stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اکساندرولون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اکساندرولون: اکساندرولون
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
روش مصرف دارو: خوراکی
گروه دارویی: استروئید آنابولیک نسبت اثر آنابولیک به آندروژنیک آن ۲۴:۶۳۰–۳۲۲
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: ۹۷٪
متابولیسم: کبدی
نیمه‌عمر حذف: ۳۵ دقیقه تا ۹ ساعت مدت زمان مؤثر ۱۲–۸ ساعت (Active Time)
دفع: به‌طور عمده از طریق ادرار (۹۰ درصد) و به مقدار کم از طریق مدفوع (۶ درصد)
شناسه‌ها: شناسه‌ها
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۵۳-۳۹-۴
پاب‌کم CID: ۵۸۷۸
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8023399 
ECHA InfoCard: 100.000.158 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C19H30O۳
جرم مولی: ۳۰۶٫۴۴ گرم در مول
اکساندرولون یا اگزاندرولون (به انگلیسی: Oxandrolone)
نام‌های تجارتی: Oxabone - Anavar- Oxandrin
رده درمانی: درمان کمکی جهت افزایش وزن.
رده فارماکولوژیک: استروئید آنابولیک
اشکال دارویی: قرص ۲٫۵ میلی‌گرمی و 10 میلی‌گرمی
مکانیسم اثر

اکساندرولون از مشتقات صناعی تستوسترون و جزو آندروژنهای سنتتیک است و دارای خواص آندروژنیک می‌باشد. این دارو باعث تحریک آنابولیسم پروتئین‌ها و تحریک اشتها می‌شود.
موارد مصرف

درمان کمکی جهت افزایش وزن، به دنبال کاهش وزن ناشی از: تروماهای شدید، جراحی‌های وسیع، عفونت‌های مزمن، مصرف دراز مدت کورتیکواستروئیدها، سوختگی‌های وسیع
تسکین دردهای استخوانی ناشی از پوکی استخوان
جبران کاتابولیسم پروتئین‌ها به دنبال تجویز طولانی کورتیکواستروئیدها [بیان دیگری برای کاربرد نخست]
درمان هیپرتری گلیسریدمی در مردان.
ترمیم تسریع زخم‌های پوستی و بهبود عملکرد ریوی در ورزشکاران
نکته از کتاب کاتزونگ:

یکی از کاربردهای آندروژن‌ها، از جمله آندروژن‌های سنتتیک مثل اگزاندرولون و استانوزولول، افزایش وزن در سندرم‌های تحلیل برنده (نظیر ایدز) می‌باشد.
طریقه مصرف

دربالغین: ابتدا، روزانه ۲٫۵ میلی‌گرم از راه خوراکی، ۲ تا ۴ بار در روز تجویز می‌شود و سپس دوزهای بعدی بر مبنای پاسخ بالینی بیمار تعیین و بین ۲٫۵ تا ۲۰ میلی‌گرم در روز تنظیم و تجویز می‌گردد.
دورهٔ درمانی ۲ تا ۴ هفته‌است و در صورت لزوم می‌توان این دوره را تکرار نمود.
دوز مؤثر Anavar در ورزشکاران مذکر ۲۰ تا ۱۰۰ میلی‌گرم در روز و در ورزشکاران مؤنث ۵/۲ تا ۲۰ میلی‌گرم در روز می‌باشد.
در کودکان روزانه ۰٫۱ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از راه خوراکی تجویز می‌شود. در صورت لزوم می‌توان این دوره را تکرار نمود.
موارد منع مصرف

حساسیت مفرط نسبت به این دارو
سرطان پستان
سرطان پروستات
هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات
هیپرکلسمی
اختلال شدید عملکرد کبد
اختلال شدید عملکرد هیپوفیز
حاملگی
دوران شیردهی
توجه: استفاده از این دارو در افراد مسن، نوجوانان، اختلال عملکردکلیه و سابقه آنفارکتوس میوکارد، باید با احتیاط باشد.
تداخلات دارویی

داروهایی که باعث تحریک فعالیت آنزیم‌های کبدی می‌شوند، متابولیسم اکساندرولون را افزایش و سطح سرمی آن را کاهش می‌دهند.
در صورت مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد دیابت خوراکی (سولفونیل اوره‌ها، نیاز به این داروها کاهش می‌یابد.
در صورت مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد انعقاد خوراکی، خطر بروز خونریزی افزایش می‌یابد.
عوارض جانبی

در دستگاه اعصاب مرکزی: سردرد، بی خوابی، افسردگی
در دستگاه تناسلی ادراری: اختلالات قاعدگی، آتروفی بیضه‌ها، بزرگی پستانها
در پوست: آکنه، رشد غیرطبیعی مو . حساسیت پوستی
در دستگاه گوارش: تهوع، استفراغ، درد شکم
در سایر دستگاه‌ها: خیز، افزایش آنزیم‌های کبدی، هیپرکلسمی، خشونت صدا، افزایش وزن، افزایش کلسترول
گمینا سابنگه

| گمینا سابنگه Sabnie Commune | گمینا سابنگه Sabnie Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: Sokołów
کرسی: Sabnie
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۰۷٫۹۲ کیلومتر مربع (۴۱٫۶۷ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۳٬۸۷۰
 • تراکم: ۳۶/کیلومتر مربع (۹۳/مایل مربع)
گمینا سابنگه (به لهستانی:  Gmina Sabnie) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان سوکوووف واقع شده‌است. گمینا سابنگه ۱۰۷٫۹۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد.
شعرهای نیما

این مقاله دربارهٔ آلبومی از احمد شاملو است. برای اشعار نیما یوشیج، فهرست شعرهای نیما یوشیج را ببینید.
| شعرهای نیما> آلبوم بهترین‌ها از احمد شاملو  | شعرهای نیما> آلبوم بهترین‌ها از احمد شاملو  |
| --- | --- |
ژانر: دکلمه
مدت: ۱۳۷۳ 
زبان: زبان فارسی
شعرهای نیما آلبومی با دکلمهٔ احمد شاملو و آهنگسازی فرهاد فخرالدینی است که در آن ۱۹ شعر از نیما یوشیج خوانده می‌شود. صدای شاملو در سال‌های ۱۳۷۲–۱۳۷۳ در منزلش ضبط شده‌است.
این آلبوم اولین اثر از پروژهٔ «صدای شاعر» بود که از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد.
قطعات

ققنوس
داروگ
داستانی نه تازه
تو را من چشم در راهم
اجاق سرد
مهتاب
برف
هست شب
آی آدم‌ها
در شب سرد زمستانی
هنگام که گریه می‌دهد ساز
خروس می‌خواند
خنده‌ی سرد
در فروبند
تلخ
افسانه عشق
ری را
خانه‌ام ابری است
قایق
گمینا سونگسک

| گمینا سونگسک Sońsk Commune | گمینا سونگسک Sońsk Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: Ciechanów
کرسی: Sońsk
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۵۴٫۹۹ کیلومتر مربع (۵۹٫۸۴ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۷٬۹۳۸
 • تراکم: ۵۱/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.sonsk.pl
گمینا سونگسک (به لهستانی:  Gmina Sońsk) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان چیخانوف واقع شده‌است. گمینا سونگسک ۱۵۴٫۹۹ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۹۳۸ نفر جمعیت دارد.
گمینا ستاره بابیتسه

| گمینا ستاره بابیتسه Stare Babice Commune | گمینا ستاره بابیتسه Stare Babice Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان وارساف وست
کرسی: Stare Babice
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۶۳٫۴۹ کیلومتر مربع (۲۴٫۵۱ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۱۷٬۵۹۳
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۲۰/مایل مربع)
وبگاه: http://www.stare-babice.pl/
گمینا ستاره بابیتسه (به لهستانی:  Gmina Stare Babice) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان وارساف وست واقع شده‌است. گمینا ستاره بابیتسه ۶۳٫۴۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۵۹۳ نفر جمعیت دارد.
پیمان تریانون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آگوشت بنارد، رئیس هیئت نمایندگان (سمت چپ، با کلاه سیلندری در دست) و آلفرد دراشه-لازار، وزیر امور خارجه (سمت راست، بدون کلاه) پس از امضاء و ترک جلسه.: آگوشت بنارد، رئیس هیئت نمایندگان (سمت چپ، با کلاه سیلندری در دست) و آلفرد دراشه-لازار، وزیر امور خارجه (سمت راست، بدون کلاه) پس از امضاء و ترک جلسه.
تاریخ امضا: ۴ ژوئن ۱۹۲۰
مکان امضا: کاخ ورسای، فرانسه   «La galerie des Cotelles» سالنی به طول ۵۲ متر و عرض ۷ متر
تاریخ اجرا: ۳۱ ژوئیه ۱۹۲۱
امضاکنندگان: مجارستان و قدرت‌های متفق ۱. قدرت‌های اصلی متفق:    فرانسه  ایالات متحده آمریکا  پادشاهی ایتالیا  امپراتوری ژاپن  پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند سایر قدرت‌های متفق:   بلژیک   چین   کوبا   چکسلواکی  یونان   نیکاراگوئه   پاناما   لهستان  پرتغال  پادشاهی رومانی  تایلند   یوگسلاوی   ۲.  پادشاهی مجارستان، به عنوان جانشین امپراتوری اتریش-مجارستان
ضامن: دولت فرانسه
زبان‌ها: فرانسوی، انگلیسی، ایتالیایی
مناطق جداشده از مجارستان در پیمان تریانون، کار دست بر در خانه‌ای در شهر مونور در استان پشت، مجارستان. «این‌طور بود، این‌طور خواهدشد».
میهای کارویی
خطوط مرزی تعیین شده در بلگراد - قرمز ضخیم: منطقه جنوب این خط توسط ارتش مجارستان ترک شود و تحت نظارت ارتش فرانسه به تصرف صربستان (غرب) و رومانی (شرق) درآید. این نقشه همچنین خط مرزبندی دیکته شده توسط یادداشت ویکس را نشان می‌دهد.
آلبرت آپونیی
نخست‌وزیر پال تلکی که متخصص جغرافی نیز بود، یکی از اولین نقشه‌های توزیع جمعیت بر اساس ملیت در جهان را معروف به نقشهٔ قرمز در سال ۱۹۱۰ ترسیم کرده‌بود، که در پیمان تریانون کاملاً نادیده انگاشته شد.
  مجارها
  آلمانی‌ها
  اسلواک‌ها
  روتنیایی‌ها
  رومانیایی‌ها
  صرب‌ها
  مناطق کمتر از ۲۰ نفر در هر کیلومتر مربع
پیمان تریانون (به مجاری: Trianoni békeszerződés) (به فرانسوی: Traité de Trianon) پیمان صلح بین قدرت‌های متفق و پادشاهی مجارستان در ۴ ژوئن ۱۹۲۰ در کاخی به همین نام در مجموعه کاخ‌های ورسای در پاریس بود که رسماً به جنگ جهانی اول بین متفقین و پادشاهی مجارستان پایان بخشید. این پیمان شرایط کشور مستقل مجارستان و مرزهای آن را پس از جنگ تعیین نمود. بر اساس این پیمان مجارستان حدود دو سوم از خاک و جمعیت خود را از دست داده و تبدیل به کشوری محصور در خشکی می‌شد. نیمهٔ مجارستان از اتریش-مجارستان شامل ۳۲۵٬۴۱۱ کیلومتر مربع بود که پس از پیمان تریانون ۲۸ درصد آن یعنی ۹۳٬۰۷۳ کیلومتر مربع برای مجارستان باقی ماند. اگرچه مناطقی که به کشورهای همسایه بخشیده شد شامل اکثریت غیرمجار بود، اما در آن نواحی ۳٬۳ میلیون مجار یا ۳۱ درصد جمعیت به اقلیت تغییر وضعیت پیدا کرد. کشورهای منتفع از واگذاری اراضی مجارستان شامل پادشاهی رومانی، اتریش، چکسلواکی و پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونیایی‌ها می‌شدند.
تلاش این پیمان بخشیدن خودمختاری به ملت‌ها و اعطای استقلال به غیر مجارها بود. این پیمان از طریق انجام مذاکرات حاصل نشد بلکه از طرف متفقین بر مجارستان تحمیل گردید و این کشور چاره‌ای جز پذیرش آن نداشت.
مرزهای تعیین شده در این پیمان به جز اصلاحات جزئی تغییری دیگری تا به امروز به خود ندیده‌است و مرزهای کنونی کشور مجارستان با همسایگان خود را نشان می‌دهد.
پیشینه

دلایلی بنیادین علاوه بر ترور فرانتس فردیناند و اختلافات ملی باعث بروز جنگ جهانی اول بود. یکی آنکه از نظر استراتژیک صربستان مانعی بین آلمان، اتریش-مجارستان، بلغارستان و عثمانی بر ضد ایجاد مسیری مداوم از نیروهای محور و مسیر زمینی محافظت شده برای توسعه اقتصادی بود. برای رسیدن به این مهم، ساخت راه‌آهن برلین–بغداد در ۱۹۰۳ آغاز شده و قرار بود برلین را به شهر عثمانی بغداد و پس از آن تا بندری در خلیج فارس متصل کند. با شکست صربستان این مانع بر طرف می‌شد. همچنین فیومه، مهم‌ترین بندر پادشاهی مجارستان و از مراکز مهم صنعتی و تجاری بود که با داشتن پالایشگاه سنگ نفت از اواخر قرن نوزدهم اهمیتی بسیار استراتژیک داشت. در طول جنگ جهانی اول، متفقین در پیمان لندن به صربستان قول مناطقی از جمله فیومه را داده‌بودند، با این وجود ایتالیایی‌ها نیز مدعی آن بودند. متفقین همچنین در پیمانی مخفیانه در ۱۹۱۶، در صورت اعلام جنگ پادشاهی رومانی علیه اتریش-مجارستان، مخفیانه وعده ترانسیلوانی و شرق مجارستان تا خط واشاروش‌نامنی-دبرتسن-چونگراد-تیسا را داده‌بودند. با شکست سریع رومانی به علت خروج روسیه از جنگ و امضای پیمان بخارست، رومانی از جنگ خارج شده‌بود ولی در پایان جنگ با حمله از شرق به مجارستان توانست پیمان ۱۹۱۶ بخارست را دوباره زنده و پیمان ۱۹۱۸ را منحل کند. به‌طور کلی سرزمین‌های متعلق به اتریش-مجارستان مورد ادعای چهار کشور همسایه: روسیه تزاری، صربستان، رومانی و ایتالیا بود. از بین کشورهای در حال جنگ رومانی و ایتالیا تا پایان جنگ موقعیت خود را با متفقین همساز کردند.
رهبران اقلیت اتریش-مجارستان که از سیاست پادشاهی ناراضی بودند، همانند سیاستمداران ملی‌گرای چک چون ادوارد بنش از زمان آغاز جنگ جهانی اول، با متفقین برای از بین بردن پادشاهی و ایجاد دولتهای ملی لابی می‌کردند. او که گهگاه به لندن یا رم سفر می‌کرد، در آنجا دفاتر مطبوعاتی چک را گشود. تلاش‌های او برای اتحاد جوامع چک و اسلواکی در خارج از کشور و تشویق اسیران جنگی برای عضویت در لشکرهای چکسلواک به نتیجه رسید. او در آوریل ۱۹۱۸ کنگرهٔ ضد هابسبورگ ملل تحت ستم را ترتیب داد. بنش سرانجام متفقین را متقاعد کرد که از بین بردن اتریش-مجارستان به نفع آنها است و از تلاش‌های آینده آلمان برای سلطه بر اروپا جلوگیری خواهد کرد.
روزهای پایانی جنگ

همچنین ببینید: جمهوری خلق مجار (۱۹۱۹–۱۹۱۸) و جمهوری شورایی مجارستان
سیاستمداران لیبرال و پاسیفیست با نظرات همسوی متفقین همچون میهای کارویی در میانهٔ جنگ کم‌کم به قدرت می‌رسیدند. در پاییز ۱۹۱۸ با هرج و مرج حاصل از انقلاب گل مروارید و ترور ایشتوان تیسا، نخست‌وزیر پیشین که هرگز قاتلش مشخص نشد زمینه برای روی کار آمدن سوسیال دموکرات‌ها و حکومتی مستقل با عنوان جمهوری خلق مجارستان فراهم آمد. با انحلال امپراتوری اتریش-مجارستان در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸ توسط فرمان کارل، دولت جمهوری مجارستان به رهبری میهای کارویی سعی نمود با بخشیدن خودمختاری و تصویب قوانین دموکراتیک مانع از فروپاشی کشور شود اما این تلاش‌ها ثمری نداشت. اعلام با عجلهٔ خلع سلاح به رهبری بِلا لیندِر بدون هیچ مقام سیاسی یا اجرایی در بامداد سوم نوامبر توسط تلگرافی به فرماندهان ارتش فرستاده شد. ارتش مجارستان در حالی به وطن بازمی‌گشت که همچنان در بیرون مرزها (و نه در داخل)، در صربستان، رومانی و ایتالیا در حال جنگ بود. با حکم خلع سلاح، مجارستان به نقطهٔ کاملاً آسیب‌پذیری رسید و بلافاصله پس از آن بود که چک‌ها، صرب‌ها و رومانیایی‌ها با استفاده از این فرصت منحصر به فرد اشغال مجارستان را آغاز کردند.
مرزهای موقت

مرزهای موقت کشور مستقل مجارستان در ابتدا بر اساس خطوط آتش‌بس ترسیم شده بر اساس آتش‌بس بلگراد در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۸ تعیین گردید. در مقایسه با محدوده پیش از جنگِ پادشاهی مجارستان، این مرزهای موقت شامل موارد زیر نمی‌شدند:
بخش جنوبی رود مورش و بخش شرقی رود سومش منطقه ترانسیلوانی که به کنترل رومانی درآمد (براساس آتش‌بس بلگراد).
اسلواکی (مجارستان شمالی) که به چکسلواکی پیوست (تحت کنترل لژیون چکسلواکی، تأیید متفقین در ۲۵ نوامبر و امضای توافق با مجارستان در ۶ دسامبر ۱۹۱۸).
سرزمین‌های جنوبی اسلاو شامل اسلوونی، کرواسی، بانات، باچکا و بخشی از بارانیا که به پادشاهی صرب‌ها، کروات‌ها و اسلوونیایی‌ها واگذار شد (براساس آتش‌بس بلگراد).
مجیموریه با اکثریت کرووات درون مرزهای موقت مجارستان باقی ماند.
فیومه تحت کنترل گروه‌های ملی‌گرای ایتالیایی باقی ماند. ایتالیایی‌ها در کنفرانس صلح پاریس بر اساس اصول حق تعیین سرنوشت و با توجه به تعداد افراد ایتالیای‌الاصل در فیومه مدعی آن شده بودند. حتی گابریله دانونزیو در ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۹ با گروهی فیومه را اشغال کرده و خود را فرمانده آن خواند.
پیامد آتش‌بس

همچنین ببینید: یادداشت ویکس
پس از پیشروی ارتش رومانی و سایر کشورهای همسایه فرای خطوط آتش‌بس و درخواست قدرت‌های متفق از مجارستان مبنی بر پذیرش حاکمیت رومانی بر سرزمین‌های تازه به تصرف درآمده تا رود تیسا بر اساس یادداشت ویکس، دولت جمهوری مجارستان که قادر به رد یا پذیرش این درخواست نبود، استعفا کرد. ائتلافی از سوسیال دموکرات‌ها و بلشویک‌ها به رهبری بلا کون در این کشور قدرت را با کودتا در دست گرفتند. با تشکیل جمهوری شورایی مجارستان ارتش سرخ این کشور به سرعت ایجاد گردید. این ارتش در ابتدا با کمک تدارکاتی و تسلیحاتی پنهانی ایتالیا به موفقیت‌هایی به خصوص در مقابل چکسلواکی دست یافت و حتی توانست به مرزهای ایالت سابق گالیسیا در شمال برسد (تا با اتصال به شوروی از آن‌ها یاری بگیرد) و ارتباط نیروی‌های چکسلواکی و رومانی را قطع کند اما پس از درگیری مستقیم با ارتش رومانی متحمل شکست سنگینی شد و با سقوط دولت کمونیستی بوداپست، پایتخت مجارستان در ۴ اوت ۱۹۱۹ به اشغال نیروهای رومانیایی درآمد. پیش از این دولت کمونیستی مجارستان پیمان آتش‌بسی در اول ژوئیه همان سال با چکسلواکی امضا کرده و با دریافت وعده مشارکت در مذاکرات پیمان نهایی صلح از طرف متفقین (که هیچگاه به آن عمل نشد)، مناطقی را در اسلواکی امروز به آنها پس داد.
مذاکرات صلح

در نوامبر ۱۹۱۹ میکلوش هورتی با عنوان نایب السلطنه به کمک متفقین یک دولت ائتلافی در مجارستان تشکیل داد. پس از وقفه‌ای که در ابتدا به دلیل عدم تمایل متفقین به همکاری با حاکمان کمونیست مجارستان و سپس ناتوانی دولت‌های جایگزین در دوره اشغال بوداپست (اوت-نوامبر ۱۹۱۹) توسط رومانیایی‌ها ایجاد شد، در اول دسامبر نمایندگان دولت جدید هورتی به صورت رسمی برای حضور در کنفرانس صلح ورسای دعوت شدند. با این وجود این دعوت‌شدگان تأثیری در ترسیم مرزها نداشتند.
در ژانویه ۱۹۲۰ هیئتی به سرپرستی آلبرت آپونیی و همتایان اتریشی آنها با تأکید بر خودداری از متلاشی کردن مجارستان تاریخی و تأیید پیشنهاد وودرو ویلسون رئیس‌جمهور ایالات متحده مبنی بر خودمختاری، خواهان برگزاری همه‌پرسی در رابطه با مردم سرزمین‌های مورد اختلاف بودند. این نظرات چندان مورد توجه واقع نگردید و با وجود مذاکرات مخفیانه بین دولت‌های مجارستان و فرانسه، با قاطعیت توسط نمایندگان فرانسه و بریتانیا مورد بی‌اعتنایی قرار گرفت. همین امر سبب شد ایالات متحده از جریان مذاکرات خارج و به عنوان ناظر حضور داشته‌باشد. آپونیی سخنرانی خود را به سه زبان فرانسوی، انگلیسی و ایتالیایی ایراد کرد: «آیا مجارستان باید در موقعیتی قرار بگیرد که بین پذیرش یا امتناع این صلح یکی را انتخاب کند؟ در این صورت سؤال اینجاست که آیا او باید برای فرار از مرگ طبیعی خودکشی کند؟».
برخی بر این باورند که متفقین پیروز از پیش و بدون در نظر گرفتن جنبه‌های تاریخی، فرهنگی، نژادی، جغرافیایی، اقتصادی و راهبردی مرزها را تعیین نموده بودند. به همین جهت متفقین در کنار این که سرزمین‌هایی با اکثریت غیر مجار را به کشورهای دیگر سپردند، به آن‌ها اجازه دادند مناطقی وسیعی با اکثریت مجار را نیز به سیطره خود درآورند. برای مثال رومانی ترانسیلوانی را تصاحب کرد که با وجود ۲٫۸ میلیون رومانیایی، جمعیت قابل ملاحظه ۱٫۶ میلیون مجار و ۲۵۰ هزار آلمانی را نیز در خود جای داده بود. گفته می‌شود هدف متفقین تقویت کشورهای جایگزین همانند رومانی و تضعیف مجارستان بوده‌است. حتی خود این کشورها نیز در جریان مذاکرات اشاره اندکی به این مسئله کردند اما بار دیگر مانند گذشته از طرف متفقین بی‌توجهی صورت گرفت. سرزمین‌هایی با اکثریت مجار در مرزهای جدید در کشورهای همسایه قرار گرفتند. بیشتر این جمعیت در چکسلواکی (بخشی‌هایی از جنوب اسلواکی)، یوگسلاوی (بخش‌هایی از شمال وویوودینا) و رومانی (بخش‌هایی از ترانسیلوانی) واقع شده بودند.
طرح نهایی پیمان‌نامه ششم مه ۱۹۲۰ تحویل نمایندگان مجارستان گردید. نخست بحث‌هایی بین این نمایندگان مبنی بر عدم پذیرش و امضا نکردن آن درگرفت اما در نهایت با خطرناک و بیهوده پیش‌بینی نمودن نتایج چنین عملی، این قرارداد در چهارم ژوئن توسط آگوشت برناد و آلفرد دراشه-لازار، دو تن از نمایندگان دولت مجارستان امضا گردید.
نتایج

برخی این پیمان را که علاوه بر موارد ذکر شده ۹۰٪ از منابع طبیعی و بسیاری از زیرساخت‌های اقتصادی و صنعتی مجارستان را از این کشور گرفت، فاجعه بارترین حادثه در تاریخ مجارستان پس از شکست نیروهای این کشور در نبرد موهاچ در مقابل قوای امپراتوری عثمانی در سال ۱۵۲۶ دانسته‌اند.
با قرار گرفتن بیش از ۳ میلیون مجار به صورت اقلیت در کشورهای همسایه قریب به ۴۰۰ هزار نفر از آن‌ها برای گریز از تبعیض‌های احتمالی به اراضی باقی مانده مجارستان سرازیر شدند. بسیاری از این افراد تحصیل‌کرده‌های دانشگاه بودند. همین امر باعث شد با اشباع در بازار کار نرخ بیکاری در اقتصاد ویران شده پس از جنگ مجارستان به شدت افزایش پیدا کند.
پس از امضای این قرار داد با از دست دادن شهر فیومه ارتباط مستقیم و غیر مستقیم (از طریق کرواسی و اسلوونی و در قالب امپراتوری) مجارستان با دریا به کلی قطع شد. مجارستان به عنوان کشوری محصور در خشکی که جهت تجارت دیگر به بنادر سابق خود دسترسی نداشت، از این پس مجبور بود بدین جهت از خاک کشورهای همسایه استفاده کند و در نتیجه به آن‌ها عوارض پرداخت نماید. بخش عظیمی از شبکه راه‌آهن مجارستان خارج از مرزهای جدید قرار گرفت و استفاده از آن جهت صادرات پرخرج تر شد. تولید گندم مجارستان به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان گندم، در شرایط پس از این پیمان قریب به ۷۰٪ کاهش پیدا کرد و صادرات آن نیز مشمول عوارض گردید. با وجود کاهش شدید تولید گندم اما مقدار باقی مانده نیز بسیار بیشتر از نیاز جمعیت باقی مانده بود.
اتریش، متحد سیاسی و اقتصادی سابق مجارستان نیز که ضربه بزرگی از جنگ و پیمان حاصل از آن دیده بود، دیگر تمایلی به سرمایه‌گذاری در مجارستان نداشت.
گفته می‌شود خلق این شرایط جهت حداقلی نگاه داشتن رشد اقتصادی مجارستان همانند سرنوشت سایر کشورهای شکست خورده جنگ به صورت عامدانه از سوی متفقین پیروز با هدف تضعیف و جلوگیری از قدرت گرفتن مجدد آن‌ها صورت پذیرفته بود.
با توجه به اثر بلند مدت و تحقیرکننده این پیمان تمامی حکومت‌هایی که از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۴۵ (استقرار نظام سوسیالیستی) در مجارستان روی کار آمدند، راهبرد نخست خود را بر مبنای پی‌گیری اهداف تجدیدنظر طلبانه قرار دادند. نفوذ این سیاست به اندازه‌ای گسترش پیدا کرد که در تمامی جنبه‌های زندگی روزمره مجارها از سخنرانی‌ها گرفته تا مقالات روزنامه‌ها و کلاس‌های درسی مدارس ظهور یافت. در این سیاست اراضی واگذار شده «سرزمین‌های اشغالی» خوانده می‌شد. دولت مجارستان تمامی پرچم‌های رسمی کشور را در اعتراض به این پیمان تا سال ۱۹۳۸ (بازگشت بخشی از اراضی در جنوب اسلواکی به کمک آلمان) در حالت عدم اهتزاز قرار داد. همین امر سبب شد که این کشور در دوران جنگ جهانی دوم نیز در صف دولت‌های محور قرار گیرد. انگیزه اصلی مجارستان در اتحاد با دولت‌های محور، باز پس گرفتن سرزمین‌های از دست رفته خود در جنگ جهانی نخست بود. سیاستی که با وارد کردن مجارستان به ورطه جنگ جهانی دوم با وجود موفقیت اولیه و بازپس‌گیری نیمی از سرزمین‌های از دست رفته (عموماً با اکثریت مجار) بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ در نهایت شکست خورد و با شکست این کشور و متحدانش در جنگ نتیجه‌ای در برنداشت.
توضیحات

↑  صلح‌طلب، اصطلاحی که در کتب و مقالات تاریخی در مورد کارویی و هم‌فکران او به کار رفته‌است.
↑  (به مجاری: Linder Béla) پس از فروپاشی دولت کارویی فرار و تا زمان مرگ در یوگسلاوی زندگی کرد و در آنجا به خاطر فعالیت‌هایش در بین سالهای ‎۱۹۱۸–۱۹۱۹ از او تجلیل به عمل آورده و در مقبره‌ای افتخاری در بلگراد به خاک سپرده شد.
↑  (به مجاری:  Benárd Ágost)
↑  (به مجاری: Drasche-Lázár Alfréd)
↑  Vendvidék
مجارها در سال ۱۸۹۰
در پیمان تریانون پادشاهی مجارستان ۷۲ درصد از وسعت و ۳٫۳ میلیون نفر از قومیت خود را از دست داد.
مهر مهرویه

| مهرمهرویه | مهرمهرویه |
| --- | --- |
زاده: نامشخص   احتمالاً ۴۹۰ یا ۴۸۰ میلادی ایرانشهر
درگذشته: ۵۵۴ متسختا، ایبری
مدفن: خاکسپاری آسمانی بیرون متسختا
وفاداری:  شاهنشاهی ایران ساسانی
شاخه نظامی: ارتش شاهنشاهی ساسانی
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایبری نبرد ساتالا  محاصره سیلوان (۵۳۱) جنگ لازستان محاصره پترا (۵۴۹)  نبرد نوکالاکوی (۵۵۱)  نبرد تلفیس–اولاریا 
مهرمهرویه یا مهرماه‌روی (در منابع یونانی: Mermeróēs، Μερμερόης) از فرماندهان ارشد ارتش ایران  در قرن ششم میلادی در جنگ‌های ایران و روم بود.
زندگی‌نامه

از دوران جوانی مهرمهرو چیزی دانسته نیست. در سال ۵۵۵ میلادی او به عنوان یک پیرمرد توصیف شده‌است. نخستین آگاهی مان از وی مربوط به سال ۵۳۰ میلادی در طی جنگ ایبری است. در آن جنگ وی سی هزار تن را برای اشغال ارمنستان روم رهبری می‌کرد؛ با اینحال در نزدیکی شهر ساتالا (در ترکیه امروزی) از ژنرال ارتش روم - سیتاس - شکست خورده و مجبور به عقب‌نشینی شد. در تابستان ۵۳۱ به دنبال پیروزی ایرانیان در نبرد کالینیکوم، شاهنشاه ایران - قباد یکم، مهرمهرو را به همراه کنارنگ به بیزانس فرستاد تا سیلوان را تصرف کنند. دو فرمانده شهر را تصرف کردند اما از ایران خبر مرگ قباد رسید؛ از طرفی هم زمستان بسیار سردی بود و نهایتاً تصمیم گرفتند که به خاک ایران عقب‌نشینی کنند.
در سال ۵۴۰ پس از اینکه دو طرف مجدداً در سال ۵۴۰ به دشمنی روی آوردند، مهرمهرو به فرمان خسرو اول انوشیروان مأمور شد تا قلعه دارا را تصرف کند. اما به گفتهٔ گوربپوس او از فرمانده قلعه دارا - جان تیراگیلتا - شکست خورد.
در سال ۵۴۲ به فرمان شاه با سپاهی برای رهاسازی پترا در لازستان که تحت تصرف قوای رومی بود، وارد آن منطقه شده و با شکست قوای رومی شهر را آزاد کرد اما به علت نرسیدن تدارکات مجبور به عقب‌نشینی به دوین در ارمنستان ایران شد. با اینحال سه هزار تن را در شهر و پنج هزار تن را برای بازنگه داشتن مسیر تدارکات در آنجا گذاشت.
این نیروها توسط لازها و بیزانس‌ها شکست خوردند و بساس - فرمانده جدید نیروهای بیزانس - شهر را مجدداً محاصره کرد. در بهار ۵۵۱، مهرمهرو چنین نمایاند که بار دیگر قصد آزادسازی آن دژ را دارد اما پیش از آنکه چنین کند به سمت آرکیوپولیس (در گرجستان امروزی) رفت؛ او شهر را محاصره کرد اما از آنجا که نیروهایش از کمبود تدارکات در رنج بودند، مجبور به رها کردن شهر شد و به سمت غرب رفت. در طول زمستان بعد ۵۵۱/۵۵۲ میلادی، او تسلط خود را بر شرق لازستان گسترش داد اما پیشنهاد صلح اش با پادشاه لازستان مورد موافقت قرار نگرفت بنابراین مجبور شد تعدادی سرباز سبیر (هون‌هایی که در جنوب روسیه امروزی زندگی می‌کردند) به مزدوری بگیرد و در سال ۵۵۲ مجدداً به آرکیوپولیس لشکر کشید اما موفق به فتح شهر نشد و عقب‌نشینی کرد.
در سال ۵۵۴ موفق شد تا بیزانسی‌ها را از تفلیس بیرون براند. بیزانسی‌ها مجبور شدند در امتداد رود ریون (در گرجستان امروزی) عقب‌نشینی کنند. مهرمهرو استحکامات را تحکیم کرد اما به علت مشکل آذوقه و بیماری خود به ایبری رفت و در تابستان ۵۵۵ در اثر بیماری در کارتلی (گرجستان امروزی) درگذشت. و نخوارگان جانشین او شد.
پانوشت‌ها

1 2 3 4 5 6  (Martindale، Jones و Morris 1992، ص. 884).
↑  (Greatrex و Lieu 2002، ص. 91).
↑  (Greatrex و Lieu 2002، صص. 94–95).
↑  (Greatrex و Lieu 2002، صص. 111–112).
↑  (Greatrex و Lieu 2002، ص. 117).
↑  (Greatrex و Lieu 2002، ص. 119).
↑  (Greatrex و Lieu 2002، ص. 120).
↑  (Martindale، Jones و Morris 1992، صص. 884–885); (Greatrex و Lieu 2002، ص. 91).
شهرستان عشق‌آباد

با شهرستان میان‌جلگه اشتباه نشود.
| شهرستان عشق‌آباد | شهرستان عشق‌آباد |
| --- | --- |
خانه باغ غیاثی: خانه باغ غیاثی
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: خراسان جنوبی
مرکز شهرستان: عشق‌آباد
بخش‌ها: مرکزی، کوه یخاب
سال تأسیس: ۱۴۰۳ خورشیدی
اداره: اداره
فرماندار: سید احمد حقانی
حوزهٔ انتخابیه: فردوس، طبس، سرایان، بشرویه و عشق‌آباد
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰٬۲۵۵ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۱ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۱٬۲۲۱ کیلومتر مربع
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۶
شهرستان عشق‌آباد یکی از شهرستان‌های استان خراسان جنوبی ایران است. مرکز این شهرستان، شهر عشق‌آباد است.
این شهرستان در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۴۰۳ از شهرستان طبس جدا شد و مستقل گردید.
موقعیت جغرافیایی

شهرستان عشق‌آباد از شمال با شهرستان بردسکن استان خراسان رضوی، از شرق با شهرستان بشرویه، از غرب با شهرستان شاهرود استان سمنان و از جنوب غربی تا جنوب با شهرستان طبس همسایه است.
تقسیمات کشوری

شهرستان عشق‌آباد دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است:
| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | عشق‌آباد | ۸٬۱۸۰ نفر | دستگردان | هودر | ۳٬۰۷۸ نفر | عشق‌آباد | ۳٬۹۶۵ نفر |
| مرکزی | عشق‌آباد | ۸٬۱۸۰ نفر | ده محمد | ده محمد | ۱٬۱۳۷ نفر | عشق‌آباد | ۳٬۹۶۵ نفر |
| کوه یخاب | تپه طاق | ۲٬۰۷۵ نفر | کوه یخاب | یخاب | ۱٬۰۶۱ نفر | ************** | ************** |
| کوه یخاب | تپه طاق | ۲٬۰۷۵ نفر | چاه مسافر | چاه مسافر | ۴۷۴ نفر | ************** | ************** |
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان عشق‌آباد برابر با ۱۰٬۲۵۵ نفر بوده است.