stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لاریسا شمایلو
فعالیت > HOWL (لیگ جهانی مخالفت انسانی)

شمایلو با استیو آلیس ازبنیان‌گذاران HOWL، یک مجموعه بین‌المللی ضدفاشیستی از هنرمندان و دانشمندان باست. شمایلو مانیفست را برای این گروه نوشت و به عنوان ویراستار انتشارات HOWL فعالیت می‌کند. این مجموعه در روز انتخابات، ۲۰۱۶ تأسیس شد.
زندگی شخصی

شمایلو دختر سینایدا و نیکولای شمایلو است که در سال ۱۹۵۰ از طریق اوکراین به آمریکا مهاجرت کردند. این مهاجرت پس از دوره گزارندن در اردوگاه‌های آواره‌های جنگ جهانی دوم و اردوگاه کار اجباری میتلبباو-دورا (دورا نوردهاوزن)بود. شمایلو تجربه والدین خود را در شعر خود با عنوان «چگونه خانواده من در اردوگاه‌ها زنده مانده‌اند» و به شکل داستانی در رمانش «زنان بیمار» ثبت کرده‌است.
شمایلو در دبیرستان کالج هانتر نیویورک، دانشکده آمریکایی در سوئیس و کالج بارنارد (۱۹۷۹) تحصیل کرد، اگرچه در قسمت‌های بیماری روانی و سوء مصرف مواد تحصیلات وی را قطع کرد. او در سال ۱۹۸۵ با استیون چارلز ورنر، که در ماه عسل شان غرق شد، ازدواج کرد، چنان‌که در شعر شمایلو «مرگ در دریا» نقل شده‌است. ازدواج‌های دوم و سوم او با هانس گلدفوس در سال ۱۹۸۸ و اریک یوست در سال ۲۰۰۰ با طلاق به پایان رسید.
شمایلو در مورد جریان زندگی خود با اختلال دو قطبی، اعتیاد متقابل و فحشا به ویژه در شعر "زندگی خودکار(autobio)"، رمان خود «زنان بیمار» ، و کتاب شعر خود کشور مدوسا، به‌طور گسترده‌ای نوشت.
کتابشناسی - فهرست کتب

Sly Bangبانگ شیطنت
کشور مدوسا. MadHat Press (2017)
Victory over the Sun توسط لاریسا شمایلو ترجمه و ویرایش و با مقدمه ای از یوجین اوستاشفسکی. áervená Barva Press (2014)
زنان بیمار (2015)
در پران BlazeVox Books (2009)
msgstr «# خصوصیات». کتابهای بعید (۲۰۱۴)
دنباله الیاف. کتابهای الکترونیکی Argotist (2011)
درمانی برای خودکشی. سرونا باروا پرس (۲۰۰۶)
شعر بیست و یک قرن روس چاپ. Larissa Shmailo (2013)
مانیفست لیگ مخالف علوم انسانی
ترجمه به فارسی

محمد مستقیمی شاعر و نویسنده ایرانی برخی از اشعار وی را به فارسی ترجمه کرده‌است.
فرانز کلاین

| فرانز کلاین | فرانز کلاین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ مهٔ ۱۹۱۰ پنسیلوانیا، آمریکا
درگذشت: ۱۹ مهٔ ۱۹۶۲ (۵۸ سال) نیویورک، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
سبک: اکپرسیونیسم انتزاعی
فرانز کلاین (به انگلیسی: Franz Kline)(زاده ۲۳ مه ۱۹۱۰-وفات ۱۳ مه۱۹۶۲) نقاش اهل آمریکا بود که در شهر پنسیلوانیا زاده شد. او را از نقاشان وابسته به جنبش هیجان‌نمایی انتزاعی در دهه‌های ۱۹۵۰–۱۹۴۰ می‌دانند. کلاین همراه دیگر نقاشان سبک نقاشی کنشی جکسون پولاک، ویلم دکونینگ، رابرت مادرول و لی کرزنر و به همراه چند تن از شاعران و موسیقیدانان به عنوان گروهی غیررسمی درمکتب نیویورک شناخته شده‌اند. اگرچه کلاین همانند دیگر نقاشان هم گروهش به دنبال ایجاد نو آوریهای مشابهی بود ولی سبک کاری متمایزی داشت و از سال ۱۹۵۰ به بعد از آثارش تمجید شده است.
زندگی‌نامه

کلاین در ویلکس-بار، پنسیلوانیا جامعه کوچک معدن زغال سنگ در شرق پنسیلوانیا زاده شد. وقتی هفت ساله بود پدر او دست به خود کشی زد. بعد از مدتی مادرش دوباره ازدواج کرد و کلاین را به کالج جرارد مدرسه‌ای در پنسیلوانیا که مخصوص کودکان محروم از پدر بود فرستاد. بعد از فارغ‌التحصیل شدن از مدرسه کلاین در بین سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۱ در دانشگاه بوستون به آموختن هنر پرداخت و سپس یکسالی را در انگلستان سپری کرد. او در مدرسه هنر لندن ثبت نام نمود و در آنجا بود که با همسر آینده خود الیزابت پارسون که یک بالرین انگلیسی بود آشنا شد. پارسون همراه با کلاین در سال ۱۹۳۸ به آمریکا بازگشت. بعد از بازگشت به کشور کلاین به عنوان طراح، در یک فروشگاهی واقع در ایالت نیویورک کار کرد. او سپس در سال ۱۹۳۹ به به نیویورک سیتی نقل مکان نمود و در آنجا نزد نقاشی منظره نگار مدتی به کار مشغول شد و در همین دوران او تکنیکهای نقاشی خود را بسط داد و به عنوان نقاشی شاخص شناخت قابل توجه‌ای را کسب کرد.
او همچنین در تعدادی از موسسه‌های هنری به تدریس پرداخت. از جمله در (به انگلیسی: Black mountain college)در الکساندر، شمال کارولینا، مؤسسه پرات در بروکلین. او در تابستان‌های سال‌های ۱۹۶۲–۱۹۵۰ به نقاشی در شهر پراوینستاون پرداخت. کلاین در سال ۱۹۶۲ بر اثر بیاری روماتیسم قلبی در گذشت.
آثار اولیه

آموزشهای هنری کلاین مترکز بر تصویرسازی سنتی و طراحی بود. در اواخر سال‌های ۱۹۳۰ و اوایل سال‌های ۱۹۴۰ او با سبک فیگوراتیو کار می‌کرد و نقاشیهای منظره می‌کشید، و سفارش نقاشی پرتره و نقاشی دیواری می‌پذیرفت. سبک خاص او را برای نخستین بار می‌توان درمجموعه نقاشی دیواری‌های «هات جاز» که برای یک بار در نیویورک کشیده بود دید. مجموعه‌هایی که علاقه او را به تجزیه کردن فرمها به اشکال بدوی که با ضربات سریع قلم مو کار می‌شد نشان می‌دهد.
سبک شخصی که او دراین دوران کسب نمود همان استفاده از فرمهای ساده شده به سوی نقاشیهای انتزاعی تری بسط یافت. بسیاری از طرحهایی که او کشیده است بر اساس تصاویر لوکوموتیوهای شهری، تصاویر کامل مناظر و اشکال بزرگ مکانیکی انجمن معدن زغال سنگ شهر بومی خود پنسیلوانیا می‌باشد، این امر نه به دلیل شباهت به اشکال بلکه تنها به واسطهٔ عناوینی که او برای کارهایش برگزیده است برای بینندگان آشکار می‌شود. کلاین تحت تأثیر صحنه‌های هنری معاصر آنزمان نیویورک به تدریج به سوی نقاشی انتزاعی محض پیش می ورد و سرانجام باز نمو دگرایی را رها می‌کند. از اواخر سال‌های ۴۰ به بعد کلاین نقاشیهای فیگوراتیو خود را به اشکال و خطوطی که شبیه به کارهای کوبیسم است عمومیت می‌دهد.
آثار متاخر

باور اکثریت چنین است که سبک شناخته شده کلاین حاصل تأثیری خلاقانه و پیشنهاد دوستش ویلم دکونینگ بوده است. الین دکونینگ گزارشی رومانتیک گونه از واقعه را چنین بازگو می‌کند:در سال ۱۹۴۸ ویلم دکونینگ به کلاین ناامید از هنر پیشنهاد می‌کند که پروژه‌ای را با استفاده از پروژکتور بل-اپتیکان (به انگلیسی: Bell-Opticon) بر روی دیوار استودیویش طراحی کند و کلاین این تصویر را چنین توصیف کرد:یک طرح سیاه چهار در پنج اینچی از یک صندلی گهواره‌ای که با خطوط غول پیکر سیاه هرگونه نمود تصویری را نابود می‌کرد. خطوطی که مانند نهادهایی برای وجود خود گسترش می‌یافتند و به هیچ نهادی جزء خود وابسته نبودند.
همچنانکه الین دکونینگ می‌گوید از آن زمان به بعد کلاین خود را وقف نقاشی‌های بزرگ انتزاعی نمود. ویلم دکونینگ نیز می‌گوید :او ناگهان خود را غرق در هنر انتزاعی نمود ."ناگهان درآن غوطه ور شد". او همچنین تصدیق می‌کند که زمان قابل توجهی طول کشید:"کلاین تصوری از آن پیدا کرد ولی گاهی زمان لازم است تا آن عملی گردد.
در طی دو سال بعد ضربه قلم موهای کلاین کاملاً انتزاعی، روان، متحرک و پویا شد. در همین دوران کلاین تنها با رنگهای سیاه و سفید نقاشی می‌کرد. او توضیح می‌دهد که چگونه قصد دارد با پالت تک رنگی خود فضاهای مثبت و منفی را نمایان سازد. او می‌گوید:"من سفید را نقاشی می‌کنم، همچنین سیاه را و سفید به همان اندازه مهم است. " بکارگیری رنگهای سیاه و سفید در نقاشیهایش بسیار شبیه نقاشیهای دکونینگ و جکسون پولاک در سال ۱۹۴۰ می‌باشد. همچنین به نظر می‌رسد نقاشیهای سیاه و سفید او ارتباطی با خوشنویسی ژاپنی داشته باشند هر چند او همواره این وابستگی را رد می‌نمود.
اولین نمایشگاه انفرادی کلاین در سال ۱۹۵۰ ۴- نوامبر تا ۱۴ -اوت در گالری ایگن برگزار گردید. رنگ جلوه ای بسیار اندک در آثارش داشت: «قهوه‌ای به عنوان رنگ پس زمینه در پایین نیژینسکی و لکه‌های زودگذری از سبز در کنار لدا». نقاشیها او دارای کمپوزیسیونهای متنوع بوده و احساسات مختلفی را برمی‌انگیخت ولی همگی دارای یک صفت سبکی مشخص نقاشیهای سیاه و سفید کلاین بودند.
سیزده سال قبل در لندن کلاین خود را مرد سیاه و سفید نامیده بود ولی تا قبل از این نمایشگاه صحت گفتار او بر دیگران مشخص نشده بود. به دلیل تأثیرگذاری و شیوه مشخص کلاین بود که بر او برچسب :هنرمند سیاه و سفید زده شد لقبی که هنرمندان بر او زدند و او گاهی خود را محدود شده احساس می‌کرد. نمایشگاه انفرادی کلاین رویدادی محوری در زندگی هنریش محسوب می‌شود چرا که به‌طور همزمان آغاز و پایان آفرینشهای هنریش را به عنوان نقاشی انتزاعی رقم زد. در سن چهل سالگی او به سبک شخصی دست بافته بود و در واقع هیچ مسیر دیگری برای بسط تحقیقات هنریش موجود نبود. او تنها این فرصت را داشت تا سبکی را که در آن مهارت یافته بود را دوباره تکرار نماید. تنها یک جهت واقعی برای حرکت کلاین موجود بود و آن استفاده مجدد از رنگ بود. مسیری که کلاین تا آخر عمر آن را ادامه داد.
در اواخر سال ۱۹۵۰ کلاین شروع به بررسی پالت رنگی پیچیده تری در استفاده از سایه‌روشنها به جای تمرکز بر روی یک پالت تک رنگی سخت را نمود نمونه آن اثر «رکویم» در سال ۱۹۵۸ می‌باشد. تجربیات بازگشت مجدد به رنگ همچنان از سوی او در حال بررسی بود. او در سال ۱۹۶۲ در گذشت.
تفسیر و تأثیر

او به عنوان یکی از مهم‌ترین و حیرت انگیزترین هنرمندان سبک هیجان‌نمایی انتزاعی شناخته می‌شود. شرح شیوهٔ او برای منتقدین هنر سخت‌تر از توصیف نقاشیهای دیگر هنرمندان هیجان‌نمایی انتزاعی است. مانند جکسون پولاک و ویلم دکونینگ او نیز به دلیل خودانگیختگی، شیوه عمیق و تمرکز بر چگونگی تجلی صربه قلم موها در استفاده از بوم نقاشی کنشی شناخته می‌شود. در هر حال نقاشیهای او به طرز فریبنده‌ای ظریف می‌نمایند. در حالیکه معمولاً نقاشیهای او تأثیری دراماتیک و خود انگیخته دارند او بیشتر با کمپوزیسیونهایش شناخته می‌شود. کلاین بیشتر نقاشیهای پیچیده خود را با تمرینهای زیادی کشیده است که معمولاً در صفحات پس مانده دفترچه تلفن خلق شده‌اند. بر خلاف دیگر نقاشان هم سبکش نقاشیهای او چنان به نظر می‌رسند گویی در لحظه‌ای از الهام آفریده شده‌اند. به هر حال قبل از آنکه قلم موی نقاشی او بوم را لمس نماید هر کدام از نقاشیهایش نتیجه بررسی‌های دراز مدت اوست.
فرودگاه خارگ

فرودگاه خارگ یا فرودگاه خارک (یاتا: KHK، ایکائو: OIBQ) فرودگاهی در جزیرهٔ خارگ در ایران است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 هواپیمایی نفت ایران :  فرودگاه بین‌المللی شهید بهشتی اصفهان، فرودگاه بین‌المللی شهید دستغیب شیراز، فرودگاه بین‌المللی مهرآباد، فرودگاه بین‌المللی اهواز 
 هواپیمایی ماهان :  فرودگاه بین‌المللی شهید بهشتی اصفهان، فرودگاه بین‌المللی شهید دستغیب شیراز
ماریا رزا گالو

| ماریا رزا گالو | ماریا رزا گالو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ دسامبر ۱۹۲۵ بوئنوس آیرس
درگذشت: ۷ دسامبر ۲۰۰۴ (۷۸ سالگی) بوئنوس آیرس
ملیت: آرژانتین
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۵–۲۰۰۴
ماریا رزا گالو (انگلیسی: María Rosa Gallo؛ ۲۰ دسامبر ۱۹۲۵ – ۷ دسامبر ۲۰۰۴ (aged 78)) بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
کاروانسرای گدوک

| کاروانسرای گدوک | کاروانسرای گدوک |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای گدوک
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: راهدارخانه گدوک
سال‌های مرمت: ۱۳۵۳ بوسیلهٔ اداره راه و ترابری استان مازندران
کاربری: کاروانسرا
کاربری کنونی: راهدارخانه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
مالک اثر: اداره راه و شهرسازی استان مازندران
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۷۹۵
تاریخ ثبت ملی: ۱۶ مهر ۱۳۷۹
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: ندارد
کاروانسرای گدوک در گردنه گدوک در جاده فیروزکوه قرار دارد. این بنا با شماره ثبت ۲۷۹۵ در تاریخ ۱۶ مهر ۱۳۷۹ در آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این بنا در ۲۵ کیلومتری جنوب ورسک، در گردنه کوهی معروف به گدوک یا همان گدیک که در زبان ترکی به معنی گردنه‌است، واقع شده و مربوط به دوران حکومت شاه عباس صفوی است و به همین مناسبت به کاروانسرای شاه عباس نیز معروف می‌باشد. مال بند آن در ساختمان قرار داشته که ۳۰ متر طول دارد. بعد از ورودی اصلی صفحه هائی در طرف ساخته شده و اتاق‌های متعددی در ضلع شمالی و جنوبی برای استراحت مسافران در نظر گرفته بودند. روبروی در ورودیی اصلی نیز سه اتاق منفرد وجود دارد که احتمالاً شاه‌نشین بوده‌است. ضلع شرقی بنا نیز ۵۰ متر طول دارد. این بنا نیز از کاروانسراهای مهم عصر صفویه می‌باشد.
کاروانسرای گدوک در سوادکوه از اواخر دوره قاجار رها و رو به ویرانی رفته، تا اینکه در سال ۱۳۳۸ اداره راه و ترابری استان مازندران کاروانسرا را از مالکش خریداری و آن تبدیل به راهدارخانه گدوک شده‌است و در مجاورت پلیس راه گدوک سوادکوه قرار دارد.
تاریخچه بنا

کاروانسرای گدوک؛ در دوره صفوی و در سال ۱۰۰۰ ه‍.خ یعنی ۳۹۲ سال پیش به دستور شاه عباس در گردنه‌ای که نادرشاه ترور شد و فرزندش کور، بنا شد، کاروانسرای گدوک محل استقرار و شکست نیروهای محمدعلی شاه قاجار پس از خلع سلطنت توسط مشروطه خواهان، کاروانسرای گدوک یا همان پناهگاه رضاخانی باعث زنده ماندن بنیان‌گذار دودمان پهلوی شد، رضاشاه پهلوی در چهلمین روز زندگی، پدرش را از دست می‌دهد، مادر رضا پهلوی (نوش آفرین) از آلاشت به تهران مهاجرت می‌کند، در این سفر رضای نوزاد، به شدت بیمار شده و با رسیدن به گردنه و کاروانسرای گدوک، یخ می‌زند و مادر وی را مرده می‌پندارند؛ بنابراین به علت سرمای زیاد و عدم امکان کندن زمین، برای دفن در زمان مناسب، او را در اصطبل حیوانات کاروانسرای گدوک قرار می‌دهند و رضا پهلوی با گرمای محیط احیاء و به زندگی بر می‌گردد.
کاربری

این کاروانسرا در ابتدای ساخت برای کاروان‌ها و مرکب‌هایشان به عنوان مکان استراحت بوده و از اواخر دوره قاجار بلااستفاده شده و در سال ۱۳۳۸ تبدیل به راهدارخانه گدوک سوادکوه شد.
کاروانسرای گدوک با توجه به موقعیت جغرافیایی و سرمای شدید از نوع کاروانسراهایی با معماری کوهستانی است، کاروانسراهایی که کاملاً پوشیده هستند. کاروانسراهای پوشیده کوهستانی از اتاق‌های گنبد دار مرکزی یا یک ردیف گنبد دار و تعدادی اصطبل که در همان ردیف قرار دارند تشکیل شده‌اند.
مناقشه مالکیت

بر سر مالکیت این کاروانسرا در بین دو شهرستان سوادکوه و فیروزکوه مناقشه‌ای وجود دارد. کاروانسرای گدوک با تلاش سازمان میراث فرهنگی استان مازندران در تاریخ ۱۶ مهرماه سال ۱۳۷۹ و با وضعیت نیاز به مرمت فوری، در آثار ملی ایران ثبت گردید. این کاروانسرا از سال ۱۳۳۸ به راهدارخانه گدوک تبدیل شده و در مالکیت راهداری استان مازندران است. کاروانسرای گدوک در سال ۱۳۵۳ بوسیلهٔ اداره راه و ترابری استان مازندران مرمت گردید. این مکان محل نگهداری ماشین‌آلات سنگین، دستگاه‌های برقی و منبع سوخت راهداری است. هم‌اکنون بخشی از این بنا تخریب شده و به علت مناقشهٔ موجود بازسازی نشده است.
کاربردهای نقره در پزشکی

| کاربردهای نقره در پزشکی | کاربردهای نقره در پزشکی |
| --- | --- |
خاصیت ضد میکروبی نقره برای پانسمان: خاصیت ضد میکروبی نقره برای پانسمان
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
کابردهای پزشکی نقره شامل بانداژ کردن زخم و کرم و پوشش آنتی‌بیوتیکی با استفاده از دستگاه‌های پزشکی است. بانداژ زخم که شامل سولفادیازین نقره یا نانومواد نقره است، می‌تواند برای درمان عفونت‌های بیرونی استفاده شود. شواهد نشان می‌دهد که پوشش‌های نقره ای روی لوله‌های تنفسی داخل تراشه می‌تواند بروز سینه‌پهلو (ذات الریه) مرتبط با دستگاه تنفس مصنوعی را کاهش دهد. شواهد آزمایشی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از کاتترهای ثابت آلیاژ نقره برای کاتتریزاسیون کوتاه‌مدت خطر عفونت‌های مجاری ادراری اکتسابی از کاتتر را کاهش می‌دهد.
نقره به‌طور کلی سمی نیست و انتظار خطر زیادی نیز برای نقره در پزشکی انتظار نمی‌رود. محصولات پزشکی جایگزین مانند نقره کلوئیدی بی خطر یا مؤثر نیستند.
در سال ۲۰۱۸ تحقیقاتی درباره درمان کردن مشکلات سیستم اعصاب انجام شد. آزمایش‌های زیادی نشان می‌دادند که اگر داروها را با نانوذرات نقره مخلوط کنیم، اثرات بهتری خواهیم دید. از دیگر نتایج این آزمایش‌ها این بود که  مخلوط  داروها با نانوذرات نقره فعالیت ضد باکتریایی آنها را افزایش می دهد.
نحوه کار

نقره و بیشتر ترکیبات نقره دارای اثر الیگودینامیک هستند و برای باکتری‌ها، جلبک‌ها و قارچ‌ها در شرایط آزمایشگاهی سمی به حساب می‌آید. اثر ضد باکتریایی نقره به یون نقره بستگی دارد. تأثیر ضد عفونی کنندگی نقره به یون نقره فعال بیولوژیکی بستگی دارد. (Ag+
) اثر ضد باکتریایی نقره در حضور میدان الکتریکیافزایش می‌یابد. زمان زیادی از کشف این اثر گذشته‌است. اعمال یک جریان الکتریکی در الکترودهای نقره باعث افزایش اثر آنتی‌بیوتیکی در آند می‌شود که احتمالاً به دلیل آزاد شدن نقره در کشت باکتریایی است. عمل ضد باکتری الکترودهایی که با نانوساختارهای نقره پوشش داده شده‌اند، در حضور میدان الکتریکی بسیار بهبود می‌یابد.
نقره به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی استفاده می‌شود. به این صورت که با بعضی باکتری‌ها برای از بین بردن باکتری‌های دیگر، مشارکت می‌کند. لازم است ذکر شود که نقره همان باکتری‌ها را از بین خواهد برد؛ بنابراین باکتری‌های مرده ممکن است منبع نقره برای از بین بردن باکتری‌های مزاحم باشند.
مصارف پزشکی > کرم آنتی باکتریال

سولفادیازین نقره (SSD) یک آنتی‌بیوتیک موضعی است که در سوختگی‌های جزئی و وسیع برای جلوگیری از عفونت استفاده می‌شود. این ماده در دهه ۱۹۶۰ کشف شد. و برای چندین دهه به عنوان یک ضد میکروب موضعی کاملاً استاندارد برای زخم‌های سوختگی به‌شمار می‌رفت.
با این حال بررسی‌های سازماندهی شده در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ نشان می‌دهند که درمان‌های مدرن‌تر، نتایج بهتری را برای بهبود زخم و پیشگیری از عفونت نسبت به سولفادیازین نقره نشان می‌دهند و وجود نقره تأثیر زیادی نمی‌گذارد. و دیگر سولفادیازین نقره به‌طور کلی توصیه نمی‌شود.
این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت، از ایمن‌ترین و مؤثرترین داروهای مورد نیاز در سلامت و بهداشت به‌شمار می‌رود. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تعدادی از داروهای سولفادیازین نقره را برای درمان سوختگی‌های درجه دو و درجه سه تأیید کرده‌است.
مصارف پزشکی > پانسمان

بررسی‌های بنیاد همیاری کاکرین در سال ۲۰۱۸ نشان داد که پانسمان‌های حاوی نقره می‌تواند زخم‌های در سیاهرگ پا را بهبود ببخشد. یک تحلیل دقیق در سال ۲۰۱۷ از مطالعات بالینی در طی سالهای ۲۰۰۰–۲۰۱۵ به این نتیجه رسید که «اساس شواهد برای کارکرد نقره در زخم به طور قابل توجهی موثر تر از آنچه در بحث علمی فعلی درک می‌شود، می‌باشد». اگر استفاده از آن به صورت انتخابی و کوتاه‌مدت باشد، نقره دارای اثرات ضد میکروبی خواهد بود و کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد و بسیار مقرون به صرفه خواهد بود. یک مجموعه داده در سال ۲۰۱۴ حاصل شده از یک فراتحلیل به این نتیجه رسید که با استفاده از پانسمان‌های نقره در زمان صرفه جویی خواهد شد. همچنین می‌تواند منجر به صرفه جویی هزینه‌ها در مقایسه با پانسمان‌های بدون نقره بشود. همچنین مشخص شد بیمارانی که با پانسمان‌های حاوی نقره درمان شده‌اند، در مقایسه با بیمارانی که با پانسمان‌های غیر نقره ای درمان شده‌اند، میزان کارکرد بهتری در بهبود زخم‌هایشان داشته‌اند. یک فراتحلیل در سال ۲۰۱۳ از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده «شواهد آماری قابل‌توجهی» را برای حمایت از استفاده از پانسمان نقره‌ای در درمان زخم‌های وریدی پا پیدا کرد.
سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تعدادی از پانسمان‌های زخم حاوی نقره را به عنوان یک ضد باکتری به رسمیت شناخته‌است. اگرچه، پانسمان‌هایی که شامل نقره هستند ممکن است باعث ایجاد لک و در برخی موارد احساس سوزن سوزن شدن شوند.
مصارف پزشکی > اشعه ایکس

صفحات تصویربرداری نقره هالید که از اشعه ایکس استفاده می‌کنند، شاخص تصویربرداری قبل از ورود تکنیک‌های دیجیتال بودند. این روش اساساً مانند سایر فیلم‌های عکاسی نقره هالید عمل می‌کنند. همچنین استفاده از اشعه ایکس بسیار ساده است و تنها چند دقیقه طول می‌کشد. این روش به ویژه در کشورهای در حال توسعهبه دلیل دقت و مقرون به صرفه بودن محبوبیت خود را حفظ کرده‌است. در کشورهای درحال توسعه فناوری اشعه ایکس دیجیتال در دسترس نیست
مصارف پزشکی > استفاده‌های دیگر

ترکیبات نقره در بهبود خارج از بدن به عنوان ضد عفونی کننده استفاده می‌شود، از جمله ترکیب‌های نیترات و پروتئینات نقره که می‌تواند در غلظت رقیق به عنوان قطره چشم برای جلوگیری از قرمزی چشم در نوزادان استفاده شود. در پوست انسان نیز نیترات نقره به شکل چوب جامد به عنوان ماده سوز آور ("سودآور قمری") برای درمان برخی بیماری‌های پوستی مانند میخچه و زگیل استفاده می‌شود.
اثرات نامطلوب

میزان سمی بودن نقره کم است، اما بدن انسان هیچ فایده زیستی برای نقره ندارد و زمانی که نقره استنشاق، بلع، تزریق یا استفاده موضعی می‌شود، نقره به صورت برگشت‌ناپذیر در بدن، به ویژه در پوست متراکم می‌شود و استفاده زیاد همراه با قرار گرفتن در معرض نور خورشید می‌تواند منجر به یک وضعیت وخیم به نام آرگیریا می‌شود. بیماری که در آن پوست بدن، آبی یا خاکستری آبی می‌شود. آرگیریا موضعی می‌تواند در نتیجه استفاده موضعی از کرم‌های حاوی نقره رخ دهد، در حالی که مصرف، استنشاق یا تزریق می‌تواند منجر به آرگیریا در کل بدن شود. با لیزر می‌توان این بیماری را درمان نمود ولی بسیار خطرناک است و نیاز به بیهوشی کامل دارد. یک درمان لیزری مشابه نیز که به نام آرژیروز شناخته شده‌است برای پاک کردن ذرات نقره از چشم استفاده شده‌است. آژانس ثبت مواد سمی و بیماری‌ها (ATSDR) آرگیریا را به عنوان یک «معضل آرایشی» توصیف می‌کند.
یکی از موارد آرگیریا که در سال ۲۰۰۸ مورد توجه عموم قرار گرفت، مردی به نام پل کاراسون بود که در برنامه " امروز " NBC حاضر شد. او پوستش به دلیل استفاده از نقره کلوئیدی که برای درمان درماتیت خود در طول بیش از ۱۰ سال انجام می‌داد به رنگ آبی درآمده بود. کاراسون در سال ۲۰۱۳ در سن ۶۲ سالگی بر اثر حمله قلبی درگذشت. مثال دیگر، استن جونز، سیاستمدار مونتانا است که مصرف نقره کلوئیدی، اقدامی بود که خودش به خودش تجویز کرده بود.
نقره گاهی برای برخی از افراد موجب بروز حساسیت می‌شود و مصرف نقره در وسایل پزشکی و درمان‌ها و پانسمان‌ها برای این‌گونه افراد ممنوع است. با اینکه دستگاه‌های پزشکی حاوی نقره به‌طور گسترده در بیمارستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند، ولی هنوز هیچ آزمایش خوبی برای استاندارد کردن این محصولات انجام نشده‌است.
تصفیه آب

محلول الکترولیتی نقره به عنوان عاملی برای ضد عفونی کردن آب استفاده می‌شود. به عنوان مثال، در منابع آب آشامیدنی ایستگاه مداری میر روسیه و ایستگاه فضایی بین‌المللی از محلول الکترولیتی نقره استفاده می‌شود. بسیاری از بیمارستان‌های جدید آب گرم را از طریق فیلترهای مسی نقره ای برای درمان لژیونلا تأمین می‌کنند. سازمان جهانی بهداشت (WHO) دو روش را برای ضدعفونی کردن آب به رسمیت شناخته‌است. نقره را در حالت کلوئیدی که با الکترولیز الکترودهای نقره در آب تولید می‌شود و نقره کلوئیدی که در فیلترهای آب تولید می‌شود. افزون بر این روش‌ها، یک سیستم جداسازی سرامیکی پوشیده شده با ذرات نقره توسط Ron Rivera از Potters for Peace ایجاد شده‌است و در کشورهای در حال توسعه برای ضدعفونی آب استفاده می‌شود (در این دستگاه نقره رشد میکروب را بر روی بستر فیلتر مهار می‌کند تا از گرفتگی جلوگیری کند.
طب جایگزین

نقره کلوئیدی (کلوئیدی متشکل از ذرات نقره که در مایع معلق شده‌اند) و فرمول‌های حاوی نمک‌های نقره توسط پزشکان در اوایل قرن بیستم مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما با توسعه یافتن آنتی‌بیوتیک‌های مدرن، استفاده از آنها تا حد زیادی در دهه ۱۹۴۰ متوقف شد. از حدود سال ۱۹۹۰، استفاده مجدد نقره کلوئیدی به عنوان یک مکمل غذایی رواج یافت، با وجود اینکه آن یک مکمل معدنی ضروری است، یا اینکه می‌تواند از بیماری‌های متعددی مانند سرطان، دیابت ،آرتریت، HIV / AIDS، تبخال، و سل پیشگیری یا درمان کند، به بازار عرضه شد. اما با این حال هیچ شواهد پزشکی مبنی بر اینکه نقره کلوئیدی دارای این تأثیرات مخرب است، وجود ندارد. نقره یک ماده معدنی ضروری در انسان نیست. هیچ پیش‌نیاز غذایی هم برای نقره وجود ندارد، و از این رو، چیزی به عنوان «کمبود» نقره در بدن وجود ندارد. اما باید بدانیم که تأثیر نقره به صورت صد درصد نیست و نمی‌توان گفت که تا چه اندازه مورد تأیید است. شاید بتواند عوارضی مثل بیماری آرگیریا ایجاد کند.
در آگوست ۱۹۹۹، FDA ایالات متحده، به فروشندگان نقره کلوییدی اخطار داد که هیچ اظهار نظری دربارهٔ اثر پیشگیری یا درمان آن نداشته باشند، اگرچه محصولات حاوی نقره همچنان به عنوان مکمل‌های غذایی در ایالات متحده تحت استانداردهای نظارتی ضعیفی که برای مکمل‌ها اعمال می‌شود، توصیه می‌شوند. FDA نامه‌های پر از اخطار به سایت‌های اینترنتی صادر کرد که به تبلیغ نقره کلوئیدی به عنوان یک آنتی‌بیوتیک یا سایر اهداف پزشکی ادامه دادند. علیرغم تلاش‌های FDA، محصولات حاوی نقره بسیار فراگیر شده‌اند. بررسی وب‌سایت‌هایی که اسپری‌های بینی حاوی نقره کلوئیدی را تبلیغ می‌کنند، نشان می‌دهد که اطلاعات مربوط به اسپری‌های بینی حاوی نقره در اینترنت گمراه‌کننده و غلط است. نقره کلوئیدی در برخی از لوازم آرایشی موضعی و همچنین برخی از خمیردندان‌ها به فروش می‌رسد که توسط FDA به عنوان لوازم آرایشی تأیید شده‌است (به غیر از مواد تشکیل دهنده دارویی که ادعاهای پزشکی دارند). بازاریابی با استفاده از این ماده با ادعای اینکه در پیشگیری سرطان تأثیر دارد غیرقانونی است. و در برخی از حوزه‌های قضایی فروش نقره کلوئیدی برای مصرف غیرقانونی است.
در سال ۲۰۰۲، اداره کالاهای درمانی استرالیا (TGA) دریافت که نقره کلوئیدی هیچ کاربرد پزشکی ندارد و نمی‌تواند بازاریابی مطلوب را به دست آورد. در سال ۲۰۰۹، USFDA یک هشدار در مورد اثرات نامطلوب قدرتمند نقره کلوئیدی صادر کرد و گفت که "... هیچ داروی تجویزی یا بدون نسخه (OTC) حاوی نقره که توسط آنها مصرف شود، به صورت قانونی در بازار وجود ندارد " Consumer Reports نقره کلوئیدی را به عنوان «مکملی که باید اجتناب شود» فهرست می‌کند و آن را «احتمالاً ناایمن» توصیف می‌کند. لس آنجلس تایمز بیان کرد که «نقره کلوئیدی به عنوان یک داروی درمان، کلاهبرداری با سابقه ای طولانی است، و لات‌ها ادعا می‌کنند که می‌تواند سرطان، ایدز، سل، دیابت و بسیاری از بیماری‌های دیگر را درمان کند.»
تاریخچه

بقراط در یادداشت‌های خود در مورد محافظت از زخم به وسیله نقره صحبت کرده‌است. در ابتدای قرن بیستم، جراحان به‌طور معمول از بخیه‌های نقره ای برای کاهش خطر عفونت استفاده می‌کردند. در اوایل قرن بیستم، پزشکان از قطره‌های حاوی نقره برای درمان مشکلات چشمی، برای عفونت‌های مختلف، و گاهی اوقات به صورت داخلی برای بیماری‌هایی مانند سوِء جدب گوارشی گرمسیری، صرع، سوزاک و بیماری‌های سرماخوردگی استفاده می‌کردند. در طول جنگ جهانی اول، سربازان از ورق نقره برای درمان زخم‌هایی که عفونی و عمیق‌تر شده بودند، استفاده می‌کردند.
در دهه ۱۸۴۰، بنیانگذار متخصص زنان، جی. ماریون سیمز، سیم نقره‌ای را که مد جواهرسازی بود، به عنوان بخیه در جراحی زنان به کار برد. این روش در مقایسه با روش‌هایی که پیشینیان از آن استفاده می‌کردند، روش مطلوب و کارآمد تری بود. در این روش از ابریشم استفاده می‌شد.
قبل از اینکه نحوه کار با آنتی‌بیوتیک‌های مدرن شناخته بشود، کلوئید نقره برای کشتن میکروب‌ها و ضد عفونی کردن استفاده می‌شد. با توسعه آنتی‌بیوتیک‌های مدرن در دهه ۱۹۴۰، استفاده از نقره به عنوان یک روش ضد میکروبی کاهش یافت. سولفادیازین نقره (SSD) ترکیبی حاوی نقره و آنتی‌بیوتیک سدیم سولفادیازین است که در سال ۱۹۶۸ ساخته شده‌است.
هزینه

سازمان خدمات بهداشتی ملی بریتانیا در سال ۲۰۰۶ حدود ۲۵ میلیون پوند برای پانسمان‌های حاوی نقره هزینه کرد. در ۱۴ درصد از پاسمان‌ها از نقره استفاده می‌شود. کما اینکه حدود ۲۵ درصد هزینه‌های پانسمان زخم نیز از نقره ناشی می‌شود.
در مورد ضررهای زیست‌محیطی مؤثر نانومواد نقره تولید شده در مصارف پزشکی نگرانی‌هایی وجود دارد. این مواد در محیط رها می‌شوند. این کارها می‌تواند بر روی عملکرد میکرو ارگانیسم‌هایی که در خاک وجود دارد، تأثیر منفی بگذارد.
کاربرد در وسایل پزشکی