stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه شیراز
مجموعه دانشگاه > پژوهش در دانشگاه > ژورنال‌ها

تعداد مجلات و ژورنال‌های علمی که توسط دانشگاه شیراز منتشر می‌شوند ۲۴ عدد می‌باشد که به زبان‌های فارسی، انگلیسی یا عربی هستند.
مجله‌ها به زبان انگلیسی
| نام | موضوع | وبگاه |
| --- | --- | --- |
| Iran Agricultural Research | تحقیقات کشاورزی | iar.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Economic Studies | مطالعات اقتصاد | ijes.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Materials Forming | شکل‌دهی مواد | ijmf.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Science | علوم | ijsts.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Science and Technology Transactions of Civil Engineering | معاملات علم و فناوری مهندسی عمران | ijstc.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Science and Technology Transactions of Electrical Engineering | معاملات علم و فناوری مهندسی برق | ijste.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Science and Technology Transactions of Mechanical Engineering | معاملات علم و فناوری مهندسی مکانیک | ijstm.shirazu.ac.ir |
| Iranian Journal of Veterinary Research | تحقیقات دامپزشکی | ijvr.shirazu.ac.ir |
| Molecular Biology Research Communications | ارتباطات تحقیقاتی زیست‌شناسی مولکولی | mbrc.shirazu.ac.ir |
| Persian Literary Studies Journal | مطالعات ادبیات فارسی | plsj.shirazu.ac.ir |
| Teaching English as a Second Language Quarterly (Formerly Journal of Teaching Language Skills) | آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم (قبلا مجله آموزش مهارت‌های زبان نام داشت) | tesl.shirazu.ac.ir |
مجله‌ها به زبان فارسی
| نام | موضوع | وبگاه |
| --- | --- | --- |
| مجله اختلال‌های هیجانی و رفتاری | پژوهش‌های بین‌رشته‌ای مرتبط با اختلال‌های هیجانی و رفتاری | ebd.shirazu.ac.ir |
| پژوهشنامه تاریخ تمدن | حوزه موضوعی این نشریه مباحث نظری و پژوهش‌های تاریخی مرتبط با «تمدن» است. | jchr.shirazu.ac.ir |
| مجله علمی پژوهشی پژوهش‌های برنامه درسی | شناخت دقیق‌تر از چگونگی تدوین برنامه‌های درسی مورد نیاز جامعه | jcr.shirazu.ac.ir |
| مجله علمی پیشرفت‌های حسابداری | شناخت دقیق‌تر مسایل حسابداری و مالی است. | ijsts.shirazu.ac.ir |
| زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی | شاخه‌های اصلی و بین رشته‌ای زبان‌شناسی و همچنین جنبه‌های نحوی، آوایی، واژی و معنایی تمام گویش‌های ایرانی | jill.shirazu.ac.ir |
| فصلنامه اندیشه دینی | فلسفه و کلام | jrt.shirazu.ac.ir |
| شعر پژوهی (بوستان ادب) | پژوهش‌های شعر فارسی | jba.shirazu.ac.ir |
| مجله ایرانی مطالعات آسیا | مطالعات منطقه‌ای با تأکید بر ابرمنطقه راهبردی آسیا | ijas.shirazu.ac.ir |
| مجله مطالعات آموزش و یادگیری | گرایش‌های آموزش و یادگیری در علوم تربیتی | jsli.shirazu.ac.ir |
| مطالعات ادبیات کودک | ادبیات کودک ایران | jcls.shirazu.ac.ir |
| مطالعات حقوقی | حوزه‌های گوناگون دانش حقوق مانند حقوق خصوصی، حقوق جزا و جرم‌شناسی، حقوق بین‌الملل و حقوق عمومی و زیرشاخه‌های مرتبط با آن‌ها | jls.shirazu.ac.ir |
| مطالعات طراحی شهری ایران | پژوهش‌های نظری، عملی و کاربردی در حوزه دانش طراحی شهری در ایران | iar.shirazu.ac.ir |
مجله‌ها به زبان عربی
| نام | موضوع | وبگاه |
| --- | --- | --- |
| دراسات فی تعلیم اللغة العربیة وتعلمها | آموزش و یادگیری زبان عربی | jsatl.shirazu.ac.ir |
مجموعه دانشگاه > زندگی دانشجویی > اسکان

خوابگاه‌های دانشجویی که در پردیس ارم دانشگاه قرار دارند شامل خوابگاه‌های زیر می‌شوند.
خوابگاه پسرانه ایران سرا
خوابگاه پسرانه دامپزشکی
خوابگاه پسرانه شهید چمران
خوابگاه پسرانه شهید دستغیب
خوابگاه پسرانه شهید مفتح
خوابگاه پسرانه کشاورزی
خوابگاه دخترانه ارم ۱۰
خوابگاه دخترانه ارم ۱۱
خوابگاه دخترانه ارم ۱۲
خوابگاه دخترانه ارم ۱۳
خوابگاه دخترانه ارم ۱۴
خوابگاه دخترانه ارم ۳
خوابگاه دخترانه ارم ۴
خوابگاه دخترانه ارم ۵
خوابگاه دخترانه ارم ۸
خوابگاه دخترانه ارم ۹
خوابگاه متأهلین شهدا ۳٬۲٬۱
نمایی از خوابگاه‌های پسرانه مفتح و چمران، پردیس علوم انسانی، کتابخانه مرکزی و سالن غذاخوری اصلی دانشگاه
پردیس ارم، محل خوابگاه‌های دانشجویی و امکانات رفاهی دانشگاه
ورودی پردیس ارم
مجموعه دانشگاه > زندگی دانشجویی > اماکن و فضاهای ورزشی

نخستین مانژ اسب‌سواری دانشگاهی در دانشگاه شیراز افتتاح شد. دانشگاه شیراز با افتتاح مانژ اسب‌سواری، این ورزش را در حوزه ورزش دانشگاهی قرار داد.
مجموعه دانشگاه > جاذبه‌ها

رصدخانه ابوریحان بیرونی دانشگاه شیراز
موزه تاریخ طبیعی و تکنولوژی
باغ موزه نارنجستان قوام
باغ گیاه‌شناسی ارم
پردیس ارم
پردیس کشاورزی
اقامتگاه سد درودزن
باغ گیاه‌شناسی ارم
باغ موزه نارنجستان قوام
موزه تاریخ طبیعی و تکنولوژی
رویدادهای مهم

حضور لینوس پاولینگ (دانشمند، فعال صلح، نویسنده و برنده دو جایزه نوبل شیمی و صلح) در دانشگاه شیراز که در نوروز ۱۳۵۴ به دعوت جامعه شیمی‌دان‌های ایران برای ایراد سخنرانی در نخستین کنگره شیمی‌دان‌های ایران به ایران آمد.
دانشگاه شیراز اولین دانشگاه کشور است که مدرکش بین‌المللی شد و همچنین «اولین دانشگاه ایران» که برنده جایزه نوبل در آن سخنرانی کرد. در زمان پهلوی نیز دانشگاه شیراز خواهر دانشگاه پرینستون ایالات متحده آمریکا خوانده می‌شد. همچنین دانشگاه شیراز اولین دانشگاه دارای هیئت مدیره در ایران است.
سومین همایش ملی علوم پروتئینی و پپتیدی، پنجم اردیبهشت ماه با سخنرانی پروفسور رابرت هابر، برنده جایزه نوبل شیمی ۱۹۸۸ در دانشگاه شیراز برگزار شد.
حضور برتون ریکتر برنده جایزه نوبل فیزیک و بازدید از پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی دانشگاه شیراز و سخنرانی در رابطه با فیزیک ذرات بنیادی که به دعوت دانشگاه صنعتی شریف صورت گرفت.
افراد

مقاله‌های اصلی: فهرست افراد دانشگاه شیراز و فهرست رئیسان دانشگاه شیراز
افراد > مشاهیر

اسدالله علم:
 نخست‌وزیر ایران در حکومت پهلوی.
جان لیمبرت:
 دستیار معاون وزیر امور خارجه آمریکا و مسئول میز ایران در این وزارتخانه.
علیرضا شاپور شهبازی:
 باستان‌شناس، تاریخ‌نگار، استاد دانشگاه شیراز و بنیان‌گذار بنیاد تحقیقات هخامنشی.
پدرام جهان فتحی سفیر صلح سازمان ملل و نماینده ویژه آنتونیو گوترش در رابطه با مسائل بختیاری‌ها و اعراب در خوزستان
مصطفی معین: سیاستمدار ایرانی و وزیر سابق فرهنگ و آموزش عالی و وزیر علوم، تحقیقات و فناوری
حسین بهاروند:
 دانشمند برجسته سلول‌های بنیادی در پژوهشگاه رویان.
عباس میلانی:
 مورخ، ایران‌شناس، پژوهشگر، نویسنده و مدیر برنامهٔ مطالعات ایرانی در دانشگاه استنفورد.
محمدعلی زلفی‌گل 
 چهاردهمین وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، شیمی‌دان ایرانی
نمایی از خوابگاه‌ها و پردیس علوم انسانی
مؤسسهٔ آسیا دانشگاه شیراز در خانه قوام قرار داشت و محل کار اساتیدی همچون ریچارد فرای و آرتور پوپ گردید.
ماکت دانشگاه بزرگ شیراز
درخت زندگی نقش بسته بر طاق بستان
مرکز مدیریت دانشگاه شیراز
پردیس علوم، بخش شیمی و فیزیک
بخش شیمی و فیزیک دانشگاه شیراز و ساختمان‌های در حال ساخت پردیس علوم
پردیس مهندسی
پردیس مهندسی
دانشکده مهندسی نفت و گاز
کتابخانه مرکزی دانشگاه شیراز
کامیل کازبی

| کامیل کازبی | کامیل کازبی |
| --- | --- |
کازبی در ۱۹۹۸: کازبی در ۱۹۹۸
نام هنگام تولد: کامیل الیویا هنکس
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) واشینگتن، دی.سی.، U.S.
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه مریلند، کالج پارک دانشگاه ماساچوست در امهرست (PhD)
پیشه(ها): تولیدکننده تلویزیونی، مؤلف، نوع‌دوست
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–اکنون
شناخته‌شده برای: نوع‌دوستی
همسر: بیل کازبی (ا. ۱۹۶۴)
فرزندان: ۵ تا شامل اریکا و انیس
جوایز: Candace Award (1992)
کامیل اولیویا کازبی (Camille Olivia Cosby) (نام هنگام تولد: هانکس) (Hanks) (زادهٔ ۲۰ مارس ۱۹۴۴)، انسان‌دوست، همسر کمدین بیل کازبی و تهیه‌کننده تلویزیونی آمریکایی است. شخصیت داستانی کلیر هاکستیبل در سری «کازبی شو» بر پایه زندگی کامیل ساخته شده است. کازبی از زندگی اجتماعی دوری می‌کند، اما به عنوان مدیر در تجارت شوهرش فعال بوده و همچنین خود را مشغول حوزه دانشگاه و نوشتن کرده است. کازبی در ۱۹۹۰ میلادی مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه ماساچوست در امهرست به‌دست آورده و متعاقباً در ۱۹۹۲ میلادی دکترای تخصصی را کسب کرد.
اوایل زندگی و تحصیلات

کامیل اولیویا هانکس در ۲۰ مارس ۱۹۴۴ در واشینگتن DC زاده شد، فرزند گای ای. هاکس سِر و کاترین سی. هانکس است و در نوربک، مریلند که درست در حومه واشینگتن واقع شده است، بزرگ شد. او بزرگ‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده است. پدر کازبی به عنوان داروساز در مرکز پزشکی والتر رید و مادرش در یک مهدکودک کار می‌کرد. والدین او هر دو تا سطح دانشگاه درس خوانده‌اند، پدرش مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه فیسک و مادرش مدرک لیسانس خود را از دانشگاه هاوارد به‌دست آورده‌است.
کازبی در مدارس خصوصی کاتولیک آموزش دید. او نخست به مدرسه سنت سپریانز و متعاقباً به مدرسه سنت سیسیلیاز آکادمی رفت. کازبی اظهار داشت که:
«خواهران اوبلیت نخستین معلمین رسمی من بودند. آن‌ها کاری را انجام دادند که همهٔ معلمین باید انجام دهند و آن رساندن دانش در مورد یک محدوده وسیعی از احتمالات و مهم‌تر از آن، دادن یک ارزش-خودی به هر یک از شاگردان بود».
پس از مدرسه، کازبی در دانشگاه مریلند به آموزش روان‌شناسی پرداخت و در آنجا با بیل کازبی آشنا شد.
در ژوئن ۱۹۸۷، جونیتا کول از دانشگاه هاوارد در واشینگتن دی.سی. یک دکترای علوم انسانی که یک مدرک دکترای افتخاری است را به کازبی اعطاء کرد.
کازبی در ۱۹۹۰ میلادی مدرک فوق لیسانس خود از دانشگاه ماساچوست در امهرست کسب کرده و متعاقباً در ۱۹۹۲ میلادی مدرک دکترای تخصصی خود را حاصل کرد. او در ۲۰۱۴ در مصاحبه‌ای با اپرا وینفری، گفت:
من در حالی که در میان سی سالگی‌ام قرار داشتم، به‌خوبی خودم را دریافتم. من یک مرحله گذار را سپری کردم. تصمیم گرفتم تا دوباره به کالج برگردم، چون زمانی که ۱۹ سال داشتم برای عروسی با بیل، ترک تحصیل کرده بودم. من پنج فرزند داشتم و تصمیم گرفتم تا دوباره برگردم. از لحاظ تحصیلی، من خود را قانع حس نمی‌کردم. من در پایان سال دوم تحصیلی، کالج را ترک کرده بودم. از این‌رو، من برگشتم و پس از اینکار، عزت نفسم بالا رفت. من مدرک دکترای خود را گرفتم و بعداً تصمیم گرفتم تا مدرک دکترا را نیز حاصل کنم. تحصیل به من کمک کرد تا از خودم بیرون شوم.
حرفه

کازبی از زندگی اجتماعی دوری می‌کرد. او به عنوان مدیر شوهرش کار می‌کرد و از او به عنوان یک «تاجر زیرک» یاد شده‌است. در جریان مصاحبه‌ای با ایبونی، بیل کازبی اظهار داشت، «مردم ترجیح می‌دهند با من صحبت نمایند تا با کاملی. چون زمانی حرف از تجارت من باشد، کنار آمدن با او کار سختی است». او همچنین «به شوهرش در راستای تهیه مطالب همکاری می‌کرد/می‌کند»، از جمله پیشنهادهایی برای کازبی شو (The Cosby Show)، مثلاً پیشنهاد این‌که خانواده هاکستیبل یک خانواده از طبقه متوسط جامعه باشد از طبقه کارگر.
کازبی از ادبیات آفریقایی-آمریکایی حمایت نموده و برای چندین کتاب، پیش‌گفتار نوشته‌است: در ۱۹۹۳ میلادی برای کتاب میز خانواده ما: خاطرات دستور خوراک-پزی و خوراک‌ها از مدل‌های زندگی آفریقایی-آمریکایی اثر تیلما ویلیامز؛ در ۲۰۰۹ میلادی برای کتاب پویای موفقیت گرامی: فرزانگی از زنان برجسته اثر میشیل آر. رایت؛ و در ۲۰۱۴ برای کتاب مردی از ایسنس: ساختن یک مجله برای زنان سیاه‌پوست اثر ادوارد لویس ناشر مجله ایسنس.
در ۱۹۹۴ میلادی، کازبی کتاب تأثیرات تصویری تلویزیون: درک-خودی آفریقایی-آمریکایی‌های جوان را منتشر کرد، کتابی که «به‌طور شگفت‌انگیزی تأثیر مخرب تصاویر تحقیر کننده آفریقایی-آمریکایی‌ها که در رسانه‌ها تولید می‌گردد، را تشریح می‌کند». در نخست قرار بود این کتاب موضوع رساله مدرک دکترای وی باشد.
کازبی با دیوید سی. دریسکیل روی کتاب وی تحت عنوان آن سوی رنگ: هنر آفریقایی-آمریکایی در کلکسیون کامیلی ا. و ویلیام اچ. کازبی جونیور کار کرد، کتابی که روی کلکسیون هنری کازبی در ۲۰۰۱ میلادی متمرکز بود. کازبی و رینی پووسینت به‌طور مشترک اثر ثروت خردمندی: بزرگان نامور آفریقایی-آمریکایی صحبت می‌کند، را در ۲۰۰۴ میلادی ویرایش نمودند.
در ۲۰۰۱ میلادی، کازبی یکی از بنیان‌گذاران پروژه رهبری رؤیایی ملی (National Visionary Leadership Project) بود، گروهی که ماموریت‌شان «رشد رهبران نسل بعدی از طریق ثبت، حفظ و شریک ساختن داستان‌های بزرگان آفریقایی-آمریکایی خارق‌العاده» است.
کازبی یکی از تهیه‌کنندگان فیلم گفته‌های خود را داشته باشیم: ۱۰۰ سال نخست خواهران دیلانی است، فیلمی که مبتنی بر کتاب خود را داشته باشیم: ۱۰۰ سال نخست خواهران دیلانی توسط سارا «سادی» ال. دیلانی و ای. الیزابت «بیسی» دیلانی و امی هیل هیرث، می‌باشد. پس از موفقیت این فیلم، کازبی حقوق فیلم، صحنه و تلویزیونی این داستان را به‌دست آورده و بعدتر به عنوان مدیر اجرایی تولید تله‌فیلم ۱۹۹۹ به همین نام، کار کرد.
انسان‌دوستی

سابقه انسان‌دوستی کازبی شامل اهدا به مدارس و بنیادهای آموزشی می‌شود. او عضو سازمان‌های انسان‌دوستانه ذیل است: عملیات PUSH، صندوق آموزشی سیاه‌پوستان متحد، کنفرانس رهبری مسیحی جنوبی، شورای ملی زنان سیاه‌پوست و ائتلاف ملی رنگین‌کمان از جسی جکسون.
کازبی و شوهرش در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ دلار را به دانشگاه ایالتی مرکزی (CSU)، دانشگاهی که پس از جنگ داخلی مختص سیاه‌پوستان در اوهایو بود، اهدا نموده و بار دوم در ۱۸۹۷ میلادی مبلغ ۳۲۵٬۰۰۰ دلار بخشش نمودند. در سپتامبر ۱۸۹۸، دانشگاه ایالتی مرکزی مسابقه «کلاسیک فوتبال کلیولند کامیل و بیل» را به افتخار کمک‌های آن‌ها برگزار نمود.
در ژانویه ۱۹۸۷ میلادی، خانواده کازبی ۱٫۳ میلیون دلار را به دانشگاه فیسک اهدا کرد. در نوامبر ۱۹۸۸، آن‌ها مبلغ ۲۰ میلیون دلار را به کالج اسپلمن در آتلانتا اهدا کردند، کالجی مختص زنان که اکثریت مطلق دانشجویان آن را زنان سیاه‌پوست تشکیل می‌دهند. براساس گزارش نیویورک تایمز، این هدیه بزرگترین اهدا به یک کالج سیاه‌پوست در تاریخ آمریکا است. پس از آن، این کالج ساختمان پنج طبقه‌ای ۹۲٬۰۰۰ متر مربع خود را به‌نام مرکز آکادمیک کامیل اولیویا هانکس نام‌گذاری نموده و همچنین یک روز را در کالج به‌نام روز کامیل کازبی تخصیص داد. چند ماه پس از اهدای اسپلمن، کازبی و شوهرش مبلغ ۸۰۰٬۰۰۰ دلار را به کالج طبی میهاری و ۷۵۰٬۰۰۰ دلار را به دانشگاه بیتون-کوکمن اهدا نمودند.
در ژوئیه ۱۹۹۲، سازمان ائتلاف ملی ۱۰۰ زن سیاه در جریان جشنواره‌ای که در موزه متروپولیتن نیویورک برگزار شده بود، جایزه کَندیسی را به کازبی اعطاء نمود، این جایزه به زنان اقلیت داده می‌شود که کمک‌های ارزشمندی به اجتماعات خود انجام داده‌اند. در آوریل ۲۰۰۵، کازبی ۲ میلیون دلار را به آکادمی سنت فرانسیس که یک مدرسه کاتلولیک سیاه‌پوستان در بالیتمور است، اهدا کرد. به‌خاطر این هدیه، این مدرسه می‌تواند ۱۶ بورسیه تحصیلی به نام کازبی به دانشجویان بدهد.
پرونده‌های تجاوز جنسی بیل کازبی

مقالهٔ اصلی: پرونده‌های تعرض جنسی بیل کازبی
کازبی از شوهر خود در مقابل اتهاماتی مبنی بر این‌که او در طول حرفه‌اش زنان را مورد تعرض جنسی قرار داده، دفاع نموده‌است. در ۲۰۱۴ میلادی، کازبی بیانیه‌ای صادر نموده و گفت که شوهر وی قربانی اتهامات بررسی‌نشده بوده‌است: «مردی که من با او آشنا شدم و عاشقش شدم و همواره دوستش دارم، مردی است که شما همه او را از طریق کارش می‌شناختید. او یک مرد مهربان… و یک همسر، پدر و دوست شگفت‌انگیز است».
در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، وکیل دادگستری جوسیف کاماراتا، کازبی را به دادگاه احضار نمود تا یک شهادت‌نامه رسمی در رابطه با پرونده قضایی هتک حرمت که هفت زن بر علیه شوهر وی باز نموده بودند، ارایه نماید. یک قاضی صلح ایالات متحده بعدتر درخواست وی برای نقض احضاریه به دادگاه را رد نموده و به او دستور داده شد تا در محکمه با ایراد سوگند شهادت دهد. در شهادت‌نامه رسمی فوریه ۲۰۱۶، زمانی که از او پرسیده شد، آیا بیل به او وفادار بوده‌است، کازبی به امتیاز زناشویی متوصل شد. حمایت کازبی از شوهرش پرسش برانگیز شده‌است؛ نویسندهٔ پروگریسیو ریولوشن، الیس واشینگتن نوشت «... من از همدستی برده‌مانند و تکذیب روان‌پریشی کامیل، میخ‌کوب شده‌ام»، نویسنده فرض می‌کند که کامیل شاید «بزرگ‌ترین هم‌درد جنسی جامعه‌ستیز در تاریخ» باشد.
پس از این‌که شوهر وی در ۳ می ۲۰۱۸ به اتهام تجاوز جنسی مجرم شناخته شد، کازبی به دفاع از شوهر خود بیانیه‌ای سه صفحه‌ای منتشر نموده و طی آن مجرم شناخته‌شدن شوهرش را به قتل امت تیل به جرم نژادی مقایسه نمود، امت تیل یک پسر چهارده ساله سیاه‌پوست بود که پس از اتهام زنی مبنی بر این‌که او در فروشگاه بقالی خواندگی‌شان توسط وی اذیت شده‌است، لینچ شد. کازبی همچنین تقاضا نمود تا یک تحقیقات کیفری در مورد دادستان پنسیلوانیا که در عقب این گناهکار شمردن قرار داشت صورت گرفته و او همچنین استدلال نمود که شوهرش یک «تفاهم‌نامه الزام‌آور»، مبنی بر این‌که او در این پرونده محکوم نمی‌گردد، با بروس کاستور داشت. وبسایت اندیفیتید نوشت که «حرف‌های کامیل کازبی نشان می‌دهد که او در یک فضای قدیمی گیر کرده‌است». هاف‌پست این بیانیه کازبی را «عجیب و غریب» خواند.
زندگی شخصی

هنگامی که کازبی مشغول آموزش در دانشگاه میرلند بود، در جریان سال دوم تحصیلی خود، بدون آشنایی قبلی با بیل قرار ملاقات عاشقانه گذاشت. مدت کوتاهی پس از شروع قرارهای ملاقات، آن‌ها باهم نامزد شدند و این زوج در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۴ در یک کلیسای کاتولیک باهم ازدواج کردند (کامیل به‌طور برجسته‌ای مذهبی بود).
پس از ادواج، کازبی و شوهرش پنج فرزند داشتند: اریکا (متولد ۱۹۶۵ میلادی) ارین (متولد ۱۹۶۶ میلادی)، انیس (۱۵ آوریل ۱۹۶۹ – ۱۶ ژانویه ۱۹۹۷)، اینسا (۸ آوریل ۱۹۷۳ – ۲۳ فوریه ۲۰۱۸) و اوین (متولد ۱۹۷۶ میلادی).
انیس در ۱۶ ژانویه ۱۹۹۷ زمانی که ۲۷ سال داشت، به قتل رسید. پس از قتل وی، کازبی نامه‌ای به یواس‌ای تودی با عنوان «آمریکا تنفر از سیاه‌وستان را به قاتل پسرم یاد داد» نوشته و او در این نامه «آمریکا را برای آموزش تعصب به قاتل پسرش که باعث انگیزش این عمل مرگبار شد، به سختی سرزنش کرد». این نامه بحث‌برانگیز مورد پذیرش گرم کارشناسان یا رسانه‌ها قرار نگرفت. نویسندگان استیفن و ابیگیل تیرنستروم نوشتند که به باور آن‌ها مقاله کازبی «نومیدی اشتباهی بود…[که] پیشرفت بیشتر» در ایجاد روابط میان نژادها در ایالات متحده را تهدید می‌کند.
دختر کازبی، اینسا، در ۲۳ فوریه ۲۰۱۸ بر اثر بیماری کلیه، در حالی‌که در عمر ۴۴ سالگی در انتظار پیوند کلیه بود وفات کرد.
کازبی در ۱۹۸۲ میلادی به ریویرند جسی جکسون و همسر وی ژاکلین جکسون؛ عضو کنگره ویلیام اچ. گری سوم؛ و تاریخ‌نگار ماری فرانسیس بیری ملحق شد تا پاپ ژان پل دوم را در واتیکان ملاقات نماید، جای که آن‌ها به‌طور گروهی با پاپ عکس گرفتند.
کازبی، همراه با بیل، در نسخه ۱۹۶۶ جلد مجله ایبونی قرار داده شده بود. در ۱۹۹۶ میلادی، او توسط همین مجله یکی از «۱۵ زن زیبای سیاه‌پوست» عنوان شد.
زندگی شخصی > کلکسیون آثار هنری

کازبی یک گردآوری‌کننده پرذوق آثار هنری است، از جمله لحاف‌های آمریکایی-آفریقایی. او در کلکسیون شخصی خود، کارهای متعدد الیس رولی را دارد. او مضمون چندین تصویر هنرمند سیمی کناکس بوده‌است. در دسامبر ۱۹۸۱، او نقاشی هنری اساوا تنر که معروف به فقیرِ شاکر است را از ساتبیز خریداری نموده و به عنوان هدیه کریسمس به شوهرش داد. در ۲۰۱۸ میلادی، کازبی و شوهرش نقاشی از توماس هارت بینتون معروف به رفتن به غرب را در مقابل یک مبلغ نامعلوم به فروش رساندند، این اثر پس از نقاشی در ۱۹۲۶ میلادی تنها دوبار در معرض دید مردم قرار گرفته‌است.
سپهر بیرانوند

| سپهر بیرانوند | سپهر بیرانوند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ آذر ۱۳۸۲ خرم‌آباد
درگذشت: ۱۸ آبان ۱۴۰۱ خرم‌آباد
علت مرگ: تیراندازی توسط نیروهای امنیتی
آرامگاه: قبرستان ده سفید بخش زاغه، شهرستان خرم آباد
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: کشته شده در خیزش ۱۴۰۱ ایران
سپهر بیرانوند (۱۴ آذر ۱۳۸۲ – ۱۸ آبان ۱۴۰۱) یکی از معترضان خیزش ۱۴۰۱ ایران بود که در حین شعارنویسی در یکی از خیابان‌های خرم‌آباد با شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای جمهوری اسلامی ایران کشته شد.
زندگی شخصی

او در همراه با تحصیل کار می‌کرد. علاقه زیادی به نقاشی بوکس و کشتی داشت. او تصمیم داشت امسال در کنکور شرکت کند و در گرافیک ادامه تحصیل دهد.
کشته شدن

سپهر عصر روز ۱۸ آبان در صفحهٔ اینستاگرام خود فراخوان نشر داد و از فالوورهای خود در پارک شقایق برای اعتراضات دعوت می‌کند. در محله چهارراه طیب شهر خرم‌آباد اقدام به شعار نویسی کرده بودند که مأموران نیروی انتظامی به او و دو نفر دیگر حمله می‌کنند. او وارد یکی از خانه‌های محل می‌شود و به سمت پشت بام فرار می‌کند. به گفتهٔ نزدیکان یکی از مأموران نیروی انتظامی به سمت او شلیک می‌کند که به گردن او اصابت می‌کند و موجب سقوط او به حیاط می‌شود. نیروهای امنیتی سریعاً خیابان را می‌بندند و دوربین‌های مداربسته را جمع می‌کنند و پیکر را به محل نامعلومی انتقال می‌دهند.
خاکسپاری

نیروهای امنیتی به خانواده سپهر بیرانوند اجازه ندادند که جنازه او در خرم‌آباد دفن شود و وقتی با اصرار خانواده او مواجه شدند، جنازه را از پزشکی قانونی خارج کرده و بدون اطلاع خانواده او، در قبرستان ده سفید بخش زاغه دفن کردند.
آمپار (هوراند)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| آمپار امپار | آمپار امپار |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هوراند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هوراند
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۷۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
آمپار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان هوراند واقع شده‌است.این روستا ۷۸ نفر جمعیت دارد.
محمدحسن حبیبیان

| امیر محمدحسن حبیبیان | امیر محمدحسن حبیبیان |
| --- | --- |
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
شاخه نظامی: ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ
یگان: نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
فرماندهی: رئیس سازمان حفاظت اطلاعات ارتش
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
محمدحسن حبیبیان فرمانده نظامی ایرانی است، که پیش‌تر ریاست سازمان حفاظت اطلاعات ارتش جمهوری اسلامی ایران را برعهده داشت.   وی از سال ۱۳۹۷ تاکنون به‌عنوان معاون هماهنگی آستان قدس رضوی فعالیت می‌کند.
میر فرانسیس نیمکوف

| میر فرانسیس نیمکوف | میر فرانسیس نیمکوف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۰۴
درگذشت: ۱۹۶۵
تحصیلات: دانشگاه بوستون
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): جامعه‌شناسی
محل کار: دانشگاه بوستون
 :  
میر فرانسیس نیمکوف (۱۹۰۴–۱۹۶۵) جامعه‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه بوستون بود. او سردبیر مجله ازدواج و زندگی خانوادگی (در حال حاضر مجله ازدواج و خانواده) بود.
ستاره بسالت

| ستاره بسالت | ستاره بسالت |
| --- | --- |
گونه: جایزه رشادت غیرعملیاتی
کشور: پاکستان
نوار: نوارهای سرمه ای، قرمز و آبی کمرنگ
ستاره بسالت (ستاره رفتار خوب) یک جایزه غیردولتی غیردولتی نیروهای مسلح پاکستان است که به افراد به خاطر اعمال برجسته، شجاعت یا شجاعت هنگام انجام وظیفه به افراد اهدا می‌شود. این توسط رئیس‌جمهور پاکستان به توصیه رئیس خدمات ارائه می‌شود.
کریستوفر نیکلسون

| کریستوفر نیکلسون | کریستوفر نیکلسون |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کریستوفر دیوید جرج نیکلسون
زادهٔ: ۱۶ دسامبر ۱۹۰۴ پیلگریمز لین، همپستید، لندن
درگذشت: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ (۴۳ سال) سمدن، سوئیس
ملیت: بریتانیایی
پیشه: معمار
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۷–۱۹۳۹, ۱۹۴۶–۱۹۴۸
آثار برجسته: استودیوی آگوستوس جان باشگاه گلایدررانی لندن
همسر: السی کویین مایرز (ا. ۱۹۳۱)
فرزندان: ۳
والدین: ویلیام نیکلسون (پدر) میبل پراید (مادر)
خویشاوندان:  بن نیکلسون (برادر)  نانسی نیکلسون (خواهر)  کیت نیکلسون (برادرزاده)  سایمون نیکلسون (برادرزاده) 
کریستوفر دیوید جورج «کیت» نیکلسون (انگلیسی: Christopher David George "Kit" Nicholson) (۱۶ دسامبر ۱۹۰۴–۲۸ ژوئیه ۱۹۴۸) معمار و طراح بریتانیایی بود که از نزدیک با جنبش مدرن اولیه در بریتانیا مرتبط بود. برجسته‌ترین آثار او در دههٔ ۱۹۳۰ با سبک مدرن پیشرفته انتزاعی برادر بزرگترش، هنرمند بن نیکلسون، قابل مقایسه بود.
سنین جوانی و تحصیل

نیکلسون در ۱۶ دسامبر ۱۹۰۴ در پیلگریمز لین، همپستد، چهارمین فرزند زوج هنرمند ویلیام نیکلسون و میبل پراید بود. خواهر و برادر او نقاش مشهور بن (۱۸۹۴–۱۹۸۲) بودند: آنتونی (۱۸۹۷–۱۹۱۸)، که در طول جنگ جهانی اول بر اثر جراحات در فرانسه درگذشت. و آنی مری "نانسی" (۱۸۹۹–۱۹۷۸)، هنرمند و همسر شاعر رابرت گریوز.  کیت نیکلسون از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۲ در مدرسه گرشام، هولت، تحصیل کرد و سپس در کالج سنت جان، کمبریج، درس معماری خواند. در سال ۱۹۲۶، وی برای تحصیل در رشته معماری در دانشگاه پرینستون، بورسیه یک ساله دیویسون را دریافت کرد.
نگاره از کریستوفر دیوید جورج «کیت» نیکلسون و خانواده اش
کوهستان (بهشهر)

مکان
| کوهستان کوسان | کوهستان کوسان |
| --- | --- |
روستا: روستا
نمایی از گورستان روستا و آتشکده کاووس: نمایی از گورستان روستا و آتشکده کاووس
محل : محل 
کوهستان: کوهستان
مختصات: ۳۶°۴۰′۴۱″ شمالی ۵۳°۲۷′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۸۰۶°شمالی ۵۳٫۴۶۵۰۰°شرقی﻿ / 36.67806; 53.46500: مختصات: ۳۶°۴۰′۴۱″ شمالی ۵۳°۲۷′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۷۸۰۶°شمالی ۵۳٫۴۶۵۰۰°شرقی﻿ / 36.67806; 53.46500
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: مرکزی
دهستان: کوهستان
جمعیت: ۱۶۵۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱۳۴۶۴
کوهستان (به مازندرانی: کوسان) یکی از روستاهای شرقی استان مازندران، واقع در بخش مرکزی شهرستان بهشهر است و در ۵ کیلومتری جاده بهشهر به ساری قرار دارد. مردم کوهستان از قومیت تبری هستند. مردم کوهستان به زبان تبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
عالم ربانی، فقیه صمدانی، علامه، آیت الله حاج شیخ محمد کوهستانی از معروف‌ترین چهره‌هایی این روستا می‌باشد.
این روستا ۲۶ شهید  را در انقلاب و جنگ تحمیلی به کشور تقدیم نموده.
جاذبه‌های گردشگری

این روستا دارای آثار بسیار تاریخی می‌باشد.
قلعه شاه نشین، بقعه سادات بابلکانی ،آتشکده کاووس، کوسان چشمه، بیت آیت الله کوهستانی، گلدسته تاریخی، محراب مسجد جامع، دره نَمداری، خانه تاریخی حاج کوسانی، تپه کش، درِه پِی، گت تپه کش، از جمله اماکن تاریخی و توریستی این روستا هستند.
حوزه علیمه آیت الله کوهستانی روستای کوهستان با قدمتی نزدیک به یک قرن یکی از معروف‌ترین حوزه‌های جهان شیعه به‌شمار می‌آید که امروزه بازدید کنندگان زیادی از سراسر کشور دارد.
وجود چشم‌اندازهای زیبا
جنگل هیرکانی نیز موقعیت ویژه ای به این روستا داده است.
آئین‌های ملی

آئین مجمع گذاری و اطعام دهی سنتی روستای کوهستان شهره ملی دارد. این مراسم با اسناد موجود قدمتی نزدیک به سه قرن دارد و در فهرست میراث فرهنگی و معنوی (میراث فرهنگی ناملموس) ملی ایران در وزارت میراث فرهنگی و گردشگری کشور به ثبت رسید.
این مراسم سنتی در شبهای محرم در روستا برگزار شده و سالانه از جای جای ایران افراد زیادی برای حضور در این مراسم حضور پیدا می‌کنند.
این سنت جزو ده سنت برتر آئین عاشورایی کشور نیز برشمرده می‌شود.
از دیگر مراسم‌های معروف این روستا دورخوانی سنتی قرآن بعد از افطار در حسینیه کوهستان است.
مراسم علم بندان و علم گردانی سنتی روستای کوهستان که در روز هفتم محرم برگزار می‌گردد از دیگر جاذبه‌های توریستی مذهبی این روستا است
صنعت و مشاغل

کوهستان یکی از صنعتی‌ترین روستاهای منطقه محسوب می‌شود و در این زمینه هم زبانزد است.
وجود بیش از بیست مرغداری مرغ مادر، اجداد و گوشتی، دانشگاه آزاد اسلامی، معدن سنگ، کارخانه شن و ماسه، کارخانه سنگ‌شکن، کارخانه سنگ آنتیک و مرمر، کارخانه بتن آماده، گارگاه مصنوعات فلزی، بتنی، چوبی، صنایع در و پنجره UPVC، پمپ بنزین، کارگاه تولیدی پوشاک، رستوران اکبر جوجه، تالار و رستوران اشرفی، کارگاه تولیدی ماشین آلات کشاورزی، تالار نفیس، بزرگ‌ترین گلخانه کاکتوس مادر شمال کشور، گلخانه گل‌های تزئیی، مرکزتوانبخشی امیدواران کوهستان، رستوران آوین، مرکز باز توانی و ترک اعتیاد و … این روستا را نسبت به سایر روستاها متمایز نموده.