stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جین (پوشاک)

نمونه‌ای از کت‌وشلوار با پارچه دنیم که به روش سنگ‌شورشده اسیدی درآمده است.
این مد در دهه ۱۹۸۰ میلادی با پیدایش موج نو و سینث-پاپ محبوب شد.
جین یا لی به شلوارهایی گفته می‌شود که با پارچه دنیم یا Dungaree دوخته شده باشند. دنیم نام گونه‌ای پارچه کتان با بافت راه‌راه و ضخیم است که اگرچه همه گونه پوشاک با آن دوخته می‌شود اما این پارچه بیشتر برای دوخت شلوار به کار می‌رود. در فارسی در لفظ همگانی به «جین»، «لی» نیز گفته می‌شود که لی نام یک نماد بازرگانی است که آوازه‌ای در میان فارسی‌زبانان یافته بود (برند Lee). نخستین سازندگان شلوار جین آبی ژاکوب دیویس، کالوین راجرز، و لیوای اشتراوس (لیوایز) در سال ۱۸۷۳ بودند. این پارچه از سال ۱۹۵۰ در میان نوجوانان محبوبیت یافت. همچنین در ساخت پارچه جین فرآیندی با نام سنگ شوری وجود دارد که برای به وجود آوردن ظاهری فرسوده به پارچه که به تازگی فراوری شده می‌گویند. از فرایند سنگ شوری بیشتر برای پارچه لی استفاده می‌شود. سنگ شوری در دهه ۱۹۸۰ میلادی محبوب شد زیرا شلوار جین اسیدی در این دهه به وجود آمد.
قدیمی‌ترین مارک‌های شلوار جین: لی، لیوایز (لِویز: Levi's) متعلق به لیوای اشتراوس (با کلود لوی استراوس جامعه‌شناس اشتباه نشود) و رنگلر هستند. شلوارهای جین معمولاً به رنگ آبی نیلی هستند.
واژه‌شناسی

واژه جین یا جینز (به انگلیسی: Jeans) از واژهٔ فرانسوی bleu de Gênes به معنی آبی از جنوآ" آمده است، جنوآ (Genoa) نام شهری در ایتالیا است که برابر فرانسوی آن Gênes است.
پیشینه > پارچه جین

پارچه جین نخستین، خاستگاهی فرانسوی و ایتالیایی دارد. در آغاز، بافندگان در شهر نیم فرانسه تلاش کردند پارچه جین را باز تولید کنند. اگرچه به جای آن، پارچه‌ای همانند، با الگوی بافتی از دنده‌های موازی مورب (Twill) توسعه دادند که به نام دنیم شناخته می‌شود. واژه "دنیم" از عبارت فرانسوی "de Nimes" به معنای "از [شهر] نیم" آمده است. برای نخستین بار پوشاک ملوانان از پارچه جین اولیه یا دنیم ساخته شد.
پیشینه > نخستین شلوارها

نخستین شلوارهای جین را خیاطی به نام جیکوب دیویس در اوایل دهه ۱۸۷۰ برای جویندگان طلا در کالیفرنیا ساخت. برتری این شلوارها مقاومت در برابر عوامل محیطی و طول عمر بسیار آنها بود. دیویس نخست از پارچه‌های کتانی قهوه‌ای‌رنگ بهره می‌برد. او همچنین برای استحکام به آن‌ها پرچ‌های فلزی بکار برد. دیویس می‌دانست این با دلیل مقاومت بالای این شلوارها قطعاً در بازار موفق خواهند بود. اما سرمایه کافی برای ثبت این اختراع به نام خودش را نداشت. او از لیوای اشتراوس که پارچه‌های شلوارها را تأمین می‌کرد کمک خواست. آنها این اختراع را برای پرچ‌های فلزی و نه خود شلوار ثبت کردند. درنتیجه بین سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۸۹۰ هیچ‌کس دیگری اجازه نداشت در شلوارهای خود از پرچ فلزی استفاده کند.
آنها سپس سعی کردند رنگ شلوار را از کتان قهوه‌ای به کتان آبی‌رنگ تغییر دهند و همزمان قیمت آن را همچنان ارزان نگه دارند؛ زیرا به شکل سنتی به‌عنوان لباس کار شناخته می‌شد تغییر دهند. در سال ۱۸۸۳ یک شیمی‌دان آلمانی به نام آدولف فون بایر رنگ آبی نیلی را اختراع کرد. آنها برای ارزان نگه‌داشتن شلوار، تنها تارهای پارچه را رنگ کردند و پودهای بافته‌شده در میان تار، همچنان سفید بودند؛ بنابراین تارهای آبی‌رنگ در سطح بیرونی پارچه بیشتر از داخل آن دیده می‌شوند. امروز هم اگر کسی از نزدیک به شلوار جین نگاه کند متوجه می‌شود که شلوار آبی کامل نیست و درواقع ترکیبی از سفید و آبی است. بین سال‌های ۱۸۸۰ تا جنگ جهانی دوم، شلوار جین تبدیل به لباس کار رایج شد.
پیشینه > محبوبیت

در دهه ۱۹۵۰ بهره‌گیری از این گونه شلوار، نخست در میان نوجوانان و سپس در میان مردم فراگیر شد. نمونه‌های شاخص آن جیمز دین در فیلم شورش بی‌دلیل و مریلین مونرو در فیلم ناجورها است. در اوایل دهه ۱۹۸۰ شلوار جین اهمیت خود را در عالم مد از دست داد. اما جان هگارتی (مدیر تبلیغات شرکت بی‌بی‌اچ) در سال ۱۹۸۲ حق تبلیغ شرکت لیوایز را به دست آورد و با تبلیغ هوشمندانه محبوبیت شلوار را احیا کرد. آن‌ها در تبلیغی حماسی، پرچ‌های شلوار را نماد گذشته پرشکوه نشان دادند. آنها تبلیغی ساختند که شلوار جین را نماد جهان آزاد نشان می‌داد. در این تبلیغ مرد جوانی، یک شلوار جین را به روسیه قاچاق می‌کرد؛ زیرا در آن هنگام شلوار جین در روسیه ممنوع بود. تبلیغی که شرکت بی‌بی‌اچ برای شلوار لیوایز در سال ۱۹۸۵ تولید کرد فروش این شلوارها را به عرش رساند. تا جاییکه پخش این تبلیغ تا مدتی متوقف شد؛ زیرا شرکت تولیدکننده، توان پاسخ به تقاضا را نداشت. تکرار لحن این تبلیغ باعث شد فروش شرکت لیوایز در سال ۱۹۹۶ به رکورد ۷/۱ میلیارد دلار برسد.
برچسب کاغذی

برچسب کاغذی که معمولاً در پشت کمر شلوارهای جین دوخته می‌شود در اصل، رسید ضمانت‌نامه‌ای است که درگذشته در جیب پشت شلوارها نگهداری می‌شد. اگر شلوار پاره می‌شد صاحب شلوار می‌توانست این برچسب را به فروشنده نشان دهد و یک شلوار نو تحویل بگیرد.
گردش مالی

در سال ۲۰۰۶ مردم آمریکا ۱۴ میلیارد دلار پارچه جین خریداری کردند. ارزش صنعت تولید پوشاک جین در سال ۲۰۲۴ نزدیک به ۱۰۵ میلیارد دلار خواهد بود که سهم شلوارهای جین از این درآمد ۶۴/۵ میلیارد دلار است. آمریکا بیشترین مصرف جین را دارد. بریتانیا هم با خرید ۷۰ میلیون شلوار در سال نزدیک به آمریکا است.
رنگ‌آمیزی

برای رنگ این شلوارها از رنگ نیل استفاده می‌شود که هند نخستین مرکز تولید و پروش گسترده آن بود. امروز این ماده اغلب با فرایندهای شیمیایی تولید می‌شود. در حالی که تنها چند گرم نیل برای رنگ کردن یک شلوار لازم است سالانه بیش از ۲۰ میلیون تن نیل در این صنعت مصرف می‌شود.
مسابقه رنگ‌رفتگی

به دلیل ارزان بودن رنگ جین، شلوار به‌تدریج کم‌رنگ می‌شود. این نگ‌رفتگی چنان محبوب شده که در فضای مجازی مسابقه‌ای به نام «فراخوان ایندیگو» برای انتخاب بهترین شلوار جین رنگ و رو رفته برگزار می‌شود. در این مسابقه هرکدام از شرکت‌کنندگان به مدت یک سال، هر روز یک شلوار جین که از قبل سنگ‌شور نشده را می‌پوشند و کارهای روزانه خود انجام می‌دهند تا رد خود را بر محو شدن رنگ شلوار بگذارد.
نماد اعتراض

در سال ۲۰۰۶ در بلاروس اعتراض‌هایی که در مخالفت با الکساندر لوکاشنکو رخ می‌داد به «انقلاب جین» مشهور شد؛ زیرا پس از آنکه پلیس پرچم مخالفان حکومت را پاره کرد، معترضان تکه‌هایی پارچه‌های جین را به شکل روبان‌هایی بریدند و از آن به عنوان پرچم استفاده می‌کردند.
نگارخانه

نمای درشت از بافت جین
دوخت شلوار جین
طرح جیب پشت
اکسی‌توسین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اکسی توسین: اکسی توسین
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
روش مصرف دارو: تزریقی
گروه دارویی: هورمون اگزوژن
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: صفر
پیوند پروتئینی: ۳۰٪
متابولیسم: بوسیله اکسی توسینازهای کبدی
نیمه‌عمر حذف: ۳ تا ۹ دقیقه (ویکی انگلیش:۱ تا ۶ دقیقه)
دفع: صفراوی و کلیوی (مقادیر ناچیزی از دارو، بدون تغییر از راه ادرار دفع می‌شود)
شناسه‌ها: شناسه‌ها
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۵۰-۵۶-۶
پاب‌کم CID: ۴۳۹۳۰۲
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8048361 
ECHA InfoCard: 100.000.045 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C43H66N12O12S۲
جرم مولی: ۱۰۰۷٫۱۹
اکسی‌توسین یک هورمون‌های پپتیدی و نوروپپتید است که به‌طور طبیعی در هیپوتالاموس تولید و از هیپوفیز پسین ترشح می‌شود. این هورمون که از مراحل اولیه تکامل در جانوران وجود داشته است، در انسان نقشی کلیدی در رفتارهایی مانند پیوند انسانی، عشق، تولیدمثل، زایمان و دوران پس از زایمان ایفا می‌کند. اکسی‌توسین به‌عنوان یک هورمون در جریان خون ترشح می‌شود و در پاسخ به آمیزش جنسی در انسان و در حین زایمان آزاد می‌شود. این ماده همچنین به‌عنوان اکسی‌توسین در دسترس است. در هر دو حالت، اکسی‌توسین موجب تحریک انقباضات رحمی شده و فرایند زایمان را تسریع می‌کند.
در شکل طبیعی خود، این هورمون در پیوند مادرانه و تولید شیر نیز نقش دارد. تولید و ترشح اکسی‌توسین توسط یک بازخورد مثبت کنترل می‌شود، به این صورت که ترشح اولیه آن باعث تحریک تولید و آزادسازی بیشتر اکسی‌توسین می‌شود. برای مثال، هنگام آغاز زایمان، انقباض‌های رحمی باعث ترشح اکسی‌توسین می‌شوند که این خود موجب افزایش شدت و تعداد انقباضات می‌گردد. این فرایند تا زمانی که فعالیت تحریک‌کننده متوقف شود، ادامه می‌یابد. یک روند مشابه نیز در شیردهی و در حین فعالیت جنسی رخ می‌دهد.
اکسی‌توسین از طریق تجزیه آنزیمی پیش‌ساز پروتئینی که توسط ژن انسانی OXT کدگذاری می‌شود، به دست می‌آید. ساختار پیشنهادی پپتید فعال آن به شرح زیر است:
ریشه‌شناسی

اصطلاح «اکسی‌توسین» از واژه یونانی ὠκυτόκος (ōkutókos) گرفته شده که از ترکیب ὀξύς (oxús) به معنی «تیز» یا «سریع» و τόκος (tókos) به معنی «زایمان» تشکیل شده است. شکل صفت آن «اکسی‌توسیک» است که به داروهایی که موجب تحریک انقباضات رحمی شده و فرایند زایمان را تسریع می‌کنند، اشاره دارد. به‌طور غیررسمی، از اکسی‌توسین با عنوان «هورمون در آغوش گرفتن» یا «مولکول اخلاق» یاد شده است که این اصطلاحات نادرست در نظر گرفته شده‌اند.
تاریخچه

خواص انقباضی رحم توسط ماده‌ای که بعدها اکسی‌توسین نام گرفت، در سال ۱۹۰۶ توسط داروساز بریتانیایی هنری هلت دیل کشف شد. خاصیت ترشح شیر این ماده در سال ۱۹۱۰ توسط ات و اسکات و در سال ۱۹۱۱ توسط شافر و مک‌کنزی شرح داده شد. در سال ۱۹۰۹، اولین استفاده بالینی از اکسی‌توسین توسط ویلیام بلر-بل برای القای زایمان در بیماران دارای عوارض انجام شد.
در دهه ۱۹۲۰، اکسی‌توسین و وازوپرسین از بافت هیپوفیز استخراج و نام‌های کنونی‌شان برای آن‌ها تعیین شد. ساختار مولکولی اکسی‌توسین در سال ۱۹۵۲ مشخص شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، زیست‌شیمی‌دان آمریکایی وینسنت دو وینیو کشف کرد که اکسی‌توسین از نه آمینو اسید تشکیل شده است و توالی آمینواسیدی آن را شناسایی کرد که این نخستین پپتید هورمونی بود که توالی‌یابی می‌شد. در سال ۱۹۵۳، دو وینیو سنتز اکسی‌توسین را انجام داد که نخستین هورمون پلی‌پپتیدی بود که به‌طور مصنوعی ساخته شد. دو وینیو در سال ۱۹۵۵ برای این کار برنده جایزه نوبل شیمی شد. در دهه‌های بعد، پژوهش‌های بیشتری دربارهٔ روش‌های سنتز مختلف برای اکسی‌توسین و تهیه آنالوگ‌های این هورمون (مانند 4-deamido-oxytocin) توسط ایفیژنی فوتاکی انجام شد.
بیوشیمی

استروژن باعث افزایش ترشح اکسی‌توسین و افزایش بیان ژن گیرنده آن، یعنی گیرندهٔ اکسی‌توسین در مغز می‌شود. در زنان، یک دوز منفرد از استرادیول برای افزایش غلظت اکسی‌توسین در گردش خون کافی تشخیص داده شده است.
بیوشیمی > بیوسنتز

اکسی‌توسین و وازوپرسین تنها هورمون‌های شناخته‌شده‌ای هستند که توسط غدهٔ هیپوفیز پسین انسان ترشح شده و به‌صورت دوربرد عمل می‌کنند. بااین‌حال، نورون‌های تولیدکنندهٔ اکسی‌توسین، پپتیدهای دیگری ازجمله هورمون آزادکننده کورتیکوتروپین و دی‌نورفین نیز تولید می‌کنند که به‌صورت موضعی عمل می‌کنند. نورون‌های نورون بزرگ‌سلولی که اکسی‌توسین تولید می‌کنند، در کنار نورون‌های بزرگ‌سلولی تولیدکنندهٔ وازوپرسین قرار دارند و از بسیاری جهات مشابه هستند.
پپتید اکسی‌توسین به‌عنوان یک پروتئین پیش‌ساز غیرفعال از ژن OXT ساخته می‌شود. این پروتئین پیش‌ساز شامل پروتئین حامل اکسی‌توسین، یعنی نوروفیزین I نیز هست.
پروتئین پیش‌ساز غیرفعال به‌تدریج در فرایند آبکافت به قطعات کوچک‌تر تجزیه می‌شود (که یکی از این قطعات نوروفیزین I است) و این فرایند توسط مجموعه‌ای از آنزیم‌ها انجام می‌گیرد. آخرین مرحلهٔ آبکافت که اکسی‌توسین فعال را آزاد می‌کند، توسط آنزیم مونوکسیژناز آلفا-آمیدکنندهٔ پپتیدیل‌گلیسین (PAM) کاتالیز می‌شود.
فعالیت سامانهٔ آنزیمی PAM وابسته به ویتامین ث (اسید اسکوربیک) است که به‌عنوان یک کوفاکتور ضروری عمل می‌کند. جالب اینجاست که اسکوربات سدیم به‌تنهایی قادر است تولید اکسی‌توسین را در بافت تخمدان به‌صورت وابسته به دوز تحریک کند. بسیاری از بافت‌های مشابه (مانند تخمدان‌ها، بیضه‌ها، چشم‌ها، غدد فوق کلیوی، جفت، تیموس، لوزالمعده) که PAM (و در نتیجه اکسی‌توسین) در آن‌ها یافت می‌شود، به‌طور هم‌زمان غلظت‌های بالاتری از ویتامین C را نیز ذخیره می‌کنند.
اکسی‌توسین توسط آنزیم اکسی‌توسیناز، یعنی leucyl/cystinyl aminopeptidase متابولیزه می‌شود. آنزیم‌های دیگری نیز برای تجزیه اکسی‌توسین شناخته شده‌اند.
بیوشیمی > منابع عصبی

در هیپوتالاموس، اکسی‌توسین در سلول‌های نورواشباع بزرگ‌هسته‌ای (magnocellular neurosecretory cells) واقع در هسته سوپرااپتیک (supraoptic nucleus) و هسته پاراونتریکولار هیپوتالاموس (paraventricular nucleus) ساخته می‌شود. این هورمون در اجسام هرینگ (Herring bodies) در انتهای آکسون ذخیره شده و از هیپوفیز پسین (neurohypophysis) به جریان خون ترشح می‌شود. این آکسون‌ها، که احتمالاً شامل دندریتها نیز می‌شوند (گرچه هنوز به‌طور کامل اثبات نشده است)، شاخه‌هایی دارند که به هسته آکومبنس متصل شده و گیرنده‌های اکسی‌توسین در این ناحیه بیان می‌شوند. اثرات دستگاه درون‌ریزی هورمونی اکسی‌توسین و تأثیرات نوروپپتیدی آن بر رفتار و شناخت احتمالاً از طریق ترشح مشترک در این شاخه‌ها هماهنگ می‌شود. علاوه بر این، برخی از نورون‌های هسته پاراونتریکولار، اکسی‌توسین را تولید کرده و به بخش‌های دیگر مغز و نخاع انتقال می‌دهند. بسته به گونه، سلول‌هایی که گیرنده‌های اکسی‌توسین را بیان می‌کنند، در نواحی دیگر از جمله آمیگدال و نوار انتهایی نیز وجود دارند.
در غده هیپوفیز، اکسی‌توسین درون وزیکول‌های بزرگ و متراکم بسته‌بندی شده و همراه با نوروفیزین I ذخیره می‌شود، همان‌طور که در تصویر نشان داده شده است. نوروفیزین، یک قطعه پپتیدی بزرگ از پروتئین پیش‌ساز اکسی‌توسین است که طی فرایند آنزیمی به اکسی‌توسین تجزیه می‌شود.
ترشح اکسی‌توسین از پایانه‌های عصبی نورواشباع، تحت کنترل فعالیت الکتریکی سلول‌های تولیدکننده اکسی‌توسین در هیپوتالاموس قرار دارد. این سلول‌ها پتانسیل عمل ایجاد می‌کنند که از طریق آکسون‌ها به پایانه‌های عصبی در هیپوفیز منتقل می‌شود. پایانه‌های عصبی دارای تعداد زیادی وزیکول‌های حاوی اکسی‌توسین هستند که در نتیجه اگزوسیتوز هنگام دپولاریزه شدن پایانه‌های عصبی آزاد می‌شوند.
بیوشیمی > منابع غیرعصبی

غلظت‌های درون‌زاد اکسی‌توسین در مغز می‌توانند تا هزار برابر بیشتر از سطوح محیطی آن باشند.
خارج از مغز، سلول‌های حاوی اکسی‌توسین در چندین بافت مختلف شناسایی شده‌اند. در زنان، این هورمون در جسم زرد و جفت جنین یافت شده است. در مردان، اکسی‌توسین در سلول‌های لیدیگ (interstitial cells of Leydig) در بیضه‌ها تولید می‌شود.
همچنین، در هر دو جنس، اکسی‌توسین در شبکیه، مغز غده فوق کلیوی، تیموس و لوزالمعده نیز شناسایی شده است.
کشف مقادیر قابل توجهی از این هورمون که به‌طور سنتی به‌عنوان یک «هورمون نوروهیپوفیزیال» (neurohypophysial hormone) شناخته می‌شود، در خارج از سیستم عصبی مرکزی، سؤالات متعددی را دربارهٔ نقش احتمالی آن در این بافت‌های گوناگون مطرح کرده است.
سلول‌های لیدیگ در برخی گونه‌ها دارای دستگاه زیست‌سنتزی لازم برای تولید اکسی‌توسین بیضه‌ای به‌طور نو هستند، به‌ویژه در موش‌های صحرایی (که می‌توانند ویتامین C را درون‌زاد سنتز کنند) و در خوکچه‌های هندی که، مانند انسان‌ها، به یک منبع برون‌زاد ویتامین C در رژیم غذایی خود نیاز دارند. اکسی‌توسین توسط جسم زرد در چندین گونه، از جمله نشخوارکنندگان و نخستی‌ها، سنتز می‌شود. همراه با استروژن، در القای سنتز پروستاگلاندین F2α در آندومتر نقش دارد که باعث پسرفت جسم زرد می‌شود.
بیوشیمی > تکامل

تقریباً تمام مهره‌داران دارای یک هورمون پپتیدی مشابه اکسی‌توسین هستند که از عملکردهای تولیدمثلی حمایت می‌کند، و یک هورمون نوناپپتیدی مشابه وازوپرسین دارند که در تنظیم آب نقش دارد. این دو ژن معمولاً نزدیک به هم (کمتر از ۱۵٬۰۰۰ جفت باز فاصله) روی یک کروموزوم قرار دارند و در جهت‌های مخالف رونویسی می‌شوند (هرچند در فوگو, همولوگ‌های این ژن‌ها دورتر از هم قرار دارند و در یک جهت رونویسی می‌شوند). اعتقاد بر این است که این دو ژن در نتیجه یک رویداد مضاعف شدن ژن پدید آمده‌اند؛ ژن نیایی حدود ۵۰۰ میلیون سال قدمت دارد و در دهان‌گردان (اعضای امروزی بی‌آروارگان) یافت می‌شود.
مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۳ نشان داد که گورخرماهی در واکنش به ترس دیگر ماهیان از اکسی‌توسین استفاده می‌کند. در این مطالعه مشخص شد که گورخرماهی‌هایی که به‌واسطهٔ مهندسی ژنتیک تولید اکسی‌توسین در آن‌ها حذف شده است، نمی‌توانند به ترس دیگر ماهیان واکنش نشان دهند. هنگامی که اکسی‌توسین دوباره به این ماهیان تزریق شد، آن‌ها به گونه‌ای واکنش نشان دادند که نشانگر امکان وجود همدلی در این ماهیان نسبت به این احساس است. افزون بر این، به‌دلیل درگیر بودن همان نواحی مغزی که در پستانداران فعال هستند، این مطالعه نشان می‌دهد که همدلی مبتنی بر اکسی‌توسین ممکن است از یک نیای مشترک در میلیون‌ها سال پیش تکامل یافته باشد.
عملکرد زیستی

اکسی‌توسین دارای عملکردهای محیطی (هورمونی) و همچنین عملکردهایی در مغز است. این عملکردها از طریق گیرنده‌های ویژهٔ اکسی‌توسین انجام می‌شود. گیرندهٔ اکسی‌توسین یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی (OT-R) است که به منیزیم و کلسترول نیاز دارد و در میومتر بیان می‌شود. این گیرنده متعلق به گروه گیرنده‌های شبه‌رودوپسین (ردهٔ I) از گیرنده‌های جفت‌شونده با پروتئین جی است.
مطالعات، نقش اکسی‌توسین را در رفتارهای گوناگون از جمله ارگاسم، به‌رسمیت‌شناسی، پیوند جفت، اضطراب، سوگیری درون‌گروهی، عدم روراستی در شرایط خاص، اوتیسم، و رفتارهای مادرانه بررسی کرده‌اند. اکسی‌توسین احتمالاً در یادگیری اجتماعی نقش چشمگیری دارد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این هورمون می‌تواند نویز در سیستم شنوایی مغز را کاهش دهد، درک نشانه‌های اجتماعی را افزایش دهد و به رفتار اجتماعی هدفمندتر کمک کند. همچنین ممکن است پاسخ‌های پاداش را تقویت کند. بااین‌حال، اثرات آن می‌تواند تحت تأثیر زمینه‌های مختلف، مانند حضور افراد آشنا یا ناآشنا، قرار گیرد.
علاوه بر عملکرد آن به‌عنوان آگونیست گیرندهٔ اکسی‌توسین، مشخص شده است که اکسی‌توسین به‌عنوان یک تعدیل‌کنندهٔ آلوستریک مثبت در گیرنده‌های μ- و κ-اپیوئیدی عمل می‌کند که ممکن است در اثرات ضد درد آن نقش داشته باشد.
عملکرد زیستی > عملکردهای فیزیولوژیکی

عملکردهای محیطی اکسی‌توسین عمدتاً بازتابی از ترشح آن از غده هیپوفیز است. اثرات رفتاری اکسی‌توسین تصور می‌شود که ناشی از آزاد شدن آن از نورون‌های اکسی‌توسین مرکزی باشد که با نورون‌های مرتبط با هیپوفیز تفاوت دارند یا شاخه‌هایی از آن‌ها هستند. گیرنده‌های اکسی‌توسین توسط نورون‌هایی در بسیاری از بخش‌های مغز و نخاع از جمله آمیگدال، هیپوتالاموس شکمی-میانی، دیواره, هسته آکومبنس و ساقه مغز بیان می‌شوند، اگرچه توزیع آن‌ها میان گونه‌های مختلف تفاوت قابل‌توجهی دارد. علاوه بر این، توزیع این گیرنده‌ها در طول رشد تغییر می‌کند و مشاهده شده است که پس از زایش در ول کوهی نیز دستخوش تغییر می‌شود.
عملکرد زیستی > روان‌شناختی

اوتیسم: اکسی‌توسین در سبب‌شناسی اوتیسم نقش دارد و گزارشی حاکی از آن است که اوتیسم با جهشی در ژن گیرنده اکسی‌توسین (OXTR) مرتبط است. مطالعاتی که روی خانواده‌های قفقازی، فنلاندی و هان چینی انجام شده است، این ارتباط میان OXTR و اوتیسم را تأیید می‌کنند. همچنین، اوتیسم ممکن است با متیلاسیون نامتعارف OXTR مرتبط باشد.
با این حال، شواهد نشان داده‌اند که تجویز داخل بینی اکسی‌توسین احتمالاً برای ایجاد اثرات رفتاری کافی نیست و این موضوع ممکن است ناشی از سوگیری در انتشار و گزارش انتخابی نتایج باشد که بر بازتولیدپذیری یافته‌ها تأثیر می‌گذارد.
علاوه بر این، بحث‌های اخیر این مداخله را به چالش کشیده‌اند و تأکید کرده‌اند که باید دیدگاه‌های نروسازگار (neurodivergent) نیز در نظر گرفته شوند. در مطالعات مرتبط، تمرکز عمدتاً بر مدل‌های حیوانی بوده است، اما این مدل‌ها به دلیل پیچیدگی‌های اجتماعی و ارتباطی اوتیسم، از اعتبار ترجمه‌ای کافی برخوردار نیستند.
عملکرد زیستی > پیوند اجتماعی

در ول مرغزار، ترشح اکسی‌توسین در مغز ماده در حین فعالیت جنسی نقش مهمی در ایجاد پیوند جفتی با شریک جنسی‌اش دارد. به نظر می‌رسد که وازوپرسین نیز در نرها اثری مشابه داشته باشد.
اکسی‌توسین در بسیاری از گونه‌ها نقش مهمی در رفتارهای اجتماعی دارد و به احتمال زیاد در انسان نیز همین‌گونه است. در یک مطالعه در سال ۲۰۰۳، مشخص شد که سطح اکسی‌توسین در خون هم در انسان و هم در سگ، پس از ۵ تا ۲۴ دقیقه نوازش افزایش می‌یابد. این افزایش ممکن است در شکل‌گیری دوستی انسان و سگ نقش داشته باشد.
عملکرد زیستی > داروها

تداخل دارویی: بر اساس چندین مطالعه روی حیوانات، اکسی‌توسین از ایجاد تحمل دارویی نسبت به مواد اعتیادآور مختلف از جمله افیون‌ها، کوکائین و اتانول جلوگیری می‌کند و علائم محرومیت از دارو را کاهش می‌دهد. به نظر می‌رسد که اکستازی (MDMA) با تحریک فعالیت اکسی‌توسین، به‌ویژه از طریق فعال‌سازی سروتونین در گیرنده 5-HT1A، احساس عشق، همدلی و ارتباط با دیگران را افزایش می‌دهد؛ البته این یافته‌ها عمدتاً بر اساس مطالعات اولیه روی حیوانات است و ممکن است به انسان‌ها تعمیم داده نشود.
علاوه بر این، بوسپیرون که یک داروی ضداضطراب است، احتمالاً برخی از اثرات خود را از طریق تحریک اکسی‌توسین ناشی از فعال‌سازی گیرنده 5-HT1A اعمال می‌کند.
آسیب‌پذیری در برابر اعتیاد: غلظت اکسی‌توسین درون‌زاد می‌تواند بر اثرگذاری مواد مخدر و میزان اختلال سوءمصرف مواد تأثیر بگذارد؛ به‌طوری که سطوح بالاتر اکسی‌توسین با کاهش حساسیت به اعتیاد همراه است. وضعیت سیستم اکسی‌توسین درون‌زاد می‌تواند احتمال اعتیاد را از طریق تعامل دوسویه با سیستم‌های مختلف، از جمله سیستم دوپامین، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوق‌کلیه و دستگاه ایمنی افزایش یا کاهش دهد. همچنین، تفاوت‌های فردی در سیستم اکسی‌توسین درون‌زاد، ناشی از عوامل ژنتیکی، جنسیت و تأثیرات محیطی، ممکن است بر میزان حساسیت به اعتیاد تأثیر بگذارد.
همچنین، اکسی‌توسین ممکن است با شرطی‌سازی ترجیح مکان که در افراد مبتلا به اعتیاد مشاهده می‌شود، مرتبط باشد.
برای مطالعهٔ بیشتر

Caldwell HK, Young WS (2006). "Oxytocin and Vasopressin: Genetics and Behavioral Implications" (PDF).  In Abel L, Lim R (eds.). Handbook of neurochemistry and molecular neurobiology. Berlin: Springer. pp. 573–607. ISBN 978-0-387-30348-2.
Schmitz S, Höppner G, eds. (2014). "Oxytocin as proximal cause of 'maternal instinct': weak science, post-feminism, and the hormones of mystique". Gendered neurocultures: feminist and queer perspectives on current brain discourses. challenge GENDER, 2. Wien: Zaglossus. ISBN 978-3-902902-12-2.
Yong E (13 November 2015). "The weak science behind the wrongly named moral molecule". آتلانتیک..
زیست‌سنتز انواع مختلف اکسی‌توسین
موسی اسوار

| موسی آسوار | موسی آسوار |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۲
پیشه: مترجم، عضو پیوسته  فرهنگستان زبان و ادب فارسی
ملیت: ایران
موسی اَسوار (زادهٔ ۳ مرداد ۱۳۳۲) مترجم ایرانی و عضو پیوسته‌ی فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او آثار برخی از شاعران و نویسندگان عرب مانند محمود درویش، نزار قبانی و جبران خلیل جبران را به فارسی ترجمه کرده‌است.
کتاب‌شناسی

ترجمه‌های منتشرشده‌ی موسی اسوار عبارتند از:
شکوه متنبی اثر احمد بن حسین متنبی
جکامه‌های متنبی اثر احمد بن حسین متنبی
صحیفه‌ی سجّادیه
تا سبز شوم از عشق اثر نزار قبانی
از سرود باران تا مزامیر گل سرخ: پیش‌گامان شعر امروز عرب
اگر باران نیستی نازنین، درخت باش اثر محمود درویش
آخر شب اثر محمود درویش
روح تشریع در اسلام اثر سید موسی صدر
تا هر وقت که برگردیم (داستان‌های کوتاه) اثر غسان کنفانی
ماسه و کف و خدایان زمین اثر جبران خلیل جبران
عیسی پسر انسان اثر جبران خلیل جبران
پیامبر و باغ پیامبر اثر جبران خلیل جبران
پرتوهایی از اندیشه‌ی سید موسی صدر
اشعار عربی سعدی
ستاره‌ها در دست
ادبیات و تاریخ‌نگاری آن اثر طه حسین
"سایه‌هایی بر پنجره" اثر "غائب طعمه فرمان
والدمارپیلس

مکان در Talsi District, 23x15px|border |alt=|link= لتونی
| Valdemārpils | Valdemārpils |
| --- | --- |
شهر: شهر
  نشان:   نشان
ValdemārpilsLocation in Latvia: ValdemārpilsLocation in Latvia
مختصات: ۵۷°۲۲′ شمالی ۲۲°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۳۶۷°شمالی ۲۲٫۵۸۳°شرقی﻿ / 57.367; 22.583: مختصات: ۵۷°۲۲′ شمالی ۲۲°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۳۶۷°شمالی ۲۲٫۵۸۳°شرقی﻿ / 57.367; 22.583
District: Talsi District
امتیاز شهر: 1917
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۲٬۷۵۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (زمان اروپای شرقی)
کد پستی: LV-3260
پیش‌شماره تلفن: +371 632
والدمارپیلس (به آلمانی: Saßmacken)  در لتونی با جمعیت ۲٬۷۵۷ نفر است که در talsi district واقع شده‌است.
ناحیه شریعت‌پور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بنگلادش
| ناحیه شریعت‌پور শরিয়তপুর | ناحیه شریعت‌پور শরিয়তপুর |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
ناحیه شریعت‌پور: ناحیه شریعت‌پور
موقعیت ناحیه شریعت‌پور در بنگلادش: موقعیت ناحیه شریعت‌پور در بنگلادش
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷۴٫۰۵ کیلومتر مربع (۴۵۳٫۳۰ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۱۵۵۸۲۴
 • تراکم: ۹۸۰/کیلومتر مربع (۲۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (BST)
round 1}}
| مختصات = {{coord|23|12.498
ناحیه شریعت‌پور (به لاتین: Shariatpur District) یک ناحیه در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است.
خصوصیات

ناحیه شریعت‌پور ۱٬۱۷۴٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۵۵٬۸۲۴ نفر جمعیت دارد.
واپون، ویسکانسین

مکان
| Waupun, Wisconsin | Waupun, Wisconsin |
| --- | --- |
شهر: شهر
Sign on WIS 26: Sign on WIS 26
Location of Waupun, Wisconsin: Location of Waupun, Wisconsin
ایالت: ویسکانسین
Counties: Dodge, Fond du Lac
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۷ مایل مربع (۹٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۷ مایل مربع (۹٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۹۲ فوت (۲۷۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۱٬۳۴۰
 • تراکم: ۲۹۰۶٫۳/مایل مربع (۱۱۲۲٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 53963
کد منطقه: 920
FIPS code: 55-84425
GNIS feature ID: 1576324
واپون، ویسکانسین  (به انگلیسی: Waupun) شهری در شهرستان دوج فوند دو لاک ایالت ویسکانسین است که در سال ۱۸۷۸ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۱۱٬۳۴۰ نفر جمعیت داشته‌است.
نیوبری، ماساچوست

مکان
| نیوبری، ماساچوست | نیوبری، ماساچوست |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Newbury Elm in c. 1910: Newbury Elm in c. 1910
Location in Essex County in Massachusetts: Location in Essex County in Massachusetts
ایالت: ماساچوست
شهرستان: اسکس
سال بنیان‌گذاری: ۱۶۳۵
سال شهر شدن: ۱۶۳۵
حکومت: حکومت
 • نوع: Open town meeting
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶٫۵ مایل مربع (۶۸٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۴٫۳ مایل مربع (۶۲٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۷ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۷ فوت (۱۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۶۶۶
 • تراکم: ۲۷۴٫۳/مایل مربع (۱۰۶٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern)
کد پستی: ۰۱۹۵۱
کد منطقه: 351 / ۹۷۸
FIPS code: ۲۵–۴۵۱۷۵
GNIS feature ID: ۰۶۱۹۴۵۲
وبگاه: "Newbury, Massachusetts".
نیوبری(به انگلیسی: Newbury) شهرکی در شهرستان اسکس ایالت ماساچوست می‌باشد که در سال ۱۶۳۵ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۶۶۶ نفر جمعیت داشته‌است.
والرموزا

مکان
| والرموزا Biddaramosa | والرموزا Biddaramosa |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
والرموزا: والرموزا
ناحیه: ساردینیا
استان / شهرستان: استان کالیاری (CA)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۱٫۸ کیلومتر مربع (۲۳٫۹ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱٬۹۹۵
 • تراکم: ۳۲/کیلومتر مربع (۸۴/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Vallermosesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 09010
پیش‌شماره تلفن: 0781
والرموزا (به ایتالیایی: Vallermosa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کالیاری واقع شده‌است.