ناپلئون (فیلم ۲۰۲۳)
داستان

سال ۱۷۹۳، در گیر و دار انقلاب فرانسه، افسر ارتش جوان ناپلئون بناپارت شاهد بریدن سر ماری آنتوانت به‌وسیلهٔ گیوتین بود. در روزهای پایانی همان سال، رهبر انقلاب پل باراس به ناپلئون دستور داد محاصره تولون را بر عهده بگیرد؛ او با موفقیت به شهر یورش برد و کشتی‌های انگلیسی را با توپخانه فراری داد. پس از برکناری و اعدام ماکسیمیلیان روبسپیر در پایان حکومت وحشت، رهبران فرانسه، از جمله ناپلئون، کوشیدند تا پایداری را بازگردانند. ناپلئون بار دیگر با به‌کارگیری توپخانه، شورش سلطنت‌طلبان را در سال ۱۷۹۵ سرکوب کرد.
ناپلئون به بیوهٔ اشرافی ژوزفین بوآرنه اظهار عشق می‌کند و این دو سرانجام با هم پیوند زناشویی می‌بندند. با اینکه فعالیت جنسی این دو بسیار است، ژوزفین باردار نمی‌شود. در مصر، او در نبرد اهرام در سال ۱۷۹۸ بار دیگر پیروز شد، اما هنگامی می‌شنود که ژوزفین معشوقه‌ای به‌نام هیپولیت چارلز دارد، به خانه بازگشت. دیرکتوار فرانسه ناپلئون را بابت رها کردن لشکریانش نکوهش کرد، اما او آن‌ها را به‌خاطر رهبری ضعیفشان در فرانسه سرزنش می‌کند. ناپلئون در کنار چند هم‌دست مانند تالیران، فوشه، سیه و دوکوس، دیرکتوار را در کودتایی سرنگون می‌کند و به کنسول‌های فرانسه تبدیل می‌شود.
ناپلئون در سال ۱۸۰۴ به‌واسطهٔ پاپ به‌عنوان امپراتور فرانسه تاج‌گذاری می‌کند و در طی مراسم تاج‌گذاری، او جسورانه و با اعتماد به‌نفس، تاج را بر سر خودش می‌گذارد. وزیر امور خارجه تالیران به اتریش پیشنهاد اتحاد می‌دهد، اگرچه اتریشی‌ها این ایده را رد می‌کنند. یک سال بعد، ناپلئون در نبرد استرلیتز، اتریشی‌ها و روس‌ها را مغلوب کرد و آن‌ها را مجبور کرد تا پیش از بمباران یخ‌ها و غرق کردنشان، بر فراز دریاچه‌های یخ زده عقب‌نشینی کنند. پس از آن، او امپراتور اتریش فرانتس دوم را دعوت می‌کند — که تزار روسیه الکساندر یکم از شرکت در این جلسه خودداری می‌کند — و به فرانتس می‌گوید از آنجایی که او ارتش آن‌ها را به‌طور کامل نابود نکرده‌است، انتظار دارد که تزار قدردان باشد.
مادر ناپلئون از فرزندش می‌خواهد زنی را باردار کند تا ثابت شود که ژوزفین نابارور است. ناپلئون در سال ۱۸۱۰ از او جدا شد و هنگامی که ژوزفین نخست از خواندن فرمان جدایی خودداری کرد، ناپلئون نزد مردم به صورت ژوزفین سیلی زد، اما آن دو با هم رابطه خوبی دارند و به داد و ستد نامه‌های دوستانه ادامه می‌دهند. ناپلئون با ماری لوئیز اتریش ازدواج کرد که یک سال بعد صاحب پسری شد.
در سال ۱۸۱۲، ناپلئون پس از اینکه تزار از پیمان صلح با فرانسه کنار کشید، به روسیه تهاجم نظامی برد. او با وجود ایستادگی چریکی خونین از سوی نیروهای کازاک‌های دن، در نبرد بورودینو پیروز می‌شود، اما مسکو را خالی از سکنه و سپس شعله‌ور می‌بیند. ناپلئون هنگام زمستان با از دست دادن حدود نیم میلیون نفر به فرانسه عقب‌نشینی می‌کند. در سال ۱۸۱۴، ائتلاف ناپلئون را به کناره‌گیری و تبعید به البا مجبور کرد.
در سال ۱۸۱۵، ناپلئون با شنیدن اینکه ژوزفین حالش خوب نیست، از جزیره می‌گریزد و در فرانسه به قدرت بازمی‌گردد. ژوزفین که مجبور شده بود در قلعه مالمیسون خلوت کند، پیش از رسیدن ناپلئون می‌میرد. پادشاه لوئی هجدهم هنگ پنجم را برای توقف ناپلئون می‌فرستد، اما ناپلئون آن‌ها را مجذوب خود می‌کند تا به او بپیوندند.
هنگام نبرد واترلو در ژوئن، ناپلئون با گردآوری نیروهای بیشتر، با ارتش بریتانیا به رهبری دوک ولینگتون رو در رو می‌شود. حملات سواره‌نظام فرانسه به‌وسیلهٔ میادین پیاده‌نظام بریتانیا دفع می‌شود و ناپلئونِ ناامید سربازان باقی‌ماندهٔ خود را به پیش وامی‌دارد، اما این پیشروی به‌وسیلهٔ خطوط دوباره تشکیل‌شده از پیاده‌نظام دشمن نابود می‌شود. نیروهای پروسی مارشال بلوشر برای نیروبخشی به ولینگتون می‌رسند و فرانسوی‌ها گسیخته می‌شوند. در حالی که ناپلئون عقب‌نشینی می‌کند، به ولینگتون ادای احترام نظامی می‌کند.
ناپلئون این بار به جزیره سنت هلن در اقیانوس اطلس تبعید می‌شود و در حال گفتن شوخی کنایه‌دار با کودکان دیده می‌شود، خاطرات خود را می‌نویسد که به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌ها در سراسر جهان تبدیل می‌شود و نسخه‌ای از تاریخ را به شنوندگان خود ارائه می‌دهد که در آن او همیشه درست‌کار است. ناپلئون با شنیدن اینکه ژوزفین او را فراخواند تا دوباره همدیگر را ملاقات کنند، در سال ۱۸۲۱ درگذشت.