stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهدی دیباج
لغو حکم اعدام با اقدام هوسپیان مهر

اسقف هوسپیان‌مهر در ۱۱ ژانویه ۱۹۹۴ (۲۱ دی ۱۳۷۲) برای نجات جان یک کشیش ایرانی بنام مهدی دیباج که از سال ۱۳۶۵ محبوس بوده و توسط دادگاه انقلاب اسلامی ساری به اتهام ارتداد حکم مرگ گرفته بود، نامه‌ای به شورای کلیساهای مجامع ربانی، برای فراخوان به یک اقدام بین‌المللی نوشته بود.
در این نامه آمده‌است: «قضیه از این قرار است که برادرمان مهدی دیباج توسط قاضی شرع شهر ساری به مرگ محکوم شده‌است. دیباج حکم محکومیت به‌مرگ خود را برای من فرستاده‌است که سندی روشن و مؤید این است که به‌موجب قانون شرع او یک مرتد است و بایستی اعدام شود… آن‌ها می‌خواهند خود را از چنگ تنها کلیساهای پروتستان خلاص کنند، و ما برایشان تبدیل به بهترین سیبل‌ها شده‌ایم… من هدف شما را برای انجام یک اقدام تحسین می‌کنم و دفتر اجرایی ما نیز به این نتیجه رسیده‌است که سیاست «سکوت و انتظار» یک سیاست شیطانی است. حتی اگر ما بمیریم یا به‌خاطر اعتقاداتمان زندانی شویم، می‌خواهیم به همه مسیحیان جهان آن چیزی را بفهمانیم که بر سر برادران و خواهرانشان در کشوری می‌آید که مدعی مذهبی بودن است».
این نامه باعث شد که جمهوری اسلامی ایران حکم اعدام کشیش مهدی دیباج را منتفی کند و مهدی دیباج را در ۲۶ دیماه ۱۳۷۲ آزاد کند. اما سه روز پس از به نتیجه رسیدن تلاش‌هایش برای آزادی مهدی دیباج، هوسپیان توسط پلیسمخفی جمهوری اسلامی ربوده می‌شود و در۳۰ دیماه ۱۳۷۲ مصادف با ۲۰ ژانویه ۱۹۹۴ به قتل می‌رسد.
سازمان جهانی مسیحیان تحت ستم در بیانیه‌ای از اقدام شجاعانه هوسپیان‌مهر برای نجات کشیش ایرانی مهدی دیباج از اسارت و مرگ تجلیل نمود و آزادیخواهی و شهامت روحانی فقید را ستایش کرد.
قتل مهدی دیباج

مقاله‌های اصلی: قتل‌های زنجیره‌ای ایران، نقض حقوق دین‌ناباوران و نوکیشان در جمهوری اسلامی ایران، و نقض حقوق مسیحیان در جمهوری اسلامی ایران
همچنین ببینید: نقض حقوق اقلیت‌ها توسط جمهوری اسلامی ایران
کشیش مهدی دیباج پنج ماه پس از آزادی از زندان در ۱۳ تیر ۱۳۷۳ شمسی (در راستای قتل‌های زنجیره‌ای ایران) توسط عده‌ای ربوده شد و چند روز پس از آن، وزارت اطلاعات خبر پیدا شدن جسد قطعه قطعه شده او را منتشر کرد.
قتل مهدی دیباج > علت قتل

در ۱۳ آذر سال ۱۳۷۷ اکبر گنجی نویسنده، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی و عضو سابق سپاه پاسداران که بعدها به سیاست‌های جمهوری اسلامی اعتراض کرد، در مقاله‌ای در روزنامه آریا اعلام کرد که وزارت اطلاعات کشیشان مسیحی را که نظام سیاسی ولایت فقیه را قبول نداشته‌اند کشته و تقصیر آن قتل‌ها را به گردن مجاهدین خلق انداخته‌است. اکبر گنجی اعلام کرده بود که وزارت اطلاعات این قتلها را به این دلیل انجام می‌داده‌است که از یکسو نظام جمهوری اسلامی را از روحانیون مسیحی خلاص می‌کند و از سوی دیگر سازمان مجاهدین را بی آبرو می‌کند. قبل از اکبر گنجی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام که وزیر کشور هم بود و همچنین شماری از مطبوعات جمهوری اسلامی به روشنی اعلام کردند که قتل کشیشان مخالف نظام توسط وزارت اطلاعات صورت گرفته‌است.
ولی حکومت ایران سازمان مجاهدین را مسوول قتل وی می‌داند. در تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۷۳ برنامه تلویزیونی با عنوان «سه عضو دستگیرشدهٌ گروهک منافقین، عاملان قتل کشیش میکائیلیان و بمب‌گذاری در حرم‌های حضرت معصومه و امام خمینی» پخش شد. ۲۵ تیر خبرگزاری رویتر: «یک مقام اطلاعاتی گفت ایران سلاح‌ها و اعلامیه‌های تبلیغاتی مرتبط به یک گروه اپوزیسیون مستقر در عراق را در خانه‌ای پیداکرده که مورداستفاده زنان دستگیرشده به اتهام قتل دو روحانی و طرح بمب‌گذاری‌ها بوده‌است.»
روزنامه‌های ایران به نقل از موسوی‌نژاد رئیس امنیت ملی وزارت اطلاعات نوشتند: ایران از عراق خواستار کمک برای دستگیری دو مرد فراری شده که می‌گوید در این قتل‌ها دست داشته‌اند. ایران گفت این زنان به اپوزیسیون مجاهدین خلق مستقر در عراق مرتبط‌اند و ایران تقصیر این قتل‌ها و طرح‌های انفجاری را به گردن این گروه می‌اندازد. مجاهدین هرگونه مسئولیتی را تکذیب کرده و تقصیر بمب‌گذاری و قتل‌ها را به گردن دولت ایران انداخته‌اند.
موسوی‌نژاد گفته: «در آن خانه ما در ضمن دو طپانچه برتا پیدا کردیم که میکائیلیان به‌وسیلهٌ یکی از آن‌ها کشته‌شده‌است. ما در ضمن در مورد هویت فرد چهارم بنام مجید اسفندیاری اطلاع یافتیم». او گفت: «این فرد به همراه مرد دیگری توانستند کشور را در ۵ ژوئیه از طریق مرز ایلام (به‌طرف عراق) ترک کنند. وزارت خارجه‌مان با عراق برای بازگرداندن آن دو تماس گرفته‌است».
موسوی‌نژاد گفت میکائیلیان به ضرب گلوله کشته‌شده و در یک فریزر در خانهٌ مورد استفاده آن زنان قرار داده شد. به گفتهٌ وی آن‌ها زندانیان سابق بودند.
موسوی‌نژاد گفت آن‌ها در ضمن نقشه‌ای پیدا کردند که آن‌ها را به جای دفن دیباج رهنمون می‌کند. با این نقشه توانستند جسد را پیدا کنند که از ناحیه گردن چاقو خورده بود. او گفت جلال اصفهانی صاحب‌خانه، در ۲۹ ژوئن در حال صحبت با شهبازپور و وافری بوده که صدایی از طبقهٌ دوم می‌شنود، آن دو جلوی وی را برای تحقیق در مورد آن صدا می‌گیرند ولی وقتی او در را باز می‌کند انامی طپانچه‌ای را به‌طرف وی می‌گیرد. او گفت: «آن‌ها با کمک یک جوان ۳۰ساله دست‌ها و پاهای او را بسته و محل را ترک می‌کنند. او برای رها کردن خود از پسر یک همسایه کمک گرفته و مقامات نیروهای انتظامی را مطلع می‌سازد».
او گفت: «مقامات متوجه جای گلوله‌ها در روی دیوارها شده و خانه را می‌گردند و سلاح‌ها را پیدا می‌کنند»
قتل مهدی دیباج > گزارش سازمان عفو بین‌الملل

گزارش سازمان عفو بین‌الملل حاکی از این است که قتل کشیشان مسیحی و منجمله قتل مهدی دیباج به علت مخالفت آن‌ها با جمهوری اسلامی ایران است. در این گزارش که در مورد قتل کشیشان صادر شده آمده‌است: «در یکسال و نیم یعنی از نیمه سال ۱۹۹۳ تا سال ۱۹۹۵ پیکرهای چهار تن از رهبران اقلیت‌های مذهبی در شرائط مشکوکی یافت شده. همه این افراد به سیاست‌های دولت با نظر انتقادی می‌نگریسته‌اند».
دفاعیه مهدی دیباج در دادگاه ساری

بخش‌هایی از دفاعیهُ مهدی دیباج در دادگاه ساری:
«در نام مقدس خدا که هستی و حیات ماست.
با نهایت فروتنی از داور آسمانها و زمین برای این فرصت گرانبها سپاسگزارم؛ و با خضوع و خشوع برای او انتظار می‌کشم تا مطابق وعده‌های خود مرا از این محاکمه رستگار فرماید. با عرض ادب، از حضور اعضاء محترم دادگاه هم تمنا دارم به احترام نام خداوند با شکیبایی به عرایضم توجه فرمایند. من ناچیز مسیحی هستم، گناهکاری که ایمان دارم عیسی مسیح به خاطر گناهان من بر روی صلیب جان خود را فدا کرد و به وسیله رستاخیز و غلبه بر مرگ، مرا در حضور خدای قدوس، عادل ساخت. رومیان ۴: ۲۵»
کشیش دیباج در مورد اتهام ارتداد در دادگاه انقلاب اسلامی ساری گفت:
«به من تهمت ارتداد زده‌اند! خدای نادیده که عارف قلوب است به ما مسیحیان اطمینان بخشیده که از «مرتدان نیستیم تا هلاک شویم، بلکه از جان خود را نجات دهیم» (عبرانیان ۱۰: ۳۹). در فقه اسلامی هم مرتد به کسی گفته می‌شود که به خدا، انبیاء و معاد ایمان ندارد. ما مسیحیان به هر سه ایمان داریم. … با مطالعه و تحقیق به دعوت خدا لبیک گفتم و به عیسی مسیح خداوند ایمان آوردم تا حیات جاودانی شوم (یوحنا: ۶: ۴۷).»
پاتریارک نیکون

| پاتریارک نیکون | پاتریارک نیکون |
| --- | --- |
پاتریارک مسکو و تمام روسیه      : پاتریارک مسکو و تمام روسیه      
نگاره‌ای از پاتریارک نیکون در حدود سال ۱۶۶۷ میلادی: نگاره‌ای از پاتریارک نیکون در حدود سال ۱۶۶۷ میلادی
نام بومی: Патриа́рх Ни́кон
کلیسا: کلیسای ارتدوکس روسی
سریر: مسکو
منصوب‌شده در: ۱۶۵۲
پایان دوره: ۱۶۶۶
پیشین: پاتریارک جوزف مسکو
جانشین: پاتریارک جاسفیوس دوم
مخالف با: باورمندان کهن
اطلاعات فردی: اطلاعات فردی
نام هنگام تولد: نیکیتا مینین (Никита Минин)
زادهٔ: ۷ مهٔ ۱۶۰۵ ولدمانووو در نزدیکی نیژنی نووگورود، روسیه تزاری
درگذشت: ۱۷ اوت ۱۶۸۱ (۷۶ سال) کلیسای سنت نیکلاس در تروپینو، یاروسلاو، روسیه تزاری
خاکسپاری: صومعه اورشلیم جدید
ملیت: روسی
مذهب: ارتدوکس
نیکون (به روسی: Ни́кон؛ زاده ۷ مه ۱۶۰۵ – درگذشت ۱۷ اوت ۱۶۸۱) هفتمین پاتریارک مسکو و تمام روسیه در کلیسای ارتدکس روسی بود که به‌طور رسمی از سال ۱۶۵۲ تا ۱۶۶۶ میلادی فعالیت کرد. او به دلیل قدرت سخنوری، انرژی، تقوا و روابط نزدیک خود با تزار الکسی یکم مشهور بود. نیکون اصلاحات زیادی ازجمله اصلاحات مذهبی انجام داد که در میان محافظه‌کاران روسی محبوبیت نداشت. این تقسیمات در نهایت منجر به انشعابی ماندگار شد که به نام راسکول در کلیسای ارتدکس روسیه شناخته می‌شود.
اوایل زندگی

نیکون با نام نیکیتا مینین (به روسی: Никита Минин) به عنوان پسر یک کشاورز موردوین به نام مینا، در ۷ مه ۱۶۰۵ در روستای ولدمانوو در ۶۰ مایلی نیژنی نووگورود متولد شد. مادرش بلافاصله پس از تولد او فوت کرد و پدرش دوباره ازدواج کرد. نامادری تازه‌اش با او خوش‌رفتار نبود. نیکون خواندن و نوشتن را نزد کشیش محله‌اش آموخت و در سن ۱۲ سالگی از خانه به صومعه ماکاریف فرار کرد که تا سال ۱۶۲۴ به عنوان یک تازه کار در آنجا ماند. سپس، به اصرار پدر و مادرش به خانه بازگشت، ازدواج کرد و در روستای مجاور کشیش محل شد.
توانایی نیکون در سخنوری توجه برخی از بازرگانان مسکو را که به دلیل یک نمایشگاه تجاری معروف در محوطه صومعه ماکاریف به آن منطقه می‌آمدند، جلب کرد. آنها از نیکون دعوت کردند تا به عنوان کشیش در یک محله پرجمعیت در پایتخت خدمت کند. نیکون نیز حدود ده سال در آنجا خدمت کرد. در سال ۱۶۳۵، سه فرزند کوچک وی ناگهان مردند. او آن را نشانه مشیت الهی دید و تصمیم گرفت راهب شود. نیکون ابتدا همسرش را متقاعد کرد که حجاب کند و سپس خود را به آرامگاهی متروک در جزیره آنزرسکی در دریای سفید کشید. او پس از راهب شدن بود که نام «نیکون» (به روسی: Ни́кон) را برای خود برگزید.
در سال ۱۶۳۹، او با کشیش مافوق خود نزاع کرد و با قایق از صومعه گریخت. طوفانی در گرفت و قایق او به ساحل جزیره کیی برده شد؛ جایی که او بعداً یک صومعه بزرگ را در آنجا تأسیس کرد. نیکون سرانجام به صومعه کوژئوزرسکی، در اسقف‌نشین نووگورود رسید که در آن راهب شد.
ملاقات با تزار و مقام مطران

نیکون در مقام رسمی خود در سال ۱۶۴۶ از مسکو دیدن کرد و طبق رسوم آن زمان به تزار جوان الکسی یکم ادای احترام کرد. الکسی که نسبتاً وارسته بود، کاملاً تحت تأثیر نیکون قرار گرفت و او را به عنوان ارشماندریت صومعه مهم نووسپاسکی در مسکو منصوب کرد. این صومعه به ویژه با خاندان رومانوف مرتبط بود.
نیکون درحالی‌که در صومعه نووسپاسکی خدمت می‌کرد به عضویت انجمن زیلوت‌های تقوا درآمد. آنان گروهی از افراد کلیسایی و سکولار بودند که در اواخر دهه ۱۶۳۰، شروع به جمع شدن در اطراف استفان وونیفاتیف، رهبر روحانی تزار الکسی کردند. به دنبال عصر مشکلات، اعضای انجمن بر این باور بودند که مشکلات آن زمان مظهری از خدای خشمگین از بی‌دینی مردم روسیه بود. این گروه خواستار تولد دوباره مذهب ارتدوکس روسیه و تجدید تقوای مذهبی توده‌ها بودند.
در سال ۱۶۴۹، نیکون مطران ولیکی نووگورود شد. در آنجا امتیازات خاصی به او داده شد. در دوران تصدی او، شورش در نووگورود شروع شد و نیکون توسط اوباش به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت. با این وجود، او با رهبری یک راهپیمایی مذهبی علیه آشوبگران، توانست مسائل را به صورت مسالمت‌آمیز حل کند.
مقام پاتریارک و فعالیت‌ها

همچنین ببینید: راسکول
در ۱ اوت سال ۱۶۵۲، نیکون به عنوان پدرسالار یا پاتریارک مسکو انتخاب شد. نیکون می‌دانست که در میان اشراف آن‌چنان محبوب نیست و از این‌رو، چندین بار این پیشنهاد را رد کرد. نیکون به دشواری و تنها پس از آن که بویارها و خود تزار در مقابلش به زانو افتادند این مقام را پذیرفت.
هنگامی که نیکون منصوب شد، اصلاحات کلیسایی از قبل در حال اجرا بود. تعدادی از بزرگان کلیسایی که به حزب پروتوپاپ‌ها معروف هستند، مسئولیت بازنگری کتاب‌های کلیسایی را ​​که توسط پدرسالار فقید جوزف تنظیم شده بود و چند اصلاح جزئی دیگر در برخی از مراسم باستانی را در دست داشتند؛ اما آن‌ها کم‌جرئت‌تر از آن بودند که واقعاً کار مؤثری انجام دهند. ولی نیکون اصلاحات جسورانه‌ای را آغاز کرد. او با دانشمندترین روحانیون یونانی در خارج از کشور گفت و گو و آنها را به یک مناظره در مسکو دعوت کرد و سرانجام دانشمندان قسطنطنیه و کیف، نیکون را متقاعد کردند که کتاب‌های خدمات مسکووی هترودوکسی هستند و تمثال‌هایی که واقعاً مورد استفاده قرار می‌گرفتند، بسیار از مدل‌های باستانی قسطنطنیه دور شده‌اند و عمدتاً با تأثیرات باروک فرانک و لهستانی (اروپا غربی) آغشته بودند. نیکون استفاده از این تمثال‌های جدید را به شدت مورد انتقاد قرار داد. او دستور داد تا خانه به خانه مردم را جستجو کنند و سربازان و خادمانش چشمان بدعت‌گذاران گمراه را درآورند و سپس آنها را به تمسخر در شهر بگردانند. او همچنین یک فرمان دولتی صادر کرد و تمام کسانی را که جرأت ساختن یا استفاده از چنین تمثال‌هایی در آینده را در سر داشتند با شدیدترین مجازات‌ها تهدید کرد.
ماموریت بعدی این بود که مشخص شود کتاب‌های دینی مسکووی به اعتباری متفاوت از آثاری در زمان نیکون توسط یونانیان استفاده می‌شد تعلق دارند و کتاب‌های مسکووی اصلاح‌نشده در واقع قدیمی‌تر و قابل احترام‌تر از کتاب‌های یونانی‌ای بودند که در طول قرن‌ها مورد دست‌برد‌های متعددی قرار گرفته بودند، و جدیدتر و دارای نوآوری بودند.
در سال ۱۶۵۴، نیکون مجمعی را برای بررسی مجدد کتاب‌های خدماتی که توسط پاتریارک جوزف مسکو اصلاح شده بود فراخواند و اکثریت مجمع تصمیم گرفتند که «باید از سنت یونانیان پیروی کرد تا از سنن خودمان». شورای دومی که در سال ۱۶۵۶ در مسکو برگزار شد، تجدید نظر در کتب دینی را طبق پیشنهاد شورای نخست تأیید کرد و اقلیت مخالف را که شامل حزب پروتوپاپ‌ها و اسقف پاول بود، مورد تحقیر قرار داد. این اصلاحات با طاعون بزرگ در سال ۱۶۵۴ مصادف شد.
ساخت کلیساهای خیمه مانند (که کلیسای جامع سنت باسیل نمونه بارزی از آن است) به شدت ممنوع گشت و بسیاری از کلیساهای قدیمی غیر متعارف تخریب شدند تا راه را برای کلیساهای جدید باز کنند که به سبک «بیزانسی قدیم» طراحی شده بودند. این بی‌رحمی تا حد زیادی توضیح می‌دهد که چرا از آن زمان کینه‌ای غیرقابل جبران در میان گروهی که بعدها باورمندان کهن نام گرفتند، نیکون و همه آثارش را در بر گرفت.
پاتریارک نیکون صومعه‌های بزرگ بسیاری تأسیس کرد که از میان آنها، می‌توان به صومعه والدی ایورسکی، صومعه اورشلیم جدید و صومعه جزیره کیی اشاره کرد. او صومعه‌های باشکوهی را که ساخته بود با کتابخانه‌هایی ارزشمند غنی کرد. فرستادگان او مسکووی و مشرق‌زمین را برای یافتن دست نوشته‌های گرانبهای یونانی و اسلاوونی، اعم از مقدس یا نامقدس جست‌و‌جو کردند.
قدرت سیاسی

از سال ۱۶۵۲ تا ۱۶۵۸، نیکون نه در حد وزیر بلکه در واقع همکار تزار بود. او هم در اسناد عمومی و هم در نامه‌های خصوصی مجاز به استفاده از عنوان سلطنتی بود؛ این امر به ویژه در طول جنگ روسیه با دولت مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی در خلال سال‌های ۱۶۵۴–۱۶۶۷، زمانی که تزار با ارتش خود از پایتخت دور بود آشکار است. در سال ۱۶۵۴، تزار درحالی‌که لشکرکشی بزرگش را آغاز می‌کرد، نیکون را به عنوان حاکم موقت اصلی منسوب کرد. بدیهی است که این امر باعث ایجاد نارضایتی قابل توجهی در بین بویارهای سطح بالا شد.
نیکون ماموریت خود را برای حذف کلیسا از قدرت سکولار و جدا کردن دائمی آن از دولت قرار داد. او اعتقاد داشت که کلیسا و دولت باید در هماهنگی و در عین حال جدا از یکدیگر کار کنند. وی تصریح کرد که «دو شمشیر اقتدار وجود دارد، یکی معنویت و دیگری سکولاری» و «اسقف اعظم از تزار بالاتر است». او همچنین به دنبال سازماندهی کلیسا تحت کنترل کامل پدرسالار با سلسله مراتبی مشابه دولت بود. در یادداشت شخصی، نیکون و الکسی پیوند خود را به رسمیت شناختند، زیرا تزار پدرخوانده پاتریارک را پدرخوانده همه فرزندانش کرد.
نیکون به ویژه در سال ۱۶۴۹ به قانون کلیسای جامع (به روسی: Соборное уложение) اعتراض کرده بود؛ قانونی که طبق آن جایگاه روحانیت کاهش می‌یافت، مالیات از اراضی خانقاه‌ها به نفع دولت استفاده می‌شد و کلیسا را عملاً مطیع دولت می‌کرد. اقدامات نیکون انبوهی از دشمنان را علیه‌اش برانگیخت و تا تابستان ۱۶۵۸، آنها الکسی را متقاعد کردند که «پاتریارک مقتدر» در حال تحت‌الشعاع قرار دادن «تزار مستقل» است. الکسی از آن وقت نسبت به نیکون که او را دوست صمیمی صدا می‌کرد، سرد شد.
نیکون در سال ۱۶۵۸، شاید به این امید که اهمیت و ضرورت وجود خود را نشان دهد، مقام پدرسالاری‌اش را علناً کنار گذاشت و به صومعه اورشلیم جدید رفت که خودش آن را در ۴۰ کیلومتری غرب مسکو تأسیس کرده بود؛ اما او در واقع به‌طور رسمی از سمت خود استعفا نداد.
سقوط

برای نزدیک به دو سال، تزار الکسی و نیکون بیگانه ماندند و اخلاف میان آنها حل نشد. در فوریه ۱۶۶۰، مجمعی در مسکو برگزار شد تا یک پاتریارک جدید برای دولت انتخاب شود که در آن حال تقریباً دو سال بود که متصدی نداشت. مجمع تصمیم گرفت نه تنها یک پدرسالار جدید منصوب شود، بلکه پاتریارک نیکون نیز، هم رتبه اسقف‌نشینی و هم فرمان‌های کشیشی خود را از دست بدهد.
با این حال، اپیفانیوس اسلاوینتسکی، کارشناس بزرگ کلیسایی، علیه بخش دوم تصمیم مجمع، جداً اعتراض کرد و در نهایت کل تحقیق به هم ریخت. تزار تمایلی به اجرای احکام «مجمع عمومی» نداشت؛ زیرا از اعتبار کلیسایی آن مطمئن نبود. برای شش سال دیگر کلیسای ارتدکس روسی بدون پاتریارک باقی ماند. هر سال مسئله نزول نیکون پیچیده‌تر و گیج‌کننده‌تر می‌شد. تقریباً با تمام محققان ارتدوکس شرقی آن دوره در مورد این موضوع مشورت شد و هیچ دو تن آنها با یکدیگر موافق نبودند. سرانجام این موضوع به یک کلیسای پان-ارتدکس سپرده شد.
در دسامبر ۱۶۶۷، نیکون توسط مجمعی از مقامات کلیسایی معروف به «سینود بزرگ مسکو» محاکمه شد که ریاست آن را گروهی عظیم از پاتریارک‌ها و اسقف‌های روسی و خارجی بر عهده داشتند. به گفته رابرت ماسی، نیکون در طول این دادرسی قاطعانه از اعتقاد خود مبنی بر اینکه اقتدار و قدرت کلیسا تعالی است و باید باشد، دفاع کرد. با این حال، نیکون اصرار داشت که این قدرت کلیسا فقط در مسائل کلیسایی باید عالی باشد.
در ۱۲ دسامبر ۱۶۶۷، سینود نیکون را به دلیل توهین به تزار و کل کلیسای مسکووی، برکناری غیرقانونی پاول، اسقف کلومنا و ضرب و شتم و شکنجه وابستگانش، مجرم اعلام کرد. حکم او محرومیت از تمام فعالیت‌های مقدسش بود. از آن پس، او صرفاً به عنوان «راهب نیکون» شناخته می‌شد. در همان روز، او را در سورتمه سوار کردند و به عنوان زندانی به صومعه شمالی فراپونتوف فرستادند. با این همه، همان شورایی که او را برکنار کرده بود تمام اصلاحات او را تأیید کرد و همه کسانی مانند آواکوم را که از پذیرش آنها امتناع کردند، تحقیر کرد.
نیکون از سوی تزار الکسی که چیزی از صمیمیت قدیمی با او در سال ۱۶۷۱ از سر گرفته شده بود، جان سالم به در برد. در سال ۱۶۸۱، تزار جدید فیودور سوم، با شنیدن این خبر که نیکون در حال مرگ است، به او اجازه داد که به مسکو بازگردد و با عفو جزئی در خانه سابق خود، صومعه اورشلیم جدید، دفن شود. اما سرانجام نیکون در طول مسیر، در ۱۷ اوت ۱۶۸۱ و پس از عبور از رودخانه کوتوروسل، در یاروسلاول درگذشت.
ارزیابی

برای سال‌های متمادی، پاتریارک نیکون غالباً یک شخصیت سیاسی مسلط بود که قدرتش با تزار برابری می‌کرد یا قادر به تحت‌الشعاع قرار دادن او بود. اصلاحات نیکون دین در روسیه را برای همیشه تحت تأثیر قرار داد و باعث شد مردمی که مخالف دستاوردهای او بودند باورمندان کهن نام بگیرند که تا امروز در جایگاه یک اقلیت مذهبی وجود دارند. فعالیت‌های او باعث شد تا به عنوان یکی از مشهور‌ترین و تأثیرگذار‌ترین پاتریارک‌های تاریخ روسیه ماندگار شود. تندیس یادبودی از نیکون در بنای هزاره روسیه در ولیکی نووگورود قرار دارد.
پرتره نیکون همراه با روحانیون
نگاره «پاتریارک نیکون در حال تجدید نظر در کتاب‌های دینی» اثر الکسی کیوشنکو
نگاره‌ای از تزار الکسی جوان همراه با پاتریارک نیکون در حال دعا در آرامگاه متروپولیتن فیلیپ، اثر الکساندر لیتوفچنکو در ۱۸۸۶م؛ نیکون متروپولیتن فیلیپ را تقدیس و مقبره‌اش را برای یادآوری جنایاتی که تزارها علیه کلیسا مرتکب شده بودند به کرملین مسکو منتقل کرد.
نگاره «مجلس عزل پاتریارک نیکون» اثر سرگی میلورادوویچ در ۱۸۸۵م
نگاره‌ای از لحظه مرگ نیکون در قایق در نزدیکی مسکو
تندیس یادبود نیکون در بنای هزاره روسیه در ولیکی نووگورود
نظام‌الدین موحد

| نظام‌الدین موحد | نظام‌الدین موحد |
| --- | --- |
دبیرکل حزب ایران عضو هیئت رهبری جبهه ملی ایران: دبیرکل حزب ایران عضو هیئت رهبری جبهه ملی ایران
پس از: ابوالفضل قاسمی
پیش از: باقر قدیری اصل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نظام‌الدین موحد ۱۲۹۶ ایران
مهندس موحد: مهندس موحد
درگذشته: ۱۳۸۵ تهران، ایران
حزب سیاسی: حزب ایران  جبهه ملی ایران
فرزندان: آذین موحد
نظام‌الدین موحد (۱۲۹۶ – ۱۳۸۵) در تهران دبیرکل حزب ایران و عضو هیئت رهبری جبهه ملی ایران بود.
مهندس نظام‌الدین موحد در سال‌های پس از شهریور بیست و سرنگونی حکومت رضا شاه از بنیان‌گذاران و سازمان دهندگان انجمن مهندسین ایرانی بود.
در سال ۱۳۲۳ به همراه جمعی از تحصیل کردگان ایرانی اقدام به بنیان‌گذاری حزب ایران کرده که بعدها اعضای اصلی کابینه محمد مصدق را تشکیل دادند.
زندگی‌نامه

وی در زمان دادگاه بین‌المللی لاهه از تنها خبرنگار ایرانی همراه  محمد مصدق بوده که به نمایندگی نشریه جبهه آزادی ارگان رسمی حزب ایران در این دادگاه شرکت داشته. در سال ۵۷ در زمان تشکیل دولت  شاپور بختیار دبیرکل وقت حزب ایران برای وزارت نیرو دعوت به همکاری می‌شود و در نشریات مختلف نام وی به عنوان وزیر نیرو اعلام می‌شود، که به دلیل پاره‌ای از مسایل که هیچ‌گاه اعلام نکرد از قبول مسئولیت شانه خالی کرد. پس از پیروزی انقلاب و تشکیل دولت مهدی بازرگان مسئولت شرکت ملی راه‌آهن ایران و کشتیرانی ایران را بر عهده می‌گیرد و پس از مدتی به همراه سایر اعضای جبهه ملی ایران از این پست استعفا داده و هیچ مسئولیت دولتی را قبول نمی‌کند. در زمان جنگ ایران و عراق در نامه‌ای که به همراه ۹۰ نفر از فعالان سیاسی امضا شده بود نسبت به ادامه جنگ اعتراض کرده و از سوی حکومت بازداشت و مورد سخت‌ترین شکنجه‌ها قرار می‌گیرد و در همین زمان از سوی رسانه‌های جهان به عنوان زندانی سال انتخاب می‌شود.
مهندس موحد نهایتاً پس از یک بیماری سخت در اسفند ۱۳۸۵ از دنیا رفت.
مهندس موحد- مهندس احمد زیرک‌زاده
تروتنئو، استان وارمیان مازوریان

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Trutnowo | Trutnowo |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: استان وارمی-ماسوری
County: Bartoszyce
گمینا: Gmina Bartoszyce
تروتنئو، استان وارمیان مازوریان (به لاتین: Trutnowo, Warmian-Masurian Voivodeship) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Bartoszyce واقع شده‌است.
ترومسو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= نروژ
| ترومسو (ترومسا) Tromsø kommuneRomssa Suohkan | ترومسو (ترومسا) Tromsø kommuneRomssa Suohkan |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
  مهر:   مهر
شهرستان: ترومس
ناحیه: Nord-Troms
مرکز اداری: Tromsø
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jens Johan Hjort
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵۲۰٫۱۱ کیلومتر مربع (۹۷۳٫۰۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۴۷۳٫۳۶ کیلومتر مربع (۹۵۴٫۹۷ مایل مربع)
 • آب: ۴۶٫۷۵ کیلومتر مربع (۱۸٫۰۵ مایل مربع)
 • رتبه: ۱۸ام در نروژ
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۷۱۵۹۰
 • رتبه: ۸ام در نروژ
 • تراکم: ۲۷٫۹/کیلومتر مربع (۷۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد ایزو ۳۱۶۶: NO-1902
نوع زبان رسمی: Neutral
وبگاه: www.tromso.kommune.no
ترومسو (به نروژی: Tromsø) یا ترومسا (به فنلاندی: Tromssa)، شهری در استان ترومس در نروژ شمالی است. این شهر هجدهمین شهر بزرگ نروژ ازنظر مساحت و هفتمین شهر این کشور ازنظر جمعیت است.
ترومسو در عرض جغرافیایی ۶۹٫۷ درجهٔ شمالی واقع است و با توجه به عرض جغرافیاییِ این شهر و به‌دلیل شب قطبی، خورشید از آغاز آذرماه (۲۱ نوامبر) تا دو ماه پس از آن (روز نخست بهمن‌ماه)، زیر افق باقی می‌مانَد و جز چند ساعت که گرگ‌ومیش است، دیگر ساعات شبانه‌روز تاریکی مطلق بر این منطقه حکم‌فرماست.
ابتدای ظهر در ترومسو درهنگام شب قطبی
تروا-پیستول، کبک

City
| Trois-Pistoles | Trois-Pistoles |
| --- | --- |
City: City
استان: استان کبک
ناحیه: با-سن-لوران
منطقه شهری: Les Basques
Constituted: March 9, 1916
حکومت: حکومت
 • Mayor: Jean-Pierre Rioux
 • Federal riding: Rimouski-Neigette—Témiscouata—Les Basques
 • Prov. riding: Rimouski-Neigette—Témiscouata—Les Basques
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۶۰ کیلومتر مربع (۳٫۷۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۷٫۶۶ کیلومتر مربع (۲٫۹۶ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۳٬۴۵۶
 • تراکم: ۴۵۰٫۹/کیلومتر مربع (۱۱۶۸/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۱٫۳%
 • Dwellings: ۱٬۷۵۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0L 4K0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.ville-trois-pistoles.ca
تروا-پیستول (به فرانسوی: Trois-Pistoles) شهرکی در منطقه شهری له باسک ناحیه با-سن-لوران در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۳٬۵۷۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۷٫۷۴ کیلومتر مربع است.
تروهارت، ویرجینیا

مکان
| تروهارت | تروهارت |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Truhart: Truhart
ایالت: ویرجینیا
شهرستان: کینگ و کوین
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
تروهارت، ویرجینیا (به انگلیسی: Truhart, Virginia) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ و کوین ایالت ویرجینیا واقع شده‌است.
ترنتون، تگزاس

مکان
| Trenton, Texas | Trenton, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Historic marker for Y.B. Reed building: Historic marker for Y.B. Reed building
Location of Trenton, Texas: Location of Trenton, Texas
ایالت: تگزاس
County: Fannin
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۶۱ فوت (۲۳۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۶۲
 • تراکم: ۴۱۶٫۸/مایل مربع (۱۶۰٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 75490
کد منطقه: 903
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 48-73592
GNIS feature ID: 1370102
ترنتون، تگزاس (به انگلیسی: Trenton, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۶۶۲ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
متمم لابوشر

بند ۱۱ قانون اصلاح حقوق کیفری ۱۸۸۵ که معمولاً به عنوان متمم لابوشر (به انگلیسی: Labouchere Amendment) شناخته می‌شود، «بی‌عفتی فاحش» را در بریتانیا جرم انگاری کرد. در عمل، این قانون به‌طور گسترده‌ای برای تعقیب مردان همجنس‌گرا مورد استفاده قرار می‌گرفت، در مواردی که اثبات «لواط»  ممکن نبود. مجازات لواط که تا سال ۱۸۶۱ اعدام بود و پس از آن به حبس ابد تغییر یافت، به دلیل شدت آن، به ندرت منجر به محکومیت می‌شد. اما قانون جدید اجرای بسیار ساده‌تری داشت.
در انگلستان و ولز، بند ۱۱ در سال ۱۹۵۶ توسط بخش ۱۳ قانون جرائم جنسی  لغو و مجدداً تصویب شد. این بند در نهایت در سال ۱۹۶۷ با تصویب قانون جرائم جنسی ۱۹۶۷  لغو شد، که به موجب آن رفتار همجنس‌گرایانه مردانه تا حدی جرم‌زدایی شد.
از معروف‌ترین آنها، اسکار وایلد بود که بر اساس بخش ۱۱ به دو سال کار اجباری محکوم شد. آلن تورینگ نیز بر اساس همان بخش محکوم شد و به تزریق استروژن (اخته‌سازی شیمیایی) به عنوان جایگزینی برای زندان محکوم شد.