stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شماره استاندارد بین‌المللی کتاب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک نمونه شابک ۱۳ رقمی: یک نمونه شابک ۱۳ رقمی
کوته‌نوشت: شابک یا ISBN
توصیف‌شده: ۱۹۷۰ (۱۹۷۰)
سازمان سرپرست: سازمان بین‌المللی شابک
تعداد اعداد: ۱۳ (سابقاً ۱۰)
اعداد کنترل: جمع وزنی
نمونه: 9786222519377
وبگاه: https://www.ISBN-international.org
شمارهٔ استاندارد بین‌المللی کتاب یا شابک شماره‌ای متشکل از ۱۰ یا ۱۳ رقم است که به کتاب‌های منتشرشده منسوب می‌شود و هر شماره منحصر به یک کتاب (یا یک نگارش یا نوع مشخص از آن کتاب) است، اما تجدید چاپ کتاب باعث تغییر شابک نمی‌شود. شابک را در زبان‌هایی که از خط لاتین استفاده می‌کنند با سرواژهٔ ISBN (مخفف عبارت انگلیسی International Standard Book Number) نشان می‌دهند.
در سال ۱۹۶۶ استانداردی دیگر به نام شماره‌گذاری استاندارد کتاب یا اس‌بی‌ان (به انگلیسی: SBN، مخفف Standard Book Numbering) برای این منظور ایجاد شد. در سال ۱۹۶۷ استاندارد شابک برای نخستین بار به صورت ده رقمی مطرح شد و نهایتاً در سال ۱۹۷۰ توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ایزو) به عنوان استاندارد ایزو ۲۱۰۸ در سال ۱۹۷۰ به چاپ رسید. از آن زمان تا پایان سال ۲۰۰۶ شابک‌ها ده‌رقمی بودند. از سال ۲۰۰۷ برای آن که تعداد بیشتری کتاب را بتوان شماره‌گذاری کرد، شابک سیزده‌رقمی شده است.
تاریخچه

شماره شناسایی کتاب‌ها در ابتدا دارای ۹ رقم بوده که کتاب‌فروشی‌های انگلیس برای فروش کتاب‌هایشان و همچنین برای جلوگیری از گردش اضافه و کنترل راحت‌ترِ موجودی، آن را به‌کار می‌بردند. بعداً این کد زیر نظر سازمان بین‌المللی استانداردسازی به ده رقم و سپس سیزده رقم افزایش یافت تا در سطح جهانی قابل کاربرد شود. این استاندارد تحت نام ایزو ۲۱۰۸ در سال ۱۹۷۰ (نه‌رقمی)، در ۱۹۹۷ (ده‌رقمی)، و پس از سال ۲۰۰۷ به‌صورت سیزده‌رقمی عرضه شده است.
ایران در سال ۱۳۷۲ به عضویت سازمان بین‌المللی شابک درآمد و در سال ۱۳۷۵ نیز در جلسه هیئت دولت تصویب شد که هیچ کتابی بدون شابک منتشر نشود. نمایندگی شابک در ایران توسط وزارت ارشاد به خانه کتاب داده شده است و این مؤسسه مسئولیت اعطای شابک به کتاب‌ها را بر عهده دارد. همچنین تاکنون سه کد شابک برای ایران اختصاص داده شده است که این سه عدد شامل ۹۶۴ و ۶۰۰ و ۶۲۲ می‌باشند.
ساختار شابک

هر ویراست از یک کتاب دارای شمارهٔ شابک خاص خود است؛ مثلاً اگر کتابی هم به صورت الکترونیکی، هم با جلد نرم و هم با جلد سخت منتشر شود هر کدام از این‌ها شابک متفاوتی دارد. شابک‌هایی که تا قبل از ۱ ژانویه ۲۰۰۷ تعیین شده باشند دارای ۱۰ رقم هستند و شابک‌های بعد از آن تاریخ دارای ۱۳ رقم. شابک‌های ده‌رقمی دارای چهار بخش هستند و شابک‌های سیزده‌رقمی دارای پنج بخش:
اگر شابک سیزده‌رقمی باشد، یک پیشوند سه‌رقمی دارد که در واقع یک کد جی‌اس۱ است. پیشوندهایی که تا به حال استفاده شده‌اند عبارتند از ۹۷۸ و ۹۷۹.
رقم‌های بعدی کدی هستند برای اشاره به یک منطقهٔ زبانی، یا یک کشور. به این کد «شناسهٔ گروه ثبتی» گفته می‌شود.
رقم‌های بعدی کدی هستند برای انتشاراتی که کتاب را منتشر کرده است.
رقم‌های بعدی کدی هستند برای آن ویراست به خصوص از آن کتاب خاص.
رقم آخر یک عدد کنترل یا سرجمع است که به کمک آن می‌توان صحت شابک مورد نظر را بررسی کرد.
در نگارش شابک‌ها متداول است که بخش‌های بالا را با خط تیره از هم جدا کنند؛ مثلاً شابک ۹۷۸۸۱۷۵۲۵۷۶۶۵ به صورت ‎۹۷۸-۸۱-۷۵۲۵-۷۶۶-۵ نوشته می‌شود. تعیین محل خط تیره کار آسانی نیست چرا که بخش‌های مختلف شابک (به جز پیشوند سه‌رقمی در ابتدا و عدد کنترل تک‌رقمی در انتها) تعداد ارقامشان ثابت نیست.
ساختار شابک > تعیین شابک

تعیین شابک برای هر کتاب، توسط نمایندهٔ سازمان شابک در کشور یا منطقه‌ای که کتاب در آن منتشر شده انجام می‌شود. شمارهٔ شابک بر اساس محل چاپ مشخص می‌شود، نه بر اساس زبانی که کتاب در آن منتشر شده است. در برخی کشورها نظیر ایالات متحده و انگلستان، سازمانی که شابک‌ها را تعیین می‌کند دولتی نیست، در نتیجه تعیین شابک برای ناشر هزینه دارد. اما در ایران این کار به عهده ناشر می‌باشد و مؤلف جهت اخذ آن بایستی به ناشرین ذیربط مراجعه کند.
ساختار شابک > شناسه گروه ثبتی

شناسهٔ گروه ثبتی، عددی است یک تا پنج‌رقمی که مشخص‌کنندهٔ یک کشور یا یک منطقهٔ زبانی است. در شابک‌هایی که پیشوند ۹۷۸ دارند، چند شناسهٔ گروه ثبتی یک‌رقمی وجود دارند: صفر یا یک برای کشورهای انگلیسی‌زبان، ۲ برای کشورهای فرانسوی‌زبان، ۳ برای کشورهای آلمانی‌زبان، ۴ برای ژاپن، ۵ برای کشورهای روسزبان، و ۷ برای چین به کار می‌روند.
مثالی از یک شناسهٔ گروه ثبتی پنج‌رقمی عبارت است از ۹۹۹۳۶ که برای کشور بوتان به کار می‌رود. معمولاً هر چه زبانی رواج کمتری در جهان داشته باشد، شناسهٔ مربوط به آن منطقهٔ زبان تعداد ارقام بیشتری دارد.
ساختار شابک > کد ناشر

هر منطقهٔ زبانی، برای هر ناشر یک کد تعیین می‌کند و این ناشر در زیر مجموعه‌های آن کد کتاب‌هایش را شماره‌گذاری می‌کند. در اکثر کشورها، تعیین شابک برای کتاب‌ها الزامی نیست اما بیشتر ناشران فقط کتاب‌هایی که شابک دارند را به فروش می‌رسانند. در کل مجموعهٔ شابک‌ها، بیش از ۹۰۰٬۰۰۰ ناشر تا کنون پوشش داده شده‌اند. در ایران کد ناشر سه رقمی است که بعد از یک دوره که شابک‌های آن ناشر تمدید می‌شود ان کد ناشر هم عوض می‌شود.
عدد کنترل

عدد کنترل در انتهای شابک قرار دارد و با استفاده از آن می‌توان از درستی شابک اطمینان حاصل کرد. روش محاسبهٔ عدد کنترل برای شابک ده‌رقمی و سیزده‌رقمی تفاوت دارد. در شابک ده‌رقمی، عدد کنترل در مبنای ۱۱ است و بین ۰ تا ۹ یا X (برابر ۱۰) تغییر می‌کند. در شابک سیزده‌رقمی این رقم بر مبنای ۱۰ است و فقط بین ۰ تا ۹ تغییر می‌کند.
عدد کنترل > عدد کنترل شابک ده‌رقمی

این عدد بین ۰ تا ۱۰ تغییر می‌کند (۱۰ با X نشان داده می‌شود). این عدد چنان انتخاب می‌شود که اگر هر یک از ارقام شابک از چپ به راست در وزنی که از ۱۰ تا ۱ به‌ترتیب برای هریک از آن‌ها در نظر گرفته می‌شود ضرب شوند، حاصل جمع این مضرب‌ها به ۱۱ بخش‌پذیر باشد. برای نمونه، شابک ‎۰-۳۰۶-۴۰۶۱۵-۲ یک شابک معتبر است چرا که حاصل جمعی که به روش یادشده محاسبه می‌شود برابر است با ۱۳۲، که به ۱۱ بخش‌پذیر است:
رایج‌ترین اشتباه در وارد کردن شابک‌ها آن است که یک رقم پس و پیش شود یا یکی از ارقام کلاً اشتباه نوشته شود. اثبات ریاضی وجود دارد که نشان می‌دهد که در مجموعهٔ تمام شابک‌های ده‌رقمی معتبر، هیچ کدامشان کمتر از دو رقم متفاوت با هم ندارند؛ بنابراین اگر اشتباه در یکی از ارقام رخ بدهد، محصول کار قطعاً یک شابک نامعتبر خواهد بود و این امر با استفاده از عدد کنترل قابل تشخیص خواهد بود.
عدد کنترل > عدد کنترل شابک سیزده‌رقمی

این عدد بین ۰ تا ۹ تغییر می‌کند و چنان انتخاب می‌شود که اگر هر یک از ارقام شابک از چپ به راست، در وزنی که به‌طور یک‌درمیان ۱ یا ۳ است ضرب‌شوند، حاصل جمع این مضرب‌ها به ۱۰ بخش‌پذیر است. مضرب نخستین رقم از سمت چپ و نخستین رقم از سمت راست همواره ۱ است. برای نمونه، شابک ‎۹۷۸-۰-۳۰۶-۴۰۶۱۵-۷ یک شابک معتبر است چرا که حاصل جمعی که به روش یادشده محاسبه می‌شود برابر است با ۱۰۰ که به ۱۰ بخش‌پذیر است:
عدد کنترل > تبدیل شابک ده‌رقمی به سیزده‌رقمی

این تبدیل به راحتی قابل انجام است. کافی است که پیشوند ۹۷۸ قبل از نه رقم ابتدایی شابک ده‌رقمی اضافه شود، سپس عدد کنترل برای شابک سیزده‌رقمی از نو محاسبه شود. ناشران می‌توانند از طریق سایت خانه شابک ایران نیز این تغییر را اعمال کنند و شابک ۱۳ رقمی خود را به‌دست بیاورند.
قسمت‌های تشکیل‌دهندهٔ یک شابک ۱۰ رقمی (بالا) و ۱۳ رقمی (پایین). شابک سیزده رقمی همچنین به صورت بارکد نشان داده شده است. در تصویر قسمت‌هایی از دو شابک که با هم مرتبط هستند مشخص شده‌اند. کد سه‌رقمی که با نام EAN مشخص شده، یک کد جی‌اس۱ است. رقم آخر شابک، عدد کنترل آن است که برای شابک‌های ده و سیزده‌رقمی متفاوت است.
خلیج قورا

خلیج دوجرا یا قورا خلیج کوچکی است که در غرب گوزو (غودش) در نزدیکی شهر القورا واقع شده است. این خلیج به خاطر صخره قارچ در کنارهٔ آن معروف است. جزیره‌ای که در آن قارچ خونین گرزیان (به زبان مالتی Għerq tal-Ġeneral - غرقة الجنرال) رشد می‌کند. دوره‌ای بود که این قارچ بسیار مورد توجه قرار گرفت و نادر بودن، آن را بسیار گران کرد. شوالیه‌های سنت جان اورشلیم انحصار برداشت و تجارت آن را داشتند.
شورش جمهوری‌خواهان در افغانستان

| ن ب وجنگ‌های افغانستان (۱۳۵۷–اکنون) | ن ب وجنگ‌های افغانستان (۱۳۵۷–اکنون) |
| --- | --- |
 انقلاب ثور  قیام بیست و چهار حوت  قیام چنداول  قیام بالا حصار (۱۹۷۹)  جنگ شوروی در افغانستان  جنگ در افغانستان (۱۹۹۲–۱۹۸۹)  جنگ داخلی افغانستان (۱۹۹۶–۱۹۹۲)  جنگ داخلی افغانستان (۲۰۰۱–۱۹۹۶)  جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱)  درگیری‌های پنجشیر :  انقلاب ثور  قیام بیست و چهار حوت  قیام چنداول  قیام بالا حصار (۱۹۷۹)  جنگ شوروی در افغانستان  جنگ در افغانستان (۱۹۹۲–۱۹۸۹)  جنگ داخلی افغانستان (۱۹۹۶–۱۹۹۲)  جنگ داخلی افغانستان (۲۰۰۱–۱۹۹۶)  جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱)  درگیری‌های پنجشیر 
شورش جمهوری‌خواهان در افغانستان یک اختلاف سیاسی بین جبهه مقاومت ملی افغانستان و جمهوری تقلیل‌یافتهٔ افغانستان با طالبان است که در اوت ۲۰۲۱ پس از سقوط کابل آغاز شد. در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ امرالله صالح ریاست‌جمهوری افغانستان را برعهده گرفت و مقاومت پنجشیر را اعلام کرد. در ۲۶ اوت آتش‌بس کوتاهی اعلام شد. این مذاکرات در ۱ سپتامبر شکست خورده و با حملهٔ طالبان به مواضع مقاومت، جنگ ادامه یافت. طالبان بخش‌هایی از ولایت را تصرف کردند که مقاومت پنجشیر در حال پس گرفتن دوباره آنهاست.
تا تاریخ ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ (۲۰۲۱ -09-۰۳) علاوه بر مخالفان در پنجشیر، ولسوالی‌هایی نیز در مرکز افغانستان وجود داشتند که هنوز در برابر طالبان با حمایت اقلیت‌های قومی و مذهبی مقاومت می‌کردند. در ۶ سپتامبر، طالبان بر بیشتر این ولایت سیطره یافت و پرچم امارت را در برابر فرمانداری پنجشیر برافراشت. با این حال، مقاومت پنجشیر این پیروزی را رد کرد و اظهار داشت که آنها هنوز «در سراسر دره» حضور دارند. طالبان از ساکنان منطقه درخواست کرد تا در خانه‌های خود بمانند و فرار نکنند تا آسیبی به آنها نرسد. درگیریها در این دره در میانه سپتامبر متوقف شد، و رهبران مقاومت امرالله صالح و احمد مسعود به کشور همسایه تاجیکستان گریختند.
پیش‌زمینه

پس از فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان، این دولت کنترل دفاکتو را بر درهٔ پنجشیر در دست گرفت، که تا حد زیادی پیوسته به ولایت پنجشیر بوده و با توجه به مجلهٔ ویک از ماه اوت ۲۰۲۱ «تنها منطقه در افغانستان خارج از دست طالبان» است.
وضعیت و ترکیب نیروها > مقاومت ملی افغانستان و سایر مخالفان طالبان

مقالهٔ اصلی: جبههٔ مقاومت ملی افغانستان
پیش از سقوط کابل، پنجشیری‌ها شروع به حرکت تجهیزات نظامی، از جمله هلیکوپتر و وسایل نقلیهٔ زره پوش از مناطق اطراف به ولایت پنجشیر کردند. آن‌ها سپس به فرماندهان و سربازان سابق اردوی ملی افغانستان از جمله کندک کوماندوهای ضربت، نیروهای مجاهدین و سایر مخالفان طالبان ملحق شدند. بسیاری از آن‌ها پس از فرار از قندوز، بدخشان، تخار و بغلان، در ولسوالی اندراب بغلان گرد هم آمدند و به پنجشیر رفتند. بر اساس برآوردهای روسیه تا اواسط اوت ۲۰۲۱، تعداد این مبارزان مجموعاً ۷۰۰۰ نفر است. منابع دیگر، آمارهای متفاوتی از تعداد نیروها ارائه می‌کنند. برخی منابع، تعداد این نیروها را ۲۰۰۰ نفر و امرالله صالح، تعداد نیروهای خود را ۱۰۰۰۰ نفر اعلام کرد. در ۲۲ اوت، احمد مسعود تعداد نیروهای خود را ۹۰۰۰ نفر، به همراه تعدادی خودروی زرهی هاموی اعلام کرد. نیروهای وفادار به صالح و مسعود، در برخی موارد، نظرات متفاوتی با یکدیگر دارند. نیروهای صالح، در برابر طالبان و پاکستان سرسخت‌تر هستند اما مسعود و نیروهایش، به مذاکره با طالبان، تمایل بیشتری دارند.
در ۲۲ اوت، نیروهای مقاومت تأیید کردند که گروه‌های دیگری نیز به‌طور مستقل از نیروهای مقاومت پنجشیر، مبارزه با طالبان را آغاز کرده‌اند. به گفتهٔ یاسین ضیا، نیروهای مقاومت پنجشیر، ۵ بالگرد نظامی ارتش سابق افغانستان را در اختیار دارند. در ۲۳ اوت، گزارش شد که این نیروها، به راکت‌اندازهای ب‌ام-۲۱ گراد نیز مسلح هستند.
وضعیت و ترکیب نیروها > امارت اسلامی افغانستان

مقالهٔ اصلی: نیروی دفاعی اسلامی افغانستان
بر اساس تخمین آکادمی نظامی ایالات متحده، تعداد نیروهای طالبان تا پیش از سقوط کابل، ۶۰/۰۰۰ نیروی ثابت و ۲۰۰/۰۰۰ نیروی پشتیبانی بود است. این نیروها متشکل از چندین گروه مختلف، با افکار، عقاید و استراتژی‌های متفاوت بوده و هر یک از آن‌ها به گروه‌های متفاوتی وفادار هستند.
اعلامیه‌های صالح و مسعود

امرالله صالح
احمد مسعود
در ۱۷ اوت ۲۰۲۱، امرالله صالح، با استناد به مفاد قانون اساسی افغانستان، خود را از درهٔ پنجشیر رئیس‌جمهور افغانستان از اعلام کرد و قول داد که عملیات نظامی علیه طالبان را از آن‌جا ادامه دهد. ادعای او به ریاست جمهوری توسط احمد مسعود و وزیر دفاع جمهوری اسلامی افغانستان بسم‌الله خان محمدی و همچنین توسط سفارت افغانستان در شهر دوشنبه تأیید شد. در همان زمان، پس از فرمان مسعود، باقیمانده‌های ارتش ملی افغانستان شروع به تجمع در دره پنجشیر کردند.
در ۲۳ اوت ۲۰۲۱، مسعود با قانونگذاران ناشناس آمریکایی تماس گرفت.
گاه‌شمار > ولایت پنجشیر

بنابر گزارش یک ناظر، از تاریخ ۱۷ اوت درهٔ پنجشیر «از همه طرف تحت محاصره» است، اما تاکنون تحت حمله قرار نگرفته. در ۱۸ اوت، تعداد پذیرش برای صدمات جنگی افزایش یافت و یک مرکز جراحی برای قربانیان جنگ در ولسوالی انابه در پنجشیر راه‌اندازی شد.
گاه‌شمار > ولایت پروان

در ۱۸ اوت ۲۰۲۱، گزارش‌های محلی از استان پروان گزارش داد که نیروهای صالح شهر چاریکار را از مبارزان طالبان مستقر در منطقه گرفتند. علاوه بر آن، گزارش‌هایی از تیراندازی در نزدیکی گذرگاه سالنگ نیز مشاهده شد. روز بعد، فیلمی منتشر شد که مبارزان محلی را با پرچم‌های قدیمی ضد طالبان ائتلاف شمال در حین راهپیمایی در خیابان‌های چاریکار نشان می‌داد.
گاه‌شمار > ولایت بغلان

بنا بر گزارشی در ۲۰ اوت ۲۰۲۱، جنگجویان ضد طالبان ولسوالی‌های اندراب، پل حصار و ده‌صلاح در استان بغلان را پس گرفتند که در نتیجهٔ آن ۶۰ مبارز طالب کشته شدند. گزارش‌های سمعی از وقایع منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی و توسط آژانس خبری پژواک گزارش شد. بعد از آن در ۲۰ اوت، گزارش شد که نیروهای عبدالحمید دادگر، روستای بنو در بغلان را باز پس گرفت، اگرچه طالبان هنوز اظهار نظر نکرده‌است. منبعی در مقاومت پنجشیر مشارکت خود را در عملیات ولایت بغلان اعلام کرد و گفت که آنها در حال برنامه‌ریزی برای تصرف بزرگراه شمال هستند که می‌تواند ارتباط با تاجیکستان و ازبکستان را تسهیل ببخشد. طالبان در حساب‌های رسانه‌هایی این امر را تأیید کرد و تلفات خود را ۱۵ نفر کشته و ۱۵ مجروح اعلام کرد؛ طالبان این حمله را با توجه به عفوی که ارائه کرده بودند، یک «خیانت» اعلام کردند.
گاه‌شمار > تسخیر دره پنجشیر توسط طالبان

در ۶ سپتامبر، پس از جنگ سنگین منجر به تلفات بالا در هر دو سو؛ طالبان مقام والی در بازارک را تسخیر کرد و ادعای کنترل بر تمامی دره پنجشیر کرد. گزارش شد که باقیمانده سربازان جبهه مقاومت ملی به کوه‌ها عقب نشسته‌اند، و طالبان اظهار داشتند که بسیاری از آنان از این منطقه گریخته‌اند. یک مقام جبهه مقاومت ملی مدعی شد مسعود در جای امنی است در حالی که صالح به تاجیکستان گریخته‌است. علی نظری رئیس گروه روابط بین‌الملل مقاومت گفت مسعود هنوز داخل افغانستان حضور دارد. جبهه مقاومت ملی در این که طالبان این دره را تسخیر کرده مناقشه کرد، و این که جنگجویان مقاومت در مواضع استراتژیک در دره پنجشیر حضور دارند و به جنگ ادامه می‌دهند.
بنا بر اطلاعات آمریکا، دو مقام ارشد سابق حکومت افغانستان و یک مشاور پنتاگون، صالح مدت کوتاهی پس از تسخیر دره پنجشیر به دست طالبان در ۶ سپتامبر به همراه احمد مسعود به تاجیکستان گریختند. رهبران مقاومت در تاجیکستان پناه گرفته‌اند و کارشناسان معتقدند مخالفت نظامی با طالبان دورنمای قابل دوامی ندارد.
قطعنامه

از ماه اوت ۲۰۲۱، مذاکراتی برای پایان بن‌بست سیاسی با طالبان تلاش شده‌است و صالح خواستار «معامله صلح» با طالبان شد. در ۱۸ اوت، محمد ظاهر آغبار سفیر جمهوری اسلامی افغانستان در تاجیکستان اشاره کرد که امکان دارد طالبان در یک دولت ائتلافی به عنوان شیوه‌ای برای افشاندن این بن‌بست، قرار گیرد.
در ۲۱ اوت ۲۰۲۱، گزارش شد که نمایندگان پنجشیر با عبدالله عبدالله و حامد کرزی، اعضای شورای هماهنگی، به منظور «بحث در مورد وضعیت فعلی و راه‌های تأمین امنیت به افغان‌ها» ملاقات کردند.
تیانوا یانگ

| تیانوا یانگ | تیانوا یانگ |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۸ آوریل ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) پکن
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): نوازنده
ساز(ها): Violin
تیانوا یانگ (انگلیسی: Tianwa Yang; ۸ آوریل ۱۹۸۷ –) استاد دانشگاه، و نوازنده ویولن اهل چین است.
زندگی

تیانوا یانگ در چهار سالگی شروع به یادگیری و نواختن ویولن کرد. او در مسابقات شرکت کرده و برنده شد. در ده سالگی، او تحصیل را نزد پروفسور لین یائوجی در کنسرواتوار مرکزی موسیقی پکن آغاز کرد و قبلاً به دلیل کیفیت نوازندگی خود مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته بود. پس از اجرای او در جشنواره موسیقی پکن در سال ۱۹۹۹، ایزاک استرن، نوازنده ویولن، از او دعوت کرد تا با او در ایالات متحده بنوازد.
یانگ اولین بار در سال ۲۰۰۱ در اروپا با ارکستر سمفونیک پخش چک در پراگ اجرا کرد. در سال ۲۰۰۳، کنسرتو شماره ۲ پروکوفیف را در مونیخ با ارکستر Bayerische Staatsoper اجرا کرد و پس از آن، رسیتال‌هایی در پاریس، استکهلم، فرانکفورت و وین اجرا کرد. همچنین در سال ۲۰۰۳، به وی برای تحصیل موسیقی کلاسیک در آلمان، یک بورسیه تحصیلی ویژه دو ساله توسط سرویس تبادل آکادمیک آلمان (DAAD) اعطا شد. اولین حضور یانگ در آمریکای شمالی در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ بود که در جشنواره هنر ویرجینیا با سمفونی ویرجینیا اجرا کرد. او همچنین اولین اجرای خود را در سالن فیلارمونیک برلین در همان سال داشت که به‌طور زنده توسط رادیو Deutschland پخش شد. او در سوئیس و فرانسه رسیتال اجرا کرد و تور گسترده‌ای را در آلمان با کلاسیشه فیلارمونی بن انجام داد.
یانگ اولین آلبوم خود را در سال ۲۰۰۰ و در سن ۱۳ سالگی با ضبط 24 Caprices پاگانینی تحت لیبل Hugo Classical ضبط کرد. در سال ۲۰۰۴، او شروع به ضبط برای Naxos کرد و مجموعه ای از آثار کامل پابلو دو ساراساته را شروع کرد که در نهایت ۸ سی دی را پوشش می‌دهد. او همچنین آثاری از آستور پیاتزولا آهنگساز آرژانتینی و آنتونیو ویوالدی را ضبط کرده است.
تینا امون

| تینا اَمون | تینا اَمون |
| --- | --- |
تینا امون در کازانووای فلینی، ۱۹۷۶: تینا امون در کازانووای فلینی، ۱۹۷۶
زادهٔ: ۱۴ فوریه ۱۹۴۶
درگذشت: ۲۸ اکتبر ۲۰۰۶
ملیت: فرانسوی
تینا اَمون (فرانسوی: Tina Aumont‎؛ ‏ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۴۶ – ۲۸ اکتبر ۲۰۰۶) بازیگر اهل فرانسه بود.
از فیلم‌هایی که او در آن نقش داشته، می‌توان به نوبت توست که بمیری، دوران کودکی، حرفه و نخستین تجربه جاکومو کازانووا، اهل ونیز، قصه‌های ممنوعه… دربارهٔ برهنگی، حوری آسمانی، ببخشید، موافقید یا مخالف؟، شریک، سوداگر ، بداندیش، کازانووای فلینی، سالن کیتی، سفید، قرمز و…، جسدهای سرشناس و زوزه اشاره کرد.
هاینکل هائی ۵۱

| هاینکل هائی ۵۱ | هاینکل هائی ۵۱ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده-بمب‌افکن
تولیدکننده: هاینکل
نخستین پرواز: مه ۱۹۳۳
معرفی‌شده در: ژوئیه ۱۹۳۵
بازنشستگی: ۱۹۳۹ در لوفت‌وافه ۱۹۵۲ در نیروی هوایی اسپانیا
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: لوفت‌وافه نیروی هوایی اسپانیا
ساخته‌شده: ۱۹۳۷–۱۹۳۴
تعداد ساخته‌شده: ۷۰۰ فروند
هاینکل هائی ۵۱ (به آلمانی: Heinkel He 51) یک هواگرد دوباله تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت کارخانه هاینکل در آلمان بود. در ابتدا مدل جنگنده این هواگرد طراحی شد اما بعدها نمونه‌های آب‌نشین و تهاجمی آن نیز ایجاد گردید. نخستین پرواز این هواگرد در سال ۱۹۳۳ انجام گرفت.
طراحی و توسعه

هنگامی که هواگرد دوباله تک‌سرنشین هاینکل هائی ۴۹آ نخستین پرواز خود را ماه نوامبر سال ۱۹۳۲ به انجام رساند، یک هواگرد آموزشی غیرنظامی به حساب می‌آمد. با این وجود موتور ب‌ام‌و ۶ می‌توانست آن را به حداکثر سرعت حدود ۳۲۰ کیلومتر بر ساعت برساند که مشابه جنگنده‌ها بود. دو پیش‌نمونه دیگر با نام‌های هائی ۴۹ب که ماه فوریه سال ۱۹۳۳ پرواز کرد و هائی ۴۹سی که بدنه طولانی‌تری داشت، تولید شدند.
این هواگرد با عنوان هائی ۵۱ سفارش داده شد. نخستین نمونه پیش‌تولید از مدل هائی ۵۱آ-۰ ماه مه سال ۱۹۳۳ به پرواز درآمد. با عنوان هواگرد آموزشی برای مخفی نگاه داشتن برنامه آلمان در توسعه نیروی هوایی خود، مدل تولید هائی ۵۱آ-۱ از ماه ژوئیه سال ۱۹۳۴ تحویل شد.
این هواگرد با طراحی سنتی به صورت دم‌چرخ، تمام فلزی با پوشش پارچه‌ای از موتور ب‌ام‌و ۶ خنک‌شونده با مایع و دو مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متر هماهنگ‌سازی‌شده ام‌گه ۱۷ بر روی موتور استفاده می‌کرد. هائی ۵۱آ در بخش دم، بال‌ها، ارابه فرود و رادیاتور با مدل پیشین خود مقداری تفاوت داشت. ارابه‌های فرود این هواگرد ثابت و اتاقک خلبان زیر بال‌بالایی و سر باز بود. اندازه بال‌های آن متفاوت و بال بالایی اندکی جلوتر از بال پایینی بود.
هائی ۵۱ جهت جایگزینی آرادو آر ۶۵ طراحی شد اما به صورت همزمان با آرادو آر ۶۸ مورد استفاده قرار گرفت. نسخه اولیه هائی ۵۱ بلافاصله پس از ورود به خدمت و با توجه به ضعف عیان عملکرد در مقابل آر ۶۸ منسوخ به حساب می‌آمد؛ از این رو تنها ۱۵۰ فروند از آن تولید شد.
مدل هائی ۵۱ب با سازه تقویت‌شده ماه ژانویه سال ۱۹۳۶ وارد خط تولید شد. ابتدا ۱۲ فروند از نسخه پیش‌تولید هائی ۵۱ب-۰ و متعاقباً ۱۲ فروند از نسخه به‌صورت‌کلی مشابهِ هائی ۵۱ب-۱ آماده شد. به یک هواگرد هائی ۵۱ب-۱ ارابه فرود شناور متصل گشت تا پیش‌درآمد ۳۸ فروند از مدل هائی ۵۱ب-۲ از گونه جنگنده آب‌نشین با شناور آلومینیومی برای استفاده کریگس‌مارینه، باشد. در مدل هائی ۵۱ب جهت استحکام بیشتر از دو سیم برای تقویت ارابه فرود استفاده و یک مخزن سوخت ۵۰ لیتری رهاشونده نیز در زیر بدنه تعبیه شد. در مجموع ۴۵۰ فروند از این مد\۴تولید گردید.
مدل هائی ۵۱سی-۱ به عنوان واپسین نسخه عمده، عموماً برای صادرات در نظر گرفته شد. متعاقباً تعداد اندکی از هواگردهای مدل هائی ۵۱سی-۲ با تجهیزات بی‌سیم بهتر به لوفت‌وافه تحویل شد.
بدین شکل مجموعاً ۷۰۰ فروند از هواگرد هائی ۵۱ تولید شد.
تاریخچه عملیاتی

هائی ۵۱ پس از تشکیل رسمی لوفت‌وافه در ماه آوریل سال ۱۹۳۵ به نخستین جنگنده این نیرو بدل گشت. نخستین جناح جنگنده لوفت‌وافه، جناح ۱۳۲ شکاری ریشتهوفن ماه آوریل سال ۱۹۳۵ به تعدادی از هواگردهای هائی ۵۱ مجهز شد. این هواگرد بعداً به دو جناح ۱۳۱ و ۱۳۴ شکاری نیز تعلق گرفت.
ماه اوت سال ۱۹۳۶ شش فروند هائی ۵۱ به درخواست ژنرال فرانکو از آدولف هیتلر، برای حضور در جنگ داخلی اسپانیا در جانب سلطنت‌طلبان به همراه شش خلبان آلمانی جهت آموزش، به این کشور اعزام گردید. مجموعاً ۷۹ فروند از مدل هائی ۵۱سی-۱ به اسپانیا فرستاده شد که ۵۱ فروند از آن مورد استفاده نیروهای ملی‌گرا و لژیون کوندور قرار گرفت. در ابتدا این جنگنده در مقابل هواگردهای دوباله قدیمی‌تر جمهوری‌خواهان به موفقیت‌هایی دست یافت.  این دوره برتری کوتاه‌مدت با ورود هواگردهای نوین‌تر شوروی از جمله پولیکارپوف آی-۱۵ و آی-۱۶ به میدان‌های نبرد به پایان رسید. با توجه به ظرفیت آتش بیشتر و سرعت بسیار بالاتر هواگردهای جدید دشمن، هائی ۵۱ دیگر نمی‌توانست از نیروهای خودی محافظت کند. به همین جهت کاربرد این هواگرد به عملیات‌های شبانه تغییر کرد. با توجه به ناتوانی در مقابله با بمب‌افکن‌های سریع‌تر دشمن، هائی ۵۱ از خدمت به عنوان جنگنده کنار نهاده شد و تنها به صورت هواگرد تهاجمی مورد استفاده قرار گرفت. در این نقش حداکثر ۶ بمب ۱۰ کیلوگرمی به زیر بدنه آن نصب می‌شد. با وجود شکست در وظایف خود به عنوان جنگنده، هائی ۵۱ به صورت هواگرد تهاجمی موفق ظاهر شد و متخصصان لوفت‌وافه را در طراحی عملیات‌های پشتیبانی هوایی نزدیک که در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد، یاری فراوان کرد. بسیاری از خلبنان تک‌خال برتر آینده لوفت‌وافه در جنگ جهانی دوم، مهارت پروازی خود را سوار بر هواگرد جنگنده هائی ۵۱ در اسپانیا کسب کردند. مجموعاً ۴۶ فروند هائی ۵۱ توانستند تا پایان جنگ داخلی اسپانیا سالم بمانند و با الحاق ۱۵ فروند دیگر تا سال ۱۹۵۲ در نیروی هوایی اسپانیا خدمت کنند.
هائی ۵۱ تنها تا سال ۱۹۳۸ در خط مقدم لوفت‌وافه خدمت کرد. پس از آن تنها به عنوان هواگرد آموزشی مورد استفاده قرار گرفت که در بیشتر طول جنگ در این نقش کاربرد داشت. با عدم موفقیت نسبی این هواگرد، آلمان مجبور شد پیش از آن که باید جنگنده مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ را وارد خدمت کند.
کاربران

لوفت‌وافه
نیروی هوایی بلغارستان - ۱۲ فروند هائی ۵۱ب دریافت کرد.
نیروی هوایی اسپانیا
مشخصات فنی

هائی ۵۱ب-۱:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۸٫۴ متر
طول بال: ۱۱ متر
ارتفاع: ۳٫۲ متر
مساحت بال: ۲۷٫۲ متر مربع
وزن خالی: ۱٬۴۶۰ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۱٬۸۹۵ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۱ × موتور وی معکوس پیستونی ۱۲ سیلندر ب‌ام‌و ۶ ۷٫۳ست: ۷۵۰ اسب بخار (۵۵۹ کیلووات)
ملخ: دو تیغه با گام متغیر[نیازمند منبع]
مشخصات فنی > عملکرد

حداکثر سرعت: ۳۳۰ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا
پایاسیر: ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا
برد: ۵۷۰ کیلومتر
سقف پرواز: ۷٬۷۰۰ متر
سرعت اوج‌گیری: ۱۰۰۰ متر در یک دقیقه و ۲۴ ثانیه، ۶۰۰۰ متری در ۱۶ دقیقه و ۳۰ ثانیه ۷٫۵ متر بر ثانیه[نیازمند منبع]
نسبت توان به وزن: ۰٫۳۹۴ اسب بخار بر کیلوگرم[نیازمند منبع]
مشخصات فنی > تسلیحات

۲ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متر ام‌گه ۱۷ روی موتور
هر یک ۵۰۰ گلوله[نیازمند منبع]
۶ × بمب ۱۰ کیلوگرمی (در مدل‌های هواگرد تهاجمی هائی ۵۱سی-۱ و سی-۲)[نیازمند منبع]
هواگرد هاینکل هائی ۵۱
هائی ۵۱ب نیروی هوایی بلغارستان