بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین
جنجال شیخ جراح

منطقه شیخ جراح، فرزندان پناهندگانی را که در یافا و حیفا در نکبه سال ۱۹۴۸ از خانه های خود رانده یا آواره شده اند، در خود جای داده است. امروزه حدود ۷۵ خانواده فلسطینی در این سرزمین مورد مناقشه زندگی می کنند. مناقشه طولانی مدت بر سر مالکیت زمین در شیخ جراح، جزئی از اختلافات اسرائیل و فلسطین بر سر زمین از سال ۱۹۴۸ در نظر گرفته می شود.  در حال حاضر، بیش از ۱۰۰۰ فلسطینی که در سراسر بیت المقدس شرقی زندگی می کنند، ممکن است اخراج شوند. قانون اسرائیل به مالکان زمین های اسرائیلی اجازه می دهد تا نسبت به زمین هایی در اورشلیم شرقی که قبل از سال ۱۹۴۸ مالکیت داشتند، ادعا کنند، مگر در مواردی که توسط دولت اردن مصادره شده است, اما ادعای فلسطینیان در مورد زمین هایی در اسرائیل را که آنها مالک آن بودند رد می کند.
جامعه بین المللی بیت المقدس شرقی را سرزمین فلسطین می داند که تحت اشغال اسرائیل است و دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR) از اسرائیل خواسته است تا تمام اخراج اجباری فلسطینی ها از شیخ جراح را متوقف کند و گفته است که در صورت انجام این اقدام. اخراج فلسطینیان ناقض مسئولیت های اسرائیل بر اساس قوانین بین المللی است که انتقال غیرنظامیان به داخل یا خارج را ممنوع می کند. سخنگوی OHCHR گفت که چنین انتقالاتی ممکن است "جنایت جنگی" باشد. سازمان‌های حقوق بشری از تلاش‌های اسرائیل برای بیرون راندن فلسطینی‌ها از شیخ جراح انتقاد کرده‌اند و دیده‌بان حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که حقوق متفاوت بین فلسطینی‌ها و یهودیان ساکنان بیت‌المقدس شرقی «تاکید بر واقعیت آپارتایدی است که فلسطینیان در بیت‌المقدس شرقی با آن مواجه هستند». گروه حقوق بشر اسرائیل تخمین می زند که بیش از ۱۰۰۰ خانواده فلسطینی در قدس شرقی در معرض خطر اخراج هستند.
یک تراست یهودی در دهه ۱۸۷۰ در فلسطین عثمانی زمین را در شیخ جراح از مالکان عرب خرید. با این حال، خرید توسط برخی از فلسطینی ها مورد مناقشه قرار می گیرد، که مالکیت های مربوط به دوره عثمانی را برای بخشی از زمین تولید کرده اند. این سرزمین پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تحت کنترل اردن قرار گرفت. در پی جنگ، ساکنان یهودی از بیت المقدس شرقی و فلسطینی ها از اسرائیل اخراج شدند. در سال ۱۹۵۶، دولت اردن با همکاری سازمان ملل متحد برای پناهندگان، ۲۸ خانواده از این خانواده های فلسطینی را در زمین های متعلق به تراست های یهودی اسکان داد.  پس از جنگ شش روزه این منطقه تحت اشغال اسرائیل قرار گرفت. در سال ۱۹۷۰، اسرائیل قانونی را تصویب کرد که به مالکان قبلی اجازه می داد اموالی را که اردن در اورشلیم شرقی تصرف کرده بود، بدون انتقال مالکیت، پس بگیرند. بر اساس این قانون، در سال ۱۹۷۲، سرلشکر اسرائیلی املاکی را تحت تراست یهودیان که ادعا می کردند مالکان قانونی زمین هستند، ثبت کرد. تظاهرات فلسطینی ها در ۶ مه در شیخ جراح آغاز شد، اما درگیری ها به زودی به مسجد الاقصی، لود، دیگر مناطق عرب در اسرائیل و کرانه باختری گسترش یافت. بین ۱۰ تا ۱۴ می، نیروهای امنیتی اسرائیل به حدود ۱۰۰۰ معترض فلسطینی در بیت المقدس شرقی آسیب رساندند. فلسطینی ها و شهرک نشینان اسرائیلی ابتدا در ۶ مه در شیخ جراح، جایی که خانواده های فلسطینی در خطر اخراج هستند، با هم درگیر شدند. معترضان فلسطینی شبانه در فضای باز افطاری برگزار می کردند. در ۶ مه، شهرک نشینان اسرائیلی و اعضای حزب سیاسی راست افراطی Otzma Yehudit میزی را در آن سوی خیابان فلسطینی ها چیدند. ویدئوهای رسانه های اجتماعی هر دو طرف را در حال پرتاب سنگ و صندلی به سمت یکدیگر نشان می داد. پلیس اسرائیل وارد عمل شد و حداقل ۷ نفر را دستگیر کرد.پلیس اسرائیل متعاقباً اقدام به سمپاشی گسترده خانه‌ها، مغازه‌ها، رستوران‌ها، اماکن عمومی و مؤسسات فرهنگی شیخ جراح فلسطینی‌ها با بوی بدی ماندگار برای مهار اعتراضات کرد.
در سال ۱۹۸۲، توافق‌نامه‌ای که خانواده‌ها مدعی‌اند بدون اطلاع آن‌ها صورت گرفته است، توسط دادگاه‌ها تأیید شد. این توافق‌نامه، ادعاهای مالکیت اصلی تراست‌های یهودی را به چالش کشید.  این اعتراضات در نهایت توسط دادگاه‌های اسرائیل رد شد. پس از آن، تراست‌ها از مستاجران خواستند که اجاره بها را پرداخت کنند و صدور احکام اخراج از دهه ۱۹۹۰ آغاز شد.
مستاجران فلسطینی معتقدند که دادگاه‌های اسرائیل صلاحیت رسیدگی به این موضوع را ندارند، زیرا زمین مورد نظر خارج از مرزهای به رسمیت شناخته‌شده اسرائیل قرار دارد. این دیدگاه مورد حمایت دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد است.. در سال ۲۰۰۳، تراست‌های یهودی مالکیت خانه‌ها را به یک سازمان شهرک‌نشین دست‌راستی واگذار کردند. پس از این انتقال، تلاش‌های مکرری برای بیرون راندن ساکنان فلسطینی انجام شد.
این سازمان طرح‌هایی برای ساخت بیش از ۲۰۰ واحد مسکونی ارائه داده است که تاکنون از سوی دولت تأیید نشده‌اند.
 
این گروه‌ها در سال ۲۰۰۲ موفق شدند ۴۳ فلسطینی را از منطقه خارج کنند و از آن زمان تاکنون سه خانواده دیگر نیز مجبور به ترک این منطقه شده‌اند.
در سال ۲۰۱۰، دادگاه عالی اسرائیل درخواست تجدیدنظر خانواده‌های فلسطینی ساکن در ۵۷ واحد مسکونی در منطقه شیخ جراح را رد کرد. این خانواده‌ها از دادگاه خواسته بودند که مالکیت آن‌ها بر این املاک را به رسمیت بشناسد.  پیش‌تر، دادگاهی در اسرائیل حکم داده بود که فلسطینی‌ها می‌توانند تحت وضعیت قانونی موسوم به «مستأجران محافظت‌شده» در این املاک باقی بمانند، به‌شرط آن‌که اجاره‌بها پرداخت کنند. اما پس از خودداری آن‌ها از پرداخت اجاره و انجام ساخت‌وساز، اقدامات برای اخراجشان آغاز شد. در سال ۲۰۲۱، دادگاه عالی اسرائیل قرار بود در تاریخ ۱۰ مه حکمی صادر کند که اخراج شش خانواده فلسطینی از محله شیخ جراح را تأیید کند. این تصمیم در پی حکمی قبلی بود که دستور داده بود ۱۳ خانواده، شامل ۵۸ نفر، املاک را تا اول اوت تخلیه کنند.اما در تاریخ ۹ مه ۲۰۲۱، دادگاه عالی اسرائیل با مداخله دادستان کل، آویچای مندلبلیت، تصمیم‌گیری درباره این اخراج را به مدت ۳۰ روز به تعویق انداخت.در ۲۶ مه ۲۰۲۱، دادگاه به آویچای ماندلبلیت دستور داد که ظرف دو هفته نظر حقوقی خود را درباره این موضوع ارائه دهد. در همین حال، در یک پرونده مرتبط، دادگاه منطقه اورشلیم جلسه‌ای برای بررسی درخواست تجدیدنظر ارائه‌شده از سوی هفت خانواده فلسطینی که با حکم تخلیه از منطقه باتان الحوا در سیلوان مواجه بودند، برگزار کرد.