stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرت راک

| آرت راک Art rock | آرت راک Art rock |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: اکسپریمنتال راک
ریشه‌های فرهنگی: ۱۹۶۰ در انگلستان
سازهای معمول: گیتار - گیتار بیس - درام- کیبورد
فرم‌های مشتق‌شده: پست-راک، پراگرسیو راک
آرت راک (به انگلیسی: Art rock) زیر شاخه ای از موسیقی راک است که نگاهی آوانگارد به موسیقی راک دارد. در حقیقت هدف آرت راک، تأکید بیشتر بر بعد هنری موسیقی راک به‌جای بعد سرگرمی آن است. در ساخت قطعات این سبک از سبک‌هایی نظیر موسیقی کلاسیک، موسیقی آوانگارد و جاز تأثیر گرفته می‌شود. موسیقی این سبک بیشتر با این رویکرد خلق شد تا شنونده را به اندیشیدن تا رقصیدن دعوت کنند. موسیقی‌دانانی مانند دیوید بویی در این سبک موفق‌تر بوده‌اند. «سه‌گانه برلین» اثر بویی از تاثیرگذارترین‌های این زیرژانر است.
دوران اوج این سبک را می‌توان دههٔ ۷۰ میلادی و در بین هنرمندان بریتانیایی دانست. این سبک موسیقی با قرار گرفتن در کنار اجراهای تئاتر گونه اش بروی صحنه‌های موسیقی، برای جوانانی که به دنبال بعد هنری در موسیقی و شعرهای معناگرایانه و پیچیده بودند بسیار خوشایند بود. به بیان دقیق تر آرت راک بین سال‌های ۶۶ و ۶۷ خلق شد و تا ظهور پانک راک در میانه‌های دههٔ ۷۰ به حیات خود ادامه داد و در سال‌های بعد با سبک‌های جدید و مردمی‌تر تلفیق شد.
تعریف

«جان راک ول» منتقد موسیقی می‌گوید که آرت راک بواسطهٔ گرایش آوانگارد، تجربی، بهره‌گیری از موسیقی کلاسیک و خلاقیت فردی یکی از گسترده‌ترین زیر مجموعه‌های موسیقی راک به حساب می‌آید. در موسیقی دههٔ ۷۰ مفهوم کلمهٔ «آرت» عموماً به «آوانگارد افسارگسیخته» اشاره داشت. آرت راک معمولاً با پراگرسیو راک از لحاظ معنایی یکسان هستند. از بعد تاریخی، این واژه برای توصیف دو سبک مرتبط ولی بسیار از هم متمایز راک استفاده می‌شود. سبک اول پراگرسیو راک، در حالی که دومی دلالت بر گروه‌هایی دارد که هیپی‌ها و رویکردشان را به عنوان هنری مدرن نمی‌پذیرفتند، این رویکرد آوانگارد توسط گروه ولوت آندرگروند تعریف شد.
آرت راک بروی سنت‌های عاشقانه و آزاد تأکید دارد، برخلاف آن تصویر مقطعی و زودگذری که سبکی مانند آرت پاپ برایمان خلق می‌کند. در کتاب «موسیقی مردمی آمریکا» اثر لری استار و کریستوفر واترمن، آرت راک به عنوان فرمی از موسیقی راک تشبیه شده که موسیقی راک و موسیقی کلاسیک اروپایی را با هم درآمیخته. در ادامه این کتاب گروه‌هایی مانند کینگ کریمزون، امرسون، لیک اند پالمر و پینک فلوید را برای درک بهتر خواننده مثال می‌زند. ساختارهای مشترک و ثابتی که در بیشتر این گروه‌ها دیده می‌شود، موسیقی آلبوم محور است تا آهنگسازی جداگانه و مشخصی برای هر قطعه، معمولاً هم قسمت‌های طولانی و پیچیدهٔ بی کلام و سمفونیک در این موسیقی‌ها به وفور یافت می‌شود. شعرهای این قطعات نیز عموماً خیال پردازانه و سیاست محور هستند.
از تفاوت‌هایی که بین آرت راک و پراگرسیو راک مطرح می‌شوند می‌توان به ساختار رمان ادبی گونه و تأثیر هنرهای تجربی و آوانگارد بروی آرت راک اشاره کرد، در حالی که در موسیقی پراگرسیو راک تأکید بیشتر بروی آموزه‌ها و تکنیک‌های پیچیدهٔ موسیقی کلاسیک و نوازندگی، درونمایهٔ ادبی و ویژگی‌های سمفونیک است. در مقایسه با موسیقی پراگرسیو، آرت راک «پر صدا تر» و تأثیری کمتری از موسیقی کلاسیک گرفته‌است و تأکید بیشتری بروی موسیقی آوانگارد دارد. از تشابهاتشان می‌توان به اغلب بریتانیایی بودن آن و همچنین تلاش این گروه‌ها برای بالا بردن ارزش و سطح هنری موسیقی راک بوده‌است.
آرت راک همچنین می‌تواند به موسیقی راک الهام گرفته از موسیقی کلاسیک یا موسیقی پراگرسیو راک- فولک تلفیقی اشاره داشته باشد. بروس ادر در مقاله "تاریخچهٔ اولیهٔ آرت راک/پراگرسیو راک می‌گوید که "پراگسیو راک که بعضاً با نام‌های آرت راک و کلاسیکال راک نیز شناخته می‌شود، موسیقی دارد که در آن گروه‌های موسیقی بیشتر قطعات موسیقی (مانند موسیقی کلاسیک) را می‌نوازند تا یک آهنگ (موسیقی مردمی‌تر). آن‌ها ریف‌هایی را از باخ، بتهوون و واگنر را قرض می‌گیرند تا چاک بری و بو دیدلی،  و از ادبیاتی نزدیک به ویلیام بلیک یا تی. اس الیوت بهره می‌برند تا افرادی مانند کارل پرکینز یا ویلی دیکسون.
تاریخچه > دههٔ ۶۰ > پیش زمینه

پیوند ناگسستنی موسیقی‌های آرت و پاپ از میانه‌های قرن بیستم رو به زوال رفت. بنا بر اطلاعات درج شده در فرهنگ لغات آنلاین وبستر، نخستین بار در سال ۱۹۶۸ از کلمهٔ آرت راک استفاده شده‌است. زمانی که تب انتشار آلبوم به‌جای تک آهنگ بین گروه‌های پاپ بالا گرفت،
بسیاری از گروه‌های راک آثاری تولید می‌کردند که از نظر هنری بسیار فاخر باشند، جایی که در آن آرت راک شکوفا می‌شود. در سال‌های پایانی دههٔ ۶۰ آرت راک در کنار پراگرسیو راک و اکسپریمنتال یا همان راک تجربی شروع به رشد کرد.
در اواخر دههٔ ۶۰ و اوایل ۷۰, موسیقی راک معمولاً نگرش به هنر موزیکال را همزمان هم به چالش می‌کشید هم در پیشرفت آن همکاری می‌کرد. از شواهد آن می‌توان از آلبوم بیچ بویز 'Pet Sounds و آلبوم بیتلز Sgt. Pepper , فرانک زاپا Freak Out! … د هو Tommy و آلبوم نیمهٔ تاریک ماه گروه پینک فلوید که از نظر فنی بسیار پیشرفته بود و همچنین آثار تلفیثی جز/راک مایلز دیویس مشاهده کرد.

—Michael Campbell, Popular Music in America, 2012
تاریخچه > دههٔ ۶۰ > پیش زمینه > پایه‌گذاران

از فیل اسپکتور به عنوان نخستین چهره آرت راک یاد می‌شود. به گفتهٔ ریچارد ویلیامز، منتقد ورزشی و روزنامه‌نگار بریتانیایی، این تهیه‌کننده و آهنگساز (اسپکتور) شیوهٔ جدیدی را خلق کرد که در آن تهیه‌کننده، کارگردان یک پروسهٔ خلق اثر هنری می‌گردد، از ابتدا تا انتها آن. او هدایت همه چیز را به دست می‌گرفت، متریال لازم را خودش می‌نوشت یا انتخاب می‌کرد، تنظیمات قطعات تحت نظارت خودش بود، به خواننده نحوهٔ ادای کلمات را دیکته می‌کرد، با ریزبینانه و سختگیرانه‌ترین شرایط ممکن بخش ضبط قطعات را هدایت می‌کرد، و در نهایت نیز آلبوم را با لیبل خود منتشر می‌کرد. وی در ادامه می‌افزاید که اسپکتور راک را از یک هنر نمایشی به هنری که در یک استدیوی موسیقی زنده می‌شد بدل کرد و راه را برای آرت راک هموار کرد.
برایان ویلسون رهبر گروه بیچ بویز نیز از اولین نمونه‌های آهنگساز/تهیه‌کنندگان موسیقی به‌شمار می‌رود. مانند اسپکتور, ویلسون نیز به سختگیری در استودیو شناخته می‌شود، وی همچنین طی سال‌ها در طی روند استادی در ضبط موفق به ایجاد فضاهایی با آکوستیک خارق‌العاده شد. پیتر آمس کارلین زندگینامه نویس می‌گوید که «ویلسون پیشگام تولید نوع جدیدی از آرت راک بود که امکان تلفیق با موسیقی پاپ روز را داشت». با بهره‌گیری از تأثیرات آثار ویلسون و با الگو قرار دادن فرایند کاری جرج مارتین (تهیه کنندهٔ موسیقی) با بیتلز, از میانه‌های دهه ۶۰ تهیه‌کنندگان موسیقی به مرور استودیوهای ضبط موسیقی را بسان آلت موسیقی دیدند که به کمک روند آهنگسازی می‌آیند. استفان هلدن (منتقد موسیقی) می‌گوید که آثار ضبط شدهٔ بیتلز, اسپکتور و ویلسون در میانه‌های دههٔ ۶۰ به عنوان نقطهٔ شروع آرت پاپ قلمداد می‌شوند، که باعث خلق آرت راک آلوده به موسیقی کلاسیک در انتهای دههٔ ۶۰ شد.
بسیاری از گروه‌های برتر دههٔ ۶۰ بریتانیا مانند اعضای بیتلز، رولینگ استونز، کینکس،  10 سی سی، د موو، یاردبردز و پینک فلوید همگی از مدارس هنر به موسیقی پا گذاشتند. تفاوت آنها با رقبای آمریکایی در کشمکش با کلمات صنعتی و سر و کله زدن با محاسبات ریاضی بود که متمایزشان می‌کرد. در میانهٔ دههٔ ۶۰, روند مبتنی بر پایهٔ هنر و اصالت که تا پیش از این در انحصار آمریکایی‌ها و آثارشان که به وفور در سبک‌های راک اند رول و آر اند بی دیده می‌شد بود، در بین بریتانیایی‌ها قوت گرفت.
بنا به گفتهٔ ریچارد گلداشتاین روزنامه‌نگار، بسیاری از موسیقی دانان مردمی ساکن کالیفرنیا (مانند ویلسون) علاقه داشتند تا به عنوان هنرمند شناخته بشوند و تلاش زیادی برای این موضوع صورت می‌گرفت. گلداشتاین در ادامه توضیح می‌دهد که خط میان هنجارشکنی قوانین موسیقایی و ساخت «موسیقی عامه پسند واقعی» باعث شد که آن‌هایی که اعتماد به نفس بالایی نداشتند (برخلاف باب دیلن و بیتلز) محکوم به شکست و در نتیجه بازندگان قابل احترامی می‌شدند که در ادامه چند آلبوم کم فروش منتشر می‌کردند که در نهایت این معمولاً به معنای سکوت آنها بود… آن‌ها برای شهرت تلاش می‌کردند، که ویژه آدم‌های ضعیف است، اما همزمان می‌خواستند هنر هم تولید کنند، و زمانی که این دو محقق نمی‌شدند، به تشویش و سردرگمی می‌رسیدند.
گروه‌ها

ولوت آندرگراند
کینگ کریمسون
تول
پینک فلوید
ردیوهد
گروه ولوت آندر گروند، سال ۱۹۶۸
فیل اسپکتور
ایلیا سلمان‌زاده

| ایلیا | ایلیا |
| --- | --- |
نام تولد: ایلیا سلمان‌زاده
نام(های) دیگر: KnocDown (ناک‌داون)
زاده: ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
خاستگاه: استکهلم، سوئد
ژانر:  پاپ  یوروپاپ  هیپ-هاپ  آراندبی 
پیشه(ها):  ترانه‌سرا  تهیه‌کننده  خواننده 
ناشر(ان):  کپیتال  آیلند  ریپابلیک  سونی  یونیورسال 
همکاری‌های مرتبط:  مکس مارتین  شلبک  Savan Kotecha 
ایلیا سلمان زاده (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۶) که با تک نام ایلیا شناخته شده‌است یک ترانه‌سرا، تهیه‌کننده و خواننده ایرانی-سوئدی است. او پس از ترانه‌سرایی و تهیه‌کنندگی ترانه «مشکل» برای آریانا گرانده و ترانه «اولین عشق» برای جنیفر لوپز به شهرت رسید.
حرفه

ایلیا در سال ۲۰۰۵ زمانی که ۱۹ سالش بود با کمپانی وارنر/چاپل میوزیک در استکهلم، سوئد قرارداد بست.
دیسکوگرافی > تک آهنگ‌ها

به عنوان هنرمند اصلی
۲۰۰۷: «تو قبلاً بودی»
به عنوان هنرمند همراه
حسین فرجی

| حسین فرجی | حسین فرجی |
| --- | --- |
تصویر یک نوار کاست با صدای حسین فرجی: تصویر یک نوار کاست با صدای حسین فرجی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: عزت‌الله فرجی
نام(های) دیگر: حسین فرجی
زاده: ۱ بهمن ۱۳۲۹ خرم‌آباد
درگذشته: ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ (۶۸ سال) تهران
ژانر: موسیقی محلی، موسیقی اصیل سنتی و پاپ سنتی و فولکلور
تحصیلات: فوق دیپلم و آموزش زیر نظر استاد  اسماعیل مهرتاش
علت سرشناسی: آهنگ  شوِ سال، دایه دایه، کرمی سالار جنگ، بارو بارو، قطار، . پری جون و بسیاری ترانه‌های زیبای دیگر
آلبوم پرآوازه: گل شادی، سنگ خارا، هی نار، ...
عزت‌الله فرجی (زاده ۱ بهمن ۱۳۲۹ در خرم‌آباد – درگذشته ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ در تهران) معروف به حسین فرجی، خواننده ایرانی بود. وی فعالیت خود را با خواندن آهنگ‌های محلی لری آغاز کرد و در ۲۸ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ درگذشت. همسر او زهرا ریاحی فرزند فتح الله ریاحی آهنگساز ایرانی و سازنده ترانه معروف باباکرم است.
دختر او به اسم مریم و پسرش به اسم امیرحسین ملقب به ماهور خواننده و نوازنده دف و چند ساز دیگر است.
زندگی

وی در ۱ بهمن ۱۳۲۹ خورشیدی در خیابان ۱۷ شهریور فعلی در محله پشت گرداب سنگی خرم‌آباد چشم به جهان گشود.
فرجی کارمند کشتیرانی و برق، خواننده بی‌سیم خرم‌آباد و رادیو تهران، اجراهای رادیویی و تلویزیونی و صحنه‌ای در داخل و خارج کشور داشته‌است. صدای او را در صفحه‌های آه سرد، قطار و نوار کاست و لوح‌های گل شادی، ستاره، هی نار و سنگ خارا می‌توان شنید.
آموزش

فرجی به دلیل صدای گرم خود از دوران مدرسه شروع به خواندن ترانه‌های محلی لری کردی و برای یادگیری اصول خوانندگی به تهران آمد و زیر نظر استاد اسماعیل مهرتاش فعالیت کرد..
اولین اجرا

برای نخستین بار در سال ۱۳۴۳ به همتعلی سالم معرفی شد و آهنگ دایه دایه را در رادیو خرم‌آباد اجرا کرد.
فرجی در سال ۱۳۴۶ در سن ۱۷ سالگی نخستین ترانه خود را با نام شوِ سال که ترانه و موسیقی آن را خود وی نوشته بود؛ و در همان سال ترانه معروف شیپورچی را خواند.
ترانه‌ها

از ترانه‌های خاطره‌انگیز فرجی می‌توان به شیپورچی، دایه دایه، شوِ سال، کینه، مادر، مسافر کویت، مرغ اسیر، تویی بهارم، سُزه سُزه، پاپی سلیمانی، کرمی و کوش‌طلا را برشمرد. برخی از ترانه‌های وی مانند ستاره، سنگ خارا، هی نار و گل شادی آلبوم شد. فرجی بسیاری از آهنگ‌های فارسی را هم به شکل غزل خوانده‌است. آهنگ معروف بارو بارو هم مربوط به ایشان می‌باشد. فرجی پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز ۳ اثر با عناوین گل شادی، سنگ خارا و ایثار را به علاقه‌مندان موسیقی لرستان تقدیم کرد. وی  در حدود ۴۰۰ اثر (آهنگ ترانه و غزل) از قبل تا بعد از انقلاب داشتند.
او در سال۴۳ برای اولین بار آهنگ دایه دایه را از رادیو خرم آباد که یک رادیوی محلی بود خواند.
درگذشت

وی در روز ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ در سن ۶۸ سالگی در گذشت و سپس در روز یکشنبه ۳۰ اردیبهشت در قطعه ۸۸، ردیف ۱۲۱، شماره ۵۳۲ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
ایشان از بیماری قند و کبد چرب رنج میبردند و علت فوت حسین فرجی با تشخیص پزشک سکته قلبی بوده است.
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ مه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۹ مه ۲۰۱۸.
↑  https://www.borna.news/بخش-استان-ها-11/708746-حسین-فرجی-خواننده-آهنگهای-شوسال-بارو-بارو-درگذشت
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۹ مه ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۹ مه ۲۰۱۸.
↑  http://golvani.ir/1397/02/حسین-فرجی-خواننده-ترانه-بارو-بارو-درگذ/
↑  http://www.ghatreh.com/news/nn42654158/عزت-الله-حسین-فرجی-درگذشت
↑  «خلاصه ای از زندگینامه زنده یاد استاد حسین فرجی اسطوره موسیقی لرستان به مناسبت سومین سالروز درگذشت وی». www.pejvakelorestan.ir. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۳-۰۲.
↑  «خاک‌سپاری غریبانه خواننده سرشناس». وبگاه خبرآنلاین. ۳۰/2/۹۷. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
↑  «خواننده ترانه معروف «دایه دایه وقت جنگه» درگذشت». کیهان لندن.
تصویری از آلبوم عزت‌الله فرجی
بریستول پی. بی. ۸

| بریستول پی>  بی. ۸ | بریستول پی>  بی. ۸ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: بریستول ایروپلین
طراح: آنری کواندا
معرفی‌شده در: 1914
بازنشستگی: 1914
تعداد ساخته‌شده: 1
بریستول پی. بی. ۸ (به انگلیسی: Bristol P.B.8) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بریستول ایروپلین در کشور بریتانیا است.
سپ هربرگر

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 سپ هربرگر - ۱۹۵۶:  سپ هربرگر - ۱۹۵۶
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: جوزف سپ هربرگر
زادروز: ۲۲ مارس ۱۸۹۷
زادگاه: مانهایم،  آلمان
تاریخ مرگ: ۲۸ آوریل  ۱۹۷۷ (۸۰ سال)
محل مرگ: واینهایم،  آلمان
قد: سانتیمتر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: بازنشسته
پُست: مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۹۱۴-۱۹۲۱۱۹۲۱-۱۹۲۶ ۱۹۲۶-۱۹۳۰ | والدهوف مانهایمvfr مانهایمتنیس بوروسیا برلین |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۲۱- ۱۹۲۵ | تیم ملی فوتبال آلمان | ۳(۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۳۰-۱۹۳۲۱۹۳۲-۱۹۳۶۱۹۳۶-۱۹۶۴: تنیس بوروسیا برلینتیم ملی فوتبال آلمان  (کمک مربی)تیم ملی فوتبال آلمان
سپ هربرگر (به آلمانی: Sepp Herberger) (زاده ۲۲ مارس ۱۸۹۷ در مانهایم، آلمان؛ درگذشته به ۲۸ آوریل ۱۹۷۷، آلمان) یک بازیکن فوتبال و مربی آلمانی بود. نخستین قهرمانی آلمان در جام جهانی که به «معجزه برن» شهرت یافت بدون شک مرهون «جوزف هربرگر» است، مردی که با موفقیت‌های خود حدود رایج مربیگری فوتبال را از بین برد. او همچنین عنوان بنیان‌گذار فوتبال آلمان جدید پس از جنگ جهانی دوم را به خود اختصاص داد. بسیاری از اصطلاحات متد اول فوتبال به وسیله او ابداع شده‌است که از آن میان می‌توان به «توپ گرد است» «حریف بعدی همیشه سخت‌ترین است»، «بازی ۹۰ دقیقه است» و «بعد از یک بازی همیشه قبل از یک بازی دیگر است» اشاره کرد. مدت مربی‌گری او در تیم ملی آلمان ۳۲ سال بوده‌است که پنج سال از الکس فرگوسن در منچستر یونایتد بیشتر است.
دوران کودکی تا جوانی

سپ هربرگر در محیط نسبتاً ساده، تقریباً روستایی بزرگ شد سپ در سال ۱۹۱۱ از مدرسه فارغ‌التحصیل شد و پس از آن به عنوان یک کارگر در سایت‌های ساخت و ساز و در کارخانه‌های صنعتی برای امرار معاش خود و مادر و خواهر به همراه برادر بزرگتر شروع به کار کرد در ماه مارس سال ۱۹۱۶، مدت کوتاهی قبل از ۱۹ سالگی به ارتش ملحق شد و پس از کسب آموزش‌های پایه نظامی در هامبورگ به هنگ شماره ۱۱۰ مانهایم منتقل شد. او برای اولین بار در آوریل ۱۹۱۷ در خط مقدم جنگ بود، در جنگ، او اظهار داشت که هرگز به‌طور مستقیم درگیر نشد و از صدمات جنگ در امان ماند، در ۴ ژانویه سال ۱۹۱۹ سپ به خانه برگشت.
دوران باشگاهی و ملی

از همان کودکی علاقه وافر خود را به فوتبال نشان داد در سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۳۰ برای تیم‌های والدهوف، vfr مانهایم و بوروسیا برلین بازی کرد. در طول ۳ سال عضویت در تیم ملی آلمان، فقط ۳ بازی انجام داد و در این ۳ بازی ۲ گل به ثمر رساند. ۳۰ساله بود که برای دریافت دیپلم مربیگری در دانشگاه تربیت بدنی برلین شروع به تحصیل دانش کرد. او سپس چهار سال به عنوان مربی ارشد در انجمن ورزشی آلمان غربی در دویسبورگ فعالیت کرد.
دوران سرمربی

پس از نتایج ضعیف آلمان در المپیک ،۱۹۳۶ سپ جانشین «اتورنز» شد. هربرگر هم مانند نرتس اهل مانهایم بود و در یک خصوصیت دقیقاً شبیه به استاد: از آن جایی که منبعی از قبیل فیلم تلویزیونی و نوار بازی و برنامه رادیویی مستند یا رسانه ورزشی خاصی برای دریافت اطلاعات در اختیار نداشت، مانند نرتس نام همه بازیکنان ریز و درشتی را که پتانسیل حضور در تیم ملی داشتند، به همراه نقاط ضعف و قوتشان در یک دفترچه یادداشت ثبت کرده بود. او تیم خوبی ساخت که برای جام جهانی ۱۹۳۸ آماده بود اما سیاست‌های غلط سبب حذف این تیم در دور مقدماتی شد زیرا از سوی برلین دستور داده شد از بازیکنان اتریشی در این جام استفاده شود. پس از این جام به دلیل جنگ جهانی دوم، جام جهانی ۲ دوره برگزار نشد، اما او همچنان با بازیکنان تماس داشت و در سال ۱۹۵۰ بار دیگر وظیفه دشوار بازسازی تیم ملی آلمان به او سپرده شد آلمان از جام جهانی ۱۹۵۰ اخراج شد، اما پس از چند ماه و برای نخستین بار این تیم به میدان آمد و در یک دیدار دوستانه از اشتوتگارت، تیم سوییس را در برابر ۱۱۵هزار هوادار ۱ _ صفر شکست داد. هربرگر هنرمندانه تیم ملی آلمان را با محوریت کاپیتان «فرتیزوالتر» ساخت و این تیم در حالی به جام جهانی ۱۹۵۴ پای گذارد که از بختی برای قهرمانی برخوردار نبود. تیم بسیار قدرتمند مجارستان که شانس اول قهرمانی بود در دور نخست آلمان را ۸ _ ۳ درهم کوبید. مربی آلمان‌ها به شدت مورد انتقاد قرار گرفت، اما بعدها گفت که با انتخاب تیم دوم خود در پی حصول به برنامه استراتژیکی وسیعتری بوده‌است. آلمان در نهایت به فینال راه یافت اما در شرایطی متفاوت هربرگر به استراتژیک متبحر در فوتبال مبدل شده بود و شناخت او از نقاط ضعف و قوت حریفان به عنوان الگویی مطرح شد.
چهارم ژوئیه سال ۱۹۵۴ روزی فراموش نشدنی در تاریخ فوتبال آلمان است هنگامی که این تیم در ورزشگاه «وانکدورف» برن به مصاف تیم شکست ناپذیر مجارستان رفت. این تیم با گلزنی فرانس پوشکاش و مربیگری «گوشتاوسبش» غیرقابل کنترل بود، اما این تفکرات مبتنی بر نظم، سختکوشی و روحیه تیمی هربرگر بود که بر مجارهای جادویی غلبه کرد. تفکراتی که در حال حاضر نیز بر فوتبال آلمان حاکم است.
آلمان پس از دریافت دو گل زود هنگام بازی را در نهایت با نتیجه ۳ _ ۲ به سود خود به پایان داد و آلمان برای نخستین بار قهرمان جهان شد. در سال ۱۹۵۸ نیز آلمان به همراه هربرگر به مقام چهارم دست یافت.
در جام جهانی ۱۹۶۲ شیلی، آلمان با قبول شکست در برابر میزبان در یک چهارم نهایی از دور رقابت‌ها حذف شد و هربرگر برای آخرین بار در دیدار با فنلاند در سال ۱۹۶۴ بر روی نیمکت تیم ملی آلمان نشست.
سرانجام در ۲۸ آوریل ۱۹۷۷ در سن ۸۰ سالگی، تنها چند ساعت پس از تماشای آخرین فوتبال زندگی اش، بر اثر عفونت ریه درگذشت؛ دیداری که در آن آلمان با ۵ گل تیم ملی هلند را در هم کوبید.
ایندیپندنت سرکیت

در کشتی حرفه‌ای، واژه ایندیپندنت سِرکیت یا ایندی سِرکیت (به انگلیسی: Independent circuit or Indie circuit) (به‌معنی پروموشن مستقل)، نامی جامع برای آن دسته از پروموشن‌ها(تولیدکننده‌ها)ی کشتی حرفه‌ای است که نسبت به پروموشن‌های بیشتر شناخته شده و تبلیغ شده، کوچکتر هستند. به‌بیان دیگر، همچون ماینور لیگ برای کشتی‌حرفه‌ای یا تئاترهای کمیونیتی یا منطقه‌ای است.
برای اشاره مشخص به پروموشن‌ها در ایندیپندنت سِرکیت، از واژگان ایندی پروموشنز یا ایندیز بهره می‌بریم. اگر کشتی‌گیری در یک پروموشن مستقل کشتی می‌گیرد می‌گویند او در ایندیز است یا در ایندیز کار می‌کند  یا اگر او در بیش از یک پروموشن مستقل فعال است می‌گویند او فعالیت ایندی سِرکیت می‌کند.
ریشه

صحنه ایندی در آمریکا به روزهای مرزبندی منطقه‌ای برمی‌گردد. اگر یک برنامه‌ساز فعالیتی در حتی یک شهر از منطقه زیر کنترل نشنال رسلینگ الاینس آغاز می‌کرد، با عنوان منطقه "یاغی" نامیده می‌شدند بعضی این را پیشرو ایندی‌ها میدانستند چون ستارگان گذشته، پرتاب خود به قلرموهای بزرگتر را از همین قلرموهای محلی کم‌کیفیت آغاز کردند.
تعریف امروزی ایندیپندنت سرکیت در میانه و سالهای پاینی دهه هشتاد میلادی شکل گرفت و پس از دهه نود، به‌صورت کامل شکل گرفت و رشد کرد. هدف اصلی این پروموشن‌ها احیای حس منطقه‌ای کشتی حرفه‌ای بود،  پس از اینکه پروموشن‌های دیگر همچون دبلیودبلیواِف سراسری شدند، تعطیل شدند یا هر دو مورد؛ یک نمونه از این موارد دبلیوسی‌دبلیو بود.
پس از اینکه وینس مک‌ماهون خواهان کمک تنظیمی(Regulatory Relief) شد و در سال ۱۹۸۹ مقابل کمیسیون ورزشی ایالت نو جرزی شهادت داد، و اعتراف کرد که کشتی حرفه‌ای ترجیحاً یک ورزش سرگرمی است تا یک رقابت ورزشی صرف، بسیاری از کمیسیون‌های ورزشی ایالتی از کمک‌های مالی بیشتر به کشتی حرفه‌ای سر باز زدند. این اتفاق، بسیاری از پیش‌نیازها مانند داشتن یک آمبولانس برای هر مسابقه و  حضور تیم مجرب اورژانس برای هر مسابقه را از میان برداشت.  پس از این، هر کسی می‌توانست یک برنامه‌ساز کشتی حرفه‌ای یا یک کشتی‌گیر حرفه‌ای شود و برای این کار فقط نیاز به یک مجوز کار داشت.
حسین خانزادی

| امیر حسین خانزادی | امیر حسین خانزادی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۶ (۵۷ ساله) گرگان، ایران
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: ارتش جمهوری اسلامی ایران
سال‌های خدمت: ۱۳۶۵-تاکنون
درجه: دریادار
یگان: نیروی دریایی ارتش
فرماندهی: نیروی دریایی ارتش
نشان‌ها: فهرست کامل
آلما ماتر: دانشگاه علوم و فنون دریایی امام خمینیدانشگاه فرماندهی و ستاد آجادانشگاه عالی دفاع ملی
حسین خانزادی (زادهٔ ۱۳۴۶ گرگان) دریادار ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که در فاصله سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ فرماندهی نیروی دریایی ارتش ایران را برعهده داشت. وی از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ معاون طرح و برنامه نیروی دریایی ارتش بود. در خلال دوران فرماندهی خانزادی در نیروی دریایی، حوادث مختلفی از جمله غرق شدن کشتی خارک، شلیک اشتباه به شناور کنارک و کشته شدن ۱۹ نفر در جریان مانور دریایی، همچنین سانحه ناوچه دماوند در دریای خزر و کشته شدن ۲ خدمه آن اتفاق افتاد. وی هم‌اکنون دستیار فرمانده کل ارتش در امور راهبردی و استاد دانشگاه فرماندهی و ستاد ارتش است.
زندگی‌نامه

حسین خانزادی در ۲۳ آبانِ ۱۳۴۶ در شهر گرگان، استان گلستان زاده شد. وی در تاریخ ۱۴ آبان ۱۳۹۶ با حکم رهبر جمهوری اسلامی به فرماندهی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد. او به مدت کمتر از چهار سال مسئولیت فرماندهی نیروی دریایی را عهده‌دار بود.
در زمان مدیریت وی حوادث مختلفی برای ناوگان نیروی دریایی ارتش ایران پیش آمد و برخی از نظامیان آن کشته شدند. از جمله ناوشکن دماوند شناور اصلی نیروی دریایی ارتش در دریای خزر در اسکله دچار سانحه و غرق شد و دست کم دو نفر طی آن کشته شدند. در خلیج فارس در جریان یک مانور و شلیک اشتباه به شناور کنارک دست کم ۱۹ نفر کشته شدند. به تازگی ناو خارک یکی از بزرگترین شناورهای نیروی دریایی ارتش ایران هم در دریای عمان دچار آتش سوزی و سپس غرق شد.
تحصیلات

خانزادی از مدارج تحصیلی به شرح زیر برخوردار است:
۱- دیپلم علوم تجربی
۲- کارشناسی ناوبری و فرماندهی کشتی از دانشگاه علوم دریایی امام خمینی
۳- کارشناسی ارشد مدیریت امور دفاعی از دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا (دافوس)
۴- کارشناسی ارشد طرح‌ریزی جنگ دریایی از کالج جنگ نیروی دریایی پاکستان
۵- دکترای مدیریت استراتژیک از دانشگاه عالی دفاع ملی
سوابق

خانزادی عضو هیأت علمی وزارت علوم با مرتبه استادیاری میباشد. وی در دوران ۳۵ سال خدمت خود در نیروی دریایی مسئولیتهای عملیاتی متعددی را در ناوگان جنوب نیروی دریایی از جمله افسر ملوان، افسر مخابرات، افسر توپخانه، موشک و ضد زیردریایی بر عرشه ناوها و ناوشکنها را عهده دار بوده است. او همچنین فرماندهی اسکادران هواناوهای موشکی نیروی دریایی را در کارنامه خود دارد و در این تخصص تا آخرین رده خلبانی شامل استاد خلبانی و خلبان آزمایشگر انواع هواناوهای نیروی دریایی را احراز نموده است.
فرماندهی نداجا

دوره مسئولیت چهار ساله دریادار خانزادی با فراز و نشیبهایی همراه بود و دستاوردهای نیز در این دوره حاصل شد:
۱- غرق شدن ناو خارک (بزرگترین ناو لجستیک خاورمیانه)
۲- شلیک به شناور خودی (شناور کنارک) که منجر به کشته شدن و مجروح شدن ۱۹ نفر از پرسنل نیروی دریایی ارتش شد.
۳- غرق شدن ناوشکن دماوند در بندر انزلی
۴- ساخت و الحاق فریگیت سهند با قابلیت حمل بالگرد و پرتاب موشک به ناوگان جنوب نیروی دریایی که در مقایسه با نخستین فروند از کلاس موج (جماران)، در مدت زمان کوتاه تری به نیروی دریایی ملحق شد. این ناوشکن دو سال بعد از الحاق طولانی ترین دریانوردی تاریخ نیروی دریایی ایران را با دور زدن دماغه امید نیک و ورود به اقیانوس اطلس و همچنین دریانوردی تا بندر سنت پترزبورگ در خلیج فنلاند را به انجام رسانید و پس از ۱۳۳ روز دریانوردی با عبور از تنگه جبل الطارق و عبور از کانال سوئز و دریای سرخ از طریق تنگه باب المندب وارد اقیانوس هند شد و به کشور مراجعت نمود.
۵- اتمام ساخت و الحاق نخستین زیردریایی نیمه سنگین از کلاس فاتح به ناوگان جنوب نیروی دریایی با قابلیت حمل و پرتاب موشک و اژدر.
۶- ساخت و آزمایش نخستین اژدرهای پر سرعت.
۷- ساخت و آزمایش نخستین موشک با قابلیت پرتاب از زیردریایی.
۸- ساخت و آزمایش موشکهای کروز برد بلند با قابلیت پرتاب از ساحل و عرشه ناوها.
۹- الحاق نخستین ناوبندر (ESB) نیروی دریایی و ورود این ناو پشتیبانی سنگین به چرخه عملیات نیرو.
۱۰- اسکورت کشتی های تجاری و نفتکش ایران در دوره فرماندهی دریادار خانزادی به شکل قابل توجهی توسعه داده شد.
تالیفات

تاکتیک‌ها و تجهیزات دریایی
هدایت و کاربری هواپیماهای بدون سرنشین KD2R5Q
تنگه‌های راهبردی جهان
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار

این بخش شامل نشان‌ها و جایزه‌های رسمی امیر خانزادی است که بر روی لباس همسان او نصب می‌شود ولی جایزه‌های غیرنظامی و غیررسمی را دربر نخواهد گرفت.
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > آرم‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
آرم‌های سینه: آرم‌های سینه
| رزم سطحی نیروی دریایی | استاد خلبانی هواناو درجه یک |  |
| هیئت معارف جنگ | دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا |  |
| دانشگاه عالی دفاع ملی | آجا |  |
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نوار نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
:
جایزه‌ها و نشان‌های افتخار > نام نشان‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
نشان جهاد: 
| نشان ایثار | نشان دانش | نشان ورزش |
| دوره کارشناسی ارشد خارج از ارتش | دوره کارشناسی ارشد دافوس | دوره دکتری (PhD) علوم استراتژیک |
| دوره  دانشگاه افسری | دوره مقدماتی | دوره عالی |
رضا توکلی

| رضا توکلی | رضا توکلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ تیر ۱۳۳۹ ‏(۶۴ سال) مشهد، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۶-اکنون
رضا توکلی (زاده ۱۸ تیر ۱۳۳۹) بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون اهل ایران است. او با نقش‌آفرینی در مجموعه تلویزیونی مردان آنجلس (۱۳۷۷) در نقش  «آنتونیوس چوپان» به شهرت رسید.
وی در سال ۱۳۷۷ سریال گام آخر به تهیه‌کنندگی محمدرضا خالقی را کارگردانی کرد که از شبکهٔ اول سیما پخش شد. فیلم کوتاه ۱۶ م. م روز مریم محصول کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز از ساخته‌های وی است. از دیگر نقش‌های مهم او می‌توان به بازی در مجموعه‌های تلویزیونی او یک فرشته بود (۱۳۸۴) و زیرزمین (۱۳۸۵) اشاره کرد.
زندگی هنری

رضا توکلی در سال ۱۳۳۹ در مشهد زاده شد. در دوران تحصیل به گروه‌های نمایشی و موسیقی در منطقه ده آموزش و پرورش تهران وارد شد. او در مرکز فیلمبرداری و تئاتر نیروی هوایی فعالیت هنری خود را ادامه داد و به ساخت فیلم‌های ۱۶ میلیمتری مستند داستانی، آموزشی و خبری پرداخت و پس از آن بازیگری را تجربه نمود. او در سال ۱۳۷۷ سریال گام آخر به تهیه‌کنندگی محمدرضا خالقی را کارگردانی کرد که از شبکه اول سیما پخش شد.