stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولسوالی نجراب
دره کلان نجراب

دره نیزابی‌ها در دره کلان نجراب دارای حدود چهارگانه زیر می‌باشد: طرف شمال دره کلان کوتلی به نام کوتل شمیانه که یکی از شاخه‌های جنوبی کوه‌های هندوکش می‌باشد که به دره عبدالله خیل پنجشیر منتهی می‌گردد. طرف شرق دره کلان، دره غوث نجراب، طرف غرب ان دره حضرت فرخشاه (رح) و به طرف جنوب ان خارج دره نجراب قرار دارد.
دره کلان داری یک دریا بوده که از کوتل شمیانه سرچشمه گرفته و در قسمت خارج دره با دریای دره غوث یکجا می‌گردد. این دریا دره کلان را به دوقسمت شرقی و غربی تقسیم می‌کند. دره کلان دارای چهار قوم بوده که همه مربوط به ملیت تاجیک می‌باشند و عبارتند از عیارخیل، ابراهیم خیل، روضا خیل و سیغری می‌باشند که همه به زبان دری صحبت می‌کنند و مسلمانان حنفی مذهب هستند.
این دره بخاطری به این نام مسمی گردیده‌است که سه برادر درسه دره، دره غوث، دره فرخشاه ودره کلان مسکن گزیدند و قبلاً این مناطق پوشیده از درخت و جنگلات بود و بعداً نام هر دره به نام هر برادر مسمی گردید.
دره کلان دارای قریه‌های ذیل می‌باشد: تواچیان سلفی، تواچیان علیا، ده مالو، ده ناصر، قلعه آغاشیر، قلعه ریگک، تیکندی، قلعچه، خاکسار، توقلعه، قلعه عصمت الله، بلوشگ، دوپه، لعل بیک خیل، کیار، چاشتکوهی، زرگران، پسکندی، قریه سفلی، قریه علیا، ده امیری، ظلم خیل، ملک شیر، ابی خیل سفلی، درازی، اهنگران، لنگر، جانی خیل، سلوطان، سرکندیک، ارچه اک، صدرخان، میره زار، کولالا، کیلی، زاغین، اولاد گلاب خان، یارو خیل، صومانه، کندی، چاها، نصر، سیغری، جمعه خیل سفلی، جمعه خیل علیا، ارباب خیل، ابی خیل علیا، عیارخیل، همبه اوک، سرغوین، وکاو جمعین می‌باشد.
محصولات مهم این دره عبارت از لوبیا، چهارمغز، جلغوزه، وتوت بوده وهم اکثر این مردم به مالداری و زراعت مشغول هستند. اکثریت مردم این دره علم دوست بوده و حافظ عبدالمجید اصلاً از این دره بوده که به نام پدر معارف نجراب مشهور است. دره کلان دارای هفت مکتب بوده که عبارتند از: لیسه نسوان بدخشی، لیسه نسوان روضا خیل، لیسه نسوان دره کلان، متوسطه دولت محمد شهید و متوسطه عبدالحنان شهید، ابتداییه نسوان میرزا نور احمد و ابتداییه نسوان عیارخیل می‌باشد.
دره کلان فعلاً دارای یک سرک قیر است که توسط تیم بازسازی ولایتی (پی ارتی) ایالات متحده آمریکا ساخته شده که از قسمت ده قاضی از سرک دره غوث جدا شده و تا قریه عیارخیل ادامه دارد و رفت آمد باشندگان این منطقه را بسیار سهولت بخشیده‌است.
دره فرخشاه نجراب

دره فرخشاه مشهور به دره حضرت فرخشاه بوده که شامل ۵ دره نجراب می‌شود که اصلأ بنام شاه فرخشاه می‌باشد که سکه هم بنام خود دارد.
دره پچغان نجراب

پچغان منطقه از نجراب هستند که اکثریت مردم آن‌ها را پراچی زبان‌ها تشکیل می‌دهند. به طرف شمال این منطقه دره پته و خارج دره نجراب موقعیت دارد و به طرف جنوب شرق ان ولسوالی اله سای ولایت کاپیسا و بطرف جنوب غرب آن ولسوالی تگاب ولایت کاپیسا قرار دارد. به طرف شرق ان منطقه فراشغان ولایت لغمان و هم قسمتی از شرق ان با ولایت پنجشیر هم سرحد است. در غرب پچغان تپه احمد بیگ که شروع ولسوالی نجراب است قرار دارد.
قریه‌های پچغان عبارتند از مغدود خیل، کورمه یی، اسپه خیل، عبدالخلیل، فیروزه یی، حیدرخیل، دکری، غین، بچی خیل، دولت خان‌خیل، حسین خانخیل، پشه یی، لوکا خیل، دوقومی، ابراهیم خیل، ذکریا خیل و خواجه غار می‌باشد.
مکاتب این منطقه عبارتند از: لیسه قاضی عبدالجمیل شهید، متوسطه عبدالرشید شهید، نسوان افغانیه، لیسه ابوذر غفاری، لیسه نیک محمد، لیسه نسوان خواجه روشنایی، متوسطه عبدالسلام شهید، نسوان غین، لیسه محمد ایوب شهید، نسوان حسین خان‌خیل، متوسطه محمد اسمعیل و متوسطه ذکریا خیل می‌باشد.
در این منطقه دو کلینیک صحی وجود دارد که عبارتند از کلینیک پچغان و کلینیک ده بستر پچغان می‌باشد که اولی ان در قریه پشه یی و دومی ان در قریه دکری موقعیت دارند.
مردم این منطقه همه مسلمان و حنفی مذهب هستند و محصولات این منطقه عبارت از گندم، جواری، لوبیا، کچالو، پیاز، چهارمغز، جلغوزه، و و قسما انگور می‌باشد. اکثر مردم این منطقه دامپرور
وضعیت امنیتی این منطقه بنابر هم‌مرز بودن آن‌ها با مناطق ناآرام مانند تگاب واله سای و فرجغان ناآرام می‌باشد و گاه گاهی شاهد زد و خوردهای شدید میان طرفداران طالبان و قوم پچغانی و نیروی‌های بین‌المللی و دولت افغانستان می‌باشد و طالبان قوم پچغانی‌ها را دشمن اصلی و مانع پیشروی خود در منطقه می‌دانند به همین خاطر بین دوطرف جنگ شدید روخ می‌دهد این منطقه بنابر خرابی اوضاع امنیتی از زمره مناطق بسیار عقب مانده نجراب می‌باشند
وضعیت معارف در نجراب

بر همگان روشن است که موقعیت جغرافیایی نجراب قسمی است که از سرک‌های ترانزیتی، بنادر و سرحدات بدور افتاده‌است لذا مردم این وادی به جز اینکه به زراعت و مالداری روی بیاورند کدام راه دیگر ندارند ولی نجراب بنابر کوهستانی بودنش دارای زمین کم زراعتی است و حاصلات زراعت یک فامیل نجرابی به اندازه یی نیست که ایشان را در طول… سال کافی باشد بنا مردم نجراب برای رسیدن به تعالی و ترقی، به جز از راه علم و معرفت کدام راه دیگری ندارند. به همین دلیل است که مردم شجاع نجراب در طول سال‌های متمادی توجه خاصی به علم و معارف از خود نشان داده‌اند.
اگر به نقشه نجراب دقیق نظر انداخته شود نجراب شکل کف دست با پنج انگشت را دارد که هر انگشت ان نماینده گی از یک دره می‌کند که از دره پهلو توسط کوه‌های سربه فلک کشیده وپر از جنگل جدا شده‌اند که قله‌های این کوه‌ها در طول سال‌ها همیشه پر برف بوده و این کوه‌ها نه تنها نجراب را به دره‌های متعدد تقسیم کرده بلکه نجراب را از سایر مناطق ولایت کاپیسا نیز جدا ساخته‌است.
قسمی که گفته شد مردم نجراب بسیار دانش پرور هستند و درصدی باسوادان این ولسوالی که شامل پزشک‌ها، مهندسین، صاحب منصبان هوایی و زمینی، علمای دین، معلمین و دانشجویان و مأمورین دولتی می‌باشند نسبت به سایر ولسوالی‌های افغانستان به مراتب بالا می‌باشد. در حال حاضر در حدود ۵۹ باب مکتب که شامل دارالمعلمین، مدارس دینی، لیسه‌ها، مکاتب متوسطه و کورس‌های سوادآموزی می‌باشند که در حدود ۳۲۴۹۰ شاگرد که توسط ۹۵۵ معلم تدریس می‌گردند در سرتاسر نجراب فعال می‌باشند که هر سال فارغ التحصیلان جدید به کشور تحفه می‌دهند. حال که صحبت از معارف شد، بد نیست که نظری اجمالی بر تاریخچه معارف در نجراب بیاندازیم:
مشکلات معارف در نجراب

دانش اموزان نجراب بنابر نداشتن تعمیر مشکلات زیادی را متحمل می‌شوند. در فصل بهار هوایی بارانی، در تابستان هوای گرم و آفتاب سوزان و در خزان و زمستان هوای سرد از جمله عواملی هستند که باعث آزار دادن شاگردان می‌گردند. این عوامل تأثیر ناگوار بالای دانش اموزان داشته و باعث ان می‌گردد که دانش آموز دلسرد گردیده و از ادامه تحصیل صرف نظر کند.
مسله دیگر نداشتن معلمین مسلکی و لیسانس است. اگرچه نجراب دارای دارالمعلمین است که هر سال معلمین ۱۴ پاس فارغ می‌دهد ولی با آن هم سویه تحصیلی این معلمین قناعت بخش نیست.
نبودن لابراتوار، کتابخانه و وسایل مدرن مانند کامپیوتر و اینترنت مشکلات دیگر در راه معارف در نجراب می‌باشد.
پیوند داخلی

ولایت کاپیسا
ولسوالی تگاب
محمود راقی
قرقسین

مکان
| قرقسین | قرقسین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۵۵′۵۲″ شمالی ۴۹°۴۰′۲۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۳۱۱۱°شمالی ۴۹٫۶۷۲۷۸°شرقی﻿ / 35.93111; 49.67278: مختصات: ۳۵°۵۵′۵۲″ شمالی ۴۹°۴۰′۲۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۳۱۱۱°شمالی ۴۹٫۶۷۲۷۸°شرقی﻿ / 35.93111; 49.67278
استان: قزوین
شهرستان: تاکستان
بخش: بخش اسفرورین
دهستان: اک
جمعیت: ۱۱۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
قرقسین (به تاتی: کَرگَسین) روستایی از توابع بخش اسفرورین شهرستان تاکستان در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان اک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۲۰۸ نفر (۲۲۸خانوار) بوده‌است.
زبان

زبان مردم روستا تاتی است و ساکنان آن تاتی را به لهجه‌ای شبیه اسفرورینی سخن می‌گویند.
اولویت عملگرها

در ریاضیات و برنامه‌نویسی رایانه‌ای، اولویت عملگرها (تقدم یا ترتیب عملیات) (انگلیسی: Order of operations) مجموعه‌ای از قوانین است که مشخص می‌کند هنگام ارزیابی عبارت ریاضی کدام عملگر باید زودتر انجام شود.

در محاسبات ریاضی طبق قانون Pemdas ابتدا پرانتز باید محاسبه شود، در اولویت بعدی توان و سپس ضرب و تقسیم دارای اولویت یکسانی هستند که از چپ به راست هرکدام زودتر ظاهر شده باشند محاسبه می‌شوند و در اولویت آخر هم جمع و تفریق از چپ به راست هرکدام زودتر ظاهر شده باشند. 

بعنوان مثال، در ریاضیات و بسیاری از زبان‌های رایانگری (کامپیوتری)، اولویت جمع کمتر از ضرب است؛
بنابراین،عبارت ۴ × ۳ + ۲ برابراست با ۱۴، نه ۲۰. این قرارداد وجود دارد برای از بین بردن ابهام، درحالیکه اجازه می‌دهد تا جای ممکن از نمادها و عبارت‌های کوتاه استفاده کرد؛ که در آن برای نادیده گرفتن اولویت یا حتی برای سادگی فهم و یا تأکید از پرانتز () (گاهی اوقات برای خوانایی بیشتر از کروشه [ ] یا آکلاد { }) استفاده می‌شود). (۲ + ۳) × ۴ برابر است با ۲۰ و ۲ + (۳ × ۴) برابر است با ۱۴ (اگر پرانتزی وجود نداشت باید این تفسیر برداشت ميشد). 

از زمان ابداع نماد جبری نوین، ضرب مقدم بر جمع در نظر گرفته شده‌است. در نتیجه ۲۳ = ۳ + ۵ × ۴ = ۵ × ۴ + ۳.

هنگامی که توان برای اولین بار در قرن ۱۶ و ۱۷ میلادی معرفی شد، توان مقدم بر جمع و ضرب شد. در نتیجه ۲۸ = ۲ ۵ + ۳ و ۷۵ = ۲ ۵ × ۳. برای تغییر اولویت از یک خط بالا (یک خط رو یا خط زیر) استفاده می‌شد. اما امروز از پرانتز یا کروشه استفاده می‌شود و بصراحت دلالت بر اولویت عبارت داخل پرانتز برای ارزیابی دارد. در نتیجه ۲۰ = ۴ × (۳ + ۲) که به اجبار الویت جمع بیشتر از ضرب شده با ۶۴ = ۲(۵ + ۳) که به اجبار الویت جمع بیشتر از توان شده‌است.
تعریف

الویت عملگرهای مورد استفاده در سراسر ریاضیات، علم و فناوری و بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی رایانه‌ای عبارت است از:
این بدان معناست که اگر یک عبارت ریاضی از چند عمل دوتایی تشکیل شده باشد آن عملگری زودتر انجام می‌شود که در این لیست بالاتر قرار گرفته‌است. و عملگرهایی که در یک ردیف قرار دارند اولویت یکسانی دارند و اولویت با عملگری است که سمت چپ قرار گرفته باشد. خاصیت جابه‌جایی و خاصیتشرکت‌پذیری در جمع و ضرب استانداردی ایجاد می‌کند تا عملگرها و عملوندها با ترتیب اما به صورت مخلوط شکل بگیرند و دارای جواب منحصر به فرد باشند.
مثال ː انیمیشن‌های مقابل به‌طور ساده مفهوم تقدم اعمال ریاضی را نشان می دهند.
در برنامه‌نویسی رایانه

| # | نماد | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| 1 | ()   []   ->   .   :: |  |
| 2 |  !   ~   -   +   *   &   sizeof   type cast   ++   --   |  |
| 3 | *   /   % MOD |  |
| 4 | +   - |  |
| 5 | <<   >> |  |
| 6 | <   <=   >   >= |  |
| 7 | ==   != |  |
| 8 | & |  |
| 9 | ^ |  |
| 10 | | |  |
| 11 | && |  |
| 12 | || |  |
| 13 |  ? : |  |
| 14 | =   +=   -=   *=   /=   %=   &=   |=   ^=   <<=   >>= |  |
| 15 | , |  |
در[پیوند مرده] ریاضیات و برنامه نویسی کامپیوتری، ترتیب عملیات (یا اولویت اپراتور) مجموعه ای از قوانین است که منعکس کننده توافق هایی هستند که در آن مراحل ابتدا برای ارزیابی بیان یک ریاضی داده شده است.
شبکه البرز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: ایران
گستره پخش: آسیا
شعار تبلیغاتی: از فراز البرز بنگرید
ستاد: کرج
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): فارسی
فرمت تصویر: SDTV
مالکیت: مالکیت
مالک: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(IRIB)
شبکه‌های برادر/خواهر: رادیو البرز
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۲۴ آبان ۱۳۹۱
پیوندها: پیوندها
وبگاه: http://alborz.irib.ir
دسترسی: دسترسی
زمینی: زمینی
پخش دیجیتال زمینی DVB-T: در تمامی مناطق استان البرز: ۲۲
ماهواره‌ای: ماهواره‌ای
بدر ۵: ۱۲۳۰۳ افقی ۳۲۰۰۰
رسانه جاری: رسانه جاری
IRIB: http://alborz.irib.ir
 :  
شبکه البرز یک شبکه تلویزیونی استانی است که از مرکز کرج پخش می‌گردد. و دارای دو ساختمان مجزا است. این شبکه تلویزیونی در ۲۴ آبان ماه ۱۳۹۱ پخش آزمایشی سیمای البرز خود را با پخش اخبار استان آغاز کرد. مدیریت این شبکه هم‌اکنون برعهده مهدی کریمی زارچی می باشد.
در چهارم خرداد ۱۳۹۲ شبکه استانی البرز کار خود را با ۱۰ ساعت پخش رسماً آغاز نمود و با حضور سید عزت‌الله ضرغامی رئیس وقت سازمان صدا و سیما، افتتاح شد. از اواسط بهمن ۱۳۹۶ برنامه‌های شبکه البرز به صورت ۲۴ ساعته پخش می‌شود. این شبکه از ۶ خرداد سال ۱۴۰۲ نشان‌واره و هویت بصری خود را تغییر داده‌است. خبر البرز نيز ساعت ۲۰ هر شب پخش می‌شود.
گفتگوی بین ادیان

آناند کریشنا در پارلمان ادین در ملبورن - استرالیا
گفتگوی بین ادیان (انگلیسی: Interfaith dialogue) به تعامل مشارکتی، سازنده و مثبت بین افراد دارای سنت‌های مختلف دینی (یعنی" ایمان ") و/یا اعتقادات معنوی معنوی یا انسانی، در دو سطح فردی و نهادی اشاره دارد. گفتگوی بین ادیان متمایز از تلفیق‌گرایی یا دین جایگزین است، زیرا گفتگو اغلب شامل ارتقاء درک بین ادیان یا عقاید مختلف برای افزایش پذیرش دیگران، به جای ترکیب باورهای جدید است.
اوزنک

| Uznach | Uznach |
| --- | --- |
Uznach Train station: Uznach Train station
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: سنت گالن
بخش: سی گسته (ولکره)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Erwin Camenisch
 • مجلس: Erwin Camenisch
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۵۵ کیلومتر مربع (۲٫۹۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۱۵ متر (۱۳۶۲ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۵۷۶۵
 • تراکم: ۷۶۰/کیلومتر مربع (۲۰۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 8730
شمارهٔ SFOS: 3339
همسایه‌ها: Benken, St. Gallen, Ernetschwil, Eschenbach, St. Gallen, Gommiswald, Kaltbrunn, Sankt Gallenkappel, Schmerikon, Tuggen (ایالت شوئیز)
وبگاه: www.uznach.ch   SFSO statistics
شهر اوزنک  در سی گسته (ولکره) در کانتون سنت گالن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۵٬۴۰۰ نفر  جمعیت دارد.
آیدا کیخایی

| آیدا کیخایی | آیدا کیخایی |
| --- | --- |
آیدا کیخایی بازیگر و کارگردان: آیدا کیخایی بازیگر و کارگردان
زادهٔ: آذر ۱۳۵۳ مشهد
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴–اکنون
همسر: محمد یعقوبی
آیدا کِیْخائی هنرپیشه ایرانی ساکن کانادا است.
زندگی حرفه‌ای

او بازیگری در تئاتر را از سال ۱۳۷۴ هم‌زمان با تحصیل در رشتهٔ بازیگری در دانشکدهٔ هنرهای زیبا دانشگاه تهران آغاز کرد و یکی از بنیان‌گذاران گروه تئاتر «این‌روزها» است که از سال ۱۳۸۱ در تئاتر ایران با نمایش قرمز و دیگران نوشته و کار همسرش محمد یعقوبی اعلام موجودیت کرد.
آیدا کیخایی از سال ۲۰۱۵ میلادی همراه همسرش در کانادا زندگی می‌کند و در سال ۲۰۱۶ شرکت NOWADAYS THEATRE را تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۸ نمایش «تیم شنا» نوشتهٔ جابر رمضانی را به انگلیسی در فستیوال سامرورکس در تورنتو به روی صحنه برد که با استقبال بسیار زیادی در این فستیوال موجه شد. آیدا کیخایی در سال ۲۰۲۰ پس از بازی به زبان انگلیسی در نمایش «زمستان شصت و شش» در فستیوال نکست‌استیج در تورنتو مورد توجه منتقدان قرار گرفت.
زندگی شخصی

آیدا کیخایی در آبان ۱۳۹۹ خورشیدی در صفحه‌های مجازی خود اعلام کرد که به سرطان مبتلا شده‌است. در یک کلیپ که در ابتدا در اینستاگرام، سپس در فیس‌بوک و توییتر خود منتشر کرد محمد یعقوبی موهای آیدا کیخایی را با ماشین موتراشی می‌تراشد که برای شیمی‌درمانی آماده‌اش کند. محمد یعقوبی پس از تراشیدن سر آیدا کیخایی به نشانهٔ صمیمیت و همدردی موهای خود را هم با ماشین می‌تراشد. انتشار این ویدیو و حرکت حمایتی این زوج از یکدیگر در تحولات جدید زندگی‌شان تحسین بسیاری را در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت.
آثار > تئاتر > بازیگری

|  | نام نمایش | سال | کارگردان |
| --- | --- | --- | --- |
|  | فرزندان آتش (به زبان انگلیسی: CHILDREN OF FIRE) | ۲۰۲۲ | Beatriz Pizano |
|  | دل سگ (به زبان انگلیسی) | ۲۰۲۲ | محمد یعقوبی |
|  | زمستان شصت و شش (به زبان انگلیسی) | ۲۰۲۰ | محمد یعقوبی |
|  | تنها راه ممکن (به زبان انگلیسی) | ۲۰۱۹ | محمد یعقوبی |
|  | ماه در آب | ۱۳۹۵ | محمد یعقوبی |
|  | دل سگ | ۱۳۹۳ | محمد یعقوبی |
|  | هیولاخوانی | ۱۳۹۳ | محمد یعقوبی |
|  | خشکسالی و دروغ | ۱۳۹۳ | محمد یعقوبی |
|  | برهان | ۱۳۹۱ | محمد یعقوبی |
|  | ۳۳٪ نیل سایمون | ۱۳۹۱ | افسانه ماهیان |
|  | خشکسالی و دروغ | ۱۳۹۰ | محمد یعقوبی |
|  | زمستان ۶۶ | ۱۳۹۰ | محمد یعقوبی |
|  | نوشتن در تاریکی | ۱۳۸۹ | محمد یعقوبی |
|  | دهانی پر از پرنده | ۱۳۸۹ | فارس باقری |
|  | خشکسالی و دروغ | ۱۳۸۸ | محمد یعقوبی |
|  | بیداری خانه نسوان | ۱۳۸۶ | حسین کیانی |
|  | ماچیسمو | ۱۳۸۶ | محمد یعقوبی |
|  | ماه در آب | ۱۳۸۵ | محمد یعقوبی |
|  | تنها راه ممکن | ۱۳۸۴ | محمد یعقوبی |
|  | گل‌های شمعدانی | ۱۳۸۳ | محمد یعقوبی |
|  | قرمز و دیگران | ۱۳۸۲ | محمد یعقوبی |
|  | یک دقیقه سکوت | ۱۳۸۰ | محمد یعقوبی |
|  | خیش‌خانه | ۱۳۷۸ | حسین کیانی |
|  | بر کرانهٔ باد | ۱۳۷۷ | مینا ابراهیم‌زاده |
|  | زیتون | ۱۳۷۷ | شکوفه ماسوری |
|  | ستاره‌های کوچک خاموشی | ۱۳۷۶ | علی‌رضا اولیایی |
|  | چهارمین نامه | ۱۳۷۴ | مهدی مکاری |
آثار > تئاتر > کارگردانی

| نام نمایش | سال | محل نمایش |
| --- | --- | --- |
| تیم شنا (به زبان انگلیسی) | ۲۰۱۹ | The Theatre Centre, Incubator, Toronto, Canada |
| رقص کاغذپاره‌ها (به زبان انگلیسی) | ۲۰۱۸ | DANCEMAKERS, Studio 331, Toronto, Canada |
| آیس‌لند | ۱۳۹۵ | تماشاخانهٔ باران |
| مرد بالشی | ۱۳۹۲ | تماشاخانهٔ ایرانشهر |
| شام با دوستان | ۱۳۹۲ | تماشاخانهٔ ایرانشهر |
| یک دقیقه سکوت | ۱۳۸۹ | تالار مولوی |
| خداحافظ | ۱۳۸۷ | تالار مولوی |
آثار > بازیگری > فیلم

Harbour House (Directed by Rob Michaels, East Liberty Entertainment, Canada, 2022)
What we do in the Shadows (FX، ۲۰۲۱)
Coroner (Netflix، ۲۰۲۱)
خشکسالی و دروغ (پدرام علیزاده، ۱۳۹۳)
ما همه خوبیم (میرباقری، ۱۳۸۳)
خشکسالی و دروغ (پدرام علیزاده، ۱۳۹۳)
آثار > تلویزیونی

۱۳۷۶ سلام زندگی (مسعود شامحمدی)
۱۳۷۷ روزگار جوانی (اصغر توسلی)
۱۳۷۸ ایستگاه (منوچهر عسگری‌نسب)
۱۳۷۹ دختران (اصغر توسلی)
۱۳۸۰ حجربن عدی (تاجبخش فناییان)
۱۳۸۱ نوعروس (بیژن میرباقری)
۱۳۸۴ نیمکت (محمد رحمانیان)
۱۳۸۴ و خدا عشق را آفرید (مسعود شامحمدی)
آثار > تلویزیونی > تله‌فیلم

شیفت بعدی (به کارگردانی ژرژ هاشم‌زاده)
آثار > تلویزیونی > تئاترهای تلویزیونی

تاجر ونیزی (به کارگردانی تاجبخش فنائیان)
زمستان ۶۶ (نوشته و کار محمد یعقوبی، ۱۳۸۴)
دل سگ (نوشته و کار محمد یعقوبی)
خانم سویج عجیب (کارگردان: محمد یعقوبی)
آثار > کارگردانی فیلم کوتاه

ماه عسل (بر اساس نمایش‌نامه‌ای به همین نام نوشتهٔ محمد یعقوبی)
جایزه‌ها

دیپلم افتخار از پانزدهمین جشن‌وارهٔ تئاتر فجر سال ۱۳۷۵ به خاطر بازی در نمایش بر کرانهٔ باد (کارگردان: مینا ابراهیم‌زاده)
جایزهٔ دوم بازیگری از جشن‌وارهٔ دانش‌جویی سال ۱۳۷۶ به خاطر بازی در نمایش ستاره‌های کوچک خاموشی (کارگردان: علی‌رضا اولیایی)
جایزهٔ اول بازیگری از جشن‌وارهٔ دانش‌جویی سال ۱۳۷۷ به خاطر بازی در نمایش زیتون (کارگردان: شکوفه ماسوری)
جایزهٔ اول بازیگری از جشن‌وارهٔ ایران زمین سال ۱۳۷۸ به خاطر بازی در نمایش خیش‌خانه (کارگردان: حسین کیانی)
جایزهٔ سوم کارگردانی از یازدهمین جشن‌وارهٔ دانشگاهی سال ۱۳۸۷ برای نمایش خداحافظ، نوشتهٔ محمد یعقوبی
راه چهارم

راه چهارم به مفهومی اشاره دارد که جورج ایوانویچ گورجیف برای توصیف برخوردش با تکامل بخشیدن به خود به کار می‌برد. (۱) گورجیف بر این باور بود که روش او چیزی را که او راه‌ها یا مکتب‌های جاافتادهٔ تن، عواطف و ذهن می‌دید، درهم می‌آمیخت. (۲) گورجیف با اصطلاح‌های «کار» یا «کار روی خود» یا «سیستم» به این مفهوم اشاره می‌کرد (۳)، ولی هرگز اصطلاح «راه چهارم» را در نوشته‌های خود به کار نبرد؛ این شاگردش پی.دی. آسپنسکی بود که از این اصطلاح در سخنرانی‌ها و نوشته‌هایش سود جست. پس از مرگ آسپنسکی، شاگردانش کتابی بر پایهٔ سخنرانیهای او به نام راه چهارم منتشر کردند.
از دید گورجیف، تفاوت اصلی میان سه راه سنتی و راه چهارم در این است که «آنها شکلهای ماندگاری هستند که در سراسر تاریخ کمابیش بدون هیچ تغییری به هستی ادامه داده‌اند و بر شالودهٔ دین استوارند. با وجودی که مکتب‌های یوگی، راهب، مرتاض (فقیر) هم وجود دارند، اما به سختی از مکتب‌های دینی قابل تشخیص‌اند. راه چهارم از این لحاظ متفاوت است که راهی ماندگار نیست. شکل یا نهاد خاصی ندارد و با کنترل قوانین ویژه‌ای که متعلق به خودش است می‌آید و می‌رود.»
همیشه کاری با معنا و اهمیتی خاصی را معرفی می‌کند و همیشه تکلیفی است که تنها پیرامون و در پیوند با آن می‌تواند هستی داشته باشد. وقتی این کار تمام می‌شود، به سخن دیگر وقتی به هدفی که پیش‌تر گذاشته شده می‌رسد ناپدید می‌شود، یعنی از آن جای مشخصی که بوده ناپدید می‌شود، در شکلی که داشته ناپدید می‌شود، و شاید در جایی دیگر و به شکلی دیگر ادامه یابد. مکتب‌های راه چهارم برای نیازهای کاری هستی دارند که در پیوند با هدف و تکلیفی که بر دوش گرفته شده پیش برده می‌شود. هرگز به خودی خود و به صورت مکتب به منظور آموزش و راهنمایی هستی ندارند. (۴)
راه چهارم بیشتر به پرسش مکان مردمان در عالم، امکاناتشان برای تکامل درونی و فراتررفتن از تن برای دست‌یافتن به حالت عالیتری از آگاهی می‌پردازد. تأکیدش بر این است که مردمان زندگیشان را در حالتی می‌گذرانند که به آن «خواب بیدار» گفته می‌شود، اما رسیدن به سطحهای عالیتر آگاهی و توانایی‌های گوناگون درونی را ممکن می‌داند. (۵)
راه چهارم به مردمان یاد می‌دهد که چگونه توجه و انرژی خود را از راه‌های گوناگون افزایش بخشند و کانونمند کنند و چگونه رؤیابافی و حواس‌پرتی را به کمترین میزان برسانند. (۶) (۷) بنا به این آموزه، این تکامل درونی در خود، سرآغاز روند بعدی تغییر است که هدفش دگرگونی مردم (انسان) به چیزی است که گورجیف یاد می‌داد که باید باشد. (۸)
نگاهی کلی

پیروان گورجیف بر این باور بودند که او استادی روحانی (۹) است و از آگاهی عالیتری بهره‌مند است؛ مردی به‌طور کامل بیدار و به روشن‌شدگی رسیده. او رازورمزگرا یا نهان‌گرا هم دیده می‌شد. (۱۰) او می‌پذیرفت که این آموزه رازورمزگراست، اما ادعا می‌کرد که به هیچ‌رو در حجاب و رازآمیز نبوده‌است؛ بیشتر ادعا می‌کرد که بسیاری از مردمان یا علاقه‌ای به دریافتن انگاره‌هایی خاص ندارند یا گنجایش آن را ندارند. وقتی از او در بارهٔ آموزه‌ای که پیش کشیده بود می‌پرسیدند، گورجیف می‌گفت: «آموزه‌ای که نظریه‌اش در اینجا پیش کشیده شده به‌طور کامل بر پای خود ایستاده و خودمختار از مسیرهای دیگر است و تا زمان حاضر به‌طور کامل ناشناخته بوده‌است.» سرچشمه‌های درست آموزه‌های گورجیف ناشناخته است، اما کسانی مایه‌های گوناگونی را برای آن پیش کشیده‌اند. (۱۱)
راه چهارم یاد می‌دهد که مردمان (آدمیان) با جان به دنیا نمی‌آیند و به راستی آگاه نیستند، بلکه تنها به دلیل روند نشست و برخاست اجتماعی با دیگران بر این باورند که آگاه‌اند. هر کس باید در مسیر زندگی خود با پیروی از آموزه‌ای که هدفش آفریدن/رشد جان است، جانی بیافریند/رشد دهد یا «مانند سگ» می‌میرد، و مردمان خواب به دنیا می‌آیند، در خواب زندگی می‌کنند و در خواب می‌میرند و تنها خیال می‌کنند که بیدارند. (۱۲) این سیستم همچنین آموزش می‌دهد که «آگاهی» بیداری معمولی مردمان به هیچ‌رو آگاهی نیست، بلکه تنها شکلی از خواب است و امکان رسیدن به آگاهی عالیتر واقعی وجود دارد.
برای تمرین دادن توجه، گورجیف «رقصهای مقدس» یا «حرکات» را به شاگردانش آموزش می‌داد که اکنون با نام حرکات گورجیف پرآوازه شده‌است که آنها را به شکل گروهی اجرا می‌کردند. (۱۳) گورجیف مجموعه‌ای موسیقی باقی گذاشته که از آنچه در دیدارهایش از معابد دورافتاده و دیگر جاها شنیده بود، الهام گرفته‌اند و با همکاری یکی از شاگردانش توماس دوهارتمن برای پیانو نوشته شده‌اند. (۱۴)
راه‌ها

گورجیف یاد می‌داد که مسیرهای سنتی برای رسیدن به روشن‌شدگی معنوی یکی از سه راه زیر را دنبال می‌کردند:
راه مرتاض (فقیر)
مرتاض کار می‌کند تا از راه دست‌وپنجه نرم کردن با تن فیزیکی که دربرگیرندهٔ تمرینها و حرکتهای بدنی دشواری است به چیرگی توجه (چیرگی بر خود) دست یابد.
راه راهب
راهب کار می‌کند تا از راه دست‌وپنجه نرم کردن با عواطف، که به قول معروف قلمرو دل است، به همان چیرگی توجه (چیرگی بر خود) دست یابد که راه ایمان است.
راه یوگی
یوگی کار می‌کند تا از راه دست‌وپنجه نرم کردن با عادتهای و گنجایشهای ذهنی، به همان چیرگی توجه (چیرگی بر خود) دست یابد.
گورجیف اصرار داشت که این مسیرها ـ هر چند که نیت‌شان جستجو و تولید مردم به‌طور کامل رشدیافته است ـ در واقع برخی از قوا و استعدادها را به بهای بقیه پرورش می‌دهند. هدف دین، هدف معنویت به راستی تولید مردم متوازن، پاسخگو و سالم است که بتواند با همه‌گونه اتفاقاتی که ممکن است زندگی برایش پیش آورد برخورد کند. روشهای سنتی در این قالب در کل در رسیدن به این هدف شکست خورده‌اند. گورجیف به این ترتیب روشن می‌کرد که لازم بود راهی را پرورش داد که سه راه سنتی را درهم گنجانیده و درهم آمیزد. گورجیف خود را کسی می‌دید که چنین آموزه‌ای را پیش می‌برد.
راه چهارم

گورجیف می‌گفت که راه چهارم او سریع‌ترین راه از سه راه نخست است زیرا همزمان کار روی هر سه مرکز را درهم‌می‌آمیخت تا آنکه تنها روی یکی از آنها کانونمند شود که کاری بود که سه راه دیگر می‌کردند و این که مردمان معمولی می‌توانند آن را در زندگی معمولی دنبال کنند و نیازی به سرگذاشتن به بیابان نداشته باشند و از انرژی جنسی نه تنها برای تولید مثل که برای شکل پخته‌ای از سازوکار دفاعی برای دگرگونی میل جنسی به دست‌یابیهای از لحاظ اجتماعی سودمند مانند هنر سود برده شود.
راه چهارم دربرگیرندهٔ شرایط خاصی که آموزگار تحمیل کند نیست، و پذیرش کورکورانهٔ چیزی را هم تشویق نمی‌کند. به هر شاگردی اندرز داده می‌شود که تنها چیزی را می‌فهمند به کنش درآورد و درستی‌ونادرستی انگاره‌های آموزه را خود برای خود بسنجد و بیازماید.
با درآمیختن راه مرتاض (سنت صوفیان)، راه یوگی (سنت‌های هندو و سیک) و راه راهب (از جمله سنت‌های مسیحی و بودایی) گورجیف به روشنی راه چهارم را در چهارراه باورهای متفاوت می‌گذارد. با این حال، راه چهارم همانندی‌های چشمگیری با مسیرهای یک‌پارچهٔ ناتیا یوگا برای نمونه دارد که «کنش الهی» در آن یکی از مفاهیم هسته‌ای است.
یکی از عوامل قابل توجه در آموزه‌های گورجیف این است که تمامی موضوعات متفاوت با هم جور می‌شوند و با یکدیگر ارتباط دارند؛ بنابراین بنا به گورجیف هر کس با مطالعهٔ یک چیز، همزمان موضوعات بسیار دیگری را هم مطالعه می‌کند.
آسپنسکی مستند کرده که گورجیف می‌گفت: "دو یا سه هزارسال پیش هنوز راه‌های دیگری بودند که دیگر هستی ندارند و راه‌هایی که اکنون هستی دارند این همه تقسیم نشده بودند، و به یکدیگر بسیار نزدیک بودند. راه چهارم از راه‌های قدیمی و تازه از این لحاظ تفاوت دارد که هرگز راهی ماندگار و همیشگی نیست. هیچ شکل خاصی ندارد و هیچ نهادی با آن پیوند ندارد.
در کتاب در جستجوی معجزه‌آسا، گفته شده که گورجیف یاد می‌داد که وقتی مکتب آغازین با آموزگاری واقعی به پایان می‌رسد، مکتب‌های دیگری که می‌کوشند کاری را که مکتب آغازین ارائه می‌داده ادامه دهند، دیگر واقعی نیستند.
مکتب‌های دروغین

گورجیف نشان داد که مکتب‌های دروغینی وجود دارد که آموزگار آن ممکن است:
به شکلی واقعی در اشتباه باشد و خیال کند چیزی می‌داند، وقتی در واقعیت هیچ‌چیز نمی‌داند.
ممکن است به شخص دیگری باور داشته باشد که او نیز به نوبه خود در اشتباه باشد.
ممکن است آگاهانه فریب دهد.
بنا به آسپنسکی گورجیف می‌گفت که این آموزگاران به جایی نمی‌رسند جز آنکه شاگردان باور می‌کنند دارند به جایی می‌روند. گورجیف می‌افزود که "ممکن نیست راه نادرست را بدون شناخت راه درست بازشناخت. معنایش این است که سودی ندارد به خود زحمت دهید تا بدانید چگونه راه نادرست را بازشناسید. باید به این بیندیشید چگونه راه درست را بیابید. (۱۷)
گورجیف همچنین مشخص کرد که مردمانی که تنها روی یک یا چند جنبه از آموزه‌های او کانونمند می‌شوند، به نتایج منفی یا نادرست می‌رسند.