stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
واهان مامیکونیان
جوانی

واهان در حوالی ۴۴۰–۴۴۵ زاده شد. او پسر ارشد «هامایاک مامیکونیان» و «دزویک» بود، و سه برادر و خواهر کوجکتر به نام‌های «وارت», «واساک»، و آرتاشس داشت. پدرش در تاوُ توسط پارتیزان‌ها در پسایندهای نبرد آوارایر کشته شد.
او پس از نبرد آوارایر، در حالی که کودکی بیش نبود، به همراه برادرانش، «واساک» و «آرتاشس» دستگیر و به دربار ایران برده شد. آن سه برادر به مرگ محکوم شدند، اما پس از چندی، در هفدهمین سال پادشاهی یزدگرد (۴۵۵ میلادی)، بدخش (حاکم) گرجیان، که «آرشوشا دوم» نام داشت و شوهر خالهٔ واهان بود، از یزدگرد خواست واهان را آزاد کند. یزدگرد این درخواست را پذیرفت و واهان را آزاد ساخت.
واهان در زمان پادشاهی پیروز یکم در ارمنستان به کار گردآوری خراج کشور سرگرم بود اما می‌دید که بدخواهان او و بیش از همه شخصی آسوری به نام «وریو» می‌کوشد او را بدنام و پیروز شاه را نسبت به وی بدگمان سازد.
آنها ادعا می‌کردند که واهان می‌خواهد تمام باج و خراج ارمنستان را بردارد و نزد قیصر روم یا پادشاه هون‌ها رود و برای شورش بر ضد دربار ایران سپاهی فراهم آورد.
واهان طلای فراوان برگرفت، به دربار ایران رفت و آن را به شاه سپرد. پیروز با دیدن آن دریافت که واهان به وظیفه‌اش نیک عمل می‌کند و از زشتگویی بدخواهان آگاه شد.
واهان پیش تر از آن برای زدودن هر گونه شک و بدگمانی شاه و بزرگان دربار حتی از دین خود برگشته و آیین مزدیسنا را پذیرفته بود اما برگشتن او از آیین خود تأثیری بس آزار دهنده و کشنده بر وی گذاشت. او به عذاب وجدان دچار شد و گوشه نشینی اختیار کرد و شب و روز در اندیشه‌هایی آزارنده غوطه ور بود.
ناآرامی‌های ارمنستان در ۴۸۱ میلادی آغاز شد و تا ۴۸۴ میلادی ادامه یافت. پس از چندی پیروز بار دیگر به جنگ هپتالیان رفت و این بار نیز شکست خورد و همراه با پسرانش کشته شد (۴۸۴ میلادی).
پس از پیروز، برادرش، بلاش، بر تخت شاهنشاهی ایران نشست و گفتگوهای صلح را با واهان آغاز کرد و در همان سال (۴۸۴ میلادی)، در روستای نوارساک، در نزدیکی ماکو، با واهان پیمان صلح بست. بر اساس این پیمان آتشکده‌های موجود در ارمنستان ویران و مقرر شد که دیگر آتشکده‌ای در این سرزمین ساخته نشود و مسیحیان بدون ترس از گرویدن اجباری به آیین زرتشتی در عمل به مراسم عبادی مسیحی آزاد باشند.
بلاش، در پی «پیمان نوارساک» و با پیشنهاد بزرگان دربار ایران، مقام سپاهبدی و مرزبانی ارمنستان را به واهان مامیکونیان سپرد (۴۸۵ میلادی). واهان نیز ارمنستان را به خوبی اداره کرد، آرامش را در کشور برقرار ساخت و کلیساهای شهر آرتاشات را، که ویران شده بود، از نو بنا نهاد. کلیسای واغارشاپات مقدس را نیز نوسازی کرد.
واهان در میان سال‌های ۵۰۳ تا ۵۱۰ میلادی درگذشت.
نضال مالک حسن

| نضال مالک حسن | نضال مالک حسن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: نضال مالک حسن
زادهٔ: ۸ سپتامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) شهرستان آرلینگتون، ویرجینیا
ملیت: آمریکایی-فلسطینی
والدین: درگذشته
انگیزه: جهاد
مجازات جنایی: اعدام
جزئیات: جزئیات
تاریخ: ۵ نوامبر ۲۰۰۹ c. 1:34 p.m. – c. 1:44 p.m.
مکان(ها): فورت هود، تگزاس
هدف(ها): سربازان ارتش آمریکا و غیرنظامیان
کشته: ۱۳
زخمی: ۳۲
سلاح‌ها: FN Five-seven pistol
زندانی‌شده در: سربازخانه انضباطی ایالات متحده
 :  
نضال مالک حسن یک روان‌پزشک و سرگرد ارتش آمریکا است که متهم است در یک تیراندازی در پایگاه فورت هود در تگزاس ۱۳ نظامی دیگر آمریکایی را به ضرب گلوله به قتل رسانده‌است.
او متهم است که در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۰۹ میلاد، در مرکز درمانی فورت هود وابسته به ارتش آمریکا به سوی سربازان آتش گشوده‌است و ۱۳ نفر را کشته و ۳۰ نفر دیگر را نیز زخمی کرده‌است.[پیوند مرده]
گفته می‌شود او از اعزام قریب‌الوقوع خود به افغانستان و جنگ با مسلمانان ناراحت بوده و قبل از شلیک به سوی سربازان نیز فریاد الله اکبر سر داده‌است.
وی متولد آمریکاست اما پدر و مادری فلسطینی دارد که از کرانه باختری رود اردن به آمریکا مهاجرت کرده‌اند.
نضال پس از واقعه کشتار فورت هود به مرکز پزشکی ارتشی بروکز برده شد.
رابطه با گروه‌های تروریستی و پیامدهای آن

از زمان کشف ایمیل‌های ردوبدل شده میان مالک حسن و یک شیخ یمنی متهم به عضویت در گروه‌های تروریستی بنام انور العولقی، بازرسان فدرال آمریکا در پی یافتن مدارکی دال بر رابطهٔ نضال حسن با گروه‌های تندروی مجاهد به تکاپو افتاده‌اند. انور العولقی کشتار سربازان آمریکایی در تگزاس بدست نضال حسن را ستوده‌است.
دو تن از همکاران نضال حسن معترف بوده‌اند که نضال حسن علناً مدافع عملیات انتحاری بعنوان یک حربه بوده، و «شریعت اسلامی» را بالاتر از میهن خود می‌دانسته‌است.
موراساکی شیکیبو
ازدواج

موراساکی برخلاف بسیاری از زنان اشرافی، پس از رسیدن به سن بلوغ ازدواج نکرد بلکه تا اواسط دهه ۲۰ زندگی، در خانه پدرش ماند. در سال ۹۹۶، هنگامی که پدرش به فرمانداری چهار ساله در ولایت اچیزن منصوب شد، موراساکی نیز به مدت دو سال او را همراهی کرد. موراساکی احتمالاً در سال ۹۹۸ به کیوتو بازگشت تا در سن ۲۶ سالگی با فوجیوارا نو نوبوتاکا، پسرعموی دوم و دوست پدرش که از او بیست سال بزرگتر بود، ازدواج کند. نخستین ازدواج در سن ۲۶ سالگی یک زن بسیار دیرتر از رسم دوران او بود. دلیل ازدواج دیرهنگام او این بود که پدرش در سن مناسب برای ازدواج موراساکی بیکار بود و در آن زمان رسم ازدواج بر این منوال بود که مرد به عنوان داماد وارد خانه والدین همسرش شود. از آنجائیکه پدر او در شرایط بد اقتصادی بود، بنابر این او تا این سن نتوانسته بود شوهری مناسب با شرایط خود پیدا کند. شوهرش از تبار همان شاخه از خاندان فوجیوارا و کارمند دربار در وزارت تشریفات بود که شهرت زیادی در نحوه لباس پوشیدن داشت و رقصنده با استعدادی بود. در اواخر چهل سالگی در زمان ازدواجشان، او سه زن دیگر و تعداد نامعلومی فرزند داشت و درگیر روابط عاشقانهٔ متعددی بود که شاید پس از ازدواجش با موراساکی نیز ادامه داشته است. اگرچه آنها ازدواج کردند، نوبوتاکا با موراساکی شیکیبو زندگی نمی‌کرد، بلکه با یکی از همسران سابق خود (همسران قانونی) زندگی می‌کرد. یک سال بعد از ازدواج، موراساکی شعرهایی دربارهٔ نزاع با شوهرش نوشت. تفسیر روابط زناشویی آنها نزد محققان متفاوت است: ریچارد باورینگ ازدواجی هماهنگ را پیشنهاد کرده، در حالی که پژوهشگر ادبیات ژاپنی هارو شیرانه شواهدی دال بر کینه‌توزی در اشعار موراساکی نسبت به شوهرش یافته.
موراساکی در حال الهام گرفتن از ماه، روبروی میزش در ایشییاما-درا، در حال نوشتن را نشان داد. اوکی‌یو-ئه اثر سوزوکی هارونوبو تقریبی ۱۷۶۷
موراساکی در حال خیره شدن به ماه برای الهام گرفتن در ایشییاما-درا اثر یوشیتوشی (۱۸۸۹)
دختر آنها، داینی نو سانمی، در سال ۹۹۹ به دنیا آمد. دو سال بعد، نوبوتاکا در دوران همه‌گیری بیماری وبا درگذشت. موراساکی به عنوان یک زن متأهل، خدمتکارانی برای اداره خانه داشت که از دخترش مراقبت می‌کردند و او اوقات فراغت زیادی داشت. محققان بر این باورند که او ممکن است قبل از مرگ شوهرش نوشتن داستانِ گنجی را آغاز کرده باشد یا شاید پس از بیوه شدن در زمانی که غم و اندوه بسیاری را به دلیل از دست دادن همسرش احساس می‌کرد. او پس از مرگ شوهرش در دفترِ خاطراتِ خود احساساتش را شرح می‌دهد: «احساس افسردگی و گیجی می‌کردم. چند سالی بود که هر روز به شکلی بی‌روح زندگی می‌کردم … کاری بیشتر از ثبت گذر زمان انجام نمی‌دادم… فکر ادامه تنهایی من کاملاً غیرقابل تحمل بود.»
بر اساس افسانه، موراساکی به معبد ایشییاما-درا در دریاچهٔ بیوا رفت، جایی که او در یک شب در ماه اوت در حالی که به ماه نگاه می‌کرد، الهام گرفت تا داستانِ گنجی را بنویسد. بر اساس واقعیت نیز هنرمندان ژاپنی اغلب به معبد ایشییاما در حال خیره شدن به ماه الهام گرفته و آثار خود را خلق می‌کردند. ممکن است او مأمور نوشتن داستان در معبد شده باشد. موراساکی فصل‌های تازه نوشته شده داستانِ گنجی را بین دوستانش توزیع می‌کرد که به نوبه خود آنها را دوباره کپی و به دیگران می‌دادند. به این ترتیب، داستان شناخته شد و او به عنوان یک نویسنده شهرت یافت.
زندگی دربار

فرهنگ هی‌آن و زندگی درباری در اوایل قرن یازدهم به اوج خود رسید. جمعیت کیوتو به حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر افزایش یافت و اشراف به‌طور فزاینده‌ای در پست‌های دولتی و خدمات درباری در قصر هی‌آن منزوی شدند. درباریان بیش از حد از مردم عادی جدا و تصفیه شدند و کارهای کمی انجام می‌دادند، آنها از واقعیت زندگی مردم عادی جدا شده و مشغول زندگی درباری شدند و به فعالیت‌های هنری روی آوردند. احساسات اشراف معمولاً از طریق استفاده هنرمندانه از منسوجات، عطرها، خوشنویسی، کاغذهای رنگی، شعر و لایه‌بندی پوشاک با ترکیب رنگهای دلپذیر بیان می‌شد — با توجه به خُلق و فصل. آسرگرمی‌های رایج برای زنان سرشناس هی‌آن — که به مدل‌های سفت و سخت موهای خیلی بلند، پوست سفید شده و دندان‌های سیاه‌شده پایبند بودند — شامل داشتن روابط عاشقانه، نوشتن شعر و یادداشت‌های روزانه بود. ادبیاتی که زنان دربار هی‌آن می‌نوشتند، از قدیمی‌ترین و بهترین ادبیات نوشته شده به زبانِ ژاپنی شناخته می‌شود.
باقیِ زندگی و مرگ

هنگامی که امپراتور ایچیجو در سال ۱۰۱۱ درگذشت، شوشی به عنوان یک امپراتریس بازنشسته شد و به عمارت فوجیوارا در نزدیکی دریاچهٔ بیوا رفت تا در آنجا زندگی کند، به احتمال زیاد موراساکی، که در سال ۱۰۱۳ با شوشی در آنجا حضور داشت. ویلیام جورج استون توضیح می‌دهد که وقتی موراساکی از دربار به عنوان ندیمه امپراتریس بازنشسته شد، دوباره به ایشییاما-درا در کنار دریاچهٔ بیوا رفت، تا باقیمانده‌اش عمرش را وقف ادبیات و مذهب کند.
موراساکی ممکن است در سال ۱۰۱۴ درگذشته باشد. پدرش در آن سال احتمالاً به دلیل مرگ دخترش، به سرعت از محل پست خود در ولایت اچیگو به کیوتو بازگشت. شیرانه در کتاب پل رؤیاها: شعری از داستانِ گنجی اشاره می‌کند که به‌طور کلی سال ۱۰۱۴ به عنوان تاریخ مرگ موراساکی شیکیبو و سال ۹۷۳ به عنوان تاریخ تولد او پذیرفته شده است و او در هنگام مرگ او ۴۱ ساله بوده است. اما ویلی با توجه به اینکه موراساکی ممکن است در مراسمی با شوشی برای پسر شوشی امپراتور گو-ایچیجو حدود ۱۰۲۵ برگزار می‌شد شرکت کرده باشد، معتقد است که او ممکن است تا اواخر سال ۱۰۲۵ با شوشی زندگی کرده باشد.
برادر موراساکی، نوبونوری در حدود سال ۱۰۱۱ درگذشت. ممکن است مرگ دو فرزند، پدر آنها را وادار کرده باشد تا از سمت خود استعفا دهد و زندگی خود را وقف مذهب کند و در معبد باقی عمر خود را بگذراند. او در معبد اونجو در سال ۱۰۲۹ درگذشت. دختر موراساکی در سال ۱۰۲۵ به عنوان دایه امپراتور گو-ریزی (۱۰۲۵–۱۰۶۸) وارد خدمت دربار شد و سپس با نام داینی نو سانمی شاعری مشهور شد.
آثار

داستانِ گنجی، دفترِ خاطراتِ موراساکی شیکیبو و مجموعهٔ موراساکی شیکیبو آثار او را تشکیل می‌دهند. کار او به دلیل بازتاب ایجاد و توسعه نوشتار ژاپنی، در دوره ای که ژاپنی از زبانِ بومی نانوشته به زبانِ نوشتاری تغییر کرد، مهم تلقی می‌شود. تا قرن نهم. متون زبانِ ژاپنی به زبانِ نویسه‌های چینی با استفاده از سیستم نوشتاری مان‌یوگانا نوشته می‌شدند. یک دستاورد انقلابی توسعه خط کانا — یک خط ژاپنی واقعی بود — در اواسط تا اواخر قرن نهم، نویسندگان ژاپنی شروع به نوشتن نثر به زبانِ خود کردند، که منجر به ژانرهایی مانند داستان دفترِ خاطراتِ شاعرانه شد. مورخ ادوین او. ریشاور می‌نویسد که ژانرها مانند مونوگاتاری‌ها به‌طور مشخص ژاپنی بودند و داستانِ گنجی که به خط کانا نوشته شده بود، «اثر برجسته آن دوره بود».
آثار > دفترِ خاطرات و شعر

موراساکی نوشتن دفترِ خاطراتِ خود را پس از ورود به خدمت در دربار شوشی آغاز کرد. بسیاری از چیزهایی که دربارهٔ او و تجربیاتش در دربار شناخته شده است، از این دفترِ خاطرات به دست آمده است، که دوره ای از حدود ۱۰۰۸ تا ۱۰۱۰ را پوشش می‌دهد. بخش‌های توصیفی، که برخی از آنها ممکن است از نامه‌ها سرچشمه گرفته باشند، روابط او با دیگر خانم‌های درباری، خلق و خوی میچیناگا، تولد پسران امپراتریس شوشی — در عمارت پدر شوشی میچیناگا و نه در کاخ امپراتوری، همچنین این خاطرات روند نوشتن داستانِ گنجی، از جمله شرح انتقال فصول جدید نوشته شده به خوشنویسان برای رونویسی را پوشش می‌دهد. دفترِ خاطراتِ موراساکی نمونه‌ای از یادداشت‌های روزانه دربار است که برای احترام به حامیان نوشته می‌شود، نیمی از آن به تولد پسر شوشی، امپراتور گو-ایچیجو اختصاص دارد، رویدادی که برای میچیناگا بسیار اهمیت دارد زیرا او به ازدواج درآوردن دخترش با امپراتور ایچیجو برای آن برنامه‌ریزی کرده بود و باعث شد پدربزرگ و عملاً نایب‌السلطنه یک امپراتور شود.
گمان می‌رود که مجموعهٔ موراساکی شیکیبو توسط خودش در سال‌های آخر عمرش گردآوری شده باشد و شامل حدود ۱۲۰ شعر از دوران کودکی‌اش است. طبق عرف، شعرها از فردی به فرد دیگر منتقل شده و اغلب کپی می‌شدند. برخی به نظر می‌رسند که برای یک معشوق نوشته شده باشند — احتمالاً شوهرش قبل از مرگ او — اما او ممکن است صرفاً از سنت پیروی کرده و شعرهای عاشقانه ساده سروده باشد. آنها حاوی جزئیات زندگی‌نامه‌ای هستند: او به خواهری اشاره می‌کند که درگذشته، دیدار با پدرش در ولایت اچیزن و اینکه او برای امپراتریس شوشی شعر سروده است. اشعار موراساکی در سال ۱۲۰۶ توسط فوجیوارا نو تیکا منتشر شد، که مولهرن معتقد است مجموعه‌ای است که به شکل اصلی نزدیک است. تقریباً در همان زمان فوجیوارا نو تیکا منتخبی از آثار موراساکی را در گلچین امپراتوری، شین کوکین واکاشو گنجاند.
آثار > داستانِ گنجی

مقالهٔ اصلی: داستانِ گنجی
موراساکی بیشتر به خاطر داستانِ گنجی، رمانی سه قسمتی که ۱۱۰۰ صفحه و ۵۴ فصل را در بر می‌گیرد، شناخته می‌شود. تصور می‌شود که تکمیل این کتاب یک دهه به طول انجامیده باشد. اولین فصل‌ها احتمالاً برای یک حامی خصوصی یا در طول ازدواج او یا اندکی پس از مرگ شوهرش نوشته شده است. او در دربار به نوشتن ادامه داد و احتمالاً در حالی که هنوز در خدمت شوشی بود کار را تمام کرد. او برای تولید اثری به این بلندی نیاز به حمایت داشت. میچیناگا کاغذ و جوهر گران‌قیمت و افرادی خوشنویس برای او فراهم کرد. اولین جلدهای دست‌نویس احتمالاً توسط خانم‌های درباری جمع‌آوری و صحافی شده است.
کین در کتاب لذت‌های ادبیات ژاپنی ادعا می‌کند که موراساکی «برترین اثر داستانی ژاپنی» را با تکیه بر سنت‌های خاطرات درباری واکا و سنت پیش از آن مونوگاتاری — با ترکیبی از خط چینی و خط ژاپنی — مانند داستان بامبوشکن یا داستان ایسه نوشته است. او سبک‌هایی را از تاریخ چینی، شعر روایی و نثر معاصر ژاپنی ترسیم کرد و آن را در هم آمیخت. آدولفسون می‌نویسد که کنار هم قرار دادن سبک رسمی چینی با موضوعات پیش پا افتاده منجر به حسی از هجو یا طنز را ایجاد کرده، که سبکی متمایز به او می‌دهد. در داستانِ گنجی استفاده موراساکی از قالب سنتی مونوگاتاری در روایت داستان به خصوص در استفاده از راوی آشکار است، اما کین ادعا می‌کند که موراساکی این ژانر را بسیار فراتر از محدوده آن توسعه داده است و با این کار سبکی کاملاً مدرن خلق کرد. داستان «شاهزاده درخشان» گنجی در اواخر قرن نهم تا اوایل قرن دهم می‌گذرد و موراساکی عناصر افسانه‌ای و تخیلی که اغلب در داستان‌های مونوگاتاری قبلی یافت می‌شد، را از آن حذف کرد.
مضامین داستانِ گنجی در طول زمان‌ها و دوره‌های گوناگون مشترک است و توسط شیولی به عنوان «ظلم زمان و اندوه اجتناب‌ناپذیر عشق رمانتیک» تعریف شده است. مضمون اصلی شکنندگی زندگی است، مونو نو آواره «غم وجود انسان»، اصطلاحی است که بیش از هزار بار در داستانِ گنجی به کار رفته است. کین حدس می‌زند که در داستان «شاهزاده درخشان»، موراساکی ممکن است برای خود فراری آرمانی از زندگی درباری ایجاد کرده باشد، که به نظر او چندان دلچسب نبوده است. با خلق شاهزاده گنجی او یک قهرمان داستان با استعداد، زیبا، باصفا و در عین حال انسانی و دلسوز را شکل داد. کین می‌نویسد که داستانِ گنجی خواننده را با دورهٔ هی‌آن آشنا می‌کند. به عنوان مثال، روابط عاشقانه رواج دارد، اگرچه زنان معمولاً پشت پرده یا فوسوما هستند و دیده نمی‌شدند.
هلن کریگ مک کالو، داستان موراساکی را دارای جذابیت جهانی توصیف می‌کند و معتقد است داستانِ گنجی از ژانر و زمان آن فراتر می‌رود. موضوع و زمینه اصلی آن — عشق در دربار هی‌آن — متعلق به روابط عاشقانه، و مفروضات فرهنگی آن مربوط به اواسط دورهٔ هی‌آن است، اما نبوغ منحصر به فرد موراساکی شیکیبو، این اثر را برای بسیاری به بیانیه ای قدرتمند از روابط انسانی تبدیل کرده است. ناممکن بودن شادی همیشگی در عشق … و اهمیت حیاتی، حساسیت به احساسات دیگران در دنیای غم و اندوه. شاهزاده گنجی در هر یک از عشق‌های خود زیبایی درونی زن و شکنندگی زندگی را تشخیص می‌دهد که به گفته او کین، او را قهرمان می‌کند: داستان در همان زمان محبوب بود و امپراتور ایچیجو آن را می‌خواند، تا سال ۱۰۲۱ تمام فصل‌ها کامل شده بود و کتاب در استان‌هایی که کمیاب بود، جستجو می‌شد.
لانه خرگوش (فیلم)

| لانه خرگوش | لانه خرگوش |
| --- | --- |
کارگردان: جان کامرون میتچل
تهیه‌کننده: نیکول کیدمن
بازیگران: نیکول کیدمن آرون اکهارت دایان ویست ساندرا اوه
موسیقی: آنتون سانکو
تدوین‌گر: جو کلوتز
توزیع‌کننده: آد لات اینترتیمنت
تاریخ‌های انتشار: ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۰ (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو) ۱۷ دسامبر ۲۰۱۰
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵٬۱۴۳٬۱۵۴ دلار
لانه خرگوش (به انگلیسی: Rabbit Hole) یک فیلم درام آمریکایی با بازی نیکول کیدمن، آرون اکهارت و دایان ویست است که از نمایش‌نامه‌ای با همین نام اقتباس شده‌است. این فیلم اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سپتامبر ۲۰۱۰ به نمایش درآمد.
خلاصه داستان

«بکا» و «هاوی» زوج خوشبختی هستند که در کنار پسر کوچکشان دنی زندگی آرامی دارند. اما با مرگ دنی در یک تصادف زندگی آنها زیر و رو می‌شود…
بازیگران

نیکول کیدمن در نقش بکا کوربت
آرون اکهارت در نقش هاوی کوربت
دایان ویست در نقش نَت، مادر بکا
مایلز تلر در نقش جیسون، راننده
تامی بلانچارد در نقش ایزی، خواهر بکا
ساندرا اوه در نقش گبی
پاتریشیا کالمبر در نقش پگ
مایک دویل در نقش کریگ
جاون تنی در نقش ریک
استیون میلر در نقش کوین
جیانکارلو اسپوزیتو در نقش اُگی
راب کمبل در نقش باب
فونیکس لیست در نقش دنی
جوایز

این فیلم کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن در سال ۲۰۱۱ شد.
فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم

فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم (به انگلیسی: Marsa Alam International Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا RMF است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور مصر قرار دارد و در ارتفاع ۷۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ایر قاهره :  پراگ رازیون، گراتس، لینز، کاتوویتس، شوپن ورشو 
ایر صربیا اجرا توسط ایر صربیا :  چارتر فصلی: بلگراد نیکولا تسلا 
Azur Air Germany :  چارتر: دوسلدورف 
بلو پاناروما ایرلاینز :  چارتر: بلوونی گوگلیلمو مارکونی، میلانو مالپنسا، گالیله 
ادلوایس ایر :  زوریخ 
اجیپت‌ایر اکسپرس :  قاهره 
انتر ایر :  چارتر: کاتوویتس، وروتسواف کوپرنیکوس 
یورو وینگز :  وین 
جزیره ایرویز :  کویت 
لوت پولیش ایرلاینز : چارتر فصلی: شوپن ورشو، کاتوویتس 
مریدیانا :  چارتر: بلوونی گوگلیلمو مارکونی، میلانو مالپنسا، لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو، تورین کاسله، ورونا 
میسترال ایر : چارتر: میلانو مالپنسا، گالیله 
Neos : چارتر: اوریو آل سریو، بلوونی گوگلیلمو مارکونی، میلانو مالپنسا، لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو، ورونا 
Small Planet Airlines :  لئوناردو دا وینچی-فیومیچینو، ویلنیوس 
اسمال پلنت ایرلاینز :  شوپن ورشو 
اسمارت‌وینگز   اجرا توسط تراول سرویس ایرلاینز :  برنو-تورانی  
سان‌اکسپرس دویچلند :  دوسلدورف، فرانکفورت، لایپزیگ/هال، مونیخ، اشتوتگارت 
Thomas Cook Airlines: بیرمنگام (آغاز از ۶ نوامبر ۲۰۱۷), گاتویک (آغاز از ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷) 
Thomas Cook Airlines Scandinavia: فصلی: استکهلم-آرلاندا 
Thomson Airways: گاتویک 
تراول سرویس ایرلاینز: پراگ رازیون، شوپن ورشو 
تراول سرویس: چارتر فصلی: بوداپست فرنک لیست 
تراول سرویس: ام. آر. استفانیک، کوشیتسه 
TUI fly Belgium :  بروکسل 
تی‌یوآی‌فلای: چارتر: فرانکفورت، هانوفر، مونیخ، اشتوتگارت 
تی‌یوآی ایرلاینز نیدرلندز: اسخیپول آمستردام
افسانه زلدا: پرنسس گرگ‌ومیش

| افسانه زلدا: پرنسس گرگ‌ومیش | افسانه زلدا: پرنسس گرگ‌ومیش |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): نینتندو ای‌اِی‌دی
ناشر(ها): نینتندو
کارگردان(ـان): اِئیجی آئونوما
تهیه‌کننده(ها): شیگرو میاموتو
هنرمند(ان): یوسوکه ناکانو ساتورو تاکیزاوا
نویسنده(ها): آیا کیوگوکو تاکایوکی ایک‌کاکو میتسوهیرو تاکانو اِئیجی آئونوما
آهنگساز(ان): تورو مینگیشی آسوکا اوتا
سری: افسانه زلدا
سکو(ها): گیم‌کیوب وی وی یو انویدیا شیلد
تاریخ(های) انتشار: ویآمریکای شمالی: ۱۹ نوامبر، ۲۰۰۶ JP: ۲ دسامبر، ۲۰۰۶ استرالزی: ۷ دسامبر، ۲۰۰۶ اروپا: ۸ دسامبر، ۲۰۰۶ گیم‌کیوبJP: ۲ دسامبر، ۲۰۰۶ آمریکای شمالی: ۱۱ دسامبر، ۲۰۰۶ اروپا: ۱۵ دسامبر، ۲۰۰۶ استرالزی: ۱۹ دسامبر، ۲۰۰۶
ژانر(ها): اکشن-ماجراجویی
حالت(ها): تک‌نفره
رسانه: لوح نوری
افسانه زلدا: پرنسس گرگ‌ومیش (ژاپنی: ゼルダの伝説 トワイライトプリンセス, هپبورن: Zeruda no Densetsu: Towairaito Purinsesu؟) یک بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی است که توسط نینتندو در سال ۲۰۰۶ برای کنسول‌های نینتندو گیم‌کیوب و وی و نسخه HD آن برای وی یو در سال ۲۰۱۶ و منتشر شده است. این بازی سیزدهمین قسمت از مجموعه بازی‌های افسانه زلدا به حساب می‌آید و در هنگام عرضه از نظر بسیاری از منتقدین شامل نویسندگان وان‌آپ، آی‌جی‌ان، گیم اینفورمر، گیمز ریدار، الکترونیک گیمینگ مانثلی و مجله بازی‌های کامپیوتری و ویدئویی به عنوان بهترین نسخه‌ای که تاکنون در این سری ساخته شده در نظر گرفته شد.
کامران فیوضات

| کامران فیوضات | کامران فیوضات |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کامران‌علی فیوضات
زادهٔ: ۱۳۳۰ ‏(۷۲–۷۳ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۹–تاکنون
کامران فیوضات (زادهٔ ۱۳۳۰ در تهران) با نام اصلی «کامران‌علی فیوضات» بازیگر ایرانی سینما و تلویزیون است.
زندگی

کامران فیوضات زاده ۱۳۳۰ در تهران است. وی بازی در تئاتر را از سال ۱۳۴۹ تجربه کرد و در سال ۱۳۵۵ بازی در تلویزیون را آغاز نمود.
فعالیت‌های سینمایی او از سال ۱۳۶۰ با فیلم «رسول پسر ابوالقاسم» به کارگردانی «داریوش فرهنگ» آغاز شد.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۱ | شاباش | حامد کلاهداری |
| ۱۳۹۰ | بازگشت به آینده | علی عبدالعلی‌زاده |
| ۱۳۸۹ | دو برادر | محسن منشی‌زاده |
| ۱۳۸۸ | نیش زنبور | حمیدرضا صلاحمند |
| ۱۳۸۷ | چارچنگولی | سعید سهیلی |
| ۱۳۸۷ | میزاک | حسینعلی لیالستانی |
| ۱۳۸۶ | مجنون لیلی | قاسم جعفری |
| ۱۳۸۴ | مسیح | نادر طالب‌زاده |
| ۱۳۸۱ | توکیو بدون توقف | سعید عالم‌زاده |
| ۱۳۸۰ | مه‌بانو | مجید بهشتی |
| ۱۳۷۹ | سگ‌کشی | بهرام بیضایی |
| ۱۳۷۵ | فصل پنجم | رفیع پیتز |
| ۱۳۷۴ | عاشق فقیر | حسینعلی لیالستانی |
| ۱۳۷۴ | مرد نامرئی | فریال بهزاد |
| ۱۳۷۳ | روز واقعه | شهرام اسدی |
| ۱۳۷۲ | پاییز بلند | منوچهر عسگری‌نسب |
| ۱۳۶۸ | ای ایران | ناصر تقوایی |
| ۱۳۶۰ | رسول پسر ابوالقاسم | داریوش فرهنگ |
:
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | نام مجموعه | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۲ | تله‌فیلم «روزنامه دیواری» | خسرو معصومی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۱ | خانه اجاره‌ای (سری دوم) | شاهد احمدلو |  |
| ۱۳۹۱ | تله‌فیلم «گاهی پیش می‌آید» | اکبر شهبازی |  |
| ۱۳۹۰ | تله‌فیلم «صندلی» | احمد معظمی |  |
| ۱۳۹۰ | دست بالای دست | محسن یوسفی |  |
| ۱۳۸۹ | تله‌فیلم «زنگار» | عباس احمدی مطلق |  |
| ۱۳۸۹ | چاردیواری | سیروس مقدم |  |
| ۱۳۸۹ | تله‌فیلم «رفیق فابریک» | علیرضا نجف‌زاده |  |
| ۱۳۸۹ | تله‌فیلم «بلور باران» | شاهد احمدلو | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۹ | خانه بی‌پرنده | کاظم معصومی | شبکه تهران |
| ۱۳۸۹ | بچه‌های بهشت | خسرو معصومی |  |
| ۱۳۸۸ | دفتر مشق | کریم سربخش | شبکه قرآن |
| ۱۳۸۸ | تله‌فیلم «ما خونه نیستیم» | شاهد احمدلو |  |
| ۱۳۸۷–۱۳۸۸ | گلستان | سیدمحمد مختاری | شبکه قرآن |
| ۱۳۸۸ | تله‌فیلم «نقش و نقاش» | مهدی جعفری | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۸ | تله‌فیلم «گنج خانه سفید» | شاهد احمدلو |  |
| ۱۳۸۷ | چهارسوق خاطره | خسرو معصومی |  |
| ۱۳۸۷ | تله‌فیلم «لبخند سبز» | علیرضا اسحاقی |  |
| ۱۳۸۷ | تله‌فیلم «این سکوت شاعرانه نیست» | احمد معظمی |  |
| ۱۳۸۶–۱۳۸۷ | آینه‌های نشکن | جواد اردکانی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۵ | زیر زمین | علیرضا افخمی | در رمضان ۱۳۸۵ از شبکه ۳ پخش شد |
| ۱۳۸۴–۱۳۸۵ | بوی گل‌های وحشی | حسینعلی لیالستانی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۳–۱۳۸۴ | فرار بزرگ | محمدحسین لطیفی |  |
| ۱۳۸۲ | رانت‌خوار کوچک | حسین سهیلی‌زاده | شبکه تهران |
| ۱۳۸۱–۱۳۸۲ | مسافری از هند | قاسم جعفری | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۱ | شبکه | محمود عزیزی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۱ | پاورچین | مهران مدیری |  |
| ۱۳۷۸–۱۳۸۱ | شب‌چراغ | امیر قویدل   جمال شورجه   مجید جوانمرد | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۰–۱۳۸۱ | آواز مه | حسینعلی لیالستانی | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۰ | دیوار شیشه‌ای | مهدی صباغ‌زاده | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۰ | خانه آرزوها | حسین سهیلی‌زاده | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۰–۱۳۷۹ | چراغ جادو | همایون اسعدیان | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۹ | خندان | قاسم جعفری | مجموعهٔ ۱۳ قسمتی از تولیدات شبکهٔ جهانی جام‌جم |
| ۱۳۷۹ | همسفر (بازیگر مهمان) | قاسم جعفری | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸ | کاشانه | قاسم جعفری | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸ | قصه‌های شهرک سینمایی | بهزاد محمدی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۸ | یکی بود، یکی نبود | جواد ارشاد |  |
| ۱۳۷۸ | ایستگاه | منوچهر عسگری‌نسب | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۷ | روزی عقابی | سیدمحمدرضا مفیدی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۷ | در قلب من | حمید لبخنده | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۳–۱۳۷۵ | آژانس دوستی (بازیگر مهمان) | گروه کارگردانان | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۴ | در پناه تو | حمید لبخنده | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۱–۱۳۷۲ | پائیز بلند | منوچهر عسگری‌نسب | شبکه ۱   این مجموعه، یک نسخه سینمایی هم دارد. |
| ۱۳۷۰ | امام علی | داود میرباقری |  |
| ۱۳۶۵ | اُغُر بخیر | مجید بهشتی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۴ | آقای همه‌فن‌حریف | مجید بهشتی | شبکه ۱ |
| ۱۳۶۴ | ما می‌توانیم | مجتبی یاسینی | کارگردان تلویزیونی: «بیژن فیاد» /   این مجموعه تلویزیونی در ۳۹ قسمت ۲۰ دقیقه‌ای، با ارائهٔ   قطعات نمایشی به آموزش تئاتر کودکان می‌پرداخت. |
:
فیلم‌شناسی > شبکه خانگی

| سال | نام | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۲ | لعنتی خنده‌آور | بیژن شیرمرز | پخش در شبکه خانگی |
| ۱۳۹۱ | نیم کیلو باش، مرد باش | مسعود تکاور | پخش در شبکه خانگی |
| ۱۳۸۹ | با من شوخی نکن | محسن منشی‌زاده | پخش در شبکه خانگی |
:
رکسانا صابری

| رکسانا صابری | رکسانا صابری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ آوریل ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) نیوجرسی، آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا ایران
والدین: پدر: رضا صابری (ایران) مادر: آکیکو صابری (ژاپن)
رکسانا صابری (زاده ۲۶ آوریل ۱۹۷۷ در داکوتای شمالی) خبرنگار ایرانی-آمریکایی است که از پدری ایرانی و مادری ژاپنی زاده شده‌است. صابری هم‌اکنون خبرنگار سی‌بی‌اس نیوز در لندن است. وی در سال ۱۹۹۷ در ایالت داکوتای شمالی آمریکا به عنوان دختر شایسته سال انتخاب شده بود. او خبرنگار رسانه‌های بین‌المللی مهمی از جمله رادیوی عمومی ملی، رادیو واتیکان، شبکه فاکس و بی‌بی‌سی بوده و نیز به صورت پاره‌وقت در یکی از وبگاه‌های انگلیسی‌زبان مجمع تشخیص مصلحت نظام کار می‌کرده‌است.