stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گردیز گانش
تاریخچه

دی.سی. سرکار قدمت این تندیس را به قرن ششم تا هفتم میلادی نسبت می‌دهد. به‌طور دقیق‌تر و براساس کتیبه‌شناسی، کتیبه‌های که در مبنای این تندیس است قدمت آن به قرن هفتم میلادی می‌رسد. برخی نویسندگان این تندیس را به دوره سنتی میان هنر کوشان و هنر گبتا در قرن پنجم یا پایان قرن چهارم میلادی نسبت می‌دهند. تندیس گانش که در دل ولایت گردیز کشف شده‌است امروزه به دوره تُرک‌شاهان در قرون هفتم و هشتم میلادی نسبت داده می‌شود، و به دوره شاهی هندو (قرن نهم تا دهم میلادی) که نیز پیشنهاد شده، نسبت داده نمی‌شود. تعیین این تاریخ اساساً بر مبنای تحلیل‌های سبک‌کاری صورت گرفته‌است و این تندیس گانیشا از نظر تندیس پردازی و سبک‌کار شباهت‌های بسیار زیادی به کارهای خانقاه بودائی در فندقستان دارد که قدمت آن به همین دوره نسبت داده شده‌است.
تندیس گانش هم‌چنین با تندیس مشهور براهمی سوریا (ایزد) از نظر لباس رو پوش که با بوت مشابهت دارد و هم عصر پنداشته می‌شود، تندیس سوریا که در خیرخانه در نزدیکی کابل پیدا شد نیز به قرن هفتم تا هشتم میلادی به دوره ترک‌شاهی نسبت داده می‌شود. از نظر باستان‌شناسی، قدمت خود معبد خیرخانه نیز به ۶۰۸ تا ۶۳۰ میلادی تخمین می‌شود که آغاز دوره ترک‌شاهی است. دین ودائی (براهمنیسم) ظاهراً تا حدی در زیر حاکمیت ترک‌شاهی‌ها، کسانی که اساساً پیرو آیین بودائی بودند، به شکوفایی رسیده‌است و کارهای هنری زیادی نیز به دوره آن‌ها که قرن هفتم تا هشتم میلادی است نسبت داده می‌شود.
پس از این‌که تندیس گردیز گانش کشف شد به معبد هندو بنام درگاه پیر راتان نات در کابل، نزدیک سینما پامیر، منتقل شد.
کتیبه

کتیبه در قسمت پایه تندیس حکاکی شده‌است. این کتیبه به زبان سیداماتریکا که شاخهٔ از زبان براهمی است تحریر شده‌است. بررسی نوشته آن پیشنهاد می‌دهد که تاریخ آن به قرن ۶ یا ۸ میلادی بازمی‌گردد.
در روز سیزدهم نیمه روشن ماه یستا، عمارت [قمری] ویساخا بود، در فرخنده زمانی که علامت منطقه البروج شیر در افق روشن (لاگنا) قرار داشت، در سال هشتم، این [تصویر] ماهاوینایاکا توسط ارباب عظیم تقدیس شد، همان پادشاه عظیم، پادشاه پادشاهان، «سری شاهی خیمگیلا» از ادیانا.
هویت این خینگالا نامعلوم است. یکی از خینگلاهای معروف از دودمان آلخون شناخته شده‌است و یکی از سکه‌های که در دوران وی ضرب شده‌است دارای نشان «دیوا شاهی خینگلا» («خدا-شاه خینگلا») است، اما وی به دوران خیلی دورتر در حدود قرن پنجم میلادی نسبت داده می‌شود. خینگلا نارندرادیتیا هم از همان قوم است، اما قدمت این خینگلا به قرن هفتم میلادی می‌رسد.
با در نظر داشت احتمال آماری، اگر قدمت گانش را به اواسط قرن هشتم نسبت دهیم، سری ساهی کینگالا که در کتیبه درج شده‌است به احتمال زیاد با حاکم ترک‌شاهی کابل که در منابع عربی از وی به عنوان خینخیل یا خنجیل نام برد شده همان فرد است، کسی که بنا بر روایت یعقوبی در ۷۷۵–۷۷۸ به المهدی تسلیم شد. از این‌رو خنخیل که در منابع عربی ذکر شده، ممکن است با بو فوژان ترک-شاهی (勃匐準) که در منابع چینی ذکر شده‌است یکی باشد و در منابع چینی آمده‌است که او پسر فرومو کسارو بود و دقیقاً در ۷۴۵ میلادی به تخت نشست.

سکه‌ای از خینگیلا با عنوان دوا شاهی کینقیلا ( "خدای پادشاه، کینگیلا")، ۴۴۰–۴۹۰ میلادی
خوزه رامون لاراس

| خوزه رامون لاراس | خوزه رامون لاراس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: خوزه رامون لاراس خیل
زادهٔ: ۱۹۲۹ بارسلون، اسپانیا
درگذشت: ۳ سپتامبر ۲۰۱۳ (۸۴ سال) مالاگا، اسپانیا
ملیت:  اسپانیایی
پیشه(ها): فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۲
خوزه رامون لاراس (اسپانیایی: José Ramón Larraz‎؛ ۱۹۲۹ – ۲۰۱۳) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به بداندیشی شهوانی، نشانه بیماری اشاره نمود که یکی از فیلم‌های بخش مسابقهٔ جشنواره فیلم کن ۱۹۷۴ بود.
گلاسین

| کواترنری> سامانه/دوره | کواترنری> ردیف/دور | کواترنری> اشکوب/عصر | کواترنری> سن  (میلیون سال) | کواترنری> سن  (میلیون سال) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کواترنری | هولوسن | مگالاین | ۰ | ۰/۰۰۴۲ |
| کواترنری | هولوسن | نورث‌گریپین | ۰/۰۰۴۲ | ۰/۰۰۸۲ |
| کواترنری | هولوسن | گرینلندین | ۰/۰۰۸۲ | ۰/۰۱۱۷ |
| کواترنری | پلیستوسن | تارانشین | ۰/۰۱۱۷ | ۰/۱۲۶ |
| کواترنری | پلیستوسن | چیبانین | ۰/۱۲۶ | ۰/۷۸۱ |
| کواترنری | پلیستوسن | کالابرین | ۰/۷۸۱ | ۱/۸۰ |
| کواترنری | پلیستوسن | گلاسین | ۱/۸۰ | ۲/۵۸ |
| نئوژن | پلیوسن | پیاسنزین |  پیش از آن |  پیش از آن |
گلاسین یا ژلاسین (انگلیسی: Gelasian) یک محدودهٔ زمانی از دور پلیستوسن و سامانه کواترنری است که حدود ۲٫۵۸ تا ۱٫۸ میلیون سال پیش ادامه داشت. این دوره با شروع یخبندان‌های کواترنری در نیم‌کره شمالی و ظهور انسان‌های اولیه مانند انسان ماهر در شرق آفریقا همراه بود.
گلاسین پس از عصر پیاسنزین (پلیوسن) و قبل از عصر کالابریان (پلیستوسن) قرار دارد. در طول گلاسین آب‌وهوای زمین سردتر شد، اما برخی گونه‌های گرمادوست همچنان در عرض‌های بالاتر زندگی می‌کردند. گونه‌های بزرگی مانند لاک‌پشت‌های عظیم‌الجثه و تنوع زیادی از پرندگان و پستانداران مانند تنبل‌های زمینی و سگ‌دندان‌ها وجود داشتند. در گلاسین انسان ماهر با توانایی استفاده از ابزارهای ابتدایی ظاهر شد. گونه‌های دیگر انسانی مانند انسان رودولفی و انسان راست‌قامت نیز در این دوره به وجود آمدند.
در گلاسین گسترش یخچال‌های طبیعی، تأثیر زیادی بر زیستگاه‌ها و گونه‌ها داشت. در کل، گلاسین آغازگر تغییرات بزرگ در زمین‌شناسی و زیست‌شناسی بود که منجر به ظهور انسان‌های اولیه و سازگاری‌های جدید در حیات وحش شد.
جزئیات

گلاسین در مقیاس زمانی زمین‌شناسی یک عصر و در گاه‌چینه‌شناسی یک اشکوب است که قدیمی‌ترین زیربخش دوره یا سامانه کواترنری و دور یا ردیف پلیستوسن به‌شمار می‌رود. گلاسین، بازه زمانی از ۲٫۵۸۸ تا ۱٫۸۰۶ میلیون سال پیش را در بر می‌گیرد و پس از اشکوب پیاسنزین و پیش از کالابرین جای می‌گیرد.
گلاسین در مقیاس زمانی زمین‌شناسی در سال ۱۹۹۸ معرفی شد. این دوره به نام شهر جلا در جزیره سیسیل در جنوب آن نام‌گذاری شده است. در سال ۲۰۰۹، این دوره از پلیوسن به پلیستوسن منتقل شد تا مقیاس زمانی زمین‌شناسی با تغییرات کلیدی آب‌وهوا، اقیانوس‌ها و زیست‌کره زمین که ۲٫۵۸ میلیون سال پیش رخ داد، هماهنگ‌تر باشد.
پایین‌ترین حد گلاسین به‌صورت مغناطیسی‌چینه‌شناختی به‌عنوان پایه کرونوزون ماتیویاما (C2r) تعریف شده است (در مرز مغناطیسی‌چینه‌شناختی گوس-ماتیویاما)، مرحله ایزوتوپی ۱۰۳. در بالای این خط، انقراض‌های قابل‌توجهی از نانوفسیل‌های کربناته رخ می‌دهد: Discoaster pentaradiatus و Discoaster surculus. GSSP برای گلاسین در مونته سانت نیکولا نزدیک جلا واقع شده است.
بالاترین حد گلاسین به‌صورت مغناطیسی‌چینه‌شناختی به‌عنوان پایان کرونوزون اولدُوای (C2n) تعریف شده است و از نظر جانوری به‌عنوان سطح انقراض نانوفسیل کربناته Discoaster brouweri (پایه زیست‌زون CN13) مشخص می‌شود. در بالای گلاسین، نخستین ظهور نانوفسیل کربناته Gephyrocapsa sp. و سطح انقراض فورامینفر پلانکتونی Globigerinoides extremus قرار دارد.
ریچ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه محصول: خودرو
مالک: چری اتومبیل
کشور: چین
تاریخ معرفی: مارس ۲۰۰۹
توقف تولید: آوریل ۲۰۱۳
بازار عرضه: چین
ریچ (انگلیسی: Riich) شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد.
غار آب رحمت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Shown within Uzbekistan: Shown within Uzbekistan
موقعیت: Talassky Alatau Range
منطقه: تیان شان
مختصات: ۴۱°۳۴′۰۸٫۸″ شمالی ۷۰°۰۸′۰۰٫۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۵۶۹۱۱۱°شمالی ۷۰٫۱۳۳۴۱۷°شرقی﻿ / 41.569111; 70.133417
ارتفاع: ۱٬۲۵۰ متر (۴٬۱۰۱ فوت)
طول: ۲۰ متر (۶۶ فوت)
عرض: ۹ متر (۳۰ فوت)
ارتفاع: ۱۱٫۸ متر (۳۹ فوت)
تاریخ: تاریخ
جنس: سنگ آهک
دوره‌ها: پارینه‌سنگی میانی
مرتبط با: نئاندرتال‌ها
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های کاوش: ۱۹۶۲
باستان‌شناسان: میخائیل گراسیموف، H. K. Nasretdinov
غار آب رحمت یک محوطه مربوط به ماقبل تاریخ در ازبکستان است که در آن بقایای سنگواره‌ای نئاندرتال‌ها پیدا شده است. این غار که مربوط به پارینه‌سنگی میانی است یک غار کم‌عمق کارستی است که در نزدیکی پیوندگاه دو رود چاتقال و پسکام قرار گرفته است.
ایالات متحده آمریکا در المپیک تابستانی ۲۰۲۴
مدال‌آوران

مقاله‌های اصلی: فهرست برندگان مدال المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
باشگاه والیبال سپاهان اصفهان

Football club
باشگاه والیبال فولاد مبارکه سپاهان اصفهان یک باشگاه والیبال ایرانی است که در اصفهان تأسیس شده بود. سپاهان در سال ۱۳۹۷ به لیگ برتر والیبال ایران صعود کرد.
صعود به لیگ برتر

سپاهان در اولین سال حضور خود در لیگ دسته یک با ترکیبی بومی و سرمربیگری سعید عقیلی و با ۱۲ پیروزی مستقیماً به مسابقات لیگ برتر والیبال صعود کرد.
آمار و عملکرد

مقاوم دوم دسته یک والیبال کشور
مقام سوم لیگ سال 99
کادر فنی

سرمربی : بالسا رادولوویچ
مربی:مصطفی سلگی
کمک مربی: فرهاد کاوه آهنگران - محمدرضا محمدی پور
بدنساز: عباس فیروزیان
ماساژور : پوریا ملکی
تدارکات  : مسعود آقایی
سرپرست : رضا ایرانزاد
مدیر اجرایی :مهرداد سلطانی
بازیکنان

محمدعلی پیران
آرمان رحیمی
سپهر بهنژاد
احسان زینلی
محمدرضا حضوری
علیرضا کرباسی
امیر حسین یوسفی
محمد عسکری
ماهان برزکار
مهدی توکلی
علیرضا بکرانی
محمد جمدی
محمد حسین موذن صفایی
علی حبی
علی داوری
امیر آزادمنش
کسری توکلی
مهدی عرب
سازنده البسه

| لیگ | سازنده البسه | اسپانسر پیراهن |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۷- |  یوسف جامه | فولاد مبارکه اصفهان |
| ۱۳۹۸- |  استارت اسپورت | فولاد مبارکه اصفهان |
| 1401 | 🇮🇷  مروژ | فولاد مباركه سپاهان |
| 1402 | 🇮🇷 استارت اسپورت | فولاد مبارکه سپاهان |
سکوت (اپرا)

سکوت یا به زبان ژاپنی چینموکو اپرایی در دو پرده از آهنگساز ژاپنی تیزو ماتسومورا بر اساس رمان تاریخی به همین نام اثر اندو شوساکو در سال ۱۹۶۶ است.
بنیاد هنری سانتوری (サントリー芸術財団) در سال ۱۹۸۰ به تیزو ماتسومورا دستور داد تا یک اپرا بسازد. ماتسومورا خود موضوع و الگوی اپرا را انتخاب کرد. این اپرا قرار بود در عرض پنج سال به پایان برسد، اما در نهایت ماتسومورا، که هم آهنگسازی و هم لیبرتو را نوشت، به مدت ۱۳ سال روی آن کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۳ به پایان رسید. اپرا در تئاتر نیسی در همان سال تحت عنوان کارگردانی هیروشی واکاسوگی برای سی امین سالگرد افتتاحیه آن به نمایش درآمد.
آرامستان کنفوسیوس

آرامستان کنفوسیوس (三孔) در شهر تاریخی تایفو، استان شاندونگ چین، آرامگاهی است که محل دفن کنفوسیوس، برخی از شاگردان او و هزاران نفر از نوادگانش است. این مکان که از سال ۱۹۹۴ به‌عنوان بخشی از میراث جهانی یونسکو ثبت شده، شامل معبد کنفوسیوس و عمارت خاندان کونگ نیز می‌شود و به‌طور کلی با نام «سه مکان کنفوسیوسی» شناخته می‌شود.
دیرینگی آرامگاه به دوران دودمان ژو بازمی‌گردد و در طول تاریخ دستخوش ۱۳ بازسازی شده است. دیوار محیطی آن در قرن هجدهم به طول ۷٫۵ کیلومتر گسترش یافت و اکنون مساحتی حدود ۱۸۳ هکتار را پوشش می‌دهد. قدیمی‌ترین قبرها به دوران ژو و جدیدترین آنها به نسل‌های ۷۶ و ۷۸ نوادگان کنفوسیوس تعلق دارند. در این آرامگاه بیش از ۴۰۰۰ کتیبه سنگی از دوره‌های مختلف تاریخی چین، از جمله دودمان‌های سونگ، مینگ و چینگ، به چشم می‌خورد.
در آرامگاه، مقبره کنفوسیوس به شکل تپه‌ای مخروطی قرار دارد و در اطراف آن سنگ‌افراشته‌ها و قبرهای نوادگان او به چشم می‌خورد. برخی از مقبره‌ها به دلیل اعطای عناوین اشرافی به نوادگان کنفوسیوس، دارای نمادهای نجیب‌زادگان هستند. این مکان که با بیش از ۱۰ هزار درخت پوشیده شده، حالتی جنگلی دارد و همچنان یکی از مهم‌ترین مراکز تاریخی و فرهنگی چین محسوب می‌شود.
سوکوت

| سوکوت | سوکوت |
| --- | --- |
از راست‌به‌چپ، میوه بالنگ، جای اِترُگ یا بالنگ، لولاو یا نخل و شاخه مورد که در سوکوت استفاده می‌شوند.: از راست‌به‌چپ، میوه بالنگ، جای اِترُگ یا بالنگ، لولاو یا نخل و شاخه مورد که در سوکوت استفاده می‌شوند.
نام رسمی: (به عبری: סוכות)
برپایی توسط: مردم اسرائیل، عبری‌زبانان، وابستگان بنی‌اسرائیل، یهودیان، سامری‌ها
گونه: یهودی
اهمیت: یکی‌از اعیاد سه‌گانه
مراسم: خوردن غذا زیرسوکا, بردن اربعه مینیم به کنیسه.
پایان: روز بیست‌ویکم تیشری
تاریخ: ۱۵ تیشری، 16 Tishrei، 18 Tishrei، 19 Tishrei، 20 Tishrei، 21 Tishrei، 17 Tishrei
سوکُّوت (به عبری: סוכות) یا جشن آلونک‌ها بنابر روایت کتاب مقدس، پانزدهم ماه عبری تیشری هرسال آغاز جشن یهودیان است. کلمهٔ سوکوت جمع کلمهٔ عبری «سوکا» به معنی آلونک و اتاقک کشاورزان است. سوکا جشنی است به مناسبت خروج بنی اسرائیل از مصر، به معنای بیرون آمدن از خانه بندگی به اتاقک و آلونگ آزادی است. البته خروج از مصر در ۱۵ ماه نیسان (جشن پسح) بوده ولی به یهودیان دستور داده شده که سوکوت در ماه تیشری اجرا گردد.
جشن آلونک‌ها ۵ روز پس‌از روزهٔ بزرگ یهودیان یا یوم کیپور آغاز می‌شود که هفت روز ادامه دارد.
ریشه‌شناسی

برابر نظر بیشتر مفسران تورات، منظور از آلونک (سوکا) در بیابان، ابرهای ویژه‌ای بودند که به‌طور معجزه‌وار مردم را در بیابان از اطراف احاطه کرده و آنها را از هر گونه گزند و آسیب طبیعی محافظت می‌کردند؛ بنابراین سکونت در سوکا، یادآوری معجزه خداوند در خارج ساختن عبرانیان از مصر و محافظت از آنها در مدت چهل سال اقامت در بیابان است.
برگزاری جشن سایه‌بان‌ها به یادگار چهل سالی است که یهودیان پس از خروج از مصر به‌طور مداوم در حرکت بودند. عید سوکوت علاوه بر معنی و خصوصیت اصلی‌اش به عنوان یک عید یهودی، دارای یک جنبهٔ جهانی هم می‌باشد. این جشنی است که در آن یهودیان پیام مخصوصی برای افراد بشر می‌فرستند و در آن هسته‌ای از اعتقاد به ماشیح موعود (ناجی جهان) دارد. یکی از مظاهر این طرز تفکر قربانی کردن ۷۰ گاو نر در ۷ روز جشن بود. این گاوها را برای سلامتی ۷۰ ملل جهان قربانی می‌نمودند. این عمل، همبستگی یهودیان را با تمام ملل جهان نشان می‌دهد.
یکی دیگر از فلسفه‌های ساختن سوکا، با توجه به وضعیت خاص سقف آن بیان می‌شود. سقف آلونک از جنس حصیر یا شاخ و برگ درختان است، به طوری که باران به آسانی داخل آن می‌شود. کسی که در سوکا ساکن است، از یک سو به وضعیت افرادی که سر پناه مناسبی برای خود ندارند، آگاه می‌شود و احساس همدردی بیشتری با مستمندان می‌کند و از سوی دیگر، به فرمان خداوند، خانه مستحکم و راحت خود را ترک کرده، در محلی که به ظاهر سقف محکمی ندارد، ساکن شده‌است. وی در این حالت، توکل و ایمان خود را به خداوند تقویت کرده، اعلام می‌کند که به فرمان خالقش حاضر است حتی مکان راحت خود را ترک کرده و به محل مورد نظر او - گرچه دارای امکانات کمتری است - برود و امید خواهد داشت که خداوند او را در هر وضعیتی- مانند اجدادش در بیابان سینای - حفظ می‌کند.
جشن جمع‌آوری محصول

نام دیگر سوکوت «حگ هاآسیف» به معنی جشن جمع‌آوری محصول است. جشن آلونک‌ها در ایام جمع‌آوری محصول برگزار می‌شود. جشن شاووعوت (اعطاء تورات) اولین برداشت حاصل است، حاصلی که در بهار کاشته شده‌است. سوکوت هم جشن جمع‌آوری محصول در پاییز است. در این عید پدران ما به خانه خدا در اورشلیم می‌رفتند تا از خداوند از حاصل زمینی که به آنها داده، شکرگزاری نمایند.
چون این جشن، جنبه کشاورزی دارد، پس از جمع‌آوری محصول به پاس آنچه «نعمت‌های بیکرانی که خداوند به ما داده» نامیده می‌شود، چهار نوع از محصولات زمین که عبارت‌اند از ترنج، شاخه درخت خرما، شاخه درخت مورد و شاخه درخت بید را در دست گرفته و دعای ویژه‌ای می‌خوانند. علمای یهود بکار بردن این چهار نوع محصول را در نماز جشن سوکوت به دو صورت توجیه می‌کنند[نیازمند منبع]
توجیه اول: ترنج به شکل قلب است، شاخه درخت خرما شبیه ستون فقرات انسان، برگ مورد به شکل چشم و برگ بید به شکل لب می‌باشد. با دعایی که خوانده می‌شود، خدا خواسته می‌شود که همواره بتوان با عقل سلیم و ایمان کامل، آن اعضا را تحت اختیار خود بگیرند.
توجیه دوم: مردم دنیا چهار نوع هستند:
کسانی که ایمان کامل و رفتار سالم دارند. «ترنج» طعم خوب و بوی مطبوعی دارد. پس شبیه گروه اول انسان‌هاست.
کسانی که تحصیلات و اطلاعات کامل دارند ولی مراسم مذهبی را به جا نمی‌آورند. «شاخه درخت خرما» میوه خوبی دارد ولی معطر نیست. پس شبیه گروه دوم است.
کسانی که اطلاعات و معلومات مذهبی کاملی ندارند ولی اعمال و رفتارشان خوب و شایسته‌است. «شاخه مورد» میوه ندارد ولی بوی آن مطبوع است. پس نماینده گروه سوم انسان‌ها می‌باشد.
کسانی که معلومات مذهبی ندارند و رفتارشان هم خوب نیست. «شاخه درخت بید» میوه ندارد و بوی مطبوعی هم از آن استشمام نمی‌شود، بنابراین نماینده گروه چهارم انسان‌هاست.
پس این چهار نوع محصول زمین، چهار گروه از مردم را که در هر جامعه‌ای وجود دارند نمایش می‌دهد. انسان‌هایی که در جامعه زندگی می‌کنند در برابر همدیگر مسئول هستند زیرا اعمال و رفتارشان و ایمانشان در سرنوشت افراد دیگر جامعه مؤثر است. هر کدام از این افراد معلومات و رفتارهای مختلفی دارند و روی هم جامعه را تشکیل می‌دهند. با جمع آوردن این چند نوع گیاه در یک بسته، صفات نیکو یعنی اتحاد و همبستگی و همکاری در میان گروه‌های مختلف جامعه، حتی آنهایی که علم یا عمل مناسب مذهبی نیز ندارند، نمایش داده می‌شود.
جشن تورات

روز بعد از آخرین روز جشن آلونک‌ها، سیمحاط تورا یعنی شادمانی تورات می‌باشد. سیمحاط تورا به فراخور به انجام رسیدن خوانش پنج جلد تورات در عرض یک سال برگزار می‌شود. در همان روز اولین فصل از جلد تورات قرائت می‌شود.
جُستارهای وابسته

شالوش رگالیم
سوسکچه

برای دیگر کاربردها، سوسکچه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| سوسکچه‌ها | سوسکچه‌ها |
| --- | --- |
سوسکچه زرافه‌ای (Apoderus longicollis): سوسکچه زرافه‌ای (Apoderus longicollis)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
فروراسته:: سوسک‌های گیاه‌خوار
بالاخانواده:: سوسکچه‌ها Latreille, ۱۸۰۲
تیره (زیست‌شناسی): تیره (زیست‌شناسی)
 سوسکچه‌های قارچ‌خور — fungus weevils  سوسکچه‌های برگ‌پیما — leaf rolling weevils  سوسکچه‌های نخستین — primitive weevils  سوسکچه‌های دماغ‌دراز — straight snout weevils  سوسکچه‌های عصر گوندوآنا  سوسکچه‌های خرطوم‌دار — true weevils  سوسکچه‌های گل‌کاجی — pine flower weevils:  سوسکچه‌های قارچ‌خور — fungus weevils  سوسکچه‌های برگ‌پیما — leaf rolling weevils  سوسکچه‌های نخستین — primitive weevils  سوسکچه‌های دماغ‌دراز — straight snout weevils  سوسکچه‌های عصر گوندوآنا  سوسکچه‌های خرطوم‌دار — true weevils  سوسکچه‌های گل‌کاجی — pine flower weevils
سوسکچه‌ها یا سرخرطومی‌ها (نام علمی: Curculionoidea) بالاخانواده‌ای از فروراستهٔ سوسک‌های گیاه‌خوار هستند. سوسکچه‌ها معمولاً کوچکتر از ۶ میلی‌متر و عمدتاً گیاه‌خوار هستند. تعداد گونه‌های شناخته‌شدهٔ سوسکچه‌ها بیش بر ۶۰٬۰۰۰ است که در خانواده‌های گوناگون طبقه‌بندی شده‌اند. بیشتر سوسکچه‌ها در خانوادۀ سوسکچه‌های خرطوم‌دار (سوسکچه‌های واقعی) قرار دارند.
نگارخانه

Chrysolopus spectabilis
سوسکچه پوزه‌دراز
تصویر بزرگ شده از سر  سوسکچه پوزه‌دراز
سوسکچه خرطوم‌دار درخت فندقی
Rhinotia haemoptera
Lixus Scrobicollis
Lixus angustatus
Lixus iridis
Lixus junci
Diaprepes abbreviatus
Phyllobius calcaratus
Gonipterus scutellatus
Aades Cultratus
Cyphocleonus achates
Liparus glabiostris
Rhynchites bicolor
Apion (Rhopalapion) longirostre
Apion frumentarium
Hypera zoilus
Sitona macularius
Sitona gressorius
Curculio glandium
Curculio nucum
Curculio elephas
Polydrusus mollis
Phyllobius glaucus
Apoderus coryli
Orychodes indus
Platystomos albinus
Meganthribus pupa
Sitophilus oryzae
Anthonomus rubi
Gonipterus gibberus
Larinus planus
Hylobius abietis
Rhynchophorus cruentatus
Cyrtepistomus castaneus
Cionus hortulanus
Hylobius (Callirus) pinastri
Vanapa oberthuri
Trachelophorus giraffa
Rhigus nigrosparsus
Phyllerythrurus sanguinolentus
Rhinostomus barbirostris
چین تایپه در المپیک

| چین تایپه در Olympics | چین تایپه در Olympics |
| --- | --- |
پرچم المپیک چین تایپه: پرچم المپیک چین تایپه
شناسه آی‌اوسی: TPE
ان‌اوسی: کمیته المپیک چین تایپه
وبگاه: www.tpenoc.net (به چینی و انگلیسی)
مدال‌ها رتبهٔ شصت و سوم:  طلا ۹ نقره ۱۱ برنز ۲۳ مجموع ۴۳ 
حضورهای تابستانی: حضورهای تابستانی
۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶–۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶–۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
حضورهای زمستانی: حضورهای زمستانی
۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ ۲۰۲۲: ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ ۲۰۲۲
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
 چین (۱۹۲۴-۱۹۴۸):  چین (۱۹۲۴-۱۹۴۸)
تایوان، با نام رسمی جمهوری چین (ROC)، از سال ۱۹۸۴ بدین سو، با عنوان «چین تایپه» (TPE) در بازی‌های المپیک شرکت می‌کند. ورزشکاران این کشور حق استفاده از پرچم جمهوری چین را نداشته و به جای آن با پرچم المپیک چین تایپه در رقابت‌ها حاضر می‌شوند. همچنین برای هر مراسم مدال، سرود پرچم ملی جمهوری چین به جای سرود ملی جمهوری چین پخش می‌شود. دلیل این محدودیت‌ها اختلاف‌های سیاسی جمهوری خلق چین و تایوان است.
ورزشکاران تایوانی اولین مدال المپیک خود را در سال ۱۹۶۰ به دست آوردند و نخستین مدال طلای این کشور در سال ۲۰۰۴ کسب شد. چین تایپه بیشترین تعداد مدال‌های خود را در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ به دست آورد.
مشارکت

در سال ۱۹۲۲، کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) اعلام کرد فدراسیون ملی دو و میدانی آماتور چین را به عنوان کمیته ملی المپیک در چین به رسمیت خواهد شناخت.ده سال بعد، در ۱۹۳۲، کمیته المپیک چین (ROC) برای اولین بار، با نام «چین» در المپیک شرکت کرد. در پی جنگ داخلی چین، در سال ۱۹۴۹ میلادی، فدراسیون ملی دو و میدانی آماتور چین به جزیره تایوان نقل مکان کرد.
در سال ۱۹۵۲ تیم ROC از المپیک هلسینکی کناره‌گیری کرد زیرا کمیته بین‌المللی المپیک به جمهوری خلق چین (PRC) اجازه داده بود در این مسابقات شرکت نماید.
در سال ۱۹۵۴ میلادی، کمیته بین‌المللی المپیک قطعنامه‌ای تصویب کرد که کمیته المپیک چین واقع در جمهوری خلق چین (پکن) را به رسمیت می‌شناسد.در ۱۹۵۶ میلادی، ROC در بازی‌های المپیک ملبورن به عنوان «جمهوری چین» نمایندگانی را به مسابقات اعزام کرد. جمهوری خلق چین در اعتراض به این کاروان، از بازی‌ها کناره‌گیری نمود؛ زیرا نمی‌پذیرفت که دو کمیته المپیک چین در فهرست اعضای کمیته بین‌المللی المپیک وجود داشته باشند.در ۱۹۵۸، جمهوری خلق چین رسماً از جنبش المپیک و تمام فدراسیون‌های حاکم بر ورزش‌های المپیکی خارج شد. پروفسور دونگ شویی، یکی از اعضای کمیته بین‌المللی المپیک، هم به نفع جمهوری خلق چین استعفا داد.در نتیجه، در سال ۱۹۵۹ کمیته بین‌المللی المپیک در نامه‌ای به ROC اطلاع داد که چون دیگر آن‌ها توان کنترل بر رشته‌های ورزشی در سرزمین اصلی چین را ندارند، طبق قوانین ROC دیگر نمی‌تواند با نام «کمیته المپیک چین» به رسمیت شناخته شود و همه برنامه‌های عملی این کمیته بایستی تحت نام دیگری در نظر گرفته می‌شوند.سال بعد ROC رسماً به نام «کمیته المپیک جمهوری چین» تغییر نام داد و مجدداً به رسمیت شناخته شد.
در ۱۹۶۳ کمیته بین‌المللی المپیک نام «تایوان» را به رسمیت شناخت و NOC اجازه یافت که از عبارت مخفف "ROC" بر البسهٔ ورزشی استفاده نماید.در ۱۹۶۸ هم کمیته بین‌المللی المپیک پس از بازی‌های ۱۹۶۸، موافقت خود را با تغییر نام تیم تایوان به «جمهوری چین» اعلام کرد.در سال ۱۹۷۶، ROC بر استفاده از نام «جمهوری چین» پافشاری می‌کرد و به همین دلیل مجاز به شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی مونترال نشد، زیرا کشور میزبان، کانادا، در این زمان جمهوری خلق چین را به عنوان تنها دولت قانونی چین به رسمیت می‌شناخت.
در سال ۱۹۷۹ کمیته بین‌المللی المپیک رسماً کمیته المپیک چین را به عنوان نمایندهٔ واقعی کشور چین به رسمیت شناخت. کمیته بین‌المللی المپیک برای اتخاذ این تصمیم، رأی پستی ۸۹ عضو خود را جویا شده بود. پس از این تصمیم‌گیری، کمیتهٔ المپیکی ROC مجبور شد نام خود را به «کمیته المپیک چین تایپه» تغییر دهد و زان پس مجاز به استفاده از پرچم و سرود ملی کشور تایوان در المپیک نیست. سال بعد، ۱۹۸۰، ROC به خاطر این تصمیم IOC اعتراض کرده و حاضر به استفاده از نام «چین تایپه» در رویدادهای ورزشی بین‌المللی نشد و بازی‌های زمستانی لیک پلاسید و بازی‌های تابستانی مسکو را تحریم کرده و در آن‌ها شرکت نیافت.نهایتاً در سال ۱۹۸۱ میلادی، در لوزان توافق‌نامه‌ای میان خوان آنتونیو سامارانش، رئیس وقت IOC, و شن چیا-مینگ، ریاست کمیته المپیک چین تایپه، به امضا رسید. در این توافق مشخص شد که ورزشکاران تایوانی بایستی تحت چه نام، پرچم و نشانی در مسابقات آتی مربوط به المپیک شرکت جویند. در سال ۱۹۸۴ برای نخستین بار «چین تایپه» با نام جدید در بازی‌های المپیک زمستانی سارایوو به رقابت‌های ورزشی پرداخت.
مدال‌ها

همچنین ببینید: جدول مدال‌های بازی‌های المپیک همه دوران‌ها
ابوالعلای شوشتری

ابوالعلاء شوشتری یا بوالعلاء شُشتری شاعر ایرانی پارسی‌گوی (بی‌دیوان) سده ۴ هجری است. او در زمان سامانیان می‌زیست.
زندگی

او در سدهٔ چهارم هجری زندگی می‌کرده است. اما اطلاعات زیادی از زندگی او در دسترس نیست. ممکن است به دلیل لقبش از اهالی شوشتر باشد، زیرا ضبط «شوشتری» با املای «ششتری» در گذشته رایج بوده است. همچنین اشعار فنی و مصنوع نیز سروده و در هزل پیشگام کسایی بود. ضمناً گمان می‌رود منظور از ابوالعلا در یکی از ابیات منوچهری همین ابوالعلاء ششتری باشد، زیرا او را در ردیف شعرای فارسی‌زبان آورده است:
ضمناً در سال اول مجله
مقاله‌ای مربوط به او نوشته شد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بوالعلا و بوالعباس و بوسلیک و بوالمثل |  | وآن‌که آمد از نوایح وآن‌که آمد از هری |
|  |  | (منوچهری) |
همچنین رادویانی او را نویسنده کتابی دربارهٔ عروض می‌داند.
در لغت‌نامهٔ دهخدا

در لعت‌نامهٔ دهخدا نوشته شده است: «تنها در لغت‌نامه اسدی ابیات ذیل از او دیده می‌شود:» و سپس این بیت‌ها آمده است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بیاور آنکه گواهی دهد ز جام که من |  | چهار گوهرم اندر چهار جای مدام |
| زمرد اندر تاکم عقیقم اندر غژب |  | سهیلم اندر خم آفتابم اندر جام. |
| ای… من ای… تو انجیره‌گذاری |  | سرگین خوری و قی کنی و باک نداری |
| ریچاله‌گری پیشه گرفتی تو همانا |  | بخیره  [کذا] در شیر بری کامه برآری. |
چند شعر دیگر

تمام اشعار این قسمت از کتاب پیشاهنگان شعر پارسی نقل شده است.
چند شعر دیگر > نام بت من

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تیری و کمانی و یکی نقش نشانه |  | بنگار و بپیوند به سوفار یکی تیر |
| نام بت من بازشناسی به‌تمامی |  | آن بت که به‌خوبیش قرین نیست به کشمیر |
|  |  | (جواب معما، علی) |
چند شعر دیگر > نرگس لاله‌گداز

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همی گرست و همی نرگسانش لاله گداخت |  | به زیر لالهٔ بگداخت نهفته زریر |
| خَلَق شود ز نشستِ دراز حُلّت مرد |  | که گَنده گردد چون دیر ماند آب غدیر |
خشاب (اندیمشک)

| خشاب (اندیمشک) | خشاب (اندیمشک) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: اندیمشک
بخش: بخش الوار گرمسیری
دهستان: قیلاب
جمعیت: ۱۵۲ نفر (سرشماری ۹۵)
خشاب (اندیمشک)، روستایی از توابع بخش الوار گرمسیری شهرستان اندیمشک در استان خوزستان ایران است.
ساکنین این روستا تیره های طایفه قلاوند مثل تتر، چارباووه و... می باشند.
جمعیت

این روستا در دهستان قیلاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۲ نفر (۴۰ خانوار) بوده‌است.
دارکلا (آمل)

| دارکلا | دارکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: بخش مرکزی
دهستان: پایین‌خیابان لیتکوه
جمعیت: ۵۸۶ نفر (سرشماری ۹۵)
دارکلا ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران است.