stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خواب‌پریشی (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: ویلیام مالون
تهیه‌کننده: Jane Hamilton
نویسنده: ویلیام مالون
بازیگران: پاتریک کیلپاتریک جفری کمبس تیماتی باتومز شان یانگ الیسون بری داو تیفنباک
موسیقی: Nicholas Pike
فیلم‌بردار: Enzo Giobbe Christian Sebaldt
تدوین‌گر: Anthony Adler
شرکت تولید: Luminous Processes Rising Storm Productions
توزیع‌کننده: Rising Storm Productions
تاریخ‌های انتشار:  ۱۷ اکتبر ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-۱۰-۱۷) (Screamfest Film Festival)  
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: آمریکا
خواب‌پریشی (انگلیسی: Parasomnia) فیلمی در ژانر ترسناک به کارگردانی ویلیام مالون است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جفری کمبس، تیماتی باتومز، شان یانگ، و الیسون بری اشاره کرد.
گریگوری جارویس

| گریگوری بروس جارویس Gregory Bruce Jarvis | گریگوری بروس جارویس Gregory Bruce Jarvis |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ آگوست ۱۹۴۴ دیترویت, میشیگان  ایالات متحده آمریکا
وضعیت: کشته شده در حین ماموریت
درگذشت: ۲۸ ژانویه ۱۹۸۶
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه فضانوردی: پیشه فضانوردی
ماموریت(ها): STS-51-L
نشان ماموریت: 
 :  
گریگوری بروس جارویس (به انگلیسی: Gregory Bruce Jarvis) فضانورد ناسا و مهندس آمریکایی بود که در انفجار فضاپیمای چلنجر در حین مأموریت STS-51-L کشته شد. او یکی از بهترین متخصصان ناسا بود.
تحصیلات

جارویس در سال ۱۹۶۲ از دبیرستان مرکزی موهاک در موهاک، نیویورک فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۶۷ کارشناسی مهندسی برق را از دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو (SUNY)، و کارشناسی ارشد این رشته را از دانشگاه نورت‌ایسترن در سال ۱۹۶۹ دریافت کرد. جارویس در همان سال به نیروی هوایی ایالات متحده پیوست و تا سال ۱۹۷۳، زمانی که او با افتخار به عنوان یک کاپیتان مرخص شد خدمت کرد. پس از آن برای سازمان هواپیمایی هیوز مشغول به کار شد. جارویس زمانیکه که مشغول به کار در هیوز بود توانست مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ مدیریت علمی در دانشگاه  West Coast University را نیز کسب کند.
عملیات بازیابی

باقی‌ماندهٔ اجساد هفت فضانورد فاجعه چلنجر در کابین خدمه در کف اقیانوس کشف شد. بقایای گریگوری جارویس در کابین همراه با همکار فضانوردش رونالد مک نر و کریستا مک آولیف کشف شد. در عملیاتی به منظور خارج کردن کابین خدمه از کف اقیانوس صورت گرفت، بدن جارویس مجدداً به دریا افتاد و ناپدید شد. در ۱۵ آوریل ۱۹۸۶، در آخرین تلاش برنامه‌ریزی شده برای بازیابی اجساد، بدن جارویس کشف و به ساحل بازگردانده شد.
لورا سن جاکومو

| لورا سن جاکومو | لورا سن جاکومو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ نوامبر ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) اورنج غربی، نیوجرسی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۷–اکنون
همسر(ها): Cameron Dye (ا. ۱۹۹۰–۱۹۹۸) مت ادلر (ا. ۲۰۰۰)
فرزندان: ۱
لورا سن جاکومو (انگلیسی: Laura San Giacomo؛ زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۶۲) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
جوایز

بفتا:
کاندیدای بهترین بازیگر مکمل زن در سال ۱۹۸۹
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
مایل‌ها دور از خانه (۱۹۸۸)
سکس، دروغ و نوار ویدئویی (۱۹۸۹)
کویگلی در استرالیا (۱۹۹۰)
زن زیبا (۱۹۹۰)
علائم حیاتی (۱۹۹۰)
استوارت خانواده‌اش را نجات می‌دهد (۱۹۹۵)
ایکوالایزر (۱۹۸۹)
ورونیکا مارس (۲۰۰۶)
نجات گریس (۲۰۱۰-۲۰۰۷)
منتالیست (۲۰۱۳)
فضول (۲۰۱۵)
ان‌سی‌آی‌اس (۲۰۱۶)
سال‌های شیرین

| سال‌های شیرین | سال‌های شیرین |
| --- | --- |
ژانر: کمدی موقعیت
نویسنده: تادئوش رُس و دیگران
بازیگران: سزاری ژاک آرتور بارچیش مارتا لیپینسکا
کشور سازنده: لهستان
زبان اصلی: لهستانی
شمار فصل‌ها: ۹
شمار قسمت‌ها: ۱۳۱
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: پلست
انتشار اولیه: ۱۳ اکتبر ۱۹۹۸ (۱۹۹۸-10-۱۳) – ۲۰ دسامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-12-۲۰)
سال‌های شیرین (لهستانی: Miodowe lata) یک کمدی موقعیت تلویزیونی لهستانی است که مابین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ از شبکهٔ پلست پخش می‌شد.
گزیدهٔ بازیگران

سزاری ژاک
کاتاژینا ژاک
آرتور بارچیش
آگنیشکا پیلاشفسکا
دوروتا خوتتسکا
مارتا لیپینسکا
مارک بارباشیویچ
یانوش اونوفروویچ
کشیشتف دراچ
رافائو شیشیتسکی
وویچیخ ویسوتسکی
مارچین سُسنوفسکی
پیوتر نواک
یاتسک براچیاک
مارک بارگیه‌ئوفسکی
آندژی نیمیرسکی
توماش بورکوفسکی
تادئوش وویتیخ
ووادیسواف گِژیوْنا
لئون نیمچیک
ماچئی دامینتسکی
ماگدالنا کاتسپشاک
امیلیان کامینسکی
آرکادیوش نادر
داریوش بیسکوپسکی
پیوتر بوروفسکی
ماچئی مارچفسکی
پشمیسواف کاچینسکی
گژگوش ماوِتسکی
پاوئو نوویش
سیلویا یوشچاک-کراوچیک
رادوسواف پازورا
پیوتر شیفکیـِویچ
کریستینا کوئوجِـیچیک
توماش ساپریک
یژی واپینسکی
یاتسک لنارتوویچ
روبرت چبوتار
وویچیخ کالاروس
ماگدالنا گناتوفسکا
لخ دیبلیک
سواوومیر پاتسک
وویچیخ اسکیبینسکی
یانوش زاکژینسکی
سزاری مورافسکی
الکساندرا گورسکا
نوربرت راکوفسکی
استانیسواوا تسلینسکا
آندژی خیرا
پیوتر چیرووس
الکساندرا یوستا
کاتاژینا وانیفسکا
آندژی پیشچاتوفسکی
استانیسواف برودنی
پیوتر پولک
والدمار بواشچیک
مارک فرانتسکوویاک
پاوئو توخولسکی
ماریان گلینکا
رافائو کرولیکوفسکی
گژگوش وُنس
سونیا بوخوشیه‌ویچ
الژبیتا یاروشیک
ایوونا رولویچ
کشیشتف استلماژیک
آنیتا یانچا
آلدونا اورمان
زوفیا سارتوک
یرژی روگالسکی
ویولتا آرلاک
یاتسک روزنک
پائولینا کیناشفسکا
سباستیان کنراد
الکساندرا پولووفسکا
کریستینا فلدمان
اِوا تِـلِـگا
ویتولد ویلینسکی
مارک لواندوفسکی
وویچیخ آلابورسکی
یان ماخولسکی
هالینا ماخولسکا
یاروسواف بوبرک
آندژی بلومنفلد
بارتوش ابوخوویچ
لخ واتوتسکی
پیوتر کوزووفسکی
رناتا برگر
یاتسک کاوالتس
لوتسینا مالتس
الگا ساویتسکا
اوا گاوریلوک
اوا زوئوتوفسکا
ویتولد دنبیتسکی
سیلوستر ماچیفسکی
بارتومیئی شویدرسکی
زبیگنیف سوشنسکی
لِـشِک زدونی
سواوومیر اوژخوفسکی
الکساندر میکووایچاک
آنا ساموشونک
توماش ددک
مارچین بوساک
زوفیا چروینسکا
کریستینا تکاچ
میروسواف زبرویویچ
آنا گورنوستای
ماچئی ویژبیتسکی
ماگدالنا وویچیک
بوریس شیتس
دوروتا دلونگ
پیوتر پرنگوفسکی
ماوگوژاتا سُخا
تِـرِسا لیپووسکا
ماگدالنا والاخ
آنیتا سوکووفسکا
یوآنا لیشوفسکا
مایا هیرش
هنریک گوونبیفسکی
پیوتر اسکارگا
گراژینا ژیلینسکا
اِولینا سرافین
ماگدالنا مازور
وویچیخ پوکرا
آرکادیوش یانیچک
توماش کُت
زبیگنیف وودتسکی (در نقش خودش)
آندژی گرابوفسکی (در نقش خودش)
شاهزاده مینو

شاهزاده مینو (به ژاپنی: 美努王 みぬおう/みのおう)؛ تولد نامشخص مرگ ۲۲ ژوئن ۷۰۸،  اهل ژاپن یکی از اعضای خاندان سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا بود. از نوادگان امپراتور بیداتسو و سی امین امپراتور ژاپن  بود.   همسر او  آگاتا نو انوکای نو میچیو  بود که پس از مرگ او با   فوجیوارا نو فوهیتو ازدواج کرد. او پدر تاچیبانا نو موروئه بود.
ذخیره‌گاه طبیعی

تصویری از اندوخته‌گاه طبیعی پنیالارا در اسپانیا
ذخیره‌گاه طبیعی یا اندوخته‌گاه طبیعی گستره‌ای است که به شکل هوشمندانهٔ محدود یا گسترده توسط قانون‌ها، ضوابط گوناگون، و روش‌های فیزیکی و مراقبتی پاسداری می‌شود. این پاسداری چه از سوی مردم عادی و ساکنان منطقه و چه از سوی دولت‌ها برای نگهداری از تنوع زیستی آن گستره اعمال می‌شود. این ذخایر در کنار پارک‌های ملی، پارک‌های منطقه‌ای، و مناطق حفاظت شده از جمله ابزارهای حفاظت ار طبیعت هستند.
اندوخته‌گاه‌های طبیعی از لحاظ دارا بودن گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری منحصربه‌فرد غنی هستند. آن‌ها همچنین می‌توانند دربرگیرنده میراث طبیعی، معادن گرانبها، سنگواره‌ها، مناظر دیدنی بدیع، یا مکان‌های بسیار مهم از دیدگاه تاریخ انسانی باشند.
طبقه‌بندی یک ناحیه به عنوان اندوخته‌گاه طبیعی در حالت کلی به منظور جلوگیری از تأثیر مستقیم فعالیت‌های انسانی به محیط زیست که باعث ضربه به آن یا جانوران می‌شود، است. این فعالیت‌ها شامل آلودگی تولیدشده توسط انسان‌ها، آتش‌سوزی، بهره‌برداری، شکار و مانند آن می‌شوند. اندوخته‌گاه‌های طبیعی اغلب دارای طرح مدیریتی هستند که به مشکلات رسیدگی می‌کند و به کنترل بعضی ویژگی‌های منطقه مانند سطح آب دریاچه‌ها و جمعیت گونه‌ها می‌پردازد.
جزیره (مجموعه تلویزیونی کره جنوبی)

| جزیره | جزیره |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 아일랜드
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Aillaendeu
مک‌کیون–ریشاور: Aillaendŭ
 :  
ژانر: فانتزی اکشن
بر پایهٔ: آیلند اثر یون این وان و یانگ کیونگ ایل
توسعه‌دهنده: استودیو دراگون (برنامه‌ریزی)
نویسنده: اوه بو هیون
کارگردان: به جونگ
بازیگران: کیم نام گیل لی دا-هی چا اون وو سونگ جون
موسیقی از: کیم سونگ سو
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۲
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: جانگ جونگ دو کیم سونگ مین (CP)
تهیه‌کننده‌ها: بک چونگ هی می ته هی
تولیدکننده‌ها: وای‌لب استودیو دراگون گیل‌استوری ئی‌ان‌تی
توزیع‌کننده: تیوینگ آمازون استودیوز
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تیوینگ آمازون پرایم ویدئو
انتشار اولیه: ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-12-۳۰) – ۱۰ مارس ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-03-۱۰)
وبگاه: وبگاه
جزیره (کره‌ای: 아일랜드; لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Aillaendeu) یک مجموعه اینترنتی کره جنوبی با بازی کیم نام گیل، لی دا هی، چا اون وو و سونگ جون است. پارت ۱ در در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲ در تیوینگ و آمازون پرایم ویدیو منتشر شد و پارت ۲ از ۱۰ فوریه ۲۰۲۳، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۲:۱۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان پخش شد. پارت دو از ۲۴ فوریه ۲۰۲۳ در آمازون پرایم ویدئو منتشر شد.
بازیگران > اصلی

کیم نام گیل در نقش ون
کیم سو جون در نقش جوانی ون
لی دا هی در نقش وون می هو / وون‌جونگ
پارک سو گیونگ در نقش جوانی وون می هو / وون‌جونگ
چا اون وو در نقش کشیش جان
کی اون یو در نقش جوانی کشیش جان
سونگ جون در نقش گونگتان
کیم مین جون در نقش جوانی گونگتان
بازیگران > مکمل > خانه مادربزرگ هه‌نیو

گو دو شیم در نقش گوم بک جو
هو جونگ هی در نقش بو یوم جی
کوان یه اون در نقش در نقش جوانی بو یوم جی
بازیگران > مکمل > گروه ده‌هان

جون کوک هوان در نقش وون ته هان
اوه کوانگ-روک در نقش خدمتکار جانگ
لی سون وون در نقش منشی کانگ
بازیگران > مکمل > جی‌جانگ‌جونگ

پارک گون هیونگ در نقش جونگ‌ریونگ
کوم کوانگ سان در نقش راهب
کانگ هیون جونگ در نقش راهب
کیم جین مان در نقش راهب
بازیگران > مکمل > دبیرستان تامرا

کیم کی چون در نقش مدیر مدرسه لی سان ایل
یو سونگ اوک در نقش هان سو جین
جونگ سو بین در نقش لی سو ریون
بازیگران > مکمل > سایر بازیگران

یو یی جون در نقش کیونگ جون
جون جی هوان
کیم سونگ-اوه در نقش یول
بازیگران > حضور ویژه

چوی ته-جون در نقش چان هی
کیم مین جون در نقش گروم
رولز-رویس اسپی

آربی. ۱۶۸ اسپی متعلق به جنگندهُ اف-۴کی فانتوم
رولز-رویس اسپی (به انگلیسی: Rolls-Royce Spey) (نامگذاری شرکتی: آربی. ۱۶۳ و آربی. ۱۶۸ و آربی. ۱۸۳) موتور توربوفن با ضریب کنارگذاری پایین است که به وسیلهٔ شرکت رولز-رویس طراحی و ساخته شد و برای ۴۰ سال به‌طور گسترده‌ای به کار گرفته می‌شد. این موتور در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ در اصل برای جت‌های مسافربری طراحی شد، ولی طرح آن برای انواع موتورهای هواپیماهای نظامی و سپس برای ساخت موتور توربوشفت کشتیها با نام مارین اسپی به کار گرفته شد. یک نسخه تحت لیسانس آن به وسیله شرکت زیان ایرو-انجین ساخته می‌شود که دبلیواس-۹ کین لینگ نام دارد. ورژن‌های مدل پایه که در هوانوردی کاربرد داشته‌اند تاکنون بیش از ۵۰ میلیون ساعت پرواز داشته‌اند.
طراحی و ساخت

در سال ۱۹۵۴ رولز-رویس نخستین موتور کنارگذار تجاری با نام رولز-رویس کانوی را معرفی کرد. این موتور برای هواگردهای کوچک‌تر مانند سود کاراول، بی‌ای‌سی یک-یازده و هاوکر سیدلی تریدنت که در مرحلهٔ طراحی بودند زیادی بزرگ بود. از این رو رولز آغاز به کار بر روی یک موتور کوچکتر، ولی از جنبه‌های دیگر کاملاً مشابه نمود و نام آن را آربی. ۱۶۳ گذاشت. این موتور دارای یک سیستم توربینی دوقرقره‌ای و فن کوچک با ضریب کنارگذاری تقریبی ۰/۶۴:۱ بود. نخستین ورژن‌های این موتور در سال ۱۹۶۴ به خدمت گرفته شد که در هواپیماهای یک-یازده و تریدنت به کار برده شد. ورژن‌های نیرومندتر دیگر این موتور در همین دهه به خدمت گرفته شدند، ولی سیر تکاملی آن در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ به خاطر معرفی موتورهای با ضریب کنارگذاری بالاتر که سوخت کمتری مصرف می‌کردند به پایان رسید. شرکت‌های هواپیمایی که از این موتور استفاده می‌کردند تا اواخر دههٔ ۱۹۸۰ به بهره‌برداری از آن ادامه دادند و در این دهه اعمال محدودیت‌های صوتی در فرودگاه‌های اروپا آن‌ها را وادار نمود که این موتور را ار رده خارج کنند.
سازگارسازی برای بوکانیر

در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ اتحاد شوروی آغاز به ساخت سری‌های جدیدی از ناوهای بزرگ نمود که نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا را در معرض خطر قرار می‌داد. پس از بررسی این مسئله نیروی دریایی بریتانیا تصمیم گرفت به جای این که در پاسخ ناوهای جدید بسازد، هواپیماهای تهاجمی جدیدی با کارایی لازم و دارای توانایی حمله موفقیت‌آمیز به ناوگان شوروی تولید کند. طرحی که برنده شد بلکبرن بوکانییر بود. در این طرح تکیه بر کارایی بالا در ارتفاع پایین برای پنهان ماندن از دید رادار دشمن بود. پرواز در ارتفاع پایین و در هوای متراکم تر نیاز به سوخت بیشتری دارد. مخلوط هوا و سوخت در موتور جت باید با یک نسبت مناسب باشد تا به درستی بسوزد و هوای بیشتر نیاز به سوخت بیشتر دارد و این مسئله در هواپیمایی مانند بوکانیر مشکل جدی ایجاد می‌کرد و باعث می‌شد که برد این هواپیما بسیار کوتاه باشد، مگر این که موتورهای آن برای پرواز در ارتفاع پایین بهینه‌سازی می‌شدند. ورژن‌های اولیه بوکانیر دارای موتور دهاویلند جایرن جونیور بود که کم توانی آن‌ها خطرآفرین بود. رولز-رویس این مسئله را با ارائه ورژن نطامی اسپی با نام آربی. ۱۶۸ حل کرد و بوکانیر با موتور اسپی معرفی شد و تا میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ مشغول خدمت بود. اسپی آن قدر در این زمینه موفق بود که در ایالات متحدهٔ آمریکا زیر لایسنس شرکت رولز-رویس با نام تی اف۴۱ و اف۱۱۳ ساخته شد و در تعدادی از هواپیماهای بریتانیایی و آمریکایی به کار گرفته شد.
ایمنی رولز-رویس اسپی

اسپی در مدت زمان خدمت خود رکورد ایمن قابل توجهی از خود بر جای گذاشت، ولی به تدریج به خاطر نیاز صنعت هواپیماسازی به موتورهایی با نیروی رانش بیشتر اسپی از رده خارج شد و همین امر سبب شد که رولز موتور جدیدتری با یک فن بسیار بزرگتر تولید کند که رولز-رویس تی نام گرفت.
کاربران

ای‌ام‌ایکس اینترنشتال ای‌ام‌ایکس- ایتالیا/ برزیل
بی‌ای‌سی یک-یازده- بریتانیا
بلکبرن بوکانیر- بریتانیا
فوکر اف۲۸ فلوشیپ- هلند
گرومن گلف‌استریم ۲- ایالات متحده آمریکا
گلف‌استریم ۳- ایالات متحده آمریکا
هاوکر سیدلی نیمرود ام‌آر۱/آر۱/آم‌آر۲/ای‌ئی‌دبیلیو۳- بریتانیا
هاوکر سیدلی تریدنت- بریتانیا
IML Addax- نیوزیلند
مک‌دانل داگلاس فانتوم اف‌جی۱/اف‌جی‌آر۲- ایالات متحده آمریکا
شیان جی‌اچ-۷- چین
تراست اس‌اس‌سی- بریتانیا
قسمت پس‌سوز یک آربی. ۱۶۸
روش شولتسه

روش شولتسه (به آلمانی: Schulze-Methode) نوعی نظام انتخاباتی تک‌برنده است که برگه‌های رأی در آن به شکل ترجیحی (رتبه‌ای) می‌باشند. این روش را مارکوس شولتسه در سال ۱۹۹۷ ابداع کرد.
روش شولتسه نوعی روش کندورسه است، بدین معنی که اگر نامزدی وجود داشته باشد که در مقابله‌های دوبدو نسبت به تک‌تک نامزدهای دیگر برنده باشد، همان نامزد برنده خواهد بود.
خروجی روش شولتسه نامزدان را رتبه‌بندی می‌کند؛ بنابراین اگر k کرسی موجود باشد، می‌توان از همین روش بدون هیچ تغییری استفاده کرد و k نامزد حائز رتبه‌های بالاتر را بر k کرسی موجود نشاند. برای انتخابات چندبرنده، بدیل رأی انتقال‌پذیر شولتسه نیز پیشنهاد شده‌است.
چندین سازمان از جمله دبیان، اوبونتو، جنتو، نرم‌افزار در خدمت منافع عمومی، بنیاد نرم‌افزار آزاد اروپا، انجمن‌های احزاب دزدان دریایی، و . . . از روش شولتسه استفاده کرده‌اند.
توصیف روش > برگه‌های رأی

ورودی روش شولتسه مشابه سایر نظام‌های انتخاباتی تک‌برندهٔ ترجیحی است: رأی‌دهندگان نامزدان را نسبت به هم اولویت‌بندی می‌کنند. در ذکر اولویت‌ها تساوی نیز مجاز است. همهٔ نامزدها در برگه‌های رأیْ فهرست شده‌اند و هر رأی‌دهنده با استفاده از اعداد، این فهرست را به ترتیب ترجیحاتش رتبه‌بندی می‌کند: رأی‌دهنده شایسته‌ترین نامزد را در رتبهٔ اول می‌نشاند، و نامزد دوم از لحاظ شایستگی را در رتبهٔ دوم قرار می‌دهد و به همین منوال ادامه می‌دهد. هر رأی‌دهنده مجاز است:
چندین نامزد را در یک رتبه بنشاند. این یعنی که از نظر رأی‌دهنده تفاوتی بین این نامزدان وجود ندارد.
از اعداد نامتوالی استفاده کند. این امر روی نتیجهٔ انتخابات تأثیر نمی‌گذارد چرا که تنها ترتیب نامزدان نسبت به یکدیگر حائز اهمیت است و خود اعداد (۱ یا ۲ یا . . .) مهم نیستند.
برخی از نامزدان را رتبه‌بندی نکند که در این صورت تفسیر رفتار او چنین است: الف) نامزدان رتبه‌بندی‌شده شایسته‌تر از نامزدان رتبه‌بندی‌نشده هستند؛ ب) بین نامزدان رتبه‌بندی‌نشده تفاوتی قائل نیست.
توصیف روش > محاسبه

d[V,W] را تعداد رأی‌دهندگانی در نظر می‌گیریم که نامزد  V را به نامزد  W ترجیح داده‌اند.
یک مسیر از نامزد  X به نامزد  Y به قدرت  p دنباله‌ای از نامزدان  C(1),...,C(n) با ویژگی‌های زیر تعریف می‌شود:
C(1)=X و  C(n)=Y.
برای هر  i=1,...,(n-1) داریم  d[C(i),C(i+1)]>d[C(i+1),C(i)].
برای هر  i=1,...,(n-1) داریم  d[C(i),C(i+1)]{\text{≥}}p.
p[A,B]، قدرت قوی‌ترین مسیر از نامزد  A به نامزد  B، مقدار بیشینه‌ای است به قسمی که مسیری از نامزد  A به نامزد  B با آن قدرت وجود داشته باشد. اگر اصلاً مسیری از نامزد  A به  B وجود نداشته باشد، آنگاه  p[A,B]=0.
نامزد  D از نامزد  E بهتر است اگر و فقط اگر  p[D,E]>p[E,D].
نامزد  D یک برندهٔ بالقوه است اگر و فقط اگر برای هر نامزد دیگر  E داشته باشیم  p[D,E]{\text{≥}}p[E,D].
می‌توان ثابت کرد که  p[X,Y]>p[Y,X] و  p[Y,Z]>p[Z,Y] با هم نتیجه می‌دهند  p[X,Z]>p[Z,X]. بنابراین اطمینان حاصل می‌شود که الف) تعریف بالایی از «بهتری» واقعاً معرف یک رابطهٔ ترایا است و ب) همیشه حداقل یک نامزد  D وجود دارد که برای هر نامزد دیگر  E داشته باشیم:  p[D,E]{\text{≥}}p[E,D].
مثال

در مثال ذیل ۴۵ رأی‌دهنده ۵ نامزد را رتبه‌بندی می‌کنند.
۵  ACBED
۵  ADECB
۸  BEDAC
۳  CABED
۷  CAEBD
۲  CBADE
۷  DCEBA
۸  EBADC
ابتدا می‌بایست مقابله‌های رو-در-رو را محاسبه کرد. مثلاً در مقابلهٔ رو-در-روی  A و  B، تعداد  5+5+3+7=20 رأی‌دهنده  A را به  B ترجیح داده‌اند و  8+2+7+8=25 رأی‌دهنده  B را به  A. پس  d[A,B]=20 و  d[B,A]=25. نتایج کامل مقابله‌های رو-در-رو از قرار زیر است:
|  | d[*,A] | d[*,B] | d[*,C] | d[*,D] | d[*,E] |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| d[A,*] |  | ۲۰ | ۲۶ | ۳۰ | ۲۲ |
| d[B,*] | ۲۵ |  | ۱۶ | ۳۳ | ۱۸ |
| d[C,*] | ۱۹ | ۲۹ |  | ۱۷ | ۲۴ |
| d[D,*] | ۱۵ | ۱۲ | ۲۸ |  | ۱۴ |
| d[E,*] | ۲۳ | ۲۷ | ۲۱ | ۳۱ |  |
رنگ پس‌زمینهٔ سلول  d[X,Y] سبز است اگر  d[X,Y]>d[Y,X] وگرنه قرمز. در این مثال برندهٔ بلامنازعی وجود ندارد که صرفاً با نگاه‌انداختن به مقابله‌های رو-در-رو آشکار شود.
حالا باید قوی‌ترین مسیرها را مشخص کرد. برای آنکه قوی‌ترین مسیرها به‌آسانی به چشم آیند، نتایج مقابله‌های رو-در-رو در گراف جهت‌دار سمت چپ ترسیم شده‌اند. پیکانی که از رأس  X به  Y نشانه رفته‌است برچسب  d[X,Y] دارد. برای پرهیز از شلوغ‌شدن گراف، فقط در صورتی که  d[X,Y]>d[Y,X] پیکان از رأس  X به  Y نشانه رفته‌است (سلول‌های سبز ماتریس). در این مثال  p[B,D]=33 زیرا قوی‌ترین مسیر از  B به  D، مسیر مستقیم است که قدرت ۳۳ دارد. اما  p[A,C]=28 زیرا قوی‌ترین مسیر از  A به  C، مسیر مستقیم  (A,C) به قدرت ۲۶ نیست، بلکه مسیر غیرمستقیم  (A,D,C) است که قدرت  min(30,28)=28 را دارد. قدرت یک مسیر، قدرت ضعیف‌ترین رشتهٔ پیوند است.
جدول زیر قوی‌ترین مسیر از نامزد  X به  Y را برای هر جفت از نامزدان با رنگ قرمز نمایش می‌دهد و ضعیف‌ترین رشتهٔ پیوند مورب شده‌است.
|  | … به A | … به B | … به C | … به D | … به E |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| از A ... |  |  A-(30)-D-(28)-C-(29)-B |  A-(30)-D-(28)-C |  A-(30)-D |  A-(30)-D-(28)-C-(24)-E | از A ... |
| از B ... |  B-(25)-A |  |  B-(33)-D-(28)-C |  B-(33)-D |  B-(33)-D-(28)-C-(24)-E | از B ... |
| از C ... |  C-(29)-B-(25)-A |  C-(29)-B |  |  C-(29)-B-(33)-D |  C-(24)-E | از C ... |
| از D ... |  D-(28)-C-(29)-B-(25)-A |  D-(28)-C-(29)-B |  D-(28)-C |  |  D-(28)-C-(24)-E | از D ... |
| از E ... |  E-(31)-D-(28)-C-(29)-B-(25)-A |  E-(31)-D-(28)-C-(29)-B |  E-(31)-D-(28)-C |  E-(31)-D |  | از E ... |
|  | … به A | … به B | … به C | … به D | … به E |  |
|  | p[*,A] | p[*,B] | p[*,C] | p[*,D] | p[*,E] |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| p[A,*] |  | ۲۸ | ۲۸ | ۳۰ | ۲۴ |
| p[B,*] | ۲۵ |  | ۲۸ | ۳۳ | ۲۴ |
| p[C,*] | ۲۵ | ۲۹ |  | ۲۹ | ۲۴ |
| p[D,*] | ۲۵ | ۲۸ | ۲۸ |  | ۲۴ |
| p[E,*] | ۲۵ | ۲۸ | ۲۸ | ۳۱ |  |
حال می‌توان خروجی روش شولتسه را معین کرد. مثلاً در مقایسهٔ  A با  B چون  28=p[A,B]>p[B,A]=25 پس نامزد  A از نامزد  B بهتر است. به عنوان مثالی دیگر  31=p[E,D]>p[D,E]=24 پس نامزد  E از نامزد  D بهتر است. اگر به همین منوال ادامه دهیم، نتیجه (رتبه‌بندی شولتسه)  E>A>C>B>D خواهد بود و  E برنده خواهد شد. به عبارت دیگر  E برنده است چون برای هر نامزد دیگر  X داریم  p[E,X]\geq p[X,E].
اجرا

تنها مرحلهٔ دشوار در اجرای روش شولتسه، محاسبهٔ قدرت قوی‌ترین مسیرهاست. با وجود این، این مشکل مسئله‌ای مشهور در نظریهٔ گراف‌ها موسوم به مسئلهٔ عریض‌ترین مسیر است. یک روش ساده برای محاسبهٔ قدرت‌ها، به‌کارگیری بدیل الگوریتم فلوید-وارشال است. الگوریتم در شبه‌کد زیر شرح داده شده‌است:
# Input: d[i,j], the number of voters who prefer candidate i to candidate j.
# Output: p[i,j], the strength of the strongest path from candidate i to candidate j.

for i from 1 to C
   for j from 1 to C
      if (i ≠ j) then
         if (d[i,j]> d[j,i]) then
            p[i,j] := d[i,j]
         else
            p[i,j] := 0

for i from 1 to C
   for j from 1 to C
      if (i ≠ j) then
         for k from 1 to C
            if (i ≠ k and j ≠ k) then
               p[j,k] := max ( p[j,k], min ( p[j,i], p[i,k] ) )
این الگوریتم کاراست و مدت زمان اجرایش متناسب با  C^{3} می‌باشد که  C تعداد نامزدان است.
تساوی و دیگر روال‌ها

اگر رأی‌دهندگان مجاز به استفاده از تساوی در ترجیحاتشان باشند، خروجی روش شولتسه به چگونگی تفسیر تساوی در تعریف  d[*,*] بستگی پیدا خواهد کرد. این‌ها دو انتخاب معمولند: الف)  d[A,B] تعداد رأی‌دهندگانی باشد که اکیداً  A را به  B ترجیح می‌دهند؛ ب)  d[A,B] تفاضل تعداد رأی‌دهندگانی باشد که ( A را به  B ترجیح می‌دهند) و (رأی‌دهندگانی که  B را به  A ترجیح می‌دهند). اینکه  dها چگونه تعریف شوند در نتیجه تأثیری نمی‌گذارد. روش شولتسه فاقد چرخه است و با فرض اینکه  dها یکتا باشند، تساوی رخ نخواهد داد.
بروز تساوی در رتبه‌بندی شولتسه نامحتمل، اما ممکن است. مارکوس شولتسه، مبدع این روش، پیشنهاد می‌کند که برگهٔ رأی یکی از رأی‌دهندگان به شکل تصادفی انتخاب شود و طبق نظر او، تساوی شکسته شود و در صورت نیاز این کار تکرار شود.
روال دیگری نیز برای تعیین برنده در روش شولتسه وجود دارد که البته کندتر است:
گراف جهتدار کاملی متشکل از همهٔ نامزدها و همهٔ یال‌های ممکن بین نامزدها رسم کنید؛
مکرراً الف) نامزدانی را که در مجموعهٔ شوارتس نیستند (هر نامزدی که نمی‌تواند به همهٔ دیگر نامزدها برسد) حذف کنید و ب) ضعیف‌ترین حلقهٔ اتصال را حذف کنید؛
آخرین نامزد حذف‌نشده برنده است.
تاریخچه

روش شولتسه را مارکوس شولتسه در سال ۱۹۹۷ ابداع کرد. اولین بار در سال‌های ۹۸–۱۹۹۷ و ۲۰۰۰ بر روی این روش در میلینگ‌لیست‌های عمومی بحث شد. بعداً نرم‌افزار در خدمت منافع عمومی (۲۰۰۳)، دبیان (۲۰۰۳)، جنتو (۲۰۰۵)، تاپ‌کُدر (۲۰۰۵)، ویکی‌مدیا (۲۰۰۸)، کی‌دی‌ئی (۲۰۰۸)، بنیاد نرم‌افزار آزاد اروپا (۲۰۰۸)، حزب دزدان دریایی سوئد (۲۰۰۹)، و حزب دزدان دریایی آلمان (۲۰۱۰) از این روش استفاده کردند. روش شولتسه یکی از دو روش مورد استفاده در رأی‌گیری‌های چندنامزدی در ویکی‌پدیای فرانسوی است که در سال ۲۰۰۵ با رأی اکثریت تصویب شد و چندین بار مورد استفاده قرار گرفته‌است.
مارکوس شولتسه در سال ۲۰۱۱ مقاله‌ای دربارهٔ این روش در ژورنال دانشگاهی رفاه و انتخاب اجتماعی منتشر کرد.
استفاده‌کنندگان

تاکنون از روش شولتسه برای انتخابات پارلمانی استفاده نشده اما حزب دزدان دریایی سوئد از این روش برای انتخابات مقدماتی پارلمان استفاده کرده‌است. اقبال به این روش از جانب سازمان‌های عمومی رو به افزایش است. برخی از سازمان‌هایی که از این روش استفاده می‌کنند، در زیر فهرست شده‌اند:
آزمایشگاه شکر
اف‌اف‌امپگ
ام‌تی‌وی
اوبونتو
اوپن‌استک
بنیاد نرم‌افزار آزاد اروپا
جنتو لینوکس
دانشگاه نورت‌وسترن
دبیان
جنبش پنج ستاره ایتالیا (پسکارا، فوندی، کامپوباسو، مونته مورلو)
حزب دزدان دریایی آلمان، اتریش، استرالیا، ایتالیا، ایسلند، برزیل، بلژیک، سوئد، سوئیس، نیوزیلند، هلند
کوبونتو
کی‌دی‌ئی
گنو پرایوسی گارد
ویکی‌پدیای فرانسوی، عبری، مجاری، و روسی.
هسکل
یادداشت‌

↑  بدین معنی که ترتیب ترجیحات ۵ رأی‌دهنده چنین است:  A>C>B>E>D
نمونهٔ برگهٔ رأی نظام‌های انتخاباتی ترجیحی
گراف جهتدار به همراه برچسب‌های مقابله‌های رو-در-رو  d[*,*]
برگهٔ رأی انتخابات هیئت امنای بنیاد ویکی‌مدیا
دانشگاه زنان دونگ‌دوک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
동덕여자대학교: 동덕여자대학교
نوع: خصوصی
بنیانگذاری شده: ۱۹۵۰؛ ۷۴ سال پیش (۱۹۵۰-خطا: زمان نامعتبر}})
موقعیت: سئول، کره جنوبی
وبگاه: www.dongduk.ac.kr
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 동덕여자대학교
هانجا: 同德女子大學校
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Dongdeok Yeoja Daehakgyo
مک‌کیون–ریشاور: Tongdŏk Yŏja Taehakkyo
 :  
دانشگاه زنان دونگ‌دوک (کره‌ای: 동덕여자대학교؛ انگلیسی: Dongduk Women's University؛ اختصاری DWU) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است. دانشگاه زنان دونگ‌دوک از مدرسه دخترانه دونگ‌دوک که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد، منشأ گرفته است. دانشگاه زنان دونگ‌دوک شامل هشت کالج، شش دپارتمان، ۱۸ رشتهٔ تحصیلی، ۱۶ دپارتمان رشته‌های تحصیلی و ۷ دانشکده تحصیلات تکمیلی است. این دانشگاه حدود ۷٬۵۰۰ دانشجو و ۳۵۰ عضو هیئت علمی دارد.
فارغ‌التحصیلان برجسته

اکسی (کازمیک گرلز)
گونگ هیون جو
هان جی اون
جون یو بین
جون سو مین
جو یون هی
جونگ هو یون
جونگ جی سو
کیم آه جونگ
بونا (کازمیک گرلز)
لی سونگ کیونگ
لی سو کیونگ
لی یونگ اون
لیم نا یونگ (پریستین)
میونگ سه بین
هان سو اون
پارک شی اون
سو هیون جین (میلک)
یون جی مین
زبان ازبکی جنوبی

| ازبکی جنوبی | ازبکی جنوبی |
| --- | --- |
اۉزبېکچه، اۉزبېکی، اۉزبېک تیلی: اۉزبېکچه، اۉزبېکی، اۉزبېک تیلی
زبان بومی در: افغانستان، ازبکستان
قومیت: ازبک‌ها
شمار گویشوران: ۴٬۱۶۵٬۷۰۰ یا   ۳٫۲۷ میلیون  (۲۰۱۷)
تبار: ترکی‌تبار  خلخازبکیازبکی جنوبی
سامانه نوشتاری: خط فارسی
وضعیت رسمی: وضعیت رسمی
زبان رسمی در:  افغانستان (زبان سوم‌رسمی)
زبان اقلیت شناخته‌شده در:   چین 
تنظیم‌شده توسط: وزارت معارف افغانستان
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: uzs
گلاتولوگ: sout2699
زبان ازبکی جنوبی که به نام ازبکی افغانی هم شناخته می‌شود، نوعی از زبان ازبکی است که از شاخهٔ زبان‌های ترکی‌تبار است و تا به ۴ میلیون گویشور بومی در شمال افغانستان است. اقلیتی از گویشوران این نوع ازبکی در ترکیه نیز پیدا می‌شود.
هر چند که شکل گفتاری این زبان به نوع شمالی ازبکی قابل فهم است، اما بعضی تفاوت‌ها در گرامر و تلفظ بعضی حروف دارد و واژه‌های بیشتری از فارسی افغانستان به وام گرفته‌است. فرق بزرگ‌تر آن در استفادهٔ سامانهٔ خط می‌باشد، زیرا ازبکی جنوبی به جای خط لاتینی که در ازبکستان استفاده می‌شوند، خط فارسی-عربی را بکار می‌برد که سامانهٔ تاریخی زبان جغتایی (ازبکی باستانی) است.