تاریخ غزه
دوره باستان

شهری که تبدیل به غزه امروزی می‌شد، در محل تل الاجول شروع به توسعه کرد. این شهر به عنوان پایتخت اداری مصر در کنعان عمل می‌کرد و محل سکونت فرماندار مصری این منطقه بود. کاروانی که از قدیم الایام از اهمیت راهبردی برخوردار بود، پیوسته درگیر جنگ‌های مصر و سوریه و قدرت‌های بین‌النهرین بود. به عنوان مثال، فرعون مصر احموسه اول پیروزی خود بر هیکسوس‌ها را با فتح دژ مستحکم آن‌ها شاروهن در نزدیکی غزه پس از یک محاصره سه ساله تکمیل کرد.  علاوه بر این، غزه مکرراً در سوابق مصری و آشوری ظاهر شد. در توتموسیس سوم در مسیر کاروان سوریه و مصر و در حروف عمارنا به نام «حزتو» ذکر شده‌است. با این حال، غزه به مدت ۳۵۰ سال در دست مصر بود، تا زمانی که فلسطینیان، مردمی دریانورد با پیوندهای فرهنگی با دریای اژه، در قرن ۱۲ قبل از میلاد، پس از شکست آنها در برابر رامسس سوم، ساکن آن شدند. سپس بخشی از پنتاپولیس شد. لیگی از پنج ایالت-شهر مهم فلسطینیان.
کتاب مقدس عبری به آووی‌ها اشاره می‌کند که منطقه ای را اشغال کرده بودند که تا غزه امتداد داشت و این مردم توسط کافتوریت‌ها از جزیره کافتور (کرت امروزی) خلع ید شدند. برخی از محققان حدس می‌زنند که فلسطینی‌ها از نوادگان کافتوری‌ها بودند.
غزه همچنین در کتاب مقدس عبری به عنوان مکانی که سامسون در آن زندانی شد و با مرگ خود روبرو شد ذکر شده‌است. اعتقاد بر این است که پیامبران آموس و صفونیا پیشگویی کرده بودند که غزه خالی از سکنه خواهد شد. بر اساس گزارش‌های کتاب مقدس، غزه از زمان سلطنت داوود پادشاه در اوایل قرن یازدهم قبل از میلاد به دست اسرائیل افتاد. هنگامی که سلطنت متحد در حدود سال ۹۳۰ قبل از میلاد منشعب شد، غزه بخشی از پادشاهی شمالی اسرائیل شد.[نیازمند منبع] هنگامی که پادشاهی اسرائیل به دست آشوریان تحت فرمان تیگلات-فیلسر سوم و سارگون دوم در حدود سال ۷۳۰ قبل از میلاد افتاد، غزه تحت سلطه آشوریان درآمد. در قرن هفتم مجدداً تحت کنترل مصر قرار گرفت، اما در دوره پارسی (قرن‌های ششم تا چهارم پیش از میلاد) از استقلال خاصی برخوردار شد و شکوفا شد. در سال ۶۰۱/۶۰۰ قبل از میلاد، نبوکدنصر دوم پادشاه بابل در مقابل ارتش مصر تحت فرمان فرعون نکو دوم در میگدول در نزدیکی غزه شکست خورد.  با این حال، در طول دومین لشکرکشی ناموفق خود برای حمله به مصر در سال ۵۶۸ قبل از میلاد توسط او تصرف شد.  در سال ۵۲۹ قبل از میلاد، کمبوجیه اول به غزه حمله کرد و بعدها، در حدود ۵۲۰ پیش از میلاد، یونانیان یک پست تجاری در غزه ایجاد کردند. اولین سکه‌ها بر اساس مدل آتن در حدود ۳۸۰ قبل از میلاد ضرب شد.
اسکندر مقدونی غزه - آخرین شهری که در مسیرش به مصر در برابر فتح او مقاومت کرد - به مدت پنج ماه محاصره کرد و سرانجام در سال ۳۳۲ قبل از میلاد آن را تصرف کرد. غزه به رهبری خواجه‌ای به نام باتیس و تحت حمایت مزدوران عرب، دو ماه در برابر محاصره مقاومت کرد تا اینکه طوفان بر آن غلبه کرد. مدافعان که عمدتاً عناصر بومی بودند تا سر حد مرگ جنگیدند و زنان و کودکان به اسارت درآمدند. این شهر توسط بادیه نشینان همسایه، که با حکومت اسکندر همدل بودند، اسکان داده شد. او سپس شهر را به یک پلیس یا «دولت شهر» سازمان داد و فرهنگ یونانی در غزه ریشه دواند که به عنوان مرکز شکوفایی یادگیری و فلسفه یونانی شهرت یافت. در ابتدا متعلق به پادشاهی بطلمیوسی بود و پس از ۲۰۰ سال قبل از میلاد به سلوکیان رسید.
در قرن اول پیش از میلاد و نیمه اول آن قرن، این بندر مدیترانه ای از نبطیان بود که کاروان‌هایشان از پترا یا ایلات در دریای سرخ به آنجا می‌رسیدند. در سال ۹۶ قبل از میلاد، پادشاه هامونی ، الکساندر جانائوس، شهر را به مدت یک سال محاصره کرد، که با بطلمیوس نهم سوتر علیه او طرف شده بود.  ساکنان، که به کمک آرتاس دوم، پادشاه نباتی امیدوار بودند، زمانی که آرتاس به کمک آنها نیامد، توسط یانائوس کشته شدند و شهر آنها ویران شد.