ویلیام هنری هریسون
مرگ و تشییع جنازه

هریسون از نظر بدنی توسط بسیاری از جویندگان دفتر مستمر و برنامه اجتماعی سخت فرسوده شده بود.در روز چهارشنبه 24 مارس 1841، هریسون پیاده روی روزانه صبحگاهی خود را بدون کت یا کلاه به بازارهای محلی انجام داد.با وجود اینکه در یک طوفان ناگهانی باران گرفتار شد، او پس از بازگشت به کاخ سفید لباس خیس خود را عوض نکرد.در روز جمعه، 26 مارس، هریسون با علائمی شبیه سرماخوردگی بیمار شد و او را به دنبال پزشک خود، توماس میلر، فرستاد.روز بعد، شنبه، دکتر دوباره تماس گرفت و بعد از یک پیاده روی صبح زود، هریسون را در رختخواب با "سرم شدید" پیدا کرد.میلر به معده او گچ خردل زد و ملین ملایمی به او داد و در آن بعدازظهر حالش بهتر شد.در ساعت 4:00 صبح یکشنبه، 28 مارس، هریسون دچار درد شدید در پهلو شد و دکتر شروع به فصد کرد.زمانی که ضربان نبض او کاهش یافت، این روش خاتمه یافت. میلر همچنین فنجان های گرم شده را روی پوست رئیس جمهور اعمال کرد تا جریان خون را افزایش دهد.سپس پزشک به او روغن کرچک و داروهایی برای استفراغ داد و تشخیص داد که وی به سینه‌پهلو در ریه راست مبتلا است.در روز دوشنبه، 29 مارس، تیمی از پزشکان فراخوانده شدند و پنومونی لوب پایین سمت راست را تأیید کردند.سپس به هریسون مخلوط افیون، تریاک و کافور همراه با شراب و براندی داده شد.
هیچ اطلاعیه رسمی در مورد بیماری هریسون انجام نشد، که هر چه بیشتر از دید عموم دور بماند، به گمانه زنی ها و نگرانی های عمومی دامن زد.جامعه واشینگتن غیبت نامشخص او از کلیسا را ​​در روز یکشنبه متوجه شده بود.گزارش‌های متناقض و تایید نشده روزنامه‌ها بر اساس افشای اطلاعات افراد با تماس‌های کاخ سفید بود.یک روزنامه واشینگتن در روز پنجشنبه، 1 آوریل، گزارش داد که وضعیت سلامتی هریسون قطعا بهتر است.در واقع، وضعیت هریسون به شدت ضعیف شده بود، و اعضای کابینه و خانواده به کاخ سفید احضار شدند - همسرش آنا به دلیل بیماری خود در اوهایو باقی مانده بود.بر اساس روزنامه‌های واشنگتن در روز جمعه، هریسون با وجود گزارش بالتیمور سان مبنی بر اینکه وضعیت او «خطرناک‌تر» بود، تجمع کرده بود.یکی از خبرنگاران نیویورک کامرشال اشاره کرد که «مردم کشور به شدت مضطرب بودند و بسیاری از آنها در گریه بودند».
در عصر روز شنبه 3 آوریل، هریسون دچار اسهال شدید شد و دچار هذیان شد و در ساعت 8:30 بعد از ظهر.او آخرین سخنان خود را خطاب به پزشک معالج خود که گمان می‌رفت برای معاون رئیس‌جمهور جان تایلر باشد، گفت: "آقا، آرزو می‌کنم اصول واقعی دولت را درک کنید. آرزو می‌کنم که آنها اجرا شوند. من چیزی بیشتر نمی‌خواهم."هریسون در ساعت 12:30 صبح روز 4 آوریل 1841، یکشنبه نخل، نه روز پس از بیمار شدن و دقیقاً یک ماه پس از ادای سوگند، درگذشت؛ او اولین رئیس جمهوری بود که در مقام خود درگذشت.همسر هریسون، آنا، هنوز در اوهایو بود و برای سفر به واشینگتن وسایل خود را جمع می کرد که از دست دادن او مطلع شد.آنا هرگز به کاخ سفید نقل مکان نکرد.عروس هریسون، جین اروین هریسون، بیوه پسر هریسون، زمانی که هریسون رئیس جمهور بود، به عنوان میزبان کاخ سفید به جای آنا خدمت کرده بود.
تئوری رایج در آن زمان این بود که بیماری او ناشی از آب و هوای بد در مراسم تحلیف او سه هفته قبل از آن بوده است.
پس از درگذشت رئیس جمهور، 30 روز عزای عمومی آغاز شد.کاخ سفید میزبان مراسم عمومی مختلفی بود که الگوبرداری از مراسم تشییع جنازه سلطنتی اروپایی بود.مراسم تشییع جنازه فقط دعوتنامه در 7 آوریل در اتاق شرق کاخ سفید برگزار شد، پس از آن تابوت هریسون به قبرستان کنگره در واشنگتن دی سی آورده شد و در خزانه عمومی قرار گرفت.سالومون نورثاپ گزارشی از راهپیمایی در دوازده سال بردگی ارائه کرد:
<<روز بعد یک مسابقه بزرگ در واشینگتن برگزار شد.غرش توپ و به صدا درآمدن ناقوس ها فضا را پر کرده بود، در حالی که بسیاری از خانه ها پوشیده از کرپ بود و خیابان ها از جمعیت سیاه شده بود.با گذشت روز، صفوف ظاهر شد و به آرامی از خیابان عبور می کرد، کالسکه پشت سر هم، در حالی که هزاران هزار نفر پیاده دنبال می شدند - همه با صدای موسیقی غم انگیز حرکت می کردند.آنها جسد هریسون را به گور می بردند…. من به وضوح به یاد دارم که چگونه شیشه پنجره شکسته می شد و پس از هر گزارش توپی که در محل دفن شلیک می کردند، چگونه به زمین می خورد.>>
در ژوئن آن سال، جسد هریسون با قطار و بارج رودخانه به نورث بند، اوهایو منتقل شد و او در 7 ژوئیه در قله کوه نبو، که اکنون بنای یادبود ایالتی مقبره ویلیام هنری هریسون است، به خاک سپرده شد.