stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مصطفی چمران

| مصطفی چمران | مصطفی چمران |
| --- | --- |
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدورهٔ نخست: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدورهٔ نخست
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۵۹ – ۳۱ خرداد ۱۳۶۰: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۵۹ – ۳۱ خرداد ۱۳۶۰
حوزه انتخاباتی: تهران، ری و شمیران
اکثریت: ۱٬۱۰۰٬۸۴۲ (۵۱٫۵٪)
سومین وزیر دفاع ملی: سومین وزیر دفاع ملی
دوره مسئولیت ۸ مهر ۱۳۵۸ – ۱۹ شهریور ۱۳۵۹: دوره مسئولیت ۸ مهر ۱۳۵۸ – ۱۹ شهریور ۱۳۵۹
گمارنده: مهدی بازرگانشورای انقلاب اسلامی
قائم‌مقام: حسن چگینی
پس از: عزت‌الله نورایی (سرپرست)
پیش از: جواد فکوری
دومین معاون نخست‌وزیر در امور انقلاب: دومین معاون نخست‌وزیر در امور انقلاب
دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۳۵۸ – ۸ مهر ۱۳۵۸: دوره مسئولیت ۹ اردیبهشت ۱۳۵۸ – ۸ مهر ۱۳۵۸
نخست‌وزیر: مهدی بازرگان
پس از: ابراهیم یزدی
پیش از: انحلال معاونت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: مصطفی چمران ساوه‌ای ۱۰ مهر ۱۳۱۱ تهران، ایران
درگذشته: ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ (۴۸ سال) دهلاویه، خوزستان، ایران
علت مرگ: برخورد ترکش خمپاره
آرامگاه: قطعه ۲۴ بهشت زهرا، تهران
حزب سیاسی: نهضت آزادی ایران سماع 
دیگر عضویت‌های سیاسی: نهضت مقاومت ملیجبهه ملی ایران
همسر(ان): تامسن هیمن (پروانه) (ا. ۱۳۴۰–ج. ۱۳۵۲)غاده جابر (ا. ۱۳۵۵–ب. ۱۳۶۰)
فرزندان: روشن، رحیم، علی و جمال
خویشاوندان: مهدی چمران (برادر)
هیئت دولت: دولت موقت بازرگاندولت موقت شورای انقلاب
خدمات نظامی: خدمات نظامی
لقب(ها): جمال
وفاداری:  جنبش امل ایران
خدمت/شاخه: افواج مقاومت لبنانسپاه پاسداران انقلاب اسلامیستاد جنگ‌های نامنظم
سال‌های خدمت: ۱۳۵۷–۱۳۵۴ (امل)۱۳۶۰–۱۳۵۹ (ایران)
فرمانده: ستاد جنگ‌های نامنظم
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ داخلی لبنانشورش حزب دموکرات کردستانجنگ ایران و عراق †
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: دانشگاه تهراندانشگاه تگزاس ای‌اندامدانشگاه کالیفرنیا (برکلی)
عنوان پایان‌نامه: Electron Beam in the Cold-Cathode Magnetron (۱۹۶۳)
استاد راهنما: David H. Sloan
کار علمی: کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاری: مهندسی برقفیزیک
زیرشاخهٔ: الکترومکانیکفیزیک پلاسما
نهاد: آزمایشگاه‌های بلآزمایشگاه پیش‌رانش جت
 :  
 :  
مصطفی چمران ساوه‌ای (۱۰ مهر ۱۳۱۱ – ۳۱ خرداد ۱۳۶۰) سیاستمدار، فیزیکدان و نظامی ایرانی و عضو نهضت آزادی ایران بود. او وزیر دفاع، نماینده دوره نخست مجلس شورای اسلامی، از فرماندهان جنگ ایران و عراق و بنیان‌گذار ستاد جنگ‌های نامنظم بود. وی همراه سید موسی صدر در تشکیل جنبش امل در لبنان بود.
مصطفی چمران در دانشگاه تهران، شاگرد مهدی بازرگان بود که عامل ورود او به سیاست شد. او پس از گرفتن مدرک کارشناسی الکترومکانیک به آمریکا رفت و دکترای فیزیک پلاسما گرفت. پس از آموزش نظامی در مصر، به لبنان رفت. چمران پس از کودتای ۲۸ مرداد در سازمان نهضت مقاومت ملی زیر نظر مهدی بازرگان، سید رضا زنجانی و سید محمود طالقانی فعالیت می‌کرد. او در زمان تحصیل در آمریکا به همراه ابراهیم یزدی، علی شریعتی، و صادق قطب‌زاده شاخه خارج از کشور نهضت آزادی ایران و انجمن اسلامی دانشجویان را تأسیس کرد. او هماهنگ‌کننده ارتش و نیروهای مردمی بود.
زندگی و تحصیلات

مصطفی چمران در سال ۱۳۱۱ در خیابان ۱۵ خرداد، محله سرپولک تهران زاده شد. پدرش حسن چمران ساوه‌ای از تُرک‌های ساوه بود [نیازمند منبع] که از روستای چمران به تهران مهاجرت کرده بود.
او تحصیلات ابتدایی را در مدرسه انتصاریه پامنار و متوسطه را در دارالفنون و البرز طی کرد. او در سال ۱۳۳۲ با رتبه ۱۵ در رشته الکترومکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته شد. چمران در اواخر دهه ۱۳۳۰ (احتمالا ۱۳۳۸) با بورس تحصیلی به دانشگاه تگزاس ای‌اندام آمریکا رفت و در رشته مهندسی برق درجه کارشناسی ارشد کسب کرد. او در سال ۱۳۴۲ دکترای پلاسما فیزیک را از دانشگاه برکلی ایالت کالیفرنیا گرفت. گفته می‌شود که پایان‌نامه او مرجع ۲ مقاله علمی در زمینه پلاسما فیزیک شد. رسالهٔ دکتری او باریکه الکترونی در مگنترون با کاتد سرد توسط رضا امراللهی در سال ۱۳۸۸ ترجمه و توسط دانشگاه امیرکبیر منتشر شد.
او در کتاب خود بنام خودسازی گفته است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی در آزمایشگاه‌های بل و آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا به‌عنوان پژوهشگر کار می‌کرد. از آنجاکه او در سال ۱۳۴۲ فارغ‌التحصیل شده و در اواخر همان سال به‌همراه قطب‌زاده و یزدی آمریکا را ترک کرده است احتمالاً در دوران دانشجویی دکترا کار پژوهشی می‌کرده است. این مطلب نیاز به تحقیق بیشتر دارد.
چمران علاوه بر زبان فارسی به عربی، ترکی، فرانسوی، انگلیسی و آلمانی مسلط بود و به هنر نیز توجه داشت.
خانواده

مصطفی چمران بار اول در سال ۱۳۴۰ با یک دختر آمریکایی به نام تامس (پروانه) هیمن ازدواج کرد. ثمره این ازدواج، یک دختر به نام روشن و سه پسر به نام‌های رحیم، علی، و جمال بودند که جمال در کودکی در استخر خانه پدرزن چمران غرق شد. فرزندان او اکنون در کرانه غربی آمریکا زندگی می‌کنند. رحیم، آتش‌نشان است و علی در یک کارخانه جعبه‌سازی کار می‌کند. پس از مهاجرت خانواده به لبنان، پروانه به دلیل شرایط سخت به آمریکا بازگشت و در سال ۱۳۵۲ از مصطفی جدا شد تا اینکه در سال ۲۰۰۹ درگذشت. چمران قصد نداشت دیگر با آنها ارتباط داشته باشد و معتقد بود زندگی آنها به گونه‌ای دیگر و زندگی او به گونه‌ای دیگر است. وقتی به ایران برگشت حتی یکی از فرزندان او نوار ضبط کرده‌ای برای چمران فرستاد اما وی پاسخی به او نداد. اینکه پس از ده‌ها سال هیچ مصاحبه‌ای با همسر و فرزندان چمران انجام نشده است قدری عجیب و در مورد شخصیت چمران شک برانگیز است.
چمران در ۱۳۵۶ با غاده جابر لبنانی ازدواج کرد. واسطه این ازدواج، موسی صدر و یک روحانی به نام سید غروی بودند.
عباس چمران، برادر بزرگ او آخرین رئیس دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف پیش از انقلاب بود که پس از مرگ او درگذشت. مهدی چمران برادر دیگر او سابقه ریاست شورای شهر تهران را دارد.
فعالیت‌ها > پیش از انقلاب

چمران از پانزده سالگی در جلسه‌های تفسیر قرآن سید محمود طالقانی و در درس‌های فلسفه و منطق مرتضی مطهری حضور پیدا می‌کرد. او عضو انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران بود و در مبارزات مصدق، شرکت داشت. چمران در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ در حمله گارد به دانشکده فنی دانشگاه تهران او جزو معترضان به حضور ریچارد نیکسون بود. او از مسئولان نهضت مقاومت ملی و عضو جبهه ملی ایران در دانشگاه تهران بود. چمران در آمریکا به همراه تنی چند از هم‌فکران خود شاخه نهضت آزادی ایران در خارج از کشور را تأسیس کرد. او با همکاری ابراهیم یزدی برای نخستین بار انجمن اسلامی دانشجویان آمریکا را پایه‌ریزی کرد و از مؤسسان انجمن اسلامی دانشجویان ایرانی کالیفرنیا بود. به دلیل این فعالیت‌ها بورس تحصیلی شاگرد ممتازی وی قطع شد و تا پایان دوره دکتری در دانشگاه برکلی به عنوان پژوهش‌یار کار کرد.
چمران در سال ۱۳۴۲ پس از فارغ‌التحصیلی با خانواده خود به نیوجرسی منتقل شد و ضمن عضویت در شورای مرکزی جبهه ملی به عنوان عضو هیئت اجرایی و مسئول مالی به فعالیت پرداخت. تدارک اعتراضات و بسیج دانشجویان در جلوی دفتر سازمان ملل در نیویورک و کاخ سفید در واشینگتن و همچنین سفارت ایران در واشینگتن و سایر کنسول‌گری‌ها در شهرهای شیکاگو، نیویورک، و سانفرانسیسکو برای اعتراض به وضعیت سیاسی-اجتماعی ایران بخش عمده‌ای از تلاش و فعالیت‌های او در این سال‌ها بودند.
چمران در سال ۱۳۴۲ برای آموزش نظامی به کوبا رفت. در دسامبر ۱۹۶۳ او به همراه صادق قطب‌زاده و یزدی، به مصر رفته و آموزش چریکی دیدند. آنها با مقامات مصری دیدار کردند تا یک سازمان ضد شاه در این کشور تأسیس کنند که ساما (SAMA) «سازمان ویژه اتحاد و اقدام» نام گرفت و چمران رئیس شاخه نظامی آن بود.
چمران در سال ۱۹۶۵ به آمریکا برگشت و گروه تشیع سرخ (Red Shiism) را در سن خوزه کالیفرنیا با هدف آموزش شبه نظامیان تأسیس کرد. او در سال ۱۹۶۸ انجمن دانشجویان مسلمان آمریکا (MSA) را تأسیس کرد که رهبری آن را ابراهیم یزدی بر عهده داشت و شعبه‌هایی در بریتانیا و فرانسه تأسیس کرد.
او در سال ۱۹۷۱ به لبنان رفت و به اردوگاه‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین و جنبش امل پیوست. چمران از اعضای اصلی جنبش انقلاب اسلامی در خاورمیانه شد و به سازماندهی و آموزش نیروهای چریکی و انقلابی در الجزایر، مصر، و سوریه پرداخت. او در طول جنگ داخلی لبنان با موسی صدر همکاری کرد.
چمران و صادق قطب‌زاده در جناح موسوم به «مافیای سوری» پیرو خمینی بودند که بین گروه او و گروه لیبی به رهبری محمد منتظری اختلاف و نزاع درگرفت. آنها با وقوع انقلاب به ایران بازگشتند.
داریوش همایون وزیر وقت اطلاعات و جهانگردی کابینه جمشید آموزگار در مصاحبه خود در تاریخ شفاهی ایران دانشگاه هاروارد ادعا می‌کند که بر اساس شنیده‌های او مصطفی چمران مسئول رساندن وسایل آتش‌زا به فلسطینی‌ها برای آتش‌سوزی سینما رکس آبادان بوده است.
چمران در سال ۱۳۵۸ به عنوان معاون نخست‌وزیر در کابینه مهدی بازرگان خدمت و عملیات نظامی در کردستان را رهبری کرد. او از شهریور ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹ وزیر دفاع بود.
فعالیت‌ها > در مصر

در مصر با مشاهده جریان ناسیونالیسم عربی به جمال عبدالناصر اعتراض کرد. جمال ضمن پذیرش این اعتراض گفت که جریان ناسیونالیسم عربی آن قدر قوی است که نمی‌توان به‌راحتی با آن مقابله کرد و به دنبال آن به چمران و یارانش اجازه داد که در آن کشور نظرات خود را بیان کنند.
عادل عون (ابو یاسر) از مبارزان لبنان و دوست چمران در مصر و لبنان می‌گوید: دربارهٔ دلیل ترک آمریکا از او سؤال کردم، او سبب این کار را قصد نداشتن شرکت در پیشرفت صنایع نظامی آمریکا دانست و گفت با هدف مساعدت به برادران مسلمان در این دوره نظامی حضور پیدا کرده است.
فعالیت‌ها > در لبنان

در سال ۱۳۵۰ موسی صدر، در سفری به تهران ضمن دیدار با مهدی بازرگان و گزارش خدمات در لبنان، از تشکیل مدرسه در شهر صور خبر داد. بازرگان در این دیدار، چمران را به او معرفی کرد. پس از این دیدار، چمران برای مدیریت مدرسه به لبنان رفت. او هشت سال مدیریت مدرسه صنعتی جبل عامل بود. او مبتکر راه‌اندازی مدارس فنی و حرفه‌ای در لبنان بود که زیربناهای توسعه را برای مردم جنوب لبنان فراهم ساخت.
تأسیس پایگاه چریکی برای آموزش مبارزان ایرانی در لبنان از دیگر اهداف چمران بود. او در لبنان به موسی صدر کمک کرد تا سازمان امل، به عنوان شاخه نظامی، «حرکةالمحرومین» را پایه‌گذاری کند.
چمران از سال ۱۹۷۱ کلاس‌های ایدئولوژیک داشت که هفته‌ای یک بار برپا می‌شدند. در این کلاس‌ها موسی صدر، مهدی شمس‌الدین، محمدحسین فضل‌الله و رجال دیگر نیز سخنرانی می‌کردند. این افراد هسته‌های سازمان «حرکت المحرومین» را تشکیل دادند. او در بیروت نیز نظیر این اقدام را انجام داد.
چمران با رهبران فلسطینی مانند یاسر عرفات تماس و همکاری داشت. با بروز درگیری‌ها موسی صدر جوانان امل را به تل زعتر فرستاد. برخی اعتقاد دارند که نیروهای امل، تل زعتر را به فالانژها واگذار کردند و باعث شدند فالانژها به داخل اردوگاه رفته ساکنان را قتل‌عام کنند. اما حامیان موسی صدر معتقدند اداره تل زعتر از همان ابتدا بر عهده خود فلسطینیان بوده و حتی فلسطینی‌های حاضر در اردوگاه به مناطق مرفه این اردوگاه رفتند تا از فالانژها در امان بمانند.
فعالیت‌ها > انقلاب ایران

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ۳۰ بهمن همان سال چمران همراه با یک گروه ۹۲ نفره از همراهان خود در جنبش امل از لبنان به ایران رفت. او با آنکه قصد ماندن نداشت، به توصیه سید روح‌الله خمینی در وطن ماند و به تربیت نخستین گروه از پاسداران انقلاب اسلامی در سعدآباد پرداخت.
فعالیت‌ها > کردستان

چمران در دوره ناآرامی‌های کردستان همراه با ولی‌الله فلاحی به آنجا رفت. در ناآرامی‌های مریوان برای ده روز در آن جا ماند. چمران که سخنگو و نماینده جناح شورای انقلاب و دولت موقت بود توانست با موافقت خمینی ارتش و سپاه پاسداران را به کردستان بکشاند.
فعالیت‌ها > وزارت دفاع

وی پس از حوادث کردستان به تهران احضار شد و به پیشنهاد نخست‌وزیر و تصویب شورای انقلاب از سوی خمینی به سمت وزارت دفاع منصوب شد. او بیش از ۱۲۰۰۰ نفر را از ارتش پاکسازی کرد. چمران حتی پس از استعفای دولت موقت، به کار در وزارت دفاع ادامه داد. او در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۵۹ از سوی خمینی به سمت مشاور شورای عالی دفاع ملی منصوب شد.
فعالیت‌ها > مجلس

وی در انتخابات نخستین دوره مجلس شورای اسلامی از تهران به نمایندگی انتخاب شد.
فعالیت‌ها > در خوزستان

با آغاز جنگ ایران و عراق به جبهه رفت و ستاد جنگ‌های نامنظم را بنیان نهاد. ایجاد واحد مهندسی برای ساخت جاده‌های نظامی و نصب پمپ‌های آب در کنار رود کارون و ساخت یک کانال به طول حدود بیست کیلومتر و عرض یک متر در مدت یک ماه که آب کارون را به طرف تانک‌های عراقی روانه ساخت از کارهای او بودند. به‌طوری‌که آن‌ها مجبور شدند چند کیلومتر عقب‌نشینی کنند و سدی بزرگ مقابل خود بسازند.
مقالهٔ اصلی: عملیات سوسنگرد
پس از ناامیدی عراقی‌ها از تسخیر اهواز، آنها برای دومین بار به سوسنگرد حمله کرده و شهر را محاصره کردند تا اینکه روز سوم توانستند به داخل شهر راه یابند. چمران ارتش و نیروهای مردمی و سپاه را سازماندهی کرد تا از جانب جاده اهواز - سوسنگرد به دشمن یورش ببرند.
کشته شدن

چمران در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ که برای سرکشی، معرفی و توجیه فرمانده جدید محور به جای ایرج رستمی به دهلاویه رفته بود بر اثر اصابت ترکش خمپاره ۶۰ از ناحیه پشت سر زخمی شد. مورد اصابت قرار گرفتن از پشت سر، منشأ گمانه زنی‌های بسیار در مورد احتمال مرگ او بر اثر آتش خودی بوده است. پیکر بی‌جان او به اهواز رسید. و در همان روز درگذشت. آرامگاه او در بهشت زهرا قطعهٔ ۲۴ ردیف: ۷۱ شماره: ۲۵ و تاریخ دفن ۲ تیر ۱۳۶۰ است.
یادبود

سید روح‌الله خمینی او را سردار اسلام و مجاهد بیدار و متعهد راه تعالی نامید. پس از مرگ، نام چمران به عنوان یک قهرمان بر روی بسیاری از خیابان‌ها و ساختمان‌ها در ایران و لبنان از جمله بزرگراه چمران در تهران گذاشته شد.
در سال ۱۳۹۱ محسن علوی پور کتاب زندگی‌نامه چمران را منتشر کرد. نیک رابینسون در سال ۲۰۱۳ زندگی‌نامه انگلیسی چمران را در بریتانیا منتشر کرد.
در قتلگاه او در دهلاویه نیز بنای یادبودی ساخته‌اند.
یادبود > در سینما

مقالهٔ اصلی: چ (فیلم)
فیلم سینمایی چ: ابراهیم حاتمی‌کیا در سال ۱۳۹۲ فیلمی را به نام چِ دربارهٔ مصطفی چمران ساخت. این فیلم داستان ۲ روز از زندگی مصطفی چمران طی نبرد پاوه را به تصویر می‌کشد. این فیلم برنده ۶ سیمرغ بلورین از سی و دومین جشنواره فیلم فجر شد. در این فیلم فریبرز عرب‌نیا نقش چمران و سعید راد نقش تیمسار فلاحی را بر عهده داشتند.
مجموعه تلویزیونی سیمرغ: در مجموعه تلویزیونی سیمرغ نیز که سرگذشت دو تن از خلبانان هوانیروز یعنی احمد کشوری و علی‌اکبر شیرودی را به تصویر می‌کشد، به نقش چمران در واقعه پاوه اشاره شده است.
عرفان و هنر

چمران شخصیتی عارفانه داشت و به اشعار مولوی علاقه نشان می‌داد. او آثار هنری زیادی را بر جای گذاشت. از جمله آن‌ها می‌توان به تابلوهای نقاشی، مجسمه‌ها و عکس‌ها اشاره کرد. نقاشی در میان علاقه‌مندی‌های بارز هنری چمران بود که در این زمینه چندین اثر رنگ روغن از وی به جا مانده است.
کارنامه پنجم و شش دبستان مصطفی چمران با نام خانوادگی کامل وی
کارنامه سوم دبیرستان مصطفی چمران
موزه مصطفی چمران
چمران در حال کار در آزمایشگاه هسته‌ای
پس از نبرد پاوه.
مصاحبه چمران دربارهٔ جنگ سوسنگرد
مدفن جواد فکوری، ناصر کاظمی، مصطفی چمران و موسی نامجو در بهشت زهرا
بوسه مهدی چمران بر گونه برادرش مصطفی پس از کشته‌شدن.
دیوار نوشته دربارهٔ چمران
جینچن

مکان در People's Republic of China
| جینچن 晋城市 | جینچن 晋城市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
جینچن: جینچن
Huangcheng Xiangfu: Huangcheng Xiangfu
موقعیت جینچن در نقشه: موقعیت جینچن در نقشه
استان: شانشی
County-level divisions: ۶
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر مرکزی
 • حزب کمونیست چین Jincheng Secretary: Zhang Jiuping (张九萍)
 • شهردار: Wang Qingxian (王清宪)
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۹۴۹۰ کیلومتر مربع (۳۶۶۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۲۲۷۹۱۵۱
 • تراکم: ۲۴۰/کیلومتر مربع (۶۲۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۴۷۶۹۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۰۴۸۰۰۰
کد منطقه: ۰۳۵۶
Licence plates: 晋E
Administrative division code: ۱۴۰۵۰۰
ایزو ۳۱۶۶–۲: CN-14-05
وبگاه: www.JCOnline.cn
City درخت سدر  City گل درختچه توری: City درخت سدر  City گل درختچه توری
جینچن (به لاتین: Jincheng) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در شانشی واقع شده‌است.
خصوصیات

جینچن ۹٬۴۹۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۷۹٬۱۵۱ نفر جمعیت دارد.
الخویر

مکان
| الخویر | الخویر |
| --- | --- |
شهرداری: الشمال
الخویر یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در شهرداری الشمال واقع شده‌است.
جیاجیانگ

مکان در People's Republic of China
| جیاجیانگ 九江市 | جیاجیانگ 九江市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
جیاجیانگ: جیاجیانگ
موقعیت جیاجیانگ در نقشه: موقعیت جیاجیانگ در نقشه
استان: جیانگشی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Zhong Zhisheng
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۱۸٬۸۲۳ کیلومتر مربع (۷۲۶۸ مایل مربع)
 • شهری: ۵۹۸ کیلومتر مربع (۲۳۱ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۵۹۸ کیلومتر مربع (۲۳۱ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۴٬۷۲۸٬۷۷۸
 • تراکم: ۲۵۰/کیلومتر مربع (۶۵۰/مایل مربع)
 • شهری: ۷۰۴٬۹۸۶
 • تراکم شهری: ۱۲۰۰/کیلومتر مربع (۳۱۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۷۰۴٬۹۸۶
 • تراکم کلان‌شهری: ۱۲۰۰/کیلومتر مربع (۳۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
وبگاه: jiujiang.gov.cn
جیاجیانگ (به لاتین: Jiujiang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در جیانگشی واقع شده‌است.
خصوصیات

جیاجیانگ ۱۸٬۸۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۷۲۸٬۷۷۸ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای کایانی، کپر، اسلوونی، لوییویل، کنتاکی و کوپیاپو خواهرخوانده‌های جیاجیانگ هستند.
نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای سیاه‌بیشه

| نیروگاه تلمبه‌ای-ذخیره‌ای سیاه بیشه | نیروگاه تلمبه‌ای-ذخیره‌ای سیاه بیشه |
| --- | --- |
تصویری از نیروگاه سیاه‌بیشه: تصویری از نیروگاه سیاه‌بیشه
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور: ایران 
مکان: استان مازندران، شهرستان چالوس
مختصات: ۳۶°۱۳′۰۴″ شمالی ۵۱°۱۸′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۱۷۷۸°شمالی ۵۱٫۳۰۵۰۰°شرقی﻿ / 36.21778; 51.30500
وضعیت: عملیاتی
آغاز ساخت: ۱۹۸۵
تاریخ راه‌اندازی: ۲۰۱۳–۲۰۱۵
هزینه ساخت: ۳۸۰ میلیون دلار (برآورد اولیه)
مالک(ـان): شرکت توسعه منابع انرژی و آب ایران
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۲۶۰ مگاوات (۳۵۰٬۰۰۰ اسب بخار) برنامه‌ریزی شده: ۱٬۰۴۰ مگاوات (۱٬۳۹۰٬۰۰۰ اسب بخار)
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار:  پیوند به رسانه‌های موجود در ویکی‌انبار
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای سیاه‌بیشه، که به نام نیروگاه سیاه بیشه نیز شناخته می‌شود، یک نیروگاه برق‌آبی در دامنه‌های رشته‌کوه البرز و در مجاورت روستای سیاه‌بیشه است که در فاصلهٔ ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل) چالوس در استان مازندران و در ۱۲۵ کیلومتری شمال تهران و ۱۰ کیلومتری شمال تونل کندوان در مسیر جاده کرج-چالوس قرار دارد. این نیروگاه تلمبه ذخیره‌ای هنگامی که تقاضای انرژی بالاست، برق تولید می‌کند و به عبارتی یک نیروگاه قله‌ای است که در زمان‌های بیشینهٔ مصرف، انرژی لازم برای تهران را (که در فاصله ۶۰ کیلومتر (۳۷ مایل) جنوب آن قرار دارد) تأمین می‌کند. این نیروگاه ظرفیت تولیدی برابر ۱٬۰۴۰ مگاوات (۱٬۳۹۰٬۰۰۰ اسب بخار) و ظرفیت پمپاژ ۹۴۰ مگاوات (۱٬۲۶۰٬۰۰۰ اسب بخار) دارد. برنامه‌ریزی برای این پروژه در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی آغاز شد و ساخت و ساز آن در سال ۱۹۸۵ شروع شد. از سال ۱۹۹۲ تا سال ۲۰۰۱ کار بر روی آن به تعویق افتاد و اولین ژنراتور آن نهایتاً در مه ۲۰۱۳ (بهار ۱۳۹۲) به صورت برخط راه اندازی شد. ژنراتورهای دیگری نیز در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ (۱۰ شهریور ۱۳۹۴) راه اندازی شدند. این نیروگاه نخستین نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای است که در ایران ساخته شده و همچنین اولین سد خاکی با رویه بتنی در این کشور است.
تاریخچه

موقعیت کنونی نیروگاه در سیاه‌بیشه برای نخستین بار در سال ۱۹۷۰ میلادی جهت تأسیس نیروگاه شناسایی شد. در آن زمان مطالعه‌ای بر روی منابع آب کوهستان البرز توسط شرکت تراکسیونل بلژیک انجام شده‌بود که در آن چندین موقعیت از جمله سیاه بیشه برای ساخت سدها، به عنوان مکان‌های بالقوه برای نیروگاه تلمبه‌ای ذخیره‌ای شناسایی شدند. در سال ۱۹۷۵ یک گزارش امکان‌سنجی در مورد پروژه سیاه بیشه به وزارت نیروی ایران فرستاده شد. مطالعه کوه‌های البرز در سال ۱۹۷۷ میلادی به پایان رسید و مطالعات زمین‌شناسی در سال ۱۹۷۸ آغاز شدند، اما در سال ۱۹۷۹ به دلیل انقلاب اسلامی ایران این روند متوقف شد. در سال ۱۹۸۳، شرکت لاهمایر اینترناسیونال قراردادی برای طراحی فاز دوم (حفاری زیرزمینی) منعقد کرد که در سال ۱۹۸۵ تکمیل شد. در همان سال ساخت تونل انحرافی سد نیز آغاز شد. طرح‌های دیگری برای فاز اول (ساختارهای حمایتی) توسعه یافتند و ساخت و ساز تا سال ۱۹۹۲ ادامه یافت. در این سال نبود بودجه پروژه را یک بار دیگر متوقف کرد و پس از آن ساخت و ساز تا سال ۲۰۰۱ از سر گرفته نشد. در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳، قراردادهای جدیدی برای احداث سدها و نیروگاه برقرار شدند و ساخت و ساز ادامه یافت. تا آوریل ۲۰۱۲ تا ۹۰ درصد این پروژه تکمیل شد. هر دو مخزن بالا و پایین نیز در ژانویه ۲۰۱۳ کامل شدند. اولین ژنراتور، از میان چهار ژنراتور، در ماه مه ۲۰۱۳ (بهار ۱۳۹۲) راه اندازی شد و الباقی تا سال ۲۰۱۵ (بهار ۱۳۹۴) به کار افتادند. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ (۱۰ شهریور ۱۳۹۴) نیروگاه با حضور اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور، و حمید چیت‌چیان، وزیر نیرو، به‌طور رسمی افتتاح و وارد شبکه شد. جهانگیری در این مراسم نیروگاه و سد سیاه بیشه را «یک مجموعه استثنایی و افتخار مهندسی ایران» خواند.
اقتصاد طرح

هزینه‌های اجرای پروژه بر اساس برآورد اولیه بالغ بر ۵٬۴۳۸ میلیارد ریال بود و با منابع سرمایه‌گذاری عمومی، منابع داخلی، تسهیلات بانکی داخلی، اوراق مشارکت و تسهیلات خارجی (فاینانس، وام و…) تأمین گردید. زیان‌های ناشی از طولانی شدن پروژه موجب افزایش قیمت تمام شده طرح و سود از دست رفته حاصل از فروش برق شدند. منافع و درآمد حاصل از تولید برق طبق برآورد اولیه سالانه ۶۳۳ میلیارد ریال (بر حسب هر کیلووات ساعت ۶۴۲ ریال) بود.
ولی تا سپتامبر ۲۰۱۵ (شهریور ۱۳۹۴)، که نیروگاه افتتاح شد، برای این پروژه حدود ۱۳٬۰۰۰ میلیارد ریال هزینه شد. گفته می‌شود این نیروگاه توانایی کاهش هزینه‌های استهلاک نیروگاه‌های حرارتی به میزان سالانه ۱۹ میلیون دلار را داراست.
مسائل محیط زیستی

طبق توافق‌نامه‌ای، سازمان منابع طبیعی و سازمان محیط زیست بخشی از جنگل‌های شمال ایران را تحت عنوان «۱۰ درصد جنگلی» برای حفاظت به سازمان محیط زیست واگذار کردند. سد سیاه‌بیشه در محدودهٔ این مناطق تحت حفاظت بود. ساخت نیروگاه و سدهای سیاه‌بیشه موجب تخریب جنگل، بهره‌برداری از معادن در منطقهٔ حفاظت‌شده، کاهش هفت هزار متر مربعی وسعت دریاچه دریوک و ناامن شدن منطقه برای حیات وحش شد. گرچه طبق قوانین هرگونه دخل و تصرف و واگذاری و بهره‌برداری از منابع در مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ممنوع بود، این سازمان اجازهٔ داد پروژه ادامه یابد.
مجریان پروژهٔ ساخت سد در سال ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ گزارش ارزیابی خود را به سازمان محیط زیست ارائه کرده و مجوز لازم را از این سازمان گرفتند. طبق گفتهٔ اصیلیان (سرپرست معاونت محیط زیست انسانی سازمان)، گزارش‌های محیط زیستی این سد هر سه ماه یک بار برای سازمان محیط زیست ارسال می‌شد. مجری طرح اجازهٔ بهره‌برداری از سه معدن برای تأمین سنگ سد را داشت که به علت آهکی شدن یکی از معادن، بدون اجازه و اطلاع سازمان محیط زیست، معدن چهارمی ایجاد کرد و پس از اطلاع یافتن سازمان، با پرداخت جریمه، بهره‌برداری از آن را ادامه داد. همچنین قرار بر این بود که پس از پایان پروژه سدسازی، مناطق تخریب‌شدهٔ جنگل احیا گردند.
کیاکجوری (ریاست وقت اداره محیط زیست چالوس) در سال ۱۳۸۵ دربارهٔ دریاچه دریوک گفت: «این دریاچه که در ابتدا حدود ۱۰ هزار متر مربع وسعت داشت در ارتفاع ۳ هزار متری واقع است که هم‌اکنون با به احداث خانه‌های سازمانی در پایین دست و حرکت زمین، میزان آب آن کاهش یافت و وسعت آن به حدود ۳ هزار مترمربع رسید… در این دریاچه ماهی تلخوس (گِلخوار)، قورباغه و لاک پشت زیست می‌کنند و قرار است این دریاچه احیا شود.» او همچنین خانه‌های سازمانی مرتبط با سد سیاه‌بیشه را عامل گندآب شدن دریاچه دانست و از قول مجریان پروژه برای ایجاد پنج هزار متر مربع محیط سبز و کاشت درخت خبر داد.
احداث سد سیاه‌بیشه در کنار رود چالوس باعث کاهش آب‌های زیرزمینی شده‌است. رسانه‌های ایران روز ۲۱ اسفند ۱۴۰۰، از رانش زمین در محدوده پل زنگوله در مسیر شمال به جنوب محور چالوس خبر دادند که درازای شکاف به وجود آمده ۱۰۰ متر و ارتفاع آن ۲۰ سانتی‌متر اعلام شد و این واقعه موجب بسته شدن جاده چالوس گردید. از دلایل رانش زمین، «بار ترافیکی»، «سد سیاه بیشه» و «نیروگاه‌های برقابی» و «تغییر کاربری اراضی، تخریب جنگل‌ها، ساخت‌وساز غیراصولی، احداث سدها و اقدامات افراطی راه‌سازی و جاده‌سازی» در مناطق شیب‌داری که جنس خاک آن مستعد لغزش زمین است، بیان شد. رئیس پلیس راه مازندران هم در ۱۹ اسفند ۱۴۰۰، از جان باختن دو نفر از سرنشینان یک خودروی عبوری در جاده چالوس خبر داد که بر اثر ریزش سنگ و رانش کوه این اتفاق رخ داد. محبوب‌فر (عضو انجمن مخاطرات محیطی و توسعه پایدار ایران) پس از این واقعه گفت: «رانش زمین که هم‌اکنون آن را مشاهده می‌کنیم، رخدادی است که از سال ۱۳۹۶ نسبت به وقوع آن در شمال کشور هشدارهایی داده شد و حتی در سال ۱۳۹۸ اعلام شده بود که بیشتر از ۴۰۰ نقطه از استان مازندران دچار پدیده رانش هستند و رتبه این رانش از خفیف تا شدید برآورد شد، ولی متأسفانه به این هشدارها توجه نشد… همه اتفاقاتی که در جاده چالوس به عنوان رانش زمین رخ می‌دهد، به احداث سد سیاه‌بیشه بر می‌گردد. در کنار رودخانه چالوس، این سد احداث شده‌است و متأسفانه بر اساس اطلاعاتی که ما دریافت کردیم، احداث این سد منجر به تقلیل آب‌های زیر زمینی در منطقه شده و ساختار ژئوتکنیک و زمین‌شناسی منطقه را دگرگون کرده‌است.»
لغتنامه

↑  Traksionel
↑  Lahmeyer International
↑  Black Start
↑  Black Out
↑  hydraulic head
↑  Water Hammering
↑  penstock
ورودی نیروگاه تلمبه‌ای-ذخیره‌ای سیاه بیشه
مخزن سد سیاه‌بیشه درون منطقه حفاظت‌شده چهارباغ احداث شده‌است.
الخایدار

Village در 23x15px|border |alt=|link= عربستان سعودی
| Al Khaydar | Al Khaydar |
| --- | --- |
Village: Village
Province: استان مکه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EAT)
ال خایدار یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مکه واقع شده‌است.
بخش انداگویا

District در Arequipa, 23x15px|border |alt=|link= پرو
| Andagua | Andagua |
| --- | --- |
District: District
The "Valley of the Volcanoes" as seen from Antaymarka, looking north-west: the volcano T'iksu (on the left), Yana Mawras (on the right) and the village Andagua (Antawa) in the center: The "Valley of the Volcanoes" as seen from Antaymarka, looking north-west: the volcano T'iksu (on the left), Yana Mawras (on the right) and the village Andagua (Antawa) in the center
Region: Arequipa
Province: Castilla
پایتخت: Andagua
حکومت: حکومت
 • شهردار: Santiago Juan Aguilar Herrera
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۸۰٫۷۴ کیلومتر مربع (۱۸۵٫۶۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۳٬۵۸۷ متر (۱۱۷۶۸ فوت)
جمعیت (2005 census): جمعیت (2005 census)
 • کل: ۱٬۲۵۱
 • تراکم: ۲٫۶/کیلومتر مربع (۶٫۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (PET)
UBIGEO: 040402
بخش انداگویا (به اسپانیایی: Andagua District) یک سکونتگاه مسکونی در پرو است که در منطقه ارکیپا واقع شده‌است.
خصوصیات

بخش انداگویا ۴۸۰٫۷۴ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۲۵۱ نفر جمعیت دارد و ۳٬۵۸۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.