stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرتین بوشگزنیان
زندگی > سخنرانی

در طی مدت کوتاهی بین فروپاشی حزب اتحاد و ترقی در اکتبر ۱۹۱۸ و انحلال پارلمان در دسامبر ۱۹۱۸، بوشگزنیان چندین سخنرانی انجام داد و دولت پیشین را به جرم جنایاتی که در طول نسل‌کشی ارمنی‌ها مرتکب شده‌بود، محکوم کرد. وی قاضی دادگاه جنایات جنگ بود که منجر به محکومیت و به دار آویختن کمال بیگ، بخشدار مشهور بوغازلیان شد، که به جنایت علیه ارمنیان اخراج شده در استان یوزغاد در آناتولی مرکزی متهم شد.
بوشگزنیان در حال سخنرانی دربارهٔ قانون تبعید:
موضوع به سادگی و با کنار زدن قانون به پایان نرسیده‌است… قانون یک چاقو، یک تبر است، مسئول بسیاری از جنایات. اجازه ندهیم فقط با چاقو زدن این جنایات را اصلاح کنیم… در نتیجه خون خیلی از بی‌گناهان ریخته شده‌است… شمارش دقیق تعداد خانه‌های سوخته یا ویران شده غیرممکن است. این قانون… چیز ترسناکی است. ما باید آن را به دو شکل و ماده لغو کنیم… اما علاوه بر لغو آن، باید کسانی را که براساس این قانون کشور را ویران کرده‌اند، بدون استثنا، مجازات کرد. کسانی که با توطئه برای قتل از قانون استفاده و بهره‌برداری کردند باید مجازات شوند. موضوع فقط با کنار گذاشتن اسلحه پایان نمی‌یابد.
هویانگهه

| هویانگهه 胡杨河市 · خۇياڭخې شەھىرى | هویانگهه 胡杨河市 · خۇياڭخې شەھىرى |
| --- | --- |
شهر در سطح شهرستان شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار: شهر در سطح شهرستان شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار
هویانگههLocation in Xinjiang: هویانگههLocation in Xinjiang
مختصات: ۴۴°۴۱′۳۳″ شمالی ۸۴°۴۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۹۲۵۰°شمالی ۸۴٫۸۲۵۰۰°شرقی﻿ / 44.69250; 84.82500: مختصات: ۴۴°۴۱′۳۳″ شمالی ۸۴°۴۹′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۹۲۵۰°شمالی ۸۴٫۸۲۵۰۰°شرقی﻿ / 44.69250; 84.82500
کشور: جمهوری خلق چین
منطقه: منطقه خودمختار سین‌کیانگ اویغور
تأسیس‌شده: ۶ دسامبر ۲۰۱۹
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۷۷٫۹۴ کیلومتر مربع (۲۶۱٫۷۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۸۰۰۰۰
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
کد پیشوند پلاک خودرو: 新D
هویانگهه (به اویغوری: خۇياڭخې شەھىرى)(به چینی: 胡杨河市، به پین‌یین: Húyánghé Shì)یک شهر در چین است که در سین‌کیانگ واقع شده‌است. هویانگهه ۶۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
شهر هویانگهه، در سال ۲۰۱۲ میلادی، توسط حکومت منطقهٔ سین‌کیانگ در بین شهرهای کویتون و قارامای بنا نهاده شد.
در دسامبر ۲۰۱۹، شهر هویانگهه به عنوان شهر وابسته به بینگتوان و «شهر تابع مستقیم منطقه خودمختار» تاسیس شده. بخشی از این شهر جدید، سابقا در تابعیت شهر شیخو، ولایت تارباغاتای (که خود تابع ولایت خودمختار ایلی قزاق است) بوده و بخش دیگر، در تابعیت شهر کویتون در ولایت خودمختار ایلی قزاق.。
از لحاظ جغرافیایی، شهر قارامای از دو قسمت مجزا تشکیل شده است. شهر کویتون (که بخشی از ولایت خودمختار ایلی قزاق است) و شهر هویانگهه، منطقه مایتاغ در جنوب را از سه منطقهٔ قارامای، جرن‌بلاغ، و اورقو جدا کرده است.
۷۵۵ (پیش از میلاد)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۷ - سده ۸ - سده ۹
دهه:: ۷۲۰  ۷۳۰  ۷۴۰  ۷۵۰  ۷۶۰  ۷۷۰  ۷۸۰ 
سال:: ۷۵۲ ۷۵۳ ۷۵۴ - ۷۵۵ - ۷۵۶ ۷۵۷ ۷۵۸
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۱۳۷۷ پیش از هجرت – ۱۳۷۶ پیش از هجرت
گاه‌شماری میلادی: ۷۵۶ پیش از میلاد DCCLV BC
گاه‌شماری اتیوپیایی: −۷۶۳ – −۷۶۲
گاه‌شماری ارمنی: نامعلوم
گاه‌شماری اسلامی: ۱۴۱۹ پیش از هجرت – ۱۴۱۸ پیش از هجرت
گاه‌شماری ایگبو: −۱۷۵۵ – −۱۷۵۴
گاه‌شماری آشوری: ۳۹۹۵
گاه‌شماری بربری: ۱۹۵
گاه‌شماری بنگالی: −۱۳۴۸
گاه‌شماری بهائی: −۲۵۹۹ – −۲۵۹۸
گاه‌شماری بودایی: −۲۱۱
گاه‌شماری بیزانسی: ۴۷۵۳–۴۷۵۴
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 甲申年 (چوب میمون) ۱۹۴۱ یا ۱۸۸۱     — تا — 乙酉年 (چوب خروس) ۱۹۴۲ یا ۱۸۸۲
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: −۲۱۲
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۴۱۱
گاه‌شماری ژاپنی: نامعلوم
گاه‌شماری ژولینی: نامعلوم
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: −۱۳۹۳
گاه‌شماری عبری: ۳۰۰۵–۳۰۰۶
گاه‌شماری قبطی: −۱۰۳۹ – −۱۰۳۸
گاه‌شماری کره‌ای: ۱۵۷۸
گاه‌شماری مینگو: ۲۶۶۷ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۲۶۶۷年
گاه‌شماری هولوسن: ۹۲۴۵
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: −۶۹۹ – −۶۹۸
 - شاکا ساموات: نامعلوم
 - کالی یوگا: ۲۳۴۶–۲۳۴۷
از تاریخ پیدایش رم: −۲
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۷۵۵ (پیش از میلاد) ۷۵۵مین سال قبل از تقویم میلادی است.
درگذشتگان

| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۶۹۰: ۶۹۹ • ۶۹۸ • ۶۹۷ • ۶۹۶ • ۶۹۵ • ۶۹۴ • ۶۹۳ • ۶۹۲ • ۶۹۱ • ۶۹۰
۷۰۰: ۷۰۹ • ۷۰۸ • ۷۰۷ • ۷۰۶ • ۷۰۵ • ۷۰۴ • ۷۰۳ • ۷۰۲ • ۷۰۱ • ۷۰۰
۷۱۰: ۷۱۹ • ۷۱۸ • ۷۱۷ • ۷۱۶ • ۷۱۵ • ۷۱۴ • ۷۱۳ • ۷۱۲ • ۷۱۱ • ۷۱۰
۷۲۰: ۷۲۹ • ۷۲۸ • ۷۲۷ • ۷۲۶ • ۷۲۵ • ۷۲۴ • ۷۲۳ • ۷۲۲ • ۷۲۱ • ۷۲۰
۷۳۰: ۷۳۹ • ۷۳۸ • ۷۳۷ • ۷۳۶ • ۷۳۵ • ۷۳۴ • ۷۳۳ • ۷۳۲ • ۷۳۱ • ۷۳۰
۷۴۰: ۷۴۹ • ۷۴۸ • ۷۴۷ • ۷۴۶ • ۷۴۵ • ۷۴۴ • ۷۴۳ • ۷۴۲ • ۷۴۱ • ۷۴۰
۷۵۰: ۷۵۹ • ۷۵۸ • ۷۵۷ • ۷۵۶ • ۷۵۵ • ۷۵۴ • ۷۵۳ • ۷۵۲ • ۷۵۱ • ۷۵۰
۷۶۰: ۷۶۹ • ۷۶۸ • ۷۶۷ • ۷۶۶ • ۷۶۵ • ۷۶۴ • ۷۶۳ • ۷۶۲ • ۷۶۱ • ۷۶۰
۷۷۰: ۷۷۹ • ۷۷۸ • ۷۷۷ • ۷۷۶ • ۷۷۵ • ۷۷۴ • ۷۷۳ • ۷۷۲ • ۷۷۱ • ۷۷۰
۷۸۰: ۷۸۹ • ۷۸۸ • ۷۸۷ • ۷۸۶ • ۷۸۵ • ۷۸۴ • ۷۸۳ • ۷۸۲ • ۷۸۱ • ۷۸۰
۷۹۰: ۷۹۹ • ۷۹۸ • ۷۹۷ • ۷۹۶ • ۷۹۵ • ۷۹۴ • ۷۹۳ • ۷۹۲ • ۷۹۱ • ۷۹۰
۸۰۰: ۸۰۹ • ۸۰۸ • ۸۰۷ • ۸۰۶ • ۸۰۵ • ۸۰۴ • ۸۰۳ • ۸۰۲ • ۸۰۱ • ۸۰۰
هوی، ویرجینیای غربی

| هوی، ویرجینیای غربی | هوی، ویرجینیای غربی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
هوی، ویرجینیای غربی: هوی، ویرجینیای غربی
هویموقعیت هوی، ویرجینیای غربی در نقشهنمایش نقشه ویرجینیای غربیهویهوی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: هویموقعیت هوی، ویرجینیای غربی در نقشهنمایش نقشه ویرجینیای غربیهویهوی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۹°۱۹′۴″ شمالی ۷۸°۳۴′۴۷″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۱۷۷۸°شمالی ۷۸٫۵۷۹۷۲°غربی﻿ / 39.31778; -78.57972: مختصات: ۳۹°۱۹′۴″ شمالی ۷۸°۳۴′۴۷″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۱۷۷۸°شمالی ۷۸٫۵۷۹۷۲°غربی﻿ / 39.31778; -78.57972
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان همپشر، ویرجینیای غربی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
شماره GNIS: ۱۵۴۹۷۵۱
هوی (به انگلیسی: Hoy) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان همپشر، ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
هیلی سحر

| هیلی سحر | هیلی سحر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۸۸
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: موسیقی‌دان، طراح مد بازیگر
هیلی سحر (به انگلیسی: Hailie Sahar) (زاده ۱۹۸۸) موسیقی‌دان، طراح مد بازیگر آمریکایی است.
او یک زن ترنس است.
او در مجموعه‌های آقای ربات، مشکل خوب و ژست بازی کرده است.
هیلی رینهارت

| هیلی رینهارت | هیلی رینهارت |
| --- | --- |
هیلی در حال اجرا در ژوئیه ۲۰۱۱: هیلی در حال اجرا در ژوئیه ۲۰۱۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۹ سپتامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)  ویلینگ، ایلی‌نوی
ژانر: پاپ، راک، موسیقی بلوز، جاز، جاز همجوشی، موسیقی سول
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹ - اکنون
ناشر(ان): اینتراسکوپ، نایتین
علت سرشناسی: نفر سوم فصل ۱۰ آمریکن آیدل
وبگاه: haleyreinhart.com
هیلی رینهارت (به انگلیسی: Haley Reinhart) (زاده ۹ سپتامبر ۱۹۹۰)؛ خواننده اهل آمریکا است معروفیتش بخاطر رسیدن به مقام سوم در فصل ۱۰ آمریکن آیدل است.
او در فیلم ما می‌توانیم قهرمان باشیم بازی کرده‌است.
هوگند

| هوگند | هوگند |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۴۹′۵۴″ شمالی ۵۷°۱۸′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۳۱۶۷°شمالی ۵۷٫۳۰۶۹۴°شرقی﻿ / 33.83167; 57.30694: مختصات: ۳۳°۴۹′۵۴″ شمالی ۵۷°۱۸′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۳۱۶۷°شمالی ۵۷٫۳۰۶۹۴°شرقی﻿ / 33.83167; 57.30694
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: بشرویه
بخش: ارسک
دهستان: رقه
جمعیت: ۸۸ نفر (سرشماری ۹۵)
هوگند، روستای کوچکی است از توابع دهستان رقه در بخش ارسک شهرستان بشرویه در استان خراسان جنوبی در شرق ایران.
این روستا در سال ۱۳۸۵، تعداد ۴۸ نفر جمعیت داشته‌است.
آثار تاریخی

قلعه هوگند
امامزاده محمد بن اصغر هوگند
هیروشی کامیا

| هیروشی کامیا | هیروشی کامیا |
| --- | --- |
神谷 浩史: 神谷 浩史
زادهٔ: ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) ماتسودو، چیبا، ژاپن
ملیت: ژاپنی
پیشه‌ها:  صداپیشه  خواننده  روایتگر 
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–اکنون
نماینده: آئونی پروداکشن
قد: ۱۶۷ سانتیمتر (۵ فوت ۶ اینچ)
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
نام(های) دیگر: هیرو-سی
ژانر:  جی-پاپ  موسیقی انیمه 
ساز(ها): خوانندگی
ناشر(ان): کیرامونه
 :  
وبگاه: kiramune.jp/artist/kamiya/
هیروشی کامیا (神谷 浩史, Kamiya Hiroshi؟, زادهٔ ۲۸ ژانویه، ۱۹۷۵) صداپیشه، خواننده، و بازیگر ژاپنی مرتبط با عامل استعدادیابی آئونی پروداکشن است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از نقش‌های برجسته صداپیشگی او می‌توان به لیوای آکرمن در حمله به تایتان، ترافالگار لاو در وان پیس، مفیستو فلس در جنگیر آبی، ایزایا اوریهارا در دورارارا!!، کروماتسو در آقای اوسوماتسو، شینجی ماتو در فرنچایز فیت، آکاشی سیجورو در بسکتبال کوروکو، یوزورو اوتوناشی در انجل بیتز!، یاتو در نوراگامی، اِدوگاوا رانپو در سگ‌های ولگرد بونگو، کویومی آراراگی در سری مونوگاتاری، کُوئو ایچینومیا در زیر پل آراکاوا، و کیوشی فوجینو در مدرسه زندان اشاره کرد.
هپی جک، آریزونا

| هپی جک، آریزونا | هپی جک، آریزونا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Happy Jackموقعیت هپی جک، آریزونا در نقشهنمایش نقشه آریزوناHappy JackHappy Jack (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Happy Jackموقعیت هپی جک، آریزونا در نقشهنمایش نقشه آریزوناHappy JackHappy Jack (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۴°۴۴′۳۶″ شمالی ۱۱۱°۲۴′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۴۳۳۳°شمالی ۱۱۱٫۴۰۷۵۰°غربی﻿ / 34.74333; -111.40750: مختصات: ۳۴°۴۴′۳۶″ شمالی ۱۱۱°۲۴′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۴۳۳۳°شمالی ۱۱۱٫۴۰۷۵۰°غربی﻿ / 34.74333; -111.40750
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: آریزونا
شهرستان: شهرستان کاکانینو، آریزونا
ارتفاع: ۲۲۸۴ متر (۷۴۹۳ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
زیپ‌کد: ۸۶۰۲۴
شماره GNIS: ۲۹۷۳۶
هپی جک (به انگلیسی: Happy Jack) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کاکانینو، آریزونا واقع شده‌است. هپی جک ۲٬۲۸۳٫۸۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هوفل شرقی

| هوفل شرقی | هوفل شرقی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۳۴′۳۷″ شمالی ۴۸°۱۱′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۷۶۹۴°شمالی ۴۸٫۱۹۴۱۷°شرقی﻿ / 31.57694; 48.19417: مختصات: ۳۱°۳۴′۳۷″ شمالی ۴۸°۱۱′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۷۶۹۴°شمالی ۴۸٫۱۹۴۱۷°شرقی﻿ / 31.57694; 48.19417
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: دشت آزادگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: الله‌اکبر
جمعیت: ۱۴۲۵ نفر (سرشماری ۹۵)
هوفل شرقی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان الله‌اکبر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۱۴خانوار) بوده‌است.
والری چوبوتار

والری چوبوتار (اوکراینی: Чоботар Валерій Валерійович، متولد ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۳) یک کاراته کا اوکراینی است که در کومیته ۸۴ کیلوگرم رقابت می‌کند. والری در مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۸ که در مادرید، اسپانیا برگزار شد، مدال نقره گرفت. او دارنده مدال طلای مسابقات قهرمانی اروپا در بخش تیمی، در سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ است.
نبرد اسمولنسک

نبرد نخست اسمولِنسک (به آلمانی: Kesselschlacht bei Smolensk، «نبرد محاصره‌ای اسمولنسک»؛ به روسی: Смоленская стратегическая оборонительная операция، «عملیات راهبردی دفاعی اسمولنسک») نبردی دوماهه در جریان مرحله دوم عملیات بارباروسا در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بود.
این نبرد در پی یورش نیروهای زرهی ورماخت برای محاصرهٔ قوای ارتش سرخ شوروی پیرامون شهر اسمولنسک از اوایل ماه ژوئیه تا اوایل ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱ در ۷۰۰ کیلومتری عمق خاک شوروی و ۴۰۰ کیلومتری غرب مسکو به‌وقوع پیوست. پیشتر، از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ گروه ارتش مرکز ورماخت با تهاجمی غافلگیرکننده دربرابر دفاع ضعیف و نامنظم ارتش سرخ، طی دو هفته پیشروی برق‌آسایی کرده و با انهدام تقریبی جبههٔ غربی شوروی در مجاورت مرز، آسیب‌های زیادی در نبردهای اطراف مینسک به آن زده بود.
در ادامهٔ عملیات به سمت شرق، اگرچه شوروی ارتش‌های ذخیرهٔ راهبردی خود را به‌کار گرفت ولی نبرد حوالی اسمولنسک نیز با پیروزی آلمانی‌ها، انهدام بسیاری دیگر از نیروهای ارتش سرخ — شامل ارتش‌های شانزدهم، نوزدهم و بیستم — و باز شدن راه پیشروی ورماخت به‌سمت مسکو به پایان رسید. با این همه، در پی تأخیر در بسته‌شدن حلقهٔ محاصره و فاصله‌افتادن بین نیروهای زرهی و پیاده‌نظام پشت سر آن‌ها، بخش قابل‌توجهی از نیروهای شوروی توانستند به سمت شرق عقب‌نشینی کنند و از مهلکه بگریزند.
بر خلاف تصور آلمانی‌ها مبنی بر اتمام توان رزمی ارتش سرخ، سه جبههٔ غربی، ذخیره و بریانسک شوروی اواخر ماه اوت چندین ضدحملهٔ قدرتمند به اجرا درآوردند و درگیری‌ها با شدت ادامه پیدا کرد. اگرچه مهاجمان موفقیت‌های چشم‌گیری به‌دست آوردند اما تأخیر در پیشروی نیروهای آلمانی — متأثر از نبرد و ضدحملات متعاقب شوروی — و افزایش مقاومت ارتش سرخ سبب شد خسارات جانی و مادی گسترده، به‌ویژه در ناحیه یلنیا، به ورماخت وارد گردد و رویکرد عملیاتی فرماندهی عالی آلمان دربارهٔ چگونگی پیشبرد تهاجم تغییر کند.
ورماخت پس از نبرد اسمولنسک به‌جای پیشروی مستقیم به‌سمت مسکو، گروه ارتش مرکز را متوقف و نیروهای زرهی آن را به جناحین شمالی و جنوبی گسیل کرد. برخی تاریخ‌دانان، یکی از عمده دلایل ناکامی ورماخت در پیروزشدن بر دشمن و پایان‌دادن به جنگ را تأخیر سه‌ماههٔ رسیدن آلمانی‌ها به مسکو در ماه دسامبر سال ۱۹۴۱ دانسته‌اند که باعث شد عملیات آن‌ها با فصل گل‌آلودشدن راه‌ها و زمستان روسیه در دروازه‌های پایتخت شوروی همزمان شود.
نبرد اسمولنسک مجموعه پیچیده‌ای از کنش‌های تهاجمی و تدافعی نیروهای ورماخت و ارتش سرخ بود که در پهنهٔ وسیعی از اراضی به‌وقوع پیوست. این پهنهٔ جغرافیایی طولی به اندازهٔ حدود ۶۵۰ کیلومتر از شمال به جنوب و عرضی به اندازهٔ حدود ۲۵۰ کیلومتر از شرق به غرب داشت و شامل نبردهای موضعی زیر نیز می‌شود:
نبرد موگیلف
نبرد یلنیا
نبرد روسلافل
نبرد ولیکیه لوکی
نبرد گومل
پیش‌زمینه

مقالهٔ اصلی: نبرد بیاویستوک-مینسک
فرمان شماره ۲۱ پیشوا که برای تأیید نهایی طرح عملیاتی بارباروسا در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۰ صادر شد، اگرچه به اهداف جغرافیایی متعددی (از جمله مسکو) اشاره می‌کرد، آشکارا هدف نهایی عملیات ورماخت را انهدام توان نظامی شوروی دانسته بود. بر اساس این طرح، گروه ارتش مرکز بار اصلی تهاجم آلمان به شوروی را عهده‌دار بود.
عملیات روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ با گذر نیروهای فیلدمارشال فِدُر فُن بُک از خط مرزی آغاز شد. آغاز تهاجم آلمان هرج و مرج شدیدی بین نیروهای ارتش سرخ ایجاد کرد و ساختار فرماندهی جبهه غربی شوروی تقریباً از همان ابتدا تا حد زیادی از کار افتاد. بیشتر نیروهای ارتش‌های سوم، چهارم و دهم جبههٔ غربی شوروی، که در جانب غربی برآمدگی بیاویستوک متمرکز شده بودند، در بین مسیر پیشرویِ دو گروه زرهی ۲ و ۳ ورماخت قرار گرفتند. ضدحملات جبههٔ غربی شوروی بدون ارتباطات مؤثر، پوشش هوایی و پشتیبانی تدارکاتی مناسب و با ناتوانی در آماده‌سازی و جهت‌دهی مناسب، با وجود تحمل خسارات و تلفات سنگین، بی تأثیر بود؛ آشفتگی حاکم بر نیروهای این جبهه، اکثر اقدامات مقابله‌ای آن را محکوم به شکست می‌ساخت. البته همین ضدحملاتْ نیروهای زرهی و پیاده ورماخت را مجبور به توقف و دفع آن‌ها کرد و به بخشی از نیروهای شوروی فرصت داد به سمت مینسک عقب بنشینند.
با این همه، سرانجام در روز ۲۸ ژوئن مینسک توسط آلمانی‌ها تصرف شد. روز بعد، طلایه‌داران دو گروه زرهی ورماخت به یکدیگر پیوستند و حلقهٔ محاصره را در حومهٔ شرقی مینسک در ۳۰۰ کیلومتری عمق خاک شوروی بستند تا ارتش‌های سوم، چهارم، دهم و بخش‌هایی از ارتش سیزدهم شوروی را به دام بیندازند. محاصره کاملاً موفقیت‌آمیز نبود و بخش‌هایی از چهار ارتش شوروی توانستند به‌سمت شرق عقب بنشینند. در این شرایط، تقریباً نیمی از قوای گروه ارتش مرکزْ درگیر انهدام نیروهای درون محاصره بودند.
ترکیب یگان‌ها > آلمان

ترکیب یگان‌های ورماخت در روز ۴ ژوئیه ۱۹۴۱ (از شمال به جنوب):
گروه ارتش مرکز - فیلد مارشال فدر فون بک
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ارتش چهارم زرهی - فیلد مارشال گونتر فون کلوگه گروه زرهی ۳ - ارتشبد هرمان هوت سپاه ۵۷ موتوریزه - سپهبد آدولف-فریدریش کونتسن  سپاه ۳۹ موتوریزه - سپهبد رودولف اشمیت  گروه زرهی ۲ - ارتشبد هاینتس گودریان سپاه ۴۷ موتوریزه - سپهبد یوآخیم لملزن  سپاه ۴۶ موتوریزه - سپهبد هاینریش فون فیتینگهوف  سپاه ۲۴ موتوریزه - سپهبد لئو گیر فون شوپنبورگ |  ارتش نهم - ارتشبد آدولف اشتراوس سپاه ۵ - سپهبد ریشارت روئوف  سپاه ۶ - سپهبد اوتو-ویلهلم فورتشتر  سپاه ۸ - سپهبد والتر هایتس  سپاه ۲۰ - سپهبد فریدریش ماترنا  سپاه ۵۳ - سپهبد کارل وایزنبرگر  ذخیره: سپاه ۲۳ - سپهبد آلبرشت شوبرت |  ارتش دوم - ارتشبد ماکسیمیلیان فون وایخس سپاه ۷ - سپهبد ویلهلم فارمباخر  سپاه ۹ - سپهبد هرمان گییر  سپاه ۱۲ - سپهبد والتر شروت  سپاه ۱۳ - سپهبد هانس فلبر  سپاه ۳۵ - سپهبد رودولف کمپفه   |
ذخیره:
سپاه ۴۳ - سپهبد گوتهارت هاینریکی
ترکیب یگان‌ها > شوروی

ترکیب یگان‌های ارتش سرخ در روز ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۱:
جبهه غربی - مارشال سیمیون تیموشنکو
لایه نخست:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  ارتش سیزدهمسرلشکر پتر فیلاتوف سپاه ۲۰ تفنگ‌دار  سپاه ۴۵ تفنگ‌دار  سپاه ۶۱ تفنگ‌دار  سپاه ۴ هوابرد - سرتیپ الکسی ژادوف  سپاه ۲۰ مکانیزه - سرتیپ آندری نیکیتین |  ارتش نوزدهمسرلشکر ایوان کونیِف سپاه ۲۵ تفنگ‌دار  سپاه ۳۴ تفنگ‌دار  سپاه ۲۳ مکانیزه - سرتیپ میخائیل میاسنیکوف |  ارتش بیستمسرلشکر پاول کوروچکین سپاه ۲ تفنگ‌دار  سپاه ۶۹ تفنگ‌دار  سپاه ۵ مکانیزه - سرتیپ ایلیا الکسینکو |  ارتش بیست و یکمسرلشکر واسیلی گراسیمنکو سپاه ۶۳ تفنگ‌دار  سپاه ۶۶ تفنگ‌دار  سپاه ۶۷ تفنگ‌دار  سپاه ۷۵ تفنگ‌دار  سپاه ۲۵ مکانیزه - سرتیپ سمن مویسیویچ |  ارتش بیست و دومسرلشکر فیلیپ یرشاکوف سپاه ۵۱ تفنگ‌دار  سپاه ۶۲ تفنگ‌دار   |
لایه دوم:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ارتش چهارم - سرهنگ لئونید سندلوف سپاه ۲۴ تفنگ‌دار  سپاه ۴۷ تفنگ‌دار:  ارتش شانزدهم - سرلشکر میخائیل لوکین سپاه ۴۴ تفنگ‌دار  سپاه ۷ مکانیزه - سرتیپ واسیلی وینوگرادوف  سپاه ۱۷ مکانیزه - سرتیپ میخائیل پتروف
رسیدن ورماخت به رودهای دوینا و دنیپر > دوینای غربی

در حالی که تیموشنکو تمام نیروی خود را صرف عقب راندن آلمانی‌ها در مرکز خط مقدم می‌کرد، خط دفاعی او در جانب شمالیِ رود دوینای غربی نازک بود. در این موقعیت، ارتش بیست و دوم جبههٔ غربی شوروی در حال دفاع از تمامی طول خط مقدم در برابر گروه زرهی ۳ ورماخت بود. این ارتش نمی‌توانست سپاه ۵۷ موتوریزه در جناح شمالی گروه زرهی ۳ ورماخت را از گذرگاه خود در دیسنا بر رود دوینای غربی عقب براند.
در جانب شمالی، گروه زرهی ۳، بر خلاف پیشروی فراخ گروه زرهی ۲، در جناح شمالی خود با سپاه ۵۷ موتوریزه پولوتسک و بین رود دریسا حالت تدافعی گرفت و تمام حملاتش را با سپاه ۳۹ موتوریزه بر ویتبسک در جناح جنوبی خود متمرکز کرده بود، زیرا اراضی شمال ویتسبک پوشیده از مرداب‌ها، دریاچه‌ها و جنگل‌ها بود. مهاجمان سرانجام در ۹ ژوئیه به‌کمک چهار لشکر دیگر این شهر را تصرف کردند. عناصر شوروی پیش از عقب‌نشینی، این شهر را به آتش کشیدند. در پی سقوط ویتبسک، لشکر چهاردهم تانک از سپاه ۷ مکانیزهٔ شوروی نیز، که در درگیری با لشکر هفتم زرهی ورماخت بیش از نیمی از تانک‌های خود را از دست داده بود، در شمال سنو محاصره شد. همان روز، لشکر بیستم زرهی سپاه ۳۹ موتوریزهٔ ورماخت با پشتیبانی وسیع هوایی از مواضع ارتش بیست و دوم شوروی بر رود دوینا غربی در اولا گذشت و گورودوک را به سلطه درآورد.
موفقیت گروه زرهی ۳ جناح شمالی جبهه غربی شوروی را درهم‌شکست و مابقی مواضع دفاعی ارتش سرخ در طول رود دوینای غربی را بی‌تاثیر کرد. در پی این رخنه در دفاع دشمن و حصول آزادی عملیاتی، نیروهای هوت قادر به نفوذ عمیق دیگری در خطوط شوروی بودند اما فرسودگی حاصل درگیری‌های گذشته تحرک را تا حدود زیادی از آن‌ها گرفته بود؛ به وجهی که اسناد جنگی مربوط به روز ۸ ژوئیه این گروه زرهی گزارش از «خسارات سنگین مادی و انسانی» مخصوصاً در بین افسران و تانک‌ها می‌دهد. همان روز گروه زرهی ۳ در گزارش دیگری به قرارگاه‌های ارتش چهارم زرهی و گروه ارتش مرکز، مشکلات عملیاتی خود را فراتر از امکان تشریح مناسب آن‌ها از طریق مخابره رادیویی می‌داند.
در همین هنگام نیاز به لشکر دوازدهم زرهی از گروه زرهی ۳ در محاصره بیاویستوک-مینسک مرتفع شده و این لشکر می‌توانست در پیشروی قوای زرهی ورماخت در عمق اراضی دشمن مشارکت کند.
طرح ادامه تهاجم ورماخت

با توسل به عقیده هیتلر و ظاهراً خود هالدر بر این که اتمام کار نیروهای دشمن در اطراف اسمولنسک، آلمانی‌ها را به سادگی بر تمامی اراضی تا منطقه ولگای علیا بدون مقاومت جدی مسلط خواهد کرد، هالدر موقتاً سخنان ۸ ژوئیه هیتلر در به‌کارگیری گروه‌های زرهی در جهات دیگر را کنار نهاد تا در نهایت حمله‌ای با استفاده از هر دو گروه زرهی به عنوان سرنیزه به قصد به محاصره درآوردن مقدار زیادی از نیروهای دشمن و شکستن خط مقدم آن با سلطه بر مثلث اسمولنسک-اورشا-ویتبسک طرح‌ریزی شود. بر اساس این طرح، در جناح جنوبی، سپاه ۲۴ موتوریزه در جناح راست گروه زرهی ۲ می‌بایست بر جاده بین پروپویسک و روسلافل مسلط می‌شد، سپاه ۴۶ موتوریزه در مرکز در جهت محور هورکی-پوچینوک-یلنیا پیش‌روی می‌کرد و سپاه ۴۷ موتوریزه در جناح چپ در جنوب بزرگراه مینسک-اسمولنسک حرکت می‌نمود. در جانب شمالی گروه زرهی ۳ به پیشروی خود به طرف مسکو ادامه می‌داد. هدف این نیرو رسیدن به خط برزوفکا-ولیژ-نفل بود. حمله اصلی این گروه زرهی متوجه ارتفاعات بین نفل و اسمولنسک می‌شد. پس از حصول این نتیجه، سپاه ۳۹ موتوریزه می‌بایست دشمن را به سمت ولیژ تعقیب می‌کرد و سپاه ۵۷ موتوریزه به سمت نفل می‌رفت. لشکرهای هفتم و دوازدهم زرهی مسئولیت پوشش محاصرهٔ در حال تکمیل در حوالی اسمولنسک و مراقبت از جناح جنوبی گروه زرهی ۳ جهت ممانعت از خروج نیروهای دشمن از منطقه به سمت شمال و شرق را داشتند. هالدر روز ۱۳ ژوئیه گزارشی در این باره به هیتلر ارائه نمود. هیتلر ضمن تأیید طرح مذکور، بر اهمیت انهدام توان نظامی باقی مانده شوروی نسبت به ادامه حرکت به سمت شرق، تأکید کرد. پیشوا در این جلسه اشاره ویژه‌ای بر یاری‌رسانی عناصری از گروه زرهی ۲ به گروه ارتش شمال نمود.
اقدام دفاعی شوروی

با وجود این که برآورد روز ۸ ژوئیه آلمان تمامی نیروهای تیموشنکو در جبهه غربی شوروی را ۱۱ لشکر می‌دانست، در حقیقت گروه ارتش مرکز ورماخت با ۶۶ لشکر ارتش سرخ در این بخش از جبهه مواجه بود. به هر حال این نیروهای شوروی که مأمور به دفاع از خط رود دنیپر به هر قیمتی و آماده‌سازی جهت اجرای ضد حملات در صورت لزوم بودند، در آشفتگی و بی‌نظمی شدیدی به سر می‌بردند و در زمینه تجهیزات کمبودهای جدی داشتند. چهار ارتش شوروی در خط مقدم جبهه غربی روز ۱۰ ژوئیه در مجموع تنها ۱۴۵ تانک، ۳۸۰۰ توپ و خمپاره‌انداز، ۳۸۹ هواگرد غیرقابل استفاده و تعداد اندکی تسلیحات ضد تانک و ضدهوایی در اختیار داشتند. تا این زمان ذخیره تاکتیکی برای جبهه غربی شوروی دیگر وجود نداشت و آنچه تا به کنون فرماندهی عالی شوروی لایه عملیاتی در طول دوینا-دنیپر می‌خواند به لایه تاکتیکی بدل شده بود که با ادامه فشار آلمانی‌ها از انعطاف‌پذیری و تحرک‌پذیری کمی برخوردار بود. از این رو استاوکا شروع به استقرار ارتش‌های ذخیره راهبردی بلافاصله پس از بسیج شدن آن‌ها، پشت سر جبهه غربی کرد.
با ایجاد جبهه مرکزی در مناطق نفل و ویتبسک جهت پشتیبانی از ارتش‌های بیستم و بیست و دوم و تشکیل ارتش‌های بیست و نهم، سی‌ام، سی و یکم و سی و دوم در شمال شرقی ویتبسک توسط استاوکا، تیموشنکو روز ۹ ژوئیه به ارتش نوزدهم، بیستم و بیست و دوم فرمان داد با اجرای ضدحمله شکاف در حال ایجاد در مواضع دفاعی جبهه غربی در حوالی ویتبسک را پوشش دهند. تهاجم ارتش نوزدهم شوروی با پشتیبانی بقایای دو سپاه از پیش به شدت آسیب‌دیده ۵ و ۷ مکانیزه از ۱۰ ژوئیه از سمت جنوب به سمت ویتبسک پس از دو روز مبارزه سنگین توسط قوای آلمانی دفع و ۱۰۰ تانک دیگر ارتش سرخ توسط لشکرهای هفتم و دوازدهم زرهی ورماخت منهدم شد.
طرح محاصرهٔ اسمولنسک

روز ۱۴ ژوئیه، فیلدمارشال فون بک به ارتش چهارم زرهی دستور داد به سمت خط بلیی[کجا؟]-یارتسفو[کجا؟]-یلنیا در شرق پیشروی کند و با نیروهای خود، سه ارتش شوروی در شمال و غرب اسمولنسک را محاصره کند. همزمان دو وظیفه نیز بر عهدهٔ ارتش‌های دوم و نهم ورماخت نهاده شد: نخست، دنباله‌روی و پشتیبانی از ارتش چهارم زرهی و دو گروه زرهی و تلاش برای انهدام منطقهٔ تحت محاصره؛ دوم، محافظت از جناحین شمالی و جنوبی گروه ارتش مرکز در عملیاتی تهاجمی به‌همراه یک سپاه موتوریزه از گروه زرهی وابسته. ارتش نهم ورماخت به‌طور ویژه می‌بایست به‌همراه سپاه ۵۷ موتوریزهٔ ورماخت از طریق نفل [کجا؟] به‌سمت ولیکیه لوکی پیش می‌رفت تا از جناح شمالی گروه ارتش مراقبت کند و اتصال با گروه ارتش شمال را حفظ نماید. ارتش دوم ورماخت نیز موظف بود در همکاری با سپاه ۲۴ موتوریزهٔ ورماخت، خط رود سوژ[کجا؟] را از نیروهای شوروی پاکسازی کند و برای محافظت از جناح جنوبی گروه ارتش، به‌سمت ناحیهٔ گومل[کجا؟] یورش بَرَد. سرانجام ارتش‌های نهم، چهارم و دوم ورماخت می‌بایست به خط بائفو-اسمولنسک-روسلافل می‌رسیدند. بنابراین تا هنگامی که سپاه‌های پیاده‌نظام خود را به موقعیت برسانند، سپاه‌های موتوریزهٔ دو گروه زرهی می‌بایست یک خط محاصرهٔ بیرونی در شرق اسمولنسک می‌ساختند و از آن دربرابر ارتش سرخ — که می‌کوشید نیروهای محاصره‌شدهٔ خود را نجات دهد — دفاع می‌کردند؛ همچنین یک حلقه درونی محاصره پیرامون ناحیهٔ اسمولنسک تشکیل می‌دادند. سپاه ۳۹ موتوریزهٔ ورماخت موظف بود با بخشی از نیروهای خود از شمال شرقی و شرق اسمولنسک محافظت کند و با بقیهٔ نیروهایش، محاصرهٔ اسمولنسک را از شرق و شمال تنگ‌تر نماید. در جنوب، سپاه ۴۷ موتوریزهٔ ورماخت می‌بایست اتصال منطقهٔ تحت محاصره را از مناطق جنوبی قطع می‌کرد. سپاه ۴۶ موتوریزهٔ ورماخت نیز موظف بود با حرکت به شرق، حلقهٔ محاصرهٔ بیرونی در ناحیهٔ یلنیا تشکیل دهد. سپاه‌های پیاده‌نظام هم قرار بود پس از رسیدن به این منطقه، سپاه‌های موتوریزه را آزاد کنند، حلقهٔ محاصرهٔ درونی بسازند و آن را[کدام؟] منهدم کنند. سپاه ۳۹ موتوریزهٔ ورماخت پس از محاصره می‌بایست یک حلقه بیرونی از رود دوینای غربی تا یارتسفو تشکیل می‌داد تا از جانب شمالی، شمال شرقی و شرقی اسمولنسک محافظت کند. همزمان سپاه ۴۶ موتوریزهٔ ورماخت  نیز در جنوب — از یلنیا تا رود سوژ — چنین اقدامی می‌نمود. سپاه ۴۷ موتوریزهٔ ورماخت پس از انجام مأموریت در جایگاه ذخیره و پشتیبانی از سپاه ۴۶ موتوریزهٔ ورماخت قرار می‌گرفت.