stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بازیکن فوتبال سال اوکراین
دریافت‌کنندگان > Molod Ukrainy

| سال | بازیکن فوتبال | باشگاه   |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۹   | Viktor Serebryanikov ۲ام Volodymyr Muntyan ۳ام Yevgeniy Rudakov  |  دینامو کیف  دینامو کیف  شاختار دونتسک  |
| ۱۹۷۰   | Volodymyr Muntyan ۲ام Yozhef Sabo ۳ام Yanosh Habovda  |  دینامو کیف  باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک  باشگاه فوتبال کارپاتی لووف  |
| ۱۹۷۱   | Yevgeniy Rudakov ۲ام Viktor Kolotov ۳ام Vadym Sosnykhin  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۷۲   | اولگ بلوخین ۲ام Yevgeniy Rudakov ۳ام Viktor Kolotov  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۷۳   | اولگ بلوخین ۲ام Volodymyr Muntyan ۳ام Anatoliy Shepel  |  دینامو کیف  دینامو کیف  چورنومورتس اودسا  |
| ۱۹۷۴   | اولگ بلوخین ۲ام Volodymyr Onyshchenko ۳ام Vladimir Veremeyev  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۷۵   | اولگ بلوخین ۲ام Volodymyr Onyshchenko ۳ام Vladimir Veremeyev  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۷۶   | اولگ بلوخین ۲ام لئونید بوریاک ۳ام Volodymyr Danylyuk  |  دینامو کیف  دینامو کیف  باشگاه فوتبال کارپاتی لووف  |
| ۱۹۷۷   | اولگ بلوخین ۲ام یوری دهتریوف ۳ام Anatoliy Konkov  |  دینامو کیف  شاختار دونتسک  دینامو کیف  |
| ۱۹۷۸   | اولگ بلوخین ۲ام Volodymyr Bezsonov ۳ام یوری دهتریوف  |  دینامو کیف  دینامو کیف  شاختار دونتسک  |
| ۱۹۷۹   | ویتالی استاروخین ۲ام Stepan Yurchyshyn ۳ام اولگ بلوخین  |  شاختار دونتسک  باشگاه فوتبال کارپاتی لووف  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۰   | اولگ بلوخین ۲ام Volodymyr Bezsonov ۳ام لئونید بوریاک  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۱   | اولگ بلوخین ۲ام لئونید بوریاک ۳ام Anatoly Demyanenko  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۲   | Anatoly Demyanenko ۲ام لئونید بوریاک ۳ام Serhiy Baltacha  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۳   | Oleh Taran ۲ام Viktor Hrachov ۳ام Anatoly Demyanenko  |  دنیپرو  شاختار دونتسک  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۴   | Hennadiy Lytovchenko ۲ام اولگ بلوخین ۳ام اولگ پراتاسوف  |  دنیپرو  دینامو کیف  دنیپرو  |
| ۱۹۸۵   | Anatoly Demyanenko ۲ام اولگ پراتاسوف ۳ام اولگ بلوخین  |  دینامو کیف  دنیپرو  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۶   | Oleksandr Zavarov ۲ام ایگور بلانوف ۳ام اولگ بلوخین  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۷   | الکسی میخایلیچنکو ۲ام اولگ پراتاسوف ۳ام Oleksandr Zavarov  |  دینامو کیف  دنیپرو  دینامو کیف  |
| ۱۹۸۸   | الکسی میخایلیچنکو ۲ام Oleksandr Zavarov ۳ام Yevhen Shakhov  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دنیپرو  |
| ۱۹۸۹   | Volodymyr Bessonov ۲ام Hennadiy Lytovchenko ۳ام Mykola Kudrytsky  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دنیپرو  |
| ۱۹۹۰   | Sergei Yuran ۲ام Oleh Kuznetsov ۳ام اولگ سالنکو  |  دینامو کیف  دینامو کیف  دینامو کیف |
دریافت‌کنندگان > Ukrainskiy Football (وبگاه)

| سال | بازیکن فوتبال | باشگاه   |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸  | Viktor Tsyhankov ۲ام مارلوس (بازیکن فوتبال) ۳ام Ruslan Malinovskyi  |  دینامو کیف  شاختار دونتسک  باشگاه فوتبال خنک |
جوایز جایگزین > بازیکن فوتبال سال (باشگاه‌های اوکراین) > Kiev Institute of Physical Culture

| سال | بازیکن فوتبال | باشگاه   |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۸۸   | الکسی میخایلیچنکو ۲ام وولودیمیر لیوتی ۳ام Ivan Vyshnevskyi  | دینامو کیف دنیپرو دنیپرو  |
| ۱۹۸۹   | Mykola Kudrytsky ۲ام Volodymyr Bezsonov ۳ام Hennadiy Litovchenko  | دنیپرو دینامو کیف دینامو کیف  |
| ۱۹۹۰   | Hennadiy Litovchenko ۲ام اولگ پراتاسوف ۳ام Mykola Kudrytsky  | دینامو کیف دینامو کیف دنیپرو  |
| ۱۹۹۱   | Ilya Tsymbalar ۲ام آخریک تسویبا ۳ام اولگ سالنکو  | چورنومورتس اودسا دینامو کیف دینامو کیف |
جوایز جایگزین > بازیکن فوتبال سال لیگ برتر فوتبال اوکراین > فدراسیون فوتبال اوکراین

| سال | بازیکن فوتبال | باشگاه   |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۲   |  Valdemaras Martinkėnas  ۲ام Andriy Polunin  ۳ام سرهی ربروف  | دینامو کیف دنیپرو شاختار دونتسک/دینامو کیف  |
| ۱۹۹۳   |  Viktor Leonenko  ۲ام Oleh Luzhny  ۳ام Serhiy Bezhenar  | دینامو کیف دینامو کیف دنیپرو  |
| ۱۹۹۴   |  Oleh Suslov  ۲ام Viktor Leonenko  ۳ام سرهی ربروف  | چورنومورتس اودسا دینامو کیف دینامو کیف |
جوایز جایگزین > جایزه کوماندا (۱۹۹۵–۲۰۱۶)

| سال | بازیکن فوتبال | باشگاه   |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۵   |  Yuriy Kalitvintsev  ۲ام Oleh Suslov  ۳ام آندری شوچنکو  | دینامو کیف چورنومورتس اودسا دینامو کیف  |
| ۱۹۹۶   |  سرهی ربروف  ۲ام Yuriy Maksymov  ۳ام Oleh Suslov  | دینامو کیف دینامو کیف چورنومورتس اودسا  |
| ۱۹۹۷   |  آندری شوچنکو  ۲ام سرهی ربروف  ۳ام Yuriy Kalitvintsev  | دینامو کیف دینامو کیف دینامو کیف  |
| ۱۹۹۸   |  سرهی ربروف  ۲ام آندری شوچنکو  ۳ام Oleh Luzhnyi  | دینامو کیف دینامو کیف دینامو کیف  |
| ۱۹۹۹   |  سرهی ربروف  ۲ام آندری شوچنکو  ۳ام ولادیسلاو واشچوک  | دینامو کیف دینامو کیف / آ.ث. میلان دینامو کیف  |
| ۲۰۰۰   |  آندری وروبی  ۲ام Valyantsin Byalkevich  ۳ام Yuriy Virt  | شاختار دونتسک دینامو کیف شاختار دونتسک  |
| ۲۰۰۱   |  Valyantsin Byalkevich  ۲ام Hennadiy Zubov  ۳ام سرهی شیشچنکو  | دینامو کیف شاختار دونتسک باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک  |
| ۲۰۰۲   |  آناتولی تیموشوک  ۲ام Valyantsin Byalkevich  ۳ام Oleh Venhlynskyi  | شاختار دونتسک دینامو کیف دینامو کیف / دنیپرو  |
| 2003  |  Valyantsin Byalkevich  ۲ام Oleh Venhlynskyi  ۳ام Serhiy Fedorov  | دینامو کیف دنیپرو دینامو کیف  |
| 2004  |  Oleksandr Rykun  ۲ام اولکساندر شووکوفسکی  ۳ام ماتوزالیم  | دنیپرو دینامو کیف شاختار دونتسک  |
| 2005  |  اولگ هوسیف  ۲ام آناتولی تیموشوک  ۳ام ماتوزالیم  | دینامو کیف شاختار دونتسک شاختار دونتسک  |
| 2006  |  سرگی نازارنکو  ۲ام ماتوزالیم  ۳ام آناتولی تیموشوک  | دنیپرو شاختار دونتسک شاختار دونتسک  |
| 2007  |  سرگی نازارنکو  ۲ام الکساندر هلداکی  ۳ام فرناندینیو (بازیکن فوتبال)  | دنیپرو شاختار دونتسک شاختار دونتسک  |
| 2008  |  جاجا کوئلیو  ۲ام آرتم میلفسکی  ۳ام Serhiy Kravchenko  | متالیست خارکوف دینامو کیف فورسکلا پولتاوا  |
| 2009  |  آرتم میلفسکی  ۲ام آندری شوچنکو  ۳ام آندری پیاتوف  | دینامو کیف دینامو کیف شاختار دونتسک  |
| 2010  |  آندری پیاتوف  ۲ام یوگنی کونوپلیانکا  ۳ام داریو سرنا  | شاختار دونتسک دنیپرو شاختار دونتسک  |
| 2011  |  آندری یارمولنکو  ۲ام تایسون (بازیکن فوتبال)  ۳ام Oleksandr Rybka  | دینامو کیف متالیست خارکوف باشگاه فوتبال اوبولون-برووار کیف / شاختار دونتسک  |
| 2012  |  هنریخ مخیتاریان  ۲ام ویلیان (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۸)  ۳ام یوگنی کونوپلیانکا  | شاختار دونتسک شاختار دونتسک دنیپرو  |
| 2013  |  یوگنی کونوپلیانکا  ۲ام آندری یارمولنکو  ۳ام مارکو دویچ  | دنیپرو دینامو کیف متالیست خارکوف  |
| 2014  |  آندری یارمولنکو  ۲ام یوگنی کونوپلیانکا  ۳ام کلیتون خاویر  | دینامو کیف دنیپرو متالیست خارکوف  |
| 2015  |  آلکس تیشیرا  ۲ام آندری یارمولنکو  ۳ام یوگنی کاچریدی  | شاختار دونتسک دینامو کیف دینامو کیف  |
| 2016  |  مارلوس (بازیکن فوتبال)  ۲ام آندری یارمولنکو  ۳ام داریو سرنا  | شاختار دونتسک دینامو کیف شاختار دونتسک |
جوایز جایگزین > Komanda1 award

| سال | بازیکن فوتبال | باشگاه   |
| --- | --- | --- |
| 2017  |  مارلوس (بازیکن فوتبال)  ۲ام آندری یارمولنکو  ۳ام فرد (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۳)  | شاختار دونتسک دینامو کیف شاختار دونتسک  |
| 2018  |  مارلوس (بازیکن فوتبال)  ۲ام Viktor Tsyhankov  ۳ام تایسون (بازیکن فوتبال)  | شاختار دونتسک دینامو کیف شاختار دونتسک |
وزارت فرهنگ (ترکمنستان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Türkmenistanyň medeniýet ministrligi: Türkmenistanyň medeniýet ministrligi
وزارت سازمان: وزارت سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۷ اکتبر ۲۰۱۱؛ ۱۳ سال پیش (۲۰۱۱-17}})
ستاد: عشق‌آباد، ترکمنستان
وزیر مسئول: وزیر فرهنگ
وزارت فرهنگ ترکمنستان (ترکمنی: Türkmenistanyň medeniýet ministrligi) یک نهاد دولتی ترکمنستان است. مأموریت آن تدوین و اجرای سیاست‌های فرهنگی دولتی در حمایت از هنر حرفه‌ای و آماتور، تئاتر، موسیقی، هنرهای زیبا، سینما، موزه‌ها، کتابخانه‌ها و نشریات مکتوب، حفاظت از حق نشر و منافع مرتبط با حق تکثیر، و حفاظت از ارزش‌های فرهنگی است.
سازمان‌های تابعه

سیرک دولتی ترکمن
آکادمی دولتی هنر ترکمنستان
بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۳۶۹
گونهٔ سازمان: سازمان دولتی
کارکنان: بهمن کارگر (رئیس)
سازمان بالادست: ستاد کل نیروهای مسلح
سازمان زیردست:  سازمان ادبیات و تاریخ دفاع‌مقدس سازمان هنری و امور سینمایی دفاع‌مقدس ستاد مرکزی راهیان نور سازمان اسناد و مدارک دفاع‌مقدس سازمان نشر آثار و ارزش‌های مشارکت زنان در دفاع‌مقدس سازمان امور موزه‌های دفاع‌مقدس  سازمان نشر آثار و ارزش‌های مشارکت روحانیت در دفاع‌مقدس خبرگزاری دفاع مقدس سازمان پیشکسوتان جهاد و مقاومت
وبگاه: www.bonyaddefa.ir
بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس سازمان دولتی زیرمجموعه ستاد کل نیروهای مسلح است که با هدف حفظ آثار و نشر ارزش‌های جنگ ایران و عراق و با شعار ترویج فرهنگ مقاومت، ایثار، جهاد و شهادت، به موجب فرمان سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، در مهرماه سال ۱۳۶۹ بنیان نهاده شد.
بهمن کارگر، یکی از چهره‌های تاثیرگذار در حوزه نظامی و فرهنگی ایران، با سابقه‌ای درخشان در مدیریت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، نقش مهمی در زنده نگه‌داشتن ارزش‌های دفاع مقدس ایفا کرده است. در دوران مدیریت بهمن کارگر، بنیاد شاهد توسعه موزه‌های دفاع مقدس در سراسر کشور، گسترش فعالیت‌های فرهنگی و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین برای انتقال ارزش‌های دفاع مقدس به نسل‌های جوان بوده است. از جمله دستاوردهای مهم این دوره، اجرای بیش از ۱۲۰۰ برنامه فرهنگی در مناسبت‌های مختلف و تاکید بر آموزش معارف دفاع مقدس در مدارس و دانشگاه‌ها بوده است.
خدمات

سازمان‌دهی سفرهای راهیان نور
مشارکت در ساخت موزه‌های دفاع مقدس
همکاری در اجرای مراسم‌های تشییع و گرامی داشت شهدا
برگزاری جشنواره‌های ادبی و هنری با موضوع دفاع مقدس
ادموند لاگور

| ادموند نیکولا لاگور | ادموند نیکولا لاگور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ آوریل ۱۸۳۴ بار-لو-دوک، فرانسه
درگذشت: ۱۴ اوت ۱۸۸۶ (۵۲ سال) بار-لو-دوک، فرانسه
شناخته‌شده برای: چند جمله ای لاگور، متود لاگور، رویه لاگور
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
 :  
ادموند نیکولا لاگور (به فرانسوی: Edmond Nicolas Laguerre) (زاده ۹ آوریل ۱۸۳۴، بار-لو-دوک - ۱۴ اوت ۱۸۸۶، بار-لو-دوک) ریاضیدان فرانسوی و عضو فرهنگستان علوم فرانسه بود. آثار اصلی او در زمینه هندسه و آنالیز مختلط بودند. او چند جمله‌ای متعامد لاگور که از روش‌های الگوریتم ریشه یابی برای چند جمله ای‌ها می‌باشد، را طراحی کرد. او همچنین اساس پایه‌های هندسه کره‌های جهت‌دار (هندسه لاگور و صفحه لاگور)، از جمله تبدیل لاگور را بنا نهاد.
محمد بن عبدالوهاب

| محمد بن عبدالوهابمحمد بن عبد الوهّاب بن سلیمان التمیمی | محمد بن عبدالوهابمحمد بن عبد الوهّاب بن سلیمان التمیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱۱۵هـ. ق  ۱۷۰۳م. عُیَینه در نزدیکی ریاض
درگذشت: ۲۳ مه ۱۷۹۲  ۱ شوال ۱۲۰۶ درعیه، در نزدیکی ریاض
شناخته‌شده برای: سلفی‌گری
مکتب: سلفی‌گری
آثار برجسته: جنگ با بدعت - همکاری با خاندان آل سعود
فرزندان: حسین بن محمد بن عبد الوهّاب، إبراهیم بن محمد بن عبد الوهّاب، عبدالله بن محمد بن عبد الوهّاب، علی بن محمد بن عبد الوهّاب. فاطمة بنت محمد بن عبد الوهّاب، عبد العزیز بن محمد بن عبد الوهّاب
خوش نویسی محمد بن عبدالوهاب توسط ابو تائب
محمد ابن عبدالوهاب بن سلیمان التمیمی (۱۱۱۵–۱۲۰۶ ه‍.ق) (۱۷۰۳–۱۷۹۲ م) محقق اسلامی، متکلم، واعظ، فعال و رهبر مذهبی عرب اهل نجد در عربستان مرکزی، که به عنوان بنیان‌گذار جنبش وهابیت و یکی از متفکران جنبش احیای اسلام شناخته می‌شود.
پیروان او خود را موحد (در حال جمع: موحدین) می‌نامند و اصطلاح «وهابی» یک برچسب نسبتاً توهین آمیز است که توسط پیروان او استفاده نمی‌شود، بلکه توسط دانشمندان غربی و برخی از منتقدان او از بین مسلمانان استفاده می‌شود.
او پیروی دقیق از قوانین سنتی اسلامی را ترویج می‌کرد و ضرورت بازگشت مستقیم به قرآن و حدیث را به جای تکیه بر تفاسیر قرون وسطی اعلام می‌کرد و اصرار داشت که هر مسلمان اعم از زن و مرد، شخصاً قرآن را بخواند و مطالعه کند.
تقلید از مجتهدین را رد کرد و گفت هرکسی باید خودش در امر دین صاحب نظر شده اجتهاد کند.
زیارت قبور مقدسین و دعا کردن به آنها را مردود شمرد و آن را مترادف با پرستش غیر خدا دانست.
برخی از علمای مهم سنی در زمان خودش با نظرات او مخالف بودند که از جمله آنان پدر و برادر خودش بودند.
او شرط مشروعیت حکومت را (قدرت - انصاف - بیعت) می‌دانست.
دعوت او برای اصلاحات اجتماعی در جامعه مبتنی بر آموزه کلیدی توحید بود و به شدت از رساله‌های علمای کلاسیک ابن تیمیه (متوفی ۷۲۸ ه‍.ق/ ۱۳۲۸ م) و ابن قیم (متوفی ۷۵۱ ه. /۱۳۵۰م) اثر پذیرفته بود.
وی اتحادی دینی-سیاسی را با محمد بن سعود ایجاد کرد و به تأسیس حکومت دیریه (حکومت سعودی) کمک کرد و این اتحاد تا به امروز ادامه دارد.
نوادگان او که آل شیخ نامیده می‌شوند همواره نقش جلوداری علما را در عربستان دارا بوده‌اند و بر نظرات علمای سعودی نفوذ کامل دارند.
زندگی

محمدبن عبدالوهاب در سال ۱۱۱۵ ه‍.ق (۱۷۰۳ میلادی) در روستای عیینه (به عربی: عُیَینه) از توابع نجد متولد گردید. پدر وی، عبدالوهاب از قضات آن شهر بود. محمد، فقه حنبلی را در زادگاه خود آموخت. سپس، برای تکمیل معلومات رهسپار مدینه شد و در آنجا به تحصیل حدیث و فقه پرداخت.
در دوران تحصیل در مدینه، گه‌گاه مطالبی بر زبانش جاری می‌شد که از عقایدی خاص حکایت داشت.
چندی بعد، محمدبن عبدالوهاب، مدینه را به سوی نقاط دیگر ترک کرد و چهار سال در بصره و پنج سال در بغداد و یکسال در کردستان و دو سال در همدان اقامت کرد. مدتی کوتاه نیز، در اصفهان و قم زندگی کرد و آنگاه از طریق بصره به احساء رفت و از آنجا به «حُرَیمله» اقامتگاه پدرش رفت.
عملکرد > دعوت به توحید

محمد بن عبدالوهاب مسلمانان را به رهایی از بدعت‌ها و خرافات دعوت می‌کرد. تمسک به کتاب و سنت و آنچه پیشینیان صالح در میان علمای این امت بر آن بوده‌اند. وی دعوت خود را در قصبه حریمله آغاز کرد و مردم زیادی دعوت او را پذیرفتند و دیگران از کشورهای دیگر برای شرکت در دروس و مجالس او نزد او آمدند تا اینکه طرفداران و پیروانش زیاد شدند که برخی را به کشتن او واداشت، بنابراین به سوی عیینه حرکت کرد. در عیینه، عثمان بن حمد بن عبدالله بن معمر از وی پذیرایی کرد و دعوت را از او پذیرفت و همکاری کردند. نهی از منکر و زدودن شرک و بدعت‌ها که خشم برخی از علما را برانگیخت که موقعیت خود را ممکن بود از دست بدهند. ابن معمر امیر عینیه بیم آن داشت که والی احساء کمک‌هایش را قطع کند، لذا محمد بن عبدالوهاب را از عیینه بیرون کرد.
عملکرد > ورود به درعیه و اتحاد با محمد بن سعود

شیخ محمد بن عبدالوهاب به درعیه، مقر آل سعود رفت. او در آنجا با شاهزاده محمد بن سعود بن محمد المقرن ملاقات و دعوت خود را به او عرضه کرد. و آن دو متعهد شدند که به دین صحیح دعوت کنند، با بدعت‌ها مبارزه کنند و همه اینها را در سراسر شبه جزیره عربستان گسترش دهند.
محمد ابن سعود با او شرط کرد که در صورت موفقیت با هم بمانند و نیز ابن عبدالوهاب اهالی درعیه را از پرداخت مالیات هرگز نفی نکند.
این اتحاد در ۱۷۴۴ م به بیعت درعیه منجر شد که در واقع اولین دولت سعودی است که در درعیه مستقر گردید.
زمانی که آل سعود درعیه را به پناهگاهی امن تبدیل کرد، وهابیان شهرهای دیگر نیز آمدند. از جمله اعضایی از قبیله ابن معمر که با ابن عبدالوهاب بیعت کرده بودند. هسته هواداران ابن عبدالوهاب در سراسر نجد به درعیه رفتند و پیشتاز حملات آل سعود علیه سایر شهرها شدند.
ابن عبدالوهاب مسئول امور دینی و ابن سعود مسئول مسائل سیاسی و نظامی بود. این قرارداد تبدیل به «پیمان حمایت متقابل»و ترتیبات تقسیم قدرت بین خاندان آل سعود و آل شیخ و پیروان ابن عبدالوهاب شد که برای نزدیک به ۳۰۰ سال پابرجا است.
پایه عقیدتی توسعه عربستان با احیای آموزه‌های ابن تیمیه، جنبش موحدون (وحدت‌گرا) بر پایبندی دقیق به قرآن و سنت تأکید کرد. در حالی که به‌طور همزمان از مفهوم یک دولت اسلامی بر اساس الگوی جامعه مسلمانان اولیه در مدینه دفاع می‌کند. در همین حال، مخالفان
مسلمان و غربی برای تحقیر انرا «وهابیت» نامیدند.
ابن عبدالوهاب با استنباط از تجربیات تلخ خود در عیینه، ضرورت یک نهاد سیاسی قوی اسلامی را برای دگرگونی وضعیت موجود اجتماعی-مذهبی و همچنین حفظ پایگاه سرزمینی وهابیت در برابر فشارهای خارجی درک کرده بود. پس از تحکیم موقعیت خود در درعیه، به حاکمان و روحانیون سایر شهرها نامه نوشت و آنها را به پذیرش آموزه‌های او دعوت کرد. برخی به درخواست‌های او توجه کردند، برخی دیگر آن را رد کردند و او را به جهل یا جادو متهم کردند.
عملکرد > جنگ با ریاض (۱۷۴۶–۱۷۷۳)

ابن عبدالوهاب با درک اهمیت تبلیغ دینی کارآمد (دعوت) از شاگردان خود خواست تا در راه استدلال و تبلیغ بر جنگ تسلط پیدا کنند تا سایر مسلمانان را به تلاش اصلاحی خود متقاعد کنند. بین سالهای ۱۷۴۴ و ۱۷۴۶، موعظه ابن عبدالوهاب به همان شیوه غیر خشونت‌آمیز سابق ادامه یافت و به‌طور گسترده در میان مردم نجد گسترش یافت. حاکمان شهرهای مختلف در سراسر نجد با ابن سعود بیعت کردند. این وضعیت در حدود ۱۱۵۸/۱۷۴۶ به شدت تغییر کرد. زمانی که رئیس قدرتمند ضد وهابی ریاض، دهام بن دواس (فل. ۱۱۸۷/۱۷۷۳)، به شهر منفوحه که با دیریه بیعت کرده بود، حمله کرد. این درگیری نزدیک به ۳۰ سال بین دیریه و ریاض تا سال ۱۱۸۷/۱۷۷۳ ادامه داشت. ابتدا با فتح نجد، نیروهای محمد بن سعود نفوذ وهابیان را به بیشتر قلمرو امروزی عربستان سعودی گسترش دادند و شیوه‌های مختلف مردمی را که شبه شرک می‌دانستند ریشه کن کردند و آموزه‌های عبدالوهاب را تبلیغ کردند.
محمد بن عبدالوهاب اظهار می‌داشت که لشکرکشی‌های امارت درعیه کاملاً تدافعی است و مخالفانش را سرزنش می‌کرد که اولین کسانی هستند که تکفیر را آغاز کردند. ابن عبدالوهاب جهاد را فعالیتی تعریف کرده بود که باید توجیه دینی معتبری داشته باشد و فقط امامی می‌تواند آن را اعلام کند که هدفش کاملاً دفاعی باشد.
ابن عبدالوهاب با توجیه لشکرکشی‌های وهابی‌ها به عنوان عملیات دفاعی در برابر دشمنانشان می‌گوید:
در مورد جنگ تا امروز ما با کسی جز برای دفاع از جان و ناموس خود نجنگیدیم، آنها در منطقه ما به سراغ ما آمدند و در جنگ با ما از هیچ کوششی دریغ نکردند و ما فقط برای انتقام با برخی از آنها شروع به جنگ کردیم. به خاطر تجاوز مداوم آنها، [کیفر بدی، شری مانند آن است] (۴۲:۴۰)... آنها کسانی هستند که ما را کافر اعلام کردند و با ما جنگیدند.
عملکرد > شورش در حریمله (۱۷۵۲–۱۷۵۵)

در سال‌های ۱۷۵۳–۱۷۵۳، وهابی‌ها با تعداد نگران‌کننده‌ای از شهرها مواجه شدند که از بیعت خودداری می‌کردند. برجسته‌ترین آنها شهر حریمله بود که در سال ۱۷۴۷ با دیریه بیعت کرده بود. با این حال، در سال ۱۷۵۲، گروهی از شورشیان به تشویق برادر ابن عبدالوهاب، سلیمان، کودتایی را در حریمله به راه انداختند. جنگ بین دیریه و حوریمیله آغاز شد. ابن عبدالوهاب یک گردهمایی از وهابیان از تمام سکونتگاه‌های سراسر نجد برگزار کرد. او با مروری بر فرارها و شکست‌های اخیر، آنها را تشویق کرد که به ایمان خود محکم بمانند و دوباره به مبارزه متعهد شوند.
نبردهای متعاقب آن و تصرف مجدد حریمله در سال ۱۱۶۸/۱۷۵۵، تحولی چشمگیر در توسعه طلبی وهابی ایجاد کرد. عبدالعزیز، پسر محمد بن سعود، به عنوان رهبر اصلی عملیات نظامی وهابی ظاهر شده بود. عبدالعزیز در کنار یک نیروی ۸۰۰ نفری و ۲۰۰ نفر دیگر به فرماندهی حاکم مخلوع حریملا، توانست شورشیان را تحت سلطه خود درآورد. مهم‌تر از آن، منطق پشت این لشکرکشی بر اساس رساله جدید ابن عبدالوهاب مفید المستفید بود. ابن عبدالوهاب در این رساله اهالی حریمله را تکفیر کرد و وظیفه سربازان وهابی اعلام کرد که با آنها به عنوان مرتد بجنگند. او همچنین آیات متعددی از قرآن را بیان کرد که نشان دهنده اشکال تهاجمی جهاد است.
عملکرد > تسخیر ریاض و بازنشستگی (۱۷۷۳)

ریاض آخرین نقطه تهدید جدی برای دولت سعودی در سال ۱۷۶۴–۱۷۶۵ بود. در این دوره، شیعیان اسماعیلی نجران در کنار قبیله متحد خود عجمان، نیروهای خود را با هم متحد کردند تا در نبرد مو در اکتبر ۱۷۶۴، شکست بزرگی را به سعودی‌ها وارد کنند و حدود ۵۰۰ مرد را کشتند. نیروهای ضد وهابی با متجاوزان متحد شدند و در محاصره ترکیبی دیریه شرکت کردند. مدافعان به دلیل خروج غیرمنتظره نجرانی‌ها پس از آتش‌بس با سعودی‌ها، توانستند شهر خود را حفظ کنند. یک دهه بعد در سالهای ۱۷۷۳–۱۷۷۳، عبدالعزیز پس از فرار رئیس آن دههم بن دواس، ریاض را فتح کرد. در سال ۱۷۷۶/۱۷۷۶، سلیمان بن عبدالوهاب تسلیم شد. تصرف ریاض نقطه‌ای بود که محمد بن عبدالوهاب تمام امور حکومتی را به عبدالعزیز واگذار کرد و از زندگی عمومی کناره‌گیری کرد و خود را وقف تدریس، موعظه و عبادت کرد. در همین حال، عبدالعزیز به لشکرکشی‌های خود ادامه داد و شهرهایی مانند سودیر (۱۱۹۶/۱۷۸۱)، الخرج (۱۱۹۹/۱۷۸۴) و غیره را فتح کرد. مخالفت‌ها در شهرهای شمال مانند قصیم تا سال ۱۱۹۶–۱۷۸۱ متوقف شد. و شورشیان در عنیزه تا سال ۱۲۰۲/۱۷۸۷ تسلیم شدند. در شمال، شهر حائل، در سال ۱۲۰۱/۱۷۸۶ تصرف شد. وهابیان توانستند تسلط خود را بر بیشتر نجد برقرار کنند.
نظر او در مورد حکومت

ومن ولی الخلافة واجتمع علیه الناس ورضوا به، وغلبهم بسیفه حتی صار خلیفة وجبت طاعتهم، وحرم الخروج علیهم.
هر که با شمشیر غلبه کرد و مردم گرد او جمع شدند و راضی بودند، باید از او اطاعت کرد و قیام علیه او حرام است.
احیای اسلام (تجدید)

محمد بن عبدالوهاب یکی از متفکران جنبش احیای اسلام محسوب می‌شود. وی در جوانی در مدینه، تحت تأثیر آموزه‌های معلمانش محمد حیات بن ابراهیم السندی و عبدالله بن ابراهیم بن سیف بود.
بسیاری از آموزه‌های وهابی مانند مخالفت با کیش شخصیت یا شخص پرستی، نکوهش اکید تقلید از تفسیرهای کهنه و تشویق پایبندی به اصل متن مقدس از عقاید محمد حیات بن ابراهیم السندی سرچشمه گرفته‌اند.
تلاش‌های احیاگرانه ابن عبدالوهاب مبتنی بر اعتقاد راسخ به توحید و سنت بود.
تلاش‌های اصلاحی او آثاری مهم در دانش معاصر اسلامی بر جای گذاشت.
او پیروی کورکورانه (تقلید) را مانعی بر سر راه پیشرفت مسلمانان می‌دانست، خود را وقف تربیت توده‌ها برای ترقی اسلام کرد.
از نظر ابن عبدالوهاب، انحطاط و عقب ماندگی مسلمانان ناشی از غفلت آنان از تعالیم اسلام بود و تأکید می‌کرد که پیشرفت تنها با التزام به اسلام حاصل می‌شود. و علیه اعمال رایج صوفیانه مثل استغاثه، اسطوره‌ها و خرافات مبارزه کرد
تخریب منزل او

خانه محمد بن عبدالوهاب در شهر حریمله برای مردم شناخته شده بود . مانند خانه های مجاور بود و مساحت آن تقریباً 275 متر مربع بود. اداره کل آثار باستانی و موزه ها برای مرمت خانه پیشقدم شد و این خبر در روز 21 شوال 1412 هجری قمری در روزنامه الریاض منتشر شد. هنگامی که عبدالعزیز بن باز، مفتی عربستان سعودی از این موضوع مطلع شد، بیانیه ای به نام خود و کمیته دائمی فتاوی منتشر کرد که این مرمت را ممنوع کرد و دستور تخریب خانه را به حکم ٰسد الذرائع (رفع بهانه اشخاص برای شرک ورزیدن ) داد تا به عنوان زیارتگاهی برای تبرک و غلو در شخص محمد بن عبدالوهاب درنیاید.
متن نامه :
تجلیل از آثار علما به گونه ای که موجب غلو در آنها و شرک در آنها شود، جایز نیست
صلوات و درود بر رسول خدا و آل و اصحاب او
روزنامه الریاض در شماره 21/10/1412 هجری قمری مقاله ای به قلم: س. د تحت عنوان: (مرمت خانه شیخ محمد بن عبدالوهاب در بحرایمله) درج کرده و و اظهار داشت که اداره کل آثار باستانی و موزه ها توجه زیادی به خانه تجدید کننده دعوت سلفی، شیخ: محمد بن عبدالوهاب، نموده و برای خانه نگهبان ویژه تعیین شده است.
کمیته دائمی تحقیقات علمی و فتاوی  پادشاهی عربستان بررسی کرد و دید که این عمل جایز نیست و  شیهه در علمای حق و طلب تبرک و شرک به آنها است. خانه مذکور باید خراب شود تا بهانه های شرک و غلو را ببندند. لظفا  وسیله آن را تعیین کنند مرجع ذی صلاح برای این کار فوراً اقدام کنند.
صلوات الله علیه. پیامبر ما محمد، خاندان و یارانش.
رئیس کل ادارات تحقیقات علمی، فتوا، دعوت و ارشاد و رئیس کمیته دائمی تحقیقات علمی و فتوا
عبدالعزیز بن عبدالله بن باز
آثار

کتاب التوحید
کشف الشبهات
اصول الثلاثه
مسائل الجاهلیه
اصول الایمان
قواعد الأربع
اعتقادات

مقالهٔ اصلی: وهابیت
محمد عبدالوهاب خود را، پیرو و مرید ابن تیمیه می‌دانست. [نیازمند منبع]
بزن بریم براندون

برای آهنگ اعتراضی لوزا الکساندر ۲۰۲۱، بزن بریم براندون (ترانه) را ببینید.
عبارت «بزن بریم براندون» که روی تابلویی در سالنی در جاربیج، نوادا نصب شده است.
بزن بریم براندون (به انگلیسی: Let's Go Brandon) یک شعار سیاسی و یک میم اینترنتی است که به عنوان یک جایگزین و حسن تعبیر برای شعار صریح‌تر لعنت به جو بایدن (به انگلیسی: Fuck Joe Biden) در اعتراض به جو بایدن چهل و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، استفاده می‌شود.
شعارهای «لعنت به جو بایدن» برای اولین بار در رویدادهای ورزشی در اوایل سپتامبر ۲۰۲۱ شنیده شد. شعار «بزن بریم براندون» در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۲۱ و زمانی شکل گرفت که خانم کِلی استاواست (گزارشگر) در حالی که مشغول مصاحبه با براندون براون (راننده مسابقات اتومبیل‌رانی) بود، شعار «لعنت به جو بایدن» که توسط تماشاگران در حین این مصاحبه فریاد زده می‌شد را به شکلی نادرست و با عنوان «بزن بریم، براندون» تعبیر کرد. بلافاصله پس از این رویداد، این شعار به محافل سیاستمداران جمهوری‌خواه و منتقدان جو بایدن راه یافت. همچنین این عبارت به سرعت در فرهنگ عامه آمریکا گسترش یافت و آهنگ‌های رپ (با همین نام) در فهرست پرمخاطب‌ترین‌ها قرار گرفتند.
خودرویی با میمِ "Let's Go Brandon" در یک پارکینگ در ایالت فلوریدا. تصویری که در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۲۱ گرفته شده.
واکنش > آهنگ

مقالهٔ اصلی: بزن بریم براندون (آهنگ)
بلافاصله پس از پخش شدن این شعار، یک آهنگ انتقادی رپ علیه جو بایدن، به نام بزن بریم براندون، توسط لوزا الکساندر ضبط و منتشر شد.
سراتا

| سراتا | سراتا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
سراتا: سراتا
کشور: ایتالیا
ناحیه: کالابریا
استان / شهرستان: استان رجو کالابریا (RC)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۸ کیلومتر مربع (۸٫۴ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۹۲۲
 • تراکم: ۴۲/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Serratesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۹۰۲۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۶۶
سراتا (به ایتالیایی: Serrata) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده‌است.
خصوصیات

سراتا ۲۱٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۹۲۲ نفر جمعیت دارد.
پیرانا سه‌بعدی

| پیرانا سه‌بعدی | پیرانا سه‌بعدی |
| --- | --- |
کارگردان: الکساندر آژا
تهیه‌کننده: الکساندر آژا مارک کانتون مارک توبروف گرگوری لوسوئر
نویسنده: پیتر گولدفینگر جاش استالبرگ الکساندر آژا گرگوری لوسوئر
بازیگران: الیزابت شو آدم اسکات جری اوکانل وینگ ریمز جسیکا زوهر کلی بروک استیون آر. مک‌کوئین کریستوفر لوید ریچارد درایفس بروکلین پرو
موسیقی: مایکل واندماکر
تدوین‌گر: بکستر
توزیع‌کننده: دایمنشن فیلمز
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ اوت ۲۰۱۰ (آمریکا)
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور:  ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۶۳٬۶۱۵٬۸۰۳ میلیون دلار
پیرانا سه‌بعدی (به انگلیسی: Piranha 3D) فیلمی ترسناک و بازسازی پیرانا و محصول سال ۲۰۱۰ کشور آمریکا است.