stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مدیسون، آلاباما

| Madison, Alabama | Madison, Alabama |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Madison: City of Madison
The Madison Historic District was added to the National Register of Historic Places on March 29, 2006.: The Madison Historic District was added to the National Register of Historic Places on March 29, 2006.
شعار(ها): Play hard, learn well & live richly: شعار(ها): Play hard, learn well & live richly
Location in شهرستان مدیسن، آلاباما and the state of آلاباما: Location in شهرستان مدیسن، آلاباما and the state of آلاباما
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: آلاباما
Counties: شهرستان مدیسن، آلاباما، شهرستان لایمستون، آلاباما
حکومت: حکومت
 • شهردار: Troy Trulock
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۷ مایل مربع (۷۷٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۹٫۶ مایل مربع (۷۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۰۵ فوت (۲۱۵ متر)
جمعیت (اداره آمار آمریکا): جمعیت (اداره آمار آمریکا)
 • کل: ۴۶٬۴۵۰
 • تراکم: ۱۴۵۲/مایل مربع (۵۶۰٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 35757-35758
کد منطقه: 256
FIPS code: 01-45784
GNIS feature ID: 0122191
وبگاه: www.madisonal.gov
مدیسون (به انگلیسی: Madison) شهری در شهرستان مدیسون ایالت آلاباما است که مساحت آن ۷۶٫۹۹ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۲٬۹۳۸ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۵۵۷٫۷۱ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
گیشم

| گیشم | گیشم |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۲′ شمالی ۴۹°۲۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۳۳°شمالی ۴۹٫۴۰۰°شرقی﻿ / 37.033; 49.400: مختصات: ۳۷°۲′ شمالی ۴۹°۲۴′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۳۳°شمالی ۴۹٫۴۰۰°شرقی﻿ / 37.033; 49.400
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: شفت
بخش: بخش احمدسرگوراب
دهستان: چوبر
جمعیت: ۲۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
گیشم، روستایی از توابع بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت در استان گیلان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چوبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۱۰۹خانوار) بوده‌است.
کارولین ویس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  هلند
محل زندگی: لاهه, Netherlands
زادهٔ: ۴ مارس ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال)
قد: ۱٫۸۰ m (۵ ft ۱۱ in)*
آغاز حرفه: 1989
بازنشستگی: 2006
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: US$1,086,821
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 125–131
عنوان‌ها: 0 انجمن تنیس زنان, 0 فدراسیون بین‌المللی تنیس
بالاترین رتبه: No. 111 (9 May 1994)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (1994, 1995)
آزاد فرانسه: 1R (1994)
ویمبلدون: 1R (1994)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 335–290
عنوان‌ها: 9 انجمن تنیس زنان, 5 فدراسیون بین‌المللی تنیس
بالاترین رتبه: No. 9 (3 August 1998)
کارولین ویس (انگلیسی: Caroline Vis؛ زاده ۴ مارس ۱۹۷۰) یک تنیس‌باز اهل هلند است.
ممدو دوکوره

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mamadou Doucouré
زادروز:  ۲۱ مهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  داکار
قد:  1.83 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ
شمارهٔ پیراهن:  ۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال پاریس
۲۰۱۱–۲۰۱۵:  Paris Saint-Germain
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Paris Saint-Germain B |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۶– |  باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  Borussia Mönchengladbach II |  ۱۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  France U16 |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه |  ۱۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه |  ۱۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۳۷, ۳۱ مه ۲۰۲۰ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۵:۳۷, ۳۱ مه ۲۰۲۰ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۳۷, ۳۱ مه ۲۰۲۰ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۵:۳۷, ۳۱ مه ۲۰۲۰ (UTC)
ممدو دوکوره (انگلیسی: Mamadou Doucouré؛ زادهٔ ۲۱ مهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فرانسه بازی کرده‌است.
گرترود شارف گولدهابر

| گرترود شارف گولدهابر | گرترود شارف گولدهابر |
| --- | --- |
گرترود شارف گولدهابر: گرترود شارف گولدهابر
زادهٔ: ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ مانهایم
درگذشت: ۲ فوریهٔ ۱۹۹۸ (۸۶ سال) نیویورک
ملیت: آلمان
محل تحصیل: دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین 1939-1950 آزمایشگاه ملی بروکهیون ۱۹۵۰-۱۹۷۹
استاد راهنما: والتر گرلچ
 :  
امضاء: امضاء
گرترود شارف گولدهابر (آلمانی: Gertrude Scharff Goldhaber; ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۱۱ – ۲ فوریهٔ ۱۹۹۸) فیزیکدان هسته ای اهل آلمان بود.
سینمای قرقیزستان

بشکمپر اولین فیلم بومی تاریخ سینمای قرقیزستان ساخته آکتان عبدیکالیکوف ۱۹۸۸
سینمای قرقیزستان بخشی از سینمای آسیای غربی است. پیشینه قرقیزستان در صنعت سینما بسیار خرد است و تولید سرانه سالیانه فیلم بلند در این کشور ۱ اثر است. از سال ۱۹۹۸ تولید فیلم بومی به کمک شرکت‌های فیلمسازی فرانسوی و شرکت قرقیز فیلم در این کشور آغاز شد. از ۱۹۸۸ فیلم‌های قرقیزستانی در جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا حضور داشته و برخی از این آثار به جوایزی نیز رسیدند. بشکمپر ساخته آکتان عبدیکالیکوف محصول ۱۹۸۸ اولین فیلم قرقیزستانی است که در جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا شرکت کرد و برنده جایزه ویژه این جشنواره شد. این فیلم در جشنواره لوکارنو و در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو نیز حاضر بود؛ و اولین حضور جهانی سینمای این کشور را کلید زد. در سال ۲۰۰۱ فیلم شامپانزه دیگر ساخته آکتان عبدیکالیکوف در بخش نوعی نگاه پنجاه و چهارمین دوره جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد.
جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا برای سینمای قرقیزستان در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۸ نیز پربار بود. در سال ۲۰۰۵ سراتان ساخته ارنست عبدوجاپاروف به جایزه ویژه هیئت داوران رسید؛ و در سال ۲۰۰۸ در پنجمین دوره این جشنواره، مسیر ناشناخته ساخته تیمور بیرنازاروفنیز برنده جایزه ویژه هیئت داوران شد.
از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۹ سینمای قرقیزستان ۱۲ فیلم به عنوان نماینده سینمای خود در بخش جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی به آکادمی اسکار معرفی کرده که تمامی این آثار در مرحله ابتدایی از گردونه رقابت حذف شدند.
بخش‌هایی از فیلم جی.آی. جو: ظهور کبرا محصول ۲۰۰۹ به کارگردانی استیون سامرز در جغرافیای قرقیزستان ساخته شده‌است.
در سال ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴ شهر بیشکک شاهد برگزاری جشنواره فیلم جهان اسلام بود. این رویداد با مشارکت معاونت سینمایی وزارت فرهنگ، اطلاعات وگردشگری قرقیزستان، سازمان قرقیز فیلم و سفارتخانه‌های برخی از کشورهای مسلمان با نمایش فیلم‌هایی از جمهوری اسلامی ایران، قرقیزستان، ازبکستان، هند، عربستان سعودی، تاجیکستان و بوسنی و هرزگوین در چارچوب طرح بیشکک پایتخت فرهنگی جهان اسلام – ۲۰۱۴ در خانه فیلم بیشکک گشایش یافت.
کلناک (وویوودینا)

| کلناک (وویوودینا) Кленак (صربی) | کلناک (وویوودینا) Кленак (صربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  صربستان
منطقه:  استان خودمختار وویوودینا
منطقه: Syrmia
ناحیه: ناحیه سرم
شهرداری: روما
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۳۲۴۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کلناک (به صربی: Klenak) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در Ruma municipality واقع شده‌است. کلناک ۳٬۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۲۶۵۳۷

سیارک ۲۶۵۳۷ (به انگلیسی: 26537 Shyamalbuch، نامگذاری:2000DA5)۲۶۵۳۷مین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ فوریه ۲۰۰۰ کشف شد.
من تنهام کسی با من صحبت می‌کنه؟

من تنها هستم کسی با من صحبت می‌کنه؟ (به انگلیسی: i am lonely will anyone speak to me) عنوان رشته‌ای از گفتگوها در تالار گفتگوی اینترنتی سایت بارگیری کدک‌های ویدیویی Moviecodec.com بود که به «پاتوق برتر وب برای افراد تنها» تبدیل شد. این رشته گفتگو در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۴ آغاز شد. این صفحه برای مدت‌ها نخستین نتیجه جستجو برای عبارت «من تنها هستم» (به انگلیسی: I am lonely) در موتور جستجوی گوگل بود.
مارک گریفیتس، محقق روانشناسی اینترنتی در دانشگاه ناتینگهام ترنت در انگلیس اظهار داشت: «افراد تنها زیادی در بین مردم وجود دارند. برخی از مردم به شدت به فناوری اعتماد می کنند و در نهایت با آن به عنوان یک دوست الکترونیکی رفتار می‌کنند، یک انعکاس - فقط نوشتن در مورد این تنهایی می تواند احساس بهتری برایشان داشته باشد... این کار در آن لحظه دنیای روانشناختی آنها را تغییر نمی‌دهد، اما ایجاد یک خویشاوندی با افراد همفکر می‌تواند به آن‌ها کمک کند. همه شما در این فضای مجازی با هم هستید.»
با توجه به اجتماع جامعه‌ی گسترده‌ای از افراد تنها در این موضوع تالار گفتگو، بارن یک انجمن جدید با عنوان «یک زندگی تنها» ایجاد کرد تا ساکنان بیشمار این رشته گفتگو به آنجا بروند. از ۲۴ دسامبر ۲۰۱۶، وب‌سایتی که این رشته گفتگو در آن میزبانی شده بود بسته شد و دیگر نمی توان به آن دسترسی داشت.
ایدیر (خواننده)

| ایدیر | ایدیر |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: حمید شریط
نام(های) دیگر: Yidir
زاده: ۲۵ اکتبر ۱۹۴۹ بنی ینی
درگذشته: ۲ مهٔ ۲۰۲۰ (۷۰ سال) پاریس
ژانر: موسیقی سنتی قبایلی، پاپ، موسیقی فولکلور، موسیقی تلفیقی
پیشه(ها): خواننده ترانه‌سرا آهنگساز تهیه‌کننده
ساز(ها): آواز، گیتار، فلوت، پرکاشن
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۶–۲۰۲۰
وبگاه: idir-officiel.fr
حمید شریط معروف به ایدیر (قبایلی: Ḥamid Ceryat; زاده ۲۵ اکتبر ۱۹۴۹ – درگذشته ۲ مهٔ ۲۰۲۰) خواننده-ترانه‌پرداز اهل الجزایر بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۰ میلادی فعالیت می‌کرد.
ایجویل

| ایجویل | ایجویل |
| --- | --- |
Commune: Commune
The road into Ageville: The road into Ageville
ایجویلنمایش نقشه فرانسهایجویلنمایش نقشه گرانت است: ایجویلنمایش نقشه فرانسهایجویلنمایش نقشه گرانت است
مختصات: ۴۸°۰۶′۳۸″شمالی ۵°۲۱′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۱۱۰۶°شمالی ۵٫۳۵۶۴°شرقی﻿ / 48.1106; 5.3564: مختصات: ۴۸°۰۶′۳۸″شمالی ۵°۲۱′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۱۱۰۶°شمالی ۵٫۳۵۶۴°شرقی﻿ / 48.1106; 5.3564
کشور: فرانسه
ناحیه: گرانت است
دپارتمان: اوت-مارن
بخش: بخش شومون
کانتون: Nogent
کمون: CA Chaumont
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰-۲۰۲۶) : Guy Urschel
مساحت۱: ۱۹٫۵۵ کیلومتر مربع (۷٫۵۵ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۳۱۰
 • تراکم: ۱۶/کیلومتر مربع (۴۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 52001 /52340
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
ایجویل (به فرانسوی: Ageville؛ تلفظ فرانسوی: ​[aʒvil]) یک کمون در دپارتمان اوت-مارن ناحیه گرانت است است که در شمال‌شرق فرانسه واقع شده‌است.
خصوصیات

ایجویل ۱۹٫۵۵ کیلومترمربع مساحت و ۳۰۷ نفر جمعیت دارد و ۳۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوشت کوبه

گوشت کوبه
گوشت کوبه (神戸ビーフ, Kōbe bīfu؟) یک محصول دامی ژاپنی است که مربوط به انواع خاصی از گوشت گاو، از نژاد گاو Tajima (ja) [] (شاخه ای متعلق به نژاد Wagyu []) می‌باشد، که بر اساس یک سنت سختگیرانه در استان هیوگو در ژاپن، که شهر اصلی آن کوبه است، پرورش یافته‌است. این گوشت مرمری به‌طور کلی به دلیل طعم و لطافت آن ارزشمند است. قیمت گوشت گاو کوبی بسته به قطعه خریداری شده از ۲۰۰ یورو تا ۵۰۰ یورو در هر کیلو متغیر است.
نام گذاری

در ژاپنی به گوشت گاو کوبه، کوبه نیکو (神戸肉, Kōbe niku؟) یا کوبه گیو (神戸牛, Kōbe-gyū؟) نیز می‌گویند.
داستان

گاوها از چین همزمان با فرهنگ استفاده از برنج، در حدود قرن دوم پس از میلاد، در دوره یایویی به فرهنگ غذایی ژاپن راه یافتند.[نیازمند منبع].
در دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۸)، گوشت گاو کوبه فقط برای امپراتور، شوگان و اربابان فئودال (دایمیو) ذخیره می‌شد. از سال ۱۸۶۸، یک اغذیه فروشی اشرافی برخاسته از غذاهای درباری ایجاد شد و دسترسی به آن را بیشتر کرد.
علیرغم اینکه بسیاری از محصولات گوشت گاو ایالات متحده دارای برچسب «کوبه» هستند، تا همین اواخر گوشت گاو کوبه به استثنای ماکائو تنها در ژاپن به بازار عرضه می‌شد. صادرات به ایالات متحده از سال ۲۰۱۲ و از ژوئن ۲۰۱۴ به اروپا مجاز شد، اما تولید این گوشت گاو کار سختی است که منجر به قیمت بالای آن می‌شود. در سال ۲۰۱۵، ۲۰ درصد تولید یعنی هزار لاشه صادر شد.
در دسامبر ۲۰۱۵، مانند خربزه یوباری، دولت ژاپن اعلام کرد که نام «گوشت کوبه» از این پس توسط یک برچسب رسمی معادل نشانگر جغرافیایی حفاظت شده (PGI) از سوی اتحادیه اروپا محافظت می‌شود.
آشپزی

گوشت گاو کوبه را می‌توان به استیک، سوکیاکی، شابو شابو، تپانیاکی و غیره برش داد.
یادداشت‌ها و مراجع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
↑  "Tout savoir sur le bœuf de Kobe, le "caviar" de la viande japonaise". geo.fr. 7/11/2019. Retrieved 12/4/2022. {{cite web}}: Check date values in: |accessdate= و |date= (help)
↑  (انگلیسی) Definition of Kobe Meat / Kobe Beef, Kobe Beef Marketing & Distribution Promotion Association
1 2 3  Bernard Joo, " Bœuf de Kobé : l’ultime snobisme بایگانی‌شده  در ۷ دسامبر ۲۰۱۵ توسط Wayback Machine ", Les Échos, le 9 octobre 2015
↑  (انگلیسی) Larry Olmsted, " Food's Biggest Scam: The Great Kobe Beef Lie", Forbes, le 12 avril 2012
↑  Le bœuf wagyu, haute couture de la cuisine japonaise, AFP sur La Libre.be, le 10 juillet 2014
↑  Japon: le bœuf de Kobe et le melon de Yubari désormais protégés par un label, AFP sur L'Expansion, le 22 décembre 2015
گاو جوان از نژاد گاو Tajima (ja) [] ژاپنی.
سوکیاکی گوشت گاو کوبی
اولمک

نقشه تمدن اولمک.
"کشتی‌گیر، از تندیس‌های روزگار اولمک، ۱۲۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد.
نقابی از جنس سنگ قولنج، ۱۰۰ تا ۶۰۰ پیش از میلاد.
تمدن اولمک (Olmec) قدیمی‌ترین تمدن در آمریکای میانه و نخستین تمدن در مکزیک به‌شمار می‌رود. اولمک‌ها در مناطق پست گرمسیری جنوب مرکزی مکزیک، محل ایالت‌های امروزی وراکروز و تاباسکو زندگی می‌کردند.

تمدن اولمک در سان لورنزو تنوختیتلان از حدود سال ۱۱۵۰ ق. م تا ۹۰۰ ق. م و در سایر جاهای نزدیکتر به ساحل خلیج مکزیک از سال ۸۰۰ ق. م تا ۴۰۰ ق. م شکوفا گردیده و پیش از نابودی بر فرهنگ بخش‌های دیگری از آمریکا مرکزی تأثیر گذاشته‌است.
آشناترین جنبه تمدن اولمک، هنر این تمدن به‌ویژه آثار متمایز مجسمه‌سازی اولمک در سان لورنزو و مکان‌های دیگر به شکل جمجمه‌های بزرگ انسانی است که در سنگ بازالت کنده‌کاری شده‌اند. این سنگ‌ها از محلی واقع در حدود پنجاه مایلی سان لورنزو به آنجا آورده شده‌است.
هنر اولمک در پیکرتراشی تأکید بر تجسم بخشیدن به کودکانی چاق با چهره‌های پف کرده و دهانی نیمه باز همراه با نیشخند بود که بر روی هم علایم صورت گربهٔ وحشی را آشکار می‌سازد و در حقیقت چنین پیداست که آن قوم خود را از نسل گربه‌سانان می‌دانستند.
ناحیه باستانی «لاونتا» در جنوب شرقی مکزیک بزرگ‌ترین زیستگاه تمدن اولمک به‌شمار می‌رفت. در این مکان بقایای شهری به شکل یک ردیف ساختمان‌های گلی قرار دارد. در این شهر یک هرم اشکوبه‌ای به طول ۱۳۵، عرض ۷۵ و ارتفاع ۳۵ متر نیز ساخته شده‌است و از قدیمی‌ترین اهرام نوع خود در آمریکای مرکزی بودند. زیستگاه لاونتا در حدود سال‌های ۴۰۰ تا ۳۰۰ پیش از میلاد بر اثر تهاجم اقوام بیگانه ویران شده‌است. از دیگر آثار به جامانده از قوم اولمک می‌توان به هشت سر سنگی بزرگ در «سان لورنزو» اشاره کرد که به احتمال فراوان مجسمهٔ نخستین حاکمان اولمک بوده‌اند.
با سقوط این دو شهر تمدن اولمک نابود شد، اما فرهنگ و سنت‌های این قوم مانند پرستش جگوار (پلنگ خالدار آمریکایی)، کنده‌کاری بر روی یشم سبز، کشاورزی، دست نوشته‌ها و نظم اجتماعی آن‌ها بعدها در آمریکای مرکزی و جوامع جنوبی ادامه پیدا کرد.
مردمان

نخستین تمدن‌های بزرگ آمریکای میانه و آمریکای جنوبی با تمدن‌های بین‌النهرین، مصر باستان و چین برابری می‌کردند. در آمریکای میانه، اولمک‌ها سرمشقی برای فرهنگ‌های آیندهٔ منطقه شدند. جگوارپرستی کانون باورهای اولمک‌ها بود که در آن با دیگر اقوام آمریکای جنوبی اشتراک داشتند.
سال‌های بین حدود ۱۵۰۰ و ۹۰۰ پ.م. شاهد نخستین تجلی‌های واقعی تمدن پیشرفته‌تر در آمریکای میانه بودند. مهارت و بهره‌وری زراعی رشد کرد، سفالگری (احتمالاً به‌واسطهٔ تماس با فرهنگ‌های آندی آمریکای جنوبی) پیچیده‌تر شد و معبد-هرم‌ها ظاهر شدند. این دوره همچنین زمانی بود که نخستین تمدن بزرگ آمریکای میانه -تمدن اولمک‌ها- در آن متولد شد.
مردمان > زندگی در زمین‌های پست

اولمک‌ها در زمین‌های پست، مرطوب و حاصلخیز جنوب مکزیک سکونت گزیده بودند و فرهنگشان حدود سال ۱۲۰۰ پ.م. شکوفا شد. تا حوالی سال ۸۰۰ پ.م. آن‌ها بخش وسیع‌تری از آمریکای میانه را زیر نفوذ خود آوردند. به‌نظر می‌رسد دیگر اقوام مختلف آمریکای میانه، شاید در نتیجهٔ روابط تجاری، از نمادگراییِ اولمک‌ها تأثیر گرفتند.
روش‌های کشاورزی اولمک‌ها چندان پیشرفته نبودند، شاید به این دلیل که نیازی به روش‌های پیشرفته نداشتند، چون ذرت، محصول اصلی آن‌ها، فراوان بود. اولمک‌ها شکارچی بودند، نه چوپان، چون گله‌های بزرگی از جانوران قابل اهلی‌کردن در این منطقه وجود نداشتند. آن‌ها حیوانات را برای بارکشی به‌کار نمی‌گرفتند و، برخلاف اوراسیا، خبری از وسایل نقلیهٔ چرخ‌دار نبود -که، در صورت وجود هم، در زمین‌های مرطوب و باتلاقی سرزمین اصلی اولمک‌ها چندان کاربردی نداشتند.
مردمان > اوج‌گیری سن‌لورنزو

نخستین مرکز مهم اولمک‌ها سن‌لورنزو بود که روی فلاتی در بالادست رود کُتزاکولکوس در ایالت جنوبی وراکروز در مکزیک قرار گرفته‌بود. سن‌لورنزو بین سال‌های ۱۲۰۰ تا ۹۰۰ پ.م. در اوج بود. این شهر، با سلسله‌مراتبی شامل طبقهٔ نخبه، کارگران ماهر و کارگران، احتمالاً بیش‌تر مقر رهبر قبیله بود تا دولت‌شهر و شاید فقط حدود دو هزار نفر جمعیت داشت. ساختمان‌های سن‌لورنزو را روی تپه‌های خاکی و دورتادور میدان‌هایی باز می‌ساختند. این ساختمان‌ها شامل معابد و خانه‌هایی از الوار و کاه‌گل می‌شدند و به‌نظر می‌رسد که شهر سیستم فاضلاب پیشرفته‌ای هم داشته‌است.
یادبودهای سنگی متعددی، مثل سردیس‌های غول‌پیکر حجاری‌شده، سازه‌های قربانگاه‌مانند، مجسمه‌های بزرگی از افرادی در حالت نشسته و تصویرسازی‌هایی از حیوانات گوناگون، و از همه مهم‌تر جگوار، هم وجود داشتند. شاید حجامت و قربانی کردن هم بخشی از مناسک آیینی بوده‌اند، اما این فقط حدس و گمان است.
یک مایل دورتر از سن لورنزو، در کاسکاخال، سنگی کشف کرده‌اند که عمرش به حدود ۹۰۰ پ.م. برمی‌گردد و نمادهایی بر خود دارد که ممکن است نوشته‌های اولمک‌ها باشند. این شاید ثابت کند که اولمک‌ها یکی از نخستین نظام‌های نوشتاری آمریکای میانه را ابداع کرده‌بودند.
به‌نظر می‌رسد سن‌لورنزو حدود سال ۹۰۰ پ.م. از رونق افتاد. شواهدی از نابودی فراگیر یادبودها باعث شده‌اند بعضی کارشناسان بگویند قیام یا تهاجمی بزرگ در کار بوده‌است. گروهی دیگر فکر می‌کنند که شاید عوامل زیست‌محیطی به زوال سن‌لورنزو منجر شده باشند.
مردمان > لاوِنتا

دیگر مرکز مهم اولمک‌ها در شهر لاونتا در نزدیکی مرز ایالت‌های تاباسکو و وراکروز امروزی بود که جمعیتی بسیار بیشتر از سن‌لورنزو داشت. لاونتا، که بین سال‌های ۹۰۰ تا ۴۰۰ پ.م. رونق داشت، در عمل، به‌جای سن‌لورنزو، مهم‌ترین سکونتگاه آمریکای میانه شد. در لاونتا هم، مثل سن‌لورنزو، سردیس‌های سنگی غول‌آسا و مجسمه‌ها و تصویرسازی‌هایی از جگوار و همچنین مجموعه‌هایی عبادتگاهی-آیینی، از جمله هرمی عظیم، یافته‌اند. آرایش ساختمان‌های مهم این مجموعه‌ها به‌شیوه‌ای دقیق طراحی شده‌است و شاید به باورهای مربوط به ستاره‌شناسی مرتبط باشد.
هنر اولمک‌ها، مخصوصاً در زمینهٔ سنگ‌تراشی، از جمله ساخت پیکره‌هایی کوچک و متعدد از یشم، تکامل یافته‌بود. در لاونتا، در کنار دیگر مصنوعات اولمک‌ها، مثل آینه‌هایی از جنس سنگ آهن که به گردن آویخته می‌شدند، حجاری‌های تزئینی ماهرانه‌ای هم کشف شده‌اند. شاید رهبران اولمک از این آینه‌ها به‌عنوان نشانه‌های قدرت «ویژه» ی خود استفاده می‌کرده‌اند، چرا که می‌شد آن‌ها را برای روشن کردن آتش یا متقارن‌سازی طرح‌ها به کار برد.
در حدود سال ۱۲۵۰ ق.م. تمدنی در نقطه‌ای از نواحی مرتفع جنگلی که امروزه سُن‌لورنزو تنوختیتلان نامیده می‌شود و مشرف بر دره رودخانه کُتزاکولکوس رودخانه‌ای که در سمت شمالی دشت تهوآنتپک را در خلیج مکزیک آبیاری می‌کند، ایجاد شد. این منطقه نخستین جایی است که در آن قدیمی‌ترین تمدن شناخته شده در آمریکای میانه کشف شده‌است. تمدنی که کاشفان امروزی آن را تمدن اولمک نامیده‌اند.
تمدن اولمک پیرامون ۱۵۰۰ پیش از میلاد آغاز شد و در ۴۰۰ سال پیش از میلاد مسیح منقرض شد. تا ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح افراد ساکن در قاره آمریکا شروع به کشت و رشد اولین غلات خود، ذرت کردند و شهرهایی را بنا نهادند. در حدود ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، شهرهای کوچکی به این تمدن داخل شدند و تمدن مشخص و پابرجایی به وجود آمد. مراکز این شهرها ویژگی‌های جشن‌ها را با اهرام و میدان‌گاه‌های دارای دیوار بودند. اولین مراکز از این نوع در سَن‌لورنزو بود و یکی دیگر هم در لاونتا قرار داشت. هنرمندان اولمک شکل‌های پلنگ و انسان‌ها را از سفال و سنگ سبز و مجسمه بزرگ سر امپراتور، که در هر شهر مهم نصب شده بود، تراشیده بودند. کاشت و استفاده از ذرت در حدود ۷۵۰۰ سال تا ۱۲۰۰۰ سال پیش آغاز شده‌است. (اصلاح شده برای تغییرات خورشیدی) سوابق اولیه از کشتزارهای کم ارتفاع و پست بوته‌های ذرت و تاریخ آن‌ها به ۵۱۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد اما با وجود این، خانواده‌های حکومت‌کننده، حتی احاطه خود را بر سرزمین‌های تابع خود از دست دادند و تمدن اولمک در ۴۰۰ سال پیش از میلاد با تغییر ظاهر و ویرانی سن‌لورنزو و لاونتا دو شهر مهم این تمدن منقرض شد. این تمدن به عنوان فرهنگ تمدن آمریکایی میانه شناخته شده‌است. تمدن اولمک تمدن مایا را که اولین ساختار آن در حدود ۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح شروع شده و نفوذ آن بر تمدن‌های آینده ادامه دارد، توسعه داده‌است.
از آنجا که شمار محدودی از حروف الفبای اولمک‌ها باقی‌مانده‌است، امکان بازآفرینی تمامی حروف میسر نیست، اما بدون تردید، خط اولمک‌ها، سهم بسزایی در پیدایش خط تصویری مایاها (در حدود ۳۰۰ تا ۹۰۰م) داشته‌است. اولمک‌ها احتمالاً نیاکان مایاها بودند. همچنین این فرضیه وجود دارد که قوم چاوین نیز از نوادگان مهاجران اولمک باشند.
آیین اولمک

در سرزمین اصلی اولمک کشاورزان از کوهستان‌های شمالی تخته سنگ وارد کرده بر رویش کنده‌کاری می‌کردند. سنگ کالایی بود که در سرزمین پر از گل و لجن آن‌ها به سختی به دست می‌آمد. باتلاق نشینان دوام و ماندگاری سنگ را ارج می‌نهادند. از سنگ تندیس‌های کوچک و بزرگ می‌ساختند و در آیین‌های مذهبی اولمک و اغلب به عنوان هدیه برای انداختن در چشمه به کار می‌بردند. مراکز آیینی آن‌ها متشکل بود از اهرام، میدان‌ها، گورستان‌ها و یادمان‌ها.
مجسمه‌سازی اولمک گویای این بود که شمن‌ها ادعا می‌کردند که به شکل جگوار در می‌آیند تا برای آموزش مردمشان در دنیای ارواح فعالیت کنند. مجسمه‌های انسان – جگوار ممکن است معرف آن باشد.
در این فرهنگ برای نخستین بار از گاهشماری ۲۶۰ روزه برای آیین‌های مذهبی استفاده شد. همچنین برخلاف قدیم، شکاف چشمگیری میان مردم عادی و نخبگان حاکم ایجاد گشت؛ برای مثال، نخبگان می‌توانستند لباس‌های گران‌قیمت و جواهرات ارزشمند داشته باشند. حتی در خانه‌های آن‌ها نیز فاضلاب و ستون‌های سنگی بزرگی وجود داشت.
نوعی توپ بازی در محوطه‌های رسمی اولمک انجام می‌شد که جزو مراسم عادی بود. تیم‌های رقیب به تقلید برخوردهای اسطوره‌ای مربوط به عالم ارواح می‌پرداختند. این بازی و سایر فعالیت‌های اولمک تا زمان ورود اروپائیان نیز ادامه داشت.
کارپازیو

| کارپازیو | کارپازیو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کارپازیو: کارپازیو
Carpasio: Carpasio
کشور: ایتالیا
ناحیه: لیگوریا
استان / شهرستان: استان ایمپریا (IM)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۱ کیلومتر مربع (۶٫۲ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱۸۰
 • تراکم: ۱۱/کیلومتر مربع (۲۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 18010
پیش‌شماره تلفن: 0184
کارپازیو (به ایتالیایی: Carpasio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ایمپریا واقع شده‌است.
خصوصیات

کارپازیو ۱۶٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر Saorge خواهرخواندهٔ کارپازیو هست.
کاسس آدوبیز، آریزونا

| کاسس آدوبیز، آریزونا | کاسس آدوبیز، آریزونا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
باغ در پارک تونو چول: باغ در پارک تونو چول
موقعیت کاسس آدوبیز، آریزونا در نقشه: موقعیت کاسس آدوبیز، آریزونا در نقشه
کاسس آدوبیز، آریزوناموقعیت در ایالات متحده: کاسس آدوبیز، آریزوناموقعیت در ایالات متحده
مختصات: ۳۲°۲۰′۴۷″ شمالی ۱۱۱°۰′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۴۶۳۹°شمالی ۱۱۱٫۰۰۹۷۲°غربی﻿ / 32.34639; -111.00972: مختصات: ۳۲°۲۰′۴۷″ شمالی ۱۱۱°۰′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۴۶۳۹°شمالی ۱۱۱٫۰۰۹۷۲°غربی﻿ / 32.34639; -111.00972
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: آریزونا
شهرستان: شهرستان پیما، آریزونا
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶٫۷۷ مایل مربع (۶۹٫۳۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۶٫۶۵ مایل مربع (۶۹٫۰۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۲ مایل مربع (۰٫۳۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۴۱۱ فوت (۷۳۵ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۶۶۷۹۵
 • برآورد (۲۰۱۶): N/A
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST (no ساعت تابستانی))
کد FIPS: ۰۴–۱۰۶۷۰
شماره GNIS مشخصات: 37210
کاسس آدوبیز (به انگلیسی: Casas Adobes) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پیما، آریزونا واقع شده‌است. کاسس آدوبیز ۶۹٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد و ۷۳۵ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
یانگ جین سونگ

| یانگ جین سونگ | یانگ جین سونگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژوئن ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه زنان اوها - Fine Arts (انصراف داد)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰-اکنون
نماینده: دابلیو اس انترتینمنت
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 양진성
هانجا: 楊眞聖
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yang Jin-seong
مک‌کیون–ریشاور: Yang Chinsŏng
 :  
یانگ جین سونگ (کره‌ای: 양진성؛ زادهٔ ۲۷ ژوئن ۱۹۸۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. یانگ پس از آغاز حرفهٔ بازیگری در فیلم لباس عروس (۲۰۱۰)، به عنوان نقش مکمل در درام‌های کره‌ای ایفای نقش کرده‌است.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | لباس عروس | بزرگسالی سورا |
| ۲۰۱۳ | امید | دو کیونگ |
:
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | شبکه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۱ | شکارچی شهر | شین اون آه | اس‌بی‌اس |
| ۲۰۱۱ | فقط مثل امروز | مون هیو جین | ام‌بی‌سی |
| ۲۰۱۳ | او عالی است | یو نان هی | تی‌وی‌ان |
| ۲۰۱۳ | عشق مخفی | سو جی هی | کی‌بی‌اس۲ |
| ۲۰۱۳ | دراما فستیوال - من، بابا، مامان، مامان بزرگ و آنا | آنا | ام‌بی‌سی |
| ۲۰۱۴ | عروس قرن | نا دو ریم/جانگ یی کیونگ | تی‌وی چوسان |
| ۲۰۱۵ | دوست‌پسر بدبخت من | یو جی نا | ام‌بی‌سی |
| ۲۰۱۶ | دوبار ازدواج با دخترم | پارک سو کیونگ | اس‌بی‌اس |
| ۲۰۱۷ | ماشین تحریر شیکاگو | ما بانگ جین | تی‌وی‌ان |
| ۲۰۱۸ | صلیب | سون یون هی | تی‌وی‌ان |
| ۲۰۱۸ | بگذار معرفی کنم | سون چه یونگ | اس‌بی‌اس |