مس میکلسن
حرفه > ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰

در سال ۲۰۰۶، میکلسن در کنار استینه استینگده و یانا پلودکووا در فیلم تحسین‌شدهٔ پراگ به کارگردانی اوله کریستیان مدسن هنرنمایی کرد که برندهٔ جایزهٔ زولوی بهترین بازیگر مرد و نامزد دریافت جایزهٔ بودیل و جایزهٔ رابرت بهترین بازیگر مرد شد. ادی کاکرل از مجلهٔ ورایتی نوشت که میکلسن «چهرهٔ خشک و جدی» خود را در اجرایی «برجسته» نشان داد. در همان سال، میکلسن به اولین موفقیت بین‌المللی تحسین شده خود در نقش «شیفره» در بیست و یکمین فیلم جیمز باند کازینو رویال دست یافت. میکلسن گفته بود که چنان آسان و سریع برای این نقش انتخاب شد که حتی دنیل کریگ از وی پرسیده بود که آیا برای به‌دست آوردن این نقش با کسی هم‌خوابه شده‌است یا خیر. او دربارهٔ انتخاب بازیگران گفت: «آنها درس‌شان را خوب بلد بودند، کارهای من را دیده بودند، بنابراین بد نشد، فقط آخرش کمی ضدحال بود، چون من آماده بودم که کارهای بیشتری را برایشان انجام دهم، اما … [شانه بالا می‌اندازد] … به هر جهت جزء تیم بازیگری شدم.» میکلسن همچنین افزود چون او پیش از آن در دانمارک یک ستاره بزرگ سینما بود، این موفقیت بین‌المللی، تأثیر چندانی بر حرفه او نگذاشت. راجر ایبرت به حس تعلیق در صحنهٔ رویارویی میکلسن با جیمز باند در طول بازی پوکر اشاره کرد، که در آن از چشم چپ «شیفره» قطره‌های اشک خونین می‌آید. دیوید ادلستین از مجلهٔ نیویورک گفت: «میکلسن پلاک‌های مستطیلی‌شکل بازی را طوری میان انگشتان خود می‌چرخاند که گویی نژاد جدیدی از آخوندک است. شیفره [شخصیتی] وحشت‌انگیز و خونخوار است». در سال ۲۰۰۶، میکلسن نقش اصلی درام دانمارکی بعد از عروسی را به عهده گرفت که نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شد و برای میکلسن جایزهٔ بهترین بازیگر مرد جشنواره بین‌المللی فیلم پام اسپرینگز و جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر نقش اول مرد را به ارمغان آورد. نیویورک تایمز دربارهٔ او نوشت که میکلسن در صحنهٔ هالیوود به «بازیگری قابل اعتماد با رخساری جذاب و فریبا» مبدل شده‌است، اما از منظر درونی «او چیز دیگری است: یک ستاره، یک اصل بدیهی و حقیقت آشکار، چهره‌ای از احیای مجدد سینمای دانمارک.»
در سال ۲۰۰۸، میکلسن نقش یورن اوئن اشمیت را در فیلم شعله و لیمو در کنار توره لینهارت و استینه استینگده ایفا نمود که اقتباسی آزاد از وقایع حقیقی دربارهٔ دو مبارز و چریک فعال جنبش مقاومت دانمارک در جنگ جهانی دوم بود. مایکل اوسالیوان از واشینگتن پست شخصیت میکلسن و لینهارت را به بوچ کسیدی و ساندنس کید تشبیه کرد و افزود «این فیلم، دربارهٔ دو یاغی خوش‌تیپ مسلح است. فیلمی با روند تُند، شیک و مهیج.» در سال ۲۰۰۸ میکلسن صداپیشگی شخصیت «شیفره» را در بازی ویدئویی ۰۰۷: ذره‌ای آرامش به عهده گرفت و در نقش «شیفره» در «همایش شرورهای ۰۰۷» در برگنتس اتریش ظاهر شد که توسط شرکت ساعت‌سازی سواچ برگزار شده بود. یک سال بعد که میکلسن به عنوان یکی از شهوت‌انگیزترین بازیگران مرد اروپا معروف شده بود، در نقش ایگور استراوینسکی آتشین‌مزاج در مقابل آنا موگلالیس در فیلم تحسین‌شدهٔ کوکو شنل و ایگور استراوینسکی به کارگردانی یان کونن بازی کرد که براساس روابط عاشقانه بین این آهنگساز نامدار و طراح مشهور لباس کوکو شانل ساخته شده بود. مجلهٔ امپایر از آن به عنوان «یک فیلم خیره کننده بصری [که] به روابط نامشروع شنل و استراوینسکی در دهه ۱۹۲۰ فرانسه می‌پردازد»، یاد کرد. فیلیپ فرنچ از روزنامهٔ آبزرور این فیلم را «زیبا، هوشمند و سطحی، همچون یک جام شیشه‌ای که در نگاه اول مانند یک دریاچه عمیق به نظر می‌رسد» توصیف کرد، و اظهار داشت که «استراوینسکیِ میکلسن با کوکو شانلِ موگلالیس همخوانی دارد که هر دو به یک اندازه مدرن و خودخواه جذاب هستند.» پس از این فیلم، میکلسن دوباره بازی در نقش‌های اکشن خشن را به عهده گرفت و در نقش «رفن»، یک جنگاور نورس در جنگ‌های صلیبی در فیلم خیزش والهالا و همچنین «دراکو»، رئیس از خودگذشتهٔ نگهبانان پادشاه در فیلم برخورد تایتان‌ها ظاهر شد. فیلم خیزش والهالا تماماً در اسکاتلند فیلم‌برداری شد.