هیروهیتو
سلطنت > سلطنت پس از جنگ

پس از تسلیم ژاپن در اوت ۱۹۴۵، فشار زیادی از سوی کشورهای متفقین و چپ‌های ژاپنی وارد شد که از هیروهیتو خواستند از قدرت کناره‌گیری کند و به عنوان جنایتکار جنگی متهم شود. استرالیا، بریتانیا و ۷۰ درصد از مردم آمریکا خواهان محاکمه هیروهیتو به عنوان جنایتکار جنگی کلاس A بودند. ژنرال داگلاس مک‌آرتور این ایده را دوست نداشت، زیرا فکر می‌کرد که ظاهراً همکاری امپراتور به ایجاد یک رژیم اشغالگر صلح آمیز متحد در ژاپن کمک می‌کند.
 مک آرتور اره هیروهیتو به عنوان نمادی از تداوم و انسجام مردم ژاپن. در نتیجه، هر مدرک احتمالی که هیروهیتو و خانواده اش را متهم کند از دادگاه توکیو حذف شد. مک آرتور طرحی را ایجاد کرد که هیروهیتو را از میلیتاریست‌ها جدا می‌کرد، هیروهیتو را به عنوان ابقا کرد. یک پادشاه مشروطه اما فقط به عنوان یک چهره، و از هیروهیتو برای حفظ کنترل ژاپن برای کمک به دستیابی به اهداف آمریکایی پس از جنگ در ژاپن استفاده کرد.
از آنجایی که هیروهیتو، عمو و پدر زن دخترش، شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی را به عنوان نخست‌وزیر به جای کانتارو سوزوکی، که به دلیل مسئولیت تسلیم استعفا داد، برای کمک به اشغال آمریکا منصوب کرد، رهبران متعددی تلاش کردند. تا او را به اتهام جنایت جنگی محاکمه کنند. بسیاری از اعضای خانواده امپراتوری، مانند یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو، نوبوهیتو، شاهزاده تاکاماتسو و هیگاشیکونی، هیروهیتو را تحت فشار قرار دادند تا از سلطنت کناره‌گیری کند تا یکی از شاهزادگان بتواند تا زمانی که پسر بزرگش، ولیعهد شاهزاده آکی‌هیتو به سلطنت برسد، به عنوان نایب‌السلطنه خدمت کند. در ۲۷ فوریه ۱۹۴۶، کوچک‌ترین برادر هیروهیتو، تاکاهیتو، شاهزاده میکاسا، حتی در شورای خصوصی ایستاد و به‌طور غیرمستقیم از هیروهیتو خواست که از قدرت کناره‌گیری کند و مسئولیت شکست ژاپن را بپذیرد. طبق دفتر خاطرات وزیر رفاه آشیدا، «به نظر می‌رسید که همه به سخنان میکاسا فکر می‌کردند. هرگز صورت اعلیحضرت را اینقدر رنگ پریده ندیده بودم.»
قبل از تشکیل محاکمه جنایات جنگی، فرماندهی عالی نیروهای متفقین، بخش دادستانی بین‌المللی (IPS) و مقامات ژاپنی در پشت صحنه نه تنها برای جلوگیری از متهم شدن خانواده امپراتوری، بلکه برای تأثیرگذاری بر شهادت این خانواده تلاش کردند. متهمان اطمینان حاصل کنند که هیچ‌کس هیروهیتو را دخیل نکرده است. مقامات عالی در محافل دادگاه و دولت ژاپن با ستاد کل متفقین در تهیه فهرستی از جنایتکاران جنگی احتمالی همکاری کردند، در حالی که افرادی که به عنوان مظنونان «کلاس A» دستگیر و زندانی شده بودند، به‌طور جدی متعهد شدند که از حاکمیت خود در برابر هرگونه رنگ آمیزی احتمالی مسئولیت جنگی محافظت کنند.  بنابراین، ماه‌ها قبل از اینکه دادگاه توکیو شروع شود، بالاترین زیردستان مک آرتور در تلاش بودند تا مسئولیت نهایی حمله به پرل هاربر را به هیدکی توجو  یا به مظنونان اصلی دیگر نسبت دهند و در نتیجه هیروهیتو را از اتهامات این حمله در امان نگه دارند.  به گفته جان داور، «این کمپین موفقیت‌آمیز برای تبرئه هیروهیتو از مسئولیت جنگ، به عنوان بیگناه بودن هیروهیتو هیچ حد و مرزی نداشت اعمالی که ممکن بود او را به عنوان یک جنایتکار جنگی متهم به کیفرخواست کند، او را به یک شخصیت تقریباً مقدس تبدیل کرد که حتی مسئولیت اخلاقی در قبال جنایت این جنگ را بر عهده نداشت».  به گفته بیکس، «اقدامات واقعاً خارق‌العاده مک آرتور برای نجات هیروهیتو از محاکمه به عنوان یک جنایتکار جنگی، تأثیری ماندگار و عمیقاً تحریف‌کننده بر درک ژاپنی‌ها از جنگ باخته داشت.»
مورخ گری جی. باس شواهدی را ارائه کرد که از مسئولیت هیروهیتو در جنگ حمایت می‌کرد و اشاره کرد که اگر او همان‌طور که برخی از قضات و برخی دیگر از آنها دفاع می‌کردند تحت تعقیب قرار می‌گرفت، می‌توانست پرونده قانع‌کننده‌ای علیه او تشکیل شود. با این حال، آمریکایی‌ها نگران بودند که برکناری امپراتور از قدرت و محاکمه او با توجه به موقعیت محترم او در میان مردم ژاپن، می‌تواند باعث هرج و مرج گسترده و فروپاشی ژاپن شود. علاوه بر این، ظهور جنگ سرد شرایط سخت سیاسی را به وجود آورد. چینی‌های طرفدار چیانگ کای‌شک یا کومینتانگ جنگ داخلی چین را به مائو تسه‌تونگ حزب کمونیست چین از دست می‌دادند، و دولت ترومن را بر آن داشت که جنگ داخلی چین و از دست دادن چین به عنوان یک متحد و شریک استراتژیک را در نظر بگیرد. در نتیجه، اطمینان از قدرت و ثبات ژاپن برای تضمین یک متحد قابل اعتماد پس از جنگ ضروری شد.