سایبرتروریسم
بررسی اجمالی > تعریف سایبرتروریسم

به دلیل دشواری در تعریف اصطلاح تروریسم، تعیین یک تعریف مشخص برای فضای مجازی می‌تواند کار سختی باشد. سازمان‌های مختلف تعاریف خاص خود را ایجاد کرده‌اند، که اکثر آنها کاملاً گسترده هستند. همچنین در مورد استفاده بیش از حد از این اصطلاح، افزایش سرعت در رسانه‌ها و فروشندگان امنیتی که سعی در فروش «راه حل» دارند، اختلاف نظر وجود دارد.
یکی از راه‌های درک سایبرتروریسم شامل این عقیده است که تروریست‌ها می‌توانند با هک شدن به سیستمهای مهم زیربنایی، باعث از بین رفتن گسترده جان، هرج و مرج اقتصادی در سراسر جهان و خسارت‌های زیست‌محیطی شوند. ماهیت سایبرتروریسم رفتارهایی را شامل می‌شود که از رایانه یا فناوری اینترنت استفاده می‌کنند:
با انگیزه سیاسی، مذهبی یا ایدئولوژیکی ایجاد می‌شود
در نظر گرفته شده است که یک دولت یا بخشی از مردم را به مراتب مختلف ارعاب کند
به‌طور جدی در زیرساخت‌ها دخالت می‌کند
اصطلاح «سایبرتروریسم» می‌تواند به طرق مختلف مورد استفاده قرار گیرد، اما محدودیت‌هایی در استفاده از آن وجود دارد. حمله به یک تجارت اینترنتی را می‌توان برچسب سایبر [تروریستی کیستی] عنوان کرد، اما وقتی برای انگیزه‌های اقتصادی انجام شود نه ایدئولوژیک، معمولاً آن را جرم سایبری قلمداد می‌کند. کنوانسیون همچنین برچسب «سایبرتروریسم» را محدود به اقدامات افراد، گروه‌های مستقل یا سازمانها می‌کند. هر نوع جنگ سایبری که توسط دولتها و کشورها انجام شود طبق قوانین بین‌المللی تنظیم و مجازات می‌شود.
انستیتوی فناوری فناوری اطلاعات را به عنوان سایبرتروریسم تعریف می‌کند
"[او] او با استفاده از فعالیت‌های مختل کننده یا تهدید آن علیه رایانه‌ها و / یا شبکه‌ها، با هدف ایجاد آسیب یا اهداف اجتماعی، ایدئولوژیک، مذهبی، سیاسی یا مشابه دیگر، از پیش برنامه ریزی کرد. چنین اهدافی. "
این اصطلاح برای اولین بار در ادبیات دفاعی ظاهر می‌شود، و در گزارش‌های دانشکده جنگ ارتش آمریکا از اوایل سال ۱۹۹۸ (به عنوان "تروریسم سایبر") ظاهر می‌شود.
کنفرانس ملی قانونگذاری ایالتی، سازمانی از قانونگذاران ایجاد شده برای کمک به سیاست گذاران در ایالات متحده آمریکا با موضوعاتی مانند اقتصاد و امنیت میهن سایبرتروریسم را چنین تعریف می‌کند:
[او] او از فناوری اطلاعات توسط گروه‌ها و افراد تروریستی برای پیشبرد برنامه خود استفاده می‌کند. این می‌تواند شامل استفاده از فناوری اطلاعات برای سازماندهی و اجرای حملات علیه شبکه‌ها، سیستم‌های رایانه ای و زیرساختهای ارتباطات از راه دور، یا مبادله اطلاعات یا تهدیدهای الکترونیکی باشد. نمونه آن هک کردن سیستم‌های رایانه ای، معرفی ویروس‌ها به شبکه‌های آسیب‌پذیر، پیش نمایش وب سایت، حملات انکار سرویس یا تهدیدات تروریستی از طریق ارتباطات الکترونیکی است.
ناتو سایبرتروریسم را به عنوان «[حمله] سایبری با استفاده یا سوء استفاده از شبکه‌های رایانه ای یا ارتباطی برای ایجاد تخریب یا اختلال کافی برای ایجاد ترس یا ترساندن جامعه به یک هدف ایدئولوژیک تعریف می‌کند».
مرکز ملی حفاظت از زیرساخت‌های ایالات متحده، فضای سایبر را به این شرح تعریف کرده است:
"یک عمل مجرمانه که با استفاده از رایانه‌ها و قابلیت‌های ارتباطی انجام می‌شود و منجر به خشونت ، تخریب یا اختلال در خدمات برای ایجاد ترس از طریق ایجاد سردرگمی و عدم اطمینان در یک جمعیت معین می‌شود، با هدف تأثیرگذاری بر یک دولت یا جمعیت برای انطباق با. یک برنامه سیاسی، اجتماعی یا ایدئولوژیک.
FBI، یکی دیگر از آژانسهای ایالات متحده، «تروریسم سایبر» را «حمله از پیش برنامه‌ریزی شده، با انگیزه سیاسی علیه اطلاعات، سیستم‌های رایانه ای، برنامه‌های رایانه ای و داده‌هایی تعریف می‌کند که منجر به خشونت علیه اهداف غیر جنگنده توسط گروه‌های فرعی یا عوامل مخفی» می‌شود.
این تعاریف تمایل دارند دیدگاه سایبرتروریسم را به عنوان گرایش سیاسی و / یا عقیدتی به اشتراک بگذارند. یکی از زمینه‌های بحث تفاوت بین سایبرتریسم و هکتیویسم است. هکتیویسم «ازدواج هک با فعالیت سیاسی» است. هر دو عمل از نظر سیاسی هدایت می‌شوند و شامل استفاده از رایانه می‌شوند، با این وجود از سایبرتروریسم در درجه اول برای ایجاد آسیب استفاده می‌شود. این مسئله به یک مسئله تبدیل می‌شود زیرا اعمال خشونت در رایانه می‌تواند برچسب سایبرتیسم یا هکتیویسم [توسط چه کسی؟] باشد.