stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرهیزکاری

پرهیزکاری یا تقوا به فضیلتی در زندگی مذهبی و معنوی گفته می‌شود که دربرگیرندهٔ حالت‌هایی مانند «وقف خدا بودن»، «خداترس بودن» و «تواضع» می‌شود.
این کلمه برخلاف تلفظ بسیاری پرهیزگار با «گ» درست نیست و پرهیزکار با «ک» درست است.
وَرَعْ یا پرهیزکاری و پارسایی را به نگه‌داشتن خود از محرمات، دوری از گناه، پرهیزکاری و پارسایی، و اجتناب از شبهات از ترس ارتکاب محرمات معنا کرده‌اند.
یکی از ویژگی‌های پرهیزکاران، راستگویی است.
در آیاتی از قرآن کریم به پرهیزکار بودن و پرهیزکاران اشاراتی شده و صفات آنان نیز آورده شده‌است، از جمله راستگویی، اعتقاد حقیقی، پاکی و خوبی. در آیه دوم سورهٔ بقره گفته شده این کتاب راهنمای پرهیزکاران است که در زبان عربی همان متقین می‌باشد. همچنین آیهٔ ۱۷۷ سورهٔ بقره: «این‌ها کسانی هستند که راست می‌گویند و گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است و این‌ها هستند پرهیزکاران!»
پرهیزکاری، هم بر حالت درونی و هم رفتار ظاهری تأثیر می‌گذارد. با وجود مفهوم مبهم پارسایی، مرزهای آن مشخص شده‌اند: پارسایی بیشتر به نحوهٔ زندگی مذهبی مربوط می‌شود تا الاهیات یک مذهب خاص.
در قرآن، تقوا مؤلفهٔ بسیار مهمی از ایمان است و اهل تقوا اهل بهشت توصیف شده‌اند. اصل کلمهٔ تقوا از «وقایة» است به معنی پوشش و حفاظت از آزار و ضرر. در توصیف علی ابن ابی‌طالب از این واژه، تقوا حفاظت و حمایتی الهی برای بندگانش است که آن‌ها را از هلاکت‌ها مصون می‌دارد.
در کلام محمد ورع به عنوان بهترین عمل معرفی شده است. یعنی انسان از آنچه خدا حرام کرده پرهیز کند و وارسته و پارسا باشد.
داستان علف‌های شناور

| داستان علف‌های شناور | داستان علف‌های شناور |
| --- | --- |
کارگردان: یاسوجیرو اوزو
تهیه‌کننده: شوچیکو
نویسنده: تادائو ایکدا یاسوجیرو اوزو
فیلمنامه‌نویس: یاسوجیرو اوزو
بازیگران: چیشو ریو
فیلم‌بردار: هیدئو شیگهارا
تدوین‌گر: هیدئو شیگهارا
توزیع‌کننده: شوچیکو
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۳۴
مدت زمان: ۸۶ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: فیلم صامت میان‌نویس ژاپنی
داستان علف‌های شناور (انگلیسی: A Story of Floating Weeds) فیلمی صامت به کارگردانی یاسوجیرو اوزو است که در سال ۱۹۳۴ به نمایش درآمد. اوزو بعدتر این فیلم را رنگی با نام علف‌های شناور در سال ۱۹۵۹ بازسازی کرد. از بازیگران آن می‌توان به چیشو ریو اشاره نمود.
رنگین‌پوستان (ایالات متحده)

این مقاله دربارهٔ اصطلاحی که بیشتر در ایالات متحده و بریتانیا استفاده می‌شود، است. برای اصطلاحی که برای یک گروه قومی در آفریقای جنوبی کاربرد دارد، رنگین‌پوستان را ببینید.
جزئیات نحوه به کار بردن اصطلاح «رنگین‌پوست» در این عکس تاریخی در ایالات متحده، در کنار عبارت «سفید» نشان داده شده‌است.
رنگین‌پوست (Colored یا coloured)، یک توصیف‌گر قومیتی است که به‌طور تاریخی در ایالات متحده (عمدتاً در دوران جیم کرو) و سایر کشورها استفاده می‌شود. در بسیاری از این مکان‌ها، اکنون ممکن است این اصطلاح یک توهین قومیتی در نظر گرفته شود، اگرچه در جنوب آفریقا معنای خاصی پیدا کرده‌است. از نظر تاریخی، این اصطلاح عموماً به افراد غیر سفیدپوست اشاره می‌کند.
تعاریف فرهنگ لغت

کلمه رنگین‌پوست (colored) اولین‌بار در قرن چهاردهم استفاده شد، اما بار معنایی نژادی یا قومی نداشت. اولین استفاده از این اصطلاح برای اشاره به عضوی از گروه‌های مردمان با پوست تیره در نیمه دوم قرن هجدهم و با اشاره به آمریکای جنوبی اتفاق افتاد. بر اساس فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، colored برای اولین‌بار در این زمینه در سال ۱۷۵۸ برای ترجمه اصطلاح اسپانیایی mugeres de colòr (زنان رنگین‌پوست) در سفر آنتونیو د اویوآ به آمریکای جنوبی استفاده شد.
این اصطلاح در اوایل قرن نوزدهم در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت، سپس بردگان رها شده پس از پایان جنگ داخلی آمریکا به عنوان یک اصطلاح غرور نژادی آن را پذیرفتند تا زمانی که سیاه‌پوستان یا آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در نیمه دوم قرن بیستم از آن به عنوان نام خودی استفاده کردند. به دلیل استفاده از آن در دوران جیم کرو برای تعیین اقلام یا مکان‌های محدود به آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، اکنون کلمه رنگین‌پوست معمولاً توهین‌آمیز پنداشته می‌شود.
این اصطلاح در طول تاریخ دارای معانی مختلفی بوده‌است. در کاربرد بریتانیایی، این اصطلاح به «شخصی که به‌طور کامل یا قسمی از نژاد غیر سفیدپوست باشد» اشاره دارد و استفاده از آن ممکن است قدیمی یا توهین‌آمیز تلقی شود، به ویژه هنگامی که به یک قومیت اشاره می‌شود، اصطلاحات دیگر ترجیح داده می‌شوند.
ایالات متحده

در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم، در ایالات متحده، «رنگین‌پوست» واژه غالب و ترجیحی برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بود تا حدی به این دلیل که هم سفیدپوستان و هم سیاه‌پوستان آمریکایی آن را به عنوان واژه فراگیرتر پذیرفته بودند که سلسله نژادهای مختلط (کم‌تر رایج، آسیایی‌های آمریکایی و سایر اقلیت‌های نژادی) و همچنین کسانی که «نسب کامل سیاه‌پوست داشتند» را دربر می‌گرفت. آن‌ها خود را به عنوان «آفریقایی» نمی‌پنداشتند یا نمی‌پذیرفتند، نمی‌خواستند سفیدپوستان آن‌ها را تحت فشار قرار دهند تا به مستعمرهٔ در آفریقا نقل مکان کنند و می‌گفتند که آن‌ها آفریقایی‌تر از اروپایی‌های سفیدپوست آمریکایی نیستند. آن‌ها به‌جای «آفریقایی» اصطلاح «رنگین‌پوست» یا به‌صورت دقیق‌تر اصطلاح «نیگرو» را ترجیح دادند. با این‌حال، اصطلاح «نیگرو» بعداً پس از جنبش حقوق مدنی از محبوبیت خارج شد زیرا به عنوان تحمیل بر جامعهٔ که توسط سفیدپوستان در دوران برده‌داری توصیف می‌شد، تلقی می‌شد و مفاهیمی از اطاعت را به همراه داشت. اصطلاح «سیاه‌پوست» در طول دهه ۱۹۶۰ توسط جنبش قدرت سیاه و همچنین ناسیونالیست‌های رادیکال سیاه‌پوست (مسلمانان سیاه‌پوست و پلنگ‌های سیاه)، پان آفریقایی‌گرایان (استوکلی کارمایکل، رهبر کمیته هماهنگی بدون خشونت دانشجویان) و مترقیان سیاسی ترجیح داده شد. در اواخر دهه ۱۹۶۰ تعداد زیادی اصطلاح «نیگرو» را به عنوان اصطلاح نژادی خود توصیفی بر «سیاه‌پوست» ترجیح می‌دادند. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، «سیاه‌پوست» به شدت مورد علاقه بود. NPR گزارش داد که «استفاده از عبارت «رنگین پوستان» در کتاب‌های منتشر شده در سال ۱۹۷۰ به اوج خود رسید». با این حال، برخی از افراد اخیراً خواستار احیای «آمریکایی آفریقایی‌تبار» یا «آفریقایی-آمریکایی» شده‌اند تا توجه به رنگ‌پوست را از بین ببرند.
هنری لوئیس گیتس جونیور، پروفسور هاروارد، در مورد بزرگ شدن در ویرجینیای غربی جدا شده در دهه ۱۹۶۰ نوشت: «مردم رنگین‌پوست در سه محله زندگی می‌کردند که به وضوح مشخص شده بودند، گویی با طناب یا چرخ‌گردان». «به منطقه رنگین‌پوست خوش آمدید، یک بنر کشیده بزرگ می‌توانست بگوید … البته دنیای رنگین آن‌قدر هم شرایطی ندارد که به عنوان یک محله عرض وجود کند». گیتس به یاد می‌آورد: «در بیشتر دوران کودکی‌ام، نمی‌توانستیم در رستوران‌ها غذا بخوریم یا در هوتل‌ها بخوابیم، نمی‌توانستیم از حمام‌های خاصی استفاده کنیم یا لباس‌های را در فروشگاه‌ها امتحان کنیم». مادرش با نه‌خریدن لباس‌های که اجازه امتحان کردنش را نداشت، تلافی کرد. او به یاد آورد که شنیده بود یک مرد سفیدپوست عمداً پدرش را به نام اشتباه صدا می‌زد: «پدرم پس از مکثی طولانی گفت: او نام من را می‌داند، پسر. او همه رنگین‌پوست‌ها را جورج صدا می‌کند». وقتی دختر عموی گیتس اولین سیاه‌پوست تشویق کننده در دبیرستان محلی شد، اجازه نداشت یک‌جا با تیم بنشیند و از گیلاس کوکاکولا بنوشد، بلکه مجبور بود پشت پیش‌خوان بایستد و از یک گیلاس کاغذی بنوشد. گیتس در کتاب خود به نام رنگین‌پوستان: کتاب خاطرات در سال ۱۹۹۵ همچنین در مورد تجربیات خودش نوشت.
ایالات متحده > شرایط سرشماری در ایالات متحده

در سال ۱۸۵۱ میلادی، یک مقاله در نیویورک تایمز به «جمعیت رنگین‌پوست» پرداخت. در سال ۱۸۶۳ میلادی، وزارت جنگ اداره ارتش رنگین‌پوست را ایجاد کرد.
۱۲ سرشماری اول ایالات متحده، افراد «رنگین‌پوست» را برشمرده بود که در سال ۱۹۰۰ به ۹ میلیون تن می‌رسیدند. این سرشماری «نیگروهای» سرشماری شده بین سال‌های ۱۹۱۰–۱۹۶۰ را حساب می‌کند.
ایالات متحده > شرایط در NAACP

این اصطلاح هنوز به نام (انجمن ملی برای پیشرفت رنگین پوستان) استفاده می‌شود که عموماً از آن به عنوان NAACP یاد می‌شود. در سال ۲۰۰۸، کارلا سیمز، مدیر ارتباطات آن گفت: «اصطلاح «رنگین‌پوست» تحقیرآمیز نیست، [NAACP] کلمه «رنگین‌پوست» را انتخاب کرد زیرا مثبت‌ترین توصیفی بود که معمولاً [در سال ۱۹۰۹، زمانی که انجمن تأسیس شد] استفاده می‌شد. این اصطلاح منسوخ و قدیمی اما توهین‌آمیز نیست.» با این حال، NAACP امروزه به ندرت از نام کامل خود استفاده می‌کند و این تصمیم را مدت کوتاهی پس از این‌که (صندوق کالج نیگروهای متحد) به استفاده از UNCF یا United Fund تغییر داد، اتخاذ کرد.
آفریقای جنوبی

مقالهٔ اصلی: رنگین‌پوستان
در آفریقای جنوبی و کشورهای همسایه، اصطلاح رنگین‌پوستان به یک گروه قومی چند نژادی بومی آفریقای جنوبی گفته می‌شود که اجدادشان از بیش از یکی از جمعیت‌های مختلف ساکن منطقه، از جمله مردم بومی (خویسان، بانتو و دیگران)، سفیدپوستان (از جمله آفریکانر)، استرالیایی، آسیای شرقی یا آسیای جنوبی است. در زمان آپارتاید، آفریقای جنوبی به‌طور کلی جمعیت خود را به چهار نژاد، سیاه‌پوستان، سفیدپوستان، رنگین‌پوستان و سرخ‌پوستان طبقه‌بندی کرد.
روز مات

| روزِ مات (فیلم ۱۴۰۱) | روزِ مات (فیلم ۱۴۰۱) |
| --- | --- |
کارگردان: محمود نوری
تهیه‌کننده: محسن آقاعلی اکبری
نویسنده: محمود نوری
بازیگران: نیلوفر کارگر حامد ابافت نوشین لقمانی مسعود خطیبی عرفان خُدادی
موسیقی: صادق تسبیحی
تاریخ‌های انتشار: ۱۴۰۳
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: انگلیسی
روزِ مات فیلمی به نویسندگی و کارگردانی محمود نوری و تهیه‌کنندگی محسن علی‌اکبری ساختهٔ سال ۱۴۰۱ است. این فیلم در جشنواره‌هایی نظیر جشنواره‌ بین‌المللی فیلم فجر، جشنواره نایاک آمریکا و جشنواره فیلم‌های ایرانی زوریخ حضور یافت و در سال ۲۰۲۳ در جشنواره بین‌المللی فیلم جیپور هند جایزه بهترین فیلم سیاسی را به دست آورد. علی‌اکبری را که بیشتر با پروژه‌های تاریخی نظیر مریم مقدس و نردبام آسمان می‌شناسند دغدغه‌های اجتماعی خود را نیز در آثاری نظیر به خاطر هانیه (۱۳۷۳، کیومرث پوراحمد)، همیشه پای یک زن در میان است (۱۳۸۶، کمال تبریزی)، کتاب قانون (۱۳۸۷، مازیار میری) و تلفن همراه رئیس جمهور (۱۳۹۰، علی عطشانی) بروز داده است. به نظر می‌رسد روز مات هم در ادامه دغدغه‌های اجتماعی او باشد.
خلاصه داستان

روز مات درباره زوج تحصیلکرده‌ای است که آماده مهاجرت به آمریکا می‌شوند و تصمیم گرفته‌اند برای تقویت زبانشان با یکدیگر فقط به انگلیسی حرف بزنند. اما نگرانی‌های آن‌ها درباره کودک شیرخوارشان آن‌ها را با چالشی جدید روبرو می‌کند.
بازیگران

نیلوفر کارگر
حامد ابافت
نوشین لقمانی
مسعود خطیبی
عرفان خُدادی
موسیقی

صادق تسبیحی
دیدگاه‌ها

علی روئین‌تن کارگردان سینما خطاب به محسن علی‌اکبری تهیه کننده فیلم گفت: «شهامت تو بعداز پروژه‌های بزرگ و عجیب و تهیه کردن چنین فیلمی در این برهه قابل ستایش است. دمت گرم و سرت خوش که از تجربه کردن با جوانان نونفس و فیلم هنر و تجربه نمی‌هراسی. بی‌شک همین فیلم‌های کوچک، پی‌رنگِ از دست نرفتن سینمای متفکر ست.»
محمد تاجیک خبرنگار باسابقه سینما در یادداشتی پیرامون این فیلم نوشت: «وقتی به تماشای فیلم روز مات نشستم باور نمی‌کردم که از این فیلم خوشم بیاید. تصورم این بود که با یک فیلم به شدت معمولی طرف هستم.‌ اما روز مات همه تصوراتم را به هم ریخت... روز مات فیلم بسیار مهمی است در زمانه‌ای که نظرسنجی‌ها می‌گوید خیلی‌ها دوست دارند از ایران بروند. چند دهه قبل فیلمی مثل آدم برفی ساخته شد در نکوهش مهاجرت. آدم برفی همچنان فیلم مهمی است ولی جنس آدم‌هایی که می‌خواهند الان از ایران بروند با جنس آدم‌های دهه‌ای که آدم برفی در آن ساخته شد بسیار فرق دارد... همه کسانی که به هر دلیلی از ایران می‌خواهند مهاجرت کنند شاید بهتر است چنین فیلمی را ببینند. روز مات شاید آنها را خیلی به فکر فرو ببرد.»
سیتروئن زانتیا
سامانه ترمز

سامانه ترمز در سیتروئن زانتیا بر خلاف دیگر خودروهای غیر سیتروئن به‌صورت تمام هیدرولیکی و با تأمین فشار توسط پمپ هیدرولیک خودرو و دارای سامانه ضد قفل ABS می‌باشد. در این سامانه نیروی ترمز به‌صورت کامل توسط پمپ هیدرولیکی تأمین می‌گردد و به جای روغن ترمز، روغن LHM سامانه هیدرولیکی خودرو مستقیماً روی کالیپرهای ترمز اعمال فشار می‌نمایند. در زانتیا مسیر ترمزهای جلو و عقب کاملاً از هم مجزا می‌باشند و این دو ترمز به‌صورت مستقل از یکدیگر عمل می‌نمایند. ترمز جلو نیروی هیدرولیک را مستقیماً از رگلاتور تأمین فشار به واسطه شیر اطمینان تأمین می‌نماید و ترمز عقب نیروی خود را از سامانه تعلیق عقب تأمین می‌نماید و نیروی آن بر اساس وزن قرار گرفته بر روی تعلیق عقب به‌صورت اتوماتیک افزایش می‌یابد. پشت پدال ترمز خودرو شیر هیدرولیکی وجود دارد که در صورت فشرده شدن پدال فشار هیدرولیکی را در این دو مسیر به‌صورت مجزا باز می‌نماید. شیر اطمینان در مواقع اضطراری و در صورت کاهش بیش از حد فشار یا از مدار خارج شدن پمپ هیدرولیک مسیرهای هیدرولیکی به سمت تعلیق جلو و عقب را بسته و تمامی نیروی هیدرولیکی را فقط به سمت ترمزهای جلو هدایت می‌نماید، در این حالت گوی انباره وسط عقب خودرو نقش تأمین‌کننده فشار برای ترمزهای عقب را برعهده خواهد گرفت در این حالت چراغ استوپ پشت آمپر خودرو موقعیت را به اطلاع راننده می‌رساند. همچنین سامانه ترمز دستی زانتیا به‌صورت کابل دوبل بر روی چرخهای جلو قرار گرفته‌اند تا در مواقع اضطراری و اتمام فشار گوی‌های انباره جلو و عقب و از مدار خارج شدن کامل سامانه ترمز بتوانند از آن برای توقف خودرو استفاده نمایند.
مدلهای رالی

اولین نمونه رالی زانتیا به رنگ قرمز در سال ۱۹۹۳ برای ژان لوک پایلر راننده فرانسوی رالی و برای جایگزینی سیتروئن بی ایکس رالی و شرکت در مسابقات سال ۱۹۹۳ طراحی گردید. در این مدل از سامانه چهارچرخ متحرک و همچنین موتور XU9J4 سیتروئن بی ایکس رالی استفاده شد ولی بر طبق قوانین رالی در سال ۱۹۹۳ نمی‌توانستند برای این مدل از سامانه تعلیق اکتیوا استفاده نمایند. این مدل در بدنه نیز از کیت کامل ارتقا آئرودینامیکی شامل اسپویلر جلو و عقب و بادی کیت کناری سود می‌برد. این مدل از سیتروئن زانتیا رالی در مسابقات رالی اروپائی و همچنین رالی فرانسه در سال ۱۹۹۳ به موفقیت‌های خوبی دست پیدا کرد و این موفقیت‌ها در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ نیز ادامه یافت. در سال ۱۹۹۶ این مدل دچار تغییرات کلی شد. موتور آن با نمونه ۲ لیتری که برای مسابقات رالی تغییر داده شده بود تعویض شد و در بدنه نیز بادی کیت جدید باریک تری برای حرکت بهتر در مسیرهای باریک طراحی شد. برای این مدل نیز از همان رنگ بدنه قرمز استفاده گردید. مجموعه این تغییرات باعث کاهش وزن ۵۰ کیلوگرمی در این مدل گردید. این مدل تا سال ۲۰۰۰ در مسابقات مختلف توسط ژان لوک پایلر مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۹۹ مدل دیگری از زانتیا رالی با بدنه دو رنگ زرد و آبی ساخته شد که توسط ژیل استیونارد در مسابقات رالی سال ۱۹۹۹ مورد استفاده قرار گرفت. در این مدل نیز از موتور ۲ لیتری که قدرت آن به ۷۰۰ اسب بخار افزایش پیدا کرده بود همراه سامانه انتقال نیرو به هر چهار چرخ استفاده می‌کرد. این مدل با دارا بودن شتاب صفر تا شصت مایل بر ساعت ۲٫۵ ثانیه از این نظر با بوگاتی ویرون در همان سال برابری می‌کرد. این مدل با دارا بودن نسبت نیرو به وزن ۶۸۱ اسب بخار برای هر تن وزن یکی از قدرتمندترین خودروهای مسابقه در زمان خود بود. در سال ۲۰۰۰ با تغییر قوانین رالی و اجبار تیم‌های مسابقه دهنده برای کاهش نیروی موتورها در خودروهای این کلاس مسابقات استفاده از مدل‌های رالی زانتیا نیز متوقف شد.
ایمنی

در سال ۱۹۹۷ در تست تصادف مؤسسه یورو ان‌سی‌ای‌پی زانتیای فاز یک (قبل از فیس لیفت) توانست یک و نیم ستاره از ۵ ستاره ایمنی سرنشینان در تصادفات را کسب نماید و در کلاس خود از نظر ایمنی هم رده ب‌ام‌و سری ۳ (ای۳۶) با یک و نیم ستاره و پائینتر از مرسدس-بنز کلاس-سی (دبلیو۲۰۲) با دو ستاره ایمنی قرار گرفت. در تست تصادف ایمنی عابر پیاده زانتیا توانست یک ستاره از ۴ ستاره را دریافت نماید که پائین‌تر از دیگر رقبای خود در این کلاس بود که همگی توانستند دو ستاره ایمنی در این بخش به دست آورند.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نتایج تست زانتیا: نتایج تست زانتیا
 حفاظت از سرنشینان: 
 حفاظت از عابر پیاده:
تولید و فروش

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | فروش در سراسر جهان | تولید در سراسر جهان | پانویس |
| ۲۰۰۹ | ۱۲٬۵۰۰ | ۱۱٬۸۰۰ | کل تعداد تولید و فروش در این سال در کشور ایران بوده‌است. |
| ۲۰۱۰ | ۴٬۰۰۰ | ۴٬۰۰۰ | کل تعداد تولید و فروش در این سال در کشور ایران بوده‌است. |
مدلهای مونتاژ ایران

زانتیا از سال ۲۰۰۱ (۱۳۸۰) تا سال ۲۰۱۰ (۱۳۸۹) در ایران در چهار مدل مختلف تولید گردید:
زانتیا 1800 Superlux: این مدل بر مبنای مدل 1.8i16V SX مدل فرانسوی با حذف تجهیزاتی مانند سقف بازشو، بال عقب، فلاپ‌های هم رنگ بدنه، رینگ‌های آلومینیومی، کروز کنترل و حذف تعدادی سنسورهای هشدار دهنده الکترونیکی خودرو و تغییر سامانه صوتی ماشین تولید گردید.
زانتیا 2000 X: این مدل بر مبنای مدل 2.0i16V SX مدل فرانسوی با حذف تجهیزاتی مانند ایربگ سرنشین جلو و ایربگ‌های جانبی، ترمز ضد قفل ABS، سانروف، بال عقب، فلاپ‌های هم رنگ بدنه، مه‌شکن‌های جلو، کروز کنترل و حذف تعدادی سنسورهای هشدار دهنده الکترونیکی خودرو و تغییر سامانه صوتی ماشین تولید گردید.
زانتیا 2000 SX: این مدل بر مبنای مدل 2.0i16V SX مدل فرانسوی با حذف تجهیزاتی مانند ایربگ‌های جانبی، سقف بازشو، بال عقب، فلاپ‌های هم رنگ بدنه، کروز کنترل و حذف تعدادی سنسورهای هشدار دهنده الکترونیکی خودرو و تغییر سامانه صوتی ماشین تولید گردید.
زانتیا Facelift یا زانتیا ۲: زانتیا فیس لیفت از نظر موتور و گیربکس و تجهیزات همانند مدل SX 2000 بود با این تفاوت که قسمت جلو و همچنین سپر عقب خودرو توسط طراحان شرکت سایپا دچار تغییرات ظاهری گردیده و خودرو به اصطلاح فیس لیفت شده بود.
تمامی مدل‌های تولیدی ایران فقط با گیربکس پنج دنده دستی و در یک نوع بدنه پنج در لیفت بک تولید شدند.
دانگ فنگ زانتیا مونتاژ چین

این خودرو غیر از فرانسه برای کاهش میزان عوارض واردات خودرو به چین در اواسط دهه ۹۰ میلادی به تعداد بسیار محدود میان سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ به‌صورت نمونه‌های نیمه تولید شده (CKD) از خط تولید رن فرانسه به چین فرستاده شد و در خط تولید شرکت فنگشن-سیتروئن که با سرمایه‌گذاری مشترک گروه پی اس ای و دانگ فنگ در شهر هویژو از استان گوانگدونگ چین تأسیس شده بود مراحل نهائی مونتاژ آن‌ها در کنار سیتروئن ایکس‌ام و تحت نام مشترک ایکس‌ام انجام گرفت.
تولید نمونه‌های CKD زانتیا در چین مصادف با تغییرات در قانون واردات خودرو به چین بود به این صورت که خودروهای CKD را نیز جزو خودروهای وارداتی و عوارض آنها را نیز همانند خودروهای وارداتی محاسبه می‌کرد. پس از تغییر قانون واردات خودرو به چین مسئولین پی‌اس‌ای و دانگ‌فنگ یا باید تصمیم بر تولید کامل زانتیا در چین برای معافیتهای مالیاتی بعدی می‌گرفتند یا باید با بستن شرکت تازه تأسیس فنگشن-سیتروئن این دو مدل را به‌صورت خودرو کامل وارداتی از مدلهای تولید فرانسه به بازار چین وارد می‌کردند که در نهایت راه دوم را انتخاب کرده و از سال ۱۹۹۷ به بعد، زانتیا به‌صورت خودرو وارداتی کامل از خط تولید فرانسه به بازار چین عرضه شد.
نگارخانه

سیتروئن زانتیا فاز یک (۱۹۹۳–۱۹۹۷) نمای جلو
زانتیا فاز یک (۱۹۹۳–۱۹۹۷) نمای عقب
داشبورد سیتروئن زانتیا فاز یک (۱۹۹۳–۱۹۹۷)
سیتروئن زانتیا فاز دو (۱۹۹۸–۲۰۰۱) نمای جلو
سیتروئن زانتیا استیشن فاز دو (۱۹۹۸–۲۰۰۲) نمای عقب
زانتیا ۲ (تولید نشده)
نمای ساده سامانه تعلیق هیدروپنوماتیک. آبی: گاز نیتروژن داخل گوی. زرد: روغن هیدرولیک. قرمز: پیستون متحرک سیلندر هیدرولیکی
نمای ساده چگونگی فشرده شدن گاز نیتروژن داخل گوی به عنوان تعلیق (عملکرد مشابه فنر در خودروهای معمولی)
نمای ساده سامانه تعلیق هیدراکتیو
روغن هیدرولیک ال‌اچ‌ام مخصوص سیتروئن که در سیتروئن زانتیا برای سامانه‌های هیدروپنوماتیک و هیدراکتیو۲ نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد
مخزن روغن ال‌اچ‌ام در کنار گوی تعلیق جلو سمت چپ زانتیا
نمای موتور ۲٫۰ لیتری ۱۶ سوپاپ XU10 J4R RFV
نمای موتور ۲٫۹ لیتری شش سیلندر وی شکل ۲۴ سوپاپ زانتیا ES9 J4 XFZ
سیتروئن زانتیا در ایران
زانتیا ۲ (فیس‌لیفت)
سیتروئن زانتیا مونتاژ دانگ‌فنگ پژو-سیتروئن که در چین تحت نام سیتروئن ایکس‌ام به فروش می‌رسید.
ادوین فن در سار

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ادوین فن در سار
زادگاه:  فورهاوت، هلند
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۰–۱۹۸۵:  Foreholte
۱۹۸۵–۱۹۹۰:  VV Noordwijk
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۹ |  آژاکس |  ۲۲۶ |  (۱) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  یوونتوس |  ۶۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۵ |  فولام |  ۱۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۱ |  منچستر یونایتد |  ۱۸۶ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۶۸۵ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۴–۲۰۰۸ |  هلند |  ۱۳۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ادوین فان در سار (به هلندی: Edwin van der Sar) (زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۷۰) دروازه‌بان فوتبال بازنشستهٔ هلندی است که در دوران بازی‌اش در فوتبال حرفه‌ای در تیم‌های آژاکس، یوونتوس، فولام و منچستر یونایتد بازی کرد. او رکورددار بازی در تیم ملی هلند است.
او فوتبالش را از باشگاه آژاکس آغاز کرد و یکی از اعضای نسل طلایی این باشگاه لقب گرفت. او نُه سال در این تیم هلندی بازی کرد و بعد از آن به یوونتوس ایتالیا پیوست و بعد از دو سال بازی در یوونتوس، این تیم را نیز ترک کرد و به فولهام پیوست. بعد از گذراندن ۴ فصل در فولام، در سال ۲۰۰۵ به باشگاه منچستر یونایتد رفت. او از معدود بازیکنانی است که با دو تیم مختلف در لیگ قهرمانان اروپا به مقام قهرمانی دست یافته‌است؛ با تیم آژاکس در سال ۱۹۹۵ و با تیم منچستر یونایتد سال ۲۰۰۸. همچنین فن در سار در سال ۱۹۹۲، به همراه آژاکس در جام یوفا قهرمان شد.
در طول دوران حرفه‌ای طولانی‌اش، او به موفقیت‌های زیادی رسید و رکوردهای زیادی را ثبت کرد. در فصل ۰۹–۲۰۰۸، او توانست با بسته نگه داشتن دروازه‌اش به مدت ۱٬۳۱۱ دقیقه، رکورد جهانی دروازه بسته را جابه‌جا نماید. او در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۹، عنوان بهترین دروازه‌بان اروپا را به‌دست‌آورد. به گفته منتقدان و هم‌بازیان او، فن در سار یکی از بهترین دروازه‌بانان تاریخ فوتبال است.
او در سال ۲۰۰۸ در دیدار فینال چمپیونز لیگ در حالی که بازی به پنالتی کشیده شده بود، با منچستریونایتد به عنوان قهرمانی UCL دست یافت.
کریگ جانسون

| کریگ جانسون | کریگ جانسون |
| --- | --- |
زادهٔ: بلینگهام، واشینگتن
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
همسر: آدام رابرتس (ا. ۲۰۱۵)
کریگ جانسون (انگلیسی: Craig Johnson) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
فیلمشناسی

نوجوانان واقعی (۲۰۰۹)
دوقلوهای اسکلت (۲۰۱۴)
ویلسون (۲۰۱۷)
الکس استرینج‌لاو (۲۰۱۸)
فرزندپروری (۲۰۲۴)
جایزه تونی برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایش

تصویر از پاتریشیا نیل از تریلر فیلم The Fountainhead
جایزه تونی برای بهترین بازیگر نقش اول زن در یک نمایش، افتخاری است که در جوایز تونی، مراسمی که در سال ۱۹۴۷ به عنوان جوایز آنتوانت پری برای تعالی در تئاتر، به بازیگران زن برای نقش‌های فرعی با کیفیت در یک
تئاتر برادوی اعطا شد. این جوایز به نام آنتوانت پری، بازیگر آمریکایی که در سال ۱۹۴۶ درگذشت، نامگذاری شده‌است. پاتریشیا نیل که در ابتدا «جایزه تونی برای بازیگر زن، نقش مکمل یا برجسته (دراماتیک)» نام داشت، اولین بار در آغاز مراسم برای ایفای نقش رجینا هابارد در قسمت دیگری از جنگل اثر لیلیان هلمن این جایزه را دریافت کرد.
پلیزنت گروو، آلاباما

مکان
| Pleasant Grove | Pleasant Grove |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Jefferson County and the state of آلاباما: Location in Jefferson County and the state of آلاباما
مختصات: ۳۳°۲۹′۳۳″ شمالی ۸۶°۵۸′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۴۹۲۵۰°شمالی ۸۶٫۹۷۳۰۶°غربی﻿ / 33.49250; -86.97306: مختصات: ۳۳°۲۹′۳۳″ شمالی ۸۶°۵۸′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۴۹۲۵۰°شمالی ۸۶٫۹۷۳۰۶°غربی﻿ / 33.49250; -86.97306
ایالت: آلاباما
County: Jefferson
حکومت: حکومت
 • Mayor: Jerry Brasseale
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۸ مایل مربع (۲۲٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۸۹ مایل مربع (۲۲٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۰۷ فوت (۱۸۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۰٬۱۱۰
 • تراکم: ۱۱۳۴٫۴/مایل مربع (۴۳۵٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 35127
کد منطقه: 205
کد FIPS: 01-61008
GNIS feature ID: 0152968
وبگاه: http://www.cityofpg.com/
پلیزنت گروو (به انگلیسی: Pleasant Grove) شهری در شهرستان جفرسون ایالت آلاباما است که مساحت آن ۲۵٫۶۲ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۱۱۰ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۳۹۴٫۶۱ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
قورباغه (مجموعه نمایش خانگی)

| قورباغه | قورباغه |
| --- | --- |
ژانر: معمایی درام جنایی دلهره‌آور
نویسنده: هومن سیدی
کارگردان: هومن سیدی
بازیگران: نوید محمدزاده صابر ابر فرشته حسینی سحر دولتشاهی مهران غفوریان آناهیتا افشار هومن سیدی
موسیقی از: بامداد افشار
آهنگساز: بامداد افشار
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۱۵
تولید: تولید
تهیه‌کننده: علی اسدزاده
مکان‌های تولید: ایران تایلند
فیلم‌برداری: پیمان شادمان‌فر
تدوین‌گر: هومن سیدی
توزیع‌کننده: نماوا
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۳ دی ۱۳۹۹ – ۹ فروردین ۱۴۰۰
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
دانلود سریال قورباغه: دانلود سریال قورباغه
قورباغه مجموعهٔ نمایشی با ژانر جنایی و معمایی به نویسندگی و کارگردانی هومن سیدی، تهیه‌کنندگی علی اسدزاده و با بازی نوید محمدزاده، صابر ابر، فرشته حسینی و سحر دولتشاهی، محصول سال ۹۹–۱۳۹۸ است. این مجموعه نخستین سریال ساخته شده توسط هومن سیدی است که قرار بود نخستین قسمت آن در ۳ آذر ۱۳۹۹ منتشر شود اما به ۲۴ آذر ۱۳۹۹ موکول شد و بعداً با دستور قضایی پخش این سریال متوقف شد. سرانجام قسمت اول این مجموعه در تاریخ ۳ دی ۱۳۹۹ در نماوا منتشر شد. قسمت اول این سریال برداشتی آزاد از فیلم نفرت است. این مجموعه با استقبال مخاطبان و منتقدان مواجه شد. با وجود نامزد شدن در هفت بخش اصلی، سازندگان قورباغه از داوری در جشن حافظ انصراف دادند.
خلاصهٔ داستان

در روز چهارشنبه سوری سه دوست به نام‌های رامین (صابر ابر)، فرید (اشکان حسن‌پور) و جواد (شهروز دل‌افکار) بعد از ربودن اسلحهٔ یک مأمور زخمی، دست به سرقت از نوری (نوید محمدزاده)، هم‌کلاسی دوران کودکی رامین که به فردی پولدار و مرموز تبدیل شده است می‌زنند، اما این اتفاق مسیر زندگی آن سه جوان را دستخوش تغییراتی می‌کند…
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
نوید محمدزاده: نوری
صابر ابر: رامین فیاضی
سحر دولتشاهی: فرانک بهرامی
فرشته حسینی: لیلا
هومن سیدی: امیرعلی شمس‌آبادی
مهران غفوریان: کیان
آناهیتا افشار: نگار
محمدامین شعرباف: سروش قلی‌پور
نیما مظاهری: آباد
اشکان حسن‌پور: فرید
شهروز دل‌افکار: جواد عزیزی
هادی تسلیمی: فرهاد
احسان منصوری: بازپرس
اسماعیل سلطانیان: ناصر فیاضی
کوشان همتی: شکارچی سگها
تولید

سریال قورباغه، اولین سریال شبکه خانگی است که هومن سیدی آن را کارگردانی کرده و هم چنین اولین تجربه نوید محمدزاده در بازی در سریال‌های پخش خانگی می‌باشد. سریال شبکه نمایش خانگی قورباغه که از سال ۹۸ شروع به فیلمبرداری کرد و با شیوع ویروس کرونا توقفی در روند تولید خود داشت تا این که در تابستان ۹۹ فیلمبرداری خود را پایان داد و در ۱۵ قسمت نگارش آن انجام شد. فیلمبرداری پروژه قورباغه، حدود دو سال به طول انجامید.
پخش

در ابتدا رده‌بندی سریال ۱۵+ بود اما وزارت ارشاد درخواست بازبینی دوباره کرد. سرانجام سریال در پلتفرم نماوا در تاریخ ۳ دی ۱۳۹۹ با رده‌بندی ۱۸+ منتشر شد.