stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
افول آمریکایی
ارزیابی > اقتصاد

بزرگ‌ترین اقتصادها بر اساس تولید ناخالص داخلی اسمی در سال ۲۰۲۰
در سال۱۹۷۰ سهم آمریکا از تولید جهانی از ۴۰٪ به ۲۵٪کاهش یافته بود، در حالی که اقتصاددان جفری ساکس مشاهده سهم ایالات متحده از درآمد جهان ۲۴٫۶درصد بود اما همچنان ایالات متحده سهم ۲۵درصدی جهانی خودرا حفظ کرده‌است. نسبت متوسط درآمد مدیر عامل به میانگین دستمزد کارگران در ایالات متحده از ۲۴:۱در سال۱۹۶۵ به ۲۶۲:۱در سال۲۰۰۵ رسید. در سال ۲۰۱۸، نابرابری درآمد به بالاترین سطح ثبت شده توسط اداره سرشماری رسید. اما ایالات متحده همواره افت و خیزهایی در طول تاریخ در نابرابری درآمدی داشته‌است.
تحلیلگران مختلف چالش‌های بهداشتی در ایالات متحده، مانند افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را با کاهش کلی ملی مرتبط دانسته‌اند. مقاله ای در سال۲۰۱۸ در مجله آمریکایی سلامت عمومی عوامل متعددی را که توسط محققان قبلی مشاهده شده بود، مانند افزایش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، کاهش امید به زندگی، و افزایش «مرگ‌های ناشی از ناامیدی» مانند خودکشی و مصرف بیش از حد مواد مخدر بررسی کرد و این موضوع را با «ناراحتی طولانی مدت که در ایالات متحده دیده می‌شود». میزان مرگ ومیر مادران در ایالات متحده از اواخر دهه۱۹۸۰ در تضاد کامل با سایر کشورهای توسعه یافته بیش از دو برابر شده‌است. اما باید گفت خط فقر در ایالات متحده همواره از دهه پنجاه میلادی رو به کاهش بوده‌است و طبق آخرین آمار در سال ۲۰۲۲، نرخ فقر در ایالات متحده به رقم ۱۱٫۶ درصد کاهش یافته‌است.
براساس شاخص پیشرفت اجتماعی، ایالات متحده با «کاهش اندک اما پیوسته» در سلامت و سایر موارد مواجه است و به همراه برزیل و مجارستان یکی از معدود کشورهایی بودند که بین سال‌های۲۰۱۰ تا۲۰۲۰ در این شاخص سقوط کردند. نیکلاس کریستوف در رابطه با این شاخص گفت: این به مشکلات ساختاری مربوط به قبل از ترامپ اشاره دارد که ترامپ «یکی از علائم این ناخوشی و همچنین علت شتاب آن» است.
بسیاری از کارشناسان علمی و مقامات دولتی سابق از نقش دونالد ترامپ و دولت او در واکنش به همه‌گیری کووید-۱۹، مانند دخالت در آژانس‌های علمی و ارتکاب دروغ‌پردازی در طول همه‌گیری کووید-۱۹،انتقاد کرده‌اند. جف تولفسون در نیچر هشدار داد که صدمات ترامپ به علم ممکن است دهه‌ها طول بکشد تا از بین برود و برخی از این آسیب‌ها دائمی باشند. در اکتبر ۲۰۲۰،مرکز تحقیقات پیو دریافت که مدیریت ترامپ با همه‌گیری ویروس کرونا، شهرت جهانی آمریکا را که قبلاً رو به افول است، از بین برده‌است.
رقابت با چین > عوامل و بحث‌ها > افول اقتصادی چین در مقابل ایالات متحده

به گفته کوین راد، نخست‌وزیر سابق استرالیا، «چین دارای آسیب‌پذیری‌های داخلی متعددی است که به ندرت در رسانه‌ها به آن اشاره می‌شود. از سوی دیگر، ایالات متحده همیشه نقاط ضعف خود را در معرض دید عموم قرار داده‌است، اما بارها ظرفیت خود را برای اختراع مجدد و بازسازی نشان داده‌است.» رایان هاس، کارشناس ارشد سیاست خارجی در موسسه بروکینگز، گفت که بسیاری از روایت چین «به‌طور اجتناب ناپذیر در حال افزایش و در آستانه سبقت گرفتن از ایالات متحده در حال تزلزل» توسط رسانه‌های وابسته به دولت چین تبلیغ می‌شود. هاس ادامه داد: «سیستم‌های اقتدارگرا در نشان دادن نقاط قوت و پنهان کردن نقاط ضعف خود عالی هستند. اما سیاستگذاران در واشینگتن باید بتوانند بین تصویری که پکن ارائه می‌کند و واقعیت‌هایی که با آن مواجه است تمایز قائل شوند.»
به گفته اسکات روزل، اقتصاددان آمریکایی و ناتالی هل، محقق، «چین بسیار شبیه مکزیک یا ترکیه دهه۱۹۸۰ است تا تایوان یا کره جنوبی دهه۱۹۸۰. هیچ کشوری تا به حال به وضعیت درآمد بالا با نرخ دستیابی به دبیرستان زیر ۵۰درصد نرسیده‌است. با نرخ دستیابی به دبیرستان در چین ۳۰ درصد، این کشور ممکن است با مشکل جدی مواجه شود.» در سن ۳۰ سالگی، تعداد سال‌های تحصیل در چین ۳۴٫۶ درصد کمتر از ایالات متحده است. در سن ۴۰ سالگی، این شکاف به ۳۸٫۹ درصد افزایش می‌یابد. در سن ۵۰ سالگی، بیشتر به ۴۷ درصد افزایش می‌یابد. در ۶۰ سالگی به ۵۵٫۵ درصد می‌رسد. روزل و جهنم هشدار می‌دهند که چین به دلیل شکاف شهری روستایی در آموزش و بیکاری ساختاری در خطر افتادن در دام درآمد متوسط است.
رایان هاس درموسسه بروکینگز گفت که جمعیت در سن کار چین در حال کاهش است و افزود: «تا سال ۲۰۵۰، چین از ۸کارگر در حال حاضر به ازای هر بازنشسته به ۲کارگر در هر بازنشسته خواهد رسید. علاوه بر این، درحال حاضر بسیاری از دستاوردهای بهره‌وری بزرگ ناشی از تحصیل بیشتر و شهرنشینی جمعیت و پذیرش فناوری‌ها برای کارآمدتر ساختن تولید را از بین برده‌است.» نیکلاس ابرشتات، اقتصاددان و کارشناس جمعیت‌شناسی در موسسه امریکن انترپرایز، گفت که روندهای جمعیتی کنونی بر اقتصاد و ژئوپلیتیک چین چیره خواهد شد و رشد آن را بسیار نامشخص تر خواهد کرد. وی گفت:دوران رشد اقتصادی قهرمانانه به پایان رسیده‌است.
رقابت با چین > سیاست خارجی

در ماه مه۲۰۲۰، مطابق با قانون مجوز دفاع ملی جان اس. مک کین برای سال مالی ۲۰۱۹،دولت ترامپ گزارشی با عنوان «رویکرد استراتژیک ایالات متحده به جمهوری خلق چین» به اعضای کنگره ایالات متحده ارائه کرد. این گزارش رویکرد کل دولت را در قبال چین تحت استراتژی امنیت ملی۲۰۱۷ بیان می‌کند، که می‌گوید زمان آن رسیده‌است که ایالات متحده در سیاست‌های شکست‌خورده دو دهه گذشته تجدیدنظر کند سیاست‌هایی مبتنی بر این فرض که تعامل با رقبا و گنجاندن آنها در موسسات بین‌المللی و تجارت جهانی آنها را به بازیگرانی خوش‌اخلاق و شرکای قابل اعتماد تبدیل می‌کند. این گزارش می‌گوید که «منعکس‌کننده یک ارزیابی مجدد اساسی از نحوه درک و پاسخ ایالات متحده به رهبران چین است» و می‌افزاید: «ایالات متحده رقابت استراتژیک بلندمدت بین دو سیستم خود را به رسمیت می‌شناسد.»
در فوریه ۲۰۲۱،جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت که چین «جدی‌ترین رقیب» است که چالش‌هایی را در زمینه «رفاه، امنیت و ارزش‌های دموکراتیک» ایالات متحده ایجاد می‌کند آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه اظهار داشت که رویکردهای خوش‌بینانه قبلی در مورد چین ناقص است، و چین «مهم‌ترین چالش هر کشور ملتی در جهان را برای ایالات متحده ایجاد می‌کند». بلینکن همچنین موافقت کرد که بایدن سلف، دونالد ترامپ، «در اتخاذ رویکرد سخت‌گیرانه‌تری در قبال چین حق داشت». در آوریل ۲۰۲۱،سنای ایالات متحده قوانین مهمی را در پاسخ به نفوذ فزاینده چین در امور بین‌الملل ارائه کرد. این لایحه با عنوان "قانون رقابت استراتژیک ۲۰۲۱" منعکس کننده نگرش تندرو دموکرات‌ها و جمهوری خواهان کنگره است و هدف آن مقابله با ابتکارات دیپلماتیک و استراتژیک دولت چین است.
در ماه مه ۲۰۲۱، قانون رقابت استراتژیک ۲۰۲۱ در لایحه ای بزرگتر، قانون نوآوری و رقابت ایالات متحده (USICA) ادغام شد و اجازه ۱۱۰ billion دلار آمریکا برای تحقیقات فناوری پایه و پیشرفته در یک دوره پنج ساله. در ژوئن ۲۰۲۱،USICA با ۶۸ بر ۳۲ در سنا با حمایت دو حزب به تصویب رسید.
مقایسه با کشورهای قبلی

ساموئل پی هانتینگتون متوجه شد که پیش‌بینی افول آمریکا بخشی از سیاست آمریکا از اواخر دهه۱۹۵۰ بوده‌است. به گفته دانیل بل: «بسیاری از مفسران برجسته آمریکا به‌طور مداوم انگیزه قدرتمندی داشتند که ایالات متحده را یک سبد ضعیف و پرورش ببینند که به ناچار به دست رقبای قوی‌تر خواهد افتاد، همان‌طور که روم به دست بربرها افتاد یا فرانسه هنری پنجم در آگینکور.» هانتینگتون انحطاط را به عنوان نادرست نقد کرد، اما در برخی موارد آن را به اینصورت ستود: «زوال گرایی کاهش قریب‌الوقوع قدرت آمریکا را پیش‌بینی کرده‌است. در تمام مراحل آن، پیش‌بینی برای جلوگیری از این انقباض محوری شده‌است.»
مایکل هادسون اشاره می‌کند که بخشودگی بدهی زمانی ضروری است که بدهی افراد به ایالت خیلی زیاد باشد. در حالی که امپراتوری‌های پیشین (آشوری) از طریق بخشودگی دوره‌ای بدهی‌ها جان سالم به در می‌بردند، این عمل با امپراتوری روم پایان یافت و منجر به فقیر شدن و خلع ید کشاورزان و ایجاد یک لومپن پرولتاریا در حال رشد شد. همین روند به فروپاشی امپراتوری بریتانیا کمک کرد و امروز نیز ادامه دارد، با بحران‌های مالی دوره ای (دهه۱۹۳۰٬۲۰۰۸) که تنها با کمک‌های مالی دولت ویا جنگ تسکین می‌یابد. هادسون اضافه می‌کند که هربار که تاریخ تکرار می‌شود، قیمت آن بالا می‌رود، یعنی آمریکا با بدهی‌های بانکی بدون مکانیسم بخشش ویران می‌شود و فروپاشی را اجتناب‌ناپذیر می‌کند.
پل کی مکدونالد، دانشمند علوم سیاسی، می‌نویسد که قدرت‌های بزرگ می‌توانند در انحطاط نسبی یا مطلق باشند و در مورد روش‌هایی که اغلب پاسخ می‌دهند بحث می‌کند. متداول‌ترین آنها تعدیل (کاهش برخی اما نه همه تعهدات دولت) است.
مقایسه با کشورهای قبلی > بریتانیا

کندی چنین استدلال می‌کند که: «قدرت مالی بریتانیا تنها تعیین‌کننده‌ترین عامل در پیروزی‌هایش بر فرانسه در طول قرن هجدهم بود و این فصل درمورد جنگ‌های ناپلئونی و ادغام قدرت مالی بریتانیا با قدرت صنعتی جدید به پایان می‌رسد.» او پیش‌بینی می‌کند که از آنجایی که دلار آمریکا نقش خود را به عنوان ارز جهانی ازدست می‌دهد، نمی‌تواند هزینه‌های نظامی خود را از طریق مخارج کسری تأمین کند.
به گفته ریچارد لاچمن، اگر ایالات متحده، مانند بریتانیا، بتواند خانواده‌ها و نخبگان خاصی را از کنترل انحصاری ادارات و قدرت‌های دولتی محدود کند، بسیار بیشتر دوام خواهد آورد.
مقایسه با کشورهای قبلی > اتحاد جماهیر شوروی

هارولد جیمز، مورخ، مقاله‌ای با عنوان «آمریکای شوروی اواخر» نوشت و ایالات متحده کنونی را با اتحاد جماهیر شوروی سابق مقایسه کرد. جیمز نوشت که بسیاری از جنبه‌های ایالات متحده اکنون شبیه به اواخر اتحاد جماهیر شوروی است: تشدید درگیری‌های اجتماعی، رقابت‌های قومی-نژادی، و افول اقتصادی. او پیش‌بینی کرد که دلار ممکن است ارزش خود را از دست بدهد و شبیه روبل شوروی شود. جیمز مقاله را به پایان رساند و با اشاره به ناتوانی گورباچف در جلوگیری از فروپاشی پس از جانشینی برژنف، کاهش اقتصادی ادامه خواهد یافت، حتی اگر تغییری در رهبری صورت گیرد.
الکس لو، ستون نویس ساوت چاینا مورنینگ پست، نوشت: «روسیه شوروی در زمان میخائیل گورباچف نمی‌دانست که امپراتوری را از دست داده بود تا اینکه خیلی دیر شده بود. سرنوشت ایالات متحده نیز متفاوت نخواهد بود.»
مفسران

خودت را آماده کن امپراتوری آمریکا به پایان رسیده‌است. و فرود هولناک خواهد بود. کریس هجز
فیلسوفان مایکل هارت و آنتونیو نگری در اواسط دهه۱۹۹۰ در مورد یک گذار مداوم به یک ساختار نوظهور ایجاد شده در بین قدرت‌های حاکم که نویسندگان آن را «امپراتوری» می‌نامند، نظریه‌پردازی کردند.
موریس برمن مورخ آمریکایی سه‌گانه ای از کتاب‌های منتشر شده بین سال های۲۰۰۰ تا۲۰۱۱ دربارهٔ زوال تمدن آمریکایی نوشت.
ایگور پانارین، دانشمند علوم سیاسی و فارغ‌التحصیل دانشکده فرماندهی عالی نظامی مخابراتKGB، پیش‌بینی کرد که از سال۱۹۹۸، ایالات متحده در سال۲۰۱۰ به شش بخش فرو خواهد رفت. او همچنین کتاب سقوط دلار و فروپاشی ایالات متحده آمریکا(۲۰۰۹) را نوشت.
استانیسلاو بلکوفسکی، تحلیلگر سیاسی روسی، پیش‌بینی کرد که ممکن است نوبت آمریکا باشد که در خشونت خود ویرانگر و فروپاشی اجتناب ناپذیر فرورود.
کریس هجز، روزنامه‌نگار آمریکایی، در کتاب خود در سال۲۰۱۸ آمریکا، تور خداحافظی، پیش‌بینی می‌کند که «در عرض یک دهه، حداکثر دو» آمریکا دیگر ابرقدرت برتر جهان نخواهد بود.
در سال۲۰۱۷، ایوان اوسنوس از نیویورکر یک سناریوی بالقوه برای یک انقلاب خشونت‌آمیز در ایالات متحده و عواقب آن برای «ابر ثروتمندها» را ترسیم کرد.
دونالد ترامپ اولین نامزد ریاست جمهوری بود که این ایده را ترویج کرد که ایالات متحده در حال زوال است.
پس از ژانویه ۶ شورش ایالات متحده آمریکا کاپیتول،هافپست خبرنگار امیلی پک مقاله ای با عنوان «پایتخت شورش بلورین ۴سال کاهش آمریکایی» نوشت.
ژان کرتین، نخست‌وزیر سابق کانادا (۱۹۹۳–۲۰۰۳)،انتخاب ترامپ را یک «خطای بزرگ» توصیف کرد که «پایان واقعی امپراتوری آمریکا» را در خاطرات خود در سال ۲۰۱۸ اعلام کرد.
اندیشکده آمریکایی شورای آتلانتیک استدلال می‌کند که در حالی که ایالات متحده واقعاً در حال افول است، فکر کردن غیرقابل برگشت بودن آن «بدبینی غیرمنطقی» است.
افکار عمومی

نظرسنجی‌های سال ۲۰۱۸، رهبری ایالات متحده را یک خط پایین‌تر از ۳۱ درصد چین قرار داد و آلمان را با ۴۱ درصد تأیید، محبوب‌ترین قدرت دانست.
یک نظرسنجی در سال۲۰۱۹ که توسط مرکز تحقیقاتی پیو انجام شد نشان می‌دهد که اکثریت آمریکایی‌ها پیش‌بینی می‌کنند که اقتصاد ایالات متحده در سال۲۰۵۰ ضعیف‌تر شود. همچنین، این نظرسنجی می‌گوید، اکثریت مردم فکر می‌کردند که ایالات متحده «کشوری با بدهی ملی رو به رشد، شکاف گسترده‌تر بین ثروتمندان و فقرا و نیروی کار در معرض تهدید اتوماسیون» خواهد بود.
در بحبوحه همه‌گیری کووید-۱۹، افکار عمومی ایالات متحده و چین در اکثر کشورهای مورد بررسی توسط مرکز افکار سنجی پیو بدتر شد. نظر ایالات متحده در مجموع مطلوب تر از نظر چین بود. نظر مدیریت این بیماری همه گیر در هر دو کشور منفی بود، اما نظر چین برای مدیریت این بیماری همه گیر مطلوب تر از ایالات متحده بود.
در یک نظرسنجی در سال۲۰۲۱ از۱۰۱۹ آمریکایی درست پس از شورش در کاپیتول، ۷۹درصد از شرکت کنندگان در نظرسنجی گفتند که آمریکا «در حال فروپاشی» است. در همان زمان، نسبت مشابهی از پاسخ دهندگان در نظرسنجی نشان دادند که «به آمریکایی بودن خود افتخار می‌کنند».
بر اساس نظرسنجی ژانویه۲۰۲۱ از۱۰۳۲ نفر از کشورهای شرق آسیا توسط مؤسسه سنگاپوری، ۶۱٫۵ درصد از پاسخ دهندگان گفتند اگر مجبور به انتخاب طرف در رقابت بین دو کشور شوند، ایالات متحده را به جای چین انتخاب می‌کنند. حمایت از ایالات متحده نسبت به نظرسنجی سال قبل ۷٫۹درصد افزایش یافته‌است.
در اواخر ژانویه ۲۰۲۱، پیو گزارش داد که با نزدیک شدن به مراسم تحلیف بایدن، نظرسنجی‌ها نشان داد که نظر بین‌المللی ایالات متحده در اروپا به‌طور قابل توجهی بهبود یافته‌است و به۷۲ تا۸۴ درصد خوش‌بینی در مورد روابط ایالات متحده در بریتانیا، فرانسه و آلمان افزایش یافته‌است.
برای مطالعه بیشتر

Andrews, Charles (2015). The Hollow Colossus (به انگلیسی). Needle Press. p. 210. ISBN 978-0-9679905-4-5. Retrieved 3 April 2019.
کشورهای دارای پایگاه‌ها و تأسیسات نظامی ایالات متحده در سال ۲۰۱۶
شاخص فقر ایالات متحده بین سال‌های ۱۹۵۹–۲۰۱۸ که همواره رو به کاهش بوده‌است.
تولید ناخالص داخلی (دلار فعلی آمریکا) ایالات متحده، چین (به تریلیون دلار آمریکا، ۱۹۶۰–۲۰۱۹)
تولید ناخالص داخلی سرانه ایالات متحده، چین (۱۹۶۰–۲۰۱۹)
کمند امیرسلیمانی

| کمند امیرسلیمانی | کمند امیرسلیمانی |
| --- | --- |
امیرسلیمانی در نشست خبری آرمان‌های توسعه پایدار: امیرسلیمانی در نشست خبری آرمان‌های توسعه پایدار
زادهٔ: ۱۶ خرداد ۱۳۵۲ ‏(۵۱ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۲–اکنون
همسر: ورقا عامری (سابق)
فرزندان: ۱
والدین: سعید امیرسلیمانی(پدر)
خویشاوندان: سپند امیرسلیمانی (برادر)
کمند امیرسلیمانی (زاده ۱۶ خرداد ۱۳۵۲) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است.
زندگی

کمند امیرسلیمانی ۱۶ خردادِ ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. وی فارغ‌التحصیل بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامی در سال ۱۳۷۶ است. بازی در نمایش «سنجاب‌ها» در سن ۷ سالگی نخستین فعالیت او در عرصهٔ تئاتر به حساب می‌آید. امیرسلیمانی در سال ۱۳۶۰ به تلویزیون آمد و در سال ۱۳۶۵ در فیلم سینمایی «ترنج» به هنرنمایی پرداخت. وی همچنین دختر سعید امیرسلیمانی و خواهر سپند امیرسلیمانی از بازیگران سینما است.
گزیدهٔ آثار > سینمایی

خرچنگ (۱۴۰۲)
کوکتل مولوتوف (۱۴۰۲)
دو روز دیرتر (۱۴۰۲)
عروس خیابان فرشته (١٣٩٩)
پاستاریونی (۱۳۹۷)
شیرین (۱۳۸۷)
مظفرنامه (۱۳۸۶)
شبانه (۱۳۸۳)
شیدا (۱۳۷۷)
قرمز (۱۳۷۷)
قاعده بازی (۱۳۷۶)
هفت سنگ (۱۳۷۶)
مهریه بی‌بی (۱۳۷۳)
پاییز بلند (۱۳۷۲)
راز خنجر (۱۳۷۱)
چون ابر در بهاران (۱۳۶۹)
در آرزوی ازدواج (۱۳۶۹)
دخترک کنار مرداب (۱۳۶۸)
سفر عشق (۱۳۶۷)
با من از فردا بگو (۱۳۶۶)
ترنج (۱۳۶۵)
گزیدهٔ آثار > فیلم تلویریونی[نیازمند منبع]

ایکس‌ری (۱۳۹۸)
جوان ماندگان (۱۳۹۴)
رستم و سهراب (۱۳۹۲)
جایزه برای بازنده‌ها (۱۳۹۱)
دروازهٔ روی هشت (۱۳۹۱)
بابای من خوانندس (۱۳۹۰)
شماره‌های انتظار (۱۳۹۰)
شاید دوست شاید دشمن (۱۳۸۷)
اگر تو نبود (۱۳۸۵)
یکی بود یکی نبود (۱۳۸۸)
پدرسالار (١٣٧٢)
گزیدهٔ آثار > مجموعه تلویزیونی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | مجموعه تلویزیونی | کارگردان | توضیحات |
| ۱۳۵۹ | تله‌تئاتر «سنجاب‌ها» | محمود ابراهیم‌زاده |  |
| ۱۳۶۲ | بچه‌ها بیدار، بچه‌ها هوشیار | مرضیه برومند | شبکه ۱ گروه کودک و نوجوان |
| ۱۳۶۲ | مخمصه | فرهاد مجدآبادی | شبکه ۱پخش در نوروز ۱۳۶۳ |
| ۱۳۶۳ | سواد آموزی | جواد انصافی | شبکه ۱گروه کودک و نوجوان |
| ۱۳۷۲ | پدرسالار | اکبر خواجویی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۳ | همسران | بیژن بیرنگ، مسعود رسام | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۴ | عیاران | کاظم بلوچی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۶ | دردسر بزرگ | علی عبدالعلی‌زاده | شبکه ۲پخش در نوروز ۷۷ |
| ۱۳۷۶ | برگبار | اکبر خواجویی | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۷ | هفت سنگ | عبدالرضا نواب صفوی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۷ | بگذار آفتاب برآید | حسین مختاری | شبکه ۳ |
| ۱۳۷۹ | همسایه‌ها | محمدحسین لطیفی | شبکه ۳ |
| ۱۳۸۱ | فرمان | مسعود رشیدی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۲ | داوطلب | مسعود تکاور | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۲ | مشق عشق | بهرام بهرامیان | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۳ | رسم شیدایی | اکبر خواجویی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۵ | بی مقدمه | افشین اربابی | شبکه ۲ |
| ۱۳۸۶ | ساعت شنی | بهرام بهرامیان | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۷ | ماه عسل | شاهد احمدلو | شبکه ۲پخش در نوروز ۸۸ |
| ۱۳۸۸ | دفترخانه شماره ۱۳ | سید وحید حسینی | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۹ | تبریز در مه | محمدرضا ورزی | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۹ | ملکوت | محمدرضا آهنج | شبکه ۲پخش در ماه رمضان |
| ۱۳۸۹ | هوش سیاه | مسعود آب‌پرور | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۰ | توطئه فامیلی | رامبد جوان | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۱ | دزد و پلیس | سعید آقاخانی | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۲ | هوش سیاه ۲ | مسعود آب‌پرور | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۲ | بی‌قرار (فصل اول) | فلورا سام | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۳ | بی‌قرار (فصل دوم) | فلورا سام | شبکه ۲پخش در سال ۱۳۹۷ |
| ۱۳۹۳ | فاخته | محمود معظمی | شبکه ۲پخش در ماه رمضان |
| ۱۳۹۴ | شاید برای شما هم اتفاق بیفتد | محمود معظمی | شبکه ۵ اپیزود «جایزه ای برای قدرت» |
| ۱۳۹۴ | معمای شاه | محمدرضا ورزی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۴ | شیوع | محمود معظمی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۵ | پریا | حسین سهیلی‌زاده | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۶ | سایه‌بان | برادران محمودی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۶ | هاتف | داریوش یاری | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۶ | نوار زرد | پوریا آذربایجانی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۶ | در جستجوی آرامش | سعید سلطانی | شبکه ۵ |
| ۱۳۹۶ | سارق روح | احمد معظمی | شبکه ۵ |
| ۱۳۹۷ | هیئت مدیره | مازیار میری | شبکه ۵ |
| ۱۳۹۷ | ایراندخت | محمدرضا ورزی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۸ | دل‌دار | جمشید محمودی و نوید محمودی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۸ | گاندو | جواد افشار | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۸ | ستایش ۳ | سعید سلطانی | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۹ | بچه محل | احمد درویشعلی پور | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۹ | آخر خط | علی مسعودی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۰ | هم بازی | سروش محمدزاده | شبکه ۲ |
| ۱۴۰۰ | کلبه عمو پورنگ | احمد درویشعلی پور | شبکه ۲ |
| ۱۴۰۱ | بی همگان | بهرنگ توفیقی، اصغر هاشمی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۲ | محرمانه | محمود معظمی | شبکه ۳ |
| ۱۴۰۲ | چرخ گردون | جواد مزدآبادی | شبکه ۲ |
| ۱۴۰۳_۱۴٠۲ | هشت پا | احمد معظمی | شبکه ۱ |
| ۱۴٠۳ | ناریا | جوادافشار |  |
گزیدهٔ آثار > شبکه نمایش خانگی

| سال | عنوان | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۱ | ویلای من | مهران مدیری |
| ۱۳۹۲ | شوخی کردم | مهران مدیری |
| ۱۳۹۷ | گلشیفته | بهروز شعیبی |
| ۱۴۰۰ | مردم معمولی | رامبد جوان |
| ۱۴۰۱ | شب‌های مافیا | سعید ابوطالب |
| ۱۴۰۱ | پدرخوانده | سعید ابوطالب |
| ۱۴۰۲ | ناتو | مهدی صفی یاری |
| ۱۴۰۲ | تی‌ان‌تی | حامد آهنگی |
| ۱۴۰۲ | چیدمانه | سید جواد هاشمی |
| ۱۴٠۳ | لالایی | احمد درویش‌علی‌پور |
اندردیو

| اندردیو دیو   دشمن اَشای کیهانی و پاکی> اطلاعات کلی | اندردیو دیو   دشمن اَشای کیهانی و پاکی> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: اندرَ، ایندرَ
جنسیت: نرینه
نماد: بی سامانی، ناپاکی و تاریکی
دشمن: اردیبهشت (امشاسپند)
وابستگی: دیوهای کماله
پدر: اهریمن
اندردیو (Andarəxšēd) یا ایندرا در نسک های زرتشتی به عنوان دشمن یکی از امشاسپندان معرفی می‌شود. امشاسپند اردیبهشت نماینده پاکیزگی، راستی و اشای کیهانی است. اندردیو به عنوان نیروی مخالف، نماد فساد و آلودگی و بر هم زدن اشای کیهانی به شمار می‌آید و در تقابل با اردیبهشت قرار دارد که مظهر نظم و پاکی است.
در ودا ایندره نام خدایی نیرومند است ولی در اوستا جایگاه او به دیوی تقلیل می‌یابد. لقب ایندره بهرام است در ادبیات زرتشتی به صورت ایزدی نشان داده می‌شود.
واژه‌شناسی

نام «ایندرا» ریشه‌شناسی قطعی ندارد. به احتمال زیاد، این نام مشتق اولیه‌ای از ریشه هند و اروپایی *√H3eid- به معنای «متورم شدن» با افزونه بینی (*nasal infix) است. بنابراین، به صورت *i-n-d-rā- به معنای «قوی» > índra- به عنوان یک اسم خاص (n. pr.) با تغییر تأکید ثانویه درآمده است. ارتباط این نام با ریشه هند و اروپایی *H2ner- یا ریشه ایرانی *nar- به معنای «مرد» از نظر ساختاری غیرممکن است. هرچند که در ریگ‌ودا (RV) شکل سه‌هجایی índara-، به‌ویژه در حالت ندایی (vocative) رایج است، اما این الزاماً با شکل میتانی din-da-ra یا din-tar موازی نیست.
در سنت ایرانی

در سنت ایرانی، که عمدتاً در اوستا و همچنین در متون پهلوی و شاهنامه حفظ شده است، اثری از اسطوره‌ای مشابه ایندرا و مار (وَرثره) دیده نمی‌شود. به‌جای آن، سنت ایرانی دو جفت شخصیت را ارائه می‌دهد: ثریته (Ved. Trita)، که پسرش کرساسپ مار شاخدار را می‌کشد، و آثویه (Ved. Āptya)، که پسرش ثرائتئونه (پهلوی فریدون، فارسی نو فردوسی) اژی دهاکه (پهلوی اژدهاگ، شاهنامه ضحاک، فارسی نو اژدها) را از بین می‌برد.
نام ایندرا تنها دو بار در اوستا ذکر شده است. در وندیداد ۱۰.۹ آمده است که «ایندرا... سوروا... ننگهیثیه» را باید دشمن شمرد. در وندیداد ۱۹.۴۳، ایندرا در فهرست دیوان پس از اهریمن ذکر شده است.
در متون پهلوی، مانند بندهش و دینکرد، ایندرا در کنار دیگر دیوان برجسته، نقش اغواگر و گمراه‌کننده را بازی می‌کند که انسان‌ها را از عبادت و اعمال درست دور می‌کند.
این موارد نشان می‌دهد که ایندرا در سنت ایرانی به دلیل ویژگی‌های خشونت‌آمیز خود، پس از اصلاحات زرتشت، به یک دیو تبدیل شده است.
جایگاه اندردیو

اندردیو در دین زرتشتی نماد فساد و کثافت است که سعی در نابودی آفرینش و نظام اخلاقی و طبیعی دارد. این شخصیت با عمل خود به نوعی در تلاش است که تعادل موجود در جهان را بر هم زند. به عبارت دیگر، او دشمن پاکی و راستی است.
این مفهوم نشان‌دهندهٔ تقابل دائمی بین نیروهای خیر و شر در کیهان‌شناسی زرتشتی است. در این نگاه، هر امشاسپند در برابر یک نیروی شریر قرار دارد که به وظایف مخالف آن امشاسپند عمل می‌کند.
اندردیو همچنان نماد تاریکی و نیروهای اهریمنی است که می‌کوشد ارزش‌هایی همچون پاکی و راستی را نابود کند. دشمنی او با حقیقت از ویژگی‌های برجسته اوست. اندردیو با گسترش دروغ و فریب، بی‌سامانی را در جهان افزایش می‌دهد و در پی برهم زدن قانون اشا، یعنی نظم جهان‌آفرین، است.
از آنجا که اردیبهشت، امشاسپند پیوند خورده با آتش پاک و نماینده راستی است، اندردیو در برابر این نماد پاکی ایستادگی می‌کند. او می‌کوشد آتش را بیالاید و تقدس و سامان آن را برهم زند.
اندردیو همچنین نماد پلیدی و بی‌سامانی در جنبه‌های گوناگون اخلاقی، جسمانی و مینوی است. او برای ویرانی ساختارهای پاک و سامان‌یافته و برپایی هرج‌ومرج و آشفتگی تلاش می‌کند.
انجمن نویسندگان علمی‌تخیلی و فانتزی آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:New (2022) SFWA logo.pngنشان انجمن: پرونده:New (2022) SFWA logo.pngنشان انجمن
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۵
بنیان‌گذاران: دیمن نایت
گونه: گروه ذی‌نفوذ
ستاد: انفیلد، کنتیکت
منطقه: بین‌المللی
اعضا: حدود ۲٫۵۰۰ عضو
رئیس: جف کندی
وبگاه: sfwa.org
انجمن نویسندگان علمی‌تخیلی و فانتزی آمریکا، که معمولاً با نام SFWA ( ‎/ˈsɪfwə/‎ یا ‎/ˈsɛfwə/‎ ) شناخته می‌شود، یک سازمان ناسودبر از نویسندگان حرفه‌ای علمی تخیلی و فانتزی است. در حالی که SFWA در ایالات متحده مستقر است، هم‌وندی در آن برای نویسندگان در سراسر جهان آزاد است. این سازمان در سال ۱۹۶۵ توسط دیمن نایت با نام نویسندگان علمی‌تخیلی آمریکا گشوده شد. رئیس SFWA تا 1 ژوئیه ۲۰۲۱ جف کندی بوده است.
هموندان کنش‌مند SFWA می‌توانند در رای‌گیری جایزه نبولا ، یکی از جوایز اصلی داستان‌های علمی‌تخیلی انگلیسی‌زبان، شرکت کنند.
نبرد سوآسون (۹۲۳ میلادی)

نبرد سوآسون در ۱۵ ژوئن ۹۲۳ بین اتحادی از اشراف شورشی فرانک به رهبری روبر یکم، که در مجلس سال قبل به عنوان پادشاه انتخاب شد، و ارتشی متشکل از نیروهای لوتارنژی، نورمن‌ها و کارولنژی به فرماندهی پادشاه شارل سوم جنگید. نبرد در سوآسون، در نزدیکی ان رخ داد. روبر کشته شد، اما ارتش او در جنگ پیروز شد. شارل توسط هربرت دوم، کنت ورماندوا و برادرزن روبر، زندانی شد و تا زمان مرگش در سال ۹۲۹ در اسارت بود. رودولف، دوک بورگوندی، داماد روبر، جانشین او به عنوان پادشاه فرانک باختری شد.
پس از مرگ شارلمانی، اقتدار سلطنتی کارولنژی‌ها به دلیل تهاجمات مداوم وایکینگ‌ها، جنگ‌های داخلی و درگیری با دست‌نشاندگان، عمدتاً روبرتیان رو به افول گذاشت. از آغاز، وضعیت سیاسی سلطنت شارل شکننده بود. اشراف فرانک تمایلی به پذیرش اقتدار او نداشتند. یکی از معدود متحدان او بالدوین دوم، مارگراف فلاندر بود. تلاش‌های شارل برای بازگرداندن قدرت کارولنژی‌ها بر لوتارنژی، سرزمین اجداد و همسر اولش فردرونا، باعث شد که او به عنوان پادشاه لوتارنژی در سال ۹۱۱ انتخاب شود و با اشراف محلی مانند گیلبرت، دوک لورن تضاد منافع پیدا کند.
پس از سال ۹۱۸، اشراف فرانک باختری مخالفت خود را با حکومت شارل نشان دادند. دلیل اصلی افزایش قدرت هاگانو، یک نجیب لوتارنژی بود که مشاور مورد علاقه پادشاه بود. در سال ۹۲۰ گروهی از اشراف فرانک به رهبری روبر، برادر پادشاه قبلی اودو، شارل را ربودند. آنها سعی کردند او را مجبور به عزل هاگانو کنند، اما اسقف اعظم هروئوس از رنس شورشیان را متقاعد کرد که پادشاه را آزاد کنند.
قیام نظامی بزرگان فرانک در سال ۹۲۲ آغاز شد. شارل بهره‌مندی از صومعه چلز را از عمه خود روتیلد، دختر شارل دوم برداشت و آن را به هاگانو منتقل کرد. این عمل مستقیماً بر منافع روبرتیان تأثیر گذاشت، زیرا روتیلد مادرشوهر پسر روبر، اوگ بزرگ بود. در مجمعی در سوآسون در ۲۹ ژوئن، اشراف شورشی شارل را خلع کرده و رابرت را به عنوان پادشاه خود انتخاب کردند. اسقف اعظم والتر سنس روز بعد او را در رنس تاجگذاری کرد.