stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال اینتر میلان
مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه

مقالهٔ اصلی: فهرست فصل‌های باشگاه فوتبال اینتر میلان
جدول زیر مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه فوتبال اینتر میلان را نشان می‌دهد:
| مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه  | مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه  | مهم‌ترین رویدادهای تاریخ باشگاه  |
| --- | --- | --- |
|  |  ۹ مارس ۱۹۰۸ - تأسیس باشگاه فوتبال اینترناتزیوناله  ۱۰–۱۹۰۹ -  قهرمان لیگ ایتالیا (اولین اسکودتو)  ۲۰–۱۹۱۹ -  قهرمان لیگ ایتالیا (دومین اسکودتو)  ۱۹۲۸ - نام باشگاه به اس. اس. آمبروزیانا (S.S.Ambrosiana) تغییر یافت.  ۱۹۲۹ - نام باشگاه به آ. اس. آمبروزیانا (A.S.Ambrosiana) تغییر یافت.  ۳۰–۱۹۲۹ -  قهرمان لیگ ایتالیا (سومین اسکودتو)  ۱۹۳۲ - نام باشگاه به آ. اس. آمبروزیانا-اینتر (A.S.Ambrosiana-Inter) تغییر یافت.  ۳۸–۱۹۳۷ -  قهرمان لیگ ایتالیا (چهارمین اسکودتو)  ۳۹–۱۹۳۸ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (اولین کوپا ایتالیا)  ۴۰–۱۹۳۹ -  قهرمان لیگ ایتالیا (پنجمین اسکودتو)  ۱۹۴۵ - باشگاه دوباره نام اصلی خود یعنی اینترناتزیوناله را به دست آورد.  ۵۳–۱۹۵۲ -  قهرمان لیگ ایتالیا (ششمین اسکودتو)  ۵۴–۱۹۵۳ -  قهرمان لیگ ایتالیا (هفتمین اسکودتو)  ۶۳–۱۹۶۲ -  قهرمان لیگ ایتالیا (هشتمین اسکودتو)  ۶۴–۱۹۶۳ -  قهرمان جام باشگاه‌های اروپا (اولین قهرمانی) (اولین حضور در مسابقات)  ۶۵–۱۹۶۴ -  قهرمان لیگ ایتالیا (نهمین اسکودتو)  قهرمان جام باشگاه‌های اروپا (دومین قهرمانی)  قهرمان جام بین قاره‌ای (اولین قهرمانی) (اولین حضور در مسابقات) ۶۶–۱۹۶۵ -   قهرمان لیگ ایتالیا (دهمین اسکودتو)  قهرمان جام بین قاره‌ای (دومین قهرمانی) ۱۹۶۷ - نام باشگاه به باشگاه فوتبال اینترناتزیوناله میلانو تغییر یافت.  ۷۱–۱۹۷۰ -  قهرمان لیگ ایتالیا (یازدهمین اسکودتو)  ۷۸–۱۹۷۷ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (دومین کوپا ایتالیا)  ۸۰–۱۹۷۹ -  قهرمان لیگ ایتالیا (دوازدهمین اسکودتو)  ۸۲–۱۹۸۱ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (سومین کوپا ایتالیا)  ۸۹–۱۹۸۸ -  قهرمان لیگ ایتالیا (سیزدهمین اسکودتو)  ۹۰–۱۹۸۹ -  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (اولین قهرمانی) (اولین حضور در مسابقات) |  ۹۱–۱۹۹۰ -  قهرمان جام یوفا (اولین قهرمانی)  ۹۴–۱۹۹۳ -  قهرمان جام یوفا (دومین قهرمانی)  ۹۸–۱۹۹۷ -  قهرمان جام یوفا (سومین قهرمانی)  ۰۵–۲۰۰۴ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (چهارمین کوپا ایتالیا)  ۰۶–۲۰۰۵ -  قهرمان لیگ ایتالیا (چهاردهمین اسکودتو)  قهرمان جام حذفی ایتالیا (پنجمین کوپا ایتالیا)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (دومین قهرمانی) ۰۷–۲۰۰۶ -  قهرمان لیگ ایتالیا (پانزدهمین اسکودتو)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (سومین قهرمانی) ۰۸–۲۰۰۷ -  قهرمان لیگ ایتالیا (شانزدهمین اسکودتو)  ۰۹–۲۰۰۸ -  قهرمان لیگ ایتالیا (هفدهمین اسکودتو)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (پنجمین قهرمانی) ۱۰–۲۰۰۹ -  قهرمان لیگ ایتالیا (هجدهمین اسکودتو)  قهرمان جام حذفی ایتالیا (ششمین کوپا ایتالیا)  قهرمان لیگ قهرمانان اروپا (سومین قهرمانی) ۱۱–۲۰۱۰ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (هفتمین کوپا ایتالیا)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (پنجمین قهرمانی)  قهرمان جام باشگاه‌های فوتبال جهان (اولین قهرمانی) (اولین حضور در مسابقات) ۲۱–۲۰۲۰ -  قهرمان لیگ ایتالیا (نوزدهمین اسکودتو)  ۲۲–۲۰۲۱ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (هشتمین کوپا ایتالیا)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (ششمین قهرمانی) ۲۳–۲۰۲۲ -  قهرمان جام حذفی ایتالیا (نهمین کوپا ایتالیا)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (هفتمین قهرمانی) ۲۴–۲۰۲۳ -   قهرمان لیگ ایتالیا (بیستمین اسکودتو)  قهرمان سوپرجام فوتبال ایتالیا (هشتمین قهرمانی) |
ورزشگاه‌ها و زمین تمرین > ورزشگاه‌های سابق

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| شماره | ورزشگاه | تاریخ | توضیحات |
| ۱ | کمپو دی ریپا تیچینسه (Campo di Ripa Ticinese) | ۱۹۰۸-۱۹۱۲ | این ورزشگاه اولین محل برگزاری بازی‌های اینتر بود. در ۲۸ نوامبر ۱۹۰۹، اولین پیروزی تاریخ اینتر در لیگ در برابر یوونتوس در این ورزشگاه به دست آمد. به علت پایین آمدن کیفیت چمن این ورزشگاه در فصل زمستان که باعث افت وحشتناک کیفیت بازی نیز می‌شد، شهرداری میلان به باشگاه اینتر اجازه داده بود تا مسابقات خانگی خود در فصل زمستان را در آرنا چیویکا برگزار کند که در آن زمان برای سایر مسابقات ورزشی و غیر ورزشی مانند بازسازی نبردهای دریایی و … استفاده می‌شد. |
| ۲ | کمپو دی ویا گلدونی (Campo di via Goldoni) | ۱۹۱۳-۱۹۳۰ | این ورزشگاه در سال ۱۹۱۳ ساخته و به خانه جدید اینتر تبدیل شد. به دلیل گنجایش کم این ورزشگاه، مسابقات مهم‌تر در آرنا چیویکا که گنجایش بیشتری داشت برگزار می‌شد، به همین دلیل اسکودتوهای اینتر در فصل‌های ۲۰-۱۹۱۹ و ۳۰-۱۹۲۹ در هر دو ورزشگاه به دست آمد. در حقیقت، می‌توان گفت عنوان قهرمانی اینتر در سری آ ایتالیا در سال ۱۹۳۰ به همراه آرپاد وِیز، در سه ورزشگاه مختلف به دست آمده‌است، زمانی که یکی از جایگاه‌های کمپو ویا گلدونی فروریخت، اینتر بازی سرنوشت ساز خود در برابر یوونتوس را که تأثیر مستقیم بر روی قهرمانی داشت در سن سیرو انجام داد، ورزشگاهی که بعدها در سال ۱۹۴۷ به خانه دائمی باشگاه اینتر تبدیل شد. |
| ۳ | آرنا چیویکا (Arena Civica) | ۱۹۳۰-۱۹۴۷ | یکی از قدیمی‌ترین ورزشگاه‌های ایتالیا، که نزدیک به بیست سال خانه نراتزوری بود. در ابتدا فقط مسابقات مهم در این ورزشگاه برگزار می‌شد اما بعداً به صورت دائم از آن استفاده شد. در همین ورزشگاه بود که اینتر اولین پیروزی و اولین قهرمانی خود در سری آ (فصل ۳۰-۱۹۲۹) و کوپا ایتالیا (فصل ۳۹-۱۹۳۸) را به دست آورد. همچنین جوزپه مئاتزا اسطوره باشگاه بیش از نیمی از ۲۸۲ گل خود برای اینتر را در همین ورزشگاه به ثمر رسانده‌است. باشگاه اینتر در این ورزشگاه دو قهرمانی دیگر در سری آ و در فصل‌های ۳۸-۱۹۳۷ و ۴۰-۱۹۳۹ نیز به دست آورد، تا زمانی که در سال ۱۹۴۷ به ورزشگاه «جوزپه مه آتزا» در منطقه سن سیرو نقل مکان کرد. |
ورزشگاه‌ها و زمین تمرین > ورزشگاه‌ کنونی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
رتبه‌بندی ورزشگاه (یوفا) : : رتبه‌بندی ورزشگاه (یوفا) : 
مکان: ایتالیا، میلان، خیابان پیکولومینی
مالک: شهرداری میلان
گنجایش: ۸۰٬۰۱۸ نفر
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: ۱۹۲۵
گشایش: ۱۹۲۶
معمار: کوجینی، استاکینی (۱۹۲۵)/ پرلاسکا، برترا (۱۹۳۵)/ رونکا، کالتسولاری (۱۹۵۵)/ راگاتزی، اوفر، فینتسی (۱۹۹۰)
مقالهٔ اصلی: ورزشگاه سن سیرو
ورزشگاه جوزپه مه آتزا (ایتالیایی: Stadio Giuseppe Meazza) شهر میلان، بزرگ‌ترین ورزشگاه این کشور و یکی از بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های اروپاست. ساخت این ورزشگاه در سال ۱۹۲۵ و در منطقه ای از میلان به نام سن سیرو آغاز شد که این ورزشگاه جدید در ابتدا «Nuovo Stadio Calcistico San Siro» (ورزشگاه فوتبال جدید سن سیرو) نام داشت. ایده ساخت ورزشگاه در همان محل پیست اسب دوانی، متعلق به رئیس وقت باشگاه آ.ث. میلان، پیرو پیرلی بود. معماران، یک ورزشگاه خصوصی را فقط برای فوتبال طراحی کردند، بدون پیست‌های دو و میدانی که مشخصه ورزشگاه‌های ایتالیایی بود که با بودجه عمومی ساخته شده بودند. افتتاحیه در ۱۹ سپتامبر ۱۹۲۶ بود، زمانی که ۳۵۰۰۰ نفر تماشاگر دیداری دوستانه بودند که اینتر با نتیجه ۶-۳ آ.ث. میلان را شکست داد. در اصل این ورزشگاه، خانه و تحت مالکیت میلان بود. سرانجام در سال ۱۹۴۷، اینتر که قبلاً در مرکز شهر میلان و آرنا چیویکا بازی می‌کرد به سن سیرو نقل مکان کرد و از آن زمان تاکنون همراه با آ.ث. میلان مستأجر این ورزشگاه هستند و از این زمین به صورت مشترک استفاده می‌کنند.
در سال ۱۹۷۹، یکی از مشهورترین فوتبالیست‌های شهر میلان و برترین گلزن تاریخ باشگاه اینتر یعنی  جوزپه مئاتزا درگذشت. به همین دلیل شهرداری میلان در ۲ مارس ۱۹۸۰ و برای تجلیل از این ستاره، نام این ورزشگاه را از سن سیرو به «جوزپه مه آتزا» تغییر داد. برای مدتی، هواداران اینتر به دلیل ارتباط قوی تر مئاتزا با این باشگاه (۱۴ سال به عنوان بازیکن، سه دوره به عنوان مربی) ورزشگاه را «جوزپه مه آتزا» صدا می‌زدند. با این حال، در سال‌های اخیر، هواداران اینتر و میلان ورزشگاه را به سادگی سن سیرو صدا می‌زنند. جدا از اینکه میلان و اینتر از این ورزشگاه استفاده می‌کنند، تیم ملی فوتبال ایتالیا نیز تعدادی از مسابقات خود را در آنجا برگزار می‌کند. شهرآورد دلا مادونینا در سال‌های ۲۰۰۳، ۲۰۰۵ و ۲۰۲۳ و در مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا در سن سیرو برگزار شده‌است که در دو مورد اول با پیروزی آ.ث. میلان و در تقابل آخر با پیروزی اینتر میلان همراه شد. واکنش هواداران اینتر به شکست قریب‌الوقوع در بازی سال ۲۰۰۵ (پرتاب مواد آتش زا و اشیاء دیگر به سوی بازیکنان میلان که باعث شد مسابقه ناتمام بماند) موجب شد این باشگاه با جریمه سنگین چهار بازی محرومیت از حضور تماشاگران در مسابقات اروپایی فصل آینده مواجه شود. در طول تاریخ، این ورزشگاه میزبان مسابقات مهم و مختلفی از جمله سه بازی در مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴، شش بازی در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰، سه بازی در جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۰ و چهار فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال‌های ۱۹۶۵، ۱۹۷۰، ۲۰۰۱ و ۲۰۱۶ بوده‌است.
ورزشگاه‌ها و زمین تمرین > زمین تمرین

مقالهٔ اصلی: مرکز ورزشی آنجلو موراتی
مرکز ورزشی آنجلو موراتی (ایتالیایی: Centro Sportivo Angelo Moratti) نام زمین تمرین باشگاه اینتر میلان می‌باشد. بنا به سفارش آنجلو موراتی، رئیس «اینتر کبیر» (Grande Inter) و مربی هلنیو هررا، این مرکز طی سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ ساخته شده‌ و از آن زمان تاکنون به‌طور مداوم برای تمرین تیم اول مورد استفاده قرار گرفته‌است.
افتخارات

مقالهٔ اصلی: فهرست افتخارات باشگاه فوتبال اینتر میلان
باشگاه فوتبال اینتر میلان یکی از پرافتخارترین تیم‌های ایتالیا و هشتمین تیم پرافتخار در پنج لیگ معتبر اروپایی با کسب ۴۶ جام می‌باشد. اینتر تاکنون ۲۰ مرتبه به مقام قهرمانی سری آ ایتالیا دست یافته‌است. باشگاه اینتر از فصل ۰۶–۲۰۰۵ تا ۱۰–۲۰۰۹، توانست پنج عنوان قهرمانی سری آ را به صورت متوالی به دست آورد که پس از یوونتوس با ۹ عنوان قهرمانی پیاپی، رکورددار است. باشگاه اینتر با ۹ عنوان قهرمانی در کوپا ایتالیا، دومین تیم پرافتخار پس از یوونتوس و به‌طور مشترک با آ.اس. رم می‌باشد. همچنین اینتر توانسته ۸ قهرمانی در سوپر جام فوتبال ایتالیا نیز کسب کند.
باشگاه اینتر میلان تاکنون ۳ بار فاتح لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. اینتر اولین تیم ایتالیایی است که دو بار به صورت متوالی در فصل‌های ۶۴–۱۹۶۳ و ۶۵–۱۹۶۴، فاتح جام باشگاه‌های اروپا شده و تنها تیم ایتالیایی می‌باشد که فاتح سه‌گانه شده‌است. (فصل ۱۰–۲۰۰۹) باشگاه اینتر همچنین ۳ قهرمانی در جام یوفا، ۲ قهرمانی در جام بین قاره ای و ۱ قهرمانی در جام باشگاه‌های فوتبال جهان را نیز در کارنامه دارد. اینتر به عنوان ششمین باشگاه موفق قرن بیستم به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد. همچنین اینتر توانست در رده‌بندی موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا رتبه دوازدهم را به خود اختصاص دهد. در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۱۰، اینتر به عنوان بهترین باشگاه فوتبال اروپا از نظر فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داخلی: اروپایی
  سری آ قهرمانی: ۲۰ ۱۰–۱۹۰۹؛ ۲۰–۱۹۱۹؛ ۳۰–۱۹۲۹؛ ۳۸–۱۹۳۷؛ ۴۰–۱۹۳۹؛ ۵۳–۱۹۵۲؛ ۵۴–۱۹۵۳؛ ۶۳–۱۹۶۲؛ ۶۵–۱۹۶۴؛ ۶۶–۱۹۶۵؛ ۷۱–۱۹۷۰؛ ۸۰–۱۹۷۹؛ ۸۹–۱۹۸۸؛ ۰۶–۲۰۰۵؛ ۰۷–۲۰۰۶؛ ۰۸–۲۰۰۷؛ ۰۹–۲۰۰۸؛ ۱۰–۲۰۰۹؛ ۲۱–۲۰۲۰؛ ۲۴–۲۰۲۳ نایب قهرمانی: ۱۶ ۳۳–۱۹۳۲؛ ۳۴–۱۹۳۳؛ ۳۵–۱۹۳۴؛ ۴۱–۱۹۴۰؛ ۴۹–۱۹۴۸؛ ۵۱–۱۹۵۰؛ ۶۲–۱۹۶۱؛ ۶۴–۱۹۶۳؛ ۶۷–۱۹۶۶؛ ۷۰–۱۹۶۹؛ ۹۳–۱۹۹۲؛ ۹۸–۱۹۹۷؛ ۰۳–۲۰۰۲؛ ۱۱–۲۰۱۰؛ ۲۰–۲۰۱۹؛ ۲۲–۲۰۲۱ جایگاه سومی: ۲۱ ۰۹–۱۹۰۸؛ ۱۳–۱۹۱۲؛ ۱۴–۱۹۱۳؛ ۱۵–۱۹۱۴؛ ۲۱–۱۹۲۰؛ ۲۴–۱۹۲۳؛ ۳۹–۱۹۳۸؛ ۵۰–۱۹۴۹؛ ۵۲–۱۹۵۱؛ ۵۶–۱۹۵۵؛ ۵۹–۱۹۵۸؛ ۶۱–۱۹۶۰؛ ۸۳–۱۹۸۲؛ ۸۵–۱۹۸۴؛ ۸۷–۱۹۸۶؛ ۹۰–۱۹۸۹؛ ۹۱–۱۹۹۰؛ ۹۷–۱۹۹۶؛ ۰۲–۲۰۰۱؛ ۰۵–۲۰۰۴؛ ۲۳–۲۰۲۲  کوپا ایتالیا قهرمانی: ۹ ۳۹–۱۹۳۸؛ ۷۸–۱۹۷۷؛ ۸۲–۱۹۸۱؛ ۰۵–۲۰۰۴؛ ۰۶–۲۰۰۵؛ ۱۰–۲۰۰۹؛ ۱۱–۲۰۱۰؛ ۲۲–۲۰۲۱؛ ۲۳–۲۰۲۲ نایب قهرمانی: ۶ ۵۹–۱۹۵۸؛ ۶۵–۱۹۶۴؛ ۷۷–۱۹۷۶؛ ۰۰–۱۹۹۹؛ ۰۷–۲۰۰۶؛ ۰۸–۲۰۰۷ سوپر جام فوتبال ایتالیا قهرمانی: ۸ ۱۹۸۹; ۲۰۰۵; ۲۰۰۶; ۲۰۰۸; ۲۰۱۰; ۲۰۲۱; ۲۰۲۲; ۲۰۲۳ نایب قهرمانی: ۵ ۲۰۰۰; ۲۰۰۷; ۲۰۰۹; ۲۰۱۱، ۲۰۲۴:  لیگ قهرمانان اروپا قهرمانی: ۳ ۶۴–۱۹۶۳; ۶۵–۱۹۶۴; ۱۰–۲۰۰۹ نایب قهرمانی: ۳ ۶۸– ۱۹۶۷; ۷۳–۱۹۷۲; ۲۳–۲۰۲۲ جام یوفا/لیگ اروپا قهرمانی: ۳ ۹۲–۱۹۹۱; ۹۵–۱۹۹۴; ۹۹–۱۹۹۸ نایب قهرمانی: ۲ ۹۸–۱۹۹۷; ۲۰–۲۰۱۹ جام میتروپا نایب قهرمانی: ۱ ۳۳–۱۹۳۲
رؤسای باشگاه

مقالهٔ اصلی: فهرست رؤسای باشگاه فوتبال اینتر میلان
ماسیمو موراتی و آنجلو موراتی موفق‌ترین رؤسای باشگاه اینتر از لحاظ تعداد جام کسب شده هستند. لیست زیر تمام رؤسای باشگاه اینتر از ابتدا تا به حال را نشان می‌دهد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نام | ملیت | سال |
| جووانی پارامیتیوتی |  | ۱۹۰۹–۱۹۰۸ |
| اتور استرائوس |  | ۱۹۱۰–۱۹۰۹ |
| کارلو ده مدیچی |  | ۱۹۱۲–۱۹۱۰ |
| امیلیو هیرتزل |  | ۱۹۱۳–۱۹۱۲ |
| لوئیجی آنسباچر |  | ۱۹۱۴–۱۹۱۳ |
| جوزپه ویسکونتی دی مودرونه |  | ۱۹۱۹–۱۹۱۴ |
| جورجیو هالس |  | ۱۹۲۰–۱۹۱۹ |
| فرانچسکو مائورو |  | ۱۹۲۳–۱۹۲۰ |
| انریکو اولیوتی |  | ۱۹۲۶–۱۹۲۳ |
| سناتوره بورلتی |  | ۱۹۲۸–۱۹۲۶ |
| ارنستو توروسیو |  | ۱۹۲۹–۱۹۲۸ |
| اورسته سیمونوتی |  | ۱۹۳۱–۱۹۲۹ |
| فردیناندو پوتزانی |  | ۱۹۴۲–۱۹۳۱ |
| کارلو ماسرونی |  | ۱۹۵۵–۱۹۴۲ |
| آنجلو موراتی |  | ۱۹۶۸–۱۹۵۵ |
| ایوانوئه فرایتزولی |  | ۱۹۸۴–۱۹۶۸ |
| ارنستو پلگرینی |  | ۱۹۹۵–۱۹۸۴ |
| ماسیمو موراتی |  | ۲۰۰۴–۱۹۹۵ |
| جاچینتو فاکتی |  | ۲۰۰۶–۲۰۰۴ |
| ماسیمو موراتی |  | ۲۰۱۳–۲۰۰۶ |
| اریک توهیر |  | ۲۰۱۸–۲۰۱۳ |
| استیون ژانگ |  | ۲۰۲۴–۲۰۱۸ |
| جوزپه ماروتا |  | ۲۰۲۴– |
رؤسای باشگاه > افتخارات رؤسا

پر افتخارترین رؤسای باشگاه اینتر به ترتیب عبارت اند از: ۱-ماسیمو موراتی/جاچینتو فاکتی(۱۶ جام) ۲-آنجلو موراتی و استیون ژانگ(۷ جام)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | سری آ | کوپا ایتالیا | سوپر جام ایتالیا | لیگ قهرمانان اروپا | جام یوفا | جام بین قاره ای | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | مجموع |
| ماسیمو موراتی | ۴ | ۲ | ۲ | ۱ | ۱ |  | ۱ | ۱۱ |
| آنجلو موراتی | ۳ |  |  | ۲ |  | ۲ |  | ۷ |
| استیون ژانگ | ۲ | ۲ | ۳ |  |  |  |  | ۷ |
| جاچینتو فاکتی | ۱ | ۲ | ۲ |  |  |  |  | ۵ |
| ایوانوئه فرایتزولی | ۲ | ۲ |  |  |  |  |  | ۴ |
| ارنستو پلگرینی | ۱ |  | ۱ |  | ۲ |  |  | ۴ |
| فردیناندو پوتزانی | ۲ | ۱ |  |  |  |  |  | ۳ |
| کارلو ماسرونی | ۲ |  |  |  |  |  |  | ۲ |
| کارلو ده مدیچی | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| جورجیو هالس | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| اورسته سیمونوتی | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| مجموع | ۲۰ | ۹ | ۸ | ۳ | ۳ | ۲ | ۱ | ۴۶ |
:
مربیان باشگاه

مقالهٔ اصلی: فهرست مربیان باشگاه فوتبال اینتر میلان
هلنیو هررا و روبرتو مانچینی موفق‌ترین مربیان باشگاه اینتر از لحاظ تعداد جام کسب شده هستند. هلینو هررا ۳ سری آ، ۲ جام باشگاه‌های اروپا و ۲ جام بین قاره‌ای به همراه اینتر کسب کرده‌است. همچنین هررا به مدت ۹ فصل از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ و یک بار در فصل ۷۴-۱۹۷۳ مربی باشگاه اینتر بوده که طولانی‌ترین زمان مربیگری در باشگاه اینتر به حساب می‌آید. روبرتو مانچینی ۳ سری آ، ۲ کوپا ایتالیا و ۲ سوپر جام فوتبال ایتالیا به همراه اینتر کسب کرده‌است:
مربیان باشگاه > افتخارات مربیان

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام | سری آ | کوپا ایتالیا | سوپر جام ایتالیا | لیگ قهرمانان اروپا | جام یوفا | جام بین قاره ای | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | مجموع |
| هلنیو هررا | ۳ |  |  | ۲ |  | ۲ |  | ۷ |
| روبرتو مانچینی | ۳ | ۲ | ۲ |  |  |  |  | ۷ |
| سیمونه اینزاگی | ۱ | ۲ | ۳ |  |  |  |  | ۶ |
| خوزه مورینیو | ۲ | ۱ | ۱ | ۱ |  |  |  | ۵ |
| ائوجنیو برسلینی | ۱ | ۲ |  |  |  |  |  | ۳ |
| جووانی تراپاتونی | ۱ |  | ۱ |  | ۱ |  |  | ۳ |
| تونی کارگنلی | ۱ | ۱ |  |  |  |  |  | ۲ |
| آلفردو فونی | ۲ |  |  |  |  |  |  | ۲ |
| رافائل بنیتز |  |  | ۱ |  |  |  | ۱ | ۲ |
| ویرجیلیو فوساتی | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| فرانچسکو مائورو  | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| آرپاد ویز | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| آرماندو کاستلازی | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| جووانی اینورنیتسی | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| آنتونیو کونته | ۱ |  |  |  |  |  |  | ۱ |
| جیامپیرو مارینی |  |  |  |  | ۱ |  |  | ۱ |
| لوئیجی سیمونی |  |  |  |  | ۱ |  |  | ۱ |
| لئوناردو  |  | ۱ |  |  |  |  |  | ۱ |
| مجموع | ۲۰ | ۹ | ۸ | ۳ | ۳ | ۲ | ۱ | ۴۶ |
:
آمار رقابت‌های اروپایی و بین‌المللی

مقالهٔ اصلی: باشگاه فوتبال اینتر میلان در اروپا
فقط بازی‌های رسمی شامل (لیگ قهرمانان اروپا (جام باشگاه‌های اروپا سابق)، لیگ اروپا (جام یوفا سابق)، جام برندگان جام اروپا، اینتر-سیتیز فیرز کاپ، سوپرجام اروپا، جام بین قاره‌ای و جام باشگاه‌های فوتبال جهان)
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام رقابت | مجموع بازی‌ها | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | درصد پیروزی |
| لیگ قهرمانان اروپا | ۲۱۷ | ۱۰۵ | ۵۸ | ۵۴ | ۳۰۶ | ۲۰۸ | +۹۸ | ۴۸٫۳۸ |
| لیگ اروپا | ۱۹۱ | ۹۶ | ۴۴ | ۵۱ | ۲۹۸ | ۱۷۴ | +۱۲۴ | ۵۰٫۲۶ |
| جام برندگان جام اروپا | ۱۲ | ۶ | ۲ | ۴ | ۲۲ | ۹ | +۱۳ | ۵۰٫۰۰ |
| سوپرجام اروپا | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ | ۲ | −۲ | ۰٫۰۰ |
| اینتر-سیتیز فیرز کاپ | ۳۳ | ۱۶ | ۵ | ۱۲ | ۶۹ | ۴۱ | +۲۸ | ۴۸٫۴۸ |
| جام بین قاره ای | ۵ | ۳ | ۱ | ۱ | ۶ | ۱ | +۵ | ۶۰٫۰۰ |
| جام باشگاه‌های فوتبال جهان | ۲ | ۲ | ۰ | ۰ | ۶ | ۰ | +۶ | ۱۰۰٫۰۰ |
| مجموع | ۴۶۰ | ۲۲۸ | ۱۱۰ | ۱۲۲ | ۷۰۷ | ۴۳۴ | +۲۷۳ | ۴۹٫۵۶ |
:
نتایج فینال‌های اروپایی و بین‌المللی

تیم اینتر تاکنون در ۱۵ فینال اروپایی و بین‌المللی به میدان رفته‌است که حاصل آن ۹ قهرمانی و ۶ نایب قهرمانی است. اینتر اولین تیم ایتالیایی است که در فصول ۶۴–۱۹۶۳ و ۶۵–۱۹۶۴ دو بار به صورت متوالی فاتح جام باشگاه‌های اروپا شده‌است.
اینتر میلان در فصل ۹۷–۱۹۹۶ برای سومین بار به فینال جام یوفا راه یافت که پس از تساوی ۱–۱ در مجموع دو دیدار رفت و برگشت، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۱ مغلوب تیم شالکه شد و به مقام نایب قهرمانی رسید. تیم اینتر در فصل ۶۴–۱۹۶۳ در فینال جام بین قاره ای به مصاف تیم ایندپندینته رفت که در بازی رفت ۱–۰ مغلوب این تیم شد اما در بازی برگشت ۲–۰ این تیم را شکست داد و به این دلیل که هر تیم یک برد و یک باخت به دست آورده بودند (قانون گل شماری وجود نداشت)، کار به بازی سوم کشیده شد که این تیم اینتر بود که در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ۱–۰ این تیم را شکست داد و به مقام قهرمانی دست یافت. تیم اینتر در فصل بعد در فینال باز هم به مصاف این تیم رفت که در بازی رفت در ورزشگاه جوزپه مئاتزا، اینتر با نتیجه ۳–۰ به برتری رسید و در بازی برگشت در ورزشگاه این تیم به نتیجه ۰–۰ دست یافت و در مجموع دو دیدار رفت و برگشت با نتیجه ۳–۰ برای دومین بار به مقام قهرمانی دست یافت. در سال ۲۰۱۰، اینتر با پیروزی ۳–۰ در برابر مازمبه در فینال جام باشگاه‌های جهان، برای اولین بار فاتح این رقابت‌ها شد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا: جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا
| ۶۴–۱۹۶۳ | اینتر میلان | ۳–۱ | رئال مادرید |  |  |  |
| ۶۵–۱۹۶۴ | اینتر میلان | ۱–۰ | بنفیکا |  |  |  |
| ۶۷–۱۹۶۶ | اینتر میلان | ۱–۲ | سلتیک |  |  |  |
| ۷۲–۱۹۷۱ | اینتر میلان | ۰–۲ | آژاکس |  |  |  |
| ۱۰–۲۰۰۹ | اینتر میلان | ۲–۰ | بایرن مونیخ |  |  |  |
| ۲۳–۲۰۲۲ | اینتر میلان | ۰–۱ | منچستر سیتی |  |  |  |
| جام یوفا/لیگ اروپا | جام یوفا/لیگ اروپا | جام یوفا/لیگ اروپا | جام یوفا/لیگ اروپا | جام یوفا/لیگ اروپا | جام یوفا/لیگ اروپا | جام یوفا/لیگ اروپا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹۱–۱۹۹۰ | اینتر میلان | ۲–۰، ۱–۰ | آ.اس. رم |  |  |  |
| ۹۴–۱۹۹۳ | اینتر میلان | ۱–۰، ۱–۰ | ردبول |  |  |  |
| ۹۷–۱۹۹۶ | اینتر میلان | ۱–۰، ۰–۱ | شالکه ۰۴ |  |  |  |
| ۹۸–۱۹۹۷ | اینتر میلان | ۳–۰ | لاتزیو |  |  |  |
| ۲۰–۲۰۱۹ | اینتر میلان | ۲–۳ | سویا |  |  |  |
| سوپرجام اروپا | سوپرجام اروپا | سوپرجام اروپا | سوپرجام اروپا | سوپرجام اروپا | سوپرجام اروپا | سوپرجام اروپا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | اینتر میلان | ۰–۲ | اتلتیکو مادرید |  |  |  |
| جام بین قاره‌ای | جام بین قاره‌ای | جام بین قاره‌ای | جام بین قاره‌ای | جام بین قاره‌ای | جام بین قاره‌ای | جام بین قاره‌ای |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۴ | اینتر میلان | ۲–۱ | ایندپندینته |  |  |  |
| ۱۹۶۵ | اینتر میلان | ۳–۰ | ایندپندینته |  |  |  |
| جام باشگاه‌های فوتبال جهان | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | جام باشگاه‌های فوتبال جهان | جام باشگاه‌های فوتبال جهان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | اینتر میلان | ۳–۰ | مازمبه |  |  |  |
:
اینتر و تیم ملی فوتبال ایتالیا

مقالهٔ اصلی: اینتر میلان و تیم ملی فوتبال ایتالیا
باشگاه اینتر همیشه نقش مهمی در تیم ملی فوتبال ایتالیا داشته‌است. بازیکنان بزرگی چون مئاتزا، آلتوبلی، برگومی، آلماندی، ماتراتسی و … در ادوار مختلف برای تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده‌اند. باشگاه اینتر با ۱۴ بازیکن ایتالیایی (جوزپه مئاتزا دو مرتبه جام جهانی را در سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ به صورت پیاپی بالای سر برده‌است) قهرمان جام جهانی در ۴ دوره‌ای که ایتالیا قهرمان جام جهانی فوتبال شده تأثیر بسیار زیادی در تیم ملی ایتالیا داشته‌است. در مجموع ۴۷ بازیکن از تیم اینتر برای حضور در مسابقات جام جهانی فوتبال به تیم ملی ایتالیا دعوت شده‌اند. همچنین در تیم ملی فوتبال ایتالیا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸، ۴ بازیکن و جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰، ۲ بازیکن از باشگاه اینتر حضور داشت.
جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ (۴ بازیکن): جوزپه مئاتزا، آتیلیو دماریا، لوئیجی آلماندی، آرماندو کاستلازی
جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ (۵ بازیکن): جووانی فراری، اوجو لوکاتلی، جوزپه مئاتزا، پیترو فرراریس، رناتو اولمی
جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ (۵ بازیکن): آلساندرو آلتوبلی، جوزپه برگومی، ایوانو بوردون، جامپیرو مارینی، گابریله اوریالی
جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ (۱ بازیکن): مارکو ماتراتسی
جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۸ (۴ بازیکن): جاچینتو فاکتی، ساندرو ماتزولا، تارچیسیو بورنیک، آنجلو دومنگینی
جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ (۲ بازیکن): نیکولو بارلا، الساندرو باستونی
بازیکنان اینتر برنده جام جهانی

بازیکنان اینتر تاکنون ۲۱ مرتبه جام جهانی را بالای سر برده‌اند.
جوزپه مئاتزا اسطوره باشگاه اینتر با دو بار قهرمانی در جام جهانی در زمان حضورش در باشگاه اینتر رکورد دار است.
۱۵ بازیکن اینتر که قهرمان جام جهانی شده‌اند ملیت ایتالیایی دارند.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| شماره | ملیت | نام | سال قهرمانی |
| ۱ |  | لوئیجی آلماندی | ۱۹۳۴ |
| ۲ |  | آرماندو کاستلازی | ۱۹۳۴ |
| ۳ |  | آتیلیو دماریا | ۱۹۳۴ |
| ۴ |  | جوزپه مئاتزا | ۱۹۳۴ |
| ۵ |  | جووانی فراری | ۱۹۳۸ |
| ۶ |  | پیترو فرراریس | ۱۹۳۸ |
| ۷ |  | اوجو لوکاتلی | ۱۹۳۸ |
| ۸ |  | جوزپه مئاتزا | ۱۹۳۸ |
| ۹ |  | رناتو اولمی | ۱۹۳۸ |
| ۱۰ |  | آلساندرو آلتوبلی | ۱۹۸۲ |
| ۱۱ |  | جوزپه برگومی | ۱۹۸۲ |
| ۱۲ |  | ایوانو بوردون | ۱۹۸۲ |
| ۱۳ |  | جامپیرو مارینی | ۱۹۸۲ |
| ۱۴ |  | گابریله اوریالی | ۱۹۸۲ |
| ۱۵ |  | آندریاس برمه | ۱۹۹۰ |
| ۱۶ |  | یورگن کلینزمن | ۱۹۹۰ |
| ۱۷ |  | لوتار ماتئوس | ۱۹۹۰ |
| ۱۸ |  | یوری ژورکائف | ۱۹۹۸ |
| ۱۹ |  | رونالدو | ۲۰۰۲ |
| ۲۰ |  | مارکو ماتراتسی | ۲۰۰۶ |
| ۲۱ |  | لائوتارو مارتینز | ۲۰۲۲ |
آمار و رکوردها

مقالهٔ اصلی: فهرست سوابق و آمارهای باشگاه فوتبال اینتر میلان
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
آمار و رکوردهای باشگاه: آمار و رکوردهای باشگاه
تنها تیم ایتالیایی که فاتح سه‌گانه شده‌است. (فصل ۱۰–۲۰۰۹): 
اینتر اولین تیم ایتالیایی است که دو بار به صورت متوالی فاتح جام باشگاه‌های اروپا شده‌است. (فصل ۱۹۶۴ و ۱۹۶۵): 
اینتر آخرین تیم ایتالیایی است که فاتح لیگ قهرمانان اروپا شده‌است. (فصل ۱۰–۲۰۰۹): 
تنها تیم سری آ که به سری بی سقوط نکرده‌است. (با ۹۲ فصل حضور): 
در زمان ۱۸ تیمی بودن و ۲ امتیاز برای هر پیروزی، اینترمیلان در فصل ۸۹–۱۹۸۸ با ۵۹ امتیاز رکورد تاریخی ثبت کرد.: 
در زمان ۲۰ تیمی بودن و ۳ امتیاز برای هر پیروزی، اینترمیلان در فصل ۰۷–۲۰۰۶ با ۹۷ امتیاز رکورد زد.: 
ثبت رکورد ۱۷ پیروزی پیاپی و کسب ۹۷ امتیاز در فصل ۰۷–۲۰۰۶ با هدایت روبرتو مانچینی.: 
پس از یوونتوس، اینتر دارای بیشترین پیروزی در یک فصل است. (فصل ۰۷–۲۰۰۶ با ۳۰ پیروزی): 
اینتر اولین تیمی است که قهرمان سری آ شده‌است. (در فصل ۳۰–۱۹۲۹ که اولین دوره برگزاری سری آ بود): 
اینتر در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۱۹۶۴ به عنوان اولین تیم ایتالیایی، جام بین قاره‌ای را بالای سر برد.: 
بهترین باشگاه فوتبال اروپا در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۱۰ به انتخاب فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال: 
موفق‌ترین باشگاه‌های قرن بیستم به انتخاب فیفا با رتبه دوازدهم: 
خاویر زانتی رکورد داران بیشترین بازی با پیراهن اینتر (۸۵۸) است. پس از زانتی جوزپه برگومی و جاچینتو فاکتی به ترتیب با (۷۵۶) و (۶۳۴) بازی رکورد دار هستند.: 
برترین گلزن تاریخ باشگاه جوزپه مئاتزا با ۲۸۴ گل است. همچنین آلساندرو آلتوبلی با ۲۰۹ گل و روبرتو بونینسنیا با ۱۷۱ گل در رتبه‌های دوم و سوم قرار دارند.: 
:
آمار بازیکنان > بیشترین بازی

فهرست زیر بازیکنان باشگاه اینتر با بیشترین تعداد بازی را نشان می‌دهد:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شماره | ملیت | نام | پست | سال حضور | لیگ | جام حذفی | اروپا | سایر | مجموع |
| ۱ |  | خاویر زانتی | مدافع | ۲۰۱۴–۱۹۹۵ | ۶۱۸ | ۷۱ | ۱۶۲ | ۷ | ۸۵۸ |
| ۲ |  | جوزپه برگومی | مدافع | ۱۹۹۹–۱۹۷۹ | ۵۱۷ | ۱۱۹ | ۱۱۷ | ۱ | ۷۵۴ |
| ۳ |  | جاچینتو فاکتی | مدافع | ۱۹۷۸–۱۹۶۰ | ۴۷۶ | ۸۵ | ۶۸ | ۵ | ۶۳۴ |
| ۴ |  | ساندرو ماتزولا | مهاجم | ۱۹۷۷–۱۹۶۰ | ۴۱۸ | ۸۰ | ۶۳ | ۴ | ۵۶۵ |
| ۵ |  | جوزپه بارسی | مدافع | ۱۹۹۲–۱۹۷۶ | ۳۹۲ | ۹۲ | ۷۴ | ۱ | ۵۵۹ |
| ۶ |  | ماریو کورسو | مهاجم | ۱۹۷۳–۱۹۵۸ | ۴۱۴ | ۴۱ | ۴۸ | ۵ | ۵۰۳ |
| ۷ |  | والتر زنگا | دروازه‌بان | ۱۹۹۴–۱۹۸۲ | ۳۲۸ | ۷۳ | ۷۱ | ۱ | ۴۷۳ |
| ۸ |  | تارچیسیو بورنیک | مدافع | ۱۹۷۴–۱۹۶۲ | ۳۵۹ | ۴۷ | ۵۷ | ۴ | ۴۶۷ |
| ۹ |  | آلساندرو آلتوبلی | مهاجم | ۱۹۸۸–۱۹۷۷ | ۳۱۷ | ۸۰ | ۶۹ | ۰ | ۴۶۶ |
| ۱۰ |  | سمیر هاندانوویچ | دروازه‌بان | ۲۰۲۳–۲۰۱۲ | ۳۸۰ | ۲۲ | ۵۲ | ۱ | ۴۵۵ |
آمار بازیکنان > برترین گلزنان

فهرست زیر برترین گلزنان تاریخ باشگاه اینتر را نشان می‌دهد:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شماره | ملیت | نام | پست | سال حضور | لیگ | جام حذفی | اروپا | سایر | مجموع |
| ۱ |  | جوزپه مئاتزا | مهاجم | ۱۹۴۰–۱۹۲۷ ۱۹۴۷–۱۹۴۶ | ۲۴۳ | ۱۲ | ۲۹ | ۰ | ۲۸۴ |
| ۲ |  | آلساندرو آلتوبلی | مهاجم | ۱۹۸۸–۱۹۷۷ | ۱۲۸ | ۴۶ | ۳۵ | ۰ | ۲۰۹ |
| ۳ |  | روبرتو بونینسنیا | مهاجم | ۱۹۷۶–۱۹۶۹ | ۱۱۳ | ۳۶ | ۲۲ | ۰ | ۱۷۱ |
| ۴ |  | ساندرو ماتزولا | مهاجم | ۱۹۷۷–۱۹۶۰ | ۱۱۶ | ۲۴ | ۱۷ | ۴ | ۱۶۱ |
| ۵ |  | لوئیجی چونینی | مهاجم | ۱۹۱۵–۱۹۱۲ ۱۹۲۱–۱۹۱۹ ۱۹۲۷–۱۹۲۲ | ۱۵۸ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۵۸ |
| ۶ |  | لائوتارو مارتینز | مهاجم | ۲۰۱۸– | ۱۱۳ | ۸ | ۲۱ | ۴ | ۱۴۶ |
| ۷ |  | بنیتو لورنزی | مهاجم | ۱۹۵۸–۱۹۴۷ | ۱۳۸ | ۲ | ۳ | ۰ | ۱۴۳ |
| ۸ |  | ایشتوان نیرش | مهاجم | ۱۹۵۴–۱۹۴۸ | ۱۳۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۳۳ |
| ۹ |  | مائورو ایکاردی | مهاجم | ۲۰۱۹–۲۰۱۳ | ۱۱۱ | ۳ | ۱۰ | ۰ | ۱۲۴ |
| ۱۰ |  | کریستین ویری | مهاجم | ۲۰۰۵–۱۹۹۹ | ۱۰۳ | ۸ | ۱۲ | ۰ | ۱۲۳ |
: