stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال تیتاوی
تاریخچه

اولین و تنها باری که تیتاوی به عنوان شرکت کننده در لیگ ملی ساموآ شرکت کرد در سال ۲۰۰۰ بود. اگرچه تیم ملی نبود، اما منابع این تیم را یک تیم نخبه بسیار نزدیک به تیم ملی توصیف می کنند. این تیم فصل ۲۰۰۰ را بدون شکست با پیروزی در ۹ بازی لیگ خود به پایان رساند، ۳۹ گل به ثمر رساند و تنها دو گل دریافت کرد. آنها آخرین بازی خود را مقابل وایلا انجام ندادند زیرا آنها در صورت باخت نیز به طور حتمی در صدر بودند. آنها لیگ را با سه امتیاز بیشتر از از گلداستار سوگی بردند. سابقه رقابت مجدد آنها در سیستم لیگ وجود ندارد.
کلودیا بروکن

| کلودیا بروکن | کلودیا بروکن |
| --- | --- |
اجرای بریج در دسامبر ۲۰۰۷: اجرای بریج در دسامبر ۲۰۰۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۷ دسامبر ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال) برچینگ، باواریا، آلمان غربی
پیشه(ها):  خواننده  ترانه‌سرا 
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸–تاکنون
وبگاه: claudiabrucken.co.uk
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر:  Synth-pop  موج نو 
ساز(ها): آواز
ناشر(ان):  Island  ZTT 
همکاری‌های مرتبط:  Propaganda  Act  Onetwo 
 :  
کلودیا بروکن (زاده ۷ دسامبر ۱۹۶۳) خواننده و ترانه‌سرای آلمانی است. او خواننده اصلی گروه سینت پاپ تبلیغات است. در سال ۱۹۹۶، بروکن با پاول هامفریس، بنیانگذار ارکسترال مانور در تاریک، ابتدا بدون نام و از سال ۲۰۰۴ به عنوان یک دو شروع به کار کرد. در مارس ۲۰۱۳، بروکن و هامفریس کار و زندگی مشترک خود را متوقف کردند و او متعاقباً به حرفه انفرادی خود بازگشت.
کلید اصلاحگر

کلید اصلاحگر (به انگلیسی: Modifier key) کلیدهایی هستند که با استفاده از آن‌ها وظیفه دیگر کلیدها اصلاح می‌شود. کلیدهای کنترل، آلت و شیفت جزو کلیدهای اصلاحگر هستند که با استفاده از آن‌ها و دیگر کلیدها می‌توان میان‌بر صفحه‌کلید را اجرا کرد.
کمیسیون رئیس‌جمهور ایالات متحده درباره فعالیت‌های سیا در ایالات متحده

کمیسیون رئیس‌جمهور ایالات متحده دربارۀ فعالیت‌های سیا در ایالات متحده تحت ریاست جرالد فورد در سال ۱۹۷۵ برای تحقیق در مورد فعالیت‌های سازمان اطلاعات مرکزی (سی‌آی‌ای) و سایر آژانس‌های اطلاعاتی در ایالات متحده تشکیل شد. این کمیسیون توسط معاون رئیس جمهور، نلسون راکفلر، رهبری می‌شد و گاهی از آن به عنوان کمیسیون راکفلر یاد می‌شود.
این کمیسیون در پاسخ به گزارش دسامبر ۱۹۷۴ در نیویورک تایمز مبنی بر اینکه سی‌آی‌ای در دهه ۱۹۶۰ فعالیت‌های داخلی غیرقانونی از جمله آزمایش‌هایی را بر روی شهروندان آمریکایی انجام داده‌است، ایجاد شد. این کمیسیون در سال ۱۹۷۵ یک گزارش واحد منتشر کرد که در آن به برخی سوء‌استفاده‌های سی‌آی‌ای از جمله باز کردن نامه‌ها و نظارت بر گروه‌های مخالف داخلی اشاره می‌کرد.
همچنین مسائل مربوط به ترور جان اف کندی، به‌ویژه ضربه سر (که در فیلم زاپرودر برای اولین بار در تلویزیون در سال ۱۹۷۵ نمایش داده شد)، و حضور احتمالی هوارد هانت و فرانک استورگیس در دالاس، تگزاس، مورد مطالعه قرار گرفت.
یک تحقیق بزرگتر، کمیته کلیسا، در ۲۷ ژانویه۱۹۷۵ توسط سنای ایالات متحده تشکیل شد. کمیته ندزی در ۱۹ فوریه ۱۹۷۵ در مجلس نمایندگان ایالات متحده ایجاد شد. پنج ماه بعد توسط کمیته Pike جایگزین شد.
در ژوئیه ۱۹۷۵، نیویورک تایمز گزارش داد که منابع کارکنان ناشناس در کمیسیون راکفلر گفتند سیدنی گوتلیب برنامه آزمایش LSD سیا را فرماندهی می‌کرد، شخصاً در آزمایشی شرکت داشت که محقق فرانک اولسون را کشت، سپس سوابق برنامه را در سال۱۹۷۳ از بین برد.
دانشگاه سمفورد

دانشگاه سمفورد یک دانشگاه خصوصی مسیحی در هوم وود، آلاباما است. در سال ۱۸۴۱، دانشگاه به عنوان کالج هاوارد توسط باپتیست‌ها تأسیس شد. دانشگاه سمفورد ۸۷ امین مؤسسه آموزش عالی در ایالات متحده است. این دانشگاه ۵۶۸۳ دانشجو از ۴۷ ایالت، ۲ قلمرو ایالات متحده و ۱۹ کشور را ثبت‌نام می‌کند.
تاریخچه > قرن ۱۹

در سال ۱۸۴۱، دانشگاه سمفورد به عنوان کالج هاوارد در ماریون، آلاباما تأسیس شد. برخی از زمین‌ها توسط کشیش جیمز اچ. دی ووتی که پانزده سال در هیئت امنای سمفورد و به مدت دو سال به عنوان رئیس آن خدمت کرد اهدا شد. اولین هدیه مالی، ۴۰۰۰ دلار، توسط جولیا تارانت بارون داده شد و او و پسرش نیز زمینی برای تأسیس کالج دادند. این دانشگاه پس از اینکه کنوانسیون ایالت باپتیست آلاباما تصمیم به ساخت مدرسه ای برای مردان در شهرستان پری، آلاباما گرفت، تأسیس شد. نه دانشجوی اول کالج در ژانویه ۱۸۴۲ تحصیلات خود را با برنامه درسی زبان، ادبیات و علوم آغاز کردند. در سال‌های اولیه چندین سخنران برجسته، از جمله توماس جی. کین، جوزف والترز تیلور، نوح کی دیویس و ساموئل استرلینگ شرمن برگزار شد. در اکتبر ۱۸۵۴، آتش‌سوزی تمام دارایی کالج، از جمله تنها ساختمان آن را نابود کرد. چندی پس از آتش‌سوزی جنگ داخلی آغاز شد. کالج هوارد توسط دولت ایالات مؤتلفه آمریکا در سال ۱۸۶۳ به یک بیمارستان نظامی تبدیل شد. در این مدت، اعضای هیئت علمی باقیمانده کالج به سربازانی که در بیمارستان بهبود می‌یافتند، آموزش‌های اولیه را ارائه کردند. برای مدت کوتاهی پس از جنگ، نیروهای فدرال کالج را اشغال کردند و بردگان آزاد شده را در محوطه دانشگاه پناه دادند.
در سال ۱۸۶۵ کالج بازگشایی شد. جابز لامار مونرو کوری، وکیل دادگستری، نماینده سابق کنگره آمریکا و افسر ارتش کنفدراسیون، از سال ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۸ به عنوان رئیس دانشگاه خدمت کرد. او متعهد به هدف آموزش گسترده‌تر بود و از گسترش آموزش مدارس عادی حمایت کرد.
در سال ۱۸۸۷، هیئت امنای کالج هاوارد، املاک و منابع مالی را از شهر بیرمنگام، آلاباما پذیرفت و مؤسسه را به آنجا منتقل کرد. هیئت علمی که در ماریون باقی ماندند، مؤسسه نظامی ماریون (MMI) را در محوطه قدیمی دانشگاه تشکیل دادند. MMI در ماریون به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
تاریخچه > قرن ۲۰ تا کنون

در سال ۱۹۱۳، کالج به‌طور کامل و دائمی مختلط شد. کالج هوارد مدرسه موسیقی خود را در سال ۱۹۱۴ و مدرسه آموزش و روزنامه‌نگاری را در سال بعد اضافه کرد. این کالج در سال ۱۹۲۷ گروه داروسازی خود را معرفی کرد. در آن زمان، این تنها رشته در نوع خود در جنوب شرقی ایالات متحده بود. در طول جنگ جهانی دوم، کالج هاوارد میزبان برنامه آموزشی کالج نیروی دریایی V-12 بود که به ملوانان سرباز امکان می‌داد در حین دریافت آموزش نظامی، مدرک دانشگاهی کسب کنند.
پس از جنگ کالج به دره شیدز در هوم وود، آلاباما نقل مکان کرد. پردیس جدید در سال ۱۹۵۵ ساخته شد و در سال ۱۹۵۷ افتتاح شد. در سال ۱۹۶۱ کالج، دانشکده حقوق کامبرلند یکی از قدیمی‌ترین دانشکده‌های حقوق آمریکا را به دست آورد.
علاوه بر دانشکده حقوق، کالج هاوارد یک مدرسه تجاری جدید اضافه کرد و برای دستیابی به وضعیت دانشگاه در سال ۱۹۶۵ سازماندهی مجدد شد. از آنجایی که نام «دانشگاه هاوارد» قبلاً مورد استفاده قرار می‌گرفت، کالج هاوارد به افتخار فرانک پارک سمفورد، یکی از متولیان قدیمی مدرسه، به دانشگاه سمفورد تغییر نام داد. در سال ۱۹۷۳ دانشگاه، دانشکده پرستاری Ida V. Moffett را تصاحب کرد. دانشگاه سامفورد در سال ۱۹۸۴ یک مرکز مطالعاتی برای دانشجویان برای تحصیل در خارج از کشور در کنزینگتون انگلستان تأسیس کرد. در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۹، استاد دانشگاه سامفورد به نام ویلیام لی اسلاگل، یکی از دانشجویان تیم مناظره خود را به طرز مرگباری با چاقو زد و فرار کرد. Slagle سرانجام شش ماه بعد دستگیر شد.
در سال ۱۹۹۴، هیئت امنای سمفورد به هیئت مدیره اجازه داد تا اعضای خود را انتخاب کند. این به دانشگاه استقلال رسمی از کنوانسیون ایالت باپتیست آلاباما داد، اما تا سال ۲۰۱۷، رهبران کنوانسیون کرسی‌های خود را در هیئت مدیره حفظ کردند، در مورد انتخاب سرپرست با آنها مشورت شد و متولیان جدید برای تأیید به کنوانسیون معرفی شدند.
تاریخچه > حقوق شهروندی

دانشگاه سامفورد به‌عنوان یک مؤسسه خصوصی و مجزا، تا حدی از فعالیت‌های رهبران و معترضان جنبش حقوق مدنی در دهه‌های ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ مصون بود. افسران انجمن دولت دانشجویی سامفورد با دعوت از افسران دولت دانشجویی کالج مایلز، که یک مدرسه تاریخی سیاهپوستان بود، کنسرت جدا شده‌ای را که در محوطه دانشگاه توسط سمفونی بیرمنگام برگزار شد، به چالش کشیدند.
جداسازی توسط دانشگاه‌های خصوصی با تصویب قانون حقوق مدنی در سال ۱۹۶۴ توسط کنگره ایالات متحده پایان یافت. در ابتدا، رهبران مدرسه از ابراز تعهد خود به حذف تبعیض نژادی خودداری کردند. به عنوان مثال، دانشگاه از درخواست برنامه وام دانشجویی NDEA برای سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۶۶ خودداری کرد، زیرا باید تبعیض‌زدایی را تأیید می‌کرد. دانشکده حقوق کامبرلند که با خطر از دست دادن اعتبار روبرو بود در سال ۱۹۶۷، اولین شاگرد سیاهپوست سمفورد، آدری لاتیمور گاستون را پذیرفت و پس از آن کل دانشگاه اقدام به حذف تبعیض کرد. در پاییز ۱۹۶۹ الیزابت اسلون راگلند اولین دانشجوی آفریقایی آمریکایی شد که در محوطه دانشگاه زندگی می‌کرد. در ۱ ژوئن ۲۰۲۰، دانشگاه اعلام کرد که بنای یادبودی را برای گرامیداشت «فداکاری بسیاری از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار برای ماموریت و چشم انداز دانشگاه سامفورد حتی در روزهایی که تلاش‌های آنها نامرئی یا به سختی تایید می‌شد» را به‌طور خاص به یاد گاستون و یک خدمتکار برده شده بود. به نام «هری» که هنگام نجات دانش آموزان از آتش‌سوزی سال ۱۸۵۴ جان باخت. چند هفته بعد، در نتیجه مکالمات دانشگاهی در پی قتل جورج فلوید، وستمورلند یک گروه کاری دانشگاهی برای عدالت نژادی ایجاد کرد. نسخه نهایی گزارش این کارگروه در تاریخ ۲۶ آوریل ۲۰۲۱ به تصویب هیئت امنای دانشگاه رسید و روز بعد به اطلاع عموم رسید. یک «برنامه اقدام تنوع» در سال بعد منتشر شد.
تاریخچه > قرن ۲۱ ام

اندرو وستمورلند در سال ۲۰۰۶ به ریاست دانشگاه منصوب شد. در آن سال، سالن رسیتال جین هالاک براک به عنوان بخشی از مجموعه هنرهای زیبای دانشگاه اختصاص یافت. یک مرکز جدید فوتبال و پیست دو و میدانی در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد این افتتاحیه بخشی از یک دهه توسعه امکانات جدید دو و میدانی که شامل یک مرکز تنیس، یک میدان بسکتبال، یک خانه زمین فوتبال و یک استادیوم سافت بال بود. برای سال تحصیلی ۲۰۱۶–۲۰۱۷، اثرات اقتصادی و مالی دانشگاه در آلاباما ۴۲۴٫۸ میلیون دلار، ۲۴۲۴ شغل، ۱۶٫۱ میلیون دلار درآمد ایالتی و مالیات فروش و ۶ میلیون دلار مالیات بر فروش محلی بود. در سال ۲۰۱۳، دانشگاه یک کالج جدید علوم بهداشتی، شامل دانشکده پرستاری Ida V. Moffett، دانشکده داروسازی McWhorter، دانشکده حرفه‌های بهداشت و دانشکده بهداشت عمومی را تأسیس کرد. رئیس دانشکده پرستاری، ننا سندرز، به عنوان معاون دانشکده جدید منصوب شد و پس از بازنشستگی وی در سال ۲۰۲۰، دانشکده پرستاری به دانشکده پرستاری Moffett & Sanders تغییر نام داد. در سال ۲۰۱۳، دانشگاه ساخت یک مرکز جدید را برای اسکان دانشکده تجارت براک اعلام کرد. در سال ۲۰۱۴ مجتمع مسکونی وست ویلج افتتاح شد. در دسامبر آن سال، دانشگاه دفتر مرکزی جنوبی پروگرس، یکی از شرکت‌های تابعه تایم، که دانشکده علوم بهداشتی را در خود جای داده‌است، خریداری کرد.
ارتباط مالی طولانی دانشگاه با کنوانسیون ایالت باپتیست آلاباما توسط دانشگاه در ژوئیه ۲۰۱۷ پایان یافت، زمانی که متولیان آن اعلام کردند که دیگر بودجه این کنوانسیون را نمی‌پذیرند. بعداً در همان سال سمفورد و کنوانسیون ایالتی توافق کردند که سامفورد دیگر لیست متولیان خود را برای تأیید به کنوانسیون ارائه نکند و افسران کنوانسیون دیگر سمتی در هیئت مدیره نخواهند داشت. این امر به جنبه‌های کلیدی ارتباط رسمی سمفورد با کنوانسیون ایالتی که برای چندین دهه وجود داشت، پایان داد. با این حال، طبق قانون خود متولیان، همه معتمدان باید اعضای کلیساهای باپتیست و ۷۵ درصد از آلاباما باشند. سمفورد شریک مشترک شورای کالج‌ها و دانشگاه‌های مسیحی است. در آگوست ۲۰۲۰، وست مورلند اعلام کرد که در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱ بازنشسته خواهد شد. در ۱۰ مارس ۲۰۲۱، اعلام شد که بک آ. تیلور، رئیس دانشگاه ویتورث، جانشین وی خواهد شد. تیلور در ۱ ژوئیه ۲۰۲۱ به ریاست رسید.
در ماه مه ۲۰۲۲، دانشگاه یک هدیه ۱۰۰ میلیون دلاری از دارایی فارغ‌التحصیل ماروین مان دریافت کرد، که آن را به بزرگ‌ترین هدیه‌ای که تاکنون به یک مؤسسه آموزش عالی در آلاباما داده شده‌است تبدیل می‌کند.
تاریخچه > حقوق LGBTQ

سمفورد در چندین رویداد تبلیغاتی که در آن دانشگاه درخواست‌های دانشجویان LGBTQ+ برای تشکیل سازمان‌های دانشجویی را رد کرد یا از همکاری با گروه‌های مسیحی که LGBTQ+ را تأیید می‌کردند، شرکت داشت.
در اواخر آگوست ۲۰۲۲، سامفورد نمایندگان پردیس اسقفی و پروتستان را از یک رویداد دانشگاهی «ناخوانده» دعوت کرد، زیرا اینها افراد ال‌جی‌بی‌تی را تأیید می‌کردند. در توجیه این اقدام، معاون امور دانشجویی فیل کیمری اظهار داشت: «دانشگاه در طول تاریخ خود پیوسته از عقاید ارتدکس کتاب مقدس پیروی کرده و به آن عمل کرده‌است» و «دانشگاه موظف است رسماً با سازمان‌هایی که در عقاید ما مشترک هستند، شریک شود. ” در ۳۰ سپتامبر بک تیلور در یک پیام ویدیویی به صراحت بیان کرد که «ما تصمیم گرفتیم که مشارکت رسمی سمفورد در وزارتخانه را به کلیساها و سازمان‌هایی محدود کنیم که از دیدگاه سنتی سمفورد در مورد تمایلات جنسی و ازدواج انسانی حمایت می‌کنند.» در ماه اکتبر، تیلور به رسمیت شناختن دانشگاه را به یک فصل از OUTLaw در دانشکده حقوق کامبرلند سامفورد رد کرد. OUTLaw یک سازمان ملی است که از دانشجویان حقوق LGBTQ+ حمایت می‌کند.
دانشگاهیان

سمفورد به عنوان یک دانشگاه مسیحی، رشته‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد را با ۱۷۰ رشته کارشناسی، رشته‌های فرعی و متمرکز ارائه می‌دهد. این دانشگاه به دانشکده هنر، کالج هنرها و علوم هاوارد، دانشکده بازرگانی براک، مدرسه الهیات بیسون، مدرسه آموزش اورلئان بیسون، دانشکده حقوق کامبرلند، دانشکده پرستاری موفت و سندرز، دانشکده داروسازی مک‌ورتر، دانشکده حرفه‌های بهداشت و دانشکده بهداشت عمومی تقسیم می‌شود. نسبت استاد به دانشجو در دانشگاه سمفورد ۱:۱۳ است. تقریباً دو سوم کلاس‌های این دانشگاه کمتر از ۲۰ دانشجو دارند.
محوطه دانشگاه

سمفورد در طول تاریخ خود چهار بار جابجا شده‌است. در اصل، کالج هوارد در ماریون، آلاباما قرار داشت. کالج دو بار در شهر نقل مکان کرد. پردیس دوم آن اکنون خانه مؤسسه نظامی ماریون است. در سال ۱۸۸۷، کالج به جامعه دریاچه شرقی در بیرمنگام نقل مکان کرد. دانشگاه در حال حاضر تقریباً ۵ مایل (۸ کیلومتر) جنوب مرکز شهر بیرمنگام در هوم‌وود، دره شیدز آلاباما در امتداد دریاچه درایو در هوم‌وود قرار دارد. این بنا به سبک معماری جرجی توسط لنا ویل دیویس، همسر رئیس وقت هارول دیویس، زمانی که پردیس به منطقه Shades Valley در شهرستان جفرسون در سال‌های ۱۹۵۳–۱۹۵۷ منتقل شد ساخته شده‌است. پردیس توسط شرکت معماری بیرمنگام Van Keuren & Davis طراحی شده‌است و بیشتر ساختمان‌های بعدی نیز توسط همین شرکت طراحی شده‌اند که از سال ۱۹۸۶ به عنوان معماران دیویس شناخته می‌شود. در سال ۱۹۸۳ دانشگاه یک مرکز مطالعاتی را در لندن برای تسهیل تحصیل دانشجویان در خارج از کشور تأسیس کرد. این مرکز که خانه دانیل نام دارد در جنوب کنزینگتون واقع شده‌است و بیشتر ترم‌ها میزبان بیش از ۲۰ دانشجو است. در سال ۲۰۱۴، دانشگاه، شرکت پیشرفت جنوبی را خریداری کرد که با پردیس اصلی آن در شرق هم‌مرز است. (زمین در ابتدا بخشی از محوطه دانشگاه توسعه نیافته سمفورد بود و قبلاً توسط سمفورد به ساترن پروگرس فروخته شده بود) سه ساختمان عظیم در پردیس جنوبی پروگرس سابق از نظر معماری بسیار مدرن هستند و در میان درختان قرار گرفته‌اند و در تضاد با معماری کلاسیک گرجی پردیس مرکزی هستند.
جمعیت‌شناسی دانش آموزان

در سال ۲۰۲۰، دانشگاه سامفورد ۳۵۷۶ دانشجوی کارشناسی و ۲۱۵۳ دانشجوی کارشناسی ارشد و را ثبت نام کرد. دانشجویانی از ۴۷ ایالت و ۳۰ کشور در سمفورد شرکت می‌کنند، که ۶۶ درصد از دانشجویان مقطع کارشناسی خارج از ایالت آلاباما هستند. ۹۷ درصد از تمام فارغ التحصیلان مقطع کارشناسی می ۲۰۱۹ در مدت شش ماه پس از فارغ‌التحصیلی در مقطع کارشناسی ارشد یا در دوره‌های کارآموزی استخدام یا ثبت نام کردند. ۸۱ درصد از فارغ التحصیلان می ۲۰۱۵ دوره کارآموزی خود را در مدت زمان خود در سمفورد به پایان رساندند. در طول سال ۲۰۱۵، دانشجویان سمفورد ۷۱۶۹۰۲ ساعت خدمات اجتماعی را تکمیل کردند.
فعالیت‌های ورزشی

این دانشگاه دارای ۱۷ ورزش دانشگاهی است و به عنوان عضوی از کنفرانس جنوبی در NCAA در سطح بخش I شرکت می‌کند. ورزش‌های مردانه شامل بیسبال، بسکتبال، کراس کانتری، فوتبال، گلف، تنیس و دو و میدانی داخل و خارج از خانه است. ورزش‌های بانوان شامل بسکتبال، کراس کانتری، گلف، فوتبال، سافت بال، تنیس، دو و میدانی داخل و خارج و والیبال است.
فارغ التحصیلان > فارغ التحصیلان سیاسی

رابرت آدرهولت (۱۹۹۰)، نماینده کنگره ایالات متحده از آلاباما (۱۹۹۷–اکنون)
اندرو ال. براشر، قاضی ناحیه ایالات متحده (دانشگاه سامفورد، دانشکده حقوق هاروارد)
جویس چندلر - عضو مجلس نمایندگان جورجیا.
چارلز کریست، فرماندار سابق فلوریدا، از دانشکده حقوق کامبرلند فارغ‌التحصیل شد
استفان لوئیس دیلارد (۱۹۹۲)، قاضی ارشد، دادگاه استیناف گرجستان
جیم فولسوم (غیر فارغ‌التحصیل)، فرماندار آلاباما از ۱۹۴۷–۱۹۵۱ و ۱۹۵۵–۱۹۵۹
کوردل هال، چهل و هفتمین وزیر امور خارجه ایالات متحده (۱۹۳۳–۱۹۴۴)، برنده جایزه صلح نوبل (۱۹۴۵)
جودی هانت (۱۹۸۲)، دستیار دادستان کل ایالات متحده (۲۰۱۸–اکنون)
هاول ادموندز جکسون، قاضی دادگاه عالی ایالات متحده (۱۸۹۳–۱۸۹۵)
لم جانز، مأمور سرویس مخفی ایالات متحده (۱۹۵۴–۱۹۷۶)
داگ جونز، سناتور ایالات متحده از آلاباما (۲۰۱۸–۲۰۲۱)
هوراس هارمون لرتون، قاضی دادگاه عالی ایالات متحده (۱۹۰۹–۱۴)
نینا میگلیونیکو (۱۹۳۲)، شورای شهر بیرمنگام، ۱۹۶۳–۱۹۸۵
اریک موتلی (۱۹۹۶) مقام وزارت امور خارجه
مایکل پاتریک مولروی، معاون دستیار وزیر دفاع در امور وزیر دفاع جیمز متیس
ادوین ال. نلسون، قاضی فدرال ایالات متحده (دانشگاه سامفورد، دانشکده حقوق کامبرلند - ۱۹۶۹)
کوین نیوسام، قاضی دادگاه استیناف ایالات متحده برای حوزه یازدهم (۲۰۱۷–اکنون)
Stacey E. Pickering، حسابرس ایالتی می‌سی‌سی‌پی از سال ۲۰۰۸
جان راسل تایسون (۱۸۷۷)، قاضی دادگاه عالی آلاباما و نماینده ایالات متحده در ایالت آلاباما.
جانی شورز (۱۹۹۲)، قاضی دادگاه عالی آلاباما، اولین زن در آن دادگاه و توسط بیل کلینتون به عنوان نامزد دیوان عالی
رندال وودفین، شهردار بیرمنگام، آلاباما (دانشگاه حقوق دانشگاه سامفورد کامبرلند)
فارغ التحصیلان > فارق التحصیلان هنرمند

مری اندرسون، بازیگر
زین بردول (۲۰۰۳)، مهندس ضبط
فیلیپ بیرنباوم، نویسنده و مترجم آثار یهودی
کارن فرچایلد و کیمبرلی شلپمن از گروه کانتری لیتل بیگ تاون
وین فلینت (۱۹۶۱)، مورخ
الیزابت فوترال، خواننده اپرا
آن جورج، نویسنده رمز و راز
تونی هیل، بازیگر تلویزیون
هارولد ای. مارتین (۱۹۲۳–۲۰۰۷)، روزنامه‌نگار
گیل پاتریک، بازیگر سینما و تهیه‌کننده تلویزیون
سوزان پترسون، ستاره بین‌المللی اپرا
جین الیسون شفر (۲۰۰۷)، آهنگساز و نوازنده
کریستین استنفیل، خواننده و ترانه‌سرای راک مسیحی
فارغ التحصیلان > فارق التحصیلان سرشناس مذهبی

چارلز بیلینگزلی، خواننده
سدریک دی. بریجفورث، اسقف متحد متدیست
اسکات داوسون، مبشر
آدام دبلیو گرین وی، رئیس مدرسه علمیه باپتیست جنوب غربی (۲۰۱۹–۲۰۲۲)
هرشل هابز، کشیش، رئیس کنوانسیون باپتیست جنوبی
Fred L. Lowery، روحانی و نویسنده
دیوید گوردون لیون، کرسی هالیس در مدرسه الهیات هاروارد
اندرو مانیس، روحانی و مورخ حقوق مدنی
آلبرت مولر، رئیس مرکز باپتیست جنوبی
اد استتزر، نویسنده
فارغ التحصیلان > فارغ التحصیلان ورزشکار

جیمز بردبری، بازیکن حرفه ای فوتبال
Marv Breeding (1952)، بازیکن حرفه ای بیسبال
فیلیپ اروین، بازیکن حرفه ای بیسبال
کورتلند فینیگان، بازیکن حرفه ای فوتبال
جنیفر فار دیویس، کوهنورد و نویسنده مسافت‌های طولانی
جیمبو فیشر، مربی فوتبال کالج، سرمربی فعلی تگزاس A&M Aggies
سام گلدمن، بازیکن حرفه ای فوتبال
دولین هاجز، بازیکن حرفه ای فوتبال
اسلیک لولار، بازیکن حرفه ای فوتبال
وندل مگی، بازیکن حرفه ای بیسبال
مایکل پیرس، بازیکن حرفه ای فوتبال
تراویس پترسون، بازیکن حرفه ای فوتبال
مارک سالیرز، بازیکن حرفه ای فوتبال
جاکوئیسکی تارت، بازیکن حرفه ای فوتبال
جرمی تاونز، بازیکن حرفه ای فوتبال و پزشک
مونترل واشینگتن، بازیکن حرفه ای فوتبال
کوری وایت، بازیکن حرفه ای فوتبال
نیک ویلیامز، بازیکن حرفه ای فوتبال
فارغ التحصیلان > فارغ التحصیلان متفرقه

بابا کتی، تاجر، چیک-فیل-ای
جان کریست، کمدین
دیدر داونز، (۲۰۰۲)، دوشیزه آمریکا ۲۰۰۵.
اسکارلوت دوپری، (۲۰۰۲)، دوشیزه آلاباما ۲۰۰۲، نفر اول دوشیزه آمریکا
امی بث دیکنسون، اولین نفر دوم هیدر وایت استون در مسابقه دوشیزه آلاباما در سال ۱۹۹۴. هنگامی که وایت استون تاجگذاری دوشیزه آمریکا را به دست آورد، دیکنسون به دوشیزه آلاباما ارتقا یافت.
ملیندا تول، (۲۰۰۶)، دوشیزه آلاباما ۲۰۰۶، نفر چهارم برای دوشیزه آمریکا
باشگاه فوتبال تیکوس

Football club
باشگاه فوتبال تیکوس یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مکزیکی است. این تیم بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ۳ مارس انجام می‌دهد.
افتخارات

لیگ برتر مکزیک: ۱ قهرمانی
لیگ آسنسیو: ۱ قهرمانی
لیگ دسته دوم: ۱ قهرمانی
لیگ دسته سوم: ۲ قهرمانی
جام قهرمانان جام کونکاکاف: ۱ قهرمانی
باشگاه فوتبال تیولی گاردنز

Football club
باشگاه فوتبال تیوولی گاردنز یک باشگاه فوتبال اهل جامائیکا است که در کینگستون واقع شده است. تیم بزرگسالان این باشگاه در لیگ برتر جامائیکا شرکت می‌کند. این باشگاه ۵ بار عنوان قهرمانی لیگ برتر جامائیکا و ۳ بار عنوان جام حذفی را به دست آورده است. ورزشگاه خانگی آنها ریلوی اووال است.
ریکاردو فولر یکی از بازیکنان این تیم بود.
تاریخچه

باشگاه فوتبال تیولی گاردنز که در سال ۱۹۷۰ تأسیس شد، قبلاً توسط نخست وزیر سابق فقید، ادوارد سیگا، که به مدت چهل سال به عنوان عضو پارلمان خدمت کرده بود، اداره می‌شد. آنها پنج بار قهرمان ملی شدند و اولین قهرمانی خود در لیگ برتر را در سال ۱۹۸۳ به دست آوردند.
باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا

Football club
باشگاه فوتبال دپورتیوو تولوکا که معمولاً با نام کلاب دپورتیوو تولوکا شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال مکزیکی است که در لیگ برتر مکزیک بازی می‌کند. ورزشگاه این تیم، ورزشگاه نمسیو دیس در تولوکا د لردو، ایالت مکزیک در مکزیک واقع شده است. این تیم در ۱۲ فوریه ۱۹۱۷ توسط برادران مانوئل و فرانسیسکو هنکل، مالکان مزرعه "لا هوئرتا" واقع در زیناکانتیپیک در نزدیکی شهر تولوکا تاسیس شد.
تولوکا ۱۰ بار قهرمان لیگ برتر مکزیک شده است که پس از آمریکا (۱۳ قهرمانی) و گوادالاخارا (۱۲ قهرمانی) سومین تیم پرافتخار این لیگ شده است. علاوه بر این، این تیم دو قهرمانی جام حذفی مکزیک و دو قهرمانی لیگ قهرمانان کونکاکاف را نیز کسب کرده است. علاوه بر این، تولوکا ۱۴ بار قهرمان مسابقات ایالتی مکزیک شد. تولوکا علی‌رغم اینکه یکی از قدیمی‌ترین تیم‌های مکزیک است، با بیش از ۱۰۰ سال سابقه، در سال ۱۹۵۰، ۳۳ سال پس از تأسیس آن، آغاز شد و به یکی از تیم‌های موسس لیگ دسته دوم مکزیک و سومین تیم با بیشترین فصل در دسته اول مکزیک تبدیل شد. این تیم به همراه کروز آزول و اونام، از زمان تاسیس خود، سقوط نکرده‌اند.
با توجه به میتوفسکی در سال ۲۰۲۲، تولوکا هفتمین تیم محبوب مکزیک با ۳٪ اولویت با حدود ۴.۰ میلیون هوادار است.
در برابر باد (فیلم ۱۹۹۰)

| در برابر باد | در برابر باد |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: پاکو پرینان
تهیه‌کننده: ادواردو کامپوی
نویسنده: پاکو پرینان
بازیگران: آنتونیو باندراس اما سوآرس روساریو فلورس بروس مک‌گوایر  کتا کلاور
موسیقی: رامون فران سانچز
فیلم‌بردار: جرارد دی باتیستا
تدوین‌گر: کارمن فریاس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ اکتبر ۱۹۹۰ (۱۹۹۰-۱۰-۱۰) (اسپانیا)  
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: اسپانیولی
در برابر باد (به اسپانیولی: Contra el viento) فیلمی اسپانیایی به کارگردانی پاکو پرینان در ژانر درام و عاشقانه است که در سال ۱۹۹۰ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آنتونیو باندراس، اما سوآرس و روساریو فلورس اشاره کرد.
این فیلم ابتدا در ۳۸امین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین در سال ۱۹۹۰ به نمایش درآمد. سپس در سال ۱۹۹۱ در پنجمین جایزه فیلم گویا در دو بخش بهترین کارگردان نوظهور (پاکو پرینان) و همچنین بهترین بازیگر نقش مکمل زن (روساریو فلورس) کاندیدای نهایی دریافت جایزه شد که موفق به کسب هیچ‌کدام نشد.
داستان

«خوان» (آنتونیو باندراس) از مادرید فرار می‌کند و با خواهرش «آنا» (اما سوآرس) که در معدنی در سواحل اندلس کار می‌کند، رابطه عاشقانه و جنسی برقرار می‌کند. هنگامی که دوستی او با «روساریو» (روساریو فلورس)، یک دختر مغازه‌دار محلی، عاشقانه می‌شود، آنا تلاش می‌کند که رابطه‌شان را دوباره برقرار کند. خوان ابتدا مقاومت می‌کند، اما آنا اصرار و ادعا می‌کند که خوان تنها مردی است که می‌تواند دوستش داشته باشد و خوان از روساریو فاصله می‌گیرد.
در این حین معدن مشکلاتی نظیر نرخ بالای سرطان در منطقه ناشی از زباله‌های رادیواکتیو ایجاد کرده‌است. یک مهندس ایمنی خارجی، «پترسن»، سعی می‌کند با آنا ارتباطی عاشقانه برقرار کند اما با مخالفت او مواجه می‌شود هرچند به پترسن اجازه می‌دهد در خانه ییلاقی آنها کنار دریا بماند.
نوپسرها فومتا

| نوپسرها فومتا | نوپسرها فومتا |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: نوپسرها
گونه:: N. fumata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha fumata (Heyden, 1897): Nupserha fumata (Heyden, 1897)
مترادف: مترادف
 Oberea fumata Heyden, 1897:  Oberea fumata Heyden, 1897
نوپسرها فومَتا یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. هایدن در سال ۱۹۱۴ این گونه را توصیف و بررسی کرد. این گونه در کشور بورنئو یافت شده است.
نوپسرها لاتیکولیس

| نوپسرها لاتیکولیس | نوپسرها لاتیکولیس |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: نوپسرها
گونه:: N. laticollis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha laticollis Breuning, 1960: Nupserha laticollis Breuning, 1960
نوپسرها لاتیکولّیس یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. استفان فون برونینگ در سال ۱۹۶۰ این گونه را توصیف و بررسی کرد.
شمعون برصباعی

| قدیس شمعون برصباعی | قدیس شمعون برصباعی |
| --- | --- |
زادهٔ: سده سوم
درگذشتۀ: آدینه نیک، ۳۴۵ شاهنشاهی ساسانی
تکریم‌شده در: کلیسای آشوری مشرق کلیسای باستانی مشرق کلیسای کاتولیک کلیسای ارتدکس مشرقی کلیسای ارتدکس شرقی
بزرگداشت: ۱۴ آوریل (مسیحیت سریانی) ۱۷ آوریل (کلیسای ارتدکس یونانی) ششمین جمعه تابستان (کلیسای کاتولیک آشوری مالابار) ۲۱ آوریل (کلیسای لاتین) ۳۰ آوریل (ملکی (مسیحیت)) ۱۷ اوت (کلیسای آشوری مشرق)
شمعون برصباعی (سریانی کلاسیک: ܡܪܝ ܫܡܥܘܢ ܒܪܨܒܥܐ، مرگ در آدینه نیک، ۳۴۵) اسقف تیسفون در ایران و رهبر کلیسای مشرق از سال ۳۱۶ میلادی تا زمان مرگش در سال ۳۴۵ میلادی بود. او و همراهانش از جمله ۵ اسقف صدها کشیش و تعداد بسیاری از مومنان در زمان آزار و اذیت‌های شاپور دوم ساسانی در روز جمعه صلیب اعدام شدند. شمعون در بسیاری از مجامع مسیحی به عنوان قدیس شناخته می‌شود.
شمعون برصباعی اسقف جامعه مسیحیان ایران مستقر در تیسفون در زمان شاپور دوم ساسانی بود. نامه‌ای از شاپور دوم به امرای نواحی غربی ایران، مبین بی‌اعتمادی وی نسبت مسیحیان آن نواحی و یقین وی بر مناسبات مسیحیان با روم است. وی در این نامه دستگیری سیمون بارصبع رئیس کلیسای مسیحیان ایران را در صورت عدم وصول خراج مسیحیان یادآور می‌شود، «در حالی که او درگیر جنگ با روم است، مسیحیان در ناز و نعمت به سر می‌برند و دوستدار دشمن ما قیصرند.» با فرمان شاپور دوم باید مالیاتی مضاعف از مسیحیان گرفته می‌شد چون درحالی که سایر ایرانیان در جنگ با روم شرکت داشتند آنان از جنگ و مصائبش معاف بودند، مطالبه مالیات از مسیحیان بر عهده سیمون بارصبع گذاشته شد چون سیمون از انجام فرمان خودداری کرد دستگیر و در سال ۳۴۴ میلادی اعدام شد.