stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استقلال بحرین
نقل قول‌ها > اسفندیار بزرگمهر

اسفندیار بزرگمهر در کتاب «کاروان عمر» خود نوشته‌است:
«... نظر انگلیسی‌ها از روز اول راجع به بحرین این بود که بحرین مستقل شود ولی ایران بحرین را استان چهاردهم می‌خواند، و سال‌ها ادعا مالکیت آن را داشت. انگلیسی‌ها که تازه به دلیل همکاری با امریکایی‌ها نفوذ خود را در خلیج فارس کم کرده بودند، نمی‌خواستند ایران که کرانهٔ وسیعی در خلیج فارس دارد، در این طرف خلیج هم نفوذی داشته باشد.
برای اینکه صورت قانونی به این جدایی بدهند، سر ویلیام لوس مأمور بلندپایهٔ وزارت خارجهٔ انگلستان چندبار بی‌سر و صدا به ایران آمد، و با مقامات گوناگون از جمله محمدرضا شاه دیدار کرد. از سوی دولت ایران خسرو افشار مأمور گفتگوها و برنامه‌ریزی با او شد، و به زودی مسئله بسیار ساده و آسان توسط رده‌های بالای هر دو کشور حل شد!
دشواری مهم آن بود که چگونه صورت ظاهر داستان را به شیوه‌ای بیارایند و سر و سامان دهند که هنگامی که مسئله آفتابی شد، مردم ایران از جدا شدن بخشی از خاک کشورشان دچار شوک و ناراحتی نشوند و نگویند که چگونه شد که «استان چهاردهم» را از دست دادید؟
زیرا همانگونه که آمد، هیچ پیمان‌نامه و قراردادی دایر جدا شدن بحرین در طول تاریخ وجود نداشت که بدان استناد کنند و می‌بایست راهی را می‌یافتند که یک چهرهٔ قانونی بی‌دردسر به این تجزیه داده شود.
در اینجا نیز انگلیسی‌ها که همیشه مشکل‌گشای فرمانروایان ما بودند! راهنمایی جالبی کردند.
بدینسان که دولت ایران انجام و نتیجهٔ یک «همه‌پرسی» در بحرین را بپذیرد، و در صورتی که در این همه‌پرسی مردم بحرین خواهان استقلال باشند، ایران از ادعای مالکیت بحرین چشم بپوشد، و این چشم‌پوشی را به مجلس شورای ملی ببرد، و در آنجا یکی از وکلای مجلس با آموزش‌های از پیش داده‌شده، دولت را استیضاح کند، و دولت هم یک پاسخ سطحی به آن بدهد، آنگاه برابر با آئین‌نامه‌های موجود، دولت درخواست رأی اعتماد از مجلس می‌کند. رأی اعتماد حاصل می‌شود و بحرین هم بی‌دغدغه از ایران جدا می‌شود.»
بزرگمهر در کتاب خود از این که چگونه دنیس رایت با محمدرضا شاه مسئله را حل کرد چنین می‌نویسد:
«.... او (دنیس رایت) در سن موریتس نزد شاه رفته و با عوض کردن بعضی جمله‌های مختلف توافق‌نامه‌ای راجع به بحرین (را) به پاراف و امضای شاه رسانید…»
نقل قول‌ها > رضا قاسمی

رضا قاسمی معاون ادارهٔ نهم وزارت خارجه هنگام جدایی بحرین از ایران -که پس از جدا شدن بحرین از ایران به سمت سفیر ایران در کویت برگزیده شد-، در ماهنامهٔ نیما (شمارهٔ ۶۸ و ۶۹، بهمن و اسفند ۱۳۷۸) چاپ پاریس نوشته‌است:
«در دورهٔ پهلوی اول که حکومت مرکزی قدرت یافت، ضمن گفتگوی طولانی با دولت انگلیس، بعضی از جزایر جنوبی ایران که پایگاه انگلیسی‌ها بود، مانند سیری و قشم، هنگام تخلیه به ایران واگذار شد. اما انگلستان بحرین را به عنوان پایگاه دریایی خود حفظ کرد تا اینکه در ژانویه ۱۹۶۸ دولت کارگری انگلستان اعلام داشت که تا آخر سال ۱۹۷۱ نیروهای خود را از شرق سوئز و خلیج فارس فراخواهد خواند. دولت ایران ضمن استقبال از تصمیم دولت انگلیس اقداماتی برای اعاده بحرین و جزایر سه‌گانهٔ تنب و ابوموسی آغاز نمود. اما با بررسی جوانب امر دریافت که طی این یکصد و پنجاه سال در ترکیب جمعیت و آداب و عادات و سایر مظاهر زندگی مردم بحرین دگرگونی اساسی روی داده‌است، و برای استرداد آن باید با جنگ و اشغال نظامی متوسل شد که این اقدام درجامعه بین‌المللی مطلوب و مقبول نبود و باید وضع موجود را حفظ کرد.
... باید توجه داشت که نمایندگان ایران هر جا اسم بحرین به میان می‌آمد و در هر مجمعی که نمایندهٔ بحرین حضور داشت، صحنه را به عنوان اعتراض ترک و خالی می‌کردند و با این ترتیب در خانوادهٔ ملل که بحرین را به عنوان واحد مستقل پذیرفته بود منزوی می‌شدیم. به ویژه با کشورهای عربی که حامی موجودیت بحرین به‌عنوان واحد مستقل بودند درگیر می‌شدیم»
وی در ادامه با اشاره به سخنان شاه در دهلی نوشته‌است: «... شاه فقید در این مصاحبه یادآور شد که: «ایران مایل نیست برای حل مسئله به زور توسل جوید؛ و اگر مردم بحرین نخواهند به ایران ملحق شوند، ما، اعمال زور نخواهیم کرد»
... حیثیت و غرور ملی ما هنگامی لکه‌دار می‌شد که برای این مسئله به زور متوسل می‌شدیم و جامعهٔ بین‌المللی در قبال کاری که با صرف بودجهٔ گزاف و اتلاف منابع ملی و نیروی انسانی صورت می‌گرفت، و تازه سرانجام آن نامعلوم بود، ما را محکوم می‌کرد
... به علاوه دعوی کهن و دیرپای ایران در مورد حاکمیت بر بحرین کم‌کم خالی از محتوا شده بود و جنبهٔ طنز به خود گرفته و برخی را به این فکر انداخته بود که به این ترتیب بد نیست هفده شهر قفقاز را هم از روس‌ها مطالبه کنیم و افغانستان و سایر سرزمین‌هایی را که در طول تاریخ از ایران جدا شده‌است ادعا نماییم…»
نقل قول‌ها > فرج‌الله رسایی

دریابد فرج‌الله رسایی فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی و سناتور سابق، در ماهنامهٔ «ایرانیان واشینگتن» نوشته‌است:
«... اعلیحضرت شاه، روزی به من گفت: «بالاخره انگلیسی‌ها موافقت کردند که سه جزیره متعلق به ایران را که در گذشته به نام شیوخ سواحل جنوبی خلیج فارس تصرف کرده بودند، به دولت ایران پس بدهند…»
وی در ادامه شرح داده‌است و نوشته‌است که شاه مرا مأمور تصرف جزیره‌های یادشده کرد و به‌ویژه چندین بار سفارش کرد که این کار باید کاملاً محرمانه بماند و هیچ‌کس حتی رئیس ستاد مشترک ارتش و دیگر امیران ارتش کوچک‌ترین خبری در این زمینه نشوند تا من (یعنی محمدرضا شاه) تاریخ تصرف جزیره‌ها را به تو (دریابد رسایی) ابلاغ کنم.
البته این سؤال هست که اگر انگلیسی‌ها موافقت کرده‌بودند که سه جزیره را به ایران پس بدهند، دیگر لشکرکشی و محرمانه بودن برای چه بود؟
نقل قول‌ها > اردشیر زاهدی

اردشیر زاهدی وزیر خارجهٔ وقت، در مستندی که از زندگی وی ساخته شده، دربارهٔ ماجرای جدا شدن بحرین چنین اظهار نظر کرده: «ولی راجع به بحرین، بالاخره به اینجا رسیدیم که قبول کردم. من هم مسئول [بودم]. اگر خیانت کردم، من کردم؛ من امضا کردم، من صحبت کردم.»
در عین حال، فریدون زندفرد دیپلمات وقت، دربارهٔ اختلاف میان شاه و زاهدی دربارهٔ ماجرای بحرین مطالبی را مطرح کرده و حتی مدعی برخی اقدام‌های مخفیانهٔ وی شده.
نقل قول‌ها > خسرو معتضد

خسرو معتضد تاریخدان ایرانی «دست و پا زدن» خواندن اقدام بریتانیا و فشار این کشور به شاه برای جداسازی بحرین از خاک ایران گفت: «شاه اشتباه کرد و به راحتی بحرین را از دست داد و خیلی بی‌مورد در هندوستان مصاحبه کرد و گفت «ما رفراندوم می‌کنیم» که رفراندوم نیز انجام نشد، یعنی هیچ‌گونه همه‌پرسی صورت نگرفت و فقط از ۴۰ خانوادهٔ شیخ از جمله آل‌خلیفه پرسیدند و آن‌ها هم گفتند می‌خواهیم مستقل باشیم.
وی جدا شدن بحرین از خاک ایران را یکی از خیانت‌های بزرگ شاه برشمرد و یادآور شد: «شاه بدون مطالعه و به خاطر یک قول احمقانه که به سفیر و وزیر خارجهٔ انگلیس داده بود، بحرین را از دست داد و جالب است که جدا شدن بحرین در مجلس ایران تصویب نشد و به صورت یک اعلامیه دولت بود که هویدا آمد و اعلام کرد.
نقل قول‌ها > سید حسن امین

سید حسن امین در نوشتاری ضمن بررسی فرایند جدایی بحرین در نهایت چنین نتیجه گرفته‌است:
«اکنون چهل و چند سال پس از جداسازی بحرین از ایران، باید از خود بپرسیم که آیا این تصمیم در باب بحرین خدمت بوده‌است یا خیانت؟ از خودمان یعنی از نسل خودمان و نسل پیش از خودمان آغاز می‌کنیم. آیا سکوت غریب ملت ایران در برابر این تصمیم، چگونه قابل توجیه است؟ به عقیدهٔ ما، عامهٔ مردم گناهی ندارند، مردم عادی را باید رهبران سیاسی و مراجع فرهنگی جامعه هدایت کنند. آزادسازی خرمشهر در ۱۳۶۱ نتیجهٔ عزم راسخ رهبران نظامی و سیاسی کشور به نجات خرمشهر از دست دشمن قهاری مثل صدام بود؛ اما به هنگام دسیسهٔ انگلیس برای ربودن بحرین، رهبران سیاسی و فرهنگی ایران، قدمی برنداشتند. برای اثبات این بی‌تفاوتی، باید دید که آیا موافقت رژیم پهلوی به تقدیم‌کردن بحرین به سیاست استعماری انگلیس، در احزاب سیاسی، در قوهٔ مقننه، در مطبوعات، در قوّهٔ قضاییه، در ستاد بزرگ ارتشتاران و دیگر نهادهای مرتبط با حفظ یکپارچگی سرزمینی کشور، و سرانجام در شعر و ادب فارسی چه بازتابی داشته‌است؟ آیا (در روز واقعه! نه بعد از سقوط رژیم پهلوی) کدام سیاستمدار یا روزنامه‌نگار ایرانی در این باب موضع گرفته‌است؟ چرا شاعران بلندآوازهٔ ایران –شاملو، اخوان ثالث، سهراب سپهری– و خطیبان نامی –حسینعلی راشد و محمدتقی فلسفی و بعدها علی شریعتی و فخرالدین حجازی– یا نویسندگان شهره –جلال آل‌احمد و… - مخصوصاً آن‌ها که در رثای چریک‌های خلق دل می‌سوزاندند، سینه‌چاک می‌کردند، اشک می‌ریختند، قلم می‌زدند و شعر می‌گفتند، در این باب، ساکت ماندند؟
...
آیا فقط خاقان مغفور فتحعلی‌شاه قاجار که هفده شهر ایران را پس از مغلوب شدن در جنگی نابرابر اجباراً به روس‌ها داد، مستحق دشنام ابدی است؟ آیا محمدرضاشاه و اعوان او در انتزاع بحرین (یعنی کابینهٔ امیرعباس هویدا، وزارت خارجهٔ ایران به سرپرستی اردشیر زاهدی، قوهٔ مقننه با آن همه سناتور و نمایندهٔ مجلس و دیگر نهادهای کشوری و لشکری) هیچ راه فراری از تصویب قاطع این انتزاع نداشتند؟
اگر به فرض، رژیم سابق ایران، تصمیمی درست می‌گرفت و در همان تاریخ، به‌جای «طرح نظامی–امنیتی تصرّف بحرین» در یک مقطع و کار «دیپلماتیک و مذاکرات پشت پرده‌ای» در مقطع بعدی، کار زیربنایی فرهنگی می‌کرد و سپس بر برگزاری یک همه‌پرسی جدّی با مشارکت همهٔ باشندگان بحرین پای می‌فشرد، بخت بیشتری برای ایرانی ماندن این بخش از سرزمین پدری یا دست‌کم سرفرازی واقعی در برابر جهان نداشتیم؟
...»
نقل قول‌ها > داریوش همایون

بحرین خاری در گلوی سیاست خارجی ایران بود. جمعیت بحرین با آنکه بسیاری شان، شاید نیمی شان اصل ایرانی داشتند ولی عرب شمرده می‌شدند و دنیای عرب یکپارچه پشت بحرین و شیخ بحرین بود. من به خاطرم هست که در۱۳۴۸نامه ای به هویدا نوشتم، چون رفته بودم و این مناطق را دیدن کرده بودم و پیشنهاد کردم که ما از ادعای خودمان بر بحرین دست برداریم. برای اینکه آنجا را جز با نیروی نظامی نخواهیم توانست بگیریم و حفظ کنیم و اینکار ما را وارد یک کارزار طولانی فرسایشی نه فقط با اعراب بحرین بلکه با تمام دنیای عرب خواهد کرد و به مصلحت ایران نیست؛ و بحرین اولا بسیار از خاک ایران دور است و ثانیاً منابعی ندارد که ما در غم از دست دادن آنها
باشیم و تصرف آن ــ چون فقط با تصرف ممکن بود ـارزش استراتژیک و دراز مدت ندارد. در نتیجه من طرفدار رها کردن بحرین بودم. مقاله ای هم در آیندگان نوشتم که برتری در خلیج فارس برای ما از دنبال کردن ادعای بی‌نتیجه بر بحرین مهم‌تر است… پاره ای دوستان چپ صرفنظر کردن از بحرین را به عنوان مثلاً خیانت به رخ ما می‌کشند. ولی ما به آنها می‌گوییم که اگر رفته بودیم و بحرین را اشغال نظامی کرده بودیم و بیست سال، ده سال، پانزده سال در آنجا گرفتار جنگ چریکی می‌بودیم سروران آن را به عنوان ویتنام شاه هر روز به رخ ما می‌کشیدند و شاه اینکار را نکرد و به واقعیت موجود احترام گذاشت.
نقل قول‌ها > عباس رمزی عطایی

فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی ایران
برای ایران امکان اینکه بپرد آن‌ور خلیج فارس را بگیرد (نبود)، ما در مورد بحرین نتوانستیم برویم بگیریم. این است که با مراجعه به آراء عمومی موافقت کردیم روی پیشنهادی بود که اعلی‌حضرت داد. البته خیلی هم زیرکانه بود و خیلی هم باهوش بود این کار. بعد هم آنها رفراندوم‌شان را انجام دادند و گفتند: “نه ما می‌خواهیم مستقل باشیم. اعلی‌حضرت هم گفتند: “نظر و رأی مردم بحرین برای من محترم است.” ببینید دوران مغولی گذشته بود. دوران بسط امپراتوری‌ها گذشته بود، دیگر امپراتوری انگلستان که آفتاب تویش غروب نمی کرد، دیگر طلوع نمی‌کرد اصلا. همه اینها از بین رفته بود. و موقعیت دنیا طوری نبود یا نیست دیگر که شما بتوانید بروید یک مملکتی را اشغال کنید. درگیری با بحرین یعنی اگر می‌خواستند بحرین را اشغال کنند چون بحرین تا حدودی تحت‌الحمایه انگلستان بود، در نتیجه باید با انگلستان طرف می‌شدند. طرف‌شدن با انگلستان یک خرده عاقلانه نبود. و اصولا برای اعلی‌حضرت همایونی یک مملکتی را مثل بحرین به زور بگیرند بعد هم همیشه دردسرتویش باشد و تروریست باشد و شلوغ بکنند و از این حرف ها، ترجیح دادند که ببینند خود مردم چه فکرمی‌کنند؟ به همین علت تصمیم گرفتند به آرای عمومی بگذارند.
نقل قول‌ها > کمال حبیب‌اللهی

آخرین فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی ایران
بزرگ‌ترین اشتباهی که به نظرم ما کردیم در مورد بحرین بود. بحرین را وقتی ما از دست دادیم یعنی نصف خلیج فارس را دادیم، تنها بحرین نبود تمام فلات قاره بود تمام نفتش بود ماهی‌هایش بود و در آینده معلوم نیست چه چیزهای دیگر باشد، سیادتش بود ما عملاً از دست دادیم. البته شاه مرحوم یک دلایلی هم خودشان داشتند و چون احساس کردند که افسرهای نیروی دریایی ناراحت‌اند، آن‌موقعی که من رئیس ستاد بودم، آمدند نیروی دریایی سخنرانی کردند و گفتند، «ما مجبور بودیم، زمان آن زمان نیست هند را انگلیس از دست داد، الجزیره را فرانسه از دست داد. ما نمی‌توانیم این ادعا را نگه داریم. سر هر کوچه سربازهای ما را آن‌جا می‌کشتند اگر…» ولی خوب به نظر من درست نبود به دلیل این‌که آن انتخابی هم که آن‌جا انتخابات به رأی عمومی مراجعه کردند همۀ ما می‌دانیم یک چیز قلابی بود، اصلاً به رأی آن… رفتند چهارتا کلاب از اعضای کلاب پرسیدند شما می‌خواهید چه‌کار کنید؟ قبلاً هم به این‌ها گفته بودند بگویید شیخ سلمان را می‌خواهیم.
نام‌نامه

↑  Sir Denis Wright
↑  William Luce
↑  Vittorio Winspeare Guicciardi
برای مطالعه

اعظم حیدرپور (۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۰). «انگلستان و مسئله حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه». مرکز اسناد انقلاب اسلامی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۱۴.
| ن ب ومحمدرضا پهلوی | ن ب ومحمدرضا پهلوی | ن ب ومحمدرضا پهلوی |
| --- | --- | --- |
زندگی- خانواده - آثار: زندگی- خانواده - آثار
| زندگی | آغازِ پادشاهی • ازدواج با فوزیه • تاج‌گذاری • اقدامات • نگرشِ مذهبی |  |
| خانواده | پدر و مادر: رضاشاه • تاج‌الملوک همسران: فوزیه بنت فؤاد • ثریا اسفندیاری • فرح دیبا فرزندان: شهناز • فرحناز • رضا • علیرضا • لیلا |  |
| کتاب‌ها | انقلاب سفید • به سوی تمدن بزرگ • مأموریت برای وطنم • پاسخ به تاریخ |  |
| کاخ‌ها | گلستان •  مرمر •  نیاوران •  سعدآباد |  |
| ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های بحرین | ن ب و انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌های بحرین |
| --- | --- |
نظرسنجی استقلال بحرین (۱۳۴۹): نظرسنجی استقلال بحرین (۱۳۴۹)
انتخابات سراسری:  ۱۳۵۲  ۱۳۸۱  ۱۳۸۵  ۱۳۸۹ 
انتخابات میاندوره‌ای:  ۱۳۹۰  ۱۳۹۱ 
انتخابات شهرداری:  ۲۰۰۲ میلادی  ۲۰۰۶ میلادی  ۲۰۱۰ میلادی 
همه‌پرسی‌ها:  ۱۳۷۹ 
مجلس مؤسسان (۱۳۵۱): مجلس مؤسسان (۱۳۵۱)
نقشهٔ دولتی عثمانی قطیف و بحرین جزو ایران
بازنشر اعلام استان چهاردهم بودن بحرین در مجلهٔ خواندنیها
امیرآباد (بوکان)

اَمیرآباد بزرگترین منطقه شهری واقع در بوکان با جمعیتی بالغ بر ۲۵٬۰۰۰ نفر است نام خیابان اصلی آن شمس‌الدین برهان است  که از ابتدای این منطقه تا انتهای آن طول دارد. این منطقه شهری بر سر راه خروجی بوکان به مهاباد در شمال غرب بوکان قرار دارد. پل رسالت رابطی است بین محله‌ئ امیرآباد و مرکز شهر و سیمینه رود از مرکز شهر عبور می‌کند.  امیرآباد در منطقه ۲ شهرداری بوکان قرار گرفته‌است.
باغ‌های وسیع منطقه امیرآباد بوکان
باغ‌های امیرآباد

این باغ‌ها با پیشینه بیش از ۸۰ سال از زمان پهلوی و با تلاش مرحوم حاج محمدامین ایلخانی زاده در حاشیه غربی سیمینه رود و در نزدیکی منطقه ۲ شهرداری بوکان (منطقه امیرآباد) ایجاد شده‌است. این باغ با وسعتی در حدود ۳۰ هکتار پس از باغ‌های قدیمی روستای سردارآباد و خراسانه و باغ‌های از بین رفته حمامیان، از کهن ترین باغ‌های شهر بوکان به‌شمار می‌آید.
باغ‌های آلبالوی امیرآباد هر ساله پذیرای عده زیادی است. از این باغ‌ها چندین تن آلبالو برداشت می‌شود.
باغ‌های امیرآباد بوکان هرساله چندین تن انواع میوه و بهترین نوع سبزی را به مرکز شهر و شهرهای همجوار روانه بازار می‌کند.
نیوم

| نِئوم | نِئوم |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور:  عربستان سعودی
استان: استان تبوک
Announced: ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷؛ ۷ سال پیش (۲۰۱۷-24}})
بنیان‌گذار: محمد بن سلمان
کرسی: آل سعود
حکومت: حکومت
 • Director: نظمی النصر
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶۵۰۰ کیلومتر مربع (۱۰۲۰۰ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳:۰۰+ (Arabian Standard Time)
وبگاه: وبگاه رسمی
نِئوم (عربی: نیوم) (انگلیسی: NEOM) یک شهر برنامه‌ریزی شده در استان تبوک در شمال غربی عربستان است که قرار است تا سال‌های آتی قابل سکونت شود. برنامه‌ریزی شده است که از فناوری پیشرفته در شهر استفاده شود و همچنین به عنوان یک مقصد گردشگری عمل کند. این مکان در شمال دریای سرخ، شرق مصر از طریق تنگه تیران و جنوب اسرائیل و اردن واقع شده است. محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی در گفتگوی خود با بلومبرگ در اکتبر ۲۰۱۸، اعلام کرده بود که پروژه نیوم در سال ۲۰۲۵ تکمیل خواهد شد و فاز اول آن در حال اتمام است.
هزینه این پروژه ۵۰۰ میلیارد دلار تخمین زده شده است. در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۸، عربستان سعودی از راه اندازی یک شرکت سهامی به نام نیوم با ۵۰۰ میلیارد دلار خبر داد. هدف این شرکت که به‌طور کامل در اختیار داشتن (صندوق سرمایه‌گذاری عمومی، صندوق سرمایه‌داری مستقل و توسعه منطقه اقتصادی نیوم) است. برنامه‌ریزی شده که منابع انرژی این شهر کاملاً از طریق منابع انرژی تجدید پذیر تأمین شود. نظمی النصر مدیرعامل شرکت سهامی نیوم است.
افتتاح پروژه

پروژه ایجاد این شهر توسط محمد بن سلمان، ولی‌عهد عربستان سعودی در کنفرانس ابتکار سرمایه‌گذاری آینده در ریاض، در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ اعلام شد. وی گفت که این شهر به‌طور مستقل از «چارچوب دولت موجود» با مالیات و نیروی کار خاص خود، قوانین و «سیستم قضایی خودمختار» کار خواهد کرد. مصر در سال ۲۰۱۸ اعلام کرد که به پروژه نیوم کمک می‌کند.
این ابتکار از چشم‌انداز سعودی ۲۰۳۰ شکل گرفت، طرحی که می‌خواهد وابستگی عربستان به نفت را کاهش دهد و اقتصاد آن را متنوع کند و بخش‌های خدمات عمومی را توسعه دهد. طرح‌هایی مثل ایجاد روبات برای انجام وظایفی مانند (امنیت، تدارکات، تحویل خانه، مراقبت از شهر) و شهر تنها با انرژی باد و انرژی خورشیدی می‌باشد. از آنجا که این شهر از ابتدا طراحی و ساخته خواهد شد، نوآوری‌های دیگری در زیرساخت‌ها و تحرک پیشنهاد شده است. انتظار می‌رود تنها ۲٫۴ کیلومتر از آن تا سال ۲۰۳۰ تکمیل شود..
در ژوئیه سال ۲۰۲۰، شرکت ایر پروداکتز اند کمیکالز ایالات متحده اعلام کرد که بزرگ‌ترین کارخانه هیدروژن سبز جهان را در عربستان سعودی احداث می‌کند. این پروژه ۵ میلیارد دلاری مشترکاً متعلق به شرکتهای Air Air ACWA Power و Neom عربستان سعودی خواهد بود.
کنسل شدن و کاهش ابعاد طرح

در ۲۰۲۴ عربستان سعودی ابعاد گسترده پروژه بلندپروازانه ۵۰۰ میلیارد دلاری شهر لاین در شهر هوشمند نئوم را که در ابتدا قرار بود ۱۷۰ کیلومتر طول داشته باشد، تا ۹۸٫۶ درصد کاهش داد. عربستان سعودی از کاهش ۹۸٫۶ درصدی ابعاد شهر لاین در نئوم خبر داد و اعلام کرد طرح اولیه برای پوشش منطقه‌ای به وسعت ۱۷۰ کیلومتر و پذیرایی از ۱٫۵ میلیون نفر با هزینه‌ای بالغ بر ۵۰۰ میلیارد دلار ترسیم شده بود، اما پروژه لاین اکنون تنها ۲٫۴ کیلومتر برای جمعیتی بالغ بر ۳۰ هزار نفر وسعت خواهد داشت.
نام شهر

نام شهر "Neom" از دو کلمه ساخته شده است. سه حرف اول پیشوند Neo به زبان یونان باستان: (نئو) به معنای "جدید" را تشکیل می‌دهند و حرف چهارم M از مخفف کلمه عربی: (مستقبل) به معنای "آینده" است.
منطقه جغرافیایی

پروژه نیوم در استان تبوک، در شمال غربی عربستان سعودی واقع شده است. همراه با خلیج عقبه و ۴۶۸ کیلومتر خط ساحلی با سواحل و صخره‌های مرجانی و همچنین کوه‌هایی با ارتفاع تا ۲۵۰۰ متر، مساحت کل ۲۶۵۰۰ کیلومتر مربع.
مدیران

کلاوس کلاینفلد به عنوان مدیر پروژه نیوم در زمان اجرای آن توسط ولیعهد عربستان، محمد بن سلمان در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷ اعلام شد. در سال ۲۰۱۸، کلاینفلد (Gladstone Place Partners LLC) را برای «خدمات ارتباطی» برای پروژه نیوم با هزینه ۱۹۹٬۵۰۰ دلار به علاوه هزینه‌های ۴۵٬۰۰۰ دلار به امضا رساند. در ۳ ژوئیه ۲۰۱۸، کلاینفلد از اول اوت ۲۰۱۸ به بعد به عنوان مشاور جدید محمد بن سلمان اعلام شد. نظمی النصر او را به عنوان رئیس جدید نیوم معرفی کرد.
طرح پروژه

مقاله (The Line) در ژانویه ۲۰۲۱، از طرح این پروژه به طول ۱۷۰ کیلومتر در منطقه نیوم که قرار است یک میلیون شهروند بدون ماشین‌های معمولی در این شهر زندگی کنند، رونمایی کرد.
طرح پروژه > فاز اول

برای توسعه فاز اول پروژه نیوم، برنامه‌ریزی شده بود که در سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۹ آغاز شود و تا سال ۲۰۲۰ به پایان برسد. پیشرفت‌ها شامل ساخت فرودگاه در شارما بود که پروازهای تجاری منظم بین ریاض و نیوم انجام می‌گرفت. طرح تحولات خلیج نیوم همچنین شامل ساخت اولین منطقه مسکونی در نیوم به عنوان بخشی از فاز اول پروژه است.
طرح پروژه > فاز اول > فرودگاه خلیج نیوم

در ژوئن ۲۰۱۹، اعلام شد که فرودگاه خلیج نیوم پس از اتمام فاز اول، فرودگاه با طول باند پرواز ۳٬۷۵۷ متر، پروازهای تجاری خود را آغاز می‌کند. فرودگاهی که قرار است در خلیج نیوم واقع شود توسط انجمن حمل و نقل هوایی بین‌المللی (IATA) با کد NUM به ثبت رسیده است.
حواشی

در اواخر سال ۲۰۱۸، پس از ترور جمال خاشقجی، محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی گفت که «هیچ‌کس برای سالها در این پروژه سرمایه‌گذاری نخواهد کرد». گزارش شده است که مشاوران نیوم، از جمله دنیل ال. داکتروف و معمار نورمن فاستر، از این پروژه انصراف دادند. همچنین دامنه پروژه‌های مبتنی بر دیدگاه ولیعهد شامل برخی از فن آوری‌هایی است که حتی هنوز وجود ندارند، مانند اتومبیل‌های پرنده، خدمتکاران ربات، ربات‌های دایناسور و یک ماه مصنوعی غول پیکر. تخمین زده شده که ۲۰٬۰۰۰ نفر برای اسکان شهر برنامه‌ریزی شده مجبور به نقل مکان شوند.
حواشی > تلاش برای اخراج قبیله الحویطات

در ۱۳ آوریل ۲۰۲۰، از عبدالرحیم الحویطی فیلم‌هایی را در اینترنت منتشر شد که در ان گفته شده: «نیروهای امنیتی سعودی در تلاشند که او و دیگر اعضای قبیله الحویطات را از شهر تاریخی خود بیرون کنند تا زمینه را برای توسعه نیوم فراهم کنند» علیا ابوتایا الحویطی، یک فعال حقوق بشر سعودی از همان قبیله، فیلم‌ها را پخش کرد. در فیلم‌ها عبدالرحیم الحویطی گفت که از دستور تخلیه سرپیچی خواهد کرد اگرچه انتظار داشت مقامات سعودی برای جرم دانستن وی در خانه او سلاح بگذارند. وی بعداً توسط نیروهای امنیتی سعودی کشته شد و آنها ادعا کردند که به سمت آنها تیراندازی شده است. این قسمت از وقایع توسط علیا الحویطی مورد اختلاف قرار گرفت و وی گفت که او اسلحه گرم ندارد. مراسم تشییع جنازه وی در حوالی روستای الخورایبه برگزار شد و علی‌رغم حضور نیروهای امنیتی سعودی، در آن مراسم حضور داشتند.
هشت پسر عموی عبدالرحیم الحویطی به دلیل اعتراض به دستور تخلیه دستگیر شده‌اند اما علیا الحویطی گفت که وی و فعالان حقوق بشر در غرب امیدوارند که دستگیری‌ها را به چالش بکشند. این قبیله با توسعه نیوم مخالف نیستند اما نمی‌خواهند از محل زندگی قدیمی خود بیرون شوند. علیا الحویطی از طرف افرادی که به گفته او طرفداران محمد بن سلمان هستند تهدید به مرگ شد، تهدیدها به پلیس انگلیس گزارش شد.
در نوامبر سال ۲۰۲۰، وکلای انگلیسی نماینده قبیله بادیه نشین در توسعه نیوم، از دومنیک راب خواستند که اجلاس G20 در عربستان سعودی را تحریم کند. وکلا اشاره کردند که انگلستان برای موضع‌گیری در دفاع از قبیله و مقابله با عربستان سعودی در مورد مسائل حقوق بشر، یک الزام اخلاقی دارد.
حواشی > شرکت روابط عمومی رودر فین

در ژوئن سال ۲۰۲۰، محمد بن سلمان یک شرکت روابط عمومی و لابی گری را برای مقابله با نقدها و حواشی پیرامون پروژه شهر نیوم استخدام کرد. این کشور قراردادی به ارزش ۱۷۰۰۰۰۰ میلیون دلار با شرکت روابط عمومی رودر فین امضا کرد.
الیاس‌آباد (ارومیه)

| الیاس آباد (ارومیه) | الیاس آباد (ارومیه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش مرکزی شهرستان ارومیه
دهستان: بکشلوچای
جمعیت: ۱۲۰۰ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
الیاس آباد، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان بکشلوچای قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۴۱ نفر (۲۱۸ خانوار)
بوده‌است؛ و در سال ۱۳۹۸ یکی از بزرگترین روستاهای حومه است. این روستا دارای مدرسه در مقطع ابتدایی است که بتازگی با مشارکت اهالی تعمیر و بازسازی گردیده که در این راه آقایان قاسم‌زاده و فکرت و وحدت زحمات زیادی را متقبل گردیده‌اند و همچنین دارای خانه بهداشت است که ساختمان جدید آن نیز بتازگی افتتاح گردیده و دو مسجد و یک سالن ورزشی و دارای آب گاز برق و تلفن و نانوایی است. این روستا در نزدیکی کوهی به نام بیزو داغی قرار دارد و مردم آن به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و مسلمان شیعه هستند.
فهرست سفیران ایران در اتریش

در سال ۱۸۷۲ میلادی میرزا ملکم‌خان وزیر مختار ایران در بریتانیا در کشور اتریش نیز اکردیته می‌شود و بدین ترتیب روابط منظم دیپلماتیک میان دو کشور ایران و اتریش برقرار می‌گردد. این فهرست علاوه بر ذکر نام دیپلمات‌های ارشد (در آغاز وزیر مختار و سپس سفیر کبیر) نام برخی از دیگر دیپلمات‌ها را هم در بر می‌گیرد.
صفوی

کشیش پتروس دومونته لیبانو (Petrus de Monte Libano)
حسینعلی بیگ بیات
مهدیقلی بیگ اِنوک اُغلی (۱۶۰۵ م)
زینل بیگ بیگدلی شاملو
قاجار (پیش از روابط منظم)

سرتیپ محمدحسین خان مقدم مراغه‌ای (آجودان‌باشی، نظام‌الدوله، صاحب‌اختیار)
انجمن ماکیان آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۸۷۳
هدف: پشتیبانی و ترویج استاندارد نژاد ماکیان
مکان: PO Box 306 Burgettstown, PA
منطقه: ایالات متحده آمریکا و کانادا
President: Dave Anderson
وابستگی: انجمن ماکیان آمریکا
وبگاه: amerpoultryassn.com
انجمن ماکیان آمریکا (انگلیسی: American Poultry Association) قدیمی‌ترین سازمان ماکیان در آمریکای شمالی می‌باشد. این انجمن در ۱۸۷۳ بیانگذاری شده است و از ۱۹۳۲ در ایندیانا شروع به فعالیت نموده است.
اموال غیرمنقول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حوزه: حقوق
اموال غیر منقول، در اصطلاح حقوقی به مالی گفته می‌شود که از جایی به جای دیگر قابل انتقال نباشد٬مانند زمین و معدن. اگر در عمل، نقل مالی ممکن شود، اما به موجب این تغییر ویرانی و خرابی عین یا محل آن حاصل گردد، آن را نیز غیرمنقول می‌گویند.
اموال جمع مال است و در لغت به معنی خواسته، املاک و اسباب، کالا و ثروت و هر چیزی که در تملک کسی باشد، یا در تصرف و ید کسی باشد، گفته می‌شود.
اموال غیرمنقول در حقوق ایران > تقسیم‌بندی

با استناد به قانون مدنی ایران اموال غیرمنقول به صورت زیر تقسیم‌بندی می‌شود:
اموال غیرمنقول ذاتی که منحصراً شامل زمین می‌شود
اموال غیرمنقول وابسته به عمل انسان، مانند لوله‌های به کار رفته در ساختمان
اموالی که در حکم اموال غیرمنقول هستند
اموالی که تابع اموال غیرمنقول هستند
اموال غیرمنقول در حقوق ایران > آثار تفکیک اموال منقول و غیرمنقول

مهم‌ترین آثار تقسیم‌بندی اموال به منقول و غیرمنقول به شرح زیر می‌باشد:
خارجیان نمی‌توانند در ایران آزادانه اموال غیرمنقول را مالک شوند
نقل و انتقال اموال غیرمنقول باید با سند رسمی‌صورت بگیرد، اما در مورد اموال منقول تنظیم سند رسمی ضرورت ندارد
حق شفعه مختص اموال غیرمنقول است
برای رسیدگی به دعاوی راجع به غیرمنقول، دادگاهی صالح است که مال غیرمنقول در حوزه آن واقع است
حق ارتفاق مخصوص اموال غیرمنقول است
زن از اموال منقول به‌طور کلی ارث می‌برد; و از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان ارث می‌برد.