stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خلیل کمره‌ای
دستاوردها > اتحاد مذاهب اسلامی

فعالیت شاخص کمره‌ای تا پایان عمر تلاش در جهت اتحاد مسلمانان جهان و به تعبیر خودش «توحید کلمه برای کلمه توحید» بوده‌است:
در سال ۱۳۳۱ شمسی، میرزا خلیل به همراه سید محمود طالقانی، سید رضا زنجانی و سید صدرالدین بلاغی در کنفرانس بین‌المللی شعوب المسلمین در کراچی شرکت کرد. در یکی از روزهای کنفرانس، وی به ریاست کنفرانس برگزیده شد و در مورد اتحاد اسلامی بین ملل و دول مسلمان سخنرانی نمود.
در سال ۱۳۳۸ شمسی، میرزا خلیل بنا به دعوت موتمر عالم اسلامی که در کشور اردن هاشمی تشکیل شده بود و با تأیید سید حسین بروجردی به همراه سید محمود طالقانی به بیت‌المقدس سفر کرد. در این سفر، اکرم زعیتر یک نسخه از کتاب تألیفی خود «القضیة الفلسطینیة» را به کمره‌ای اهدا نمود که وی متعاقباً آن را جهت ترجمه از عربی به فارسی در اختیار علی اکبر هاشمی رفسنجانی قرار داد. این کتاب تحت عنوان «سرگذشت فلسطین یا کارنامه سیاه استعمار» منتشر شد.
در سال ۱۳۳۸ شمسی، میرزا خلیل به‌اتفاق سید محمود طالقانی به قاهره سفر کرد و از طرف سید حسین بروجردی از فتوای تاریخی شیخ محمود شلتوت مفتی اعظم و رئیس دانشگاه الازهر مصر دائر بر جواز پیروی از مذهب شیعه جعفری یا شیعه دوازده‌امامی به عنوان یکی از مذاهب رسمی اسلام تشکر نمود.
در سال ۱۳۴۳ شمسی، میرزا خلیل پیامی برای ملک فیصل پادشاه عربستان سعودی ارسال داشت که ضمن اظهار نگرانی از تفرقه انگیزی‌های قومی و نژادی، از وی خواست که وسیله تفاهم و تقریب بین فقهای مذاهب اسلامی گردد. وی کتابی را که به عربی با عنوان «ارض النبوه جسر عظیم (سرزمین نبوت پل بزرگی است) تألیف نموده بود به ملک فیصل تقدیم کرد و کوشید وظیفه اتحاد عمومی مسلمانان را به عهده او گذارده، وی را متقاعد کند که در ساختن این پل بزرگ نباید از معارف رسیده از امام علی (ع) غفلت کند.
در سال ۱۳۴۳ شمسی و در پاسخ به علمای کردستان ایران، میرزا خلیل ضمن بررسی دوران حیات و رهبری خلفای سه‌گانه راشدین، نتیجه گرفت که ایشان از صحابه و یاران پیامبر اسلام بودند و پیامبر اسلام هیچگاه به آنان توهین نمی‌کرده‌است و از اینرو اهانت به خلفای سه‌گانه راشدین را جایز نمی‌داند.
در پایان اسفند ماه ۱۳۴۸ و آغاز فروردین ماه ۱۳۴۹ شمسی، میرزا خلیل در کنگره جهانی هزاره شیخ طوسی در مشهد شرکت نمود. علاقه و اصرار وی برای اتحاد مذاهب اسلامی را می‌توان در این جمله خلاصه نمود:
«امروز هر شیعه‌ای سنی و هر سنی شیعه است.»
در نوروز سال ۱۳۵۶ شمسی، بنا به دعوت شیخ احمد کُفتار و مفتی اعظم کشور سوریه به دمشق عزیمت کرد و در جامع (دانشگاه) ابی النور دربارهٔ اتحاد مسلمین جهان سخنرانی نمود.
دستاوردها > سایر فعالیت‌های عمده

میرزا خلیل معتقد بود وظیفه اصلی روحانیت، پرداختن به امور معنوی است. از اینرو، وی را نمی‌توان یک سیاستمدار یا فعال سیاسی نامید اگرچه برخی از فعالیت‌هایش جنبه سیاسی و اجتماعی بخود می‌گرفت:
در تابستان سال ۱۳۳۰ شمسی، پس از تصویب قانون ملی شدن صنعت نفت، میرزا خلیل در نامه‌ای به محمد مصدق نخست‌وزیر وقت: حق‌التالیف کتاب قبله اسلام را به ضمیمه «دعای تأیید و بدرقه همت خدمتگزاران این کشور و این آب و خاک» به «دولت معظم شیعه» واگذار نمود.
در سال ۱۳۳۲ شمسی، میرزا خلیل در سفری به شهرهای رشت و بندر انزلی با مشاهده فلس (پولک) ماهیان خاویاری (اوزون برون) در زیر میکروسکوپ، فتوای حلال بودن مصرف این نوع ماهیان را صادر نمود.
در تابستان ۱۳۴۸ شمسی، میرزا خلیل نامه سرگشاده‌ای تحت عنوان «فتح بی‌غرور» به ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده نگاشت و ضمن تبریک فتح کره ماه و تحقق وعده قرآن، از وی خواست که به شکرانه اینکه این فتح آسمانی در زمان خدمت او انجام پذیرفته‌است، اولاً به گرسنگان و آوارگان جهان عموماً و ثانیاً بخصوص به دو میلیون مسلمان آواره عرب در خاورمیانه که بیست سال است آواره و دربدرند، اجازه دهد بر سر خانه و لانه و آشیانه خود برگردند تا فتح دژ آسمان، فتحی همه‌جانبه باشد.
در سال ۱۳۵۳ شمسی، نامه‌ای به امضای اسقف اعظم فرانسوا ابومخ دبیر امور غیرمسیحیان واتیکان توسط سفیر واتیکان در تهران و سرپرست کلیساهای کاتولیک ایران، در مسجد فخرالدوله تهران به میرزا خلیل تسلیم شد. در این نامه، دوازده سؤال فلسفی از وی استعلام و استفسار گردیده بود. متن کامل فارسی پرسش‌ها و پاسخ‌ها به صورت نظم در کتابی تحت عنوان «افق قاب قوسین، سروش قدسی» منتشر گردیده‌است.
در شروع انقلاب اسلامی، میرزا خلیل به همراه سید محمود طالقانی در راهپیمایی عظیم روز تاسوعا برای دستیابی به اهداف و شعارهای انقلاب مردم یعنی «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» شرکت نمود. در شهریور ۱۳۵۹ پس از آغاز جنگ توسط دولت صدام حسین و حمله نظامی به «خاک مقدس وطن»، میرزا خلیل با نوشتن مقاله مبسوطی در روزنامه اطلاعات تحت عنوان «این ننگ را عرب بکجا می‌برد؟» از موضع برحق ایران مشروحاً دفاع نمود.
درگذشت

میرزا خلیل در غروب روز پنجشنبه ۱۹ مهرماه ۱۳۶۳ پس از دو سال بیماری، در منزل مسکونیش در تهران درگذشت و در قم در جوار حرم فاطمه معصومه بخاک سپرده شد.
مجید جعفری

| مجید جعفری | مجید جعفری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ خرداد ۱۳۳۴ ‏(۶۹ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۱–اکنون
همسر: اعظم کلهری (۱۳۶۳–۱۳۸۲) جدا شده
مجید جعفری (متولد ۳ خرداد ۱۳۳۴ در تهران) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایرانی است.
مجید جعفری در ۳ خرداد ۱۳۳۴ در تهران متولد شد. او در دههٔ پنجاه، پس از گذراندن دورهٔ دبیرستان مدتی را در آتلیه دیزاین زیرنظر فرح اصولی به فراگیری طراحی پرداخت، سپس به عکاسی روی آورد و دورهٔ آموزش فیلمسازی را در مدرسهٔ سینمایی باغ فردوس زیرنظر بزرگمهر رفیعا گذراند.[نیازمند منبع] در سال ۱۳۶۱ فیلم کوتاه قرقاولان را ساخت.[نیازمند منبع]سپس یک دورهٔ فیلمنامه‌نویسی را در کلاس محسن مخلباف در حوزه هنری گذراند.[نیازمند منبع]جعفری در دهه ۶۰ با سریال مرغ حق به کارگردانی حسین مختاری و مسعود فروتن و نمایش قصهٔ ملکزاد به کارگردانی احمد ناطقی، وارد عرصهٔ بازیگری شد و در بیش از ۳۰ نمایش صحنه‌ای نظیر المیرا در آتش، کوری، آمادئوس، روسمرسهلم، رویاهای رام نشده و حادثه در ویشی به ایفای نقش پرداخته است. وی همچنین در سریالهای نیمه پنهان ماه، ضلع ششم، شمارش معکوس و ماه و پلنگ و فیلمهای سینمایی پرواز پنجم ژوئن، ساحره و بی‌خداحافظی حضور داشته است.
فعالیت‌های حرفه‌ای > فیلم سینمایی

۱۴۰۲. معجزه پروین به کارگردانی محمدرضا ورزی
۱۳۹۷. من می‌ترسم به کارگردانی بهنام بهزادی
۱۳۹۴. یک روز بخصوص به کارگردانی همایون اسعدیان
۱۳۹۳. جنون به کارگردانی کامران قدکچیان
۱۳۹۰. بی‌خداحافظی به کارگردانی احمد امینی
۱۳۷۶. ساحره به کارگردانی داود میرباقری
۱۳۶۸. پرواز پنجم ژوئن به کارگردانی علیرضا سمیع نژاد
فعالیت‌های حرفه‌ای > فیلم تلویزیونی

۱۳۹۲. کیمیا به کارگردانی احسان صادقی
۱۳۹۱. فرمول مرگ به کارگردانی بهداد آوند امینی
۱۳۹۰. سنگ و سودا به کارگردانی مجید تربتی
۱۳۸۹. چهارگاه به کارگردانی مجید تربتی
۱۳۷۸. پایی برای پرواز به کارگردانی جواد افشار
فعالیت‌های حرفه‌ای > سریال تلویزیونی

۱۳۹۸. بیگانه ای با من است به کارگردانی احمد امینی
۱۳۹۶. پرواز در ارتفاع صفر به کارگردانی عبدالحسن برزیده
۱۳۹۵. ماه و پلنگ به کارگردانی احمد امینی
۱۳۹۱. داوران (اپیزود "عکس یادگاری") به کارگردانی احمد امینی
۱۳۹۳. خط به کارگردانی عباس رنجبر
۱۳۸۸. تاوان به کارگردانی شهرام شاه‌حسینی
۱۳۸۶. قصه‌های مادربزرگ به کارگردانی منصور امامی و محمد راوندی
۱۳۷۴. شمارش معکوس به کارگردانی محرم زینال زاده
۱۳۷۵. تا روشنایی به کارگردانی حسین فرخ
۱۳۷۳. ضلع ششم به کارگردانی مسعود فروتن
۱۳۷۳. نیمهٔ پنهان ماه در نقش جلال، به کارگردانی مجید جعفری (خودش)
۱۳۶۵. مرغ حق به کارگردانی حسین مختاری و مسعود فروتن
فعالیت‌های حرفه‌ای > تله‌تئاتر

۱۳۸۲. ابراهیم، آتش قربانی به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۷۲. گاه خنکی سپیده‌دمان به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۶۸. قبل از انفجار به کارگردانی حسین فرخی
فعالیت‌های حرفه‌ای > نمایش‌ها

۱۳۹۵. حادثه در ویشی به کارگردانی منیژه محامدی
۱۳۹۵. راه مهر راز سپهر به کارگردانی شکرخدا گودرزی
۱۳۹۲. مرکب‌خوانی ارکستر مردگان به کارگردانی محمود رضا رحیمی
۱۳۹۱. رویاهای رام نشده به کارگردانی ایوب آقاخانی
۱۳۹۱. مقبرهٔ سنگی به کارگردانی منیژه محامدی
۱۳۹۱. آی کچلا به کارگردانی صادق عاشورپور
۱۳۸۹. مقتل به کارگردانی محمود رضا رحیمی
۱۳۸۹. محال هم ممکن است به کارگردانی احمد مایل
۱۳۸۸. روسمرسهلم به کارگردانی محمود رضا رحیمی
۱۳۸۷. آمادئوس به کارگردانی منیژه محامدی
۱۳۸۷. تبرئه شده به کارگردانی منیژه محامدی
۱۳۸۷. سمفونی بیداری به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۸۵. شب‌نشینی باشکوه آقاجون به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۸۵. کوری به کارگردانی منیژه محامدی
۱۳۸۲. سیاه، سفید، گل نسترن به کارگردانی حسین نصرآبادی
۱۳۸۱. میتینگ به کارگردانی محسن ابراهیمی
۱۳۸۱. مکبث به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۷۵. المیرا در آتش به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۷۳. تراژدی اسفندیار به کارگردانی حسین فرخی (اجرا در کشور تاجیکستان)
۱۳۷۳. داستان آدم به کارگردانی حسین فرخی
۱۳۷۲. غروب تا غروب به کارگردانی نصرالله قادری (اجرا نشد)
۱۳۷۲. جای خالی آفتاب به کارگردانی حسین فرخی و محسن حاجی یوسفی
۱۳۷۱. بانگ جرس به کارگردانی تاجبخش فناییان (اجرا در کشور پاکستان)
۱۳۷۰. بانگ جرس به کارگردانی تاجبخش فناییان
۱۳۶۹. پنجره‌ای رو به بزرگراه به کارگردانی بابک والی
۱۳۶۸. پانسیون به کارگردانی محسن حاجی یوسفی
۱۳۶۶. قصهٔ ملکزاد به کارگردانی احمد ناطقی
مرحمی از نوع عشق
دورنیه دو ها

| دورنیه دو اچ | دورنیه دو اچ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: دورنیه فلوکتسایک‌ورک
طراح: کلاود دورنیر
نخستین پرواز: ۱۹۲۲
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۵
دورنیه دو اچ (به انگلیسی: Dornier_Do_H) یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت دورنیه فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. هواگرد دورنیه دو اچ نخستین پروازش را در ۱۹۲۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد پنج فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، کلاود دورنیر مهندس آلمانی بود.
غار ماهی‌کور

غار ماهی کور غاری است که در استان لرستان، در بخش پاپی و در نزدیکی روستایی به نام لِوَن واقع شده‌است. این غار تنها اثر طبیعی ملی استان لرستان است. این اثر در سال ۱۳۸۴ به عنوان اثر طبیعی ملی ثبت شده‌است. دو نمونهٔ نادر و منحصربه‌فرد از ماهیانِ کور در این غار وجود دارد که مشابه آن‌ها در هیچ نقطهٔ دیگری از دنیا یافت نشده‌است. این ماهی فاقد قدرت بینایی بوده و به‌طور کامل کور است و هیچ‌گونه آثاری از چشم خارجی در آن‌ها مشاهده نمی‌شود و به دلیل این‌که در آب‌های زیرزمینی و در تاریکی غارها زندگی می‌کنند به ماهی کور غارزی معروف هستند.
چگونگی کشف غار ماهی کور

در سال ۱۳۰۸، دو نفر طبیعی‌دان دانمارکی که به همراه مجریان پروژهٔ راه‌آهن سراسری تهران - جنوب، به منطقه آمده بودند، پس از بررسی در مورد سرشاخهٔ رود سیرم و جویبار کایرود، به یک حفرهٔ آبی در نزدیکی روستای لون می‌رسند و در آنجا با یک نوع ماهی کور مواجه می‌شوند. آن‌ها چند نمونه از این نوع ماهی را به کشورشان انتقال می‌دهند و به نام ماهی کور «ایرانو سیپریس» به ثبت می‌رسانند، اما ظاهراً از افشای محل کشف ماهی‌ها خودداری می‌کنند.
تیم تحقیقاتی و اکتشافی یک محقق انگلیسی به نام آنتونی جان اسمیت از جانب دانشگاه آکسفورد، روز ۲۶ خرداد سال ۱۳۳۰ به دنبال کشف محل ماهی کور به ایران و به شهر کرمان سفر می‌کند، اما پس از سه ماه تحقیق با دست خالی به انگلیس بازمی‌گردد. او ۲۶ سال بعد متوجه می‌شود که ماهی مورد نظرش نه در قنات‌های کرمان بلکه در کوه‌های زاگرس وجود دارد و بر این اساس در سال ۱۳۵۶ به دنبال رد پای دانمارکی‌ها به منطقه پاپی لرستان سفر می‌کند و موفق به کشف محل ماهی کور می‌شود و چند نمونه از آن‌ها را با خود به انگلیس می‌برد.
در میان ماهیانی که اسمیت در سفر دوم خود به انگلیس برده‌است، یک نمونه نظیر همان نوعی است که قبلاً دانمارکی‌ها کشف کرده و به نام ایرانو سیپریس به ثبت رسانده‌اند. اما نمونهٔ دوم از یک گونهٔ دیگر است که توسط اسمیت کشف شده، بنابراین با نام وی و تحت عنوان «پاراچوبیتس اسمیتی» به ثبت می‌رسد.
اسمیت چند سال بعد و برای بار سوم ولی این بار با یک تیم غواصی زبده به ایران می‌آید و در داخل حوضچهٔ درون غار به کاوش بیشتری می‌پردازد و موفق به یافتن تعدادی ماهی کور دیگر می‌شود. نکته این که ظاهراً آقای اسمیت نیز هیچ نشانی از محل این غار اعلام نکرده و تنها در کتابی که بعداً تحت عنوان «ماهی سفید کور ایران» تألیف کرده، به آن اشاره می‌کند.
مشخصات ماهیانِ کور این غار

مقالهٔ اصلی: سس‌ماهی کور
زیستگاه این ماهی در آب‌های زیرزمینی است. در غار ماهی کور به دلیل این‌که دهانهٔ این غار به سطح آب‌های زیرزمینی اتصال دارد، این امکان به وجود آمده که ماهی کور در طول شب‌ها به نزدیکی سطح آب در دهانهٔ غار بیاید. این ماهی تنها روزهای گرم سال در نزدیکی آب‌های سطحی زمین دیده می‌شود. دمای آب محل زندگی این ماهی از ۵ تا ۲۸ درجهٔ سانتی‌گراد متغیر است.
گونهٔ اول: کپورماهی کور ایران، با نام علمی «Iranocypris typhlops» از خانوادهٔ کپورماهیان است. این گونه که ۴ تا ۵ سانتی‌متر طول دارد دارای دو جفت سبیلک است که یک جفت آن روی لب بالا و جفت دیگر در گوشهٔ دهان قرار دارد. سر این ماهی تا حدودی پهن است و هیچ اثر خارجی از چشم در آن دیده نمی‌شود. رنگ ماهی در حالت زنده صورتی است. تعداد کمی پولک در پشت بالهٔ سینه‌ای آن وجود دارد. دندان‌های حلقی دو ردیفه و مخروطی شکل هستند.
گونهٔ دوم: سگ‌ماهی کور غار، با نام علمی «Paracobits smithi» از خانواده سگ‌ماهیان جویباری است. این نوع ماهی علاوه بر این‌که از داشتن چشم محروم است، رنگدانه و فلس هم ندارد. سه جفت سبیلک دارد که دومین جفت از آن‌ها به خوبی رشد کرده و به انتهای سومین جفت می‌رسد. متوسط طول بدن آن‌ها ۴۵ میلی‌متر گزارش شده‌است.
ارزش علمی و تحقیقاتی ماهی کور

ماهیان کور به لحاظ شیلاتی فاقد ارزش اقتصادی هستند، اما به عنوان منابعی از ذخایر ژنتیکی نادر، در بسیاری از پژوهشکده‌ها مورد ارزیابی و مطالعه قرار گرفته‌اند یا به عنوان ماهی‌های زینتی شگفت‌انگیز و زیبا در موزه‌های حیات وحش و آکواریم‌ها در معرض دید علاقه‌مندان قرار داده می‌شوند.
مسیر دسترسی

غار ماهی‌کور، هم از طریق جاده و هم از طریق راه‌آهن قابل دسترس است. از بین قطارهای مسیر لرستان، فقط قطار «عادی» تهران - اهواز، و نیز قطار «محلی» دورود - اندیمشک، در ایستگاه «تنگ‌هفت» توقف دارند. از این ایستگاه باید پیاده به سمت شمال (موازی رود سزار) تا پل سیرم و سپس از آنجا به سمت غرب (به‌طرف روستاهای لون و للری) ادامه داد تا پس از حدود چهار ساعت پیاده‌روی، به روستای لون و غار ماهی کور رسید. این پیاده‌روی در ماه‌های اردیبهشت تا شهریور، به دلیل تابش مستقیم آفتاب در آن منطقهٔ کوهستانی، کمی طاقت‌فرساست. ضمن این‌که با توجه به ساعات ورود قطار به ایستگاه و زمان لازم برای پیاده‌روی رفت و برگشت، شاید لازم شود که شب را در کنار غار چادر زد. برای پیمودن مسیر جاده‌ای، باید در آزادراه خرم‌آباد - پل زال، یا جادهٔ قدیم خرم‌آباد - زیرتنگ، رانندگی کرد و در منطقهٔ «چِمِشْک زیرتنگ» از جاده جدا شد و به سمت شرق رفت. تا پیش از احداث سد بختیاری، این جادهٔ فرعی تا روستای «طایی» و «امامزاده سیدعلی» آسفالت و ادامه‌اش به سمت شرق، خاکی و جیپ‌رو بود. اما پیمانکار سد مذکور این جاده را زیرسازی و آسفالت کرده و هم‌اکنون خودروهای سواری می‌توانند خود را به ۳۰۰ متری غار برسانند. این مسیر را در تابستان نیز می‌توان راحت پیمود و با پانزده دقیقه کوهپیمایی سبک، به غار رسید.[نیازمند منبع]
خطر انقراض

ماهی کور غارزی در ناحیه‌ای دورافتاده قرار گرفته‌است و از نظر دسترسی بسیار مشکل است و این امتیازی برای این ماهی به‌شمار می‌آمد ولی برخی افراد این دردسر را می‌پذیرند که خود را به دهنه غار رسانده و ماهی‌هایی که به سطح آب می‌آیند را صید کنند به این جهت که در آکواریوم نگهداری کنند و برخی نیز آن‌ها را به قیمت‌های بالا خرید و فروش می‌کنند؛ بی‌خبر از آن‌که این ماهی در محلی غیر از زیستگاه اصلی‌اش، بیشتر از یک ماه زنده نخواهد بود.
مرگ یوگسلاوی

| مرگ یوگسلاوی | مرگ یوگسلاوی |
| --- | --- |
راوی: رابین الیس (نسخهٔ بی‌بی‌سی) کریستین امان‌پور (نسخهٔ کانال دیسکاوری)
موسیقی از: دبی وایزمن
کشور سازنده: بریتانیا
زبان اصلی: انگلیسی، صربی‌کرواتی، مقدونی، اسلوونیایی، آلبانیایی، ایتالیایی، آلمانی، فرانسوی، روسی، اسپانیایی
شمار سری‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۶
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: نورما پرسی تهیه‌کنندهٔ اجرایی برایان لپینگ نیکلاس فریزر تهیه‌کننده تیهومیر لوزا
فیلم‌برداری: رابرت اندریاس ری بریسلین فرانسیس پاورمرد مارکان رادلیچ الکساندر استیپیچ
تدوین‌گر: دان گریفیتس
مدت: ۵۰ دقیقه
تولیدکننده: اتحادیهٔ برایان لپینگ
توزیع‌کننده: BBC
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: بی‌بی‌سی دو
فرمت صدا: استریو
انتشار اولیه: ۳ سپتامبر ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-09-۰۳) – ۶ ژوئن ۱۹۹۶ (۱۹۹۶-06-۰۶)
مرگ یوگسلاوی (که با نام یوگسلاوی: مرگ یک ملت در ایالات متحده پخش شد) یک مجموعهٔ مستند تولید بی‌بی‌سی است که برای نخستین بار در سال ۱۹۹۵ پخش شد و همچنین عنوان کتابی از بی‌بی‌سی است که در راستای این مجموعه منتشر شد. این کتاب، فروپاشی یوگسلاوی، جنگ‌های یوگسلاو و امضای پیمان‌های صلح نهایی را پوشش می‌دهد. این مجموعه، از ترکیبی از فیلم‌های آرشیوشده و مصاحبه‌هایی با اکثر افراد بلندپایهٔ اصلی مرتبط با درگیری‌های یوگسلاوی، از جمله اسلوبودان میلوشویچ، رادوان کاراجیچ، فرانیو توجمان و علی عزت بیگویچ، و همچنین اعضای جامعهٔ سیاسی بین‌المللی، استفاده می‌کند.
این سریال در سال ۱۹۹۶ جایزه بفتا را برای بهترین سریال بر پایهٔ واقعیت‌های تاریخی دریافت کرد و همچنین برنده جایزه پیبادی در سال ۱۹۹۵ شد. مصاحبه‌های این سریال توسط دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق در محاکمهٔ مرتکبین جنایات جنگی نیز استفاده شده‌است.
تمام مقالات مربوط به این مجموعهٔ مستند، از جمله متن کامل مصاحبه‌ها، در مرکز آرشیو نظامی لیدل هارت در دانشگاه کینگز لندن موجود است.
ویرایش‌ها

این سریال بعداً ویرایش و در سه قسمت منتشر شد:
«میلوشویچ وارد می‌شود»
«کروات‌ها پاسخ می‌دهند»
«مبارزه برای بوسنی»
این مجموعه در یک ویرایش دیگر به‌صورت یک مستند تک‌قسمتی طولانی پخش شد.
بریستول اسکوت

| بریستول اسکوت | بریستول اسکوت |
| --- | --- |
RNAS Bristol Scout D of third production batch: RNAS Bristol Scout D of third production batch
کاربری: single-seat scout/fighter
تولیدکننده: بریستول ایروپلین
طراح: Frank Barnwell
نخستین پرواز: ۲۳ فوریه ۱۹۱۴
کاربر اصلی: یکان پروازی پادشاهی بریتانیا Royal Naval Air Service Australian Flying Corps
ساخته‌شده: ۱۹۱۴–۱۹۱۶
تعداد ساخته‌شده: ۳۷۴
بریستول اسکوت (به انگلیسی: Bristol Scout) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بریستول ایروپلین در کشور بریتانیا است که در سال ۱۹۱۴–۱۹۱۶ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما یکان پروازی پادشاهی بریتانیا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۱۴−۰۲−۲۳ ۲۳ فوریه ۱۹۱۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مایا بوشکوویچ-استالی

| مایا بوشکوویچ-استالی  Maja Bošković-Stulli | مایا بوشکوویچ-استالی  Maja Bošković-Stulli |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ نوامبر ۱۹۲۲ اوسییک، پادشاهی یوگسلاوی
درگذشت: ۱۴ اوت ۲۰۱۲ (۸۹ سال) زاگرب، کرواسی
ملیت: کرواسیn, یوگسلاوی
محل تحصیل: دانشگاه زاگرب
پیشه(ها): فولکوریست، نویسنده
مایا بوشکوویچ-استالی (زاده ۹ نوامبر ۱۹۲۲ – درگذشته ۱۴ اوت ۲۰۱۲) اسلاوشناس و فولکلوریست، مورخ ادبی، نویسنده، ناشر و استاد دانشگاه اهل کرواسی بود که به دلیل تحقیقات گسترده‌اش در زمینه ادبیات شفاهی کرواسی شناخته شد.
پیشینه

بوشکوویچ-استالی در اوسییک در خانواده‌ای یهودی متشکل از دراگوتین و ایوانکا بوشکوویچ به دنیا آمد. در حین تحصیل در دبیرستان به اتحادیه جوانان کمونیست یوگسلاوی (اس‌کی‌اوجی) پیوست. در سال ۱۹۴۳، پس از حمله متفقین به ایتالیا و آتش‌بس کاسیبیله، او و اعضای خانواده‌اش در اردوگاه کار اجباری واقع در جزیره رب (جزیره‌ای در شمال منطقه دالماسی در کرواسی در دریای آدریاتیک) زندانی شدند.
مایا پس از فرار از اردوگاه به پارتیزان‌های یوگسلاوی پیوست. بسیاری از اعضای خانواده او، از جمله والدین و خواهرش مگدا، در جریان هولوکاست جان باختند.
آموزش و تحصیلات

بوشکوویچ-استالی مدرسه ابتدایی و متوسطه را در زاگرب به پایان رساند. او از دانشکده فلسفه در زاگرب فارغ‌التحصیل شد و در سن ۳۹ سالگی دکترای خود را در سال ۱۹۶۱ دریافت کرد. او در بسیاری از کنفرانس‌ها و سمپوزیوم‌های ملی و بین‌المللی از جمله مرکز بین دانشگاهی در دوبروونیک شرکت کرد. وی همچنین سال‌ها سردبیر و سپس عضو دائمی هیئت تحریریه مجله نارودنا امجت نیوز بود. او همچنین به عضویت دائمی آکادمی علوم و هنر کرواسی پذیرفته شد و از سال ۱۹۵۲ تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۷۹، در مؤسسه تحقیقات قوم‌شناسی و فولکلور در زاگرب کار کرد. وی از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۳ ریاست این مؤسسه را بر عهده داشت.
حدود بیست کتاب و مقالات متعدد در مجلات دانشگاهی ملی و بین‌المللی از او به جا مانده‌است. او جوایز متعددی را برای کارهای تحقیقاتی خود شامل: در سال ۱۹۷۵ جایزه سالانه، در سال ۱۹۹۰ جایزه یک عمر دستاورد کرواسی، در سال ۱۹۹۱ جایزه یوهان گوتفرید فون هردر در وین، و در سال ۱۹۹۲ جایزه پیتر سالومون مارینو در پالرمو را دریافت کرده‌است.
میراث و درگذشت

در اوایل دهه ۱۹۵۰  فعالیت فولکلور مایا بوشکوویچ- استالی با تحقیقات میدانی کامل در زمینه داستان‌سرایی و ادبیات شفاهی،  بیشتر در ایستریا و سپس، در دهه ۱۹۶۰، در سایر نقاط کرواسی آغاز شد: اطراف دارووار و پاکراتس، در بانیا، اطراف شیبنیک و درنیکا، کوناوله، دوبرونیک. او ابتدا ادبیات شفاهی را با نوشتن آن جمع‌آوری کرد و سپس آن را روی نوار ضبط کرد. نتیجه این فعالیت او مجموعه ای از ۳۴ دفتر و ۵۹ نوار ضبط شده از داستان‌های معتبر و تقریباً از تمام سرزمین کرواسی است. وی ۲۴۳۳ داستان، ۱۲۵۳ قصیده، ۸۹ ضرب المثل و قول و چند شرح آداب و رسوم را به ثبت رساند. کار فلسفی او نیز به ویژه به عنوان ویراستار دایره‌المعارف ادبی کرواسی قابل توجه است. او با وجود فاجعه خانوادگی و شخصی دوران جنگ، حوادث سیاسی پس از جنگ در یوگسلاوی را با علاقه خاصی دنبال کرد، اما در آن شرکت نکرد. او مشتاقانه به کار خود متعهد بود و تنها از استدلال‌های علمی برای دفاع از ادبیات شفاهی جمع‌آوری شده در کرواسی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ کرواسی و زبان کرواتی استفاده کرد. از نظر او کرواسی بدون شک اولین کشوری بود که چارچوب و تعریف ادبی و علمی به ادبیات شفاهی داد. اگرچه قضاوت‌های او عمدتاً از منابع کرواسی نشأت می‌گیرد. در سال ۲۰۰۵ بوشکوویچ-استالی در میان ۳۵ زن مهم تاریخ کرواسی انتخاب شد. وی در ۱۴ اوت ۲۰۱۲ در زاگرب درگذشت و در گورستان میروگوج به خاک سپرده شد.
آثار

داستان‌های عامیانه ایستری، زاگرب ۱۹۵۹
(پنج قرن ادبیات کرواسی)، زاگرب ۱۹۶۳
اشعار حماسی عامیانه، ج. ۲ ("پنج قرن ادبیات کرواسی")، زاگرب ۱۹۶۴
داستان عامیانه در مورد راز حاکم، زاگرب ۱۹۶۷
ادبیات شفاهی («تاریخ ادبیات کرواسی» ۱، ص ۷–۳۵۳)، زاگرب ۱۹۷۸
ادبیات شفاهی در آن زمان و اکنون، بلگراد ۱۹۸۳
شعر شفاهی در افق ادبیات، زاگرب ۱۹۸۴
طلا دفن شده داستان‌ها، سنت‌ها و افسانه‌های شفاهی کرواسی از ایستریا، پولا - ریژکا ۱۹۸۶
به پادشاه نورین. داستان‌ها، آهنگ‌ها، معماها و ضرب‌المثل‌ها ۱۹۸۷
شعر، داستان، فانتزی، زاگرب 1991/Zagreb ۱۹۹۱
غلات وسط دریا. داستان‌های شفاهی از دالماسیا، ۱۹۹۳
داستان‌ها و گفتن: قرن‌ها نثر شفاهی کرواتی، زاگرب ۱۹۹۷
داستان‌ها و سنت‌های شفاهی ("قرن ادبیات کرواسی")، زاگرب ۱۹۹۷
دربارهٔ سنت شفاهی و دربارهٔ زندگی، زاگرب ۱۹۹۹
کتاب‌شناسی

اسنیشکا کنژویچ، الکساندر لازلو (۲۰۱۱). زاگرب یهودی زاگرب: AGM، شهرداری یهودی زاگرب. شابک ۹۷۸-۹۵۳-۱۷۴-۳۹۳-۸.
رومانو، جاشا (۱۹۸۰). یهودیان یوگسلاوی ۱۹۴۱–۱۹۴۵: قربانیان نسل‌کشی و شرکت کنندگان در جنگ آزادیبخش ملی. بلگراد: موزه تاریخی یهودی، اتحادیه شهرداری‌های یهودی یوگسلاوی.
محمد اسمعیل انصاری

| محمد اسمعیل انصاری | محمد اسمعیل انصاری |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اهواز، ایران
ملیت: ایران
پیشه: سیاست‌مدار
محمد اسمعیل انصاری سیاست‌مدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی بود، که در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده اندیمشک از استان خوزستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمد اسماعیل ساری اصلانی

| محمد اسماعیل ساری اصلانی | محمد اسماعیل ساری اصلانی |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
محمد اسماعیل ساری اصلانی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده کنگاور از استان کرمانشاه در مجلس شورای ملی حضور داشت. در سن ۸۴ سالگی در تاریخ ۱۴ بهمن ۱۳۹۹ در کرمانشاه درگذشت.
کنداب (کردکوی)

| کنداب | کنداب |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: کردکوی
بخش: مرکزی
دهستان: چهارکوه
جمعیت: ۲۲۲ نفر (سرشماری ۹۵)
کنداب، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کردکوی در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان چهارکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۴ نفر (۸۳خانوار) بوده‌است.
مرکز میکروفیلم نور

کتابخانه مرکز میکرو فیلم نور
مرکز بین‌المللی میکروفیلم نور
مرکزی پژوهشی در محل خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران در دهلی نو-هند است که به تهیه میکرو فیلم، عکس برداری، مرمت و نشر نسخه‌های خطی کهن به صورت چاپ همانند می‌پردازد. این مرکز در سال ۱۳۶۴ با تلاش مهدی خواجه پیری تأسیس شد.
آغاز فعالیت علمی، فرهنگی این مرکز مقارن با چهار صدمین سال درگذشت علاّمه قاضی نورالله شوشتری (۱۴۰۹ م) فقید، محدث، متکلم، ادیب وشاعر ایرانی در هند گردید و به پاس خدمات این عالم بزرگ، مؤسسه باعنوان مرکز بین‌المللی میکروفیلم نور نام‌گذاری شد.
مرکز بین‌المللی میکرو فیلم نور
فعالیت‌ها

مرکز نور با هدف حفظ و نشر میراث مکتوب اسلامی-ایرانی بنیان‌گذاری شد. از جمله فعالیت‌های این مرکز در این راه تهیه عکس و میکروفیلم از بیش از ۶۰ هزار نسخه‌های خطی پارسی، عربی و اردوی کتابخانه‌های هند، از جمله (کتابخانه مولانا آزاد، کتابخانه لکهنو، کتابخانه‌های گجرات و غیره) است. همچنین، از مجموعه نسخه‌های عکسی و میکروفیلم موجود در مرکز فهرست اجمالی و تفصیلی به زبان‌های فارسی، عربی، انگلیسی و اردو آماده شده‌است.
این مرکز همچنین اقدام به ایجاد روش جدیدو کاملاً انحصاری با مواد گیاهی برای مرمت و آفت‌زدایی نسخه‌های خطی کرده‌است که از آن جمله می‌توان به مرمت نسخه خطی ۷۰۰ ساله کلیات سعدی مرمت قدیمی‌ترین نهج البلاغه و … اشاره کرد.
تا کنون بیش از ۲۰۰ نسخه خطی بسیار نفیس از آثار مکتوب اسلامی توسط این مرکز به صورت نسخه همانند با تمام خصوصیات نسخه اصلی چاپ و تکثیر گردیده است این نوع تکثیر برای اولین بار در این مرکز طراحی و اجرا گردیده است.
نمایشگاه و سمینارها

۱-نمایشگاه سالار جنگ (حیدرآباد)
۲-نمایشگاه پتنا (بیهار)
۳-نمایشگاه مولانا آزاد (حیدرآباد)
۴-نمایشگاه آرشیو ملی هند (دهلی نو)
۵-نمایشگاه دارالحدیث (قم-ایران)
۶-نمایشگاه همانند سازی اسناد و نسخ خطی در آرشیو ملی هند (دهلی نو)
محمد جزایری

| محمد جزایری | محمد جزایری |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
پس از: صدری کیوان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اهواز، ایران
ملیت: ایران
پیشه: سیاست‌مدار
محمد جزایری سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست‌وچهارم مجلس شورای ملی ایران بعنوان نماینده اردل از چهارمحال و بختیاری در مجلس شورای ملی حضور داشت.