stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اترتا

مکان
| اترتا | اترتا |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ناحیه: نرماندی
دپارتمان: سن-ماریتیم
بخش: Le Havre
کانتون: Criquetot-l'Esneval
کمون: Canton of Criquetot-l'Esneval
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Franck Cottard
مساحت۱: ۴٫۰۷ کیلومتر مربع (۱٫۵۷ مایل مربع)
جمعیت (2011)۲: ۱٬۴۶۱
 • تراکم: ۳۶۰/کیلومتر مربع (۹۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 76254 /76790
ارتفاع: ۰–۱۰۲ متر (۰–۳۳۵ فوت)  (avg. ۸ متر یا ۲۶ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
اترتا (به فرانسوی: Étretat) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Criquetot-l'Esneval واقع شده‌است.
خصوصیات

اترتا ۴٫۰۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۶۱ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ولکا لهتا

مکان در Zlín, 23x15px|border |alt=|link= جمهوری چک
| Velká Lhota | Velká Lhota |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
استان‌های جمهوری چک: Zlín
ناحیه: Vsetín
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۳۲ کیلومتر مربع (۳٫۶۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۴۰ متر (۱۷۷۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴۰۶
 • تراکم: ۴۴/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
Postal code: 757 01
وبگاه: http://www.velkalhota.cz
ولکا لهتا (به لاتین: Velká Lhota) یک ناحیه در جمهوری چک است که در Vsetín District واقع شده‌است.
خصوصیات

ولکا لهتا ۹٫۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۰۶ نفر جمعیت دارد و ۵۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کریستین بومن

کریستین بومن
کریستین جیسون بومن بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس است که در برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌هایی از جمله ساحل شمالی ، گمشده ، فرار از زندان ، شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم و مگنوم پی ای ظاهر شده است.
زندگینامه

سال‌های اولیه کریستین بومن در سواحل کالیفرنیا به کمپ زدن از اتوبوس فولکس واگن سپری شد، قبل از اینکه در نوجوانی برای سفر به دنیا. هنگامی که او هفده ساله بود، پس از سفر از رم، ایتالیا به شیکاگو، ایلینویز در نزدیکی مسیر ۶۶، درگیر یک تصادف رانندگی شد. چهار نفر از جمله مادر بومن، کارولین والش (۴۴ ساله) و دوست دخترش، سونیا هرتزوگ (۲۱) در این تصادف رانندگی کشته شدند. کریستین تنها کسی بود که از ماشینش نجات پیدا کرد. دو نفر در وسیله نقلیه دوم که جان باختند، پاتریشیا شفتیک (۵۵) و کیتی سین (۹) بودند. خواهر دوقلوی کیتی، جنیفر ۹ ساله و برادرش مایک ۱۲ ساله زنده ماندند.
بومن پس از بهبودی خود به سفر در سراسر آمریکای شمالی، آفریقا و اروپا ادامه داد، در حالی که با خانواده خود یک پایگاه خانگی در ساحل شمالی اوآهو در هاوایی ایجاد کرد. او بعداً به عمویش، چترباز جیمز داربی، در کسب و کار در اسکای دایو پالم بیچ در فلوریدا پیوست تا اینکه داربی در یک تصادف عجیب در آسمان‌سرفینگ جان خود را از دست داد. کریستین به هونولولو، هاوایی بازگشت و پسرش بودی در ۲۱ می ۲۰۰۱ به دنیا آمد.
او قبل از اینکه برای بازی در نقش استیو جنکینز، بازمانده هواپیما که اغلب با شخصیت «اسکات» در فصل اول لاست اشتباه گرفته می‌شود، بازیگری را در برنامه تلویزیونی «شور شمالی» آغاز کرد. بومن بعداً به بازیگران فرار از زندان در نقش مامور پادشاه پیوست و می‌توان آن را در برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های متعددی مانند شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم ،  و <i>مگنوم پی. ال.</i> مشاهده کرد.
کریستین علاوه بر بازیگری، کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی، در زمینه تبلیغات و تولیدات تجاری نیز کار کرده است. او دارای مدرک لیسانس علوم در فیلم رادیویی تلویزیونی  از دانشگاه تگزاس در آستین است، جایی که او جایزه عالی در تولید را توسط بنیاد خلاق لانگهورن دریافت کرد. زمانی که بومن در آستین، تگزاس بود ، کارهای بشردوستانه را برای یک برنامه تلویزیونی خدمات پخش عمومی و همچنین کمپین های آگاهی از قاچاق انسان با متیو مک‌کانهی از طریق شرکت تولید رسانه بازاریابی کریستین، لست پول پروداکتشنز انجام داد. قبل از بازگشت به خانه اش در هونولولو، هاوایی، او در لس آنجلس با انجمن بازیگران سینما و مدرسه فیلم لس آنجلس کار می کرد.  بومن عضو گروه ام‌بی‌ای در کالج بازرگانی شیدلر  از طریق دانشگاه هاوایی در مانوآ است، و همچنین به عنوان مدیر ارشد خلاق برای تولیدات بینایی و صدا کار می‌کند.
فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت های دیگر |
| --- | --- | --- | --- |
| 2019 | شکوفه بهاری | بازیگر (مشتری عصبانی از شخصیت) |  |
| 2018 | اخراج | بازیگر، تهیه کننده، نویسنده، کارگردان (کاراکتر-افسر دیویس) |  |
| 2018 | غلبه بر | بازیگر، تهیه کننده، کارگردان (شخصیت-استیو) |  |
| 2016 | باشد که آنها راه من را روشن کنند | بازیگر (شخصیت اصلی) |  |
| 2015 | پرواز کرده | بازیگر (شخصیت کایل) |  |
| 2014 | شهر گناه: بانویی که به خاطرش می‌کشم | بازیگر (شخصیت-مرد) |  |
| 2011 | استوک، ساقه، سهام | بازیگر (شخصیت-فیلمبردار) |  |
| 2012 | دشمن ذهن | بازیگر (شخصیت-استون) |  |
| 2010 | استودیو شات | کارگردان، تهیه کننده، نویسنده، بازیگر (شخصیت-درک) |  |
:
تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت های دیگر |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | بازی دروغ | حفاظ درب | کامل |
| 2008 | فرار از زندان | مامور پادشاه | کامل |
| 2007 | فرار از زندان | مامور پادشاه | کامل |
| 2005 | لاست | استیو جنکینز | کامل |
| 2004 | لاست | استیو جنکینز | کامل |
| 2004 | ساحل شمال | استیو "وایلدو" ویلی | کامل |
| 2021 | <i id="mwtA">Magnum PI</i> | استیون دیویس | کامل |
سارا مک لئود (نوازنده)

| سارا مک لئود | سارا مک لئود |
| --- | --- |
مک لئود در حال اجرا در مارس ۲۰۲۱: مک لئود در حال اجرا در مارس ۲۰۲۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: سارا ایوت مک لئود
زاده: ۱ فوریهٔ ۱۹۷۳ ‏(۵۲ سال) آدلاید، استرالیای جنوبی، استرالیا
ژانر:  ایندی راک  سنگ جایگزین  پس از گرانج  راک  پیانو 
ساز(ها): آواز، گیتار، پیانو.
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴– تاکنون
ناشر(ان):  رکوردهای ربات طلایی  قارچ جشنواره  جوهر موش شیطان  Sony BMG Australia  روستابوت 
همکاری‌های مرتبط: ابر عیسی
وبگاه: sarahmcleodofficial.com
سارا یڤت مک لود (متولد: ۱ فوریه ۱۹۷۳) یک خواننده و نویسنده آهنگ استرالیا است که هم به خاطر کار انفرادی خود و هم به عنوان خواننده / گیتار خواننده گروه راک The Superjesus شناخته می‌شود. اولین نسخه انفرادی مک لئود با نام زیبایی یک ببر بود در سپتامبر ۲۰۰۵ منتشر شد و در صدر جدول در جدول‌های ای‌آرآی‌ای قرار گرفت. سارا ایوت مک لئود، در ۱ فوریه ۱۹۷۳، از پدر و مادر دان و رزماری به دنیا آمد. او در آدلاید با خواهر بزرگترش لیا مک لئود (متولد ۱۹۷۱)، مجری سابق تلویزیون، بزرگ شد.
آهنگ‌شناسی > آلبوم‌ها

| عنوان | جزئیات آلبوم | اوج موقعیت‌های نمودار> AUS  |
| --- | --- | --- |
| زیبایی یک ببر بود |  منتشر شده: ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۵  برچسب: Naughty Mouse Ink / رکوردهای قارچ جشنواره، سونی موزیک استرالیا فرمت: سی دی، دانلود دیجیتال | ۳۱ |
| زنده و آکوستیک |  منتشر شده: دسامبر 2006  برچسب: جوهر موش شیطان  فرمت: سی دی | - |
| جنون |  منتشر شده: ۲۲ نوامبر 2010  برچسب: Roustabout، یونیورسال موزیک استرالیا  فرمت: سی دی | - |
| غذاخوری راکی |  منتشر شده: ۱۸ اوت ۲۰۱۷  برچسب: انقلاب  فرمت: سی دی، دانلود دیجیتال | ۲۰  |
آهنگ‌شناسی > نمایشنامه‌های تمدید شده

| عنوان | جزئیات بازی توسعه یافته |
| --- | --- |
بدون عنوان:  منتشر شده: ۳ دسامبر 2010  برچسب: Roustabout Records  فرمت‌ها: دانلود دیجیتال
96% کتاب آهنگ عشق:  تاریخ انتشار: ۲۴ فوریه 2013
آهنگ‌شناسی > تک آهنگ‌ها

| سال | ترانه | AUS  | باشگاه AUS | HUN  | رقص HUN  | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵ | "بیا با هم باشیم" | - | - | - | - | زیبایی یک ببر بود |
| ۲۰۰۵ | " بچه مدرسه خصوصی " (featuring کریس چنی) | ۳۳ | - | - | - | زیبایی یک ببر بود |
| ۲۰۰۶ | "همه به جز رفته" | - | - | - | - | زیبایی یک ببر بود |
| ۲۰۰۶ | "او تو را دوست ندارد" | ۹۹ | ۱ | ۲ | ۱ | زیبایی یک ببر بود |
| ۲۰۰۹ | "داستانت را بگو راه رفتن" | - | - | - |  |  |
| ۲۰۱۰ | "اسب سفید" | - | - | - | - | EP بدون عنوان |
| ۲۰۱۰ | "دبل آر" | - | - | - | - | جنون |
| ۲۰۱۰ | "رقص در تاریکی" | - | - | - | - | جنون |
| ۲۰۱۱ | "عشق و افتخار" | - | ۱۲ | - | - | جنون |
| ۲۰۱۱ | "Falling Out of Love" (EDX Feat Sarah McLeod) | - | - | - |  |  |
| ۲۰۱۲ | "چیز واقعی" (I Am Sam Feat Sarah McLeod) | - | - | - |  |  |
| ۲۰۱۳ | "Hurricane" (Dzeko & Torres feat Sarah McLeod) | - | - | - |  |  |
| ۲۰۱۳ | «مجیک» (پاتریک هاگنار و سارا مک‌لئود) | - | - | - |  |  |
| ۲۰۱۴ | "مرد قایق‌های نجات" (سارا مک لئود و جف مارتین) | - | - | - |  |  |
| ۲۰۱۴ | "افتخار پیشاهنگی" | - | - | - | - | ۹۶٪ کتاب آهنگ عشق |
آهنگ‌شناسی > تک آهنگ خیریه

| عنوان | سال | اوج موقعیت‌های نمودار> AUS  | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| " من خودم را لمس می‌کنم " (به عنوان بخشی از پروژه I Touch Myself) | ۲۰۱۴ | ۷۲ | پروژه کریسی آمفلت در سال ۲۰۱۴ با مأموریت تشویق زنان جوان به لمس مرتب خود برای یافتن علائم اولیه سرطان راه اندازی شد. |
| " باران " (به عنوان بخشی از خشکسالی شکنان) | ۲۰۱۸ | - | تمام درآمد خالص حاصل از فروش به برنامه خرید عدل در حمایت از کشاورزان استرالیایی که از خشکسالی استرالیا رنج می‌برند اختصاص می‌یابد. |
ولسبورگ، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Wellsburg, Iowa | Wellsburg, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Wellsburg, Iowa: Location of Wellsburg, Iowa
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان گراندی، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۹ مایل مربع (۲٫۸۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۹ مایل مربع (۲٫۸۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۱۰ فوت (۳۰۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۰۷
 • برآورد (2012): ۷۰۵
 • تراکم: ۶۴۸٫۶/مایل مربع (۲۵۰٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50680
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-83325
GNIS feature ID: 0462790
ولسبورگ (به انگلیسی: Wellsburg) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۰۷ نفر بوده‌است.
ده شیخ پاتاوه

مکان
| ده شیخ پاتاوه | ده شیخ پاتاوه |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
ده شیخ پاتاوه: ده شیخ پاتاوه
مختصات: ۳۰°۵۶′۱۱″ شمالی ۵۱°۱۵′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۳۶۳۹°شمالی ۵۱٫۲۵۷۷۸°شرقی﻿ / 30.93639; 51.25778: مختصات: ۳۰°۵۶′۱۱″ شمالی ۵۱°۱۵′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۳۶۳۹°شمالی ۵۱٫۲۵۷۷۸°شرقی﻿ / 30.93639; 51.25778
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: دنا
بخش: بخش پاتاوه
دهستان: پاتاوه
جمعیت: ۱۱۷۴ نفر (سرشماری ۹۵)
ده شیخ پاتاوه، روستایی از توابع بخش پاتاوه شهرستان دنا در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است
دارای غاری شگفت انگیز.
جمعیت

این روستا در دهستان پاتاوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۲۸۵ نفر (۲۴۸خانوار) بوده‌است.
در این مکان قسمت شگفت انگیزی به نام غار ده شیخ وجود دارد.
کامیل هویسمانس

| کامیل هویسمانس | کامیل هویسمانس |
| --- | --- |
نخست‌وزیر بلژیک: نخست‌وزیر بلژیک
دوره مسئولیت ۳ اوت ۱۹۴۶ – ۲۰ مارس ۱۹۴۷: دوره مسئولیت ۳ اوت ۱۹۴۶ – ۲۰ مارس ۱۹۴۷
پادشاه: پرنس چارلز، کنت فلاندر
پس از: آشیل ون آکر
پیش از: پاول-هنری اسپاک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۶ مهٔ ۱۸۷۱ بیلزان، بلژیک
درگذشته: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۸ (۹۶ سال) آنتورپ، بلژیک
حزب سیاسی: سوسیالیست
محل تحصیل: دانشگاه لیژ
کامیل هویسمانس (انگلیسی: Camille Huysmans؛ ۲۶ مهٔ ۱۸۷۱ – ۲۳ فوریهٔ ۱۹۶۸) یک سیاست‌مدار اهل بلژیک بود. کامیل هویسمانس در ۲۳ فوریه ۱۹۶۸ در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
تخت طاووس (نادری)

با تخت طاووس (قاجاری) اشتباه نشود.
| تخت طاووس | تخت طاووس |
| --- | --- |
شاه‌جهان روی تخت طاووس: شاه‌جهان روی تخت طاووس
جزئیات: جزئیات
کشور: ایران
زمان ساخت: ۱۷۳۸ میلادی به غنیمت درآمد
متعلق به: شاه هند
جنس: احتمالاً از چوب
جواهرات مهم: یاقوت، زمرد، مروارید، یاقوت کبود
عناصر دیگر: سنگ‌های قیمتی
تخت‌طاووس در اصل نام تخت سلطنتی مرصعی بود که نادر شاه از هندوستان به عنوان غنیمت جنگی با خود به ایران آورد. این تخت به دلیل وجود طرح دو طاووس پرگشوده که در پشت آن قرار داشت، به این نام شهرت یافته بود. که سازنده این تخت نفیس و زیبا محمدسعید لاهیجانی معروف به سعیدای گیلانی و بی‌بدل خان و خوشنویس و هنرمند ایرانی بود.
پرهای زیبای این طاووس‌ها با جواهراتی نظیر یاقوت، زمرد، مروارید، یاقوت کبود و سنگ‌های گران‌بهای دیگری تزیین شده بودند که در قرن ۱۷ میلادی (۱۱ هجری) برای شاه‌جهان پادشاه گورکانی هند ساخته شد..
شاه‌جهان از آن تخت در بارگاه عمومی خود در پایتختش دهلی هند استفاده می‌کرد و الماس بسیار گران‌قیمت و استثنایی کوه نور روی آن کار گذاشته شده‌بود.
حملۀ نادرشاه

آخرین پادشاه امپراتوری مغول کبیر یا گورکانیان در هندوستان، محمد شاه گورکانی بود که از نادرشاه افشار شکست خورد. نادر، امپراتوری گورکانیان را در سال ۱۷۳۸ فتح کرد و در سال ۱۷۳۹ با تخت طاووس و غنایم بسیار باارزش دیگری به سرزمین ایران بازگشت.
از آن پس آوردن نام تخت طاووس نه تنها خود تخت، بلکه شاهنشاهی ایران را در اذهان زنده می‌کرد. در جریان ناآرامی‌های پس از قتل نادر شاه افشار در سال ۱۷۴۷ این تخت توسط گردان خراسان تخریب و جواهرات آن به یغما برده شد.
پس از آن در دوران فتحعلی‌شاه قاجار تخت جدیدی با نام تخت طاووس (قاجاری) ساخته شد.
شاه عالم لمیده بر تخت طاووس، نام اثری است منسوب به خیرالله، نقاش برجستهٔ دربار گورکانی که در آن شاه عالم دوم، پادشاه نابینای گورکانی را لمیده بر تخت طاووس به تصویر کشیده‌است.
این اثر اکنون در موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن نگه‌داری می‌شود.
آلیسا کامپلین

آلیسا کامپلین (انگلیسی: Alisa Camplin؛ زادهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۷۴) اسکی‌باز نمایشی اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
میدو لیکس، آلاسکا

CDP در آمریکا
| Meadow Lakes, Alaska | Meadow Lakes, Alaska |
| --- | --- |
CDP: CDP
ایالات آمریکا: آلاسکا
Borough: Matanuska-Susitna
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۰٫۰ مایل مربع (۱۸۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶۷٫۰ مایل مربع (۱۷۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۳٫۰ مایل مربع (۷٫۸ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷۷ فوت (۱۱۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۷٬۵۷۰
 • تراکم: ۱۱۰/مایل مربع (۴۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
کد منطقه: 907
FIPS code: 02-47735
GNIS feature ID: 1866961
میدو لیکس (به انگلیسی: Meadow Lakes) شهری در بخش ماتانوسکا-سوسیتنا ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۴۸۱۹ نفر بوده‌است.
بنیتو موسولینی
سال‌های اولیه

پرتره پدر و مادر وی: آلساندرو موسولینی (راست) و رُزا مالتونی
موسولینی در ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۳ در «دویا دی پره داپیو» شهرستانی کوچک در استان فورلی در امیلیا رومانیا(Emilia Romagna) زاده شد. بعدها در طول دوران چیرگی فاشیسم، برای بازدید کنندگان از زادگاه موسولینی، پره داپیو لقب «شهرستان دوچه» و فورلی نیز لقب «شهر دوچه» را به خود گرفتند.
پدر بنیتو، آلساندرو موسولینی، یک آهنگر سوسیالیست بود در حالی که مادرش، روزا مالتونی، معلم متعصب مدرسه کاتولیک بود. بر حسب تمایلات سیاسی پدرش، موسولینی به خاطر نام کوچک رئیس‌جمهور لیبرال مکزیک، بنیتو خوآرس، بنیتو نامیده شد، در حالی که نام‌های میانی وی، یعنی آمیلکاره و آندره آ، متعلق به سوسیالیست‌های ایتالیایی به نام‌های آندره‌آ کوستا و آمیلکاره چیپریانی بودند که پدر بنیتو نام آنان را بر فرزندش نهاد. بنیتو بزرگ‌ترین فرزند از سه فرزند پدر و مادر خود بود. دو فرزند دیگر خانواده آرنالدو (پسر) و ادویجه (دختر) بودند.
به عنوان یک پسر جوان، موسولینی قرار بود گهگاهی از وقت خود را در کارگاه پدر بگذراند. عقاید سیاسی اولیهٔ موسولینی به‌طور قوی متأثر از پدرش، کسی که چهره‌های ناسیونالیستِ دارای گرایش‌های انسان گرایانهٔ قرن نوزدهم ایتالیا شامل کارلو پیساکانه، جوزپه ماتزینی و جوزپه گاریبالدی را می‌پرستید. چشم‌انداز سیاسی پدرش دیدگاه‌های چهره‌های آنارشیستی همچون کارلو کافیه رو و میخائیل باکونین، اقتدارگراییِ نظامیِ گاریبالدی و میهن پرستیِ ماتزینی را با هم ترکیب نموده بود. در ۱۹۰۲ در سالروز مرگ گاریبالدی، موسولینی یک سخنرانی عمومی در ستایش این میهن‌پرست جمهوری‌خواه ایراد نمود.
ستیز بین پدر و مادرش دربارهٔ مذهب، بدان معنا بود که برخلاف بسیاری از ایتالیایی‌ها، موسولینی در دوره زایش خود غسل تعمید داده نشده بود و تا مدت‌ها نیز بر همین منوال بود. با یک سازش میان پدر و مادر، بنیتو به مدرسه ای شبانه‌روزی که به دست راهب‌های سالیزی ساخته شده بود، فرستاده شد. پس از اینکه به مدرسه جدید پیوست، موسولینی درجات خوبی کسب نمود و دوره کارآموزی مقدماتی معلمی را با موفقیت گذراند.
مهاجرت به سوئیس و خدمت نظامی

در ۱۹۰۲ وی به سوئیس مهاجرت نمود، تا حدودی برای اینکه از خدمت اجباری سربازی بگریزد. وی مدت کوتاهی به عنوان یک سنگ‌تراش در ژنو، فریبورگ و برن خدمت نمود اما در یافتن شغلی همیشگی ناتوان بود.
در طول این زمان، وی اندیشه‌ها و عقاید فریدریش نیچهٔ فیلسوف، ویلفردو پارتو جامعه‌شناس، و ژرژ سورلِ سندیکالیست را خواند. وی همچنین سوسیالیست مسیحی ای به نام شارل پگی و سندیکالیست دیگری به نام هوبرت لاگاردله را به عنوان کسانی که از آنها تأثیر پذیرفته‌است، ستود. سورل بر نیاز به بیرون انداختن لیبرال دموکراسیِ تباه شده و سرمایه‌داری، با بهره‌گیری از خشونت، عمل مستقیمِ [سیاسی]، اعتصاب سراسری و نیز الهام‌گیری از ماکیاولیسم جدید که احساسات را تحریک می‌کرد، تأکید داشت. این‌ها همگی بر موسولینی تأثیری عمیق نهادند.
موسولینی در جنبش سوسیالیست ایتالیایی در سوئیس فعال شد، برای نشریه L'Avvenire del Lavoratore کار می‌کرد، نشست‌ها را سازمان می‌داد، برای کارگران ایراد سخنرانی می‌نمود، و به عنوان دبیر اتحادیهٔ کارگران ایتالیایی در لوزان خدمت کرد. آنجلیکا بالابانف در گزارشی وی را به ولادیمیر لنین معرفی نمود، کسی که بعدها سوسیالیست‌های ایتالیایی را به خاطر از دست دادن موسولینی از سازمانِ شان، سرزنش نمود. در ۱۹۰۳ وی به خاطر طرفداری اش از اعتصاب سراسری خشونت‌آمیز توسط پلیس برن دستگیر شد، دو هفته را در زندان گذراند، و به ایتالیا دیپورت شد. پس از این که از آنجا آزاد گردید، به سوئیس بازگشت. در ۱۹۰۴ بار دیگر در ژنو دستگیرشده بود و به خاطر دستکاری مدارک هویت شخصی خود، اخراج گردید، پس به لوزان بازگشت، جایی که در دپارتمان علوم اجتماعیِ دانشگاه لوزان حضور یافت و در درس گفتارهای ویلفردو پارتو حضور یافت. در ۱۹۳۷ زمانی که وی نخست‌وزیر ایتالیا بود، دانشگاه لوزان به مناسبت ۴۰۰اُمین سالروز تأسیس خود به موسولینی درجهٔ دکترای افتخاری بخشید.
در دسامبر ۱۹۰۴ موسولینی به ایتالیا بازگشت تا از [قانون] بخشش (عفو) عمومی ترک خدمت سربازی بهره ببرد. وی قبلاً به خاطر ترک خدمت سربازی مورد محاکمهٔ غیابی قرار گرفته بود.
از آنجایی که یکی از شرایط بخشودگی، خدمت در ارتش بود، وی در ۳۰ دسامبر ۱۹۰۴ به سپاهیان برسالیری(corps of the Bersaglieri) در فورلی پیوست. پس از دو سال خدمت نظامی به شغل معلمی بازگشت.
عروج به قدرت > راه‌پیمایی به سوی رُم

در شب بین ۲۷ و ۲۸ اکتبر ۱۹۲۲، حدود ۳۰٬۰۰۰ فاشیست پیراهن سیاه در رُم تجمع کردند تا خواستار استعفای نخست‌وزیر لیبرال لوئیجی فاکتا و برگماشتن فاشیست‌ها به حکومت شوند. در صبح ۲۸ اکتبر، پادشاه، کسی که به گفتهٔ آلبرتینه استاتوته صاحب قدرت مافوق نظامی بود، درخواست حکومت برای اعلان حکومت نظامی را رد نمود و فاکتا نیز مستعفی گردید. پادشاه به موسولینی (که در طول مذاکرات در قرارگاه خود در میلان مانده بود) درخواست کرد حکومت جدید تشکیل دهد. این تصمیم بحث‌برانگیز پادشاه از سوی برخی تاریخ نگاران به مثابهٔ تلفیقی از وهم و ترس دانسته شده‌است؛ موسولینی شیفتهٔ پشتیبانی وسیع از ارتش و نیز نخبگان صاحب صنعت و ملاکین بود، در همان حال پادشاه و حکومت محافظه کارش نگران جنگ داخلی محتمل بوده و نهایتاً پنداشتند که می‌توانند از موسولینی در جهت بازگرداندن نظم و قانون به کشور استفاده کنند؛ اما نتوانستند خطر یک انقلاب توتالیتری را پیش‌بینی کنند.
عروج به قدرت > انتصاب به عنوان نخست‌وزیر

در قامت نخست‌وزیر، نخستین سال‌های حکومت موسولینی با یک ائتلاف راست‌گرای متشکل از فاشیست‌ها، ناسیونالیست‌ها، لیبرال‌ها و دو کشیش از حزب مردم ایتالیا شناخته می‌شد. در ابتدای حکومت موسولینی، فاشیست‌ها تنها اقلیتی از کابینه وی را تشکیل می‌دادند. هدف داخلی موسولینی در نهایت تأسیس یک حکومت توتالیتر که خودش در رأس آن به عنوان پیشوای معظم (دوچه) قرار داشته باشد، بود؛ پیامی که البته توسط روزنامهٔ فاشیست مردم (به ایتالیایی: Il Popolo) نیز مطرح شده بود، روزنامه ای که حالا به دست برادرش آرنالدو اداره می‌شد. با این هدف، موسولینی برای مدت یک سال، قدرتی دیکتاتوری برای خود کسب کرد که البته بر طبق قانون اساسیِ آن زمان اقدامی قانونی بود. وی با ادغام جوخه جنگ (به ایتالیایی: Fasci di Combatimento که پیشتر ذکر آن رفته بود) در نیروهای مسلح با تأسیس «میلیشیای داوطلب برای امنیت کشور»∗ در ژانویه ۱۹۲۳ و همانی سازی فزایندهٔ حزب با دولت، مشتاق بازپس‌گیری اقتدار عالیهٔ حکومت بود. در اقتصاد سیاسی و اقتصاد سوسیال نیز وی قوانینی را از تصویب گذراند که به سود طبقات صنعتدار و ملاکین بود (واگذاری به بخش خصوصی، آزادسازی اجاره و انحلال اتحادیه‌ها)
در ۱۹۲۳ موسولینی نیروهای ایتالیایی را در طول بحران کورفو به جزیرهٔ کورفو ارسال داشت. در پایان، جامعه ملل ضعف خود را ثابت کرده و یونان وادار به پذیرش خواسته‌های ایتالیا گردید.
عروج به قدرت > لایحهٔ آچِربو

در ژوئن ۱۹۲۳ حکومت لایحه آچربو را به تصویب رساند∗ که نظام انتخاباتی ایتالیا را به حالت حوزه انتخابیه ملی ساده تغییر داد. این لایحه همچنین دو سوم اکثریت کرسی‌های پارلمان را به حزب یا احزابی که حداقل ۲۵ درصد آراء را کسب کنند، اختصاص می‌داد. این مصوبه در انتخابات ۶ آوریل ۱۹۲۴(آخرین انتخابات آزاد و رقابتی تا سال ۱۹۴۶) اجرا شد. ائتلاف «اتحاد ملی» شامل فاشیست‌ها، بیشتر لیبرال‌های کهنه‌کار و سایرین، ۶۴ درصد آراء را به خود اختصاص دادند.
عروج به قدرت > خشونت پیراهن سیاهان

ترور نماینده سوسیالیست به نام جیاکومو ماتِئوتی که به‌دلیل وجود اقداماتی نامعمول خواستار ابطال انتخابات شده بود، سبب بحرانی موقت در حکومت موسولینی برانگیخت. موسولینی دستور مخفیانه قتل وی را داد، اما شاهدان اتومبیلی که حامل جسد ماتئوتی بود را دیدند که در نزدیکی محل اقامت ماتئوتی پارک کرده بود. آمریگو دومینی مظنون به مرگ وی شناخته شد.
موسولینی بعدها اقرار نمود که معدودی مردِ محکم و با اراده می‌توانستند عقاید عمومی را (به ضرر حکومت وی) تغییر داده و کودتایی به راه اندازند که فاشیسم را نابود کند. دومینی به دو سال زندان محکوم گردید. با آزادی دومینی از زندان، وی عیاناً اتهام زد که موسولینی مسئول قتل ماتئوتی است، برای همین وی چند صباحی بیشتر در زندان ماند.
احزاب مخالف واکنش ضعیفی نشان دادند یا اینکه در مجموع منفعل بودند. شماری از سوسیالیست‌ها، لیبرال‌ها، و میانه‌روها به این امید که پادشاه ویکتور امنوئل سوم را به عزل موسولینی وادار سازند، پارلمان را ضمن واقعه ای که «جدایی آونتین»∗ شهرت یافت، تحریم نمودند.
در ۳۱ دسامبر ۱۹۲۴ کنسول‌های اسکوآدریستی (پیراهن سیاهان) با موسولینی دیدار کرده و به وی اولتیماتومی دادند: مخالفت‌ها را سرکوب نماید یا این که آنان خود شخصاً دست به کار می‌شوند. موسولینی از ترس شورشی که شبه نظامیانِ خودش به راه اندازندْ تصمیم گرفت تمامی مظاهر دموکراسی را از کشورش محو کند. در ۳ ژانویه ۱۹۲۵ موسولینی سخنرانی ای تهدید آمیز ایراد نمود که در آن مسئولیت خشونت‌های پیراهن سیاهان را برعهده گرفت (هر چند به قتل ماتئوتی اشاره ای ننمود). به هر حال وی پیراهن سیاهان را تا ۱۹۲۷ منحل نکرد.
ایتالیای فاشیستی > ابتکارات سازمانی

تاریخ‌نگار آلمانی-امریکایی به نام کنراد یارانوش استدلال کرده که موسولینی مسئول یک سری ابتکارات سیاسی یکپارچه ای است که فاشیسم را به نیرویی قدرتمند در اروپا بدل ساخت. اولین ابتکار این بود که وی از وعدهٔ مبهم بازسازی ملی فراتر رفته و ثابت کرد که جنبش [فاشیسم] می‌تواند عملاً قدرت را تصاحب کرده و حکومتی در سراسر یک کشور بزرگ با خط مشی فاشیستی تشکیل دهد. دوم اینکه، جنبش فاشیستی ادعا کرد که نمایندهٔ تمامی جامعهٔ سیاسی کشور است، نه نمایندهٔ یک طبقه مثلاً کارگر یا آریستوکراسی. وی تلاش زیادی برای مشمول کردن عنصر کنارگذاشته شدهٔ کاتولیکی نیز نمود. او نقش‌های اجتماعی مردم را برای بخش‌های اصلی فعالیت‌های اجتماعی تعریف کرد به جای اینکه به آنها اجازه دهد در پشت صحنه (مخفیانه) عمل کند. سوم این که وی یک کیش «تک رهبری» برقرار ساخت که توجه رسانه‌ها و مباحث ملی را بر شخصیت خودش متمرکز نمود. به عنوان یک روزنامه‌نگار سابق، موسولینی مهارت و استادی شگرفی در به‌کارگیری تمامی اشکال رسانه‌های جمعی (از جمله ابداعات جدیدی مثل فیلم و رادیو) از خود نشان داده بود. چهارم، وی عضویت سراسری حزبی به وجود آورد که شامل برنامه‌هایی برای مردان جوان، زنان جوان، و سایر گروه‌هایی که حالا می‌توانستند راحت تر بسیج شده و تحت نظر قرار گیرند، می‌شد. وی تمامی تشکیلات سیاسی و احزاب را از کار انداخت (البته این اقدام به هیچ وجه یک ابتکار نیست). همانند تمامی دیکتاتورها وی آزادانه از تهدید خشونت فراقانونی استفاده کرد تا مخالفان خود را بترساند، مانند خشونت عملی پیراهن سیاهانش در جریان کشته شدن ماتئوتی.