stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرامگاه پادشاه مونمو
مقبره زیر آب

مقبره پادشاه مونمو بر روی دریا قرار دارد و برای دیدن مقبره باید به مقبره‌ای کمیاب و مرموز رفت که در میان صخره‌های کوچک در دل دریا ساخته شده‌است. این مقبره اگرچه از دور شبیه یک جزیره صخره‌ای کوچک به نظر می‌رسد، اما روی صخره قرار دارد و مانند حوضی در وسط آن است. این صخره در فواصل منظم مانند یک ستون ساخته شده و یک ساختمان بزرگ شبیه به یک لاک‌پشت است. آب به داخل و خارج از حوضچه در همه جهات جریان دارد، همان‌طور که آب‌هایی که به داخل و خارج دریاچه می‌ریزند به آرامی به سمت غرب می‌چرخند و خارج می‌شوند و اعتقاد بر این است که مردم شیلا به‌طور مصنوعی مقبره سلطنتی پادشاه مونمو را ساخته‌اند.
نام‌گذاری افتخاری

ناو شکن آراوکی‌اس مونمو بزرگ (دی‌دی‌اچ-۹۷۸)، دومین ناوشکن در نیروی دریایی جمهوری کره است. این ناوشکن به افتخار پادشاه مونمو از شیلا نام‌گذاری شد و حدود ۵۰۰ تن از ناوشکن کلاس چونگموگونگ یی سان-سین بزرگ‌تر است.
نگارخانه

مقبره زیر آب رفته پادشاه مونمو
ناوشکن آراوکی‌اس مونمو بزرگ (دی‌دی‌اچ-۹۷۸)
ادیسه (فیلم ۲۰۱۶)

| ادیسه | ادیسه |
| --- | --- |
کارگردان: ژروم سال
تهیه‌کننده: مارک میسونر اولیور دلبوسک ناتالی گاستالدو فیلیپ گودو اریک ویدرات لوئب
بازیگران: لمبرت ویلسون پیر نینی اودره توتو
موسیقی: الکساندر دسپلا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ اوت ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-08-۲۳) (آنگولمه)  ۱۲ اکتبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-10-۱۲) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۲۲ دقیقه
کشور: فرانسه بلژیک
زبان: فرانسوی 
هزینهٔ فیلم: ۲۱ میلیون یورو
فروش گیشه: ۹.۴ میلیون دلار
ادیسه (به انگلیسی: The Odyssey) فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ و به کارگردانی ژروم سال است. در این فیلم بازیگرانی همچون لمبرت ویلسون، پیر نینی، اودره توتو، لوران لوکا ایفای نقش کرده‌اند.
حسین تهی

| حسین تهی | حسین تهی |
| --- | --- |
نام تولد: سید حسین موسوی
نام(های) دیگر: تهی
زاده: ۶ بهمن ۱۳۶۷ ‏(۳۶ سال)[نیازمند منبع]
ژانر: پاپ، رپ فارسی، هیپ هاپ
پیشه: خواننده ترانه‌سرا
ساز(ها): پیانو
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۱–اکنون
ناشر(ان): رادیو جوان، آونگ موزیک
وبگاه: وبگاه رسمی
سید حسین موسوی (زادهٔ ۶ بهمن ۱۳۶۷) که با نام هنری حسین تهی شناخته می‌شود؛ خوانندهٔ رپ فارسی، پاپ و هیپ هاپ اهل ایران است.  وی از سال ۱۳۷۹ به‌طور غیرحرفه‌ای وارد عرصهٔ موسیقی شد و ترانه‌هایش را در استودیوی خانگی خودش ضبط و تکثیر کرد و از سال ۱۳۸۱ فعالیت‌اش را به‌طور حرفه‌ای آغاز و ترانه‌های خود را در استودیوهای شهر تهران ضبط کرد. او هم‌اکنون ساکن شهر لس آنجلس آمریکا است.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها > تهی (۲۰۱۵)

| عنوان | اولین انتشار |
| --- | --- |
دورهمی: ۲۰۱۴
من بالام: ۲۰۱۴
تابستون: ۲۰۱۴
روح: ۲۰۱۴
دنیا می‌چرخه: ۲۰۱۳
قول بده: ۲۰۱۲
منو این: ۲۰۱۰
بگو هستی؟: ۲۰۱۱
این چیه؟: ۲۰۰۹
گلِ ناز: ۲۰۱۰
بغض: ۲۰۱۰
د ریِل تهی (تهی واقعی): ۲۰۱۱
چجوری می‌خوای؟: ۲۰۱۲
کلید: ۲۰۰۸
منو این (دیجی ممسی رمیکس): ۲۰۱۲
این چیه؟ (دیجی ممسی رمیکس): ۲۰۱۳
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها > سوپر استار (۲۰۲۲)

| عنوان | با هم‌کاری |
| --- | --- |
سوپر استار: 
آنکیستی (اضطراب): پوبون
واسه من: لیلاپری، فرشید
پِرشیِن (فارسی): پوبون
دیوونست: 
بیبی فیس (صورت بچه): 
تیکی تاکا:
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| عنوان | با هم‌کاری | انتشار |
| --- | --- | --- |
| طهران | رضا پیشرو | ۲۰۲۴ |
| چارچوب | بنیامین بهادری | ۲۰۲۴ |
| بیا |  | ۲۰۲۴ |
| تولد |  | ۲۰۲۴ |
| چابلا |  | ۲۰۲۳ |
| حالم می‌شه عالی |  | ۲۰۲۳ |
| اوه | آیسان اسلامی | ۲۰۲۳ |
| بالاتر | خالد | ۲۰۲۳ |
| مجلسی (فری‌استایل) | رضا پیشرو | ۲۰۲۳ |
| تمومش کن | پیشرو و عرفان | ۲۰۲۳ |
| پشتِ ابر | فرشید | ۲۰۲۳ |
| ای ایران | 021kid | ۲۰۲۲ |
| هم‌صدا |  | ۲۰۲۲ |
| بیبی اونم دوستِ منه | امیر تتلو و رضا پیشرو | ۲۰۲۲ |
| شُکرت | رضا پیشرو و امیر تتلو | ۲۰۲۲ |
| حله | حصین، تتلو و پیشرو | ۲۰۲۲ |
| چطوری گل (رمیکس) |  | ۲۰۲۲ |
| چطوری گل |  | ۲۰۲۱ |
| بیبی | جدور | ۲۰۲۱ |
| قلبم |  | ۲۰۲۱ |
| کجایی |  | ۲۰۲۱ |
| ۱۰۰% |  | ۲۰۲۰ |
| پوکیتو | تی‌گارسیا و دی‌جی اسد | ۲۰۲۰ |
| هلش | امیر تتلو | ۲۰۲۰ |
| دل دل (رمیکس دیجی ممسی) |  | ۲۰۲۰ |
| دل دل |  | ۲۰۲۰ |
| دنیا | مصطفی ججلی و سینان اوزن | ۲۰۲۰ |
| Out the Box (خارج از جعبه، ایچ رمیکس) |  | ۲۰۲۰ |
| نازنین | اندی | ۲۰۱۹ |
| Out the Box (خارج از جعبه) |  | ۲۰۱۹ |
| عاشقت منم | مساری | ۲۰۱۸ |
| ایستا بونیتا |  | ۲۰۱۸ |
| امیزینگ |  | ۲۰۱۸ |
| خدایا مرسی (دیجی ممسی رمیکس) |  | ۲۰۱۷ |
| خدایا مرسی |  | ۲۰۱۷ |
| تا ازم دور شدی |  | ۲۰۱۶ |
| بامرام |  | ۲۰۱۶ |
| با من می‌رقصی | سامی بیگی | ۲۰۱۵ |
| رویا (دیجی ممسی رمیکس) |  | ۲۰۱۵ |
| بهترین دوست |  | ۲۰۱۵ |
| رویا |  | ۲۰۱۵ |
ترانه‌شناسی > موزیک ویدئوها

| نام | انتشار |
| --- | --- |
بیا: ۲۰۲۴
حالم عوض می‌شه (انیمیشن): ۲۰۲۳
اوه: ۲۰۲۳
بالاتر (با خالد): ۲۰۲۳
چطوری گل: ۲۰۲۱
بیبی (با جدور): ۲۰۲۱
قلبم (ویدئو انیمیشن): ۲۰۲۱
کجایی: ۲۰۲۱
۱۰۰%: ۲۰۲۰
پوکیتو (با تی گارسیا و دی‌جی اسد): ۲۰۲۰
دل دل: ۲۰۲۰
دنیا (با مصطفی ججلی و سینان اوزن): ۲۰۲۰
نازنین (با اندی): ۲۰۱۹
Out the Box (خارج از جعبه): ۲۰۱۹
عاشقت منم (با مساری): ۲۰۱۹
ایستا بونیتا: ۲۰۱۸
آمازینگ: ۲۰۱۸
خدایا مرسی: ۲۰۱۷
تا ازم دور شدی: ۲۰۱۶
بامرام: ۲۰۱۶
با من می‌رقصی (با سامی بیگی): ۲۰۱۶
رویا: ۲۰۱۵
رود پسکوپس

River
| رود پسکوپس | رود پسکوپس |
| --- | --- |
نمایش نقشه سرزمین کراسنودارنمایش نقشه Caucasus mountainsنمایش نقشه روسیه: نمایش نقشه سرزمین کراسنودارنمایش نقشه Caucasus mountainsنمایش نقشه روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: کوبان
 • مختصات: ۴۴°۵۴′۱۶″ شمالی ۳۹°۱۶′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۹۰۴۴۴°شمالی ۳۹٫۲۶۷۵۰°شرقی﻿ / 44.90444; 39.26750
طول: ۱۴۶ کیلومتر (۹۱ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۱٬۴۳۰ کیلومتر مربع (۵۵۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RKuban
رود پسکوپس (روسی: Псекупс) رودخانه ای در جنوب غربی کشور روسیه است. این رود از جمهوری آدیغیه گذر می‌کند و از شاخه‌های سمت چپ رودخانه کوبان است. درازای آن ۱۴۶ کیلومتر (۹۱ مایل) است و دارای حوضه زهکشی ۱۴۳۰ کیلومتر مربع (۵۵۰ مایل مربع) است.
بخش والنتونا

مکان
| بخش والنتونا | بخش والنتونا |
| --- | --- |
ناحیه شهری: ناحیه شهری
  نشان:   نشان
موقعیت بخش والنتونا در نقشه: موقعیت بخش والنتونا در نقشه
شهرستان‌های سوئد: شهرستان استکهلم
Seat: ولنتونا
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷۱٫۱۹ کیلومتر مربع (۱۴۳٫۳۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۶۰٫۰۶ کیلومتر مربع (۱۳۹٫۰۲ مایل مربع)
 • آب: ۱۱٫۱۳ کیلومتر مربع (۴٫۳۰ مایل مربع)
 : Area as of January 1, 2010.
جمعیت (June 30, 2012): جمعیت (June 30, 2012)
 • کل: ۲۹٬۷۵۲
 • تراکم: ۸۰/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:SE
استان: اوپلاند
Municipal code: ۰۱۱۵
وبگاه: www.vallentuna.se
Density is calculated using land area only.: Density is calculated using land area only.
بخش والنتونا (به سوئدی: Vallentuna kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان استکهلم واقع شده‌است.
بخش ویکارآباد

District of تلانگانا در 23x15px|border |alt=|link= هند
| بخش ویکارآباد | بخش ویکارآباد |
| --- | --- |
District of تلانگانا: District of تلانگانا
Top: Anantha Padmanabha Swamy Temple Bottom: Ananatagiri Hills: Top: Anantha Padmanabha Swamy Temple Bottom: Ananatagiri Hills
موقعیت بخش ویکارآباد در نقشه: موقعیت بخش ویکارآباد در نقشه
ایالت: تلانگانا
Headquarters: Vikarabad
Tehsils: ۱۸
حکومت: حکومت
 • District collector: Masumi Basu
 • لوک سبها constituencies: Chevella, Mahbubnagar
 • ودهان سبها constituencies: Chevella, Mahbubnagar
مساحت: مساحت
 • Total: ۳۳۸۶٫۰۰ کیلومتر مربع (۱۳۰۷٫۳۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۹۲۷۱۴۰
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۷۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
پلاک خودرو: TS–34
وبگاه: vikarabad.telangana.gov.in
بخش ویکارآباد (به انگلیسی: Vikarabad district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تلانگانا واقع شده‌است. بخش ویکارآباد ۳٬۳۸۶٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۲۷٬۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
جو فرای

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۲۶ اکتبر ۱۹۱۵ چیپینگ سوبوری، وینتربورن، گلاسترشر، انگلستان
درگذشته: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۰ (۳۴ سال) بلندفورد کمپ، بلندفورد فورم، دورست، انگلستان
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت: بریتانیایی
سال‌های فعالیت: 1950
تیم‌ها: مازراتی
ورودی‌ها: ۱
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۵۰
آخرین ورود: گراند پری ۱۹۵۰ بریتانیا
جوزف گیبسون فرای (انگلیسی: Joseph Gibson Fry؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۱۵ در چیپینگ سوبوری، وینتربورن، گلاسترشر – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۰ در بلندفورد کمپ، بلندفورد فورم، دورست) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود.
نتایج کامل در مسابقات جهانی فرمول یک

(کلید)
| سال | شرکت‌کننده | شاسی | موتور | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | قهرمانی رانندگان | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۵۰ | جو فرای | مازراتی ۴سی‌ال | مازراتی ۴-خطی | بریتانیا ۱۰* | موناکو | ۵۰۰ | سوئیس | بلژیک | فرانسه | ایتالیا | ر.ن. | ۰ |
اگر پیدا شود…

| اگر پیدا شود… | اگر پیدا شود… |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): دریمفیل
ناشر(ها): آناپورنا اینتراکتیو
طراح(ـان): لارا مک‌گی
برنامه‌نویس(ـان): تیم سابو
هنرمند(ان): لیاد یانگ لارا مک‌گی برایانا چو
نویسنده(ها): ایو گلدن وودز لارا مک‌گی
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز مک‌اواس آی‌اواس نینتندو سوئیچ
تاریخ(های) انتشار: مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس، آی‌اواسج: ۱۹ مه ۲۰۲۰نینتندو سوئیچج: ۲۲ اکتبر ۲۰۲۰
ژانر(ها): رمان تصویری
حالت(ها): تک‌نفره
اگر پیدا شود… (انگلیسی: If Found...) یک رمان تصویری است که توسط دریمفیل توسعه‌یافته و توسط آناپورنا اینتراکتیو در مه ۲۰۲۰ برای سکوهای مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس و آی‌اواس و در اکتبر ۲۰۲۰ برای نینتندو سوئیچ منتشر شد. بازی با داشتن دو داستان درهم پیچیده، بازیکن را مجبور می‌کند با پاک کردن تصاویر مجله یا نوشته‌ها بازی را جلو ببرد. یکی از داستان‌ها دربارهٔ یک گردشگر فضایی به نام کاسیوپیا است که تلاش می‌کند از ویران شدن زمین توسط یک سیاه‌چاله جلوگیری کند و دیگری دربارهٔ یک زن تراجنسیتی است که در دسامبر ۱۹۹۳ در یک روستا در ایرلند زندگی می‌کند. دو داستان فصل‌های متناوب را به هم می‌بندند و به صورت استعاری به هم متصل می‌شوند.
بخش وینوکر

مکان
| بخش وینوکر Vingåkers kommun | بخش وینوکر Vingåkers kommun |
| --- | --- |
ناحیه شهری: ناحیه شهری
  نشان:   نشان
موقعیت بخش وینوکر در نقشه: موقعیت بخش وینوکر در نقشه
شهرستان‌های سوئد: شهرستان سودرمانلاند
Seat: Vingåker
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴۱٫۸۶ کیلومتر مربع (۱۷۰٫۶۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۷۲٫۴۷ کیلومتر مربع (۱۴۳٫۸۱ مایل مربع)
 • آب: ۶۹٫۳۹ کیلومتر مربع (۲۶٫۷۹ مایل مربع)
 : Area as of January 1, 2010.
جمعیت (June 30, 2012): جمعیت (June 30, 2012)
 • کل: ۸٬۹۰۵
 • تراکم: ۲۰/کیلومتر مربع (۵۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:SE
استان: سودرمانلاند
Municipal code: ۰۴۲۸
وبگاه: www.vingaker.se
بخش وینوکر (به سوئدی: Vingåkers kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان سودرمانلاند واقع شده‌است.
ده بین

مکان
| ده بین | ده بین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۲۸′شمالی ۵۲°۱۷′شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۴۶°شمالی ۵۲٫۲۸°شرقی﻿ / 28.46; 52.28: مختصات: ۲۸°۲۸′شمالی ۵۲°۱۷′شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۴۶°شمالی ۵۲٫۲۸°شرقی﻿ / 28.46; 52.28
استان: فارس
شهرستان: فیروزآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: احمدآباد
جمعیت: ۳۷۵ نفر (سرشماری ۹۵)
ده بین، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد در استان فارس ایران است.اگر به بخش قدیمی این روستا سری بزنید. پی خواهید برد که این روستا در بین دو رودخانه قرار می گیرد که به همین سبب به آن ده بین رود یا همان ده بین می گویند.مقبره امامزاده عبدالله(علیه السلام) در بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد، دهستان احمدآباد، یک کیلومتری روستای دهبین در قبرستان قدیم روستا قرار دارد.
بنای ساختمان بقعه از دوره قاجاریه می باشد و به صورت هشت ضلعی که تبدیل به دایره و سپس گنبد شده است.
از معروف ترین اسامی در این روستا به آتش افروز و بهرام غاری و فرهادی می توان نام برد .همان طور که از این نام می توان پی برد آتش افروزان را به آن سبب آتش افروز نام نهاده که در زمان های که کیش این مردمان زردشتی بود  این گروه مبادرت در امور مذهبی می نومده.و امور جنگی به دست بهرام غاری انجام می گرفت.مسیر قدیمی این روستا که همینک نیز وجود دارد از این روستا مستقیم به دروازه ی به نام دروازه‌ی بهرام در  شهر گور می‌رسد.همچنیین مرگ بهرام پنجم که به بهرام گور معروف است(مرگ در غار یا باتلاق )نیز دلایلی مبنی بر ارتباط نام این گروه به بهرام و غار با شاه ساسانی را بیان می کند
جمعیت

این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۹ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
نیکوغایوس نیکوغوسیان

| نیکوغایوس نیکوغوسیان | نیکوغایوس نیکوغوسیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ دسامبر ۱۹۱۸ نالبندیان، ارمنستان
درگذشت: ۱۰ اوت ۲۰۱۸ (۹۹ سال) مسکو، روسیه
ملیت: ارمنستان
شناخته‌شده برای: مجسمه‌سازی
جوایز:       الگو:نقاش مردمی روسیه شوروی  
نیکوغایوس باگراتی نیکوغوسیان (ارمنی: Նիկողայոս Բագրատի Նիկողոսյան؛ زاده ۲ دسامبر ۱۹۱۸ – درگذشته ۱۰ اوت ۲۰۱۸) مجسمه‌ساز و آموزگار اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲ دسامبر ۱۹۱۸ در نالبندیان به دنیا آمد و از انستیتو هنرهای زیبای مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان دوستی، نشان دوستی خلق، نشان مسروپ ماشتوتس مقدس، نشان افتخار جمهوری ارمنستان و جایزه دولتی اتحاد شوروی شد. وی در ۱۰ اوت ۲۰۱۸ در سن ۹۹ سالگی در مسکو درگذشت.
نگارخانه

مجسمه یادبود میکائیل نالباندیان، ایروان
مجسمه یادبود یغیشه چارنتس، ایروان
مجسمه یادبود واهان تریان، ناحیه مالاتیا-سباستیای ایروان
مجسمه آوتیک ایساهاکیان (گیومری)
سوژه

سوژه (به فرانسوی: Sujet)(به انگلیسی: Subject) یا درون‌آخته یا زیراخت، در فلسفه، موجودی دارای آگاهی ذاتی یا تشخیص منحصر به فرد است که اُبژِه را مشاهده می‌کند. سوژه مشاهده‌کننده و ابژه مشاهده شونده است. این مفهوم اهمیت بسیاری در فلسفه قاره‌ای دارد. در جایی که سوژه یک اصطلاح مرکزی برای بحث دربارهٔ استقلال و ماهیت بشر است. رجوع به سوژه به عنوان تنها تکیه‌گاه درک ذهنی برای حذف شکّیات در فلسفه نخستین بار توسط دکارت مطرح شد و بعدها سوژه جایگاه تثبیت‌شده‌ای در مباحث فلسفه و روان‌شناسی پیدا کرد.
سوژه را محمد مددپور، ناموس فلسفه غرب دانسته که البته با ظهور ادموند هوسرل به خصوص دو فیلسوف متأثر از او یعنی هایدگر و گادامر به چالش کشیده شد.
به گونه ای کلی فلاسفه امروز در نحله‌های پست مدرنیسم همانند میشل فوکو، بودریار، دلوز و… اهتمام خود را بر رد سوژه گذاشته‌اند.
ژاک دریدا هم در فلسفه ساختارشکنی و فلاسفهٔ غرب همانند: آلن بدیو، آگامبن و جریانات فلسفه سنتی همانند: حکمت خالده، حکمت انسی، عریانیسم و… نیز با سوژه‌اندیشی مخالف هستند.
مزار سید الحسین

| مزار سید الحسین | مزار سید الحسین |
| --- | --- |
نام: مزار سید الحسین
کشور: ایران
استان: استان خراسان جنوبی
شهرستان: شهرستان نهبندان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۳۱۶
تاریخ ثبت ملی: ۷ مرداد ۱۳۸۲
مزار سید الحسین یا دهک عربخانه یا بخش سرداران شهرستان نهبندان در روستای دهک واقع شده و این اثر مربوط به اوایل دوره قاجار و در تاریخ ۷ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بر اساس شجره نامه تأیید شده علمای انساب و همچنین دکتر فقیه زیارتگاه مربوط به جناب سیّد الحسین بن علی بن عبید الله القاضی ابن الحسن بن عبید الله بن العبّاس بن امیر المؤمنین علی بوده و آنچه که از قدیم برای شجره نامه قید می‌شده دارای افتادگی می‌باشد. این بنا در حدود ۱۳۱۷ قمری با مدیریت آیت الله محمد حسن هردنگی حاکم شرع قهستان و کمکهای مادی و معنوی مردمان محلی و بزرگان قاینات چون امیر علم حشمت الملک، امیر اسماعیل شوکت الملک و امیر ابراهیم شوکت الملک و امیر حسنخان شیبانی تعمیر کامل شد و سنگ سیاهی که در مزار موجود است بر این ادعا گواه است. بعد از ملا محمد حسن هردنگی بر اساس وقفنامه موجود، متولی امورات این مزار بر عهده شیخ محمد باقر هردنگی و سپس با حجه الاسلام شیخ محمد غوث بود که ایشان در حدود سال ۱۳۶۳ شمسی امورات این مزار را بر عهده اداره اوقاف بیرجند (بخش نهبندان در آن زمان) گذاشت. در حدود ۱۳۲۱ قمری ضریحی به مانند ضریح مزار دره شیخان بیرجند بر اساس‌نامه آیت الله محمد حسن هردنگی به امیر اسماعیل خان شوکت الملک طراحی و بر روی قبر امامزاده نصب شد این مزار در حال حاضر با مدیریت نیروهای جوان و انقلابی با شکوه هر چه بیشتر از گذشته در حال خدمات رسانی به دلسوختگان حریم اهل بیت و نشر شعائر اسلامی می‌باشد.
سرگئی یسنین

| سرگئی یسنین | سرگئی یسنین |
| --- | --- |
زاده: ۳ اکتبر ۱۸۹۵ کنستانتینوفو، استان ریازان، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵ (۳۰ سال) لنینگراد، روسیه شوروی، اتحاد شوروی
پیشه: شاعر
ملیت: روس
همسر(ها): ایزادورا دانکن (1923–1922)
سرگئی آلکساندروویچ یسنین (به روسی: Серге́й Алекса́ндрович Есе́нин) ‏(زاده ۳ اکتبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵) شاعر روس و یکی از محبوب‌ترین شاعران روسیه در قرن بیستم بود. یسنین در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵ در حالی که به شدت مورد دشمنی بولشویکها بود رگ مچ دست خود را زد، آخرین سطور شعرش را با خون خود نوشت و خود را حلق آویز کرد.
بدرود دوست من
بی آن که دست‌ها را بفشاریم و حرفی بزنیم
غمگین مباش
خم به ابرو نیاور
دراین زندگی، مردن چندان تازگی ندارد
و زیستن نیز دیگر چیز تازه ایی نیست
لئون تروتسکی در جایی می‌نویسد، یِسنین از دستمان رفت، شاعری خوب و اصیل، شاعری چنین باطراوت و خوشایند. به ارادهٔ خود رفت و در واپسین دم حیات با خون خود وداع گفت، با دوستی ناشناس- با همهٔ ما شاید.
ریشه‌های یسنین سخت مردمی است، و این زمینهٔ «مردمی» او نیز مانند همهٔ ابعاد زندگی وی ساختگی نبود، دلیل آن نه در شعرهای شورشی او که باز هم در تغزل او است:
در بیشه‌های خلیج، نزدیک شیب تپه‌ها، پاییز آمده‌است، پاییزی لطیف… مادیان حنایی رنگی یال می‌افشاند.
زندگی > سال‌های اولیه

سرگئی یسنین در کونستانتینووو (Konstantinovo) در استان ریازان (Губерния، Gubernia) از امپراتوری روسیه در یک خانواده دهقان به دنیا آمد. او بیشتر دوران کودکی خود را با پدربزرگ و مادربزرگش، که او را پرورش دادند به سر برد. او در سن ۹ سالگی شروع به نوشتن شعر کرد.
در سال ۱۹۱۲، یسنین به مسکو رفت، که در آن او خود را با کار به عنوان یک مصحح در یک شرکت چاپ روزگار می‌گذراند. سال بعد او در دانشگاه شانیاوسکی مسکو به عنوان یک دانشجوی خارجی ثبت نام کرد و به مدت یک سال و نیم در آنجا به تحصیل پرداخت. اشعار اولیه او از فرهنگ مردم روسیه الهام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵، او به پتروگراد رفت، جایی که او با الکساندر بلوک، سرگئی گورودتسکی، نیکولای کلیو و آندره بلی از شاعران معاصرش آشنا شد و به خوبی در محافل ادبی شناخته شد. بلوک در حرفه‌ای شدن یسنین عنوان یک شاعر نقش به خصوص داشت. یسنین می‌گفت که بلی معنای تغزل بلوک و کلیو را به او آموخت.
زندگی > زندگی و حرفه

در سال ۱۹۱۶، یسنین اولین کتاب شعرش رادونیتسا(Радуница: روسی) را منتشر کرد. از طریق مجموعه شعرهای حزن‌انگیز خود در مورد عشق و زندگی ساده، او به یکی از شاعران محبوب روزگار خود تبدیل شد. ازدواج اول او در سال ۱۹۱۳ با آنا ایزیادنوا (Izryadnova) هم کارش در خانه چاپ و نشر بود که حاصل این ازدواج یک پسر به نام یوری بود.
از سال ۱۹۱۶ تا سال ۱۹۱۷ در هنگام جنگ جهانی اول، یسنین به خدمت نظام فراخوانده شد، اما به زودی پس از انقلاب اکتبر سال ۱۹۱۷ روسیه، و خروج این کشور از جنگ جهانی اول این دوران به پایان رسید. با اعتقاد به این که انقلاب یک زندگی بهتر را برای مردم روسیه ایجاد خواهد کرد، یسنین مختصراً از آن حمایت کرد، اما به زودی از از کار خود پشیمان شد. او گاهی اوقات حکومت بلشویکی را در اشعار خود مانند شعر " خشونت‌های اکتبر مرا فریب داد " مورد انتقاد قرار می‌داد.
در اوت سال ۱۹۱۷ یسنین برای بار دوم و این بار با زینایدا رایخ (Zinaida Raikh) ازدواج کرد (سپس با یک بازیگر و همسر وسوولد میرهولد (Vsevolod Meyerhold)). آن‌ها دارای دو فرزند، یک دختر به نام تاتیانا و یک پسر به نام کنستانتین شدند. پدر و مادر در اثر اختلاف قبل از طلاق در سال ۱۹۲۱ برخی اوقات به‌طور جداگانه زندگی می‌کردند. تاتیانا یک نویسنده مشهور شد، و کنستانتین یسنین به یک کارشناس فوتبال شناخته شده تبدیل شد.
در سپتامبر سال ۱۹۱۸، یسنین خانه چاپ و نشر خود را به نام " شرکت کار از هنرمندان جهان " (Трудовая Артель Художников Слова) تأسیس کرد. او همراه با آناتولی میرانیوف (Marienhof)، جنبش ادبی " خیال گرایی " روسی را پایه‌گذاری کردند.
در پاییز سال ۱۹۲۱، در حالی که از سالن نقاش گئورگی یاکولف (Yakulov) دیدار می‌کرد، با یک رقصنده آمریکایی به نام ایزادورا دانکن، آشنا شد. دانکن که تنها ده کلمه در روسی می‌دانست، قادر به تکلم هیچ زبان خارجی نبود. آن‌ها در ۲ مه سال ۱۹۲۲ ازدواج کردند. یسنین همسر مشهور خود را در سفر به اروپا و ایالات متحده همراه داشت. ازدواج او با دانکن کوتاه بود و در ماه مه سال ۱۹۲۳، او به مسکو بازگشت.
در سال ۱۹۲۳ یسنین با یک بازیگر به نام آگوستا میکلاشوسکایا (Miklashevskaya) رابطه عاشقانه برقرار کرد کسی که او چند شعر عاشقانه در مورد او سرود. در همان سال او صاحب یک پسر از نادژدا وولفین (Volpin) شد. پسر آنها، الکساندر یسنین - وولفین بزرگ شد و به یک شاعر و فعال برجسته در جنبش‌های مخالف اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۶۰ تبدیل شد. او در ایالات متحده به عنوان یک ریاضیدان معروف و معلم زندگی می‌کند.
در سال ۱۹۲۵ یسنین با همسر چهارم خود سوفیا آندرینوا تولستوی (Andreyevna Tolstaya) نوه لئو تولستوی آشنا شد.
زندگی > مرگ

در ۲۸ دسامبر سال ۱۹۲۵ یسنین در اتاق خود در هتل آنگلتغ (Angleterre) مرده پیدا شد. آخرین شعر او " خداحافظ دوست من، خداحافظ " (свиданья До، друг мой، до свиданья) بنابه گفته گرگ الریخ روز قبل از آن به او داده شده بود. یسنین شکایت کرده بود که هیچ جوهری در اتاق موجود نبود، و او مجبور شده بود آخرین نوشته خود را با خون خود بنویسد.
بنابر قولی که در حال حاضر در میان محققان دانشگاهی رایج است، شاعر در حالت افسردگی (یک هفته پس از پایان درمان در یک بیمارستان روانی) خودکشی (با به دار آویختن خود) کرده‌است.
پس از مراسم تشییع جنازه در اتحادیه شاعران لنینگراد بدن یسنین با قطار به مسکو، جایی که آنجا نیز مراسم وداع با مشارکت اقوام و دوستان ترتیب داده شده بود منتقل شد. او در ۳۱ دسامبر سال ۱۹۲۵ در مسکو در آرامستان واگانکوفسکوی (Vagankovskoye) به خاک سپرده شد. قبر او توسط یک مجسمه از سنگ مرمر سفید مشخص شده‌است.
آثار

شورش
ولگرد (۱۹۱۹)
نامه‌ای به مادر (۱۹۲۴)
پوگاچف (۱۹۲۱)
در مایه‌های ایرانی (ترجمه فارسی از حمیدرضا آتش‌برآب)
اعترافات یک ولگرد (۱۹۲۴)
کنستنس مارکیویچ

| کنستین مارکیویچ  Constance Markievicz | کنستین مارکیویچ  Constance Markievicz |
| --- | --- |
مجلس عوام بریتانیا: مجلس عوام بریتانیا
دوره مسئولیت ۲۸ دسامبر ۱۹۱۸ – ۱۵ نوامبر ۱۹۲۲: دوره مسئولیت ۲۸ دسامبر ۱۹۱۸ – ۱۵ نوامبر ۱۹۲۲
پس از: ویلیام فیلد
پیش از: حوزه حذف شد
دایل ایرین: دایل ایرین
دوره مسئولیت ۱۹۲۳ – ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۷: دوره مسئولیت ۱۹۲۳ – ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۷
دوره مسئولیت می ۱۹۲۱ – ژوئیه ۱۹۲۲: دوره مسئولیت می ۱۹۲۱ – ژوئیه ۱۹۲۲
حوزه انتخاباتی: دوبلین جنوبی
دوره مسئولیت ۱۹۱۸ دسامبر – می ۱۹۲۱: دوره مسئولیت ۱۹۱۸ دسامبر – می ۱۹۲۱
حوزه انتخاباتی: دوبلین
وزیر امور کارگران: وزیر امور کارگران
دوره مسئولیت آوریل ۱۹۱۹ – ژانویه ۱۹۲۲: دوره مسئولیت آوریل ۱۹۱۹ – ژانویه ۱۹۲۲
پس از: تأسیس
پیش از: جوزف مک‌کراث
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: کنستنس جورجینا گور بوث ۴ فوریهٔ ۱۸۶۸ لندن، انگلستان
درگذشته: ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۲۷ (۵۹ سال) دوبلین، جمهوری ایرلند
آرامگاه: گورستان گلاسنوین
حزب سیاسی: شین فین (۱۹۰۸–۱۹۲۶)
همسر(ان): کازیمیر مارکیویچ (از ۱۹۰۰)
روابط: اوا گور بوث (خواهر)
فرزندان: میو مارکیویچ (۱۹۰۱–۱۹۶۲)
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: جنبش برادری جمهوری‌خواه ایرلند ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (۱۹۲۲–۱۹۱۹) انجمن زنان
سال‌های خدمت: ۱۹۱۳–۱۹۲۳
درجه: ستوان
جنگ‌ها/عملیات‌: محاصره دوبلین قیام عید پاک جنگ استقلال ایرلند جنگ داخلی ایرلند
کنستنس جورجینا مارکِیِویچ (لهستانی: Markiewicz [marˈkʲɛvitʂ]؛ née Gore-Booth؛ ۴ فوریه ۱۸۶۸–۱۵ ژوئیه ۱۹۲۷)، شهره به نام‌های کنتس مارکیویچ و مادام مارکیویچ، یک سیاستمدار و انقلابی ایرلندی بود. او اولین زنی بود که به عضویت مجلس بریتانیا برگزیده شد و همچنین اولین وزیر زن در اروپا بود هنگامی که برای وزارت امور کارگران ایرلند از سوی اولین دوره دایل ایرین انجام وظیفه کرد. وی از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۲ و از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۷ از حوزه انتخابیه دوبلین جنوبی در مجمع‌عمومی ایرلند (مجلس سفلا و مجلس قانونگذاری) خدمت کرد. او از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ عضو مجلس عوام بریتانیا بود.
پیشینه سیاسی

او یکی از اعضای مؤسس ارتش شهروند ایرلندی بود، که در قیام عید پاک سال ۱۹۱۶ شرکت کرد، زمانی که جمهوری خواهان ایرلندی تلاش کردند به حکومت بریتانیا پایان دهند و جمهوری ایرلندی را تأسیس کنند. به دلیل این فعالیت‌های سیاسی و نظامی او ابتدا به اعدام محکوم شد اما به دلیل جنسیت با یک درجه تخفیف به حبس ابد محکوم شد. در ۲۸ دسامبر ۱۹۱۸، او اولین زنی بود که به مجلس عوام بریتانیا انتخاب شد، اگرچه در آن زمان در زندان هالووی بود و در سیاست حزبی کرسی خود را گرفت. در عوض، او و سایر نمایندگان مجلس شین فین را تشکیل دادند. او همچنین یکی از اولین زنان در جهان بود که از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۲ به عنوان وزیر کابینه خدمت کرد.
مارکیویچ در طی جنگ داخلی ایرلند مخالف پیمان انگلیس و ایرلند بود. او تا یک سال قبل از مرگ عضو شین فین بود.
زندگی

کنستانس جورجینا گور بوث در سال ۱۸۶۸ در دروازه باکینگهام لندن به دنیا آمد، وی دختر بزرگ زمیندار بزرگ و کاوشگر قطب شمال سر هنری ویلیام گور بوث بود که دارای ملکی به مساحت ۱۰۰ کیلومتر مربع (۳۹ مایل مربع) بود. در طول قحطی ۱۸۷۹–۱۸۸۰، سر هنری به مستاجرین در املاک خود در خانه لیسادیل در شمال شهرستان اسلایگو در شمال غربی ایرلند غذای رایگان ارائه کرد. این کار نمونه سر هنری الهام بخش جورجینا و خواهر کوچکترش، ایوا گور بوث، شد تا عمیقاً به کارگران و فقرا اهمیت دهند. این خواهران از دوستان دوران کودکی شاعر سرشناس ایرلندی ویلیام باتلر ییتس بودند که به خانه خانوادگی آنها رفت و آمد می‌کرد و تحت تأثیر ایده‌های هنری و سیاسی او بودند.
گور بوث ابتدا قصد داشت نقاش شود. در سال ۱۸۹۲، او برای تحصیل به مدرسه هنرهای زیبای اسلید در لندن رفت، در این زمان بود که گور بوث برای اولین بار از نظر سیاسی فعال شد و به اتحادیه ملی انجمن‌های حق رأی زنان پیوست. او بعداً به پاریس نقل مکان و در آکادمی جولیان ثبت نام کرد و در آنجا با همسر آینده‌اش، کازیمیر مارکیویچ، هنرمندی از یک خانواده ثروتمند لهستانی (اوکراین فعلی) آشنا شد.
آنها در سال ۱۹۰۳ به دوبلین نقل مکان کردند و کنستنس به عنوان یک نقاش منظره شهرت یافت. در سال ۱۹۰۵، همراه با هنرمندان سارا پورسر، ناتانیل هون، والتر آزبورن و جان باتلر ییتس، نقش مهمی در تأسیس باشگاه هنرهای متحد داشت، تلاشی برای گرد هم آوردن همه کسانی که دارای تمایلات هنری و ادبی در دوبلین بودند. این گروه شامل چهره‌های برجسته لیگ گیلیک بود که توسط اولین رئیس‌جمهور ایرلند، داگلاس هاید، تأسیس شد. اگرچه این اتحادیه به‌طور رسمی فقط به حفظ زبان و فرهنگ ایرلندی توجه داشت، اما بسیاری از میهن پرستان و رهبران سیاسی آینده را گرد هم آورد.