stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
معابد یوگینی

معبد یوگینی در میتاولی، واقع بر فراز تپه‌ای سنگی و روباز
نقشه معابد یوگینی در هند
معابد یوگینی (انگلیسی: Yogini temples) در هند، پرستشگاه‌های روباز هیپائترل مربوط به قرون ۹ تا ۱۲ میلادی هستند که به یوگینیها، استادان زن یوگا در تنتره، اختصاص دارند. این یوگینی‌ها به‌طور کلی با الهه‌ها، به‌ویژه پارواتی، که تجسم نیروی مقدس زنانه هستند، هم‌ارز دانسته می‌شوند. این معابد تا اواخر قرن بیستم عمدتاً ناشناخته و مورد مطالعه قرار نگرفته بودند. برخی از این معابد دارای طاقچه‌هایی برای ۶۴ یوگینی هستند، بنابراین معابد ۶۴ یوگینی (Chausath Yogini Mandir، از चौसठ، زبان هندی به معنای ۶۴ که به‌صورت Chaunsath یا Chausathi نیز نوشته می‌شود) نامیده می‌شوند. برخی دیگر ۴۲ یا ۸۱ طاقچه دارند که نشان‌دهنده مجموعه‌های مختلفی از الهه‌ها است، هرچند که آن‌ها نیز اغلب معابد ۶۴ یوگینی نامیده می‌شوند. حتی زمانی که تعداد یوگینی‌ها ۶۴ است، این‌ها همیشه یکسان نیستند.
معابد باقی‌مانده یا به‌صورت دایره‌ای یا مستطیلی ساخته شده‌اند و در مناطق مرکزی و شمالی هند، در ایالت‌های اوتار پرادش، مادیا پرادش و اودیشا پراکنده شده‌اند. معابدی که از بین رفته‌اند، از طریق تصاویر یوگینی باقی‌مانده شناسایی شده‌اند و در سراسر شبه‌قاره هند توزیع وسیع‌تری داشته‌اند، از دهلی در شمال و مرز راجستان در غرب تا منطقه بنگال بزرگ در شرق و تامیل نادو در جنوب.
بررسی اجمالی > یوگینی‌ها

از حدود قرن دهم میلادی، یوگینیها در گروه‌هایی، اغلب شامل ۶۴ نفر، ظاهر می‌شوند. آن‌ها به عنوان الهه‌های مقدس دیده می‌شوند، اما زنان زمینی که در تنتره مهارت دارند، می‌توانند از این ایزدان تقلید کرده و حتی آن‌ها را در خود مجسم کنند. این موضوع، مرز بین انسان و الهی را مبهم و درهم‌آمیخته می‌کند. یوگینی‌ها، چه الهی و چه انسانی، به گروه‌هایی وابسته‌اند؛ در شیواپرستی، از مهم‌ترین این گروه‌ها، طایفه‌های ۸ مادر (ماتری‌ها یا ماتریکاها) هستند. یوگینی‌ها اغلب دگرپیکری دارند و به‌شکل مجسمه‌هایی با سر حیوانات به تصویر کشیده شده‌اند. آن‌ها به «تغییر شکل واقعی» به حیوانات ماده و همچنین به توانایی تبدیل دیگران مرتبط هستند.
یوگینی‌ها به فرقه بهایراوا پیوند دارند، اغلب جمجمه و سایر نمادهای تنترایی را حمل می‌کنند و در گورستان‌ها و مکان‌های مرزی تمرین می‌کنند. آن‌ها قدرتمند، ناپاک و خطرناک در نظر گرفته می‌شوند و هم محافظت می‌کنند و هم دانش تنترایی را منتشر می‌سازند. آن‌ها دارای سیدهیها (قدرت‌های فوق‌العاده)، از جمله توانایی پرواز هستند؛ بسیاری از یوگینی‌ها دارای شکل پرندگان هستند یا پرنده‌ای را به‌عنوان واهان یا مرکب خود دارند. در بودیسم تنترایی متأخر، داکینی، یک روح زن که قادر به پرواز است، اغلب مترادف با یوگینی به‌کار می‌رود. پژوهشگر شامان هاتلی می‌نویسد که یوگینی نمونه‌ای، «مسافر آسمان (khecari)» است و این توانایی، «نهایت دستاورد برای جویندگان سیدهی» محسوب می‌شود.
فرقه‌ای شیوی از یوگینی‌ها تقریباً بین سال‌های ۷۰۰ تا ۱۲۰۰ میلادی رونق داشت. این فرقه در متنی مقدس به نام Brahmayamalatantra ثبت شده است. غیر یوگینی‌ها نیز در «تجربیات بینشی و تعاملی» با یوگینی‌ها مشورت می‌کردند. این فرقه منجر به ساخت معابد سنگی از قرن دهم تا احتمالاً سیزدهم در سراسر شبه‌قاره هند شد.
بررسی اجمالی > بازکشف

زیارتگاه‌های مهم باقی‌مانده از ۶۴ یوگینی (Chausathi Jogan) در اودیشا و مادیا پرادش قرار دارند. الکساندر کانینگهام در قرن نوزدهم آن‌ها را برای هیئت باستان‌شناسی هند بررسی و توصیف کرد، اما پس از آن تا حد زیادی فراموش شدند. در سال ۱۹۸۶، ویدیا دِهِجیا گزارش داد که این زیارتگاه‌ها «دورافتاده و دشوار در دسترس» هستند، برای حدود صد سال به‌ندرت بررسی شده‌اند و محل تجمع راهزنانی بوده‌اند که از معابد به‌عنوان پناهگاهی دور از چشم مقامات استفاده می‌کردند. معبد نسبتاً سالم ۶۴ یوگینی در هیراپور تا سال ۱۹۵۳ مجدداً کشف نشد، با وجود نزدیکی آن به محوطه معابد بوبانشور، چیزی که دِهِجیا آن را «بسیار شگفت‌آور» توصیف می‌کند.
بررسی اجمالی > ویژگی‌ها

زیارتگاه‌های یوگینی معمولاً محوطه‌هایی دایره‌ای هستند و هیپائترال (بدون سقف)، باز به سمت آسمان، برخلاف اکثر معابد هندی. در دیوار دایره‌ای داخلی طاقچه‌هایی قرار دارد، اغلب ۶۴ عدد، که مجسمه‌های پیکره‌های زنانه، یعنی یوگینی‌ها، در آن‌ها قرار دارند. بدن آن‌ها زیبا توصیف شده، اما سرهایشان اغلب به شکل حیوانات است. معابد یوگینی معمولاً در نقطه‌ای مرتفع و کمی دورتر از گروه اصلی معابد ساخته شده‌اند.
شمایل‌نگاری مجسمه‌های یوگینی در معابد یوگینی یکسان نیست و در هر مجموعه ۶۴ یوگینی، این الهه‌ها ممکن است متفاوت باشند. در معبد هیراپور، همه یوگینی‌ها با Vahana (حیوان سواری‌شان) و در وضعیت ایستاده به تصویر کشیده شده‌اند. در معبد رانپور-جهاریال، تصاویر یوگینی‌ها در حالت رقص قرار دارند. در معبد بهداگات، یوگینی‌ها در وضعیت لالیت‌آسانا (حالت سلطنتی) نشسته‌اند و توسط صحنه‌هایی از محل‌های سوزاندن مردگان همراه با «غول‌های آدمخوار» و حیوانات مردارخوار احاطه شده‌اند.
بررسی اجمالی > اهمیت

هاتلی، به دنبال ویدیا دِهِجیا، پیشنهاد می‌کند که معابد یوگینی به تنتره یوگینی-چاکرا مرتبط هستند. این یک «ماندالا از مانترا-الهه‌ها در اطراف شیوا/بهایراوا است که نصب آن … بخش مرکزی آیین فرقه شیواپرستی یوگینی‌ها بود.» فصل نهم Kaulajnana Nimaya، که به حکیم قرن دهم ماتسیندراناث نسبت داده می‌شود، سیستمی از ۸ چاکرا را توصیف می‌کند که به‌عنوان نیلوفرهای هشت‌پر تصویر شده‌اند و مجموع ۶۴ گلبرگ نشان‌دهنده ۶۴ یوگینی است.
هاتلی اظهار می‌دارد که «پرستش تنتره‌ای 'حلقه‌هایی' از یوگینی‌ها (yoginichakras) حداقل دو قرن پیش از ساخت معابد آغاز شده است، و شباهت چشمگیر میان توصیف‌های متنی شیواپرستی از یوگینی‌ها و نمایش آن‌ها در پیکرتراشی‌ها نشان‌دهنده تداوم مستقیم» بین آیین‌های شرح داده‌شده در متون تنتره‌ای و معابد یوگینی است.
بررسی اجمالی > آیین‌ها

آیین‌های تنتره هندو سری بودند. با این حال، متونی از حدود سال ۶۰۰ میلادی به آیین‌های رازآلودی اشاره دارند که اغلب با گورستان‌ها مرتبط بودند. زنان پرستشگر تنتره هندو، که آن‌ها نیز یوگینی نامیده می‌شدند، به عنوان تجسم یوگینی‌های فراانسانی در نظر گرفته می‌شدند.
فعالیت‌های این آیین شامل Prana Pratishtha یا آیین تقدیس تصاویر، مانند یوگینی‌ها، بود. آیین‌های امروزی از این نوع می‌توانند سه روز به طول بینجامند و با حضور گروهی از کاهنان همراه باشند که شامل تطهیر آیینی، آیین بازگشایی چشم، پرستش (یوگینی پوجا)، فراخوانی محافظان، و تهیه یک یانترا با یک ماندالای یوگینی و آرایه‌ای از پوپل‌ها برای ۶۴ ایزدبانو می‌شود. کهن‌ترین آیین‌های یوگینی، آیین‌های جنائز کاپالیکا بودند.
Varanasimahatmya در Bhairavapradurbhava مراسم‌های پرستشی شامل آواز و رقص مقدس در معبد یوگینی در واراناسی را توصیف می‌کند که پیتر بیسچاپ آن را چنین خلاصه کرده است:
برای مردانی که در آنجا پرستش می‌کنند، هیچ چیزی بیهوده نخواهد بود. کسانی که آن شب را بیدار می‌مانند و جشن بزرگ آواز و رقص را اجرا می‌کنند و در سپیده‌دم دایره کولایوگینی را پرستش می‌کنند، از آن‌ها دانش کائولا را دریافت می‌کنند… همه یوگینی‌ها از آن مکان در مرکز واراناسی خشنود می‌شوند. ایزدبانوی ویکاتا در آنجا حضور دارد، این مکان، مقدس‌ترین مکان است.
بخش Kashikhanda از Skandapurana، که اسطوره آمدن ۶۴ یوگینی به واراناسی را در قالبی ناشناس روایت می‌کند، بیان می‌کند که پرستش می‌تواند ساده باشد، زیرا یوگینی‌ها فقط به هدایای روزانه‌ای از میوه، بخور و نور نیاز دارند. همچنین برای پاییز آیینی ویژه را تجویز می‌کند که شامل قربانی‌های آتش، قرائت نام‌های یوگینی‌ها و هدایای آیینی است، در حالی که همه ساکنان واراناسی باید در فصل بهار و در جشن هولی به معبد بیایند تا به ایزدبانوان احترام بگذارند.
دهجیا می‌نویسد که:
به نظر می‌رسد که دایره کائولا [مراسم آیینی تنتره] درون دایره معبد یوگینی شکل گرفته است، با هدایایی به یوگینی‌ها شامل ماتسیا (ماهی)، مَمسا (گوشت)، مودرا (اشاره‌گری آیینی)، مادیا (شراب) و در نهایت maithuna (آمیزش جنسی تنتره‌ای).
پرستش فعال (پوجا) در برخی از معابد یوگینی مانند معبد هیرپور همچنان ادامه دارد.
یک کپالا، جامی ساخته‌شده از جمجمه انسان که در تنتره و توسط یوگینیها استفاده می‌شود
اینفوگرافیک دربارهٔ اهمیت معابد یوگینی، نشان‌دهنده طراحی برای ارتباط با یوگینی‌ها، که تصور می‌شود قادر به پرواز هستند
هیولا (مانگا)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هیولا Monster: هیولا Monster
پوستر اولین جلد تانکوبون، همراه با شخصیت اصلی داستان کِنزو تِنما: پوستر اولین جلد تانکوبون، همراه با شخصیت اصلی داستان کِنزو تِنما
ژانر: جنایی معمایی دلهره‌آور روان‌شناختی
مانگا: مانگا
نویسنده: نائوکی اوراساوا
ناشر: شوگاکوکان
ناشر انگلیسی: NA ویز مدیا
چاپ: بیگ کامیکس
مجلهٔ: بیگ کامیک اوریجینال
جمعیت آماری: سینن
تاریخ انتشار: دسامبر ۱۹۹۴ – دسامبر ۲۰۰۱
جلدها: ۱۸
رمان: رمان
هیولای دیگر Another Monster: هیولای دیگر Another Monster
نویسنده: نائوکی اوراساوا
ناشر: شوگاکوکان
تاریخ انتشار: ۲۱ ژوئن ۲۰۰۲
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: ماسایوکی کوجیما
تهیه‌کننده: هیروشی یاماشیتا (قسمت‌های ۱ تا ۱۰) توشیو ناکاتانی(قسمت‌های ۱۱ تا ۷۴) مانابو تامورا تاکویا یوئی ماسائو مارویاما
نویسنده: تاتسوهیکو اوراهاتا
موسیقی: کونیاکی هایشیما
استودیو: مدهاوس
شبکه: نیپون تلویژن
پخش اصلی:  ۷ آوریل ۲۰۰۴  –  ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۵
تحت لایسنس: AUS سایرن ویژوالNA ویز مدیاSEA اودکس
قسمت‌ها: ۷۴ (فهرست قسمت‌ها)
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
هیولا (ژاپنی: モンスター, هپبورن: Monsutā؟, انگلیسی: Monster) همچنین نوشته شده با حروف بزرگ (MONSTER)، نام یک مجموعه مانگای ژاپنی به نویسندگی نائوکی اوراساوا می‌باشد که توسط شوگاکوکان و در مجلهٔ سینن مانگای آن به نام بیگ کامیکس اوریجینال از تاریخ دسامبر ۱۹۹۴ تا دسامبر ۲۰۰۱ منتشر شد و در ۱۸ جلد تانکوبون گردآوری گشت. داستان این مانگا دربارهٔ کِنزو تِنما، یک جراح ژاپنی مقیم دوسلدورف می‌باشد که با نجات یک قاتل زنجیره‌ای روان‌آزار به نام یوهان لیبرت از مرگ و جراحی او، زندگی‌اش دچار آشفتگی می‌شود.
اوراساوا بعداً، رمانی را با نام هیولای دیگر نوشت که در آن، رخدادهای هیولا را از دیدگاه یک خبرنگار تحقیقاتی تشریح می‌کند. این رمان در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.  استودیو مدهاوس از روی این مانگا، یک انیمهٔ ۷۴ قسمتی تولید کرد که از آوریل ۲۰۰۴ تا سپتامبر ۲۰۰۵ از نیپون تلویژن پخش شد. هم مانگا و هم انیمه برای انتشار در شمال آمریکا تحت پروانهٔ ویز مدیا درآمدند و انیمهٔ آن در چندین کانال تلویزیونی پخش شد؛ از جمله سوپر چنل در کانادا، سای فای، چیلر و فانیمیشن چنل در آمریکا. در سال ۲۰۱۳، انیمه در استرالیا تحت پروانهٔ سایرن ویژوال درآمد.
هیولا اولین اثر اوراساوا بود که از نظر بین المللی مورد تحسین قرار گرفت و به موفقیت رسید؛ به طوری که فروش مانگای آن به بیش از ۲۰ میلیون کپی رسیده است و به عنوان یکی از پرفروش‌ترین مانگاها در کل تاریخ محسوب می‌شود. این مانگا چندین جایزه برده است؛ از جمله چهل و ششمین جایزهٔ مانگای شوگاکوکان و جشنوارهٔ هنرهای رسانه‌ای ژاپن. اقتباس انیمهٔ این مانگا به عنوان یکی از بهترین انیمه‌های دههٔ خود، نامیده شده است.
داستان

دکتر کِنزو تِنما جوانی ژاپنی ست که در زمینهٔ جراحی مغز و اعصاب تخصص دارد و در بیمارستان یادبود آیسلر  در دوسلدورف، آلمان غربی مشغول به کار می‌باشد. تنما از سوگیری سیاسی بیمارستان نسبت به درمان بیماران ناراضی است. در سال ۱۹۸۶ هنگامی که دوقلوهای یوهان و آنا لیبرت به بیمارستان آورده می‌شوند، دکتر تنما فرصت را غنیمت می‌شمارد تا سیاست بیمارستان را تغییر دهد. یوهان به سرش تیر خورده و آنا چیزهایی درمورد کشتن زمزمه می‌کند. تنما یوهان را، که زودتر از شهردار به بیمارستان رسیده بود، عمل می‌کند. ازین رو یوهان نجات می‌یابد؛ ولی شهردار رودِکِر می‌میرد که باعث می‌شود تنما جایگاه اجتماعی‌اش را از دست بدهد. رئیس بیمارستان، اودو هاینمان، و دیگر پزشکانی که سد راه تنما بودند به طرز اسرارآمیزی به قتل رسیده و دوقلوهای لیبرت نیز ناپدید می‌شوند. پلیس به تنما مشکوک است، ولی مدرکی در این مورد وجود ندارد و آنها فقط می‌توانند از او بازجویی کنند.
سال ۱۹۹۵، که ۹ سال از آن واقعه می‌گذرد، تنما رئیس بخش جراحی بیمارستان یادبود آیسلر  است. جنایتکاری به نام آدولف یونکرز، پس از اینکه توسط تنما نجات می‌یابد، چیزهایی درمورد یک "هیولا" زمزمه می‌کند. یک شب، تنما که برای یونکرز یک ساعت خریده، به بیمارستان بر می‌گردد. او نگهبان جلوی درِ اتاق یونکرز را مرده پیدا می‌کند و می‌بیند که یونکرز، خود نیز فرار کرده است. تنما که یونکرز را تا یک ساختمان نیمه کارهٔ نزدیک بیمارستان تعقیب می‌کند، او را در حالی می‌یابد که مورد هدف اسلحهٔ یک نفر است. یونکرز به تنما هشدار می‌دهد که نباید نزدیکتر شود و از او التماس می‌کند که پا به فرار بگذارد. تنما با اینکار مخالفت می‌کند و طولی نکشید که پی می‌برد مردی که در آنجا اسلحه در دست است، در حقیقت یوهان می‌باشد. یوهان با وجود اینکه تنما سعی می‌کند منطقی با او حرف بزند و او را از ارتکاب قتل دوری کند، به یونکرز شلیک می‌کند. یوهان به تنما می‌گوید که نمی‌تواند کسی که زندگی‌اش را نجات داده بکشد، و سپس با آرامش از آنجا دور شده و در تاریکی شب ناپدید می‌شود؛ در حالی که تنما آنقدر شوکه بود که نتوانست جلوی او را بگیرد.
پلیس، به ویژه بازرس لونگه از ب.کا.آ (ادارهٔ پلیس جنایی فدرال آلمان)، به تنما مشکوک است. در همین حال تنما در پی یافتن اطلاعات بیشتری دربارهٔ یوهان است. طولی نکشید که او می‌فهمد خواهر یوهان، آنا به عنوان دخترخواندهٔ یک زوج میانسال، زندگی خوبی دارد؛ و تنها آثار گذشتهٔ وحشتناکش، کابوس‌هایی است که می‌بیند. تنما آنا را، که پدر و مادرخوانده‌اش او را نینا نامیده‌اند، در روز تولدش پیدا می‌کند. تنما او را از یوهان دور نگه می‌دارد؛ ولی نتوانست از قتل پدر و مادرخوانده‌اش جلوگیری کند. تنما سرانجام منشأ این "هیولا" را پیدا می‌کند: از تلاش آلمان شرقی سابق در جهت استفاده از یک یتیم‌خانه به نام "کیندرهایم ۵۱۱" برای تشکیل سربازانی تمام‌عیار از طریق طراحی مجدد روانشان تا نویسندهٔ کتاب‌های داستانی که در یک آزمایش اصلاح نژادی در چکسلواکی سابق مورد استفاده قرار گرفت. تنما گسترهٔ جنایت‌هایی که این "هیولا" مرتکب شده را می‌فهمد و عهد می‌کند که اشتباهی که مرتکب شده را با به پایان رساندن زندگی یوهان درست کند.
شخصیت‌های اصلی > کنزو تنما

صداگذاری شده توسط: هیدِنوبو کیئوچی (ژاپنی); لیام اوبرایان (انگلیسی)
کِنزو تنما (天馬 賢三, Tenma Kenzō؟) یک جراح مغز و اعصاب اهل ژاپن است که در بیمارستان یادبود آیسلر واقع در دوسلدورف، آلمان غربی مشغول به کار است. چیز زیادی از گذشتهٔ تنما در دسترس نیست. اشاره شده که پدر و برادرش نیز پزشک هستند و همچنین اینکه با ترک ژاپن و رفتن به آلمان، ارتباط تنما با خانواده‌اش تضعیف شد. او یک بشر دوست است و به زندگی دیگران اهمیت می‌دهد، به طوری که مهربانی‌اش در کسانی که با او دیدار می‌کنند نفوذ می‌کند و آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مهارت‌های جراحی تنما او را به جایگاه جراح ارشد مغز و اعصاب رساند. او با اِوا هاینمان، دختر رئیس اودو هاینمان نامزد کرده است. در سال ۱۹۸۶ هنگامی که پسربچه‌ای با جراحت گلوله به بیمارستان فرستاده می‌شود، تنما در شرف جراحی بر روی او بود که رئیس بخش جراحی بیمارستان، دکتر اوپنهایم و نیز رئیس هاینمان، به او می‌گویند که شهردار را، که دیرتر از پسربچه آمده بود، جراحی کند. تنما بخاطر عذاب وجدانش، تصمیم می‌گیرد جان آن پسر را نجات دهد در حالی که شهردار فوت می‌کند. در یک ضیافت، تنما از رئیس هاینمان درخواست بخشش می‌کند. او تنما را می‌بخشد در حالی که او در لیست سیاه خود قرار داده، اجازهٔ پیشرفت در کارش را به او نمی‌دهد و دکتر بویر را به عنوان جراح ارشد مغز و اعصاب جدید تعیین می‌کند. اِوا نیز نامزدی‌اش را با تنما به هم می‌زند. هفته‌ها بعد، تنما از طریق پلیس پی می‌برد که رئیس هاینمان، دکتر اوپنهایم و دکتر بویر به طرز اسرارآمیزی به قتل رسیده‌اند. رئیس هیئت مدیره، تنما را به عنوان رئیس بخش جراحی می‌گمارد و اِوا هم تلاش می‌کند با تنما آشتی کند؛ اما تنما او را نادیده می‌گیرد.
۹ سال بعد، تنما پی می‌برد که قتل پزشکان توسط همان پسری انجام شده که جانش را در کودکی نجات داده بود، یوهان لیبرت. یوهان در جلوی چشمان تنما یک قتل دیگر را به انجام می‌رساند. یوهان همچنین مغز متفکر قتل‌های زنجیره‌ای زوج‌های میانسال در سراسر آلمان است. تنما که گرفتار گناهش است، تصمیم می‌گیرد یوهان را پیدا کند و زندگی این "هیولا" را که مسئول نجات زندگی‌اش است، به پایان برساند. در همین حال، او تلاش می‌کند از بازرس لونگه، که در ارتکاب قتل‌ها به او مشکوک است، دوری کند. تنما که به دنبال کشتن یوهان است، چندین بار نزدیک بود در انجام اینکار موفق شود، ولی یوهان از دستش درمی‌رفت؛ تا اینکه در نهایت در روئِنهایم با هم روبرو می‌شوند. زمانی که یوهان از تنما می‌خواهد او را بکشد، او ویم کناوپ را تهدید می‌کند. در همین حال، پدر مست ویم، یوهان را با یک هیولا اشتباه می‌گیرد و به او شلیک می‌کند. پس از اینکه یوهان با یک هلیکوپتر به بیمارستان منتقل می‌شود، تنما او را درمان می‌کند. تنما همچنین از تمام اتهاماتش تبرئه می‌شود. او سپس به پزشکان بدون مرز می‌پیوندد، با مادر یوهان و سپس با یوهان، که در یک بیمارستان پلیس کماست، ملاقات می‌کند.
شخصیت‌های اصلی > یوهان لیبرت (Johan Liebert)

صداگذاری شده توسط: نوزومو ساساکی (ژاپنی); کیث سیلورستاین (انگلیسی)
یوهان لیبرت (ヨハン・リーベルト, Yohan Rīberuto؟) دوقلوی بزرگتر خانوادهٔ لیبرت است، که پدرش، میخائیل، یک مشاور تجاری اهل آلمان شرقی بود که به غرب فرار کرد. او همان "هیولا"ی نام مانگا و مجموعه انیمه  و آنتاگونیست اصلی داستان است. تمرکز داستان بر روی معمای گذشتهٔ اوست. او به نام‌های هیولا، آدولف هیتلر بعدی و خود شیطان نیز اشاره شده است. یوهان در کودکی و هنگامی که پدر و مادرش در خانهٔ شان کشته شدند، به سرش گلوله‌ای اصابت کرد؛ اما در نهایت توسط دکتر تنما از مرگ نجات یافت. او مدعی است که خواهر دوقلویش را دوست دارد و نسبت به او تا حدی وفادار است. یوهان بخش‌هایی از زندگی‌اش را در جاهای مختلف  با نام‌های مختلف گذرانده است. او دارای گیرایی و ذکاوت است اما زیرک، فریبنده و حقه‌باز نیز می‌باشد. در حالی که نسبت به کودکان ظاهراً مهربان، دلسوز و دوستدار آنهاست، در حقیقت رفتاری سرد و ظالمانه دارد و اساساً ناتوان در همدلی است. او از استعدادهایش برای کنترل کردن و به فساد کشاندن دیگران استفاده می‌کند؛ که اغلب پایانی جز ایجاد رنج و ویرانی برای بقیه ندارد. هدف او کشتن همهٔ کسانی است که از وجود او باخبرند. او با همذات پنداری با قاتلان دیگر، اسرارشان را می‌فهمد. پس از آنکه باعث شد پیتر چاپک بمیرد، او قتل عام روئنهایم را سازماندهی می‌کند و سرانجام در همانجا برای آخرین بار با تنما مواجهه می‌شود. وقتی که یوهان با تهدید ویم، تنما را مجبور می‌کند او را بکشد، پدر مست ویم به سرش شلیک می‌کند. او با یک هلیکوپتر به بیمارستان منتقل شده و توسط تنما درمان می‌شود. تنما در حالی که یوهان در یک بیمارستان پلیس در حالت کماست، به او سر می‌زند. آخرین صفحهٔ مانگا و همچنین آخرین صحنهٔ انیمه تخت خالی او را نشان می‌دهد، که به طور مبهم اشاره می‌کند یوهان از بیمارستان فرار کرده است.
شخصیت‌های اصلی > یوهان لیبرت (Johan Liebert) > محبوبیت او

یوهان به طور مکرر در فهرست بهترین شخصیت‌های شرور انیمه، مانگا و داستان پدیدار می‌شود. یوهان در فهرست "۲۰ تا از بزرگترین شخصیت‌های شرور در انیمه" در پیست جایگاه اول را کسب کرد؛ توسان ایگان نیز درمورد یوهان گفته که "با وجود همهٔ کارهایی که او توانست در هیولای نائوکی اوراساوا به انجام برساند — گول‌زدن بیش از پنجاه نفر برای کشتن همدیگر تنها از طریق پیشنهاد دادن آن، قاتل نشان دادن فردی که زندگی او را نجات داد، عملیات گستردهٔ پولشویی در قلب آلمان و هماهنگ کردن یک شبکهٔ پنهان از قاتلان برای به انجام رساندن خواسته‌هایش — یوهان قدرت ویژه‌ای به جز ذکاوتش ندارد. نه دفتر جادویی که می‌تواند با نوشتن اسامی افراد در صفحاتش آنها را بکشد یا نه هیچ توتم (روح محافظ) نامقدسی که به او تقدیر الهی را هدیه دهد، هیچی. او یک انسان است، نه کمتر نه زیادتر، و این دقیقاً همان چیزی است که او را بسیار وحشتناک می‌کند."
شخصیت‌های اصلی > نینا فورتنر (Nina Fortner)

صداگذاری شده توسط: مامیکو نوتو (ژاپنی); کرن استراسمن (انگلیسی)
آنا لیبرت (アンナ・リーベルト, Anna Rīberuto؟) خواهر دوقلوی یوهان و تنها بازماندهٔ آسیب ندیدهٔ شبی است که ظاهراً بخاطر سرقت ناموفق، پدر و مادرش کشته شده و برادرش تیر خورده بود. پس از ناپدید شدن او و یوهان، آنا توسط خانوادهٔ فورتنر که ساکن شهر هایدلبرگ بودند، به فرزندی قبول شد. او سپس نام نینا فورتنر (ニナ・フォルトナー, Nina Forutonā؟) را گرفت. نینا زنی جوان، دوست‌داشتنی، مهربان، سختکوش و باهوش است. او به نظر می‌آید که به عنوان یک دانشجوی حقوق در دانشگاه هایدلبرگ و حرفه‌ای در زمینهٔ آیکیدو زندگی شادی دارد؛ اما می‌فهمد که بخش‌هایی از گذشته‌اش را نمی‌تواند به یاد بیاورد. در ابتدا او به دلیل ضربهٔ روحی ناشی از حمله، فراموشی داشت. او در صلح و آسایش با خانوادهٔ فورتنر زندگی می‌کند تا اینکه یوهان در روز تولد ۲۰ سالگی‌شان با او ارتباط برقرار می‌کند و غیر مستقیماً زوج فورتنر را می‌کشد. نینا سپس با روش‌های مختلف و با دلایلی متفاوت از تنما یوهان را تعقیب می‌کند. همچنان‌که نینا برخلاف برادرش روان‌پریش نیست؛ اما این دو نفر ترس‌های مشابهی دارند که با گذشتهٔ شان مرتبط است. همچنان‌که نینا اساساً صلح‌طلب است؛ اما زمانی که آن را ضروری بداند یا بخواهد از کسی محافظت کند، می‌تواند کسی را تهدید کند (یا بکشد). در طول جلسهٔ هیپنوتیزم با دکتر رودی گیلن، شخصیت نینا تغییر می‌کند و به دکتر حمله می‌کند. وقتی که او خاطراتش را به طور کامل به یاد می‌آورد، مشخص می‌شود که او کسی بود که توسط فرانتس بناپارتا به عمارت رز سرخ برده شد؛ عمارتی که بناپارتا در آن قتل عظیمی را به انجام رساند. بناپارتا سپس به آنا گفت که هر چیزی را که دید فراموش کند، از آنجا فرار کند و هیچ وقت "هیولا نشود". آنا همچنین همان کسی بود که در شب قتل زوج لیبرت توسط برادرش، به خواست خود یوهان به سرش شلیک کرد. او در قتل عام روئنهایم نیز حضور دارد؛ جایی که در آن به برادرش می‌گوید که او را می‌بخشد و تلاش می‌کند تنما را از شلیک کردن به یوهان منصرف کند. در پایان مجموعه، نینا از کالج فارغ التحصیل می‌شود و برنامه دارد در دانشکدهٔ حقوق تحصیلاتش را ادامه دهد.
شخصیت‌های اصلی > بازرس هاینریش لونگه (Inspector Heinrich Lunge)

صداگذاری شده توسط: تسوتومو ایسوبه (ژاپنی); ریچارد اپکار (انگلیسی)
هاینریش لونگه (ハインリッヒ・ルンゲ, Hainrihhi Runge؟) کارآگاه ب.کا.آ و مسئول رسیدگی به پروندهٔ قتل بیمارستان یادبود آیسلر است. لونگه در ابتدا فکر می‌کرد که یوهان ساختهٔ ذهن تنما به عنوان یک بهانه است؛ اما کم کم به این باور می‌رسد که تنما دچار اختلال تجزیه هویت است و تلاش می‌کند یوهان را مجبور کند خودش را نشان دهد. او به نظر می‌آید که تهی از احساسات است که این امکان را فراهم می‌آورد او نسبت به هر پرونده‌ای که می‌گیرد متعهد باشد. تعلق خاطر او به شغلش به قیمت زندگی شخصی او تمام می‌شود، به طوری که در طول مجموعه نشان داده می‌شود که همسر و دختر حامله‌اش او را ترک می‌کنند. شغلش چیزی است که بیشتر از هر چیزی به آن علاقه دارد، به طوری که او فرصت دیدن نوه‌اش را از دست داد تا با دوستان ژاپنی تنما ملاقات کند. البته او ابراز پشیمانی می‌کند؛ در طول کشمکشی که لونگه با روبرتو در روئنهایم داشت، او از اینکه از زبان روبرتو می‌شنود که چقدر همسرش با مردی دیگر زندگی شادی دارد و اینکه نوه‌اش آن مرد را پدربزرگ خطاب می‌کند، عصبانیت خودش را نشان می‌دهد. لونگه از حافظهٔ بسیار خوبی برخوردار است و عادت دارد با انجام حرکات شبیه به تایپ کردن، "داده‌ها را به ذهنش وارد کند". سرسختی او در کارش باعث شد یک مظنون به قتل به سمت خودکشی سوق داده شود. این اتفاق باعث شد بالادستی‌های لونگه، او را از همهٔ پرونده‌هایش بردارند. پس از آتش‌سوزی دانشگاه مونیخ، لونگه پی می‌برد که یوهان بی‌شک وجود دارد. او سپس مرخصی گرفته و برای "تعطیلات" به پراگ می‌رود تا فرانتس بناپارتا، نویسندهٔ کتابی که احتمالاً گذشتهٔ یوهان را فاش کند، را ردیابی کند. تحقیقات لونگه سرانجام به روئنهایم ختم می‌شود؛ او با روبرتو مقابله می‌کند که در پی آن هر دو در اثر تیراندازی زخمی می‌شوند. در نهایت لونگه زنده می‌ماند ولی روبرتو بخاطر شدت زخم‌هایش می‌میرد. هنگامی که لونگه دارد با یک برانکارد به بیمارستان منتقل می‌شود، روبرتو را مقصر قتل عام روئنهایم می‌داند و می‌گوید که او اساساً مسئول اتفاقاتی بوده که رخ داده است. علت آن مشخص نیست، اما اشاره شده که لونگه اینکار را کرد تا از تنما محافظت کند. پس از قتل عام روئنهایم، لونگه همراه با جان سوک و فریتس فردمان به قبر ولفگانگ گریمر سر می‌زند. او به آنها می‌گوید که استاد یک آکادمی پلیس شده و رابطه‌اش را با دخترش بهتر کرده است.
شخصیت‌های اصلی > دیتر (Dieter)

صداگذاری شده توسط: جونکو تاکِئوچی (ژاپنی); لورا بیلی (انگلیسی)
دیتر (ディーター, Dītā؟) پسربچه‌ای است که تنما در هنگام جستجوی یوهان، با او روبرو می‌شود. در هنگام اولین ملاقات تنما با دیتر، او پسربچه‌ای یتیم تحت مراقبت مردی به نام هارتمن است. تنما بعداً پی می‌برد که دیتر توسط هارتمن مورد آزار جسمی و روانی قرار گرفته است. هارتمن در تلاش است با به کار بردن همان شرایط مورد استفاده در یتیم‌خانهٔ کیندرهایم ۵۱۱، دیتر را تبدیل به یوهان دیگر کند؛ اما به موفقیتی نمی‌رسد. دیتر پس از نجات یافتن از آزارهای هارتمن به دست تنما خوشحالتر می‌شود. او از آنجا که شیفتهٔ تنما است، در سفر به دنبال یوهان همراه او می‌رود تا نگذارد او قاتل شود. دیتر سپس نینا را در جستجوی خاطرات گذشته‌اش همراهی می‌کند تا به او در این راه کمک کند و هر زمان که خاطرات مربوط به ضربه‌های روانی نینا دوباره ظاهر شوند، او را از نظر روحی و معنوی حمایت می‌کند (از آنجا که دیتر خود نیز مورد آزارهای این چنینی قرار گرفته است). آن طور که به نظر می‌آید دیتر پسری به نام مارتین را می‌بیند که تحت تأثیر یوهان قرار گرفته؛ در مکالمات میان این دو نفر نشان داده می‌شود که دیتر جذب بعضی از عقاید و خوشبینی‌های تنما درمورد زندگی شده است. مارتین آنچه را که در مورد زندگی، مرگ و ترس از یوهان شنیده را بازگو کرده و تلاش می‌کند دیتر را فریب دهد تا همراه با او با چشمانی بسته در کنار لبهٔ یک ساختمان راه برود. دیتر مخالفت می‌کند و می‌گوید که می‌خواهد زندگی کند، چیزهای جدید تجربه کند و چهره‌های افرادی که دوستشان دارد را ببیند؛ او سپس چیزی را که تنما گفت را تکرار می‌کند: "فردا روز بهتری خواهد بود". در اواخر مجموعه، اوتو هکل به دیتر می‌گوید که به تنما خبر دهد او محل زندگی مادر دوقلوهای لیبرت را پیدا کرده است.