stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لنفادنیت سلی
درمان

برش دریناژ و تخلیه محتوی و به دنبال آن شروع داروهای ضد سل.
درمان این سویه کاملا با سل متفاوت است و از کلاریترومایسین یا آزیترومایسین +ریفابیوتین و اتامبوتول استفاده می شود
همه‌گیرشناسی

لنف آدنیت سلی بیشتر در کشورهای در حال توسعه دیده می‌شود. به ویژه در زمینه HIV/AIDS.
کوسکو (شهر)

| کوسکو Cusco / Cuzco (Spanish) Qosqo (کچوآ)Cusco | کوسکو Cusco / Cuzco (Spanish) Qosqo (کچوآ)Cusco |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچم:   پرچم
نام مستعار: شهر امپراتوری: نام مستعار: شهر امپراتوری
ناحیه‌های کوسکو: ناحیه‌های کوسکو
کشور:  پرو
منطقه: کوسکو
استان: کوسکو
تأسیس: ۱۱۰۰
-: ۲۳ مارس ۱۵۳۴
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر
 • شهردار: لوئیس فلورس
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۰۰۱۵ کیلومتر مربع (۲۷۰۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۳۹۹ متر (۱۱۱۵۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۳۵۸۹۳۵
 • تراکم: ۵٫۱/کیلومتر مربع (۱۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Cuzqueño (a), cusqueño (a)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (PET)
پیش‌شماره تلفن: ۸۴
وبگاه: www.municusco.gob.pe
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: شهر تاریخی کوسکو
مکان: آمریکای لاتین و دریای کارائیب
معیار ثبت: فرهنگی: iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۲۷۳
تاریخ ثبت: ۱۹۸۳
 :  
کوسکو (انگلیسی: Cusco، اسپانیایی: Cuzco‎) شهری تاریخی در جنوب شرق پرو نزدیک به درهٔ اوروبامبا از رشته کوه‌های آند، که پایتخت اداری-سیاسی-نظامی امپراتوری اینکاها بشمار بوده است.
این شهر در جنوب شرقی پرو در نزدیکی دره اوروبامبا در رشته کوه آند قرار گرفته است. شهر مرکز منطقه کوسکو و استان کوسکو است و هفتمین شهر پرجمعیت پرو است. در سال 2017 ، 428،450 نفر جمعیت داشت. ارتفاع آن حدود 3400 متر بلندتر از سطح دریا است.
زلزله بزرگی در 21 مه 1950 باعث ویرانی یا آسیب بیش از یک سوم ساختمانهای شهر شد. کلیسای دومینیکن و کلیسای سانتو دومینگو ، که در بالای قریکانچا (معبد خورشید) ساخته شده بودند ، از جمله ساختمانهای دوران استعمار اسپانیا بودند که خراب شدند. لیکن معماری اینکا در برابر زلزله مقاومت کرد. در ابتدا تصور می شد که بسیاری از دیوارهای قدیمی اینکا پس از زلزله از بین رفته اند ، اما دیوارهای حایل گرانیتی قوریکانچا و دیوارهای دیگر بناهای باستانی در سراسر شهر باقی ماندند. کار مرمت در مجموعه سانتو دومینگو ، سنگ تراشی اینکا را که قبلاً توسط روبنا محو شده بود ، بدون آسیب رساندن به تمامیت میراث اسپانیایی، آشکار کرد.
از دهه 1990 گردشگری در کوسکو به نحو چشمگیر افزایش یافته است. اکنون کوسکو مهمترین مقصد گردشگری پرو است. تحت مدیریت شهردار دانیل استرادا پرز ، یکی از حامیان سرسخت تاریخ باستانی پرو، بین سالهای 1983 تا 1995 نام اصیل این شهر یعنی Qosqo رسمیت یافت.
تاریخچه

از نظر اینکاها، پایتخت امپراتوری کوسکو «ناف جهان» بود، یعنی جایی که زمین، آسمان و رودها با یکدیگر تلاقی می‌کردند. کوسکو که محاط به کوه‌های مقدس و پوشیده از برف بود، ناحیه‌ای بس عظیم‌تر از یک شهر بود و تجسم اسطوره، تاریخ و هویت کیهانی اینکا و آینهٔ آسمان به شمار می‌رفت. این شهر که به دست پاچاکوتی‌ها در وسعتی پهناور بنا شده، به شکل یوزپلنگی عظیم‌الجثه نماد سلطنت اینکا بود. این شهر به دو نیمهٔ کوسکوی علیا و سفلی تقسیم شده و جایگاه پرستشگاه‌ها، بارگاه‌ها و کاخ مقابر امپراتوران گذشته بود که اجساد مومیایی آن‌ها جزوه اصلی کیش سلطنتی به شمار می‌رفت.
سونگو منارا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: تانزانیا
بخشی از: ویرانه‌های کیلوا کیسیوانی و ویرانه‌های سونگو منارا
معیار ثبت: فرهنگی: (iii)
شمارهٔ ثبت: ۱۴۴–۰۰۲
تاریخ ثبت: ۱۹۸۱
در خطر؟: ۲۰۰۴–۲۰۱۴
مختصات: ۹°۲′۵۸″ جنوبی ۳۹°۳۴′۲″ شرقی﻿ / ﻿۹٫۰۴۹۴۴°جنوبی ۳۹٫۵۶۷۲۲°شرقی﻿ / -9.04944; 39.56722
موقعیت سونگو منارا در تانزانیا: موقعیت سونگو منارا در تانزانیا
سونگو منارا شهری است در جنوب تانزانیا که ویرانه‌هایی از آن باقی مانده‌است. شهر سنگی از قرن چهاردهم تا شانزدهم میلادی اشغال شده بود. سونگو منارا به همراه شهر سنگی کیلوا کیسیوانی به عنوان یک میراث جهانی یونسکو شناخته شده‌است و در فهرست آثار میراث جهانی ثبت گردیده‌است. در کل، باستان شناسان شش مسجد، چهار قبرستان و دوازده بلوک خانه به همراه سه فضای باز محصور در جزیره پیدا کرده‌اند. سونگو منارا از سنگ‌های مرجانی و ملات ساخته شده‌است. این شهر سنگی به عنوان یکی از شهرهای مهم تجاری در اقیانوس هند ساخته شده‌است.
مستندات با اسکن لیزر سه بعدی

بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹، پروژه زمانی برخی از ویرانه‌های این شهر را با اسکن لیزر سه بعدی زمینی مستند کرد. ساختارهای مستند شده در مورد این شهر سنگی شامل: کاخ، مسجد و تعدادی ساختمان مسکونی است. برخی از مدل‌های سه بعدی بافتی، تورهای پانوراما، ارتفاعات، بخش‌ها و برنامه‌ها در سایت www.zamaniproject.org موجود است.
حفاری‌ها

کاوش‌های باستان شناسان به درک بهتر روش‌های زندگی در سونگو منارا کمک کرده‌است. مناطق مختلف زیادی حفاری شده‌اند، از جمله بیش از ۴۰ خانه که در اطراف شهر سنگی واقع شده‌اند.
انواع مختلفی از آثار باستانی پیدا شده‌است، اگرچه تعداد کمی از آنها در داخل خانه‌های خاکبرداری کشف شده‌اند. باستان شناسان یافته‌های خود را با دقت نقشه‌برداری و ثبت کردند.
وردگرل

انیمیشن سریالی
| وردگرل | وردگرل |
| --- | --- |
میان‌نویس: میان‌نویس
نام‌های دیگر: ماجراهای شگفت‌انگیز فوق‌العاده زیاد وردگرل
ژانر:  ماجراجویی  کمدی  علمی-تخیلی  آموزش  ابرقهرمانی  طنز 
سازنده: دوروتیا گیلیم
توسعه‌دهنده:  دوروتیا گیلیم  جک دی فرایولو 
کارگردان: دیوید سن٬آنجلو استیو یانگ
صداپیشگان:  دانا فاینگلس-فیرمن  تام کنی  ماریا بمفورد  کری سامر  پتن اسوالت  فرد استولر  اچ. جان بنجامین  لری مورفی  جیمز آدومیان  گری دلیسل  جفری تامبر  جان سی مک‌گینلی 
راوی:  کریس پارنل  راجر پارسونز (میان‌برنامه‌ها) 
سازنده موسیقی متن:  استیو دی‌آنجلو  تری تامپکینز 
آهنگ آغاز: «ایول، وردگرله!»
آهنگ پایان: «ایول، وردگرله!!» (بی‌کلام)
آهنگساز: اگ‌پلنت پروداکشنز اینک.
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۸
شمار قسمت‌ها: ۱۳۰ (۲۵۰ جدا) (فهرست قسمت‌ها)
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  دوروتیا گیلیم (۲۰۰۷–۰۹/فصل‌های 1–۲)  دبورا فورته (۲۰۰۹–۱۵/فصل‌های ۲–۸) 
تهیه‌کننده‌ها:  ویل شپرد (۲۰۰۷–۰۹/فصل ۱)  دنیل گیلیس (۲۰۰۹–۱۵/فصل‌های ۲–۸) 
مدت: ۳۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: سوپ۲ناتز اسکلاستیک اینترتینمنت
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  پی‌بی‌اس کیدز گو! (۲۰۰۷–۱۳)  پی‌بی‌اس کیدز (۲۰۱۳–۱۵) 
انتشار اولیه: ۳ سپتامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-09-۰۳) – ۷ اوت ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-08-۰۷)
وبگاه: وبگاه
وردگرل (به انگلیسی: WordGirl) (تلطیف به‌صورت W✪RD GIRL) انیمیشن سریالی کودکانهٔ ابرقهرمانی آمریکایی می‌باشد که توسط گروهٔ انیمیشنی اسکلاستیک اینترتینمنت سوپ۲ناتز برای پی‌بی‌اس کیدز تهیه‌شده‌است. این سریال در ابتدا مجموعه ویدئوهای کوتاهی از یک مجموعه با نام ماجراهای شگفت‌انگیز فوق‌العاده زیاد وردگرل (به انگلیسی: The Amazing Colossal Adventures of WordGirl) می‌بود که در ۱۰ نوامبر سال ۲۰۰۶ توسط پی‌بی‌اس کیدز گو! به‌نمایش درمی‌آمد؛ معمولاْ در پایان قسمت‌های مایا و میگل، تا اینکه در نهایت تبدیل به یک اسپین‌آف با قسمت‌های ۳۰ دقیقه‌ای شد و از ۳ سپتامبر سال ۲۰۰۷ تا ۷ اوت سال ۲۰۱۵ در اکثر ایستگاه‌های تلویزیونی عضو پی‌بی‌اس پخش شد.
سندرم

کودک مبتلا به سندرم داون
سَندرُم یا نشانگان (به فرانسوی: syndrome) جمعی از علائم و نشانه‌های پزشکی است که به صورت یک مجموعه همزمان و به صورت مرتبط با یکدیگر پدید می‌آیند و اغلب از یک بیماری یا یک اختلال خاص ناشی شده‌اند (برای مثال ناتوانی‌های جسمی و ذهنی، چانه کوچک و صاف، فضای اضافی بین انگشت شست پا و انگشت دوم و چشم‌های گِرد، نشانه‌های به ظاهر پراکنده‌ای هستند که به صورت یک مجموعه و اثر سندرم داون ایجاد شده‌اند)
این شامل نشانه‌های بیماری (که توسط بیمار گزارش می‌شود)، علائم پزشکی (که توسط پزشک دریافت می‌شود) و پدیده‌ها و خصوصیاتی که معمولاً با هم اتفاق می‌افتند؛ بنابراین وجود یکی از این مشخصه‌ها به پزشک در مورد وجود بقیه ویژگی‌ها هشدار می‌دهد. در سالهای اخیر از این واژه خارج از پزشکی در ارتباط دادن میان چند پدیده مربوط به هم استفاده شده است.
درگذشته معمولاً وقتی چند نشانه و علامت همراه یکدیگر در بیماری دیده می‌شد و پزشکی که متوجه همراهی آنها شده نمی‌توانست علت خاصی برای بروز آن علائم بیابد به مجموعه آن علائم سندروم اطلاق می‌کرد.
یین

| یین | یین |
| --- | --- |
The ruins of Yin, the capital (1350–1046 BC) of the Shang (Yin) dynasty: The ruins of Yin, the capital (1350–1046 BC) of the Shang (Yin) dynasty
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور: China
مختصات:  ۳۶°۰۸′۲۲″ شمالی ۱۱۴°۱۸′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۳۹۴۴°شمالی ۱۱۴٫۳۰۳۰۶°شرقی﻿ / 36.13944; 114.30306
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Yin Xu
گونه: Cultural
معیار: ii, iii, iv, vi
تاریخ ثبت: 2006 (30th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 1114
State Party: China
منطقه: فهرست‌های میراث جهانی یونسکو در آسیا
 :  
 :  
یین (به لاتین: Yinxu) یک شهر و منطقه باستانی در جمهوری خلق چین است که در آنیانگ واقع شده‌است.
تایوان (جزیره)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).: خطای لوآ در پودمان:Mapframe در خط 385: attempt to perform arithmetic on local 'lat_d' (a nil value).
جغرافیا: جغرافیا
مکان: شرق آسیا یا آسیای جنوب شرقی
مختصات: 
مساحت: ۳۶٬۰۰۸ کیلومتر مربع (۱۳٬۹۰۳ مایل مربع)
طول: ۳۹۴ کیلومتر (۲۴۴٫۸ مایل)
عرض: ۱۴۴ کیلومتر (۸۹٫۵ مایل)
بیشترین ارتفاع: ۳٬۹۵۲ متر (۱۲٬۹۶۶ پا)
بلندترین نقطه: یوشان
کشور: کشور
 تایوان:  تایوان
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
مرکز: تایپه
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
نام اهلیت: Taïwanais(e), Taiwanais(e)
جمعیت: ۲۳،۵۱۹،۵۱۸ (۲۰۱۶)
تراکم جمعیت: ۶۳۹.۸۶ /کیلومتر مربع (۱٬۶۵۷٫۲۳ /مایل مربع)
جیش
تاریخچه

پرتغالی‌ها در سال ۱۵۹۰ این جزیره را کشف کردند و نام آنرا «فورموزا» (Formosa) به معنی «زیبا» گذاشتند. بین سال‌های ۱۶۲۴ تا ۱۶۶۱ این جزیره در تصرف هلندی‌ها و اسپانیایی‌ها بود. این جزیره از سال ۱۶۸۳ بخشی از امپراتوری چین بود. در سال ۱۸۹۵ پس از پایان جنگ چین و ژاپن به ژاپن واگذار شد.
پس از پایان جنگ جهانی دوم این جزیره از ژاپن بازپس گرفته شد و بخشی از جمهوری چین شد. در سال ۱۹۴۹ چیانگ کای‌شک رئیس جمهور چین در پی شکست در جنگ داخلی چین و با آغاز انقلاب کمونیستی چین به این جزیره گریخت و دولت جمهوری چین از آن هنگام تاکنون اداره این سرزمین را برعهده دارد.
گل ماهور

| گل ماهور | گل ماهور |
| --- | --- |
گل ماهور، Verbascum: گل ماهور، Verbascum
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: نعناسانان
تیره:: گل‌میمونیان
سرده:: Verbascum
گل ماهور، خرگوشک یا بوصیر (نام علمی: Verbascum) نام یک سرده از تیره گل‌میمونیان است. گیاهان دوساله یا چند ساله و به ندرت یکساله که به ارتفاع 0.5 تا 3.0 متر رشد می‌کنند. گیاهان ابتدا یک رزت از برگ ها را در سطح زمین تشکیل می دهند و متعاقباً یک ساقه گلدار بلند را به سمت بالا می فرستند. گیاهان دوساله در سال اول رزت و در فصل بعد ساقه گل را تشکیل می دهند. برگها به صورت مارپیچی مرتب شده اند و اغلب پر کرک هستند اما در برخی گونه ها بدون کرک هستند. گلها دارای پنج گلبرگ متقارن هستند. رنگ گلبرگها در گونه های مختلف شامل زرد (متداول ترین)، نارنجی، قرمز قهوه ای، بنفش، آبی یا سفید است. میوه از نوع کپسول و حاوی دانه‌ است.
گلی است خاص در منطقه آسیا و اروپا و مدیترانه. این گیاه دارای حدود ۳۵۰ گونه در جهان است، که حدود ۴۰ گونه آن در ایران است و تعدادی از این گونه‌ها بومی ایران هستند. پراکندگی این گیاه در غرب و شمال غربی ایران بیشتر است.
استفاده از این گیاه و روغن آن از قدیم در طب سنتی برای معالجه سرماخوردگی، آنژین و برونشیت، و تسکین حالت‌های عصبی، اضطراب، اختلال‌های ضربان قلب و ناراحتی‌های معده و همچنین درد مفاصل و بهبود زخم‌ها و سوختگی رواج داشته است.
پارک ملی گارامبا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نمای هوایی از پارک ملی گارامبا: نمای هوایی از پارک ملی گارامبا
مکان: جمهوری دموکراتیک کنگو
معیار ثبت: طبیعی: (vii) (x)
شمارهٔ ثبت: ۱۳۶
تاریخ ثبت: ۱۹۸۰ (طی نشست چهارم)
در خطر؟: ۱۹۸۴ – ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ - اکنون
پارک ملی گارامبا (به فرانسوی: Parc national de la Garamba) پارکی ملی در شمال شرقی جمهوری دموکراتیک کنگو در آفریقاست که در مرز این کشور با سودان قرار دارد. این پارک در سال ۱۹۸۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت اما از سال ۱۹۹۶ به بعد نام آن وارد فهرست میراث جهانی در معرض خطر شده‌است.
مشخصات

پارک ملی گارامبا پارکی به مساحت ۴۹۲٬۰۰۰ هکتار (۵۰۰٬۰۰۰ هکتار، یونسکو، ۲۰۰۸) است که در تاریخ ۱۷ مارس ۱۹۸۳ بنیاد نهاده شد. این پارک دارای تالاب‌ها، جنگل‌ها، مراتع و دشت‌هایی بیکران بوده و زیستگاه چهار پستاندار عظیم‌الجثه، فیل، زرافه، اسب آبی و مهمتر از همه کرگدن سفید است. همچنین تخمین زده می‌شود که تقریباً ۱٬۰۰۰ گونهٔ گیاهی آوندی در این پارک وجود دارند که ۵٪ آن‌ها بومی منطقه هستند.
این پارک همچنین در شمال شرقی خود به پارک ملی لانتوتو در سودان می‌پیوندد.
میراث در معرض خطر

پارک ملی گارامبا در سال ۱۹۸۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت؛ با وجود این یونسکو نام این پارک را یک‌بار در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲ و سپس از ۱۹۹۶ تا به امروز در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار داده است و دلیل آن، شکار غیرقانونی بی‌رویه و کاهش جمعیت کرگدن‌های سفید و همچنین مورد تهدید قرارگرفتن زیرساخت‌های پارک به‌دلیل جنگ داخلی در سودان عنوان شده‌است.
در عین حال بیم آن می‌رود که آخرین چهار کرگدن سفید شمالی باقی‌مانده در حیات وحش که دراین پارک می‌زیستند نیز در سال ۲۰۰۸ به‌دست شکارچیان غیرقانونی که پس از بروز جنگ و ناآرامی‌های داخلی در منطقه بر شمارشان افزوده‌شده‌است کشته شده باشند. این جانوران که پیشتر نیز جمعیتشان رو به کاهش داشت و از ۵۰۰ به ۱۵ رأس در دههٔ ۱۹۷۰ رسیده بود در سال ۲۰۰۳ با کمی بهبود وضعیت به ۳۰ رأس افزایش یافته بودند. اما در سال ۲۰۰۶ تنها ۴ رأس کرگدن سفید شمالی در این پارک ملی شمارش شد که احتمالاً آن‌ها نیز برای شاخ‌هایشان کشته شده‌اند.
قیروان

| قیروان | قیروان |
| --- | --- |
شهر: شهر
کشور:  تونس
استان: استان قیروان
بنیانگذاری: ۶۷۰ (میلادی)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Khemaies Keffi
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۱۷۹۰۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
کدپستی: ۳۱۰۰
وبگاه: www.commune-kairouan.gov.tn
قیروان (به عربی: القَيرَوان) از شهرهای مهم و تاریخی کشور تونس است. این شهر مرکز استان قیروان در تونس است و نخستین شهری است که مسلمانان در سال ۶۷۰ میلادی در تونس بنا نهادند.
قیروان در میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌است.
قیروان معرب واژه پارسی کاروان می‌باشد و چون این شهر بر سر کاروان‌های زیادی بوده این لقب را به آن داده‌اند.
پیشینه

در سال پنجاه هجری قمری اولین کاروان خراسانیان ایرانی وارد افریقیه شدند و بعدها شهر تاریخی قیروان که همان کاروان است را بنا نهادند. از آن زمان، برطبق قاموس ابن منظور قفصی تونسی، بیش از هشتصد کلمهٔ فارسی معرب در زبان عربی و لهجهٔ تونسی وارد شد که از جملهٔ آن‌ها دینار و شیرین و شیراز و دیوان و برید و مانند آن‌هاست.
منوچهری در بیتی شهر قیروان را می‌ستاید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سیصد هزار شهر کنی، به ز قیروان  |  |  سیصد هزار باغ کنی، به ز قندهار |
شهرهای خواهر خوانده

فاس
تلمسان
کوردوبا
قاهره
سمرقند
تیمبوکتو
بورسا
کاراپت روبینیان

| کاراپت روبینیان | کاراپت روبینیان |
| --- | --- |
قائم مقام رئیس مجلس ملی جمهوری ارمنستان: قائم مقام رئیس مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۸ همکار آرا ساهاکیان: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۸ همکار آرا ساهاکیان
پس از: آرتاشس تومانیان
پیش از: آلبرت بازیان/یوری باخشیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Karapet Rubinyan ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) ایروان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: Pan-Armenian National Movement، (۱۹۸۹–۲۰۱۰; ۲۰۱۳–۲۰۱۵)
همسر(ان): دزُویک کاسابیان (ازدواج ۱۹۷۴)
روابط: روبن روبینیان (۱۹۲۳–۱۹۹۹), (پدر) ماریام کاراپتیان (۱۹۲۴–۲۰۱۲), (مادر)
فرزندان: دو پسر لوون (زاده ۱۹۸۲), روبن (زاده ۱۹۹۰) یک دختر ماریام لوسی (زاده ۲۰۱۴)
اقامتگاه: ایروان، ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان
تخصص: مهندسی برق
امضا: 
وبگاه: karapet.rubinyan.com
کاراپت روبینیان (انگلیسی: Karapet Rubinyan؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۷) سیاست‌مدار اهل ارمنستان است. وی نماینده دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان بوده‌است.
سری بهلول

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: ناحیه مردان، خیبر پختونخوا، پاکستان،
معیار ثبت: فرهنگی: (iv)
شمارهٔ ثبت: ۱۴۰–۰۰۲
تاریخ ثبت: ۱۹۸۰
مختصات: ۳۴°۱۵′۱۹٫۷۱″ شمالی ۷۱°۵۷′۰۲٫۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۵۵۴۷۵۰°شمالی ۷۱٫۹۵۰۶۸۸۹°شرقی﻿ / 34.2554750; 71.9506889
موقعیت سری بهلول در پاکستاننمایش نقشه پاکستانسری بهلول (گنداره)نمایش نقشه گنداره: موقعیت سری بهلول در پاکستاننمایش نقشه پاکستانسری بهلول (گنداره)نمایش نقشه گنداره
سری بهلول (اردو: سری بهلول)، یک شهر و مکان باستانی واقع در نزدیکی تخت باهی، در منطقه مردان، حدود ۷۰ کیلومتری شمال غربی پیشاور، خیبر پختونخوا، پاکستان است.
ریشه لغت

سری بهلول ممکن است از واژه «سهر» که در فارسی به معنای طلوع بوده و بهلول به معنی «پادشاه فضیلت» آمده باشد؛ بنابراین سری بهلول می‌تواند به معنای «طلوع آفتاب پادشاه با فضیلت» باشد. بهلول همچنین می‌تواند گونه ای از نامی عربی به معنای «کسی است که اغلب لبخند می‌زند» باشد.
ویژگی ها

سری بهلول یک مکان تاریخی است و از سال ۱۹۸۰ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است. ویرانه‌های سری بهلول بازمانده‌های یک شهر کوچک باستانی مستحکم است که در دوره کوشان‌ها ساخته شده‌است. .
این شامل بقایای مجسمه‌های بودا است. ایضاً عتیقه جات مانند مجسمه، سکه، ظروف و جواهرات نیز معمولاً یافت می‌شود. مردم محلی حفاری غیرقانونی را در خانه‌ها و زمین‌های خود ادامه می‌دهند و به آثار تاریخی آسیب می‌رسانند. برخی از فروشندگان محلی عتیقه جات، مردم محلی را گمراه کرده و آنها را تحریک می‌کنند تا در حفاری غیرقانونی شرکت کنند. سری بهلول هم‌اکنون به صیانت بین‌المللی در جهت حفاظت از آثار تاریخی اش نیازمند است.
کلمه "سری بهلول" توسط افراد مختلف به روش‌های مختلف تشریح شده‌است. با این حال مردم محلی معتقدند که این ترکیبی از دو کلمه هندی است. "Sheri" یا سری به معنی سر و "Bahlol" (بهلول) که نام یک رهبر برجسته سیاسی و مذهبی منطقه است. با این حال، این نام به قدمت دهکده سری بهلول نیست. این دهکده در دوران کوشان‌ها احداث شده‌است. این روستا توسط زمین حاصلخیزی احاطه شده‌است که در آن مردم محلی مشغول کشاورزی هستند.
نگارخانه

کشاورزی در روستا
نمایی از روستا
حفاری‌ها در سال ۱۹۱۱-۱۹۱۲.
مراقبه بوداسف سری بهلول
کهنوت ناندا. موزه هند ، کلکته .
موعظه بودا.
بودهی ساتوا ایستاده
مجسمه‌های بودا.
بودای نشسته از سری بهلول. موزه پیشاور .
بودای نشسته از سری بهلول. کشف شده در ۱۹۱۱ - ۱۹۱۲
بودای بزرگ سری بهلول ۱۹۰۹
حفاری شده در سال ۱۹۰۹-۱۹۱۰ ، موزه پیشاور
تصویر بودای برنزی ، موزه بریتانیا .
1 2 3  Unesco
↑  Hassan Dani, Dr: The Peshawar
↑  FUSSMAN, Gérard (1974). "Documents Epigraphiques Kouchans". Bulletin de l'École française d'Extrême-Orient. 61: 54–57. ISSN 0336-1519. JSTOR 43732476.
↑  Rhi, Juhyung. Identifying Several Visual Types of Gandharan Buddha Images. Archives of Asian Art 58 (2008) (به انگلیسی). pp. 53–56.
↑  The Classical Art Research Centre, University of Oxford (2018). Problems of Chronology in Gandhāran Art: Proceedings of the First International Workshop of the Gandhāra Connections Project, University of Oxford, 23rd-24th March, 2017. Archaeopress. p. 45, notes 28, 29.
| ن ب وفهرست میراث جهانی در پاکستان  | ن ب وفهرست میراث جهانی در پاکستان  |
| --- | --- |
میراث جهانی:  موهن‌جو دارو  تخت باهی و سری بهلول  قلعه شاهی و باغ شالیمار در لاهور  گورستان مکلی  دژ روهتاس  تاکسیلا 
سایت‌های آزمایشی:  مسجد پادشاهی  مسجد وزیر خان  آرامگاه جهانگیر، آرامگاه آصف‌خان و اکبری سرای  هیران منار  دژ رانیکوت  مسجد شاه‌جهان (تهته)  گورستان چوکندی  مکان باستان‌شناسی مهرگره  مکان باستان‌شناسی رحمان دهیری  مکان باستان‌شناسی هاراپا  مکان باستان‌شناسی رانیگات  شهباز گارهی  دژ بالتیت  مقبره بی‌بی جیوندی و آرامگاه جلال‌الدین سرخ‌پوش بخاری  آرامگاه شاه رکن عالم  بانپور 
سری بهلول در مرکز منطقه گنداره است.
اکوکو جنوب غرب

| Akoko South-East | Akoko South-East |
| --- | --- |
LGA: LGA
کشور:  نیجریه
ایالت‌های نیجریه: ایالت اوندو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اکوکو جنوب غرب (به لاتین: Akoko South-East) یک سکونتگاه مسکونی در نیجریه است که در ایالت اوندو واقع شده است.
اگرتسوکو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اگرتسکو: اگرتسکو
アグレッシブ烈子 (Aguresshibu Retsuko): アグレッシブ烈子 (Aguresshibu Retsuko)
ژانر: کمدی
خلق‌شده توسط: سانریو
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: ریرچو
نویسنده: ریرچو
استودیو: فن‌ورکس
شبکه: تی‌بی‌اس
پخش اصلی:  ۲ آوریل ۲۰۱۶  –  ۳۱ مارس ۲۰۱۸
قسمت‌ها: ۱۰۰
اواِن‌اِی: اواِن‌اِی
کارگردان: ریرچو
تهیه‌کننده: کلی لوویژانبیل کاتا ساکاموتو تارو گوتو یوئیچیرو شیمومورا میوکی اوکومورا آکیرا تاکایاما یاسوئه موچیزوکی
نویسنده: ریرچو
استودیو: فن‌ورکس
انتشار:  ۲۰ آوریل ۲۰۱۸  –  ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۳
مدت پخش: ۱۵–۳۳ دقیقه
تحت لایسنس: نتفلیکس
قسمت‌ها: ۵۰ + ویژه (فهرست قسمت‌ها)
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
اگرتسکو (به انگلیسی: Aggretsuko) که بیشتر با نام اصلی ژاپنی‌اش اگرسیو رتسوکو (ژاپنی: アグレッシブ烈子, هپبورن: Aguresshibu Retsuko؟) یا رتسوکوی پرخاشگر (به انگلیسی: Aggressive Retsuko) شناخته می‌شود، مجموعهٔ انیمهٔ تلویزیونی کمدی می‌باشد که بر پایهٔ شخصیتی به‌همین نام ساخته شده که توسط «یتی» برای شانس‌بیار شرکت سانریو خلق شده‌است.
آکوامارین (ترانه)

تک‌آهنگی از ادیسون ری که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد
«آکوامارین» (به انگلیسی: Aquamarine) ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی ادیسون ری می‌باشد که در ۲۵ اکتبر سال ۲۰۲۴ از سوی کلمبیا رکوردز منتشر گردید.
ریمیکس آرکا

| «آرکامارین» | «آرکامارین» |
| --- | --- |
ریمیکس ادیسون ری و آرکا: ریمیکس ادیسون ری و آرکا
ای-ساید: «آکوامارین»
تاریخ پخش: ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-11-۱۵)
ژانر:  رگیتون 
زمان: ۳:۱۴
ناشر: کلمبیا آراکسواکسو
ترانه‌سرا(ها): ادیسون ری ایسترلینگ الویرا اندرفیاد لوکا کلوزر
تهیه‌کننده(ها): آرکا
موزیک ویدئو: موزیک ویدئو
«آرکامارین» در یوتیوب: «آرکامارین» در یوتیوب
 :  
ری پس از مصاحبه‌ای که با ووگ در سال ۲۰۲۳ داشت ایدهٔ همکاری با تهیه‌کنندهٔ ونزوئلایی آرکا به سرش زد و می‌گفت دوست دارد با وی همکاری کند و همچنین از طرفداران پروپاقرص او نیز است. آرکا بعدها در نوامبر سال ۲۰۲۴  از ریمیکسی تحت عنوان «آرکامارین» (به انگلیسی: Arcamarine) درحالی که داشت ریمیکس را به‌طور زنده اجرا می‌کرد، رونمایی کرد. این ترانهٔ رگیتون آهسته‌شده در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۲۴ به‌طور رسمی منتشر شد.
غارهای یونگانگ

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
غارهای یونگانگ در داتونگ چین: غارهای یونگانگ در داتونگ چین
مکان: شانشی، چین
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۱۰۳۹
تاریخ ثبت: 2001
مساحت: ۳۴۸٫۷۵ هکتار
منطقه حائل: ۸۴۶٫۸۱ هکتار
مختصات: ۴۰°۰۶′۳۸″شمالی ۱۱۳°۰۷′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۱۰۵°شمالی ۱۱۳٫۱۲۵۹°شرقی﻿ / 40.1105; 113.1259
جایگاه در چین: جایگاه در چین
غارهای یونگانگ، که در نمای جنوبی تپه‌ای صخره‌ای در ۱۶ کیلومتری غرب شهر داتونگ در استان شانشی کنده شده‌اند، در چین باستان تشکیل معبدی بودایی را می‌داده‌اند. یونسکو این محل را برجسته‌ترین اثر هنر غاری بودایی در قرن‌های پنجم و ششم میلادی می‌نامد و در سال ۲۰۰۱ آن را در فهرست میراث جهانیش ثبت کرده‌است. این مجموعه شامل ۲۵۲ غار به همراه ۵۱۰۰۰ مجسمه در منطقه‌ای به مساحت ۱۸۰۰۰ مترمربع است. همچنین تعداد ۱٬۱۰۰ غار کوچکتر نیز درین مجموعه وجود دارد. در دوران دودمان مینگ بر فراز تپه‌ای که غارهای یونگانگ در آن کنده شده‌اند قلعه ساخته شد که هنوز پابرجا است.
این تپه حدود ۷۹۰ متر طول و از ۹ تا ۱۸ متر ارتفاع دارد.
تاریخچه

پس از سقوط دودمان جین (۴۲۰–۲۶۵)، شمال چین تحت کنترل وی شمالی درآمد و ایشان شهر پینچنگ (داتونگ امروزی) را پایتخت خود قرار دادند و همچنین آیین بودایی را به عنوان دین رسمی خود پذیرفتند. آیین بودایی از طریق راه ابریشم شمالی به چین رسیده بود. راه ابریشم شمالی پایتخت باستانی چین شی‌آن را به غرب چین، کاشغر، و در نهایت امپراتوری پارت وصل می‌کرد.
اولین دورهٔ ساخت‌وساز غارهای یونگانگ حدود ۴۶۵ میلادی آغاز شد. پس از وقفه‌ای کوتاه کندن غارها در دورهٔ دوم ادامه یافت. با انتقال پایتخت وی به لوئویانگ در ۴۹۴ میلادی، حمایت امپراتور ازین ساخت‌وسازها پایان یافت، ولی حامی خصوصی دورهٔ سومی از ساخت‌وسازها در منطقه را آغاز کرد که تا ۵۲۵ میلادی طول کشید. در این سال به علت شورش‌هایی در منطقه ساخت غارهای یونگانگ برای همیشه متوقف شد.
پس از قرن ششم میلادی، غارهای یونگانگ مورد بی‌توجهی قرار گرفتند و استهلاک یافتند. در دودمان لیائو برخی مجسمه‌ها را تعمیر کردند و بین سال‌های ۱۰۴۹ و ۱۰۶۰ «ده معبد یونگانگ» را در نزدیکی آن‌ها برپا کردند، ولی این معابد ۶۰ سال بعد در آتشی از بین رفت. در ۱۶۵۱ میلادی (دودمان چینگ) بناهای چوبی جلوی غارهای ۵ و ۶ ساخته شد. مرمت‌ها و برنامه‌های محافظتی مدرن نیز از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی آغاز شد.
نگارخانه

غار ۱۲
غار ۱۲
جونگو موریتا

جونگو موریتا (انگلیسی: Jungo Morita؛ زادهٔ ۹ اوت ۱۹۴۷) بازیکن بازنشسته والیبال اهل ژاپن است. او در المپیک‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ عضو تیم ملی ژاپن بود و به در سال ۶۸ به مدال نقره و در ۷۲ به مدال طلا دست یافت.
آنتن

آنتن یک تلویزیون که قادر به دریافت امواج‌ الکترومغناطیسی است
آنتن (به فرانسوی: Antenne) یک افزارهٔ مخابراتی است، که کار آن تبدیل سیگنال الکتریکی به امواج الکترومغناطیسی (در حالت فرستندگی)، و تبدیل امواج الکترومغناطیسی به سیگنال الکتریکی (در حالت گیرندگی) است. آنتن‌ها ساختارهای متنوعی دارند که با توجه به کاربرد، تعیین می‌شوند.
یکی از ساده‌ترین ساختارهای ممکن برای یک آنتن، آنتن‌های سیمی است.
هر آنتن، در یک بسامد مشخص به تشدید درمی‌آید و ولتاژ بیشینه (در حالت گیرندگی) تولید می‌کند.
اگر طول آنتن متناسب با طول‌موج دریافتی باشد، موج کاملاً در آنتن جای می‌گیرد و به اصطلاح می‌گویند «آنتن تشدید شده‌است.» یا «آنتن به تشدید درآمده‌است». یعنی آنتن، با موج دریافت‌شده هماهنگ شده‌است و در این حالت ولتاژی که در آنتن تولید شده، بیشینه است.
البته لازم نیست که طول آنتن حتماً با طول‌موج دریافت‌شده برابر باشد؛ زیرا می‌توان القاگری را همراه یک یا دو خازن به آنتن افزود تا حالت تشدید را در آنتن پدید آورند.
جنس آنتن

آنتن را از فلزات سبک مانند آلومینیوم درست می‌کنند.
برای اینکه آنتن بتواند امواج را منتشر کند، باید جریان الکتریکی آن با زمان تغییر کند. هرچه رسانایی فلز بهتر باشد، اتلاف‌ اُهمی ناشی از جریان روی آنتن کمتر می‌شود؛ به همین دلیل، سعی بر آنست که ضریب رسانندگی فلز سازنده آنتن بیشتر باشد.
طول آنتن

طول آنتن بهتر است برابر نصف طول‌موج باشد.
انواع آنتن

آنتن تک‌قطبی
آنتن نیم‌موج (هرتز)
آنتن مارکُونی
آنتن یاگی
آنتن شییپوری
آنتن بشقابی
آنتن تلسکوپی
آنتن میکرواستریپ