stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میرزا باقر زنجانی
درگذشت

میرزا محمد باقر زنجانی در ۲۰ رمضان ۱۳۹۴ در گذشت و پس از اقامه نماز توسط سید ابوالقاسم خویی در نجف به خاک سپرده شد.
فهرست اعضای شورای نگهبان

این مقاله فهرستی از اعضای شورای نگهبان از نخستین دوره‌اش در ۱۳۵۹ تاکنون است.
دوره اول (۱۳۵۹ تا ۱۳۶۵)

فقهای دوره اول در اول اسفندماه سال ۱۳۵۸ توسط بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران آیت‌الله خمینی انتخاب و فعالیت آنها از تاریخ ۲۶ تیر ۱۳۵۹ آغاز گردید که عبارت بودند از:
لطف‌الله صافی گلپایگانی (در هنگام عضویت ۶۱ ساله بود)
احمد جنتی (در هنگام عضویت ۵۳ ساله بود)
عبدالرحیم ربانی شیرازی (در هنگام عضویت ۵۷ ساله بود) (درگذشت)← محمدرضا مهدوی کنی ۲۱/۱۲/۱۳۶۰ ← محمد مؤمن سه سال دوم.
محمدرضا مهدوی کنی (در هنگام عضویت ۴۷ ساله بود)← ابوالقاسم خزعلی ۱۲/۹/۱۳۵۹.
غلامرضا رضوانی (در هنگام عضویت ۴۹ ساله بود)← محمد محمدی گیلانی سه سال دوم.
یوسف صانعی (در هنگام عضویت ۴۲ ساله بود) ← محمدمهدی ربانی املشی از تاریخ ۲۸/۱۰/۱۳۶۱ ← محمد امامی کاشانی از تیرماه سال ۶۲ سه سال دوم.
دکتر محمد صالحی، در هنگام عضویت ۴۷ ساله بود.
دکتر گودرز افتخار جهرمی، در هنگام عضویت ۳۶ ساله بود.
دکتر محسن هادوی، در هنگام عضویت ۵۱ ساله بود (دورهٔ نخست) ← سید جلال‌الدین مدنی (دورهٔ دوم)
مهدی هادوی ← خسرو بیژنی (دورهٔ دوم)
دکتر علی آراد، در هنگام عضویت ۵۲ ساله بود.
دکتر حسین مهرپور، در هنگام عضویت ۲۶ ساله بود.
دوره دوم (۱۳۶۵ تا ۱۳۷۱)

محمد محمدی گیلانی (دبیر)
احمد جنتی
محمد امامی کاشانی
محمد مؤمن
لطف‌الله صافی گلپایگانی ← محمد یزدی (از ۴ تیر ۱۳۶۷)
ابوالقاسم خزعلی
گودرز افتخار جهرمی
حسن فاخری
حسین مهرپور
محمدرضا علیزاده
سید جلال‌الدین مدنی (دورهٔ نخست) ← احمد علیزاده (دورهٔ دوم)
خسرو بیژنی (دورهٔ نخست) ← حسن حبیبی (دورهٔ دوم)
دوره سوم (۱۳۷۱ تا ۱۳۷۷)

احمد جنتی (دبیر)
محمد امامی کاشانی
محمد مؤمن
غلامرضا رضوانی
ابوالقاسم خزعلی
محمد محمدی گیلانی ← هاشمی شاهرودی (از ۳۰ بهمن ۱۳۷۳)
احمد علیزاده
حسن حبیبی
خسرو بیژنی
محمدرضا عباسی فرد
محمدرضا علیزاده
حسن فاخری (دورهٔ نخست) ← سید رضا زواره‌ای (دورهٔ دوم تا استعفا در ۱۳۷۵) ← علی آراد (از ۱۳۷۶)
دوره چهارم (۱۳۷۷ تا ۱۳۸۳)

احمد جنتی (دبیر)
محمد امامی کاشانی ← رضا استادی (از ۱۲ مرداد ۱۳۷۸)
محمد مؤمن
غلامرضا رضوانی
ابوالقاسم خزعلی ← حسن طاهری خرم‌آبادی (از ۱۲ مرداد ۱۳۷۸ تا استعفا در تیر ۱۳۸۰) ← محمدحسن قدیری (از تیر ۱۳۸۰)
سید محمود هاشمی شاهرودی ← محمد یزدی (از ۲۴ مرداد ۱۳۷۸)
احمد علیزاده (دورهٔ نخست) ← ابراهیم عزیزی (دورهٔ دوم) (سخنگو)
حسن حبیبی (دورهٔ نخست) ← عباسعلی کدخدایی (دورهٔ دوم)
سید رضا زواره‌ای
علی آراد (دورهٔ نخست) ← محسن اسماعیلی (دورهٔ دوم)
محمدرضا عباسی فرد (استعفا در ۱۳۸۲)
محمدرضا علیزاده
دوره پنجم (۱۳۸۳ تا ۱۳۸۹)

احمد جنتی (دبیر)
محمد مؤمن
غلامرضا رضوانی
صادق لاریجانی ← سید محمود هاشمی شاهرودی
سید محمدرضا مدرسی یزدی
محمد یزدی
محمدرضا علیزاده (قائم‌مقام دبیر)
محسن اسماعیلی
ابراهیم عزیزی (استعفا در ۱۳۸۸) ← عباسعلی کدخدایی (از ۱۳۸۸)
محمد سلیمی
غلامحسین الهام
عباسعلی کدخدایی (دورهٔ نخست)(سخنگو) ← حسینعلی امیری (دورهٔ دوم)
عباس کعبی‌نسب
دوره ششم (۱۳۸۹ تا ۱۳۹۵)

احمد جنتی (دبیر)
محمد مؤمن
غلامرضا رضوانی (درگذشت: ۳۰ فروردین ۱۳۹۲) ← مهدی شب‌زنده‌دار جهرمی (سه سال دوم)
هاشمی شاهرودی
محمدرضا مدرسی‌یزدی
محمد یزدی
سیامک ره‌پیک
محمدرضا علیزاده (قائم‌مقام دبیر)
محسن اسماعیلی
محمد سلیمی
عباسعلی کدخدایی (سخنگو) ← نجات‌الله ابراهیمیان (سخنگو) (سه سال دوم)
حسینعلی امیری ← سام سوادکوهی‌فر (سه سال دوم)
با پایان سه سال اول دوره ششم (۲۶ تیر ۱۳۹۲) در میان فقهای شورای نگهبان، با حکم رهبر ایران، سه تن از ایشان؛ محمد مؤمن، محمد یزدی و محمود هاشمی شاهرودی؛ در سمت خود ابقاء شدند و مهدی شب زنده‌دار جهرمی با توجه به درگذشت غلامرضا رضوانی به عنوان عضو جدید منصوب گردید.
همچنین در میان حقوقدانان با رأی مجلس شورای اسلامی محسن اسماعیلی مجدداً ابقا شد و بجای عباسعلی کدخدایی و حسینعلی امیری، سام سوادکوهی و نجات‌الله ابراهیمیان انتخاب شدند.
دوره هفتم (۱۳۹۵ تا ۱۴۰۱)

احمد جنتی (دبیر)
محمد مؤمن (درگذشت: ۲ اسفند ۱۳۹۷) ← علیرضا اعرافی (از ۲۴ تیر ۱۳۹۸)
مهدی شب‌زنده‌دار جهرمی
سید محمود هاشمی شاهرودی (درگذشت: ۳ دی ۱۳۹۷) ← صادق آملی لاریجانی (استعفا در ۱۴۰۰)← سید احمد حسینی خراسانی
سید محمدرضا مدرسی یزدی
محمد یزدی (استعفا در ۱۳۹۹) ← سید احمد خاتمی (از ۱۱ آبان ۱۳۹۹)
نجات‌الله ابراهیمیان ← محمد دهقان (استعفا در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۴۰۰) ← غلامرضا مولابیگی (از ۱۲ آبان ۱۴۰۰)
سام سوادکوهی‌فر ← هادی طحان‌نظیف (سخنگو)(سه سال دوم)
محسن اسماعیلی ← محمدحسن صادقی‌مقدم(سه سال دوم)
محمدرضا علیزاده (درگذشت) (قائم‌مقام دبیر از ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷)← سیامک ره‌پیک (از ۹ مرداد ۱۳۹۷) (قائم‌مقام دبیر از ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱)
سید فضل‌الله موسوی
عباسعلی کدخدایی (قائم‌مقام دبیر از ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹)
دوره هشتم (۱۴۰۱ تا ۱۴۰۷) (دوره کنونی)

احمد جنتی (دبیر)
سید محمدرضا مدرسی یزدی
مهدی شب‌زنده‌دار جهرمی
علیرضا اعرافی
سید احمد خاتمی
سید احمد حسینی خراسانی
عباسعلی کدخدایی
سیامک ره‌پیک (قائم‌مقام دبیر)
هادی طحان‌نظیف (سخنگو)
محمدحسن صادقی‌مقدم
غلامرضا مولابیگی
خیرالله پروین
عضویت تاریخی فقها

| ر | نام | سن در هنگام عضویت | مدت تصدی | دوره (ها) | گمارنده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | احمد جنتی | ۵۳ سال | (۴۴ سال) | ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷ و ۸ | سید روح‌الله خمینی سید علی خامنه‌ای |
| ۲ | محمد مومن | ۴۵ سال | ۳۵ سال | ۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶ و ۷ | سید روح‌الله خمینی   سید علی خامنه‌ای |
| ۳ | محمد امامی کاشانی | ۴۱ سال | ۱۶ سال | ۱، ۲، ۳ و ۴ | سید روح‌الله خمینی   سید علی خامنه‌ای |
| ۴ | غلامرضا رضوانی | ۵۰ سال | ۲۴ سال | ۱، ۳، ۴، ۵ و ۶ | سید روح‌الله خمینی   سید علی خامنه‌ای |
| ۵ | ابوالقاسم خزعلی | ۵۵ سال | ۱۹ سال | ۱، ۲، ۳ و ۴ | سید روح‌الله خمینی   سید علی خامنه‌ای |
| ۶ | محمد محمدی گیلانی | ۵۴ سال | ۱۱ سال | ۱، ۲ و ۳ | سید روح‌الله خمینی  سید علی خامنه‌ای |
| ۷ | لطف الله صافی گلپایگانی | ۶۱ سال | ۸ سال | ۱ و ۲ | سید روح‌الله خمینی |
| ۸ | عبدالرحیم ربانی شیرازی | ۵۷ سال | ۱ سال | ۱ | سید روح‌الله خمینی |
| ۹ | یوسف صانعی | ۴۲ سال | ۳ سال | ۱ | سید روح‌الله خمینی |
| ۱۰ | محمدرضا مهدوی کنی | ۴۹ سال | ۲ سال | ۱ | سید روح‌الله خمینی |
| ۱۱ | محمد مهدی ربانی املشی | ۴۴ سال | ۲ سال | ۱ | سید روح‌الله خمینی |
| ۱۲ | محمد یزدی | ۵۷ سال | ۲۲ سال | ۲، ۴، ۵، ۶ و ۷ | سید روح‌الله خمینی  سید علی خامنه‌ای |
| ۱۳ | سید محمود هاشمی شاهرودی | ۶۱ سال | ۱۴ سال | ۳، ۴، ۵، ۶ و ۷ | سید علی خامنه‌ای |
| ۱۴ | سید محمدرضا مدرسی یزدی | ۴۹ سال | (۲۰ سال) | ۴، ۵، ۶، ۷ و ۸ | سید علی خامنه‌ای |
| ۱۵ | صادق لاریجانی | ۳۹ سال | ۱۰ سال | ۴، ۵ و ۷ | سید علی خامنه‌ای |
| ۱۶ | رضا استادی | ۶۲ سال | ۱۰ سال | ۴ و ۵ | سید علی خامنه‌ای |
| ۱۷ | محمد حسن قدیری | ۶۳ سال | ۳ سال | ۴ | سید علی خامنه‌ای |
| ۱۸ | حسن طاهری خرم‌آبادی | ۶۱ سال | ۲ سال | ۴ | سید علی خامنه‌ای |
| ۱۹ | مهدی شب‌زنده دار | ۶۰ سال | (۱۳ سال) | ۶، ۷ و ۸ | سید علی خامنه |
| ۲۰ | علیرضا اعرافی | ۶۰ سال | (۵ سال) | ۷ و ۸ | سید علی خامنه‌ای |
| ۲۱ | احمد خاتمی | ۶۰ سال | (۴ سال) | ۷ و ۸ | سید علی خامنه‌ای |
| ۲۲ | سید احمد حسینی خراسانی | ۶۲ سال | (۳ سال) | ۷ و ۸ | سید علی خامنه‌ای |
نکته : هر دوره نشان‌دهنده یک دوره شش ساله از تیر تا خرداد است: نکته : هر دوره نشان‌دهنده یک دوره شش ساله از تیر تا خرداد است
عضویت تاریخی حقوقدانان

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ر | نام | مدت دوره | دوره (ها) | نامزدکننده |
| ۱ | محسن هادوی | ۳ سال | ۱ | شورای عالی قضایی |
| ۲ | مهدی هادوی | ۳ سال | ۱ | شورای عالی قضایی |
| ۳ | محمد صالحی | ۶ سال | ۱ | شورای عالی قضایی |
| ۴ | علی آراد | ؟ | ۱ و ۴ | شورای عالی قضایی محمد یزدی |
| ۵ | حسین مهرپور | ۱۲ سال | ۱ و ۲ | شورای عالی قضایی |
| ۶ | گودرز افتخار جهرمی | ۹ سال | ۱ و ۲ | شورای عالی قضایی |
| ۷ | سید جلال‌الدین مدنی | ۶ سال | ۱ و ۲ | شورای عالی قضایی |
| ۸ | خسرو بیژنی | ۱۲ سال | ۲ و ۳ | شورای عالی قضایی محمد یزدی |
| ۹ | حسن فاخری | ؟ | ؟ |  |
| ۱۰ | محمدرضا علیزاده | ۳۱ سال | ۲، ۳، ۴، ۵، ۶ و ۷ | شورای عالی قضایی محمد یزدی سید محمود هاشمی شاهرودی صادق لاریجانی |
| ۱۱ | حسن حبیبی | ۱۲ سال | ۲، ۳ و ۴ | شورای عالی قضایی محمد یزدی |
| ۱۲ | احمد علیزاده | ؟ | ؟ |  |
| ۱۳ | محمدرضا عباسی فرد | ۹ سال | ۳ و ۴ | محمد یزدی |
| ۱۴ | رضا زواره‌ای | ؟ | ۳ و ۴ | محمد یزدی |
| ۱۵ | ابراهیم عزیزی | ۸ سال | ۳ و ۴ | سید محمود هاشمی شاهرودی |
| ۱۶ | عباسعلی کدخدایی | (۱۹ سال) | ۴، ۵، ۶، ۷ و ۸ | سید محمود هاشمی شاهرودی صادق لاریجانی |
| ۱۸ | غلامحسین الهام | ۶ سال | ۵ | سید محمود هاشمی شاهرودی |
| ۱۹ | عباس کعبی | ۶ سال | ۵ | سید محمود هاشمی شاهرودی |
| ۱۷ | محسن اسماعیلی | ۱۸ سال | ۴، ۵، ۶ و ۷ | سید محمود هاشمی شاهرودی صادق لاریجانی |
| ۲۰ | محمد سلیمی | ؟ | ؟ |  |
| ۲۱ | حسینعلی امیری | ۶ سال | ۵ و ۶ | سید محمود هاشمی شاهرودی صادق لاریجانی |
| ۲۲ | سیامک ره‌پیک | (۱۲ سال) | ۶، ۷ و ۸ | صادق لاریجانی |
| ۲۳ | سام سوادکوهی | ۶ سال | ۶ و ۷ | صادق لاریجانی |
| ۲۴ | نجات‌الله ابراهیمیان | ۶ سال | ۶ و ۷ | صادق لاریجانی |
| ۲۵ | فضل الله موسوی | ۶ سال | ۷ | صادق لاریجانی |
| ۲۶ | محمد دهقان | ۲ سال | ۷ | سید ابراهیم رئیسی |
| ۲۷ | محمدحسن صادقی‌مقدم | (۵ سال) | ۷و ۸ | سید ابراهیم رئیسی |
| ۲۸ | هادی طحان نظیف | (۵ سال) | ۷ و ۸ | سید ابراهیم رئیسی |
| ۲۹ | غلامرضا مولابیگی | (۳ سال) | ۷ و ۸ | غلامحسین محسنی اژه‌ای |
| ۳۰ | خیرالله پروین | (۲ سال) | ۸ | غلامحسین محسنی اژه‌ای |
پل تیلیش

| پل تیلیش | پل تیلیش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۸۸۶ Starzeddel, Brandenburg، امپراتوری آلمان
درگذشت: ۲۲ اکتبر ۱۹۶۵ (۷۹ سال) شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آلمانی آمریکایی‌ها
پیشه(ها): الهیات و فیلسوف
آثار برجسته: ۱۹۵۱–۶۳ Systematic Theology ۱۹۵۲ The Courage to Be
همسر: Hannah
فرزندان: René (*۱۹۳۵), Mutie (*۱۹۲۶)
آثار الهیاتی: آثار الهیاتی
زبان: انگلیسی آلمانی
سنت یا جنبش: اگزیستانسیالیسم مسیحی
علایق اصلی: هستی‌شناسی "Ground of Being"
ایده‌های قابل توجه: The Protestant Principle God above God New Being Kairos
 :  
پل تیلیش (۲۰ اوت ۱۸۸۶ – ۲۲ اکتبر ۱۹۶۵) الهی‌دان و فیلسوف آلمانی‌تبار مشهور و بزرگترین متکلم قرن بیستم آمریکا است. به‌طور کلی هدف اصلی وی در مجموع فعالیت‌های علمی و دانشگاهی‌اش آن بود که مسیحیت را به شکلی قابل فهم و متقاعدکننده برای مردم معرفی کند.
او در آثارش تلاش می‌کند به شکلی بین فرهنگ معاصر و مسیحیت تاریخی آشتی برقرار کند، از این رو تمایل کلی وی در برخورد با الهیات را می‌توان کاملاً عمل گرا دانست؛ یعنی با رصد مسائل بنیادین بشر، سعی در خوانشی نو از مسیحیت تاریخی دارد تا در پرتو آن پاسخی درخور و معقول به پرسش‌های نوظهور بشر ارائه کند. همه آثار برجای مانده از او در واقع پاسخی است برای دو پرسش: اول آن که چرا وجود انسان همواره تهدید می‌شود؟ دوم آن که چه عاملی است که تا به حال در برابر چنین تهدیدهایی یارای مقاومت داشته؟ عنصر فرهنگ کلیدواژهٔ فهم اندیشه‌های الهیاتی تیلیش به حساب می‌آید. به اعتقاد تیلیش بین دین و فرهنگ رابطه متقابل و همبسته‌ای وجود دارد. رابطه دین و فرهنگ به مثابه رابطه سؤال و پاسخ یا صورت و جوهر است. صورت دین فرهنگ است و محتوا و جوهر فرهنگ دین. در اندیشه تیلخ مسیر ارتباط مقوله فرهنگ و دین به این شکل است که همواره باید از مسائل و سوالات باید به سراغ دین رفت و پاسخ گرفت. مسائل و سوالات بنیادینی که ناشی از حضور بشر در شرایط و مقتضیات جدید جهان مدرن است. چنین مسائلی در بدو امر از سوی نخبگان هر جامعه، شناسایی شده و در سبکهای برجسته هنری یا اندیشه‌های اجتماعی و سیاسی متبلور و متجلی می‌شود. به اعتقاد تیلیش پاسخ همه مسائل جدید بشری در نمادهای دینی متجلی است و در حقیقت رسالت متکلمان و الهیدانان هر دین چنان است که با رمزگشایی از این نمادها پاسخ‌های درخور و مناسب را به جامعه ارائه کنند.
دوران زندگی

پل تیلیش در سال ۱۸۸۶ در یک خانواده مذهبی متولد شد. پدرش کشیشی محافظه کار و در اندیشه پیرو افکار لوتر بود. وی پس از طی تحصیلات مقدماتی، وارد دانشگاه برلین شده و تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه توبینگن و دانشگاه هال و دانشگاه برسلاو دنبال کرد. وی در سال ۱۹۱۲ موفق به اخذ دکترا از دانشگاه برسلاو شد. رساله دکتری پل تیلیش اختصاص داشت به معرفی افکار فلسفی و الهیاتی فیلسوف قرن نوزدهم، فریدریک شیلینگ. هم‌زمان با جنگ جهانی اول تیلیش با داشتن گرایش‌های دینی و اصلاح‌گری، به عنوان مبلغ دینی وارد ارتش آلمان شد و به مدت چهار سال در این سمت خدمت کرد. شاید بتوان نخستین نقطه عطف زندگی او را همین مدتی دانست که با تمام وجود شاهد حضور نیروهای ویرانگر و تهدیدکننده بشر بود. وی در سال ۱۹۱۸ تحت تأثیر اندیشه‌های سوسیالیستی در حالی ارتش آلمان را ترک کرد که از فرد محافظه‌کار لوتری به جوان پرشور و سرکشی تبدیل شده بود که نسبت به بسیاری از آموزه‌های دینی مسیحیت و فرهنگ غرب با یأس و بدبینی سخن می‌گفت.
تیلیش معتقد بود لازمه تحول در خود تحقق یک تحول عمیق در تمدن غرب است و برهمین اساس شروع به تببین اندیشه‌های خود در قالب مواعظ و سخنرانی‌های علمی در عرصه فرهنگ و الهیات نمود. نخستین سخنرانی وی تحت عنوان مفهوم الهیات فرهنگ در برلین، دغدغه همه تلاش‌های بعدی وی بود. برلین در آن روزها مرکز انواع منازعات سیاسی و اجتماعی و البته هنر بود. تیلیش بین سالهای ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۹ در دانشگاه برلین، دانشگاه ماربورگ و دانشگاه فرانکفورت تدریس می‌کرد، اما در این سال‌ها بیشتر از تدریس به مطالعات دینی در مؤسسه تکنولوژی مدرن اشتغال داشت. تیلیش در سال ۱۹۳۳ در سن ۴۷ سالگی کتابی را برخاسته از اندیشه‌های سوسیالیستی و ضدِ فاشیستی تحت عنوان تصمیم سوسیالیسم ، منتشر کرد که در آن ایدئولوژی نازیسم مورد نقد قرار گرفته بود. همین کتاب بهانه‌ای شد برای اخراج وی از دانشگاه و فرارش به کشور آمریکا. سابقه اعتراض تیلیش رفته رفته اندیشه‌های او را مطرح ساخت اما ورود نابهنگام وی در کشوری غریب با زبانی بیگانه، توقف قابل توجهی در اندیشه‌های تیلیش ایجاد کرد، لکن به واسطهٔ تدریس پانزده ساله اش در دانشکده کانون الهیات نیویورک به شخصیت قابل احترامی در بین امریکایی‌ها بدل شد و از آنجا که آثار قابل دسترسِ او تا آن زمان به زبانِ غیرِ انگلیسی بود با تمام دشواریهای زبان جدید، شروع به تألیف به زبان انگلیسی کرد. اولین تجربه زندگی‌نامه خودنوشت خود را تحت عنوان دربارهٔ خط مرزی منتشر کرد که چندان با استقبال مواجه نشد. اما کتاب بعدی وی تحت عنوان تزلزل مبانی که حاوی برخی از مواعظی بود که در نمازخانه کانون الهیات نیویورک ایراد می‌کرد، به شهرت فوق‌العاده‌ای رسید. بعد از انتشار نخستین مجلد از مجموعه سه جلدی الهیات سیستماتیک در سال ۱۹۵۱ موضوعات این کتاب تبدیل شد به موضوع ثابت محافل دانشگاهی و کلیسایی وقت آمریکا. وی در سال ۱۹۵۵ پس از بازنشستگی از کانون الیهات، موفق به کسب کرسی تدریسِ دانشگاه هاروارد شد. جلد دوم الهیات سیستماتیک در سال ۱۹۵۷ منتشر شد و هم‌زمان با تدریس در دانشگاه شیکاگو در سال ۱۹۶۲ جلد سوم این اثر را به زیور طبع آراست.
تیلیش در سال ۱۹۶۵ در حالی از دنیا رفت که از تأثیرگذارترین الهیدانان عصر خود شناخته می‌شد و آثار او مدت‌ها پس از مرگش بسیاری از بحث‌های پرشور محافل علمی در سراسر جهان مسیحیت را به خود اختصاص می‌داد.
آثار مکتوب تیلیش

از تیلیش بیش از سی جلد کتاب و صدها مقاله برجای مانده که عمده آن‌ها به زبان انگلیسی چاپ شده‌است. در مجموع آثار وی به زبان انگلیسی را می‌توان به ۴ دسته تقسیم کرد:
آثار سیستمی تیلیش که شامل دوره سه جلدی الهیات سیستماتیک است.
آثار بیرون از سیستم ولی راجع به موضوعات الهیاتی شامل: دین کتاب مقدس و جستجوی واقعیت غایی، عشق، قدرت، عدالت، عصر پروتستان و الهیات فرهنگ.
سه جلد مواعظ شامل: تزلزل مبانی، هستی جدید، حال ازلی.
رساله‌هایی در فلسفه دین، شامل: رساله شجاعتِ بودن، پویایی ایمان.
مهم‌ترین و عمده اثر او الهیات جامع است در سه جلد. دیگر آثار مهم او عبارتند از:
اوضاع و احوال دینی ۱۹۳۲؛
تفسیر تاریخ ۱۹۳۶؛
عصر پروتستان ۱۹۴۸؛
تزلزل مبانی ۱۹۴۸؛
شجاعتِ بودن ۱۹۵۲؛
عشق، قدرت و عدالت ۱۹۵۵؛
پویایی ایمان ۱۹۵۷؛
الهیات فرهنگ ۱۹۵۹؛
مسیحیت و مواجهه با ادیان جهان ۱۹۶۳؛
اخلاق و فراسوی آن ۱۹۶۳.
آثار مکتوب تیلیش > آثار ترجمه شده به فارسی

از میان آثار تیلیش، این کتاب‌ها ترجمه شده‌است:
پویایی ایمان به ترجمه حسین نوروزی، انتشارات حکمت، ۱۳۷۵
الهیات فرهنگ به ترجمه مراد فرهادپور و فضل‌الله پاکزاد، انتشارات طرح نو، ۱۳۷۶
شجاعت بودن، ترجمه مراد فرهادپور، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۶۶
آینده ادیان، ترجمه احمدرضا جلیلی، نشر ادیان، قم
پویایی ایمان، ترجمه علی اکبر خانجانی، بنیاد نشر آثار علی اکبر خانجانی، ۱۳۷۷
دیدگاه‌ها و موضوعات

دیدگاه‌های الهیاتی تیلیش بیشتر در مجموعه سه جلدی الهیات سیستماتیک منعکس شده‌است. وی در این مجموعه سعی در برقراری رابطه منطقی و متقاعدکننده بین فرهنگ معاصر بشر قرن بیستم و مسیحیت تاریخی دارد. او معتقد به نیاز متقابل مقوله ایمان و فرهنگ جدید است. تیلیش برآن است که مدافعه‌گری نه یک شاخه تخصصی از الهیات مسیحی، بلکه بعدی از هر بخش الهیاتی است. در الیهات سیستماتیک همواره چنان است که بین دین و فرهنگ همبستگی وجود دارد. صورت دین فرهنگ است و جوهر و محتوای فرهنگ دین است. به این معنی که همیشه می‌توان از دین جوابی برای مسائل جدید به دست آورد. به این ترتیب که نخست مسائل بنیادین از سوی نخبگان هر جامعه شناخته می‌شود، سپس این مسائل در قالب آثار هنری و افکار اجتماعی تجلی پیدا می‌کنند، آنگاه متخصصان دینی از بین نمادهای دینی پاسخ‌های نمادین متناسب را پیدا، رمزگشایی و ارائه می‌کنند. از این جهت برای انطباق و برون‌رفت از نابسامانی‌های هر عصری لازم است همواره بین نخبگان و متخصصان دینی ارتباط نزدیک وجود داشته باشد.
دیدگاه‌ها و موضوعات > هستی‌شناسی تیلیش

هستی‌شناسی تیلیش را باید کاملاً در اندیشه سیستمی او جستجو کرد. تیلیش شاید متأثر از اگزیستانسیالیسم نقطه عزیمت خود را در وجود قرار داد؛ چون به عقیده او در حیات ما لحظاتی وجود دارد که از جانب بی‌معنایی، گناه و مرگ تهدید می‌شوند. وی برای وجود و هرآنچه که دارای هر مقداری از واقعیت است سه نحوه تصویر و نمود ترسیم می‌کند:
فاعل شناسا: شی شامل یک کل یکپارچه باشد به نحوی که مانند یک سیستم کاملاً مستقل عمل کند؛
مخلوق: شیء به عنوان بخشی از کلهای یکپارچه بزرگتری که با اعضاء دیگر تعامل دارند است؛
متناهی: شیئی که در برابر تهدید به فروپاشی و جدایی از متعلق خود ذاتاً آسیب‌پذیر است.
انسان در هستی‌شناسی تیلیش موجودی مخلوق و متناهی است. وی با دو استدلال مجزا این مطلب را به اثبات می‌رساند. در حقیقت مخلوق بودن انسان و به تبع آن قدرت الهی، پاسخی برای سؤال دوم تیلیش مبنی بر اینکه درمان تناهی فرهنگی چیست؟ مطرح شده‌است. این که چگونه انسان می‌تواند در برابر نیروهای مخرب و تهدیدکننده حیات بشری مقاومت کند؟ وی با این استدلال مشخص می‌کند که ما برای در امان ماندن از ترس و تهدید، راهی به جز بازگشت به دامن خدا به عنوان خالق نداریم. خداست که به عنوان قادر مطلق، همواره انسان را در برابر رنج و ترس، گناه و مرگ، بی معنایی و پوچی محافظت می‌کند و به او آرامش می‌بخشد. تیلیش معتقد است ما انسان‌ها موجوداتی متناهی هستیم که ذاتاً از جانب عدم تهدید می‌شویم، در عین حال خودمان مقاومت در برابر این تهدیدها را تجربه می‌کنیم. چنین نیرویی قادر مطلق، حی و حافظ و بالاخره خالق انسان است. این نیرو خداوند است.
دیدگاه‌ها و موضوعات > هستی‌شناسی تیلیش > انسان موجودی است مخلوق

مقدمه اول) حیات ما همواره در معرض تهدید از جانب امور عدمی مانند بی‌معنایی، گناه و مرگ است.
مقدمه دوم) همه ما شاهد نوعی مقاومت دائمی در برابر این تهدیدها هستیم.
مقدمه سوم) منبع چنین مقاومتی در خود ما نیست.
نتیجه) چنین منبعی خالق و حافظ ما است که در نماد مسیحی خدا به مثابه خالق متجلی شده.
دیدگاه‌ها و موضوعات > هستی‌شناسی تیلیش > انسان موجودی متناهی

در بین فلاسفه و متکلمین مسیحی، هستی‌شناسی تیلیش از شهرت جهانی برخوردار است. دلیل آن هم حضور رویکرد اگزیستانس فلسفی بر مبانی الهیاتی او است. برخی فیلسوفان معتقدند با تحلیل دقیق هستی می‌توان واقعیت خدا را اثبات کرد، لکن تیلیش این‌گونه نمی‌اندیشد. تیلیش در تحلیل هستی‌شناختیش از پایین به بالا یعنی از وجود خود شروع می‌کند و از این حیث همان مسیری را می‌پیماید که همه فلاسفه اگزیستانسیالیست تا قبل از او خصوصاً هایدگر طی کرده‌اند. به این ترتیب با تحلیل وجود انسان به عنوان مخلوق، به فقر و نیاز او نسبت به خالق و حافظ منتهی می‌شود و از آنجا اوصافی مانند حیات و قدرت را برای او به اثبات می‌رساند.
اما چگونه انسان متناهی است؟ در استدلال گذشته معلوم شد انسان موجودی مخلوق است یعنی بخشی از یک کل یکپارچه محسوب می‌شود که لازم است با اعضاء دیگر مجموعه در تعامل باشد. از سویی مخلوق بودن عالم دارای چنین اقتضایی است که تمام کنش‌ها و واکنش‌های درون آن از جمله رابطه ما با جهان دارای ساختاری واحد باشد؛ یعنی اگر در میان عناصر عالم هستی تعادل وجود دارد، چنین عناصری در وجود انسان نیز دارای تعادل باشند. از این رو انسان برای هماهنگی با ساختار عالم، لازم است در وجود خود تعادل ایجاد کند. در این استدلال حضور در مقولات و عناصر قطبی به معنی تناهی و محدودیت است. شکل دیگری از استدلال به این ترتیب است:
مقدمه اول) انسان مخلوق و بخشی از کل یکپارچه است.
مقدمه دوم) ساختار آفرینش براساس تعادل در عناصر قطبی بنا شده‌است.
نتیجه) چون انسان مخلوق است و مخلوق محصور در عناصر قطبی است، بنابراین انسان موجودی متناهی است.
دیدگاه‌ها و موضوعات > ساختار آفرینش و عناصر قطبی

در نگاه تیلیش، جهان هستی دارای عناصری است که به سیستم امکان می‌دهد که با اجزاء متشکله‌اش به شکلی کاملاً واحد و براساس یک قانون رفتار کند. در عین حال این عناصر دارای ویژگی قطبی هستند به این معنا که هرچیزی از عالم در موقعیت متعادلی از دو سر قطب قرار دارد.
عناصر قطبی موجود در ساختار آفرینش عبارتند از:
تفرد و مشارکت،
پویایی و صورت،
آزادی و تقدیر.
هرچیزی در این عالم متناهی و محدود بین دو سر طیف هریک از این عناصر در حالتی متعادل قرار دارد. طبیعی است که برای درمان نابسامانی‌های بشر، بادرنظر گرفتن انسان به‌مثابه جزئی از اجزاء منسجم عالم، می‌توان با تحلیل وضعیت تعادلی سایر اجزاء هستی، پاسخی مناسب برای وضعیت نامتعادل بشر در ارتباط با این عناصر یافت.
دیدگاه‌ها و موضوعات > ساختار آفرینش و عناصر قطبی > تفرد و مشارکت

همه اجزاء هستی ضمن حفظ تشخص و بالندگی فردی، در هماهنگی کامل با سایر بخش‌ها قرار دارند، به نحوی که مشارکت این اجزاء حیث تفرد ایشان را مورد تهدید قرار نمی‌دهد. انسان نیز در هماهنگی با عالم ضمن این که مجبور به سیر از تفرد به مشارکت است، در عین حال باید به وضعیتی متعادل از حیث تفرد و مشارکت دست پیدا کند تا در سایه آن هم به بالندگی برسد و هم بتواند با دیگران اعم از انسان و محیط خود توازن برقرار سازد.
دیدگاه‌ها و موضوعات > ساختار آفرینش و عناصر قطبی > پویایی و صورت

همچنین در همه اجزاء هستی نوعی حرکت، نوآوری و خلاقیت وجود دارد که گاهی انسان چنین قوانین و اشکال به ظاهر ثابت را تغییریافته می‌بیند. ما انسان‌ها برای هماهنگی با هستی لازم است بین دو قطب پویایی و قانون تعادل ایجاد کنیم. اگر انسان برای رسیدن به آزادی مرزهای قانونی را در هم بشکند، جامعه دچار بی‌نظمی و ناهنجاری می‌شود و به همان سهم نادیده گرفتن خلاقیت و پویایی افراد سبب اعتراض و انقلاب در جوامع می‌شود و قوانین غیرمنعطف و خشک به نظر خواهند رسید.
دیدگاه‌ها و موضوعات > ساختار آفرینش و عناصر قطبی > آزادی و تقدیر

هستی همواره با دو مرز آزادی و تقدیر محفوف است. هرچند که آزادی معطوف به اراده است اما تصور هرج و مرج برای هستی با فرض مخلوق بودن آن ناسازگار است. هستی تا جایی آزادی عمل دارد که خللی در موقعیت خود در سیستم ایجاد نکند. انسان در تعامل خود با جهان به وسیله تاریخ تحت تأثیر قرار می‌گیرد. تقدیر در هرلحظه، مسیر قطعی آینده ما را نشان می‌دهد و اعمال آزادی همواره از سوی اجزاء عالم توأم است با احساس مسئولیت و تعهد در برابر کل نظام منسجم.
دیدگاه‌ها و موضوعات > فرجامین دلبستگی

بعد از بررسی وضعیت انسان در هستی و تبیین تناهی و مخلوقیت انسان به خاطر حضور در عناصر قطبی عالم، تیلیش تبیین می‌کند که تجربه ما از مقاومت در برابر تهدیدها که منشأئی بیرون از حوزه اراده و خواست ما دارد، دلبستگی واپسین آدمی، همانا خدا است.
پنج سؤال سیستماتیک

تمام ایده‌های سیستمی تیلیش را می‌توان در پنج پرسش بنیادین دنبال کرد. سوالاتی که از یک مفهوم کاملاً قطبی تهدید و مقاومت نشات می‌گیرند. در اندیشه تیلیش بشریت همواره از سوی عواملی مثل بی‌معنایی، گناه و مرگ تهدید شده‌است اما نکته‌ای که ابهام‌برانگیز است این است که علی‌رغم همه تهدیدها همه مقاومت دائمی را در برابر این تهدیدها تجربه کرده‌اند که در عین حال از ناحیه امری بوده‌است که می‌داند منشأ آن از درون خود او نیست. تیلیش با استفاده از مدلی که خود مبدع آن بوده، تلاش کرده در مجموعه آثار خود به این ابهام پاسخ دهد که مسائل عمده چیست و پاسخ متناسب هر یک که با بازخوانی نمادهای دینی موجود در مسیحیت تاریخی ممکن است، چه خواهد بود. ذیلاً به پنج سؤال اساسی اشاره می‌شود.
چگونه می‌توان حقیقتی که از حیث بشری مهم است را شناخت؟
چگونه می‌توان در برابر نیروهای مخرب و تهدیدگر حیات بشری ایستاد؟
چگونه می‌توان مسئله بیگانگی را درمان کرد؟
حیات ما چگونه می‌تواند اصیل باشد و حال آنکه اخلاق، اعمال و مظاهر فرهنگی کاملاً مبهم هستند؟
آیا تاریخ معنا دارد؟
پاسخ به این سوالات از بین نمادهای دین مسیحیت کاملاً همبسته و منسجم انتخاب شده‌است، به گونه‌ای که هر پاسخ علاوه بر عامل اقناع‌کنندگی در همان سؤال، در رابطه‌ای متقابل با مسائل عمدهٔ دیگر قرار دارد.
نماد لوگوس برای پاسخ به مسئله شناخت.
نماد خدا به عنوان خالق برای پاسخ به مسئله تناهی فرهنگی.
نماد عیسی به عنوان مسیح برای پاسخ به مسئله بیگانگی.
نماد روح‌القدس به عنوان پاسخی برای ابهام در فرهنگ جدید.
نماد پادشاهی خدا به‌عنوان پاسخی برای معناداری تاریخ.
۱) نماد لوگوس برای پاسخ به مسئله شکاکیت

سیستم الهیاتی پل تیلیش با معرفت‌شناسی آغاز می‌شود. او معتقد است که شناخت هم سبب درک جهان می‌شود و هم امکان غالب بندی جهان را فراهم می‌کند. درگذشته به روش مسئله یابی و حل مسئله تیلیش اشاره شد. پرسش‌های تیلیش معمولاً حالتی از ابهام را به مخاطب منتقل می‌کند و سپس درصدد رفع این ابهام برمی‌آید؛ مثلاً وقتی تصویری از بشر ترسیم می‌کند که در طول تاریخ در مقابل تهدید به مرگ به سر برده، متعاقب آن این ابهام را هم مطرح می‌کند که علی‌رغم چنین تهدیدی، پس چه نیرویی است که او را حمایت می‌کند؟ بعد از این ابهام‌افکنی است که خود پاسخ رمزگشایی شده را از مسیحیت ارائه می‌کند. چنین روندی در مسئله شناخت هم ملاحظه می‌شود. یکی از نخستین سوالات تیلیش بعد از جنگ جهانی اول، سؤال از ریشه تهدید به بی‌معنایی بود. وی با طرح این سؤال که اصولاً پاسخ بی‌معنایی چیست؟ و چگونه می‌توان حقیقتی را شناخت؟ بلافاصله ابهام متعاقب آن را مطرح می‌کند که علی‌رغم چنین تهدیدی، بشر برای ادامه حیات خود از شناخت کافی برخوردار است. پس سرچشمه این شناخت از کجا است؟ پاسخ در کدامین نماد مسیحی قابل تبیین است؟ با طرح این مقدمات وی وارد بحث معرفت‌شناسی، جایگاه لوگوس و نسبت عقل با وحی می‌شود.
تیلیش با تقسیم عقل به عقل ابزاری و عقل هستی‌شناختی ویژگی‌هایی برای عقل هستی‌شناختی بیان می‌کند. به عقیده تیلیش، درحقیقت عمل شناخت به وسیله عقل هستی‌شناختی صورت می‌گیرد و از جهات متعددی چنین عقلی از عقل ابزاری غنی‌تر است.