stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باریسال

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بنگلادش
| باریسال বরিশালবাকলা (Bakla)  চন্দ্রদ্বীপ (Chandradeep), | باریسال বরিশালবাকলা (Bakla)  চন্দ্রদ্বীপ (Chandradeep), |
| --- | --- |
شهر: شهر
باریسال: باریسال
نام مستعار: Venice of the East: نام مستعار: Venice of the East
استان: استان باریسال
ناحیه: ناحیه باریسال
تأسیس: ۱۸۷۶
City Corporation: ۲۰۰۲
اعطای درجهٔ شهرشدن: ۱۹ آوریل ۲۰۰۱
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–Council
 • نهاد: Barisal City Corporation
 • شهردار: Ahsan Habib Kamal
مساحت: مساحت
 • شهری: ۵۸ کیلومتر مربع (۲۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱ متر (۴ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • شهر: ۳۲۸۲۷۸
 • تراکم: ۱۰۵۲۴/کیلومتر مربع (۲۷۲۶۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۸۵۰۹۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (زمان استاندارد بنگلادش)
Postal code: ۸۲۰۰
تولید ناخالص داخلی (۲۰۰۵): $00 billion
Calling code: ۰۴۳۱
وبگاه: Official Web Portal
باریسال (به لاتین: Barisal) یک شهر در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
خصوصیات

باریسال ۵۸ کیلومترمربع مساحت و ۳۲۸٬۲۷۸ نفر جمعیت دارد و ۱٫۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باسیانو

مکان
| باسیانو | باسیانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
باسیانو: باسیانو
ناحیه: لاتزیو
استان / شهرستان: استان لاتینا (LT)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱٫۶ کیلومتر مربع (۱۲٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۶۲ متر (۱۸۴۴ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱٬۶۶۴
 • تراکم: ۵۳/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bassianesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 04010
پیش‌شماره تلفن: 0773
قدیس پشتیبان: Saint Erasmo
باسیانو (به ایتالیایی: Bassiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاتینا واقع شده‌است.
خصوصیات

باسیانو ۳۱٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۶۶۴ نفر جمعیت دارد و ۵۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باقراوغلو

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| باقراوغلی باقراوغلی | باقراوغلی باقراوغلی |
| --- | --- |
village: village
باقراوغلی: باقراوغلی
مختصات: ۳۹°۱۹′۴۹″ شمالی ۴۷°۱۵′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۳۰۲۸°شمالی ۴۷٫۲۶۳۶۱°شرقی﻿ / 39.33028; 47.26361: مختصات: ۳۹°۱۹′۴۹″ شمالی ۴۷°۱۵′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۳۰۲۸°شمالی ۴۷٫۲۶۳۶۱°شرقی﻿ / 39.33028; 47.26361
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان خداآفرین
بخش (تقسیمات کشوری): بخش گرمادوز
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان گرمادوز
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۳۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
باقراوغلی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمادوز بخش گرمادوز شهرستان خداآفرین واقع شده‌است.
باریا

مکان
| Barrea | Barrea |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Barrea: Comune di Barrea
ناحیه: ابروتزو
استان / شهرستان: استان لاکویلا (AQ)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Andrea Scarnecchia
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۷٫۰۵ کیلومتر مربع (۳۳٫۶۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۰۶۰ متر (۳۴۸۰ فوت)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۷۳۱
 • تراکم: ۸٫۴/کیلومتر مربع (۲۲/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Barreani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 67030
پیش‌شماره تلفن: 0864
قدیس پشتیبان: توما
روز قدیس: December 21
وبگاه: وبگاه رسمی
باریا (به ایتالیایی: Barrea) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لاکویلا واقع شده‌است.
خصوصیات

باریا ۸۷٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۷۳۱ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باسلیسه

مکان
| Baselice | Baselice |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Baselice: Comune di Baselice
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: استان بنونتو (BN)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۷٫۸ کیلومتر مربع (۱۸٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲۰ متر (۲۰۳۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲٬۷۲۰
 • تراکم: ۵۷/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Baselicesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 82020
پیش‌شماره تلفن: 0824
باسلیسه (به ایتالیایی: Baselice) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
خصوصیات

باسلیسه ۴۷٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۷۲۰ نفر جمعیت دارد و ۶۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باسن، ارمنستان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| باسن Բասեն | باسن Բասեն |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: شیراک
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳ کیلومتر مربع (۰٫۵ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۹۱۳
 • تراکم: ۱۵۰۰/کیلومتر مربع (۳۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت گرینویچ +4)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (ساعت گرینویچ)
باسن، ارمنستان در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی: باسن، ارمنستان در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی
باسن (به ارمنی: Բասեն) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات

باسن ۱٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۱۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
پلو مکزیکی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های جایگزین: برنج مکزیکی برنج قرمز برنج اسپانیایی
بخش: غذای اصلی
خاستگاه: مکزیک
دمای سرو: گرم
مواد اصلی: برنج، گوجه، سیر، پیاز، سیب زمینی خرد شده.
مواد معمول: نمک ، زرد چوبه ، فلفل سیاه.
پلو مکزیکی (که گاهی پلو اسپانیایی یا پلو قرمز نیز به آن گفته می‌شود) یک غذای مکزیکی است که از برنج سفید، گوجه فرنگی، سیر، پیاز و... تهیه می‌شود. معمولاً همراه با پلو مکزیکی سس موله، لوبیا سرخ شده، کارنه آسادا، پیکادیلو، تاکو، ماهی سوخاری، مرغ سوخاری، چیلس رلنوس یا سوپ سبزیجات سرو می‌شود.
پلو مکزیکی به ویژه در مرکز و شمال مکزیک و جنوب غربی ایالات متحده بسیار محبوب است. این غذا در تمام طول سال خورده می‌شود و یکی از رایج ترین غذاها در آشپزی مکزیکی است.
جادسون، کارولینای جنوبی

CDP
| Judson, South Carolina | Judson, South Carolina |
| --- | --- |
CDP: CDP
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Greenville
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸ مایل مربع (۲٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۷۸ فوت (۲۹۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲٬۴۵۶
 • تراکم: ۳۰۴۴٫۷/مایل مربع (۱۱۷۵٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 45-37465
GNIS feature ID: 1867524
جادسون(به انگلیسی: Judson) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۵۰ نفر بوده‌است.
جابان (هوراند)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| جابان (دودانگه) جابان | جابان (دودانگه) جابان |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هوراند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هوراند
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان دودانگه (هوراند)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۷۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
جابان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه بخش مرکزی شهرستان هوراند واقع شده‌است.این روستا ۷۱ نفر جمعیت دارد.
تیوینتزی

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Tywęzy | Tywęzy |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: استان پومرانی
County: Sztum
گمینا: Dzierzgoń
جمعیت: ۱۷۰
تیوینتزی (به لاتین: Tywęzy) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Dzierzgoń واقع شده‌است.
خصوصیات

تیوینتزی ۱۷۰ نفر جمعیت دارد.
باک گیانگ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| باک گیانگ Thành phố Bắc Giang | باک گیانگ Thành phố Bắc Giang |
| --- | --- |
City centre: City centre
استان: استان باک گیانگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۲۱ کیلومتر مربع (۱۲٫۴۴ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۲۶٬۸۱۰
باک گیانگ (به لاتین: Bắc Giang) یک شهر در ویتنام است که در استان باک گیانگ واقع شده‌است.
خصوصیات

باک گیانگ ۳۲٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱۲۶٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
باقی‌آباد

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| باقی‌آباد | باقی‌آباد |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: میرزاپور
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۳۹۷۹
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
باقی‌آباد (به انگلیسی: Bakiabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در شهرستان میرزاپور واقع شده‌است.
خصوصیات

باقی‌آباد  ۳٬۹۷۹ نفر جمعیت دارد.
تاگارپ

مکان
| Tågarp | Tågarp |
| --- | --- |
سوئد: اسکونه
استان: استان اسکونه
شهرداری: Svalöv Municipality and Landskrona Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۲ کیلومتر مربع (۰٫۱۶ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۴۳۱
 • تراکم: ۱٬۰۲۵/کیلومتر مربع (۲۶۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
تاگارپ (به سوئدی: Tågarp) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در استان اسکونه واقع شده‌است.
خصوصیات

تاگارپ ۰٫۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۴۳۱ نفر جمعیت دارد.
تاجیک‌های افغانستان

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
۱۲ تا۱۴ میلیون نفر: ۱۲ تا۱۴ میلیون نفر
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
تاجیک‌ها اکثریت باشندگان استان‌های کابل، بلخ، هرات، کاپیسا، پروان، بدخشان، پنجشیر، بادغیس، بغلان، تخار، غور، سمنگان، فراه را تشکیل می‌دهند ودر استان‌های قندوز، بامیان، فاریاب، جوزجان، لغمان و سرپل اقلیت‌های ۳۰ تا ۴۰ درصدی را تشکیل می‌دهند.  همچنین شمار زیادی از تاجیک‌ها در استان‌های شرقی زندگی می‌کنند که پشتوزبان و برخی آنها پارسی‌زبان هستند: تاجیک‌ها اکثریت باشندگان استان‌های کابل، بلخ، هرات، کاپیسا، پروان، بدخشان، پنجشیر، بادغیس، بغلان، تخار، غور، سمنگان، فراه را تشکیل می‌دهند ودر استان‌های قندوز، بامیان، فاریاب، جوزجان، لغمان و سرپل اقلیت‌های ۳۰ تا ۴۰ درصدی را تشکیل می‌دهند.  همچنین شمار زیادی از تاجیک‌ها در استان‌های شرقی زندگی می‌کنند که پشتوزبان و برخی آنها پارسی‌زبان هستند
زبان‌ها: زبان‌ها
پارسی، زبان‌های پامیری، زبان پشتو: پارسی، زبان‌های پامیری، زبان پشتو
دین: دین
اسلام (سنی، اسماعیلی و شیعه): اسلام (سنی، اسماعیلی و شیعه)
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
پشتون‌ها، نورستانی‌ها، پشه‌ای‌ها، پراچی‌ها : پشتون‌ها، نورستانی‌ها، پشه‌ای‌ها، پراچی‌ها 
تاجیک‌های افغانستان دومین گروه بزرگ قومی در افغانستان امروزی هستند که طبق منابع مختلف، ۱۱ میلیون نفر جمعیت دارند.
تعیین سهم تاجیک‌ها در جمعیت افغانستان با مشکلات قابل توجهی روبرو است، زیرا سرشماری‌های سیستماتیک در این کشور برای چندین دهه انجام نشده است. منابع مختلف تخمین‌های متفاوتی را ارائه می‌دهند، از جمله ۲۷٪ جمیعت کشور را، که این می‌تواند جمعیت تاجیک‌ها را به ۱۲ میلیون نفر برساند، که جمعیتی بیشتر از جمعیت خود تاجیکستان است. جمعیت تاجیک‌ها در تاجیکستان کمی بیش از ۹ میلیون نفر است.
پراکندگی

تاجیک‌ها اکثریت را در استان‌های بلخ، تخار، بدخشان، پروان، پنجشیر، کاپیسا، بغلان، غور، بادغیس و هرات که در شمال شرقی و غربی افغانستان هستند را تشکیل می‌دهند.
گروه‌های قابل توجهی از تاجیک‌ها نیز در سایر استان‌های کشور (به استثنای استان‌های نورستان، ننگرهار، خوست و زابل) ساکن هستند. مانند آسیای مرکزی، مناطق تاجیک نشین به شدت توسط مناطق بیابانی و همچنین قلمرو قومی ازبک‌ها، ترکمن‌ها، پشتون‌ها، هزاره‌ها، ایماق‌ها و دیگران از هم جدا شده‌اند.
تاجیک‌های افغانستان را می‌توان به گروه‌های زیر تقسیم کرد:
تاجیک‌های بلخ و بدخشان (شمال و شمال شرقی) که ادامه حوزه جنوب تاجیکستان هستند.
تاجیک‌های کابلستان که در مناطق کابل، پروان و غزنی (حوضه‌های رودخانه‌های کابل، پنجشیر، بالادست ارغنداب) هستند.
تاجیک‌های هرات در غرب که عمدتاً جمعیت شیعه حوضه‌های هریرود و دریاچه هامون، که ادامه فارسی زبانان خراسان و سیستان ایران هستند.
همچنان مناطق شمالی و مرکزی لغمان، سرخ‌رود در ننگرهار، گردیز در پکتیا، اورگون در پکتیکا و نواحی توپخانه در قندهار مناطق تاجیک نشین فارسی‌زبان در افغانستان هستند. در استان‌های لوگر، وردک و غزنی این کشور نیز کم و بیش، یک یا دو سوم جمعیت را تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند.
پراکندگی > شمال

تاجیک‌ها در استان‌های بلخ، سمنگان اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دهند. و در استان‌های سرپل و فاریاب (شهرستان‌هایکوهستان، گرزیوان، بلچراغ) ۳۰ تا ۴۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند.
پراکندگی > مرکز

تاجیک‌ها در استان غور اکثریت و ۴۰٪ از باشندگان استان بامیان هستند. همچنین تاجیک‌تباران در برخی روستاها و مناطق دایکندی حضور گسترده‌ای دارند و شیعه مذهب هستند.
پراکندگی > مرکز > تاجیک‌های بامیان

اکثریت باشندگان شهرستان‌های کهمرد و سیغان و ۵۰٪ درصد مرکز بامیان تاجیک‌ها هستند. از روستاهای تاجیک‌نشین مرکز بامیان می‌توان: خم‌کلک، زرگران، دهن آهنگران، تَی بوتی، تاجیکان، سرِ خدر، جگره‌خیل، شش پل، تولواره، داوودی، سنگ چسبان و … را نام برد.
پراکندگی > مرکز > تاجیک‌های دایکندی

دو گروه از تاجیک‌ها در استان دایکندی زندگی می‌کنند. که اصالت کابلی و هراتی دارند و از کابل و هرات به این استان مهاجرت کردند.
پراکندگی > مرکز > تاجیک‌تباران کابلی

تاجیک‌تباران لزیر، دشت، نیلی، کورگاه، تمران و سنگموم از نسل دوست محمد خان هستند. دوست محمد خان بعد از چند پشت به محمد کلان کابلی می‌رسد. محمدکلان، یکی از سرسلسله داران تاجیکان گلدره کابل می‌باشد. دوست محمد خان پس از نزاع با اقوام خویش گلدره را به قصددایکندی (ارزگان آن زمان) ترک می‌کند و در لزیر سکنی گزین می‌شود. اما ترک وطن سبب قطع رابطه او با اقوامش نمی‌شود هرچند در دوران انقلاب و به خاطر شرایط حاکم مدت‌ها این مراوده قطع می‌شود ولی هرگز سبب فراموشی نمی‌شود.
پراکندگی > مرکز > تاجیک‌تباران هراتی

تاجیک تباران مناطق ولسوالی پاتو چون روستای قُخور، ولسوالی ناوه میش برخی مناطق ولسوالی کیتی و کجران همه از یک طایفه و نسل ارباب کوچک چشتی ولایت هرات است که از چشت اول به سنگموم (از توابع ولسوالی مرکز) ولایت دایکندی (ارزگان آن زمان) آمدند که تواریخ و لوایح شان بیانگر سال ۱۰۰۰ الا ۱۰۲۴ می‌باشد در سنگموم چندین سال بودند ولی سنگ نوشته‌های زیادی مربوط با تاجیک‌های چشتی در قدیم آنجا موجود بودند تا اینکه دره قخور که در آن زمان جنگلی بیش نبوده همین تاجیک‌تباران متذکره آن مناطق را احیاء می‌کند آنجا می‌رود و یک قوم معروف به پیشقدم در سنگموم سکن باقی می‌ماند و متباقی برادران، اقوام آنها به طرف قخور رفته در آنجا سکن می‌شوند بعد از مدت که جمعیت شان بیشتر می‌شود فرزندان شان طرف منطقه گیسو از توابع ولسوالی کیتی می‌روند همچنان با ازدیاد نفوس و جمعی شان به سایر مناطق چون بعضی مناطق پاین سر کیتی ولسوالی کجران، ولسوالی ناوه میش فعلی می‌رود اولاده شان رشد می‌کند که الآن دارای جمعیت کثیری شده است. این نقل سینه به سینه پدر بزرگان این قوم است که می‌گفتند این جوزها چهارمغزها و انگور فخری را پدرکلان‌های ما از هرات آورده‌اند. و نسل ما همه به ارباب کوچک چشتی منتهی می‌شود تا سالهای زیاد که اکثر بزرگان این مردم به یاد دارد این قوم به رسم صوفیه‌ها خواجه‌ها زندگی می‌کردن و کسانی داشتند که کشکولی داشتند و آن کشکول را نگهداری می‌کرد عین کشکول دارای که امروز در هرات تا هنوز هستند از خاندان مودودی آقا صاحب‌ها واجاق شان بنام خواجه خدر که قبرش در چشت است می‌باشد پدران شان از وی به‌عنوان پیر و پیشوا یاد می‌کرده‌اند تا اینکه پس از دوره صفوی‌ها شیعه شدند ولی بعد از شیعه شدن هم عنعنات و رسم‌هایشان کم توم مانده بودند. و دیگر اینکه قخور به بالاسر و پائین سر تقسیم شده که جمعیت %۹۰ را تاجیک تشکیل می‌دهد. مناطق متذکره در سابق مرسوم بودند که بین اقوام خودشان ازدواج می‌کردند لذا از نگاه چهره صاف تاجیکی هراتی هستند. به‌طور مثال یک تعداد از این مردم اکنون در هرات هستند. با تاجیکها هرات از نظر چهره با تاجیک‌های قخور شباهت زیاد دارد.
پراکندگی > غرب

اکثریت باشندگان استان‌های هرات و بادغیس و نیمی از استان فراه از قوم تاجیک هستند.
تاریخچه

اجداد باستانی تاجیک‌های افغانستان، باختری‌ها، کوشانی‌ها، هپتالیان و سایر قبایل ایرانی شرقی بودند. مردم ایرانی خراسان از قرن هشتم تا نهم تحت عنوان قومی «تاجیک» متحد شدند.
جمعیت سغدی ماوراءالنهر آسیای میانه، اساس ملت تاجیک در ازبکستان را تشکیل داد، در حالی که در افغانستان، باختری‌ها اساس ملت تاجیک را تشکیل دادند. با تشکیل دولت سامانیان در قرن نهم و دهم، روند شکل‌گیری هسته قومی تاجیک‌ها نیز به پایان رسید. این روند با گسترش زبان فارسی مرتبط بود که منجر به اختلاط (سغدی‌ها و باختری‌ها) شد.
دقیقاً در قرن نهم، زمانی که تاجیک‌ها به عنوان یک قوم واحد شکل گرفتند، شاعران برجسته‌ای مانند رودکی، دقیقی و عنصری ظاهر شدند. عنصری در آثار خود که در قرن دهم نوشته شده است، از نام «تاجیک» به عنوان نام یکی از گروه‌های قومی غزنی یاد کرده است.
جمعیت

تاجیک‌ها در افغانستان اولین یا دومین گروه قومی پرجمعیت هستند. منابع مختلف تخمین‌های متفاوتی ارائه می‌دهند: از ۳۳٪ اتا ۳۹٪ جمعیت کشور تا ۴۶٪ تا ۵۶٪درصد، این می‌تواند از ۱۰ تا ۲۳ میلیون نفر باشد.
تاجیک‌ها اکثریت را در ۱۵ استان افغانستان تشکیل می‌دهند. تخمین‌های تقریبی از سهم تاجیک‌ها در استان‌های افغانستان:
پنجشیر - ۱۰۰٪
پروان - ۸۲٪
کاپیسا - ۸۱٪
بغلان - ۸۰٪
بدخشان - ۸۰٪
تخار - ۷۸٪
بلخ - ۷۳٪
سمنگان - ۷۲٪
هرات - ۷۰٪
قندوز - ۶۱٪
غور - ۶۰٪
بادغیس - ۶۰٪
سرپل - ۵۸٪
کابل - ۴۵٪
بامیان - ۴۰٪
گروه‌های قابل توجهی از تاجیک‌ها نیز در سایر استان‌های کشور ساکن هستند.
از آنجایی که سرشماری‌های سیستماتیک برای چندین دهه در کشور انجام نشده است، داده‌های دقیقی در مورد جمعیت و ترکیب گروه‌های قومی مختلف وجود ندارد. به همین دلیل، بسیاری از ارقام تقریبی هستند:
بر اساس سرشماری‌های رسمی جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰، و همچنین اطلاعات عمدتاً از منابع علمی، دانشنامه «ایرانیکا» فهرست زیر را ارائه می‌دهد:
پشتون‌ها - ۳۹٫۴٪
تاجیک‌ها - ۳۳٫۷٪
هزاره‌ها - ۸٫۰٪
ازبک‌ها - ۸٫۰٪
ایماق‌ها - ۴٫۱٪
ترکمن‌ها - ۳٫۳٪
بلوچ‌ها - ۱٫۶٪
سایر - ۱٫۹٪
به گفته نماینده تحقیقی به نام «نظرسنجی جمعیت افغانستان - افغانستان در سال ۲۰۰۶»، پروژه مشترک بنیاد آسیا، در هند، مرکز مطالعات کشورهای در حال توسعه (CSO) و مرکز نظرسنجی‌های اجتماعی-اقتصادی و تحقیقاتی افغانستان (ACSOR)، توزیع گروه‌های قومی به شرح زیر است:
پشتون‌ها - ۴۰٫۹٪
تاجیک‌ها - ۳۷٫۱٪
هزاره‌ها - ۹٪
ازبک‌ها - ۹٪
ترکمن‌ها - ۱٫۷٪
بلوچ‌ها - ۰٫۵٪
ایماق‌ها - ۰٫۱٪
سایر - ۱٫۳٪
به گفته نماینده تحقیقی دیگر از ۹ فوریه ۲۰۰۹، به نام «افغانستان: در مواردی که مهم است»، نتیجه تلاش‌های مشترک شبکه تلویزیونی آمریکایی ای‌بی‌سی نیوز، بی‌بی‌سی بریتانیا و آ.ار.د آلمان (از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹)، ترکیب قومی جمعیت کشور (تقریباً) به شرح زیر است:
پشتون‌ها - ۴۱٪
تاجیک‌ها - ۳۸٪
هزاره‌ها - ۱۰٪
ازبک‌ها - ۶٪
ترکمن‌ها - ۲٪
نورستانی‌ها - ۱٪
بلوچ‌ها - ۱٪
سایر - ۱٪
منابع دیگر می‌گویند که سهم تاجیک‌ها ۳۵٪ یا ۳۹٪ است.
زبان

زبان فارسی دَری، که نزدیک به زبان فارسی تاجیکی است، به‌طور گسترده به عنوان زبان ارتباطی در افغانستان استفاده می‌شود؛ این زبان نه تنها زبان مادری تاجیک‌های افغانستان است، بلکه برای گروه‌های قومی مانند هزاره‌ها نیز زبان مادری محسوب می‌شود.
فارسی میان تاجیک‌ها لهجه‌های محلی و منطقه‌ای مختلف دارد مثلاً فارسی بدخشی، فارسی دوشنبه‌گی، فارسی فرغانی، فارسی سمرقندی، هراتی، کابلی، پنجشیری و… آنچه فارسی دری خوانده می‌شود، گونهٔ ادبی و رسمی فارسی است که در سراسر قلمرو فارسی تقریباً یکسان است.
تاجیک‌های پامیری زبان در بدخشان افغانستان، تاجیکستان، چین و پاکستان زندگی می‌کنند و به گویش‌های گوناگون (شغنانی، واخی، سریکالی، سنگلیچی و …) سخن می‌گویند.
داده‌های دقیق در مورد تعداد و ترکیب گروه‌های قومی-زبانی مختلف افغانستان در دسترس نیست، زیرا در دهه‌های اخیر سرشماری منظم جمعیت در کشور انجام نشده است. داده‌های تخمینی ارقام زیر را برای زبان‌های مادری ارائه می‌دهند:
در نتیجه یک مطالعه از طریق نظرسنجی که در سال ۲۰۰۶ توسط سازمان «بنیاد آسیا» انجام شد و ۶۲۲۶ پاسخ دهنده تصادفی انتخاب شده را پوشش داد، فارسی دَری زبان مادری ۴۹ درصد از پاسخ دهندگان بود، در حالی که ۳۷ درصد به عنوان زبان دوم به آن تسلط داشتند؛ ۴۲ درصد قادر به خواندن به زبان دَری بودند.
تاجیک‌های مشهور افغانستان

غیاث‌الدین محمد (۱۱۶۳–۱۲۰۲) سلطان غوریان (از ۱۱۶۳ تا ۱۲۰۲). در زمان سلطنت او، دولت غوریان به یک قدرت جهانی تبدیل شد که از گرگان تا بنگال امتداد داشت.
محمد غوری (۱۱۴۹–۱۲۰۶) سلطان غوریان، برادر کوچکتر غیاث‌الدین محمد. فاتح شمال هند و بنیانگذار اولین حکومت مسلمان در هند.
احمد لاهوری (۱۵۸۰–۱۶۴۹) معمار پارسی-تاجیک از بدخشان. او معمار اصلی تاج محل در آگره، هند بود (سال‌های ساخت بین ۱۶۳۲ و ۱۶۴۸).
حبیب‌الله کلکانی، امیر افغانستان (۱۹۲۹).
طاهر بدخشی (۱۹۳۳–۱۹۷۹) فعال فرهنگی و سیاسی افغانستان. بنیانگذار حزب ضد پشتون «ستم ملی».
ببرک کارمل (۱۹۲۹–۱۹۹۶) رئیس‌جمهور افغانستان (۱۹۷۹–۱۹۸۶).
برهان‌الدین ربانی (۱۹۴۰–۲۰۱۱) رئیس‌جمهور افغانستان (۱۹۹۲–۲۰۰۱) و همچنین رهبر حزب جمعیت اسلامی افغانستان.
عبدالله عبدالله (از سمت مادر) نخست‌وزیر افغانستان از (۲۰۱۴–۲۰۱۹).
احمد شاه مسعود فرمانده نظامی افغانستانی تاجیک تبار، وزیر دفاع افغانستان (۱۹۹۲–۲۰۰۱).
محمد فهیم وزیر دفاع افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۰۴).
بسم‌الله خان محمدی وزیر امور داخله افغانستان (۲۰۱۰–۲۰۱۵). وزیر دفاع افغانستان (۲۰۲۱).
ویس احمد برمک وزیر امور داخله افغانستان (از ۱۳ اوت ۲۰۱۷ تاکنون).
اکبر شاه ولی وزیر بهداشت (۱۹۷۸–۱۹۷۹) و وزیر امور خارجه افغانستان (۱۹۷۹).
عطا محمد نور استاندار ولایت بلخ (۲۰۰۱–۲۰۱۷).
عبدالجمیل ظریفی وزیر امور اسلامی و اوقاف افغانستان (۱۹۸۷–۱۹۸۸).
اسماعیل خان فرمانده نظامی افغانستانی تاجیک تبار، بزرگ‌ترین فرمانده نظامی و فرمانده با نفوذ مجاهدین غرب افغانستان در دوره جنگ افغانستان؛ وزیر آب و انرژی افغانستان (از ۲۰۰۴).
محمد عزیز شهردار کابل (۱۹۷۸)، وزیر صنایع سبک افغانستان (۱۹۸۴–۱۹۸۶).
عبدالحمید محتاط وزیر مخابرات (۱۹۷۳–۱۹۷۴) و معاون رئیس‌جمهور افغانستان (۱۹۸۸–۱۹۹۲).
احمد ضیا مسعود معاون رئیس‌جمهور (۲۰۰۴–۲۰۰۹).
غلام دستگیر پنجشیری وزیر آموزش و پرورش (۱۹۷۸) و وزیر فواید عامه افغانستان (۱۹۷۸–۱۹۷۹).
اسدالله سروری شخصیت برجسته دولتی، حزبی و سیاسی جمهوری دموکراتیک افغانستان، رئیس سازمان حفاظت از منافع ملی افغانستان (۱۹۷۹).
عنصری شاعر پارسی-تاجیک، مدیحه‌سرای دربار.
فضل‌الحق خالقیار نخست‌وزیر افغانستان (۱۹۹۰–۱۹۹۲).
عبدالولی حجت وزیر امور اسلامی افغانستان (۱۹۸۵–۱۹۹۲).
محمد حسن بارق شفیعی شاعر، وزیر اطلاعات و فرهنگ (۱۹۷۸–۱۹۷۹) و وزیر حمل و نقل و گردشگری افغانستان (۱۹۷۹).
غلام محی‌الدین شهباز وزیر آمار (۱۹۸۹–۱۹۹۱) و وزیر برنامه‌ریزی افغانستان (۱۹۹۱–۱۹۹۲).
عبدالله یفتلی وزیر برنامه‌ریزی (۱۹۶۵ و ۱۹۶۷) و وزیر دارایی افغانستان (۱۹۶۵–۱۹۶۷).
امرالله صالح وزیر امنیت سابق افغانستان. نخست‌وزیر افغانستان از (۲۰۱۹-اکنون).
یونس قانونی رئیس مجلس نمایندگان افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۶).
عبداللطیف پدرام رهبر حزب کنگره ملی افغانستان (۲۰۰۶–۲۰۱۷).
دین و مذهب

اکثریت تاجیک‌ها پیرو مذهب سنی اسلام هستند و اقلیت‌های کوچک اسماعیلی و شیعه دوازده امامی نیز در دسته‌های پراکنده وجود دارند.
باریله

مکان
| باریله Barilli (in Arbëreshë) | باریله Barilli (in Arbëreshë) |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
باریله: باریله
ناحیه: باسیلیکاتا
استان / شهرستان: استان پوتنزا (PZ)
دهستان: Cerrocigliano
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴ کیلومتر مربع (۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲۰ متر (۲۰۳۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳٬۲۲۹
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Barilesi, (Barliotë in Arbëreshë)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 85022
پیش‌شماره تلفن: 0972
وبگاه: وبگاه رسمی
باریله (به ایتالیایی: Barile) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پوتنزا واقع شده‌است.
خصوصیات

باریله ۲۴ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۲۹ نفر جمعیت دارد و ۶۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر هوبارت خواهرخواندهٔ باریله هست.
تالمدج، اوهایو

مکان
| Tallmadge, Ohio | Tallmadge, Ohio |
| --- | --- |
شهر: شهر
Aerial photo of the Tallmadge Circle, a traffic circle located in the center of Tallmadge: Aerial photo of the Tallmadge Circle, a traffic circle located in the center of Tallmadge
شعار: "History Moving Forward": شعار: "History Moving Forward"
Location of Tallmadge, Ohio: Location of Tallmadge, Ohio
ایالت: اوهایو
Counties: Summit, Portage
حکومت: حکومت
 • شهردار: David Kline
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۰ مایل مربع (۳۶٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۴٫۰ مایل مربع (۳۶٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۱۵ فوت (۳۴۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۷٬۵۳۷
 • تراکم: ۱۳۰۰/مایل مربع (۴۸۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 44278
کد منطقه: 330
FIPS code: 39-76106
GNIS feature ID: 1061671
وبگاه: http://www.tallmadge-ohio.org/
تالمدج(به انگلیسی: Tallmadge) شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۷٬۵۳۷ نفر بوده‌است.
فضل بن روزبهان خنجی

خواجه افضل‌الدین فضل‌الله بن جمال‌الدین روزبهان بن فضل‌الله بن محمد خنجی اصفهانی، ملقب به امین و معروف به خواجه ملا، صاعدی، قاضی و پاشا که از مردم خنج بود.
کودکی و جوانی

سال صحیح تولد او - که در شیراز واقع شد - درست معلوم نیست؛ ولی مسلماً بعد از سال ۸۵۰ بوده‌است.
در سن هفده‌سالگی به قصد ادای حج، شیراز را ترک گفت؛ پس از بازگشت به شیراز، کماکان با جد و جهد بلیغ به کسب علوم معمول و درک کمالات پرداخت. فضل‌الله مجدداً در بیست و پنج سالگی عازم سفر حج گردید. این بار مدتی در مصر و چندی در حجاز توقف کرد. از جمله هفت ماه در مدینه نزد اساتید فن و مشایخ بزرگ حجاز، صحیحین بخاری و مسلم را خواند. یکی از اجله مشایخ وی، ابوالخیر شمس الدین محمد السخاوی (از برجسته‌ترین شاگردان ابن حجر) بود که تمام صحیح بخاری را به فضل‌الله درس گفت و در ضوء اللامع شرح حال وی را نوشت. فضل‌الله چون به شیراز بازگشت؛ به تدریس علوم مختلفه مشغول گردید و در همین شهر بود که نخستین تصنیفات خود را از قبیل حل تجرید، تعلیقات بر محالات و حواشی بر حواشی شرح جدید به رشته تحریر درآورد. همچنین کتاب بدیع الزمان فی قصة حی بن یقظان را در این ایام تصنیف کرد.
دیدار با سلطان یعقوب آق قویونلو

فضل‌الله در سال ۸۹۲ برای سومین بار از شیراز عازم حجاز شد؛ در خلال این سفر در اردوی تابستانی پادشاهی در دامنه کوه سهند تبریز به حضور سلطان یعقوب آق قویونلو رسید و کتاب بدیع الزمان را -که دیباچه اش به نام سلطان مصدر شده بود- تقدیم داشت و مورد اعجاب و تحسین فراوان قرار گرفت. در همین مجلس بود که فضل‌الله به میل خود، تقبل کرد که تاریخ سلطنت آن پادشاه را بنویسد. در این رابطه سلطان یعقوب می‌گوید: «اگر تاریخ حیات ما را فضل‌الله بن روزبهان بنویسد، چنان‌که خود گفت، ناسخ تواریخ ملوک عالم خواهد بود.»
مؤلف از همان موقع به نوشتن کتاب خود مشغول شد و در مقابل جهانگشای جوینی، آن را عالم آرای امینی نام نهاد.
در این سال‌ها خواجه فضل‌الله به عنوان دبیر دربار سلطان یعقوب در تبریز اشتغال داشته و ظاهراً دیگر به شیراز مراجعت ننموده است. کتاب مذکور (عالم آرا) میان سال‌های ۸۹۲ تا ۸۹۷ نوشته شده و در همین سال اخیر به سلطان ابوالفتح میرزا بایسنقر فرزند و جانشین سلطان یعقوب تقدیم گردیده است.