stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وینیل کلرید
تولید وینیل کلراید > تولید از اتان

اتان، به ویژه در سواحل خلیج فارس به راحتی در دسترس است. اتیلن با شکستن اتان از اتان ساخته می‌شود و سپس از اتیلن برای تولید وینیل کلراید استفاده می‌شود. از این رو، برای صرفه جویی در هزینه فرآوری تولید اتیلن، تلاش‌های زیادی برای تبدیل مستقیم اتان به کلرید وینیل انجام شده‌است؛ بنابراین تغذیه مستقیم گیاهان اتان به کلرید وینیل می‌تواند هزینه مواد اولیه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و گیاهان را به ظرفیت ترقه کمتر وابسته کند. تبدیل اتان به وینیل کلرید از طریق مسیرهای مختلف انجام می‌شود:
کلرزنی در دمای بالا:
اکسی کلراسیون در دمای بالا:
کلراسیون اکسیداتیو در دمای بالا:
یک اشکال عمده در استفاده از اتان، شرایط اجباری مورد نیاز برای استفاده از آن است که می‌تواند ناشی از عدم عملکرد مولکولی آن باشد. بر خلاف اتیلن که به راحتی به کلر اضافه می‌شود، ابتدا باید اتان با واکنش‌های عملکردی که باعث ایجاد واکنش‌های متوالی و زنجیره جانبی می‌شود، جایگزین شود؛ بنابراین، برای دستیابی به حداکثر عملکرد وینیل کلرید، باید واکنش را کنترل کرد. کلرید وینیل به‌طور متوسط 20-50 per در هر بار عملکرد دارد. اتیلن، اتیل کلراید و ۱٬۲-دی کلرواتان به عنوان محصولات فرعی اصلی بدست می‌آیند. با وجود کاتالیزورهای ویژه و در شرایط بهینه شده، تبدیلات اتان بیش از ۹۶٪ از واکنش‌های اکسی کلراسیون گزارش شده‌است. اتیلن تشکیل شده می‌تواند به صورت متداول بازیافت یا اکسی کلره شده و ترک بخورد. بسیاری از این فرآیندهای مبتنی بر اتان در حال توسعه بوده و هستند.
ذخیره‌سازی و حمل و نقل

وینیل کلراید به صورت مایع ذخیره می‌شود. حد بالای ایمنی پذیرفته شده در حال حاضر به عنوان یک خطر برای سلامتی 500 ppm است. غالباً، ظروف ذخیره‌سازی محصول وینیل کلرید، دارای کره‌های با ظرفیت بالا هستند. کره‌ها یک کره داخلی و یک کره خارجی دارند. چندین اینچ فضای خالی کره داخلی را از کره خارج جدا می‌کند. این ناحیه خالی بین کره‌ها با یک گاز بی اثر مانند نیتروژن پر می‌شود. هنگامی که گاز تصفیه نیتروژن از فضای خالی خارج می‌شود، از آنالیز کننده ای عبور می‌کند که برای تشخیص نشت وینیل کلراید از کره داخلی طراحی شده‌است. اگر وینیل کلرید از کره داخلی شروع به نشت کند یا اگر در خارج از کره آتش‌سوزی تشخیص داده شود، محتوای کره به‌طور خودکار به یک ظرف ذخیره اضطراری زیرزمینی ریخته می‌شود. ظروف مورد استفاده برای کار با وینیل کلراید در دمای جو همیشه تحت فشار هستند. وینیل کلراید مهار شده ممکن است در شرایط جوی طبیعی در مخزن تحت فشار مناسب ذخیره شود. وینیل کلراید بدون مهار ممکن است در یخچال یا در دمای طبیعی جو در غیاب هوا یا نور خورشید ذخیره شود اما فقط برای مدت چند روز. اگر به مدت طولانی‌تر ذخیره شود، باید بررسی منظم وجود پلیمرها انجام شود.
حمل و نقل VCM خطرات مشابه حمل سایر گازهای قابل اشتعال مانند پروپان، بوتان (LPG) یا گاز طبیعی (که همان مقررات ایمنی برای آنها اعمال می‌شود) را تهدید می‌کند. تجهیزات مورد استفاده برای حمل و نقل VCM به‌طور خاص برای مقاومت در برابر ضربه و خوردگی طراحی شده‌اند.
خطر آتش‌سوزی و انفجار

VCM مایع به دلیل نقطه کم جوشش، پس از آزاد شدن در فشار اتمسفر، تحت تقطیر ناگهانی (تقطیر ناگهانی یا آنی یک نوع روش تقطیر است که طی آن مخلوط مایع با عبور از یک شیر فشار شکن به داخل یک محفظه پاشیده می‌شود. در طی این فرایند، جز فرارتر به صورت بخار درآمده و از بالای برج خارج می‌شود و جز سنگین تر به صورت مایع از پایین برج خارج می‌شود. این فرایند تک مرحله بوده و می‌تواند به صورت پیوسته یا ناپیوسته انجام پذیرد) قرار می‌گیرد. بخشی که بخار می‌شود یک ابر متراکم (بیش از دو برابر سنگین تر از هوای اطراف) تشکیل می‌دهد. خطر انفجار یا آتش‌سوزی بعدی قابل توجه است. طبق OSHA، نقطه اشتعال وینیل کلراید ۷۸ − درجهٔ سانتی گراد است (۸۱۰۸٫۴درجه فارنهایت). آتش ممکن است کلرید هیدروژن سمی (HCl) و مونوکسیدکربن (CO) آزاد کند. VCM به دلیل گرم شدن و تحت تأثیر هوا، نور و تماس با یک کاتالیزور، اکسید کننده‌های قوی و فلزاتی مانند مس و آلومینیوم، با آتش سوزی یا انفجار می‌تواند به سرعت پلیمری شود. VCM به عنوان گاز مخلوط با هوا، دارای خطر آتش سوزی و انفجار است. VCM می‌تواند پراکسیدهایی تشکیل دهد که ممکن است منفجر شوند. VCM در حضور رطوبت، با آهن و فولاد واکنش خواهد داد. وینیل کلرید گازی در دما و فشار اتمسفر طبیعی است که قابل اشتعال است و از آن کلرید هیدروژن ساطع می‌شود.
اثرات سلامتی

وینیل کلرید کاربرد عمده خود را در تولید PVC پیدا می‌کند. PVC فرار است، بنابراین قرار گرفتن در معرض این ماده ابتدا از طریق استنشاق در مقابل غذا یا آب است که بیشترین خطرات را دارد. قبل از سال ۱۹۷۴، کارگران معمولاً در معرض 1000ppm وینیل کلرید قرار داشتند و باعث «بیماری وینیل کلرید» مانند آکروستئو استولیز و پدیده رینود می‌شدند (سندرم رینود (به انگلیسی: Raynaud's disease) (به نامِ مُریس رِنو، پزشک فرانسوی) در دانش پزشکی به کاهش چشمگیر جریان خون در رگ‌های دست یا پا و به یکی از علت‌های سرمای شدید یا احساسات آنی و بنابراین در اثر فعالیت شدید سیستم سمپاتیک، ممکن است اتفاق افتد. پدیده رینو یک اختلال دستگاه گردش خون است که به‌عنوان عارضه‌ای از سایر بیماری‌ها بروز می‌کند. هر دو اختلال مذکور شریان‌های کوچک دست و پا را درگیر ساخته و در هر دو جنس دیده می‌شوند ولی در خانم‌های سنین ۴۰–۲۰ سال شایعترند).
علائم قرار گرفتن در معرض وینیل کلرید با توجه به میزان ppm در هوای محیط با ۴۰۰۰ ppm به عنوان اثر آستانه ای، طبقه‌بندی می‌شوند. شدت علائم حاد از (1000-8000 ppm)، از جمله سرگیجه، حالت تهوع، اختلالات بینایی، سردرد و آتاکسی تا مزمن (بالاتر از 12000 ppm) متفاوت است، از جمله اثر مخدر، آریتمی‌های قلبی و نارسایی کشنده تنفسی. RADS
وینیل کلراید یک جهش است که دارای اثرات کلاستوژنیک (شکست‌زا (به انگلیسی: Clastogen) در ژنتیک به ماده‌ای گفته می‌شود که در فام‌تن‌ها شکستگی پدیدمی‌آورد که این شکست می‌تواند باعث پاک شدن، افزوده شدن یا بازآرایی در بخشهای گوناگون فام‌تن‌ها بشود. این پدیده گونه‌ای از جهش‌زایی‌ست که می‌تواند به چنگارزایی بینجامد) است و بر ساختار کروموزومی لنفوسیت‌ها (لنفوسیت‌ها نوعی از گلبول‌های سفید خون هستند که در دستگاه ایمنی مهره داران نقش دارند. براساس ظاهر، آن‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کنند: لنفوسیت‌های بزرگ و گرانولار و لنفوسیت‌های کوچک. اکثر لنفوسیت‌های بزرگ همان سلول‌های NK هستند. لنفوسیت‌های کوچک از سلول‌های T و سلول‌های B تشکیل گردیده‌اند. بدن یک فرد طبیعی هزار میلیارد سلول لنفوئیدی دارد، و بافت لنفوئیدی تشکیل دهنده حدود ۲درصد از وزن بدن است) تأثیر می‌گذارد.
وینیل کلراید یک ماده سرطان زای انسانی در گروه ۱ است که باعث افزایش خطر آنژیوسارکوم نادر، تومورهای مغزی و ریوی و تومورهای بدخیم لنفاوی هماتوپوئیتی می‌شود. قرار گرفتن در معرض مزمن منجر به اشکال متداول نارسایی تنفسی (آمفیزم، فیبروز ریوی) و سمیت کبدی متمرکز (هپاتومگالی، سیروز یا تشمع کبدی) می‌شود. قرار گرفتن در معرض مداوم می‌تواند باعث افسردگی CNS از جمله سرخوشی و گمراهی شود. کاهش میل جنسی مرد، سقط خود به خودی و نقص مادرزادی از عمده‌ترین نقایص تولیدمثلی مرتبط با وینیل کلراید است.
وینیل کلراید می‌تواند اثرات حاد پوستی و چشمی داشته باشد. برخی از این اثرات در ارتباط با پوست عبارتند از: ضخیم شدن پوست، کاهش کشش پوست، یخ زدگی موضعی، تاول زدن و تحریک. از بین رفتن کامل کشش پوست خود را در پدیده رینود بیان می‌کند.
ایالات متحده OSHA قرار گرفتن کارگران را در معرض وینیل کلرید بیش از 1 ppm به مدت هشت ساعت یا 5 ppm به مدت ۱۵ دقیقه محدود می‌کند. ایالات متحده EPA و FDA وینیل کلراید را در آب آشامیدنی به 0.002 ppm محدود می‌کنند.
اثرات سلامتی > سمیت کبدی

سمیت کبدی وینیل کلرید مدتهاست که از دهه ۱۹۳۰ که صنعت PVC در مراحل اولیه بود، به وجود آمده‌است. در اولین مطالعه در مورد خطرات وینیل کلراید، که توسط پتی در سال ۱۹۳۰ منتشر شد، مشخص شد که قرار گرفتن در معرض حیوانات آزمایش شده فقط با یک دوز بالای کوتاه مدت وینیل کلرید باعث آسیب کبدی می‌شود. در سال ۱۹۴۹، یک نشریه روسی این یافته را کشف کرد که وینیل کلراید باعث آسیب کبدی در بین کارگران می‌شود. در سال ۱۹۵۴، گودریچ اظهار داشت که وینیل کلراید در اثر تماس کوتاه مدت باعث آسیب کبدی می‌شود. تقریباً هیچ چیزی در مورد تأثیرات طولانی مدت آن شناخته نشده بود. آنها همچنین مطالعات طولانی مدت سم‌شناسی روی حیوانات را توصیه کردند. این مطالعه نشان داد که اگر یک ماده شیمیایی هزینه آزمایش را توجیه می‌کند و اثرات سوء آن بر روی کارگران و مردم مشخص است، نباید این ماده شیمیایی ساخته شود.
در سال ۱۹۶۳، تحقیقاتی که بخشی از آن توسط Allied انجام شد، نشان داد که آسیب کبدی در حیوانات آزمایش شده، از قرار گرفتن در معرض500 ppm کمتر است. همچنین در سال ۱۹۶۳، یک محقق رومانی یافته‌های بیماری کبد را در کارگران وینیل کلراید منتشر کرد. در سال ۱۹۶۸، موچلر و کرامر، گزارش دادند که قرار گرفتن در معرض 300 ppm باعث آسیب کبدی در کارگران وینیل کلراید می‌شود. در یک سخنرانی در سال ۱۹۶۹ که در ژاپن ارائه شد، یک محقق اروپایی که برای صنعت وینیل کلرید در اروپا کار می‌کند، اظهار داشت، "هر مونومر مورد استفاده در تولید VC خطرناک است و تغییرات مختلفی در استخوان و کبد پیدا شد.
اثرات سلامتی > تومورهای سرطانی

در سال ۱۹۷۰، ویولا گزارش داد که حیوانات آزمایشی که در معرض 30000 ppm وینیل کلراید قرار دارند، تومورهای سرطانی ایجاد می‌کنند. ویولا تحقیقات خود را در جستجوی علت صدمات کبدی و استخوانی در کارگران وینیل کلراید آغاز کرد. یافته‌های ویولا در سال ۱۹۷۰ برای گودریچ (گودریچ شرکت هوافضای آمریکایی است، که در تولید انواع تایر، لاستیک، تجهیزات الکترونیکی، قطعات هواگرد و فناوری هوافضا فعالیت می‌نماید) و صنعت «پرچم سرخی» بود. در سال ۱۹۷۲، مالتونی، یکی دیگر از محققان ایتالیایی صنعت وینیل کلرید در اروپا، تومورهای کبدی (از جمله آنژیوسارکوم) را در اثر مواجهه با وینیل کلرید به میزان 250 ppm به مدت چهار ساعت در روز یافت.
در اواخر دهه ۱۹۶۰ سرطان‌هایی که همه این مطالعات هشدار می‌دادند سرانجام در کارگران نمایان شدند. جان کریچ از گودریچ آنژیوسارکوم (یک سرطان بسیار نادر) را در کبد کارگر کارخانه گودریچ در لوئیزویل ، کنتاکی کشف کرد. سپس، سرانجام، در ۲۳ ژانویه ۱۹۷۴، گودریچ به دولت اطلاع داد و با انتشار بیانیه مطبوعاتی اظهار داشت که "در حال بررسی است که آیا مرگ سرطان سه کارمند در عملیات پلی وینیل کلراید در کارخانه آن در لوئیزویل، مربوط به اهداف شغلی است؟ "
در سال ۱۹۹۷، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده (CDC) تصمیم به توسعه و پذیرش فرایند پلیمریزاسیون با حلقه بسته توسط صنایع pvc در اواخر دهه ۱۹۷۰ گرفتند که «تقریباً به طور کامل مواجهه کارگران را از بین می‌برد» و «موارد جدید آنژیوسارکوم کبدی در کارگران پلیمریزاسیون کلرید عملاً حذف شد».
Houston Chronicle در سال ۱۹۹۸ ادعا کرد که صنعت وینیل برای جلوگیری از مسئولیت مواجهه با کارگران، مطالعات وینیل کلراید را دستکاری کرد و نشت مواد شیمیایی گسترده و شدید را در جوامع محلی پنهان کرد.
اثرات سلامتی > آلودگی محیط

طبق آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA)، "انتشار وینیل کلرید از پلی وینیل کلراید (PVC)، اتیلن دی کلراید (EDC) و گیاهان مونومر وینیل کلرید (VCM) باعث ایجاد یا کمک به آلودگی هوا می‌شود. در افزایش مرگ و میر یا افزایش بیماری برگشت‌ناپذیر جدی، یا ناتوان کننده. وینیل کلرید یک ماده سرطان زای شناخته شده برای انسان است که باعث ایجاد سرطان نادر کبد می‌شود.
اثرات سلامتی > فاجعه ریلی اوهایو

در پی خروج قطاری حامل وینیل کلراید از ریل، در ایالت اوهایو، وینیل کلراید زیادی این منطقه را آلوده کرده‌است و انتشار این ماده سرطان زا جان مردم منطقه را به خطر انداخته‌است به دنبال این حادثه در رودها و نهرهای اطراف این منطقه هزاران ماهی مرده پیدا شده‌است و بعضی از ساکنان دچار سردرد و مشکلات چشمی شده‌اند.
منابع اضافی

International Programme on Chemical Safety (IPCS) (1997). '"Vinyl chloride. Poisons Information Monograph. PIM 558. WHO. Geneva.
National Poisons Information Service (NPIS) (2004). "Vinyl chloride." TOXBASE®.
World Health Organisation (WHO) (2000). "Air quality guidelines for Europe." WHO Regional Publications, European Series, No. 91. 2nd edition. WHO Regional Office for Europe. Copenhagen.
Hathaway G.J. and Proctor N.H. (2004). Chemical Hazards of the Workplace. 5th edition. John Wiley & Sons, New Jersey.
Risk Assessment Information System (RAIS) (1993). "Toxicity summary for vinyl chloride. "Chemical Hazard Evaluation and Communication Group, Biomedical and Environmental Information Analysis Section, Health and Safety Research Division.
برای مطالعهٔ بیشتر

"Medicine: The Plastic Peril". Time. May 13, 1974. Archived from the original on 13 August 2013. Retrieved 2 July 2010.
نمونه ای از یک برج تقطیر جداسازی صنعتی
کاردیوگرافی از قلب دارای آریتمی فیبریلاسیون بطنی
هپاتیت ناشی از دارو با گرانولوماتا
پیمان سوالبارد

Treaty recognising Norwegian sovereignty over the Arctic archipelago of Svalbard
|  نام کامل:  پیمان به رسمیت شناختن حاکمیت نروژ بر مجمع الجزایر اسپیتسبرگن، از جمله جزیره خرس   |  نام کامل:  پیمان به رسمیت شناختن حاکمیت نروژ بر مجمع الجزایر اسپیتسبرگن، از جمله جزیره خرس   |
| --- | --- |
تصویب پیمان: تصویب پیمان
تاریخ امضا: ۹ فوریه ۱۹۲۰
مکان امضا: پاریس، فرانسه
تاریخ اجرا: ۱۴ اوت ۱۹۲۵
شرط اجرا: تصویب توسط تمام قدرت‌های امضا کننده
گروه‌ها: ۴۶ - نگاه کن به لیست
ضامن: دولت جمهوری فرانسه
زبان‌ها: فرانسوی و انگلیسی
 [[wikisource:Spitsbergen Treaty}|Spitsbergen Treaty}]] در ویکی‌نبشته:  [[wikisource:Spitsbergen Treaty}|Spitsbergen Treaty}]] در ویکی‌نبشته
پیمان سوالبارد (به انگلیسی: Svalbard Treaty) یک قرارداد بین‌المللی است که حاکمیت «کامل و بدون محدودیت نروژ» بر سوالبارد را تضمین می‌کند. در عین حال، این پیمان، شرایطی که نروژ باید در مدیریت منطقه انجام دهد، از جمله رفتار برابر با شهروندان و شرکت‌های همهٔ کشورهایی که به این توافق پیوسته‌اند؛ و محدودیت در تعقیب بعضی مقاصد نظامی را مشخص می‌کند. پیمان سوالبارد، در سال ۱۹۲۰ میلادی، منعقد و در سال ۱۹۲۵ به اجرا گذاشته شد. پیمان سوالبارد، در مجموع توسط دولت‌های ۴۴ کشور به تصویب رسیده‌است.
این پیمان، همچنین به عنوان معاهدهٔ نروژی در نروژ، ایالات متحده آمریکا، دانمارک، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، هلند، بریتانیا و سوئد در خارج از کشور شناخته شده‌است.
پیمان سوالبارد، یکی از معدود موافقت نامه‌های بین‌المللی حاصل مذاکرات پس از جنگ جهانی اول است که هنوز به قوت خود باقی است. به استثنای جنگ جهانی دوم، حاکمیت نروژ بر سوالبارد هرگز به چالش کشیده نشده و مورد اعتراض قرار نگرفته‌است. اختلافات بر سر تفسیر پیمان سوالبارد، در دوران اخیر، عمدتاً مربوط به این موضوع است که آیا پیمان سوالبارد، در مورد مناطق دریایی اطراف مجمع الجزایر نیز صدق می‌کند یا خیر؟
منطقه پیمان سوالبارد

نام سوالبارد، زمانی رسمیت پیدا کرد که حاکمیت سیاسی این منطقهٔ جغرافیایی، در سال ۱۹۲۵ میلادی، به دولت نروژ، واگذار شد. در متن انگلیسی توافقنامه، این منطقه به عنوان:
٬مجمع‌الجزایر اسپیتسبرگن: Spitsbergen یا Spitzbergen،
نامیده می‌شود. محدودهٔ منطقهٔ توافق، طبق مادهٔ (۱) توافقنامه، با مختصات جغرافیایی بین ۱۰ درجه تا ۳۵ درجهٔ شرقی و بین ۷۴ درجه تا ۸۱ درجهٔ شمالی، تعریف شده‌است. همزمان، با ذکر بزرگترین جزایر منطقه، از جمله جزیرهٔ خرس، حدود جغرافیایی اعتبار قرارداد تصریح و تدقیق بیشتری شده‌است تا متعلقات محدوده:
٬همهٔ جزایر، جزایر و صخره‌های متعلق به اینها،
نیز مشخص شود. مفاد این معاهده شامل قلمروِ دریایی منطقه می‌شود.
پیش‌زمینه

پیمان سوالبارد، در ۹ فوریهٔ ۱۹۲۰ منعقد شد و در ۱۴ اوت ۱۹۲۵ لازم‌الاجرا گردید. سپس توسط هلند، بریتانیا، دانمارک، ایالات متحده، ایتالیا، فرانسه، سوئد، نروژ و ژاپن به تصویب رسید. بعدها، تعداد زیادی از کشورها به این پیمان ملحق شدند. مذاکرات در مورد سوالبارد، در پاریس در سال ۱۹۱۹ میلادی، به ابتکار نروژ به عنوان بخشی از مذاکرات صلح پس از جنگ جهانی اول آغاز شد. تلاش‌های قبلی، از جمله از سوی نروژ، برای ایجاد تغییرات عملی در وضعیت سوالبارد، به عنوان یک منطقهٔ بی‌طرف موفق نشده بود.
در کنار دیگر دلایل، از جمله شیوهٔ اعمال سیاست بی‌طرفی توسط نروژ در طول جنگ جهانی اول، توافق گسترده‌ای بین قدرت‌های پیروز برای اعطای حاکمیت به نروژ بر این منطقه وجود داشت. آلمان در مذاکرات شرکت نکرد، اما حمایت خود را اعلام کرد. دولت انقلابی در روسیه، هنوز در آن زمان توسط قدرت‌های پیروز غربی به رسمیت شناخته نشده؛ و برای شرکت در پاریس نیز دعوت نشده بود. با این حال دولت نروژ، که مأمور تهیهٔ پیش‌نویس متن توافقنامه شده بود، در متن پیش‌نویس، احتمال پیوستن دولت انقلابی در روسیه را پیش‌بینی و راه را هموار کرده بود.
بنابراین مقرراتی در مادهٔ (۱۰) وضع شد که حقوق مشابهی، برای روس‌ها، تا زمان پیوستن به پیمان سوالبارد، منظور می‌کرد.
در سال ۱۹۲۴، دولت شوروی اعلام کرد که هیچ اعتراضی به حاکمیت نروژ بر سوالبارد ندارد. اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۳۵ میلادی به‌طور رسمی به این پیمان ملحق شد.
همهٔ کشورها، متعهد به رعایت حاکمیت نروژ بر این منطقه هستند. اما تنها کشورهای عضو پیمان، با داشتن حقوق برابر از مزایای این پیمان بهره خواهند برد. ضمن این که هر کشوری در جهان، می‌تواند به ارادهٔ خود به این پیمان ملحق شود.
نظر به اینکه پیمان سوالبارد هنوز به قوت خود باقی است، این پیمان یکی از موارد معدود در مذاکرات صلح پس از جنگ جهانی اول است که از تمام تحولات خاکی و سیاسی بعدی اروپا تا اوایل قرن ۲۱ مصون باقی مانده‌است.
قوانین اعمال حقوق برابر، مالیات و فعالیت‌های نظامی

به واسطهٔ حاکمیت بر منطقه، این دولت نروژ است که قوانین و مقررات مربوط را وضع کرده و مطابق با سایر مناطق کشور نروژ اجرا می‌کند. با این حال، مفاد این پیمان شامل دستورالعمل‌های مربوط به رفتار مشابه و رعایت حقوق برابر شهروندان و شرکت‌های دیگر کشورهای عضو پیمان نیز می‌شود. در مواردی، رعایت حقوق برابر در شکل‌گیری قوانین و مقررات نروژی و نحوهٔ اعمال مدیریت در منطقه کاملاً مؤثر بوده‌اند. بر اساس این پیمان، رعایت حقوق مساوی شامل قلمروِ دریایی مجمع‌الجزایر نیز می‌شود. عبارت حقوق برابر شامل اقدامات حفاظت از حیات گیاهی و جانوری این منطقه نیز می‌شود.
بر اساس مادّهٔ ۲ پیمان سوالبارد، کشتی‌های متعلق و افراد تابع کشورهای عضو از حقوق مساوی برای ماهیگیری و شکار برخوردارند. در حالی که مادّهٔ ۳ پیمانْ حق برابر دسترسی و اقامت و انجام فعالیت‌های دریایی و صنعتی و معدنی در حدود قوانین محلی را برای کشورهای عضو تضمین می‌کند. بر این اساس، هیچ نوع فعالیت انحصاری در منطقهٔ سوالبارد مجاز نیست.
در زمینهٔ بهره‌برداری از معادن در فصل جداگانه‌ای، جزئیات قوانین توضیح داده می‌شود.
طبق مادّهٔ ۸ پیمان، حق نروژ برای جمع‌آوری مالیات و عوارض محدود به مواردی می‌شود که منافع مستقیم منطقهٔ سوالبارد ایحاب می‌کند. در عمل، درآمد مالیاتی در سوالبارد کمتر از مخارجِ ادارهٔ منطقه است.
طبق مادّهٔ ۹ پیمان، نروژ متعهد می‌شود که هیچ گونه پایگاه نظامی دریایی یا استحکامات نظامی دریایی در منطقهٔ سوالبارد ایجاد نکند یا اجازهٔ ایجاد چنین استحکاماتی را به هیچ قدرت دیگری ندهد و همچنین نروژ متعهد می‌شود که هرگز از این منطقه برای اهداف و مقاصد جنگی استفاده نشود.
اجرای پیمان سوالبارد در عمل

از زمان شروع اجرای پیمان سوالبارد، تنها نروژ و اتحاد جماهیر شوروی (در حال حاضر روسیه) دارای فعالیت‌های گستردهٔ اقتصادی و شهرک سازی در این منطقه بوده‌اند. در دوران بین دو جنگ جهانی و دهه‌های اول پس از جنگ جهانی دوم، نروژ اصراری به اجرای کامل قوانینْ علیه شرکت‌ها و شهروندان شوروی نداشت. این امر از دههٔ ۱۹۷۰، زمانی که نروژ بر حاکمیت خود در اجرای مفاد پیمان تأکید کرد، تغییر یافت. مقامات روسیه نیز به نوبهٔ خود در مواردی نسبت به آنچه آنها قصور نروژ، در اجرای تعهدات مادهٔ ۹ (محدودیت در فعالیت‌های نظامی) می‌دانند، اعتراض کرده‌اند.
اتحاد جماهیر شوروی در پاییز ۱۹۵۱ پس از آنکه دولت نروژ در همان سال اعلام کرد منطقهٔ سوالبارد، بخشی از منطقهٔ دفاعی پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو است اعتراض شدید کرد. طرح‌های نروژ، برای ساخت فرودگاه نیز با مخالفت دیرینهٔ شوروی روبرو شد. همچنین ایجاد ایستگاه دوری‌سنجی برای سازمان تحقیقات فضایی اروپا (ESRO، در حال حاضر آژانس فضایی اروپا، ESA). با مخالفت روبرو شد.
ضمن آنکه اعتراضات متعددی علیه بازدید کشتی‌های گارد ساحلی نروژ، صورت گرفته‌است. از طرف نروژ، چنین بازدیدهایی عملاً برای نشان دادن این که این نوع فعالیت‌ها مغایر با ماده ۹ پیمان سوالبارد نیست مورد استفاده قرار گرفته‌اند.
اسپیتسبرگن
فریتز ودل یارلسبرگ، (Fritz Wedel Jarlsberg) در ۹ فوریه ۱۹۲۰ پمان سوالبارد را به نمایندگی نروژ، در پاریس امضا کرد.
یک کشتی گارد ساحلی نروژ
روح‌نامه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): صفرمراد نیازف گلچینی از مخدوم‌قلی فراغی و دیگران
عنوان اصلی: Ruhnama/Рухнама
کشور: ترکمنستان
زبان: زبان ترکمنی
موضوع(ها): فرهنگ ترکمنستان، ترکمن‌ها
گونه(های) ادبی: فلسفه، خودزندگی‌نامه، بازبینی تاریخی، شعر
ناشر: Ashgabat
تاریخ نشر: 1994 (initial publication) 2001 (first volume) 2004 (second volume)
گونه رسانه: Print: paperback
شمار صفحات: ۱۵۸
شابک: شابک ‎۹۷۸−۱−۵۰۷۷−۸۲۲۳−۱
کتابخانه کنگره: DK938.83 .T8719 2001
روحنامه کتابی است که توسط رئیس‌جمهور سابق ترکمنستان، صفرمراد نیازف (معروف به ترکمن‌باشی) تألیف شده‌است. این کتاب مجموعه از رهنمودها و نصایح و وصایای نیازوف به ملت ترکمن بر اساس داستان‌ها و تمثیل‌های قومی است. جلد اول کتاب روحنامه در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و جلد دوم آن ۲۰۰۴ میلادی به چاپ رسید. این کتاب با شمارگان یک میلیونی رکورد چاپ کتاب به زبان ترکمنی را داراست. در ترکمنستان چنان تقدسی به آن دادند که بر در و دیوار مساجد عبارت‌هایی از آن را مانند آیات قرآن حک کردند.
دراین کتاب ترکمن‌باشی با اشاره به مسائلی از قبیل ارتباط ترکمن‌ها با نوح و شراکت ترکمن‌ها در تشکیل ۷۰ امپراتوری بزرگ، ملت ترکمن را یک ملت باستانی با قدمت بیش از ۵۰۰۰ سال می‌داند.
. بخش اول کتاب «روحنامه» با یک موشک روسی از پایگاه فضایی بایکونور به فضا فرستاده شد.
ترجمه به فارسی

این کتاب در سال ۱۳۸۴ توسط یوسف قوجق به فارسی برگردانده شده و تحت نام «حکایت‌ها و تمثیلات روحنامه» با مشخصات زیر به چاپ رسید:
ت‍رک‍م‍ن‍ب‍اش‍ی، ص‍ف‍رم‍راد، ح‍ک‍ای‍ت‌ه‍ا و ت‍م‍ث‍ی‍لات روح‍ن‍ام‍ه، ان‍ت‍خ‍اب و ت‍رج‍م‍ه ی‍وس‍ف ق‍وج‍ق، ب‍ا م‍ق‍دم‍ه‌ای از م‍ح‍م‍د س‍ارل‍ی، گ‍رگ‍ان: م‍خ‍ت‍وم‍ق‍ل‍ی ف‍راغ‍ی، ۱۳۸۴؛ ص ۷۰.
استان زامورا-چینچیپ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اکوادور
| استان زامورا-چینچیپ | استان زامورا-چینچیپ |
| --- | --- |
استان: استان
Province of Zamora Chinchipe: Province of Zamora Chinchipe
A picture of the Mayo River as it flows through the روستا of Solo: A picture of the Mayo River as it flows through the روستا of Solo
  پرچم:   پرچم
Location of Zamora Chinchipe in Ecuador: Location of Zamora Chinchipe in Ecuador
Cantons of Zamora Chinchipe Province: Cantons of Zamora Chinchipe Province
تاسیس‌شده: ۱۰ نوامبر ۱۹۵۳
پایتخت: Zamora
Cantons:  List of Cantons Centinela del Cóndor Chinchipe El Pangui Nangaritza Palanda Paquisha Yacuambi Yantzaza Zamora 
حکومت: حکومت
 • Provincial Prefect: Karla Reátegui
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۴۵۶٫۳ کیلومتر مربع (۴۰۳۷٫۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۷۶٬۶۰۱
 • تراکم: ۷٫۳/کیلومتر مربع (۱۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰۵- (ECT)
استان زامورا-چینچیپ (به اسپانیایی: Zamora-Chinchipe Province) یک استان در اکوادور است که در اکوادور واقع شده‌است.
خصوصیات

استان زامورا-چینچیپ ۱۰٬۴۵۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۷۶٬۶۰۱ نفر جمعیت دارد.
رستاخیز (فیلم ۲۰۱۳)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: مت اورلاندو
تهیه‌کننده: فیلیپ گلاسر میشا بارتون
نویسنده: مت اورلاندو
بازیگران: میشا بارتون دوون ساوا مایکل کلارک دانکن
فیلم‌بردار: جف گارتون
تدوین‌گر: کن کنراد
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ مارس ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۰۳-۲۲)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $۵ میلیون
فروش گیشه: $۱۰٬۷۳۰
رستاخیز (انگلیسی: A Resurrection) فیلمی در ژانر ترسناک است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به میشا بارتون، دوون ساوا، و مایکل کلارک دانکن اشاره کرد.
سوز

| سوز (دزفول) | سوز (دزفول) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: دزفول
بخش: بخش شهیون
دهستان: سید ولی‌الدین
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سوز (دزفول)، روستایی از توابع بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سید ولی‌الدین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
موسوی

همچنین ببینید: سادات موسوی
موسوی می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
سید مهدی موسوی
سادات موسوی
ایمان موسوی
جلال موسوی
حافظ موسوی
سید حسین موسوی تبریزی
سید عبدالکریم موسوی اردبیلی
سید علی حبیبی موسوی
سید محمد کاظم موسوی شوشتری، نوازندهٔ نی
سید محمد موسوی بجنوردی
سید محمد موسوی خوئینی‌ها
سید محمد موسوی عراقی، بازیکن والیبال
سید محمد واعظ موسوی
سید محمدکاظم موسوی بجنوردی
عبدالواحد موسوی لاری
علی موسوی (باستان‌شناس)
علی موسوی گرمارودی
علی موسوی
علی‌اکبر موسوی خوئینی
غلامرضا موسوی
گراناز موسوی
محمد موسوی عراقی
میرحسن موسوی
میرحسین موسوی
عبدالرحیم موسوی
زینب موسوی، کمدین
کورادو اولمی

| کورادو اولمی | کورادو اولمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ اکتبر ۱۹۲۶ ‏(۹۸ سال) ایسی، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
کورادو اولمی (ایتالیایی: Corrado Olmi؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۲۶) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به بگذار خودمان را مسلح کنیم و شما به جبهه بروید!، دکامروتیکوس، در آخرین لحظه، برده نازنینم، وای خدا، فرشته مقرب، ساتیریکون، اسکی مارپیچ، شام، چهار مگس روی مخمل خاکستری، ریمینی ریمینی - یک سال بعد، پری‌ها و رسوایی در خانواده اشاره کرد.
اولمی در سال ۱۹۹۹ برنده روبان نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
کن‌کن فرانسوی

| کن‌کن فرانسوی | کن‌کن فرانسوی |
| --- | --- |
پوستر اکران در سینما: پوستر اکران در سینما
کارگردان: ژان رنوآر
تهیه‌کننده: لوییس ویپف
نویسنده: ژان رنوآر آندره پاول آنتونی
فیلمنامه‌نویس: ژان رنوآر
بازیگران: ژان گابن ماریا فلیکس میشل پیکولی ادیت پیاف آندری کلوو لیدیا جانسون کلود بری گستون مودو والنتینو فرانسوا آرنولرزی وارد  لیا آماندا آنا آمندولا  رنه-ژان شوفار آلبر رمی پالمیر لواسور
موسیقی: ژرژ فون پاریس
فیلم‌بردار: میشل کلبر
تدوین‌گر: بوریس لوین
توزیع‌کننده: گومون مجموعه کرایتریون
تاریخ‌های انتشار: ۲۷ آوریل ۱۹۵۴
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: فرانسه ایتالیا
زبان: فرانسوی 
کن‌کن فرانسوی (انگلیسی: French Cancan) فیلمی در ژانر موزیکال به کارگردانی ژان رنوآر است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد.
بازیگران

ژان گابن
ماریا فلیکس
میشل پیکولی
ادیت پیاف
آندری کلوو
کلود بری
گستون مودو
والنتینو
فرانسوا آرنول
ژان ریموند
مارتین الکسیس
فیلیپ کِـلِـه
پیر دانکن
رنه پاسکال
رابرت توماس
آنا آمندولا
رنه-ژان شوفار
پالمیر لواسور