بهنام محجوبی
بیماری و شکنجه

بهنام محجوبی دچار بیماری عصبی بود و پزشکی قانونی تأکید کرده بود که وی تحمل کیفر زندان را ندارد. گزارش‌هایی از تشنج وی در زندان منتشر شده بود، اما از ترخیص یا انتقال به هنگام وی به بیمارستان خودداری شد. یکبار به دنبال تشنج دیگر به بهداری بیمارستان اوین منتقل شد و مسئول بهداری به او یک قرص خواب می‌دهد که پس از خوردن آن حال او رو به وخامت می‌رود.
همسر او پنج ماه پیش از مرگش هشدار داده بود که وی در شرایطی نیست که بتواند حبس را تحمل کند.
به گفته صالحه حسینی، همسرش: «هر شب به او ۱۴ تا ۱۷ قرص خواب می‌دادند تا ناگهان نصف بدنش از کار افتاد.» و «بهنام به دلیل عدم ارائه داروهایش توسط زندان دچار تشنج شد و زمین‌خورد و نیمی از بدنش فلج شد. او را به بهداری منتقل کردند و ابتدا گفتند به بخش مغز و اعصاب بیمارستان رازی فرستاده خواهد شد اما ناگهان خودش خبر داد که او را در بخش ابوریحان تیمارستان امین‌آباد نگهداری می‌کنند.» در مدت زندانی بودن محجوبی خود خانواده داروها را تهیه می‌کرده ولی مسئولان زندان اوین از دادن دارو به بهنام خودداری می‌کنند.
علیرضا روشن، درویش گنابادی و از دوستان محجوبی گفته بود که «او پس از ۶ روز بستری بودن در تیمارستان امین آباد، به زندان اوین بازگردانده شده‌است؛ اما وضعیت سلامتی او وخیم‌تر شده و دچار حملات عصبی شدیدتری شده‌است.» و بهنام محجوبی «گاه دچار فراموشی موقت می‌شود، به طوری که برخی اوقات یک حرف را چندین بار تکرار می‌کند» و تأکید کرد که محجوبی «دچار فلج‌های موقتی» هم شده و اخیراً در «زمان بازگشت از دستشویی بیهوش شده و با سر به زمین‌خورده‌است.»«پس از این اتفاق مسئولان زندان ابتدا از انتقال او به بهداری خودداری کردند و در نهایت با اصرارهای بهنام، او را به بهداری منتقل کردند.» ولی علاوه بر اینکه دستور اعزام محجوبی به بیمارستان صادر شده بود، گفتند که «محجوبی چون زندانی امنیتی است، در حال حاضر به بیمارستان اعزام نمی‌شود.» و او «قدرت تکلم چندانی نداشت.».
بهنام محجوبی در یک فایل صوتی پس از این اتفاقات می‌گوید: «قانع شده‌ام آن‌ها قصد کشتن من را دارند. پس من اجازه این کار را به آن‌ها نمی‌دهم و خودم دست به اعتصاب غذا می‌زنم تا بمیرم.»
مهر ۱۳۹۹، ابراهیم الله‌بخشی، درویش زندانی سابق که با محبوبی در ارتباط بود، گفت که قرار بود او را برای ویزیت و چکاپ به یک مرکز درمانی اعزام کنند؛ اما محجوبی بعدازظهر همان روز در تماس بعدی اطلاع داد که به «بیمارستان روان‌پزشکی رازی امین آباد منتقل شده‌است.» الله‌بخشی گفت که بهداری زندان اقدام به دادن ۱۷ قرص به بهنام کرد و ادامه داد:
ولی او در تماس‌های تلفنی خود گفته بود که این داروها به او نمی‌سازد و باعث بی‌حس شدن سمت چپ بدنش شده‌است. او از ما خواسته بود تا [با مقامات قضایی] صحبت کنیم تا بار دیگر داروهای خودش را بیاورند که پس از نامه‌نگاری و پیگیری‌های متعدد در نتیجه دوباره داروها را به دست بهنام رساندم. اما دکتر بیمارستان او را مجبور کرده بود تا همان ۱۷ دارو که قرص خواب بودند را مصرف کند. ولی محجوبی به خاطر اثر منفی آن قرص‌ها بروی بدنش حاضر به مصرف آن‌ها نشد و به همین خاطر تهدید شده بود اگر به مخالفت با خوردن این داروها ادامه دهد به امین آباد فرستاده می‌شود.
بهنام محجوبی پس از انتقال به بیمارستان رازی امین آباد اعلام اعتصاب غذا می‌کند و چندین بار نیز تهدید می‌شود که «با شوک برقی اذیتت می‌کنیم.»
محجوبی در تماسی تلفنی دربارهٔ بیمارستان روان‌پزشکی گفت: «به شکل صلیبی بر روی تخت بسته شده، به او آمپول تزریق کرده‌اند، بدنش سِر شده، و توانایی زیادی برای صحبت کردن ندارد.» بعد از اینکه محجوبی اعتراض می‌کند چرا به بیمارستان امین آباد آورده شده، دکتر این بیمارستان به او می‌گوید دستور قضایی است و تا وقتی که دستور قضایی باشد، او در بیمارستان خواهد ماند.