stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انزجار (فیلم)
خلاصه نمایش

کارول (که نقش او را دنوو ۲۰ ساله بازی می‌کند) زن جوان بلژیکی است، که در یک آرایشگاه کار می‌کند. او از لحاظ روحی دختر آشفته و پریشانی است و نسبت به مردان احساس بدی دارد. حتی با پسری که شدیداً به او علاقه دارد، نمی‌تواند ارتباط برقرار کند. او در لندن به همراه خواهرش هلن (فرنوکس) زندگی می‌کند؛ در حالی که به‌شدت گوشه‌گیر و خجالتی است. هنگامی که هلن برای گذراندن تعطیلات به همراه دوست پسر متاهلش (هنری) به ایتالیا می‌رود، کارول تنها می‌ماند. او پس از انزوا در محیط کار، خودش را در آپارتمان‌شان محبوس می‌کند و به مرور اسیر ترس‌های جنون‌آور و پارانویایی خودش می‌گردد.
مدتی را در خانهٔ خواهرش در تنهایی می‌گذراند ولی این تنهایی او را دچار فشارهای شدید روانی می‌کند. به‌طوری که در رویاهایش مورد تجاوز قرار می‌گیرد. این آشفتگی در زندگی روزمره‌اش وارد می‌شود و موجب ارتکاب قتل‌هایی می‌شود. قتل‌هایی که برای رهایی خود از دست متجاوزان انجام می‌دهد.
در انتها، پولانسکی عکسی را از کارول جوان نشان می‌دهد…
Imagery

آپارتمان به عنوان یک کابوس نشان داده می‌شود: آپارتمان پر است از سایه‌های عجیب و گوشه‌های تاریکی که از زوایای غیرمعمول دیده می‌شوند. دست‌هایی که از دیوار بیرون آمده‌اند و هر روز اشیا به اشیای دهشت‌آور مبدل می‌گردند.
یکی از بهترین و شناخته‌شده‌ترین تصاویر، خرگوشی است که برای ناهار آماده می‌گردد اما هرگز پخته نمی‌شود. خرگوش در طول فیلم در یک گوشهٔ اتاق قرار دارد با یک تیغ صورت‌تراشی که در بشقاب در کنار خرگوش قرار گرفته‌است. با جلو رفتن فیلم خرگوش شروع به گندیدن می‌کند تا اینکه اولین حشرات و سپس مگس‌ها شروع به خوردن لاشهٔ آن می‌کنند. وخامت اوضاع خرگوش استعاره‌ای از وضعیت بازیگر اصلی فیلم است.
انزجار اولین «سه‌گانه آپارتمانی» پولانسکی است (دو اثر دیگر بچه رزماری و مستأجر هستند).
فیلم‌های مشابه

بچه رزماری (۱۹۶۸)، به کارگردانی رومان پولانسکی
پی (۱۹۹۸)، به کارگردانی دارن آرونوفسکی
می (۲۰۰۲)، به کارگردانی لاکی مک کی
Music videos for The Cardigans' "Hanging Around" and Metric's "Monster Hospital" were directly inspired by the film.
جوایز

۱۹۶۵: فستیوال بین‌المللی فیلم برلین، خرس نقره‌ای برلین
امپراتور چوکیو

امپراتور چوکیو (به ژاپنی: 仲恭天皇، Chūkyō-tennō)؛ زاده ۳۰ اکتبر ۱۲۱۸ درگذشته ۱۲۳۴) هشتاد و پنجمین امپراتور ژاپن بر اساس نظام سنتی جانشینی پادشاهان ژاپن است.
بزنجرد

| بزنجرد بجنگردنام دیگر: بیژن گیو، بیژن‌گرد، پنجه گرد | بزنجرد بجنگردنام دیگر: بیژن گیو، بیژن‌گرد، پنجه گرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
روستای بزنجرد در سال ۱۴۰۳: روستای بزنجرد در سال ۱۴۰۳
مختصات: ۳۵°۱۳′۳۲″شمالی ۵۸°۱۶′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۵۶°شمالی ۵۸٫۲۷۰۷°شرقی﻿ / 35.2256; 58.2707: مختصات: ۳۵°۱۳′۳۲″شمالی ۵۸°۱۶′۱۵″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۵۶°شمالی ۵۸٫۲۷۰۷°شرقی﻿ / 35.2256; 58.2707
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خلیل‌آباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رستاق
بنیان‌گذاری: پیش از اسلام
جمعیت: ۱۲۴۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۵۷۷۲
بزنجرد یا بیژن‌گُرد نام روستایی تاریخی از توابع بخش مرکزی شهرستان خلیل‌آباد در استان خراسان رضوی است. از جاذبه‌های گردشگری آن می‌توان به قلعه بزنجرد اشاره نمود.
جمعیت

این روستا در دهستان رستاق قرار دارد و برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۱٬۲۴۵ نفر (۴۰۲ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱٬۲۸۹ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱٬۳۸۵ | ۷٫۴٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱٬۲۴۵ | ۱۰٫۱٪− |
سکوت (فیلم ۱۳۶۹)

| سکوت | سکوت |
| --- | --- |
کارگردان: سیدعلی سجادی‌حسینی
نویسنده: سیدعلی سجادی‌حسینی جواد کهنمویی
بازیگران: ناصر هاشمی رقیه چهره‌آزاد سیدجواد هاشمی غلامرضا فرامرزیان عزت‌الله جامعی
موسیقی: آندره آرزومانیان
فیلم‌بردار: علیرضا تقی‌خانی
تدوین‌گر: بهرام دهقان
شرکت تولید: خانه ادبيات و هنر كودكان و نوجوانان   بنياد سينمايي فارابي
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۹
مدت زمان: ۷۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
سکوت فیلمی به کارگردانی سیدعلی سجادی‌حسینی و نویسندگی سیدعلی سجادی‌حسینی، جواد کهنمویی ساختهٔ سال ۱۳۶۹ است. این اثر در ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان در اصفهان برگزیده شد.
خلاصه داستان

دانش آموزان دبستان خرد در تدارک برگزاری مسابقهٔ نهایی فوتبال در آخرین روز از هفتهٔ ورزش هستند. یکی از بازی کنان به نام علیرضا شافعی، فرزند سرایدار دبستان، در مسابقهٔ نیمه نهایی به شدت صدمه می‌بیند و پزشک برای سلامت او استراحت در محیطی آرام را تجویز می‌کند. در روز مسابقه دو گروه رقیب رعایت سکوت در حیاط دبستان را به عنوان وظیفهٔ خود تعیین می‌کنند.
بازیگران

ناصر هاشمی
رقیه چهره‌آزاد
سیدجواد هاشمی
غلامرضا فرامرزیان
عزت‌الله جامعی
احمدرضا اسعدی
حمیدرضا مرادی
دن کوستا (نوازنده)

| دن کاستا | دن کاستا |
| --- | --- |
دن کوستا، ایتالیا، ۲۰۱۸: دن کوستا، ایتالیا، ۲۰۱۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۷ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) لندن، انگلستان
ژانر: جاز، موسیقی جهانی، جاز لاتین
پیشه(ها): پیانیست، آهنگساز
ساز(ها): پیانو
همکاری‌های مرتبط: رندی برکر، جان پاتیتوچی، مایک استرن، هرمتو پاسکوال، دیو لیبمن، ایوان لینز، دیو داگلاس، لیلا پینیرو، ژاک مورلنبام، رومرو لوبامبو، سیموس بلیک، روبرتو منسکال
وبگاه: http://www.dancosta.net
دانیل گرکو کوستا (زاده ۷ آوریل ۱۹۸۹) یک پیانیست و آهنگساز بریتانیایی-ایتالیایی-پرتغالی می‌باشد که برای آلبوم سوئیت سه رودخانه معروف شده است. دانیل با هنرمندانی مثل رندی برکر، جان پاتیتوچی، مایک استرن، هرمتو پاسکوال، دیو لیبمن، ایوان لینز، سیموس بلیک، دیو داگلاس، رومرو لوبامبو، لیلا پینیرو، مارکوس سوزانو، ژاکز مورلنبام همکاری نموده است. موسیقی او توسط انتشاراتی مانند داون بیت و رولینگ استون منتشر شده است.
تحصیلات

کاستا در لندن، انگلستان، از پدر و مادر ایتالیایی و پرتغالی، با اصیل در سورنتو و پورتو متولدشد. کاستا قبل از گرفتن مدرک دیپلم در مؤسسه هنرهای نمایشی لیورپول سر پل مک کارتنی به مدت ۶ سال در آکادمی موسیقی رینیر سوم پیانو کلاسیک و همچنین پیانو جاز خواند. بعدها در هنر و مدرسه عالیه موسیقی، نمایش داد در پرتغال بر روی جاز تمرکز نمود و با ممتاز فارغ‌التحصیل شد و جایزه باشگاه روتاری را برای دستاوردهای برجسته دریافت کرد. در طول دوره تحصیلی، او همچنین برای تحصیل موسیقی برزیل در یونیکمپ در سائوپائولو، برزیل به نام دانشجوی تبادل بین‌المللی، کمک هزینه کسب نمود.
حرفه

حرفه کاستا وقتی آغاز شد که نخستین آلبوم خودش را سوئیت سه رودخانه در ریودوژانیرو برزیل ضبط نمود که جزوی از بهترین آلبوم‌های سال ۲۰۱۶ توسط دوان بیت به حساب می‌آید. این آلبوم که توسط خرده گیر کارلو ولف «آلبومی با ظریفی و خوبی ساخته شده» نام گرفت، در بین پرفروش‌ترین آلبوم‌ها در جدول پرتغال آی تیونز واقع شد و در رتبه پنجم جدول موسیقیروتر گزارش موسیقی جاز در ایالات متحده واقع شد. آهنگ "بوسا نوا شاهکار. لیلا پینیرو ۱۰ نفر برتر جدول آهنگ جاز بود. او با ژاک مورلنبام، لیلا پنیرو، مارکوس سوزانو، ریکاردو سیلویرا، رافائل باراتا و جان اریک کونگ شانگ و سایرین کار کرد.
کاستا آلبوم جدید خود را آسمان در آرت سونو ایتالیا در سال ۲۰۱۸ با نلسون فاریا، روبرتو منسکال، رومرو لوبامبو، سیموس بلیک، کاستودیو کاستلو، خورخه هلدر و تکو کاردوسو ضبط نمود. این فیلم که توسط همه چیز دربارهٔ جاز به نام «نادر و مجلل» وصف شد، در یادداشت آبی در ریودوژانیرو منتشر شد و در مستندی توسط رادیو مونت کارلو در میلان، ایتالیا به نمایش درآمد. آهنگ «متقاعد کننده» توسط مجله جازیزدر مجموعه تابستان برزین' ۲۰۱۹ نمایش داده شد، در حالی که رائول داگاما ازگزارش موسیقی جهان او را «عمیقاً با استعداد» می‌دانست.
در سال ۲۰۲۰ او «رقص عشق» را با یکی از سازنده‌های آن، ایوان لینز، ضبط نمود. مجله جازیز این گونه بیان نمود که: «این آهنگ چیزی در حد استانداردهای مدرن می‌باشد، با نسخه‌های قطعی ضبط شده توسط جورج بنسون و سارا وان. این برداشت قطعاً در کنار آنان می‌باشد». کاستا همچنین توسط رادیو و تلویزیون پرتقال با اسطوره بوسا نوا روبرتو منسکال گفت و گو کرد، مکانی که آنان درباره همکاری خود و خاستگاه سبک برزیلی صحبت کردند. او اولین آلبوم پیانوی انفرادی خود را منتشر کرد، که در رتبه دوم آلبوم جاز برتر لاتین گزارش موسیقی و ریشه‌ها برای نمودار سال ۲۰۲۰ قرار گرفت و به دلیل «بیان عمیق» توسط مجله جازیزمورد ستایش قرار گرفت. در سال ۲۰۲۲، او ایرمیا را با رندی برکر به عنوان پیام صلح منتشر کرد.
کاستا در کشورهای ایتالیا، پرتغال، قبرس، مصر، برزیل، مالت، اسپانیا، ترکیه، یونان، ارمنستان، لبنان و هند اجرا داشته است که در آن کشورها توسط رولینگ استون، و همچنین ایندیا تودی با درنظر گرفتن تور وی در کشور کاستا همچنین کارگاه‌ها و مسترکلاس‌هایی را به میزبانی مدرسه ای مثل مؤسسه موسیقی جهانی برگزار نموده است.
در سال ۲۰۲۲، او آلبوم جدید خود «تیرها» را در شهر نیویورک به همراه جان پاتیتوچی، مایک استرن و سایر نوازنده‌ها ضبط نمود. کاستا در استرالیا و نیوزلند سفر کرد، مکانی که اوتاگو دیلی تایمز او را معرفی کرد.
زندگی شخصی

کاستا در ۸ کشور زندگی کرده است و به ۸ زبان صحبت می‌کند.
کانی کنته

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۳ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  شوآزی-لو-روآ
قد:  1.70 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Saint-Maur
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۱۱ |  Saint-Maur |  ۴۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Issy |  ۳۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۳– |  Saint-Maur |  ۱۱۵ |  (۹) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸– |  Mali |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۱..   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۱..   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹
کانی کنته (انگلیسی: Kani Konté؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل مالی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان مالی بازی کرده‌است.
ماریو کمپس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 کمپس در سال ۱۹۷۸ جام جهانی فوتبال.:  کمپس در سال ۱۹۷۸ جام جهانی فوتبال.
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ماریو آلبرتو کمپس کیودی
زادروز:  ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال)
زادگاه:  بل ویل، آرژانتین
قد:  ۱٫۸۲ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم، هافبک هجومی
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  اینستیتوتا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۳ |  اینستیتوتا |  ۱۳ |  (۱۱) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۶ |  روساریو سنترال |  ۱۰۷ |  (۸۵) |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۱ |  والنسیا |  ۱۴۲ |  (۹۵) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۲ |  ریور پلاته |  ۲۹ |  (۱۵) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۴ |  والنسیا |  ۴۲ |  (۲۱) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۶ |  هرکولس |  ۳۸ |  (۱۰) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |  فرست ویینا |  ۲۰ |  (۷) |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۰ |  سنت پولتن |  ۹۶ |  (۳۴) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۲ |  کرمسر |  ۳۹ |  (۷) |
| ۱۹۹۵ |  فرناندز ویال |  ۱۱ |  (۵) |
| ۱۹۹۶ |  پلیتا جایا |  ۱۵ |  (۱۰) |
| مجموع |   |  ۵۳۷ |  (۲۹۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۳–۱۹۸۲ |  آرژانتین |  ۴۳ |  (۲۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۶:  پلیتا جایا
۱۹۹۶:  لوشنجا
۱۹۹۷–۱۹۹۸:  مینروش د گویانا
۱۹۹۹:  استرانگست
۲۰۰۰:  بلومینگ
۲۰۰۰–۲۰۰۱:  ایندیپندنت پترولرو
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ماریو آلبرتو کمپس (به اسپانیایی: Mario Alberto Kempes) بازیکن فوتبال پیشین اهل آرژانتین است که در تاریخ ۱۵ ژوئیهٔ سال ۱۹۵۴ در بل ویل در استان کوردوبا در آرژانتین به دنیا آمد. ماریو کمپس فوتبال خود را در تیم اینستیتوتو دو کوردوبا شروع کرد و در ۵ اکتبر سال ۱۹۷۳ در دیدار مقابل نیوولز اولد بویز اولین بازی خود در لیگ دسته اول فوتبال آرژانتین را انجام داد. در سال ۱۹۷۴ به تیم روساریو سنترال رفت و در ۱۰۵ بازی برای این تیم، ۸۵ گل به ثمر رساند.
سپس در سال ۱۹۷۶ به اروپا رفت و به باشگاه اسپانیایی والنسیا ملحق شد. در این تیم نیز دوران موفقیت‌آمیزی را در فوتبال باشگاهی با دو قهرمانی در جام حذفی اسپانیا (۱۹۷۸ و ۱۹۷۹)، قهرمانی جام در جام اروپا (۱۹۸۰) و نیز سوپرجام اروپا (۱۹۸۰) سپری کرد. کمپس از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ دوباره در آرژانتین به فوتبال پرداخت و با تیم ریور پلاتهٔ بوئنوس آیرس در سال ۱۹۸۱ قهرمان باشگاه‌های آرژانتین شد. در سال ۱۹۸۲ دوباره به اروپا رفت و تا سال ۱۹۸۶ در اسپانیا فعالیت کرد و پس از آن تا سال ۱۹۹۲ در تیم‌های کوچک لیگ دسته اول اتریش بازی کرد. بعد از سه سال استراحت و وقفه و مدت کوتاهی بازی به عنوان میهمان در شیلی، با ۴۲ سال سن از بازی فوتبال کناره‌گیری کرد و در سال ۱۹۹۶ در اندونزی به مربیگری پرداخت.
کمپس بین سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۸۳، ۴۳ بار پیراهن تیم ملی فوتبال آرژانتین را پوشید و ۲۰ گل وارد دروازهٔ حریفان کرد. او یکی از بااخلاق‌ترین و جوانمردترین بازیکن فوتبال‌های جهان بود که در تمامی بازی‌های ملی حتی یک بار هم با کارت زرد یا قرمز داور مواجه نشد. او در سه جام جهانی حضور داشت و در سال ۱۹۷۸ به همراه تیم ملی آرژانتین در کشور خود قهرمان جهان شد. او در فینال این جام، دو گل به هلند زد و در مجموع با شش گل زده، آقای گل جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین شده و هم‌زمان به عنوان برترین بازیکن جام نیز برگزیده شد. وی پس از گیرمو استابیله، دومین بازیکن از آرژانتین بود که آقای گل جام جهانی می‌شد. وی در سال ۱۹۸۲ پیراهن شماره ۱۰ تیم ملی را به دیگو مارادونا داد.
کمپس از سال ۱۹۹۶ به عنوان مربی فعالیت می‌کند. او در سال ۱۹۹۹ اولین موفقیت خود را در این پست با قهرمانی در لیگ دسته اول بولیوی به‌عنوان سرمربی تیم استرانگست به‌دست‌آورد.
باشگاه‌هایی که در آن‌ها بازی کرد

۱۹۷۱ – ۱۹۷۳: اینستیتوتو دو کوردوبا (آرژانتین)
۱۹۷۴ – ۱۹۷۶: روزاریو سنترال (آرژانتین)
۱۹۷۶ – ۱۹۸۱: اف.ث. والنسیا (اسپانیا)
۱۹۸۱ – ۱۹۸۲: ریور پلاته (آرژانتین)
۱۹۸۲ – ۱۹۸۴: اف.ث. والنسیا (اسپانیا)
۱۹۸۴ – ۱۹۸۶: هرکولس آلیسانته (اسپانیا)
۱۹۸۶ – ۱۹۸۷: فرست ویه‌نا فوتبال کلوب (اتریش)
۱۹۸۷ – ۱۹۹۰: سن پولتن (اتریش)
۱۹۹۰ – ۱۹۹۲: کرمزر اس. سی (اتریش)
۱۹۹۵: فرناندز ویال (شیلی)
۱۹۹۶: پلیتا هیئت (اندونزی)
مربیگری

۱۹۹۳: اف.ث. والنسیا (اسپانیا، کمک مربی)
۱۹۹۶: پلیتا هیئت (اندونزی، مربی بازیکنان)
۱۹۹۶: کی.اس. لوشنیا (آلبانی)
۱۹۹۷ – ۱۹۹۸: مینه‌روس دو گایانا (ونزوئلا)
۱۹۹۹: استرانگست (بولیوی)
۲۰۰۰ – ۲۰۰۱: ایندپندینته پترولرو (بولیوی)
موفقیت‌ها > به عنوان بازیکن باشگاهی

آقای گل اسپانیا: ۱۹۷۷، ۱۹۷۸
بازیکن فوتبال سال آمریکای جنوبی: ۱۹۷۸
قهرمان جام حذفی اسپانیا: ۱۹۷۸، ۱۹۷۹
قهرمان جام در جام اروپا: ۱۹۸۰
قهرمان سوپرجام اروپا: ۱۹۸۰
قهرمان باشگاه‌های آرژانتین: ۱۹۸۱
موفقیت‌ها > به عنوان بازیکن تیم ملی

۲۰ گل زده در ۴۳ بازی
حضور در جام‌های جهانی ۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۱۹۸۲ (۱۸ بازی)
قهرمان جام جهانی: ۱۹۷۸
آقای گل و بهترین بازیکن فوتبال جام جهانی: ۱۹۷۸
موفقیت‌ها > به عنوان مربی

قهرمان باشگاه‌های بولیوی: ۱۹۹۹
تروبرد (فیلم ۱۹۳۶)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: کن جی. هال
تهیه‌کننده: کن جی. هال
نویسنده: Edmond Seward
بازیگران: هلن توئلوتریز Frank Leighton جان لانگدن
موسیقی: Hamilton Webber
فیلم‌بردار: George Heath
تدوین‌گر: William Shepherd
شرکت تولید: Cinesound Productions
توزیع‌کننده: British Empire Films
تاریخ‌های انتشار: مه ۱۹۳۶ (Australia) ژوئیه ۱۹۳۶ (UK)
مدت زمان: ۸۹ دقیقه
کشور: استرالیا
هزینهٔ فیلم: ₤۲۵٬۰۰۰
«تروبرد» (انگلیسی: Thoroughbred (film)) یک فیلم به کارگردانی کن جی. هال است که در سال ۱۹۳۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هلن توئلوتریز و جان لانگدن اشاره کرد.
نمایش‌پردازی

نحوه دراماتورژی و تعامل با بازیگران در تجربه‌های شخصی و اجرای آن در یک گروه تئاتر تجربی در ایران
نمایش‌پردازی یا دراماتورژی (به آلمانی و فرانسوی: Dramaturgie) فن و هنر نگارش نمایشنامه است. واژه نمایش‌پردازی در معنی مطالعه و تحلیل و تفسیر نمایشنامه برای اجراهای جدید با توجه به مخاطب و زمان و مکان نیز به کار می‌رود.
نمایش‌پردازی یکی از تخصص‌های مربوط به نمایش‌های تئاتری است. صرف نظر از تاریخچه این واژه، امروزه نمایش‌پرداز به مشاور ادبی و تئاتری گفته می‌شود که با یک گروه تئاتری کار می‌کند و با کارگردان همکاری نزدیکی دارد.
واژه‌شناسی

این واژه نخستین بار در زبان آلمانی و توسط منتقد آلمانی، گوتهولد افرایم لسینگ در مجموعه مقالات مهم وی، «دراماتورژی هامبورگی» (انتشار از سال ۱۷۶۷ تا ۱۷۶۹) استفاده شده است. مارتین اسلین در تعریف درام و در پاسخ به این سؤال که "درام چیست و مرز آن کدام است؟"، تعاریفی ارائه می‌دهد که طبق گفتهٔ خودش تعاریف دقیقی نیست و در نهایت می‌گوید که برای درام تعریف جامع و مانعی نمی‌توان ارائه داد.
اما اسلین با وسواس و محافظه کاری زیاد عنوان می‌کند "هر دو هنر سینما و تئاتر زیر بنای مشترکی دارند و آن درام است."
و در اثبات نظرش نمونه‌هایی می‌آورد:
در جهان واقعی، درام‌نویسان هیچ‌گاه به چنین جدایی خشک و نرمش‌ناپذیری باور نداشته‌اند"(جدایی بین تئاتر و سینما) و " متنهای یکسانی با تغییرهایی کم یا زیاد در رسانه‌های دراماتیک به نمایش در می‌آید.
مثال:
" چارلی چاپلین، کیتون، سی. فیلدز و برادران مارکس از تالارهای موسیقی و نمایش‌های وودویل سر برآوردند (یعنی از تئاتر مردم‌پسند) اورسن ولز از تئاتر پیشرو به سینما آمد. آرتو فیلم‌نامه‌نویسی بلند پرواز بود، ژان کوکتو نمایشنامه و باله می‌نوشت و نیز فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان بود. لارنس الیویه کارش را از تئاتر آغاز کرد و بسیاری از بهترین بازیگران سینما اینگونه‌اند. ساموئل بکت نمایشنامه‌های تلویزیونی (و رادیویی) می‌نوشت. برتولد برشت فیلم‌نامه‌نویس هالیوود بود. هارولد پینتر یکی از بهترین فیلم‌نامه‌نویسان (و درام نویسان رادیو) است. اینگمار برگمان یکی از بهترین فیلمهایش، مهر هفتم، رابر پایهٔ یک نمایشنامه رادیویی خودش ساخت. راینر ورنر فاسبیندر هم نویسنده و کارگردان نمایشنامه‌هایی در تئاتر پیشرو مونیخ بود و هم فیلم‌های چند میلیون دلاری می‌ساخت."
جایگاه

امروزه نمایش‌پرداز نقش مهم و کلیدی‌ای در یک گروه نمایشی به عهده دارد. اما تعریف دقیق و درست از جایگاه، وظیفه و نقش نمایش‌پرداز به شکل دقیق و روشن مشخص نیست. اهمیت و نقش «دراماتورژ» در تئاتر ایران نامشخص و گنگ و حتی ناشناخته است. به طوری که هنوز، مرز بین فعالیت کارگردان و نمایش‌پرداز روشن نیست.«نمایش‌پرداز» آنگونه که باید در تئاتر ایران جایگاهی ندارد، در حالی که در تئاتر امروز جهان نمایش‌پرداز جایگاه ویژه خود را یافته است و تمامی گروه‌های مطرح، نمایش‌پرداز را به عنوان عنصری مهم و اساسی در گروه خود می‌شناسند.
پیشینه

به گفته‌"فرهنگ زبان وبستر" دراماتورژی از واژه یونانی «دراماتوروگییا» به معنای درام‌نویس آمده است.»
نویسنده درام ـ کمدی یا تراژدی ـ را در آغاز و به معنی سنتی «دراماتورژ» می‌گفتند.
«مارمونتل» می‌گوید:
«شکسپیر مهم‌ترین نمونه یک نمایش‌پرداز است. کارکرد مدرن این واژه، امروز اشاره به یک مشاور ادبی و تئاتری دارد که با یک گروه تئاتری کار می‌کند. با این مفهوم لِسینگ نخستین نمایش‌پردازی است که ما می‌شناسیم.»
لسینگ در سال ۱۷۶۷ میلادی به عنوان نمایش‌پرداز در «تئاتر ملی هامبورگ» مسئولیت جمع‌آوری نقد و بررسی و تئوری‌های تئاتری را به عهده می‌گیرد. او در همین سال کتابی تحت عنوان «دراماتورژی هامبورگ» می‌نویسد. این کتاب شامل یک مجموعه بحث انتقادی و زیبایی‌شناختی دربارهٔ اندیشه‌های نظری در تئاتر است. اساساً اندیشه‌های مستتر در این کتاب از یک‌سو ریشه در سنت‌های نظری آلمان دارد و از سوی دیگر در تمامی کارهای عملی که تا قبل از این تاریخ در ارتباط با میزانسن ـ هنوز مفهوم کارگردانی در تئاتر به مفهوم امروز نبوده است ـ وجود دارد، تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. واژه آلمانی این لقب «Dramitker» است که معنایی متفاوت با همین واژه در زبان فرانسه به مفهوم کسی که نمایشنامه را برای اجرا بر روی صحنه آماده می‌کند، دارد.
در زبان فرانسه «Dramaturg» بیشتر معنای کارگردان را می‌رساند، در حالی که در واژه آلمانی، منظور نمایشنامه‌نویس است؛ اگرچه ـ نوشتن و کارگردانی ـگاه توسط یک شخص انجام می‌شود. برتولت برشت نمونه بارز آن در آلمان است.
آلمانی‌ها از واژه «دراماتورژ» دو برداشت دارند:
«الف: به کسی که نویسنده درام است.
ب: به کسی که نقش محقق مرتبط با اثر نمایشی را دارد.»
«نمایش‌پرداز» در دیدگاه برخی نظریه‌پردازان، منتقد درون گروه است. فعالیت او در یک اجرای صحنه‌ای قابل رویت است. حضور او در یک گروه و در کنار کارگردان ضروری است. کار او در کنار کارگردان قابل رویت و دریافت است. فعالیت او در همراهی با کارگردان است. دخالت او در فضای عمومی و محیط نمایشنامه است. او حتی می‌تواند به صورت پیشنهاد در کار بازیگر هم دخالت کند، ولی حفظ معنای کلی درام را هرگز فراموش نمی‌کند.
البته همه در نقش «نمایش‌پرداز» همداستان نیستند. با این حال، کسی هم اهمیت نقش او را در کار نفی نمی‌کند. نقش او بین کارگردان و بازیگر، نقش ساده‌ای نیست و به سادگی نمی‌توان آن را هضم و درک کرد. هنگام شکل‌گیری نمایشنامه، فعالیت نمایش‌پرداز از جهاتی با مسئولیت کارگردان، هم‌ارز است. به همین جهت گاه به غلط، او را برابر کارگردان می‌دانند.
در این راستا، «لغت‌نانه بریتانیکا» در پاسخ به پرسش «نمایش‌پرداز» چیست؟ چنین بیان می‌کند: «هنر یافتن ترکیب نمایشی» یا «نمایش تماشاخانه‌ای»
«براساس این مفهوم، واژه انگلیسی «دراماتورگی»، و واژه فرانسوی «دراماتورژی»، هر دو از واژه آلمانی «دراماتورگی» استخراج شده‌اند. این واژه آلمانی [اولین بار] توسط «دراماتیست» و منتقد آلمانی گوتهولد لِسینگ در یک مجموعه مقاله مهم با عنوان «دراماتورژی هامبورگی» که از سال ۱۷۶۷ تا ۱۷۶۹ منتشر شد، استفاده گردید.
این واژه، در اصل از ریشه یونانی «دراماتوروگیا» به معنی یک «ترکیب نمایشی» یا «کنش نمایشی» استخراج شده است».
دراماتورژی یک نمایش دراماتیک با نام «بیگانه» توسط مسعود دلخواه که در سالن تئاتر شهر تهران اجرا شده است.
ایونینگ استاندارد

ایوْنینگ استاندارد (به انگلیسی: Evening Standard) روزنامه‌ای محلی و رایگان است که روزهای دوشنبه تا جمعه چاپ و عصرها در لندن پخش می‌شود. سردبیر آن جورج آزبورن، نمایندهٔ محافظه‌کار پیشین پارلمان بریتانیا و رئیس سابق خزانه‌داری بریتانیا است.
صفحه نخست ایونینگ استاندارد ۱۹ مارس ۲۰۲۰
این روزنامه ۱۸۰ سال به بهای روی جلد فروخته می‌شد، اما از اکتبر ۲۰۰۹ که الکساندر لبدف روس مالک آن شد، با تیراژ دو برابر (۸۶۰ هزار نسخه) به صورت رایگان توزیع می‌شود و از راه تبلیغات کسب درآمد می‌کند. در سال ۲۰۱۹ سلطان محمد ابوالجدایل، بانکدار اهل عربستان سعودی ۳۰ درصد سهام روزنامه را به قیمت ۲۵ میلیون پوند خرید.
مگر من چه کرده‌ام؟ (فیلم)

| مگر من چه کرده‌ام؟ | مگر من چه کرده‌ام؟ |
| --- | --- |
کارگردان: پدرو آلمودوار
نویسنده: پدرو آلمودوار
فیلمنامه‌نویس: پدرو آلمودوار رولد دال
بازیگران: کارمن مائورا ورونیکا فورکه چوش لمپراوه خوان مارتینس کیتی مانبر آگوستین آلمودوار آمپارو سولر لئال سیسیلیا روت خاویر گوروچاگا آنخل دی آندرس لوپز پدرو آلمودوار  امیلیو گوتیه‌رس کابا
موسیقی: برناردو بونسی
فیلم‌بردار: آنخل ال. فرناندز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۵ اکتبر ۱۹۸۴ (۱۹۸۴-۱۰-۲۵) (اسپانیا)  
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: اسپانیایی آلمانی انگلیسی فرانسوی
فروش گیشه: پزوتا ۱۱۶٬۷۳۰٬۱۸۲ (دلار آمریکا۹۰۱٬۵۰۸)
مگر من چه کرده‌ام؟ (اسپانیایی: ¿Qué he hecho yo para merecer esto?) فیلمی به کارگردانی پدرو آلمودوار است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد.
بازیگران

کارمن مائورا
ورونیکا فورکه
چوش لمپراوه
آگوستین آلمودوار
سیسیلیا روت
آنخل دی آندرس لوپز
پدرو آلمودوار
امیلیو گوتیه‌رس کابا
کارول آلت

| کارول اَلت | کارول اَلت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۳ سال) فلاشینگ، کویینز، نیویورک، ایالات متحده
پیشه(ها): بازیگر،  مانکن
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۳-تاکنون
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
رنگ مو: قهوه‌ای
رنگ چشم: آبی
اندازه‌ها: 34B-۲۵-۳۴
اندازه لباس: (US) 6 ; (EU) 36
 :  
وبگاه: http://www.carolalt.com
کارول اَلت (انگلیسی: Carol Alt؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۶۰) یک بازیگر، و مانکن اهل ایالات متحده آمریکا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به کاترینا و دخترانش، تقدیم به رم با عشق، مردی که برگشت و خرسی به نام آرتور اشاره کرد.
بصره

برای دیگر کاربردها، بصره (ابهام‌زدایی) را ببینید.
با بصری (شهر) اشتباه نشود.
| بصره ٱلْبَصْرَة | بصره ٱلْبَصْرَة |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: ونیز شرق: نام مستعار: ونیز شرق
fa (in English: Expected satiety): fa
بصرهموقعیت بصره در عراقنمایش نقشه عراقبصرهبصره (خلیج فارس)نمایش نقشه خلیج فارس: بصرهموقعیت بصره در عراقنمایش نقشه عراقبصرهبصره (خلیج فارس)نمایش نقشه خلیج فارس
مختصات: ۳۰°۳۰′ شمالی ۴۷°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۰۰°شمالی ۴۷٫۸۱۷°شرقی﻿ / 30.500; 47.817: مختصات: ۳۰°۳۰′ شمالی ۴۷°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۰۰°شمالی ۴۷٫۸۱۷°شرقی﻿ / 30.500; 47.817
کشور:  عراق
فرمانداری: استان بصره
تأسیس: 636 AD
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–council
 • شهردار: اسد الادن
مساحت: مساحت
 • کلان‌شهری: ۱۸۱ کیلومتر مربع (۷۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۵ متر (۱۶ فوت)
جمعیت (۲۰۱۸): جمعیت (۲۰۱۸)
 • شهر: ۳۱۶۴۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳:۰۰+ (یوتی‌سی ۳:۰۰+)
کد منطقه: (+۹۶۴) ۴۰
وبگاه: http://www.basra.gov.iq/
بَصره (عربی: ٱلْبَصْرَة, romanized: al-Baṣrah) سومین شهر بزرگ عراق با جمعیتی بیش از سه میلیون نفر است. این شهر بندر اصلی کشور عراق است. بصره مرکز استان بصره است و بیشتر جمعیت آن را شیعیان و اقلیت قابل توجه‌ای از اهل‌سنت تشکیل می‌دهند. بصره در تاریخ آغازین اسلام نقش پررنگی داشته‌است.
نگاهی گذرا

بصره در امتداد اروند رود واقع شده‌است. این شهر در ۵۵ کیلومتری خلیج فارس و در ۵۴۵ کیلومتری بغداد قرار دارد. مقدار جزر و مد بصره در حدود ۷متر می‌باشد و شبکه کانال‌هایی که در میان شهر جریان دارد، این شهر را به «ونیز خاورمیانه» شهرت داده است.
وضعیت حکمرانی در بصره سنتی طایفه‌ای می‌باشد. این شهر دارای طوایف زیادی همچون شمار، بنی خالد، آل‌فضیل، تمیم، الجبور، الشوولات، بنی اسد، بنی سعد، السعدون، بنی منصور، الزفیر، بنی خیگان، البوفرحان و سُباع و بسیاری طوایف دیگر می‌باشد که برخی از آن‌ها سنی و بقیه از شیعه می‌باشند.
بصره در یک منطقه حاصلخیز کشاورزی، با محصولاتی اصلی شامل برنج، ذرت، جو، ارزن، گندم، خرما و احشام می‌باشد. برای مدت زمان طولانی، بهترین خرماهای جهان در بصره پرورش می‌یافت.
شهر همچنین دارای یک فرودگاه بین‌المللی می‌باشد. منطقه اطراف بصره دارای منابع مهم نفتی با چاه‌های نفت بسیار می‌باشد. پالایشگاه نفت شهر قابلیت تولید حدود ۱۴۰٬۰۰۰ بشکه نفت یعنی ۲۲٬۳۰۰ متر مکعب در روز را دارا می‌باشد.
پیروان مسلمان منطقه عمدتاً اعضای فرقه شیعه جعفری می‌باشند. همچنین تعداد قابل توجهی از فرقه اهل سنت و نیز تعداد کمی از مسیحیان در بصره زندگی می‌کنند. همچنین در کنار ایشان بقایایی از فرقه عرفانی پیش از اسلام یعنی مندائیان، کسانی که مقر فرماندهی آن‌ها منطقه‌ای بود که سابقاً ساک اش-شیخ نامیده می‌شد، زندگی می‌کنند.