stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محاسبات فرابعدی
کاربرد

تشخیص تصویر
الگوریتم‌های HDC می‌توانند وظایفی مانند طبقه‌بندی تصاویر را که مدت‌هاست توسط شبکه‌های عصبی عمیق انجام می‌شود، تکرار کنند.
طبقه‌بندی یک مجموعه برچسب‌گذاری شده از ارقام دست‌نویس از یک الگوریتم برای تجزیه و تحلیل ویژگی‌های هر تصویر استفاده می‌کند که منجر به یک هایپربردار برای هر تصویر می‌شود. سپس الگوریتم هایپر بردارها را برای همه تصاویر برچسب‌گذاری شده، مثلاً صفر، اضافه می‌کند تا یک هایپر بردار نمونه اولیه برای مفهوم صفر ایجاد کند و این کار را برای ارقام دیگر تکرار می‌کند.
طبقه‌بندی یک تصویر بدون برچسب شامل ایجاد یک هایپر بردار برای آن و مقایسه آن با هایپر بردارهای مرجع است. این مقایسه رقمی را که بیشترین شباهت را با تصویر جدید دارد شناسایی می‌کند.
با توجه به مجموعه نمونه برچسب‌گذاری شده  S=\{(x_{i},y_{i})\}_{i=1}^{N},\ {\scriptstyle {\text{where}}}\ x_{i}\in X\ {\scriptstyle {\text{and}}}\ y_{i}\in \{c_{i}\}_{i=1}^{K} کلاس یک xi خاص است.
با توجه به سوال xq ∈ X ، نزدیک‌ترین نمونه اولیه را می‌توان با  k^{*}=_{k\in 1,...,K}^{argmax}\ p(\phi (x_{q})),\phi (c_{k})) پیدا کرد. معیار شباهت ρ معمولاً ضرب نقطه‌ای است.
استدلال
هایپر بردارها همچنین می‌توانند برای استدلال استفاده شوند. ماتریس‌های پیشرونده ریون تصاویری از اشیاء را در یک شبکه نشان می‌دهد. یک موقعیت در شبکه خالی است. تست این است که از بین تصاویر کاندید، تصویری را انتخاب کنید که بهترین تناسب را دارد.
یک دیکشنری از هایپر بردارها اشیاء فردی را نشان می‌دهد. هر هایپر بردار یک مفهوم شیء را با ویژگی‌های آن نشان می‌دهد. برای هر تصویر آزمایشی، یک شبکه عصبی یک هایپر بردار دودویی (مقادیر +1 یا -1) تولید می‌کند که تا حد ممکن به برخی از مجموعه‌های هایپر بردارهای دیکشنری نزدیک باشد. بنابراین هایپر بردار تولید شده همه اشیاء و ویژگی‌های آن‌ها را در تصویر توصیف می‌کند.
الگوریتم دیگر توزیع‌های احتمالی را برای تعداد اشیاء در هر تصویر و ویژگی‌های آن‌ها ایجاد می‌کند. این توزیع‌های احتمالی ویژگی‌های احتمالی هر دو زمینه و تصاویر کاندید را توصیف می‌کنند. آن‌ها نیز به هایپر بردارها تبدیل می‌شوند، سپس جبر محتمل‌ترین تصویر کاندید برای پر کردن شکاف را پیش‌بینی می‌کند.
این رویکرد به دقت 88% در یک مجموعه مسئله دست یافت و راه حل‌های فقط شبکه عصبی را که 61% دقیق بودند شکست داد. برای شبکه‌های 3 در 3، سیستم 250 برابر سریع‌تر از روشی بود که از منطق نمادین برای استدلال استفاده می‌کرد، به دلیل اندازه کتاب قانون مرتبط.
دیگر
کاربردهای دیگر شامل پردازش سیگنال‌های زیستی، پردازش زبان طبیعی و رباتیک است.
۱۳۸۳ (خورشیدی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۱۳ - سده ۱۴ - سده ۱۵
دهه::  ۱۳۵۰  ۱۳۶۰  ۱۳۷۰  ۱۳۸۰  ۱۳۹۰  ۱۴۰۰  ۱۴۱۰  
سال:: ۱۳۸۰ ۱۳۸۱ ۱۳۸۲ - ۱۳۸۳ - ۱۳۸۴ ۱۳۸۵ ۱۳۸۶
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری میلادی: ۲٬۰۰۴ – ۲٬۰۰۵
هجری قمری: ۱٬۴۲۴ – ۱٬۴۲۵
گاه‌شماری گرگوری: 2004   MMIV
از تاریخ پیدایش رم: ۲٬۷۵۷
گاه‌شماری ارمنی: ۱٬۳۱۳   ԹՎ
گاه‌شماری بهائی: ۱۶۰ – ۱۶۱
گاه‌شماری بربری: ۲٬۹۵۴
گاه‌شماری بودایی: ۲٬۵۴۸
گاه‌شماری برمه‌ای: ۱٬۳۶۶
گاه‌شماری رومی: ۷٬۵۱۲ – ۷٬۵۱۳
گاهشماری مازندرانی: ۱٬۵۱۵ – ۱٬۵۱۶
گاه‌شماری قبطی: ۱٬۷۲۰ – ۱٬۷۲۱
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱٬۹۹۶ – ۱٬۹۹۷
سال عبری:  ۵٬۷۶۴  –  ۵٬۷۶۵ 
گاه‌شماری هندی: 
 - ویکرم سموت: ۲٬۰۵۹ – ۲٬۰۶۰
 - ساکا سموت: ۱٬۹۲۶ – ۱٬۹۲۷
 - کالی یوگا: ۵٬۱۰۵ – ۵٬۱۰۶
گاه‌شماری هولوسین: ۱۲٬۰۰۴
گاه‌شماری کره‌ای: ۴٬۳۳۷
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲٬۵۴۷
ن ب و: ن ب و
سال ۱۳۸۳ هجری خورشیدی، سالی کبیسه است. سرآغاز این سال روز شنبه است.
رویدادها

۳ خرداد - انتصاب عزت‌الله ضرغامی به ریاست صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با حکم سید علی خامنه‌ای
۱۷ خرداد - برگزاری دادگاه شهلا جاهد محکوم به جنایت قتل لاله سحرخیزان
۵ تیر - برخورد یک تانکر حامل ۴۰ تن بنزین با ۶ دستگاه اتوبوس در جاده زاهدان - بم ۱۰۰ مجروح و ۸۰ کشته
۲۸ تیر - تأسیس شهر باروق در استان آذربایجان غربی ایران
پاییز - اجرای نمایش شب هزار و یکم در تالار چهارسوی تئاتر شهر در تهران از ۲۶ شهریور تا ۱۷ آبان
۱۸ مهر/میزان. برگزاری اولین انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان
پاییز - تأسیس مدرسه اسلامی هنر در شهرستان قم توسط سید ابوالحسن نواب
دی - تأسیس شهر نگین‌شهر در استان گلستان ایران
۲۶ بهمن - آتش‌سوزی در مسجد ارگ تهران ،۳۵۰ نفر مجروح و ۸۰ نفر کشته.
زادروزها > اردیبهشت

۲۲ اردیبهشت - دیانا فرزام‌نیا، بازیکن هاکی روی یخ
۲۶ اردیبهشت - امیررضا پورآقابالا، شطرنج‌باز
زادروزها > خرداد

۶ خرداد - علیرضا عبدولی، کشتی‌گیر
۲۹ خرداد - رکسانا معصومی، فوتبالیست
زادروزها > تیر

۹ تیر - مهدی حاجی‌موسایی، تکواندوکار
۲۸ تیر - محمدرضا ترابی، بازیکن فوتبال
زادروزها > مرداد

۳ مرداد - شاهین بنی‌طالبی، ووشوکار
۱۱ مرداد - نوید کومار، بازیکن فوتبال
۱۵ مرداد - مشکات‌الزهرا صفی، تنیس‌باز
زادروزها > شهریور

۵ شهریور - محمدرضا بردبار، بازیکن فوتبال
۱۱ شهریور - ابراهیم خواری، کشتی‌گیر
۱۵ شهریور - یاسمن لیموچی، تکواندوکار
۱۷ شهریور - علی رضایی، کشتی‌گیر
۳۰ شهریور - علی جبلی، شناگر
زادروزها > آبان

۹ آبان - فاطمه آقایی، بازیکن هاکی روی یخ
زادروزها > آذر

۲۶ آذر - یکتا جمالی، وزنه‌بردار
زادروزها > بهمن

۱۶ بهمن - حمیدرضا کشتکار، کشتی‌گیر
درگذشت‌ها

۹ فروردین - سید حسن حسینی، شاعر، مترجم و نویسنده (زاده ۱۳۳۵)
۱۲ فروردین - ژاله کاظمی، دوبلور، گوینده، مجری تلویزیون و نقاش (زاده ۱۳۲۲)
۱۴ فروردین - محمدحسن ابراهیمی، امام جمعه گویان (زاده ۱۳۴۶)
۱۹ فروردین - علاءالدین پازارگادی، نویسنده و مترجم (زاده ۱۲۹۲)
۲ اردیبهشت - سیاوش زندگانی، آهنگساز (زاده ۱۳۲۱)
۱۱ اردیبهشت - کیومرث صابری فومنی، نویسنده با نام هنری گل آقا (زادهٔ ۱۳۲۱)
۱۴ اردیبهشت - سوسن، خواننده (زادهٔ ۱۳۲۲)
۱۵ اردیبهشت - احمد میرفندرسکی، سیاست‌مدار (زادهٔ ۱۲۹۷)
۱۶ اردیبهشت - حسین منزوی، شاعر (زادهٔ ۱۳۲۵)
۲۲ اردیبهشت - عبدالرضا پهلوی، هفتمین فرزند و چهارمین پسر رضا شاه پهلوی (زاده ۱۳۰۳)
۲۹ اردیبهشت - فرزانه نوایی، نوازنده چنگ (زاده ۱۳۳۵)
خرداد - غیاث‌الدین صحنه، والیبالیست (زاده ۱۳۴۲)
خرداد - میکائیل یلمه، والیبالیست
۹ خرداد - مسعود امامی، استاندار قزوین (زاده ۱۳۳۲)
۱۳ خرداد - شاپور جفرودی، شاعر ترانه جان مریم (زاده ۱۳۰۷)
۲۱ خرداد - لوریک میناسیان، هنرپیشه (زادهٔ ۱۳۲۲)
۳۱ خرداد - محمد مهریار (باستان‌شناس)، باستانشناس، معمار و مرمتگر (زاده ۱۳۱۸)
۳۱ خرداد - محمدرضا سرهنگی، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده (زاده ۱۳۳۴)
امین امینی، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان (زاده ۱۳۰۹)
نصرت‌الله کنی، فیلمبردار و بازیگر (زاده ۱۳۰۹)
۸ تیر - محمد رنجبر، بازیکن فوتبال (زاده ۱۳۱۳)
۵ مرداد - علی پهلوانی تهرانی، فقیه و عارف (زاده ۱۳۰۵)
۱۴ مرداد - حسین پناهی، شاعر، نویسنده و بازیگر (زادهٔ ۱۳۳۵)
۱۱ شهریور - دلکش، خواننده (زادهٔ ۱۳۰۳)
۱۵ شهریور - داوود کریمی، از فرماندگان ایرانی جنگ ایران و عراق (زاده ۱۳۲۶)
۲۱ شهریور - ایوب حسین‌نژادی، خلبان (زاده ۱۳۳۲)
۲۴ شهریور - حسین لرزاده، معمار و مجری ساخت آرامگاه فردوسی (زاده ۱۲۸۵)
۲۸ شهریور - غلامعلی عبیدی، بنیان‌گذار لابراتوار داروسازی دکتر عبیدی و پدر صنعت داروسازی ایران (زاده ۱۲۹۹)
احمد بهروزی، بازیگر (زاده ۱۳۲۲)
یدالله شیراندامی، بازیگر (زاده ۱۳۱۴)
معصومه سهراب، از پایه‌گذاران کودکستان مهر و مجتمع آموزشی مهران (زاده ۱۳۰۴)
۱۴ مهر -حسنعلی مروارید، فقیه و عالم (زاده ۱۲۹۰)
۱۸ مهر - عبدالحسین نوایی، نویسنده و تاریخ‌نگار (زاده ۱۳۰۲)
۲۲ مهر - محمد عبایی خراسانی، از فعالان نهضت اسلامی ایران، نماینده دور اول مجلس خبرگان رهبری و از شاگردان سید روح‌الله خمینی (زاده ۱۳۱۸)
آبان - علی‌اکبر غفاری، فقیه و محقق (زاده ۱۳۰۳)
۱ آبان - جهانگیر اوشیدری، موبد موبدان زرتشتیان (زاده ۱۲۹۹)
۱۴ آبان - شرف‌الدین خراسانی، فیلسوف، مترجم و شاعر (زاده ۱۳۰۶)
۱۵ آذر - محمود علیقلی، خواننده و مجری رادیو و تلویزیون (زاده ۱۳۳۳)
۲۳ آذر - غلامحسین غریب، شاعر، نویسنده و موسیقی دان ایرانی. (زاده ۱۳۰۲)
۲۳ آذر - مجتبی کاشانی، شاعر و نویسنده (زاده ۱۳۲۷)
۲۵ آذر - ابوالقاسم تفضلی، سیاست‌مدار (زاده ۱۳۰۰)
۳۰ آذر - رضا نقشینه، دامپزشک (زاده ۱۳۱۳)
۱۰ دی - پروفسور سعید شاملو، دکتر روانشناس و بنیان‌گذار روانشناسی بالینی (زاده ۱۳۰۸)
۱۱ دی - مسعود حجازی، حقوقدان (زاده ۱۳۰۸)
۱۲ دی - محمود مشروطه، بازیگر (زاده ۱۲۹۸)
۲۸ دی - نازنین نظام شهیدی، شاعر معاصر ایرانی (زادهٔ ۱۳۳۳)
غلامحسین جهانشاهی، وزیر بازرگانی در زمان نخست‌وزیری اسدالله علم (زاده ۱۲۹۹)
۲۲ بهمن - شهین‌دخت سرلتی، کارآفرین و همسر همایون صنعتی‌زاده (زاده ۱۳۱۲)
اسفند - مهدی شهیدی، حقوقدان (زاده ۱۳۱۳)
اسفند - شاپور ریپورتر، رئیس سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا در ایران (زاده ۱۲۹۹)
۸ اسفند - محمدسعید فاضلی، از علمای اهل سنت منطقه خراسان (زاده ۱۳۳۰)
۱۸ اسفند - گاگیک هواکیمیان، سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار (زاده ۱۲۹۱)
۲۵ اسفند - پرویز اتابکی، مترجم و دیپلمات (زاده ۱۳۰۷)
محمدرضا بردبار
خانات کلات

خانات کلات (بلوچی: کلاتءِ هانات) یک خانیت که در منطقه کلات واقع در بلوچستان شرقی  در سال ۱۵۱۲ میلادی بنیاد گذاشته شده  که بعد از مرگ نادرشاه افشار اعلام استقلال نمود و تا سال ۱۹۵۵ میلادی دوام کرد.
در سده هفدهم میلادی، و با تشکیل اتحادیه ای از سران بلوچ، حکومتی را در کلات تشکیل داده شد و میر احمد خان را حکم فرمای آزاد آن سامان تلقی کردند. او با گشودن نواحی مستونگ، سیبی کچهی، کویته کنونی حکمرانی خود را گسترش داده بود. جانشین وی میر عبداللّه خان خانات کلات را گسترش بیشتری داد. او حکام کلهره سند را شکست داده و شوروک و مکران را تحت سلطهٔ خود آورد.
در سال ۱۸۷۱ به موجب قرارداد گلداسمیت بخش غربی بلوچستان به ایران واگذار شد و بخش باقی مانده زیر نظر انگلیس به حکومت خود ادامه داد.
در سال ۱۹۴۷ بعد از این برخی مناطق تابع راج بریتانیا تقسیم شد، خانات کلات هم اعلان استقلال کردند، میر احمد یارخان، آزادی کامل مناطق تابع او را اعلان کرد و تا ۲۷ مارچ سال ۱۹۴۸ مناطق تابع او بشکل یک دولت آزاد بود و در ۲۷ مارس ۱۹۴۸ توسط کشور تازه تأسیس پاکستان اشغال شد. خانات کلات پیش از ۱۶۶۶ جز امپراتوری مغولهای هند به رهبری اکبر باچا بود. زبان رسمی در خانات کلات، فارسی دربار و بلوچی براهویی بوده‌است.
دودمان ميروانی

بنيان گذار حکومت محلی خانات كلات فردی به نام ميرو خان فرزند زهرو خان براهوئی بود . با توجه به تاريخ شفاهی مردم براهویی ميرو خان در ابتدا یکی از سرداران  تابع سلاله سيوا هندو در كلات بود . با قدرت گيری ميرو خان در دربار سيوا او برای حكمران وقت بمانند يک رقيب بدل يافت . اندكی بعد تر با يک قيام همگانی وی توانست خاندان سيوا را از پا در آورده و به حكومت اين سلسله خاتمه دهد . در اطراف كلات در آن بازه وجود برخی از گروه های بيگانه ترک ها باعث حمله ميرو خان به آن ها گرديد . او در نبردها توانست اين گروه های بیگانه ترک از سرزمين او بيرون براند .
میروانی و کمبرانی

آنها نام دو ایل بزرگ در قومیت بلوچ هستند
که به علت زبان مشترکی که از آن استفاده می کنند به نام مشترک براهویی خوانده می شوند.
نسب شناسان بلوچ از دیرباز تا حال نسب این دو خاندان همطراز و اشرافی را که حکومت بلوچ ها به آنها مربوط است از یک ریشه دانسته و چنین معرفی می کنند :
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | براهو | براهو | براهو | براهو | براهو | براهو |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | براهو | براهو | براهو | براهو | براهو | براهو |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | سعید | سعید | سعید | سعید | سعید | سعید |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | سعید | سعید | سعید | سعید | سعید | سعید |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | زهرو | زهرو | زهرو | زهرو | زهرو | زهرو |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | زهرو | زهرو | زهرو | زهرو | زهرو | زهرو |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان |  |  | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان | امیر میرو خان |  |  | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان | امیر کمبر خان |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
میروانی و کمبرانی > حماسه براهو ءُ جدگال

پس از اينكه ميرو خان توانست حكم خاندان سيوا از بين ببرد و ترک ها را از زمين خود بيرون براند او را لقب  براهو خان كه منتسب به  قوم براهویی بود ناميدند . هم زمان او در ناحيه وادی سوراب خاندانی به نام بلفت حكم محلی داشتند آن ها به دليل اينكه زبان محاوره ای به نام جدگال مشتهر گشتند . بزرگ اين خاندان فردی به نام جلب خان جدگال بود . ميرو خان كه به دنبال فتح اراضی بيشتر بود با روانه آن ديار گرديد كه در مردم آن منطقه به حماسه براهو ءُ جدگال مشهور می باشد . از نبرد های چند نسلی خاندان ميروانی و بلفت ايجاد گرديد . جدگال ها در اين نبرد ها با حمايت تاجیک‌ها  موجود در سوراب برخوردار بودند ، در حماسه مذكور فردی به نام مومد بن مومکاز فرماندهان لشكر جدگال بود برخی از مؤرخين او را جد اعظم خاندان محمدزھی می دانند و چنين نقل می کنند كه ميرو خان در نبرد او به قتل رسيد . لشكريان ميروانی توانستند سوراب را مدتی به تصرف خود در بياورند . اما با وفات ميرو خان در بين افراد اين خاندان اختلاف به مسئله حاكم بودن در امد ، سرانجام كمبر خان برادر ميرو خان به تخت نشست و نائب السلطنه او برادرزاده اش كمبرخان معرفی شد .
در دوران حكومت كمبر خان هيچ گونه نبردی با مدعيان جدگال بر سر تصاحب ، مالكيت بر سوراب رخ نداد و سوراب كه با حملات به دست اين سلسله افتاد در اين عصر نيز تحت حاكميت اين سلسله بود .
با وفات زود هنگام كمبر خان در سال ۱۴۶۰ ميلادی برادرزاده او عمر خان ميروانی به عنوان جانشين وی دستار بندی نمود . وی مدتی بعد به قلعه سوراب منتقل شد  و آن را به عنوان پایتخت خود اعلام كرد . همسر او بی بی مهناز خواجه خيل بود ، خاندان خواجه خيل از دودمان های معروف افغان تبار نيز معروف است . از همسرش صاحب فرزندی به نام بجار خان شد . هنگامی كه وی همراه برادرش قلندرخان مشغول بود ناگهان با حمله مفاجئ از لشکر جدگال ها شدند كه به نحو غافلگير كننده ای به جانب قلعه در حال حمله بودند دو برادر ديگر او يعنی اسماعيل خان و گرگين خان برای كاری به خارج از قلعه رفته بودند ، سرانجام با فتح قلعه توسط نيروهای قوم جدگال عمر خان به همراه برادرش قلندر خان كشته شدند . تنها بی بی مهناز به همراه فرزند خردسالش از اين واقعه در امان ماندند و  خودشان به مستونگ رسانيدند ، از سرداران جدگال در اين حمله به جلب خان و حُمير خان نيز ميتوان اشاره كرد ، اين واقعه در سال ١٤٨٣ اتفاق افتاد و موجب شد تا حماسه براهو ءُ جدگال همچنان ادامه بيابد  سرانجام حكم سوراب و كلات مدتی دست اين خاندان افتاد .
دودمان احمد زهی > احمد خان ثالث

در سال ۱۶۶۶ به حكومت رسيد و بلا فاصله نام حكومت از كمبرانی به احمد زهی تغيير داد . او برای وسعت مملكتش به حملات نيز پرداخت . حملات پی در پی او توانست برای خود محل مستقل در مناطق بلوچ نشين ايجاد كند . تا زمان قبل او دولت در قلمرو كوچک شناخته شده بود . اما با روی كار آمدن وی حكومت كمبرانی دچار تغيير نام شد و توانست یک حكومت مستقل برای خود اعلام نمايد . كه موردپذيرش حكومت های قبیله ای همسايه گشت .  در اوايل دوران حكومت احمد خان ثالث او در سرآغاز كار خود توانست تغييرات اساسی در سلسله حكومتی كمبرانی كه يک حكومت ضعيف و كوچک و دايم زير تهديد در حد مناطق كلات و سوراب و منگوچر بود ما بقی سرزمين مردم بلوچ هر كدام زير نظر گروهی ديگر بود در مستونگ همچنان وارثان آغا جعفر خان مغول بر آن حکومت می كردند ، در باغبانه و خضدار و دره موله به اقوام لاسی و چهتی تعليق داشت ، در خاران قوم نوشيروانی حكومت می كرد و در مکران  كنفدراسيون قبيله ای رند دگارانی ءُ بوسعيدی حكومت داشتند و در شالكوت قبايل افغان روی كار بودند . كه احمد خان ثالث توانست بخشی از اين زمين ها به قلمرو خود بيفزايد .
دودمان احمد زهی > محراب خان احمد زهی

پس از حكمرانی سی ساله احمد خان ثالث ، بزرگ ترين فرزند او يعنی محراب خان اول بر تخت نشست . با آغاز حكم او در ابتدا به دليل افزايش قلمرو خود به جنگ با نور محمد خان كلهوره حاكم سنده پرداخت ، به اين طريق محراب خان با لشکر گران عازم سرحدات سنده گرديد از آن طرف ميان نورمحمد خان كلهوره با كمک نيروهای قوم تالپور هوت بلوچ به فرماندهی سخی مير سهراب علی خان تالپور روانه ميدان جنگ شدند ، چون به ميدان رسيدند نبردی سخت در دشت به اشتغال در آمد ، برق شمشيرهای بلوچی و سندی و براهويی چشمان نابينایی جنگاوران را كور می کرد و مير سهراب خان كه قدرت معروفی در نبردها داشت توانست در اين جنگ نزديک خان كلات برود و آن رادر ميان نيروهايش به قتل برساند . لشكر محراب خان كه ديدند فرمانده و اميرشان به قتل رسيد از ميدان جنگ عقب كشی كردند و به كلات برگشتند  . و پيروزی قسمت نيروهای خان كلهوره و قوم تالپور هوت بلوچ شد . اين واقعه در دومين سال حكومت محراب خان يعنی۱۶٩٧ رخ داد . و بعد از محراب خان برادرزاده اش مير سمندر خان بر تخت نشست .
دودمان احمد زهی > سمندر خان احمد زهی

پس از تخت نشینی سمندر خان فرزند ارشد كمبرخان در سال ۱۶۹۷ بلا فاصله او برای ستاندن خون عمويش عمل كرد و به ميان نورمحمد خان كلهوره و داوود خان كلهوره حمله نمود و توانست هر دو را اسير كند و به كلات آورد . مدتی بعد وی به  کمک برادرش فراری شد  و وی را در وادی جوهان رفت و توانست مدتی نيز نزد دودمان لهری پناهنده شود . اما با تعقيب بيش از حد نيروهای سمندر خان اورا مجددا به اسارت گرفتند و پس از آن به كلات باز آمدند . در دربار كلات ميان شرمسار گونه در مقابل خان كلات قرار داشت . مدت ها از اسارت او گذشت تا آنكه شاه سلسله چغته امر نمود تا سمندر خان دو اسير را آزاد نمايد . كه در نهايت آن ها را به شرط دفع چهل هزار روپيه سالانه به خانات كلات آزاد كرد . در اين ميان برادر سمندر خان كه به قلندرخان معروف بود نيز شورش هایی بر عليه برادرش ايجاد نمود كه در نتيجه با قتل قلندر خان شورش از بين رفت . در دوران سمندر خان نيروهای حاكم وقت بر ایران برای فتح ممالک بلوچ نشين حمله بردند آن ها پس از جنگ شديدی با كنفدراسيون قبیله ای رند دگارانی ءُ بوسعيدی در مکران و حاكمان خاران خودشان به مستونگ رساندند. سرانجام با كمک سپه سالار طهماسب خان مغول به كلات حمله كردند ، سمندر خان خواست از طهماسب خان مبارزه فردی داشته باشند كه در نتيجه سمندر خان توانست طهمساب را به قتل برساند و نیروھای او را به خود ضميمه كند و ممالک ژوب ، تل بوره ، چوتاییبه تاراج سمندر خان رسيد و وی پس از شانزده سال حكم در سال ۱۷۱۴ وفات يافت .
دودمان احمد زهی > احمد خان الرابع احمد زهی

در سال ۱۷۱۴ احمد خان الرابع در قلعه ميری كلات به تخت نشست وی با وفات عمويش صاحب مناصب او شد . در آن وقت وزير اعظم كلات اخوند محمد صالح در چنين شرايطی صلاح نديد كه هر دو برادر يعنی احمد خان الرابع و عبدالله خان در جوار يكديگر بمانند زيرا هر كدام به دنبال قدرت بودند . بدين ترتيب از خان كلات وقت خواست كه منطقه شالكوت را تحت حكم عبدالله خان بگذارد ، و احمد خان قبول كرد و به اين منوال سپری شد . عبدالله خان سردار خاندان رئيسانی بلوچ  نزد خود فراخوان داد . و عرض او اين بود كه خان كلات با توجه به اينكه برادر او هم هست اما عياش است مبادا مملكت از دست او بی تدبير برود و به دست دشمنان بيفتد فهميدن امروز بهتر از دست دادن فرداست به فكر تير بايد نمود قبل از آنكه رها شود در جوابش فيروز خان رئيسانی گفت رخصت شود با قوم خود مشاوره كند تا معلوم شود با ما هستند يا نه . و سپس با مير ملا عيسی خان رستم زهی والی بر برخی مناطق كيچهی مشاورت كرد و او را توانست به خود منضم كند . اخبار محاوله شورش عبدالله خان به گوش برادرش رسيد كه احمد خان با خشمی عظيم عبدالله خان به نبرد صدا كرد . احمد خان در كلات لشكريان خود از جهلاوان و مستونگ و ساراوان جمع نمود و نيروهای او به هفتصد سوار رسيدند . و در طرف مقابل پنجاه سوار در خدمت عبدالله خان رو به رو شد و سپس خودشان به ميدان جنگ رساندند . ميرداد مينگل از تيره شاهيا زهی از سرداران معروف همراه احمد خان رابع بود وی در حين نبرد با عبدالله خان مواجه شد ، او شمشير خود بر جبين عبدالله خان فرود آمد و توانست زخم های وافر برداشتند آخر الامر شكست بر ايشان رخ نهاده سپس عبدالله خان پس از شكست دچار به صلح با برادر او شد  و توانست به اطاعت احمد خان در بيايد و بين دو برادر صلح در آمد .
مير عبدالله در دوران ماندش در قلعه كلات در ارگ شير نشست اين ارگ نشستگاه اجدادی اخوند محمد صالح بود كه به خاندان شيرازی تعلق داشت . در چهارمين سال حكومت احمد خان وی بيمار شد و چون رسم براهويی ها اين است كه در هنگام بيماری در پوستین گوسفند می شوند عبدالله خان نيز از اين فرصت استفاده كرد و بر تخت نشست و خود را خان كلات جديد اعلام كرد . و اخوندمحمد صالح به دليل وفايش به احمد خان را خلع كرد . سپس احمد خان رابع كه بيماری اش شدت گرفت با فرمان های برادرش به بند اسارت بردند به گمان برخی مؤرخين احمد خان سپس توسط برادرش به قتل رسيد . و به گمان برخی ديگر يكی از فرماندهان تابع عبدالله خان نيز به قصد انتقام از برخی كشته شدگان نور محمد خان كلهوره او را در بند اسارت به قتل رساند .
دودمان احمد زهی > عبدالله خان احمد زهی

با تخت نشينی عبدالله خان او در ابتدا توانست مناطق افراد خاندان لاشاری از جمله گاجان و گنداوک به تصرف خود در آورد . و نيز به قصد تاراج خضدار و آواران پرداخت در محدوده آواران عده ای از ساكنين كه  بدون حاكم زندگی می كردند از ترس او به كوه ها پناه بردند و گمان داشتند از او در امان می شوند اما او چون نيز به خون خواری اشتياق داشت توانست در کوه ها به آن ها حمله كند و آن ها را به قتل برساند . و توانست تا محدوده حكم كنفدراسيون قبيله ای رند دگارانی ءُ بوسعيدی ممالک را به تاراج خود ببرد . او به دليل اينكه از حيلت ومكر و نفوذ افراد اين كنفدراسيون در بين لشكريانش با خبر بود و اينكه نيز کمین هایی و عمليات اغتيالی مختلفی برای او آماده كرده بودند بر خلاف جنگ هايش با بقيه اقوام با آن ها به صلح پرداخت و همچنان حكمشان در مکران ماند . سپس او برای ادامه افزودن ممالک به بندرعباس و سپس در مسير به قندهار حمله نمود . او بر خلاف ميل باطنی اش به قندهار حمله نمود . سپس ما بين او و شاه افغانستان شاه حسين  خلجی  در وادی لیلی ومجنون جنگی عظيم بين دو لشكر قرار گرفت . عبدالله خان بر نيروهای شاه افغان عزيمت يافت و او را شكست داد ، نيروهای عبدالله خان توانستند شاه افغان را اسير كنند اما نيز او را با وصيت عبدالله خان نكشتند . پس از آن توانستند شهر قندهار را به طور كامل نهب وتاراج كنند و سپس همراه اموال نهب شده به كلات برگردد و در راه به پشنگ و شوراورک را به تصرف و تملک خود در آورد و بر اين دو مكان والی انتخاب كرد . شاه حسين خلجی پس از جنگ قندهار تنفر شديدی از خانات كلات گرفت و همچنان توانست با دشمنان خان كلات از امارت كلهوره در سنده متحد شود او نيز سفيری نزد سلاطين سلطنت تالپور هوت و امرای رند دگارانی (سپه سالار كلگ و كایی) تا درواست جاه در ناحيه مند بلو مكران فرستاد و در جواب مير درواست بن مير دادشاه رند گارانی در مقوله معروف خود جواب داد " حِمير بجنگه ميران بگنده وبهنده "و گويا با سفير به دليل فارس زبان بودن به بدی استقبال شد كه نوعی تحقير به هر دو گروه مبارز بود و خود را بلند مرتبه دانستن . و سلطان تالپور نيز از مشارکت امتناع كرد . سپس نيروهای كلهوره از راه دره بولان و نيروهای شاه  خلجی افغان از راه ديگر از دو راه جانب به مملكت عبدالله خان هجوم آوردند عبدالله خان در دشت مستونگ آماده جنگ شد .
نيروهای افغان در ابتدا به قتل عام واليان عبدالله خان شروع كردند  به پشنگ و شوراوک حمله كردند و فيروز خان رئيسانی را همراه خانواده اش كشتند . از اين جنگ فردی به نام دلاور خان به شوراوک جهيده و والی آنجا را مطلع كرد . و با هم به مستونگ نزد عبدالله خان پناه گرفتند سپس نيروهای افغان و كلهوره آنجا را به محاصره در آوردند و در شالكوت نبرد ادامه داشت چند سال گذشت نيروهای خان كلات با اتحاديه قوم كلهوره و نيروهای شاه افغان شب و روز در حال جنگ بودند . سرانجام نيروهای افغان و قوم كلهوره به مناطق  اوليه خود بازگشتند چون عاجز بودند از دستيابی به هر گونه فتح و پيروزی در مناطق تحت حكم عبدالله خان . سرانجام عبدالله خان به سياست های داخلی خود ادامه داد او نيز توجه كرده بود مناطق كيچهی و سبی و دهادر كه مدتی تحت حكم خاندان رند( شاخه چاكرانی) بود و سپس به تصرف نيروهای پشتون‌ها و هندو راجپوت در آمد . حكمران وقت از دوستان صميمی او بوده اما در نهايت با دسيسه برخی از اطرافيان هر دو حاكم نبرد امری حتمی شد ، به گفته برخی مؤرخين عبدالله خان احساس مرگ را در اين نبرد داشت ووصيت نمود كه بعد از او محبت خان به تخت بنشيند كه در نتيجه در روز دوم جنگ عبدالله خان در ناحيه خانپور به دست لشكريان كلهوره به قتل رسيد .
دودمان احمد زهی > محبت خان دوره اول

در سال ۱۷۳۱ عبدالله خان به مرگ و بنا بر وصيت او محبت خان احمد زهی به تخت نشست . وی از مادری از خاندان مينگل و دو برادر ديگر او ايلتاز خان سوم و محمد نصير خان از طرف مادری به قوم ايلتاز زهی وصل میشدند . او در اطرافيان خود به سوء خلق و عياش و بد رفتاری با سرداران نواحی ديگر مشهور بود .  در سومين سال بر تخت نشستنش همراهيان او از عدم انجام دادن هيچ فتوحات و اقتصاد بد كه بر ساكنين كلات آورد ناراض بودند . كه سرانجام در روز عيد بدون انجام دادن هيچ شورشی ايلتاز خان سوم همراه فرماندهان تابع محبت خان او را گرفتند و از قلعه اخراج كردند و آن را به عنوان يک مطرود حساب كردند . محبت خان نيز با قهر شديد نزد اقوام مادری خود مدد خواست كه حكم را برگرداند اما با دست رد بر سينه او زدند با اين موانع او ميئوس گشته از وده به دربار خان كلات نزد برادرش ايلتاز خان سوم آمد .