stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پروبیوتیک
استفاده از پروبیوتیک‌ها در کشاورزی و پرورش گل

پروبیوتیک‌ها که به مدت طولانی به عنوان عواملی مؤثر در بهبود سلامت روده و تجویزات گوارشی انسان شناخته شده‌اند، اکنون از طریق کودهای پروبیوتیک در حوزهٔ کشاورزی نیز جایگاه خود را پیدا کرده‌اند. این کودهای نوآورانه از توانایی میکروارگانیسم‌های مفید برای بهبود سلامت خاک، بهبود جذب مواد غذایی و افزایش عملکرد محصولات در یک روش پایدار و دوستدار محیط زیست استفاده می‌کنند. این میکروارگانیسم‌هایی مانند باسیلوس سوبتیلیس، با گیاهان و خاک یک رابطهٔ همزیستی ایجاد می‌کنند که به آن "میکروبیوم خاک" هم می‌گویند. به همان شکلی که قرص‌های پروبیوتیک به تعادل میکروبیوم روده در انسان‌ها کمک می‌کنند، این کودهای پروبیوتیک نیز به ایجاد تعادل میکروبیوم خاک کمک می‌کنند. مزایای کودهای پروبیوتیک:
افزایش دسترس‌پذیری مواد غذایی: کودهای پروبیوتیک به‌طور مؤثری مواد غذایی اساسی مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم را حل کرده و آن‌ها را برای جذب توسط گیاهان قابلیت بیشتری می‌دهند. این منجر به استفاده بهتر از مواد غذایی و کاهش نشت مواد غذایی می‌شود که آلودگی محیطی را کاهش می‌دهد.
بهبود ساختار خاک: میکروارگانیسم‌های موجود در کودهای پروبیوتیک نقش مهمی در تشکیل توده‌های خاکی دارند که ساختار خاک را بهبود می‌بخشند. این تغییرات منجر به افزایش نگهداری آب، تهویه، و نفوذ ریشه می‌شود که به‌طور کلی رشد بهتری را ترویج می‌دهد.
مهار بیماری‌ها: سویه‌های خاصی از باکتری‌های مفید در کودهای پروبیوتیک به عنوان عوامل کنترل زیستی علیه میکروب‌های بیماری‌زا عمل می‌کنند. آن‌ها در منطقهٔ ریشه گیاهان مستقر می‌شوند و پوشش محافظی ایجاد می‌کنند که رشد میکروب‌های مضر را متوقف می‌کند.
تحمل به استرس: گیاهانی که با پروبیوتیک‌ها درمان می‌شوند، معمولاً تحمل به استرس را بهبود می‌بخشند، سواء از خشکی، شوری یا سایر عوامل محیطی. این اجتماعات میکروبی که توسط پروبیوتیک‌ها ایجاد می‌شوند، به گیاهان در سازگاری بهتر با شرایط بدتر محیطی کمک می‌کنند.
کاهش وابستگی به مواد شیمیایی: با افزایش دسترسی به مواد غذایی و سلامت خاک، کودهای پروبیوتیک می‌توانند وابستگی به کودهای شیمیایی مصنوعی را کاهش دهند. این باعث ترویج شیوه‌های کشاورزی پایدار و کاهش اثرات اکولوژیکی کشاورزی می‌شود.
استفاده از پروبیوتیک‌ها در کشاورزی و پرورش گل > روند انتشارات اخیر در مورد پروبیوتیک‌ها

توجه به مواد غذایی همواره یکی از موضوعات مهم در جوامع بشری بوده است. تاریخ علم نشان می‌دهد که با اولین نشانه‌های تمدن و پیشرفت علم، ارسطو و سایر مرزها خوردن غذاهای دارای خواص دارویی و کاربردی را توصیه کرده‌اند. در قرن اخیر و به ویژه با توجه به مقاومت آنتی‌بیوتیکی، استفاده از مواد غذایی کاربردی بیش از پیش مورد توجه انسان مدرن قرار گرفته است. بدون شک پروبیوتیک‌ها یکی از مهم‌ترین مواد غذایی کاربردی هستند. بلافاصله پس از معرفی این موضوع در اواخر دهه ۱۹۰۰، سیل تحقیقات و مقالاتی در این زمینه توسط میکروبیولوژیست‌ها، بیوتکنولوژیست‌ها، محققان مواد غذایی و داروسازان گزارش شد. هدف خاص این نامه تمرکز بر مقالات تحقیقاتی منتشر شده در چند سال اخیر در مجلات «گزارش‌های بیوتکنولوژی کاربردی»، «مجله میکروبیولوژی ایران» و «بیوتکنولوژی کاربردی غذا» (به عنوان مجلات نمونه) با هدف روشن است. طبقه‌بندی گزارش‌ها در علم و فناوری پروبیوتیک در همه جنبه‌ها: از جنبه‌های غربالگری و فن‌آوری گرفته تا خواص مفید برای سلامت، پزشکی و آلودگی‌های زیستی. یکی از امیدوارکننده‌ترین جنبه‌های پروبیوتیک‌ها مفهوم بومی و آشنایی آنها با بدن و زندگی انسان بود. عملاً قرار نبود چیزی در جایی که نبود یا نباید وارد شود. بلافاصله پس از معرفی موضوع در اواخر دهه ۱۹۰۰، سیل تحقیقات و مقالات در چندین جنبه از جمله ویژگی‌های کلی، عملکردی و فنی ارائه شد. ۱–۳۹ محققین غربالگری پروبیوتیک‌ها را از غذا، انسان و محیط آغاز کردند.
معادل‌های انگلیسی

↑  Probiotics
↑  Synbiotics
↑  Prebiotic
↑  Fructo-Oligosaccharides
↑  Friendly Bacteria
عالیه

| عالیه | عالیه |
| --- | --- |
عالیه در سال ۲۰۰۰: عالیه در سال ۲۰۰۰
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: عالیه دانا هاوتون
نام(های) دیگر: عالیه
زاده: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۷۹ بروکلین (در نیویورک), آمریکا
درگذشته: مارش هاربور, جزایر آباکو, باهاما
ژانر:  آراندبی  پاپ  هیپ هاپ 
پیشه:  خواننده  هنرپیشه  مدل  رقصنده 
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱
ناشر(ان):  جایو  آتلانتیک  ویرجین 
همکاری‌های مرتبط:  میسی الیوت  تیمبلند  آر. کلی  دی‌ام‌اکس 
جایزه(ها): جوایز موسیقی آمریکا (۲۰۰۲و۲۰۰۳) جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی (۲۰۰۰)
امضا: امضا
وبگاه: http://www.aaliyah.com/
عالیه یا آلیا (انگلیسی: Aaliyah زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۷۹ – درگذشتهٔ ۲۵ اوتِ ۲۰۰۱) خواننده سبک پاپ، هنرپیشه و مدل آمریکایی بود.
زندگی

عالیه با نام کامل «عالیه دانا هاوتون» (انگلیسی: Aaliyah Dana Haughton) در روز ۱۶ ژانویه ۱۹۷۹ (میلادی) در بخش بروکلین واقع در نیویورک سیتی به دنیا آمد. اصلیت وی از دیترویت، میشیگان می‌باشد. والدین عالیه، مایکل و دایان هاتون بودند. وی در سن پنج سالگی به همراه خانواده به شهر دیترویت نقل مکان کردند. عالیه تا سال ۲۰۰۰ (میلادی)، توانست ۳۱ میلیون از آثار خود را بفروشد.
درگذشت

وی در روز ۲۵ اوت ۲۰۰۱ (میلادی) در مارش هاربور، جزایر آباکو، در کشور باهاما در اثر حادثه سقوط هواپیما در سن ۲۲ سالگی جان سپرد و پیکرش در نیویورک به خاک سپرده شد.
آلبوم‌ها

۱۹۹۴ Age Ain't Nothing But A Number
۱۹۹۶ One In A Million
۲۰۰۱ Aaliyah
فیلم‌ها

تمام این‌ها (۱۹۹۵; ۱۹۹۷)
رومئو باید بمیرد (۲۰۰۰)
ملکه نفرین‌شده (۲۰۰۲)
اسماعیل ادیب خوانساری

| اسماعیل ادیب خوانساری | اسماعیل ادیب خوانساری |
| --- | --- |
استاد ادیب خوانساری: استاد ادیب خوانساری
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: اسماعیل ادیب خوانساری
زاده: ۱۲۸۰ خورشیدی خوانسار، استان اصفهان
درگذشته: ۶ فروردین ۱۳۶۱ (۸۱ سال) تهران
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
اِسماعیل اَدیب خوانساری (زادهٔ ۱۲۸۰ – درگذشتهٔ ۶ فروردین ۱۳۶۱) نخستین خوانندهٔ مرد در رادیوی ملی ایران بود.
زندگی

اسماعیل ادیب خوانساری فرزند یک روحانی و خوشنویس برجسته به نام «میرزا محمود بن ابی القاسم الخوانساری» و شاگرد عندلیب گلپایگانی (تولایی)، سید عبدالرحیم اصفهانی، حبیب شاطر حاجی، نایب اسدالله (و شاگرد غیرمستقیم طاهرزاده) بود.
ادیب از سال ۱۳۰۳ تا سال ۱۳۰۹ گاه در اصفهان گاه در تهران به سر می‌برد. در سال ۱۳۰۹ وارد خدمات دولتی شد و کار اداری خود را از ۱۶ مهر ماه ۱۳۰۹ در بلدیه که همان شهرداری تهران امروزیست آغاز کرد.
در سال ۱۳۱۹ وقتی برای نخستین بار در ایران رادیو ملی تأسیس شد، در حالی که سی و نهمین سال زندگی را می‌گذراند به عنوان نخستین خواننده مرد رادیوی ملی ایران، به رادیو دعوت شد. او در آن دوران با نوازندگانی چون ابوالحسن صبا، علی اکبر شهنازی، حسین یاحقی، حبیب سماعی، عبدالحسین شهنازی، مهدی خالدی و مرتضی محجوبی همکاری می‌کرد.
آثار او در صفحات گرامافون ۷۸ دور (صفحات سنگی)، آثار رادیویی، آوازها و تصانیف همراه با ساز و ارکستر و تعداد بی‌شماری ضبط‌های خصوصی و خانگی بجا مانده‌است.
از آوازهای محلی بختیاری (اجرا شده با ارکستر انجمن موسیقی ملی) شلیل و خون دل قابل ذکر است، ادیب خوانساری در برنامه برگ سبز و گل‌های جاویدان هم چندین اجرا داشته‌است.
او برای هنرش قدر و منزلت زیادی قائل بود، خودش در این باره می‌گوید: «هیچگاه از کسی در ازای خواندن نوا پول نگرفته‌ام؛ زیرا این کار را دون شخصیت یک هنرمند می‌دانم.» از ویژگی‌های منحصر به فرد او می‌توان به دارا بودن زمینهٔ معنوی و عرفانی در آثارش، ادای صحیح شعر و حفظ حالت درونی آن و تکنیک‌های منحصر به فرد در ساختار تحریرها اشاره کرد. در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۸۶ کتاب "ادیب خوانساری: آوای جاویدان در موسیقی ایران" نوشته شیرین ادیب (دختر ادیب خوانساری) که در ۵ فصل شامل زندگی‌نامه، فعالیت‌های هنری، گفته‌ها، نوشته‌ها و خاطرات ادیب ارائه شده توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای هنر و اندیشه منتشر شد.
تدریس و شاگردان

اسماعیل ادیب خوانساری مدتی در مدرسه عالی موسیقی روح‌الله خالقی به تدریس آواز مشغول شد که از جمله احمد ابراهیمی از شاگردان او بود. با پایه‌گذاری مرکز حفظ و اشاعه موسیقی توسط داریوش صفوت در سال ۱۳۴۹ از وی نیز برای تدریس آواز دعوت به عمل آمد. در سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۵ به دعوت هوشنگ ابتهاج (سایه) که مدیریت موسیقی رادیو ایران را به عهده داشت مدتی را به تعلیم تعدادی از هنرجویان علاقه‌مند به یادگیری آواز در رادیو ایران اختصاص داد. از کسانی که مستقیماً از تعلیمات ادیب بهره گرفته‌اند می‌توان به حسن کسایی، هنگامه اخوان و فخری ملک‌پور اشاره کرد، اکبر گلپایگانی نیز از آموزش‌های ادیب بهره بسیار برده و ظرائف مکتب اصفهان را از او آموخته‌است.
محمدعلی گلپایگانی (محمد گلریز) برادر کوچکتر اکبر گلپایگانی نیز از آموزش‌های ادیب استفاده بسیار برده‌است.
حسن کسایی از هنرمندانی است که آثار خصوصی و رادیویی زیادی با ادیب دارد. در سالهای ۱۳۳۴ تا ۱۳۳۵ به مدت یک سال در تهران و در خانه ادیب بود و از وی درس می‌گرفت. پس از اینکه به اصفهان بازگشت شعر زیر را سرود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اگرچه در همه آفاق شهره‌ام به هنر  |  |  کنون چه چاره که هستم به شهر خویش غریب |
| مرا ز خطه ری خاطرات شیرینیست  |  |  که روزهای خوشی بود در حضور ادیب |
ترانه‌شناسی ادیب خوانساری

ترانه‌شناسی ادیب‌خوانساری بر روی صفحات سنگی ۷۸ دور را می‌توان از لحاظ زمانی به چهار دوره تقسیم کرد:
توسط کمپانی هیزمسترزویس، تهران، زمستان ۱۳۰۶ خ.
توسط کمپانی هیزمسترزویس، تهران، تابستان ۱۳۰۸ خ.
توسط کمپانی بایدافون، تهران، اوایل ۱۳۰۹ خ.
توسط کمپانی هیزمسترزویس، تهران، ۱۳۲۶ خ.
در مجموع آثار ضبط شده از ادیب خوانساری بر روی صفحات سنگی گرامافون ۷۸ دور، ۸۰ روی صفحه می‌باشد.
۶ آلبوم از مجموعه آثار موسیقایی «اسماعیل ادیب خوانساری» ۲۵ سال پس از درگذشت او به شرح زیر منتشر شده‌است:
در سی‌دی نخست این آلبوم، آوازهای ادیب خوانساری در بیات ترک، اصفهان، ماهور شکسته و ماهور دلکش، شور و صدا همراه با تار «موسی معروفی»، «کرد بیات»، «چهارگاه»، «مخالف چهارگاه» و «نوا» همراه با ویولن «حسین یاحقی»، افشاری و نوا، همراه با نی «مهدی نوایی» و بیات اصفهان و با همراهی تار «عبدالحسین برازنده» اجرا شده‌است
همچنین در سی‌دی دوم این مجموعه نیز آوازهایی در دشتی و همایون با پیانوی «مرتضی محجوبی»، شور با ویولن «رضا محجوبی»، سه‌گاه و شور همراه با ارکستر طاطایی، دشتی و رهاوندی با تار «عبدالحسین شهنازی»، ابوعطا با سنتور «قباد ظفر» و شلیل با ارکستر انجمن موسیقی ملی همراهی شده‌است.
در سی دی سوم از این مجموعه، آوازهای ادیب خوانساری در دستگاه همایون با پیانوی مرتضی محجوبی، سنتور رضا ورزنده، ویولن حسین یاحقی، و تار لطف‌الله مجد در سال ۱۳۳۰ و بیداد همایون، شوشتری- منصوری و شور با سنتور رضا ورزنده در سال‌های نخست دهه ۳۰ اجرا و ضبط شده‌است.
در سی دی چهارم نیز آوازهایی در بیات ترک، بیات اصفهان، شوشتری، بختیاری و بیداد همایون، با کمانچه اصغر بهاری در سال ۱۳۳۶ اجرا و ضبط شده‌است.
در سی دی ۵ آوازهای ادیب خوانساری در دستگاه ماهور و همایون (مثنوی) همراه با نی حسن کسایی؛ مثنوی در شور همراه با نی حسن کسایی، تار لطف‌الله مجد و تمبک حسین تهرانی؛ اجرا شده‌است.
در سی دی ۶ آوازهایی در افشاری همراه با سه‌تار ابوالحسن صبا، نی حسن کسایی و تنبک حسین تهرانی؛ بیات ترک همراه با سه‌تار ابوالحسن مشیرمعظم افشار؛ بیات اصفهان و شور همراه با سه‌تار ارسلان درگاهی به اجرا درآمده است.
آثار ضبط شده ادیب خوانساری موجود در آرشیو رادیو، توسط مشیر همایون شهردار، رئیس وقت موسیقی رادیو به دلیل کدورت قدیمی با وی پاک شد و از بین رفت و به این ترتیب گنجینه مهمی از موسیقی اصیل ایرانی نابود شد. آثاری که از او باقی مانده، ضبط‌های خصوصی و خانگی و ردیف آوازی وی است که در سال‌های کهولت وی ضبط شده و به جا مانده‌است.
جمله زیر نقلی است از ادیب خوانساری:
روزگاری، زندگی‌ام را به پای هنر قربانی کردم و حالا زندگی‌ام دارد هنرم را قربانی می‌کند.
بیماری و مرگ

ادیب خوانساری سال‌های متمادی به‌خاطر بیماری ریوی از تنگی نفس رنج می‌برد؛ در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ دو بار تحت عمل جراحی ریه قرار گرفت و هر از گاه دچار مشکلات قلبی و تنفسی می‌شد. او سرانجام روز ششم فروردین سال ۱۳۶۱ در سن ۸۱ سالگی پس از این‌که مدت‌ها دچار ضعف جسمانی و بیمار و بستری بود، درگذشت. آرامگاه وی در بهشت زهرا، قطعه ۹۱ ردیف ۱۰۳ شماره ۴ قرار دارد.
منابع بیرونی

ادیب، شیرین (۱۳۸۵). " ادیب خوانساری، آوای جاویدان در موسیقی ایران". انتشارات مؤسسه آوای هنر و اندیشه.
بروشور آلبوم‌های صوتی " ادیب خوانساری، مجموعه آثار ۱، ۲، ۳ و ۴
موسیقی هنری ایران. «Biography A Persian Art Music». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ فوریه ۲۰۰۵. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۱۶.
پلک زد و برنده شد

| پلک زد و برنده شد | پلک زد و برنده شد |
| --- | --- |
کارگردان: اولیور هاردی
تهیه‌کننده: لوئیس برستین
بازیگران: اولیور هاردی
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ دسامبر ۱۹۱۶ (۱۹۱۶-12-۲۱)  
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: صامت (با میان‌نویس انگلیسی)
پلک زد و برنده شد (انگلیسی: He Winked and Won) یک فیلم کمدی صامت کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به کیت پرایس، اولیور هاردی، فلورنس مک‌لاکلین و اتل برتون اشاره کرد.
محمدخان ضرغامی

| محمدخان ضرغامی | محمدخان ضرغامی |
| --- | --- |
محمدخان ضرغامی در زندان قصر در سال ۱۳۴۲: محمدخان ضرغامی در زندان قصر در سال ۱۳۴۲
زادهٔ: ۱۳۰۱ خورشیدی
درگذشت: ۱۰دی ۱۳۵۹ قصردشت سعادت شهر 
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: محمدخان
پیشه: کلانتر ایل باصری
همسر: آغابی‌بی شیبانی
فرزندان: بهنوش، بهزاد بانو، پرويز،بهرام،فرهاد،سرمست
والدین: پرویزخان دوم
محمدخان ضرغامی چهره سیاسی دوره پهلوی و یکی از کلانتران ایل باصری بود. پدرش پرویز خان ضرغامی بود که بعد از مرگ او؛ محمد خان اولین فرزند پسر، طبق سنت عشایری، ریاست ایل را عهده دار شد.
زندگی‌نامه

محمد خان متولد دوم اسفند ماه سال ۱۳۰۲ شمسی بود. دوره جوانی اش با فضای دمکراتیک دهه ۳۰–۱۳۲۰ توأم شد؛ و دارای ۶ فرزند بود. علاوه بر کشاورزی و دامداری، وی کلانتر ایل باصری در قصردشت کمین و دارای املاک بسیار زیادی در فارس بود محمد خان ضرغامی در قصردشت سعادت شهر قشون مسلح داشت که همه آنان باصری  بودند و فردی با نفوذی در منطقه بود، به نحوی که ایلات محل برای حل اختلافهای خود به او مراجعه می‌کردند و نه به مقامات دولتی محلی. در زمان اصلاحات ارضی شاه، به علت مخالفت با سیاست دولت، به زندان رفت و سپس تبعید شد.
حوادث اجتماعی، حرکت‌های عدالت طلبی و آزادی خواهی خصوصاً جنبش ملی شدن صنعت نفت، او را، علی‌رغم آنکه خان و رئیس ایل بود، در کنار زحمتکشان و آزادی خواهان قرار داد، تا جایی که در دهه سی – چهل، داوطلبانه بخش‌هایی از بهترین زمین‌های کشاورزی خود را (در اطراف شهر سعادت‌شهر وجیسقان کمین و قصردشت کمین) بین دهقانان خود تقسیم کرد. در همین سال‌ها با امکانات مالی خود بانی ساختن بهداری و چند مدرسه برای اهالی شد.
اوایل سال ۱۳۴۳ بهمن قشقایی خواهر زاده ناصرخان و خسرو خان قشقایی همراه با تعدادی از جوانان ایل قشقایی به خاطر بی عدالتی و اختناق و به خونخواهی اجداد خود که توسط پدر و پسر پهلوی‌ها اعدام یا در زندان‌ها جان باخته بودند، در کوه‌های استان فارس دست به مبارزه مسلحانه با رژیم محمدرضا شاه زدند.
حکومت شاه برای سرکوب یا دستگیری آن‌ها به حیله‌ای متوسل شد که دو هدف داشت، یکی جلو گیری و گسترش حرکت این جوانان و دیگری بدنام کردن محمد خان ضرغامی. بر همین اساس اسدالله علم با محمد خان ملاقات کرد و از او خواست تا از اعتبار خود استفاده کند و مانع از ادامه کشت و کشتار هر دو طرف درگیری شود. علم قول داد که اگر بهمن قشقایی اسلحه را زمین بگذارد شاه به او امان نامه خواهد داد و او را خواهد بخشید. محمدخان ضرغامی با حسن نیت شرطی را گذاشت و آن این بود که شخص شاه سوگند نامه‌ای مکتوب را تهیه و زیر آن را امضا کند. بعد از مدتی سوگند نامه با مهر و امضای شاه توسط اسداله علم به محمد خان ضرغامی تحویل داده شد. محمد خان با در دست داشتن سوگند نامه شاه با بهمن قشقایی ملاقات کرد. در پس این دیدار بود که او خود را تسلیم کرد. پس از چند روز ارتش شاه برای بهمن قشقایی دادگاه صحرایی تشکیل داد و با وجود سوگند نامه شاه و قول امیر اسداله علم، او را به جوخه اعدام سپرد.
محمد خان ضرغامی متأثر از تیر باران بهمن و عهد شکنی شاه و علم نامه‌ای تند خطاب به شاه نوشت و او را فاقد هر گونه عرق ملی و انسانی قلمداد کرد. پس از چند روز محمد خان را در بیداد گاه نظامی شیراز به جرم «قیام مسلحانه علیه حکومت سلطنتی» به پانزده سال زندان محکوم و راهی زندان کردند.
در سال ۱۳۵۴ خان را به زندان تهران تبعید کردند و پیوند زندانی‌ها را در کل و بویژه زندانیان سیاسی را با او قطع کردند.
مرگ

صبح روز ۱۰ دی ماه ۱۳۵۹ زمانی که آقای ضرغامی باصری که به همراه کارگرش راهی مزرعه‌اش در قصردشت کمین بود، به ضرب گلوله سپاه پاسداران ارسنجان که محل را محاصره کرده بودند، به قتل رسید. محمدخان ۱۱ گلوله خورده بود و گلوله‌ای به صورت کارگر او اصابت کرده بود. به گفته فرزندش، پس از ترور وی، پاسداران به خانه مقتول وارد شدند و تمام اموال و حتی مدارک و شناسنامه‌های موجود را با خود بردند و درهای خانه را مهر و موم کردند. آنها دو تن از اعضای خانواده را که به محل واقعه رجوع کرده بودند دستگیر کردند و به ارسنجان بردند. آنها از ایشان تعهد گرفتند که به قصردشت کمین بازنگردند.
محمدخان ضرغامی و همسرش در جوانی
اسکار اوپازو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Opazo with باشگاه فوتبال کولو-کولو in 2018:  Opazo with باشگاه فوتبال کولو-کولو in 2018
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Óscar Mauricio Opazo Lara
زادروز:  ۱۸ اکتبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  کانکن، شیلی
قد:  1.68 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال کولو-کولو
شمارهٔ پیراهن:  ۱۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۱–۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال سانتیاگو واندررس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال سانتیاگو واندررس |  ۲۱۵ |  (۳) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه فوتبال کولو-کولو |  ۳۶ |  (۵) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷– |  تیم ملی فوتبال شیلی |  ۶ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۱۸.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۱۸.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۹
اسکار اوپازو (اسپانیایی: Óscar Opazo‎؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل شیلی است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کولو-کولو اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
پریدل

کلیسای کوچک الحاقی به نام سنت ساووا که در پهلوی کلیسای جامع استروژفسکی قرار دارد.
پریدل یا نمازخانه جانبی بخشی الحاقی به یک معبد است که بخش ویژه ای از ساختمان اصلی (معمولاً در ضلع جنوبی و/یا شمالی) را برای قرار دادن یک محراب اضافی با یک تخت برای عبادت فراهم آورد.
این کلیساهای الحاقی می‌توانند اشکال مختلفی داشته باشند و در فضای معبد به‌طور متفاوتی طراحی شوند و ساختار آن گاه پیچیده یا به صورت مجموعه‌ای کامل بدل شود.
پریدل، پرکلزیا یا نمازخانه‌ها به ویژه برای نصب محراب (های) اضافی در معبد ساخته می‌شدند تا بتوانند بیش از یک مراسم عبادت را در یک کلیسای واحد، در یک روز برگزار کنند؛ زیرا در کلیسای ارتدکس چنین عملی مرسوم است.
آمفی‌تئاتر الجم

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نمای داخلی آمفی‌تئاتر الجم: نمای داخلی آمفی‌تئاتر الجم
مکان: Thysdrus، الجم، استان مهدیه، تونس
معیار ثبت: فرهنگی: (iv), (vi)
شمارهٔ ثبت: ۳۸bis
تاریخ ثبت: 1979
تمدید ثبت: 2010
مساحت: ۱٫۳۷ هکتار (۰٫۰۰۵۳ مایل مربع)
منطقه حائل: ۲۶٫۴۲ هکتار (۰٫۱۰۲۰ مایل مربع)
مختصات: ۳۵°۱۷′۴۷″شمالی ۱۰°۴۲′۲۵″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۹۶۳۸۸۸۸۸۸۸۹°شمالی ۱۰٫۷۰۶۹۴۴۴۴۴۴۴۵°شرقی﻿ / 35.296388888889; 10.706944444445
موقعیت آمفی‌تئاتر الجم در نقشه: موقعیت آمفی‌تئاتر الجم در نقشه
آمفی‌تئاتر اِلجم، یک تماشاخانه متعلق به دورهٔ روم باستان است که در شهر الجم در استان مهدیه در بخش مرکزی-شرقی تونس واقع شده‌است. این آمفی‌تئاتر دارای بزرگ‌ترین سازهٔ آفریقایی-رومی است. تاریخ ساخت آمفی‌تئاتر به اواخر سده ۲ میلادی بازمی‌گردد.
آمفی‌تئاتر اِلجم در سال ۱۹۷۹ میلادی، در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و امروزه یکی از پربازدیدترین جاذبه‌های گردشگری تونس محسوب می‌شود.
آمفی تئاتر اِلجم یک آمفی‌تئاتر رومی بیضی شکل در شهر امروزی الجم، تونس، قبلاً Thysdrus در آفریقا (استان روم) است. از سال ۱۹۷۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌است.
تاریخچه

این آمفی تئاتر در حدود سال ۲۳۸ میلادی در تیسدروس واقع در استان روم آفریقا در ال جم کنونی ساخته شده‌است. این یکی از بهترین خرابه‌های سنگی رومی در جهان است و در آفریقا بی نظیر است. این آمفی تئاتر به عنوان دیگر آمفی تئاترهای امپراتوری روم برای رویدادهای تماشاگران ساخته شده‌است و یکی از بزرگترین آمفی تئاترهای جهان است. ظرفیت تخمینی ۳۵۰۰۰ است و اندازه محورهای بزرگ و کوچک به ترتیب ۱۴۸ متر (۴۸۶ فوت) و ۱۲۲ متر (۴۰۰ فوت) است. آمفی تئاتر از بلوک‌های سنگی ساخته شده‌است، که در یک زمین صاف واقع شده‌است و به‌طور استثنایی سالم باقی مانده‌است.
آمفی تئاتر الجم سومین آمفی تئاتر ساخته شده در همان مکان است. اعتقاد این است که توسط پروکنسول محلی گوردیان ساخته شده‌است، که به عنوان گوردیان سوم به امپراتور تبدیل شد. در قرون وسطی، به عنوان یک قلعه خدمت می‌کرد، و مردم در هنگام حمله وندال‌ها در ۴۳۰ و اعراب در ۶۴۷ در اینجا پناه گرفتند. در سال ۱۶۹۵، در طی انقلاب‌های تونس، محمد بای المرادی در یکی از دیوارها سوراخ کرد برای جلوگیری از مقاومت پیروان برادرش علی بای مرادی که در داخل سالن آمفی تئاتر جمع شده بودند.
اعتقاد بر این است که از آمفی تئاتر در اواخر قرن ۱۸ و در قرن نوزدهم به عنوان تولید نمک استفاده شده‌است. در حدود سال ۱۸۵۰، شکاف دیواره توسط احمد اول بن مصطفی به ۳۰ متر (۹۸ فوت) افزایش یافت. در نیمه دوم قرن نوزدهم، از این سازه برای مغازه‌ها، منازل مسکونی و ذخیره غلات استفاده شد.
در فرهنگ عامه

این اثر تاریخی در فیلم‌هایی مانند زندگی برایان مونی پایتون و مجموعه تلویزیونی Long Way Down به نمایش درآمد.
کمپانی آمریکایی پوشاک ورزشی نایک از این مکان در سال ۱۹۹۶ برای فیلمبرداری تبلیغات تلویزیونی با عنوان "خوب در مقابل بد" استفاده کرد، که یک بازی فوتبال به سبک گلادیاتور را در یک آمفی تئاتر رومی به تصویر می‌کشد. بازیکنان فوتبال از سراسر جهان، از جمله اریک کانتونا، رونالدو، پائولو مالدینی، لوئیس فیگو، پاتریک کلویورت و خورخه کامپوس از «بازی زیبا» در برابر تیمی از جنگجویان غیر ورزشی اهریمنی دفاع می‌کنند که با گرفتن توپ توسط کانتونا از رونالدو، کشیدن یقه پیراهن او همان‌طور که علامت تجاری او بود، و تحویل خط نهایی، "Au Revoir"، قبل از ضربه توپ که به سمت دروازه‌بان دیو مشت می‌شود.
قسمت چهارم The Amazing Race 1 در سالن آمفی تئاتر به پایان رسید.
نگارخانه

نمایی بیرونی از عمارت تماشاخانه رومی
ورودی به صحنهٔ اصلی
آمفی‌تئاتر رومی اِلجم
سراسرنمایی از آمفی‌تئاتر رومی اِلجم
دالان‌های اسکان گلادیاتورها
قفس‌هایی برای حیوانات وحشی و بردگان در بخش زیرزمین
اسکار فیشر

| اسکار فیشر | اسکار فیشر |
| --- | --- |
وزیر امور خارجه آلمان شرقی: وزیر امور خارجه آلمان شرقی
دوره مسئولیت ۳ مارس ۱۹۷۵ – ۱۲ آوریل ۱۹۹۰: دوره مسئولیت ۳ مارس ۱۹۷۵ – ۱۲ آوریل ۱۹۹۰
نخست‌وزیر: هورست زیندرمان ویلی اشتوف هانس مدرف
پس از: اوتو وینتزر
پیش از: مارکوس مکل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹ مارس ۱۹۲۳ اش، چکسلواکی
درگذشته: ۲ آوریل ۲۰۲۰ (۹۷ سال) برلین، آلمان
ملیت: آلمانی‌ها
حزب سیاسی: حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان
اسکار فیشر (انگلیسی: Oskar Fischer؛ زادهٔ ۱۹ مارس ۱۹۲۳ – درگذشتهٔ ۲ آوریل ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار و دیپلمات اهل آلمان بود.
اسکار فیشر در ۲ آوریل ۲۰۲۰، در سن ۹۷ سالگی در برلین درگذشت.
ازلیان
آموزه‌های باب

یکی از آموزه‌های اساسی باب تداوم و تکامل ادیان است. با پیشرفت انسان در طول تاریخ، تجلی الهی به تدریج در ادیان ظاهر می‌شود و جلوه‌ای کامل‌تر و جامع‌تر از خود به منصّه ظهور می‌گذارد. هر دینی در زمان خود و نسبت به گذشته کامل است و در عین حال کمالِ بالقوه‌اش ظهور دیانتِ بعد است که شکوفایی کمالات بالقوهٔ دیانت و مدنیت قبل در آن ممکن می‌شود. مثلاً کمالِ تورات، انجیل و کمالِ انجیل، قرآن است و اکنون کمالِ قرآن به صورت بیان و در آیینی که باب آورده، ظاهر شده‌است. بر اساس همین منطق، هیچ دینی به گفتهٔ باب آخرین دین نیست، بلکه برای نیازهای دوره‌ای محدود از تاریخ بشر ظهور یافته‌است. بر اساس همین اصلِ تکامل و شکوفایی ادیان، باب نتیجه می‌گیرد که نتیجه و ثمرهٔ آیین او باید شناخت و ایمان به «مَن‌یُظهره‌الله» موعود آیین بیان باشد. به باور باب، آثار وی برای اولین بار حقایق نهفته و باطنی مفاهیم اسلامی و آیات قرآنی را آشکار می‌کند، حقایقی که به عقیدهٔ او با باور رایج میان مسلمانان تفاوت بسیار دارد.
مفهوم قیامت و معاد از نظر باب نه پایان تاریخ بلکه پایان یک مرحله از تکامل بشر یعنی پایان دوران یک دین و آغاز ظهور دین بعدی است. پس قیامت مسیحیت با ظهور پیامبر اسلام به وقوع پیوست و قیامت اسلام در سال ۱۲۶۰ هجری قمری با ظهور باب اتفاق افتاد. دوزخ و بهشت نیز نه محلی برای شکنجهٔ ابدی برخی مردم یا محلی برای تمتّع جسمی و جنسی برخی دیگر است بلکه معانی روحانی دارد. بهشت، شناخت و رضای خدا از طریق ایمان به فرستادهٔ خداوند و عمل به ارزش‌های نوین او برای شکوفایی کمالات روحانی است و دوزخ محرومیت از این تکامل. باب، عدل الهی را مستلزم اختیار بشر و نیز استمرار فیض هدایت الهی طبق تکامل وقفه‌ناپذیر انسان و جامعه می‌داند و در نتیجه اعتقاد به انتهای نبوت و رسالت نفی کامل عدل الهی است. به‌علاوه عدل الهی اقتضا می‌کند که دلیل حقانیت یک پیامبر قابل دسترسی و تحقیق برای همگان باشد و در نتیجه تصور این‌که دلیل حقانیت پیامبران معجزات باشد با عدل الهی تضاد دارد چرا که در آن صورت دلیل پیامبر تنها برای کسانی قابل دسترسی می‌شود که در همان‌جا و همان زمان حاضر بوده باشند. پس عدل الهی مستلزم باور به حجیت کلام پیامبر است.
باب با کمال احترام از اسلام یاد می‌کند ولی بر اساس اصل تکامل و تداوم ادیان، دورهٔ اسلام را هزار سال می‌داند که با ظهور او در سال ۱۲۶۰ هجری قمری، یعنی هزار سال بعد از وفات حسن عسکری، به پایان رسیده‌است. شماری از نوشته‌های باب به صورت تفسیر سوره‌های قرانی نوشته شده‌است و معانی باطنی و عرفانی آن آیات را آشکار می‌سازد. در زمان اقامت باب در اصفهان، منوچهرخان معتمدالدوله حاکم مقتدر آن‌جا، که پیشینهٔ مسیحی داشت و قلباً به پیامبر اسلام ایمان نداشت، در حضور علما از باب خواهش نمود که در اثبات نبوت پیامبر اسلام رساله‌ای بنویسد. باب بلافاصله و بدون درنگ رسالهٔ مفصلی در همان جمع نگاشت. نام این نوشته، رسالهٔ اثبات نبوت خاصه است. این اثر چنان منوچهرخان را متأثر نمود که نه تنها به پیامبر اسلام بلکه به باب نیز ایمان یافت و در جرگهٔ پیروان او درآمد.