stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بردخون
مشخصات جغرافیایی > آب و هوا و پوشش گیاهی

بردخون مانند سایر مناطق جنوب تابستانی طولانی و گرم و زمستانی کوتاه و از نظر بارش بی‌ثبات دارد. همین امر باعث شده تا کشاورزی و دامداری که شغل اصلی مردم است از ثبات چندانی برخوردار نباشد. دلیل عمدهٔ زایش مشاغل دیگر چون کار در کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس، بقالی و صیادی همین بی‌اعتمادی مردم این منطقه به زمستان کوتاه و بی‌ثبات است.
یک فقره آب زیرزمینی با عرضی ناچیز از روستای «کناری» تا «شیبرم» ادامه می‌یابد، لذا تمام روستاهای شمال غربی این بخش به موازات غرب این آب زیرزمینی واقع شده‌اند.
گوجه فرنگی محصول اصلی کشاورزان منطقه است. امروزه اکثر اراضی کشاورزی –حتی نخلستان‌های منطقه– زیر کشت گوجه فرنگی رفته است. در سال‌های اخیر چند آب‌بند خاکی احداث شده است که آب نهرهای فصلی منشعب از «کوه درنگ» را پشت خود نگه می‌دارند و موجب تقویت سفره‌های زیرزمینی منطقه می‌شود.
در زمین‌های بایر منطقه دو دسته گیاهان خودرو می‌رویند:
دسته اول گیاهان خودرویی که مصرف غذایی و دارویی دارند، مانند: (خُررو) گیاهی خودرو، جوسال، پنیرک (توله)، خلیلو، قارچ (هکال)، منگک، گل زرد، اوشه، دریمه و انواع سیاه‌شور شامل: سیاه‌شور مصری (کاکل) و سیاه‌شور پرپشت (تهما)؛
دسته دوم بوته‌هایی مانند: گرگم، زاپتک، شور باتلاقی (گتک)، اشک، استبرق (خرگ)، مَور، خمه (خومه)، سلبخ و خارشتر (ارو).
عمده‌ترین درخت منطقه نخل می‌باشد که با آب و هوای اینجا سازگاری دارد. گز، کهور، کنار، گل ابریشم و سپستان هم درختانی هستند که در جای جای منطقه خودنمایی می‌کنند.
بررسی‌های تاریخی و فرهنگی > پیشینه تاریخی

آغاز دقیق شکل‌گیری و نحوه سکونت اولیه ساکنان روستاهای این بخش، اطلاعات جامع و مستندی به دست نیامد. آنچه که به دست آمده حاکی از این است که بردخون از دیر باز در این کشور پهناور شناخته شده و مورد توجه بوده است. «تاریخ ایران»، «بردخون» را یکی از بنادر مهم دارای اعتبار و شهرت از ایالت فارس دانسته و آن را به همراه بندر سیراف، بندر هرمز، بندرعباس، بندر لنگه، بندر سینیز و بندر ریگ، از مهم‌ترین مراکز تجاری – بازرگانی روزگار خود قلمداد نموده است. … اما از سال ۱۳۳۳ هجری قمری (۱۹۱۵ میلادی)، به بعد بیشتر بر سر زبان‌ها افتاد. در جریان جنگ جهانی اول که انگلیسی‌های علیرغم اعلام بی‌طرفی ایران به جنوب کشور حمله کردند، بوشهری‌ها، تنگستانی‌ها و دشتستانی‌ها و به فرماندهی رئیسعلی دلواری، شیخ حسین خان چاهکوتاهی، زایر خضرخان اهرمی و حمایت روحانیون منطقه به دفاع برخاستند و خالوحسین بردخونی با ۲۰۰ سوار از بردخون به یاری آنها شتافت.
بررسی‌های تاریخی و فرهنگی > شخصیت‌های دینی، علمی و فرهنگی

بردخون از قدیم دارای حوزه علمیه بوده است. شخصیتهای دینی چون شیخ عبدالنبی بحرانی بردخونی (متوفی ۱۳۳۵ قمری) و پسران او، سید علی رکنی حسینی (متوفی ۱۳۵۹ قمری)، شیخ علی بحرانی (درگذشته ۱۳۷۸ شمسی)، شیخ محمد بحرانی دشتی گناوه‌ای (درگذشته ۱۳۷۹ شمسی از دهه چهل ساکن گناوه)، سید اسدالله رکنی حسینی (درگذشته ۱۳۸۲ شمسی) و سید محمد حسینی اشاره کرد. میرکمال الدین بهزاد (متوفی ۱۰۹۸ قمری) جد سادات منطقه که در بردخون دارای بقعه می‌باشد.
فایز دشتی هم که زادگاه او کردوان بوده در بردخون کسب علم داشته است. از احمد زایر عالی طاهر طاهری، شیخ عبدالمهدی بحرانی و سید محمد حسینی نیز آثار منظومی به جای مانده است.
سید احمد رکنی حسینی از مجتهدین ساکن قم از اهالی این شهر است.
شیخ عبدالنبی بحرانی بردخونی دشتی عالم مجتهد و مؤسس مدارس علوم دینی در بردخون و بلاد دشتی (متوفی ۱۳۳۵ قمری).
سید هاشم حسینی بردخونی بوشهری فرزند سید محمد حسینی؛ رئیس جامعه مدرسین، نایب‌رئیس مجلس خبرگان رهبری، عضو شورای عالی حوزه علمیه قم و امام جمعه موقت شهر قم از اهالی این شهر است.
سید بهمنیار حسینی مشهور به مفتون بردخونی و مفتون دشتی، فرزند سید علی اکبر، متخلص به مفتون شاعر بردخونی که شهرتش بیشتر در دوبیتی سرایی است. وی به سال ۱۳۴۱ در ۶۵ سالگی درگذشت.
خالوحسین بردخونی همرزم رئیسعلی دلواری در دفاع از مشروطیت جنوب و جنگ جهانی اول به هنگام هجوم بریتانیا به جنوب ایران.
سردار یوسف بردستانی از سرداران جنگ ایران و عراق.
نگارخانه

طلوع بردخون
خالوحسین بردخونی
مفتون بردخونی
گل شب‌بو
بنای قدیمی شیبرم
درخت انار شیطان (شهنیاء)
طبیعت احشام کهنه
غروب ساحل بردخون
عروس دریایی (خلیج فارس)
مرقد شیخ عبدالنبی بحرانی
برج مرزبانی قدیمی ساحل خور خان
ترن، بلغارستان

مکان
| Tran Трън | Tran Трън |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
استان‌های بلغارستان (Oblast): استان پرنیک
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stanislav Nikolov
ارتفاع: ۹۰۰ متر (۳۰۰۰ فوت)
جمعیت (2006-07-12): جمعیت (2006-07-12)
 • کل: ۲٬۹۱۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
Postal Code: 2460
کد منطقه: 07731
ترن شهری در استان پرنیک کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۲٬۸۳۸ نفر بوده‌است.
حسن‌پور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| حسن‌پور حسنپور | حسن‌پور حسنپور |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: آمروها
بنیان‌گذار: [syed hasan ali khan]
ارتفاع: ۲۰۱ متر (۶۵۹ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۵۳٬۳۴۰
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
حسن‌پور (به انگلیسی: Hasanpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بهار (استان هند) واقع شده‌است.
خصوصیات

حسن‌پور  ۵۳٬۳۴۰ نفر جمعیت دارد و ۲۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ترنکه لائوکن

مکان در 24px استان بوئنوس آیرس, 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| Trenque Lauquen | Trenque Lauquen |
| --- | --- |
استان:  استان بوئنوس آیرس
Partido: Trenque Lauquen
بنیان‌گذاری: 1876
ارتفاع: ۸۰ متر (۲۶۰ فوت)
جمعیت (2001 سرشماری [INDEC]): جمعیت (2001 سرشماری [INDEC])
 • کل: ۳۰٬۷۶۴
کد پستی: B 6400
کد منطقه: + 2392
ترنکه لائوکن (به اسپانیایی: Trenque Lauquen) شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۳۰٬۷۶۴ نفر جمعیت داشته است.
عبدالجلیل جلیلی

عبدالجلیل جلیلی کرکوکی زنگنه (۱۳۰۲ کرمانشاه- ۷ آبان ۱۳۹۲ کرمانشاه) از روحانیان شیعۀ کرمانشاه و دوست سید موسی صدر بود.
زندگی

عبدالجلیل جلیلی متولد سال ۱۳۰۲ شمسی در کرمانشاه است. وی فرزند محمد هادی جلیلی کرکوکی زنگنه از روحانیان شیعۀ کرمانشاه بود. خاندان جلیلی از خاندان‌های روحانی شیعه در غرب ایران بوده و نسب آن‌ها به ملاعبدالجلیل کرکوکی زنگنه از آخوندهای قرن دوازدهم هجری و شاگردان وحید بهبهانی می‌رسد. از آخوندهای این خاندان می‌توان به ملاعبدالاحد، ملاعبدالرحمن، عبدالرحیم، عبدالعلی، مرتضی، شجاع‌الدین و هادی جلیلی اشاره نمود. عبدالجلیل جلیلی برادر محمدحسین جلیلی (بیدار کرمانشاهی) از شاعران کرمانشاه بود که سال‌ها در رادیو کرمانشاه برنامه‌های ادبی اجرا می‌کرد.
عبدالجلیل جلیلی پس از درگذشت پدر به دستور بروجردی به کرمانشاه آمد و حوزه علمیه این شهر را اداره کرد و این دوران ۲۵ سال و تا آغاز دوران جنگ ایران و عراق ادامه یافت.
عبدالجلیل جلیلی هم بحث حوزوی و از دوستان موسی صدر و همراه روح‌الله خمینی در تهران و نجف بود. کتاب «من و آقا موسی» خاطراتی ار روابط این دو را در بر دارد.
تحصیلات

وی علوم جدید را تا درجه لیسانس از دانشکده حقوق دانشگاه تهران به پایان رساند. او در دانشگاه تهران همکلاس و دوست سید موسی صدر بود. سپس علوم قدیمه را در شهر قم شروع کرد.
جلیلی ادبیات و سطوح عالیه را نزد مدرسان حوزه همچون میرزا محمد مجاهدی‌ تبریزی و شهاب‌الدین مرعشی نجفی به پایان رساند. وی در درس خارج فقه بروجردی و خارج اصول روح‌الله خمینی حدود ۱۰ سال حاضر گشت و سپس به نجف عزیمت کرد و حدود ۶ سال در بحث فقه حسین حلی و بحث اصول میرزا باقر زنجانی و میرزا حسن بجنوردی حاضر بود و امجوز اجتهاد را از روحانیان نجف دریافت کرد. جلیلی چند اجازه روایی از آقا میرزا اصطهباناتی، آقابزرگ تهرانی، سید جمال الدین گلپایگانی و ... داشت. که در انتهای جلد دوم کتاب شرح عروه از وی متن اجازات چاپ شده است.
وفات

ایشان در روز سه شنبه ۷ آبان ۱۳۹۲ در کرمانشاه درگذشت و دو روز بعد با حضور گسترده مردم کرمانشاه تشییع و در حسینیه جلیلی واقعا در میدان جلیلی شهر کرمانشاه به خاک سپرده شد.
تالیفات

وی دارای آثار علمی تالیف کتب "من و آقا موسی" در خصوص خاطرات موسی‌صدر، حاشیه استدلالی بر العروه الوثقی به نام تعلیقه‌القصوی در دو جلد، کتاب قضا و شهادت و رساله در صلوه مسافر و رساله در منجزات مریض، تفسیر قرآن، قواعد حقه و...
کتابخانۀ جلیلی

عبدالجلیل جلیلی در سال ۱۳۴۹ کتابخانه‌ای شخصی دایر کرد. وی این کتابخانه را وقف کرد و تولیت آن را با هدف استفادۀ همگانی به آستان قدس رضوی سپرد. این کتابخانه در سال ۱۳۸۰ با ساختن ۲ تالار مطالعۀ خانم‌ها و آقایان به کتابخانه‌ای عمومی تبدیل شد با نام کتابخانۀ امام رضا گشایش شد و در سال‌های ۱۳۸۳ و ۱۳۹۰ نیز گسترش یافت.
ترواز

مکان
| Tõrvase | Tõrvase |
| --- | --- |
شهرستان‌های استونی: شهرستان والگا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
ترواز (به لاتین: Tõrvase) یک روستا در استونی است که در شهرستان والگا واقع شده‌است.
ناهید طباطبایی

| ناهید طباطبایی | ناهید طباطبایی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۷ (۶۷ سال) تهران، ایران
پیشه: نویسنده
ملیت: ایرانی
والدین: حسینعلی طباطبایی، پیشکسوت تئاتر و اوّلین تماشاخانه‌دار معروف در سنگلج
ناهید طباطبایی (زادهٔ ۱۳۳۷ در تهران) نویسنده ایرانی است.
طباطبایی کودکی و نوجوانی خود را در جنوب ایران گذرانید و دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ادبیات دراماتیک و نمایشنامه‌نویسی  است. او اغلب با نگاهی طنزگونه زندگی زنان را بیان می‌کند.
رمان چهل‌سالگی او توسط مصطفی رستگارپور به یک فیلمنامهٔ سینمایی تبدیل شد و فیلم چهل سالگی توسط علیرضا رئیسیان ساخته شد.
داستان همایون از مجموعه داستان جامه‌دران نیز به‌طور مشترک توسط ناهید طباطبایی و حمیدرضا قطبی به فیلم‌نامهٔ فیلم جامه‌دران (ساختهٔ ۱۳۹۳) بدل شد.
طباطبایی دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه اقتباسی در بخش نگاه نو در سی و سومین دوره جشنواره فیلم فجر را نیز به دست آورد.
کتاب‌شناسی

ب‍ان‍و و ج‍وان‍ی خ‍وی‍ش. ت‍ه‍ران: ن‍اه‍ی‍د طب‍اطب‍ائ‍ی، ۱۳۷۱.
ح‍ض‍ور آب‍ی م‍ی‍ن‍ا. ت‍ه‍ران: چ‍ش‍م‍ه‏‫‏، ۱۳۷۲. شابک ‎‭۹۷۸-۹۶۴-۳۶۲-۶۶۳-۱
ج‍ام‍ه‌دران. ت‍ه‍ران: خ‍ج‍س‍ت‍ه‏‫، ۱۳۷۶. شابک ‎‭‎۹۶۴-۶۲۳۳-۰۳-۱‬‬
چ‍ه‍ل س‍ال‍گ‍ی. ت‍ه‍ران: ن‍ش‍ر چ‍ش‍م‍ه‏‫، ۱۳۷۹. شابک ‎۹۶۴-۵۵۷۱-۶۶-۹
خ‍ن‍ک‍ای س‍پ‍ی‍ده‌دم س‍ف‍ر. ت‍ه‍ران: خ‍ج‍س‍ت‍ه، ۱۳۸۰. شابک ‎۹۶۴-۶۲۳۳-۴۴-۹
آب‍ی و ص‍ورت‍ی. ت‍ه‍ران: ع‍ل‍م‏‫، ۱۳۸۳. شابک ‎۹۶۴-۴۰۵-۳۵۲-۴
ب‍رف و ن‍رگ‍س (م‍ج‍م‍وع‍ه داس‍ت‍ان). ت‍ه‍ران: ق‍طره‏‫، ۱۳۸۳. شابک ‎۹۶۴۳۴۱۳۱۰۱‬
ستارهٔ سینما. تهران: خجسته‏‫، ۱۳۸۷. شابک ‎‏‫‬‭۹۷۸-۹۶۴-۲۹۷۵-۰۶-۸‏‬
رکسانا نیستم، اگر …. تهران: چشمه‏‫، ۱۳۸۸. شابک ‎‭۹۷۸-۹۶۴-۳۶۲-۶۶۷-۹
سور شبانه. تهران: زاوش، ‏‫۱۳۹۲. شابک ‎‫۹۷۸-۶۰۰-۶۸۴۶-۳۵-۴‬‬
گردباد (فیلم ۱۳۶۴)

| گردباد | گردباد |
| --- | --- |
کارگردان: کامران قدکچیان
تهیه‌کننده: امیر توسل حسین فرح بخش
نویسنده: علیرضا داوودنژاد
بازیگران: فرامرز قریبیان محمد مطیع جمشید مشایخی ایرج راد ثریا حکمت
موسیقی: مجید انتظامی
فیلم‌بردار: رضا بانکی
تدوین‌گر: کامران قدکچیان
شرکت تولید: سازمان سینمایی توحید
توزیع‌کننده: خانه فیلم ایران
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۴
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
گردباد فیلمی به کارگردانی کامران قدکچیان و نویسندگی علیرضا داوودنژاد محصول سال ۱۳۶۴ است.
خلاصه داستان

آمریکایی‌ها زباله‌های اتمی را که دریکی از روستاهای استان خراسان مدفون شده‌است منفجر می‌کنند. در نتیجه تشعشعات شیمیایی ناشی از انفجار چوپان جوانی بنام «محمد» به بیماری مرموزی مبتلا می‌شود و گوسفندانش نیز تلف می‌شوند. اهالی روستا محمد و همسر و فرزند او و «عبدالله» برادرش را از ترس ابتلاء به همان بیماری وادار به ترک روستا می‌کنند. عبدالله و محمد و خانواده او به پایتخت می‌روند و عبدالله به کمک یکی از همولایتی‌های خود بنام «مرتضی» که مردی سودجو و طماع است، برادرش را به بیمارستان می‌برد. پزشکی انقلابی بنام «عطایی» که ماجرا را دریافته، موضوع را به رئیس بیمارستان گزارش می‌کند. سازمان امنیت و امریکایی‌ها، و در رأس شان «جاویش» قرار دارد، که از درز کردن موضوع بیمناکند تصمیم می‌گیرند محمد را به خارج منتقل کنند یا از بین ببرند. عطایی از ماجرا باخبر می‌شود و به کمک عبدالله و مرتضی، محمد را از بیمارستان می‌ربایند، مأموران ساواک در تعقیب مرتضی، محمد و عبدالله، مرتضی را به قتل می‌رسانند، اما نهایتاً عطایی و عبدالله محمد را نزد استاد دکتر عطایی می‌برند و عطایی با کمک استادش محمد را جراحی کرده و پس از چند روز او را مرخص می‌کنند. مأموران سازمان امنیت در تعقیب عبدالله و بقیه محمد و همسر و فرزند او را به قتل می‌رسانند و عبدالله، که به خشم آمده، بر سر راه جاویش رئیس گروه آمریکایی، کمین کرده و او را خفه می‌کند.
بازیگران

| گویندگان | بازیگران | نقش ها |
| --- | --- | --- |
| منوچهر اسماعیلی | فرامرز قریبیان | عبدالله |
| حسین عرفانی | محمد مطیع | مرتضی |
| احمد رسول‌زاده | جمشید مشایخی | استاد |
| جلال مقامی | ایرج راد | عطایی |
| عطاءالله کاملی | احمد هاشمی | رئیس بیمارستان |
| ایرج ناظریان | طیب شرافتی | مامور امنیتی |
| ایرج ناظریان | حسن نوروزی | راننده جاونیس |
| خسرو شمشیرگران | امیرحسین خان‌شهری | مامور امنیتی |
| بهرام زند | خسرو امیرصادقی | محمد |
| ناصر نظامی | احمد نصر | دکتر |
| شهروز ملک‌آرایی | مختار سائقی | موتورساز |
| شهروز ملک‌آرایی | حسن پورحسن | حکیم باشی |
| تورج مهرزادیان | مجید علیزاده | موتورساز |
| تورج مهرزادیان | کاظم فتح الهی | افسر پلیس |
| منصور غزنوی | محسن اصلانی | ربیعی |
| منصور غزنوی | حسین صفاریان | افسر پلیس |
| ژرژ پطروسی | فریدون ابوالضیاء | دکتر جاویتس |
| محمدعلی دیباج | محمدتقی شریفی نوری | کدخدا |
| اکبر منانی | علی بانکی | رحمانی |
| محمد یاراحمدی | کریم نشاط | مسافرخانه چی |
تروخیو (پرو)

مکان در La Libertad, 23x15px|border |alt=|link= پرو
| تروخیو Trujillo | تروخیو Trujillo |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچممهر:   پرچممهر
نام(های) مستعار: The Capital of the everlasting Spring, Capital of Culture in Peru, Capital of the Marinera, Meritorious City and Faithful to the Fatherland, Cradle of the typical Peruvian Paso Horse, Cradle of freedom, Cradle of Judiciary in Peru: نام(های) مستعار: The Capital of the everlasting Spring, Capital of Culture in Peru, Capital of the Marinera, Meritorious City and Faithful to the Fatherland, Cradle of the typical Peruvian Paso Horse, Cradle of freedom, Cradle of Judiciary in Peru
منطقه: La Libertad
استان: Trujillo
تأسیس: نوامبر ۱۵۳۴
بنیان‌گذار: Diego de Almagro
حکومت: حکومت
 • شهردار: Cesar Acuña Peralta
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۱۰۰ کیلومتر مربع (۴۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۴ متر (۱۱۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • شهر: ۷۰۹۵۶۶
 • تراکم: ۶۵۰/کیلومتر مربع (۱۷۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۹۲۰۷۳۴
اهلیت‌نام: Trujillano(a)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (PET)
کد پستی: ۱۳۰۰۱
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۴
وبگاه: www.munitrujillo.gob.pe
تروخیو (پرو) (به اسپانیایی: Trujillo) شهری در ساحل شمال غربی کشور پرو است که در سال ۲۰۰۷ میلادی، حدود ۷۰۹٫۵۶۶ نفر جمعیت داشته‌است.
تروخیو مرکز لا لیبرتاد است و سومین شهر پرجمعیت پرو است. در ساحل رود موچ، نزدیک دهانه آن در اقیانوس آرام، در دره موچه واقع شده‌است. به مناسبت اشتراک مساعی در جنگ استقلال پرو تروخیو دو بار به عنوان پایتخت این کشور نامزد شد. تروخیلو «مهد آزادی و مهد دادگستری در پرو» محسوب می‌شود. این شهر دارای جامعه هنری پر جنب و جوشی است. از جشنواره‌های تروخیو «جشنواره ملی مارینرا»، جشنواره بهار تروخیلو و جشنواره بین‌المللی کتاب که یکی از مهمترین رویدادهای فرهنگی کشور است.
تروخیلو نزدیک به دو مکان مهم باستان‌شناسی است. یکی چان چان، از شهرهای معظم خشتی در جهان باستان، که در سال ۱۹۸۶ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی شناخته شد. دیگر معبد خورشید و ماه (بزرگترین هرم خشتی در پرو) است.
مرکز شهر شامل نمونه‌هایی نفیس از معماری اروپایی به خصوص کلیسا است. اسقف اعظم کاتولیک روم در تروخیو مقر دارد. کاتولیک مذهب غالب اهالی است و ۱۰ کلیسا در دیوار شهر قدیمی واقع شده‌اند.
در سال ۲۰۱۲ تروخیو توسط IBM برای شرکت در یک پروژه «چالش دقیق شهرها» انتخاب شد که هدف آن بهبود ایمنی و ترابری از طریق فناوری است.
تروسکاویک

مکان در 22px|border استان لووف, 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
| تروسکاویک Трускавець تروسکاویک | تروسکاویک Трускавець تروسکاویک |
| --- | --- |
شهر با اهمیت منطقه‌ای (اوکراین): شهر با اهمیت منطقه‌ای (اوکراین)
بخشی از شهر قدیمی تروسکاویک: بخشی از شهر قدیمی تروسکاویک
  نشان:   نشان
ابلاست:  استان لووف
Municipality: Truskavets
مساحت: مساحت
 • کل: ۸ کیلومتر مربع (۳ مایل مربع)
جمعیت (۰۱٫۰۱٫۲۰۰۸): جمعیت (۰۱٫۰۱٫۲۰۰۸)
 • کل: ۲۹۹۰۰
 • تراکم: ۳۷۳۷/کیلومتر مربع (۹۶۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: ۸۲۲۰۰
کد منطقه: +۳۸۰–۳۲۴۷
وبگاه: http://truskavets-city.gov.ua
تروسکاویک یا تروسکافتس (به انگلیسی: Truskavets) شهری است که در استان لفیف اوکراین قرار دارد.
سم هریس

| سم هریس | سم هریس |
| --- | --- |
هریس، مارس ۲۰۱۶: هریس، مارس ۲۰۱۶
زاده: ساموئل بنجامین هریس ۹ آوریل ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) لس‌آنجلس، ایالات متحده
پیشه: مؤلف، متخصص علوم اعصاب شناختی، اجرایی غیرانتفاعی، فیلسوف
شهروندی: ایالات متحده
تحصیلات: فلسفه(بی‌ای ۲۰۰۰)، علوم اعصاب(پی‌اچ‌دی ۲۰۰۹)
دانشگاه: دانشگاه استنفورد دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس
سبک نوشتاری: غیرداستانی
کار(های) برجسته:  پایان ایمان  نامه‌ای به ملت مسیحی  چشم‌انداز اخلاقی: چگونه علم می‌تواند ارزش‌های انسانی را تعیین کند    Lying   Free Will  Waking Up: A Guide to Spirituality Without Religion  Islam and the Future of Tolerance 
همسر(ها): Annaka Harris (ا. ۲۰۰۴)
فرزند(ان): ۲
وبگاه: SamHarris.org
 جوایز جایزه پن/مارتا آلبراند  :  جوایز جایزه پن/مارتا آلبراند  
ساموئل بنجامین هریس (به انگلیسی: Samuel (Sam) Benjamin Harris) (زاده ۹ آوریل ۱۹۶۷) نویسندهٔ آمریکایی، فیلسوف، عصب‌پژوه، وبلاگ نویس و میزبان پادکست است. او یک منتقد دینی و مبلغ حق آزادی در انتقاد از آن است. در مقاله‌های او مباحثی همچون دین، اخلاق، عصب‌شناسی، اختیار، تروریسم و دفاع شخصی بررسی شده، و کتاب اول او، پایان ایمان (۲۰۰۴)، انتقادی است بر مذهب سازمان یافته. از او به عنوان یکی از چهار چهره برجسته خداناباوری نو یاد می‌شود که در کنار ریچارد داوکینز، دنیل دنت و کریستوفر هیچنز قرار می‌گیرد.
در کتاب چشم‌اندازی به اخلاق (The Moral Landscape) که در سال ۲۰۱۰ به چاپ رسید، هریس استدلال می‌کند که علم قادر است پاسخگوی مسائل اخلاقی باشد و به بهبود کیفیت زندگی انسان کمک کند. از دیگر کتاب‌های او می‌توان به دروغ گفتن (Lying) که به صورت یک مقاله طولانی در سال ۲۰۱۱ نگارش شده‌است، کتاب کوتاه ارادهٔ آزاد (Free Will) در سال ۲۰۱۲، و کتاب بیدار شدن: راهنمایی برای معنویت بدون مذهب (Waking Up: A Guide to Spirituality Without Religion) در سال ۲۰۱۴ اشاره کرد. در سال ۲۰۱۵، هریس با همکاری ماجد نواز، نویسندهٔ بریتانیایی، کتاب دیگری با عنوان اسلام و آیندهٔ دگراندیش پذیری: یک گفتگو (Islam and the Future of Tolerance: A Dialogue) به انتشار رساند. کتاب‌های هریس به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌اند.
زندگی

هریس تمرین کننده ورزش‌های رزمی است و به سبک جوجیتسو برزیلی تمرین می‌کند. او در گذشته برای مدتی گیاه‌خوار بود، ولی پس از ۶ سال به‌علت دلایل پزشکی آن را کنار گذاشت. در سال ۲۰۱۵، او دوباره به گیاه‌خواری بازگشت و قصد دارد در نهایت به وگانیسمها بپیوندد.
در سال ۲۰۰۴، هریس با آناکا هریس ازدواج کرد. آناکا ویرایشگر کتاب‌های علمی و غیرتخیلی است. آن‌ها اکنون دارای دو فرزند دختر هستند.
هریس در مورد ذکر جزئیات مربوط به زندگی شخصی و تاریخچه خانوادگی خود محتاط است. او گفته‌است که در خانواده‌ای با مادری یهودی و پدری عضو فرقه کویکر رشد یافته‌است. در سال ۲۰۰۹ در برنامه پخش زنده با بیل مار، هریس اظهار داشت که او در خانه‌ای سکولار بزرگ شده و پدر و مادرش هرگز با وی دربارهٔ خدا بحث نمی‌کرده‌اند، با این حال او همواره به موضوع مذهب علاقه داشته‌است.
او شروع به تحصیل در رشته زبان انگلیسی در دانشگاه استنفورد کرد ولی تحصیلاتش را نیمه تمام رها ساخت. پس از یازده سال او به دانشگاه استنفورد بازگشت و موفق به اخذ مدرک کارشناسی در رشته فلسفه گردید. در سال ۲۰۰۹ هریس دکترای خود را در رشته علوم اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا اخذ کرد.
دیدگاه‌ها > آزادی انتقاد از مذهب

هریس باور دارد که زمان آن فرا رسیده‌است که اعتقادات مذهبی را بتوان آزادانه مورد سؤال قرار داد. او احساس می‌کند به دلیل تابو بودن پرسش در مورد اعتقادات و باورهای مذهبی، بقای تمدن بشری در معرض خطر نابودی قرار گرفته‌است. او با توضیح مشکلی که امروزه از سوی اسلام در رابطه با تروریسم بین‌المللی، به عنوان تنها یک نمونهٔ ویژه مطرح است، به انتقاد از کلیهٔ مذاهب به همهٔ سبک‌ها و شیوه‌ها می‌پردازد. او دین را مانع پیشرفت به سوی روشنگری، معنویت و اخلاق می‌شناسد.
دیدگاه‌ها > بی‌خدایی

گر چه وی یک بی‌خدا است، بکار بردن این واژه را ضروری نمی‌داند. او اظهار می‌کند که بی‌خدایی به خودی خود یک دیدگاه یا فلسفه نیست، بلکه «در هم شکستن یک ایده اشتباه است». او می‌گوید که دین مملو از ایده‌ها و عقاید بد است و آن را «یکی از بدترین اشکال سوءاستفاده از خرد که تاکنون ابداع شده‌است» می‌شناسد. هریس باورهای مذهبی مدرن را با اسطوره‌های یونانیان باستان، که روزگاری به عنوان حقیقت کاملاً پذیرفته شده بوده‌اند اما امروزه منسوخ گردیده‌اند، مقایسه می‌کند. در ژانویه ۲۰۰۷ در مصاحبه با پی بی اس، هریس گفت: «ما کلمه‌ای برای اعتقاد نداشتن به خدای یونانی زئوس نداریم و می‌توان گفت که ما همگی نسبت به او بی خدا هستیم. همچنین ما هیچ کلمه‌ای برای نامیدن فردی که ستاره بین نیست نداریم». او نتیجه می‌گیرد که چنین کلماتی هنگامی از بین می‌روند که ما به سطحی از بلوغ و صداقت فکری برسیم که دیگر به اطمینان داشتن در مورد چیزهایی که به آن‌ها مطمئن نیستیم تظاهر نکنیم.
هریس در کتاب پایان ایمان، فصلی را به «سرچشمهٔ ایمان» اختصاص داده‌است. موضوع اصلی آن این است که تمام باورهای ما، به جز آن‌هایی که ریشه در تعصبات مذهبی دارند بر پایه شواهد و مدارک مبتنی بر تجربه هستند. او می‌گوید که دین اجازه می‌دهد که آنچه در حال عادی نشانه‌ای از «دیوانگی» شناخته می‌شود قابل قبول یا در برخی موارد حتی «مقدس و محترم» جلوه نماید. او در این‌جا توجه خود را به آموزه‌های خاص کلیسای کاتولیک مانند تبدیل ماهیت نان و شراب به خون و بدن عیسی مسیح معطوف می‌دارد و می‌گوید که اگر این باور تنها در یک فرد به وجود آید ما او را دیوانه و مجنون خواهیم دانست. هریس بر این باور است که اعتقاد به باور پذیرفته شده نسبت به اینکه خالق جهان صدای ما را می‌شنود، کاملاً تصادفی است. اگر به جای آن کسی به این اعتقاد پیدا کند که خدا به واسطه رگبار باران به پشت شیشه پنجره اتاق خواب ما به وسیلهٔ خط و نقطه کد مورس در صدد ایجاد ارتباط با ما است، ما آن را نشانه بیماری روانی و دیوانگی او محسوب می‌کنیم.
دیدگاه‌ها > تحمل نداشتن بر پایه گفتمان

هریس مدافع فرمی اصلاحی از بی تحملی است که کاملاً قابل افتراق از آزار و اذیت مذهبی به شکل تاریخی آن است. او به ترویج عدم تحمل بر پایه گفتمان که در آن اعتقادات شخصی در برابر شواهد و مدارک محک زده می‌شوند می‌پردازد. در این شکل از گفتمان صداقت فکری هم در دیدگاه‌های مذهبی و هم در دیدگاه‌های غیر مذهبی ضروری است. او همچنین بر این باور است که عوامل بازدارنده‌ای که جلوی نقد آشکار اعتقادات، باورها و رسوم مذهبی را تحت عنوان «تحمل و بردباری» می‌گیرند، باید از پیش پا برداشته شوند.
هریس مدعی است که چنین گفتمان و ارزیابی سازنده‌ای جهت پیشرفت در هر زمینه دیگری از دانش ضروری به‌شمار می‌آید. به عنوان مثال، او نشان می‌دهد که در فیزیک یا تاریخ یک دیدگاه نو و متفاوت با دیدگاه رایج فعلی، برای اثبات خود هرگز تحت حمایت واژه «احترام» از ارائه مدارک معتبر و دلایل منطقی مبری نمی‌گردد و اگر چنین مدارکی ارائه نشوند این دیدگاه به‌سرعت کنار گذارده می‌شود؛ بنابراین، هریس پیشنهاد می‌کند مصونیتی که طبق عادت به ایدیولوژیهای مذهبی اعطا شده، به مثابه تبعیضی است که پس از وقایع مربوط به ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ به صورت خطری جدی رخ‌نمایی کرده‌است.
دیدگاه‌ها > آمریکای مذهبی

هریس قسمت عمدهٔ نقد خود را بر روی امور مذهبی معاصر در ایالات متحده متمرکز ساخته‌است. او از اینکه بسیاری از حوزه‌های فرهنگی آمریکا توسط باورهای تعصبی و مذهبی آسیب دیده‌اند ابراز نگرانی می‌کند. به عنوان مثال، یک نظر سنجی نشان می‌دهد ۴۴٪ از آمریکایی‌ها بر این باورند که «به‌طور قطع» یا احتمالاً طی پنجاه سال آینده عیسی مسیح ظهور مجدد خواهد کرد، و همین نظر سنجی نشان می‌دهد که همان درصد اعتقاد دارند که خلقت گرایی باید در مدارس عمومی تعلیم داده شود و به معنای واقعی کلمه، خدا سرزمین اسرائیل را به یهودیان مدرن امروزی وعده داده‌است.
وقتی که جورج دبلیو بوش رئیس‌جمهور سابق آمریکا آشکارا در سخنرانی‌های عمومی مربوط به امور داخلی یا خارجی از خدا یاری می‌طلبد، هریس ما را به تأمل دعوت می‌کند که چنانچه رئیس‌جمهور، به جای خدای مدرن امروزی از زئوس یا آپولو یاری می‌طلبید، ما ممکن بود چگونه واکنشی نشان دهیم.
دیدگاه‌ها > اسلام

گرچه هریس همه مذاهب را به باد انتقاد می‌گیرد، در عین حال ادعا می‌کند که آموزه‌های اسلام به طرز ویژه‌ای برای تمدن بشری خطرناک است. هریس پاسخ عمومی غرب به شقاوت‌های تروریستی مانند حمله ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ را مورد نکوهش قرار می‌دهد. او این پاسخ را که از طرفی اسلام را مذهب صلح اعلام می‌کند و از طرف دیگر و به‌طور هم‌زمان اعلام جنگ ضد تروریسم را پیشنهاد می‌کند به باد انتقاد می‌گیرد. هریس می‌گوید که نخستین جمله اشتباه و دومین جمله بی‌معنی است.
او می‌گوید اسلام پیام صلح نیست بلکه پیام اطاعت و فرمانبرداری از آموزه‌های مذهبی و سیاسی است. او ذکر می‌کند که قرآن و حدیث حاوی پیامهایی است که کشتن کافران و بی‌ایمانان را تشویق می‌کند و پاداش اینگونه اعمال را بهشت به همراه حوریانش معرفی می‌نماید. هریس جهاد را که به قول او «متافیزیک شهادت» است دستوری برای کم رنگ کردن تلخی مرگ و بسیار خطرناک می‌داند. او استدلال‌هایی را که ذکر می‌کنند چنین رفتارهایی، ناشی از عملکرد بنیادگرایان اسلامی و نه عموم مسلمین است را نمی‌پذیرد. او ریشه جنجال کاریکاتورهای محمد در یولاندز پستن Jyllands-Posten را نه به دلیل موهن بودن تصاویر، بلکه از آن رو که اکثر مسلمانان به تصویر کشیدن محمد را در همه اشکال، عملی ضد دینی می‌دانند ذکر می‌کند. هریس مدعی است که غرب از نظر ایدیولوژیک با تصویری که اسلام در مورد زندگی، در قرآن و حدیث به مسلمانان ارائه می‌دهد در تعارض است.
هریس تصدیق می‌نماید که سایر ادیان نیز فجایع بشری را به بارآورده‌اند و می‌توانند کماکان الهام بخش ایجاد فجایع بشری باشند. از نمونه‌های آن می‌توان شکار و کشتن جادوگران و تفتیش عقاید در قرون وسطی را نام برد. با این حال، هریس معتقد است که اسلام بر اساس دکترین و آموزه‌های خود، برای اجرای این منظور از بسیاری از ادیان دیگر تواناتر است.