stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گاسپار کورته-رئال
مجسمه سنت جان

در می ۱۹۶۳ برازاو که سفیر پرتغال در کانادا بود، برای ملاقات با نخست‌وزیر، جوزف اسمال‌وود، به سنت جان سفر کرد. اسمال‌وود پس از گفت‌وگو با برازاو در ۲۸ می ۱۹۶۳ اعلام کرد که ناوگان صیادی پرتغال، با «موافقت صمیمانه دولت پرتغال» قصد دارد ساخت مجسمه‌ای برای گاسپار کورته-رئال و برادرش میگوئل را به یک مجسمه‌ساز نامدار پرتغالی بسپارد. پس از ملاقات آن‌ها، برازاو از اسمال‌وود دعوت کرد تا به پرتغال بیاید و اسمال‌وود در اکتبر همان سال در پرتغال با سالازار دیدار کرد.
دو سال بعد، مجسمه کورته-رئال (بدون میگوئل) در زیر تابلوی اداره صیادی کانادا-پرتغال در سال ۱۹۶۵ برای بزرگداشت مهمان‌نوازی اهالی نیوفاندلند نسبت به صیادان بنادر بزرگ پرتغال، رونمایی شد.
در اوایل سال ۱۹۹۹ خودرویی که ظاهراً مربوط به یک گردشگر بود و با سرعت غیرمجاز رانندگی می‌کرد به ستونی که مجسمه بر روی آن نصب بود، برخورد کرد. خود مجسمه آسیبی ندید، اما پایه آن خورد شد. چند مدت بعد در همان سال، کریگ جانسون، متخصص مرمت سازه‌های برنزی در اتاوا، بازسازی مجسمه را به مجسمه‌سازان یک کارگاه ریخته‌گری محلی سپرد و نقاشی مجدد مجسمه را هم خودش برعهده گرفت. بر اساس گفته‌های یکی از مجسمه‌سازها به نام ویل گیل که بخشی از کار را انجام داده بود، پس از اتمام مرمت هیچ جای خراشی ناشی از برخورد، خودرو باقی نمانده بود و مجسمه به حالت اولش بازگردانده شده بود.
در سال ۲۰۲۰ عنوان شد که ساخته شدن این مجسمه که مارتینز کوریا، مبلغ اهل استادو نوو، آن را طراحی کرده بود، حاصل اختلافات پشت پرده سالازار و فرانسیسکو فرانکوی اسپانیایی در مورد حقوق صیادان بوده‌است. در سال ۱۹۶۸ اسمال‌وود اعلام کرده بود که «جنرالیسیمو فرانکو قرار است مجسمه‌ای را در این ایالت رونمایی کند» و محل نصب آن پشت مجسمه کورته-رئال بود، اما مجسمهٔ دوم هیچ‌وقت رونمایی نشد.
در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۰، از قول دوایت بال، نخست‌وزیر نیوفاندلند و لابرادور عنوان شد که دولت قرار است مجسمه‌هایی که دراین استان نصب شده‌اند و ممکن است از نظر سیاسی حساسیت‌زا باشند را مورد بازبینی قرار دهد. نویسنده‌ای به نام ادوارد ریچ در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۰ عنوان کرد که «اگر نظرات کافی مبنی بر اینکه که مجسمه کورته-رئال یادآوری شخصیتی است که در سفرهای ماجراجویانه‌اش مردم بومی را به اسیری می‌گرفت، وجود داشته باشد ما با مشکل بزرگی مواجه هستیم». همین اختلاف نظرها در مورد مجسمه باعث شد در همان روز خبرهایی با عناوین مرتبط در پرتغال منتشر شوند؛ در این خبرها به نقل از گیلبرتو فرناندز، استاد دانشگاه یورک، عنوان شده بود که این مجسمه نماد «روایت استعمارگری، اروپا محوری و برترپنداری نژاد سفید است که ریشه اصلی نهادهای سلطه‌گر کاناد است».
در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۰ اعلام شد که تاد راسل، رئیس‌جمهور نوناتوکاوت که نماینده اینوییت‌ها در مرکز و جنوب لابرادور است، «دیگر به رایزنی و مشورت نیازی ندارد و خواستار لغو آن است». مسئول امور مردم بومی پردیس گرنفل دانشگاه مموریال نیوفاندلند، عنوان کرد که وجود این مجسمه «به شکل پررنگی بر این موضوع تأکید دارد که تاریخ بشر با اروپاییان آغاز می‌شود». البته ما می‌دانیم که این موضوع صحیح نیست. در ۸ ژوئیه ۲۰۲۰، گزارش شده‌است که روی مجسمه با اسپری رنگی کلمه «برده‌فروش» و «چرا این هنوز اینجاست؟» نوشته شده‌است. نظرات مختلف در مقاله‌ها و نامه‌ها، به سردیبر ارسال شد که خواهان پایین آوردن مجسمه بودند. بعد از اینکه محل دفن بدون نشان کودکان بومی، در زمین‌های مدارس شبانه‌روزی هندیان کانادا کشف شد، در ژوئیه سال ۲۰۲۱ این مجسمه مورد آسیب عمدی قرار گرفت.
اولیور ایمز

| اولیور ایمز | اولیور ایمز |
| --- | --- |
۳۵مین فرماندار ماساچوست: ۳۵مین فرماندار ماساچوست
دوره مسئولیت ۶ ژانویه ۱۸۸۷ – ۷ ژانویه ۱۸۹۰: دوره مسئولیت ۶ ژانویه ۱۸۸۷ – ۷ ژانویه ۱۸۹۰
معاون: John Q. A. Brackett
پس از: George D. Robinson
پیش از: جان کیو. ای. براکت
۳۳مین ستوان فرماندار ماساچوست: ۳۳مین ستوان فرماندار ماساچوست
دوره مسئولیت ۴ ژانویه ۱۸۸۳ – ۶ ژانویه ۱۸۸۷: دوره مسئولیت ۴ ژانویه ۱۸۸۳ – ۶ ژانویه ۱۸۸۷
فرماندار: بنجامین اف. باتلر جورج دی. رابینسون
پس از: Byron Weston
پیش از: جان کیو. ای. براکت
عضو سنای ماساچوست: عضو سنای ماساچوست
دوره مسئولیت ۱۸۸۱ – ۱۸۸۲: دوره مسئولیت ۱۸۸۱ – ۱۸۸۲
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ فوریهٔ ۱۸۳۱ استون، ماساچوست
درگذشته: ۲۲ اکتبر ۱۸۹۵ (۶۴ سال) استون، ماساچوست
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): آنا کافین ری
فرزندان: اوکس ایمز
تخصص: تاجر، سرمایه‌گذار، نوع‌دوست، سیاستمدار
امضا: 
اولیور ایمز (Moseley Baker) (زادهٔ ۴ فوریه ۱۸۳۱ – درگذشتهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۹۵)، بازرگان، سرمایه‌گذار، نوع‌دوست و سیاستمدار جمهوری‌خواه اهل ایالات متحده بود که از ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۰ میلادی به عنوان سی و پنجمین فرماندار ماساچوست خدمت کرد.
زندگی عمومی ایمز اساساً وقف توجیه پدر فقیدش اوکز ایمز شده بود، بازرگان و عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده که به‌خاطر نقشش در رسوایی کردیت مبایلر ۱۸۷۳ مورد توبیخ رسمی کنگره قرار گرفت و مدت کوتاهی پس از آن درگذشت. مدت خدمت وی همچنین به‌خاطر بروز دودستگی در دولت در رابطه با مسئله رشد جنبش اعتدال‌گرایی، معروف است.
ایمز وارث و مدیریت کننده ملک پدر خود بود و بیشتر تجارت‌های وی را پیش برد. ایمز یک نوع‌دوست برجسته بود، به‌ویژه در زادگاه‌اش استون، جاییکه وی در ساخت و ساز یک تعداد ساختمان‌های که از لحاظ مهندسی چشمگیر بوده و توسط مهندس اچ. اچ. ریچاردسون ساخته شده و برخی از عمارت‌ها توسط طراح فردریک لا اولمستد طراحی شده بودند، نقش اساسی ایفا کرد.
اوایل زندگی و تحصیلات

اولیور ایمز در ۴ فوریه ۱۸۳۱ در استون، ماساچوست از ایولاین اوروایل (نام تولد: گیلمور) و اوکس ایمز زاده شد. پدر وی (همراه با پدر و برادرش که آنها نیز اولیور نام داشتند) مالک فروشگاه بیل ایمز، بزرگترین تولیدکننده بیل در سطح ایالات متحده، بود.
ایمز دوران مدرسه را در مدارس محلی به اتمام رسانده و پس از آن به نورت اتلبرو و لیسستر رفت تا در آکادمی‌های خصوصی آنجا بیشتر آموزش ببیند. وی قبل از اینکه در ۱۸۵۱ میلادی وارد دانشگاه براون شود، برای مدت کوتاه در کارخانه خانوادگی استخدام شد. وی برای مدت سه سال تحت یک برنامه آموزشی اختصاصی که تحت نظر رئیس دانشگاه فرانسیس ویلاند قرار داشت، آموزش دید.
حرفه تجاری

پس از پایان دانشگاه براون، ایمز وارد تجارت خانوادگی شد، تمامی ابعاد فرایند تولیدی را فرا گرفت و به عنوان فروشنده سیار شروع به کار کرد.
ایمز در شبه‌نظامیان ماساچوست خدمت کرد و تا درجه نظامی سرهنگ دوم ترفیع نمود، اما قبل از آغاز جنگ داخلی آمریکا استعفا داد. در جریان جنگ داخلی، او از شعبه تولیدی شرکت نظارت نمود، تجارت را توسعه بخشیده و فرایندهای تولیدی را کارآمدتر کرد. خانواده وی در تجارت‌های خط آهن و سایر حوزه‌های صنعتی سرمایه‌گذاری نمود. زمانی که پدربزرگ وی اولیور ایمز سینیور در ۱۸۶۳ میلادی وفات کرد، اولیور نیز یکی از شرکای شرکت شد.
حرفه تجاری > رسوایی کردیت مبایلر و مرگ اوکس ایمز

پدر و عموی ایمز، اوکس و اولیور ایمز جونیور، از رهبران اصلی راه‌آهن یونیون پاسیفیک و همچنین از افراد اصلی در شرکت کردیت مبایلر آمریکا بودند، شرکت کاغذی که توسط افراد داخلی شرکت یونیون پاسیفیک به منظور منتقل کردن سود ساخت و ساز راه‌آهن به جیب شخصی خود، تأسیس گردیده بود. اوکس، زمانی که عضو کنگره نیز بود، سهم خود در کردیت مبایلر را به یکی دیگر از اعضای کنگره به قیمت بسیار پایین‌تر از ارزش بازار آن بفروش رساند. زمانیکه این مسئله در ۱۸۷۲ میلادی فاش شد، یکی از کمیته‌های کنگره‌ای این عمل را رشوه برای تأثیرگذاری بر قانون راه‌آهن عنوان کرد. این رسوایی منتج به توبیخ رسمی اوکس ایمز در کنگره شده و وی پس از مدت نه چندان طولانی پس از این رویداد، درگذشت.
اولیور ایمز میراث پدر خود، شبکه ملی تجارت‌های وی و ۶–۸ میلیون دلار دیون مرتبط با رسوایی را از پدر به ارث برد. وی همچنین یکی از کسانی بود که وظیفه پیشبرد تجارت پدرش را بر عهده داشت. با گذشت چندین سال، ایمز توانست دیون را بپردازد، بیش از ۱ میلیون دلار را به عنوان ارثیه ارایه نموده و املاک پدر را میان وارثین توزیع نماید.
حرفه تجاری > جنگ حقوقی با جی گولد

در ۱۸۷۵ میلادی، جی گولد کنترل شرکت یونیون پاسیفیک را در دست گرفته و گروهی از سرمایه‌گذاران بوستون که اغلب متشکل از خانواده ایمز بودند، کنترل کردیت مبایلر را در دست گرفتند.
کردیت مبایلر همچنین در باتلاق دعاوی حقوقی مرتبط با رسوایی فرورفته بود و سهام آن بخش عظیمی از دارایی اوکس ایمز را تشکیل می‌داد. تنها دارایی بزرگ این شرکت، یک سفته ۲ میلیون دلاری از شرکت یونیون پاسیفیک بود و ایمز کارهای حقوقی برای بازگرداندن ارزش این دارایی را آغاز کرد. گولد و یونیون پاسیفیک بالمقابل یک دعوای حقوقی باز نموده و به‌طور خصمانه کنترل شرکت کردیت مبایلر را در دست گرفتند، چیزی که منتج به اخراج ایمز از هیئت مدیره شرکت و توقف دعوای حقوقی وی شد. ایمز که هنوز یکی از سهامداران بود، یک دعوای حقوقی را باز نموده و رئیس شرکت را مجبور نمود به پذیرفتن روند تصفیه در ۱۸۷۹ میلادی نموده و خود مدیر تصفیه شد. جنجال حقوقی آنها زمانی فروکش کرد که اکثریت سهام سهامداران بیرونی در ۱۸۸۰ میلادی توسط گولد خریداری شد.
در جریان این جنگ حقوقی، ایمز سهم خود در خط آهن یونیون پاسیفیک سنترال برانچ، یک شرکت خط آهن مجزا که تنها روی کاغذ وجود داشت، را به ارزش ۲۵۰ دلار فی سهم به گولد فروخت. ایمز از این معامله سود هنگفتی به‌دست‌آورد و گولد نیز آنرا خریداری کرد تا قطعات مختلف را گردهم آورده و یک شبکه کامل راه‌آهن ترااقلیمی تحت چتر یونیون پاسیفیک بسازد.
اوایل حرفه سیاسی

ایمز به هدف توجیه کردن خاطره پدر فقید خود وارد زندگی سیاسی شد. فعالیت‌های اولیه سیاسی وی شامل عضویت در کمیته مدارس استون و ریاست کمیته محلی حزب دموکرات بود.
اوایل حرفه سیاسی > سناتور ایالت

وی در ۱۸۷۹ میلادی به عنوان عضو مجلس ایالتی ماساچوست انتخاب گردیده و در این دوران شاهد تأسیس شهرک جدید کوتیج سیتی بود، جاییکه وی در آن یک خانه تابستانی داشت. وی همچنین عضو کمیته‌ای بود که از ساخت راه‌آهن و مدارس نظارت می‌کرد.
اوایل حرفه سیاسی > معاون فرماندار ماساچوست (۱۸۸۳ – ۱۸۸۶ میلادی)

ایمز در ۱۸۸۲ میلادی به عنوان معاون فرماندار ماساچوست خود را نامزد کرد. هرچند وی در این انتخابات برنده شد، اما جمهوری‌خواه رابرت آر. بیشاپ انتخاب فرمانداری را طی یک رقابت شدیداً تفرقه‌انگیز به دموکرات بنجامین باتلر واگذار کرد. ایمز از ۱۸۸۳ تا ۱۸۸۶ میلادی تحت اداره فرماندار باتلر (۱۸۸۳ میلادی) و تحت اداره جمهوری‌خواه جورج دی. رابینسون (۱۸۸۴ – ۱۸۸۶ میلادی) خدمت کرد.
در ۱۸۸۳ میلادی، مجلس نمایندگان ماساچوست مصوبه‌ای را به منظور رفع اتهام پدر ایمز تصویب نموده و از کنگره درخواست نمود تا تصمیم توبیخ خود را بازنگری نماید. هنگام خدمت به عنوان معاون فرماندار، وی همچنین سهام ایالت در شرکت راه‌آهن نیو هاوین و هارتفورت، نیویورک و تونل هوساک را به ارزش اسمی ۱/۳ به فروش رساند. او در نخست برای فروش به قیمت نسبتاً پایین مورد انتقاد قرار گرفت، اما بعدها ملاحظه شد که معامله خوبی بوده‌است.
فرماندار ماساچوست (۱۸۸۷ – ۱۸۹۰ میلادی)

با بازنشسته شدن فرماندار رابینسون در ۱۸۸۶ میلادی، ایمز در انتخابات فرمانداری ماساچوست برنده شده و برای سه دوره تک-ساله خدمت کرد. یکی از مسائل سیاسی عمده در دو دوره خدمت وی، استعفای او از شبه‌نظامیان ایالت قبل از آغاز جنگ داخلی آمریکا بود. ایمز با اشاره به اینکه او به‌جای خود کسی دیگری را برای خدمت استخدام نموده و جنگ ایالات متحده را از نظر مالی حمایت نموده بود، به این انتقادها پاسخ داد.
هنگام خدمت به عنوان فرماندار، ایمز یک مدیر باکفایت بود و بیشتر بر مبنای شایستگی استخدام و تشویق می‌کرد تا بر مبنای سیاست. در ۱۸۸۷ میلادی، او لایحه‌ای را امضاء نموده و کهنه‌سربازان نظامی را از مقررات خدمات غیرنظامی که تازه وضع شده بود مستثنی نمود، چیزی که خشم ترقی‌خواهان نسبت به وی را در پی داشت. در دوره فرمانداری وی، پروژه‌ای برای گسترش خانه ایالت ماساچوست تأیید گردید و خود وی در ۱۸۸۹ میلادی سنگ بنیاد عناصر جدید این خانه را گذاشت.
فرماندار ماساچوست (۱۸۸۷ – ۱۸۹۰ میلادی) > تحصیلات

وی از بهبود مدارس عمومی در مقابل مدارس خصوصی دینی حمایت کرد. در جریان دوره دوم خدمت خود، وی مبلغ ۱٬۰۰۰ دلار را به کالج هولی کراس بخشش کرد، چیزی که باعث خشم ضد-کاتولیک‌های ایالت شده و به قیمت رأی این گروه در انتخابات دور سوم فرمانداری وی در مقابل ویلیام ای. راسل شد.
فرماندار ماساچوست (۱۸۸۷ – ۱۸۹۰ میلادی) > جنبش اعتدال‌گرایی

ایمز از کارهای انجمن اعتدال‌گرایی ماساچوست حمایت می‌نمود، اما مخالف قانونی شدن ممنوعیت الکل بود. او در میان طرفداران اعتدال‌گرایی محبوبیت خود را از دست داد. در ۱۸۸۹ میلادی، مجلس قانون‌گذاری یک متمم قانون اساسی ایالتی را تصویب و ممنوعیت الکل را قانونی کرد، اما این ممنوعیت در همه‌پرسی عموی که متعاقباً صورت گرفت رد شد.
بازنشستگی و مرگ

در ۱۸۸۸ میلادی، سلامت وی شروع به ضعیف شدن کرد که احتمالاً ناشی از فشار کار عمومی و بازرگانی وی بود. وی شرکت در انتخابات ۱۸۸۹ را نپذیرفته و سنت فرماندارهای سه دوره‌ای حزب را ادامه داد. پس از ترک خدمت، او چندین بار برای استراحت به اروپا سفر کرد تا سلامتی خود را بازیابد. او در ۱۸۹۵ میلادی در خانه نورت ایستون خود درگذشت.
زندگی شخصی و میراث > خانواده

ایمز در ۱۸۶۰ میلادی با آنا کوفین ری اهل نانتاکت ازدواج کرد. این زوج شش فرزند داشتند. کوچکترین پسر آنها، اوکس ایمز، گیاه‌شناس و ثعلب‌شناس معروف آمریکایی بود که عمارت‌های شکوهمندی در بوستون، مارتاز وین‌یارد و نورث استون داشت.
کتابشناسی

"The Nation". June 23, 1887.
Bishop, Joseph T (January 1911). "Judge Robert Roberts Bishop". The Green Bag. 23 (1). ISSN 2160-6846. OCLC 1751575.
Clarke, James W (1887). The Bay State Monthly: A Massachusetts Magazine of Literature, History, Biography and State Progress Vol. II. Boston: John N. McClintock and Company. OCLC 9960776.
Cooper, Thomas; Fenton, Hector (1884). American politics (non-partisan) from the beginning to date. Chicago: C.R. Brodix. OCLC 10849147.
Cutter, William (1916). American Biography: A New Cyclopedia, Volume 2. New York: American Historical Society. OCLC 3912467.
Davis, William Thomas (1897). The New England states: their constitutional, judicial, educational, commercial, professional and industrial history, Volume 1. Boston: D.H. Hurd. OCLC 18090618.
Fitzpatrick, Lillian L (1960). Nebraska Place-Names. University of Nebraska Press. ISBN 0-8032-5060-6.
Grenon, Ingrid (2011). Lost Maine Coastal Schooners: From Glory Days to Ghost Ships. Charleston, SC: The History Press. ISBN 978-1-61423-197-4. OCLC 944243013.
Hennessy, Michael (1917). Twenty-five years of Massachusetts Politics. Boston: Practical Politics. p. 4. OCLC 1172863.
Klein, Maruy (1997) [1986]. The Life and Legend of Jay Gould. Baltimore, MD: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5771-3. OCLC 185835836.
Klein, Maury (2006) [1987]. Union Pacific: 1862–1893. Minneapolis, MN: University of Minnesota Press. ISBN 978-0-8166-4459-9. OCLC 182530652.
Purcell, Richard J (1928). "Ames, Oliver". Dictionary of American Biography. Vol. 1. New York: Scribners. pp. 254–256. OCLC 37255176.
Roe, Alfred (January 1902). "The Governors of Massachusetts". The New England Magazine. 25 (6). OCLC 1644447.
Sargent, Gerald (October 31, 1895). "Oliver Ames". Iron Age: 913–914. ISSN 0021-1508. OCLC 1753958.
Tager, Jack (1999). "Ames, Oliver". Dictionary of American National Biography. Vol. 1. New York: Oxford University Press. pp. 425–426. ISBN 978-0-19-520635-7. OCLC 39182280.
Ulrich, Laurel Thatcher;  et al. (2015). Tangible Things: Making History through Objects. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-938229-3. OCLC 895047449.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
نهادهای پژوهش هنری:  نام هنرمندان (گتی) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده 
اولیور ایمز
رزالیند کش

| رُزالیند کش | رُزالیند کش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ دسامبر ۱۹۳۸
درگذشت: ۳۱ اکتبر ۱۹۹۵ (۵۶ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–۱۹۹۵
رُزالیند کش (انگلیسی: Rosalind Cash; ۳۱ دسامبر ۱۹۳۸ – ۳۱ اکتبر ۱۹۹۵) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
او در فیلم اشتباه درست است بازی کرده است.
ماریا اسمیت فالکنر

| ماریا ناتانونا اسمیت فالکنر | ماریا ناتانونا اسمیت فالکنر |
| --- | --- |
Мария Натановна Смит-Фалькнер: Мария Натановна Смит-Фалькнер
زادهٔ: ۴ (تقویم قدیم: ۱۶) فوریه ۱۸۷۸ تاگانروگ
درگذشت: ۷ ماس ۱۹۶۸ مسکو
شهروندی: شوروی
فعالیت دانشگاهی: فعالیت دانشگاهی
زمینه: اقتصاد سیاسی
نهاد: دانشگاه دولتی مسکو
دانشگاه: دانشگاه لندن
جوایز: نشان لنین، نشان پرچم سرخ کارگر، نشان افتخار
 :  
ماریا ناتانونا اسمیت-فالکنر (روسی: Мария Натановна Смит-Фалькнер؛ ۱۶ فوریه [۴ فوریه سبک قدیمی]، ۱۸۷۸ در تاگانروگ - ۷ مارس، ۱۹۶۸ در مسکو) یک اقتصاددان و آمارشناس شوروی و دارای منشأ یهودی، که از سال ۱۹۳۹ به بعد عضو آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بود. وی عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود که در سال ۱۹۱۸ به بلشویک‌ها پیوست.
زندگی‌نامه

۱۹۰۱–۱۹۰۵ - در دانشکده اقتصاد دانشگاه لندن تحصیل کرد.
۱۹۱۸–۱۹۱۹ - رئیس گروه تحقیقات اقتصادی VSNH (شورای اقتصاد ملی روسیه).
۱۹۱۹ - در جریان جنگ داخلی روسیه در ارتش سرخ در جبهه جنوبی خدمت کرد.
از سال ۱۹۲۱ - در دانشگاه‌ها و دانشکده‌های مسکو تدریس می‌کرد (دانشگاه ایالتی مسکو، مؤسسه اقتصاد ملی گئورگی پلخانوف، مؤسسه نفت و جاهای دیگر).
۱۹۲۵ - دکترای خود را در اقتصاد به دست آورد.
۱۹۲۱–۱۹۲۴ - استاد دانشکده مطالعات اجتماعی دانشگاه ایالتی مسکو
۱۹۲۴–۱۹۳۰ - استاد مؤسسه اقتصاد ملی مسکو پس از پلخانف.
۱۹۲۵–۱۹۳۴ - عضو محقق کامل در آکادمی کمونیست کمیته اجرایی مرکزی (مسکو).
۱۹۲۶–۱۹۳۰ - عضو هیئت مدیره مرکزی آماری اتحاد جماهیر شوروی.
۱۹۳۰–۱۹۳۴ - استاد دانشکده بین‌المللی لنین.
۱۹۳۴–۱۹۳۶ - استاد مؤسسه تحقیقات اقتصادی متصل به گاسپلن (کمیته برنامه‌ریزی دولت).
۱۹۳۷- سردبیر خانه انتشارات اجتماعی و اقتصادی ایالتی.
۱۹۳۸–۱۹۴۱ - استاد مؤسسه برنامه‌ریزی اقتصادی مسکو.
۱۹۴۱–۱۹۴۴ - دانشمند ارشد دانشکده اقتصاد آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی.
۱۹۴۴–۱۹۴۶ - دانشمند ارشد انستیتوی تجارت خارجی.
۱۹۴۸–۱۹۵۵ - مدیر تیم در انستیتوی اقتصاد آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی.
علایق علمی

تحقیقات اسمیت فالکنر به مباحث اقتصاد سیاسی سرمایه‌داری و سوسیالیسم متمرکز شده‌است. علایق علمی وی عبارت بودند از: اقتصاد سرمایه‌داری و سوسیالیسم، تئوری آمار، وضعیت طبقه کارگر در کشورهای غربی و غیره. او تحقیقات خود را در انستیتوی مطالعات اقتصادی متصل به گاسپلن (کمیته برنامه‌ریزی دولت) و انستیتوی اقتصادی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی انجام داد.
ماریا اسمیت فالکنر ویرایش آثار دیوید ریکاردو و سر ویلیام پتی را برای انتشار در اتحاد جماهیر شوروی انجام داد.
جوایز و جوایز

به ماریا اسمیت فالکنر، نشان لنین، یک نشان دیگر و یک مدال تعلق گرفت.
بیژن قاسم‌زاده

| بیژن قاسم‌زاده سنگ‌رودی | بیژن قاسم‌زاده سنگ‌رودی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۴ سنگ‌رودپی، مازندران
ملیت: ایرانی
پیشه: قاضی - بازپرس ویژه
سازمان: قوه قضاییه
اتهام(های) جزایی: تأثیر دادن نفوذ اشخاص دولتی در اقدامات و دریافت رشوه در پرونده اکبر طبری بازداشت هنرمندان، ورزشکاران، روزنامه‌نگاران و مردم عادی
بیژن قاسم‌زاده سنگ‌رودی (زاده ۱۳۵۴، روستای سنگرودپی، بندپی غربی، شهرستان بابل در استان مازندران) قاضی و بازپرس سابق دادسرای فرهنگ و رسانه ایران است که در مهر ۱۳۹۸ بازداشت و در خرداد ۱۳۹۹ به همراه اکبر اِتباعی طبری محاکمه شد. شهرت قاسم‌زاده عمدتاً به‌دلیل صدور حکم فیلترینگ تلگرام در ایران در سال ۱۳۹۷ بود.
قاسم‌زاده متهم ردیف یازدهم پروندهٔ قضائی اکبر طبری و به تأثیر نفوذ اشخاص دولتی در پرونده «وریا مولانایی» و تأثیر دادن نفوذ در پرونده «حسین حاجی زاده» و «نادر شریف‌زاده» به مبلغ ۲۸ میلیارد ریال متهم گردید.
بازداشت

او که مالک ویلای ییلاقی وسیع و شیرینی فروشی گرانقیمت لاله در بابل است، در ۱۳۹۸/۰۷/۰۵ و در هنگام انتقال بخشی از اموالش در یک بنگاه معاملاتی در این شهر دستگیر شد.
سیدابراهیم رئیسی رئیس وقت قوه قضاییه در ۱۳۹۸/۰۷/۰۳ در نشست نوبت دوم هفتمین اجلاسیهٔ مجلس خبرگان گفت: «در قوه قضائیه رشوه‌هایی اخذ شده که بهت‌آور است. از آپارتمان‌های ۶۰۰ متری گرفته تا ویلاهای ۴ هزارمتری در شمال.»
از زمان دستگیری او، حجم بالائی از شکایت‌های مردمی که عمدتاً به دلیل فعالیت جزئی در شبکه‌های اجتماعی محکوم شده‌اند به شعبهٔ ۵ دادسرای کارکنان دولت جائی که پروندهٔ او در جریان است، روانه شده‌است.
متهمان یا بازداشت‌شدگان بیژن قاسم‌زاده، وی را شخصی به‌شدت تندخو، فحاش و مقام قضائی‌ای که برخلاف رفتارش با عامه، در برابر افراد متمول و اصحاب قدرت نرمش بالائی از خود نشان می‌دهد، توصیف کردند.
حمید بقایی که توسط وی بازداشت شده بود، در سال ۱۳۹۶ طی بیانیه‌ای اظهار داشت که قاسم‌زاده به وی گفته‌است، مستقیماً از رئیس قوهٔ قضائیه صادق آملی لاریجانی دستور می‌گیرد.
از قاسم‌زاده، اکبر طبری و غلامرضا منصوری به عنوان سه عامل فساد گسترده در قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران در دورهٔ دَه سالهٔ ریاست آملی لاریجانی یاد می‌شود.
برخی وی را قدرت‌مندترین مجرم در نظام جمهوری اسلامی می‌دانند.
پرونده‌های ورزشی

بیژن قاسم‌زاده که خود کشتی‌گیر کشتی بومی بوده‌است، در دورهٔ محمود احمدی‌نژاد با حکم حجت‌الله خطیب، در سال ۱۳۹۰ رئیس کمیتهٔ انضباطی فدراسیون کشتی ایران شد.
در سال ۱۳۹۲ رسول خادم با تقدیر از زحمات او، فرد دیگری را جایگزین وی کرد.
قاسم‌زاده با توجه به این که زاده و بزرگ شدهٔ روستا است، در ۱۳۹۸/۰۶/۰۲ با حکم غلامرضا جعفری رئیس «فدراسیون ورزش روستایی و بازی‌های بومی محلی»، مشاور عالی وی شد.
او ریاست دادسرای ورزش دادسرای کارکنان دولت را بر عهده داشت. پرونده‌های ورزشی نیز به وی که قاضی - بازپرس دادسرای فرهنگ و رسانه و رئیس شعبهٔ ویژه جرائم ورزشی بود، ارجاع می‌گردید.
پرونده‌های ورزشی > تبرئهٔ سید محمد پولادگر از خیانت در امانت، جعل امضاء و تحصیل مال نامشروع

در سال ۱۳۹۵ شکایت محمد باقری معتمد قهرمان تکواندوی جهان و نائب قهرمان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن از سید محمد پولادگر رئیس سابق فدراسیون تکواندو و معاون کنونی وزارت ورزش به اتهام «خیانت در امانت، جعل امضاء و تحصیل مال نامشروع» در دادسرای فرهنگ و رسانه ثبت گردید.
در این پرونده، بیژن قاسم‌زاده به‌رغم تأییدیهٔ کارشناسان رسمی دادگستری مبنی بر جعل امضاء و … توسط پولادگر، رأی به برائت سید محمدرضا پولادگر داد.
پس از دستگیری قاسم‌زاده، این حکم با درخواست باقری معتمد از رئیس قوه قضائیه شکسته شد.
عضو سابق تیم ملی تکواندوی ایران در ۲۳ مهر ۱۳۹۸ در این رابطه به خبرگزاری مهر گفت: «در دادسرای فرهنگ و رسانه، جعل امضاء و دریافت پول توسط رئیس فدراسیون و عدم پرداخت آن به من محرز شد که متأسفانه به‌یکباره جریان پرونده تغییر کرد!
بازپرس پروندهٔ ما بیژن قاسم‌زاده بود که به‌نظر می‌رسد با اعمال نفوذ فرد یا افرادی گزارشی ارائه نمود که باعث تبرئهٔ پولادگر گردید.»
محمد باقری معتمد در این گفت‌وگو افزود: «از ریاست قوهٔ قضائیه درخواست ملاقات دارم تا نسبت به اعادهٔ بازپرسی و بررسی مجدد پروندهٔ بنده دستور لازم را مبذول دارند تا من به حق خود برسم و مانع تکرار این‌گونه موارد در جامعه ورزش ما شوند.»
درپی تقاضای باقری‌معتمد از رئیس قوهٔ قضائیه، درخواست تجدیدنظر وی مورد تأیید قرار گرفت و درنهایت، دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی پرونده توسط قضات و مستشاران، حُکم قبلی که رأی به برائت داده بود را نقض کرد و مقرر گردید، جلسهٔ دادگاه برای رسیدگی مجدد، اوایل سال ۱۳۹۹ تشکیل شود.
به‌دنبال این اتفاق، محمدرضا پولادگر در ۲۸ بهمن ۱۳۹۸ با پرداخت اصل وجه و هزینه‌های دادرسی و خسارت‌های ناشی از موضوع، رضایت کامل محمد باقری‌معتمد را جلب و درنتیجه او از شکایت خود صرف‌نظر کرد، تا این پرونده پس از چندسال سرانجام بسته شود.
پرونده‌های ورزشی > زندانی کردن سوشا مکانی

در ۱۳ دی ۱۳۹۴ سوشا مکانی دروازه‌بان سابق پرسپولیس تهران به دلیل انتشار تصاویر و فیلم خصوصی اش در یک میهمانی در تلگرام با حکم قاسم‌زاده ابتدا یک شب در کلانتری بازار بازداشت و سپس راهی زندان اوین شد.
بیژن قاسم‌زاده از این فرصت استفاده کرد و سعی کرد نشان دهد که بررسی پرونده افراد مشهور با غیرمشهور برای او تفاوتی ندارد. او در واکنش به درخواست علی پروین و علی دایی از وی برای آزادی سوشا مکانی، با تکذیب آزادی «مکانی» گفت: «چهره‌های سرشناس ورزشی که دنبال کار مکانی افتاده‌اند، ریش‌سفیدی و پادرمیانی نکنند، قانون باید اجرا شود.»
او از ورزشکاران ملی خواست مراقب رفتار خود باشند.
پرونده‌های ورزشی > زندانی کردن محمد مایلی کهن

در ۲۱ آبان ۱۳۹۳ در پی شکایت علی دایی از محمد مایلی کهن، سرمربی سابق تیم ملی ایران راهی زندان شد. در زمان بازپرسی این پرونده بین مایلی کهن و بیژن قاسم‌زاده درگیری لفظی شکل گرفت و مایلی کهن تنها کسی بود که بر سر او فریاد کشید.
پرونده‌های ورزشی > محرومیت یک سالهٔ غلامرضا محمدی

در دوران ریاست او در کمیتهٔ انضباطی فدراسیون کشتی، احکام بعضاً سنگینی علیه مربیان و کشتی‌گیران صادر شد که از مهم‌ترین آن، می‌توان به محرومیت یک سالهٔ غلام رضا محمدی سرمربی وقت پرسپولیس جویبار به‌خاطر درگیری در سالن کشتی اشاره کرد.
روزنامه شرق در ۱۶ دی ۱۳۹۱ نوشت: «رئیس کمیتهٔ انضباطی از مجازات سنگین سرمربی پرسپولیس خبر داده‌است.»
درپی درگیری در لیگ کشتی ایران در دی ۱۳۹۱، غلام‌رضا محمدی سرمربی سابق تیم ملی کشتی آزاد با حکم سنگین یک سال محرومیت از حضور در لیگ از سوی بیژن قاسم‌زاده روبرو شد.
رئیس وقت کمیتهٔ انضباطی درخصوص صادر شدن این رأی سنگین برای غلامرضا محمدی بیان داشت: «می‌خواهیم این امپراتوری که بعضی‌ها برای خود درست کرده‌اند و هر کاری که می‌خواهند انجام می‌دهند را از بین ببریم.»
پس از این رأی، مدیر حقوقی باشگاه پرسپولیس به فارس گفت: «غلامرضا محمدی نباید یک سال محروم می‌شد و به رأی صادر شده دربارهٔ غلامرضا محمدی اعتراض می‌کنیم.»
پرونده‌های ورزشی > انتقال تیم کشتی داماش گیلان به بابل مازندران

احسان لشگری برندهٔ مدال برنز المپیک ۲۰۱۲ لندن و مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۳ درپی عدم پرداخت حقوق کشتی‌گیران با شکایت از قاسم‌زاده از انتقال داماش گیلان به بابل با نفوذ قاسم‌زاده پرده برداشت.
وی گفت: «بیژن قاسم‌زاده به عنوان رئیس کمیتهٔ انضباطی یکی از نفراتی بود که باعث شد، داماش از بابل تیم دهد و در ابتدای کار نیز با الفاظی، چون خیالتان از هر نظر راحت باشد، به بچه‌ها دلگرمی داد! حال این که چرا مسئول کمیتهٔ انضباطی فدراسیون در یک تیم نفوذ دارد، خود بحث جداگانه است که اصلاً به من و سایر اعضای تیم مربوط نمی‌شود، اما این که چرا آقای قاسم‌زاده خودش را کنار می‌کشد و به مشکل ما رسیدگی نمی‌کند، جای سؤال و تعجب دارد؟»
بیژن قاسم‌زاده، دربارهٔ گفته‌های احسان لشگری نسبت به واسطه‌گری اسپانسر برای این تیم گفت: «فقط حامی مالی را به سمت بابل هدایت کردم. حتی برای مقابله با ذهنیت‌ها، از سرمربی خواستم اگر حقی هم از داماش ضایع شد به خاطر من اعتراض نکنند تا شائبه‌ای پیش نیاید!»
لشگری پیش‌تر در ۲۵ فروردین ۱۳۹۲ به ایسنا گفته بود: «ما به احترام منصور برزگر ۵ ماه صبر کردیم، اما هیچ تلاشی برای پرداختن پول کشتی‌گیران نمی‌شود. ما روی اسم برزگر و قاسم‌زاده که گفتند پشت تیم هستیم و نگران نباشید قرارداد امضا کردیم وگرنه با تیم‌های دیگری قرارداد می‌بستیم و تا الان نیز پولمان را گرفته بودیم.»