stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نظام جمهوری اسلامی ایران
مخالفان و هواداران > مخالفان > جنبش‌های اجتماعی

همچنین ببینید: حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸–۲۳ تیر ۱۳۷۸)
نخستین جنبش گسترده پس از انقلاب ایران با شورش ۱۳۷۱ مشهد رقم خورد، دومین جنبش اعتراضی گسترده بعد از انقلاب را دانشجویان دانشگاه تهران در اعتراضات تیر ۱۳۷۸ به راه انداختند. سومین جنبش اعتراضی گسترده توسط جنبش دانشجویی و دانشگاهی در تابستان ۱۳۸۲ بود. چهارمین جنبش اعتراضی گسترده در اعتراض به نتایج دهمین انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ رخ داد، پنجمین جنبش اعتراضی فراگیر در پی اعتراضات دی ۱۳۹۶ و در پی گرانی و سیاست‌های دولت روحانی از مشهد و شهرهای بزرگ شروع شد و ششمین جنبش اعتراضی گسترده در پی اعتراضات آبان ۱۳۹۸ اتفاق افتاد، یکی از تاثیرگذارترین و مهم‌ترین جنبش‌ها و اعتراضات هم مربوط به جنبش زن، زندگی، آزادی در سال ۱۴۰۱ می‌شود.
مقامات جمهوری اسلامی پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ برای اولین بار از واژه «جنگ» برای سرکوب معترضان استفاده کردند و در نتیجه حکومت از همان ابتدا سطح خشونتی را که در اعتراضات گذشته در مراحل نهایی به کار گرفته می‌شد را در ابتدا به کار گرفت و خونین‌ترین سرکوب اعتراضات خیابانی در ۴۰ سال حکومت جمهوری اسلامی را رقم زد.
مخالفان و هواداران > مخالفان > حزب‌های خواهان سرنگونی

در آبان ۱۳۹۷ ده گروه و حزب از مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران با امضای تفاهم‌نامه مشترک برای «سرنگونی رژیم ایران» امضاء کردند که شامل اتحاد دمکراتیک آذربایجان، جنبش جمهوری‌خواهان دموکرات و لائیک ایران، حزب تضامن دموکراتیک اهواز، حزب دمکرات کردستان ایران، حزب دمکرات کردستان، حزب کومه‌له کردستان ایران، حزب مردم بلوچستان، سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران، شورای موقت سوسیالیستهای چپ ایران و کومه‌له زحمتکشان کردستان هستند. این تفاهم‌نامه با با هدف کنار گذاشتن اختلاف‌ها و رسیدن به نظامی دموکراتیک در شکل جمهوری پارلمانی و جدایی دین از سیاست به امضا رسیده است.
مخالفان و هواداران > هواداران

موافقان و هواداران جمهوری اسلامی تنها گروهی از ایرانیان هستند که توسط علی خامنه‌ای با عنوان مردم خطاب می‌شوند، این گروه کسانی هستند که در راهپیمایی‌ها و تجمع‌های حکومتی حضور دارند. حکومت توانسته با طیفی از چهره‌های رسانه‌ای، نخبگان سیاسی، اقتصادی و قشرها بالای جامعه را با خود همراه یا راضی کند و دستکم آن‌ها را خاموش نگه دارد. در عین حال فرار مغزها در ایران هر سال شدت بیشتری میابد و به گفته رئیس‌المپیاد علمی دانشجویان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۹، ایران رتبه دوم فرار مغزها در جهان را با مهاجرت سالانه ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار متخصص تحصیل‌کرده دارا بوده است.
نقض حقوق بشر

همچنین ببینید: نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران
نقض حقوق بشر > روش‌های سرکوب مخالفان

مقالهٔ اصلی: روش‌ها و ابزارهای نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
همچنین ببینید: متهمان نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
نقض حقوق بشر > کودکان کار و مافیای زباله گردی

در سال‌های گذشته با شدت گرفتن پدیده زباله‌گردی در ایران و به کار گرفته شدن کودکان در آن، مقامات مسئول جمهوری اسلامی بر وجود مافیا در این موضوع صحه گذاشته اما دربارهٔ جزئیات آن تاکنون توضیحی نداده و برای برخورد با آن اقدامی نکرده‌اند. در واقع خود مقامات نظام مافیای زباله گردی هستند.کار کودکان پیامدهای بدی برای این کودکان که به «کودکان کار» و «کودکان خیابانی» معروف هستند دارد. در ایران کودکان کار وجود دارند اما آمار دقیقی از تعداد آنها در دست نیست. در سپتامبر ۲۰۱۷ برابر با مهر ۱۳۹۶ خورشیدی خبرگزاری تسنیم گزارش داد که ناهید تاج الدین نماینده اصفهان در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرگزاری خانه ملت، گفته برخی کارشناسان مسائل اقتصاد شهری آمار کودکان کار ایران را بین ۳ تا ۷ میلیون عنوان می‌کنند، ضمن اینکه این رقم برای تهران نیز ۲۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود، اما به دلیل اینکه اغلب کودکان کار هیچ گونه ثبت هویتی ندارند؛ آمار دقیقی در این زمینه نمی‌توان ارائه کرد. این کودکان عمدتاً در زیرزمین‌ها مشغول به‌کارند، برخی از آنان مورد سوءاستفاده و خشونت قرار می‌گیرند و حتی برخی از آنان از شب تا صبح در خیابان‌ها برای جمع‌آوری ضایعات، آهن کهنه، لاستیک‌ها و… مشغول بکارند.
نقض حقوق بشر > قتل‌های زنجیره‌ای

قتل‌های زنجیره‌ای، به کشتار برخی از شخصیت‌های سیاسی و اجتماعیِ منتقد نظام جمهوری اسلامی در دههٔ هفتاد خورشیدی، در داخل و خارج از ایران، گفته می‌شود که به گفتهٔ برخی از منابع، با فتوای برخی از روحانیون بلندپایه و به دست پرسنل وزارت اطلاعات در زمان وزارت علی فلاحیان (وزیر اطلاعات دوران ریاست‌جمهوری هاشمی رفسنجانی) و قربانعلی دری نجف‌آبادی (اولین وزیر اطلاعات در دولت محمد خاتمی) انجام شد.
وزارت اطلاعات، طی اطلاعیه ای، عوامل قتل‌ها را شماری از پرسنل وزارت اطلاعات یعنی همکاران کج‌اندیش و خودسر-که آلت دست عوامل پنهان و مطامع بیگانگان شده‌اند-نامید. خانواده‌های قربانیان قتل‌های سیاسی پاییز ۱۳۷۷ در ایران می‌گویند با گذشت ۱۸ سال «رسیدگی قضایی به این قتل‌ها یا انجام نشد یا به بیراهه کشیده شد و بستر فکری و سازمانی قتل‌ها هم هرگز بررسی نشد».
نقض حقوق بشر > پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین

شمارهٔ ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین، پروازی مسافربری متعلق به هواپیمایی بین‌المللی اوکراین از مبدأ تهران به مقصد کی‌یف بود که در ۱۸ دی ۱۳۹۸ (۸ ژانویه ۲۰۲۰) هدف شلیک پدافند هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار گرفت و ساقط شد. همهٔ ۱۷۶ سرنشین این پرواز جان باختند. با وجود شواهد بسیاری که حاکی از حمله موشکی سپاه پاسداران بود، حکومت جمهوری اسلامی و سپاه برای سه روز به‌شکل متفق‌القولی شلیک موشک را انکار کردند، اما نهایتاً با افشای مدارک و آثار شلیک موشک ضدهوایی تور و فشارهای مجامع بین‌الملل در ۲۱ دی ۱۳۹۸ مسئولیت آن را برعهده گرفتند.
نقض حقوق بشر > تروریسم دولتی

همچنین ببینید: ترور میکونوس، بمب‌گذاری آمیا، و جمهوری اسلامی ایران و پرونده‌های تروریسم دولتی
در جریان ترور میکونوس و دادگاهی که به همین نام شهرت یافت مقامات عالی نظام جمهوری اسلامی به دست داشتن در قتل مخالفان خود محکوم شدند و ایران برای اولین بار به دلیل تروریسم دولتی توسط این دادگاه محکوم شد. همچنین در مارس ۲۰۰۷ م و پس از گذشت ۱۳ سال از بمب‌گذاری آمیا، دادستانی کل آرژانتین درخواست صدور حکم جلب نه نفر از مقامات جمهوری اسلامی، از جمله علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی و علی‌اکبر ولایتی توسط پلیس بین‌الملل را صادر کرد. این اقدامات همچنین با ترور شخصیت‌های مخالف که به ادعای مخالفان توسط نظام جمهوری اسلامی انجام شده شامل شاهپور بختیار، شهریار شفیق، ارتشبد غلامعلی اویسی عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران، عبدالرحمان برومند رئیس هیت اجرایی نهضت مقاومت ملی ایران، کاظم رجوی، رضا مظلومان، بیژن فاضلی، علی‌اکبر طباطبایی می‌شود.
نقض حقوق بشر > سانسور

همچنین ببینید: ممنوعیت در ایران، سانسور در ایران، و سانسور اینترنت در ایران
بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به دستور روح‌الله خمینی ستاد انقلاب فرهنگی که بعدها به شورای عالی انقلاب فرهنگی تغییر نام داد با هدف پاکسازی استادان دانشگاه شروع به کار کرد. که افرادی چون شمس آل‌احمد، سید محمد خاتمی و عبدالکریم سروش از جمله افرادی بودند که در این ستاد حضور داشتند. این شورا که با هدف گسترش تفکرات اسلامی و دینی در جامعه شروع به فعالیت کرد و به نشر افکار و آثار فرهنگی انقلاب اسلامی می‌پرداخت خود به عاملی برای گسترده‌تر شدن سانسور در ایران بدل شد.
نقض حقوق بشر > فشار بر رسانه‌ها

دیدبان حقوق بشر در سال ۱۳۹۰ اعلام کرده است که حکومت جمهوری اسلامی با بازداشت و ارعاب بستگان و دوستان خبرنگاران فارسی‌زبان خارج از ایران، به دنبال کسب اطلاعات از این خبرنگاران یا واداشتن آن‌ها به سکوت است. به گفتهٔ مدیر بخش خاورمیانهٔ حقوق بشر، این اقدام ایران حاوی این پیام است که جمهوری اسلامی آماده است که فشارهای خود را به خارج از مرزهایش گسترش دهد. گزارش‌های بیش از صد روزنامه‌نگار ایرانی خارج از ایران حاکی از بازجویی و بازداشت خانوادهٔ بسیاری از این روزنامه‌نگاران به ویژه بخش بی‌بی‌سی فارسی، تلویزیون ایران اینترنشنال و رادیو فردا که به صورت پیوسته مورد آزار و تهدید قرار گرفته‌اند. این حملات پس از اعتراضات آبان ۱۳۹۸ شدت گرفته و واکنش گروه‌های حقوق بشری را در پی داشته است.
نقض حقوق بشر > کارزار ضداطلاعات

حکومت جمهوری اسلامی در مواجهه با پرونده‌های حساس به انتشار متراکم ضداطلاعات در کوتاه مدت و سپس خودداری از توضیح بیشتر در دراز مدت به امید آنکه با فرارسیدن وقایع تلخ جدید پرونده‌های قدیمی فراموش شوند روی آورده است. برای نمونه نیروهای سپاه پاسداران به صورت گسترده از دو روش دام گذاشتن برای رسانه‌های آزاد و کاربران شبکه‌های اجتماعی به‌وسیله پخش اخبار ضد و نقیض و ایجاد تردید در مخالفان در اعتراضات سال ۱۳۸۸ و آبان ۱۳۹۸ استفاده کرده‌اند.
در گزارشی که توسط سازمان مبارزه با تروریسم منتشر شده است از «تلاش برنامه‌ریزی شده» جمهوری اسلامی برای سوء اطلاع‌رسانی در مرود کرونا اشاره شده است. در این روش «ماشین تبلیغاتی جمهوری اسلامی» در داخل به اتهام‌زنی به آمریکا، این کشور را بابت همه‌گیری کرونا ملامت و در مقابل به دفاع و حمایت از چین که از متحدان ایران است پرداخته است. حکومت، تحریم‌های آمریکا را عامل عدم کنترل و مقابله با کرونا عنوان کرده است و در مقابل خواستار لغو تحریم‌های آمریکا به این دلیل شده است. این کارزار به صورت تعمدی، هدایت‌شده و سیستماتیک سعی می‌کند مجموعه‌ای از دروغ، پنهان‌کاری و بزرگ‌نمایی را به کار بگیرد تا مخاطبان ایرانی و جامعه جهانی را به مسیری غلط بکشاند.
نقض حقوق بشر > منسوب کردن مخالفان به دشمنان خارجی

بر باور تورستن تایشمان مدیر استودیوی شبکه رادیوهای دولتی آلمان، تأکید بر «دشمن خارجی» از سوی جمهوری اسلامی همواره فرصتی برای سرکوب منتقدان و مخالفان داخلی بوده است؛ همچنین بر باور برخی منتقدان جمهوری اسلامی ایران برای بقای خود به دشمن خارجی نیاز دارد.
نقض حقوق بشر > آدم‌ربایی

برای آگاهی، ربودن مخالفان سیاسی توسط جمهوری اسلامی ایران را ببینید.
حکومت جمهوری اسلامی به استفاده از روش‌های مختلف آدم‌ربایی از مخالفان از ابتدای شکل‌گیری حکومت خود متهم شده است.
نقض حقوق بشر > اعدام

همچنین ببینید: اعدام‌های ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ و اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
استفاده از ابزار اعدام به عنوان «ابزار سرکوب» سابقه‌ای طولانی در تاریخ نظام جمهوری اسلامی ایران دارد براساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران نشان می‌دهد که در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۹ دستکم ۸۰۷۱ مورد اعدام در زندان‌های ایران یا در ملأ عام اجرا شده است. این آمار ایران را در جایگاه دوم اعدام در جهان پس از چین و در حدود یک سوم از اعدام‌های جهان را در بر می‌گیرد. با این حال سازمان‌های حقوق بشری بارها تأکید کرده‌اند که آمار اعدام در ایران بیش از ارقام ثبت شده است. اگرچه بخش مهمی از اعدام‌ها مربوط به قاچاق مواد مخدر است اما مرور برخی از دوره‌های خاص نشان می‌دهد استفاده از اعدام برای سرکوب یک دستور کار محسوس قضایی و امنیتی بوده است. مشهورترین دورهٔ اعدام‌ها در دورهٔ جمهوری اسلامی مربوط به اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقدتی-سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ است که به گفتهٔ حسینعلی منتظری در یک دورهٔ کوتاه بیش از ۳۸۰۰ نفر با رأی یک هیئت قضایی که ابراهیم رئیسی هم عضو آن بود اعدام شدند. رها بحرینی پژوهشگر سازمان عفو بین‌الملل در پیامی توییتری که در ۱۹ اوت ۲۰۲۰ منتشر کرد، نامه‌ای را نشان می‌داد که به مقامات دولتی، قضایی و سفرای جمهوری اسلامی ایران ارسال شده بود و این مقامات از دستکم ۲۵ مرداد ۱۳۶۷ در جریان این اعدام‌ها قرار گرفته بودند اما سیاست وزارت خارجی دولت میرحسین موسوی انکار در جریان بودن از این اعدام‌ها بوده و در گذشته اعلام کرده بودند که از این اعدام‌ها بی‌خبر بوده‌اند.
نظرسنجی دربارهٔ میزان مقبولیت جمهوری اسلامی در ۱۴۰۱

همچنین ببینید: خیزش ۱۴۰۱ ایران
نظرسنجی مؤسسه تونی بلر برای تغییرات جهانی در سال ۲۰۲۲ نشان داد که ۸۴ درصد ایرانیان از تغییر حکومت جمهوری اسلامی حمایت می‌کنند. همچنین، این بررسی نشان داده که جامعه ایران سکولارتر شده است. بیش از سه‌چهارم شرکت‌کنندگان در نظرسنجی، دین را در زندگی‌شان «بی‌اهمیت» خوانده و گفته‌اند که زندگی سکولارتر را ترجیح می‌دهند.
خمینی: در جمهوری اسلامی همه به حقوقشان می‌رسند
نمودار دیاگرام ساختار قدرت سیاسی در نظام
سید علی خامنه‌ای، رهبری کنونی (دومین رهبر) جمهوری اسلامی ایران
سفر به اسرائیل با گذرنامه جمهوری اسلامی، مجازات ۲ تا ۵ سال حبس و توقیف گذرنامه را در پی دارد.
تظاهرات مردم در پی اعتراضات انتخابات ریاست‌جمهوری دهم در ۲۷ خرداد ۱۳۸۸ در خیابان کریم خان زند تهران
هواداران نظام جمهوری اسلامی در حال پاره کردن پرچم آمریکا در برابر سفارت آمریکا در تهران
اسامی چهار نفر از کشته‌شدگان در لوح یادبود ترور میکونوس، بر روی این لوح یادبود نوشته شده «به قتل رسیده توسط عوامل ایران، آن‌ها در راه مبارزه برای آزادی و حقوق بشر کشته شدند.»
بییارکایو د مرینداد د کاستییا لا بیخا

مکان
| Villarcayo de Merindad de Castilla la Vieja, Spain | Villarcayo de Merindad de Castilla la Vieja, Spain |
| --- | --- |
بخش خودمختار: کاستیا و لئون
استان: استان بورگس
فهرست دهستان‌های بورگس: Villarcayo de Merindad de Castilla la Vieja
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۰ کیلومتر مربع (۶۰ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۴٬۸۰۰
 • تراکم: ۲۶٫۹/کیلومتر مربع (۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
بییارکایو د مرینداد د کاستییا لا بیخا (به اسپانیایی: Villarcayo de Merindad de Castilla la Vieja) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان بورگس واقع شده‌است.
خصوصیات

بییارکایو د مرینداد د کاستییا لا بیخا ۱۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
جام باشگاه‌های اروپا ۷۸–۱۹۷۷

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورزشگاه ومبلی در لندن، میزبان فینال بود.: ورزشگاه ومبلی در لندن، میزبان فینال بود.
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
تاریخ برگزاری: ۱۹ اوت ۱۹۷۷ — ۱۰ مه ۱۹۷۸
شمار تیم‌ها: ۳۱
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 لیورپول (دومین عنوان):  لیورپول (دومین عنوان)
نایب‌قهرمان:  کلوب بروژ
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۵۹
گل‌های زده شده: ۱۶۲ (۲٫۷۵ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  آلان سیمونسن (۵ گل)
→ ۷۷–۱۹۷۶ ۷۹–۱۹۷۸ ← : → ۷۷–۱۹۷۶ ۷۹–۱۹۷۸ ← 
جام باشگاه‌های اروپا ۷۸–۱۹۷۷، بیست و سومین فصل رقابت‌های فوتبال جام باشگاه‌های اروپا بود. در فینال رقابت‌ها مدافع عنوان قهرمانی لیورپول، با نتیجه ۱ بر ۰ کلوب بروژ را شکست داد و برای دومین بار قهرمان این رقابت‌ها شد. نتیجه نهایی فینال این دوره، سرآغاز شش فینال پیاپی با نتیجه ۱–۰ بود که باشگاه‌های انگلیسی در پنج عدد از آن‌ها به پیروزی رسیده و قهرمان اروپا شدند. سهم لیورپول از این فینال‌ها دو قهرمانی بود.
دور اول

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سلتیک  | ۱۱–۱ |  ژونس اش | ۵–۰ | ۶–۱ |
| بازل  | ۲–۳ |  واکر | ۱–۳ | ۱–۰ |
| ستاره سرخ بلگراد  | ۶–۰ |  اسلایگو راورز | ۳–۰ | ۳–۰ |
| واشاش  | ۱–۴ |  مونشن‌گلادباخ | ۰–۳ | ۱–۱ |
| بنفیکا  | ۰–۰ (۴–۱ پ) |  تورپدو مسکو | ۰–۰ | ۰–۰ |
| ترابزون‌اسپور  | ۱–۲ |  بولدکلوبن ۱۹۰۳ | ۱–۰ | ۰–۲ |
| لیورپول  | Bye |  | – | – |
| دینامو درسدن  | ۳–۲ |  هالمستاد | ۲–۰ | ۱–۲ |
| لفسکی صوفیه  | ۵–۲ |  شلاسک وروتسواف | ۳–۰ | ۲–۲ |
| لیلستروم  | ۲–۴ |  آژاکس | ۲–۰ | ۰–۴ |
| والور  | ۱–۲ |  گلنتوران | ۱–۰ | ۰–۲ |
| اومانیا  | ۰–۵ |  یوونتوس | ۰–۳ | ۰–۲ |
| کووپیون  | ۲–۹ |  کلوب بروژ | ۰–۴ | ۲–۵ |
| فلوریانا  | ۱–۵ |  پاناتینایکوس | ۱–۱ | ۰–۴ |
| دوکلا پراگ  | ۱–۱ (گ.ز.) |  نانت | ۱–۱ | ۰–۰ |
| دینامو بخارست  | ۲–۳ |  اتلتیکو مادرید | ۲–۱ | ۰–۲ |
دور دوم

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سلتیک  | ۲–۴ |  واکر | ۲–۱ | ۰–۳ |
| ستاره سرخ بلگراد  | ۱–۸ |  مونشن‌گلادباخ | ۰–۳ | ۱–۵ |
| بنفیکا  | ۲–۰ |  بولدکلوبن ۱۹۰۳ | ۱–۰ | ۱–۰ |
| لیورپول  | ۶–۳ |  دینامو درسدن | ۵–۱ | ۱–۲ |
| لفسکی صوفیه  | ۲–۴ |  آژاکس | ۱–۲ | ۱–۲ |
| گلنتوران  | ۰–۶ |  یوونتوس | ۰–۱ | ۰–۵ |
| کلوب بروژ  | ۲–۱ |  پاناتینایکوس | ۲–۰ | ۰–۱ |
| نانت  | ۲–۳ |  اتلتیکو مادرید | ۱–۱ | ۱–۲ |
دور دوم > دور رفت

۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| سلتیک  | ۲–۱ |  واکر |
| --- | --- | --- |
| Craig  ۴۹' Burns  ۷۸' | گزارش | Kriess  ۵۴' |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| ستاره سرخ بلگراد  | ۰–۳ |  مونشن‌گلادباخ |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش | شفر  ۱۶' هاینکس  ۴۵' سیمونسن  ۷۶' |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| بنفیکا  | ۱–۰ |  بولدکلوبن ۱۹۰۳ |
| --- | --- | --- |
| Pietra  ۴۹' (پ.) | گزارش |  |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| لیورپول  | ۵–۱ |  دینامو درسدن |
| --- | --- | --- |
| هانسن  ۱۴' کیس  ۲۱'، ۵۷' نیل  ۴۴' (پ.) کندی  ۶۶' | گزارش | هفنر  ۷۶' |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| لفسکی صوفیه  | ۱–۲ |  آژاکس |
| --- | --- | --- |
| Voynov  ۸۰' (پ.) | گزارش | ژیلس  ۳۰' Erkens  ۷۹' |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| گلنتوران  | ۰–۱ |  یوونتوس |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش | کاوسیو  ۳۸' |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| کلوب بروژ  | ۲–۰ |  پاناتینایکوس |
| --- | --- | --- |
| دیویس  ۲۴' (پ.) کولس  ۷۲' | گزارش |  |
۱۹ اکتبر ۱۹۷۷
| نانت  | ۱–۱ |  اتلتیکو مادرید |
| --- | --- | --- |
| لاکومب  ۴۸' | گزارش | پینا  ۴۲' |
دور دوم > دور برگشت

۲ نوامبر ۱۹۷۷
| واکر  | ۳–۰ |  سلتیک |
| --- | --- | --- |
| Welzl  ۴' Stering  ۲۱' Oberacher  ۲۷' | گزارش |  |
تماشاگران: ۱۸٬۰۰۰
داور: Cesare Gussoni (ایتالیا)
واکر در مجموع ۴–۲ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| مونشن‌گلادباخ  | ۵–۱ |  ستاره سرخ بلگراد |
| --- | --- | --- |
| سیمونسن  ۱۷'، ۳۲' هاینکس  ۶۰' Nikolić  ۶۲' (گ.خ.) Wittkamp  ۸۷' | گزارش | Sušić  ۴۴' |
تماشاگران: ۱۵٬۰۰۰
داور: John Homewood (انگلستان)
بروسیا مونشن‌گلادباخ در مجموع ۸–۱ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| بولدکلوبن ۱۹۰۳  | ۰–۱ |  بنفیکا |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش | Pietra  ۵۰' |
تماشاگران: ۱۷٬۰۰۰
داور: Michal Jursa (اسلواکی)
بنفیکا در مجموع ۲–۰ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| دینامو درسدن  | ۲–۱ |  لیورپول |
| --- | --- | --- |
| کوته  ۴۷' ساخزه  ۵۲' | گزارش | هیوی  ۶۷' |
تماشاگران: ۳۳٬۰۰۰
داور: Charles Corver (هلند)
لیورپول در مجموع ۶–۳ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| آژاکس  | ۲–۱ |  لفسکی صوفیه |
| --- | --- | --- |
| لربی  ۴۱' ژیلس  ۵۳' | گزارش | Milanov  ۴۱' |
تماشاگران: ۲۰٬۰۰۰
داور: Ulf Eriksson (سوئد)
آژاکس در مجموع ۴–۲ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| یوونتوس  | ۵–۰ |  گلنتوران |
| --- | --- | --- |
| ویردیس  ۱۰'، ۲۰' بونینسنیا  ۵۳' فانا  ۷۰' بنتی  ۷۷' | گزارش |  |
تماشاگران: ۳۵٬۰۰۰
داور: Francisc Coloşi (رومانی)
یوونتوس در مجموع ۶–۰ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| پاناتینایکوس  | ۱–۰ |  کلوب بروژ |
| --- | --- | --- |
| Gonios  ۸۲' | گزارش |  |
تماشاگران: ۲۵٬۰۰۰
داور: Adolf Prokop (آلمان)
کلوب بروژ در مجموع ۲–۱ برنده شد.
۲ نوامبر ۱۹۷۷
| اتلتیکو مادرید  | ۲–۱ |  نانت |
| --- | --- | --- |
| Cano  ۷۶' پریرا  ۸۰' | گزارش | لاکومب  ۳۱' |
تماشاگران: ۶۴٬۰۰۰
داور: کاروی پالوتایی (مجارستان)
اتلتیکو مادرید در مجموع ۳–۲ برنده شد.
یک‌چهارم نهایی

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| واکر  | ۳–۳ (گ.ز.) |  مونشن‌گلادباخ | ۳–۱ | ۰–۲ |
| بنفیکا  | ۲–۶ |  لیورپول | ۱–۲ | ۱–۴ |
| آژاکس  | ۲–۲ (۰–۳ پ) |  یوونتوس | ۱–۱ | ۱–۱ |
| کلوب بروژ  | ۴–۳ |  اتلتیکو مادرید | ۲–۰ | ۲–۳ |
یک‌چهارم نهایی > دور رفت

۱ مارس ۱۹۷۸
| واکر  | ۳–۱ |  مونشن‌گلادباخ |
| --- | --- | --- |
| Koncilia  ۸' Kriess  ۲۳' Schwarz  ۲۷' | گزارش | هاینکس  ۶۳' |
تماشاگران: ۱۷٬۰۰۰
داور: نیکولا راینا (رومانی)
۱ مارس ۱۹۷۸
| بنفیکا  | ۱–۲ |  لیورپول |
| --- | --- | --- |
| Nené  ۱۳' | گزارش | کیس  ۳۶' هیوز  ۷۱' |
تماشاگران: ۸۰٬۰۰۰
داور: Frans Derks (هلند)
۱ مارس ۱۹۷۸
| آژاکس  | ۱–۱ |  یوونتوس |
| --- | --- | --- |
| Van Dord  ۸۶' | گزارش | کاوسیو  ۸۹' |
تماشاگران: ۳۵٬۰۰۰
داور: Adolf Prokop (آلمان)
۱ مارس ۱۹۷۸
| کلوب بروژ  | ۲–۰ |  اتلتیکو مادرید |
| --- | --- | --- |
| Courant  ۴۴' De Cubber  ۵۷' | گزارش |  |
تماشاگران: ۳۲٬۰۰۰
داور: Heinz Aldinger (آلمان)
یک‌چهارم نهایی > دور برگشت

۱۵ مارس ۱۹۷۸
| مونشن‌گلادباخ  | ۲–۰ |  واکر |
| --- | --- | --- |
| بونهوف  ۱۹' (پ.) هاینکس  ۳۲' | گزارش |  |
تماشاگران: ۳۲٬۰۰۰
داور: Ulf Eriksson (سوئد)
در مجموع ۳–۳، بروسیا مونشن‌گلادباخ با قانون گل زده در خانه حریف برنده شد.
۱۵ مارس ۱۹۷۸
| لیورپول  | ۴–۱ |  بنفیکا |
| --- | --- | --- |
| کلهن  ۶' دالگلیش  ۱۷' مک‌درموت  ۷۸' نیل  ۸۸' | گزارش | Nené  ۲۵' |
تماشاگران: ۴۸٬۳۶۴
داور: Georges Konrath (فرانسه)
لیورپول در مجموع ۶–۲ برنده شد.
۱۵ مارس ۱۹۷۸
| یوونتوس  | ۱–۱ (و> ا.) |  آژاکس |
| --- | --- | --- |
| مارکو تاردلی  ۲۱' | گزارش | Ling  ۸۰' |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| جنتیله  بنتی  کابرینی  کاوسیو  | ۳–۰ |  ژیلس  Van Dord  Ling |
تماشاگران: ۶۷٬۰۰۰
داور: کاروی پالوتایی (مجارستان)
در مجموع ۲–۲، یوونتوس در ضربات پنالتی ۳–۰ برنده شد.
۱۵ مارس ۱۹۷۸
| اتلتیکو مادرید  | ۳–۲ |  کلوب بروژ |
| --- | --- | --- |
| Benegas  ۲۰' پینا  ۳۰'، ۶۲' | گزارش | کولس  ۶۰' لامبر  ۶۹' |
تماشاگران: ۷۰٬۰۰۰
داور: پت پارتریج (انگلستان)
کلوب بروژ در مجموع ۴–۳ برنده شد.
نیمه نهایی

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مونشن‌گلادباخ  | ۲–۴ |  لیورپول | ۲–۱ | ۰–۳ |
| یوونتوس  | ۱–۲ |  کلوب بروژ | ۱–۰ | ۰–۲ |
نیمه نهایی > دور رفت

۲۹ مارس ۱۹۷۸
| مونشن‌گلادباخ  | ۲–۱ |  لیورپول |
| --- | --- | --- |
| هانس  ۲۸' بونهوف  ۸۹' | گزارش | جانسون  ۸۸' |
تماشاگران: ۶۷٬۰۰۰
داور: Emilio Guruceta Muro (اسپانیا)
۲۹ مارس ۱۹۷۸
| یوونتوس  | ۱–۰ |  کلوب بروژ |
| --- | --- | --- |
| بتگا  ۸۶' | گزارش |  |
تماشاگران: ۷۰٬۰۰۰
داور: Jean Dubach (سوئیس)
نیمه نهایی > دور برگشت

۱۲ آوریل ۱۹۷۸
| لیورپول  | ۳–۰ |  مونشن‌گلادباخ |
| --- | --- | --- |
| کندی  ۶' دالگلیش  ۳۵' کیس  ۵۶' | گزارش |  |
تماشاگران: ۵۴٬۰۰۰
داور: کاروی پالوتایی (مجارستان)
لیورپول در مجموع ۴–۲ برنده شد.
۱۲ آوریل ۱۹۷۸
| کلوب بروژ  | ۲–۰ (و> ا.) |  یوونتوس |
| --- | --- | --- |
| Bastijns  ۳' فاندریکن  ۱۱۶' | گزارش |  |
تماشاگران: ۳۲٬۰۰۰
داور: Ulf Eriksson (سوئد)
کلوب بروژ در مجموع ۲–۱ برنده شد.
فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۷۸
۱۰ مه ۱۹۷۸
۱۹:۱۵ BST
| لیورپول  | ۱–۰ |  کلوب بروژ |
| --- | --- | --- |
| دالگلیش  ۶۴' | گزارش مچ‌سنتر |  |
تماشاگران: ۹۲٬۰۰۰
داور: Charles Corver (هلند)
گلزنان برتر

گلزنان برتر جام باشگاه‌های اروپا ۷۸–۱۹۷۷ به شرح زیر است:
| رتبه | نام | تیم | تعداد گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  آلان سیمونسن |  مونشن‌گلادباخ | ۵ |
| ۲ |  جیمی کیس |  لیورپول | ۴ |
| ۲ |  کورنبرگ دیویس |  کلوب بروژ | ۴ |
| ۲ |  یوپ هاینکس |  مونشن‌گلادباخ | ۴ |
| ۲ |  پیترو پائولو ویردیس |  یوونتوس | ۴ |
| ۶ |  ژولین کولس |  کلوب بروژ | ۳ |
| ۶ |  Joe Craig |  سلتیک | ۳ |
| ۶ |  کنی دالگلیش |  لیورپول | ۳ |
| ۶ |  رود ژیلس |  آژاکس | ۳ |
| ۶ |  Tschen La Ling |  آژاکس | ۳ |
| ۶ |  Kiril Milanov |  لفسکی صوفیه | ۳ |
| ۶ |  Pavel Panov |  لفسکی صوفیه | ۳ |
| ۶ |  رنه فاندریکن |  کلوب بروژ | ۳ |
| ۶ |  Kurt Welzl |  واکر | ۳ |
داخل ورزشگاه ومبلی لندن
جعفر شریف‌امامی

| جعفر شریف‌امامی | جعفر شریف‌امامی |
| --- | --- |
نخست‌وزیر ایران: نخست‌وزیر ایران
دوره مسئولیت ۵ شهریور ۱۳۵۷ – ۱۴ آبان ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۵ شهریور ۱۳۵۷ – ۱۴ آبان ۱۳۵۷
پادشاه: محمدرضا پهلوی
پس از: جمشید آموزگار
پیش از: ارتشبد غلامرضا ازهاری
دوره مسئولیت ۹ شهریور ۱۳۳۹ – ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۰: دوره مسئولیت ۹ شهریور ۱۳۳۹ – ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۰
پس از: منوچهر اقبال
پیش از: علی امینی
رئیس مجلس سنای ایران: رئیس مجلس سنای ایران
دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۳۴۲ – ۱۳۵۷
پس از: محسن صدر
پیش از: محمد سجادی
وزیر صنایع و معادن: وزیر صنایع و معادن
دوره مسئولیت ۱۳۳۶ – ۱۳۳۹: دوره مسئولیت ۱۳۳۶ – ۱۳۳۹
نخست‌وزیر: منوچهر اقبال
پس از: ابوالقاسم پناهی
وزیر راه: وزیر راه
دوره مسئولیت ۵ تیر (سرپرست) - ۱۹ شهریور (وزیر) – اسفند ۱۳۲۹: دوره مسئولیت ۵ تیر (سرپرست) - ۱۹ شهریور (وزیر) – اسفند ۱۳۲۹
نخست‌وزیر: علی رزم آرا
پس از: منوچهر اقبال
پیش از: حسن ارفع
سناتور: سناتور
حوزه انتخاباتی: تهران  (دوره‌های دوم و چهارم تا هفتم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۷ خرداد ۱۲۹۱ تهران، ایران
درگذشته: ۲۶ خرداد ۱۳۷۷ (۸۵ سال) نیویورک، آمریکا
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: حزب رستاخیز
همسر(ان): زهرا شریف امامی
فرزندان: ۳
محل تحصیل: آلمان و سوئد
پیشه: عضو و مدیرعامل شورای عالی سازمان برنامهتشکیل دولت آشتی ملیافزایش آزادی‌های اجتماعیتغییر تقویم شاهنشاهی به شمسیانحلال حزب رستاخیزبرقراری حکومت نظامی در ۱۷ شهریور
تخصص: سیاستمدار
خویشاوندان سرشناس: محمدحسین (نظام الاسلام)
جعفر شریف‌امامی (۲۷ خرداد ۱۲۹۱ تهران – ۲۶ خرداد ۱۳۷۷ نیویورک) مهندس و سیاستمدارِ ایرانی دورانِ پهلوی بود که دو دوره نخست‌وزیر ایران و به مدت پانزده سال رئیس مجلس سنا بود. او هم چنین از مهره‌های اصلی تشکیل باشگاه روتاری در ایران بود.
تحصیلات

پدرش محمدحسین نظام‌الاسلام یک آخوند بود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شرف و دوره متوسطه را در مدرسه صنعتی آلمانی، در رشته فنی به پایان رساند و از طرف وزارت راه به همراه سی نفر جهت تحصیل در رشته راه‌آهن به آلمان اعزام شد. در آلمان در Brandenburger zentralschule در مدرسه سنترال که مدرسه راه‌آهن بود به مدت هجده ماه تحصیل کرد.
پس از پایان دوران تحصیل به ایران بازگشت و در راه‌آهن مشغول به کار شد. اندکی بعد مجدداً از طرف وزارت راه جهت ادامه تحصیل به سوئد اعزام گشت و در سال ۱۳۱۸ به تهران بازگشت و به شغل خود ادامه داد و مراحل ترقی را در راه‌آهن طی کرد.