مردی با نقاب آهنی

| مردی با نقاب آهنی | مردی با نقاب آهنی |
| --- | --- |
(L'Homme au Masque de Fer عنوان فرانسوی)(ترجمه: مردی با ماسک آهنین) تصویر از چاپ‌کننده ناشناس (چاپ فلزی و مزوتینت رنگ‌شده با دست) متعلق به سال ۱۷۸۹.: (L'Homme au Masque de Fer عنوان فرانسوی)(ترجمه: مردی با ماسک آهنین) تصویر از چاپ‌کننده ناشناس (چاپ فلزی و مزوتینت رنگ‌شده با دست) متعلق به سال ۱۷۸۹.
نام هنگام تولد: ناشناس
زادهٔ: ناشناس ناشناس
درگذشت: ۱۹ نوامبر ۱۷۰۳ باستیل، پاریس، فرانسه
آرامگاه: قبرستان Saint-Paul , پاریس
دیگر نام‌ها: اوستاش دوژه (هنگام دستگیری)  Marchioly (برگه گواهی فوت)
شناخته‌شده برای: هویت رازآلود
وضعیت جزایی: وفات در زندان
: 
اتهام جنایی: نامشخص
مجازات: حبس ابد
تحت تعقیب توسط: Louvois
جزئیات: جزئیات
مکان(ها):  پینرولو (۱۶۶۹–۱۶۸۱)  Exilles Fort (1681–1687)  Île Sainte-Marguerite (1687–1698)  قلعه باستیل (۱۶۹۸–۱۷۰۳) 
تاریخ دستگیری: ۲۸ ژوئیه ۱۶۶۹
 :  
مردی با نقاب آهنین (فرانسوی L'Homme au Masque de Fer ; درگذشت ۱۹ نوامبر ۱۷۰۳) یک زندانی سیاسی ناشناس در زمان سلطنت لوئی چهاردهم پادشاه فرانسه(۱۶۴۳–۱۷۱۵) بود که در ژوئیه ۱۶۶۹ با نام مستعار اوستاش دوژه "Eustache Dauger" دستگیر شد و برای مدت ۳۴ سال در زندان بود. او که همواره ماسک یا نقابی از جنس آهن به صورت داشت به دلیل ناشناس ماندن در تمام مدت زندان مشهور شده بود، در بازداشت زندان‌هایی که همه با ریاست شخصی به نام بنین دُوِرن سن-مارس (Bénigne Dauvergne de Saint-Mars) بود در چهار زندان متوالی درفرانسه از جمله قلعه باستیل به سر می‌برد. هنگامی که او در ۱۹ نوامبر ۱۷۰۳ در آنجا (زندان) درگذشت، گواهی فوت او با نام مستعار مارشیالی "Marchialy" صادر شد.
هویت واقعی این زندانی با وجود اینکه مورد بحث گسترده مورخان قرار گرفته و نظریه‌های مختلفی در کتاب‌ها، مقاله‌ها، نمایشنامه‌ها و فیلم‌های متعددی بیان شده است اما همچنان به صورت یک راز باقی مانده است. در میان نظریه‌های برجسته، نظریه‌ای است که ولتر فیلسوف و نویسنده فرانسوی ارائه کرده است که در ویرایش دوم کتاب (Questions sur l'Encyclopédie سال ۱۷۷۱) ادعا کرده است که زندانی برادر بزرگتر و نامشروع لویی چهاردهم بود. این ادعای ارتباط سلطنتی بعدها توسط نویسندگانی که انواع دیگری از این روابط و ارتباط‌های اشرافی و سلطنتی را پیشنهاد کردند تکرار شد.
اطلاعات کمی هم که در مورد این زندانی وجود دارد بر اساس اسناد معاصری است که در قرن نوزدهم به دست آمده که عمدتاً مکاتبات بین سن-مارس و مافوقش بوده که بلافاصله بعد از دستگیری برچسب یا عنوان «صرفاً یک نوکر یا پیشخدمت» برای او (زندانی) استفاده شده. آنچه از این اسناد برمی‌آید این است که او به خاطر «آنچه دیده بود»، «آنچه می‌دانست» و «آنچه برای انجامش استخدام شده بود» به زندان افتاده است. افسانه‌ها حاکی از آن است که هیچ‌کس هرگز چهره او را ندیده است، زیرا همواره با ماسکی از پارچه مخمل سیاه پنهان شده بود که بعداً ممکن است توسط نویسنده ولتر به عنوان یک ماسک آهنی به اشتباه گزارش شده باشد. با این حال، اسناد رسمی نشان می‌دهد که ممکن است زندانی مجبور بوده که فقط هنگام مسافرت یا هنگام رفتن به عبادت‌گاه در باستیل در سال‌های پایانی حبس خود، صورتش را بپوشاند. مورخان مدرن معتقدند این اقدام توسط سن مارس صرفاً برای افزایش اعتبار خود در پایان دوران حرفه‌ای‌اش اعمال شده اما همین باعث ایجاد شایعات پی‌درپی در مورد این زندانی به ظاهر مهم شد.
مردی با نقاب آهنین موضوع بسیاری از آثار داستانی بوده است که برجسته‌ترین آنها در سال ۱۸۵۰ توسط الکساندر دوما بود. بخشی از رمان «ویکومت براژلون: ده سال بعد» — آخرین قسمت از حماسه دآرتانیان ساگا (D'Artagnan saga) — این زندانی را نشان می‌دهد که به عنوان همزاد لویی چهاردهم به تصویر کشده شده و مجبور به پوشیدن ماسک آهنی شده است.  در سال ۱۸۴۰، دوما برای اولین بار در فصل "L'homme au masque de fer" در جلد هشتم کتاب غیرداستانی Crimes Célèbres مروری بر نظریه‌های رایج در مورد زندانیان موجود در زمان او ارائه کرد..  این رویکرد توسط بسیاری از نویسندگان بعدی اتخاذ شد و آثار نظری همچنان در مورد این موضوع ایجاد می‌شوند.