stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آموزش جنسی در ایالات متحده آمریکا
بودجه فدرال > بودجه فدرال سال مالی ۲۰۱۶ > بودجه پیشنهادی سال مالی ۲۰۱۷

از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶:
در ۷ ژوئیه ۲۰۱۶، کمیته فرعی خانه تخصیص کار، بهداشت و خدمات انسانی و آموزش (LHHS) پیش نویس بودجه فدرال خود را تصویب کرد که برنامه TPP را حذف کرد که در سال مالی ۲۰۱۶ با بودجه ۱۰۱ میلیون دلار و عنوان X تأمین شد. برنامه تنظیم خانواده که در سال مالی ۲۰۱۶ به مبلغ ۲۸۶٫۵ میلیون دلار تأمین شده است. در نسخه LHHS از لایحه، این برنامه‌ها باید با ۲۰ میلیون دلار ارائه شده به «جلوگیری از خطر جنسی» یا برنامه کمک هزینه تحصیل پرهیز جایگزین شود. برنامه پیشگیری از بارداری نوجوانان از زمان اجرای آن در سال ۲۰۱۰ به کاهش موفقیت‌آمیز ۳۵ درصدی در میزان بارداری نوجوانان کمک کرده است، که بیش از دو برابر کاهش نرخ بارداری نوجوانان نسبت به سایر برنامه‌های آموزش جنسی در ایالات متحده است.
سنا نسخه خود از این لایحه را پیشنهاد کرد که یک ماه قبل بودجه ای را برای برنامه‌ریزی خانواده TPP و Title X ارائه می‌کرد. لایحه سنا شامل ۱۵ میلیون دلار بودجه برای برنامه کمک هزینه تحصیلی رقابتی پرهیز و ۵ میلیون دلار افزایش بودجه در سال مالی ۲۰۱۶ بود، در مقابل پیشنهاد LHHS 20 میلیون دلار برای برنامه کمک هزینه تحصیلی رقابتی پرهیز و افزایش ۱۰ میلیون دلاری نسبت به سال مالی ۲۰۱۶.
از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶، مجلس مهلتی برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا لایحه به‌طور رسمی تصویب می‌شود و بودجه TPP و برنامه Family X را قطع می‌کند یا نسخه سنا از این لایحه را بررسی می‌کند، منتشر نکرده است.
بودجه فدرال > تغییر سیاست بودجه فدرال در سال ۲۰۱۰

در سال ۲۰۱۰، کنگره دو برنامه فدرال را که بودجه آموزش فقط پرهیز را تأمین می‌کردند، حذف کرد. زندگی خانوادگی نوجوانان (AFL) برنامه پیشگیری و برنامه آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE). به ترتیب ۱۳ میلیون دلار و ۹۹ میلیون دلار در سال، برای مجموع ۱۱۲ میلیون دلار در سال. برنامه CBAE در قانون تخصیص تلفیقی سال مالی ۲۰۱۰ با بودجه ۱۱۴٫۵ میلیون دلاری که شامل ۷۵ میلیون دلار است برای "تکرار برنامه‌هایی که از طریق ارزیابی دقیق برای کاهش بارداری نوجوانان یا عوامل خطر زمینه ای یا مرتبط با آن به اثبات رسیده‌اند، جایگزین شد. pot (25 میلیون دلار) برای توسعه استراتژی‌های نوآورانه‌ای در نظر گرفته شده است که حداقل تا حدودی وعده داده است، و ۱۴٫۵ میلیون دلار اضافی برای آموزش، کمک‌های فنی، ارزیابی، اطلاع‌رسانی و فعالیت‌های اضافی حمایت از برنامه در نظر گرفته شده است.
در همان سال، دو برنامه جدید آموزش جنسی مبتنی بر شواهد آغاز شد. برنامه آموزش مسئولیت شخصی (PREP), و ابتکار پیشگیری از بارداری نوجوانان (TPP). به ترتیب ۵۵ میلیون دلار و ۱۰۰ میلیون دلار، در مجموع ۱۵۵ میلیون دلار در سال.
بودجه برای عنوان پنجم، بخش ۵۱۰ آموزش فقط پرهیز در سال ۲۰۰۹ منقضی شده بود، اما با ماده ای در قانون اصلاحات مراقبت‌های بهداشتی ۲۰۱۰ توسط سناتور اورین هچ دوباره برقرار شد. اگرچه این بودجه ۵۰ میلیون دلار در سال است، اما به نظر می‌رسد تنها ۳۳ میلیون دلار در واقع اعطا شده است.
از بهار ۲۰۱۶، در اجرای بودجه فدرال در سطح ایالتی، ایالتی، ناحیه و هیئت مدیره مدرسه تعیین و تخصیص می‌یابد. در سال ۲۰۱۴، CDC مطالعه‌ای با عنوان «سیاست‌ها و شیوه‌های بهداشت مدرسه» انجام داد که نشان داد، به‌طور متوسط، مدارس به ارائه تقریباً ۶٫۲ ساعت آموزش در مورد تمایلات جنسی انسان، با ۴ ساعت یا کمتر اطلاعات در مورد بیماری‌های مقاربتی، HIV و پیشگیری از بارداری نیاز دارند.
بودجه فدرال > A.O.U.M

"A.O.U.M" مخفف "فقط خودداری تا ازدواج" است. A.O.U.M یک سیاست با بودجه فدرال برای آموزش جنسی است که در دهه ۱۹۹۰ به عنوان بخشی از اصلاحات رفاهی، تا حدی در واکنش به رشد و توسعه برنامه‌های آموزشی جنسی و HIV در نوجوانان در دهه‌های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ایجاد شد.
تحقیقات عمیق نشان داده است که سیاست A.O.U.M تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت جنسی دارد، در کاهش «رفتارهای مخاطره آمیز جنسی» بی‌اثر است و در بهبود نتایج بهداشتی ناشی از افزایش استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری و کاهش میزان بارداری نوجوانان ناکام است.
علیرغم عدم کارایی، کنگره ایالات متحده به تأمین مالی A.O.U.M ادامه داده است و بودجه را به ۸۵ میلیون دلار در سال در سال مالی ۲۰۱۶ افزایش داده است. پرزیدنت باراک اوباما به دلیل «۱۰ سال مخالفت و نگرانی متخصصان پزشکی و بهداشت عمومی، مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه A.O.U.M اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری را مخفی می‌کند، ایدئولوژی‌های مذهبی و کلیشه‌های جنسیتی را ترویج می‌کند و انگ می‌کند، تلاش ناموفقی برای پایان دادن به A.O.U.M داشت. نوجوانان با هویت جنسی غیر هترونرماتیک.»
بحث‌های تربیت جنسی

«مناظره‌های آموزش جنسی» که توسط نانسی کندال ابداع شده است، به مکالمه دوتایی کنونی پیرامون آموزش جنسی در ایالات متحده اشاره دارد. این دو طرف که ظاهراً در تقابل مستقیم با یکدیگر قرار دارند، معمولاً به عنوان «فقط پرهیز در مقابل آموزش جنسی جامع» شناخته می‌شوند. به گفته کندال، این بحث عمدتاً مربوط به این است که کدام سبک تدریس برای نوجوانان در مدارس خصوصی و دولتی «مؤثر» و «مناسب» است. بحث خود شامل این است که هر یک از طرفین به‌طور مستمر از طرف دیگر به دلیل کاهش ندادن میزان حاملگی‌های برنامه‌ریزی نشده، انتقال بیماری‌های مقاربتی و به تعویق انداختن اولین فعالیت جنسی در دانش آموزان انتقاد می‌کنند. این انتقادات عموماً در قالب مطالعات انجام شده یا حمایت شده توسط مدافعان صرفاً پرهیز یا جامع، با این هدف که یک بار برای همیشه طرف مقابل را به آموزش ناکارآمد محکوم کنند، پرداخته می‌شود.
بحث‌های تربیت جنسی به عنوان عامل اصلی نارسایی بیشتر برنامه‌های درسی فعلی مورد انتقاد قرار گرفته است. این برنامه‌های درسی به جای آموزش در مورد مولفه‌های احساسی تمایلات جنسی، اکثریت مطالب خود را صرف وسواس در مورد پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی و بارداری نوجوانان می‌کنند. این مؤلفه‌های عاطفی شامل موضوعات رضایت، لذت، عشق و تکنیک‌های گفتگوی سازنده است، اما محدود به آنها نیست. کندال بیان می‌کند که در میان عوامل دیگر، بحث‌ها تأثیرات مخربی بر تجربیات معلمان و دانش آموزان در کلاس درس آموزش جنسی دارد. چرخه بحث‌های آموزش جنسی (تلاش‌های به ظاهر بی‌پایان برای رد روش «دیگری») در حال حاضر کانون توجه حوزه آموزش جنسی است و ایجاد و انتشار مطالب بالقوه غنی‌کننده را کند می‌کند.
آموزش جنسی فقط پرهیز > شواهد اثربخشی A.O.U.M

در حالی که آموزش جنسی صرفاً خودداری یک موضوع بحث‌برانگیز است، این واقعیت که خودداری کامل (حتی در دوران ازدواج) مؤثرترین اقدام پیشگیرانه در برابر بارداری و عفونت‌های مقاربتی است هرگز مورد بحث قرار نگرفته است. آنچه مورد مناقشه است این است که آیا آموزش جنسی صرفاً پرهیز واقعاً موفق به افزایش پرهیز می‌شود یا خیر. تحلیل‌های مختلف نشان می‌دهد که برنامه‌های مبتنی بر پرهیز تأثیر کمی بر سن شروع جنسی، تعداد شرکای جنسی، یا میزان پرهیز، استفاده از کاندوم، رابطه جنسی واژینال، بارداری یا بیماری‌های مقاربتی ندارند. تحقیقات عمیق نشان داده است که سیاست A.O.U.M تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت‌های جنسی دارد، در کاهش «رفتارهای مخاطره آمیز جنسی» بی‌اثر است و در بهبود نتایج سلامت ناشی از افزایش استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری و کاهش نرخ بارداری نوجوانان ناکام است.
علیرغم عدم کارایی، کنگره ایالات متحده به تأمین مالی A.O.U.M ادامه داده است و بودجه را به ۸۵ میلیون دلار در سال در سال مالی ۲۰۱۶ افزایش داده است. پرزیدنت باراک اوباما به دلیل «۱۰ سال مخالفت و نگرانی متخصصان پزشکی و بهداشت عمومی، مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه A.O.U.M اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری را مخفی می‌کند، ایدئولوژی‌های مذهبی و کلیشه‌های جنسیتی را ترویج می‌کند و رفتار تبعیض آمیزی علیه نوجوانان با هویت جنسی غیر هترونرماتیک دارد، تلاش ناموفقی برای پایان دادن به A.O.U.M داشت.»
آموزش جنسی فقط پرهیز > انتقاد از آموزش جنسی صرفاً پرهیز توسط جوامع علمی و پزشکی

آموزش صرفاً پرهیز در بیانیه‌های رسمی انجمن روان‌شناسی آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا، انجمن ملی روان‌شناسان مدرسه، انجمن پزشکی نوجوانان، سلامت کالج آمریکا مورد انتقاد قرار گرفته است. انجمن، آکادمی اطفال آمریکا، و انجمن بهداشت عمومی آمریکا, که همگی معتقدند که آموزش جنسی برای مؤثر بودن باید جامع باشد.
AMA از مدارس می‌خواهد برنامه‌های… آموزش جنسی جامع را اجرا کنند که شامل یک استراتژی یکپارچه برای در دسترس قرار دادن کاندوم برای دانش‌آموزان و ارائه اطلاعات واقعی و ایجاد مهارت‌های مرتبط با زیست‌شناسی باروری، پرهیز جنسی، مسئولیت‌های جنسی، وسایل پیشگیری از بارداری است. از جمله کاندوم، جایگزین در پیشگیری از بارداری و سایر موارد با هدف پیشگیری از بارداری و انتقال بیماری‌های جنسی… [و] با استفاده انحصاری از آموزش صرفاً پرهیز مخالف است…»
آکادمی اطفال آمریکا بیان می‌کند که "برنامه‌های فقط پرهیز نتایج موفقیت آمیزی با توجه به شروع تاخیری فعالیت جنسی یا استفاده از شیوه‌های جنسی ایمن تر نشان نداده‌اند… برنامه‌هایی که پرهیز از خودداری را به عنوان بهترین گزینه برای نوجوانان تشویق می‌کنند، اما بحث در مورد نشان داده شده است که پیشگیری از HIV و پیشگیری از بارداری به عنوان بهترین رویکرد برای نوجوانانی که از نظر جنسی فعال هستند، شروع فعالیت جنسی را به تأخیر می‌اندازد و نسبت نوجوانان فعال جنسی را افزایش می‌دهد که از کنترل بارداری استفاده می‌کنند.
در ۴ اوت ۲۰۰۷، مجله پزشکی بریتانیا سرمقاله‌ای را منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسید که «هیچ مدرکی» وجود ندارد که برنامه‌های آموزش جنسی فقط پرهیز از رفتارهای جنسی پرخطر، بروز عفونت‌های مقاربتی یا بارداری را در «کشورهای با درآمد بالا» کاهش می‌دهد.
در فوریه ۲۰۱۷، مجله سلامت نوجوانان دریافت که سیاست‌های AOUM «کلیشه‌های مضر جنسیتی را تقویت می‌کند» و همچنین در کاهش میزان بارداری و STI در نوجوانان ناکام است.
آموزش جنسی فقط پرهیز > عهد باکرگی

پیمان باکرگی (یا «قول پرهیز») قول کتبی یا شفاهی است که جوانان می‌دهند تا از ازدواج خودداری کنند. گرچه اغلب به برنامه‌های فقط پرهیز مذهبی مرتبط است، اما اخیراً وعده‌های باکرگی در بسیاری از برنامه‌های فقط پرهیز سکولار نیز گنجانده شده است.
تعهد باکرگی ممکن است به این صورت باشد:
من _____________ قول می‌دهم تا شب عروسی از رابطه جنسی خودداری کنم. من می‌خواهم قدرت جنسی خود را برای دادن زندگی و عشق به همسر و ازدواج آینده ام ذخیره کنم. وقتی برای عشق واقعی خود آماده می‌شوم، با پاک نگه داشتن ذهن و افکارم به هدیه جنسی خود احترام می‌گذارم. من متعهد می‌شوم که در شخصیت رشد کنم تا یاد بگیرم با عشق و آزادی زندگی کنم.
انگشتر خلوص می‌تواند نمادی از عهد باکرگی باشد.
مطالعه‌ای در دانشگاه کلمبیا نشان داد که، در حالی که بسیاری از نوجوانانی که تعهد باکرگی می‌گیرند، خودداری از فعالیت جنسی را انتخاب می‌کنند، آنهایی که در نهایت تعهد خود را زیر پا می‌گذارند، در معرض خطر بیشتری برای داشتن رابطه جنسی ناایمن برای اولین بار نسبت به نوجوانانی هستند که انجام نداده‌اند. اصلاً تعهد باکرگی این مطالعه همچنین نشان داد که تعهد باکرگی در یک گروه کوچک از متعهدین در یک محیط حداقل تا حدی غیر هنجار مؤثرتر بود، به این معنی که اگر پرهیز از خودداری معمول نباشد، کسانی که تعهد باکرگی می‌گیرند به احتمال زیاد به آن پایبند هستند.
بررسی ملی طولی جوانان نشان داده است که در حالی که متعهدین بیشتر از غیر متعهدین تا زمان ازدواج خودداری می‌کنند – که ۹۹ درصد آنها قبل از ازدواج رابطه جنسی دارند – ۸۸ درصد از متعهدین مورد مطالعه قبل از ازدواج رابطه واژینال داشته‌اند. از بین کسانی که متعهد شده بودند، در اولین تجربه آمیزش واژینال با تأخیر قابل توجهی با میانگین ۱۸ ماه تأخیر وجود داشت. با این حال، مشخص شد افرادی که تعهد باکرگی می‌گرفتند، در زمان شروع رابطه جنسی محافظت‌شده کمتری داشتند و در صورت بروز نگرانی، احتمال کمتری داشت که آزمایش STI انجام دهند.
برنامه درسی رضایت

اگرچه مفهوم رضایت اغلب به عنوان یک ستون اساسی برنامه درسی آموزش جنسی دیده می‌شود، تحقیقات نشان می‌دهد که کشورهای کمی آن را به عنوان یک ضرورت برای آموزش K-12 می‌بینند. از ۱۸ ایالت مورد بررسی، تنها یک ایالت - ایالت اورگان - به صراحت از دانش‌آموزان خواسته بود تا ابزار رضایت را در زمینه جنسی تعریف کنند: استانداردی که تا دبیرستان اجباری نیست، زیرا رضایت فقط به‌طور خلاصه در برنامه درسی دوره راهنمایی اورگان ذکر شده است. . شایان ذکر است که ایالت نیوجرسی به رضایت جنسی اشاره می‌کند، با این حال، کمتر گفته شده است که آیا معیارهایی برای نشان دادن درک دانش آموزان وجود دارد یا خیر.
بیشتر اوقات، رضایت در حوزه آموزش سطح بالا دیده می‌شود. بسیاری از ایالت‌ها قوانین خاصی دارند که دانشگاه‌های دولتی دولتی را ملزم به اجرای این برنامه درسی می‌کند، مانند کالیفرنیا و نیویورک. از آنجایی که ۳۰٫۳ درصد از فارغ التحصیلان دبیرستان به دانشگاه نمی‌روند، فقدان استانداردهای رضایت در کلاس‌های درس دبیرستان باعث می‌شود که بخش قابل توجهی از بزرگسالان جوان هرگز آموزش رسمی در مورد این موضوع دریافت نکنند.
جنسیت در تربیت جنسی

مانند همه موضوعات مرتبط با جنسیت، جنسیت بخش اساسی آموزش جنسی است و ایده‌های جنسیت و جنسیت در فرهنگ آمریکایی ارتباط نزدیکی دارند. با این حال، شواهدی از پیام‌های جنسیتی در آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه آمریکایی وجود دارد که ممکن است به ادامه وجود کلیشه‌های مضر در مورد جنسیت و تمایلات جنسی منجر شود.
جنسیت در تربیت جنسی > فقط پرهیز

مجله سلامت نوجوانان مطالعه ای با عنوان «فقط پرهیز تا ازدواج: بررسی به روز شده سیاست‌ها و برنامه‌های ایالات متحده و تأثیر آنها» انجام داد. این مطالعه نشان داد که آموزش جنسی صرفاً پرهیز، کلیشه‌های مضر جنسیتی را در مورد انفعال زنان و «مردانگی سخت» تقویت می‌کند، که هر دو با کاهش استفاده از کاندوم و پیشگیری از بارداری مرتبط هستند. به دلیل این ارتباط، محققان به این نتیجه رسیدند که این کلیشه‌ها «سلامت جنسی نوجوانان را تضعیف می‌کنند». تحقیقات پل دیل کلاینرت نشان داد که برنامه‌های فقط پرهیز اغلب شامل اطلاعاتی دربارهٔ گرایش جنسی یا هویت جنسی نمی‌شوند. تحقیقات اضافی توسط جیلیان گریس نورویک که در سال ۲۰۱۶ انجام شد نشان داد که در مصاحبه با دانشجویان دختری که آموزش جنسی فقط پرهیز داشتند، شرکت‌کنندگان معمولاً گزارش می‌دادند که پیام‌هایی دربارهٔ «پاک بودن» جنسی با هدف دختران دریافت می‌کنند.
جنسیت در تربیت جنسی > نقش‌های جنسیتی

مطالعه‌ای از دانشگاه میشیگان که توسط لاینا بای چنگ انجام شد، بررسی کرد که چگونه آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه گاهی نقش‌های جنسیتی سنتی را به دلیل «عادی‌سازی» آمیزش واژینال آلت تناسلی دگرجنس‌گرا در روابط تک همسری با نقش‌های جنسیتی پذیرفته‌شده اجتماعی اعمال می‌کند. همین برنامه‌ها در مورد تنوع فعالیت‌های جنسی انسان که در «هنجار» نمی‌گنجد، بحث نمی‌کنند. این مطالعه همچنین پیشنهاد کرد که این برنامه‌ها می‌توانند دختران را به‌عنوان قربانیان جنسی به تصویر بکشند و عبارات رایجی مانند «پسرها پسر خواهند شد» را در هنگام بحث دربارهٔ تجاوز جنسی و تجاوز تداعی کنند، و دانش‌آموزان را به این باور برسانند که دختران باید مسئولیت‌پذیرتر باشند تا از تجاوز جنسی اجتناب کنند. مطالعات دیگر، مانند مقاله کارین مارتین «تفاوت‌های جنسیتی در ABC پرندگان و زنبورها: آنچه مادران به کودکان خردسال در مورد جنسیت و تولید مثل می‌آموزند» راه‌های مختلفی را که نوجوانان در مورد تمایلات جنسی از منابع مختلف می‌آموزند، مانند رسانه‌ها، مذهب، بررسی می‌کند. و فرهنگ خانواده، به ویژه والدین. این مطالعه بیان می‌کند که نقش‌های جنسیتی، در حالی که در سنین بسیار پایین معرفی می‌شوند، در نوجوانی تأکید و تقویت می‌شوند. Paul Dale Kleinert نیز تحقیقاتی در این زمینه انجام داد. پایان‌نامه او در سال ۲۰۱۶ روش‌هایی را بررسی می‌کند که آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه ریشه در ساختارهای اجتماعی مانند نقش‌های جنسیتی دارد، اما نوع برنامه، جامع، صرفاً پرهیز یا پرهیز به علاوه، می‌تواند تا حد زیادی بر میزان سخت‌گیری و/یا نحوه سنتی نقش‌های جنسیتی تأثیر بگذارد. درون جنسیت به تصویر کشیده می‌شوند.
جنسیت در تربیت جنسی > جنسیت در فرهنگ مدرسه

تأثیر دیگر بر ادراک تمایلات جنسی دانش‌آموزان، فرهنگ مدرسه است، همان‌طور که در مطالعه لوئیزا آلن با عنوان «انکار موضوع جنسی: مقررات مدارس در مورد جنسیت دانش‌آموزان» نشان داده شده است. این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه فرهنگ مدرسه می‌تواند دانش‌آموزان را وادار کند که خود را دارای سطوح مختلفی از عاملیت جنسی بر اساس جنسیت بدانند و در عین حال یک تمایلات جنسی نرمال‌شده مشابه آنچه در مطالعه Bay-Cheng ایجاد شد، ایجاد کنند. صرف‌نظر از مطالبی که در برنامه‌های درسی آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه گنجانده شده است، نگرش کلی پیرامون رابطه جنسی در مدارس فردی می‌تواند بر شیوه‌هایی که دانش‌آموزان در مورد تمایلات جنسی و تجربیات جنسی خود فکر می‌کنند تأثیر بگذارد.
آموزش جنسی LGBT

مقالهٔ اصلی: en:LGBT sex education
آموزش جنسی LGBT شامل آموزه‌های شیوه‌های جنسی ایمن برای افراد با هر جنسیت و هویت جنسی است، نه فقط برای کسانی که در فعالیت‌های جنسی دگرجنس‌گرا شرکت می‌کنند. مطالعات نشان داده‌اند که امروزه بسیاری از مدارس چنین مسیرهای آموزشی را ارائه نمی‌دهند، احتمالاً به دلیل اختلاف نظر در زمینه آموزش جنسی در مورد اینکه آیا آموزش دگرباشان جنسی باید در برنامه درسی ادغام شود یا خیر. فقدان اطلاعات توزیع شده در مورد روابط سالم از نظر روحی و جسمی دگرباشان جنسی را می‌توان به ننگ مداوم پیرامون دگرباشی در ایالات متحده، به ویژه در رابطه با نوجوانان، نسبت داد.
آموزش جنسی LGBT > سیاست‌های دولتی

در ایالات متحده، ۱۳ ایالت نیاز به بحث در مورد گرایش جنسی در آموزش جنسی دارند. از این ۱۳ ایالت، ۹ ایالت نیاز به بحث در مورد گرایش جنسی دارند تا شامل باشد، در حالی که ۴ ایالت نیاز به ارائه اطلاعات منفی در مورد گرایش جنسی مرتبط با دگرباشان جنسی دارند. آریزونا آموزش HIV را با این شرط ارائه می‌دهد که اگر و زمانی که آموزش داده شود، برنامه درسی آموزش HIV نتواند «سبک زندگی همجنس‌گرا» را ترویج کند یا «همجنس‌گرایی را به شیوه ای مثبت به تصویر بکشد». به‌طور مشابه، آموزش اچ‌آی‌وی در اوکلاهاما آموزش می‌دهد، در میان سایر رفتارها، «فعالیت همجنس‌بازی» به عنوان «مسئول تماس با ویروس ایدز» در نظر گرفته می‌شود.
در ۱ اکتبر ۲۰۱۵، فرماندار کالیفرنیا جری براون دستوری در سراسر ایالت برای آموزش بهداشت جنسی صادر کرد. این لایحه که به عنوان «قانون جوان سالم کالیفرنیا» شناخته می‌شود، ایجاب می‌کرد که تمام برنامه‌های درسی جنسی که در کلاس‌های عمومی کلاس‌های ۷ تا ۱۲ استفاده می‌شود حاوی اطلاعات دقیقی در رابطه با جنسیت و گرایش جنسی باشد. لایحه ۳۲۹ مجمع همچنین ایجاب می‌کند که برنامه درسی «به‌طور مثبت به رسمیت شناخته شود که افراد دارای گرایش‌های جنسی متفاوت هستند.» در حالی که تضمین اجرای مؤثر و یکنواخت این لایحه در مدارس برای دولت دشوار بوده است، این لایحه با مقاومت کمی از سوی مربیان یا والدین مواجه شده است.
آموزش جنسی LGBT > آموزش جنسی طرفدار LGBT

در ایالات متحده، در برنامه‌های مدارس دولتی که آموزش جنسی LGBT بخشی از برنامه درسی آموزش جنسی نیست، دانش‌آموزان دگرباش جنسی به احتمال زیاد درگیر جنسی پرخطرتر هستند که در نهایت منجر به نرخ بالاتر HIV/AIDS و سایر عفونت‌های مقاربتی می‌شود. به عنوان سوزاک و کلامیدیا، و همچنین موارد گزارش شده بیشتر بارداری در نوجوانی. این مشکل برای دانش‌آموزان دگرباش جنسی که در مدارس دولتی با برنامه‌هایی که مسائل جنسی دگرباشان جنسی را در دوره‌های آموزش جنسی آنها پوشش می‌دهند، ثبت نام کرده‌اند، به‌طور مکرر رخ نمی‌دهد. علاوه بر این، دانش‌آموزان دگرباش جنسی که آموزش‌های جنسی تخصصی دریافت نمی‌کنند، بیشتر به جستجوی آنلاین می‌پردازند تا منابع بیشتری را برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد جنسیت یا هویت خود جستجو کنند، که ممکن است ایمن یا واقعی نباشد. اغلب، دانش‌آموزان جوان دگرباش جنسی با یافتن فیلم‌های مستهجن در اینترنت، در مورد تمایلات جنسی خود می‌آموزند. گنجاندن برنامه درسی دگرباشان جنسی در دوره‌های آموزش جنسی همچنین نشان داده است که قلدری دانش آموزانی را که به عنوان دگرباشان جنسی در مدارس دولتی ایالات متحده شناخته می‌شوند، کاهش می‌دهد.
آموزش جنسی LGBT > جنجال - جدال سرسختانه

حامیان آموزش جنسی LGBT استدلال می‌کنند که شامل همه جنسیت‌ها و هویت‌های جنسی به دانش آموزان LGBT اطلاعات بهداشتی مربوط به آنها، مانند پیشگیری از STI برای صمیمیت همجنس‌گرا، ارائه می‌دهد. علاوه بر این، این آموزه‌ها می‌تواند به جلوگیری از عزت نفس پایین، افسردگی و قلدری کمک کند، همان‌طور که در تحقیقات نشان داده شده است. مخالفان آموزش جنسی دوستدار دگرباشان جنسی ادعا می‌کنند که آموزش موضوعات بهداشتی به این روش می‌تواند بی‌احترامی به برخی از باورهای مذهبی باشد و به‌طور بالقوه دیدگاه‌های سیاسی خاصی را به دانش آموزان تحمیل کند.
سیاست‌های آموزش جنسی و دسترسی

دریافت آموزش جنسی رسمی با عوامل مهمی مانند سن، درآمد، نژاد، مکان و پیشینه مرتبط است.
سیاست‌های آموزش جنسی و دسترسی > تأثیرات منطقه ای

تفاوت‌های قابل توجهی در محتوای آموزش جنسی در مناطق مختلف جغرافیایی ایالات متحده وجود دارد در حالی که آموزش جنسی تقریباً در هر دبیرستان در ایالات متحده تدریس می‌شود، باورها و شیوه‌های محلی در مورد جنسیت به شدت بر نحوه آموزش آموزش جنسی تأثیر می‌گذارد. . به‌طور کلی، آموزش برخی از انواع آموزش‌های جنسی به‌طور گسترده توسط عموم مردم آمریکا حمایت می‌شود، اما باورها در مورد اینکه آیا رابطه جنسی باید فقط بین افراد متأهل باشد یا نه می‌تواند تعیین کند که آیا مدارس محلی فقط آموزش پرهیز از بارداری را آموزش می‌دهند، یا اینکه شامل درس‌هایی در مورد پیشگیری از بارداری و پیشگیری از STI می‌شود. . ایالات جنوب و غرب میانه ایالات متحده احتمالاً معتقدند که رابطه جنسی فقط باید در یک ازدواج اتفاق بیفتد. آنها همچنین ایالتی هستند که بالاترین درصد مدارسی را دارند که آموزش‌های جنسی را صرفاً پرهیز می‌کنند. این منجر به کاهش شانس آموزش در مورد موضوعات و روش‌های مختلف برای دانش‌آموزان در مناطقی می‌شود که آموزش فقط پرهیز را آموزش می‌دهند. بخش‌های غربی و شمال شرقی ایالات متحده احتمالاً شامل درس‌هایی دربارهٔ روش‌های مختلف درگیر شدن در فعالیت جنسی و استفاده از داروهای پیشگیری از بارداری و/یا ابزارهای پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی است. ایالت‌های غرب میانه، جنوب و غرب بیشتر از مدارس شمال شرقی در مورد ناکارآمدی روش‌های کنترل بارداری غیرطبیعی آموزش می‌دهند یا اصلاً آنها را پوشش نمی‌دهند. علی‌رغم این تفاوت‌ها، اکثر ایالات متحده از طریق پرهیز تنها یا بهترین رویکرد پرهیز از تأکید بر پرهیز حمایت می‌کنند. با این حال، دیدگاه‌های جامعه و منطقه‌ای در مورد رابطه جنسی قبل از ازدواج در نهایت به این موضوع منعکس می‌شود که آیا، و تا چه میزان، روش‌های انجام رابطه جنسی ایمن علاوه بر این به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود. چند نمونه منطقه ای متنوع در زیر ارائه شده است.
سیاست‌های آموزش جنسی و دسترسی > سیاست‌های کلی

از ۱ ژوئیه 2022:
۲۶ ایالت موظفند هم آموزش جنسی و هم آموزش HIV ارائه شود.
۲ ایالت فقط آموزش جنسی را اجباری می‌کنند.
۱۱ ایالت فقط آموزش HIV را اجباری می‌کنند.
۳۹ ایالت (و ناحیه کلمبیا) موظف هستند که آموزش جنسی و/یا HIV ارائه شود.
در تنسی آموزش جنسی اجباری می‌شود اگر نرخ بارداری برای زنان جوان، در محدوده سنی ۱۵ تا ۱۷ سال، برابر یا بالاتر از ۱۹٫۵ باشد.
۱۷ ایالت نیاز دارند که در صورت ارائه، آموزش جنسی از نظر پزشکی دقیق باشد.
کالیفرنیا، کلرادو، هاوایی، ایلینوی، آیووا، لوئیزیانا، میسوری، مین، نیوجرسی، کارولینای شمالی، اورگان، رود آیلند، تنسی، یوتا، ویرجینیا، واشینگتن
۴ ایالت ترویج دین در آموزش جنسی را ممنوع کردند.
کالیفرنیا، لوئیزیانا، کلرادو، ایلینوی
۱۰ ایالت ایجاب می‌کنند که آموزش جنسی نمی‌تواند بر ضد هیچ نژاد یا قومیتی تعصب داشته باشد و باید از نظر فرهنگی مناسب و مرتبط با پیشینه دانش آموزان باشد.
کالیفرنیا، کلرادو، ایلینوی، آیووا، ماساچوست، نیوجرسی، اورگان، رود آیلند، تنسی، واشینگتن
۲۶ ایالت (و ناحیه کلمبیا) نیاز دارند که اطلاعات متناسب با سن در برنامه درسی آموزش جنسی ارائه شود.
آلاباما، آریزونا، کالیفرنیا، کلرادو، ناحیه کلمبیا، فلوریدا، هاوایی، ایلینوی، آیووا، مین، می‌سی‌سی‌پی، میسوری، مونتانا، نوادا، نیوجرسی، نیومکزیکو، کارولینای شمالی، اورگان، رود آیلند، کارولینای جنوبی، تنسی، تگزاس ورمونت، ویرجینیا، واشینگتن، نیویورک، پنسیلوانیا.
۲۰ ایالت (و ناحیه کلمبیا) نیاز دارند که در صورت ارائه، آموزش جنسی باید حاوی اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری باشد.
آلاباما، کالیفرنیا، کلرادو، کانکتیکات، دلاور، ناحیه کلمبیا، هاوایی، ایلینوی، مین، مریلند، نیوجرسی، نیومکزیکو، کارولینای شمالی، اورگان، رود آیلند، کارولینای جنوبی، تگزاس، ورمونت، ویرجینیا، واشینگتن، ویرجینیای غربی.
۱۴ ایالت مستلزم آن هستند که در صورت ارائه، آموزش جنسی گرایش جنسی را به صورت فراگیر یا منفی پوشش دهد.
۱۱ ایالت (و ناحیه کلمبیا) نیاز به دیدگاهی فراگیر در مورد گرایش جنسی دارند.
کالیفرنیا، کلرادو، کانکتیکات، دلاور، ناحیه کلمبیا، ایلینوی، آیووا، مریلند، نیوجرسی، اورگان، رود آیلند، واشینگتن
۴ حالت ایجاب می‌کند که فقط اطلاعات منفی در مورد گرایش جنسی ارائه شود.
فلوریدا، لوئیزیانا، می‌سی‌سی‌پی، تگزاس
سیاست‌های آموزش جنسی و دسترسی > سیاست‌های کلی > آموزش پرهیز

از ۱ ژوئیه 2022
۳۹ ایالت (و ناحیه کلمبیا) نیاز به آموزش پرهیز دارند.
۲۹ ایالت برای تأکید بر پرهیز نیاز دارند.
آلاباما، آریزونا، آرکانزاس، کلرادو، دلاور، فلوریدا، جورجیا، هاوایی، آیداهو، ایلینوی، ایندیانا، کنتاکی، لوئیزیانا، مین، میشیگان، میسیسیپی، میسوری، نیوجرسی، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، اوهایو، تنسی، تگزاس، یوتا ویسکانسین، واشینگتن
۱۰ ایالت (و ناحیه کلمبیا) برای پوشش دادن به پرهیز نیاز دارند.
کالیفرنیا، کانکتیکات، ناحیه کلمبیا، مریلند، نیوهمپشایر، نیومکزیکو، داکوتای شمالی، ویرجینیا، ورمونت، ویرجینیای غربی
۱۹ ایالت مستلزم آن هستند که دستورالعمل در مورد اهمیت انتظار برای برقراری روابط جنسی تا زمان ازدواج گنجانده شود.
آلاباما، آرکانزاس، فلوریدا، جورجیا، ایلینوی، ایندیانا، لوئیزیانا، میشیگان، میسیسیپی، میسوری، کارولینای شمالی، داکوتای شمالی، اوهایو، کارولینای جنوبی، تنسی، تگزاس، یوتا، ویرجینیا، ویسکانسین
۱۷ ایالت (و ناحیه کلمبیا) نیاز دارند که بحث در مورد پیامدهای منفی احتمالی بارداری و رابطه جنسی نوجوانان درج شود.
آریزونا، کلرادو، کانکتیکات، ناحیه کلمبیا، فلوریدا، ایندیانا، میسیسیپی، میسوری، نیومکزیکو، کارولینای شمالی، داکوتای شمالی، اوهایو، رود آیلند، تنسی، تگزاس، ورمونت، ویرجینیا، ویرجینیای غربی