پایه نسل بعدی محاسبات امن
پذیرش

واکنش به NGSCB پس از پرده برداری توسط نیوزویک تا حد زیادی منفی بود. در حالی که از ویژگی های امنیتی آن ستایش می شد ،   منتقدین ادعا می کردند NGSCB می تواند برای تحمیل محدودیت هایی برای کاربران استفاده شود.      فروشندگان نرم‌افزار رقیب قفل شده؛     و تضعیف حقوق استفاده منصفانه و نرم‌افزار منبع باز مانند لینوکس است.    توصیف مایکروسافت از NGSCB به عنوان یک فناوری امنیتی با توجه به تمرکز اصلی آن بر DRM مورد انتقاد قرار گرفت.   اعلامیه NGSCB تنها چند سال پس از آنکه مایکروسافت متهم به عملکرد ضد رقابتی در طول ایالات متحده بود ، رخ داد. مورد ضد انحصاری شرکت مایکروسافت ، جزئیاتی که اهداف شرکت برای فناوری را زیر سوال می برد - NGSCB به عنوان تلاشی از سوی این شرکت برای حفظ سلطه خود در صنعت رایانه شخصی در نظر گرفته شد.  مفهوم معماری "ویندوز قابل اعتماد" - یکی از دلایل ویندوز غیرقابل اعتماد بود - همچنین می تواند مناقشه ای در خود شرکت باشد.
پس از پرده برداری NGSCB ، مایکروسافت مقایسه های مکرر با Big Brother ، یک دیکتاتور سرکوبگر یک کشور توتالیتر در رمان دیستوپیایی جورج اورول ، نوزده و هشتاد و چهار انجام داد . مشاور قانونگذاری مرکز اطلاعات الکترونیکی حریم خصوصی ، کریس هوفنگل ، توصیف مایکروسافت از NGSCB را "اورولین" توصیف کرد.  جوایز Big Brother به دلیل NGSCB به مایکروسافت جوایزی اهدا کرد.  بیل گیتس با بیان اینکه NGSCB "می تواند کشور ما را ایمن تر کند و مانع از کابوس شدن دید کابوس جورج اورول در همان زمان شود ، این اظهارات را در کنفرانس امنیت میهن خطاب کرد.  استیون لوی - نویسنده ای که از وجود NGSCB پرده برداشته است - در مقاله ای در صفحه 2004 برای Newsweek ادعا کرد که NGSCB در نهایت می تواند به "زیرساخت اطلاعاتی منجر شود که سانسور ، نظارت و سرکوب انگیزه های خلاق را که در آن ناشناس بودن مجازات شده است ، سوق دهد. هر سکه صرف شده به حساب می آید. "  با این حال ، مایکروسافت سناریویی را که توسط NGSCB فعال شده است ، ترسیم می کند که به کاربر اجازه می دهد بدون انجام اطلاعات شخصی شناسایی شده ، معامله را انجام دهد.
راس اندرسون از دانشگاه کمبریج از جمله منتقدین اصلی NGSCB و Trusted Computing بود. اندرسون ادعا کرد که این فناوری ها برای برآورده کردن الزامات آژانس فدرال طراحی شده اند. ارائه دهندگان محتوا و سایر اشخاص ثالث را قادر سازد تا از راه دور داده ها را در دستگاه های کاربران رصد یا حذف کنند. از لیست های ابطال مجوز استفاده کنید تا اطمینان حاصل شود که فقط محتوای معتبر به نظر می رسد کپی شود. و از شناسه های منحصر به فرد برای ابطال یا اعتبار پرونده ها استفاده کنید. وی این مسئله را با تلاش های اتحاد جماهیر شوروی برای "ثبت و كنترل همه ماشین های تحریر و دستگاه های فکس" مقایسه كرد.   اندرسون همچنین ادعا کرد TPM می تواند اجرای برنامه های کاربردی را روی دستگاه کاربر کنترل کند و به همین دلیل ، نامی ذاتی "Fritz Chip" را با اشاره به سناتور ایالات متحده ارنست "Fritz" Hollings ، که اخیراً قانون DRM را پیشنهاد داده است ، به وی اعطا کرد. مانند قانون تبلیغات باند پهن مصرفی و تلویزیون دیجیتال برای دستگاههای الکترونیکی مصرفی . گزارش اندرسون در رسانه های خبری گسترده منتشر شد و در نشریاتی مانند BBC News ،  New York Times ،  و The Register منتشر شد .  دیوید سافورد از تحقیقات آی بی ام اظهار داشت که اندرسون در گزارش خود چندین خطای فنی ارائه داده است ، یعنی اینکه قابلیت های پیشنهادی در هیچ مشخصات وجود ندارد و بسیاری از آنها از حدک سکوی طراحی سکوی معتبر استفاده نمی‌کنند.  اندرسون بعد ادعا کرد که از BitLocker طراحی شده بود برای تسهیل DRM و به قفل کردن رقابت نرم‌افزار بر روی یک سیستم رمزگذاری شده،  و، به رغم ادعای خود را که NGSCB برای سازمان های فدرال طراحی شده بود، حمایت برای مایکروسافت برای اضافه کردن یک درپشتی به BitLocker.  احساسات مشابه توسط ریچارد استالمن ، بنیانگذار پروژه GNU و بنیاد نرم‌افزار آزاد بیان شد ،  که ادعا می کند فناوری های Trusted Computing برای اجرای DRM و جلوگیری از اجرای کاربران نرم‌افزار بدون مجوز طراحی شده اند. در سال 2015 ، استالمن اظهار داشت که "TPM یک شکست کامل را برای DRM اثبات کرده است و" دلایلی وجود دارد که فکر می کنیم استفاده از آنها برای DRM عملی نخواهد بود. "
پس از انتشار گزارش اندرسون ، مایکروسافت در پرسش NGSCB سؤال كرد كه "پیشرفتهای ویندوز تحت معماری NGSCB هیچ مکانیسمی برای فیلتر كردن محتوا ندارند و نه مکانیسمی برای جستجوی فعالانه اینترنت برای محتوای" غیرقانونی "فراهم می كنند. . . ] مایکروسافت کاملاً مخالف قرار دادن "توابع پلیس" در رایانه های شخصی آگاه است و قصد انجام آن را ندارد "و این ایده در تقابل مستقیم با اهداف طراحی شده برای NGSCB بود ، که" بر اساس این فرض ساخته شده است که هیچ. خط مشی اعمال خواهد شد که توسط کاربر تأیید نشده باشد. "  نگرانی درباره NGSCB TPM همچنین مطرح شد که می تواند از شناسه های دستگاه بی نظیر استفاده کند ،  که مقایسه ای با شماره سریال پردازنده Intel Pentium III داشت ، یک شماره شناسایی سخت افزاری منحصر به فرد از دهه 1990 به عنوان خطر پایان دادن به نظر می رسد. حریم خصوصی کاربر به نظز می رسید.    NGSCB ، با این حال ، دستور می دهد که افشای یا استفاده از کلیدهای ارائه شده توسط TPM صرفاً براساس اختیار کاربر باشد.   در مقابل ، پنتیوم III اینتل شامل یک سریال منحصر به فرد بود که به طور بالقوه می تواند برای هر برنامه ای فاش شود.  NGSCB ، بر خلاف پنتیوم III اینتل ، ویژگی های اختیاری را در اختیار کاربران قرار می دهد تا بتوانند به صورت غیرمستقیم خود را به درخواست کنندگان خارجی معرفی کنند.
بیل گیتس در پاسخ به نگرانی مبنی بر اینکه NGSCB به خاطر ارائه دهندگان محتوا کنترل کاربران را از بین خواهد برد ، اظهار داشت که دومی باید "مطالب خود را به اشکال به راحتی در دسترس ارائه دهند یا در غیر این صورت به تشویق دزدی دریایی می پردازند."  برایان ویلمن ، مارکوس پینادو ، پل انگلیس ، و پیتر بیدل - چهار مهندس NGSCB - در اوایل توسعه NGSCB دریافتند که DRM در نهایت در تلاش های خود برای جلوگیری از دزدی دریایی ناکام می ماند.  در سال 2002 ، این گروه مقاله ای با عنوان "The Darknet and the Future of Content Distribution" منتشر کرد که در آن چگونگی بدون مکانی مکانیسم های حفاظت از محتوا بیان شده است.  فرضیه این مقاله در اواخر دهه 1990 در مایکروسافت منتشر شد و مناقشه ای در مایکروسافت ایجاد کرد. Biddle اظهار داشت که این شرکت به دلیل انتشار مقاله تقریباً کار خود را متوقف کرده است.  گزارشی در سال 2003 که توسط محققان دانشگاه هاروارد منتشر شد ، نشان می دهد که NGSCB و فناوری های مشابه می توانند توزیع ایمن مطالب دارای حق چاپ را در شبکه های همتا به همسالان تسهیل کنند.
همه ارزیابی ها منفی نبودند. پاول توروت مورد تمجید NGSCB، بیان کرد و اظهار داشت که این "ابتکار محاسبات قابل اعتماد مایکروسافت به واقعیت رسیده است" و "این اساس سیستم های رایانه ای نسل بعدی را تشکیل می دهد."  Scott Bekker از مجله ردموند اظهار داشت که NGSCB به دلیل بحث و گفتگو اشتباه سوء تفاهم شده است و به نظر می رسد "دفاع امیدوارکننده ، کنترل شده توسط کاربر در برابر مزاحمت های حریم خصوصی و نقض امنیتی".  در فوریه 2004 ، In-Stat / MDR ، ناشر گزارش ریزپردازنده ، NGSCB را با جوایز بهترین فناوری خود اهدا کرد.  Malcom Crompton ، کمیسر حفظ حریم خصوصی استرالیا ، اظهار داشت که "NGSCB پتانسیل بالایی در افزایش حریم خصوصی دارد [. . . ] مایکروسافت تشخیص داده است که مسئله حریم خصوصی [...] همه ما باید با آنها کار کنیم ، به آنها شک و تردید می دهیم و از آنها می خواهیم که کار درست را انجام دهند. "  هنگامی که مایکروسافت در WinHEC 2004 اعلام کرد که NGSCB را مورد بازنگری قرار می دهد تا برنامه های قبلی مجدداً بازنویسی نشوند ، مارتین رینولدز از گارتنر این شرکت را بخاطر ایجاد نسخه "پیشرفته تر" NGSCB که ساده تر توسعه است ، ستایش کرد.  دیوید ویلسون ، با نویسندگی برای South China Morning Post ، با دفاع از NGSCB با بیان اینکه "حمله به آخرین هیولا مایکروسافت یک ورزش خونی بین‌المللی است" و حتی اگر مایکروسافت از فناوری جدیدی برخوردار بود که قادر به پایان دادن به گرسنگی جهان سوم و چاقی جهان اول بود ، می بیند دنیای دیجیتال هنوز هم آن را بیزار می کند زیرا آنها بیل گیتس را تجسم خاکستری از شیطان می دانند. "  مایکروسافت خاطرنشان کرد که واکنش منفی نسبت به NGSCB پس از وقایعی مانند کنفرانس فنی سالانه USENIX در سال 2003 به تدریج کاهش یافت ،  و چندین شرکت Fortune 500 نیز ابراز علاقه کردند.