stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۲'،۳'-نوکلئوتید-حلقوی ۳'-فسفودی‌استراز

۲',۳'-نوکلئوتید-حلقوی ۳'-فسفودی‌استراز (انگلیسی: 2',3'-Cyclic-nucleotide 3'-phosphodiesterase) که با نام «CNPase» هم شناخته می‌شود، یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «CNP» کدگذاری می‌شود.
این آنزیم، انجام واکنش زیر را تسهیل می‌کند.
سی‌ان‌پی‌آز یک آنزیم مرابط با میلین است که در حدود ۴٪ از پروتئین میلین دستگاه عصبی مرکزی را می‌سازد و به نظر می‌رسد که تغییرات فراوانی با تغییر سن می‌کند. این آنزیم منحصراً توسط اولیگودندروسیت‌ها بیان می‌شود و ظهور آن یکی از نخستین وقایع تمایز این سلول‌هاست. عقیده بر آن است که سی‌ان‌پی‌آز نقش مهمی در ساخت غلاف میلین ایفا می‌کند.
علاوه بر آن، سی‌ان‌پی‌آز با ریزلوله‌های نسج مغز و سلول‌های FRTL-5 تیروئید در ارتباط است.
پر ماتیاس یشپرسن

| پر ماتیاس یشپرسن | پر ماتیاس یشپرسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ مارس ۱۸۸۸ شین
درگذشت: ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۴ اسلو
ملیت: نروژ
پر ماتیاس یشپرسن (انگلیسی: Per Mathias Jespersen; ۲۹ مارس ۱۸۸۸ – ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۴) ژیمناست هنری اهل نروژ بود.
دریاچه نیتو

| دریاچه نیتو | دریاچه نیتو |
| --- | --- |
Нейто: Нейто
نمایی از دریاچه از دید ناسا: نمایی از دریاچه از دید ناسا
دریاچه نیتوLocation in the ناحیه خودگردان یامالو-ننتس، روسیه: دریاچه نیتوLocation in the ناحیه خودگردان یامالو-ننتس، روسیه
موقعیت: شبه‌جزیره یامال
مختصات: ۷۰°۰۴′ شمالی ۷۰°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۷۰٫۰۶۷°شمالی ۷۰٫۴۱۷°شرقی﻿ / 70.067; 70.417
گونه: دریاچه
برون‌شارش‌های کلان: سیویاخا
کشورهای حوضه: روسیه
مساحتِ رو: ۳۸۰ کیلومتر مربع (۱۵۰ مایل مربع)
بیشترین ژرفا: ۵۲ متر (۱۷۱ فوت)
جزیره‌ها: None
دریاچه نیتو (روسی: Нейто) یک دریاچه در ناحیه خودگردان یامالو-ننتس کشور روسیه است.
آبنما (رودان)

| آبنما | آبنما |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: رودان
بخش: مرکزی
دهستان: آبنما
جمعیت: ۱۳۴۱ نفر (سرشماری ۹۵)
آبنما، روستایی در دهستان آبنما بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۳۴۱ نفر (۳۷۹ خانوار) بوده‌است.
جاذبه گردشگری

پرطرفتار ترین جاذبه گردشگری این روستا پل آبنما است که افراد زیادی به آنجا رفته به دلیل پل بسیار زیبا آبنما و رود جاری آنجا
رود وورکوتا

| رود وورکوتا | رود وورکوتا |
| --- | --- |
Vorkuta: Vorkuta
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: رود اوسا
 • مختصات: ۶۷°۰۲′۵۰″شمالی ۶۳°۳۸′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۰۴۷۲°شمالی ۶۳٫۶۴۱۱°شرقی﻿ / 67.0472; 63.6411
طول: ۱۸۲ کیلومتر (۱۱۳ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۴٬۵۵۰ کیلومتر مربع (۱٬۷۶۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RUsa (Pechora)
رود وورکوتا (انگلیسی: Vorkuta) یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
خون به پا خواهد شد

| خون به پا خواهد شد | خون به پا خواهد شد |
| --- | --- |
پوستر اکران در سینما: پوستر اکران در سینما
کارگردان: پل توماس اندرسن
تهیه‌کننده: جوآن سلار پل توماس اندرسن دنیل لوپی
نویسنده: پل توماس اندرسن
بر پایه: نفت! اثر آپتون سینکلر
بازیگران: دنیل دی-لوئیس پل دینو کوین جی اکونر کیران هایندز پل اف. تامپکینز 
موسیقی: جانی گرینوود
فیلم‌بردار: رابرت السویت
تدوین‌گر: دیلن تیچنر
توزیع‌کننده: پارامونت ونتیج (ایالات متحده) میرامکس فیلمز (جهانی)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۰۹-۲۷)   ۲۶ دسامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۱۲-۲۶) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۵۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۷۶٬۲ میلیون دلار
خون به پا خواهد شد (به انگلیسی: There Will Be Blood) فیلمی آمریکایی در ژانر درام به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی پل توماس اندرسن، محصول سال ۲۰۰۷ است. این فیلم اقتباسی از رمان نفت! به قلم آپتون سینکلر است که در سال ۱۹۲۷ چاپ شده‌است. از بازیگران آن می‌توان به دنیل دی-لوئیس، پل دینو، کوین جی اکونر و کیران هایندز اشاره کرد.
این فیلم واکنش بسیار خوبی از سوی منتقدین و مردم کسب کرد. خون به پا خواهد شد در اکثر فهرست‌های بهترین فیلم‌های قرن بیست و یکم قرار داشته و از آن به عنوان یک شاهکار نام می‌برند. در این فیلم دنیل دی-لوئیس توانست تمامی جوایز فردی از جمله اسکار، گلدن گلوب و بفتا را از آن خود کند.
بازیگران

دنیل دی-لوئیس در نقش دنیل پلین‌ویو
پل دینو در نقش پل و ایلای ساندی
کوین جی اکونر در نقش هنری
کیران هایندز در نقش فلچر همیلتون
دیلون فرزیر در نقش اچ دبلیو پلین‌ویو (کودکی)
راسل هاروارد در نقش اچ دبلیو پلین‌ویو (بزرگسالی)
سیدنی مک‌کالیستر در نقش مری ساندی (کودکی)
کالین فوی در نقش مری ساندی (بزرگسالی)
دیوید ویلیس در نقش ایبل ساندی
هانس هاوز در نقش ویلیام بندی
پل اف. تامپکینز در نقش پرسکات
جیم داونی در نقش آل رز
دیوید وارشوفسکی در نقش اچ ام تیلفورد
بری دل شلمن در نقش اچ بی ایلمن
جوایز > هشتادمین دوره جوایز اسکار

نامزد بهترین فیلم سال
نامزد بهترین کارگردانی (برای پل توماس اندرسن)
نامزد بهترین فیلمنامه اقتباسی (برای پل توماس اندرسن)
نامزد بهترین کارگردانی هنری (برای جک فیک و جیم آرکسون)
نامزد بهترین تدوین فیلم (برای دیلن تیچنر)
نامزد بهترین تدوین صدا (برای متیو وود)
برنده اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد (برای دنیل دی-لوئیس)
برنده اسکار بهترین فیلمبرداری (برای رابرت السویت)
جوایز > گلدن گلوب

برنده گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام (دنیل دی لوئیس)
استرگوزن

| استرگوزن | استرگوزن |
| --- | --- |
استرگوزن، Odocoileus hemionus: استرگوزن، Odocoileus hemionus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گوزن
سرده:: دندان‌تهی
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Odocoileus hemionus : Odocoileus hemionus 
استرگوزن (نام علمی: Odocoileus hemionus) نام یک گونه از سرده دندان‌تهی است.
شماره تأمین اجتماعی

شمارهٔ تأمین اجتماعی (به انگلیسی: Social Security number) یک شمارهٔ ۹ رقمی در ایالات متحده است که برای شهروندان آمریکا، اقامت دائم و موقت (کار) صادر می‌شود. این شماره توسط ادارهٔ تأمین اجتماعی مستقل از دولت ایالات متحدهٔ آمریکا برای افراد صادر می‌شود و هویت افراد را مشخص می‌نماید. هدف اصلی آن ردیابی افراد برای مقاصد تأمین اجتماعی است.
شیر دریایی کالیفرنیا

| شیر دریایی کالیفرنیا | شیر دریایی کالیفرنیا |
| --- | --- |
شیر دریایی کالیفرنیا، Zalophus californianus: شیر دریایی کالیفرنیا، Zalophus californianus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: فک گوش‌دار
گونه:: Z. californianus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Zalophus californianus : Zalophus californianus 
شیر دریایی کالیفرنیا (نام علمی: Zalophus californianus) نام یک گونه از سرده فزون‌تاج است.
FA2H

هیدروکسیلاز اسید چرب ۲ (انگلیسی: Fatty acid 2-hydroxylase) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «FA2H» کُدگذاری می‌شود.
اهمیت بالینی

جهش در این ژن با بروز لکودیستروفی با پاراپارزی اسپاستیک دمیلینه‌کننده با یا بدون همراهی با دیستونی، و همچنین تخریب عصبی مرتبط با آنزیم هیدروکسیلاز اسید چرب مرتبط است.
این پروتئین تمایز سلولی را بصورت درون‌کشتگاهی تنظیم می‌کند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Alderson NL, Rembiesa BM, Walla MD, Bielawska A, Bielawski J, Hama H (November 2004). "The human FA2H gene encodes a fatty acid 2-hydroxylase". The Journal of Biological Chemistry. 279 (47): 48562–8. doi:10.1074/jbc.M406649200. PMID 15337768.
Uchida Y, Hama H, Alderson NL, Douangpanya S, Wang Y, Crumrine DA, Elias PM, Holleran WM (May 2007). "Fatty acid 2-hydroxylase, encoded by FA2H, accounts for differentiation-associated increase in 2-OH ceramides during keratinocyte differentiation". The Journal of Biological Chemistry. 282 (18): 13211–9. doi:10.1074/jbc.M611562200. PMID 17355976.
Dick KJ, Al-Mjeni R, Baskir W, Koul R, Simpson MA, Patton MA, Raeburn S, Crosby AH (July 2008). "A novel locus for an autosomal recessive hereditary spastic paraplegia (SPG35) maps to 16q21-q23". Neurology. 71 (4): 248–52. doi:10.1212/01.wnl.0000319610.29522.8a. PMID 18463364.
Edvardson S, Hama H, Shaag A, Gomori JM, Berger I, Soffer D, Korman SH, Taustein I, Saada A, Elpeleg O (November 2008). "Mutations in the fatty acid 2-hydroxylase gene are associated with leukodystrophy with spastic paraparesis and dystonia". American Journal of Human Genetics. 83 (5): 643–8. doi:10.1016/j.ajhg.2008.10.010. PMC 2668027. PMID 19068277.
Wheeler HE, Metter EJ, Tanaka T, Absher D, Higgins J, Zahn JM, Wilhelmy J, Davis RW, Singleton A, Myers RM, Ferrucci L, Kim SK (October 2009).  Gibson G (ed.). "Sequential use of transcriptional profiling, expression quantitative trait mapping, and gene association implicates MMP20 in human kidney aging". PLoS Genetics. 5 (10): e1000685. doi:10.1371/journal.pgen.1000685. PMC 2752811. PMID 19834535.
Dastani Z, Pajukanta P, Marcil M, Rudzicz N, Ruel I, Bailey SD, Lee JC, Lemire M, Faith J, Platko J, Rioux J, Hudson TJ, Gaudet D, Engert JC, Genest J (March 2010). "Fine mapping and association studies of a high-density lipoprotein cholesterol linkage region on chromosome 16 in French-Canadian subjects". European Journal of Human Genetics. 18 (3): 342–7. doi:10.1038/ejhg.2009.157. PMC 2824775. PMID 19844255.
Dick KJ, Eckhardt M, Paisán-Ruiz C, Alshehhi AA, Proukakis C, Sibtain NA, Maier H, Sharifi R, Patton MA, Bashir W, Koul R, Raeburn S, Gieselmann V, Houlden H, Crosby AH (April 2010). "Mutation of FA2H underlies a complicated form of hereditary spastic paraplegia (SPG35)". Human Mutation. 31 (4): E1251-60. doi:10.1002/humu.21205. PMID 20104589.
Dan P, Edvardson S, Bielawski J, Hama H, Saada A (May 2011). "2-Hydroxylated sphingomyelin profiles in cells from patients with mutated fatty acid 2-hydroxylase". Lipids in Health and Disease. 10: 84. doi:10.1186/1476-511X-10-84. PMC 3107802. PMID 21599921.
سیجی اوزاوا

| سیجی اوزاوا | سیجی اوزاوا |
| --- | --- |
اوزاوا (۱۹۶۳): اوزاوا (۱۹۶۳)
زادهٔ: ۱ سپتامبر ۱۹۳۵ شن‌یانگ
درگذشت: ۶ فوریهٔ ۲۰۲۴ (۸۸ سال) توکیو
ملیت: ژاپن
دیگر نام‌ها: 小澤 征爾
پیشه: رهبری
سیجی اوزاوا (انگلیسی: Seiji Ozawa؛ ۱ سپتامبر ۱۹۳۵ – ۶ فوریۀ ۲۰۲۴)، رهبر ارکستر اهل ژاپن، شناخته شده به خاطر همکاری با «ارکستر سمفونیک سان فرانسیکو»، ارکستر سمفونیک تورنتو و ارکستر سمفونیک بوستون بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه)، پرمیوم ایمپریاله، نشان دوستی، جایزه امی، و جایزه مرکز کندی شده‌است.
زندگی‌نامه > سال‌های آغازین

سیجی اوزاوا در اول سپتامبر سال ۱۹۳۵، از والدینی ژاپنی در شهر شن‌یانگ واقع در ژاپن متولد شد. هنگامی که خانواده وی در سال ۱۹۴۴ به ژاپن بازگشتند، او تحصیلِ پیانو را با نوبورو تویوماسو شروع کرد و با علاقه به مطالعهٔ آثار یوهان سباستین باخ پرداخت. اوزاوا پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان «سیجی جونیور» در سال ۱۹۵۰، در یک بازی راگبی دچار پیچیدگی انگشت خود شد و قادر به ادامه آموختن پیانو نشد. از این رو معلم وی هیدئو سایتو در «مدرسهٔ موسیقی توهو گاکوئن» او را به اجرای کنسرتو پیانوی شماره ۵ بتهوون دعوت کرد که در نهایت تمرکز موسیقی وی از پیانو به رهبری ارکستر تغییر کرد.
زندگی‌نامه > موفقیت بین‌المللی

تقریباً یک دهه پس از مصدومیت ورزشی، اوزاوا در مسابقات بین‌المللی رهبران ارکستر در بزانسون فرانسه، جایزهٔ اول را به‌دست آورد. موفقیت وی در آنجا منجر به دعوت از او توسط چارلز مونچ (رهبر ارکستر) و سپس مدیر ارکستر سمفونیک بوستون، برای حضور در «مرکز موسیقی برکشایر» (امروزه «مرکز موسیقی تنگلوود») شد و در آنجا همراه با پیر مونتوکس به تحصیل ادامه داد. در سال ۱۹۶۰، اندکی پس از ورودش، اوزاوا جایزهٔ سرگئی کوسیویتسکی را برای بهترین رهبر برجستهٔ دانشجویی (بالاترین افتخار تنگلوود) را کسب کرد. او با دریافت بورس تحصیلی، برای تحصیل در رشته موسیقی با رهبر مشهور اتریشی هربرت فون کارایان، به برلین غربی نقل مکان کرد. اوزوا تحت هدایتِ کارایان، توجه رهبر برجسته لئونارد برنستاین را نیز به خود جلب کرد، پس از آن برنشتاین وی را به‌عنوان دستیار رهبر در فیلارمونیک نیویورک منصوب کرد و در طی سالهای ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ و ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ در آنجا خدمت کرد. وی در حالی که با فیلارمونیک نیویورک همکاری می‌کرد، اولین کنسرت حرفه‌ای خود را با «ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو» در سال ۱۹۶۲ انجام داد.
در دسامبر سال ۱۹۶۲، اوزاوا با «ارکستر سمفونیک اِن اِچ کِی» درگیر شد علت آن بود که بعضی از نوازندگان از سبک و شخصیت وی ناراضی بودند و از نوازندگی تحت نظر وی امتناع می‌کردند. در عوض اوزوا به ارکستر رقیب رفت و به رهبری «ارکستر فیلارمونیک ژاپن» منصوب شد. از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸، اوزاوا به عنوان اولین مدیر موسیقی «جشنواره راوینیا»، (خانه تابستانی ارکستر سمفونیک شیکاگو) فعالیت کرد و در سال ۱۹۶۹ به عنوان رهبر اصلی جشنواره منصوب شد.
وی از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک تورنتو، و از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۷ مدیر «ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو» بود. او از سال ۱۹۷۲، ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو را در اولین ضبط تجاری خود در طی یک دهه رهبری کرد و اثری را با الهام از رومئو و ژولیت، نوشتۀ ویلیام شکسپیر، ضبط کرد. در سال ۱۹۷۳، ارکستر سان فرانسیسکو را به یک تور اروپایی برد که شامل یک کنسرت در پاریس بود و این اجراها از طریق ماهواره به صورت استریو از ایستگاهی (KKHI) در سان فرانسیسکو پخش می‌شد. وی در سال ۱۹۷۴، درگیر اختلاف و مشاجره با کمیته نوازندگان «ارکستر سمفونیک سان فرانسیسکو» شد، چرا که صلاحیت عنوانِ استاد ممتاز، برای دو نوازندهٔ جوان و منتخب، ایلین جونز (نوازنده تیمپانی) و ریوایی ناکاگاوا (نوازنده فاگوت) را رد کرده بود. وی در سال ۱۹۷۸ دوباره به عنوان رهبر مهمان به سان فرانسیسکو بازگشت و آثاری مانند بالهٔ دریاچه قو اثر چایکوفسکی را رهبری کرد.
زندگی‌نامه > ارکستر سمفونی بوستون

اوزاوا بین سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۳، به رهبری ارکسترهای مختلف مشغول بود و سرانجام در سال ۱۹۷۳ مدیر موسیقی ارکستر سمفونیک بوستون شد. دوره مدیریت وی در بوستون به مدت ۲۹ سال ادامه یافت (طولانی‌ترین دورهٔ ریاست هر مدیر موسیقی و حتی بیشتر از مدیریت سرگئی کوسیویتسکی که ۲۵ سال ادامه داشت).
اوزاوا برای اولین بار در سال ۱۹۷۶ به خاطر یک مجموعهٔ تلویزیونی با عنوان «عصر در سمفونی» برای ارکستر سمفونیک بوستون در پی‌بی‌اس جایزه امی را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۴، بوستون به افتخار بیستمین فصل حضور او در ارکستر، سالن کنسرت جدید «تنگلوود» را به نام «تالار سیجی اوزواوا» اختصاص داد. در سال ۱۹۹۴، دومین «جایزهٔ امی» به‌خاطر موفقیت فردی در برنامه‌نویسی فرهنگی برای «دورژاک در پراگ: یک جشن» به وی اعطا شد.
او سال ۱۹۹۲، در تلاش برای ادغام ارکسترها و همۀ نوازندگان ژاپنی‌ با هنرمندان بین‌المللی، به‌همراه کازویوشی آکیاماما «ارکستر سایتو کینن» را تأسیس کردند. این ارکستر پس از زمان تأسیس، در جامعۀ موسیقی بین‌الملل جایگاه ویژه‌ای کسب کرد.
در همان سال او برای اولین بار با اپرای متروپولیتن نیویورک شروع به کار کرد. اوزاوا در سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ با درخواست‌های ناگهانی برای تغییر در «مرکز موسیقی تنگلوود» مخالفت و دچاراختلاف شد و این موضوع باعث شد که گیلبرت کالیش و لئون فلیشر در اعتراض به این امر، استعفا دهند.
متعاقباً بحث و جدالی در مورد روش‌ها و کیفیت کارِ اوزاوا در ارکستر سمفونیک بوستون به وجود آمد؛ و اوزاوا در سال ۲۰۰۲، از مدیریت این ارکستر کناره‌گیری کرد.
اوزاوا مدافع موسیقی کلاسیک قرن بیستم بود و به اجرای آثار شاخصی از گئورگ لیگتی و الیویه مسیان پرداخت. همچنین وی به خاطر کمد لباس غیر متعارف‌اش معروف بود. جایی که در آن وی فقط پیراهن سفید یقه اسکی بدون حاشیه، جلیقه و کراوات سفید می‌پوشید.
زندگی‌نامه > پس از ۲۰۰۱

اوزاوا در سال ۲۰۰۱، توسط دولت ژاپن به‌عنوان یک شخصیت با ارزش فرهنگی شناخته شد. در سال ۲۰۰۲، رهبر اصلی اپرای ایالتی وین شد. در این میان، وی همچنان به‌عنوان معلم و سرپرست در «مرکز موسیقی تنگلوود»، خانه موسیقی تابستانی ارکستر سمفونیک بوستون که دارای برنامه‌هایی برای افراد جوان و دانش آموزان دبیرستانی است، نقش اصلی را ایفا می‌کند. به مناسبت سال نو ۲۰۰۲، اوزاوا کنسرت سال نو در وین را اجرا کرد. در سال ۲۰۰۵، او به تأسیس «اپرای نوموری توکیو» اقدام کرد و «اپرای اِلِکترا» اثر ریچارد اشتراوس را اجرا کرد. در اول فوریه ۲۰۰۶، او به «اپرا ایالتی وین» اطلاع داد که مجبور است تمام فعالیتهای انجام شدهٔ خود در سال ۲۰۰۶ را به دلیل بیماری‌هایی از جمله ذات الریه و زونا لغو کند. وی در ماه مارس ۲۰۰۷ برای اجرای برنامه به «اپرای نوموری توکیو» بازگشت. اوزاوا در سال ۲۰۱۰ از سمت خود در «اپرای ایالتی وین» کناره‌گیری کرد تا فرانتز ولزر-موست جانشین وی شود.
در اکتبر ۲۰۰۸، در برگزاری مراسم جوایز «کاخ امپراتوری»، از اوزاوا به عنوان سفیر فرهنگ ژاپن، تقدیر شد. وی دریافت‌کنندهٔ سی‌وچهارمین «جایزهٔ موسیقی سانتوری» در مرکز بین‌المللیِ جایزهٔ عالیِ نیویورک است.
در ۷ ژانویه ۲۰۱۰، اوزاوا اعلام کرد که به منظور انجام معالجهٔ سرطان مری، تمام فعالیت‌های خود را لغو کرده‌است. پزشک معالجِ اوزاوا در آن زمان اعلام کرد که وی در مراحل اولیهٔ تشخیص قرار دارد، و اوزوا مشکلات دیگری مانند ذات‌الریه، و جراحی کمر دارد. به‌دنبال تشخیص سرطان، اوزاوا و رمان‌نویس هاروکی موراکامی، شروع به یک سریِ شش قسمتیِ مکالمه در مورد موسیقی کلاسیک کردند که پایه و اساس کتاب کاملاً روی موسیقی شد.
در ۶ دسامبر ۲۰۱۵، اوزاوا جایزه مرکز کندی را دریافت کرد.
مدارک افتخاری

اوزاوا دارای مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه هاروارد، «هنرستان موسیقی نیو انگلند»، دانشگاه ماساچوست در امهرست، «دانشگاه ملی موسیقی بخارست» و کالج ویتون است. وی همچنین عضو افتخاری «شورای بین‌المللی موسیقی» است.
زندگی شخصی

اوزاوا سه برادر به نام‌های کاتسومی، توشیو، و میکیو دارد، که دومی تبدیل به نویسندهٔ موسیقی و مجری رادیو در توکیو شد. اوزاوا با میکی ایری (وِرا)، مدل و بازیگر سابق ازدواج کرده‌است. او قبلاً با پیانیست کیوکو ادو ازدواج کرده بود. اوزاوا دارای دو فرزند با «ایری» است، یک دختر به نام سیرا و پسری با نام یوکی‌یوشی اوزاوا. اوزاوا در مدتی که مدیریتِ ارکستر بوستون را به عهده داشت، برای اینکه فرزندانش از ریشه‌های فرهنگی ژاپن آگاه شوند و در آنجا پرورش یابند، مدت زمانی طولانی آنها را از خود دور نگه‌داشت.
اوزاوا در مراحل بعدی زندگی با نوازندهٔ ویلنسل و رهبر ارکستر روسی مستیسلاف روستروپوویچ، با هدف برگزاری کنسرت رایگان و راهنمایی دانشجویان در سراسر ژاپن، یک گروه موسیقی مسافرتی تشکیل داد.
بیماری و مرگ

در ۷ ژانویه ۲۰۱۰، اوزاوا اعلام کرد که تمام تعهدهای خود را برای اجرا به مدت شش ماه لغو می‌کند تا تحت درمان سرطان مری قرار گیرد. پزشک وی در آن زمان اعلام کرد که بیماری وی در مراحل تشخیص اولیه است. او دچار بیماری‌های دیگری از جمله ذات‌الریه و جراحی کمر در سال ۲۰۱۱ نیز بود. اوزاوا پس از تشخیص سرطان، مجموعه‌ای در یک کتاب با نام کاملاً در موسیقی شامل شش گفت‌وگو دربارهٔ موسیقی کلاسیک با هاروکی موراکامی (رمان‌نویس) انجام داد. آخرین کنسرت او در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۲ با «ارکستر سایتو کینِن» برگزار شد.
اوزاوا در ۶ فوریهٔ ۲۰۲۴، به علت نارسایی قلبی در خانهٔ خود در توکیو درگذشت، وی به هنگام مرگ ۸۸ سال داشت.
واژه‌نامه

↑  Noboru Toyomasu
↑  Seijo Junior
↑  Hideo Saito
↑  Toho Gakuen School of Music
↑  Charles Münch
↑  Berkshire Music Center
↑  Tanglewood Music Center
↑  Pierre Monteux
↑  NHK Symphony Orchestra
↑  Japan Philharmonic Orchestra
↑   Ravinia Festival
↑  Elayne Jones
↑  Ryohei Nakagawa
↑  Kazuyoshi Akiyama
↑  Saito Kinen Orchestra
↑  Gilbert Kalish
↑  Leon Fleisher
↑  Tokyo Opera Nomori
↑  Franz Welser-Möst
↑  Suntory Music Award
↑   New England Conservatory of Music
↑  National University of Music Bucharest
↑  International Music Council
↑  Katsumi
↑  Toshio
↑  Mikio
↑  Miki Irie
↑  Kyoko Edo
↑  Seira
↑  Saito Kinen
«تالار سیجی اوزواوا»، ارکستر سمفونیک بوستون، «تنگلوود».
اوزاوا (وسط) و خانواده‌اش با وزیر امور خارجه آمریکا جان کری، در ضیافت شامِ جایزه مرکز کندی (۲۰۱۵)، واشینگتن دی‌سی.
مایک بویل (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Michael John Boyle
زادروز:  ۱۱ اکتبر ۱۹۰۸
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Bearpark |   |   |
| ۱۹۳۱–۱۹۳۳ |  باشگاه فوتبال بولتون واندررز |  ۱۳ |  (۰) |
| ۱۹۳۳–۱۹۳۵ |  باشگاه فوتبال ردینگ |  ۱۶ |  (۰) |
| ۱۹۳۶–۱۹۳۷ |  باشگاه فوتبال اکستر سیتی |  ۲۳ |  (۰) |
| ۱۹۳۷–۱۹۳۹ |  باشگاه فوتبال دارلینگتون |  ۷۴ |  (۵) |
| ۱۹۳۹–۱۹?? |  باشگاه فوتبال یورک سیتی |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
مایک بویل (انگلیسی: Mike Boyle؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۰۸) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال بولتون واندررز، باشگاه فوتبال ردینگ، و باشگاه فوتبال اکستر سیتی اشاره کرد.
خلیج اونگا

خلیج اونگا (انگلیسی: Onega Bay) یک خلیج در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
چوگروم

| چوگروم> ویژگی‌های ظاهری | چوگروم> ویژگی‌های ظاهری |
| --- | --- |
دهانه: اوتوا
 • مختصات: ۶۰°۲۰′۲۲″شمالی ۵۲°۵۷′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۶۰٫۳۳۹۴°شمالی ۵۲٫۹۶۰۰°شرقی﻿ / 60.3394; 52.9600
طول: ۲۱ کیلومتر (۱۳ مایل)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: اوتوا→ الگو:RVeslyana
چوگروم (روسی: Чугрум) یک رودخانه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران

| فرمانده کل  ارتش جمهوری اسلامی ایران | فرمانده کل  ارتش جمهوری اسلامی ایران |
| --- | --- |
متصدی کنونی سید عبدالرحیم موسوی از ۳۰ مرداد ۱۳۹۶: متصدی کنونی سید عبدالرحیم موسوی از ۳۰ مرداد ۱۳۹۶
گمارنده: فرمانده کل نیروهای مسلح
بنیادگذاری: ۸ مهر ۱۳۷۷ (۲۶ سال پیش)
نخستین دارنده: علی شهبازی
جانشین: محمدحسین دادرس (از ۱۳۹۶)
فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران ارشدترین سمت در ارتش جمهوری اسلامی ایران است که به نیابت از فرماندهی کل قوا بر نیروهای چهارگانهٔ ارتش فرماندهی می‌کند. این سمت تا هفته اول مهرماه ۱۳۷۷ وجود نداشت و تا آن زمان رئیس ستاد مشترک ارتش بلندپایه‌ترین مقام ارتشی بود.
در ۸ مهرماه ۱۳۷۷ سید علی خامنه‌ای، با این اعتقاد که ارتش باید فرماندهی متمرکز و مستقلی داشته باشد، علی شهبازی (رئیس وقت ستاد مشترک ارتش) را به عنوان نخستین فرمانده کل ارتش ایران منصوب کرد.
فهرست فرماندهان کل ارتش

| ر>  | نگاره | نام | شاخه | آغاز تصدی | پایان تصدی | طول دوران | سمت‌های پیشین | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | سرلشکر علی شهبازی (زاده۱۳۱۵) | نزاجا | ۸ مهر ۱۳۷۷ | ۱ خرداد ۱۳۷۹ | ۱ سال، ۷ ماه و ۲۱ روز | رئیس ستاد مشترک ارتش (۱۳۶۷–۱۳۷۷) |  |
| ۲ |  | سرلشکر محمد سلیمی (۱۳۱۶-۱۳۹۴) | نزاجا | ۱ خرداد ۱۳۷۹ | ۲۰ شهریور ۱۳۸۴ | ۵ سال، ۳ ماه و ۲۱ روز | سمت‌های غیرنظامی: وزیر دفاع (۱۳۶۰–۱۳۶۳) |  |
| ۳ |  | سرلشکر عطاءالله صالحی (زاده۱۳۲۷) | نزاجا | ۲۰ شهریور ۱۳۸۴ | ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ | ۱۱ سال، ۱۱ ماه و ۱۰ روز | فرمانده دانشگاه افسری امام علی (تا ۱۳۸۰) معاون نیروی انسانی ستاد کل نیروهای مسلح (۱۳۸۰–۱۳۸۲) • معاون بازرسی ستاد کل نیروهای مسلح (۱۳۸۲–۱۳۸۴) |  |
| ۴ |  | سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی (زاده۱۳۳۸) | نزاجا | ۳۰ مرداد ۱۳۹۶ | تاکنون | ۷ سال، ۴ ماه و ۱۱ روز | فرمانده دانشگاه افسری امام علی (۱۳۸۰–۱۳۸۴) • رئیس ستاد مشترک ارتش (۱۳۸۴–۱۳۸۷) • رئیس مرکز مطالعات راهبردی ارتش (۱۳۸۴–۱۳۹۵) • جانشین فرمانده کل (۱۳۸۷–۱۳۹۵) • جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح (۱۳۹۵–۱۳۹۶) |  |
پی‌نوشت‌ها

1 2  «فرماندهان کل ارتش جمهوری اسلامی و مهم‌ترین اقداماتشان».
↑  انتصاب تیمسار سرلشکر علی شهبازی به فرماندهی ارتش.
↑  انتصاب امیر سرتیپ‌ محمد سلیمی به سمت‌ فرماندهی کل‌ ارتش‌.
↑  انتصاب امیر سرلشکر عطاءالله صالحی به فرماندهی کل ارتش جمهوری اسلامی ایران.
↑  انتصاب فرمانده کل ارتش و جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح.
جس موسکالوکه

| جس موسکالوکه | جس موسکالوکه |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۴ ژوئن ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) لنگنبرگ، ساسکاچوان
ژانر: موسیقی کانتری، کانتری پاپ
پیشه(ها): خواننده-ترانه‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲–اکنون
ناشر(ان): MDM Recordings
وبگاه: jessmoskaluke.com
جس موسکالوکه (انگلیسی: Jess Moskaluke؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۹۰) خواننده-ترانه‌پرداز اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ساگر سرحدی

| ساگر سرحدی | ساگر سرحدی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Ganga Sagar Talwar
زادهٔ: ۱۱ مه ۱۹۳۳ ایبت‌آباد
درگذشت: ۲۲ مارس ۲۰۲۱  (۸۷ سال)
ملیت: هند
دیگر نام‌ها: Sagar
پیشه(ها): داستان کوتاه، نمایشنامه‌نویس، کارگردان فیلم فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم،
والدین: Than Singh Talwar (پدر) Prem dai (مادر)
خویشاوندان: Ramesh Talwar (Nephew) 4 brothers, 1 sister
ساگر سرحدی (انگلیسی: Sagar Sarhadi؛ (زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۳۳ – درگذشتهٔ ۲۲ مارس ۲۰۲۱) تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده اهل هند بود.
فیلم‌شناسی

گاهی اوقات (۱۹۷۶) (فیلم‌نامه/دیالوگ)
نوری (۱۹۷۹) (فیلم‌نامه/دیالوگ)
مهتاب (۱۹۸۹) (دیالوگ)
Silsila (۱۹۸۱) (فیلم‌نامه)
بازار (۱۹۸۲)
فاصله (۱۹۹۵) (دیالوگ)
ورزشگاه بونفیم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: اشتادیو دو بونفیم (Estádio do Bonfim)
مکان: ستوبال، پرتغال
مالک: ویتوریا ستوبال
گنجایش: ۱۵٬۴۹۷
رکورد بیشترین شمار تماشاگر: ۴۰٬۰۰۰ (ویتوریا ستوبال – اسپارتاک مسکو، ۴ نوامبر ۱۹۷۱)
ابعاد زمین: ۱۰۵ × ۶۸ متر
سطح: چمن
ساخت: ساخت
ساخت: ۱۹۶۲
گشایش: ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۲
معمار: Cândido Palma de Melo
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
ویتوریا ستوبال: ویتوریا ستوبال
ورزشگاه بونفیم (به پرتغالی: Estádio do Bonfim) ورزشگاهی چندمنظوره در ستوبال کشور پرتغال است. در حال حاضر بیشتر برای برگزاری بازی‌های فوتبال استفاده می‌شود و محل برگزاری بازی‌های ویتوریا ستوبال نیز است. این ورزشگاه در سال ۱۹۶۲ ساخته شد و ظرفیت ۱۸٬۶۹۴ تماشاگر را داشت. هم‌اکنون، ظرفیت آن ۱۵٬۴۹۷ است.
ورزشگاه بونفیم در کمتر از ۱٫۰ کیلومتری ایستگاه اصلی راه‌آهن و مرکز تاریخی شهر قرار گرفته، که موقعیت مکانی بسیار خوبی در ستوبال را برای آن فراهم کرده‌است.
اگرچه بونفیم در حال حاضر یک ورزشگاه قدیمی است، اما در گذشته یکی از مدرن‌ترین زیرساخت‌ها در کشور پرتغال بود و یکی از اصلی‌ترین نمادهای فوتبال در این کشور است.
این ورزشگاه در ۴ فوریه ۲۰۱۹، باتوجه به شرایط نامناسب ورزشگاه ناسیونال در ائیراش پذیرای بازی خانگی تیم بلننسش از دسته برتر برابر موریرنز بود. این بازی فقط ۲۹۸ تماشاگر را به خود جذب کرد که کمترین میزان در تاریخ لیگ برتر پرتغال است.