stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
TAS2R16

گیرندهٔ چشایی نوع ۲، عضو ۱۶ (انگلیسی: Taste receptor type 2 member 16) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «TAS2R16» کُدگذاری می‌شود.
این ژن و پروتئینش در حس چشایی انسان و به‌ویژه تشخیص مزهٔ تلخ نقش دارند.
تغییر در این ژن با احتمال افزایش وابستگی به الکل (مصرف الکل) در ارتباط است.
بیشتر بخوانید

Kinnamon SC (2000). "A plethora of taste receptors". Neuron. 25 (3): 507–10. doi:10.1016/S0896-6273(00)81054-5. PMID 10774719.
Margolskee RF (2002). "Molecular mechanisms of bitter and sweet taste transduction". J. Biol. Chem. 277 (1): 1–4. doi:10.1074/jbc.R100054200. PMID 11696554.
Montmayeur JP, Matsunami H (2002). "Receptors for bitter and sweet taste". Curr. Opin. Neurobiol. 12 (4): 366–71. doi:10.1016/S0959-4388(02)00345-8. PMID 12139982.
Adler E, Hoon MA, Mueller KL, Chandrashekar J, Ryba NJ, Zuker CS (2000). "A novel family of mammalian taste receptors". Cell. 100 (6): 693–702. doi:10.1016/S0092-8674(00)80705-9. PMID 10761934.
Chandrashekar J, Mueller KL, Hoon MA, Adler E, Feng L, Guo W, Zuker CS, Ryba NJ (2000). "T2Rs function as bitter taste receptors". Cell. 100 (6): 703–11. doi:10.1016/S0092-8674(00)80706-0. PMID 10761935.
Firestein S (2000). "The good taste of genomics". Nature. 404 (6778): 552–3. doi:10.1038/35007167. PMID 10766221.
Matsunami H, Montmayeur JP, Buck LB (2000). "A family of candidate taste receptors in human and mouse". Nature. 404 (6778): 601–4. doi:10.1038/35007072. PMID 10766242.
Bufe B, Hofmann T, Krautwurst D, Raguse JD, Meyerhof W (2002). "The human TAS2R16 receptor mediates bitter taste in response to beta-glucopyranosides". Nat. Genet. 32 (3): 397–401. doi:10.1038/ng1014. PMID 12379855.
Zhang Y, Hoon MA, Chandrashekar J, Mueller KL, Cook B, Wu D, Zuker CS, Ryba NJ (2003). "Coding of sweet, bitter, and umami tastes: different receptor cells sharing similar signaling pathways". Cell. 112 (3): 293–301. doi:10.1016/S0092-8674(03)00071-0. PMID 12581520.
Fischer A, Gilad Y, Man O, Pääbo S (2005). "Evolution of bitter taste receptors in humans and apes". Mol. Biol. Evol. 22 (3): 432–6. doi:10.1093/molbev/msi027. PMID 15496549.
Go Y, Satta Y, Takenaka O, Takahata N (2006). "Lineage-specific loss of function of bitter taste receptor genes in humans and nonhuman primates". Genetics. 170 (1): 313–26. doi:10.1534/genetics.104.037523. PMC 1449719. PMID 15744053.
Mueller KL, Hoon MA, Erlenbach I, Chandrashekar J, Zuker CS, Ryba NJ (2005). "The receptors and coding logic for bitter taste". Nature. 434 (7030): 225–9. doi:10.1038/nature03352. PMID 15759003.
Hinrichs AL, Wang JC, Bufe B, Kwon JM, Budde J, Allen R, Bertelsen S, Evans W, Dick D, Rice J, Foroud T, Nurnberger J, Tischfield JA, Kuperman S, Crowe R, Hesselbrock V, Schuckit M, Almasy L, Porjesz B, Edenberg HJ, Begleiter H, Meyerhof W, Bierut LJ, Goate AM (2006). "Functional variant in a bitter-taste receptor (hTAS2R16) influences risk of alcohol dependence". Am. J. Hum. Genet. 78 (1): 103–11. doi:10.1086/499253. PMC 1380207. PMID 16385453.
Behrens M, Bartelt J, Reichling C, Winnig M, Kuhn C, Meyerhof W (2006). "Members of RTP and REEP gene families influence functional bitter taste receptor expression". J. Biol. Chem. 281 (29): 20650–9. doi:10.1074/jbc.M513637200. PMID 16720576.
TEGT

بازدارنده ۱ باکس پروتئینی است که در انسان توسط ژن TMBIM6 کدگذاری می‌شود.
جهت مطالعه

Maruyama K, Sugano S (1994). "Oligo-capping: a simple method to replace the cap structure of eukaryotic mRNAs with oligoribonucleotides". Gene. 138 (1–2): 171–4. doi:10.1016/0378-1119(94)90802-8. PMID 8125298.
Hillier LD, Lennon G, Becker M,  et al. (1997). "Generation and analysis of 280,000 human expressed sequence tags". Genome Res. 6 (9): 807–28. doi:10.1101/gr.6.9.807. PMID 8889549.
Suzuki Y, Yoshitomo-Nakagawa K, Maruyama K,  et al. (1997). "Construction and characterization of a full length-enriched and a 5'-end-enriched cDNA library". Gene. 200 (1–2): 149–56. doi:10.1016/S0378-1119(97)00411-3. PMID 9373149.
Cowling RT, Birnboim HC (1999). "Preliminary characterization of the protein encoded by human testis-enhanced gene transcript (TEGT)". Mol. Membr. Biol. 15 (4): 177–87. doi:10.3109/09687689709044319. PMID 10087504.
Jean JC, Oakes SM, Joyce-Brady M (1999). "The Bax inhibitor-1 gene is differentially regulated in adult testis and developing lung by two alternative TATA-less promoters". Genomics. 57 (2): 201–8. doi:10.1006/geno.1999.5761. PMID 10198159.
Strausberg RL, Feingold EA, Grouse LH,  et al. (2003). "Generation and initial analysis of more than 15,000 full-length human and mouse cDNA sequences". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 99 (26): 16899–903. doi:10.1073/pnas.242603899. PMC 139241. PMID 12477932.
Grzmil M, Thelen P, Hemmerlein B,  et al. (2003). "Bax inhibitor-1 is overexpressed in prostate cancer and its specific down-regulation by RNA interference leads to cell death in human prostate carcinoma cells". Am. J. Pathol. 163 (2): 543–52. doi:10.1016/S0002-9440(10)63682-6. PMC 1868227. PMID 12875974.
Gerhard DS, Wagner L, Feingold EA,  et al. (2004). "The status, quality, and expansion of the NIH full-length cDNA project: the Mammalian Gene Collection (MGC)". Genome Res. 14 (10B): 2121–7. doi:10.1101/gr.2596504. PMC 528928. PMID 15489334.
Kimura K, Wakamatsu A, Suzuki Y,  et al. (2006). "Diversification of transcriptional modulation: large-scale identification and characterization of putative alternative promoters of human genes". Genome Res. 16 (1): 55–65. doi:10.1101/gr.4039406. PMC 1356129. PMID 16344560.
Tanaka R, Ishiyama T, Uchihara T,  et al. (2006). "Expression of the Bax inhibitor-1 gene in pulmonary adenocarcinoma". Cancer. 106 (3): 648–53. doi:10.1002/cncr.21639. PMID 16353209. S2CID 1629852.
Lee GH, Kim HK, Chae SW,  et al. (2007). "Bax inhibitor-1 regulates endoplasmic reticulum stress-associated reactive oxygen species and heme oxygenase-1 expression". J. Biol. Chem. 282 (30): 21618–28. doi:10.1074/jbc.M700053200. PMID 17526500.
TAS2R31

گیرندهٔ چشایی نوع ۲، عضو ۳۱ (انگلیسی: Taste receptor type 2 member 31) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «TAS2R31» کُدگذاری می‌شود.
این ژن و پروتئینش در حسِ چشایی در انسان و شناخت مزه تلخی نقش دارند. این گیرندهٔ در محیط‌های آزمایشگاهی به مزهٔ ساخارین نیز واکنش نشان داده است.
این گیرندهٔ چشایی علاوه بر زبان، در ماهیچه‌های صاف مجاری تنفسی نیز بیان می‌شود و می‌تواند باعث گشادی مجاری تنفسی گردد.
بیشتر بخوانید

Margolskee RF (2002). "Molecular mechanisms of bitter and sweet taste transduction". J. Biol. Chem. 277 (1): 1–4. doi:10.1074/jbc.R100054200. PMID 11696554.
Montmayeur JP, Matsunami H (2002). "Receptors for bitter and sweet taste". Curr. Opin. Neurobiol. 12 (4): 366–71. doi:10.1016/S0959-4388(02)00345-8. PMID 12139982.
Bufe B, Hofmann T, Krautwurst D, Raguse JD, Meyerhof W (2002). "The human TAS2R16 receptor mediates bitter taste in response to beta-glucopyranosides". Nat. Genet. 32 (3): 397–401. doi:10.1038/ng1014. PMID 12379855.
Zhang Y, Hoon MA, Chandrashekar J, Mueller KL, Cook B, Wu D, Zuker CS, Ryba NJ (2003). "Coding of sweet, bitter, and umami tastes: different receptor cells sharing similar signaling pathways". Cell. 112 (3): 293–301. doi:10.1016/S0092-8674(03)00071-0. PMID 12581520.
Conte C, Ebeling M, Marcuz A, Nef P, Andres-Barquin PJ (2003). "Identification and characterization of human taste receptor genes belonging to the TAS2R family". Cytogenet. Genome Res. 98 (1): 45–53. doi:10.1159/000068546. PMID 12584440.
Pronin AN, Tang H, Connor J, Keung W (2005). "Identification of ligands for two human bitter T2R receptors". Chem. Senses. 29 (7): 583–93. doi:10.1093/chemse/bjh064. PMID 15337684.
Fischer A, Gilad Y, Man O, Pääbo S (2005). "Evolution of bitter taste receptors in humans and apes". Mol. Biol. Evol. 22 (3): 432–6. doi:10.1093/molbev/msi027. PMID 15496549.
Kuhn C, Bufe B, Winnig M, Hofmann T, Frank O, Behrens M, Lewtschenko T, Slack JP, Ward CD, Meyerhof W (2005). "Bitter taste receptors for saccharin and acesulfame K.". J. Neurosci. 24 (45): 10260–5. doi:10.1523/JNEUROSCI.1225-04.2004. PMID 15537898.
TAS2R4

گیرندهٔ چشایی نوع ۲، عضو ۴ (انگلیسی: Taste receptor type 2 member 4) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «TAS2R4» کُدگذاری می‌شود.
این ژن و پروتئینش در حسِ چشایی در انسان و شناخت مزه تلخی نقش دارند.
بیشتر بخوانید

Kinnamon SC (2000). "A plethora of taste receptors". Neuron. 25 (3): 507–10. doi:10.1016/S0896-6273(00)81054-5. PMID 10774719.
Margolskee RF (2002). "Molecular mechanisms of bitter and sweet taste transduction". J. Biol. Chem. 277 (1): 1–4. doi:10.1074/jbc.R100054200. PMID 11696554.
Montmayeur JP, Matsunami H (2002). "Receptors for bitter and sweet taste". Curr. Opin. Neurobiol. 12 (4): 366–71. doi:10.1016/S0959-4388(02)00345-8. PMID 12139982.
Firestein S (2000). "The good taste of genomics". Nature. 404 (6778): 552–3. doi:10.1038/35007167. PMID 10766221.
Matsunami H, Montmayeur JP, Buck LB (2000). "A family of candidate taste receptors in human and mouse". Nature. 404 (6778): 601–4. doi:10.1038/35007072. PMID 10766242.
Ueda T, Ugawa S, Ishida Y, Shibata Y, Murakami S, Shimada S (2001). "Identification of coding single-nucleotide polymorphisms in human taste receptor genes involving bitter tasting". Biochem. Biophys. Res. Commun. 285 (1): 147–51. doi:10.1006/bbrc.2001.5136. PMID 11437385.
Zhang Y, Hoon MA, Chandrashekar J, Mueller KL, Cook B, Wu D, Zuker CS, Ryba NJ (2003). "Coding of sweet, bitter, and umami tastes: different receptor cells sharing similar signaling pathways". Cell. 112 (3): 293–301. doi:10.1016/S0092-8674(03)00071-0. PMID 12581520.
Fischer A, Gilad Y, Man O, Pääbo S (2005). "Evolution of bitter taste receptors in humans and apes". Mol. Biol. Evol. 22 (3): 432–6. doi:10.1093/molbev/msi027. PMID 15496549.
Go Y, Satta Y, Takenaka O, Takahata N (2006). "Lineage-Specific Loss of Function of Bitter Taste Receptor Genes in Humans and Nonhuman Primates". Genetics. 170 (1): 313–26. doi:10.1534/genetics.104.037523. PMC 1449719. PMID 15744053.
RAB8A

پروتئین Rab-8A وابسته به Ras (انگلیسی: Ras-related protein Rab-8A) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «RAB8A» کُدگذاری می‌شود.
این پروتئین با آپتینورین و MAP4K2 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
آشپزی توگویی

غذاهای خیابانی در لومه
آشپزی توگو سبک پخت غذا در جمهوری توگو، کشوری در غرب آفریقا است. ذرت، برنج، ارزن، کاساوا، سیب زمینی، پلانتین و لوبیا مواد غذایی رایج در این سبک آشپزی است. ذرت رایج‌ترین ماده مصرفی در جمهوری توگو است. ماهی نیز منبع مهمی از پروتئین در این کشور است. مردم توگو تمایل دارند در خانه غذا بخورند، اما رستوران‌ها و غرفه‌های غذا نیز طرفداران خود را دارند.
اسرار خانه سدان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): اسماعیل رائین
کشور: تهران مکان ناشر فارسی: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): اسناد محرمانه ملی شدن نفت
گونه(های) ادبی: مستند
ناشر: انتشارات امیرکبیر
تاریخ نشر: ۱۳۵۸ خورشیدی
شمار صفحات: ۴۰۲
اسرار خانه سدان نام کتابی است مستند و تحقیقی که در سال ۱۳۵۸ خورشیدی توسط اسماعیل رائین نوشته شده‌است. رائین در این کتاب، به موضوع اسناد و مدارک جاسوسی انگلیس در جریان ملی شدن شرکت نفت، (در سال ۱۳۳۰ خورشیدی)  پرداخته است.
مشخصات

کتاب در قطع وزیری متوسط و در ۴۰۲ صفحه از نوع کاهی در چاپخانه سپهر تهران چاپ شده بدون ذکر شمارگان است ولی فهرست اعلام دارد و در بین صفحات، برگ‌هایی از اسناد چاپ شده‌است.
چاپ اول در سال ۱۳۵۸ و از ده بخش بشرح زیر تشکیل شده است:
حقیقت عریان
شرح کشف و انتشار اسناد
کشف اسناد در مجلس شورا
اداره کل تبلیغات ایران
دادستان کل
انعکاس در مطبوعات
مقالات روزنامه‌ها
در خدمت اربابان انگلیسی
خروج پنجاه چمدان اسناد نفت
یک جلسه تاریخی سرآغاز جنجال‌های نفت
موضوع

در پی تصویب طرح ملی کردن صنعت نفت در سال ۱۳۳۰ و تعین هیئت شش نفری به عنوان هیئت مدیره موقت شرکت نفت از طرف دکتر مصدق، شرکت نفت جنوب وابسته به دولت انگلیس که اداره صنایع نفت را عهده‌دار بود از هیچ اقدامی در جهت ایجاد انواع کارشکنی‌ها و اختلال در این صنعت فروگذار نکرد.
اداره انتشارات شرکت نفت که توسط نفت جنوب ایجاد شده بود به جای اینکه به انتشار دو نشریه خود بپردازد عملاً به ستاد مبارزه با جریان ملی شدن نفت تبدیل شده بود. مأموران انگلیسی با وخیم تر شدن اوضاع، اسناد و مدارک را از اداره انتشارات به منزل مستر سدان در کوچه ایرج خیابان قوام‌السلطنه برده و مخفی نموده بودند. در تیر ماه همان سال افرادی از وزارت کشور و اداره شهربانی به طور غیررسمی به آن خانه یورش برده و اسناد و مدارک را توقیف نمودند. هرچند انگلیسی‌ها توانسته بودند با استفاده از فرصت مقداری از آن‌ها را بسوزانند، ولی مدارک مهمی به دست دولت افتاد.
گرمه

برای دیگر کاربردها، گرمه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| (گرمه) گرمه | (گرمه) گرمه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: (گرمه)
نام(های) پیشین: جَرْمَق
سال شهرشدن: 
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰٬۹۳۳ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۲٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۲۱۱۸
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: آبنبات (شکر پنیر) کلاه کرکی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۸−۳۲۵۰
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۲۶ ق
کد آماری: ۲۰۵۴
  (گرمه)  روی نقشه ایران ۳۶°۵۹′۱۶″شمالی ۵۶°۱۷′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۸۷۸°شمالی ۵۶٫۲۸۶۸°شرقی﻿ / 36.9878; 56.2868   :   (گرمه)  روی نقشه ایران ۳۶°۵۹′۱۶″شمالی ۵۶°۱۷′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۸۷۸°شمالی ۵۶٫۲۸۶۸°شرقی﻿ / 36.9878; 56.2868   
 :  
گرمه، شهری در استان خراسان شمالی است.
این شهر در ۱۵۵ کیلومتری شهر بجنورد و ۱۷۵ کیلومتری شاهرود و ۸ کیلومتری جاجرم قرار گرفته است.
گرمه تا سال ۱۳۸۷ یکی از شهرهای  بود که در مهر ماه ۸۷ به‌طور مستقل مرکز شهرستان تازه تأسیس گرمه گردید. گرمه شهر کامیون ها است .
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۱۰٬۹۳۳ نفر (۳٬۴۳۱ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۶۵ | ۶٬۸۴۰ | —     |
| ۱۳۷۰ | ۷٬۹۶۸ | ۱۶٫۵٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۸٬۷۱۰ | ۹٫۳٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۰٬۷۱۶ | ۲۳٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۰٬۹۳۳ | ۲٪+ |
مکان‌های تاریخی و گردشگری گرمه

قلعه جلال الدین گرمه
قلعه جلال الدین گرمه
باغ مزار
نظر گاه
پارک شقایق گرمه
سفید آلو و منطقه قوزلوق
حسینیه نظرگاه علی
تک درخت ارچه
کوه ایور
قلعه درق
امامزاده ایور
مسجد جامع ایور
سد کفترک درق
منطقه دهانه دلبر گرمه
مرغزار
غار کفترک
نگارخانه

قلعه جلال الدین
طیف‌سنجی جرمی یون ثانویه نانومقیاس

نانوسیمس (انگلیسی: Nanoscale secondary ion mass spectrometry) (طیف‌سنجی جرمی یونی ثانویه نانومقیاس) یک ابزار تحلیلی است که توسط کامیکا ساخته شده و بر اساس اصل طیف‌سنجی جرمی یونی ثانویه عمل می‌کند. نانو سیمز برای اندازه‌گیری وضوح نانو استفاده می‌شود ترکیب عنصری و ایزوتوپی یک نمونه نانو سیمز قادر به ایجاد نقشه‌های نانومقیاس توزیع عنصری یا ایزوتوپی، اکتساب موازی تا هفت جرم، شناسایی ایزوتوپی، وضوح جرم بالا، زیربخش در میلیون حساسیت با وضوح فضایی تا 50 nm. در حال حاضر حدود ۵۰ سازهٔ نانو سیمز وجود دارد در سراسر جهان.
طراحی اصلی ساز نانو سیمز توسط ژرژ اسلودزیان در دانشگاه پاریس سود در فرانسه و در دفتر ملی مطالعات و تحقیقات هوافضا طراحی شد.در حال حاضر حدود ۵۰ ابزار نانو سیمز در سراسر جهان وجود دارد.
نمودار ساده شده یک ابزار نانو سیمز ۵۰.
چگونه کار می‌کند

نانو سیمز از یک منبع یونی برای تولید یک پرتو اولیه از یون‌ها استفاده می‌کند. این یون‌های اولیه سطح نمونه را فرسایش می‌دهند و برخورد اتمی ایجاد می‌کنند، برخی از این برخوردها منجر به آزاد شدن ذرات یون ثانویه می‌شود. این یون‌ها از طریق یک طیف‌سنج جرمی منتقل می‌شوند، جایی که جرم‌ها اندازه‌گیری و شناسایی می‌شوند. پرتو یون اولیه در سراسر سطح نمونه شطرنجی می‌شود و یک «نقشه» از توزیع عنصر و ایزوتوپ با شمارش تعداد یون‌هایی که از هر پیکسل منشأ می‌گیرند با وضوح ۵۰ نانومتر (nm) در بهترین حالت، ۱۰ تا ۵۰ برابر بیشتر از سیم‌های معمولی ایجاد می‌شود. این امر با قرار دادن کاوشگر اولیه در مجاورت نمونه با استفاده از مجموعه لنز کواکسیال به دست می‌آید. همان مجموعه لنز این اجازه می‌دهد تا ترکیب ایزوتوپی سلول‌های جداگانه در محدوده قسمت در میلیون (ppm) یا قسمت در میلیارد (ppb) متمایز شود. اشکال اصلی این مجموعه این است که پرتوهای یونی اولیه و ثانویه باید دارای قطب مخالف باشند که می‌تواند تشخیص عناصر را به‌طور همزمان محدود کند.
نانو سیمز می‌تواند تفاوت‌های جرمی دقیقه‌ای بین یون‌ها را در وضوح M/dM > 5000 تشخیص دهد، که در آن M جرم اسمی ایزوتوپ و dM اختلاف جرم بین ایزوتوپ‌های مورد نظر است.قابلیت تفکیک جرم بالای نانو سیمز به عناصر مختلف و ایزوتوپ‌های آنها امکان شناسایی و نقشه‌برداری فضایی در نمونه را می‌دهد، حتی اگر از نظر جرم بسیار نزدیک باشد. طیف‌سنج جرمی قادر به جمع‌آوری چندگانه است، به این معنی که تا ۵ جرم (NanoSIMS 50) یا 7 (NanoSIMS 50 L) را می‌توان به‌طور همزمان، از هیدروژن تا اورانیوم، هر چند با محدودیت تشخیص دادتعداد نسبتاً زیاد جرم‌ها به حذف خطاهای اندازه‌گیری کمک می‌کند زیرا از تغییرات احتمالی در شرایط ابزاری یا نمونه که ممکن است در بین اجراها رخ دهد اجتناب شود.
نانو سیمز می‌تواند تفاوت‌های جرمی دقیقه‌ای بین یون‌ها را در وضوح M/dM > 5000 تشخیص دهد، جایی که M جرم اسمی ایزوتوپ و dM اختلاف جرم بین ایزوتوپ‌های مورد نظر است. وضوح جرم بالا قابل دستیابی به ویژه برای کاربردهای بیولوژیکی مرتبط است. به عنوان مثال، نیتروژن یکی از رایج‌ترین عناصر موجود در موجودات است. با این حال، به دلیل میل ترکیبی الکترونی کم اتم نیتروژن، تولید یون‌های ثانویه نادر است. در عوض، مولکول‌هایی مانند CN را می‌توان تولید و اندازه‌گیری کرد. با این حال، به دلیل ترکیبات ایزوتوپ، مانند ایزوبارها 13C14N-، و 12C 15N-، وزن مولکولی تقریباً یکسان به ترتیب ۲۷۰۰۰ و ۲۷۰۰۶ دالتون تولید خواهد شد. برخلاف سایر تکنیک‌های تصویربرداری، که 13C14N و 12C15N را نمی‌توان به‌طور مستقل اندازه‌گیری کرد زیرا تقریباً توده‌های یکسان، نانو سیمز می‌تواند با خیال راحت تفاوت‌های بین این مولکول‌ها را تشخیص دهد و امکان انجام آزمایش‌های ایزوتوپی را فراهم کند.
فیزیک نانوسیمس

طیف‌سنج جرمی بخش مغناطیسی باعث جداسازی فیزیکی یون‌ها با نسبت جرم به بار متفاوت می‌شود. جدایی فیزیکی یون‌های ثانویه توسط نیروی لورنتس زمانی ایجاد می‌شود که یون‌ها از میدان مغناطیسی عمود بر بردار سرعت یون‌های ثانویه عبور می‌کنند. نیروی لورنتس بیان می‌کند که یک ذره یک نیرو را تجربه خواهد کرد
\mathbf {F} =q\left[\mathbf {E} +(\mathbf {v} \times \mathbf {B} )\right]
هنگامی که بار "q" را حفظ می‌کند و از طریق میدان الکتریکی "E" و میدان مغناطیسی "B" با سرعت "v" حرکت می‌کند. یون‌های ثانویه‌ای که سطح نمونه را ترک می‌کنند معمولاً انرژی جنبشی چند الکترون ولت (eV) دارند، اگرچه بخش نسبتاً کوچکی انرژی‌اش چند کو است. یک  میدان الکترواستاتیک یون‌های ثانویه‌ای را که سطح نمونه را ترک می‌کنند، جذب می‌کند. این یون‌های استخراج شده سپس به یک طیف‌سنج جرمی منتقل می‌شوند. به منظور دستیابی به اندازه‌گیری‌های دقیق ایزوتوپ، نیاز به انتقال بالا و  وضوح جرمی بالا وجود دارد. انتقال بالا به اتلاف کم یون‌های ثانویه بین سطح نمونه و آشکارساز اشاره دارد و وضوح جرم بالا به توانایی جداسازی مؤثر یون‌های ثانویه (یا مولکول‌های مورد نظر) از سایر یون‌ها و/یا یون‌های با جرم مشابه اشاره دارد. یون‌های اولیه با فرکانس خاصی در واحد سطح با سطح برخورد می‌کنند. برخوردی که رخ می‌دهد باعث می‌شود اتم‌ها از سطح نمونه پاشیده شوند و از این اتم‌ها فقط مقدار کمی یونیزاسیون می‌شوند. اینها به یون‌های ثانویه تبدیل می‌شوند که پس از انتقال از طریق طیف‌سنج جرمی شناسایی می‌شوند. هر یون اولیه تعدادی یون ثانویه از یک ایزوتوپ تولید می‌کند که برای شمارش به آشکارساز می‌رسد. نرخ شمارش با تعیین می‌شود
جایی که "I"(iM) نرخ شمارش ایزوتوپ i"M" عنصر "M" است. سرعت شمارش ایزوتوپ به غلظت، XM و عنصر فراوانی ایزوتوپی وابسته است که با Ai</ نشان داده می‌شود. زیر>. از آنجایی که پرتو یون اولیه، یون‌های ثانویه «Y» را که پراکنده می‌شوند، تعیین می‌کند، چگالی پرتو یون اولیه، «d"b، که به عنوان مقدار یون‌ها تعریف می‌شود. در هر ثانیه در واحد سطح، بخشی از سطح نمونه، S را با توزیع یکنواخت یون‌های اولیه تحت تاثیر قرار می‌دهد. از یون‌های ثانویه پراکنده شده، تنها بخشی وجود دارد که یونیزه می‌شود، Yi. احتمال اینکه هر یونی با موفقیت از طیف سنج جرمی به آشکارساز منتقل شود "T" است. حاصل ضرب Yi و T مقدار ایزوتوپ‌هایی را که یونیزه می‌شوند و همچنین شناسایی می‌شوند، تعیین می‌کند، بنابراین بازده مفید در نظر گرفته می‌شود.
آماده‌سازی نمونه

آماده‌سازی نمونه یکی از حیاتی‌ترین مراحل در تجزیه و تحلیل نانو سیمز است، به ویژه در هنگام تجزیه و تحلیل نمونه‌های بیولوژیکی.
پروتکل‌های خاصی باید برای آزمایش‌های فردی ایجاد شود تا نه تنها ساختار نمونه، بلکه توزیع مکانی واقعی و فراوانی مولکول‌ها در نمونه حفظ شود. از آنجایی که نانو سیمز تحت خلاء فوق‌العاده بالا کار می‌کند، نمونه باید سازگار با خلاء (به عنوان مثال، بدون فرار)، مسطح باشد که مسیرهای یونیزاسیون متفاوت را کاهش می‌دهد، و رسانا باشد، که می‌تواند توسط پوشش کندوپاش با طلیم، Pt یا C. نمونه‌های بیولوژیکی مانند سلول‌ها یا بافت‌ها را می‌توان با  تثبیت شیمیایی یا تثبیت انجماد تهیه کرد و قبل از برش دادن به برش‌های نازک (100 nm - ۱μm) در یک رزین جاسازی کرد) و روی ویفرها یا اسلایدهای سیلیکونی برای تجزیه و تحلیل قرار داده می‌شود. آماده‌سازی نمونه برای نمونه‌های متالوگرافی معمولاً بسیار ساده‌تر است، اما برای دستیابی به یک سطح صاف و بدون خراش به یک جلیش متالوگرافی بسیار خوب نیاز است.
برنامه‌های کاربردی

نانو سیمز می‌تواند تنوع فضایی اندازه‌گیری‌های ایزوتوپی و عنصری مناطق زیر میکرون، دانه‌ها یا اجزای نمونه‌های زمین‌شناسی، علوم مواد و بیولوژیکی را به تصویر بکشد.این ابزار می‌تواند مواد نانوساختار با ترکیب پیچیده را مشخص کند که کاندیدای مهمی برای تولید و ذخیره‌سازی انرژی هستند.
برنامه‌های کاربردی > کاربردهای زمین‌شناسی

نانو سیمز همچنین در مطالعه مسائل کیهان‌شیمی مفید بوده است، جایی که نمونه‌هایی از دانه‌های تک، میکرو یا زیر میکرومتری از شهاب‌سنگ‌ها و همچنین بخش‌های میکروتوم تهیه‌شده توسط پرتو یون متمرکز (FIB) تکنیک را می‌توان تجزیه و تحلیل کرد. نانو سیمز را می‌توان با میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) هنگام استفاده از بخش‌های میکروتوم یا FIB ترکیب کرد. این ترکیب اجازه می‌دهد تا مطالعات کانی‌شناسی و ایزوتوپی مرتبط «درجا» در مقیاس زیر میکرومتر.
این به ویژه در تحقیقات مواد به دلیل حساسیت بالا در وضوح جرم بالا، که امکان تصویربرداری و کمی سازی عناصر کمیاب را فراهم می‌کند، مفید است.
برنامه‌های کاربردی > کاربردهای بیولوژیکی

نانو سیمز که در ابتدا برای ژئوشیمیایی و تحقیقات مرتبط توسعه یافته بود، اکنون در زمینه‌های مختلف از جمله زیست‌شناسی و میکروبیولوژی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در تحقیقات زیست پزشکی، نانو سیمز همچنین به عنوان طیف‌سنجی جرمی تصویربرداری چند ایزوتوپی (MIMS) نامیده می‌شود. وضوح ۵۰ نانومتری به وضوح بی‌سابقه ویژگی‌های سلولی و زیر سلولی اجازه می‌دهد (به عنوان مرجع، ارگانیسم مدل E. coli معمولاً ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ نانومتر قطر دارد). وضوح بالایی که ارائه می‌دهد امکان اندازه‌گیری درون سلولی تجمع و شار مولکول‌های حاوی ایزوتوپ‌های مختلف پایدار را فراهم می‌کند. نانو سیمز می‌تواند برای فرهنگ‌های خالص، هم‌فرهنگ‌ها و نمونه‌های ترکیبی جامعه استفاده شود.
اولین استفاده از نانو سیمز در زیست‌شناسی توسط پیتراندرل و لچن در سال ۲۰۰۴ بود که از نمونه اولیه نانو سیمز برای بررسی و اندازه‌گیری ایزوتوپ‌های کربن و نیتروژن سلول‌های یوکاریوتی استفاده کردند. این مطالعه اولین بار بود که نسبت ایزوتوپ کربن و نیتروژن به‌طور مستقیم در مقیاس زیر سلولی در یک نمونه بیولوژیکی اندازه‌گیری شد.
برنامه‌های کاربردی > کاربردهای فارماکولوژی

توسعه نانو سیمز برای داروهای آلی-فلزی راه را برای کاوش در توزیع مولکول‌های فعال بیولوژیکی در سطح درون سلولی هموار کرد. ترکیبی از نانوسیستم اطلاعات میکروسکوپ به توزیع درون سلولی 15N سیس پلاتین دارای پلاتین دارای برچسب ایزوتوپی در سلول‌های سرطانی روده بزرگ انسانی را مشخص می‌کند. سیس پلاتین در هسته هدف سلول‌های سرطانی روده بزرگ ظاهر می‌شود. 15N و Pt از هم جدا می‌شوند که نشان می‌دهد متابولیسم درون سلولی در مسیر عمل قرار دارد. درونی‌سازی آمیودارون در لیزوزوم‌های ماکروفاژها در جیانگ و همکاران نشان داده شده است. به لطف محدودیت تشخیص پایین، دو اتم ید از 127I در مولکول آمیودارون را فعال می‌کند تصویربرداری بدون برچسب توسط نانو سیمز. تصویربرداری از ید و فسفر همراه با ترسیم شدت 127I- در مقابل 31P- نشان دهنده یک رابطه خطی بین مقدار ید و فسفولیپیدها این نتایج شواهدی از فسفولیپیدوز ناشی از آمیودارون را نشان می‌دهد.
او و همکاران توزیع الیگونوکلئوتیدهای آنتی سنس درمانی برچسب‌گذاری شده با برم (Br-ASO) را در برخی از انواع سلول‌های کشت‌شده و بافت‌های مهم موش (قلب، کلیه و کبد) با استفاده از داده‌های نانو سیمز همراه با میکروسکوپ الکترونی پراکنده پشتی تجسم کرد. آنها نشان دادند که ASOs فسفورتیوات با فیلوپودیا و غشای هسته ای داخلی سلول‌ها مرتبط است. آنها همچنین ناهمگنی ضروری سلولی و درون سلولی را در توزیع ASO در بافت‌های موش ثبت کردند.
بکوارت و همکاران گزارش غلظت مطلق داروهای الیگونوکلئوتیدی آنتی سنس در سلولهای کبدی انسان. روش آنها بر اساس کار در تومن و همکاران ساخته شده است. جایی که آنها غلظت مطلق پیش داروی 13C با برچسب L-dopa را گزارش کردند.
راکین رابین

«راکین رابین» (به انگلیسی: Rockin' Robin) ترانه‌ای است که لئون رنه آن را نوشته‌است و اولین بار در سال ۱۹۵۸ توسط بابی دی اجرا شده‌است. تک‌آهنگ «راکین رابین» در زمان انتشارش در ایالات متحده تا ردهٔ دوم ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد صعود کرد.
در سال ۱۹۷۲ مایکل جکسون نسخهٔ جدیدی از «راکین رابین» را بازخوانی کرد که موفق‌ترین تک‌آهنگ آلبوم باید آنجا باشم بود و در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد شماره ۲ شد.
TARDBP

پروتئین شمارهٔ ۴۳ TAR متصل‌شوندهٔ به دی‌ان‌ای (انگلیسی: TAR DNA-binding protein 43) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «TARDBP» کُدگذاری می‌شود.
انواعِ معیوب این پروتئین در بروز اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)، دمانس فرونتوتمپورال (زوال عقل گیجگاهی-پیشانی) بدون آلفا-سینوکلئین و بیماری آلزایمر نقش دارد.