stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تمرینات ایزومتریک
برنامه‌ریزی برای تمرینات ایزومتریک

پس از تکمیل تحقیقات توسط ابداع کنندگان این نوع تمرینات (هتینگر و مولر)، این دو محقق دستورالعمل تمرینی خود را اصلاح کرده و جدول ذیل را برای توسعه قدرت و استقامت ایزومتریک (ایستا) ارائه نمودند:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نوع | شدت | مدت | تکرار | تعداد جلسات | طول برنامه |
| افزایش قدرت ایزومتریک | 100 % (MVC*) | ۵ ثانیه در هر انقباض | ۵ تا ۱۰ | ۵ روز در هفته | ۴ هفته یا بیشتر |
| افزایش استقامت ایزومتریک | 60 % (MVC*) | تا حد خستگی | ۱ | ۵ روز در هفته | ۴ هفته یا بیشتر |
MVC: حداکثر انقباض ارادی Maximal Voluntary Contraction
5 مزیت بزرگ تمرینات ایزومتریک

هنگام اضافه کردن ایزومتریک به برنامه تناسب اندام خود، ممکن است چندین مزیت را تجربه کنید:
به شما کمک می کند تا به اندام مناسب برسید
قدرت عضلانی را حفظ می کند
فشار خون بالا را کاهش می دهد
به توانبخشی پس از جراحت یا جراحی کمک می کند.
در صورت ابتلا به آرتروز قدرت و دامنه حرکتی را افزایش می دهد.
آیا انجام هر روز تمرینات ایزومتریک اشکالی دارد؟

شما می توانید ایزومتریک را هر روز انجام دهید، اما این به شدت و ریکاوری بستگی دارد. برخی تمرینات ایزمتریک چند بار در طول روز در زمان های کوتاه تر انجام می دهند برخی یکبار و با شدت بیشتر این بستگی به خود شما دارد. ایزومتریک به سیستم عصبی مرکزی شما آسیب نمی رساند و فیبرهای عضلانی را تجزیه نمی کند پس با خیال راحت تمرینات خود را انجام دهید.
اوروژاینویه

| اوروژاینویه Урожайное | اوروژاینویه Урожайное |
| --- | --- |
Selo: Selo
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آمور
شهر: بخش رومنسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹:۰۰
اوروژاینویه (به لاتین: Urozhaynoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
سلطنت مکران

سلطنت مکران مجموعه‌ای از سلسله های حاکم بلوچ تبار از قرون وسطی تا سال ۱۹۵۵ میلادی بودند که پس از قیام بر علیه حکومت اعراب شکل گرفته و بر مکران(بلوچستان) و پس از سال ۱۶۶۶ میلادی بر جنوب بلوچستان(با عنوان مکران) حکمرانی کردند.
پس از قرون وسطی تحرکات بر سر حاکمیت در بلوچستان افزایش یافت. در وقایع قرن ۱۶ منتهی به تأسیس خانات کلات، ملوک مکران هنوز هم به مرکزیت کیچ(تربت)، مکران را تحت کنترل داشتند تا اینکه در حدود سال ۱۶۲۰ میلادی، پایتخت کیچ به تصرف قبیله بُلیدیی‌ درآمد و حکمرانی دودمان مَلِک مکران یا ملوک مکران پس از ۴۰۰ سال بر پایتخت کیچ و منطقه مکران پایان یافت. تداوم اقتدار خانات کلات در زمان به قدرت رسیدن میر احمد خان بلوچ در سال ۱۶۶۶ افزایش یافت. سلسله بلیدیی تا سال ۱۷۴۰ بر کل مکران(محدوده جنوب بلوچستان) تا جاسک تسلط داشته اند. در سال ۱۷۴۰ گیچکی ها بر سلسله بلیدیی غلبه کرده و به مرکزیت کیچ و پنجگور بر مکران آغاز آخرین سلسله مکران سلسله گیچکی را رقم زدند که تا ۱۹۵۵ میلادی دوام آورد. در اکتبر ۱۹۵۵ انحلال ایالت شاهزاده نشین‌مکران اعلام شد و به پاکستان غربی الحاق شد.
سلسله معدانی

مقالهٔ اصلی: سلسله معدانی
یکی از رهبران مردم بلوچ در مکران فردی بنام معدان بود. وی از لقب سهمی برای خود استفاده می‌کرد که بنوعی این عنوان توسط تنی چند از دیگر اعیان و اشراف ایرانی در سده‌های نخستین اسلامی استفاده می‌شده و شاید این عنوان را بتوان با عنوان «رازی» در یک سطح دانست. چراکه هر دوی این عناوین، تنها توسط ایرانیان اصیلی که به خاندان‌های پیش از اسلام در ایران منسوب هستند استفاده می‌شده. با این وجود پس از آنکه معدان در سال ۳۴۰ ه‍.ق بر قلمرو مکران چیره شد از القاب سلطنتی همچون امیر، سلطان کیچ، خسرو مکران، پهلوان و … استفاده کرد. مهم‌ترین لقب سلطنتی که وی برای خویش برگزید عنوان «مِهْراج» می‌باشد. مطابق با بررسی‌های زبان شناسان ایران شرقی، این عنوان ریشه در زبان بلوچی و اشتراکات فرهنگی بلوچ‌ها با اقوام دیگری همچون راجپوت‌ها، سندیها و … دارد چرا که راجپوت‌ها و سندی‌ها از عنوان مشابهی یعنی «مهاراجه» استفاده می‌کنند. این عنوان در گویش و تلفظ بلوچی به این طریق است: «مِیْ/مِهْ + راجَ / راجءَ = مِهْراجَ / مِیْ راجءَ» به این ترتیب عنوان مذکور به معنی «شاه من» می‌باشد.
معدانی‌ها پس از امیر معدان یکم به توسعه و گسترش حکومت خویش پرداختند، سکه‌های دولت معدانی کمابیش در حدود پنجگور، خاران و سایر نقاط بلوچستان و مکران یافت شده‌اند که حکایت از رونق اقتصادی آن مرز و بوم در عصر معدانیان بلوچ دارد.
سلسله معدانی > فرمانروایان

امیر معدان یکم، ملقب به معدان سهمی و مهراج.
امیر عیسی یکم، ملقب به عیسی مغرور و مهران.
امیر ابوالعساگر حسین، ملقب به مهراج دوم
امیر معدان دوم، ملقب به مهراج سوم.
امیر عیسی دوم، ملقب به مکرانی، مهراج چهارم، مغرور.
امیرحسین، ملقب به مهراج پنجم.
سلسله ملوک مکران

مقالهٔ اصلی: سلسله ملوک مکران
سلسله خانات کلات

مقالهٔ اصلی: خانات کلات
سلسله گیچکی

مقالهٔ اصلی: سلسله گیچکی
همچنین ببینید: مکران (ایالت شاهزاده نشین)
تقابل شهریار و شیر

تقابل شهریار و شیربالدار در نقوش تخت جمشید
«تقابل شهریار و شیر» یا «نبرد شاه با شیر»، گاو، شیر بالدار و شیردال اشاره به سنگ نگاره‌هایی دارد که در سه تالار تخت جمشید به‌خصوص تالار صدستون که در دوره گذر از جامعه جنگاور و مقتدر عصر داریوش به دوره عدم جنگ زمان خشایارشا به‌منظور نمایاندن او به عنوان شهریاری سازنده و انتظام دهنده ساخته شده‌اند.
در حکومت هخامنشیان و از دوره خشایارشا تصویر کردن شهریار در تقابل با موجودات ماورایی و حیوانات بیش تر دیده می‌شود هم‌زمان با به سلطنت رسیدن وی آشوب‌هایی در کشور روی داد، شکست ایرانیان از یونان و شورش‌هایی که در بابل و مصر رخ داد موجب گردید شهریار نیمه دوم حکومت خود را در کشور بماند و نقش نمایندگی از طرف ایزدان برای حفظ صلح و آرامش را در امور مملکت ایفا کند.
نمادشناسی

تاریخ هخامنشیان نشان می‌دهد هرگز به لحاظ فرهنگی درصدد وحدت بخشیدن به متصرفات و قلمروهای خود نبودند، یعنی سعی در یکسان کردن زبان، مذهب و پرستشگاه‌ها نداشتند بلکه قدرت خود را از طرق مختلف اعمال می‌کردند و یکی از آن‌ها بازنمایی تصاویر است که به عنوان ابزاری برای بیان اراده قدرت و طرح مسئله مشروعیت مورد استفاده آنان قرار گرفته‌است، در واقع تحلیل‌های تصویر شناختی و تصویرنگارانه نشان می‌دهند که کتیبه‌ها و بازنمایی‌ها تصویر قدرت را تحمیل و منتقل می‌کنند.
باید توجه داشت هنرمندان و صنعتگرانی که در کارگاه‌های مختلف کار می‌کردند، در آفرینش هنری آزادی نداشتند، آنان ناچار بودند رهنمودهای دقیق مشاوران شاه بزرگ را به دقت دنبال کنند.
از کتیبه‌هایی که از دوره خشایارشا در دروازه ملل، پلکان‌های آپادانا و ایوان جنوبی، کاخ تچر و ایوان شمالی، کاخ هدیش و الواح سنگی حرمسرا باقی مانده، مشروعیت طلبی وی از اهورامزدا به عنوان شهریاری سازنده و نظم دهنده در جامعه دیده می‌شود.
در کتیبه دیوان که یکی از مهم‌ترین کتیبه‌های دوره خشایارشا می‌باشد این چنین نوشته شده: «اهورامزدا به من یاری داد تا به خواست او این سرزمین را شکست دادم و نظم را به آن بازگرداندم و در میان این سرزمین‌ها مکانی بود که در گذشته آیین پرستش دیوها را در آن به جای می‌آوردند پس از آن به نیروی اهورامزدا، پرستشگاه‌های دیوان را ویران کردم…»
در نقش برجسته‌های این دوره نیز تحولاتی رخ داد که می‌توان به افزایش نقوش حیوانی و ترکیبی اشاره کرد، نقوش دروازه ملل، گاوهای نر بالدار با سر انسان، تکرار نقوش شیر گاوشکن و تکرار و تأکید نقوش نبرد شهریار با حیوانات ترکیبی و اهریمنان از این دوره به بعد دیده می‌شود. برخی پژوهشگران معتقدند این نقوش که تحت تأثیر کاخ‌های آشوری هستند مورد الهام هنرمندان ایرانی قرار گرفته و شهریاری که دور از قلمروش شکست خورده بود در حصار داخلی قلمرو به این وسیله شکست را جبران می‌کرد.
معماری

در درگاه‌های شرقی و غربی تالار صدستون نقوش جدیدی دیده می‌شود که شهریار را در تقابل با موجودات واقعی یا افسانه ای و نیز دیوان قرار می‌دهد؛ و این نقش برجسته‌ها تنها مجموعه ای هستند که شهریار از حالت امر واقع موجود در دیگر نقوش خارج شده و در مرتبه ای نمادین ظاهر می‌شود. در مجموع شهریار درچهار ترکیب همنشینی یکسان دیده می‌شود که در مقابل حیوانات یا موجودات عجیب الخلقه قرار دارد که با تغییر جانشینی این موجودات در این نقوش تفاوت معنایی و نشانه ای ایجاد شده‌است.
چهار نقش در تالارصدستون بر روی هر درگاهی دو بار نقش شده‌اند که از نظر ساختار و همنشینی یکسان می‌باشند و در هر نقش، پیکره شهریار بدون هیچ گونه تغییری در تقابل با موجودات متفاوت قرار گرفته و تنها نقش حیوانات است که تغییر کرده و جایگزین یکدیگر شده‌اند و همین تغییر باعث ایجاد تعابیر مختلفی از هر نقش می‌شود.
در این تصاویر شهریار، خود را در چهار موقعیت مختلف برای بیان ماهیت شخصیت خویش به نمایش گذاشته‌است. شهریار در هر چهار نقش آرام و خونسرد در حال کشتن حیوانات است. در این‌جا منظور، ستیزهای خام شکارگاه و برتری قدرت مادی یک پادشاه مطرح نیست بلکه اشاره به جدال ایزدان و اهریمن، نور و تاریکی، راستی با ناراستی و آرامش بر ضد هرج و مرج است (دوگانه باوری).
همچنین پیشنهاد شده استفاده از رزم افزار (در هر چهار نگاره خنجر) و شباهت کامل سر دیوها در زیر سقف‌ها با سر دیوهای تمام قد ورودی تالار اصلی برای تأکید پیروزی نیکی شاهان هخامنشی بر بدی می‌باشد. همانگونه که در این نگاره‌ها مشاهده می‌شود، هر چهار دیوی که بر روی دیوارهای ورودی تالار اصلی به نگاره درآمده‌اند مغلوب نیکی شده‌اند. از این رو، از سر دیوان شکست‌خورده در زیر سقف‌ها و به عنوان سرستون استفاده شده تا اشاره‌ای باشد به اسارت و دربند کردن آنها. (رستگاری زمانی است که دیوان در بند شوند)
معماری > بررسی تصویر شهریار

پهلوان که همان پادشاه است به جای تاج رسمی با یک کلاه پارسی در این تصاویر دیده می‌شود. فرم حرکات دست شهریار و دست و پاهای جانوران که در حال دفاع از خود هستند و موجودیت‌های حیوانی که این‌جا به شکل‌های گوناگون نشان داده شده حسی از تقابل بین آن‌ها را نشان می‌دهد و اما از نظر نمایه ای شکل ایستادن پادشاه که حالتی ایستا و پویا دارد و درعین حال کُنش وی حاکی از نبردی غیرزمینی است، همچنین چهره آرام و مطمئن پادشاه از پیروزی و نوع لباس شهریار و طرز کمر بستن وی همگی از جمله نشانه‌هایی است که باعث ایجاد معنایی متفاوت، غیرواقعی و نمادین می‌شود.
ضربه ای که شهریار بر حیوانات وارد می‌کند کاملاً نمادین است و در این تصاویر او از حالت امر واقع خارج شده و خود را در مرتبت نماد قرار می‌دهد. در واقع شهریار از حالت زمینی بودن خارج و در مرتبه ای فرا واقعی و معنایی قرار گرفته‌است. در واقع او را در سه مرحله، یعنی ایزد پنداشتن پادشاه، قدرت جسمانی و فرازمینی در شکار و قدرت ماورایی را در نبرد با اهریمنان و نیروهای شر به نمایش گذاشته‌اند. از جمله حرکات نمادین شهریار می‌توان به حرکت دستان او اشاره کرد که در این تصاویر با یک دست شاخ حیوانات را که در مرکز سر آن‌ها قرار دارد گرفته و با دستی دیگر ضربه ای به قلب شان وارد می‌کند، یعنی به دو نقطه مهم اعضای بدن حیوانات ضربه وارد کرده‌است.
خاستگاه

در نقش برجسته‌های دوره هخامنشیان هر جا شاهی وجود دارد بالای سر او فروهر نقش شده‌است که نشان دهنده تأیید سلطنت می‌باشد؛ همچنین در تصاویری، شهریار نماینده ای از جانب خدایان در زمین تصویر می‌شود که وظیفه او مبارزه با نیروهای شر در مقابل خیر می‌باشد تا هرج و مرج حاصل از دین بد و نیروهای شر را از بین ببرد. در ایران باستان در نظر شهریار و روحانیون، نقش شاه این بود که بر نیروهای مخرب که در قلمرو سلطنت به فعالیت می‌پرداختند غلبه کند.
گزنفون، از تشریفات جشن ایران در عید نوروز چنین یاد می‌کند: در صبح نوروز شهریار هخامنشی حتماً در مراسم عظیمی می‌بایست شرکت جوید از جمله بنا به سنت‌های آسیای غربی، محتملاً از نو تاج بر سر می‌گذاشت. این اعمال هرساله گویای آن بود که تأیید الهی را با خود دارد، این وظیفه شهریار بود که پیوسته با دیوان بجنگد و آنان را سرکوب کند تا شایسته سلطنت در سال آینده باشد.
نمادهای اهریمنی همواره به شکل حیواناتی ترکیبی نمایش داده شده‌اند، مانند اژدها که در ایران نشانه اهریمن تلقی می‌شود، دارای بدنی ترکیبی مملو از چلپاسه، کژدم و آفریدگان زیان‌کار دیگر است. هخامنشیان نیز برای تجسم نیروهای شر آن‌ها را به شکل حیوانات ترکیبی و عجیب الخلقه ترسیم کرده‌اند که این نقوش در سکه‌ها، مُهرها و نقش برجسته‌های دوره هخامنشیان دیده می‌شوند به‌طوری که در آن‌ها گاه شهریار از ابزار جنگی مانند خنجر استفاده نموده و گاه بدون هیچ گونه ابزاری به تصویر درآمده که در تمامی آن‌ها شهریار به عنوان نماینده خدایان برای حفاظت مردم جامعه خود (به نوعی فریبندگی برای اعاده قدرت از دست رفته) در حال نبرد با این نیروهای شر تصویر شده‌است.
خاستگاه > تصویر تقابل شهریار و شیر

در این تصویر یک شیر نر غران دیده می‌شود و تصاویر یافت شده روی مُهرهای دوره هخامنشی که شهریار را در حال شکار نشان می‌دهد همانند مُهر داریوش شیرها به همین شکل روی دو پا نشان داده شده‌اند. این موضوع بر روی مهرهای آشوری نیز قابل مشاهده است، از دوره سومر نو تا انتهای دوره آشور صحنه‌های شکار و تقابل میان شهریار/پهلوان و شیر بر روی مُهرها دیده می‌شود.
خاستگاه > تصویر تقابل شهریار و شیر بالدار

شیرهای بالدار موجودات ترکیبی هستند که نمونه‌های واقعی آن‌ها در طبیعت وجود ندارد و به نوعی حسی از موجودات غیرزمینی که در واقع همان اهریمنان هستند را تداعی می‌کنند. در حقیقت نه یک شمایل بلکه یک نماد محسوب می‌شوند. وجود بال، دم عقرب و پاهای پنجه ای شکل همگی جزو نشانه‌ها محسوب می‌شوند. از دیگر نشانه‌ها می‌توان به غرش در چهره این حیوانات اشاره کرد.
جمع‌بندی

هخامنشیان به دوگانگی نیروهای خیر و شر (دوگانه باوری) اعتقاد داشتند (ثنویت) و شهریار وظیفه خود می‌دانست برای رفاه مردم با نیروهای شر که نظم (ارته) را مختل ساختند مبارزه کند. به همین دلیل برای نشان دادن قدرت او به تصاویر مختلفی کشیده شده‌است. ظاهراً انجام امور ماورایی و به تصویر کشیدن نگاره‌های شر با توجه به موقعیت تاریخی دوره خشایارشا به منظور پوشاندن نقص‌های مادی وی بوده‌است. در تصویری شهریار برای رضایت خدایان و دفع بلایا دست به قربانی می‌زند و در تصویر دیگر قدرت بی‌نهایت زمینی وی با شکار شیر رخ می‌نماید و در تصویر دیگری قدرت ماورایی او به تصویر کشیده شده‌است.
کاربرد امروزی

در دوران معاصر از این نقش در طراحی نخستین نشان بانک ملی ایران استفاده شده‌است. همچنین این طرح بر روی برخی اسکناس‌های رضاشاه و محمدرضاشاه نقش بسته‌است. این طرح بر روی دو طرف ستون سنگی در میانهٔ میدان سپه که تا قبل از انقلاب ۱۳۵۷ پایهٔ تندیس سوارهٔ رضاشاه بود، دیده می‌شد که با وجود به زیر کشیده شدن مجسمه مزبور این پایهٔ سنگی با این نقش برجسته، نگهدارندهٔ نشان رسمی جمهوری اسلامی است. در صنایع دستی ایران برای نشان دادن نقوش هخامنشی از این طرح استفاده زیادی می‌شود.
نگارخانه

سنگ نگاره تقابل شهریار و گاو بر روی دیوار ورودی تالار و استفاده از تندیس گاو شکست خورده به‌عنوان سرستون
نگاره نبرد شهریار و شیردال بر روی دیوار ورودی تالار و استفاده از تندیس شیردال دربند به عنوان سرستون
نگاره نبرد شهریار و شیر بر روی دیوار ورودی تالار و استفاده از تندیس شیر به عنوان سرستون
نگاره تقابل شهریار و شیر بالدار بر روی دیوار ورودی تالار و استفاده از تندیس شیر به عنوان سرستون
تقابل شهریار و شیر بر نشان سابق بانک ملی ایران
نقش تقابل شهریار و شیر بر روی اسکناس رضاشاه
بر روی اسکناس محمدرضا پهلوی
ستون سنگی میانهٔ میدان امام خمینی با نگارهٔ تقابل شهریار و شیر بالدار و نشان رسمی جمهوری اسلامی
بر روی بشقاب صنایع دستی ایران
تقابل شهریار و شیردال
سنگ نگارهٔ نبرد پادشاه آشور (آشوربانیپال) با شیر
سکه هخامنشی با نقش تقابل شهریار (اردشیر سوم) و شیر ضرب کلیکیه؛ ۳۴۰ ق.م.
طوقدار

| طوقدار | طوقدار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: رودپی شمالی
دهستان: فرح‌آباد شمالی
جمعیت: ۶۹۷ نفر (سرشماری ۹۵)
طوقدار، روستایی است از توابع بخش رودپی شمالی شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان فرح‌آباد شمالی قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۸۹۳نفر (۲۳۵خانوار) بوده‌است.


بر اساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال 1395صورت گرفته،جمعیت آن 2597 نفر (231 خانوار) می باشد
فرودگاه هامبرساید

فرودگاه هامبرساید (به انگلیسی: Humberside Airport) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا HUY است که یک باند فرود آسفالت & بتن دارد و طول باند آن ۲۱۹۶ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۳۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

The following airlines operate regular scheduled and charter flights to and from Humberside:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 بی‌اچ ایر :  چارتر فصلی: بورگاس 
 Eastern Airways :  آبردین، درم تیز ولی 
 فلای‌بی :  فصلی: جرزی 
 jetXtra.com اجرا توسط بی‌ای سیتی‌فلایر :  چارتر فصلی: آلیکانته-الچه، پالما د مایورکا 
 کاال‌ام اجرا توسط کی‌ال‌ام سیتی‌هاپر :  اسخیپول آمستردام 
Thomson Airways اجرا توسط سان‌وینگ ایرلاینز :  فصلی: پالما د مایورکا 
There are some more occasional leisure charter services to summer and winter destinations which are served only a few times throughout the year.
گذرنامه تشکیلات خودگردان فلسطین

| پاسپورت فلسطین | پاسپورت فلسطین |
| --- | --- |
گونه: پاسپورت
صادرکننده: تشکیلات خودگردان فلسطین
هدف: تشخیص هویت
شرایط احراز: ساکنان مناطق تحت کنترل خودگردان فلسطین
پاسپورت تشکیلات خودگردان فلسطین (عربی: جواز سفر السلطة الفلسطینیة) یک گذرنامه یا سند سفر است که از آوریل ۱۹۹۵ توسط تشکیلات خودگردان فلسطین برای ساکنان فلسطینی در سرزمین‌های فلسطینی به منظور سفرهای بین‌المللی صادر می‌شود.
پاسپورت تشکیلات خودگردان فلسطین با ارائه شناسنامه ای که نشان می‌دهد در فلسطین به دنیا آمده‌اند، در دسترس است. منظور از «فلسطین» در این مورد، دقیق مشخص نیست. در عمل، فقط ساکنان مناطق تحت کنترل حکومت خودگردان فلسطین می‌توانند درخواست دهند. فلسطینیانی که خارج از حاکمیت فلسطین از یک شهروند فلسطینی متولد شده‌اند نیز می‌توانند برای این گذرنامه اقدام کنند. در این مورد، استثناهایی هم وجود دارد به عنوان مثال، به دانیل بارنبویم، متولد آرژانتین از پدر و مادر یهودی، و شهروند آرژانتین، اسرائیل، و اسپانیا، تابعیت و پاسپورت فلسطینی اعطا شده‌است.
با این حال، صدور گذرنامه منوط به محدودیت‌های اضافیِ اعمال شده از سوی دولت اسرائیل است. اسرائیل ادعا می‌کند که این الزام برای نیازهای امنیتی تحت توافق موقت مجاز است.
تاریخچه

بین سال‌های ۱۹۲۴ و ۱۹۴۸، اصطلاح «گذرنامه فلسطینی» به اسناد سفری گفته می‌شود که در دسترس ساکنان فلسطین تحت فرمان بریتانیا بود. آن گذرنامه‌هایی که از سوی کمیساریای عالی فلسطین صادر شد، رسماً با عنوان «گذرنامه بریتانیا، فلسطین» نامگذاری شدند. این گذرنامه‌ها با پایان یافتن مأموریت بریتانیا در ۱۵ مه ۱۹۴۸ بی‌اعتبار شدند و گذرنامه‌های اسرائیلی و اردن به تابعیتی که پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به دست آوردند، به افراد تحت فرمان سابق بریتانیا ارائه شد. تعداد قابل توجهی از اعراب فلسطینی، به ویژه در نوار غزه و کسانی که به سوریه و لبنان پناهنده شدند، بدون تابعیت باقی ماندند، زیرا مصر، سوریه و لبنان به آنها اجازه ادغام به عنوان شهروند را نمی‌دادند.
تحت‌الحمایه سراسری فلسطین  که تحت کنترل مصر است بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۹ برای ساکنان فلسطینی نوار غزه و مصر گذرنامه‌های فلسطینی صادر کرد. با این حال، دارندگان گذرنامه اجازه نداشتند آزادانه به مصر رفت و آمد کنند. در این میان، اردن، کرانه باختری را ضمیمه کرد و ساکنان فلسطینی کرانه باختری شهروند اردن شدند و از گذرنامه اردنی برخوردار شدند.
پس از جنگ شش روزه ۱۹۶۷، که طی آن اسرائیل کرانه باختری رود اردن را تصرف کرد، اعراب فلسطینی ساکن آنجا همچنان از حق درخواست پاسپورت اردنی و زندگی در اردن برخوردار بودند. آوارگان فلسطینی که واقعاً در اردن زندگی می‌کردند نیز شهروندان اردنی کامل محسوب می‌شدند. اردن در ژوئیه ۱۹۸۸ تمامی روابط قانونی و اداری خود را با کرانه باختری قطع کرد و اعلام نمود که هر فلسطینی ساکن اردن شهروند اردنی باقی خواهد ماند اما ساکنان کرانه باختری شامل این حق نمی‌شوند.
اردن به صدور گذرنامه برای فلسطینیان در کرانه باختری ادامه داد، اما این گذرنامه فقط برای سفر بود و نه به عنوان نشانه شهروندی اردن. برای فلسطینیان ساکن کرانه باختری رود اردن که دارای پاسپورت عادی اردنی بودند، پس از انقضای گذرنامه‌های قدیمی، گذرنامه‌های موقت صادر می‌کردند و ورود فلسطینی‌ها به اردن محدود شد و فقط برای مقاصد گردشگری در نظر گرفته شد.
در ۲ آوریل ۱۹۹۵، دو سال پس از توافقنامه اسلو در سال ۱۹۹۳، تشکیلات خودگردان فلسطین صدور گذرنامه‌های تشکیلات خودگردان فلسطین را برای عموم در مناطق خودگردان غزه و اریحا آغاز کرد. این گذرنامه‌ها دارای شماره شناسایی شخصی صادر شده توسط اداره مدنی اسرائیل بودند.
پیامدهای گذرنامه

فلسطینی‌ها، گذرنامه را به عنوان «نماد مهم ملیت» می‌دانند. به رسمیت شناختن گذرنامه توسط سایر کشورها به عنوان مدرکی برای به رسمیت شناختن کشور فلسطین یا ملیت و شهروندی فلسطینی توسط آنها ذکر شده‌است.
از سال ۱۹۹۷، گذرنامه‌های فلسطینی به نام کشور فلسطین صادر نمی‌شود. برخی از کشورها، از جمله ایالات متحده، گذرنامه‌های تشکیلات خودگردان فلسطین را به عنوان اسناد سفر به رسمیت می‌شناسند، اگرچه به رسمیت شناختن گذرنامه‌ها به منزله به رسمیت شناختن شهروندی آنها توسط آنها نیست، زیرا آنها توسط دولتی که آنها به رسمیت می‌شناسند صادر نمی‌شوند. مصر، اردن و امارات متحده عربی تنها (در ماه مه ۲۰۰۲) اعلام کرده‌اند که گذرنامه‌ها، همراه با روادید معتبر یا سایر مدارک لازم، به دارندگان آنها اجازه می‌دهد تا به کشورهایشان سفر کنند.
یادداشت پاسپورت

این سند حاوی یادداشتی در صفحه دوم (داخل جلد) است که در آن آمده‌است:
به فارسی
گذرنامه اجباری فلسطین که توسط مقامات بریتانیا بین سالهای ۱۹۲۴ و ۱۹۴۸ صادر شده‌است.
جلد یک پاسپورت دیپلماتیک تمام فلسطینی ۱۹۶۲.
تود، ساسکاچوان

| تود، ساسکاچوان | تود، ساسکاچوان |
| --- | --- |
Resort village: Resort village
تود، ساسکاچوان: تود، ساسکاچوان
کشور:  کانادا
استان:  ساسکاچوان
Incorporation: ۱۹۸۱
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alan Thomarat
 • MP: Tom Lukiwski
 • MLA: Bronwyn Eyre
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۶۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (منطقه زمانی مرکزی)
کد منطقه: ۳۰۶
وبگاه: 
تود، ساسکاچوان (به انگلیسی: Thode, Saskatchewan) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است. تود ۱۶۰ نفر جمعیت دارد.
طعم شیرین خیال

| طعم شیرین خیال | طعم شیرین خیال |
| --- | --- |
کارگردان: کمال تبریزی
تهیه‌کننده: محمدعلی حسین‌نژاد
نویسنده: علی میرمیرانی نغمه ثمینی
بازیگران: شهاب حسینی نازنین بیاتی نادر فلاح نازنین فراهانی پریوش نظریه آسیه سلطانی‌نژاد عیسی یوسفی‌پور مهدی بجستانی مهدی ملکی
موسیقی: مسعود سخاوت‌دوست   گروه دال (موسیقی تیتراژ و آواز)
فیلم‌بردار: علی تبریزی
تدوین‌گر: بهرام دهقانی
توزیع‌کننده: نور تابان
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ اسفند ۱۳۹۳
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۵۲۱٬۶۸۶٬۸۰۰ تومان
طعم شیرین خیال فیلمی به کارگردانی کمال تبریزی، نویسندگی علی میرمیرانی و نغمه ثمینی و تهیه‌کنندگی محمدعلی حسین‌نژاد محصول سال ۱۳۹۳ ایران است.
داستان فیلم

دختری به نام شیرین به معرفی داستان خواستگارش که استادش نیز هست می‌پردازد ...
سی و سومین دوره جشنواره فیلم فجر

| قسمت | نامزد | نتیجه | جایزه |
| --- | --- | --- | --- |
| بهترین جلوه‌های ویژه بصری | فرهاد یوسفی | نامزدشده | سیمرغ بلورین |
سانسور

کمال تبریزی از حذف دو جمله از فیلمش انتقاد کرد و گفت: دو جمله را از فیلم من حذف کردند؛ یکی اینکه دانشجو از استاد در خصوص انرژی اتمی می‌پرسد و این جمله به انرژی شیمیایی تبدیل شده و جملهٔ دیگر این بود که پدر شیرین در مورد شخصی می‌پرسد که آیا زندانی سیاسی بوده و پاسخ این است که نه، ما زندانی سیاسی نداریم، این فرد برای چک کشیدن زندانی شده؛ که این دو جمله را حذف کردند.
فرودگاه هرینگسدورف

فرودگاه هرینگسدورف (به انگلیسی: Heringsdorf Airport) (به زبان بومی: Flughafen Heringsdorf) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HDF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۵ متر است. این فرودگاه در شهر هرینسگدورف کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۲۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

The following airlines operate regular scheduled and charter flights at Heringsdorf Airport:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 آسترین ایرلاینز :  فصلی: لینز 
یورو وینگز :  فصلی: دوسلدورف 
یورو وینگز اجرا توسط جرمن‌وینگز :  فصلی: اشتوتگارت 
جرمنیا :  فصلی: دورتموند (آغاز از ۲ سپتامبر ۲۰۱۷) 
لوفت‌هانزا رجینال اجرا توسط لوفت‌هانزا سیتی‌لاین :  فصلی: فرانکفورت 
 اسکای‌ورک ایرلاینز :  فصلی: بازل-مولوز-فرایبورگ اروپا، برن 
The nearest major international airport is برلین تگل، approx. ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۰ مایل) to the south.
شاداب (ریوند)

| شاداب | شاداب |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
دهستان: ریوند
جمعیت: 
شاداب، نام روستایی از توابع شهرستان نیشابور در استان خراسان ایران بوده است.
تابعیت

این روستا یکی از روستاهای تابعه دهستان ریوند، دهستان هفتم از دهستان‌های پانزده‌گانه شهرستان نیشابور، بوده است.
فریدون دولتشاهی

| فریدون دولتشاهیفریدون دولتشاهی | فریدون دولتشاهیفریدون دولتشاهی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ اردیبهشت ۱۳۱۷ محله منیریه، تهران
درگذشت: ۲۳ خرداد ۱۳۹۱ (۷۴ سال) تهران
علت مرگ: سکته مغزی
آرامگاه: قطعه ۳۰۹، ردیف ۱۳۵، شماره ۲۱ بهشت زهرا
تحصیلات: رشته حقوق بین‌الملل
پیشه(ها): نویسنده، مترجم و شاعر
فریدون دولتشاهی (زاده ۲۵ اردیبهشت ۱۳۱۷ – درگذشته ۲۳ خرداد ۱۳۹۱) نویسنده، مترجم و شاعر بود.
زندگی‌نامه

فریدون دولتشاهی در سال ۱۳۱۷ در محله منیریه تهران متولد شد. وی پس از اخذ دیپلم در تهران راهی لندن شد و در رشته حقوق بین‌الملل تحصیل کرد اما در سال آخر به علت فوت پدر به ایران بازگشت و موفق نشد تحصیلات خود را به پایان برساند.
وی جزو نخستین نسل مترجمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. با «سازمان صدا و سیما» و همچنین دو روزنامه قدیمی ایران نظیر روزنامه کیهان و روزنامه اطلاعات همکاری داشت و از دهه ۵۰ در روزنامه اطلاعات کتب و مقالات بسیاری را ترجمه و نگاشته‌است. او به گفته خودش، در این سال‌ها با چهره‌هایی چون فرشید مثقالی، نگارگر کتاب‌های کودکان و عباس کیارستمی که در آن دوران به گرافیک و طراحی مشغول بود، همکاری داشت.
مهمترین کتاب دولتشاهی در دوران کار در کانون پرورش کودکان و نوجوانان کتاب میگل است. میگل نوشتهای با نام اصلی " و حالا میگل " از نویسنده آمریکائی جوزف کرامگولد است که در سال ۱۳۵۳ به وسیله دولتشاهی ترجمه شده‌است.
فریدون دولتشاهی از نخستین سال‌های تأسیس واحد مرکزی خبر در سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به این نهاد پیوست و بیش از ۳۰ سال در بخش‌های مختلف خبری فعالیت کرد و از همین سازمان بازنشسته شد. دولتشاهی در ابتدای دهه ۶۰ به روزنامه اطلاعات پیوست و تا آخرین روزهای حیاتش در این مؤسسه به کار مشغول بود. از مرحوم فریدون دولتشاهی در طول ماه‌های همکاری‌اش با روزنامه‌اطلاعات، ده‌ها اثر به ویژه در بخش ترجمه که تخصص اصلی‌اش بود، بر جای مانده‌است. بسیاری از ترجمه‌های وی در همکاری با روزنامه اطلاعات ابتدا به صورت پاورقی منتشر شد و خوانندگان زیادی را جذب خود کرد و سپس به صورت کتاب منتشر شد و در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت.
فریدون دولتشاهی سرانجام بر اثر سکته مغزی از دنیا رفت. در روز چهارشنبه ۲۴ خردادماه پیکر وی در بهشت زهرا، در قطعه ۳۰۹، ردیف ۱۳۵، شماره ۲۱ به خاک سپرده شد.