stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دره آران

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| آران | آران |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
  پرچمنشان:   پرچمنشان
سرود: Montanhes araneses  (اکسیتان) کوه‌های آران: سرود: Montanhes araneses  (اکسیتان) کوه‌های آران
موقعیت آران در کاتالونیا: موقعیت آران در کاتالونیا
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: لریدا
مرکز: Vielha e Mijaran
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۳۳٫۵ کیلومتر مربع (۲۴۴٫۶ مایل مربع)
جمعیت (2014): جمعیت (2014)
 • کل: ۹٬۹۹۳
 • تراکم: ۱۶/کیلومتر مربع (۴۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
زبان‌های رسمی:  آرانی (اکسیتان)،  کاتالان،  اسپانیایی 
وبگاه: Conselh Generau d'Aran
دره آران (اکسیتان: Val d'Aran) یا آران یکی از تقسیمات کشوری در استان لریدا در کاتالونیای اسپانیا است که درون کوه‌های پیرنه واقع شده‌است. گویش آرانی اکسیتان زبان مادری ۶۲.۸۷٪ از باشندگان این منطقه است.
رضا بابک

| رضا بابک | رضا بابک |
| --- | --- |
رضا بابک در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ۱۳۹۷: رضا بابک در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر، ۱۳۹۷
نام هنگام تولد: رضا فشنگچی
زادهٔ: ۲۰ اسفند ۱۳۲۳ ‏(۷۹ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه‌ها:  بازیگر  کارگردان  نمایشنامه‌نویس 
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۴–تاکنون
رضا فشنگچی با نام هنری رضا بابک (زادهٔ ۲۰ اسفند ۱۳۲۳)، بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون ایرانی است.
زندگی هنری

او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ بازیگری و کارگردانی است.
در اوایل حضور خود در سینما و تئاتر چندین بار در تئاترهای جنوب کشور و شهرهای مسجدسلیمان و آبادان حضور مستمر داشت
رضا بابک فعالیت هنری خود را با بازی در تئاتر آغاز کرد و با تأسیس اولین گروه هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به اجرای نمایش پرداخت.
او تئاتر حرفه‌ای را از دهه ۵۰ آغاز نمود و حضور در سینما را با فیلم سینمایی «چریکه تارا» به کارگردانی بهرام بیضایی در سال ۱۳۵۶ تجربه کرد.
او همچنین قبل و بعد از انقلاب به عنوان کارگردان، نویسنده و بازیگر در تلویزیون فعالیت کرد.
از جمله کارهای او به عنوان نویسنده، آقای شانس در سال ۱۳۷۳ است.
سریال تلویزیونی آرایشگاه زیبا از سریال‌های سرشناس این بازیگر بود.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | مفت‌بر | عادل تبریزی |
| ۱۳۹۷ | سودابه | محمدعلی سجادی |
| ۱۳۹۶ | بنفشه آفریقایی | مونا زندی حقیقی |
| ۱۳۸۷ | دعوت | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۸۳ | به رنگ ارغوان | ابراهیم حاتمی‌کیا |
| ۱۳۸۳ | شوریده | محمدعلی سجادی |
| ۱۳۷۵ | بزرگ خیلی بزرگ | فرزین مهدی‌پور |
| ۱۳۷۴ | مرد آفتابی | همایون اسعدیان |
| ۱۳۷۴ | عاشق فقیر | حسینعلی لیالستانی |
| ۱۳۷۴ | شریک زندگی | علی خوش‌نشین |
| ۱۳۷۲ | کودکانی از آب و گل | عطاء‌الله حیاتی |
| ۱۳۷۱ | چشم‌هایم برای تو | خسرو شجاعی |
| ۱۳۷۱ | لبه تیغ | جمال شورجه |
| ۱۳۶۹ | گربه آوازخوان | کامبوزیا پرتوی |
| ۱۳۶۸ | ریحانه | علیرضا رئیسیان |
| ۱۳۶۷ | سفر عشق | ابوالحسن داوودی |
| ۱۳۶۷ | ارثیه | کاظم بلوچی |
| ۱۳۵۷ | چریکه تارا | بهرام بیضایی |
فیلم‌شناسی > شبکه خانگی

| سال | نام | سمت | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۳ | عمو جان هیتلر | کارگردان | حمید ابراهیمی | پخش در شبکه خانگی |
| ۱۳۹۶ | مرگ نقش | بازیگر | فرزاد فره وشی | شبکه نمایش خانگی |
| ۱۳۹۷ | ستاره‌های حیران | بازیگر | فرزاد فره وشی | شبکه نمایش خانگی |
گذرنامه قزاقستانی

نمایی از یک‌نسخه گذرنامهٔ قزاقستانی در سال ۲۰۰۹
گذرنامهٔ قزاقستانی یک مدرک سفر بین‌المللی است که توسط کشور قزاقستان صادر می‌شود و بنا بر داده‌های سال ۲۰۲۳، دارندگان آن می‌توانستند به ۷۶ کشور دیگر بدون دریافت ویزا سفر کنند یا ویزا را در بدو ورود دریافت نمایند. این گذرنامه بر اساس رتبه‌بندی شاخص گذرنامهٔ هنلی در سال ۲۰۲۳ در رتبهٔ ۷۱ قرار داشت.
تخت فولاد

| تختِ فولاد | تختِ فولاد |
| --- | --- |
تکیه آقا سید محمد لطیف خواجویی: تکیه آقا سید محمد لطیف خواجویی
نام: تختِ فولاد
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: تخت پولاد
نام‌های قدیمی: لسان الارض، بابا رکن‌الدین
نوع بنا: قدیمی
کاربری: مقبره و اماکن متبرکه
کاربری کنونی: معنوی_زیارتی
دیرینگی: پیش از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۷۳۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ خرداد ۱۳۷۵
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: آری
وبگاه: www.takhtefoulad.ir
  تختِ فولاد  روی نقشه اصفهان ۳۲°۳۷′۳۹″شمالی ۵۱°۴۰′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۲۷۵°شمالی ۵۱٫۶۸۳۰۵۶°شرقی﻿ / 32.6275; 51.683056   :   تختِ فولاد  روی نقشه اصفهان ۳۲°۳۷′۳۹″شمالی ۵۱°۴۰′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۶۲۷۵°شمالی ۵۱٫۶۸۳۰۵۶°شرقی﻿ / 32.6275; 51.683056   
تخت فولاد در دوران محمدشاه قاجار کاری از هنرمند فرانسوی اوژن فلاندن
تختِ فولاد گورستانِ تاریخی شهر اصفهان است که به نام‌های لسان‌الارض و بابا رکن‌الدین
نیز نامیده می‌شده است. قدمت این گورستان به  قرن چهارم هجری باز می گردد. گورستان تخت فولاد با مساحت تقریبی ۷۵ هکتار در حاشیه جنوبی رودخانه زاینده‌رود اصفهان و در انتهای یکی از محورهای تاریخی شمالی – جنوبی شهر واقع شده است.
یک سنگ قبر قدیمی در قبرستان تخت فولاد اصفهان
تاریخچه

زمان پیدایش این قبرستان چندان روشن نیست، لیکن وجود آثاری چند قدمت آن را به دوران قبل از اسلام می‌رساند. از جمله قبر یوشع نبی در تکیه «لسان الارض» (اکنون در گلستان شهدا) از پیامبران بنی‌اسرائیل در این قبرستان واقع است.
بر اساس روایت ژان شاردن در دوره دیلمیان، یکی از سرداران نظامی به نام «پولاد بازو» در این محل قصر کوچکی داشته است و تخته سنگی سکو مانند را برای نشستن و تماشای رقابت کشتی‌گیران ساخته بود. همچنین سنگ قبری از عارف قرن پنجم به نام «بابا فولاد حلوایی» در این قبرستان قرار دارد. مشخص نیست که آیا کنیه او برگرفته از اسم این مکان است یا بالعکس.
تا پیش از صفویان و بعد از آن این مکان، محلی برای تجمع دراویش بوده و خانقاهی هم در آن احداث کرده بودند که با نام آرامگاه بابا رکن‌الدین شناخته می‌شود. در زمان صفویه در کنار این قبرستان کاروانسرایی احداث گردید که آخرین منزلگاه کاروانهایی بوده که از جنوب وارد اصفهان می‌شده‌اند (هنوز آثاری از آن پابرجاست). در دوران صفویه این قبرستان یک گورستان اختصاصی تلقی می‌شده و تنها بزرگان مملکتی در آن به خاک سپرده می‌شدند.
در زمان شاه سلیمان یکم محدوده گورستان تخت فولاد به حداکثر وسعت خود رسید، به‌طوری‌که گفته می‌شود در این زمان ۴۰۰ تکیه و خانقاه وجود داشته است. از اواخر دوره صفوی به خصوص زمان شاه سلطان حسین تخریب تکایای تخت فولاد آغاز شد. علامه محمدباقر مجلسی که از علمای بزرگ اواخر عهد شاه سلیمان و اوایل سلطنت شاه سلطان حسین بود، حکم اخراج اهل تصوف از اصفهان و تخریب تکایای آن‌ها در تخت فولاد را داد.
پس از این دوره سرانجام به قبرستان همگانی شهر تبدیل گشت. تخت فولاد در عصر قاجار هم به رغم توجه ویژه فتحعلی شاه بدان و ساخت تکیه مادر شاهزاده در آن بیشتر تخریب شد. اوج این تخریب‌ها در عهد حکومت مسعود میرزا ظل‌السلطان فرزند ناصرالدین‌شاه بر اصفهان رخ داد و وی بسیاری از بناهای صفوی تخت فولاد را به عمد تخریب کرد.
در سال ۱۳۶۳ دفن اموات -به غیر از شهدای جنگ ایران و عراق – در این قبرستان متوقف و به قبرستان جدید شهر به نام باغ رضوان منتقل گردید.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پیش از اسلام

قرن ها قبل از اسلام، زمانی که نبوکدنصر دوم قوم یهود را از فلسطین کوچانیده و به آزار و اذیت آنها پرداخته بود، کوروش پادشاه هخامنشی ایران، یهودیان را از اسارت بابل نجات داد و آنها را به ایران کوچ داد و تعدادی از آنها را در اصفهان ساکن گردانید. این یهودیان برای خود شهری به نام «یهودیه» احداث کردند که در محل «جویباره» فعلی اصفهان واقع بوده است و هنوز تعدادی از آنها در این منطقه زندگی می‌کنند. چنان‌که گفته می‌شود دو تن از پیامبران و پیشوایان مذهبی آنان به نام های «شعیا» و «یوشع» در اصفهان مرده و به خاک سپرده شدند.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پس از اسلام > در قرون نخستین اسلامی

اصفهان تا اوایل سده چهارم هجری تخت سلطه خلفای عباسی بوده تا آنکه «مرداویج زیاری» از حکمرانان آل زیار در سال ۳۱۶ هـ. ق آن را فتح می‌نماید. وی در راستای زنده کردن آیین‌های ایران باستان، در هنگام جشن سده (دهم بهمن ماه) آتش بازی و جشن بزرگی را در زمین های میان زاینده رود و هزار دره که اراضی تخت فولاد و لسان الارض را در میان می‌گیرد بر پا می‌نماید. بر طبق این مطلب به گمان قوی تخت فولاد در آن زمان زمین لم بزرعی بیش نبوده است. از قرن اول تا سوم هجری آثاری در تخت فولاد به دست نیامده است، اما از قرن چهارم به بعد شواهدی بر تاریخ تخت فولاد موجود است. همچنین سنگ قبوری نیز متعلق به قرون چهارم و پنجم هجری در این منطقه توسط سازمان میراث فرهنگی یافت شده است.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پس از اسلام > دوره صفویه

دوره صفویه را می‌توان اوج شهرت و اعتبار تخت فولاد دانست. احداث مصلای بزرگ شهر و بنای عظیم و زیبای مقبره بابا رکن‌الدین، این گورستان را در کانون توجه امرا و علما و مردم قرار دارد و روز به روز بر آبادانی آن افزوده شد. هر چند اصفهان در دوره صفویه به استثنای امامزاده‌ها و مقابر خصوصی، دارای دوازده گورستان بزرگ بود لیکن گورستان بابا رکن‌الدین با دفن علمای بزرگی چون میرفندرسکی و … اهمیت ویژه ای یافت.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پس از اسلام > دوره افشاریه و زندیه

با سقوط دولت صفویه و بی‌توجهی‌های حکومت‌های افشاریه و زندیه به اصفهان سبب شد ابنیه موجود در تخت فولاد در معرض انهدام قرار گیرد. در دوره افشاریه و زندیه بنای مهمی در تخت فولاد ایجاد نشد، باغهای دیدنی آن رو به نابودی گذاشت و بر سر مزار علمای بزرگی چون «بهاالدین محمد اصفهانی فاضل هندی» و «ملا محمد اسماعیل خواجویی» بنایی احداث نگردید. تنها یادگار این دوره چند بقعه و چهار طاقی کوچک بود که از جمله به «بقعه فیض» می‌توان اشاره کرد.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پس از اسلام > دوره قاجاریه

با به سلطنت رسیدن فتحعلی شاه قاجار و انتخاب «محمدحسین صدر اصفهانی» ابتدا به سمت حاکم اصفهان و سپس به سمت صدر اعظم فتحعلی شاه، تخت فولاد رونقی دوباره گرفت. در زمان سلطنت محمد شاه و ناصرالدین شاه قاجار که در اغلب آن مسعود میرزا ظل‌السلطان حکمران اصفهان بود بسیاری از بناهای صفوی تخت فولاد به عمد تخریب شده و از بین رفت. در این زمان تکایای بسیاری نیز ساخته شد که اغلب آنها به خاطر مقبره علمای معروف و مجتهدین بزرگ شهر اصفهان بود. از جمله تکایای مهم و قابل ذکر «تکیه حاج محمد جعفر آباده‌ای»، «تکیه شهشهانی» و «تکیه آقا سید محمد ترک (جهانگیرخان قشقایی)» هستند.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پس از اسلام > دوره پهلوی

در دوران پهلوی تکایایی در تخت فولاد و به دست خیرین آن روزگار بناشد که اغلب برسر مزار علما و بزرگان آن بقعه‌ای احداث شده بود. در اواخر حکومت پهلوی ظرفیت گورستان تخت فولاد تکمیل شده و جایی برای دفن اموات جدید و جوابگویی به نیاز شهر پرجمعیت اصفهان وجود نداشت. در اواخر حکومت پهلوی ظرفیت گورستان تخت فولاد تکمیل شده و جایی برای دفن اموات جدید و جوابگویی به نیاز شهر پرجمعیت اصفهان وجود نداشت. در دوره سلطنت رضاشاه دفن اموات در قبرستانهای شهر ممنوع گردید و کلیه قبرستانهای داخل شهر تسطیح و تخریب شده و تخت فولاد به عنوان تنها گورستان شهر مورد استفاده قرار گرفت. بسیاری از تکایا مملو از قبور شد و زمین های کشاورزی و بایر نیز به گورستان و تکیه تبدیل شد.
تخت فولاد در ادوار مختلف > پس از اسلام > دوره معاصر

همزمان با انقلاب اسلامی و مدتی پس از آن جنوب تکیه لسان الارض به نام «تکیه شهدا» نامیده شد. با شروع جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۵۹ هـ. ش و افزایش تعداد شهداء، تکایای مجاور همچون «لسان الارض»، «کوهی» «بروجنی‌ها» و «ملک» تجمیع شده و توسعه یافت و به تکیه شهدا ملحق گردید. از طرف دیگر پس از احداث آرامستان باغ رضوان اصفهان در شرق شهر اصفهان و در نزدیکی روستای «گورت» در مسیر جاده اصفهان – یزد، دفن اموات در تخت فولاد به‌طور کلی ممنوع شد و فقط شهدا در تکیه شهدای تخت فولاد به خاک سپرده شدند.
اهمیت

این اثر به‌طور یکجا و پس از آن اجزای آن یک به یک در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. در میان هر یک از قطعه‌های تخته فولاد آرامگاه یک یا چند تن از مشاهیر نامدار قرار دارد و آن قطعه به عنوان تکیه و به نام آن فرد نامیده می‌شود. مکان‌های مهم و تاریخی ثبت شده ملی تخت فولاد عبارتند از:
تکیه میرفندرسکی معروف به تکیه بختیاری‌ها
سنگ قبر بابا فولاد حلوائی
آرامگاه بابا رکن‌الدین
تکیه آغاباشی
تکیه آقا حسین خوانساری
تکیه آقامجلسی
تکیه بروجردی‌ها
تکیه تویسرکانی
تکیه جویباره‌ای
تکیه خاتون‌آبادی
تکیه ریزیها
تکیه سید العراقین
تکیه شهشهانی
تکیه فیض
تکیه لسان‌الارض
تکیه مادر شاهزاده
تکیه محمد جعفرآباده‌ای
تکیه میرزا رفیعا
تکیه واله
تکیه چهارسوقی
تکیه کازرونی
تکیه کلباسی
آرامگاه بید آبادی
آب‌انبار کازرونی
مصلای اصفهان
مسجد رکن‌الملک
تکیه فاضل هندی
تکیه درکوشکی‌ها
تخریب‌ها > در دوران معاصر

در سال ۱۳۶۳ این گورستان متروک اعلام شد. از عناصر معماری وابسته به تخت فولاد مانند مسجدها، کاروانسراها، آب‌انبارها جز اندک شمار، چیزی باقی نمانده است. دو مصلا در بخش جنوب غربی تخت فولاد وجود داشته است که از آثار دورهٔ صفوی بودند؛ که یکی از آن‌ها در سال ۱۳۰۰ قمری به دستور حاج محمدتقی نقشینه مرمت شده بود؛ لیکن هر دو مصلا در سالهای اخیر تخریب، و به جای آن‌ها مصلای بزرگ جدید شهر اصفهان احداث شده است. جز مسجد رکن‌الملک مساجد دیگری هم در این گورستان وجود داشته‌اند که در سی سال اخیر همگی تخریب شده‌اند از جمله مسجد تکیه خوانساری از دورهٔ صفوی و مسجد تکیهٔ آقا مجلس از آثار دورهٔ قاجار. همچنین آب‌انبارهای تکیهٔ کازرونی، آقا مجلس، بابا رکن‌الدین، چهارسوقی، و شهشهانی ازجمله آب‌انبارهای ویران شدهٔ این مجموعه به حساب می‌آیند.
تخریب‌ها > واقعه تخریب مقبره و خانقاه دراویش

مقالهٔ اصلی: سرکوب دراویش گنابادی (۱۳۸۷)
از آخرین وقایع تاریخی معاصر اصفهان و مجموعه تخت فولاد می‌توان به تخریب حسینیه و مقبره درویش ناصر علی، معروف به تکیه ایزد گشسب، از مشایخ دراویش منسوب به دراویش گنابادی در ۱۳۸۷ و درگیری‌های بین دراویش و نیروهای انتظامی، اطلاعات اشاره نمود. مقبره درویش ناصر علی از آثار ثبت شده ملی محسوب می‌گردید.
آمارها

حکما و فلاسفه: ۲۰
فقها و مجتهدین: ۸۵۰
هنرمندان: ۱۲۰
نویسندگان و روزنامه‌نگاران: ۵۵
سیاستمداران و صنعتگران: ۶۵
دانشمندان: ۷۵
شاعران: ۲۳۰
زنان مشهور: ۲۰
خیرین: ۱۰
ستاره‌شناسان و ریاضی‌دانان: ۱۵
شهدا: ۷،۵۰۰
تعداد تقریبی کل قبرها: ۱۰۰٬۰۰۰
بابا رکن الدین

گلستان شهدای اصفهان
بخشی از سنگ آرامگاه در تخت فولاد | دوره قاجار
بخشی از سنگ آرامگاه در تخت فولاد | دوره پهلوی
بخشی از سنگ آرامگاه در تخت فولاد | دوره معاصر
برج سفید

| برج سفید | برج سفید |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
موقعیت: تهران
کشور: ایران
بلندی: ۱۳۲ متر
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۲۲
برج سفید یکی از برج‌های تهران است. این برج دارای رستوران گردان است که کل شهر تهران را در دیدِ خود دارد.
این برج در خیابان پاسداران در محلهٔ دروس واقع است.
علاوه بر رستوران گردان و سالن سمینارها، رستوران‌ها و کافی‌شاپ‌های متعدد دیگری هم در برج سفید است.
این برج ۲۲ طبقه است. پنج طبقهٔ آن پارکینگ، ۲ طبقه فروشگاه‌های مختلف و بانک، و ۹ طبقه شامل ۷۲ واحد اداری است. در طبقهٔ ۱۲ برج سفید، تالار تجارت جهانی به‌صورت فلَت واقع شده که دارای ۹۰ غرفه با امکانات کامل و مجهز به ارتباطات سریع بین‌المللی است.
گری (حوزه سرشماری)

مکان
| گری (حوزه سرشماری)، مین | گری (حوزه سرشماری)، مین |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت گری (حوزه سرشماری)، مین در نقشه: موقعیت گری (حوزه سرشماری)، مین در نقشه
مختصات: ۴۳°۵۳′۶″ شمالی ۷۰°۱۹′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۸۸۵۰۰°شمالی ۷۰٫۳۳۰۵۶°غربی﻿ / 43.88500; -70.33056: مختصات: ۴۳°۵۳′۶″ شمالی ۷۰°۱۹′۵۰″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۸۸۵۰۰°شمالی ۷۰٫۳۳۰۵۶°غربی﻿ / 43.88500; -70.33056
ایالت آمریکا: مین
شهرستان: شهرستان کامبرلند، مین
Town: گری، مین
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۹ مایل مربع (۷٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۹ مایل مربع (۷٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰۱ فوت (۹۲ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۸۸۴
 • تراکم: ۳۰۰/مایل مربع (۱۲۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: 207
گری (به انگلیسی: Gray) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کامبرلند، مین واقع شده‌است. گری ۷٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۴ نفر جمعیت دارد و ۹۱٫۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دره کول خرسان

مکان
| دره کول خرسان دزفول | دره کول خرسان دزفول |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۲°۳۵′۲۴″ شمالی ۴۸°۳۱′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۹۰۰۰°شمالی ۴۸٫۵۲۳۶۱°شرقی﻿ / 32.59000; 48.52361: مختصات: ۳۲°۳۵′۲۴″ شمالی ۴۸°۳۱′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۵۹۰۰۰°شمالی ۴۸٫۵۲۳۶۱°شرقی﻿ / 32.59000; 48.52361
استان: خوزستان
شهرستان: دزفول
بخش: شهیون
جمعیت: 
دره کول خرسان یا دره ارواح
این دره در ۳۵ کیلومتری شمال دزفول در مسیر شهیون و در همسایگی روستای پاقلعه و بیشه‌بزان قرار دارد
درهٔ کول خرسان (کول خرسون) مسیر باریکی از میان دیواره‌های طبیعی بلند است چشمه‌های فراوانی از آن جاعبور میکند این مسیر پوشیده از نیزار ودرختان بید است
پوشش و مناظر طبیعی

در ابتدای دره نخلستان کوچکی وجود دارد ولی به سمت انتهای دره درخت‌های از قبیل سدر و کُنار یافت می‌شود لازم است ذکر شود هرچه به مرکز دره نزدیک می‌شود گیاهان داروئی پرسیاوشان نیز یافت می‌شود. این دره مملو از باریک‌های ابی است که از دیواره‌های جریان دارند و حتی در سال‌های پر بارندگی این اب باریک‌ها به آبشار تبدیل می‌شوند و به دلیلی نزدیکی به کوهای زاگرس و نتابیدن نور خورشید و عبور اب از مرکز دره در گرم‌ترین فصل سال منطقه خوزستان حتی گاهی در این دره دما به زیر ۲۰ می‌رسد
حوادث

در اواخر تیرماه ۱۳۹۶ یک تور گردشگری در این ناحیه دچار حادثه بدی گردید که بازخورد رسانه ای از مرگ ۵ گردشگر آن داشت.
اسن سیتی هال

| اسن سیتی هال | اسن سیتی هال |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: اداری
سبک معماری: سبک بین‌المللی
موقعیت: اسن، آلمان
مختصات: ۵۱°۲۷′۲۹″ شمالی ۷°۰۰′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۵۸۰۶°شمالی ۷٫۰۱۶۱۱°شرقی﻿ / 51.45806; 7.01611
پایان: ۱۹۷۹
بلندی: بلندی
آنتن: ۱۱۵ متر (۳۷۷ فوت)
سقف: ۱۰۶ متر (۳۴۸ فوت)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۲۲ طبقه
مساحت کل طبقات: ۶۹٬۰۰۰ متر مربع (۷۴۰٬۰۰۰ فوت مربع)
اسن سیتی هال (انگلیسی: Essen City Hall) ساختمان اداری ۲۲ طبقه مستقر در شهر اسن، آلمان است، که در سال ۱۹۷۹ احداث گردید.
جنبش مشروطه ایران
مفهوم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: مشروطیت
مشروطه ترجمهٔ واژهٔ کنستیتوسیون فرانسوی است. اما ریشهٔ آن دقیقاً معلوم نیست. عبدالهادی حائری آن را کلمه‌ای عربی از مصدر شرط و تقی‌زاده و رضازادهٔ شفق آن را برگرفته از کلمهٔ فرانسوی لا شارت (la Charte) به معنی «منشور» دانسته‌اند. دهخدا معتقد است که مشروطه به معنای حکومت قانون، نه در زبان عربی و نه در فارسی متداول نبوده و به وسیلهٔ ترکان عثمانی وارد فارسی شده است. بعضی از رجال دوران قاجار مانند سعدالدوله و صادق آقا تبریزی، مشروطه را ترجمه‌ای نادرست می‌دانستند و ترجیح می‌دادند از همان لفظ کنستیتوسیون استفاده کنند.
اوضاع ایالات به مرتبه‌ای مغشوش است که به وصف نمی‌آید: نه قانونی هست و نه نظامی و نه اختیار معینی. اگر کسی به کسی سیلی بزند، مظلوم نمی‌داند که به کدام اختیار رجوع نماید. یکی نزد مجتهد می‌دود و دیگری به خدمت شیخ‌الاسلام می‌رود. یکی به امام جمعه شکایت می‌برد، دیگری به داروغه رجوع می‌کند، یکی به بیگلربیگی عارض می‌شود، دیگری به در خانه شاهزاده تظلم می‌نماید. یک قانون معین و دستاویز هرکس موجود نیست تا بدانند وقتی که به کسی سیلی زده شد، به کدام اختیار رجوع باید کرد. مقصر را بعضی جریمه می‌کند، بعضی به چوبکاری مستحق می‌داند، برخی عفو می‌نمایند…
پادشاهان در ایران از دیرباز مشروعیت خود را مستقیماً از خداوند یا ایزد می‌گرفتند؛ به این معنا که منبع قدرت آنان از قدرتی ماورایی نشأت گرفته و به آنان ارزانی شده است. در ایران باستان به این منشأ، فره ایزدی گفته می‌شد. بعد از اسلام نیز این نوع از مشروعیت‌بخشی به قدرت ادامه یافت ولی عبارت‌هایی مانند «سایهٔ خدا» و «قطب عالم امکان» به فره ایزدی ترجیح داده شد. این نظام فرمانروایی، پادشاهی مطلقه نامیده می‌شود که در آن، شاه برای کشور مانند سر برای بدن است و مردم در مقام بندگان و عبودیتِ پادشاهند و وظیفه‌شان اطاعت محض از او است. بررسی رساله‌های عهد ناصری و دوران منتهی به انقلاب مشروطه نشان می‌دهد که در بین اندیشمندان آن زمان، دو نظریه در خصوص تغییر نظام سیاسی سلطنت مطلقه وجود داشته است؛ یکی گذار به سلطنت مطلقهٔ منظم و دیگری گذار به سلطنت مشروطه. در سلطنت مطلقهٔ منظم، پادشاه اختیار وضع قوانین را به صورت منفک و مجزا از اختیار اجرای آن به کار می‌گیرد؛ بنابراین تفاوتی که بین دو آلترناتیو مورد اشاره قرار داشت، ماهیت «قانون» است که منشأ آن در سلطنت مطلقهٔ منظم، پادشاه است و در سلطنت مشروطه، مردم هستند. به باور راسخ و بخشی‌زاده، اگرچه حتی در یک نظام استبدادی نیز آداب و سنت‌های عرفی و شرعی به عنوان قیدهایی برای ادارهٔ امور توسط پادشاه مطلقه مطرح بوده است، اما مفهوم کلیدی قانون در عصر مشروطه، اشاره به نفی خودکامگی و ایجاد ضابطه در حکومت بوده است؛ چنان‌که به گفتهٔ ملکم خان، هیچ قانون شرعی و هیچ قرار عرفی در ایران نبوده است که دستگاه استبداد آن را لگدکوب نکرده باشد. همایون کاتوزیان حکومت پادشاهی مشروطه را حکومتی دانسته است که در آن «اِعمال گستردهٔ حکومت مطلقه و خودکامه ناممکن باشد و نمایندگان انتخابی مردم مسئولان اجرایی را منصوب و فعالیت‌های آنان را کنترل و تأیید کنند و قوهٔ قضاییه نهادی مستقل باشد.»
تاریخ‌نگاری و منبع‌شناسی > منابع ثانویه

از دههٔ ۱۳۳۰ به بعد، با ظهور پژوهشگران تاریخ، آثاری در زمینهٔ تاریخ مشروطه خلق شد که جنبهٔ تحلیلی داشتند و «صرفاً» به بیان رویدادها نمی‌پرداختند. یکی از این پژوهشگران، فریدون آدمیت است که آثار متعددی در این زمینه دارد و بسیاری از منابع دست اول چاپی یا خطی را برای نخستین بار در آثارش مورد بررسی قرار داده است. رحیم رئیس‌نیا و باقر مؤمنی در آثار خود با دیدگاه طبقاتی چپ‌گرایانه به جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی جنبش مشروطه پرداخته‌اند. آبراهامیان نیز خودش را در زمینهٔ سیاسی یک سوسیال دموکرات می‌داند و در آثارش نیز به دنبال یک تفسیر نئومارکسیستی و طبقاتی از ایران است. علاوه بر اینها، محمدعلی همایون کاتوزیان، صادق زیباکلام، ماشاءالله آجودانی، غلامحسین میرزاصالح و حسن قاضی‌مرادی آثاری تحلیلی و جامعه‌شناسانه در این زمینه منتشر کرده‌اند. داود فیرحی نیز در کتاب فقه و سیاست در ایران معاصر تحولات فقه سیاسی در ایران را از زمان مشروطه به بعد بررسی کرده است. همچنین جواد طباطبایی در کتاب مبانی نظریهٔ مشروطه‌خواهی با تمرکز بر نهضت مشروطیت، نظرات فقهی آخوند خراسانی به نفع نظام مشروطه را مورد توجه قرار داد.
احمد اشرف، رویکرد تاریخ‌نگاران مشروطه را به دو دستهٔ کلی «موافقان مشروطه» و «مخالفان مشروطه» تقسیم‌بندی کرده است که هر کدام از این دو دسته، خود به دو دستهٔ فرعی تقسیم می‌شوند. به نظر وی، اغلب تاریخ‌نگاران مشهور مشروطه، مانند ناظم‌الاسلام کرمانی، یحیی دولت‌آبادی، مهدی ملک‌زاده، احمد کسروی و فریدون آدمیت، راویان آزادی‌خواه و لیبرالِ طرفدار مشروطه‌اند. اما مشروطه، طرفداران سوسیالیستی هم دارد که آن را یک انقلاب بورژوازی علیه نظام فئودالی می‌دانند. این عده معتقدند که این انقلاب، به نتایج مورد نظر خود مبنی بر براندازی روابط فئودالی، به‌طور کامل فایق نشد، اما راه را برای رشد مناسبات سرمایه‌داری در دوره‌های بعدی فراهم کرد. باقر مؤمنی، در زمرهٔ این تاریخ‌نگاران است. تاریخ‌نگاران مخالف مشروطه هم عمدتاً به دو دستهٔ محافظه‌کاران سیاسی و محافظه‌کاران مذهبی تقسیم می‌شوند. محافظه‌کاران سیاسی، مانند محمود محمود و ابراهیم صفایی، مشروطه را محصول توطئهٔ بریتانیا می‌دانند که از طریق نفوذ این کشور در منورالفکران و روحانیان کشور پیش رفته و اقتدار ملی ایران را هدف گرفته است. محافظه‌کاران مذهبی هم اغلب با شیخ فضل‌الله نوری همداستانند که مشروطه را مخالف شرع اسلام می‌دانست و «مشروعه»؛ یعنی حکومت اسلام را شایسته می‌دید. هر دو گروه مخالف، مشروطه را دستپخت انگلیسی‌ها می‌دانند، اما محافظه‌کاران سیاسی، روحانیان را، و محافظه‌کاران مذهبی، منورالفکران را عامل بازی‌گردانی انگلیسی‌ها قلمداد می‌کنند.
گروهی از تاریخ‌نگاران روحانی در سال‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ با نگارش کتاب‌هایی، از موضعی همدلانه با جریان مشروعه‌خواهی اقدام کردند. از این جمله می‌توان به علی ابوالحسنی اشاره کرد که یک مجموعه پنج جلدی در مورد شیخ فضل‌الله منتشر کرده است و به گفته نعیمیان، تلاش کرده است «غبار کینه‌های کهنه» در مورد شیخ فضل‌الله را بزداید. همچنین موسی نجفی با مطرح کردن نظریه «تجدد ملی و تجدد ظلی»، حول و حوش سالهای مشروطه را در زمره سال‌های «به انحطاط رفتن تجدد بومی و ملی» می‌داند. همچنین رسول جعفریان نیز در مورد بست‌نشینی در سفارت انگلیس کتابی منتشر کرده است.
سرچشمه‌ها > آشنایی با تحولات تمدن جدید

تحصیل ایرانیان در اروپا، از دوران عباس میرزا و قائم‌مقام فراهانی، شروع شد. ایرانیانی که به اروپا رفتند، اولین ایرانیانی بودند که با افکار آزادی‌خواهی و اصول حکومت ملی آشنا شدند. یکی از این افراد، میرزا صالح شیرازی بنیانگذار نخستین روزنامه و نخستین چاپخانهٔ کتاب‌های فارسی در ایران است. او در سفرنامه‌اش، مشاهدات خود را دربارهٔ حکومت پارلمانی، قوانین، قضاوت، دانشگاه، بیمارستان و سایر زیرساخت‌های سیاسی، اقتصادی، صنعتی و اجتماعی در بریتانیا شرح داد. او در سفرنامه‌اش، با اشاره به صنعت‌کار فقیری که حکومت انگلستان به مدت شش ماه تلاش می‌کرد او را از مغازه بیرون اندازد، اما موفق نمی‌شد، انگلستان را «ولایت آزادی» نامید که در آن از پادشاه تا گدا به یک نظام قانونی پایبندند و هرکس از آن تخطی کند، مجازات می‌شود. میرزا صالح همچنین در سفرنامهٔ خود شرحی از انقلاب فرانسه آورده است که بررسی‌های فریدون آدمیت نشان می‌دهد، نخستین اشارهٔ یک ایرانی به این رویداد تاریخی است.
با توسعهٔ روابط خارجی ایران با کشورهای اروپایی، افراد مختلفی به کشورهای خارجی سفر کردند و پیشرفت‌های این کشورها را از نزدیک مشاهده کردند. آنها در سفرنامه‌ها و یادداشت‌های خود شرح مشاهدات خود را نوشتند. در سال ۱۲۰۷ هیئتی از ایران عازم مسکو، پایتخت روسیهٔ تزاری، شد و از تأسیسات اجتماعی روسیه از جمله بیمارستان‌ها، مدرسه‌های نظام، مؤسسه‌های علمی، دانشگاه‌ها و کارخانه‌ها بازدید کرد. ریاست این هیئت را خسرو میرزا بر عهده داشت و میرزا تقی خان فراهانی (که هنوز جوان بود و به صدارت نرسیده بود) در این هیئت حضور داشت. میرزا مصطفی خان منشی که دبیر هیئت بود، شرح سفر را نوشته است.
ماحصل این برخوردها با دنیای غرب، تربیت شدن گروهی از نخبگان بود که به اعتقاد آدمیت، سه تن از آنها؛ یعنی میرزا تقی خان فراهانی (امیرکبیر)، میرزا حسین خان سپهسالار و میرزا ملکم خان و حلقهٔ نزدیکان و پیروان آنها، تأثیر قابل توجهی در شروع اصلاحات در ایران و بیدار شدن ایرانیان داشتند. امیرکبیر چهار سال در سفارت ایران در امپراتوری عثمانی کار کرده بود و از نزدیک تنظیمات (اصلاحات سیاسی و اداری در دوران سلطان سلیم سوم در عثمانی) را دنبال می‌کرد و با مصطفی رشید پاشا، صدراعظم عثمانی نیز مراوده داشت. فریدون آدمیت، معتقد است اندیشهٔ ترقی‌خواهی در امیرکبیر از آشنایی او با اروپا به دست آمد، اما با مشاهدهٔ اصلاحات در عثمانی، جسارت و انگیزهٔ لازم برای پیگیری اصلاحات در ایران را به دست آورد. سپهسالار هم که در دوران تنظیمات سفیر ایران در عثمانی بود و به عقیدهٔ حامد الگار، تأثیر عمیقی از رویدادهای این کشور گرفت. او در گزارش‌های ارسالی خود به تهران از احداث خط آهن، انتصاب غیرمسلمانان در مناصب دولتی و تأسیس مجلس شورای دولت تمجید می‌کرد.