stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هامفری گیلبرت
میراث

گیلبرت بخشی از نسل برجستهٔ مردان دوونشایر بود که نقش‌های ماجراجو، نویسنده، سرباز و دریانورد را با هم ترکیب کردند. آلفرد لزلی روس دربارهٔ او نوشته‌است:
یک نمونهٔ روان‌شناختی جالب، با علائم شخصیتی پریشان‌حال که اغلب با مردان برجسته همراه است و به هیچ وجه شامل دیدگاه ویکتوریایی فروید از دریانورد سادهٔ دورهٔ ملکه الیزابت نمی‌شود. او فردی پرشور و عجول بود، طبیعتی متمایل به خشونت و بی‌رحمی داشت – همان‌طور که در سرکوب وحشیانهٔ شورشیان در ایرلند نشان داد - اما همچنین روشن‌فکر و بلندپرواز بود و ذهنی جستجوگر و خلاق با جاذبهٔ شخصی داشت. دیگران هم مجذوب و هم از او بیزار بودند و از او پیروی می‌کردند، اما در عین حال به او بدگمان نیز بودند.
گیلبرت برای ابتکار، خلاقیتش و شاید حتی موفقیت‌هایش فردی برجسته و سرشناس بود و نقش و تأثیری مهم در مستعمره‌سازی اولستر و مونستر، ایرلند داشت که به اجبار توسط انگلیسی‌ها مستعمره شدند و در نهایت در ماجراجویی در آمریکا خوش درخشید. رسالت تصاحب فاندلند جدید توسط او در نهایت در سال ۱۶۱۰ محقق شد. مهم‌تر از همه، صدور اجازه نامهٔ سلطنتی به رالی در ۱۵۸۴ بود که تا حدی مبتنی بر اجازه نامهٔ پیشین گیلبرت بود؛ با این حمایت، او سفر اکتشافی روانوک را انجام داد که اولین تلاش مستمر پادشاهی انگلستان برای ایجاد مستعمرات در آمریکای شمالی بود.
گیلبرت پدر رالی گیلبرت بود که قرار بود دومین فرماندهٔ مستعمرهٔ نافرجام پوفام در مِین شود. یکی از بستگان دورش، معمار چارلز پیرپونت هنری گیلبرت بود.
جان دیویس، گیلبرت‌ساند در نزدیکی گرینلند را به نام او نام‌گذاری کرد.
در دانشگاه مموریال فاندلند جدید، دادگاهی از ساختمان‌های برتون پاند، به افتخار او «دادگاه گیلبرت» نام دارد.
کتابشناسی

Payne, Edward John. (1893, 1900). Voyages of the Elizabethan Seamen to America. 1, 2.
Ronald, Susan. (2007). The Pirate Queen: Queen Elizabeth I, her Pirate Adventurers, and the Dawn of Empire. Harper Collins: New York. ISBN 0060820667.
Quinn, David B. (1966). The Elizabethans and the Irish. Folger Shakespeare.
قلیانساز (کلیبر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قلیانساز قلیانساز | قلیانساز قلیانساز |
| --- | --- |
village: village
قلیانساز: قلیانساز
مختصات: ۳۹°۰۲′۰۱″ شمالی ۴۷°۱۱′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۳۳۶۱°شمالی ۴۷٫۱۹۶۶۷°شرقی﻿ / 39.03361; 47.19667: مختصات: ۳۹°۰۲′۰۱″ شمالی ۴۷°۱۱′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۳۳۶۱°شمالی ۴۷٫۱۹۶۶۷°شرقی﻿ / 39.03361; 47.19667
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان کلیبر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش آبش‌احمد
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان سیدان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قلیانساز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سیدان بخش آبش‌احمد شهرستان کلیبر واقع شده‌است.
در این روستا تنها سه خانوار زندگی می‌کنند.
اگوگلیانو

مکان
| Agugliano | Agugliano |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Agugliano: Comune di Agugliano
ناحیه: مارکه
استان / شهرستان: استان آنکونا (AN)
دهستان: Castel D'Emilio, la Chiusa, il Molino
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۷ کیلومتر مربع (۸٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۳ متر (۶۶۶ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۴٬۳۴۸
 • تراکم: ۲۰۰/کیلومتر مربع (۵۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Aguglianesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 60020
پیش‌شماره تلفن: 071
وبگاه: وبگاه رسمی
اگوگلیانو (به ایتالیایی: Agugliano) یک سکونتگاه در ایتالیا است که در استان آنکونا واقع شده‌است.
خصوصیات

اگوگلیانو ۲۱٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۴۸ نفر جمعیت دارد و ۲۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانشگاه مک فرسون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:The McPherson University logo.png: پرونده:The McPherson University logo.png
نام‌های پیشین: دانشگاه لایف
شعار: برای ایجاد افرادی با تعالی و صداقت برای خدمات
نوع: خصوصی
بنیانگذاری شده: ۲۰۱۲
رئیس دانشگاه: کریستوفر کولاد
معاون رئیس دانشگاه: فرانسیس ایگباسان
دانشجویان: بیشتر از ۱٬۰۰۰
موقعیت: ایالت اوگون، نیجریه
پردیس: شهری
روزنامه: مک یو اکو
نام ورزشی: McU
وبگاه: وبگاه رسمی
دانشگاه مک‌فرسون (McU) که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد. این دانشگاه به نام ایمی سمپل مک‌فرسون - بنیان‌گذار کلیسای فورسکوئر انجیل، که چشم‌انداز و مأموریتش همیشه تأثیرگذاری بر زندگی از طریق رهبری، توسعه و خدمات بوده‌است، نام‌گذاری شده‌است. دانشگاه مک‌فرسون به سرعت در حال شکل‌گیری به عنوان مرکز فعالیت‌های فکری است. این دانشگاه مجهز به امکانات مدرن ICT است. این مؤسسه همچنین به دلیل نظم و انضباط آکادمیک، حسن اخلاق و مزیت رقابتی آن که تحولی در آموزش نیجریه ایجاد می‌کند، شناخته شده‌است.
آتیا

نمایی از سکهٔ دوران سکا با نگارهٔ پادشاه آتیا
آتیا یا آتئاس (۴۲۹-۳۳۹ (پیش از میلاد)) برپایهٔ بنمایه‌های یونانی و رومی بزرگترین پادشاه سکائیه بود که در نبرد با فیلیپ دوم مقدونی در ۳۳۹ پیش از زایش مسیح جان باخت و امپراتوریش نیز از میان‌رفت.
همبستگی سکاها

می‌نماید که آتیا در نزدیک به ۴۰۰ پیش از زایش پادشاهان سه‌گوشهٔ سرزمین سکاها را کنارزده و خود نیروی یکهٔ سراسر سرزمین سکاستان شده باشد. تا دههٔ ۳۴۰ پیش از میلاد او همه قبیله‌های سکایی را از دانوب تا مرداب‌های میوتی هم‌پیمان نموده‌بود. پایتخت او در نزدیکی شهر امروزی کامیانکا در کنار دنیپر از سوی باستانشناسان شوروی یافته‌شده‌است.
پلوتارخ داستان‌های چندی را از آتیا نوشته‌است. از آن جرگه داستان فلوتزنی که به بند او افتاد و آتیا وی را ناچار کرده‌بود که برای سربازان و اسبانش بنوازد. و همچنین نامه‌ای که آتیا به فیلیپ نوشت و خود را تشنهٔ جنگ با او خواند.
جنگ با مقدونیه

آتیا در سال‌های پایانی زندگیش به بالکان رخنه‌کرده و دست به مرزهای مقدونی-یونانی می‌یازید. از بنمایه‌های یونانی برمی‌آید که او در تراکیه به نبرد با قبیلهٔ هیستریان‌ها پرداخته‌است. در روند این جنگ میان مقدونی‌ها و سکاها اختلاف‌هایی پدیدآمد. در آینده هنگامی که مقدونیه بیزانتیوم را محاصره‌کرده‌بود فیلیپ از آتیا آذوقه خواست، ولی سکاها به بهانه خشکسالی در سکائیه از یاری رساندن به مقدونی‌ها سرباززدند. واپسین بهانه در دست فیلیپ برای جنگ با سکاها زمانی بود که آتیا تندیس هرکولی را که فیلیپ برای گذاردن در دهانه دنیپر بدو پیشکش کرده بود را برگرداند.
در در ۳۳۹ پیش از زایش عیسی دو سپاه در جلگه‌ای که امروزه دوبرویا خوانده‌می‌شود به هم‌رسیدند. آتیای نودساله در کشاکش نبرد کشته‌می‌شود و ارتشش از هم می‌پاشد. می‌نماید که فیلیپ هم زخمی‌شده و اسبش کشته‌شده‌باشد. فیلیپ در برابر به بردگی کشاندن ۲۰هزار زن سکایی و بردنشان به مقدونیه آشتی را پذیرفت. از آن پس تا فرمانروایی سیلوروس در سدهٔ دوم پیش از زایش سرزمین سکاها پاره‌پاره شده و ایشان چیرگیشان را بر استپ‌های پونتیک از دست‌دادند.
فیلم‌شناسی بونگ جون هو

بونگ جون هو در نخستین نمایش فیلم اوکجا در ژاپن، سال ۲۰۱۷
بونگ جون هو، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است که فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۹۴ پس از ساخت فیلم‌های کوتاه مرد سفید، خاطرات در قاب من و ناسازکاری آغاز کرد. در سال ۱۹۹۷، بونگ فیلم‌نامهٔ فیلم بلند متل کاکتوس را نوشت و همچنین به عنوان دستیار کارگردان در آن فعالیت کرد. دو سال بعد، او فیلمنامهٔ فیلم فانتوم: زیردریایی را نوشت و سپس با فیلم سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند (۲۰۰۰) اولین تجربه کارگردانی فیلم بلند خود را به دست آورد. در سال‌های بعد، بونگ فیلمنامهٔ فیلم‌های خاطرات قتل (۲۰۰۳)، میزبان (۲۰۰۶)، مادر (۲۰۰۹) و برف‌شکن (۲۰۱۳)، که همگی تحسین‌های جهانی منتقدان را به‌دست آوردند.
پس از نویسندگی و تهیه‌کنندگی فیلم نه دریا در سال ۲۰۱۴، بونگ نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی فیلم اکشن ماجراجویی اوکجا را بر عهده گرفت که برای دریافت جایزه نخل طلا در هفتادمین جشنواره فیلم کن نامزد شد. در حین کار بر روی فیلم برف‌شکن، بونگ ترغیب شد که یک نمایشنامه بنویسد که در نهایت منجر به خلق و انتشار فیلم انگل در سال ۲۰۱۹ شد. این فیلم جایزه نخل طلای را دریافت کرد، تحسین جهانی منتقدان را به همراه داشت و موفق به کسب جوایز متعددی شد. همچنین این فیلم جایزه اسکار بهترین کارگردانی را برای بونگ به ارمغان آورد و به این ترتیب به عنوان یک فیلمساز برجسته در سطح جهانی شناخته شد.
اعتبارات تولید > فیلم‌های بلند

| سال | عنوان> فارسی | عنوان> کره‌ای | معرفی‌شده به عنوان> کارگردان | معرفی‌شده به عنوان> نویسنده | معرفی‌شده به عنوان> تهیه‌کننده | توضیحات | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۷ | متل کاکتوس | 모텔 선인장 | نه | آری | نه | همچنین دستیار کارگردلن |  |
| ۱۹۹۹ | فانتوم: زیردریایی | 유령 | نه | آری | نه |  |  |
| ۲۰۰۰ | سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند | 플란다스의 개 | آری | آری | نه |  |  |
| ۲۰۰۳ | خاطرات قتل | 살인의 추억 | آری | آری | نه |  |  |
| ۲۰۰۵ | دفتر خاطرات جنوبگان | 남극일기 | نه | آری | نه |  |  |
| ۲۰۰۶ | میزبان | 괴물 | آری | آری | نه |  |  |
| ۲۰۰۹ | مادر | 마더 | آری | آری | نه |  |  |
| ۲۰۱۳ | برف‌شکن | 설국열차 | آری | آری | نه |  |  |
| ۲۰۱۴ | مه دریا | 해무 | نه | آری | آری |  |  |
| ۲۰۱۷ | اوکجا | 옥자 | آری | آری | آری |  |  |
| ۲۰۱۹ | انگل | 기생충 | آری | آری | آری |  |  |
| ۲۰۲۵ | میکی ۱۷ | 미키17 | آری | آری | آری |  |  |
| TBA | فیلم پویانمایی بدون عنوان |  | آری | آری | آری | همچنین آرتیست استوری‌بورد |  |
اعتبارات تولید > فیلم‌های کوتاه

| سال | عنوان | کارگردان | نویسنده | بخش | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۴ | مرد سفید | آری | آری | — |  |
| ۱۹۹۴ | خاطرات در قاب من | آری | آری | — |  |
| ۱۹۹۴ | ناسازگاری | آری | آری | — |  |
| ۲۰۰۳ | هویت بیست سالگی | آری | آری | «سینک اند رایز» |  |
| ۲۰۰۴ | فیلم‌های کوتاه دیجیتال از سه کارگردان | آری | آری | «آنفلوانزا» |  |
| ۲۰۰۸ | توکیو! | آری | آری | «لرزش توکیو» |  |
| ۲۰۱۱ | ۳٫۱۱ حسی از خانه | آری | آری | «ایکی» |  |
اعتبارات تولید > تلویزیون

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | عنوان | توضیحات | منابع |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۴ | برف‌شکن | مدیر اجرایی تولید |  |
:
اعتبارات تولید > موزیک ویدئو

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سال | ترانه | ترانه | آرتیست | منابع |
| سال | فارسی | اصلی | آرتیست | منابع |
| ۲۰۰۰ | «دان» | 단(但) | کیم دون کیو (김돈규) |  |
| ۲۰۰۳ | «چراغ خیابان تنها» | 외로운 가로등 | هان یونگ ئه (한영애) |  |
اعتبارات بازیگری

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منابع |
| ۱۹۹۴ | ناسازگاری | برادر مأمور تحویل |  |  |
| ۲۰۰۲ | بدون خون بدون اشک | کارآگاه | حضور افتخاری |  |
| ۲۰۰۶ | دو یا سه چیز که در مورد کیم کی یونگ می‌دانم | خودش | فیلم مستند |  |
| ۲۰۰۸ | Crush and Blush | دانش آموز مؤسسه خصوصی | حضور افتخاری |  |
| ۲۰۱۱ | راه کوروساوا | خودش | فیلم مستند |  |
| ۲۰۱۲ | کتاب رستاخیز | لی جون هو | حضور افتخاری |  |
| ۲۰۱۲ | آری آری سینمای کره | خودش | فیلم مستند |  |
| ۲۰۱۷ | آخرین قطار به سئول | خودش | فیلم مستند |  |
بازخورد منتقدان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | فیلم | راتن تومیتوز | متاکریتیک |
| ۲۰۰۰ | سگ‌هایی که پارس می‌کنند گاز نمی‌گیرند | ۸۸٪ (۱۶ نقد و بررسی) | ۶۶ (۸ نقد و بررسی) |
| ۲۰۰۳ | خاطرات قتل | ۹۵٪ (۷۴ نقد و بررسی) | ۸۲ (۱۷ نقد و بررسی) |
| ۲۰۰۶ | میزبان | ۹۳٪ (۱۵۵ نقد و بررسی) | ۸۵ (۳۵ نقد و بررسی) |
| ۲۰۰۹ | مادر | ۹۶٪ (۱۱۸ نقد و بررسی) | ۷۹ (۳۱ نقد و بررسی) |
| ۲۰۱۳ | برف‌شکن | ۹۴٪ (۲۵۷ نقد و بررسی) | ۸۴ (۳۸ نقد و بررسی) |
| ۲۰۱۷ | اوکجا | ۸۶٪ (۲۳۹ نقد و بررسی) | ۷۵ (۳۶ نقد و بررسی) |
| ۲۰۱۹ | انگل | ۹۹٪ (۴۶۷ نقد و بررسی) | ۹۶ (۵۲ نقد و بررسی) |
| ۲۰۲۵ | میکی ۱۷ | ۷۹٪ (۲۰۵ نقد و بررسی) | ۷۳ (۵۴ نقد و بررسی) |
دانشگاه ملی کشاورزی لا مولینا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Universidad Nacional Agraria La Molina: Universidad Nacional Agraria La Molina
شعار: من می‌خواهم انسان و زمین را پرورش دهم
شعار به انگلیسی: I want to cultivate the Man and the Land
نوع: عمومی (ملی)
بنیانگذاری شده: ۲۲ ژوئیه ۱۹۰۲
رئیس دانشگاه: دکترای انریکه ریکاردو فلورس ماریازا
دانشجویان: ۶۴۲۴
کارشناسی: ۵۱۷۶
تحصیلات تکمیلی: ۱۲۴۸
موقعیت: لیما، پرو
پردیس: حومه شهر ۵۵۰ جریب فرنگی (۲٫۲ کیلومتر مربع)
رنگ آموزشگاه: Green
تعلق ورزشی به: انجمن دانشگاه‌های ملی پرو(AUNAP)
وبگاه: www.lamolina.edu.pe
دانشگاه ملی کشاورزی که رسماً به آن دانشگاه ملی کشاورزی - لا مولینا (به اسپانیایی: Universidad Nacional Agraria La Molina) (UNALM) نیز گفته می‌شود، یک دانشگاه دولتی در لیما، پرو است. این دانشگاه در زمینه‌های علوم کشاورزی، زیست‌شناسی و جنگل‌داری شهرت خاصی دارد و همچنین تنها دانشگاه در پرو است که مدرک‌های هواشناسی را ارائه می‌دهد. این دانشگاه به هشت دانشکده که شامل دوازده بخش دانشگاهی است، سازماندهی شده‌است. این دانشگاه یکی از مهم‌ترین موسسات آموزش عالی پرو محسوب می‌شود.
در سال ۱۹۰۱، در زمان دولت رئیس‌جمهور ادواردو لوپز د رومانا، ایجاد مدرسه ملی کشاورزی و علوم دامپزشکی با مشارکت یک مأموریت بلژیکی برنامه‌ریزی شد. افتتاح رسمی مدرسه در ۲۲ ژوئیه ۱۹۰۲ بود. در سال ۱۹۱۲، ایستگاه مرکزی زراعی با هدف توسعه بخش کشاورزی ایجاد شد.
ادالاگره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Adalagere | Adalagere |
| --- | --- |
روستا: روستا
ایالت: کارناتاکا
بخش: بخش تومکور
Taluka s: Gubbi
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Tumkur
نماینده شهر: Village Panchayat
ادالاگره (به انگلیسی: Adalagere) در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
له مارس، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Le Mars, Iowa | Le Mars, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: "Ice Cream Capital Of The World": نام مستعار: "Ice Cream Capital Of The World"
Location of Le Mars within County and State: Location of Le Mars within County and State
U.S. Census Map: U.S. Census Map
مختصات: ۴۲°۴۷′۲۰″ شمالی ۹۶°۹′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۷۸۸۸۹°شمالی ۹۶٫۱۶۵۸۳°غربی﻿ / 42.78889; -96.16583: مختصات: ۴۲°۴۷′۲۰″ شمالی ۹۶°۹′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۷۸۸۸۹°شمالی ۹۶٫۱۶۵۸۳°غربی﻿ / 42.78889; -96.16583
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان پلیموث، آیووا
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council
 • شهردار: Dick Kirchoff
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۹۷ مایل مربع (۲۳٫۲۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۸٫۹۶ مایل مربع (۲۳٫۲۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۳۴ فوت (۳۷۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۹٬۸۲۶
 • برآورد (2012): ۹٬۷۹۵
 • تراکم: ۱۰۹۶٫۷/مایل مربع (۴۲۳٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51031
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-44400
GNIS feature ID: 0458255
وبگاه: lemarsiowa.com
له مارس (به انگلیسی: Le Mars) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۸۲۶ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
محمد خدابنده‌لو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 خدابنده‌لو در تمرینات پرسپولیس، سال ۲۰۲۴:  خدابنده‌لو در تمرینات پرسپولیس، سال ۲۰۲۴
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۶ شهریور ۱۳۷۸ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  تهران، ایران
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک هجومی،وینگر راست
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  پرسپولیس
شمارهٔ پیراهن:  ۷۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۴–۲۰۱۷:  پیکان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۱ |  پیکان |  ۴۷ |  (۲) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  ذوب‌آهن |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  گل‌گهر |  ۲۸ |  (۳) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  مس رفسنجان |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۲۴– |  پرسپولیس |  ۱۹ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۷ |  جوانان ایران |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۲ |  امید ایران |  ۱۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۴۰۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ خرداد ۱۴۰۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۲۲
محمد خدابنده‌لو (زادهٔ ۱۶ شهریور ۱۳۷۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک هجومی  برای باشگاه فوتبال پرسپولیس در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند.
اوایل زندگی

محمد خدابنده لو ۱۶ شهریور ۱۳۷۸ در جنوب تهران در خانواده آذری از طایفه خدابنده لو از مشهورترین و قدیمی‌ترین خاندان‌های ایرانی زاده شد.
آمار > باشگاهی

تا تاریخ ۱۲ خرداد ۱۴۰۳
| باشگاه | فصل | لیگ> دسته | لیگ> بازی | لیگ> گل | جام‌حذفی> بازی | جام‌حذفی> گل | قاره‌ای> بازی | قاره‌ای> گل | سوپرجام> بازی | سوپرجام> گل | مجموع> بازی | مجموع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| پیکان | ۹۷–۱۳۹۶ | لیگ برتر | ۵ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۵ | ۰ |
| پیکان | ۹۸–۱۳۹۷ | لیگ برتر | ۴ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۴ | ۰ |
| پیکان | ۹۹–۱۳۹۸ | لیگ برتر | ۱۶ | ۰ | ۱ | ۰ | – | – | – | – | ۱۷ | ۰ |
| پیکان | ۰۰–۱۳۹۹ | لیگ برتر | ۲۲ | ۲ | ۱ | ۰ | – | – | – | – | ۲۳ | ۲ |
| مجموع پیکان | مجموع پیکان | مجموع پیکان | ۴۷ | ۲ | ۲ | ۰ | – | – | – | – | ۴۹ | ۲ |
| ذوب‌آهن | ۰۱–۱۴۰۰ | لیگ برتر | ۲۷ | ۲ | ۲ | ۱ | – | – | – | – | ۲۹ | ۳ |
| مجموع ذوب‌آهن | مجموع ذوب‌آهن | مجموع ذوب‌آهن | ۲۷ | ۲ | ۲ | ۱ | – | – | – | – | ۲۹ | ۳ |
| گل‌گهر | ۰۲–۱۴۰۲ | لیگ برتر | ۲۸ | ۳ | ۲ | ۰ | – | – | – | – | ۳۰ | ۳ |
| مجموع گل‌گهر | مجموع گل‌گهر | مجموع گل‌گهر | ۲۸ | ۳ | ۲ | ۰ | – | – | – | – | ۳۰ | ۳ |
| مس رفسنجان | ۰۳–۱۴۰۲ | لیگ برتر | ۱۵ | ۱ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۱۵ | ۱ |
| مجموع مس رفسنجان | مجموع مس رفسنجان | مجموع مس رفسنجان | ۱۵ | ۱ | ۰ | ۰ | – | – | – | – | ۱۵ | ۱ |
| پرسپولیس | ۰۳–۱۴۰۲ | لیگ برتر | ۱۲ | ۰ | ۲ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | ۱۴ | ۰ |
| مجموع پرسپولیس | مجموع پرسپولیس | مجموع پرسپولیس | ۱۲ | ۰ | ۲ | ۰ | ۰ | ۰ | – | – | ۱۴ | ۰ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۱۲۹ | ۸ | ۸ | ۱ | – | – | – | – | ۱۳۷ | ۹ |
افتخارات

لیگ برتر خلیج فارس
قهرمان (۱): ۰۳–۱۴۰۲
مسجد جمکران
تاریخچه > نام

این مسجد، به خاطر نزدیکی به جمکران، به مسجد جمکران شهرت یافته‌است و به دلیل انتساب به حجت بن الحسن، مسجد صاحب‌الزمان هم نامیده می‌شود، در گذشته به مسجد قدمگاه نیز مشهور بوده‌است.
تاریخچه > پیشینه

به گزارش تاریخ قم، اولین مسجدی که در قم، پیش از مهاجرت اشعریان از کوفه به این شهر در اوایل قرن دوم، بنا گردید، مسجد قریه جمکران بود که خَطّاب اسدی آن را بنیان نهاد و در آن به تنهایی نماز می‌گزارد. مدرسی طباطبایی احتمال داده‌است که مسجد جمکران فعلی همان مسجد خطّاب اسدی باشد که پس از گریز ساکنان غاضریه از قبیله بنی اسد به جمکران، به هنگام قیام مختار در کوفه، توسعه بیشتری یافت. اما قول مشهور دربارهٔ ساخت مسجد کنونی جمکران به داستانی بر می‌گردد که میرزا حسین نوری نقل کرده‌است. بر طبق این حکایت، حسن بن مثله جمکرانی در پی رؤیایی که می‌بیند، در سه‌شنبه ۱۷ رمضان ۳۷۳ هجری قمری به خدمت حجت بن الحسن می‌رسد و در آن جلسه دستورِ ساخت مسجد در مکانی که برگزیده و در آن نشانه‌هایی قرار داده شده، نماز خاص آن مسجد و قربانی کردن یک بز و انفاق آن بر مردم به او ابلاغ می‌گردد، سپس سیدابوالحسن، از درآمد زمین مزبور، که در اختیار حسن بن مسلم بوده، به اضافه وجوه حاصل از اراضی رَهَقِ ناحیه اَردَهالِ کاشان، مسجد را، با سقفی از چوب، احداث می‌کند. محققان چند اِشکال بر این حکایت وارد کرده‌اند، که از آن جمله است: وفات شیخ صدوق قبل از وقوع این حادثه؛ تألیف کتاب تاریخ قم در ۳۷۸ و نبود نسخه‌ای از اصل عربی آن و ذکر نشدن این حکایت در نسخه فارسی آن؛ و اثبات‌نشدن درستی انتساب کتاب مونس الحزین فی معرفة الحق و الیقین به شیخ‌صدوق. برخی نیز به این اِشکالها پاسخ داده‌اند. در عین حال، در دهه‌های اخیر بسیاری از مراجع تقلید و علما برای این مسجد احترام و قداست ویژه قائل شده و برای عبادت در آنجا حضور یافته و عبادت در آنجا را به دیگران نیز توصیه کرده‌اند. نجم الدین طبسی به نقل از ناصر مکارم شیرازی می‌گوید که مسجد مقدس جمکران دارای سند قطعی است و به دستور حجت بن الحسن تأسیس شده و اجازه نمی‌دهیم که کسی با شبهات سندیت مسجد را زیر سؤال ببرد.
دربارهٔ این مسجد در هیچ‌یک از منابع تاریخی سخنی نیست و تنها منشی قمی، ضمن وقایع سال ۹۸۶، در شرح‌حال میرغیاث‌الدین محمد میرمیران نوشته‌است که او به هنگام توقف در قریه لَنجَرودِ قم، گاهی در مَقامِ با احترام حجت بن الحسن در جمکران اعتکاف می‌کرد، که به گفته فقیهی مقصود از آن مقام، مسجد جمکران است. اطلاع دیگر، مأخود از کتیبه تاریخی مسجد، مشتمل بر شعری با مادّه تاریخ ۱۱۶۷، است که به تعمیر مسجد در آن سال اشاره دارد. ظاهراً در همان زمان راهی درشکه‌رو برای مسجد احداث گردید.
در اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی، ساختمان مسجد قدیمی و نیمه‌ویران بود. رونق مسجد جمکران در دوران اخیر به دلیل کوشش محمدتقی بافقی است. قبل از او فقط بعضی از افراد مطّلع برای شب‌زنده‌داری به مسجد جمکران می‌رفتند. بافقی هر شب چهارشنبه، به همراه گروهی از طلاب، پیاده به مسجد می‌رفت و نماز مغرب و عشاء را در آنجا اقامه می‌کرد و تا اذان صبح در آنجا به عبادت می‌پرداخت و بدین‌ترتیب، توجه مردم را به این مسجد جلب کرد.پس از تشکیل نخستین هیئت امنای مسجد در ۱٣۴۹ ه‍. ش، تحت نظارت سازمان اوقاف، توجه بیشتری به این مسجد شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شورای مدیریت حوزه علمیه قم اعضای هیئت اعضای هیئت امنا را معرفی کرد و اداره اوقاف نیز نظارت بر امور مسجد را برعهده گرفت. این مسجد دارای ساختمان اداری، هیئت امنا، دایره انتظامات، دفتر ثبت کرامات، واحد انتشارات و تحقیقات، واحد ارشاد و کتابخانه تخصصی است و سالانه حدود پانزده میلیون زائر دارد.
بسیاری از شیعیان شب چهارشنبه و شب نیمه شعبان - سالروز تولد حجت بن الحسن - به این مسجد می‌روند و اعمال آن را بجا می‌آورند. اعمال آن دو رکعت نماز تحیت مسجد است و دو رکعت نماز که به نماز امام زمان مشهور است به شیوه‌ای خاص به‌جای آورده می‌شود.
ساخت و بنای فعلی

به گفته دانشنامه اسلام، ساختمان مسجد پیش از دوران افشاریه ساخته شده‌است، ولی از ویژگی‌های معماری عصر صفوی در مسجد جمکران اطلاعی در دست نیست. برطبق کتیبه مسجد، بنایی که در ۱۱۶۷ میرزا علی اکبر جمکرانی آن را تعمیر کرد، شامل مسجدی ستون‌دار به ابعاد ۱۷×۵ متر با چهار فرش‌انداز، در جنوب صحنی به ابعاد ۱۷×۱۳ متر بوده‌است. میرزا علی‌اصغر اتابک در اوایل حکومت مظفرالدین‌شاه مسجد و صحن آن را تعمیر کرد و حجره‌ها و ایوان‌های در اطراف صحن و دو آب‌انبار، یکی در صحن و دیگری در خارج از صحن، بنا کرد. بافقی نیز تعمیراتی در مسجد انجام داد و در آنجا آب انباری احداث کرد. در طی تعمیر مسجد در دوره قاجار، تزئیناتی به بنا افزوده شد که شامل ازاره کاشی‌کاری خشتی هفت‌رنگ به ارتفاع ۱٫۵ متر و تزئیناتی با نقوش اسلیمی با آب طلا و لاجورد در قسمت فوقانی و کتیبه‌ای از کاشی‌های خشتی به خط ثلث از سوره جمعه در بخش میانی شبستان مسجد بود. در میان محراب مرکزی چاه کوچکی قرار داشت که دهانه آن با سنگ مرمر میان‌تهی پوشانده شده بود و برخی زائران برای تبرک از درون آن خاک می‌بردند. در وسط همین محراب قطعه سنگ دیگری از مرمر قرار داشت که در میان آن اثر یک قدم بزرگ، به نشان قدمگاه بودن مسجد بود. در سال ۱۳۵۰، با دستور آیت الله فیض چاه را پُر کردند و سنگ را کندند، زیرا به اعتقاد او نشان بدعت بود.
در ۱۳۳۲ ه‍.ش مسجد جمکران توسط سید محمد آقازاده تعمیر و بعضی قسمت‌های آن تجدید بنا شد و تالاری در جنوب صحن، با شش ستون از تیرآهن، به طول هفده و عرض چهار متر، احداث گردید که در واقع همان محوطه ورودی مسجد بود. در بخش شرقی صحن نیز تالاری به عرض چهار و طول سیزده متر، با تزئیناتی از آجرهای تراش و کاشی‌های هفت‌رنگ و نمای ورود به صحن در این دوران ایوانی آجری با پوشش گچی در سقف و اِسْپَر مزین به کاشی هفت‌رنگ در دو طرف بوده‌است. در نمای درگاه نیز کتیبه‌هایی با مضامین اهمیت ادای به موقع نماز و تاریخ‌های ۱۳۱۸ و ۱۳۷۱ وجود داشته‌است. در قسمت جنوب‌شرقی مسجد گلدسته آجری هشت ترکی به ارتفاع هفده متر قرار داشته که، در ۱۳۱۸ ساخته شده بوده‌است.
پس از انقلاب

هم‌زمان با پیروزی انقلاب اسلامی و افزایش زائران و لزوم گسترش بنا، هسته تاریخی مسجد تخریب شد و به شکل مربعی علامت‌گذاری گردید که با سنگ‌فرش جداگانه‌ای با نوار سیاه و سفید مشخص شده‌است. پس از آن، با خریداری زمین‌های کشاورزی اطراف مسجد، چهل هکتار زمین در اختیار مسجد جمکران قرار گرفت که ۵٫۵ هکتار آن به محوطه و صحن اصلی اختصاص یافت. در وضع موجود، مسجد دارای شش ورودی به صحن، از شش جهت، است که درِ شمال شرقی آن در محور شبستان اصلی مسجد قرار دارد و در طرفین آن دو مناره عظیم بتونی با قاعده مربع و ساقه هشت وجهی در پنج طبقه و به ارتفاع ۸۵ متر است. بنای جدید مسجد، مسجد مَقام نامیده می‌شود. ایوان ورودی این مسجد، تماماً مزین به کاشی‌های معرق در بدنه و لچکی‌های و مقرنس‌کاری در سقف است و از طریق سه ورودی، یکی در مرکز و دو ورودی در هریک از طرفین به شبستان راه دارد. مناره‌های طرفین این ایوان، با ارتفاع شصت متر، نیز مزین به کاشی معرق و به شکل چندوجهی در قسمت‌های تحتانی، مدوّر در ساقه و گلدسته‌ای در قسمت فوقانی است. شبستان اصلی به شکل هشت ضلعی و دارای سه ورودی در شمال و دو ورودی در جنوب است. این شبستان دارای هشت ستون هشت وجهی مزین به کاشی‌های معرق و مقرنس کاری است که گنبد مسجد با سازه‌ای فلزی بر فراز آن استوار شده‌است. در ساقه گنبد ۲۳ پنجره مشبک فلزی با شیشه‌های رنگارنگ گذاشته شده‌است که نور شبستان را تأمین می‌کنند. سطح داخلی گنبد سراسر مزین به کاشی‌های معرق با تلفیق آجر است. طوق زیر پنجره‌ها کتیبه‌ای به خط ثلث با آیاتی از سوره انسان است. سطح خارجی گنبد سهمی شکل بنا نیز با کاشی‌های فیروزه‌ای پوشیده و با کتیبه‌های لا اله الا الله و ترنج‌های تزئینی، با ذکر یا مهدی ادرکنی در داخل آن، تزئین شده‌است. ازاره داخلی مسجد تا ارتفاع ۱٫۸ متر با سنگ مرمر پوشیده شده و بقیه قسمت‌های بدنه داخلی تا زیرسقف مزین به کاشیکاری با تلفیق آجر است. شبستان‌های غربی و شرقی هرکدام با چهارهزار مترمربع زیربنا دارند. قسمت‌های داخلی این شبستان‌ها آیینه‌کاری شده‌است و هریک از شبستان‌ها دارای دو گنبد قرینه هستند. مسجدی معروف به مسجد مرمر، که فضای داخلی آن با مرمر سبز پوشانده شده، به مسجد مقام متصل است.
مجموعه مسجد

مجموعه مسجد جمکران دارای چند حسینیه، بازارچه، زائرسرا، ساختمان اداری و غیره است. براساس طرح مصوب ۱۳۸۲ ه‍. ش، ۲۵۰ هکتار برای مجموعه مسجد جمکران در نظر گرفته شده‌است که از این مقدار ۴۰۰، ۲۹ مترمربع به مسجد با پنج شبستان اختصاص می‌یابد و بقیه شامل صحن و ساختمان‌های اداری و خدماتی و ملزومات دیگر خواهد بود.
نگارخانه

جاده منتهی به مسجد جمکران
صحن جامع مهدوی در روز بارانی
نمایی از مسجد جمکران
نمایی از مسجد جمکران
نماز جماعت در مسجد جمکران، نیمه شعبان ۱۴۰۱
شب‌های چهارشنبهٔ مسجد جمکران
جشن نیمه شعبان در مسجد
مسجد جمکران - سال ۱۳۹۶
گنبد و گلدسته مسجد از بالای بام
مسجد جمکران - تابستان ۱۳۹۸
مسجد جمکران - تابستان ۱۳۹۸
دور نمایی از مسجد جمکران در شب
مراسم شب قدر رمضان ۱۳۹۶
نمایی از شبستان مسجد مقام