stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلیام پاکا
حرفهٔ سیاسی

پاکا میان سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۷۴ عضو مجلس سلفی مربوط به املاک مریلند بود. او از سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۹ نمایندهٔ مریلند در نخستین و دومین کنگرهٔ قاره‌ای بود. وی یکی از امضاءکنندگان اعلامیهٔ استقلال آمریکا در سال ۱۷۷۶ محسوب می‌شود. او در سال‌های ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۰ عضو سنای مریلند نیز بود. پاکا در سال ۱۷۷۸ قاضی دادگاه عالی مریلند بود. همچنین از ۱۷۸۰ تا ۱۷۸۲ قاضی دادگاه استیناف در پرونده‌های بازداشت شد. او میان سال‌های ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۵ فرماندار ایالت مریلند بود. او در سال ۱۷۸۶ عضو مجلس نمایندگان مریلند بود. او در تأسیس کالج واشینگتن در چسترتوون، مریلند بسیار اثرگذار بود. او در سال ۱۷۸۸ نمایندهٔ مجمع ایالتی مریلند بوده تا رأی دهد که آیا مریلند باید قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده را تصویب کند یا نکند.
فقط ساموئل چیس در آن زمان میان بقیهٔ وکلای جوان در آناپلیس دوست صمیمی و همکار سیاسی پاکا شد. پاکا و چیس مخالفان محلی را با قانون تمبر سال ۱۷۶۵ رهبری کردند و سازمان پسران آزادی را در شهرستان آنا آروندل، مریلند راه‌اندازی کردند.
خدمات قضایی فدرال

پاکا در ۲۲ دسامبر ۱۷۸۹ قرار ملاقاتی از طرف جورج واشینگتن، رئیس‌جمهور وقت، در دورهٔ تعطیلی موقت خود در مورد یک کرسی جدید که در بند ۷۳ اساسنامهٔ کل ایالات متحده آمریکا تصویب شده، در دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده آمریکا برای منطقهٔ مریلند، دریافت کرد. او در ۸ فوریه ۱۷۹۰ برای این موقعیت شغلی توسط رئیس‌جمهور واشینگتن، نامزد شد و در ۱۰ فوریه ۱۷۹۰ توسط سنای ایالات متحده آمریکا تأیید شده و در همان روز حکم خود را دریافت کرد.
حرفهٔ پاکا در کرسی فدرال اثر قابل توجهی بر صلاحیت قضایی اداره نیروی دریایی دادگاه فدرال و آن چیزی که قرار بود در چهار دههٔ بعد به کار اصلی دادگاه عالی تبدیل شود، داشت. او به عنوان نخستین قاضی فدرال برای دادگاه منطقهٔ مریلند، نظری در مورد پروندهٔ بتسی ارائه کرد که زمانی که توسط دادگاه عالی برگردانده شد، پیامدهای گسترده‌ای داشت. پاکا در آن پرونده بر اساس سوابق محکم حقوق بین‌الملل و بریتانیا استدلال کرد که دادگاه منطقه، صلاحیت قضایی حکمیت در مورد جوایزی که توسط کشتی‌های خارجی به بنادر آمریکا آورده می‌شوند، ندارد. دادگاه عالی در رأی‌های متوالی خلاف آن را بیان کرد و یک صلاحیت انحصاری در مورد جوایزی که به دادگاه‌های ناحیه فدرال واگذار شده بود، ایجاد کرد و این امتیاز را از کنسولگری‌های خارجی که مسئولیت آنها بود، سلب کرد. نظر پاکا نخستین نظر دادگاه منطقه‌ای بود که منتشر شد، گرچه به‌طور کامل برگردانده شد، بینشی در آموزش حقوقی گستردهٔ امضا کننده اعلامیه استقلال و مؤلف/گردآورندهٔ چندین مفاد آنچه به منشور حقوق تبدیل شد، ایجاد کرد.
مرگ و میراث

خدمات قضایی پاکا در ۱۳ اکتبر ۱۷۹۹ به دلیل مرگ او در ملکش در رودخانه وای، در شهرستان کوئین آن، مریلند، خاتمه یافت و در ملک و قبرستان خانوادگی به خاک سپرده شد.
پاکا در سال ۱۷۸۳ به عنوان عضو افتخاری انجمن سینسیناتی در ایالت مریلند پذیرفته شد. «در مصوبهٔ اعطای این افتخار که در ۲۲ نوامبر ۱۷۸۳ تصویب شد، آمده‌است که: با توجه به توانایی‌ها، شایستگی‌ها، وطن‌پرستی جناب آقای فرماندار پاکا، این انجمن دستور می‌دهد که دبیرکل ویلیامز منتظر جناب عالی بماند و به ایشان اطلاع دهد که این انجمن به خود این افتخار را می‌دهند که او را به عنوان عضوی افتخاری در نظر بگیرند». او بعدها میان سال‌های ۱۷۸۴ تا ۱۷۸۷ به عنوان معاون رئیس انجمن مریلند خدمت کرد. اعضای افتخاری برخلاف اعضای موروثی واجد شرایط نمایندگی توسط یک نواده زنده نیستند.
خانهٔ آناپلیس او، خانه و باغ پاکا، به فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی اضافه شده و در سال ۱۹۷۱ به عنوان بنای تاریخی ملی برگزیده شد. باشگاه ویلیام پاکا در نیو پراویدنس، نیوجرسی، به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است. نام‌گذاری این باشگاه بیانگر این واقعیت است که پاکا تنها ایتالیایی-آمریکایی بوده که اعلامیهٔ استقلال را امضاء کرد و دلیل اعطای این افتخار به وی نیز همین موضوع است. خانه پاکا- کارول در کالج سنت جان به افتخار پاکا و یار او، کارلس کارول کارلتون، دیگر امضا کننده اعلامیهٔ استقلال، نام‌گذاری شده‌است.
اتهام اصل و نسب ایتالیایی

پاکا با اصل و نسبی ایتالیایی از ابروتزو توصیف شده‌است. طبق گفتهٔ استنلی ساوث: «شایعه ایتالیایی بودن این نام ناشی از سخنی بود که در سال ۱۹۱۱ توسط جیمز کاردینال گیبونز از بالتیمور مبنی بر وجود رابطه‌ای بین پاکا و خانواده ایتالیایی پچی، بیان شد. در نامه‌ای به مجلهٔ نیویورک تایمز به تاریخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۷، یکی از نوادگان پاکا ادعا کرد:
نیاکان ویلیام پاکا اصالتی ایتالیایی و بریتانیایی داشتند. نام او در اصل به صورت پاکی (سیک) هجی می‌شود.
با این حال، در مصاحبه‌ای با جیووانی شیاوو، نویسندهٔ نامه ظاهراً پیشنهاد این را که نام وی پچی است به کاردینال گیبون نسبت داده‌است. شیاوو همچنین گزارش داده که پاکا در طول مصاحبه به پاپ لئو سیزدهم که نام خانوادگی‌اش پچی بوده، اشاره کرده‌است. استیورسون و یاکوبسن گزارش کردند که هجی نام خانوادگی جد مهاجر ویلیام پاکا، رابرت، شامل پیکر، پکر، پیکا، پکا و پاکا است. نه «پچی» و نه «پاچی» (و نه «پاکا») تأیید نشده‌اند، اما می‌توان به این واقعیت توجه کرد که املای ایتالیایی این نام برای کارمندان انگلیسی‌زبان آن زمان مشخضاً دشوار یا به کل ناآشنا بوده‌است.
اگر خانوادهٔ پاکا اصالت ایتالیایی داشتند، از همدیگر دور بودند. پدر ویلیام پاکا، جان پاکا و همچنین پدربزرگش، آکیلا پاکا (زادهٔ حدود ۱۶۷۵ – درگذشتهٔ ۱۷۲۱) هر دو در مریلند چشم به جهان گشودند. پدر پدربزرگش، رابرت پاکا، در سال ۱۶۳۲ در انگلستان چشم به جهان گشود و در سال ۱۶۵۱ وارد مریلند شده و احتمالاً با نام خانوادگی «پیکر» نیز خوانده می‌شد.
خانوادهٔ پاکا هیچگاه ارتباط خود را با آبروزو قطع نکردند. جان پاکا با وجود اینکه در مستعمره بریتانیایی زندگی می‌کردند ولی به سرزمین خود تعلق خاطر داشت و نام نخستین فرزند خود را آکیلا گذارد (آکیلا نام لاکوئیلای فعلی بود که تنها در سال ۱۹۳۹ این نام را به خود دید) و به فرزندان خود فرهنگ و زبان خاستگاه‌شان را آموخت.
کریشناما (فیلم)

| کریشنما | کریشنما |
| --- | --- |
پوستر اکران تئاتر: پوستر اکران تئاتر
کارگردان: وی وی گوپالا کریشنا
تهیه‌کننده: کریشنا کومالاپاتی
نویسنده: وی وی گوپالا کریشنا
موسیقی: کالا بهیراوا
فیلم‌بردار: سانی کوراپاتی
تدوین‌گر: تامیراجو
شرکت تولید: آفرینش‌های آروناچالا
توزیع‌کننده: کوراتالا شیوا
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ مه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-05-۱۰)  
مدت زمان: ۱۳۰ دقیقه
کشور: هند
زبان: تلوگو
کریشناما (به انگلیسی: Krishnamma) یک فیلم هندی زبان در سال ۲۰۲۴ است. به نویسندگی و کارگردانی وی وی گوپالا کریشنا و ارائه شده توسط کوراتالا شیوا تولید شده توسط کریشنا کومالاپاتی، زیر نظر آفرینش آروناچالا، ساتیادف، آتیرا راج، آرچانا ایر، لاکسمن میسالا و کریشنا بوروگولا در نقش‌های اصلی بازی می‌کنند. کریشناما در ۱۰ می ۲۰۲۴ منتشر شد.
طرح

کریشناما که در خیابان‌های وینچیپتا در ویجایاوادا می‌گذرد، زندگی سه یتیم را دنبال می‌کند: بهادرا، کوتی و شیوا. علیرغم اینکه ارتباط خونی ندارند، اما حس برادری قوی دارند. زندگی اولیه آنها شامل فعالیت‌های جنایی جزئی است و شیوا در جوانی به زندان می‌افتد.
پس از آزادی، شیوا تصمیم می‌گیرد زندگی صادقانه ای داشته باشد و یک تجارت چاپ را راه اندازی می‌کند. با این حال، بهادرا و کوتی همچنان درگیر فعالیت‌های جنایتکارانه خود هستند و نمی‌توانند سبک زندگی ای که با آن آشنا هستند را پشت سر بگذارند.
داستان زمانی تغییر می‌کند که این سه نفر خود را به مقدار زیادی پول نیاز فوری می‌بینند. آنها تصمیم می‌گیرند آخرین عملیات را انجام دهند که اشتباه پیش می‌رود. این رویداد باعث ایجاد یک سری چالش‌های پیش‌بینی نشده و معضلات شخصی می‌شود، پیوند آنها را آزمایش می‌کند و آنها را مجبور می‌کند تا با عواقب اعمالشان روبرو شوند.
بازیگران

ساتیادف در نقش بهادرا
آتیرا راج در نقش مینا
آرکانا ایر در نقش پادما
کریشنا تجا ردی بوروگولا در نقش شیوا
لاکسمن میسالا در نقش کوتی
راغو کونچه به عنوان آصف ویجی کومار
ناندا گوپال در نقش پلیس
آرچانا شاستری به عنوان یک مادر
آنیش رام اس به عنوان یک پلیس
تولید

در ۱۸ آگوست ۲۰۲۱، اعلام این فیلم از طریق راسم محورثام پوجا به مناسبت بیست و پنجمین فیلم ساتیادف در حیدرآباد توسط دیل راجو و هاریش شانکار اعلام شد.
در ۴ ژوئیه ۲۰۲۲، ساتیادف اولین نگاه و عنوان فیلم را در توئیتر به اشتراک گذاشت. و در ۴ آگوست ۲۰۲۲، تیزر فیلم توسط سای دورغا تج منتشر شد.
رویداد پیش از اکران فیلم در ۱ می ۲۰۲۴، اس اس راجامولی، کوراتالا شیوا، آنیل راویپودی، و گوپیچند مالینی این مناسبت را زیبا کردند و تریلر را منتشر کردند.
رهایی > تئاتری

کریشناما در ۱۰ مه ۲۰۲۴ منتشر شد.
رهایی > توزیع

سازندگان فیلم اسطوره و سرگرمی Primeshow به‌طور مشترک این فیلم را توزیع می‌کنند.
رهایی > رسانه خانگی

حقوق توزیع دیجیتالی فیلم توسط آمازون پرایم ویدیو به دست آمد. جایی که در ۱۷ مه ۲۰۲۴ برای اولین بار پخش شد.
ویویان هایزن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالابر در 2021 فرانسه آزاد: بالابر در 2021 فرانسه آزاد
کشور (ورزشی):  آلمان
محل زندگی: ویفلستد، آلمان
زادهٔ: ۲۷ دسامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) اولدنبورگ، آلمان
قد: ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
شیوه(های) بازی: راست دست (بک هند دو دست)
جایزه(های) نقدی: $261,122
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 181–147 (۵۵٫۲٪)
عنوان‌ها: 2 ITF
بالاترین رتبه: شماره 328 (23 اکتبر 2017)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 145–141 (۵۰٫۷٪)
عنوان‌ها: 1 WTA Challenger
بالاترین رتبه: شماره 61 (18 آوریل 2022)
رتبهٔ کنونی: شماره 177 (9 اکتبر 2023)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: 1R (2023)
آزاد فرانسه: 2R (2021)
ویمبلدون: 1R (2021, 2022)
آزاد آمریکا: 1R (2022)
نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم
ویمبلدون: 1R (2021)
آخرین به‌روزرسانی: 15 اکتبر 2023.: آخرین به‌روزرسانی: 15 اکتبر 2023.
ویویان هایزن (زاده ۲۷ دسامبر ۱۹۹۳) یک تنیس‌باز حرفه‌ای آلمانی است. او یک متخصص تنیس دونفره است که در آوریل 2022 به رتبه 61 جهان در دو نفره WTA رسید.
ویلیام فیتزهاگ

| ویلیام فیتزهاگ | ویلیام فیتزهاگ |
| --- | --- |
نمیانده در دومین کنگره قاره‌ای از ویرجینیا: نمیانده در دومین کنگره قاره‌ای از ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۱۷۷۹ – ۳۱ اکتبر ۱۷۷۹: دوره مسئولیت ۱۲ سپتامبر ۱۷۷۹ – ۳۱ اکتبر ۱۷۷۹
عضو خانه نمایندگان ویرجینیا از شهرستان استفورد: عضو خانه نمایندگان ویرجینیا از شهرستان استفورد
دوره مسئولیت ۱۵ اکتبر ۱۷۸۷ – ۲۲ ژوئن ۱۷۸۸ همکار Bailey Washington Jr.: دوره مسئولیت ۱۵ اکتبر ۱۷۸۷ – ۲۲ ژوئن ۱۷۸۸ همکار Bailey Washington Jr.
پس از: گوستاووس براون والاس
پیش از: ریچارد برنت
عضو سنای ویرجینیا از وستمورلند، استفورد و شهرستان کینگ جورج: عضو سنای ویرجینیا از وستمورلند، استفورد و شهرستان کینگ جورج
دوره مسئولیت ۷ مه ۱۷۸۱ – ۱۷ اکتبر ۱۷۸۵: دوره مسئولیت ۷ مه ۱۷۸۱ – ۱۷ اکتبر ۱۷۸۵
پس از: ویلیام برنت
پیش از: توماس لی
عضو خانه نمایندگان ویرجینیا از شهرستان استفور: عضو خانه نمایندگان ویرجینیا از شهرستان استفور
دوره مسئولیت ۱ مه ۱۷۸۰ – ۶ مه ۱۷۸۱ همکار Bailey Washington: دوره مسئولیت ۱ مه ۱۷۸۰ – ۶ مه ۱۷۸۱ همکار Bailey Washington
پس از: Charles Carter
پیش از: Thomas Mountjoy
دوره مسئولیت ۵ مه ۱۷۷۷ – ۳ مه ۱۷۷۸ همکار Charles Carter: دوره مسئولیت ۵ مه ۱۷۷۷ – ۳ مه ۱۷۷۸ همکار Charles Carter
پس از: n/a
پیش از: William Brent
عضو خانه نمایندگان ویرجینیا از شهرستان کینگ جورج: عضو خانه نمایندگان ویرجینیا از شهرستان کینگ جورج
دوره مسئولیت ۷ اکتبر ۱۷۷۶ – ۴ مه ۱۷۷۸ همکار جوزف جونز: دوره مسئولیت ۷ اکتبر ۱۷۷۶ – ۴ مه ۱۷۷۸ همکار جوزف جونز
پیش از: توماس جت
عضو اولین، دومین، سومین، چهارمین و پنجمین معاهدات انقلابی ویرجینیا از شهرستان کینگ جورج: عضو اولین، دومین، سومین، چهارمین و پنجمین معاهدات انقلابی ویرجینیا از شهرستان کینگ جورج
دوره مسئولیت ۱۷۷۴ – ۱۷۷۶ همکار جوزف جونز: دوره مسئولیت ۱۷۷۴ – ۱۷۷۶ همکار جوزف جونز
عضو خانه برگس‌ها از شهرستان کینگ جورج: عضو خانه برگس‌ها از شهرستان کینگ جورج
دوره مسئولیت ۱۷۷۲ – ۱۷۷۴ همکار جوزف جونز: دوره مسئولیت ۱۷۷۲ – ۱۷۷۴ همکار جوزف جونز
پس از: ویلیام رابینسون
پیش از: n/a
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ اوت ۱۷۴۱ کینگ جرج، ویرجینیا، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۶ ژوئن ۱۸۰۹ (۶۷ سال) فیرفاکس، ویرجینیا، U.S.
آرامگاه: قبرستان کلیسای پوهیک لورتون، ویرجینیا، U.S.
حزب سیاسی: فدرالیست
همسر(ان): Ann Bolling Randolph (ا. ۲۰۲۵–۱۸۰۵)
امضا: 
ویلیام فیتزهاگ (William Fitzhugh) (24 اوت ۱۷۴۱ میلادی - ۶ ژوئن ۱۸۰۹ میلادی)، مزرعه‌دار، قانونگذار و وطن‌پرست آمریکایی طی جنگ انقلابی آمریکا است که به عنوان نماینده کنگره قاره‌ای برای ویرجینیا در ۱۷۷۹ میلادی خدمت کرد و همچنین دوره‌های متعددی را پس از تشکیل مشترک‌المنافع، هم در مجلس برگس‌ها و هم در مجمع عمومی ویرجینیا خدمت کرد. خانه او در شهرستان استفورد ویرجینیا به نام «چاتام مانور»، یکی از اماکن تاریخی ملی ثبت شده است و به عنوان مرکز هیئت رئیسه سازمان پارک‌های ملی برای پارک نظامی ملی فردریکسبرگ و اسپاتسیلوانیا عمل می‌کند.
اوان زندگی و خانواده

فیتزهاگ که در اولین خانواده‌های ویرجینیا متولد شده بود، به‌طور فیزیکی در شهرستان کینگ جورج، ویرجینیا به دنیا آمد، جایی که پدرش صاحب املاک بزرگی بود که عمدتاً توسط پدربزرگش (یعنی پدربزرگ پدرش)، قبل از ایجاد شهرستان به دست آمده بودند. عقبه خانواده او به باردولف، لرد راونسورت در ریچموندشایر در زمان ویلیام فاتح بر می‌گردد. پدربزرگ بدرش که نام او هم ویلیام فیتزبرگ (۱۶۵۰ تا ۱۷۰۱ میلادی) نام داشت، در حدود ۱۶۷۱ میلادی از انگلستان به ویرجینیا مهاجرت کرده بود و یک وکیل موفق و صاحب کشت تنباکو و همچنین اولین عضو از خانواده بود که در خانه برگس‌ها (در ۱۶۷۷ میلادی) نشست. او کشتزار «بدفورد» را به عنوان کرسی خانوادگیش تأسیس کرد (که در جنگ داخلی آمریکا تخریب شده بود) و در زمان مرگش در ۱۷۰۱ میلادی، صاحب ۵۴ هزار جریب فرنگی (معادل ۲۲۰ کیلومتر مربع) بود که عمدتاً در گردنه شمالی ویرجینیا قرار داشت که اکثر آن به ارث ویلیام فیتزهاگ رسید. برادر او هنری فیتزهاگ نیز در خانه برگس‌ها خدمت کرد و در ۱۷۱۵ میلادی کلانتر رده‌بالای شهرستان استافورد شد. پسر ویلیام فیتزهاگ (همچنین ویلیام فیتزهاگ، که برخی مواقع به عنوان «از لانه عقاب» ازو یاد می‌شد) نیز قبل از مرگش در ۱۷۱۴ میلادی به عنوان برگس خدمت کرد.
بزرگ‌ترین پسر ویلیام فیتزهاگ به نام «هنری فیتزهاگ» در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و همچنین در ۱۷۳۸، ۱۷۴۰ و ۱۷۴۲ میلادی در خانه برگس‌ها به عنوان نماینده شهرستان استافورد خدمت نمود. در ۱۷۳۰ میلادی، او با «لوسی کارتر» ازدواج کرد و پدر دو دختر شد و این مرد هنگامی که پدرش در ۱۷۴۲ میلادی فوت کرد هنوز یک نوزاد بود. بزرگ‌ترین دختر هنری فیتزهاگ نمی‌توانست زمین را با نیاکانش ارث برد، اما با «بنجامین گریمز» اهل شهرستن اسپاتسیلوانیا ازدواج کرد، شخصی که در خانه برگس‌ها خدمت می‌کرد و زادگانشان نیز در مجمع عمومی ویرجنیا خدمت کردند. مادر این مرد، بیوه «لوسی کارتر فیتزهاگ»، دختر «رابرت 'کینگ' رابرت» (بزرگ‌ترین مالک زمین در ویرجینیا در طول عمرش و همچنین کسی که چندین کودک دیگر را نیز تأمین کرد) بود که مجدداً با بیوه سرهنگ ناتانیل هریسون اهل «براندون» در شهرستان پرینس جورج ویرجینیا ازدواج کرد که در سنای ویرجینیا خدمت کرد، گرچه که این زوج فرزند دیگری نداشتند. این مرد، ویلیام فیتزهاگ چاتهام تحصیلات خصوصی مناسب با طبقه‌اش را دریافت نمود. او یک چشمش را در سانحه کودکی از دست داد، هنگامی که شلاق سوارکاری (کراپ) نابرادریش هریسون به چشمش خورد. فیتزهاگ صاحب ۳۸ برده در شهرستان فیرفاکس در ۱۸۱۰ میلادی بود.
فیتزهاگ با آن بولینگ راندولف (۱۷۴۷–۱۸۰۵) میلادی ازدواج کرد که او نیز از نسل اولین خانواده‌های ویرجینیایی بود. پدربزرگان پدری همسرش ویلیام راندولف دوم و الیزابت بورلی بودند. ارتباطات خویشاوندی راندولف موجب شد تا آن فیتزهاگ با توماس جفرسون که از خانه آنها در فردریکسبرگ دیدن کرد، رابطه خویشاوندی پیدا کند. این ویلیام و آن دخترانی داشتند، اما تنها یک پسر به نام ویلیام هنری فیتزهاگ داشتند که سنن مزرعه‌داری و سیاسی خانواده را در قرن نوزدهم میلادی ادامه داد.
حرفه

به علاوه فعالیت‌های سیاسی توصیف شده در پایین، فیتزهاگ مزرعه‌دار، کشاورز املاک پهناور (در چندین شهرستان در گردنه ویرجینیای شمالی و جایی که امروزه جزو حومه‌های شمالی ویرجینیا از واشینگتن DC شده‌است) بود که از نیروی کار بردگان استفاده می‌کرد. او «چاتهام مانور» را در ملک شهرستان استافورد در حومه رودخانه راپاهانوک در فردرکیزبرگ ویرجینیا ساخت و آن را در ۱۷۷۱ میلادی پس از سه سال ساخت و ساز تکمیل نمود. فیتزهاگ زندگی ولخرج گونه‌ای در آنجا داشت که شامل کشاورزی تجربی و علایق ویژه‌اش در رابطه با پرورش اسب و مسابقات اسب‌سواری می‌شد. بعد از جنگ انقلاب آمریکا، هنگامی که اقتصاد در حال دست و پا زدن بود، فیتزهاگ چاتهام مانور را که ۱۲۸۸ جریب فرنگی (۵٫۲ کیلومتر مربع) وسعت داشت را به قیمت ۲۰ هزار دلار به چرچیل جونز فروخت.
ویلیام فیتزهاگ و جرج واشینگتن همدیگر را تا زمان مرگ واشینگتن در ۱۷۹۹ میلادی به‌طور مکرر ملاقات می‌کردند. واشینگتن نام فیتزهاگ را در خاطراتش ذکر کرده و با هم در دعاخانهٔ کلیسای پوهیک خدمت کردند. فیتزهاگ آخرین فردی بود که واشینگتن با او در خارج از «ماونت ورمون» قبل از مرگش ملاقات کرد.
در توافق مربوط به مالیات ویرجینیا در ۱۷۸۷ میلادی، فیتزهاگ یا خویشاوندان او با همین نام صاحب این بردگان بوده‌است: ۶۰ برده بالغ بزرگتر از ۱۶ سال و همچنین ۹۱ برده کودک در شهرستان پادشاه جورج، ۴ برده بالغ و ۵ برده کودک در شهرستان شاهزاده ویلیام، ۵۴ برده بالغ و ۵۴ برده کودک در شهرستان استافورد، ۵۷ برده بالغ و ۸۱ برده کودک در شهرستان فیرفاکس و ۸ برده بالغ و ۱۰ برده کودک در شهرستان وستمورلند. مردی با همین نام و احتمالاً خود او یا خویشاوندانش صاحب ۲۰ برده بالغ و ۲۳ برده کودک در شهرستان کارولین در همان اطراف نیز بود (جنوب فردریکسبرگ و شهرستان اسپاتسیلوانیا).
بعد از این که کنگره جدید ایالات متحده تصمیم گرفت تا پایتخت ملی را به زمینی منتقل کند که توسط ویرجینیا و مریلند در طول رود پوتوماک اهدا شده بود تا شهر فدرال جدیدی شود (به زودی همان شهر واشینگتن DC شد)، فیتزهاگ اقامتگاه اصلی خود را به سمت شمالی نزدیک فردریکزبرگ در جهت الکساندریا منتقل کرد که در سمت مقابل ساختمان‌های جدید فدرال قرار داشت (اما بخشی از ناحیه کلمبیا از ۱۷۹۰ میلادی تا دهه‌ها بعد از مرگ فیتزهاگ بود). با مرگ عمو/عمه/... زاده او سرهنگ هنری فیتزهاگ (۱۷۲۳–۱۷۸۳؛ پسر برگس هنری فیتزهاگ که در ۱۷۴۵ میلادی فوت کرد)، فیتزهاگ بسیاری از املاک او را در شهرستان (جایی که اکنون اسپرینگفیلد شمالی واقع شده‌است) فیرفاکس از ورثه‌اش بدست آورد. ویلیام فیتزهاگ در ۱۷۹۶ میلادی عمارت دیگری را ساخت که به آن «راونزورت» می‌گفت. آن ملک شهرستان فیرفاکس مبدل به خانه او شد، خانه‌ای که فیتزهاگ در آن زمستان‌ها را در خانه‌شهرکی خود در الکساندریا به سر می‌برد. راونزوورت تا حدود ۱۹۲۵ میلادی برپا بود و در این تاریخ برخی شرایط اسرار آمیز آتش گرفت.
ویلیام فیتزهاگ در حدود ۱۷۹۹ میلادی خانه‌ای را در خیابان ۶۰۷ اورونوکو در الکساندریای ویرجینیا خریداری کرد که اکنون اغلب با عنوان «خانهٔ پسری رابرت ئی. لی» شناخته می‌شود. این خانه در ۱۷۹۵ میلادی توسط جان پوتس جونیور ساخته شده بود. بعد از مرگ ویلیام فیتزهاگ، ویلیام هنری فیتزهاگ این ملک را به ارث برده و آن را به خانواده لی اجاره داد.
حرفه سیاسی

فیتزهاگ در ابتدا به عنوان قانونگذار خدمت کرد، هنگامی که مجمع عمومی ویرجینیا تنها شامل «خانه برگس‌ها» بود. او یکی از دو نماینده پاره وقت اهل شهرستان کینگ جورج بود و همراه با جوزف جونز بین ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۵ میلادی خدمت کرد. هنگامی که تنش‌ها با بریتانیا بالا گرفت و فرماندار مستعمراتی ویرجینیا «جان مورای، چهارمین اِرل دانمور» مجمع را منحل ساخت، فیتزهاگ و جونز، خدمت به شهرستانشان را در تمامی معاهدات انقلابی غیر عمومی ویرجینیا ادامه دادند (برخی از این‌ها در ویلیامزبرگ و سایرشان در ریچموند صورت پذیرفتند). همچنین در اولین جلسات خانه نمایندگان ویرجینیا بعد از ایجاد فرمانداری جدید ایالت شرکت کردند. همچنین فیتزهاگ عضوی از کمیته انقلابی امنیت در بین سال‌های ۱۷۷۴–۱۷۷۵ میلادی بود. او طی جنگ انقلاب آمریکا، مأمور عالی رتبهٔ دو کارخانه سلاح و مهمات سازی بود. فیتزهاگ از شهرستان استفورد به عنوان عضوی از خانه نمایندگان ویرجینیا در آغاز ۱۷۷۷ میلادی نمایندگی کرد. نکته تاحدی طعن‌آمیزش این است که او خدمت کرده و سپس از عمو/عمه/... زادهٔ خویش چارلز کازین که قبلاً نماینده شهرستان پادشاه جورج در خانه نمایندگان برگس‌ها بود (همچون پدرش با همین نام) پیشی گرفت. اما چارلز کارتر که به دلیل هزینه‌های مفرط خود از ارث خارج شده بود، در یک پرونده دادگاه برنده شد تا بتواند اموال ارث برده را کسب و مجدداً بفروشد و سپس از عایدات و وام‌های سخنگو جان رابینسون جهت انتقال از «پادشاه جورج» به «شهرستان استفورد» استفاده نماید. شهرستانی که قبلاً چارلز کارتر نمایندگی می‌کرد، طی جنگ انقلابی آمریکا و بعد از آن، در حالی که همچنان متحمل مشکلات مالی شخصی دیگری نیز بود. در همین اثناء، با شروع ۱۷۸۱ و تا ۱۷۸۵ میلادی، رأی دهندگان شهرستان‌های وستمورلند، استافورد و پادشاه جورج، فیتزهاگ را مجدداً برای سنای ایالتی انتخاب کردند. آخرین دوره نمایندگی فیتزهاگ از شهرستان استفورد در خانه نمایندگان در ۱۷۸۷–۱۷۸۸ میلادی بود.
همچنین فیتزهاگ گزینشگر ریاست‌جمهوری برای انتخابات ۱۷۸۹ میلادی از ناحیه وستمورلند بود. آن ناحیه شامل شهرستان پادشاه جورج، شهرستان لنکستر، شهرستان نورث‌آمبرلند، شهرستان ریچموند، شهرستان استافورد و شهرستان وستمورلند می‌شد که مساحت بین راپاهانوک و رودخانه‌های پوتوماک را در بر می‌گرفت. تمامی ۱۰ گزینشگر ویرجینیا که رأی دادند، هر کدام یک رأی از دو رأی خود را برای جورج واشینگتن به صندوق انداختند. گرچه که رأی دوم فیتزهاگ نامعلوم بود، پنج تا از گزینشگران ویرجینیا به جان آدامز، سه تا به جورج کلینتون، یکی به جان هنکاک و یکی به جان جی رأی دادند. در نامه‌ای از جیمز مدیسون به توماس جفرسون در ۲۹ مارس ۱۷۸۹ میلادی، «آقای دبلیو فیتزهاگ اهل چاتهام» به عنوان یک فدرالیست توصیف شده‌است.
در ۱۸۰۴ میلادی، دختر فیتزهاگ به نام مری لی فیتزهاگ در تالار پذیرایی خانه شهرکی الکساندریا با «جورج واشینگتن پارک کوستیس»، نوه پسری «مارتا دندریج کوستیس واشینگتن» ازدواج کرد و نوه پسری جورج واشینگتن را به فرزندی پذیرفتند. در ۱۸۱۳ میلادی، دخترشان به نام «ماری آنا رادولف کوستیس» با «رابرت ئی. لی» ازدواج کرد.
مرگ و میراث

فیتزهاگ در ۱۸۰۹ میلادی در سن ۶۹ سالگی فوت کرد و سه تا از فرزندانش که تا سن بلوغ زنده مانده بودند را از خود به جای گذاشت. او در ابتدا در راونزورث دفن شد، مکانی که پسرش ویلیام هنری فیتزهاگ ارث برده بود، اما هنگامی که آن عمارت تخریب شد، بقایای جسد و سنگ قبرش به قبرستان کلیسای تاریخی پوهیک واقع در لورتون منتقل شد. همچنین او کشتزارهای «لانه عقاب» و «سومرست» را که در شهرستان پادشاه جورج قرار داشتند را به برادر/خواهر زاده‌هایش ویلیام اف. گرایمز، بنجامین گرایمز و گیئورگ ان. گرامیز داد.
تورت کول

مکان
| Turt-Kul' | Turt-Kul' |
| --- | --- |
Turt-Kul': Turt-Kul'
مختصات: ۴۰°۴۶′۴۸″ شمالی ۷۳°۱۸′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۷۸۰۰۰°شمالی ۷۳٫۳۰۰۰۰°شرقی﻿ / 40.78000; 73.30000: مختصات: ۴۰°۴۶′۴۸″ شمالی ۷۳°۱۸′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۷۸۰۰۰°شمالی ۷۳٫۳۰۰۰۰°شرقی﻿ / 40.78000; 73.30000
استان: استان اوش
ارتفاع: ۱٬۰۰۲ متر (۳۲۸۷ فوت)
منطقهٔ زمانی: UTC +5
تورت کول (به لاتین: Turt-Kul') یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده‌است.
خصوصیات

تورت کول ۱٬۰۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گاز الکترونی دو بعدی

گاز الکترونی دو بعدی (2DEG) یک مدل علمی در فیزیک حالت جامد است. یک گاز الکترونی است که آزادانه در دو بعد حرکت می‌کند، اما در بعد سوم به شدت محصور است. این محصور شدن شدید منجر به سطوح انرژی کوانتیزه شده برای حرکت در جهت سوم می‌شود که می‌توان آن را برای اکثر مشکلات نادیده گرفت؛ بنابراین به نظر می‌رسد که الکترون‌ها یک صفحه دوبعدی هستند که در یک دنیای سه‌بعدی جاسازی شده‌اند. ساختار مشابه از سوراخ است که به نام گاز سوراخ دو بعدی (2DHG)، و از جمله سیستم‌ها بسیاری از خواص مفید و جالب است.
تحقق‌ها

بیشتر 2DEGها در ساختارهای شبه ترانزیستور ساخته شده از نیمه هادی‌ها یافت می‌شوند. متداول‌ترین 2DEG لایه‌ای از الکترون‌های موجود در ماسفت‌ها (ترانزیستورهای اثر میدانی فلز-اکسید-نیمه هادی) است. هنگامی که ترانزیستور در حالت وارونگی است، الکترون‌های زیر اکسید گیت به رابط نیمه‌رسانا-اکسید محدود می‌شوند و بنابراین سطوح انرژی کاملاً مشخصی را اشغال می‌کنند. برای چاه‌های پتانسیل نازک و دماهای نه چندان زیاد، فقط پایین‌ترین سطح اشغال می‌شود (به شرح شکل مراجعه کنید)، و بنابراین حرکت الکترون‌ها عمود بر سطح مشترک را می‌توان نادیده گرفت. با این حال، الکترون آزاد است که به موازات سطح مشترک حرکت کند، و به همین ترتیب شبه-دو بعدی است.
روش‌های دیگر برای مهندسی 2DEG ترانزیستورهای با تحرک الکترون بالا (HEMT) و چاه‌های کوانتومی مستطیلی هستند. HEMTها ترانزیستورهای اثر میدانی هستند که از پیوند ناهمگون بین دو ماده نیمه‌رسانا برای محدود کردن الکترون‌ها به یک چاه کوانتومی مثلثی استفاده می‌کنند. الکترون محدود به نامتجانس HEMTs نشان بالاتر تحرک از کسانی که در ماسفت، از دستگاه سابق با بهره‌گیری از عمد کانال بدون دوپه در نتیجه موجب کاهش اثرات زیان آور پراکندگی ناخالصی یونیزه می‌شود. دو رابط ناهمگونی با فاصله نزدیک ممکن است برای محدود کردن الکترون‌ها به یک چاه کوانتومی مستطیلی استفاده شود. انتخاب دقیق مواد و ترکیبات آلیاژی امکان کنترل چگالی حامل در 2DEG را فراهم می‌کند.
الکترون‌ها ممکن است به سطح یک ماده نیز محدود شوند. برای مثال، الکترون‌های آزاد روی سطح هلیوم مایع شناور می‌شوند و آزادانه در طول سطح حرکت می‌کنند، اما به هلیوم می‌چسبند. برخی از کارهای اولیه در 2DEG با استفاده از این سیستم انجام شد. علاوه بر هلیوم مایع، عایق‌های جامد (مانند عایق‌های توپولوژیکی) نیز وجود دارند که از حالت‌های الکترونیکی سطح رسانا پشتیبانی می‌کنند.
اخیراً، مواد جامد نازک اتمی (گرافن، و همچنین دی‌کالکوژنید فلزی مانند دی سولفید مولیبدن) ساخته شده‌اند که در آن الکترون‌ها تا حد زیادی محدود شده‌اند. سیستم الکترونی دو بعدی در گرافن می‌تواند به هر یک از 2DEG یا 2DHG (2-D گاز حفره) توسط‌های راهگاهی یا شیمیایی دوپینگ تنظیم می‌شود. این موضوع به دلیل کاربردهای چندمنظوره گرافن (بعضی از موارد موجود اما عمدتاً پیش‌بینی شده) موضوع تحقیقات فعلی بوده‌است.
یک کلاس جداگانه از هتروساختارها که می‌توانند میزبان 2DEG باشند، اکسیدها هستند. اگرچه هر دو طرف ساختار ناهمسان عایق هستند، 2DEG در سطح مشترک ممکن است حتی بدون دوپینگ (که رویکرد معمول در نیمه هادی‌ها است) ایجاد شود. مثال معمولی ساختار ناهمسان ZnO/ZnMgO است. مثال‌های بیش‌تر را می‌توان در بررسی‌های اخیر پیدا شده‌است از جمله یک کشف قابل توجه از سال ۲۰۰۴، یک 2DEG در LaAlO <sub id="mwQg">3</sub> / SrTiO <sub id="mwQw">3</sub> رابط که ابررسانا در دماهای پایین می‌شود. منشأ این 2DEG هنوز ناشناخته است، اما ممکن است شبیه به دوپینگ مدولاسیون در نیمه هادی‌ها باشد، با فضای خالی اکسیژن ناشی از میدان الکتریکی که به عنوان مواد ناخالص عمل می‌کند.