آرامستان واگانکوفسکوی

گورستان in Sergey Makeev Street , ناحیه پرسننسکی، مسکو
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Ваганьковское кладбище: Ваганьковское кладбище
Church of the Renewal of the Temple of the Resurrection در آرامستان واگانوفسکوی: Church of the Renewal of the Temple of the Resurrection در آرامستان واگانوفسکوی
fa (in English: Expected satiety)موقعیت در en:Presnensky District، مسکو: faموقعیت در en:Presnensky District، مسکو
آرامستان واگانکوفسکوینمایش نقشه European Russiaآرامستان واگانکوفسکوینمایش نقشه مسکوآرامستان واگانکوفسکوینمایش نقشه Moscow Ring Road: آرامستان واگانکوفسکوینمایش نقشه European Russiaآرامستان واگانکوفسکوینمایش نقشه مسکوآرامستان واگانکوفسکوینمایش نقشه Moscow Ring Road
جزئیات: جزئیات
بنیان‌گذاری: ۱۷۷۱ (۱۷۷۱)
مکان: Sergey Makeev Street [ru], ۱۵ ناحیه پرسننسکی، مسکو
کشور: روسیه
مختصات: ۵۵°۴۶′۰۵″ شمالی ۳۷°۳۲′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۶۸۰۶°شمالی ۳۷٫۵۴۸۳۳°شرقی﻿ / 55.76806; 37.54833
گونه: عمومی، military graves, memorial
سبک: سبک امپراتوری
وسعت: ۴۷٫۹ هکتار (۱۱۸ جریب فرنگی)
شمار گورها: بیش از ۱۰۰٬۰۰۰
وبگاه: ritual.mos.ru/perechen/cemetery/the-cemetery-vagankovsky.php
قبریاب: آرامستان واگانکوفسکوی
آرامستان واگانکوفسکوی (روسی: Ваганьковское кладбище، ت. «Vagan'kovskoye kladbishche») در ناحیه پرسننسکی مسکو، روسیه واقع شده است. این آرامستان در سال ۱۷۷۱، در تلاش برای مهار شیوع طاعون خیارکی در روسیه مرکزی تأسیس شد. این آرامستان یکی از آرامستان‌هایی بود که در خارج از محدوده شهر ایجاد شده بود تا از گسترش بیماری جلوگیری شود.
تخمین زده می‌شود که بین‌سال‌های ۱۷۷۱ تا ۱۹۹۰ بیش از ۵۰۰٫۰۰۰ نفر در این آرامستان به خاک سپرده شده‌اند. از سال ۱۹۹۰، این آرامستان کمی بیش از ۱۰۰٫۰۰۰ قبر داشت. این آرامستان وسیع شامل گورهای دسته‌جمعی از نبرد بورودینو، نبرد مسکو و فاجعه خودینکا می‌باشد. این مکان محل به خاکسپاری بسیاری از افراد سرشناس از جوامع دانشگاهی، هنری، نظامی و ورزشی روسیه و اتحاد جماهیر شوروی سابق است.
این آرامستان توسط چندین کلیسای ارتدکس که بین سال‌های ۱۸۱۹ و ۱۸۲۳ در نسخه مسکووی سبک امپراتوری ساخته شده‌اند، سرو می‌شود.
از زمان شروع آن به عنوان یک شهر کوچک، دفن مردگان - به استثنای برخی موارد - در مکان‌های عبادت مرسوم در مسکو، مانند سایر شهرهای روسیه بود. پتر کبیر سنگ قبرهای روی زمین کلیسا را دوست نداشت و آنها را مانعی برای مراسم کلیسا و بی‌احترامی به کلیسا می‌دانست. وی در سال ۱۷۲۳ فرمانی صادر کرد که در تمام شهرهای امپراتوری روسیه فقط «افراد سرشناش» باید در کلیساهاو بقیه در صومعه‌ها یا کلیساهای محلی خارج از شهرها به خاک سپرده شوند . با این حال، این فرمان اجرا نشد، زیرا وی اندکی پس از صدور این فرمان در سال ۱۷۲۵ درگذشت و رسم خاکسپاری مردگان در کلیساها را بدون تغییر باقی ماند.
در سال ۱۷۷۱، کاترین کبیر، در تلاش برای مهار اپیدمی طاعون خیارکی در روسیه مرکزی، با فرمانی رعایای خود را از به خاکسپاری کسانی که بر اثر طاعون درگذشته بودند در هر صومعه یا آرامستان کلیسایی در مسکو منع کرد. به اهالی مسکو گفته شد که مردگان را فقط در کلیساهایی که بر اساس محله‌های مسکونی آنها اختصاص داده شده است دفن کنند. شش «کلیسای ویژه» در خارج از محدوده شهر برای این منظور تعیین شد. یکی از آنها در واگانوفسکوی در نزدیکی Presnya (ناحیه پرسننسکی فعلی) بود. کشته شدگان ناحیه اول، سوم و نیمی از ناحیه پنجم مسکو قرار بود برای دفن به آنجا فرستاده شوند.
ویلیام تاوبمن، دانشمند علوم سیاسی آمریکایی، نوشته که در طول پاکسازی بزرگ، نگهبانان مست به مشروب الکلی، زندانیان در حال گریه را پس از حفر قبرهای خود در آرامستان اعدام می‌کردند.