stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کیلی برایانت
زندگی شخصی

کیلی برایانت (با نام اصلی کیلی کانشیرو) فرزند گرت کانشیرو و کریستینا کانشیرو است و یک برادر کوچکتر به نام کین کانشیرو داشته و اصل و نسب ژاپنی دارد و اکنون در ایالت فلوریدا، زندگی می‌کند.
کیلی، وقتی تنها هفت سال داشت، به عنوان یک مدل کودک برای رالف لورن کار خود را آغاز کرد و وقتی که تقریباً هشت ساله بود، بازیگری خود را شروع کرد و از فیلم‌های دیزنی برای اجراهای خود الهام می‌گرفت. او در سن ۱۲ سالگی اولین کار خود در یک قسمت از فیلم تلویزیونی کانال دیزنی را بدست آورد که فرصتی برای یادگیری عالی فراهم کرد. در سالهای بعد، او نقش کوتاهی در "داستان ترسناک آمریکایی" انجام داد، در سال ۲۰۱۴، او اولین فیلم خود را در نقش مری سولیس در فیلم هیجان انگیز "Mary Loss of Soul" معرفی کرد و وقتی در نقش جوزی سالتزمن در سریال ماورا طبیعی درام "میراث" در سال ۲۰۱۸ بازی کرد، نقش رویاهای خود را به دست آورد.
علایق

او از طرفداران کری مولیگان، آلیسیا ویکاندر و میشل ویلیامز است.
او مدت‌ها قبل از ایفای نقش در سریال میراث، از طرفداران خاطرات خون‌آشام بوده‌است.
او دو سگ حیوان خانگی به نام‌های بارت و بوفی دارد و دوست دارد با آنها پیاده‌روی کند.
او به خوانندگی علاقه دارد و ویولنسل هم می‌نوازد.
فیلم‌ها

رژیم غذایی سانتا کلاریتا ۲ قسمت
داستان ترسناک آمریکایی۱ قسمت
مدرسه نوابغ ۱ قسمت
ذهن‌های مجرم۱ قسمت
در جستجوی زندگی ۲ قسمت
میراث تمام قسمت‌ها
گراتسی‌یلا پاره‌تو

| گراتسی‌یلا پاره‌تو | گراتسی‌یلا پاره‌تو |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: اِنگراسیا پاره‌تو ئی هومس
زاده: ۱۵ مهٔ ۱۸۸۹ بارسلون، اسپانیا
خاستگاه:  اسپانیایی
درگذشته: ۱ سپتامبر ۱۹۷۳ (۸۴ سال) رم، ایتالیا
ژانر: موسیقی کلاسیک، اپرا
پیشه(ها): خواننده اپرا (سوپرانو)
ساز(ها): صدا
اِنگراسیا پاره‌تو ئی هومس (کاتالونیایی: Engràcia Pareto i Homs؛ ۱۵ مهٔ ۱۸۸۹ – ۱ سپتامبر ۱۹۷۳) که بیشتر با نام هنری‌اش «گراتسی‌یلا پاره‌تو» (ایتالیایی: Graziella Pareto) شناخته می‌شود، یک خواننده سوپرانوی اپرا اهل اسپانیا بود.
او یکی از خوانندگانِ پیشگامِ اپرا در سال‌های مابینِ دو جنگ جهانی اول و دوم بود و وی را به همراهِ ماریا باریه‌نتوس، مرسدس کاپسیر و ماریا گالوانی یکی از برترین خوانندگانِ سوپرانوی «مکتب آوازی اسپانیا» در قرن بیستم می‌دانند.
زندگی‌نامه

پاره‌تو زادهٔ شهر بارسلون در اسپانیاست. وی فنون خوانندگی را در میلان و از «ویدال» آموخت و نخستین اجرای صحنه‌ای‌اش را در سال ۱۹۰۶ میلادی در بارسلون، در نقش «میکائلا» در اپرای کارمن (ژرژ بیزه) و دو سال بعد در مادرید در نقش «آمینا» در اپرای «خواب‌گرد» (وینچنتزو بلینی) ایفا نمود. نخستین حضور او در سالنِ مشهورِ اپرای «لا اسکالای میلان» در سال ۱۹۱۴ میلادی در نقشِ «جیلدا» در اپرای ریگولتو (جوزپه وردی) بود.
او در کشورهای گوناگونی در سرتاسر جهان به ایفای نقش‌های اپرایی پرداخته که برخی از برترینِ آنها عبارتند از:
«رُزینا» در اپرای «آرایشگر شهر سویل» (جواکینو روسینی)
«نُرینا» در اپرای «دُن پاسکوآله» (گائتانو دونیزتی)
«لوسیا» در اپرای «لوسیا لامرمور» (گائتانو دونیزتی)
«ژولیت» در اپرای «رومئو و ژولیت» (شارل گونو)
«اُفه‌لیا» در اپرای «هملت» (امبروز تامِس)
«لیلا» در اپرای «صیادان مروارید» (ژرژ بیزه)
«لَکمه» در اپرای «لَکمه» (لئو دُلیب)
سپر نقره ای ها

آرگیراسپیدها (به یونانی باستان: Ἀργυράσπιδες، به معنی «سپرهای نقره ای») سربازان نخبه مقدونی در دوران باستان بودند که در یک دست سپری دایره شکل بزرگ و نقره‌کاری شده حمل می‌کردند، به همین دلیل با همین نام شناخته می‌شوند. گردان اصلی این واحد نظامی هیپاسپیست‌هایی بودند که در ارتش اسکندر مقدونی خدمت می‌کردند. در طول جنگ‌های دیادوخوی‌ها، آنها ابتدا به یومنس خدمت کردند، اما در نبرد گابینه علیه آنتیگونوس اول مونوفتالموس در سال ۳۱۶ به وی خیانت کردند.
اسکندر کبیر

آنها در ابتدا به شکل یک گردان از ارتش اسکندر مقدونی بودند. آنها سربازان دست‌چینی بودند که توسط نیکانور، پسر پارمنیون و همچنین سلوکوس فرماندهی می‌شدند و اسکندر همواره آنها را مورد احترام قرار می‌داد. آنها در ابتدا گردان‌هایی از هیپاسپیست بودند و نام خود را در زمانی که تحت فرمان اسکندر در هند بودند به آرگیراسپیدها (سپر نقره ای‌ها) تغییر دادند.
جنگ‌های جانشینی

پس از مرگ اسکندر کبیر در سال ۳۲۳ قبل از میلاد، آنها به یومنس پیوستند. آنها کهنه سرباز بودند و با اینکه اکثر آنها بالای شصت سال سن داشتند، به دلیل مهارت و تجربه جنگی رعب آفرین و مورد احترام بودند. در نبرد گابین در سال ۳۱۶ قبل از میلاد ورق برای سپر نقره ای‌ها برگشت، آنتیگون اول پس از اینکه موفق شد کاروان تدارکات آنها را (شامل خانواده‌های آنها و حاصل چهل سال غارت) در اختیار بگیرد، به اجبار به سپاه آنتیگون گرویدند و تسلیم فرمان وی شدند. یکی از فرماندهان آنها، توتاموس، با آنتیگون مذاکره کرد تا اموال آنها را بازگرداند و در عوض، او نیز یومنس را به او تحویل داد.
آنتیگونوس به سرعت سپاه را متلاشی کرد و آن را برای مدیریت و مهار کردن بسیار متلاطم یافت و فرمانده دیگر آنها، آنتی ژنس را نیز اعدام کرد. در طول جنگ‌های جانشینان، آنتیگون به دلیل مرگ و میر افرادش در شورش ناشی از آنها، و همچنین درهم شکسته شدن سپاهش چندین مرتبه توسط آنها در نبرد، تنفر شدیدی نسبت به این واحد کهنه‌کار پیدا کرد. او آنها را به سیبیرتیوس، ساتراپ مقدونی آراچوسیا فرستاد تا آنها را با گروه‌های کوچک دو یا سه نفره به مأموریت‌های خطرناک اعزام کند تا تعداد آنها به سرعت کاهش یابد. با این حال، تعدادی از آنها ممکن است بازنشسته شده باشند تا در سکونتگاه‌های مقدونیه در استان آسیانا زندگی کنند.
پولیانوس می‌نویسد که آنتیگون آزادانه به آرگیراسپیدهایی که یومنس را به اسارت آورده بودند، پاداش داد. اما برای محافظت از خود در برابر اقدامات بعدی علیه او، به هزار نفر از آرگیراسپیدها دستور داد تا زیر نظر سیبیرتیوس خدمت کنند، در حالی که او دیگران را با ماندن آنها در پادگان‌های کشورهای دورافتاده و بی کشت منزوی کرد و با این تبعید او برای مدتی توانست همه را از شر آنها خلاص کند.
پلوتارک می‌نویسد که پس از کشته شدن یومنس آنتیگون، آرگیراسپیدها را نزد سیبیرتیوس فرستاد و به او دستور داد که آنها را به هر طریق ممکن نابود کند.
دوران سلوکی

رهبران سلوکی سوریه یک سپاه فالانژی پیاده‌نظام به همین نام را استخدام کردند. در نبرد رافیا در سال ۲۱۷ قبل از میلاد، ۱۰۰۰۰ جنگجوی سپر نقره ای در مقابل فالانژهای سپاه بطلمیوسی مصر قرار گرفتند. آنها مردانی بودند که از کل پادشاهی انتخاب شده و به شیوه مقدونی مسلح بودند. موقعیت آنها نزد پادشاه در نبرد مگنزیا در سال ۱۹۰ قبل از میلاد نشان می‌دهد که آنها بهترین واحد پیاده‌نظام در ارتش سلوکی بودند. در رژه دافنه که آنتیوخوس چهارم اپیفانس در سال ۱۶۶ قبل از میلاد برگزار کرد، سپر نقره ای‌ها شامل ۵۰۰۰ نفر گارد مسلح بودند.
با این حال، لشکر مردانی که توسط پولیبیوس به عنوان مردان مسلح و ملبس به «شیوه رومی» توصیف می‌شود، به ۵۰۰۰ نفر می‌رسد، و بار-کوچوا خاطر نشان می‌کند که این مردان، که در اوج آمادگی توصیف می‌شوند، ممکن است یک لشکر از سپر نقره ای‌ها، همراه با قوای ذخیره تعدادشان به ۱۰۰۰۰ نفر نیز برسد.
دوران رومی

امپراتور روم، الکساندر سوروس، در میان دیگر راه‌هایی که از اسکندر مقدونی تقلید می‌کرد، در ارتش خود مردانی داشت که به آنها آرژیراسپید و کریزاسپید (یعنی «سپرهای نقره ای» و «سپرهای طلایی») می‌گفتند.
گرمایش جهانی (آلبوم)

گرمایش جهانی (به انگلیسی: Global Warming) هفتمین آلبوم استودیویی هیپ هاوس رپر آمریکایی پیت بول است که در تاریخ ۱۴ نوامبر سال ۲۰۱۱ توسط شرکت های موسیقی آر سی ای رکورد، مستر ۳۰۵ و پالا گراندز منتشر شد. این آلبوم به سبک هیپ هاوس، دنس پاپ، لاتین پاپ و الکترونیک می‌باشد که توسط آرماندو کریستین پرز ، بیگرام زایاس ، دورل بابس ، سافلی و نیاس و سیدنی سامسون آهنگسازی شده است.
تک آهنگ‌ها

گرمایش جهانی (به همراهی سنساتو)
مهمانی را قطع نکن (به همراهی تی جی آر)
حس این لحظه (به همراهی کریستینا آگیلرا)
برگشت در زمان
ما منتظر دیدار دوباره هستیم (به همراهی کریس براون)
جشنی بیشتر نیست (به همراهی آشر و افروجک)
نوشیدنی برای تو (به همراهی جنیفر لوپز)
کمی سرگرمی (به همراهی د وانتد و افروجک)
جایی دور افتاده (به همراهی دنی مرسر)
چو چا چو چا چو چا (به همراهی انریکه ایگلسیاس)
شب قبلی (به همراهی هاوانا براون و افروجک)
من که خاموشم
اچا پالا (به همراهی پاپایو)
همه ..... (به همراهی ایکان و دیوید راش)
شروع کنید (به همراهی شکیرا)
1159 (به همراهی وین)
گالیمزیان خوساینوف

گالیمزیان خوساینوف (تاتاری: Галимҗан Салих улы Хөсәенев؛ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۷ – ۵ فوریهٔ ۲۰۱۰) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
روابط ایران و تایوان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ایران:  تایوان
 :  
روابط ایران-تایوان روابط دوجانبه جمهوری چین و جمهوری اسلامی ایران است.
دو کشور از ۱۹۴۲ تا ۱۹۷۱ روابط رسمی دیپلماتیک داشتند. در ۱۹۷۱ روابط سیاسی دو کشور پایان یافت و سفارت‌های دو کشور در یکدیگر بسته شد. ایران به تمدید عضویت جمهوری چین در سازمان ملل رای مخالف داد. شورای توسعه تجارت خارجی تایوان (تایترا) در تهران دفتری دارد. ایران در سال ۲۰۱۸، ۳۵مین شریک تجاری بزرگ تایوان بود. تجارت دو کشور در سال ۲۰۱۸ بیش از ۱٬۵۹ میلیارد دلار بود. صادرات عمده تایوان به ایران شامل فولاد، ادوات ذخیره‌ای، پلی‌واینیل کلوراید بود. صادرات اصلی ایران به تایوان شامل نفت، آلومینیوم و فولاد بود.
تاریخ

به دنبال سقوط دولت ملی‌گرایان چین و فرار آنان به تایوان، ایران در آغاز جمهوری خلق چین را به رسمیت نشناخت. در این دوره سفیر ایران در ژاپن همزمان مسئولیت سفارت ایران در چین ملی (تایوان) را نیز عهده‌دار بود.
در مهر ۱۳۳۴ ایران به پیمان ضد کمونیستی بغداد پیوست و در سال ۱۳۳۵ با حکومت ضد کمونیستی در تایوان موسوم به جمهوری چین روابط دیپلماتیک برقرار کرد. جمهوری خلق چین در هر دو موقع ایران را بابت این مسئله ملامت کرد اما «امپریالیسم آمریکا» به عنوان مقصر اصلی مواضع اتخاذ شده از سوی تهران معرفی شد. محمدرضا پهلوی شاهنشاه ایران در یک بازدید رسمی از تایوان در سال ۱۹۵۸ با ژنرال چیانگ کای شک رئیس‌جمهور تایوان دیدار کرد. بین اتحاد شوروی و جمهوری خلق چین در دهه ۱۳۴۰ شکاف ایدئولوژیک و سیاسی بروز کرد. در همان زمان، ایران با وجود حفظ موضع قوی حامی آمریکا سیاست‌های انعطاف‌پذیر و مستقل تری اختیار کرد، که با قدرت اقتصادی و نظامی در حال رشدش متناسب بود.
در سال ۱۳۴۵، شورای وزیران ایران رسماً اجازه تجارت بین ایران و چین را صادر کرد. شاه در مصاحبه ای با خبرگزاری جمهوری فدرال آلمان در سال ۱۳۴۶، دلایل خود برای پذیرش جمهوری خلق چین در سازمان ملل را توضیح داد. گرم شدن روابط ایران با شوروی، عراق و هند در اواخر دهه ۱۳۴۰، و نیز تجزیه پاکستان در اسفند ۱۳۴۹ ایران را به سمت روابط نزدیکتر با جمهوری خلق چین سوق داد. ایران هنوز مراقب بود در رابطه با چین از آمریکا پیشی نگیرد. شاهدخت اشرف پهلوی به دعوت دولت چین در ۲۵ فروردین ۱۳۵۰ از پکن دیدار کرد. در ۱۰ اردیبهشت شاهدخت فاطمه نیز از چین دیدار کرد. اعلام سفر ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور آمریکا به چین در ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۱ زمینه را برای برقراری رابطه رسمی دیپلماتیک بین ایران و جمهوری خلق چین فراهم کرد: در ۲۵ مرداد ۱۳۵۰، سفرای دو کشور در اسلام‌آباد پاکستان دیدار و اسنادی را امضا کردند که به موجب آن ایران حکومت پکن را به رسمیت شناخت و بیانیه‌های رسمی به‌طور همزمان در پایتخت‌های دو کشور فردای آن روز منتشر شد.
در شهریور تا آذر ۱۳۵۰، رابطه دو کشور در مجمع عمومی سازمان ملل محک خورد. هیئت نمایندگی تایوان اخراج و جمهوری خلق نماینده چین در سازمان ملل متحد شد. قطعنامه‌های رقیبی در این باره مطرح شد، ایران که جمهوری خلق را به رسمیت شناخته بود، به قطعنامه آلبانی رای داد که خواهان این بود که جمهوری خلق تنها نماینده چین باشد، و به قطعنامه آمریکا که خواهان اکثریت دو سومی برای اخراج تایوان بود رای ممتنع داد تا آمریکا این کشور به‌طور سنتی دوست را شرمگین نسازد.
روبن گریگوریان (مهندس)

| روبن گریگوریان | روبن گریگوریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ قارص، ارمنستان غربی
درگذشت: ۲۵ نوامبر ۱۹۷۶ (۵۹ سال) مسکو، اتحاد شوروی
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه دولتی استخراج معدن مسکو
جوایز:             
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهدنسی
 :  
روبن آرامائیسی گریگوریان (ارمنی: Ռուբեն Արամայիսի Գրիգորյան؛  زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ - درگذشته ۲۵ نوامبر ۱۹۷۶) مهندس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۷ در قارص به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی استخراج معدن مسکو فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان کار سوسیالیست، نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، جایزه لنین، جایزه استالین و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۶ در سن ۵۹ سالگی در مسکو درگذشت.
ملاآباد

| ملاآباد | ملاآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: گناباد
بخش: بخش کاخک
دهستان: کاخک
جمعیت: ۳۷ نفر
ملاآباد، روستایی از توابع بخش کاخک شهرستان گناباد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کاخک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
ملاندا

| ملاندا মেলান্দহ | ملاندا মেলান্দহ |
| --- | --- |
Upazila: Upazila
ملانداLocation in Bangladesh: ملانداLocation in Bangladesh
مختصات: ۲۴°۵۸′ شمالی ۸۹°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۹۶۷°شمالی ۸۹٫۸۳۳°شرقی﻿ / 24.967; 89.833: مختصات: ۲۴°۵۸′ شمالی ۸۹°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۹۶۷°شمالی ۸۹٫۸۳۳°شرقی﻿ / 24.967; 89.833
کشور:  بنگلادش
استان‌های بنگلادش: استان میمن‌سینگ
فهرست ناحیه‌های بنگلادش: ناحیه جمال‌پور
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳۹٫۶۵ کیلومتر مربع (۹۲٫۵۳ مایل مربع)
جمعیت (۱۹۹۱): جمعیت (۱۹۹۱)
 • کل: ۲۶۲۴۷۸
 • تراکم: ۱۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۸۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (زمان استاندارد بنگلادش)
ملاندا (به لاتین: Melandaha) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه جمال‌پور واقع شده‌است. ملاندا ۲۳۹٫۶۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۲٬۴۷۸ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۱۰۱۶

سیارک ۱۰۱۶ (به انگلیسی: 1016 Anitra، نامگذاری:1924QG) هزار و شانزدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۱ ژانویه ۱۹۲۴ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۰۰ است.
سیارک ۱۰۶۹

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: ژانویه ۲۸, ۱۹۲۷
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ JD ۲۴۴۵۶۰۰٫۵: مبدأ JD ۲۴۴۵۶۰۰٫۵
حضیض: ۲٫۸۳۸۴۰۸۵ AU
خروج از مرکز مداری: ۰٫۰۹۵۲۱۸۹
انحراف: ۱۳٫۵۱۲۲۵۵۴°
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
ابعاد: ۴۳ km
سپیدایی هندسی: ۰٫۱۵
قدر مطلق (H): ۹٫۳۰
 :  
سیارک ۱۰۶۹ (به انگلیسی: 1069 Planckia، نامگذاری:1927BC) هزار و شصت و نهمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۸ ژانویه ۱۹۲۷ و در هایدلبرگ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹٫۳۰ است.
ملاآباد (نیک‌شهر)

| ملاآباد | ملاآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: مرکزی
دهستان: چاهان
جمعیت: ۱۱۶ نفر (سرشماری ۹۵)
ملاآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چاهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت ان ۱۱۶ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
لوله زین

لوله زین دوچرخه
لوله زین دوچرخه با نام انگلیسی Seatpost یک میله رابط بین زین و بدنه دوچرخه است. لوله زین دوچرخه وظیفه تنظیم ارتفاع زین را دارد. چرا که زین دوچرخه از جمله موارد مهم برای تنظیمات متناسب سازی سایز دوچرخه برای قد هر شخص است. لوله زین با توجه به جنس بدن دوچرخه می تواند از متریال های فولاد، آلومینیومی و همچنین فیبر کربن باشد.
لوله زین از پایین بوسیله یک بست اهرمی و بست پیچی به بدنه دوچرخه متصل میشود و از بخش بالایی به زین دوچرخه متصل میشود. در گذشته لوله زین ها در بخش بالا به وسیله یک پیچ و تسمه فلزی دندانه دار به زین متصل میشد که تنظیمات محدودی روی آن قابل اجرا بود اما اکنون در بست بالای لوله زین از دو پیچ تنظیم و یک ریل استفاده شده است که این موضوع کمک می کند که تنظیمات مناسبی را روی زین انجام داد.
تیجیانو

| تیجیانو | تیجیانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
تیجیانو: تیجیانو
تیجیانوموقعیت تیجیانو در  Italy: تیجیانوموقعیت تیجیانو در  Italy
مختصات: ۳۹°۵۴′ شمالی ۱۸°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۹۰۰°شمالی ۱۸٫۳۶۷°شرقی﻿ / 39.900; 18.367: مختصات: ۳۹°۵۴′ شمالی ۱۸°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۹۰۰°شمالی ۱۸٫۳۶۷°شرقی﻿ / 39.900; 18.367
کشور: ایتالیا
ناحیه:  آپولیا
استان / شهرستان: لچه (LE)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۵ کیلومتر مربع (۲٫۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۸ متر (۴۲۰ فوت)
جمعیت (نوامبر ۲۰۰۹): جمعیت (نوامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۲۹۲۸
 • تراکم: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۷۳۰۳۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۳۳
وبگاه: وبگاه رسمی
تیجیانو (به ایتالیایی: Tiggiano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لچه واقع شده‌است.
خصوصیات

تیجیانو ۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۹۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سهراب اعرابی

| سهراب اعرابی | سهراب اعرابی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اسفند ۱۳۶۸ تهران
درگذشت: ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ نامعلوم
مدفن: بهشت زهرا، تهران
والدین: پروین فهیمی (مادر)
خویشاوندان: ملیحه محمدی (عمه)
سهراب اَعرابی، (۴ اسفند ۱۳۶۸ - ۲۵ خرداد ۱۳۸۸) جوان ۱۹ ساله‌ای که در جریان اعتراضات به نتایج انتخابات ۱۳۸۸ در تاریخ نامعلومی کشته شد. احتمال می‌رود که سهراب اعرابی در تظاهرات روز ۲۵ خرداد در تیراندازی نیروهای بسیجی از بالای پایگاه بسیج مقداد کشته شده باشد.
کشته شدن

پروین فهیمی، مادر سهراب که از فعالان صلح و عضو گروه مادران صلح است، گفت سهراب در راهپیمایی دوشنبه ۲۵ خرداد از وی جدا شد و شب به خانه بازنگشت. خانواده در بیمارستان‌ها، کلانتری‌ها، زندان اوین و دادگاه انقلاب جستجو کردند اما نام سهراب در هیچ فهرستی، نه در فهرست اسامی اعلام شده در زندان اوین و نه در فهرست نصب شده بر دیوار دادگاه انقلاب نبود.

پروین فهیمی هر روز صبح برای یافتن نشانه‌ای از پسرش به دادگاه انقلاب می‌رفت و هر بعد از ظهر عکس سهراب را جلوی در زندان اوین برده و عکس را به هر آزاد شده‌ای نشان می‌داد و می‌پرسید آیا او را دیده‌اند یا خیر. چند نفر مطمئن بودند او را دیده‌اند.
با این حال خانواده سهراب به زندان قزل حصار، شورآباد و آگاهی شاپور هم سر می‌زدند. در آگاهی به آنها گفته شد مسئولان ماموریتند و تا اول هفته بعد نیستند؛ بنابراین آنها ابتدای هفته به آگاهی مرکز تشخیص هویت رفتند و در آنجا عکس‌هایی از آلبوم عکس‌های ۱۵ تا ۲۰ ساله‌ها و ۲۰ تا ۲۵ ساله‌ها را نشان‌شان دادند و چون سهراب بین آنها نبود نتیجه گرفته می‌شود سهراب در زندان اوین است. روز چهارشنبه قبل از کنکور اعلام می‌شود هر کسی زندانی کنکوری دارد مدارک زندانی را بیاورد تا با کفالت آزاد شود. خانواده سهراب کفالت ۱۰ میلیون تومانی برای او سپردند اما در زندان مدارک سهراب را از آنجا که در لیست زندان اوین نبود قبول نکردند. روز بعد خانواده‌های مشابه را زیر پل اوین جمع کردند و به آنها اعلام کردند فرزندان آنها در بندهای مخصوص هستند و باید تکلیف آنها را از دادگاه انقلاب جویا شوند. در دادگاه انقلاب به خانواده‌های این ۳۹ نفر گفتند بروید کارهای مربوط به کفالت را انجام دهید، فاکس زده‌ایم و امروز آزاد می‌شوند. اما باز هم تا جمعه به خانواده سهراب خبری داده نشد.
در تاریخ ۲۰ تیر مادر سهراب اعرابی را به اداره تشخیص هویت ارجاع می‌دهند تا آلبوم‌های کشته‌شدگان را نگاه کند و مشخص می‌شود او کشته شده‌است.
خاکسپاری

ملیحه محمدی، از بستگان سهراب اعرابی گفته‌است که جنازهٔ او به منظور خاکسپاری، یکشنبه، ۲۱ تیر به خانواده‌اش تحویل داده شد. مراسم خاکسپاری سهراب اعرابی، صبح روز دوشنبه ۲۲ تیر، در بهشت زهرای تهران برگزار شد.
رویدادهای پس از کشته شدن

منزل سهراب اعرابی در شهرک آپادانا می‌باشد. در شب‌های پس از اعلام مرگ وی، گروهی از مردم هر شب در مقابل منزل ایشان به قصد همدردی با خانواده او تجمع کردند.
میرحسین موسوی و زهرا رهنورد نیز برای دیدار با خانواده سهراب اعرابی و همدردی و تسلی آنان به خانه آنها رفتند.
میرحسین موسوی به همراه همسرش زهرا رهنورد در تاریخ ۲۳ تیر، در منزل سهراب اعرابی حاضر شدند و با خانوادهٔ او ابراز همدردی کردند. همچنین مهدی کروبی هم در تاریخ ۲۴ تیر با حضور در منزل سهراب اعرابی با خانواده و آشنایان وی دیدار کرد.
مراسم چهلم

روز ۲۹ مرداد ۱۳۸۸، خانواده سهراب اعرابی مراسم چهلم او را بر سر مزار وی در بهشت زهرا برگزار کردند.
انتشار تمبر یادبود

با تلاش هواداران جنبش سبز در کشورهای هلند و ژاپن، تمبر یادبود سهراب اعرابی و ندا آقاسلطان منتشر گردید.
مارتین کارپن

| مارتین کارپن | مارتین کارپن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کارلوس مارتین کارپن
زادهٔ: ۳ ژوئن ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) بوئنوس آیرس
ملیت:  آرژانتین
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴-تاکنون
همسر: زاریک لیئون (۲۰۰۴-تاکنون)
فرزندان: لوسیانو
کارلوس مارتین کارپن (به اسپانیایی: Carlos Martín Karpan) بازیگر آرژانتینی که در ۳ ژوئن ۱۹۷۴ در آرژانتین زاده شد. او یکی از خوش قیافه‌ترین و خوشتیپ‌ترین بازیگر آمریکای جنوبی است. او بازیگر آرژانتینی معروف است که در سریال سفری دیگر که در ایران مشهور شده‌ بود بازی کرد و با بازی در این سریال طرفداران بسیاری پیدا کرد.
زندگی هنری

مارتین بازیگری را از دوران مدرسه آغاز کرد. او انگیزه ای برای تحصیل نداشت بنابراین از ادامه تحصیل منصرف شد و تصمیم به خروج از کشور گرفت. در سال ۱۹۹۶ و در سن ۲۲ سالگی با بازی در فیلم Flores amarillas en la ventana کار خود را در تلویزیون آغاز کرد. مارتین بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ بارها در تلویزیون ظاهر شد. او در سال ۲۰۰۳ با بازی خیره کننده خود در فیلم El auténtico Rodrigo Leal, نظر همگان را بخود جلب نمود. مارتین در این فیلم که در کانال Caracol TV کلمبیا ساخته شد در نقش Rodrigo Leal که یک هم جنس گرا بود، ظاهر شد. احتمالاً بازی زیبای مارتین را در نقش "آندرس کرونا" در سریال El cuerpo del deseo که از کانال ماهواره ای فارسی 1 و با نام “سفری دیگر” پخش می شد، دیده اید.
زندگی شخصی

او یک پسر به نام لوسیانو دارد که در سال ۸ جولای ۲۰۰۸ زاده شد. همسر او زاریک لیئون نام دارد که در سال ۲۰۰۴ عاشق هم می‌شوند.
مسیح پادشاه

عیسی پادشاه مجسمه
مجسمه مسیح پادشاه (English :Christ the King) (Polish: Pomnik Chrystusa Króla)، در شهر سویبودزین در غرب لهستان واقع شده‌است. کار ساخت این مجسمه در ۶ نوامبر ۲۰۱۰ به پایان رسید، بدنه مجسمه ۳۳ متر (۱۰۸ فوت) ارتفاع دارد و تاج آن به تنهایی ۳ متر (9.8 ft) ارتفاع دارد. ارتفاع مجسمه با احتساب تپه‌ای که بر آن قرار دارد می‌شود ۵۲٫۵ متر (172 ft) و وزن آن ۴۴۰ تن هست. این مجسمه ۳ متر از مجسمه مسیح منجی در ریودوجانیرو برزیل که ۳۰٫۱ متر ارتفاع دارد بلندتر هست. ساخت این مجسمه ۵ سال زمان برده و حدود ۱٫۵ میلیون دلار هزینه ساخت این مجسمه بوده‌است، که از کمک‌های مالی ۲۱٬۰۰۰ ساکن این شهر تأمین شده‌است. این پروژه عظیم توسط یک کشیش بازنشسته لهستانی به نام سیلوستر ساواتزکی رهبری و هدایت شده‌است. در حال حاضر این مجسمه، بلندترین مجسمه ساخته شده از عیسی مسیح در جهان می‌باشد.
سگ در فرهنگ ایران باستان

سگ در ایران باستان به جنبه‌های نمادین سگ در فرهنگ ایران باستان می‌پردازد. سگ یکی از حیواناتی است که در اساطیر و مذاهب برخی از جهانیان نیز مورد احترام قرار گرفته و جنبه‌های نمادین یافته‌است. سگ همچنین در دین زرتشتی و میان ایرانیان باستان ارزش و جایگاه ویژه‌ای داشته‌است. به موجب اخبار قدیم و مورخان یونانی چون استرابو و هرودوت و دیگران میان کاسپی‌ها سگ از احترام و تقدس فوق‌العاده‌ای برخوردار بوده و مقام حقوقی چون انسان داشته‌است. کاسپی‌ها در آغاز از اقوام غیرآریایی بودند اما عناصر آریایی نیز در میانشان ملاحظه می‌شود. کاسپی‌ها در زمان مادها دیگر قدرت چندانی نداشتند اما نفوذ معتقدات کاسپی‌ها در زمان مادها قابل توجه است.
واژه‌شناسی

واژهٔ «سگ» در بیشتر زبان‌های هند-اروپایی و لهجه‌های ایرانی وجود داشته و هم‌اکنون نیز برجاست به قرار ذیل:
| زبان | تلفظ | به لاتین |
| --- | --- | --- |
| اوستا | سپن | span |
| پارسی باستان | سکا | saka |
| مادی | سپاخا یا «اسپکو» | spaka, spako |
| آریایی | سوآ-کا | sua-ka |
| سانسکریت | سون | svan |
| ارمنی | شن | shun |
| روسی | سباک | sbaka |
| پهلوی جنوب غربی | سک | sak |
| افغانی | سپی | spai |
| کردی | سه/سپه‌ک | sa-(sah), sepak |
| کاشانی | اسبه یا اسپه | esba , espa |
| تالشی | سیپه | sipa |
| گیلکی | سیگ | saeg |
| سمنانی | اسپا | aspa |
| سنگسری | آئسبه | aesbe |
| سرخه‌ای | اسبه | esba |
| شهمیرزادی | آئسبئه | aesbae |
چنان‌که ملاحظه می‌شود در بسیاری از لهجه‌های کنونی ایران، هم چون:کاشانی و سمنانی واژهٔ «سپن» که ریشهٔ اوستایی کلمهٔ «سگ» است، باقی است. البته این واژه در زبان تالشی نیز کاربرد دارد. در زبان گیلکی واژهٔ «سک» در بعضی مناطق، به ویژه نواحی شرقی گیلان مانند اشکورات، رایج است. حتّا به گفتهٔ یاقوت حموی، اصفهان (اسپهان) از واژه‌های «اسبا»(esba) به معنی سپاه و سگ است و این نشان می‌دهد که در لهجه‌های قدیم اصفهان «اسباه» به معنی «سگ» بوده‌است. واژهٔ «سپک» (spaka) در اوستا صفت است به معنی سگ مانند.
هرودوت در تاریخ خود دربارهٔ افسانه زایش کوروش بزرگ نوشته‌است که او را به گاوبانی سپردند، همسر او که «سپکو» (spako) نام داشت. او کوروش را شیر داد و بزرگ کرد چون کوروش به نزد پدر و مادر خود بازگشت، همواره نام «سپکو» را بر زبان می‌راند و مهربانی‌های او را به یاد می‌آورد چون پدر و مادر همیشه نام «سپکو» به معنی «سگ» را از زبان پسر می‌شنیدند، به مردم می‌گفتند که به خواست ایزدان، کوروش در بیابان از سگی شیر خورد و پرورش یافت. نظر به همین داستان است که برخی از نویسندگان و محققان گمان کرده‌اند که او در کودکی از سگی شیر خورده‌است.
سگ در فرهنگ ایرانی

در همهٔ داستان‌ها و افسانه‌هایی که دربارهٔ سگ بیان شده، این حیوان مجموعه‌ای از نمادهای پیچیده، اما شفابخش، وفادار و راهنمایی است که شکار و مرگ را به نمایش می‌گذارند و با لیس زدن قدرت پاکیزه‌سازی خود را آشکار می‌سازد، گویی نگهبان مرز میان خودآگاهی و ناخودآگاهی است. او نه تنها در گذشتگان را به دنیای فروردین راهنمایی می‌کند بلکه از عالم ماورا خبر داشته، میانجی دنیا و آخرت است و پیوندی اساطیری با ماورا دارد.
در دین زرتشتی سگ با انسان هم رتبه است و احکام و ویژگی‌هایی که به آن نسبت داده شده با ویژگی‌های انسان‌ها برابری می‌کند، گویی این حیوان آمیزه‌ای از جانوران و مردمان است و حتی گفته‌اند سه یک او از انسانهاست و از این جهت «سگ» خوانده شده‌است. ایرانیان باستان معتقد بودند که «سگ با کمک خروس ارواح پلید و جادوگران را هنگام شب از زمین دور می‌کند و سروش را یاری می‌نماید. دشمن اهریمن است و چون واق می‌کند درد و رنج و آزار و نافرمانی را از بین می‌برد.
سگ در فرهنگ ایرانی > آیین مهر

در آیین مهر سگ یار وفادار میتراست که با او به شکار می‌رود. در نقش‌های برجسته‌ای بزرگ بازیافته در ناحیهٔ استربورکن و هورن‌هایم و روکینکن در آلمان سگ‌های شکاری در پیرامون میترا دیده می‌شوند.