stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سن-پل-رو

| سن-پل-رو | سن-پل-رو |
| --- | --- |
نام اصلی: Paul Roux - Saint-Pol-Roux le Magnifique
زاده: ۱۸۶۱ میلادی
درگذشته: ۱۹۴۰ میلادی
پیشه: نویسنده
ملیت: فرانسوی
سن-پل-رو (به فرانسوی: Paul Roux - Saint-Pol-Roux le Magnifique) نویسنده قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است.
میتسوماسا یودا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mitsumasa Yoda
زادروز:  ۷ اوت ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال)
زادگاه:  توکیو
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۵:  Teikyo High School
۱۹۹۶–۱۹۹۹:  Teikyo University
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۳ |  Montedio Yamagata |  ۴۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  Thespa Kusatsu |  ۴۵ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۸۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
میتسوماسا یودا (ژاپنی: 依田 光正؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۷۷) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
فرودگاه داخلی عرعر

فرودگاه داخلی عرعر (عربی: مطار عرعر المحلي) یک فرودگاه با کد یاتا RAE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر عرعر، عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۱۸۱۳ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > مسافری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 فلای‌ناس :  فرودگاه بین‌المللی ملک فهد 
 نسما ایرلاینز :  فرودگاه منطقه‌ای هائیل 
 هواپیمایی سعودی :  فرودگاه بین‌المللی ملک عبدالعزیز, فرودگاه بین‌المللی ملک خالد
پاپ کلمنت چهاردهم

| پاپ کلمنت چهاردهم | پاپ کلمنت چهاردهم |
| --- | --- |
پیشین: کلمنت سیزدهم
جانشین: پیوس ششم
پاپ کلمنت چهاردهم (به انگلیسی: Clement XIV) یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در ایتالیا به دنیا آمد و از ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۴ میلادی پاپ بود.
فرانک بوزمان

فرانک بوزمان (آلمانی: Frank Busemann؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۷۵) ورزشکار ده‌گانه اهل آلمان است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت ورزشی سال آلمان و برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
موسیقی رمانتیک

| دوره‌ها، اعصار و جنبش‌های موسیقی کلاسیک غرب> دوران اولیه | دوره‌ها، اعصار و جنبش‌های موسیقی کلاسیک غرب> دوران اولیه |
| --- | --- |
قرون وسطی: ۵۰۰–۱۴۰۰
* آرس کهن: ۱۱۷۰–۱۳۱۰
رنسانس: ۱۴۰۰–۱۶۰۰
دوران قواعد مشترک: دوران قواعد مشترک
باروک: ۱۶۰۰–۱۷۵۰
گالانت: ۱۷۲۰–۱۷۸۰
کلاسیک: ۱۷۳۰–۱۸۲۰
* مکتب مانهایم: ۱۷۴۰–۱۷۷۰
رمانتیک: ۱۷۸۰–۱۹۱۰
قرن بیستم و اوایل دوره قرن بیست‌و‌یکم: قرن بیستم و اوایل دوره قرن بیست‌و‌یکم
عصر مدرن: ۱۸۹۰–۱۹۵۰
جنبش امپرسیونیستی: ۱۸۹۰–۱۹۲۵
جنبش اکسپرسیونیستی: ۱۹۰۸–۱۹۲۵
* دومین مکتب وین: ۱۹۰۰–۱۹۶۰
عصر پست‌مدرن/معاصر: ۱۹۳۰– اکنون
* جنبش مینیمالیستی: ۱۹۶۵– اکنون
ن ب و: ن ب و
موسیقی دوره رمانتیک به موسیقی دوره‌ای از موسیقی کلاسیک غربی گفته می‌شود که از اوایل قرن نوزدهم میلادی آغاز گشت. این موسیقی به نهضت رمانتیک مربوط است. این سبک از نظر زمانی پس از دوره کلاسیک و تا حدی در تقابل با آن ظاهر شد.
هنرمندان رمانتیک بیشتر به احساسات و عوالم شخصی و درونی خود توجه داشتند. آن‌ها دنیای خیال و رؤیا، افسانه‌های کهن، سرزمین‌های دوردست و ناآشنا و هم چنین اسرار و خیالاتی را که از زندگی عادی و روزمره فاصله داشت هدف اصلی آثارشان قرار می‌دادند، برخلاف آثار کلاسیک‌ها که در آن عقل، منطق و استدلال بر احساسات و عواطف غلبه دارد، آثار هنرمندان رمانتیک سرشار از احساسات و عواطف انسانی است.
نام

صفت رمانتیک از واژه «رمانس» (romance) گرفته شده که معنی اصلی ادبی آن مشتق از داستان‌ها یا قهرمانان اشعار و وقایع قرون وسطی است که به زبان رمانس نوشته می‌شده است. اشعار قرون وسطی که دربارهٔ پادشاه آرتور بودند به رمانس‌های آرتوری شهرت داشتند. از آن زمان به بعد و حدود اواسط قرن هفدهم که کلمه رمانتیک مورد استفاده قرار گرفت اشارات ضمنی به چیزهای خیلی دور، افسانه‌ای، موهوم و خیالی، عجیب و تصوری متضاد با جهان حقیقی را دربرداشت.
نام هر دوره‌ای از تاریخ موسیقی غربی معمولاً دارای دو مفهوم است: اول مشخص کردن سبکی از موسیقی، دوم تعیین کردن دوره‌ای که در آن این سبک جریان دارد. برای مثال صفت کلاسیک در مفهوم رایج آن به سبک آثار هایدن، موتسارت، بتهوون و هم چنین به دوره زمانی که این سبک‌ها در آن جریان داشته‌اند، یعنی سال‌های ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ گفته می‌شود.
واژه‌های کلاسیک و رمانتیک که بیان‌کننده سبک دوره‌هایی از تاریخ موسیقی هستند، به دو دلیل اشکالاتی دربردارند. اول این که هر دو کلمه در ادبیات، هنر زیبا و تاریخ عمومی دارای مفاهیم وسیع تر و متعددتری نسبت به آنچه در تاریخ موسیقی مورد استفاده قرار گرفته است، هستند.
کلاسیک را می‌توان چیزی تمام شده، کامل، قابل نمونه برداری و نمونه قابل قبولی که آثار بعدی از روی آن ارزیابی شد نامید. با این تعریف بعضی از مصنفان قدیمی موسیقی مثل پالسترینا را می‌توان کلاسیک نامید ولی برای قرون نوزدهم و بیستم این موسیقی هایدن، موتسارت و بتهون است که نمونه موسیقی کلاسیک به‌شمار می‌آید.
با وجود اینکه هر دو مکتب دارای اصول هارمونی، قواعد کلی رابطه آکوردها، ریتم، فرم و مفاهیم مشترکی هستند، اما در واقع در بسیاری از موارد از جمله اصول فکری و فلسفه موسیقی، متفاوت‌اند. موسیقی کلاسیک مکتب سلطه عقل، و موسیقی رمانتیک مکتب اصالت احساس است. موسیقی کلاسیک در جستجوی وحدت عقلانی اجزاء، و موسیقی رمانتیک در بیان شور و عشق و احساس است. اگر بپذیریم که شگفتی، نامحدودی و بی پایانی از خصوصیات سبک رمانتیک است، بنابراین موسیقی از همه هنرهای دیگر رمانتیک تر است، زیرا عوامل اصلی موسیقی مانند صدا و ریتم از اشیای واقعی جهان جداست. همین جدایی است که موسیقی را از هر هنر دیگری در بیان احساسات، افکار و هیجانات درونی که عوامل رمانتیک هستند مناسب تر می‌سازد.
تجربیات و تغییرات فردی و پیشرفت‌هایی که در زمینه موسیقی از موتسارت تا مالر شده است از دید شنونده امروزی همه در جریانی سنتی و چارچوب کلی مشترک قرار دارند؛ مثلاً اگر موتسارت می‌توانست موسیقی مالر را گوش کند، ممکن بود که از آن لذت ببرد یا این که خوشش نیاید ولی در هر صورت برایش پدیده‌ای عجیب و غریب نبود.
نشانه‌های رمانتیسم

در یک مفهوم کلی تمام هنرها را می‌توان رمانتیک فرض کرد، زیرا ممکن است هنر مواد اولیه‌اش را از زندگانی حقیقی بگیرد و با تغییراتی در آن دنیایی جدید و تازه بسازد که تا حدی از زندگی روزمره فاصله داشته باشد. از این لحاظ هنر رمانتیک در تأکید بیشترش بر کیفیت و شگفتی و بی رمزی با هنر کلاسیک فرق دارد. در مفهوم کلی رمانتیسم پدیده‌ای مختص به یک دوران نیست، بلکه در زمان‌های مختلف با اشکال گوناگون در تاریخ موسیقی و دیگر هنرها ظاهر می‌شود؛ مثلاً دوره آرس نوا (هنر جدید) را نسبت به آرس آنتیکوا (هنر قدیم) یا هم چنین دوره باروک را نسبت به رنسانس یا این که هنر موسیقی قرن نوزدهم را نسبت به دوره کلاسیک می‌توان رمانتیک فرض کرد.
در مکتب کلاسیک بیشتر به فرم توجه می‌شود در حالی که مکتب رمانتیک بیشتر به مضمون و بیان احساسات و حالات درونی اهمیت داده و زیبایی‌های فنی چندان مطرح نیستند.
یکی دیگر از مشخصات رمانتیسم، دگرگون ساختن برخی از ویژگی‌های کلاسیک، از جمله قواعد خشک، نظم و تعادل، تمامیت و کنترل است. وضوح و روشنی که از جنبه‌های مهم کلاسیک‌ها بود جایش را به نوعی تیرگی و ابهام عمدی و بیان سمبولیک در رمانتیک‌ها داد. شخصیت هنرمند به تدریج با محتوای هنریش درآمیخت و هنرها عموماً با همدیگر ترکیب شدند. آهنگسازان رمانتیک اکثراً با ادبیات و دیگر علوم و هنرها آشنا بودند و موسیقی و شعر در یکدیگر تأثیر فراوانی گذاشتند.
شوپنهاور معتقد بود که موسیقی همانا تصور و تجسم حقایق درونی جهان و بیان آنی احساسات همگانی است. موسیقی سازی، یعنی آن گونه موسیقی که تنها برای سازها نوشته می‌شود، فارغ از کلمات می‌تواند ارتباط احساسی و عاطفی را زودتر برقرار کند و به همین دلیل است که موسیقی‌سازی کمال مطلوب هنر رمانتیک است. حالت انتزاعی موسیقی سازی، جدایی آن از عوامل جهان بیرون، جنبه اسرارآمیز آن و هم چنین قدرت الهام غیرقابل مقایسه‌اش که بدون یاری کلمات تأثیر مستقیمی بر مغز دارد، آن را به یکی از والاترین هنرهای قرن نوزدهم تبدیل کرده است.
دوگانگی رومانتیک

از مهم‌ترین دوگانگی‌ها و تناقضاتی که در موسیقی رمانتیک وجود دارد رابطه بین موسیقی و کلمات است. اگر موسیقی‌سازی هنر کامل رمانتیک است، چرا بزرگ‌ترین مصنفان سمفونی، یعنی عالی‌ترین فرم موسیقی سازی، هایدن، موتسارت و بتهوون آهنگسازان کلاسیک بودند؟ از طرف دیگر یکی از بارزترین فرم‌های رایج قرن نوزدهم قطعات آوازی به نام لید است که در آن شوبرت، شومان، برامس و هوگو ولف به همبستگی و اتحاد درونی تازه‌ای بین موسیقی و شعر دست یافتند. حتی در آثار موسیقی‌سازی آهنگسازان رمانتیک، روح لیریک و تعزلی لید بیشتر از روج دراماتیک سمفونی احاطه دارد، همچنان‌که در آثارسازی تعزلی لید بیشتر از روج دراماتیک سمفونی احاطه دارد، همچنان‌که در آثارسازی اواخر موتسارت، هایدن و خصوصاً بتهون این امر آشکار است. موسیقی رمانتیک مدیون تمایلات ادبی و دیگر هنرهای غیر از موسیقی است. عده زیادی از آهنگسازان پیشرو قرن نوزدهم بی‌نهایت طرفدار و دوستدار آثار شاعران و نویسندگان رمانتیک بودند و اغلب این نویسندگان و شاعران نیز دربارهٔ موسیقی اظهار نظر می‌کردند و در مواردی آثاری می‌نوشتند؛ مثلاً لیست، برلیوز، شومان و واگنر نه تنها تحصیل کرده و ادیب بودند، بلکه با ادیبان و فیلسوفان دیگر نیز دوستی و هم فکری داشتند. وبر، شومان و برلیوز مقالات زیادی دربارهٔ موسیقی نوشتند و واگنر که یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان دوره عظمت رمانتیک به‌شمار می‌آید، شاعر، مقاله‌نویس و فیلسوف نیز بود. باید توجه داشت که جریان رمانتیک قبل از موسیقی در ادبیات وجود داشت و از نویسندگانی که تأثیر فراوانی بر آهنگسازان رمانتیک داشتند می‌توان به ژان پل ریختر، هوفمان که خود از آهنگسازان اپرا بودند، والتر اسکات و لرد بایرون اشاره کرد.
تناقضات بین موسیقی‌سازی به عنوان عالی‌ترین عامل بیان احساسات از یک طرف و رابطه قوی ادبیات با موسیقی در قرن نوزدهم از طرف دیگر در مفهوم حل گردید. اصطلاح موسیقی برنامه‌ای آن چنان‌که در قرن نوزدهم مورد استفاده قرار گرفت، عبارت است از یک نوع موسیقی‌سازی که دارای موضوعاتی شاعرانه، توصیفی یا حتی داستانی باشد. البته نه در مفهوم فیگورهای تصاویر صوتی آثار دوره باروک یا تقلید حرکات و اصوات طبیعی در بعضی از آثار قرن هیجدهم. دومین شیوه‌ای که رمانتیک‌ها توانستند به وسیله آن موسیقی ساز را با کلمات آشتی دهند، اهمیت بخشیدن به قسمت‌های همراهی‌سازی در موسیقی آوازی است (از لیدهای شوبرت تا ارکستر سمفونیکی که اپراهای واگنر را همراهی می‌کند).
تجاربی که بتهون در خلال نوشتن آثارش به دست آورد، هر یک بنای عظیمی بود برای موسیقی رمانتیک، از جمله موسیقی برنامه‌ای قرن نوزدهم که مشخصاً از سمفونی پاستورال او سرچشمه گرفت. آهنگسازانی که تا اواسط قرن نوزدهم نهایت کوشش خود را در نوشتن موسیقی برنامه‌ای به کار بردند، مندلسون، شومان، برلیوز و لیست بودند و در اواخر قرن می‌توان از دبوسی و ریچارد اشتراوس نام بود.
اما عملاً در این دوره هر آهنگسازی کمابیش موسیقی برنامه‌ای نوشته است.
جامعه و فرد

یکی دیگر از دوگانگی‌های رمانتیک، ارتباط بین آهنگساز و اجتماع پیرامون اوست. در قرن هیجدهم اشراف و طبقات بالای اجتماع هنر و ادبیات را مانند دیگر مظاهر زمان تحت اختیار خود داشتند و اکثر آثار هنرمندان در محافل این عده عرضه می‌شد و نتیجتاً فقط به دستور و سفارش آن‌ها اثری به وجود می‌آمد. به این دلیل آهنگسازان قرن هجدهم مجالی برای جلب توجه عام مردم نداشتند و در نتیجه شنوندگان آثارشان فقط عده محدودی از اشراف بود
با انقلاب کبیر فرانسه و از میان رفتن قدرت حاکمه اشراف و شاهزادگان، موسیقی توانست آزادی خود را در خدمت اکثریت مردم به دست آورد. اولین کسی که این سد عظیم را شکست بتهوون بود. بتهون گر چه تمام عمر با اعیان و اشراف معاشرت داشت ولی او آن‌ها را در خدمت خود قرار داد و در نهایت موسیقی را برای بیان احساسات خود نوشت. با از بین رفتن حمایت اشراف از آهنگسازان تنها راه برای عرضه آثار موسیقایی در حضور عام، بر پا کردن کنسرت با خرج خود آهنگساز بود. در نتیجه کنسرت‌های اجتماعی و فستیوال‌های موسیقی در ابتدای قرن نوزدهم هم به‌طور قابل ملاحظه‌ای گسترش یافت و هر شهر و قصبه‌ای دارای یک ارکستر کوچک شد. اجرای برنامه‌ها توسط این ارکسترها چندان زیاد نبود و آن‌ها قدرت و عظمت ارکسترهای امروزی را نداشتند. انتشار آثار موسیقیدانان بسیار مشکل‌تر از انتشار یک کتاب بود و لذا مردم بیشتر با اجرای آثار می‌توانستند با آهنگساز ارتباط برقرار کنند. آهنگسازان این دوره برای الهام موسیقایی بیشتر به درون خود فرورفته و عملاً فردگرا شدند، به‌طوری‌که آثارشان را برای آیندگانی که ممکن بود آن‌ها را تحسین کنند می‌نوشتند نه برای سفارش دهنده معاصر. این تأکید بر فردگرایی در سرتاسر دوره رمانتیک وجود داشت و بنابراین هیچ وقت بر فاصله بین توده عظیم اجتماع و فرد آهنگساز پلی زده نشد. یکی دیگر از مظاهر فردگرایی این دوره سولیست بودن اکثر آهنگسازان از جمله پاگانی‌نی در ویولن، شوپن و لیست در پیانو است که در مقابل سولیست‌ها یا خوانندگان سلو اپرایی قرن هجدهم که عملاً جزو گروه بودند یا رهبران ارکستر در قرن بیستم که یک گروه را اداره می‌کنند قرار دارند. بهترین موسیقی آوازی قرن نوزدهم برای آواز سولو تصنیف شده، نه برای گروه کر، در نتیجه این عوامل شرایط اقتصادی آهنگسازان در آلمان و دیگر نقاط اروپا رو به ضعف نهاد و به ناچار آهنگساز می‌بایست نوازنده‌ای چیره‌دست می‌بود تا بتواند از این طریق امرار معاش کند.
انسان و طبیعت

در نتیجه انقلاب صنعتی در قرن نوزدهم، جمعیت اروپا به‌طور قابل ملاحظه‌ای به خصوص در شهرها افزایش یافت. در سال‌های بین ۱۸۰۰ تا ۱۸۸۰ جمعیت شهرهای لندن و پاریس چهار برابر شد و در نتیجه قسمت اعظم مردم از جمله موسیقیدانان از محافل بارگاه‌ها و شهرهای کوچک که در آن اکثراً یکدیگر را می‌شناختند و رابطه نزدیکی داشتند به شهرهای بزرگ کوچ کردند و در میان ازدحام و شلوغی این شهرهای مدرن رها شدند. بیشتر زندگی روزانه مردم به تدریج از طبیعت جدا شد و در نتیجه همین جدایی بود که انسان عاشق و شیفته طبیعت شد.
قرن نوزده عصر نقاشی منظره‌ای بود و نقاشان این دوره بیشتر طبیعت را تصویر می‌کردند. در آثار آهنگسازان نیز به این امر توجه می‌شد و مناظر موسیقایی چون اوراتوریو چهار فصل اثر هایدن، پاستورال اثر بتهون و به دنبال آن اورتورهای مندلسون، سمفونی‌های بهار و راین اثر شومان پوئم سمفونی‌های برلیوز و لیست و اپراهای وبر و واگنر به وجود آمدند. با وجود این برای آهنگسازان رمانتیک صرفاً نشان دادن طبیعت مطرح نبود، بلکه خویشاوندی نزدیکی بین طبیعت و زندگی درونی موسیقیدان وجود داشت که این خود منبع الهام و پناهگاه روح او بود.
علم و غیرعلم

قرن نوزدهم شاهد پیشرفت سریع در علم و دانش بود ولی در مقابل، موسیقی این دوره همیشه از مرزهای عقلانی به ماوراء طبیعت و ضمیر ناخودآگاه سفر می‌کرد.
موسیقیدانان اغلب موضوعات خود را از رؤیاها (همانند سمفونی فانتاستیک برلیوز)، یا اسطوره‌ها (مانند اپراهای واگنر) انتخاب می‌کردند. کوشش آهنگسازان در جهت یافتن زبان موسیقایی که بتواند این ایده‌های عجیب و خیالی را بیان کند، منجر به توسعه و گسترش هارمونی، ملودی و رنگ‌آمیزی ارکستر شد.
ملی‌گرایی و احساسات بین‌المللی

یکی دیگر از عوامل دوگانه این قرن، اختلاف سیاسی بود که بین ملی‌گرایان و مارکسیست‌ها وجود داشت. فکر ملی‌گرایی پدیده مهم رمانتیک بود که اثر زیادی بر موسیقی این دوره به جای گذاشت و در نتیجه به موسیقی فولکلوریک و آوازه‌های محلی که بیانگر روح ملی بود توجه خاصی مبذول شد. برخلاف موسیقی کلاسیک که زبان جهانی داشت و خصوصیات ملی در آن به حداقل رسیده بود، موسیقی قرن نوزدهم، در حالی که برای تمام بشریت تصنیف می‌شد و در واقع بین‌الملل بود، ولی زبان ملی داشت و شماری از آهنگسازان در کشورهای مختلف مکتب موسیقی ملی خود را به وجود آوردند.
ملی‌گرایی و احساسات بین‌المللی > سنت و انقلاب

حرکت رمانتیک از همان ابتدا با تأکید بر خاصیت اصالت در هنر رنگ انقلابی داشت و در کل رمانتیسم طغیانی بود علیه محدودیت‌های کلاسیسم. آهنگسازان تا اواخر قرن هیجدهم برای زمان خود می‌نوشتند و علاقه چندانی به گذشته و آینده نداشتند، اما آهنگسازان رمانتیک بیشتر به آیندگان و قضاوت نسل آینده می‌اندیشیدند و احساس همدردی با زمان خود نداشتند. هم‌زمان با این جریان بعضی از آهنگسازان این دوره هنوز از فرم‌های کلاسیکی مانند سونات، سمفونی کوارتت زهی استفاده می‌کردند و در کل سیستم هارمونی کلاسیک‌ها هنوز اساس موسیقی رمانتیک بود؛ لذا بعضی از آهنگسازان رمانتیک از جمله مندلسون، برامس و بروکنر را سنت گرا و برلیوز، لیست و واگنر را پیشرو و انقلابی می‌نامیدند و جالب این که هر دو گرایش سنت گرا و پیشرو در شومان وجود داشت؛ بنابراین یکی از ویژگی‌های حرکت رمانتیک توجه به آینده و گذشته است و در همین رابطه بود که آثار فراوانی از گذشتگان در این دوره به چاپ رسید. پاسیون سن ماتیو اثر باخ دوباره احیا شد و در سال ۱۸۲۹ به رهبری مندلسیون در برلین به اجرا درآمد. این اجرا نمونه آگاهانه از علاقه به موسیقی باخ بود که بالاخره در سال ۱۸۵۰ به اولین انتشار آثارش نیز انجامید. (کلاسیک، رومانتیک و مدرن، ژاک بارزون، نیویورک، ۱۹۶۹)
آهنگ‌سازان

آهنگسازان قرن نوزدهم به صورت زیر تقسیم‌بندی می‌شوند:
سال‌های ۱۸۱۰ تا ۱۸۳۰ (دورهٔ پیشارمانتیک): شپر، روسینی، اواخر بتهوون، شوبرت، کارل ماریا فون وبر، هوفمان
سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۵ (دورهٔ رمانتیک): شومان، مندلسون، برلیوز، شوپن، لیست، بلینی، دونیتسِتی.
سال‌های ۱۸۵۵ تا ۱۸۹۰ (عظمت رمانتیک): اواخر لیست، برامس، واگنر، بروکنر، هوگو ولف، جوزپه وردی، آهنگسازان ملی.
سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰ (نسل تریستان): اواخر برامس، کلود دبوسی، مالر، ریشارد اشتراوس، موریس راول، مکتب وریسم.
موسیقی‌دانان بزرگ دورهٔ رمانتیک

جواکینو روسینی
جوزپه وردی
لودویگ فان بتهوون
گائتانو دونیزتی
کارل ماریا فون وبر
فرانتس شوبرت
روبرت شومان
هکتور برلیوز
یوهانس برامس
یوهان اشتراوس (پسر)
فردریک شوپن
فلیکس مندلسون
فرانتس لیست
ریشارد واگنر
ژرژ بیزه
آنتون بروکنر
نیکلای ریمسکی-کورساکف
پیوتر ایلیچ چایکوفسکی
سرگئی راخمانینف
کامی سن-سانس
در این دوره آهنگسازان دیگری نیز درخشیدند که شاید بیشتر به‌عنوان نوازندگان بزرگ شناخته شوند، مانند نیکولو پاگانینی و پابلو دو ساراساته (هردو از بزرگ‌ترین نوازندگان ویولن) یا کلارا شومان (نوازندهٔ پیانو)
فینال لیگ کنفرانس اروپا ۲۰۲۲

Football match
فینال لیگ کنفرانس اروپا ۲۰۲۲، بازی نهایی از رقابت‌های لیگ کنفرانس اروپا ۲۲–۲۰۲۱، اولین فصل از سطح سوم رقابت‌های فوتبال باشگاهی در اروپا بود که از سوی یوفا سازمان‌دهی و برگزار شد. این بازی به تاریخ ۲۵ مه ۲۰۲۲ با میزبانی ورزشگاه ایر آلبانیا در تیرانای آلبانی میان باشگاه ایتالیایی رم و باشگاه هلندی فاینورد برگزار شد.
قهرمان، سهمیه حضور در مرحله گروهی لیگ اروپا ۲۳–۲۰۲۲ را به دست می‌آورد، مگر آنکه از طریق لیگ داخلی جواز حضور در لیگ اروپا یا لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرده باشند.
ورزشگاه

این مسابقه اولین فینال مسابقات یوفا بود که در آلبانی برگزار شد. ورزشگاه ۲۱٬۶۹۰ نفری ایر آلبانیا ورزشگاه خانگی تیم تیم ملی فوتبال آلبانی و همچنین باشگاه فوتبال دینامو تیرانا و باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا است. ساخت این ورزشگاه در سال ۲۰۱۶ آغاز شد و در نوامبر ۲۰۱۹ به پایان رسید. نام این ورزشگاه نیز برای این مسابقه به «ورزشگاه ملی آلبانی» تغییر یافت.
ورزشگاه > انتخاب میزبان بازی فینال

فرایند اعلام آمادگی برای انتخاب ورزشگاه‌های فینال‌های لیگ کنفرانس اروپا در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ توسط یوفا صورت گرفت و فدارسیون‌ها تمایل خود را برای برگزاری یکی از این دو فینال تا فوریه ۲۰۲۰ اعلام کردند.
| کشور | ورزشگاه | شهر | ظرفیت | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  آلبانی | ورزشگاه ایر آلبانیا | تیرانا | ۲۲٬۵۰۰ | برای سوپر جام اروپا ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ اعلام آمادگی کرد. |
|  فرانسه | ورزشگاه ژوفروا-گیشار | سن-اتین | ۴۱٬۹۶۵ | میزبان بازی‌های یورو ۱۹۸۴ و ۲۰۱۶, جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸, جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۰۳ بود. |
|  یونان | ورزشگاه پانکریتیو | هراکلیون | ۲۶٬۲۴۰ | میزبان بازی‌های فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود. |
|  مقدونیه شمالی | ورزشگاه فیلیپ دوم | اسکوپیه | ۳۳٬۴۶۰ | میزبان سوپر جام اروپا ۲۰۱۷ بود. |
در طی بازدید که در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۲۰ صورت گرفت، کمیته اجرائی یوفا ورزشگاه ایر آلبانیا را برای میزبانی از بازی فینال برگزید.
مسیر رسیدن به فینال

اطلاعات بیشتر: لیگ کنفرانس اروپا ۲۲–۲۰۲۱
یادداشت: در تمام نتایج ذکر شده، نتیجه فینالیست‌ها ابتدا آمده‌است (خ: خانه؛ م: مهمان).
پیش بازی

قهرمان با قهرمان لیگ اروپا و برنده آن بازی نیز با قهرمان لیگ قهرمانان اروپا بازی می‌کند.
پیش بازی > سفیر

بازیکن سابق تیم ملی آلبانی، لوریک تسانا سفیر بازی فینال است.
بازی > جزئیات

۲۱:۰۰ ساعت تابستانی اروپای مرکزی
| رم  | ۱—۰ |  فاینورد |
| --- | --- | --- |
| نیکولو زانیولو  ۳۲' | گزارش |  |
تماشاگران: ۱۹٬۵۹۷
داور: ایستوان کوواکس (رومانی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
             رم :              فاینورد 
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 بهترین بازیکن زمین:  کریس اسمالینگ (رم)  کمک داور:  Vasile Marinescu (رومانی)  Ovidiu Artene (رومانی)  داور چهارم:  Sandro Schärer (سوئیس)  کمک داور ویدئویی:  Marco Fritz (آلمان)  دستیار کمک داور ویدئویی:  کریستین دینگرت (آلمان)  کمک داور ویدئویی آفساید:  باستیان دانکرت (آلمان):  قوانین بازی ۹۰ دقیقه وقت معمول  ۳۰ دقیقه وقت اضافه در صورت لزوم  ضربات پنالتی در صورت تداوم تساوی  ۱۲ بازیکن ذخیره  امکان حداکثر پنج تعویض، با تعویض ششم در وقت‌های اضافه
بازی > آمار

ورزشگاه ایر آلبانیا در تیرانا پذیرای بازی نهایی بود.
قضیه دکارت

در هندسه اقلیدسی قضیه دکارت بیان می‌کند که به ازای هر چهار دایرهٔ در حال «بوسه»، یا دایره‌هایی که به‌صورت مشترک مماسند، شعاع‌های دایره‌ها در یک معادله درجه دو صدق می‌کنند. با حل کردن این معادله می‌توان یکی از این دایره‌ها را با داشتن سه دایرهٔ دیگر ترسیم کرد. این قضیه نامش را از رنه دکارت گرفته است که آن را در سال ۱۶۴۳ 
در نامه‌ای به لیزابت پالاتینی، دختر فردریک پنجم و الیزابت استوارت بیان کرده بود.
توضیح

این مسأله اولین بار در قرن سوم پیش‌ازمیلاد در یونان باستان پدیدار شد و آپولونیوس کتاب کاملی درباره‌اش نوشت، ازین رو به مسئله آپولونیوس معروف است.
اگر سه دایرهٔ مفروض در مسئله آپولونیوس دو به دو بر یکدیگر مماس باشند، مسئله آپولونیوس دارای پنج جواب است که سه جواب آن همان دایره‌های داده شده هستند. دو دایره دیگر متناظر دایره‌های محیطی و محاطی هستند و دایره های سُدی نامیده می شوند که نامش را از شیمی‌دان فردریک سودی گرفته است که قضیهٔ دکارت را در سال 1936 برای بار دوم کشف کرد. هر کدام از دایره های سُدی با سه دایره مفروض یک مجموعه از چهار دایره را تشکیل می دهند که در شش نقطه بر یکدیگر مماس هستند. شعاع‌های این چهار دایره در رابطهٔ زیر که به قضیه دکارت معروف است صدق می کند:
K=+-1/r منفی جهت دایره محاطی و مثبت جهت دایره محیطی
برای یافتن شعاع دایرهٔ چهارم بهتر است معادله به شکل زیر نوشته شود:
دوایر درحال‌بوسه. با داشتن سه دایرهٔ (سیاه), می‌توان دو دایرهٔ (قرمز) با شعاع‌های متفاوت ترسیم کرد.
ویتیهم

منطقه مسکونی در انگلستان
| ویتیهم | ویتیهم |
| --- | --- |
 ویتیهم:  ویتیهم
ویتیهمویتیهم نمایش داده شده در  the بریتانیا: ویتیهمویتیهم نمایش داده شده در  the بریتانیا
مساحت: ۳۶٫۸ کیلومتر مربع (۱۴٫۲ مایل مربع)
جمعیت: ۲٬۶۵۴ (۲۰۱۱)
• تراکم جمعیت: ۱۸۷ بر مایل مربع (۷۲ بر کیلومتر مربع)
مرجع شبکه OS: TQ495356 
• لندن: ۳۰ مایل (۴۸ کیلومتر) نامگذاری به ترتیب نقاط قطب‌نما
منطقه: ویلدن
Shire county: ساسکس شرقی
کشور: انگلستان
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: هارتفیلد
کدپستی منطقه: TN7
کد تلفن: ۰۱۸۹۲
مجلس انگلستان: ویلدن
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۱°۰۶′۰۰″شمالی ۰°۰۷′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۰۰°شمالی ۰٫۱۳۲°شرقی﻿ / 51.100; 0.132:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۱°۰۶′۰۰″شمالی ۰°۰۷′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۰۰°شمالی ۰٫۱۳۲°شرقی﻿ / 51.100; 0.132
ویتیهم (به انگلیسی: Withyham) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در ویلدن واقع شده‌است. ویتیهم ۳۶٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۵۴ نفر جمعیت دارد.
میروسلاو مازور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Myroslav Valentynovych Mazur
زادروز:  ۱۱ اوت ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  کی‌یف
قد:  1.90 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Dynamo-2 Kyiv |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  Bukovyna Chernivtsi |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ← Sfîntul Gheorghe (قرضی) |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۲۰ |  Umeå FC |  ۲۰ |  (۲) |
| ۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال یاگلونیا بیاویستوک |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۲۱. 
میروسلاو مازور (اوکراینی: Мирослав Валентинович Мазур؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
آیوز استیتس، فلوریدا

| آیوز استیتس، فلوریدا | آیوز استیتس، فلوریدا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت آیوز استیتس، فلوریدا در نقشه: موقعیت آیوز استیتس، فلوریدا در نقشه
نقشه اداره سرشماری ایالات متحده که مرزهای CDP را نشان می‌دهد: نقشه اداره سرشماری ایالات متحده که مرزهای CDP را نشان می‌دهد
مختصات: ۲۵°۵۷′۴۷″ شمالی ۸۰°۱۰′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۹۶۳۰۶°شمالی ۸۰٫۱۸۱۹۴°غربی﻿ / 25.96306; -80.18194: مختصات: ۲۵°۵۷′۴۷″ شمالی ۸۰°۱۰′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۲۵٫۹۶۳۰۶°شمالی ۸۰٫۱۸۱۹۴°غربی﻿ / 25.96306; -80.18194
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  فلوریدا
شهرداری:  شهرستان میامی-دید، فلوریدا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۸ مایل مربع (۷٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۶ مایل مربع (۶٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰ فوت (۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۷۵۸۶
 • تراکم: ۶۲۸۰٫۷/مایل مربع (۲۴۰۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد FIPS: 12-34400
مشخصات GNIS: 0284640
آیوز استیتس (به انگلیسی: Ives Estates) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میامی-دید، فلوریدا واقع شده‌است. آیوز استیتس ۷٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷٬۵۸۶ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.