ایران و سند ۲۰۳۰ یونسکو
دلایل لغو سند

سند ۲۰۳۰ از این حیث که شکافی در سیستم آموزشی به شدّت مذهبی ایران ایجاد می‌کرد، قابل اعتنا و مفید بود و مخالفت‌ها با آن هم از این منظر صورت گرفت. این سند از همان ابتدای رونمایی در سال ۹۵ با حملهٔ گستردهٔ محافل و رسانه‌های جریان اصولگرا روبه‌رو شد. آن‌ها مردم روستاهای مختلف ایران را هم از پمپاژ دروغ دربارهٔ این موضوع بی‌نصیب نگذاشتند و با تشکیل اجتماعات و صرف هزینه‌های زیاد، برای مردم از «تشویق کودکان به همجنسگرایی و حتی خودارضایی در این سند» گفتند! آنان بسیاری از برنامه‌هایی را که در مدارس کشور وجود داشت و شامل مواردی همچون مشاوره در مدارس دخترانه یا حتی توزیع «داروی آهن» در میان دختران دبیرستانی می‌شد و از سال‌ها پیش در مدارس رایج بود، به تبلیغ سند ۲۰۳۰ ربط دادند و خانواده‌ها و امامان جمعه را علیه آموزش و پرورش و دولت، بسیج کردند. به‌طور خلاصه، به نظر می‌رسد که دلیل مخالفت‌ها با سند ۲۰۳۰ به موارد زیر برمی‌گردد:
تصمیم نظام و شخص خامنه‌ای برای اتخاد رویکرد انزواطلبانه و دوری از غرب و نزدیکی به شرق که لازمهٔ آن بی‌اعتنایی به نهادهای بین‌المللی بود. علی خامنه‌ای رهبر ایران در دیدار با فرهنگیان به مناسبت هفتهٔ معلّم با اشاره به سند آموزش ۲۰۳۰ گفت: «جمهوری اسلامی ایران تسلیم سندهایی مانند ۲۰۳۰ یونسکو نخواهد شد. به چه مناسبت یک مجموعهٔ به اصطلاح بین‌المللی که قطعاً تحت‌نفوذ قدرت‌های دنیاست، این حق را داشته باشد که برای ملّت‌های دنیا تکلیف مشخص کند؟ اصل کار غلط است؛ اینکه سندی را امضا کنیم و بعد بیاییم بی‌سروصدا آن را اجرا کنیم، نخیر، مطلقاً مجاز نیست.»
سیاست ازدیاد جمعیت در سال‌های اخیر بارها مورد تأکید خامنه‌ای قرار گرفته بود و به همین منظور تبلیغات حکومتی برای تشویق ازدواج زودهنگام و خانه‌دار شدن زنان و نکوهش کارمند بودن زن و… شروع شده بود و حکومت می‌خواست ضمن دوری از ایجاد حساسیت در افکار عمومی، به شکلی نرم و خزنده، این سیاست را پیش ببرد. سند ۲۰۳۰ و تأکید آن بر برابری موقعیت دختران و پسران در بهره‌مندی از آموزش در همهٔ مقاطع و سایر موارد مطرح‌شده در اصل ۴ و ۵ این سند، مزاحم چنین سیاستی بود.
نگاه مذهبی و ایدئولوژیک که هنوز هم آثار آن در میان سران نظام و جناح‌های تندروی ایران وجود داشت. تنها موردی که می‌توانست دستاویز مخالفان برای مخالفت با این سند باشد، یکی از بندهای هدف چهارم سند است که می‌گوید: «همهٔ فراگیران باید به دانش و مهارت‌های لازم برای ترویج توسعهٔ پایدار دست یابند؛ به‌ویژه از طریق آموزش برای توسعهٔ پایدار و آموزش و ترویج شیوه‌های زندگی پایدار، حقوق بشر، تساوی جنسیتی، ترویج فرهنگ صلح و مقابله با اشاعهٔ خشونت.»
مخالفان سند ۲۰۳۰، «ترویج فرهنگ صلح و مقابله با اشاعهٔ خشونت» را به «تلاش قدرت‌های مستکبر برای زدودن فرهنگ شهادت و ایثار» تعبیر می‌کردند. آنان حتی در سال‌های قبل از تدوین سند ۲۰۳۰، به‌خاطر تغییر برخی دروس در کتاب‌ها، به وزارت آموزش و پرورش حمله کرده و در یک مورد به‌خاطر تغییر کوچکی در درس «حسین فهمیده» به ساختمان سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی حمله کردند و کارکنان آن را مورد آزار و اذیت قرار دادند! در این مورد نیز آنان با همراهی منبرهای نماز جمعه، هجوم گسترده‌ای به دولت و نهادهای بین‌المللی را سازمان دادند و آن‌ها را به تلاش برای زدودن فرهنگ شهادت و «خشونت‌طلب نشان دادن شهدای مظلوم» متهم کردند. علاوه‌بر این موضوع، آنان مدّعی بودند که در سند ۲۰۳۰ که ایران آن را پذیرفته، آموزش‌های جنسی شامل خودارضایی و همجنسگرایی در مدارس الزامی خواهد شد و حتی برخی پا را فراتر گذاشتند و مدّعی شدند که ارائهٔ این آموزش‌ها با چاپ کتابی به نام لک‌لکی در کار نیست، توسط آموزش و پرورش در برخی مدارس شروع شده و به زودی فراگیر خواهد شد! این در حالی است که حتی یک بار هم در این سند، کلمات خودارضایی و همجنسگرایی نیامده است و تماماً ساخته و پرداختهٔ مخالفان سند ۲۰۳۰ بود.