stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویدکون کوئیسلینگ
شروع فعالیت سیاسی > بازگشت نهایی به نروژ

ویدکون کوئیسلینگ، ۹ سال از ۱۲ سال قبلی را در خارج از کشور گذرانده بود، اما تجربه عملی در سیاست احزاب، خارج از روابط داخلی ارتش نروژ کسب نکرده بود. او سرانجام در ماه دسامبر ۱۹۲۹ به نروژ بازگشت. کوئیسلینگ، با خود طرحی را برای ایجاد تغییرات به همراه داشت. وی، نام طرح خود را «نورسک آکسیون» (جنبش نروژی) گذاشته بود. ساختار تشکیلاتی که او برنامه‌ریزی کرده بود، شامل واحدهای ملی، منطقه ای و محلی، با هدف جذب نیرو، به شیوهٔ حزب کمونیست شوروی بود. این سازمان مانند سازمانهای دست راستی مشابه در فرانسه، از ایجاد تغییرات اساسی در مناسبات و قوانین و متن قانون اساسی حمایت می‌کرد. طبق این برنامه مجلس نروژ یا استورتینگه، به دو شعبه تقسیم می‌شد و با الهام از سبک شوروی، نمایندگان یکی از شعبه‌ها، تنها باید از میان طبقهٔ کارگران انتخاب می‌شدند. توجه کوئیسلینگ، بیشتر روی جنبه‌های سازمانی قضایا متمرکز بود تا جنبه‌های عملی اداری و قانونی؛ برای مثال تمام اعضای جنبش، باید در سلسله مراتب نظامی سازمان، تعیین تکلیف شده بودند.
در مرحلهٔ بعدی، ویدکون کوئیسلینگ، تعداد زیادی عتیقه و آثار هنری را که با قیمت ارزان در روسیهٔ پس از انقلاب به دست آورده بود، فروخت. مجموعهٔ وی حدود ۲۰۰ تابلوی نقاشی را شامل می‌شد، از جمله آثاری که ادعا می‌شد از رامبرانت، گویا، سزان و دیگر مشاهیر هنری است. این مجموعه، که شامل گنجینه‌های واقعی بود، تقریباً ۳۰۰ هزار کرون به نرخ آن زمان، بیمه شده بود. در بهار ۱۹۳۰، کوئیسلینگ، دوباره به پریتز، که دوباره به نروژ آمده بود، پیوست. آن دو در جلسات گروهی، متشکل از افسران میان سال و بازرگانان، به‌طور منظم شرکت داشتند. این جلسات، بعدها به عنوان نمونهٔ کلاسیک شکل‌گیری جلسات فاشیستی معروف شدند. گویا پریتز مصمم بود تا دوست قدیمی خود کوئیسلینگ، را وارد دنیای سیاست کند.
شروع فعالیت سیاسی > درگذشت نانسن

پس از درگذشت نانسن، در۱۳ مه ۱۹۳۰، کوئیسلینگ، از دوستی خود با سردبیر روزنامهٔ «تیدنس تین» (نشانهٔ زمان) استفاده کرد تا مقالهٔ تحلیلی خود از نانسن را درصفحهٔ نخست جای دهد. ترجمهٔ عنوان این مقاله به فارسی تقریباً چنین است: (اندیشه‌های سیاسی، پیرامون مرگ فریتچوف نانسن) این مقاله در ۲۴ ماه مه سال ۱۹۳۰ در صفحه اول روزنامه «تیدنس تین» منتشر شد. در این مقاله، ۱۰ نکته، برجسته شده بود که ادعا می‌کرد، مکمل دیدگاه و رؤیای نانسن در مورد آیندهٔ نروژ است. از جمله این نکات، یکی تشکیل دولت قدرتمند و عادل بود و دیگری تأکید بیشتر بر نژاد و وراثت.
کوئیسلینگ، این ادعا را در کتاب خود که پاییز همان سال با عنوان «روسیه و ما» به‌صورت ادامه‌دار، در روزنامه «تیدنس تین» (نشانهٔ زمان) چاپ می‌شد، تکرار کرده؛ و گسترش داد. بنا بر تحلیل هانس فردریک دال، حمایت از جنگ علیه بلشویسم و عقاید آشکارا نژادپرستانه ای که کوئیسلینگ، در این کتاب خود اعلان کرده بود، وی را در مرکز توجه سیاسی آن روزگار قرار داد.
علی‌رغم دودلی و تردیدهای قبلی، کوئیسلینگ، در هیئت مدیرهٔ «انجمن سرزمین پدری» در اسلو که قبلاً توسط نانسن هدایت می‌شد، جای گرفت.
همزمان، کوئیسلینگ، و دوست قدیمی وی پریتز، یک جنبش جدید سیاسی، با مضمون «قیام مردمی در نروژ» شکل دادند. شامل یک کمیتهٔ مرکزی ۳۱ نفره و شخص ویدکون کوئیسلینگ، به عنوان رهبر جنبش؛ و یک کمیتهٔ اجرایی یک‌نفره که البته به نظر نمی‌رسد که کوئیسلینگ، ارتباط خاصی با آن داشته‌است. اولین جلسهٔ این تشکیلات در ۱۷ مارس ۱۹۳۱ با هدف مبارزه با «شورش وارداتی کمونیسم فاسد»، برگزار شد.
وزیر دفاع

ویدکون کوئیسلینگ، در بهار سال ۱۹۳۱ از تشکیلات «قیام مردمی در نروژ» جدا شد و در دولت پیدر کالستاد، که نمایندهٔ حزبی بود که توسط کشاورزان هواداری می‌شد؛ در مقام وزیر دفاع، صاحب دفتر شد.
اگر چه، کوئیسلینگ، نه کشاورز بود و نه سابقهٔ دوستی با نخست‌وزیر، پیدر کالستاد، را داشت، اما توسط «توروالد اُدال» که در آن زمان، سردبیر یک نشریه بود، به نام «ناشیونن» (ملت) و ارتباط با کشاورزان داشت و از سیاستهای آنها حمایت می‌کرد، به پیدر کالستاد، معرفی و توصیه شده بود. «توروالد اُدال» خود تحت تأثیر دوست قدیمی کوئیسلینگ، فردریک پریتز، قرار داشت و در این توصیه، روی پریتز، اعتبار باز کرده بود. انتصاب کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع در آن شرایط، باعث شگرفت زدگی بسیاری از نمایندگان وقت مجلس ملی نروژ شد. اولین اقدام کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع، ارسال نیرو برای فرونشاندن آشوب‌های «مِن استاد» بود. یک تجربه به‌شدت تلخ برای جنبش کارگری، که در آن کوئیسلینگ، انتقادات جناح چپ از اعمال خشونت  را نادیده گرفت. کوئیسلینگ، با افشای اطلاعاتی که او از طریق ارتباط قبلی خود با گروه‌های شبه نظامی چپگرا داشت، جهت‌گیری خود را آشکار کرد و تمام نیروی خود را برای مقابله با خطری که ادعا می‌شد توسط کمونیست‌ها، کشور را تهدید می‌کند، اختصاص داد.
وزیر دفاع > ماجرای فلفل

شایعاتی وجود داشت که گویا ویدکون کوئیسلینگ، لیستی از رهبران مخالف در اتحادیه‌های صنفی انقلابی تهیه کرده‌است. گویا در این لیست اسامی افرادی که با تحریکات خود در «مِن اِستاد» باعث ایجاد اغتشاش بوده‌اند، ذکر شده بود. سرانجام تعدادی از این افراد به تلاش برای براندازی دولت و خشونت علیه پلیس متهم شدند. سیاست‌های کوئیسلینگ، همچنین منجر به ایجاد یک گروه شبه نظامی دائمی، به نام «لَیْدانگ» شد که برخلاف سازمانی که قبلاً برنامه‌ریزی کرده بود، برای مقابله با انقلابی‌های چپ طراحی شده بود. با وجود استقبال افسران رده پایین در ذخیره ارتش از این تشکیلات، که نتیجه کاهش بودجهٔ دفاعی بود، تنها هفت واحد در سال ۱۹۳۴ تشکیل شد. محدودیت‌های مالی باعث شده بود که این تشکیلات قبل از آن که به‌طور کامل محو شود، کمتر از هزار نفر را شامل شود.
در اواسط سال ۱۹۳۲، تشکیلات موسوم به قیام مردمی نروژ، اعلام کرد که حتی اگر ویدکون کوئیسلینگ، در کابینهٔ دولت پیدر کالستاد، باقی بماند، وی به عضویت حزب حاکم، که در درجه اول، از منافع دهقانان حمایت می‌کرد، در نخواهد آمد. آنها همچنین، خاطر نشان نمودند که برنامهٔ حزب حاکم، هیچ قرابتی با فاشیسم از جمله مدل ناسیونال سوسیالیسم ندارد. این مطلب ، انتقاداتی که از جمله از جانب نیروهای ناسیونال سوسیالیست، مدام کوئیسلینگ، را مورد حملات انتقادی قرار می‌داد، تعدیل نکرد و کوئیسلینگ، و انتقاداتی که از او می‌شد، همچنان درصفحه اول نشریات باقی ماند. با این حال به تدریج کوئیسلینگ، به عنوان یک مدیر منظم و کارآمد، در حال کسب محبوبیت بود. پس از آنکه در ۲ فوریه ۱۹۳۲ کوئیسلینگ، در دفترکار خود مورد تهاجم با چاقو قرار گرفت و گرد فلفل به صورت وی پاشیده شد. برخی روزنامه‌ها به جای تمرکز روی حمله و جوانب امنیتی و سیاسی قضیه، بیان کردند که مهاجم، شوهر حسود یکی از نظافتچیان کوئیسلینگ، بوده‌است. برخی دیگر، به ویژه کسانی که با حزب کارگر  نروژ همسو بودند، بیان کردند که همه چیز تنها یک صحنه سازی بوده‌است. در نوامبر ۱۹۳۲، یوهان نیگورسول، سیاستمدار حزب کارگر، این نظریه را به مجلس ملی نروژ آورد و باعث شد که کوئیسلینگ، رسماً مورد اتهام قرار گیرد. در عمل هویت مهاجم هرگز مشخص نشد و رسماً از کسی شکایت صورت نگرفت. بعدها کوئیسلینگ، ادعا کرد که این تهاجم، تلاشی برای سرقت مقالات نظامی بوده، که توسط یک سرهنگ دوم سوئدی، در دفترکار وی جا مانده بوده‌است.
این ماجرا که در نروژ به عنوان ماجرای فلفل از آن یاد می‌شود، باعث دو قطبی شدن افکار عمومی در مورد کوئیسلینگ، شد. ضمن آن که نگرانی دولت، در مورد دخالتهای واقعی عوامل شوروی در شلوغی‌های کارگری را افزایش داد.
تشکیل دولت جدید توسط ینس هوندس اید

من در اینجا عکس‌هایی دارم، یک کپی از یادداشت حسابرسی، که توسط مأمور رهبری کمونیست بین‌المللی در نروژ تهیه شده‌است. چه چیزی را نشان می‌دهد؟ نشان داده می‌شود که جنبش انقلابی در کشور ما از خارج از کشور تأمین می‌شود. در سالهای ۱۹۲۸–۲۹، آنها ۵۰۰۰۰۰ کرون از یک نیروی خارجی دریافت کردند. .. و کسانی هستند که در ارتش و نیروی دریایی ما، در کارخانه‌های ما سلول تشکیل می‌دهند و همه چیز را برای انقلاب و شورش آماده می‌کنند. من نسبت به دست کم گرفتن این خطر هشدار می‌دهم…!

بخشی از سخنرانی ویدکون کوئیسلینگ، در  مجلس ملی نروژ، ۷ آوریل ۱۹۳۲
پس از مرگ  نخست‌وزیر کالستاد به دنبال یک بیماری طولانی، ینس هوندس اید رئیس دولت شد. هوندس اید در واقع قصد داشت، ویدکون کوئیسلینگ، که به خصوص بعد از ماجرای فلفل مرتباً مورد حملات انتقادی نشریات قرار می‌گرفت را از پست وزارت دفاع برکنار کند. اما در اثر نظر مثبت وزیر کشاورزی دولت قبلی، که با نخست‌وزیر جدید، ینس هوندس اید، هم حزب و هم مرام بود، کوئیسلینگ، با حفظ مقام وارد دولت تازه ای که ینس هوندس اید، تشکیل داد، شد. جلسات بحث، در  مجلس ملی نروژ در روز ۵ آوریل سال ۱۹۳۲ به دنبال سخنرانی سنتی سالانه پادشاه، داغ تر از معمول بود. به خصوص بعد از آن که رهبران حزب کارگر نروژ از جمله یوهان نیگورسول، از پشت تریبون مجلس، با اشاره به ماجرای فلفل، از کوئیسلینگ، که عهده‌دار پست وزارت دفاع بود، به صورت رسمی، شدیداً انتقاد کردند. اما دو روز بعد حمله متقابل کوئیسلینگ، در  مجلس ملی نروژ، باعث غافل‌گیری بسیاری شد.
از پشت تریبون مجلس، ویدکون کوئیسلینگ، در مقام وزیر دفاع در کابینه جدید، حزب کارگر نروژ و رهبرانش را متهم به داشتن روابط سری با حزب کمونیست شوروی کرد. کوئیسلینگ، ادعا کرد، مدارکی در اختیار دارد که به روشنی ثابت می‌کند، رهبران حزب کارگر نروژ با اتکاء به حزب کمونیست شوروی نقشهٔ استفاده از سلاح و براندازی انقلابی و تشکیل حکومت کمونیستی در نروژ را دارند. سخنرانی کوئیسلینگ، تبدیل به یک موفقیت بزرگ سیاسی برای او شد. بخش‌های بزرگی از سازمان تبلیغاتی بورژوایی با ارسال پیام و صدور بیانیه از وی حمایت کردند.
یکی از رهبران صنایع کشور، نوشت: «دور اول به نفع شما تمام شد». در حالی که نویسنده، یوهان بویر نوشت: «من نمی‌توانم احساس شادی و تحسین خود را مهار کنم».
اما در محافل سیاسی، بازتاب سخنرانی ویدکون کوئیسلینگ، تنوع بیشتری داشت. هم رهبری حزب کارگر نروژ و هم احزاب بورژوایی می‌خواستند اسناد ادعایی، منتشر شده و توسط یک کمیتهٔ ویژهٔ  مجلس ملی نروژ مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این، از دید مسئولان سیاسی، شگفت‌آور می‌نمود که فعالیت‌های ادعایی انقلابی، برای مدت طولانی، بدون هیچ گونه اقدام مقامات مسئول دولتی ادامه داشته‌است. یوهان لودویگ مووینکل، هنگام پایین آمدن از سکوی سخنرانی با صدای آهسته ای به کوئیسلینگ، گفت: - این انتقاد بیشتر از هر کس به خود شما برمی گردد،
ملاقات با هیتلر

در مه ۱۹۳۳، ویدکون کوئیسلینگ، حزب راست‌گرای (مجمع ملی.NS) را تشکیل داد و از آن زمان به بعد خود، رهبر این حزب بود. (مجمع ملی.NS) در انتخابات ۱۹۳۳ تنها ۲٫۲ درصد و در سال ۱۹۳۶ ۱٫۸ درصد از آرا را به خود اختصاص داد و از موفقیت قابل توجهی برخوردار نشد. پس از اختلافات درون حزبی در سال ۱۹۳۶، از نظر سیاسی (مجمع ملی.NS) هیچ نقش مهمی نداشت.
ویدکون کوئیسلینگ، که به شدت تحت تأثیر فاشیسم قرار گرفته بود، به تدریج به مدل آلمانی نزدیک شد. از طریق تماس با آلفرد روزنبرگ و دریاسالار بزرگ، اریش ردر، کوئیسلینگ، در دسامبر ۱۹۳۹ با آدولف هیتلر ملاقات کرد و در این مذاکرات این احتمال مطرح شد که (مجمع ملی.NS) می‌تواند روی حمایت آلمان حساب کرده و با اتکاء بر این حمایت، قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب کند.
با این حال، هیتلر، ترجیح داد بدون مشورت با ویدکون کوئیسلینگ، خود را برای حمله استراتژیک آماده کند. ضمن این که به احتمال زیاد، ویدکون کوئیسلینگ، از طریق آلفرد روزنبرگ، و افراد وابسته به وی، توانست کمک مالی از آلمان دریافت کند و به این ترتیب فعالیت‌های تبلیغاتی و انتشاراتی خود را گسترش دهد.
کودتای رادیویی

پس از ورود نیروهای اشغالگر آلمانی به خاک نروژ، در شب ۹ آوریل ۱۹۴۰ ویدکون کوئیسلینگ، بدون حمایت رسمی آلمان، به مرکز پخش کننده رادیو اسلو، دسترسی پیدا کرده و ضمن یک سخنرانی رادیویی خود را نخست‌وزیر نروژ اعلام می‌کند. کوئیسلینگ، دستور می‌دهد که مقاومت علیه نیروهای آلمانی بلافاصله متوقف شود.
روز بعد، یک نمایندهٔ آلمانی، مأموریت یافت تا خواستار انتصاب رسمی ویدکون کوئیسلینگ، شود. پادشاه هاکون هفتم پس از مشورت با دولت این درخواست را رد کرد. متعاقب مخالفت پادشاه با انتصاب رسمی وی، ویدکون کوئیسلینگ، با مخالفت شدید آلمان روبرو شد و مجبور به استعفا گشت. ویدکون کوئیسلینگ، به‌طور رسمی در ۱۵ آوریل ۱۹۴۰ از سمت نخست‌وزیری که خود به خود اعطا کرده بود استعفا داد. کوئیسلینگ، در ژوئیه ۱۹۴۰ تقریباً به آلمان تبعید شد، اما این بار نیز آلفرد روزنبرگ، و اریش ردر، از کوئیسلینگ، حمایت کردند. وقتی مذاکرات نمایندگان  مجلس ملی نروژ، که از ۱۳ ژوئن تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۰ ادامه داشت، با مقامات اشغالگر آلمان، با بن‌بست روبرو شد. رایش کومیسار، یوسف تربوون، همراه با اکثریت اعضای حزب (مجمع ملی. NS)، شورای وزیران را در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۰ تشکیل داد تا اعمال قدرت قوای اشغالگر آلمانی، شکلی قانونی پیدا کند. ابتدا، در بین اعضای شورا جای ویدکون کوئیسلینگ، خالی به نظر می‌رسید، اما کمتر از دو سال بعد در اول فوریه ۱۹۴۲ در جریان مراسم تبلیغاتی- سیاسی  قلعه آکرهوس، ویدکون کوئیسلینگ، توسط رایش کومیسار، یوسف تربوون، رسماً به سمت ریاست شورای وزیران نروژ منصوب شد. در ۱۲ مارس همان سال قانونی تصویب شد که حزب (مجمع ملی. NS) را حزب دولت معرفی می‌کرد. با این حال ویدکون کوئیسلینگ، فاقد هر گونه اقتدار مردمی بود و تنها با اتکاء برقوای نظامی اشغالگر و ابزار سرکوب قادر به حفظ موقعیت خویش بود. در عمل تغییراتی که در قانون اساسی اعمال شد هیچ گونه تغییرات واقعی برای ویدکون کوئیسلینگ، به ارمغان نیاورد.
برنامه ویدکون کوئیسلینگ، مانند گذشته، سازماندهی یک هیئت فرماندهی  کورپراتیستی با مشارکت یک مجلس کشوری، متشکل از نمایندگان اصناف شغلی، تحت نظارت حزب دولتی (مجمع ملیNS) و مطابق با اصول رهبری بود.
برنامه‌های کوئیسلینگ، با مقاومت گروه‌های صنفی روبرو شد. در پاییز ۱۹۴۲، آدولف هیتلر روشن کرد که چنین برنامه‌هایی باید تا بعد از جنگ به تعویق انداخته شوند، اما کوئیسلینگ، به برنامه‌های خود برای تدوین یک قانون اساسی جدید ادامه داد. از جمله عقد پیمان صلح با آلمان و مشارکت نروژ، در اتحاد ملی‌گرای آلمان بزرگ، بخشی از برنامه‌های جاه طلبانهٔ کوئیسلینگ، بود. در دوره جنگ از سال ۱۳۳۹ تا ۱۹۴۵ کوئیسلینگ، در مجموع ۱۱ بار با آدولف هیتلر ملاقات داشت.
محاکمه و اعدام

برنامه‌های ویدکون کوئیسلینگ، برای ایجاد نظم نوین جهانی موضوعی مهم و شاید اصلی در پروندهٔ اتهام خیانت به وی در سال ۱۹۴۵ بود. صورت جلسات تندنویسی شدهٔ دادگاه که بعدها منتشر شد، شامل دفاعیات خود او نیز هست و بر اهمیت موضوع دلالت می‌کند. ادعا شده بود که در برخی از موارد، تهاجم کوئیسلینگ، شدیدتر از آلمانی‌ها بوده‌است. به عنوان مثال در اقداماتی که علیه کشیش‌ها و معلم‌ها در سال ۱۹۴۲ صورت گرفته بود. در این دادگاه، کوئیسلینگ، هم به دلیل نادیده گرفتن ظلمی که به یهودیان در دوران تصدی قدرت توسط او روا شده بود و هم به دلیل مشارکت وی در اعمال ظلم در موارد دیگر، ضدیهودی شناخته شد.
ویدکون کوئیسلینگ، در ۹ مه ۱۹۴۵ تسلیم پلیس شد.
ویدکون کوئیسلینگ، در ماه اوت همان سال محاکمه شد و در ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ توسط دادگاه تجدید نظر، به جرم خیانت به کشور به اعدام محکوم شد. درخواست بازنگری وی در دیوان عالی کشور نروژ رد شد و در۲۴ اکتبر ۱۹۴۵اعدام شد.
ویدکون کوئیسلینگ، (منتهی الیه چپ) با خانواده اش، در حدود سال ۱۹۱۵
الکساندرا آندریونا ورونینا، متولد ۲۰ اوت ۱۹۰۵، اهل روسیه، اولین همسر ویدکون کوئیسلینگ
کوئیسلینگ و همسر دومش، ماریا
ویدکون کوئیسلینگ، (سمت چپ) در کنار رفقای نظامی خود در  گاردِمواِن، سال ۱۹۱۲
کمیسیون ارمنستان، جامعه ملل. ۱۹ ژوئن ۱۹۲۵. از سمت چپ، نشسته، سی.ای. دوپیوس؛ فریچوف نانسن و جی. کارلی؛ ایستاده از چپ: پیو. ل. ساویو و ویدکون کوئیسلینگ
کوئیزلینگ بیشتر دهه ۱۹۲۰ را در خارج از کشور زندگی کرد. در دوره‌هایی که در نروژ بود، او در اسلو محله فروگنر، خیابان ارلینگ شالگسون، شماره ۲۶ زندگی می‌کرد.
فریتچوف نانسن و ویدکون کوئیسلینگ، دردوره فعالیت‌های امدادی در ارمنستان، ۱۹۲۵
کاریکاتوری در نشریهٔ حزب کارگر نروژ، در ۱۰ ژوئن ۱۹۳۱. وزیر دفاع، کوئیسلینگ را به دلیل استقرار نیروهای نظامی در ارتباط با سرکوب «من استاد» مقصر معرفی می‌کند. اما نقش وی در تحقیقات تاریخی اخیر تا حدودی تضعیف شده‌است.
دولت کالستاد در سال ۱۹۳۱. عکس: کتابخانه ملی نروژ ویدکون کوئیسلینگ، (وزیر دفاع وقت و دولت بعد) ردیف پایین سمت راست.
آلفرد روزنبرگ، یکی از مهم‌ترین متحدان کوئیسلینگ، در برلین بود. پس از ملاقات در دسامبر۱۹۳۹، روزنبرگ، در دفتر خاطرات خود نوشت که دفعه بعد که آنها ملاقات کنند، «نخست‌وزیر نروژ، ویدکون کوئیسلینگ، نام خواهد داشت».
در تاریخ جهان، ویدکون کوئیسلینگ، اولین شخصی بود که از رادیو، برای اعمال کودتای دولتی استفاده کرد.
طرح تمبری از جنگ جهانی دوم با کاریکاتور ویدکون کوئیسلینگ، در حلقه طناب دار. طراحی شده توسط Arne Taraldsen. این نشانها در سال ۱۹۴۱ به عنوان تبلیغات ضد نازی در بریتانیا چاپ شد و در پروازهای شبانه از هواپیماهای نیروی هوایی بریتانیا بر فراز خاک نروژ پراکنده شد.
پارسبیت

پارسبیت که با نام پریسبیت نیز شناخته می‌شود، نجیب‌زاده‌ای خزری بود که در دهه ۷۳۰ میلادی می‌زیست. در منابع ارمنی همچو قوند، پارسبیت را «مادر خاقان» می‌نامند.
امپراتوری خزرها بین سال‌های ۶۵۰ تا ۸۵۰ میلادی
اینکه آیا او نایب السلطنه یک پادشاه شیرخوار بوده‌است یا اینکه آیا او به تنهایی حکومت می‌کرده، مشخص نیست. آنچه مسلم است این است که پارسبیت (که در برخی منابع بارزبک نیز نامیده می‌شود) قدرت بسیار زیادی داشته‌است و حتی فرماندهی ارتش‌هایی مانند نیروهای اعزامی که توسط تارماچ در سال ۷۳۰ علیه ارمنستان رهبری شدند را بر عهده داشته‌است.
جنگ با ارمنی‌ها > در تاریخ

مشخص نیست که آیا او نایب السلطنه یک پادشاه نالایق بوده یا اینکه از طرف خودش حکومت می‌کرد است. قوند اشاره می‌کند که پسرش که پادشاه خزری‌ها بوده‌است احتمالاً در اواخر دهه ۷۲۰ میلادی مرده‌است. همچنین نقل شده‌است که پس از مرگ پسرش پارسبیت به خزری‌ها دستور داده‌است تا به فرماندهی ژنرال تارماچ به ارمنستان حمله کنند. گفته می‌شود در جریان این تهاجم، خزرها حاکم ارمنی‌ها که «دجره بن الحکامی» نام داشته‌است را کشته‌اد و قلعه آمپریوتیک را محاصره کردند. همچنین نقل شده‌است که پس از آن ارتش عرب‌ها به خزرها حمله کرده‌اند و بسیاری از آنها را کشت‌اند که این منجر به شکسته شدن محاصره قلعه آمپریوتیک شده‌است.
در برخی منابع دیگر، یک خان «برجیک» به عنوان رهبر خزری‌ها در حمله به ارمنستان به جای تارماچ معرفی شده‌است و او آغازگر لشکرکشی ذکر شده‌است.
جنگ با ارمنی‌ها > در فرهنگ‌

در دوره امپراتوری خزری‌ها، مردم بلغار که سابیرها نامیده می‌شدند با خزرها و قوم هون قبایلی هم‌خون، هم‌زبان، هم‌سنت تلقی می‌شدند. محققان زیادی هستند که ادعا می‌کنند زبان همه آنها بسیار نزدیک به زبان مدرن چوواش بوده‌است.
زبان خزری‌ها به زبان بلغاری‌ها نزدیک بوده. این به وضوح توسط نویسندگان عرب اثبات شده‌است. به عنوان مثال، الستخری و پس از او ابن هاوکال نقل کرده‌اند: «زبان بلغارها شبیه به زبان خزری‌ها است.» خزری‌ها از نظر قومی به بلغارستانی‌ها نزدیک هستند…» , —
آرتامونوف این چنین نوشته‌است.
او چنین ادعا می‌کند که بلغارها و خزرها همان زبان چوواش را استفاده می‌کردند:
با رجوع به فرهنگ لغات بلغاری حفظ شده در «کتاب نام خان‌های بلغاری» و چندین کتیبه یافت شده در دانوب بلغارستان و در ولگا، مشخص شد که زبان بلغاری نزدیک به زبان مدرن چوواش بوده و متعلق به گروه غربی ترکی زبان‌ها بوده‌است که زبان‌های قبایل اوگوز-پچنگ نیز به آن‌ها تعلق داشتند، اما اویغورها متعلق به گروه ترک شرقی نبودند.
بلغاری‌ها و سوری‌ها در بیشتر موارد تمایل بیشتری به غرب داشتند و خزرها که دورتر از سایر قبایل تک زبانه زندگی می‌کردند، خیلی زود با پارسی‌ها وارد اتحاد شدند.
مورخان مدرن به‌طور کلی چوواش‌ها را فقط با بلغارها مرتبط می‌دانند و اشاره می‌کنند که چوواشی‌ها همیشه با خزری‌ها در جنگ بوده‌اند. بلغاری‌ها و سوری‌های در قفقاز شمالی زندگی می‌کردند و با یکدیگر ارتباط نزدیکی داشتند و در نتیجه حمله پارسبیت به ارمنستان این همبستگی‌های فرهنگی خود را نشان داد و در طی محاصره قلعه ارمنی‌ها عرب‌ها به کمک ارمنی‌ها آمدند و با خزری‌ها به مبارزه پرداختند و محاصره قلعه را شکستند.
مراد محمد بازار (پلان)

| مراد محمد بازار | مراد محمد بازار |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۳۶′ شمالی ۶۰°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۰۰°شمالی ۶۰٫۹۶۷°شرقی﻿ / 25.600; 60.967: مختصات: ۲۵°۳۶′ شمالی ۶۰°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۰۰°شمالی ۶۰٫۹۶۷°شرقی﻿ / 25.600; 60.967
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: چابهار
بخش: پلان
دهستان: پلان
جمعیت: ۱۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
مراد محمد بازار، روستایی در دهستان پلان بخش پلان شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۴۹ نفر (۵۶ خانوار) بوده‌است.
معتز زمزمی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Moataz Zemzemi
زادروز:  ۷ اوت ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  تونس
قد:  1.83 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Niort
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال آفریقایی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال آفریقایی |  ۱۶ |  (۳) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |  ۲۳ |  (۷) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  ← باشگاه فوتبال آفریقایی (قرضی) |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← Avranches (قرضی) |  ۲۳ |  (۲) |
| ۲۰۲۰ |  ← Avranches B (قرضی) |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  Niort |  ۱۸ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹– |  تیم ملی فوتبال تونس |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۷:۲۶, ۲ فوریه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۱۰, ۲۷ اوت ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۷:۲۶, ۲ فوریه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲:۱۰, ۲۷ اوت ۲۰۲۱ (UTC)
معتز زمزمی (انگلیسی: Moataz Zemzemi؛ زادهٔ ۷ اوت ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل تونس است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مرکز فوتبال چانگون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Rose Stadium: Rose Stadium
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: 305, Dudae-dong, چانگ‌وون، استان گیونگ‌سانگ جنوبی، South Korea
مختصات: ۳۵°۱۳′۲۴″شمالی ۱۲۸°۴۲′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۳۳۹۴°شمالی ۱۲۸٫۷۰۵۷۱۱°شرقی﻿ / 35.223394; 128.705711
مالک: چانگ‌وون
گرداننده: Changwon City Facilities Management Corporation
گنجایش: ۱۵٬۰۷۴
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: ۲۷ مارس ۲۰۰۷
گشایش: ۱ دسامبر ۲۰۰۹
هزینه ساخت: 1,168 billion وون کره جنوبی
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
باشگاه فوتبال جیونگنام (2010–present) Changwon City FC (2010–present): باشگاه فوتبال جیونگنام (2010–present) Changwon City FC (2010–present)
مرکز فوتبال چانگون (به لاتین: Changwon Football Center) یک ورزشکاه فوتبال در کره جنوبی است که در چانگ‌وون واقع شده‌است.
خوان ایگناسیو ناردونی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Juan Ignacio Martín Nardoni
زادروز:  ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Unión Santa Fe
شمارهٔ پیراهن:  ۳۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Boca de Nelson
:  FBC Libertad
:  Corinthians Santa Fe
۲۰۱۵–۲۰۱۹:  Unión Santa Fe
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹– |  Unión Santa Fe |  ۳۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۸:۰۶, ۱۳ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۸:۰۶, ۱۳ دسامبر ۲۰۲۱ (UTC). 
خوان ایگناسیو ناردونی (انگلیسی: Juan Ignacio Nardoni؛ زادهٔ ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
ئی-لند

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: 이랜드그룹
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: شرکت خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۹۸۰؛ ۴۴ سال پیش (۱۹۸۰-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: سئول، کره جنوبی
محدودهٔ فعالیت: آسیا ایالات متحده آمریکا اروپا
خدمات: مد خرده‌فروشی رستوران ساخت‌وساز
وبگاه: eland.co.kr en.eland.com
ئی-لند (انگلیسی: E-Land Group) شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد.
سلمان کریک، کالیفرنیا

| سلمان کریک، کالیفرنیا | سلمان کریک، کالیفرنیا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری و محدوده ثبت‌نشده: حوزه سرشماری و محدوده ثبت‌نشده
houses in Salmon Creek: houses in Salmon Creek
سلمان کریک، کالیفرنیاLocation within the state of California: سلمان کریک، کالیفرنیاLocation within the state of California
مختصات: ۳۸°۲۱′۲″ شمالی ۱۲۳°۳′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۳۵۰۵۶°شمالی ۱۲۳٫۰۶۲۲۲°غربی﻿ / 38.35056; -123.06222: مختصات: ۳۸°۲۱′۲″ شمالی ۱۲۳°۳′۴۴″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۳۵۰۵۶°شمالی ۱۲۳٫۰۶۲۲۲°غربی﻿ / 38.35056; -123.06222
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان: سونوما
Metro Area: منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۱۱۴ مایل مربع (۲٫۸۸۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۱۱۴ مایل مربع (۲٫۸۸۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
ارتفاع: ۴۶ فوت (۱۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸۶
 • تراکم: ۷۷/مایل مربع (۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۴۹۲۳
کد منطقه: 707
کد FIPS: ۰۶–۶۴۲۵۲
شماره GNIS: ۱۶۵۹۵۷۳
سلمان کریک (به انگلیسی: Salmon Creek) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سونوما، کالیفرنیا واقع شده‌است. سلمان کریک ۲٫۸۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۶ نفر جمعیت دارد و ۱۴٫۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کولن هسکل

| کولن هسکل | کولن هسکل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ دسامبر ۱۹۷۶ ‏(۴۷ سال)
کولن هسکل (انگلیسی: Colleen Haskell؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۷۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین درفیلم ￼￼حیوان ایفای نقش کرده است.
احمد بن علی

احمد بن علی (نام مذکر+نام پدر) نسبی در زبان عربی است و نسب افراد زیر است:
احمد بن علی آل ثانی
تقی‌الدین مقریزی
احمد بن علی البونی
ابوالعباس قلقشندی
احمدبن علی بیهقی
نجاشی
ابن حجر عسقلانی
بیکول، تنسی

| بیکول، تنسی | بیکول، تنسی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Bakewellموقعیت بیکول، تنسی در نقشهنمایش نقشه تنسیBakewellBakewell (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Bakewellموقعیت بیکول، تنسی در نقشهنمایش نقشه تنسیBakewellBakewell (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۵°۲۰′۳۶″ شمالی ۸۵°۰۷′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۳۴۳۳۳°شمالی ۸۵٫۱۳۳۰۶°غربی﻿ / 35.34333; -85.13306: مختصات: ۳۵°۲۰′۳۶″ شمالی ۸۵°۰۷′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۳۴۳۳۳°شمالی ۸۵٫۱۳۳۰۶°غربی﻿ / 35.34333; -85.13306
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: تنسی
شهرستان: شهرستان همیلتون، تنسی
ارتفاع: ۷۳۲ فوت (۲۲۳ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۳۷۳۰۴
کد منطقه: 423
شماره GNIS: ۱۳۰۴۹۳۶
بیکول (به انگلیسی: Bakewell) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همیلتون، تنسی واقع شده‌است. بیکول ۲۲۳٫۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ئی-لاینر ایرویز

ئی-لاینر ایرویز (به انگلیسی: E-Liner Airways) یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا EL است که در ۱۹۹۳ میلادی تأسیس شده‌است. دفتر مرکزی ئی-لاینر ایرویز در ویلمستاد، کوراسائو واقع شده‌است.