علوم اعصاب اختیار
آزمایش‌های قابل توجه > پیش‌بینی نورونی اختیار

علی‌رغم انتقادها، آزمایش‌ها هنوز در تلاش اند که اطلاعاتی جمع‌آوری کنند که این ایده را که " اراده " خودآگاه می‌تواند توسط فعالیت مغز پیش‌بینی شود را حمایت کند. یادگیری ماشین Fmri از فعالیت مغزی (آنالیز الگو چند متغیره) برای پیش‌بینی انتخاب یک دکمه (چپ یا راست) توسط یک کاربر تا ۷ ثانیه قبل از گزارش اراده برای انجام آن، استفاده می‌شد. نواحی ای از مغز که برای پیش‌بینی با موفقیت آموزش دیده‌اند شامل قشر پیشانی و قشر posterior cingulate cortex هستند. برای مطمئن شدن از گزارش زمان‌بندی اراده خودآگاه برای عمل، آنها به شرکت کنندگان دنباله ای از فریم‌ها از حروف تکی) با فاصله زمانی ۵۰۰ میلی ثانیه) نشان دادند و شرکت کنندگان موقع فشار دادن دکمه (راست یا چپ) باید اعلام می‌کردند که موقع تصمیم‌گیری برای فشار دادن چه حرفی را دیده‌اند. این مطالعه یک گزارش آماری قابل ملاحظه با دقت ۶۰٪ را ارائه داد، که ممکن است با محیط آزمایش، محدودیت داده‌های یادگیری ماشین (زمان صرف شده برای Fmri) و دقت وسایل محدود شده باشد.
یک نوع دیگری از آزمایش آنالیز الگو چند متغیره Fmri با استفاده از یک مسئله انتزاعی تصمیم‌گیری ارائه شد، در تلاش برای حذف احتمال این که توانایی‌های پیش‌بینی محصولی از انگیزه حرکتی ایجاد شده باشد. هر فریم مانند قبل یک حرف مرکزی، و همچنین یک شماره مرکزی داشت و ۴ " شماره جواب‌ها " ممکن بود. شرکت کنندگان اول در ذهنشان انتخاب کردند که می‌خواهند عملیات جمع یا تفریق را انجام دهند، و موقعی که این تصمیم را می‌گیرند حرف مرکزی که موقع تصمیم‌گیری می‌بینند را به ذهن می‌سپارند. سپس شرک کننده یک عملیات ریاضی را بر پایه شماره دو فریم مرکزی بعدی که می‌بیند، انجام می‌دهد. شرکت کننده در فریم بعدی یک "شماره جواب " مرتبط با حاصل عملیات ریاضی انتخاب می‌کند. و سپس به شرکت کنندگان فریمی نشان داده می‌شد که به آنها اجازه می‌داد که حرف مرکزی را که موقع تصمیم‌گیری دیده‌اند، نشان دهد. این آزمایش قابلیت پیش‌بینی مغز را تا ۵ ثانیه قبل از اراده خودآگاه برای عمل کشف کرد.
آنالیز الگو چند متغیره با استفاده از نوار مغز نشان داد که یک مدل تصمیم‌گیری ادراکی که بر پایه مدرک است می‌تواند در تصمیم‌های اختیاری قابل استفاده باشد. متوجه شدند که تصمیمات می‌توانند توسط فعالیت مغزی بلافاصله بعد از محرک ادراکی، پیش‌بینی شوند. بعلاوه وقتی که شرکت کننده نمی‌توانست ذات محرک را تعیین کند تاریخچه تصمیمات اخیر، فعالیت نورونی را پیش‌بینی می‌کرد. نقطه شروع تجمع مدارک در واقع به سمت انتخاب قبلی تغییر یافته‌است. مطالعه دیگر نشان داده‌است که مقدمات اولیه یک شرکت کننده برای نتیجه تصمیم خاص (نشان دادن نشانه ای برای ۱۳ میلی ثانیه) می‌تواند برای تأثیر بر نتایج تصمیم‌گیری آزاد استفاده شود. همچنین، مشخص شده‌است که از تاریخ تصمیم‌گیری به تنهایی می‌توان برای پیش‌بینی تصمیمات آینده استفاده کرد. قابلیت پیش‌بینی سون و همکارانش در سال (۲۰۰۸) با استفاده از یک مدل خطی SVM که فقط بر اساس تاریخچه تصمیم‌گیری شرکت کننده بود (بدون هیچ گونه اطلاعاتی از فعالیت) با موفقیت تکرار شد. با وجود این، یک مطالعه اخیر تلاش کرده‌است تا کاربرد مدل تصمیم‌گیری ادراکی را در تصمیمات اختیاری تأیید کند. وقتی که یک محرک مخفی و در نتیجه نامرئی به شرکت کنندگان نشان داده شد، از آنها درخواست کردند که یا بین یک کتگوری حدس بزنند یا یک تصمیم آزاد برای کتگوری خاص بگیرند. آنالیز الگو چند متغیره با استفاده از Fmri می‌تواند اطلاعات " تصمیم آزاد" آموزش ببیند تا با موفقیت "تصمیم‌های حدسی " را پیش‌بینی کنند و درمورد اطلاعات حدسی آموزش ببیند تا " تصمیمات آزاد " را پیش‌بینی کنند.
وظایف پیش‌بینی تصمیم داوطلبانه معاصر، بر پایه احتمالی امضاهای نورونی برای تصمیم‌های پیش آگاهی که می‌تواند مرتبط با فرایند پردازش آگاهی کمتر به جای فرایند ناخودآگاه باشد ، انتقاد شده‌است. افراد ممکن است قبل از تهیه گزارش از تصمیم خود آگاه باشند ولی در عین حال به چندین ثانیه برای اطمینان نیاز داشته باشند. با این حال، اگر همه چیز در مرحله ای به خودآگاهی برسد (و هدف از تعریف سیستم‌های جداگانه)، چنین مدلی توضیح نمی‌دهد که چه چیزی ناخودآگاه باقی مانده‌است. اما محدودیت‌ها در تحقیقات پیش‌بینی اختیار، تا به حال باقی مانده‌اند. به‌طور خاص، پیش‌بینی قضاوت‌هایی از فعالیت مغز که شامل فرایندهای فکری، که به جای ثانیه‌ها دقایقی قبل از اراده آگاهانه برای عمل شروع می‌شود، از جمله رد تمایلات متضاد. به‌طور کلی دیده می‌شود که اینها محصول توالی قضاوتهای جمع‌آوری شده شواهد هستند.