متالیکا
پیشینه > سال‌های نخست و همه‌شان را بکش (۱۹۸۱–۱۹۸۴)

متالیکا در اواخر سال ۱۹۸۱ در لس آنجلس تشکیل شد؛ در آن زمان بود که لارس اولریک — درامر دانمارکی — در صفحهٔ نیازمندی‌های یکی از روزنامه‌های لس آنجلس به نام د ریسایکلر آگهی نوشت. گیتاریست‌ها جیمز هتفیلد و هیو تانر از گروه لدر چارم به این آگهی پاسخ دادند. اگرچه اولریک گروهی تشکیل نداده بود، او از برایان اسلاگل بنیان‌گذار لیبل متال بلید رکوردز پرسید که امکان دارد ترانه‌ای را برای آلبوم گردآوردی‌شدهٔ آتی این لیبل — یعنی Metal Massacre — ضبط کند. اسلاگل این درخواست را پذیرفت و اولریک، هتفیلد را برای آوازخوانی و نواختن گیتار ریتم به کار گرفت. این گروه به‌طور رسمی در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۱، پنج ماه پس از نخستین ملاقات اولریک و هتفیلد، پایه‌گذاری شد.
نام این گروه برگرفته از دوست اولریک یعنی ران کوینتانا است که برای انتخاب نام یک طرفدارنامه هم‌فکری می‌کرد و متالمنیا یا متالیکا را در نظر داشت. اولریک پس از شنیدن این دو نام، نام دوم را برای گروهش می‌خواست، بنابراین به کوینتانا پیشنهاد کرد در عوض از نام متالمنیا استفاده کند. دیو ماستین به آگهی گروه برای یافتن گیتاریست اصلی پاسخ داد؛ اولریک و هتفیلد پس از دیدن تجهیزات گیتار گران‌قیمتِ ماستین، او را به کار گرفتند. در اوایل سال ۱۹۸۲، متالیکا نخستین ترانهٔ غیراقتباسی خود با نام «چراغ‌ها رو خاموش کن» را برای مجموعهٔ Metal Massacre I ضبط کرد. هتفیلد آواز را بر عهده داشت و هم بیس و هم گیتار ریتم می‌نواخت، در حالی که اولریک درام می‌نواخت و لوید گرانت مسئول تک‌نوازی گیتار بود. آلبوم Metal Massacre I در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۲ منتشر شد. نام گروه در نسخه‌ها به اشتباه «Mettallica» درج شد که باعث عصبانیت گروه گردید. این گروه نخستین اجرای زندهٔ خود را در ۱۴ مارس ۱۹۸۲ در رادیو سیتی در آناهایم، کالیفرنیا تجربه کرد و ران مکگاونی نوازندهٔ بیس که به‌تازگی عضو گروه شده بود در میان آن‌ها بود.
اصطلاح «ترش متال» در فوریهٔ ۱۹۸۴ به‌وسیلهٔ روزنامه‌نگار مالکوم دوم از نشریهٔ کرنگ! در اشاره به یکی از ترانه‌های انترکس با عنوان «متال ترشینگ مد» ابداع شد. پیش از این، هتفیلد از سبک و صدای متالیکا به‌عنوان «پاور متال» یاد می‌کرد. در اواخر سال ۱۹۸۲، اولریک و هتفیلد در نمایشی واقع در کلوپ شبانه‌ای در وست هالیوود شرکت کردند که در آن‌جا کلیف برتون به‌عنوان نوازنده بیس در گروه تراما حضور داشت. این دو هنگام تماشای به‌کارگیری پدال واه از سوی برتون شگفت‌زده شدند و از او خواستند به متالیکا بپیوندد. هتفیلد و ماستین می‌خواستند ران مکگاونی گروه را ترک کند، زیرا بر این باور بودند که او هیچ مشارکتی در گروه نداشته است. اگرچه برتون در ابتدا پیشنهاد حضور در گروه را رد کرد، اما در پایان سال، پیشنهاد را به شرطی پذیرفت که گروه به ال سریتو در منطقه خلیج سان فرانسیسکو نقل مکان کند. نخستین اجرای زنده متالیکا با برتون در کلوپ شبانه د استون در مارس ۱۹۸۳ و نخستین ضبطی که برتون در آن حضور داشت، دموی مگافورس (۱۹۸۳) بود.
متالیکا آمادهٔ ضبط نخستین آلبوم خود بود، اما زمانی که ناشر متال بلید نتوانست هزینهٔ آن را فراهم کند، آن‌ها شروع به جستجوی گزینه‌های دیگر کردند. جان زازولا — برگزارکنندهٔ کنسرت — که دموی تا شلاق هست زندگی نیست (۱۹۸۲) (No Life 'til Leather) را شنیده بود، پیشنهاد داد که واسطهٔ معامله‌ای بین متالیکا و لیبل‌های موسیقی مستقر در نیویورک سیتی شود. پس از آن که آن شرکت‌ها علاقه‌ای نشان ندادند، زازولا هزینهٔ کافی برای تأمین بودجهٔ ضبط را قرض گرفت و متالیکا را به عضویت لیبل خودش، مگافورس رکوردز، درآورد.
در مهٔ ۱۹۸۳، متالیکا به راچستر، نیویورک سفر کرد تا نخستین آلبوم خود یعنی متال آپ یور اس به تهیه‌کنندگی پل کورسیو را ضبط کند. اعضای دیگر تصمیم گرفتند ماستین را از گروه به‌سبب سوء مصرف مواد مخدر و الکل و همچنین رفتار خشونت‌آمیز درست پیش از جلسات ضبط در ۱۱ آوریل ۱۹۸۳ اخراج کنند. کرک همت، گیتاریست اکسدس، بعد از ظهر همان روز جایگزین ماستین شد. نخستین اجرای زنده متالیکا به‌همراه همت در ۱۶ آوریل ۱۹۸۳ در یک کلوپ شبانه در داور، نیوجرسی بود. هنرمندان پشتیبان اجرا، ترکیب اصلی گروه انترکس بود که شامل دن لیکر و نیل توربین می‌شدند. این نخستین باری بود که این دو گروه با هم به اجرای زنده پرداختند.
ماستین پس از آن به تشکیل مگادث اقدام کرد؛ او در مصاحبه‌هایش گفته که به کرک همت نفرت دارد و اینکه همت شغل او را «ربود». ماستین «عصبانی» شد زیرا بر این باور است که همت با نواختن لیدهای گیتار که در واقع به‌وسیلهٔ ماستین نوشته شده بود محبوب شد. در مصاحبه‌ای به‌سال ۱۹۸۵ با متال فورسز، ماستین گفت: «واقعاً خنده‌دار است که کرک همت چگونه تمام ترانه‌هایی را که من در نوار No Life 'til Leather می‌نواختم قاپید و در مجلهٔ شما به عنوان گیتاریست شماره ۱ انتخاب می‌شد». ماستین ترانهٔ «مکانیکس» را که متالیکا پیش‌تر آن را بازسازی و در آلبوم همه‌شان را بکش تحت عنوان «چهار اسب سوار» بازنویسی کرده بود، را به نخستین آلبوم مگادث با عنوان کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است! (۱۹۸۵) افزود. ماستین گفت که این کار را برای «راست و ریست کردن متالیکا» انجام داده است زیرا متالیکا از ماستین به عنوان یک آدم مست یاد می‌کند و می‌گوید که ماستین نمی‌تواند گیتار بزند.
به علت اختلافات با شرکت ناشر و امتناع توزیع‌کنندگان از انتشار آلبومی تحت عنوان متال آپ یور اس، در نهایت این آلبوم به همه‌شان را بکش تغییر نام داد. این آلبوم به‌وسیلهٔ مگافورس رکوردز در ایالات متحده و به‌وسیلهٔ میوزیک فور نیشنز در اروپا منتشر شد و در سال ۱۹۸۶ به رتبهٔ ۱۵۵ جدول بیلبورد ۲۰۰ رسید. اگرچه این آلبوم در ابتدا به موفقیت تجاری نرسید، اما باعث شد متالیکا طرفداران رو به رشدی در صحنهٔ متال زیرزمینی داشته باشد. برای حمایت از آلبوم، متالیکا تور کنسرتی را به‌همراه گروه ریون برگزار کرد. در فوریهٔ ۱۹۸۴، متالیکا اجرای پشتیبان تور ونوم را بر عهده داشت، که طی آن گروه‌ها در جشنواره‌ای در زووله هلند مقابل ۷٫۰۰۰ نفر اجرا کردند.