stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یومی تومه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  یومی تومه
زادروز:  ۱ ژوئن ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
زادگاه:  گیفو، ژاپن
پست:  دروازه‌بان/مدافع/هافبک/مهاجم (فوتبال)|مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۲۰۰۰ |  Iga FC Kunoichi |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۳–۱۹۹۹ |  ژاپن |  ۴۳ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یومی تومه (ژاپنی: 東明 有美؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۷۲) بازیکن فوتبال اهل ژاپن و عضو تیم ملی فوتبال زنان ژاپن است که در تاریخ ۰۱۹۹۳−۱۲−۰۶ ۶ دسامبر ۱۹۹۳ میلادی اولین بازی ملی‌اش را انجام داد. او در ۴۳ بازی ملی حضور داشت و آخرین بازی ملی خود را در تاریخ ۰۱۹۹۹−۰۶−۲۶ ۲۶ ژوئن ۱۹۹۹ میلادی انجام داد. یومی تومه در بازی‌های ملی‌اش
۶ گل به ثمر رساند.
او-۳۶ (کریگس‌مارینه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۲۵ مارس ۱۹۳۵
آب‌اندازی::  ۲ مارس ۱۹۳۶
آغاز کار::  ۴ نوامبر ۱۹۳۶
اعزام::  ۱۶ دسامبر ۱۹۳۶
سرنوشت::  غرق‌شده در ۴ دسامبر ۱۹۳۹ در جنوب غربی کریستیان‌ساند با تمامی خدمه
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
نوع::  نوع ۷آ
او-۳۶ (به آلمانی: U-36) یک او-بوت کریگس‌مارینه از نوع ۷آ بود که در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. این او-بوت در سه گشت رزمی خود ۳ کشتی تجاری دشمن با مجموع تناژ ۴۱۸۱ تن را غرق کرد و یک کشتی تجاری دیگر را به غنیمت گرفت.
تاریخچه عملیاتی > گشت نخست

در هنگام آغاز جنگ جهانی دوم، او-۳۶ به فرماندهی ناوسروان ویلهلم فرولیش، در مأموریتی تدافعی موظف به گشت‌زنی در دریای شمال جهت جلوگیری از تهاجم شناورهای نیروی دریایی بریتانیا به سمت آلمان بود. در جریان این گشت‌زنی ترورو، کشتی بدون محافظ ۱۰۰۰ تنی تجاری ساحلی بریتانیایی متوقف، بازرسی و پس از تخلیه سرنشینان، غرق شد. سی‌هورس، زیردریایی بریتانیایی سه اژدر به طرف او-۳۶ شلیک نمود و به اشتباه مدعی غرق کردن آن شد. او-۳۶ در ادامه یک کشتی سوئدی را به غنیمت گرفت و با خود به آلمان برد. بدین شکل نخستین گشت رزمی این او-بوت پس از حدود یک ماه به پایان رسید.
گشت دوم

او-۳۶ روز ۴ دسامبر سال ۱۹۳۹ هنگامی که در سطح قرار داشت به کمین دشمن افتاد و در اثر اصابت یک اژدر شلیک‌شده از اچ‌ام‌اس سالمون، زیردریایی بریتانیایی در نزدیکی استاوانگر در نروژ به همراه تمامی خدمه غرق شد.
۱۸۱۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۸ - سده ۱۹ - سده ۲۰
دهه:: ۱۷۸۰  ۱۷۹۰  ۱۸۰۰  ۱۸۱۰  ۱۸۲۰  ۱۸۳۰  ۱۸۴۰ 
سال:: ۱۸۱۱ ۱۸۱۲ ۱۸۱۳ - ۱۸۱۴ - ۱۸۱۵ ۱۸۱۶ ۱۸۱۷
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۱۱۹۲–۱۱۹۳
گاه‌شماری میلادی: ۱۸۱۴ MDCCCXIV
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۸۰۶–۱۸۰۷
گاه‌شماری ارمنی: ۱۲۶۳ ԹՎ ՌՄԿԳ
گاه‌شماری اسلامی: ۱۲۲۹–۱۲۳۰
گاه‌شماری ایگبو: ۸۱۴–۸۱۵
گاه‌شماری آشوری: ۶۵۶۴
گاه‌شماری بربری: ۲۷۶۴
گاه‌شماری بنگالی: ۱۲۲۱
گاه‌شماری بهائی: −۳۰ – −۲۹
گاه‌شماری بودایی: ۲۳۵۸
گاه‌شماری بیزانسی: ۷۳۲۲–۷۳۲۳
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 癸酉年 (آب خروس) ۴۵۱۰ یا ۴۴۵۰     — تا — 甲戌年 (چوب سگ) ۴۵۱۱ یا ۴۴۵۱
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲۳۵۷
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۹۸۰
گاه‌شماری ژاپنی: Bunka ۱۱ (文化１１年)
گاه‌شماری ژولینی: میلادی منهای ۱۲ روز
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۱۱۷۶
گاه‌شماری عبری: ۵۵۷۴–۵۵۷۵
گاه‌شماری قبطی: ۱۵۳۰–۱۵۳۱
گاه‌شماری کره‌ای: ۴۱۴۷
گاه‌شماری مینگو: ۹۸ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۹۸年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۸۱۴
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۸۷۰–۱۸۷۱
 - شاکا ساموات: ۱۷۳۶–۱۷۳۷
 - کالی یوگا: ۴۹۱۵–۴۹۱۶
از تاریخ پیدایش رم: ۲۵۶۷
سال سلطنت بریتانیا: ۵۴ جرج ۳ – ۵۵ جرج ۳
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۸۱۴ (میلادی) هزار و هشتصد  و چهاردهمین سال تقویم میلادی است.
رویدادها

فروپاشی امپراتوری اول فرانسه.
زادگان

۳۰ مه - میخائیل باکونین، آنارشیست روسی
۱۹ ژوئیه - ساموئل کلت، اسلحه‌ساز آمریکایی
۴ اکتبر - ژان فرانسوا میله، نقاش فرانسوی
۶ نوامبر - آدولف ساکس، مخترع و سازندهٔ ساز بلژیکی
۸ اوت – استر هوبارت موریس، قاضی آمریکایی (د. ۱۹۰۲)
۱۳ اوت – آندرش یوناس انگستروم، فیزیک‌دان و ستاره‌شناس سوئدی (د. ۱۸۷۴)
۲۷ سپتامبر – دانیل کیرکوود، ستاره‌شناس آمریکایی (د. ۱۸۹۵)
۱۵ اکتبر – میخائیل لرمونتوف، هنرمند، نویسنده، شاعر، و نقاش روس (د. ۱۸۴۱)
۱۳ نوامبر – ژوزف هوکر، افسر آمریکایی (د. ۱۸۷۹)
درگذشتگان

۲۹ مه - ژوزفین بوهارنه، امپراتریس فرانسه
۱۲ ژوئیه – ویلیام هاو، سیاست‌مدار بریتانیایی
۳۱ اوت – آرتور فیلیپ، سیاست‌مدار بریتانیایی (ز. ۱۷۳۸)
۲۳ نوامبر – البریج جری، سیاست‌مدار آمریکایی (ز. ۱۷۴۴)
۲ دسامبر – مارکی دو ساد، نویسنده فرانسوی (ز. ۱۷۴۰)
یوسف حماده

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Youssef Mahmoud Hamadeh
زادروز:  ۱۰ اوت ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  مینا، لبنان
قد:  1.80 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  Tripoli |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Egtmaaey Tripoli |  ۹ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۲۹ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال لبنان |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یوسف حماده (عربی: يوسف حمادة؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل لبنان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال لبنان و لبنان بازی کرده‌است.
۱۵ ژوئیه

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | ژوئیه | ژوئیه | ژوئیه | ژوئیه | ژوئیه |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |
| ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ |
| ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ |
| ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ |
| ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |  |  |
۲۰۲۴ میلادی: ۲۰۲۴ میلادی
۱۵ ژوئیه صد و نود و ششمین (در سال‌های کبیسه صد و نود و هفتمین) روز سال در گاه‌شماری میلادی است. ۱۶۹ روز تا پایان سال باقی‌است.
رویدادها

۱۰۹۹ - نخستین جنگ صلیبی: اورشلیم به تسخیر صلیبیون درآمد.
۱۸۲۳ - باسیلیکای سینت پل خارج از دیوارها در اثر یک آتش‌سوزی تخریب شد.
۱۸۳۴ - دادگاه‌های تفتیش عقاید به‌طور رسمی در اسپانیا بسته شدند.
۱۹۷۵ - آغاز پروژه آزمایشی آپولو-سایوز
۲۰۰۳ - بنیاد موزیلا تأسیس شد.
۲۰۰۶ - توئیتر آغاز به کار کرد.
زادروزها

۱۸۹۶ – آلفرد آلبینی، معمار اهل اتریش-مجارستان (د. ۱۹۷۸)
۱۹۹۲ – عبدالله ناصر، بازیکن فوتبال اهل امارات متحده عربی
۱۹۹۴ – اتو فرخارده، دوچرخه‌سوار اهل بلژیک
درگذشت‌ها

۱۶۶۴ - ابراهیم حاقلانی، فیلسوف و مترجم لبنانی
۱۸۵۸ - خوزه گرگوریو موناگاس، دوازدهمین رئیس‌جمهور ونزوئلا و عامل لغو برده‌داری در این کشور
۱۹۰۴ - آنتون چخوف، داستان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس روس
۱۹۹۷ - جانی ورساچه، طراح لباس ایتالیایی
۲۰۱۲ - سلست هولم، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا
مناسبت‌ها

روز جهانی مهارت‌های جوانان[نیازمند منبع]
آنجلینو آلفانو

| آنجلینو آلفانو | آنجلینو آلفانو |
| --- | --- |
وزیر کشور ایتالیا: وزیر کشور ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ – ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶: دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ – ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶
نخست‌وزیر: انریکو لتا ماتئو رنتسی
پس از: آنا ماریا کانچلیری
وزیر دادگستری ایتالیا: وزیر دادگستری ایتالیا
دوره مسئولیت ۸ مه ۲۰۰۸ – ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۸ مه ۲۰۰۸ – ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۱
نخست‌وزیر: سیلویو برلوسکونی
پس از: لوئیجی اسکوتی
پیش از: نیتو فرانچسکو پالما
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳۱ اکتبر ۱۹۷۰ ‏(۵۳ سال) آگریجنتو، ایتالیا
محل تحصیل: دانشگاه پالرمو
آنجلینو آلفانو (ایتالیایی: Angelino Alfano؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۷۰) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا است که از تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ تا تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۱۶ سمت وزارت کشور و از تاریخ ۸ مه ۲۰۰۸ تا تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۱ سمت وزارت دادگستری ایتالیا را برعهده داشت.
سیاست در اتریش
قانون اساسی

قانون اساسی اتریش، جمهوری را به عنوان یک فدراسیون متشکل از ۹ ایالت فدرال خودمختار (Bundesländer) توصیف می‌کند. هم فدراسیون و هم همهٔ ایالت‌های آن قوانین اساسی مکتوبی دارند که آن‌ها را به عنوان جمهوریت‌هایی تعریف می‌کند که بر اساس اصول دموکراسی نیابتی اداره می‌شوند. گذشته از این واقعیت که ایالت‌های اتریش از یک سو فاقد نظام دادگستری مستقل بوده و از سوی دیگر خودمختاری آن‌ها نیز تا حد زیادی ملی است؛ ساختار دولت اتریش شبیه جمهوری‌های فدرال بزرگتر مانند آلمان است.
قوهٔ اجرایی

| سمت | نام | حزب | آغاز |
| --- | --- | --- | --- |
| رئیس‌جمهور | الکساندر فن در بلن | سبزها | ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷ |
| صدراعظم | کارل نهمر | حزب خلق اتریش | ۶ دسامبر ۲۰۲۱ |
| معاون صدراعظم | ورنر کوگلر | سبزها | ۷ ژانویه ۲۰۲۰ |
قوهٔ اجرایی > رئیس کشور

رئیس کشور اتریش رئیس‌جمهور فدرال (Bundespräsident) است که با رأی مردم برای یک دورهٔ شش ساله و محدود به دو دورهٔ متوالی انتخاب می‌شود. رئیس‌جمهور پیشین، هاینتز فیشر در ۲۵ آوریل ۲۰۱۰ برای دومین دوره انتخاب شد. رئیس‌جمهور الکساندر فن‌دربلن در ۴ دسامبر ۲۰۱۶ جایگزین وی شد. دفتر رئیس‌جمهور فدرال عمدتاً تشریفاتی است، اگرچه قانون اساسی به رئیس‌جمهور اختیار برکناری کامل کابینه، انحلال شورای ملی و همچنین برگزاری انتخابات مجدد را می‌دهد.
قوهٔ اجرایی > رئیس دولت

صدراعظم فدرال (Bundeskanzler) توسط رئیس‌جمهور فدرال منصوب می‌شود. اگرچه او رئیس دولت است، اما قدرت هدایت سایر اعضای دولت را ندارد. پس از رسوایی ایبیزا، در ۳۰ می ۲۰۱۹، رئیس‌جمهور ون در بلن، رئیس دادگاه قانون اساسی، بریژیت بیرلین را به عنوان صدراعظم فدرال یک دولت موقت تکنوکرات؛ تا زمان تشکیل و استقرار یک دولت سیاسی جدید پس از انتخابات پارلمانی آن سال منصوب کرد.
قوهٔ اجرایی > دولت

کابینهٔ فدرال متشکل از صدراعظم فدرال است که توسط رئیس‌جمهور و تعدادی از وزیران منصوب شده توسط رئیس‌جمهور به توصیهٔ صدراعظم منصوب می‌شوند. کابینهٔ فدرال به شورای ملی پاسخگوست و می‌توان با رای عدم اعتماد شورای فدرال مجبور به استعفاست.
کابینه بریژیت بیرلین متشکل از کارمندان ارشد دولتی (Spitzenbeamten) و هیئت منصفه فعلی و بازنشسته بود. کلمنس جابلونر معاون صدراعظم بود.
بر اساس نتایج انتخابات شورای ملی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، که در آن ÖVP به عنوان قوی‌ترین حزب ظاهر شد، رئیس‌جمهور از سباستین کورتز خواست تا یک دولت ائتلافی جدید تشکیل دهد. ون‌دربلن، رهبر سابق حزب سبز، ابراز تمایل کرد که زنان در کابینه جدید حضور داشته باشند. زنان در دولت موقت برابری داشتند.
قوه مقننه

پارلمان اتریش (Parlament) از دو مجلس تشکیل شده‌است. شورای ملی (Nationalrat) دارای ۱۸۳ عضو است که برای یک دوره پنج ساله از طریق نمایندگی تناسبی انتخاب می‌شوند. این مجلس یکی از دو شورای غالب است.
برای نمایندگی در شورای ملی، یک حزب باید حداقل چهار درصد از آرا در سراسر کشور را به دست آورده یا یک کرسی (Direktmandat) در یکی از ۴۳ حوزه انتخابیه منطقه‌ای به دست آورد.
شورای فدرال (Bundesrat) متشکل از ۶۲ عضو است و قدرت کمتری دارد. اعضای آن توسط مجالس ایالتی (Landtage) انتخاب می‌شوند. پس از هر سرشماری، تسهیم کرسی‌ها به ایالت‌های جداگانه محاسبه می‌شود. قدرت شورای فدرال نسبتاً محدود است. در بیشتر موارد فقط دارای حق وتوی تعلیقی است که می‌تواند توسط شورای ملی رد شود. با این حال، در برخی شرایط، مانند قوانینی که محدودیت‌هایی را برای صلاحیت‌های ایالت‌ها اعمال می‌کند، تصویب شورای فدرال الزامی است.
مجلس فدرال (Bundesversammlung) که توسط شورای ملی و شورای فدرال در جلسه مشترک تشکیل می‌شود، عمدتاً یک نهاد تشریفاتی است. مسئولیت اصلی آن ادای سوگند رئیس‌جمهور فدرال است. همچنین اگر به این نتیجه برسد که رئیس‌جمهور قانون اساسی را نقض کرده‌است، می‌تواند برای برکناری رئیس‌جمهور از سمت خود همه‌پرسی برگزار کرده یا رئیس‌جمهور را به دادگاه قانون اساسی بکشاند. در نهایت مسئولیت اعلام جنگ نیز بر عهدهٔ این مجلس است.
پس از پیوستن به اتحادیه اروپا، پارلمان اتریش موظف شد بخشی از اختیارات خود را به نهادهای اتحادیه اروپا واگذار کند.
یک کنوانسیون به نام کنوانسیون اتریش (Österreich Konvent)، در سال ۲۰۰۳ برای ایجاد پیشنهادهایی برای اصلاح قانون اساسی اتریش و نهادهای دولت مرکزی تأسیس شد. در سال ۲۰۰۷ گزارشی ارائه کرد که برخی از پیشنهادات آن توسط پارلمان تصویب شد.
دموکراسی مستقیم

نظام حقوقی اتریش بین سه ابزار مختلف دموکراسی مستقیم تمایز قائل می‌شود: همه‌پرسی (Volksabstimmungen)، پیشگامی شهروندان (Volksbegehren) و نظرسنجی ملی (Volksbefragungen).
همه‌پرسی در مورد یک لایحه در صورت درخواست اکثریت اعضای شورای ملی یا به‌وسیلهٔ قطعنامه رئیس‌جمهور که به امضا رسیده توسط تمام اعضای دولت رسیده باشد؛ برگزار می‌شود. همچنین، تغییرات پایه‌ای در قانون اساسی همیشه مستلزم برگزاری همه‌پرسی است. با این حال تغییرات در بخش‌هایی از قانون اساسی تنها در صورتی مستلزم رفراندوم است که حداقل یک سوم اعضای شورای ملی یا شورای فدرال آن را درخواست کنند. نتیجهٔ همه‌پرسی الزام‌آور است و در صورت مخالفت اکثریت، لایحهٔ مورد بحث به قانون تبدیل نمی‌شود. تاکنون دو همه‌پرسی در اتریش برگزار شده‌است که آخرین آنها مربوط به ورود این کشور به اتحادیه اروپا بوده است.
پیشگامی شهروندان می‌تواند یک روند قانون‌گذاری را آغاز کند: اگر یک طرح مردمی توسط حداقل ۱۰۰٫۰۰۰ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده امضا شود، شورای ملی باید آن را بررسی کند. این موضوع بر همهٔ موضوعات دیگر در دستور کار شورای ملی اولویت دارد. از زمان آغاز معرفی این روال در سال ۱۹۶۳ تا سال ۲۰۱۰، ۳۲ مورد پیشگامی شهروندان در دستور بررسی قرار گرفته‌است.
نظرسنجی ملی یا همه‌پرسی مشورتی، برخلاف رفراندوم، قبل از تصویب قانونی توسط شورای ملی برگزار می‌شود. نتایج آن از نظر قانونی الزام‌آور نیست. تا سال ۲۰۱۵، تنها یک نظرسنجی ملی انجام شده‌است.
احزاب سیاسی > حزب مردم اتریش

حزب مردم (Österreichische Volksparte، یا ÖVP، از زمان تغییر نام تجاری Die Neue Volkspartei) توسط رهبران حزب سوسیال مسیحی سابق در سال ۱۹۴۵ به عنوان یک حزب محافظه کار / راست میانه با روابط سست با کلیسای کاتولیک تأسیس شد. بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۷۰ صدراعظم اتریش از این حزب انتخاب شده و از سال ۱۹۸۷ این حزب به‌طور مداوم در دولت حضور داشته‌است. رهبر حزب مردم ولفگانگ شوسل بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ به عنوان صدراعظم خدمت کرده‌است. این حزب از سوی کشاورزان، صاحبان کسب‌وکارهای کوچک و بزرگ، گروه‌های کاتولیک غیرروحانی، و همچنین از سوی رای‌دهندگان بدون وابستگی حزبی، با پایگاه‌های مستحکم در مناطق روستایی اتریش حمایت می‌شود. در انتخابات سراسری در سال ۲۰۰۸، این حزب با کسب ۲۶ درصد آرا در جایگاه دوم قرار گرفت که بدترین نتیجه در تاریخ این حزب بود. از سال ۱۹۹۱ این حزب عضو حزب مردم اروپا است.
پس از فروپاشی دولت ائتلافی به رهبری ÖVP با FPÖ، ÖVP در انتخابات زودهنگام برگزار شده در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹ عملکرد خوبی داشت و ۹ کرسی دیگر به دست آورد. این درحالی بود که حمایت از FPÖ به شدت کاهش یافت و این حزب ۲۰ کرسی از دست داد. رئیس‌جمهور اتریش بر این اساس از سباستین کورتس، رهبر ÖVP خواست تا مذاکرات ائتلافی را برای تشکیل دولت جدید آغاز کند.
چند روز بعد، کورتس دومین ائتلاف حاکمیتی خود را بین حزب محافظه‌کار خود ÖVP و سبزها تشکیل داد. در جولای ۲۰۲۰، ائتلاف مرکز جدید خود را برای مقابله با «اسلام سیاسی» و ایدئولوژی خطرناک آن راه اندازی کرد.
احزاب سیاسی > حزب سوسیال دموکرات اتریش

حزب سوسیال دموکرات (Sozialdemokratische Partei Österreichs، یا SPÖ) یک حزب سیاسی سوسیال دموکرات / چپ میانه است که در سال ۱۸۸۸و پس از آن که ویکتور آدلر مخالفان در فراکسیون‌های حزب را در یک جبهه متهد کرد؛ با نام «حزب کارگران سوسیال دموکرات» (Sozialdemokratische Arbeiterpartei یا SDAP) تأسیس شد. به‌دنبال اعلام غیرقانونی شدن این حزب در سال ۱۹۳۴، این حزب در سال ۱۹۴۵ با عنوان حزب سوسیالیست اتریش بازگشایی شده و در سال ۱۹۹۱ به «حزب سوسیال دموکرات اتریش» تغییر نام داد. بین سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۹۹، این کشور به تنهایی یا با یک شریک کوچکتر اداره می‌شد، و همه روسای جمهور اتریش به جز سه نفر از سال ۱۹۴۵ یا عضو SPÖ بوده‌اند یا توسط آن نامزد شده‌اند. این حزب که در ابتدا طرفداران زیادی در میان کارگران یقه آبی داشت، در اواخر دهه ۱۹۵۰ به دنبال گسترش تمرکز خود بر روی کارگران طبقه متوسط و یقه سفید نیز بود. در دهه ۱۹۹۰، به‌دنبال آشکار شدن زیان‌های بزرگ شرکت‌های دولتی، نگرش حزب به خصوصی‌سازیِ صنایع ملی تغییر کرد. پس از بحران مالی ۲۰۰۸، حزب شروع به حمایت از مالیات بر معاملات جهانی کرد. در انتخابات شورای ملی سال ۲۰۰۸ با ۲۹٫۳ درصد آرا به مقام اول رسید. این حزب عضو انترناسیونال سوسیالیست و حزب سوسیالیست‌های اروپایی است.
برخلاف ÖVP, SPÖ در اختراع مجدد خود و پذیرش چشم‌انداز سیاسی جدید کمتر موفق بوده‌است. این حزب در انتخابات شورای ملی سال ۲۰۱۹ متحمل خسارات سنگین شد و در نهایت با ۱۲ کرسی کمتر از مجلس قانونگذاری قبلی روبرو شد. این حزب قصد بازسازی و ایفای نقش اپوزیسیون در دولت ائتلافی تحت رهبری ÖVP به ریاست کورتس را دارد.
در ژانویه ۲۰۲۰، SPÖ تقریباً ۵۰ درصد از آرا در انتخابات منطقه‌ای ایالت بورگن‌لاند به رهبری هانس پیتر دوسکوزیل را به دست آورد. به این ترتیب این حزب اکثریت مطلق کرسی‌ها را در لندتاگ را به دست آورده و به توانست بدون پشتیبانی احزاب کوچک‌تر و بدون ائتلاف؛ به‌تنهایی دولت تشکیل دهد. این موفقیت شگفت‌انگیز این احتمال را افزایش می‌دهد که SPÖ بتواند روند شکست‌های اخیر در سطح ملی را نیز معکوس کند.
احزاب سیاسی > حزب آزادی اتریش

حزب آزادی (Freiheitliche Partei Österreichs یا FPÖ) یک حزب سیاسی پوپولیست راستگرا است که در سال ۱۹۵۵ به عنوان جانشین فدراسیون استقلال تأسیس شد. طبق نظرسنجی‌ها، عمدتاً رای جوانان و کارگران را به خود جلب می‌کند. لفاظی‌های ملی‌گرایانه آن‌ها مسلمانان، مهاجران و اتحادیه اروپا را هدف قرار می‌دهد. پس از اینکه یورگ هایدر در سال ۱۹۸۶ رهبری حزب را به دست گرفت، حزب به‌طور پیوسته مورد حمایت قرار گرفت تا اینکه در انتخابات ۱۹۹۹ حدود ۲۷ درصد آرا را به خود اختصاص داد. پس از کاهش آرای حزب به ۱۰ درصد در انتخابات ۲۰۰۲، آن‌ها به میزان رأی ۱۷٫۵ درصد در سال ۲۰۰۸ دست یافتند.
این حزب به لطف عملکرد قوی خود در انتخابات ملی سال ۲۰۱۷، شریک ائتلافی کوچکی در دولتی به رهبری ÖVP به ریاست سباستین کورتس به عنوان صدراعظم شد. لکن دولت در نتیجهٔ یک رسوایی سیاسی، با رأی عدم اعتماد برکنار شد. از رهبر FPÖ، به‌عنوان یکی از افراد درگیر در این رسوایی که رسوایی ایبیزا مشهور شد؛ نام برده می‌شود. FPÖ در انتخابات فدرال و ایالتی بعدی متحمل ضررهای تنبیهی شد. این حزب، رهبر دیرینه خود H-C Strache را که حزب را برای شرکت در انتخابات محلی وین در سال ۲۰۲۰ تأسیس کرده بود، اخراج کرد؛ اما نتوانست به آستانه ۵ درصد برای حضور در پارلمان شهری برسد.
احزاب سیاسی > حزب سبزها - آلترناتیو سبز

سبزها (Die Grünen)، حزبی که به عنوان بخشی از جنبش سبز در سراسر جهان بر مسائل زیست‌محیطی و عدالت اجتماعی تمرکز دارد، در سال ۲۰۰۸ توانست ۱۰٫۴ درصد آرا را به دست آورد. آن‌ها به ویژه در مناطق شهری قوی هستند. برای مثال در وین، جایی که در انتخابات اتحادیهٔ اروپا در سال ۲۰۰۴ توانستند ۲۲٪ آرا را به دست آوردند. در Neubau این حزب ۴۱ درصد آرا را به دست آورد که بیشتر از مجموع SPÖ و ÖVP است. حزب سبزها، عمدتاً روشنفکران و رأی‌دهندگان چپ لیبرال را از ۱۸ تا ۳۰ سال جذب می‌کند. برخی اصرار دارند که سبزها را چپ‌گرا معرفی کنند، زیرا آن‌ها را ضدسرمایه‌داری می‌دانند و مطمئناً از لفاظی‌های ضدکاپیتالیستی و سیاست‌های متضاد با تجارت استفاده می‌کنند. با این حال، این برچسب‌گذاری تفاوت‌های میان سبزها - که اعتقاد زیادی به بازارهای محلی و دموکراسی مستقیم دارند - و سوسیالیست‌های چپ و کمونیست‌هایی که تمایل به تمرکز و اقتصاد برنامه‌ریزی شده و مسائل طبقاتی اقتصادی دارند، را درنظر نمی‌گیرند.
حزب سبزها در سال ۲۰۱۷ دچار اختلاف و شکاف داخلی شد و نتوانست از آستانه ۴٪ در انتخابات سراسری که آن سال عبور کند؛ بنابراین، تمام کرسی‌های خود را در شورای ملی از دست داد. با این حال این حزب در انتخابات زودهنگام سپتامبر ۲۰۱۹، با سهم ۱۳٫۹ درصدی و ۲۵ کرسی، بازگشتی تماشایی داشت. نمایش قوی آن‌ها، همراه با ضررهای شدید FPÖ متضرر از رسوایی، آن‌ها را به یک شریک احتمالی ائتلافی برای حزب مردم تبدیل کرد که بیشترین تعداد آرا و کرسی‌ها را نسبت به همه احزاب به دست آورده و سباستین کورتس نامزد آن برای تصدی صدر اعظمی اتریش بود. برای دومین بار پس از دو ماه مذاکرات فشرده، کورتس و رهبر حزب سبز، ورنر کوگلر، توافقنامهٔ ائتلافی را در روز سال نوی ۲۰۲۰ اعلام کردند. کابینهٔ جدید یک هفته بعد در پیشگاه رئیس‌جمهور فن‌دربلن سوگند یاد کرد.
احزاب سیاسی > NEOS - انجمن نوگرای لیبرال اتریش

حزب انجمن لیبرال (Liberales Forum یا LIF)، در فوریه ۱۹۹۳ با جدایی از FPÖ و بر اساس آرمان‌های آزادی‌خواهانه تأسیس شد. این حزب در انتخابات ۱۹۹۹، ۳٫۶۵٪ آرا را به دست آورد و نتوانست از آستانه ۴ درصدی لازم برای نمایندگی در مجلس سفلی (Nationalrat) عبور کند. پس از کاهش رای به کمتر از ۱٪ در انتخابات ۲۰۰۲، آن‌ها تقریباً به‌طور کامل از دید عموم ناپدید شده و در سال ۲۰۰۸ تنها توانستند ۲٫۱٪ از آرا را دریافت کنند. در سال ۲۰۱۳، LIF یک اتحاد حزبی با NEOS لیبرال مرکزی کلاسیک برای شرکت در انتخابات مجلس قانونگذاری ایجاد کرده و وارد شورای ملی شد. در سال ۲۰۱۴ این دو حزب ادغام شدند.
NEOS با کسب ۸٫۱٪ آرا و ۱۵ کرسی، بهترین نتیجهٔ خود را در انتخابات شورای ملی سال ۲۰۱۹ به دست آورد که پنج کرسی نسبت به انتخابات قبلی در سال ۲۰۱۷ بیشتر بود. اما این تعداد برای واجد شرایط بودن آنها به عنوان یک حزب ائتلاف کوچک به رهبری ÖVP کافی نبود.
انتخابات

خلاصه نتایج انتخابات پارلمانی اتریش در سال ۲۰۱۹
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
</img>: </img>
| حزب | حزب | رای | ٪ | کرسی | +/- |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | حزب مردم اتریش | ۱٬۷۸۹٬۴۱۷ | ۳۷٫۵ | ۷۱ | +۹ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | حزب سوسیال دموکرات اتریش | ۱٬۰۱۱٬۸۶۸ | ۲۱٫۲ | ۴۰ | -۱۲ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | حزب آزادی اتریش | ۷۷۲۶۶۶ | ۱۶٫۲ | ۳۱ | -۲۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | سبزها - جایگزین سبز | ۶۶۴٬۰۵۵ | ۱۳٫۹ | ۲۶ | +۲۶ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | NEOS - انجمن نوگرای لیبرال اتریش | ۳۸۷٬۱۲۴ | ۸٫۱ | ۱۵ | +۵ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | JETZT | ۸۹٬۱۶۹ | ۱٫۹ | ۰ | -۸ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | حزب کمونیست اتریش پلاس | ۳۲۷۳۶ | ۰٫۷ | ۰ | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | Der Wandel | ۲۲٬۱۶۸ | ۰٫۵ | ۰ | جدید |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | مهمانی آبجو | ۴۹۴۶ | ۰٫۱ | ۰ | جدید |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | هر رای مهم است! | ۱٬۷۶۷ | ۰٫۰ | ۰ | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | BZÖ Carinthia - اتحاد میهن پرستان | ۷۶۰ | ۰٫۰ | ۰ | جدید |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | حزب چپ سوسیالیست | ۳۱۰ | ۰٫۰ | ۰ | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | حزب مسیحی اتریش | ۲۶۰ | ۰٫۰ | ۰ | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| آرای نامعتبر/صاف | آرای نامعتبر/صاف | ۵۸٬۲۲۳ | – | – | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| جمع | جمع | ۴٬۸۳۵٬۴۶۹ | ۱۰۰ | ۱۸۳ | ۰ |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| رای‌دهندگان ثبت نام شده / مشارکت | رای‌دهندگان ثبت نام شده / مشارکت | ۶٬۳۹۶٬۸۰۲ | ۷۵٫۶ | – | – |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| منبع: وزارت کشور اتریش بایگانی‌شده  در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine | منبع: وزارت کشور اتریش بایگانی‌شده  در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine | منبع: وزارت کشور اتریش بایگانی‌شده  در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine | منبع: وزارت کشور اتریش بایگانی‌شده  در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine | منبع: وزارت کشور اتریش بایگانی‌شده  در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine | منبع: وزارت کشور اتریش بایگانی‌شده  در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
ببینید: انتخابات قانونگذاری اتریش ۲۰۱۷ و انتخابات قانونگذاری اتریش ۲۰۱۹
گروه‌های فشار سیاسی و لابی‌ها

اتاق‌های کار، بازرگانی و کشاورزی با عضویت اجباری مورد تأیید دولت، و همچنین اتحادیه‌های کارگری و گروه‌های لابی‌گر، گاهی اوقات تأثیر قابل‌توجهی بر دولت فدرال دارند. تصمیمات به اصطلاح مشارکت اجتماعی اتریش (Sozialpartnerschaft)، متشکل از فدراسیون اتحادیه‌های کارگری اتریش و اتاق‌های بازرگانی، کارگران و کشاورزان، بر تعدادی از قوانین و سیاست‌های اتریش مانند قانون کار و سیاست بازار کار آن، تأثیر می‌گذارند.
گروه‌های فشار سیاسی و لابی‌ها > مروری بر گروه‌ها

اتحادیه ملی دانشجویان اتریش (ÖH)، فدراسیون اتحادیه‌های کارگری اتریش (ÖGB)، اتحادیهٔ کار (AK)، کنفرانس رؤسای اتاق‌های کشاورزان، اتاق اقتصادی اتریش (WKO)، فدراسیون صنایع اتریش (VOeI) و کلیسای کاتولیک منجمله سازمان اصلی آن، حنبش کاتولیک.
روابط خارجی

در سال ۱۹۵۵ اتریش اعلامیه بی‌طرفی را تصویب کرد که این کشور را برای همیشه بی‌طرف اعلام می‌کرد. اتریش از آن پس سیاست خارجی خود را بر اساس اصل بی‌طرفی استوار کرد. در دهه ۱۹۹۰ به دنبال عضویت اتریش در اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۵ و شرکت این کشور در ماموریت‌های صلح‌بانی سازمان ملل متحد، تفسر این بی‌طرفی تغییر کرد. اتریش از ابتدای سال ۲۰۰۹ عضو غیر دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد است.
روابط خارجی > مشارکت در سازمان‌های بین‌المللی

AfDB
AsDB
Australia Group
BIS
BSEC (observer)
CCC
CE
CEI
CERN
EAPC
EBRD
ECE
EIB
EMU
ESA
EU
FAO
G-9
IADB
IAEA
IBRD
ICAO
ICC
ICC
ICFTU
ICRM
IDA
IEA
IFAD
IFC
IFRCS
ILO
IMF
IIASA
International Maritime Organization
Intelsat
Interpol
IOC
IOM
ISO
ITU
MINURSO
NAM (guest)
NEA
NSG
OAS (observer)
OECD
OPCW
OSCE
PCA
PFP
UN
UNCTAD
UNDOF
UNESCO
UNFICYP
UNHCR
UNIDO
UNIKOM
UNITAR
UNMIBH
UNMIK
UNMOT
UNOMIG
UNTAET
UNTSO
UPU
WCL
WEU (observer)
WFTU
WHO
WIPO
WMO
WToO
WTrO
Zangger Committee
یادداشت

↑  A Spitzenbeamter is the top civil servant in a department, c.f. Permanent Secretaries in British politics
ساختمان پارلمان اتریش در وین
عضویت حزبی احزاب در اتریش (از 1945). احزاب اصلی ÖVP، SPÖ و FPÖ هستند.