stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
افغانستان در ۲۰۲۰
حوادث > ژوئن

حملات ماه ژوئن ۲۰۲۰ در افغانستان
۶ ژوئن – ۱۱ نیروی امنیتی افغان و ۴ شورشی طالبان در ولایت بدخشان کشته شدند. ۳ افسر پلیس در یک درگیری مسلحانه در ولسوالی گلدره ولایت کابل جان باختند.
۱۲ ژوئن – در اثر انفجار یک بمب در مسجدی در کابل ۴ نفر کشته شدند و ۸ تن دیگر جراحت برداشتند.
۱۷ ژوئن – طی حمله طالبان در ولسوالی آقچه ولایت جوزجان، ۱۲ نیروی امنیتی کشته شدند و ۵ تن دیگر زخم برداشتند. در این جریان، ۴ سرباز اسیر شدند و ۵ شورشی طالب به قتل رسیدند. سخن‌گوی والی جوزجان تأیید کرد که ۲ پوسته امنیتی در ولسوالی آقچه از سوی شورشیان طالبان از زوایای مختلف مورد حمله قرار گرفتند تا کنترل آن را به‌دست گیرند. آمار واقعی تلفات در این درگیری مشخص نیست، چون گروهی که این حمله را انجام داد، بیانیهٔ در این رابطه ارائه نکرد.
۲۹ ژوئن – در اثر حملات راکتی بر بازار مواشی در ولسوالی سنگین ولایت هلمند، دست کم ۲۳ نفر جان باختند. اما هم دولت و هم طالبان یک‌دیگر را مسؤل این حمله دانستند.
حوادث > ژوئیه

۱۳ ژوئیه – در اثر انفجار بمب انتحاری در برابر یک مکان دولتی در ولایت سمنگان در شمال افغانستان، ۱۱ نفر کشته شدند و چندین تن دیگر جراحت برداشتند. به گفته رئیس بیمارستان این ولایت، بیشتر تلفات این حمله افراد غیرنظامی شامل کودکان بودند. معاون والی ولایت سمنگان نیز اظهار داشت که شورشیان پس از انفجار به سمت اداره کمپلس اطلاعاتی هجوم بردند و متعاقباً ساعت‌ها با نیروهای امنیتی افغان به نبرد پرداختند. مقامات تأیید کردند که طالبان مسؤلیت این حمله را به‌دوش گرفتند.
۲۳ ژوئیه – مقامات محلی اظهار داشتند که حمله هوایی از سوی نیروهای امنیتی افغان علیه جنگ‌جویان طالبان در ولایت هرات در غرب افغانستان صورت گرفت که در اثر آن دست کم ۴۵ نفر شامل غیرنظامیان کشته شدند. شاهدان این رویداد ادعا کردند، حمله زمانی صورت گرفت که چندین فرد در ولسوالی ادرسکن این ولایت برای بدرقه و پذیرایی یک طالب اخیراً آزاد شده از زندان از خانه‌های شان بیرون برآمدند. ادعاهای بیشتر حاکی از آن است که دست کم ۸ نفر در این حمله هوایی جان شان را از دست دادند و چندین تن دیگر شامل کودکان جراحت برداشتند. وزارت دفاع ملی اطمینان داد این حمله مرگ‌بار را که منجر به کشته شدن غیرنظامیان گردید، بررسی خواهد کرد.
۲۸ ژوئیه – طالبان پیش از آمدن عید سعید فطر، آتش‌بس سه روزه را در ایام عید اعلام کردند. به نقل از روزنامه واشینگتن تایمز، دولت افغانستان توافق بر سر آتش‌بس را پذیرفت و از نیروهای خود خواست آتش‌بس را رعایت کنند. رئیس‌جمهور اشرف غنی همچنین تصریح کرد که گفت‌گوها هفته آینده آغاز خواهند شد که این نشانه آغاز مذاکرات صلح به تعویق افتاده‌است، خواهد بود. در همین حال، ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی طالبان نیز اظهار داشت علی‌رغم این‌که برای سربازان شان دستور داده شده‌است تا برای برگزاری یک عید صلح‌آمیز جنگ شان را متوقف کنند، اما در صورت حمله از سوی نیروهای امنیتی افغان، به آن‌ها پاسخ خواهند داد.
حوادث > اوت

۲ الی ۳ اوت – افراد مسلح شاخه خراسان دولت اسلامی عراق و شام و مهاجم انتحاری با استفاده از موتور بر یک زندان در ولایت جلال‌آباد در شرق افغانستان حمله کردند. این حمله که در ۲ اوت میان شورشیان و مهاجمان شروع شده بود، مدت ۲۰ ساعت ادامه یافت. دست کم ۲۹ نفر شامل ۸ مهاجم داعش در حمله‌ای جلال‌آباد کشته شدند و حدود ۵۰ تن دیگر جراحت برداشتند. در نتیجه، ۲۵ زندانی فرار کردند و ۱۰۲۵ تن دیگر که می‌کوشیدند فرار کنند، دوباره دستگیر شدند.
۲۶ اوت – وقوع سیلاب‌های ناگهانی دست کم جان ۷۲ نفر را گرفت و صدها خانه را در ولایت پروان تخریب کرد.
حوادث > سپتامبر

حملات ماه سپتامبر ۲۰۲۰ در افغانستان
۹ سپتامبر – در انفجاری در شهر کابل ۱۰ نفر کشته شدند و ۳۱ نفر دیگر شامل امرالله صالح، معاون نخست رئیس‌جمهور جراحت برداشتند. طالبان اما دست داشتن در این حمله را رد کردند.
۱۲ سپتامبر – نمایندگان دولت افغانستان و طالبان برای از سرگیری گفت‌گوهای صلح دیدار کردند. مایک پنس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در مراسم تحلیف در دوحه شرکت کرد.
۱۶ سپتامبر:
انفجار یک بمب در ولسوالی کلفگان ولایت تخار ۲ نفر را کشت و ۱۲ تن دیگر را زخمی کرد.
یک کارمند ریاست عمومی امنیت ملی در کابل به ضرب گلوله کشته شد و راننده‌اش زخم برداشت.
حوادث > اکتبر

۱۸ اکتبر – انفجار یک بمب انتحاری در مقابل رئیس امنیتی ولایت غور در غرب افغانستان صورت گرفت که منجر به کشته شدن ۱۳ غیرنظامی و زخمی شدن بیش از ۱۲۰ تن دیگر شد.
۲۱ اکتبر:
در جریان تجمع مردم برای دریافت ویزه پاکستان در استدیوم فوتبال جلال‌آباد، دست کم ۱۲ زن از اثر ازدحام کشته شدند.
حمله هوایی نیروی هوایی افغانستان بر مسجدی در ولسوالی بهارک ولایت تخار، ۱۲ کودک کشته شدند. هرچند وزارت دفاع ملی ادعا کرد که تمامی کشته شدگان شورشیان طالبان بودند.
حوادث > نوامبر

۲ نوامبر – در حمله به دانشگاه کابل در سال ۲۰۲۰ از سوی ۳ مهاجم، ۳۲ نفر کشته شدند و ۵۰ تن دیگر زخم برداشتند.
۲۴ نوامبر – در کنفرانس افغانستان ۲۰۲۰ از سوی سازمان ملل حدود ۷۰ کشور و ۳۰ سازمان‌های بین‌المللی شرکت کردند و پرداخت ۳٫۳ میلیاردالر را برای حمایت از پروسه صلح افغانستان تعهد کردند.
درگذشتگان

۲ ژوئن – منیر منگل (متولد ۱۹۵۰)، فرمانده پلیس ملی افغانستان (۲۰۱۰ الی ۲۰۱۶)
۲۶ ژوئن – فقیر نبی (متولد ۱۹۵۳)، بازی‌گر سینمای افغانستان
۶ اکتبر – نجیب تره‌کی (متولد ۱۹۹۱)، بازیکن تیم ملی کرکیت افغانستان
فهرست فرمانروایان روسیه

| فرمانروایان روسیه | فرمانروایان روسیه |
| --- | --- |
Правители Российского  (روسی): Правители Российского  (روسی)
نشان امپراتوری روسیه: نشان امپراتوری روسیه
درخت سلطنت روسیه تا سال ۱۸۸۶ میلادی: درخت سلطنت روسیه تا سال ۱۸۸۶ میلادی
 :  
جزئیات: جزئیات
نخستین پادشاه: روریک (به عنوان شاهزاده نووگورود)
واپسین پادشاه: نیکولای دوم (به عنوان امپراتور روسیه)
آغاز پادشاهی: ۸۶۲
پایان پادشاهی: ۱۵ مارس ۱۹۱۷
سکونتگاه رسمی: کرملین مسکو کاخ زمستانی
گمارنده: موروثی
مدعیان کنونی:  فهرست دوشس بزرگ ماریا ولادیمیرونا شاهزاده کارل امیچ لاینینگن 
فهرست فرمانروایان روسیه دربرگیرندهٔ تمامی پادشاهان تاریخ روسیه شامل شاهزادگان نووگورود، شاهزادگان کی‌یف، شاهزادگان مسکو، تزارهای روسیه و امپراتوران روسیه می‌باشد. این فهرست با شاهزادهٔ افسانه‌ای روریک، شاهزادهٔ نووگورود، در میانهٔ سدهٔ نهم میلادی آغاز و با نیکلای دوم، چهاردهمین و آخرین امپراتور روسیه که در سال ۱۹۱۷ میلادی از سلطنت کناره‌گیری کرد و سال بعد همراه با خانواده‌اش اعدام شد، پایان می‌یابد. روی هم دو دودمان بر تاریخ هزار ساله روسیه حکومت کرده‌اند: دودمان روریک (از ۸۶۲ تا ۱۵۹۸) و دودمان رومانوف (از ۱۶۱۳ تا ۱۹۱۷).
سرزمین وسیعی که به نام روسیه شناخته می‌شود، نخست منطقه‌ای در اروپای شرقی بود که از قرن نهم میلادی تحت فرمان حکومت‌های مختلفی از جمله روس کی‌یف، شاهزاده‌نشین بزرگ ولادیمیر، شاهزاده‌نشین بزرگ مسکو، روسیه تزاری و امپراتوری روسیه بوده است. حاکمان این دولت‌ها دارای عناوین سلطنتی مختلفی بودند‌اند؛ برخی از قدیمی‌ترین آنها کنیاز و ولیکی کنیاز بودند که به ترتیب به معنای «شاهزاده» و «شاهزاده بزرگ» هستند و گاه در ادبیات غرب برابر دوک و دوک بزرگ ترجمه شده‌اند. پس از تشکیل دولت متمرکز روسیه، عنوان تزار که هم معنای «سزار» و برابر با پادشاه یا امپراتور بود، تبدیل به عنوان یا لقب همیشگی فرمانروایان روسیه شد. طبق مادهٔ ۵۹ قانون اساسی ۱۹۰۶ روسیه، امپراتور روسیه دارای ده‌ها عنوان بود که هر یک نمایندهٔ منطقه‌ای بود که پادشاه بر آن فرمانروایی داشت.
شاهزادگان روسیه > شاهزادگان نوگورود

| نام | طول عمر | شروع سلطنت | پایان سلطنت | یادداشت | دودمان | تصویر |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| روریک یکمРюрик | نامعلوم (حدود سال ۸۳۰) – ۸۷۹ | ۸۶۲ | ۸۷۹ | بنیان‌گذار دودمان روریک | روریک‌ها |  |
| الگ نووگورودОлег | ۸۵۵ – ۹۱۲ | ۸۷۹ | ۸۸۲ | خویشاوند روریک و نایب‌السلطنه پسر روریک، شاهزاده ایگور کی‌یف | روریک‌ها |  |
تزارهای روسیه

| نام | طول عمر | شروع سلطنت | پایان سلطنت | یادداشت | دودمان | تصویر |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ایوان چهارممخوف Иван Васильевич (Иван Грозный) | ۲۵ اوت ۱۵۳۰ – ۲۸ مارس ۱۵۸۴ | ۲۶ ژانویه ۱۵۴۷ | ۲۸ مارس ۱۵۸۴ | او فرزند واسیلی سوم بود. او نخستین تزار روسیه و یکی از مهم‌ترین تزارهای روسیه تزاری بود که این حکومت را بنیان‌گذاشت. | روریک |  |
|  فیودور یکمفرخنده Фёдор Иванович (Фёдор Блаженный) | ۳۱ مه ۱۵۵۷ – ۱۷ ژانویه ۱۵۹۸ | ۲۸ مارس ۱۵۸۴ | ۱۷ ژانویه ۱۵۹۸ | او فرزند ایوان چهارم بود. پس از مرگ او روسیه وارد عصر مشکلات شد که به سقوط دودمان روریک منجر گشت. | روریک |  |
|  بوریس گودونوفБорис Фёдорович Годунов | ۱۲ اوت ۱۵۵۲ – ۱۳ آوریل ۱۶۰۵ | ۲۱ فوریه ۱۵۹۸ | ۱۳ آوریل ۱۶۰۵ | او برادرزن فیودور یکم بود که به این مقام منصوب شد. او به دنبال بحران جانشینی پس از مرگ فئودور یکم به سلطنت برگزیده شد و تلاش کرد ثبات را حفظ کند و دست به اصلاحاتی زد. | گودونوف [ru] |  |
|  فئودور دومФёдор Борисович Годунов | ۱۸ مه ۱۵۸۹ – ۲۰ ژوئن ۱۶۰۵ | ۱۳ آوریل ۱۶۰۵ | ۱۰ ژوئن ۱۶۰۵ | او فرزند بوریس گودونوف بود. او کمتر از ۲ ماه سلطنت کرد و با توطئه دیمیتری دروغین اول به دست عوامل خیانت‌کارش به قتل رسید. | گودونوف [ru] |  |
|  دیمیتری دروغین اولЛжедмитрий I | ۱۹ اکتبر ۱۵۸۲ – ۱۷ مه ۱۶۰۶ | ۲۰ ژوئن ۱۶۰۵ | ۱۷ مه ۱۶۰۶ | او مدعی بود که از فرزندان ایوان چهارم است و پس از تنها یک سال سلطنت به قتل رسید. | روریک (مدعی) |  |
|  واسیلی چهارمВасилий Иванович Шуйский | ۲۲ سپتامبر ۱۵۵۲ – ۱۲ سپتامبر ۱۶۱۲ | ۱۹ مه ۱۶۰۶ | ۱۷ ژوئیه ۱۶۱۰ | او پس از توطئه‌ای علیه دیمیتری دروغین اول به سلطنت رسید. او آخرین تزار روسیه از دودمان روریک بود. | روریک |  |
|  میخائیل یکمМихаил Фёдорович | ۱۲ ژوئیه ۱۵۹۶ – ۱۲ ژوئیه ۱۶۴۵ | ۲۶ ژوئیه ۱۶۱۳ | ۱۲ ژوئیه ۱۶۴۵ | سلطنت مشترک: پاتریارک فیلارت (۱۶۱۹–۱۶۳۳)او بنیان‌گذار دودمان رومانوف و یکی از مهم‌ترین تزارهای روسیه تزاری بود. دوره سلطنت او پایان عصر مشکلات بود. | رومانوف |  |
|  الکسی یکمخموش Алексей Михайлович (Алексей Тишайший) | ۹ مه ۱۶۲۹ – ۲۹ ژانویه ۱۶۷۶ | ۱۲ ژوئیه ۱۶۴۵ | ۲۹ ژانویه ۱۶۷۶ | او فرزند میخائیل یکم و یکی از مهم‌ترین تزارهای روسیه تزاری بود. دوره سلطنت او آغاز اصلاحات و غرب‌گرایی در تاریخ روسیه بود. | رومانوف |  |
|  فیودور سومФёдор III Алексеевич | ۹ ژوئن ۱۶۶۱ – ۷ مه ۱۶۸۲ | ۲۰ ژانویه ۱۶۷۶ | ۷ مه ۱۶۸۲ | او فرزند الکسی یکم بود. او به‌طور مادرزادی ضعیف و بیمار بود و تا پایان عمرش متأثر از اشراف سلطنت کرد. | رومانوف |  |
|  ایوان پنجمИван V Алексеевич | ۶ سپتامبر ۱۶۶۶ – ۸ فوریه ۱۶۹۶ | ۷ مه ۱۶۸۲ | ۸ فوریه ۱۶۹۶ | سلطنت مشترک: پتر یکم (۷ مه ۱۶۸۲–۸ فوریه ۱۶۹۶)نایب‌السلطنه: سوفیا آلکسیونا (۸ ژوئن ۱۶۸۲–۱۷ سپتامبر ۱۶۸۹)او فرزند الکسی یکم و برادر تنی فیودور سوم و ناتنی پتر یکم بود. او نیز چون برادرش فیودور به‌طور مادرزادی ضعیف و بیمار بود. پس از مرگ فیودور در جریان شورش ۱۶۸۲ مسکو خاندان او به رهبری خواهر بزرگ‌ترش سوفیا آلکسیونا قدرت را به دست گرفتند. | رومانوف |  |
|  پتر یکمПётр I Алексеевич | ۹ ژوئن ۱۶۷۲ – ۸ فوریه ۱۷۲۵ | ۷ مه ۱۶۸۲ | ۲ نوامبر ۱۷۲۱ | سلطنت مشترک: ایوان پنجم (۷ مه ۱۶۸۲–۸ فوریه ۱۶۹۶)نایب‌السلطنه: سوفیا آلکسیونا (۸ ژوئن ۱۶۸۲–۱۷ سپتامبر ۱۶۸۹)؛ ناتالیا ناریشکینا (اوت ۱۶۸۹–۴ فوریه ۱۶۹۴)او فرزند الکسی یکم و ناتالیا ناریشکینا و برادر ناتنی کوچک‌تر فیودور سوم و ایوان پنجم بود. او یکی از مهم‌ترین تزارهای روسیه تزاری بود که در سال ۱۷۲۱ آن را به امپراتوری روسیه تبدیل کرد. | رومانوف |  |
ایدن، میسیسیپی

Village
| Eden, Mississippi | Eden, Mississippi |
| --- | --- |
Village: Village
Location of Eden, Mississippi: Location of Eden, Mississippi
مختصات: ۳۲°۵۹′۹″ شمالی ۹۰°۱۹′۲۴″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۹۸۵۸۳°شمالی ۹۰٫۳۲۳۳۳°غربی﻿ / 32.98583; -90.32333: مختصات: ۳۲°۵۹′۹″ شمالی ۹۰°۱۹′۲۴″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۹۸۵۸۳°شمالی ۹۰٫۳۲۳۳۳°غربی﻿ / 32.98583; -90.32333
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان: شهرستان یازو، میسیسیپی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵ مایل مربع (۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵ مایل مربع (۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۲ فوت (۳۴ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۲۶
 • تراکم: ۲۶۰٫۳/مایل مربع (۱۰۰٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 28-21420
GNIS feature ID: 0669664
ایدن (به انگلیسی: Eden) روستایی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰۳
نفر بوده‌است.
لو مین (بازیگر)

لو مین (به انگلیسی: Lu Min، به برمه‌ای: လူမင်) بازیگر و کارگردان اهل میانمار است که تاکنون چهار بار برنده جایزه فرهنگستان فیلم میانمار شده است. او از سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶ رئیس سازمان سینمایی میانمار بوده است. لو در طول زندگی حرفه‌ای موفق خود در بیش از ۱۰۰۰ فیلم به ایفای نقش پرداخته است.
لاونو-مومبلو

مکان
| لاونو-مومبلو | لاونو-مومبلو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
لاونو-مومبلو: لاونو-مومبلو
 :  
  نشان:   نشان
موقعیت لاونو-مومبلو در نقشه: موقعیت لاونو-مومبلو در نقشه
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان وارزه (VA)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۹ کیلومتر مربع (۱۰٫۰ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۸٬۹۹۱
 • تراکم: ۳۵۰/کیلومتر مربع (۹۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Lavenesi, mombellesi, cerresi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 21014
پیش‌شماره تلفن: 0332
لاونو-مومبلو (به ایتالیایی: Laveno-Mombello) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات

لاونو-مومبلو ۲۵٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۸٬۹۹۱ نفر جمعیت دارد.
کنیسه شیطان

در نامه‌ها به کلیساهای اولیه مسیحی سمورنا و فیلادلفیا در مکاشفه ۲: ۹ و ۳: ۹، به کنیسه شیطان اشاره شده و هر بار به گروهی اشاره شدهکه کلیسایی را آزار می‌دهند «که می‌گویند یهودی هستند و ما نیستیم».
به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است که این اشاره به گروه خاصی از یهودیان بی اعتقاد دارد که با عیسی مخالف بودند. این آیه غالباً برای توجیه نفرت از همه یهودیان یا زیرمجموعه‌های خاص یهودیان امروزی مورد استفاده قرار گرفته‌است که دانشوران دانشگاهی آن را عموماً بی اعتنا به متن کتاب مقدس و واقعیت یهودی بودن عیسی و مؤلف مورد گمان کتاب مکاشفه می‌دانند.
روایت کتاب مقدس

در مکاشفه ۲، آیه ۸ " و به فرشته کلیسای در اسمیرنا بنویس که …"، آیه ۹ " اعمال و تنگی و مُفلسی تو را می‌دانم، لکن دولتمند هستی، و کفر آنانی را که خود را یهود می‌گویند و نیستند بلکه از کنیسه شیطانند.. " مکاشفه ۳، آیه ۷ "و به فرشته کلیسای فیلادلفیا بنویسید …" آیه ۹ "اینک، می‌دهم آنانی را از کنیسه شیطان که خود را یهود می‌نامند و نیستند بلکه دروغ می‌گویند. اینک، ایشان را مجبور خواهم نمود که بیایند و پیش پایهای تو سجده کنند و بدانند که من تو را محبّت نموده‌ام. "
سید کاظم اتحاد

| سید کاظم سرکشیک‌زاده (اتحاد) | سید کاظم سرکشیک‌زاده (اتحاد) |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۰۲ – ۱۳۰۴: دوره مسئولیت ۱۳۰۲ – ۱۳۰۴
حوزه انتخاباتی: لاهیجان (دوره پنجم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۶۸
درگذشته: ۱۳۳۴ تهران، ایران
ملیت:  ایرانی
سیدکاظم اتحاد (۱۲۶۸–۱۳۳۴) یا سید کاظم سرکشیک زاده، روزنامه‌نگار و نماینده لاهیجان در دوره پنجم مجلس شورای ملی و مبتکر لغو القاب و عنوانهای دوره قاجار بود.
زندگی

سیدکاظم پس از طی تحصیلات مقدماتی و آموختن زبان و ادبیات فارسی و عربی، دروس حوزوی را تا حد سطح فرا گرفت. در دوران نهضت مشروطیت در روزنامه‌های متعدد آن روزگار مقاله می‌نوشت، از جمله روزنامه‌های ایران و تجدد و هفته‌نامه فکاهی امید که مدتی عضو جبهه آزادی به حساب می‌آمد (این هفته‌نامه سالها بعد در خرداد ۱۳۲۱ و شهریور ۱۳۲۲ به علت درج پاره‌ای مطالب ضد مذهب توقیف شد).
در سال ۱۲۹۸ خورشیدی که نظام الدوله (امیر خان خواجه نوری) فرماندار قزوین شد، سیدکاظم سرکشیک‌زاده را که از دوستانش بود به قزوین فرا خواند و سازماندهی بلدیه (شهرداری) را به او واگذار کرد. سرکشیک‌زاده سازمان مرتبی با شعبه‌هایی چند و با تعیین اعتبار مشخص برای بلدیه قزوین ترتیب داد.
سرکشیک‌زاده با اینکه در کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ شرکت نداشت اما هوادار سیدضیاءالدین طباطبایی بود. او دو سال و نیم بعد از کودتا در مقاله‌ای با عنوان «مبارزه طبقاتی» بدون آنکه از سیدضیاءالدین نامی ببرد به آثار مثبت کودتا پرداخت و یکی از علل سقوط کابینه سه‌ماهه سیدضیاء را، نداشتن پشتیبانی طبقه ریشه‌داری همانند اشراف ذکر کرد.
او در سال ۱۳۰۱ وارد حزب رادیکال به رهبری علی‌اکبر داور شد، امتیاز روزنامه اتحاد را گرفت و این روزنامه دست راستی را که در جهت تضعیف قاجاریه گام برمی‌داشت، با همکاری سیداحمد یزدان پناه از سال ۱۳۰۰ در تهران به صورت روزانه منتشر کرد. اتحاد خوانندگان بسیاری داشت و سرکشیک‌زاده به نام همین روزنامه نیز شهرت یافت و سیدکاظم اتحاد هم نامیده می‌شد. به پاس همین خدمات مطبوعاتی با اعمال نفوذ سردار سپه در دوره پنجم از لاهیجان به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد (سال ۱۳۰۲).
سرکشیک‌زاده از همان آغاز مجلس، دست به کار تلاش برای پایان دادن به سلطنت خاندان قاجار شد. او در ۲۹ اسفند ۱۳۰۲ از امضاکنندگان تلگراف پیشنهادی از سوی ایالات و ولایات و تمام طبقات مملکت بود که از مجلس شورای ملی می‌خواستند رأی به انقراض سلطنت قاجاریه بدهد. درشهریور ۱۳۰۳ سرکشیک‌زاده از جمله نمایندگانی بود که با لایحه بودجه دربار مخالفت کردند.
سرکشیک‌زاده در عین اینکه عضو جناح اکثریت مجلس بود که از سردارسپه طرفداری می‌کردند، اما گاهی جانب سید حسن مدرس را نیز می‌گرفت و با او همکاری می‌کرد. در سفر جنگی رضاخان به خوزستان که در آبان ۱۳۰۳ بدون اطلاع مجلس انجام گرفت، سرکشیک‌زاده و عده‌ای از دوستانش در جلسات سری مجلس همصدا با مدرس، عمل سردار سپه را تقبیح کردند. سرتیپ یزدان‌پناه حاکم نظامی تهران و سرهنگ کریم آقا بوذرجمهری کفیل بلدیه گزارش این جلسات را به اطلاع سردار سپه می‌رساندند و در نتیجه رضاخان کینه سرکشیک‌زاده را در دل گرفت و پس از اینکه به پادشاهی رسید، با وجود فعالیت‌های جدی سرکشیک‌زاده در جریان خلع قاجاریه و تفویض سلطنت به او، کینه اش از سرکشیک‌زاده زائل نشد و از راهیابی مجدد او به مجلس در دوره ششم جلوگیری کرد.
با وساطت علی اکبر داور نزد سردار سپه، سرکشیک‌زاده با رتبه قضایی به ثبت اسناد کل رفت و سمت ریاست بازرسی را به عهده گرفت. در سال ۱۳۰۸ زین العابدین رهنما مدیریت روزنامه یومیه و رسمی ایران را به او سپرد تا اینکه پس از چندی امتیاز روزنامه امید را گرفت و سرانجام در سال ۱۳۳۴ در تهران درگذشت.
زندگی > حذف القاب

سرکشیک‌زاده در دوره پنجم مجلس شورای ملی، در هفدهم شهریور ۱۳۰۳ طرحی به مجلس داد که اعطای القاب رسمی بکلی متروک شود و کسانی که علاقه به لقب دارند، ملزم شوند برای لقب خود مالیات بپردازند. پیش از اینکه این طرح در مجلس به شور گذاشته شود، دولت سردارسپه در پانزدهم اردیبهشت ۱۳۰۴ لایحه‌ای به مجلس داد که همه لقبهای نظامی که افراد غیرنظامی به کار می‌برند (مانند سردار، سپهدار و غیره) لغو شد. این لایحه به خواست برخی نمایندگان در همان روز با قید دو فوریت به شور و رأی گذاشته و به عنوان نخستین لایحه دوفوریتی تاریخ قانونگذاری ایران تصویب شد. هنگام شور بر سر این لایحه، سرکشیک‌زاده پیشنهاد داد که ماده‌ای به این لایحه افزوده شود و اعطای کلیه القاب لشکری و کشوری را از آن پس ممنوع کند. اما پیشنهادش رأی نیاورد. سپس جلسه برای تنفس تعطیل شد و زین‌العابدین رهنما نماینده تبریز پیشنهادی همانند پیشنهاد سرکشیک‌زاده و حتی یک گام پیشتر از آن داد: «کلیه القاب کشوری پس از سه ماه از تاریخ تصویب این ماده الغا خواهد بود». نمایندگانی که به پیشنهاد سرکشیک‌زاده رأی نداده بودند، اکثرشان به پیشنهاد رهنما رأی دادند و تصویبش کردند.
زندگی > تلاش برای ممنوعیت مشروبات الکلی

سید کاظم سرکشیک‌زاده طرحی به مجلس پنجم داد که واردات و مصرف مشروبات الکلی ممنوع شود. این طرح در اول شهریور ۱۳۰۴ در مجلس طرح و پس از نظرهای موافق و مخالف، برای بررسی بیشتر از دستور خارج شود. نظر مخالفان این بود که ممنوعیت مشروبات الکلی در احکام شرع ذکر شده و نیازی به قانونگذاری ندارد.
سید یحیی سلیمانی

| سید یحیی سلیمانی | سید یحیی سلیمانی |
| --- | --- |
نمایندهٔ نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه در دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه در دورهٔ دوازدهم مجلس شورای اسلامی
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ خرداد ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۷ خرداد ۱۴۰۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۶۱ ایران،نیشابور
ملیت:  ایران
پیشه: سیاستمدار
سید یحیی سلیمانی متولد روستای سلیمانی از توابع بخش طاغنکوه شهرستان فیروزه استان خراسان رضوی،نماینده مردم نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه و عضو کمیسیون عمران دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی است.وی همچنین عضو گروه پارلمانی ایران در اتحادیه پارلمانی کشور های اسلامی موسوم به PUIC می باشد.
وی با کسب ۵۱۵۷۷ رای به عنوان نخستین نماینده حوزه انتخابیه نیشابور به مجلس دوازدهم راه یافت.
سوابق

وی سابقه ی فعالیت به عنوان فرماندار زبرخان، بخشدار بوژگان و نصرآباد در شهرستان تربت جام و همچنین معاونت اقتصادی استانداری خراسان رضوی را در کارنامه دارد.عضویت در هیئت مدیره( بیمارستان قمربنی هاشم) نیشابور دانشجوی دکترا (علوم سیاسی) ۵سال سابق کار در (قوه قضاییه) استاد دانشگاه و همچنین سابقه کار در قوه مجریه از دیگر سوابق وی می باشد.
ساعات کاری

ساعات کاری، مدت زمانی است که کارگر، نیرو یا وقت خود را به منظور انجام کار در اختیار کارفرما قرار می‌دهد. کار بدون مزد مانند کارهای شخصی خانه یا مراقبت از کودکان یا حیوانات خانگی بخشی از هفته کاری محسوب نمی‌شود.
بسیاری از کشورها هفته کاری را با قانون تنظیم می‌کنند و حداقل دوره‌های استراحت روزانه، تعطیلات سالانه و حداکثر تعداد ساعات کاری در هفته توسط قوانین کشورها مشخص شده‌است. زمان کار ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و این مقوله اغلب به شرایط اقتصادی، مکان، فرهنگ، انتخاب سبک زندگی و سودآوری معیشت فرد بستگی دارد. به عنوان مثال، شخصی که از کودکان حمایت می‌کند و وام مسکن بزرگی را می‌پردازد، ممکن است نیاز به ساعت‌های بیشتری برای تأمین هزینه‌های اولیه زندگی داشته باشد تا فردی با قدرت درآمدی مشابه و با هزینه‌های مسکنی کمتر. در کشورهای توسعه یافته مانند بریتانیا، برخی از کارگران به دلیل ناتوانی در یافتن کار تمام وقت به صورت پاره وقت کار می‌کنند، اما بسیاری از آنها ممکن ساعات کاری کمتری را برای مراقبت از کودکان یا سایر اعضای خانواده را انتخاب کنند. برخی نیز ممکن است ساعات کاری خود را صرفاً برای افزایش زمان اوقات فراغت خود کاهش دهند.
ساعات کار استاندارد (یا ساعات کار عادی) به قوانین محدود کردن ساعات کار در روز، در هفته، در ماه یا در سال اشاره دارد. طبق قانون، کارفرما برای ساعات اضافه کاری نرخ بالاتری می‌پردازد. ساعات کار استاندارد کشورهای سراسر جهان حدود ۴۰ تا ۴۴ ساعت در هفته است (اما نه در همه جا: از ۳۵ ساعت در هفته در فرانسه تا حداکثر ۱۰۵ ساعت در هفته در اردوگاه‌های کار اجباری کره شمالی) و پرداخت اضافه کاری حدود ۲۵ تا ۵۰ درصد بالاتر از پرداخت‌های معمولی ساعتی هستند. حداکثر ساعات کار به حداکثر ساعات کاری یک کارمند اشاره دارد. یک کارمند نمی‌تواند بیش از سطح تعیین شده در قانون حداکثر ساعات کار کار کند.
سازمان جهانی بهداشت و سازمان بین‌المللی کار تخمین زدند که در سال ۲۰۱۶ میلادی از هر ده کارگر یک نفر در هفته در معرض ۵۵ ساعت کاری یا بیشتر بوده‌است. قرار گرفتن در معرض ساعات طولانی کار را به عامل خطر شغلی با بیشترین بار بیماری تبدیل می‌کند به نحوی که ۷۴۵۰۰۰ نفر در اثر بیماری قلبی یا سکته مغزی جان خود را به دلیل انجام این ساعات کاری از دست داده‌اند.
میانگین ساعات کار سالانه برای هر فرد شاغل در جهان
کاهش تدریجی ساعات کاری

اکثر کشورهای جهان توسعه یافته شاهد کاهش قابل توجه ساعات کاری بوده‌اند. به عنوان مثال، در اواخر قرن نوزدهم در ایالات متحده تخمین زده شد که میانگین کار در هفته بیش از ۶۰ ساعت در هفته است. امروزه میانگین ساعات کار در ایالات متحده حدود ۳۳ ساعت است و به‌طور متوسط مردان به‌طور تمام وقت ۸٫۴ ساعت در روز کار می‌کنند و زنان به‌طور متوسط ۷٫۹ ساعت در روز کار تمام وقت دارند. کمترین میانگین ساعات کاری هفتگی را دو کشور هلند و فرانسه و به ترتیب ۲۷ ساعت کاری، و ۳۰ ساعت را دارا می‌باشند. در گزارش سال ۲۰۱۱ از ۲۶ کشور OECD، آلمان با ۲۵٫۶ ساعت کمترین میانگین ساعات کار در هفته را داشت.
بنیاد نیو اکونومیکس به جهان توصیه می‌کند که برای رفع مشکلاتی از قبیل بیکاری، انتشار کربن بالا، رفاه کم، نابرابری ریشه دار، کار بیش از حد، مراقبت از خانواده و کمبود وقت آزاد، بهتر است به سمت یک هفته کاری ۲۱ ساعته پیش برویم. بیل شانینگر که برای مککینزی اند کامپنی می‌نویسد، پیشنهاد مشابهی را برای ۲۰ ساعت کاری در هفته ارائه کرده‌است. دیگران، مانند مورخ روتخر برگمن، استدلال کرده‌اند که تا سال ۲۰۳۰ میلادی می‌توان به ۱۵ ساعت کاری در هفته دست یافت و پیتر فلمینگ جامعه‌شناس بریتانیایی یک هفته کاری سه روزه را پیشنهاد کرده‌است. طول هفته کاری واقعی و عملی در کشورهای توسعه یافته کاهش یافته‌است.
عواملی که در کاهش میانگین ساعات کار و افزایش استاندارد زندگی نقش داشته‌اند عبارتند از:
پیشرفت‌های فناوری در بهره‌وری مانند مکانیزاسیون، رباتیک و فناوری اطلاعات
زنان بیشتر در نیروی کار شرکت می‌کنند و خانه‌داری کمتری می‌کنند
کاهش نرخ باروری منجر به نیاز کمتر به کودکان نیازمند حمایت می‌شود
مقالات اخیر یک هفته کاری چهار روزه را پیشنهاد کرده‌اند و این مقالات استدلال کرده‌اند که کاهش ساعات کار مصرف را افزایش می‌دهد و اقتصاد را تقویت می‌کند. برخی دیگر از مقالات اما بیان می‌کنند که با کاهش ساعات کاری مصرف کاهش می‌یابد و این کاهش می‌تواند اثرات زیست‌محیطی را نیز کاهش دهد. از دیگر استدلال‌ها در دفاع از هفته چهار روزه می‌توان به بهبود سطح تحصیلات کارگران (به دلیل داشتن زمان اضافی برای شرکت در کلاس‌ها و دوره‌ها) و بهبود سلامت کارگران (کاهش استرس ناشی از کار کمتر و زمان اضافی برای ورزش) اشاره کرد. کاهش ساعات کار همچنین باعث صرفه جویی در هزینه‌های مراقبت روزانه و حمل و نقل می‌شود و به نوبه خود به محیط زیست کمک می‌کند تا انتشارات کربن کمتری داشته باشد. این مزایا باعث افزایش بهره‌وری نیروی کار در هر ساعت می‌شود.
ساعات کاری در ایران

همچنین ببینید: قانون کار ایران
در قوانین ایران ساعات صرف غذا (اوقات صرف صبحانه و نهار) و استراحت جزء ساعت کار به حساب نمی‌آید و قانوناً جزء ساعت کار محسوب نخواهد شد. در کشور ایران استثنائاً در روزهای ماه رمضان، ساعات ادای فرایض دینی و صرف افطار یا سحری جزء ساعت کار کارگران منظور می‌شود و کارفرما مکلف است، در ماه رمضان، مدتی از اوقات کار را برای ادای فریضه نماز و صرف افطار یا سحری اختصاص دهد.
در ایران، ساعات کار کارگران شاغل در کارهای سخت و زیان‌آور نباید از ۶ ساعت در هر روز تجاوز نماید.