stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مونتینیوزو

مکان
| مونتینیوزو | مونتینیوزو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Montignoso: Comune di Montignoso
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان ماسا-کارارا (MS)
دهستان: Capanne, Cerreto, Cervaiolo, Cinquale, Corsanico, Debbia, Palatina, Pasquilio, Piazza, Porta (lago), Prato, Renella, Rifugio Pasquilio, Sant'Eustachio, San Vito, Serra, Vietina
حکومت: حکومت
 • شهردار: Narciso Buffoni
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۶ کیلومتر مربع (۶٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۰ متر (۴۳۰ فوت)
جمعیت (31 December 2007): جمعیت (31 December 2007)
 • کل: ۱۰٬۴۳۹
 • تراکم: ۶۳۰/کیلومتر مربع (۱۶۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Montignosini, Monceri
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 54038
پیش‌شماره تلفن: 0585
وبگاه: وبگاه رسمی
مونتینیوزو (به ایتالیایی: Montignoso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ماسا-کارارا واقع شده‌است.
خصوصیات

مونتینیوزو ۱۶٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۱۰٬۴۳۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای Valréas و زاکسنهایم خواهرخوانده‌های مونتینیوزو هستند.
الشراع

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Editor-in-disguise: حسن صبرا
دسته‌بندی: روزنامه خبری
بسامد: هفتگی
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۴۸؛ ۷۷ سال پیش (۱۹۴۸-خطا: زمان نامعتبر}})
کشور: لبنان
مستقر در: بیروت
زبان: عربی
وبگاه: الشراع
اُسی‌ال‌سی: ۱۰۵۳۶۵۴۱
الشراع روزنامه هفتگی عربی است که به در بیروت لبنان چاپ می‌شود. این مجله قدیمی‌ترین نشریه در لبنان است.
الشراع در سال ۱۹۴۸ میلادی آغاز به کار کرد. این نشریه در بیروت چاپ می‌شد این نشریه گرایش‌های طرفدارانه از سوریه را دارد.
برای اولین بار، این نشریه زمانی به جراید آمریکایی راه یافت که در مورد معامله پنهانی فروش اسلحه ایالات متحده آمریکا به جمهوری اسلامی ایران (که بعدها به رسوایی ماجرای مک‌فارلین منجر شد) گزارش نوشت. تاریخ گزارش این خبر، ۳ نوامبر ۱۹۸۶ بود.
آبکاده

Town and former municipality
| Abcoude | Abcoude |
| --- | --- |
Town and former municipality: Town and former municipality
Town Hall: Town Hall
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان: استان اوترخت
شهرستان: Stichtse Vecht
مساحت(2006): مساحت(2006)
 • کل: ۳۲٫۱۱ کیلومتر مربع (۱۲٫۴۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۰٫۳۹ کیلومتر مربع (۱۱٫۷۳ مایل مربع)
 • آب: ۱٫۷۲ کیلومتر مربع (۰٫۶۶ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2007): جمعیت (1 January 2007)
 • کل: ۸٬۶۵۷
 • تراکم: ۲۸۵/کیلومتر مربع (۷۴۰/مایل مربع)
 : Source: CBS, Statline.
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: www.abcoude.nl
ابکاد (به هلندی: Abcoude) یک روستا در هلند با جمعیت ۸٬۶۵۷ نفر است که در استان اوترخت واقع شده‌است.
آقاخان چهارم

| حضرت والاآقاخان چهارم | حضرت والاآقاخان چهارم |
| --- | --- |
آقاخان چهارم در ۱۹۸۵: آقاخان چهارم در ۱۹۸۵
شهروندی: بریتانیا فرانسه سوئیس پرتغال کانادا (افتخاری)
پیشه‌ها: امام بشردوست بازرگان
عنوان: شاه کریم الحسینی
چهل و نهمین امام اسماعیلیه نزاری: چهل و نهمین امام اسماعیلیه نزاری
تصدی: ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۷ – ۴ فوریه ۲۰۲۵
گمارش: ۱۹ اکتبر ۱۹۵۷
پیشین: آقاخان سوم
جانشین: آقاخان پنجم
زاده: شاه کریم الحسینی ۱۳ دسامبر ۱۹۳۶ ژنو، سوئیس
درگذشته: ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵ (۸۸ سال) لیسبون، پرتغال
همسر:  سارا کروکر پول (ا. ۱۹۶۹–۱۹۹۵)  گابریل هومی (ا. ۱۹۹۸–۲۰۱۱) 
فرزند(ان):  زهرا آقاخان  رحیم آقاخان  حسین آقاخان  علی‌محمد آقاخان 
خاندان: فاطمیه
پدر: شاهزاده علی خان
مادر: شاهدخت تاج الدوله
 :  
شاه کریم الحسینی (۱۳ دسامبر ۱۹۳۶ – ۴ فوریهٔ ۲۰۲۵) مشهور به آقاخان چهارم یا کریم آقاخان، چهل و نهمین امام شیعیان اسماعیلیه بود. نسب او از طریق علی بن ابی‌طالب و فاطمه زهرا به محمد، پیامبر اسلام می‌رسید. به اعتقاد نزاریه، وی پس از پدربزرگش آقاخان سوم، در ۲۰ سالگی و در ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ به امامت رسید. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه هاروارد در رشته تاریخ اسلام بود.
پدربزرگش، آقاخان سوم در خاطرات خود آورده‌است که «شیعیان پس از رحلت پیامبر اسلام «نیاز به هدایت الهی» دارند که این نیاز توسط نهاد امامت برآورده شد». آقاخان امام عصر اتم است. آقاخان سوم در خاطراتش ادعا کرده‌است که او این قدرت هدایت و رهبری الهی را داشته‌است.
کریم آقاخان بازرگان بود و شهروندی مضاعف بریتانیا و پرتغال را داشت. وی پرورش‌دهندهٔ اسب مسابقه بود.
دارایی خالص آقاخان ۱۳٫۳ میلیارد دلار برآورد شده‌است. فوربز، آقاخان را به عنوان یکی از پانزده شخص ثروتمند سلطنتی جهان معرفی کرد. او بنیان‌گذار و رئیس شبکهٔ توسعه آقاخان، یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های توسعهٔ خصوصی در جهان بود.
کریم آقاخان اولین رهبر مذهبی بود که در جلسهٔ مشترک مجلس کانادا در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۴ سخنرانی کرد.
تولد و تحصیل

کریم پسر ارشد شاهزاده علی‌خان (۱۹۱۱–۱۹۶۰) و همسر اول او، شاهزاده تاج‌الدین آقاخان (سابقاً جوآن یارد بولر دختر جان یارد بولر)(۱۹۰۸–۱۹۹۷)، سومین بارون چرستون از بریتانیا بود.
کریم در ژنو، سوئیس به دنیا آمد. برادرش امین آقاخان یک سال بعد به دنیا آمد. شاهزاده علی‌خان مدّت کوتاهی بعد با بازیگر آمریکایی ریتا هیورث ازدواج کرد که از او دختری به نام پرنسس یاسمین آقاخان دارد.
کریم همچنین یک برادر ناتنی به نام پاتریک بنجامین گینس (۱۹۳۱–۱۹۶۵) از اولین ازدواج مادرش داشت زیرا جوآن یارد بولر قبلاً با لوئل گینس، یکی از اعضای خانوادهٔ بانکدار گینس ازدواج کرده‌بود.
کریم دوران کودکی را در نایروبی، کنیا گذراند که تحصیلات اولیه او خصوصی بود. بعداً ۹ سال در دبیرستان له‌روزه سوئیس، گران‌ترین مدرسهٔ شبانه‌روزی جهان و همان مدرسه‌ای که محمدرضا پهلوی در آن درس خواند رفت و در نهایت با «نمرات منصفانه» به پایان رساند.
وی در جوانی ترجیح می‌داد در دانشگاه ام‌آی‌تی شرکت کند و در رشتهٔ علوم تحصیل کند اما پدربزرگش، آقاخان سوم، این تصمیم را وتو کرد و شاهزاده کریم به دانشگاه هاروارد رفت و در آنجا به عضویت باشگاه دلفیک انتخاب شد و در رشتهٔ تاریخ اسلام تحصیل کرد.
هنگامی که پدربزرگش درگذشت، کریم با این‌که جوان و دانشجو بود به مقام آقاخان (چهارم) و جایگزینی پدربزرگش به عنوان امام نزاری منسوب شد. او در این باره گفت: «یک شبه تمام زندگی من به کلی تغییر کرد. با مسئولیت‌های جدی در قبال میلیون‌ها انسان دیگر از خواب بیدار شدم. می‌دانستم که باید امید خود را برای تحصیل در مقطع دکتری تاریخ رها کنم». او در سال ۱۹۵۹، دو سال پس از امامت اسماعیلیان نزاری از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد و دارای مدرک لیسانس هنر در تاریخ شد.
آقاخان جوان یک اسکی‌باز مسابقه‌ای در سراشیبی بود و در المپیک زمستانی ۱۹۶۴ برای ایران مسابقه داد.
ازدواج‌ها و خانواده

در سال ۱۹۶۹، آقاخان با مدل سابق بریتانیایی، سارا فرانسیس کروکر پول ازدواج کرد که پس از ازدواج با او نام بیگم سلیمه آقاخان را به خود گرفت. سارا فرانسیس، یک بار طلاق گرفته بود که قبلاً با لرد جیمز چارلز کرایتون استوارت، پسر جان کرایتون استوارت، پنجمین مارکز بوته ازدواج کرده بود. مراسم عقد در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۹ (مدنی) و ۲۸ اکتبر ۱۹۶۹ (مذهبی) در خانهٔ کریم آقاخان در پاریس برگزار شد. در سال ۱۹۸۴، آقاخان و بیگم سلیمه زندگی جداگانه‌ای را آغاز کردند. آقاخان و بیگم سلیمه با هم یک دختر و دو پسر داشتند، زهرا آقاخان (متولد ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰)، رحیم آقاخان (متولد ۱۲ اکتبر ۱۹۷۱) و حسین آقاخان (متولد ۱۰ آوریل ۱۹۷۴). یازده سال بعد در سال ۱۹۹۵ از هم طلاق گرفتند.
در ۳۰ مه ۱۹۹۸، آقاخان برای دومین بار در محوطهٔ قلعهٔ خود، ایگلمانت در گوویو، فرانسه با گابریل رناته تیسن (هنگام عروسی نام بیگم اینارا آقاخان را به خود گرفت) ازدواج کرد. گابریل که در سال ۱۹۶۳ از پدر و مادری کارآفرین آلمانی کاتولیک به دنیا آمد، بیست و هفت سال از آقاخان کوچک‌تر بود. او قبلاً با شاهزاده کارل امیچ از لاینینگن ازدواج کرده بود و از او یک دختر به نام ترزا داشت. دو سال پس از ازدواج، آقاخان با تولد پسری به نام علی محمد آقاخان (متولد ۷ مارس ۲۰۰۰) در ۶۴ سالگی دوباره پدر شد. در ۸ اکتبر ۲۰۰۴، پس از شش سال ازدواج، اعلامیه‌ای منتشر شد که آقاخان و بیگم اینارا طلاق خواهند گرفت. در سپتامبر ۲۰۱۱، هفت سال بعد، توافقنامهٔ طلاق بین آن‌ها در دادگاه‌های فرانسه انجام شد و مبلغ طلاق در مارس ۲۰۱۴ توافق شد.
القاب شاهزاده و شاهدخت توسط آقاخان و فرزندانشان به‌دلیل تبارشان از فتحعلی‌شاه، شاه ایران قاجاری، استفاده می‌شود. این عنوان به‌طور رسمی توسط دولت بریتانیا در سال ۱۹۳۸ به رسمیت شناخته شد.
تاریخچه عنوان آقاخان

در مراحل آخر جنگ اول افغانستان و بریتانیا، آقاخان اول و سواره نظام وی به ژنرال نات و ژنرال انگلند کمک کردند. بخاطر تلاش‌های وی در خدمت به گسترش امپراتوری بریتانیا، راج بریتانیا او را به عنوان شاهزاده شناخت. بریتانیایی‌ها به سران قبایل محلی دیگری که به آن‌ها خدمت می‌کردند، چنین عنوانی را داده بودند ولی آقاخان استثنا بود چون نه‌تنها یک رئیس محلی خدمتگزار بود بلکه ادعای وی در مورد رهبری یک فرقه از اسلام مهم بود چون کنترل و حمایت از رئیس یک فرقه شیعی می‌توانست به سود بریتانیا باشد. به‌عنوان مثال می‌توانست از این اهرم برای مهار عثمانی که توسط اهل سنت، خلیفه مسلمین شناخته می‌شد، استفاده کند. به همین منظور به او لقب شاهزاده دادند و به او کمک کردند که مطابق با تصمیم دیوان عالی بمبئی در سال ۱۸۶۶ عنوان امام اسماعیلیه را مختص خود کند و در سال ۱۸۸۷، وزیر امور خارجه هند به نمایندگی از حکومت هند بریتانیا، به‌طور رسمی عنوان آقاخان را برای او به رسمیت شناخت.
رسیدن به امامت اسماعیلی نزاری

شاهزاده کریم در پی درگذشت پدربزرگش آقاخان سوم، در ۲۰ سالگی، چهل و نهمین امام اسماعیلیان نزاری و آقاخان چهارم شد. با اینکه پدرش، شاهزاده علی‌خان و عمویش صدرالدین آقاخان، در خط مستقیم جانشینی بودند. آقاخان سوم در وصیت‌نامه‌اش دلیل برگزیدن بزرگ‌ترین نوهٔ پسری‌اش به عنوان جانشین خود را (که برای دومین بار در سلسلهٔ امامت اسماعیلی نزاری رخ می‌داد که نوهٔ امام قبلی به جای یکی از پسران او امام بعدی شود) توضیح داد:
با نگاه به شرایط، به‌طور بنیادین دگرگون‌شدهٔ جهان که بسیاری از تغییرات را موجب شده از جمله اکتشافات فیزیک اتمی، متقاعد شده‌ام که بیش از همه به نفع جماعت اسماعیلی نزاری است که یک مرد جوان که در سالیان اخیر و در میانهٔ عصر نوین بالیده و رشد یافته، نگرش و زندگی مناسب به زمان را به امامت می‌آورد، جانشین من شود.
آقاخان چهارم در پرتوی وصیت پدربزرگش گاهی از سوی اسماعیلیان نزاری به عنوان «امام عصر هسته‌ای» موسوم شد. وصیت آقاخان سوم اضافه کرد که آقاخان بعدی، در سال‌های اول امامت خود باید برای راهنمایی در امورات کلی مربوط به امامت به بیگم آقاخان سوم رجوع کند.
امامت اسماعیلی نزاری

آقاخان چهارم پس از عهده‌دار شدن جایگاه امامت، اظهار داشت که قصد دارد به کاری که پدربزرگش، آقاخان سوم، در ساختن نهادهای مدرن برای بهبود کیفیت زندگی اسماعیلیان نزاری پی گرفته بود، ادامه دهد. مراسم تخت‌نشینی در مکان‌های متعدد در طول سال ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ رخ داد. آقاخان در این زمان، به پیروانش بر اهمیت رشد روابط مثبت با قومیت‌های متفاوت تأکید کرد، پیامی در زمانی که در شرق آفریقا بین سیاهان و آسیای جنوبی‌ها جو نژادی شدیدی وجود داشت. در مراسم تخت‌نشینی آقاخان در شبه‌قاره هند، او بر تعهد خود برای بهبود کیفیت زندگی اسماعیلیان نزاری تأکید کرد و همکاری با افراد دیگر ادیان را تشویق کرد.
ثروت و منابع مالی

آقاخان از ثروتمندترین سرمایه‌داران مسلمان بود. وی مالک دو جت شخصی، صدها اسب مسابقه‌ای، تعدادی مزرعه اصلاح نژاد، یک باشگاه اختصاصی قایق‌رانی بادبانی در جزیره ساردینیا و یک ملک مجلل در نزدیکی پاریس بود.[نیازمند منبع] او سرمایه زیادی را در نقاط فقیر و دورافتاده دنیا خرج کرد که از تجارت کالاهای اساسی چون تور ماهیگیری، کبریت و کیسه پلاستیکی گرفته تا پروژه‌های بزرگی همچون احداث یک سیستم نیروگاه برق‌آبی ۷۵۰ میلیون دلاری با همکاری چند شرکت نیروگاهی در اوگاندا را در بر می‌گیرد.
آقاخان همچنین تلاش داشت تا چهره‌ای عقلانی و صلح‌آمیز از اسلام را به معرض دید جهانیان بگذارد و از منابع مالی و سرمایه‌های خود برای ترویج توسعهٔ پایدار در کشورهای در حال توسعه و مردمان فقیر آن‌ها بهره می‌جست. بخشی از ثروت شخصی آقاخان که به گفته مشاوران او در سال ۲۰۰۷ بیش از یک میلیارد دلار بود از عشریه‌هایی تأمین می‌شد که ۱۵ میلیون پیرو فرقه اسماعیلیه در سراسر دنیا به او می‌پرداختند. وی در مورد مبلغ این عشریه‌ها سکوت اختیار می‌کرد اما احتمالاً در هر سال به صدها میلیون دلار می‌رسید. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی (۱۳۳۵ هجری خورشیدی) به جانشینی پدربزرگش تعیین شد و به عنوان امام وقت مسلمانان شیعه اسماعیلی، اختیار تام مدیریت منابع مالی امامت (شامل نذورات و وجوهات دینی) را نیز به عهده گرفت. از آن زمان تا هنگام مرگش، وی این سرمایه‌ها را در حدود ۹۰ بنگاه تجاری سرمایه‌گذاری کرد که در مجموع ۳۶ هزار کارمند در آن‌ها مشغول هستند. صندوق توسعه اقتصادی آقاخان، بزرگ‌ترین و تنها نهاد درآمدزا در شبکه توسعه آقاخان است که شامل هتل‌های زنجیره‌ای سرنا، گروه رسانه‌ای نیشن در آفریقای شرقی، چند شرکت مخابراتی و یک خط هواپیمایی از جمله آن‌هاست اما بیشتر آن‌ها بنگاه‌های تجاری کوچک و متوسط در آسیای میانه و آفریقای جنوب صحرا هستند.
ورزش

آقاخان در جوانی در رشتهٔ اسکی مسابقه می‌داد و در المپیک زمستانی ۱۹۶۴ در اینسبروک، اتریش به نمایندگی از ایران در سه رشته اسکی سرعت، مارپیچ و مارپیچ بزرگ شرکت کرد. او یکی از تنها چهار ورزشکار ایران در این المپیک بود و در اسکی سرعت پنجاه‌ونهم، در اسکی مارپیچ در دور اول شصت و هفتم، دور دوم سی‌اُم و در اسکی مارپیچ بزرگ پنجاه و سوم شد.
شبکهٔ توسعه آقاخان

کریم آقاخان، مؤسس مؤسسه مطالعات اسماعیلی، مرکز جهانی کثرت‌گرایی، دانشگاه آسیای میانه و دانشگاه آقاخان است. جایزه معماری آقاخان، جایزه موسیقی آقاخان و جایزه محیط زیست آقاخان از دیگر اقدامات وی بود.
وی بنیان‌گذار و رئیس شبکهٔ توسعهٔ آقاخان (AKDN) بود. فعالیت شبکهٔ او در کشورهای در حال توسعه است و از کشورهای آلمان و کانادا عناوین افتخاری دریافت کرد.
رئیس‌جمهور پرتغال در طی مراسم اعطای اولین جایزهٔ موسیقی آقاخان در لیسبون در ۳۱ مارس ۲۰۱۹، اعلام کرد که دولت پرتغال به او شهروندی پرتغال را اعطا کرده‌است. از سال گذشته، پس از امضای توافق‌نامه‌ای میان دولت پرتغال و امامت اسماعیلی، مسند امامت اسماعیلی با عنوان دیوان امامت اسماعیلی، پایگاهی دائمی در لیسبون، پرتغال دارد. روند نهایی شدن این پیمان، نزدیک به ۵ سال به طول انجامید و از سوی مجلس پرتغال تصویب شد. این پیمان تنها قرارداد مشابهی که دولت پرتغالی سکولار غربی با نهادی دینی دارد، قراردادی است که این دولت با کلیسای کاتولیک رم دارد. جایزه محیط زیست آقاخان، جایزه معماری آقاخان و جایزه موسیقی آقاخان از جمله جوایزی است که شبکهٔ توسعه آقاخان ایجاد شده‌است.
درگذشت

کریم آقاخان در تاریخ روز سه شنبه ۴ فوریه ۲۰۲۵، در سن ۸۸ سالگی، در لیسبون پرتغال درگذشت. مراسم وداع با پیکر او روز شنبه  ۸ فوریه در مرکز اسماعیلیان در لیسبون برگزار شد. و سپس پیکر او برای خاکسپاری در مقبره خانوادگی در شهر اسوان مصر به این کشور منتقل شد.  «سلطان محمد شاه» ملقب به آقا خان سوم ( پدر بزرگ کریم آقاخان) در این مقبره دفن شده است.
جانشینی

شبکه توسعه آقا خان از جمله نهادهایی که توسط خود کریم آقاخان در زمان حیاتش تأسیس شده بود. پس از درگذشت وی، ضمن تسلیت به خانواده او و اسماعیلیان در سراسر جهان، اعلام کرد که جانشین کریم آقاخان به زودی به جامعهٔ اسماعیلیان معرفی خواهد شد. پس از گشودن وصیت نامه امام چهل و نهم، شاهزاده رحیم آقاخان مطابق نص به عنوان امام پنجاهم و آقاخان پنجم تعیین شد.
اسکی آقاخان چهارم برای ایران در المپیک زمستانی ۱۹۶۴
آقاخان چهارم در حال دریافت ترینیتایت، باقیماندهٔ انفجار اولین بمب هسته‌ای، هنگام بازدید از آزمایشگاه ملی لس آلاموس در ۱۹۵۹.
پارمل، داکوتای جنوبی

CDP
| Parmelee, South Dakota | Parmelee, South Dakota |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location in Todd County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Todd County and the state of داکوتای جنوبی
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Todd
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۸ مایل مربع (۱۴٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۷ مایل مربع (۱۴٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶۳۸ فوت (۸۰۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵۶۲
 • تراکم: ۹۸٫۶/مایل مربع (۳۸٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 57566
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-48500
GNIS feature ID: 1256960
پارمل(به انگلیسی: Parmelee) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۶۲ نفر بوده‌است.
وزارت کشور (ایران)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
وزارت سازمان: وزارت سازمان
بنیان‌گذاری: دهه ۱۲۳۰ خورشیدی
حوزهٔ قدرت: ایران
ستاد: ساختمان وزارت کشور، خیابان فاطمی، تهران
بودجه سالانه: ۴۹۴ میلیارد تومان (۱۴۰۰)
وزیر مسئول: اسکندر مؤمنی
گروه بالادست: دولت جمهوری اسلامی ایران
وبگاه: moi.ir
وزارت کشور از وزارت‌خانه‌های ایران است، که به اداره امور درون‌مرزی جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد. استانداری‌ها، فرمانداری‌ها و بخشداری‌های ایران زیرمجموعه‌های وزارت کشور محسوب می‌شوند و از مهم‌ترین وظایف این وزارت‌خانه برگزاری انتخابات‌ها در ایران می‌باشد. اسکندر مؤمنی از ۳۱ مرداد ۱۴۰۳ وزیر کشور ایران است.
تاریخچه

نام این وزارت‌خانه از هنگام تأسیس در عصرِ ناصرالدین‌شاه تا اواخر عصر رضاشاه پهلوی، «وزارت داخله» بود که در سال ۱۳۱۸ با پیشنهاد فرهنگستان ایران به «وزارت کشور» تغییر پیدا کرد.
شرح وظایف

فراهم نمودن موجبات حفظ نظم و امنیت در سراسر کشور و تأمین آزادی‌های سیاسی و اجتماعی در چارچوب قانون اساسی و سایر قوانین مملکتی و اجرای سیاست عمومی دولت به‌منظور پیشبرد برنامه‌های اجتماعی، اقتصادی عمرانی و حفظ دستاوردهای انقلاب اسلامی با استفاده از مشارکت‌های عمومی ونظارت بر اداره امور مناطق کشور از طریق استانداران، فرمانداران و بخشداران و همچنین شناسائی و تعیین هویت افراد و رفع بحران‌های ناشی از حوادث و وقایع غیرمترقبه.
مأموریت‌ها و وظایف

تأمین و حفظ امنیت داخلی و استقرار نظم و آرامش در کشور و ایجاد هماهنگی بین دستگاه‌های اطلاعاتی، انتظامی و نظامی و حفاظت از مرزها.
تمشیت امور فرماندهی انتظامی.
تلاش در جهت تحقق و توسعه آزادی‌های سیاسی و اجتماعی در چارچوب قانون اساسی و سایر قوانین کشور و تأمین توسعه سیاسی و اجتماعی پایدار و ارتقاء سطح مشارکت عمومی.
زمینه‌سازی برای فعالیت مطلوب احزاب و تشکل‌های سیاسی و غیردولتی و نظارت بر فعالیت آنها.
هدایت و راهبری و پشتیبانی شوراهای اسلامی و نظارت بر فعالیت آنها.
ایجاد نظام مطلوب تقسیمات کشوری.
هماهنگی و هدایت استانداران برای تحقق سیاست‌های عمومی و برنامه‌های دولت.
سیاست‌گذاری، راهبری و نظارت بر امور مربوط به اتباع و مهاجرین خارجی.
اجرای سیاست‌های عمومی دولت به‌منظور پیشبرد برنامه‌های اجتماعی، اقتصادی و عمرانی.
برنامه‌ریزی به‌منظور انجام امور انتخابات.
هماهنگی در جهت توسعه امور عمرانی شهرها و روستاها و هدایت و پشتیبانی فنی – اجرایی شهرداری‌ها و دهیاری‌ها و نظارت بر اجرای قوانین و مقررات مربوط به آنها.
برنامه‌ریزی و اعمال مدیریت در جهت رفع بحران‌های ناشی از حوادث طبیعی و سوانح غیرمترقبه.
شناسائی و تعیین هویت ایرانیان.
حوزه وزیر

مقالهٔ اصلی: وزیر کشور (ایران)
حوزه وزیر، خود شامل بخش‌های زیر می‌شود:
دفتر وزارتی
دفتر جانشینی فرماندهی کل قوا در امور فراجا
مرکز مطالعات راهبردی و آموزش
مرکز توسعه فناوری اطلاعات، امنیت و هوشمندسازی
مرکز مدیریت عملکرد، بازرسی و ارتباطات مردمی
مرکز حراست
مرکز اطلاع‌رسانی و امور بین الملل
دبیرخانه مرکز و هسته گزینش
دفتر اُمور ایثارگران
دفتر امور حقوقی و مجلس (قائم‌مقام وزیر در امور حقوقی و مجلس)
معاونت‌ها

وزارت کشور ایران از پنج معاونت تشکیل شده است که اسامی این معاونت‌ها و زیرمجموعه‌هایشان به شرح زیر است:
معاونت امنیتی و انتظامی
دفتر امور امنیتی
دفتر امور انتظامی و توسعه نظم عمومی
دفتر امور اتباع و مهاجرین خارجی
دفتر امور مرزی
معاونت سیاسی
دفتر امور سیاسی
دفتر انتخابات
دفتر تقسیمات کشوری
معاونت عمران و توسعه امور شهری و روستایی
دفتر فنی و برنامه ریزی عمرانی
دفتر حمل‌ونقل و دبیرخانه شورای‌عالی هماهنگی ترافیک شهرهای کشور
دفتر امور شوراها و شهرداری‌ها
معاونت شهرداریها ودهیاریهای کشور (سازمان)
دفتر مالی، اقتصاد وسرمایه گذاری
دفتر حمل‌ونقل
دفتر امور شهرداری‌ها
دفتر بودجه
دفتر منابع انسانی
دفتر امور دهیاریها
معاونت توسعه مدیریت و منابع
دفتر برنامه‌ریزی و بودجه
دفتر تشکیلات و بهبود روشها
اداره‌کل سرمایه انسانی
اداره‌کل امور مالی و ذیحسابی
اداره‌کل رفاه و پشتیبانی
معاونت هماهنگی امور اقتصادی و توسعه منطقه‌ای
دفتر هماهنگی امور اقتصادی
دفتر سرمایه گذاری و اشتغال
سازمان امور اجتماعی کشور
مرکز ملی رصد اجتماعی کشور
معاونت توسعه سرمایه اجتماعی و ساماندهی سواحل دریاها
معاونت امور آسیب‌ها و مسائل اجتماعی
معاونت مشارکت‌های اجتماعی
دبیرخانه شورای اجتماعی کشور
سازمان‌های وابسته یا تابعه

سازمان ثبت احوال کشور
سازمان مدیریت بحران کشور
سازمان شهرداری‌ها و دهیاری‌های کشور
سازمان امور اجتماعی کشور
تقسیمات کشوری

| واحد تقسیمات کشوری | مسئول | نهاد | نوع | مرکز |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| کشور | وزیر کشور | وزارت کشور | دولتی | پایتخت |
| استان | استاندار | استانداری | دولتی | مرکز استان |
| شهرستان | فرماندار | فرمانداری (ویژه) | دولتی | مرکز شهرستان |
| بخش | بخشدار | بخشداری | دولتی | مرکز بخش |
| دهستان | بخشدار (قبلاً دهدار) | بخشداری (قبلاً دهداری) | دولتی | مرکز دهستان |
| شهر | شهردار | شهرداری | عمومی غیردولتی | – |
| روستا | دهیار | دهیاری | عمومی غیردولتی | – |
ساختمان وزارت کشور

مقالهٔ اصلی: ساختمان وزارت کشور
از پایان سال ۱۳۵۹ وزارت کشور از ساختمان پیشین خود در خیابان بهشت به ساختمان وزارت کشور (ساختمان کنونی) در میدان فاطمی منتقل شد.
بیانیه‌ها

در فروردین ۱۴۰۲ وزارت کشور بیانیه‌ای را در حمایت از حجاب اجباری منتشر کرد و در آن، حمایت خود را از «آمران به معروف» اعلام کرد. در بخشی از این بیانیه آمده است: «ضمن اعلام حمایت از همهٔ آمرانِ به معروف و ناهیان از منکر در سراسر کشور، دستگاه محترم قضائی، ضابطان و سایر نهادهای ذی‌ربط، نسبت به مواجهه با معدود هنجارشکان اقدام خواهند نمود.»
یک روز پس از این بیانیه، ویدئویی منتشر شد که در آن، شخصی اقدام به «خالی کردن سطل ماست» روی سر یک مادر و دختر می‌کند زیرا حجاب اجباری را رعایت نکرده بودند. انتشار این ویدئو واکنش‌های زیادی را در پی داشت.
چندی پس از آن، ویدئوی دیگری نیز منتشر شد که در آن، افرادی با استفاده از تسبیح اقدام به ضرب و شتم چند زن به دلیل عدم رعایت حجاب اجباری می‌کنند. یکی از زنان حاضر در ویدئو می‌گوید: «با تسبیح صلوات میفرستن یا بچه مردمو میزنن؟»
نی‌ریز

| نی‌ریز | نی‌ریز |
| --- | --- |
 از بالا راست به چپ: ایوان مسجد جامع کبیر نی‌ریز، آبشار تارم، کوچه باغ‌های نی‌ریز، دره پلنگان، آرامگاه احمد نیریزی:  از بالا راست به چپ: ایوان مسجد جامع کبیر نی‌ریز، آبشار تارم، کوچه باغ‌های نی‌ریز، دره پلنگان، آرامگاه احمد نیریزی
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: نی‌ریز
بخش: مرکزی
نام(های) پیشین: نیزه ریز، نرزش، نای‌ذی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۱۰،۳۲۲ تن
تراکم جمعیت: ۴۵،۲۲ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۰۹۵۰ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۱۵۹۵ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: دکتر شاهسونی
ره‌آورد: انار،پسته،انجیر، بادام، حلوای کنجد، حاجی بادام (نوعی شیرینی)،کماچ،  شیرینی زنجبیلی، لوز بادام، رب انار، شیره انگور،
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱–۵۳۸۲و۵۳۸۳و۵۳۸۴
پانویس: نی‌ریز، شهر تاریخ و فرهنگ، شهر خوشنویسان
 :  
نِی‌ریز یکی از شهرهای استان فارس و مرکز شهرستان نی‌ریز در ایران است. نی‌ریز در جنوب دریاچه بختگان و شهرستان بختگان و در مغرب سیرجان و شهربابک در استان کرمان و در مشرق استهبان و جنوب غربی شهرستان خاتم در استان یزد و در شمال داراب و حاجی‌آباد استان هرمزگان واقع است. نی‌ریز دومین شهرستان پهناور استان فارس بعد از لارستان می‌باشد. نی‌ریز نقطه تلاقی استان‌های فارس، کرمان، یزد، هرمزگان می‌باشد.
نام

بعضی گفته‌اند به علت وجود معادن آهن و صنعت اسلحه‌سازی در قلعه اس.پی. آر در قبل از میلاد واژه نی ریز به معنای نیزه ریزنده‌است. روایت دیگر به معنی نی ریزنده به علت وجود نی زارها در اطراف دریاچهٔ بختگان می‌باشد.
عقیدهٔ دیگری دربارهٔ نام «نی ریز» وجود دارد که آن را مرکب از «نی» به معنای «شهر» و «ریز» به معنای «رود» ویا به‌طور کلی «آب» می‌شمارد. واژهٔ «نی» و صورت تغییریافتهٔ آن «نِه» - به معنای شهر - را می‌توان در نام شهرهای نیشابور، نهبندان، نهاوند یافت. واژهٔ «ریز» و صورت تغییریافتهٔ آن «لیس» -به معنی آب - را هم در نام شهرهای تبریز، مهریز، تفلیس، بدلیس می‌توان سراغ کرد. با این تحلیل ریشه‌شناختی، نام نی‌ریز به معنای شهرِ رود، یا شهر دریاچه خواهد بود که با توجه به نزدیکی نیریز به دریاچهٔ نیریز، دور از ذهن نمی‌باشد.
تاریخچه

تعیین تاریخ دقیق پیدایش این سرزمین و ارائه تصویر درست و روشن از آن در دوره‌های مختلف تاریخی، مشکل و در مواردی غیرممکن است.
برخی آن را به دورهٔ اساطیری کیانیان و دورهٔ مادها نسبت می‌دهند که منبع و مآخذی قابل اعتماد در این زمینه وجود ندارد. بر اساس دانسته‌ها و اطلاعات موجود می‌توان به احتمال گفت که پیشینه تاریخی نی ریز به دوره هخامنشیان بر می‌گردد به دنبال کاوش‌های باستان‌شناسی که در اوایل سدهٔ بیستم در تخت جمشید انحام گرفت، الواحی گلی مربوط به دورهٔ هخامنشیان به دست آمد که در آن‌ها (حدود ۱۵ لوحه) به نام‌هایی چون نَرِزُّش، نَرِزیش و… برمی‌خوریم که به عقیدهٔ باستان شناسان به نی ریز برمی‌گردد.
منطقه‌ای را که در حال حاضر به نیریز معروف است در دوران داریوش کبیر از شهرهای آباد و پر جمعیت فارس بوده و استناد لوحه سنگی که بر اثر کاوش‌های علمی از تخت جمشید بدست آمده، کتیبه مزبور هم که به خط میخی نقر شده در زمان هخامنشیان (داریوش بزرگ) نای ذی (کارگاه اسلحه سازی) نامیده می‌شد، چه در آن دوره بیش از ۷۰۰ کارگاه نیزه و شمشیر و زره سازی در آن وجود داشته و در واقع اسلحه خانه داریوش کبیر بوده‌است… یکی از گمان‌هایی که در مورد اسم نی ریز می‌برند نام نیزه ریز می‌باشد که به خاطر نیزه سازی در دوره هخامنشی می‌باشد.
شهر نیریز از زمان هخامنشیان تابحال سه بار دستخوش تهاجم سیل و عوامل طبیعی قرار گرفته و برای مرتبه چهارم در محل فعلی بنا شده‌است.
نیریز در زمان سلطنت پیشدادیان مرکز فولاد سازی بوده‌است. ساختن وسایل فولاد سازی و ادوات جنگی برای سپاهیان خشایارشاه در این شهر ساخته می‌شد؛ که زره و کلاه خود و تیشه بخاری فولادی در بعضی خانه‌ها مشاهده شده‌است. اخیراً ضمن حفاریهایی که در تخت جمشید بعمل آمده مهر گلی دیده شده به نام پیروس استاد کارگاه محل ساختن این ادوات و وسایل فولادی در محلی که فعلاً به نام شادخانه موسوم است که علامت کارخانه‌ها در بعضی از خانه‌های این محله مشاهده گردیده‌است.
تاریخچه > دوره پیش از اسلام

بر اساس دانسته‌ها و اطلاعات موجود می‌توان به احتمال گفت که پیشینه تاریخی این شهر به دوره هخامنشیان برمی‌گردد. بدنبال کاوش‌های باستان‌شناسی که در اوایل سده ۲۰ در تخت جمشید انجام گرفت الواح گلی مربوط به دوره هخامنشیان بدست آمد، این الواح به خط میخی عیلامی که مربوط به امور اداری، جیره غذایی، پرداخت دستمزد کارگران و زره سازان است و در فاصله سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ میلادی هیئت اکتشافی مؤسسه شرق‌شناسی به سرپرستی هرتس فلد آن‌ها را کشف کرد، تعدادی از این الواح متعلق به سال‌های ۱۳ تا ۲۸ شاهنشاهی داریوش اول بوده‌است.