲۰۲۲ |  اسپورتینگ (قرضی) |  ۲۹ |  (۱۵) |
| ۲۰۲۳- |  ولورهمپتون |  ۱۲ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۸ |  زیر ۱۶ سال اسپانیا |  ۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  زیر ۱۷ سال اسپانیا |  ۲۰ |  (۵) |
| ۲۰۱۰ |  زیر ۱۸ سال اسپانیا |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  زیر ۱۹ سال اسپانیا |  ۱۶ |  (۸) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۲۲ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۲۲. 
پابلو سارابیا گارسیا (اسپانیایی: Pablo Sarabia García‎؛ زادهٔ ۱۱ مهٔ ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که برای باشگاه ولورهمپتون بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به رئال مادرید بی، ختافه، سویا ، پاری سن ژرمن و اسپورتینگ وباشگاه فوتبال سپاهان اصفهان اشاره کرد.
یونکرس آ ۳۵

| یونکرس آ ۳۵ | یونکرس آ ۳۵ |
| --- | --- |
Junkers A 20 "Yesil Bursa": Junkers A 20 "Yesil Bursa"
کاربری: Postal, training and military aircraft
تولیدکننده: یونکرس
طراح: Mader and Zindel
نخستین پرواز: ۱۹۲۶ میلادی
کاربر اصلی: نیروی هوایی روسیه
تعداد ساخته‌شده: 186
یونکرس آ ۳۵ (به انگلیسی: Junkers A 35) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ یونکرس در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی روسیه بوده‌است.
نسخه ها

Junkers A 20 : نسخه تولید شده در شهر Limhamn بنام R02 و نسخه تولید شده در Fili بنام Ju 20 نامگذاری شد
Junkers A 20L : نسخه زمین نشین
Junkers A 20W : نسخ آب نشین
Junkers A 25 : نسخه تولید شده در شهر Limhamn بنام R41 و نسخه تولید شده در Fili بنام Type A نامگذاری شد
Junkers A 35 : نسخه نظامی تولید شده در شهر Limhamn بنام  K53/R53 و نسخه تولید شده در Fili بنام Type 20 نامگذاری شد
گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: مایکل شولتز
تهیه‌کننده: رابرت استیگوود
نویسنده: Henry Edwards
بازیگران: پیتر فرامپتون بی جیز جرج برنز استیو مارتین ارت، ویند اند فایر اروسمیث آلیس کوپر دونالد پلیسنس بیلی پرستون بری گیب فرانکی هاوارد گوئن وردن هنک وردن موریس گیب مکس شووالتر رابین گیب پل نیکلاس
موسیقی: جان لنون پل مک‌کارتنی جرج هریسون
فیلم‌بردار: اوون رویزمن
تدوین‌گر: Christopher Holmes
شرکت تولید: Apple Corps RSO Records
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-۰۷-۲۱)  
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
هزینهٔ فیلم: دلار آمریکا۱۸٬۰۰۰٬۰۰۰ (estimated) or $۱۳ میلیون
فروش گیشه: $۲۰٬۳۷۸٬۴۷۰
«گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل» (انگلیسی: Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (film)) فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی مایکل شولتز است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
بازیگران

پیتر فرامپتون
بی جیز
جرج برنز
استیو مارتین
ارت، ویند اند فایر
اروسمیث
آلیس کوپر
دونالد پلیسنس
بیلی پرستون
بری گیب
گوئن وردن
هنک وردن
موریس گیب
رابین گیب
پل نیکلاس
میدان نفتی گچساران

| میدان نفتی گچساران | میدان نفتی گچساران |
| --- | --- |
موقعیت میدان نفتی گچساران: موقعیت میدان نفتی گچساران
کشور: ایران
منطقه: کهگیلویه و بویراحمد
مکان: گچساران
خشکی/دریایی: خشکی
مختصات: ۳۱°۱۳′شمالی ۵۰°۲۹′شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۲۱°شمالی ۵۰٫۴۸°شرقی﻿ / 31.21; 50.48
گردانندگان: شرکت مناطق نفت‌خیز جنوب
پیمانکاران: شرکت نفت و گاز گچساران
پیشینه میدان: پیشینه میدان
اکتشاف: ۱۹۲۸
آغاز تولید: ۱۹۳۰
تولید: تولید
سازند تولیدی: آسماری بنگستان خامی
میدان نفتی گچساران دومین میدان بزرگ نفتی ایران است، که در محدوده شهرستان گچساران، استان کهگیلویه و بویراحمد و در فاصله ۲۲۰ کیلومتری از جنوب شرقی اهواز قرار دارد. این میدان با ذخیره درجای ۵۲ میلیارد بشکه و ذخیره قابل برداشت ۲۳ میلیارد بشکه نفت خام، پس از میدان نفتی اهواز دومین میدان بزرگ نفتی کشور به‌شمار می‌آید. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت این میدان در حدود ۴۸۰ هزار بشکه در روز می‌باشد، همچنین میزان تولید گازهای همراه این میدان ۹ میلیون متر مکعب در روز است.
میدان گچساران طاقدیسی به طول حدود ۷۰ کیلومتر و عرض متغیر ۶ تا ۱۵ کیلومتر است، که در سال ۱۳۱۶ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و از سال ۱۳۱۸ بهره‌برداری از آن آغاز گردید. میدان نفتی گچساران از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید نفت و تزریق گاز در مخزن آن، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران انجام می‌شود. تزریق گاز در مخزن آسماری میدان گچساران، با هدف فرازآوری، از سال ۱۳۵۶ آغاز شد و هم‌اکنون به‌طور میانگین روزانه ۲۵ میلیون متر مکعب گاز به مخزن آسماری میدان گچساران تزریق می‌گردد.
تاریخچه

منطقه نفت‌خیز گچساران نخستین بار در فاصله سال‌های ۱۳۰۲ و ۱۳۰۳ توسط کنسرسیوم دارسی مورد مطالعه قرار گرفت. در سال ۱۳۱۰ عملیات حفاری در این میدان، برای چندمین بار از سر گرفته شد و پس از حفر چاه‌های متعدد در لایه آسماری، سرانجام استخراج نفت از میدان گچساران در سال ۱۳۱۸ توسط چاه شماره ۱۳ گچساران آغاز گردید.
برنامه‌های حفاری در این میدان تا پیش از ملی شدن صنعت نفت ادامه یافت و در این مدت تعداد چاه‌های فعال آن به ۱۶ حلقه چاه تولیدی و ظرفیت تولید میدان به بیش از ۶۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت. پس از ملی شدن صنعت نفت، شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران در سال‌های ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ عملیات حفاری را بار دیگر در این منطقه آغاز کرد. این برنامه نیز تا سال ۱۳۴۵ ادامه داشت و تعداد چاه‌های حفاری شده در این میدان به ۴۶ حلقه افزایش یافت.
تولید عمده نفت از سازند آسماری این میدان صورت می‌گیرد، که عمدتاً از سنگ‌های کربناته تشکیل گردیده است. حجم نفت درجای مخزن آسماری در سال ۱۳۵۶ بالغ بر ۳٫۴۶ میلیارد بشکه تخمین زده شده است. تاریخچه تولید از مخزن بیانگر آن است که میزان تولید روزانه همواره افزایش داشته و در سال ۱۳۵۵ به حداکثر میزان خود بالغ بر یک میلیون و ۱۸۰ هزار بشکه در روز رسیده است.
میدان گچساران دومین میدان نفتی کشور از نظر حجم ذخیره درجای نفت خام است. بخش‌های واقع در غرب این میدان از نظر توسعه شکستگی و تولید چاه‌ها بسیار مرغوب‌تر از شرق این میدان می‌باشند. یکی از شگفتی‌های تولیدی در این ناحیه از میدان گچساران رخ داده است که یکی از چاه‌ها با حدود یک متر ورود به سازند آسماری، به تنهایی ظرفیت تولیدی در حدود ۱۰۰ هزار بشکه در روز داشته است. برخلاف بخش‌های غربی، کیفیت سنگ مخزن در شرق میدان گچساران نامرغوب و از نظر توسعه شکستگی، ضعیف است. به همین دلیل دبی تولیدی چاه‌های این بخش‌ها، در مقایسه بسیار کمتر بوده است. نگاهی به چاه‌های حفر شده در این میدان نشان می‌دهد که بخش اعظم چاه‌ها در غرب مخزن که شرایط تولیدی آسان بوده، حفر شده است و بخش‌های شرقی مخزن تا پیش از دهه ۱۳۶۰ تقریبأ رها شده بودند.
پروژه تزریق گاز به میدان گچساران از سال ۱۳۵۶ آغاز شد و تا سال ۱۳۸۹ به‌طور تجمعی در حدود ۹ میلیارد و ۸۰۰ میلیون فوت مکعب گاز در این میدان تزریق شد و هم‌اکنون نیز با میزان تزریق بیش از یک میلیارد فوت مکعب در روز، از طریق ۱۶ حلقه چاه تزریقی ادامه دارد، که باعث تثبیت فشار نفت و افزایش فشار مخزن، به استثناء بخش جنوب شرقی آن شده است.
مشخصات زمین‌شناسی

میدان نفتی گچساران در فاصله ۲۲۰ کیلومتری جنوب شرقی اهواز قرار گرفته و شامل سازندهای شکاف‌دار کربناته آسماری و بنگستان بوده که در جهت عمومی شمال‌غربی، جنوب‌شرقی طاقدیس‌های میدان‌های نفتی جنوب ایران واقع شده است. این میدان طاقدیسی به‌طول حدود ۷۰ کیلومتر و عرض ۶ تا ۱۵ کیلومتر است.
مخازن > مخزن آسماری

مخزن آسماری میدان نفتی گچساران در سال ۱۳۱۰ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد. تولید نفت از مخزن آسماری این میدان در سال ۱۳۱۸ با حفاری چاه شماره ۱۸ گچساران، آغاز شد. امروزه همچنان بخش اعظم تولید نفت از سازند آسماری میدان نفتی گچساران صورت می‌گیرد، که عمدتاً از سنگ‌های کربناتی تشکیل شده است.
مخازن > مخزن بنگستان

مخزن بنگستان میدان نفتی گچساران در سال ۱۳۳۹ توسط شرکت سهامی اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد. اولین چاه تولیدی در مخزن بنگستان این میدان، چاه شماره ۳۶ بود، که بهره‌برداری از آن در سال ۱۳۴۰ آغاز گردید. هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه معادل ۱۰۰ هزار بشکه نفت خام از مخزن بنگستان میدان گچساران تولید می‌شود.
مخازن > مخزن خامی

ذخایر گاز طبیعی موجود در مخزن خامی میدان گچساران نخستین بار در سال ۱۳۵۲ با حفاری یک حلقه چاه تا عمق چهار هزار و ۵۰۰ متری اثبات گردید. در آن سال تولید نفت از قسمت پائین لایه فهلیان به دلیل تولید آب و نمک، غیراقتصادی تشخیص داده شد و فعالیت بر روی این لایه متوقف گردید. در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ و ۱۳۸۶ سوابق چاه مورد نظر در مخزن خامی میدان گچساران، توسط کارشناسان مدیریت امور فنی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب مورد بازنگری قرار گرفت و در پی آن، چاه مورد نظر، با دبی یک هزار بشکه در روز در مدار تولید قرار گرفت.
تأسیسات میدان > مجتمع بهره‌برداری گچساران یک

واحد بهره‌برداری گچساران یک در جنوب شرقی و در فاصله ۲۰ کیلومتری از شهرستان گچساران واقع و دارای ارتفاع ۳۲۲۱ پا از سطح دریا می‌باشد و از سال ۱۳۱۱ فعالیت خود را آغاز کرده است. این واحد با ظرفیت تولید ۲۴۵ هزار بشکه نفت در روز، روزانه ۱۵۷ هزار بشکه نفت، از تعداد ۶۷ حلقه چاه را فرازآوری و تفکیک می‌نماید.
نفت تولیدی از طریق تلمبه‌خانه گوره جهت صدور به پایانه خارگ انتقال می‌یابد. روزانه ۱۰۴ میلیون فوت مکعب گازهای همراه تولیدی نیز تحویل ایستگاه تقویت فشار گاز گچساران یک می‌گردد. تأمین خوراک پالایشگاه شیراز به میزان ۴۰ هزار بشکه در روز نیز بر عهده این واحد می‌باشد.
تأسیسات میدان > مجتمع بهره‌برداری گچساران دو

این واحد در فاصله ۱۵ کیلومتری از جنوب شرقی شهرستان گچساران واقع و دارای ارتفاعی معادل ۲۱۹۴ پا از سطح دریا می‌باشد و در سال ۱۳۴۱ احداث و راه اندازی شده است. ظرفیت اسمی واحد ۲۴۵ هزار بشکه در روز و هم‌اکنون روزانه ۷۹ هزار بشکه نفت از شمار ۵۳ حلقه چاه را جمع‌آوری و پس از تفکیک گازهای همراه به میزان ۶۱ میلیون فوت مکعب در روز که تحویل ایستگاه تقویت فشار گاز شماره ۲ گچساران می‌گردد، نفت تولیدی به تلمبه‌خانه گوره ارسال می‌شود.
تأسیسات میدان > مجتمع بهره‌برداری گچساران سه

این واحد در فاصله ۱۵ کیلومتری از جنوب غربی شهرستان گچساران واقع در لشتر بوده و دارای ۱۷۲۴ پا ارتفاع از سطح دریا بوده و در سال ۱۳۴۲ به بهره‌برداری رسیده است. ظرفیت اسمی واحد ۳۸۰ هزار بشکه در روز و در حال حاضر روزانه به‌طور میانگین ۸۸ هزار بشکه نفت از ۵۷ حلقه چاه را جمع‌آوری و پس از تفکیک گاز به سمت تلمبه‌خانهٔ گوره ارسال می‌نماید. گاز حاصل از مراحل تفکیک به میزان ۶۲ میلیون فوت مکعب در روز تحویل ایستگاه تقویت فشار گچساران سه می‌گردد.
تأسیسات میدان > مجتمع بهره‌برداری گچساران چهار

این واحد در فاصله ۳۵ کیلومتری از جنوب غربی شهرستان گچساران واقع در منطقه لیشتر و در امتداد جاده گچساران به بهبهان واقع گردیده است. ارتفاع از سطح دریا ۱۴۵۰ پا و در سال ۱۳۵۵ به بهره‌برداری رسیده است. واحد گچساران چهار با ظرفیتی معادل ۲۲۰ هزار بشکه در روز، در حال حاضر روزانه ۱۵۸ هزار بشکه نفت از شمار ۸۱ حلقه چاه را فرازآوری و گازهای همراه را طی چند مرحله تفکیک جدا نموده و نفت تولیدی را به تلمبه‌خانه گوره پمپاژ می‌نماید. گازهای حاصل از عملیات تفکیک به میزان ۸۶ میلیون فوت مکعب در روز، تحویل ایستگاه تقویت فشار گاز گچساران چهار می‌گردد.
تأسیسات میدان > کارخانه گاز و گاز مایع ۱۲۰۰

کارخانه گاز و گاز مایع ۱۲۰۰ در فاصله ۱۵ کیلومتری از غرب شهرستان گچساران و در امتداد جنوبی جاده گچساران به بهبهان واقع شده است. مساحت کارخانه حدود ۴۰۸۰۰ متر مربع و ارتفاع آن از سطح دریا ۵۳۶ متر می‌باشد.
گازهای همراه نفت واحدهای بهره‌برداری یک تا چهار گچساران از طریق ایستگاه‌های جمع‌آوری و تقویت فشار گاز گچساران یک تا چهار، به کارخانه گاز و گازمایع ۱۲۰۰ ارسال می‌شود، میعانات گازی تولیدی توسط این کارخانه، به میزان ۲۸ هزار بشکه در روز به شرکت پتروشیمی بندرامام ارسال می‌شود. گاز طبیعی تولید شده توسط این کارخانه نیز به میزان ۲۱۰ میلیون فوت مکعب در روز، به ایستگاه تزریق گاز گچساران ارسال و به مخزن نفتی گچساران تزریق می‌شود.
تأسیسات میدان > ایستگاه تزریق گاز گچساران

ایستگاه تزریق گاز گچساران در سال ۱۳۵۶ با ظرفیت تزریق روزانه ۸۰ میلیون فوت مکعب، احداث شد و در سال ۱۳۹۴ با راه اندازی فاز دوم این ایستگاه، ظرفیت تزریق گاز ایستگاه تزریق گاز گچساران به ۹۰۰ میلیون فوت مکعب در روز افزایش پیدا کرد. خوراک مورد نیاز این ایستگاه به میزان ۲۷ میلیون متر مکعب در روز، از دو محل تأمین می‌شود، بخش اول از گاز تولید شده در میدان نفتی پازنان که پس از فرآورش در کارخانه گاز و گازمایع ۹۰۰ و فشارافزایی، در حدود ۷۰۰ میلیون فوت مکعب در روز، از طریق خط لوله ۲۶ اینچ پازنان–گچساران، به ایستگاه تزریق گاز گچساران ارسال می‌شود. بخش دوم گاز مورد نیاز نیز از گازهای همراه نفت تولید شده در میدان گچساران تأمین می‌گردد، که پس از فشار افزایی در ایستگاه‌های تقویت فشار گاز ۱ تا ۴ گچساران، سپس فرآورش در کارخانه گاز و گازمایع ۱۲۰۰ گاز سبک تولیدی به میزان ۲۰۰ میلیون فوت مکعب در روز، به ایستگاه تقویت‌فشار دشت‌گز ارسال می‌شود و پس از فشار افزایی، به همراه ۷۰۰ میلیون فوت مکعب گاز گنبدی میدان پازنان، از طریق ایستگاه تزریق گاز گچساران، در ۱۷ حلقه چاه میدان گچساران تزریق می‌گردد.
تولید

تاریخچه بهره‌برداری از میدان گچساران نشان می‌دهد، که به جز یک دوره کوتاه بین سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ تولید نفت از این میدان، همواره ادامه داشته و میزان تولید نیز تا اواسط دهه ۱۳۵۰ سیر صعودی داشته است، بطوریکه در سال ۱۳۵۳ تولید به حداکثر میزان خود، یعنی بالغ بر ۹۴۰ هزار بشکه نفت در روز رسیده است. مطالعات میزان بهره‌دهی چاه‌ها نشان می‌دهد که شاخص بهره‌دهی از ۲ تا بیش از ۵۰۰ بشکه در روز متغیر می‌باشد، که این اختلاف زیاد بین شاخص بهره‌دهی چاه‌ها، بیانگر تأثیر شدید سیستم شکافدار، تراکم شکاف‌ها و نهایتاً برخورد دهانه چاه با شکاف‌ها می‌باشد.
میدان نفتی گچساران از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید نفت آن، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران انجام می‌شود. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران روزانه به‌طور متوسط ۷۵۰ هزار بشکه نفت از ۱۲ میدان استخراج می‌نماید، که عمده تولید این شرکت از میدان نفتی گچساران صورت می‌گیرد و روزانه به حدود ۴۸۰ هزار بشکه نفت خام، بالغ می‌گردد.
تزریق گاز

تزریق گاز در مخزن آسماری میدان نفتی گچساران، با هدف تثبیت فشار ستون نفت، در اوایل سال ۱۳۵۶ شروع شد و هم‌اکنون به‌طور میانگین روزانه ۲۵ میلیون متر مکعب گاز به این میدان تزریق می‌گردد. مجموع تولید نفت آن در زمان شروع پروژه تزریق گاز، ۴۱ درصد بازیافت اولیه بود و در ادامه، تزریق گاز سبب افزایش فشار و دبی تولیدی چاه‌های این میدان شده است. ظرفیت کنونی تولید نفت این میدان در حدود ۴۸۵ هزار بشکه در روز است و ادامه تزریق گاز در آن، ذخایر ثانویه نفت خام میدان گچساران را به میزان ۳۰ درصد ذخایر اولیه، افزایش خواهد داد. تا پایان سال ۱۳۸۳ میزان کل گاز تزریق شده در مخزن آسماری میدان نفتی گچساران، معادل ۸٫۸۱۴ میلیارد فوت مکعب (معادل ۲۲۹ میلیارد مترمکعب) اعلام شده است.
گاز تزریقی مخزن آسماری میدان گچساران به میزان ۲۷ میلیون متر مکعب در روز، از دو محل تأمین می‌گردد؛ بخش اول از گاز گنبدی تولید شده در میدان نفتی پازنان که پس از فرآورش در کارخانه گاز و گازمایع ۹۰۰ و فشارافزایی، در حدود ۷۰۰ میلیون فوت مکعب در روز، از طریق خط لوله ۲۶ اینچ پازنان–گچساران، به ایستگاه تزریق گاز گچساران ارسال می‌شود. بخش دوم گاز مورد نیاز نیز از طریق ۲۹۰ میلیون فوت مکعب در روز، گازهای همراه نفت تولید شده در میدان گچساران تأمین می‌گردد، که پس از فشار افزایی در ایستگاه‌های تقویت فشار گاز ۱ تا ۴ گچساران، سپس فرآورش در کارخانه گاز و گازمایع ۱۲۰۰ گاز سبک تولیدی به میزان ۲۱۰ میلیون فوت مکعب در روز، به ایستگاه تقویت‌فشار دشت‌گز ارسال می‌شود و سرانجام در ایستگاه تزریق گاز گچساران، به اضافه ۷۰۰ میلیون فوت مکعب گاز گنبدی میدان پازنان، در ۱۷ حلقه چاه مخزن آسماری میدان گچساران، تزریق می‌گردد.
علی‌آباد دشتی

| علی‌آباد دشتی | علی‌آباد دشتی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: یزد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: فهرج
جمعیت: ۱۴۹ نفر
علی‌آباد دشتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان فهرج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۲۴خانوار) بوده است.