stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
توئنی وان پایلتس
تاریخچه > ۲۰۱۴

در تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴، گروه ویدئو کلیپی برای آهنگ Ode to Sleep (نوای خواب) منتشر کردند.
تاریخچه > ۲۰۱۸ تا کنون: Trench

توئنی وان پایلتس بعد از مدت‌ها سکوت در آوریل ۲۰۱۸ به صورت پنهان با طرفداران خود ارتباط برقرار کرد و به مدت سه ماه به گذاشتن مطالبی عجیب در یک سایت غیررسمی پرداخت. آن‌ها به این وسیله اقدام به دادن سرنخ‌هایی راجع‌به آلبوم بعدی خود کردند، طبق اطلاعات موجود در آن سایت آلبوم بعدی خود یک آلبوم مفهومی است و تم آن برگرفته از دخمه‌های زرتشتیان است.
در ۷ ژوئیه ۲۰۱۸ بند بعد از یک سال سکوت در فضای مجازی ایمیلی عجیب به طرفداران خود داد و در آن عرضهٔ آهنگ جدید خود را اعلام کرد. پس از دو روز آن‌ها بالاخره در تمامی حساب‌های اجتماعی خود ویدیویی کوتاه از یک چشم زرد یک جغد منتشر کرد. آن‌ها همچنین لوگوی جدید خود را نیز معرفی کردند که شاهد تغییرات بسیاری بوده؛ رنگ لوگو کاملاً به رنگ زرد درآمده و خطوط عمودی و مورب آن دو لایه شدند //-||
سر انجام این بند در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۸ دو تک آهنگ Jumpsuit و Nico And The Niners را به همراه موزیک ویدیو Jumpsuit منتشر و اعلام کرد پنجمین آلبوم استودیویی بند به نام Trench در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ به‌طور رسمی منتشر خواهد شد. همین‌طور اعلام شد تور برای این آلبوم به اسم The Bandito Tour در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸ آغاز خواهد شد.
کمی بعد از انتشار دو تک آهنگ و موزیک ویدیو Jumpsuit، در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۸ موزیک ویدیو Nico And The Niners منتشر شد.
سبک موسیقی و اعتبار

استایل موسیقایی بند به صورت ذیل شرح داده شده است: الترنیتیو هیپ هاپ، الکتروپاپ، ایندی پاپ، پاپ راک، رپ راک، الترنیتیو راک، رگی، راک، سینث-پاپ، الکترونیکا، الکترونیک راک، ایمو رپ، ایندی راک، پاپ-رپ، هیپ هاپ، سایکدلیک، ایندیترونیکا
این گروه مخلوطی از پیانو (هر از گاهی کیبورد و کیتار)، ترکیب‌کننده، درام (به همراه مخلوطی از درام الکترونیک در بعضی قسمت‌ها)، خوانندگی، و گاهی یوکه لیلی به همراه دارد.


تایلر اظهار دارد که زمانی که شعر خیلی طولانی می‌شود، باید شروع به رپ خواندن بکند تا بتواند متن آهنگ را در آهنگ بگنجاند.


مردم معمولاً با مربوط ساختن این گروه به یک ژانر مشخص برای توصیفش مشکل دارند. اگرچه خیلی از طرفداران به این گروه لقب اسکیزوفرنی پاپ داده‌اند که یک ژانر فرعی غیررسمی و اصطلاحی از پاپ است.


با اینکه بسیاری از آهنگ‌های این گروه شامل اشاراتی به الهیات مسیحی می‌شود، و پیامی (هرچند غیر مستقیم) دربارهٔ خداوند دارد، و تمام اعضای گروه (چه گذشته چه در حال حاضر) مسیحی هستند، این گروه به عنوان یک گروه مسیحی مطرح نشده است.
بند یک فن بیس بزرگ برای خود دارد که اسم آن «محفل اسکلت» است.
با استناد به خود بند هدف آنان از ساخت موسیقی «ترغیب کردن مردم برای فکر کردن» است. آن‌ها تلاش می‌کنند تا به مردم ارزش‌های واقعی زندگی را نشان دهند و در آهنگ‌هایشان به موضوعاتی همچون مبارزه با مادی نگری و مبارزه با نَفس و شیطان اشاره می‌کنند.
اعضای گروه

تایلر جوزف - خواننده، پیانو، کیبورد، یوکه لیلی، سینثی سایزر، باس، کی‌تار، (از سال ۲۰۰۹ تاکنون)
جاش دان - ترامپت، درام و پرکاشن (از ۲۰۱۱ تاکنون)
نیک توماس - گیتار باس، کیبورد، پیانو، گیتار الکتریک، هم خوانی (از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱)
کریس صالح - درام و پرکاشن (از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱)
تور کنسرت > رهبر

تور بیشتر نوامبر (۲۰۱۲)
سفر برای تور کنسرت (۲۰۱۳)
تور جهانی سکوت سخت است (۲۰۱۴)
تور جهانی چهره تار (۲۰۱۵–۲۰۱۶)
تور جهانی اجراهای احساسی جاده‌ای (۲۰۱۶–۲۰۱۷)
تور راهزن (۲۰۱۸–۲۰۱۹)
تور تیک اووِر (۲۰۲۱–۲۰۲۲)
تور یخی (۲۰۲۲)
رویدادی با توئنی وان پایلتس (۲۰۲۴)
تور جهانی کلنسی (۲۰۲۴–۲۰۲۵)
تور کنسرت > رهبر > اجرای شروع‌کننده

تور برای نئون تریز در کنار واک د مون (۲۰۱۲)
تور جهانی نجات راک ان رول همراه با فال اوت بوی و پنیک! ات د دیسکو (۲۰۱۳)
تور پارامور به همراه گروه پارامور (۲۰۱۴)
آپولونی و دیونیسی

آپولون در حال کشتن دیونیسوس
هنر آپولونی و هنر دیونوسی نخستین بار در سدهٔ نوزدهم توسط فیلسوف آلمانی فریدریش نیچه در زایش تراژدی از آن یاد شده‌است. نیچه این اصطلاحات را در زیباشناسی وارد کرد. وی در طبقه‌بندی منحصر به فرد خود از اقسام هنری از اسطوره‌های یونان باستان وام می‌گیرد. آپولون و دیونیسوس دو فرزند زئوس، خدای المپ، از دو مادر متفاوت هستند. نیچه در زایش تراژدی از آپولون برای ترسیم و ارائه نمادین مفاهیمی چون هماهنگی، توازن، نظم، قانون گرایی، صورت کامل، وضوح، روشنی، تفرد و از اسطوره دیونیزوس نیز برای نشان دادن نیروهای حیاتی مفرط، پویایی، سرزندگی، تغییر و تحول، آفرینش و انهدام، تحرک، جنبش، ریتم، نشئگی و یگانگی استفاده می‌کند. وی در کتاب زایش تراژدی می‌گوید توسعهٔ هنر نتیجهٔ تقابل دو عنصر متضاد (آپولونی و دیونوسی) در زندگی خلاق بشر است. در هنر آپولونی مسایلی از قبیل اطمینان، ساختار و عقلانیت حاکم است و هنرمند تابع نیروهای آپولونی زمانی احساس آزادی می‌کند که تأمین باشد. در هنر آپولونی همه چیز چه خیر و چه شر تقدیس می‌شود هنر آپولونی بر وجود امر دهشتناک صحّه می‌گذارد اما در استحالهٔ به لذّات است که آن را زیبا نمایان می‌کند و تلویحاً آنچه ارائه می‌کند «دروغ» است. در تبیین نیچه، یونانیان مسلماً می‌دانستند که آپولونیسم تمام حقیقت جهان را بیان نمی‌کند: آنها به خود دروغ می‌گفتند.
آی‌سی‌آی‌سی‌آی بانک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: INE090A01021 
صنعت: خدمات مالی
بنا نهاده: ۱۹۹۴
دفتر مرکزی:  بمبئی، هند
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: چاندا کوچار
محصولات: بانکداری خرد کالاها بیمه معاملات سهام بانکداری شرکتی سرمایه‌گذاری مدیریت سرمایه‌گذاری بانکداری اختصاصی وام مسکن کارت اعتباری
درآمد:  ۲۰ $ میلیارد دلار (۲۰۲۲)
سود خالص:  ۳٫۲‌ $ میلیارد دلار (۲۰۲۲)
مجموع دارایی:  ۲۲۰ $ میلیارد دلار (۲۰۲۲)
تعداد کارکنان: ۹۷۳۵۴ نفر (۲۰۲۰)
وبگاه: www.icicibank.com
آی‌سی‌آی‌سی‌آی بانک (به انگلیسی: ICICI Bank) شرکت خدمات مالی و بانکداری هندی مستقر در بمبئی است، که مالک شبکه‌ای از ۵۲۷۵ شعبه و ۱۵۵۸۹ دستگاه عابربانک در ۱۷ کشور جهان می‌باشد.
بانک آی‌سی‌آی‌سی‌آی به‌عنوان دومین بانک بزرگ هند بر پایه میزان دارایی و سومین از نظر میزان ارزش بازار در کشور هند شناخته می‌شود. بخشی از سهام این بانک در بازارهای بورس اوراق بهادار بمبئی، بورس ملی هند و بورس نیویورک معامله می‌شود.
پیشینه دانشگاه تهران

رضاشاه و دکتر ابوالقاسم بختیار در آیین گشایش دانشکده پزشکی دانشگاه تهران
دانشگاه تهران دانشگاه دولتی و بزرگترین مرکز آموزش عالی در ایران است. از این دانشگاه با القاب "دانشگاه مادر" و "نماد آموزش عالی" یاد شده است. پیشنهاد اولیه این ارگان دولتی را اسماعیل سنگ در سال ۱۳۰۵ داد و پس از انجام مطالعات اولیه‌ای که عیسی صدیق انجام داد، در سال ۱۳۱۳ خورشیدی به دستور رضا شاه پهلوی تأسیس شد. دانشگاه تهران هم‌اکنون دارای ۲۵ دانشکده، ۹ پردیس و ۱۱ مرکز پژوهشی است. در حال حاضر، سید محمد مقیمی ریاست این دانشگاه را به عهده دارد.
مطالعه

وزیر دربار وقت، عبدالحسین تیمورتاش، از طرف رضا شاه، دکتر عیسی صدیق (صدیق اعلم) را مأمور کرد تا در سال ۱۳۱۰ خورشیدی به ایالات متحده آمریکا سفر کرده، پس از مطالعه در «تأسیسات علمی دنیای جدید»، طرحی برای تأسیس دانشگاه در کشور به دولت تقدیم کند. از همین رو، برخی منابع، زحمات اولیه تأسیس دانشگاه تهران را به وی نسبت داده‌اند.
تأسیس

کلیات طرح تأسیس دانشگاه تهران را از سال ۱۳۰۷ محمود حسابی به وزیر معارف وقت اعتمادالدوله قراگوزلو پیشنهاد داد. اما این طرح تا رسیدن علی اصغر حکمت به سمت وزارت معارف دنبال نشد. دربارهٔ این پیشنهاد، علی اصغر حکمت کفیل (سرپرست) وقت وزارت معارف و مسئول اجرای طرح تأسیس دانشگاه تهران و نخستین رئیس این دانشگاه، در کتاب خاطراتش چنین نوشته‌است:
در یکی از شب‌های فرخنده اواخر بهمن ۱۳۱۲ جلسه هیئت وزرا در حضور شاه در عمارتی که اکنون مقر کاخ ملکه پهلوی است تشکیل شده بود. سخن از آبادی تهران و عظمت ابنیه و عمارات و قصور زیبای جدید در میان آمد. مرحوم فروغی (ذکاءالملک) رئیس‌الوزرا در این باب به شاهنشاه تبریک گفت دیگر وزیران نیز هر یک به تحسین و تمجید زبان گشوده بودند. نوبت به بنده نگارنده رسید که به سمت کفیل وزارت معارف در آن میان حاضر بودم. گویا خداوند متعال به قلب من الهام کرد که عرض کردم در آبادی و عظمت پایتخت البته شکی نیست ولی نقصی که دارد این است که این شهر هنوز عمارت مخصوص “اونیورسیته“ (دانشگاه) ندارد و حیف است که این شهر نوین از همه بلاد بزرگ عالم از این حیث عقب باشد. شاه بعد از اندک تأملی یک کلمه گفتند «بسیار خوب آن را بسازید».
در جلسه بعدِ هیئت وزرا در آغاز به وزیر مالیه مرحوم علی‌اکبر داور، رو نموده و فرمودند در بودجه سال آینده مبلغ ۲۵۰٬۰۰۰ تومان به وزارت معارف اعتبار بدهید که به مصرف ساختمان مدرسه برسانند. چند روز بعد که بودجه سال نو تدوین و تنظیم شد و به تصویب رسید وزیر مالیه اضافه براعتبار مقرر سال قبل مبلغ مزبور را جهت ساختمان مدارس در فصل مخصوص گنجانیده و قبل از نوروز ۱۳۱۳ به تصویب رسید و به وزارت معارف هم ابلاغ شد و من مأمور و مکلف شدم که ساختمان دانشگاه را آغاز نمایم.
علی اصغر حکمت بی‌درنگ دست به کار شد و جستجو برای مکان‌یابی مناسب دانشگاه را با کمک و مشاوره آندره گدار، معمار چیره‌دست فرانسوی که در آن روزگار به عنوان مهندس در خدمت وزارت معارف بود آغاز کرد. آنان پس از جستجوی بسیار در میان ابنیه، باغ‌ها و زمین‌های فراوان آن‌روز اطراف تهران باغ جلالیه را برای احداث دانشگاه برگزیدند.
علی اصغر حکمت نوشته‌است:
از جمله زمین‌هایی که عرضه شد در بهجت‌آباد بود که آن وقت در اطراف باغ معروف آن عمارات و خانه‌هایی بنا شده‌بود. مهندس وزارت معارف آندره گدار آن را نپسندید و کمی عرصه و قلت وسعت آن را خاطر نشان ساخت.
مالکان اراضی بهجت‌آباد که از این جانب مأیوس شدند در نزد وزیر مالیه کوشش کرده و خاطر آن مرحوم را بر رجحان زمین خود جلب کردند. یکی از شب‌های فروردین ماه همان سال که پیشنهاد دو زمین جلالیه و بهجت‌آباد مطرح شد مرحوم داور، رجحان بهجت‌آباد را قویاً پشتیبانی می‌کرد و بالاخره اخذ رأی به عمل آمد و معلوم شد ایشان اکثریت داشتند و من بسیار دلشکسته و نومید گشتم. در این اثنا شاه به جلسه وزرا ورود فرمودند. پس از اندکی به رسم معمول از مرحوم فروغی نخست وزیر سؤال کردند (چه می‌کردید؟) مرحوم فروغی عرض کرد «صحبت انتخاب زمین برای دانشگاه بود و دو محل پیشنهاد شده یک بهجت‌آباد و دیگری جلالیه» شاه بعد از اندک تأملی فرمودید «باغ جلالیه را انتخاب کنید. بهجت‌آباد شایسته نیست. عرصه آن کم و اراضی آن سیل‌گیر است. من همه این نواحی را با اسب گردش کرده و دیده‌ام» مطلب تمام شد و من مشغول به کار شدم.
سرانجام با پیگیری های دکتر عیسی صدیق، علی‌اصغر حکمت، دکتر محمود حسابی و دیگران، طرح ایجاد دانشگاه تهران در ۲۲ اسفند ۱۳۱۲ به مجلس شورای ملی رفت در و در هشتم خرداد ۱۳۱۳ به تصویب رسید.
در ۱۵ بهمن ماه همان سال بود که کلنگ تأسیس دانشگاه تهران را رضاشاه در زمین‌های جلالیه تهران (در جنوب پارک لاله کنونی) به زمین زد و در جمعه ۲۴ اسفند رسماً دانشگاه تهران تأسیس شد.
نخستین شورا

دانشگاه تهران زیر نظر شورایی کار خود را آغاز کرد که اعضای آن عبارت بودند از:
لقمان الدوله، دکتر امیر اعلم (از دانشکده طب)
عیسی صدیق، دکتر علی‌اکبر سیاسی (از دانشکده ادبیات)
میرزا غلامحسین خان رهنما (از دانشکده علوم)
حاج سید نصرالله تقوی، بدیع الزمان فروزانفر (از دانشکده علوم منقول و معقول)
دکتر محمود حسابی (از دانشکده فنی)
دکتر ولی خان نصر (پدر سید حسین نصر) (از وزارت معارف)
زمین دانشگاه و طراحی پردیس

باغ جلالیه در شمال تهران آنروز مابین قریه امیرآباد و خندق شمالی تهران قرار داشت. این باغ زیبا که پوشیده از درختان کهنسال مثمر و غیرمثمر بود، در حدود ۱۳۰۰ ه‍.ق در واپسین سال‌های حکومت ناصرالدین شاه قاجار به فرمان شاهزاده‌ای به نام جلال الدوله بنا یافته و در آن روز در مالکیت تاجری به نام حاج رحیم آقای اتحادیه تبریزی بود.
باغ جلالیه از قرار متری ۵ ریال و جمعاً به مبلغ ۱۰۰۰۰۰ تومان از این تاجر خریداری شد و آندره گدار به سرعت مأمور تعیین حدود، نرده گذاری، طراحی و اجرای عملیات ساختمانی در آن شد.
دانشگاه تهران بر اساس مؤسسات آموزش عالی فرانسه الگوبرداری شد و حتی طراحان ساختمان‌های دانشگاه تهران مهندسین فرانسوی بودند، و دروس و برنامه‌های هنرکده (دانشکده هنرهای زیبای فعلی) دقیقاً بر اساس الگوی دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس طراحی گردید.
پردیس و بناهای این دانشگاه توسط معماران اروپایی رولان دوبرول، ماکسیم سیرو، مارکوف، آلکساندر موزر، آندره گدار، و محسن فروغی طراحی گردید.
زمین دانشگاه و طراحی پردیس > نخستین ساختمان دانشگاه

تالار کالبدشکافی نخستین ساختمان دانشگاه بود. قرار شد که ساختمان دانشگاه از دانشکده پزشکی آغاز شود. در اوایل اردیبهشت این ساختمان شروع شد.[نیازمند منبع] نقشه محل نگهداری اجساد در طبقه زیرزمین و تالارهای کالبدشکافی در دو طبقه و آمفی‌تئاتر ویژه آموزش‌های نظری به مرحله اجرا گذارده شد و تا اواخر دی‌ماه ۱۳۱۳ خاتمه پذیرفت. دکتر امیر اعلم که رئیس کرسی تشریح بود و دکتر ابوالقاسم بختیار جراح و معاون دانشکده پزشکی و دکتر بلر جراح بیمارستان آمریکایی تهران کوشش فراوان در این راه به خرج دادند. به نوشتهٔ حکمت، حتی برای اولین بار اجساد اموات بلاصاحب را مخفیانه دکتر بختیار از مریض‌خانه‌های دولتی تحویل گرفته و در اتوموبیل شخصی خود به تالار تشریح می‌آورد و در سالن زیرزمین در محفظه‌های مخصوص مملو از محلول ضدعفونی قرار می‌گرفت.[نیازمند منبع]
هم‌زمان با گشایش تالار کالبدشکافی، در پانزدهم بهمن ماه ۱۳۱۳ ه‍.خ لوح یادبود تأسیس دانشگاه با حضور رضاشاه در محلی که اکنون پلکان جنوبی دانشکده پزشکی است در دل خاک به امانت گذاشته شد.
ادغام مؤسسات دیگر در دانشگاه تهران

دانشگاه تهران با ادغام کردن مدرسه سیاسی، مدرسه طب (که شامل مدارس دندانسازی، داروسازی و مامایی نیز می‌شد)، مدرسه فلاحت مظفری (اولین مدرسه کشاورزی در ایران)، مدرسه صنایع مستظرفه (تأسیس توسط کمال الملک)، مدرسه حقوق و دانشسرای عالی در تهران دایر گشت.
نقش مؤسسات آمریکایی

در اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی ساختار درسی و پژوهشی دانشگاه رفته رفته به سمت الگوبرداری از سیستم دانشگاه‌های آمریکایی شروع به حرکت نمود: به‌طور نمونه دانشکده کشاورزی این دانشگاه به کمک دانشگاه یوتا توسعه و گسترش یافت.
اما نمونه‌های دیگری نیز می‌توان برشمرد: در سال ۱۹۵۴ مؤسسه علوم اداری دانشگاه (دانشکده مدیریت کنونی) به کمک دانشگاه کالیفرنیا جنوبی و به ریاست دکتر هری مارلو از این دانشگاه آغاز به ارائه مدارج دکترا نمود. در سال ۱۹۵۸ مؤسسه روزنامه‌نگاری دانشگاه تهران به کمک دانشگاه ویرجینیا و دکتر جیمز ولارد آغاز به کار نمود؛ و دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا بود که در سال ۱۹۶۵ رشته دکترای بیماری‌های سلولی (cytopathology) را راه اندازی نمود.
انقلاب ۱۳۵۷ ایران و اثرات آن

مقاله‌های اصلی: انقلاب فرهنگی ایران و وقایع ۱۸ تیر ۱۳۷۸
پس از انقلاب فرهنگی ایران در سال ۱۳۶۴ دانشکده‌های علوم پزشکی از دانشگاه تهران رسماً به دستور بخشنامهٔ جدید دولت جدا و مستقل گردیدند و دانشگاه علوم پزشکی تهران را تشکیل دادند.
اما بر اساس تفاهم نامه بین دو دانشگاه در سال ۱۳۸۵، اعضای هیئت علمی دانشجویان و پژوهشگران دو دانشگاه کماکان متعهد هستند مقالات علمی و پژوهشی خود را در مجلات و کتب و کنفرانس‌های خارجی و بین‌المللی با یک نام به چاپ برسانند.
محمدرضا پهلوی و فرح در داشگاه تهران
لباس رسمی استادان دانشگاه تهران در سال‌های نخستین، محل نگهداری موزه مقدم
سنگ یادبود گشایش دانشگاه تهران
دانشکده حقوق دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۸
افراد حفاظت‌شده

پرسنل پزشکی در حین یک جنگ مسلحانه خدمات انسانی خودرا دنبال می کنند و حفاظت شده تحت قانون انسان دوستانه بین المللی می باشند ،چه نظامی باشند یا مدنی.
افراد حفاظت شده (انگلیسی: Protected persons) یک عبارت حقوقی در چارچوب حقوق بین‌الملل بشردوستانه می‌باشد و نفراتی را در بر می‌گیرد که در حین یک درگیری مسلحانه تحت حفاظت ویژه کنوانسیون ژنو ۱۹۴۹ و پروتوکل الحاقی ۱۹۷۷ و حقوق انسان دوستانه بین‌الملل معمول قرار می‌گیرند.
تعریف قانونی رسته‌های مختلف افراد محافظت شده در درگیری‌های مسلحانه در هر کدام از کنوانسیون‌های ۱۹۴۹ ژنو و همچنین در پروتکل‌های افزوده سال ۱۹۷۷یافت می‌شود.
میزان حمایت و تعهد دولتها و احزاب در جنگ به نوع درگیری مسلحانه (بین‌المللی یا غیر بین‌المللی) و همچنین به رده افراد محافظت شده از نظر سن آنها (بزرگسال / کودک)، جنس (مرد / زن)، مشارکت در درگیری مسلحانه (رزمنده / اسیر / شخص مدنی) و وضعیت شخصی (به عنوان مثال، کشتی خراب، بیمار، زخمی و غیره) بستگی دارد.
حداقل حقوق و تضمین‌های اساسی بوسیله پروتکل‌های الحاقی I و II سال ۱۹۷۷ به اشخاصی که تحت کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو نباشند ارائه شده‌است. این مستقل از شخصیت درگیری (بین‌المللی یا ملی است.
علاوه بر این، پروتکل الحاقی دوم حفاظت از اشخاص محافظت شده موجود شامل اشخاص محافظت شده در منازعات غیر مسلحانه بین‌المللی (افراد محروم از آزادی، زخمی و بیمار، پرسنل پزشکی و مذهبی، جمعیت غیرنظامی) گسترش داد.
تاریخچه

در سال ۱۸۶۲ آنری دونان کتاب خود «حافظه سولفورینو» را منتشر کرد. او در این کتاب تجربه خود را از وحشت جنگ در طول نبرد سولفورینو توصیف کرد. این کتاب تمایل عمومی برای بهبود شرایط زخمی‌های ارتش در این زمینه را افزایش داد. بعد از کنفرانس دیپلماتیک الهام گرفته از ایده‌های او و حضور دولت‌های اروپایی و چندین ایالت آمریکایی، کنوانسیون اول ژنو در سال ۱۸۶۴ توسط دوازده کشور اروپایی به تصویب رسید.
ماده ۶این کنوانسیون پیش از این تصریح کرده بود «رزمندگان زخمی و بیمار، متعلق به هر کشوری که ممکن است باشند، باید جمع‌آوری و مراقبت شوند».
این کنوانسیون بر طبق مسائل جدیدی که در دو جنگ متوالی اتفاق افتاد با کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۰۶، ۱۹۲۹ و ۱۹۴۹ جایگزین شده‌است.
متن‌های قابل اجرا

در چهارچوب حقوق بشردوستانه بین‌المللی، چهار کنوانسیون ۱۹۴۹ ژنو، پروتکل‌های الحاقی۱۹۷۷ و قوانین بین‌المللی بشردوستانه بین‌المللی منشأ حقوق و حمایت‌ها برای گروه‌های مختلف افراد در زمینه درگیری‌های بین‌المللی مسلحانه و همچنین غیر بین‌المللی هستند. این متون بر حفاظت از قربانیان درگیری‌های مسلحانه تمرکز دارند و بر اساس یک اصل کلی: تعهد رفتار انسانی با افراد محافظت شده بدون تبعیض بر اساس نژاد (انسان)، جنس، ملیت، زبان، یا مذهب می‌باشد.
کنوانسیون‌های لاهه سال‌های ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ نیز در ریل اجرا می‌افتند. این کنوانسیون‌ها به‌طور کامل قابل اجرا و بخشی از قوانین بین‌المللی عرفی شده‌اند. حتی قبل از کنوانسیون ژنو، این کنوانسیون‌ها تعدادی از مقررات مهم را شامل می‌شوند در مورد حفاظت از زندانیان جنگی (اقدامات ممنوعه) و افراد مدنی (مثلا در طول اشغال) شامل می‌شدند.
علاوه بر این، قانون حقوق بشر نیز درگیری‌های مسلحانه را نیز در بر می‌گیرد و حفاظت از همه افراد در چارچوب قضایی کشوری افراد را تحت حفاظت می‌گیرد.
− 
−
افراد حفاظت شده مرتبط با نیروهای مسلح

تعریف قربانی نظامی توسط ماده ۱۳ کنوانسیون اول ژنو ۱۹۴۹. و ماده ۴ کنوانسیون ۲ ژنو ۱۹۴۹ داده شده‌است و برای بهبود وضع اعضای زخمی، بیمار و کشتی خراب نیروهای مسلح در دریا می‌باشد. برای قربانیان نظامی چندین زیر مجموعه وجود دارد.
زخمی و بیمار در نیروهای مسلح در زمین نبرد؛
اعضای مجروح، بیمار و کشتی ناپدید شده نیروهای مسلح در دریا. استاتوی. کشتی خراب شده دارای مدت مشخصی است و می‌تواند بسته به رویدادهای دریا و وضعیت نیروهای رزمنده یا زندانی جنگی (برای ارتش) تغییر کند تا اشخاص تحت ماده ۴ کنوانسیون چهارم ژنو (برای غیرنظامیان) مورد حفاظت قرار گیرند.
پرسنل پزشکی و مذهبی وابسته به نیروهای مسلح
خبرنگاران جنگی
افراد حفاظت شده مرتبط با نیروهای مسلح > اثرات قانونی

در ماده ۱۲ کنوانسیون اول ژنو دو نوع تعهد برای کشورهای امضاء کننده وجود دارد:
احترام، محافظت و نجات نظامیان زخمی و بیمار
درمان و مراقبت بدون هیچ تبعیضی بین آنها ارائه شود.
علاوه بر این، پروتکل الحاقی ۱ کنوانسیون ژنو یک حفاظت یکسان برای همه بیماران و مجروحین و کسانی که کشتی شان خراب شده، مستقل از وضعیت نظامی یا مدنی آنها، ایجاد می‌کند. در مقابل، بیماران و زخمی‌ها باید از رفتار خصمانه خودداری کنند تا از این حفاظت بهره‌مند شوند.
در صورت لزوم، قدرت‌های متخاصم می‌توانند به نهادهای خیریه مردم غیرنظامی متوسل شوند. این یعنی مردم غیرنظامی فقط باید به زخمی‌ها و بیماران خوش رفتاری کنند و به ویژه از برخورد خشونت‌آمیز با آنها خودداری کنند. اما در عین حال نباید برای رسیدگی به فرد مجروح یا بیمار مورد مؤاخذه یا برخودر قرار گیرند.
زندانیان جنگی

تعریف قانونی زندانیان جنگی در ماده ۴ کنوانسیون سوم ژنو آمده و شامل برافراد زیر، که " در چنگ قدرت دشمن افتاده‌است": می‌شود:
مبارزان عادی دشمن (اعضای نیروهای مسلح، شبه نظامیان، اعضای سپاه داوطلب، جنبش مقاومت)؛
غیر نظامیان خاص، مانند خدمه غیرنظامی هواپیماهای نظامی، خبرنگاران جنگی، نفرات خرید، اعضای واحدهای کار یا خدمات رفاهی نیروهای مسلح
اعضای تیم‌های پزشکی، مبلغین مذهبی که به زندانیان جنگی کمک می‌کنند، نباید به عنوان زندانیان جنگ به حساب با اینحال، حق حفاظت آنها کنمتر از حق حفاظتی نیست که به زندانیان تعلق می‌گیرد.
افراد مختلفی هستند که بدون آنکه استاتوی زندانی داشته باشند اما حق بهره‌مند شدن ازهمان برخورد مساوی را دارند(پارلمانترها، کودکان، رزمندگان). در صورت شک و تردید در مورد وضعیت شخص مربوط فرض بر وضعیت زندانیان گذاشته می‌شود تا زمانی که وضعیت دقیق فرد توسط دادگاه صالح مشخص شود.
افراد با موقعیت های خاص

چهار گروه از افراد نیاز به مراقبت مضاعف دارند:
فراریان از دست نیروی متخاصم حد اقل بایستی به عنوان زندانی‌ها ی جنگی محسوب شوند یا در وضعیت نه کمتر مطلوب قرار گیرند
خائن گرفتار شده در دست نیروهای خودی، بر طبق عملکرد غالب در دنیا هیچ حقی برای داشتن استاتوی زندانی جنگی ندارد
جاسوس چه (رزمنده در اونیفورم یا از ساکنین منطقه اشغال شده) و چه (فرد مدنی یا رزمنده بدون اونیفورم) به عنوان زندانی جنگی محسوب نمی‌شود.
مزدور، برای حفظ و احترام به معیارهای جمعی، هیچ حقی به عنوان زندانی جنگی یا رزمنده ندارد.
افراد با موقعیت های خاص > اثرات حقوقی

برخوردهای انسانی - زندانیان جنگی علیه خشونت، ارعاب، توهین و کنجکاوی عمومی محافظت می‌شوند آنها بایستی محل استقرار داشته و غذای کافی دریافت کنند. قطع عضو، قرار گرفتن تحت آزمایش‌ها پزشکی و علمی حذف اندام برای حمل و نقل ممنوع است. محل اقامت، غذا، بهداشت، دریافت خدمات پزشکی از حقوق آنهاست. آنها حق مالکیت، نمایندگی و نگهداری درجه و نشان خود را دارند. آنها همچنین حق دارند ملیت خود را حفظ کنند.
کار - زندانیان جنگی ممکن است توسط قدرت بازداشت کننده برای کار با احترام به سن، جنس، رتبه، صلاحیت جسمانی مورد استفاده قرار گیرند
اقدامات بعدی - قدرت بازداشت کننده می‌تواند زندانیان جنگی را مطابق با قوانین، نظام و مقررات خود تحت پیگرد قانونی قرار دهد. در طی محاکمه جنایی، زندانی می‌تواند با دادگاه همکاری کند. محاکمه قضایی علیه زندانیان جنگی مطابق با قواعد دادرسی عادلانه انجام می‌شود. هر گاه امکانش باشد اقدامات انضباطی به جای اقداما قضایی صورت گیرد. حتی پس از محکومیت، زندانی استاتوی زندانی جنگی را حفظ می‌کند. مجازات اعدام توسط حقوق عرفی و کنوانسیون‌ها پذیرفته است
بازپس فرستادن - زندانیان به شدت مجروح یا بیمار، بدون توجه به شماره یا رتبه، به کشور خود بازگردانده می‌شوند. بقیه زندانیان جنگی پس از پایان یافتن خصومت‌های فعال آزاد و بازپس فرستاده می‌شوند.
اشخاص مدنی

واژه اشخاص مدنی حفاظت شده در ماده ۴ کنوانسیون ۴ توضیح داده شده‌است. این ماده همه اشخاص مدنی را در کل حفاظت نمی‌کند اما تنها آنهایی را که در حین درگیری مسلحانه «در دست طرف مقابل» هستند. «اشخاصی که در یک لحظه خاص و به هر شکلی خود را ردر وسط یک درگیری یا اشغال می‌یابند در دستان افراد یک طرف جنگ یا در دستان قدرت اشغال کننده که آنها از اتباع ان نیستند». در صورت شک و تردید، افراد فرض می‌شود غیرنظامی هستند
به نظر می‌رسد اتباع کشورهایی که بخشی از کنوانسیون‌های ژنو ۱۹۴۹ نیستند در این متون حافظت نمی‌شوند. اما با توجه به این که تصویب در حال حاضر جهانی و نقش قوانین بشردوستانه بین‌المللی معمول است، این محدودیت دیگر از مرجع عملی نیست. افراد بیطرف تا زمانی که روابط دیپلماتیک طبیعی بین "کشوری که ملیت آنرا دارند، و کشوری که خودشان را در ان می‌یابند، برقرار است " در کادر محافظت قرار نمی‌گیرند.
تعریف دیگری توسط ماده ۵۰ پروتکل الحاقی ارائه شده‌است، اما به روش منفی - هر کسی که به نیروهای مسلح یا زندانیان جنگی وابسته نیست، از مردم غیرنظامی است. به این ترتیب، افرادی که تحت کنوانسیون ژنو قرار نگرفته‌اند، از حداقل حمایت بهره‌مند می‌شوند. در حقیقت، حمایت از غیرنظامیان به موارد جنگ رهایی‌بخش ملی افزوده شده‌است.
.
تأثیر قانونی وضعیت بستگی به استاتوی افراد مدنی و محل آنها (در قلمرو طرف دشمن یا در قلمرو اشغال شده) دارد.
غیرنظامیان چنانچه در خصومت علیه دشمن شرکت کنند ممکن است حفاظت در برابر حملات را از دست بدهند.
اشخاص مدنی > حفاظت عام افراد غیرنظامی

بر طبق کنوانسیون ۴ ژنو حقوق افراد غیرنظامی محافظت شده مطلق و لایتجزاست. از این نتیجه می‌گیریم:
طرف‌های درگیری‌های مسلحانه نمی‌توانند توافق خاصی را امضا کنند که به‌صورت منفی بر وضعیت افراد محافظت شده تأثیر می‌گذارد. (ماده ۷ کنوانسیون ۴ ژنو)
حقوق افراد حفاظت شده نمی‌تواند انکار شود. . (ماده ۸ کنوانسیون ۴ ژنو)
افراد محافظت شده از مناطق اشغالی یا ضمیمه نمی‌توانند از حقوق مندرج در کنوانسیون ژنو محروم شوند.
پروتکل الحاقی ۱حملات بی‌رویه و انتقام جویی علیه افراد غیرنظامی، وسایل آنها و نیازهای بقایشان را ممنوع می‌دارد.
تعدادی از حقوق اساسی برای افراد مدنی وجود دارد:
احترام به اشخاص، افتخارات آنها، حقوق خانواده آنها، اعتقادات و شیوه‌های مذهبی آنها و شیوه‌ها و آداب و رسوم آنها "
آنها باید در برابر اعمال خشونت، ارعاب، توهین و کنجکاوی عمومی محافظت شوند
رفتار برابر-حفاظت باید بدون هر کونه تبعیض بر اساس نژاد، ملیت ارائه شود. دین، عقاید سلامت، رتبه، تمایل جنسی و سن پذیرفته می‌شود
امنیت - افراد محافظت شده نمی‌توانند به عنوان یک سپر انسانی مورد استفاده قرار گیرند.. مجازات‌های فجیع شکنجه، قتل، مجازات‌های جمعی و آزمایش‌ها ممنوع است. گروگان‌گیری و غارتگری ممنوع است
در صورت عدم درگیری بین‌المللی مسلحانه، ماده ۳ کنوانسیون سوم ژنو حقوق اساسی را به افراد ملکی می‌دهد.
اشخاص مدنی > افراد غیرنظامی در قلمرو نیروی مهاجم

در صورتی که کنوانسیون چهارم ژنو اطلاق می‌گیرد اشخاص حفاظت شده می‌توانند آن قلمرو را ترک کنند، مگر اینکه  این کار با منافع دولت متخاصم سازگار نباشد.(به عنوان مثال مردانی که در سن جنگندگی هستند) . ( کنوانسیون چهارم ژنو – ماده ۳۵).
فرد حفاظت شده باید  بتواند در برابر امتناع از دادن اجازه خروج به او  از قلمرو، درخواست تجدید نظر کند.  این ریل کار باید بر اساس مصوبه‌های دادگاه ه عادلانه پیش رود. ( کنوانسیون چهارم ژنو – ماده ۳۵ و ۴۸).
محدودیت‌های متعددی را می‌توان به اتباع طرف دشمن اعمال کرد .محل اقامت، اینترنت، ثبت نام و غیره) ( کنوانسیون چهارم ژنو – ماده ۴۱ و ۴۲)..
اما آنها باید قادر به دریافت رسیدگی‌های پزشکی باشند آیین مذهبی خود را اجرا کنند، از منطقه خطر یا نظامی دور شوند و شغلی که در مقابلش پول دریافت کنند داشته باشند.