stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سید حسین میرپور طهرانی
فعالیت سیاسی

میر پورطهرانی در جریان عزل عین‌الدوله، از بانیان هجرت روحانیون به مرقد عبدالعظیم (هجرت صغری) و هجرت کبری (قم) بود و در مشروطه اول نقش بسیار فعالی ایفا کرد. او در روز به توپ بستن مجلس شورای ملی، از مسجد  عبدالحسین در بازار تهران به همراه شاگردان و مردم همراهش به بهارستان رفت و در درگیری‌ها شرکت نمود. وی با آغاز استبداد صغیر فتوایی معروف صادر و و ضمن تقبیح شدید برخورد با آزادی‌خواهان و نمایندگان مردم آن را محاربه با خدا نامید.
متن فتوا بدین شرح است:
«فی الحال که دست شیطانی استبداد داخلی از آستین اجانب بی‌دین و کافران روس بیرون آمده است و در روز روشن ناموس مملکت هتک حرمت می‌شود و ناجوانمردانه آزادی‌خواهان و وکلای طبقات ملت ایران به بند کشیده می‌شوند، این عمل دولت به وضوح «محاربه الله و الرسول» و «افساد فی الارض» است و دادن مالیات به این دولت خائن و جائر که استقلال وطن را ملعبه خود قرار داده و با قوۀ اجنبی دستش به خون مسلمین آلوده شده حرام می‌باشد. در این اوضاع و احوال، عموم رجال سیاسی باید مطلع باشند [که] تنها راه تعالی ایران قانون مشروطه و مجلس شورای ملی است و تکیه بر دول اجنبی عاقبتی جز حقارت ندارد. البته تا زمانی که چشم سلاطین این آب و خاک بر دهان سفرای روس و انگلیس دوخته شده‌است، این مملکت روی ترقی و عزت نخواهد دید.»
پس از آن توسط نیروهای ولادیمیر لیاخوف روسی دستگیر، زندانی و متحمل شکنجه های فراوان شد به طوری که اگر اعتبار و قدرت خاندانش نبود، به طور قطع جانش را از دست می‌داد. وی اندکی بعد تحت‌الحفظ به عتبات تبعید شد.
او پس از فتح تهران توسط مجاهدین به زادگاهش  بازگشت و در تربیت شاگردان و رونق بخشیدن به حوزه علمیه تهران کوشید.
فعالیت سیاسی > مخالفت با قرارداد ۱۹۱۹

میرپور طهرانی بار دیگر در جریان قرارداد ۱۹۱۹ با دولت بریتانیا قدم در میدان مبارزه گذاشت. وی در منابر و مساجد به ویژه در مسجد « عبدالحسین» که سال‌ها در آن واعظ و امام جمعه بود، ضد قرارداد و بانیان داخلی آن به ویژه وثوق‌الدوله نطق می‌کرد. او با توجه به روحیۀ زبانزد میهن دوستی‌اش، این قرارداد را تحت‌الحمایگی تام ایران توسط انگلیس می‌دانست و مجدانه و پی‌گیر، مردم را از مفاد ضد ایرانی آن قرارداد ننگین آگاه می‌ساخت. وی امضاءکنندگان و حامیان داخلی آن پیمان را خائنین به مملکت می‌دانست.
شاگردان

سید مرعشی
ملا محمد کرمانی
علی صدرالفضلاء
میرزا ابراهیم خان قزوینی
محمد کبیر تبریزی
سید تقی تنکابنی
آقا کمال‌الدین خراسانی
محمد شاه آبادی
سید عباس کرمانشاهی
میرزا رضا بوشهری
ابوالفضل گیلانی
درگذشت

وی در سال ۱۳۲۷ در تهران درگذشت و حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد. به مناسبت درگذشت وی مجالس ختم و ترحیم متعدد و باشکوهی در تهران و قم منعقد گردید. از وی موقوفاتی در عتبات عالیات از جمله مسافرخانه‌ای در سامرا، وقف رفاه زائران گردیده است.
بازماندگان

سیدعلی حق شناس نتیجۀ پسری وی است.
آثار

رساله فی اصول الدین (به عربی).
تاریخ شـیعه (به فارسی).
رساله فی مسائل الحج (به عربی).
رساله توضیح المسائل (به فارسی و عربی).
تفسیر و توضیح نهج‌البلاغه (به فارسی).
قیام سیدالشهدا (به عربی و فارسی).
مایکل جان لاچیوزا

| مایکل جان لاچیوزا | مایکل جان لاچیوزا |
| --- | --- |
زاده: ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
پیشه: آهنگساز، lyricist، لیبرتو
ملیت: ایالات متحده آمریکا
مایکل جان لاچیوزا (انگلیسی: Michael John LaChiusa؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۲) آهنگسازو ترانه سرای [[اهل ایالات متحده آمریکا است.
سد سوان-هرازدان
تاریخچه

اولین نیروگاه کوچک یروان در سال ۱۹۲۳ ساخته شد.
در سال ۱۹۳۲، آن جایگزین نیروگاه یروان-۲ شد. ساخت سد زنجیره‌ای کنونی در سال ۱۹۳۶ آغاز شد، زمانی که نیروگاه کاناکر افتتاح شد. در آن زمان برنامه‌ریزی شده بود که تمام سد زنجیره‌ای تا سال ۱۹۴۷ ساخته شود. در سال ۱۹۴۰، ساخت نیروگاه سوان آغاز شد اما به دلیل جنگ جهانی دوم، ساخت متوقف شد و این نیروگاه فقط در سال ۱۹۴۹ عملیاتی شد. بزرگ‌ترین نیروگاه، نیروگاه آرگِل، در سال ۱۹۵۳ افتتاح شد، پس از آن نیروگاه آرزنی در سال ۱۹۵۳، نیروگاه یروان-۳ در سال ۱۹۵۵، نیروگاه هرازدان در سال ۱۹۵۹ و نیروگاه یروان-۱ در سال ۱۹۶۲. برنامه اصلی شامل ساخت سه نیروگاه دیگر نیز بود - نیروگاه آرگاواند بالایی، نیروگاه آرگاواند پایینی و نیروگاه نوراگاویت - اما این نیروگاه‌ها هرگز ساخته نشدند.
در سال ۲۰۰۳، این سد زنجیره‌ای به شرکت Inter RAO UES در ازای بدهی ۲۵ میلیون دلاری ارمنستان واگذار شد. برای بهره‌برداری از این سد زنجیره‌ای، شرکت IEC تأسیس شد.
در سال ۲۰۱۱، Rushydro شرکت IEC را از Inter RAO خریداری کرد.
در سال ۲۰۱۹ گزارش‌های خبری اعلام کردند که Rushydro قصد دارد سد زنجیره‌ای را به قیمت ۲٫۷ میلیون دلار به گروه Tashir بفروشد که مالک آن سامول کاراپتیان است. در آن زمان، گروه Tashir از قبل شبکه‌های توزیع برق در کشور را مالک بود. خریدار باید تمام بدهی‌های تا سپتامبر ۲۰۱۹ به مبلغ ۵۵٫۱۳ میلیون دلار را تسویه می‌کرد. این معامله در دسامبر ۲۰۱۹ امضا و در اوایل سال ۲۰۲۰ نهایی شد.
توضیحات فنی

سد زنجیره‌ای سوان-هرازدان بیش از حدود ۷۰ کیلومتر کشیده شده و شامل هفت نیروگاه برق‌آبی (HPP) است که مجموع ظرفیت اسمی آنها ۵۶۵ مگاوات است. نیروگاه‌های HPP شامل نیروگاه‌های سوان، هرازدان، آرگِل، آرزنی، کاناکر، یروان-۱ و یروان-۳ هستند که همگی از نوع رودخانه‌ای هستند. این سد زنجیره‌ای حدود ۱۰٪ از برق ارمنستان را تولید می‌کند.
تولید برق در سد زنجیره‌ای سوان-هرازدان به شدت به میزان آب زهکشی از دریاچه سوان وابسته است و برای تولید برق در اوج روزانه مناسب است. پنج نیروگاه در تمام طول سال کار می‌کنند و دو نیروگاه فقط در فصل آبیاری که آب اضافی در سیستم موجود است کار می‌کنند. بنابراین، تولید برق در زمستان محدود است.
آب از دریاچه سوان به نیروگاه‌ها از طریق کانال‌های انحرافی باز و تونل‌ها منتقل می‌شود. بیشتر این کانال‌ها در دهه ۱۹۶۰ ساخته شده‌اند و اکنون در وضعیت ضعیفی قرار دارند و نیاز به بازسازی دارند.
نیروگاه‌ها

| نیروگاه | سال | تعداد واحدها | ظرفیت نصب شده (MW) | ظرفیت موجود (MW) | ظرفیت غیرقابل دسترس (MW) | مختصات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نیروگاه یروان-۳ | ۱۹۶۰ | ۱ | ۵ | ۵ | ۰ | ۴۰°۹′۵۱٫۱″ شمالی ۴۴°۳۰′۳٫۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۶۴۱۹۴°شمالی ۴۴٫۵۰۰۹۱۷°شرقی﻿ / 40.164194; 44.500917 |
| نیروگاه یروان-۱ | ۱۹۶۲ | ۲ | ۴۴ | ۲۲ | ۲۲ | ۴۰°۱۱′۲۲٫۲″ شمالی ۴۴°۲۹′۵۵٫۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۸۹۵۰۰°شمالی ۴۴٫۴۹۸۷۵۰°شرقی﻿ / 40.189500; 44.498750 |
| نیروگاه کاناکر | ۱۹۳۶ | ۶ | ۱۰۰ | ۸۷٫۵ | ۱۲٫۵ | ۴۰°۱۳′۱۴″ شمالی ۴۴°۳۱′۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۲۰۵۶°شمالی ۴۴٫۵۱۸۳۳°شرقی﻿ / 40.22056; 44.51833 |
| نیروگاه آرزنی | ۱۹۵۶ | ۳ | ۷۰٫۶ | ۷۰٫۶ | ۰ | ۴۰°۱۷′۴۸٫۵″ شمالی ۴۴°۳۵′۱۸٫۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۹۶۸۰۶°شمالی ۴۴٫۵۸۸۵۸۳°شرقی﻿ / 40.296806; 44.588583 |
| نیروگاه آرگِل | ۱۹۵۳ | ۴ | ۲۲۴ | ۱۶۸ | ۵۶ |  |
محمد حلمی (پزشک)

| محمد حلمی | محمد حلمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۰۱ خارطوم، مجموعه مالکیت سودان انگلیس-مصر (اکنون سودان)
درگذشت: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۸۲ (۸۰ سال) برلین غربی، آلمان غربی (اکنون برلین، آلمان)
ملیت: مصری
پیشه: پزشک
کارفرما: Robert Koch Institute
شناخته‌شده برای: نجات جان یهودیان در طول جنگ جهانی دوم
همسر: آنی ارنست (امی حلمی)
جوایز: درستکار در میان ملل
مقبره پزشک مصری محمد حلمی در فریدهوف هیرستراس در برلین-وستند
با محمد حلمی، ورزشکار اهل مصر یا محمد حلمی، بازیکن فوتبال اهل مصر اشتباه گرفته نشود.
محمد حلمی (۲۵ ژوئیه ۱۹۰۱–۱۰ ژانویه ۱۹۸۲) یک پزشک مصری-آلمانی بود که چندین یهودی را از آزار و اذیت نازیها در برلین در طول هولوکاست نجات داد. در سال ۲۰۱۳ یاد وشم (که به عنوان مرکز جهانی یادبود هولوکاست شناخته می‌شود) با اهدای جایزهٔ درستکار در میان ملل از او تقدیر کرد.
زندگی

محمد حلمی در ۲۵ ژوئیه سال ۱۹۰۱ در خارطوم پایتخت سودان از پدری مصری و مادری آلمانی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۲۲ برای تحصیل در رشته پزشکی به آلمان رفت. پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی، دوره‌های تخصصی خود را در بیمارستان رابرت کخ (که اکنون به نام کرانکنهاوس موآبیت شناخته می‌شود) در برلین به پایان رساند. بلافاصله پس از آن، به عنوان یک پزشک با استعداد، به عنوان سرپرست بخش اورولوژی منصوب شد، اما اقبال او کوتاه بود.
به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳ زندگی در آلمان را تغییر داد. این بیمارستان به زودی تمام کارکنان یهودی خود را اخراج کرد و چند سال بعد، و در نهایت حلمی، با اصلیت آفریقای شمالی، مورد تبعیض و آزار نازی‌ها قرار گرفت و موقعیت خود را نیز از دست داد.
حلمی در سال ۱۹۳۹ و بار دیگر در سال ۱۹۴۰ به همراه سایر اتباع مصری دستگیر شد. هنگامی که او به شدت بیمار شد، او را آزاد کردند، اما تحت حکم اکیدی بود که می‌بایست دو بار در روز به پلیس گزارش می‌داد.
نازی‌ها با ممانعت از ازدواج با نامزد آلمانی‌اش و مجبور کردن او برای تبدیل شدن به دستیار پزشک دیگر، تبعیض را برای او شدیدتر کردند. حلمی از موقعیت محدود خود برای نوشتن یادداشت‌های بیماری که به افراد بی گناه کمک می‌کرد تا از کار سخت فرار کنند، نهایت استفاده را برد.
اگرچه حلمی توسط خود نازی‌ها هدف قرار گرفت، اما با مخفی کردن بیمار یهودی خود، آنا بوروس، که احتمالاً به اردوگاه کار اجباری تبعید می‌شد، جان خود را در خطر بیشتری قرار داد. حلمی حتی زمانی که تحت تحقیقات مستقیم پلیس قرار گرفت، توانست او را با خیال راحت پنهان کند.
حلمی همچنین به محافظت از مادر بوروس، جولیانا کمک کرد. ناپدری او، گئورگ وهر و مادربزرگش سیسیلی رودنیک نیز به لطف شجاعت او از هولوکاست جان سالم به در بردند.
در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳، تولد ۱۲۲ سالگی حلمی از طریق گوگل دودل بزرگ داشته شد.
ماتیاس راسموسن

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۵ نوامبر ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  لنگدال
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال یونیون سن ژیلواز
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال لنگدال |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  IK Start |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۶–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال نورشلان |  ۹۵ |  (۸) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال بران |  ۷۵ |  (۱۷) |
| ۲۰۲۳– |  باشگاه فوتبال یونیون سن ژیلواز |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال نروژ |  ۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال نروژ |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال نروژ |  ۳ |  (۳) |
| ۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال نروژ |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۷
ماتیاس راسموسن (انگلیسی: Mathias Rasmussen؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل نروژ است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال [[زیر ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۱ سال نروژ بازی کرده‌است.
سید ابوالحسن رفیعی قزوینی

سید ابوالحسن رفیعی قزوینی (زادهٔ ۱۳۱۰ قمری در قزوین - درگذشته ۱۳۹۵ قمری در تهران)(معروف به علامه رفیعی) فرزند سید ابراهیم -ذریه سید میرزا محمد زمان طالقانی قزوینی- روحانی اهل ایران و از علمای فقه شیعه، مجتهد و فیلسوف بود و در قزوین خارج فقه و فلسفه تدریس می‌کرد. تخصص وی فلسفه صدرایی بود.
تحصیلات

رفیعی در مدرسه صالحیه قزوین سطوح علمی و کتب فقهی و اصولی را نزد ملا علی طارمی و ملا علی کبر تاکستانی آغاز نمود. سپس در حوزه علمیه تهران در سال ۱۳۳۳هجری قمری به مجلس درس عبدالنبی نوری، میرزا مسیح طالقانی، سید محمد تنکابنی و محمد رضا نوری بهره علمی برده و به ویزه فلسفه و عرفان را نزد حکیم میرزا حسن کرمانشاهی، حاج فاضل تهرانی شمیرانی، میرزا محمود رضوان قمی، حکیم محمد هیدجی زنجانی، محمد رضا مسجد شاهی اصفهانی و آقا میرزا هاشم اشکوری فرا گرفت و خود به تدریس علوم دینی پرداخت. وی بعدها با تأسیس حوزه قم به این شهر رفته و به تدریس کفایة الاصول، رسائل، مکاسب انصاری، اسفار اربعه و شرح منظومه پرداخته و در کنار آن به درس عبدالکریم حائری یزدی و ابوالقاسم کبیر قمی حاضر می‌گردد. وی بعدها در قزوین و تهران تدریس خویش را به مدت ده‌ها سال ادامه داد و شاگردان بسیاری پرورش داد.
از مهم‌ترین شاگردان علامه رفیعی قزوینی می توان ، سید جلال‌الدین آشتیانی ،  که پرچمدار فلسفه صدرایی و به تعبیری ملاصدرای ثانی  بود ، را نام برد .
کتابشناسی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  فلسفه رساله اسفار اربعه  رساله در بیان قوه مولده  رساله در وحدت وجود  رساله در حقیقت عقل  رساله در شب قدر  رساله در حدوث دهری  رجعت  تخلیه و تجلیه و تحلیه  حرکت جوهریه  اتحاد عاقل و معقول (فارسی و عربی)  سخن در معاد  بحث شریف معاد  فصوص الحکم قیصری  مقاله در وجود  مقاله در تشریح اجزاء حملیّه و اجزاء حدّیه  مقاله در قضایای ضروریّه ازلیه  مقاله در اراده و مشیت  مقاله در شرح زندگی ملاصدرا  تعلیقات بر مصباح الانس ابن فناری در عرفان  تعلیقات بر الشواهد الربوبیّة صدر المتألهین  تعلیقات بر اسرار الآیات صدرالمتألهین  تقریرات درسی  تفسیری در دو آیه از سوره یونس  کتابی در حول عقاید امامیّه در ردّ «جبّانی» از نویسندگان کویت |  حواشی حاشیه بر وسیلة النجاة آقا سید ابوالحسن اصفهانی  حاشیه بر شرح منظومه حکیم سبزواری  حواشی بر کفایة الاصول  حواشی بر عروة الوثقی  حواشی بر اسرار الحکم سبزواری  حواشی بر شرح الاسماء الحسنی، سبزواری  حواشی بر کتاب اسفار الاربعة صدرالمتألهین شیرازی  حواشی بر مشاعر  حواشی بر عرشیه ملاصدرا  حواشی بر تعلیقات ملاصدرا بر کتاب شفای بوعلی سینا  حواشی بر شرح اصول کافی ملاصدرا  حواشی بر مفاتیح الغیب ملاصدرا  حواشی بر کتاب شفای ابن سینا  حواشی بر کتاب شرح الاشارات و التّنبیهات  حواشی بر شوارق الالهام فیاض لاهیجی  حواشی بر گوهر مراد عبدالرزاق لاهیجی  حواشی بر قبسات میرداماد  حواشی بر شرح حکمة الاشراق قطب الدین شیرازی  حواشی بر مقدمه  حواشی بر شرح مطالع در منطق  حواشی بر شرح تجرید قوشچی در کلام |  فقه توضیح المسائل  کتاب صلوة  کتاب خمس  کتاب حج  کتاب میراث  کتاب نکاح  کتاب طلاق  کتاب مکاسب و بیع و تجارت  در قاعده لا ضرر  رساله مناسک حج  هدایة الانام  مقاله در مسح رأس و وضو  اسرار حج  تعلیقات بر رسائل انصاری  شرح دعای سحر  رساله معراج ریاضیات تعلیقات بر تضاریس الارض شیخ بهایی  تعلیقاتی بر المعطیات اقلیدس  حواشی مختصر و مفیدی بر مقالات کتاب الاکر  حواشی بر سطوح دوایر و اقطاب و دوایر متداخله و متساویه و متقاطعه و مماس در کره و مثلثات مندرج در آن  حواشی بر کتاب المناظر اقلیدس در کیفیت ابصار  حواشی بر کتاب الکرة المتحرکة  حواشی بر بسیاری از مباحث کتاب المساکن ثاوذوسیوس  حواشی بر شرح چغمینی   |
درگذشت

سید ابوالحسن رفیعی قزوینی نیمه شب سه شنبه ۲۴ دی ماه ۱۳۵۳ شمسی، برابر اول محرم ۱۳۹۵ قمری در سن ۸۵ سالگی در تهران درگذشت و در مسجد بالاسر آستان قدس فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
لوسیا آبلو

| لوسیا آبلو | لوسیا آبلو |
| --- | --- |
لوسیا آبلو در ۲۰۲۱: لوسیا آبلو در ۲۰۲۱
زادهٔ: شیلی
پیشه(ها): کتابدار. به گزارش سرویس ملی میراث فرهنگی، هماهنگی منطقه‌ای کتابخانه‌های عمومی لوس ریوس
جوایز: کالج کتابداران شیلی (۲۰۱۲)
لوسیا آبلو (به انگلیسی: Lucía Abello) یک کتابدار، کارشناس طبیعت‌شناسی و گیاه‌شناس شیلیایی است. وی در حوزه‌های کاوش، تحقیق، مستندسازی و انتشار گیاهان بومی در منطقه و کشور خود فعالیت دارد، همچنین، از طریق روش‌های عکاسی و انتشارات کتاب شناختی، کشف‌های پژوهشی خود را در اختیار مردم قرار می‌دهد. علاوه بر این، او به عنوان مسئول ترویج کتابخوانی از کتابخانه‌های عمومی با رویکرد حفظ محیط زیست بوده است.
کتابخانه‌ها و محیط زیست

لوسیا آبلو هماهنگ‌کننده سیستم کتابخانه عمومی منطقه‌ای لوس ریوس است. قبل از این سمت، او مدیر کتابخانه عمومی شهری دونیهو و کتابخانه مدرسه کشاورزی سن ویسنته بود.
آبلو نقش منحصر به فردی را در کتابخانه‌ها ایفا نموده است که حفاظت از محیط زیست و علم اطلاعات را با یکدیگر ترکیب کرده است. این اهمیت بسیاری در شیلی و بخش‌های مختلفی از آمریکای لاتین دارد که در آن‌ها کاوش‌های تنوع زیستی و شرایط آب و هوایی با خواندن کتاب‌ها برای برنامه‌های آموزشی به دانش‌آموزان منتقل می‌شوند. آبلو به عنوان مدیر کتابخانه عمومی شهری در دونیهو، برنامه‌های آموزشی بین کتابخانه و پارک سافاری ایجاد کرد. او چندین مصاحبه انجام داده است و کار او توسط مرکز منطقه ای یونسکو برای ترویج کتاب در آمریکای لاتین و کارائیب به رسمیت شناخته شده است. وی در چندین مصاحبه در این زمینه شرکت کرده است و از سوی مرکز منطقه‌ای یونسکو به دلیل تلاش‌هایش در ترویج کتاب‌خوانی در آمریکای لاتین و کارائیب، تحت عنوان کتابدار برجسته سال در سال ۲۰۱۲ انتخاب شده است.
خودش می‌گوید «در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۰۴، پس از برنده شدن در یک مسابقه برای سمت مدیر کتابخانه، به کار در کتابخانه عمومی دونیهو درآمدم. طی مدتی که پیش رفت، ما امکان اعمال تغییرات مختلف را داشتیم. در ابتدا، از یک مکان فیزیکی که مناسب برای کتابخانه نبود، به مکانی خوش‌آمدتر و جذابتر منتقل شدیم که تعداد بیشتری از افراد را به مطالعه و کتابخوانی وادار کرد. با توجه به کمبود فضا، شهرداری محلی یک اتاق مطالعهٔ عمومی جدید را ساخت و به همین منظور، ما بخشی را به عنوان اتاق مطالعه برای بزرگسالان فعالیت کردیم و همچنین با برنامه BiblioRedes که توسط DIBAM ارائه شده بود، آزمایشگاه کامپیوتر راه‌اندازی کردیم. در کنار فضاها، تلاش‌های ما در توسعه جامعه نیز پایدار ادامه یافته است.»
جوایز و امتیازات

جایزهٔ لیاقت و شایستگی. شهرداری برجسته دونیهو برای کار حرفه ای برجسته اش (۱۹۹۵).
مرکز منابع یادگیری دبیرستان کلودیو آررو لئون دی دونیهو: برای حمایت مداوم او از دانش آموزان در کارشان به عنوان کتابدار (۲۰۰۳).
بورسیه تحصیلی برای دوره کارآموزی در بنیاد آلمانی سانچز رویپرز، سالامانکا، اسپانیا که توسط صندوق کتاب شورای ملی فرهنگ و هنر (۲۰۰۴) اعطا می‌شود.
شورای منطقه ای فرهنگ و هنر از اعضای فهرست منطقه ای، ستون‌های بنیادی نهاد فرهنگی جدید (۲۰۰۷) قدردانی می‌کند.
جایزه کتابدار برجسته توسط کالج کتابداران شیلی، ۲۰۱۲.
مدرسه کشاورزی سن ویسنته دو پل، کویماویدا، کولتائوکو: برای کمک ارزشمند او به آموزش دانش آموزان ما (۲۰۱۳).
شهرداری برجسته دونیهو به پاس قدردانی از ۲۰ سال کار او در آموزش و پرورش کمون (۲۰۱۴).
کالج کتابداران پرو ادغام به عنوان یک عضو افتخاری (۲۰۱۴).
برای ادغام شبکه برنامه آموزشی بین‌المللی نوآوران کتابخانه‌های نوظهور (INELI-Iberoamérica)، که توسط CERLALC در ۱۰ کشور آمریکای لاتین و با همکاری بنیاد آلمانی سانچز رویپرز و بنیاد بیل و ملیندا گیتس اجرا شد، انتخاب شد.
انتخاب شده توسط کالج کتابداران شیلی به عنوان مربی برای برنامه حمایت بین‌المللی (IAP - IFLA LAC - ODS و Agenda 2030 (2016).
جایزه FILSA 2022 برای ارتقای خوانندگان.
انتشارات

کوردرو، سباستین، گالویز، فرانسیسکا؛ آبلو، لوسیا. (۲۰۲۱). کاربردهای سنتی فلور شیلی جلد اول: بومیان. والپارایسو: Planeta de Papel.
آبلو، لوسیا. کتابخانه و رابطه آن با دانش. پانل. VII کنگره ملی کتابخانه‌های عمومی کتابخانه ملی کلمبیا، ۳۰ نوامبر سال ۷ دی ۲۰۲۰.
آبلو، لوسیا؛ ریس، جوزفینا؛ کوواس، کلودیا؛ فوئنتس، ماریا آنجلیکا. کتابخانه‌ها، اهداف توسعه پایدار (SDG) و دستور کار ۲۰۳۰ سازمان ملل: انتخاب مختصری از شیوه‌های کتابخانه خوب در شیلی (۲۰۱۹) / کالج کتابداران کمیسیون ایفلا شیلی.
آبلو، لوسیا؛ پاز خوارز، ویکتور هوگو؛ رویز پرز، رافائل؛ ویگا ویلا، ایزابل اینس (۲۰۱۸). «فضاهایی برای خلقت مدل‌هایی برای ایجاد فضاهای ایجاد در کتابخانه شما» (PDF). سرالک. مرکز منطقه‌ای برای ال فومنتو دل لیبرو در آمریکا لاتین و ال کارییب.
آبلو، لوسیا (۲۰۱۷). دوره آموزشی Ecoguides در کمون Doñihue: کاوش سایر اشکال خواندنی که به SDGs دستور کار ۲۰۳۰ کمک می‌کند، از کتابخانه عمومی شهری دونیهو، شیلی. مقاله ارائه شده در: IFLA WLIC 2017 – Wrocław، لهستان – کتابخانه‌ها. همبستگی. جامعه. در جلسه ۱۳۹ - بخش V - مناطق.
آبلو، لوسیا و ریس مونوز، جوزفینا (۲۰۱۷) نقشه وضعیت جزئی کتابخانه‌ها در شیلی و نحوه مشارکت آنها در دستور کار سال ۲۰۳۰ از طریق شیوه‌های خوب کتابخانه ای (BPB). مقاله ارائه شده در: IFLA WLIC 2017 – Wrocław، لهستان – کتابخانه‌ها. همبستگی. جامعه. در جلسه ۱۶۱ - آمریکای لاتین و دریای کارائیب.
کوردرو، سباستین؛ آبلو، لوسیا؛ گالویز، فرانسیسکا. گیاهان وحشی خوراکی و دارویی شیلی و سایر نقاط جهان (۲۰۱۷).
آبلو، لوسیا؛ ماکایا، خورخه. ۲۰۱۳. یافته‌های Adesmia pirionii IM Johnst. (Fabaceae) در Alhué، کشو پیچی، محدوده ساحلی، آلهو، منطقه شهری، شیلی. سال کلریس چیلنسیس 16 N°1.
آبلو، لوسیا (۲۰۱۱) آموزش محیطی از کتابخانه عمومی: یک نیاز ضروری. ۱۰۹ — نوآوری پایدار و اطلاعات سبز برای همه — گروه مورد علاقه ویژه پایداری محیطی و کتابخانه‌ها. مقاله ارائه شده در: IFLA WLIC 2011
آبلو، لوسیا و ریچی، مارسیا جویاس د دونیهو و ذخیره‌گاه ملی روبلریا دل کوبر د لونچا.
مارتیکورنا، آلیشیا؛ آلارکون، دیگو؛ آبلو، آبلو؛ آتالا، کریستین. گیاهان بالارونده، اپی فیت‌ها و انگل‌های بومی شیلی. گویا د کامپو. (۲۰۱۰). کانسپسیون، کورما.
آبلو، لوسیا. کتابخانه عمومی: بین ترویج خواندن و سواد دیجیتال تجربیات کتابخانه عمومی شهری دونیهو. ۲. کنگره ایبروآمریکایی کتابداری: «کتابخانه‌ها و مطالب جدید در فضای دیجیتال». بوئنوس آیرس، ۱۴ تا ۱۷ آوریل، ۲۰۰۷.
آبلو، لوسیا. نقش کتابخانه‌ها و متخصصان اطلاع‌رسانی در رابطه با مصرف فرهنگی: تأملی کوتاه. Biblios, 2006, n. 24.
آبلو، لوسیا. کتابخانه عمومی: عامل شمول اجتماعی-فرهنگی. تجربه کتابخانه عمومی شهری دونیهو, در اولین کنگره ملی کتابخانه‌های عمومی، سانتیاگو (شیلی)، ۸–۱۰ نوامبر ۲۰۰۶.
لوسیا آبلو در حال برگزاری کارگاه‌های خواندن در کتابخانه عمومی
لوسیا در کارگاهی در لیما (پرو)
ایزوبار

برای تعریف ترمودینامیکی این واژه، ایزوبار (ترمودینامیک) را ببینید.
در فیزیک هسته‌ای، ایزوبار به هسته‌هایی گویند که عدد جرمی برابر داشته باشند اما عدد اتمی آنها متفاوت باشد یعنی تعداد پروتون از تعداد نوترون بیشتر باشد. به‌طور مثال کربن-۱۲ و بور-۱۲ ایزوبار یکدیگرند.
کوریجان (کبودرآهنگ)

مکان
| کوریجان | کوریجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
کوریجان: کوریجان
مختصات: ۳۵°۰۲′شمالی ۴۸°۲۳′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۴°شمالی ۴۸٫۳۹°شرقی﻿ / 35.04; 48.39: مختصات: ۳۵°۰۲′شمالی ۴۸°۲۳′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۴°شمالی ۴۸٫۳۹°شرقی﻿ / 35.04; 48.39
استان: همدان
شهرستان: کبودراهنگ
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سبزدشت
جمعیت: ۱۷۴۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۲
کوریجان روستایی ازتوابع بخش مرکزی شهرستان کبودراهنگ در بایگانی‌شده  در ۹ ژوئیه ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine اهالی این روستا مسلمان شیعه مذهب بوده و به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می کنند
وجه‌تسمیه و پیشینه تاریخی

کوریجان از قدیم به صورت کوُروجان مسموع هنوز هم بزبان محلی همان کوُروجان صرف می‌گردد که اصطلاحی بسیار کهن حتی هرودوت نیز این واژه را به‌شکل اورتو کوریبانتی به صحراگردان اسکیت‌های‌اشکودا لقب داده‌است یعنی به صحراگردانی که کلاهی نوک تیز و بلند بر سر می‌گذاشتند. این جماعت در پایان قرن ششم و آغاز قرن پنجم پیش میلاد در حدود قلمرو امپراتوری ماد باقی ماندند.
اسکلت‌های دوقلوی انسانی مکشوف از ناحیه کوریجان علاوه بر نشان از آیین کهن صحراگردان که محتملا کنار مرد زن هم باید زنده‌بگور شود را عیان می‌نماید حاکی از عقاید غیره زرتشتی بودن نیز هست.
فراورده‌ها

مهم‌ترین محصولات زراعی و باغی کوریجان عبارتند از: جو، چغندر قند، خربزه، خیار، سیب زمینی، پیاز، گندم، گوجه‌فرنگی، نخود، هندوانه، هویج، یونجه، اسپرس، انگور آبی، زردآلو، قیسی، سیب، گیلاس و آلبالو.
فرهنگ و آداب و رسوم

این روستا از روستاهای تاریخی شهرستان کبودراهنگ بوده و در چند موضوع در منطقه شاخص می‌باشد:
رسم عقد اخوت (پیمان برادری) که در گذشته در این روستا مرسوم بوده و مردم در روز عیدغدیر در مسجد روستا جمع می‌شدند و دو به دو با هم پیمان برادری می‌بستند
تعزیه خوانی این روستا در شهرستان کبودراهنگ و سایر شهرستانها شهرت داشته و بیش از هزار نسخه تعزیه در این روستا وجود داشته‌است.
موسیقی و رقص چوپی این روستا که مقام‌های که در این روستا در عروسی‌ها و جشن‌ها نواخته می‌شد شهرت بسیار داشته و نواهای مشقی اوچ ایلق هالای و… با ساز دهل نواخته می‌شد و جوانان دست به دست هم داده آرام و دلنشین چوپی می‌رفتند.
نگارخانه

اسکلت زوج اشکانی محل نگهداری موزه هگمتانه
اسکلت ۳۲۰۰ ساله محل نگهداری موزه هگمتانه
دانشگاه کاتولیک کره

| 0 | 1 |
| --- | --- |
가톨릭대학교: 가톨릭대학교
مهر رسمی دانشگاه: مهر رسمی دانشگاه
لاتین: دانشگاه کاتولیک کره: لاتین: دانشگاه کاتولیک کره
شعار: 진리, 사랑, 봉사 (حقیقت، عشق، خدمات)
شعار به انگلیسی: Love Truth Service
نوع: خصوصی
بنیانگذاری شده: ۱۸۵۵؛ ۱۷۰ سال پیش (۱۸۵۵-خطا: زمان نامعتبر}})
وابستگی: کاتولیک رومی
رئیس: Fr. وون جونگ چول
اعضای هیئت علمی: ۱٬۰۰۵
کارمندان مدیریتی: ۲۸۹
دانشجویان: ۱۱٬۰۱۳
کارشناسی: ۸٬۴۴۳
تحصیلات تکمیلی: ۲٬۵۷۰
نشانی: 296-12 Changgyeonggung-ro, Jongno-gu، سئول، کره جنوبی، کره جنوبی ۳۷°۳۵′۰۹″شمالی ۱۲۷°۰۰′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۸۵۹۰°شمالی ۱۲۷٫۰۰۴۳۳°شرقی﻿ / 37.58590; 127.00433 (Songsin Campus)
پردیس: Songsin Campus (Seoul) Songeui Campus (Seoul) Songsim Campus (Bucheon, Gyeonggi)
رنگ آموزشگاه: آبی
شگون‌نما: Dove
وبگاه: www.catholic.ac.kr
دانشگاه کاتولیک کره (به کره ای: 가톨릭대학교 Hanja: 天主教大學校) یک دانشگاه خصوصی کاتولیک رومی در بوچئون، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی است. این دانشگاه در سال ۱۸۵۵ تأسیس شد. دانشگاه کاتولیک کره دارای پردیس‌هایی در سئول و بوچئون است. دانشکده پزشکی این دانشگاه دارای هشت بیمارستان در سراسر کشور است.
دانشگاه کاتولیک کره مدارک لیسانس، کارشناسی ارشد و دکترا در الهیات کاتولیک، علوم انسانی، علوم اجتماعی، علوم طبیعی، پزشکی و مهندسی ارائه می‌دهد.
دانشگاه گرین ویل شمالی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:North Greenville Uni logo.png: پرونده:North Greenville Uni logo.png
نام پیشین: دبیرستان گرین ویل شمالی (۱۸۹۲–۱۹۱۵) آکادمی باپتیست گرین ویل شمالی (۱۹۱۵–۱۹۵۰) کالج جوان گرین ویل شمالی (۱۹۵۰–۱۹۷۲) کالج نورث گرینویل (۱۹۷۲–۲۰۰۶)
شعار: مسیح تفاوت را ایجاد می‌کند
نوع: خصوصی کالج هنرهای لیبرال
بنیانگذاری شده: ۱۸۹۱
وابستگی مذهبی: کنوانسیون باپتیست کارولینای جنوبی (کنوانسیون باپتیست جنوبی)
رئیس: جین فانت جونیور
ناظم: ناتان فین
دانشجویان: 2,125
کارشناسی: ۱٬۸۳۹
تحصیلات تکمیلی: ۲۸۶
موقعیت: تایگرویل، کارولینای جنوبی، ایالات متحده ۳۵°۴′۹″ شمالی ۸۲°۲۲′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۰۶۹۱۷°شمالی ۸۲٫۳۷۲۲۲°غربی﻿ / 35.06917; -82.37222
پردیس: روستایی
رنگ آموزشگاه: قرمز، سیاه و سفید      
نام ورزشی: جنگجویان صلیبی
شگون‌نما: صلیبی
وبگاه: ngu.edu
دانشگاه گرین ویل شمالی یک کالج خصوصی هنرهای لیبرال باپتیست در تایگرویل، کارولینای جنوبی است. این مؤسسه توسط انجمن کالج‌ها و مدارس جنوب تأیید شده است و مدارک لیسانس، فوق لیسانس و دکترا اعطا می‌کند.
این مؤسسه در سال 1892 تأسیس شد و به نام دبیرستان نورث گرینویل، اولین دبیرستان در بخش شمالی شهرستان گرینویل نامگذاری شد. بنجامین اف. نیوز زمینی را برای مدرسه اهدا کرد. این انجمن توسط انجمن باپتیست گرین‌ویل شمالی اداره می‌شد و برای گسترش آموزش در بخش شمالی کوهستانی شهرستان گرینویل تأسیس شد.