stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آدولف، دوک بزرگ لوکزامبورگ
زندگی‌نامه > ازدواج و خانواده

در ۳۱ ژانویه سال ۱۸۴۴، آدولف در ابتدا در سن پترزبورگ، با دوشیزه الیزابت میگیلنوین از روسیه، خواهرزاده امپراتور نیکلاس اول روسیه، ازدواج کرد. او کمتر از یک سال بعد از تولد نوزاد دختر مرده اش جان داد. آدولف کلیسای ارتدوکس روسیه سنت الیزابت ۱۸۴۷تا ۱۸۵۵را به عنوان کلیسای مراسم خاکسپاری او بنا نهاد.
در ۲۳ آوریل ۱۸۵۱، او در دسو با شاهزاده Adelheid-Marie از Anhalt-Dessau ازدواج کرد. آنها پنج فرزند داشتند که تنها دو نفر از آنها تا سن هجده سالگی زنده ماندند و شاهزاده لوکزامبورگ شدند:
ویلیام چهارم، دوک بزرگ لوکزامبورگ (۱۸۵۲–۱۹۱۲)
شاهزاده فریدریش پل ویلهلم ناساو (بیبریچ، ۲۳ سپتامبر ۱۸۵۴- بیبرچی، ۲۳ اکتبر ۱۸۵۵)
شاهزاده خانم ماری بیدلیدس ویلهلم شارلوت ناساو (بیبریچ، ۱۴ نوامبر ۱۸۵۷- بیبریچ، ۲۸ دسامبر ۱۸۵۷)
شاهزاده فرانتس جوزف ویلهلم ناساو (بیبریچ، ۳۰ ژانویه ۱۸۵۹- وین، آوریل ۱۸۷۵)
شاهزاده هیلدا شارلوت ویلهلم (۱۸۶۴–۱۹۵۲)، ازدواج کرد فریدریش دوم، بزرگ دوک بادن.
در سال ۱۸۹۲، آدولف، عنوان ارثی ویتسبورگ را بر برادرزاده سوئدی خود اسکار، که پس از ازدواج بدون اجازه پدرش، ازدواج کرده بود، واگذار کرد. ویستبورگ (ویسبورگ نیز تلفظ می‌شود) قلعه قدیمی در شهر Visby دوک نشینی گوتلند و در دست پرنس اسکار بود، اما این عنوان در اشراف لوکزامبورگ ایجاد شد.
ادلسورین

در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۸۴۲، ادلسورین، انجمن حفاظت از مهاجران آلمانی در تگزاس، در قلعه بزرگ دوک در بیبریچ در راین برگزار شد. او به عنوان محافظ سازمان انتخاب شد. Verein مسئول مهاجرت بزرگ آلمانی‌ها به تگزاس در قرن نوزدهم بود، و در ۹ ژانویه ۱۸۴۳، ناسائو را در زمینی به مساحت ۴٬۴۲۸ هکتار در فایت کانتی تگزاس را تأسیس کرد و آن را بعد از دوک بزرگ نامگذاری کرد.
عنوان‌ها، القاب، افتخارات و نشانها > عنوان‌ها و القاب

۲۴ ژوئیه ۱۸۱۷–۲۰ اوت ۱۸۳۹:دوک موروث ناسائو
۲۰ اوت ۱۸۳۹–۲۰ سپتامبر ۱۸۶۶:دوک ناسائو
۲۰ سپتامبر ۱۸۶۶ - نوامبر ۲۳، ۱۸۹۰: آدولف، دوک ناسائو
نوامبر ۲۳، نوامبر ۱۸۹۰- نوامبر ۱۷، ۱۹۰۵: والاحضرت همایون دوک بزرگ لوکزامبورگ، دوک ناسائو
عنوان‌ها، القاب، افتخارات و نشانها > نشان‌ها

نشان ملی آدولف، ۱۸۹۰ - ۱۸۹۸
نماد آدولف و بزرگ دوک لوکزامبورگ به طور کلی، ۱۸۹۸ - ۲۰۰۰
نگارخانه

آدولف اول لوکزامبورگ
آدولف دوک لوکزامبورگ
نشان دوک بزرگ لوکزامبورگ؛ اثر میچاکس
تندیس آدولف در کنیگشتاین
بنای یادبود آدولف
یادداشت

1 2  It was customary for a reigning Duke, his heir apparent, and their spouses to use the style of Highness.
↑  It was customary for a reigning Grand Duke, his heir apparent, and their spouses to use the style of Royal Highness
مترو: آخرین نور

| مترو: آخرین نور | مترو: آخرین نور |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): ۴ای-گیمزوساخت کشور روسیه و اوکراین
ناشر(ها): دیپ سیلور
کارگردان(ـان): اندرو پروخورف
نویسنده(ها): دیمیتری گلوخوفسکی اندرو پروخورف
سری: مترو
موتور: ۴ای انجین
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳، پلی‌استیشن ۴، اکس‌باکس ۳۶۰، اکس‌باکس وان، مک‌اواس، لینوکس
تاریخ(های) انتشار:  مک‌اواس 
ژانر(ها): تیراندازی اول شخص، ترس و بقا
حالت(ها): یک نفره
رسانه: دی‌وی‌دی، توزیع دیجیتال
مترو: آخرین نور (به انگلیسی: Metro: Last Light) یک بازی ویدئویی پسارستاخیزی به سبک تیراندازی اول شخص همراه با عناصر ترس و بقا و مخفی‌کاری است که بر اساس رمان مترو، اثر دیمیتری گلوخوفسکی نویسنده روس ساخته شده‌است. این بازی توسط ۴ای-گیمز در سال ۲۰۱۳ در اوکراین و،روسیه ساخته شده و توسط دیپ سیلور در ۱۴ مه ۲۰۱۳ برای مایکروسافت ویندوز و اکس‌باکس ۳۶۰ و پلی‌استیشن ۳ منتشر شده‌است. مترو: آخرین نور دنباله‌ای بر بازی مترو ۲۰۳۳ محسوب می‌شود و بدین سبب از این نسخه به عنوان مترو: ۲۰۳۴ نیز یاد می‌شود.
قرار بود این بازی در اواسط سال ۲۰۱۲ میلادی توسط شرکت تی‌اچ‌کیو عرضه شود، اما این شرکت اعلام کرد که برنامه تا سه‌ماهه اول سال ۲۰۱۳ میلادی به تعویق افتاده است. در نهایت با ورشکستگی و بسته شدن تی‌اچ‌کیو، کخ میدیا فرصت را غنیمت شمرد و حق انتشار و مالکیت فکری این اثر به دیپ سیلور رسید.
تکامل

بازی رسماً در سال ۲۰۱۱ در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ برای کنسول وی رونمایی شد. هرچند تی‌اچ‌کیو اعلام کرد که ممکن است که این بازی برای این پلتفرم عرضه نشود.
بنابراین گمانه زنی‌ها دربارهٔ انتشار آن برای وی، مطرح شد؛ تا جایی که Oles Shishkovtsov مدیر فنی شرکت ۴ای-گیمز اعلام کرد سرعت پایین واحد پردازش مرکزی این کنسول باعث شد که پروژه انتشار برای نینتندو وی شکست بخورد. همکار وی در سمینار گفت: امکان عرضه این محصول برای کنسول وی وجود ندارد چرا که، تلاش بیهوده بیش ازاین، برای استودیو مقدور نمی‌باشد. وی افزود: در ابتدا ما فکر می‌کردیم که می‌توانیم این کار را انجام دهیم اما کیفیت مطلوب بازی در اولویت کار قرار دارد. شاید دوباره پروژه وی را از سر بگیریم. من واقعاً به هواداران هیچ قولی نمی‌دهم و این پروژه به تیم اجرایی بستگی دارد اما همین که بازی را در آخرین لحظات برای پلی‌استیشن ۳ آماده کردیم نکته ظریفی است.
تریلر این بازی در همان ابتدای کار مورد استقبال شدید هواداران قرار گرفت و چهار و نیم میلیون بازدید داشت.
۴ای-گیمز افزود: این بازی قابلیت آنلاین ندارد و تیم نرم‌افزاری تمرکز خود را بر روی یک شاه کار تک نفره منحصربه‌فرد گذاشته است. اما ممکن است قابلیت آنلاین پس از انتشار بازی به آن اضافه شود.
با استناد به بند ۱۱ قانون ورشکستگی ایالات متحده، شرکت تی‌اچ‌کیو ناشر پیش فرض این اثر، تعطیل و حق انتشار در تاریخ ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳ به مزایده گذاشته شد؛ که در نهایت دیپ سیلور ناشر بازی جزیره مرده برنده این مزایده بود؛ که تاًکید فراوانی به ارائه بازی در ۱۴ می ۲۰۱۳ دارد.
داستان و ویژگی‌ها

داستان بازی بعد از یک سال بعد از پایان نسخه اول روایت می شود آرتیوم با از بین بردن موجودات جهش یافته به اسم dark one به گروه اسپارتا ( رنجر ) پیوسته به گمان این که مشکلات مترو پایان یافت است ولی در مترو به زودی جنگ بین احزاب سیاسی در حال در گرفتن است آرتیوم با توصیه خان سفر خود را به امید یافتن آخرین dark one زنده شروع میکند ولی احزاب سیاسی مترو می خواهند پایگاه D6 که تحت کنترل رنجر های اسپارتا است را تصاحب کنند. آرتیوم باید به جنگ پایان دهد.
همانند نسخه قبلی شما آرتیوم هستید و باید هرج و مرج را در تاریکی تجربه کنید. واین بازی اول شخص، تجربه‌ای مهیج از جنگی است که با سلاح‌های عجیب دست ساز پیش می‌رود. در این نسخه به نسبت نسخه قبلی، جنگ بین انسان و موجودات جهش یافته شدت گرفته و استفاده آن‌ها از ترفند مخفی کاری در سایه‌ها و وجود اهداف نامشخص از خصوصیات دیگر این بازی منحصربه‌فرد است.
دنباله

نوشتار اصلی: مترو : هجرت
پس از «مترو :آخرین نور» دنبالهٔ داستانی آن با نام مترو : هجرت در نمایشگاه رسانه و تجارت ای۳ ۲۰۱۷ معرفی شد.
دیمیتری گلوخوفسکی نویسنده مترو.
مهاجران (انیمه)

| لوسی رنگین‌کمان جنوب | لوسی رنگین‌کمان جنوب |
| --- | --- |
 تصور لوگو:  تصور لوگو
南の虹のルーシー (‏Lucy of the Southern Rainbow‏): 南の虹のルーシー (‏Lucy of the Southern Rainbow‏)
ژانر: درام
 مجموعه تلویزیونی :  مجموعه تلویزیونی 
کارگردان: هیروشی سایتو
نویسنده: آکیرا میازاکی
استودیو: نیپون انیمیشن
شبکه: فوجی تلویژن
پخش اصلی: ۱۰ ژانویه ۱۹۸۲ – ۲۶ دسامبر ۱۹۸۲
قسمت‌ها: ۵۰
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
مهاجران یا لوسیِ رنگین‌کمان جنوب (به انگلیسی: Lucy of the Southern Rainbow) (لوسی از رنگین‌کمان جنوبی) / (به ژاپنی: 南の虹のルーシー Minami no Niji no Rūshī) یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۵۰ قسمتی ژاپنی است که توسط استودیو نیپون انیمیشن و بر اساس رمان «رنگین‌کمان جنوبی» به قلم نویسندهٔ استرالیایی فیلیس پیدینگتون (۲۰۰۱–۱۹۱۰) ساخته شده است. پخش این انیمه از ۱۰ ژانویه ۱۹۸۲ در شبکه فوجی تلویژن آغاز شده و در ۲۶ دسامبر ۱۹۸۲ پایان یافته است. این انیمیشن چندین‌بار در ایران با عنوان مهاجران نمایش داده شده‌است.
داستان مهاجران دربارهٔ دختر نونهالی به نام لوسی است که خانواده‌اش تصمیم می‌گیرند از انگلستان 
به استرالیا مهاجرت کنند، آنها در حین مهاجرت با مشکلاتی روبرو می‌شوند. البته این سفر هیجاناتی را هم به همراه دارد و آن‌ها در استرالیا در شهر آدلاید زندگی جدیدی را شروع می‌کنند. لوسی و خواهرش کِیت از این که تجربیات جدیدی به دست می‌آورند، لذت می‌برند. آن‌ها با اشخاص جدیدی آشنا می‌شوند، حیوانات جدیدی پیدا می‌کنند و ماجراهایی را دنبال می‌کنند.
شخصیت‌ها و صداپیشگان نسخهٔ فارسی

سرپرست گویندگان و گوینده تیتراژ: صادق ماهرو
لوسی‌مِی: ناهید امیریان شمس‌آبادی
کِیت (خواهر لوسی‌مِی و راوی داستان): فریبا شاهین‌مقدم
آرتور پاپل (پدر لوسی‌مِی): اکبر منانی
آنی پاپل (مادر لوسی‌مِی): بدری نوراللهی
کلارا (خواهر لوسی‌مِی): مینو غزنوی
بـِن (برادر لوسی‌مِی در کودکی): مهوش افشاری
بـِن (برادر لوسی‌مِی در بزرگسالی): ظفر گرایی
دکتر دِیتون: عباس سعیدی
آقای پتی‌بل: مهدی آژیر
فرانک پرینستون: منوچهر والی‌زاده
سیلویا پرینستون: سیمین سرکوب
جان (نامزد کلارا): محمد عبادی (در برخی قسمت‌ها کنعان کیانی)
ویلی (پسر همسایه): پری هاشمی
همسر پتی‌بل: پری هاشمی
برنارد: صادق ماهرو
دکتر: عزت‌الله مقبلی
خدمتکار پرینستون‌ها: مهین بزرگی
دورنیه دو ۱۷

| دورنیه دو ۱۷ | دورنیه دو ۱۷ |
| --- | --- |
کاربری: بمب‌افکن سبک، جنگنده شبانه و هواگرد شناسایی
تولیدکننده: دورنیه
نخستین پرواز: ۲۳ نوامبر ۱۹۳۴
معرفی‌شده در: ۱۹۳۷
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
تعداد ساخته‌شده: حدود ۲٬۱۰۰ فروند
دورنیه دو ۱۷ (به آلمانی: Dornier Do 17) یک بمب‌افکن سبک و هواگرد شناسایی ساخت شرکت دورنیه در آلمان بود. این هواگرد به عنوان بمب‌افکن سریع طراحی شد تا با سرعت بالا جنگنده‌های دشمن را پشت سر بگذارد.
تولید

مدل دو ۱۷ایی نسخه اولیه تولید بود. تا پایان سال ۱۹۳۸ مجموعاً ۵۸۰ فروند از چهار مدل ایی، اف، ام و په به لوفت‌وافه تحویل داده شد. آلمان بیست فروند دو ۱۷کا به یوگسلاوی فرستاد. تولید تحت لیسانس در کارخانه هواگردسازی دولتی از سال ۱۹۳۹ در یوگسلاوی آغاز شد.
تاریخچه عملیاتی

در بدو ورود دو ۱۷ به خدمت لوفت‌وافه چهار جناح جدید از آن‌ها تشکیل داد و گروه شناسایی برد بلند خود را به مدل دو ۱۷ اف-۱ مجهز کرد. حدود ۳۵ هواگرد از مدل‌های دو ۱۷ایی و دو ۱۷اف سال ۱۹۳۷ راهی جنگ داخلی اسپانیا شدند تا با لژیون کوندور عملیات‌های رزمی را تجربه کنند. در این رزم‌گاه هواگرد می‌توانست از جنگنده‎های دشمن بگریزد. هنگام آغاز جنگ جهانی دوم، لوفت‌وافه هواگردهای دو ۱۷ام و دو ۱۷ست را به عنوان بمب‌افکن و دو ۱۷اف و دو ۱۷په را به عنوان هواگرد شناسایی در خدمت داشت. هواگردهای دو ۱۷ست در قالب چهار جناح ۲، ۳، ۷۶ و ۷۷ رزمی در تهاجم به لهستان در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ و تهاجم به کشورهای سفلی و فرانسه در سال ۱۹۴۰ مشارکت کردند. از ماه ژوئیه سال ۱۹۴۰ این هواگرد بخشی از نیروی بمب‌افکن حاضر در نبرد بریتانیا را تشکیل می‌داد. با وجود این که دو ۱۷ هنگام ورود به خدمت پر سرعت‌تر از هر جنگنده هم‌عصر خود بود، در این مدت به سرعت منسوخ و در جریان نبردهای فرانسه و بریتانیا متحمل خسارات سنگین شد. در طول سه ماه بیش از ۱۴۰ هواگرد دو ۱۷ست در مقابل جنگنده‌های بریتانیایی در این نبرد از دست رفتند. با وجود مشکلات اندک فنی، دو ۱۷ عملکرد ضعیف‌تری نسبت به هاینکل هائی ۱۱۱ و یونکرس یو ۸۸ داشت. بدین ترتیب بیشتر هواگردهای دو ۱۷ با بمب‌افکن‌های یو ۸۸ جایگزین شدند. به هر صورت هواگردهای باقی‌مانده در کارزار بالکان و تهاجم به شوروی در سال ۱۹۴۱ همچنان به کار گرفته شدند.
هنگام تهاجم آلمان به آغاز یوگسلاوی در سال ۱۹۴۱، حدود ۷۰ فروند دو ۱۷کا در خدمت نیروی هوایی یوگسلاوی بودند. از این میزان ۲۶ فروند در درگیری‌های اولیه از بین رفتند. تعدادی به مصر گریختند که دو فروند از آن‌ها مختصراً در نیروی هوایی بریتانیا خدمت کرد. تعداد دیگری به اضافه چند فروند اضافی دو ۱۷ایی-۱ در اختیار دولت مستقل کرواسی، متحد آلمان قرار گرفتند.
مشخصات فنی

دو ۱۷ست-۲:
خدمه: ۴ نفر
طول: ۱۵٫۸۶ متر
طول بال: ۱۸ متر
ارتفاع: ۴٫۶ متر
وزن خالی: ۵٬۲۱۰ کیلوگرم
وزن بارگزاری‌شده: ۸٬۵۴۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور شعاعی برامو ۳۲۳: ۱٬۰۰۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۴۲۵ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع ۵٬۰۰۰ متری
پایاسیر: ۲۷۰ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا
سقف پرواز: ۸٬۲۰۰ متر
برد: ۳٬۰۰۰ کیلومتر
۱۱۶۰ کیلومتر با ۵۰۰ کیلوگرم بمب
۶ × مسلسل ۷٫۹ میلی‌متری ام‌گه ۱۵
حداکثر ۱٬۰۰۰ کیلوگرم بمب
دورنیه دو ۱۷ست
جنگل‌زدایی در برزیل

Home to much of the Amazon rainforest, Brazil's tropical primary (old-growth) forest loss greatly exceeds that of other countries.
Overall, 20% of the Amazon rainforest has been "transformed" (deforested) and another 6% has been "highly degraded", causing Amazon Watch to warn that the Amazonia is in the midst of a tipping point crisis.
زمانی برزیل بالاترین نرخ جنگل‌زدایی جهان را داشت و در سال ۲۰۰۵ بیشترین میزان جنگل‌زدایی سالانه متعلق به برزیل بود. از سال ۱۹۷۰، بیش از ۷۰۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل‌های بارانی آمازون از بین رفته‌اند. در سال ۲۰۰۱، مساحت آمازون تقریباً ۴/۵ میلیون کیلومتر مربع بود که تنها ۸۷ درصد از اندازه اصلی آمازون بود. طبق داده‌های رسمی، حدود ۷۲۹ هزار کیلومتر مربع از جنگل‌های آمازون از بین رفته‌اند که معادل ۱۷ درصد از کل مساحت آن است و در ۲۰ سال گذشته نیز قریب به ۳۰۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل آمازون از بین رفته‌اند.
During the early 2000s, deforestation in the Amazon rainforest showed an increasing trend, with an annual rate of 27,423 km2 (10,588 sq mi) of forest loss recorded in 2004. Subsequently, the annual rate of forest loss generally slowed between 2004 and 2012, although there were spikes in deforestation rates in 2008, 2013, and 2015.
مساحت جنگل‌های بارانی عمدتاً به دلیل جنگل‌زدایی کاهش یافته‌است. بین ماه مه ۲۰۰۰ و اوت ۲۰۰۶، برزیل نزدیک به ۱۵۰ هزار کیلومتر مربع از جنگل‌های خود را از دست داده‌است، معادل مساحتی بزرگتر از کشور یونان. طبق گزارش Living Planet در سال ۲۰۱۰، جنگل زدایی با سرعت نگران کننده‌ای در حال پیشروی است. در نهمین کنفرانس کنوانسیون تنوع زیستی، ۶۷ نماینده با هدف به دستیابی به جنگل زدایی خالص صفر تا سال ۲۰۲۰ عهدنامه‌ای را امضا کردند. به دلیل جنگل‌زدایی، آمازون در دهه ۲۰۱۰ یکی از انتشاردهندگان اصلی گازهای گلخانه‌ای بوده‌است.
اثرات جنگل‌زدایی عبارتند از خسارات مالی شدید، آسیب‌های اجتماعی و فقدان تنوع زیستی. زیان اقتصادی ناشی از جنگل زدایی در برزیل قریب به ۳۱۷ میلیارد دلار در سال برآورد می‌شود که تقریباً ۷ برابر بیشتر از ارزش تمامی محصولات تولید شده در نتیجه جنگل‌زدایی است. در سال ۲۰۲۳ بانک جهانی گزارشی را تحت عنوان «قانونی متعادل‌کننده برای استان‌های برزیل در بخش آمازون: یادداشتی اقتصادی» منتشر کرد که در آن برنامه‌ای اقتصادی با هدف توقف جنگل‌زدایی در منطقه جنگل‌های بارانی آمازون معرفی شده بود.
تاریخ

جنگل‌زدایی جنگل‌های ناحیه اقیانوس اطلس یا ماتا آتلانتیکا به دوران استعمار پرتغال و توسعه سریع شهرها بازمی‌گردد. پیش از اقدامات انسان، قریب به ۱۷ درصد از مساحت برزیل را جنگل‌ها پوشش می‌دادند. برخلاف آمازون که در سال‌های اخیر تنها با جنگل‌زدایی مواجه بوده‌است، جنگل‌های ناحیه اقیانوس اطلس دهه‌هاست که با هدف توسعه زمین، خرید و فروش و کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. از قرن شانزدهم، جنگل‌ها به دلیل توسعه ناپایدار قهوه، نیشکر، چوب برزیل و دام در منطقه تحت فشار قرار گرفته‌اند.
قبل از دهه ۱۹۶۰، به دلیل محدودیت دسترسی به منطقه آمازون مساحت زیادی از جنگل‌ها دست نخورده باقی مانده بودند. به دلیل خاک ضعیفِ منطقه کشاورزی کاری بی‌ثمر بود. جنگل زدایی آمازون زمانی آغاز شد که استعمارگران در دهه ۱۹۶۰ مزارعی را در جنگل‌ها ایجاد کردند. استعمارگران پس از کشت محصولات خود از روش زمین‌سوزی استفاده می‌کردند اما به دلیل رشد زیاد علف‌های هرز و کاهش حاصلخیزی خاک قادر به استفاده درست از مزارع خود نبودند. خاک منطقه آمازون تنها برای مدت بسیار کوتاهی بارور است به همین خاطر کشاورزان باید مرتبا در حرکت باشند و زمین‌های بیشتری را پاکسازی کنند.
استعمار در منطقه آمازون تحت سلطه دامپروری بود چرا که علف حتی در خاک‌های فقیر نیز رشد می‌کرد و دامپروری به نیروی کار کمی زیاد نیاز نداشت و با سود و موقعیت اجتماعی مناسبی همراه بود.
برآورد می‌شود که ۳۰ درصد از جنگل‌زدایی‌ها ناشی از اقدامات کشاورزان کوچک بوده‌است. نرخ جنگل‌زدایی در مناطق تحت سکونت این دسته از کشاورزان بیش از مناطق تحت سلطه زمین‌داران متوسط و بزرگ است که ۸۹ درصد از زمین‌های خصوصی و قانونی آمازون را در اختیار دارند.
بنگ میلیا

| بنگ میلیا | بنگ میلیا |
| --- | --- |
ប្រាសាទបឹងមាលា  (خمر): ប្រាសាទបឹងមាលា  (خمر)
دیوارها و پنجره‌ها در بنگ میلیا: دیوارها و پنجره‌ها در بنگ میلیا
موقعیت در کامبوج: موقعیت در کامبوج
اطلاعات جغرافیایی: اطلاعات جغرافیایی
دستگاه مختصات جغرافیایی: ۱۳°۲۸′۳۵″ شمالی ۱۰۴°۱۴′۱۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۴۷۶۳۹°شمالی ۱۰۴٫۲۳۸۳۳°شرقی﻿ / 13.47639; 104.23833
کشور: کامبوج
Province: سیم ریپ
اطلاعات فرهنگی: اطلاعات فرهنگی
Sanctum: ویشنو
اطلاعات معماری: اطلاعات معماری
معماری: خمر
History: History
تاریخ ساخت: اوایل قرن دوازدهم
موسس: سوریاوارمان دوم
بنگ میلیا (خمر: បឹងមាលា، به معنی معبد نیلوفر آبی) معبدی از دوره آنگکور وات است که در ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) شرق گروه اصلی معابد در آنگکور، کامبوج و در مسیر سلطنتی باستانی به سمت پره خان کمپونگ سوای واقع شده است.
معبد

بنگ میلیا به عنوان یک معبد هندو ساخته شده است؛ اما برخی از کنده کاری‌ها نقوش و نمادهای بودایی را به تصویر می‌کشند. ماده اصلی آن ماسه سنگ است و تا حد زیادی بازسازی و مرمت نشده است؛ با درختان و بوته‌های ضخیم که در میان برج‌ها و حیاط‌های آن می‌رویند و بسیاری از سنگ‌های آن توده‌های بزرگ قرار دارند. سال‌ها این معبد به سختی قابل دسترسی بود، اما اخیراً یک جاده به مجموعه معبدی کوه کر ساخته شده است که از بنگ میلیا می‌گذرد و بیشتر بازدیدکنندگان به این سایت می‌آیند، زیرا به وسیله جاده ۷۷ کیلومتر از سیم ریپ فاصله دارد.
تاریخ معبد ناشناخته است و تنها می‌توان با سبک معماری‌اش که کاملاً شبیه انگکور وات است؛ آن را تاریخ‌گذاری کرد؛ بنابراین محققان تصور می‌کنند که این معبد در دوران پادشاهی سوریاوارمان دوم در اوایل قرن دوازدهم ساخته شده است. بنگ میلیا اگرچه از نظر اندازه کوچکتر از آنگکور وات (نماد اصلی یادبود پادشاه) است اما همچنان در زمزه معابد بزرگتر امپراتوری خمر قرار دارد. این معبد در مرکز یک شهر قرار داشت که توسط یک خندق به ابعاد ۱۰۲۵متر در ۸۷۵ متر بزرگ و با عرض ۴۵ متر احاطه شده بود.
بنگ میلیا به سمت شرق جهت‌گیری شده است، اما دارای ورودی‌هایی از سه جهت اصلی دیگر است. طرح اصلی سه محوطه محصور به دور یک یک پناهگاه مرکزی است که در حال حاضر فروریخته است. حکاکی‌های گسترده‌ای از صحنه‌های اساطیر هندو وجود دارد، از جمله هم زدن دریاچه شیر و ویشنو که توسط خدای پرنده گارودا حمل می‌شود؛ وجود دارد. راهروها دارای نرده‌های بلندی هستند که توسط بدن مار هفت سر ناگا تشکیل شده است.
معبد بنگ میلیا به دلیل فاصله کم چند کیلومتری با معادن ماسه سنگ انگکور در پنوم کولن، عمدتاً از مصالح ماسه سنگ ساخته شده است. احتمالاً بلوک‌های ماسه‌سنگ مورد استفاده برای انگکور از طریق کانال‌های آب مصنوعی حمل و از اینجا عبور می‌کردند. با وجود کمبود اطلاعات اما کیفیت معماری و تزئینات معبد توجه محققان فرانسوی را از زمان کشف به خود جلب کرده است.
وضعیت میراث جهانی

این سایت در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۰ (در ابتدا در ۱ دسامبر ۱۹۹۲ اعلام شد) در دسته فرهنگی به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو اضافه شد.
کتاب‌شناسی

Freeman, Michael; Jacques, Claude (2006). Ancient Angkor. River Books. ISBN 974-8225-27-5.
Rooney, Dawn F. (2005). Angkor: Cambodia's wondrous khmer temples (5th ed.). Odissey. ISBN 978-962-217-727-7.
نگارخانه

نقشه بنگ میللیا، برگرفته از نقاشی لئون دی بیلی (۱۸۴۹-۱۹۱۰). رنگ قرمز مسیر نیمه مجهزی که برای بازدید از معبد استفاده می‌شود را نشان می‌دهد.
فروریختن سنگ در داخل معبد
کنده کاری‌های خدایان زن
خندق بنگ میلیا
یکی از کتابخانه‌های برجسته محوطه بیرونی
حکاکی‌های ظریف روی ستون ها
در بسته، سنگ سردر و ستون به سبک آنگکور وات.
ناگاهای پنج سر با شکوه تراس‌های صلیبی شکل.
پوشش گیاهی که معبد را کاملا فرا گرفته است.
یکی از سنگ‌های سردر افتاده که صدای خروشان دریای شیر را نشان می‌دهد.
ویرانه‌های بنگ میلیا
بنگ میلا دارای مقداری فرسودگی است.
نبرد نخجوان (۱۴۰۶)

نبرد نخجوان، نبردی بین قراقویونلوها تحت حکومت بیگ‌شان، قرایوسف خان و تیموری‌ها زیر نظر نوهٔ تیمور، ابوبکر پسر میران‌شاه برای کنترل آذربایجان در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۴۰۶ میلادی بود. قرایوسف خان، تیموری‌ها را شکست سختی داد و تبریز که پایتخت آذربایجان بود را فتح نمود.
جنگ

پس از این که خلیل میرزا پادشاه امپراتوری تیموری شد، برادرش ابوبکر پسر میران‌شاه همراه لشکریانش به سوی آذربایجان راهی شد و نیروهای سلطان احمد جلایر را بیرون راند. با این حال او در ۱۴ اکتبر سال ۱۴۰۶ میلادی با نیروهای قرایوسف در ناحیهٔ نخجوان در نزدیکی رود ارس وارد نبرد شد، از جزئیات نبرد اطلاعی در دست نیست اما تیموری‌ها شکست سختی خوردند.
زهرا شجاعی

| زهرا شجاعی | زهرا شجاعی |
| --- | --- |
شجاعی در ۱۴۰۰: شجاعی در ۱۴۰۰
مشاور رئیس‌جمهور ایرانرئیس مرکز امور مشارکت زنان: مشاور رئیس‌جمهور ایرانرئیس مرکز امور مشارکت زنان
دوره مسئولیت ۲۶ مهر ۱۳۷۶ – ۳ مهر ۱۳۸۴: دوره مسئولیت ۲۶ مهر ۱۳۷۶ – ۳ مهر ۱۳۸۴
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
پس از: شهلا حبیبی
پیش از: نسرین سلطان‌خواه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳ تیر ۱۳۳۵ تهران، ایران
درگذشته: ۷ فروردین ۱۴۰۳ (۶۷–۶۸ سال) تهران، ایران
حزب سیاسی: مجمع زنان اصلاح‌طلب (۱۴۰۳–۱۳۸۶)
دیگر عضویت‌های سیاسی: جبهه مشارکت ایران اسلامی (۱۳۸۶–۱۳۷۷)
محل تحصیل: دانشگاه تهراندانشگاه عالی دفاع ملی
زهرا شجاعی (۴۳ تیر ۱۳۳۵ – ۷ فروردین ۱۴۰۳) سیاست‌مدار و فعال حقوق زنان اصلاح‌طلب ایرانی بود. او در دولت خاتمی، ریاست مرکز امور مشارکت زنان را بر عهده داشت. او در دانشگاه تهران و دانشگاه الزهرا تدریس کرده است و پیش از قبول مسئولیت در دولت خاتمی، مشاور وزیر کشور و وزیر آموزش و پرورش بوده است.
او در سال ۱۴۰۰ به‌عنوان کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۴۰۰ ایران ثبت‌نام کرد.
↑  «فوری/ زهرا شجاعی، عضو مجمع زنان اصلاح‌طلب درگذشت». خبرآنلاین. ۷ فروردین ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۴.
↑  ««زهرا شجاعی» رئیس کتابخانه ملی می‌شود؟». پایگاه فرهنگ. ۱۷ آبان ۱۳۹۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۱۷.
↑  «زهرا شجاعی داوطلب انتخابات ریاست جمهوری شد | برای تحقق تفسیر عملی و رسمی اصل ۱۱۵ قانون اساسی از واژه «رجال» به میدان آمده‌ام». همشهری آنلاین. ۲۰۲۱-۰۵-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۲۰.
زهرا شجاعی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، ۱۳۸۳
ترک برنامه زنده تلویزیون

در ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ زهرا شجاعی، معصومه ابتکار، شهیندخت مولاوردی به یک برنامه تلویزیونی دعوت شدند تا دربارهٔ اقدامات خود در دوران مسئولیت برای حمایت از زنان، دختران و خانواده انجام داده‌اند یک گزارش به مردم دهند و همچنین پاسخ انتقادات وارد شده در دوران مسولیت‌شان را بدهند. برنامه فقط با حضور زهرا شجاعی و شهیندخت مولاوردی برگزار شد و معصومه ابتکار از شرکت در برنامه سر باز زد. اشاره به اقدامات زهرا شجاعی، معصومه ابتکار و شهیندخت مولاوردی دربارهٔ موضوعاتی مانند سیاست‌گذاری در حوزه زنان، اجرای برنامه اقدام محلی- تغییر جهانی، کودک همسری و روسپی‌گری، سلامت زنان و رفتارهای پرخطر با تمرکز بر تن‌فروشی، اجرای برنامه یونیسف برای حمایت از کارگران جنسی و روسپی‌گری، حمایت از هم‌جنسگرایان و براندازان، دیدار با جاسوسان امنیتی و مسائل بسیار دیگر از سوی زنان منتقد مطرح شد. زهرا شجاعی و شهیندخت مولاوردی پس از خلف وعده مجربان برنامه در اختصاص زمان کافی برای پاسخگویی و مصاحبه تلفنی با منتقد قبلی، برنامه زنده تلویزیونی را ترک کردند. زهرا شجاعی و شهیندخت مولاوردی به ترک برنامه اکتفا نکردند تا جایی که یک وکیل دادگستری از شکایت آن دو به اضافه معصومه ابتکار از رئیس صدا وسیما خبر داد. زهرا شجاعی گفت: مسئله اتهاماتی که در برنامه قبل زده شد، قضائی خواهد شد، چون قصد دارم از اتهام زنندگانی که در برنامه قبلی جهان‌آرا حضور داشتند شکایت کنم؛ آزادی بیان حد و حدودی دارد و اتهامی که زده شد، در فقه اسلامی مجازات دارد.
جوبالند

| دولت جوبالند سومالی Dawlad Goboleedka Jubbaland ee Soomaaliya ولایة أرض جوبا فی الصومال جوبالند | دولت جوبالند سومالی Dawlad Goboleedka Jubbaland ee Soomaaliya ولایة أرض جوبا فی الصومال جوبالند |
| --- | --- |
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
پایتخت: بالی (دوژور) کیسمایو (دفاکتو) ۳°۲۱′ شمالی ۴۲°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۳٫۳۵۰°شمالی ۴۲٫۲۶۷°شرقی﻿ / 3.350; 42.267
بزرگترین شهر: کیسمایو
زبان(های) رسمی: عربی
حکومت: دموکراسی ریاست جمهوری
• رئیس‌جمهور : احمد محمد اسلام
 :  
بنیان‌گذاری: ۳ آوریل ۲۰۱۱ ۲۹ اوت ۲۰۱۳
مساحت: مساحت
• کل: ۸۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۳۴٬۰۰۰ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۰۵: ۹۵۳٬۰۴۵
واحد پول: شیلینگ سومالی (SOS)
منطقه زمانی: EAT
دامنه سطح‌بالا: .so
جوبالند
(به سومالیایی: Jubbaland) (به عربی: جوبالاند)، با نام رسمی دولت جوبالند سومالی
(به سومالیایی: Dawlad Goboleedka Jubbaland ee Soomaaliya) (به عربی: ولاية أرض جوبا في الصومال)، یک منطقهٔ خودمختار در جنوب سومالی است.
تاریخچه

ناحیه خودمختار جوبالند واقع در جنوب سومالی است که ساکنان آن سه سال پیش، دولت منطقه‌ای جدید در این ناحیه تأسیس کردند که بندر مهم کیسمایو Kismayo مهم‌ترین شهر آن است.
ناحیه جوبا در زمان حاکمیت استعمار انگلیس، جزو مناطق تحت‌الحمایه استعمار در شرق آفریقا محسوب می‌شد. روز یکم ژوئیه سال ۱۹۶۰ همزمان با دوران استقلال اغلب کشورهای آفریقایی، ناحیه جوبالند بانضمام سومالی تحت‌الحمایه انگلیس و ناحیه‌ای از سومالی که تحت سلطه استعمارگران ایتالیایی بود، متحد و یکپارچه شدند و جمهوری مستقل سومالی را تشکیل دادند.
بعد از سقوط رژیم دیکتاتوری محمد زیادباره در سال ۱۹۹۱ و حاکمیت هرج و مرج و درگیری‌های جنگ سالاران در جنگ داخلی سومالی، ناحیه جوبالند، کانون جنگ بود.
اواخر سال ۲۰۰۶ شبه نظامیان اتحادیه محاکم شریعت اسلامی، کنترل ناحیه جوبا را در اختیار گرفتند. این وضعیت تا سال ۲۰۱۰ که ساکنان جوبا اعلام خودمختاری کردند، ادامه یافت.
پس از آن ساکنان جوبالند، با تقلید از الگوی خودمختاری در سومالی‌لند Somaliland و پانتلند Puntland روز سوم آوریل سال ۲۰۱۱ به‌طور یک جانبه اعلام استقلال کردند. سومالی‌لند و پانتلند در شمال سومالی واقع شده‌اند، اما با وجود اعلام خودمختاری، هنوز سازمان ملل، اتحادیه آفریقا و سران کشورهای آفریقایی، استقلال آن‌ها را به رسمیت نشناخته‌اند.
با این حال، ساکنان ناحیه جوبالند ضمن تأکید بر جدایی از دولت مرکزی سومالی، نام آزانیا Azania را برگزیده بودند. این نام به پیشینه تاریخی ناحیه جوبالند بازمی‌گردد که حدود دو هزارو پانصد سال قبل، دریانوردان مصری، نام ازانیا را بر سواحل جنوبی سومالی گذارده بودند.
سرانجام، دو سال و اندی بعد از آن که ساکنان جوبالند همچنان بر خود مختاری و جدایی از دولت مرکزی مستقر در موگادیشو، پایتخت سومالی اصرار کردند،