stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آفتاب سرخ
داستان فیلم

داستان فیلم دربارهٔ سفیر کبیر ژاپن است که برای اولین بار وارد امریکا می‌شود. وی در قطار به علت برخورد با راهزنان، شمشیر طلایی رئیس جمهور آمریکا را از دست می‌دهد.
آریزونا، سال ۱۸۷۰. «لینگ» (برانسن) و «گوش» (دلون) به قطاری دستبرد می‌زنند، ولی «گوش» خیانت می‌کند و با پول‌ها می‌گریزد؛ و «لینک» در چنگال «ساکاگوچی»، سفیر ژاپن که به واشینگتن می‌رود، اسیر می‌شود. «گوش» شمشیر زرکوبی را که هدیه امپراتور ژاپن به رئیس‌جمهور آمریکا بوده، دزدیده و به‌همین دلیل «ساکاگوچی» یک سامورایی به‌نام «کورودا» (میفونه) را مأمور می‌کند که یا در عرض یک هفته با شمشیر بازگردد یا هاراکیری کند. «لینک» به‌عنوان راهنما با «کورودا» همراه می‌شود، ولی چون نمی‌خواهد «گوش» بلافاصله - و پیش از گفتن جای اموال دزدی - به‌دست «کورودا» کشته شود، پس از ماجراهای زیاد بالاخره از «کورودا» قول می‌گیرد که تا خودش نگفته، «گوش» را نکشد، «لینک» از دوست «گوش»، «کریستینا» (آندرس) به‌عنوان گروگان برای پس گرفتن شمشیر استفاده می‌کند. اما در اینجا همگی مورد هجوم کومانچی‌ها می‌گیرند و پس از مبارزه با آنان، «گوش» از یک لحظه مکث «کورود» استفاده می‌کند و او را می‌کشد. «لینک» که دیگر به پول‌ها اهمیتی نمی‌دهد، «گوش» را می‌کشد و برای حفظ شرف و اعتبار «کورودا»، خودش شمشیر را به موقع برمی‌گرداند.
قابلیت‌های داستان عالی فیلم (برمبنای ماجرایی واقعی) در اجرا به هرز رفته‌اند، مثلاً جدال با کومانچی‌ها در میان علف‌های بلندی که طرفین درگیری را می‌پوشاند، صرفاً معرکه‌ای از سرو صدا و نماهای درشت بی‌ربط است که در مقابل مهارت دیدنی کانتو شیندو در فیلم اونیبابا (۱۹۶۴) در اجرای صحنه‌ای مشابه بی‌رنگ‌وبو می‌شود. فیلم حتی نمی‌تواند غرابتی را که علت وجودی‌اش است، برجسته سازد. میفونه با سازوبرگ کامل سامورایی این‌ور و آن‌ور می‌رود و آه از نهاد همه برمی‌آورد، ولی دوربین قادر نیست به ناهمگونی این شمایل شرقی در چشم‌انداز غربی جلوه‌ای در خور بدهد. رابطه میان برانسن و میفونه - که شخصیت‌های کم حرف‌شان خوب با هم جور در می‌آیند. - تماشایی است. اما دلون کاملاً بی‌روح به‌نظر می‌رسد و آندرس تحت‌الشعاع حضور کوتاه کاپوسین قرار می‌گیرد.حضور توشیرو میفونه و بازی همیشه عالی در نقش سامورایی رنگ و بوی قشنگی به فیلم داده.....
مارگارت چان

| مارگارت چان نشان امپراتوری بریتانیا، قاضی صلح و همکار کالج سلطنتی پزشکان | مارگارت چان نشان امپراتوری بریتانیا، قاضی صلح و همکار کالج سلطنتی پزشکان |
| --- | --- |
陳馮富珍: 陳馮富珍
مارگارت چان در نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد در ۲۰۱۱: مارگارت چان در نشست سالانه مجمع جهانی اقتصاد در ۲۰۱۱
هفتمین مدیر سازمان جهانی بهداشت: هفتمین مدیر سازمان جهانی بهداشت
دوره مسئولیت ۹ نوامبر ۲۰۰۶ – اول ژوئیه ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۹ نوامبر ۲۰۰۶ – اول ژوئیه ۲۰۱۷
پس از: آندرس نوردستروم (کفیل)
پیش از: تدروس ادهانوم
چهارمین مدیر بهداشت وزارت بهداشت (هنگ کنگ): چهارمین مدیر بهداشت وزارت بهداشت (هنگ کنگ)
دوره مسئولیت ۶ ژوئن ۱۹۹۴ – ۲۰ اوت ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۶ ژوئن ۱۹۹۴ – ۲۰ اوت ۲۰۰۳
پس از: Lee Shu-Hung
پیش از: لام پینگ یان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: مارگارت فانگ فو چان ۲۱ اوت ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) هنگ کنگ
ملیت: چینی کانادایی
همسر(ان): دیوند چان
محل تحصیل: گواهی کالج آموزش نورت کوت هنگ کنگ کارشناسی هنر از دانشگاه انتاریوی غربی، پزشک دانشگاه ملی سنگاپور (کارشناسی ارشد)
مارگارت چان فونگ فو چون (به انگلیسی: Margaret Chan Fung Fu-chun) OBE JP FRCP (زاده ۲۱ اوت ۱۹۴۷) یک پزشک چینی - کانادایی است که به عنوان مدیر کل سازمان جهانی بهداشت(WHO) نمایندگی جمهوری خلق چین را از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ بر عهده داشت. چان قبلاً به عنوان مدیر بهداشت در دولت هنگ کنگ (۱۹۹۴–۲۰۰۳) و نماینده مدیر کل سازمان جهانی بهداشت برای آنفلوآنزای همه گیر خدمت کرده‌است. او دستیار مدیر کل سازمان بهداشت جهانی برای بیماری‌های واگیر از (۲۰۰۳–۲۰۰۶) خدمت کرده‌است. در سال ۲۰۱۴، فوربز او را در رده سی‌امین زن قدرتمند جهان قرار داد. او در اوایل سال ۲۰۱۸ به کنفرانس مشورتی سیاسی خلق چین (CPPCC) پیوست.
او به دلیل پیشگیری از شیوع آنفلوانزای مرغی H5N1 در ۱۹۹۷ و شیوع سارس در ۲۰۰۳ در هنگ کنگ، و همچنین به خاطر سفرهای مکرر خود در دوران مدیرکلی سازمان جهانی بهداشت در پهنه گسترده‌ای مورد انتقاد قرار گرفت.
سنین جوانی و تحصیل

چان در هنگ کنگ بریتانیا، که اکنون منطقه اداری ویژه هنگ کنگ در جمهوری خلق چین است، به دنیا آمد و بزرگ شد. اجداد او از شوند، گوانگدونگ آمده بودند.
چان مدرک حرفه‌ای خود در اقتصاد خانگی را در کالج آموزشی نورت کوت در هنگ کنگ دریافت کرد. او لیسانس هنر را با گرایش اقتصاد خانگی در سال ۱۹۷۳ به دست آورد و دکترای پزشکی را در سال ۱۹۷۷ از دانشگاه وسترن انتاریو در کانادا دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی ارشد علوم (بهداشت عمومی) را از دانشگاه ملی سنگاپور دریافت کرد.
فعالیت حرفه‌ای > در آغاز کار

چان در دسامبر ۱۹۷۸ به عنوان افسر پزشکی به هنگ کنگ پیوست. در نوامبر ۱۹۸۹، او به سمت دستیار مدیر وزارت بهداشت ارتقا یافت. در آوریل ۱۹۹۲، او به سمت معاون مدیر ارتقا پیدا کرد و در ژوئن ۱۹۹۴، به عنوان اولین زن در هنگ کنگ به عنوان سرپرست وزارت بهداشت برگزیده شد.
فعالیت حرفه‌ای > مدیر بهداشت در هنگ کنگ، ۲۰۰۳–۱۹۹۴

چان از انتقال از بریتانیا به حکومت چین-هنگ کنگ در ژوئن ۱۹۹۷ جان سالم به در برد. مشخصات او با مدیریت او در آن سمت‌ها، در مورد شیوع آنفلوانزای مرغی H5N1 در سال ۱۹۹۷ و شیوع سارس در هنگ کنگ در سال ۲۰۰۳ افزایش یافت. پس از مرگ اولین موارد H5N1، چان ابتدا سعی کرد با جملاتی مانند «من دیشب مرغ خوردم» یا «من هر روز مرغ می‌خورم، وحشت نکنید، همه» به ساکنان هنگ کنگ اطمینان دهد. هنگامی که موارد دیگر H5N1 ظاهر شد، او به دلیل گمراه کردن مردم مورد انتقاد قرار گرفت. او به «نماد جهل و تکبر» تبدیل شد که به ذهنیت «کسب و کار به‌طور معمول» در رویه‌های ایدئولوژیک و نهادی درون بوروکراسی تجسم بخشیده‌است و این موضوعات به‌ویژه پس از واگذاری بروز می‌کند. در پایان، او به دلیل کمک به کنترل این بیماری همه گیر با کشتار ۱/۵ میلیون مرغ در منطقه در مواجهه با مخالفت‌های سیاسی شدید، اعتبار کسب کرد.
عملکرد او در طول شیوع سارس که در نهایت منجر به مرگ ۲۹۹نفر شد، انتقاد شدید شورای قانونگذاری هنگ کنگ و بسیاری از مبتلایان به سارس و بستگان آن‌ها را برانگیخت. او به دلیل منفعل بودن، همچنین با اطلاعات گمراه‌کننده‌ای که توسط مقامات سرزمین اصلی به اشتراک‌گذاشته‌شد و عدم اقدام سریع توسط شورای قانونگذاری مورد انتقاد قرار گرفت. او همچنین به دلیل فقدان خرد سیاسی که در بی‌تفاوتی او نسبت به گزارش‌های رسانه‌ها و ترس گسترده عمومی در آن زمان مشهود بود انتقاد شد. از سوی دیگر، کمیته تخصصی سارس که توسط دولت هنگ کنگ برای ارزیابی نحوه مدیریت بحران ایجاد شد، بر این اعتقاد بود که این شکست تقصیر چان نبوده بلکه به دلیل ساختار سیستم مراقبت بهداشتی هنگ کنگ صورت گرفته‌است.
فعالیت حرفه‌ای > مدیرکل سازمان بهداشت جهانی (WHO)، ۲۰۰۶–۲۰۱۷

چان دو دوره پنج ساله به عنوان مدیر کل سازمان جهانی بهداشت خدمت کرد. چان که در نوامبر ۲۰۰۶ به این سمت منصوب شد، اولین دوره مدیرکلی او تا ژوئن ۲۰۱۲ ادامه یافت. چان هنگام انتصاب در سخنرانی خود «بهبود و سلامت مردم آفریقا و سلامت زنان» را به عنوان شاخص کلیدی عملکرد سازمان بهداشت جهانی ابراز داشت، و خواست تا تمرکز سازمان بهداشت جهانی روی «مردمی که به شدت نیاز دارند» متمرکز شود. در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۲، چان توسط هیئت اجرایی سازمان بهداشت جهانی برای دومین دوره نامزد شد و در ۲۳ مه ۲۰۱۲ توسط مجمع جهانی بهداشت مورد تأیید قرار گرفت. چان در سخنرانی پذیرش خود نشان داد که پوشش جهانی به عنوان یک «برابر کننده قدرتمند» و قدرتمندترین است. مفهوم سلامت عمومی دوره جدید چان از اول ژوئیه ۲۰۱۲ آغاز شد و تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۷ ادامه یافت.
فعالیت حرفه‌ای > دوره اول مدیریت

در فوریه ۲۰۰۹، چان هنگام بازدید از تایلند، خشم گروه‌های بشردوستانه و جامعه مدنی از جمله پزشکان بدون مرز را با زیر سؤال بردن کیفیت داروهای ژنریک برانگیخت.
در سال ۲۰۱۰، چان به دلیل «نواختن زنگ خطا» در مورد همه‌گیری آنفلوانزای ۲۰۰۹ مورد انتقاد قرار گرفت که معلوم شد بسیار خفیف تر از حد انتظار بود.
فعالیت حرفه‌ای > دوره دوم مدیریت

در اواخر ۲۰۱۳ سازمان بهداشت جهانی متهم به تعویق انداختن واکسن فلج اطفال پس از بازگشت فلج اطفال در زمان بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه شد.
در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، چان بار دیگر به دلیل واکنش کند سازمان بهداشت جهانی نسبت به همه‌گیری ویروس ابولا در آفریقای غربی مورد انتقاد شدید قرار گرفت.
در سال ۲۰۱۶ به درخواست مجمع جهانی بهداشت، چان برنامه فوریت‌های بهداشتی را راه‌اندازی کرد.
مارگارت چان و رئیس‌جمهور برزیل دیلما روسف در ۲۰۱۶
فرانسواز دستور

| فرانسواز دستور | فرانسواز دستور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴۲ لیون
دوره: فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: فلسفه قاره‌ای
علایق اصلی: اگزیستانسیالیسم، هرمنوتیک
 :  
فرانسواز دستور (به فرانسوی: Françoise Dastur)،(۱۷ آوریل ۱۹۴۲) فیلسوف و مترجم فرانسوی است. او استاد دانشگاه نیس سوفیا آنتیپولیس است.
زندگی‌نامه

فرانسواز دستور در شهر لیون به دنیا آمد. او بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۹۵ در دانشگاه پانتئون-سوربن تدریس می‌کرد. از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در دانشگاه پاریس ۱۲ ول دو مرن (منطقه کرتی) تدریس کرد؛ و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ در دانشگاه نیس سوفیا آنتیپولیس به تدریس پرداخت. تخصص او بیشتر در زمینه پدیدارشناسی (فلسفه) آلمان و فرانسه است. او کتاب‌ها و مقالات بسیاری به خصوص در مورد ادموند هوسرل، مارتین هایدگر، موریس مرلو-پونتی، ژاک دریدا، پل ریکور، هانس-گئورگ گادامر منتشر کرده‌است.
سرآب گرم

| سرآب گرم (سراو گه‌رم) | سرآب گرم (سراو گه‌رم) |
| --- | --- |
سرآب گرم: سرآب گرم
نام: سرآب گرم (سراو گه‌رم)
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: سرپل ذهاب
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: سراو گه‌رم
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: وجود دارد
سرآب گرم نام چشمه‌ای همیشه جوشان و پرآب است، که در استان کرمانشاه، در بخش مرکزی شهرستان سرپل ذهاب، دهستان حومه و در ۵ کیلومتری این شهرستان واقع شده است.
سرآب گرم در اسفند ۱۴۰۰ توسط سازمان میراث فرهنگی در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفته‌است.
چشمه سرآب گرم در کم‌باران‌ترین سال‌ها نیز همچنان پرآب و جاری بوده است. آب این سرآب برای تأمین آب آشامیدنی و همچنین مصارف کشاورزی منطقه استفاده و بهره‌برداری می‌گردد. این چشمه دارای یک مخزن اصلی می‌باشد که دیوارکشی شده و کاملاً تحت محافظت است، چرا که آب آشامیدنی شهرستان از این محل تأمین می‌گردد. مازاد آب این کانال از طریق دریچه‌های خروجی به مخزن استخرمانندی می‌ریزد، که در ایام تابستان محلی برای استراحت و شنای اهالی و مهمانان شهرستان می‌باشد.
ویژگی بی‌نظیری که در مورد این چشمه وجود دارد این است که آب این چشمه در فصول سرد سال گرم است و علت نام‌گذاری آن به سرآب گرم نیز همین می‌باشد.
این سرآب در اکثر فصول سال و به ویژه در فصل بهار و تابستان مکانی بسیار زیبا و مفرح است که معمولاً مورد بازدید اهالی و مهمانان شهرستان قرار می‌گیرد.
محمدسعید انصاری

| محمدسعید انصاری | محمدسعید انصاری |
| --- | --- |
نایب رییس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی: نایب رییس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محمد سعید انصاری ۱۳۳۵ آبادان، ایران
تحصیلات: دکترای رشته حقوق عمومی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
محمد سعید انصاری (زادهٔ ۱۳۳۵ در آبادان)  نماینده دورهٔ سوم و دورهٔ چهارم و دورهٔ هفتم و نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ آبادان و نایب رئیس اول کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی در دوره نهم بود.
حاجی‌محله

| حاجی محله | حاجی محله |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: مرکزی
دهستان: قره‌طغان
جمعیت: ۸۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
حاجی محله، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان قره‌طغان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۲۱ نفر (۲۲۴خانوار) بوده‌است. مردم حاجی محله از قومیت طبری هستند. مردم حاجی محله به زبان طبری (مازندرانی) سخن میگویند.
محمدتقی برخوردار

| حاج محمدتقی برخوردارمحمدتقی برخوردار | حاج محمدتقی برخوردارمحمدتقی برخوردار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۰۳ یزد
درگذشت: ۴ مرداد ۱۳۹۰ (۸۷ سال) تهران
آرامگاه: آرامگاه ۱۴۷۸ بهشت زهرا
دیگر نام‌ها: «حاجی برخوردار»
محمدتقی برخوردار (۱۳۰۳–۱۳۹۰ یزد) معروف به «حاجی برخوردار» از کارآفرینان موفق پیش از انقلاب بود. او به پدر صنایع خانگی ایران معروف است. او در ابتدا واردکننده باتری و تلویزیون شاوب لورنس بود ولی پس از آن با تأسیس کارخانجات قوه پارس (اولین تولیدکننده باتری در ایران)، پارس الکتریک (اولین تولیدکننده تلویزیون در ایران) و کارخانجات متعدد دیگر مانند لوازم خانگی پارس پا در راه تولید نهاد. برخوردار یکی از اعضای اتاق بازرگانی تهران بود. فعالیت‌های مهم اقتصادی وی تا سال ۱۳۵۷ در ایران ادامه یافت. سپس در جریان مصادره‌های ابتدای انقلاب، تمامی کارخانجات و اموال برخوردار مصادره و در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفت. در مجموعه کارخانجات متعلق به برخوردار بیش از ۲۰۰۰۰ تن کار می‌کردند. عباس میلانی او را جزو ۱۰۰ ایرانی اثرگذار معاصر برشمرده است.
دوران کودکی، نوجوانی و جوانی

محمدتقی برخوردار در خانواده‌ای تجارت پیشه در یزد به دنیا آمد. بنا به روایتی خانواده او تا قرن نوزدهم میلادی زرتشتی بودند و سپس به اسلام گرویدند. خانواده او، خانواده‌ای بسیار مذهبی بودند و پدرش از تاجران بزرگ و متدین معروف شهر بود. از دوران جوانی در تجارت خانه پدر در یزد کار می‌کرد تا ۱۸ سالگی که جهت ادامه تحصیل به تهران آمد. او تمایل چندانی به تحصیل در دانشگاه نداشت و به کارهای دولتی نیز وارد نشد. در تهران حجره‌ای در سرای امید روبه روی مسجد شاه خرید و به تجارت پرداخت. او در ۳۳ سالگی ازدواج کرد. همسر او قبلاً ازدواج کرده بود و از ازدواج قبلی خود دارای فرزند بود. این امر با معیارهای آن روز جامعه همخوانی نداشت، امّا برخوردار به این مسایل توجهی نداشت.
شروع تجارت و تولید

او در ابتدا تنها به صادر کردن پسته اشتغال داشت. در همین زمان شروع به وارد کردن کالاهای مصرفی خانواده‌ها کرد. چون یکی از اقلام وارداتی او باتری بود، اولین قرارداد تولیدی خود را با شرکت ری او واک آمریکا بست و سپس بلافاصله شرکت قوه پارس را تأسیس کرد. بعد از آن نمایندگی لوازم خانگی رافائل را کسب کرد. در گام بعدی به ژاپن رفت و نمایندگی پنکه توشیبا را بدست آورد. برخوردار یکی از کسانی است که در تأمین مالی مرکز مطالعات مدیریت ایران نقش مهمی داشت چون آنها نیاز صنایع و کارخانه‌های رو به رشد ایران را به افراد تحصیل کرده‌ای که دوره‌های مدیریت هم گذرانده باشند حس می‌کرد. تأسیس مرکز مطالعات مدیریت ایران توسط حبیب لاجوردی و کمک مالی کارخانه‌ها و صنایع بزرگ انجام شد. نکته جالبی که آدم دربارهٔ برخوردار مشاهده می‌کند، این است که گسترش صنایع‌اش هم افقی بود و هم عمودی؛ مثلاً وقتی کارخانه توشیبا را در ایران راه انداخت بعد از مدتی کارخانه چوب‌بری هم برایش خرید یا وقتی شرکت قالیبافی تأسیس کرد در کنارش کارخانه نخ‌ریسی هم راه انداخت و یک بانک هم برایش تأسیس کرد.
سال ۱۳۵۱ بود که او دست به اقدام شجاعانه‌ای در تولید زد. محمدتقی امتیاز کارخانجات خارجی که تولید ابزار برقی می‌کردند را خرید و دست به کار تولید شد. کلیدپریزها، سرپیچ، دو شاخه، آنتن و فیش تلویزیون از همین کالاهای الکتریکی بودند.
سال ۱۳۵۲ کارخانه‌های کارتن البرز، کاشی پارس و سرامیک البرز را راه‌اندازی کرد. مخمل و حوله و بلوجین و لباس زیر و جوراب هم تولیدات بعدی او بود که راه‌اندازی کارخانه‌های‌شان را در سال ۱۳۵۴ انجام داد.
سال ۱۳۵۶ محمدتقی برخوردار اولین تلویزیون‌های رنگی را تحت لیسانس توشیبا و شاوب لورنس و بعد گروندیک تولید کرد.
توسعه فعالیت‌های تجاری

در حال حاضر فرزندان و خانواده محمدتقی برخوردار چندین شرکت معتبر و مطرح در زمینه‌های مختلف لوازم خانگی در ایران دارند.
انقلاب و مصادره اموال

به دنبال ملی شدن شرکت‌ها و کارخانجات صنعتی ایران از جمله اموال محمدتقی برخوردار که بعدها در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفت، او پیش از یک سالگی انقلاب، از ایران خارج شد و این هجرت تا سال ۱۳۷۰ ادامه داشت که به سودای بازپس‌گیری اموالش به ایران بازگشته بود. حاصل این بازگشت فقط بازپس‌گیری قطعاتی زمین در رفسنجان و استرداد منزل شخصی‌اش بود. تقریباً همه هم نسلان کارآفرین محمدتقی برخوردار در جریان مصادره اموالشان رخت خود را از ورطه هولناکی که ایران در آن قرار گرفته بود بیرون کشیدند اما محمدتقی پس از ناکامی در بازپس‌گیری اموالش، در برابر این سؤال که اگر امروز فعالیت تجاری را شروع می‌کردی چطور عمل می‌کردی این جواب را داده بود: یک شرکت تأسیس می‌کردم و آن را شخصاً اداره می‌کردم و در جهت گسترشش هیچ اقدامی نمی‌کردم."
محمدتقی برخوردار که تلاش ناموفق زیادی برای بازپس‌گیری اموالش داشت، در جلسه‌ای با حضور مهدی بازرگان می‌پرسد: «ما چه گناهی کرده‌ایم، تعداد زیادی کارگر تعلیم دادیم، تعدادی مهندس استخدام و مشغول کار کردیم؟»
درگذشت

برخوردار در سالهای پایانی عمر خود مبتلا به فراموشی شد و در نهایت در تاریخ ۴ مرداد ۱۳۹۰ در منزل شخصی خود در تهران درگذشت. وی را در آرامگاه خانوادگیش در بهشت زهرا به خاک سپردند.
یادمان

در سال ۱۳۸۸ کتاب زندگی و کارنامه محمد تقی برخوردار- موقعیت تجار و صاحبان صنایع در ایران عصر پهلوی از سوی نشر گام نو منتشر شد. این کتاب شرح حال فعالیت‌های تجاری و صنعتی محمدتقی برخوردار، پدر صنعت خانگی مدرن در ایران است. زندگی و کارنامه وی می‌تواند برخی مشکلات توسعهٔ اقتصادی ایران را از نگاه فعالان اقتصادی نشان دهد ضمن آنکه الگویی بومی در مدیریت و کارآفرینی را نیز ارائه می‌کند.
برخوردار در جوانی
آرامگاه خانوادگی برخوردار
حافظه جمعی

حافظه جمعی (انگلیسی: Collective memory) که گاه آن را حافظه تاریخی (به انگلیسی: Historical Memory) نیز گویند، نمودار یا تجلی گذشته مشترکی است که گروه یا جماعتی را به گونه‌ای به یکدیگر پیوند می‌دهد. حافظه تاریخی پهنه گسترده‌ای را در بر می‌گیرد که می‌تواند شامل رویدادهای تاریخی دیرپا یا گذرا باشد.
عاشیق محمد حسین دهقان

| محمد حسین دهقان | محمد حسین دهقان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۳ ایگدیر (ارومیه)
شناخته‌شده برای: عاشیق
والدین: غلامحسین (پدر) ماه جبین (مادر)
محمد حسین دهقان (زاده سال ۱۳۱۳) از هنرمندان بنام عرصه موسیقی آذربایجان و از اساتید هنر عاشیقی مکتب ارومیه به شمارمی‌رود که در کنار بزرگانی مانند عاشیق درویش وهاب‌زاده، فرهاد سلیمی، یوسف اوهانس و اصلان طالبی نقش بسزایی را در حفظ و اشاعه این موسیقی اصیل و مردمی آذربایجان داشته‌است.
زندگی‌نامه

محمد حسین دهقان در سال ۱۳۱۳ در روستای ایگدیر (ارومیه) به دنیا آمده‌است. از پنج سالگی با ساز آشنا و از ۸ سالگی انگشتانش ساز عاشیقی را لمس کرده (در دست گرفته) و از پانزده، شانزده سالگی در مجالس و جشن‌های مردمی حضور یافته‌است. وی سه شرط اصلی عاشیق‌های آذربایجانی: اول صدا، دوم نوازنده ماهر ساز عاشیقی بودن و سوم سرودن اشعاری به سبک و سیاق عاشیقی (گرایلی، قوشما، دیوان، تجنیس و ..) را همواره یکجا داشته وبه چندین هنر آراسته‌است. وی اغلب میراث ادبی و هنری عاشیق‌های متقدم و معاصر (ده‌ها هزار بیت شعر در قالبهای مرسوم سبک عاشیقی) و ده‌ها داستان مفصل عاشیقی را با زیر و بم و جزئیات و اشعار و روایت‌های مختلف آن را از حفظ می‌داند و می‌خواند.
نخستین استاد وی در عرصه عاشیقی و عامل اصلی گرایش وی به عالم هنر موسیقی مادرشان «ماه جبین» بوده‌است. وی سه داستان معروف ادبیات عاشیقی (غلام حیدر، سیدی و احمد) را از مادرش یادگرفته است که بعدها در نزد «عاشیق فرهاد» ایراداتش را برطرف نموده و همه آهنگها و داستانها و اشعار و زیر و بم مهارت عاشیقی را از عاشیق فرهاد آموخته‌است. استاد دوم وی عاشیق موسی بود.
در سن پنج – شش سالگی به همراه مادر پشت قهوه‌خانه ای که عاشیقها درآن می‌خواندند، از پنجره ای که صدای عاشیقها بیرون می‌زد، گوش می‌کرده‌است. یکی ازشاگردان فرهاد به نام عاشیق محمد علی پس از اجرای برنامه‌هایش در قهوه‌خانه‌ای که نزدیک منزل مسکونی وی بوده، ساز خود را هر شب به امانت به خانواده ایشان می‌سپرده که وی از این فرصت استفاده کرده و ساز او را برداشته و تمرین می‌نموده‌است. سایر استادان وی عاشیق قرمزی باش، عاشیق علی، عباد، کرم بوده‌است.
تحصیلات ایشان تا کلاس ششم نظام قدیم در روستای امام زاده ارومیه می‌باشد.
او ۲۴ سال تمام و به صورت قراردادی با رادیو و صدا و سیمای مرکز استان فعالیت داشته و در جشنها و مراسمات مختلف به اجرای برنامه پرداخته‌است.
فعالیت‌ها و افتخارات

عاشیق دهقان از معدود هنرمندان آذربایجان غربی است که در جشنواره‌های متعدد داخلی و خارجی شرکت کرده و در بیشتر آنها به کسب مقام و افتخار نائل شده‌است که می‌توان به دریافت لوح تقدیر از مقام ریاست جمهوری وقت، دریافت ۲۵ عدد لوح تقدیر از وزرای ارشاد، ۳ بار کسب مقام اولی در هنر عاشیقی، در میان عاشیقهای جهان، کسب ۱۵ عدد سکه بهار آزادی در مسابقات مختلف، دریافت ۵ سکه بهار آزادی از آقای خاتمی، اشاره کرد. همچنین عاشیق دهقان دارای دیپلم افتخار بوده و دکترای هنر عاشیقی از کشور آذربایجان دریافت کرده‌است و در شهرهای باکو و آنکارا نیز برنامه‌های زیادی را اجرا نموده‌است. نکته آخر اینکه وی یکی از ۴۲ نفر نام‌آور عرصه هنر و از بزرگان موسیقی کشور است که لوح افتخار آن را به یدک می‌کشد. به مدت ۱۰ سال نیز به عنوان داور در مسابقات مختلف هنر عاشیقی داوری نموده‌است.
وی در بیش از بیست کشور دنیا و در همایش‌ها و کنگره‌های بزرگ داخلی و خارجی در جمهوری آذربایجان، آلمان، فرانسه، چین، ترکیه، سوئد، دبی، کشورهای آمریکای لاتین و … شرکت داشته و علاوه بر کاستها و آلبوم‌های موسیقی، اشعار زیادی هم سروده که موجود است. ایشان بیش از بیست شاگرد عاشیق تربیت کرده‌ام که امروز از عاشیق‌های سرشناس آذربایجان محسوب می‌شوند.
مستند زندگی ایشان در واحد هنرهای تصویری حوزه هنری استان آذربایجان غربی با مشاوره و همکاری واحد موسیقی حوزه هنری آذربایجان غربی آغاز شده بود که در آن بخشی از زندگی شخصی و فعالیت‌های هنری محمد حسین دهقان برای نخستین بار به تصویر کشیده شده‌است. فیلم عاشیق محمدحسین دهقان به کارگردانی محمدرضا مقدسیان با سال ساخت ۱۳۷۴ نیز مستند زندگی ایشان می‌باشد.در سال ۱۳۹۶ به پاس بیش از نیم قرن فعالیت در زمینه موسقی عاشیقی، در حوزه هنری شهر ارومیه مراسم بزرگداشت ایشان برگزار گردید.
اثر

داستان‌های 'غلام حیدر'، 'سیدی' و 'احمد' از معروفترین اثرهای اجرا شده توسط ایشان در مکتب عاشیقی می‌باشد.
محمدرضا صابر

| محمدرضا صابر | محمدرضا صابر |
| --- | --- |
محمدرضا صابر در استودیو ۱۰۳ ضبط موسیقی صدا و سیما فروردین ۱۳۸۶: محمدرضا صابر در استودیو ۱۰۳ ضبط موسیقی صدا و سیما فروردین ۱۳۸۶
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: محمدرضا صابر
زاده: ۱۳۳۰کرمانشاه
درگذشته: ۲۰ دی ۱۳۸۷ تهران ۵۷ سال
محمد رضا صابر (زادهٔ ۱۳۳۰ در کرمانشاه – درگذشتهٔ ۲۰ دی ۱۳۸۷ در تهران) صدابردار و صداگذار موسیقی اهل ایران بود.
زندگی‌نامه

محمدرضا صابر در سال ۱۳۳۰ در کرمانشاه متولد شد. در جوانی به تهران آمد. در سال ۱۳۵۴ به دانشکدهٔ صدا و سیما راه یافت و پس از سپری نمودن دوره صدابرداری به استخدام صدا و سیما درآمد و مهارت ضبط موسیقی را در استودیوهای مختلف تجربه کرد. او در طول فعالیت هنری خود با بسیاری از هنرمندان موسیقی، آهنگسازان، خوانندگان و نوازندگان همکاری کرد و ضبط و میکس آثار موسیقی بسیاری را انجام داد. او بازنشسته سازمان صدا و سیما و سال‌ها صدابردار رادیو بود.
محمدرضا صابر در طول سال‌های فعالیت در استودیوهای صدا و سیما، استودیو بل، استودیو پژواک، استودیو مهر آوا، استودیو چکاوک و استودیو مدرن موسیقی‌دانان را همراهی کرد. از او با عنوان «استاد ضبط نواهای ماندگار» یاد می‌کنند.
درگذشت

محمدرضا صابر پس از طی یک دوره کوتاه بیماری، در بامداد روز ۲۰ دی ۱۳۸۷ بر اثر سکته مغزی و سرطان ریه در بیمارستان آتیه تهران درگذشت.
مراسم تشییع پیکر محمدرضا صابر صبح روز ۲۲ دی ماه ۱۳۸۷ در مقابل مسجد بلال صدا و سیما برگزار شد و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تهران به خاک سپرده شد.
این مراسم با حضور هنرمندانی همچون: علیرضا افتخاری، سیدمحمد میرزمانی، محمد سریر، ناصر رحیمی، فاضل جمشیدی، ناصر فرهودی، جمال الدین منبری، فرهاد برنجان، مزدا انصاری، هادی آرزم، شهریار فریوسفی، آذر هاشمی، محمود آیت، مهدی اردستانی، صادق نوری، مجید واصفی، علیرضا شیبانی، حسن فراهانی، علی جعفری پویان، علی اکبرپور، امیر بکان، مجید اخشابی، علی خدایی، پارسا منصوری، بهزاد خدا‌رحمی، رضا شیرازی، بیژن ارژن، امید انصاری، محمدرضا عقیلی، سینا جهان‌آبادی، محمدمهدی گورنگی و … برگزار شد. همچنین مراسم ترحیم او ۲۴ دی ۱۳۸۷ در مسجد بلال صدا و سیما برگزار گردید.
بنیاد کارنگی نیویورک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تأسیس: ۱۹۱۱؛ ۱۱۴ سال پیش (۱۹۱۱-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیان‌گذار: اندرو کارنگی
تمرکز: آموزش و پرورش ("The advancement and diffusion of knowledge and understanding.")
مکان: نیویورک، ایالات متحده
محدودهٔ فعالیت: جهانی
شیوه: کمک‌های مالی
درآمد (۲۰۱۴): ۲۵۲٬۲۹۲٬۲۶۰ دلار
هزینه‌ها (۲۰۱۴): ۱۹۱٬۷۳۷٬۵۶۶  دلار
پشتوانه مالی: ۳ میلیارد دلار
وبگاه: www.carnegie.org
بنیاد کارنگی یکی از تأثیرگذارترین بنیادهای ایالات متحده است که در سال ۱۹۱۱ توسط اندرو کارنگی برای حمایت از توسعه دانش تأسیس گردید. ریاست این بنیاد بر عهده وارتان گریگوریان است.
عباس تیموری

| عباس تیموری | عباس تیموری |
| --- | --- |
نماینده دوره‌ چهاردهم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌ چهاردهم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: خوی، ماکو و سلماس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
عباس تیموری از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌  چهاردهم بعنوان نماینده خوی، ماکو و سلماس در مجلس شورای ملی حضور داشت.
بنیاد نو در فلسفه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): جان دیویی
برگرداننده(ها): محمد صالح ابوسعیدی
کشور: تهران
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): فلسفه
ناشر: اقبال
تاریخ نشر: ۱۳۳۷
بنیاد نو در فلسفه (به انگلیسی: Reconstruction in Philosophy) کتابی از جان دیویی است.
ترجمهٔ فارسی

محمدصالح ابوسعیدی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده‌است.
بمب‌گذاری ۲۰۱۸ کویته

| حمله ژوئن ۲۰۱۷ کویته | حمله ژوئن ۲۰۱۷ کویته |
| --- | --- |
کویتهبنوموستنگپیشاورموقعیت حوادث اخیر در نقشه پاکستان..: کویتهبنوموستنگپیشاورموقعیت حوادث اخیر در نقشه پاکستان..
موقعیت: کویته و بنو، پاکستان
تاریخ: ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷
هدف: گردهمایی‌های انتخاباتی در آستانه انتخابات پارلمانی پاکستان
گونه حمله: انتحاری، قتل هدفمند
اسلحه: بمب، کمربند انفجاری
کشته‌ها: کویته: ۱۴۹ بنو: ۵
زخمی‌ها: کویته: ۱۸۶ بنو: ۳۷
مرتکبان: انفجار کویته: داعش
انگیزه: تروریسم
بمب‌گذاری ۲۰۱۸ کویته در روز جمعه ۱۳ ژوئیه توسط یک نفر در گردهمایی انتخابات پارلمانی پاکستان رخ داد. در این بمب‌گذاری انتحاری دست‌کم ۱۴۹ نفر کشته و بیش از ۱۸۶ نفر زخمی شدند.
شرح حادثه

در روز جمعه ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸ در آستانه برگزاری انتخابات پارلمانی پاکستان که قرار است روز ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۸ برگزار شود، بمبی توسط یک فرد انتحاری در یک گردهمایی که در شهر کویته، مرکز ایالت بلوچستان، برگزار شده بود، منفجر شد.
انفجار دیگری در همین روز در شهر بنو در شمال شرقی پاکستان در یک تجمع انتخاباتی دیگر کمی پیش از انفجار در کویته رخ داد.
تلفات

در این انفجار بیش از ۱۴۹ نفر جان خود را از دست دادند و دست‌کم ۱۸۶ نفر زخمی شده‌اند. یکی از نامزدهای حزب عوامی بلوچستان نیز در این انفجار کشته شده‌است. به دلیل شدت انفجار احتمال بالا رفتن تعداد قربانیان خواهد بود.
همچنین بر اثر انفجار در شهر بنو ۵ نفر کشته و ۳۷ زخمی شدند.
مظنونین

داعش مسئولیت این انفجار را بعهده گرفته‌است.