stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالحسین میرزا فرمانفرما
زندگی > اواخر قاجاریه

در کابینه‌ اول حسن مستوفی که در سوم امرداد ۱۲۸۹ تشکیل شد به وزارت داخله رسید اما کمتر از دو ماه بعد بر سر اختلاف میان ایل قشقایی و ایل بختیاری در فارس و درافتادن با حاج آقا مجتهد نماینده این ایالت و اینکه ناصرالاسلام نماینده گیلان او را استیضاح کرده بود، استعفا داد. در ترمیم کابینه مستوفی الممالک در هشتم آبان همان سال وزیر جنگ شد که تا پایان این کابینه در اسفند همان سال بر سمت خود باقی ماند. نخستین قانون نظام وظیفه ایران را او پیشنهاد کرد. بنابراین قانون، از هر سی خانوار عشایر یک نفر سوار برای قشون گرفته می شد و تا سه سال می بایست در اختیار وزارت جنگ باشد اما با پایان دوران وزارتش، سپهدار تنکابنی که در دولت بعدی علاوه بر نخست وزیری، وزارت جنگ را نیز بر عهده داشت، این لایحه را از دستور کار مجلس خارج کرد. طرح تشکیل نخستین مدرسه نظام در ایران نیز در وزارت جنگ او تهیه شد اما با پایان عمر وزارتش هیچگاه در دستور کار مجلس قرار نگرفت.
عبدالحسین میرزا فرمانفرما دو بار به حکومت کرمانشاه رسید. حکومت اول او از ۱۲۸۱ تا ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۹۰۵-۱۹۰۲ میلادی) و حکومت دوم او از ۱۲۹۰ تا ۱۲۹۳خورشیدی (۱۹۱۴-۱۹۱۱ میلادی) ادامه داشت. دورۀ‌اول حکومت فرمانفرما بر کرمانشاه با اپیدمی وبا در این منطقه در سال ۱۲۸۲ خورشیدی (۱۹۰۴-۱۹۰۳ میلادی) همراه بود.
فرمانفرما از نیمه سال ۱۲۹۰ حاکم فارس شد تا اینکه سال بعد جای خود را به مخبرالسلطنه هدایت داد. در یازدهم اردیبهشت ۱۲۹۴ عین‌الدوله او را به عنوان وزیر داخله کابینه خود به مجلس معرفی کرد.  فرمانفرما بر سر اغتشاشات کرمانشاه آماج اعتراض نمایندگان مجلس شد که سرانجام در پانزدهم تیر همان سال، دولت عین الدوله را به استیضاح کشیدند. عین الدوله و اعضای دولتش جلسه استیضاح را به حالت قهر ترک کردند و استعفا دادند. فرمانفرما در زمان فترت میان دوره‌های سوم و چهارم مجلس شورای ملی خودش تشکیل کابینه داد و علاوه بر ریاست وزرا، وزارت داخله را نیز بر عهده گرفت. این کابینه پس از یک ماه و نیم سقوط کرد و سپهسالار تنکابنی مأمور تشکیل کابینهٔ جدید شد.
از مأموریت‌های جنگی فرمانفرما می‌توان به دفع تجاوز قوای عثمانی به مرزهای ایران و نیز دفع فتنهٔ سالارالدوله در کردستان و کرمانشاه در زمان سلطنت محمدعلی‌شاه اشاره نمود.
فرمانفرما در کابینه دوم وثوق‌الدوله (۱۶ مرداد ۱۲۹۷ – ۱۲ تیر ۱۲۹۹) والی فارس شد.
در کودتای ۱۲۹۹ سیدضیاءالدین طباطبایی فرمانفرما و دو پسرش فیروز میرزا نصرت‌الدوله و عباس میرزا سالار لشکر را به زندان انداخت. فرمانفرما برای سیدضیاء پیشکشی قابل ملاحظه‌ای فرستاد و در برابر سیدضیاء قول حفظ جان او و پسرانش را داد.
پس از آزادی از زندان، فرمانفرما توجه خود را به سردارسپه، رئیس جنگ که سابقاً رئیس قراولان خانهٔ او بود، معطوف کرد و در زمرهٔ دوستان رضاشاه قرار گرفت. منوچهر فرمانفرمائیان در خاطرات خود (خون و نفت) سوابق آشنایی رضاشاه و پدرش را به سال‌ها پیش از آن بازگردانده و «رضا ماکسیم» را یکی از تفنگچی‌های پدرش می‌داند و برای مدعای خود عکسی به گواه ارائه می‌دارد.
زندگی > پهلوی اول

فرمانفرما از کودتای ۱۲۹۹ عهده‌دار هیچ شغل دولتی نبود و بیشتر اوقات خود را به رسیدگی به املاک و تربیت فرزندانش سپری می‌کرد.
رضاشاه کوتاه‌ زمانی پس از تاج‌گذاری از فرمانفرما خواست تا خانهٔ مسکونی و باغش در خیابان سپه را به او واگذار کند. فرمانفرما که می‌دانست خودداری از واگذاری املاک، سروکار او را با پلیس رضاشاهی خواهد انداخت، بی‌درنگ خانه و باغ را به رضاشاه بخشید و خود با خانواده‌اش در باغ شاه (که سالیانی پیش از احمدشاه خریداری کرده بود) اقامت گزید. کاخ مرمر در زمین‌های فرمانفرما در خیابان سپه احداث شد.
در سال ۱۳۱۵ نصرت‌الدوله دستگیر شد. یک سال بعد خبر درگذشت نصرت‌الدوله در زندان سمنان را به فرمانفرما دادند. فرمانفرما به نصرت‌الدوله بیش از دیگر فرزندانش علاقه داشت و مرگ او تأثیر بدی در روحیه‌اش گذاشت. اجبار رضاشاه در عدم برگزاری مراسم تشییع و ترحیم، اندوه فرمانفرما را دوچندان کرد. رضاشاه بازماندگان نصرت‌الدوله را مکلف کرد رشوهٔ ۲۸۰۰۰ پوندی انگلستان به نصرت‌الدوله در عقد قرارداد ۱۹۱۹ را به دولت بازگردانند. فرمانفرما برای تأمین وجه درخواستی، مقدار قابل توجهی از اموالش را فروخت. در همان سال رضاشاه باغ شاه را تصرف کرد. مرگ نصرت‌الدوله و ضبط اموال فرمانفرما توسط رضاشاه، او را ضعیف و ناتوان ساخت. فرمانفرما در سال ۱۳۱۸ پس از دو سکتهٔ مغزی پیاپی در سن هشتاد و هفت‌سالگی در باغ ییلاقی خود (واقع در رضوانیهٔ شمیران) درگذشت. او را در آرامگاهی در نزدیکی قبر نصرت‌الدوله در شاه عبدالعظیم به خاک سپردند.
املاک و دارایی

فرمانفرما از مالکان معتبر ایران بود و املاک وسیعی در آذربایجان، کرمانشاه، کردستان، فارس، کرمان، کرج و تهران داشت. فرمانیه از املاک فرمانفرما بود که به پسرش نصرت‌الدوله بخشید.
فرمانفرما بخشی از املاک خود را برای تأسیس بیمارستان، مدرسه و مسجد وقف کرد. نخستین مدرسهٔ دخترانهٔ رسمی و غیرمذهبی شیراز به هزینهٔ فرمانفرما تأسیس شد. او همچنین در دوران نخست‌وزیری خود ملکی را به منظور پی‌ریزی ساختمان انستیتو پاستور اهدا کرد.
خانواده

فرمانفرما در سی‌سالگی با فاطمه‌خانم عزت‌السلطنه دختر چهارم مظفرالدین‌شاه و تاج‌الملوک (دختر عزت‌الدوله و امیرکبیر) ازدواج کرد و تا بیست سال بعد همسری اختیار نکرد. پس از مدتی عزت‌السلطنه بنای ناسازگاری گذاشت، از جمله زمانی که فرمانفرما پسر بزرگش نصرت‌الدوله را به ازدواج با آمنه (دختر نجم‌السلطنه و خواهر تنی محمد مصدق) وادار کرد، عزت‌السلطنه مخالفت ورزید. ازدواج با غیر قاجار از نظر عزت‌السلطنه در شأن پسرش نبود و سرانجام پس از دو سال دشمنی و بدگویی نصرت‌الدوله به اجبار مادرش، آمنه را طلاق داد. حتی به دستور عزت‌السلطنه، نوزاد تازه ‌به ‌دنیا آمده، مظفر را از مادرش جدا کردند. نجم‌السلطنه خواری و رنجی را که بر دخترش روا شده بود بر فرمانفرما نبخشید و فرمانفرما نیز با عزت‌السلطنه که روابط دوستانهٔ او را با خواهرش برهم زده بود، به کلی قطع رابطه کرد. پس از این ماجرا، فرمانفرما با زنان دیگری ازدواج کرد و از آن‌ها صاحب سی فرزند شد.
پس از اجباری شدن نام خانوادگی توسط رضاشاه و حذف القاب، عبدالحسین میرزا لقب خود «فرمانفرما» را به عنوان نام خانوادگی انتخاب کرد. اغلب فرزندان او نام خانوادگی «فرمانفرمائیان» و برخی «فیروز» (برگرفته از نام پدر فرمانفرما، فیروز میرزا) را برای خود برگزیدند. فرمانفرما دایی محمد مصدق و داماد و برادرزن مظفرالدین‌شاه قاجار بود.
خانواده > فرزندان

از شاهزاده‌خانم عزت‌السلطنه دختر مظفرالدین‌شاه و تاج‌الملوک (دختر عزت‌الدوله و امیرکبیر):
فیروز میرزا نصرت‌الدوله فرمانفرمائیان(۱۲۶۴-۲۰دی ۱۳۱۶)
عباس فرمانفرمائیان(۱۲۶۸-۱۳۱۴)
محمدولی فرمانفرمائیان(۱۲۶۹-۱۳۶۸)
محمدحسین فیروز (۱۲۷۰-۱۳۶۲)
محمدجعفر میرزا
نظام‌الدین میرزا
از بتول احشمی کرمانشاهی:
مریم فیروز ( ۱۲۹۲ - ۲۲ اسفند ۱۳۸۶ )
مهرماه فرمانفرمائیان
منوچهر فرمانفرمائیان(۱۲۹۶-۱۳۸۲)
عبدالعزیز فرمانفرمائیان(۱۲۹۹-۳۱ خرداد ۱۳۹۲)
ابوالبشر فرمانفرمائیان(۱۳۰۰-۱۳۷۰)
لیلا فرمانفرمائیان
هایده فرمانفرمائیان
سیروس فرمانفرمائیان
عبدالعلی فرمانفرمائیان (۱۳۱۴- ۱۳ بهمن ۱۳۵۱)
از معصومه‌خانم:
صَبّار فرمانفرمائیان ( ۲۳ تیر ۱۲۹۱ - ۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۵)
جباره فرمانفرمائیان
سَتّاره فرمانفرمائیان( ۲ دی ۱۳۰۰-۳ خرداد ۱۳۹۱)
فاروق فرمانفرمائیان
حمیرا فرمانفرمائیان
غفار فرمانفرمائیان
ثریا فرمانفرمائیان
هارون‌الرشید فرمانفرمائیان
صحبت فرمانفرمائیان
خورشید فرمانفرمائیان
از فاطمه‌خانم:
ماه‌سماء فرمانفرمائیان
جمشید فرمانفرمائیان
کاوه فرمانفرمائیان
علینقی فرمانفرمائیان (۱۲۹۸-۱۳ خرداد ۱۴۰۰)
علیداد فرمانفرمائیان
حافظ فرمانفرمائیان (۱۳۰۳-۱۳ تیر ۱۳۹۴)
از همدم‌خانم:
خداداد میرزا فرمانفرمائیان(۱۸ اردیبهشت ۱۳۰۷- ۲۵آذر ۱۳۹۴)
الله‌وردی فرمانفرمائیان
تاری‌وردی فرمانفرمائیان (۱۳۱۰- ۲۳ آذر ۱۳۴۸)
از اختر الزمان خانم
کریم‌داد فرمانفرمائیان
از بتول‌خانم (دوم):
رودابه فرمانفرمائیان
کتاب‌شناسی

به کوشش منصوره اتحادیه (نظام مافی)، اسماعیل شمس و اعظم غفوری (۱۳۹۲)، وبای عالمگیر (اسناد، مدارک و مکاتبات عبدالحسین میرزا فرمانفرما در حکومت کرمانشاه ۲۳-۱۳۲۱ ق)، تهران: تاریخ ایران، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۶۰۸۲-۹۰-۸
فرمانفرمائیان، ستّاره (۱۳۷۷)، دختری از ایران، تهران: کارنگ، شابک ۹۶۴-۹۰۳۸۰-۵-۱
عبدالحسین میرزا فرمانفرما در دهه ۱۸۸۰ میلادی (دهه ۱۳۰۰ قمری و دهه ۱۲۶۰ خورشیدی)
سِر پِرسی سایکس در کنار عبدالحسین میرزا فرمانفرما
عبدالحسین میرزا فرمانفرما به همراه خواهرش ملک‌تاج نجم‌السلطنه (مادر محمد مصدق). عکس در خانهٔ نجم‌السلطنه توسط عبدالحسین‌خان ثقةالدوله انداخته شده‌است در ذی‌الحجه ۱۳۴۱
فرمانفرما به همراه نصرت‌الدوله و عبدالعلی فرمانفرمائیان در شب عروسی جبّاره فرمانفرمائیان، ۱۳۱۵. نصرت‌الدوله بزرگ‌ترین و عبدالعلی کوچک‌ترین فرزند فرمانفرما بود.
فرمانفرما به همراه فیروزمیرزانصرت‌الدوله و عبدالمجیدمیرزا ناصرالدوله در آخرین حکومت کرمان خود.
محسن فروغی

| محسن فروغی | محسن فروغی |
| --- | --- |
در دهه ۱۳۳۰: در دهه ۱۳۳۰
وزیر فرهنگ و هنر ایران: وزیر فرهنگ و هنر ایران
پادشاه: محمدرضا پهلوی
نخست‌وزیر: جعفر شریف‌امامیغلامرضا ازهاری
رئیس پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران: رئیس پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران
دوره مسئولیت ۱۳۳۲ – ۱۳۴۱: دوره مسئولیت ۱۳۳۲ – ۱۳۴۱
پس از: آندره گدار
پیش از: هوشنگ سیحون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ اردیبهشت ۱۲۸۶ تهران، ایران
درگذشته: ۱۴ مهر ۱۳۶۲ (۷۶ سال) تهران، ایران
علت مرگ: نامعلوم
ملیت:  ایران
همسر(ان): Léone Daviaud
والدین: محمدعلی فروغی
محل تحصیل: مدرسه عالی هنرهای زیبای پاریس
پیشه: سیاست‌مدار
تخصص: استاد معماری
محسن فروغی (۲۴ اردیبهشت ۱۲۸۶ – ۱۴ مهر ۱۳۶۲) معمار ایرانی، استاد معماری و رئیس پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود.
وی فرزند محمدعلی فروغی (ذکاء الملک) ادیب و سیاست‌مدار ایران بود. او در سال ۱۳۱۶ از دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس (École des Beaux-Arts) با مدرک درجه یک فارغ‌التحصیل شد و همان سال به ایران بازگشت. وی در سال ۱۳۱۶ در زمره نخستین معماران معاصر ایرانی به استخدام دولت درآمد. او به همراه آندره گدار، ماکسیم سیرو و رولاند دابرول از بنیان‌گذاران و استادان دانشکده معماری دانشگاه تهران و پس از آندره گدار، دومین رئیس دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده است که پس از آندره گدار مدت ۹ سال ریاست دانشکده را برعهده داشت. محسن فروغی به همراه حیدر غیایی در سال ۱۳۴۲ به اتهام زد و بندهای غیرقانونی در طرح ساختمان مجلس سنای ایران (کاخ سنا)، مدتی را در زندان گذراند. وی پس از مدتی تبرئه شد و خود به عضویت مجلس سنا درآمد. او در سال ۱۳۵۷ نزدیک ۳ ماه و در کابینه‌های جعفر شریف‌امامی و غلامرضا ازهاری، سمت وزیر فرهنگ و وزیر علوم را عهده‌دار بود. فروغی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ دستگیر شد و مجموعه اشیا و آثار هنری شخصی وی ضبط و به موزه ایران باستان تهران منتقل شد. وی در ششم دیماه ۱۳۶۱ از زندان آزاد شد و ده ماه بعد در گذشت.
آرامگاه محسن فروغی در گورستان ابن‌بابویه، شهر ری
آثار

از مهم‌ترین آثار او می‌توان به دانشکده حقوق دانشگاه تهران (با همکاری ماکسیم سیرو)، ساختمان وزارت دارایی، آرامگاه باباطاهر همدان، آرامگاه سعدی (سعدیه) (با همکاری علی صادق)، آرامگاه رضاشاه، کاخ نیاوران و همچنین شعبه‌های بانک ملی ایران در شهرهای شیراز، اصفهان، تبریز و بازار تهران اشاره کرد. بسیاری از این آثار، از جمله ساختمان‌های دانشگاه تهران و آرامگاه سعدی امروزه جزو میراث فرهنگی ایران شناخته می‌شوند. اگر چه نگاه فروغی به معماری نگاهی مدرن بود اما وی با اصول و عناصر معماری ایرانی چون ایوان و کاشی‌کاری به خوبی آشنایی داشت. این شیوه طراحی به خوبی در ساختمان بانک ملی که تضادی بین مصالح نوین و طراحی داخلی و نمای سنتی است، خودنمایی می‌کند.
او همچنین خانه‌ها و ویلاهای مسکونی متعددی را در تهران طراحی نمود که در آنها به جای شیوه مرسوم و سنتی تقسیم فضاها در پلان بر اساس میزان عمومی و خصوصی بودن آنها، شیوه مدرن طراحی فضاهای کاربردی را پیاده‌سازی کرد.
مجلس سنا

فروغی پیمانکار سایت مجلس سنا بوده و در دوره امینی به همین دلیل چند ماه در زندان به سر برد تا اینکه سرانجام از این اتهام تبرئه شد.
اتهام

محمدقلی مجد، پژوهش‌گر ایرانی مقیم ایالات متحده آمریکا، در کتابی با عنوان تاراج بزرگ ادعا می‌کند که محسن فروغی و پدرش محمدعلی فروغی در سرقت آثار باستانی ایران نقش بسزائی داشته‌اند.
اسکار وایت موسکارلا، باستان‌شناس آمریکایی، در کتابی با عنوان «دروغی که بزرگ شد: جعل فرهنگ شرق نزدیک باستان» می‌گوید که محسن فروغی و پدرش محمدعلی فروغی در کار فروش آثار عتیقه بوده و ضمن همکاری با دلالان، در ساخت اشیای تقلبی شبه‌باستانی نیز نقش داشته‌اند، موسکارلا در این کتاب از حجم وسیع اشیای قلابی باستانی و سندسازی‌های لازم تاریخی و باستان‌شناختی برای آنها پرده برمی‌دارد. اشیایی که به گفته او به فراوانی در موزه‌های جهان پراکنده هستند و دست اشخاص ذی‌نفوذی، همچون محسن فروغی، در ساخت و تجارت آنها دخیل بوده است
مبارز خیابانی ۴

| مبارز خیابانی ۴ | مبارز خیابانی ۴ |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): دیمپس کپ‌کام
ناشر(ها): کپ‌کام
کارگردان(ـان): تاکاشی تسوکاموتو
تهیه‌کننده(ها): یوشینوری اونو
طراح(ـان): هیروتوشی شیوزاکی
برنامه‌نویس(ـان): ریوسوکه ناکانو
هنرمند(ان): دایگو ایکه‌نو
آهنگساز(ان): هیده‌یوکی فوکاساوا
سری: مبارز خیابانی
موتور: ام‌تی فریم‌ورک
سکو(ها): آرکید پلی‌استیشن ۳ ایکس‌باکس ۳۶۰ مایکروسافت ویندوز آی‌اواس اندروید پلی‌استیشن ۴ ایکس‌باکس وان نینتندو ۳دی‌اس
تاریخ(های) انتشار: آرکیدJP: ۱۸ ژوئیه، ۲۰۰۸ آمریکای شمالی: ۱۳ اوت، ۲۰۰۸ پلی‌استیشن ۳، اکس‌باکس ۳۶۰ JP: ۱۲ فوریه، ۲۰۰۹ آمریکای شمالی: ۱۷ فوریه، ۲۰۰۹ اروپا: ۲۰ فوریه، ۲۰۰۹ مایکروسافت ویندوز JP: ۲ ژوئیه، ۲۰۰۹ اروپا: ۳ ژوئیه، ۲۰۰۹ آمریکای شمالی: ۷ ژوئیه، ۲۰۰۹ آی‌اواس ۱۰ مارس، ۲۰۱۰
ژانر(ها): مبارزه‌ای
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
گروه سنی: BBFC: ۱۲ CERO: B ESRB: T 
مبارز خیابانی ۴ (به انگلیسی: Street Fighter IV) یک بازی ویدئویی در سبک مبارزه‌ای است که توسط کپ‌کام با همکاری شرکت دیمپس و در سال ۲۰۰۸ ساخته شده‌است و نوع بازی آرکید آن اوت ۲۰۰۸. و نسخه کنسول‌های پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ آن فوریه ۲۰۰۹ به بازار عرضه شد. نسخه مایکروسافت ویندوز آن ژوئیه ۲۰۰۹ در ژاپن، اروپا و آمریکا منتشر شد. تا مارس ۲۰۰۹ ۲٫۵ میلیون نسخه فروخته شده‌است. این بازی پس از یک وقفه یازده ساله، اولین نسخهٔ اصلی در این سری از زمان مبارز خیابانی ۳ در سال ۱۹۹۷ محسوب می‌شد.
مجید جعفری‌تبار

| مجید جعفری‌تبا | مجید جعفری‌تبا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۰ قم
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): روحانی شیعه، مفسّر و قاری
شناخته‌شده برای: استخاره
سبک: تفسیر، علوم و معارف قرآن
اتهام‌های جزایی: ارتداد، مرید و مراد بازی، اتهامات مالی، ارتباط با اجنه و ادعای رابطه با امام زمان
مجازات‌های جزایی: اعدام
همسر: فاطمه مناقب
والدین: محمود جعفری‌تبار
خویشاوندان: محمد صدوقی (نوه)
وبگاه: وبسایت مجید جعفری‌تبار اینستاگرام مجید جعفری‌تبار
مجید جعفری‌تبار (زاده ۱۳۴۰ در قم) روحانی شیعه، مفسّر و قاری اهل ایران است. او و همسرش فاطمه مناقب، نوهٔ محمد صدوقی هستند که در ایران به شهید محراب شناخته می‌شود. محمدعلی صدوقی فرزند محمد صدوقی و امام‌جمعه سابق یزد، دایی آنهاست. وی همچنین داماد ابوالقاسم مناقب امام جمعه موقت سابق یزد نیز می‌باشد. او در زمینه تفسیر، علوم و معارف قرآنی، صاحب آثاری است. وی از سال ۱۳۷۲ به سبب «استخاره‌هایی» که می‌گرفت بر سر زبان‌ها افتاد. مجید جعفری‌تبار (شیخ استخاره) و همسرش، در ۱۲ تیر ۱۳۹۳ به اتهام ارتباط با امام زمان و اجنه بازداشت و در دادگاه بدوی ویژه روحانیت به اعدام محکوم شدند. جعفری‌تبار مدتی پیش از بازداشت در حصر خانگی به سر می‌برد.
فعالیت‌ها

-حفظ قرآن به بیست روایت (چهارده روایت مشهور و شش روایت غیرمشهور) و اجرای قرائات سبعه با طرق گوناگون تجویدی.
-ارائه بیش از پنج هزار تلاوت در حجم‌های زمانی مختلف و عمدتاً طولانی (بعضاً تا چهار ساعت).
-ایجاد سبکی جدید در عرصه تلاوت قرآن با تأکید بر القای معنای آیات به شنوندگان که حاوی نکاتی در زمینه لحن و معنا و تفسیر قرآن، تجوید و اختلاف قرائات، صوت و علم وقف و ابتدا می‌باشد.
- تأسیس و اداره جلسات فنون قرائات و معارف قرآنی در فروردین ۱۳۶۹ در مسجد رفعت قم که بیشتر تلاوت‌های او در طی همین جلسات بوده است.
- بهمن ۱۳۶۸: میزبانی قاری قرآن راغب مصطفی غلوش و همراهش، محمد احمد بسیونی. او و دو میهمانش در مسجد اعظم قم تلاوت داشتند.
- بهمن ۱۳۶۹: تلاوت سوره‌های شوری، کوثر و توحید در مسجد اعظم قم با حضور شحات محمد انور.
- فروردین ۱۳۷۰: تلاوت سوره‌های فتح و بلد و علق در مسجد اعظم قم و با حضور محمود صدیق منشاوی و شعبان عبدالعزیز صیاد.
- شهریور ۱۳۷۱: تلاوت آل‌عمران و بلد در دفتر رهبر جمهوری اسلامی ایران در زاهدان.
- آذر ۱۳۷۴: میزبانی دو قاری راغب مصطفی غلوش و ابوالعینین شعیشع در مدرسه سیدمحمد رضاگلپایگانی قم. علاوه بر خود او، این دو قاری نیز تلاوت داشتند.
- نظارت بر فعالیت‌های مؤسسه فرهنگی‌هنری فرهنگِ منهاج که در سال ۱۳۷۹ به‌وسیله تعدادی از شاگردانش بنا نهاده شد. (در خرداد ۱۳۹۳ از فعالیت این مؤسسه پس از ۱۴ سال جلوگیری به عمل آمد و تعدادی از کارمندان آن بازداشت شدند).
- تأسیس انجمن ادبی منهاج
- آبان ۱۳۸۲ و آبان ۱۳۸۳: دعوت از شاعر محمدرضا آقاسی برای شعرخوانی در مسجد رفعت قم به مناسبت چهارمین و پنجمین سال درگذشت پدرش، محمود جعفری‌تبار.
- زمستان ۱۳۸۳: دعوت از برخی مراجع و صاحبنظران حوزوی برای شرکت در جلسات بحث دینی طی هشت جلسه که آخرین آن ۱۳۸۳/۱۲/۲۰ بوده و مفصلاً ضبط و فیلمبرداری شده است.
- آبان ۱۳۸۴: برگزاری مراسم تجلیل از صاحبان فقه و حکمت به مناسبت ششمین سالگرد محمود جعفری‌تبار و دعوت از حسین الهی قمشه‌ای برای سخنرانی در این مراسم. استقبال زیاد مردم از سخنرانی الهی قمشه‌ای در مسجد رفعت قم به مذاق برخی تندروها خوش نیامد.
- فروردین ۱۳۹۲ و اسفند و فروردین۹۲–۱۳۹۳: برگزاری مجالس روضه فاطمیه بعد از اذان صبح در مسجد رفعت قم. او دو سال پیاپی در ایام سالگرد درگذشت فاطمه زهرا تنها دختر پیامبر اسلام - که در ایران به ایام فاطمیه معروف است - به برگزاری مجالس روضه اقدام نمود. این روضه‌ها با استقبال زیاد مردم و حضور چهره‌هایی مشهور برگزار شد. برخی این مجالس را به قدرت نمایی او تعبیر کرده و آن را عاملی برای برخورد با جعفری‌تبار کمتر از یکماه پس از پایان روضه‌ها دانسته‌اند.
آثار

مرسالکین راه (اثبات خدا و اعتقادات شیعه)
رضوان (تفسیر آیه سبل السلام و مباحث اعتقادی)
صاحبان فقه و حکمت (زیرنظر)
آموزش قواعد روخوانی قرآن کریم (زیرنظر)
تابلوی علی ولی‌الله
۴۸ تلاوت مجلسی منتشر شده
بیش از ۵۰۰۰ تلاوت مجلسی منتشر نشده (که توسط دادسرای ویژه روحانیت قم توقیف گردیده است)
انسانیت و حریت سر آغاز سلوک
بر کرانه قرآن
مقالی در بعثت
نکات و تذکراتی چند ویژه اعضاء و اولیاء جلسات فنون قراءات و معارف قرآنی
تعدادی دیگر از آثار او که آمادهٔ نشر بود، با حمله مأموران امنیتی و دستگیری وی اجازه انتشار نیافت. همکاران مؤسسهٔ او می‌گویند در پی بازداشت نزدیکان جعفری‌تبار، مأموران امنیتی آرشیو صوتی و تصویری او را با سه وانت از محل سکونت و اشتغال وی جمع‌آوری کردند. برخی از این موارد پس از دستگیری او در فضای وب و شبکه‌های اجتماعی منتشر شد:
گام اول نیکویی و فهم و جمال
چهارده رهنمود قرآنی برای زندگی پاک
پرستو
حقیقت
استخاره

با وجود فعالیت‌های گوناگون مجید جعفری‌تبار، شهرت او در میان مردم به استخاره از دیگر جنبه‌های علمی و عملی او بیشتر است. وی از سال ۱۳۷۲ به سبب استخاره‌هایی که می‌گرفت بر سر زبان‌ها افتاد و دامنه استخاره‌های وی به جایی رسید که بیش از ۱۳۲ خط تلفن به صورت ۲۴ ساعته متن استخاره مراجعه‌کنندگان را برایشان پخش می‌کرد. تا پیش از سال ۱۳۸۶ دفتر او به همان شیوه سنتی با پنج خط پاسخگوی مراجعان استخاره بود لکن به سبب مراجعات بالا و ایجاد بار ترافیکی بسیار سنگین روی خطوط مخابرات استان قم، مسئولان وقت مخابرات از او خواستند که یا سیستم شبکه هوشمند (به انگلیسی: IN) را بپذیرد یا دفتر را تعطیل کند سپس و با شرایط به وجود آمده دفتر استخاره او به عنوان اولین پایلوت سیستم IN در ایران راه‌اندازی شد.
جعفری‌تبار دربارهٔ استخاره چنین می‌گوید: متأسفانه بعضاً افرادی با ذهن‌هایی خرافه گرا، استخاره را که در مقوله تفسیر آیات قرآن و برگرفته از معارف اهل بیت عصمت و طهارت سلام الله علیهم است در ردیف اشیایی موهوم همچون طالع بینی، فال، سحر و جادو، تسخیر جن، سرکتاب و پیشگویی قرار می‌دهند؛ کلاً و اجمالاً اینکه توسل و اعتماد به این امور، نه تنها خیری در برندارد، که موجب زوال نعمت‌ها و برکات شده و شرور و نحسیت می‌آورد.
مجید جعفری‌تبار در خصوص استخاره‌های او چنین نوشته است: بسیاری افراد، خیال می‌کنند که من، با گرفتن استخاره هر کس، نیتش را نیز می‌فهمم (یعنی مثلاً می‌دانم برای چه موضوعی استخاره گرفته‌اند!!)در صورتی که من خودم می‌دانم و چندین بار نیز گفته‌ام و در اینجا هم می‌نویسم که: به هیچ وجه چنین نیست و حتی یک مورد هم نبوده است که من بدانم موضوع استخاره چه بوده؟ (به غیر از مواردی که خود فرد، قبل از استخاره یا بعد از آن، موضوع استخاره را به من گفته است).
شیخ استخاره

این تعبیر که توسط بسیاری از خبرگزاری‌ها برای اشاره به او استفاده می‌شود اولین بار توسط دادستان دادگاه ویژه روحانیت در جمع طلاب قمی و قبل از تشکیل دادگاه مطرح گردید. تعبیری که تکرار آن از سوی مسئولان دادسرای ویژه روحانیت، نشان از تمایل آن‌ها به نامیدن جعفری‌تبار به آن دارد. این پرونده و پرونده محمدرضا نکونام توسط دادسرای ویژه روحانیت راه اندازی شده است.
بازداشت و زندان

مجید جعفری‌تبار در اواخر اردیبهشت ۱۳۹۳ حدود یکماه پس از برگزاری روضه‌های فاطمیه، بر اثر مسمومیتی مشکوک و در نتیجه پاک شدن بخشی از حافظه‌اش، ابتدا دو شب را در بیمارستان علی بن ابیطالب قم گذراند و سپس به بیمارستان فجر در تهران منتقل شد. بعد از آن به بیمارستان پارس انتقال یافت و پس از گذران نزدیک به ۴۵ روز بستری بودن، در حالی که در بخش مراقبتهای ویژه قرار داشت، توسط مأموران امنیتی به قم برده شد و پس از دو روز حصر خانگی، به سلولی انفرادی منتقل گردید. تا حدود ۵۰ روز هیچ خبری از او به خانواده اش داده نمی‌شد. او نزدیک به هفت ماه و نیم در انفرادی بود و پس از آن در انتهای سال ۱۳۹۳ به زندان لنگرود قم منتقل گردید و به تنهایی در بندی جداگانه قرار گرفته است.
اتهام ارتداد

مجید جعفری‌تبار دادسرای ویژه روحانیت با اتهاماتی از قبیل ارتداد، مرید و مراد بازی، اتهامات مالی، ارتباط با اجنه و ادعای رابطه با امام زمان روبرو شد. اگرچه اتهام‌های او ارتباط با «جن گیرها» و «اجنه» عنوان شده اما گفته می‌شود که او یکی از منتقدان چنین ادعاهایی از سوی محمود احمدی‌نژاد، رئیس دولت‌های نهم و دهم بود و در یکی از سخنرانی‌های خود آن را «غیرعقلانی» دانسته بود. این روحانی از هشت سال پیش سخنرانی‌هایی نیز در مخالفت با حکم سنگسار داشته و آن را «حکم غیرانسانی» خوانده بود. همچنین فاطمه مناقب همسر وی و تعدادی از شاگردانش در آبان ماه ۱۳۹۳ بازداشت شده‌اند. او به خلع لباس و سه بار اعدام و همسرش نیز به دلیل مشارکت در جرم توسط دادگاه ویژه روحانیت به هشت سال زندان و اعدام محکوم شده است. قاضی پرونده همچنین حکم به نابودی تمام آثار جعفری‌تبار داده است. اولین بار مصطفی همت خبر این حکم را در صفحه فیس‌بوک خود منتشر کرد و از صدور چنین حکمی ابراز تاسف و تعجب نمود. پس از پست همت بود که این خبر در رسانه‌های مختلف انتشار یافت. همچنین رئیس دادگاه ویژه روحانیت، محمدجعفر منتظری اعلام داشت که این فرد به حکم صادر شده دربارهٔ خود اعتراض کرده است. وی ادامه داد: پرونده این فرد هم‌اکنون در مرحله تجدید نظر قرار دارد. غلامحسین محسنی اژه‌ای معاون اول قوه قضائیه نیز بیان داشت؛ حکم صادر شده برای این فرد، بدوی بوده و می‌توان به این حکم اعتراض کرد و طبق قانون، قابل تجدیدنظر است.
شایعاتی نیز منتشر شده که علماء و فقهای قم و به‌خصوص ناصر مکارم شیرازی از پرونده او باخبر می‌باشند و حکم مورد تأیید آن‌هااست ولی ناصر مکارم شیرازی در پایان درس خارج فقه خود در مسجد اعظم قم که در تاریخ ۲۳ اسفند ۱۳۹۳ برگزار شده بود گفت: اخیراً دو نفر را دستگیر کرده‌اند و در گوشه و کنار شنیده شده که بنده در جریان این دستگیری بودم؛ صراحتاً اعلام می‌کنم بنده نه این‌ها را دیده‌ام و نه روحم خبر دارد. وی با ابراز تاسف از این گونه شایعات گفت: کسانی که این گونه شایعات را بیان می‌کنند بدانند که قیامتی است و باید پاسخگو باشند. همچنین «حسن یوسفی اشکوری»، دین‌پژوه ساکن آلمان که شناختی از این روحانی نداشت، پیش‌تر به وبسایت رادیو فرانسه گفت: «در جمهوری اسلامی هر اندیشه، فرد یا جریانی که بالقوه ایدئولوژی رسمی را به چالش بکشد، خطر تلقی می‌شود و مشکل امنیتی ایجاد می‌کند؛ به ویژه اگر پایگاه مردمی گسترده‌ای کسب کرده باشد. به نظر می‌رسد این شخص نیز از چنین ویژگی‌هایی برخوردار بوده است.»
دادگاه تجدید نظر

۲۵ بهمن‌ماه ۱۳۹۴ در نود و دومین نشست خبری سخنگوی قوه‌قضاییه غلامحسین محسنی اژه‌ای در پاسخ به خبرنگاری که گفت: «شب گذشته در فضای مجازی در رابطه با فردی که به شیخ استخاره شهرت دارد صحبت‌هایی شد مبنی بر اینکه خودش به ۴ بار اعدام و همسرش به سنگسار محکوم شده، آیا این موضوع صحت دارد» که اژه‌ای در پاسخ توضیح داد: «این پرونده به دادسرای ویژه روحانیت مربوط است و من از جزئیات آن اطلاعی ندارم. وی افزود: ایشان قبلاً یک حکم اعدامی را گرفته بود که من آن موقعی که سؤال کردم گفتند حکم اعدام صادر شده بود اما اعتراض شده و به تجدید نظر رفته بود، الان اطلاعی ندارم که وضعیت پرونده به چه صورتی است.»
مرگ و خاکسپاری هوگو چاوز

مرگ و خاکسپاری هوگو چاوز
هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا در سن ۵۸ سالگی درگذشت. در تاریخ ۵ مارس ۲۰۱۳ (۱۵ اسفند ۱۳۹۱) مراسم تشییع جنازه وی در کاراکاس برگزار گردید. به دلیل مرگ وی قرار شد انتخاباتی زود هنگام در ونزوئلا و ۳۰ روز پس از مرگ وی برگزار گردد. الیاس خاوا وزیر امور خارجه ونزوئلا گفت تا برگزاری همه‌پرسی عمومی نیکلاس مادورو عهده‌دار موقت پست ریاست جمهوری است. هوگو چاوز در ۱۹۹۸ برای نخستین بار رئیس‌جمهور ونزوئلا گردید و در انتخابات ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ نیز دو بار به این سمت برگزیده شد. وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا (۲۰۱۲) نیز برای بار چهارم به پیروزی رسید ولی بیماری، او را برای ایراد سوگند ریاست جمهوری ناتوان کرده بود.
روز ۲۵ فروردین ۱۳۹۲، انتخاباتی برای تعیین رئیس جمهوری جدید در ونزوئلا برگزار شد.
بیماری و مرگ

هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا دو سال با سرطان دست‌به‌گریبان بود و سرانجام در ساعت ۱۶:۲۵ (به وقت محلی) روز ۵ مارس ۲۰۱۳ در ۵۸ سالگی درگذشت.