stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آواتار: آخرین بادافزار (فصل ۳)
داستان

در فصل سوم، آواتار آنگ و دوستانش با پوشیدن لباس‌های آتش‌افزارها و تغییر در ظاهر خود در جستجوی یافتن استاد آتش‌افزاری هستند. در این بین خطرات متعدی از سوی آتش‌افزارها، او و دوستانش را تحدید می‌کند.
فصل آخر بار دیگر بر روی آواتار آنگ تمرکز می‌کند، که اکنون به دنبال یادگیری آتش‌افزاری است، و دوستانش کاتارا، ساکا و تاف، که باید قبل از رسیدن شهاب‌سنگ سوزِن، اوزای پادشاه آتش ظالم  را شکست دهند. همزمان، داستان شاهزاده زوکو را نیز دنبال می‌کند که در نهایت پس از خیانت به عمویش آیرو و کمک به خواهرش آزولا برای تسخیر «با سینگ سه» در کتاب دوم، به ملت آتش بازمی‌گردد.
قسمت‌ها

همچنین ببینید: فهرست قسمت‌های آواتار: آخرین بادافزار
| شم>  کلی | شم>  در فصل | عنوان | کارگردان | نویسنده | انیمیشن‌سازی‌شده توسط | تاریخ انتشار اصلی | کد تولید  |  تعداد بیننده (میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۴۱ | ۱ | «بیداری» | Giancarlo Volpe | Aaron Ehasz | Moi Animation | ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-09-۲۱) | ۳۰۱ | ۵٫۰۲ |
| ۴۲ | ۲ | «پیشانی‌بند» | Joaquim Dos Santos | John O'Bryan | JM Animation | ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-09-۲۸) | ۳۰۲ | ۳٫۸۹ |
| ۴۳ | ۳ | «بانوی رنگی» | ایتن اسپالدینگ | Joshua Hamilton | Moi Animation | ۵ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-10-۰۵) | ۳۰۳ | ۴٫۱۶ |
| ۴۴ | ۴ | «استادِ ساکا» | Giancarlo Volpe | Tim Hedrick | JM Animation | ۱۲ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-10-۱۲) | ۳۰۴ | ۴٫۴۰ |
| ۴۵ | ۵ | «ساحل» | Joaquim Dos Santos | Katie Mattila | Moi Animation | ۱۹ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-10-۱۹) | ۳۰۵ | ۳٫۹۳ |
| ۴۶ | ۶ | «آواتار و پادشاه آتش» | ایتن اسپالدینگ | Elizabeth Welch | JM Animation | ۲۶ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-10-۲۶) | ۳۰۶ | ۳٫۶۷ |
| ۴۷ | ۷ | «فراری» | Giancarlo Volpe | Joshua Hamilton | Moi Animation | ۲ نوامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-11-۰۲) | ۳۰۷ | ۴٫۰۱ |
| ۴۸ | ۸ | «استاد خیمه‌شب بازی» | Joaquim Dos Santos | Tim Hedrick | JM Animation | ۹ نوامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-11-۰۹) | ۳۰۸ | ۴٫۲۴ |
| ۴۹ | ۹ | «کابوس‌های شب و رویاهای روز» | ایتن اسپالدینگ | John O'Bryan | Moi Animation | ۱۶ نوامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-11-۱۶) | ۳۰۹ | ۳٫۶۹ |
| ۵۰ | ۱۰ | «روز خورشید سیاه، بخش ۱: حمله» | Giancarlo Volpe | مایکل دانته دی‌مارتینو | JM Animation | ۳۰ نوامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-11-۳۰) | ۳۱۰ | ۳٫۷۷ |
| ۵۱ | ۱۱ | «روز خورشید سیاه، بخش ۲: خورشیدگرفتگی» | Joaquim Dos Santos | Aaron Ehasz | Moi Animation | ۳۰ نوامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-11-۳۰) | ۳۱۱ | ۳٫۷۷ |
| ۵۲ | ۱۲ | «معبد باد غربی» | ایتن اسپالدینگ | Elizabeth Welch and Tim Hedrick | JM Animation | ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۴) | ۳۱۲ | ۴٫۹۶ |
| ۵۳ | ۱۳ | «استادان آتش‌افزاری» | Giancarlo Volpe | John O'Bryan | Moi Animation | ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۵) | ۳۱۳ | ۳٫۸۸ |
| ۵۴ | ۱۴ | «صخره جوشان، بخش ۱» | Joaquim Dos Santos | May Chan | JM Animation | ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۶) | ۳۱۴ | ۳٫۹۷ |
| ۵۵ | ۱۵ | «صخره جوشان، بخش ۲» | ایتن اسپالدینگ | Joshua Hamilton | Moi Animation | ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۶) | ۳۱۵ | ۳٫۹۷ |
| ۵۶ | ۱۶ | «مهاجمان جنوبی» | Joaquim Dos Santos | Elizabeth Welch | Moi Animation | ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۷) | ۳۱۶ | ۴٫۲۳ |
| ۵۷ | ۱۷ | «بازیگران جزیره خاکستر» | Giancarlo Volpe | Tim Hedrick, Joshua Hamilton and John O'Bryan | JM Animation | ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۸) | ۳۱۷ | ۴٫۵۳ |
| ۵۸ | ۱۸ | «شهاب‌سنگ سوزِن، بخش ۱: پادشاه ققنوس» | ایتن اسپالدینگ | مایکل دانته دی‌مارتینو | JM Animation | ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۹) | ۳۱۸ | ۵٫۵۹ |
| ۵۹ | ۱۹ | «شهاب‌سنگ سوزِن، بخش ۲: استادان پیشین» | Giancarlo Volpe | Aaron Ehasz | Moi Animation | ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۹) | ۳۱۹ | ۵٫۵۹ |
| ۶۰ | ۲۰ | «شهاب‌سنگ سوزِن، بخش ۳: به سوی اهریمن» | Joaquim Dos Santos | مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو | JM Animation | ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۹) | ۳۲۰ | ۵٫۵۹ |
| ۶۱ | ۲۱ | «شهاب‌سنگ سوزِن، بخش ۴: آواتار آنگ» | Joaquim Dos Santos | مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو | JM Animation | ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۱۹) | ۳۲۱ | ۵٫۵۹ |
ادموند لیتون

تصویری از ادموند بلر لیتون، ۱۹۰۰ میلادی
ادموند بلر لیتون (Edmund Blair Leighton)، (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۸۵۲ - درگذشتهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۲۲)، نقاش انگلیسی صحنه‌های تاریخی بود و تخصصش در کشیدن صحنه‌هایی از قرون وسطی و دروان نایب‌السطنه (۱۸۱۱-۱۸۲۰) بود.
زندگی

پدر او، چارلز بلر لیتون، هنرمند بود. ابتدا در دانشگاه کالج اسکول و سپس در آکادمی سلطنتی هنر تحصیل کرد. در ۱۸۸۵ با کاترین نش ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد. از ۱۸۷۸ تا ۱۹۲۰ هر ساله آثارش را در آکادمی سلطنتی به نمایش می‌گذاشت.
لیست آثار

لیست برخی از آثار مشهور لیتون:
Old Times (۱۸۷۷), private collection.
Till Death Do Us Part (۱۸۷۸)
The Dying Copernicus (۱۸۸۰)
Un Gage d'Amour (1881), Auckland Art Gallery Toi o Tamaki.
Abelard and his Pupil Heloise (1882), Phillips Auctioneers, UK.
Duty (1883)
Conquest (1884)
The Gladiator's Wife (1884), private collection.
The Rehearsal (1888), Croydon Clocktower, UK.
Call To Arms (1888), Roy Miles Fine Paintings.
A Stolen Interview (1888)
Olivia (1888)
How Liza Loved the King (1890), Towneley Hall Art Gallery and Museum, Burnley.
Lay thy sweet hand in mine and trust in me (1891)
Lady Godiva (1892), Leeds City Art Gallery.
Two Strings (1893)
Goodbye (1893)
Launched in Life (1894)
My Next-Door Neighbour (1894), private collection.
Waiting for the Coach (1895), Manchester Art Gallery.
A Favour (1898)
Off (1899), Manchester Art Gallery.
خدا به همراهت (۱۹۰۰)
On the Threshold (1900), Manchester Art Gallery.
The Accolade (1901), private collection.
Adieu (1901), Manchester Art Gallery.
Lilac (1901)
Tristan and Isolde (AKA The End of the Song) (1902)
Alain Chartier (1903)
Ribbons and Laces for Very Pretty Faces (1904)
The Dedication (1908)
The Shadow (1909), City Hall, Cardiff
The Key (1909)
Pelleas and Melisande (1910) Williamson Art Gallery and Museum
To the Unknown Land (1911)
کوک زدن پرچم (۱۹۱۱)
The Boyhood of Alfred The Great (1913)
My Fair Lady (1914)
A Nibble (1914), private collection.
An Arrival (1916), City Hall, Cardiff
The Wedding March (1919)
The Lord of Burleigh, Tennyson (1919), private collection.
Sweet Solitude (1919), private collection.
After Service (1921), private collection.
Signing the Register (undated), Bristol City Museum and Art Gallery.
The Fond Farewell (undated), Messum's, London.
Lord of the Manor (undated), private collection.
Sorrow and Song (undated), Bristol City Museum and Art Gallery.
Lady in a Garden
The Charity of St. Elizabeth of Hungary
The Rose's Day
کوک زدن پرچم
Knighted
Waiting
Cromwell dissolving the Long Parliament
Forest Tryst
Sweets to the Sweet
Courtship
Con Amore
The Request
The King and the Beggar-maid
نگارخانه

نقاشی خدا به همراهت (۱۹۰۰) - بانویی را نشان می‌دهد که پارچهٔ قرمزی را به بازوی شوالیهٔ محبوبش می‌بندد و با این کار درخواست بازگشت پیروزمندانه و سلامتی او را می‌کند.
نقاشی کوک زدن پرچم (۱۹۱۱) - بانویی را نشسته بر کنگرهٔ باروی یک قلعه نشان می‌دهد که در حال کوک زدن یک پرچم با نشان عقاب سیاه بر زمینهٔ زرد است.
Abelard and his Pupil Heloise (1882)
On the Threshold (1900)
Tristan and Isolde (1902)
Alain Chartier (1903)
Ribbons and Laces for Very Pretty Faces (1904)
معاشقه
پادشاه و دختر گدا
آسا گا کیتا

| آسا گا کیتا | آسا گا کیتا |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: آسا خورشیدی آسا!
ژانر: درام
نویسنده: میکا اُمُری
کارگردان: شینیچی نیشیتانی شینزو نیتا یوشی هارو ساساکی هیروکازو اوزاکی ریوهِی ناکانو کو سوزوکی
بازیگران: هارو هیروشی تاماکی شینوبو تراجیما تاکِشی ماسو تاسوکو اموتو دین فوجیوکا هیروکی میاکه توموچیکا آکیتو کیریاما فوکا کوشیبا کایا کیوهارا کوجی ستو تاکورو تاتسومی هیساکو ماندا یوییچی هایاشی جون فوبوکی ماسااومی کوندو آئویی میازاکی
راوی: کیکو سوگی اورا
آهنگ آغاز: ۳۶۵ نیچی نو کامیهی کوکی توسط ای‌کی‌بی ۴۸
آهنگساز: یوکی هایاشی
کشور سازنده: ژاپن
زبان اصلی: ژاپنی
شمار قسمت‌ها: ۱۵۶
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: موتوهیکو سانو
تهیه‌کننده‌ها: توشیتاکه فوکوکا کومانو ریتسوجی
مکان‌های تولید: اساکا, ژاپن
مدت: ۱۵ دقیقه
تولیدکننده: NHK
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ان اچ کی (NHK)
فرمت تصویر: HDTV
انتشار اولیه: ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-09-۲۸) – ۲ آوریل ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-04-۰۲)
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
آسا گا کیتا با نام اصلی آسا (ژاپنی:あさが来た A-sa ga kita) نام یک سریال تلویزیونی ژاپنی هست . که محصول سال ۲۰۱۵ از شبکه ان اچ کی می باشد. این سریال از ۲۸ سپتامبر سال ۲۰۱۵ تا ۲ آوریل سال ۲۰۱۶ ادامه داشت . سریال آسا که یک سریال ۱۵۶ قسمتی هست، نمایش یک درام دوره ای است و بر اساس داستان زندگی آساکو هیروکا هست و به لحاظ تاریخی در زمان باکوماتسو و میجی اتفاق می افتد. زمانی که کشور ژاپن دستخوش تغییرات سیاسی می شود. این سریال در سال ۱۳۹۹ از شبکه دو ایران پخش شد. فیلم زندگی دختری به نام آسا را به تصویر می کشد. که آسا و خواهرش هر کدام ازدواج کرده اند و خانواده هر کدام از خواهران در شهر اساکا صاحب صرافی هستند. در حالیکه خواهر آسا از طرف خانواده شوهرش مورد آزار و اذیت قرار می گیرد، اما آسا که دختر یک  تاجر از شهر کیوتو است دختری بسیار کنجکاو است و به مطالعه مسایل اقتصادی و حساب و کتاب علاقه‌منداست و همچنین دوست دارد در رشته تجارت ادامه تحصیل دهد. او در امور اداره کارهای صرافی به خانواده همسرش کمک می کند تا اینکه شرایط سیاسی کشور ژاپن دستخوش تغییراتی می شود. در این بحبوحه آسا و خواهرش و خانواده های همسرشان با شرایطی خاصی روبرو می شوند و ...
مطالعات جانوری

مطالعات جانوری رشته‌ای است که اخیراً شناخته شده و در آن جانوران به روش‌های مختلف بین رشته‌ای مورد مطالعه قرار می‌گیرند. محققانی که به مطالعات جانوری می‌پردازند، ممکن است به‌طور رسمی در زمینه‌های مختلفی از جمله جغرافیا، تاریخ هنر، انسان‌شناسی، زیست‌شناسی، مطالعات فیلم، جغرافیا، تاریخ، روان‌شناسی، مطالعات ادبی، موزه‌شناسی، فلسفه، ارتباطات و جامعه‌شناسی آموزش ببینند. آنها با به‌کارگیری دیدگاه‌های نظری مختلف، با پرسش‌هایی در مورد مفاهیم «جانور» یا «جانورشدن» درگیر می‌شوند تا بازنمایی‌های انسان‌ساز و ایده‌های فرهنگی در بارهٔ «جانور» و اینکه انسان بودن چیست را درک کنند. با استفاده از این دیدگاه‌ها، کسانی که در مطالعات جانوری شرکت می‌کنند، به دنبال درک روابط انسان و جانور در حال حاضر و در گذشته هستند که توسط دانش ما از آنها تعریف شده‌است. از آنجایی که این رشته هنوز در حال توسعه است، محققان و دیگران تا حدودی آزادی دارند تا معیارهای خود را در بارهٔ اینکه چه موضوعاتی ممکن است این رشته را ساختار دهد، تعریف کنند.
بوکاوینا ایرلاینز

بوکاوینا ایرلاینز (به انگلیسی: Bukovyna Airlines) یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا BQ است که در تاریخ ۱۹۹۹ میلادی تأسیس شده است. دفتر مرکزی بوکاوینا ایرلاینز در چرنیوتسی، اوکراین واقع شده‌است و قطب این شرکت هواپیمایی در فرودگاه بین‌المللی چرنیوتسی قرار دارد.
تاریخچه

در سال ۲۰۱۳، بوکاوینا ایرلاینز از جمله ۲ خط هوایی اکراینی بود که توسط دولت ایالات متحده به دلیل اجاره دادن ناوگان سری McDonnell Douglas MD-80 خود به ایران‌ایر و هواپیمایی ماهان مورد تحریم قرار گرفت. البته در ژانویه ۲۰۱۶، دفتر کنترل سرمایه‌های خارجی وزرات خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا تحریم این ایرلاین را لغو کرد.
ناوگان > ناوگان فعلی

| هواپیما | تعداد | نکات |
| --- | --- | --- |
| Boeing 737-500 | ۱ |  |
| McDonnell Douglas MD-82 | ۳ |  |
| مجموع | ۴ |  |
ناوگان > ناوگان پیشین

Boeing 737-400
British Aerospace BAe 146-300
Fokker 100
McDonnell Douglas MD-88
McDonnell Douglas MD-83
Bukovyna Airlines McDonnell Douglas MD-83
مرتضی محجوبی

| مرتضی محجوبی | مرتضی محجوبی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۲۷۸ خورشیدی تهران
خاستگاه: ایرانی
درگذشته: ۱ فروردین ۱۳۴۴ (۶۶ سال) تهران
پیشه(ها): نوازنده، آهنگساز
ساز(ها): پیانو
شاگرد(ان): فخری ملک‌پورآذرمیدخت ملک‌منصورفهیمه اکبر
مرتضی محجوبی (زادهٔ ۱۲۷۸ خورشیدی در تهران – درگذشتهٔ ۱ فروردین ۱۳۴۴)، نوازنده پیانو اهل ایران بود. او از بنیان‌گذاران موسیقی ملی ایران به‌شمار می‌رود. وی سال‌ها تکنواز پیانو در برنامه گل‌های رنگارنگ بود. مرتضی محجوبی در محافل هنری ایران به نام مرتضی‌خان یا مرتضی‌خان محجوبی معروف بوده‌است. وی برادر رضا محجوبی بود.
زندگی

مرتضی محجوبی فرزند عباسعلی، معروف به ناظر، سال ۱۲۷۸ در تهران متولد شد. بودن پیانو در منزلشان و آشنایی مادرش فخرالسادات با آن، وی را به سوی این ساز کشاند.
او برای تعلیم موسیقی به حسین هنگ‌آفرین معروف به حسین‌خان «ر» سپرده شد. در ده سالگی هنگام کنسرت عده‌ای از هنرمندان در سالن سینما فارووس، آواز عارف قزوینی را با پیانو همراهی کرد. مرتضی به زودی سرآمد نوازندگان پیانو در زمان خود شد.
اهمیت کار محجوبی در این است که با سازی کاملاً اروپایی، موسیقی ایرانی را به خوبی می‌نواخت. این نحوهٔ نوازندگی خاصِ خود او بود و دقیقاً تأثیر یک ساز صددرصد اصیل و سنتی را در شنونده باقی می‌گذارد. بدین ترتیب محجوبی یکی از پایه‌گذاران موسیقی ملی ایران به حساب می‌آید.
وی علاوه بر نوازندگی، چندین تصنیف و پیش‌درآمد و رِنگ نیز تصنیف کرده‌است. تصنیف‌هایش پلی است میان تصنیف‌های عارف قزوینی و علی اکبر شیدا و تصنیف‌های زمانه‌اش. در کارش آثار قدما را مد نظر داشت ولی اثر خود را به صورتی جامع‌تر ارائه می‌داد. در این زمینه کافی است به تصنیف معروف او با مطلع «من از روز ازل دیوانه بودم» که با صدای غلامحسین بنان خوانده شده اشاره کرد.
لازم است ذکر شود که مصرع اول شعر «من از روز ازل دیوانه بودم» را خود مرتضی‌خان محجوبی سروده و باقی شعر از رهی معیری است.
مرتضی محجوبی نت نمی‌دانست، ولی برای خود نتی اختراع کرده بود که بی‌شباهت به خط سیاق نبود (خط سیاق علاماتی است در قدیم برای ثبت کردن وزن اجناس یا ارقام پول به کار می‌بردند). در اینباره پرویز یاحقی به شاپور بهروزی گفته‌است:
«آهنگی در دستگاه شور ساخته بودم، به نام «ای امید دل من کجایی» که از گلهای رنگارنگ ۱۷۲ پخش شد. هنگامی که به همهٔ اعضای ارکستر نت این تصنیف را برای اجرا دادم مرتضی محجوبی از من خواست، آهنگ تصنیف را با ویولون بنوازم و او آن را با علایم ویژهٔ خود پشت قوطی سیگار همای خود نوشت و عجب این بود که این آهنگ را همان مرتبه اول از همهٔ اعضای ارکستر بهتر و درست‌تر نواخت.»
زندگی > درگذشت

مرتضی‌خان محجوبی ۱ فروردین ۱۳۴۴ در ۶۶ سالگی در گذشت. پیکر وی در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. بنابر وصیت وی، اکبر گلپایگانی پس از خاکسپاری بر مزارش آواز خواند.
نوازندگی و آهنگسازی > سبک نوازندگی

او را در نوازندگی پیانو، یک نابغه دانسته‌اند چراکه با وجود این که کوک‌کردن پیانو مدت زمانی وقت می‌گیرد ولی مرتضی‌خان به هر پیانویی در هر محفلی می‌رسید در یک چشم بهم‌زدن آن را کوک می‌کرد و سپس شروع به نواختن می‌کرد. وی از جمله نخستین نوازندگانی بود که به دعوت کمیسیون موسیقی رادیو در هنگام افتتاح رادیو به جمع نوازندگان پیوست و به سرپرستی دستهٔ دوم ارکستر رادیو منصوب شد. مرتضی خان سال‌ها تکنواز پیانو در برنامه گل‌ها بود.
منصور یاحقی در این زمینه می‌گوید: تمام سازها را که من گوش می‌کردم، آنطور که باید میزان کوک باشند متأسفانه کوک نیستند. فقط یک نفر را دیدم که استاد بزرگی بود در موسیقی ایران، آن هم آقای مرتضی محجوبی بود که در کوک قیامت بود، یعنی از نظر سلفژ و صداشناسی وقتی پیانو را کوک می‌کرد، برای تمام موزیسین‌ها درس بود.
پیانوی مرتضی محجوبی همراه با آواز بنان از نمونه‌های عالی موسیقی آوازی ایران است، زیرا صدای غلامحسین بنان دارای حالت و کیفیتی خاص بود که پیانوی مرتضی‌خان نیز همان حال و هوا را داشت به‌ویژه اگر اشعار آواز هم از رهی معیری می‌بود.
فریدون مشیری شعری در اینباره سروده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یاد باد آن همدلی، آن همدمی، آن همرهی |  | ساز محجوبی و آواز بنان، شعر رهی |
نوازندگی و آهنگسازی > آهنگسازی

مرتضی محجوبی بیست تصنیف برای برنامهٔ گل‌ها ساخته‌است که آن‌ها را می‌توان از بهترین و زیباترین و دلکش‌ترین تصنیفهای خالص ایرانی دانست. شعر بیشتر ترانه‌های مرتضی محجوبی را رهی معیری سروده‌است.
برخی از آثار مرتضی محجوبی:
ترانه‌ای به نام اشک و آه در آواز ابوعطا با شعر رهی معیری، «دارم غم جانکاهی، شب‌های سیاهی دور از رخ ماهی»
ترانه‌ای به نام کاروان در آواز دشتی با شعر رهی معیری، «همه شب نالم چون نی، که غمی دارم»
ترانه‌ای به نام از روز ازل در دستگاه سه گاه با شعر رهی معیری، «من از روز ازل دیوانه بودم»
ترانه‌ای به نام نوای نی در آواز دشتی با شعر رهی معیری، «چنانم بانگ نی، آتش بر جان زد»
ترانه‌ای به نام بزم گدا در آواز افشاری با شعر اسماعیل نواب صفا، «دیشب که تو در خانهٔ ما آمده بودی»
ترانه‌ای به نام من بیدل ساقی در دستگاه سه گاه با شعر رهی معیری، «من بیدل ساقی به نگاهی مستم»
ترانه‌ای به نام امشب در آواز افشاری با شعر موید ثابتی، «جانا نداری خبر از حال ما امشب»
ترانه‌ای به نام چه شب‌ها در آواز دشتی با شعر اسماعیل نواب صفا، «چه شب‌ها، چه شب‌ها که از هجرت نخفتم»
ترانه‌ای به نام هجران در دستگاه سه گاه با شعر اسماعیل نواب صفا، «گفتم با تو شبی را به سر آرم نشد»
ترانه ای به نام عشق سوزان در دستگاه شور با شعر تورج نگهبان، «خدایا عشقی خواهم چون شراره سوزان»
تمام آثار بالا با صدای غلامحسین بنان خوانده شده‌اند.
نوازندگی و آهنگسازی > در نگاه دیگران

غلامحسین بنان از وی به نام «مرتضی پیانو» یاد می‌کند و در پاسخ گزارشگر، مرتضی محجوبی را بهترین نوازنده موسیقی ایران می‌نامد.
روح‌الله خالقی در این زمینه می‌گوید: «وی نوازندهٔ منحصربه‌فردی است که آوازها و نغمات ایرانی را به روش مطلوب و با شیوهٔ دلپسند در روی پیانو می‌زند. وقتی نوای سازش از بلندگوی رادیو شنیده می‌شود، بی‌اختیار همهٔ شیفتگان موسیقی ایرانی را مجذوب می‌کند.
میراث > ثبت ملی نت‌نویسی مرتضی محجوبی

شیوه نت‌نویسی مرتضی محجوبی که شیوه‌ای کاملاً ایرانی است به همت پویان آزاده به عنوان میراث ملی و معنوی ایران به ثبت ملی رسید. پویان آزاده در گفتگو با خبرنگار پایگاه اطلاع‌رسانی موسیقی ایران در این‌باره می‌گوید:
«شیوه نت‌نویسی پیانو ایرانی مرتضی‌خان محجوبی توسط خانواده مرحوم آذرمیدخت ملک‌منصور ملقب به خانم رکنی که به روایتی بهترین شاگرد استاد محجوبی بوده به‌طور محضری در اختیار من قرار گرفت. این نت‌نویسی تماماً ایرانی است و با نت‌نویسی غربی کاملاً تفاوت دارد. در این شیوه، نوشتن از راست به چپ صورت می‌گیرد و هیچ خط حاملی وجود ندارد، تمام علائم نیز مشخص شده‌است.»
میراث > برگردان دست‌نوشته‌های مرتضی محجوبی به خط موسیقی بین‌المللی

دست‌نوشته‌های مرتضی محجوبی برای اولین بار توسط بهار برخوردار پژوهشگر موسیقی به خط نت موسیقی بین‌المللی برگردانده شده و در تابستان ۱۳۹۷ در قالب کتاب «ردیف پیانو استاد مرتضی محجوبی» توسط انتشارات هنر و فرهنگ منتشر گردید.
آرامگاه وی در گورستان ظهیرالدوله، که به دلیل بی‌توجهی رو به تخریب است.
مرتضی محجوبی (نشسته در سمت راست) در ارکستر گُل‌ها
بوستان مفاخر تبریز

| بوستان مفاخر آذربایجان و آرامگاه باقرخان | بوستان مفاخر آذربایجان و آرامگاه باقرخان |
| --- | --- |
یادمان مفاخر آذربایجان: یادمان مفاخر آذربایجان
نام: بوستان مفاخر آذربایجان و آرامگاه باقرخان
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: تبریز
بخش: منطقهٔ ۲
بوستان مفاخر تبریز (آذربایجان) یا بوستان طوبائیه (طوبی) در محلهٔ آبرسان واقع شده است. این منطقه در گذشته خارج از محدوده شهری بوده و اکنون در مرکز شهر است.
محل این پارک و مسجد طوبی که در کنار پارک واقع شده است قبلاً به باغ بزرگی اختصاص داشت که به حاج رضا طوبی (از بازرگانان تبریز) تعلق داشت. او بعدها باغ خود را وقف کرده و به گورستان طوبائیه تبدیل می‌کند.
در این گورستان تنی چند از مشاهیر آذربایجان از جمله باقرخان، آیت‌الله میرزا فتاح شهیدی، رضا طوبی و محمد نخجوانی دفن شده‌اند. در حال حاضر گرچه این گورستان به پارک مفاخر تبدیل شده و بخشی از این پارک به یادمان مفاخر آذربایجان اختصاص داده شده است؛ اما ورودی آرامگاه باقرخان تنها در ساعات اداری به روی شهروندان و گردشگران باز می‌شود.
پیشینه

در سال‌های پایانی دوره قاجار یکی از بازرگانان نامدار تبریزی به‌ نام حاج رضا طوبی بنا به نیازهای آن روز شهر زمین‌های باغ بزرگ خود که در حومه خاوری شهر بود را به شهر و شهروندان تبریزی بخشید تا در آنجا آرامستان بزرگ و در خوری راه اندازی شود، آرامستان در زمین‌های وقف شده حاج رضا طوبی بنام خود او ساخته شد و مردم تبریز نام گورستان را طوبائیه نهادند.
باقرخان یکی از افراد شهیری است که در آرامستان طوبائیه به خاک سپرده شده است، پیکر خود وقف کننده زمین‌های آرامستان (رضا طوبی) نیز بنا به وصیتنامه او در مزارستان طوبائیه به خاک سپرده شد، پس از خاکسپاری وقف کننده زمین‌ گورستان تالار مسقف کوچکی ساخته شد و آن محل به آرامگاه خانوادگی رضا طوبی اختصاص یافت و در پسین سال‌ها با درگذشت هر یک از خویشاوندان رضا طوبی درون همان آرامکده خانوادگی به خاک سپرده می‌شدند، همچنین رضا طوبی از خویشاوندان نزدیک باقرخان است و به همین سبب همسر و دختر و داماد باقرخان به نام سرتیپ هاشمی نیز درون آرامگاه خانوادگی طوبی به خاک سپرده شده‌اند.‌
سرتیپ هاشمی داماد ارشد باقرخان که از فرماندهان ارتش شاهنشاهی ایران بود در سال ۱۳۵۴ راهی کرمانشاه شد و پس از پیدا کردن آرامگاه پدر همسرش با انجام نبش قبر، پیکر باقرخان را به تبریز آورد و در کنار آرامگاه رضا طوبی و همسر و دختر خود باقرخان به خاک سپرد.
ایجاد بوستان

در سال ۱۳۷۴ شهرداری تبریز تصمیم گرفت تا با زدودن گورستان طوبائبه که دیگر در مرکز شهر قرار گرفته بود پارک بزرگی بسازد، از این رو با پخش آگهی از بازماندگان اهل قبور طوبائیه خواسته شد تا برای جابجایی پیکر مردگان خود اقدام کنند و برای انتقال درگذشتگان خود به گورستان بزرگ شهر در وادی رحمت گور رایگان دریافت کنند. ولی بسیاری از بازماندگان به خاک سپرده شدگان گورستان طوبائیه از جابجایی مردگانشان خودداری کردند. تا این که در سال ۱۳۷۵ به جز آرامگاه خانوادگی باقرخان و رضا طوبی همگی مزارهای گورستان با لودرهای سازمان شهرداری تبریز با خاک یکسان شدند.
پس از برچیدن سنگ قبرها زمین‌های گورستان به سه بخش جدا از هم تقسیم شدند؛ یک قسمت از زمین‌های گورستان طوبائیه به سازمان حج و زیارت اختصاص یافت و ساختمان بزرگ اداره کل این سازمان در زمین‌های به جا مانده ساخته شد. در یک سوم به جا مانده زمین‌ها پارک کوچک و پیش پا افتاده‌ای راه اندازی شد و شهرداری تبریز برای آن نام پارک طوبی را برگزید؛ اما یک سوم دیگر زمین‌های به جا مانده از آرامستان بزرگ طوبائیه از سال ۱۳۷۵ همچنان بلاتکلیف ماند و از سویی سازمان اوقاف و امور خیریه خود را مالک آن زمین‌ها می‌داند و از طرفی شهرداری تبریز آن زمین پر وسعت به جا مانده را از آن خود می‌داند.
در سال ۱۳۸۷ پارک کوچکی که‌ در بخشی از زمین‌های وقف شده آرامستان طوبائیه ساخته شده بود، به دستور علیرضا نوین شهردار وقت تبریز ویران شد و مسئولین شهرداری مدعی شدند که به جای پارک طوبی موزه مفاخر آذربایجان ساخته خواهد شد. به همین سبب در پیرامون پارک طوبی نرده‌های آهنی نصب شدند و شهرداری تبریز به جز ساعات اداری در دیگر زمان‌ها به ویژه در روزهای تعطیل در ورودی آرامستان و پارک پیشین طوبی‌‌ را به روی شهروندان و گردشگران بسته نگاه می‌دارد. همچنین همزمان با نابودی پارک طوبی و ساختن موزه مفاخر به سال ۱۳۸۹ سنگ قبر دختر و همسر و داماد باقرخان از جا کنده شد، به گونه‌ای که دیگر هیچ یادبود و نشانی از خویشاوندان باقرخان در کنار آرامگاه خود باقرخان دیده نمی‌شود.
روایت بازماندگان

بازماندگان حاج رضا طوبی سرنوشت این باغ و مشکلات پس از انقلاب آنرا به شرح زیر روایت کرده اند:
در سال‌های اولیه دوره پهلوی، حاج رضا طوبی، بازرگان نامدار تبریزی، بنا به نیازهای آن روز "محله خیابان" تبریز، قسمتی از باغ بزرگ خود را که در "محله خیابان" و حومه خاوری شهر بود، طی مکاتباتی با بلدیه آذربایجان (شهرداری تبریز) در سال ۱۳۰۹ به صورت مشروط به شهرداری تبریز واگذار کرد تا گورستان آبرومندی برای "محله خیابان" تبریز باشد. در قسمت‌های باقی‌مانده باغ نیز برای خود و خانواده و آشنایان مقابری آماده نمود که در سال‌های آتی پذیرای نامداران و مفاخر آذربایجان شد.
با توجه به شرایط انتقال آن که برای کاربری گورستان مشروط شده بود و درصورت متروکه شدن آن باید به شخص ایشان و یا وراثش انتقال می یافت، به همین دلیل گورستان مزبور به نوعی گورستان شخصی با امکان استفاده غیر بود و از همان اوان انتقال آن به شهرداری ، شخص حاج رضا بر کار آماده سازی و بنا نمودن تجهیزات آن از قبیل آبریزگاه، انبار، درب ها، کتیبه ها و سایر امور گورستان شخصا نظارت می نمود. همچنین با دستور و هزینه  خود وی این امور انجام می گرفت. ضمنا برای خود و خانواده خود مقابری آماده نمود که بعدها به دلیل نبودن قبرستان آبرومند در تبریز بزرگان و نامداران شهر در این مقابر به خاک سپرده شدند از جمله آیت الله شهیدی که در مقبره اختصاصی همسران حاج رضا به خاک سپرده شد و همچنین باقر خان، که از آشنایان حاج رضا بود، در مقبره هاشمی به خاک سپرده شد. همچنین برادران نخجوانی  نیز در همین مقبره به خاک سپرده شدند.
پس از واگذاری مشروط باغ طوبی به گورستان، شهرداری تبریز نیز با خریداری باغ ضلع شمالی گورستان طوباییه با نام گورستان جنت عملا به توسعه این گورستان کمک نمود. در اواسط دهه چهل خورشیدی گورستان طوباییه پر شده و از اوایل دهه ۵۰ خورشیدی متروکه شد. با توجه به شرایط استفاده از باغ توسط مالک آن، شهرداری تبریز از انتقال آن به وراث حاج رضا امتناع نمود و از همان سالها پرونده های متعدد در دادگاه  در مورد این باغ اقامه شده است.