stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه صدا و سیما
نحوه پذیرش متمرکز و شرایط خاص دانشگاه صدا و سیما

دانشگاه صدا و سیما در حال حاضر دانشجویان خود را از طریق کنکورهای سازمان سنجش، همانند سایر دانشگاه‌ها به صورت متمرکز اما با اضافه شدن یک مصاحبه پذیرش می‌کند. پس از انتخاب کد رشته‌های این دانشگاه در دفترچه انتخاب رشته سازمان سنجش توسط داوطلبان، طبق رتبه داوطلب به میزان ۳ تا ۵ برابر ظرفیت، برای مصاحبه به دانشگاه صدا و سیما دعوت می‌شوند. برای این دسته از معرفی شدگان چند برابر ظرفیت سازمان سنجش، مصاحبه دانشگاه که شامل بررسی صلاحیت‌های علمی و سوابق و مصاحبه معارفی است انجام و افراد پذیرفته شده مصاحبه و مد نظر دانشگاه توسط دانشگاه، به سازمان سنجش معرفی می‌شوند.
در حقیقت دعوت شدن به مصاحبه این دانشگاه طبق رتبه کنکور و به‌صورت چندین برابر ظرفیت بوده و به هیچ عنوان به منزله قبولی نهایی نمی‌باشد و نتیجه مصاحبه دانشگاه، تعیین‌کننده باقی ماندن این انتخاب در لیست انتخاب رشته داوطلب می‌باشد.
در حال حاضر در تمامی مقاطع تحصیلی، پذیرش این دانشگاه همچون سایر دانشگاه‌ها برای مهرماه و نتیجه نهایی آن توسط سازمان سنجش اعلام می‌گردد.
پذیرش در این دانشگاه به صورت متمرکز است و در صورتی که داوطلب طبق رتبه کنکور به مصاحبه دانشگاه دعوت شود و در رقابت مصاحبه هم قبول شود، اما باز هم قبولی نهایی نبوده و بسته به جایگاه لیست انتخاب رشته کنکور داوطلب دارد؛ لذا داوطلبان این دانشگاه کد رشته‌های مربوطه را می‌بایست در لیست انتخاب رشته و بر اساس ترتیب علاقه و اولویت بندی مرتب نمایند و هر اولویت را به تمام اولویت‌های بعدی ترجیح دهند.
بدیهی است در صورت عدم قبولی یا غیبت و عدم حضور در جلسه مصاحبه دانشگاه صدا و سیما، بدون به وجود آمدن هیچ‌گونه مشکلی تنها آن کد انتخابی از لیست انتخاب رشته داوطلب حذف
می‌شود و سایر انتخاب‌هایش بررسی خواهد شد.
مورد دیگری که حائز اهمیت است، سازمان سنجش لزومی نمی‌بیند که داوطلب با وجود قبولی در انتخاب‌های اولیه در انتخاب‌های ثانویه به مصاحبه دانشگاه‌ها دعوت شود؛ یعنی برای برخی افراد با رتبه‌های برتر مورد تعجب و سؤال است که با وجود انتخاب دانشگاه صدا و سیما با رتبه خوب خود، اما به مصاحبه دعوت نشده‌اند! که دلیل آن این است که طبق تخمین رتبه داوطلب توسط سازمان سنجش، فرد در انتخاب‌های قبل تر از این دانشگاه قبول شده و لذا دعوت او به مصاحبه اولویت بعدی منطقی نیست و بدیهی است که آمدن به مصاحبه با توجه به قبولی در انتخاب قبلی، اتلاف وقت برای داوطلب و دانشگاه است و بنابراین سازمان سنجش این سیستم را برای دعوت به مصاحبه لحاظ می‌کند و امکان قبولی در انتخاب‌های قبل تر از مصاحبه را بررسی می‌نماید.
به دلیل اهمیت این موضوع برای مثال اگر داوطلبی اولویت اول انتخابی اش رشته‌ای از دانشگاه تهران باشد و اولویت دوم را دانشگاه صدا و سیما انتخاب کند و اگر طبق رتبه سازمان سنجش قبولی او در دانشگاه تهران قطعی باشد، او را به مصاحبه دانشگاه صدا و سیما دعوت نمی‌کند؛ چون در انتخاب اول خود در دانشگاه تهران قبول شده و انتخاب دوم بررسی نمی‌شود و این مثال تعمیم به تمام لیست انتخاب رشته و اولویت هر انتخاب به تمام انتخاب‌های بعدی دارد.
هر ساله این دانشگاه دفترچهٔ راهنمای کاملی را هم برای معرفی دانشگاه و رشته‌ها و جزئیات دروس و استادان و … و هم موارد انتخاب رشته و همچنین موارد استخدامی روزانه و شرایط رفاهی و … تحت عنوان دفترچه همیار انتخاب رشته دانشگاه صدا و سیما برای راهنمایی کامل داوطلبان در وب سایت این دانشگاه منتشر می‌کند که قابل دانلود است. هم چنین یک ربات راهنمای انتخاب رشته توسط روابط عمومی دانشگاه در ایام انتخاب رشته پاسخگو و راهنمای داوطلبان است.
بهار عربی
مناطق تحت تأثیر > زیان اقتصادی

سازمان ملل متحد در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۶ برآورد کرد که بهار عربی، به رشد اقتصادی این منطقه لطمه زده و کشورهای این منطقه ۶۱۴ میلیارد دلار ضرر کرده‌اند. کمیسیون اقتصادی و اجتماعی آسیای غربی در سازمان ملل می‌گوید در جریان این تحولات معادل شش درصد تولید ناخالص داخلی بالقوه منطقه بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، از دست رفته است و ناآرامی‌ها مشکل بدهی، بیکاری، فساد و فقر را تشدید کرده‌اند.
اعتراضات و قیام تونس

مقالهٔ اصلی: انقلاب تونس
در تونس این اعتراضات در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ با قیام تونس، در پی خودسوزی محمد بوعزیزی در اعتراض به فساد و بدرفتاری پلیس، آغاز شد. این انقلاب به انقلاب یاس معروف است.
تظاهرات دراثر میزان بالای بیکاری، بحران غذا، فساد، فقدان آزادی بیان و اشکال دیگر آزادی‌های سیاسی.
و شرایط بد زندگی ادامه یافت. این اعتراضات چشمگیرترین موج ناآرامی‌های سیاسی و اجتماعی تونس طی سه دههٔ محسوب می‌شود که نتیجهٔ آن تعداد بسیار زیادی تلفات و صدمات بوده و اکثر این صدمات حاصل عملکرد پلیس و نیروهای امنیتی علیه تظاهرکنندگان بوده‌اند. حکومت تونس در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ با فرار زین‌العابدین بن علی رئیس‌جمهور تونس به عربستان سعودی سقوط کرد و این پایانی بود بر دوره حکمرانی ۲۳ ساله او بر مسند قدرت.
پس از آن وضعیت فوق‌العاده اعلام شد و یک دولت ائتلافی با رفتن بن علی تشکیل شد، که شامل اعضای حزب بن علی، جنبش دموکراتیک قانون اساسی، و همچنین چهره‌های مخالف از سایر وزارتخانه‌ها بودند. اگر چه، پنج تن از وزرای جدید غیرعضو در جنبش یادشده تقریباً بلافاصله استعفاء دادند.
در نتیجهٔ ادامهٔ تظاهرات، در تاریخ ۲۷ ژانویه نخست‌وزیر محمد الغنوشی دوباره دولت را سازمان داد، تمام اعضای سابق جنبش دموکراتیک قانون اساسی (غیر از خودش) را عزل کرد و در ۶ فوریه، جناح حاکم سابق به حالت تعلیق درآمد و در ۹ مارس ۲۰۱۱، منحل شد.
پس از اعتراضات عمومی بیشتر، الغنوشی نیز در تاریخ ۲۷ فوریه استعفاء داد و به جای وی بجی قائد السبسی نخست‌وزیر شد.
در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۱، شهروندان در اولین انتخابات پس از انقلاب برای انتخاب ۲۱۷ عضو مجلس مؤسسان تونس رأی دادند تا مسئولیت تصویب قانون اساسی جدید را عهده‌دار شوند.
در این انتخابات جناح اسلامگرای میانه‌رو، النهضه، با کسب ۳۷ درصد آراء موفق شد ۴۲ زن را به عنوان نماینده وارد مجلس مؤسسان کند.
اعتراضات و انقلاب در مصر

مقاله‌های اصلی: انقلاب مصر (۲۰۱۱)، روزشمار انقلاب مصر ۲۰۱۲–۲۰۱۱، و کودتای ۲۰۱۳ مصر
پس از پیروزی مردم تونس و فرار بن علی دیکتاتور از تونس مردم مصر به خیابان آمدند و خواستار استعفای حسنی مبارک شدند.
شروع انقلاب مصر را ۲۵ دی ماه ۱۳۸۹ می‌دانند؛ که با شتاب فراوان به سراسر مصر باز تاب یافت. شورشی هزار نفری در مدت ده روز به انقلاب میلیون نفری در میدان تحریر (آزادی) مبدل گردید
انقلاب مصر در تاریخ ۲۲ بهمن با اعلام همبستگی ارتش و کناره‌گیری حسنی مبارک از قدرت به پیروزی رسید.
پس از پیروزی انقلاب و اصلاح قانون اساسی انتخابات ریاست جمهوری مصر برگزار شد وطی ان محمد مرسی با پیروزی بر احمد شفیق به عنوان نخستین رئیس‌جمهور برآمده از رأی مردم و پنجمین رئیس‌جمهور تاریخ مصر شناخته شد.
اعتراضات و شورش سراسری لیبی

مقالهٔ اصلی: جنگ داخلی لیبی (۲۰۱۱)
در لیبی که اعتراضات از روز ۱۳ ژانویه ۲۰۱۱ آغاز شد و از روز ۱۷ فوریه (روز خشم) به اوج خود رسید و به تدریج به شورش همگانی انجامید و به‌دنبال آن مخالفان حکومت معمر قذافی، شهرهای شرقی و نیمی از شهرهای شمال غربی لیبی را در دست گرفتند. در درگیری‌ها حدود ۶۰۰۰ نفر از مخالفان کشته‌شدند که به وسیلهٔ اسلحه و ماشین‌ها و هواپیماهای جنگی دولت هدف قرار گرفتند. شورای امنیت ضمن محکومیت کشتارها قذافی را مجرم جنایت جنگی معرفی کرد. در شهر بنغازی (شهر عمر مختار) دولت موقت با ریاست وزیر مستعفی دولت تشکیل شد. آمریکا و اروپا گزینه مقابلهٔ نظامی با قذافی را محتمل دانستند. در ۱۷ مارس ۲۰۱۱، شورای امنیت سازمان ملل بخش پرواز ممنوع را بر فراز لیبی بر قرار کرد و انجام اقدام‌های لازم برای حفاظت از جان شهروندان را به تصویب رساند. دو روز بعد، فرانسه، ایالات متحده و انگلیس، مناطقی از لیبی را برای سرنگونی نیروهای قذافی مورد بمباران قرار دادند. در این کار فوراً ائتلافی از ۲۷ کشور اروپایی و خاورمیانه به گروه مزبور پیوستند.
اعتراضات و شورش سراسری لیبی > ۳۱ مرداد ۱۳۹۰

در سپیده‌دم این روز نیروهای انقلابی با ورود به شهر طرابلس و تصرف بیشتر بخش‌های آن، وارد آخرین مرحله از نبرد برای حکومت نابودی معمر قذافی شدند. آنان به‌سرعت وارد میدان سبز شدند و در همین روز یکی از تلویزیونهای دولتی را تصرف کردند. آنان پس از ورود به میدان سبز طرابلس نام آن را به میدان شهدا (طرابلس) تغییر دادند.
بسیاری از نهادهای دولت، از جمله چندین مقام بالای دولت قذافی دوباره در سرت، که قذافی اعلام کرده‌بود پایتخت جدید لیبی است، گردِهم آمدند.
دیگران به سبها، بنی ولید، صحرای دور از دسترس لیبی، یا به کشورهای اطراف فرار کردند.
سبها در اواخر ماه سپتامبر سقوط کرد
و بنی ولید پس از یک هفته محاصره فرساینده به تصرف درآمد. در تاریخ ۲۰ اکتبر، مبارزان تحت حمایت شورای ملی انتقالی سرت را محاصره کردند و قذافی را در این فرایند کشتند.
اعتراضات اردن

مقالهٔ اصلی: اعتراضات در اردن (۲۰۱۱)
در ۱۴ ژانویه، تظاهرات در امان پایتخت اردن، و همچنین در معان، کرک، السلط، اربد، و دیگر نقاط آغازشد که توسط اعضای اتحادیه‌های کارگری و احزاب چپ رهبری‌شد که خواستار کناره‌گیری سمیر الرفاعی، نخست‌وزیر دولت بودند.
اخوان‌المسلمین و ۱۴ اتحادیه‌های کارگری گفتند که آن‌ها تا روز بعد در خارج از پارلمان برای "محکوم کردن سیاست‌های اقتصادی دولت " تحصن می‌کنند.
پس از اعتراض، دولت افزایش قیمت سوخت را لغو کرد،
اما در ۲۱ ژانویه ۵۰۰۰ نفر در عمان به رغم این تلاش در راستای کاهش فقر و فلاکت اقتصادی اردن، دست به اعتراض زدند.
در اول فوریه، کاخ سلطنتی اعلام کرد که ملک عبدالله به دلیل اعتراضات خیابانی دولت را عزل کرده و از معروف البخیت، ژنرال سابق ارتش خواسته بود تا کابینهٔ جدید را تشکیل دهد.
ملک عبدالله، از بخیت خواست تا قدم‌های سریع، محکم و عملی برای راه‌اندازی روند اصلاحات سیاسی واقعی بردارد. وی افزود که اصلاحات باید اردن را در مسیر «تقویت دموکراسی» قراردهد، و برای اردنی‌ها «زندگی شرافتمندانه‌ای که آن‌ها سزاوارش هستند» را فراهم کند.
اما این موضع اعتراضات را پایان نداد، و در ۲۵ فوریه با یک تظاهرات بین ۶۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ نفر اردنی به اوج خود رسید.
اردوگاه اعتراض، به رهبری دانشجویان که در ۲۴ مارس در میدان جمال عبدالناصر در عمان در مرکز شهر تأسیس شد خواستار اصلاحات دموکراتیک شدند،
اما حداقل یک نفر کشته و بیش از ۱۰۰ نفر زخمی شدند. روز بعد، پس از اینکه طرفداران دولت در این اردوگاه با معترضان برخورد کردند، پلیس مجبور به مداخله‌شد.
این درگیری‌ها و مداخله پلیس به نماد شاخصی از اعتراضات اردن تبدیل شد اما راه‌پیمایی بزرگی که برای ۱۵ ژوئیه در مرکز عمان برنامه‌ریزی شده‌بود به وسیلهٔ حامیان رژیم متوقف‌شد.
در نوامبر ۲۰۱۱، اعتراضات ادامه پیدا کرد و مجلس تحت فشار اعتراضات خیابانی، خواستار انحلال دولت بخیت شد. ملک عبدالله بخیت و کابینه‌اش را عزل کرد و در ۱۷ اکتبر عون شوکت‌الخصاونه را به ریاست دولت جدید منصوب نمود.
همزمان با ادامه اعتراضات در سال ۲۰۱۲، الخصاونه استعفاء داد و پادشاه، فایز ال تراونه را رئیس دولت اعلام کرد.
اعتراضات در عربستان سعودی

مقالهٔ اصلی: اعتراضات در عربستان سعودی (۲۰۱۱)
در عربستان هم مخالفان با تظاهراتی نمادین خواهان آزادی‌های مدنی بیشتر و مشروطه شدن پادشاهی عربستان شدند.
اعتراضات عربستان سعودی با خودسوزی یک مرد ۶۵ ساله در صامطه، جیزان در ۲۱ ژانویه آغاز شد.
و بعد از آن صدها تن از مردم در اواخر ماه ژانویه در جده
-و چندین بار در سراسر فوریه و اوایل مارس در شهرهای قطیف، العوامیه، ریاض و حفوف- دست به تظاهرات زدند.
در ۴ مارس ۲۰۱۱ میلادی اعتراضات مخالفان از شهرهای احساء و قطیف به ریاض پایتخت عربستان سعودی کشیده‌شد به‌دنبال آن حکومت سعودی در روز بعد آن اعلام کرد از این پس هرگونه تظاهرات و تجمع اعتراض‌آمیز ممنوع می‌باشد و در صورت تکرار با برخورد شدید پلیس همراه خواهد بود.
در ۱۱ مارس روز خشم مخالفان حکومت عربستان در شهر قطیف با شعار (به عربی: لاشیعیة لاسنیة وحدة وحدة اسلامیة) به فارسی: «نه شیعه نه سنی فقط وحدت اسلامی» دست به تظاهرات خشم آلود زدند که با برخورد شدید حکومت مواجه گردید و ۲نفر کشته و ده‌ها نفر زخمی شدند.
گفته می‌شود که فیصل احمد عبدل احد(یا عبدل احدواز،) یکی از سازمان دهندگان اصلی برنامه "روز خشم " در ۱۱ مارس
توسط نیروهای امنیتی عربستان در ۲ مارس کشته شده است.
این زمانی بود که گروهی در فیس بوک در مورد برنامه این اعتراضات بیش از ۲۶ هزار عضو گرفت.
در آوریل ۲۰۱۱ اعتراضاتی بر سر حقوق کارگری در مقابل ساختمان وزارت دولت در ریاض، شهر طائف و تبوک اتفاق افتاد.
تظاهرات که عمدتاً از معترضان شیعه تشکیل شده بود
در قطیف و شهرهای استان‌های شرقی مانند العوامیه، و حفوف اتفاق افتاد، در ماه آوریل تشدید شد.
و تا سال ۲۰۱۱ ادامه پیدا کرد. تظاهرکنندگان خواستار آزادی زندانیان، خارج شدن نیروی حافظ شبه جزیره از بحرین،
حضور برابر در ادارات کلیدی و اصلاحات در مواضع سیاسی‌بود که معترضان احساس می‌کردند مورد کم‌توجهی قرار گرفته است.
چهار تن از معترضان حاضر در تظاهرات اواخر نوامبر به‌دست مقامات عربستان سعودی کشته و جنازه آن‌ها تشییع‌شد.
تظاهرات تا اوایل ۲۰۱۲ ادامه داشت
و عصام محمد ابوعبدالله توسط نیروهای امنیتی در العوامیه در دوازدهم
یا سیزدهم
ماه ژانویه به ضرب گلوله کشته شد، که منجر به تشییع جنازه وی با حضور ۷۰ هزار نفر گردید.
پس از آن به‌مدت چند روز تظاهرات با شعارهایی ضد مجلس سعود و وزیر کشور، نایف، ولیعهد عربستان سعودی ادامه یافت.
منتظر سعید العبدل در ۲۶ ژانویه به ضرب گلوله کشته شد.
زنان کمپینی را -برای کسب حق رأی زنان- در فیس بوک سازماندهی کردند و نام «بلدی» بر آن گذاشتند و از این طریق خواستار اعطای حق رأی به زنان شدند.
علی‌رغم اینکه مقامات اعلام کردند که زنان نمی‌توانند شرکت کنند زنان سعودی در آوریل ۲۰۱۱، در جده، ریاض و دمام سعی کردند تا به عنوان رای‌دهنده برای انتخابات شهرداری ۲۹ سپتامبر ثبت نام کنند.
در ماه مه و ژوئن ۲۰۱۱، منال الشریف و زنان دیگر یک کمپین حق رانندگی برای زنان سازماندهی کردند که فعالیت اصلی آن در تاریخ ۱۷ ژوئن اتفاق افتاد. در ماه مه الشریف با ماشین رانندگی کرد و در ۲۲ ماه مه بازداشت شد و از ۲۳ تا ۳۰ مه در بازداشت به‌سر برد.
از هفدهم تا اواخر ماه ژوئن، در حدود هفتاد مورد رانندگی زنان ثبت شد.
در اواخر ماه سپتامبر، شایما جاستانیا به ۱۰ ضربه شلاق برای رانندگی در جده محکوم شد. مدت کوتاهی پس از آن که ملک عبدالله مشارکت زنان در انتخابات شهرداری ۲۰۱۵ و واجد شرایط بودن به عنوان اعضای مجمع مشورتی را اعلام کرد، یکبار دیگر حکم خود را لغو کرد.
اعتراضات در سایر کشورها

همچنین هم‌زمان با دیگر اعتراضات عربی در کشورهای الجزایر، عمان، کویت، مراکش و موریتانی نیز مخالفان تجمعات اعتراضی داشتند.
در جمعه خشم روز ۱۱ مارس در کویت دولت با نارنجکهای اشک‌آور با اجتماع معترضان برخورد کرد.
در ایران نیز اواخر سال ۱۳۸۹ شمسی درخواست مجوزی توسط میرحسین موسوی و مهدی کروبی برای راهپیمایی جهت «حمایت از مردم تونس و مصر» شده‌بود که به ایجاد تجمعاتی در چند شهر در روزهای ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ و ۱ اسفند ۱۳۸۹ انجامید.
خلاصه درگیری‌ها بر اساس کشور

| تاریخ آغاز | کشور | تاریخ پایان | نوع اعتراضات | پیامد | تعداد کشتگان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ |  تونس |  | خودسوزی محمد بوعزیزی تظاهرات خیابانی | سقوط حکومت فرار رئیس‌جمهور و خانواده‌اش ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ | ۳۳۸ |
| ۲۸ دسامبر ۲۰۱۰ |  الجزایر |  | تظاهرات خیابانی | رئیس‌جمهور پایان قانون شرایط اضطراری را اعلام کرد (۳ فوریه ۲۰۱۱) | ۸ |
| ۱۳ ژانویه ۲۰۱۱ |  لیبی | ‏ ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ | در ابتدا اعتراضات به فساد و شرایط مسکن؛ سپس خواستار تغییر حکومت شدند | جنگ داخلی افتادن شرق لیبی به‌دست معترضان، قتل‌عام مردم در خیابان‌های لیبی، وزیر دادگستری، وزیر کشور، بخشی از نیروهای ارتش و بسیاری از سفرا و دیپلمات‌های لیبی در کشورهای مختلف به معترضان پیوستند. سقوط طرابلس (مرداد) و کشته شدن قذافی (مهر)‏ | ۱۳۰۰۰ |
| ۷ ژانویه ۲۰۱۱ |  اردن |  | تظاهرات خیابانی | تغییر هیئت دولت اردن (۱ فوریه ۲۰۱۱)، اعتراضات | ۱ |
| ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ |  موریتانی | ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ | خودسوزی |  | ۱ |
| ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ |  سودان |  | تظاهرات و برگزاری همه‌پرسی دربارهٔ استقلال بخش جنوبی کشور |  | ۱ |
| ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ |  عمان | ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ | تظاهرات | سلطان قابوس حداقل دستمزد ماهانه کارگران بخش خصوصی را از ۱۴۰ ریال (معادل ۳۶۵ دلار) به ۲۰۰ ریال (معادل ۵۲۰ دلار) افزایش داد. | ۲ تا ۶ |
| ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ |  یمن |  | اختلاف در داخل حکومت علیه رئیس‌جمهور | رئیس‌جمهور اعلام کرد در پایان دورهٔ ریاست‌جمهوریش از قدرت کنار خواهد رفت (۲ فوریه ۲۰۱۱) تغییر در دولت اختلال در نظم مدنی کشور | ۱۰۰۰۰+ |
| ۲۱ ژانویه ۲۰۱۱ |  عربستان سعودی | ۲۹ ژانویه ۲۰۱۱ | خودسوزی، اعتراضات خیابانی | پلیس بلافاصله تظاهرات را متوقف و ۳۰ تا ۵۰۰ نفر را دستگیر کرد | ۴ |
| ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱ |  مصر |  | اعتراضات و قیام ملی | تغییر هیئت دولت (۲۹ ژانویه ۲۰۱۱) ٰرئیس‌جمهور اعلام کرد در پایان دورهٔ ریاست‌جمهوریش از قدرت کنار خواهد رفت. (۲ فوریه ۲۰۱۱) استعفای دسته‌جمعی شورای مرکزی حزب حاکم مبارک از قدرت کنار رفت. قدرت به شورای عالی نیروهای مسلح مصر متقل شد. (۱۱ فوریه) ارتش تعلیق قانون اساسی، انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات تا شش ماه آینده را اعلام کرد. | ۳۰۲ |
| ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱ | سوریه |  | خودسوزی تظاهرات بزرگ خیزش ملی خواهان تغییر حکومت تظاهرات حامیان دولت در حمایت از اسد | اعزام ناظران اتحادیهٔ عرب به سوریه و لغو برنامه ناظران به فاصله سی روز لغو حالت فوق‌العاده پس از پنجاه سال | ۳۰۰۰۰۰+(تا ۲۰۱۶) |
| ۳۰ ژانویه ۲۰۱۱ |  مراکش |  | خودسوزی تظاهرات خیابانی |  | ۷ |
| ۱ فوریه ۲۰۱۱ |  جیبوتی |  | اعتراضات صلح‌آمیز کوچک |  | ۰ |
| ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ |  عراق |  | خودسوزی، اعتراضات در شهرهای مختلف | نخست‌وزیر نوری مالکی اعلام کرد برای دورهٔ سوم نامزد نخست‌وزیری نخواهد شد | +۲۹ |
| ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ |  بحرین |  | اعتراضات خیابانی بزرگ | پادشاه حمد به هر خانواده ۱۰۰۰ دینار معادل ۲٬۶۵۲ دلار بخشید. پادشاه حمد بابت قتل دو نفر از معترضان عذرخواهی کرده و اعتراضات مسالمت‌آمیز را قانونی اعلام کرد (۱۵ فوریه) | ۳۶ |
| مجموع کشتگان: | ۳۲۰۰۰–۳۷۸۰۰ |  |  |  |  |
خودسوزی‌ها

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این اعتراضات وقوع خودسوزی‌های با انگیزهٔ سیاسی بوده است. پس از آن که خودسوزی محمد بوعزیزی دستفروش تونسی اعتراضاتی را برانگیخت و این اعتراضات رفته رفته به یک اعتراضات بزرگ سیاسی تبدیل شد که سقوط حکومت را در پی داشت، در کشورهای دیگر نیز افرادی برای تحریک و تشجیع مردم به خودسوزی دست زدند.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | نام | محل اقامت | تاریخ خودسوزی | تاریخ مرگ | منبع |
| ۱ |  محسن بوطرفیف | بوخضره | ۱۳ ژانویه ۲۰۱۱ | ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ |  |
| ۲ |  عویشیه محمد | برج منایل | ۱۵ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۳ |  بوبکر بویدن | جیجل | ۱۵ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۴ |  معامیر لطفی | الواد | ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۵ |  سنوسی توات | مستغانم | ۱۶ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۶ |  یعقوب ولد دحود | تجکجه | ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ | ۲۲ ژانویه ۲۰۱۱ |  |
| ۷ |  عبده عبدالمنعم حماده | قنطره | ۱۷ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۸ |  محمد فاروق حسن | قاهره | ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۹ |  احمد هاشم السید | اسکندریه | ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ | ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ |  |
| ۱۰ |  محمد عاشور سرور | قاهره | ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۱۱ |  نامشخص | جازان | ۲۰ ژانویه ۲۰۱۱ | ۲۱ ژانویه ۲۰۱۱ |  |
| ۱۲ |  نامشخص | دمام | ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱ | — |  |
| ۱۳ |  حسن علی عقله | الحسکه | ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱ | ۲۶ ژانویه ۲۰۱۱ |  |
.: .
انگیزه‌ها

عوامل متعددی را می‌توان به‌عنوان دلایل و انگیزه‌هایی نام‌برد که زمینه را برای رخداد این قیامها مستعد کرده‌اند؛ از جمله مسائلی مانند دیکتاتوری یا حکومت مطلقه، نقض حقوق بشر، فساد دولتی، رکود اقتصادی، بیکاری، فقر شدید و تعدادی از عوامل ساختاری دموگرافیک مانند درصد زیاد جوانان تحصیل کرده اما ناراضی در درون جامعه.
جمعی از محققان پیامدهای تغییر آب‌وهوا را عوامل استرسزایی مطرح کرده‌اند که می‌توانند ترکیبی متغیر از علل اساسی که به انقلاب منجر می‌شوند را برانگیزانند. آنها نتیجه می‌گیرند که «بهار عربی احتمالاً به هر طریقی پیش می‌آمد، اما زمینه‌ای که در آن رخ داد بی‌اهمیت نیست. گرمایش جهانی ممکن است باعث بهار عربی نشده باشد، اما ممکن است باعث این شده باشد که زودتر به وقوع بپیوندد.»
همچنین برخی مانند فیلسوف اسلوونیایی، اسلاوی ژیژک، اعتراضات و تظاهرات ایران در سال ۲۰۰۹ را به عنوان یکی از دلایل پشت بهار عربی نسبت می‌دهد.
انقلاب سال ۲۰۱۰ قرقیزستان نیز احتمالاً یکی از عوامل تأثیرگذار بر آغاز بهار عربی بوده است. عوامل تسریع‌کننده برای شورش در تمام شمال آفریقا و کشورهای حوزهٔ خلیج فارس شامل تمرکز چندین دهه‌ای ثروت در دست اقتدارگرایان نشسته بر مسند قدرت، شفافیت ناکافی دربارهٔ گردش این ثروتها، فساد و به خصوص امتناع جوانان در پذیرش وضع موجود بوده است.
افزایش قیمت غذا و نرخ قحطی جهانی نیز یک عامل مهم بوده است، چون تهدیدی برای امنیت و قمیت جهانی غذا محسوب می‌شوند که به سطوح سال‌های بحران قیمت مواد غذایی جهانی یعنی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ نزدیک می‌شوند.
سازمان عفو بین‌الملل افشای کابل‌های دیپلماتیک ایالات متحده توسط ویکی لیکس را به عنوان یک عامل تسریع‌کننده برای شورش‌ها مد نظر گرفته است.
در طول سال‌ها، بسیاری از جوانان اهل اینترنت در کشورها دستخوش این قیام‌ها، به‌طور فزاینده‌ای سلطه اقتدارگرایان و سلطنت مطلق را به عنوان رخدادهای اشتباهی تشخیص داده‌اند که نیاز به تغییر و اصلاح دارد. النجمه زیدجالی، استاد دانشگاه عمان، به این تحول به عنوان زلزله جوانان اشاره‌کرده است. تونس و مصر، به عنوان اولین شاهدان قیامهای بزرگ، از ملل شمال آفریقا و کشورهای خاورمیانه (مانند الجزایر و لیبی)، از این حیث متفاوت هستند که آن‌ها فاقد درآمد نفت قابل توجهی می‌باشند، و بدین ترتیب قادر نبودند توده‌ها را آرام‌کنند.
موفقیت نسبی جمهوری دموکراتیک ترکیه، با مشخصه‌هایی همچون انتخاباتی آزاد علی‌رغم اعتراضات مسالمت‌آمیز، رشد سریع اما لیبرال اقتصاد، قانون اساسی سکولار با وجود دولت اسلامی، مدلی با عنوان (مدل ترکیه) را ایجاد کرد اگر چه ممکن است انگیزه‌ای برای معترضان کشورهای همسایه محسوب نشود اما الگویی خواستنی برای آن‌ها محسوب می‌شد.
بر پایه کشور

تونس: انقلاب یاس
الجزایر: اعتراضات ۲۰۱۰–۲۰۱۲ الجزایر
سودان: اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۳ سودان
عمان: اعتراضات ۲۰۱۱ عمان
یمن: انقلاب یمن
اردن: اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ اردن
مصر: بحران مصر (۲۰۱۱–۲۰۱۴)
سوریه: انقلاب سوریه و جنگ داخلی سوریه
مراکش: اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ مراکش
عراق: اعتراضات ۲۰۱۱ عراق
بحرین: خیزش ۲۰۱۱ بحرین
کویت: اعتراضات ۲۰۱۱–۲۰۱۲ کویت
لیبی: جنگ داخلی لیبی (۲۰۱۱)
کاریکاتوری از درخواست زنان عربستانی مبنی بر حق رانندگی
سرنگونی دولت بیش از یک بار       سرنگونی دولت       جنگ داخلی       اعتراضات به همراه تغییرات حکومتی       اعتراضات بزرگ       اعتراضات جزئی       سایر اعتراضات و اقدامات ستیزه‌جویانه خارج از جهان عرب
آبلاک، احسانیه

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Ablak | Ablak |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان افیون قره‌حصار
District: İhsaniye
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ابلاک، ایهسانیا (به لاتین: Ablak, İhsaniye) یک  Köy  در ترکیه است که در afyonkarahisar province واقع شده‌است.
آبردین (مریلند)

مکان
| آبردین، مریلند | آبردین، مریلند |
| --- | --- |
شهر: شهر
راه آهن بالتیمور و اوهایو ایستگاه آبردین (ایستگاه B&O) در آبردین.: راه آهن بالتیمور و اوهایو ایستگاه آبردین (ایستگاه B&O) در آبردین.
شعار(ها): "The Future of Harford!", "All America City": شعار(ها): "The Future of Harford!", "All America City"
مکان در مریلند: مکان در مریلند
ایالت: مریلند
شهرستان: هارفورد
Incorporated: ۱۸۹۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: Michael E. Bennett
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۶۴ کیلومتر مربع (۶٫۸۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۷٫۶۱ کیلومتر مربع (۶٫۸۰ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۰۳ کیلومتر مربع (۰٫۰۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹ متر (۹۵ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۹۵۹
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۵۰۶۳
 • تراکم: ۸۴۹٫۴/کیلومتر مربع (۲۱۹۹٫۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern)
زیپ‌کد: ۲۱۰۰۱
کد منطقه: ۴۱۰
FIPS کد: ۲۴-۰۰۱۲۵
GNIS feature ID: ۰۵۸۲۸۵۴
وبگاه: www.aberdeen-md.org
آبردین (به انگلیسی: Aberdeen) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴٬۹۵۹ نفر بوده‌است.
آپالاشیا، ویرجینیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| آپالاشیا Appalachia, Virginia | آپالاشیا Appalachia, Virginia |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Town of Appalachia: Town of Appalachia
مختصات: ۳۶°۵۴′۲۳″ شمالی ۸۲°۴۷′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۰۶۳۹°شمالی ۸۲٫۷۸۵۵۶°غربی﻿ / 36.90639; -82.78556: مختصات: ۳۶°۵۴′۲۳″ شمالی ۸۲°۴۷′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۹۰۶۳۹°شمالی ۸۲٫۷۸۵۵۶°غربی﻿ / 36.90639; -82.78556
ایالت: ویرجینیا
شهرستان‌ها: وایز
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jessie "Jay" Swiney, III
مساحت: مساحت
 • شهرک: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
جمعیت: جمعیت
 • شهرک: ۱٫۸۳۹
 • تراکم: ۷۹۷/مایل مربع (۳۰۷٫۸/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴- (EDT)
زیپ‌کد: ۲۴۲۱۶
کد منطقه: ۲۷۶
کد FIPS: ۵۱–۰۲۰۴۰
GNIS feature ID: ۱۴۸۱۳۳۱
وبگاه: www.townofappalachiava.us
آپالاشیا (به انگلیسی: Appalachia) شهرکی در ایالت ویرجینیا در ایالات متحده است. طبق آخرین سرشماری در سال ۲۰۰۰ جمعیت این شهر ۱٬۷۵۴ نفر بوده‌است.
آکونک، آراگاتسوتن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آکونک Ակունք | آکونک Ակունք |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: آراگاتسوتن
تأسیس: ۱۸۲۹
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۰۷ کیلومتر مربع (۷٫۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۵۰ متر (۶۰۷۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۶۷۲
 • تراکم: ۳۵/کیلومتر مربع (۹۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
آکونک (به ارمنی: Ակունք) روستایی در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. آکونک در ۵۳ کیلومتری شمالغرب آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.
خصوصیات

آکونک ۶۷۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۸۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۳۱   | ۱۸۷۳   | ۱۸۸۶   | ۱۹۰۹   | ۱۹۱۶   | ۱۹۲۲   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۰   | ۱۹۷۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۱۰   | ۵۲۶   | ۶۹۷   | ۹۹۴   | ۱٬۰۹۸   | ۳۸۸   | ۶۱۴   | ۷۸۹   | ۷۶۵   | ۶۴۴   | ۶۷۲   | ۷۳۰   |
:
آپتن، کنتاکی

مکان
| Upton, Kentucky | Upton, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Upton, Kentucky: Location of Upton, Kentucky
ایالت: کنتاکی
Counties: Hardin, LaRue
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۵ مایل مربع (۴٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۵ مایل مربع (۴٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۴۸ فوت (۲۲۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۵۴
 • تراکم: ۴۲۲٫۹/مایل مربع (۱۶۳٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۴۲۷۸۴
کد منطقه: 270
FIPS code: ۲۱–۷۸۶۷۲
GNIS feature ID: ۰۵۰۵۹۲۴
آپتن (به انگلیسی: Upton) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۸۳ نفر بوده‌است.