stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۱۲ (عدد)
در دین و اسطوره‌شناسی > اسطوره‌ها

در ایران و هند باستان، تعداد سال‌های جهان در آفرینش، ۱۲۰۰۰ سال انگاشته شده‌است. تعداد ماه هاس سال هم بر همین اساس (به ازای هر ۱۰۰۰ سال، یک ماه) دوازده ماه است. شاید در راستای همین باورها بوده که اکنون در ابتدای سال شمسی، ایرانیان ۱۲ روز و در ادامه، روز سیزدهم فروردین را تعطیل هستند.
دوازده حلقه مظهر طناب مسامی است که مصریان بکار می‌بردند
گل لوتوس از خوش‌یمن‌ترین نقشینه‌های مصری و هندی و ایرانی است که دارای ۱۲ گلبرگ می‌باشد.
آن‌گونه که از روایات و تاریخ گذشته استفاده می‌شود، کعبه تاکنون ۱۲ بار تجدید بنا شده‌است.
۱ـ نخست توسط فرشتگان و جبرئیل پیش از آدم
۲ـ توسط آدم
۳ـ توسط شیث فرزند آدم، سپس در طوفان نوح خراب شد.
۴ـ تجدید بنای آن توسط ابراهیم
۵ـ به وسیله قبیله جُرهُم تعمیر شد.
۶ـ دولت عمالقه آن را تعمیر کردند.
۷ـ به وسیله قُصی بن کلاب جد چهارم پیامبر پس از آن که سیل آن را خراب کرد، تعمیر شد.
۸ـ توسط قریش پیش از بعثت و در عصر جاهلیت زمانی که بر سر نصب حجرالاسود نزاع شد و محمد آن را حل کرد.
۹ـ تعمیر آن در عصر خلافت عمر و عثمان
۱۰ـ بنای آن توسط عبدالله بن زبیر
۱۱ـ در عصر عبدالملک مروان که حجاج بن یوسف آن را خراب کرد و سپس ساخته شد.
۱۲ـ پس از تهاجم قرامطه و ربودن حجرالاسود در سال ۳۳۹ هجری
لوح زمرد تعداد ۱۲تکه در نقاط مختلف جهان پخش شده‌است.
تعداد اهرام مصر به ۱۳۸ عدد می‌باشد که جمع اعداد آن‌ها ۱۲می‌شود
اصحاب کهف طبق روایات ۳۰۹سال به خواب رفتند که جمع اعداد ۱۲می‌شود، همچنین رهبری مهدی پس از ظهور بر زمین ۳۰۹سال می‌باشد.
دوازدهمین و آخرین امام مهدی است که متولد سال ۲۵۵ ه‍.ق یعنی جمع اعداد آن‌ها ۱۲ می‌شود دوازدهمین امام شیعیان می‌باشد.
زمان

۱۲ ساعت در روز و ۱۲ ساعت در شب که تکمیل ۲۴ ساعت شبانه روز را می‌دهند تا انسان‌ها به سادگی در این طبیعت زیست کنند.
سال در اکثر کشورها به ۱۲ ماه تقسیم می‌شود
۱۲ ساعت بازه زمانی میان دو برکشند و فروکشند پیاپی جر و مد
در ورزش

در بولینگ ده پین، ۱۲ تعداد تشویق‌کننده مورد نیاز برای یک بازی کامل است.
در پیچش یا حلقه زنی، خانه با ۱۲ فوت قطر نیاز دارد.
در کریکت، یکی دیگر از ورزش با یازده بازیکن و یک نفر ذخیره که ۱۲ نفر می‌شوند بازی می‌کند.
در تکنولوژی

تعداد کلیدهای تابع در اکثر صفحه کلید کامپیوتر (F1 تا F12)
تعداد کلید در هر تلفن دیجیتال استاندارد (۱ تا ۹، ۰، * و #)
در هنر > موسیقی

موسیقی صدایی است که در اطراف ما شنیده می‌شود که تمامی این اصوات به ۱۲ مقام تشکیل می‌شود. این اصوات تنها اصواتی است که به گوش ما می‌رسد.
۱۲ تعداد تقسیمات یک اکتاو است.
دوازدهم فاصله یک اکتاو و یک پنجم است.
تکنیک دوازده تن (همچنین dodecaphony) یک روش ترکیب موسیقی که آرنولد شوئنبرگ ابداع کرده‌است.
در هنر > نقاشی

دوازده رنگ اساسی در چرخ رنگ وجود دارد؛ ۳ رنگ اصلی (قرمز، زرد، آبی)، ۳ رنگ‌های ثانویه (نارنجی، سبز و بنفش) و ۶ رنگ سوم (که واسطه بین رنگ رنگ‌های اصلی و رنگ‌های ثانویه هستند).
موضوعات دیگر

۱۲ اونس تروی در یک پوند تروی وجود دارد (مورد استفاده برای فلزات گران‌بها)
در سیستم سابق ارز بریتانیا، در یک شیلینگ دوازده پنس وجود دارد.
در اساطیر یونانی، تعداد کارگر هراکلس از ده تا دوازده را افزایش یافته‌است.
دوازده جدول قانون اساسی باستانی روم بود.
در ایالات متحده، دوازده نفر منسوب به هیئت منصفه برای محاکمات جنایی حضور دارند
ایالات متحده آمریکا به دوازده ولسوالی فدرال رزرو (بوستون، نیویورک، فیلادلفیا، کلیولند، ریچموند، آتلانتا، شیکاگو، سنت لوئیس، مینیاپولیس، کانزاس سیتی، دالاس و سان فرانسیسکو) تقسیم می‌شوند.
۱۲ اینچ در یک پا.
مکعب دارای ۱۲ یال است.
۱۲ سنگی که روی لباسی که روحانیون اعظم عبرانی اهل کنعان می‌پوشیدند
دروازه‌های اورشلیم قدیم
گل لوتوس از خوش‌یمن‌ترین نقشینه‌های مصری و هندی و ایرانی است که دارای ۱۲ گلبرگ می‌باشد
پرچم اتحادیه اروپا ۱۲ کشور را در خود جای داده‌است.
قله بایکال

| قله بایکال | قله بایکال |
| --- | --- |
Пик Байкал: Пик Байкал
نمای ماهواره‌ای از دید سنتینل-۲: نمای ماهواره‌ای از دید سنتینل-۲
fa (in English: Expected satiety): fa
قله بایکالLocation in Buryatia : قله بایکالLocation in Buryatia 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۲٬۸۴۱ متر (۹٬۳۲۱ فوت)
برجستگی: ۱٬۷۲۳٫۹ متر (۵٬۶۵۶ فوت)
مختصات: ۵۴°۳۷′۲۰٫۳″ شمالی ۱۱۰°۲۷′۲۳٫۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۶۲۲۳۰۶°شمالی ۱۱۰٫۴۵۶۵۵۶°شرقی﻿ / 54.622306; 110.456556
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: بوریاتیا خاور دور روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه بارگوزین، کوه‌های سیبری جنوبی
قله بایکال (انگلیسی: Pik Baikal) یک قله در استان بوریاتیای کشور روسیه است.
دریاچه تودژا

| دریاچه تودژا | دریاچه تودژا |
| --- | --- |
Azas Lake: Azas Lake
دریاچه تودژا: دریاچه تودژا
موقعیت: تووا
مختصات: ۵۲°۲۴′شمالی ۹۶°۳۰′شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۴°شمالی ۹۶٫۵°شرقی﻿ / 52.4; 96.5
درون‌شارش‌های کلان: روز آزاس
برون‌شارش‌های کلان: رود تورا-خم
کشورهای حوضه: Russia
مساحتِ رو: ۵۱٫۶ کیلومتر مربع (۱۹٫۹ مایل مربع)
یخ‌زدگی: early November - second half of May
دریاچه تودژا (انگلیسی: Todzha Lake) یک دریاچه در استان تووای کشور روسیه است.
سرژ وهور

| عالی‌جناب سرژ وهور | عالی‌جناب سرژ وهور |
| --- | --- |
۴مین Prime Minister of Vanuatu: ۴مین Prime Minister of Vanuatu
دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۲۰۱۱ – ۱۳ مه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۲۰۱۱ – ۱۳ مه ۲۰۱۱
رئیس‌جمهور: یولو ابیل
پس از: ساتو کیلمن
پیش از: ساتو کیلمن
دوره مسئولیت ۲۷ نوامبر ۲۰۰۹ – ۵ دسامبر ۲۰۰۹ (Acting): دوره مسئولیت ۲۷ نوامبر ۲۰۰۹ – ۵ دسامبر ۲۰۰۹ (Acting)
رئیس‌جمهور: یولو ابیل
پس از: ادوارد ناتاپی
پیش از: ادوارد ناتاپی
دوره مسئولیت ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۴ – ۱۱ دسامبر ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۲۹ ژوئیه ۲۰۰۴ – ۱۱ دسامبر ۲۰۰۴
رئیس‌جمهور: جوسیاس مولی (Acting) کالکوت ماتاسکلکله
پس از: ادوارد ناتاپی
پیش از: هام لینی
دوره مسئولیت ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۶ – ۳۰ مارس ۱۹۹۸: دوره مسئولیت ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۶ – ۳۰ مارس ۱۹۹۸
رئیس‌جمهور: ژان-ماری لیه
پس از: ماکسیم کارلوت کورمان
پیش از: دونالد کالپوکاس
دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵ – ۲۳ فوریه ۱۹۹۶: دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵ – ۲۳ فوریه ۱۹۹۶
رئیس‌جمهور: ژان-ماری لیه
پس از: ماکسیم کارلوت کورمان
پیش از: ماکسیم کارلوت کورمان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۳ آوریل ۱۹۵۵ اسپیریتو سانتو، نیوهبریدز
درگذشته: ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴ (۶۹ سال) لگانویل، اسپیریتو سانتو، وانواتو
ملیت: وانواتو
حزب سیاسی: Union of Moderate Parties (1988–2022) Pikinini blong Graon (2022–2024)
سرژ وهور (انگلیسی: Serge Vohor؛ زادهٔ ۲۳ آوریل ۱۹۵۵ – درگذشتهٔ ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴) سیاست‌مدار اهل وانواتو بود. وی چهار بار بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۱ نخست‌وزیر وانواتو بود.
سرژ وهور در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴، در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
هیپوگلیسمی

Medical condition
| هیپوگلیسمی | هیپوگلیسمی |
| --- | --- |
بیماری در حال اندازه‌گیری میزان قند خون توسط گلوکومتر: بیماری در حال اندازه‌گیری میزان قند خون توسط گلوکومتر
تخصص: غدد درون‌ریز و متابولیسم 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: E16.0-E16.2
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 250.8, 251.0, 251.1, 251.2, 270.3, 775.6, 962.3
دادگان بیماری‌ها: 6431
مدلاین پلاس: 000386
ئی‌مدیسین: emerg/۲۷۲ med/1123 med/1939 ped/1117
پیشنت پلاس: هیپوگلیسمی
سمپ: D007003
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
کم‌قندِخونی یا هیپوگلیسِمی (به انگیسی:Hypoglycemia) (به فرانسوی: hypoglycémie) به افتِ قند خون به زیر شصت (میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) گفته می‌شود.
علائم هیپوگلیسمی

علائم هیپوگلیسمی عبارت‌اند از: احساس ضعف یا گرسنگی، پرش عضلانی، رنگ‌پریدگی، عرق سرد، تپش قلب، سرگیجه، گیجی، خواب‌آلودگی. در صورتی که به این علائم توجه نشود و عوارض ادامه پیدا کند، نهایتاً باعث بیهوشی، تشنج و مرگ می‌شود.
در برخی موارد شخصی که دچار هیپوگلیسِمی شده به دلیل از بین رفتن بیش از حد گلوکز از جریان خون دچار اختلال عصبی و تغییر در رفتار می‌شود به‌طوری که شخص کنترل هیچ‌یک ار رفتارهای خود را ندارد، نحوه رفتار هر شخص در هنگام کم‌قندخونی با توجه به شرایط، مکان و رفتار اطرافیان متفاوت است، توصیه می‌شود اطرافیان در مواجه با چنین موقعیتی آرامش خود را حفظ کنند.
از بین رفتن علائم

در برخی موارد گزارش شده بیماران هنگام افتِ قند خون به زیر شصت میلی‌گرم بر دسی‌لیتر دچار هیچ علامتی نمی‌شوند، این مشکل به دلیل تکرر موقعیت‌ها در پائین بودن قند خون است که با بالا نگه داشتن میزان قند خون در طی مدتی علائم مجدداً باز می‌گرددند.
درمان حملات پایین افتادن قند خون (هیپوگلیسمی)

درمان مناسب حملات هیپوگلیسمی در موارد اورژانس و اگر بیمار هنوز هوشیار است در دهان گذاشتن دو قاشق شکر یا محلول آن در آب است. در صورتی که بیمار هوشیاری خود را از دست داده باید مقدار ده میلی‌لیتر گلوکز درون رگ تزریق گردد. در موارد غیر اورژانس مصرف کربوهیدرات‌های ساده و با جذب سریع است که به سرعت تبدیل به قند (گلوکز) شده و جذب خون می‌گردند. از جمله این انتخاب‌های مناسب می‌توان به حبه قند، آب میوه و نوشابه گازدار اشاره کرد. مصرف شکلات یا بیسکویت مناسب نیست چون این غذاها حاوی چربی فراوان هستند که باعث دیر جذب شدن قند موجود در آن‌ها می‌شود. نکته قابل ذکر دیگر رعایت تعادل در مصرف غذاهای شیرین هنگام هیپوگلیسمی است زیرا مصرف بیش از حد و پشت سرهم این غذاها باعث بالا رفتن قند خون می‌شود.
بهترین کار این است که مقدار مناسبی از این غذاها (۵–۴ حبه قند یا یک لیوان آب میوه یا نوشابه) خورده شود و اگر پس از گذشت ۱۵ دقیقه هنوز علائم هیپوگلیسمی باقی‌مانده بود همین تعداد دوباره مصرف شود.
پیشگیری

همیشه وعده‌های غذایی و میان‌وعده‌های خود را به موقع و به میزان لازم صرف کنند.
داروهای مصرفی به‌خصوص انسولین و قرصهای گلیبنکلامید و کلرپروپامید را سر وقت فقط به میزان تجویز شده مصرف کنند.
در هنگام ورزش و فعالیت بدنی از مواد غذایی اضافی استفاده کنند و از تزریق انسولین در ماهیچه‌های فعال حین ورزش خودداری کنند.
تمام علایم هشدار دهنده افت قند خون را به خوبی بشناسند.
همیشه مواد قندی به همراه داشته باشند و به محض بروز علایم هیپوگلیسمی، بسرعت درمان را شروع کنند.
از مصرف الکل (به‌خصوص با معده خالی) بپرهیزند.
پارک گورستان ژاپنی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
シンガポール日本人墓地公園: シンガポール日本人墓地公園
ورودی پارک گورستان ژاپنی: ورودی پارک گورستان ژاپنی
Location in هوگانگ، Singapore: Location in هوگانگ، Singapore
fa (in English: Expected satiety): fa
جزئیات: جزئیات
بنیان‌گذاری: ۲۶ ژوئن ۱۸۹۱؛ ۱۳۳ سال پیش (۱۸۹۱-26}})
بسته‌شده: ۹ مه ۱۹۷۳؛ ۵۱ سال پیش (۱۹۷۳-09}})
مکان: هوگانگ، سنگاپور
کشور: سنگاپور
مختصات: ۰۱°۲۱′۵۵٫۵۰″ شمالی ۱۰۳°۵۲′۳۶٫۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۱٫۳۶۵۴۱۶۷°شمالی ۱۰۳٫۸۷۶۷۷۷۸°شرقی﻿ / 1.3654167; 103.8767778
گونه: گورستان ژاپنی
وسعت: ۳۰٬۰۰۰ متر مربع (۷٫۴ جریب فرنگی)
شمار گورها: ۹۱۰
پارک گورستان ژاپنی (انگلیسی: Japanese Cemetery Park)، گورستان و پارک ژاپنی در هوگانگ، سنگاپور است. این محل بزرگ‌ترین گورستان ژاپنی در آسیای جنوب شرقی با مساحت ۲۹۳۵۹ متر مربع است که شامل ۹۱۰ سنگ قبر است که بقایای اعضای جامعه ژاپنی در سنگاپور شامل روسپی‌های جوان ژاپنی، غیرنظامیان، سربازان و محکومان جنایات جنگی ژاپن در زندان چنگی اجرا شد.
از جمله روسپی‌های جوان ژاپنی، غیرنظامیان، سربازان و محکومان جنایات جنگی ژاپن اعدام شده در زندان چانگی را در خود جای داده است. این گازتا روز به عنوان یک پارک یادبود توسط دولت سنگاپور در سال ۱۹۸۷ بود.
تاریخ

صاحب فاحشه خانه ژاپنی، تاگاجیرو فوکاکی، ۷ جریب فرنگی (۲٫۸ هکتار) از مزرعه لاستیک خود را اهدا کرد تا به عنوان محل دفن زنان جوان ژاپنی که در فقر مطلق درگذشتند استفاده شود. آنها به همراه دیگر صاحبان فاحشه‌خانه شیبویا گینجی و ناکاگاوا کیکوزو درخواست مجوز کردند و دولت استعماری بریتانیا در ۲۶ ژوئن ۱۸۹۱ به‌طور رسمی مجوز این استفاده را صادر کرد. از آن زمان، از آن برای دفن ساکنان ژاپنی استفاده می‌شود. در طول جنگ جهانی دوم، این گورستان برای دفن غیرنظامیان و سربازانی که در میدان جنگ یا در اثر بیماری جان خود را از دست داده بودند استفاده می‌شد. پس از بریتانیا مهاجرت معکوس همه ژاپنی‌ها در سال ۱۹۴۸، هیچ ژاپنی از ترس گذشته جنگی خود اجازه بازگشت به سنگاپور یا مالایا را نداشت. دولت سنگاپور مالکیت این گورستان را به دست گرفت و آن را بلااستفاده گذاشت. این سیاست در قبال کشته شدگان ژاپنی در سنگاپور تا زمان امضای پیمان صلح رسمی با ژاپن در سال ۱۹۵۱ باقی ماند. در نوامبر ۱۹۵۲، کن نینومیا، اولین ژاپنی کنسول پس از جنگ در سنگاپور، مأمور شد تا سرنوشت بقایای جنگ ژاپن در سنگاپور را دریابد. پس از یافتن اجساد، هدف بازگرداندن خاکستر مردگان بود.
با این حال، دولت ژاپن در نهایت تصمیم گرفت که بقایای کشته شدگان جنگ ژاپن را به قبرستان جداگانه منتقل نکند و خاکستر را به کشور بازگرداند. این به این دلیل بود که پرسنل تسلیم شده ژاپنی تلاش زیادی برای برپایی یادواره در گورستان برای رفقای کشته شده خود انجام داده بودند و به همین دلیل این یادبود به خودی خود نوعی زیارتگاه بود و همچنین این واقعیت که همه خاکسترها در یک تپه دفن شده بودند که هر شکلی از شناسایی را غیرممکن می‌کرد.
در سال ۱۹۶۹، دولت سنگاپور مالکیت این گورستان را به انجمن اصلاح شده ژاپنی که بر نگهداری گورستان نظارت دارد، بازگرداند. تدفین‌ها تا سال ۱۹۷۳ ادامه یافت، زمانی که دولت سنگاپور با تصویب فرمانی از گسترش بیشتر ۴۲ قبرستان در جزیره جلوگیری کرد.
قبرهای قابل توجه > یاماموتو اوتوکیچی

اوتوکیچی، همچنین به عنوان «جان متیو اوتوسون» شناخته می‌شود، در سال ۱۸۱۸ در روستای اونوئورا در چیتا اُواری (شهر میهاما کنونی استان آیچی) در سال ۱۸۱۸ به دنیا آمد. در سال ۱۸۳۲، او یک ملوان در کشتی بود. «هوجون مارو» که از خلیج ایسه به توکیو رفت. کشتی گرفتار توفان شد. اوتوکیچی توانست از این فاجعه جان سالم به در ببرد و پس از یک سال و دو ماه در کیپ آلاوا در سواحل غربی ایالات متحده به ساحل رسید. او در نهایت به سراسر جهان سفر کرد، اما سیاست انزواطلبی ژاپن در آن زمان، بازگشت او به کشورش را رد کرد. حتی پس از طرد شدن توسط کشور خود، او به ژاپنی بودنش افتخار کرد و به پیشرفت کشور کمک کرد. او بعداً به یک معامله‌گر موفق تبدیل شد. در سال ۱۸۶۲، اوتوکیچی از شانگهای نقل مکان کرد و با همسر مالایی خود در سنگاپور ماند تا اولین ساکن ژاپن در اینجا شود. او در ۴۹ سالگی در سال ۱۸۶۷ درگذشت.
قبرهای قابل توجه > خدای نگهبان هینوموتو

این بنای یادبود که در نزدیکی ورودی اصلی قرار دارد، به یاد ۴۱ غیرنظامی ژاپنی ساخته شده است که در اردوگاه بازداشت جورانگ در حالی که پس از تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم در انتظار بازگشت بودند، جان باختند.
گیاهان

یک درخت قدیمی سرخالو که در پارک یافت شده است، توسط هیئت پارک‌های ملی  به عنوان درخت میراثی تعیین شده است.
 با این حال، به دلیل آب و هوای سنگاپور، نمی‌تواند به ثمر بنشیند و میوه دهد. یکی دیگر از درخت‌های قدیمی پارک، یک درخت لاستیک، نیز درخت میراثی است که از زمانی که پارک مزرعه لاستیک بود، باقی مانده است.
وضعیت فعلی

انجمن ژاپنی سنگاپور به نگهداری این گورستان ادامه می‌دهد که از سال ۱۹۸۷ به پارکی یادبود برای قدردانی از تاریخ و گیاهان و جانوران طبیعی تبدیل شده است. به عنوان میراثی از تاریخ ژاپن و سنگاپور، این پارک گورستان اغلب توسط دانش آموزان، کهنه سربازان، ساکنان و گردشگران ژاپنی بازدید می‌شود.
سنگ قبر اوتوکیچی، اولین ساکن ژاپنی سنگاپور
محل نگهبان مقبره در پارک قبرستان.
شاگرد شیطان (فیلم ۱۹۵۹)

| شاگرد شیطان | شاگرد شیطان |
| --- | --- |
کارگردان: گای همیلتون
تهیه‌کننده: هارولد هکت
فیلمنامه‌نویس: John Dighton Roland Kibbee
بر پایه: The Devil's Disciple اثر جرج برنارد شاو
بازیگران: برت لنکستر کرک داگلاس لارنس الیویه ایوا لو گالین هری اندروز جرج رز پرسی هربرت Allan Cuthbertson بازیل سیدنی مروین جانز
راوی: پیتر لیدز
موسیقی: ریچارد رادنی بنت
فیلم‌بردار: جک هیلیارد
تدوین‌گر: Alan Osbiston
شرکت تولید: Hecht-Hill-Lancaster Productions
توزیع‌کننده: یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ اوت ۱۹۵۹
مدت زمان: ۸۳ دقیقه
کشور: بریتانیا آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱٫۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱٫۸ میلیون دلار (آمریکا و کانادا)
شاگرد شیطان (انگلیسی: The Devil's Disciple) فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی گای همیلتون است که در سال ۱۹۵۹ منتشر شد.
بازیگران

برت لنکستر
کرک داگلاس
لارنس الیویه
ایوا لو گالین
هری اندروز
پرسی هربرت
بازیل سیدنی
مروین جانز
ژیرایر کاراپتیان

ژیرایر ولادیمیری کاراپتیان (ارمنی: Ժիրայր Վլադիմիրի Կարապետյան؛  ۹ مارس ۱۹۲۹ – ۶ مهٔ ۲۰۱۶) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۹ مارس ۱۹۲۹ در وارنا به دنیا آمد . وی از ۱۹۶۷ در تئاتر دراماتیک دولتی پطروس آدامیان ارمنیان تلفیس و از ۱۹۵۴ در hy:Վանաձորի դրամատիկական թատրոն فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی و هنرمند افتخاری گرجستان شوروی (۱۹۸۷) شده است. وی در ۶ مهٔ ۲۰۱۶ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ستاره امید اشاره کرد.
ازمک

| Whitetop | Whitetop |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاه
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: رزیدها
راسته:: کلم‌سانان
تیره:: شب‌بویان
سرده:: ازمک (سرده)
گونه:: L. draba
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lepidium draba کارل لینه: Lepidium draba کارل لینه
Subspecies: Subspecies
 Lepidium draba subsp. draba (= Cardaria draba)  Lepidium draba subsp. chalepense (L.) P.Fourn. (=Cardaria chalepensis):  Lepidium draba subsp. draba (= Cardaria draba)  Lepidium draba subsp. chalepense (L.) P.Fourn. (=Cardaria chalepensis)
مترادف: مترادف
 Cardaria draba (L.) Desv.:  Cardaria draba (L.) Desv.
ازمک (نام علمی: Lepidium draba L. پیش از این: Cardaria draba) یکی از گیاهان است. ازمک دارای گل های کوچک سفید رنگ است که به صورت خوشه در کنار هم قرار گرفته اند.
ازمک در ایران و در منطقه سیستان به وفور یافت میشود همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید. این گیاه مصرف خوراکی دارد و دارای خواص دارویی نیز هست.
در فارسی کهن با نام برغست (ورغست، ورغشت)  شناخته می‌شد. برخی نیز این گیاه را با نام مچه می‌شناسند.
شبه‌نهنگ تک‌شاخ

| خُتو | خُتو |
| --- | --- |
ختو در آب‌های بخش شمالی مجمع الجزایر سرزمین فرانتس یوزف، ژوئن ۲۰۱۹: ختو در آب‌های بخش شمالی مجمع الجزایر سرزمین فرانتس یوزف، ژوئن ۲۰۱۹
جثهٔ ختو در مقایسه با انسان متوسط: جثهٔ ختو در مقایسه با انسان متوسط
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: آب‌بازان
زیرراسته:: آب‌بازان دندان‌دار
تیره:: تک‌دندانان
سرده:: تک‌دندان‌ها
گونه:: M. monoceros
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Monodon monoceros کارل لینه، ۱۷۵۸: Monodon monoceros کارل لینه، ۱۷۵۸
قلمرو زیستی ختو: قلمرو زیستی ختو
خُتو یا ناروال (به انگلیسی: Narwhal) پستانداری آبزی است از راستهٔ آب‌بازسانان خانواده تک‌دندانان (Monodontidae)؛ عضو دیگر این خانواده نهنگ سفید است. فرهنگستان زبان فارسی در توصیف این جانور «شبه‌نهنگ تک‌شاخ» را پیشنهاد کرده که یک ترجمه تحت‌اللفظی توصیفی از بخشی از نام علمی آن (یعنی Monodon monoceros) است و نه نامی رواج‌پذیر برای یک گونه از جانداران.
این پستاندار دریایی متعلق به گروه نهنگ‌های دندان‌دار است و در آب‌های سرد قطبی زندگی می‌کند. ختوی سر کوچک و پیشانی مدور دارد که فاقد پوزه و بالهٔ پشتی است و بااینکه فاقد دندان است از نهنگ‌های دندان‌دار به‌شمار می‌آید. عجیب‌ترین مشخصهٔ شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخ، عاج (دندان) پیچ خوردهٔ نیزه مانند بلند آنهاست که فقط در جنس نر مشاهده می‌گردد.
به دلیل وجود باور کهن به تکشاخ درمیان اروپاییان و تشابه عاج خُتو به شاخ این موجود افسانه‌ای، شبه‌نهنگ‌های تک‌شاخ در معرض صید بی‌رویه قرار داشتند. کمیاب بودن این جانور و دوری محل زندگی آن‌ها بر باورهای مربوط به تک‌شاخ بودنشان تأثیر زیادی گذاشته است. نهنگ‌های تک شاخ یکی از کمیاب‌ترین جانوران جهان است.
نام و رده‌بندی

ختو، ماهی زال، قوقی و کرگدن دریایی نام‌های این جاندار در فارسی هستند. این جاندار توسط لینه، در کتاب خود با نام «سیستما ناتوره» رده‌بندی و شناسایی شد. نام «ناروال» تشکیل شده از دو بخش «نار»، به معنای جسد در زبان نروژی کهن، و «وال» به معنای صفحه شاخی در زبان نروژی است. نام دوجمله‌ای این جانور (Monodon monoceros) نیز از زبان یونانی گرفته شده است و به معنای «تک‌ندانِ تک‌شاخ» می‌باشد.
ویژگی‌ها

طول بدن و سر، بی در نظر گرفتن عاج، میان ۳۶۰ تا ۶۲۰ سانتی‌متر است. وزن میانگین در نرها ۱٬۶۰۰ کیلوگرم و در ماده‌ها ۹۰۰ کیلوگرم است. نزدیک به یک سوم وزن بدن چربی است.
رنگ بدن با بالا رفتن سن کم‌رنگ می‌شود. رنگ بخش‌هایی بالایی بدن بالغ‌ها قهوه‌ای یا خاکستری تیره است و بخش زیرین بدن سفید. خال‌های متعددی نیز بر روی پوست وجود دارند. سر به نسبت کوچک و پوزه ضخیم است. شبه‌نهنگ تک‌شاخ باله پشتی ندارد.
تنها دو دندان در دهان این جانور وجود دارند که هر دو در فک بالا هستنند. در ماده‌ها، دندان‌ها معمولاً کارایی ندارند و درون استخوان می‌مانند. در نرها دندان سمت راست در استخوان می‌ماند اما دندان چپ به جلو می‌آید و با الگویی پادساعت‌گرد همچون عاجی بلند و دراز به دور خود می‌گردد. عاج میان یک سوم تا نیمی از طول بدن را دارد و وزن آن گاه به ۱۰ کیلوگرم می‌رسد. در بعضی موارد نادر، دندان سمت راست نیز همانند چپی دراز می‌شود ولی در هر دو صورت عاج‌ها پادساعت‌گرد به دور خود می‌گردند.
گستره

ختو در مناطق گسترده‌ای از قطب شمال یافت می‌شود، به ویژه در شمال شرقی کانادا، گرینلند، دریای بارنتز در °۸۵–۶۵ شمالی.
این جانوران به ندرت در آب‌های روسیه، سیبری، بخش غربی کانادا در قطب شمال نیز دیده شده‌اند.
احتمال دارد جمعیت آن‌ها بیش از ۵۰٬۰۰۰ عدد باشد که ۳۵٬۰۰۰ تای آن در خلیج بافین وجود داشته باشند.
جمجمهٔ ختو با دو عاج، همان‌طور که در موزه جانورشناسی در هامبورگ آلمان دیده می‌شود. در شهریور ۱۳۸۳ توسط Sönke Behrends عکس گرفته شد. این جمجمه در سال ۱۶۸۴ میلادی به هامبورگ آورده شد و متعلق به گونهٔ مادهٔ این نهنگ است. توضیحات آلمانی ارائه شده توسط موزه به این صورت ترجمه می‌شود: "دندان راست همچنین می‌تواند در موارد بسیار نادری به عاج تبدیل شود، همان‌طور که توسط ۱۲ جمجمه جمع‌آوری شده توسط موزه‌های مختلف در طول ۳۰۰ سال گذشته ثابت شده.
زباله‌های فضایی

زباله‌های فضایی (English: Space Debris) چیزهای گوناگون ساختهٔ انسان هستند که در مدار زمین در حال گردشند، اما دیگر به درد نمی‌خورند (کارایی ندارند). زباله فضایی در واقع بقایای فعالیت بشر در فضا است، از قطعات سفینه‌ها گرفته تا قسمت‌هایی از سفینه که در مراحل مختلف مأموریت فضایی از آن جدا می‌شوند یا هر چیز دیگری که در مدار زمین رها شده و دیگر کاربردی ندارد. ناسا هم در سال ۲۰۱۱، گزارش کرد که میزان این زباله‌های فضایی به نحو تصاعدی افزایش یافته و به مرز بحران رسیده‌است. تا جایی که پروفسور ویتالی آدوشکین استاد آکادمی علوم روسیه، می‌گوید زباله‌های فضایی، به خصوص زباله‌های بجا مانده از ماهواره‌های نظامی، می‌تواند باعث تنش سیاسی و نظامی بین کشورهای حاضر در فضا شود: «کشوری که مالک ماهواره آسیب دیده و تخریب شده‌است بزحمت بتواند عامل اصلی این برخورد را به سرعت شناسایی کند. این یک مسئله سیاسی خطرناک است.»
مقامات سعودی در حال بررسی یک مخزن سوخت پرتابگر آمریکایی در بیابان‌های این کشور
برآورد

برآورد می‌شود که تعداد این چیزها ده‌ها میلیون باشد و از این تعداد بیش از پانصد هزار آنها به هنگام چرخش بر مدار زمین رهگیری می‌شوند. با توجه به سرعت این زباله‌ها که در حدود ۱۷٬۵۰۰ مایل در ساعت است امکان آسیب رساندن به ماهوارهها و سفینه‌های فضایی حتی توسط قطعات نسبتاً کوچک وجود دارد. ناسا هشدار داده بیش از ۲۰ هزار قطعه بزرگتر از توپ تنیس و بیش از نیم میلیون قطعه بزرگتر ار تیله در مدار زمین پراکنده‌اند که بیش از همه ایستگاه فضایی بین‌المللی، شاتل‌ها و سفینه‌های سرنشین‌دار را تهدید می‌کنند. سازمانهای فضایی آمریکا و روسیه بیش از ۲۳ هزار قطعه بزرگتر از ده سانتی‌متر را در فضا زیر نظر دارند، اما گفته می‌شود نیم میلیارد ذره کوچکتر از ده سانتی‌متر و تریلیون‌ها ذره کوچکتر در فضای اطراف زمین در گردشند. میزان زباله‌های فضایی در مدارهای پایین در نیم قرن اخیر به میران چشمگیری افزایش یافته و در صورتی که این زباله‌ها پاک نشوند، برخورد «زنجیره‌ای» این قطعات سرگردان با همدیگر، ذراتی کوچکتر و متعددتر ایجاد خواهد کرد.
آسیب‌ها

این زباله‌ها همگی با سرعت ۲۸ هزار کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنند و حتی اگر خیلی کوچک باشند باز هم می‌توانند به ماهواره‌ها و سفینه‌های فضایی آسیب بزنند. ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۱۴، پنج بار مجبور شده برای جلوگیری از برخورد با زباله‌های فضایی به مانورهای تغییر مسیر متوسل شود. بر اساس دستورالعمل‌های ناسا، اگر احتمال برخورد زباله‌های فضایی با ایستگاه فضایی بین‌المللی یا سفینه‌ای بیش از یک در صدهزار باشد و این مانور در اهداف مأموریت تغییر اساسی ایجاد نکند، سفینه باید مانورهای تغییر مسیر انجام دهد. اما اگر احتمال برخورد بیش از یک در ده هزار باشد مانور باید انجام شود مگر آنکه برای فضانوردان خطرناک باشد. این مانورها معمولاً جزئی هستند و یک تا چند ساعت قبل از زمان برخورد احتمالی انجام می‌شوند.
در سال ۱۹۹۶، یک ماهواره فرانسه بعلت برخورد با قطعات بجا مانده از یک موشک فرانسوی که ده سال پیش از آن منفجر شده بود آسیب دید.
در سال ۲۰۰۹ یک ماهواره از رده خارج روسیه با ماهواره تجاری ایریدیوم آمریکا برخورد و آن را منهدم کرد. این برخورد دو هزار قطعه دیگر در فضای اطراف کره زمین رها کرد.
چین در سال ۲۰۰۷ برای انهدام یک ماهواره از رده خارج خود از یک موشک استفاده کرد که برخوردش با آن ماهواره بیش ار ۳۰۰۰ قطعه زائد در مدار زمین رها کرد. شش سال بعد، ماهواره بلیتس روسیه، به دلیل برخورد با یکی از این قطعات از کار افتاد.
در هشتم تیر ۱۳۹۰ خطر برخورد یکی از این اشیاء به ایستگاه بین‌المللی فضایی به وجود آمد و در حالی که فضانوردان مستقر در ایستگاه در دو کپسول سایوز پناه گرفته بودند، شیئ ناشناخته از فاصله‌ای در حدود ۳۳۰ متری ایستگاه رد شد.
بیشتر زباله‌های فضایی درمداری به دور زمین می‌گردند که از دو قطب می‌گذرد.
برخی از ساکنان کالیفرنیا در شب ۱۷ مارس، رگه‌های شعله‌وری از نور را بالای سر خود دیدند. شاهدان این رویداد آتشین که حدود ۴۰ ثانیه به طول انجامید، ویدئوهایی را از این پدیده مرموز در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند. پس از مشاهده این رویداد، «جاناتان مکداول»(Jonathan McDowell)، اخترشناس و اخترفیزیکدان «مرکز اخترفیزیک هاروارد اسمیتسونین» در یک توئیت نوشت که این گلوله‌های آتشین، نتیجه طبیعی پایان عمر زباله‌های فضایی هستند که در جو زمین می‌سوزند.
دودشتی

| دودشتی Dudești | دودشتی Dudești |
| --- | --- |
حکومت: حکومت
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۶۸۳۸۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
دودشتی (Dudești) یک شهرستان در استان برایلا، منتینا، رومانی است که از روستاهای بومباکاری، دودشتی (مرکزی) و تاتارو تشکیل شده است. دارای یک ایستگاه راه‌آهن در خط فائوری-تاندارای است. در اینجا یک بیمارستان و یک سیلوی غلات وجود دارد. در بخش شرقی، به سمت شهرستان باراگانول، یک جنگل گسترده وجود دارد که یکی از معدود جنگل‌های این بخش از باراگان است.