stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بوسه بر لب‌های خونین
بازیگران

| بازیگران | نقش‌ها |
| --- | --- |
منوچهر وثوق: شهبال
مستانه جزایری: غزال
کتایون امیرابراهیمی: ستاره
کامران باختر: اسد
بهزاد جوانبخش: 
هوشنگ منصورخاکی: 
علی رجبی: 
مانی: 
شادی: 
مینا: 
ماریا: 
فرشته: 
ژانت: 
حسن پوررضایی: 
ایرج مخته باز: 
خشایار: موسی خان
ایرج مخته باز: 
کاوه: 
علی مخته باز: 
علی اکبر گلپایگانی: 
:
میلیونرهای گرسنه

| میلیونرهای گرسنه | میلیونرهای گرسنه |
| --- | --- |
کارگردان: اسماعیل ریاحی
تهیه‌کننده: مرتضی اخوان مصطفی اخوان
نویسنده: اسماعیل ریاحی
بازیگران: رضا بیک ایمانوردی کتایون کامی کسروی احمد قدکچیان عزت‌اله مقبلی
فیلم‌بردار: احمد شیرازی  نصرت‌الله کنی
شرکت تولید: استوديو مولن روژ
تاریخ‌های انتشار: ۱۶ فروردین ۱۳۴۶
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
میلیونرهای گرسنه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی اسماعیل ریاحی محصول سال ۱۳۴۶ است.
داستان

سه رانندهٔ تاکسی که با هم دوست هستند در برخورد با دوست حادثه زنده‌ای کوشش می‌کنند یاریش دهند...
بازیگران

رضا بیک ایمانوردی
کتایون
کامی کسروی
احمد قدکچیان
عزت‌اله مقبلی
فرخ‌لقا هوشمند
رفیع حالتی
شهرام
عدیله
سیمین غفاری
یدالله محمدی‌نژاد
جلال پیشواییان
شهلا ریاحی
محدودکننده جریان هجومی

این نوسان‌نگاشت نشان می‌دهد که یک مدار محدود جریان منبع تغذیه روی هجوم یک لامپ رشته‌ای کوچک عمل می‌کند. جریان لامپ به رنگ زرد است، تقریباً ۲ آمپر بر قسمت عمودی، ولتاژ منبع تغذیه صورتی، ۵ ولت بر قسمت است. برای کسری از میلی ثانیه، لامپ تلاش می‌کند حدود شش برابر جریان حالت ثابت خود را بکشد. مدار حفاظت از اضافه جریان منبع تغذیه ولتاژ خروجی را از ۱۳٫۹ ولت به حدود ۳ ولت کاهش داد تا جریان را محدود کند و منبع تغذیه را محافظت کند. پس از حدود ۱۰۰ میلی ثانیه، مدار محدود جریان تاشو تنظیم مجدد می‌شود و ولتاژ به مقدار کامل بازمی‌گردد - یک موج اضافی کوچک در جریان لامپ هنگامی که ولتاژ بازیابی می‌شود اتفاق می‌افتد، سپس لامپ به آرامی به حالت ثابت خود یعنی ۲٫۳ آمپر برمی‌گردد.
محدودکننده جریان هجومی (انگلیسی: Inrush current limiter) قطعه‌ای است که برای محدودکردن جریان هجومی استفاده می‌شود. ترمیستور‌های ضریب دمای منفی (NTC) و مقاومت‌های ثابت اغلب برای محدود کردن جریان هجومی استفاده می‌شوند. ترمیستورهای NTC می‌توانند به عنوان افزاره‌های محدودسازی جریان هجومی در مدارهای منبع تغذیه استفاده شوند که به‌صورت سری با مدار محافظت شده اضافه شوند. آنها در ابتدا مقاومت بالاتری از خود نشان می‌دهند، که از عبور جریان‌های بزرگ در هنگام روشن‌شدن جلوگیری می‌کند. با ادامه عبور کردن جریان، ترمیستورهای NTC گرم می‌شوند و جریان بیشتری را در طول کارکرد عادی عبور می‌دهند. ترمیستورهای NTC معمولاً بسیار بزرگتر از ترمیستورهای نوع-اندازه‌گیری هستند و عمداً برای کاربردهای قدرت طراحی‌شده‌اند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Nihal Kularatna, Electronic Circuit Design, pp. 103–, "Inrush current limiting", CRC Press, 2017 شابک ‎۱۴۲۰۰۰۷۹۰۴
Johnny C. Bennett, Practical Computer Analysis of Switch Mode Power Supplies. pp. 114–, "Inrush current limiter", CRC Press, 2005 شابک ‎۰۸۲۴۷۵۳۸۷۹.
Yoshihide Hase, Tanuj Khandelwal, Kazuyuki Kameda, Power System Dynamics with Computer-Based Modeling and Analysis, pp. 123–, "Transformer inrush current-limiting switching control", John Wiley & Sons, 2020 شابک ‎۱۱۱۹۴۸۷۴۵۵.
غلاف تمام فلزی (مهمات)

۳ گلولهٔ برش خورده به ترتیب از چپ به راست: گلوله معمولی غلاف تمام فلزی، گلوله ضدزره و گلوله رسام
این گلوله‌های غلاف تمام فلزی با کالیبر ۳۰. (۷٫۶۲ میلی‌متر) دهانه‌های معمولی غلاف را نشان می‌دهند که هسته آلیاژ سرب را روی پایه گلوله نشان می‌دهد تا نشان دهد که یک غلاف کامل فلزی ممکن است به‌طور کامل هسته را در بر نگیرد.
نمونه‌هایی از گلوله‌های FMJ در شکل‌های معمول خود: نوک تیز (" اسپیتزر ") در تفنگ ۷٫۶۲×۳۹ میلی‌متری و دماغه گرد پر شده در فشنگ‌های تپانچه ۷٫۶۲×۲۵ میلی‌متری.
یک گلوله با غلاف تمام فلزی (FMJ) یک گلوله برای سلاح کوچک است که از یک هسته نرم (اغلب سربی) که در یک پوسته بیرونی ("غلاف") از فلز سخت‌تر، مانند فلز طلاکاری، کوپرونیکل، یا یک آلیاژ فولاد که کمتر متداول است، تشکیل شده است. غلاف گلوله معمولاً سرعت دهانه بالاتری نسبت به سرب خالی می‌دهد بدون اینکه مقدار قابل توجهی فلز در لوله سلاح رسوب کند. همچنین از آسیب رسیدن به لوله سلاح بخاطر هسته فولاد سخت یا مواد سوراخ کننده زره جلوگیری می‌کند.
این گلوله در سال ۱۸۸۲ توسط سرهنگ سوئیسی، ادوارد روبین اختراع شد. زمانی که او برای کارخانه و مرکز تحقیقات فدرال مهمات سوئیس که مهمات برای ارتش سوئیس تولید می‌کرد، کار می‌کرد.
استفاده از غلاف تمام فلزی در مهمات نظامی تا حدی به دلیل نیاز به بهبود ویژگی‌های تغذیه در سلاح‌های کوچک بود که از مکانیزم مکانیکی داخلی برای بارگیری فشنگ استفاده می‌کردند در مقابل سلاح‌های گرم دستی که بارگیری مجدد استفاده می‌کردند، به وجود آمد. فلز سخت‌تر مورد استفاده در غلاف گلوله نسبت به سرب که نرم‌تر بود، در معرض تغییر شکل کمتری بود که باعث بهبود تغذیه می‌شد. این همچنین به گلوله‌ها اجازه می‌دهد تا سرعت‌های بسیار بالاتر که ناشی از کاهش کالیبر بود را تحمل کند.
گاهی تصور می‌شود که استفاده نظامی از مهمات FMJ نتیجه اعلامیه III، کنوانسیون لاهه ۱۸۹۹ است، که استفاده از گلوله‌هایی است که به راحتی در بدن منبسط یا صاف می‌شوند را در جنگ بین‌المللی ممنوع کرده است. با این حال، گلوله‌های غلاف‌دار توسط اکثر نظامیان اروپایی در اواخر دهه ۱۸۸۰ و اوایل دهه ۱۸۹۰، حدود یک دهه قبل از کنوانسیون لاهه، مورد استفاده قرار گرفته است.
ویژگی‌های ضربه

بر اساس طراحی، پرتابه‌های کاملاً غلاف‌دار ظرفیت کمتری برای انبساط پس از تماس با هدف نسبت به پرتابه‌های نقطه توخالی دارند. در حالی که این می‌تواند در هنگام درگیری با اهداف در پشت پوشش یک مزیت باشد، اما همچنین می‌تواند یک نقطه ضعف باشد زیرا گلوله FMJ ممکن است به‌طور کامل در یک هدف نفوذ کند و منجر به زخمی شدن با شدت کمتر و احتمالاً نتواند هدف را از کار بیندازد. علاوه بر این، پرتابه ای که به‌طور کامل از یک هدف عبور می‌کند می‌تواند باعث آسیب جانبی ناخواسته در پشت هدف شود.
توسل به طبیعت

توسل به طبیعت (انگلیسی: Appeal to nature)، فن بلاغت برای ارائه و طرح این استدلال است که یک چیز به دلیل «طبیعی بودن» خوب است، یا به دلیل «غیرطبیعی بودن» بد است. در بحث، استدلال توسل به طبیعت را می‌توان استدلال بدی در نظر گرفت، زیرا فرض اولیه ضمنی «آنچه طبیعی است خوب است» در برخی یا بیشتر زمینه‌ها هیچ معنای واقعی فراتر از بلاغت ندارد.
فرم‌ها

زیر ساختی از استدلال توسل به طبیعت است:
آنچه طبیعی است خوب یا درست است.

N طبیعی است.

پس ن خوب یا درست است.



آنچه غیرطبیعی است بد یا اشتباه است.

U غیرطبیعی است؛ بنابراین، U بد یا غلط است.
در برخی زمینه‌ها، استفاده از اصطلاحات «طبیعت» و «طبیعی» می‌تواند مبهم باشد و منجر به تداعی ناخواسته با مفاهیم دیگر شود. کلمه «طبیعی» همچنین می‌تواند یک عبارت جهت‌دار باشد؛ بنابراین توسل به طبیعت مصادره به مطلوب است، زیرا نتیجه مستلزم مقدمه است.
جاده ۵۲ (ایران)

|   جاده ۵۲ |   جاده ۵۲ |
| --- | --- |
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۹۰ کیلومتر (۵۶ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: سه راهی بروجرد - ملایر - نهاوند (مرز استان همدان و استان لرستان)  جاده ۳۷
به: سه راهی کنگاور، استان کرمانشاه  جاده ۴۸
موقعیت: موقعیت
استان‌ها: استان لرستان، استان همدان، استان کرمانشاه
شهرهای بزرگ: نهاوند
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
جاده ۵۲ جاده‌ای در غرب ایران است که اراک، ملایر و بروجرد را به نهاوند و فیروزان و از آنجا به کنگاور، صحنه، بیستون و کرمانشاه  پیوند می‌دهد. این جاده یک جاده ترانزیتی است که اراک را به غرب کشور متصل می‌کند.
اریک هایسرر

| اریک هایسرر | اریک هایسرر |
| --- | --- |
هایسرر در می ۲۰۲۱: هایسرر در می ۲۰۲۱
نام هنگام تولد: اریک اندرو هایسرر
زادهٔ: ۱۹۷۰ (۵۳–۵۴ سال) ایالات متحده آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵–اکنون
همسر: کریستین بویلان (از ۲۰۱۰)
اریک  هایسرر (انگلیسی: Eric Heisserer؛ زادهٔ ۱۹۷۰ (۵۳–۵۴ سال)) یک فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
تز آثار او می‌توان به فیلم‌نامه‌های کابوس در خیابان الم (۲۰۱۰)، مقصد نهایی ۵ (۲۰۱۱)، موجود (۲۰۱۱)، ساعت‌ها (۲۰۱۳ به همراه کارگردانی) و در تاریکی (۲۰۱۶) اشاره کرد.
فیلم‌نامه اقتباس‌شده او از داستان کوتاه داستان زندگی تو که فیلم ورود براساس آن ساخته شده، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار شده‌است.
قاطر

با یابو اشتباه نشود.
| قاطر | قاطر |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: تک‌سم‌سانان
تیره:: اسبان
گونه:: E. caballus + asinus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Equus mule? (کارل لینه، ۱۷۵۸): Equus mule? (کارل لینه، ۱۷۵۸)
قاطر یا اَستَر یا خراسب حیوانی است که از جفت‌گیری خر نر و اسب ماده ایجاد می‌شود. قاطر یک گونه به حساب نمی‌آید زیرا توانایی تولید مثل را ندارد و برای به وجود آوردن قاطر دیگری باید حتماً یک خر نر را با یک اسب ماده آمیزش داد. این حیوان معمولاً به عنوان بارکش استفاده می‌شود. در زیست‌شناسی قاطر را زیستا اما نازا خطاب می‌کنند. جثهٔ قاطرها معمولاً از خرها بزرگ‌تر بوده و سری بزرگ و کشیده با گوش‌های نسبتاً بلند دارد. توانایی جسمی و مقاومت آن در برابر بیماری‌ها به مراتب از خرها بیشتر است. به همین دلیل روستاییان ترجیح می‌دهند تا از قاطر برای باربری استفاده کنند.
واژه اَستَر ریشه در فارسی باستان دارد که در زبان سانسکریت به صورت اَشوَتره ادا می‌شده که جزء اول آن (اَشوَ) بمعنی اسب است. در برخی گویش‌های ایرانی از آن جمله گویش تاتی عمارلو به این جانور مول می‌گویند.
در زبان کردی نیز به آن اِستر گفته می‌شود. شبه اسب یا یابو گونه‌ای دیگر از چهارپایان است که از جفت‌گیری اسب نر و الاغ ماده به‌وجود می‌آید. پرورش قاطر تنها زمانی امکان‌پذیر شد که دامنه پراکنش اسب اهلی که در حدود ۳۵۰۰ سال، قبل از میلاد و از آسیای مرکزی شکل گرفته بود، به الاغ اهلی که از منطقهٔ شمال شرقی آفریقا سرچشمه می‌گرفت رسید. این همپوشانی احتمالاً در ایران، آناتولی و بین‌النهرین و در منطقهٔ آسیای غربی رخ داده‌است و قاطرها اندکی پیش‌تر از ۱۰۰۰ قبل از میلاد در آنجا پرورش داده شده‌اند.
هرودوت دومین حمله خشایارشاه به یونان را به فال بد گرفت و نتیجه حامله شدن یک قاطر توصیف کرد.
الیور اسمیتیز

| الیور اسمیتیز | الیور اسمیتیز |
| --- | --- |
اسمیتیز با مدال طلای مؤسسه آمریکایی شیمیدان: اسمیتیز با مدال طلای مؤسسه آمریکایی شیمیدان
زادهٔ: ۲۳ ژوئن ۱۹۲۵ هلیفکس (یورکشایر غربی)، انگلستان
درگذشت: ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۷ (۹۱ سال) چپل هیل، کارولینای شمالی، ایالات متحده آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: Balliol College, دانشگاه آکسفورد
شناخته‌شده برای: Gel electrophoresis, gene targeting
جوایز: جایزه لسکر Basic Medical Research(۲۰۰۱) جایزه ولف در پزشکی (۲۰۰۲) مدال توماس هانت مورگان (۲۰۰۷)  جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۷)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زیست‌شیمی، ژنتیک
محل کار: دانشگاه تورنتو دانشگاه ویسکانسین-مدیسن دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل
 :  
الیور اسمیتیز (انگلیسی: Oliver Smithies؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۲۵ - درگذشته ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۷) یک نسل‌شناس آمریکایی زاده بریتانیا بود. او جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را در سال ۲۰۰۷ برای کارهای ژنتیکی خود دریافت کرد. الیور اسمیتیز در ۱۰ ژانویه ۲۰۱۷ در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
وی برنده جوایزی همچون جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی (۲۰۰۷) شده‌است.
ادراک ماشین

ادراک ماشین قابلیت یک سیستم کامپیوتری است که داده‌ها و اطلاعات را به گونه‌ای تفسیر می‌کند که مشابه روشی است که انسان‌ها از ادراک خود در برقراری ارتباط یا جهان پیرامون خود استفاده می‌کنند. روش اساسی که کامپیوتر در محیط خود به آنها پاسخ می‌دهند از طریق سخت‌افزار متصل شده‌است. تا همین اواخر ورودی داده به کامپیوتر محدود به صفحهی کلید یا موس بود، اما پیشرفت تکنولوژی هم در سخت‌افزار و هم در نرم‌افزار این امکان را به کامپیوتر داده‌است که دادهی حسّی را مشابه انسان‌ها به کار گیرد. ادراک ماشین اجازه می‌دهد تا کامپیوتر از این دادهی حسّی و همچنین ابزار محاسباتی رایج در جمع‌آوری اطلاعات استفاده کند تا اطلاعات را با دقت بیشتر و ارائه آن به شیوهای مناسب‌تر برای کاربر گردآوری کند.
این شامل: بینایی کامپیوتر، شنوایی دستگاه و لمس دستگاه است.
هدف نهایی ادراک ماشین این است که ماشین‌ها بتوانند جهان را مشابه انسانها قادر به دیدن، احساس کردن و درک کردن باشند و بنابراین، برای آنها توضیح دهند که چرا آنها تصمیم می‌گیرند، به ما اخطار (اطلاع) دهند وقتی چیزی شکست می‌خورد مهمتر از آن دلیل شکست آن است.
بینایی ماشین

چشم‌انداز کامپیوتر یک زمینه است که شامل روش‌هایی برای دستیابی، پردازش، تجزیه و تحلیل و درک تصاویر و داده‌هایی با ابعاد بزرگ از دنیای واقعی برای ایجاد اطلاعات عددی و نمادین برای مثال در قالب تصمیم‌گیری است. چشم‌انداز کامپیوتر دارای بسیاری از برنامه‌هایی است که امروزه استفاده می‌شود، مثل تشخیص چهره، مدل‌سازی جغرافیایی و حتی قضاوت زیبایی شناختی.
شنوایی دستگاه

شنوایی دستگاه همچنین به عنوان گوش دادن به دستگاه یا گوش دادن به کامپیوتر شناخته می‌شود. توانایی یک کامپیوتر یا دستگاه دریافت و پردازش داده‌های صوتی مانند موسیقی یا گفتار است. این قسمت دارای حوضهٔ گسترده‌ای از برنامه‌های کاربردی مثل ضبط موسیقی و فشرده سازی، ترکیب گفتار و تولید شبیه‌سازی صدای انسان و تشخیص گفتار است. علاوه بر این، این تکنولوژی به دستگاه اجازه می‌دهد تا قابلیت مغز انسان به‌طور انتخابی روی یک صدای خاص در برابر صداهای دیگر و صدای پیش زمینه تمرکز می‌کند را شبیه‌سازی کند. این توانایی ویژه «تجزیه و تحلیل میدان شنیداری» نامیده می‌شود. این تکنولوژی دستگاه را قادر می‌سازد تا جریان‌های مختلف را به‌طور همزمان به بخش‌های مختلف تقسیم کند. بسیاری از دستگاهای معمولی مثل تلفن هوشمند، مترجمان صوتی و اتومبیل‌ها از برخی ا انواع شنوایی دستگاه استفاده می‌کنند.
لامسهٔ دستگاه

لامسهٔ دستگاه بخشی از ادراک دستگاه است که در آن اطلاعات لمسی به وسیلهٔ دستگاه یا کامپیوتر پردازش می‌شود. برنامه‌هایی شامل درک لمس از ویژگی‌های ظاهری و مهارتی که به وسیلهٔ آن اطلاعات لمس می‌توانند به‌طور هوشمندانه منعکس شوند و روی محیط پیرامون اثر متقابل بگذارند.
فلیسیتی بار

| فلیسیتی بار | فلیسیتی بار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ سپتامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال)
ملیت: بریتانیا
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، گوینده اخبار
کار برجسته: الجزیره انگلیسی
همسر: Paul Harrison (ا. ۲۰۰۹)
فلیسیتی بار (انگلیسی: Felicity Barr؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۰) روزنامه‌نگار، و مجری تلویزیون اهل بریتانیا است.
ببر (فیلم ۲۰۲۴)

| ببر | ببر |
| --- | --- |
کارگردان: مارک لینفلد  ونسا برلوویتز   راب سالیوان
تهیه‌کننده: مارک لینفلد   ونسا برلوویتز
راوی: پریانکا چوپرا
موسیقی: نیتین ساهنی
فیلم‌بردار: مارتین کولبیک   مارک مک ایون   سایمون نیبلت   کالیان وارما تام واکر
شرکت تولید: دیزنی نیچر
توزیع‌کننده: دیزنی پلاس
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-04-۲۲)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
ببر (به انگلیسی: Tiger) یک فیلم مستند طبیعت آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ در مورد ببرها به کارگردانی مارک لینفلد، ونسا برلوویتز و راب سالیوان همراه با گویندگی پریانکا چوپرا است. این هفدهمین مستند طبیعت است که با برچسب دیزنی نیچر منتشر می‌شود.
این فیلم به صورت انحصاری دیزنی پلاس در روز زمین در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد.
داستان

در جنگل‌های وسیع هند، ببر ماده‌ای به نام آمبر اخیراً بستری بزرگ و غیرمعمول از چهار توله به دنیا آورده است. او باید ماه‌ها به توله‌هایش غذا بدهد و از آنها محافظت کند تا بتوانند غذاهای جامد بخورند یا خودشان شکار کنند. او همچنین برای حفظ شیر خود نیاز به شکار گوشت دارد و گاهی اوقات توله‌هایش را تنها می‌گذارد. توله‌ها به‌طور منظم در خطر سایر شکارچیان از جمله ببر نر شانکار، پادشاه جنگل هستند.
بازخوردها

در جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس ۸ نقد، با میانگین امتیاز ۵٫۸ از ۱۰، ۸۸٪ تأیید شده است.
سایه توفان

|  سایه توفان  |  سایه توفان  |
| --- | --- |
نوع: موشک هوا به سطح  موشک برد بلند
خاستگاه: فرانسه ایتالیا بریتانیا
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۲۰۰۲-اکنون
استفاده‌شده توسط: استفاده کنندگان
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: ام‌بی‌دی‌ای
قیمت واحد: ۷۵۰٬۰۰۰ پوند
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۱٬۲۳۰ کیلوگرم
طول: ۵٫۱ متر
قطر: ۰٫۴۸ متر
طول بال: ۲٫۸۴ متر
سر جنگی: ۴۵۰ کیلوگرم کلاهک بروچ
موتور: میکرو توربوجت تی‌آر‌آی ۶۰–۳۰ توربومکا ۵٫۴ کیلوتن رانش
برد عملیاتی: بیش از ۲۵۰ کیلومتر
سقف پرواز: ۴۰–۳۰ متر
بیشینهٔ سرعت: ۱۰۰۰ کیلومتر بر ساعت یا ۰٫۸ ماخ
سامانهٔ هدایت: سیستم ناوبری خودکار جی‌پی‌اس ترپروم هدایت با استفاده از تصویربرداری مادون قرمز
سکوی پرتاب: پاناویا تورنادو داسو میراژ-۲۰۰۰ یوروفایتر تایفون
سایه توفان (به انگلیسی: Storm Shadow)، یک موشک کروز هواپایه بریتانیایی، فرانسوی و ایتالیایی است که توسط شرکت ام‌بی‌دی‌ای ساخته شده‌است. سایه توفان نام بریتانیایی این سلاح است اما در فرانسه این موشک تحت عنوان (به انگلیسی: SCALP EG) به خدمت گرفته شده که به معنی موشک کروز دور ایستای برد بلند چند منظوره است. این موشک براساس مدل قبلی موشک ضد باند آپاچی ام‌بی‌دی‌ای طراحی شده‌است و تفاوت آن‌ها در این است که موشک سایه توفان به‌جای بهره‌گیری از سرجنگی خوشه‌ای از کلاهکی واحد استفاده می‌کند.
استفاده‌کنندگان

فرانسه: سفارش ۵۰۰ موشک در سال ۱۹۸۸ برای نیروی هوایی فرانسه، سفارش ۵۰ موشک در سال ۲۰۰۶ و سفارش ۱۰۰ موشک دیگر در سال ۲۰۰۹ برای نیروی دریایی فرانسه
یونان: سفارش ۹۰ موشک برای نیروی هوایی یونان
عربستان سعودی: قراردادی به ارزش ۱٫۸ میلیون دلار برای تأمین ۳۵۰ موشک برای نیروی هوایی سلطنتی عربستان سعودی
امارات متحده عربی: تعدادی نامعلوم تحت عنوان شاهین سیاه
بریتانیا: سفارش ۹۰۰ موشک برای نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا
آلاسدایر گری

| آلاسدایر گری | آلاسدایر گری |
| --- | --- |
۱۹۹۴: ۱۹۹۴
زاده: ۲۸ دسامبر ۱۹۳۴ Riddrie، گلاسگو، اسکاتلند
درگذشته: ۲۹ دسامبر ۲۰۱۹ (۸۵ سال) Shieldhall، گلاسگو، اسکاتلند
پیشه: رمان‌نویس، هنرمند، نمایشنامه نویس، آکادمیک، معلم، شاعر، دیوارنگار، تصویرگر
ملیت: اسکاتلندی
دانشگاه: دانشکده هنر گلاسگو
سبک نوشتاری: علمی-تخیلی، دیستوپیانیسم، فراواقع‌گرایی، واقع‌گرایی
جنبش ادبی: ادبیات پست‌مدرن
کار(های) برجسته: Lanark: A Life in Four Books 1982, Janine Poor Things The Book of Prefaces
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۱–۲۰۱۹
همسر(ها): Inge Sørensen (ا. ۱۹۶۱–۱۹۶۹) Morag McAlpine (ا. ۱۹۹۱–۲۰۱۴)
فرزند(ان): ۱
وبگاه: joemurray.me.uk/alasdairgray/
آلاسدایر جیمز گری (Alasdair James Gray) (زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۲۹ دسامبر ۲۰۱۹)، یک نویسنده و هنرمند اهل اسکاتلند بود. نخستین رمان وی، لانارک (۱۹۸۱) به عنوان نقطه آغاز ادبیات داستانی اسکاتلندی پنداشته می‌شود. او رمان‌ها، داستان‌های کوتاه، نمایش‌ها، شعر و ترجمه‌های از خود منتشر نموده و در مورد سیاست، تاریخ انگلستان و ادبیات اسکاتس نوشت. کارهای ادبیات داستانی وی ترکیبی از واقع‌گرایی، خیال پردازی و عملی-خیالی با استفاده از تایپوگرافی و نگاره‌های منحصر به فرد وی بوده و برنده چندین جایزه شده است.
وی از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ میلادی در مدرسه هنر گلاسگو آموزش دید. علاوه بر نگاره‌های نقاشی شده در کتاب‌هایش، او تصاویر و نقاشی‌های دیواری را نیز نقاشی کرده‌است، از جمله یکی در جاده اوران مور و یکی در ایستگاه قطار هیل‌هید. کارهای هنری وی به‌طور گسترده به نمایش گذاشته شده و در چندین کلکسیون مهم وجود دارد. قبل از نشر رمان لانارک، او نمایش‌های را تولید کرد که در رادیو و تلویزیون به نمایش گذاشته می‌شد.
سبک نوشتاری وی سبک پسا مدرن بوده و با آثار فرانتس کافکا، جرج اورول، خورخه لوئیس بورخس و ایتالو کالینو مقایسه گردیده‌است. این آثار اغلب حاوی تعداد زیادی از پا ورقی‌های بوده و کارهای که روی آن الهام گذاشته‌است را تشریح می‌کند. کتاب‌های الهام بخش بسیاری از نویسندگان جوان اسکاتلندی بوده‌است، از جمله اورین ویلش، آلان وارنر، ای.ال. کنیدی، جینیس گالووی، کریس کیلسو و یان بنکس. او از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ میلادی به عنوان نویسندهِ موقت-مقیم در دانشگاه گلاسگو و از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ میلادی به عنوان پرفیسور نویسندگی خلاقانه در دانشگاه‌های گلاسگو و استرثکلاید کار کرد.
گری یک ملی‌گرا و جمهوری‌خواه اسکاتلندی بوده و در حمایت از سوسیالیسم و استقلال اسکاتلند نوشت. او تقریظِ «طوری کار کنید که گویا در روزهای آغازین یک ملت بهتر قرار دارید» (برگرفته شده از شعر شاعر کانادایی، دینیس لی) را مشهور ساخت، کتیبه‌ای که در دیوار کانوگریت ساختمان پارلمان اسکاتلند در ادینبرگ، پس از باز شدن آن در ۲۰۰۴ میلادی، حکاکی شد. او تقریباً تمام زندگی خود را در گلاسگو گذراند، دوبار ازدواج کرد و یک پسر داشت. هنگام مرگ وی، روزنامه گاردین از او به عنوان «پدر رنسانس ادبیات و هنر اسکاتلند» یادآوری کرد.
اوایل زندگی

پدر گری، الکساندر در جنگ جهانی اول مجروح شده بود. او برای چندین سال در کارخانه تولید جعبه کار می‌کرد، اغلب به قدم زدن در تپه می‌رفت و یکی از بنیان‌گذاران انجمن خواب‌گاه‌های جوانان اسکاتلند بود. مادر گری، امی (نام خانوادگی هنگام تولد، فلیمنگ) نام داشت و خانواده‌اش به‌خاطر این‌که پدر وی در انگلستان در فهرست سیاه اعضای اتحادیه صنفی قرار داده شده بود، از لینکلن‌شر به اسکاتلند نقل مکان کرده بودند. او در یک انبار لباس کار می‌کرد. آلسدایر در ۲۸ دسامبر ۱۹۳۴ در ریدری که در شمال شرق گلاسگو واقع شده‌است، چشم به جهان گشود؛ خواهر وی به‌نام مورا دو سال بعد متولد شد. در جریان جنگ جهانی دوم، گری به آکتراردر در پرتشر و استون‌هاوس در لانارکشر تخلیه شد. از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ میلادی، خانواده وی در وتربی، یورک‌شر زندگی می‌کردند، جای که پدر وی مسئول پیشبرد خواب‌گاهی برای کارگران کارخانه مهمات سلطنتی تورپ آرچ بود.
گری به‌طور مکرر به کتابخانه عمومی سر می‌زد؛ او از داستان‌های وینی-د-پو و مجله‌های کمدی چون بیانو و داندی لذت می‌برد. ادگار آلن پو، بعدها به یک شخصیت فوق‌العاده تأثیرگذار در زندگی گری جوان مبدل شد. خانواده او در یک خانه دولتی در ریدری زندگی می‌کردند و در مدرسه متوسطه وایت‌هیل درس خواند، جای که او به عنوان ویراستار مجله مدرسه گماشته شده و جوایزی فراونی را در هنر و زبان انگلیسی برنده شد. گری، زمانی که یازده سال داشت در یکی از برنامه‌های رادیویی بی‌بی‌سی برای کودکان ظاهر شده و حکایت‌های ایروپ را می‌خواند، او هنگامی که نوجوان بود، شروع به نوشتن داستان‌های کوتاه کرد. زمانی که او هجده سال داشت، مادرش بر اثر بیماری سرطان درگذشت؛ در همان سال او وارد دانشکده هنر گلاسگو شد. هنگامی که او دانشجو هنرها بود، چیزی را شروع کرد که بعدها به نخستین رمان وی یعنی لانارک مبدل شد و در اصل نام این رمان، تصویر یک هنرمند جوان اسکاتلندی، بود. او نخستین کتاب خود را در ۱۹۶۳ میلادی تکمیل کرد؛ این کتاب توسط نهاد ادبی کرتیس براون رد شد؛ این کتاب در اول قرار بود به عنوان نسخه تصویری از هنرمند در ایام جوانی از گری به چاپ برسد.
در ۱۹۵۷ میلادی، گری با کسب مدرکی در رشته نقاشی و طراحی نقاشی دیواری از دانشکده هنر گلاسگو فارغ‌التحصیل شد. در همان سال او برنده بورسیه سفر بیلاهوستون شده و تصمیم داشت تا از این سفر به عنوان فرصتی برای نقاشی و دیدار از گاری‌های هنری اسپانیا استفاده کند. در پی یک حمله شدید آسم، او در بیمارستانی در جبل طارق بستری شده و پولش دزدی شد. گری از ۱۹۵۸–۱۹۶۲ میلادی به‌طور نیمه وقت در دانشگاه‌های به عنوان استاد هنر در لانارکشایر و گلاسگو به‌طور نیمه وقت کار کرد و از ۱۹۵۹–۱۹۶۰ میلادی به آموزش معلمی در کالج جوردانهیل پرداخت.
زندگی شخصی

گری در ۱۹۶۰ میلادی با انج سورینسین که یک پرستار از دانمارک بود، ازدواج کرد. آن‌ها در ۱۹۶۳ صاحب فرزندی به‌نام اندرو شده و در ۱۹۶۹ میلادی از هم جدا شدند. رابطه هشت ساله وی با بیتسی گری که یک جواهر فروش دانمارکی بود، به‌خاطر این‌که آلسدایر بیش از حد می‌نوشید و نمی‌توانست از پسرش که در آن زمان با بیماری سرطان دسته و پنج نرم می‌کرد مراقبت نماید، خاتمه یافت، اما آن‌ها باهم دوست باقی ماندند. گری در ۱۹۹۱ میلادی با موراگ مک‌آلفاین ازدواج کرده و آن‌ها تا زمان مرگ گری در ۲۰۱۴ باهم بودند. او تمام زندگی جوانی خود را در گلاسگو گذراند.
هنر تجسمی

پس از اتمام مدرسه هنر، گری به نقاشی آرایه‌ها در گلاسگو پویلیون و سیتیزن تئاترز مشغول شده و به عنوان یک هنرمند آزاد کار می‌کرد. نخستین نقاشی دیواری او به‌نام «دهشت‌های جنگ» برای انجمن دوستی اسکاتلند-اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در گلاسگو بود. در ۱۹۶۴ میلادی، شبکه بی‌بی‌سی یک فیلم مستند تحت عنوان زیر کلاه ایمنی، در مورد حرفه وی تا آن زمان ساخت. بیشتر نقاشی‌های دیواری وی از دست رفته‌است؛ نمونه‌های از نقاشی‌های دیواری وی که هنوز پابرجا است شامل یک نقاشی در رستوران یوبیکویتوس چِپ در انتهای غربی گلاسگو و یکی دیگر در ایستگاه قطار هیل‌هید می‌باشد. نقاشی دیواری وی (در همکاری با نیکول ویتلی) در سقف تالار سخنرانی مرکز هنری اوران مور در جاده بایریس، یکی از بزرگ‌ترین کارهای هنری در اسکاتلند است که نقاشی آن طی چندین سال تکمیل گردید. این نقاشی دیواری، آدم و حوا را در حال در آغوش گرفتن همدیگر در یک آسمان شب، همراه با افراد مدرن گلاسگو در جلوی تصویر، نشان می‌دهد.
گری از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ میلادی به عنوان «هنرمند ثبت کننده» گلاسگو در موزه کاخ مردمی کار کرد و هزینه آن تحت برنامه‌ای که از جانب حکومت کارگر تنظیم شده بود، پرداخت می‌شد. او صدها نقاشی از شهر، از جمله تصاویری از سیاست‌مداران، هنرمندان، مردمان عامه و محیط‌های کاری با کارگران، تولید نمود. این تصاویر حالا در کلکسیونی در موزه و نگارخانه کلوینگروو نگهداری می‌شوند.
نقاشی‌ها و تصویرهای چاپی وی در کلوینگروو، موزه ویکتوریا و آلبرت، کتابخانه ملی اسکاتلند، موزه هانترین، کلکسیون شورای هنری انگلستان و در موزه کنجکاوی، هنرهای زیبا و تاریخ طبیعی ویکتور ویند نگهداری می‌شوند. در ۲۰۱۴–۲۰۱۵ میلادی، گری یک نمایشگاه بزرگ بازنگری آثار را در کلوینگروو برگزار کرد؛ بیش از ۱۵٬۰۰۰ نفر از این نمایشگاه که آلسدایر گری: از شخصی تا جهانی، نام‌گذاری شده بود، دیدار نمودند.