جهنم و سرزمین میانه
دروازه‌های جهنم

در سرزمین میانه، برخی از دروازه‌ها نیز به دلیل ویژگی‌های خاص و نقش سمبلیک خود، یادآور دروازه‌های جهنم در تصورات مسیحی هستند. این دروازه‌ها معمولاً ورودی به مکان‌های تاریک، خطرناک و مملو از موجودات اهریمنی هستند و عبور از آن‌ها با خطرات و چالش‌های فراوانی همراه است. به عنوان مثال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
دروازه غربی موریا: چارلز آ. هوتار رویکرد مسافران به تونل‌های تاریک موریا در زیر کوهستان مه‌آلود را با گذر ادیسه از چنگال اسکیلا و گرداب خاروبدیس مقایسه می‌کند. در اساطیر یونان، سیلا هیولایی دریایی با شش سر و دوازده پا بود که در تنگه مسینا زندگی می‌کرد و خاروبدیس نیز گردابی مهیب بود که کشتی‌ها را به  کام  خود می‌کشید. ادیسه در سفر خود مجبور شد از میان این دو خطر عبور کند و با هوشیاری و شجاعت از آن‌ها جان سالم به در برد. به همین ترتیب، مسافران در «ارباب حلقه‌ها» نیز برای ورود به موریا باید از دروازه غربی آن که توسط نگهبان آب، هیولایی با بازوهای غول‌پیکر و شاخک‌های بلند، محافظت می‌شود، عبور کنند. این دروازه با فضای تاریک و ترسناک و هیولایی که از آن محافظت می‌کند، یادآور دروازه‌های جهنم در تصورات مسیحی است.
هوتار «دروازهٔ برخورد کننده» که پشت مسافران هنگام ورود به موریا بسته می‌شود را به صخره‌های سرگردان که در اسطوره‌شناسی یونانی در نزدیکی ورودی دنیای مردگان قرار دارند، تشبیه می‌کند. آن قلمرو که هادس نیز نامیده می‌شود (هادس نام خدای دنیای زیرین در اساطیر یونان است)، جایی است که یونانیان فکر می‌کردند مردم پس از مرگ به آنجا می‌روند و هرگز باز نمی‌گردند. نگهبان آب با بازوهای غول‌پیکر و شاخک‌های بلند، هیولایی که از دروازه قلمرو زیرزمینی محافظت می‌کند، با سیلای افسانه‌ای که به ملوانان یونانی حمله می‌کرد، شباهت دارد.
دروازه سیاه موردور: تام شیپی می‌نویسد که تالکینِ کاتولیک در لحظاتی از آنچه تالکین «یوکاتاستروف» (eucatastrophe) می‌نامید، یعنی لحظات پیروزی ناگهانی و غیرمنتظرهٔ خیر بر شر، به تمثیل (ادبیات) و نوشتن دربارهٔ مکاشفهٔ مسیحی بسیار نزدیک می‌شود. وقتی حلقهٔ یگانه نابود می‌شود و سائورون برای همیشه سرنگون می‌شود، عقاب بزرگی به عنوان پیام‌رسان می‌آید تا خبر خوش را گزارش دهد. عقاب آوازی می‌خواند که به گفته شیپی، بسیار شبیه مزامیر ۲۴ و ۳۳ در کتاب مقدس است و حتی از کلمات نسخه شاه جیمز کتاب مقدس مانند "ye" و "hath" استفاده می‌کند. وقتی عقاب می‌خواند: «و دروازه سیاه شکسته شده است»، شیپی معتقد است که معنای ظاهری آن دروازه مورانون است، اما می‌تواند «به راحتی به مرگ و جهنم نیز اشاره داشته باشد»، همان‌طور که در انجیل متی ۱۶:۱۸ آمده است. به نظر او، این درجه از دوپهلو حرف زدن «عمدی» بوده، زیرا تاریخ نوشته شدن آن ۲۵ مارس بود که برای آنگلوساکسون‌ها تاریخ مصلوب شدن مسیح، عید بشارت و آخرین روز آفرینش بود.
ای نگهبانان برج و بارو، سرود شادی سر دهید!

بیهوده نبود این شب‌زنده‌داری، این چشم‌انتظاری.

دروازهٔ سیاه درهم شکست، سحر دمید بر شب تار،

پادشاه شما از آن گذشت، پیروز و سرفراز.
"نگهبان و پادشاه"
این قطعه شعر که توسط عقاب پیام‌آور والار خوانده می‌شود، خبر پیروزی بر سائورون و بازگشت پادشاه را به مردم میناس تیریث اعلام می‌کند. در این شعر، عقاب مردم را به شادی و سرور فرا می‌خواند و به آن‌ها اطمینان می‌دهد که مقاومت و پاسبانی آن‌ها در مقابل نیروهای شر بیهوده نبوده است. شکسته شدن دروازه سیاه نماد شکست سائورون و پیروزی نهایی خیر بر شر است. همچنین، عبور پادشاه از دروازه سیاه و پیروزی او نشان‌دهنده برقراری دوباره صلح و عدالت در سرزمین میانه است.
سیریث اونگول: ورودی دیگر به موردور، گذرگاه خطرناک سیریث اونگول است که توسط عنکبوت غول‌پیکر شلوب محافظت می‌شود. جین چنس شلوب را به نگهبان دروازه جهنم در بهشت گمشده اثر جان میلتون تشبیه می‌کند. جرج اچ. تامسون نیز شلوب را با «گناه و مرگ» میلتون مقایسه می‌کند و اشاره می‌کند که آن‌ها «نه به خدا و نه به شیطان خدمت نمی‌کنند، بلکه فقط به منافع خود توجه دارند»، یعنی همان کاری که شلوب انجام می‌دهد. او «مرگ و هرج و مرجی است که بر همه چیز غلبه خواهد کرد».