stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نفوذ اروپا در افغانستان
جنگ سوم انگلیس و افغانستان و استقلال

پس از گذشت ۱۰ سال حکومت، یک دورهٔ تغییر چشمگیر در افغانستان هم در سیاست خارجی و هم در سیاست داخلی آغاز شد. امان‌الله استقلال کامل را اعلام کرد و سومین جنگ انگلیس - افغانستان را آغاز کرد. امان‌الله سیاست خارجی در روابط جدید خود را با قدرت‌های خارجی را تغییر داد و همچنین در سیاست‌های داخلی را با ایجاد اصلاحات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی تغییراتی ایجاد کرد. اگرچه سلطنت او به‌طور ناگهانی پایان یافت، او به موفقیت‌های چشمگیری دست یافت، و تلاش‌های او به علت نیروهای گریز از مرکز افغانستان و توطئه‌های روسیه و بریتانیا در برابر هر گونه حماقت سیاسی در بخش او، شکست خورد.
امان‌الله همزمان با تفاهم میان روسیه و انگلستان در پی انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به قدرت رسید. یک‌بار دیگر افغانستان مرحله‌ای را فراهم کرد که در آن قدرت‌های بزرگ طرح‌های خود را علیه یکدیگر اجرا کردند. امان‌الله که مشتاق بود کشورش را مدرن‌سازی کرده و آن را از تسلط خارجی آزاد کند، کوشید تا پایگاه قدرت خود را حفظ کند. در میان دسیسه‌ها در دادگاه افغانستان، و ناآرامی سیاسی و مدنی در هند، او تلاش کرد تا توجه بخش‌های داخلی افغانستان را منحرف کند و همه جناح پشت سر خود را با حمله به انگلیسی‌ها متحد کند.
نیروهای افغان با استفاده از ناآرامی‌های مدنی در هند به عنوان بهانه‌ای برای انتقال نیروها به خط دوراند، در ۳ مه ۱۹۱۹ از مرز گذرگاه خیبر عبور کردند و روستای باغ، صحنه قیام قبلی در ماه آوریل شد. در پاسخ، دولت هند دستور بسیج کاملی را داد و در ۶ مه ۱۹۱۹ اعلام جنگ کرد. برای انگلیسی‌ها، زمانی فرا رسیده بود که هنوز از جنگ جهانی اول در حال بهبود بودند. سربازانی که در هند مستقر شده بودند عمدتاً محلی و ذخیره بودند که در انتظار مرخص کردن افراد مرخص شده و مشتاق بازگشت به بریتانیا بودند، در حالی که چند هنگ معمولی که در دسترس بودند، از پنج سال جنگ خسته و فرسوده بودند.
نیروهای افغان در روزهای اولیه جنگ به موفقیت دست یافتند و هندی‌ها و انگلیسی‌ها را با دو ضربه اصلی غافلگیر کردند؛ چرا که ارتش منظم افغان با تعداد زیادی از افراد قبایل پشتون از هر دو طرف مرز به آن‌ها ملحق شدند. بعد از آن، پس از آن که انگلیسی‌ها و هندی‌ها از شوک و حیرت اولیه خود خارج شدند، مجموعه‌ای از زد و خوردها نیز ادامه یافت. انگلیسی‌ها از لحاظ تجهیزات، حمل اسلحه، ماشین‌های مسلح، حمل و نقل موتوری، ارتباطات بی‌سیم و هواپیما دارای مزیت قابل‌توجهی بودند و این مورد دومی بود که قطعی بود.
نیروهای انگلیسی از نیروی هوایی برای شوک دادن به افغان‌ها استفاده کردند و خانه شاه، مستقیماً در اولین مورد بمباران هوایی در تاریخ افغانستان، مورد حمله قرار گرفت. این حملات نقش مهمی در سرکوب مسلحانه ایفا کرد، اما خشم شاه امان‌الله را برانگیخت. او نوشت: «بسیار متأسف است که پرتاب بمب توسط کشتی‌های هوایی در لندن به عنوان یک عمل وحشیانه محکوم شد و بمباران مکان‌های عبادت و مکان‌های مقدس به عنوان خطرناک‌ترین عملیات در نظر گرفته شد. در حالی که ما اکنون با چشمان خود می‌بینیم که چنین عملیاتی عادتی است که بین همه مردم متمدن غرب شایع است.»
جنگ در اوت ۱۹۱۹ به پایان رسید و بریتانیا عملاً قوانین پیمان انگلیس و افغانستان در سال ۱۹۱۹را که بر اساس یک تفسیر تا حدودی مبهم برای خودگردانی افغانستان در امور خارجی بود را به حالت تعلیق موقت درآورد. با این حال، قبل از پایان مذاکرات نهایی در سال ۱۹۲۱، افغانستان شروع به پایه‌ریزی سیاست خارجی خود بدون بازگردانی نمود، از جمله روابط دیپلماتیک با دولت جدید در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۱۹. افغانستان در دهه ۱۹۲۰ روابط دیپلماتیک خود را با اکثر کشورهای بزرگ برقرار کرد.
امان‌الله خان، ۱۹۱۹–۱۹۲۹

در ۲۰ فوریه ۱۹۱۹، حبیب‌الله خان در یک سفر شکاری به قتل رسید. او جانشینی اعلام نکرده بود، اما امان‌الله خان، پسر سومش در کابل مسئولیت حکومت را به عهده گرفت. امان‌الله یک برادر بزرگ‌تر به نام نصرالله خان داشت. اما چون امان‌الله هم خزانه ملی و هم ارتش را کنترل کرد، به خوبی در محل استقرار قدرت قرار داشت. حمایت ارتش به امان‌الله اجازه داد تا ادعاهای دیگر را سرکوب کرده و کسانی را که از بستن پیمان مودّت و وفاداری با او سر باز زدند زندانی کند. در عرض چند ماه امیر جدید، وفاداری بیشتر رهبران قبیله‌ای را به دست آورد و کنترل شهرها را به دست گرفت.
اصلاحات امان‌الله خان به شدت تحت‌تاثیر اروپا بود. این موضوع از طریق تأثیر محمود طرزی، که هم پدر همسر وی و هم وزیر امور خارجه بود، حاصل شد. محمود طرزی، یک شاعر خوش‌آوازه و دیپلمات بسیار تحصیل‌کرده، روزنامه‌نگار، و دیپلمات یکی از چهره‌های کلیدی بود که لباس و آداب و رسوم غربی را به افغانستان آورد. او همچنین برای اصلاحات تدریجی مانند حقوق زنان، حقوق آموزشی و آزادی مطبوعات جنگید. همه این تأثیرات توسط امان‌الله خان مورد استقبال قرار گرفتند.
در سال ۱۹۲۶، امان‌الله به حکومت امیری افغانستان پایان داد و پادشاهی افغانستان را با معرفی خودش به عنوان پادشاه اعلام کرد. در ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ شاه امان‌الله خان و همسرش ثریا طرزی از اروپا دیدن کردند. در این سفر از آن‌ها با روی خوش و احترام استقبال شد. در واقع در ۱۹۲۸ شاه و ملکه افغانستان دکترای افتخاری از دانشگاه آکسفورد دریافت کردند. این دوره‌ای بود که دیگر کشورهای مسلمان مانند ترکیه و مصر نیز در مسیر مدرن‌سازی بودند. شاه امان‌الله چنان تحت‌تاثیر پیشرفت اجتماعی اروپا قرار گرفت که تلاش کرد تا آن‌ها را به درستی اجرا کند، این مسئله با مقاومت سنگینی از فرقه محافظه‌کار روبرو شد و سرانجام منجر به مرگ وی شد.
امان‌الله از محبوبیت زود هنگام در افغانستان برخوردار بود و از قدرت خود برای مدرنیزه کردن کشور استفاده کرد. امان‌الله برای پسران و دختران در منطقه مدارس بین‌المللی ایجاد کرد و سنت‌های قدیمی قرون گذشته مانند قوانین سختگیرانه لباس برای زنان را تغییر داد. او یک پایتخت جدید ایجاد کرد و تجارت با اروپا و آسیا را افزایش داد. او همچنین یک قانون اساسی مدرن که دارای حقوق برابر و آزادی‌های فردی است را پیش برد. با این حال، این مدرن‌سازی سریع یک واکنش شدید ایجاد کرد و موجب برپایی یک قیام ارتجاعی به نام شورش خوست گشت که در سال ۱۹۲۴ سرکوب شد.
پس از سفر امان‌الله به اروپا در اواخر سال ۱۹۲۷، مخالفت با حکومت او افزایش یافت. قیام در جلال‌آباد در پیشروی به پایتخت به اوج خود رسید، و بیشتر ارتش به جای مقاومت، در کنار آنها ماندند. در ۱۴ ژانویه ۱۹۲۹ به نفع برادرش شاه عنایت‌الله کناره‌گیری کرد. در ۱۷ ژانویه شاه عنایت‌الله کناره‌گیری کرد و حبیب‌الله کلکانی فرمانروای بعدی افغانستان شد و امارت را دوباره احیا کرد. با این حال، حکومت او کوتاه بود و در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۹، حبیب‌الله کلکانی سرنگون شد و شاه نادر خان جایگزین شد.
پس از استعفای او در سال ۱۹۲۹، امان‌الله به‌طور موقت به هند تبعید شد. او پس از تلاش برای بازگشت به افغانستان، از مردم حمایت کمی دریافت کرد. پادشاه سابق از هند به اروپا سفر کرد و در ایتالیا و بعد در سویس اقامت گزید. در این هنگام، نادر خان اطمینان داد که بازگشت وی به افغانستان با درگیر شدن در یک جنگ تبلیغاتی ناممکن است. نادر خان امان‌الله خان را به دلیل سیاست‌های طرفدار غرب به کفر متهم کرد.
محمد ظاهر شاه، ۱۹۳۳–۱۹۷۳

در سال ۱۹۳۳ پس از ترور نادر خان محمد ظاهر شاه پادشاه شد.
در سال ۱۹۴۰، دولت افغانستان در برلین از آلمان درخواست کرد که اگر آلمان در جنگ جهانی دوم پیروز شود، رایش کل هند بریتانیا تا رود ایندوس به افغانستان واگذار کند. ارنست فون وایتسکر Weizsacker، دبیر وزارت امور خارجه، در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۴۰ به وزیر آلمان در کابل نوشت:
«وزیر افغانستان روز ۳۰ سپتامبر از من خواست تا سلام و تهنیت خود را از رئیس‌جمهور خود و نیز همچنین آرزوهای خوب آن‌ها برای حصول نتیجه مطلوب جنگ برسانم. او پرسید که آیا اهداف آلمان در آسیا منطبق بر چشمداشت‌های افغانستان است؛ او به ظلم و ستم کشورهای غربی اشاره کرد و به ۱۵ میلیون افغانی (پشتون، عمدتاً در استان سرحد شمال غربی) اشاره کرد که مجبور شدند از قلمرو هند رنج ببرند.
اظهارات من مبنی بر این که هدف آلمان آزادی مردم منطقه‌ای است که تحت یوغ بریتانیایی بودند، با رضایت وزیر افغانستان پذیرفته شد. وی اظهار داشت که عدالت برای افغانستان تنها زمانی ایجاد خواهد شد که مرز کشور به هند گسترش یابد و این امر
در صورتی اعمال خواهد شد که هند از بریتانیا جدا شود. وزیر افغان اظهار داشت که افغانستان با مقاومت در مقابل فشارهای انگلیس برای قطع روابط با آلمان، وفاداری خود را به اثبات رسانده‌است.»
هیچ دولت افغانستان خط دوراند (Durand Line) را که جمعیت قومی پشتون را به استان شمال غربی هند (شمال غربی پاکستان) و افغانستان تقسیم کرد نپذیرفت و این امید کابل بود که اگر آلمان در جنگ پیروز شود، همه مردم پشتون ممکن است در یک کشور متحد شوند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Lumix Women ویلم. ۲۰۰۲. افغان, pp. 245–334. Blackwell Publishers. آکسفورد. شابک ‎۰−۶۳۱−۱۹۸۴۱−۵0-631-19841-5
Barthorp مایکل. ۲۰۰۲. افغانستان از جنگ و، North-West Frontier 1839-1947. Cassell. لندن است. شابک ‎۰−۳۰۴−۳۶۲۹۴−۸0-304-36294-8
Holdich, Thomas (1905). "The Frontier Question" . The Empire and the century. London: John Murray. pp. 651–662.
Wilkinson-Latham, Robert & مک براید، Angus. 1977. North-West Frontier 1837-1947. مردان-در-آغوش سری # 72. Osprey Publishing. لندن است. شابک ‎۰−۸۵۰۴۵−۲۷۵−۹0-85045-275-9
خواننده André. ۱۹۸۴. "اعیان از Kyber داستان، North-West Frontier". Faber & Faber. شابک ‎۰−۵۷۱−۱۱۷۹۶−۱0-571-11796-1
شاه دوست محمد خان با یکی از فرزندان خود را.
غزنی در اوایل سال ۱۸۸۰
شاهزاده اکبرخان پسر دوست محمد خان
شاه شجاع آخرین درانی حاکم شد که ابتدا بین سال‌های ۱۸۰۳ و ۱۸۰۹، و از ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۲ حکومت کرد.
نبرد غزنی
پادشاه شیر علی خان به همراه سی‌دی چارلز چمبرلاین Chamberlain و سر ریچارد اف. پولاک در ۱۸۶۹
پادشاه محمد یعقوب خان با سر پیر کاواناری Sir Pierre Cavagnari بریتانیایی در ۲۶ مه ۱۸۷۹، زمانی که معاهده گنداماک امضا شد.
میدان دوربان در اردوگاه شرپور در ۱۸۷۹ در نزدیکی کابل.
بریتانیایی و نیروهای متحد در قندهار پس از نبرد سال ۱۸۸۰ در قندهار.
امیر عبدالرحمن خان (شاهزاده آهنی) در۱۸۹۷ .
نقشه‌ها نشان از مرز افغانستان قبل از سال ۱۸۹۳ خط دیورند پیمان.
حبیب‌الله خان، پسر ارشد ابورحمان خان در سال ۱۸۹۳.
شاه حبیب‌الله خان در سال ۱۹۰۷
شاه امان‌اللهبا سومین پسر حبیب‌الله خان.
زندگی خانوادگی از سیاستمداران افغان در سال ۱۹۲۷.
شاه امان‌الله در سال ۱۹۲۸، دامنه سفر اروپا با مصطفی کمال آتاتورک در ترکیه را داشت.
تصویر ثبت شده از یک فروشگاه در دهه ۱۹۵۰ یا ۱۹۶۰ در افغانستان، نشان‌دهنده نفوذ غرب در آن زمان است.
سیرگاه

| سیرگاه | سیرگاه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: چالوس
بخش: مرزن آباد
دهستان: بیرون‌بشم
جمعیت: ۲۶۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سیرگاه، روستایی است از توابع بخش مرزن آباد شهرستان چالوس در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان بیرون‌بشم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است. مردم سیرگاه از قومیت طبری هستند. مردم سیرگاه به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
رافی خاچاطوریان

| رافی خاچاطوریانرافی خاچاطوریان | رافی خاچاطوریانرافی خاچاطوریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ ایران
درگذشت: ۱۰ آبان ۱۳۹۸ کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): هنرپیشه و مجری
تلویزیون: آقای مربوطه
رافی خاچاطوریان (زادهٔ ۱۳۲۷ – درگذشته ۱۰ آبان ۱۳۹۸) هنرپیشه و مجری ایرانی ارمنی‌تبار بود. کارهای او بیشتر در زمینهٔ طنز انتقادی، سیاسی و اجتماعی بود.
پیش از انقلاب

رافی خاچاطوریان در سال ۱۳۲۷ در خانواده‌ای ارمنی زاده شد. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران با سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران همکاری می‌کرد. از جمله کارهای او در این دوره، بازی در مجموعهٔ طنز اجتماعی آقای مربوطه به کارگردانی بهزاد اشتیاقی بود . پخش این مجموعه از نیمهٔ دوم سال ۱۳۵۳ از تلویزیون ملی ایران آغاز شد و تا چند ماه پیش از پیروزی انقلاب ادامه داشت.
پس از انقلاب

او چندی پیش از پیروزی انقلاب، ایران را ترک و به‌همراه خانواده به کالیفرنیا مهاجرت کرد. خاچاطوریان در ایالات متحده آمریکا در برنامه‌های طنز سیاسی ـ اجتماعی شبکه‌های گوناگون فارسی‌زبان به‌عنوان مجری و بازیگر ظاهر شد و در این زمینه بی پروا سخن می‌گفت وی در طول سال‌های فعالیت خود ، بارها از سوی نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی تهدید به مرگ می‌شد.
در تیر ۱۳۶۷ خاچاطوریان در یک گردهمایی اعتراضی علیه حملهٔ ناو آمریکایی به پرواز شماره ۶۵۵ ایران ایر هواپیمای مسافربری ایران شرکت کرد و مورد حملهٔ یک چریک لبنانی و چند ایرانی هوادار جمهوری اسلامی قرار گرفت. در این حمله، خاچاطوریان شدیداً از ناحیهٔ سر و صورت آسیب دید و یک چشم خود را نیز ازدست داد. وی پس از این حمله، در نخستین مصاحبه با تلویزیون‌های فارسی‌زبان گفت:
«دنیای کنونی اونقدرها هم قشنگ نیست که برای دیدنش به دو تا چشم احتیاج باشد.»
خاچاطوریان در سال‌های پایانی زندگی خود کم‌کار بود. وی در مهر ۱۳۹۳ در برنامهٔ در تبعید تلویزیون من و تو حضور یافت و به شرح کارهای خود پرداخت.
درگذشت

وی پس از مبارزه طولانی با بیماری قند، سرانجام بامداد روز ۱۰ آبان ۱۳۹۸ در سن ۷۱ سالگی در کالیفرنیا درگذشت.
سید نصرالله اخوی

| سید نصرالله اخوی (تقوی) | سید نصرالله اخوی (تقوی) |
| --- | --- |
رئیس کل دیوان عالی تمیز  رئیس دیوان عالی کشور: رئیس کل دیوان عالی تمیز  رئیس دیوان عالی کشور
دوره مسئولیت ۱۲۹۷ – ۱۲۹۹: دوره مسئولیت ۱۲۹۷ – ۱۲۹۹
پادشاه: احمد شاه قاجار
پس از: علی نوری حکمی
پیش از: محمدعلی فروغی
دوره مسئولیت ؟ – ۱۳۰۵: دوره مسئولیت ؟ – ۱۳۰۵
پادشاه: احمد شاه قاجار، رضا شاه
پس از: محمدعلی فروغی
پیش از: مهدی‌قلی هدایت
دوره مسئولیت ۱۳۱۵ – ۱۳۲۵: دوره مسئولیت ۱۳۱۵ – ۱۳۲۵
پادشاه: رضا شاه، محمدرضا پهلوی
پس از: رضاقلی هدایت
پیش از: محمدشفیع جهانشاهی
مدعی‌العموم کل دیوان عالی تمیز (دادستان کل کشور): مدعی‌العموم کل دیوان عالی تمیز (دادستان کل کشور)
دوره مسئولیت ۱۲۹۵ – ۱۲۹۷: دوره مسئولیت ۱۲۹۵ – ۱۲۹۷
پادشاه: احمد شاه قاجار
پس از: سید محمدرضا سادات افجه‌ای
پیش از: سید حبیب‌الله طهرانی شبیری (کفیل)
دوره مسئولیت ۱۳۱۲ – ۱۳۱۵: دوره مسئولیت ۱۳۱۲ – ۱۳۱۵
پادشاه: رضا شاه، محمدرضا پهلوی
پس از: محسن صدر
پیش از: سید حبیب‌الله طهرانی شبیری
رئیس محکمهٔ فوق‌العادهٔ تمیز (رئیس دیوان موقت عالی کشور): رئیس محکمهٔ فوق‌العادهٔ تمیز (رئیس دیوان موقت عالی کشور)
دوره مسئولیت ۱۸ فروردین ۱۲۸۹ – ۱۲۸۹: دوره مسئولیت ۱۸ فروردین ۱۲۸۹ – ۱۲۸۹
پادشاه: احمد شاه
نمایندهٔ مجلس شورای ملی  از تهران: نمایندهٔ مجلس شورای ملی  از تهران
دوره مسئولیت ۲۴ آبان ۱۲۸۸ – ۳ دی ۱۲۹۰: دوره مسئولیت ۲۴ آبان ۱۲۸۸ – ۳ دی ۱۲۹۰
پادشاه: احمد شاه
نمایندهٔ صنف وعاظ و ذاکرین در مجلس دورهٔ نخست: نمایندهٔ صنف وعاظ و ذاکرین در مجلس دورهٔ نخست
دوره مسئولیت ۱۴ مهر ۱۲۸۵ – ۲ تیر ۱۲۸۷: دوره مسئولیت ۱۴ مهر ۱۲۸۵ – ۲ تیر ۱۲۸۷
پادشاه: مظفرالدین شاه، محمدعلی شاه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۸۸ قمری ۱۲۵۰ خورشیدی تهران، ایران
درگذشته: ۲۱ محرم ۱۳۶۷ ۱۳ آذر ۱۳۲۶ (۷۶ سال) تهران، ایران
آرامگاه: قبرستان نو (قم)
ملیت:  ایران
فرزندان: سید جمال‌الدین اخوی
اقامتگاه: تهران
تخصص: حقوق‌دان، نماینده مجلس، دادستان کل کشور
پرترهٔ نصرالله اخوی در لباس روحانیت، اثر کمال‌الملک
سید نصرالله اخوی یا سید نصرالله تقوی (زاده  ۱۲۵۰  - درگذشته ۱۳ آذر ۱۳۲۶) از فعالان جنبش مشروطه ایران، نماینده مجلس شورای ملی، عضو هیئت تدوین متمم قانون اساسی مشروطه، دادستان کل کشور و نویسنده قسمت اصلی قانون مدنی ایران بود.
تحصیلات

سید نصرالله تقوی لواسانی (تولد سال ۱۲۸۸ قمری تهران - وفات ۱۳۶۷ قمری تهران))
او از خاندان «سادات اخوی» تهران است. سید نصرالله در سال ۱۲۸۸ق در شهر تهران به دنیا آمد. از کودکی به تحصیل علم و ادب پرداخته و چنان‌که میرزا محمدحسین شمس‌العلماء (مؤلف ابدع البدائع) دربارهٔ وی می‌نویسد: «در ۱۵ سالگی در ادبیات و منطق و ریاضی مبرز شده و سپس شروع به فقه و اصول و معقول می‌نماید.» در فلسفه و حکمت شاگردی میرزای جلوه را نموده و در فقه و اصول از درس علامه میرزا حسن آشتیانی بهره برده‌است. او برای ادامه تحصیل علوم حوزوی به عتبات می‌رود و در نجف و سامرا از محضر استادانی مانندمیرزای شیرازی و سید محمد فشارکی بهره می‌برد. وی پس از اتمام تحصیلات حوزوی و اخذ اجاره در حدیث و اجتهاد عتبات را ترک می‌کند. شیخ روایی وی میرزا حسین نوری طبری است. وی شاگرد میرزا ابوالفضل تهرانی بوده‌است و در سامرا با وی ارتباط داشته‌است. زمان رفتن تقوی به سامرا در اواخر دوران میرزای شیرازی (متوفای ۱۳۱۲ق) بوده‌است. اجازه‌ای هم که از محدث نوری دارد در انتهای زندگی محدث نوری از وی اخذ شده‌است؛ به تاریخ ۲۲ محرم ۱۳۲۰ قمری؛ و عبرت نائینی در مدینه الادب متن کامل اجازه را ذکر نموده‌است. به تعبیر مدرس تبریزی در ریحانه الادب: از اکابر علمای عصر ما، که فقیهی است بارع و حاوی فروع و اصول و جامع معقول و منقول و مشهورترینِ خاندان سیادت که به سادات اخوی» می‌باشد.
در نهضت مشروطه

او که وضع تجدد روزافزون انتهای عصر قاجار را دیده، پس از اتمام تحصیلات در عتبات و انجام سفر حج و زیارت عتبات مقدسه مدینه، به اروپا می‌رود و مدتی در پاریس مانده و به مطالعه اوضاع حقوقی و اداری ممالک غربی می‌پردازد و سپس قبل از ایجاد نهضت مشروطه به وطن و مولد خود بازمی‌گردد. سید نصرالله تقوی که در این زمان ۳۶ سال سن دارد به عنوان یک مجتهد پرشور در وقایع انقلاب مشروطه شرکت می‌کند.
او به عنوان نماینده تهران به نخستین دوره مجلس شورای ملی راه یافت و عضو کمیسیون شش نفره ای شد که متمم قانون اساسی را نوشتند. پافشاری او بر تطبیق قانون با احکام شرع و نقش او همراه با شیخ فضل‌الله نوری در تدوین و تصویب اصل دوم متمم قانون اساسی او را آماج انتقاد تجددخواهان آن دوران کرد. در دوره دوم مجلس شورای ملی که سیدنصرالله نماینده تهران و نایب رئیس مجلس بود، نشریه ملانصرالدین که در تفلیس چاپ می‌شد به همین سبب به او حمله کرد که باعث شد مجلس در پنجم شهریور ۱۲۸۹ از مندرجات ملانصرالدین اظهار نفرت کند. سرانجام پس از آنکه میرزا اسدالله خان نماینده کردستان، ذکاء الملک رئیس مجلس را متهم به عدم بی‌طرفی و ناتوانی در اداره مجلس کرد، در اعتراض به این اتهامات همراه بامحمدعلی فروغی در ششم بهمن ۱۲۸۹ از هیئت رئیسه مجلس استعفا داد. او بیش از چهارده ماه نایب رئیس مجلس بود.
در ۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۲۸ ه‍.ق (۱۸ فروردین ۱۲۸۹ ه‍.خ) همزمان با نمایندگی مجلس از سوی وزیر وقت عدلیه (دادگستری) – حسن مشیرالدوله (پیرنیا) – به ریاست «محکمهٔ فوق‌العادهٔ تمیز» (دیوان موقت عالی کشور) می‌رسد. این محکمه برای نخستین بار پس از انقلاب مشروطه تشکیل می‌گردد تا حکم محکمهٔ جزا (در زمان وزارت عدلیهٔ عبدالحسین میرزا فرمانفرما) دربارهٔ نشریهٔ «حبل‌المتین» و مدیر مسئول آن – سید حسن کاشانی (حبل‌المتین) – را بازنگرد.
در دوره سوم مجلس نیز که در آذر ۱۲۹۳ تشکیل شد، به نمایندگی تهران انتخاب و به نایب رئیسی مجلس برگزیده شد. اما به علت اشتغال در دیوان عالی تمییز در ۲۴ ربیع الاول ۱۳۳۳ (دی ۱۲۹۳) استعفا کرد.
در نهضت مشروطه > نوشتن قانون حقوق مدنی

سید نصرالله تقوی در تدوین بسیاری از قوانین مملکتی از قانون اساسی و متمم قانون اساسی و نیز قانون آیین دادرسی مدنی سال ۱۳۱۸ و قانون تشکیلات دادگستری نقش داشت.
وزیر عدلیه وقت، داور هیأتی برای تدوین قانون مدنی منصوب کرد. این هیئت و گروه عبارت بودند از: سید محمد فاطمی قمی، سید نصرالله تقوی، شیخ محمد علی کاشانی، میرزا محمد رضا غروی ایروانی، شیخ علی بابا فیروزکوهی (دوست آیت الله بروجردی و پدر زن علامه سید کاظم عصار)، محسن صدر (صدرالاشراف)، سید کاظم عصار و سید مصطفی عدل (منصور السلطنه). اینان همه مجتهد بوده‌اند به غیر از مصطفی عدل، که البته وی نیز در خاندانی روحانی رشد یافته بود. این گروه متخصصین فن بودند و توانستند پس از صرف وقت و توان بسیار قانون مدنی ایران را بر مبنای فقه اسلامی و به‌طور مشخص بر اساس فقه امامیه(شیعه دوازده امامی) نوشته و این پدیده بدیعی در تاریخ حقوق کشورهای اسلامی بود و هنوز نیز چنین است. قانون مدنی ایران جزو نادرترین قوانین مدنی کشورهای اسلامی است که مستقیماً بر مبانی حقوق اسلامی استوار شده و چنان‌که گذشت تنها قانون مدنی است که در آن قواعد فقه امامیه رعایت گردیده‌است و تدوین کنندگان آن از چنان صلاحیتی برخوردار بودند که به خوبی موفق شدند از مبانی مستحکم فقه امامیه در قالب نوین و منطبق با اسلوب پیشرفته تدوین قوانین بهره گیرند و از حقوق پیشرفته فرانسه و دیگر کشورهای اروپایی نیز استفاده کنند. گفته می‌شود متن قانون مدنی به نظر و تأیید حاج عبدالکریم حایری، مؤسس حوزه علمیه قم و مرجع تقلید وقت شیعیان نیز رسیده‌است. این قانون اگر چه بعدها در چندین مرحله دچار تغییراتی شد ولی هم‌اکنون بسیاری از بندهای آن در قانون مدنی ایران باقی مانده‌است.
خدمات فرهنگی

در کارنامه علمی، ادبی و فرهنگی سید نصرالله تقوی نقاط درخشان بسیاری وجود دارد. وی از اولین اساتید مدرسه عالی حقوق بود. در عهد مشروطه از بنیان‌گذاران کتابخانه ملی که در خیابان ناصری (ناصر خسرو فعلی) قرار داشت بود و کتابخانه خود را نیز به آن هدیه نمود. سید نصرالله ریاست هیئت مدیره کتابخانه را داشت. کتابخانه ملی یکی از مجامع ایجاد هیجان در بین مردم و از نهادهای مهم قبل از ایجاد مشروطه بود. وی همچنین عضو ثابت فرهنگستان ایران و عضو انجمن تشکیل دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ ش بود و خود نیز رئیس دانشکده معقول و منقول آن شد. کتابخانه مشهوری هم داشت که شیخ آقا بزرگ تهرانی در الذریعه ده‌ها بار از کتابخانه وی و مخطوطات آن نام می‌برد و در نقباء البشر از نفیس بودن آن یاد کرده و می‌گوید من در سفر سال ۱۳۵۱ق به تهران از کتابخانه وی استفاده بسیار بردم. کتابخانه سید نصرالله تقوی دارای آثار مخطوط قیمتی و ارزنده‌ای بوده که سید جمال الدین اخوی پسر سید نصرالله هزار جلد از آن‌ها را به کتابخانه مجلس فروخته و بعدها نیز حجم قابل اعتنایی از مطبوعات را به این کتابخانه هدیه می‌دهد. شش جلد از فهرس مخطوطات کتابخانه مجلس مختص کتاب‌های کتابخانه سید نصرالله اخوی است و گفته می‌شود هنوز در بین خاندان وی آثار دیگری نیز باقی مانده‌است. سید در ایجاد مدارس نو هم شرکت داشته‌است و خلاصه فعالیت‌های فرهنگی وی واقعاً بسیار حجیم و حیرت زاست و او را به حق باید از مفاخر علمی و فرهنگی ایران معاصر دانست.
آقابزرگ تهرانی، فاضل تونی، میرزا طاهر تنکابنی و محمد علی کاتوزیان از دوستان وی بودند. محدث ارموی نیز از دوستان نزدیک وی بود. سید نصرالله در زمینه تصحیح آثار ارزنده دانشمندان سابق جزو محققان برجسته بود و دیگران را نیز به این کار تشویق می‌کرد؛ مثلاً ایشان عامل اصلی تحریض محدث ارموی به چاپ دیوان شیخ ابوالفضل تهرانی بود. وی همچنین از دوستان اعتصام الملک پدر پروین اعتصامی بود و از پروین اعتصامی نیز یاد می‌کند که در محفل آنان می‌آمد. سید نصرالله همچنین به همراه میرزا طاهر تنکابنی و فاضل تونی از یاری دهندگان محمد حسین خان ذکاء الملک در ترجمه و تفسیر شِفای ابن سینای خراسانی بود. اما در بین تمامی دوستانش بیش از همه با علامه شیخ آقابزرگ ساوجی دوستی صمیمانه‌ای داشت. ساوجی از عرفا و فلاسفه بزرگ عهد خویش بود و در شهر مقدس قم آرمیده‌است.
سید نصرالله بانی مسجد سادات اخوی در خیابان عین الدوله (ایران) تهران است.
خدمات فرهنگی > آثار

سید نصرالله تقوی نه تنها یک عالم دینی که یک انسان ادیب و شاعر نیز بود. وی چندین اثر علمی و ادبی از خود به یادگار گذاشته که از همه مشهورتر «هنجار گفتار» است. آثار او چه آن‌هایی که تألیف مستقل است و چه آثار ترجمه‌ای یا تصحیحی وی به قرار زیر است:
دیوان شعر؛ عبرت نائینی در «مدینة الادب» که شاید مفصل‌ترین تذکره شعری دوران معاصر باشد، به تفصیل دربارهٔ تقوی سخن گفته و از ادب و شعر وی یاد کرده‌است. چنان‌که همین عبرت در «نامه فرهنگیان» که با خط زیبای خود آن را نگاشته بیش از بیست صفحه از اشعار تقوی را یاد می‌کند. از این رو مظنون است وی دیوان مستقل شعری داشته باشد چنان‌که آقا بزرگ تهرانی از دیوان وی یاد می‌کند.
کتاب سیاست؛ شاید دربارهٔ مشروطه باشد.
عصای موسی؛
هنجار گفتار؛ دربارهٔ معانی و بیان و بدیع است و به فارسی نوشته شده و در تهران به سال ۱۳۵۷ق و در ۳۴۰ صفحه چاپ شده‌است.
تصحیح دیوان ناصر خسرو،
تصحیح زادالمسافرین ناصر خسرو،
تصحیح اندرزنامه امیرنظام گروسی؛
تصحیح اوصاف الاشراف خواجه نصیر؛ اوصاف الاشراف خواجه نصیر طوسی قمی از کتاب‌های مشهور اخلاقی است که تقوی این اثر را که به خط زیبای عماد الکتّاب نوشته شده در سال ۱۳۰۶ ش در برلین آلمان به چاپ می‌سپارد.
تصحیح «محاسن» برقی؛
تصحیح اشباه و نظایر؛
تصحیح دیوان حاج میرزا ابوالفضل تهرانی، مصحح اصلی این اثر محدث ارموی است.
ترجمه و تصحیح رسالهٔ یزدان‌شناخت شیخ شهاب‌الدین سهروردی،
تصحیح رساله الوجود میر سید شریف جرجانی،
تصحیح تحفه الوزراء؛
تصحیح تفسیر ابوالفتوح رازی؛ مجلدات ۳، ۴ و۵؛
تصحیح درة التاج لغرة الدیباج؛
تصحیح المفید للمستفید
ترجمه و تصحیح رساله جاودان نامه بابا افضل کاشانی،
ترجمه و تصحیح تازیانه سلوک (نامه احمد غزالی به عین القضاه همدانی).
تصحیح تقویم الصلاة: سید محمد طاهر حسنی از علمای عهد صفوی است که رساله‌ای به نام تقویم الصلاة نوشته‌است. سید نصرالله تقوی این رساله را با تعلیقات و فتاوی سید ابوالحسن اصفهانی مرجع تقلید شیعیان و میرزا محمد فیض قمی، در سال ۱۳۶۲ق چاپ می‌کند.
مقدمه‌ای بر دیوان میرزا جعفر ریاض همدانی و بیان شرح حال وی، که در ابتدای دیوان ریاض چاپ شده‌است.
فواید مجلس شورای ملی؛ که جزوه‌ای مختصر و عالمانه است و در سال اول مشروطه به طبع رسیده‌است.
ترجمه اشارات ابن سینا.
صنایع موتور توساش

صنایع موتور توساش (TEI؛ ترکی: TUSAŞ Motor Sanayii A. Ş.) طراح و تولیدکننده موتور هواپیماهای تجاری و نظامی است. این شرکت در اسکیشهر ترکیه مستقر است. موتور توساش در سال ۱۹۸۵ به عنوان یک سرمایه‌گذاری مشترک بین GE Aviation و صنایع هوافضای ترکیه (TAI)، بنیاد نیروهای مسلح ترکیه و انجمن هوانوردی ترکیه تأسیس شد.
تاریخ

این شرکت با ساخت قطعات برای موتورهای جنرال الکتریک F110 در هواپیماهای F-16 نیروی هوایی ترکیه شروع به کار کرد.
محصولات و پروژه‌ها > موتورهای بومی

TEI TS1400 توربوشفت
TEI-PD170
TEI-PD222STتوربو دیزل
TEI-PG50 دوزمانه
TEI-PG50Sدوزمانه
TEI-TJ300 توربوجت
TEI-TJ90 توربوجت
TEI-TJ35 توربوجت
TEI-TP38توربوجت
توربوفن-TF6000
TEI-TF10000 توربوفن
محصولات و پروژه‌ها > تحت لیسانس

General Electric T700
General Electric F110
LHTEC T800
محصولات و پروژه‌ها > تولید قطعات برای موتورهای زیر

CFM International LEAP
General Electric GEnx
CFM International CFM56
General Electric GE90
General Electric GE9X
General Electric T700 (T700-TEI-701D variant)
اندی موسکیتی

| اندی موسکیتی | اندی موسکیتی |
| --- | --- |
موسکیتی در ۲۰۱۶: موسکیتی در ۲۰۱۶
نام هنگام تولد: آندرِس والتر موسکیتی
زادهٔ: ۲۶ اوت ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال) بوئنوس آیرس
ملیت: آرژانتینی
پیشه‌ها: کارگردان فیلم فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–تاکنون
شناخته‌شده برای: ماما (فیلم کوتاه) ماما آن آن: قسمت دوم
خویشاوندان: باربارا موسکیتی (خواهر)
آندرِس والتر مُوسکیِتی (انگلیسی: Andrés Walter Muschietti؛ زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۷۳) که معمولاً با نام اندی موسکیتی شناخته می‌شود، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل آرژانتین است. او به عنوان بهترین کارگردان برای فیلم ماما (۲۰۱۳) و همچنین بهترین اقتباس از استیون کینگ برای فیلم آن (۲۰۱۷) شناخته شده‌است.