stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاشوا فوئر
سنین جوانی و تحصیل

فوئر در واشینگتن دی سی متولد شد. او فرزند ایشتر فوئر مدیر سابق «کنیسه تاریخی ششم و اول» و آلبرت فوئر بنیانگذار و رئیس سابق «اندیشکده انستیتو آنتی تراست» آمریکا است. جاشوا کوچک‌ترین فرزند خانواده بوده و برادرانش فرانکلین سردبیر سابق مجلهٔ «نیو ریپابلیک» و جاناتان سفرن نویسنده و استاد «دانشگاه نیویورک» هستند. او در مدرسه روزانه جورج تاون تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۴ با مدرک کارشناسی در زمینه اکولوژی و زیست‌شناسی تکاملی از دانشگاه ییل فارغ‌التحصیل شد.
حرفه

در سال ۲۰۰۶، فوئر قهرمان حافظه ایالات متحده شد و با حفظ یک دستهٔ ۵۲ کارتی در ۱ دقیقه و ۴۰ ثانیه رکورد جدید کشوری، در رویداد «کارتهای سرعتی» به ثبت رساند. علاقه فوئر به مسابقات حافظه زمانی شروع شد که سال قبلش به عنوان روزنامه‌نگار در مسابقات قهرمانی حافظه ایالات متحده شرکت کرد؛ او سپس زیر نظر استاد حافظه اش، اد کوک، تمرینات حافظه خود را انجام داد. فوئر حافظه خوب خود را مدیون تکنیک کاخ حافظه و شیوه‌های دیگری مانند حفظ سه تایی کارت‌ها می‌داند و همچون دیگر قهرمانان حافظه بر این باور است که تنها می‌توان با تمرین‌های تقویت حافظه از حافظهٔ خوبی برخوردار شد. ۲۰۰۶ تنها سالی است که فوئر در مسابقات قهرمانی حافظه ایالات متحده شرکت کرد.
اولین کتاب فوئر، قدم زدن روی ماه با اینشتین، توسط پنگوئن بوکس در مارس ۲۰۱۱ منتشر شد. این کتاب دربارهٔ سفر او در سراسر جهان حافظه و تلاش برای ترسیم ظرفیت خود داشتهٔ مغز انسان برای به خاطر سپاری چیز هاست، فوئر در این کتاب به سیر آشنایی خود با مفهوم حافظه از وقتی که به عنوان یک روزنامه‌نگار وارد مسابقات حافظه شد تا سال بعدش، زمانی که خود نیز در آن شرکت کرد، می‌پردازد. او برای نگارش این کتاب مبلغ ۱٫۲ میلیون دلار پیش پرداخت دریافت کرد. اندکی بعد از انتشار این کتاب، کلمبیا پیکچرز مستندی ۵۸ دقیقه ای به اقتباس از آن ساخت این کتاب فینالیست جایزه انجمن سلطنتی وینتون در سال ۲۰۱۲ در بخش کتاب‌های علمی شد.
فوئر برای توضیح تحقیقات و مطالعاتی که در زمینهٔ حافظه انجام داده بود به کنفرانس TED دعوت شد و به مدت ۲۰ دقیقه در رابطه با مضامین حافظه و چگونگی قهرمانی خود در مسابقات آمریکا، تنها با یک سال تمرین، صحبت کرد.
بعد از آن، فوئر چند مقاله برای نیویورک تایمز، واشینگتن پست، اسلیت، ملت و نیویورکر نیز نوشت. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹، فصلنامه هنر و فرهنگ «کابینت»، ستون "Foer,A Minor History Of" را نگاشت. این ستون، پدیده‌های فرهنگی نادیده گرفته شده را با استفاده از یک جدول زمانی معرفی و بررسی می‌کرد.
فوئر همچنین علاقه‌مند به روزنامه‌نگاری حیات وحش است و مقالاتی برای نشنال جئوگرافیک نوشته‌است. فوئر در حال حاضر بر روی کتابی در مورد سفرها و تجربیات خود در تپه‌های Mbendjele اطراف کنگو کار می‌کند.
اطلس آبسکورا

جاشوا فوئر در سال ۲۰۰۹ اطلس آبسکورا، را تأسیس کرد. مأموریت این شرکت ایجاد الهام و کنجکاوی در مورد جغرافیای جهان است. فوئر همچنین یکی از نویسندگان کتاب پرفروش «#۱ اطلس آبسکورا: راهنمای کاوشگر برای شگفتی‌های پنهان جهان» به شمار می‌آید.
فعالیت‌های دیگر

فوئر چندین سازمان دیگر نیز تأسیس کرده‌است، از جمله تعدادی از سازمان‌هایی که به حفظ سنت‌های یهودیت اختصاص داده شده‌اند. در سال ۲۰۱۳، فوئر وب سایت سفاریا را با کمک برت لاک اسپایزر یکی از توسعه دهندگان گوگل تأسیس کرد، تا متن‌های اصلی یهودیت را رونویسی، ترجمه و الکترونیکی کند. از آن زمان به بعد، این وب سایت گام‌هایی در الکترونیکی کردن تلمود با تمرکز بر اتصال پیوندها به متون مرتبط با ایمان یهودی برداشته است. این سازمان اخیراً برنامه‌هایی برای ایجاد بایگانی وب سایت‌های مشابه ایجاد کرده که به حفظ متون اصلی پیرامون انقلاب آمریکا و دموکراسی ایالات متحده می‌پردازند. دیگر فعالیت فوئر سازماندهی شهر سوکا، یک نمایشگاه هنری عمومی در میدان یونیون در نیویورک است که هنرمندان و معماران را به تجسم سنت تعطیلات یهودیان در ساختن سکاک دعوت می‌کرد. یک فیلم مستند به کارگردانی جیسون هات نیز ساخته شد که تلاش‌های فوئر را برای سازماندهی این نمایشگاه، به تصویر می‌کشد. همچنین فوئر عضو هیئت مدیره بنیاد جیم جوزف برای آموزش یهودیان است. او برای این کار در سال ۲۰۱۳، از بنیاد یادبود جان سیمون گوگنهایم کمک مالی دریافت کرد. علاوه بر این، فوئر اولین انجمن آتاناسیوس کرچر را تأسیس و در سال ۲۰۰۷ تنها یک جلسه در این انجمن برگزار شد که افرادی مانند کیم پیک و سرهنگ جو کیتینگر در آن حضور داشتند.
کتاب‌شناسی

قدم زدن روی ماه با انیشتین، پنگوئن بوکس HC مارس ۲۰۱۱، شابک ۹۷۸-۱-۵۹۴۲۰-۲۲۹-۲
اطلس آبسکورا: راهنمای یک اکسپلورر برای شگفتی‌های پنهان جهان، شرکت انتشاراتی ورکمن، ۲۰۱۶، 2019 ISBN 978-1-5235-0648-4 (مشترک با دیلان توراس و الا مورتون)
جاشوا فوئر در جلسه انجمن آتاناسیوس کرچر
آفتابدر

| آفتابدر | آفتابدر |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش رودبارالموت
دهستان: الموت بالا
جمعیت: ۱۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
آفتابدر، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اهالی روستای آفتابدر تاتی است.
جمعیت

این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. امرار معاش مردمان این روستا غالبا از طریق دامداری و کشاورزی میباشد.
برهان علیت

برای قانون علیت، علیت را ببینید.
سوترای مصور علت و معلول، قرن هشتم م، ژاپن
برهان علیت (به انگلیسی: The Causal or cosmological Argument) که به نام‌های برهان علت اول، برهان سببیت و برهان کیهان‌شناختی نیز خوانده می‌شود، هم در جهت نفی وجود خدا و هم در جهت اثبات وجود خدا بکار گرفته شده‌است. برهان یادشده بر این مبناست که مجموعهٔ جهان از یک مبدأ سرچشمه می‌گیرد و در سیر تکاملی خود با وجود واسطه‌ها به سوی همان مقصد بازمی‌گردد.
تاریخچه

نخستین کسانی که به‌طور گسترده مفهوم علیت را در نوشته‌های خود مطرح کردند؛ افلاطون و ارسطو بودند. ارسطو با طرح مفهوم علت غایی، سعی کرد از علیت به عنوان برهانی برای اثبات وجود خدا بهره گیرد. همچنین دومین برهان توماس آکویناس در اثبات وجود خدا همین برهان بود. در میان معاصران نیز فردریک کاپلستون از جمله قائلان به این برهان است.
برخی فیلسوفان مسلمان مانند ملاصدرا، سهروردی، طباطبایی نیز علت غایی را علت‌العلل و غایةالغایات نامیده‌اند؛ و در اثبات خدا به آن تمسک جسته‌اند.
جزئیات برهان > تعریف دور و انواع و شرح آن‌ها > دور مصرح

برای آشنایی، مثالی گفته می‌شود. فرض کنید دو نفر می‌خواهند با هم مسابقه بدهند. حال اگر نفر اول به نفر دوم بگوید تا تو حرکت نکنی من شروع به حرکت نمی‌کنم و نفر دوم هم به نفر اول بگوید تا تو حرکت نکنی من هم حرکت نمی‌کنم، در این صورت هیچگاه این مسابقه شروع نمی‌شودو هیچ‌کدام از آن دو شروع به حرکت نمی‌کنند. به این حالت دور گفته می‌شود و آن محال است، به آن مصرح می‌گویند چون واسطه‌ای بین نفر اول و دوم وجود ندارد.
به تصریح مدافعان برهان، اگر فرض کنیم علتِ وجودی موجودی، خود او باشد؛ یعنی وجود موجود بر خود متوقف باشد، در این حالت موجود چون علت خود است، باید سابق بر خود باشد، و چون معلول خودش است، باید متأخر از خود باشد. لازمهٔ این امر اجتماع نقیضین است. بنابرین به تناقض رسیدیم و دور باطل است.
جزئیات برهان > تعریف دور و انواع و شرح آن‌ها > دور مضمر

همان تعریف مصرح است. با این تفاوت که، در مثال سه نفر وجود دارند؛ یعنی بین نفر اول و نفر دوم واسطه وجود دارد که آن نفر سوم باشد.
جزئیات برهان > تعریف تسلسل و شرح آن

برای آشنایی، مثالی زده می‌شود. در همان مثال مسابقه فرض کنید بی‌نهایت آدم وجود دارد، و هر کدام به نفر بعدی می‌گوید تا تو حرکت نکنی من حرکت نمی‌کنم، در این صورت هم مانند حالت دور مسابقه شروع نمی‌شود و هیچ‌کس حرکت نمی‌کند، این حالت هم محال است.
معنای لغوی تسلسل این است که اموری، زنجیروار، به دنبال هم واقع شوند، خواه حلقه‌های این زنجیره متناهی باشد، خواه نامتناهی، و خواه میان آن‌ها رابطهٔ علی برقرار باشد، خواه نباشد. اما در معنای فلسفی، تسلسل عبارت است از ترتُّب یک شیء بر شیء دیگر و ترتب شیء دوم بر سوم و سوم بر چهارم و به همین‌سان تا بی‌نهایت، به گونه‌ای که این اشیاء بالفعل و با هم موجود باشند، خواه از دو طرف یا از یک طرف استمرار یابد.
به باور محمد حسین طباطبایی، اگر سلسله‌ای از علت‌ها و معلول‌ها را فرض کنیم که هر یک از علت‌ها معلول علت دیگری باشد، سلسله‌ای از وابستگی‌ها خواهیم داشت و واضح است که وجود وابسته، بدون وجود مستقل تحقق نخواهد یافت. پس ناگزیر باید ورای این سلسلهٔ وابستگی‌ها وجود مستقلی باشد که همگی آن‌ها در پرتوی آن تحقق یابند؛ زیرا مجموع بی‌نهایت محتاج و وابسته هرگز غیر محتاج و مستقل نخواهد شد.
البته منظور این نیست که هر تسلسلی محال است؛ مثلاً تسلسل اعداد محال نیست. اما برای مثال بازی دومینو را در نظر بگیرید: در این بازی افتادن هر قطعه مشروط به افتادن قطعه قبل است و بنابراین اگر ما ببینیم که دومینوها در حال افتادن‌اند؛ نتیجه می‌گیریم که حتماً آغازی بوده‌است؛ زیرا اگر آغازی نبوده باشد، چگونه افتادن دومینوها قابل توضیح است. در مثال دیگر، اگر به تعداد نامحدودی دونده گفته شود فقط وقتی بدوید که نفر قبلی دوید، به نظر بدیهی می‌رسد که نتیجه بگیریم هرگز کسی نخواهد دوید.
فیلسوفان ادلهٔ متعددی برای ابطال تسلسل مطرح کرده‌اند، از جمله: برهان تطبیق، برهان آحاد و الوف، برهان قریب المأخذ به تضایف، برهان تضایف، برهان اسد و اخضر و برهان امکان شمارش
شرح برهان

تقریرهای متعددی از این برهان شده‌است که نمونه‌هایی از آن در پایین آورده شده‌است:
شرح برهان > تقریر توماس آکویناس

معروف‌ترین تقریری است که در فلسفهٔ غرب عنوان شده و فلاسفهٔ دیگر مانند فردریک کاپلستون از آن بهره برده‌اند. تصریح توماس آکویناس، وجود هر چیز در جهان به چیزهایی دیگر وابسته است که این وجود توسط آن‌ها توضیح داده می‌شود؛ اما اگر این سلسله بی‌پایان باشد، این توضیح پیوسته به تعویق می‌افتد و در نهایت هیچ‌چیز توضیح داده نخواهد شد؛ بنابراین جهان تنها هنگامی در نهایت فهمیده خواهد شد که این سلسله به وجودی ختم شود که خود به هیچ‌چیز وابسته نباشد.
شرح برهان > تقریر طباطبایی

وجود هر معلولی نسبت به علت خود، وابسته و مربوط است و علت، امر مستقلی است که موجب ایجاد معلول می‌شود (در وجود بر معلول مقدم است).
اگر علت خود نیز، معلول دیگری باشد و آن معلول نیز علتی دیگر، هر یک از علت‌ها بر معلولشان مقدم خواهند بود (سلسله‌وار).
چیزی که عین وابستگی است (منظور سلسلهٔ علت و معلول است)، جز با وجود و علت مستقل پدید نمی‌آید (علت‌العلل).
پس اگر سلسلهٔ علل تا بی‌نهایت ادامه یابد و به علت مستقل (علت‌العلل) منتهی نشود، هیچ‌یک از اجزای آن مجموعه تحقق نخواهد یافت.
بنابراین باید وجود و علتی مستقل (علت‌العلل) در رأس این سلسله قرار داشته باشد.
شرح برهان > تقریر اجمالی

هر معلولی علتی دارد و چون دور و تسلسل باطل است، علت‌العلل وجود دارد.
نقد برهان > نقدهای مطرح شده به امتناع تسلسل و دور > ادعای امکان‌پذیری تسلسل علّی

برخی مدعی شده‌اند:
نمی‌توان برهان علت اول را به‌راستی برهان نامید. به‌نظر معقول می‌رسد که امتداد سلسلهٔ علت‌ها و معلول‌ها را درآینده تا بی‌نهایت بدانیم، درست به همان وجه که بزرگ‌ترین عدد وجود ندارد؛ زیرا همواره می‌توانیم به‌هر عددی که بزرگ‌ترین فرض شده‌است، عددی بیفزائیم. اگر وجود سلسله‌ای بی‌پایان رو به آینده به هیچ عنوان محال نیست، چرا سلسلهٔ معلول‌ها و علت‌ها درگذشته تا بی‌نهایت امتداد پیدا نکند؟
در پاسخ باید گفت: بی‌نهایت را به دو قسم تقسیم کرده‌اند، بالفعل و بالقوه. آیا می‌توان تسلسل نامتناهی در اعداد طبیعی و مثبت را «بالفعل» محسوب کرد؟ خیر، زیرا یک تمامیت کامل نیست و مدام قابلیت افزایش دارد. اما تسلسل در اعداد صحیح، از نوع منفی را می‌توان یک تمامیت محسوب کرد؛ حال، ایرادی که در این مقایسه وجود دارد، این است: در تسلسل واقعی، با رابطهٔ علّی‌معلولی سروکار داریم و می‌دانیم که وجود معلول، وابسته به وجود علت است؛ اما چه کسی گفته‌است که در بین اعداد منفی نیز، رابطهٔ علّی‌معلولی و وابستگی‌وجودی را شاهد هستیم؟ آیا عددِ منفیِ یک، وجودش وابسته به عددِ منفیِ دو است؟ تبعاً چنین باوری [یعنی: وجود رابطهٔ علّی‌معلولی بین اعداد منفی] مستلزم اثبات است، و بدون‌استدلال نمی‌توان آن را مقدمه‌ای برای نقد دانست؛ جدای از اینکه وجود اعداد در خارج از ذهن، خودش نیازمند ثابت‌شدن است.
از سوی منتقدان، مطرح شده که احتمال دارد تسلسل علّی واقعاً ممکن باشد. تلاش‌هایی برای بازنویسی این برهان یا ارائهٔ یک برهان مشابه به‌گونه‌ای که این کاستی در آن نباشد، شده‌است.
زنجیره‌ای علّی شامل بی‌شمار هستِ وابسته را در نظر بگیرید. اگر کسی بپرسد «اصولاً چرا هستِ وابسته داریم» سودی نخواهد داشت اگر پاسخ داده شود «هست‌های وابسته داریم چون هست‌های وابسته دیگر سببشان شده‌اند.» زیرا پیش‌فرض این پاسخ وجود هست‌های وابسته است؛ اما این دقیقاً چیزی‌ست که ما به دنبال پاسخش بودیم. هر پاسخ رضایت‌بخش به این پرسش مجبور خواهد بود به یک هست دیگرگون -یک هست لازم و بی‌علت- دست یابد. در پاسخ ممکن است گفته شود که هریک از هست‌ها علت دارند، اما زنجیرهٔ نامتناهی هست‌ها به‌عنوان یک کل ممکن است علت نداشته باشد؛ یعنی به‌عنوان یک کل، یک هستِ بی‌علت باشد. در این صورت تا جایی که در زنجیره پیش رفته‌ایم، علت‌دار است. زنجیرهٔ کشف‌نشدهٔ باقی‌مانده به‌عنوان یک کل، بی‌علت خواهد بود. پاسخ دیگر این است که علت زنجیرهٔ نامتناهی به‌عنوان یک کل ممکن است خودش باشد.
اما در نقد این احتمال می‌توان گفت: فرضاً مجموعه‌ای نامتناهی با اعضاء ممکن‌الوجود داریم، اما محال است که خودِ مجموعه، واجب‌الوجود باشد؛ زیرا لازم می‌آید که «واجب»، محتاج «ممکن» باشد. به‌عبارت دیگر: واجب‌الوجود بالذاتی که عقلاً برای وجوبِ وجودش، نیازمند غیر نمی‌باشد، باید وجودش را وابسته به وجود تعدادی ممکن‌الوجود دانست! لذا محال است که مجموعه‌ای واجب‌الوجود، برای وجودش محتاج باشد، آن هم محتاج اعضاء ممکن‌الوجود!
بنابراین: سلسله‌ای نامتناهی از اعضاء ممکن که یک مجموعه را تشکیل داده‌اند، نمی‌توانند جمعاً ازلی باشند و این حکم عقل است.
نقد برهان > ادعای امکان‌پذیری دور علّی

همچنین ببینید: علیت معکوس و سفر در زمان
دور به‌معنای آن است که موجود علت خودش باشد.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر اول و دوم > برهانی که خود را نقض می‌کند

سخن برتراند راسل:
اگر هر چیزی باید دلیل و علتی داشته باشد، پس وجود خداوند هم باید علت و دلیل داشته باشد و اگر چیزی بتواند بدون دلیل و علت وجود پیدا کند، بحث دربارهٔ وجود خدا بی‌فایده خواهد بود، زیرا وجود طبیعت نیز بدون علت ممکن است.
سخن جان هاسپرز:
به هر حال فرض کنیم که ما بتوانیم این سؤال را که آیا جهان به عنوان یک کل علتی دارد، چنین پاسخ دهیم که علت آن خدا است. اما این سؤال که علت خدا چیست اجتناب‌ناپذیر است. بسیاری از کودکان و نوجوانان با پریشانی زیاد از والدین خود این سؤال را مطرح می‌کنند. سؤال آنان کاملاً درست است. چون ما گفته بودیم که هر چیزی علتی دارد و اگر آن سخن صحیح باشد پس خدا هم باید علت داشته باشد.
سخن نایجل واربرتون:
در این تقریر ابتدا فرض شده که هر چیزی معلول چیز دیگری است ولی آن‌گاه با بیان این که خداوند همان علت اول است خود را نقض می‌کند. هم می‌گوید که علت نامعلولی وجود ندارد و هم مدعی است که یک علت نامعلول – یعنی خدا – در کار است. برهان یادشده این پرسش را برمی‌انگیزد: و علت خدا چیست؟ چرا باید این سلسله در خدا متوقف شود؟ مگر خلاف ممکنات است که در جایی قبل‌تر؛ مثلآ با پیدایی خود جهان پایان پذیرد؟
اما هیچ‌کدام از انتقادات بالا نمی‌توانند وارد باشند، زیرا در تقریر صحیح برهان می‌گوییم:
”هر معلول/حادث/ممکن‌الوجودی دارای علت است. ”
نه آنکه بگوییم: «هرچیزی دارای علت است.»
بنابراین با جداشدن خداوند از این قاعدهٔ معلولیّت، برهان نقض نمی‌شود و اساس برهان نیز، مبنی بر «علت‌داشتنِ هرچیزی» نیست.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر اول و دوم > امتناع امکان معرفت پیشینی ترکیبی

دیدگاه عام فیلسوفان تجربه‌گرا این است که صدق قضایای منطقی و ریاضی، به علت تحلیلی و پیشینی بودن آن‌ها و صدق قضایای بیانگر وقایع خارجی، به خاطر ترکیبی و پسینی بودن آن‌هاست؛ و معرفت پیشینی ترکیبی محال است.
به عبارت دیگر، از آنجا که سالب گزاره هر چیزی علتی دارد با حدهایش تناقض ندارد؛ صدق آن در گرو مشاهده است.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر سوم > باقی‌ماندن مسئله

پیش از داوری دربارهٔ گزارهٔ هر معلولی علتی دارد، باید معنای دقیق معلول و علت را بدانیم. از آنجا که معلول را می‌توان به چیزی که دارای علت است تعریف کرد، گزارهٔ هر معلولی علتی دارد نیز همان‌گونه است.
پرسش اساسی این است که آیا علت در گزارهٔ هر معلولی علتی دارد؛ تامه است یا ناقصه.
اگر تامه است؛ پس برهان علیت باطل است؛ زیرا حکم برهان اثبات این مدعاست، و نمی‌توان آن را جز مفروضات ذکر کرد.
اگر ناقصه است؛ پس برهان علیت از توجیه علت نداشتن خدا قاصر خواهد بود، زیرا سلسلهٔ علل ناقصه، هر چه به عقب‌تر رویم، به علت ناقصه‌ای دیگر می‌رسد؛ یعنی نمی‌توانیم مسئله را این‌گونه توضیح دهیم که دلیل علت نداشتن خدا، علت تامه بودن اوست؛ زیرا در این صورت، وجود علت تامه را پیشاپیش مفروض گرفته‌ایم، در حالی که وجود علت تامه حکم ماست.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر سوم > نقد برهان توسط برگسون

هنری برگسون (به انگلیسی: Bergson)، فیلسوف فرانسوی، مدعی بود که واقعیت نهایی یا زندگی توسط ترتیب‌های دقیق علی محدود نشده‌است؛ بلکه یک پروسهٔ رشد است که در آن پیش‌بینی‌ناپذیرها، و در نتیجه بی علت‌ها، پیوسته اتفاق می‌افتند. هیچ تکرار دقیقی هم‌زمان اتفاق نمی‌افتد؛ و جایی که تکراری نباشد، علتی نیست، زیرا علت یعنی این‌که انتِسِدِنت (پیش‌آمد) مکرراً به نتیجهٔ یکسان بینجامد.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر سوم > علیت در یک جهان بی‌زمان منطقا پذیرفتنی نیست

همچنین ببینید: برهان ناسازگاری صفات الهی
به تصریح جان سوا:
اگر جهان علت رخداد چیزهاست، علت آن علت چیست؟ هیچ‌کس/هیچ‌چیز. این منطقا پذیرفتنی است.
علت آن علت کی روی داده‌است؟ تنها پاسخ منطقاً پذیرفتنی «هیچ‌وقت» خواهد بود؛ زیرا اگر علت جهان در یک زمان خاص روی داده باشد، آن جهان بی‌زمان نخواهد بود.
پاسخ این مسئله در علت قرار دادن خدا برای آن علت نهفته‌است؛ زیرا در آن صورت ما باید همان پرسش را دربارهٔ خدا بپرسیم. پس ما باید درک کنیم که تنها توضیح منطقی این است که علت و اثر «نمودهای حواس» هستند که انسان‌ها به عنوان موجودات محدود در زمان و مکان تجربه می‌کنند، اما از نظر یک مرجع بی‌زمان هیچ‌چیز واقعاً اتفاق نمی‌افتد، پس آن جهان خالی از علت و در نتیجه اثر است. آن جهان فقط وجود دارد.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر سوم > ردیه جوادی آملی بر برهان علیت

به باور عبدالله جوادی آملی برهانی مستقل بر اساس قاعده علیت نمی‌توان برای اثبات خدا ترتیب داد، زیرا قاعدهٔ علیت قانونی در کنار قوانین دیگر نیست، بلکه زیربنای هر برهان و اثبات دیگر و بلکه زیربنای فلسفه و اساس اندیشه‌ورزی است.
بر این اساس، قاعدهٔ علیت نه اثباتش ممکن است و نه انکار آن، چرا که هر استدلالی در گرو پذیرش علیت مقدمات برای نتیجه است.
نقدهای مطرح‌شده بر قاعده علیت > نقد قاعده علیت در تقریر سوم > آیا علیت جهان‌شمول است؟

برخی فیزیک‌دانان احساس می‌کنند توسعهٔ قوانین ترمودینامیک در قرن نوزدهم و فیزیک کوانتومی در قرن بیستم توضیح علمی برهان علیت را تا حدودی تضعیف کرده‌است. میچیو کاکو در کتابش ابرفضا مستقیماً به برهان علیت اشاره می‌کند و می‌گوید که این برهان توسط قانون پایستگی انرژی و قوانین حاکم بر فیزیک مولکولی رد می‌شود.
او دراین‌باره مثالی می‌زند:
مولکول‌های گازی می‌توانند درون ظرفی که در آن قرار می‌گیرند، آزادانه حرکت کنند بدون نیاز به کسی یا چیزی که آن‌ها را به حرکت درآورد.
پل دیراک، در کتاب مکانیک کوانتومی می‌نویسد:
علیت فقط در مورد سیستمی که مختل نشده‌است، حکم فرماست. اگر سیستمی کوچک باشد ما نمی‌توانیم آن را مشاهده کنیم، مگر آن‌که اختلالی جدی ایجاد کنیم و بنابرین نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که یک رابطهٔ علی بین مشاهداتمان بیابیم. بااین‌حال علیت هنوز در مورد سیستم‌های غیر مختل اعتبار دارد.
نظریهٔ مهبانگ بیان می‌کند که انفجار بزرگ، موقعیت پیدایش توامان فضا و زمان بوده‌است. در این‌صورت پرسش «چه چیزی قبل از جهان بوده‌است؟» هیچ معنایی نخواهد داشت؛ مفهوم «قبل» با در نظر گرفتن موقعیت بدون زمان بی‌معنا می‌شود.
برهان علیت ضد وجود خدا > تقریر نخست

جهان هستی، یک سریِ نامحدود یا ازلی از علت‌ها و معلول‌های فیزیکی است.
یک سریِ نامحدود نمی‌تواند هستی‌بخش یا «علت بی‌علتِ اولیه» داشته باشد.
بنابراین جهان هستی نمی‌تواند هستی‌بخش یا «علت بی‌علتِ اولیه» داشته باشد.
۴- بنابراین نمی‌تواند خدایی وجود داشته باشد.
نقد برهان
فرض باطل (۱) :در این برهان فرض بر این است که جهان یک سری نامحدود از علت و معلول‌های فیزیکی است؛ درحالی‌که جهان یک سلسله محدود از رویدادهایی است که که به بیگ بنگ ختم می‌شوند.
تقریر باطل (۲): یک سری نامحدود، خود به عنوان کل یک موجود است که تحقق خارجی آن بی‌نیاز از علت نیست. مگر اینکه بگوییم علت آن سری نامحدود خود سلسله است، و این تعریف از «سری نامتناهی که علت خودش است» تعریفی مشابه افرادی چون اسپینوزا از خدا است.
بحث در مورد ماهیت علت‌العلل

حتی اگر کسی این برهان را به عنوان اثبات وجود علت‌العلل بپذیرد، بر وی معادل بودن آن علت (مثلاً مهبانگ یا چیزی دیگر) با خدا ثابت نشده‌است؛ مثلاً باید ثابت شود این علتِ نخست همه‌چیزدان، همه‌جاحاضر و توانایی‌اش نامحدود است.
برای اثبات ماهیت علت‌العلل، از اصلی به نام اصل سنخیت استفاده می‌شود. اصل سنخیت بیان می‌دارد که «هر کمالی که در معلول یافت شود باید مرتبه اکمل آن در علت وجود داشته باشد». طبق این اصل، اگر موجودی هوشمند است، باید توسط یک موجود هوشمندتر ایجاد شده باشد و اگر موجودی عالم است، باید توسط یک موجود عالم‌تر ایجاد گردد. اصل سنخیت خود بر مبنای قاعده‌ای است که می‌گوید «معطی شیء، فاقد شیء نیست». این قاعده به زبان ساده بیان می‌دارد که کسی که چیزی را ندارد، نمی‌تواند آن چیز را به دیگری عطا نماید.[نیازمند منبع] از سوی دیگر، حتی اگر کسی آن علت نخست را به‌عنوان خدا بپذیرد، پذیرش اندرکنش ادامه‌دار آن خدا بر جهان لازم نخواهد بود. این پایهٔ باورهایی چون دئیسم است که خدایی جهان را آفرید اما پس از آن، دیگر اندرکنشی با آن نداشته‌است.
حرکت آزادانهٔ مولکول‌های گازی در ظرفی که در آن قرار می‌گیرند.
اسپال

عکاسی با سرعت بسیار بالا از یک پرتابه کوچک که به یک صفحه آلومینیومی نازک با سرعت ۷۰۰۰ متر بر ثانیه برخورد می‌کند. این ضربه باعث متلاشی شدن گلوله می‌شود و تعداد زیادی از خرده‌های کوچک را از آلومینیوم تولید می‌کند. این پدیده می‌تواند بدون نفوذ به صفحه رخ دهد.
اسپال پوسته‌هایی از ماده است که از یک بدنه جامد بزرگتر شکسته شده و می‌تواند توسط مکانیسم‌های مختلفی تولید شود، از جمله در نتیجه برخورد پرتابه خوردگی، فرسایش در اثر هوا، کاویتاسیون یا فشار غلتکی بیش از حد (مانند یک بلبرینگ). Spalling و Spallation هر دو روند خرابی سطحی را که در آن Spall پوسته پوسته می‌شود، توصیف می‌کنند.
اصطلاحات spall , spalling و spallation توسط فیزیکدانان ذرات اتخاذ شده‌است. در ابزارهای پراکندن نوترون، با بمباران کردن هدف اورانیوم با جریان اتمها، نوترون حاصل می‌شود. نوترونهایی که از هدف خارج می‌شوند، به عنوان spall شناخته می‌شوند.
اسپال مکانیکی

اسپال مکانیکی در نقاط تماس با تنش زیاد اتفاق می‌افتد، به عنوان مثال، در یک بلبرینگ.
اسپال در جایی اتفاق میفتد که بیش‌ترین تنش برشی وجود داشته باشد و نه لزوماً در سطح بلکه دقیقاً در زیر آن باعث برش می‌شود.
یکی از ساده‌ترین اشکال اسپال مکانیکی، برخورد صفحات است که در آن دو موج فشرده سازی بر روی سطح آزاد صفحات منعکس می‌شوند و سپس برهم کنش می‌کنند و منطقه ای با تنش کششی بالا را در داخل یکی از صفحات ایجاد می‌کنند.
این فرایند همچنین می‌تواند به عنوان یک اثر کاویتاسیون اتفاق بیفتد، جایی که مایعات تحت فشارهای موضعی کم قرار می‌گیرند که باعث تشکیل حباب‌های بخار می‌شوند، به‌طور معمول در پمپ‌ها، توربین‌های آب، پروانه‌های کشتی و حتی لوله‌کشی تحت برخی شرایط. هنگامی که چنین حباب‌هایی فرو می‌ریزند، فشار زیاد موضعی می‌تواند باعث روی هم آمدن سطوح مجاور بشود.
اسپال مکانیکی > جنگ ضد تانک

در جنگ‌های ضد تانک، پوسته پوسته شدن از طریق فشار مکانیکی یک اثر در نظر گرفته شده از گلوله‌های انفجاری ضد تانک سر اسکواش (HESH) و بسیاری از مهمات دیگر است که ممکن است به اندازه کافی قدرت نداشته باشد تا زره هدف را سوراخ کند. کلاهک نسبتاً نرم، حاوی یا ساخته شده از مواد منفجره پلاستیکی، در برابر زره پوشیده شده بر روی تانک‌ها و سایر خودروهای زرهی جنگنده (AFV)
پهن شده و منفجر می‌شود و یک موج ضربه ایجاد می‌کند که به عنوان یک موج فشرده سازی از طریق زره پوش عبور می‌کند و به عنوان شکستن موج کششی (شکست کششی / شکست کرنش) فلز داخل آن در سطح آزاد منعکس می‌شود.
فرایند اسپال حاصل برای خدمه و تجهیزات خطرناک است و ممکن است منجر به از کارافتادگی جزئی یا کامل یک وسیله نقلیه یا خدمه آن شود. بسیاری از خودروهای زرهی جنگنده برای محافظت از زره پوش خود به آستر اسپال مجهز هستند.
یک نفوذ کننده انرژی جنبشی، اگر بتواند زره را شکست دهد، به‌طور کلی باعث ایجاد اسپال در هدف نیز می‌شود که به تخریب یا از کار انداختن وسیله نقلیه و خدمه آن کمک می‌کند.
اسپال در هوازدگی مکانیکی

لایه لایه شدن از مکانیسم‌های متداول فرسایش سنگ است و در سطح سنگ زمانی اتفاق می‌افتد که تنش‌های برشی زیادی در زیر سطح وجود داشته باشد. این شکل از هوازدگی مکانیکی می‌تواند در اثر یخ زدگی و ذوب شدن، تخلیه، انبساط حرارتی و انقباض یا رسوب نمک ایجاد شود.
اسپال در هوازدگی مکانیکی > تخلیه

تخلیه آزادشدن فشار ناشی از حذف بار اضافی می‌باشد. وقتی فشار به سرعت کاهش می‌یابد، انبساط سریع سنگ باعث تنش سطحی شدید و لایه لایه شدن می‌شود.
اسپال در هوازدگی مکانیکی > هوازدگی با انجماد و ذوب

این نوع فرسایش در اثر یخ زدگی رطوبت در داخل شکاف‌های سنگ ایجاد می‌شود. با یخ زدن، حجم آن منبسط می‌شود و باعث ایجاد نیروهای بزرگی شده که به سبب آن پوشش سنگ ترک می‌خورد و سطح خارجی را از بین می‌برد. هر چه قدر که این چرخه تکرار می‌شود. سطح خارجی به‌طور مکرر دچار لایه لایه شدن در اثر فرسایش می‌شود.
برخی از سطوح سنگی و سنگ‌تراشی که به عنوان سطح ساختمان استفاده می‌شوند، از سطح خود رطوبت را جذب می‌کنند. اگر این سطوح در معرض شرایط یخ زدگی شدید قرار گیرد، به دلیل انبساط آب، سطح ممکن است پوسته پوسته شود. در صورت وجود ورودی آب در لبه‌ها، این اثر در سطوح سفال‌ها (حتی در صورت لعاب کاری شدن) نیز دیده می‌شود.
اسپال در هوازدگی مکانیکی > لایه برداری

لایه برداری (یا هوازدگی پوست پیاز) به جا گذاشتن تدریجی خاصیت لایه لایه شدن در اثر افزایش و کاهش چرخه ای درجه حرارت لایه‌های سطحی سنگ است. سنگ‌ها گرما را به خوبی هدایت نمی‌کنند، بنابراین هنگامی که در معرض گرمای شدید قرار می‌گیرند، خارجی‌ترین لایه بسیار گرمتر از لایه‌های زیر آن می‌شود و باعث انبساط‌های حرارتی متفاوتی می‌شود. این انبساط‌ها باعث ایجاد تنش برشی زیر سطح می‌شود و به نوبه خود باعث لایه لایه شدن می‌شود. تغییر درجه حرارت شدید، مانند آتش‌سوزی در جنگل، همچنین می‌تواند باعث لایه لایه شدن سنگ‌ها شود. این مکانیسم هوازدگی باعث می‌شود که سطح خارجی سنگ به صورت قطعات نازک ورق یا پوسته ریخته شود، از این رو نام لایه برداری یا هوازدگی پوست پیاز را به آن نسبت می‌دهند.