stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ژستودن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Femodene, Femodette, Gynera, Harmonet, Meliane, Minesse, Minulet, others
نام‌های دیگر: GSD; SHB-331; δ15-Norgestrel; 15-Dehydronorgestrel; 17-hydroxy-18a-homo-19-nor-17α-pregna-4,15-dien-20-yn-3-one; 17α-Ethynyl-18-methyl-19-nor-δ15-testosterone; 17α-Ethynyl-18-methylestra-4,15-dien-17β-ol-3-one; 13β-Ethyl-18,19-dinor-17α-pregna-4,15-dien-20-yn-17β-ol-3-one
AHFS/Drugs.com: International Drug Names
رده‌بندی داروهایبارداری:  X 
روش مصرف دارو: خوراکی
گروه دارویی: پروژستوژن; پروژستین
کد ATC: G03AA10 G03AB06 (WHO)‎ (only combinations with استروژن)
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  ℞ (Prescription only) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: 96% (87–111%)
پیوند پروتئینی: 98% (64% to SHBG, 34% to albumin, 2% free)
متابولیسم: کبد (reduction, هیدروکسیلاسیون)
نیمه‌عمر حذف: 12–15 hours
دفع: ادرار
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (8R,9S,10R,13S,14S,17R)-13-ethyl-17-ethynyl-17-hydroxy-1,2,6,7,8,9,10,11,12,14-decahydrocyclopenta[a]phenanthren-3-one :  نام آیوپاک (8R,9S,10R,13S,14S,17R)-13-ethyl-17-ethynyl-17-hydroxy-1,2,6,7,8,9,10,11,12,14-decahydrocyclopenta[a]phenanthren-3-one 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 60282-87-3 Y
پاب‌کم CID: 3033968
دراگ‌بنک: DB06730 Y
کم‌اسپایدر: 2298532 Y
UNII: 1664P6E6MI
KEGG: D04316 Y
ChEBI: CHEBI:135323 Y
ChEMBL: ChEMBL1213583 Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID6046478 
ECHA InfoCard: 100.056.478 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C21H26O2
جرم مولی: ۷۰۰۲۳۱۰۴۳۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۱۰٫۴۳۷ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
نقطه ذوب: ۱۹۷٫۹ درجه سلسیوس (۳۸۸٫۲ درجه فارنهایت)
 SMILES O=C4\C=C3/[C@@H]([C@H]2CC[C@]1([C@@H](/C=C\[C@]1(C#C)O)[C@@H]2CC3)CC)CC4 :  SMILES O=C4\C=C3/[C@@H]([C@H]2CC[C@]1([C@@H](/C=C\[C@]1(C#C)O)[C@@H]2CC3)CC)CC4 
 InChI InChI=1S/C21H26O2/c1-3-20-11-9-17-16-8-6-15(22)13-14(16)5-7-18(17)19(20)10-12-21(20,23)4-2/h2,10,12-13,16-19,23H,3,5-9,11H2,1H3/t16-,17+,18+,19-,20-,21-/m0/s1 Y Key:SIGSPDASOTUPFS-XUDSTZEESA-N Y :  InChI InChI=1S/C21H26O2/c1-3-20-11-9-17-16-8-6-15(22)13-14(16)5-7-18(17)19(20)10-12-21(20,23)4-2/h2,10,12-13,16-19,23H,3,5-9,11H2,1H3/t16-,17+,18+,19-,20-,21-/m0/s1 Y Key:SIGSPDASOTUPFS-XUDSTZEESA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
ژستودن (انگلیسی: Gestodene) یک داروی پروژسترون است که در قرص‌های ضد بارداری برای زنان استفاده می‌شود.  همچنین در هورمون درمانی یائسگی استفاده می‌شود. این دارو از راه دهان مصرف می‌شود.
عوارض جانبی ترکیب استروژن و ژستودن شامل بی‌نظمی‌های قاعدگی، سردرد، حالت تهوع، حساسیت پستان‌ها، تغییرات خلق و خو و موارد دیگر است. این دارو دارای فعالیت آندروژنیک ضعیف، فعالیت آنتی‌مینرالوکورتیکوئید ضعیف و فعالیت گلوکوکورتیکوئید ضعیف است.
کاربرد پزشکی

ژستودن از نظر فعالیت آندروژنی خنثی است، به این معنی که قرص های ضد بارداری حاوی ژستودن عوارض جانبی آندروژنی (مانند آکنه، هیرسوتیسم) را که گاهی با قرص های ضد بارداری نسل دوم مانند قرص‌های حاوی لوونورژسترل مرتبط است، نشان نمی‌دهند.
دوز استروژن در قرص‌های ضد بارداری نسل سوم (از جمله آنهایی که حاوی ژستودن هستند) کمتر از قرص‌های ضد بارداری خوراکی نسل دوم است و احتمال افزایش وزن، حساسیت سینه‌ها و میگرن را کاهش می‌دهد.
نسل سوم داروهای ضد بارداری خوراکی نیز برای استفاده در بیماران مبتلا به دیابت یا اختلالات چربی مناسب هستند، زیرا تأثیر کمتری بر سطح قند خون و نمایه چربی دارند.
ژستودن در ترکیب با استرادیول برای استفاده در هورمون درمانی یائسگی نیز موجود است.
عکاسی در ایران

پیدایش عکاسی و گسترش روش‌های گوناگون آن در ایران، با اختلاف حدود سه سال از اعلام موجودیت عکاسی در فرانسه روی داده‌است. صنعت عکاسی بر روی کاغذ حساس در سال ۱۸۳۹ میلادی به وجود آمد و در سال ۱۸۴۱ میلادی پلاک‌های شیشه برای عکاسی اختراع گردید و از نمونه موجود این اختراعات و همه ی انواع وسایل عکسبرداری دو تا سه سال پس از اینکه به بازار می‌آمد به‌طور هدیه بدست پادشاه ایران می‌رسید. صنعت عکاسی در ایران با ظهور شبکه‌های اجتماعی به رونق گسترده‌ای دست یافته‌است.
پیشینه

نخستین دستگاه‌های عکاسی به روش داگرئوتیپ، به در خواست محمد شاه قاجار از کشورهای روسیه و انگلیس به دربار ایران وارد شد. دستگاه‌های عکسبرداری روسیه که هدیه امپراتور بود، زودتر رسید و نیکلای پاولوف دیپلمات جوان روس که به این منظور تعلیم عکاسی دیده بود، این دستگاه‌ها را به تهران آورد و در اواسط دسامبر ۱۸۴۲ م مطابق پایان آذر ۱۲۲۱ه‍.ش نخستین عکسبرداری در ایران را انجام داد. ملک قاسم میرزا شاهزاده ایرانی و ژول ریشار فرانسوی نیز از جمله پیشروانی هستند که در ایران، به شیوه داگرئوتیپ، عکسبرداری کرده‌اند. با اطلاعاتی که از کتاب مقالات گوناگون تألیف دکتر خلیل خان اعلم الدوله ثقفی از یادداشت‌های ریشار خان، اولین عکاسی که اعتماد السلطنه از او نام برده حاصل می‌شود این است که اولین عکسبرداری بر روی صفحه نقره در سال ۱۲۶۰ هجری قمری در تبریز، زمانی که ناصرالدین میرزا ولیعهد بود انجام شده‌است. این دو دستگاه دوربین داگرئوتیپ یکی اهدایی از طرف ملکه انگلیس و دیگری هدیه امپراتور روسیه بودند. به جز یک عکس، هیچ‌کدام از عکس‌های داگرئوتیپ ایرانی، باقی نمانده‌اند اما برخی از آنها از جمله پرتره محمد شاه و ناصرالدین میرزای ولیعهد به دست کمال‌الملک رسیده و او از روی آنها پرتره‌های نقاشی خلق کرده است.
در سال‌های آغازین پیدایش عکاسی در ایران برخی از اروپاییانی که در مشاغل گوناگون در استخدام دولت ایران بودند نیز به تجربیاتی اندک در این زمینه دست زدند. این افراد اغلب معلمان رشته‌های مختلف دارالفنون بودند که مدرسه‌ای فنی برای تربیت افسران، مهندسان نظامی و غیرنظامی، پزشکان و مترجمان زبان‌های خارجی به‌شمار می‌آمد و به دست امیرکبیر پایه‌ریزی و در سال ۱۸۵۰ م تأسیس شده بود.
عکاسان ایرانی نیز هم‌زمان با سال‌های اولیه پیدایش عکاسی در ایران دست به کار شدند و به تصویر جنبه‌های گوناگون زندگی مردم در دوران قاجار پرداختند. برای نمونه می‌توان به نام‌های زیر اشاره کرد:
شاهزاده ملک قاسم میرزا که شاید نخستین عکاس ایرانی باشد، آقا رضا عکاس‌باشی، اولین عکاس حرفه‌ای و پرکار دربار ناصرالدین شاه که بسیاری از سفرها مراسم و جنبه‌های گوناگون دوران حکومت طولانی ناصرالدین شاه را ثبت کرده‌است.
باید خاطرنشان ساخت که نمونه عکس‌های دوره محمدشاه (که البته هیچ‌کدام باقی نمانده‌اند) را نباید با صنعت عکاسی مرسوم امروز یکی دانست، زیرا صنعت عکاسی (فتوگرافی) در سال ۱۲۶۵ هجری قمری ۱۸۴۹ میلادی اختراع شده‌است یعنی یک سال بعد از فوت آن پادشاه، و آنچه در عهد محمدشاه وجود داشت و ریشار خان عمل می‌کرد دستگاه داگرئوتیپ بود که در سال ۱۸۳۹ میلادی به وجود آمده بود.
سرآغاز عکاسی در ایران، رویدادها و حرکت‌هایی را دربردارد که گاه در نوع خود در جهان بی‌نظیر و برخی اوقات پیشرو حرکت‌های عکاسی در جهان است.
پیشینه > عکس‌برداری خارجیان از ایران

در همان دورانی که ایرانیان سرگرم آموختن عکاسی بودند، خارجیان مقیم ایران و سیاحان، مشغول عکاسی از فضای شگفت‌انگیز پیرامونشان بودند.
اولین مجموعهٔ عکس از آثار تاریخی ایران توسط لوئیجی پشه (Luigi Pesce) سرهنگی از اهالی ناپل در سفر به ایران تهیه شد. ناصرالدین‌شاه بارها به وی لقب عکاس‌باشی داد. نسخه دومی نیز از این مجموعه در همان سال تهیه و برای ویلیام اول، پادشاه پروس فرستاد شد. آلبوم دیگری نیز به موزه متروپولیتن نیویورک اهدا شده که شامل ۷۵ قطعه عکس است و احتمالاً همان آلبومی است که برای پادشاه پروس ارسال شده بود. این آلبوم دراصل متعلق به اردشیر میرزا، نوه فتحعلی شاه بود. اهداکننده این آلبوم معتقد است که «پشه» یک از چندین عکاسی است که آثارشان در آن مجموعه گردد آمده‌است. آلبوم متروپولیتن شامل موضوعات متعددی است. قدیمی‌ترین عکس‌های این آلبوم بین سال‌های ۱۸۵۲ (میلادی) تا ۱۸۵۵ م گرفته شده‌اند.
سه پرتره از ناصرالدین‌شاه در جوانی و یک عکس گروهی در این مجموعه وجود دارد. بیشتر تصاویر این آلبوم نشان‌دهندهٔ معماری آن روزگار است.
عکس‌های وی سند تاریخی بی‌نظیری است که گویای وضعیت زندگی مردم و درباریان است. گرچه در این عکس‌ها زنان وجود ندارند، اما مردان طبقات مختلف اجتماع حضور مشخص دارند و سلسله مراتب اجتماعی آن‌ها با چگونگی قرار گرفتن در تصویر کاملاً نشان داده شده‌است. عکس‌های او از مکان‌های تاریخی ایران در نمایشگاه جهانی هاریس ۰خطا: زمان نامعتبرسال۱۸۶۷ م به نمایش درآمد و نشان افتخار دریافت کرد.
برجسته‌ترین و پرکارترین عکاس حرفه‌ای ایران در پایان قرن نوزدهم، آنتوان سوریوگین بود که سراسر ایران را زیر پا نهاد و از مردم، مناظر، معماری و اشیاء عکس‌های زیادی گرفت. عکس‌های وی در سفرنامه‌ها و داستان‌ها فراوان مورد استفاده قرار می‌گرفت بی‌آنکه نامی از وی برده شود. سوریوگین محیط خود را با دید همه‌جانبه‌ای تصویر می‌کرد. کارگاه وی در خیابان دولت در تهران قرار داشت و عکس‌هایش در نمایشگاه بروکسل در ۱۸۹۷ (میلادی) به کسب مدال طلا نایل شد. سوریوگین به کیفیت نور و تغییرات آن توجه خاص داشت و پیداست که اغلب عکس‌هایش را در اواسط روز می‌گرفته‌است. وی اغلب فرد یا گروهی را در زمینهٔ عکس‌هایش قرار می‌داد تا ضمن نشان دادن تاریخی بودن موضوع، مقیاس را نیز ببینند.
یکی از تکنیسین‌های عکاسخانه عبداله‌میرزا به نام ایوانوف که برای خود اسم ایرانی روسی‌خان را انتخاب کرده بود، پس از سفر به روسیه، با یکی از شرکت‌های لوازم عکاسی برای تهیه شیشه، کاغذ و مقوای عکاسی قراردادی منعقد نمود و در خیابان علاءالدوله عکاسخانه‌ای دایر نمود. عکس‌های او همه مارک روسی‌خان دارند. در انقلاب مشروطه و چند سال بعد، این عکاس‌خانه مرکز آزادیخواهان و اغلب عکس‌های آن مربوط به بزرگان مشروطه و مهاجرت و غیره بوده‌است. این عکاسخانه تا سال ۱۲۹۹ هجری شمسی دایر بوده‌است. روسی‌خان با محمدعلیشاه به اروپا رفت و کارهای عکاسخانه توسط مهدی مصورالملک ادامه یافت و سپس تعطیل شد.
تصاویری که از ابنیه و عمارات آن دوران به جا مانده، برای مطالعات ایران عهد قاجار ارزشی مستند دارد و در ضمن اطلاعاتی از نظام حکومتی آن دوره را فراهم می‌کند.
پیشینه > دوره مظفرالدین شاه و انقلاب مشروطه

از اوایل سلطنت مظفرالدین‌شاه در ۱۳۱۴ قمری عبداله میرزا در بالاخانه‌های دارالفنون عکاسخانه‌ای دایر نمود و فن عکاسی را متداول کرد. بسیاری از عکاس‌های بعدی از شاگردان وی بوده‌اند. این عکاسخانه تا اوایل مشروطیت دایر بود و عکاس دیگری کارهای عکاسی درباری را انجام می‌داد، به نام میرزا ابراهیم‌خان عکاس‌باشی که از خدمتگزاران دربار مظفرالدین‌شاه بوده‌است. معروف است که مظفرالدین‌شاه سخت شیفتهٔ عکاسی بود و خود عکاس آماتور بوده‌است.
از شاگردان عبداله میرزا دو نفر دیگر به نام «ماشااله خان» و «خادم» در اوایل سال ۱۳۰۰ شمسی، عکاسخانه‌های دیگری برپا کردند که هر دو در خیابان ناصریه بود، که عکس‌های ارزان‌تری می‌انداختند.
با آغاز جنبش مشروطیت مردم تمایل داشتند چهرهٔ رهبران خود را مشاهده نمایند و رواج این‌گونه عکس‌ها مصداق این تمایل است. به‌تدریج ثبت چهره‌های معروف گسترش یافت؛ و با ایجاد تحولات مختلف، عکس از انحصار دربار خارج شد و موضوعات اجتماعی و واقعی موضوع عکاسی قرار گرفت. با تحولات جنبش مشروطیت زمینه برای عکاسی مطبوعاتی فراهم شد. در حال حاضر، بیشتر عکس‌های موجود از دوران جنبش مشروطه، توسط استپان استپانیان، عکاس ارمنی انداخته شده‌اند. استپانیان به عنوان «نخستین عکاس خبری ایران» شناخته می‌شود.
پیشینه > دوران پهلوی اول

از ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۲ ه‍.ش مطبوعات که سرآغاز فعالیت آن‌ها از جنبش مشروطیت شروع شده بود فعالیت وسیع‌تری یافتند و کاربرد عکس بیشتر شد و تحولات اساسی در عکس‌ها ظاهر شد. عکس‌های این دوران بسیار برجسته و متفاوت است.
پیشینه > دوران پهلوی دوم

این دوره، دوران ورود همه‌جانبه فنون و تجهیزات غربی به ایران و روی‌آوری هنرمندان به شیوه‌های مدرن غربی بود. در این دوران با پیشرفت تجهیزات عکاسی و گسترش فعالیت مطبوعات، عکس به عنصری مهم و تأثیرگذار بدل گشت.
عکاسی مطبوعاتی که کمابیش رونقی داشت با کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ه‍.ش دوباره دچار رکود و رخوت شد و عکاسی در حاشیه قرار گرفت. عکس‌های دههٔ ۳۰ و ۴۰ شمسی بیشتر جنبهٔ تبلیغاتی و رسمی داشتند. در اواخر دههٔ ۴۰ به‌دلیل گسترش گرایشات هنری و پیچیده شدن مبارزات به‌تدریج فضای جدیدی به وجود آمد که عکاسی را نیز متأثر ساخت.
چالش‌ها

در گزارشی در سال ۲۰۱۶، رییس انجمن عکاس‌های کرمانشاه، ایران، با اشاره به قیمت دلار گفت که قیمت بالای لوازم عکاسی در ایران، مهم‌ترین مشکل عکاس‌های ایرانی است.
تبعیض علیه زنان نیز در عکاسی ایران دارای پیشینه است. یلدا معیری در این باره گفت: «دلیل این مساله (مشکل اشتغال عکاس‌های خبری زن) فقط جنسیت است. به خاطر اینکه از نگاه جامعه، عکاسی یک کار مردانه است، زنان را اصلا استخدام نمی‌کنند و می‌گویند ما اصلا با زن کار نمی‌کنیم». معیری افزود: «۹۵ درصد زنانی که عکاس خبری و مستند هستند بیکار هستند یا قراردادهای موقت و بعضا ظالمانه دارند».
عکاسان مد ایرانی نیز در دوران جمهوری اسلامی ایران، دچار محدودیت‌های قانونی شدند.
نیاز به مجوز برای بسیاری از سبک‌ها و لوکیشن‌های عکاسی، باعث کاهش یا کندی توسعه عکاسی در ایران بوده‌است. همچنین عکاسانی که از رویدادهای سیاسی‌اعتراضی دوره جمهوری اسلامی ایران عکاسی کرده‌اند، با مشکلاتی روبرو شده‌اند.
عکس از خود ملک قاسم میرزا تنها عکس بازمانده داگرئوتیپ ایرانی.
ژان-مارتن شارکو

| ژان-مارتن شارکو | ژان-مارتن شارکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ نوامبر ۱۸۲۵ پاریس، فرانسه
درگذشت: ۱۶ اوت ۱۸۹۳ (۶۷ سال) لک د ستون، جمهوری سوم فرانسه
ملیت: فرانسوی
شناخته‌شده برای: بررسی و کشف بیماری‌های عصبی
جوایز:  لژیون دونور – فرمانده (۱۸۹۲)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): عصب‌شناسی و آسیب‌شناسی تشریحی
محل کار: بیمارستان پیتیه-سالپتریر
 :  
ژان-مارتن شارکو (فرانسوی: Jean-Martin Charcot‎؛ ‏ فرانسوی: [ ʃaʁko ]؛ ‏ ۲۹ نوامبر ۱۸۲۵ – ۱۶ اوت ۱۸۹۳) عصب‌شناس و استاد آسیب‌شناسی تشریحی اهل فرانسه بود. او کارهای پیشگامانه‌ای در زمینهٔ هیپنوتیزم و هیستری، به‌ویژه با بیمار دچار هیستری خود، لوئیز اوگوستین گلز انجام داد. شارکو به‌عنوان «بنیان‌گذار عصب‌شناسی مدرن» شناخته می‌شود، و نام او با حداقل ۱۵ نام‌بخش پزشکی، از جمله بیماری‌های مختلفی که گاهی به‌عنوان بیماری‌های شارکو شناخته می‌شوند، گره خورده است.
از شارکو به عنوان «پدر عصب‌شناسی فرانسه و یکی از پیشگامان عصب‌شناسی در جهان» یاد شده است. کار او تا حد زیادی بر زمینه‌های در حال توسعه عصب‌شناسی و روان‌شناسی تأثیر گذاشت. روان‌پزشکی مدرن مدیون کارهای شارکو و پیروان مستقیم او است. او «برترین متخصص مغز و اعصاب اواخر قرن نوزدهم فرانسه» بود و او را «ناپلئون روان‌نژندها» لقب داده‌اند. شهرت او در حوزهٔ بیماری‌های مغز و اعصاب چنان بود که دانشجویان فراوانی را از سرتاسر اروپا به بیمارستان پیتیه-سالپتریر می‌کشاند. شارکو خداناباور بود.
ارث‌باوند

| ارث‌باوند | ارث‌باوند |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): کریچرز هالکن
ناشر(ها): نینتندو
کارگردان(ـان): شیگه‌ساتو ایتوی
تهیه‌کننده(ها): شیگه‌ساتو ایتوی ساتورو ایواتا سونکازو ایشیهارا
طراح(ـان): آکیهیکو میورا
برنامه‌نویس(ـان): ساتورو ایواتا کوجی مالتا
هنرمند(ان): کوییچی اویاما
نویسنده(ها): شیگه‌ساتو ایتوی
آهنگساز(ان): کیئیچی سوزوکی هیروکازو تاناکا
سری: مادر
سکو(ها): سوپر نینتندو گیم بوی ادونس
تاریخ(های) انتشار: ژاپن: ۲۷ اوت، ۱۹۹۴ آمریکای شمالی: ۵ ژوئن، ۱۹۹۵مادر ۱+۲ژاپن: ۲۰ ژوئن، ۲۰۰۳
ژانر(ها): بازی ویدئویی نقش‌آفرینی
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره
ارث‌باوند (انگلیسی: EarthBound)، که در ژاپن با نام مادر ۲: گیگو نو گیاکوشو منتشر شد (ژاپنی: MOTHER2ギーグの逆襲 Mazā Tsū: Gīgu no Gyakushū)، یک بازی ویدئویی نقش‌آفرینی است که توسط شرکت ایپ و هالکن توسعه یافت و توسط نینتندو برای سوپر نینتندو انترتیمنت سیستم در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این بازی، دومین قسمت از مجموعه بازی‌های مادر است. تمرکز بازی بر روی پسربچه‌ای به نام نس و دوستانش پائولا، جف و پو است که در جهان سفر می‌کنند تا ملودی‌هایی را از هشت مکان جمع‌آوری کنند و به این وسیله بر نابودگر کیهانی، گیگاس، پیروز شوند.
واژه‌نامه

↑  Ness
↑  Paula
↑  Jeff
↑  Poo
↑  Giygas
سنتز آرنز–ون دورپ

سنتز آرنز–ون دورپ (به انگلیسی: Arens–van Dorp synthesis) یک نام واکنش در شیمی آلی است. این واکنش عبارت است از افزایش اتوکسی‌استیلن‌های لیتیم‌دار شده به کتون‌ها برای ایجاد الکل‌های پروپارژیل که می‌تواند واکنش بیشتری را برای تشکیل آلدهیدهای β، α غیراشباع یا استرها انجام دهد. همچنین نوعی از این واکنش به نام اصلاح ایسلر وجود دارد که در آن آنیون استیلید به صورت درجا از β-کلرووینیل اتر با استفاده از لیتیم آمید تولید می‌شود.
صلاح ایسلر
زکس کیس

| زکس کیس | زکس کیس |
| --- | --- |
زکس کیس در سال ۲۰۲۱ از چپ به راست: اون جی-وون، جانگ سو-وون، کیم جائه-داک، لی جایی-جین: زکس کیس در سال ۲۰۲۱ از چپ به راست: اون جی-وون، جانگ سو-وون، کیم جائه-داک، لی جایی-جین
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: سئول، کره جنوبی
ژانر: کی-پاپ دنس پاپ هیپ هاپ آراندبی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷–۲۰۰۰ ۲۰۱۶–اکنون
ناشر(ان): ده‌سونگ پلنینگ وای‌جی انترتینمنت
همکاری‌های مرتبط: جی-واک HOT.Sech.god.RG واجی فمیلی
اعضا:  اون جی-وون  لی جایی-جین  کیم جائه-داک  جانگ سو-وون 
اعضای پیشین:  کانگ سونگ هون  کو جی-یونگ 
وبگاه: Sechs Kies Korean official website
| 0 | 1 |
| --- | --- |
زکس کیس: زکس کیس
هانگول: 젝스키스
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jek Seu Ki Seu
مک‌کیون–ریشاور: Chek Sŭ K'i Sŭ
زکس کیس (انگلیسی: Sechs Kies؛ به صورت ‎/ˈzɛkskiːs/‎ ZEKS-kees تلفظ می‌شود؛ کره‌ای: 젝스키스) یک گروه پسرانهٔ کره جنوبی است. این گروه فعالیت خود را در ۱۵ آوریل ۱۹۹۷ آغاز کرد و یکی از گروه‌های آیدل نسل اول کی-پاپ هستند و یکی از اولین گروه‌های بسیار موفق کی-پاپ محسوب می‌شوند و همچنین به عنوان پیشتاز فرهنگ فندم آیدل نیز شناخته می‌شوند. اعضای فعال این گروه در حال حاضر شامل اون جی-وون، لی جایی-جین، کیم جائه-داک و جانگ سو-وون است.
زکس کیس در ۲۰ مه ۲۰۰۰ منحل شد. اعضای این گروه در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ دوباره به هم پیوستند. در ۱۰ مه ۲۰۱۶، آنها با وای‌جی انترتینمنت قرارداد امضا کردند.
جنگ نه‌ساله

| ن ب وجنگ‌های آنگلو-فرانسوی | ن ب وجنگ‌های آنگلو-فرانسوی |
| --- | --- |
۱۱۱۶–۱۱۱۹، ۱۱۲۳–۱۱۳۵، ۱۱۵۸–۱۱۸۹، ۱۱۹۳–۱۱۹۹، ۱۲۰۲–۱۲۰۴، ۱۲۱۳–۱۴، ۱۲۱۵–۱۲۱۷، ۱۲۲۴، ۱۲۴۲-۱۲۴۳ (۱۲۴۲ و ۱۲۴۳)، ۱۲۹۴-۱۳۰۳، ۱۳۲۴، ۱۳۳۷–۱۴۵۳ (۱۳۳۷–۱۳۶۰، ۱۳۶۹–۱۳۸۹، ۱۴۱۵–۱۴۵۳). ۱۴۹۶–۱۴۹۸، ۱۵۱۲–۱۵۱۴، ۱۵۴۲–۱۵۴۶، ۱۵۵۷–۱۵۵۹، ۱۶۲۷-۱۶۲۹، ۱۶۶۶–۱۶۶۷، ۱۶۸۹-۱۸۱۵ (۱۶۸۹–۱۶۹۷، ۱۷۰۲–۱۷۱۳، ۱۷۴۴–۱۷۴۸، ۱۷۴۶–۱۷۶۳، ۱۷۵۶–۱۷۶۳، ۱۷۷۸–۱۷۸۳، ۱۷۹۳–۱۸۰۲، ۱۸۰۳–۱۸۱۵، ۱۸۱۵): ۱۱۱۶–۱۱۱۹، ۱۱۲۳–۱۱۳۵، ۱۱۵۸–۱۱۸۹، ۱۱۹۳–۱۱۹۹، ۱۲۰۲–۱۲۰۴، ۱۲۱۳–۱۴، ۱۲۱۵–۱۲۱۷، ۱۲۲۴، ۱۲۴۲-۱۲۴۳ (۱۲۴۲ و ۱۲۴۳)، ۱۲۹۴-۱۳۰۳، ۱۳۲۴، ۱۳۳۷–۱۴۵۳ (۱۳۳۷–۱۳۶۰، ۱۳۶۹–۱۳۸۹، ۱۴۱۵–۱۴۵۳). ۱۴۹۶–۱۴۹۸، ۱۵۱۲–۱۵۱۴، ۱۵۴۲–۱۵۴۶، ۱۵۵۷–۱۵۵۹، ۱۶۲۷-۱۶۲۹، ۱۶۶۶–۱۶۶۷، ۱۶۸۹-۱۸۱۵ (۱۶۸۹–۱۶۹۷، ۱۷۰۲–۱۷۱۳، ۱۷۴۴–۱۷۴۸، ۱۷۴۶–۱۷۶۳، ۱۷۵۶–۱۷۶۳، ۱۷۷۸–۱۷۸۳، ۱۷۹۳–۱۸۰۲، ۱۸۰۳–۱۸۱۵، ۱۸۱۵)
| ن ب وجنگ نه‌ساله: در قاره اروپا | ن ب وجنگ نه‌ساله: در قاره اروپا |
| --- | --- |
 فلاندرز و راین سفلی Kaiserswerth  Walcourt  Bonn  Fleurus  Mons  Leuze  1st Namur  Steenkerque  Landen  1st Huy  Charleroi  2nd Huy  محاصره نامور (۱۶۹۵)  Diksmuide  Deinze  Brussels  Ath راین علیا Philippsburg  Mannheim  Frankenthal  ماینز پیمونت Staffarda  Susa  Nice  Cuneo  Pinerolo  Marsaglia  Valenza کاتولونیا Roses  Torroella  Girona  Sant Esteve d'en Bas  Barcelona ایرلند Bandon  Dromore  Derry  Newtownbutler  Carrickfergus   Newry  Cavan  بوین  1st Athlone  Waterford  1st Limerick  Cork and Kinsale  2nd Athlone  Aughrim  2nd Limerick نبردهای دریایی Bantry Bay  Beachy Head  Barfleur & La Hogue Barfleur  Cherbourg  La Hogue  Lagos  Camaret  Texel  Dogger Bank :  فلاندرز و راین سفلی Kaiserswerth  Walcourt  Bonn  Fleurus  Mons  Leuze  1st Namur  Steenkerque  Landen  1st Huy  Charleroi  2nd Huy  محاصره نامور (۱۶۹۵)  Diksmuide  Deinze  Brussels  Ath راین علیا Philippsburg  Mannheim  Frankenthal  ماینز پیمونت Staffarda  Susa  Nice  Cuneo  Pinerolo  Marsaglia  Valenza کاتولونیا Roses  Torroella  Girona  Sant Esteve d'en Bas  Barcelona ایرلند Bandon  Dromore  Derry  Newtownbutler  Carrickfergus   Newry  Cavan  بوین  1st Athlone  Waterford  1st Limerick  Cork and Kinsale  2nd Athlone  Aughrim  2nd Limerick نبردهای دریایی Bantry Bay  Beachy Head  Barfleur & La Hogue Barfleur  Cherbourg  La Hogue  Lagos  Camaret  Texel  Dogger Bank 
جنگ نه ساله (۱۶۸۸–۱۶۹۷ میلادی) - که معمولاً جنگ جانشینی پالاتین، جنگ اتحاد بزرگ یا جنگ اتحاد آوگسبورگ نیز خوانده می‌شود - جنگ مهمی در اواخر قرن ۱۷ میلادی بود که میان لوئی چهاردهم، پادشاه فرانسه، و دیگر قدرت‌های اروپایی درگرفت. مخالفان فرانسه، اتحاد بزرگ (اتحاد آگسبورگ) نامیده می‌شدند که شامل هلند-انگلستان به رهبری ویلیام سوم، امپراتوری مقدس روم به رهبری لئوپولد یکم شاهزادگان اصلی آلمان (بایرن و پروس)، شاه کارلوس دوم پادشاه اسپانیا و ویکتور آمادئوس دوم شاه ساووی بودند. این جنگ در اروپای غربی و مرکزی، اسکاتلند و ایرلند و همچنین هند و آمریکای شمالی رخ داد.
پیش‌زمینه > فرانسه

افزایش قدرت سلطنت که لوئی در پی آن بود و نیز اشتیاق وی برای کسب افتخار نظامی، بر گسترش ماشین جنگی فرانسه تأثیر گذاشت. در طول زمامداری لوئی چهاردهم ارتش فرانسه از صورت انبوهی از ارتش‌های کوچک و تحت سلطه نجبای استانی بیرون آمد و شکل ارتش ثابت و فعال کشوری که تابع فرمان پادشاه بود، درآمد. با تشکیل ارتش ثابت در فرانسه، لوئی توانست با کمک منابع در اختیار خود، ارتشی عظیم تشکیل دهد که اروپا تا آن زمان به خود ندیده بود.
فرانسه تحت رهبری وزیر جنگ خود، فرانسوا میشل لوتیه و مارکیز لووورا، ارتشی حرفه‌ای سازمان داد که عدهٔ آن در زمان صلح به ۱۰۰ هزار نفر و در زمان جنگ به ۴۰۰ هزار نفر می‌رسید. با این حال فرانسه نتوانست صفوف ارتش جدید خود را با نیروهای داوطلب پر کند، بنابراین به نظام وظیفه عمومی متوسل شد اما این روش مشکل بزرگی برای فرانسه به بار آورد زیرا سربازانی که میل به خدمت نداشتند، از ارتش فرار می‌کردند.
فرانسه تحت حاکمیت قاطع لوئی، به دنبال مسلط شدن بر منطقه‌ای بزرگ که حدود آن مرزهای طبیعی همچون آلپ، پیرنه و راین بود با این حال وی برای کسب قدرت و اعتبار بیشتر در اروپا، در صدد گسترش دامنه قلمروی خود بود و به تضمین تسلط سلسله بوربون بر امور می‌اندیشید اما جاه‌طلبی وی سبب شد تا اتحادیه بزرگ و متعددی برای مقابله با قدرت‌گیری روزافزون وی، شکل گیرد. هنگامی که لوئی چهاردهم در ماه مه ۱۶۸۵ قسمتی از انتخابگرنشین پفالتس را به عنوان ارثیه خواهر فقیدش، یعنی شارلوت الیزابت که اکنون دوشس اورلئان نام داشت، مدعی شد که سبب مخالفت و تیرگی روابط فرانسه با امپراتوری مقدس روم شد. این تیرگی زمانی رو به افزایش گذاشت که لوئی شهرهای کولونی، هیلدسهایم، و مونستر را تحت نظر عوامل خود، تحت فرمان خود قرار داد.
پیش‌زمینه > اتحادیه بزرگ یا اتحاد آگسبورگ

مقالهٔ اصلی: اتحاد بزرگ (اتحاد آگسبورگ)
در ششم ژوئیه ۱۶۸۶ امپراتور لئوپولد یکم و ماکسیمیلیان دوم امانوئل، شاهزاده انتخابگر انتخابگرنشین بایرن که کاتولیک مذهب بود، به اتفاق رهبر بزرگ پروتستان براندنبورگ، کارل یازدهم پادشاه پروتستان مذهب سوئد و متحد اتحاد آوگسبورگ را تشکیل دادند تا در برابر تجاوزی که کشور یا قدرتشان را تهدید کند به دفاع بپردازد. امپراتور هنوز با ترک‌های عثمانی در شرق درگیر بود، اما شکست آن‌ها در دومین نبرد موهاچ (۱۶۸۷) و در بلگراد (۱۶۸۸) دست ارتش امپراتوری را برای جنگیدن غرب آزاد گذاشت.
آغاز جنگ

با تشکیل اتحادیه و آمادگی اروپا برای جنگی بزرگ، فرانسه تحت فرمان لوئی چهاردهم یکی از اشتباهات بزرگ نظامی خود را مرتکب شد. نیروهای متحد در حالی که منتظر بودند که فرانسه به هلند حمله‌ور شود؛ لوئی در عوض تصمیم گرفت پیش از آنکه ارتش امپراتوری به مرزهایش نزدیک شود، به آلمان حمله برد. در ۲۲ سپتامبر ۱۶۸۸ عمده قوای خود را به سوی راین روانه کرد. ارتش فرانسه در ۲۵ سپتامبر وارد آلمان شد. در عرض یک ماه کایزرسلاوترن، نویشتات، ورمس، بینگن، ماینتس، و هایدلبرگ را تصرف کرد؛ در ۲۹ اکتبر قلعه استراتژیکی فیلیپسبورگ سقوط کرد، در چهارم نوامبر دوفن فرانسه، فرمانده نیروهای فرانسوی به مانهایم حمله‌ور شد. با این حال نتایج این پیروزی‌ها کوتاه‌مدت بود زیرا این پیروزی‌ها وی را در جنگی دامنه‌دار و با دشمنان متعدد درگیر ساخت.
در مقابل، نیروهای متحد در اولین گام هلند را از بیم یک حمله آزاد کردند. ویلیام سوم پس از اینکه نیرویش را در انگلستان تثبیت کرد، انگلستان را از تابعیت فرانسه به دشمن فرانسه مبدل ساخت، و از رعایای جدیدش خواست تا در آزادی سیاسی و مذهبی اروپا با وی همراه شوند. پارلمان انگلستان در آغاز جنگی جدید با فرانسه مردد بود؛ زیرا آن‌ها تصور می‌کردند که هدف اصلی ویلیام این است که هلند را نجات دهد نه انگلستان؛ و در ضمن اینکه هلند در این زمان یکی از بزرگ‌ترین رقبای بازرگانی انگلستان بود. اما پیروزی‌های فرانسه درخواست ویلیام را مجدداً ضروری جلوه‌گر ساخت. لوووا به لوئی اصرار کرد که به وی اجازه دهد تا پفالتس را غارت کند و دشمن در حال پیشروی را از تدارکات و امکانات محلی محروم سازد. لوئی با دودلی و بی‌میلی پذیرفت. ارتش فرانسه در مارس ۱۶۸۹ هایدلبرگ و مانهایم و پس از آن، شپایر، ورمس، اوپنهایم، قسمت‌هایی از اسقف‌نشین تریر و مارگراف‌نشین بادن را به باد غارت داد و به آتش کشید. با این حملات تقریباً همه جای راینلاند آلمان ویران شد.
آغاز جنگ > ضعیف شدن فرانسه

مردم فرانسه، با وجود پیروزی‌های زمینی ارتش، مالیات سنگین و بی‌سابقه‌ای می‌پرداختند که شرایط زندگی را برای آن‌ها سخت کرده بود. در سال ۱۶۹۴ قحطی نیز بر این مصیبت اضافه شد؛ فقط در یک ناحیه چهارصد و پنجاه نفر از گرسنگی تلف شدند. اقتصاد ملی در حال سقوط بود. حمل و نقل به هرج و مرج دچار شده بود، زیرا در طول جنگ تعمیر پل‌ها و راه‌ها تقریباً متوقف مانده بود. بازرگانی داخلی بر اثر مالیات‌هایی که بر رودخانه‌ها و زمین‌ها بسته بودند، فلج شده بود. بازرگانی خارجی بر اثر مالیات و حقوق صادراتی و وارداتی، متوقف شده بود، و ناوگان دشمنان نیز عملاً آن را غیرممکن ساخته بودند. منابع درآمد اکثر شهرها، بر اثر وجود سربازان، از دست رفته بودند. فقر، قحطی، بیماری، و جنگ جمعیت فرانسه را، که در سال ۱۶۷۰ بالغ بر ۲۳ میلیون بود، در ۱۷۰۰ به ۱۹ میلیون نفر تقلیل داده بود. استان تورن یک چهارم جمعیتش را از دست داد؛ جمعیت مرکز آن، شهر تور، از هشتاد هزار نفر زمان کولبر به سی و سه هزار نفر کاهش یافت.
در سال ۱۶۹۵، فرانسه برای خروج از این شرایط، برای هر فرد ذکور مالیات سرانه تعیین کرد تا با تأمین منابع مالی خود از این شرایط سخت عبور کند. علاوه بر مالیات، هر وسیله‌ای برای پول گرفتن از مردم به کار می‌رفت. بلیت‌های بخت آزمایی رایج شدند، مقام‌های دولتی مورد خرید و فروش قرار گرفتند، ارزش پول پایین آمد و ثروتمندان را با فشار و تملق وادار به دادن وام کردند.