stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تیم ملی فوتبال هلند
تاریخچه > نسل دوم طلایی: ۱۹۹۶–۲۰۱۴

آنها پس از کسب مقام دوم در گروه خود در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶، در مرحله یک چهارم نهایی به مصاف فرانسه رفتند. با نتیجه صفر بازی به ضربات پنالتی کشیده شد. شوت کلارنس سیدورف در دور چهارم توسط دروازه‌بان فرانسوی برنارد لاما متوقف شد، اما گل لوران بلان هلند را حذف کرد. پس از اینکه آنها در گروه مقدماتی قرار گرفتند، در گروه E جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ قرار گرفتند. تیم هلندی با حضور دنیس برگکمپ، مارک اورمارس، فیلیپ کوکو، ادگار داویدس، فرانک دی بوئر، رونالد دی بوئر و کلایورت به نیمه‌نهایی رسید و دوباره در ضربات پنالتی شکست خورد، این بار به برزیل. عقب افتادن در اوایل نیمه دوم قبل از گل دقیقه ۸۷ توسط پاتریک کلایورت به هواداران هلندی امیدوار شد، آنها ۴–۲ در ضربات پنالتی شکست خوردند و سپس پلی آف مقام سوم را به کرواسی باختند. بلافاصله پس از آن، مدیر گاس هیدینک استعفا داد و فرانک رایکارد جایگزین او شد. هلند به همراه بلژیک میزبان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۰ بود و در هر سه بازی در مرحله گروهی پیروز شد و سپس یوگسلاوی را ۶–۱ در یک چهارم نهایی شکست داد. در نیمه نهایی، فرانچسکو تولدو، دروازه‌بان ایتالیایی، دو ضربه پنالتی را مهار کرد تا هلند را حذف کند. این تیم پس از باخت‌های مهم مقابل پرتغال و جمهوری ایرلند، نتوانست به جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ واجد شرایط باشد، که باعث شد، لوئی فان خال، مدیر باشگاه استعفا دهد.
دیک ادووکات در ژانویه ۲۰۰۲ برای دومین بار مربی ملی هلند شد. اولین بازی او تساوی ۱–۱ مقابل انگلیس در روتردام بود. تیم ملی در گروه مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ به مقام دوم دست یافت. پس از باخت به جمهوری چک، مجبور به بازی در پلی آف شدند، آنها اسکاتلند را با پیروزی ۶–۰ در بازی دوم شکست دادند تا برای مسابقات ۲۰۰۴ واجد شرایط شوند. در این مسابقات هلندی‌ها به نیمه نهایی رسیدند و در پرتغال به میزبان شکست خوردند. انتقادات شدید از عملکرد او در تیم ملی باعث شد که ادووکات کناره‌گیری کند.
هلند با سرمربی جدید مارکو فان باستن به جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ راه یافت. آنها در دور دوم پس از باخت ۱–۰ مقابل پرتغال حذف شدند. این مسابقه ۱۶ کارت زرد داشت که با رکورد جام جهانی برای بیشترین احتیاط در یک بازی در سال ۲۰۰۲ مطابقت داشت و رکورد جدیدی در جام جهانی با چهار کارت قرمز، دو کارت در هر طرف، ثبت کرد. آن را «نبرد نورنبرگ» نامیدند توسط مطبوعات. علیرغم انتقادات پیرامون سیاست انتخابی او و عدم وجود فوتبال هجومی از سوی تیمش، فان باستن با پیشنهاد اتحادیه فوتبال سلطنتی هلند برای دو سال قراردادش را تمدید کرد. این به او اجازه داد تا به عنوان مربی ملی در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ و جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ خدمت کند. هلند به یورو ۲۰۰۸ راه یافت، جایی که آنها در «گروه مرگ» همراه با فرانسه، ایتالیا و رومانی قرار گرفتند. آنها با پیروزی ۳–۰ مقابل ایتالیای قهرمان جهان در برن شروع کردند که اولین پیروزی آنها بر ایتالیایی‌ها از سال ۱۹۷۸ بود. آنها سپس فرانسه را با نتیجه ۴–۱ شکست دادند و به دور دوم راه یافتند و پس از شکست دادن با ۹ امتیاز در گروه پیروز شدند. رومانی ۲–۰ با (عمدتا) بازیکنان ذخیره خود. با این حال، آنها سپس در مرحله یک چهارم نهایی به گاس هیدینک روسیه با نتیجه ۳–۱ شکست خوردند، و رود فن نیستلروی گل تساوی دقیقه ۸۶ را به ثمر رساند تا وقت اضافه را مجبور کند، جایی که روس‌ها دو گل به ثمر رساندند. پس از مسابقات، فان باستن با پذیرفتن نقش در آژاکس استعفا داد.
تاریخچه > نسل دوم طلایی: ۱۹۹۶–۲۰۱۴ > جام جهانی ۲۰۱۰

برت فان مارویک، سرمربی جدید هلندی‌ها در رقابت‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ رکورد ۱۰۰ درصدی را برای راهیابی به جام جهانی به دست آوردند. پس از اینکه آنها به راحتی با حداکثر امتیاز در گروه E و اسلواکی در مرحله یک‌هشتم نهایی جواز کسب کردند، در یک چهارم نهایی به مصاف برزیل رفتند. پس از عقب افتادن ۱–۰ در نیمه دوم، وسلی اسنایدر دو گل در نیمه دوم به ثمر رساند تا تیم به نیمه نهایی برسد، جایی که آنها تیم ملی فوتبال اروگوئه را ۳–۲ شکست دادند. آنها به اولین فینال جام جهانی خود از سال ۱۹۷۸ پیش رفتند اما پس از گلزنی آندرس اینیستا در وقت اضافه، ۱–۰ به اسپانیا سقوط کردند. از آگوست تا سپتامبر ۲۰۱۱، این تیم در رده‌بندی جهانی فیفا رتبه یک را به خود اختصاص داد، و تبدیل به دومین تیم ملی فوتبال پس از اسپانیا شد که بدون قهرمانی در جام جهانی، در صدر رده‌بندی قرار گرفت.
تاریخچه > نسل دوم طلایی: ۱۹۹۶–۲۰۱۴ > جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲

برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲، هلند در گروه B با آلمان، پرتغال و دانمارک قرار گرفت. هلند در هر سه بازی خود شکست خورد. یوهان کرایف، اسطوره فوتبال هلندی، از بازیکنان ستاره تیم به خاطر بازی ضعیف و اجرای شلخته پاس‌های آسان انتقاد کرد. مدیر برت ون مارویک پس از ناامیدی استعفا داد.
تاریخچه > نسل دوم طلایی: ۱۹۹۶–۲۰۱۴ > جام جهانی ۲۰۱۴

لوئیس فن خال برای دومین بار سرمربی شد. در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ (اروپا)، هلند ۹ بازی را برد و یک تساوی کسب کرد و در صدر گروه قرار گرفت و به‌طور خودکار جواز حضور یافت. آنها در گروه B در کنار اسپانیا، شیلی و استرالیا قرار گرفتند. این تیم انتقام شکست سال ۲۰۱۰ خود را با شکست دادن دارنده عنوان قهرمانی اسپانیا با نتیجه ۵–۱ در بازی افتتاحیه خود، با رابین فن پرسی و آرین روبن هر کدام ۲ بار و استفان د فرای گلزنی کرد.
هلندی‌ها پس از رسیدن به صدر گروه B، مکزیک را با نتیجه ۲–۱ در دور یک‌هشتم شکست دادند، وسلی اسنایدر در اواخر مسابقه بازی را به تساوی کشاند و کلاس یان هونتلار پس از خطا روی آرین روبن در وقت‌های تلف شده، یک پنالتی بحث‌برانگیز به ثمر رساند. در مرحله یک چهارم نهایی، جایی که آنها مقابل کاستاریکا قرار گرفتند، هلندی‌ها شوت‌های زیادی به سمت دروازه داشتند اما نتوانستند گلزنی کنند. این دیدار پس از پایان وقت اضافه با تساوی ۰–۰ به پایان رسید. هلند در ضربات پنالتی ۴–۳ پیروز شد. این تا حد زیادی به خاطر تیم کرول دروازه‌بان ذخیره ای بود ک برای مهار ضربات پنالتی درست قبل از پایان وقت اضافه به زمین آمد و دو سیو انجام داد. این اولین بار در تاریخ جام جهانی بود که یک دروازه‌بان تنها برای شرکت در ضربات پنالتی به زمین آورده شد.
در نیمه نهایی مقابل آرژانتین، هلند فرصت خوبی برای گلزنی از آرین روبن داشت، در حالی که لیونل مسی را مهار می‌کرد و پس از وقت اضافه بدون گل باقی ماند. با این حال، در ضربات پنالتی، هلندی‌ها با نتیجه ۴–۲ حذف شدند و رون ولار و وسلی اسنایدر ضربات پنالتی خود را توسط سرخیو رومرو مهار کردند. هلند در بازی سوم مقابل برزیل میزبان پیروز شد. ون خال، که با موفقیت تیم را پس از حذف در نیمه نهایی انگیزه بخشید، به خاطر کسب امتیاز بیشتر از تیم جوان و بی تجربه هلند بیش از آنچه بسیاری انتظار داشتند، تحسین شد.
تاریخچه > افول و بهبودی: ۲۰۱۴–اکنون

گاس هیدینک به دنبال فان خال به عنوان سرمربی در مرحله مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ رفت. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۵، هیدینک استعفا داد و دستیارش دنی بلیند جانشین او شد. هلند در گروه خود چهارم شد و برای اولین بار از سال ۱۹۸۴ نتوانست به مسابقات قهرمانی اروپا راه پیدا کند و برای اولین بار از جام جهانی ۲۰۰۲ یک تورنمنت بزرگ را از دست داد. فرم ضعیف تیم تا مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ (اروپا) ادامه یافت و در نهایت منجر به اخراج بلیند پس از شکست ۲–۰ مقابل بلغارستان در مارس ۲۰۱۷ شد. پس از بازگشت دیک ادووکات به عنوان مربی، هلند نتوانست به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ راه یابد. در گروه A پس از فرانسه و سوئد سوم شد.
در فوریه ۲۰۱۸، رونالد کومان با قراردادی تا تابستان ۲۰۲۲ جایگزین ادووکات شد. هلند به لیگ A در لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ واجد شرایط شد، جایی که آنها پس از تساوی با آلمان در روز بازی آخر، به چهار مرحله نهایی راه یافتند و فرانسه را با رکوردهای رو در رو شکست دادند. تیم هلندی در نیمه نهایی لیگ ملت‌ها انگلستان را شکست داد، اما در فینال مقابل پرتغال ۱–۰ شکست خورد.
هلند پس از تساوی مقابل ایرلند شمالی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۹ به جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ راه یافت، که دهمین حضور خود در جام ملت‌های اروپا را رقم زد. پس از احراز صلاحیت، رونالد کومان از این تیم استعفا داد و سرمربی بارسلونا شد و در نهایت فرانک دی بوئر جانشین او شد.
بدون سرمربیگری رونالد کومان، هلندی‌ها در فصل جدید لیگ ملت‌ها با مشکل مواجه شدند، جایی که به لهستان، بوسنی و هرزگوین و ایتالیا پیوستند. هلند پس از یک بازی دشوار که در آن لهستان در مقابل هلند بسیار تدافعی بازی کرد، در خانه با گل استیون برخواین پیروز شد. با این حال، همچنین در زمین خانگی، هلندی‌ها با همان امتیاز به ایتالیا سقوط کردند و موقعیت برتر خود را به ایتالیایی‌ها نیز از دست دادند. در نهایت، هلندی‌ها پیشرفت کردند و بردهای مهمی بر بوسنی در خانه و لهستان در خارج از خانه به دست آوردند، اما تساوی ناامیدکننده خارج از خانه مقابل بوسنی بسیار مهم بود. علیرغم نمایش قوی در آخرین بازی خود در گروه مقابل ایتالیا، بازی در برگامو یک تساوی دیگر را به همراه داشت. هلند در یک نقطه پیشرفت قرار داشت اما در نهایت نتوانست بلیت مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ را بدست آورد.
در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰، هلندی‌ها بازی‌های گروه خود را در خانه در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا در آمستردام انجام دادند و اوکراین را ۳–۲، اتریش ۲–۰ و مقدونیه شمالی را ۳–۰ شکست دادند. با این حال، این مسابقات یک بار دیگر برای هلندی‌ها ناامید کننده به پایان رسید، زیرا آنها در مرحله یک‌هشتم نهایی خود در بوداپست، پس از کارت قرمز ماتیس دی لیخت، با نتیجه ۲–۰ توسط جمهوری چک شکست خوردند. دو روز بعد، دی بوئر سمت خود را ترک کرد. او با لوئیس فن خال جایگزین شد، که از بازنشستگی خارج شد تا برای سومین دوره مسئولیت تیم بازگردد.
تصویر تیم > کیت و تاج

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
تیم ملی فوتبال هلند با پیراهن‌های نارنجی روشن بازی می‌کند. نارنجی رنگ ملی تاریخی هلند است که از یکی از القاب متعدد رئیس دولت حاکم، شاهزاده اورانژ نشات گرفته‌است. پیراهن فعلی هلند خارج از خانه مشکی است. شیر روی تاج، حیوان ملی و سلطنتی هلند است و از سال ۱۹۰۷ زمانی که آنها ۳–۱ بر بلژیک پیروز شدند، روی نشان بوده‌است.
نایکی تهیه‌کننده کیت تیم ملی است، حمایتی که در سال ۱۹۹۶ آغاز شد و قرارداد آن حداقل تا سال ۲۰۲۶ ادامه دارد. قبل از آن تیم توسط آدیداس و لوتو اسپورت تأمین می‌شد.
تصویر تیم > تأمین کنندگان کیت

| تأمین کنندگان | سال‌ها | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- |
|  آمبرو | ۱۹۶۶–۱۹۷۴ |  |
|  آدیداس | ۱۹۷۴–۱۹۹۰ |  |
|  لوتو اسپورت | ۱۹۹۱–۱۹۹۶ |  |
|  نایکی | ۱۹۹۶–اکنون |  |
تصویر تیم > رقابت‌ها

رقیب دیرینه فوتبال هلند آلمان است که به دلیل اشغال هلند توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم ریشه در احساسات آلمان‌هراسی دارد. با شروع در سال ۱۹۷۴، زمانی که هلندی‌ها جام جهانی ۱۹۷۴ را در فینال به آلمان غربی باختند، رقابت بین این دو کشور به یکی از شناخته شده‌ترین رقابت‌ها در فوتبال بین‌المللی تبدیل شد.
تا حدی کمتر، هلند رقابت خود را با دیگر همسایه خود، بلژیک، حفظ می‌کند. بازی بلژیک – هلند به عنوان دربی کشورهای پایین شناخته می‌شود. آنها تا ماه مه ۲۰۱۸ در ۱۲۶ مسابقه بازی کرده‌اند که این دو به‌طور منظم بین سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۶۴ با یکدیگر رقابت کرده‌اند. این به دلیل ظهور فوتبال نیمه حرفه ای کاهش یافته‌است.
تصویر تیم > پوشش رسانه‌ای

مسابقات تیم ملی فوتبال هلند در تلویزیون اول هلند پخش می‌شود که شامل تمام بازی‌های دوستانه، لیگ ملت‌ها و مقدماتی جام جهانی می‌شود. جدیدترین قرارداد چهار ساله تا سال ۲۰۲۲ است.
ورزشگاه خانگی

تیم ملی هلند استادیوم ملی ندارد اما بیشتر در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا آمستردام بازی می‌کند. این میزبان اولین بازی بین‌المللی هلند در ۲۹ مارس ۱۹۹۷، با مسابقه مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ در برابر سان مارینو بود که هلند با نتیجه ۴–۰ پیروز شد. تا سال ۲۰۱۸ که به یاد یوهان کرایف تغییر نام داد، قبل آمستردام آرنا نام داشت.
مکان‌های دیگری که میزبان مسابقات بین‌المللی هلند بوده‌اند عبارتند از ورزشگاه دکویپ در روتردام، ورزشگاه فیلیپس در آیندهوون و ورزشکاه دی گرولش وسته در انسخده.
نتایج و مسابقات

فهرستی از نتایج مسابقات در ۱۲ ماه گذشته.
برد
  مساوی
  باخت
نتایج و مسابقات > ۲۰۲۲

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲ گروه A جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ |  هلند   | ۱–۱ |   اکوادور  | شهرداری الریان، Qatar |
| ۱۹:۰۰ یوتی‌سی ۳:۰۰+ (یوتی‌سی ۳:۰۰+) | کودی گاکپو  ۶' | گزارش | انر والنسیا  ۴۹' | ورزشگاه: ورزشگاه بین‌المللی خلیفه تماشاگران: ۴۴٬۸۳۳ داور: مصطفی غربال (فدراسیون فوتبال الجزایر) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲ گروه A جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ |  هلند   | ۲–۰ |   قطر  | شهرداری الخور، Qatar |
| ۱۸:۰۰ یوتی‌سی ۳:۰۰+ (یوتی‌سی ۳:۰۰+) |  کودی گاکپو  ۲۶'  فرنکی دی یونگ  ۴۹' | گزارش |  | ورزشگاه: ورزشگاه البیت تماشاگران: ۶۶٬۷۸۴ داور: باکاری گاساما (فدراسیون فوتبال گامبیا) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۳ دسامبر ۲۰۲۲ مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ |  هلند   | ۳–۱ |   ایالات متحده آمریکا  | شهرداری الریان، Qatar |
| ۱۸:۰۰ یوتی‌سی ۳:۰۰+ (یوتی‌سی ۳:۰۰+) |  ممفیس دپای  ۱۰'  دیلی بلیند  ۴۵+۱'  دنزل دومفریس  ۸۱' | گزارش |  حاجی رایت  ۷۶' | ورزشگاه: ورزشگاه بین‌المللی خلیفه تماشاگران: ۴۴٬۸۴۶ داور: ویلتون سامپایو (فدراسیون فوتبال برزیل) |
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹ دسامبر ۲۰۲۲ مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ |  هلند   | ۲–۲ (و.ا.)  (۳–۴ پنالتی) |   آرژانتین  | لوسیل، Qatar |
| ۲۲:۰۰ یوتی‌سی ۳:۰۰+ (یوتی‌سی ۳:۰۰+) |  واوت وخهورست  ۸۳'، ۹۰+۱۱' | گزارش |  ناهوئل مولینا  ۳۵'  لیونل مسی  ۷۳' (پنالتی) | ورزشگاه: ورزشگاه ملی لوسیل تماشاگران: ۸۸٬۲۳۵ داور: آنتونیو متئو لائوس (فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا) |
|  | ضربات پنالتی | ضربات پنالتی | ضربات پنالتی |  |
|  |  ویرجیل فن دایک   استیون برهایس   تئون کوپمینرس   واوت وخهورست   لوک دی یونگ  |  |   لیونل مسی   لئاندرو پاردس   گنزالو مونتیل   انزو فرناندز   لائوتارو مارتینز |  |
کادر مربیگری

| موقعیت | نام |
| --- | --- |
سرمربی:  رونالد کومان
دستیار:  اروین کومان
کادر مربیگری > سرمربی کنونی

رونالد کومان ۲۰۲۳–اکنون
کادر مربیگری > سرمربیان سابق

سیس فان هاسلت ۱۹۰۵–۱۹۰۸
ادگار چادویک ۱۹۰۸–۱۹۱۳
بیلی هانتر ۱۹۱۴
جک رینولدز ۱۹۱۹
فرد واربرتون ۱۹۱۹–۱۹۲۳
باب گلندنینگ ۱۹۲۳, ۱۹۲۵–۱۹۴۰
ویلیام تاونلی ۱۹۲۴
جان بولینگتان ۱۹۲۴
کارل کوفرمان ۱۹۴۶, ۱۹۴۹, ۱۹۵۴–۱۹۵۵
جسی کارور ۱۹۴۷–۱۹۴۸
تام اسنیدون ۱۹۴۸
یاپ فان در لک ۱۹۴۹–۱۹۵۴
فریدریش دونفلد ۱۹۵۵, ۱۹۵۶–۱۹۵۷
مکس مرکل ۱۹۵۵–۱۹۵۶
هاینریش مولر ۱۹۵۶
جرج هاردویک ۱۹۵۷
الک شوارتز ۱۹۵۷–۱۹۶۴
دنی نویل ۱۹۶۴–۱۹۶۶
جورج کسلر ۱۹۶۶–۱۹۷۰
فرانتسیک فدران ۱۹۷۰–۱۹۷۴
رینوس میشل ۱۹۷۴–۱۹۹۲
جورج نوبل ۱۹۷۴–۱۹۷۶
یان زوارتکریوس ۱۹۷۶–۱۹۷۷, ۱۹۷۸–۱۹۸۱
ارنست هاپل ۱۹۷۷–۱۹۷۸
کیس ریجورس ۱۹۸۱–۱۹۸۴
لیو بنهاکر ۱۹۸۵–۱۹۸۶, ۱۹۹۰
جیس لیبرگتس ۱۹۸۸–۱۹۹۰
نول ده رویتر ۱۹۹۰
دیک ادووکات ۱۹۹۲–۱۹۹۴, ۲۰۰۲–۲۰۰۴, ۲۰۱۷
گاس هیدینک ۱۹۹۴–۱۹۹۸, ۲۰۱۴–۲۰۱۵
فرانک ریکارد ۱۹۹۸–۲۰۰۰
لوئی فان خال ۲۰۰۰–۲۰۰۲, ۲۰۱۲–۲۰۱۴, ۲۰۲۱–
مارکو فان باستن ۲۰۰۴–۲۰۰۸
برت فان مارویک ۲۰۰۸–۲۰۱۲
دنی بلیند ۲۰۱۵–۲۰۱۷
فرد خریم ۲۰۱۷
رونالد کومان ۲۰۱۸–۲۰۲۰
فرانک دی بوئر ۲۰۲۰–۲۰۲۱
لوئی فان خال ۲۰۲۱–۲۰۲۲
بازیکنان > ترکیب کنونی

بازیکنان زیر بخشی از ترکیب تیم ملی هلند برای جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ بودند.
آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده تا پس از دیدار مقابل  آرژانتین در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۲۲
رکوردهای فردی > بیشترین بازی ملی

| رتبه | بازیکن | بازی | گل | سال‌های فعالیت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | وسلی اسنایدر | ۱۳۴ | ۳۱ | ۲۰۰۳–۲۰۱۸ |
| ۲ | ادوین فن در سار | ۱۳۰ | ۰ | ۱۹۹۵–۲۰۰۸ |
| ۳ | فرانک دی بوئر | ۱۱۲ | ۱۳ | ۱۹۹۰–۲۰۰۴ |
| ۴ | رافائل فن در فارت | ۱۰۹ | ۲۵ | ۲۰۰۱–۲۰۱۳ |
| ۵ | جووانی فن برونکهورست | ۱۰۶ | ۶ | ۱۹۹۶–۲۰۱۰ |
| ۶ | درک کویت | ۱۰۴ | ۲۴ | ۲۰۰۴–۲۰۱۴ |
| ۷ | رابین فن پرسی | ۱۰۲ | ۵۰ | ۲۰۰۵–۲۰۱۷ |
| ۸ | فیلیپ کوکو | ۱۰۱ | ۱۰ | ۱۹۹۶–۲۰۰۶ |
| ۸ | دیلی بلیند | ۱۰۱ | ۳ | ۲۰۱۳–اکنون |
| ۱۰ | آرین روبن | ۹۶ | ۳۷ | ۲۰۰۳–۲۰۱۷ |
رکوردهای تیم

بهترین برد
هلند ۱۱ – ۰  سان مارینو (آیندهوون، هلند؛ ۲ سپتامبر ۲۰۱۱)
بدترین باخت
آماتورهای انگلستان  ۱۲ – ۲ هلند (دارلینگتون، انگلستان; ۲۱ دسامبر ۱۹۰۷)
آمار تیم

| بررسی اجمالی> رقابت | بررسی اجمالی> قهرمانی | بررسی اجمالی> نایب قهرمانی | بررسی اجمالی> جایگاه سوم | بررسی اجمالی> جایگاه چهارم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جام جهانی فوتبال | ۰ | ۳ | ۱ | ۱ |
| جام ملت‌های اروپا | ۱ | ۰ | ۴ | ۰ |
| بازی‌های المپیک تابستانی | ۰ | ۰ | ۳ | ۱ |
| لیگ ملت‌های اروپا | ۰ | ۱ | ۰ | ۰ |
| مجموع | ۱ | ۴ | ۸ | ۲ |
افتخارات > رسمی

جام جهانی فوتبال
نایب قهرمانی (۳): ۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۲۰۱۰
جایگاه سوم (۱): ۲۰۱۴
جایگاه چهارم (۱): ۱۹۹۸
جام ملت‌های اروپا
قهرمانی (۱): ۱۹۸۸
جایگاه سوم (۴): ۱۹۷۶، ۱۹۹۲، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴
لیگ ملت‌های اروپا
نایب قهرمانی (۱): ۲۰۱۹
بازی‌های المپیک تابستانی
مدال برنز (۳): ۱۹۰۸، ۱۹۱۲، ۱۹۲۰
هلند در سال ۱۹۰۵
تیم هلند قبل از باخت ۱–۲ مقابل آلمان غربی در فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴
جایزه ۱۹۸۸ در آمستردام به نمایش گذاشته شد
رینوس میشل
هلند در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶
تیم هلند پس از شکست مقابل آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۴ از  رفتن به فینال بازماند.
هواداران هلندی با پوشیدن رنگ‌های سنتی نارنجی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ در اشتوتگارت
هلند بیشتر بازی‌های خود را در ورزشگاه یوهان کرایف آرنا برگزار می‌کند.
وسلی اسنایدر
رابین فن پرسی
پرستیژ (فیلم ۱۹۳۲)

| پرستیژ | پرستیژ |
| --- | --- |
کارگردان: تی گارنت
تهیه‌کننده: چارلز آر. راجرز هری جو براون
فیلمنامه‌نویس: تی گارنت فرانسیس ادوارد فاراگو
داستان: هاری هروی
موسیقی: آرتور لنگ
فیلم‌بردار: لوسین آندریو
تدوین‌گر: جوزف کین
شرکت تولید: آر.ک.ئو
توزیع‌کننده: آر. ک. ئو پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ ژانویه ۱۹۳۲ (۱۹۳۲-01-۲۲)  
مدت زمان: ۷۱ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
پرستیژ (به انگلیسی: Prestige) یک فیلم سینمایی درام آمریکایی محصول سال ۱۹۳۲ به کارگردانی تی گارنت و نویسندگی تی گارنت ، رولو لوید و فرانسیس ادوارد فاراگو است. در این فیلم آن هاردینگ، آدولف منژو، ملوین داگلاس و گای بیتس پست بازی می‌کنند. این فیلم در ۲۲ ژانویه ۱۹۳۲ توسط کمپانی آر.ک.ئو منتشر شد.
انتشار فیلم

این اثر سینمایی از طریق توزیع کننده اسپانیایی در اکتبر ۲۰۱۳ به صورت نسخه دی وی دی در دسترس قرار گرفت.
۷۷۷ و دیگر نوشته‌های قباله‌ای الیستر کرولی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): آلیستر کراولی
کشور: بریتانیا
زبان: زبان انگلیسی
گونه(های) ادبی: تلما، قبالای هرمسی، کابالا، علوم غریبه
گونه رسانه: چاپی (صحافی شده)
۷۷۷ و دیگر نوشته‌های قباله‌ای آلیستر کراولی (به انگلیسی: 777 and Other Qabalistic Writings of Aleister Crowley) مجموعه‌ای از مقالات نوشته شده توسط آلیستر کراولی می‌باشد. این کتاب توسط دکتر ایزرائیل ریگاردی ویرایش و معروف شده است. کتابی مرجع بر پایهٔ قبالای هرمسی می‌باشد.
هفتصد و هفتاد و هفت و قبالای مدرن

۷۷۷ یکی از برجسته‌ترین کتاب‌ها ی قبالا در سنت باطنی غربی، به همراه آشکارسازی کابالا از سموئل لیدل مک گریگور مترز، باغ انار از ایزرائیل ریگاردی و قبالای عرفانی از دیون فورتون می‌باشد. کابالا قالبی یهودی معاصرتر از تفسیر تورات می‌باشد که در قرن شانزدهم میلادی به وسیلهٔ کتاب زوهر برجسته بود.
پنزر ۴

|  پنزر ۴  |  پنزر ۴  |
| --- | --- |
پنزر ۴ در رنگ صحرایی آفریکاکور: پنزر ۴ در رنگ صحرایی آفریکاکور
نوع: تانک متوسط
خاستگاه:  آلمان
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۴۵–۱۹۳۹ (آلمان) ۱۹۵۴–۱۹۶۷ (سوریه)
استفاده‌شده توسط: آلمان پادشاهی رومانی ترکیه پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶) پادشاهی بلغارستان پادشاهی ایتالیا فنلاند اسپانیا دولت مستقل کرواسی سوریه
جنگ‌ها: جنگ جهانی دوم جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸) جنگ شش‌روزه
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: کروپ
تاریخ طراحی: ۱۹۳۶
سازنده: کروپ، نیبلونگ نورک
قیمت واحد: ≈۱۰۵ هزار رایشس‌مارک
تاریخ تولید: ۱۹۳۶–۱۹۴۵
تعداد ساخته‌شده: بیش از ۸۵۰۰ دستگاه از انواع مختلف
گونه‌ها: اشتوگ ۴ یاگت‌پنزر ۴ ویربلوینت نسهورن
پانتسرکمپف‌واگن ۴ (آلمانی: [Panzerkampfwagen IV] (شنیدنپرونده:De-Panzerkampfwagen.ogg)، خودروی زرهی رزم ۴) معروف به پانتسر ۴ (آلمانی: [panzer IV] (شنیدنپرونده:De-Panzer.ogg)) که عموماً تحت عنوان پانزر ۴ شناخته می‌شود، یک تانک متوسط آلمانی بود که اواخر دهه ۱۹۳۰ میلادی طراحی و به صورت گسترده در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. عنوان تدارکاتی این تانک در  نیروی زمینی آلمان Sd.Kfz. 161 بود.
پانزر ۴ با آمار بیش از ۸۵۰۰ عراده بیشترین تانک و دومین خودروی زرهی رزمی آلمانی تولید شده در جنگ جهانی دوم بود. از شاسی پانزر ۴ به عنوان پایه بسیاری دیگر از خودروی‌های زرهی رزمی همچون زره‌پوش ضد تانک، ضدهوایی و توپ خودکششی نیز استفاده شد.
پانزر ۴ در تمامی جبهه‌های نبرد حاضر بود و تنها تانک آلمانی نام گرفت که به صورت ممتد در تمامی طول جنگ تولید گردید. این تانک چندین بار در مقابل تانک‌های جدیدتر و قدرتمندتر دشمن ارتقا یافت و طراحی آن تغییر کرد. این ارتقاها شامل افزایش ضخامت زره، بهبود تسلیحات و در چند ماه آخر جنگ با توجه به افزایش نیاز و لزوم جایگزینی سریع تر تانک‌های جدید، ساده‌سازی می‌شد.
تانک متوسط پانتر برای مقابله با تانک‌های تی-۳۴ شوروی به صورت محدود جایگزین پانزر۴ گردید اما پانزر۴ همچنان تا انتهای جنگ بخش قابل توجهی از آرایش‌های زرهی آلمان را شامل می‌شد. این تانک همچنین گسترده‌ترین صادرات را در آلمان داشت و بیش از ۳۰۰ عراده از آن به فنلاند، رومانی، اسپانیا و بلغارستان فروخته شد. حتی پس از جنگ جهانی دوم نیز ارتش سوریه با خریداری از فرانسه و چکسلواکی این نوع تانک را در جنگ شش‌روزه علیه اسرائیل در سال ۱۹۶۷ به کار برد.
مجموعاً ۸٬۵۵۳ عراده از انواع مختلف پانزر ۴ تولید گردید که پس از توپ تهاجمی و ضد تانک اشتوگ ۳ (۱۰٬۰۸۶ عراده) از این منظر در تمامی نیروهای محور رتبه دوم را دارا شد.
مدل‌ها > مدل ب

ماه اکتبر سال ۱۹۳۷ قراردادی با کروپ-گروسون‌ورک جهت تولید ۴۲ عراده از سری دوم توسعه پانزر ۴ که به تنهایی توسط این شرکت طراحی گشته بود، امضا شد. این طراحی تحت عنوان مدل ب از موتور قوی‌تر HL 120 TR مایباخ و سیستم انتقال قدرت SSC76 با شش دنده جلو و یک دنده عقب استفاده می‌کرد. این تغییرات موجب افزایش حداکثر سرعت به ۴۲ کیلومتر بر ساعت گردید. ضخامت صفحات پیشین زره تانک به ۳۰ میلی‌متر ارتقا یافت تا تاب گلوله‌های ۲ سانتی‌متری را داشته باشد. چگالی صفحات زرهی همگون نوردکاری‌شده تانک با سخت‌کاری به ۱۲۵ کیلوگرم در هر میلی‌متر مربع رسید. این مدل از سیستم تعلیق اولیه بهره می‌گرفت. طراحی مجدد صفحه پیشین بدنه جایگاه عقب رفته بیسیم‌چی را اصلاح کرد. صفحه جلوی راننده و بیسم‌چی به شکل صاف قرار گرفت.
مسلسل درون بدنه با یک محافظ حفره دید جایگزین گردید و یک حفره تپانچه با محافظ مخروطی شکل نیز در کنار آن تعبیه شد. دریچه‌های بالای سازه فوقانی یک تکه شدند و تعداد حفره‌های منور آن به یک حفره در مرکز دریچه کاهش یافت. سایر ویژگی‌های برجک تغییری نکرد اما کلاهک استوانه‌ای فرمانده با یک کلاهک زرهی با پنج حفره دید جایگزین گردید. برجک دیده‌بانی جدیدی برای فرمانده که از مدل سی پانزر ۳ اقتباس شده بود، به سقف برجک اضافه گشت. یک محافظ هشت وجهی به هر یک از دو درگاه جلوی برجک در جناحین توپ، اضافه گردید. یک محافظ زرهی بیرونی ابتدای توپ بر روی محافظ درونی آن به صفحه جلویی برجک پیچ شد تا شکاف بین محافظ درونی و صفحه جلوی برجک پوشش داده شود. بین محافظ درونی و بیرونی چرم و ورق فلزی قرار گرفت. پوشش دریچه جانبی برجک در قسمت زیرین پوشش درگاه دید، به یک حفره کوچک تپانچه مجهز شد. پوشش مربعی برجسته درگاه تپانچه پشت برجک با یک درگاه دایره‌ای شکل مسطح تعویض شد که با چرخش به بالا جلوی درگاه را باز می‌کرد. یک محافظ مخروطی بر روی ابزار سیگنال دهی و یک محافظت زرهی دور درگاه تهویه، هر دو در سقف برجک در کنار کلاهک، افزوده شد. محافظ‌هایی برای حلقه برجک روی سقف سازه فوقانی قرار گرفت تا گلوله‌های کالیبر کوچک موجب گیر کردن برجک نشوند. یک درگاه ورودی هوا برای موتور در گوشه بالا سمت راست سازه فوقانی تعبیه گردید.
این تغییرات مجموعاً ۴۰۰ کیلوگرم به وزن تانک افزود. عرض سازه فوقانی و اندازه محل ذخیره‌سازی مهمات جهت کاهش وزن، تقلیل یافت. این مدل نیز در کارخانه به صورت کلی به رنگ خاکستری تیره رنگ‌آمیزی می‌شد. در مجموع ۴۵ عراده از مدل ب تولید گردید و در نبردهای لهستان، فرانسه و شوروی به کار گرفته شد. این مدل تدریجاً از اواخر سال ۱۹۴۳ کنار گذاشته شد. چندین عراده از مدل ب پس از پیاده شدن قوای متفقین در نرماندی، وارد این نبردگاه گشتند.
مدل‌ها > مدل سی

ماه اکتبر سال ۱۹۳۷ کروپ-گروسون‌ورک قراردادی جهت تولید ۱۴۰ عراده عملیاتی از سری سوم توسعه پانزر ۴ دریافت کرد. با توجه به این که در پی تصمیم بر استفاده از شاسی سری چهارم به عنوان شاسی استاندارد تولیدات آینده و توقف توسعه سری سوم، در این مدل تحت عنوان مدل سی، بهبود بسیار اندکی پدید آمده بود. مدل سی از منظر ظاهری تقریباً با مدل ب یکسان بود. در مدل سی از موتور بهبود یافته HL 120 TRM استفاده شد که تا پایان جنگ به عنوان موتور استاندارد پانزر ۴ باقی ماند. در این مدل محافظ درونی دهانه توپ تغییرات جزئی به خود دید. یک صفحه زرهی به بالای مسلسل هم‌محور جهت ارتقا محافظت از آن افزوده شد که عامل اصلی تمایز ظاهری آن با مدل ب بود. نقاط اتصال قطعات یدکی زنجیر به همراه دسته استارت موتور به جانب چپ تانک منتقل شد. قفل دریچه‌های پشت تانک ساده‌سازی گردید. مجموع این تغییرات مجدداً باعث افزایش وزن تانک این بار به ۱۸٫۵ تن گردید. با این وجود سرعت و برد آن همچنان همانند مدل ب بود.
در مجموع ۱۳۴ عراده دارای برجک از ۱۴۰ عراده سفارش‌داده‌شده از مدل سی بین ماه‌های اکتبر سال ۱۹۳۸ تا اوت سال ۱۹۳۹ تولید شد. شش شاسی مدل سی برای تبدیل به پل‌گذار کنار گذاشته شد. شانزده شاسی دیگر نیز اوایل سال ۱۹۴۰ بدین منظور اختصاص یافت. این شاسی‌ها جهت سوار شدن سازه فوقانی اصلاح‌شده پل‌گذار به شرکت‌های ماگیروس و کروپ تحویل داده شدند. ماه اوت همان سال دو شاسی مرجوع و مجدداً به تانک‌هایی با برجک تبدیل گشتند. این مدل نیز در کارخانه به صورت کامل به رنگ خاکستری تیره رنگ‌آمیزی می‌شد. این افزایش تولید یگان‌های خط مقدم را قادر ساخت تعداد بیشتری از تانک‌های سبک خود را به تانک‌های متوسط بدل کنند. این مدل تا سال ۱۹۴۳ در خدمت فعال باقی‌ماند تا اینکه خسارات میدان نبرد و پدیداری مدل‌های جدیدتر موجب جایگزینی کامل آن‌ها گردید.