stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ساموئل جوردن کابل
حرفه

پس از پایان جنگ، کابل با استفاده از برده‌ها، همانند پدر خود، به کار مزرعه‌داری می‌پرداخت و همچنین از ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۲ میلادی (بعضی اوقات همراه با پدر خود) به عنوان عضو مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد. رأی‌دهندگان شهرستان آمرست در ۱۷۸۸ میلادی کابل و پدرش را انتخاب کردند تا از آنها در کنوانسیون ویرجینیا برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده نمایندگی نمایند، جاییکه هر دو کابل (و پاتریک هنری) بر علیه قانون اساسی پیشنهادشده ایالات متحده رأی دادند، حال آنکه کنوانسیون به‌صورت کل این قانون اساسی را تصویب کرد. پس از آن، ساموئل کابل انتی-فدرالیست همکار خود و کهنه‌سرباز ارتش قاره‌ای جیمز مونرو را متقاعد نماید تا در مقابل جیمز مدیسون برای کسب سمت نماینده کنگره ایالات متحده از شهرستان گسترده که از شهرستان آمرست در جنوب غرب ویرجینیا تا شهرستان اسپوت‌سیلوانیا در شمال‌شرق را دربر می‌گرفت، به رقابت بپردازد و در نتیجه تجربه سیاسی رئیس‌جمهوری آینده را افزایش داد. همزمان، ماتیو کلی از بستگان سناتور آینده ایالات متحده هنری کلی در انتخابات ۱۸۰۲ میلادی در کرسی کنگره کابل انتخاب گردید و همچنین پسر عموی وی، ویلیام اچ کابل کرسی برادر کوچکتر کابل در مجلس نمایندگان ویرجینیا را تصاحب کرد و حرفه‌ای را آغاز نمود که شامل خدمت به عنوان فرماندار ویرجینیا و رئیس دادگاه بود، اداره‌ای که بعدها به دادگاه عالی ویرجینیا موسوم گردید.
مرگ و میراث

ساموئل کابل در ۱۸۱۸ میلادی در خانه خود به‌نام سولجرز جای، در ویرجینیا در شهرستان نلسون درگذشت. بیشتر مدارک خانوادگی آنها در کتابخانه دانشگاه ویرجینیا نگهداری می‌شود.
فهرست فصل‌های فرمول یک

تاکنون ۷۱ فصل از مسابقات فرمول یک، که از سوی فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا)، هیئت حاکم بر ورزش‌های موتوری بین‌المللی، به عنوان بالاترین کلاس برای رقابت میان خودروهای مسابقه‌ای چرخ‌باز قلمداد می‌شود، برگزار شده‌است. هر فصل از مسابقات جهانی فرمول یک از مجموعه‌ای از مسابقه‌ها تشکیل شده‌است که با نام گراند پری یا جایزه بزرگ شناخته می‌شوند. این مسابقه‌ها معمولاً در پیست‌هایی برگزار می‌شوند که با هدف میزبانی همین مسابقات ساخته شده‌اند. همچنین در برخی موارد ممکن است مسابقه در خیابان‌های بستهٔ شهری نیز برگزار شود که مشهورترین آن‌ها گراند پری موناکو در شهر مونت‌کارلو است. نتایج هر مسابقه در پایان فصل با نتایج سایر مسابقات تجمیع می‌شود تا برندهٔ دو جایزهٔ سالانهٔ قهرمانی جهان مشخص شود؛ یکی برای رانندگان و دیگری برای سازندگان.
مقام قهرمانی رانندگان جهان، که بواسطهٔ یک سیستم امتیازدهی و بر پایهٔ نتایج گراند پری‌ها تعیین می‌شود، و از زمان برگزاری اولین فصل از مسابقات فرمول یک در سال ۱۹۵۰ به رانندگان اعطا می‌شده‌است، در پایان هر فصل به موفق‌ترین رانندهٔ فرمول یک در طول فصل تعلق می‌گیرد. مقام قهرمانی سازندگان جهان، که برای اولین بار در فصل ۱۹۵۸ اعطا شد، بواسطهٔ یک سیستم امتیازدهی و بر پایهٔ نتایج گراند پری‌ها، به موفق‌ترین سازندهٔ فرمول یک تعلق می‌گیرد. ترکیب‌های مختلف شاسی/موتور خودروها در مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک به‌عنوان یک سازندهٔ متفاوت در نظر گرفته‌می‌شوند. امتیازهای قهرمانی سازندگان بواسطهٔ تجمیع امتیازهای کسب شده در هر مسابقه توسط هر یک از رانندگانی که برای آن سازنده رانندگی می‌کنند، محاسبه می‌شود. تا سال ۱۹۷۹ در بیشتر فصل‌ها از میان رانندگان هر سازنده، تنها امتیازهای راننده‌ای که بیشترین امتیاز را در هر مسابقه کسب کرده‌بود برای تعیین امتیازهای سازندگان محاسبه می‌شد. تنها در ده مورد سازنده‌ای که عنوان قهرمانی سازندگان جهان را کسب کرده‌بود دربردارندهٔ راننده‌ای نبود که در همان فصل به مقام قهرمانی رانندگان جهان دست یافته‌بود.
تکواندو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تکواندو در المپیک توکیو ۲۰۲۰: تکواندو در المپیک توکیو ۲۰۲۰
همچنین شناخته شده: TKD, Tae Kwon Do, Tae Kwon-Do, Taekwon-Do, Tae-Kwon-Do
تاکید: ضربه، ضربه زدن با پا
کشور مبدا: کره جنوبی
پدیدآور: چوی هنگ هی
والد: با ورود استاد کیم سورین از سال ۱۳۴۹ به ایران
المپیک: از ۲۰۰۰ (فدراسیون جهانی تکواندو)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالاترین نهاد ورزشی: فدراسیون جهانی تکواندو (کرهٔ جنوبی)
نخستین مسابقه: کره، دههٔ ۱۹۴۰
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
جداسازی جنسیتی: در بعضی موارد خیر
رده‌بندی: ورزش رزمی
تجهیزات: هوگو، کلاه و نقاب، نانشیم و کاپ، روپایی، دستکش، لباس، کمربند، کفش (اختیاری)
برگزاری: برگزاری
کشور یا منطقه: جهان
المپیک: از تکواندو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰
پارالمپیک: از ۲۰۲۰
جهانی: ۱۹۸۱–۱۹۹۳
| 0 | 1 |
| --- | --- |
تکواندو: تکواندو
هانگول: 태권도
هانجا: 跆拳道
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: taegwondo
مک‌کیون–ریشاور: t'aekwŏndo
راهنما: [tʰɛ.k͈wʌn.do] (شنیدنپرونده:태권도 발음.ogg)
تکواندو (کره‌ای: 태권도/跆拳道) یک هنر رزمی و ورزش رزمی کره‌ای است که شامل تکنیک‌های و لگد است. واژهٔ تکواندو را می‌توان به صورت tae ("ضربه با پا")، kwon ("ضربه با دست") و do ("هنر یا شیوه") ترجمه کرد. این ورزش بر پنج اصل ادب، صداقت، پشتکار، خویشتن‌داری و روحیهٔ تسلیم‌ناپذیر، به سه دسته تقسیم میشود : پومسه (품새)، کیوروگی (겨루기) و هانمادانگ  (격파).
پومسه‌ها الگوهایی هستند که طیفی از تکنیک‌های لگد زدن، مشت زدن و مسدود کردن را نشان می‌دهند. کیوروگی شامل نوعی مبارزه است که در بازی‌های المپیک دیده می‌شود و گیئوکپا هنر شکستن تخته‌های چوبی است. تکواندو همچنین گاهی شامل استفاده از سلاح‌هایی مانند شمشیر و نانچیکو می‌شود. تکواندوکاران لباسی به‌نام دوبوک می‌پوشند. این ورزش رزمی در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ توسط رزمی‌کاران کره‌ای باتجربه در هنرهای رزمی مانند کاراته و هنرهای رزمی چینی توسعه یافت.
اکنون سازمان‌های اصلی بین‌المللی تکواندو شامل فدراسیون بین‌المللی تکواندو (ITF)، کوکیوون و تکواندو جهانی (WT، فدراسیون جهانی تکواندو سابق یا WTF) هستند. کیوروگی، یک نوع مبارزه با تماس کامل است که از سال ۲۰۰۰ یک رویداد المپیک بوده است. در سال ۲۰۱۸، دولت کرهٔ جنوبی رسما تکواندو را به عنوان هنر رزمی ملی کره معرفی کرد. نهاد حاکم بر تکواندو در المپیک و پارالمپیک، تکواندو جهانی است.
تکواندو یک رشتهٔ رزمی نمایشی مدرن محسوب می‌شود که پس از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کرهٔ جنوبی و با تلفیق رشتهٔ اوکیناوایی کاراته و هنرهای رزمی سنتی کره‌ای همچون تکیون و سوباک پایه‌گذاری شد.
این ورزش بر حفظ فاصلهٔ فیزیکی با رقیب و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تأکید دارد. در این هنر رزمی از اعضای بدن مانند پا و دست برای ضربهٔ لگد و مشت و دفاع و هل دادن حریف و… استفاده می‌شود.
کمربندهای تکواندو

رده‌بندی کمربندهای تکواندو «سفید»، «زرد»، «سبز»، «آبی»، «قرمز»، «مشکی دان۱، دان۲، دان۳، دان۴، دان۵، دان۶، دان۷، دان۸، دان۹، دان۱۰» که بالاترین کمربند در تکواندو است. افراد برای گرفتن تمامی کمربندها باید فرم مناسب هر کمربند را اجرا کنند.
به‌طور کلی ۶ کمربند در مقاطع گوناگون این ورزش وجود دارد.
کمربند سفید (پک تی): که نشان‌دهندهٔ بی‌گناهی است. در این مرحله نوآموزان هیچ چیز در مورد تکواندو نمی‌دانند.
کمربند زرد (نورانگ تی): نشان‌دهندهٔ زمینی است که در آن گیاه جوانه می‌زند و در اصل، تکواندو در نوآموز در حال شکل گرفتن است.
کمربند سبز (نوک تی): نشان‌دهندهٔ این است که این گیاه جوانه زده و رشد می‌کند، یعنی فنون تکواندو در حال پیشرفت و هنوز در حال رشد است.
کمربند آبی (چونگ تی): نشان‌دهندهٔ این است که گیاه در حال رشد به درخت تبدیل شده است؛ یعنی فنون تکواندو در ورزشکار به حد مطلوب رسیده است.
کمربند قرمز (هونگ تی): نشان‌دهندهٔ خطر است و در این مرحله ورزشکار باید مواظب حریف خود باشد و او را دور نگه دارد.
کمربند سیاه (هوک تی): درست نقطهٔ مقابل سفید است؛ بنابراین نشان‌دهندهٔ مهارت کامل در تکواندو است و نشان می‌دهد که دارندهٔ این مهارت نسبت به تمام ترس‌ها و بدی‌ها نفوذناپذیر است.
هر کدام از این کمربندها خود دارای درجات متفاوتی است که آن‌ها هم هر کدام فلسفه‌ای دارند.
خطاها و امتیازات

ضربه زدن به پشت سر، پشت گردن، پشت کمر و از کمر به پایین خطای عمد است و ضربه در صورت و کنار صورت و از گردن تا کمر امتیاز دارد. بر اساس قانون جدید کیوروگی ضربه زدن به گلو و مشت زدن به صورت حریف اخطار دارد و در این صورت پزشک صدا زده و یک دقیقه وقت گرفته می‌شود. البته صدای ضربه باید به گوش داور برسد و اگر با یک حرکت پا به حریف ضربه وارد شود و او نتواند به بازی ادامه دهد داور به او «ناک‌اوت» اعلام می‌کند.
تکواندو یکی از منظم‌ترین و علمی‌ترین هنرهای رزمی سنتی کره‌ای است، که چیزی بیش از صرف مهارت‌های مبارزه فیزیکی به افراد یاد می‌دهد. این نظم و انضباطی است که از طریق آموزش بدن و ذهن، راه‌های تقویت روان و بالا بردن سطح زندگی را به افراد نشان می‌دهد. امروزه، تکواندو تبدیل به یک ورزش جهانی شده و توانسته است شهرتی بین‌المللی به دست آورد. تکواندو یکی از بازی‌های رسمی المپیک است.
تجهیزات

تجهیزات ایمنی در تکواندو شامل هوگو (محافظی شبیه به جلیقهٔ ضدگلوله)، کلاه برای محافظت از سر، نقاب برای محافظت از صورت، باده و ساباده (ساق‌بند و ساعدبند) و کاپ (برای محافظت از بیضه ها) و نانشیم تنها در این رشته مورد استفاده قرار می‌گیرد. تمرینات تکواندو به‌طور سنتی با پای برهنه انجام می‌شود، هرچند گاهی ممکن است کفش‌های مخصوص رزمی پوشیده شود.
برخی اصطلاحات تکواندو

«چاریوت» خبردار ایستادن
«کیونگ ره» احترام گذاشتن
«تکوان» چشم و اطاعت کردن
«آپ» جلو
«یوپ» بغل
«دیت» پشت
«چاگی» ضربه با پا
«جیروگی» ضربه با دست
«ماکی» یا «ماگی» دفاع کردن
برخی اصطلاحات تکواندو > شمارش اعداد در تکواندو

یک: هانا (Hana)
دو: تول (Tool)
سه: سِت (Set)
چهار: نِت (نِد) (Net)
پنج: داسوت (داست) (Daset)
شش: یاسوت (یاست) (Yaset)
هفت: ایل کوپ (Ilgup)
هشت: یودول (یودول) (Yudol)
نه: آهوپ (Ahup)
ده: یول (Yool)
یازده: یول هانا
دوازده: یول تول
سیزده: یول ست
چهارده: یول نت
پانزده: یول داسوت
شانزده: یول یاسوت
هفده: یول ایل‌کوپ
هجده: یول یودول
نوزده: یول آهوپ
بیست: ساید اُن نول
اولین: ایل (Il)
دومین: یی (Yi)
سومین: سام (Sam)
چهارمین: سا (Sa)
پنجمین: او (O)
ششمین: یوک (Yuk)
هفتمین: چیل (Chil)
هشتمین: پال (Pal)
نهمین: کو (Ku)
دهمین: شیپ (Sip)
پیشینه

در دوران‌های اولیهٔ شبه‌جزیرهٔ کره، سه قبیلهٔ اصلی بودند که هرکدام از هنرهای رزمی خودشان در رقابت‌های تشریفاتی مذهبی استفاده می‌کردند. در همین مسابقات، مردم آرام‌آرام با کسب تجربه از تکنیک‌های مبارزات همدیگر توانستند بر چهارپایان وحشی نیز غلبه کنند.
بسیاری بر این باورند که همین حرکات، پایهٔ تکواندوی امروزی به حساب می‌آید که نام این ورزش نیز از نام‌های سوباک و تائه کیون و … نشأت گرفته است.
پیشینه > تکواندوی نوین

پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزش‌های رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته‌های ژاپنی همانند کاراته، کن‌دو و جودو آمیخته شده بود، در عین حال بسیاری از رزمی‌کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آن‌ها را وارد کره کرده بودند. در آن زمان بیشتر اصطلاح‌های «تانگ سو دو» و «کونگ سو دو» برای نام‌گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد، به‌کار می‌رفت.
در ۱۱ آوریل سال ۱۹۵۵ نام تکواندو توسط ژنرال چوی هنگ هی در جلسه‌ای در کره بر روی هنر رزمی کره‌ای‌ها ثبت گردید و از سوی مقامات سیاسی به رسمیت شناخته شد. در شناساندن و ارائهٔ تکواندوی نوین از زحمات و تأثیرات به‌سزای ژنرال چوی هنگ هی نمی‌توان به سادگی گذشت و این حقیقتی غیرقابل انکار است. در سال ۱۹۶۵ انجمن تکواندوی کره و در سال ۱۹۶۶ فدراسیون بین‌المللی تکواندو (ITF) در کره و در سال ۱۹۷۳ فدراسیون جهانی تکواندو (WTF) با حمایت سیاستمداران کرهٔ جنوبی تأسیس شد.
تلاش برای بازسازی تکواندو و بازگرداندن آن به حالت اصلی خود در نهایت منجر به تبدیل این رشته به ورزش ملی کره و محبوب‌ترین سبک رزمی در سراسر دنیا شد.
پیشینه > تکواندوی نوین > گاه‌شمار

۱۹۵۹ - «انجمن تا سو دو» تأسیس شد. هدف این نهاد ایجاد یگانگی در هنرهای رزمی کره‌ای بود.
۱۹۶۲ – تکواندو به‌عنوان یک بازی رسمی به چهل و سومین دورهٔ بازی‌های ملی کرهٔ جنوبی وارد شد.
۱۹۶۵ - «انجمن تا سو دو» به «انجمن تکواندو» تغییر نام داد.
۱۹۷۲ - کوکی وان تأسیس شد. این باشگاه تا امروز بالاترین مرجع فنی تکواندو بوده است.
۱۹۷۳ – تأسیس فدراسیون جهانی تکواندو (WTF)
۱۹۷۳ – برگزاری نخستین دوره بازی‌های جهانی این رشته در کره با شرکت ۲۰۰ ورزشکار از ۱۹ کشور. آمریکا، تایوان و مکزیک در جدول رده‌بندی پس از کره قرار گرفتند.
۱۹۷۶ – شورای بین‌المللی ورزش‌های نظامی «سیزم» تکواندو را به‌عنوان یکی از بازی‌های خود پذیرفت.
۱۹۸۳ – کمیتهٔ بین‌المللی المپیک «فدراسیون جهانی تکواندو» را به‌عنوان یکی از اعضای خود اعلام کرد.
۱۹۸۶ – برگزاری تکواندو به‌عنوان یک ورزش نمایشی در بازی‌های آسیایی سئول.
۱۹۸۸ – برگزاری تکواندو به‌عنوان یک ورزش نمایشی در المپیک سئول.
۱۹۹۴ – تکواندو به‌عنوان یک رشتهٔ رسمی در بازی‌های آسیایی هیروشیما برگزار شد.
۲۰۰۰ - در المپیک سیدنی تکواندو دومین هنر رزمی آسیایی (پس از جودو) شد که به‌عنوان یک رشتهٔ رسمی در المپیک برگزار می‌شود.
شاخه‌ها > پومسه تکواندو

پومسه تکواندو یک فرم یا یک الگوی تعریف‌شده از حرکات دفاع و حمله است که در تکواندو مطرح شده است. اصطلاحات کره‌ای هیانگ، پومسه و teul (به معنی "شکل" یا "الگو") برای اشاره به اشکال هنرهای رزمی است که معمولاً در هنرهای رزمی کره‌ای مانند تکواندو و تانگ سو دو انجام می‌شود.
فرم یا پومسه یکی از مهم‌ترین جنبه‌های آموزشی هنرهای رزمی است. فرم مجموعه‌ای از حرکات کلاسیک تکواندو شامل تکنیک‌های ایستادن، دست، پا و جابه‌جایی است که براساس منطق طراحی شده‌اند. البته برخی از استادان باتجربه فرم‌هایی را شخصاً ابداع کرده‌اند و به تدریس آن‌ها می‌پردازند. سابقهٔ تاریخی فرم‌ها به قدمت هنرهای رزمی است و هیچ هنر رزمی بدون فرم وجود ندارد. در زمان‌های باستان که هنرهای رزمی به‌صورت مخفی و انفرادی تمرین می‌شد، هنرجویان جهت تمرین تکنیک‌ها و مبارزه ناگزیر از اجرای دفاع‌ها و حملات در مقابل حریفان فرضی بودند، بدین ترتیب فرم‌های اولیه پا به عرصهٔ حیات نهادند. مسابقات پومسه تکواندو به‌صورت انفرادی (در ۵ ردهٔ سنی) و تیمی (در ۲ گروه سنی) برگزار می‌گردد. هدف عمده از تمرین پومسه، هماهنگی فیزیکی، فکری و روانی در هنرجو و انضباط فردی است.
شاخه‌ها > هانمادانگ

«هانمادانگ» سبک دیگری در تکواندو است که این شاخه در سال‌های اخیر طرفداران زیادی را جذب کرده است که دلیل آن جذابیت بالای آن در اجرای حرکات و تنوع تمرینات و مسابقات است.
هانمادانگ تکواندو پیشرفت بسیار زیادی داشته و مسابقات بین‌المللی زیادی در این حوزه برگزار شده است. به‌طور کلی می‌توان گفت هانمادانگ شامل حرکات (سرعتی، کوبشی، چرخشی و قدرتی دست و پا) است که در آیتم‌های متنوع مسابقات متعددی را برگزار می‌کند. شکست اجسام و حرکات پرشی در این شاخه از تکواندو گنجانده شده است. به‌طور کلی حرکات سرعتی و قدرتی و شکست اجسام در مسابقات پومسه و هانمادانگ به شیوه‌های مختلفی اجرا می‌شوند.
شاخه‌ها > کیوروگی

«کیوروگی» شاخه‌ای از تکواندو است که بیشتر مردم با آن آشنایی دارند. این شاخه از تکواندو در واقع همان مبارزهٔ دو نفره است که در برنامه‌های تلویزیونی بیشتر به چشم می‌خورد.
عده‌ای از مردم تصور می‌کنند که تکواندو در مبارزه خلاصه می‌شود و کسانی که می‌خواهند وارد این رشتهٔ رزمی شوند حتماً باید روحیهٔ جنگنده داشته باشند تا بتوانند موفق شوند درحالی‌که این‌گونه نیست و شاخه‌هایی نیز هستند که روی نقاط قوت دیگر بدن تمرکز می‌کنند و تأکید آن‌ها بر مبارزهٔ رو در رو نیست.
در سبک کیوروگی تکواندو افراد لوازم مبارزه تن می‌کنند و با وسایل حفاظتی قوی در مقابل یکدیگر می‌ایستند و تکنیک‌های دست و پا را اجرا می‌کنند. به‌دلیل استفاده از لوازم تکواندو با میزان مقاومت بالا در برابر ضربه، این رشته کمترین آسیب را نسبت به رشته‌های رزمی دیگر دارد و خطری جان ورزشکار را تهدید نمی‌کند. به‌دلیل ایمنی بالا این شاخه از تکواندو در رشته‌های المپیکی قرار گرفته است. امروزه کلاه، هوگو و روپایی تکواندو دیجیتالی است یعنی هنگامی که به کلاه و هوگوی مبارز ضربه وارد می‌شود، کامپیوتر متصل شده به این وسایل، امتیاز را ثبت می‌کند. البته باید ضربهٔ وارد شده محکم باشد تا دستگاه بتواند آن را ثبت کند.
شاخه‌ها > هیانگ

«هیانگ» از سبک‌های قدیمی تکواندو است که اغلب تکواندوی سنتی نامیده می‌شود.
یوپ‌چاگی پرشی با دو پا
سن-مارسل-دو-ریشولیو، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Marcel-de-Richelieu | Saint-Marcel-de-Richelieu |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Location within Les Maskoutains Regional County Municipality.: Location within Les Maskoutains Regional County Municipality.
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: له ماسکوتن
Constituted: July 1, 1855
حکومت: حکومت
 • شهردار: Yvon Pesant
 • Federal riding: Saint-Hyacinthe—Bagot
 • Prov. riding: Saint-Hyacinthe—Bagot
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۱٫۴۰ کیلومتر مربع (۱۹٫۸۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۰٫۹۳ کیلومتر مربع (۱۹٫۶۶ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۵۴۳
 • تراکم: ۱۰٫۷/کیلومتر مربع (۲۸/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۶٫۴%
 • Dwellings: ۲۴۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0H 1T0
کد(های) منطقه: 450 and 579
Access Routes:  Route ۲۳۹
وبگاه: www.saintmarcelderichelieu.ca
سن-مارسل-دو-ریشولیو (به فرانسوی: Saint-Marcel-de-Richelieu) شهری در منطقه شهری له ماسکوتن ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۶۱۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۵۰٫۲۱ کیلومتر مربع است.
آلت دفن‌شده

با کوچک‌آلتی در مردان اشتباه نشود.
با پنیس تاردار اشتباه نشود.
یک پنیس خیلی دفن‌شده
آلت دفن‌شده یا پِنیس پنهان، یک اختلال مادرزادی (از آغاز زایش) یا یک شرایط اکتسابی (با گذر زمان به دست آمده) است که در آن پنیس مرد به‌طور جزئی یا کامل زیر سطح پوست پنهان می‌شود و کوچک‌تر دیده می‌شود. بسته به میزان دفن‌شدگی یک پنیس می‌تواند منجر به دشواری‌های ادراری، بهداشت ضعیف، عفونت و مهار و بازداری کارکرد نرمال جنسی شود.
پنیس دفن‌شده با پنیس ریز و پنیس کوتاه متفاوت است. پنیس دفن‌شده مشکلی است که در آن بدنه (شافت) پنیس زیر پوست و لایه چربی جا گرفته‌است و باعث کوچک شدن اندازه نمایان و کاربردی آن می‌شود، میکروپنیس (پنیس ریز) آلتی است که درازای آن در حالت افراشته کوتاه‌تر از ۷ تا ۸ سانتی‌متر باشد، و پنیس کوتاه نیز پنیسی است طبیعی ولی در کمترین اندازه پنیس در گستره طولی نرمال جای دارد یعنی پنیسی با درازای ۸ تا ۱۲ سانتی‌متر.
در مردان نوجوان و بالغ، پنیس دفن‌شده ممکن است رسیدن به یک نعوظ (افراشتگی) را دشوارتر سازد. اگر نعوظ هم امکان‌پذیر باشد، ممکن است باز هم برقراری رابطه جنسی دشوار باشد. مشکلات روان‌شناختی مرتبط با عزت نفس پایین، اضطراب و افسردگی معمولاً بر مردان با آلت دفن‌شده، اثر می‌گذارد.
مشکلات و مدیریت

پنیس دفن‌شده اغلب با دیگر مشکلات فیزیکی و روانی همراه است:
پسران و مردان ممکن است توانا به ادرار کردن در حالت ایستاده یا حتی نشسته نباشند، بی اینکه چکه‌های ادرار بر پوست کیسه بیضه یا ران‌ها یا لباس بریزد.
احتمال عفونت در دستگاه ادراری و ناحیه تناسلی به دلیل مرطوب بودن مداوم پوست شایع است.
در مردانی که ختنه نشده‌اند، پوستی که سر پنیس را می‌پوشاند (پیش‌پوست) ممکن است ملتهب شود.
مردان ممکن است نتوانند نعوظ (راست‌شدگی پنیس) داشته باشند. اگر نعوظ داشته باشند، ممکن است دردناک باشد و/یا نتوانند با آن به واژن یا باسن دخول کنند.
مشکلات روانی مرتبط با دفن آلت ممکن است در پسران و مردان وجود داشته باشد که ممکن است مشکلاتی مانند اعتماد به نفس پایین و افسردگی داشته باشند.
چاقی یک علت شایع به دست آوردن پنیس دفن‌شده اکتسابی در بزرگسالان است. بیماران مبتلا به چاقی بیمارگونه قابل توجه‌تر اغلب با چالش‌های اضافی بیشتری نیز برای ترمیم جراحی روبرو هستند. با افزایش وزن بیماران، اغلب رسوب ترجیحی چربی در ناحیه بالای شرمگاهی وجود دارد که حتی پس از کاهش وزن یا جراحی چاقی هم باقی می‌ماند.
با شخص وابسته بر میزان چالش‌ها دربارهٔ جراحی مشاوره می‌شود. عملکرد جنسی از جمله اختلال نعوظ، درد همراه با نعوظ، یا ناتوانی در دخول به دلیل پنیس دفن‌شده باید توسط پزشک ارزیابی شود.
مدیریت پنیس فرورفته بزرگسالان بر اساس کیفیت و کمیت سلامت آلت تناسلی، کیسه بیضه و پوست شکم بسیار متفاوت است. علاوه بر این، علت آلت پنهان نقش زیادی در درمان و ترمیم جراحی دارد. به‌طور کلی، ترمیم آلت تناسلی دفن شده شامل وادفن کردن پنیس (بیرون آوردن)، برداشتن هر گونه بافت بیمار یا اضافی، چسباندن بافت به سمت پایین برای اصلاح زاویه پنوپوبیک (پنیس و پوبیس)، و پوشش با فلپ‌های پوستی موضعی یا پیوندهای پوستی است.
همچنین برای درمان این وضعیت وابسته به سن فرد جراحی ممکن است نیاز باشد که این خود نیز دشواری‌های خاص خودش را دارد. هر وضعیت متفاوت است، بنابراین هیچ تکنیک جراحی یکسانی برای هر مورد اعمال نمی‌شود.
علت‌ها

این وضعیت می‌تواند ناشی شود از:
چربی اضافی
نگهداری مایعات
مشکلات رباط‌ها
عوارض پس از ختنه
این می‌تواند ادرار کردن و برانگیختگی جنسی را تحت تأثیر قرار دهد، ولی معمولاً با جراحی درمان‌پذیر است. پنیس دفن‌شده نیز می‌تواند باعث خجالت و شرمساری، تن‌شرمی و آسیب روانی شود.
تشخیص

در صورت داشتن علائم، باید با پزشک (یا اورولوگ یا پزشک مردان) مشورت کرد. پنیس دفن‌شده می‌تواند معمولاً با معاینه فیزیکی تشخیص داده شود. پزشک احتمالاً باید توانا به تمایز آلت دفن‌شده از یک بیماری دیگر، شناخته‌شده به عنوان میکروپنیس، که یک آلت کوچک است، باشد.
معمولاً اگر با فشردن پوست بالای پنیس درازای پنیس چندین سانتی‌متر افزایش یابد، احتمال این که پنیس فرد دفن شده باشد هست. گرچه برای تشخیص دقیق‌تر باید توسط اورولوگ (پزشک اورولوژی) معاینه شد.
درمان

برای درمان پنیس دفن‌شده معمولاً جراحی لازم و بایسته‌است. در کودکان بسیار کوچک، این بیماری ممکن است بی هیچ مداخله ای برطرف شود. برای کودکان و بزرگسالان چاق بیمارگونه، کاهش وزن ممکن است کمک کند. با این حال، کاهش وزن معمولاً برای درمان کامل این مشکل کافی نیست.
پنیس دفن‌شده در یک مرد ختنه‌نشده به دلیل چاقی
سیر سیاه

سیر سیاه فراورده ای است که از تخمیر سیر معمولی در حرارت و رطوبت کنترل شده تهیه می‌شود. طی این روند سیر را بین ۵۰ تا ۹۰ روز در دمای تقریبی ۶۰ تا ۷۷ درجه سانتی‌گراد نگهداری می‌کنند. پس از آن سیر حالت ژله ای پیدا می‌کند، مزه آن شیرین شده و رنگ آن سیاه می‌شود. این فراورده خاصیت انرژی زایی دارد و معمولاً از آن به عنوان چاشنی و طعم دهنده در غذاها استفاده می‌شود.
این فراورده برای اولین بار توسط کره‌ای‌ها برای مصارف دارویی تولید گردید. گاهی از آن در تهیه نوشابه‌های انرژی‌زا یا شکلات سیر سیاه نیز استفاده می‌شود.
،
در بین محصولات فرآوری سیر، سیر سیاه به عنوان یکی از شناخته شده‌ترین غذاهای کاربردی موجود در بازار جهانی می‌باشد. در مقایسه با سیر خام، سیر سیاه دارای رنگ معمولی سیاه، طعم شیرین و بافت جویدنی و بدون بو است.
مردم کشورهای آسیایی مانند تایلند، کره جنوبی و ژاپن سیرهای سیاه را به عنوان یک غذای سنتی قرن‌ها تولید و استفاده کرده‌اند، اما در دهه‌های اخیر وارد بازار جهانی شده‌است. به‌طور خلاصه، سیر سیاه با تخمیر کل پیاز سیر تازه در رطوبت بالا و درجه حرارت تولید می‌شود که به نوبه خود باعث می‌شود سیر به واسطه مجموعه ای از واکنش‌های غیر آنزیمی از جمله واکنش میرلارد، اکسیداسیون فنل‌ها و کارامل شدن سیاه شود. هنگامی که سیر تحت تخمیر قرار می‌گیرد، نه تنها خصوصیات فیزیولوژیکی سیر تغییر می‌یابد، بلکه غلظت ترکیبات فعال زیستی نیز بهبود می‌یابد در نتیجه، سیر سیاه از بافت الاستیک و جویدنی و همچنین طعم شیرین و بدون عطر و طعم اهمی سیر برخوردار است.
سیر سیاه به دلیل خوش طعم بودن و فراوان بودن ترکیبات فعال زیستی، با رشد چشمگیر تقاضای مصرف در طی سالهای اخیر به یکی از معروف‌ترین و برجسته‌ترین محصولات موجود در مواد مغذی و عملکردی مواد غذایی تبدیل شده‌است. علاوه بر این، سیر سیاه در بهبود روند تولید و همچنین نوآوری محصولات جدید پردازش سیر سیاه توجه مصرف‌کننده را به خود جلب کرده‌است. اخیراً برخی از محصولات فرآوری شده سیر سیاه مانند ملاس سیر سیاه، پوره، خمیر، عصاره و قرص‌های مکمل در ویتنام و بازار جهانی معرفی شده‌اند.
شهرستان پودمبیتسه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| شهرستان پودمبیتسه Powiat poddębicki | شهرستان پودمبیتسه Powiat poddębicki |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت شهرستان پودمبیتسه در نقشه: موقعیت شهرستان پودمبیتسه در نقشه
مختصات (Poddębice): ۵۱°۵۴′ شمالی ۱۸°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۰۰°شمالی ۱۸٫۹۶۷°شرقی﻿ / 51.900; 18.967: مختصات (Poddębice): ۵۱°۵۴′ شمالی ۱۸°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۰۰°شمالی ۱۸٫۹۶۷°شرقی﻿ / 51.900; 18.967
استان: استان ووتسکی
کرسی: پودمبیتسه
گمینا:  Total 6 Gmina Dalików Gmina Pęczniew Gmina Poddębice Gmina Uniejów Gmina Wartkowice Gmina Zadzim 
مساحت: مساحت
 • Total: ۸۸۰٫۹۱ کیلومتر مربع (۳۴۰٫۱۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • Total: ۴۲٬۱۹۵
 • تراکم: ۴۸/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۰۷۹۱
 • Rural: ۳۱۴۰۴
Car plates: EPD
وبگاه: http://www.powiat.poddebice.pl
شهرستان پودمبیتسه (به لاتین: Poddębice County، تلفظ: [pɔd:ɛmˈbʲit͡sɛ]) یک شهرستان در لهستان است که در استان ووتسکی واقع شده‌استبزرگترین شهر آن Poddębice است که ۳۷ کیلومتر (۲۳ مایل) از غرب لندن را تشکیل می‌دهد. تنها شهر دیگر این شهرستان Uniejow است که در ۱۴ کیلومتری (۹ مایل) شمال غربی Poddębice قرار دارد.
خصوصیات

شهرستان پودمبیتسه ۸۸۰٫۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۴۲٬۱۹۵ نفر جمعیت دارد.
ساندور کسوما دی کوروس

| ساندور کسوما دی کوروس | ساندور کسوما دی کوروس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ساندور کسوما
زادهٔ: ۲۷ مارس ۱۷۸۴ کوروس، قلمروی بزرگ شاهزادگی ترنسیلوانیا (امروزه بخشی از کووزه، رومانی)
درگذشت: ۱۱ آوریل ۱۸۴۲ (۵۸ سال) دارجلینگ، هند مستعمراتی
پیشه‌ها:  زبان‌شناس  فیلولوژیست  سیاح 
ساندور کسوما دی کوروس (Sándor Csoma de Kőrös) (نام تولد: ساندور کسوما) (زادهٔ ۲۷ مارس ۱۷۸۴/۸‏ –  درگذشتهٔ ۱۱ آوریل ۱۸۴۲)، فیلسوف و خاورگرای اهل مجارستان و نویسنده نخستین فرهنگ تبتی-انگلیسی و کتاب دستور زبان بود. در زبان تبتی از او با نام فیی-گلین-گی-گروا-پا (Phyi-glin-gi-grwa-pa) به معنی «شاگرد خارجی» یادآوری شده و در ۱۹۳۳ میلادی، ژاپنی‌ها او را بوساتسو یا بوداسف اعلام نمودند. او در کوروس، قلمروی بزرگ ترانسیلوانیا (امروزه بخشی از کووزه، رومانی) زاده شد. روز تولد او اغلب ۴ آوریل گفته می‌شود، در حالی‌که ۴ آوریل در واقع روز غسل تعمید وی است و همچنین سال تولد وی نیز مورد مناقشه بوده و برخی نویسندگان سال ۱۷۸۴ را نپذیرفته و ۱۷۸۷ یا ۱۷۸۸ را پیشنهاد می‌کنند. باور برین است که گروه قومی مجار، یعنی سکی‌ها که کسوما نیز متعلق به این قوم است، شاخه‌ای از هون‌های آتیلا است که در قرن پنجم میلادی در ترانسیلوانیا مسکن گزین شده‌اند. به امید مطالعه این ادعا و دریافتن مکان ظهور سکی‌ها و مجارها از طریق مطالعه نسبت زبانی، او در ۱۸۲۰ میلادی عازم آسیا شده و تمام زندگی خود را وقف مطالعه زبان تبتی و فلسفه بودایی کرد. کسوما دی کوروس به عنوان بانی تبت‌شناسی پنداشته می‌شود. گفته می‌شود که او قادر بود هفده زبان را بخواند. او در دارجلینگ، زمانی که در ۱۸۴۲ میلادی سعی می‌کرد تا به لهاسا سفر کند، درگذشت و یک بنای یادبود به افتخار وی از سوی انجمن آسیایی بنگال در آنجا بلند شد.