stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تماس‌های میان ایالات متحده آمریکا و سید روح‌الله خمینی
سایر دیدارهای فرستادگان خمینی و نمایندگان آمریکا > دیدار سالیوان با موسوی اردبیلی و بازرگان

بر اساس اسناد منتشر شده، سفیر آمریکا، ویلیام سالیوان، همچنین با موسوی اردبیلی و مهدی بازرگان نیز دیدار داشته‌است. مکان این دیدار دو ساعته که در چهارم بهمن ۱۳۵۷ روی داده‌است، مشخص نیست اما عباس امیر انتظام در خاطراتش ذکر کرده که دو طرف در خانه فریدون سحابی (پسر بزرگ یدالله سحابی، از رهبران نهضت آزادی) در محله قیطریه تهران دیدار داشته‌اند. سالیوان در ابتدا انتظار داشته که با بازرگان و بهشتی ملاقات کند، اما با بازرگان و «چهره‌ای ناآشنا» روبرو شده‌است.
ویلیام سالیوان که خود از طرفداران برکناری شاه و سازش میان انقلابیون و ارتش بود، هجدهم دی همان سال در گزارشی به واشینگتن نوشته بود: «روحانیت برای کمک به احیای ثبات در بخش عمومی در حال سازمان یافتن است. حتی اگر برای لحظه‌ای بازرگان را هم کنار بگذاریم، بخش قابل ملاحظه‌ای از مخالفان در صورتی که شاه برود به گذار سیاسی مسالمت‌آمیز متعهد هستند». اینگونه که پیداست، سفیر آمریکا پس از این دیدار حتی نسبت به قبل هم به روحانیون خوش‌بین‌تر هم شده بود. او در توصیف «ملا موسوی» به واشینگتن نوشت: «افراطی نیست و به نظر می‌رسد پذیرای منطق باشد».
بنا بر این اسناد، موسوی اردبیلی در این دیدار به سالیوان گفته‌است:
قانون اساسی فعلی هنوز معتبر است (...) و تجمعات و اعلامیه‌ها نمی‌تواند مبنای قانونی دولت خمینی باشد.
سالیوان بازرگان را «قد کوتاه»، «مهربان» و «صادق» توصیف کرده‌است، اما از این گفته که او «محکم» و «بانفوذ» نیست. در ادامه گزارش سالیوان به واشینگتن آمده: «موسوی فقط فارسی و عربی صبحت می‌کند، به همین دلیل گفتگو به زبان فرانسه با بازرگان انجام شد و بازرگان هم برای ملا ترجمه کرد (...) بازرگان چیز زیادی نداشت که بگوید و با حالتی بسیار محترمانه به عنوان رابط رهبری دینی رفتار کرد». سفیر سابق آمریکا ادامه می‌دهد: «باوجود این استدلال‌ها، موسوی اذعان کرد که قانون اساسی فعلی هنوز معتبر است؛ نیروهای مسلح قانونی هستند؛ تجمعات و اعلامیه‌ها نمی‌تواند مبنای قانونی دولت خمینی باشد؛ باید مانع درگیری نیروهای مسلح و هواداران خمینی شد و این خطر هست که شوروی از برنامه تشکیل دولت موقت سوءاستفاده کند. طرفداران خمینی می‌توانند به‌طور اصولی با خواسته بختیار برای برگزاری انتخابات آزاد موافقت کنند».
سالیوان همچنین به نمایندگان روح‌الله خمینی هشدار داد که مقابله با دولت بختیار می‌تواند به جنگ داخلی منجر شود. او در گزارشش به کاخ سفید در این رابطه نوشته: «به نظر رسید که آن‌ها کاملاً از این مسئله باخبرند و گفتند که امیدوارند که از درگیری جلوگیری شود».
مهدی بازرگان نیز این دیدار را در کتاب خاطراتش تأیید کرده‌است. او می‌نویسند:
آن‌ها را آماده برای قبول اصولی یک رفراندوم ملی راجع به تغییر قانون اساسی از مشروطیت سلطنتی به جمهوری اسلامی دیدیم.
تنها اختلافمان بر سر دعوت کننده رفراندوم مربوط بود که دولت بختیار باشد و ما نظارت نمائیم یا بالعکس.
با این حال، در اسنادی که پس از تصرف سفارت آمریکا توسط دانشجویان پیروی خط امام منتشر شد، هیچ اشاره‌ای به این دیدار نشده‌است.
سایر دیدارهای فرستادگان خمینی و نمایندگان آمریکا > گزارش سایروس ونس

این گزارش فاش کرد که در ژانویه ۱۹۷۹ (دی ۵۷)، سایروس ونس، وزیر خارجه دولت کارتر، در پیامی به سفارت‌های آمریکا در تهران و پاریس نوشت:
ما به این نتیجه رسیدیم که برقراری یک ارتباط مستقیم با اطرافیان خمینی تصمیم بسیار خوبی است.
سایروس ونس همچنین در دیدار یک ساعت و نیمه نماینده خمینی، شهریار روحانی، با مقامات ارشد وزارت خارجه نیز حضور داشت. او به کاخ سفید نوشت شهریار روحانی از این گفته «رهبری انقلاب را شخصیتی صاحب کرامت برعهده دارد که قدرت را در دست نخواهد گرفت و مانند لنین و مائو تسه‌تونگ ماهیت دموکراتیک مبارزه را تغییر نخواهد داد».
سایر دیدارهای فرستادگان خمینی و نمایندگان آمریکا > دیدار با اندرو یانگ

دو نماینده خمینی، یعنی شهریار روحانی و رضا صدر، روز پیش از پیروزی انقلاب اسلامی با اندرو یانگ، نماینده آمریکا در سازمان ملل متحد دیدار کردند. یانگ پس از این دیدار، در گزارشی به کاخ سفید می‌نویسد:
روحانی توضیح داد که نهضت را رهبری با جذبه هدایت می‌کند که هم‌چون گاندی نمی‌خواهد در دولت حضور داشته باشد، بلکه مانند یک چتر در دوران گذار سیاسی به حفظ انسجام و مسیر نهضت کمک خواهد کرد.
شهریار روحانی در این دیدار گفته بود: «رهبران نهضت هیچ تمایلی به انتقام گرفتن ندارند. افسرانی که می‌خواهند در ایران بمانند می‌توانند مشمول عفو شوند.»
سفر ژنرال هایزر به ایران

رابرت هایزر، ژنرال چهار ستاره آمریکایی در ۱۴ دی ۵۷ به تهران سفر کرد و در ۱۴ بهمن از کشور خارج شد. این سفر در ظاهر برای نشان دادن پشتیبانی آمریکایی از شاه به ایران فرستاده شده بود، اما بی‌بی‌سی می‌گوید که او برای جلوگیری از کودتای نظامی به تهران سفر کرده بود. گری سیک نیز مامورت هایزر را ایجاد ارتباط میان طرفداران خمینی و سران ارتش عنوان می‌کند. اندرو اسکات کوپر، مورخ آمریکایی که تلگراف‌های هایزر از تهران به واشینگتن را بررسی کرده‌است، هدف او را جلوگیری از کودتای نظامی می‌داند. با این حال خود هایزر این مسئله که او برای هموار کردن سقوط شاه به تهران سفر کرده بود را تکذیب می‌کند، هرچند گزارش او از تهران به واشینگتن از حالت طبقه‌بندی خارج نشده‌است. محمدرضاشاه پهلوی همچنین باور داشت که هایزر منجر به سقوط او شد. وی در کتابش گفته‌ای از ژنرال ربیعی را نقل می‌کند که وی عنوان داشته که «ژنرال هایزر شاه را مانند موش مرده‌ای از ایران بیرون انداخت».
به گفته‌گری سیک، هایزر در گزارش خود به کاخ سفید اطلاع داد که به صورت روزانه، دست کم پانصد تا هزار نفر از ارتش فرار می‌کنند. با این حال، او معتقد بود که این عدد در مقابل تعداد اعضای ارتش که نزدیک به نیم میلیون نفر بودند، چندان مسئله جدی‌ای به حساب نمی‌آمد. اما در پاریس، خمینی این مسئله را از دست رفتن آخرین امید شاه می‌دانست:
شاه قطعاً ارتش را از دست خواهد داد، و با از دست دادن ارتش، آخرین امیدش را هم از دست می‌دهد.
یک روز پیش از ترک ایران توسط شاه، برژینسکی نیز به هرولد براون، وزیر دفاع آمریکا، در تیمی که از طریق تلفن با هایزر در ارتباط بودند، اضافه شد. هایزر به برژینسکی گزارش داد که سران ارتش با خروج شاه بسیار مضطرب هستند. برژینسکی پرسید که آیا نیروهای مسلح هیچ برنامه‌ای برای روزهای پیش رو در صورت شکست خوردن بختیار دارند یا خیر؟ و هایزر پاسخ داد که تمام گزارش‌هایی که پیش از این در این باره منتشر شده‌است، کذب است و آنان تنها در چهار، پنج روز اخیر شروع به برنامه‌ریزی کرده‌اند. هایزر به واشینگتن اطلاع داد که او به روشنی به سران ارتش گفته‌است که تنها در صورتی باید دست به اقدام نظامی بزنند که «نخست‌وزیر بختیار اعلان وضعیت اضطراری کند» و نظامیان برای برقراری ثبات به او یاری رسانند.
به گفته کوپر، بر اساس گزارشی که وزیر دفاع براون به کارتر داده‌است، سپهبد امیرحسین ربیعی، فرماندهٔ نیروی هوایی ایران، در بیست و دوم دی ماه به هایزر اطلاع داده‌است که نیروهای نظامی برنامه دارند تا پس از خروج شاه کنترل اوضاع را در دست بگیرند، اما ژنرال هایزر به شدت آنان را از این تصمیم برحذر داشته‌است. در گزارش براون آمده‌است که «نظامیان را به پشتیبانی قاطع از بختیار برای تشکیل یک دولت واقعی و تلاش در بازگرداندن نظم به کشور فرا می‌خواند. ربیعی با اکراه این طرح را می‌پذیرد».
براون در گزارش به کارتر، از این مذاکرات میان نظامیان و اسلام‌گرایان که توسط هایزر ترتیب داده‌است، می‌گوید: «با اصرار و فشار هایزر مذاکرات گسترده‌ای برای اینکه نظامیان همکاری نزدیکی با برخی رهبران مذهبی داشته باشند، صورت گرفت. ربیعی، با این حال، همچنان علاقه‌ای به این کار نشان نمی‌داد».
واکنش‌ها > در ایران > خامنه‌ای

پس از انتشار این گزارش، مقامات جمهوری اسلامی آن را تکذیب کردند و گفتند خمینی هیچ ارتباطی با آمریکا برقرار نکرده‌است. سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی گفت که این گزارش بر اساس اطلاعات جعلی منتشر شده‌است.
به مناسبت سالگرد امام، دستگاه تبلیغاتی دولت انگلیس علیه امام به اصطلاح سند منتشر می‌کند؛ علیه امام پاکیزه و مطهر. سند را از کجا آوردند؟ از مدارک آمریکایی؛ آمریکایی که هواپیمای مسافربری را سرنگون می‌کند، از جعل سند ابایی دارد؟ دشمنی انگلیس‌ها این‌گونه است.
واکنش‌ها > در ایران > ابراهیم یزدی

انتشار گزارشی در رابطه با این ملاقات‌ها توسط بی‌بی‌سی، واکنش ابراهیم یزدی را نیز به همراه داشت. او تأیید کرد که خمینی با دولت آمریکا در ارتباط بوده‌است، اما عنوان داشت که این کارتر بود که به رهبر انقلاب اسلامی پیام فرستاده بود و نه اینکه خمینی به سراغ رئیس‌جمهور آمریکا رفته باشد.
در بخشی از واکنش ابراهیم یزدی آمده‌است:
آنچه در گزارش خبری بی‌بی‌سی آمده‌است خلاصه ناقصی از پنجمین و آخرین پیام مبادله شده‌است. در این خبر به نقل از آقای خمینی آمده‌است که: «... ما با آمریکایی‌ها هیچ دشمنی خاصی نداریم…». در حالی که درمتن اصلی پیام آمده‌است: «ما با مردم آمریکا هیچ دشمنی خاصی نداریم…»
یزدی همچنین گفت که برخلاف گفته بی‌بی‌سی، آمریکا و خمینی از سه کانال با یکدیگر در ارتباط بودند:
در آخرین هفته‌های قبل از پیروزی انقلاب، رهبران انقلاب، نه از دو کانال، که در گزارش خبری آمده‌است، بلکه از سه طریق با مقامات آمریکا مذاکره می‌کرده‌اند، در ایران از جانب شورای انقلاب آقایان مهندس بازرگان، دکتر سحابی و آیت‌الله موسوی اردبیلی با سولیوان و استمپل، کارمند سفارت؛ آقای دکتر بهشتی مستقیماً با سولیوان در تهران و سوم از طریق زیمرمن در پاریس با آقای خمینی.
او عنوان داشت که‌گری سیک نخستین کسی بود که پیام‌های مبدل شده را در کتابش منتشر کرد که انتشار این کتاب به سال ۱۹۸۵ بازمی‌گردد.
واکنش‌ها > در ایران > سعید حجاریان

سعید حجاریان، از چهره‌های اصلاح‌طلب، از این گفت که خبرنگار بی‌بی‌سی چون به اسرائیل گرایش دارد، این گزارش را افشا کرده‌است و هدفش تخریب دولت حسن روحانی است.
خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی که این گزارش را منتشر کرده، نماینده سابق این شبکه در تل آویو بود که گرایش شدیدی به صهیونیست‌ها دارد؛ اتفاقاً به همین دلیل او را از این سمت عزل کرده و به نمایندگی در آمریکا فرستادند و اکنون به قول خودش به دنبال اسناد رفته‌است، در حالی که حتی یک سند هم دربارهٔ رابطه امام با کندی منتشر نکرده‌است؛ او اگر راست می‌گوید این سند را منتشر کند. (...) آن‌ها می‌خواهند بگویند روحانی هم امروز با آمریکایی‌ها ارتباط دارد؛ بی‌بی‌سی می‌خواهد عده ای را در داخل ایران بترساند و آتو به دست آن‌ها بدهد که دولت فعلی نیز از طریق امثال دکتر ظریف و… با آمریکا مرتبط است.
واکنش‌ها > در ایران > روهام الوندی

روهام الوندی، نویسنده «نیکسون، کیسینجر و شاه: ایران و آمریکا در جنگ سرد» در مقاله‌ای که در گاردین منتشر شده بود، این مسئله را «پارانویای ایرانی‌ها که توسط بی‌بی‌سی به آن دامن زده شده‌است» خواند. او عنوان داشت که دولت کارتر برنامه‌ای برای رها کردن شاه و باز کردن راه برای ورود خمینی نداشته‌است و تنها در واکنش نشان دادن «دیر عمل کرده‌است».
واکنش‌ها > عباس میلانی

به گفتهٔ میلانی، دولت آمریکا برای یافتن جایگزین حکومت محمدرضا پهلوی، هم از طریق سفارت آمریکا در پاریس و هم از طریق سفارت آمریکا در تهران با خمینی و اطرافیانش وارد مذاکره شد. به علاوه، کارتر، هایزر را به ایران فرستاد که امرای ارتش را از انجام کودتای نظامی بر حذر دارد. در تهران، هایزر به همراهی و همکاری ژنرال گست، با سران ارتش در تماس بودند و در صدد بودند تا اسباب تماس امرای ارتش و نیروهای طرفدار خمینی را فراهم کنند. دولت آمریکا در آغاز بحران، تمایلی به تماس با خمینی را نداشت؛ ولی وقتی سرنوشت شاه، قطعی به نظر می‌رسید، آمریکا بر آن شد که مستقیم با خمینی تماس برقرار کند و از چند و چون نظراتش اطلاعاتی کسب کند. هم او در پاریس و هم طرفدارانش در تهران، به سوالاتی که آمریکایی‌ها طرح کرده بودند پاسخ دادند. در پاریس، خمینی، شماری از طرفداران خود را که اغلب در غرب تحصیل کرده بودند و در گروه‌های مذهبی طرفدار دموکراسی فعالیت داشتند، بسان نمایندگان و سخنگویان غیررسمی خود برگزید. از این دسته می‌توان ابوالحسن بنی‌صدر، ابراهیم یزدی و صادق قطب‌زاده نام برد. اما در تهران، خمینی، شورایی به نام شورای انقلاب را که هدایتش در دست روحانیون بود را مسئول اداره امور روزمره حرکت دموکراتیک مردم کرد. برخی از اعضای این شورا به‌ویژه آن‌ها که در نهضت آزادی عضویت داشتند، با سفارت آمریکا در ایران در تماس بودند و در همسو کردن دولت آمریکا با اهداف خمینی، نقش کلیدی بازی کردند. در نتیجه این تماس‌ها، سالیوان (سفیر آمریکا در ایران) بالاخره به این نتیجه رسید که جنبش اسلامی‌ای که تحت سیطره طرفداران خمینی است، به مراتب بیشتر از آنچه گمان می‌رفت، متشکل و روشن‌اندیش و توانا در مقابله با کمونیسم هستند. سالیوان حتی متقاعد شده بود که این نیروها چه بسا بتوانند به‌رغم ظاهرشان، چیزی شبیه به دموکراسی غربی ایجاد کنند.
یازده روز بعد از خروج شاه از ایران، خمینی پیام شخصی برای آمریکا ارسال کرد. در متن پیام ترکیبی از تهدید و تطمیع می‌توان مشاهده کرد. خمینی می‌گفت برای احتراز از فاجعه، آمریکا باید به ارتش ایران و بختیار بگوید که دست از دخالت در امور ایران بردارند؛ و ترجیحش این است که راه حلی مسالمت‌آمیز برای حل معضل ایران سراغ کند. البته از چند هفته قبل از این پیام، هم او و هم همراهانش در پاریس و نیز متحدانش در ایران با مقامات آمریکایی وارد مذاکراتی مفصل شده بودند.
واکنش‌ها > در آمریکا > واکنش گری سیک به انتشار گزارش بی‌بی‌سی

گری سیک، یکی از اعضای سازمان امنیت ملی آمریکا در زمان روی دادن انقلاب اسلامی، پس از انتشار این گزارش اعلام داشت که اطلاعات منتشر شده واقعی و درست هستند. البته او گفت از اینکه خمینی در زمان کندی نیز تلاش کرده بود با دولت آمریکا ارتباط برقرار کند، بی اطلاع است.
با این حال، گری سیک گفت که او این اطلاعات را در دهه هشتاد در کتابش با نام «همه سقوط می‌کنند» منتشر کرده‌است و گزارش جدید بی‌بی‌سی، یک «افشاگری» نیست چون سه دهه است که همه از آن خبر دارند. او جنجالی که بر سر انتشار این اطلاعات به راه افتاده را «طوفانی در یک قوری» توصیف کرد.
وی البته انتقاداتی را به گزارش بی‌بی‌سی نیز وارد کرد. او گفت که در تلگراف سالیوان به کاخ سفید در نوامبر ۱۹۷۸ هیچ اشاره‌ای به این نشده‌است که «کار شاه تمام است». گری سیک همچنین ادعاهای دیگری در رابطه با روابط میان خمینی و آمریکا پیش از انقلاب نیز مطرح کرد: «شاه و بختیار از ملاقات میان یزدی و زیمرمن در هتلی در نوفل لوشاتو اطلاع داشته‌اند. شخص شاه برای جلوگیری از افزایش تلفات و کشته‌شدگان انقلاب، از این دیدار حمایت کرده بود.» او ادامه داد: «ملاقات حول محور نقش ارتش ایران در انقلاب بود. هر دو طرف به دنبال این بودند که از هرج و مرج جلوگیری کنند. آمریکا می‌خواست ارتش به همین شکل به کار خود ادامه دهد، درحالی که نزدیکان خمینی از یک کودتای نظامی در هراس بودند.» سیک گفت که این مذاکرات «بی‌نتیجه» بودند.
گرچه در گزارش این رویداد توسط بی‌بی‌سی به نقل از خمینی آمده‌است که او «هیچ دشمنی‌ای با آمریکا نخواهد داشت»، سیک گفت کسی در دولت آمریکا از گفته‌های خمینی در مورد حقوق بشر و دموکراسی اینگونه برداشت نکرد که او مایل به ادامه روابط با آمریکاست.
رهبران آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان در کنفرانس گوادلوپ
والری ژیسکار دستن، رئیس‌جمهور وقت فرانسه. در دوران ریاست‌جمهوری وی، روح‌الله خمینی به فرانسه رفت و مدتی در آنجا سکونت گزید، ژیسکار دستن در دوران ریاست جمهوری‌اش پیام محرمانهٔ جیمی کارتر را به روح‌الله خمینی رساند و همچنین میزبان کنفرانسی در گوادلوپ بود که رهبران چهار قدرت اروپایی در آن جمع شده بودند و تصمیماتی دربارهٔ نظام پهلوی اتخاذ کردند.
زیمرمن نماینده دولت آمریکا در مذاکرات پاریس بود.
ابراهیم یزدی، در دوران اقامت خمینی در نوفل‌لوشاتو از مشاوران او بود.
سالیوان (نفر چهارم از سمت راست) به همراه جیمی کارتر در نشستی با محمدرضا شاه
عبدالکریم موسوی اردبیلی، که بر اساس اسناد منتشرشده، سفیر آمریکا، ویلیام سالیوان، با او دیدار داشته‌است.
مهدی بازرگان و روح‌الله خمینی
سایروس ونس، وکیل آمریکایی و وزیر امور خارجهٔ آمریکا در دورهٔ رئیس‌جمهور جیمی کارتر از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ بود. پیش از آن، وی وزیر جنگ و معاون وزیر دفاع این کشور بود.
آیت‌الله خامنه‌ای گزارش منتشر شده را جعلی خواند.
سعید حجاریان، از چهره‌های اصلاح‌طلب، او اظهار کرده‌است که خبرنگار بی‌بی‌سی چون به اسرائیل گرایش دارد، آن گزارش را افشا کرده‌است و هدفش تخریب دولت حسن روحانی است.
عباس میلانی. از نظر وی حماقت آمریکایی‌ها باعث شد تا خمینی را با احمد بن بلا، اشتباه بگیرند
شراب نخل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک بطری و لیوان شراب نخل: یک بطری و لیوان شراب نخل
گونه: نوشیدنی الکلی
خاستگاه: سراسر جهان
شراب نخل که با چندین نام محلی شناخته می‌شود، یک نوشیدنی الکلی است که از شیره گونه‌های مختلف درختان خرما مانند پالمیرا، خرما و نخل نارگیل تهیه می‌شود. در مناطق مختلف با نام‌های مختلفی شناخته شده و در مناطق مختلف آفریقا، دریای کارائیب، آمریکای جنوبی، آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی و میکرونزی رایج است.
محمد والی اکیک

| محمد والی اکیک | محمد والی اکیک |
| --- | --- |
محمد والی أکیک: محمد والی أکیک
نخست‌وزیر جمهوری صحرا: نخست‌وزیر جمهوری صحرا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۴ فوریه ۲۰۱۸: آغاز به کار  ۴ فوریه ۲۰۱۸
رئیس‌جمهور: ابراهیم غالی
پس از: عبدالقادر طالب عمر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۵۰ (۷۴–۷۵ سال) العیون
حزب سیاسی: جبهه پولیساریو
محمد والی اکیک (انگلیسی: Mohamed Wali Akeik؛ زادهٔ ۱۹۵۰ (۷۴–۷۵ سال)) سیاست‌مدار است. توسط رئیس‌جمهور ابراهیم غالی در تاریخ ۴ فوریه ۲۰۱۸ منصوب شد و عبدالقادر طالب عمر از اواخر سال ۲۰۰۳ به عنوان نخست‌وزیر خدمت کرد. وی در العیون پایتخت این سرزمین که بعداً به صحرای اسپانیا نامیده شد به دنیا آمد.
برنامه تحقیقات اقلیمی جهان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: WCRP
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۰؛ ۴۵ سال پیش (۱۹۸۰-خطا: زمان نامعتبر}})
گونه: سازمان مردم‌نهاد بین‌المللی
منطقه: سراسر جهان
زبان رسمی: انگلیسی
سازمان مادر: سازمان جهانی هواشناسی، شورای بین‌المللی علوم و کمیسیون بین دولتی اقیانوس شناسی
وبگاه: WCRP Official website
برنامه تحقیقات اقلیمی جهان (انگلیسی: World Climate Research Programme) یک برنامه بین‌المللی سازمان داده شده‌است که به هماهنگ‌کردن اقلیم‌شناسی جهانی کمک می‌کند. این برنامه در سال ۱۹۸۰، تحت حمایت مشترک سازمان جهانی هواشناسی و شورای بین‌المللی علوم تأسیس شد و همچنین از سال ۱۹۹۳ توسط کمیسیون اقیانوس‌شناسی بین‌دولتی وابسته به یونسکو حمایت می‌شود.
این برنامه توسط سه حامی اصلی مالی آن و کمک‌های اضافی توسط دولت‌ها یا سایر اهداکنندگان تأمین می‌شود. این برنامه از این بودجه برای سازمان‌دهی کارگاه‌های علمی یا کنفرانس‌ها و حمایت از همکاری بین دانشمندان اقلیم در سطح بین‌المللی استفاده می‌کند. گروه‌های متخصص آن همچنین استانداردهای بین‌المللی را برای داده‌های اقلیمی توسعه می‌دهند و زمینه‌های مورد تأکید آینده را در تحقیقات بین‌المللی اقلیم در میان سایر موارد، پیشنهاد می‌کنند.
اهداف

هدف سازمان برنامه تحقیقات جهانی اقلیم آن عبارت است از: درک بهتر از سیستم و تغییر و علل تغییر اقلیم و همچنین تعیین قابلیت پیش‌بینی آب و هوا و تعیین تأثیر فعالیت‌های انسانی بر آن. هدف این برنامه تقویت ابتکاراتی در تحقیقات اقلیمی است که برای استفاده از آن به هماهنگی بین‌المللی نیاز دارند. این برنامه مستقیماً تحقیقات اقلیمی را تأمین مالی نمی‌کند، اما ممکن است در مواقعی با آژانس‌های تأمین مالی تحقیقات اقلیمی در مورد اولویت‌های تحقیقاتی جهانی تبادل نظر کند.
ساختار

بزرگترین گروه مشارکت‌کنندگان در این برنامه هزاران دانشمند اقلیم‌شناس از سراسر جهان هستند که تخصص و زمان خود را به عنوان داوطلب ارائه می‌دهند تا به سازمان‌دهی کارگاه‌های آموزشی در زمینه‌های کلیدی تحقیقاتی کمک کنند، راه‌هایی را برای تحقیقات آینده در مقالات جدید ارائه دهند و در هیئت‌های علمی یا مشاوره در این برنامه خدمت کنند. راهنمایی‌های علمی رسمی برای این برنامه توسط کمیته علمی مشترک متشکل از ۱۸ دانشمند داوطلب که با توافق متقابل بین سه سازمان حامی این برنامه انتخاب شده‌اند، ارائه می‌شود. عملیات روزانه توسط دبیرخانه‌ای متشکل از ۸ کارمند تمام‌وقت، به میزبانی سازمان جهانی هواشناسی در ژنو پشتیبانی می‌شود.
فعالیت‌ها و پروژه‌ها

بزرگترین فعالیت‌های سازمان برنامه تحقیقات اقلیمی جهان، مربوط است به چهار پروژه اصلی آن به نام‌های SPARC, CLIVAR, CliC و GEWEX که به این کار اختصاص دارند و از تحقیقات اقلیمی در جو زمین، اقیانوس‌ها، یخ‌کره و سطح زمین که با هم آب و هوای فیزیکی زمین را تشکیل می‌دهند پشتیبانی می‌کنند.
این برنامه همچنین گروه‌های کار موضوعی و شوراهای مشورتی در مورد داده‌های آب و هوا، مدل‌سازی آب و هوا، پیش‌بینی آب‌ و هوای فصلی، و مدل‌سازی آب و هوای منطقه‌ای را تحت پوشش دارد.
یک کار ویژه توسط یک تیم کاری از این برنامه، پروژه مقایسه زوجی است که قیاس‌های منظم مدل‌های اقلیمی جهان را استاندارد و هماهنگ می‌کند و این یک مبنای مهمی است برای ارزیابی و پیش‌بینی‌های گزارش وضعیت جوی که ارائه داده می‌شود
پروژه استراتوسفر و نقش آنها در آب و هوا

فرآیندهای استراتوسفر- تروپوسفر و نقش آنها در آب و هوا یک پروژه اصلی این برنامه است که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و بیش از دو دهه است که فعالیت‌های تحقیقاتی سطح بالا مرتبط با درک و فهم از سیستم زمین را هماهنگ می‌کند. این پروژه به‌طور خاص، فعالیت‌های تحقیقاتی بین‌المللی پیشرفته را در مورد چگونگی تعامل فرآیندهای شیمیایی و فیزیکی در جو زمین با آب و هوا و تغییرات اقلیمی ترویج و تسهیل می‌کند.
اسدالله عباسی

| اسد الله عباسی | اسد الله عباسی |
| --- | --- |
استاندار گیلان: استاندار گیلان
دوره مسئولیت ۲۸ مهر ۱۴۰۰ – ۱۱ مهر ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۲۸ مهر ۱۴۰۰ – ۱۱ مهر ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: سید ابراهیم رئیسی  محمد مخبر (سرپرست)
پس از: ارسلان زارع
پیش از: هادی حق‌شناس
دومین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی: دومین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
دوره مسئولیت ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ – ۲۴ مرداد ۱۳۹۲سرپرست:۱۶ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲: دوره مسئولیت ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ – ۲۴ مرداد ۱۳۹۲سرپرست:۱۶ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: عبدالرضا شیخ‌الاسلامی
پیش از: علی ربیعی
نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدوره‌های هفتم، هشتم، و دهم: نمایندهٔ مجلس شورای اسلامیدوره‌های هفتم، هشتم، و دهم
دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۷ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۸ خرداد ۱۳۹۵ – ۷ خرداد ۱۳۹۹
پس از: محمدمهدی رهبری املشی
پیش از: محمد صفری ملک‌میان
حوزه انتخاباتی: رودسر و املش
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۳ – ۷ خرداد ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۳ – ۷ خرداد ۱۳۹۱
پس از: داود حسن‌زادگان رودسری
پیش از: محمدمهدی رهبری املشی
حوزه انتخاباتی: رودسر و املش ‏
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۰ (۶۳ سال) ‏ رودسر، گیلان، ایران
حزب سیاسی: جبهه یکتا
محل تحصیل: دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
هیئت دولت: دولت دهمدولت سیزدهم
اسدالله عباسی (زادهٔ ۱۳۴۰ در رودسر) سیاستمدار اصولگرای ایرانی است که از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ استاندار گیلان بود. وی در دولت دهم از اردیبهشت تا مرداد سال ۱۳۹۲ به‌عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی فعالیت می‌کرد و پیش از آن نیز معاونت توسعه و مدیریت منابع وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی را برعهده داشت.
عباسی در ادوار‌های هفتم، هشتم و دهم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نمایندهٔ حوزه انتخابیه رودسر و املش از استان گیلان حضور داشت و در دورهٔ هشتم سخنگوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی بود.
نمایندگی مجلس

اسد الله عباسی در دوره‌های هفتم، هشتم و دهم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده از حوزه انتخابیه رودسر و املش از حوزه‌های انتخابیه استان گیلان حضور داشت. وی در دوره‌های هفتم و هشتم، نایب رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات، عضو ناظر شورای عالی آموزش و پرورش، رئیس فراکسیون فرهنگیان، رئیس فراکسیون گردشگری، نایب رئیس فراکسیون تعاون و نایب رئیس فراکسیون ورزش مجلس شورای اسلامی بود و همچنین نایب رئیس گروه بین المجالس کشورهای جهان در مجلس هشتم، نایب رئیس گروه دوستی ایران و چین، رئیس هیئت اعزامی نمایندگان مجلس شورای اسلامی در سمینار اتحادیه بین المجالس در هند و رئیس هیئت اعزامی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس به کشورهای ژاپن، کره جنوبی، مالزی و سنگاپور در مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی

عباسی به‌عنوان معاون توسعه و مدیریت منابع وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منصوب شد. پس از استیضاح عبدالرضا شیخ‌الاسلامی توسط مجلس شورای اسلامی و رأی عدم اعتماد مجلس به او، اسدالله عباسی به‌عنوان سرپرست این وزارت‌خانه از ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ مشغول به کار شد.
وی در تاریخ ۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ به‌عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی پیشنهادی از سوی رئیس‌جمهور وقت، محمود احمدی‌نژاد به مجلس شورای اسلامی پیشنهاد شد و در روز ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲، بررسی سوابق وی در دستور کار مجلس قرار گرفت. محمد احمدی‌نژاد با حضور در مجلس و با اشاره به مسئولیت اسدالله عباسی در سمت سرپرستی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در ماه‌های گذشته، خطاب به نمایندگان مجلس گفت:
«همه شما آقای عباسی را می‌شناسید. دو دوره نماینده مجلس در کنار شما و همراه شما بوده است و در کمیسیون‌ها و مسئولیت‌های مختلف مجلس خدمات و سوابق خوبی داشته است. وی افزود: همچنین در این دوره چند ماهه که در وزارتخانه بودند عملکرد قابل توجهی داشته است.»
مخالفان عباسی، او را وابسته به جریان انحرافی توصیف کردند. عوض حیدرپور نماینده حوزه انتخابیه شهرضا، دهاقان، منظریه و گلشن گفت:
«مشکلی که ما داشتیم، حلقه انحرافی بود اما آقای عباسی در طول هشت سالی که که نماینده مجلس بود، با حلقه انحرافی دولت همکاری و همیاری داشت و با آن‌ها صمیمی بود.»
در ادامه این جلسه، علی مطهری در مخالفت با عباسی گفت:
«آقای عباسی در طول مجلس هشتم یک حامی بی‌منطق دولت بود».
یوناتن بت کلیا نماینده ارامنه شمال کشور، در حمایت از عباسی، با استناد به این که عباسی در مجلس، نایب رئیس فراکسیون تعاون بود، گفت: «او با مشکلات تعاونی‌ها و فرهنگ تعاون و کار جمعی آشنا است.» پس از صحبت‌های موافقان و مخالفان، عباسی با کسب ۲۰۰ رأی موافق از مجموع ۲۵۲ نماینده حاضر در مجلس شورای اسلامی، به‌عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی رأی اعتماد گرفت. پس از تصدی وزارت توسط او، ۵۰۰ نفر بدون طی تشریفات قانونی استخدام جذب سازمان تأمین اجتماعی شدند که با عکس‌العمل تند خبرگزاری‌های داخلی مواجه شد، به گونه‌ای که وی را متهم خواندند.
استانداری گیلان

عباسی در روز ۲۸ مهر ۱۴۰۰ با حضور در جلسه هیئت دولت سیزدهم به ریاست سید ابراهیم رئیسی، با کسب رأی اعتماد اعضای هیئت دولت به‌عنوان استاندار گیلان منصوب شد.