stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شصت و دومین جوایز امی ساعات پربیننده
برندگان و نامزدها > نقش اصلی

| بهترین بازیگر مرد در مجموعه های درام | بهترین بازیگر زن در  مجموعه های درام |
| --- | --- |
 برایان کرانستن برای بازی در نقش والتر دربرکینگ بد در قسسمت "تمام قد" (ای ام سی) کایل چندلر برای بازی در نقش اریک تیلور در روشنایی های جمعه شب برای قسمت "شرق دیلون" (ان بی سی)  متیو فاکس برای بازی در نقشجک شپرد در لاست در قسمت "پایان" (ای بی سی)  مایکل سی هال برای بازی در نقش دکستر دردکستر در قسمت "فرار" (شوتایم)  جان هم برای بازی در نقش دان ریپر در مردان دیوانه در قسمت "کولی و دوره گرد" (ای ام سی)  هیو لوری برای بازی در نقش جورجی هاوس در هاوس در قسمت "شکسته‌شده" (فاکس):  کیرا سجویک برای بازی در نقش براندا لیت جانسون درکلوزر در قسمت "غرایز مادری" (تی ان تی) کانی بریتون برای بازی در نقش نامی تیلور در روشنایی های جمعه شب در قسمت "بعد از پاییز" (ان بی سی)  گان کلوز برای بازی در نقش پاتریشیا پتی هیوز دردمیجرز در قسمت "رازهایت در جایی امن است" (افا ایکس)  ماریشکا هارگی‌تی برای بازی در نقش اولیویا بنسون در قانون و نظم: واحد قربانیان ویژه در قسمت"منحرف" (ان بی سی)  جانیوری جونز برای بازی در نقش بتی دراپر در مردان دیوانه در قسمت "کولی و دوره‌گرد" (ای ام سی)  جولیان مارگولیس برای بازی در نقش الیشای فراکیس در همسر خوب در قسمت "سه نفری" (سی بی اس)
بهترین بازیگر مرد در مجموعه های کمدی: بهترین بازیگر زن  در مجموعه های کمدی
 جیم پارسونز برای بازی در نقش شلدون کوپر در تئوری مهبانگ در قسمت "شلوار جایگزین" (سی بی اس) الک بالدوین برای بازی در نقش جک داناگی در ۳۰ راک در قسمت "دان گیس، امریکا و امید"(ان بی سی)  استیو کارل برای بازی در نقش مایکل اسکات در اداراه در قسمت "سرپوش گذاشتن" (ان بی سی)  لاری دیوید برای بازی در نقش لری دیوید در  مهار اشتیاق شما در قسمت "ساینفیلد" (اپ بی او)  متیو موریسون برای بازی در نقش ویل شویستر در گلی در قسمت "مش بالا" (فاکس)  تونی شالهوب برای بازی در نقش ادریان مونک در مانک در قسمت "مانک و پایان" (شبکه یو اس آ):  ادی فالکوبرای بازی در نقش جکی پیتون در پرستار جکی در قسمت"اول" (شوتایم) تونی کولت برای بازی در نقش تارا گرگسون در همه‌ی حالات تارا در قسمت "تورنادو" (شوتایم)  تینا فی برای بازی در نقش لیز لمون در ۳۰ راک در قسمت "برنامه قول‌شکنان، قسمت‌اول" (ان بی سی)  جولیا لوی درایفوس برای بازی در نقش کریستینا کمپل در داستان‌های تازه‌ی کرستینِ پیر در قسمت "آنچه را برایم انجام می‌دهی دوست دارم" (سی بی اس)  لی میشل برای بازی در نقش راشل بری در گلی در قسمت "جزئی " (فاکس)  امی پولر برای بازی در نقش لزلی نوپ در پارک ها و تفریحات در قسمت "تلتون" (ان بی سی)
بهترین نفش اول مرد در فیلم یا مجموعه کوتاه: بهترین نفش اول زن  در فیلم یا مجموعه کوتاه
 آل پاچینو برای بازی در نقش دکتر کورکیان در تو جک را نمی‌شناسی (اچ بی او) جف بریجز برای بازی در نقش جان کتز در سال سگی (اپ بی او)  یان مکلین برای بازی در نقش "دو" در زندانی (ای ام سی)  دنیس کواید برای بازی در نقش بیل کلینتون در ارتباط مخصوص (اپ بی او)  مایکل شین برای بازی در نقش تونی بلر در ارتباط مخصوص (اپ بی او):  کلیر دانس برای بازی در نقش "تمپل گراندین" در تمپل گراندین (اچ بی او) جوان آلن برای بازی در نقش جورجیا اوکفی در جورجیا اوکفی (لایف تایم)  هوپ دیویس برای بازی در نقشهیلاری کلینتون در ارتباط مخصوص (اچ بی او)  جودی دنچ برای بازی در نقش "خانم متی" در بازگشت به کرانفورد (پی بی اس)  مگی اسمیت برای بازی در نقش ماری گیلبرت در دستگیری ماری (اپ بی او)
مجریان مراسم

مجریان مراسم جوایز سالانه امی
آن مارگارت
ویل آرنت
استیفن کلبرت
کلیر دنس
تد دنسن
امیلی دیسمیچل
ادی فالکو
تینا فی
ناتان فیلون
لارنس فیشبرن
ریکی جروِیس
لورا گراهام
جان هم
ماریشکا هارگِیتِی
نیل پاتریک هریس
کریستینا هنریکس
جانِوِری جونز
جان کِرزینسکی
بوریس کوجوئه
جان لیتگو
ال ال کول جی
اوا لانگوییره پارکر
جین لینچ
جولیانا مارگولیس
جوئل مکهِیل
کرستوفر ملونی
ست مایرز
میتو موریسون
استیفن مویر
آنا پاکویین
جیم پارسونز
متیو پِری
کِری راسل
اندی سامبرگ
تام سِلِک
مائورا نییرینی
بلیِر اندروود
سوفیا ورگارا
بتی وایت
مجریان مراسم > مجموعه‌هایی که بیشترین جوایز را کسب کردند

| مجموعه | تعداد نامزدها | تعداد جوایز کسب شده |
| --- | --- | --- |
| پاسفیک (مجموعه کوتاه) | ۲۴ | ۸ |
| تمپل گراندین (فیلم) | ۱۵ | ۷ |
| خانواده امروزی | ۱۴ | ۶ |
| گلی | ۱۹ | ۴ |
| مردان دیوانه | ۱۷ | ۴ |
آمادگی و فرود (مجموعه پویانمایی): ۴
:
هورسکا کویلدا

| هورسکا کویلدا | هورسکا کویلدا |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
هورسکا کویلدا: هورسکا کویلدا
مختصات: ۴۹°۳′۳۳″ شمالی ۱۳°۳۳′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۵۹۱۷°شمالی ۱۳٫۵۵۸۳۳°شرقی﻿ / 49.05917; 13.55833: مختصات: ۴۹°۳′۳۳″ شمالی ۱۳°۳۳′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۵۹۱۷°شمالی ۱۳٫۵۵۸۳۳°شرقی﻿ / 49.05917; 13.55833
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه پلزن
ناحیه: Klatovy
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۹۱ کیلومتر مربع (۱۱٫۵۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۰۷۰ متر (۳۵۱۰ فوت)
جمعیت (1.1.2015): جمعیت (1.1.2015)
 • کل: ۶۴
 • تراکم: ۲٫۱/کیلومتر مربع (۵٫۵/مایل مربع)
کد پستی: 341 92 to 385 01
وبگاه: http://www.horskakvilda.eu
هورسکا کویلدا (به چکی: Horská Kvilda) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کلاتووی واقع شده‌است. هورسکا کویلدا ۲۹٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واریانس حفظ‌شده

در علم آمار، واریانس حفظ‌شده (انگلیسی: Explained variation) ابزاری برای سنجش مقدار واریانس مد نظر گرفته شده توسط یک مدل ریاضیاتی روی یک مجموعه دادهٔ خاص است. هر چه میزان واریانس حفظ‌شده بیشتر باشد، آن مدل بیشتر می‌تواند تنوع داده‌ها در مجموعهٔ داده‌ها را توضیح دهد.
به قسمت دیگر از واریانس کل، واریانس باقی‌مانده می‌گویند.
موارد خاص و کاربرد کلی > رگرسیون خطی

در رگرسیون خطی مبحث کسری از واریانس باقی مانده (به انگلیسی: Fraction of variance unexplained) مفهومی جا افتاده است. همچنین ضریب تعیین بر پایه مبانی پایه‌ای واریانس حفظ شده تعریف می‌شود.
موارد خاص و کاربرد کلی > ضریب همبستگی به‌عنوان معیار واریانس حفظ‌شده

فرض کنید  X برداری تصادفی و  Y متغیری تصادفی که از یک توزیع نرمال با میانگین  \mu =\psi ^{T}X تولید می‌شود، می‌باشند. در این حالت واریانس حفظ شده  \rho _{C}^{2} برابر توان دو ضریب تعیین  R^{2} است.
توجه کنید که فرضیه مهم این مدل، خطی بودن مرکز توزیع  Y نسبت به  X است.
موارد خاص و کاربرد کلی > تحلیل مؤلفه اصلی

واریانس حفظ شده برای انتخاب مدل مناسب در بخش‌هایی از یادگیری ماشین استفاده می‌شود. از مثال‌های آن می‌توان به کاربرد آن در کاهش ابعاد در تحلیل مؤلفه‌های اصلی اشاره کرد. در این روش از واریانس حفظ شده برای انتخاب مؤلفه‌های اصلی‌ای که بیشترین اطلاعات را از مجموعه داده اولیه نگه‌داری می‌کنند، استفاده می‌شود.
در روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی مقادیر و بردارهای ویژه ماتریس کوواریانس مجموعه داده‌ها محاسبه می‌شود و بردارهای ویژه با بیشترین مقدار واریانس حفظ شده نگه‌داری می‌شوند (به اندازه‌ای که مجموع مقدار واریانس حفظ شده به مقداری مناسب، معمولاً بالا ۹۰ درصد برسد) و مجموعه داده جدید را تشکیل می‌دهند. واریانس حفظ شده برای هر بردار ویژه به صورت زیر محاسبه می‌شود:
\sigma _{i}={\dfrac {\lambda _{i}}{\sum _{j=1}^{n}\lambda _{j}}}که  \lambda _{i} مقدار ویژه متناظر با بردار ویژه i ام و  \sigma _{i} برابر میزان واریانس حفظ شده توسط آن بردار ویژه است.
نمودار مجموع میزان واریانس حفظ شده بر اساس تعداد بردار ویژه انتخاب شده (در این شکل هدف نگه‌داشتن ۸۰٪ از واریانس بوده)
ناونات

ناونات
ناونات (به سانسکریت: नवनाथ)، که در زبان‌های هندی به گونه ناوناتا یا Nao Nath نیز تلفظ می‌شود، به نه قدیس، استاد یا نات اشاره دارد که فرقه ناونات بر آن‌ها استوار است و به صورت جمعی یا جداگانه پرستش می‌شوند.
ناونات سامپرادایا

سنت ناونانت که در هند به آن ناونانت سامپرادایا گفته می‌شود، یک سامپرادایا یا پارامپارای هندواست که بر پایه دودمان ناونات بنا شده است.
سنت ناونات سامپرادایا پیام کریشنا را منتشر می‌کند و می‌گوید که خداوند بی فرم است و در همه جا حضور دارد.[نیازمند منبع]
آموزه‌های نات، در طول قرن‌ها، به به هزارتویی پیچیده و پر پیچ و خم تبدیل شده‌اند و در مناطق مختلف هند به شکل‌های مختلف درآمده است. تأکید آموزه‌هایش بر این است که فهم واقعیت متعالی فقط در دل قابل تحقق است. خوانش سرودهای مقدس و آوازهای مذهبی و همچنین پرستش بتها از ویژگیهای سنتی این فرقه است. [نیازمند منبع] ناونات‌ها یک معبد باستانی دارند که در شهر پل‌گائون در کرانه رود واردا واقع شده است.
برای مطالعه بیشتر

کتاب من آن هستم، گفتگو با شری نیسارگاداتا، رونویسی و ویرایش شده توسط موریس فریدمن. ۱۹۷۳ شابک ‎۰-۸۹۳۸۶-۰۲۲-۰.
کتاب شهد جاودانگی (Nectar of Immortality)، ویرایش شده توسط رابرت پاول. ۱۹۸۷ شابک ‎۸۱−۲۰۸−۱۷۳۳−۸ شابک 81-208-1733-8.
میرزا احمد داواشی

| میرزا احمد داواشی | میرزا احمد داواشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۴ شمسی شهرستان روانسر
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: میرزا احمد، میرزا ئه حمدی داواشی
پیشه: شاعر
میرزا احمد داواشی (به کردی: میرزا ئه‌حمه‌دی داواشی) (۱۲۸۴ در روانسر - ۱۲ ذی القعده ۱۳۵۹ در کرمانشاه) شاعر کُرد اهل روانسر بود.
زندگی‌نامه

میرزا احمد محمدی فرزند داواشی محمد فرزند مراد، به سال ۱۳۱۸ ه.ق در یکی از روستاهای شهرستان روانسر به دنیا آمد. او تحصیلاتش را نزد محمدحسن جوانرودی در روستای تم‌تم روانسر شروع کرده و بعدها هم تا سن ۱۹ سالگی کم و بیش درس خوانده و پس از آن دستیار و مددکار پدرش بود و بعد از درگذشت پدر، برای مدتی در سلک ملازمان عباس‌خان اردلان (سردار رشید) درآمد. میرزا احمد انسانی خوش محاوره، دارای ذوق شعری، مسلط بر بدیهه‌گویی و برخوردار از حافظۀ بسیار خوبی بوده و به سلسلۀ قادریه ارادت داشته‌است. اشعار زیادی به زبان کُردی از او باقی است که مجموعه‌ای قالب‌های مختلف مانند غزل، قصیده، داستان، مراثی و غیره را شامل می‌شود.
میرزا احمد به دلیل هوش و استعدادش در سال ۱۳۲۰ هجری شمسی به مدت ۲۰ سال، از جانب غلامعلی خان اردلان به مسئولیت امور زراعی برخی روستاها و قسمت‌های زیادی از روانسر منسوب می‌شود. از او به عنوان فردی یاد شده که در اوج قدرت حامی تنگدستان و مظلومان بوده‌است. وی در هر کدام از روستاهای بابا عزیز، تم‌تم، قلانجه، مسکین‌آباد و صادق‌آباد سال‌هایی از زندگی خود را گذرانده است. در نهایت در روستای کانی‌خضران تا زمان فوتش ماندگار شده و به کشاورزی و باغبانی مشغول شده‌است. تمامی اشعارش را از زمان جوانی تا کهنسالی حفظ بود و شاعری فی‌البداهه‌گوی و حاضرجواب بود که با اولین نگاه به هر چیزی، شعری پرمعنا و روان برای آن می‌سرود و همه را به حافظه می‌سپرد. وی بالغ بر ۲۰ هزار بیت شعر به زبان کُردی به گویش‌های هورامی، سورانی (اردلانی(روانسری) و جافی(جوانرودی) دارد.
وی در سوارکاری، تیراندازی و شنا مهارت داشت، اندامی درشت و ورزیده داشت. در جوانمردی و خوش صدایی بسیار معروف بود و به تمام مقام‌های موسیقی کُردی آشنایی داشت.
حضور در مجلس ادبی شعر کرمانشاه

حدود سال ۱۳۵۰ هجری شمسی در مجلس شعر ادبی شعرای کرمانشاه شرکت نمود و تنها شاعری بود که در زمان حیات خود مجلس بزرگداشت برایش ترتیب داده بودند.[نیازمند منبع] پیوند و علاقۀ شاعران منطقه کرمانشاه به میرزااحمد داواشی ، علاوه بر توانایی‌های بالای هنری ایشان و روابط عاطفی و روحی که حاصل ارتباط نام‌برده با شاعران منطقه است ، دلیل دیگری نیز دارد و آن این است که شاعران منطقه کرمانشاهان عموماً در آفرینش آثار ادبی خود از اسلوب شعری مکتب گورانی (هورامی) استفاده می‌کرده‌اند و میرزا احمد داواشی در آن زمان یکی از شاعران چیره‌دست بود که آثارش به‌طور عمیقی از اصول مکتب گورانی پیروی می‌کرد.
مراوده با چهره‌های سرشناس

میرزا احمد هم‌نشینی با عالمان و ادیبان را بسیار دوست داشت و همواره با علمای دوران خود چون محمد زاهد ضیایی پاوه، محمدسعید نقشبندی، سید محمدطاهر هاشمی، محی‌الدین صالحی و محمد علی سلطانی که غالب دیوان میرزا احمد به خط شاعر و نیز نواری با صدای وی در کتابخانۀ او نگهداری می‌شود ارتباط داشت. این افراد بعد از فوت میرزا احمد، هرکدام مرثیه‌هایی را در فراق وی سروده‌اند که در دیوان اشعارش موجود است.
درگذشت

میرزا احمد داواشی در روز دوشنبه ۱۲ ذی القعده ۱۳۵۹ هجری شمسی در حالی که برای تشخیص و درمان بیماریش به تهران برده می‌شد، در سن ۷۹ سالگی درگذشت و بنا به وصیت خودش در جوار آرامگاه ویس نازار در جاده کرمانشاه -روانسر به خاک سپرده شد.
هورش ایدن

| هورش ایدن | هورش ایدن |
| --- | --- |
Horsh Ehden Nature Reserve logo: Horsh Ehden Nature Reserve logo
نزدیک‌ترین شهر: اهدن
تاسیس‌شده: ۹ مارس ۱۹۹۲
هیئت حاکمه: Horsh Ehden Nature Reserve Committee , Lebanese ministry of the environment
هورش ایدن (به عربی: محمیة حرش إهدن الطبیعیة) یک منطقه حفاظت‌شده و جنگل در لبنان است که در استان شمالی لبنان واقع شده‌است.
هستیجان

| هستیجان (دلیجان) | هستیجان (دلیجان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۵۱′۳۸″ شمالی ۵۰°۴۶′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۶۰۵۶°شمالی ۵۰٫۷۷۶۳۹°شرقی﻿ / 33.86056; 50.77639: مختصات: ۳۳°۵۱′۳۸″ شمالی ۵۰°۴۶′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۶۰۵۶°شمالی ۵۰٫۷۷۶۳۹°شرقی﻿ / 33.86056; 50.77639
کشور: ایران
استان: مرکزی
شهرستان: دلیجان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: هستیجان
جمعیت: ۳۳۹ نفر (سرشماری ۹۵)
هستیجان (دلیجان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلیجان در استان مرکزی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان هستیجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۳۹ نفر (۹۹خانوار) بوده‌است.
صیام بن یوسف

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  صیام بن یوسف
زادروز:  ۳۱ مارس ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  مارسی, فرانسه
قد:  ۱٫۸۹ متر (۶ فوت ۲ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Astra Giurgiu
شمارهٔ پیراهن:  5
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵-۲۰۰۴:  US Traminots Marseille
۲۰۰۴–۲۰۰۹:  باشگاه ورزشی باستیا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  Espérance Tunis |  ۲۷ |  (۳) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال لیتون اورینت |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۲– |  Astra Giurgiu |  ۲۵ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸-۲۰۰۹ |  Tunisia U21 |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۰- |  تیم ملی فوتبال تونس |  ۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ اوت ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳
صیام بن یوسف (عربی: صيام بن يوسف؛ زاده ۳۱ مارس ۱۹۸۹) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
شوغاگاوانک

| شوغاگاوانکՇողագավանք | شوغاگاوانکՇողագավանք |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: ایروان
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: دزوراگیوغ،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانشوغاگاوانک (ایروان)نمایش نقشه ایروان: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانشوغاگاوانک (ایروان)نمایش نقشه ایروان
مختصات: ۴۰°۱۰′۳۰″ شمالی ۴۴°۲۹′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۱۷۵۰۰°شمالی ۴۴٫۴۹۹۴۴°شرقی﻿ / 40.17500; 44.49944
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: کلیسا
آغاز ساخت: -
پایان ساخت: سده ۹ام میلادی
شوغاگاوانک (ارمنی: Շողագավանք؛ انگلیسی: Shoghagavank) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در دزوراگیوغ، ایروان ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هنگوییه (سیرجان)

| هنگوییه | هنگوییه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۹°۵۱′۳۹″شمالی ۵۵°۴۶′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۶۰۸۳۳°شمالی ۵۵٫۷۷۰۲۷۸°شرقی﻿ / 29.860833; 55.770278: مختصات: ۲۹°۵۱′۳۹″شمالی ۵۵°۴۶′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۶۰۸۳۳°شمالی ۵۵٫۷۷۰۲۷۸°شرقی﻿ / 29.860833; 55.770278
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: سیرجان
بخش: پاریز
دهستان: پاریز
جمعیت: ۵۰ نفر (سرشماری ۹۵)
هنگوییه روستایی در دهستان پاریز بخش پاریز شهرستان سیرجان استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۰ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۹ | —     |
| ۱۳۹۵ | ۵۰ | ۴۵۵٫۶٪+ |
سینمای کلمبیا

| سینمای کلمبیا | سینمای کلمبیا |
| --- | --- |
Garras de oro (1926)، از نخستین آثار سیاسی-اجتماعی؛ که به جدایی پاناما و دخالت حکومت آمریکا در امور داخلی کلمبیا پرداخت.: Garras de oro (1926)، از نخستین آثار سیاسی-اجتماعی؛ که به جدایی پاناما و دخالت حکومت آمریکا در امور داخلی کلمبیا پرداخت.
تعداد سالن: 815 (2013)
 • سرانه: 1.9 per 100,000 (2013)
توزیع‌کنندگان اصلی: Cine Colombia 37.9% United International Pictures 34.8% IACSA 16.6%
فیلم‌های تولید شده (۲۰۱۳): فیلم‌های تولید شده (۲۰۱۳)
مجموع: ۲۶
تعداد پذیرش (۲۰۱۳): تعداد پذیرش (۲۰۱۳)
مجموع: ۴۳٬۸۱۷٬۹۷۱
فیلم‌های ملی: ۲٬۱۶۳٬۹۶۴ (۴٫۹٪)
فروش گیشه (۲۰۱۳): فروش گیشه (۲۰۱۳)
مجموع: پزوی کلمبیا ۳۵۳ میلیارد
فیلم‌های ملی: COP ۱۵٫۵ میلیارد (4.4%)
سینمای کلمبیا به صنعت فیلم در کشور کلمبیا اشاره دارد. سینمای کلمبیا در سال ۱۸۹۷ آغاز به کار کرد و اوایل شامل فیلم‌های صامت، انیمیشنی و بعضاً آثاری بین‌المللی می‌شد. پشتیبانی دولت شامل حمایت‌هایش در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی برای توسعه شرکت دولتی توسعهٔ سینماتوگرافی (به اسپانیولی: Compañia de Fo mento Cine matográfico یا به‌طور خلاصهً: FOCINE)، به تولید برخی از فیلم‌ها کمک کرد لیکن تلاش برای حفظ خود به لحاظ مالی قابل قبول مبود. FOCINE نهایتاً در سال ۱۹۹۳ نابود شد. در سال ۱۹۹۷ کنگره کلمبیا قانون ۳۹۷ ماده ۴۶ معروف به قانون کلی فرهنگ را با هدف حمایت از توسعه صنعت سینمای کلمبیا تصویب کرد و به ایجاد یک صندوق حمایتی و تبلیغاتی به نام Corporación PROIMAGENES en Movimiento همت گماشت.در سال ۲۰۰۳ کنگره همچنین قانون سینما را تصویب کرد که به بازسازی صنعت سینما در کلمبیا کمک کرد.
تاریخچه

سابقه سینمای کلمبیا در سال ۱۸۹۷ آغاز شد، زمانی که اولین سینماتوگراف در کشور، دو سال پس از اختراع سینما توسط برادران لومیر (آگوستو و لوئیز) در پاریس، وارد کشور شد. در ابتدا ابداع جدید وارد بندر کُلُن (در کشور پانامای امروزی که آن زمان جزئی از کلمبیا بود) و سپس بارانکیلا، بوکارامانگا و نهایتاً بوگوتا شد. در اوت همان سال برای نخستین بار در یک سالن تئاتر (که بعدها تخریب شده) یک فیلم نمایشی روی صحنه رفت.
تاریخچه > سال‌های نخستین

به زودی پس از معرفی فیلمبرداری در کلمبیا، کشور وارد جنگ داخلی شد که به عنوان جنگ هزار روزه منجر به تعلیق تمامی تولیدات سینمایی شد. اولین فیلم‌های ضبط شده معمولاً طبیعت و لحظات زندگی روزمرهٔ مردم کلمبیا را نشان می‌دهند. این فیلم‌های ابتدایی توسط برادران دی دومینیکو، که برای سالن المپیا در بوگوتا کار می‌کردند، ضبط شده‌است. برادران دومینیکو همچنین نخستین فیلم مستند خود با نام El drama del quince de Octubre (به معنی: درام نیمهٔ اکتبر) را منتشر کردند که به گرامیداشت صدمین سالگرد نبرد بویاکا و همچنین ترور سیاستمدار سرشناس، Rafael Uribe Uribe، به تصویر کشیده شد. بر سر تاریخ اولین انتشار این اثر اختلاف نظر وجود دارد.
تاریخچه > فیلم‌های صامت

همچنین ببینید: فیلم صامت
در طول سال‌های اولیه تولید فیلم‌های سینمایی کلمبیا تقریباً موضوع فیلم‌ها به‌طور انحصاری طبیعت و زندگی روزمره مردم بود. تا آن که در سال ۱۹۲۲، اولین فیلم داستانی به نام ماریا (هیچ نسخه‌ای از این فیلم وجود ندارد) منتشر شد. این فیلم توسط مکسیمو کالوو اولمدو، مهاجر اسپانیایی که به عنوان توزیع‌کننده فیلم در پاناما کار می‌کرد، کارگردانی شد. او این فیلم را در شهر کالی و بر اساس رمانی از جرج اسحاق با نام ماریا کارگردانی و مدیریت می‌کرد.
یکی دیگر از پیشگامان سینمای کلمبیا، آرتورو آستوودو والارینو، تهیه‌کننده و تهیه‌کننده تئاتر از بخش انتیوکیا بود که در بوگوتا زندگی می‌کرد. بعد از معرفی فیلم‌های خارجی و شگفتی که در کلمبیا ایجاد می‌کردند، تئاترها دیگر به همان اندازهٔ قدیم سودآور نبودند، بنابراین آستوودو تصمیم گرفت تا یک شرکت تولید فیلم با نام Acevedo Hijos (پسران آستوودو) را بسازد. کمپانی پسران آستوودو پایداری خوبی داشت و از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۶ فعالیت می‌کرد و از تنها شرکت‌هایی بود که در رکود بزرگ دههٔ ۱۹۳۰ میلادی جان سالم به در برد. این کمپانی فیلم‌های La tragedia del silencio (تراژدی سکوت) در سال ۱۹۲۴ و Bajo el Cielo Antioqueño (زیر آسمان انتیوکیا) در سال ۱۹۲۸ را ساخت. زیر آسمان انتیوکیا توسط Gonzalo Mejia (گنزالو مخیا) کارگردان محلی تهیه شد. این فیلم به خاطر نخبه‌سالاری مورد انتقاد قرار گرفت ولی در میان عموم مردم پذیرفته شد. فیلم‌ها در کلمبیا عمدتاً بر مبنای تم‌هایی مانند طبیعت، فولکلور و ناسیونالیسم و در برخی موارد استثنایی پایه‌های ادبی شکل می‌گرفتند. در سال ۱۹۲۶ فیلم سینمایی Garras de oro (کلاغ‌های طلا) پخش شد، که بر پایهٔ مضامین سیاسی بود و به جدایی پاناما از کلمبیا و دخالت‌های ایالات متحده آمریکا در مسائل مرتبط با کلمبیا انتقاد می‌کرد.
تاریخچه > دوران رکود دههٔ ۱۹۳۰ میلادی

در سال ۱۹۲۸ کمپانی کلمبیایی سینه کلمبیا استودیوهای فیلم دی دومینیکو را خرید و وعدهٔ نمایش فیلم‌های بین‌المللی را، به خاطر فروش بالایشان، داد. فیلم‌های بین‌المللی بیش از فیلم‌های کلمبیایی مورد پذیرش مردم قرار گرفتند. بدین ترتیب، از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۰ آلبرتو سانتا (Alberto Santa) تنها یک فیلم در کلمبیا تولید کرد: Al son de las guitarras (به ریتم گیتار) که آن هم در تئاتر هرگز نشان داده نشد. کلمبیایی‌ها بیشتر علاقه‌مند به فیلم‌های «هالیوود» بودند. علاقه مندان به صنایع فیلم کلمبیا پول، تکنولوژی و لوازم توسعه سینمای ملی را نداشتند. در حالی که فیلم‌های کلمبیایی هنوز صامت بودند، صنعت بین‌المللی در حال حاضر از فیلم‌های رنگی و ناطق بهره‌برداری می‌کرد و در نتیجه سینمای کلمبیا به شدت تحت تأثیر قرار گرفت.
در دهه ۱۹۴۰ یک بازرگان بوگوتایی، به نام اسوالدو دوپرلی، شرکت Ducrane Films را تأسیس کرد و فیلم‌های متعددی را به این نام تولید کرد و با وجود رقابت شدید سینمای آرژانتین و مکزیک بعد از سال ۱۹۳۱، به جایگاه سوم در اولویت کلمبیایی‌ها قرار گرفت و فیلم‌های متعددی را تولید کرد. تنها کمپانی که از دوران رکود سینمای کلمبیا جان به در برد، پسران آستوودو بود که آن هم بعدها پایان کار خویش را دید.
طی دههٔ ۱۹۵۰ میلادی گابریل گارسیا مارکز و انریکه گرائو تلاش کردند صنعت فیلم کشور را دوباره بازسازی کنند. در سال ۱۹۵۴ این دو هنرمند، که یکی نویسنده و دیگری نقاش بودند، یک فیلم کوتاه سورئالیستی به نام La langosta azul (خرچنگ آبی) ساختند. گارسیا مارکز فعالیت‌هایش در صنعت سینما را به عنوان فیلمنامه‌نویس ادامه داد، در حالی که گرائو به ادامه نقاشی پرداخت.
تاریخچه > پورنومیسریا

پورنومیسریا (که نامش ترکیبی از porno و misery، پورن و بدبختی، است) در طول دهه ۱۹۷۰ به فیلم‌هایی با محتوای شدیدی از فقر و بدبختی انسان‌هایی که برای پول درمانده بودند، شناخت بین‌المللی به دست آورد. این اصطلاح در کشورهای همسایه مثل ونزوئلا و برزیل نیز مورد استفاده قرار گرفت و هدف از انتخاب این نام برایش انتقاد از اخلاق فیلمسازانی بود که رویکرد جنسی داشتند. در این عصر فیلم‌هایی که مخاطبان و منتقدان آن‌ها را مورد توجه قرار داده بودند، عمدتاً در فستیوال‌های فیلم اروپایی نیز مورد توجه قرار گرفتند و واقعیت‌های آمریکای لاتین را به نمایش گذاشتند. فیلم‌هایی مانند گیمین (۱۹۷۸) توسط کیورو دران که فیلمی مستند دربارهٔ کودکان خیابانی بود، به این سبک تعلق دارند و شامل نظراتی هستند که ناشناخته بودند یا تحقیقات جدی در مورد مشکلات اجتماعی آن‌ها تصویر می‌کردند، وجود نداشت. این نوع فیلم‌سازی توسط گروه کالی، گروهی از فیلمسازان که عمدتاً توسط کارلوس مایولو و لوئیس اسپینا شکل گرفته بود، به نقد گرفته شد و اثر Agarrando Pueblo (1978) در مایهٔ کمدی این نوع فیلم‌ها را مورد تمسخر قرار داد.
منتقدان Pornomiseria ادعا می‌کنند که این فیلم‌ها موضوعات خود را عمیق و ژرف در نظر نمی‌گیرند و رویکردی سطحی برای این مسائل را به ارمغان می‌آورد. با این حال سینمای Pornomiseria به خصوص در کلمبیا و برزیل محبوب بود.
تاریخچه > FOCINE

در ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۸ Compañia de Fomento Cinematográfico (FOCINE) برای اداره صندوق فاینانس سینمایی که در سال ۱۹۷۷ ایجاد شده بود، تأسیس شد. FOCINE برای اولین بار در وزارت ارتباطات کلمبیا تصمیم گرفت که در یک دوره ده ساله از ۲۹ فیلم و تعدادی از فیلم‌های کوتاه و مستند حمایت کند؛ منتهی فساد در مدیریت آن منجر به بسته شدن FOCINE در سال ۱۹۹۳ شد. در طول این دوره، کارهای کارلوس مایولو فرم‌های جدیدی از فیلم‌سازی به سینمای کلمبیا ارائه داد. گوستاو نیتئو نیز به ایجاد سبکی از کمدی با تأثیر از سینمای مکزیک کمک کرد.
در اواخر دههٔ قرن بیستم دولت کلمبیا FOCINE را تحت فشار قرار داد که فیلمسازان را مجبور به تولید فیلم‌هایی مشترک با کشورهای دیگر و استفاده از سرمایه‌گذاران اروپایی و سرمایه‌گذاران خصوصی کند. با وجود این، بعضی از محصولات مهم مانند La estrategia del caracol (استراتژی حلزون) توسط سرجیو کابررا، موفق به کسب جایزه‌های متعدد بین‌المللی شده و توانستند منافع ملی را در زمینه فیلم‌های ملی توجیه کنند. از دیگر فیلم‌های موفق کارهای کارگردان و تهیه‌کنندهٔ سرشناس، بیکتور گاویریا، بود که La vendedora de rosas (رُز فروش) را ساخت و جوایز مختلفی برای آن کسب کرد. همچنین Bolívar soy yo (من بولیوار هستم، ۲۰۰۲) توسط خرخه الی تریانا فیلم موفقی در این دوره بود.
تاریخچه > قانون سینما

در سال ۲۰۰۳، دولت کلمبیا قانون سینما را تصویب کرد تا به کمک به تولید فیلم‌های محلی اقدام شود. فیلم‌های متعددی توسط دولت حمایت شدند. به‌طور مثال Soñar no Cuesta Nada توسط رودریگو تریانا توانست ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ مخاطب را به تماشا بنشاند که در آن زمان یک رکورد محسوب می‌شد یا فیلم El colombian dream توسط فلیپه الخوره (به معنای «رؤیای کلمبیایی» که در تقارن با نام «رؤیای آمریکایی» ساخته شد) تکنیک‌ها و شیوه‌های بدیعی در صنعت فیلم را به فیلمسازان کلمبیایی معرفی کرد.
قانون ۸۱۴ در سال ۲۰۰۳, که با نام قانون سینما در کلمبیا شناخته می‌شود، پس از بحث دوم در سنای کلمبیا تصویب شد. سنا تأمین مالی سینمای کلمبیا را از طریق مالیات جمع‌آوری شده از توزیع کنندگان، غرفه داران و تولیدکنندگان فیلم تأسیس کرد. مجموعهٔ این اقدامات به منظور حمایت از تولیدکنندگان فیلم، مستندها، فیلم‌های کوتاه و پروژه‌های مشابه دیگر تعیین شده‌است. بودجه جمع‌آوری شده توسط صندوق تولید فیلم سینمایی PROIMAGENES اداره می‌شود.
در دورهٔ دوم ریاست جمهوری الوارو اوریبه دولت اصلاحات مالیاتی را برای کاهش بودجهٔ قانون سینما ارائه کرد، که به این اقدام رئیس‌جمهور انتقاد شد اما وزیر فرهنگ، الویرا کوووو د جرامیلو، در وزارت مالیه برای جلوگیری از تداوم این قانون از تأثیرات مالی منابع سینمای کلمبیایی دفاع کرد. وزیر دارایی نیز موافقت کرد که از مزایای صنعت فیلم حمایت کند.