stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ملکه ویکتوریا
مرگ

در ژوئیه ۱۹۰۰، پسر دوم ویکتوریا، آلفرد («آفی») درگذشت. ویکتوریا دربارهٔ مرگ او در ژورنال خود نوشت: «اوه، خدایا! آفی عزیز بیچاره‌ام هم رفت. این سالی وحشتناک است، چیزی به غیر از انواع مختلف غم و وحشت نداشته‌است.»
ویکتوریا مانند دیگر سال‌های دوران بیوگی خود، کریسمس ۱۹۰۰ را در خانه آزبورن در جزیره وایت گذراند. روماتیسم پاهایش را لنگ و آب‌مروارید بینایی‌اش را ضعیف کرده بود. از اوایل ژانویه، احساس «ضعف و ناخوشی» می‌کرد و تا اواسط همان ماه «خواب آلود… مبهوت [و] گیج» شده بود. او در سه شنبه ۲۲ ژانویه ۱۹۰۱، ساعت شش و نیم عصر، در سن ۸۱ سالگی درگذشت. پسر و جانشینش شاه ادوارد هفتم، و نوه بزرگش امپراتور ویلهلم دوم، در بستر مرگ کنار او بودند. توری، حیوان خانگی مورد علاقه‌اش، را به عنوان آخرین خواسته ویکتوریا در بستر مرگ در کنار او گذاشتند.
ویکتوریا با ۶۳ سال، هفت ماه و دو روز سلطنت تا ۹ سپتامبر ۲۰۱۵ طولانی‌ترین سلطنت تاریخ بریتانیا و طولانی‌ترین سلطنت یک ملکه حاکم در تاریخ جهان را داشت؛ در آن تاریخ الیزابت دوم، نبیره ویکتوریا، از او پیشی گرفت. ویکتوریا آخرین فرمانروای بریتانیا از دودمان هانوفر بود. پسر و جانشین او ادوارد هفتم به سلسله سکس-کوبرگ و گوتا (سلسله شوهر ویکتوریا) تعلق داشت.
نگارخانه

در جوانی
تاج‌گذاری
در میانسالی
پرتره ویکتوریا در چهار سالگی اثر استفان پوینتز دنینگ، ۱۸۲۳
پرتره ویکتوریا اثر جرج هیتر، ۱۸۳۳
خودنگاره، ۱۸۳۵
ویکتوریا در مقابل لرد کانینگهام (سمت چپ) و اسقف اعظم کانتربری در حال شنیدن اینکه ملکه شده‌است، اثر هنری تنورث ولز، ۱۸۸۷
پرتره تاج گذاری اثر جرج هاتر
نگاره‌ای از اعضای دودمان سلطنتی زاکسن-کوبورگ و گوتا در کنار همسران‌شان در کاخ ادینبورگ در کوبورگ، ایالت بایرن و مربوط به جشن عروسی پرنسس ویکتوریا ملیتا از زاکسن-کوبورگ و گوتا (en) و دوک بزرگ ارنست لودویگ از دوک‌نشین بزرگ هسن به تاریخ ۱۹ آوریل ۱۸۹۴ میلادی.
در این عکس خانوادگی، ملکه ویکتوریا از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و امپراتریس هند، در کنار نوه‌اش قیصر ویلهلم دوم از امپراتوری آلمان حضور دارد. در نگاره، شاهزاده نیکُلای دوم از دودمان رومانوف، که بعدها تزار روسیه، پادشاه لهستان و دوک بزرگ فنلاند شد نیز حضور دارد که از طریق همسرش، آلکساندرا فیودوروفنا که دختر شاهدخت آلیس و نوهٔ ملکه ویکتوریا بود، با این خانواده وصلت کرده بود.
این پیوندهای خانوادگی نشان‌دهندهٔ نفوذ و تاثیرگذاری ملکه ویکتوریا بر پادشاهی‌های مختلف اروپا در آن دوره است، چرا که بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی در کشورهای مختلف اروپایی با اعضای دودمان زاکسن-کوبورگ و گوت پیوند خانوادگی برقرار کرده بودند.
پوستری در تورنتو و اعلام یک روز عزاداری به مناسبت مرگ ویکتوریا
مویزلویتس

| مویزلویتس   | مویزلویتس   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Altenburger Land
حکومت: حکومت
 • شهردار: Barbara Golder (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۶٫۹۹ کیلومتر مربع (۲۲٫۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۷۰ متر (۵۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۲۲۸۳
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۴۶۱۰
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۴۴۸
پلاک خودرو: ABG
وبگاه: www.meuselwitz.de
شهر مویزلویتس (به آلمانی: Meuselwitz) در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده‌است.
لابی ارمنی‌ها در آمریکا

مقر لابی ارمنی‌های آمریکا
لابی ارمنی‌های آمریکا ائتلاف متنوعی از کسانی است که به عنوان افراد و گروه‌ها به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در حمایت از ارمنستان، ارمنی‌ها یا سیاست‌های ارمنی هستند. یکی از اهداف اولیه آن به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها توسط ایالات متحده است، اما لابی ترکیه تا همین اواخر با موفقیت علیه این امر لابی می‌کرد. به اعتقاد زبیگنو برژینسکی مشاور سابق امنیت ملی رئیس‌جمهوری آمریکا لابی ارامنه در آمریکا در کنار لابی یهودی‌ها و کوبایی‌ها یکی از بانفوذترین و موفق‌ترین لابی‌های فعال در آمریکا محسوب می‌شود.
تاریخچه

نخستین شواهد حضور ارامنه در آمریکا به نیمه اول قرن هفدهم بازمی‌گردد. با این وجود نخستین جامعه ارامنه در این کشور در اواخر دهه هفتاد قرن نوزدهم میلادی شکل گرفته‌است. نخستین موج بزرگ مهاجرت ارامنه در دهه ۱۸۹۰ میلادی از امپراتوری عثمانی و پس از کشتار جمعی ارامنه توسط سلطان عبدالحمید دوم صورت گرفت. تا زمان جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) جمعیت ارامنه آمریکا ۶۰ هزار نفر تخمین زده شده‌است. پس از وقوع نسل‌کشی ارامنه در سال ۱۹۱۵ میلادی توسط دولت امپراتوری عثمانی در طی سال‌های ۱۹۲۴ الی ۱۹۲۹ میلادی ۲۱ هزار ارمنی به آمریکا مهاجرت کردند. موج‌های بعدی مهاجرت ارامنه به آمریکا پس از جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵) و سپس دهه ۱۹۵۰ میلادی اتفاق افتاده و با فراز و نشیب‌هایی همچنان ادامه دارد. جمعیت ارامنه آمریکا در سال ۱۹۹۴ میلادی یک میلیون نفر، در سال ۲۰۰۳ میلادی یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر و در سال ۲۰۰۶ میلادی یک میلیون و ۲۷۰ هزار نفر اعلام شده‌است. آخرین آمار موجود حکایت از افزایش جمعیت ارامنه آمریکا به یک میلیون و ۴۰۰ هزار نفر دارد. بیش‌ترین جمعیت ارامنه ساکن ایالت کالیفرنیا بوده و مرکز اصلی تجمع آن‌ها لس‌آنجلس و شهرهای حومه آن (۶۰۰ هزار نفر) می‌باشد. در پی موج اخیر مهاجرت از ارمنستان، و کشورهای مختلف خاورمیانه جمعیت کنونی ارامنه در شهر گلندل ایالت کالیفرنیا حدود ۱۶۵ هزار نفر تخمین زده می‌شود. در حال حاضر آمریکا پس از ارمنستان و روسیه بزرگترین جمعیت ارامنه جهان را در خود جای داده‌است.
با توجه به میزان جمعیت ارامنه، انتخاب و حضور آن‌ها در مناصب مهم فدرال و ایالتی قابل توجه و چشمگیر می‌باشد که از آن جمله می‌توان به حضور در مجمع نمایندگان آمریکا و همچنین مجالس ایالتی اشاره کرد. در این راستا انتخاب جرج دکمجیان از حزب جمهوری‌خواه آمریکا به عنوان فرماندار ایالت کالیفرنیا در فاصله سال‌های ۱۹۸۳ الی ۱۹۹۱ میلادی از شاخص‌ترین موارد حضور ارامنه در مناصب ارشد دولتی آمریکا می‌باشد.
ساختار

لابی ارامنه آمریکا متشکل از سازمان‌های سیاسی و اجتماعی ارامنه این کشور است که از عمده‌ترین آن‌ها می‌توان به کمیته ملی ارامنه آمریکا (The Armenian National Committee of America) و مجمع ملی ارامنه آمریکا (The Armenian Assembly of America) اشاره کرد. برخلاف لابی‌های ترکیه و جمهوری آذربایجان که عمدتاً از سوی دولت‌های این دو کشور سازماندهی و حمایت مالی می‌شوند، دولت ارمنستان هیچ نقشی در فعالیت این لابی نداشته و سازمان‌های یادشده نیازهای مالی خود را از منابع مختلف از جمله کمک‌های مالی بنیادهای خیریه ارامنه و نیز کمک‌ها و هدایای مردمی تأمین می‌کنند.
اگرچه دو سازمان عمده شکل‌دهنده لابی ارامنه در آمریکا به صورت مستقل از یکدیگر عمل کرده و از لحاظ برخی جهت‌گیری‌های سیاسی در رقابت با یکدیگر قرار دارند اما در چهارچوب لابی ارامنه اهداف مشترکی را پیگیری می‌کنند که از آن جمله می‌توان به توسعه و تعمیق روابط ایالات متحده آمریکا به جمهوری ارمنستان، تضمین کمک‌های مالی سالانه دولت آمریکا به ارمنستان، جلوگیری از کمک مالی و تسلیحاتی آمریکا به ترکیه و جمهوری آذربایجان، حمایت از جمهوری قره‌باغ، جلوگیری از تصویب قوانین و قطعنامه‌هایی که در تضاد با منافع ارامنه می‌باشند و در صدر آن‌ها شناسایی رسمی نسل‌کشی ارامنه از سوی دولت آمریکا اشاره کرد. با توجه به اهداف مشترک، رقابت موجود میان این دو سازمان نه تنها مانع از پیشرفت در فعالیت آن‌ها نشده بلکه موجب ایجاد تحرک بیشتر در جامعه ارامنه این کشور در جهت تحقق اهداف مشترک گردیده‌است.
فعالیت کمیته ملی ارامنه آمریکا عمدتاً متمرکز بر ابتکارات مردمی (Grassroots Movement) جهت بسیج رای‌دهندگان است، در حالیکه مجمع ملی ارامنه آمریکا سعی در جذب حمایت ارامنه با نفوذ در آمریکا دارد.
کمیته ملی ارامنه آمریکا

کمیته ملی ارامنه آمریکا بزرگترین، تاثیرگذارترین و باسابقه‌ترین سازمان سیاسی و اجتماعی ارامنه آمریکا می‌باشد. این کمیته در سال ۱۹۱۸ میلادی تحت عنوان «کمیته آمریکایی برای استقلال ارمنستان» (American Committee for the Independence of Armenia) فعالیت خود را آغاز نمود. هدف این کمیته تحقق ایده تأسیس ارمنستان مستقل براساس رای داوری وودرو ویلسون بود. مقر این کمیته در شهر نیویورک قرار داشت و دارای ۲۳ شعبه محلی در ۱۳ ایالت آمریکا بود.
این کمیته از سال ۱۹۴۱ میلادی با عنوان «کمیته ملی ارامنه آمریکا» به فعالیت خود ادامه داده‌است. دفتر اصلی این کمیته در شهر واشینگتن قرار داشته و همزمان دارای دو دفتر منطقه‌ای در نیویورک و لس‌آنجلس و بیش از پنجاه شعبه محلی در ایالت‌های مختلف آمریکا است. فعالیت‌های کمیته ملی ارامنه آمریکا در چهارچوب فعالیت کمیته‌های مسئله ارمنی در ارمنستان، روسیه، فرانسه و کشورهای مختلف خاورمیانه انجام می‌پذیرد و از حمایت حزب داشناکسیون برخوردار است.
کمیته ملی ارامنه آمریکا در سالیان گذشته در کنار حمایت از اهداف کلی لابی ارامنه، فعالیت گسترده‌ای در زمینه آموزش و ایجاد حرکت‌های مردمی، ثبت نام از رای‌دهندگان ارمنی و جذب رای آن‌ها در انتخابات محلی، ایالتی و فدرال داشته و توانسته‌است بسیاری از نامزدهای مورد حمایت خود را راهی شوراهای شهر، مجمع نمایندگان و سنای ایالتی و همچنین مجمع نمایندگان و سنای آمریکا نماید. برگزاری سمینار و کنفرانس در موضوعات مختلف، آموزش نیروهای جوان و اقداماتی چون جمع‌آوری امضاء از ارامنه آمریکا در حمایت یا در مخالفت با قوانین و قطعنامه‌های مختلف مجمع نمایندگان و سنای آمریکا از دیگر فعالیت‌های کمیته ملی ارامنه آمریکا می‌باشند.
این کمیته در سالیان اخیر با تمرکز بر انتخابات محلی در شهرهای مختلف آمریکا در راستای تأمین حقوق شهروندی و مدنی ارامنه آمریکا و اختصاص بودجه‌های دولتی جهت امور آموزشی، عمرانی و رفاهی تلاش نموده‌است.
کمیته ملی ارامنه آمریکا هر ساله و با همکاری دیگر نهادها و سازمان‌های ارمنی این کشور با برگزاری راهپیمایی و تجمع در برابر سفارت و کنسولگری‌های ترکیه در شهرهای مختلف آمریکا سالگرد نسل‌کشی ارامنه را گرامی می‌دارد. لازم به یادآوری است که راهپیمایی سال ۲۰۱۵ میلادی به مناسبت یکصدمین سالگرد واقعه نسل‌کشی ارامنه با حضور تاریخی بیش از یکصد هزار نفر در شهر لس‌آنجلس برگزار گردید.
مجمع ملی ارامنه آمریکا

مجمع ملی ارامنه آمریکا در سال ۱۹۷۲ میلادی توسط جمعی از فعالین اقتصادی و شخصیت‌های علمی و فرهنگی ارمنی آمریکا پایه‌گذاری شد. دفتر مرکزی مجمع ملی ارامنه آمریکا در شهر واشینگتن قرار داشته و دارای دفاتری در لس‌آنجلس و ایروان می‌باشد.
مجمع ملی ارامنه آمریکا را می‌توان به نوعی نمونه ارمنی کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (AIPAC) جهت تأثیرگذاری بر سیاست خارجی دانست. ایجاد وحدت در ارامنه آمریکا، شناساندن میراث فرهنگی و هویت تاریخی ارامنه به جامعه آمریکا، حفاظت از آثار و بناهای تاریخی ارامنه، حمایت از فعالیت‌ها و مطالعات در زمینه تاریخ، فرهنگ و مذهب ارامنه و به‌ویژه ارامنه آمریکا، تشویق ارامنه آمریکا به مشارکت در فعالیت‌های سیاسی جامعه این کشور و حمایت از حقوق انسانی و شهروندی ارامنه آمریکا از عمده اهداف این مجمع اعلام شده و در جهت تحقق آن‌ها برنامه‌های مختلف دولتی، حقوقی، اجتماعی، آموزشی و دانشگاهی تدوین و به اجرا درآمده است.
بخش دولتی و حقوقی مجمع ملی ارامنه در زمینه مسائل مربوط به ارامنه در تماس دائمی با اعضای کنگره آمریکا و دولت این کشور بوده و با انتشار گزارش‌ها و بیانیه‌های مختلف جامعه ارامنه را در جریان اقدامات دولتی که می‌تواند در امور مختلف ارامنه تأثیرگذار باشند، قرار می‌دهد. این مجمع همچنین اقدام به جمع‌آوری و انتشار اسناد و مدارک مهم در رابطه با نسل‌کشی ارامنه کرده و جزوات آموزشی مختلفی را در این زمینه تدوین و در اختیار مراکز آموزشی و دانشگاهی قرار داده‌است. از جمله اقدامات جالب توجه مجمع ملی ارامنه آمریکا برگزاری دوره‌های کارآموزی تابستانی در ادارات دولتی و فدرال شهر واشینگتن برای دانشجویان ارمنی می‌باشد.
اهداف مشترک و موفقیت‌ها

همانگونه که ذکر گردید توسعه و تعمیق روابط ایالات متحده آمریکا با جمهوری ارمنستان، تضمین کمک‌های مالی سالانه دولت آمریکا به ارمنستان، جلوگیری از کمک مالی و تسلیحاتی آمریکا به ترکیه و جمهوری آذربایجان، حمایت از جمهوری قره‌باغ، جلوگیری از تصویب قوانین و قطعنامه‌هایی که در تضاد با منافع ارامنه می‌باشند و در صدر آن‌ها شناسایی رسمی نسل‌کشی ارامنه از سوی دولت آمریکا از جمله اهداف مشترک لابی ارامنه آمریکا می‌باشد.
نفوذ لابی ارامنه آمریکا بیشتر به دلیل تمرکز بر چند حوزه انتخاباتی کنگره آمریکا و از جمله حوزه انتخاباتی ۲۸ ایالت کالیفرنیا می‌باشد. براساس آمار رسمی سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی بیش از یک سوم جمعیت ارامنه آمریکا در ۵ حوزه انتخاباتی صد و ششمین دوره کنگره آمریکا سکونت داشته‌اند. همچنین نصف جمعیت ارامنه آمریکا ساکن ۲۰ حوزه انتخاباتی کنگره هستند. به‌ویژه در شرایطی که شهروندان بومی آمریکا اغلب رغبت چندانی برای رای دادن از خود نشان نمی‌دهند تمرکز ارامنه در برخی از حوزه‌های انتخاباتی از تأثیر بسزایی برخوردار بوده و موجب پیروزی نامزدهای مورد حمایت آن‌ها شده‌است. به عنوان نمونه می‌توان به رقابت آدام شیف نماینده دموکرات کنگره با جیم روگان از حزب جمهوری‌خواه در ایالت کالیفرنیا اشاره کرد. در این رقابت آدام شیف با کمک آرای ارامنه توانست رقیب خود را شکست داده و به یکی از حامیان اصلی ارامنه در کنگره تبدیل شود.
حضور طولانی مدت ارامنه در آمریکا و جذب شدن آن‌ها در فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی جامعه آمریکا را نیز می‌توان از عوامل دیگر نفوذ و قدرت لابی ارامنه در آمریکا دانست. از عمده موفقیت‌های لابی ارامنه آمریکا می‌توان به کمک مالی سالانه آمریکا به جمهوری ارمنستان و ساکنین قره‌باغ، جلوگیری از فروش تسلیحات به جمهوری آذربایجان با استناد به ماده ۹۰۷ قانون حمایت از آزادی آمریکا، به تعویق انداختن معامله تسلیحاتی با ترکیه در دهه ۱۹۷۰، شناسایی رسمی نسل‌کشی ارامنه از سوی ۴۴ ایالت و شناسایی رسمی استقلال جمهوری قره‌باغ از سوی ۷ ایالت آمریکا اشاره کرد.
در کنار این موفقیت‌ها تلاش لابی ارامنه آمریکا در برخی از زمینه‌ها با ناکامی مواجه شده‌است. اگر چه روسای جمهوری آمریکا براساس یک رویه متداول هر ساله با انتشار بیانیه‌ای در آستانه سالگرد نسل‌کشی ارامنه در ۲۴ آوریل سال ۱۹۱۵ میلادی با ارامنه جهان ابراز همدردی می‌کنند اما علی‌رغم وعده‌های انتخاباتی خود، در سالیان گذشته از بکار بردن واژه نسل‌کشی (Genocide) خودداری و برای توصیف این واقعه تاریخی همچنان به استفاده از واژه ارمنی «مِتس یه قِرن» به معنای «قتل‌عام بزرگ» بسنده کرده‌اند. همچنین در تقابل با لابی ارامنه آمریکا باید به اقدامات و فعالیت‌های لابی‌های ترکیه و جمهوری آذربایجان اشاره کرد که با صرف بودجه‌های عظیم دولتی به مقابله با تلاش‌های لابی ارامنه می‌پردازند. از جمله این اقدامات می‌توان به تأمین مالی گروه‌های لابی‌کننده در آمریکا از جمله «گروه لیوینگستون» (Livingston Group) توسط ترکیه و همچنین تطمیع مالی اعضای کنگره آمریکا از سوی دولت جمهوری آذربایجان اشاره کرد که مورد اخیر در نتیجه تلاش گروه تحقیق کمیته اخلاق کنگره آمریکا افشا و هدایای دریافت‌شده عودت داده شد.
لاک‌تراش

| لاک تراش | لاک تراش |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: مرکزی
دهستان: پی‌رجه
جمعیت: ۳۹۸ نفر (سرشماری ۹۵)
لاک تراش، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پی‌رجه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۷۳ نفر (۱۱۳خانوار) بوده‌است.
تانک پنتر

|  پنتسرکمپف‌واگن ۵ پنتر  |  پنتسرکمپف‌واگن ۵ پنتر  |
| --- | --- |
نوع: تانک متوسط
خاستگاه: آلمان
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت:  ۴۵–۱۹۴۳ (آلمان)  ۴۷–۱۹۴۴ (فرانسه) 
استفاده‌شده توسط: ورماخت
جنگ‌ها: جنگ جهانی دوم
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: ام‌آان
تاریخ طراحی: ۱۹۴۲
سازنده: ام‌آان دایملر-بنتس ام‌ان‌اچ
تانک پنتر با نام آلمانی  پنتسرکمپف‌واگن ۵ پنتر (آلمانی: [Panzerkampfwagen V Panther] (شنیدنپرونده:De-Panzerkampfwagen.ogg)، خودروی زرهی رزم ۵ پنتر) که   با نام پانتر (آلمانی: [Panther] (شنیدنپرونده:De-Panther.ogg)) نیز شناخته می‌شود، یک تانک متوسط آلمانی بود که اوایل دهه ۱۹۴۰ طراحی و به صورت گسترده در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. عنوان تدارکاتی این تانک در  نیروی زمینی آلمان Sd.Kfz. 171 بود.
طراحی و تولید

موتور پانتر با تایگر ۱ یکسان بود اما از آن سبک‌تر و سریع‌تر به حساب می‌آمد و مسیرهای سخت را بهتر از آن می‌پیمود. پانتر در نبرد از دور و فضای باز بسیار کارآمد بود توپ آن قدرت نفوذپذیری بالایی در زره داشت. ساخت این تانک بسیار ارزان‌تر از تایگر ۱ و کمی گران‌تر از پانزر ۴ بود. اجزای کلیدی ساخت آن، مانند زره و جعبه دنده ساده‌سازی شده بودند تا به افزایش تولید بینجامد و کمبود مواد اولیه را جبران کند.
مدل‌ها > مدل دی

نخستین مدل تانک پانتر مدل دی نام گرفت. تسلیحات برجک شامل توپ قدرتمند ۷۵ میلی‌متری Kwk42 L/70 همراه یک مسلسل ام‌گه ۳۴ هم‌محور می‌شد. یک پوشش زرهی از چشمی دید مستقیم راننده محافظت می‌نمود. پوشش کوچک‌تر دیگری نیز از دهانه‌ای که از طریق آن امکان کاربرد یک مسلسل در دماغه توسط توپچی\بیسیم‌چی وجود داشت، محافظت می‌کرد. تعداد ۷۹ گلوله برای توپ و ۵۱۰۰ فشنگ برای مسلسل درون تانک ذخیره می‌گردید. در این تانک ۸ چرخ بزرگ همپوشان جاده بر روی سامانه تعلیق میله پیچشی قرار گرفته بود. چرخ زنجیر در جلوی تانک و هرزگرد در پشت آن قرار داشت. مجموعاً ۸۵۱ دستگاه از مدل آ تولید گشت.
مدل‌ها > مدل آ

در دومین مدل یعنی مدل آ کلاهک فرمانده ارتقا یافته، قطعات تعلیق تقویت شده و اتکاپذیری بهبود پذیرفت. در این مدل به جای پوشش و دهانه پیشین، یک جایگاه توپی برای مسلسل دماغه در جلوی تانک تعبیه گردید. مجموعاً ۲۰۰۰ دستگاه از این مدل تولید شد.
مدل‌ها > مدل گِ

در مدل گِ برخی اجزای تانک بهبود پیدا کرد. دهانه دید راننده در جلوی بدنه حذف و با یک پریسکوپ چرخان جایگزین شد. صندلی و ابزار کنترل راننده به گونه‌ای تغییر یافت تا امکان هدایت تانک با سری بیرون از دریچه فراهم آید. ضخامت صفحات بالایی اطراف بدنه ۱۰ میلی‌متر افزایش یافت. با بهبودهای دیگری بسیاری از مشکلات اتکاپذیری در این مدل بر طرف گشت.
ویژگی‌ها

تانک پنتر در همه زمینه‌ها شرایط نسبتاً خوبی داشت. توپ آن قدرتمند و دقیق و زره آن کاملاً شیب‌دار بود. تحرک‌پذیری آن بیش از میانگین به حساب می‌آمد. با این حال، عمر کوتاه موتور، سرعت پایین چرخش برجک و نبود پریسکوپ برای توپچی نیز از کاستی‌های تانک پانتر بود.
تاریخچه عملیاتی

تانک پنتر برای مقابله با تانک تی-۳۴ شوروی و جایگزینی پانزر ۳ و پانزر ۴ در نظر گرفته شده بود و در کنار تانک سنگین تایگر ۱ تا پایان جنگ به‌کاربرده شد.
مشخصات

|  |  | مدل دی | مدل آ | مدل گه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| وزن (تن) | وزن (تن) | ۴۳٫۰ | ۴۴٫۸ | ۴۵٫۵ |
| طول (متر) | طول (متر) | ۸٫۸۶ | ۸٫۸۶ | ۸٫۸۶ |
| عرض (متر) | عرض (متر) | ۳٫۴۰ | ۳٫۴۲ | ۳٫۴ |
| ارتفاع (متر) | ارتفاع (متر) | ۲٫۹۵ | ۲٫۹۸ | ۲٫۹۸ |
| زره | جلو (میلی‌متر) | ۱۰۰ | ۱۱۰ | ۱۱۰ |
| زره | اطراف (میلی‌متر) | ۴۵ | ۴۵ | ۵۰ |
| توان موتور (اسب بخار) | توان موتور (اسب بخار) | ۷۰۰ | ۷۰۰ | ۷۰۰ |
| سرعت در جاده (کیلومتر بر ساعت) | سرعت در جاده (کیلومتر بر ساعت) | ۴۶ | ۴۶ | ۴۶ |
| تسلیحات | اصلی | توپ Kwk42 L/70 کالیبر ۷۵ میلی‌متری | توپ Kwk42 L/70 کالیبر ۷۵ میلی‌متری | توپ Kwk42 L/70 کالیبر ۷۵ میلی‌متری |
| تسلیحات | ثانویه | دو مسلسل ام‌گه ۳۴ کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متری | دو مسلسل ام‌گه ۳۴ کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متری | دو مسلسل ام‌گه ۳۴ کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متری |
نگارخانه

خط تولید پانزر ۵
پانتر مدل دی
بوئینگ یکس‌پی‌بی‌بی تکاور دریا

| بوئینگ یکس‌پی‌بی‌بی تکاور دریا | بوئینگ یکس‌پی‌بی‌بی تکاور دریا |
| --- | --- |
کاربری: Prototype patrol aircraft
تولیدکننده: بوئینگ
نخستین پرواز: ۹ ژوئیه ۱۹۴۲
بازنشستگی: ۱۹۴۷
وضعیت: Prototype
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۱
بوئینگ یکس‌پی‌بی‌بی تکاور دریا (به انگلیسی: Boeing XPBB Sea Ranger) یک هواپیمای ساختِ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما در ۰۱۹۴۲−۰۷−۰۹ ۹ ژوئیه ۱۹۴۲ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
لانگ لانگ

| لانگ لانگ | لانگ لانگ |
| --- | --- |
郎朗: 郎朗
لانگ لانگ پس از اجرا در سال ۲۰۱۰: لانگ لانگ پس از اجرا در سال ۲۰۱۰
زادهٔ: ۱۴ ژوئن ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) شن‌ینگ، لیاانینگ، چین
پیشه: موزیسین
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–حال
همسر: جینا آلیس ردلینگر (ا. ۲۰۱۹)
فرزندان: ۱
والدین: لانگ گورن (چینی ساده: 郎国任) ژو ژیولان (چینی ساده: 周秀兰)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: کلاسیک
ساز(ها): پیانو
 :  
وبگاه: langlangofficial.com
لانگ لانگ در مراسم سالِ بین‌المللِ شوپن، لهستان ۲۰۱۰
لانگ لانگ (به چینی: 郎朗، پین یین: Láng Lǎng) (زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۸۲ در شِن‌یانگ، استان لیائونینگ، جمهوری خلق چین) یک پیانیست چینی است. او از نوازندگان چیره‌دست پیانو است و تاکنون در ارکسترهای گوناگون در اروپا، ایالات متحدهٔ آمریکا و چین به اجرای برنامه پرداخته است.
تمرکز لانگ لانگ بر موسیقی کلاسیک غربی است. او آثار فراوانی از آهنگ‌سازان بزرگ جهان را اجرا و در قالب آلبوم موسیقی منتشر کرده است. لانگ، نخستین آلبومش را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد.
وی تاکنون برندهٔ چندین جایزهٔ بین‌المللی موسیقی شده است.
او از سال ۲۰۱۳ سفیر صلح سازمان ملل در موضوع آموزش جهانی است.
او در فیلم ماشین پرنده بازی کرده است.
مرتضی سهرابی

| مرتضی سهرابی | مرتضی سهرابی |
| --- | --- |
مرتضی سهرابی: مرتضی سهرابی
زادهٔ: ۱۳۲۴ تهران
درگذشت: ۴ اسفند ۱۳۹۳ تهران ایران
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: منتخب همایش چهره‌های ماندگار و تألیف و ترجمه چندین عنوان کتاب در زمینه مهندسی شیمی
همسر: طاهره کاغذچی
جوایز: چهرهٔ ماندگار سال ۱۳۸۰ در رشته مهندسی شیمی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی شیمی
محل کار: دانشگاه صنعتی امیر کبیر
 :  
مرتضی سهرابی (زاده ۱۳۲۴ - درگذشته ۴ اسفند ۱۳۹۳) استاد مهندسی شیمی و به عنوان چهرهٔ ماندگار رشتهٔ مهندسی شیمی در سال ۱۳۸۰ برگزیده شد.
دکتر مرتضی سهرابی از اعضای پیوسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران بود.
تحصیلات

سهرابی تحصیلات خود در رشتهٔ مهندسی شیمی را تا سطح کارشناسی در دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران به اتمام می‌رساند و در اکتبر ۱۹۶۸ فارغ‌التحصیل شده و سپس برای ادامهٔ تحصیلات در مقطع کارشناسی ارشد و دکتری راهی دانشگاه برادفورد می‌شود. در دسامبر ۱۹۷۲ با درجهٔ دکتری مهندسی شیمی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد.
تدریس

وی در سال‌های متمادی در دانشگاه تهران، دانشگاه صنعت نفت اهواز و دانشگاه صنعتی امیرکبیر به تدریس بسیاری از دروس تخصصی مهندسی شیمی نظیر موازنهٔ جرم و انرژی، ترمودینامیک مهندسی شیمی، سینتیک و طراحی رآکتورهای شیمیایی در کلیهٔ مقاطع دانشگاهی، از مقطع کارشناسی تا دکتری، پرداخته‌است.
کتابشناسی

چیزی که بیش از همه سهرابی را به عنوان استادی خاص در میان استادان مهندسی شیمی مطرح کرد، ترجمه‌های متعدد او از متون تخصصی این رشته بود که بسیاری از آن‌ها جز نخستین ترجمه‌های آن متون به فارسی به‌شمار می‌روند. از جملهٔ آن‌ها می‌توان به ترجمهٔ کتاب «اصول بنیانی و مبانی محاسبات در مهندسی شیمی» ویرایش چهارم، اثر دیوید هیمل بلاو در سال ۱۳۶۶ در انتشارات دانشگاه صنعتی امیرکبیر، ترجمهٔ کتاب «مهندسی واکنش‌های شیمیایی» ویرایش سوم، اثر اکتاو لون‌اشپیل در انتشارات دانشگاه صنعتی امیرکبیر و همراهی طاهره کاغذچی در ترجمهٔ کتاب «عملیات انتقال جرم» ویرایش سوم اثر رابرت تریبال در انتشارات دانشگاه صنعتی امیرکبیر اشاره کرد.
درگذشت

وی پس از تحمل یک دوره بیماری در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
«عملیات انتقال جرم» اثر رابرت تریبال، نام مشهورترین کتاب در زمینهٔ انتقال جرم، نخستین بار توسط طاهره کاغذچی و همسرش مرتضی سهرابی ترجمه شده‌است.
مایک فلنگن

| مایک فلنگن | مایک فلنگن |
| --- | --- |
فلنگن در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴: فلنگن در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴
زادهٔ: ۱۹۷۸ (۴۶–۴۷ سال) سیلم، ماساچوست
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه تاوسان
پیشه(ها): کارگردان، تدوین‌گر، و فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
همسر: کیت سیگل (ا. ۲۰۱۶)
وبگاه: http://mikeflanaganfilm.com
مایک فلنگن (انگلیسی: Mike Flanagan؛ (زادهٔ ۱۹۷۸)) کارگردان، تدوین‌گر، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. فلنگن بیشتر برای ساخت فیلم و سریال در ژانر ترسناک شناخته می‌شود. کارهای فلنگن از نظر کارگردانی، پرداخت شخصیت و دوری از روش‌های کلیشه‌ای برای ترساندن مورد ستایش منتقدان قرار گرفته‌است. استیون کینگ و ویلیام فریدکین چندین بار از آثار وی تمجید کردند. فلنگن با همسرش کیت سیگل در تمامی آثاری که تاکنون ساخته به عنوان نویسنده و یا بازیگر همکاری کرده‌است.
از آثار وی میتوان به سکوت، آکیولوس، ویجا ۲، پیش از آن که بیدار شوم، دکتر اسلیپ و سریال‌های تسخیرشدگی خانه هیل و عشاء ربانی نیمه‌شب اشاره کرد.
زندگی‌نامه

فلاناگان در سال ۱۹۷۸ در سیلم، ماساچوست متولد شد. پدر او در نگهبانی مناطق ساحلی ایالات متحده آمریکا کار می‌کرد و به خاطر کارش همراه با خانواده به نقاط مختلفی نقل مکان می‌کرد. اگر چه مایک مدت کوتاهی در سیلم، ماساچوست زندگی کرد، اما همان مدت کوتاه نیز بر او تأثیرگذار بود و به موضوعاتی چون محاکمات جادوگری در سیلم و مسائل مرتبط با آن مانند ارواح، داستان‌های ترسناک و داستان‌های وحشتناک علاقه‌مند شد.
فلاناگان در دانشگاه تاوسان مریلند تحصیل کرده و دانش‌آموخته رشته فیلم و رسانه‌های الکترونیک است.
فیلم‌شناسی

سکوت
آکیولوس (۲۰۱۳)
ویجا ۲ (۲۰۱۶)
پیش از آن که بیدار شوم
بازی جرالد
تسخیرشدگی خانه هیل
دکتر اسلیپ
اداره اطلاعات انرژی آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: اکتبر ۱, ۱۹۷۷
حوزهٔ قدرت: دولت فدرال ایالات متحده آمریکا
ستاد: واشینگتن، دی.سی.
بودجه سالانه: ۱۱۷ میلیون دلار (سال مالی ۲۰۱۵)
سازمان‌های اجرایی: آدام سیمینسکی، مدیر هوارد گرونسپخت، معاون اداری
سازمان بالادست: وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا
وبگاه: www.eia.gov
ادارهٔ اطلاعات انرژی آمریکا (به انگلیسی: U.S. Energy Information Administration EIA) سازمان اصلی سیستم آماری فدرال ایالات متحدهٔ آمریکا مسئول جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و انتشار اطلاعات در بارهٔ انرژی برای ترویج و ترفیع سیاست‌گذاری مستدل، کارآمدی بازارها و درک عمومی از انرژی و تعامل آن با اقتصاد و محیط زیست می باشد. برنامه‌های ادارهٔ اطلاعات انرژی آمریکا زغال سنگ، نفت، گاز طبیعی، الکتریسیته، انرژی‌های تجدیدپذیر و انرژی هسته‌ای را پوشش می‌دهد. ادارهٔ اطلاعات
انرژی آمریکا بخشی از وزارت انرژی ایالات متحده است.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا برای جمع‌آوری داده‌ها برنامه‌های جامعی دارد که به کمک آن طیف کاملی از منابع انرژی، کاربرد پایانی آن و وضعیت «جریان انرژی» را پوشش می‌دهد و برنامه‌های کوتاه‌ مدت و بلند مدت داخلی و بین‌المللی را بررسی و تجزیه و تحلیل کرده و گزارش‌های عمیق، پرمحتوا و آموزنده‌ای در بارهٔ آن‌ها ارائه می‌دهد.
ادارهٔ اطلاعات انرژی آمریکا نتیجهٔ داده‌ها، تجزیه و تحلیل‌ها، و گزارش‌های خدماتی خود را منتشر و در اختیار مشتریان و سهامداران و دست‌اندرکاران می‌گذارد. تماس این اداره بیشتر از راه سایت اینترنتی این نهاد و مرکز تماس مشتریان انجام می‌شود.
این اداره که در واشینگتن، دی.سی. قرار دارد و با حدود ۳۷۰ نفر از کارکنان فدرال با بودجهٔ ۱۱۷ میلیون دلاری (سال مالی ۲۰۱۵) اداره می‌گردد.