stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مدرسه بریتانیا در آتن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
The library of the BSA: The library of the BSA
بنیان‌گذار(ها): The Prince of Wales, later ادوارد هفتم، called the foundation meeting in 1883
بنیان‌گذاری‌شده: 1886, the year the completed building was opened for business, and the tenancy of the first Director began
هدف: "to promote the study of Greece in all its aspects."
تمرکز: "to provide facilities for those engaged in research into anthropology, archaeology, archaeometry, architecture, art, environment, geography, history, language, literature, religion and topography pertaining to Greek lands in all periods including modern times."
Chairman: Roderick Beaton
Director: Rebecca Sweetman
موقوفه مالی: £2,242,453 in mid-2018
شرکت‌های تابعه: Fitch Research Laboratory Knossos Research Center Library
مالک: "The British School at Athens … is a registered charity (no. 208673) in English law, and is governed by تراست."
مکان: Athens، Greece
نشانی: British School at Athens 52 Souedias Street Athens, 10676 +۳۰ ۲۱۱ ۱۰۲۲ ۸۰۱
وبگاه: https://www.bsa.ac.uk/
مدرسه بریتانیا در آتن (یونانی: Βρετανική Σχολή Αθηνών) یا (BSA) مؤسسه‌ای برای تحقیقات پیشرفته، یکی از هشت مؤسسهٔ تحقیقاتی بین‌المللی بریتانیا است که توسط آکادمی بریتانیا پشتیبانی می‌شود، که مطالعه یونان را در تمام جنبه‌های آن ترویج می‌کند. طبق قوانین بریتانیا، این یک مؤسسه خیریه آموزشی ثبت شده‌است، که در قوانین آمریکا و یونان به یک سازمان غیرانتفاعی ترجمه می‌شود. این همچنین یکی از ۱۹ مؤسسه باستان‌شناسی خارجی است که توسط قانون یونان شماره ۳۰۲۸/۲۰۰۲، «در مورد حفاظت از آثار باستانی و میراث فرهنگی به‌طور کلی»، تصویب شده توسط پارلمان یونان در سال ۲۰۰۲ تعریف شده‌است. طبق آن قانون، ۱۷ مؤسسهٔ معتبر خارجی می‌توانند انجام حفاری سیستماتیک در یونان با اجازه دولت را برعهده بگیرند.
پورتو پادری

| پورتو پادری | پورتو پادری |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
نام(های) مستعار: City of Mills, La Villa Azul de Cuba (Cuba's Blue City): نام(های) مستعار: City of Mills, La Villa Azul de Cuba (Cuba's Blue City)
شعار: Praesto Pro Patria: شعار: Praesto Pro Patria
موقعیت پورتو پادری در نقشه: موقعیت پورتو پادری در نقشه
مختصات: ۲۱°۱۱′۴۲″ شمالی ۷۶°۳۶′۶″ غربی﻿ / ﻿۲۱٫۱۹۵۰۰°شمالی ۷۶٫۶۰۱۶۷°غربی﻿ / 21.19500; -76.60167: مختصات: ۲۱°۱۱′۴۲″ شمالی ۷۶°۳۶′۶″ غربی﻿ / ﻿۲۱٫۱۹۵۰۰°شمالی ۷۶٫۶۰۱۶۷°غربی﻿ / 21.19500; -76.60167
کشور: کوبا
استان‌های کوبا: استان لاس توناس
تأسیس‌شده: 1541 (1861 as a city)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷۸ کیلومتر مربع (۴۵۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۵ متر (۸۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۹۳۷۰۵
 • تراکم: ۷۹٫۵/کیلومتر مربع (۲۰۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
کد منطقه: +۵۳–۳۱
پورتو پادری (به اسپانیایی: Puerto Padre) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان لاس توناس واقع شده‌است. پورتو پادری ۱٬۱۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۷۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر وایانو کرماسکو خواهرخواندهٔ پورتو پادری هست.
شبکه تن‌پوش

شبکه تن‌پوش شبکه‌ای میان تجهیزات پزشکی هوشمند که به بدن انسان متصل می‌شوند تا در صورت بروز هرگونه وضعیت بد اعضای بدن، وضعیت را به شبکه گزارش دهد. دستگاه‌های داخل این نوع شبکه از نوع پوشیدنی هستند و کاربر می‌تواند با کمترین احساس مزاحمت آنها را به‌تن کند.
ویسانو

| ویسانو | ویسانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ویسانو: ویسانو
ویسانوموقعیت ویسانو در  Italy: ویسانوموقعیت ویسانو در  Italy
مختصات: ۴۵°۱۹′۹″ شمالی ۱۰°۲۲′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۳۱۹۱۷°شمالی ۱۰٫۳۷۳۳۳°شرقی﻿ / 45.31917; 10.37333: مختصات: ۴۵°۱۹′۹″ شمالی ۱۰°۲۲′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۳۱۹۱۷°شمالی ۱۰٫۳۷۳۳۳°شرقی﻿ / 45.31917; 10.37333
کشور: ایتالیا
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: برشا (BS)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۲۱ کیلومتر مربع (۴٫۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۹ متر (۱۹۴ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۹۶۷
 • تراکم: ۱۸۰/کیلومتر مربع (۴۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Visanesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۵۰۱۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۰
وبگاه: وبگاه رسمی
ویسانو (به ایتالیایی: Visano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برشا واقع شده‌است.
خصوصیات

ویسانو ۱۱٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۹۶۷ نفر جمعیت دارد و ۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلبرت کید

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۹ اکتبر ۱۹۶۱ ‏(۶۲ سال)
زادگاه:  داندی
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Carnoustie Panmure
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال برچین سیتی |  ۱۸ |  (۰) |
| ۱۹۷۷–۱۹۷۹ |  Arbroath |  ۹۵ |  (۱۹) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال مادرول |  ۵۳ |  (۱۸) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال داندی |  ۱۱۵ |  (۱۲) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال فالکیرک |  ۱۵ |  (۰) |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۳ |  West Adelaide SC |  ۸۵ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۲۹۶ |  (۴۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آلبرت کید (انگلیسی: Albert Kidd؛ زادهٔ ۱۹ اکتبر ۱۹۶۱) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال برچین سیتی، باشگاه فوتبال داندی، باشگاه فوتبال مادرول، و باشگاه فوتبال فالکیرک اشاره کرد.
پورتو ویرو

| پورتو ویرو | پورتو ویرو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پورتو ویرو: پورتو ویرو
پورتو ویروموقعیت پورتو ویرو در  Italy: پورتو ویروموقعیت پورتو ویرو در  Italy
مختصات: ۴۵°۱′ شمالی ۱۲°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۰۱۷°شمالی ۱۲٫۲۱۷°شرقی﻿ / 45.017; 12.217: مختصات: ۴۵°۱′ شمالی ۱۲°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۰۱۷°شمالی ۱۲٫۲۱۷°شرقی﻿ / 45.017; 12.217
کشور: ایتالیا
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان روویگو (RO)
دهستان: Ca' Cappellino, Ca' Cappello, Porto Levante, Villaregia
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۳٫۳ کیلومتر مربع (۵۱٫۵ مایل مربع)
جمعیت (۱ مارس ۲۰۱۰): جمعیت (۱ مارس ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۶۹۶
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۴۵۰۱۴
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۲۶
وبگاه: وبگاه رسمی
پورتو ویرو (به ایتالیایی: Porto Viro) یک کومونه در ایتالیا است که در استان روویگو واقع شده‌است.
خصوصیات

پورتو ویرو ۱۳۳٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۴٬۶۹۶ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای منگلیا و Veranópolis خواهرخوانده‌های پورتو ویرو هستند.
پسران شرقی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: ربان کامپیلو
تهیه‌کننده: هوکو شاربنو
نویسنده: ربان کامپیلو
فیلمنامه‌نویس: ربان کامپیلو
بازیگران: الیویه رابردن ادئا دارک
موسیقی: آرناد ربتینی
فیلم‌بردار: ژان لاپوآری
تدوین‌گر: ربان کامپیلو
توزیع‌کننده: پخش سوفی دولاک
تاریخ‌های انتشار:  ۵ سپتامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-0۹-۰۵) (هفتادمین جشنواره فیلم ونیز)  ۸ سپتامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-0۹-۰۸) (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو)  ۲ آوریل ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-0۴-۰۲) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۲۸ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی, اوکراینی, انگلیسی, روسی
هزینهٔ فیلم: €۲٫۲ میلیون
فروش گیشه: €۳ میلیون
پسران شرقی (انگلیسی: Eastern Boys)فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ربان کامپیلو است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد.
محوطه کله شک ۲

| محوطه کله شک ۲ | محوطه کله شک ۲ |
| --- | --- |
نام: محوطه کله شک ۲
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان گیلانغرب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۶۱۸
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
محوطه کله شک ۲ مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان چله، ۱۵۰ متری شمال شرقی روستای متروکه کله شک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۶۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ابوبکری یاکوبو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Abubakari Yakubu
زادروز:  ۱۳ دسامبر ۱۹۸۱
زادگاه:  تما
تاریخ مرگ:  ۳۱ اکتبر ۲۰۱۷ (۳۵ سال)
محل مرگ:  تما
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک / مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۵ |  آژاکس آمستردام |  ۶۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  ← ویتس‌آرنهم (قرضی) |  ۳۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۹ |  ویتس‌آرنهم |  ۴۹ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۱۴۵ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۲–۲۰۰۶ |  تیم ملی فوتبال غنا |  ۱۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ابوبکری یاکوبو (هلندی: Abubakari Yakubu; ۱۳ دسامبر ۱۹۸۱ – ۳۱ اکتبر ۲۰۱۷) یک بازیکن فوتبال اهل غنا بود.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آژاکس آمستردام و ویتس‌آرنهم اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال غنا بازی کرده‌است.
وینوایلر

| وینوایلر   | وینوایلر   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Donnersbergkreis
انجمن شهرداری: Winnweiler
تقسیمات: 3
حکومت: حکومت
 • شهردار: Robert Simon (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۸۰ کیلومتر مربع (۸٫۴۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۴۰ متر (۷۹۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۴٬۷۰۹
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 67722
کدهای شماره‌گیری: 06302
پلاک خودرو: KIB
وبگاه: www.winnweiler.de
وینوایلر (به آلمانی: Winnweiler) یک شهر در آلمان است که در دنرسبرگکرایس واقع شده‌است. وینوایلر ۴٬۷۷۵ نفر جمعیت دارد.
مجمه

مجمه یا مجمعه (به انگلیسی: majma)، سینی بزرگ از جنس روی، مس یا چوب، که معمولاً لبه‌ها و طبق مدور مسی لبه‌داری دارد؛ و در روزگاران قدیم بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است.
همچنین در برخی مراسم همچون مراسم عروسی، و مجمه‌وری نیز از این ظرف استفاده می‌شده‌است که در درون آن هدایا یا خوارکی‌هایی برای پیش‌کش یا پذیرایی قرار داده می‌شده‌است.
پاوسانیاس اهل اورستیدوس

پاوسانیاس فیلیپ را می‌کشد، اثر آندره کاستاین
پاوسانیاس اهل اورستیدوس (به یونانی: Παυσανίας τῆς Ὀρεστίδος) یکی از اعضای گارد سلطنتی فیلیپ دوم مقدونی، موسوم به سوماتوفولاکس، بود. او در سال ۳۳۶ پیش از میلاد—احتمالاً به تحریک المپیاس، همسر فیلیپ، یا پسرش، اسکندر کبیر—شاه فیلیپ را به قتل رساند. اما بعداً دستگیر و با مجازات مرگ روبه‌رو شد. معروف‌ترین حکایتی که به نقل ماجرای قتل فیلیپ می‌پردازد از آنِ دیودور سیسیلی است که شرح ماوقع را از روی اشارات ارسطو نوشته‌است. باید به این نکته توجه داشت که دیودوروس شرح ماجرا را دو سده پس از مرگ فیلیپ و بدون ذکر منابع به نگارش درآورده‌است پس باید به نوشته‌هایش به دیدهٔ شک نگریست.
بنا بر نوشته‌های دیودور، سردار آتالوس پاوسانیاس را در ماجرای کشته‌شدن دوستش مقصر می‌پنداشت. روزگاری فیلیپ و پاوسانیاس عاشق و معشوق یکدیگر بودند اما با گذشت زمان پاوسانیاس از چشم فیلیپ افتاد و فیلیپ معشوقهٔ دیگری—که دوست آتالوس بود و از قضا او نیز پاوسانیاس نام داشت—را مورد عنایت قرار داد. معشوقهٔ قدیم که احساساتش جریحه‌دار شده بود در ملأ عام معشوقهٔ جدید را مورد اهانت قرار می‌دهد. دوست آتالوس در پی بازیابی عزت و شرفش، در یکی از جنگ‌ها متهورانه و از روی بی‌پروایی جان خود را برای حفظ جان شاه فیلیپ به خطر می‌اندازد و کشته می‌شود. آتالوس که عمیقاً از این قضیه برآشفته شده بود، در پی آن برآمد تا پاوسانیاس را به نحوی مجازات کند و از این رو او را سیاه‌مست می‌کند و به عده‌ای می‌سپارد تا به او تجاوز جنسی کنند. به دلایل متعددی، شاه فیلیپ از محاکمه و مجازات آتالوس چشم پوشید و برای تسلی خاطر پاوسانیاس، به او سمتی در گارد سلطنتی داد.
گمان می‌رود که عدم اجرای عدالت و مجازات نشدن آتالوس، خشم و کینهٔ پاوسانیاس را نسبت به فیلیپ برانگیخته بود و این قضیه دست‌کم تاحدودی جزئی از انگیزه‌های پاوسانیاس را برای کشتن فیلیپ شکل می‌داد. با این وجود، دیودور که همین انگیزه‌های شخصی را عامل قتل فیلیپ می‌داند، نوشته‌است حوادثی که به تجاوز جنسی به پاوسانیاس منتهی شد در زمان پلئوریاس ایلیریانی به وقوع پیوسته‌اند و آخرین کارزار فیلیپ در برابر ایلیریانی‌ها به سال ۳۴۴ پیش از میلاد باز می‌گردد و این بدین معنی است که پاوسانیاس هشت سال صبر کرده‌است تا از فیلیپ انتقام بگیرد که تاحدودی نامعقول می‌نماید. اما باید توجه داشت که تمامی کارزارهای فیلیپ بر ضد ایلیریانیان بر ما معلوم نیست بنابراین ممکن است که آخرین کارزار او علیه ایلیریانی‌ها در سال ۳۳۷ پیش از میلاد رخ داده باشد.
پاوسانیاس فیلیپ را در جشن عروسی دخترش، کلئوپاترا، با الکساندر یکم اپیروس به قتل رساند و چون خواست به طرف دروازه شهر بگریزد، پایش به پیچکی گیرد کرد و بر زمین افتاد و آتالوس، لئوناتوس، و پردیکاس که از محافظان و ملازمان اسکندر محسوب می‌شدند نیزه‌ای در بدن او فرو کردند و بدین ترتیب پاوسانیاس کشته شد. به دستور اسکندر جسد پاوسانیاس را مصلوب ساختند اما به محض آنکه اسکندر مقدونیه را ترک گفت، به دستور المپیاس یادبودی برای او بر پا کردند. مطمئناً قتل فیلیپ از پیش برنامه‌ریزی شده بود زیرا اسب‌هایی را برای فرار پاوسانیاس تدارک دیده بودند و درست در همان جایی قرار داشتند که پاوسانیاس به طرف آن می‌دوید. در محکمه‌ای که به منظور مجازات بانیان قتل بر پا شد، دو مرد دیگر به نام‌های هرومنس و آرهابائوس به جرم دسیسه‌چینی با پاوسانیاس برای قتل فیلیپ مقصر شناخته شده و به مجازات مرگ محکوم شدند. در پی سوء ظنی که پس از کشتن پاوسانیاس نسبت به لئوناتوس پیدا شد مقام او تنزل یافت زیرا که گمان می‌رفت پاوسانیاس را کشته باشد تا از بازجویی شدنش و برملا شدن حقیقیت ممانعت به عمل آورد.
محمدرضا رستمی

محمدرضا رستمی کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۱ اشاره کرد.
فعالیت حرفه‌ای ورزشی > بازی‌های همبستگی اسلامی ۲۰۲۱

در وزن ۷۲ کیلوگرم محمدرضا رستمی در دور نخست با نتیجه ۹ بر صفر شهروز اوچیلوف از تاجیکستان را شکست داد. وی در  دور بعد و در مرحله نیمه نهایی با نتیجه ۷ بر ۴ از سد میرزابک رحمت‌اف از ازبکستان گذشت و به دیدار فینال راه یافت. رستمی با نتیجه ۹ بر ۸ مقابل اولوی گانیزاده از جمهوری آذربایجان به پیروزی رسید و به مدال طلا دست یافت.
فعالیت حرفه‌ای ورزشی > قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۴

رستمی پس از استراحت در دور اول، در دور دوم لنگ جی از چین را ۵ بر ۳ شکست داد و به نیمه نهایی رفت. وی در این مرحله با نتیجه ۱۰ بر صفر عادیلخان ساتایف از قزاقستان را شکست داد. رستمی در دیدار نهایی برای کسب مدال طلای به مصاف شینگو هارادا از ژاپن رفت اما با نتیجه ۹ بر پنج نتیجه را به رقیب خود واگذار کرد. وی نخستین مدال نقره کشتی ایران در ۲ رشته آزاد و فرنگی در مسابقات قهرمانی آسیا را ضرب کرد.
شهرستان اوست-کامچاتسکی

| Ust-Kamchatsky District Усть-Камчатский район | Ust-Kamchatsky District Усть-Камчатский район |
| --- | --- |
بخش: بخش
Tolbachik, Ust-Kamchatsky District: Tolbachik, Ust-Kamchatsky District
  پرچمنشان:   پرچمنشان
fa (in English: Expected satiety)موقعیت شهرستان اوست-کامچاتسکی در نقشه: faموقعیت شهرستان اوست-کامچاتسکی در نقشه
مختصات: ۵۶°۱۳′۳۹″ شمالی ۱۶۲°۲۸′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۲۲۷۵۰°شمالی ۱۶۲٫۴۷۸۰۶°شرقی﻿ / 56.22750; 162.47806: مختصات: ۵۶°۱۳′۳۹″ شمالی ۱۶۲°۲۸′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۲۲۷۵۰°شمالی ۱۶۲٫۴۷۸۰۶°شرقی﻿ / 56.22750; 162.47806
کشور: روسیه
واحد فدرال: سرزمین کامچاتکا
بنیان‌گذاری: 1 آوریل 1926
مرکز: Ust-Kamchatsk
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۴۰۸۳۷ کیلومتر مربع (۱۵۷۶۷ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • مجموع: ۱۱۷۴۴
 • تراکم: ۰٫۲۹/کیلومتر مربع (۰٫۷۴/مایل مربع)
 • شهری: ۰٪
 • روستایی: ۱۰۰٪
ساختار اداری: ساختار اداری
 • Inhabited localities: ۵ Rural localities
ساختار شهرداری: ساختار شهرداری
 • عضو شهرداری: Ust-Kamchatsky Municipal District
 • تقسیمات شهرداری: ۰ Urban settlements، ۳ Rural settlements
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱۲ (یوتی‌سی ۱۲:۰۰+ )
OKTMO ID: 30619000
وبگاه: http://www.ust-kam.ru/
شهرستان اوست-کامچاتسکی (به لاتین: Ust-Kamchatsky District) یک شهرستان در روسیه است که در سرزمین کامچاتکا واقع شده‌است.
پائولو کشیش‌اوغلو

| پائولو کشیش‌اوغلو | پائولو کشیش‌اوغلو |
| --- | --- |
پائولو کشیش‌اوغلو در جشنواره تئاتر کانزونه جیورجیو گابر (۲۰۰۸): پائولو کشیش‌اوغلو در جشنواره تئاتر کانزونه جیورجیو گابر (۲۰۰۸)
زادهٔ: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) جنوآ، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
پیشه‌ها:  کمدین  مجری تلویزیونی  هنرپیشه  صداپیشه 
همسر: سابرینا دونادل (Sabrina Donadel)
فرزندان: دختر؛ Lunitta (b.2003)
پائولو کشیش‌اوغلو ( ایتالیایی: Paolo Kessisoglu؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۹) بازیگر، کمدین و مجری تلویزیون ارمنی‌تبار اهل ایتالیا است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ در جنوا به دنیا آمد .
گزیده فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به استریکس در بازی‌های المپیک (۲۰۰۸)، تینکربل و گنج گمشده (۲۰۰۹)، تینکربل (فیلم) (۲۰۰۸)، زندگی جدید امپراتور (۲۰۰۱) اشاره کرد.
پولیتزی جنروسا

| پولیتزی جنروسا | پولیتزی جنروسا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پولیتزی جنروسا: پولیتزی جنروسا
پولیتزی جنروساموقعیت پولیتزی جنروسا در  Italy: پولیتزی جنروساموقعیت پولیتزی جنروسا در  Italy
مختصات: ۳۷°۴۸′ شمالی ۱۳°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۰۰°شمالی ۱۳٫۹۸۳°شرقی﻿ / 37.800; 13.983: مختصات: ۳۷°۴۸′ شمالی ۱۳°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۰۰°شمالی ۱۳٫۹۸۳°شرقی﻿ / 37.800; 13.983
کشور: ایتالیا
ناحیه: سیسیل
استان / شهرستان: Palermo (PA)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Giuseppe Lo Verde
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۴٫۳۳ کیلومتر مربع (۵۱٫۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۱۷ متر (۳۰۰۹ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۴): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۴)
 • کل: ۳۴۷۴
 • تراکم: ۲۶/کیلومتر مربع (۶۷/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Polizzani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۹۰۰۲۸
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۲۱
قدیس پشتیبان: Gandolfo da Binasco
وبگاه: وبگاه رسمی
پولیتزی جنروسا (به ایتالیایی: Polizzi Generosa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پالرمو واقع شده‌است. پولیتزی جنروسا ۱۳۴٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۷۴ نفر جمعیت دارد و ۹۱۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماکسیم گورکی

| ماکسیم گورکی | ماکسیم گورکی |
| --- | --- |
گورکی در ۱۹۲۶: گورکی در ۱۹۲۶
زاده: آلکسی ماکسیموویچ پشکُف ۲۸ مارس [سبک قدیمی: ۱۶ مارس] ۱۸۶۸ نیژنی نووگورود، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۸ ژوئن ۱۹۳۶ (۶۸ سال) استان مسکو، شوروی
پیشه: نویسنده فعال سیاسی
دوره: ۱۸۹۲–۱۹۳۶
آلکسی ماکسیموویچ پشکُف (به روسی: Алексе́й Макси́мович Пешко́в) (۲۸ مارس ۱۸۶۸ – ۱۸ ژوئن ۱۹۳۶) که با نام ماکسیم گورکی شناخته می‌شود، نویسنده و فعال سیاسی اهل روسیه بود. او پنج بار نامزد دریافت جایزهٔ نوبل ادبیات شد. او از بنیان‌گذاران سبک ادبی واقع‌گرایی سوسیالیستی است.[نیازمند منبع]
ماکسیم پیش از موفقیت در حرفهٔ نویسندگی به مدت پانزده سال به اقصی نقاط امپراتوری روسیه مسافرت و چندین بار شغل عوض کرد. اثرات این تجربیات بعدها در نوشته‌های او مشهود بودند. معروف‌ترین آثار گورکی عبارت‌اند از: در اعماق، مادر، بیست وشش مرد و یک دختر، آوای مرغ طوفان و دوران کودکی. او با دو نویسندهٔ معروف روسی لئو تولستوی و آنتون چخوف در ارتباط بود و در خاطراتش به آن‌ها اشاره کرده‌است.
گورکی عضو فعال جنبش سوسیال‌دموکرات مارکسیستی بود و علناً با حکومت تزار مخالفت می‌کرد. برای مدتی نیز با ولادیمیر لنین و الکساندر بوگدانف از شاخهٔ بلشویکی حزب همراه بود ولی بعدها به منتقد تند لنین تبدیل شد و او را شخصی توصیف نمود، بیش از حد جاه‌طلب، بی‌رحم و تشنهٔ قدرت که هیچ مخالفتی را برنمی‌تابید. گورکی بخش عمده‌ای از عمرش را هم در دوران تزاری و هم بعدها در دوران شوروی، در تبعید خارج از روسیه گذراند. در ۱۹۳۲ او با دعوت شخص استالین به اتحاد جماهیر شوروی بازگشت و در ژوئن ۱۹۳۶ در آنجا درگذشت.
زندگی > کودکی و جوانی

گورکی که با نام آلکسیس ماکسیموویچ پشکاو در ۲۸ مارس ۱۸۶۸ در شهر نیژنی نووگورود (شهر گورکی کنونی) به دنیا آمد در یازده سالگی یتیم شد. مادربزرگش نگهداری او را عهده‌دار شد تا این‌که در سال ۱۸۸۰ در سن ۱۲ سالگی از خانه گریخت. پس از اقدام ناموفق به خودکشی در ۱۸۸۷، به مدت پنج سال با پای پیاده به سفر در اطراف و اکناف امپراتوری روسیه پرداخت، شغل‌های متنوعی را امتحان کرد و تجارب بسیاری اندوخت که بعدها دستمایهٔ وی در نویسندگی شدند.
سال‌ها به عنوان روزنامه‌نگار و با نام مستعار یهودیل کلامیدا برای روزنامه‌های ایالتی مطلب می‌نوشت. استفاده از این نام، مقارن بود با زمانی که در تفلیس برای روزنامهٔ قفقاز کار می‌کرد. این نام در حقیقت منعکس‌کنندهٔ خشم خروشان و عزم او برای واگویی حقایق تلخ زندگی در روسیه بود.
نخستین کتاب گورکی (مقالات و داستان‌ها) در سال ۱۸۹۸ با موجی از موفقیت روبه‌رو شد و حرفهٔ او به عنوان نویسنده نیز از همین نقطه شروع شد. گورکی که بی‌وقفه می‌نوشت به ادبیات بیشتر به عنوان کنشی سیاسی و اخلاقی نگاه می‌کرد که جهان را می‌تواند تغییر دهد و نه به مثابهٔ امری زیبایی‌شناختی (گرچه وی به سختی بر روی سبک و فرم نیز کار می‌کرد). او به توصیف زندگی قشرهای پایین‌دست، که در حاشیهٔ جامعه زندگی می‌کردند می‌پرداخت و می‌کوشید در لابه‌لای شرایط دشوار، وحشیانه و تحقیرآمیزِ زندگی، درخشش جرقه‌های انسانیت در این مردمان را تصویر کند.
زندگی > سال‌های کاپری

از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ گورکی هم به دلیل ملاحظاتی در خصوص سلامتی او و هم به دلیل فضای متشنج و سرکوب شدید در روسیه در جزیرهٔ کاپری اقامت گزید.
او به حمایتش از سوسیال‌دموکرات‌ها و به‌خصوص بلشویک‌ها ادامه داد و از آناتولی لوناچارسکی دعوت کرد که به وی در کاپری ملحق شود. آن دو باهم بر روی لتراتور راسپا کار کردند که در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. در همین دوران گورکی به همراه لوناچارسکی، بوگدانف و ولادیمیر بازارو ایدهٔ دایرةالمعارف تاریخ روسی به عنوان ویرایشی سوسیالیستی از دایرةالمعارف دیدرو مطرح کردند.
طی بازدیدی از سوئیس، گورکی با لنین ملاقات نمود کسی که بیشتر اوقاتش را صرف جدل و مباحث خصمانه با سایر انقلابیون می‌کرد. گورکی نوشت: او وحشتناک به نظر می‌رسد. حتی زبانش تقریباً خاکستری شده.
علیرغم بی‌اعتقادی‌اش به خدا، گورکی ماتریالیست نبود.[نیازمند منبع] او به همراه تنی چند از بلشویک‌های مستقل، فلسفه‌ای چالش‌برانگیز پرداخته بودند که گورکی آن را «خداسازی» می‌نامید. فلسفه‌ای که به دنبال بازیافت قدرت اسطوره در دل انقلاب و خلق مذهبی بری از خدا بود که انسانیت جمعی را جایگزین خدا می‌کرد و زندگی بشر را سرشار از اشتیاق، شگفتی و سلامت اخلاقی می‌کرد و نوید رهایی از رنج، اهریمن و حتی مرگ می‌داد. گرچه «خداسازی» از نظر لنین خنده‌دار بود [نیازمند منبع] ولی گورکی ایمان راسخ داشت که نقش «فرهنگ» – در بیداری روحی و اخلاقی و آگاهی انسان از ارزش و جایگاه خودش- برای موفقیت انقلاب مهم‌تر از سازوکارهای سیاسی و اقتصادی است.[نیازمند منبع]
زندگی > تبعید دوم

گورکی در حدفاصل ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۸ عمدتاً در سورنتو، ایتالیا اقامت داشت. جایی که چندین رمان موفق به رشتهٔ تحریر درآورد.
زندگی > بازگشت به روسیه: سال‌های آخر

در سورنتو گورکی خودش را بی‌پول و گمنام یافت. او پس از ۱۹۲۹ چندین بار از اتحاد جماهیر شوروی دیدن کرد. در ۱۹۳۲ استالین از او دعوت کرد که برای همیشه به شوروی بازگردد، پیشنهادی که از سوی گورکی پذیرفته شد. بازگشت گورکی از ایتالیای فاشیستی پیروزی تبلیغاتی بزرگی برای اتحاد جماهیر شوروی بود. به او مدال لنین اعطا شد، در مسکو خانه‌ای (که سابقاً به ثروتمندی به نام پاول ریابوشینسکی تعلق داشت و اکنون موزهٔ گورکی است) به او اهدا شد و همچنین اقامتگاهی در حومهٔ شهر.
یکی از خیاباهای مرکزی مسکو و همچنین شهر زادگاهش و بزرگ‌ترین هواگرد ثابت‌بال جهان در اواسط دههٔ ۱۹۳۰ (توپولف آنت-۲۰) به افتخار وی ماکسیم گورکی نامگذاری شدند.
در اکتبر ۱۹۳۱ گورکی داستان افسانه‌ای " یک دختر و مرگ" را برای ژوزف استالین، کلیمن وروشیلوف و ویاچسلاو مولوتف، خواند، این دیدار توسط ویکتور گورُف نقاشی شده‌است. در آن روز استالین آخرین صفحهٔ داستان گورکی را امضا کرد و نوشت " این نمایش حتی از فاوست گوته قوی‌تر است (عشق، مرگ را شکست می‌دهد)".
در ۱۹۳۳ پس از جدایی از مورا بادبرگ گورکی کتاب کمتر شناخته‌شده‌ای را که دربارهٔ کانال دریای سفید به بالتیک تألیف شده بود ویرایش نمود. او ساخت این کانال را سمبل بازپروری پیروزمندانهٔ دشمنان سابق پرولتاریا دانست. گورکی به نوبهٔ خود از رئالیسم اجتناب می‌کرد، انکار او مبنی بر این‌که پروژهٔ بازسازی کانال منجر به مرگ حتی یک زندانی نشده‌است با استناد به شواهد متعدد دال بر مرگ هزاران زندانی که نه فقط در طول شب بلکه حتی در سرمای وسط روز به دلیل نبود غذا و سرپناه کافی یخ زدند زیر سؤال رفت.
با اوج گرفتن سرکوب‌های استالین و به ویژه پس از مرگ سرگی کیروف در دسامبر ۱۹۳۴ گورکی در خانه‌ای مجهول‌المکان در نزدیکی مسکو تحت بازداشت خانگی قرار گرفت. مرگ ناگهانی پسر گورکی ماکسیم پشکاو در مه ۱۹۳۴ و مرگ خود او اندکی بعد در ژوئن ۱۹۳۶ بر اثر سینه‌پهلو اتفاق افتاد.
تا مدت‌های مدیدی حدس و گمان‌های بسیار در خصوص علل مرگ او مطرح بود. استالین و مولوتوف از تشییع‌کنندگان تابوت گورکی بودند. در جریان دادگاه بخارین در ۱۹۳۸ (یک از ۳ دادگاه مسکو) یکی از اتهامات علیه یاگودا قتل گورکی توسط مأموران کمیساریای خلق در امور داخلی بود.
در دوران اتحاد جماهیر، زندگی و دیدگاه‌های گورکی در تصویری کلیشه‌ای و نمادین خلاصه شد. (گورکی نویسندهٔ بزرگ اتحاد جماهیر کسی که از تودهٔ مردم برخاست، رفیق وفادار بلشویک‌ها و بنیان‌گذار رئالیسم سوسیالیستی بود)
اقتباس‌ها

سه‌گانهٔ گورکی مجموعهٔ سه قسمتی براساس سه کتاب اتوبیوگرافی گورکی: دوران کودکی، کارآموزی من و دانشگاه‌های من توسط مارک دانسکوی بین سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۴۰ در اتحاد جماهیر شوروی ساخته شد. نمایشنامه‌نویس و کارگردان آلمانی برتولت برشت نمایش مادر را با همین نام در ۱۹۳۲ روی صحنه برد.
در ۱۹۱۲ آهنگساز ایتالیایی جیاکومو اورفیس اپرایی بر مبنای شخصیت رادا از ماکار چودرا تصنیف نمود. کتاب بازماندگان گورکی با عنوان پدرما توسط ویلیام استانسیل به انگلیسی ترجمه شد.
در ۱۹۸۵ نمایشنامهٔ دشمنان با همکاری تئاتر بین‌المللی و با حضور چهره‌هایی از ملیت‌های مختلف توسط آن پنینگتون به روی صحنه رفت. هنرپیشهٔ معروف آفریقای جنوبی آنخلیک روکاس و مادلنا ندوا بلغاری در نقش‌های تاتیانا و کلئوپاترا ایفای نقش کردند.