stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ئی. تی. ویتیکر
زندگی > دوران کودکی و تحصیلات

ادموند تیلور ویتیکر در شهر ساوت‌پورت و شهرستان لانکشر متولد شد، وی پسر جان ویتیکر و خانم‌اش سلینا سپتیما تیلور است. ویتیکر به عنوان یک «کودک فوق‌العاده خوشمزه» توصیف شده‌است، کودکی که مادرش مجبور شد برای وی تا یازده سالگی معلم خانگی استخدام کند و پس از آن به مدرسه دستور زبان منچستر فرستاده شد. ارنست بارکر که در مدرسه دستور زبان منجستر با ویتیکر همکلاسی بود و کسی بود که با وی در دفتر پرفکت مشترکاً کار می‌کرد، بعدتر در مورد شخصیت او گفت: «وی روحیه شاد، سرزنده و مانند حباب داشت: او برای هر شوخی آماده بود: او در خاطره من به عنوان یک بازی‌گر طبیعی زنده است؛ من همچنین فکر می‌کنم که او می‌توانست بعضی وقت‌ها یک شعر شادی بخش بسراید». زمانی‌که ویتیکر در مدرسه بود، در «سمت کلاسیک» درس می‌خواند و سه بر پنج قسمت وقت خود را به زبان لاتین و یونانی اختصاص داده بود. ویتیکر در یادگیری شعر و درام که برای دوره بالاتر مدرسه نیاز بود به مشکلاتی مواجه بود، وی اظهار امتنان می‌کرد که این مطالعات را پشت سر گذاشته و به تخصص در ریاضیات پبردازد.
ویتیکر در دسامبر ۱۸۹۱ یک بورسیه ورودی به کالج ترینیتی (کمبریج) دریافت کرد. وی پس از اتمام آموزش خود در مدرسه دستور زبان منچستر به کالج ترینیتی رفت تا از ۱۸۹۲ الی ۱۸۹۵ میلادی در آن‌جا در رشته ریاضی و فیزیک به تحصیلات خود ادامه دهد. وی در ۱۸۹۲ به عنوان پژوهشگر خُرد به کالج ترینیتی رفت تا ریاضیات بخواند. ویتیکر در جریان تحصیلات خود در کالج ترینیتی شاگرد اندرو رسیل فورسایت و جورج داروین بود و در جریان دو سال اول آموزش‌های خصوصی دریافت کرد. ویتیکر با اشتیاقی که ریاضیات کاربردی نسبت به ریاضیات محض داشت، در ۱۸۹۴ میلادی زمانی‌که صرفاً شاگرد دانشگاه بود جایزه «نمایشگاه نجوم شیپشانک» را برنده شد. وی در امتحان نهایی دوره لیسانس، «ترایپوس» در کمبریج به عنوان «رنگلر دوم» در سال ۱۸۹۵ میلادی فارغ تحصیل شد. «رنگلر نخست» در آن سال «توماس جان آی‌انسون برومویچ» بود و ویتیکر همراه با جان هلتون گریس در رده دوم قرار داشتند، تمامی این سه نفر همراه با سه شرکت‌کننده دیگر، از جمله برترام هاپکنسون، به عنوان اعضای انجمن سلطنی انتخاب گردیدند. وی همچنین مدال تایسون در رشته ریاضیات و ستاره‌شناسی را در ۱۸۹۶ میلادی به‌دست‌آورد.
زندگی > حرفه

ویتیکر قبل از این‌که شغل ستاره‌شناسی ایرلند را قبول کند از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۶ میلادی عضو کالج ترینیتی (کمبریج) بود. وی تا سال ۱۹۱۲ به این شغل خود در دوبلین ادامه داد و پس از آن به عنوان رئیس بخش ریاضیات در دانشگاه ادینبورگ گماشته شد، حرفه‌ای که تقریباً برای بیشتر از ثلث یک قرن به آن ادامه داد. وی در طول حرفه خود مقالاتی در مورد توابع خودریخت (اتومورفیک) و توابع خاص در ریاضیات نظری و در مورد الکترومغناطیس، نسبیت عام، آنالیز عددی و ستاره‌شناسی در ریاضیات کاربردی و فیزیک نوشت، وی همچنین به موضوعاتی در بیوگرافی، تاریخ، فلسفه و الهیات علاقه داشت. همچنین چندین نوآوری مهمی در ادینبورگ انجام داد که تأثیر به‌سزایی در آموزش ریاضیات و جوامع آن‌جا داشت.
زندگی > حرفه > کالج ترینیتی، کمبریج

ویتیکر در ۱۸۹۶ میلادی به عنوان عضو کالج ترینیتی (کمبریج) انتخاب گردید و تا ۱۹۰۶ میلادی به عنوان استاد در کمبریج باقی‌ماند. ویتیکر در ۱۸۹۷ میلادی جایزه اسمیت را برای کار خود روی مقاله «ارتباط توابع جبری با توابع اتومورفیک» که در ۱۸۸۸ به نشر رسیده بود، به‌دست‌آورد. ویتیکر در ۱۹۰۲ میلادی یک راه حل کلی برای معادله لاپلاس پیدا کرد و این راه حل «به عنوان کشف تحسین‌برانگیز» پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای پیدا کرد، هرچند ریاضی‌دان هوریس لامب گفت که این راه حل ویژگی‌های چندانی ارائه نمی‌کند. وی همچنین در اوایل حرفه خود کتاب‌های مشهوری نوشت و کتاب «درسی در آنالیز مدرن» را در سال ۱۹۰۲ به چاپ رساند و به تعقیب آن تنها دو سال بعد در ۱۹۰۴ میلادی کتاب «رسالهٔ بر دینامیک تحلیلی ذرات و اجسام صلب» را منتشر کرد. ویتیکر در سپتامبر همان سال مجبور شد تا شش چنگال نقره را در مزایدهٔ به فروش برساند تا مالیات خود را که قبلاً پرداخت آن را نپذیرفته بود بپردازد، این مالیات مربوط به قانون تحصیل ۱۹۰۲ بود که طبق آن شهروندان باید برای حمایت مالی از مدارس مسیحی محلی مانند کلیسای رومان کاتولیک و کلیسای انگلستان می‌پرداختند. قبل از این‌که توسط یک قاضی مجبور به پرداختن مالیات شود، ویتیکر یکی از چندین فعالی بود که با پرداخت نکردن مالیات به مقاومت مسالمت می‌پرداختند. ویتیکر در ۱۹۰۵ میلادی برای تقدیر از دست‌آوردهایش به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب گردید.
زندگی > حرفه > کالج ترینیتی، دوبلین

ویتیکر در ۱۹۰۶ میلادی به عنوان استاد ستاره‌شناسی آندروس در کالج ترینیتی دوبلین گماشته شد و عنوان ستاره‌شناس سلطنتی ایرلند به وی داده شد. وی در این پُست جانشین «چارلز جسپر ژولی گردیده» و با توصیه‌نامه ستاره‌شناس «رابرت استاویل بال» مقرر گردید. بال در توصیه‌نامه خود، که بعداً در کلکسیون نامه‌های وی در ۱۹۱۵ میلادی به چاپ رسید، می‌گوید که از میان کسانی که می‌شناخت، ویتیکر تنها فردی بود که «شایستگی جانشینی ژولی» را داشت و این‌که این پُست «از هر نگاه برای وی مناسب» بود.
کتابشناسی

Maidment, Alison; McCartney, Mark (2 September 2019). "'A man who has infinite capacity for making things go': Sir Edmund Taylor Whittaker (1873–1956)". British Journal for the History of Mathematics. 34 (3): 179–193. doi:10.1080/26375451.2019.1619410. ISSN 2637-5451. S2CID 186939363.
Coutinho, S. C. (1 May 2014). "Whittaker's analytical dynamics: a biography". Archive for History of Exact Sciences. 68 (3): 355–407. doi:10.1007/s00407-013-0133-1. ISSN 1432-0657. S2CID 122266762.
کتابشناسی > یادبودهای پس از وفات

Aitken, A. C. (April 1956). "Sir Edmund Whittaker, F.R.S." Nature. 177 (4512): 730–731. Bibcode:1956Natur.177..730A. doi:10.1038/177730a0. ISSN 0028-0836. S2CID 39973666.
Dingle, H. (August 1956). "Edmund T. Whittaker, Mathematician and Historian". Science. 124 (3214): 208–209. Bibcode:1956Sci...124..208D. doi:10.1126/science.124.3214.208. PMID 17838072. S2CID 786277.
McCrea, W. H. (April 1957). "Edmund Taylor Whittaker". Journal of the London Mathematical Society. s1-32 (2): 234–256. doi:10.1112/jlms/s1-32.2.234. S2CID 121820396.
Temple, G. F. J. (1 November 1956). "Edmund Taylor Whittaker, 1873-1956". Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society. 2: 299–325. doi:10.1098/rsbm.1956.0021. S2CID 121968984.
Whitrow, G. J. (1956). "Obituary: Professor Sir Edmund Whittaker, F. R. S". The British Journal for the Philosophy of Science. VII (26): 180–181. doi:10.1093/bjps/VII.26.180. ISSN 0007-0882.
کتابشناسی > مجلد یادبود ویتیکر، ژوئن ۱۹۵۸

Martin, Daniel (June 1958). "Sir Edmund Whittaker, F.R.S." Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11 (1): 1–9. doi:10.1017/S0013091500014334. ISSN 0013-0915.
Temple, G. (June 1958). "Whittaker's Work on the Integral Representation of Harmonic Functions*". Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11 (1): 11–24. doi:10.1017/S0013091500014346. ISSN 1464-3839.
Rankin, R. A. (June 1958). "Sir Edmund Whittaker's Work on Automorphic Functions". Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11 (1): 25–30. doi:10.1017/S0013091500014358. ISSN 0013-0915.
Aitken, A. C. (June 1958). "The Contributions of E. T. Whittaker to Algebra and Numerical Analysis". Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11: 31–38. doi:10.1017/S001309150001436X.
Synge, J. L. (June 1958). "Whittaker's Contributions to the Theory of Relativity". Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11 (1): 39–55. doi:10.1017/S0013091500014371. ISSN 1464-3839.
McConnell, James (June 1958). "Whittaker's Correlation of Physics and Philosophy". Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11 (1): 57–68. doi:10.1017/S0013091500014383. ISSN 0013-0915.
Fulton, James (June 1958). "The Sir Edmund Whittaker Memorial Prize". Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 11 (1): 69–70. doi:10.1017/S0013091500014395. ISSN 1464-3839.
برای مطالعه بیشتر

Watson, G. Alistair (1 November 2009), "The history and development of numerical analysis in Scotland: a personal perspective" (PDF), The Birth of Numerical Analysis, World Scientific, pp. 161–177, doi:10.1142/9789812836267_0010, ISBN 978-981-283-625-0, retrieved 26 October 2020
Rankin, R. A. (June 1983). "The first hundred years (1883–1983)" (PDF). Proceedings of the Edinburgh Mathematical Society. 26 (2): 135–150. doi:10.1017/S0013091500016849. ISSN 1464-3839.
Butzer, P. L.; Ferreira, P. J. S. G.; Higgins, J. R.; Saitoh, S.; Schmeisser, G.; Stens, R. L. (1 April 2011). "Interpolation and Sampling: E.T. Whittaker, K. Ogura and Their Followers". Journal of Fourier Analysis and Applications. 17 (2): 320–354. doi:10.1007/s00041-010-9131-8. ISSN 1531-5851. S2CID 122954185.
تصویر روی جلد جلوی «جلد یادبود ویتتیکر» که در «اقدامات جامعه ریاضیاتی ادینبورگ» در ژوئن ۱۹۵۸ میلادی منتشر شد. «اقدامات» یک ژورنال با دسترسی باز تأخیری است که محتوای آن یک سال پس از انتشار به صورت رایگان قابل مطالعه هستند.
کارلسروهه

کارلسروهه (به آلمانی: Karlsruhe) شهری در ایالت بادن-وورتمبرگ، در جنوب غربی کشور آلمان، در کنار مرز آلمان- فرانسه، با جمعیتی در حدود ۳۲۰٫۰۰۰ نفر است.

این شهر پس از اشتوتگارت دومین شهر بزرگ ایالت بادن-وورتمبرگ است. کارلسروهه در سال ۱۷۱۵ به عنوان کاخ کارلسروهه بنا شد، زمانی که آلمان به صورت شهرهای ایالتی و شاهزاده‌ای اداره می‌شد.

شهری که اطراف قلعه را دربرگرفته است بعدها محل دو دادگاه عالی آلمان شد، دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان (Bundesverfassungsgericht) که تصمیمات گرفته شده در این دادگاه قدرتی برابر قانون را در بسیاری از موقعیت‌ها دارد و دادگاه فدرال دادگستری آلمان (Bundesgerichtshof) که عالی‌ترین دادگاه تجدید نظر در زمینهٔ حقوق مدنی و حقوق کیفری آلمان است؛ بنابراین کارلسروهه خانهٔ عدالت آلمان در نظر گرفته می‌شود، نقشی که تا قبل از سال ۱۹۴۵ شهر لایپزیگ بر عهده داشت.


به خاطر شباهت چشم‌اندازی که این شهر با پایتخت ایالت متحده آمریکا دارد برخی یر این باورند که کارلسروهه مدلی برای واشینگتن دی سی بوده است.
هر دو شهر دارای مرکز هستند- کاخ در کارلسروهه و ساختمان کاپیتول در واشینگتن- که از جلوی ساختمان خیابان‌های اصلی شهر همانند پرتوهای خورشید انشعاب پیدا می‌کنند. لوفان طراح شهر واشینگتن از طرح شهر کارلسروهه را (در میان شهرهای اروپا) به عنوان الهام بخش مدل خود استفاده کرده است.
جغرافیا

ارتفاع این شهر از سطح دریا بین ۱۰۰ متر (ساحل شرقی رود راین) و ۲۷۷٫۵ متر (کوه تورمبرگ در شرق شهر) است.
رود راین در غرب کارلسروهه در مسیر جنوب به شمال جریان دارد. در ساحل غربی رود، شهر وورت (wörth) (در ایالت راینلاند-فالتز) قرار گرفته است.
کارلسروهه با داشتن دمای میانگین سالیانه ۱۰٫۷‎ °C یکی از گرمترین شهرهای آلمان محسوب می‌شود. این شهر معمولاً زمستان‌های معتدلی دارد؛ در تابستان هوای شهر اغلب شرجی است.
شهر به صورت یک خورشید طرح‌ریزی شده بود، به‌طوری که برج قصر در مرکز قرار داشت و ۳۲ خیابان همانند پرتوهای خورشید به اطراف امتداد می‌یافتند.
البته این طرح به یک بادبزن نیز شبیه است، به همین دلیل کارلسروهه در میان آلمانی‌ها لقب «شهر بادبزنی» (به آلمانی: Fächerstadt) گرفته. با وجود تغییرات زیاد در بافت شهر تا به امروز، طرح اولیه هنوز هم بر روی نقشه به وضوح قابل مشاهده است.
شهرها و روستاهای در حومه و مرز کارلسروهه به ترتیب در جهت عقربه‌های ساعت از شمال:
اگن اشتاین-لئوپولدشافن، اشاتوتن‌زی، واینگارتن(بادن)، فینزتال، کارلسباد(بادن)، والدبرون،
اتینگن و راین‌اشتتن.
تاریخچه

نام شهر بر اساس افسانه‌ای، به مارگراف کارل ویلهلم، حاکم بادن-دورلاخ برمی‌گردد که پس از شکار در این شهر استراحت کرده است (روهه در المانی به معنای آرامش است). او کارلسروهه را در سال ۱۷۱۵ پس از دیدن خوابی با موضوع ساختن شهری جدید، بنا نهاد.
کارلسروهه، از سال ۱۷۷۱ مرکز گراف‌های متحد بادن-دورلاخ و بادن بادن، و از سال ۱۸۰۶ تا ۱۹۴۵ (پایان جنگ جهانی دوم) مرکز بادِن بود.
در سال ۱۸۶۰ اولین کنوانسیون بین‌المللی شیمی، کنوانسیون کارلسروهه، در این شهر برگزار شد.
قسمت اعظم مرکز شهر به خصوص کاخ کارلسروهه در جنگ جهانی دوم به وسیلهٔ متفقین بمباران اما پس از جنگ بازسازی شد.
مؤسسه‌ها و مراکز مهم

دادگاه قانون اساسی و دیوان عالی قضایی کشور آلمان در این شهر مستقر می‌باشد.
همچنین بزرگ‌ترین پالایشگاه نفتی آلمان در نزدیکی این شهر قرار دارد.
فهرست دیگر مراکز مهم:
دانشگاه کارلسروهه ((Universität Karlsruhe (TH) قدیمی‌ترین دانشگاه صنعتی آلمان است.
مرکز هنر و فناوری‌های رسانه‌ای (ZKM (Zentrum für Kunst und Medientechnologie یکی از مراکز مهم در نوع خود در آلمان است که در سال ۱۹۹۹ افتتاح شد.
پژوهشگاه کارلسروهه (به آلمانی: (Forschungszentrum Karlsruhe (FZK)
مرکز نمایشگاه‌های کارلسروهه (Messe Karlsruhe)
اقتصاد

بزرگ‌ترین پالایشگاه نفتی آلمان در غرب کارلسروهه و در کنار رودخانه راین قرار دارد.
اقتصاد > فعالیت‌های اینترنتی

با توجه به اینکه دانشگاه کارلسروهه تا اواخر ۱۹۹۰ سرویس اینترنت ارائه می‌کرد، به عنوان پایتخت اینترنت آلمان شناخته شد. دی ایی نیک، مرکز ثبت دامنه اینترنتی آلمان از آن زمان به بعد به فرانکفورت، آنجایی که مبادلات تجاری اینترنت آلمان واقع شده، منقل شده است.
شرکت‌های اصلی ارئه دهند خدمات اینترنت، Web.de و Schlund+Partner/۱&۱، هم‌اکنون هر دو تحت مالکیت اتحادیه اینترنت ای جی می‌باشند، در کارلسروهه قرار گرفته‌اند.
اسشادویکی کارلسروهه، بزرگ‌ترین ویکی شهر جهان می‌باشد.
کتابخانه مؤسسه فناوری کارلسروهه، فهرست مجازی کارلسروهه را توسعه داده که اولین سایتی است که به پژوهشگران سراسر جهان این امکان را (به صورت رایگان) می‌دهد تا در فهرست چندگانه کتابخانه‌های سراسر جهان جستجو کنند.
در سال ۲۰۰۰ روزنامه منطقه‌ای آنلاین، ka-news.de ایجاد شد. به عنوان یک روزنامه روزانه، تنها اخبار ارائه نمی‌کرد، اما در مورد وقایع فعلی و در پیش رو کارلسروهه و مناطق اطراف اطلاع‌رسانی می‌کرد.
ترابری

اپراتور حمل و نقل کارلسروهه (VBK) مجری شبکه حمل و نقل شهری، مشتکل از هفت مسیر واگن برقی و شبکه مسیرهای اتوبوس است. این شبکه به خوبی توسعه یافته و کل محدوده شهر را در ۲۴/۷ با واگن برقی و سیستم اتوبوس‌های شب پاسخگو می‌باشد. خطوط ریلی فونی کلار توقبقباهن از شرق به مرکز شهر توسط VBK اداره می‌شود.
VBK همچنین شریک و Albtal-Verkehrs-Gesellschaft و دویچه بان در اداره کارلسروهه اس-بان کارلسروهه است که با سامانه ریلی، منطقه بزرگی پیرامون شهر را خدمت رسانی می‌کند. این سیستم امکان دستیابی به سایر شهرهای این منطقه نظیر اتینگن، وورث آن در راین، فورتزهایم، باد ویلدباد، برتن، بروخزال، هایلبرون، بادن-بادن و حتی فرویدن‌اشتات در جنگل سیاه واقع در راست مرکز شهر را مهیا کرده است.
اس-بان کارلسروهه در محافل حمل و نقل به خوبی به عنوان مفهومی از پیشگام در اداره واگن برقی در مسیر قطار، که برای دستیابی به سیستم حمل و نقل عمومی مؤثر تر و جذاب تر، تاحدودی به عنوان مدل سیستم واگن برقی کارلسروهه در جهان شناخته شده است.
کارلسروهه به خوبی توسط ارتباط‌های اتوبان و اکسپرس میان‌شهری با شهرهای فرانکفورت، اشتوتگارت/مونیخ و فرایبورگ/بازل متصل شده است.
از سال ۲۰۰۷ این به شبکه ت ژ و متصل شده که زمان سفر به پاریس را به تنها ۳ ساعت کاهش داده است. (با ۵ ساعت پیشین قابل مقایسه است)
دو بندرگاه بر روی رودخانه راین امکان حمل ونقل محموله با کشتی باری، به ویژه برای حمل محصولات نفتی را فراهم کرده است.
نزدیکترین فرودگاه بخشی از فرودگاه کارلسروهه/بادن-بادن است و در ۴۵ کیلومتری جنوب غربی کارلسروهه قرار گرفته، که با فرودگاه‌های آلمان و اروپا به صورت متقارن در ارتباط است. با استفاده از ماشین فرودگاه بین اللملی فرانکفورت، تنها با یک ساعت و نیم (یک ساعت با اکسپرس میان‌شهری) و فرودگاه اشتوتگارت نیز با یک ساعت (یک ساعت و نیم با قطار و S-Bahn) قابل دستیابی هستند.
دو حقیقت جذاب در تاریخ حمل و نقل وجود دارد که این دو، مخترع دوچرخه، کارل فون و نیز کارل بنز، مخترع اتومبیل متولد کارلسروهه می‌باشند و همچنین بنز در دانشگاه شهر نیز درس خواند و همسر بنز، برقتا برای اولین بار مسافت طولانی بین مانهایم تا کارلسروهه و فورتزهایم را با اتومبیل رانندگی کرد. زندگی حرفه‌ای این دو مرد موجب شد که در شهر همسایه مانهایم، دو وسیله مهم را اختراع کنند.
جمعت بر مبنای تاریخ

| سال | ساکنان |
| --- | --- |
۱۷۱۹: ۲٬۰۰۰
۱۷۵۰: ۲٬۵۰۰
۱۸۱۵: >۱۵٬۰۰۰
۱۹۰۱: ۱۰۰٬۰۰۰
۱۹۳۳: ۱۵۵٬۰۰۰
۱۹۷۳: ۲۶۴٬۲۴۹
۲۰۰۳: ۲۸۲٬۵۹۵
۲۰۰۷: ۲۸۸٬۹۱۷
تحصیلات

کارلسروهه به خاطر وجود یکی از بهترین موسسات آموزش عالی یعنی دانشگاه کارلسروهه، قدیمی‌ترین دانشگاه فنی آلمان به مرکز تحقیقات و تحصیلات شهرت یافته است.
کارلسروهه همچنین خانه مرکز تحقیقات کارلسروهه که در آن مهندسی و تحقیقات علمی در حوزه سلامت و علوم زمین و زیست‌محیطی انجام می‌گیرد و دانشگاه علوم کاربردی کارلسروهه، بزرگ‌ترین دانشگاه فناوری در ایالت بادن-وورتمبرگ که آموزش دانشگاهی و حرفه‌ای در علوم مهندسی و کسب و کار را ارائه می‌دهد.
در اول اکتبر ۲۰۰۹ دانشگاه کارلسروهه با Forschungszentrum Karlsruhe ملحق شد تا مؤسسهٔ جدیدی به نام مؤسسه فناوری کارلسروهه پدید آید.
آکادمی هنرهای زیبا کارلسروهه یکی از دانشگاه‌های کوچک آلمان با ۳۰۰ دانشجو می‌باشد اما یکی از آکادمی‌های قابل توجه در هنرهای زیبا است و شاید به دلیل داشتن همیشگی استادان بین‌المللی، بکی از بهترین‌ها باشد.
دانشگاه هنر و طراحی کارلسروهه همانند خواهر خود در یک تاریخ تأسیس شد که مرکز هنر و رسانه کارلسروهه است. این مؤسسه بر روی تحقیقات در رابطه با رسانه جدید و رسانه جدید هنری تمرکز داشته و آموزش می‌دهد.
دانشگاه موسیقی کارلسروهه، یک هنرستان موسیقی است که به قطعه هنری، کارایی موسیقی، تحصیلات و ژورنالیسم رادیو مدرک ارائه می‌دهد. در سال ۱۹۸۹ در Schloss Gottesaue واقع شده بود.
روابط بین‌المللی

کارلسروهه خواهرخواندهٔ شهرهای زیر است:
نانسی (فرانسه)
ناتینگهام (بریتانیا)
کراسنودار (روسیه)
تیمیشوارا (رومانی)
هاله (آلمان)
عکس هوایی زاویه دید از شرق کارلسروهه
نمایی از کارلسروهه،
طرح از هاینریش شوارتز
۱۷۲۱ میلادی
بندر نفتی
عکس هوایی از کارلسروهه
Schloss Gottesaue، دانشگاه موسیقی کارلسروهه
نادر محمدی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 محمدی با پیراهن پیکان در سال ۲۰۲۱:  محمدی با پیراهن پیکان در سال ۲۰۲۱
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  نادر محمدی
زادروز:  ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال)
زادگاه:  زنجان، ایران
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ذوب‌آهن
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۵–۲۰۱۷:  مقاومت تهران
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  پیکان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۲ |  پیکان |  ۴۱ |  (۱) |
| ۲۰۲۲ |  تراکتور |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  ذوب‌آهن |  ۳۹ |  (۰) |
| ۲۰۲۴–۲۰۲۵ |  گل‌گهر سیرجان |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۵– |  ذوب‌آهن |  ۰ |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۴۰۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ خرداد ۱۴۰۳. 
نادر محمدی (زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی برای باشگاه فوتبال ذوب‌آهن بازی می‌کند.
او بیش‌تر به دلیل اوت‌دستی‌های آکروباتیک و فوق‌بلند شناخته می‌شود. پرتاب‌های وی تا بیش از ۶۰ و نزدیک به ۷۰ متر می‌رسد.
دوران باشگاهی > پیکان

وی اولین بازی خود در لیگ برتر خلیج فارس را در هفته بیست و سوم لیگ برتر فوتبال ایران ۹۹–۱۳۹۸، مقابل باشگاه فوتبال ذوب‌آهن اصفهان انجام داد.
وی همچنین اولین گل خود در لیگ برتر خلیج فارس را در هفته بیست و چهارم لیگ برتر فوتبال ایران ۹۹–۱۳۹۸، مقابل باشگاه فوتبال گل‌گهر سیرجان به ثمر رساند.
تراکتور
نادر محمدی پس از سپری کردن ۴ فصل موفق در پیکان به تیم تراکتور تبریز پیوست. نخستین بازی وی برای تراکتور در مقابل استقلال بود.
ذوب آهن
نادر محمدی در اوایل سال ۱۴۰۱ به ذوب آهن اصفهان پیوست. نخستین بازی وی برای این تیم اصفهانی در برابر تراکتور بود.
سپاه بدر

با لشکر ۹ بدر اشتباه نشود.
| سازمان بدر منظمة بدر | سازمان بدر منظمة بدر |
| --- | --- |
رهبر: هادی عامری
بنیان‌گذار: گروهی از عراقی‌های پناهنده به ایران
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۲–۲۰۰۳ (۱۹۸۲–۲۰۰۳) به عنوان یک گروه شبه نظامی از مجلس اعلای اسلامی عراق ۲۰۰۶ – تاکنون به عنوان یک سیاسی
مرام سیاسی: شیعه اسلام‌گرایی
دین: اسلام شیعه
وابستگی ملی: ائتلاف ملی عراق
تعداد صندلی در مجلس عراق:: ۲۲ از ۳۲۵
وبگاه: وبگاه
http://www.almejlis.org/ (عربی): http://www.almejlis.org/ (عربی)
سیاست در عراق حزب‌ها: سیاست در عراق حزب‌ها
| Badr Organization | Badr Organization |
| --- | --- |
پرچم شاخه نظامی سازمان بدر: پرچم شاخه نظامی سازمان بدر
رهبران: هادی عامری
تاریخ فعالیت: ۱۹۸۲–۲۰۰۳ (رسمی)
کشور:  ، 
گروه(ها): الحکیم
مقر: نجف، عراق
مناطق فعالیت: بغداد و جنوب عراق
بخشی از: بسیج مردمی عراق
مخالفان: حزب بعث - منطقه عراق داعش
درگیری‌ها و جنگ‌ها: جنگ ایران و عراق عملیات کربلای ۲  عملیات مرصاد خیزش شعبانیه قیام ۱۹۹۱ در بصره  قیام ۱۹۹۱ در کربلا جنگ داخلی کردستان عراق جنگ عراق نبرد عماره  نبرد بصره (۲۰۰۸) جنگ داخلی در عراق (۲۰۱۷–۲۰۱۴) نبرد صلاح الدین  محاصره آمرلی  آزادسازی جرف الصخر  حمله به ظلوعیه  نبرد بیجی (۲۰۱۴-۲۰۱۵)  نبرد دوم تکریت  نبرد موصل 
سپاه بدر یک سازمان سیاسی شیعه با نیروی شبه‌نظامی وابسته به جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران در ایران می‌باشد، که شامل ۴۲ گروه شبه‌نظامی در عراق و ۲۸ گروه دیگر که مستقیماً مورد حمایت ایران هستند و نقش آن مانند حزب‌الله در لبنان برای ایران می‌باشد. این سپاه در سال ۱۹۸۰ میلادی (۱۳۵۹) توسط گروهی از عراقی‌های پناهنده به ایران و با عضویت گروهی از اسرا و پناهندگان در ایران تحت عنوان تیپ ۹ بدر تأسیس شد. اعضای سپاه بدر مبارزه با رژیم صدام حسین را «جهاد فی‌سبیل‌الله» و خود را از فدائیان روح‌الله خمینی می‌دانستند.
بر اساس گفته رویتر این سازمان قوی‌ترین گروه شیعه است که در عراق در حال جنگ است. در حالیکه برخی منابع سپاه بدر را یک سازمان تروریستی وابسته به جمهوری اسلامی می‌دانند.
بدر الجناح العسکری شاخه ای از سپاه بدر با اولویت حضور در منطقه سامرا می‌باشد و بر خلاف تصور بسیاری یک نیروی جداگانه نیست.
نخستین اقدامات نظامی این گروه، در خلال جنگ ایران و عراق و به‌طور خاص، در جریان عملیات‌های کربلای ۲ و مرصاد، نمود داشت. پس از سقوط حکومت صدام حسین، عملیات‌های نظامی این گروه در عراق، ادامه یافت. با ظهور داعش، این گروه نظامی، از آماده‌ترین شبه‌نظامیان شیعه عراقی می‌باشند که در خط مقدم مبارزه با داعش هستند. با شروع عملیات آزادسازی تکریت، هواپیماهای آمریکایی از همراهی نیروهای عراقی خودداری کردند و علت این امر، حضور شبه‌نظامیان سپاه بدر در میان آن‌ها بود. در نهایت، با لغو حضور سربازان بدر در جریان آزادسازی تکریت، نیروی هوایی آمریکا، از ۲۵ مارس ۲۰۱۵ (میلادی)، بمباران مواضع داعش در تکریت را شروع کرد.
پیشینه

در سال ۱۳۶۲ نیروهای مجلس اعلی انقلاب اسلامی عراق که مخالف صدام حسین بوده و در ایران به سر می‌بردند، به صورت داوطلب در جنگ ایران و عراق شرکت می‌کردند. نزدیک به ۲۵۰۰ نفر از این نیروها از اتباع عراقی ساکن استان کرمانشاه بودند. این نیروها به صورت یک گردان در سپاه پاسداران سازماندهی شد و اردوگاهی واقع در چالابه در بیستون استان کرمانشاه نیز برای استقرار و تمرین نظامی در اختیار آن‌ها قرار گرفت. سپاه بدر برای اولین بار در عملیات موسوم به خیبر که توسط نیروهای ایرانی علیه عراق بود، شرکت کردند.
بعد از عملیات خیبر، پاسدار اسماعیل دقایقی که از فرماندهان سپاه خوزستان بود تمامی این گردان را از مجلس اعلی عراق تحویل گرفت و آن‌ها را به صورت یک تیپ سازماندهی نموده و نام آن را نیز تیپ بدر گذاشت. اولین فرمانده تیپ بدر نیز اسماعیل دقایقی بود. وی در عملیات کربلای ۵ در ۲۸ دیماه ۱۳۶۵ کشته شد.
در زمان تشکیل، تیپ بدر شامل دو گروه احرار متشکل از اسرای عراقی جنگ ایران و عراق و گروه مجاهدین عراقی بودند که مخالفین دولت صدام بودند. گروه احرار از اسرای عراقی بودند که در جنگ اسیر شده و به تیپ بدر پیوسته بودند.
سپاه بدر از گسترش تیپ بدر به عنوان بال نظامی شورای فرماندهی انقلاب عراق که توسط محمود هاشمی شاهرودی تشکیل شد و بعد از دو سال و نیم به محمد باقر حکیم سپرده شد، درآمد. این سپاه همچنین یکی از شاخه‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به‌شمار می‌رفت.
سپاه بدر در تهاجمات ایران به عراق به عنوان بخشی از نیروی مهاجم تحت فرمان سپاه پاسداران عمل می‌کرد از جمله حملاتی که این سپاه در آن شرکت داشت شامل عملیات قدس ۴ در تاریخ مرداد ۱۳۶۴و عملیات کربلای ۲ بود.
بعد از پایان جنگ ایران و عراق در خلال سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۸۱ پس از جنگ اول خلیج فارس نیروهای بدر با ورود به عراق شروع به انجام عملیات علیه نیروهای ارتش و نیروهای امنیتی عراق نمودند. بخش عمده نیروهای بدر در این پروسه به استخدام نیروی قدس سپاه پاسداران و وزارت اطلاعات ایران درآمدند.
بعد از سقوط دولت صدام

همزمان با حمله آمریکا به عراق در اوایل سال ۱۳۸۲، نیروهای بدر با سلاح سبک از چهار محور بداخل عراق نفوذ کرده و تلاش کردند که کنترل شهرهای عراق را بعهده بگیرند. عملیات نفوذ و استقرار نیروهای بدر در شهرهای عراق تحت کنترل سرتیپ پاسدار احمد فروزنده از فرماندهان نیروی قدس سپاه پاسداران انجام گرفت.
بر اساس خطی که نیروی قدس به نیروهای بدر داده بود ترور مقامات رژیم سابق توسط نیروهای بدر در سراسر عراق آغاز شد.
بعد از سقوط صدام، آمریکا در سال ۲۰۰۳ از شورای عالی انقلاب اسلامی عراق خواست که تیپ بدر را منحل کنند که به جای آن سپاه بدر در همان سال (۲۵ مهر ۱۳۸۲) نام خود را از سپاه بدر به «سازمان بدر برای توسعه» تغییر داد.
در جریان ادغام شبه نظامیان در دستگاه‌های امنیتی کشور در سال ۲۰۰۶، نیروهای بدر در ابعاد گسترده‌ای وارد وزارتخانه‌های دفاع و کشور شده و هژمونی خود را بر دولت تکمیل کردند. بر اساس اسناد رسمی، تعداد ۱۰ هزار استخدامی شبه نظامیان در ارگان‌های امنیتی و سازماندهی تیپ‌های وزارت کشور از جمله تیپ رعد، تیپ گرگ، تیپ عقرب و … گزارش شده‌است که عمده این نیروها وابسته به بدر بوده‌اند.
علاوه بر حضور بدر در پلیس و وزارت کشور، ۹ بدر یک ارگان مهم به نام جهاز مرکزی تشکیل داد که اقدامات نظامی را فرماندهی و هماهنگ می‌کرد. شبکه‌های مرتبط به این ارگان که یک سازمان اطلاعاتی نوپا بود و تحت عنوان کمیته‌های مردمی فعالیت می‌کردند راه اندازی شد.
در سال ۲۰۰۷ شورای عالی انقلاب اسلامی عراق به منظور تلاش برای جدایی از تهران، تغییر نام داده و به شورای عالی اسلامی عراق تبدیل شد که سازمان بدر از این شورا جدا شد و به شکل یک سازمان سیاسی و نظامی کار خود را ادامه داد.
در سال ۲۰۱۲ رهبر نظامی این سازمان هادی العامری در کابینه نوری مالکی به عنوان وزیر حمل و نقل انتخاب شد؛ و در اکتبر ۲۰۱۴ در کابینه دور دوم مالکی، هادی عامری قصد داشت که وزیر کشور شود که با مخالفت آمریکا مواجه شد لذا یکی از اعضای این سازمان به نام محمد قبان وزیر کشور شد. سازمان بدر در انتخابات ۲۰۱۴ تعداد ۲۲ کرسی در مجلس عراق را کسب کرده بود.
بعد از حمله داعش و سقوط موصل در سال ۲۰۱۴ و تشکیل نیروی بسیج مردمی به نام حشد الشعبی، سازمان بدر به عنوان نیروی اصلی تشکیل دهنده آن درآمد و هادی عامری نیز به عنوان فرمانده حشد الشعبی در عراق از نمایندگی پارلمان خارج شد.