stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گوران (قشم)
صنعت لنج سازی و دریانوردی

روستای گوران اولین مرکز ساخت لنج چوبی و مهد لنج سازی و دریانوردی قشم که تا به حال هویت سنتی خودش را حفظ کرده‌است و این روستا از بزرگ‌ترین مراکز تولید و ساخت لنج‌های سنتی در ایران به‌شمار می‌آید که از دیرباز تاکنون مورد توجه ملوانان هندوستان، آسیای میانه و کشورهای حاشیه خلیج فارس که با لنج‌های بادبانی خود جهت تجارت و بیشتر برای تعمیرات لنج در این بندر پهلو می‌گرفتند.
حقیقتاً باید روستای گوران را دروازه ورود به تاریخ دریانوردی خلیج فارس دانست چرا که ساخت لنج‌های چوبی به روش قدیمی و سنتی توسط نجاران بومی فارغ از سیستم‌های اولیه یا نوین نقشه‌کشی به صورت ذهنی در کارگاه‌های لنج سازی در حال انجام بوده و هم‌اکنون نیز هست، عمر صنعت لنج سازی در این روستا به بیش از یکصد سال می‌رسد.
آثار تاریخی

سد گوران
سد گوران در ۸۰ کیلومتری شهر قشم و در منتهی الیه غربی جنگل حرا قرار دارد؛ عملیات احداث هر بخش از سد گوران مربوط به یک دوره تاریخی است. این سد را در دورهٔ پهلوی ساخته‌اند اما کارشناسان و باستان شناسان تاریخی، نخستین پی ریزی آن را با دوره هخامنشیان و تاج سد را با دورهٔ ساسانیان مرتبط می‌دانند.
سد گوران به عنوان مهم‌ترین منبع ذخیره آب در جزیره به‌شمار می‌رود که نهایتاً در اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۰۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۵۲۶ نفر (۴۰۱ خانوار) بوده‌است.
ریسمان باز

| ریسمان باز | ریسمان باز |
| --- | --- |
کارگردان: مهرشاد کارخانی
تهیه‌کننده: حبیب‌الله کاسه‌ساز
نویسنده: بابک پناهی مهرشاد کارخانی
بازیگران: پژمان بازغی بابک حمیدیان کرامت رودساز نرگس محمدی
موسیقی: ستار اورکی
فیلم‌بردار: فرشاد محمدی
تدوین‌گر: شهرزاد پویا
شرکت تولید: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
توزیع‌کننده: گویا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۳۰ مرداد ۱۳۸۷
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۳۵٬۱۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
ریسمان باز پس از گناه من دومین ساخته سینمایی مهرشاد کارخانی است.
دو جوان از قشر فرودست جامعه که در کشتارگاه کار می‌کنند، مأمور می‌شوند تا گاوی را به یک قصابی در محله‌ای اشرافی برسانند…
خلاصه داستان

سفر طولانی و پر فراز و نشیب میکائیل و عسگر، از فقیرترین نقاط جنوب تهران آغاز شده، با عبور از مرکز سنتی و پرازدحام شهر، وارد فضای بزرگراه‌های پیچیده تهران می‌شود و این دو خیره به نمادهای نوینی چون برج میلاد، در نهایت خود را به محله مرفه‌نشین شهرک غرب می‌رسانند.
این مأموریت ناخواسته آن‌ها را با چهره‌ای تازه از زندگی شهری در تهران و تفاوت‌های بنیادین آن‌ها با جوانان هم نسل خود آشنا می‌سازد. تفاوت‌ها تنها در چهره و لباس میکائیل و عسگر در قیاس با هم سن و سالانشان در شهرک غرب نیست. حتی وانت قراضه آن‌ها در تقابل با خودروهای رنگانگ و آخرین مدل جوانان بالای شهری و غریبه بودن آن دو در حالی که گاوی را به دنبال خود می‌کشند، در مقابل سگ‌هایی که جوانان طبقه فرادست همراه خود دارند، نشانگر شکاف طبقاتی روزافزونی است که اهالی این شهر بزرگ را از یکدیگر دور و دورتر می‌کند.
در نگاه اول، زندگی تلخ و محنت بار دو جوان فقیر که ناچارند گاوی را به شمال شهر برسانند، ایده‌ای تکراری، نخ نما و کلیشه‌ای به نظر می‌رسد، اما فیلمساز به ویژه در مرحله اجرا، با مهارت این موقعیت فاقد فراز و نشیب‌های دراماتیک را برای تماشاگر دیدنی و کنجکاوی‌برانگیز می‌کند.
ریسمان باز به ویژه در یک سوم آغازین که داستان در کشتارگاه و حوالی آن می‌گذرد، فیلمی خشن و اندکی آزار دهنده به نظر می‌رسد اما با آغاز سفر طولانی قهرمانان قصه همراه با گاو، جذابیت‌های تازه‌ای بر پیکره داستان و فیلم افزوده می‌شود. ابتدا خرده داستان فرعی دختر دانشجو، تصادفش و همراهی اجباری او با میکائیل و عسگر تا بیمارستان را داریم. خرده داستانی که با جا گذاشتن عمدی گوشی تلفن همراه در وانت، ذهن تماشاگر را با خود درگیر می‌سازد و برای جلوگیری از درگیر کلیشه‌ها شدن به سرانجام روشنی نمی‌رسد.
پس از آن رو در رویی بی واسطه دو جوان با بخشی از جامعه است که کمتر آن را دیده‌اند و شاید به مانند عسگر، کوچک‌ترین تصوری هم از آن ندارند. تا به سکانس فرار گاو و تعقیب و گریزش با شهروندان و ذبح آن از سر ناچاری برسیم و آن نگاه خسته و ناامید دو جوان به غروب آفتاب در پس برج میلاد که در این فیلم به نمادی از تضاد سنت و مدرنیته در چارچوب زندگی شهری بدل شده است.
بازیگران

یکی از مواردی که بر جذابیت‌های این فیلم ساده و شریف می‌افزاید، بازی درخشان دو بازیگر اصلی آن است. پژمان بازغی در نقش میکائیل- جوانی تهی دست که به سختی وانتی به‌طور قسطی خریده و با آن در کشتارگاه کار می‌کند- بی شک بهترین بازی کارنامه هنری خود تا آن زمان را ارائه می‌دهد.
بابک حمیدیان نیز در قالب شخصیت عسگر- جوان ساده دل شهرستانی که همراه و دستیار میکائیل است- به خوبی جاافتاده و ایفای نقشی باورپذیر و قابل تأمل دارد. حضور گرم و شیرین این دو، بی‌آنکه به لودگی یا اغراق منجر شود، بخشی از بار جذابیت‌های فیلم را به دوش می‌کشد.
ولسوالی خان چارباغ

| خان چارباغ | خان چارباغ |
| --- | --- |
موقعیت ولسوالی در ولایت فاریاب: موقعیت ولسوالی در ولایت فاریاب
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور: افغانستان
ولایت: فاریاب
مرکز ولسوالی: خان چارباغ
تعداد قریه: ۱۲
اداره: اداره
ولسوال: بی‌بی درتاج
شوراهای ولایتی: شورای ولایتی فاریاب
مردم: مردم
جمعیت: ۲۶٬۶۳۰ (۱۳۹۹)
پراکندگی: ۲۵٫۲ نفر بر کیلومتر مربع
دین: اسلام
زبان: اوزبیکی
اطلاعات جغرافیا: اطلاعات جغرافیا
مساحت: ۱۰۵۶ کیلومتر مربع
منطقه زمانی: ۴:۳۰+ (وقت استاندارد افغانستان)
ولسوالی خان چارباغ یکی از ۱۴ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت فاریاب، به مرکزیت شهر خان چارباغ در شمال غربی افغانستان است. خان چارباغ از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت فاریاب بوده، پهناوری آن ۱۰۵۶ کیلومتر مربع است و با ۲۶٬۶۳۰ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، سیزدهمین ولسوالی پر جمعیت‌ ولایت فاریاب می‌باشد.
ولسوالی خان چارباغ از شمال با ترکمنستان، از جنوب با ولسوالی‌ ولسوالی اندخوی، از شرق با ولایت جوزجان و از غرب با ولسوالی قرغان محدود می‌باشد.
منبع‌ها

↑  «برآورد نفوس کشور:١٣٩٩» (PDF). اداراه احصائیه مرکزی افغانستان. ٢٨ می ٢٠٢٠. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۳ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ٢٨ می ٢٠٢١.
↑  «جمعیت‌شناسی و جمعیت ولایت فاریاب» (PDF). هیئت معاونیت ملل متحد در افغانستان و   سالنامه آماری افغانستان، سال ۲۰۰۶ میلادی. وزارت احیا و انکشاف دهات افغانستان. دریافت‌شده در ۱۲-۱۲-۱۳۹۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وولسوالی‌های ولایت فاریاب، افغانستان | ن ب وولسوالی‌های ولایت فاریاب، افغانستان | ن ب وولسوالی‌های ولایت فاریاب، افغانستان |
| --- | --- | --- |
| اَلمار •  اَندخوی •  بُلچراغ •  پشتون‌کوت •  خان چارباغ •  دولت‌آباد •  خواجه سبزپوش ولی •  شیرین‌تَگاب •  قَرغان •  قَرَم‌قـُل •  قیصار •  کوهستان •  گَرزیوان •  میمنه | اَلمار •  اَندخوی •  بُلچراغ •  پشتون‌کوت •  خان چارباغ •  دولت‌آباد •  خواجه سبزپوش ولی •  شیرین‌تَگاب •  قَرغان •  قَرَم‌قـُل •  قیصار •  کوهستان •  گَرزیوان •  میمنه |  |
پیکار خشونت‌آمیز تاتنهام

صفحهٔ نخست هفته‌نامهٔ اخبار مصور لندن، با تصویرسازی سایروس کانئو از عملیات تعقیب نیروی‌های پلیس در قطار خیابانی
صفحهٔ نخست روزنامهٔ دیلی میرور و گزارش مراسم تشییع جنازهٔ پاسبان ویلیام تایلر
مقبره و سنگ مزار پاسبان تایلر.
تخت‌خوابی که لپیدوس در آن خودکشی کرد.
مسیر تعقیب‌وگریز، که نشان‌دهندهٔ موارد زیر است: 

۱.	کارخانه لاستیک‌سازی شنورمان

۲.	پاسگاه پلیس تاتنهام

۳.	مکانی که رالف جورلین کشته شد.

۴.	مکانی که پاسبان ویلیام تایلر کشته شد.

۵.	مکانی که هافلد خودش را کشت

۶.	مکانی که لپیدوس خودکشی کرد.
پیکار خشونت‌آمیز تاتنهام (انگلیسی: Tottenham Outrage) یک دستبرد مسلحانه در ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۰۹ در ناحیهٔ تاتنهام لندن شمالی بود که منجر به تعقیب‌وگریزی در طولِ شش مایل (۱۰ کیلومتر) و درگیری ۲ ساعتهٔ نیروهای پلیس و گروهی از تبهکاران گردید و طی آن ۴۰۰ فشنگ از سوی دزدان شلیک شد. تبهکاران به‌دنبال دزدیدن دستمزد کارگران «کارخانه لاستیک‌سازی شنورمان» بودند که با طرح‌ریزی «پل هلفلد» و «یاکوب لپیدوس» که از یهودیان مهاجر لتونی بودند، صورت پذیرفت. از میان ۲۳ مورد تلفات این درگیری، ۲ نفر کشته شدند و چندین نفر دیگر دچار جراحات جدی شدند که ۷ پلیس نیز در میان آنها بود. دو تبهکار یادشده در پایان این تعقیب‌وگزیر، خودکشی کردند.
«پل هلفلد» (۲۱ ساله) و «یاکوب لپیدوس» (۲۵ ساله) از اعضای «حزب سوسیالیست لتونی» بودند که کارشان قاچاق دست‌نوشته‌ها و ادبیات انقلابی به امپراتوری روسیه بودند. این دو، مدتی در سال ۱۹۰۷ در پاریس با برادرِ «یاکوب» که او هم «پل» نام داشت، زندگی می‌کردند که روزنامهٔ تایمز از او، به‌عنوان «عضوی از یک خانوادهٔ انقلابی بدنام روسیه» یاد کرده بود. این برادر، در همان سال در اثر انفجار زودهنگام و ناخواستهٔ بمبی که برای ترور رئیس‌جمهور فرانسه آرمان فالیر ساخته بود، کشته شد. این دو سپس از فرانسه گریخته و یک سال در اسکاتلند ماندند و سپس به تاتنهام در شمال لندن آمدند و در آنجا به عضویت یک گروه کوچک آشوبگران لتونی درآمدند. کمی پیش از این دستبرد، «یاکوب لپیدوس» کارگر یک «کارخانهٔ مبلمان» بود و «پل هلفلد» در «کارخانه لاستیک‌سازی شنورمان» کار می‌کرد. هلفلد حاضر نشده بود در هنگام استخدام، نامش را به کارفرما بگوید و به‌همین سبب در برگه‌های ساعات کاری، نامش را به‌صورت «فیل» (به سبب جثهٔ بزرگش) ثبت کرده‌اند. این کارخانهٔ لاستیک‌سازی درست در مقابل «پاسگاه پلیس تاتنهام» واقع شده بود که زیر نظر «ادارهٔ پلیس متروپولیتن» لندن اداره می‌شد.
دلیری نیروهای پلیس در مواجهه با این رویداد، سبب پایه‌گذاری نشان پلیس پادشاهی شد که به برخی از افسران پلیس درگیر اهدا گردید. یک مراسم مشترک تشییع جنازه برای پاسبان «ویلیام تایلر» و یک کودک بی‌گناه ۱۰ ساله به نام «رالف جاسلین» که در جریان تیراندازی‌ها کشته شه بود، برگزار گردید و حدود نیم میلیون نفر (از جمله ۲۰۰۰ نیروهی پلیس) در آن شرکت کردند. این رویداد مهم، موجب برانگیخته‌شدن احساسات ناخوش ضدِ مهاجران در لندن شد و بیشتر پوشش مطبوعات آن دوران، ماهیتی یهودستیزانه پیدا کرد. این رویداد همچنین سبب گردید احساس انزجار عمومی پس از واقعهٔ تبهکارانهٔ دیگری توسط مهاجران لتونیایی در دسامبر ۱۹۱۰ که به محاصره خیابان سیدنی انجامید، اوج بگیرد.
زمینهٔ تاریخی

سابقهٔ تاریخی مهاجران لتونی در لندن به قرن نوزدهم بازمی‌گردد که امپراتوری روسیه (که کشور لتونی در آن زمان جزئی از خاک آن محسوب می‌شد) خانهٔ
پنج میلیون یهودی بود و بزرگترین اجتماع یهودیان جهان محسوب می‌شد. به دنبال تفتیش‌های عقیدتی-مذهبی و پوگروم خشونت‌بار، بسیاری از این یهودیان، تصمیم به ترکِ وطن و مهاجرت گرفتند و مابین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۹۱۴ در حدود ۱۲۰٬۰۰۰ نفر از آنان به بریتانیا (بیشتر به انگلستان) آمدند. این هجوم مهاجران در اواخر دهه ۱۸۹۰ با ورود تعداد فراوانی از مهاجران یهودی به اوجِ خود رسید. اغلب این افراد، فقیر، نیمه‌ماهر یا بدون مهارت حرفه‌ای بودند و در شرق لندن سُکنا گزیدند. تراکم جمعیتی یهودیان در برخی محله‌های لندن به ۱۰۰ درصد رسید. به سبب هجوم مهاجران روس به تاتنهام در لندن شمالی، این منطقه با نامِ «روسیه کوچک» شهرت یافت. برخی از این مهاجران، افرادی انقلابی بودند و بسیاری از آنها قادر به سازگاری با زندگی لندنی نبودند. مورخ بریتانیای «ویلیام جی. فیشمن» نوشت: «آنارشیست‌های مِشوگنه (دیوانه) تقریباً به‌عنوان بخشی از چشم‌انداز شرق لندن پذیرفته شده بودند». مطبوعات لندن به‌طور کلی، واژه‌های «سوسیالیست و آنارشیست» را برای کسانی که دارای اعتقادات انقلابی بودند، به کار می‌بردند.
چندین جناح انقلابی در شرق و شمال لندن فعال شده بودند. یکی از راه‌کارهایی که اغلب انقلابیون در روسیه از آن استفاده می‌کردند، سلب مالکیت خصوصی برای تأمین بودجه فعالیت‌های افراطی خود بود. هجوم مهاجران و افزایش جرایم خشونت‌آمیز منجر به نگرانی‌های فراوان و پوشش گسترده مطبوعاتی شد. در نتیجه دولت انگلستان،  «قانون بیگانگان ۱۹۰۵» را در تلاش برای کاهش مهاجرت تصویب کرد. نشریات عمومی که منعکس‌کنندهٔ نظرات بسیاری از مردم بودند، مقالات مختلفی در این باره نوشتند. یک سرمقاله معروف در روزنامه «منچستر ایونینگ کرونیکل» از لایحه یادشده جهت جلوگیری از ورود «خارجی‌های کثیف، مفلس، بیمار، شپشو و جنایتکار که چون آشغال به خاک ما می‌ریزد» حمایت کرد. رابرت وایندر، روزنامه‌نگار، در تحلیل خود از مهاجرت به بریتانیا اظهار داشت که این قانون «به عقاید و بازتاب‌هایی بیگانه‌هراسی که ممکن بود در حالت خفته باقی بمانند تحریمی رسمی داد.»
دو قربانی این رویداد
پاسبان پلیس «ویلیام تایلر»
رالف جوزلین
اسلحه‌های مورد استفاده
برگمن ۶٫۵ میلیمتری مدل ۱۸۹۴
کالیبر ۳۲ میلیمتری برونینگ
کتاب‌شناسی

Bloom, Clive (2013). Victoria's Madmen: Revolution and Alienation. London: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-137-31897-8.
Butler, Ralph (1919). The New Eastern Europe. London: Longmans, Green and Co. OCLC 459004564.
Cohen, Steve; Humphries, Beth; Mynott, Ed (2002). From Immigration Controls to Welfare Controls. London: Routledge. ISBN 978-0-415-25083-2.
Fishman, William J (2004). East End Jewish Radicals 1875–1914. Nottingham: Five Leaves Publications. ISBN 978-0-907123-45-3.
Gould, Robert; Waldren, Michael (1986). London's Armed Police. London: Arms and Armour Press. ISBN 978-0-85368-880-8.
Glover, David (2012). Literature, Immigration, and Diaspora in Fin-de-Siècle England: A Cultural History of the 1905 Aliens Act. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-1-139-53678-3.
Honeycombe, Gordon (2014). Dark Secrets of the Black Museum. London: John Blake Publishing. ISBN 978-1-7821-9904-5.
Keily, Jackie; Hoffbrand, Julia (2015). The Crime Museum Uncovered. London: IB Tauris. ISBN 978-1-78130-041-1.
Lock, Joan (1993). Scotland Yard Casebook, the Making of the CID 1865–1935. London: Robert Hale. ISBN 978-0-7090-4660-8.
Middlesex: Biographical and Pictorial. London: Allan North. 1906. OCLC 155719291.
The London Gazette: no. 28269. p.  . 9 July 1909.
The London Gazette: no. 28306. p.  . 9 November 1909.
Palmer, Alan (2004). The East End: Four Centuries of London Life. London: John Murray. ISBN 978-0-7195-6640-0.
Porter, Bernard (2011). "Piatkoff, Peter (fl. 1910)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/92479. Retrieved 4 January 2015.{{cite encyclopedia}}:  نگهداری CS1: پیش‌فرض تکرار ref (link) (Subscription or UK public library membership required.) (subscription or UK public library membership required)
Rogers, Colin (1981). The Battle of Stepney. London: R Hale. ISBN 978-0-7091-9146-9.
Rumbelow, Donald (1988). The Houndsditch Murders and the Siege of Sidney Street. London: W H Allen. ISBN 978-0-491-03178-3.
Russell, Charles; Lewis, H S (1900). The Jew in London. A Study of Racial Character and Present-Day Conditions. London: T Fisher Unwin. OCLC 162217108.
Wilson, Ray (2015). Special Branch: A History: 1883–2006. London: Biteback Publishing. ISBN 978-1-84954-963-9.
Winder, Robert (2005). Bloody Foreigners. London: Abacus. ISBN 978-0-349-11566-5.
برای مطالعهٔ بیشتر

Barton, Geoffrey (2017). The Tottenham Outrage and Walthamstow Tram Chase: The Most Spectacular Hot Pursuit in History. Waterside Press. ISBN 978-1-909976-40-5.
Harris, Janet (2000). Outrage!: An Edwardian Tragedy. London: Wilson Harris Publications. ISBN 978-0-9539641-0-9.
Waddell, Bill (1993). The Black Museum: New Scotland Yard. London: Little, Brown and Company. ISBN 978-0-751-51033-1.
درازگودال ماریانا

مکان درازگودال ماریانا و گودال چلنجر در اقیانوس آرام - درازگودال ماریانا با عمق ۱۰٬۹۸۴ متر (۳۶٬۰۳۷ فوت) ژرفترین درازگودال کره زمین است
درازگودال ماریانا (به انگلیسی: Mariana Trench یا Marianas Trench) ژرفترین درازگودال اقیانوس‌های جهان و ژرفترین مکان پوسته کره زمین است.
جایی که این گودال قرار دارد کف بخش شمال غربی اقیانوس آرام است، که به‌طور متوسط ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۴ مایل) در شرق و جنوب جزایر ماریانا در شرق فیلیپین قرار گرفته است. بیشینه ژرفای آن از سطح دریا ۱۰۹۹۴ متر (یازده کیلومتر) است. درازگودال ماریانا یک خراش عمیق هلالی شکل در پوسته زمین است و به‌طور متوسط حدود ۲٬۵۵۰ کیلومتر (۱٬۵۸۰ مایل) طول و ۶۹ کیلومتر (۴۳ مایل) عرض دارد. بخشی از این دراز گودال که بیشترین ژرفای آن به حداکثرِ ۱۰٬۹۹۴ متر (۳۶٬۰۷۰ فوت) (± ۴۰ متر [۱۳۰ فوت]) می‌رسد؛ هرچند که بعضی از اندازه‌گیری‌ها (که قابل تکرار نبوده‌اند) ژرف‌ترین بخش را در ۱۱٬۰۳۴ متر (۳۶٬۲۰۱ فوت) اندازه گرفته‌اند، یک درهٔ کوچک چاک‌مانندی به شکل شکاف در کف و در بخش جنوبی آن است خز، و به نام گودال چلنجر شناخته شده است.
این درازگودال برای نخستین بار در سال ۱۹۵۱ توسط شناور چَلِنجِر از نیروی دریایی ایالات متحده ستوان دان والش و مهندس ژاک پیکارد بررسی شد و به همین دلیل ژرفترین نقطهٔ آن گودال چلنجر نام گرفته است و تا ۴۲ سال بعد از آن این ۲ نفر تنها کسانی بودند که موفق به حضور و لمس کردن ژرف‌ترین جای زمین شده بودند.  دانشمندان یک زیردریایی بدون سرنشین را به این تنگه بسیار بزرگ اقیانوس آرام فرستادند تا نمونه‌هایی از رسوبات بستر آن را جمع‌آوری کند. در سال ۲۰۰۹، ایالات متحده آمریکا درازگودال ماریانا را به عنوان یک اثر ملی ایالات متحده مقرر کرد.
وجود حیات

در این درازگودال تعداد زیادی میکروب فعالند. این میکروب‌ها هم اندازهٔ باکتری‌ها هستند. دو دسته اصلی میکروب به نام باکتری و آرکیا وجود دارد و این‌ها هم در همین ابعاد هستند. تحلیل میزان اکسیژن در نمونه‌ها نشان‌دهندهٔ حضور مقدار زیادی میکروب است.
قادیان

| قادیان | قادیان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: الیگودرز
بخش: بخش زز و ماهرو
دهستان: زز شرقی
جمعیت: ۱۴۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۶۶
قادیان، روستایی از توابع بخش زز و ماهرو شهرستان الیگودرز در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زز شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۸۹ نفر (۵۸خانوار) بوده‌است.
رود بوگونوس

| رود بوگونوس | رود بوگونوس |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: رود اوسکینا
 • مختصات: ۵۷°۲۸′۴۱″شمالی ۸۴°۰۸′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۴۷۸°شمالی ۸۴٫۱۴۳°شرقی﻿ / 57.478; 84.143
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: رود اوسکینا → ورخنایایا آنما → رود اب → دریای کارا
شبکهٔ رود: رود اب
رود بوگونوس (انگلیسی: Bogonos Stream) یک رودخانه در استان ساخالین کشور روسیه است.
ب‌ام‌و ۳۰۳

Motor vehicle
| BMW ۳۰۳ | BMW ۳۰۳ |
| --- | --- |
1933 BMW 303: 1933 BMW 303
دید کلی: دید کلی
شرکت: ب‌ام‌و
تولید: ۳۰۳: ۱۹۳۳–۱۹۳۴ ۳۱۵: ۱۹۳۴–۱۹۳۷ ۳۱۹: ۱۹۳۵–۱۹۳۶ 329: 1937
مونتاژ: آیزناخ، تورینگن، Germany
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی کامپکت
شکل بدنه: 303, 315, 319: 2-door سدان، 2-door خودروی کروکی 329: 2-door or 4-door cabriolet
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
سکو: BMW 303
خودروهای وابسته: BMW 309, BMW 315/1, BMW 319/1, ب‌ام‌و ۳۲۸
پیشرانه: پیشرانه
موتور: BMW M78 سوپاپ رو I6 303: ۱٬۱۷۳ سانتی‌متر مکعب (۷۱٫۶ اینچ مکعب), ۳۰ اسب بخار متری (۲۲ کیلووات؛ ۳۰ اسب بخار) at 4000 rpm 315: ۱٬۴۹۰ سانتی‌متر مکعب (۹۰٫۹ اینچ مکعب), ۳۴ اسب بخار متری (۲۵ کیلووات؛ ۳۴ اسب بخار) at 4000 rpm 319, 329: ۱٬۹۱۱ سانتی‌متر مکعب (۱۱۶٫۶ اینچ مکعب), ۴۵ اسب بخار ترمز (۳۳٫۶ کیلووات) at 3750 rpm
جعبه‌دنده: 4-speed manual, synchromesh on 3rd and 4th
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۴۰۰ میلیمتر (۹۴٫۵ اینچ)
درازا: ۳٬۹۰۰ میلیمتر (۱۵۳٫۵ اینچ)
پهنا: ۱٬۴۴۰ میلیمتر (۵۶٫۷ اینچ)
بلندی: ۱٬۵۵۰ میلیمتر (۶۱٫۰ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۸۰۸ پوند (۸۲۰ کیلوگرم)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: BMW 315 (model) ب‌ام‌و ۳۲۰ (series)
ب‌ام‌و ۳۰۳ نام خودرو سدان خانوادگی کوچک ساخت کمپانی ب‌ام‌و است. این خودرو در سال ۱۹۳۳ و ۱۹۳۴ ساخته شد. این خودرو نخستین اتوموبیل ۶ سیلندر این شرکت بود. پلتفرم استفاده شده در این خودرو برای مدل‌های دیگر این شرکت از قبیل ب‌ام‌و ۳۰۹ (ورژن ۴ سیلند ۳۰۳)، ب‌ام‌و ۳۱۹ (ورژن یک و نیم لیتری ۳۰۳) و ب‌ام‌و ۳۲۹ استفاده شد.
اولیویا گرانت

| اولیویا گرانت | اولیویا گرانت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال) لندن، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶، ۲۰۰۷–اکنون
اولیویا گرانت (به انگلیسی: Olivia Grant) (زاده ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۳) بازیگر انگلیسی است. از فیلم‌های او می‌توان به گرد ستاره و آخرین ورمیر اشاره کرد.
سامانه اکولوژیکی بسته

نگاره‌ای از زیست‌کره ۲، که بزرگترین سامانه اکولوژیکی بسته‌ای است که انسان تاکنون ساخته‌است.
سامانه اکولوژیکی بسته (به انگلیسی: Closed ecological systems) (CES)، اکوسیستمی است که از تبادل ماده با سامانه‌های بیرونی بی‌نیاز است.
این نام معمولاً برای نامیدن اکوسیستم‌های دست‌ساز بشر بکار می‌رود. این سامانه‌ها می‌توانند برای سامانه پشتیبانی زندگی در پرواز فضایی، در ایستگاه‌های فضایی یا در سکونتگاه‌های فضایی بکار رود.
در یک سامانه اکولوژیکی بسته، هر محصول زائد یک گونه باید حداقل بدست یک گونه دیگر بکار گرفته شود. اگر هدف سامانه، حفظ حیات گونه‌ای همچون موش یا انسان باشد، مواد زاید تولیدشده بدست این موجودات همچون دی اکسید کربن، مدفوع و ادرار باید دوباره به اکسیژن، غذا و آب تبدیل شود.
یک سامانه اکولوژیکی بسته باید دربرگیرنده حداقل یک ارگانیسم خودپرورد (اتوتروف) باشد. هرچند وجود هر دو ارگانیسم‌های شیمی‌پرورد و نورپرورد نیز امکان دارد اما همه سامانه‌های زیستی بسته که تا امروز وجود داشته‌اند تنها بر پایه یک نورپرورد همچون جلبک سبز بوده‌اند.
نمونه‌ها

سامانه‌های اکولوژیکی بسته بزرگی که تاکنون ساخته شده‌اند عبارتند از: زیست‌کره ۲، ملیسا، بیوس-۱، بیوس-۲ و بیوس-۳.
بوم‌سپهر (اکوسفر) نیز سامانه اکولوژیکی بسته‌ای است که با این نام تجاری فروخته می‌شود و جنبه تزیینی دارد. اکوسفر می‌تواند دربرگیرنده میگو، شن، جلبک، و گورگونیا باشد.
همچنین باغچه بطری نیز می‌تواند همچون یک سامانه زیستی بسته عمل کند.
در رسانه‌ها

در رمان این بهشت دیگر نوشته بن التون که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، توسعه سامانه اکولوژیکی بسته‌ای با نام کلاوستروسفیر بیان شده که در خانه‌ها قرار دارد و در هنگام بلایای طبیعی، افراد می‌توانند به درون آن‌ها پناه ببرند.
در فیلم کمدی گنبد زیستی (Bio-Dome)، محصول ۱۹۹۶، افرادی در سامانه اکولوژیکی بسته‌ای گرفتار می‌شوند و بر روی آن‌ها آزمایش صورت می‌گیرد.
مونینگ

مونینگ، سرین‌نمایی یا باسن‌نمایی (به انگلیسی: Mooning)، به عملِ نمایشِ نشیمنگاه برهنه به دیگران یا در انظار عمومی گفته می‌شود. این عمل معمولاً با خم‌شدن همراه است و فرد ضمن درآوردن شلوار و لباسِ زیر، نشیمنگاه‌اش را به دیگران نشان می‌دهد.
در کشورهای انگلیسی‌زبان، عملِ مونینگ کاربردهای نظیرِ نشان‌دادنِ اعتراض، تحقیر، بی‌احترامی یا تحریک و برانگیختگی دارد. این عمل همچنین برای ایجاد شوک اجتماعی، تفریح یا نوعی از بدن‌نمایی هم انجام می‌شود.
تاریخچه عنوان

در زبان انگلیسی «مون» (ماه) از سال ۱۷۴۳ استعاره‌ی رایج برای نشیمنگاه بوده‌است و فعل «to moon» از سال ۱۶۰۱ به معنای «در معرض نور (ماه) قرار دادن» است.  مورخ کانادایی اَنگِس مک‌لارن در پژوهش‌هایش مستنداتی ارائه نموده که «مونینگ یا نشان دادنِ باسن جهت تحقیر دشمن… در فرهنگ دهقانان در قرون وسطی و در بسیاری از کشورها سابقه‌ای طولانی داشته‌است.» واژهٔ «مونینگ» در معانی «پرسه‌زدن بیهوده» و «غصه خوردن عاشقانه» نیز به‌کار رفته‌است.
در کشورها و فرهنگ‌های گوناگون

در برخی حوزه‌های قضایی و قانونی، این عمل نوعی نمایشِ ناپسند و مجرمانهٔ بدن محسوب می‌شود. به‌عنوان مثال در ایالت ویکتوریا در استرالیا، مونینگ جرم محسوب شده و مشمول مجازات است.
در ژانویه ۲۰۰۶، یک دادگاه ایالتی در مریلند تشخیص داد که مونینگ نوعی بیان هنری است و بنابراین توسط متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا به عنوان آزادی «بیان» محافظت می‌شود. دادگاه حکم داد که برهنگی ناپسند در انظار عمومی تنها مربوط به نمایش عمومی اندام تناسلی است و افزود اگرچه مونینگ یک عمل «منزجرکننده» و «تحقیرآمیز» است و [در مورد شکایت مورد بحث] در حضور یک خردسال صورت گرفته بود، اما «اگر بیرون بودن نیمی از نشمینگاه در مکان عمومی نامناسب است، در این صورت هر زنی که در ساحل اووشن سیتی، مریلند شورت بندی می‌پوشد، باید مجرم تلقی شود.»
دادگاه استیناف ایالت کالیفرنیا در دسامبر ۲۰۰۰ حکم داد که مونینگ به منزله برهنگی ناپسند در انظار عمومی نیست (و بنابراین فرد مرتکب‌شونده را مشمول قوانین ثبت نام مجرمان جنسی نمی‌کند)، مگر اینکه با دلیل قطعی و غیرقابل تردید ثابت شود که این رفتار دارای انگیزه جنسی بوده‌است.
قوم مائوری نوعی از مونینگ دارد که به آن «واکاپوهان» گفته می‌شود و برای توهین به‌کار می‌رود. واکاپوهان نمادی از عمل زایمان است و فردی را که به‌سویش واکاپوهان شده، فرومایه/حرام‌زاده جلوه می‌دهد.
چودر

| چودر جِدَر(جِه دَر) | چودر جِدَر(جِه دَر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۵۵′۸″ شمالی ۵۷°۲۴′۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۱۸۸۹°شمالی ۵۷٫۴۰۱۳۹°شرقی﻿ / 37.91889; 57.40139: مختصات: ۳۷°۵۵′۸″ شمالی ۵۷°۲۴′۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۱۸۸۹°شمالی ۵۷٫۴۰۱۳۹°شرقی﻿ / 37.91889; 57.40139
کشور: ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: بجنورد
بخش: بخش گرمخان
دهستان: گیفان
جمعیت: ۲۳۶ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۸۳۲۴۵
چودر، روستایی از توابع بخش گرمخان شهرستان بجنورد در استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گیفان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۶ نفر (۶۲خانوار) بوده‌است.
ناظر اجتماعی و صلح کوئیکر

ناظر اجتماعی و صلح کوئیکر (انگلیسی: Quaker Peace and Social Witness) که قبلاً به عناوین شورای خدمات دوستان یا صلح و خدمات کوئیکر، شناخته می‌شد یکی از کمیسیونهای مرکزی و اصلی در نشست سالانهٔ انجمن مذهبی دوستان - سازمان ملی کوئیکرها در بریتانیا است. هدف اصلی این کمیته ترویج اهداف بریتانیایی کوئیکرها در جهت برابری، عدالت، صلح، سادگی و حقیقت است. این گروه در کنار هر دو گروه ذی‌نفوذ محلیِ کوچک و فشارِ بین‌المللیِ بزرگ فعالیت می‌کند.
این کمیته در سال ۱۹۴۷ تحت نام شورای خدمات دوستان به همراه کمیته آمریکایی خدمات دوستان مشترکاً موفق به دریافت جایزه صلح نوبل گردیدند.
نساجی

برای باشگاه فوتبال، باشگاه فوتبال نساجی مازندران را ببینید.
تار (عمودی) و پود (افقی) در نساجی ساده
نساجی (به انگلیسی: Weaving) عبارتست از هنر بافت که در آن برای تولید پارچه، دو مجموعهٔ مجزا از نخ‌ها و رشته‌ها که تار و پود نامیده می‌شوند، در هم بافته شوند. رشته‌های تار در قطعهٔ پارچه به صورت طولی، و رشته‌های پود در عرض از این سو به آن سو می‌روند.
دانش نساجی در مورد الیاف و نخ‌های کاربردی در صنایع نساجی، پارچه‌های بافته‌شده، منسوجات بی‌بافت، پوشاک، روش‌های تولیدی و کنترل کیفی می‌باشد.
حوزه فعالیت

صنعت نساجی در بخش‌های زیر فعال است:
تولید الیاف نساجی مصنوعی
تولید نخ از الیاف طبیعی یا الیاف مصنوعی یا ترکیبی از آنها
تولید پارچه بافته شده از نخ
تولید منسوجات بی بافت از الیاف یا نخ
رنگرزی پارچه، چاپ پارچه و تکمیل کالای نساجی
تولید منسوجات خاص مورد نیاز در سایر صنایع
کاربردهای پارچه

بیش‌ترین کاربرد پارچه، در صنعت پوشاک است. اما در مبل سازی، ورزش و لوازم خودرو نیز کاربرد دارند. امروزه از منسوجات بی بافت در روکش‌های خودرو و به صورت کامپوزیت در صنایع مختلف استفاده می‌شود.