stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نبرد آوارایر
پس از نبرد

سپاه ارمنی پس از شکست به قسمت‌هایی تجزیه شد که یا به قلعه‌های کوهستانی پناه بردند یا به مناطق همجوار گریختند. یغیشه وارداپت می‌گوید عده‌ای به سرزمین مه آلود خالدی‌ها پناه بردند و عده‌ای به جنگل‌های غیرقابل عبور قره‌باغ (دژ تموری در آرتساخ به گفته او). این دو دسته به سپاهیان ایران و سرزمین اصلی ایران حملات ایذایی گهگاهی انجام می‌دادند به نحوی که در یکی از این حمله‌ها همایگ برادر وارتان کشته شد. در دژهایی که تسلیم نمی‌شدند، سپاهیانی که پس از سقوط قلعه اسیر می‌شدند گاهی به قتل می‌رسیدند و گاهی هم مانند اسقف ژوزف و اسقف لوون بخشیده می‌شدند.
در ماه اکتبر (مهر ماه)، خشم سپاه ایران کاهش یافت و بر ضد مردم و مخصوصاً کلیساها عملی انجام نشد. یزدگرد که از میزان خسارت وارد شده بر ارمنستان و خسارت‌های وارد شده بر شهر دربند خشمگین شده بود، مهرنرسی را مأمور کرد تا علت شورش ارمنی‌ها را دریابد. مهرنرسه پیشنهاد کرد که در نشستی، بزرگان ارمنستان و مقامات مسیحی از یکسو و مرزبانان ایرانیی که محل حکومتشان نزدیک به ارمنستان بود نظرات خود را بازگو کنند. مهرنرسی از واساک، مشکان و اهورامزدا دعوت کرد که در جلسه شرکت کنند. اهورامزدا مرزبانی بود که محل حکومتش نزدیک به ارمنستان بود و در لشکرکشی شرکت داشت و بعد از نبرد مرزبان ارمنستان هم شده بود. در جلسه، ساهاک، اسقف رشتونی، با وجود اینکه با مغ‌هایی که در آتشگاه خدمت می‌کردند به سختی برخورد کرده بود، بدون هراس شرکت کرد و بر ضد واساک نظر داد و او را مسبب شورش خواند. موشه، کشیش و سپورگان (اردسورین)، که او هم یک آتشگاه را ویران نموده بود هم و از هیچ فرصتی برای آزار مغ‌ها نگذشته بود هم در جلسه شرکت نمود و واساک را مسئول شورش دانست. اسقف‌ها ابراهام، سموئل، ژوزف، لوون، کژاژ، و آرسن هم به مرزبان شکایت نمودند. مرزبان نتیجه جلسه را نوشت و به شاه فرستاد. یزدگرد، کشیش‌ها و اسقف‌ها را به اقامتگاه زمستانی خود دعوت کرد و مهرنرسی به پیشواز آنان رفت. الیزائوس علت اینکه مهرنرسه هیچ آزاری به مسیحیان نرساند را این می‌داند که اشراف ارمنی هنوز دژهای قویی در کوهستان داشتند که مرزبان از آنان هراس داشت. پادشاه دستور داد که مقامات مذهبی مسیحی از هر پیگردی مصون باشند و به کلیساهای خود بازگردند و برای جبران خساراتهای وارد شده طی جنگ، دستور داد که بیشتر ایالت‌ها از پرداخت مالیات مرخص باشند. یزدگرد دستور داد کلیساهایی که خراب شده بودند بازسازی شوند. یزدگرد در دربار با صدای بلند اعلام کرد که:
یغیشه وارداپت، تاریخ‌نگار ارمنی، گفته یزدگرد دوم را در مورد باور دینی چنین آورده‌است:
هرکسی که با اعتقاد قلبی به باور شجاعان نپیوسته باشد، مورد غضب خداوند است و از سوی من مهری نخواهد دید. به همه ایالتها نوشتم که هرکسی آزاد است که به نوای روحش گوش فرا دهد و هر آنچه را که می‌خواهد بپرستد.
پس از نبرد > مجازات واساک

پس از اینکه پادشاه به امیران ارمنستان امان‌نامه داد، نشست دیگری در حضور شاه تشکیل شد که از یک سو زرتشتیان ارمنی و از سوی دیگر مسیحیان در آن شرکت داشتند و مدیر جلسه مهرنرسی بود. جلسه دوازده روز طول کشید. طی جلسه، ارمنیهای مسیحی، نامه‌هایی را نشان دادند که واساک به امپراتور بیزانس، پادشاهان گرجستان و آلبانیای قفقاز و سردار سپاه بیزانس نوشته بود و ایشان را به شورش فراخوانده بود. مهر واساک بر پای نامه‌ها بود. سپس مشکان، واساک را به خیانت متهم نمود و ادعا کرد که در خون‌ریزی نسبت به مخالفان زیاده‌روی نموده و برای دست یافتن به بعضی از مخالفان که در دژها سنگر گرفته بودند سوگند دروغ یاد کرده. هنگامی که ثابت شد واساک با پادشاه هونها ارتباط داشته و به تحریک او هونها شمال غربی ایران و شمال غربی بیزانس را غارت کرده‌اند؛ پادشاه حکم به اعدام واساک داد.
لازار هم، جرقه شروع شورش را به گفتگوی واساک و دامادش ورازوالان مربوط می‌داند.
نگرش انتقادی

در تاریخ‌نگاری معاصر ارمنی این تصویر سیاه و سفید از وارتان و واساک از سوی نویسندگانی چون لئو و آدونتس به چالش کشیده شده‌است. چند سال پیش نیز کتابی در ارمنستان منتشر شده‌است به نام جنگ واردانانکی که نمی‌شناسیم و در آن از واساک به عنوان سیاستمداری مدبر یاد شده که اگر کلیسای ارمنی و خاندان مامیکونیان در برابرش درنمی‌آمدند می‌توانست پادشاهی ارمنستان را احیا کند. شاید مهم‌ترین نکته‌ای که در این دیدگاه مطرح می‌شود این است که جنگ آوارایر در شرایطی اتفاق افتاد که میان نماینده تام‌الاختیار دربار ساسانی و واساک سیونی، معاهده صلحی در منطقه‌ای نام پایتاکاران بسته شده بود که در آن ایران خواست تغییر دین را پس گرفته و عملاً به شرایط ارمنیان تن داده بود. برابر این دیدگاه، کلیسا با واساک و پادشاهی و مرزبانی قدرتمند او مخالف بود و به همین سبب با وجود برقراری معاهده‌ای به نفع ارمنیان، باز به جنگ با نیروهای ایران برخاست.
منبع اصلی وقایع مربوط به میانه سده پنجم میلادی و مناقشات میان حکومت ساسانی و ارمنیان، نوشته‌های یقیشه مورخ ارمنی است. امّا یقیشه وقایع‌نگار کلیسا و خاندان مامیکونیان بوده و در کتابش از همان ابتدا نفرت خود را از واساک سیونی اعلام می‌کند و از این رو بی‌طرفی‌اش به عنوان تاریخ‌نگار مورد چون و چراست. انتشار کتاب جنگ واردانانکی که نمی‌شناسیم نوشته هاملت داوتیان، انعکاس گسترده‌ای در مطبوعات ارمنستان داشت. بسیاری ادعاهای کتاب را گزافه‌گویانه دانستند و مورد انتقاد قرار دادند.
قوم لائو

لائوها
لائو یا لائوسی‌ها قومی در جنوب شرقی آسیا هستند. اکثریت قریب به اتفاق مردم این قوم در لائوس (حدود ۶٫۵ میلیون نفر) و تایلند (حدود ۱۵۰۰۰) زندگی می‌کنند. لائوهای تایلند در منطقه آیسان زندگی می‌کنند، اگرچه بسیاری از مهاجران آیسان در سایر نقاط کشور مانند بانکوک کار می‌کنند. لائوها به چندین گویش زبانی صحبت می‌کنند که لائو و ایسان نامیده می‌شود. این زدو اغلب به عنوان یک زبان واحد در نظر گرفته می‌شوند. بسیاری از مردم در ایسان ترجیح می‌دهند زبان خود را به جای لایو یا لائوسی، ایسانی بنامند. این نتیجه فشارهای «تایلندی‌سازی» در قرن بیستم است، اما هنوز روابط فرهنگی نزدیک زیادی بین مردم لائوتبار وجود دارد.
تاریخ

تاریخ لائوها با تاریخ هر دو بخش یعنی لائو و ایسان منطبق است. روند رخدادها در این دو منطقه در قرن نوزدهم متفاوت شد، زیرا شکست شورش وینتیان علیه سیام در سال ۱۸۲۷ منجر به جابه‌جایی عمده جمعیت از لائوس امروزی به ایسان شد. این امر لائوس را کم جمعیت کرد. انشعاب بین دو کشور با معاهدات فرانسه-سیام در سالهای ۱۸۹۳ و ۱۹۰۴ رسمیت یافت که ایسان و لائوس را به مرز بین سیام و هندوچین فرانسه تبدیل کرد.
از آن زمان، تایلند و لائوس هر دو در جهت کشورسازی و اتحاد ملی تلاش کرده‌اند و به این خاطر بر اقلیت‌های یکدیگر فشار آورده‌اند. در ایسان، این امر منجر به وفاداری بیشتر مردم محل به تایلند شده‌است، مفهومی که به عنوان تایلندی‌سازی شناخته می‌شود.
گسترش

حدود ۳ میلیون لائو در لائوس زندگی می‌کنند که حدود نیمی از جمعیت آن کشور را تشکیل می‌دهد. لائوها حدود یک سوم جمعیت تایلند را تشکیل می‌دهند. علاوه بر لائو در ایسان و بانکوک، مردم لائو دیگری نیز در سراسر کشور پراکنده هستند، اما آنها در جمعیت عمومی تایلند جذب شده‌اند. جوامع کوچکی از مردم لائو نیز در کامبوج و ویتنام زندگی می‌کنند.
فرهنگ

هم ایسان و هم لائوها از نظر اقتصادی فقیرند، که دلیل آن تا حدی به زمین‌های بایر و آب و هوای خشک منطقه (به ویژه در ایسان) برمی گردد. سیاست نیز مدت‌هاست که تأثیرگذار بوده‌است: دولت تایلند مدت‌هاست که ایسان مورد غفلت قرار داده‌است و تایلندی‌های دیگر نقاط تایلند نیز به مردم ایسان به دیده تحقیر نگاه می‌کنند. در لائوس، پس از به دست گرفتن قدرت در سال۱۹۷۵، حزب و دولت کمونیست برای مدت طولانی کشورداری را بر اساس اصول اقتصادی غیرقابل دوام ادامه دادند.
بیشتر مردم لائو از طرق کشاورزی زندگی می‌کنند. چند مرکز شهری وجود دارد.
به‌طور کلی دین مردم لائو بودیسم تِرَواده است.
در غذاهای اصلی لائوها از مقدار زیادی سس ماهی، فلفل قرمز و برنج چسبناک استفاده می‌شود. آشپزی لائو عناصری از غذاهای فرانسوی را پذیرفته‌است.
موسیقی محلی لائو و ایسان دارای سبک مور لام است.
ترا (اسطوره)

آیون - اورانوس و تلوس با چهار بچه، که شاید چهار فصل سال را تجسم انسانی می‌بخشند، موزائیک بدست آمده از یک ویلای رومی در سنتینیوم، مربوط به سالهای ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلادی، موزه گلیپتوتک، مونیخ
ترا یا مادر ترا یا تلوس، در اساطیر رومی، ایزدبانویی بود که به زمین تجسم می‌بخشید. اسامی مادر ترا و مادر تلوس هر دو در لاتین به معنی «مادر زمین» هستند. عنوان مادر، عنوانی است که برای تجلیل از مقام برخی ایزدبانویان بدانها اعطا می‌شده و جز ترا به برخی الهگان دیگر نیز داده شده‌است.
ویژگی‌های تلاوس، خدای زمین، شامل خوشه‌های گل یا میوه و کُرُن‌کُپیا بود. او معمولاً به‌صورت دراز کشیده یا از یک حفره در زمین به‌طور نیمه‌نشسته به تصویر کشیده می‌شد. همتای مردانه او، یک خدای آسمان مانند کائلس (اورانوس) یا شکلی از ژوپیتر بود. همتای یونانی او، گایا است، و در میان اترسکان‌ها، نام او سل بود. مایکل لیپکا استدلال کرده که تِرا مَتر که در دوره آگوستوس ظاهر شد، انتقال مستقیم خدای یونانی زمین (گِی مَتر) به عمل مذهبی رومانی است، در حالی که تلاوس، که معبد باستانی‌اش در مرز مقدس رم (پومیریوم) قرار داشت، نمایانگر الهه زمین اصلی است که توسط کاهنان دولتی پرورش داده می‌شد.
تراویس کالانیک

| تراویس کالانیک | تراویس کالانیک |
| --- | --- |
کالانیک در نمایشگاه «طراحی زندگی دیجیتال» سال ۲۰۱۵ مونیخ آلمان: کالانیک در نمایشگاه «طراحی زندگی دیجیتال» سال ۲۰۱۵ مونیخ آلمان
نام هنگام تولد: تراویس کوردل کالانیک
زادهٔ: ۶ اوت ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (رها کرده)
پیشه(ها): از بنیانگذاران اوبر و رد سوش
شناخته‌شده برای: بنیانگذار و مدیر عامل اجرایی اوبر
همسر: گبی هولزوارث (۲۰۱۴–۲۰۱۶)
تراویس کالانیک (انگلیسی: Travis Kalanick؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۷۶) یک کارآفرین و بازرگان اهل ایالات متحده آمریکا است، که شرکت اوبر را در سال ۲۰۰۹ تأسیس نمود.
رتبه ثروت

بر اساس رده‌بندی مجله فوربز، او رتبه ۶۴امین فرد قدرتمند در جهان، ۳۵امین در میان ثروتمندان در زمینه فناوری در جهان، ۱۸۸امین در میان ثروتمندان جهان، ۷۰امین ثروتمند در آمریکا، ۷۸ام در فوربز ۴۰۰ و ۴امین آمریکایی ثروتمند زیر ۴۰ سال را دارد.
اعتراض به دونالد ترامپ

او در فوریه ۲۰۱۷ در اعتراض به فرمان حفاظت از ملت در برابر ورود تروریست‌های خارجی به آمریکا توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، اعلام کرد که از هیئت مشاوران اقتصادی رئیس جمهوری آمریکا کناره‌گیری می‌کند.
استعفا از اوبر

در ژوئن ۲۰۱۷ بعد از مدت‌ها تنش و چندین رسوایی در شرکت اوبر، کالانیک با فشار پنج سرمایه‌گذار عمده این شرکت استعفا کرد. اما او همچنان جزء هیئت مدیره این شرکت می‌ماند. البته او علت کناره‌گیری خود را «مرخصی دائمی به دلیل مرگ مادرش یک در سانحه قایقرانی» اعلام کرد.
او بعد از اعلام استعفایش گفت:
"اوبر را بیش از هر چیزی در دنیا دوست دارم و در این دوره دشوار در زندگی شخصی‌ام، درخواست سرمایه‌گذران را برای استعفا قبول می‌کنم، تا اوبر به جای منحرف شدن از مسیر اصلی، به توسعه‌اش برسد."
زندگی شخصی

او از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ با گبی هولزوارث نوازنده ویولن ارتباط داشته است.
تایرا نو توکیکو

| تایرا نو توکیکو | تایرا نو توکیکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۱۲۶
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۱۱۸۵
ملیت: ژاپن
تایرا نو توکیکو (به ژاپنی: 平 時子 Taira no Tokiko); ۱ ژانویهٔ ۱۱۲۶ – ۱ ژانویهٔ ۱۱۸۵) همسر تایرا نو کیوموری، مادر تایرا نو توکوکو  و همچنین مادر بزرگ امپراتور آنتوکو بود. بر طبق داستان هیکه وی پس از شکست در نبرد دان نو اورا همراه با نوه خود امپراتور آنتوکو به دریا پرید و خودکشی کرد.
دیوید ادوارد گلدبرگ

| دیوید ادوارد گلدبرگ | دیوید ادوارد گلدبرگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه میشیگان
شناخته‌شده برای: کار در زمینه الگوریتم ژنتیک
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): الگوریتم ژنتیک
محل کار: دانشگاه ایلینوی اربانا-شمپین
استاد راهنما:  ای. بنجامین ویلی  جان هنری هلند 
دانشجویان دکتری:  Kalyanmoy Deb  Hillol Kargupta 
 :  
دیوید ادوارد گلدبرگ (انگلیسی: David E. Goldberg؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۵۳) دانشمند در زمینه الگوریتم ژنتیک اهل ایالات متحده آمریکا است.
لمبیت کوتس

| لمبیت کوتس | لمبیت کوتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ اکتبر ۱۹۴۶
ملیت: استونی
لمبیت کوتس (استونیایی: Lembit Küüts؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۴۶) هنرمند، سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اهل استونی است.
اجرلو

طایفه آجرلو طایفه‌ای است از ترکان اغوز که بعضی از مورخین آن را از ایل بزرگ افشار میدانند ولی بنا بروایت محمد کاظم مروی مؤلف عالم آرای نادری این طایفه هنگام لشکر کشی شاه عباس کبیر به خوارزم و ترکستان از قارشی بخارا با طوایف دیگر امثال قراباشلو، چوله تکه لو به درگز انتقال داده شده‌اند و در دستگرد و چاپشلو و کلات به امور کشاورزی مشغول‌اند.
زبانشان ترکی است و فارسی هم صحبت می‌کنند.
لحظه حقیقت (بازاریابی)

لحظه حقیقت یا لحظه سرنوشت‌ساز (به انگلیسی: Moment of Truth) در بازاریابی در واقع لحظه‌ای است که کاربر یا مشتری با یک برند، محصول یا سرویس تعامل می‌کند تا احساسی را نسبت به آن برند، محصول یا سرویس تغییر دهد یا ایجاد کند. در سال ۲۰۰۵، ای.جی. لفلی، مدیر عامل پراکتر اند گمبل، دو لحظه سرنوشت‌ساز در خرید را معرفی کرد. لحظه سوم بعدها معرفی شد.
لحظه‌های حقیقت در خرید

لحظه یک حقیقت یا First Moment of Truth (FMOT): لحظه‌ای که مشتری به صورت آنلاین یا آفلاین با محصولی رو به رو می‌شود. لحظه یک سرنوشت ۳–۷ دقیقه اول برخورد کاربر با محصول است و دقیقاً زمانی است که بازاریاب‌ها باید بتوانند بازدیدکننده را به خریدار تبدیل کنند. پراکتر اند گمبل لحظه یک سرنوشت را چنین تعریف می‌کند: لحظه‌ای که مشتری محصولی را در مقایسه با محصول مشابه از رقبای دیگر انتخاب کرده‌است.
لحظه دوی حقیقت یا Second Moment of Truth (SMOT): لحظه‌ای که مشتری از محصول استفاده می‌کند و کیفیت آن را تجربه می‌کند. زمان‌های مختلفی که مشتری از محصول استفاده می‌کند، لحظه‌های دوی سرنوشت هستند که باعث می‌شود مشتری اطلاعاتی به دست آورد که بر خریدهای بعدی او اثرگذار است. همچنین کاربر این اطلاعات را با دوستان و آشنایان خود به اشتراک می‌گذارد و بر تصمیم‌گیری آن‌ها برای خرید تأثیر می‌گذارد.
لحظه سه حقیقت یا Third Moment of Truth (TMOT): لحظه‌ای که کاربر بازخورد خود را دربارهٔ برند، محصول یا خدماتی ارائه می‌کند.
لحظه صفر حقیقت یا Zero Moment of Truth (ZMOT): این مفهوم برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ توسط گوگل معرفی شد. ZMOT در واقع لحظه قبل از خرید است که مشتری پیش از تصمیم‌گیری برای خرید ابتدا به صورت آنلاین دربارهٔ محصول یا خدماتی که به آن نیاز دارد جستجو می‌کند. به عنوان مثل جستجو دربارهٔ اطلاعات و نقد و بررسی‌های یک گوشی موبایل می‌تواند لحظه صفر سرنوشت باشد. اینترنت و رشد سریع آن تعامل مشتری‌ها با برندها، کالاها و محصولات را تغییر داده‌است. این تغییر در تصمیم‌گیری برای خرید ZMOT نامیده می‌شود. بنابر نتیجه تحقیق گوگل، ۸۸٪ از آمریکایی‌ها قبل از خرید محصول در اینترنت سرچ می‌کنند.
گوگل در کتاب Winning the Zero Moment of Truth نتایج تحقیقات خود در این زمینه را منتشر کرده‌است و دربارهٔ این چهار لحظه سرنوشت‌ساز در خرید به صورت مفصل توضیح داده‌است. این کتاب در سال ۲۰۱۱ توسط جیم لسینسکی نوشته شده‌است.
لحظه قطعی حقیقت یا Actual Moment of Truth: این لحظه توسط آمیتا شارما، بنیان‌گذار و مدیر عامل ناروار معرفی شده‌است. او لحظه بعد از خرید آنلاین و قبل از رسیدن محصول به دست مشتری را چنین نامگذاری کرده‌است.
نئو لادیسم

نئو-لادیسم (Neo-Luddism) یا لادیسم جدید (new Luddism) فلسفه‌ای است که با بسیاری از شکل‌های فناوری‌های امروزی مخالف است. این نام براساس میراث تاریخی لادیسم انگلیسی، که بین سال‌های ۱۸۱۱ تا ۱۸۱۶ فعال بودند، بنا شده‌است.
نئو-لادیسم یک جنبش بدون رهبر گروه‌های غیروابسته است که در مقابل فناوری‌های نوین مقاومت می‌کنندکه برخی یا همه فناوری‌ها به سطح ابتدایی تر برگردند. نئو-لادیسم با یک یا چند روش زیر مشخص می‌شود:
ترک بی‌مقاومت استفاده از فناوری
آسیب رساندن به کسانی که فناوریِ مضر برای محیط زیست تولید می‌کنند
حمایت از ساده‌زیستی، یا خرابکاری فناوری.
جنبش نوین نئو-لادیسم با جنبش ضد جهانی‌سازی، جنبش ضد علمی، آنارشی-بدوی، محیط‌گرایی رادیکال و بوم‌شناسی ژرف‌نگر ارتباط دارد.
نئو-لادیسم بر مبنای نگرانی از تأثیر فناوری بر روی افراد، جوامع آنها یا محیط است، نئو-لادیسم استفاده از اصل احتیاط برای همه فناوری‌های جدید را تصریح می‌کند، و اصرار دارد که فناوری قبل از پذیرش، به دلیل اثرات ناشناخته‌ای که ممکن است فناوری‌های جدید الهام‌بخش باشد، ایمن بودن آن اثبات شود.
نگرش

نئو-لادیسم خواستار کاهش یا توقف توسعه فناوری‌های جدید است. نئو-لادیسم سبک زندگی‌ای را تجویز می‌کند که فناوری‌های خاص را کنار می‌گذارد، زیرا معتقد است این بهترین چشم‌انداز برای آینده است. همان‌طور که رابین و وبستر بیان کردند، «بازگشت به طبیعت و آنچه به عنوان جوامع طبیعی تر تصور می‌شود.» به جای سرمایه‌داری صنعتی، نئو-لادیسم جوامع کشاورزی در مقیاس کوچک مانند جوامع آمیش و جنبش چیپکو در نپال و هند را به عنوان الگوهایی برای آینده تجویز می‌کند.
خواندن بیشتر

Huesemann , MH و JA Huesemann (2011). Technofix: چرا فناوری ما یا محیط زیست را نجات نمی‌دهد ، انتشارات جامعه جدید، جزیره گابریولا، کانادا، شابک ‎۰۸۶۵۷۱۷۰۴۴.
کاچینسکی، تئودور (۲۰۱۰) خانه فناوری برده داری فنی.
Marshall, Alan (2016) Ecotopia 2121: Future Green Future ما ، انتشارات Arcade، نیویورک، شابک ‎۹۷۸۱۶۲۸۷۲۶۰۰۸
Postman، نیل (۱۹۹۲) تکنوپولی: تسلیم فرهنگ به فناوری Knopf، نیویورک، شابک ‎۰-۳۹۴-۵۸۲۷۲-۱
کوئیگلی، پیتر (۱۹۹۸) کویوت در پیچ و خم: پیگیری ادوارد ابی در دنیای کلمات دانشگاه یوتا پرس، سالت لیک سیتی، شابک ‎۰-۸۷۴۸۰-۵۶۳-۵
Roszak, Theodore (1994) Cult of Information: رساله Neo-Luddite دربارهٔ فناوری پیشرفته، هوش مصنوعی و هنر واقعی تفکر (چاپ ۲).) دانشگاه کالیفرنیا پرس، برکلی، کالیفرنیا، شابک ‎۰-۵۲۰-۰۸۵۸۴-۱
فروش، کرکپاتریک (۱۹۹۶) شورش علیه آینده: بدلکاران و جنگ آنها با انقلاب صنعتی: درسهایی برای کتابهای اساسی عصر کامپیوتر، شابک ‎۹۷۸-۰-۲۰۱-۴۰۷۱۸-۱
تنر، ادوارد (۱۹۹۶) چرا چیزهایی که نیش می‌زنند: فناوری و انتقام پیامدهای ناخواسته ناپف، نیویورک، شابک ‎۰-۶۷۹-۴۲۵۶۳-۲
ولسوالی فرخار

| فرخار> اطلاعات کلی | فرخار> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  افغانستان
ولایت: تخار
مرکز ولسوالی: شهر فرخار
مردم: مردم
جمعیت: ۳۷،۸۶۴
پراکندگی:  نفر بر کیلومتر مربع
زبان در افغانستان: پارسی دری
فرخار یکی از ولسوالی‌های ولایت تخار در شمال خاوری افغانستان با جمعیت نزدیک به ۳۷،۸۶۴ نفر است. در جنوب شرقی تالقان واقع شده است. رود خان‌آباد در داخل این دره جریان دارد. مردم فرخار تاجیک هستند و به زبان فارسی دری صحبت می‌کنند. فرخار دارای ۷۵ روستا است.
موقعیت جغرافیایی

مساحت فرخار ۱۲۱۴ کیلومتر مربع (۴۶۹ مایل مربع) است که نسبتاً معادل مساحت جزیره آندامان جنوبی است. این ولسوالی هیچ جاده اصلی ندارد. رود فرخار رود اصلی فرخار است که سرشاخه‌های دیگری به آن می‌ریزند. فرخار از شمال به ولسوالی کلفگان، از شمال شرقی با ولسوالی کشم، از شرق به ولسوالی تگاب، از جنوب به ولسوالی ورسج، از غرب به ولسوالی نمک‌آب و از شمال شرقی به ولسوالی تالقان احاطه شده است. کشم در ولایت بدخشان قرار دارد که با تمام ولسوالی‌های دیگر در ولایت تخار وصل است.
مغزه یخی

۷۵°۰۶′شمالی ۴۲°۱۹′غربی﻿ / ﻿۷۵٫۱°شمالی ۴۲٫۳۲°غربی﻿ / 75.1; -42.32﻿ (NGRIP drilling site)
نمونه هسته یخ گرفته شده از مته
مغزهٔ یخی (به انگلیسی: Ice core) نمونهٔ مغزهٔ انباشت چندین سالهٔ برف و یخی است که دچار نوبلورسازی شده‌اند. درون این مغزه‌ها حباب‌های محبوسی از هوا از زمان‌های دور برجای مانده‌اند. ایزوتوپ‌های هیدروژن و اکسیژنی که در این حباب‌ها وجود دارند می‌توانند به ما تصویری از اقلیم آن منطقه در همهٔ دوران‌های گذشته بدهند.
سمت پنهان ماه

برای نوشتارهایی با عنوان نیمه تاریک ماه، نیمه تاریک ماه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سمت پنهان ماه که توسط فضاپیمای اوریون در حین ماموریت آرتمیس ۱ عکس‌برداری شد
سَمت پنهان ماه نیم‌کره‌ای از کرهٔ ماه است که به‌طور دائمی از کرهٔ زمین روی‌گردان است. سمت رو به زمین از کرهٔ ماه را سمت پیدای ماه می‌نامند.
سمت پنهان ماه نخستین بار در سال ۱۹۵۹ توسط کاوشگر لونا ۳ شوروی عکس‌برداری شد و نخستین رؤیت مستقیم با چشم انسان در سال ۱۹۶۸ و در جریان مأموریت آپولو ۸ صورت گرفت.
تا امروز جمعاً ۲۴ انسان موفق به مشاهدهٔ عینی سمت پنهان ماه شده‌اند. این افراد فضانوردان مأموریت‌های آپولو ۸ و آپولو ۱۰ تا ۱۷ بوده‌اند.
سمت پنهان ماه دارای دهانه‌های برخوردی فراوانی است ولی دریاوارهای کمی دارد. در این سمت از ماه کمتر حوضه‌ای یافت می‌شود که عمق آن به اندازه‌ای باشد که اجازه فوران‌های آتش‌فشانی و تشکیل دریاوارها را بدهد. به این خاطر، با وجود این‌که دهانه‌های برخوردی زیادی در هر دو سمت ماه دیده می‌شود اما تفاوت‌ها عمق‌ها باعث شده که دریاوارهای بزرگ بیشتر در سمت پیدای ماه تشکیل شوند. ظاهراً تعداد بارهایی که گدازه‌های زیرسطحی در سمت پیدای ماه به سطح رسیده‌اند بیشتر و آسان‌تر از سمت پنهان بوده‌است.
تعریف

نیروی کشندی از جانب زمین حرکت دورانی ماه را کاهش داده‌است به‌گونه‌ای که همواره یک سمت ماه روی به زمین دارد. چنین پدیده‌ای را قفل کشندی می‌گویند. در نتیجه سمت دیگر ماه که اغلب آن هرگز از روی کرهٔ زمین دیده نمی‌شود (١۸ درصد را با گذشت زمان و به دلیل رُخ‌گردی می‌توان دید) را «سمت پنهان ماه» می‌نامند. سمت پنهان ماه را نباید با سمت تاریک ماه (نیم‌کره‌ای که در یک زمان مشخص توسط خورشید نورانی نشده‌است) اشتباه کرد. سمت پنهان ماه و سمت تاریک ماه فقط و فقط به هنگامی که ماه کامل است بر هم منطبق می‌شوند. هنگامی که ماه نو است، سمت پیدای ماه بر سمت تاریک ماه منطبق می‌شود. هر دو سمت پیدا و پنهان ماه تقریباً به اندازهٔ مساوی نور خورشید را دریافت می‌کنند. با این وجود گاه در تعابیر شاعرانه از «سمت تاریک ماه» برای اشاره به «سمت پنهان ماه» استفاده می‌شود.
مدرسه آمریکایی لازاریست همدان

مدرسهٔ آمریکایی لازاریست همدان نام یکی از مدارس قدیم شهر همدان است. این مدرسه در سال ۱۲۹۸ شمسی همزمان با پیدایش ادارهٔ فرهنگ همدان، توسط هیئت مذهبی آمریکاییان در این شهر ساخته شد.
پارک ملی سرخه‌حصار

| پارک ملی سرخه‌حصار | پارک ملی سرخه‌حصار |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
جایگاه پارک در نقشه ایران: جایگاه پارک در نقشه ایران
مکان: استان تهران، ایران
مساحت: ۹٬۱۶۸ هکتار (۳۵٫۴۰ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۳۵۹
هیئت حاکمه: سازمان حفاظت محیط زیست ایران
سرخه‌حصار یکی از پارک‌های ملّی ایران است که در شرق تهران قرارگرفته و مساحت آن در حدود ۹۱۶۸ هکتار می‌باشد که به جز بخش شمال شرقی آن تمام این ناحیه تحت کنترل و حفاظت سازمان محیط زیست قرار دارد.
تاریخچه

سرخه حصار یکی از قدیمی‌ترین شکارگاه‌های ایران محسوب شده به همین خاطر در گذشته از اهمیت خاصی برخوردار بود. از روزگار آقامحمدخان قاجار منطقه جاجرود به عنوان قرق انتخاب شد و در روزگار فتحعلی‌شاه قاجار همه منطقه جاجرود خجیر و سرخه حصار به صورت قرق درآمد. در ۱۳۱۰ شمسی حدفاصل اراضی و کوه‌های جاجرود و ورجین به نام تلوو هزار دره به این مناطق افزوده شد. این پارک در سال ۱۳۵۹ به گفته وزیر وقت هوشنگ ضیایی به عنوان پارک ملی به ثبت رسید و طی مصوبه شماره ۹۱ مورخ ۱۳۶۱٫۶٫۲۶ شورایعالی حفاظت محیط زیست با عنوان پارک ملی تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است. بر مبنای تبصره ۴ ماده ۳۱ اصلاحی قانون جنگل‌ها کلیه مراتع و اراضی ملی و مناطق حفاظت شده در اختیار سازمان محیط زیست قرار دارد و قابل واگذاری به غیر نیستند.
در سال ۱۳۶۵ بخشی از سرخه حصار به تعاونی مسکن جهاد کشاورزی جهت ساخت منازل ویلایی فروخته شد که پس از سندهای تفکیکی سازمان محیط زیست معارض و تاکنون مشکل پروانه ساخت پس از سی سال حق مالکیت مخدوش شده است وبا مصوبات بعدی سرخه حصار از منطقه حفاظت شده خارج شده است و چندین روستا به نام ترکمنده و هاجرآباد در شرق تهران درحال ساخت وساز هستند
آب و هوا

آب و هوای این منطقه نیمه خشک است و اختلاف درجه حرارت روز و شب در آن بالا است. متوسط حداکثر درجه حرارت سالانه آن ۹/۱۸ درجه سانتی‌گراد است.[نیازمند منبع] این منطقه از وجود رودخانه جاجرود بهره می‌برد که پس از سد لتیان، در حاشیه منطقه جریان پیدا می‌کند و در شهرک پارچین از منطقه خارج می‌شود. پارک ملی سرخه حصار همچو پارک ملی خجیر دارای اکوسیستمی یکسان می‌باشد.
این پارک در منطقه‌ای کوهستانی است و از دشت‌ها، تپه‌ماهورها و ارتفاعات بلند که ارتفاع آن از ۱۲۲۰ متر تا۱۶۰۰ متر متغیر است، به وجود آمده است.
موقعیت جغرافیائی

پارک ملی سرخه حصاربا مختصات به مرکزیت "۳۱'۴۱°۳۵ N و "۱۷'۳۳°۵۱ E در شرق شهر تهران واقع گردیده است. راه‌های ارتباطی این ناحیه عبارتند از: جاده خجیر که از دو راهی زرشکی منشعب می‌شود و تا خجیر ۱۴ کیلومتر است. راه دیگر جاده قصر فیروزه است.
پوشش گیاهی

به دلیل وسعت و تفاوت در ارتفاع در قسمت‌های مختلف پارک می‌توان گونه‌های متفاوتی از گیاهان را در این پارک مشاهده کرد.
پوشش گیاهی منطقه گرمسیری شامل گز، تاغ، گون، خارشتر و اسپند
پوشش گیاهی استپی کوهپایه شامل درمنه و گونه‌های بالشتکی مانند کلاه حسن، گون، چوبک و گیاهان دارویی مانند آویشن، قدومه، بومادران، کاکوتی و پونه کوهی.
درختان و درختچه: زالزالک، گوجه وحشی، سرو کوهی
حیات وحش جانوری

حیواناتی همچون: کل، بز، قوچ و میش البرز مرکزی، آهو، گراز، پلنگ، کفتار، روباه قرمز، شغال، گربه وحشی، گورکن، تشی، خرگوش و سنجاب در آن زیست دارند.
پرندگان موجود در سرخه حصار نیز شامل: حواصیل خاکستری، حواصیل شب، بوتیمار، قار بزرگ، سرسبز، اردک ارده‌ای، خوتکا، اردک نوک پهن، فیلوش، عقاب ماهیگیر، کورکور، قرقی، طرلان، عقاب طلایی، عقاب شاهی، سارگپه، کرکس، دال سیاه، دلیجه، بالابان، بحری، شاهین، آبچلیک و آبیا است.
خزندگان و دوزیستان: مار کرمی، کور مار دوسر، مارآتشی، مارپلنگی، ماردستی، مار آبی، مارشتری، شترمار، یله مار، تیرمار، سوسن مار، افعی شاخدار ایرانی، افعی کوفی، قورباغه معمولی، وزغ سبز، لاک‌پشت ممیزدارغرب نیز از موجودات پارک سرخه حصار هستند.
عوامل تهدیدکننده منطقه

از مهم‌ترین عوامل تهدیدکننده می‌توان به تعارضات و تصرفات اراضی به وسیله نیروهای نظامی، بهره‌برداری از معادن بالادست، وجود کانون متمرکز انسانی، تغییر کاربری اراضی به منظور شهرسازی، بهره‌برداری از گونه‌های غیربومی در ایجاد توسعه فضای سبز پارک نام برد. از دیگر عوامل پارک ایجاد ساختار گردشگری توسط شهرداری تهران جهت سهولت دسترسی شهروندان در تعطیلات رسمی و استفاده از امکانات پارک در دهه هشتاد است است. دیگر شاهد حیات وحش در پارک نیستیم و با قرار گرفتن اتوبان یاسینی و پایانه شرق تهران در منطقه، سرخه حصار تبدیل به یک نوار از درختان مقاوم به کم‌آبی و با تغییر محیط از معتدل به خشک می‌توان بزرگ‌ترین بوستان سرخه حصار در شرق تهران بیان کرد. با انتقال پایانه اتوبوسرانی در شرق پارک سرخه حصار و ساخت بزرگ‌ترین پایانه شرق تهران لزوم مدیریت شهری و زیست‌محیطی توسعه پایدار شرق تهران مورد توجه قرار گیرد.
در سال ۱۳۶۵ با مصوبه شورای انقلاب جهت شهرک سازی ویلایی ۲۴۰ هکتار به تعاونی جهاد کشاورزی با تفکیک سند به اعضا فروخته شد و هم‌اکنون حدود ۲۰۰ سازه ویلایی ساکن در منطقه سرخه حصار بدون امکانات شهری مستقر هستند.