stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زمستان‌خوابی
در پستانداران

پستاندارانی که خواب زمستانی دارند عبارتند از: خفاش‌ها، برخی از گونه‌های سنجاب زمینی و جوندگان دیگر، لمور موشی، خارپشت سینه‌سفید، حشره خوار و جانوران کیسه‌دار می‌باشند. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که فرایندهای مرگ کاذب روزمره و خواب زمستانی به شکل یک زنجیره هستند. برخی از گونه‌های خزندگان که گفته می‌شود خواب زمستانی را تحمل می‌کنند اما اتصال این پدیده در این حیوانات با خواب زمستانی روشن نیست. حیوانی مشهور در خواب زمستانی خرس است. هرچند خرس‌ها به‌طور واقعی خواب زمستانی حقیقی را ندارند. خرس‌ها در طول زمستان در حال خواب هستند. درجه افسردگی متابولیکی نسبت به پستانداران کوچکتر بسیار کمتر است. درجه حرارت بدن خرس نسبتاً ثابت و پایدار باقی می‌ماند از ۳۷ درجه سانتی گراد(۹۹ درجه فارنهایت) به حدود ۳۱ درجه سانتی گراد یا ۸۸ درجه فارنهایت کاهش می‌یابد. بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند از اصطلاح رخوت زمستانی استفاده کنند. اما برخی دیگر آن را فقط به شکل‌های مختلفی از خواب زمستانی می‌دانند. خواب زمستانی سنجاب زمستانی ممکن است دمای ناحیه شکمی به پایین‌تر از صفر درجه سانتی گراد می‌رسد. حفظ درجه حرارت زیر صفرناحیه شکمی برای بیش از ۳ هفته در یک زمان انجام می‌شود هرچند درجه حرارت سر و گردن صفر درجه سانتی گراد یا بیشتر می‌باشد. قبل از ورود به خواب زمستانی اکثر گونه‌ها مقدار زیادی غذا می‌خورند و انرژی را در انباشته‌های چربی برای زنده ماندن در طول زمستان ذخیره می‌کنند. برخی از گونه‌های پستانداران خواب زمستانی دارند در حالی که حیوانات جوان آبستن که مدت کوتاهی بعد از توقف خواب زمستانی مادرشان به دنیا می‌آیند این خواب را ندارند. تا همین اواخر هیچ پستاندار اولیه‌ای و پستانداران نواحی گرمسیری که خواب زمستانی داشته باشند شناخته شده نبودند.
فیزیولژیست حیوانی کاتری داسوان از دانشگاه فیلیپس ماربورد آلمان و همکارانش شواهدی از طبیعت در ۲۴ ژوئن ۲۰۰۴ مشاهده کردند که چربی دم لمور کوتوله دم‌کلفت ماداگاسکار، که در سوراخ‌های درخت برای هفت ماه از سال به خواب زمستانی می‌رود، تغییر می‌کند. درجه حرارت‌های زمستان مالاگاسی گاهی به بیش از ۳۰ درجه سانتی‌گراد (۸۶ فارنهایت) افزایش می‌یابد؛ بنابراین خواب زمستانی منحصراً در دماهای پایین محدود نشده‌است. خواب زمستانی این میمون لمور به شدت وابسته به رفتار حرارتی سوراخ درخت است: اگر سوراخ ضعیف عایق بندی شده باشد درجه حرارت بدن میمون لمون به‌طور گسترده‌ای در نوسان قرار می‌گیرد. اگر دما پایین آید و محیط به خوبی عایق بندی شده باشد درجه حرارت بدن ثابت باقی می‌ماند؛ و حیوان می‌تواند به‌طور منظم بیدار شود. داس من پی برد که کاهش سوخت و ساز در خواب زمستانی حیوانات لزوماً نباید درجه حرارت بدن پایین آید.
در پرندگان

از لحاظ تاریخی پلینیوس معتقد بود که پرستوها خواب زمستانی دارند و پرنده‌شناس گیلبرت به شواهدی طبیعی در تاریخ اشاره کرد. سیلبورن نیز به همان انداره به این شواهد اشاره کرد. پرندگان به‌طور معمول خواب زمستانی ندارند و به جای آن از اصطلاح مرگ کاذب استفاده می‌شود. (به جز یک استثناء به نام مرغ مگس خوار) یکی از پرندگانی که به خواب زمستانی معروف است مرغ مگس خوار می‌باشد. علاوه بر این موارد متعددی از پرندگان کوچک قادر به مرگ کاذب و طیف وسیعی از آن‌ها به صورت منظم دارای خواب زمستانی هستند. مرغ‌های مگس خوار، پرندگان تندرو و غیره همگی برای مدت کوتاهی (مثلاً بیش از طول یک شب) برای کاهش فعالیت‌های متابولیکی خود می‌خوابند که این به عنوان خواب زمستانی عمیق نمی‌باشد.
در ماهی‌ها

در طول قرن بیستم تصور می‌شد که کوسه‌ها به کف دریای شمال برای خواب زمستانی می‌روند. تحقیقات دکتر دیوید سیمز در سال ۲۰۰۳ این فرضیه‌ها را باطل کرد و نشان داد که کوسه‌ها به‌طور فعال فواصل بزرگ در تمام فصول را طی می‌کنند. ردیابی ناحیهٔ طی شده با بیشترین مقدار پلانگتون ارزیابی می‌شود. کوسه‌ها می‌توانند برای مدت زمان طولانی بدون اکسیژن زنده بمانند حتی در دمای بیش از ۲۶ درجه سانتی گراد(۷۹ درجه فارنهایت) حیوانات دیگری که می‌توانند بدون اکسیژن مدت زمان طولانی زنده بمانند عبارتند از: ماهی قرمز، لاک‌پشت گوش‌قرمز، قورباغه جنگلی و غاز.
خواب زمستانی مصنوعی

مقالهٔ اصلی: حیات معلق
بسیاری از پروژه‌های تحقیقاتی در حال حاضر برای بررسی اثر خواب زمستانی در انسان انجام می‌شود. توانایی برای انسان به خواب زمستانی به چند دلیل از جمله صرفه جویی در زندگی مردم که به‌طور جدی بیمار یا مجروح هستند مفید خواهد بود و به‌طور موقت آن‌ها را با قرار دادن در خواب زمستانی تا زمان درمان می‌توانند نگه دارند (در مقایسه با کما). علاوه بر این خواب زمستانی برای انسان در طی برنامه‌های مختلف ارائه شده که برای سفرهای بین سیاره‌ای در آینده مفید خواهد بود.
حسین آشنا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Hossein Ashena
زادروز:  ۸ اوت ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
زادگاه:  ایران
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال فجر سپاسی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال فجر سپاسی |  ۶۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال پیکان |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال راه‌آهن |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال فولاد خوزستان |  ۳۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال نفت تهران |  ۳۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال سایپا |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال پیکان |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان (قرضی) |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال آلومینیوم هرمزگان |  ۳۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰ مه ۲۰۱۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰ مه ۲۰۱۳. 
حسین آشنا (انگلیسی: Hossein Ashena؛ زادهٔ ۸ اوت ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پیکان، باشگاه فوتبال راه‌آهن، باشگاه فوتبال سایپا، باشگاه فوتبال فجر سپاسی، باشگاه فوتبال صنعت نفت آبادان، باشگاه فوتبال فولاد خوزستان و باشگاه فوتبال نفت تهران اشاره کرد.
متغیر بی‌وای اژدها

منحنی نوری ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذران از یک ستاره متغیر نوع BY Dra به نام V1297 Her
متغیرهای بی‌وای اژدها (انگلیسی: BY Draconis variables) ستارگان متغیری هستند که معمولاً از نوع طیفی متاخر، معمولا K یا M بوده و اغلب به رشته اصلی تعلق دارند. این نام از نمونه اصلی این دسته از ستارگان متغیر، یعنی بی‌وای اژدها، گرفته شده است. این ستارگان تغییراتی در درخشندگی خود نشان می‌دهند که ناشی از چرخش ستاره همراه با لکه‌های ستاره‌ای و فعالیت‌های دیگر در فام‌سپهر است. تغییرات درخشش حاصل، معمولاً کمتر از ۰٫۵ قدر ظاهری است. منحنی نور این ستارگان معمولاً شبه‌دوره‌ای است. دوره تغییرات نزدیک به سرعت چرخش میانگین ستاره است. منحنی نوری در طول دوره نامنظم است و شکل آن از یک دوره به دوره دیگر اندکی تغییر می‌کند. برای ستاره بی‌وای اژدها، شکل منحنی نوری در یک دوره برای یک ماه مشابه باقی ماند.
ستارگان K و M نزدیک که متغیرهای بی‌وای اژدها هستند شامل ستاره بارنارد، ستاره کاپتین، ۶۱ ماکیان، راس ۲۴۸، Lacaille 8760، لالاند ۲۱۱۸۵، اپسیلون جوی و لویتن ۷۲۶-۸ هستند. ستاره راس ۲۴۸ نخستین متغیر بی‌وای اژدها بود که کشف شد و تغییرات آن توسط جرالد ادوارد کرون در سال ۱۹۵۰ شناسایی شد. تغییرات خود ستاره بی‌وای اژدها در سال ۱۹۶۶ کشف و در بازه ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ توسط پاول فدوروویچ چوگایینوف به‌طور دقیق مطالعه شد.
برخی از این ستارگان ممکن است رفتار ستاره شراره‌دار نشان دهند که باعث تغییرات بیشتری از نوع لویتن ۷۲۶-۸ می‌شود. همچنین، طیف متغیرهای بی‌وای اژدها (به‌ویژه در خطوط فراون‌هوفر) شبیه ستارگان متغیر RS CVn است که دسته دیگری از ستارگان متغیر با فام‌سپهرهای فعال هستند.
ان‌جی‌سی ۲۴۱

| ان‌جی‌سی ۲۴۱ | ان‌جی‌سی ۲۴۱ |
| --- | --- |
NGC 241 with بررسی انرژی تاریک: NGC 241 with بررسی انرژی تاریک
داده‌های رصدی (مبدأ مبدأ): داده‌های رصدی (مبدأ مبدأ)
صورت فلکی: توکان
بعد: 00h 43m 31.5s
میل: ‏ 26″ 26′ ‎−73°
فاصله(نردبان فاصله کیهانی): 195000 ly (60000 pc)
اندازه ظاهری (V): 0.95′ × 0.95′
خصوصیات فیزیک: خصوصیات فیزیک
جرم: ۷۰۰۳۳۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳٫۷×۱۰۳&nbsp;M☉
عمر تخمینی: 69 Myr
جستارهای وابسته: خوشه ستاره‌ای باز, فهرست خوشه‌های ستاره‌ای باز: جستارهای وابسته: خوشه ستاره‌ای باز, فهرست خوشه‌های ستاره‌ای باز
ان‌جی‌سی ۲۴۱ (انگلیسی: NGC 241) یک خوشه باز است که در صورت فلکی توکان و در ابر ماژلانی کوچک واقع شده است. این خوشه در ۱۱ آوریل ۱۸۳۴ میلادی توسط جان هرشل کشف شد.
ان‌جی‌سی ۲۶۷

| ان‌جی‌سی ۲۶۷ | ان‌جی‌سی ۲۶۷ |
| --- | --- |
NGC 267 as seen by بررسی انرژی تاریک: NGC 267 as seen by بررسی انرژی تاریک
داده‌های رصدی (مبدأ مبدأ): داده‌های رصدی (مبدأ مبدأ)
صورت فلکی: توکان
بعد: 00h 48m 02.9s
میل: ‏ 27″ 16′ ‎−73°
فاصله(نردبان فاصله کیهانی): ~۲۰۰۰۰۰
اندازه ظاهری (V): 2.4' x 1.7'
خصوصیات فیزیک: خصوصیات فیزیک
دیگر نکات: رصدخانه جنوبی اروپا 029-SC 015.
جستارهای وابسته: خوشه ستاره‌ای باز, فهرست خوشه‌های ستاره‌ای باز: جستارهای وابسته: خوشه ستاره‌ای باز, فهرست خوشه‌های ستاره‌ای باز
ان‌جی‌سی ۲۶۷ (انگلیسی: NGC 267) یک خوشه باز در ابر ماژلانی کوچک و در صورت فلکی توکان است که در ۴ اکتبر ۱۸۳۶ توسط جان هرشل کشف شد.
پالمیرا

برای دیگر کاربردها، پالمیرا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
   تَدْمُر :    تَدْمُر 
خرابه‌های پالمیرا در سال ۲۰۱۰: خرابه‌های پالمیرا در سال ۲۰۱۰
موقعیت در سوریه: موقعیت در سوریه
نام دیگر: تَدْمُر Tadmor
موقعیت: تدمر، استان حمص، سوریه
منطقه: بیابان شام
مختصات: ۳۴°۳۳′۰۵″ شمالی ۳۸°۱۶′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۵۱۳۹°شمالی ۳۸٫۲۶۸۰۶°شرقی﻿ / 34.55139; 38.26806
نوع: Settlement
بخشی از: امپراتوری پالمیرا
محدوده: ۸۰ هکتار (۲۰۰ جریب فرنگی)
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: هزاره سوم
رهاشده: ۱۹۳۲ (۱۹۳۲)
دوره‌ها: عصر برنز تا معاصر
فرهنگ‌ها: آرامی، عرب، یونانی-رومی
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: مخروبه
مالکیت: ملی
مدیریت: وزارت فرهنگ
دسترسی عمومی: خارج از دسترس (در منطقه جنگی)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: سایت پالمیرا
گونه: فرهنگی
معیار: i, ii, iv
تاریخ ثبت: ۱۹۸۰ (چهارمین نشست)
شماره ثبت: ۲۳
Region: کشورهای عربی
در معرض خطر: ۲۰۱۳ (۲۰۱۳)–اکنون
 :  
 :  
پالمیرا (‎/ˌpælˈmaɪrə/‎؛ گویش تدمری:  ; عربی: تَدْمُر) (معنی:معبد آفتاب)؛ شهری قدیمی است در مملکت شام مابین دمشق و حمص.
پالمیرا نام شهری باستانی در استان حُمص سوریه و در ۲۱۰ کیلومتری دمشق است. ساکنان پالمیرا را آرامی‌ها، عموریان، عرب‌ها و اقلیتی از یهودیان تشکیل می‌دادند. در هم‌جواری ویرانه‌های باستانی پالمیرا، شهر تدمر واقع شده که نام عربی معادل برای پالمیرا نیز هست.
این شهر باستانی که به «مروارید صحرا» معروف است یکی از مهم‌ترین ویرانه‌های تاریخی جهان و یکی از آثار ثبت شدهٔ سوریه است که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. قدمت بخش اعظم ویرانه‌های پالمیرا به سده‌های یکم و دوم میلادی بازمی‌گردد.
احتمالاً پالمیرا دیدنی‌ترین و رویایی‌ترین شهرهای کاروانی بود که در واحهای در صحرای سوریه واقع شده و از دورااورپوس واقع بر ساحل فرات یک منزل بلند فاصله داشت. عبور از این راه که سراسر از کویر می‌گذشت سفر را کوتاه می‌ساخت و در واقع نزدیک‌ترین مسیر بین هند و بنادر سوریه بود. سنگنبشته های یافت شده در آن مدارکی ارزشمند در مورد راه‌ها و تشکیلات تجاری به دست می‌دهد، این شهر اساساً یکی از شهرهای بخش شرقی روم به‌شمار می‌رفت. کلونیهای پالمیری در تعدادی از شهرهای پارتی تشکیل شد و تجار آزادانه میان آن‌ها رفت‌وآمد می‌کردند.
پالمیرا زمانی در جهان باستان یکی از مهم‌ترین مراکز فرهنگی جهان بود، این شهر تبلور هنر و معماری قرن‌های نخست و دوم به‌شمار می‌رود که در آن تکنیکهای یونانی و رومی با سنت‌های محلی و نفوذ ایران باستان در هم آمیخته‌است. این محوطه حاوی بیش از هزار ستون و یک گورستان عظیم شامل بیش از ۵۰۰ مقبره است. تا پیش از جنگ داخلی سوریه هر سال بیش از ۱۵۰ هزار جهانگرد از پالمیرا بازدید می‌کردند.
تاریخ مملکت تدمر

تدمر شهری تاریخی خفته در واحه‌ای در وسط صحرای سوریه است. آثاری از شاهکارهای مردم دوران بسیار دور در این منطقه وجود دارد که هنگام مشاهده آن دل در سینه‌ها می‌تپد. از جمله راه تجاری تدمر به مصر که بیش از ۴۰۰ سال پر رونق و در مسیر قافله‌های تجارتی بین مملکت انباط و تدمر قرار داشت و آثارهای رومانی برفراز سرزمینی پهناور. شهر تدمر را اشکانیان در زمان حکومت وسیع خود که تا صحرای شامات گسترده شده بود بنا کردند ولی خیلی زود به دلیل حمله‌های رومیان این شهر از خاک ایران جدا شد و در اختیار رومیان قرار گرفت. بعد از آن این شهر پایتخت ملکهٔ زنوبیا ملکهٔ سوریه و ملکهٔ شرق شد.
تدمر شهری است زیبا با ستون های طلایی رنگ، شهری شاعرانه که آدمی را به یاد یکی از معلقات امرؤالقیس یکی از معروفترینشاعران عرب دوران جاهلی می‌اندازد. این شهر زیبا یکی از مهم‌ترین ایستگاه‌های تجاری بین آسیا و اروپا در نیمهٔ دوم قرن اول پیش از میلاد بوده‌است.
سرانجام این شهر زیبا و شاعرانه در سال ۲۷۴ میلادی توسط حملهٔ امپراتور روم (اورلیانوس) ویران شد. ساختار این شهر زیبا طابع و نمط (اغریقی)، (رومانی) در ساختمان‌های شهر بوده‌است. از مهم‌ترین بناهای شهر: معبد بل یا بعل، شاه را عظیم با ستون‌های بلند سر به فلک کشیده، (مسرح)، «بازار اغوار» (سوق الآغورا)، و دروازه بزرگ که معروف است به (قوس النصر) به اضافه صدها آثار باقی‌مانده دیگر مانند: مدفن (گُور)، نحت در صخره‌ها، تماثیل، قبرها، در سور شهر بیضاوی شکل که با برجهای حفاظتی برجای مانده‌ است.. در قرن سوم میلادی پالمیرا به اردوگاهی نظامی تبدیل شد و به تدریج دوران پرشکوه آن با شن و ماسه صحرایی مدفون شد. هنوز بخشی از این شهر پرشکوه در زیر ماسه‌ها ناپدید است.
بخش‌های مختلف شهر > دژ

دژ پالمیرا، روی تپه‌های مرتفع اطراف شهر واقع شده و مشرف به شهر پالمیرا است.
بخش‌های مختلف شهر > معبد بَعَل

معبدی برای بزرگ‌ترین خدای بین‌النهرین. شهروندان پالمیرا در نخستین سده پس از میلاد دست به کار ساختن معبدی برای خدای «بعل» به سبک رومی‌ها شدند. مخارج ساخت این معبد را امپراتوری روم پرداخت کرد. این اقدام برای قدردانی از مردم این شهر به خاطر الحاق به امپراتوری روم بود.
بخش‌های مختلف شهر > دروازه هادریان

دروازه ورود به مسیری با ستون‌های عظیم با طول حدود یک کیلومتر است که در قرن دوم میلادی بهره‌برداری شد. دروازه هادریان که به افتخار هادریان امپراتور روم ساخته شده، آغاز این مسیر طولانی است. ساخت این مسیر با سبک معماری رومی - یونانی است که در آن ایام بسیار رواج داشت.
بخش‌های مختلف شهر > بنای چهار وجهی یا تتراپیلون

بنای چهار وجهی یا تتراپیلون در چهارراهی در پالمیرا قرار دارد. چهار بنای چهار ستونه بلند و باریک از جنس سنگ گرانیت قرمز که از معادن اسوان به این منطقه آورده شده‌اند. این چهار بنا سرپوشیده‌اند. در گذشته در میان هر یک از بناهای چهار ستونه مجسمه‌هایی قرار داشته‌اند. امروزه تنها یکی از ستون‌ها باستانی است و بقیه در دوران‌های بعد ساخته شده‌اند.
بخش‌های مختلف شهر > معبد بَعَل شَمین

معبد بعل شمین وقف خدای فنیقی توفان و باران‌های حاصل‌خیزکننده شده‌بود.
در تاریخ ۲۳ اوت ۲۰۱۵ میلادی، سازمان میراث باستانی سوریه گزارش داد که گروه دولت اسلامی عراق و شام، با استفاده از مواد منفجره، «درون‌خانه معبد را از داخل تخریب و ستون‌های اطراف معبد را فروپاشیده است». قدمت معبد بعل شمین به سده اول میلادی برمی‌گشت.
بخش‌های مختلف شهر > معبد شامین- بعل (خدای باد)

شامین- بعل نام خدای باد بود. جالب این که معبد خدای باد بیشتر از دره قبرها، در انتهای مسیر ستون‌ها، از آسیب باد و طوفان‌های صحرایی در امان مانده‌است. گفته می‌شود فنیقی‌های مهاجری که بعدها بر پالمیرا مستقر شدند، این معبد را ساخته‌اند. زمان دقیق ساخت معبد شامین- بعل مشخص نیست.
بخش‌های مختلف شهر > آمفی تئاتر

بر روی این صحنه نمایش (آمفی تئاتر) که جلوی کاخ قرار داشت نمایشنامههای شرقی اجرا می‌شدند. از این مکان همچنین برای جنگ حیوانات یا مبارزه گلادیاتورها نیز استفاده می‌شد. پالمیرا تحت تأثیر شدید شهرهای یونانی-رومی بود. میدان‌هایی با ستون‌های بلند، معادن آب‌های معدنی یا آمفی تئاتر مشخصه شهرهای یونانی- رومی بودند که در پالمیرا نیز یافت می‌شدند.
بخش‌های مختلف شهر > میدان آگورا

آگورا میدان تجمع قشرهای حاکم بود. در این میدان بزرگ با ستون‌های بلند افرادی از قشرهای حاکم در پالمیرا تجمع می‌کردند. مجسمه قهرمانان این سرزمین نیز در این میدان جمع‌آوری می‌شد. در جنوب غربی این میدان آثاری از یک عمارت وجود دارد که احتمالاً جلسه «شورای شهر» در آن برگزار می‌شد. در شورای شهر خانواده‌های پرنفوذ تاجران عضویت داشتند.
بخش‌های مختلف شهر > گورهای لوکس

در جلوی دروازه‌های شهر قبرستان قرار داشت. خانواده‌های پرنفوذ مقبره‌هایی با برج‌های بلند برای اعضای خود می‌ساختند و در آن قبرهایی بود برای نسل‌های مختلف. چند مقبره تزئین شده هنوز پابرجا هستند با تابوت‌دان‌هایی از جنس سنگ برای نگهداری از جسدها.
بخش‌های مختلف شهر > تاق پیروزی

قدمت تاق پیروزی پالمیرا حدود دو هزار سال بوده‌است. تروریستهای داعش در ۵ اکتبر ۲۰۱۵ میلادی (۱۳ مهر ۱۳۹۴) این تاق را ویران کردند.
روابط تدمر با ایران

تدمری‌ها در زمان اشکانیان و ساسانیان قدرت تجاری و نظامی عظیمی یافتند و پیوسته به پشتیبانی یا با یاری رومیان با ایرانیان در جنگ بودند. مهمترین نقطه ارتباط تدمری‌ها با ایرانیان، هنگام صلح، شهرهای واقع در حاشیه شمالی خلیج‌فارس و به خصوص مصب اروندرود و نیز شهرهای واقع در کنار رودخانه فرات بود. روی کار آمدن ساسانیان برای زندگی مردمان تدمر آثار منفی بسیار عمیقی داشت، زیرا اشکانیان ترانزیت تدمر را تشویق می‌کردند و می‌دانیم که کاروان‌های تدمری در شهر لوژزیاس که توسط بلاش اول بنا شده بود توقف می‌کردند. علاوه بر آن در عصر اشکانی میان ایران و روم اغلب صلح برقرار بود و پالمیرایی‌ها ضمن اینکه اندک اندک به امپراتوری روم می‌پیوستند، روابط دوستی خود را با ایران محفوظ می‌داشتند. ساسانیان روشی کاملاً برخلاف روش اشکانیان در پیش گرفتند و از آغاز در فکر آن بودند که پالمیر و منابع سرشار آن را در اختیار خود گیرند. یکی از نخستین اقدامات اردشیر این بود که دولت کرخ را تسخیر کرد.
رومیان توجه خاصی به تدمر داشتند و علت آن علاوه بر تجارت، هم‌مرز بودن تدمر با ایران نیز بوده‌ است. زیرا تدمر حدفاصلی میان روم و ایران اشکانی و ساسانی بود. در میان این کشمکش‌های دوجانبه، امیران تدمر سیاستی هوشمندانه اتخاذ کرده بودند و استفاده‌های فراوانی می‌بردند. آنتوان به بهانه اینکه تدمر می‌کوشید از دو قدرت روم و پارت به‌طور مساوی استفاده کرده استقلال خود را حفظ کند، در سال ۴۱م. به آنجا حمله کرد. اما حمله او بی‌نتیجه ماند، زیرا اهل تدمر پیش از رسیدن آنتوان زنان و اموال خود را برگرفته به جانب چپ رود فرات پناه برده بودند. سپاه روم نیز از ترس تیراندازان ماهر تدمری و حمایت ایرانیان به دشت‌های فرات نزدیک نشد. تنها نتیجه‌ای که از این جنگ حاصل شد این بود که میان ایران و آنتوان به کلی به هم خورد، زیرا ایرانیان خود را مدافعان طبیعی تدمر به حساب می‌آوردند.
تدمری‌ها از همان آغاز به روم تمایل بیشتری داشتند، رومیان نیز برای دفاع در مقابل ایران یا حمله بدان‌جا از این دولت کوچک استفاده فراوانی بردند. اهمیت تدمر برای رومیان به خصوص از قرن دوم میلادی به بعد که جنگ‌های ایران و روم فزونی می‌یابد چشم‌گیر است. تا آن تاریخ رومیان از ترس سپاه تیرانداز پارتی به دشت‌های بین‌النهرین قدم نمی‌گذاشتند، ولی از آن به بعد کوشیدند که به مرکز ایران و به‌ویژه به تیسفون دست یابند. به این ترتیب تراژان در سال ۱۱۶ م؛ و آویدیوس در سال ۱۶۴ م؛ و سپتسم سور در سال ۱۸۹ م. به تیسفون حمله بردند. تردید نیست که در تمام این مراحل تدمر یکی از مراکز مهم سپاه و آذوقه رومیان بوده‌است و کمک تدمری‌ها چه از نظر آشنایی با اوضاع جغرافیایی و چه از نظر نیروی انسانی، تأثیر مستقیمی در پیروزی رومیان داشته‌است.
طبقه‌بندی و زبان مردم تدمر

ساکنان مملکت تدمر به سه طبقه تقسیم‌بندی شده بودند، که از این قرار بود:
مواطنین أحرار: (آزادگان).
عبید: (برده‌ها).
اجانب: (بیگانگان).
مواطنون فرزندان عشایر، بعضی از عشایر با یکدیگر هم‌عهد بودند. مردم تدمر برای کشاورزی و زراعت اهمیت خاصی قائل بودند، از این رو نخست به ایجاد قناتهای آب برای آبیاری و حفر چاه‌ها پرداختند، سپس سدهای ساروجی برای ذخیرهٔ آب باران بنا نهادند. صدها هزار برده‌ها به‌طور شبانه‌روزی برای حفر مشغول کار بودند. مکاتبات ایشان در امور تجارتی به خط آرامی بوده، و در دوران رومی‌ها از خط لاتین نیز استفاده می‌کردند. ایشان همچنین به زبان خاص خود (تدمری) صحبت می‌کردند و نوشته‌هایشان برگرفته از زبان آرامی بوده‌است.
مذهب، شغل و فنون

مردم مملکت تدمر مردمانی بازرگان و تجارت پیشه بودند، ولی در کنار تجارت به دین و مذهب نیز علاقهٔ خاصی داشتند، به‌طوری‌که در ساختن معابد و هیاکل و ساخت قبور هزینهٔ هنگفتی صرف می‌نمودند. گویند در حدود ۳۰ عدد بت و الهه داشته بودند که هریکی از آن‌ها رموز مخصوص خود را داشته‌اند. بزرگ و مهترِ این معبودات و بت‌ها الهه بعل بوده که یکی از مقدس‌ترین الهه‌های تدمر بوده‌است؛ از این روی در بیشتر پیکره‌های موجود تصویر الهه بل دیده می‌شود. همچنین به جانب الهه بل و در مقام بعدی الهه «بلتی» و الهه «یرحبول» و الهه «أغلبول» آمده‌است. این چهار الهه نزد مردم تدمر قدر و احترام و تقدس بسیاری داشته‌اند و نیایش آنان بر همه واجب بوده‌است.
معبد بل یکی از بزرگ‌ترین معابد دینی در تدمر و در مشرق قدیم بوده‌است. آغاز بنای این معبد در سده اول میلادی بوده و تقریباً تا آخر عهد تدمر در وسعت آن کوشیده‌اند تا جایی که وسعت این معبد به ۲۲۰٫۲۰۵ متر رسیده‌است، در اطراف معبد ۳۷۵ ستون بوده که هر یک آنان ۱۸ متر ارتفاع داشته‌است. در وجهه امامی (جلو) معبد هفت عدد از این ستون‌ها تاکنون همچنان باقی است و شاهد بر روزگار دوران تمدن مملکت تدمر می‌باشد. تدمری‌ها قبرها را بی‌عیب و نقص و با فنون معماری خاص می‌ساختند. در آرامگاه‌های بزرگ که آن‌ها را در صخرههای بزرگ و دل کوه‌ها حفر می کردند. کنده‌کاری‌ها و نقش و نگار و تزیینات جالب و فضاهای نشستن در کنار قبرها حیرت‌آور و تفکربرانگیز است. این آرامگاه‌های کنده‌کاری شده را «بیت الأبدیة» می‌نامیده‌اند؛ یعنی خانهٔ ابدی. سپس بعد از قرن دوم میلادی ساخت قبرستان‌ها به کلی تغییر کرده و تقریباً آن‌ها را مانند خانه‌های مسکونی می‌ساختند که گاهی هر خانه شامل ۸ قبر نیز بوده‌است، دیوارهای این قبرستان‌ها در اوج کمال و زیبایی و شاهکارهایی تزیینی بدیع کنده‌کاری‌ها می‌کردند. در اواخر دوره ملکهٔ زنوبیا تدمر به دست اشغالگران رومی تسخیر شد و سر انجام خود ملکهٔ زنوبیا نیز به بند اسارت افتاد.
دوران باستان

اولین بار نام این شهر در آرشیو ماری سوری از هزاره دوم پس از میلاد عنوان شد. این شهر تجاری بین‌النهرین را به شمال سوریه متصل می‌کرد. این شهر در کتاب مقدس عبری‌ها (کتابهای وقایع نگاری) به عنوان یک شهر کویری معرفی شده که توسط سلیمان بنا نهاده شده‌است. شهر تدمر نیز طبق کتب پادشاهان توسط سلیمان بنا شده‌است. از گذشته این شهر را «تدمر» می‌خوانده‌اند اما ممکن است اشاره به شهری در نزدیکی دریای راکد باشد.
همچنین در یوسف فلاوی کتاب هشتم یهودیان، از شهر تدمر به عنوان شهری که ساخته سلیمان است یاد شده و نام یونانی آن نیز ذکر شده‌است.
«تدمر» در عبری مدرن معادل پالمیرا است. ریشه واقعی کلمه «پالمیرا نامعلوم است؛ اما برخی از صاحب نظران معتقدند که این نام به نخل‌های موجود در منطقه اشاره دارد. عده‌ای هم در این مورد شک دارند و آن را ترجمه ناصحیح نام «تدمر» می‌نامند که از میان این صاحبنظران می‌توان به کولج، سیریگ و استارکی اشاره کرد.
دوره یونانی – رومی

وقتی سلوکیان در سال ۳۲۳ پیش از میلاد کنترل سوریه را در دست گرفتند، این شهر به حال خودش رها شد و بنابراین مستقل شد. در قرن اول پس از میلاد این شهر به عنوان یک کاروانسرای بزرگ مطرح شد. در سال ۴۱ پس از میلاد، رومی‌ها به فرماندهی مارک آنتونی تلاش کردند که شهر را تصرف کنند؛ اما تلاششان بی‌نتیجه ماند. چرا که ساکنان پالمیرا به سمت دیگر فرات فرار کردند. اهالی پالمیرا از حملهٔ رومی‌ها باخبر شده و بنابراین چاره اندیشی کرده بودند. این مسئله نشان می‌دهد که در آن زمان پالمیرا اقامتگاه عشایر بوده‌است و عشایر به سرعت می‌توانستند لوازم خود را جمع‌آوری کرده و کوچ کنند. در زمان حکومت تیبریوس (از سال ۱۴ تا ۳۷ میلادی)، پالمیرا بخشی از ایالت رومی سوریه شد. این شهر به عنوان پل ارتباطی بین پارس (ایران باستان)، هند، چین و امپراتوری روم رونق پیدا کرد. در سال ۱۲۹ میلادی، آدریان از شهر دیدن کرد و آنقدر از شهر خوشش آمد که آن را منطقه آزاد اعلام کرد و نام آن را به «پالمیرا آدریانا» تغییر داد.
با تصرف دجله و فرات توسط ساسانیان در سال ۲۱۲ میلادی، رونق تجاری پالمیرا رو به زوال رفت. سپتیمیوس اوداناتوس یکی از شاهزادگان پالمیرا، توسط والرین به عنوان استاندار استان سوریه منصوب شد. پس از آنکه ساسانیان والرین را دستگیر کرده و وی را به قتل رساندند، اوداناتوس برای گرفتن انتقام خون والرین دو بار به شهر تیسفون (نزدیکی بغداد امروزی) حمله کرد. ماکینوس، برادر زاده اوداناتوس، وی را به قتل رساند و همسر اوداناتوس سپتیمیا زنوبیا قدرت را به دست گرفت و پالمیرا را به نیابت از پسرش وابالاتوس اداره کرد. زنوبیا به کمک کاسیوس دیونیسوس لانگینوس علیه امپراتوری روم شورش کرد و بصره و سرزمین‌های غربی تا سرزمین مصر را تصرف کرد. سپس وی تلاش کرد تا با لشکرکشی به شمال، انتاکیه را به تصرف درآورد. در سال ۲۷۲ میلادی، اورلیان امپراتور روم وی را دستگیر کرد و وی را به روم بازگرداند. اورلیان او را به زنجیر کشید و وی را در شهر گرداند و سپس به روستایی به نام تیوولی در ایتالیای امروزی تبعید کرد. وی در این شهر به فعالیت‌های ضد رومی خود ادامه داد. شورش در پالمیرا امپراتوری روم را به شدت به زحمت انداخته بود و بنابراین آن‌ها تصمیم گرفتند که این شهر را به یک پایگاه نظامی تبدیل کنند. دیوکلتیان شهر را تا اسکله گسترش داد و به دور آن دیوار کشید تا از حمله ساسانیان درامان بماند. در دوران امپراتوری بیزانس تعدادی کلیسا در شهر ساخته شد، اما اغلب نقاط شهر به ویرانه تبدیل شد.
دوره اسلامی

شهر توسط مسلمانان عرب به فرماندهی خالد بن ولید به تصرف درآمد. در سده ۱۶ میلادی، قلعه فخرالدین مانی بر روی کوهی ساخته شد که مشرف به همه واحه بود. دسترسی به قله تنها از طریق یک گذرگاه امکان‌پذیر بود.
کاوش‌های جدید

کاوشگران و باستان شناسان از کشورهای مختلف این منطقه را مورد بررسی قرار داده‌اند. در مه ۲۰۰۵ یک تیم لهستانی که در حال کاوش در معبد لات بود یک مجسمه سنگی بالدار بسیار ظریف مربوط به الهه پیروزی نایک پالمیرا را کشف کردند.