stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سفرهای ناصرالدین‌شاه به اروپا
دومین سفر

دومین سفر ناصرالدین‌شاه به اروپا در آخرین روز ربیع‌الاول ۱۲۹۵ هجری قمری (فروردین ۱۲۵۷ خورشیدی/۱۸۷۸ میلادی) آغاز شد، وی ضمن عبور از کرج، قزوین، ابهر، زنجان، تبریز، مرند و عبور از ارس به منطقه قفقاز رفته و پس از عبور از شهرهای نخجوان، ایروان و تفلیس و در ادامه با قطار به شهر مسکو و سن پترزبورگ سفر کرده و با اقامتی چند روزه در روسیه با الکساندر دوم تزار روسیه دیدن کرده، سپس با قطار به سمت شهر ورشو رفته و از آنجا به کشور آلمان و شهر برلین وارد شد و با ویلهلم یکم، امپراتور آلمان در مه ۱۸۷۸ ملاقات کرد، در این روز امپراتور آلمان مورد سوءقصد برای ترور قرار گرفت اما نجات یافت، شاه پس از توقفی یک هفته‌ای در آلمان و بازدید از چند شهر این کشور به طرف شهر پاریس حرکت کرد، در فرانسه با پاتریس دو مک ماهون رئیس‌جمهور این کشور دیدن کرد.
وی پس از سه هفته اقامت در فرانسه و بازدید از مناطق مختلف این کشور با قطار به سمت شهر زالتسبورگ حرکت کرد، وی پس از عبور از شهرهای استراسبورگ و مونیخ به این شهر وارد شد، سپس به وسیله قطار مخصوص امپراتوری به وین رفت و با فرانتس یوزف یکم ملاقات کرد، پس از اقامتی ۹ روزه در اتریش تصمیم به بازگشت گرفت و با قطار به سمت قفقاز حرکت کرد، وی در راه از شهرهای خارکوف، آزوف، روستوف و گروزنی عبور کرده و به منطقه داغستان رسیده، در آنجا به وسیله کشتی در ۲۳ رجب به بندر انزلی رفته و در ۱۷ شعبان ۱۲۹۵ به تهران بازگشته است.
دومین سفر > همراهان سفر

میرزا حسین‌خان سپهسالار
عضدالملک
ناصرالملک
امین‌السلطان
امین‌السلطنه
آجودان مخصوص
فرخ‌خان
صنیع‌الدوله
محقق
مهدی‌قلی خان
جعفر قلی‌خان
شاهزاده (سلطان حسین میرزا جلال‌الدوله پسر ظل‌السلطان)
ناظم خلوت
حاجی حیدر
موچول‌خان
طولوزون
آقا محمدعلی
حکیم‌الممالک (علی‌نقی)
ملیجک
حاجی‌حسن
آدم سپهسالار
آدم عضدالملک
آدم عکاس
آدم امین‌السلطنه
سومین سفر

یک سال پیش از سومین سفر ناصرالدین‌شاه قاجار به اروپا شاه از سوی رئیس‌جمهور فرانسه برای بازدید نمایشگاه بزرگ بین‌المللی صنعتی و بازرگانی پاریس و همچنین از سوی الکساندر سوم امپراتور روسیه تزاری و سران چند کشور اروپا و سلطان عبدالحمید پادشاه عثمانی برای بازدید از آن کشورها دعوت شده بود، وی که قصد بازدید رسمی از انگلستان را نیز داشت دعوت‌نامه از این کشور دریافت نکرده بود اما سفیر انگلستان در ایران با رایزنی‌هایی که با لندن انجام داد به عواقب عدم دعوت رسمی از شاه ایران اشاره کرده و ملکه موافقت نمود تا ناصرالدین‌شاه به عنوان مهمان رسمی ملکه به انگلستان دعوت شود. همچنین در ۱۶ شوال ۱۳۰۶ شاه و همراهانش در هلند در شهر آمستردام مورد استقبال ویلم سوم و خانواده سلطنتی قرار می‌گیرند. وی از کارخانجات آمستردام دیدن می‌کند. هدف وی بازدید از تولیدات صنایع توپسازی بود. سپس وی از یک سالن اپرا در آمستردام دیدن می‌کند. همچنین وی در خاطراتش دربارهٔ خواننده زن چنین نوشته:
«خوش لباس بود، چندان بدگل نبود، اما آوازش مثل زوزه سگ به گوش ما می‌رسید»
بنابراین سفر ناصرالدین‌شاه در ۱۲ شعبان ۱۳۰۶ هجری قمری (۲۴ فروردین ۱۲۶۸ خورشیدی/۱۸۸۹ میلادی) آغاز و در ۲۴ صفر ۱۳۰۷ هجری قمری به پایان رسیده‌است.
سومین سفر > تاریخ‌نگاری

۱۲ شعبان: شروع سفر از عمارت عشرت‌آباد، صرف ناهار در باغشاه
۱۳ شعبان: صرف ناهار در کلاک، عبور از کرج، ورود به حصارک
۱۵ شعبان: عبور از آبیک
۱۷ و ۱۸ شعبان: ورود و اقامت در قزوین
۱۹ شعبان: ورود به سیاه دهن (تاکستان)
۲۱ شعبان: ورود به ابهر
۲۲ شعبان: ورود به صایین‌قلعه
۲۳ شعبان: ورود به سلطانیه
۲۴ و ۲۵ شعبان: ورود و اقامت در زنجان
۲۶ شعبان: عزیمت به نیک‌پی
۲۷ شعبان: عزیمت به آق مزار
۲۸ شعبان: عبور از سرچم، ورود به به جمال‌آباد
۲۹ شعبان: ورود به میانج (میانه) و استقبال ولیعهد (مظفرالدین شاه) از ناصرالدین‌شاه
۳۰ شعبان: ورود به ترکمن
۱ رمضان: عبور از روستاهای مهماندوست و غریب‌دوست، ورود به قره‌چمن
۲ رمضان: عبور از حوالی تیکمه‌داش و ورود به اوجان (بستان‌آباد)
۳ رمضان: عبور از کنار دریاچه قوریگل و ورود به باسمج
۴ و ۵ رمضان: ورود به تبریز و اقامت در باغ‌شمال
۶ رمضان: ورود به صوفیان
۷ رمضان: ورود به مرند
۸ رمضان: عبور از قره‌تپه، ورود به گلین‌قیه
۹ رمضان: رسیدن به رود ارس
۱۰ رمضان: عبور از رود ارس و ورود به خاک روسیه
۱۱ رمضان: عبور از نخجوان
۱۲ رمضان: ورود به ایروان
۱۳ رمضان: ورود به دیلیجان
۱۴ رمضان: عبور از قزاق، سوار شدن قطار در آغستفا، پیاده شدن از قطار و طی ادامه مسیر با کالسکه و ورود به تفلیس
۱۵ رمضان: بازدید از مدارس تفلیس و صرف شام با مقامات شهر و رفتن به تماشاخانه
۱۶ رمضان: خروج از تفلیس و طی راه با کالسکه، ورود به مِلِت
۱۷ رمضان: ورود به ولادی‌قفقاز و طی ادامه راه با قطار
۱۸ رمضان: عبور از روستوف-نا-دونو و نووچرکاسک
۱۹ رمضان: عبور از وورونژ
۲۰ رمضان: عبور از ریازان و کولومنا، ورود به مسکو و صرف شام با مقامات شهر و رفتن به تئاتر
۲۱ رمضان: اقامت در کاخ کرملین، بازدید از موزه، سوار شدن به قطار در شب برای عزیمت به سن پترزبورگ
۲۲ رمضان: ورود به سن پترزبورگ و استقبال الکساندر سوم روسیه از ناصرالدین‌شاه در ایستگاه راه‌آهن، صرف شام با خانواده امپراتور روسیه
۲۳ رمضان: دیدار با سفرای کشورهای مختلف در محل اقامت، سفر کوتاه به پترگوف به‌همراه سرگئی الکساندروویچ برادر امپراتور روسیه و بازدید از کاخ پترهوف و صرف شام در آنجا، بازگشت به سن پترزبورگ و رفتن به تئاتر مارینسکی
۲۴ رمضان: رفتن به کلیسای جامع سنت پطرس و پل و ادای احترام به مزار الکساندر دوم روسیه، بازدید از موزه، سوار شدن بر کشتی بخار و گردش در رود نوا، بازدید از سفارتخانه ایران در سن پترزبورگ، رفتن به تماشاخانه در شب
۲۵ رمضان: صرف ناهار با الکساندر دوم و همسرش در کاخ آنیچکوف، رفتن به ایستگاه راه‌آهن برای عزیمت به ورشو و بدرقه آنها توسط امپراتور
۲۶ رمضان: ورود به ورشو
۸ شوال: خروج از ورشو و حرکت به سمت برلین
۹ شوال: صرف ناهار در فرانکفورت، ورود به برلین و استقبال ویلهلم دوم پادشاه آلمان از آنها
۱۰ شوال: دیدار با پادشاه آلمان در پوتسدام
۱۳ شوال: رفتن به شهر کاسل
۱۶ شوال: عزیمت به شهر آمستردام، صرف ناهار در عمارت کارخانه کروپ در اسن و بازدید از کارخانه‌ها، عبور از شهر هارلم و ورود به شهر آمستردام
۱۷ شوال: صرف ناهار با حاکم شهر و بازدید از لنگرگاه‌ها و کارخانه‌های کشتی‌سازی، بازگشت به شهر و دیدار با صدراعظم، وزیر خارجه و وزیر داخله هلند
۱۸ شوال: بازدید از موزه دریایی، باغ وحش، مدرسه یتیم‌ها و تماشا سیرک
۲۰ شوال: بازدید از شهر هارلم، تماشا سیرک در آمستردام
۲۱ شوال: بازدید از شهر روتردام و صرف ناهار در خانه حاکم شهر، رفتن به شهر لاهه و صرف شام با وزرا هلند و بازگشت به آمستردام
سومین سفر > همراهان سفر

امین‌الدوله
امین‌السلطان
عزیزالسلطان
مخبرالدوله
جهانگیرخان
ناصرالملک
صدیق‌السلطنه (غلامحسین خان)
امین‌السلطنه
مجدالدوله
اعتمادالسلطنه
امین خلوت (غلامحسین خان)
میرزا محمد خان
ابوالحسن خان
میرزا عبدالله خان
احمد خان
ادیب‌الملک (محمدباقر خان)
اکبر خان
حسن خان باشی
امین همایون (غلامعلی خان)
مهدی‌خان کاشی
آقا دائی
میرزا ابوالقاسم
کربلایی علی‌خان
آقا مردک
فخرالاطباء
حاجی الله
شاپور
آغا بشارت
حسین
حاجی آقا
ژوزف تولوزان
دانتیت (دندانساز)
عزیزخان
میرزا نظام
حاجی حیدر
میرزا حسین رخت‌دار
سومین سفر > همراهان سفر > خانواده تا رود ارس

انیس‌الدوله
امین اقدس
فخرالدوله
کتاب‌خوان
اقل بکه
زرین تاج
چهره
تحفه گل
سلطان
گل صبا
خانمی
فاطمه
زیور
صاحب سلطان
چرکی
گوهر
جوجوق
گلچهره
بلور
آقا رضا
آغا علی
مرتضی خان
آغا بهرام
حاجی اکبر
حاجی صالح
حاجی محبوب
آغا بشیر
حاجی بلال
آغا داوود
آغا بشیر
حاجی ابراهیم
حاجی فیروز
نمایشگاههای جهانی که ناصرالدین شاه در سفرهای خود بازدید کرد

نمایشگاه جهانی وین ۱۸۷۳
نمایشگاه جهانی پاریس (۱۸۷۸)
نمایشگاه جهانی پاریس ۱۸۸۹
نگارخانه

خوش‌آمد به ناصرالدین‌شاه در لندن  - ژوئن ۱۸۸۹
شاه در لندن - ۸ ژوئن ۱۸۸۹
شاه در لندن - ۱۸۸۹
شاه در اسکاتلند - ۲۷ ژوئن ۱۸۸۹
شاه در اسکاتلند - ژوئن ۱۸۸۹
شاه در نیوکاسل - اوت ۱۸۸۹
بازدید شاه از صنایع شفیلد - ۱۸۸۹
بازدید شاه از صنایع لیورپول - ۱۸۸۹
شاه در بیرمنگام - ژوئن ۱۸۸۹
بازدید شاه از نمایشگاه پاریس - ۱۸۸۹
پانوس

1 2  رایت، دنیس؛ ترجمه امامی، کریم (۱۹۸۵). ایرانیان در میان انگلیسی‌ها. ص. ۲۴۳ - ۲۴۴.
↑  «گروه جینشن».
↑  «طراحی غرفه ژاپن».
↑  (روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه در سفراول فرنگستان. سازمان اسناد ملی ایران. ص 143).
روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه در سفر اول فرنگستان. به کوشش فاطمه قاضیها. سازمان اسناد ملی ایران. ۱۳۷۷. شابک ۹۶۴-۶۱۸۹-۰۵-۹.
روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه در سفر دوم فرنگستان. به کوشش فاطمه قاضیها. سازمان اسناد ملی ایران. ۱۳۷۹. شابک ۹۶۴-۶۱۸۹-۳۷-۷.
روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه در سفر سوم فرنگستان. به کوشش محمداسماعیل رضوانی و فاطمه قاضیها. سازمان اسناد ملی ایران. ۱۳۷۳.
مدال یادبود سفر ناصرالدین‌شاه؛ ضرب انگلستان
مدال آویز یادبود سفر ناصرالدین‌شاه به پاریس
یادبود نقره سفر ناصرالدین‌شاه به آلمان با تصویر ویلهلم دوم و ناصرالدین شاه همراه با شیر نشسته و خورشید؛ با وزن ۲۰/۲۴ گرم
یادبود نقره سفر ناصرالدین شاه به آلمان با تصویر ویلهلم دوم و ناصرالدین شاه
نقاشی ناصرالدین‌شاه و همراهانش در کنسرت دولتی دربار بریتانیا در رویال آلبرت هال. شاه میان الکساندرای دانمارک همسر آلبرت ولیعهد (بعدها ادوارد هفتم پادشاه بریتانیا) و ماریا فیودوروونا همسر الکساندر سوم تزار روسیه - ۱۸۸۹
سومین سفر به انگلستان - ادوارد هفتم (اولین نفر از چپ) - ناصرالدین‌شاه (وسط) - الکساندرای دانمارک (دومین نفر از راست) - ۱۸۸۹
بازدید شاه از نمایشگاه پاریس - ۱۹ اکتبر ۱۸۸۹
شهرستان خور و بیابانک

| شهرستان خور و بیابانک | شهرستان خور و بیابانک |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: اصفهان
مرکز شهرستان: خور
سایر شهرها: جندق، فرخی
بخش‌ها: مرکزی
سال تأسیس: ۱۳۸۸ خورشیدی
نام‌های پیشین: ده خور
اداره: اداره
فرماندار: احمدرضا طحانی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۹٬۷۶۱ (۱۳۹۵)
مذهب: شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۲ هزار کیلومتر مربع
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۲۰درجه سانتیگراد
بارش سالانه: ۷۵میلیمتر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱
وبگاه: فرمانداری خور و بیابانک
شهرستان خور و بیابانک یکی از شهرستان‌های استان اصفهان است. مرکز این شهرستان، شهر خور می‌باشد. این شهرستان با استان‌های خراسان جنوبی، یزد و سمنان همسایگی دارد. نصراله پورافکاری، جامعه‌شناس، این منطقه را یک جامعه مقاوم و پایدار می‌داند که علیرغم همه ستم‌های طبیعی سربلند زیسته‌اند.
در منطقه خور و بیابانک ۱۲۶ آبادی بزرگ و کوچک وجود دارد. روستاهای بخش خور از نوع متراکمند و خانه‌ها در مظهر قنات چشمه یا در راستای جوی آب پیش رفته‌اند. چنان‌که در شهر خور بافت قدیمی بر روی کانال قنات دهزیر بنا گشته‌است. مواد و مصالح خانه‌های روستایی از گِل و خشت و سقف خانه‌ها، گنبدی یا تخت با اندود کاهگل است. در دوران معاصر خانه‌ها به سبک و سیاق شهرهای بزرگ ساخته می‌شود.
تقسیمات کشوری

شهرستان خور و بیابانک دارای ۱ بخش، ۳ دهستان و ۳ شهر به شرح زیر است:
تاریخچه

جغرافیدانان جهان اسلام چون ابن خردادبه، اسطخری و مقدسی و به دنبال آنها ناصرخسرو از خور و بیابانک با نام‌های بیاذق (بیاذه)، جرمق (گرمه) و ارابه (ایراج) یاد کرده‌اند.
در دوره قاجاریه خور و بیابانک را قرای سبعه می‌گفتند و بنا به نوشته اعتمادالسلطنه در مرآت البلدان این قراء عبارت بودند از: خور، جندق، فرخی، مهرجان، بیاضه، اردیب و گرمه.
از نوشته‌های مورخین و جغرافیدانان چنین بر می‌آید که منطقه خور و بیابانک به تناوب جزیی از استان یزد، خراسان، قومس (سمنان) به‌شمار می‌رفته‌است. در قرن چهارم و پنجم هجری از توابع خراسان و یزد و در دوران صفویه و قاجاریه از توابع یزد و سمنان بوده‌است.
روستای اردیب مقر فرمانروایی منطقه بوده و دارای آثار و اماکن قدیمی من جمله خانه‌های قدیمی دیوانخانه اسماعیل خان عرب عامری، خانه خلوت سهام السلطنه، خانه محمدرضابیک زفرقندی، خانه محمدابراهیم بیک زفرقندی و… می‌باشد.
در تپه‌های باستانی روستای ایراج که در سالهای اخیر مورد اکتشاف قرار گرفته‌است اشیایی با قدمت ۴۵۰۰ سال تا ۵۰۰۰ سال بدست آمده و این تپه‌ها به ثبت میراث فرهنگی استان اصفهان رسیده‌است.
همچنین قبرستان گبرهای ایراج، دخمه ایراج و، قلعه‌های بیاضه، گرمه و ایراج، همچنین قبرستان کشته‌های گرمه و آثار دیگر نشان دهنده قدمت شهرستان خورو بیابانک می‌باشد.
مردم خور به گویش خوری با یکدیگر حرف می‌زنند.
شهرها و روستاها

شهرستان خور و بیابانک شامل روستاهای خرمدشت، ابراهیم‌آباد، جعفرآباد، اردیب، ایراج، گرمه، بازیاب، بیاضه، مصر، عروسان، هفتومان، مهرجان و چاهملک می‌باشد.
شهرها: خور و جندق و فرخی
محصولات و تولیدات

درخت و محصول غالب منطقه با توجه به آب‌وهوا، خرماست که به انواع مختلف مشاهده می‌شود. اهالی خور خرمای قَصب (روستای مهرجان) و خرمای کرمانه (روستای گرمه) را از نوع مرغوب‌ترین نوع خرما می‌دانند. کاشت و داشت و برداشت پسته ابتدا در خرمدشت در سیزده کیلومتری شهر خور توسط برادان توکل بنیان گذاشته شد و سپس در سایر روستاهای این شهرستان و شهرستان نائین به شکل گسترده‌ای گسترش یافت.همچنین شترداری به شکل وسیعی در این شهرستان رواج دارد. کارخانه پتاس خور بزرگ‌ترین در نوع خود در ایران با ظرقیت تولیدی ۵۰ هزار تن در سال است. (ظرفیت تولید و استخراج پتاس جهانی بالغ بر ۶۰ میلیون تن در سال است که بخش اعظم آن بعنوان کود تولید می‌شود و در صنایع کشاورزی به مصرف می‌رسد) همچنین خرما محصول دیگر شهر خور است.
چنگمال(خرما+سمنو+زردچوبه+دارچین+سیاه دانه+کنجد+ روغن حیوانی) نیز یکی از خوراکی و محصولات مقوی خور و بیابانک محسوب میشود
گردشگری

روستاهای مصر، گرمه، آبگرم، جندق، مهرجان، اردیب، ایراج و بیاضه از جاذبه‌ها مهم گردشگری و اکوتوریسم در این شهرستان است. همچنین دریاچه نمک خور یکی از جاذبه‌های گردشگری آن به‌شمار می‌آید. همنچنین بنای امازاده سید داوود شهر خور نیز یک جاذبه گردشگری آن است.
مشاهیر

استاد حبیب یغمایی شاعر و نویسنده وصاحب امتیاز مجله مشهور یغما زاده شهر خور است و مقبره او خارج از قبرستان شهر خور و در مجاورت آن قرار دارد. یغمای جندقی از شعرا و مشهورترین مرثیه سرایان و هجو سرایان ایرانی نیز از این خطه است و شمای مقبری او در مجاورت امامزاده سید داوود شهر خور است. شهر خور شاعران محلی زیادی نیز دارد و ادبیات در آن بسیار ارج داشته‌است.
یومینگمکتک

| یومینگمکتک Umingmaktuuq | یومینگمکتک Umingmaktuuq |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
Umingmaktuuq - looking towards the Co-op store, Umingmaktuuq - the other half of the community.: Umingmaktuuq - looking towards the Co-op store, Umingmaktuuq - the other half of the community.
کشور: Canada
Territory: نوناووت
منطقه: Kitikmeot Region
Electoral district: Cambridge Bay
حکومت: حکومت
 • MLA: Keith Peterson
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۰٫۲۹ کیلومتر مربع (۳۸٫۷۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۶): جمعیت (۲۰۱۶)
 • کل: ۰
 • تراکم: ۰٫۰/کیلومتر مربع (۰٫۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
کد پستی در کانادا: X0B 2A0
یومینگمکتک (به انگلیسی: Umingmaktok) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در نوناووت واقع شده‌است. یومینگمکتک ۱۰۰٫۲۹ کیلومتر مربع مساحت و ۰ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تیل لیندمان

| تیل لیندِمان | تیل لیندِمان |
| --- | --- |
لیندمان در ۲۰۰۴: لیندمان در ۲۰۰۴
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۳ ‏(۶۲ سال) لایپزیگ، آلمان شرقی
ژانر: نویه دویچه هرته، اینداستریال متال، آلترنتیو متال، دنس متال
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–تاکنون
ناشر(ان): موتور میوزیک، ریپابلیک رکردز، اسلش رکردز، گروه جهانی موسیقی
سازهای اصلی: سازهای اصلی
وکال، درامز: وکال، درامز
وبگاه: www.till-lindemann.com
تیل لیندمان (تلفظ آلمانی: [tɪl ˈlɪndəman]؛ زادهٔ ۴ ژانویهٔ ۱۹۶۳) خواننده، آهنگساز و شاعر آلمانی است. او بیشتر به عنوان خواننده و ترانه‌سرای گروه رامشتاین و پروژه انفرادی Lindemann شناخته می‌شود. رامشتاین بیش از ۲۵ میلیون آلبوم در سرتاسر جهان فروخته‌است که پنج تا از آلبوم‌های آن‌ها جایزه پلاتینیوم را دریافت کرده‌اند، لیندمان توسط Roadrunner Records در فهرست «۵۰ فرانتمن برتر تاریخ موسیقی متال» قرار گرفته‌است. وی در سال‌های گذشته در حوزه فیلم و تئاتر نیز به شکل محدود فعالیت‌هایی انجام داده و سه کتاب شعر منتشر کرده‌است.
اوایل زندگی

لیندمان در ۴ ژانویه ۱۹۶۳ در لایپزیگ (در آن زمان در آلمان شرقی) متولد شد. مادر او بریگیت هیلدگارد، خبرنگار، و پدر او ورنر لیندمان، شاعر و نویسنده آلمانی است. خواهر کوچک‌ترش ساسکیا نام دارد که در دوره کودکی با او بزرگ شد. والدین تیل پس از سال ۱۹۷۵ به دلایل شغلی جداگانه زندگی کردند و در نهایت زمانی که لیندمان هنوز جوان بود طلاق گرفتند. او مدت کوتاهی با پدرش زندگی کرد که به توصیف خود او به خوبی پیش نرفت و سرانجام از خانه فرار کرد. پدر تیل در کتاب Mike Oldfield im Schaukelstuhl (مایک اولدفیلد بر صندلی گهواره‌ای)، در مورد مشکلات خود با اعتیاد به الکل و دشواری‌های پدر بودن برای لیندمان نوجوان نوشت.
در سال ۱۹۷۸، لیندمان در مسابقات قهرمانی شنای نوجوانان اروپا در فلورانس شرکت کرد و در ۱۵۰۰ متر آزاد یازدهم و در ۴۰۰ متر آزاد هفتم شد. او همچنین در فهرست نهایی برای حضور در المپیک ۱۹۸۰ مسکو قرار گرفت. اما به دلیل آسیب دیدگی ورزش را ترک کرد. لیندمان پس از ترک ورزش حرفه‌ای به عنوان شاگرد نجار، تکنسین گالری و سبد باف کار کرد.
به گفته لیندمان نخستین آلبومی که در دوره نوجوانی تهیه کرده بود آلبوم Stormbridger از گروه راک انگلیسی دیپ پرپل بود.
حرفه

لیندمان در سال ۱۹۸۶ شروع به نواختن درامز برای گروه راک تجربی، First Arsch کرد، که آلبومی با عنوان Saddle Up در سال ۱۹۹۲ منتشر ساختند. همچنین یک آهنگ ("Lied von der unruhevollen Jugend") را با یک گروه پانک به نام Feeling B نواخت. همکاری تیل با گروه فیلینگ بی باعث آشنایی او با پل لندر، کریستوف اشنایدر و کریستین "فلیک" لورنز بود که مقدمات تشکیل گروه رامشتاین را فراهم آورد.
در دهه ۱۹۹۰، لیندمان شروع به نوشتن شعر کرد. در سال ۱۹۹۴، گروه در مسابقه ای در برلین شرکت کرد و برنده شد که به آنها اجازه می‌داد تا چهار آهنگ را به صورت حرفه‌ای در استودیو ضبط کنند. یکی از این چهار آهنگ ضبط شده قطعه رامشتاین بود که به عنوان نام اصلی گروه با یک M اضافه انتخاب شد. هنگامی که از لیندمان سؤال شد که چرا رامشتاین پس از فاجعه نمایش هوایی رامشتاین نامگذاری شده‌است، او گفت که تصاویری از این حادثه را در تلویزیون مشاهده کرده‌است، و او و اعضای گروه می‌خواستند یک موسیقی یادبود برای این حادثه بسازند.
لیندمان سپس به برلین نقل مکان کرد. در طول سالهای اولیه رامشتاین، به دلیل استفاده او از آتش‌بازی روی استیج کنسرت‌ها، لیندمان گوش، مو و بازوهای خود را مکرراً می‌سوزانده‌است. کریستوف اشنایدر، نوازنده گروه رامشتاین، اظهار داشت: «تیل همیشه می‌سوزد، اما او درد را دوست دارد". حتی وقوع چند حادثه خطرناک در حین اجراهای رامشتاین باعث نشد لیندمان آتش‌بازی را کنار بگذارد و آتش تبدیل به نماد گروه رامشتاین و عامل جذابیت دوچندان اجراهای آنان شد.
در سال ۲۰۰۵، پنج آلبوم رامشتاین جوایز پلاتینیوم را دریافت کردند و گروه همچنین جوایز فروش جهانی با فروش بیش از ۱۰ میلیون نسخه در سراسر جهان را دریافت کرد.
یک حرکت اجرایی خاص از لیندمان وجود دارد که "The Till Hammer" لقب گرفته‌است. این حرکت جایی است که او زانوهایش را خم می‌کند، در حالی که سرش را از این طرف به طرف دیگر می‌چرخاند، با مشت به ران خود مشت می‌کوبد. برخلاف بسیاری از دیگر ستارگان راک و متال، لیندمن در مصاحبه‌ای اظهار داشت که دوست ندارد هنگامی که روی صحنه است به او نگاه کنند و همچنین از عینک آفتابی استفاده می‌کند تا زیاد چشمش به تماشاگران نیفتد. همچنین گفته شده‌است که استفاده از آتش هنگام اجراهای گروه در واقع ابزاری برای دور کردن توجه مخاطب از لیندمان است و در عین حال به عنوان یک منظره خاص جذابیتی دو چندان برای مخاطبان می‌سازد.
در سال ۲۰۱۱، Roadrunner Records، لیندمان را در رده «۵۰ فرانتمن برتر تاریخ متال» قرار داد. در سال ۲۰۱۳، دومین کتاب شعر لیندمان، In stillen Nächten (در شب‌های خاموش) منتشر شد.
در تولد ۵۲ سالگی او (۴ ژانویه ۲۰۱۵)، اعلام شد که لیندمان پروژه جدیدی را با پیتر تاگتگرن به نام لیندمان آغاز خواهد کرد. گروه لیندمان اولین آلبوم خود را به نام Skills in Pills در ژوئن ۲۰۱۵ منتشر کرد. در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹، دومین آلبوم لیندمان با نام F&M منتشر شد.
در سال ۲۰۲۱، لیندمان آهنگی با تم جنگی از شوروی سابق، به نام لوبیمی گورود (به روسی: Любимый город، شهر محبوب) را به زبان روسی - که در اصل توسط مارک برنز در سال ۱۹۳۹ خوانده شده بود - برای فیلم روسی فرار از جهنم اجرا کرد.
شعر و ادبیات

در سال ۲۰۱۸، لیندمان تور امضای کتاب در سراسر روسیه را برای کتاب شعر خود، Messer (چاقو)، آغاز کرد که در اصل به زبان آلمانی منتشر و سپس به روسی ترجمه شد. لیندمان در حال امضای کتابش در مسکو با یک فرد ناشناس در لباس گیمپ حاضر شد. قبل از اینکه لیندمان بنشیند امضا کند و با طرفداران صحبت کند، گیمپ زن از میان جمعیت هدایت شد. هنوز مشخص نیست که چه کسی در این لباس حضور داشت.
سینما و تلویزیون

دو آهنگ از آلبوم Herzeleid (قلب درد) گروه رامشتاین در فیلمی از دیوید لینچ در سال ۱۹۹۷، بزرگراه گمشده، استفاده شد. لیندمان همچنین در برخی از فیلم‌ها نقش‌های کوچکی را ایفا کرده‌است. وی با هم گروهش کریستوف اشنایدر به عنوان نوازنده در فیلم پولا ایکس در سال ۱۹۹۹ ظاهر شد. لیندمان همچنین در نقش شخصیتی به نام ویکتور در فیلم کمدی کودکان Amundsen der Pinguin (2003) ظاهر شد. بخشی از اجرای زنده قطعه Feuer Frei! در فیلم تریپل ایکس ۲۰۰۲ مورد استفاده قرار گرفت.
زندگی شخصی

دختر لیندمان به نام نِله در سال ۱۹۸۵ به دنیا آمد و او در هفت سال اول زندگی دخترش، او را به عنوان یک پدر مجرد بزرگ کرد. او در حال حاضر از طریق نله یک نوه دارد. همسر سابق او با هم گروهی‌اش ریچارد کروسپه ازدواج کرد و این دو صاحب دختری شدند که به جای فامیلی کروسپه از فامیلی لیندمان استفاده می‌کند. دختر دوم لیندمان، ماری لوئیز، در سال ۱۹۹۳ از همسر سابقش آنیا کوسلینگ به دنیا آمد. تیل از آوریل ۲۰۱۱ تا نوامبر ۲۰۱۵ با بازیگر و مدل سوفیا تومالا قرار می‌گذاشت.
لیندمان یک آتئیست است. او گفت که هنوز پیوندهای محکمی با سنت‌های آلمان شرقی دارد و «سنت زدایی» را آزاردهنده می‌داند. او گفته‌است که «از سر و صدا متنفر است» و اغلب اوقات خود را در دهکده‌ای کوچک در حوالی برلین به سر می‌برد.
آتش‌بازی بخشی جداناپذیر از اجراهای گروه رامشتاین است.
تیل لیندمان، ۲۰۱۷
نشانه‌های معجزه‌آسا (روم باستان)

نشانه‌های معجزه‌آسا یا پرودیجیوم (به لاتین: PRODI′GIUM)، در گسترده‌ترین پذیرش خود به هر نشانه‌ای اشاره می‌کند که با آن خدایان رویدادی را در آینده به انسان نشان می‌دهند، خواه خوب باشد یا بد، و بنابراین شامل فال و پیش‌بینی هر توصیفی می‌شود. با این حال، عموماً به معنای محدودتر برای نشان دادن یک حادثه عجیب یا ظاهر شگفت‌انگیز به کار می‌رود که قرار است منادی نزدیک شدن به بدبختی باشد و در شرایطی رخ داده‌است که اعلام می‌کند بلایی در حال نزدیک شدن به کل جامعه یا ملت است. از آنجایی که اعجوبه‌ها به‌عنوان مظاهر مستقیم خشم الهی و هشدارهای انتقام آینده تلقی می‌شدند، اعتقاد بر این بود که با دعاها و قربانی‌ها می‌توان این خشم را برطرف کرد و در نتیجه از وقوع بدبختی جلوگیری کرد. اعجوبه‌های اصلی شامل احتراق خود به خودی سلاح‌ها، کوچک شدن آشکار قرص خورشید، دو ماه در آسمان روشن روز، نبرد کیهانی بین خورشید و ماه، باران سنگ‌های داغ، پیدا شدن خون عرق خونین روی مجسمه‌ها، فواره‌ها و روی خوشه‌های ذرت: همه با کفاره دادن و قربانی کردن جبران می‌شدند. اعجوبه‌های کوچک‌تر کمتر ترسناک اما به همان اندازه غیرطبیعی بودند. تبدیل گوسفند به بز، خروس به مرغ (و بالعکس) - اینها با قربانیان کوچکتر کفاره می‌شدند. گزارش از وجود یک کودک چهار ساله دوجنسی با غرق کردن کودک کفاره داده شد. پاداش دینی تنها با پیروزی روم اثبات می‌شد.
از آنجایی که اعجوبه‌ها به عنوان مظاهر مستقیم خشم بهشت و هشدارهای انتقام آینده تلقی می‌شدند، اعتقاد بر این بود که با دعاها و قربانی‌هایی که به مقتضای قدرت‌های رنجیده شده می‌توان این خشم را برطرف کرد و در نتیجه از این انتقام جلوگیری کرد. این موضوعی که عمیقاً به رفاه عمومی مربوط می‌شد، آیین‌های لازم در زمان‌های قدیم به‌طور منظم توسط کنسول‌ها قبل از خروج از شهر توسط کنسول‌ها انجام می‌شد، و مراسم تشریفات را «مدیریت اعجوبه‌ها» (Procuratio prodigiorum) می‌نامیدند. هنگامی که اعجوبه ماهیتی بسیار وحشتناک یا بی‌سابقه داشت، معمولاً از برخی پیشگویان مشهور توسکانی، از کتاب‌های سیبیل، مشاوره می‌گرفت. یا حتی از اوراکل دلفی. زمانی که اعجوبه‌ها هیچ اشاره مستقیمی به امور عمومی نداشتند، به‌عنوان مثال، زمانی که شگفتی گزارش شده در یک عمارت خصوصی یا در شهری که ارتباط نزدیکی با روم نداشت، مشاهده شده بود، اغلب مورد توجه قرار نمی‌گرفتند. بسیاری از رومیان باستان به آنچه به عنوان نشانه‌هایی از جانب خدایان، به ویژه رویدادهای طبیعی غیرعادی می‌دیدند، معتقد بودند. برای مثال، مورخان رومی مانند لیوی و سوتونیوس، چنین «اعجوبه‌هایی» را به‌طور واقعی در نوشته‌های خود از جمله قحطی‌های نابهنگام بیان می‌کنند. کسوف خورشید و ماه؛ تولد حیوانات تغییر شکل یافته، مانند کره با پنج پا؛ کودک متولد نشده‌ای که از شکم مادرش فریاد «پیروزی» می‌زد. و باران «خون» در شهرهای دور.
سنای روم تصمیم می‌گرفت که آیا یک اعجوبه گزارش شده دروغ است یا واقعی است و در جهت منافع عمومی گزارش داده شده‌است. در صورت تأیید سنا موضوع برای اجرای مراسم کفاره به کاهنان عمومی، فالگیرها و آگورها ارجاع داده می‌شد. در سال ۲۰۷ قبل از میلاد، طی یکی از بدترین بحران‌های جنگ‌های فِنیقی سنا با تعداد بی‌سابقه‌ای از اعجوبه‌های تأیید شده برخورد کرد که کفارهٔ آنها حداقل شامل بیست روز مراسم اختصاصی می‌شد.
مدیریت اعجوبه‌ها

این بدبختی‌ها را می‌توان از طریق یک سری مراسم کفاره و کفاره به دستور مقامات مذهبی برای بازگرداندن روابط جامعه با خدایان، یعنی «صلح خدایان» (pax deorum)، جلوگیری کرد. همه اعمال، خراج، قربانی‌ها و تطهیر برای احیای روابط بخشی از آنچه به عنوان مدیریت اعجوبه‌ها (Procuratio prodigiorum) شناخته می‌شود. این یک رویه ضروری برای حفاظت از روم بود که به بالاترین مقامات سیاسی، کنسول‌ها سپرده شد.
کارکرد

ماریان پالمر بونز برای خط مقدم (برنامه تلویزیونی آمریکایی) نوشت: «مورخان رومی مانند سوتونیوس و تاسیتوس مکرراً وقوع  نشانه‌های معجزه‌آسایی را در مورد امپراتورها، به ویژه در آغاز یا پایان سلطنت آنها گزارش می کردند. از آنجایی که روم حاکمان خود را در قله جامعه بشری قرار داد، اعتقاد بر این بود که آنها به عنوان میانجی برای اراده خدایان روی زمین عمل می کنند. بر این اساس، ظهور فال نیک یا بد، وسیله‌ای بود که خدایان می‌توانستند از طریق آن به کار اراده خود در امور بشری اشاره کنند. پس از مرگ ژولیوس سزار، سوتونیوس (زندگی سزارها: ژولیوس 88) گزارش می‌دهد که «در مراسم تشییع جنازه که به افتخار او برگزار شد، یک دنباله‌دار به مدت هفت روز متوالی می‌درخشید و در حدود ساعت یازده طلوع می‌کرد و تصور می‌شد که روح  سزار است که به بهشت برده شده بود.» اما این پسر خوانده ژولیوس سزار، امپراتور بسیار محبوب و مورد احترام آگوستوس بود که بیشترین داستان ها را از این نوع خلق کرد. بر اساس یک داستان، مادر آگوستوس در معبد آپولو مشغول عبادت بود که به خواب رفت و توسط خدا باردار شد.