stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عفونت ادراری
درمان > پیلونفریت

پیلونفریت نسبت به عفونت مثانه ساده و با استفاده از دوره طولانی‌تر آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی یا آنتی‌بیوتیک‌های داخل وریدی به‌صورت بهتری درمان می‌شود. به‌طور معمول در نواحی که میزان مقاومت کمتر از ۱۰٪ است، یک دوره هفت روزه مصرف فلوروکینولون خوراکی سیپروفلوکساسین مورد استفاده قرار می‌گیرد.اگر میزان مقاومت برخی نواحی بیش از ۱۰٪ باشد، اغلب یک دوز داخل وریدی سفتریاکسون تجویز می‌شود. ممکن است لازم باشد کسانی که علائم شدیدتری دارند، در بیمارستان بستری شوند تا به‌طور مداوم آنتی‌بیوتیک دریافت کنند. اگر علائم پس از دو یا سه روز از شروع درمان بهبود پیدا نکند، ممکن است عوارضی نظیر انسداد ادراری ناشی از سنگ کلیه در نظر گرفته شود.
اپیدمیولوژی

عفونت‌های دستگاه ادراری شایع‌ترین عفونت باکتریایی در زنان است. این عفونت‌ها اغلب بین سنین ۱۶ و ۳۵ سالگی رخ می‌دهد، و ۱۰٪ از زنان در هر سال به عفونت دچار می‌شوند و ۶۰٪ آن‌ها در طول زندگی خود یک بار دچار عفونت می‌گردند. بروز مجدد بیماری امری شایع است و نزدیک به نیمی از افراد در طی یک سال برای بار دوم دچار عفونت می‌شوند.عفونت‌های دستگاه ادراری در زنان نسبت به مردان چهار برابر بیشتر رخ می‌دهد. پیلونفریت به میزان۲۰–۳۰ بار کمتر اتفاق می‌افتد. این بیماری شایع‌ترین علت عفونت‌های مبتلایی در بیمارستان بوده و حدود ۴۰٪ موارد آن را تشکیل می‌دهند. با افزایش سن، میزان باکتری بدون علامت در ادرار، از دو تا هفت درصد در زنانی که در سنین باروری هستند و به میزان ۵۰٪ در زنان مسن در خانه‌های سالمندان افزایش می‌یابد. میزان باکتری بدون علامت در ادرار مردان ۷۵ سال به بالا بین ۷–۱۰٪ است.
عفونت‌های دستگاه ادراری ممکن است ۱۰٪ از افراد را در دوران کودکی مبتلا کند. در میان کودکان، شیوع عفونت‌های دستگاه ادراری در پسران ختنه نشده با سن کمتر از سه ماه بیشترین میزان بوده، و سپس دختران کمتر از یک سال در رده دوم قرار دارند. با این حال برآورد فراوانی این بیماری در میان کودکان بسیار متغیر است. در گروهی از کودکان که مبتلا به تب بوده و در محدوده سنی بین تولد و دو سال قرار داشتند، بین ۲ تا ۲۰٪ آن‌ها مبتلا به عفونت دستگاه ادراری تشخیص داده شدند.
جامعه و فرهنگ

در ایالات متحده، عفونت دستگاه ادراری علت حدود هفت میلیون مراجعه به مطب، یک میلیون مراجعه به بخش اورژانس، و صد هزار بار بستری شدن در بیمارستان در طی هر سال است. هزینه درمان این عفونت‌ها هم به لحاظ زمان از دست رفته در سر کار و هم هزینه‌های مراقبت‌های پزشکی چشمگیر است.در ایالات متحده هزینه‌های درمان مستقیم به میزان ۱٫۶ میلیارد دلار در سال تخمین زده می‌شود.
تاریخچه

شرح عفونت‌های دستگاه ادراری از دوران باستان موجود است و اولین شرح مستند آن در پاپیروس ابرس آمده که قدمت آن به سال ۱۵۵۰ قبل از میلاد برمی‌گردد. مصریان از آن به‌عنوان «فرستادن گرما از مثانه» یاد می‌کردند. درمان مؤثر این بیماری تا زمان تهیه و در دسترس قرار گرفتن آنتی‌بیوتیک‌ها در دهه ۱۹۳۰ صورت نمی‌گرفت و پیش از آن استفاده از گیاهان، حجامت و استراحت توصیه می‌شد.
در دوران بارداری

عفونت‌های دستگاه ادراری به علت افزایش خطر ابتلا به عفونت کلیه در دوران بارداری بیشتر نگران‌کننده است. در دوران بارداری، سطح بالای پروژسترون خطر کاهش تون عضلات حالب و مثانه را افزایش داده و منجر به افزایش احتمال برگشت ادرار به حالب و به سمت کلیه‌ها می‌شود.گرچه در زنان باردار خطر ابتلا به باکتریوری بدون علامت افزایش نمی‌یابد، اما در صورتی که باکتریوری وجود داشته باشد خطر ابتلای آن‌ها به عفونت کلیه ۲۵–۴۰٪ است. بنابراین اگر آزمایش ادرار نشانه‌ای از وجود عفونت را نشان دهد - حتی اگر علائم دیگر وجود نداشته باشد - توصیه می‌شود درمان صورت بگیرد.به‌طور معمول از سفالکسین یا نیتروفورانتوئین استفاده می‌شود، زیرا به‌طور کلی این داروها برای دوران بارداری بی‌خطر تلقی می‌شوند. عفونت کلیه در دوران بارداری ممکن است ناشی از تولد زودرس یا پره اکلامپسی باشد (حالت  فشار خون بالا و اختلال در عملکرد کلیه در طی بارداری می‌تواند منجر به تشنج شود).
ادرار ممکن است حاوی چرک باشد (شرایطی که به آن پیوری گفته می‌شود) و در افراد مبتلا به گَندخونی به دلیل عفونت دستگاه ادراری مشاهده می‌گردد.
باسیل چندگانه (باکتری‌های میله‌ای‌شکل که در اینجا به رنگ سیاه و لوبیایی‌شکل نشان داده شده‌اند) بین سلول‌های سفید خون در ادرار و در زیر میکروسکوپ نشان داده شده‌اند. این تغییرات نشان‌دهنده عفونت دستگاه ادراری است.
کر آنگله

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازهای بادی چوبی: سازهای بادی چوبی
طبقه‌بندی:  سازهای بادی چوبی  ساز بادی  هواصداها 
هورن‌بوستل-زاکس: ۴۲۲٫۱۱۲–۷۱ (Double reed هواصداها with keys)
توسعه: about 1720 from the oboe da caccia
گسترۀ صوتی: گسترۀ صوتی
 Written pitch, notated in F, sounds a perfect fifth lower Sounding pitch:  Written pitch, notated in F, sounds a perfect fifth lower Sounding pitch
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 Piccolo oboe  ابوا  ابوا دامور  Oboe da caccia  Bass oboe  Heckelphone  Contrabass oboe :  Piccolo oboe  ابوا  ابوا دامور  Oboe da caccia  Bass oboe  Heckelphone  Contrabass oboe 
کُر آنگله (به فرانسوی: cor anglais) سازی بادی و قمیش‌دار است که از دید شکل و طرز نواختن و صدا بسیار شبیه ابوا است و می‌توان آن را ابوای بم دانست. انتهای گلابی شکل و دهنی خمیده آن را از ابوا متمایز می‌کند. این ساز جز سازهای بادی چوبی دو زبانه است.
تاریخچه

در کشورهای انگلیسی‌زبان (بجز آمریکا) به این ساز کُر آنگله (cor anglais) می‌گویند که از زبان فرانسوی گرفته شده و به معنای «کُر انگلیسی» است. در آمریکا ترجمه انگلیسی همین نام یعنی «انگلیش هورن» (English Horn) بکار می‌رود. اما احتمالاً نام این ساز از عبارت فرانسه (cor anglé) گرفته شده که به معنی کُر زاویه‌دار است (با اشاره به خمیده بودن دهنی و قمیش در آن).
ویژگی

طول این ساز حدوداً یک و نیم برابر ابوا است.
این ساز از خانواده ابوآ می‌باشد.
کرانگله جز سازهای انتقالی است که یک پنجم درست (۳/۵ پرده) بم تر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.
نت این ساز را با کلید سل می‌نویسند.
کر آنگله ربطی به «کُر» یا هورن، که ساز بادی برنجی است، ندارد.
کُر آنگله
کُر آنگله
ابوالحسن عمیدی نوری

| ابوالحسن عمیدی نوری | ابوالحسن عمیدی نوری |
| --- | --- |
معاون سیاسی نخست‌وزیر ایران: معاون سیاسی نخست‌وزیر ایران
دوره مسئولیت ۱۳۳۲ – ۱۳۳۲: دوره مسئولیت ۱۳۳۲ – ۱۳۳۲
پادشاه: محمدرضا شاه پهلوی
نخست‌وزیر: فضل‌الله زاهدی
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۳۳ – ۱۳۳۹: دوره مسئولیت ۱۳۳۳ – ۱۳۳۹
حوزه انتخاباتی: بابل (دوره‌های هجدهم و نوزدهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۸۲ تهران، ایران
درگذشته: ۱۳۵۹ تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
ابوالحسن عمیدی نوری (۱۲۸۲ تهران - ۱۳۵۹ تهران) نویسنده، روزنامه‌نگار و وکیل دادگستری، در ابتدای نهضت ملی یکی از پایه‌گذاران جبههٔ ملی ایران و یاران دکتر محمد مصدق بود که علیه او چرخید و پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به معاونت نخست‌وزیر و نمایندگی مجلس رسید. او پس از انقلاب محاکمه و اعدام شد.
زندگی‌نامه

ابوالحسن عمیدی نوری فرزند محمدخان عمیدالشعرا نوری در سال ۱۳۸۲ خورشیدی در تهران متولد شد. وی در مدرسهٔ سپهر در تهران دورهٔ دبستان را گذراند، سپس در رشتهٔ ادبی در دارالفنون ادامه تحصیل پرداخت و سرانجام در سال ۱۳۰۷ از مدرسه حقوق فارغ‌التحصیل شد.
زندگی‌نامه > عدلیه

پیش از آن‌که از مدرسه حقوق فارغ‌التحصیل شود، در سال ۱۳۰۶ که علی‌اکبر داور دست به تجدید بنای عدلیه زد و قضات قدیمی و سنتی را برکنار و قضات جوان را به کار گماشت، او را دعوت به کار کرد. عمیدی نوری به عنوان معاون مدعی‌العموم (دادستان) تهران مشغول به کار شد اما دوران قضاوتش دو سه سالی بیشتر به طول نینجامید. خودش ماجرای خروجش را از عدلیه چنین روابت کرده‌است: «محاکمهای بین مرحوم مدرس با مستأجرش در شهریار شد. ادعا این بود که املاک شهریار موقوفه است و در اختیار مرحوم مدرس است. مستأجر میگفت در اختیار من است. قرار تحقیق محلی صادر شد. بنده به سمت مدعی‌العموم محکمه، آقای علی بهزادی که یکی از قضاتند به سمت عضو علیالبدل، آقای عباس شعری رئیس محکمه جنایی بودند به سمت منشی رفتیم. منتهی تحقیقات محلی متأسفانه بر علیه مرحوم مدرس بود. مرحوم مدرس دید که در عدلیه جدید حیثیتش میرود، ما هم نمیتوانستیم که به مرحوم مدرس کمکی بکنیم، تشریف آوردند در تهران و رفتند خدمت مرحوم داور و فرمودند که قضات عدلیه ماه رمضان روزه خوردند. این نسبتی بود که به ما دادند که در سفر ماه رمضان روزه خوردیم. شاید جناب آقای شادمان که آن وقت در دادگستری تشریف داشتند، میدانند جناب آقای نورالدین امامی هم میدانند و این معروف شد آن وقت در عدلیه که سه نفر قاضی که روزه خوردهاند و باید منتظر خدمت شوند و مرحوم داور هم مقاومت کردند و گفتند این حرف‌ها چیست؟ منتهی یک کمیسیون داشتند که کارهایی داشتند و مجبور بودند آن کارها را بگذارنند. بعد از فروردین آن سال برای این که ما از بین نرویم یعنی اساس استقلال این سه قاضی به هم نخورد، حکم انتظار خدمت برای سه نفر صادر کردند یکیش هم بنده بودم. بعد هم بلافاصله هر سه نفر ما را دعوت کردند به کار. بنده قبول نکردم. بنده به خود مرحوم داور گفتم عدلیهای که شما وزیرش هستید، یک روز برای خاطر مرحوم مدرس ابلاغ انتظار خدمت میدهید، یک روز هم میگویید بیا با رتبه هفت مدعی‌العموم فارس بشود، بنده نمیشوم».
زندگی‌نامه > روزنامه‌نگاری

عمیدی نوری از آن پس به وکالت دادگستری پرداخت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن فضای مطبوعات به روزنامه‌نگاری روی آورد و مقالاتش ابتدا در روزنامهٔ‌های طوفان و ستارهٔ ایران چاپ می‌شد. سپس خودش روزنامه‌ای به نام داد را منتشر کرد و مقالات تندی علیه رضا شاه نوشت. روزنامهٔ داد به‌خصوص به علت مقالات عمیدی نوری با نام «پشت پردهٔ سیاست و زیرپردهٔ سیاست» خوانندگان بسیاری پیدا کرد.
عمیدی نوری کتابی نیز به نام آذربایجان دمکرات نوشت که در آن اقدامات فرقه دموکرات را در آذربایجان ستود. این کتاب بعدها از بازار جمع شد. در سال ۱۳۲۵ نیز همراه هیئتی بود که با قوام‌السلطنه برای مذاکره بر سر آذربایجان با استالین به مسکو رفت. عمیدی نوری همزمان در انتشار روزنامه‌های نوروز ایران و پرورش نیز شرکت داشت. او را از مؤسسان اتحادیه مطبوعات ایران می‌دانند.
او در دوران نخست‌وزیری مصدق ابتدا جزو پشتیبانان مصدق بود اما پس از مدتی به صف مخالفان پیوست. چندین بار روزنامه‌اش توقیف و خودش زندانی شد. پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در دولت زاهدی به معاونت سیاسی نخست‌وزیر رسید و همزمان ریاست ادارهٔ کل انتشارات و تبلیغات را عهده‌دار شد. سال بعد به عنوان نمایندهٔ بابل به مجلس شورای ملی رفت و علیه همه اعضای دولت مصدق به اتهام دخالت در انتخابات مجلس هفدهم اعلام جرم کرد. او دو دوره نماینده بابل بود (دوره‌های هجدهم و نوزدهم).
عمیدی صاحب ثروت بسیاری در مازندران شده بود، چرا که پس از ۱۳۲۰ وکالت زارعینی را به عهده گرفت که اراضی‌شان را رضا شاه غصب کرده بود و بابت حق‌الوکاله صاحب زمین‌های بسیاری شد.
اعدام

عمیدی نوری در سال ۱۳۵۹ شمسی با حکم دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی ایران به مرگ محکوم و اعدام شد.
آثار

یادداشت‌های یک روزنامه‌نگار (خاطرات)
آذربایجان دمکرات
تخت جمشید
جرم و مجازات
جزیره موزامبیک

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: استان نامپولا, موزامبیک
معیار ثبت: فرهنگی: (iv), (vi)
شمارهٔ ثبت: ۵۹۹
تاریخ ثبت: 1991
مختصات: ۱۵°۰۲′۱۲″ جنوبی ۴۰°۴۳′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۵٫۰۳۶۶۷°جنوبی ۴۰٫۷۳۲۷۸°شرقی﻿ / -15.03667; 40.73278
موقعیت جزیره موزامبیک در موزامبیک: موقعیت جزیره موزامبیک در موزامبیک
جزیره موزامبیک (پرتغالی: Ilha de Moçambique) واقع در شمال موزامبیک، بین کانال موزامبیک و خلیج موسوریل، و بخشی از استان نامپولا است. پیش از سال ۱۸۹۸، این مرکز پایتخت استعماری موزامبیک پرتغال بود. جزیره موزامبیک با دارا بودن تاریخ غنی و سواحل شنی، یکی از میراث جهانی یونسکو و یکی از مکانهای توریستی با سرعت در حال رشد در موزامبیک است. این جزیزه تقریباً ۱۴۰۰۰ نفر جمعیت دارد و در نزدیکی فرودگاه لومبو در نامپولا واقع است.
تاریخ

سفال‌های موجود در جزیره موزامبیک نشان می‌دهد که این شهر دیرتر از قرن چهاردهم تأسیس شده‌است. طبق سنت ، جمعیت اصلی اقوام سواحلی از کیلوا کیسیوانی آمده‌است. در سال ۱۵۱۴، دوارته باربوسا خاطرنشان کرد که این شهر دارای جمعیتی مسلمان است و آنها با همان گویش سواحیلی مانند آنگوچه صحبت می‌کنند.
جاذبه‌ها

از دیگر بناهای قابل توجه در این جزیره می‌توان به کاخ و نمازخانه سائوپائولو اشاره کرد که در سال ۱۶۱۰ به عنوان دانشکده ایزویت ساخته شده و بعداً به عنوان اقامتگاه فرماندار، که اکنون یک موزه است مورد استفاده قرار می‌گیرد.
نگارخانه

نقشه حکاکی شده توسط پیتر ون دن کیر در سال ۱۵۹۸
نمودار بندر در سال ۱۸۱۰
پل جزیره موزامبیک به طول ۳٫۸-کیلومتر-long (۲٫۴-مایل)
بیمارستان قدیمی
کلیسای سانتو آنتونیو
تمیز کردن ساحل
شهرک ماکوتی
این جزیره همچنین به دو جاذبه توریستی نزدیک است: Chocas Mar، ساحل طولانی حدود ۴۰ کیلومتری شمال ایله دو موکامبیک در خلیج موسوریل و کالاباش.
راه درخشان

| حزب کمونیست پرو Partido Comunista del Perú | حزب کمونیست پرو Partido Comunista del Perú |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: PCP (رسمی) PCP-SL (غیررسمی)
رهبران:  آبیمائل گوسمان (۱۹۶۹–۱۹۹۳)  اسکار رامیرز (۱۹۹۳–۱۹۹۹) 
بنیان‌گذار: آبیمائل گوسمان
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۹
انشعاب از: حزب کمونیست پرو (پرچم قرمز)
شاخه مسلح: ارتش آزادی‌بخش خلق
مرام سیاسی: کمونیسم مارکسیسم–لنینیسم–مائوئیسم اندیشه گونزالو ضد تجدیدنظرطلبی سوسیالیسم انقلابی
طیف سیاسی: چپ تندرو
وابستگی بین‌المللی: اتحادیه بین‌المللی کمونیست جنبش انقلابی انترناسیونالیستی (منحل)
شعار: ¡Viva la Guerra Popular! ¡Guerra Popular hasta el comunismo! («زنده باد جنگ خلق! جنگ خلق تا کمونیسم!»)
راه درخشان (اسپانیایی: Sendero Luminoso‎) که خود را حزب کمونیست پرو (Partido Comunista del Perú یا PCP) می‌نامد، یک حزب سیاسی چپ افراطی و گروه چریکی در پرو است که پیرو مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم و اندیشه گونزالو است. دانشگاهیان اغلب برای متمایز کردن آن از سایر احزاب کمونیست در پرو، از این گروه به عنوان حزب کمونیست پرو - مسیر درخشان (Partido Comunista del Perú – Sendero Luminoso یا PCP-SL) یاد می‌کنند.
این حزب هنگامی که برای اولین بار «جنگ خلقی» خود را در سال ۱۹۸۰ راه اندازی کرد، هدف خود را سرنگونی دولت از طریق جنگ چریکی و جایگزینی آن با دموکراسی نو بود. راه درخشان معتقد بود که با برقراری دیکتاتوری پرولتاریا، ایجاد یک انقلاب فرهنگی، و در نهایت جرقه زدن یک انقلاب جهانی، آن‌ها می‌توانند به کمونیسم کامل برسند. نمایندگان آن‌ها اظهار داشتند که کشورهای سوسیالیستی موجود در آن زمان تجدیدنظرطلب بودند و راه درخشان پیشرو جنبش جهانی کمونیستی بود. ایدئولوژی و تاکتیک‌های راه درخشان بر دیگر گروه‌های شورشی مائوئیست مانند حزب کمونیست نپال و دیگر سازمان‌های وابسته به جنبش انقلابی انترناسیونالیستی تأثیر گذاشته است.
راه درخشان به‌طور گسترده به دلیل وحشیگری بیش از حد خود، از جمله خشونت اعمال شده علیه دهقانان، سازمان‌دهندگان اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های رقیب مارکسیست، مقامات منتخب و عموم مردم محکوم شده است. راه درخشان توسط دولت پرو، همراه با ژاپن، ایالات متحده، اتحادیه اروپا، و کانادا به عنوان یک سازمان تروریستی در نظر گرفته می‌شود، که در نتیجه همه آن‌ها تأمین مالی و سایر موارد حمایت مالی از گروه را ممنوع می‌کنند.
از زمان دستگیری بنیانگذار راه درخشان، آبیمائل گوسمان در سال ۱۹۹۲ و جانشینان او اسکار رامیرز در سال ۱۹۹۹ و کومراد آرتمیو در سال ۲۰۱۲، فعالیت راه درخشان کاهش یافته است.  جناح اصلی باقی‌مانده از مسیر درخشان، حزب کمونیست نظامی پرو (MPCP)، در یکی از دره‌های این کشور فعال است و از سال ۲۰۱۸ به منظور حمایت از دهقانانی که قبلاً توسط راه درخشان تحت تعقیب قرار گرفته بودند، از میراث راه درخشان فاصله گرفته است.
یادآباد سفلی

| یادآباد سفلی | یادآباد سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۸′ شمالی ۴۶°۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۳°شمالی ۴۶٫۰۳۳°شرقی﻿ / 36.633; 46.033: مختصات: ۳۶°۳۸′ شمالی ۴۶°۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۳°شمالی ۴۶٫۰۳۳°شرقی﻿ / 36.633; 46.033
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: مهاباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: آختاچی غربی
جمعیت: ۸۶ نفر
یادآباد سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران است.

|یادآوری از روستای یادآباد سفلی
روستای یادآباد سفلی یکی از مناطق زیبا و تاریخی شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران است. این روستا با طبیعتی سرسبز و مناظری دل‌انگیز، به عنوان یکی از مقاصد گردشگری محلی و یکی ار مقصد های مهم کشاورزی و باغ داری شناخته می‌شود.
▎موقعیت جغرافیایی
یادآباد سفلی در دامنه‌های کوه‌های زاگرس قرار دارد و به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، از آب و هوای معتدل و خنک برخوردار است. این روستا به فاصله‌ی چند کیلومتری از مرکز شهرستان مهاباد واقع شده و دسترسی آسانی به آن وجود دارد.
▎تاریخچه و فرهنگ
سند یادآباد سفلی
تاریخچه این روستا به دوران‌های گذشته برمی‌گردد. ساکنان این منطقه عمدتاً از قوم کرد هستند و فرهنگ غنی و سنت‌های خاص خود را حفظ کرده‌اند. مردم یادآباد سفلی به زبان کردی صحبت می‌کنند و آداب و رسوم ویژه‌ای دارند که در مراسم‌های مختلف، مانند عید نوروز و مراسم عروسی، به نمایش گذاشته می‌شود. این روستا دارای شجره نامه و همه کسانی که اهل یادآباد سفلی هستند همه با اصالت و از تباری اغاوت یا بیگ زاده  هستند. میتوان در اکثر شجره نامه ها اسم بداق سلطان را مشاهده کرد.
▎اقتصاد
اقتصاد روستای یادآباد سفلی عمدتاً بر پایه کشاورزی و دامداری و پرورش بوقلمون استوار است. زمین‌های حاصلخیز این منطقه امکان برداشت محصولات متنوعی مانند گندم، جو، چغندر سیب‌ و میوه های بهاری و تابستانی و پاییزی را فراهم کرده است. همچنین، دامداری و پرورش نیز به عنوان یکی از منابع درآمد ساکنان روستا اهمیت زیادی دارد.
▎جاذبه‌های گردشگری
روستای یادآباد سفلی با طبیعت بکر و مناظر طبیعی زیبا، مکان مناسبی برای گردشگران و طبیعت‌گردان است. کوه‌ها، چشمه‌ها و باغات سرسبز این منطقه، فرصت‌های خوبی برای پیاده‌روی و کوهنوردی فراهم می‌آورد. علاوه بر این، آثار تاریخی و فرهنگی این روستا نیز می‌تواند توجه بازدیدکنندگان را جلب کند.
▎نتیجه‌گیری
روستای یادآباد سفلی به عنوان یک منطقه‌ی فرهنگی و طبیعی در مهاباد، نه تنها به تاریخ و فرهنگ غنی خود افتخار می‌کند بلکه با زیبایی‌های طبیعی‌اش، می‌تواند مقصدی جذاب برای گردشگران باشد. حفظ این میراث فرهنگی و طبیعی می‌تواند به توسعه پایدار این منطقه کمک کند و نسل‌های آینده را با فرهنگ و تاریخ خود آشنا سازد.
جمعیت

این روستا در دهستان آختاچی غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۶ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
ذخیره‌گاه طبیعی ایر و تنره

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
Map of Aïr and Ténéré Natural Reserves: Map of Aïr and Ténéré Natural Reserves
مکان: کوهستان آیر، تنره، استان آرلیت، نیجر
دربرگیرنده:  Aïr and Ténéré National Nature Reserve  Aïr and Ténéré Addax Sanctuary 
معیار ثبت: Natural: (vii), (ix), (x)
شمارهٔ ثبت: ۵۷۳
تاریخ ثبت: ۱۹۹۱
در خطر؟: ۱۹۹۲ –
مساحت: ۷٬۷۳۶٬۰۰۰ هکتار (۲۹٬۸۷۰ مایل مربع)
وبگاه: http://www.cons-dev.org/consdev/niger/PARCAIR/ParcAir.html
مختصات: ۱۸°شمالی ۹°شرقی﻿ / ﻿۱۸°شمالی ۹°شرقی﻿ / 18; 9
موقعیت ذخیره‌گاه طبیعی ایر و تنره در نقشه: موقعیت ذخیره‌گاه طبیعی ایر و تنره در نقشه
ذخیره‌گاه طبیعی ایر و تنره (به لاتین: Aïr and Ténéré National Nature Reserve) یک ذخیره‌گاه طبیعی در نیجر است که در منطقه آگادز واقع شده‌است.
جایزه یک میلیون دلاری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: جورج لسی
تهیه‌کننده: هری گروسمن
بازیگران: کویت البرتسون باک کانرز
توزیع‌کننده: Grossman Pictures
تاریخ‌های انتشار: ژانویه ۱۹۲۰
مدت زمان: ۱۵ اپیزود
کشور: آمریکا
زبان: فیلم صامت زیرنویس زبان انگلیسی
جایزه یک میلیون دلاری (انگلیسی: The $1,000,000 Reward) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی جورج لسی است که در سال ۱۹۲۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کویت البرتسون اشاره کرد.
سیلویا پالتشک

سیلویا پالتشک (به آلمانی: Sylvia Paletschek) (متولد ۱۳ نوامبر ۱۹۵۷ میلادی در اشتوتگارت) تاریخ‌دان مدرن و استاد دانشگاه آلمانی است.
زندگی و شغل

سیلویا پالتشک تاریخ، جغرافیا و آلمان‌شناسی را در دانشگاه مونیخ و هامبورگ بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۴ یادگرفت. او به عنوان دستیار محقق در دانشکده تاریخ در دانشگاه هامبورگ کار کرد. در آنجا او دکترایش را در سال ۱۹۸۹ گرفت. تز دکترای او زنان و اختلاف - زنان در آلمان کاتولیک و جامعه آزاد بین سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۹۵۲ - بود. که توسط دیتر لانگوایشر راهنمایی شد. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ او به عنوان دستیار محقق در دانشگاه توبیگن مشغول به کار بود. بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ او کمک‌هزینه شایستگی از بنیاد تحقیقاتی آلمان دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۷ او مقام شایستگی را با تز شایستگی «دانشگاه توبیگن در امپراتوری و جمهوری وایمار» گرفت و به جایگاه مدرس در دانشگاه توبیگن را به دست آورد. در سال ۱۹۹۸/۱۹۹۹ او کرسی تاریخ مدرن و معاصر در دانشگاه صنعتی دارمستات را به دست آورد. از سال ۲۰۰۱، پالتشک به عنوان استاد تاریخ مدرن در دانشگاه فرایبورگ تدریس می‌کند. در سال ۲۰۰۶/۲۰۰۷ او به عنوان همکار مدعو در کالج سنت آنتونی در آکسفورد کار می‌کند. از سال ۲۰۲۱ او به عنوان معاون فرهنگی دانشگاه فرایبورگ مشغول به کار است.
تحقیقات او متمرکز بر زنان و تاریخ جنسیت، دانشگاه و تاریخ علم و فرهنگ تاریخی است.
سیلویا پالتشک عضو انجمن تاریخ علم و دانشگاه و انجمن تاریخ علم است. او در سال ۱۹۹۴ عضو بنیانگذار و عضو هیئت مدیره انجمن زنان و تاریخ بادن-ورتمبرگ تا کنون است. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ او به عنوان عضو کمیته انجمن تاریخ‌دان‌ها در آلمان و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ او مدیر کارگروه تاریخ زنان و مطالعات جنسیتی است. او عضو هیئت مشاوره علمی تاریخ خاندان بادن-ورتمبرگ است. او عضو هیئت مشاوره گفتگوهای سالمن است که در آن تاریخ‌دان‌ها، سیاستمدارها و جامعه‌شناس‌ها در مورد مسائل جاری و مشکلات علیه پشت‌زمینه مجمع آفنبورگ در ۱۸۴۷ م. گفتگو می‌کنند.
آثار

رساله
Frauen und Dissens. Frauen im Deutschkatholizismus und in den freien Gemeinden 1841–1852. Dissertation. Universität Hamburg 1989. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1990, ISBN 3-525-35752-4.
Die permanente Erfindung einer Tradition. Die Universität Tübingen im Kaiserreich und in der Weimarer Republik. Habilitationsschrift. Universität Tübingen 1997. Steiner, Stuttgart 2001, ISBN 3-515-07254-3.
سردبیری
mit Bianka Pietrow-Ennker: Women’s Emancipation Movements in the Nineteenth Century. A European Perspective. Stanford University Press, Stanford 2004, ISBN 0-8047-4764-4.
mit Sylvia Schraut: The Gender of Memory. Campus, Frankfurt am Main/New York 2008, ISBN 978-3-593-38549-5.
mit Jakob Tanner: Thema: Popularisierung von Wissenschaft (= Historische Anthropologie. Jahrgang 16, Heft 1). Böhlau, Köln/Weimar/Wien 2008, ISBN 978-3-412-20161-6.
mit Barbara Korte, Wolfgang Hochbruck: Der Erste Weltkrieg in der populären Erinnerungskultur (= Schriften der Bibliothek für Zeitgeschichte. Neue Folge, Band 22). Klartext, Essen 2008, ISBN 978-3-89861-727-7.
mit Barbara Korte: History goes Pop. Zur Repräsentation von Geschichte in populären Medien und Genres. transcript, Bielefeld 2009, ISBN 978-3-8376-1107-6.
mit Barbara Korte: Geschichte im Krimi. Beiträge aus den Kulturwissenschaften. Böhlau, Köln 2009, ISBN 978-3-412-20253-8.
Popular Historiographies in the 19th and 20th Century. Berghahn, Oxford 2011, ISBN 978-1-84545-740-2.
mit Barbara Korte: Popular History Now and Then. International Perspectives. transcript, Bielefeld 2012, ISBN 978-3-8376-2007-8.
mit Elisabeth Cheauré, Nina Reusch: Geschlecht und Geschichte in populären Medien. transcript, Bielefeld 2013, ISBN 978-3-8376-2373-4.
mit Anna Lux, Susanna Burghartz: Thema: Okkultismus in der Moderne (= Historische Anthropologie. Jahrgang 21, Heft 3). Böhlau, Köln 2013, ISBN 978-3-412-22195-9.
mit Sebastian Brandt, Christa-Irene Klein, Nadine Kopp, Livia Prüll, Olaf Schütze: Universität, Wissenschaft und Öffentlichkeit in Westdeutschland (1945 bis ca. 1970). Steiner, Stuttgart 2014, ISBN 978-3-515-10886-7.
mit Anna Lux: Okkultismus im Gehäuse. Institutionalisierungen der Parapsychologie im 20. Jahrhundert im internationalen Vergleich. de Gruyter, Berlin/Boston 2016, ISBN 978-3-11-046376-7.
انگکور وات

| 0 | 1 |
| --- | --- |
معبد انگکور وات در کامبوج: معبد انگکور وات در کامبوج
موقعیت انگکور وات در نقشه: موقعیت انگکور وات در نقشه
موقعیت: آنگکور، سیم ریپ، کامبوج
مختصات: ۱۳°۲۴′۴۵″ شمالی ۱۰۳°۵۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۴۱۲۵۰°شمالی ۱۰۳٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 13.41250; 103.86667
ارتفاع: ۶۵ متر (۲۱۳ فوت)
تاریخ: تاریخ
سازنده: آغاز شده توسط سوریوارمن دوم تکمیل شده توسط جیوارمان هفتم
ساخته‌شده: قرن دوازدهم
فرهنگ‌ها: امپراتوری خمر
معماری: معماری
سبک‌های معماری: خمر (سبک آنگکور وات)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: آنگکور
گونه: فرهنگی
معیار: i, ii, iii, iv
تاریخ ثبت: ۱۹۹۲ (شانزدهمین کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 668
منطقه: فهرست‌های میراث جهانی یونسکو در آسیا
 :  
 :  
انگکور وات نام مجموعه‌ای از معابد است که در اوایل سدهٔ دوازدهم برای شاه سوریاوارمان دوم در انگکور در کامبوج ساخته شد تا پرستشگاه حکومتی و پایتخت او قرار گیرد. این معبد که در ابتدا معبدی هندو بود و به ویشنو، خدای هندیان تقدیم شده بود پس از ورود آیین بودا به معبدی بودایی بدل شد. انگکور وات که تا به‌امروز به‌خوبی حفظ شده است هنوز هم تنها پرستشگاهی است که از زمان ساختش تا کنون به عنوان یک مرکز مذهبی استفاده می‌شود. معبد انگکور وات با مجموع مساحت ۱۶۲٫۶ هکتار (۱٫۶۲۶ کیلومتر مربع؛ ۴۰۲ جریب فرنگی) بزرگترین بنای مذهبی دنیا است.
این معبد بزرگترین بنای مذهبی در جهان است و معماری اصیل خمری را می‌توان در آن مشاهده نمود. انگکور وات که اصلی‌ترین جاذبهٔ گردشگری کامبوج است، نشان ملی آن کشور نیز به‌شمار می‌آید و طرح آن بر روی پرچم کامبوج نیز نقش بسته است.
«انگکور وات» ترکیبی امروزی به معنای «پرستشگاه شهر» است. «انگکور» شکل بومی کلمهٔ نوکور است که از واژهٔ سانسکریت ناگارا (नगर) به‌معنای پایتخت یا شهر گرفته شده و «وات» نیز واژهٔ خمری برای معبد است. پیشتر این معبد به Preah Pisnulok شناخته می‌شد که لقب پس از مرگ بنیان‌گذار خود شاه سوریاوارمان دوم بود.
نگارخانه

کریدور
شیرهای نگهبان خمر
آینه‌ها در یک دیوار
شارل فندن واور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۷ سپتامبر ۱۹۱۶
زادگاه:  تینموث
تاریخ مرگ:  ۱ ژوئن ۱۹۸۹
پست:  Inside right
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۳–۱۹۵۰ |  Beerschot |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۳۸–۱۹۴۰ |  تیم ملی فوتبال بلژیک |  ۸ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
شارل فندن واور (هلندی: Charles Vanden Wouwer; ۷ سپتامبر ۱۹۱۶ – ۱ ژوئن ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.