stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سفرهای اکتشافی کریستف کلمب
پیش‌زمینه > طرح‌های بحرپیمایی (ناوبری)

نقشهٔ کریستف کلمب مربوط به سال ۱۴۹۰ که در کارگاه بارتولومئو و کلمب واقع در لیسبون کشیده شد.
تصوری که کلمب از موقعیت‌های جغرافیایی داشت
بادهای بسامان (رنگ زرد) و بادهای غرب‌وزان (رنگ آبی)
شیوهٔ بحرپیمایی با کمک راهکار «تغییر موضع بادبان» به منظور غلبه بر باد مخالف در دوران کشتی‌های بادبانی، راهکاری بود که علاوه بر کُند نمودن حرکت کشتی‌ها، می‌توانست منجر به اتلاف آذوقه و آب آشامیدنی و سپس مرگ ملوانان (در صورت عدم رسیدن به خشکی) گردد.
در دهه ۱۴۸۰ و در پاسخ به نیاز برای یافتن یک مسیر جدید به سمت آسیا بود که کریستف به اتفاق برادرش بارتولومئو کلمب برنامه‌ای برای سفر به هند شرقی تدارک دیدند. در آن مقطع، تصور کلی بر این بود که هند، تقریباً تمام جنوب و شرق آسیا را شامل می‌شود و از طریق بحرپیمایی مستقیم به سمت غرب، در پهنه و عرض چیزی که تصور می‌شد «دریایی اقیانوسی و منفرد» می‌باشد، می‌توان سرانجام به شرق آسیا و به تعبیر دیگر، به هند رسید. تقریباً حوالی سال ۱۴۸۱ میلادی، پائولو دال پوزو توسکانِلی — منجم اهل فلورانس — نقشه‌ای را برای کلمب فرستاد که چنین مسیری را نشان می‌داد و فاقد هرگونه خشکی به استثنای جزیرهٔ افسانه‌ای آنتیلیا بود. چندی بعد و در سال ۱۴۸۴ میلادی، کلمب همچنین از مردمان ایه‌رو که ساکنان یکی از جزایر قناری موسوم به لا گومرا (که در آن زمان تحت تسخیر کاستیا) بودند شنید که محتمل است که مجموعه‌ای از جزایر در سمت غرب وجود داشته باشند.
به نظر می‌رسد تصور اشتباه رایج فرضیهٔ «زمین تخت» اروپائیان که کلمب را ناکام در به دست آوردن پشتیبانی لازم برای طرح‌هایش نشان می‌دهد را می‌توان به مبارزات پروتستان‌ها علیه کاتولیک‌ها در قرن هفدهم جُست که در آثاری همچون «شرح‌حال کلمب» مربوط به سال ۱۸۲۸ اثر واشینگتن اروینگ هم منعکس شد و محبوبیت یافت. اساساً — در آن مقطع — دانش زمین کروی بسیار گسترده و [تقریباً] عام بود، اما مشکل اصلی آنجا بود که ملوانان دوران کلمب، با تخمین فواصل [تا هند] از جانب وی مشکل داشتند. کُروی‌بودن زمین، فراتر از دوران کلمب و بلکه ریشه در نظریات کلی علوم یونانی باستان داشت که به دوران قرون وسطی هم تسری یافته بود و سنت بید نیز در اثر خود به نام «حساب زمان» هم به این موضوع اشاره می‌کند. بحرپیمایی در زمان کلمب، هم بر ستارگان و هم بر انحنای زمین متکی بود.
پیش‌زمینه > بادهای بسامان

یکی از کلیدی‌ترین موضوعاتی که کمک به مسافرت و رسیدن ناوگان کلمب به قارهٔ آمریکا نمود، آگاهی وی از بادهای بسامان بود. کلمب قصد داشت ابتدا به سمت جزایر قناری حرکت کند و سپس با استفاده از باد بسامان شمال شرقی، به سمت غرب بحرپیمایی کند. این بادها که از سمت شرق به سمت غرب وزش داشت، ناوگان کلمب مشتمل بر کشتی‌های سانتا ماریا، نینا و پینتا را در عرض ۵ هفته از جزایر قناری در غرب آفریقا به سمت غرب و مقصد سوق می‌داد. از آنجایی که در دوران کلمب محرک اصلی حرکت همهٔ کشتی‌ها در دریا بادبان بود، کلمب برای بازگشت به اسپانیا و به سمت شرق نیز در برابر این باد غالب، نیاز به یک راهکار بحرپیمایی دشوار به نام تغییر موضع بادبان داشت که می‌توانست علاوه بر عدم پیشرفت مناسب و قابل‌توجه، با کاهش یا اتمام آذوقه و آب آشامیدنی هم همراه باشد. افزون بر بحرپیمایی به شیوهٔ «تغییر موضع بادبان»، ناوگان کلمب بادهای منحنی شمال غربی اقیانوس اطلس شمالی تا عرض‌های جغرافیایی میانی این اقیانوس را هم دنبال کرد؛ عرض‌های جغرافیایی میانی اقیانوس اطلس، همان جایی بود که کلمب می‌توانست «بادهای غرب‌وزان» را بگیرد.
به نظر می‌رسد که راهکار بحرپیمایی برای سفر در اقیانوس اطلس، ابتکار ناوبران پرتغالی‌ باشد که از آن تحت عنوان چرخش دریایی (چرخش اقیانوسی) یاد می‌کردند. فارغ از این موضوع، دانش کلمب از الگوهای وزیدن باد در اقیانوس اطلس [در هنگام نخستین سفر] ناقص بود. کلمب در فصل توفند اقیانوس اطلس با کشتیرانی در خط سیری مستقیم به سمت غربِ جزایر قناری و با عبور از عرض‌های اسبی — به طور تصادفی — هم از چرخند حاره‌ای جان به در بُرد و هم از راکِد ماندن ناوگانش در اقیانوس به واسطهٔ مناطق کُندبادی، در امان ماند.  به‌طور خلاصه می‌توان گفت که کلمب برای حرکت از «بادهای بسامان» و برای برگشت از «بادهای غرب‌وزان» استفاده نمود.
سفرهای چهارگانه > نخستین سفر

کلمب و همراهانش برای سفر به غرب به منظور یافتن کوتاه‌ترین مسیر ممکن به خاورزمین، سه کشتی با اندازهٔ متوسط را برگزیدند که بزرگ‌ترین آنها، یک کشتی از نوع کرک موسوم به سانتا ماریا بود. مالک و ناخدای این کشتی، خوان د لا کوزا تحت فرمان مستقیم کلمب قرار داشت. دو کشتی دیگر کاراول‌های کوچکتری بودند که نام یکی از آنها مشخص نیست هر چند، با نام مستعار پینتا شناخته می‌شود و کشتی دیگر، موسوم به سانتا کلارا با نام مستعار نینا (به معنی دختر) بود و این احتمال وجود دارد که نام نینا، برگرفته از نام خانوادگی صاحب کشتی، «خوان نینو موگر» بوده باشد. کشتی‌های پینتا و نینا توسط برادران پینزون (به ترتیب مارتین آلونسو و ویسنت یانیز) هدایت شدند. ناوگان کلمب در صبح روز سوم اوت ۱۴۹۲ از پالس دو لا فرونترا مرکز استان اوئلوا به راه افتاد و با گذر از رودخانهٔ ریو تیندو، وارد آب‌های اقیانوس اطلس شد.
در سومین روز سفر و در ششم اوت ۱۴۹۲، سکان کشتی پینتا شکست. «مارتین آلونسو پینزون» [ناخدای کشتی پینتا] به صاحبان کشتی از بابت ایجاد خرابکاری عمدی بدگمان بود، زیرا آنها از رفتن به این سفر می‌ترسیدند. خدمهٔ کشتی تا رسیدن به جزایر قناری، توانستند که سکان شکسته را با طناب حفظ کنند و سرانجام، در روز نهم اوت یه آنجا رسیدند. سکان شکستهٔ پینتا در جزیرهٔ گران کاناریا جایگزین و کشتی‌ها نیز — در دوم سپتامبر — در لا گومرا پهلو گرفتند. در این جزیره، بادبان‌های سه‌گوش و قدیمی کشتی نینا با بادبان چهار گوش استاندارد جایگزین شد و سرانجام، ناوگان کلمب ضمن تأمین تمهیدات نهایی در ششم سپتامبر، سان سباستیان د لا گمرا را برای سفری ۵ هفته‌ای به سمت غرب و در سراسر اقیانوس اطلس، ترک کرد.
بارتلمه د لاس کاساس با اشاره به شرحی از دفتر روزنگار کلمب اظهار می‌دارد که؛ «کلمب در سفرهای فرامرزی دو مجموعه مسافت را ثبت می‌کرد» یکی از آنها همان لیگ‌های معمولی بود و دیگری، لیگ دریایی پرتغال بود که توسط خدمه او استفاده می‌شد. تعبیر «بارتلمه د لاس کاساس» چنین بود که؛ «کلمب مسافت‌های پیمایش‌شدهٔ کوتاه‌تر را به خدمه‌اش گزارش می‌داد تا دلتنگ و نگران دوری بیش از حد از اسپانیا نباشند»، اما «الیور دان» و «جیمز کلی» معتقدند که؛ «چنین موضوعی، برداشت نادرستی بیش نبوده است.» در روز ۱۳ سپتامبر ۱۴۹۲، کلمب مشاهده کرد که عقربه قطب‌نما، دیگر به ستاره قطبی اشاره نمی‌کند؛ در حقیقت، [تا دیر زمانی] تصور عمومی بر این فرضیه استوار بود که کلمب، وردش مغناطیسی را کشف کرده است، اما بعدها مشخص گردید که چنین پدیده‌ای پیش‌تر هم در اروپا و همچنین در چین شناخته‌شده بود.
سفرهای چهارگانه > نخستین پهلوگیری (رسیدن به خشکی)

در ۷ اکتبر سال ۱۴۹۲ میلادی و پس از ۲۹ روز حرکت از مبدأ و بحرپیمایی در دریا، خدمه ناوگان کلمب دسته‌های فراوانی از پرندگان را مشاهده کردند و افزون بر آن، برخی از آنها را هم توانستند گرفتار نمایند و ضمن بررسی، متصور شدند که احتمالاً گونه‌ای گیلانشاه اسکیمو یا سلیم طلایی آمریکایی باشند. کلمب تصمیم گرفت تا خط سیر ناوگان را تغییر داده و به تعقیب خط سیر پرندگان بپردازد. در ۱۰ اکتبر، کلمب با شورش آن دسته از ملوانانی مواجه شد که در صدد رها کردن جستجو [برای یافتن آسیای مفروض] و بازگشت به وطن [اسپانیا] بودند و توانست که این غائله را فرو بنشاند. در روز بعد، آثار متعددی همچون شاخه‌های درخت به چشم خدمه رسید که بر روی آب شناور بودند و این موضوع باعث شد تا یقین نمایند که به زودی قدم بر خشکی خواهند نهاد. کلمب مسیر ناوگان را به سمت غرب تغییر داد و در طول شب حرکت کرد و بسیاری از ملوانان، مترصد مشاهدهٔ خشکی بودند. در حدود ساعت ۱۰ شامگاه ۱۱ اکتبر، کلمب تصور کرد که «نوری» را دیده است؛ «چیزی شبیه به شعلهٔ شمع که روشن و سپس خاموش گردد». در حدود ۴ ساعت بعد، خشکی توسط ملوانی موسوم به رودریگو دو تریانا که بر روی عرشهٔ کشتی پینتا حضور داشت مشاهده شد. ملوان موصوف بلافاصله فریاد زد «زمین.. زمین». مارتین آلونسو پینزون — ناخدای کشتی پینتا — گفتهٔ دو تریانا را بررسی کرد و پس از اینکه محقق شد که زمین پدیدار گردیده، دستور داد تا با شلیک تیر توپ به کلمب خبر بدهند.
سفر دوم

(۱۴۹۳–۱۴۹۶)
در ۲۴ سپتامبر ۱۴۹۳، کلمب با ناوگانی از هفده کشتی مجهز با همراهی یک گروه ۱۲۰۰ نفری جهت استعمار و سرکوب بومیان، عازم آمریکا شد. او این بار نسبت به سفر اول مسیر جنوبی‌تری را برگزید و پس از ۲۶ روز به جزیرهٔ بزرگ دومینیکا (آمریکای مرکزی) رسید سپس راه شمال را در پیش گرفت و به ترتیب جزایر آنتیل کوچک - شامل گوادلوپ، مونتسرات، آنتیگوا و نویس (Navis)- و جزایر ویرجین و پورتوریکو را کشف و همه را جزئی از قلمرو اسپانیا اعلام کرد؛ سپس به هیسپانیولا رفت و به جستجوی یاران پیشین برآمد اما مهاجرنشین را خالی از سکنه یافت؛ اروپایی‌های ساکن جزیره، همه در جنگ با بومیان کشته شده بودند. وی در مدت اقامت کوتاهش یک قلعهٔ کوچک در داخل و یک شهرک در کرانه‌های شمالی جزیره بنا نهاد.
کلمب در ادامهٔ مأموریت اکتشافی، بیشتر کرانه‌های جنوبی کوبا را از شرق تا غرب پیمود اما پیش از رسیدن به انتهای آن به این پندار که به جای جزیره با شبه‌جزیره‌ای روبروست، تغییر مسیر داد و جامائیکا را کشف کرد.
کلمب پس از سپردن امور به دست برادرانش در ۱۰ مارس ۱۴۹۶ هیسپانیولا را به مقصد اروپا ترک کرد. سفر دوم او هم به پایان رسید.
سفر سوم و بازداشت

در سال ۱۴۹۸ کلمب برای سومین بار به آمریکا رفت. او در این سفر پیش از رسیدن به هیسپانیولا جزیرهٔ ترینیداد را کشف کرد(۳۱ ژانویه) و بخش‌هایی از ریزشگاه رودخانهٔ اورینوکو در خاک اصلی آمریکای جنوبی را پویید (اول اوت).
اوضاع در مهاجرنشین اسپانیایی ناآرام بود. مهاجرانی که وعده‌های کلمب را شنیده و به طمع ثروت‌های بی‌پایان دنیای نو راهی آمریکا شده بودند، اینک ناخشنود از وضعیت خود، برکناری وی را می‌خواستند. کلمب که درگیر سرکوب بومیان بود برای مقابله با این فتنهٔ جدید از خود شدت عمل نشان داد و چند تن از افرادش را به جرم نافرمانی اعدام کرد. شماری از ناراضیان پس از بازگشت به میهن، از کلمب به دربار اسپانیا شکایت بردند و او را به سوءمدیریت و بی‌کفایتی متهم کردند. شاه و ملکه یک بازرس سلطنتی به نام فرانسیسکو دبوبادیلا را مأمور رسیدگی به این شکایات کردند. او نیز پس از ورود به آمریکا (۱۵۰۰ میلادی) بی‌درنگ کلمب و برادرانش را از مناصبشان برکنار کرده و همه را تحت‌الحفظ به اسپانیا فرستاد. هرچند کلمب پس از مدت کوتاهی آزادیش را به دست آورد ولی مقام فرمانداری دیگر به او داده نشد.
سفر چهارم

در ۹ مه ۱۵۰۲ کلمب برای چهارمین و آخرین بار به آمریکا رفت با این هدف جسورانه که برای نخستین بار کرهٔ زمین را دور بزند. او و پسر کوچک‌ترش فردیناند برای یافتن راه عبوری به سوی غرب سراسر کرانه‌های آمریکای مرکزی را از بلیز تا پاناما جستجو کردند ولی حادثهٔ تصادف با یک کشتی بازرگانی بومی آنان را از ادامهٔ سفر بازداشت. تا رسیدن نیروی کمکی از هیسپانیولا، کلمب به ناچار یک سال را در جامائیکا به سر برد و سرانجام در ۷ نوامبر ۱۵۰۴ میلادی توانست به اسپانیا بازگردد.
در سال‌های آخر عمر کلمب طبق توافقات اولیه با دربار خواستار دریافت ده درصد کل سودهای بدست‌آمده از سرزمین‌های جدید شد ولی دولت به این بهانه که وی دیگر به عنوان فرماندار انجام وظیفه نمی‌کند، قراردادهای پیشین را معتبر ندانست و درخواست‌هایش را رد کرد. کریستف کلمب در ۲۰ مه ۱۵۰۶ در اسپانیا درگذشت. آرامگاه او در کلیسای جامع سویل یا به روایتی در کلیسای جامع سانتا دومینگو است.
واژگان

↑  Catholic Monarchs of Spain
↑  Crown of Castile
↑  Ethnic groups in Europe
↑  Norse colonization of North America
↑  Mongol Empire
↑  Pax Mongolica
↑  Fall of Constantinople
↑  Ottoman Empire
↑  Silk Road
↑  Gunpowder empires
↑  Reconquista
↑  Moro
↑  Dynastic union
↑  Aeterni regis
↑  Treaty of Alcáçovas
↑  Papal bull
نقشهٔ مسیر نخستین سفر کلمب (بر اساس حدس)، نام مکان‌های امروزی به رنگ سیاه است و مکان‌های آبی، نام‌هایی است که کلمب در طول نخستین سفر بر این مناطق نهاد.
پادشاه چوبون

پادشاه چوبون (به کره‌ای: 조분왕)، (سلطنت: ۲۳۰~۲۴۷ میلادی)؛ یازدهمین پادشاه شیلا یکی از سه پادشاهی کره بود. او نوه پادشاه بولهیو و یکی از پادشاهان خاندان سوک بود. او پسر گولجونگ و بانو اوگمو (دختر کیم گودو) بود.
| چوبون 조분 | چوبون 조분 |
| --- | --- |
ایساگوم : ایساگوم 
پادشاه شیلا: پادشاه شیلا
سلطنت: ۲۳۰ ~ ۲۴۷ میلادی
تاج‌گذاری: ۲۳۰ میلادی
پیشین: نه‌هه
جانشین: چومهه
زاده: سوک چوبون نامشخص سورابول، شیلا
درگذشته: ۲۴۷ میلادی سورابول، شیلا
همسر(ان): بانو آیهیه
فرزند(ان): سوک یوریه سوک گولسوک
خاندان: سوک
دودمان: شیلا
پدر: سوک گولجونگ
مادر: بانو اوگمو
پیشه: پادشاه
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه چوبون: پادشاه چوبون
هانگول: 조분 이사금
هانجا: 助賁尼師今
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jobun Isageum
مک‌کیون–ریشاور: Chobun Isagŭm
سامگوک ساگی همچنین گزارش می دهد که کشور کوچک گامون‌گوک (نزدیک گیمچون کنونی) توسط ژنرال سوک اورو در سال ۲۳۱ میلادی فتح شد.  نیروهای ژاپنی به پایتخت حمله کردند اما پادشاه چوبون درسال ۲۳۲ میلادی در برابر ژاپنی ها پیروز شد. گولبول‌گوک (نزدیک به یونگچون کنونی) درسال ۲۳۶ میلادی تسلیم شد. بکجه در سال ۲۳۹ میلادی به مرز غربی شیلا حمله کرد. درگیری با گوگوریو و وا در زمان سلطنت چوبون رخ داد.
خانواده

پدربزرگ: پادشاه بولهیو
پدر: سوک گولجونگ
مادر: ملکه اوگمو از قبیله کیم، دختر کیم گودو و خواهر پادشاه میچو
همسر :
ملکه آیهیه از قبیله سوک، دختر پادشاه نه‌هه
دختر: ملکه میونگوون، از قبیله سوک، با سوک اورو ازدواج کرد.
دختر: ملکه گوانگمیونگ، از قبیله سوک با پادشاه میچو ازدواج کرد.
پسر : سوک گولسوک
نوه: پادشاه گیریم پانزدهمین پادشاه شیلا
صیغه :
بانو میسو ، دختر پادشاه نه‌هه
پسر: پادشاه یوریه چهاردهمین پادشاه شیلا
مارک ان وگمن

مارک ان وگمن یک دانشمند کامپیوتر آمریکایی است که به دلیل مشارکت در الگوریتم ها و بهینه سازی کامپایلر شناخته شده است. وگمن مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه نیویورک و مدرک دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۵ به شرکت پژوهشی آی بی ام پیوست و در حال حاضر به عنوان رئیس علوم رایانه فعالیت می کند. او عضو آکادمی فناوری آی‌بی‌ام و عضو انجمن ماشین‌های محاسباتی(۱۹۹۶) و موسسه مهندسین برق و الکترونیک است. او در سال ۲۰۰۷ عضو آی‌بی‌ام شد. او در سال ۲۰۱۰ برای عضویت در آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد.
وگمن به دلیل اینکه یکی از مخترعان فرم تخصیص ایستای منفرد است که در بخش تجزیه و تحلیل اکثر کامپایلرهای بهینه سازی مدرن استفاده می شود، شناخته شده است. این اثر در سال ۲۰۰۶ توسط SIGPLAN با جایزه دستاورد زبان های برنامه نویسی شناخته شد. او همچنین به الگوریتم ها و نظریه اطلاعات از جمله درهم سازی جهانی و الگوریتم فشرده سازی داده ال زد دبلیو کمک کرده است.
وزن شعر

Calligram by Guillaume Apollinaire
وزن شعر (به انگلیسی: Metre)، تناسب و نظم در اصوات گفتار یا هجاهای هر مصراع است. اغلب حکما و ادبا وزن را از لوازم شعر دانسته و شعر را سخن مخیّل موزون می‌دانند، اما نزد مشهور منطقیان شعر صرف سخن خیال‌انگیز است.
امّا نگاه متأخّرتری به وزن شعر وجود دارد که البته از اقبال و پذیرفته شدگی کمتری برخوردار است. این نگاه تعریف وزن را گسترده‌تر می‌داند. طبق این نگاه، وزن جزء تزئینات شعری نیست، بلکه بخشی از ذات آن است. وزن یعنی سکون و تحرّک کلام، ایستادن در وسط هجاها و بعد حرکت کردن در وسط هجاها، ایستادن در وسط سطرها و بعد حرکت کردن در وسط سطرها. به این معنی که یک پاره وزنی فقط از حرکت کلمات به وجود نمی‌آید، بلکه از حرکت سکوت هم به وجود می‌آید. شعر تنها پدیدهٔ زبانی است که در آن سکوت‌های حدّ فاصل هم به اندازهٔ خود کلمات معنی دارند. هر قدر که سکوت‌های حدّ فاصل بین کلمات کمتر باشد، متن به طرف نظم می‌گراید و اگر بی‌وزن باشد به طرف نثر.
وزن، پس از عنصر عاطفه مهم‌ترین و مؤثرترین عامل در شعر است و انتقال بهتر عاطفه و احساس و غنی‌تر ساختن فضای شعر را موجب می‌شود.
وزن موضوعی است که در بسیاری از کتاب های جهان به آن اشاره شده است. در بعضی اشعار وزن های آنها با هم شبیه و یکسان است.
انواع وزن شعر

صوت گفتار از خواص چهارگانه امتداد زمانی، ارتفاع یا زیر و بمی، زنگ یا طنین و شدت برخوردار است. بستگی به اینکه کدام یک از این خواص به جهت برجستگی در زبان اساس ایجاد نظم و هماهنگی بین هجاها قرار گیرد، وزن شعر انواع مختلفی از قرار زیر پیدا می‌کند (کمّی - ضربی - آهنگی - عددی):
انواع وزن شعر > وزن کمّی

وزن کمّی (Quantitative): بر اساس نظم امتداد زمانی هجاها. همان وزن عروضی است که مبتنی بر نظم هجاهای بلند و کوتاه در مصراع‌های یک شعر است. در زبان‌های فارسی، عربی، سانسکریت، یونان باستان و لاتین.

از جمله در زبان فارسی و عربی هجاهای واژه‌ها از نظر امتداد زمانی، یعنی زمانی که برای ادا کردنشان صرف می‌شود، تفاوت محسوسی دارند و به هجاهای کوتاه و بلند تقسیم می‌شوند. زمانی که صرف ادای یک هجای کوتاه می‌شود تقریباً نصف زمانی ست که صرف ادای هجای بلند می‌شود؛ وزن شعر کّمی یا امتدادی است که به آن وزن عروضی نیز می‌گویند.
انواع وزن شعر > وزن ضربی

وزن ضربی یا تکیه‌ای (Accentual): بر اساس نظم شدّت یا تکیه هجاها (یکسانی هجاهای تکیه‌دار). در این وزن تعداد هجاهای مصراع‌ها ممکن است تغییر کند. وزن تکیه‌ای خاص زبان‌هایی است که در آنها هجای تکیه‌دار اصل است و هجاهای دیگر سریع تلفظ می‌شوند. در زبان‌های انگلیسی قدیم و آلمانی.

در زبانهای انگلیسی و آلمانی که هر واژه دارای یک هجا با تکیه شدید است و هنگام ادای هر واژه بر روی یک هجا تکیه و آن هجا با شدت بیشتری ادا می‌شود که نسبت به دیگر هجاهای آن واژه برجستگی نمایانی دارد، وزن شعر صرفاً ضربی و مبتنی بر نظم هجاهای شدید و خفیف است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تن عیشم به غم نحیف گشت |  | گل بختم به خار نهفته گشت |
در بیت فارسیِ برساختهٔ بالا وزن ضربی (تکیه‌ای) وجود دارد اما فارسی‌زبانان وزن آن را در نمی‌یابند. (این بیت وزن عروضی ندارد)
انواع وزن شعر > وزن آهنگی

وزن آهنگی یا نواختی (Tonic): بر اساس نظم ارتفاع یا زیر و بمی هجاها. خاص زبان‌هایی است که در آنها زیروبمی در کلمات تک‌هجایی باعث تغییر معنی می‌شود. شعر در این زبان‌ها از کنارِ هم قرار دادن هدفمندِ هجاها با زیر و بمی‌های به خصوص برای آفریدنِ آهنگِ به خصوص به وجود می‌آید. در زبان‌های چینی و ویتنامی.

در زبانهایی مانند زبان چینی که واژه‌ها تک هجایی اند و هر واژه زیر و بمی هجایی ویژه و محسوسی دارد که بر مبنای آن بر معنی معینی دلالت می‌کند، و هجایی واحد با زیر و بمی‌های متفاوت معناهای متفاوتی تولید می‌کند، وزن شعر بر مبنای نظم در زیر و بمی اصوات و هجاها، یعنی وزن آهنگی است.
انواع وزن شعر > وزن عددی

وزن عددی یا هجایی (Numerical): بر اساس برابری تعداد هجاها. این وزن مخصوص زبان‌هایی است که مصوت‌ها و هجاهای آن دارای کشش معینی است. در زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی و ژاپنی.

شعر زیر از شاعر نوآور ایرانی ابوالقاسم لاهوتی تلاشی است برای ایجاد شعر با وزن هجایی (ده‌هجایی):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| در یک قلعهٔ خالی، نیم ویران |  | چندی حصاری بودند دلیران |
| آفتاب زمین را چون دیگ می‌جوشاند |  | بخار زمینِ آن را می‌پوشاند |
در وزن کمّی شعر سنتی مانند فارسی، وزن عددی (تساوی هجاها) نیز لحاظ می‌شود. شعر انگلیسی امروز، نیز از وزن ترکیبی عددی-ضربی برخوردار است. دو وزن ضربی و آهنگی که بر اساس نحوهٔ تلفظ یعنی کیفیت ادای هجاهاست را وزن کیفی (Qualitative) نیز می‌نامند.
این وزنها تابع ویژگیهای فیزیکی و عینی گویش در هر زبان هستند و هر زبان بنا به مشخصات ذاتی و سرشتی اش دارای وزن شعری یکتا، ویژه و تغییرناپذیری است.
در زبانهایی که تفاوت امتداد زمانی هجاهای آن مشخص و برجسته باشد، یعنی بتوان هجاها را بر اساس طول زمانی ادای‌شان به هجاهای کوتاه و بلند تقسیم‌بندی کرد -از جمله زبانی فارسی- وزن کّمی است و نمی‌توان وزن کیفی (ضربی و آهنگی) را به کار برد. برعکس، در زبانهایی که مشخصه‌های کیفی برجسته بوده و تفاوت امتداد هجاهای آن مشخص و محسوس نباشد وزن کّمی نمی‌تواند وجود داشته باشد.
وزن شعر فارسی

مقالهٔ اصلی: وزن شعر فارسی
زبان فارسی اساساً دارای دو گونه وزن شعری متفاوت است: یکی وزن کمی یا عروضی اشعار ادبیات فارسی که مبتنی بر نظم هجاهای بلند و کوتاه در مصراع‌ها است که در شعر سنتی با وزن عددی (هجایی) نیز توأم است که کاربرد غالب دارد و دیگری وزن هجایی یا تکیه‌ای-هجاییِ اشعار عامیانه فارسی که بر مبنای تعداد هجاها و هجاهای تکیه‌بر و بی‌تکیه است.
رالوکسیفن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Evista
AHFS/Drugs.com: monograph
مدلاین پلاس: a698007
 داده‌ها:  EU EMA: by INN  US سازمان غذا و دارو (آمریکا): Evista 
رده‌بندی داروهایبارداری:  AU: X (ریسک بالا)   
روش مصرف دارو: Oral
کد ATC: G03XC01 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  ℞ (Prescription only) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: ۲٪
پیوند پروتئینی: ۹۵٪
متابولیسم: Gut glucuronidation CYP system not involved
نیمه‌عمر حذف: 27.7 hours
دفع: Fecal
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک [6-hydroxy-2-(4-hydroxyphenyl)- benzothiophen-3-yl]- [4-[2-(1-piperidyl)ethoxy]phenyl] -methanone :  نام آیوپاک [6-hydroxy-2-(4-hydroxyphenyl)- benzothiophen-3-yl]- [4-[2-(1-piperidyl)ethoxy]phenyl] -methanone 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۸۴۴۴۹-۹۰-۱ Y
پاب‌کم CID: ۵۰۳۵
IUPHAR/BPS: ۲۸۲۰
دراگ‌بنک: DB00481 Y
کم‌اسپایدر: ۴۸۵۹ Y
UNII: YX9162EO3I
ChEBI: CHEBI:۸۷۷۲ Y
ChEMBL: ChEMBL۸۱ Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID3023550 
ECHA InfoCard: 100.212.655 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C28H27NO4S۱
جرم مولی: 473.584 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES O=C(c1c3ccc(O)cc3sc1c2ccc(O)cc2)c5ccc(OCCN4CCCCC4)cc5 :  SMILES O=C(c1c3ccc(O)cc3sc1c2ccc(O)cc2)c5ccc(OCCN4CCCCC4)cc5 
 InChI InChI=1S/C28H27NO4S/c30-21-8-4-20(5-9-21)28-26(24-13-10-22(31)18-25(24)34-28)27(32)19-6-11-23(12-7-19)33-17-16-29-14-2-1-3-15-29/h4-13,18,30-31H,1-3,14-17H2 Y Key:GZUITABIAKMVPG-UHFFFAOYSA-N Y :  InChI InChI=1S/C28H27NO4S/c30-21-8-4-20(5-9-21)28-26(24-13-10-22(31)18-25(24)34-28)27(32)19-6-11-23(12-7-19)33-17-16-29-14-2-1-3-15-29/h4-13,18,30-31H,1-3,14-17H2 Y Key:GZUITABIAKMVPG-UHFFFAOYSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
رالوکسیفن (به انگلیسی: Raloxifene)
رده درمانی: داروهای هورمونی تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده استروژن
اشکال دارویی: قرص
موارد مصرف

رالوکسیفن برای درمان و پیشگیری پوکی استخوان در زنان پس از دوره یائسگی بکار می‌رود.
رالوکسیفن برای درمان سرطان پستان و نازایی وابسته بهاولیگومنوره یا آمنوره ثانویه و همچنین در مردان برای درمان و یا جلوگیری از ژنیکوماستی مصرف می‌شود.
همچنین از تاموکسیفن می‌توان در مواردی با تجویز پزشک برای درمان ماستالژی (درد پستان) هم استفاده کرد.
و برای جلوگیری از ژنیکوماستی (نوک پستان) در مردان بر اثر استفاده بیش از حد استروئیدها (داروهای هورمونی بدنسازی).
مکانیسم اثر

رالوکسیفن از گروه داروهای SERM (تعدیل‌کننده‌های انتخابی گیرنده استروژن) می‌باشد. این داروها در برخی بافت‌ها اثرات مشابه استروژن (آگونیستی)، و در سایر بافت‌ها دارای اثرات مشابه نسبی یا جلوگیری از اثر استروژن (آنتاگونیستی) دارند. رالوکسیفن در درمان سرطان‌های پاسخ دهنده به هورمون تجویز می‌شود و در این بافت به عنوان آنتاگونیست از فعال شدن گیرنده توسط استروژن‌های آندوژن جلوگیری می‌کند.
عوارض جانبی

گر گرفتگی، خونریزی‌واژن، توقف قاعدگی، خارش فرج، اختلالات گوارشی، التهاب تومور]]، کاهش تعداد پلاکتها، احتباس مایعات، طاسی، فیبروم رحم، اختلالات بینایی (تغییرات قرنیه، آب مروارید و رتینوپاتی) کاهش‌پلاکت‌ها یا گلبول‌های سفید خون، به‌ندرت کاهش نوتروفیل‌ها و تغییرات آنزیم‌های‌کبدی از عوارض جانبی دارو هستند.
سیدینگ (رایانش)

در رایانش و به‌طور خاص در اشتراک‌گذاری فایل همتابه‌همتا، سیدینگ (به انگلیسی: Seeding) به معنی بارگذاری محتوای قبلاً بارگیری‌شده برای بارگیری دیگران است. یک همتا، یک رایانهٔ متصل به شبکه، هنگامی که به تمام مجموعهٔ داده‌هایی که قصد بارگیری‌اش را داشت دست پیدا می‌کند، به یک سیدر تبدیل می‌شود. این داده‌ها از قسمت‌های کوچکی تشکیل شده‌اند به گونه‌ای که سیدرها می‌توانند محتوای خود را با سایر همتایان به‌اشتراک بگذارند و بخش‌های ناقص همتایان دیگر را کامل کنند. یک همتا با هدف سیدر شدن، پس از اتمام بارگیری کامل فایل، روند بارگذاری را متوقف نمی‌کند تا فایل برای دیگر همتایان نیز بارگیری شود. نقطهٔ مقابل یک سیدر، زالو (به انگلیسی: Leech) است که کم‌تر از مقداری که بارگیری کرده را بارگذاری می‌کند.
زمینه

سیدینگ یک عمل در اشتراک گذاری فایل به صورت همتابه‌همتا است، یک مدل توزیع محتوا که کامپیوترها را به منظور به‌اشتراک گذاشتن محتوای مورد نظر بااستفاده از یک نرم‌افزار اشتراک فایل همتابه‌همتا (P2P) متصل می‌کند. بیت‌تورنت نمونه‌ای از یک نرم‌افزار اشتراک فایل همتابه‌همتا است. اشتراک فایل همتابه‌همتا با مدل کلاینت-سرور که در آن محتوا مستقیماً از طریق یک سرور واحد بین کلاینت‌ها توزیع می‌شود متفاوت است. برای بهینه‌سازی کارکرد به‌اشتراک گذاری فایل به صورت همتابه‌همتا، محتوا به بخش‌های ۲۵۶ کیلوبایتی (KB) تقسیم می‌شود. این بارگیری قطعه‌ای باعث می‌شود قسمت‌هایی از فایل که همتایان کم دارند توسط سیدرها به آن‌ها اختصاص داده شود. همچنین باعث می‌شود بارگیری‌ها سریع‌تر انجام شود، زیرا محتوا بین همتایان قابل تبادل است. به همهٔ همتایان (از جمله سیدرها) که یک محتوای مشترک را به اشتراک گذاشته‌اند، دسته (به انگلیسی: swarm) گفته می‌شود.
داده‌های به‌اشتراک گذاشته شده از طریق اشتراک فایل همتابه‌همتا، شامل محتوای به‌اشتراک‌گذاشته شدهٔ فایل، چرخهٔ رایانش و دیسک حافظه و دیگر منابع است.
انگیزه‌ها

در اشتراک گذاری فایل‌های همتابه‌همتا، قدرت دسته به رفتار کاربران بستگی دارد، زیرا همتایان در حالت ایدئال بیشتر از آنچه بارگیری می‌کنند، بارگذاری می‌کنند. این‌کار با سیدینگ انجام می‌شود و انگیزه‌های مختلفی برای این‌کار وجود دارد. دو انگیزهٔ محبوب برای سیدینگ وجود دارد که یکی از آنها مکانیسم تشویقی مبتنی بر شهرت و خوش‌نامی و دیگری مکانیسم تیت فور تت (به انگلیسی: tit for tat) است. همان‌طور که از نامشان پیداست، اولی مکانیسم مبتنی بر کسب اعتبار و خوش‌نامی یک همتا است، به این معنی که آن دسته از همتایان که اعتبار خوبی دارند، مورد احترام سایرین قرار می‌گیرند. مکانیزم دوم اما جلوی بارگیری کردن همتایانی که محتوای بارگیری‌شده را برای همتایان دیگر بارگذاری نمی‌کنند می‌گیرد. حالت دوم همتایان را مجبور به بارگذاری می‌کند.
اگرچه سیدینگ فقط یک هنجار اجتماعی است، اما برخی محققان عمل بارگذاری داده‌ها برای دیگران را وظیفه می‌دانند و ادعا می‌کنند که «بارگیری‌کنندگان برای جبران مصرف منابع بارگذاری‌کنندگان، باید منابع خود را در اختیار دیگران قرار دهند و این رفتار انسان‌دوستانه را تشویق کنند.» سایر محققان ملایم‌تر هستند و معتقدند که گروهی از سیدران بسیار باانگیزه می‌توانند با برنامه‌ریزی زمان درست سیدینگ، بارگذاری موثرتری را ارائه دهند.