اعتبار (آلبوم تیلور سوئیفت)
میراث

اعتبار در بحبوحهٔ انتقادات مطبوعات انتشار پیدا کرد و از سوی چندین روزنامه‌نگار به‌عنوان بازگشت دوبارهٔ سوئیفت در نظر گرفته شد. تعدادی از منتقدان انتشار آن در دوران ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ را بیانیه‌ای سیاسی تفسیر کردند—در حالی که بسیاری از افراد مشهور مخالفت خودشان را با سیاست‌های جنجالی ترامپ ابراز کردند، عدم اقدامی از طرف سوئیفت در جریان انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده از سوی مطبوعات به‌عنوان پدیده‌ای تکان‌دهنده تأکید شد. نقدکنندگان سوئیفت را به کناره‌گیری و عدم درک اجتماعی نسبت به چشم‌انداز سیاسی معاصر متهم کردند؛ به‌طوری که سرمقاله‌ای در گاردین او را «فرستادهٔ» معیارهای ترامپ نامید. لورا اسنیپس، روزنامه‌نگار گاردین، سکوت سوئیفت به‌همراه جنجال‌های سلبریتی را بیان کرد و به‌طور قابل ملاحظه‌ای به جایگاه او به‌عنوان «پرنسس پاپ بی همتا» لطمه زد. گنجاندن نام سوئیفت به‌عنوان یکی از «سکوت‌شکنان» (گروهی متشکل از شش زن که سکوت خود علیه سوءرفتار جنسی را شکستند—برای جلد شخص سال تایم ۲۰۱۷ مورد انتقادی عده‌ای قرار گرفت که «فمینیسم بی‌وجود و انفعال سیاسی» او را حقیر شمردند. برخی دیگر اعتبار را نخستین ناکامی تجاری سوئیفت می‌دانستند، تا حدی به‌دلیل کاهش موفقیت آن در مقایسه با کار قبلی او، ۱۹۸۹. جین مارتینسون، دانشگاهی و روزنامه‌نگار، در دفاع از سوئیفت بیان کرد که فاصله گرفتن سوئیفت از مطبوعات نشان‌دهندهٔ اقدامات او به‌منظور تسلط بر روایت و نیز حرکتی توانمندساز برای زنان جوان بود.
با نگاهی به گذشته، منتقدان موسیقی بر این باورند که اعتبار از نارضایتی که در آغاز رخ داد پیشی گرفت و به مرور زمان مقبولیت خود را ثابت کرد. اندرو آنتربرگر، روزنامه‌نگار بیلبورد، در اوت ۲۰۱۹ نوشت؛ «با آگاهی کامل از این دو سال، که تمام واکنش‌های منفی علیه سوئیفت به‌دلیل عدم صداقت مشاهده‌شدهٔ او (و بی‌طرفی سیاسی) از بین رفت، امروزه می‌توانیم به اعتبار نگاهی بیندازیم که واقعاً چه بود: یک آلبوم پاپ بسیار خوب که بسیار موفق بود.» مری سیروکی در کانسکوئنس بیان داشت که چطور گذشت زمان ثابت کرد این آلبوم اثری با اصالت است، برخلاف برخی از نقدهای اولیه که خلاف آن را ادعا می‌کردند و معتقد بود که نظرات اولیه نشریات تحت تأثیر انتقاد مطبوعات به سوئیفت بود و امتیاز آن باید بالاتر می‌بود. جو لینچ در بیلبورد انتقادات اولیه را ناشی از تصورات پیش‌فرض عموم دانست که متن ترانه‌ها را نادیده گرفتند و به آلات قطعات مبتنی بر سینث‌سایزر توجه داشتند: «که مایهٔ شرمساری است، زیرا در اعتبار، سخنان سوئیفت عکس‌های پولاروید واضح را مستقیماً در ذهنتان حک می‌کند.» کارا ووت در رولینگ استون گفت اعتبار نخستین آلبوم سوئیفت بود که «واقعاً با هم‌عصران پاپ خود در گفتگو بود» و برخی از ترانه‌های آن را اوج هنری او معرفی کرد. به عقیدهٔ تعدادی از منتقدان، اگرچه اعتبار به‌اندازهٔ سایر آلبوم‌های سوئیفت محقق نیست، تجربه‌گرایی هیپ‌هاپ و ترانه‌سرایی‌های با جزئیات پیچیده آن باعث شد تا او در آثار بعدی—یعنی فولکلور (۲۰۲۰)، اورمور (۲۰۲۰) و نیمه‌شب‌ها (۲۰۲۲)—مهارت هنری خود را به دست آورد.
دیگر نظرات بیان داشتند که چطور واکنش منفی عموم طی تبلیغ اعتبار در تعاملات سیاسی سوئیفت پس از سال ۲۰۱۸ مؤثر واقع شد؛ او از آن زمان علناً از کاندیدهای سیاسی حمایت خود را نشان داد، از حقوق ال‌جی‌بی‌تی اعلام پشتیبانی کرد و از نژادپرستی نهادی انتقاد کرد. پویش تبلیغاتی اعتبار، به ویژه استفادهٔ سوئیفت از رسانه‌های اجتماعی، موضوع مقالهٔ دانشگاهی بود که بازاریابی موسیقی عامه‌پسند را به‌وسیلهٔ پژوهشگران رسانه و ارتباطات، لیندا رایان بنگتسسون و جسیکا ادلوم، تحلیل می‌کرد. آن دو استدلال کردند که اعتبار از نظر بازاریابی «مناسب‌ترین» انتشار است که با تکیه بر ترویج در رسانه‌های اجتماعیِ مبتنی بر طرفداران و رابطهٔ درازمدت سوئیفت با حامیانش صورت گرفت. «خاموشی موقت رسانه‌های اجتماعی» او، روالی را برای سایر ستاره‌های پاپ ایجاد کرد تا از آن الگوبرداری کنند. محقق موسیقی جدی اورگان در مورد چرخهٔ رونمایی از آلبوم اظهار نظر کرد و متذکر شد که چطور سوئیفت از «هنر پاپ به بهترین شکل» برای به‌کارگیری «شیوه‌ای که در فرهنگ عامه از او تقلید شده‌است» استفاده کرد. کارگردان سینما، جنیفر کیتین رابینسون، اعتبار را منبعی الهام‌بخش برای فیلم کمدی نوجوانانه‌اش انتقام بگیر (۲۰۲۲) عنوان کرد.