stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فلسفه چیست؟ (کتاب بزرگمهر)
محتوا

بزرگمهر کتاب را با کلامی از غزالی شروع می‌کند که اختلاف حکما دلیل بر نادرستی اندیشه‌های آنان است: «اختلاف بین فلاسفه خود بهترین دلیل است بر اینکه نظر هیچ‌کدام در مسائل اصلی فلسفه قطعی و صحیح نبوده و به قول خیام هر کس فسانه‌ای گفته و در خواب شده‌است.»
او در این کتاب، شیوهٔ تجربی و علمی را بر شیوهٔ عقلی و نظری محض ترجیح می‌دهد و «نسبت به کلیه نظامات فلسفی که می‌خواهند کائنات را به قول هگل توجیه عقلی یا منطقی کنند و به حسن و قبح عقلی در اخلاق قائلند، به نظر شک و بدبینی» نگاه می‌کند.
بزرگمهر همچنین در این کتاب فلسفه اسلامی را به باد انتقاد می‌گیرد.
دیدارکنندگان (ترانه)

«دیدارکنندگان» (انگلیسی: The Visitors) ترانه‌ای از ابرگروه سوئدی موسیقی پاپ آبا است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد و خواننده اصلی آن آنی-فرید لینگستاد بود.
جداول موسیقی

| جدول (۱۹۸۲) | بالاترین رتبه |
| --- | --- |
بیلبورد  هات ۱۰۰ ایالات متحده: ۶۳
۱۰۰ تک‌آهنگ برتر کش‌باکس آمریکا: ۸۱
اکسیداسیون الکل نوع دوم به کتون

اکسیداسیون الکل نوع دوم یکی از واکنش‌های اکسایشی مهم در شیمی آلی است که در آن یک الکل نوع دوم اکسید می‌شود و به کتون دگرگون می‌شود. هیدروژن گروه هیدروکسیل و هیدروژن در پیوند با کربن از دست می‌رود و اکسیژن باقی مانده یک پیوند دوگانه با کربن برقرار می‌کند. به این ترتیب یک کتون با فرمول R1–COR2 بدست می‌دهد. کتون‌ها در حالت عادی بیش از این نمی‌توانند اکسید شوند چون برای این کار باید پیوند C-C شکسته شود که برای آن انرژی بسیاری نیاز است.
برای انجام این واکنش اکسنده‌های گوناگونی می‌توان بکار برد.
پتاسیم دی‌کرومات

یک الکل نوع دو را می‌توان با کمک پتاسیم دی‌کرومات و حرارت در شرایط ریفلاکس به یک کتون دگرگون کرد. به این ترتیب یون نارنجی-قرمز رنگ دی‌کرومات،  Cr2O72− به یون سبز رنگ Cr3+ کاهش می‌یابد. این فرایند در الکل‌سنجی تنفسی کاربرد داشت.
تیجانیه

مناره مسجد مقبره احمد تیجانی
طریقت تیجانیه در اواخر قرن هیجدهم میلادی توسط ابوالعباس شیخ احمد تیجانی (اهل الجزایر) به وجود آمد. در نیمه دوم قرن هیجدهم میلادی، فرقه تیجانیه با تلاشهای «شیخ عمر تال» و فرزند وی «سید نورو تال» و نیز «شیخ ابراهیم نیاس» در میان قبیله اولوف در سنگال بتدریج رواج یافت و «الحاج مالک سی» از سال ۱۹۰۲ شهر تیفوان در منطقه تی‌یس را به عنوان مقر رهبری تیجانیه برگزید و آن را مرکز اشاعه این فرقه در سنگال قرار داد. رهبر فعلی این فرقه «شیخ محمد منصور سی» است که از سال۱۹۹۷ رهبری آن را برعهده دارد.
تیفانی بولینگ

| تیفانی بولینگ | تیفانی بولینگ |
| --- | --- |
 :  
نام اصلی: تیفانی رویس کرال
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۶ فوریهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال)  سنتا مونیکا، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر، خواننده و مدل
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷–۱۹۹۸
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
تیفانی بولینگ (به انگلیسی: Tiffany Bolling) با نام اصلی تیفانی رویس کرال (به انگلیسی: Tiffany Royce Kral) (زاده ۶ فوریهٔ ۱۹۴۷) بازیگر، خواننده و مدل آمریکایی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های مهمانی وحشی و شریر، شریر اشاره کرد.
اوزرلو

| اوزرلو (ارومیه) | اوزرلو (ارومیه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۴۲′۰″ شمالی ۴۵°۳′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۰۰۰۰°شمالی ۴۵٫۰۵۵۸۳°شرقی﻿ / 37.70000; 45.05583: مختصات: ۳۷°۴۲′۰″ شمالی ۴۵°۳′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۰۰۰۰°شمالی ۴۵٫۰۵۵۸۳°شرقی﻿ / 37.70000; 45.05583
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش مرکزی شهرستان ارومیه
دهستان: نازلوی جنوبی
جمعیت: ۱۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
اوزرلو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان نازلوی جنوبی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن برابر با ۲۱۷ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.
نگوگی وا تیونگو

| نگوگی وا تیونگو | نگوگی وا تیونگو |
| --- | --- |
Ngũgĩ wa Thiong'o signs copies of his book Wizard of the Crow, at the Congress Centre in central London. Wizard was his first book in 20 years, following 22 years of exile due to his political work.: Ngũgĩ wa Thiong'o signs copies of his book Wizard of the Crow, at the Congress Centre in central London. Wizard was his first book in 20 years, following 22 years of exile due to his political work.
زاده: James Ngugi ۵ ژانویهٔ ۱۹۳۸ ‏(۸۶ سال) Kamiriithu، Kenya Colony
پیشه: Writer
زبان(ها): English, Gikuyu
Ngugi wa Thiong'o
نگوگی وا تیونگو (به انگلیسی: Ngũgĩ wa Thiong'o) یک نویسنده کنیایی است که اغلب آثارش را به زبان انگلیسی
نوشته است. او متولد پنجم ژانویه سال ۱۹۳۸ (میلادی) است.
آثارش شامل رمان، نمایش‌نامه، داستان کوتاه، مقاله، تحقیق، نقد و ادبیات کودک می‌شود که تاکنون به بیش از ۱۷ زبان ترجمه شده‌اند. او اواخر دهه هفتاد کشورش را ترک کرد و به آمریکا مهاجرت کرد. او در دانشگاه ییل و دانشگاه نیویورک ادبیات درس داده است.
در چند سال اخیر از او به عنوان یکی از برندگان احتمالی جایزه نوبل ادبیات یاد شده و نامش در فهرست گمانه‌زنی‌ها به کرات ذکر شده است.
دوران تبعید

نگوگی به دلیل آراء و نظرات انتقادی که داشت بارها از سوی حکومت کنیا تحت تعقیب قرار گرفته است. او سال ۱۹۷۰ بعد از نوشتن داستانی انتقادی با نام من با هر کس دلم بخواهد ازدواج می‌کنم دستگیر و محاکمه شد. او تنها نویسنده کنیایی است که علاوه بر انگلیسی به زبان مادری خود نیز می‌نویسد.
آثار او عمدتاً در نقد دولت مرکزی کنیا، استعمار و سنت‌های غیرانسانی هستند. او پس از آزادی از زندان به آمریکا مهاجرت کرد. سال ۲۰۰۴ پس از ۲۲ سال همراه همسرش به کنیا بازگشت و در خانه شخصی‌اش مورد حمله خشونت بار قرار گرفت و شکنجه شد. همسر این نویسنده چندین بار مقابل چشمان او مورد تجاوز جنسی قرار گرفت.
تکینگی برهنه

در نسبیت عام، تکینگی برهنه (به انگلیسی: Naked singularity) یک نوع تکینگی گرانشی بدون افق رویداد است. در یک سیاهچاله تکینگی کاملاً در مرزی که افق رویداد نام دارد، دربرگرفته می‌شود. درون افق رویداد نیروی گرانش تکینگی به اندازه ای قوی است که حتی نور نیز نمی‌تواند از آن بگریزد، از این رو اجسام داخل افق رویداد - که شامل خود تکینگی نیز می‌شود- مستقیماً قابل مشاهده نیستند؛ در مقابل، یک تکینگی برهنه از بیرون قابل مشاهده است.
وجود تکینگی‌های برهنه سبب بروز مسائل بنیادی برای نسبیت عام می‌شود، زیرا نسبیت عام نمی‌تواند چگونگی تکامل فضازمان در نزدیکی یک تکینگی برهنه را پیش‌بینی کند. در سیاهچاله‌های عمومی این مسئله وجود ندارد زیرا هیچ ناظری قادر به مشاهده فضازمان درون افق رویداد نخواهد بود.
برخی از پژوهشگران بر این باورند که اگر گرانش کوانتومی حلقه درست باشد، تکینگی‌های برهنه نیز در طبیعت وجود خواهند داشت و در نتیجه فرضیه سانسور کیهانی برقرار نخواهد بود. محاسبات عددی و برخی از بحثهای دیگر نیز به نوعی این امکان را پیشنهاد می دهند.
تا به امروز هیچ تکینگی برهنه ای مشاهده نشده‌است.
در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ نخستین نگاره از افق رویداد یک سیاهچاله کلان جرم در مرکز کهکشان مسیه ۸۷ توسط همکاران "تلسکوپ افق رویداد" در اختیار عموم قرار گرفت.[۶]
نوسرا

| نوسرا | نوسرا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۶′۷″ شمالی ۵۸°۲۳′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۶۸۶۱°شمالی ۵۸٫۳۹۶۶۷°شرقی﻿ / 36.76861; 58.39667: مختصات: ۳۶°۴۶′۷″ شمالی ۵۸°۲۳′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۶۸۶۱°شمالی ۵۸٫۳۹۶۶۷°شرقی﻿ / 36.76861; 58.39667
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: نیشابور
بخش: بخش سرولایت
دهستان: سرولایت
جمعیت: ۱۲۳ نفر (سرشماری ۹۵)
نوسرا، روستایی از توابع بخش سرولایت شهرستان نیشابور در استان خراسان رضوی ایران است. زبان اصلی مردم این روستا فارسی و ترکی خراسانی می‌باشد. مردم این روستا بسیار خونگرم و مهمان نواز هستند. شغل بیشتر مردم این ولایت کشاورزی و دامداری می‌باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان سرولایت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۹ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است.
تیم ملی فوتبال ساحلی عراق

تیم ملی فوتبال ساحلی عراق نماینده عراق در مسابقات بین‌المللی فوتبال ساحلی و یکی از تیم‌های فوتبال ساحلی آسیای است.
تیفانی جونز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: پیت واکر
تهیه‌کننده: پیت واکر
نویسنده: Alfred Shaughnessy
بازیگران: Anouska Hempel Ray Brooks اریک پولمان  لیندا بارون
موسیقی: Cyril Ornadel
فیلم‌بردار: پیتر جوزف
توزیع‌کننده: Hemdale
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ آوریل ۱۹۷۳ (۱۹۷۳-۰۴-۱۲) (بریتانیا)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی 
تیفانی جونز (انگلیسی: Tiffany Jones) یک فیلم به کارگردانی پیت واکر است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
تخلیه غیرنظامیان در بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم

وزارت بهداشت بریتانیا برنامه تخلیه را از راه پوسترها و نظایر ابزارها تبلیغ کرد. پوستری که در اینجا به تصویر کشیده شده است در متروی لندن استفاده شده است.
تخلیه غیرنظامیان در بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم برای صیانت از مردم، به خصوص کودک ها، از خطرات ناازموده ای از بمباران هوایی شهرها با انتقال آنان به ناحیه هایی که فکر می کردند کمتر در تیر رس خطر هستند، طراحی گردید.
زیر نام " عملیات پایپر "، این تلاش در روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ شروع شد و به شکل رسمی ۱.۵ میلیون نفر را انتقال نمود. موج های کثیری از تخلیه رسمی و تخلیه مجدد از ساحل های جنوبی و شرقی در ماه ژوئن ۱۹۴۰، هنگامی که تهاجم دریایی مورد انتظار بود، و از شهرهای صدمه دیده بعد از شروع بلایتس در ماه سپتامبر ۱۹۴۰ وجود داشت. تخلیه های رسمی نیز از بریتانیا به سایر منطقه های امپراتوری بریتانیا و بسیاری از تخلیه های غیر رسمی در داخل و از بریتانیا انجام گردید. دیگر تحریک های توده ای غیرنظامیان همانند مردمان بریتانیایی که از جزایر مانش وارد می شدند و آوارگانی که از اروپای قاره ای فرا می رسیدند بود.
زمینه

نقشه تخلیه دولت ۶۹ در تابستان ۱۹۳۸ توسط کمیته اندرسون تهیه شده و توسط وزارت بهداشت اجرا گردید. این کشور به ناحیه هایی تقسیم گردیده بود که به عنوان «تخلیه»، «خنثی» یا «پذیرایی» دسته بندی می‌شدند، با اولویت تخلیه‌شدگان از مرکزهای عمده شهری انتقال می گردیدند و بر روی مسکن‌های خصوصی موجود در ناحیه روستایی بیشتر قرار می‌گرفتند. هر ناحیه حدود یک سوم جمعیت را پوشش می داد، گرچه چندین ناحیه شهری که بعداً بمباران شد، برای تخلیه دسته بندی نشده بود.
در روز های نخستین سال ۱۹۳۹ ، ناحیه پذیرش لیستی از مساکن های موجود را تهیه نمودند. فضایی برای حدود ۲,۰۰۰ نفر یافت شد و دولت همچنین اردوگاه هایی ساخت که چند هزار فضای اضافی را فراهم نمود.
دولت در فصل تابستان ۱۹۳۹ آغاز به نشر نقشه خود از راه مقام های محلی کرد. دولت تقاضا را بیش از اندازه برآورد ساخت: تنها بخشی از کودک ها در سن مدرسه به ازای ۸۰درصد مورد انتظار از ناحیه شهری مهاجرت نمودند. تنوع ناحیه ای بسیار گسترده بود: تنها ۱۵ درصد از کودک ها از بعضی ناحیه های شهری تخلیه گردیدند، در حالی که بیش از ۶۰ درصد کودک ها از منچستر ، بلفاست و لیورپول انتقال گردیدند. اجتناب دولت مرکزی از صرف  نمودن مبلغ های زیاد برای آماده سازی نیز اثربخشی این طرح را کم کرد. در این رویداد بیش از ۳,۰۰۰,۰۰۰ میلیون نفر تخلیه گردیدند.
تخلیه

حدود ۳.۷۵ میلیون نفر آواره گردیدند که نزدیک یک سوم کل جمعیت برخی از بازخورد های تخلیه را تجربه نمودند. در ۳ روز نخست انتقال رسمی، ۱.۵ میلیون نفر جابه جا گردیدند: ۸۲۷,۰۰۰ کودک در سن مدرسه. ۵۲۴,۰۰۰ مادر و کودک خردسال (زیر ۵ سال)؛ ۱۳,۰۰۰ زن باردار; ۷۰,۰۰۰ معلول و بیش از ۱۰۳,۰۰۰ معلم و سایر 'مددکاران'.  بچه ها از پدر و مادرشان جدا گردیدند.
کالاها و همچنین مردم تخلیه گردیدند. سازمان ها یا اداره ها شهرها را ترک نمودند. خزانه های هنری به انبارهای دور ارسال گردید: مجموعه گالری ملی جنگ را در معدن موند در حومه فستینیوگ در شمال ولز طی کرد.  بانک انگلستان به شهر کوچک اورتون، همپشایر مهاجرت کرد و در سال های۱۹۳۹–۱۹۴۰، ۲,۱۵۴ تن طلا را به انبارهای بانک کانادا در اتاوا منتقل نمود.   بی‌بی‌سی تولید انواع گوناگون را به بریستول و بدفورد انتقال داد و کارکنان ارشد را به وود نورتون  در حومه ایوشام، ووسسترشر انتقال داد. بسیاری از کارکنان ارشد اداره پست به هاروگیت انتقال یافتند. بعضی از شرکت های خصوصی دفاتر مرکزی یا حیاتی ترین سوابق خود را به سمت ایمنی نسبی دور از شهرهای بزرگ منتقل کردند.
پیروان دولتی نیز انتقال یافتند. تحت "نقشه زرد"،   نزدیک ۲۳,۰۰۰ کارمند دولتی و مدرک های آنان به هتل های موجود در استراحتگاه های ساحلی خوب و شهرهای آبگرم اعزام گردیدند. هتل‌های دیگر برای آخرین "حرکت سیاه"   در شکلی که لندن توسط تهاجم نابود شود یا تهدید شود، مورد نیاز و انتقال قرار گرفتند.طبق این نقشه، هسته دولت به میدلندز غربی منتقل می گردد- کابینه جنگ و وزرا به تالار هندلیپ، بور هاوس و دانشکده مالورن در حومه ورسستر و پارلمان به استراتفورد آپون آون انقال می گردند.  وینستون چرچیل قرار بود به پارک اسپچلی مهاجرت می کند، در حالی که پادشاه جورج ششم و سایر گروه خانواده سلطنتی در دادگاه مادرسفلید در حومه مالورن اقامت خواهند داشت.
بعضی از ناحیه پر تحرک با اتخاذ مصلحت جنگ جهانی اول ، یعنی «آموزش دو شیفتی» - که دوبرابر به طول انجامید، ولی تعداد تعلیم را نیز دو برابر نمود، بچه ها را به مدارس بومی بردند. انتقال نمودن معلمان همچنین به این معنای بود که تقریباً یک میلیون کودک در خانه ماندن هیچ منبع آموزشی نداشتند.
تخلیه > مراکز تخلیه

در سال ۱۹۳۹، دولت بریتانیا قانون اردوگاه ها را در سال ۱۹۳۹ تصویب نمود که شرکت ملی اردوگاه ها را به نام نهادی برای نقشه و ساخت اردوگاه های مسکونی برای جوان های تأسیس نمود که می توانست زمان هایی برای یادگیری در فضای باز فراهم سازد و همچنین به نام مراکز انتقال در صورت جنگ عمل نماید. . معمار تی اس تایت رئیس طراحی ساختمان ها بود که همانند اسکان بیش از ۲۰۰ کودک و کارمند، سالن های تفریحی، بلوک های شست شو و یک سالن غذاخوری/مجموعه آشپزخانه بود. این اردوگاه ها در بیش از سی محل گوناگون روستایی در کل کشور تکرار گردیدند.
در سال های جنگ به عنوان پناهگاه ایمن کودک های شهر عمل می نمودند. بعداز جنگ، ریاست سایت ها به مقام های بومی منتقل گردید. در طول سال‌ها، بسیاری از این سایت‌ها نابود شدند، ولی بهترین نمونه حفاظت شده امروزه سیرزکرافت در اوهورست ساری می باشد. مجموعه سالن غذاخوری و آشپزخانه به دلیل اهمیت کار تایت و به دلیل طراهی های دیواری که زندگی بسیاری از مردم انتقال یافته را به تصویر می‌کشد، به‌عنوان یک ساختمان ثبت شده درجه دوم محافظت می گردد. مرکز های انتقال نیز توسط برنامه پدر و مادر سرپرست (اف پی پی) برای کودک های صدمه دیده از جنگ راه اندازی شد که سپس به طرح بین المللی تغییر اسم داد.
یک مدرسه تخلیه شده توسط اف پی پی در ناتسفورد ، چشر حمایت پولی شد و هر کودک توسط یک شهروند آمریکایی حمایت پولی می شد. جزوی از دانش‌آموزان دختر به اسم پالت، توسط خانم النور روزولت حمایت پولی شد.
تخلیه > تخلیه خارج از کشور

هیئت پذیرش کودک ها در خارج از کشور (سی او آر بی) ۲۴,۰۰۰کودک را برای انتقال به خارج از کشور تایید نمود. میان ماه ژوئن و سپتامبر ۱۹۴۰، ۱,۵۳۲ کودک غالبااز راه ترمینال مهاجرتی اسکله ۲۱ به کانادا انتقال گردیدند. ۵۷۷ به استرالیا ; ۳۵۳ به آفریقای جنوبی و ۲۰۲ به نیوزیلند . این طرح بعد از اژدر شدن شهر بنارس در روز ۱۷ سپتامبر ۱۹۴۰ لغو گردید و ۷۷ نفر از ۹۰ کودک سی او آر بی در کشتی به قتل رسیدند. با این حال، در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ نزدیک ۱۴,۰۰۰ کودک به شکل ویژه ای به قوم هایی یا خانواده‌های سرپرست خارج از کشور انتقال گردیدند، از غبیل۶,۰۰۰ کودک به کانادا و ۵,۰۰۰ به ایالات متحده انتقال یافتند.
سایر تخلیه ها

دومین تلاش برای انتقال در طول سقوط فرانسه و بعد از آن شروع شد. از روز ۱۳ تا ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ ، نزدیک ۱۰۰,۰۰۰ کودک تخلیه گردیدند(و در بسیاری از موارد باردیگر تخلیه گردیدند). تلاش‌هایی برای حذف قشر های صدمه پذیر از شهرهای ساحلی در جنوب و شرق انگلستان که در ناحیه تحت کنترل آلمان  قرار داشتند، صورت گرفت. تا ماه جولای، بیش از ۲۰۰,۰۰۰ کودک جابجا گردیده بودند. بعضی از شهرهای کنت و شرق آنگلیا بیش از ۴۰ درصد از جمعیت را تخلیه نمودند. همچنین حدود ۳۰,۰۰۰ نفر از قاره اروپا و در روز۲۰ تا ۲۴ ژوئن ۲۵,۰۰۰ نفر از جزایر مانش داخل شدند.
از آنجایی که هزاران کودک مدرسه گرنزی به همراه معلم های خود به شمال انگلستان رسیدند، به بعضی از آنان اجازه داده شد تا مدرسه های خود را در ساختمان های خالی از نو بنیان گذاری نمایند. مدرسه جنگلی گورنزی در سالن کلیسایی در چیدل هولم ، چشایر بازگشایی گردید و تا ماه اوت ۱۹۴۵ در آن محل فعالیت داشت. در نتیجه تخلیه تعداد بسیاری از مردم گرنزی به انگلستان، کسانی که برگشتند بعد از جنگ دیگر به زبان گورنزی (گرنزیز) صحبت نمی کردند.
یکی از چابک ترین اقدامات توسط راه‌آهن لندن، میدلند و اسکاتلند هنگامی که مرکز خود را به خارج از لندن انتقال نمود، انجام گردید. شرکت گروو را در املاک ارل کلرندون در هرتفوردشایر تصاحب نمود. این به عنوان دفتر ها و تعدادی کلبه ساخته شده در پارک اطراف آماده گردید. در روز ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، تصمیم به مهاجرت گرفته شد و انتقال پیش از خبر جنگ ۲ روز بعد کامل شد. در عرض ۳ روز نزدیک ۳,۰۰۰ نفر از کارکنان در مقر نوین مستقر شدند.
هنگامی که بلیتس درماه سپتامبر ۱۹۴۰ شروع شد، زمینه های روشنی برای تخلیه وجود داشت. کمک هزینه سفر و صدور صورتحساب رایگان برای مردمانی که هماهنگی های ویژه ای انجام دادند عرضه شد. آنان همچنین به کودک ها، سالمند ها، معلولان، زنان باردار، بیمار ها و کسانی که خانه های خود را از دست داده بودند (نزدیک ۲۵۰,۰۰۰ در ۶هفته نخست در لندن) داده شد. با ترکیب تمام تلاش های دولتی و خصوصی، جمعیت لندن تقریباً ۲۵٪ کم  شد.
همانطور که بمباران شهرهای گسترده ای را تحت تاثیر قرار داد، "تخلیه ویژه کمک شده" تمدید گردید. با این حال، همه کودک ها، مادرها و معلم ها تخلیه گردیده در ناحیه هایی که به آن مکان انتقال پیدا کردند، ایمن نبودند. حمله های هوایی، بمب‌های منفجر نشده، خودروهای نظامی و میدان های مین نظامی خظر هایی را برای تخلیه‌شده ها در هر مکان بریتانیا مستقر می نمودند.
لندن با وجود بمباران شدید در مقابل بمباران پایدار بود. نابودی در شهرهای کوچک تر به احتمال بسیار باعث تشکیل ترس و تخلیه خود به خودی می شد. تعداد تخلیه‌شده های رسمی تا ماه فوریه ۱۹۴۱ به ۱.۳۷ میلیون نفر رسید. تا ماه سپتامبر، این رقم به بیش از ۱ میلیون رسید. تا انتهای سال ۱۹۴۳، فقط ۳۵۰,۰۰۰ نفر به شکل رسمی در لیست قرار گرفتند. در این حال، حمله های بمب پرنده وی-۱  در ماه ژوئن ۱۹۴۴ باعث مهاجرت قابل توجه دیگری از لندن شد. تا ماه سپتامبر ۱.۵ میلیون نفر ترک نمودند- تنها ۲۰ درصد آنان"رسمی" تخلیه شده بودند.
از ماه سپتامبر ۱۹۴۴، روش تخلیه به شکل رسمی برای بیشتر منظقه ها به غیر از لندن و سواحل شرقی متوقف و معکوس گردید. برگشتن به لندن تا ماه ژوئن ۱۹۴۵ به شکل رسمی تایید نشد. در ماه مارس ۱۹۴۶، طرح بیلتینگ به انتها رسید و ۳۸,۰۰۰ نفر هنوز خانه ای نداشتند.
اثر ضربه ای بر کودکان

حتی در آن هنگام، بعضی ها بودند که ناراحتی های بسیاری در باره تأثیرهای روان‌شناختی به خصوص بچه‌های کوچک‌تر داشتند و فکر می‌کردند که آیا خوب تر است خطرها را با والدین خود قبول نمایند.
در روز های نخست دهه ۲۰۰۰، تعدادی از مردم های تخلیه گردیده برای روشن کردن بسیاری از "جوه بد" تخلیه آمدند.
جاده ئی۶۹۲ اروپا

|  E692> اطلاعات مسیر |  E692> اطلاعات مسیر |
| --- | --- |
طول: ۱۰۰ کیلومتر (۶۲ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: باتومی (گرجستان)
به: سامتردیا (گرجستان)
موقعیت: موقعیت
کشورها: گرجستان
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا: شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا
جاده ئی۶۹۲ اروپا (به انگلیسی: European route E692) یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که در کشور گرجستان قرار دارد از شهر باتومی شروع شده و در شهر سامتردیا به پایان می‌رسد.
جان استولمایر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  John Michael Stollmeyer
زادروز:  ۲۵ اکتبر ۱۹۶۲ ‏(۶۱ سال)
زادگاه:  پیتسبرگ
قد:  ۵ فوت ۹ اینچ (۱٫۷۵ متر)
پست:  Midfielder / Defender
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۸ |  Cleveland Force (indoor) |  ۱۰۱ |  (۲۹) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  Arizona Condors |   |   |
| ۱۹۹۰ |  Washington Stars |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۶–۱۹۹۰ |  تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا |  ۳۱ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
:  Notre Dame (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جان استولمایر (انگلیسی: John Stollmeyer؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۶۲)  بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا بازی کرده‌است.
جان اوبیانگ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Johann Serge Obiang
زادروز:  ۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  لو بلان-منیل
قد:  ۱.۷۰ متر
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Rodez
شمارهٔ پیراهن:  ۲۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۰۴:  Ciron
۲۰۰۴–۲۰۱۲:  Châteauroux
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۶ |  Châteauroux |  ۹۲ |  (۵) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال تروا |  ۵۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  Le Puy Foot |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  Rodez |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۴– |  تیم ملی فوتبال گابن |  ۲۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ (UTC)
جان اوبیانگ (انگلیسی: Johann Obiang؛ زادهٔ ۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل گابن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال گابن بازی کرده‌است.
جاده ئی۷۱۲ اروپا

|  E712> اطلاعات مسیر |  E712> اطلاعات مسیر |
| --- | --- |
طول: ۴۱۰ کیلومتر (۲۵۰ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: ژنو (سوئیس)
به: مارسی (فرانسه)
موقعیت: موقعیت
کشورها: فرانسه، سوئیس
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا: شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا
جاده ئی۷۱۲ اروپا (به انگلیسی: European route E712) یکی از جاده‌های درجه ۲ قاره اروپا است.
این جاده که از شهر ژنو (سوئیس) شروع شده و در شهر مارسی (فرانسه) به پایان می‌رسد.
جان جویس (سیاستمدار آمریکایی)

| جان جویس | جان جویس |
| --- | --- |
پرتره رسمی، ۲۰۱۹: پرتره رسمی، ۲۰۱۹
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا حوزهٔ سیزدهم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از پنسیلوانیا حوزهٔ سیزدهم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۹: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۹
پس از: بیل شوستر (تقسیم مجدد)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جان پاتریک جویس ۸ فوریهٔ ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) آلتونا، پنسیلوانیا، ایالات متحده
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): آلیس جویس
فرزندان: ۳
تحصیلات: دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ( BS) دانشگاه تمپل (MD)
وبگاه: House website
جان پاتریک جویس (زاده ۸ فوریه ۱۹۵۷) متخصص پوست و سیاستمدار آمریکایی از کشورهای مشترک المنافع پنسیلوانیا است. او نماینده ایالات متحده در حوزه انتخابیه سیزدهم پنسیلوانیا  است که از سال ۲۰۱۹ خدمت می‌کند. او یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه است.
جویس در آلتونا، پنسیلوانیا به دنیا آمد و بزرگ شد. او از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا با مدرک لیسانس و دانشکده پزشکی دانشگاه تمپل با مدرک دکترای پزشکی فارغ‌التحصیل شد. او دوره رزیدنتی پزشکی خود را در رشته داخلی و پوست در بیمارستان جانز هاپکینز به پایان رساند. جویس کاتولیک رومی است.
تمپس

تمپست (به انگلیسی: Tempest) یک اسم رمز آژانس امنیت ملی آمریکا NSA است که مربوط به جاسوسی از سیستم‌های اطلاعاتی از طریق نشت سیگنال‌ها، شامل سیگنال‌های رادیویی ناخواسته یا سیگنال‌های الکتریکی، صوتی و ارتعاشات می‌شود. Tempest هم این روش‌های جاسوسی و هم راه‌کارهای محافظت از تجهیزات در مقابل این روش‌ها را پوشش می‌دهد. روش‌های حفاظت نیز به عنوان امنیت انتشار EMSEC شناخته می‌شوند، که یک زیرمجموعه از امنیت ارتباطات می‌باشد COMSEC.

روش‌های NSA برای جاسوسی از این طریق طبقه‌بندی شده است. اما برخی از استانداردهای حفاظتی توسط NSA یا DOD منتشر شده‌است. حفاظت از تجهیزات در مقابل جاسوسی بوسیلهٔ ایجاد فاصله، فیلترها، شیلدینگ و پوشش. استانداردهای Tempest مجموعه قواعدی است برای موارد مختلف مانند فاصله تجهیزات از دیوار، مقدار شیلد در ساختمان و تجهیزات، فاصله خطوط جدا از هم انتقال اطلاعات طبقه‌بندی شده و طبقه‌بندی نشده، فیلتر برای کابل‌ها و حتی فاصله و شیلد بین کابل‌ها و تجهیزات و لوله‌های ساختمان. نویز هم می‌تواند از اطلاعات بوسیلهٔ پوششی برای داده‌های واقعی حفاظت کند.

در حالی که Tempest بیشتر در مورد نشت امواج الکترومغناطیس می‌باشد، امواج صوتی و لرزش‌های مکانیکی را نیز در بر می‌گیرد. برای مثال ممکن است به منظور بدست آوردن کلمهٔ عبور یک کاربر از سنسور حرکت داخل گوشی هوشمند او استفاده کنند. سیگنال‌های حامل اطلاعات غیرعمدی که در صورت قطع و تجزیه و تحلیل ممکن است انتقال، دریافت، به‌کارگیری اطلاعات یا پردازش بوسیلهٔ هر تجهیز پردازشگر اطلاعات را فاش کند، به خطر افتادن از طریق انتشار تعریف می‌شود.
استانداردها

بسیاری از جزئیات استانداردهای Tempest طبقه‌بندی شده است، اما برخی از آن‌ها عمومی است. در حال حاضر آمریکا و ناتو استانداردهای Tempest را در سه سطح برای نیازهای حفاظتی تعریف کرده‌اند.
NATO SDIP-27 Level A یا USA NSTISSAM L1
NATO SDIP-27 Level B یا USA NSTISSAM L2
NATO SDIP-27 Level C یا USA NSTISSAM L3
استانداردهای اضافه شده شامل:
NATO SDIP-29
AMSG 799B
NSA و وزارت دفاع آمریکا بعد از درخواستهایی که مبنی بر آزادی اطلاعات داده شد برخی از موارد Tempest را از طبقه‌بندی خارج کردند. نسخهٔ آمادهٔ چاپ مقدمات Tempest به نام NACSIM 5000 در سال ۲۰۰۰ عمومی شد. افزون بر این هنوز استاندارد NATO SDIP-27 دارای طبقه‌بندی می‌باشد.
با این وجود برخی از اسناد غیر محرمانه اطلاعاتی در مورد شیلدینگ لازم بوسیلهٔ استانداردهای Tempest را به ما می‌دهد. به‌طور مثال کتاب راهنمای نظامی ۱۱۹۵ شامل نموداری است که شیلدینگ مورد نیاز امواج الکترومغناطیس را برای فرکانس‌های مختلف نشان می‌دهد.
نیروی هوایی آمریکا تعداد کمی از استانداردهای اجباری امنیتی در مورد انتشار را منتشر کرده‌است:
Instruction AFI 33-203 Vol 1, Emission Security
Instruction AFI 33-203 Vol 3, EMSEC Countermeasures Reviews
Instruction AFI 33-201 Vol 8, Protected Distributed Systems
TEMPEST Shielding Requirements