اسباب‌بازی

اسباب‌بازی وسیله‌ای برای بازی‌کردن است که به‌طور معمول به‌وسیلهٔ کودکان مورد استفاده قرار می‌گیرد و در رشد و شکوفایی استعدادهایشان به آنان کمک می‌کند. البته مورد استفاده قرار گرفتن آنان توسط بزرگسالان نیز غیرمعمول نیست. وسایل متعددی به عنوان اسباب بازی کودکان  تولید می‌شوند، اما از هر وسیله‌ای هم نمی‌توان به عنوان اسباب بازی استفاده کرد. ژان پیاژه معتقد است در گزینش اسباب بازی برای کودک باید دقت شود چون در شکل دهی به تمایلات عاطفی و روانی او نقش مهمی دارد. هر اسباب بازی باید استاندارد باشد (نه فقط اسباب بازی) و آرم استاندارد آن کشور یا قاره بر روی بسته یا خود وسیله حک شده باشد تا از سالم بودن آن اطمینان حاصل شود. بهتر است که از فروشگاه‌ها و شرکت‌های نامعتبر خریداری نشود. پس باید خرید یک اسباب بازی به این نکات توجه شود:
۱- داشتن یا نداشتن مارک استاندارد محصول آن کشور یا قاره. ۲- شرکت سازنده (باید یک شرکت معروف باشد) ۳-جنس آن اسباب بازی ۴-رده سنی مشخص شده برای آن اسباب بازی (مثلاً روی بسته آن نوشته شده که برای کودکان بالای ۳ سال)
اگر به این نکات توجه نشود، ممکن است برای استفاده‌کننده خطراتی به همراه داشته باشد؛ مثلاً ممکن است که رنگ آن اسباب بازی خطرناک و غیر استاندارد باشد یا ممکن است دارای قطعات ریز باشد و برای کودکان زیر ۳ سال خطرناک باشد و … . انتخاب اسباب بازی درست برای رده سنی مناسب یکی از نکات بسیار مهم در خرید اسباب بازی است مخصوصاً اسباب بازی برای کودکان زیر سه سال و نوزادان که باید ویژگی‌های خاصی داشته باشند.
یکی از این ویژگی‌ها مواد اولیه تشکیل دهنده اسباب بازی است که باید از مواد اولیه و با کیفیت تولید شده باشند زیرا این گروه از کودکان بسیار حساس هستند و مواد شیمیایی غیر استاندارد تأثیرات بدی بروی آنها خواهند داشت.
ویژگی بعدی رنگ مورد استفاده در تولید اسباب بازی است که علاوه رنگ‌بندی شاد باید از مواد غیر شیمیایی استفاده شده باشد زیرا کودک این وسایل را بسیار در دهان خود می‌کند و در صورت مناسب نبودن رنگ تأثیرات مخربی به روی کودک خواهد داشت.
ویژگی بعدی جنس بدنه اسباب بازی است که حتماً باید نشکن بوده و از مواد مستحکم و با دوام تولید شده باشد. باید توجه داشت هیچ قطعه تیزی نداشته باشد و هیچ قطعه کوچکی از آن جدا نشود زیرا کودک قطعات کوچک را می‌خورند و شاید باعث خفگی کودک شود. ویژگی دیگر در این سری از اسباب بازی آموزشی بودن آن است تا کودک در زمان بازی علاوه بر سرگرمی توانای‌های خود را بالاتر ببرد و از حواس پنجگانه خود بهترین استفاده را داشته باشد تا باعث تقویت این حس شود.
اسباب بازی‌ها ریشهٔ ما قبل تاریخی دارند. در پایگاه‌های باستان‌شناسی عروسک‌هایی که بچه‌ها، حیوانات، و سربازان را تداعی می‌کنند، هر روزه یافته می‌شود. در زمان‌های قدیم کودکان خود برای خویش اسباب بازی می‌ساختند. بعدها کسانی پیدا شدند که برای کودکان شروع تات دیگر از دت خبه ساختن اسباب بازی کردند. این روزها بازی کردنن بازین مجازی شده و کمتر کودکی با کامپیوتر آشنا نیست.
اسباب‌بازی یا وسیله‌ی بازی، شی‌ای است که عمدتاً برای سرگرمی استفاده می‌شود. نمونه‌های ساده‌ای از اسباب‌بازی‌ها شامل بلوک‌های ساختمانی، بازی‌های تخته‌ای و عروسک‌ها می‌شود. اسباب‌بازی‌ها اغلب برای استفاده کودکان طراحی شده‌اند، هرچند بسیاری از آنها به طور خاص برای بزرگسالان و حیوانات خانگی نیز طراحی می‌شوند. اسباب‌بازی‌ها می‌توانند مزایای کاربردی‌ای همچون تمرین فیزیکی، آگاهی فرهنگی یا آموزش علمی داشته باشند. علاوه بر این، اشیای کاربردی‌ای که دیگر برای هدف اصلی‌شان نیاز نیستند، می‌توانند به عنوان اسباب‌بازی استفاده شوند. نمونه‌هایی از این موارد شامل ساختن قلعه‌ای توسط کودکان با جعبه‌های خالی غلات و رول‌های کاغذی، یا بازی کودکی با یک کنترل تلویزیون خراب است. اصطلاح "اسباب‌بازی" می‌تواند به اشیای کاربردی‌ای اشاره کند که برای لذت و سرگرمی خریداری می‌شوند نه نیاز، یا به نیازهای گران‌قیمتی که بخش بزرگی از هزینه‌شان به توانایی آنها برای فراهم کردن لذت برای مالک مربوط می‌شود، مانند خودروهای لوکس، موتورسیکلت‌های پیشرفته، کامپیوترهای بازی و گوشی‌های هوشمند پرچم‌دار.
بازی با اسباب‌بازی می‌تواند راهی لذت‌بخش برای آماده‌سازی کودکان کوچک برای تجربیات زندگی باشد. مواد مختلفی مانند چوب، خاک رس، کاغذ و پلاستیک برای ساخت اسباب‌بازی‌ها استفاده می‌شود. اشکال جدیدتر اسباب‌بازی‌ها شامل سرگرمی‌های دیجیتال تعاملی و اسباب‌بازی‌های هوشمند است. برخی اسباب‌بازی‌ها عمدتاً به عنوان اقلام جمع‌آوری‌شدنی تولید می‌شوند و فقط برای نمایش هستند.
منشأ اسباب‌بازی‌ها به دوران پیش از تاریخ بازمی‌گردد؛ عروسک‌هایی که نمایانگر نوزادان، حیوانات و سربازان هستند و همچنین نمادهایی از ابزارهای مورد استفاده بزرگسالان به وفور در سایت‌های باستان‌شناسی یافت می‌شوند. منشأ واژه "اسباب‌بازی" ناشناخته است، اما باور بر این است که اولین بار در قرن چهاردهم استفاده شده است. اسباب‌بازی‌ها عمدتاً برای کودکان ساخته می‌شوند. قدیمی‌ترین عروسک اسباب‌بازی شناخته شده، تصور می‌شود که ۴۰۰۰ سال قدمت داشته باشد.
بازی با اسباب‌بازی‌ها بخش مهمی از روند رشد و پیر شدن است. کودکان خردسال از اسباب‌بازی‌ها برای کشف هویت خود، کمک به شناخت، یادگیری علت و معلول، بررسی روابط، قوی‌تر شدن از نظر جسمی و تمرین مهارت‌های لازم برای بزرگسالی استفاده می‌کنند. بزرگسالان گاه‌به‌گاه از اسباب‌بازی‌ها برای ایجاد و تقویت پیوندهای اجتماعی، آموزش، کمک به درمان و به یادآوری و تقویت درس‌هایی از دوران جوانی‌شان استفاده می‌کنند.
اسباب‌بازی‌ساز، نام کسی است که اسباب‌بازی می‌سازد.