تسخیر ازو
زمینه

دوره نارا زمانی بود که سیستم ریتسوریو (سیستمی که در آن کشور توسط قوانینی به نام ریتسو Ritsu و ری Rei اداره می‌شد) با مرکزیت امپراتور تأسیس شد. قدرت دربار امپراتوری در سراسر کشور گسترش یافت، اما گروهی به نام امیشی، «ازو» و «ابیسو» در قسمت شمالی منطقه باستانی توهوکو زندگی می‌کردند و مردم هایاتو که در قسمت جنوبی کیوشو زندگی می‌کردند، حاضر نشدند تحت کنترل دربار امپراتوری قرار گیرند. برای اینکه دربار امپراتوری بتواند «متمرکز سازی» (سیستمی که در آن یک دولت مرکزی قدرتمند تمام کشور را کنترل می‌کند و سیاست را اداره می‌کند) ایجاد کند، لازم بود که امیشی و مردم هایاتورا تحت سلطه خود درآورند.
سلسله‌های چینی متوالی ایده «مرکزگرایی چین» (中華思想) یا گاهی به عنوان مترادف «کایشیسو» (華夷思想) تلقی می شود، اما «کایشیسو» گاهی به عنوان اصطلاحی استفاده می شود که تأکید بیشتری بر کنار گذاشتن بربرها دارد. را به عنوان فلسفه اساسی دیپلماسی و حکومت داری داشتند. این یک جهان‌بینی متحدالمرکز است که در آن مرکز چین، جایی که امپراتور در آن قرار دارد، چوکا "  (به معنی چین مرکز جهان) است و با دور شدن از آن، مناطق توسط مردمان وحشی سکنی می‌شوند. بر اساس این تصور، محل زندگی امپراتور و دست نشاندگانش «کنای» و سرزمین خارج از آن منطقه که خارج از کنترل امپراتور بود، «کگای» نامیده می‌شد.
«کگای» به قبایل بربری به نام‌های تویی در شرق، نانبان در جنوب، سیجو در غرب و هوکوتکی در شمال اشاره داشت. (بانزوکو: مردم بربر) به مردمی گفته می‌شود که در این چهار جهت زندگی می‌کردند. در تاریخ هان متاخر یا «هو هان شو» که تاریخ سلسله هان متأخر در چین باستان را ثبت می‌کند، بخشی که ژاپن و کره را توصیف می‌کند، «تو ای دن» Toiden بربرهای که در شرق زندگی می کنند، نامیده می‌شود.
در واقع در ژاپن به دنبال این عقیده، سرزمین تحت کنترل امپراتور را کا-نای و ناحیه خارج از آن را کا-گای می‌نامیدند. به‌طور خاص، منطقه توهوکو و هوکایدو، جایی که مردم ازو که از دربار امپراتوری اطاعت نمی‌کنند، «ایتکی» (سرزمینی که قبایل بربر از شرق و شمال در آن زندگی می‌کنند) و کیوشو جنوبی، جایی که مردم هایاتو در آن زندگی می‌کنند نامیده می‌شوند. «ابیسو» (سرزمینی که قبایل بربر از غرب در آن زندگی می‌کنند) نامیده می‌شوند.
جنگ علیه امیشی و هایاتو بر اساس این ایده انجام شد که این کار درستی است که با تحت سلطه درآوردن بربرهای ساکن در سرزمین‌های خارجی و گسترش حکومت امپراتور در سراسر کشور انجام شود.
تاریخ نبرد بین مردم ازو و دولت یاماتو (سیستم حاکم مشترک خانواده‌های حاکم قدرتمند قبل از تأسیس دربار امپراتوری) قدیمی است و نیهون شوکی (قدیمی‌ترین کتاب تاریخ ژاپن) توسط دربار امپراتوری در دوره نارا گردآوری شده است، نیز ذکر شده است. در اوایل قرن دوم، دوازدهمین امپراتور ژاپن، امپراتور کیکو، پسرش، یاماتو تاکه‌رو (۷۲ – ۱۱۳)، را به بخش شرقی ژاپن فرستاد تا ولایت موتسو (استان فوکوشیما کنونی و استان فوکویی) را فتح کند. گفته می‌شود که او امیشی را تحت سلطه خود درآورده است.
با این حال، بر اساس نتایج تحقیقات امروزه، گفته می‌شود که منطقه توهوکو تا نیمه دوم قرن چهارم در واقع تحت کنترل پادشاهی یاماتو قرار نگرفت. حتی پس از اینکه تحت کنترل دولت یاماتو قرار گرفت، ازو بارها شورش کرد. دربار امپراتوری به منظور رقابت با امیشی‌ها، «نوتاری» (نزدیک شهر نیگاتا کنونی) را در سال ۶۴۷ (سال سوم تایکا) و «ایوافونه» (نزدیک شهر نیگاتا کنونی) در سال ۶۴۸ تأسیس کرد. سال چهارم تایکا) قلعه‌ای در شهر موراکامی، نیگاتا کنونی در استان نیگاتا ایجاد شد.
در سال ۶۵۸ (سال چهارم امپراتریس کوگیوکو)، شوگون آبه نو هیرافو، ناوگانی را در یک لشکرکشی را علیه میشی‌هاسه (قومی در شمال ژاپن و هوکایدو) رهبری کرد. طیف وسیعی از ازو، از جمله آگیتا (شهر آکیتا کنونی)، نوشیرو (شهر نوشیرو کنونی، استان آکیتا) و تسوگارو (استان آئوموری غربی کنونی) را تسلیم کرد.
پس از آن، دربار امپراتوری به تقویت کنترل خود بر منطقه توهوکو با قدرت نظامی خود ادامه داد. ابتدا حصارهای قلعه در نقاط مختلف ساخته شد و مردم هوکوریکو و کانتو به منظور محافظت از آنها و پاکسازی اطراف (کایکون: پاکسازی کوه‌ها، جنگل‌ها و مزارع برای ایجاد زمین‌های کشاورزی) به آن‌ها «کینونه» (Kinohe) می‌گفتند. آنها مهاجران نامیده شده و به این مناطق مهاجرت کردند و آنها را به مأموریت منصوب کردند. از سوی دیگر، آنها اقدامات کنترلی کاملی را مانند جابجایی اجباری مردم ازو که به آنها تسلیم شده‌اند به مناطق دیگر انجام دادند.