stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الیزابت گرت اندرسون
زندگی

الیزابت در نهم ژوئن سال ۱۸۳۶ در وایت چاپل لندن و در خانواده‌ای به دنیا آمد که سابقه درخشانی در تحقیق و تولیدات علمی و همچنین جنبش‌های سیاسی داشتند. او دومین فرزند از دوازده فرزند نیوسن گرت (۱۸۱۲–۱۸۹۳) از لیستون سافک و همسرش لوییزا (۱۸۱۳–۱۹۰۳) موسوم به دونل از لندن بود.او همواره بر حق زنان بر استفاده از فرصت‌های عالی آموزشی و علمی تأکید داشت. الیزابت گرت اندرسون دستاوردهای خود را از طریق مبارزه‌ای سرسختانه به دست آورد شد. گرچه الیزابت در آزمون‌های ورودی دانشکده پزشکی پذیرفته شده بود، اما در حالی که او از تحصیل در دانشکده پزشکی منع شده بود، از طریق آموزگار خصوصی به مطالعه ادامه داد. او سال‌های ابتدایی کارش را به صورت خصوصی و به عنوان دستیار چند پزشک محلی طبابت کرد. هر چند سیستم مانع اخذ مدرک پزشکی برای زنان بود، گرت اندرسون یک راه گریز یافت و در امتحانات پزشکی بالاترین نمرات را کسب کرد.
او پس از الیزابت بلک‌ول دومین پزشک زن درجهان شناخته می‌شود. خواهر کوچکتر او میلسنت فاوست یکی از رهبران مبارزات قانون اساسی برای حق رأی زنان بود.
الیزابت گرت اندرسون سال ۱۸۶۵ میلادی پس از انجام آزمونی توسط انجمن پزشکان و داروسازان به عنوان پزشک تأیید شد و اجازه طبابت یافت. این رویدادی تاریخی و مهم در انگلیس آن دوران به‌شمار می‌رفت. اهمیت این اتفاق تا آنجا بود که تا ماه‌ها در محافل علمی اروپا از الیزابت گرت و موفقیت اخیرش صحبت می‌شد. نکته جالب توجه دربارهٔ زندگی شخصی و موفقیت‌های تاریخی الیزابت گرت، مخالفت‌های همیشگی پدرش در خصوص ورود وی به دنیای پزشکی بود، اما الیزابت که با گوش دادن به مقاله‌ای تحت عنوان «پزشکی به عنوان حرفه‌ای برای زنان» به وجد آمده بود، توانست با مخالفت‌های پدر کنار بیاید و راه مورد نظرش را ادامه دهد. او تنها زن کلاس خود در دانشکده به‌شمار می‌آمد و در عین حال این اجازه را نداشت که در همه اعمال جراحی آموزشی شرکت کند. با این حال در امتحانات پایان دوره رتبه نخست را کسب کرد. او که ورودش به دنیای پزشکی را با داروسازی آغاز کرده بود در سال ۱۸۶۶ و در لندن همیشه شلوغ و مه‌آلود آن سال‌ها داروخانه‌ای ویژه زنان و کودکان راه‌اندازی کرد و با توجه به شهرتی که داروخانه‌اش در چند سال بعد به دست آورد، سال ۱۸۷۲ به بیمارستانی جدید برای زنان و کودکان تبدیل شد. الیزابت گرت اندرسون به عنوان مادر پزشکی زنان در انگلیس شناخته می‌شود.
نگارخانه

نیوسن و لوئیزا گرت، پدر و مادر الیزابت، در سنین کهنسالی
یک پرتره از گرت در دهه ۱۸۶۰
الیزابت گرت اندرسون قبل از دانشکده پزشکی، پاریس
گرت اندرسون حدود ۱۸۸۹
گرت اندرسون در کسوت شهردار ادلبورو، انگلستان، نوامبر ۱۹۰۸
گرت اندرسون با املین پنکهرست در جمعه سیاه، ۱۸ نوامبر ۱۹۱۰
گرت اندرسون
کاریکاتور گرت اندرسون منتشر شده در سال ۱۸۷۲
مرکز گرت اندرسون در بیمارستان ایپسوییچ
درگذشت

الیزابت گرت اندرسون در سال ۱۹۱۷ درگذشت و در کلیسای سنت پیتر و سنت پل، ادلبورو به خاک سپرده شد.
بزرگداشت

موتور جستجوی گوگل در ۹ ژوئن ۲۰۱۶ به افتخار الیزابت گرت اندرسون در ۱۸۰مین سالروز تولد او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در انگلستان تغییر داد.
سرآسیاب بالا (ممسنی)

| سرآسیاب بالا | سرآسیاب بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
سرآسیاب بالاموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسرآسیاب بالاسرآسیاب بالا (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: سرآسیاب بالاموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانسرآسیاب بالاسرآسیاب بالا (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۳۰°۸′ شمالی ۵۱°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۳۳°شمالی ۵۱٫۶۵۰°شرقی﻿ / 30.133; 51.650: مختصات: ۳۰°۸′ شمالی ۵۱°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۳۳°شمالی ۵۱٫۶۵۰°شرقی﻿ / 30.133; 51.650
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: ممسنی
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جاوید ماهوری
جمعیت: ۵۵۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سرآسیاب بالا روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جاوید ماهوری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۰۲ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است.
سیارک ۱۴۲۵۲

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژانویه ۴, ۲۰۰۰
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۵۲۹۷۹۲۴
حضیض: ۱.۹۹۵۳۵۷۲
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۱۸۱۰۳۳
تناوب مداری: ۱۲۴۳.۰۹۰۸۳۲۱
آنومالی متوسط: ۳۱.۵۱۲۸۰
انحراف: ۲.۱۲۷۲۷
 :  
سیارک ۱۴۲۵۲ (به انگلیسی: 14252 Audreymeyer، نامگذاری:2000AD64) چهارده هزار و دویست و پنجاه و دومین سیارک کشف شده‌است که در ۴ ژانویه ۲۰۰۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۹ است.
مای الطوخی

| مای الطوخی | مای الطوخی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ اوت ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) شارلوتنلوند، دانمارک
ملیت: دانمارکی-مصری
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
مای الطوخی (دانمارکی: May el-Toukhy؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۷۷) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس دانمارکی-مصری است.
وی از مادری دانمارکی و پدری مصری در دانمارک متولد شد و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ کارگردانی در «دانشکدهٔ ملی هنرهای نمایشی دانمارک» و «دانشکدهٔ ملی فیلم دانمارک» است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ملکه قلب‌ها اشاره نمود.
سانتا اولیوا

| سانتا اولیوا | سانتا اولیوا |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Castle of Santa Oliva: Castle of Santa Oliva
  نشان:   نشان
سانتا اولیواLocation in Catalonia: سانتا اولیواLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۱۵′ شمالی ۱°۳۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۲۵۰°شمالی ۱٫۵۵۰°شرقی﻿ / 41.250; 1.550: مختصات: ۴۱°۱۵′ شمالی ۱°۳۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۲۵۰°شمالی ۱٫۵۵۰°شرقی﻿ / 41.250; 1.550
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان:  استان تاراگونا
Comarca: Baix Penedès
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cristina Carreres Haro (2015)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۶ کیلومتر مربع (۳٫۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۳۲۸۷
 • تراکم: ۳۴۰/کیلومتر مربع (۸۹۰/مایل مربع)
وبگاه: www.santaoliva.cat
سانتا اولیوا (به اسپانیایی: Santa Oliva) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Baix Penedès واقع شده‌است. سانتا اولیوا ۹٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۲۸۷ نفر جمعیت دارد.
کن سوئوفورد

| کن سوئوفورد | کن سوئوفورد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۳ دوکوئین، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱ نوامبر ۲۰۱۸ (۸۵ سال) پاسیفیک گروو، کالیفرنیا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه، صداپیشه، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۲–۲۰۰۴
همسر: باربی بیگز (۱۹۵۸ تا کنون)
فرزندان: ۵
کن سوئوفورد (انگلیسی: Ken Charles Swofford؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۳۳) یک هنرپیشه، صداپیشه و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
کاپیتان نیومن ام.دی. (۱۹۶۳)
جاذبه آندرومدا (۱۹۷۱)
یک سرخپوست کوچک (فیلم) (۱۹۷۳)
پرنده سیاه (۱۹۷۵)
اصل دومینو (۱۹۷۷)
سیمارون (۱۹۶۷)
ویرجینیایی (۱۹۶۸–۱۹۶۹)
مأموریت: غیرممکن (۱۹۷۰–۱۹۷۱)
خیابان‌های سان‌فرانسیسکو (۱۹۷۳)
خانواده والتون (مجموعه تلویزیونی) (۱۹۷۴)
خانواده پارتریج (۱۹۷۰–۱۹۷۴)
ماه کاغذی (مجموعه تلویزیونی) (۱۹۷۴)
دود اسلحه (۱۹۶۷–۱۹۷۵)
الری کوئین (۱۹۷۵–۱۹۷۶)
مرد شش‌میلیون‌دلاری (۱۹۷۷–۱۹۷۸)
کارآگاه راکفورد (۱۹۷۵–۱۹۷۹)
خانه ما (مجموعه تلویزیونی ۱۹۸۶) (۱۹۸۸)
بی‌واچ (۱۹۹۱–۱۹۹۲)
قوانین مورفی
تلما و لوییز
کمپوت (نوشیدنی)

با این دربارهٔ نوعی نوشیدنی است و با کمپوت (دسر) اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک کمپوت سنتی بلغارستان: یک کمپوت سنتی بلغارستان
نام‌های جایگزین: Compot (کُمپوت)
گونه: غذا، نوشیدنی
خاستگاه: اصلی در اروپا، شرق اروپا و جنوب اروپا
دمای سرو: سرد، داغ، یا دمای اتاق
مواد اصلی: طیفی از میوه
انواع: Uzvar
  رسانه: کمپوت:   رسانه: کمپوت
کُمپوت یا کَمپوت (به فرانسوی: Compote) یک نوشیدنی شیرین غیر الکلی است که بسته به فرهنگ و فصل ممکن است سرد و گرم سرو شود. این ماده از طریق پخت میوه‌هایی مانند توت فرنگی، زردآلو، هلو، سیب، ریواس، آلو یا آلبالو در حجم زیادی از آب به دست می‌آید که اغلب همراه با شکر یا کشمش به عنوان شیرین کننده‌های اضافی به دست می‌آیند. بعضی اوقات ادویه‌های مختلفی مانند وانیل یا دارچین برای عطر و طعم بیشتر به آن اضافه می‌شود، مخصوصاً در زمستان که کمپوت معمولاً به صورت گرم سرو می‌شود. کمپوت در کشورهای اروپای مرکزی و شرقی و همچنین در اروپای جنوبی محبوب است.
کمپوت بخشی از فرهنگ آشپزی بسیاری از کشورهای مرکزی، شرقی، اروپای جنوبی و خاورمیانه است، مانند: آلبانی، ارمنستان، بلاروس، جمهوری چک، اوکراین، روسیه، لهستان، بلغارستان، بوسنی و هرزگوین، لیتوانی، لتونی، استونی، مجارستان، اسلوونی، کرواسی، مقدونیه شمالی، صربستان، مونته‌نگرو، اسلواکی، مولداوی و رومانی (جایی که به عنوان کمپوت شناخته می‌شود)، اتریش، یونان، گرجستان و قبرس و همچنین در: ایران، قزاقستان، تاجیکستان، ترکیه، آذربایجان و سوریه. کمپوت (به زبانهای مقدونی، بلغاری، روسی، صربی، بوسنیایی و اوکراینی به کامپوت) روشی گسترده برای حفظ میوه برای استفاده در فصل زمستان در کشورهای اروپای جنوبی و شرقی بود. در سال ۱۸۸۵، Lucyna ierwierczakiewiczowa در یک کتاب دستور العمل نوشت که کمپوت میوه را به خوبی حفظ کرده و تازه به نظر می‌رسد. کمپوت در دهه ۱۹۷۰ هنوز محبوب بود. همچنین در بسیاری از کشورهای آسیای میانه مانند ازبکستان و قرقیزستان محبوب است. ده‌ها دستور العمل را می‌توان در کتاب دستور العمل لهستانی، به اسم کوچنیا پولسکا یافت.
مصرف کمپوت از دهه ۱۹۸۰ کاهش یافته‌است. با پایان یافتن نگهداری مواد غذایی در بسیاری از کشورهای اروپای جنوبی و شرقی، کمپوت توسط آب میوه، نوشابه و آب معدنی جایگزین شده‌است.
اوزوار

Uzvar یا vzvar نوشیدنی مشابهی است که از میوه‌های مختلف خشک و گاهی توت تهیه می‌شود، با عسل یا شکر شیرین می‌شود و در اوکراین محبوب است.
سیارک ۱۲۴۴۰

سیارک ۱۲۴۴۰ (به انگلیسی: 12440 Koshigayaboshi، نامگذاری:1996CF3) دوازده هزار و چهارصد و چهلمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۱ فوریه ۱۹۹۶ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۴۰.۷ است.
مانون لسکو (پوچینی)

پوستر اولین اجرای مانون لسکو
مانون لسکو اپرایی در چهار پرده می‌باشد که توسط جاکومو پوچینی ساخته شده و داستان آن بر اساس رمان " مانون لسکو " اثر آنتوان فرانسوا پره وو شکل گرفته‌است. اپرانامه این اثر به زبان ایتالیایی بوده و با همکاری پنج تن از نویسندگان به نام‌های: روجرو لئونکاوالو، مارکو پراگا، جوزپه جاکوزا، دومینکو الیوا، لویجی ایلیکا و نظارت خود پوچینی نوشته شده‌است.
در ابتدا، ناشر این اثر - جولیو ریکوردی - با ساخت هر پروژه دیگری اقتباس گرفته از این رمان، مخالفت می‌کرد؛ چرا که پیش از این ژول ماسنه، اپرایی بر اساس همین حکایت ساخته بود (۱۸۸۴ میلادی)، که محبوبیت و مقبولیت کافی را بدست آورده بود. از طرف دیگر، دنیل ابه - آهنگساز فرانسوی - نیز اپرایی با همین نام ساخته بود (۱۸۵۶ میلادی)؛ بنابراین، از نظر ریکوردی، کار بر روی اثر پوچینی به نوعی اتلاف وقت محسوب می‌شد. با این وجود، پوچینی بر ساخت این اپرا پافشاری کردو باور داشت که " مانون " - شخصیت اصلی داستان - قهرمانیست که می‌تواند بارها و بارها قلب تماشاچیان را به تصرف درآورده و مورد توجه قرار بگیرد.
اولین اجرای مانون لسکو (پوچینی)، به تاریخ ۱ فوریه ۱۸۹۳ در Teatro Regio - تورین، به روی صحنه رفت. این سومین و در واقع موفق‌ترین اثر پوچینی تا آن زمان بود که مورد تشویق و تحسین عموم قرار گرفت. از جمله دیگر آثار پوچینی می‌توان بوهمه، توسکا (اپرا) و مادام باترفلای را نام برد که پس از مانون لسکو ساخته شده و به اجرا درآمدند.
نقش‌ها

| نقش | نوع صدا |  |
| --- | --- | --- |
| مانون لسکو | سوپرانو |  |
| لسکو؛ برادر مانون - یک گروهبان | باریتون |  |
| شوالیه گریو | تنور (صدا) |  |
| جرونته د راور؛ خزانه دار کلّ | باس |  |
| ادموندو؛ یک دانشجو | تنور |  |
| هتل دار | باس |  |
| خواننده | متزو سوپرانو |  |
| استاد رقص | تنور |  |
| مسئول روشنایی | تنور |  |
| گروهبانی از کمانداران سلطنتی | باس |  |
| ناخدا | باس |  |
| آرایشگر | (بی کلام) |  |
گروه کر خوانندگان، جوانان، صومعه داران، دختران، اهالی شهر، دانشجویان، زنان خود فروش، کمانداران و سربازان: گروه کر خوانندگان، جوانان، صومعه داران، دختران، اهالی شهر، دانشجویان، زنان خود فروش، کمانداران و سربازان
خلاصه

زمان: نیمه دوم قرن هجدهم
مکان‌ها: امیان، پاریس، لو آور، نیواورلئان
خلاصه > پرده یک

میدانگاهی عمومی نزدیک دروازه پاریس
غروب هنگام است و عده ایی از پسران دانشجو و دختران در میدانی که معروف به محل نوشیدن و سرگرمیست، در حال قدم زدن هستند. ادموندو در وصف لذت جوانی آوازی سر می‌دهد (Edmondo, chorus: Ave, sera gentile). گریو وارد می‌شود؛ اما غمگین است و از بقیه کناره‌گیری می‌کند (Des Grieux, Edmondo, chorus: L’amor! L’amor). دیگر جوانان هم شروع به شوخی و سر به سر گذاشتن با او می‌کنند (Des Grieux, Edmondo, chorus: Tra voi, belle, brune e bionde) ; (Edmondo, chorus: Ma, bravo).
کالسکه ایی از آراس می‌رسد و مانون، لسکو و جرونته از آن پیاده می‌شوند. در نگاه اول، گریو عاشق مانون می‌شود (Chorus, Edmondo, Lescaut, Des Grieux, Geronte: Discendono, vediam); (Des Grieux, Manon, Lescaut: Cortese damigella). گریو از گفتگوی بین آن سه، اینطور متوجه می‌شود که مانون قرار است - به خواسته پدرش - به یک صومعه سپرده شود؛ بنابراین در موقعیتی مناسب، به سوی مانون رفته وِ التماس می‌کند که با او ملاقاتی داشته باشد؛ مانون هم با بی میلی قبول می‌کند. دانشجویان با اشاره به این دو، شروع به خندیدن و مزاح می‌کنند. مانون صحنه را ترک می‌کند و گریو احساساتش را نسبت به این دختر زیبا بیان می‌دارد (Des Grieux: Donna non vidi mai).
لسکو به همراه جرونته وارد می‌شوند؛ جرونته - که خود نیز عاشق مانون است - باور دارد که مانون نباید به صومعه فرستاده شود و آنجا تلف خواهد شد؛ او هنگامی که لسکو مشغول کارت بازی با گروه دانشجویان است، ترتیب دزدیدن مانون و بردنش به پاریس را می‌دهد (Edmondo, chorus, Geronte, Lescaut: La tua ventura ci rassicura); (Edmondo, Des Grieux: Cavaliere, te la fanno). ادمونتو متوجه این دسیسه شده و گریو را با خبر می‌سازد و به او توصیه می‌کند که مراقب اوضاع باشد (Des Grieux, Manon: Vedete? Io son fedele alla parola mia). گریو نزد مانون رفته و عشقش را ابراز می‌دارد و از او می‌خواهد که با هم به پاریس بروند؛ مانون هم قبول می‌کند و این دو راهی پاریس می‌شوند. سپس جرونته و لسکو سر می‌رسند و کالسکه آن‌ها را که از نظر دور می‌شده، می‌بینند؛ بنابراین - به پیشنهاد لسکو - تصمیم می‌گیرند که تعقیبشان کنند (Geronte, Edmondo, Lescaut, chorus: Di sedur la sorellina e il momento).
خلاصه > پرده دو

اتاقی در خانه جرونته - پاریس
«پوچینی، آن قسمت از رمان که مانون و گریو مدتی با هم زندگی کرده و سپس مانون به دلیل بی‌پولی گریو، از وی جدا می‌شود را، حذف می‌کند»
مانون به عنوان معشوقه جرونته در خانه او به سر می‌برد؛ آرایشگر مشغول آرایش مو و صورت اوست است که لسکو وارد می‌شود (Manon, Lescaut: Dispettosetto questo riccio!); (Lescaut: Sei splendida e lucente). مانون به برادرش می‌گوید که جرونته سالخورده و بداخلاق است و زندگی با او برایش بسیار کسالت بار و غم‌انگیز شده‌است؛ مانون ادامه می‌دهد که هنوز عاشق گریو است و نمی‌تواند از بودن در کنار جرونته لذت ببرد (Manon: In quelle trine morbide); (Lescaut, Manon: Poiché tu vuoi saper).
به درخواست جرونته، خوانندگان و نوازندگان به همراه یک استاد رقص، برای شادی و سرگرمی مانون به آنجا میایند (Madrigal: Sulla vetta tu del monte); (Manon, Lescaut: Paga costor). مانون با استاد رقص سرگرم رقصیدن مینوئت و خواندن آواز محلی می‌شود (Dancing master, Geronte, Manon, chorus: Vi prego, signorina [minuet]); (Manon, Geronte, chorus: L’ora, o Tirsi, è vaga e bella). پس از این رقص، جرونته و دیگر موزیسین‌ها خانه را ترک می‌کنند.
اندوه درونی خواهر، لسکو را به شدت تحت تأثیر قرار داده و می‌رود تا هر چه زودتر گریو را پیدا کند و ماجرا را به او بگوید. وقتی گریو متوجه می‌شود که مانون هنوز به او فکر می‌کند؛ به سوی خانه جرونته می‌رود. با دیدن دوباره یکدیگر، مانون و گریو بسیار خوشحال می‌شوند (Manon, Des Grieux: Oh, sarò la più bella! – This love's own magic spell). ناگهان، همچنان که این دو عشقشان را به یکدیگر ابراز می‌داشتند، جرونته وارد می‌شود؛ او با احترامی طعنه‌آمیز، با هر دوی آن‌ها روبرو شده و محبت‌هایش را به مانون یادآوری می‌کند. مانون هم پاسخ می‌دهد که دیگر هیچ علاقه ایی به ادامه زندگی با او ندارد (Geronte, Des Grieux, Manon: Affè, madamigella).
جرونته با ادای یک تعظیم، مانون و گریو را تنها می‌گذارد و آن دو با احساس آزادی بیشتر، به شادی و ابراز عشق ادامه می‌دهند (Manon, Des Grieux: Ah! Ah! Liberi!). لسکو با اصرار آن‌ها را وادار می‌سازد که هر چه زودتر از خانه خارج شوند؛ اما دست کشیدن از آنهمه جواهرات و لباسهای گرانقیمت برای مانون مشکل بوده و کمی تعلل می‌کند. دوباره لسکو نفس نفس زنان وارد می‌شود و به آن‌ها هشدار می‌دهد که باید هر چه زودتر آنجا را ترک کنند. مانون چند مشت از طلا و جواهراتش را برداشته و به طرف در می‌رود تا آن را باز کرده و به همراه گریو فرار کنند؛ اما در قبلاً به دستور جرونته قفل شده بوده‌است.
جرونته با چند سرباز، برای دستگیری مانون و مجازاتش سر می‌رسند؛ مانون تمام جواهرات را به پای جرونته می‌ریزد و اجازه می‌خواهد که برود، اما به دستور وی، زن جوان کشان کشان از اتاق بیرون برده شده و به گریو هم اجازه داده نمی‌شود که او را همراهی کند (Des Grieux, Manon, Lescaut, sergeant, Geronte: Lescaut! – Tu qui?). (Intermezzo: The journey to Le Havre.) تلاشهای گریو برای رهائی مانون از زندان به جای نمی‌رسد و او بناچار به لوآور می‌رود.
خلاصه > پرده سه

میدانی در بندرگاه لوآور
سحرگاه است؛ مانون در زندان زنان بدکاره به سر می‌برد (Des Grieux, Lescaut, Manon: Ansia eterna, crudel). لسکو به یکی از زندانبانان رشوه می‌دهد تا اجازه دهد گریو از پشت میله‌ها با مانون دیدار و صحبت کند؛ آن‌ها متوجه می‌شوند که مانون قرار است به لوئیزیانا تبعید شود. مسئول روشنایی از آنجا ردّ می‌شود و در حال خاموش کردن چراغ‌ها، آواز می‌خواند (Lamplighter, Des Grieux, Manon: E Kate ripose al re); (Des Grieux, Manon: Manon, disperato è il mio prego).
تلاش‌های لسکو و گریو برای نجات مانون بی‌نتیجه می‌ماند. مانون با چهره ایی اندوهگین و رنگ پریده، در بین دیگر زنان زندانی و با همراهی یک نگهبان به داخل کشتی برده می‌شود. جمعیت حاضر در آنجا با بی‌رحمی شروع به گفتگو در مورد این زنان کرده و آن‌ها را کالاهایی می‌نامند که توسط مردان مورد استفاده قرار گرفته و حالا به دور ریخته می‌شوند (Chorus, Lescaut, Des Grieux, Manon: All'armi! All'armi). لسکو به شدت نگران مانون است و دلش برای او می‌سوزد (Sergeant, chorus, Lescaut, Manon, Des Grieux: Rosetta! – Eh, che aria!). گریو نیز در اندوه از دست دادن مانون برای همیشه، آخرین تلاش‌هایش را برای آزادی مانون می‌کند؛ ولی توسط مأمورین با خشونت به کنار رانده می‌شود؛ اما ناخدای کشتی با دیدن این صحنه دلش به رحم می‌آید (Des Grieux: Pazzo son) و اجازه می‌دهد که گریو سوار کشتی شود.
خلاصه > پرده چهار

یک دشت وسیع در نزدیکی حاشیه نیو اورلئان
صحنه از جایی آغاز می‌شود که مانون و گریو به امید پناه گرفتن در محل استقرار بریتانیایی‌ها، راه صحرا را پیش گرفته‌اند. مانون از فرط تشنگی به زمین می‌افتد (Des Grieux, Manon: Tutta su me ti posa) ; (Des Grieux: Vedi, son io che piango) ; (Manon, Des Grieux: Sei tu che piangi). گریو احساس می‌کند که جان مانون در خطر است و به جستجوی آب می‌رود؛ پس از رفتن او، مانون گذشته‌اش را به یاد آورده و برای زیبایی اغواکننده و سرنوشت تلخش آواز می‌خواند (Manon: Sola, perduta, abbandonata). جستجوی گریو برای یافتن آب بی‌حاصل است و او دست خالی بازمی‌گردد؛ مانون در آغوش گریو شروع به شرمساری می‌کند و به خاطر سختی‌هایی که گریو به خاطرش متحمل شده، از او طلب بخشش می‌کند؛ گریو به مانون اطمینان می‌دهد که او را بخشیده و بی شک آینده ایی خوش و درخشان در انتظارشان خواهد بود. همچنان که دو دلداده به یکدیگر ابراز عشق و وفاداری می‌کنند، تشنگی مانون را از پای درآورده و در میان بازوان گریو جان می‌سپارد؛ گریو نیز از شدت اندوه، کنار پیکر بی جان مانون، از حال می‌رود (Manon, Des Grieux: Fra le tue braccia, amore).
لباس مانون در پرده دو، طراحی شده توسط Adolf Hohenstein - نخستین اجرا (۱ فوریه ۱۸۹۳)
صحنه طراحی شده توسط Ugo Gheduzzi برای پرده دو (۱۸۹۳ - نخستین اجرا)
لباس گریو در پرده دو، طراحی شده توسط Adolf Hohenstein - نخستین اجرا
صحنه طراحی شده توسط Ugo Gheduzzi برای پرده سه (۱۸۹۳ - نخستین اجرا)
ستاره‌ای در خاک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: چارلز اف. هاس
تهیه‌کننده: آلبرت زوگسمیت
فیلمنامه‌نویس: اسکار برادنی
بازیگران: جان آگار میمی وان دورن ریچارد بون کالین گری لیف اریکسون جیمز گلیسون هری مورگان کلینت ایستوود فرانک میلز اریک نیلسن جرج والاس پائول فیکس رابرت استلو استفورد رپ استنلی اندروز تری گیلکیسون
موسیقی: فرانک اسکینر
فیلم‌بردار: جان ال. راسل
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ ژوئن ۱۹۵۶ (۱۹۵۶-۰۶-۱۳) (U.S.)  
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
ستاره‌ای در خاک (انگلیسی: Star in the Dust) فیلمی در ژانر وسترن به کارگردانی چارلز اف. هاس است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد.
بازیگران

جان آگار
میمی وان دورن
ریچارد بون
کالین گری
لیف اریکسون
جیمز گلیسون
هری مورگان
کلینت ایستوود
جرج والاس
پائول فیکس
استنلی اندروز
مایمکست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: نزدک: MIME
صنعت: امنیت اطلاعات
بنا نهاده: ۲۰۰۳؛ ۲۱ سال پیش (۲۰۰۳-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: لندن، انگلستان، بریتانیا
تعداد کارکنان: ۱٬۸۰۰ نفر
وبگاه: www.mimecast.com
مایمکست (انگلیسی: Mimecast) شرکت امنیت اطلاعات بریتانیایی است، که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.
الکوور

| الکوور | الکوور |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
سراسرنمایی از الکوور: سراسرنمایی از الکوور
  نشان:   نشان
الکوورLocation in Catalonia: الکوورLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۱۶′ شمالی ۱°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۲۶۷°شمالی ۱٫۱۶۷°شرقی﻿ / 41.267; 1.167: مختصات: ۴۱°۱۶′ شمالی ۱°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۲۶۷°شمالی ۱٫۱۶۷°شرقی﻿ / 41.267; 1.167
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: استان تاراگونا
Comarca: آلت کمپ
حکومت: حکومت
 • شهردار: Robert Figueras Roca (2015)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۶٫۰ کیلومتر مربع (۱۷٫۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۵۱۳۱
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۹۰/مایل مربع)
وبگاه: alcover.cat
الکوور (به اسپانیایی: Alcover) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در آلت کمپ واقع شده‌است. الکوور ۴۶٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۱۳۱ نفر جمعیت دارد.
کنوانسیون بین‌المللی افیون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ امضا: ۲۳ ژانویه ۱۹۱۲
مکان امضا: لاهه
تاریخ اجرا: ۱۱ فوریه ۱۹۱۵ / ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹
کنوانسیون بین‌المللی افیون (به انگلیسی: International Opium Convention) که در ۲۳ ژانویه۱۹۱۲ در لاهه امضا شد نخستین معاهدهٔ مدیریت و مبارزه با مواد مخدر بود. این معاهده در ۲۳ ژانویهٔ ۱۹۲۲ در بایگانی جامعهٔ ملل ثبت شد. این کنوانسیون، که به ابتکار ایالات متحدهٔ آمریکا در شانگهای چین و در واکنش به انتقادها از تجارت تریاک با حضور سیزده کشور برگزار شد. کشورهای امضاکنندهٔ این کنوانسیون عبارت بودند از امپراتوری آلمان، ایالات متحده آمریکا، جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲), جمهوری سوم فرانسه، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، پادشاهی ایتالیا، امپراتوری ژاپن، هلند، شاهنشاهی ایران، جمهوری پرتغال، امپراتوری روسیه، و تایلند. آمریکا، هلند، چین، هندوراس، و نروژ اجرای آن را از ۱۹۱۵ آغاز کردند و با تأکید پیمان ورسای بر آن پس از جنگ جهانی دوم، اجرای آن در سراسر جهان آغاز شد.
کنوانسیون های تریاک پس از جنگ جهانی دوم

پس از جنگ جهانی دوم، دو کنوانسیون تریاک اصلاح شد تا وظایف و وظایف جامعه ملل و دفتر بین‌المللی بهداشت عمومی به سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت جهانی واگذار شود. در نهایت، هر دو کنوانسیون 1912 و 1925 با کنوانسیون واحد 1961 در مورد مواد مخدر جایگزین شدند که هیئت مرکزی دائمی تریاک و هیئت نظارت بر مواد مخدر را در INCB ادغام کرد.
سیومار فریرا نازاره

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Siumar Ferreira Nazaré
زادروز:  ۷ ژوئن ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  Eunápolis، باهیا، برزیل
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  پادوا |  ۹ |  (0) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  Ivrea |  ۱۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  Treviso |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Eunápolis |  ? |  (?) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Bulova Rangers |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Eastern |  ۱۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 21 February 2009. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 21 February 2009. 
سیومار فریرا نازاره (به پرتغالی: Siumar Ferreira Nazaré) هافبک اهل برزیل است که در شهر Eunápolis، باهیا و در تاریخ ۷ ژوئن ۱۹۸۳ به دنیا آمده‌است.
سیومار فریرا نازاره در تیم‌های فوتبال پادوا سابقهٔ حضور دارد.
کمپوبلو دی مازارا

| کمپوبلو دی مازارا | کمپوبلو دی مازارا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کمپوبلو دی مازارا: کمپوبلو دی مازارا
Rocks of Cusa: Rocks of Cusa
کشور: ایتالیا
ناحیه:  سیسیل
استان / شهرستان: استان تراپانی (TP)
دهستان: Tre Fontane, Torretta Granitola
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cirò Caravà (since June 27, 2006)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵ کیلومتر مربع (۲۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۰ متر (۳۶۰ فوت)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۱۱٬۱۹۰
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Campobellesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 91021
پیش‌شماره تلفن: 0924
قدیس پشتیبان: ویتوس
روز قدیس: June 15
وبگاه: وبگاه رسمی
کمپوبلو دی مازارا (به ایتالیایی: Campobello di Mazara) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تراپانی واقع شده‌است.
خصوصیات

کمپوبلو دی مازارا ۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۱۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شارکوی (توفان بی‌لی)

| شارکوی | شارکوی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان آدانا
شهرستان: توفانبیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
شارکوی (به ترکی استانبولی: Şarköy) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در توفانبیلی واقع شده‌است.
مایکل کوتس

| Michael Coats | Michael Coats |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) ساکرامنتو, کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: Director of مرکز فضایی جانسون
پیشه فضانوردی: پیشه فضانوردی
فضانورد ناسا: فضانورد ناسا
درجه: ناخدا (درجه نظامی), نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
مدت سفر فضایی: 19d 07h 56m
تاریخ گزینش: گروه فضانوردان ۱۹۷۸
ماموریت(ها): اس‌تی‌اس-41-D, اس‌تی‌اس-29, اس‌تی‌اس-39
نشان ماموریت: 
 :  
مایکل کوتس (به انگلیسی: Michael Coats) فضانورد اهل کشور ایالات متحده آمریکا است که در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۴۶ میلادی در ساکرامنتو زاده شد. وی در مأموریت اس‌تی‌اس-۴۱-دی، اس‌تی‌اس-۲۹، اس‌تی‌اس-۳۹ حضور داشته است.
خالی باغ

| خالی باغ | خالی باغ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کرمان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: درختنگان
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
خالی باغ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است.