stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نورمن بیکر
حرفه پارلمانی > رهبر گروه پارلمانی حزب

در دوره ۲۰۰۱–۲۰۰۵ پارلمان بریتانیا، بیکر عضو کمیته مشترک حقوق بشر بود و در ۲۰۰۲ میلادی به عنوان سخن‌گوی محیط‌زیست از حزب لیبرال دموکرات انتخاب گردید، سمتی که تا استعفای خود در ۲۰۰۶ میلادی، پس از انتخاب سر مینگیس کمبل به عنوان رهبر این حزب، در آن باقی ماند.
در می ۲۰۰۵، وی به عنوان سخن‌گوی محیط‌زیست به دو وزیران اسبق محیط‌زیست، عضو کارگر مجلس به‌نام مایکل میچر و جان گومر از حزب محافظه کار ملحق شد تا ریاست طرح تک جمله‌ای شماره ۱۷۸ میان-حزبی را در حمایت از قانون گرمایش جهانی که توسط سازمان دوستان زمین (Friends of the Earth) ترتیب داده شده بود، را بر عهده گیرد. این طرح درخواست نمود که قانونی «در این پارلمان پیشنهاد گردد تا کاهش سالانهٔ ۳ درصد گازات کربنیک از طریق چارچوبی نظارت گردد که شامل گزارش‌دهی منظم و فرایندهای جدید موشکافی و اصلاحی باشد»، این طرح توانست ۴۱۲ امضاء به‌دست‌آورد. بیکر همچنین با قدرت هسته‌ای مخالفت نموده و آن را «به‌طور مأیوس کننده‌ای غیر اقتصادی» خواند، او هشدار داد که نیروگاه‌های جدید هسته‌ای «مقدار هنگفتی زایدات هسته‌ای تولید نموده و وجوه اساسی را که باید به کارایی انرژی و منابع انرژی تجدیدپذیر اختصاص داده شود، منحرف می‌سازد».
زمانی که او در ژوئیه ۲۰۰۷ به عنوان سخن‌گوی لیبرال دموکرات در اداره کابینه و دوک‌نشین لنکستر گماشته شد، دوباره به کرسی‌های جلو بازگشت. در دسامبر ۲۰۰۷، پس از انتخاب نیک کلگ به عنوان رهبر حزب، بیکر (که در انتخابات رهبری از کلیگ حمایت کرده بود) دوباره به عنوان سخن‌گوی ترابری به کرسی جلو آمد.
حرفه پارلمانی > دیوید کلی

بیکر در ۱۹ می ۲۰۰۶ اعلام نمود که تصمیم گرفته‌است تا برای پویش واقعیت در عقب مرگ دیوید کلی در ۲۰۰۳ میلادی، متخصص سلاح‌های بیولوژیک که در استخدام وزارت دفاع بود و پیش از آن به عنوان بازپرس تسلیحات سازمان ملل متحد در عراق کار می‌کرد، از ریاست گروه‌های پارلمانی لیبرال دموکرات کنار می‌رود.
منترده د آلباراسین

مکان
| Monterde de Albarracín | Monterde de Albarracín |
| --- | --- |
Monterde de Albarracín: Monterde de Albarracín
مختصات: ۴۰°۳۰′ شمالی ۱°۲۹′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۵۰۰°شمالی ۱٫۴۸۳°غربی﻿ / 40.500; -1.483: مختصات: ۴۰°۳۰′ شمالی ۱°۲۹′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۵۰۰°شمالی ۱٫۴۸۳°غربی﻿ / 40.500; -1.483
بخش خودمختار: آراگون
استان: استان تروئل subdivision_type3=Comarca
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵ کیلومتر مربع (۱۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۲۸۰ متر (۴۲۰۰ فوت)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶۹
 • تراکم: ۱٫۵/کیلومتر مربع (۴٫۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
منترده د آلباراسین (به اسپانیایی: Monterde de Albarracín) یک شهرستان در اسپانیا است که در آراگون واقع شده‌است.
خصوصیات

منترده د آلباراسین ۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۶۹ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عباس حری

| عباس حُرّی | عباس حُرّی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ اسفند ۱۳۱۵
درگذشت: ۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ تهران
پیشه: دانشمند علم اطلاعات و دانش‌شناسی (علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی)
دکتر عباس حُرّی (زادهٔ ۱۵ اسفند ۱۳۱۵ در مشهد — درگذشتهٔ ۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ در تهران)، دانشمند علوم کتابداری و اطلاع‌رسانی و استاد دانشگاه تهران و طراح نظریهٔ اطلاع‌شناسی بود.
تولد و تبار

او در سال 1315 در مشهد در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. وی از نسل شیخ حر عاملی، دانشمند لبنانیِ قرن یازدهم هجری و مدفون در مشهد و صاحب وسائل الشیعه است.
تحصیلات

در سال ۱۳۴۹ از دانشگاه مشهد در مقطع کارشناسی رشتهٔ زبان و ادبیات انگلیسی، در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه تهران در مقطع کارشناسی ارشد رشتهٔ کتابداری و در سال ۱۳۶۰ (۱۹۸۱) از دانشگاه کیس وسترن رزرو آمریکا در مقطع دکترای کتابداری فارغ‌التحصیل شد. رسالهٔ دکتری وی در مورد مقایسهٔ شباهت‌های استنادی و شباهت واژگان نمایه برای ربط‌دادن مدارک مرتبط از حیث موضوعی بود. وی از ۱۳۵۳ استاد دانشگاه تهران شد.
تخصص

حُرّی از اولین دانش‌آموختگان کتابداری نوین در ایران بود و در پیشبرد آموزش و پژوهش دراین رشته در کشور تلاش زیاد نمود. وی به عنوان سردبیر، مدیرمسئول و عضو هیئت تحریریهٔ چندین مجلهٔ علمی از جمله اطلاع‌شناسی فعالیت کرده‌است و نیز طراح نظریهٔ اطلاع‌شناسی است.
مراسم بزرگداشت

انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، طی مراسمی در ۱۵ اسفند ۱۳۸۵، دقیقاً در هفتادمین سالروز تولد وی، از ۴۰ سال تلاش و فعالیت علمی او تجلیل به عمل آورد. وی مدتی در دانشکدهٔ روان‌شناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد تدریس کرد.
درگذشت

دکتر عباس حرّی روز شنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۲ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
گفتاورد

فرهنگ مدیریت سازمانی ما فرهنگ تعاونی نیست. مدیریت نوعی مالکیت تلقی شده‌است و مدیر کسی است که مایملک اجتماعی سازمان را در دوران مدیریت خود از خطر بهره‌وری اجتماعی مصون نگه دارد.
گوپیکا پورنیما

| گوپیکا پورنیما ملیکارجون | گوپیکا پورنیما ملیکارجون |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: گوپیکا پورنیما مادوراپانتولا
زاده: ۲ ژانویه 1982  Age (41) ویجیناگارام، آندرا پرادش، هند
خاستگاه: حیدرآباد (هند).  چنای، تامیل نادو
ژانر: پخش آواز
پیشه(ها): خواننده
ساز(ها): آواز
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷–تاکنون
گوپیکا پورنیما خواننده هندی است که بیشتر برای فیلم‌های تلوگو، تامیل و کانادایی می‌خواند. او با مسابقه خوانندگی پادوتا تیاگا محبوب شد. همسرش ملکرجون نیز خواننده و آهنگساز در صنعت فیلم تلوگو است.
گوپیکا در ویزیاناگارام به دنیا آمد و در حیدرآباد بزرگ شد.
نوش‌آفرین

| نوش‌آفرین | نوش‌آفرین |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: فاطمه عبدی گَلَنگَشی
زاده: ۱۱ اسفند ۱۳۳۵ ‏(۶۸ سال) شهرستان رودبار
ژانر: پاپ
پیشه: خواننده موزیک پاپ، بازیگر سینما
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۱–اکنون
ناشر(ان): آونگ میوزیک شرکت ترانه
همسر(ها): سعید راد (ا. ۱۳۵۴–۱۳۷۲)
فاطمه عبدی گَلَنگَشی (زادهٔ ۱۱ اسفند ۱۳۳۵) که به‌طور حرفه‌ای به نام نوش‌آفرین شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر ایرانی مقیم کانادا است.
زندگی

فاطمه عبدی گلنکشی مشهور به نوش‌آفرین، ۱۱ اسفند ۱۳۳۵ در روستای گلنگش بخش خورگام شهرستان رودبار گیلان به دنیا آمد.
در دوران طفولیت و زمانی که ۵ سال داشت، پدر و مادرش از هم جدا شدند. چهار خواهر و دو برادر تنی و ناتنی دارد که حاصل ازدواج دوباره پدرش هستند.
او در مدرسه ترانه می‌خواند و دیگران او را تشویق می‌کردند. در سال ۱۳۵۱ و در سن ۱۶ سالگی، هنگامی که در دبیرستان کیوان واقع در خیابان مرتضوی تهران مشغول به تحصیل بود و همزمان در یک شرکت مشغول به کار بود، در پی خواندن یک آگهی از جانب استودیو پیام مبنی بر نیاز به یک چهرهٔ جدید جوان جهت ایفای نقش در یک فیلم سینمایی به دفتر این استودیو رفت. نام آن فیلم شورش بود و قرار بود رضا میرلوحی آن را کارگردانی کند. در بین تعداد زیاد دختران جوان متقاضی، به دلیل شباهت ظاهری نوش‌آفرین با آفرین (آفرین عبیسی) که پیش از این هنرپیشهٔ سینما بود و در آن زمان به دلیل ازدواج از هنرپیشگی دست کشیده بود، مورد توجه فیلم‌بردار آن فیلم، ایرج صادق‌پور که اتفاقاً همسر آفرین بود، قرار گرفته و به رضا میرلوحی معرفی شد. در همان سن به کمک فریدون خشنود با ترانه قبله که برای اولین بار در برنامه میخک نقره‌ای فریدون فرخزاد پخش شد، خوانندگی را آغاز کرد. او در مصاحبه‌ای اعلام کرد این ترانه به خاطر حفظ کیفیت در خوانندگی‌اش ۴ بار توسط شورای موسیقی رادیو تلویزیون ملی ایران رد شد.
پس از مدتی به وسیله یدالله شیراندامی هنرپیشهٔ معروف آن زمان که از دوستان پدرش بود، برای بازی در فیلم قصه ماهان معرفی شد. او تجربه گویندگی در برنامه شما و رادیو را به همراه فریدون فرخزاد نیز داشت.
شروع فعالیت هنری نوش‌آفرین با توجه به معیارهای آن زمان جامعهٔ ایران بعدها برایش دردسرساز شد. در زمان شروع فعالیت هنریش، اغلب چهره‌های جدید سینمایی در فیلم‌ها نقش‌های برهنه بازی می‌کردند و او هم از این قاعده مستثنا نبود. نوش‌آفرین با یک مدیر تهیه بنام مظاهری قرارداد بازی در پنج فیلم را امضا کرد که در تمام آن‌ها علاوه بر نقش اول زن بودن، گریزی از برهنه شدن وجود نداشت.
فیلم اول او قصه ماهان به کارگردانی جواد طاهری فیلمی با مایه‌های عرفانی دربارهٔ تناسخ بود که صحنه‌های عشق بازی و برهنهٔ آن ایجاد جنجال زیادی کرد. این فیلم در دسته‌بندی معمول تجاری آن زمان قرار نمی‌گیرد و موسیقی متن آن به هنرمندی مرتضی حنانه از تأثیرگذاری زیادی برخوردار است.
دومین فیلم او دشمن نام داشت که در ردهٔ فیلم‌های تجاری خوش‌ساخت قرار گرفت؛ خسرو پرویزی کارگردان این فیلم بود.
نوش‌آفرین در این سال‌ها کنار هنرپیشگانی نظیر سعید راد ایفای نقش کرد که بعدها با او ازدواج کرد. نوش‌آفرین ایران را در سال ۱۳۶۴ به قصد هندوستان ترک کرد و پس از مدتی راهی آمریکا شد و کار هنری را با آلبوم دختر شاه پریون از مهداد زندکریمی از سر گرفت. وی پس از ۱۷ سال زندگی با سعید راد، از او جدا شد.
بازیگری

قصه ماهان (۱۳۵۲)
فرزند شمشیر (۱۳۵۲)
روسیاه (۱۳۵۲)
دشمن (۱۳۵۲)
ماشین مشتی ممدلی (۱۳۵۳)
سازش (۱۳۵۳)
پری خوشگله (۱۳۵۳)
الکی خوش (۱۳۵۳)
آب توبه (۱۳۵۳)
فرار از حجله (۱۳۵۴)
قاصدک (۱۳۵۵)
پاداش یک مرد (۱۳۵۵)
سکوت بزرگ (۱۳۵۶)
خاکستری (۱۳۵۶)
برهوت (۱۳۵۷)
به سوی مهتاب (۱۳۹۱)
آلبوم‌ها و آهنگها

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی نوش‌آفرین
شهبانو (۱۳۵۵)
شبانه (۱۳۵۵) - با فریدون فرخزاد
فریاد
خاطره‌ها ۱ و ۲ و ۳
دختر شاه پریون (۱۳۷۲)
اکسیژن (۱۳۷۴)
نازنین عاشق (۱۳۷۶)
سبزه به ناز می‌آید (۱۳۷۸)
ندای نیاکان (۱۳۷۹)
هفت دریا (۱۳۸۰)
شب تو شب من (۱۳۸۲)
عطش (۱۳۸۵)
کوچه رنگی (۱۳۸۷)
رؤیا (۱۳۹۳)
با تو (۱۳۹۴)
تقاص (۱۳۹۴)
فقط تو رو می‌خوام (۱۳۹۵)
ای جان (۱۳۹۸)
دوستت دارم (۱۴۰۰)
ذره ذره (۱۴۰۰)
عاشقم (۱۴۰۰)
آزاده (۱۴۰۱)
نوش آفرین به هندوستان می‌رود (آلبوم هندی) (۱۴۰۱)
بگو (۱۴۰۲) - فرزین فرهادی
کنسرت نوش‌آفرین در هیوستون، نوروز ۱۳۹۴
قحطانیه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| قحطانیه القحطانیة Tirbespî | قحطانیه القحطانیة Tirbespî |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
قحطانیهموقعیت در سوریه: قحطانیهموقعیت در سوریه
مختصات: ۳۷°۱′۳۹″ شمالی ۴۱°۳۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۲۷۵۰°شمالی ۴۱٫۶۳۰۲۸°شرقی﻿ / 37.02750; 41.63028: مختصات: ۳۷°۱′۳۹″ شمالی ۴۱°۳۷′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۲۷۵۰°شمالی ۴۱٫۶۳۰۲۸°شرقی﻿ / 37.02750; 41.63028
استان: حسکه
شهرستان: قامشلی
ناحیه: Al-Qahtaniyah
ارتفاع: ۴۰۵ متر (۱۳۲۹ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۱۶۹۴۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): +۳
قحطانیه (به عربی: القحطانیة) (سریانی: ܩܒܪ̈ܐ ܚܘܪ̈ܐ Qabre Ḥewore; کردی: Tirbespiyê) از شهرک‌های استان حسکه در سوریه است. بنا بر سرشماری سال ۲۰۰۴ جمعیت این شهر ۱۶٬۹۴۶ نفر بوده‌است. بیشتر جمعیت این شهر را کردها تشکیل می‌دهند. اقلیتی نیز از آشوریان در شهر زندگی می‌کنند.
طی جنگ داخلی سوریه، این شهر تحت کنترل یگان‌های مدافع خلق درآمد. کردها به این شهر تِرب‌سپی (تربت سپید) هم می‌گویند که به معنای «آرامگاه سفید» است.
خصوصیات

قحطانیه ۱۶٬۹۴۶ نفر جمعیت دارد و ۴۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویرجینیا جوفری

| ویرجینیا جوفری | ویرجینیا جوفری |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ویرجینیا لوئیز رابرتس
زادهٔ: ۹ اوت ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) ساکرامنتو، کالیفرنیا، U.S.
شهروندی: ایالات متحده استرالیا
سازمان: قربانیان سکوت نکنند
شناخته‌شده برای: وکیل مدافع نجات یافتگان قاچاق چنسی
همسر: رابرت جوفری  (ا. ۲۰۰۲)
فرزندان: ۳
وبگاه: VictimsRefuseSilence.org/
ویرجینیا لوئیز جوفری (Virginia Louise Giuffre) (نام تولد: رابرتس) (متولد ۹ اوت ۱۹۸۳)، مبارز آمریکایی- استرالیایی است که در راستای حمایت از حقوق قربانیان قاچاق جنسی فعالیت می‌کند. او یکی از قربانیان مهم و شناخته شده حلقه قاچاق جنسی جفری اپستین، مجرم جنسی، است. او درسال ۲۰۱۵ سازمان غیرانتفاعی «قربانیان سکوت نکنند» را در ایالات متحده آمریکا تأسیس کرد. او از تجربه‌های خود دربارهٔ قاچاق شدن توسط اپستین و گیلین مکسول با خبرنگاران آمریکایی و بریتانیایی به‌صورت مکرر مصاحبه نمود.
جوفری در برابر اپستین و ماکسول اقدامات جنایی و مدنی را در دست گرفته‌است و از مردم برای عدالت و آگاهی مستقیماَ درخواست کرده‌است. او در سال ۲۰۱۵ از مکسول به‌خاطر بدنامی که بر او وارد کرده بود، شکایت کرد و پرونده او با تصمیم علنی نشده به نفع جوفری فیصله یافت. دادگاه استیناف حوزه دوم ایالات متحده آمریکا در ۲ ژوئیه سال ۲۰۱۹ میلادی، دستور داد تا اسناد اولیه پرونده مدنی از سوی جوفری علیه مکسول را دوباره در دست گیرد. در ۹ اوت ۲۰۱۹ نخستین بسته اسناد پرونده جوفری برای مردم همگانی شد که بیشتر نمایان‌گر دست داشتن اپستین، مکسول و شماری از دوستان او در این پرونده بود. اما روز بعد، ۱۰ اوت سال ۲۰۱۹ جسد بی‌جان اپستین در سلول زندان منهتن پیدا شد.
جوفری در مصاحبهٔ در ماه اکتبر ۲۰۱۹ میلادی با برنامه پانورما بی‌بی‌سی که در ماه دسامبر ۲۰۱۹ منتشر شد، تجربه‌های خود را از قاچاق جنسی توسط اپستین برای اندرو، شاهزاده بریتانیا توضیح داد. او در این برنامه اصرار کرد که «من از مردم انگلستان می‌خواهم در کنار من بایستند و برای مبارزه علیه این پدیده به من کمک کنند و این مسئله را نپذیرند».
اوایل زندگی

ویرجینیا جوفری در ماه اوت سال ۱۹۸۳ در خانوادهٔ که مادرش اسکای و پدرش لین رابرتز نام دارند، در شهر ساکرامنتو، ایالت کالیفورنیا به دنیا آمد. وقتی‌که ویرجینیا ۴ سال سن داشت، خانواده او به لوکس‌هاتچی در ایالت پالم بیچ، فلوریدا نقل مکان کردند. جوفری یک برادر جوان دارد. همچنین گفته شده‌است که او در یک «خانواده آشفته» تربیت یافته و در سن ۷ سالگی از سوی دوست یکی از خانواده نزدیک خود مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌است.
جوفری به روزنامه میامی هرالد گفت که از «بودن در وضعیت سوءاستفاده، تا یک فراری بودن و سپس زندگی کردن در پرورش‌گاه» را تجربه کرده‌است. او قبل از این‌که توسط، ران اپینگر، قاچاقچی جنسی ۶۵ ساله، در ایالت میامی مورد آزار و اذیت قرار گیرد، در ۱۳ سالگی در جاده و خیابان‌ها زندگی می‌کرد. او همچنین حدود ۶ ماه با اپینگر زندگی کرد. اپینگر تجارت قاچاق بین‌المللی جنسی را که به دفتر مدلینگ «۱۰ کامل» معروف بود، رهبری می‌کرد. اما او توسط پلیس فدرال آمریکا (FBI) مورد حمله قرار گرفت و سپس به دلیل قاچاق افراد خارجی برای روسپی‌گری، سفر ایالتی برای روسپی‌گری و پول‌شویی متهم شد.
جوفری در سن ۱۴ سالگی با پدر خود یک‌جای شد و زندگی مشترک را آغاز کرد. پدرش به عنوان مدیر حفظ و مراقبت در عمارت مار-ئه-لاگو که متعلق به دونالد ترامپ بود، کار می‌کرد و همچنین جوفری را کمک کرد تا در آنجا کار پیدا کند.
رابطه با اپستین (۲۰۰۰ الی ۲۰۰۲)

جوفری در تابستان ۲۰۰۰ در عمارت شخصی مار-ئه-لاگو دونالد ترامپ به عنوان مهمان‌دار کار می‌کرد و هنگامی‌که کتابی در مورد مساژ درمانی را مطالعه می‌کرد برای نخستین بار با گیسلین مکسول ملاقات کرد. مکسول که فعال اجتماعی بریتانیایی و دختر رابرت مکسول، سرمایه‌دار و فقید رسانهٔ بود، نزد جوفری آمد و به کتابی که او در حال مطالعه بود، اشاره کرد. همچنین در مورد علاقه‌مندی جوفری نسبت به مساژ سؤال کرد و برای او شغلی را پیشنهاد نمود که مساژ دهنده مسافرتی اپستین بود و برای جوفری اطمینان داد که این شغل نیاز به هیچ تجربهٔ ندارد. جوفری توضیح داد، بعد از این‌که مکسول او را به جفری اپستین معرفی کرد، هر دو به بهانه این‌که او قرار است به عنوان یک مساژ درمان‌گر مسلکی آموزش ببیند، بی‌درنگ از او خواستند خدمات جنسی ارائه کند.
در سال‌های ۲۰۰۰ الی ۲۰۰۲ جوفری با اپستین و ماکسول از نزدیک در ارتباط بود و او در اقامت‌گاه‌های اپستین در پالم بیچ و منهتن (در خانه هربرت ان. استراوس) رفت و آمد می‌کرد. علاوه بر این، او در فارم مالداری زورو اپستین در مکسیکوی جدید و جزیره خصوصی سنت جیمز کوچک نیز سفر می‌کرد. جوفری در روزنامه‌نگاری تحقیقی روزنامه میامی هرالد «انحراف عدالت» که برنده جایز شد، تجربه‌های خود را از قاچاق شدن جنسی توسط اپستین به منظور ارائه مساژ و خدمات جنسی به او و برخی از دوستان تجارت‌پیشه او در مدت دونیم سال توضیح داد.
در ماه مارس سال ۲۰۰۱، ادعا می‌شود که جوفری برای ارائه خدمات جنسی به شاهزاده اندرو قاچاق شده بود. او در مصاحبهٔ پیرامون این موضوع گفت که این یک عمل «شریر» و «زمان واقعاً ترسناک» در زندگی او بود و «نمی‌توانست تصور کند که چگونه مقامات بلند حکومت چنین چیزی را اجازه می‌دهند تا اتفاق می‌افتد. نه تنها که آن را اجازه می‌دهند بلکه خود نیز در آن دخیل می‌شوند». در اسناد اقامه دعوای مدنی که در سال ۲۰۱۹ علنی شد، جوفری از چندین تن دیگر که ادعا می‌کند اپستین و مکسول به او دستور دادند تا با آن‌ها رابطه جنسی داشته باشد، نام برد؛ از جمله گلین دوبین، رئیس صندوق پوشش ریسک، آلن درشویتز، سارنوال، بیل ریچاردسون، سیاستمدار، ماروین مینسکی، دانشمند فقید MIT، جورج جی. میچل، حقوق‌دان و ژان لوک برونل، مدیر آژانس مودلینگ MC2.
جوفری در سال ۲۰۰۲، هنگامی‌که ۱۹ سال سن داشت به تایلند رفت و در آموزشگاه بین‌المللی مساژ در چیانگ مای شرکت کرد. مکسول تکت سفر او را به تایلند تهیه نمود و به او دستور داد تا با یک دختر مشخصِ تایلندی دیدار کند که او را به ایالات متحده آمریکا بازگرداند.
او هنگامی‌که در سال ۲۰۰۲ در آموزش‌گاه مساژ در تایلند بود، با رابرت جوفری، مربی هنرهای رزمی اهل استرالیا آشنا شد و هر دو بی‌درنگ باهم ازدواج کردند. سپس او با اپستین تماس گرفت و برایش اطلاع داد که طبق وعده دوباره به آمریکا بر نمی‌گردد. همین بود که او رابطه خود را با اپستین و مکسول قطع کرد. بعد از آن جوفری و شوهرش زندگی تازهٔ را در استرالیا آغاز کردند و مدت ۵ سال را در کنار اطفال شان در این کشور سپری نمودند.
رابطه با اپستین (۲۰۰۰ الی ۲۰۰۲) > نخستین تماس از سوی مقامات

در ماه مارس سال ۲۰۰۵، هنگامی‌که جوفری با خانواده خود در استرالیا زندگی می‌کرد، اداره پلیس پالم بیچ تحقیقات دربارهٔ اپستین را پس از آن آغاز کرد که یک دختر ۱۴ ساله و والدین‌اش دربارهٔ رفتار جنسی او به پلیس شکایت کردند. این دختر در توضیحات خود بیان داشت که او توسط یک هم‌کلاسی زن از دبیرستان عالی استخدام شد تا در بدل پول اپستین را در منزلش مساژ دهد که سرانجام اپستین بر او تجاوز جنسی کرد. در اکتبر ۲۰۰۵، پلیس به فهرستی از دخترانی دست پیدا کرد که ادعای مشابهی دربارهٔ سوءاستفاده جنسی توسط اپستین داشتند، ادعای که کارگران اپستین نیز آن را تأیید کردند. پس از آن، پلیس عمارت و ساختمان پالم بیچ اپستین را بازرسی نمود.
کارآگاهان پلیس اذعان داشتند که همه مدعیان، پروندهٔ مشابهی را توضیح دادند که در آن اپستین نخست از آن‌ها می‌خواست او را مساژ دهند، اما در جریان مساژ دادن بر آن‌ها تجاوز جنسی می‌کرد. پلیس در جریان بازرسی‌اش، شماره‌های تلفن دختران را از زباله‌دانی منزل او پیدا کرد که یکی از دختران از سوی دستیار اپستین در جریان بازجویی پلیس به منزل اپستین فراخوانده شد.
جوفری به روزنامه میامی هرالد توضیح داد که او در سال ۲۰۰۷ در جریان ۳ روز چندین تماس تلفنی دریافت کرد؛ نخستین تماس از مکسول بود، روز بعد اپستین تماس گرفت و هر دو از او پرسیدند که آیا با مقامات حکومتی سخن گفته‌است. اما سومین تماس از سوی مأمور اف‌بی‌آی (FBI) بود که او در این تماس گفت، جوفری در جریان نخستین پرونده جنایی به عنوان قربانی شناخته شده‌است. او از صحبت طولانی با مأمور اف‌بی‌آی خودداری کرد تا این‌که شش ماه بعد از تماس تلفنی، پلیس به‌صورت حضوری نزد او آمد، این بار اما پلیس فدرال استرالیا به سراغ اش رسید.
تصاویر، اسناد ثبت شده و شاهدان، بخش‌های زیادی اظهارات جوفری دربارهٔ زمان او با اپستین را تأیید می‌کند. هرچند شک و تردیدی وجود ندارد که جوفری با اپستین در ارتباط بوده و برخی ناسازگاری‌ها در اظهارات او به چشم می‌خورد.
پوشش رسانه‌ها و افشاء سازی

جوفری در برنامه ویژه دیتلاینِ ان‌بی‌سی (Dateline NBC) همراه با ساوانا گوتری، افتضاح و رسوایی اپستین را در کنار قربانیانِ همچون؛ انوشکا دی جئورجیو، راچل بیناویدس، جنیفر اراوز، مارجکه چارتونی و چاونته داویس مورد بحث قرار دادند. این برنامه تحت نام «محاسبه» در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ میلادی منتشر شد.
جوفری همچنین در برنامه تحقیقاتی ۶۰ دقیقه استرالیا مصاحبه نمود که این برنامه در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹ پخش شد. او در این برنامه تجارب دشوار خود را از قاچاق شدن توسط اپستین و مکسول برای ارائه خدمات جنسی سه مرتبهٔ به شاهزاده اندرو در سال ۲۰۰۱ توضیح داد؛ بار نخست آن در محل اقامت بلگراویای مکسول در لندن، بار دوم در خانه مسکونی اپستین در نیویورک و سومی یا آخری آن در سنت جیمز کوچک (که چندین دختر و شاهزاده حضور داشتند) اتفاق افتاد.
جوفری در اکتبر ۲۰۱۹ با تلویزیون بی‌بی‌سی نیز مصاحبه کرد و در برنامه ویژه پانورما (سراسرنما) تحت عنوان «رسوایی شاهزاده و اپستین» تجربه خود را در رابطه به قاچاق شدن توسط اپستن برای ارائه خدمات جنسی به شاهزاده اندرو، شرح داد که در ۲ دسامبر ۲۰۱۹ نشر شد. او در این برنامه اصرار کرد که «من از مردم انگلستان می‌خواهم در کنار من ایستاد شوند و برای مبارزه علیه این پدیده به من کمک کنند و این مسئله را نپذیرند».
ایمیلی مایتلیس، خبرنگار بی‌بی‌سی مصاحبهٔ را با شاهزاده اندرو در برنامه نیوزنایت انجام داد. شاهزداده دربارهٔ اتهامات جوفری و رابطه دوستی او با اپستین صحبت کرد که این برنامه در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۹ نشر شد. واکنش مردم دربارهٔ رفتار شاهزاده در جریان مصاحبه تند بود و او با مخالفت مردم مواجه شد. این مخالفت توأم با درخواست عمومی جوفری باعث شد تا دیدگاه مردم انگلستان در زمینه جداً تغییر کند. پس از آن، شاهزاده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ از مقام سلطنتی خود استعفاء داد. باوجود وعده‌های شاهزاده برای همکاری با مقامات، سارنوال جفری برمن در ماه ژانویه ۲۰۲۰ اظهار داشت که شاهزاده اندرو پس از درخواست اِف‌بی‌آی و محکمه ناحیه جنوبی نیویورک برای مصاحبه با او به مثابه بخشی از استعلام اپستین، شاهزاده «هیچ همکاری» ارائه نکرد.
جوفری در کنار ماریا فارمر در سریال چهار قسمتی نت‌فلکس تحت نام «جفری اپستین: ثروت‌مند پلید» که در ماه می ۲۰۲۰ نشر شد، نقش بازی کرد. این سریال به کارگردانی لیزا برایانت و براساس کتاب قبلی به همین نام توسط جیمز پترسون تهیه شده بود.
پس از متهم شدن مکسول، جوفری در ماه ژوئیه ۲۰۲۰ با گیل کینگ در برنامه سی‌بی‌اس این صبح (CBS This Morning) با تلویزیون سی‌بی‌اس مصاحبه کرد.
جوفری و سایر بازماندگان حلقه قاچاق جنسی اپستین در یک مستند چهار قسمتی «نجات از جفری اپستین» نقش بازی کردند که در ۹ اوت ۲۰۲۰ در چینل تلویزیونی لایف‌تایم (Lifetime) به نشر رسید.
زندگی شخصی

جوفری پس از این‌که در سال ۲۰۰۲ با رابرت ازدواج کرد، مدت ۱۱ سال در دره گلنینگ، در حومه ساحل مرکزی نیو ساوت ولز، استرالیا زندگی کرد. خانواده او سپس در سال ۲۰۱۳ به ایالات متحده آمریکا بازگشت و چندین سال در آنجا اقامت گزید؛ ابتدا در فلوریدا و سپس در کلورادو الی سال ۲۰۱۵ زندگی کرد. در سال ۲۰۱۹ گزارش شد که جوفری همراه رابرت، همسرش و سه فرزندش؛ دو پسر و یک دختر در شهر کنز استرالیا زندگی می‌کند. او در سال ۲۰۲۰ همراه با خانواده به اوشن ریف، حومهٔ شهر پرت، استرالیای غربی نقل مکان کرد.
برای مطالعه بیشتر

Brown, Julie K. (November 28, 2018). "Even from jail, sex abuser manipulated the system. His victims were kept in the dark". Miami Herald.
Brown, Julie K. (November 28, 2018). "For years, Jeffrey Epstein abused teen girls, police say. A timeline of his case". Miami Herald.
Brown, Julie K. (November 28, 2018). "How a future Trump Cabinet member gave a serial sex abuser the deal of a lifetime". Miami Herald.
Bruck, Connie (August 5, 2019). "Devil's Advocate: Alan Dershowitz's long, controversial career – and the accusations against him". The New Yorker. pp. 32–47.
اکیازی، ادیامان

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Akyazı | Akyazı |
| --- | --- |
Village: Village
AkyazıLocation in Turkey: AkyazıLocation in Turkey
مختصات: ۳۷°۳۰′ شمالی ۳۸°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۰۰°شمالی ۳۸٫۳۰۰°شرقی﻿ / 37.500; 38.300: مختصات: ۳۷°۳۰′ شمالی ۳۸°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۰۰°شمالی ۳۸٫۳۰۰°شرقی﻿ / 37.500; 38.300
استان: استان آدیامان
District: آدیامان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اکیازی، ادیامان (به لاتین: Akyazı, Adıyaman) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
گیونگجو

مکان در جئونسانگبوک-دو province
| شهر گیونگجو 경주 | شهر گیونگجو 경주 |
| --- | --- |
یکی از شهرهای کره جنوبی: یکی از شهرهای کره جنوبی
نویسه‌گردانی(های) Korean: نویسه‌گردانی(های) Korean
 • Hangul: 경주시
 • Hanja: 慶州市
 • Revised Romanization: Gyeongju-si
 • McCune-Reischauer: Kyŏngju-si
پرچم شهر گیونگجو که تاج سلطنتی شیلا در آن وجود دارد.: پرچم شهر گیونگجو که تاج سلطنتی شیلا در آن وجود دارد.
شهر گیونگجوLocation in South Korea: شهر گیونگجوLocation in South Korea
مختصات: ۳۵°۵۱′ شمالی ۱۲۹°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۵۰°شمالی ۱۲۹٫۲۱۷°شرقی﻿ / 35.850; 129.217: مختصات: ۳۵°۵۱′ شمالی ۱۲۹°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۵۰°شمالی ۱۲۹٫۲۱۷°شرقی﻿ / 35.850; 129.217
Region: جئونسانگبوک-دو province
Administrative divisions: 4 eup, 8 myeon, 11 dong, 305 ri
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۲۴٫۳۹ کیلومتر مربع (۵۱۱٫۳۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۲۶۹۳۴۳
 • تراکم: ۲۱۲/کیلومتر مربع (۵۵۰/مایل مربع)
 • Dialect: Gyeongsang
وبگاه: gyeongju.go.kr
گیونگجو یا سورابُل (به کره‌ای: 경주시) یکی از شهرهای کرهٔ جنوبی در جنوب شرق استان گیونگسانگ شمالی است. این شهر با ۱٬۳۲۴ کیلومتر مربع مساحت، دومین شهر بزرگ استان پس از آندونگ به‌شمار می‌رود.
گیانگجو یکی از شهرهای تاریخی کره جنوبی و پایتخت باستانی پادشاهی شیلا است. مقبره‌های تپه‌ای‌شکل چندین تن از پادشاهان و اشراف شیلا در اطراف این شهر پراکنده‌اند.
بسیاری از مکان‌های تاریخی مهم به گیونگجو کمک کرده‌اند تا به یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری در کره جنوبی تبدیل شود.
گیونگجو، علاوه بر میراث تاریخی غنی خود تحت تأثیر روندهای اقتصادی، جمعیتی و اجتماعی است که فرهنگ مدرن کره جنوبی را شکل داده است.
گردشگری همچنان محرک اصلی اقتصادی است اما فعالیت‌های تولیدی به دلیل نزدیکی آن به مراکز صنعتی بزرگ مانند اولسان و پوهانگ توسعه یافته است.
گیونگجو به شبکه راه‌آهن و بزرگراه سراسری متصل است که ترافیک توریستی را تسهیل می‌کند.
تاریخچه

گیونگجو در زمان باستان پایتخت امپراتوری شیلا، یکی از مهم‌ترین سلسله‌های کره ای بود که نام اصلی اش سورابل بود.
سورابل یا همان گیونگجو برای اولین بار به عنوان سارگوک در دوره سم هان در اوایل دوره مشترک وارد رکوردهای غیر کره ای شد.
بر اساس تواریخ سلسله شیلا نشان می‌دهد که سارو گوک در سال ۵۷ قبل از میلاد زمانی که شش روستای کوچک در ناحیه گیونگجو تحت رهبری پادشاه هیوک گئسو شدند، تأسیس شد و به مرور زمان بعدها نام ساروگوک یا سارو به شیلا تغییر یافت.
گیونگجو به مرکز زندگی سیاسی و فرهنگی در شبه جزیره کره تبدیل شد.
شهر سورابل فقط پایتخت یک سلسله یعنی شیلا از سال ۵۷ قبل از میلاد مسیح تا سال ۹۳۵ میلادی به مدت ۹۹۲ سال پایتخت شیلا بود.
طبق اسناد در پایتخت شیلا ۳۰ خانه با روکش طلا وجود داشت.
سیستم زهکشی نیز عالی بود، همچنین در آن زمان راه‌های سیلا به پیاده‌رو و کالسکه تقسیم می‌شد.
کل شهر سورابل به صورت شطرنجی چیده شده بود.
پایتخت شیلا زمانی که در اوج خود بود چهارمین شهر بزرگ جهان به‌شمار می‌رفت.
همچنین در قرن نهم میلادی این شهر به یکی از شهری‌های تجارتی بزرگ جهان تبدیل شد.
در قرن هشتم بزرگ‌ترین شهرهای جهان قسطنطنیه، چانگان، بغداد و سورابل بودند.
در سال ۹۳۵ میلادی، زمانی که امپراتوری شیلا از بین رفت، تائجو اولین پادشاه گوریو نام سورابل را به گیونگجو تغییر داد.