stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرکیان
مناطق گردشگری > پارک قزل‌حصار

پارک قزل‌حصار در جنوب‌شرقی شهرکیان و در مجاورت جاده خوزستان، در زمینی به مساحت ۲۳۰۰۰۰ متر مربع واقع شده‌است و مساحت فضای سبز آن در حال حاضر ۳۲۰۰۰ متر مربع می‌باشد. اطراف این پارک مسیر زیبایی به طول بیش از ۲ کیلومتر به منظور پیاده‌روی و دوچرخه سواری موسوم به «جاده نشاط» احداث شده‌است.
مناطق گردشگری > پارک بوستان کتاب

پارک بوستان کتاب در ضلع جنوبی امامزاده شاهزاده عزیزالله و در فضایی بیش از ۸۰۰۰ متر مربع احداث شده‌است. این پارک با دارا بودن تجهیزات تفریحی کودکان، تجهیزات ورزشی بزرگسالان و همچنین همجواری با آستان امامزاده عزیزالله یکی از مکان‌های مناسب گردشگری در شهرکیان می‌باشد.
مناطق گردشگری > امامزاده شاهزاده عزیزالله

آستان با شکوه امامزاده شاهزاده عزیزالله در انتهای پارک زیبای بوستان کتاب شهرکیان، مقابل آرامگاه شهدای گمنام این شهر واقع شده‌است. بنای قبلی ساختمان بقعه از خشت و گل بود و بنای کنونی آن جدید می‌باشد و شامل ایوان، سردر، مناره، گنبد، ضریح، حرم است. پس از عبور از سردر باشکوه، به صحن بقعه و از آنجا به مدخل اصلی بقعه (ایوان) می‌رسیم که توسط ۶ پلکان به آن راه می‌یابد. در پیشانی ایوان کتیبه‌ای در زمینه کاشی سبز با خط خوش نستعلیق نوشته شده: «یا شاهزاده عزیزالله فرزند امام حسن مجتبی (علیه السلام). دور اتاق مرقد را یک شبستان بزرگ احاطه نموده و در جانب غرب آن یک مسجد نسبتاً بزرگی الحاق شده‌است.
آثار تاریخی > گورگای تپه (تپه شهر کهنه)

مقالهٔ اصلی: گورگای تپه (تپه شهر کهنه)
گورگای تپه، متعلق به دوره پیش از تاریخ و خصوصاً دوره نوسنگی به بعد است. آثار ۷۰۰۰ ساله این تپّه بیانگر قدمت فراوان و اهمیت ثبت ملی این تپّه می‌باشد. این تپّه باستانی برای اولین بار در سال ۱۳۵۶ خورشیدی توسط آلن زاگارل، باستان‌شناس آلمانی مورد بررسی و گمانه زنی باستان شناختی قرار گرفت.
آثار تاریخی > تپه سراب (گنبدک)

مقالهٔ اصلی: تپه سراب (گنبدک)
تپه سرآب با قدمت ۱۰۰۰۰ ساله، قدیمی‌ترین سکونتگاه انسان در استان چهارمحال و بختیاری و مهمترین سایت نوسنگی در زاگرس جنوبی می‌باشد. این تپه باستانی مربوط به دوران پیش از تاریخ در ایران باستان است. این اثر در تاریخ ۹ آذر ۱۳۸۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۷۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
آثار تاریخی > مسجد جامع محب علی بیگ

مقالهٔ اصلی: مسجد جامع محب علی بیگ
بنای اولیه این مسجد قبل از دوره تیموری پایه‌گذاری شده‌است و در دوره افشار در سنه ۱۱۵۱ ه‍.ق مورد بازسازی قرار گرفته‌است و متعاقب آن در سنه ۱۳۱۸ ه‍.ق مورد بازسازی اساسی با مصالح آجر قرار گرفته‌است. این مسجد در تاریخ ۱۶ شهریور ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این مسجد دارای دو شبستان بهاره و زمستانه است و رواق شرقی آن دارای شبستان ستوندار سنگی بوده و کاربندی‌های سقف و آجر کاری‌های آن از ویژگی‌های معماری این مسجد محسوب می‌شود.
آثار تاریخی > سنگ آسیاب تیموری

این سنگ متعلق به دوره تیموری می‌باشد و در حال حاضر در موزه سنگ چالشتر نگهداری می‌شود.
آثار تاریخی > سنگ عصار خانه قدیمی

سنگ عصار خانه باقی مانده از عصار خانه تخریب شده شهر کیان در حال حاضر در موزه مردم‌شناسی این شهر نگهداری می‌شود. عصارخانه‌ها کارگاه‌هایی بودند که گذشتگان در آنها از دانه‌های گیاهان روغنی، روغن می‌گرفتند.
مشاهیر

محب علی بیگ
از سرداران بزرگ نادر شاه بود که پس از سرکوب کردن عصیان علیمراد بختیاری توسط نادر شاه، از طرف وی به عنوان حاکم منطقه چهارمحال انتخاب شد و شهرکیان هم به عنوان مرکز حکومت چهارمحال برگزیده شد.
محبعلی بیگ از رؤسای طایفه قلچه‌ای از طوایف ترکمان و در زمان نهضت اردوی خدیو کشورستان اعنی مرزبان کامکار مرحوم مغفور نادرشاه افشار به دارالسلطنه اصفهان به صوابدید امنای دولت، پای حکومت در زره چهارمحال گذاشته و به واسطه طول زمان و اعتدال هوا و میل به صحبت همدمان در قریه مشهور به شهرک ساکن و مقیم گشته، الحق امیری بود با ثروت و دولت و صاحب شمشیر در کمال هیبت و صولت.
خان(خانم کوچک تاج‌الدوله)
ماه‌طلعت، نخستین زن ادیب چهارمحال است. ایشان فرزند محمد بیگ و نوهٔ محبعلی بیگ(سردار بزرگ نادرشاه)، ملقب به «خانم کوچک تاج الدوله» و متخلص به «خان» است.
عمان سامانی صاحب کتاب «مخزن الدرر» در شرح حال وی چنین می‌نویسد:
«خان مخدره‌ای بوده فصاحت و بلاغت توامان و مصدره اعجوبه و نادره نسوان زمان».
لطیف خان فروزنده شهرکی
لطیف خان فروزنده شهرکی فرزند حاجی علیخان شهرکی از جوانان روشنفکر منطقه که در کشاکش جنگ‌های مشروطه رشادت‌ها به خرج داد اما با به انحراف کشیده شدن انقلاب مشروطه به یاری رجال برجسته قرای چهارمحال بر علیه ظلم خوانین بختیاری قیام نمود و رهبری این قیام را برعهده گرفت. وی در دی ماه ۱۳۰۶ شمسی در سن ۳۶ سالگی در پی توطئه حکام منطقه، مسموم و کشته شد.
عبدالله خان خدابنده شهرکی
عبدالله خان خدابنده شهرکی(فرزند نورالله بیگ) از مردان شجاع و فعال بود که در جنگ جهانی اول با جمع زیادی از ایرانیان به خاک عثمانی مهاجرت و پس از سه سال توقف دراستانبول و رفع مخاطرات به ایران مراجعت نمود و دنباله اقدامات و خدمات ملی را با سایر هموطنان ادامه داد. در موقع اقتدار خوانین بختیاری و جنبش مشروطیت نیز از آزادیخواهان فعال محسوب می‌شد و سال‌ها به سبب کسالت پا که در جنگ تیر خورده بود از مأموریت‌های خارج معاف بود. در سال ۱۳۰۴ شمسی و سلطنت پهلوی، در نتیجه اذیت و آزار خوانین، جنبش ملی اهالی چهارمحال به عمل آمده و او به همراه آزادی خواهان و نمایندگان مردم به طرف تهران حرکت و شبانه روز فعالیت‌های دامنه‌داری را برای خاتمه دادن به حکمرانی خوانین چهارمحال تا نتیجه نهایی ادامه داد. در سال ۱۳۴۲ شمسی قلعه محل سکونت خویش را افتخارا جهت تأسیس مدرسه دولتی مهرگان به اداره فرهنگ واگذارنمود.
ملا علی دانش شهرکی
ملا علی دانش شهرکی، یکی از اعضای هسته اولیه بنیان‌گذاران آموزش و پرورش نوین چهارمحال بود.
نبی‌الله خان خدابنده شهرکی
نبی الله خان فرزند هدایت الله خان که در کشاکش جنگ‌های مشروطه رشادتها به خرج داد و ملقب به شجاع نظام گردید. وی از اعضای اصلی قیام اتحادیه چهارمحال بود.
حاج مختار آزاد
حاج مختار آزاد از کاروان داران و همچنین صاحب و بنیان گذار کاروانسرای «کوت سد صالح اهواز» بود که افراد بسیار زیادی را از اصفهان و چهارمحال به سفر حج رهنمود کرد و در طی انقلاب مشروطه در اهواز به مخالفت با انگلیس و شیخ خزعل برآمد که در طی این مخالفت نوه خود حسین خان آزاد به شهادت رسید و رشادت های زیادی از خود به یادگار گذاشت.
نگارخانه

کتیبه تاریخ بازسازی مسجد جامع کیان
امامزاده شاهزاده عزیزالله شهرکیان
یک گندم‌زار در حاشیهٔ شهرکیان
تغییرات جمعیت شهر کیان
نمای شهر کیان از پارک قزل حصار

سنگ آسیاب متعلق شهر کیان - دوره تیموری
سنگ عصارخانه قدیمی شهر کیان
کاروانسرای کوت صالح اهواز
الدورادو، اکلاهما

مکان
| Eldorado, Oklahoma | Eldorado, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Eldorado, Oklahoma: Location of Eldorado, Oklahoma
مختصات: ۳۴°۲۸′۲۱″ شمالی ۹۹°۳۸′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۷۲۵۰°شمالی ۹۹٫۶۴۹۴۴°غربی﻿ / 34.47250; -99.64944: مختصات: ۳۴°۲۸′۲۱″ شمالی ۹۹°۳۸′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۴۷۲۵۰°شمالی ۹۹٫۶۴۹۴۴°غربی﻿ / 34.47250; -99.64944
State: اکلاهما
شهرستان: Jackson
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۴۵۳ فوت (۴۴۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۴۶
 • تراکم: ۵۶۰/مایل مربع (۲۲۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73537
کد منطقه: 580
FIPS code: 40-23350
GNIS feature ID: 1092519
الدورادو(به انگلیسی: Eldorado) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴۶ نفر بوده‌است.
کلنگ‌سانان

| کلنگ‌سانان محدودهٔ زمانی: پالئوسن – هولوسن، ۶۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | کلنگ‌سانان محدودهٔ زمانی: پالئوسن – هولوسن، ۶۰ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
درنای تاج‌دار خاکستری، Balearica regulorum: درنای تاج‌دار خاکستری، Balearica regulorum
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
کلاد:: کلنگ‌ریختان
راسته:: کلنگ‌سانان Bonaparte, 1854
خانواده‌ها: خانواده‌ها
 متن را ببینید.:  متن را ببینید.
پراکندگی جهانی درناها و وابستگان: پراکندگی جهانی درناها و وابستگان
کُلنگ‌سانان یا درناسانان (به لاتین: Gruiformes)، یک راسته که شامل تعداد قابل توجهی از خانواده‌های پرندگان زنده و منقرض‌شده، با تنوع جغرافیایی گسترده‌است.
یلوه‌ها یکی از رایج‌ترین کلنگ‌سانان هستند
واژه‌شناسی

در پرندگانی که در نام علمی آن‌ها، از ترکیب‌های واژهٔ "Grus" استفاده شده‌است، در نام فارسی آنها نیز ترکیب‌های واژهٔ "کُلنگ" به کار می‌رود، مانند کلاد «کلنگ‌مانندان» (Gruae)، کلاد «کلنگ‌ریختان» (Gruimorphae)، راستهٔ «کلنگ‌سانان» (Gruiformes)، بالاخانوادهٔ «کلنگ‌واران» (Gruoidea)، خانوادهٔ «کلنگان» (Gruidae) و سردهٔ «کلنگ‌ها» (Grus). «کُلنگ» واژه از زبان پهلوی برای نامیدن این گروه از پرندگان است که در کتاب "بندهش" نیز به آن اشاره شده بود. تا یک سدهٔ گذشته، نام کلنگ در شعرهای شاعران ایران‌زمین، فرهنگ‌های فارسی و کتاب‌های عمومی نیز به کار می‌رفت. نام سنتی آن در بسیاری از گویش‌های ایران "قُلِنگ" است و گاهی به نام "قطار کُلَنگ" یا "غازقُلِنگ" نیز یاد می‌شود. نام این راسته در زبان پشتو، «کلنگ ډوله مرغان» است. نام این پرنده در زبان کردی، قوڵینگ (قوڵه‌نگ، قوڵنگ، قورنگ، قورینگ است. همچنین "کلنگ (کامپایلر)" نام یک برنامه نرم‌افزاری با نماد پرنده‌ای افسانه‌ای است. در انگلیسی واژهٔ Crane هم به معنی «درنا» و هم به معنی «جرثقیل» است.
رده‌بندی

به‌طور سنتی، تعدادی از خانواده‌های پرندگان کنارآبزی و خشکی‌زی که به نظر نمی‌رسید متعلق به هیچ راسته دیگری باشند، با هم به عنوان کلنگ‌سانان طبقه‌بندی می‌شوند. اینها شامل ۱۴ گونه از درناهای بزرگ، حدود ۱۴۵ گونه از یلوه‌های کوچک‌تر crakes و یلوه، و همچنین تنوعی از خانواده شامل ۱–۳ گونه، مانند باله‌پنجگان از limpkin، یا Psophiidae می‌شوند. پرندگان دیگر را بیشتر به این ترتیب قرار داده‌اند که نمی‌توانستند بدون ضرورت در جایی دیگر قرار دهند. این باعث شده‌است که راسته کلنگ‌سانان بدون آپومورفی‌های متمایز گسترده شده‌است. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که "کلنگ‌سانان عجیب و غریب" تنها با درجه ضعیفی با درناها و یلوه‌ها و خویشاوندان آنها ("هسته کلنگ‌سانان") مرتبط هستند.
در میان پرندگانی که به‌طور سنتی به عنوان کلنگ‌سانان طبقه‌بندی می‌شوند، تنها دو کلاد بالاخانواده (گروه‌های طبیعی) وجود دارد. یلوه‌ها (یلوگان)، دم‌کرکیان (دم‌کرکیان)، باله‌پنجگان و آفتاب‌کشیم‌ها، تیشه‌نوک‌ها، ترومپت‌زن‌ها (Psophiidae), limpkin Aramida)، و درناها (کلنگان) ترکیب‌کننده زیرراسته کلنگ‌سانیان و «هسته کلنگ‌سانان» نامیده می‌شوند. اینها تنها کلنگ‌سانان راستین هستند. زیرراسته Eurypygae شامل کاگو و آفتاب‌بوتیماران است. اینها حتی از دور نیز با زیرراسته کلنگ‌سانیان Grues مرتبط نیستند. خانواده‌های یلوه‌زمینیان (یلوه زمینی)، بلدرچین بوته‌ایان (بلدرچین بوته‌ای)، دشتگردان استرالیا (دشت‌گرد)، کاکل‌پیشانیان (کاکل‌پیشانی) و هوبره‌ها (هوبره) هر کدام دودمان متمایز و نامربوط هستند. بسیاری از خانواده‌هایی که فقط از روی فسیل‌ها شناخته شده‌اند، به کلنگ‌سانان منسوب شده‌اند، به عنوان مثال، Ergilornithidae, Phorusrhacidae, Messelornithidae, Eogruidae, Idiornithidae, Bathornithidae، فقط چند مورد نام‌برده هستند (به زیر مراجعه کنید). اگرچه برخی از اینها به‌طور سطحی «شبیه درنا» هستند و این احتمال وجود دارد که برخی حتی ممکن است به خانواده‌های موجودی که به‌طور سنتی در کلنگ‌سانان گنجانده شده‌اند مرتبط باشند، هیچ خانواده کاملاً منقرض‌شده‌ای وجود ندارد که بتوان با اطمینان به «هسته کلنگ‌سانان» نسبت داد.
کاگو و آفتاب‌بوتیمارها نزدیک‌ترین خویشاوندان یکدیگر هستند. پیشنهاد شده بود (Cracraft 2001) که آن‌ها و adzebills اخیراً منقرض‌شده (خانواده Aptornithidae) از نیوزلند یک دودمان متمایز Gondwanan را تشکیل می‌دهند. با این حال، اعتقاد بر این است که آفتاب‌بوتیمارها و کاگوها مدت‌ها پس از فروپاشی گوندوانا از یکدیگر جدا شده‌اند و adzebills در واقع اعضای گروه کلنگ‌سانان هستند (Houde et al. 1997, Houde 2009). کاکل‌پیشانی و هوبره به نمایندگی از دودمان متمایزی در نوپرندگان آبزی هستند.
پرچم پرتغال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام: Bandeira das Quinas (پرچم پنج سپر)، Bandeira Verde-Rubra (پرچم سبز-سرخ)
کاربرد: پرچم زمینی و دریایی ملی
تناسب: ۲:۳
پذیرفته‌شده: ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱
طرح: یک مستطیل ۲ به ۳ که از دو نوار عمودی سبز و سرخ همراه با نشان ملی کوچک شده پرتغال که روی مرز میان دو رنگ ترسیم شده‌است.
 :  
گونه دیگر از پرچم پرتغال: گونه دیگر از پرچم پرتغال
کاربرد: پرچم دریایی شهروندی
تناسب: ۱۲:۱۳
پذیرفته‌شده: ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱
طرح: مثل پرچم بالاست با این تفاوت که مساحت دو قسمت رنگی مساوی است و نشان ملی پرتغال در اندازه بزرگتر است همراه یک نوار سفید حاوی شعار زیر:  "Esta é a ditosa pátria minha amada" ("این میهن سعادتمند محبوب من است"), taken from Os Lusíadas, III, 21, v. 1
 :  
پرچم پرتغال برای اولین بار در ۰۱۹۱۱−۰۶−۳۰ ۳۰ ژوئن ۱۹۱۱ به رسمیت شناخته شد. به‌عنوان پرچم غیر نظامی و پرچم استان و نشان ملی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای ترکیب رنگ سبز و قرمز عمودی با نشان زرد رنگ در وسط می‌باشد.
نوارهای قرمز و سبز روی پرچم پرتغال در گذشته  به مسائل سیاسی ارتباط داشتند ، اما در حال حاضر این رنگها بیانگر امید و همچنین نشاندهنده خونهایی است که در دفاع از کشور ریخته شده است.
نشان ملی کشور پرتغال به صورت کروی شکل می باشد و نمایانگر ابزاری است که ملوانان پرتغالی در عصر اکتشافات استفاده می کردند. سپر پرتغالی نیز بخشی از نشان ملی کشور پرتغال می باشد وجزئی جدایی ناپذیر از پرچم این کشور در طول تاریخ بوده است. پنج عدد سپر آبی رنگ کوچک نیز بخشی از نشان ملی میباشند که در واقع نشاندهنده پنج زخم مسیح میباشد،همچنین این نشان دارای هفت قلعه است که  نشان دهنده پیروزی پرتغال بر دشمنان در زمان آفونسو سوم (Afonso III) در دهه 1200 می باشند.
امیر ابارشی

امیر اَبارِشی بازیکن اسبق باشگاه استقلال تهران (تاج تهران) متولد سال۱۳۱۶
سابقه بازی با پیراهن باشگاه فوتبال تهران جوان، باشگاه فوتبال شعاع تهران، باشگاه فوتبال تاج تهران(۱۳۴۱ تا ۱۳۴۶) و پس از آن به باشگاه فوتبال برق تهران رفت،
در دوران فوتبالی خود با بزرگان تاریخ فوتبال ایران از جمله حشمت اله مهاجرانی، پرویز قلیچ خانی، همایون بهزادی، پرویز ابوطالب، حسن حبیبی، ناصر ابراهیمی، اصغر شرفی و … هم تیمی بوده است.
شاخه خلق افغانستان

شاخه خلق (ت.ت. 'توده'  یا 'مردم') یکی از شاخه‌های حزب دموکراتیک خلق افغانستان بود. رهبران دفاکتو آن نورمحمد تره‌کی (۱۹۶۷-۱۹۷۹) و حفیظ‌الله امین (۱۹۷۹) بودند همچنین نام روزنامه چپ‌گرای چاپ شده توسط همین جنبش بود. شاخه خلق درسال ۱۹۶۷ پس از انشعاب حزب به دلیل نارضایتی شدید از شاخه رقیب شاخه پرچم که استراتژی انقلابی متفاوتی داشت، تشکیل شد.
| شاخه خلق | شاخه خلق |
| --- | --- |
رهبر: نورمحمد تره‌کی (۱۹۶۵–۱۹۷۹) حفیظ‌الله امین (۱۹۷۹)
بنیان‌گذار: نورمحمد تره‌کی
بنیان‌گذاری: ۱ ژانویه ۱۹۶۵
انحلال و برچینش: ۲۷ دسامبر ۱۹۷۹
روزنامه: خلق (۱۹۶۶)
نیرو‌های مسلح: سارندوی (دفاکتو)
مرام سیاسی: کمونیسم مارکسیسم-لنینیسم ملی‌گرایی پشتون بازپیوندخواهی پشتون پشتون‌سازی ملی‌گرایی چپ گرایش‌ها: استالینیسم
طیف سیاسی: چپ تندرو
سیاست در افغانستان حزب‌ها انتخابات: سیاست در افغانستان حزب‌ها انتخابات
این گروه عمدتاً از پشتون‌های روستایی، به‌ویژه از منطقه پکتیا بزرگ در افغانستان تشکیل شده بود. رهبران آن رویکرد سازماندهی توده‌ای را ترجیح دادند و از مبارزه طبقاتی برای سرنگونی نظام برای ایجاد تغییرات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حمایت کردند. آنها بر جمهوری دموکراتیک افغانستان که در نتیجه انقلاب ثور درسال ۱۹۷۸ میلادی شکل گرفت، حکومت کردند. خلقی‌ها اصلاحات اساسی را انجام دادند و سرکوب وحشیانه مخالفان را انجام دادند و افغانستان را به یک دولت پلیسی که توسط سازمان خاد اداره می شد، انجام دادند. سرکوب‌های خلقی شورش بخش‌های اقلیت‌های مذهبی و قومی حاضر در جامعه افغانستان را تشویق کرد که باعث شد افراد بیشتری به احزاب اسلام‌گرای تبعیدی در پاکستان بپیوندند. پس از مداخله نظامی شوروی در دسامبر ۱۹۷۹ میلادی که حفیظ‌الله امین را سرنگون کرد، حکومت شاخه خلق پایان یافت.
تاریخ سیاسی نخستین

حزب دموکراتیک خلق افغانستان نخستین کنگره خود را در ۱ ژانویه ۱۹۶۵ برگزار کرد. بیست و هفت مرد در خانه نورمحمد تره‌کی در کابل گردهم آمدند و نورمحمد تره‌کی را دبیرکل حزب دموکراتیک خلق افغانستان و ببرک کارمل را به عنوان معاون دبیرکل انتخاب کردند و یک کمیته مرکزی یا (دفتر سیاسی) پنج نفره را انتخاب کردند.
سرانجام، حفیظ‌الله امین تنها عضو خلقی حزب دموکراتیک خلق بود که درسال ۱۹۶۹ میلادی به پارلمان راه یافت.
تاریخ سیاسی نخستین > جدایی خلق و پرچم

حزب توسط رقابت های داخلی تلخ و گاه خشن تضعیف شد. شاخه خلق بیشتر قبیله‌ای بود، در حالی که پرچم ها در میان جمعیت شهری و طبقات متوسط ​​از حمایت بیشتری برخوردار بودند. به ویژه در سطح ایدئولوژیک، کارمل و تره‌کی در برداشت خود از پتانسیل انقلابی افغانستان متفاوت بودند:
تره‌کی معتقد بود که انقلاب را می توان به شیوه کلاسیک لنینیسم با ایجاد یک کاملاً منضبط طبقه کارگر حزب به دست آورد.
کارمل احساس می‌کرد که افغانستان برای استراتژی لنینیستی بیش از حد توسعه نیافته است و برای نزدیکتر کردن کشور به انقلاب سوسیالیستی باید جبهه دمکراتیک ملی نیروهای میهن پرست و امپریالیسم‌ستیزی پرورش داده شود.
این روزنامه به ویژه در میان دانشجویان بسیار موفق بود. چاپ اول آن ۲۰٫۰۰۰ نسخه فروخته شد و نسخه های بعدی حدود ۱۰٫۰۰۰ نسخه بود (در مجموع فقط شش نسخه وجود داشت). در ۲۳ مه ۱۹۶۶، مقامات خلق را به بهانه ضد اسلامی بودن، ضد مشروطه بودن و ضد سلطنتی بستند. فراکسیون کارمل هفته نامه پرچم را تأسیس کرد که او بین مارس ۱۹۶۸ تا ژوئیه ۱۹۶۹ منتشر می‌کرد. پرچم در ژوئن ۱۹۶۹ در آستانه انتخابات پارلمانی تعطیل شد.
تاریخ سیاسی نخستین > دولت خلق (آوریل ۱۹۷۸ - دسامبر ۱۹۷۹)

در ابتدا، حکومت انقلابی خلق دوره‌ای از پذیرش مردم افغانستان را پشت سر گذاشت که بخشی از آن به دلیل برنامه اصلاحات ارضی بود. با این حال، شکل ملایم مارکسیسم آن تا اواخر سال ۱۹۷۸ به طور فزاینده‌ای از کنترل خارج شد. و دولت به طور فزاینده‌ای صریح‌تر شد و به طور نمادین پرچم ملی را به پرچم قرمز تغییر داد.
رویکرد اولیه، معتدل و معتدل به اسلام توسط حزب دموکراتیک خلق به سرعت کنار گذاشته شد، زیرا خلقی‌ها به دنبال تحکیم قدرت خود بودند. خلق بر شورای انقلاب که قرار بود به عنوان هیئت حاکمه حکومت عمل کند، تسلط داشت. رهبری خلق کشور را با صدور یک سلسله هشت فرمان اداره کرد. آنها همه قوانین را به جز قوانین مربوط به امور مدنی و قوانین جزایی دوره محمد داوود خان به حالت تعلیق درآوردند. آنها همچنین دست به کارزار اصلاحات ارضی زدند که منجر به دستگیری و اعدام فراقانونی ده‌ها هزار نفری شد که با سیاست خلق در تشویق آموزش دختران مخالف بودند. با قرار دادن افغانستان در جاده انقلابی، شاخه خلق حزب دموکراتیک خلق، مرتجعین را به شورش برانگیخت.
دبیرکل حزب دموکراتیک خلق نورمحمد تره‌کی از تحمل هرگونه پرچمی در ارتش خودداری کرد و اصرار داشت که همه افسران به خلق وابسته باشند. تا ژوئن ۱۹۷۸ حدود ۸۰۰ پرسنل نظامی پرچمی در پاکسازی پرچمی از نیروهای مسلح خارج شدند. آنها این کار را با حذف اپوزیسیون و حذف هرگونه محدودیت ایجاد شده توسط پرچمی ها انجام دادند. حفیظ‌الله امین در مارس ۱۹۷۹ ریاست شورای وزیران (نخست وزیر) را بر عهده گرفت و منصب فیلد مارشال را حفظ کرد و معاون شورای عالی دفاع شد. نورمحمد تره‌کی منشی عمومی حزب دموکراتیک خلق، رئیس شورای انقلاب و کنترل ارتش را برعهده داشت، اگرچه اکنون بنا بر گزارش‌ها او زمان زیادی را در قصر سلطنتی که به کاخ سلطنتی تغییر نام داده بود اختصاص داد. رویدادها همچنین باعث ایجاد تفرقه در بین قهرمان‌ها می‌شد. رقابت شدید میان تره‌کی و امین در درون شاخه خلق داغ شد. در سپتامبر ۱۹۷۹، پیروان تره‌کی، با همدستی شوروی، چندین بار به جان امین دست به سوءقصد زدند. تلاش نهایی نتیجه وارون داشت. قتل تره‌کی توسط امین خلقی‌ها را تقسیم کرد.  گروه‌های نظامی رقیب خلقی‌ها را بیشتر تقسیم کردند.
در اواخر اکتبر، امین یک حمله نظامی علیه شورشیان انجام داد و با پیروزی ۴۰٫۰۰۰ نفر - که اکثراً غیر جنگنده بودند - از مرز به داخل پاکستان راندند. در پایان سال ۱۹۷۹، ۴۰۰٫۰۰۰ پناهندگان افغانستانی، بیشتر در پاکستان وجود داشت. اتحاد جماهیر شوروی تلاش کرد تا رادیکالیسم خلقی‌ها را تعدیل کند، با اصرار به حضور در مساجد، گنجاندن پرچمی ها و غیر کمونیست ها در دولت، و توقف جنبش غیرمحبوب اصلاحات ارضی، بیشتر این توصیه نادیده گرفته شد. آخرین رهبر خلق، حفیظ‌الله امین، پس از اینکه نیروهای اطلاعاتی شوروی کنترل دولت را در دست گرفتند و ببرک کارمل، یک پرچمی را به جای او منصوب کردند، ترور شد.
تاریخ سیاسی نخستین > حکومت پرچم و تهاجم شوروی (دسامبر ۱۹۷۹-آوریل ۱۹۸۹)

اختلافات خلق و پرچم شروع به از بین بردن ارتش کرد زیرا رهبران خلق، از ترس اینکه پرچمی‌ها سازمان سلولی خود را در ارتش حفظ کنند، پاکسازی های گسترده پرچمی‌ها را انجام دادند. به لطف تلاش‌های امین در دهه ۱۹۷ج، ارتش افسری عمدتاً از خلقی‌ها تشکیل شد. ارتش نیز از احساسات ضد دولتی مصون نبود، سربازان شروع به فرار و شورش کردند. هرات محل یک قیام در مارس ۱۹۷۹ بود که در آن بخشی از پادگان نظامی شهر به آن پیوستند. شورشیان شهروندان شوروی و همچنین خلقی ها را سلاخی کردند.
پاکسازی پرچمی ها نیروهای نظامی را چنان تحت سلطه خلقی‌ها قرار داده بود که شوراها چاره ای جز تکیه بر افسران خلقی برای بازسازی ارتش نداشتند. افسران و مردان خلق نسبت به رفتار ترجیحی رژیم تحت سلطه پرچم با رقبای پرچم ابراز تلخی کردند. خلقی‌های ناراضی اغلب به مجاهدین کمک می کردند. خلقی‌ها در نیروهای مسلح اغلب افسران پرچمی خود را به استفاده از آنها به عنوان خوراک توپ متهم می کردند و از معافیت مردان جوان پرچمی از خدمت سربازی اجباری شکایت می کردند. نمایش این امر این بود که درسال ۱۹۸۰، در رژه نظامی آوریل که انقلاب ثور را جشن می‌گرفت، بسیاری از تانک‌ها به جای پرچم ملی جدید که توسط ببرک کارمل به تصویب رسید، پرچم سرخ خلق را به نمایش گذاشتند.
همچنین بین وفاداران تره‌کی و امین اختلافات بیشتری در درون خلق وجود داشت. اسدالله سروری و سیدمحمد گلابزوی بخشی از گروه طرفدار تره‌کی بودند که خود را «خلقیان اصولگرا» می نامیدند. آنها چندین بار با دولت کرمل درگیر شدند.
شاخه خلق (۱۹۸۹–اکنون) > دولت محمد نجیب‌اللّٰه (۱۹۸۶–۱۹۹۲)

پس از خروج چهلمین ارتش شوروی از کشور، دبیرکل حزب دموکراتیک و رئیس جمهور محمد نجیب الله به میزان کمتری از همان آسیبی که کارمل در زمان منصوب شدن به عنوان دبیرکل حزب دموکراتیک از سوی شوراها داشت، رنج می‌برد. این واقعیت را با شدت مقاومت در برابر انتصاب نجیب الله در شاخه پرچم نشان داد. این انشعاب ادامه یافت و نجیب الله رهبر حزب دموکراتیک خلق را مجبور کرد که سیاست خود را بین هر چیزی که پرچم حمایت می‌کند و اتحادهایی که می‌توانست از خلقی‌ها به دست آورد، قرار دهد.
در دسامبر ۱۹۸۹ میلادی، ۱۲۷ افسر ارتش خلقی به دلیل تلاش برای کودتا دستگیر شدند. بیست و هفت افسر فرار کردند و بعداً در یک کنفرانس مطبوعاتی با گلبدین حکمتیار در پیشاور حاضر شدند.  بچه‌گل وفادار وزیر سابق امور قبایل و حسن شرق وزیر هوانوردی ملکی از جمله توطئه کنندگان بودند. در مارس ۱۹۹۰ میلادی، یک بار دیگر رهبر مجاهدین گلبدین حکمتیار در یک کودتا همکاری کرد، این بار به رهبری خلق وزیر دفاع شهنواز تنی. تنی ظاهراً از سوی آن دسته از خلقی‌های مهم که در سیاسی باقی مانده بودند، به ترتیب، اسدالله سروری و محمد گلابزوی، فرستادگان کشورشان در عدن و مسکو نیز حمایت می‌شدند. گفته می‌شود که آنها ارتباط نزدیکی با کودتا و ژنرال تنی داشتند. با این حال، تنی هیچ کنترل مستقیمی بر نیروهای داخل کابل نداشت. این طرح به دلیل ارتباطات معیوب اجرا نشد و شکست خورد.  سروری و گلابزوی هر دو بلافاصله از حزب اخراج شدند.
شاخه خلق (۱۹۸۹–اکنون) > جنگ داخلی افغانستان (۱۹۹۲–۲۰۰۱)

با این حال در پایان خلقی‌های سابق پس از فروپاشی دولت رئیس جمهور نجیب‌الله در آوریل ۱۹۹۲، یا به طالبان یا دیگر جنگ‌سالاران مجاهد پیوستند یا با آنها متحد شدند. پشتون‌های تندرو خلقی، از جمله وزیر امور داخلی راز محمد پاکتین و سپس وزیر دفاع محمداسلم وطنجار نمونه دیگری از این واقعیت این است که ژنرال تنایی (به گفته منابع دیپلماتیک غربی) یک کادر ماهر از افسران نظامی را در اختیار طالبان قرار داد. خلقی‌ها همچنین نیروی هوایی کوچک طالبان و توپخانه و تانک های نظامی را اداره می کردند.
به این ترتیب، شاخه خلق بار دیگر درگیر جنگ شد و با استفاده از خلبانان خود با جنگنده های میگ-۲۱ و سوخو آنچه از نیروی هوایی افغانستان باقی مانده بود، راندن تانک‌های شوروی و استفاده از شوروی به پرواز درآورد. خلق بدون هیچ دولت مرکزی و جنگ برای گروه‌های مختلف، تنها یک مهره در جنگ داخلی افغانستان بین ائتلاف شمال افغانستان و طالبان بود.
شاخه خلق (۱۹۸۹–اکنون) > دولت حامد کرزی (۲۰۰۲–۲۰۱۴)

پس از سقوط طالبان درسال ۲۰۰۱، حضور نیروهای آمریکایی در ولایت خوست منجر به تغییرات قابل توجهی در پویایی قدرت در منطقه شد. هنگامی که واحدهای نظامی در منطقه فعالیت می کردند، آنها به دنبال اتحاد با افراد همفکری بودند که اهداف فوری آنها را به اشتراک می گذاشتند. در یک چرخش عجیب و غریب، خلاء قدرت ایجاد شده توسط شکست طالبان به کمونیست های سابق، که زمانی دشمنان ایالات متحده در دهه ۱۹۸۰ بودند، اجازه داد تا به قدرت برسند. این افراد که به شدت ضد طالبان بودند، به متحدان ارزشمند آمریکا و شرکای ائتلاف در منطقه تبدیل شدند. این تغییر غیرمنتظره در پویایی قدرت، زمینه را برای ایجاد نیروی حفاظت خوست، یک گروه شبه نظامی که نقش مهمی در چشم انداز امنیتی ولایت خوست ایفا می کند، فراهم کرد.
دیگر خلقی‌ها پس از شکست طالبان روابط نسبتاً نزدیکی با رژیم حامد کرزی برقرار کرده بودند. جنرال ببرک شینواری، رئیس سابق بخش امور جوانان حزب دموکراتیک خلق پاکستان تحت رهبری نورمحمد تره‌کی و حفیظ‌الله امین، که در زمستان ۱۹۹۲ به پیشاور در پاکستان مهاجرت کرد. بنابراین او بعداً به عضویت «افغانستان-خلق» کمک کرد. از لویه جرگه توسط شورای بزرگان منطقه نازیان شینواری ولایت ننگرهار.
اعضای برجسته

حفیظ‌الله امین
شهنواز تنی
نورمحمد تره‌کی
محمداسلم وطنجار
سیدمحمد گلابزوی
اسدالله سروری
گونه‌ای از پرچم جمهوری دموکراتیک افغانستان ظاهراً حفیظ‌الله امین در جریان مبارزات انتخاباتی اسلامی‌سازی از آن استفاده کرده است
درسال ۱۹۹۰ میلادی حزب دموکراتیک خلق افغانستان به حزب وطن تبدیل شد.
سارا و آیدا

| سارا و آیدا | سارا و آیدا |
| --- | --- |
کارگردان: مازیار میری
تهیه‌کننده: مازیار میری
نویسنده: امیر عربی
بازیگران: غزل شاکری پگاه آهنگرانیمصطفی زمانیسعید چنگیزیانتینا پاکروان
موسیقی: پیمان یزدانیان
فیلم‌بردار: حسین جعفریان
تدوین‌گر: احمد مرادپور
توزیع‌کننده: فیلمیران
تاریخ‌های انتشار: ۱۸ مرداد ۱۳۹۶
مدت زمان: ۸۶ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۲٬۶۳۱٬۲۴۳٬۰۰۰ تومان
سارا و آیدا فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مازیار میری و نویسندگی امیر عربی، محصول سال ۱۳۹۵ است و در جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۵ به روی پرده رفت.
داستان

سارا و آیدا در یک شرکت اقتصادی باهم همکار هستند. مادر سارا معلمی بازنشسته است که به دلیل ضمانت چک برگشتی میثاق (فرزند دیگرش و برادر سارا) به زندان می‌افتد. در این بین سارا درصدد آزادی مادرش است. او به واسطه سعید (نامزد آیدا) که جوانی متمول است مادر را از زندان آزاد می‌کند اما درعوض با پیشنهاد سعید برای سرقت برخی از مدارک مناقصه از شرکتی که درآن کار می‌کند روبرو می‌شود…