stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چیپ تیلور

| چیپ تیلور | چیپ تیلور |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۱ مارس ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال)
خاستگاه: یانکرز، U.S.
ژانر: کانتری
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–اکنون
ناشر(ان): Buddah، وارنر براز. رکوردز، سونی میوزیک، کپیتال رکوردز، Train Wreck
همکاری‌های مرتبط: کری رودریگز، Kendel Carson, John Platania
چیپ تیلور (انگلیسی: Chip Taylor؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۴۰) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.وی،دایی آنجلینا جولی می‌باشد.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ترازنامه سه‌ماهه اشاره نمود.
اوا هردینووا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: Eva Hrdinová
کشور (ورزشی):  جمهوری چک
زادهٔ: پلزن, Czechoslovakia
قد: ۱٫۹۱ m (۶ ft ۳ in)
جایزه(های) نقدی: $401,493
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 220–198
عنوان‌ها: 3 ITF
بالاترین رتبه: 168 (14 April 2008)
رتبهٔ کنونی: —
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: Q2 (2005, 2006, 2008)
آزاد فرانسه: Q1 (2005, 2008, 2010)
ویمبلدون: 1R (2008)
آزاد آمریکا: 1R (آزاد آمریکای ۲۰۰۹ - تک‌نفره زنان)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 254–176
عنوان‌ها: 18 ITF
بالاترین رتبه: 55 (18 August 2008)
رتبهٔ کنونی: 75 (23 June 2014)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (2009, 2014)
آزاد فرانسه: 1R (2008, 2009, 2013)
ویمبلدون: 2R (2013, 2014)
آزاد آمریکا: 1R (2008, 2013)
آخرین به‌روزرسانی: 23 June 2014.: آخرین به‌روزرسانی: 23 June 2014.
اوا هردینووا (انگلیسی: Eva Hrdinová؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۸۴) یک تنیس‌باز اهل جمهوری چک است.
چیشه (استان لهستان کوچک‌تر)

| چیشه (استان لهستان کوچک‌تر) | چیشه (استان لهستان کوچک‌تر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
چیشه (استان لهستان کوچک‌تر): چیشه (استان لهستان کوچک‌تر)
مختصات: ۵۰°۲۴′۴۳″ شمالی ۲۰°۴′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۱۱۹۴°شمالی ۲۰٫۰۷۵۲۸°شرقی﻿ / 50.41194; 20.07528: مختصات: ۵۰°۲۴′۴۳″ شمالی ۲۰°۴′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۱۱۹۴°شمالی ۲۰٫۰۷۵۲۸°شرقی﻿ / 50.41194; 20.07528
کشور:  لهستان
استان: استان لهستان کوچک‌تر
شهرستان: شهرستان میخوف
گمینا: گمینا کشانژ ویلکی
چیشه (به لهستانی:  Cisie) یک روستا در لهستان است که در گمینا کشانژ ویلکی واقع شده‌است.
اینگبوری نوبری

| اینجبورگ نایبرگ | اینجبورگ نایبرگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ اکتبر ۱۹۴۰
ملیت: سوئد
اینجبورگ نایبرگ (انگلیسی: Ingeborg Nyberg؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۴۰) هنرپیشه، و خواننده اهل سوئد است.
ازدواج (فیلم ۱۹۶۲)

| ازدواج | ازدواج |
| --- | --- |
کارگردان: کریشان-پانجو
بازیگران: درمندرا مانوج کومار سایرا بانو بالراج ساهنی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۶۲
کشور: هند
زبان: هندی 
ازدواج (به هندی: Shaadi) فیلمی محصول سال ۱۹۶۲ و به کارگردانی کریشان-پانجو است. در این فیلم بازیگرانی همچون درمندرا، مانوج کومار، سایرا بانو، بالراج ساهنی، لیلا میشارا ایفای نقش کرده‌اند.
آرتورو هنریکه برنهارت

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Arthur Henrique Bernhardt
زادروز:  ۲۷ اوت ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
زادگاه:  فلوریانوپلیس, برزیل
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  مهاجم (فوتبال)
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Estoril
شمارهٔ پیراهن:  11
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال هامبورگ
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  Criciúma |   |   |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۳ |  میدلزبورو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Racing B |  ۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  ریسینگ سانتاندر |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  اسپورتینگ گیخون |  ۲۵ |  (۶) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  Alavés |  ۲۹ |  (۶) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  ← کوردوبا (قرضی) |  ۳۴ |  (۱۰) |
| ۲۰۰۸ |  استوا بخارست |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۰۹ |  Terek Grozny |   |   |
| ۲۰۰۹ |  فلامینگو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  سلتاویگو |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  الظفره |  ۹ |  (۲) |
| ۲۰۱۰ |  União Leiria |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  Avaí |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۲ |  Johor Darul Takzim |  ۵ |  (۷) |
| ۲۰۱۳ |  Pelotas |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  União Madeira |  ۲۰ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۴– |  Estoril |  ۱۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 00:00, 14 April 2015 (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 00:00, 14 April 2015 (UTC). 
آرتورو هنریکه برنهارت (به پرتغالی: Arthur Henrique Bernhardt) مهاجم اهل برزیل است که در شهر فلوریانوپلیس و در تاریخ ۲۷ اوت ۱۹۸۲ به دنیا آمده‌است.
آرتورو هنریکه برنهارت در تیم‌های فوتبال Criciúma سابقهٔ حضور دارد.
ولادیسلاو کریششین

ولادیسلاو کریششین (اوکراینی: Владислав Васильович Крищишин؛ ۱۹ نوامبر ۱۹۴۶ – ۸ آوریل ۲۰۰۱ (aged 54)) ورزشکار وزنه‌برداری اهل اوکراین بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
ازدنیک گریگرا

اطلاعات شخصی

نام کامل: ازدنیک گریگرا

تاریخ تولد: ۱۴می ۱۹۸۰ (۳۹سال)

محل تولد: پریلپی جمهوری چک

تیم نوجوانان

۱۹۸۷–۱۹۹۰
TJ Holešov

۱۹۹۰–۱۹۹۷
FK Svit Zlín

باشگاه‌های حرفه ای

Years
Team
Apps
(Gls)

۱۹۹۷–۱۹۹۸
فاستاو زلین
۲۰
(۱)

۱۹۹۸–۲۰۰۰
Petra Drnovice
۵۴
(۳)

۲۰۰۰–۲۰۰۳
اسپارتا پراگ
۶۵
(۲)

۲۰۰۳–۲۰۰۷
آژاکس
۷۸
(۸)

۲۰۰۷–۲۰۱۱
یوونتوس
۸۷
(۳)

۲۰۱۱–۲۰۱۲
فولام
۵
(۰)

Total

۳۰۹
۱۷


تیم ملی

۲۰۰۱–۲۰۰۹
جمهوری چک
۶۵
(۲)
ازدنیک گریگرا (Zdeněk Grygera) بازیکن فوتبال چک‌تبار تیم یوونتوس ایتالیا است.
او مهاجم راست عقب است.
گریگرا در یورو ۲۰۰۴ برای جمهوری چک بازی کرد و در جام جهانی ۲۰۰۶ برای تیم آلمان.
قرار بر این بود تا گریگرا در خلال تابستان ۲۰۰۶ تیم آژاکس هلند را ترک کند و برای یکی از تیم‌های فوتبال ایتالیا بازی کند ولی در پی یک رسوایی ۲۰۰۶ فوتبال ایتالیا، این قرار به هم خورد و گریگرا به بازی در آژاکس ادامه داد.
وی در سال ۲۰۰۷ آژاکس را بر پایهٔ مصوبه باسمَن ترک کرد.
اسحاق پولگار

اسحاق بن یوسف بن پولگار یا اسحاق پولگار فیلسوف، شاعر و دین‌شناس یهودی اسپانیایی بود که در نیمه اول سده چهاردهم میلادی به اوج شکوفای ی خود رسید.
زندگی

دانسته‌ها در مورد زندگی اسحاق پولگار بسیار کم است و چیزی در جزییات زندگی وی در دست نیست. آنچه مشخص است او دوستی از دوستان اونر برگوسی بود و زمانی پس از این که اونر از یهودیت روی برگرداند و به مسیحیت تغییر دین دید، رساله‌ای برای پولگار فرستاد که آن را در شرح برخی دیدگاه‌های خود پیرامون عیسی و مسیحای موعود نگاشته بود. پولگار در جوابیه‌ای به اونر تلاش می‌کند برتری یهودیت بر مسیحیت را با دلایل عقلانی اثبات کند. پس از آن که پولگار این جوابیه را موسوم به رساله کفریات در سراسر اسپانیا منتشر ساخت، اونر در رساله‌ای با عنوان ابطال و رد کفرگو به وی پاسخ داد. از آن پس پولگار چاره‌ای ندید جز آن که قصیده‌ای هجوآمیز و با لحنی پر از نیش و کنایه به اونر بفرستد.
پولگار در کتاب تکیه‌گاه ایمان سعی می‌کند تا استدلال‌های اونر را پاسخ گوید و عقلانیت یهودیت را به کرسی بنشاند. این کتاب به پنج بخش تقسیم شده‌است که هر یک وصف دسته‌ای از منتقدان دین راستین را طبق برداشت پولگار بیان می‌کند: جاهل، شکاک، طالع‌بین، باطنی و کافر.
پولگار همچنین به خاطر ترجمه‌اش از اثر مقاصدالفلاسفه غزالی از عربی به عبری مشهور است. او این ترجمه را در سال ۱۳۰۷ میلادی به پایان رسانید.
هنری ورسلی (کاوشگر)

| هنری ورسلی | هنری ورسلی |
| --- | --- |
ورسلی در ژوئیه 2011: ورسلی در ژوئیه 2011
زادهٔ: ۴ اکتبر ۱۹۶۰ لندن، انگلستان
درگذشت: ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶ (۵۵ سال) پونتا آرناس، شیلی
علت مرگ: از کار افتادن چندین عضو بدن
همسر(ها): جوآنا استینتون، ۱۹۹۳
فرزندان: ۲
والدین: ریچارد ورسلی و سارا آن میشل
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
نام(های) مستعار: "Curly Wurly"
وفاداری:  United Kingdom
شاخه نظامی:  British Army
سال‌های خدمت: ۱۹۸۰–۲۰۱۵
درجه: Lieutenant Colonel
شماره خدمت: ۵۰۹۶۰۰
فرماندهی: 2nd Royal Green Jackets
 :  
سرهنگ دوم الستیر ادوارد هنری وورسلی، یک کاوشگر انگلیسی و افسر ارتش انگلیس بود. او بخشی از سفر موفقیت‌آمیز سال ۲۰۰۹ بود که ردپای ارنست شکلتون را در قطب جنوب دنبال می‌کرد.
او در سال ۲۰۱۶، در حالی که سعی داشت نخستین سفر تنها و بدون کمک برای عبور از قطب جنوب را به سرانجام برساند درگذشت. او که سعی داشت نخستین کسی باشد که با پای پیاده، بدون کمک و بدون حمایت، قطب جنوب را می‌پیماید، بعد از پیمودن بیش از ۹۰۰ مایل (۱۴۵۰ کیلومتر)، به علت خستگی و ضعف سلامت، ناچار شد در فاصله ۱۲۶ مایلی (۲۰۰ کیلومتری) از پایان برنامه‌ریزی شده سفر خود، در خواست کمک کند. وی نجات داده شد و با هواپیما به بیمارستانی در پونتا آرناس، در منطقه پاتاگونیای جنوب شیلی منتقل شد. در آنجا برای وی تشخیص التهاب صفاق داده شد و در سن ۵۵ سالگی در گذشت.
سنین جوانی و تحصیلات

هنری ورسلی در ۴ اکتبر سال ۱۹۶۰ در لندن متولد شد. او تنها پسر ژنرال سر ریچارد ورسلی و نخستین همسرش، سارا آن «سالی»، بزرگترین دختر سفیر بریتانیا در پاریس بود. بدون اینکه شواهد مشخصی وجود داشته باشد، گفته می‌شود که او رابطه فامیلی دوری با فرانک ورسلی، کاپیتان کشتی اکتشافی ارنست شکلتون، به نام اندیورنس دارد. وی از کودکی علاقه عمیقی به اکتشافات قطب جنوب در اوایل قرن بیستم داشت.
ورسلی در سِلوین هاوس، مدرسه ابتدایی مستقل، و استو اسکول، مدرسه ارشد مستقل که در آن هنگام فقط پسرانه بود، در استو باکینگهام‌شر تحصیل کرده بود. هنری که یک ورزشکار با پشتکار بود، کاپیتان تیم‌های کریکت و راگبی مدرسه بود. او به دانشگاه نفر و بعد از اتمام مدرسه، به مدرسه نظامی سلطنتی سندهرست رفت تا به عنوان افسر ارتش آموزش ببیند.
حرفه نظامی

ورسلی به مدت ۳۶ سال، سرباز ارتش بریتانیا بود. او همراه با با Royal Green Jackets و بعدها با The Rifles خدمت کرد. در سال ۱۹۸۸، وی از دوره گزینش سرویس هوایی ویژه (SAS) عبور کرد و در 22 SAS Regiment خدمت نمود. او در گردان دوم رویال گرین جکتز، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، افسر فرمانده بود، و در عملیات سال ۲۰۰۱ ارتش انگلیس در افغانستان، به نام «عملیات وریتاس» نیز فرمانده بود. او همچنین در ایرلند شمالی، بوسنی و کوزوو خدمت کرده‌است. آخرین مأموریت او پیش از بازنشستگی، خدمت به عنوان افسر عملیات ویژه مستقر در پنتاگون، و هماهنگی از جانب ارتش انگلیس با نیروهای عملیات ویژه ایالات متحده بود.
سفر به قطب جنوب

ورسلی در سال ۲۰۰۸، سرپرستی سفری را بر عهده داشت که قصد پیمودن مسیری از طریق کوه‌های ترنس‌آنتارکتیکا، و رسیدن به نقطه‌ای در ۹۸ مایلی (۱۵۷ کیلومتری) از قطب جنوب را داشت. این سفر در سالگرد ۱۰۰ سالگی «سفر نمرود» شکلتون انجام شد. ورسلی در حالی که رهبری یک تیم شش نفره را در دنبال کردن ردپای سفر موفق ۸۷۰ مایلی (۱۴۰۰ کیلومتری) روئال آمونسن در سال ۱۹۱۲ به قطب جنوب بر عهده داشت در سال ۲۰۱۱ به آنتارکتیکا بازگشت. با کامل کردن این مسیر، وی تبدیل به نخستین کسی شد که توانسته مسیرهای شکلتون، رابرت فالکون اسکات و آمونس را با موفقیت طی کند.
سفر به قطب جنوب > اکتشاف نهایی

هدف ورسلی این بود که از روحیه قهرمان خود، شکلتون، پیروی کند و پیش از شروع سفر، ۱۰۰ هزار پوند برای صندوق اندیوور به منظور کمک به جانبازان جنگی و زنان، جمع‌آوری کرد. حامی این سفر، شاهزاده ویلیام، دوک کمبریج بود. بر خلاف سفر تنهای سال ۱۹۹۷ بره اووسلند، ورسلی بدون استفاده از کایت برای کمک به کشیدن سورتمه ۱۵۰ کیلوگرمی خود سفر کرد.
ورسلی در تاریخ ۱۳ نوامبر ۲۰۱۵، با هدف تکمیل سفر خود در ۸۰ روز، وارد نقطه شروع خود یعنی جزیره برکنر شد. او طی ۶۹ روز، ۹۱۳ مایل (۱۴۶۹ کیلومتر) را پیمود و فقط ۳۰ مایل (۴۸ کیلومتر) باقی مانده بود. با این حال وی مجبور شد روز ۷۰ و ۷۱ را در چادر بماند در حالی که از خستگی مفرط و کمبود آب حاد رنج می‌برد. وی در نهایت درخواست کمک کرد و به شکل هوایی به پونتا آرناس شیلی منتقل شد. در آنجا برای او تشیص التهاب صفاق باکتریایی داده شد. ورسلی در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۶، بعد از عمل جراحی در پونتا آرناس، به علت از کار افتادن اعضای بدن، از دنیا رفت. وی ۵۵ سال داشت. بعد از مرگ، برای اکتشافات ورسلی در قطب جنوب، مدال قطب به او هدیه داده شد.
زندگی شخصی

ورسلی در فولام لندن زندگی می‌کرد. در تاریخ ۲۰ فوریه ۱۹۹۳، با جوآنا، دختر اندرو استینتون در کلیسای سنت مری، چیلهم، کانتربری، کنت ازدواج کرد. آن دو صاحب دو فرزند شدند: یک پسر به نام مکس و یک دختر به نام آلیشیا.
در دسامبر ۲۰۱۷، همسر و دو فرزند او، از جزیره ساوث جورجیا دیدار کردند تا خاکسترش را در مکانی که عاشقش بود و نزدیک به اسوه همیشگی‌اش، سر ارنست شکلتون، دفن کنند.
آثار

ورسلی, هنری (2011). به دنبال شکلتون: بازگشت به قلب قطب جنوب. لندن: Virgin Books. ISBN 978-1-905264-93-3.
برای مطالعهٔ بیشتر

دیوید گرن: تاریکی سفید، نیویورک: ۲۰۱۸ شابک ‎۹۷۸-۰-۳۸۵-۵۴۴۵۷-۳
کاتالان شمال‌غربی

نقشه گویش‌های کاتالان، کاتالان شمال‌غربی به رنگ آبی
کاتالان شمال‌غربی (Català nord-occidental) گویشی از زبان کاتالان است که بیشتر در غرب سرزمین کاتالونیا گفتگو می‌شود. گاه به این گویش لریدایی (Lleidatà) گفته می‌شود، در حالی که لهجه شهر لریدا فقط یکی از زیرگروه‌های این گویش است.
نخستین متونی که از کاتالان موجودند، به این گویش نوشته شده‌اند؛ هرچند امروزه کاتالان معیار بیشتر بر پایه کاتالان مرکزی (گویش شهر بارسلونا) است.
اسحاقیه

اسحاقیه، فرقه‌ای اسلامی از غالیان است که طرفداران اسحاق بن زید بن حارث آن را تشکیل می دادند. این فرقه دست کم تا قرن ششم ه.ق در حلب حضور داشتند. از اعتقادات این طایفه، اسقاط تکلیف و اباجه گری بوده است. این طایفه به نبی بودن هر کسی که علم امام را داشته باشد، معتقدند. این طایفه میان امامت و نبوت تفاوتی قائل نبوده و علی را با محمد در نبوت شریک می دانند.
رهبر فرقه

رهبر فرقه اسحاق بن زید بن حارث است که از یاران عبدالله بن معاویه (اصحاب جعفر صادق) می باشد.
اوتیلیا بادسکو

اوتیلیا بادسکو (انگلیسی: Otilia Bădescu؛ زادهٔ ۳۱.۱۰.۱۹۷۰) یک بازیکن تنیس روی میز اهل رومانی است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۵ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱۰ مدال برنز شده‌است.
چیشکی

| چیشکی | چیشکی |
| --- | --- |
روستا: روستا
چیشکی: چیشکی
مختصات: ۵۳°۵′ شمالی ۱۹°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۸۳°شمالی ۱۹٫۸۰۰°شرقی﻿ / 53.083; 19.800: مختصات: ۵۳°۵′ شمالی ۱۹°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۸۳°شمالی ۱۹٫۸۰۰°شرقی﻿ / 53.083; 19.800
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان ژورومین
گمینا: گمینا لوبوویز
چیشکی (به لهستانی:  Cieszki) یک روستا در لهستان است که در گمینا لوبوویز واقع شده‌است.
آسلا (جانور)

| آسلا | آسلا |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: Asealla
مترادف: مترادف
 Bombyx asella Denis & Schiffermuller, 1775 :  Bombyx asella Denis & Schiffermuller, 1775 
این گروه جانوری جزئی از بی مهرگان بوده و دارای حدوداً چهارصد (۴۰۰) گونه ثبت شده می‌باشد. کرم‌های پهن آسل دارای یک دستگاه عصبی ساده و یک لوله گوارشی کیسه مانند هستند؛ به خاطر همین موارد، شباهت‌های بسیاری مابین آسلا و پلاتی هلمینتس (به ویژه کرم‌ها یا کرم مانندها) مشاهده می‌شود، بنابر همین موضوع، زمانی کرم‌های پهن آسل را جزئی از پلاتی هلمینتس می‌دانستند اما بعدها با مشاهده شباهت‌ها و تفاوت‌های ژنتیکی، مجزا بودن آن‌ها تأیید شد.
شواهد مولکولی

شواهد مولکولی همچنین نشان دادند که آسل‌ها قبل از ایجاد سه کلاد اصلی بیلاتریان انشعاب پیدا کردند و بنا بر این جزئی از پنج گروهی هستند که از سه کلاد دیگر تفاوت زیادی پیدا کرده‌اند که این تفاوت نیز نتیجه انشعاب زودتر آنها می‌باشد.
اسلیگیل

منطقه مسکونی در England
| اسلیگیل | اسلیگیل |
| --- | --- |
 Sleagill Methodist Church:  Sleagill Methodist Church
اسلیگیلاسلیگیل نمایش داده شده در  کامبریا: اسلیگیلاسلیگیل نمایش داده شده در  کامبریا
جمعیت: ۲۸۲ (۲۰۱۱)
مرجع شبکه OS: NY5919 
محله مدنی: Sleagill
منطقه: منطقه ادن
Shire county: کامبریا
ناحیه: شمال غربی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: PENRITH
کدپستی منطقه: CA10
کد تلفن: ۰۱۹۳۱
پلیس: Cumbria
آتشنشانی: Cumbria
آمبولانس: North West
 :  
مجلس انگلستان: Penrith and The Border
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Cumbria ۵۴°۳۳′۵۸″شمالی ۲°۳۷′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۴٫۵۶۶°شمالی ۲٫۶۲۴°غربی﻿ / 54.566; -2.624:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Cumbria ۵۴°۳۳′۵۸″شمالی ۲°۳۷′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۴٫۵۶۶°شمالی ۲٫۶۲۴°غربی﻿ / 54.566; -2.624
اسلیگیل (به انگلیسی: Sleagill) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در منطقه ادن واقع شده‌است. اسلیگیل ۲۸۲ نفر جمعیت دارد.
آرشیدوک یوزف آگوست

آرشیدوک یوزف آگوست (مجاری: Habsburg–Lotaringiai József Ágost; آلمانی: Erzherzog Joseph August von Österreich; ۹ اوت ۱۸۷۲ – ۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۲) آرشیدوک هابسبورگ-لورن، فیلدمارشال، نایب‌السلطنه مجارستان در نوامبر ۱۹۱۸ و رئیس دولت جمهوری خلق مجار در اوت ۱۹۱۹ بود. در زمان میکلوش هورتی ریاست فرهنگستان علوم مجارستان را بر عهده داشت.
اوتیشیتسه

| اوتیشیتسه | اوتیشیتسه |
| --- | --- |
شهر: شهر
  نشان:   نشان
اوتیشیتسه: اوتیشیتسه
مختصات: ۴۹°۳۲′۳۰″ شمالی ۱۳°۱۳′۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۵۴۱۶۷°شمالی ۱۳٫۲۱۷۲۲°شرقی﻿ / 49.54167; 13.21722: مختصات: ۴۹°۳۲′۳۰″ شمالی ۱۳°۱۳′۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۵۴۱۶۷°شمالی ۱۳٫۲۱۷۲۲°شرقی﻿ / 49.54167; 13.21722
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه پلزن
ناحیه: Plzeň-South
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۵۶ کیلومتر مربع (۲٫۱۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۹۶ متر (۱۲۹۹ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۴۹
 • تراکم: ۲۷/کیلومتر مربع (۶۹/مایل مربع)
کد پستی: 334 01
اوتیشیتسه (به چکی: Otěšice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در Plzeň-South District واقع شده‌است. اوتیشیتسه ۵٫۵۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۹ نفر جمعیت دارد و ۳۹۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسجد پاسارگاد

| «مسجد پاسارگاد» یا «مسجد اتابکی» یا «مسجد مادر سلیمان» | «مسجد پاسارگاد» یا «مسجد اتابکی» یا «مسجد مادر سلیمان» |
| --- | --- |
نام: «مسجد پاسارگاد» یا «مسجد اتابکی» یا «مسجد مادر سلیمان»
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان پاسارگاد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: پاسارگاد
نام‌های قدیمی: مسجد مادر سلیمان، مسجد اتابکی
نوع بنا: سنگی
کاربری: مذهبی
دیرینگی: ۶۰۲ هجری شمسی
بانی اثر: مظفرالدین ابو شجاع سعد بن زنگی
مالک اثر: سازمان میراث فرهنگی
مسجد پاسارگاد مسجدی است که در سال ۶۰۲ هجری شمسی و در دوران فرمانروایی اتابکان فارس و توسط اتابک سعدبن زنگی از حاکمان دادگستر فارس در اطراف مزار کوروش که در آن دوران به مسجد یا مشهد «مادر سلیمان» نبی معروف بوده‌است، ساخته شده‌است. این مسجد از قدیمی‌ترین مساجد ایران بوده‌است که بقایای آن تا پیش از جشن‌های دو هزار و پانصد ساله شاهنشاهی در سال ۱۳۵۰ باقی بود. در آن سال برخلاف منشور ونیز برای مرمت آثار باستانی، بقایای مسجد از جمله دروازه آن توسط گروه مرمت از مؤسسه ایزومئو برهبری اوجنیو گالدیری و با تأیید اداره باستانشناسی که شامل ستون‌های سنگی بود به محل دیگر برده شد.
در طرح‌هایی که ارنست هرتسفلد از محوطه مقبره کوروش تهیه کرده حدود و ثغور مسجد توسط ستون‌ها پیداست. مسجد به شیوه‌ای ساخته شده بود که مزار کوروش در میان آن قرار داشت. در داخل مزار کوروش ضلع سمت راست ورودی (دیوار جنوب غربی) نیز محرابی ایجاد گردیده که آیاتی از سوره فتح و اسمائ جلاله در آن دیده می‌شود.
اتابکان مساجد دیگری را نیز در فارس احداث کردند از جمله مسجد نو شیراز.
طرح محوطه آرامگاه کورش بزرگ اثر ارنست هرتسفلد یا دستیارش که احتمالاً در سال ۱۹۰۵ میلادی کشیده‌است. ستون‌ها و دیوارهای مسجد دیده می‌شود.
لرد جورج ناتانیل کرزن در سفرنامه خود در کتاب پرشیا و مسئله پرشیا Persia and the Persian Question جلد دوم صفحه ۷۷ ضمن تشریح کامل وضعیت دشت مرغاب و پاسارگاد به مراز کوروش اشاره کرده و می‌نویسد که این ساختمان در میان مردم به مزار یا «مسجد مادر سلیمان» مشهور است و اطراف آن تعداد زیادی از قبور مسلمانان دیده می‌شود.
مراسم اسلامی

از آنجا که مزار را مقبره مادر سلیمان می‌دانستند، ورود به داخل مقبره از سوی مردان همچون بی بی شهربانو مرسوم نبوده‌است و بیشتر زنان داخل می‌شدند متولی آن نیز بعضاً بر عهده زنان بوده‌است. با ورود گردشگران در دوران معاصر این عقیده کنار گذاشته شد. مراسم مذهبی مسلمانان از دوران کهن در این منطقه انجام می‌شده‌است. در داخل مقبره بجز ایجاد محراب، قرآنی بوده‌است و مردم در آنجا به دعا و نماز می‌پرداختند. مراسم عید قربان و سوگواری عاشورا نیز در آن برگزار می‌گردیده‌است.
در تحقیقات جمشید صداقت کیش فارس پژوه و محقق آمده‌است: «اهالی روستای پاسارگاد به یاد دارند که همه از زن و مرد، کودک و جوان، پیر و ناتوان در روز عاشورا به دور هم جمع می‌شدند و علمدار، علم۸۰ را برمی‌داشته و جلو می‌افتاده و مردم به دنبال وی حرکت می‌کرده و حدود ساعت ۱۰ صبح عاشورا به آرامگاه می‌رسیدند. در اطراف آرامگاه به دنبال علمدار طواف می‌کردند، سینه می‌زدند، نوحه می‌خواندند و ساعت۱۲ بازمی‌گشتند.»
رابرت کرپورتر باستان‌شناس آلمانی که در سال‌های ۱۸۹۵ تا ۱۸۶۱ م. (۱۲۷۶ تا ۱۲۷۸ هجری قمری) در ایران بوده می‌نویسد:
«در درون مقبره چند ورق از یک قرآن قدیمی مانده‌است که محافظ مقبره با احترام تمام می‌بوسد»
آرمینوس وامبری که در سال ۱۸۶۲ م. (۱۲۷۹ هـ. ق) از آرامگاه دیدن کرده، می‌نویسد:
مسلمانان از داخل آن برای عبادت استفاده می‌کنند و برای این منظور همیشه چند قرآن در آن جا می‌گذارند.
ژان تونو (J. Thevenat) در سال ۱۶۶۷ (۱۰۷۸ هـ. ق) از این آرامگاه بازدید کرده و می‌نویسد: «مسلمانان شیراز و پیرامون [آن] روز عید قربان [را] در این عبادتگاه (مقبره مادرسیلمان) نماز می‌گزارند»
اندره دولیه دلاند (Andre Daulier Deslands) که همزمان با تونو در ایران بوده نیز به این موضوع اشاره کرده‌است.
فرصت شیرازی می‌نویسد که در محوطه مسجد و اطراف مقبره تعداد زیادی از مسلمانان دفن شده‌اند.
تغییرات در دهه پنجاه شمسی

باقیمانده مسجد و ستون‌ها پیش از برپایی جشن شاهنشاهی در دهه پنجاه جمع‌آوری شد و به محل کاخ انتقال یافت. علی سامی که مسئولیت بازسازی و مرمت مزار کوروش را بر عهده داشت معتقد بود که مسجد از جهت معماری حائذ اهمیت نبوده است.
در جهان بناها و محوطه‌های فراوانی وجود دارد که در طول تاریخ مورد توجه مردمان مختلف قرار گرفته و تغییر کرده است. تصمیمی که سامی و تیم مرمت ایتالیایی گرفتند جدای از صحت ادعایشان، تصمیمی برخلاف کنوانسیون‌های بین‌المللی بود. از جمله منشور جهانی ونیز برای حفاظت از آثار تاریخی (۱۹۶۴) در مورد بناهایی که در دوران‌های تاریخ مورد توجه بوده‌اند می‌گوید: «هیچ لایه یا چهره تاریخی نباید به نفع چهره دیگر حذف شود و حفظ وحدت سبک (Unity of Style) به هیچ وجه هدف مرمت نیست.»
گرچه بنیاد پژوهشی پارسه در سال ۱۳۸۷ اعلام کرد که تصمیم دارد بقایای مسجد را که به اشتباه و برخلاف اصول باستانشناسی از جای خود خارج شده بود بازگردانده و مرمت نماید اما هیچ خبری دال بر آغار اقداماتی بدین منظور در رسانه‌ها منتشر نشد. یکی از محققان این بنیاد در این باره گفته بود: «گروه ایزمئو در پاسارگاد کارهای ارزنده‌ای انجام داده است. اما انتقال بقایای مسجد که به عنوان یک لایه تاریخی محسوب می‌شد، به محل کاخ‌ها اشتباه بزرگی بود که امروز از نظر منشور جهانی حفاظت از بناهای تاریخی این کار کاملاً غلط محسوب می‌شود… پاسارگاد را نباید محوطه‌ای هخامنشی بلکه باید آن را محوطه‌ای هخامنشی_ اسلامی دانست؛ زیرا در دوره اسلامی نیز آرامگاه کوروش از تقدس خاصی برخوردار بوده و حتی مسلمانان در داخل آرامگاه نیز محرابی زیبا در سنگ به وجود آورده‌اند.»
در آثار جهانگردان

گیوسافات باربارو دیپلمات ونیزی در سفرنامه خود travels to tana and persia که در قرن پانزدهم نوشته شده است به این بنا اشاره داشته است.
انگلبرت کمپفر جهانگرد و پزشک آلمانی که در قرن هفدهم از ایران بازدید داشته است به توصیف این مسجد می‌پردازد. ایرج افشار (ایران‌شناس معاصر) در مجله یغما خرداد ۱۳۴۱ - شماره ۱۶۷ و در ضمن بررسی کتب منتشر شده پیرامون ایران در قرن هفدهم اروپا به این کتاب اشاره دارد. ایرج افشار می‌نویسد که کمپفر در آن تاریخ از ۳ دروازه این مسجد بازدید کرده است.
جیمز بیلی فریزر جهانگرد اسکاتلندی که در قرن نوزدهم به ایران سفر کرده است در سفرنامه خود به این مسجد اشاره داشته است و وضعیت آنرا توصیف کرده است.
در کتاب «گزارش سفر دو ساله به پرشیا A journal of two years' travel in Persia, Ceylon, etc» نوشته Robert B. M. Binning زبان‌شناس انگلیسی، به این مسجد اشاره گردیده است.
ای ناخدا! ناخدای من!

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اثر والت ویتمن: اثر والت ویتمن
نسخه‌ای چاپی از «ای ناخدا! ناخدای من!» به‌همراه یادداشت‌های بازبینی ویتمن، سال ۱۸۸۸: نسخه‌ای چاپی از «ای ناخدا! ناخدای من!» به‌همراه یادداشت‌های بازبینی ویتمن، سال ۱۸۸۸
تاریخ نگارش: ۱۸۶۵
نخستین رونمایی: ستردی پرس
موضوع: آبراهام لینکلن، جنگ داخلی آمریکا
قالب: استعارهٔ بعید
تاریخ انتشار: ۴ نوامبر ۱۸۶۵
مطالعهٔ آنلاین: ای ناخدا! ناخدای من! در ویکی‌نبشته
«ای ناخدا! ناخدای من!» (انگلیسی: O Captain! My Captain!) شعری از والت ویتمن است. ویتمن این شعر را در سال ۱۸۶۵، در واکنش به مرگِ آبراهام لینکلن، رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا سرود. این شعر در کنار «زمانی که آخرین یاس‌های بنفش در حیاط خانه شکفتند»، «امروز اردوگاه خاموش باش» و «این غبار روزگاری انسانی بوده‌است»، یکی از چهار شعر این شاعر دربارهٔ مرگ لینکلن است.
ویتمن هنگام جنگ داخلی آمریکا به واشینگتن، دی.سی. نقل‌مکان کرد تا برای دولت و نیز به‌عنوان داوطلب در بیمارستان‌ها کار کند. گرچه ویتمن هیچ‌وقت لینکلن را از نزدیک ملاقات نکرد اما احساساتی بین خود و وی را درک می‌کرد و به‌شدت تحت‌تأثیر ترور رئیس‌جمهور ایالات متحده قرار گرفت. نخستین بار، «ناخدای من» در ۴ نوامبر ۱۸۶۵ در روزنامهٔ ستردی پرس منتشر و در اواخر همان سال، در مجموعهٔ فرجام آوازهای طبل گنجانده شد. ویتمن بعداً این شعر را در مجموعهٔ برگ‌های علف نیز قرار داد و آن را در چندین سخنرانی درموردِ مرگ لینکلن قرائت کرد.
زمینه

والت ویتمن (۱۸۹۲–۱۸۱۹) با انتشار برگ‌های علف در سال ۱۸۵۵، تعریف جدیدی از خود و شعرش ارائه کرد. ویتمن قصد داشت تا حماسه‌ای کاملاً آمریکایی بنویسد و سبک شعر سپید را با الهام از کادانس‌های کتاب مقدس شاه جیمز خلق کرد. این کتابِ «باریک اما بزرگ» که نخستین بار در سال ۱۸۵۵ انتشار یافت، از سوی نقادان بحث‌برانگیز شمرده شد و آنان با توصیف‌های صریح ویتمن از تمایلات جنسی و «مضمون‌های همجنس‌گرایی» مخالف بودند. پس از تحسین برگ‌های علف از سوی رالف والدو امرسون، مقاله‌نویس و سخنران تعالی‌گرای آمریکایی، آثار ویتمن مورد توجه قرار گرفت.
در آغاز جنگ داخلی آمریکا، ویتمن از نیویورک به واشینگتن، دی.سی. نقل‌مکان کرد و عهده‌دار مشاغل دولتی شد؛ نخست در ادارهٔ پرداخت نیروی زمینی و سپس در ادارهٔ امور سرخ‌پوستان. وی همچنین به‌عنوان پرستار، داوطلبانه در بیمارستان‌های نیروی زمینی خدمت می‌کرد. شعر ویتمن تحت‌تأثیر تجربهٔ این شاعر از دوران جنگ قرار گرفت و به تأملاتی درموردِ مرگ و جوانی، وحشیگری جنگ و میهن‌پرستی تبدیل شد. جرج واشینگتن ویتمن، برادر والت و سرباز ارتش اتحادیه، در سپتامبر ۱۸۶۴ در ویرجینیا اسیر شد و به‌مدت پنج ماه در زندان لیبی، یکی از اردوگاه‌های اسیران جنگی مؤتلفه در نزدیکی ریچموند ماند. در ۲۴ فوریهٔ ۱۸۶۵، جرج به‌خاطر وضعیت نامناسبی که داشت، اجازهٔ مرخصی یافت تا به خانه برگردد و ویتمن برای دیدار از او به خانهٔ مادرش در نیویورک رفت. در همان زمان، ویتمن قرارداد انتشار آوازهای طبل، مجموعهٔ شعرهایش از جنگ داخلی را امضا کرد. در ژوئن ۱۸۶۵، جیمز هارلن، وزیر کشور ایالات متحده، نسخه‌ای از برگ‌های علف را یافت و با این فرض که اثری مبتذل است، ویتمن را از ادارهٔ امور سرخ‌پوستان اخراج کرد.