stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ورین کلنلو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| ورین کلان‌لو | ورین کلان‌لو |
| --- | --- |
استان: آرماویر
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
ورین کلان‌لو (به لاتین: Verin Kelanlu) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
تونی اسپیس

| تونی اسپیس | تونی اسپیس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ آوریل ۱۹۳۰ سن آنتون آرلبرگ
درگذشت: ۲۰ مارس ۱۹۹۳ سن آنتون آرلبرگ
ملیت: اتریش
تونی اسپیس (انگلیسی: Toni Spiss; ۸ آوریل ۱۹۳۰ – ۲۰ مارس ۱۹۹۳) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش بود.
وژموتم

city در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Vazhamuttom | Vazhamuttom |
| --- | --- |
city: city
VazhamuttomLocation in Kerala, India: VazhamuttomLocation in Kerala, India
مختصات: ۹°۱۶′شمالی ۷۶°۴۷′شرقی﻿ / ﻿۹٫۲۷°شمالی ۷۶٫۷۸°شرقی﻿ / 9.27; 76.78: مختصات: ۹°۱۶′شمالی ۷۶°۴۷′شرقی﻿ / ﻿۹٫۲۷°شمالی ۷۶٫۷۸°شرقی﻿ / 9.27; 76.78
ایالت: کرالا
District: Pathanamthitta
ارتفاع: ۱۹ متر (۶۲ فوت)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 689646
وژموتم (به انگلیسی: Vazhamuttom) یک روستا در هند است که در Pathanamthitta district واقع شده‌است.
خصوصیات

وژموتم ۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وزیرگنج

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| وزیرگنج | وزیرگنج |
| --- | --- |
شهر: شهر
وزیرگنجLocation in Uttar Pradesh, India: وزیرگنجLocation in Uttar Pradesh, India
مختصات: ۲۸°۱۳′شمالی ۷۹°۰۳′شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۲°شمالی ۷۹٫۰۵°شرقی﻿ / 28.22; 79.05: مختصات: ۲۸°۱۳′شمالی ۷۹°۰۳′شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۲°شمالی ۷۹٫۰۵°شرقی﻿ / 28.22; 79.05
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: بدائون
ارتفاع: ۱۷۴ متر (۵۷۱ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۷٬۴۵۲
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
وزیرگنج (به انگلیسی: Wazirganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان بدائون واقع شده‌است.
خصوصیات

وزیرگنج  ۱۷٬۴۵۲ نفر جمعیت دارد و ۱۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شبگردبازهای شامگاهی

| شبگردبازهای شامگاهی | شبگردبازهای شامگاهی |
| --- | --- |
شبگردباز معمولی (Chordeiles minor): شبگردباز معمولی (Chordeiles minor)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Chordeiles
مترادف: مترادف
 Podager:  Podager
شبگردبازهای شامگاهی یا عصررقص‌کنان‌ها یک سرده بومی قاره آمریکا از شبگردبازها در خانواده شبگردان است. این شامل گونه‌های زیر است:
| تصویر | نام علمی | نام رایج | پراکندگی |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Chordiles pusillus | شبگردباز ریزجثه | شمال آمریکای جنوبی |
|  | Chordiles rupestris | شبگردباز شن‌رنگ | بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا |
|  | Chordeiles minor | شبگردباز معمولی | آمریکای جنوبی تا شمال آمریکای شمالی. |
|  | Chordiles acutipennis | شبگردباز کوچک | ایالات متحده تا آمریکای جنوبی |
|  | Chordeiles gundlachii | شبگردباز آنتیلی | آنتیل بزرگ، باهاما و فلوریدا کیز در ایالات متحده. |
|  | Chordiles nacunda | شبگردباز ناکوندا | آرژانتین، بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پاراگوئه، پرو، سورینام، ترینیداد و توباگو، اروگوئه و ونزوئلا |
نام گونه Chordeiles برگفته از واژگان زبان یونانی باستان khoreia، «رقصی همراه با موسیقی»، و deile، «عصر» است.
دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیانگذاری شده: ۱۳۶۱
وابستگی: وزارت امور خارجه
رئیس: دکتر محمدرضا دهشیری
موقعیت: تهران، ایران
وبگاه: https://www.sir.ac.ir/
دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه یک مؤسسه آموزش عالی وابسته به وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران است که در تهران قرار دارد.
این مؤسسه که در سال ۱۳۶۱ تأسیس شده‌است، به «مدرسه سیاسی» تأسیس ۱۲۷۸ بازمی‌گردد که بنیان‌گذار آن نصرالله مشیرالدوله بوده است.
دانشکده وزارت خارجه جهت تربیت دیپلمات‌های مورد نیاز وزارتخانه تأسیس شده و هم‌اکنون بخش قابل توجهی از کادر دیپلماتیک وزارت خارجه را دانش‌آموختگان این دانشکده تشکیل می‌دهند. ریاست این دانشکده از ترم تحصیلی مهر سال ۹۳–۹۴ بر عهده محمدحسن شیخ‌الاسلامی است.
بنا به تصمیم شورای عالی انقلاب فرهنگی زین پس تمامی موسسه‌های آموزش عالی دستگاه‌های اجرایی که یکی از آن موارد، دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه می‌باشد دیگر جذب دانشجو نخواهد داشت و این مرکز آموزشی از سال آموزشی ۱۳۹۶ هیچ‌گونه ورودی نداشته است.طبق گفته محمدحسن شیخ‌الاسلامی رئیس انجمن علمی دیپلماسی ایران پذیرش دانشجوی جدید در این دانشکده متوقف شده است و دانشکده ملزم به پایان کار خود تا شهریور سال ۱۴۰۱ خواهد بود.
با این وجود در جلسه شورای عالی اداری که در اسفند ۱۴۰۳ برگزار شد، دانشکده به موارد استثناء مصوبه سال ۱۳۹۰  اضافه شد و تصمیم به تداوم فعالیت دانشکده روابط بین‌الملل گرفته شد.
نحوه پذیرش و تحصیل

دانشکده هرساله از طریق کنکور سراسری کارشناسی ارشد در دو گرایش دیپلماسی و سازمان‌های بین‌المللی و مطالعات منطقه‌ای دانشجو جذب می‌کند.
پس از اعلام نتایج دانشکده از رتبه‌های برتر دو یا سه برابر ظرفیت برای طی مراحل مصاحبه دعوت به عمل می‌آورد. پس از طی سه دوره مصاحبه زبان
انگلیسی (اغلب به صورت کتبی)، علمی و عقیدتی داوطلبان نمونه انتخاب می‌شوند. تسلط کافی به زبان انگلیسی یکی از مولفه‌های اصلی پذیرش در این دانشکده می‌باشد.
تحصیل در دانشکده ۳ ترم طول می‌کشد و با توجه به گذراندن تعداد ۵۶ واحد درسی (واحدهای مصوب وزارت علوم و واحدهای مربوط به وزارت خارجه) برای مقطع ارشد و نیز لزوم یادگیری زبان دوم (در کنار زبان انگلیسی) دانشجویان از توانمندی‌های بالایی برخوردار می‌گردند. زبان دوم بستگی به گرایش تحصیلی دانشجویان ارائه می‌شود و محدودیتی در ارائه زبان دوم وجود ندارد، زبان‌های فرانسه، اسپانیولی، عربی، چینی و حتی سواحیلی از جمله زبان‌هایی است که در این دانشکده تدریس شده‌است.
شایان ذکر است که از ترم مهرماه سال ۱۳۹۴ دانشکدهٔ روابط بین‌الملل در هفت رشته دانشجو خواهد داشت و زمزمه‌هایی نیز برای ارتقاء دانشکده به دانشگاه علوم دیپلماتیک شنیده می‌شود
شهریه

تا سال ۹۱ دانشکده به دانشجویان شهریه ماهانه پرداخت می‌کرد ولی از این زمان به بعد به علت مشکلات بودجه‌ای وزارت امور خارجه این شهریه قطع شد و به دانشجویان مبلغی بابت شهریه پرداخت نمی‌شود.
استخدام

در گذشته فارغ التحصیلان بعد از فراغت از تحصیل بلافاصله به استخدام وزارت امور خارجه درمی‌آمدند اما طی چند سال گذشته دانشکده اعلام کرده‌است که تحصیل در آن به معنی استخدام در وزارت امور خارجه نیست و این مرکز صرفاً یک محل آموزشی آکادمیک برای ادامه تحصیل است. با این حال کماکان دانشکده مسیر اصلی ورود به وزارت امور خارجه محسوب می‌گردد و دانشجویان برتر علمی-تخصصی-عقیدتی و اخلاقی که تسلط کافی به زبان انگلیسی داشته باشند زمینهٔ فعالیت در وزارت متبوع را دارند.
سفرهای خارجی

دانشکده از ورودی‌های هر سال تعداد ۱۰ نفر را که در طی یک مصاحبه زبان انگلیسی و عقیدتی-اخلاقی موفق شدند و نمرات بالاتری دارند در برنامه اعزام به کشورهایی همچون ژاپن، هلند، انگلستان، فرانسه، کره جنوبی، آلمان و … قرار می‌دهد.
روسای دانشکده

محمدرضا دهشیری
محمدحسن شیخ‌الاسلامی
مصطفی بروجردی
همایون همتی
بهادر امینیان جزی
سید عباس عراقچی
باشگاه فوتبال برق شیراز

Football club
باشگاه فوتبال برق شیراز یک باشگاه فوتبال ایرانی بود که در سال ۱۳۲۵ در شهر شیراز پایه‌گذاری شد. این تیم یکی از قدیمی‌ترین تیم‌های ایران و قدیمی‌ترین تیم شیراز بود که در سال ۱۴۰۱ منحل شد. از مهم‌ترین افتخارات باشگاه فوتبال برق شیراز می‌توان به ۱ قهرمانی و ۱ نایب‌قهرمانی در جام حذفی ایران و ۱ قهرمانی جام اتحادیه ایران اشاره کرد.
دلیل منحل شدن

این تیم بخاطر نداشتن حامی مالی سرانجام بعد از ۷۶ سال از بین رفت.
تاریخچه > بنیانگذاری و سال‌های نخست (۱۳۵۰–۱۳۲۵)

در سال ۱۳۲۵ عده‌ای از جوانان ورزش‌دوست شیرازی که در «کارخانه چراغ‌برق شیراز» کار می‌کردند، به رهبری «ابراهیم نعمت‌اللهی» تصمیم به تشکیل یک تیم فوتبال گرفتند. در روز ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵، مهندس خمسی، مدیر کارخانه در جلسه‌ای با تأسیس باشگاه برق موافقت کرد.
بعد از استقلال تهران که قدیمی‌ترین باشگاه باقی مانده ایران است، برق شیراز یکی از قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال باقی مانده ایران بود که منحل شد.
باشگاه برق کار خود را با سرپرستی نعمت‌اللهی و مربیگری بهادر قهرمان آغاز کرد. حمایت‌های کارخانه و مدیریت آن از ابتدا غیرمالی بود، اما همان کمک‌ها نیز چندان دوام نداشت و پس از مدت کوتاهی قطع شد. پس از آن نعمت‌اللهی با سرمایه شخصی عهده‌دار نیازهای مالی باشگاه شد. با افزایش مشکلات مالی بهادر قهرمان پس از ۶ تا ۷ ماه از تیم کناره‌گیری کرد و مسئولیت مربیگری هم بر دوش نعمت‌اللهی افتاد.
تاریخچه > دوران جام تخت جمشید (۱۳۵۷–۱۳۵۰)

در سال ۱۳۵۶ برق شیراز با مربیگری عباس رضوی[نیازمند منبع] به‌عنوان بهترین تیم شهرستانی جام تخت جمشید دست یافت و به‌عنوان پاداش به جام استقلال چین اعزام شد. در این جام تیم‌های مقتدری ازجمله تیم ملی چین /مراکش/غنا/ مکزیک /فلیپین و برق شیراز حضور داشتند که در نهایت تیم برق شیراز به عنوان سومی دست یافت.
بردهای پر گل این تیم مقابل دو تیم پر طرفدار آن‌روزها یعنی تاج و پرسپولیس موجب شگفتی کارشناسان بود حال آنکه ناتمام ماندن لیگ در این سال موجب قطع شدن نوار پیروزی‌های لاله‌های نارنجی مقابل سرخابی پایتخت شده و در ادامه این تیم به دومین بحران از سه بحران بزرگ تاریخ خود پا گذاشت، بحران سال ۵۷ و سال‌های نخست پس از انقلاب که با تلاش‌های حسن منجمی این تیم به حیات خود در فوتبال کاملاً دولتی شده پس از انقلاب در ایران ادامه داد.
تاریخچه > دهه ۶۰ و ۷۰ (۱۳۷۹–۱۳۵۸)

دهه هفتاد را دههٔ طلایی برق شیراز می‌دانند. سال‌هایی که بازیکنان بزرگی همچون غلام حسین پیروانی، داریوش یزدانی، رحمان آرامی، رضا استواری، افشین پیروانی، مهدی شیری، محسن رنجبران، بهروز محمد زایی و… چهره قدرتمندی از فوتبال شیراز را به نمایش می‌گذاشتند کما این که در روزهای بازی برق در ورزشگاه ارتش شیراز هیچ جای خالی روی سکوها پیدا نمی‌شد.
این تیم در دههٔ هفتاد ۲ بار به فینال جام حذفی راه یافت و یک بار به قهرمانی دست یافت.
درسال۱۳۷۴ برق با سردمداری جوانان برومند و باتجربه در کنار ستاره‌های بی چون و چرای آن روزهای فوتبال ایران همچون داریوش یزدانی به فینال جام حذفی رسید ولی درفینال دربرابر تیم پرمهره استقلال تهران مغلوب شد وکاری از پیش نبرد. برق در سال بعد با پشت سرگذاشتن تیم‌های چون تراکتورسازی و پرسپولیس تهران در فینال جام حذفی به بهمن کرج پرستاره رسید. در تابستان داغ ۷۶ ورزشگاه ارتش شیراز پذیرای بیش از بیست و پنج هزار تماشاچی برق بود تا جایی که بر روی نورافکن‌ها ی ورزشگاه هام تماشاچیان نشسته بودند. بازی در وقت معمول و اضافه با تساوی به پابان رسید. در ضربات پنالتی دروازه‌بان وقت برق، محمدرضا مهربان کاری کرد کارستان، سه پنالتی اول بهمن توسط وی مهار شد و با گل شدن هرسه پنالتی برق، این تیم به مقام قهرمانی جام حذفی ایران رسید.
در آن سال برق در دور اول با تیم پلیس عراق مواجه شد. بازی رفت درشیراز با تساوی به پایان رسید این تیم در جام باشگاه‌های آسیا به دلیل عدم همکاری دولت صدام فقط با ۱۳ بازیکن به عراق عازم شد و به توفیق نرسید و با شکست دربرابر پلیس از این رقابت‌ها حذف گردید. در آن زمان مصطفوی رئیس فدراسیون فوتبال ایران بود که رابطه بسیار بدی با تیم برق شیراز و مدیرانش داشت. مصطفوی تیم برق را فردای بازگشت از عراق وادار به بازی با استقلال کرد، آنروز در حالی که یاران برق به سختی به عدد ۱۱ می‌رسیدنند شکست سختی از استقلال خوردند و در سراشیب سقوط به دسته ۲ قرار گرفتند و در همان سال در حالی که نماینده ایران در آسیا بودند به دسته دو سقوط کردند. در سال ۱۳۷۸ باتکیه بر جوانان خود همچون برادران عباسفرد، مهدی شیری، ناصر شیردل، محمد منصوری، محمد خلف مطوری، ایمان امین ستار زارع… دوباره به سطح اول فوتبال ایران بازگشتند.
تاریخچه > سقوط از لیگ برتر ۸۸–۸۷ به لیگ دسته یک

فصل باحضور ستاره‌هایی چون مهدی شیری ستار زارع برادران کریمیان و داریوش یزدانی آغاز گردید. درحالی که برق در پایان هفته هفتم با شانزده امتیاز در رده اول جای داشت با جدایی برخی بازیکنان و اختلافات داخلی شدید همچنین عدم همکاری برق منطقه‌ای و مدیر عامل وقت مهندس مشفقیان در سراشیبی سقوط قرارگرفت و در پایان فصل این تیم پس از کسب رتبه ۱۸ لیگ برتر، به لیگ دسته اول سقوط کرد
تاریخچه > رتبه سوم لیگ دسته یک در سال ۸۸–۸۹

تیم برق شیراز پس از کسب نتایج خوب پس از اولین سال سقوط به لیگ یک به علت کمبود یک امتیاز نسبت به تیم اول گروه و کمبود ۲ گل تفاضل نسبت به تیم دوم در جایگاه سوم قرار گرفت و از صعود دوباره به لیگ برتر بازماند.
تاریخچه > امکانات باشگاه

در ابتدا این تیم در زمین معروف محلهٔ سعدی شیراز بازی می‌کرد که سالمندان شیرازی خاطرات بسیار زیادی از این زمین دارند. در زمان محمدرضا شاه پهلوی در دهه پنجاه، باشگاه کنونی با امکانات استخر سرپوشیده، زمین چمن استاندارد، سالن‌های فوتسال، بدنسازی، زمین بسکتبال و والیبال در بلوار رازی ساخته شد که در زمان خود منحصربه‌فردترین امکانات در کشور برای یک تیم فوتبال محسوب می‌شد. بخشی از این امکانات در دهه هفتاد به باشگاه اضافه شد.
تاریخچه > مجموعه افتخارات

بهترین تیم شهرستانی به عنوان نماینده ایران در تورنمنت بین‌المللی دیوار بزرگ چین
۱۳۵۶
بهترین تیم شهرستانی و بهترین خط دفاع
۱۳۷۳
قهرمانی
جام حذفی
۱۳۷۶
نایب قهرمانی
جام حذفی
۱۳۷۵
قهرمان اولین دوره جام اتحادیه کشور
۱۳۷۹
بهترین نتیجه تاریخ تیم برق شیراز برد ۶ بر صفر برابر داماش در سال ۱۳۸۰ در استادیوم حافظیه، ضعیف‌ترین نتیجه این تیم شکست ۷ بر ۲ مقابل پیکان تهران در سال ۱۳۸۴ در پیکان شهر به ثبت رسیده
هواداران و هماوردان

برق نسبت به تیم‌های همشهری‌اش در شیراز و از محبوبیت بیشتری برخوردار است، اما در بیرون از شیراز چندان هوادار ندارد. گفته می‌شود وضعیت هواداری از برق شیراز مشابه تراکتور سازی تبریز است، برق شیراز در دهه هفتاد تماشاگران زیادی را به استادیوم ارتش شیراز می‌کشاند. در دورانی که ورزشگاه‌های تبریز و شیراز مثل تمام شهرهای کشور با ظرفیت کامل در سیطرهٔ سرخابی‌ها بودند تراکتور و برق از سطح اول فوتبال ایران خارج شدند. وقتی تراکتورسازی بعد از سال‌ها بازگشت اتفاقی عجیب رخ داده بود، همگان شاهد حضور یک تیم پر تماشاگر با مقیاس سرخ‌آبی‌ها بودند. آنهم نه از روی هیجان و برای مدتی محدود. بسیاری معتقد هستند چنین اتفاقی در شیراز هم رقم خورده است. گفته می‌شود مردم شیراز تیم برق را قربانی تبعیض، سهل‌انگاری، بی‌لیاقتی و خیانت می‌دانند و به همین دلیل در میان شیرازی‌ها به‌خصوص نسل جوان، تعلق خاطر به برق شیراز بسیار بالا رفته تا جایی که باور دارند حضور برق در لیگ آزادگان هم بیش از پنجاه هزار تماشاگر را در بازی‌های خانگی به ورزشگاه خواهد کشاند. بسیاری معتقدند برق شیراز درگیر دسیسه و سیاسی‌کاری مسئول سپاه فارس برای اعتبار بخشی به تیم رقیب یعنی فجرسپاسی شده است. از آنجا برق شیراز سابقه بسیار طولانی در ورزش ایران دارد، بسیاری این تیم را شناسنامه ورزش استان فارس دانسته و تیم رقیب را یک تیم وابسته به نظام می‌دانند. این اهمیت باشگاه برق را در شیراز طی سال‌های اخیر دو چندان کرده است. اغلب جوانان برق را نماد مظلومیت مردم فارس می‌دانند. با ظهور سیاسی تیم فجرسپاسی در دهه هفتاد تبعیض به حد اعلای خود رسید و مسئولان استان، تیشه به ریشه باشگاه مردمی برق زدند…
مربیان > مربیان پیشین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   ابراهیم عباسی   بیژن بیداری   کارنیک مهربانیان   عباس رضوی   خلیل صالحی کارونیان   حسین حسین‌زاده   محمود یاوری (۱۳۵۷)   فریدون عسکرزاده (۱۳۷۴)   غلامحسین پیروانی (۱۳۷۴)   محمود یاوری (۱۳۷۵)   خلیل صالحی کارونیان (۱۳۷۵)   ابراهیم بیوگرادلیچ (۱۳۷۵)   حسن حبیبی (۱۳۷۶)   غلامحسین پیروانی (۱۳۷۷)   محمد عباسی (۱۳۷۸)   اصغر شرفی (۱۳۸۰–۱۳۷۹)   ابراهیم قاسم‌پور (۱۳۸۱) |  |   محمد عباسی (۱۳۸۳–۱۳۸۲)   محمد احمدزاده (۱۳۸۴–۱۳۸۳)   عباس سیمکانی (۱۳۸۳)   محمود یاوری (۱۳۸۴)   زلاتکو ایوانکوویچ (۱۳۸۵–۱۳۸۴)   بیژن ذوالفقارنسب (۱۳۸۶–۱۳۸۵)   محمود یاوری (۱۳۸۷–۱۳۸۶)   محمد عباسی (۱۳۸۷)   فرشاد پیوس (۱۳۸۷)   رسول کربکندی (۱۳۸۷)   علی‌اصغر کلانتری (۱۳۸۹–۱۳۸۸)   مهدی دینورزاده (۱۳۹۰–۱۳۸۹)   علیرضا امامی‌فر (۱۳۹۰–۱۳۸۹)   حسین حسین‌زاده (۱۳۹۱–۱۳۹۰)   مهرداد شکاری (۱۳۹۱–۱۳۹۰)   اصغر شرفی (۱۳۹۱)   مهردادشکاری (۱۳۹۲) |  |
افتخارات

باشگاه برق شیراز در طول تاریخ خود یک بار به قهرمانی جام حذفی و یک بار نیز به قهرمانی جام اتحادیه رسیده است. این تیم در سال ۱۳۷۶ باغلبه بر بهمن کرج به مقام قهرمانی دست یافت. همچنین این تیم در سال ۱۳۳۶ در اولین جام سراسری ایران نیز حاضر بود.
جام حذفی
قهرمانی: ۷۶–۱۳۷۵
نایب قهرمانی: ۷۵–۱۳۷۴
لیگ دسته دوم
قهرمان: ۷۰ _۷۱ و ۷۸ _۷۹
حضور در آسیا

برق شیراز در سال ۷۶–۱۳۷۵ به عنوان قهرمان جام حذفی ایران در جام برندگان جام آسیا حضور پیدا کرد و در مرحله اول مقابل تیم پلیس بغداد عراق در مجموع دو دیدار رفت و برگشت شکست خورده و حذف شد.
| فصل | تورنمنت | نتیجه | بازی | برد | مساوی | باخت | زده | خورده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۷–۹۸ | جام برندگان جام | مرحله دوم | ۲ | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ | ۳ |
وژور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Vazhoor Kodungoor | Vazhoor Kodungoor |
| --- | --- |
شهر: شهر
VazhoorLocation in Kerala, India: VazhoorLocation in Kerala, India
مختصات: ۹°۳۳′۵۰″شمالی ۷۶°۴۲′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۹٫۵۶۴۰۲۰°شمالی ۷۶٫۷۰۶۰۳۰°شرقی﻿ / 9.564020; 76.706030: مختصات: ۹°۳۳′۵۰″شمالی ۷۶°۴۲′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۹٫۵۶۴۰۲۰°شمالی ۷۶٫۷۰۶۰۳۰°شرقی﻿ / 9.564020; 76.706030
ایالت: کرالا
District: Kottayam
حکومت: حکومت
 • نهاد: Vazhoor Panchayath
ارتفاع: ۹۰ متر (۳۰۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۲٬۹۸۲
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان مالایالم, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 686504
کد تلفن: 0481
پلاک خودرو: KL-33
نزدیک‌ترین شهر: Kottayam
لوک‌سابا constituency: Pathanamthitta
Vidhan Sabha  constituency: Kanjirappally (erstwhile Vazhoor)
نماینده شهر: Vazhoor Panchayath
Climate: humid tropical (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن)
وژور (به انگلیسی: Vazhoor) یک روستا در هند است که در Kottayam district واقع شده‌است.
خصوصیات

وژور ۲۲٬۹۸۲ نفر جمعیت دارد و ۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژاناقوریلیس (استان قراغندی)

Selo
| ژاناقوریلیس Жаңақұрылыс | ژاناقوریلیس Жаңақұрылыс |
| --- | --- |
Selo: Selo
Jañaqurylys: Jañaqurylys
ژاناقوریلیسLocation in Kazakhstan: ژاناقوریلیسLocation in Kazakhstan
مختصات: ۵۰°۱۶′۵۴″ شمالی ۷۱°۲۱′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۸۱۶۷°شمالی ۷۱٫۳۵۷۷۸°شرقی﻿ / 50.28167; 71.35778: مختصات: ۵۰°۱۶′۵۴″ شمالی ۷۱°۲۱′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۸۱۶۷°شمالی ۷۱٫۳۵۷۷۸°شرقی﻿ / 50.28167; 71.35778
استان: استان قراغندی
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۴۵
ژاناقوریلیس (انگلیسی: Zhanakurylys) یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
انکار مقدمات

مغالطهٔ انکار مقدمات یا رفع مقدم یک مغالطهٔ صوری و گونه‌ای بحث فلسفی و منطقی معمولاً به روش سوفسطایی است که در آن با انکار یکی از پیش‌فرض‌ها نتیجه استدلال تکذیب می‌شود. در این مغالطه، گوینده یا نویسنده در قضیهٔ شرطی، با رفع مقدم، وضع تالی را نتیجه می‌گیرد.
مثال:
گزاره الف به دلیل صحیح بودن ب و ج د صحیح است.
ب غلط است.
پس گزاره الف غلط است.
درحالی که غلط بودن ب دلیل کافی برای غلط بودن الف نیست.
نمونه:
اگر شما معلم زبان هستید، پس شاغل هستید.
شما معلم زبان نیستید.
پس شما شاغل نیستید.
وزمله (میان دربند)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| وزمله وزمله | وزمله وزمله |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان‌های ایران: استان کرمانشاه
شهرستان‌های ایران: شهرستان کرمانشاه
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه
دهستان: دهستان میان‌دربند
جمعیت (۱۳۸۵): جمعیت (۱۳۸۵)
 • کل: ۹۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
وزمله نام روستایی در بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه است. طبق سرشماری سال ۱۳۸۵ این روستا ۹۶ نفر و ۲۴ خانوار جمعیت دارد.
دانستون بررسی می‌کند

| دانستون بررسی می‌کند | دانستون بررسی می‌کند |
| --- | --- |
کارگردان: کن کواپیس
بازیگران: جیسن الکساندر فی داناوی اریک لوید روپرت اورت گلن شادیکس پل روبنز
موسیقی: مایلز گودمن
فیلم‌بردار: پیتر لایونز کولیستر
توزیع‌کننده: استودیو قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ ژانویه ۱۹۹۶ (۱۹۹۶-01-۱۲)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۶ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹٫۹ میلیون دلار
دانستون بررسی می‌کند (به انگلیسی: Dunston Checks In) در ایران با نام غریبه‌ها در هتل نیز شناخته می‌شود فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی کن کواپیس است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیسن الکساندر، فی داناوی، اریک لوید، روپرت اورت، گلن شادیکس، پل روبنز، استیون گیلبورن، باب برگن، فرانک ولکر و بری ترنر ایفای نقش کرده‌اند.
اً

اً، علامت نصب در زبان عربی که در شیوهٔ نگارش فارسی با الف‌بای گرفته شده از عربی به کار می‌رود.
به این علامت تنوین نصب گفته می‌شود. در رسم‌الخط زبان فارسی که شکل حروف مانند الفبای عربی است از این علامت استفاده می‌شود و مانند حرف نون تلفظ می‌شود. در الف‌باهای فارسی که از زبان لاتین گرفته شده‌است این علامت با حرف «N» نشان داده می‌شود و در الفبای تاجیکی برای تنوین نصب علامتی وجود ندارد در این الفبا حرف «نون» با حرف Н نشان داده می‌شود.
شکل‌های نوشتاری

در الف‌بای فارسی گرفته شده از عربی تنوین نصب به سه شکل نوشته می‌شود: اً، ـاً، ءً
کاربردهای معنایی

تا: ابداً؛ تا ابد.
از: اصلاً؛ از اصل.
علی ال: غفلتاً؛ علی الغفله.
از روی: ارفاقاً؛ از روی ارفاق. لطفاً؛ از روی لطف. علماً؛ از روی علم. تفضلاً؛ از روی تفضل.
بال: فرضاً؛ بالفرض.
به: تدریجاً؛ به‌تدریج.
فی ال: فوراً؛ فی الفور.
به‌طور: کاملاً ً؛ به‌طور کامل.
برحسب: اتفاقاً؛ برحسب اتفاق؛ و این نصب در همه جا در قافیه اشعار به «آ» تبدیل می‌شود.
دیدگاه‌های مختلف

استفاده از تنوین در واژه‌های فارسی یا با منشأیی غیر از عربی نادرست شمرده می‌شود. از نظر بسیاری از کارشناسان زبان فارسی واژه‌هایی مانند: «گاهاً»، «تلفناً» ،... نادرست است. ابوالحسن نجفی در غلط ننویسیم می‌نویسد: «تنوین قیدساز مخصوص کلمات عربی است و الحاق آن به واژه‌های فارسی یا به واژه‌های مأخوذ از زبان‌های فرنگی غلط است. از استعمال ترکیب‌هایی چون دوماً، جاناً، گاهاً، ناچاراً، تلفناً، تلگرافاً و نظایر این‌ها باید مطلقاً پرهیز کرد.».
برخی هنگام نوشتن فارسی با الف‌بای گرفته شده از عربی از حرف نون به جای تنوین استفاده می‌کنند و از کاربرد تنوین اجتناب می‌ورزند. برای مثال می‌نویسند: «مثلن»، نوشتن تنوین نصب به‌صورت «نون» از دیرباز مطرح بوده‌است چنان‌که محمدپروین گنابادی می‌نویسد: «مرحوم صادق هدایت معتقد بود به فرض بخواهیم کلمه‌های تنوین‌دار را به کار بریم، برای اینکه به آنها رنگ فارسی ببخشیم باید آنها را همچنان که تلفظ می‌شوند بنویسیم تا این همه گرفتاری‌های املایی از میان برود.»
بعضی از کارشناسان زبان فارسی اعتقاد دارند نباید از تنوین در زبان فارسی استفاده کرد چون دخالت نحوی در زبان است. به جای آن باید از ساخت فارسی عبارات بهره برد. برای مثال نباید گفت «مثلاً» و بهتر است از همان «برای مثال» استفاده کرد. داریوش آشوری در این باره می‌نویسد: «راهِ حلِ درستِ مسئله نه تغییرِ شکلِ نگارشیِ این تکواژِ وابسته‌یِ (bound morpheme) قیدساز از [-اً] عربی به [-ن]-ِ فارسی، بلکه بازگشت به ساختارِ درست و سالمِ ساختمانِ قید در زبانِ فارسی ست.»
ورین شنگاویت

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| ورین شنگاویت Վերին Շենգավիթ | ورین شنگاویت Վերին Շենգավիթ |
| --- | --- |
استان: ایروان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ ( )
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ ( )
ورین شنگاویت (به ارمنی: Վերին Շենգավիթ) یک روستا در ارمنستان است که در ایروان واقع شده‌است.
سایوز۱۱

سایوز ۱۱ (به روسی: Союз ۱۱) (به معنی اتحاد ۱۱) نخستین و تنها مأموریت انسانی بود که به مقصد ایستگاه فضایی سالیوت ۱ انجام شد و به واسطهٔ آن افراد وارد ایستگاه فضایی شدند (با وجود اینکه سایوز ۱۰ موفق به پهلو گرفتن در ایستگاه فضایی شده بود، اما نتوانست فضانوردان را به علت مشکلاتی در چفت‌شدن با ایستگاه فضایی در آن پیاده کند).
سایوز ۱۱ در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ به ایستگاه فضایی رسید و در ۳۰ ژوئن آن را ترک کرد. با این وجود مأموریت برگشت به فاجعهٔ سایوز ۱۱ منجر شد که در آن فشار کپسول سرنشینان هنگام آماده‌شدن برای بازگشت به زمین از دست رفت و به مرگ سه خدمهٔ آن انجامید. سرنشینان سایوز ۱۱ ولادیسلاف وولکوف، گئورگی دوبروولسکی و ویکتور پاتسایف بودند. این سه فضانورد، تنها انسان‌هایی هستند که در خارج از جو زمین جان خود را از دست داده‌اند (بقیه سوانح منجر به مرگ فضانوردان در جو زمین اتفاق افتاده‌اند).
نکات مهم مأموریت

پرتاب سایوز ۱۱ در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ از پایگاه فضایی بایکونور در جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی انجام شد. سرنشینان موفق شدند ۲۲ روز در ایستگاه فضایی بمانند که رکوردی بود که تا زمان مأموریت اسکای‌لب ۲ در مه تا ژوئن ۱۹۷۳ که توسط آمریکا انجام شد باقی ماند.
در زمان ورود به ایستگاه فضایی فضانوردان با هوایی دودآلود مواجه شدند که در پی آن مجبور به تعویض بخشی از سیستم تهویه شدند و تا صاف شدن هوا یک روز را در سایوز گذراندند. خدمه در مدت حضورشان در سالیوت با زمین ارتباط زندهٔ تلویزیونی داشتند. در روز یازدهم، حریقی در سالیوت رخ داد که طراحان مأموریت را به فکر ترک زودهنگام ایستگاه انداخت. یکی از اهداف مأموریت مشاهدهٔ پرتاب راکت ان۱ بود که پرتاب آن به تأخیر افتاد.
در این مأموریت مشخص شد که هنگام استفادهٔ سرنشینان ایستگاه از تردمیلهای داخل آن که باید مطابق برنامه دو بار در روز انجام می‌شد منجر به لرزش کل ایستگاه می‌شود.
در طول مأموریت پراودا اخبار آن را به‌طور منظم گزارش می‌کرد.