stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انتخابات فدرال آلمان (۱۹۴۹)
رقابت‌های انتخاباتی

پس از جنگ جهانی دوم، قرارداد تسلیم آلمان و تقسیم کشور به چهار منطقه اشغالی متفقین، انتخابات جمهوری فدرال آلمان، که بر اساس قانون اشغال در سه منطقه غربی برگزار می شد و با اعلام قانون اساسی آن توسط شورای پارلمانی (Parlamentarischer Rat)، مجمع ایالت های آلمان غربی در ۲۳ مه ۱۹۴۹ تحت قانون اشغال در سه منطقه غربی تأسیس شد. اکثر احزاب آلمان غربی در زمان انتخابات بوندستاگ در سال ۱۹۴۹ متعهد به دموکراسی بودند، اما در مورد اینکه آلمان غربی باید به چه نوع دموکراسی تبدیل شود، اختلاف نظر داشتند.
پوستر انتخاباتی ۱۹۴۹ اتحادیه که روی آن نوشته شده بود: "ما نمی توانیم جادو کنیم - اما می توانیم کار خود را انجام دهیم. به ما کمک کنید. به اتحادیه رای دهید. این برای آلمان است!"
پوستر انتخاباتی سال ۱۹۴۸ اتحادیه با عبارت "نجات: اتحادیه"
رهبر حزب دموکرات مسیحی، کنراد آدناوئر ۷۳ ساله، شهردار سابق کلن و رئیس حزب در منطقه بریتانیا از مارس ۱۹۴۶، به میانه روی، غیر فرقه گرایی و دموکراسی مسیحی، اقتصاد بازار اجتماعی و اتحاد با غرب اعتقاد داشت. در سال ۱۹۴۸ او رئیس (Parlamentarischer Rat) شد، منصبی که بر محبوبیت او به عنوان قهرمان "دولت آینده" افزود. او به سوسیال دموکراسی و بریتانیا، به ویژه، برچیدن صنعت حمله کرد.
کورت شوماخر رهبر حزب سوسیال دموکرات خواهان آلمانی متحد، دموکراتیک و سوسیالیست بود. شوماخر به شدت علیه ادغام اجباری حزب کمونیست و حزب سوسیال دموکرات (هر دو در منطقه تحت اشغال شوروی) در حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان معترض بود و همچنین مسیر حزب را از گروه مدافع طبقه کارگر در دوران جمهوری وایمار به سمت یک حزب خیمه بزرگ چپ با ویژگی‌های میهنی متمایز، تبدیل کرده بود. او دائماً آدناوئر را به خیانت به منافع ملی متهم کرد که در نهایت در جلسه ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۹ بوندستاگ به او گفت: "صدراعظم متفقین!". شوماخر کلیسای کاتولیک را مورد انتقاد قرار داد و آن را پنجمین قدرت اشغالگر نامید و از آموزش مذهبی انتقاد کرد.
نتایج

در نهایت و با ناامیدی بزرگ برای سوسیال دموکرات ها، اتحادیه با ۳۱٫۰ درصد نسبت به سوسیال دموکرات با ۲۹٫۲ درصد از آرا، از آنها پیشی گرفت.در آلمان غربی شرکت کنندگان به اندازه کافی از آدناوئر و هم ائتلافی های - لیبرال (دموکرات‌های آزاد) و محافظه‌کار (حزب آلمان) - دولت او در برابر سیاست‌های شوماخر و سایر چپ‌گرایان، برای تشکیل اکثریت جزئی نمایندگان احزاب راست میانه حمایت کردند.
برای ورود به بوندستاگ، یک حزب باید حداقل در یکی از ایالت ها از آستانه ۵ درصد عبور می کرد یا حداقل در یک حوزه انتخاباتی پیروز می شد. ده حزب موفق شدند. تعدادی از اعضای بدون حق رای (انتخاب شده در ۱۹۴۹ :۲ اتحادیه ، ۵ سوسیال دموکرات ، ۱ دموکرات‌ آزاد ؛انتخاب شده در فوریه ۱۹۵۲ :۳ اتحادیه ، ۴ سوسیال دموکرات ، ۴ دموکرات‌ آزاد  ) هم به طور غیرمستقیم توسط مجلس مقننه برلین غربی (Stadtverordnetenversammlung) انتخاب شدند. تحت‌الحمایه زار فرانسه در این انتخابات شرکت نکرد.
۴۱ نفر از اعضای منتخب بوندستاگ پناهنده بودند.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| حزب | حزب | آراء | ٪ | کرسی‌ها | کرسی‌ها | کرسی‌ها | کرسی‌ها | کرسی‌ها |
| حزب | حزب | آراء | ٪ | حوزه‌ای | فهرستی | کل |  |  |
|  | سوسیال دموکرات | ۶٬۹۳۴٬۹۷۵ | ۲۹٫۲۲ | ۹۶ | ۳۵ | ۱۳۱ |  |  |
|  | دموکرات مسیحی | ۵٬۹۷۸٬۶۳۶ | ۲۵٫۱۹ | ۹۱ | ۲۴ | ۱۱۵ |  |  |
|  | دموکرات‌ آزاد | ۲٬۸۲۹٬۹۲۰ | ۱۱٫۹۲ | ۱۲ | ۴۰ | ۵۲ |  |  |
|  | اتحادیه سوسیال-مسیحی | ۱٬۳۸۰٬۴۴۸ | ۵٫۸۲ | ۲۴ | ۰ | ۲۴ |  |  |
|  | کمونیست | ۱٬۳۶۱٬۷۰۶ | ۵٫۷۴ | ۰ | ۱۵ | ۱۵ |  |  |
|  | حزب بایرن | ۹۸۶٬۴۷۸ | ۴٫۱۶ | ۱۱ | ۶ | ۱۷ |  |  |
|  | حزب آلمان | ۹۳۹٬۹۳۴ | ۳٫۹۶ | ۵ | ۱۲ | ۱۷ |  |  |
|  | مرکزی | ۷۲۷٬۵۰۵ | ۳٫۰۷ | ۰ | ۱۰ | ۱۰ |  |  |
|  | اتحادیه بازسازی اقتصادی | ۶۸۱٬۸۸۸ | ۲٫۸۷ | ۰ | ۱۲ | ۱۲ |  |  |
|  | راست | ۴۲۹٬۰۳۱ | ۱٫۸۱ | ۰ | ۵ | ۵ |  |  |
|  | حزب آزادی اجتماعی رادیکال [de] | ۲۱۶٬۷۴۹ | ۰٫۹۱ | ۰ | ۰ | ۰ |  |  |
|  | انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی | ۷۵٬۳۸۸ | ۰٫۳۲ | ۰ | ۱ | ۱ |  |  |
|  | جنبش مردمی اروپا آلمان [de] | ۲۶٬۱۶۲ | ۰٫۱۱ | ۰ | ۰ | ۰ |  |  |
|  | حزب مردم راینیش-وستفالیا [de] | ۲۱٬۹۳۱ | ۰٫۰۹ | ۰ | ۰ | ۰ |  |  |
|  | مستقل ها | ۱٬۱۴۱٬۶۴۷ | ۴٫۸۱ | ۳ | ۰ | ۳ |  |  |
| کل | کل | ۲۳٬۷۳۲٬۳۹۸ | ۱۰۰٫۰۰ | ۲۴۲ | ۱۶۰ | ۴۰۲ |  |  |
| آراء معتبر | آراء معتبر | ۲۳٬۷۳۲٬۳۹۸ | ۹۶٫۸۸ |  |  |  |  |  |
| آراء نامعتبر/سفید | آراء نامعتبر/سفید | ۷۶۳٬۲۱۶ | ۳٫۱۲ |  |  |  |  |  |
| کل آراء | کل آراء | ۲۴٬۴۹۵٬۶۱۴ | ۱۰۰٫۰۰ |  |  |  |  |  |
| رأی‌دهندگان ثبت‌نام کرده | رأی‌دهندگان ثبت‌نام کرده | ۳۱٬۲۰۷٬۶۲۰ | ۷۸٫۴۹ |  |  |  |  |  |
| منبع: Bundeswahlleiter | منبع: Bundeswahlleiter | منبع: Bundeswahlleiter | منبع: Bundeswahlleiter | منبع: Bundeswahlleiter | منبع: Bundeswahlleiter | منبع: Bundeswahlleiter |  |  |
پسایند

شوماخر به صراحت از تشکیل ائتلاف بزرگ امتناع کرده بود و حزب خود را به سمت مخالف سوق داده بود (حزب تا دسامبر ۱۹۶۶ در آن جایگاه باقی ماند) و ریاست گروه پارلمانی سوسیال دموکرات را به عنوان رهبر اقلیت به عهده گرفت. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۹، او در انتخابات ریاست جمهوری آلمان شکست خورد و در دومین رای گیری در رقابت با تئودور هویس، رئیس حزب دموکرات آزاد شکست خورد. شوماخر در ۲۰ اوت ۱۹۵۲ به دلیل زندانی شدن طولانی مدت در اردوگاه کار اجباری در دوران نازی درگذشت.
آدناوئر از همان ابتدا طرفدار تشکیل یک ائتلاف راست میانه کوچکتر بود. او که توسط فراکسیون اتحادیه نامزد شده بود، در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۹ با اکثریت مطلق ۲۰۲ رای از ۴۰۲ رای به عنوان اولین صدراعظم جمهوری فدرال آلمان انتخاب شد. آدناوئر اطمینان حاصل کرده بود که آرای نمایندگان عمدتاً سوسیال دموکرات برلین غربی به حساب نمی آید. در ۲۰ سپتامبر، او کابینه اول آدناوئر متشکل از وزرای اتحادیه ، دموکرات آزاد و حزب آلمان را تشکیل داد. او که به عنوان صدراعظم موقت انتخاب شد، تا سال ۱۹۶۳ این سمت را بر عهده داشت ، سه بار دیگر (در سال ۱۹۵۳، در سال ۱۹۵۷ و در سال ۱۹۶۱) مجدداً انتخاب شد.
پوستر انتخاباتی اتحادیه: با آدناوئر برای صلح، آزادی و وحدت در آلمان.
پوستر انتخاباتی حزب سوسیال دموکرات: همه میلیونرها به اتحادیه-دموکرات آزاد رأی می دهند. همه میلیون ها آلمانی دیگر به حزب سوسیال دموکرات
پل آلکونتار

| Alconétar Bridge Puente de Alconétar | Alconétar Bridge Puente de Alconétar |
| --- | --- |
بقایای پل با قوس‌های مسطح آن: بقایای پل با قوس‌های مسطح آن
مختصات: ۳۹°۴۵′۱۴″شمالی ۶°۲۶′۱۴″غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۵۳۸۳۸°شمالی ۶٫۴۳۷۳۴۵°غربی﻿ / 39.753838; -6.437345
بر روی: تاگوس
مکان: گاروویلاس د آلکونترا، استان کاسرس، اکسترمادورا، اسپانیا
وضعیت میراث: ثبت شده در میراث فرهنگی اسپانیا
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طراحی: Segmental پل قوسی
مواد: بنایی، بتون رومی
درازای کل: ۲۹۰ متر (۹۵۰ فوت) [incl. approaches]
پهنا: ۶٫۵۵–۶٫۸۰ متر (۲۱٫۵–۲۲٫۳ فوت)
بلندی: Minimum ۱۲٫۵۰ متر (۴۱٫۰ فوت)
درازترین دهنه: ۱۵ متر (۴۹ فوت)
شمار دهنه‌ها: ح. 18 [incl. flood outlets]
پیشینه: پیشینه
طراح: Possibly آپولودور دمشقی
پایان ساخت: یحتمل عصر تراژان یا هادریان (۹۸–۱۳۸ م)
مکان: مکان
پل آلکونِتار (به اسپانیایی: Puente de Alconétar)، همچنین به عنوان پوئنته دِ مانتیبله شناخته می‌شود، یک پل قوسی رومی در منطقه اکسترمادورا، اسپانیا است. این سازه باستانی که دارای طاق‌های مسطح با نسبت دهانه به برآمدگی ۴–۵:۱ بود، یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌ها در نوع خود است. با توجه به سبکِ طراحی آن، فرض بر این است که پل در اوایل قرن دوم پس از میلاد توسط امپراتوران تراژان یا هادریان، احتمالاً تحت هدایت آپولودوروس دمشقی، مشهورترین معمار آن زمان، ساخته شده است.
پل آلکونتار با طول تقریباً ۳۰۰ متر یکی از گذرگاه‌های رومی راه نقره، مهم‌ترین اتصال شمال به جنوب در غرب هیسپانیا، به‌شمار می‌رفت و بر فراز تاگوس، طولانی‌ترین رودخانه شبه جزیره ایبری، پل می‌زد. احتمالاً تا زمان پیروزی مسیحیان در اسپانیا پل عملیاتی بود ولی پس از آن فرو ریخت و بسیاری از تلاش‌های بازسازی در عصر مدرن اولیه توسط مهندسان اسپانیایی شکست خورد. ویرانه‌ها که عمدتاً در ساحل سمت راست رودخانه یافت می‌شدند، در سال ۱۹۷۰ برای احداث سد مخزن آلکانتارا از موقعیت اصلی خود جابه‌جا شدند.
ولسوالی کوه صافی

| کوه صافی> اطلاعات کلی | کوه صافی> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور: افغانستان
ولایت: پروان
مرکز ولسوالی: کوه صافی
تعداد قریه: ٨٢
سال تأسیس: ١٩٣٧ ١٣١٦
اداره: اداره
ولسوال: نقیب الله صافی
شوراهای ولایتی: شورای ولایتی ولایت پروان
مردم: مردم
جمعیت: ٣٥٬٠٧٥ (١٣٩٩)
پراکندگی: ٥٢ نفر بر کیلومتر مربع
دین: اسلام
زبان: دری
اطلاعات جغرافیا: اطلاعات جغرافیا
مساحت: ٦٧٠ کیلومتر مربع
منطقه زمانی: ۴:۳۰+ (وقت استاندارد افغانستان)
ولسوالی کوه صافی یکی از ولسوالی‌‌‌‌های ولایت پروان، به مرکزیت شهر کوه صافی در شمال خاوری افغانستان است. جبل‌سراج در دامنه جنوبی هندوکش واقع شده و ٦٧٠ کیلومترمربع مساحت دارد. جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ٣٥٬٠٧٥ نفر می‌باشد. این ولسوالی از جنوب و غرب با ولایت کابل، از شرق با ولایت کاپیسا و از شمال با ولسوالی بگرام هم‌مرز است.
ولسوالی کوه صافی یکی از ولسوالی‌های مهم تاریخی واقع در جنوب شرقی ولایت پروان می‌باشد. اگرچه در دهه ۱۹۳۰ کوهی صفی یکی از دومین ولسوالی‌های پرجمعیت پروان پس از چاریکار بود، اما طی سال‌های ۱۹۳۰-۱۹۴۰ به دلیل فشار دولت‌ها برای تخلیه منطقه به دلیل جنگ صف با شاه، منطقه خالی از سکنه شد. اکثریت جمعیت آن در شمال دورتر از مرزهای کابل آواره شدند یا فرار کردند، تعداد کمی به غرب در هرات مدرن و بسیاری به هندوستان گریختند. به نظر می‌رسد که ریشه این درگیری به دلیل پیشنهاد مدرنیزاسیون پادشاه امان‌الله خان، صفی و با تعداد کمی از قبایل افغان مسلح علیه خاندان حاکم درانی آغاز شده است. اگرچه برخی از تحلیل‌نویسان عامل دیگر درگیری و ظهور صفی را عمدتاً ناشی از نبودن صفی از قبیله درانی، بلکه شینواری می‌دانند. اگرچه اکثریت شینواری از حضور درانی لذت می‌بردند و بسیاری در مقایسه با غیلزایی اغلب در دولت حضور داشتند، اما صفی‌ها همیشه به داشتن سابقه درگیری با بسیاری از دولت‌ها و امپراتوری‌های حاکم شناخته شده‌اند.
تاریخچه و جمعیت

ولسوالی کوهی صفی عمدتاً یک منطقه کوهستانی است که به عنوان منطقه کوچکی از منطقه کوهستان بزرگ در نظر گرفته می‌شود.
مخالفان سوری بشار اسد

| اپوزیسیون سوریه | اپوزیسیون سوریه |
| --- | --- |
المعارضة السورية: المعارضة السورية
پرچم استقلال سوریه، مورد استفاده مخالفان سوریه بعثی: پرچم استقلال سوریه، مورد استفاده مخالفان سوریه بعثی
نام دیگر: انقلابیون سوریه شورشیان سوری
تاریخ فعالیت: ۲۰۱۱–۲۰۲۴
کشور: سوریه
انگیزه‌ها: اصلاحات سیاسی در سوریه برکناری بشار اسد
مقر: استانبول (شورای ملی سوریه و ائتلاف ملی سوریه، از ۲۰۱۲) اعزاز (دولت موقت سوریه و ارتش ملی سوریه، از ۲۰۱۵) ادلب (دولت نجات سوریه و هیئت تحریر شام، از ۲۰۱۷) التنف (ارتش تکاوران انقلاب، از ۲۰۱۶) درعا (اتاق عملیات جنوب) امان (جبهه جنوبی، ۲۰۱۴–۲۰۱۸) حوار کلس (اتاق عملیات حوار کلس) بابسقا (احرار الشام) سویدا (لواء الجبل و نیروهای شیخ الکرامه) نامشخص (جبهه اصالت و توسعه) نامشخص (ارتش آزاد سوریه)
ایدئولوژی: ضداسدیسم برخی جناح‌ها:دموکراسی ملی‌گرایی سوری ملی‌گرایی مذهبی ملی‌گرایی سکولار اسلام‌گرایی سنی سلفی‌گری بنیادگرایی اسلامی اسلام‌گرایی شافعی اسلام‌گرایی حنفی سکولاریسم منطقه‌گرایی (نیروهای شیخ الکرامه)
جایگاه سیاسی: خیمه بزرگ
متحدان:   ترکیه   قطر   عربستان سعودی   اتحادیه اروپا   ایالات متحده آمریکا   اتحادیه عرب (به رسمیت شناختن ائتلاف ملی سوریه از ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳)   القاعده (متحد با جبهه النصره تا ۲۰۱۶)   اداره خودمختار شمال و شرق سوریه (جنگیدن در کنار گروه‌های شورشی) 
مخالفان:   سوریه بعثی  نیروهای مسلح عربی سوریه   روسیه   ایران   حزب‌الله لبنان   داعش   القاعده (درگیر با ارتش آزاد سوریه و سایر شورشیان غیرجهادی)   اداره خودمختار شمال و شرق سوریه (درگیر با گروه‌های شورشی اسلام‌گرا و تحت حمایت ترکیه) 
درگیری‌ها و جنگ‌ها: جنگ داخلی سوریه
اپوزیسیون سوریه (عربی: المعارضة السورية)، اصطلاحی فراگیر برای گروه‌های شورشی سوری بود که در طول جنگ داخلی سوریه با رژیم بعث بشار اسد، مخالف بودند و می‌جنگیدند.
گروه‌های سیاسی

اپوزیسیون سوریه، ساختار سیاسی مشخصی ندارند. در دسامبر ۲۰۱۵، اعضای اپوزیسیون، در ریاض عربستان سعودی، گرد هم آمدند. ۳۴ گروه در این گردهمایی شرکت کردند که هدفشان دستیابی به یک هیئت واحد برای مذاکرات با دولت وقت سوریه بود. گروه‌های شاخص حاضر عبارت بودند از:
ائتلاف ملی سوریه، که از پیاده‌سازی ژنو ۲ که خواهان تشکیل یک نهاد حاکم انتقالی در سوریه بود، حمایت می‌کرد.
کمیته هماهنگی ملی سوریه که خواهان مذاکره برای یک انتقال صلح آمیز بود.
گروه‌های مسلح:
جیش الاسلام
احرار الشام
جبهه جنوبی
گردهمایی دسامبر ۲۰۱۵ مشخصاً این گروه‌ها را شامل نشد:
حزب اتحاد دموکراتیک و وابستگان آن
گروه‌های مسلح سلفی مانند جبهه النصره
آدرین پلاشیچ

آدرین پلاشیچ (انگلیسی: Adrien Plavsic؛ زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۷۰) بازیکن هاکی روی یخ صرب‌تبار اهل کانادا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز، آناهایم داکس، و تمپا بی لایتنینگ اشاره کرد.
لاست ریور (آیداهو)

{{Infobox settlement

|official_name=Lost River, Idaho
|other_name=
|native_name=
|nickname=
|settlement_type=شهر
|motto=

|image_skyline=
|imagesize=
|image_caption=
|image_flag=
|flag_size=
|image_seal=
|seal_size=
|image_shield=
|shield_size=
|image_blank_emblem=
|blank_emblem_type=
|blank_emblem_size=
|image_map=Custer_County_Idaho_Incorporated_and_Unincorporated_areas_Lost_River_Highlighted.svg
|mapsize=
|map_caption=Location in شهرستان کاستر، آیداهو and the state of آیداهو
|image_map1=
|mapsize1=
|map_caption1=
|image_dot_map=
|dot_mapsize=
|dot_map_caption=
|dot_x=
|dot_y=
|pushpin_map=
|pushpin_label_position=
|pushpin_map_caption=
|pushpin_mapsize=

|subdivision_type=کشور
|subdivision_name=ایالات متحده آمریکا
|subdivision_type1=ایالت
|subdivision_name1=آیداهو
|subdivision_type2=County
|subdivision_name2=شهرستان کاستر، آیداهو
|subdivision_type3=
|subdivision_name3=
|subdivision_type4=
|subdivision_name4=

|government_footnotes=
|government_type=
|leader_title=
|leader_name=
|leader_title1=
|leader_name1=
|leader_title2=
|leader_name2=
|leader_title3=
|leader_name3=
|leader_title4=
|leader_name4=
|established_title=
|established_date=
|established_title2=
|established_date2=
|established_title3=
|established_date3=

|area_magnitude=
|unit_pref=Imperial
|area_footnotes=
|area_total_km2=22.53
|area_land_km2=22.51
|area_water_km2=0.03
|area_total_sq_mi=8.70
|area_land_sq_mi=8.69
|area_water_sq_mi=0.01
|area_water_percent=
|area_urban_km2=
|area_urban_sq_mi=
|area_metro_km2=
|area_metro_sq_mi=
|area_blank1_title=
|area_blank1_km2=
|area_blank1_sq_mi=

|population_as_of=۲۰۱۰
|population_footnotes=
|population_note=
|population_total=68
|population_density_km2=3.0
|population_density_sq_mi=7.8
|population_metro=
|population_density_metro_km2=
|population_density_metro_sq_mi=
|population_urban=
|population_density_urban_km2=
|population_density_urban_sq_mi=
|population_blank1_title=
|population_blank1=
|population_density_blank1_km2=
|population_density_blank1_sq_mi=

|timezone=MST
|utc_offset=-7
|timezone_DST=MDT
|utc_offset_DST=-6
|coordinates_display=inline,title
|coordinates_type=region:US_type:city
| مختصات = ۴۳°۴۳′۱۸″ شمالی ۱۱۳°۳۲′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۷۲۱۶۷°شمالی ۱۱۳٫۵۴۵۰۰°غربی﻿ / 43.72167; -113.54500
لاست ریور(به انگلیسی: Lost River) شهری در شهرستان کاستر ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۶۸ نفر بوده است.
پیتر وسلوفسکی

| پیتر وسلوفسکی | پیتر وسلوفسکی | پیتر وسلوفسکی | پیتر وسلوفسکی |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۱۱ نوامبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) لیپتوسکی میکولاش
قد:  ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۷ پوند (۸۵ کیلوگرم؛ ۱۳ سنگ ۵ پوند)
پست:  Forward
ضربه:  Left
بازی برای:  HC Košice MHk 32 Liptovský Mikuláš Drakkars de Caen Dunaújvárosi Acélbikák HK 36 Skalica HK Spišská Nová Ves
تیم ملی:   چکسلواکی
سوابق بازی:  ۱۹۸۵–۲۰۰۳
پیتر وسلوفسکی (اسلواکی: Peter Veselovský؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۶۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل چکسلواکی بود.
اکبر خرمدین

| اکبر خرّمدین | اکبر خرّمدین |
| --- | --- |
اکبر خرمدین و ایران موسوی ثانی در دادسرای جنایی: اکبر خرمدین و ایران موسوی ثانی در دادسرای جنایی
زادهٔ: سراب  ۱۳۲۰
درگذشت: ۳۰ آبان    ۱۴۰۰ (۸۰ سال) زندان گوهردشت
علت مرگ: ایست قلبی در زندان
پیشه: افسر سابق ارتش جمهوری اسلامی ایران
شناخته‌شده برای: قتل زنجیره‌ای
همسر: ایران موسوی ثانی
فرزندان: بابک، آرزو، افشین و آزیتا (یا آذر)
جزئیات: جزئیات
قربانیان: پسرش بابک خرمدین، دخترش و دامادش
کشور: ایران
ایالت(ها): تهران
مکان(ها): شهرک اکباتان
کشته: ۳
سلاح: چاقو
 :  
اکبر خرّمدین (زادهٔ ۱۳۲۰ – درگذشتهٔ ۳۰ آبان ۱۴۰۰) قاتل زنجیره‌ای بود که در اواخر اردیبهشت سال ۱۴۰۰ به همراه همسرش ایران موسوی ثانی به اتهام قتل دو فرزند و دامادشان بازداشت و در بازجویی‌های اولیه به جرم خود اعتراف کردند. وی در زمان دستگیری ۸۰ سال سن داشت. او قرار بود محاکمه و طبق حکم دادگاه جمهوری اسلامی ایران از جرم قتل فرزندان به کمتر از ١٠ سال و از جرم قتل دامادش با رضایت اولیا دم، به حبس طولانی‌مدت محکوم شود اما قبل از محاکمه‌اش به‌دلیل ایست قلبی در زندان درگذشت.
زندگی

اکبر خرّمدین  سالِ ۱۳۹۴ در مراسمی که به دلیل اکران فیلم بابک با نام سوگنامه‌ای برای یاشار در موزه سینمای ایران برگزار شد، او بر روی صحنه رفت و تنها از خودش گفت؛ از اینکه سرهنگ پیاده ستاد بوده و ۶۹ ماه در جبهه جنگ با عراق حضور داشته، دوبار شیمیایی شده و چهار بار ترکش خورده‌است. او همچنین گفت که ۱۷ سال از دوران ۳۰ ساله خدمتش را دور از خانواده‌اش بوده‌است.
وی همچنین گفته بود: «به نام خداوند آموزگار و به نام شهدای گلگون‌کفن جنگ هشت ساله و درود به شرافت آن شهدا که مملکت را حفظ کردند. من سرهنگ پیاده ستاد خرم‌دین هستم… ۳۰ سال خدمت کردم، ۶۹ ماه در مناطق عملیاتی بودم، دو مرتبه شیمیایی شدم و ۴ بار ترکش خوردم و خوشحالم که در مقابل مملکت انجام وظیفه کردم.»[نیازمند منبع]
قتلِ بابک خرّمدین

بابک خرمدین متولد سال ۱۳۵۳ در تهران و دارای مدرک کارشناسی ارشد سینما از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیل ۱۳۸۸ بود. او در سال ۸۹ به‌عنوان دانشجو راهی لندن شد و پس از مدتی به ایران بازگشت.
بابک خرمدین در ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰ به دست والدینش در شهرک اکباتان تهران به قتل رسید. در ۲۶ اردیبهشت و پس از آن‌که بخش‌هایی از جسد مثله شدهٔ او توسط یک کارگر شهرداری در شهرک اکباتان پیدا شد، پلیس پدر و مادر خرمدین را بازداشت کرد و آن‌ها به قتل فرزندشان اعتراف کردند.
در ۲۷ اردیبهشت اکبر خرمدین، پدرش اعتراف کرد که با همدستی همسرش مواد بیهوش کننده به فرزندشان خورانده‌اند و پس از بیهوشی او را به قتل رساندند و جسد را پس از مثله کردن در سطل زباله‌هایی در فاز ۳ اکباتان، آریاشهر و میدان صنعت رها کرده‌اند. اکبر خرمدین انگیزهٔ قتل پسرش را اذیت کردن‌ها و رفتار نامناسب مقتول با پدر و مادرش عنوان کرد.

همچنین در یک روایت تازه‌تر خانوادهٔ فرامرز (داماد اکبر خرمدین) ادعا کرده‌اند که اکبر بیماری سرطان پیشرفته دارد و به همین خاطر به دلیل ناامیدی از نزدیک بودن مرگش، تلاشی هم برای پنهان کردن بقایای جسد پسر خود (بابک) برخلاف دختر و داماد خود نکرده است.
قتل داماد و دخترش

در ۲۹ اردیبهشت پدر و مادر خرمدین اعتراف کردند که دامادشان فرامرز و دخترشان آرزو را نیز به ترتیب در سال‌های ۱۳۹۰ و ۱۳۹۷ با همان روش به قتل رسانده‌اند، تکه‌تکه کرده‌اند و اجسادشان را در سطل زباله انداخته‌اند. آن‌ها دلیل قتل دامادشان را «مشکلات اخلاقی» و دلیل قتل دخترشان را «مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر و ارتباط با افراد غریبه» عنوان کردند. به گفتهٔ مقامات، یک روانپزشک سلامت روانی این دو نفر را تأیید کرده‌است. رئیس دفتر آسیب‌دیدگان اجتماعی بهزیستی در این ارتباط گفت: «سالم بودن در پرونده‌های این‌چنینی به معنی این نیست که افراد از نظر روانی سالم هستند، بلکه به زبان جرم و جنایت منظور این است که جنون ندارند و مسئول رفتار خود می‌باشند، اما حتماً دچار اختلالات خاصی هستند.»
مراحل دادرسی

پس از پیدا شدن بخشی از یک جسد مثله شده در شهرک اکباتان، پلیس جنایی از روی اثر انگشت جسد بابک خرمدین را شناسایی کرده و پس از بررسی فیلم‌های ثبت شده در دوربین‌های مدار بسته، پدر و مادر این کارگردان دستگیر شده و به قتل اعتراف کردند. آن دو همچنین در جریان بازپرسی اقرار کرد که داماد و دخترشان را نیز  به ترتیب در سال‌های ۹۰ و ۹۷ به قتل رسانده‌است.
در همین حال محمد شهریاری، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران، گفت که اکبر خرمدین گفته فرامرز، شوهر دخترش آرزو، «مشکلات اخلاقی داشته و او را به همان شیوه قتل بابک، در سال ۹۰ به قتل رسانده و جسدش را به خارج از خانه منتقل کرده و در سطل زباله انداخته‌است.»
اکبر خرمدین و ایران موسوی اعلام کرده‌اند دخترشان آرزو را نیز در سال ۹۷ «به دلیل مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر و ارتباط با افراد غریبه به همان شیوه قتل بابک، به قتل رسانده‌اند.»
یکی از بستگان خانواده خرمدین که نخواست نامش فاش شود، به ایران اینترنشنال گفت که آخرین بار در تیر و مرداد سال ۹۷ آرزو را دیده و پس از آن مادرش گفته که آرزو به ترکیه رفته و سپس به کانادا پناهنده شده‌است.
به گفته او، آرزو سال ۸۹ با فرامرز ازدواج کرده بود، اما بعدها گفتند از فرامرز خبری نیست. سرپرست دادسرای امور جنایی تهران گفت که آرزو پیش از ازدواج با فرامرز یک بار دیگر ازدواج کرده و سال ۸۸ از همسرش جدا شده بود.
به گفته شهریاری، افشین و آذر دیگر فرزندان این خانواده و از بابک و آرزو کوچک‌ترند. او افزود: «پدر بابک خرمدین بیشتر تفکرات ملی دارد تا مذهبی و حتی به خاطر تعلق خاطر به بابک خرمدین شخصیت تاریخی ایرانیان، نام خانوادگی خود را عوض کرده بود. او همچنین می‌گوید که حق داشته بابک را به خاطر فساد اخلاقی‌اش به قتل برساند و اعتقاد دارد که آدم باید پاک باشد.»
اکبر خرمدین گفته‌است: «پسرم مجرد بود. به خاطر اختلافاتی که داشتیم صبح یک‌شنبه او را با خوراندن مواد بیهوشی، بیهوش کردم و سپس با ضربات چاقو به قتل رساندم و برای خارج کردن جسدش از خانه، آن را تکه‌تکه کردم و در نزدیک‌ترین سطل آشغال خیابان انداختم.»
حسین رحیمی، فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ، نیز گفت که پدر و مادر بابک خرمدین بعد از قتل داماد و دخترشان، ادعا می‌کردند داماد و دخترشان در خارج از کشور زندگی می‌کنند در صورتی که آنها را در داخل کشور به قتل رسانده بودند.
اکبر خرمدین پیشتر دربارهٔ دلیل قتل بابک نیز گفته بود: «بابک از ۵ یا ۶ سال قبل ناگهان تغییر رویه و رفتار داد و عقاید متفاوتش رو شد. از کارهایش خسته شده بودم. من و مادرش را خیلی اذیت می‌کرد. افکارش با ما مطابقت نداشت. حرف‌هایی می‌زد که اصلاً با اصول من یکی نبود.»
او که دارای گرایش‌های عرب‌ستیزانه است در پاسخ به این سؤال که این همه شخصیت‌های تاریخی چرا به سمت بابک خرمدین رفتید؟ گفت: «بخاطر اینکه ضد عرب بود. به دلیل اینکه عرب‌ها آن موقع در ایران بودند و ۲۷۰ سال بر ما حکومت کردند. نهضت از زمان ابومسلم شروع شد. نهضت ابومسلم پنج سال بود. نهضت بابک ۲۲ سال بود. بابک ۲۲ سال با اعراب جنگید و این سبب شد که توانستیم اعراب را از ایران پاک و مقدس بیرون کنیم.» وی اضافه کرد: «من ائمه اطهار را می‌پرستم، دوستشان دارم و پیرو مکتب علی و محمد هستم. به خاطر همین، حضرت علی می‌گوید بهترین سرمایه یک انسان فرزند نیک است منتها فرزندان من ۱۷ سال زمانی که دانشگاه رفتند بالاسرشان نبودم.»
تجاوز به آرزو خرمدین

محمدجواد شفیعی، بازپرس شعبه پنجم دادسرای جنایی تهران دربارهٔ این پرونده گفت: «شاهد هستیم که برخی افراد و حتی بازیگران اظهارنظرهای شخصی و غیرمسؤولانه‌ای را در فضای مجازی منتشر می‌کنند بی‌آن که اسناد و مدارکی ارائه کنند، موضوعاتی را به مقتولان و عاملان جنایت نسبت می‌دهند که هنوز برای دستگاه قضا به اثبات نرسیده و حتی تصاویری را در فضای مجازی منتشر می‌کنند که مورد تایید در ارتباط با این پرونده نیست. مردم و هنرمندان از گمانه‌زنی‌ها و گفته‌های غیرمسؤولانه در ارتباط با این پرونده خودداری کنند، چراکه مرجع قضایی با آن‌ها به دلیل اظهارنظرهای غیرمسؤولانه برخورد قانونی خواهد کرد. اگر فرد یا افرادی در ارتباط با این پرونده اطلاعاتی مربوط به مقتولان یا عامل جنایت و همدستش دارند، باید به مرجع قضایی یا پلیس اطلاع دهند تا اطلاعات محرمانه آن‌ها بررسی شود و صحت و رد موضوع مشخص شود و پرونده به نتایج مناسب برسد، نه این که بدون بررسی موضوع، آن را در فضای مجازی منتشر کنند و به آبروی خانواده‌ها آسیب برسانند.» اظهارات اتهام زنندگان در متن زیر توسط بازپرس پرونده تکذیب شده‌است و غیر قانونی اعلام شده‌است.
اتهام تجاوز به آرزو خرمدین اولین بار توسط دوست صمیمی آرزو خرمدین مطرح شد. هر دو دوست ساکن شهرک اکباتان و از کودکی با او همکلاسی بوده‌اند و تا زمان قتل  این دوستی ادامه داشته‌است. گفت: «نه در دوره مدرسه، وقتی بزرگ‌تر شدیم، یک روز؛ مقابلم نشست و گفت: "می‌خواهم رازی به تو بگویم که اگر نگویم، نگفتنش خفه‌ام می‌کند" و گفت: " کودک که بودم، هشت ساله، پدرم… م. " به مادرم گفتم. مادر گفت" ساکت باش و هیچ چیزی به هیچ کسی نگو…" مادرم که از خانه خارج می‌شد، پدر و من که تنها می‌ماندیم…" آرزو در تمام سال‌های دوستی‌مان تنها سه بار این داستان را تعریف کرد و هر مرتبه می‌لرزید.»
لیلا اوتادی در یک پست اینستاگرامی نوشت: «پدر با همکاری مادر به دختر تجاوز می‌کرد و خبر‌ها حاکی‌ست دعوای شب قبل از مرگ بابک نیز بر سر تعرض پدر به یکی از دانشجویان دختر مراجعه کننده به خانه آن‌ها بوده؛ و جالب که پدر دم از فساد اخلاقی بچه‌هایش می‌زند.»
دختر دیگر خانواده خرمدین در مورد اتهام تجاوز گفت: «من نمی‌دانم افرادی که اظهارنظرهای بی‌مورد می‌کنند چرا به فکر آبروی افراد نیستند. خواهش می‌کنم با آبروی ما بازی نکنید. خواهرم به هیچ عنوان درخصوص این که پدرم او را آزار می‌داده صحبتی با من که خواهرش بودم نکرده بود و من واقعا اطلاعی در این خصوص ندارم. بعید می‌دانم چنین موضوعی صحت داشته باشد.» اکبر خرمدین در جریان اعتراف‌های خود گفته است که در صورت آزادی از زندان دو فرزند دیگر خود را نیز به قتل می‌رساند. هیچ کس مفقود شدن لیلا خرمدین را اعلام نکرده است.
ایران موسوی ثانی، مادر بابک خرمدین، پس از دستگیر شدن گفت: «از مرگ بچه‌هایم اصلا ناراحت نیستم. من با شوهرم دوتایی تصمیم به قتل می‌گرفتیم و شوهرم بسیار خوب و خوش‌رفتار است و بابک خرمدین او را کتک می زده‌است و کارهایی می کرده‌است که شرم دارد بگوید و تصمیم به تسلیم کردن خودمان بعد قتل بابک خرمدین داشتیم که دستگیر شدیم» و در برابر سوال مخفی کردن قتل‌های قبلی جواب داد که «نگفتیم دیگه!»
تجاوز به آرزو خرمدین > تأیید اتهام تجاوز توسط ایران موسوی

چند هفته بعد از اظهارات اولیه ایران موسوی، همسر اکبر خرمدین، در ۷ تیر ۱۴۰۰ یک فایل صوتی از داخل زندان از وی منتشر شد. ایران موسوی در این فایل صوتی برخلاف سخنان اولیه‌اش مدعی تجاوز جنسی اکبر خرمدین به دخترشان، آرزو شد. او در این فایل صوتی تاکید کرد که به زور با این مرد ازدواج کرده و بارها قربانی خشونت و تجاوز از سوی او شده است.
واکنش‌ها

پس از انتشار اخبار قتل‌های اکبر خرمدین، شوخی‌هایی در توئیتر راجع‌به پدرومادر دست‌به‌دست شد.
مرگ

اکبر خرمدین در تاریخ ۳۰ آبان ۱۴۰۰ در زندان رجایی‌شهر به دلیل ایست قلبی درگذشت.