stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حزب آفرو-شیرازی

| Afro-Shirazi Party | Afro-Shirazi Party |
| --- | --- |
رهبر: Abeid Karume
بنیان‌گذاری: 1957
انحلال و برچینش: January 1977
پیشین: Shiraz Party and Afro Party
پسین: Chama cha Mapinduzi
ستاد: زنگبار (شهر)، زنگبار
شاخه جوانان: Afro-Shirazi Youth League
مرام سیاسی: African nationalism, مارکسیسم-لنینیسم
حزب افرو-شیرازی (به انگلیسی: Afro-Shirazi Party)، با نام مخفف ASP یکی از احزاب منحل شده و قدیمی در زنگبار و پمبا است.
این حزب در سال ۱۹۵۷ با نام اتحادیه افرو-شیرازی (Afro-Shirazi Union) توسط شیخ عبید امانی کرومی و با هدف اولیهٔ دفاع از منافع قوم شیرازی و بانتو‌ها در زنگبار و پمبا تأسیس شد.
اتحادیه افرو-شیرازی از اتحاد بین حزب ایرانی شیرازی(Persian Shirazi Party) با اکثریت قومی ایرانی‌های ساکن زنگبار و حزب آفریقا با اکثریت آفریقایی‌ها، در جزیرهٔ زنگبار ایجاد شد. هم‌زمان ائتلاف حزب ملی زنگبار - حزب مردم زنگبار که در اختیار اکثریت اعراب (مورد حمایت دولت انگلستان و پادشاهی عمان بود) نیز در این کشور شکل گرفت. هر چند که بزرگی اتحادیه شیرازی به اندازهٔ اتئلاف حزب ملی – مردم اعراب نبود، اما این اتحادیه منجر به شکست احزاب ائتلافی اعراب در انقلاب ۱۹۶۴ زنگبار شد.
این اتحادیه در اواخر سال ۱۹۶۳ به حزب افرو-شیرازی تغییر نام یافت. در دسامبر ۱۹۶۳، سلطان زنگبار و پمبا با قدرت ائتلاف دو حزب مردم و ملی، اعلام استقلال کرد.
در ژانویه ۱۹۶۴، یک جوان انقلابی با نام فیلد مارشال جان اوکلو، در انتهای سلطنت خونین پادشاه، زنگبار و پمبا را جمهوری مردمی اعلام کرد. او با حمایت ائتلاف شیخ عبید کرومی و حزب اوما به ریاست عبدالرحمان محمد بابو به قدرت رسید. شیخ عبید پس از چندی، از تمام مسئولیت‌های خود در حزب افرو-شیرازی استعفا داد و رئیس جمهور زنگبار شد. در این زمان حزب افرو-شیرازی تنها حزب صاحب قدرت و مجاز در زنگبار بود.
در سال ۱۹۶۴، دو کشور زنگبار و تانگانیکا با یکدیگر ادغام شدند و اتحادیه جماهیر تانزانیا را پایه‌گذاری کردند. پس از این ادغام، کرومی (که اینک به نخست وزیری زنگبار و تانزانیا رسیده بود) و حزب شیرازی که نه تنها تمام قدرت خود را در زنگبار حفظ کرد، به دنبال حمایت کشورهای اروپای شرقی و به خصوص اتحاد جماهیر شوروی بود. در سال ۱۹۷۲، کرومی از ریاست حزب شیرازی برکنار شد.
موینی عبید جومبی رئیس جمهوری بعدی زنگبار شد. او در سال ۱۹۷۷ اجازه داد تا حزب شیرازی با حزب تانو که حامی رئیس جمهور تانزانیا بود، ادغام شود. حزب جدید، حزب ایالات انقلابی نام دارد.
نیلس هنریک آبل

| نیلس هنریک آبل | نیلس هنریک آبل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اوت ۱۸۰۲ ، دانمارک-نروژ
درگذشت: ۶ آوریل ۱۸۲۹ (۲۶ سال) ، اتحاد سوئد و نروژ
ملیت: نروژی
محل تحصیل: دانشگاه سلطنتی فردریک
شناخته‌شده برای: چندجمله‌ای‌های آبل قضیه دوجمله‌ای آبل گروه آبلی نابرابری آبل قضیه آبل-روفینی سری واگرا تبدیل آبل
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
 :  
امضاء: امضاء
نیلس هنریک آبل (به نروژی: Niels Henrik Abel) (زاده ۵ اوت ۱۸۰۲ – درگذشته ۶ آوریل ۱۸۲۹)، ریاضی‌دان نروژی، از پایه گذاران جبر مدرن بود. گروه جابجایی‌پذیر را به افتخار وی، گروه آبلی هم می‌نامند. آبل ثابت کرد که معادلات چندجمله‌ای با درجهٔ بالاتر از چهار در حالت کلی با استفاده از رادیکال‌ها حل پذیر نیستند.
زندگی

نیلس هنریک آبل زادهٔ ۵ اوتِ ۱۸۰۲ است. وی پسر دوم کشیش پروتستان روستای فیندو در حومهٔ کریستنلند، دانمارک-نروژ بود. او ثابت کرد که صرفنظر از معادلات درجه اول تا درجه چهارم هیچ دستور جبری که بتواند معادله درجه پنجم را به نتیجه برساند وجود ندارد و برای اینکه کارهای خود را به دیگران بشناساند در سال ۱۸۲۵ به آلمان سفر کرد و چون در آنجا نشانی از زندگی به دست نیاورد به پاریس روی نهاد. آبل در این شهر در شاهکار بزرگ خود دست دیگری برد و مقاله‌ای "درباره خاصیت عمومی طبقه بسیار وسیعی از توابع غیر جبری" انتشار داد. وی در نتیجه مکاشفه‌ای که تنها حاصل نبوغش بود توانست راه خود را کج کند و انتگرال‌های بیضوی لژاندر را مورد مطالعه قرار دهد و کشف او آنقدر استادانه بود که با نهایت سادگی کاری که استاد بزرگ مزبور در مدت چهار سال انجام داد تبدیل به هیچ کرد.
آبل این کشف ذی‌قیمت خود را به کوشی سپرد. اما افسوس کوشی آن را گم کرد و نروژی بیچاره درحالی که آخرین شاهی خود را مصرف کرده بود و آخرین امید خود را از دست داده بود ناچار شد به وطنش مراجعت کند، و هم در آنجا بود که آبل در نتیجه محرومیت‌ها و گرفتاری‌های فراوان به مرض سل مبتلا گشت و در ششم آوریل ۱۸۲۹ جان سپرد. دو روز پس از آن تاریخ کوشی نسخه خطی او را پیدا کرد و آکادمی علوم از ارزش آن آگاه شد و جایزه بزرگ خود را به آبل و ژاکوبی آلمانی تخصیص داد ولی آبل آنچنان فراموش شده بود که نامی از او در میان نبود و کسی نمی‌دانست که دو سال پیش مرده است. شارل هرمیت دربارهٔ او گفته‌است:
وی برای ریاضیدانان میراثی باقی گذاشت که می‌تواند پانصد سال آنها را مشغول کند.
نگارخانه

صندلی آبل در Holmen Gård در Gjerstad.
بنای یادبود نیلس هنریک آبل در Gjerstad.
یادداشت

↑  Findoe
↑  Christianland
گرکان

مکان
| گَرِکان گرکان | گَرِکان گرکان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۳۲′۳۷″شمالی ۴۹°۵۸′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۴۳۶°شمالی ۴۹٫۹۷۰۰°شرقی﻿ / 34.5436; 49.9700: مختصات: ۳۴°۳۲′۳۷″شمالی ۴۹°۵۸′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۵۴۳۶°شمالی ۴۹٫۹۷۰۰°شرقی﻿ / 34.5436; 49.9700
استان: مرکزی
شهرستان: آشتیان
بخش: مرکزی
دهستان: گرکان
بنیان‌گذاری: دوره پیش از اسلام
جمعیت: ۶۶۰ نفر (سرشماری ۹۵)
گَرِکان روستایی در بخش مرکزی شهرستان آشتیان است.
جغرافیای گرکان

گرکان با مختصات جغرافیایی: ۴۵ درجه و ۵۰ دقیقه طول شرقی و ۲۴ درجه و ۲۲ دقیقه عرض شمالی. ارتفاع آن از سطح دریا تقریباً ۲۰۰۰ متر است. فاصله آن تا شهر آشتیان از راه آسفالته ۵ کیلومتر و از راه طبیعی خاکی و غیر آسفالته ۲۸۰۰ متر می‌باشد. راه آسفالته اراک – گرکان ۷۶ کیلومتر است. در جنوب خاوری شهر تفرش و شمال باختری شهر آشتیان قرار دارد. کوه نسبتاً بلندی به نام «کلاهه» (در اصطلاح معمولی اهالی گرکان کوه کله) به ارتفاع ۲۹۴۰ متر در شمال شرقی گرکان و در نزدیکی آن کوهی بنام میرآب قرار دارد. قنات‌های چندی در دامنه جنوبی کوه کلاهه در گرکان حفر شده است که برخی از آن‌ها امروز نیز دایر هستند.
آب اصلی گرکان از چشمه سارهایی که در جنوب شرقی کوه کلاهه جاری هستند (تورک، گله گشگا، کیلان) تشکیل شده است و از مجاری به نام سُفت عبور کرده و سپس از دره معروف به درهٔ آسیاب‌ها گذشته، باغات و دشت عمده گرکان را مشروب می‌کند. آب اصلی گرکان به اندازه‌ای است که تا سال ۱۳۰۵ تعداد ۱۹ آسیاب آبی که در مسیر آن قرار داشتند در تمام ایام سال دایر بودند. اما پس از پیدایش آسیاب‌های موتوری از اهمیت آن‌ها کاسته شد و امروز همه آن‌ها خراب و حتی آثار خرابه‌های آن‌ها نیز در حال از بین رفتن و محو شدن است.
قدمت گرکان

در جغرافیای مفصل ایران – جلد دوم (سیاسی)، تألیف مسعود کیهان، استاد دارالمعلمین عالی که در سال ۱۳۱۱ شمسی در مطبعه مجلس به چاپ رسیده است، صفحه ۳۸۸ آمده است: شهر گرکان بسیار قدیمی و در دوره قاجاریان محل معتبر و بزرگی بوده است؛ ولی در این باره در کتاب دلیلی ذکر نشده است. (کتاب گرکان، ص ۱۱)
در فرهنگ دکتر معین – صفحه ۱۶۹۰ آمده است «گرکان قصبه‌ای است جزو دهستان آشتیان، بخش، طرخوران، شهرستان اراک، واقع در ۱۵ کیلومتری جنوب خاوری طرخوران، کوهستانی و سرد سیر، دارای ۲۱۷۸ تن سکنه، محصول غله، انگور، قلعه خرابه به نام «حاجی عبدالله» و دیگری به نام «سر پل» از آثار باستانی آن می‌باشد».
از نظر معنایی کلمه گرکان از دو بخش گر به معنای کوه (لغت‌نامه دهخدا) و کان به معنای معدن (لغت‌نامه دهخدا) تشکیل شده شده است و شاید معنای کلمه ای گرکان را کوه معدن ترجمه شود، از قدیم نیز معدن نوعی سنگ مرمر سبز رنگ به همراه معدن زغال سنگ نیز در گرکان واقع بوده و شاید این مفهوم کوه معدن را واقعی تر نشان می‌دهد اما بین مردم گرکان نیز روایتی دیگر از نام گرکان روایت می‌شود با این شرح که بعد از حمله اعراب این روستا گبرمکان نامیده شد. گبر [[این عنوان را پس از ساسانیان قوم غالب جهت استخفاف به ایرانیان زرتشتی داده و همچنان در اذهان و ادبیات مانده است. در زبان‌های بلوچی و کردی نیز این واژه دیده شده که به معنی مرد است. در کردی ، گور به معنی بزرگ و گورگارکان یعنی بزرگ بزرگان یا پهلوان‌است. گبره در زبان آرامی به معنی مطلق مرد است و در مقابل زن به کار می‌رود. کاربرد این واژه درباره مسیحیان و ترک‌ها به مفهوم کافر هم دیده شده است. زرتشتیان خود را بهدین یا زرتشتی یا وَهدین نامند. لهجهٔ زرتشتیان را گبری خوانند که پورداوود این لهجه را بجای گبری بهدینی نامیده است. لهجهٔ گبری را اردشیر مهربان یزدی گردآوری کرده که با یک ترجمهٔ انگلیسی توسط ادوارد براون انتشار یافته است. زرتشتیان خود، مرد را گوره گویند]] که توسط اعراب معنای بی‌دین یا بی‌خرد که به عنوان توهین به استفاده می‌شده.
روایات دیگر جبرمکان، مکانی که به جبر/زور مسلمان شدند. پارس‌ها جبر را گبر تلفظ کردند.
از دیگر آثار تاریخی گرکان به بازمانده آتشکده قلعه خرابه است که در بالای قله کوه «دیدگاه» قرار دارد نیز می‌توان اشاره داشت.
در فرهنگ جغرافیایی ایران، جلد دوم، استان یکم، از انتشارات سازمان جغرافیایی کشور در سال ۱۳۵۵، در صفحه ۲۵۳ آمده است: «آثار قلعه خرابه، معروف به آتشکده» روی قله کوه (کوه دیدگاه) مجاور قصبه است.
دلایل بسیار دیگری در دست است که گرکان در دوره پیش از اسلام شهر بوده و وسعت و دامنهٔ شهری آن نیز بسیار وسیع بوده است و همه آشتیان و روستاهای تفرش را که روی به رُستاق (معرب روستا و ده است) ورّه (به فتح اول و تشدید و ضم دوم و سکون سوم) معروف بوده است، شامل می‌شده است. در تاریخ قم (تاریخ قم، تألیف حسین بن محمد بن محمد بن حسن قمی در سال ۳۷۸ قمری نوشته شده و به وسیله حسن بن حسن بن عبدالملک قمی در سال ۸۰۵–۸۰۶ قمری به فارسی نوشته شده است و به وسیله سید جلال الدین طهرانی در سال ۱۳۱۳ خورشیدی تصحیح و تحشیه شده است) همه جا نام گرکان به صورت معرب «جرکان» نوشته شده است.
هر رُستاق عبارت است از چند طسوج بوده است و گرکان را طسوجی از رُستاق «ورّه» نوشته است. طسوج به مجموعه‌ای از چند روستا گفته می‌شده است و به دیگر سخن: هر چند روستا یک طسوج را تشکیل می‌داده است.
آثار تاریخی گرکان

آثار فرهنگی که تاکنون از گزند حوادث گوناگون مصون مانده‌اند و از طرف سازمان میراث فرهنگی کشور مورد تأیید قرار گرفته‌اند به قرار زیر است:
مسجد جامع گرکان
آب انبار مستشارالملک
تکیه قدیمی (محل تعزیه و شبیه خوانی)
برج گرکان، منزل استاد عبدالعظیم قریب و استاد عبدالکریم قریب (موزه زبان و ادبیات فارسی)
در گرکان حمام‌های کهنه و نو و غسالخانه‌ای که در مظهر قنات کیوار با طاق آجری ساخته شده بود بر اثر بی‌توجهی سازمان میراث فرهنگی دراین چند سال اخیر در گرکان خراب و به کلی آثار آن‌ها از میان رفته است.
لازم است ذکر شود چهار بنای تاریخی که ذکر گردید توسط استاد دکتر عبدالکریم قریب و بانوشتن نامه‌هایی به مراجع مختلف موجب حفظ آن‌ها شده است و در حراست آن‌ها توسط سازمان میراث فرهنگی کوشش نموده‌اند.
محل دیگری در گرکان (که تقریباً در شمال شرقی) وجود دارد به نام «درهٔ پی امامان» این دره به ویژه قسمتی از آن که جزو تختان (Terrace) رودخانه فصلی گرکان است از ماسه و سنگ تشکیل شده است از گذشته‌ای بسیار دور برای اهالی گرکان، محلی متبرک و مقدس مورد توجه بوده است و در آنجا برای برآورده شدن حاجات خود نذرهایی می‌کردند.
آتشکده‌های گرکان

وجود آتشکده‌هایی در گرکان و روستاهای مجاور آن مانند آثار آتشکده «آذرکشسب» در ناحیه «فردجان» فراهان، که تا سال ۲۸۲ هجری قمری دایر بوده و قبرهایی از سفال که در گرکان و روستاهای دیگر یافت شده‌اند، ثابت می‌کند که پس از استیلای عرب بر ایران، زرتشتیان ایران، مدت‌ها در مقابل آنان پایداری کرده‌اند و دست از مذهب و مراسم مذهبی خود برنداشته‌اند. این موضوع را کوزه‌های سفالینی که در بسیاری از نقاط گرکان و نواحی اطراف به دست آمده است تأیید می‌کند.
آیین و مراسم سنتی

مراسم ویژه‌ای در گرکان تا این اواخر به نام «آب پاشانک» انجام می‌گرفت. این مراسم بدین ترتیب بود که هر سال در روز اول تابستان (اول تیرماه) اهالی گرکان کاسه یا جامی از آب تمیز را به سر و روی هر کسی که از جلو خانه‌اشان عبور می‌کرد می‌پاشیدند و این عمل را شگون و فال نیک می‌پنداشتند و هیچ‌کس، چه پیر و چه جوان، زن یا مرد از این عمل ناراحت نمی‌شدند و با خوشرویی با «پاشنده» آب (یا چانندهٔ آب) برخورد می‌کردند.
از طرفی می‌دانیم این مراسم، یعنی «آب پاشانک» یکی از مراسم سنتی زرتشتیان و آیین دوره ساسانیان است که در روز اول تیرماه اجرا می‌شده و «تیر» به عقیده زرتشتیان نام فرشته‌ا ی بوده است که نگهبان باران است.
از دیگر مراسم جالب توجه مراسمی است که اهالی گرکان و روستاهای دیگر نزدیک به گرکان، کوشش دارند که روز اول تیرماه به زیارت دو امامزاده‌ای که در روستایی در حدود ده کیلومتری گرکان به نام «آهو» قرار دارد برای زیارت بروند.
دیگر مراسم معمول در گرکان مراسم عید نوروز است که با مراسم ویژه‌ای برگزار می‌شود.
با توجه به این که گرکان بافتی مذهبی دارد هر ساله در ایام محرم الحرام و صفر مراسم سنتی عزاداری سید الشهدا و اهل بیت علیهم السلام شامل شبیه خوانی (تعزیه داری) و عزاداری سنتی و سینه زنی (حلقه ای) برگزار می‌گردد که منجر به حضور اکثریت گرکانی‌ها و شرکت در آیین سنتی عزاداری در گرکان می‌گردد.
مشاهیر گرکان

استاد عبدالعظیم قریب، بنیان‌گذار ادبیات نوین فارسی
استاد دکتر عبدالکریم قریب، پدر علم زمین‌شناسی ایران
دکتر محمد قریب، پدر طب کودکان ایران
محمدحسین قریب گرکانی معروف به شمس العلما، (نویسنده کتاب قطوف الربیع فی صنوف البدیع)
بدرالزمان قریب، (عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی و متخصص فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران)
آیت‌الله احمد محسنی گرکانی، (رئیس دیوان عالی کشور)
محمد حسن قرائی، (معاونت آموزشی دانشکده مهندسی مخابرات و استاد مباحث دیجیتال، مدیر کل اسبق مرکز آموزش مخابرات ایران، مؤسس و اولین رئیس دانشکده فنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام (ره) - شهرری)
علی ماجدی، (عضو دفتر ریاست جمهوری، مشاور اقتصادی نخست‌وزیر میرحسین موسوی و معاون کل وزارت امور اقتصادی، سفیر ایران در کشور آلمان)،
دکتر احمد قریب، (معاونت پژوهشی اسبق سازمان انرژی اتمی ایران)
دکتر حسین قریب، (فرزند دکتر محمد قریب)
سپهبد هرمز قریب (رئیس تشریفات دربار محمدرضا شاه پهلوی)
حاج ملا محمد علی گرکانی (پدر استاد عبدالعظیم قریب)، (وی شرح زندگانی ائمه اطهار (ع) را به سبک فردوسی و در حدود ۲۰ هزار بیت به نظم درآورده است)
ابوالحسن ابتهاج از بزرگان و خوش نامان دوران پهلوی از پدری گرکانی و مادری گیلانی در سال ۱۸۹۹ میلادی به دنیا آمد.
شاپور قریب کارگردان پیشکسوت سینما و نویسنده
غلامحسین خان مفید، (از پیشگامان هنر نمایش و بازیگری و کارگردان تئاترهای حماسی داستان‌های شاهنامه)
بیژن مفید، (آهنگساز و شاعر و خواننده، نویسنده و کارگردان نمایشنامه)
بهمن مفید، (بازیگر، نوازنده، خواننده و گوینده عروسکی)
هنگامه مفید، (نویسنده، کارگردان، شاعر، ترانه‌سرا و صداپیشه)
برج گرکان، منزل استاد عبدالعظیم قریب و استاد عبدالکریم قریب (موزه زبان و ادبیات فارسی)
ادوارد خاچیکیان (اخترفیزیکدان)

| ادوارد خاچیکیان | ادوارد خاچیکیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ دسامبر ۱۹۲۸ ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی
درگذشت: ۴ فوریهٔ ۲۰۱۸ (۸۹ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم فیزیک-ریاضیات (۱۹۷۵)
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان  دانشگاه دولتی سن پترزبورگ
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): اخترفیزیک
محل کار: رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان دانشگاه دولتی ایروان
استاد راهنما: ویکتور دومبروفسکی
 :  
ادوارد یِرِمی خاچیکیان (ارمنی: Էդուարդ Երեմի Խաչիկյան؛ زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۲۸ - درگذشته ۴ فوریهٔ ۲۰۱۸) یک اخترفیزیکدان، مدرس و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ میلادی وی رئیس دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان بود.
زندگی‌نامه

در ۱۶ دسامبر ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۱) و دانشگاه دولتی سن پترزبورگ (۱۹۵۵) فارغ‌التحصیل شد. وی برادر اسپارتاک خاچیکیان بود. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی و انجمن اروپایی اخترشناسی بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۴ فوریهٔ ۲۰۱۸ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր
↑  ՀՀ ԳԱԱ Վ. Հ. Համբարձումյանի անվան Բյուրականի աստղադիտարան
↑  Եվրոպական աստղագիտական ընկերություն
نگارخانه

پلاک یادبود
اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی

| اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی Savez komunista Jugoslavije Савез комуниста Југославије Zveza komunistov Jugoslavije Сојуз на комунистите на Југославија | اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی Savez komunista Jugoslavije Савез комуниста Југославије Zveza komunistov Jugoslavije Сојуз на комунистите на Југославија |
| --- | --- |
رهبر: یوسیپ بروز تیتو (most prominent, see full list اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی)
بنیان‌گذاری: ۱۹۱۹ کنگره ووکوار در ۱۹۲۰
انحلال و برچینش: ۱۹۹۰
پسین:  حزب سوسیال صربستان  حزب سوسیال دموکرات کرواسی  حزب سوسیال دموکرات بوسنی و هرزگوین  حزب سوسیال دموکرات اسلوونی  اتحادیه سوسیال دموکرات مقدونیه  حزب دموکرات سوسیالیست‌های مونته‌نگرو 
ستاد: برج اوشچه (۱۹۶۵–۹۰), بلگراد
روزنامه: Borba
شاخه جوانان:  Young Communist League of Yugoslavia  Union of Pioneers of Yugoslavia 
Military wing: Partisans (1941–1945)
مرام سیاسی: مارکسیسم-لنینیسم Titoism
وابستگی بین‌المللی: none کمینترن until 1943, کمینفرم until 1948
رنگ رسمی:   سرخ
اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی (که قبل از ۱۹۵۲ حزب کمونیست یوگسلاوی نام داشت) حزبی سیاسی بود که از ۱۹۴۵ تا ۱۹۹۱ حزب حاکم بر جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. مهم‌ترین شخصیت تاریخ این حزب یوسیپ بروز تیتو بود.
جدال با جهل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ چاپِ یکُم: روی جلدِ چاپِ یکُم
ویراستار(ها): نوشابه امیری
نویسنده(ها): بهرام بیضایی
کشور: تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: گفتگو
ناشر: نشرِ ثالث
تاریخ نشر: ۱۳۸۸
شمار صفحات: ۱۲۷
شابک: شابک ‎۹۷۸−۹۶۴−۳۸۰−۴۶۳−۳
کتابخانه ملی ایران: ‭۱‎۷‎۷‎۴‎۵‎۳‎۸
جدال با جهل کتابی است که، به اعتبارِ روی جلد، به کوششِ نوشابه امیری از گفتگو با بهرام بیضایی در سالِ ۱۳۷۰ فراهم و بعدها بازنویسی و به سالِ ۱۳۸۸ منتشر شد.
متن

«گفت‌وگویی با بهرام بیضایی درباره‌ی کشف سینما و فیلم‌سازی و زن در آثار او» است به اضافهٔ مقاله‌ای بی‌نام از نوشابه امیری دربارهٔ کارِ بیضایی. متنِ مختصرتری از کتاب در اردیبهشتِ ۱۳۷۸ در مجلّهٔ گزارش فیلم (۱۲۵) منتشر شده بود. کتاب سالِ ۱۳۸۸ به وسیلهٔ نشرِ ثالث منتشر شد.
در نظرِ دیگران

فرج سرکوهی بخش‌هایی از این گفتگو را گزارش و تحلیلِ «شاخصه‌های روشنفکری» شناخت و بیضایی را «تجسمِ» این‌ها دانست. به عقیدهٔ هم او مقالهٔ امیری در این کتاب نیز «از بهترین تحلیل‌هایی است که درباره آثار بیضایی نوشته شده است.» میلاد عظیمی نیز «تلقی و نگاه بیضایی به مقوله «مردم»» در این گفتگو را «معتدل و سنجیده» شناخته و، همچون سرکوهی، نامِ کتاب را مناسبِ کارِ بیضایی دید. نوشابه امیری سال‌ها بعد گفت که این نام برگزیدهٔ خودِ بیضایی بوده از میانِ چند عنوانِ پیشنهادی.
فیلم

صدا یا فیلمی از این گفتگو منتشر نشده؛ ولی پاره‌هایی از گفته‌های بیضایی در این کتاب در فیلمِ اعتراضِ بهرام بیضایی (۱۳۹۹) اجرا شده‌است.
لیگ دسته دوم فوتبال قبرس

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۳۴ (غیررسمی) ۱۹۵۳؛ ۷۲ سال پیش (۱۹۵۳-خطا: زمان نامعتبر}}) (رسمی)
کشور: قبرس
شمار تیم‌ها: ۱۶
سطح در مسابقات: ۲
صعود به: لیگ دسته اول فوتبال قبرس
سقوط به: لیگ دسته سوم فوتبال قبرس
جام(های) داخلی: جام حذفی فوتبال قبرس
قهرمان کنونی: اومونیا آرادیپو (سومین قهرمانی)  (۲۰۲۴–۲۵)
موفق‌ترین تیم: آ پ او پ (۶ قهرمانی) اواگوراس (۶ قهرمانی)
وبگاه: http://www.cfa.com.cy/
لیگ دسته دوم فوتبال قبرس (یونانی: Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας) دومین لیگ معتبر فوتبال در کشور قبرس است که در سال ۱۹۵۳ بنیان‌گذاری شده و زیر نظر اتحادیه فوتبال قبرس برگزار می‌شود.
دولت سکولار

کشورهای بدون دین رسمی
  کشورهای دارای دین رسمی
  کشورهای بدون اطلاعات کافی
یک دولت سکولار یا کشور سکولار (به انگلیسی: Secular state) دولتی و کشوری است که دین و اعتقاد در آن آزاد است و اعمال مخالف با شریعت هم در آن آزاد است، نه باورهای مذهبی را پشتیبانی می‌کند و نه با آن‌ها مخالفت می‌کند. یک دولت سکولار با تمامی شهروندان فارغ از دینداری یا بی‌دینی‌شان، یکسان رفتار می‌کند.
دولت سکولار برپایه دفاع از آزادی ادیان که هدف سکولاریسم است بنا شده‌است. از دیگر ویژگی‌های این دولت عدم دخالت دین در سیاست و قانون است. قانون همگی شهروندان را به‌طور یکسان بدون دخالت دین، تحت پوشش قرار می‌دهد و از این لحاظ تبعیضی قائل نیست.
شهروندان یک دولت سکولار مجبور نیستند که بی‌خدا باشند برای مثال در برخی کشورهای سکولار مانند هند، آمریکا یا تایلند اکثریت دین‌دار هم وجود دارند اما برخی کشورهای سکولار با حکومت بی‌خدایی هستند و شهروندان مجبور به بی خدایی هستند برای مثال چین و کره شمالی.
سکولاریسم معمولاً در پرتو عصر روشنگری در اروپا مطرح می‌شود که تأثیر اصلی را بر جوامع غربی داشته‌است. جدایی دین از سیاست در آمریکا و لائیسیته در فرانسه به‌طور گسترده‌ای بر پایه سکولاریسم رخ داده‌است ولی کشورهایی مانند ایران و عربستان و افغانستان و ... با جدایی دین از سیاست مخالف هستند.
تعاریف

در یک کشور سکولار، دولت و قوانین دربارهٔ دین و مذهب بی‌طرف عمل می‌کنند، و هیچ فرقه یا مسلکی را رسماً ترجیح نمی‌دهد. در یک کشور سکولار، به‌طور رسمی فرقی ندارد که شهروندانش از چه دین و مذهبی باشند، و به افراد خاصی بخاطر داشتن دین و مذهب خاصی بهایی داده نمی‌شود. در یک کشور سکولار، اغلب به‌طور رسمی دین و مذهبی وجود ندارد، چرا که در کشور سکولار دین و مذهب یک امر شخصی محسوب می‌گردد.
کشور سکولار لزوماً «سیاست بی‌خدایی» ندارد، بلکه (همانند متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا) مانع ورود مذهب در قلمرو قوانین حکومتی کشور و مانع از چیرگی و مستولی مذهبی در قیاس با مذهبی دیگر (و در نتیجه باعث حفظ توازن و حقوق همه ادیان) است. هدف از کشور سکولار، تشکیل پلورالیسم سیاسی در جامعه است.
دولت مهم سکولار در جهان > ایالات متحده آمریکا

در آمریکا، اولین اصلاحیه قانون اساسی آمریکا بندهایی دارد که دولت را از دخالت در دین و تأسیس سازمان‌های دینی منع می‌کند. این قوانین توسط دادگاه برای استفاده دولت‌های فدرال و ایالتی ارائه شده‌است. هر دو بند آزادی انتخاب دین و بند تأسیس با هدف جدایی دین از سیاست به قانون افزوده شده‌اند. اما این قوانین در مکان‌های عمومی و در مورد افرادی که در این مکان‌ها مشغول به کار هستند لزوماً صادق نیست. در آمریکا کارمندان و حتی رئیس‌جمهور عقاید دینی خود را آشکارا بیان می‌کنند؛ و برخلاف فرانسه، پوشش‌های مذهبی در مدارس دولتی آمریکا کاملاً مجاز است.
دولت مهم سکولار در جهان > ترکیه

ترکیه کشوری است که در آن پس از جنبش غربی سازی کمال آتاتورک در سوم مارس ۱۳۰۳ و با حذف سیستم خلیفه‌ای سکولاریسم وارد عرصه سیاست شد و بر همهٔ جهت‌گیری‌های دینی کشور تأثیر گذاشت. امروزه مسلمانان سنی که اکثریت دینی ترکیه را تشکیل می‌دهند توسط وزارت امور مذهبی ترکیه اداره می‌شوند و توسط دولت منابع مالی را دریافت می‌نمایند. همه دیدگاه‌های مذهبی که رنگ و بوی سیاست دارند طبق اصول سکولاریسم سانسور می‌شوند. همه مساجدی که توسط دولت تأمین مالی می‌شوند می‌بایست محتوای جلسات هفتگی خود را به دولت اعلام و آن را تصویب نمایند. اقلیت‌های مذهبی مانند اسلام علوی، ارمنیان و ارتودکس یونانی توسط قانون اساسی به عنوان عقاید فردی شناخته می‌شوند و دولت اغلب این جهت‌گیری‌ها را تحمل می‌کند. اخیراً تأسیس مجدد گروه ارتودکس یونانی در استامبول در مسئله الحاق ترکیه به اتحادیه اروپا به یک موضوع سیاسی داغ تبدیل شد. اتحادیه اروپا چنین محدودیت‌هایی را مساوی سرکوبی آزادی‌های دینی می‌داند. با این وجود اعلام شد که اگر ارتودکس یونانی مجاز به بازگشایی مدرسه‌ای در ترکیه شود، این مذهب تنها مذهبی است که از حق داشتن یک مدرسه مذهبی برخوردار است. تلاش‌های اخیر برای غیرقانونی کردن زنا باعث ایجاد سر و صدا در اروپا شد و این قانون مانند شیوع قوانین مذهبی در ترکیه تلقی گردید. عده‌ای معتقدند که این قانون تلاشی برای مبارزه با چند شوهری بودن زنان است که هنوز در برخی مناطق روستایی ترکیه رواج دارد.
کشورهای سکولار بر اساس قاره

لیست کشورهایی که رسماً سکولار هستند:
کشورهای سابق سکولار

بنگلادش (۱۹۷۱–۱۹۷۷): در آغاز سال ۱۹۷۱، یک جمهوری سکولار شد اما سال ۱۹۷۷، رئیس‌جمهور ضیاء الرحمن، دین اسلام را رسمی کرد.
ایران (۱۳۰۴–۱۳۵۷): در سال ۱۳۰۴، رضا شاه، ایران را سکولار کرد اما در سال ۱۳۵۸ در قانون اساسی جدید، اسلام دین رسمی شد.
افغانستان (۱۹۷۸–۱۹۸۶): افغانستان بعد از انقلاب ثور در سال ۱۹۷۸ سکولار شد اما در سال ۱۹۸۶، مجددا اسلام، دین رسمی اعلام شد.
پاکستان (۱۹۵۶–۱۹۴۷)
عراق (۱۹۳۲–۱۹۶۸): عراق سال ۱۹۳۲، پس از استقلال، سکولار شد اما در قانون اساسی ۱۳۴۷ عراق اسلام دین رسمی شد.
ماداگاسکار (۱۹۶۰–۲۰۰۸)
بغدیدا

مکان
| بغدیدا ܒܓܕܝܕܐ | بغدیدا ܒܓܕܝܕܐ |
| --- | --- |
A view of Bakhdida: A view of Bakhdida
Governorate: استان نینوا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Nisan Karromi
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۵۰۰۰۰
 : Including some 15,000 Assyrian refugees from other Iraqi cities
وبگاه: http://www.bakhdida.com/
بغدیدا یا بخدیدا یا قره قوش (به عربی: بغدیدا) یک زیستگاه انسانی در عراق است که در استان نینوا واقع شده‌است.
خصوصیات

بخدیدا ۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
ان‌جی‌سی ۱۳۲

| ان‌جی‌سی ۱۳۲ | ان‌جی‌سی ۱۳۲ |
| --- | --- |
اطلاعات رصدی (مبدأ (ستاره‌شناسی) مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ (ستاره‌شناسی) مبدا)
صورت فلکی: نهنگ (صورت فلکی)
بُعد: 00h 30m 10.7s
مِیل: ‏ 36″ 05′ ‎+02°
انتقال به سرخ: 0.017895
سرعت شعاعی: 5365 ± 1 متر بر ثانیه
قدر ظاهری (V): 13.45
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
گونه: SAB(s)bc
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
PGC 1844, فهرست عمومی باس 66.: PGC 1844, فهرست عمومی باس 66.
ان‌جی‌سی ۱۳۲ (به انگلیسی: NGC 132) یک کهکشان مارپیچی با قدر ظاهری ۱۳٫۸ است که در صورت فلکی نهنگ قرار دارد.
تیلکوه (دهگلان)

مکان
| تیلکوه (دهگلان) تیله کو | تیلکوه (دهگلان) تیله کو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۳۲′ شمالی ۴۷°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۳۳°شمالی ۴۷٫۵۶۷°شرقی﻿ / 35.533; 47.567: مختصات: ۳۵°۳۲′ شمالی ۴۷°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۳۳°شمالی ۴۷٫۵۶۷°شرقی﻿ / 35.533; 47.567
استان: کردستان
شهرستان: دهگلان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ئیلاق شمالی
جمعیت: ۱۵۸ نفر
تیلکوه (دهگلان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دهگلان در استان کردستان ایران است،که در 27کیلومتری شهرستان دهگلان قرار دارد.
که دارای آثار باستانی و جاهای دیدنی از جمله:شیطان بازار،سوارگان،سونه کوژیاو،و...
این روستا از قدیمی ترین روستا های منطقه ییلاق دهگلان هست.
این روستا با اینکه روستای کم امکاناتی هست که اما در کنکور سال94یکی از دانش اموزان این روستا صاحب رتبه دو رقمی کشوری نیز شد.
جمعیت

این روستا در دهستان ئیلاق شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 178 نفر (42خانوار) بوده‌است.