stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یان گاربارک
کار موسیقایی > آغاز

یان گاربارک نخستین بار در سنین نوجوانی و پس از شنیدن یک قطعهٔ ساکسوفون اثر جان کولترین از رادیو به یادگیری این ساز علاقه‌مند شد. پس از یک دورهٔ کوتاه تمرین، او در سال ۱۹۶۲ (پانزده سالگی) در یک دوره مسابقهٔ جز آماتور نروژ شرکت نمود و موفق به دریافت هر دو جایزه در بخش تک‌نوازی و ارکستر گردید. گاربارک پس از آن مسابقات حرفهٔ موسیقی را جدی‌تر دنبال نمود. این فعالیت با نوازندگی در یک کوارتت آماتور شروع شد و با همراهی کارین کروگ یکی از خوانندگان برجستهٔ جَز نروژ در سال ۱۹۶۳ ادامه پیدا کرد. از سال ۱۹۶۴ گروه چهارنفرهٔ خود را با همراهی نوازندگان حرفه‌ای تشکیل داد. گاربارک که به شدت تحت تأثیر موسیقی جان کولترین قرار داشت، از پیشگامان موسیقی جَز آزاد مانند آلبرت آیلر، دان چری و جرج راسل نیز الهام می‌گرفت. در سال ۱۹۶۵ گاربارک در حاشیهٔ جشنواره بین‌المللی جز مولده جرج راسل آهنگساز جز آمریکایی را ملاقات نمود. این دیدار زمینه‌ساز آغاز یک همکاری میان آن‌ها بود که تا سال ۱۹۷۱ به طول انجامید و به ضبط ۶ آلبوم (از جمله آلبوم استودیویی «سونات الکترونیکی برای ارواح معشوق طبیعت») منجر شد.
از سال ۱۹۶۵ گاربارک به‌طور پیوسته در جشنواره‌های جز نروژ حضور داشت. سال بعد او برای نخستین بار به همراه کارین کروگ در جشنواره‌های خارجی در ورشو و پراگ شرکت نمود. راه‌آورد این سفر انتشار دو آلبوم پرآهنگ مجمع جاز ۱۹۶۶ (ورشو) و لحظه‌های جز بود. گاربارک در سال ۱۹۶۷ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و به مطالعه لهستانی در دانشگاه اسلو مشغول شد، اما موسیقی به تدریج تمام وقت او را به خود اختصاص می‌داد. در پاییز همان سال گروه سه‌نفره‌ای را با آریلد اندرسن نوازندهٔ کنترباس و یان کریستنسن نوازندهٔ درام تشکیل داد. این سه نوازنده بعدها نقش پررنگی در شکل‌گیری جز مدرن نروژ بازی نمودند. نخستین صفحهٔ گروه گاربارک با نام تیل ویگدیس (۱۹۶۷) منتشر گردید. در ۱۹۶۸ جایزهٔ سالانهٔ انجمن جز نروژ به نام بادی‌پریسن به گاربارک اختصاص پیدا کرد. او تا آن هنگام جوان‌ترین دریافت‌کنندهٔ این جایزه بود.
در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۶۰ هم‌کاری گاربارک در پروژه‌های گوناگون ادامه یافت. فعالیت در گروه بزرگ دانشگاه و یک گروه نروژی با همراهی تورلایف استرنگ و هلگ هوروم، چندین کارگاه آموزشی در شمال اروپا، پروژهای گوناگون گروه بین‌المللی جرج راسل (۱۹۷۱−۱۹۶۶)، و همچنین اجرای برنامهٔ جز و شعرخوانی با همراهی یان اریک ولد شاعر نروژی از جمله کارهای گاربارک در این دوره بود. گروه سه‌نفرهٔ گاربارک در سال ۱۹۶۹ با پیوستن تاریا ریپدال به کوارتت تبدیل شد و آلبوم مدار سری را همین سال منتشر کرد. یک سال بعد نخستین همکاری گاربارک با شرکت انتشارات موسیقی ئی‌سی‌ام رقم خورد و گروه او آلبوم افریک پپربرد (۱۹۷۰) را از طریق این شرکت پخش نمود. در سال ۱۹۷۰ گروه گاربارک با پیوستن بوبو استنسون پیانیست سوئدی تقویت شد و حاصل این همکاری پنج‌نفره انتشار صفحهٔ سارت (۱۹۷۱) بود.
کار موسیقایی > دههٔ ۱۹۷۰

گاربارک که در ابتدا از شیفتگان آلبرت آیلر و پیتر برتزمان بود، در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ با تغییر رویکرد از جز آزاد و جز آوانگارد، به لحن آهنگین کنترل‌شده‌تری در سبک نوازندگی خود دست پیدا کرد. او در سال‌های ۷۳−۱۹۷۲ گروه سه‌نفره‌ای متشکل از آریلد اندرسون و یک درامر فنلاندی به نام ادوارد وسالا را رهبری نمود و آلبوم تریپتیکان (۱۹۷۳) را منتشر کرد. پس از آن با کوارتتی متشکل از بوبو استنسون، یان کریستنسن و یک نوازندهٔ باس سوئدی به نام پال دنیلسون به کار پرداخت و دو آلبوم ویچی-تای-تو و رقص را منتشر کرد.
در این سال‌ها گاربارک از طریق کار با کیت جارت پیانیست آمریکایی (انتشار ۶ صفحهٔ موسیقی در فاصلهٔ سال‌های ۷۹−۱۹۷۴) و رالف تاونر گیتاریست آمریکایی (انتشار ۳ صفحهٔ موسیقی در فاصلهٔ سال‌های ۷۷−۱۹۷۴) دورهٔ درخشانی را سپری نمود. به‌ویژه همکاری او با گروه اروپایی چهارنفرهٔ کیت جارت باعث شناخته شدن بیشتر او شد. دست‌آورد این همکاری انتشار آلبوم‌های متعلقات (۱۹۷۴)، آهنگ من (۱۹۷۷)، اجراهای زندهٔ کوهستان شخصی (۱۹۷۹) و مورچه‌های برهنه (۱۹۷۹) بود. او همچنین به عنوان تک‌نواز در اجراهای ارکسترال جارت در آلبوم‌های لیمینیسنس (۱۹۷۴) و آربور زینا (۱۹۷۵) حضور یافت. در کنار این فعالیت‌ها، گاربارک در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ کار با جان تیلور پیانیست انگلیسی، بیل کانرز گیتاریست آمریکایی، و چند هنرمند دیگر را تجربه کرد و دو آلبوم مکان‌ها (۱۹۷۷) و عکس با آسمان آبی، ابر سفید، سیم‌ها، پنجره‌ها و یک سقف قرمز (۱۹۷۸) حاصل این همکاری‌ها بود. در سال ۱۹۷۸ جایزهٔ ویژهٔ مراسم سالانهٔ اسپلمان‌پریسن در نروژ به گاربارک تعلق گرفت. سال ۱۹۷۹ کار با اگبرتو گیزمونتی گیتاریست برزیلی و چارلی هیدن بیسیست آمریکایی را تجربه کرد و آلبوم‌های مجیکو و آهنگ‌های محلی را با کمک آن‌ها منتشر نمود.
گاربارک در مقام آهنگسازی به استفاده از ملودی‌های بومی و فولکلور اسکاندیناوی به شدت تمایل نشان داده‌است. او همچنین یکی از پیشگامان موسیقی تلفیقی «امبینت جز» محسوب می‌شود. به ویژه در آلبوم دیس (۱۹۷۶) که با همکاری مشترک رالف تاونر گیتاریست آمریکایی ضبط گردید و صدای متمایزساز چنگ بادی در برخی از قطعات آن شنیده می‌شد. این رویکرد که نظریه‌های سنتی بداهه‌نوازی موضوعی را رد می‌کرد، با نقدهای متفاوتی روبه‌رو شد. آثار پیچیده‌تر گاربارک معمولاً با عنوان موسیقی عصر نو برچسب می‌خورند، سبکی که عموماً توسط موسیقی‌دان‌ها و شنوندگان سنتی موسیقی جاز کوچک شمرده می‌شود. تجربهٔ دیگر او تنظیم موسیقی برای یک مجموعه شعر از اولاف هوگ شاعر نروژی بود که با تک‌نوازی ساکسوفون و همراهی یک گروه مختلط هم‌سُرایان انجام گرفت. این همکاری به اجرای قابل توجهی با «گرکس وکالیز» گروه آواز نروژی منجر گردید، اگرچه این اجرا تاکنون ضبط نشده‌است.
کار موسیقایی > دههٔ ۱۹۸۰ تاکنون

از سال ۱۹۸۱ گاربارک در کوارتت بین‌المللی خود به فعالیت ادامه داد. در این دوره ابرهارد وبر بیسیست آلمانی از اعضای ثابت کوارتت بود و بیل فریسل و دیوید تورن (گیتار)، راینر برونینگ هاوس (کیبورد)، مایکل دی پاسکوا (ساز کوبه‌ای)، مرلین مازور، نانا وسکونسلوس و مانو کاچه هنرمندان دیگری بودند که با کوارتت گاربارک به هم‌کاری پرداختند.
در سال‌های دههٔ ۱۹۸۰ گاربارک شروع به ترکیب موسیقی خود با سینت سایزر نمود و از عناصر موسیقی تلفیقی نواحی مختلف جهان (ورلد میوزیک) در کارهای خود بهره برد. او در این راه با موسیقی‌دان‌های برزیلی (اگبرتو گیزمونتی و نانا وسکونسلوس)، هندی (ال. شانکار، ذاکر حسین، پندت هریپرساد چوراسیا و ترلوک گرتو)، پاکستانی (استاد شوکت حسین و استاد فاتح علی خان)، تونسی (انور براهم)، یونانی (النی کاریندرو) و نروژی (اگنس بوین گارنس و ماری بوینه پرشن) همکاری کرد.
در سال ۱۹۹۴ آلبوم آفیسیم با همکاری مشترک گاربارک و اعضای اولیه گروه هیلیارد منتشر گردید و به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های شرکت ئی‌سی‌ام تبدیل شد. این آلبوم در چند کشور اروپایی به جدول موسیقی پاپ (عامه‌پسند) نیز راه پیدا کرد. در سال ۱۹۹۹ آلبوم دنبالهٔ آفیسیم با نام نموسینه و در سال ۲۰۱۰ دنبالهٔ سوم آن با نام آفیسیم نووم منتشر گردید. در این میانه آلبوم در ستایش رؤیاها در سال ۲۰۰۵ نامزد دریافت جایزه گرمی شد. در سال ۱۹۹۹ نشان شوالیه درجهٔ ۱ نظام سلطنتی نروژ به گاربارک اعطا گردید.
طی چند دهه فعالیت هنری یان گاربارک ساکسوفون تنور ساز اصلی او بوده‌است. او در این دهه‌ها تأثیر شگرفی بر موسیقی جز نروژ و شمال اروپا به جا گذاشته‌است و نشانه‌های این تأثیر در اجرای ساکسوفون نوازان جوان نروژ قابل شنیدن است.
کارهای دیگر

گاربارک تجربیاتی نیز در زمینهٔ موسیقی تئاتر، فیلم و باله داشته‌است. ساخت موسیقی برای نمایشنامه‌های رؤیای شب نیمه تابستان اثر ویلیام شکسپیر، پیر گینت و براند اثر هنریک ایبسن، و وایزک اثر گئورگ بوشنر، ساخت موسیقی متن فیلم برای آنیا براین کارگردان نروژی، ساخت موسیقی باله برای کارهای شرستی آلوبرگ رقصنده و طراح رقص نروژی، و ساخت قطعاتی برای تلویزیون نروژ از آن جمله است.
آلبوم‌شناسی

تا کنون ۳۰ آلبوم با نام یان گاربارک منتشر شده که بیشتر آن‌ها از طریق شرکت آلمانی ئی‌سی‌ام روانهٔ بازار شده‌اند. گاربارک در بیش از ۴۰ آلبوم نیز به عنوان نوازندهٔ همراه (به انگلیسی: Sideman) حضور داشته‌است. فهرست آلبوم‌هایی که به نام یان گاربارک منتشر شده، به قرار زیر است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ۱۹۶۹: Esoteric Circle  ۱۹۷۰: Afric Pepperbird  ۱۹۷۱: Sart (با «تاریا ریپدال»)  ۱۹۷۲: Triptykon  ۱۹۷۳: Witchi-Tai-To (با «بوبو استنسون»)  ۱۹۷۵: Dansere (با «بوبو استنسون»)  ۱۹۷۶: Dis (با «رالف تاونر»)  ۱۹۷۷: Places  ۱۹۷۸: ...Photo with (با «بیل کانرز»)  ۱۹۷۹: Aftenland (با «شِل یانسن»)  ۱۹۷۹: Magico  ۱۹۷۹: Folk Songs  ۱۹۸۰: Eventyr (با «جان ابرکرومبی» و «نانا وسکونسلوس»)  ۱۹۸۱: Paths, Prints (با «بیل فریسل»)  ۱۹۸۳: Wayfarer (با «بیل فریسل» و «ابرهارد وبر»):  ۱۹۸۵: It's OK to Listen to the Gray Voice (با «دیوید تورن»)  ۱۹۸۶: All those Born with Wings  ۱۹۸۸: Legend of the Seven Dreams (با «راینر برونینگ هاوس»)  ۱۹۹۰: I Took up the Runes  ۱۹۹۱: StAR (با «میروسلاو ویتوش»)  ۱۹۹۲: Ragas and Sagas (با «فاتح علی خان»)  ۱۹۹۲: Twelve Moons  ۱۹۹۲: Madar (با «انور براهم» و «شوکت حسین»)  ۱۹۹۳: Officium (با «گروه هیلیارد»)  ۱۹۹۶: Visible World  ۱۹۹۸: Rites  ۱۹۹۹: Mnemosyne (با «گروه هیلیارد»)  ۲۰۰۳: In Praise of Dreams  ۲۰۰۹: Dresden (آلبوم اجرای زنده)  ۲۰۱۰: Officium Novum (با «گروه هیلیارد»)
یادکرد منابع

1 2 3 4 5 6  "Jan Garbarek" (به نروژی). دانش‌نامه/زندگی‌نامه نروژٰیان. Archived from the original on 14 اكتبر 2012. Retrieved 20 March 2014. {{cite web}}: Check date values in: |تاریخ بایگانی= (help)نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (link)
↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Jan Garbarek». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۱ مارس ۲۰۱۴.
↑  Tucker (1999).  (به انگلیسی). p. ۱۰۰. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑  Tucker (1999).  (به انگلیسی). p. ۹۸. {{cite book}}: Missing or empty |title= (help)
↑  "Jan Garbarek Trio & Quartet – Til Vigdis" (به نروژی). NRK. Retrieved 22 March 2014.
↑  "Buddy-prisen" (به نروژی). دائرةالمعارف بزرگ نروژ. Retrieved 22 March 2014.
↑  "Keith Jarrett Discography" (به انگلیسی). Jazz Discography Project. Retrieved 20 March 2014.
↑  «Spellemannprisen». دائرةالمعارف نروژی. دریافت‌شده در ۲۴ مارس ۲۰۱۴.
گاربارک در یک اجرای زنده
۱۳۰۳ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۱۳ - سده ۱۴ - سده ۱۵
دهه:: ۱۲۷۰  ۱۲۸۰  ۱۲۹۰  ۱۳۰۰  ۱۳۱۰  ۱۳۲۰  ۱۳۳۰ 
سال:: ۱۳۰۰ ۱۳۰۱ ۱۳۰۲ - ۱۳۰۳ - ۱۳۰۴ ۱۳۰۵ ۱۳۰۶
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۶۸۱–۶۸۲
گاه‌شماری میلادی: ۱۳۰۳ MCCCIII
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱۲۹۵–۱۲۹۶
گاه‌شماری ارمنی: ۷۵۲ ԹՎ ՉԾԲ
گاه‌شماری اسلامی: ۷۰۲–۷۰۳
گاه‌شماری ایگبو: ۳۰۳–۳۰۴
گاه‌شماری آشوری: ۶۰۵۳
گاه‌شماری بربری: ۲۲۵۳
گاه‌شماری بنگالی: ۷۱۰
گاه‌شماری بهائی: −۵۴۱ – −۵۴۰
گاه‌شماری بودایی: ۱۸۴۷
گاه‌شماری بیزانسی: ۶۸۱۱–۶۸۱۲
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 壬寅年 (آب ببر) ۳۹۹۹ یا ۳۹۳۹     — تا — 癸卯年 (آب خرگوش) ۴۰۰۰ یا ۳۹۴۰
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱۸۴۶
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۲۴۶۹
گاه‌شماری ژاپنی: Kengen ۲ / Kagen ۱ (嘉元元年)
گاه‌شماری ژولینی: ۱۳۰۳ MCCCIII
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: ۶۶۵
گاه‌شماری عبری: ۵۰۶۳–۵۰۶۴
گاه‌شماری قبطی: ۱۰۱۹–۱۰۲۰
گاه‌شماری کره‌ای: ۳۶۳۶
گاه‌شماری مینگو: ۶۰۹ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۶۰۹年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۱۳۰۳
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۳۵۹–۱۳۶۰
 - شاکا ساموات: ۱۲۲۵–۱۲۲۶
 - کالی یوگا: ۴۴۰۴–۴۴۰۵
از تاریخ پیدایش رم: ۲۰۵۶
سال سلطنت انگلیس: ۳۱ ادوارد ۱ – ۳۲ ادوارد ۱
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۱۳۰۳ (میلادی) هزار و سیصد  و سومین سال تقویم میلادی است.
درگذشتگان

‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۲۹۰:  ۱۲۹۹  ۱۲۹۸  ۱۲۹۷  ۱۲۹۶  ۱۲۹۵  ۱۲۹۴  ۱۲۹۳  ۱۲۹۲  ۱۲۹۱  ۱۲۹۰ 
۱۳۰۰:  ۱۳۰۹  ۱۳۰۸  ۱۳۰۷  ۱۳۰۶  ۱۳۰۵  ۱۳۰۴  ۱۳۰۳  ۱۳۰۲  ۱۳۰۱  ۱۳۰۰ 
۱۳۱۰:  ۱۳۱۹  ۱۳۱۸  ۱۳۱۷  ۱۳۱۶  ۱۳۱۵  ۱۳۱۴  ۱۳۱۳  ۱۳۱۲  ۱۳۱۱  ۱۳۱۰ 
۱۳۲۰:  ۱۳۲۹  ۱۳۲۸  ۱۳۲۷  ۱۳۲۶  ۱۳۲۵  ۱۳۲۴  ۱۳۲۳  ۱۳۲۲  ۱۳۲۱  ۱۳۲۰ 
۱۳۳۰:  ۱۳۳۹  ۱۳۳۸  ۱۳۳۷  ۱۳۳۶  ۱۳۳۵  ۱۳۳۴  ۱۳۳۳  ۱۳۳۲  ۱۳۳۱  ۱۳۳۰ 
۱۳۴۰:  ۱۳۴۹  ۱۳۴۸  ۱۳۴۷  ۱۳۴۶  ۱۳۴۵  ۱۳۴۴  ۱۳۴۳  ۱۳۴۲  ۱۳۴۱  ۱۳۴۰ 
۱۳۵۰:  ۱۳۵۹  ۱۳۵۸  ۱۳۵۷  ۱۳۵۶  ۱۳۵۵  ۱۳۵۴  ۱۳۵۳  ۱۳۵۲  ۱۳۵۱  ۱۳۵۰ 
۱۳۶۰:  ۱۳۶۹  ۱۳۶۸  ۱۳۶۷  ۱۳۶۶  ۱۳۶۵  ۱۳۶۴  ۱۳۶۳  ۱۳۶۲  ۱۳۶۱  ۱۳۶۰ 
۱۳۷۰:  ۱۳۷۹  ۱۳۷۸  ۱۳۷۷  ۱۳۷۶  ۱۳۷۵  ۱۳۷۴  ۱۳۷۳  ۱۳۷۲  ۱۳۷۱  ۱۳۷۰ 
۱۳۸۰:  ۱۳۸۹  ۱۳۸۸  ۱۳۸۷  ۱۳۸۶  ۱۳۸۵  ۱۳۸۴  ۱۳۸۳  ۱۳۸۲  ۱۳۸۱  ۱۳۸۰ 
۱۳۹۰:  ۱۳۹۹  ۱۳۹۸  ۱۳۹۷  ۱۳۹۶  ۱۳۹۵  ۱۳۹۴  ۱۳۹۳  ۱۳۹۲  ۱۳۹۱  ۱۳۹۰ 
۱۴۰۰:  ۱۴۰۹  ۱۴۰۸  ۱۴۰۷  ۱۴۰۶  ۱۴۰۵  ۱۴۰۴  ۱۴۰۳  ۱۴۰۲  ۱۴۰۱  ۱۴۰۰
۱۶ ربیع‌الاول

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | ربیع‌الاول | ربیع‌الاول | ربیع‌الاول | ربیع‌الاول | ربیع‌الاول |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  |  | ۱ | ۲ |
| ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ |
| ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ |
| ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ |
| ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |
۱۴۴۶ هجری قمری: ۱۴۴۶ هجری قمری
۱۶ ربیع‌الاول، شانزدهمین روز از ماه ربیع‌الاول در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز ۷۵امین روز سال است.
درگذشتگان

| ن ب وماه‌ها و روزهای سال هجری قمری | ن ب وماه‌ها و روزهای سال هجری قمری |
| --- | --- |
محرم: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
صفر: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
ربیع‌الاول: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
ربیع‌الثانی: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
جمادی‌الاول: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
جمادی‌الثانی: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
رجب: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
شعبان: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
رمضان: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
شوال: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
ذیقعده: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
ذیحجه: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
هیپیاس (حاکم آتن)

| Hippias | Hippias |
| --- | --- |
Ἱππίας: Ἱππίας
جبارِ آتن باستان: جبارِ آتن باستان
پس از: Peisistratus
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: c. 570 BC آتن
درگذشته: 490 BC لیمنوس
روابط: Hipparchus (brother)
هیپیاس (زبان یونانی: Ἱππίας؛ ح. ۵۷۰ قبل از میلاد - ۴۹۰ قبل از میلاد) آخرین حاکم جبار آتن بود که از ۵۲۷ تا ۵۱۰ پیش از میلاد حکومت کرد. او یکی از گروه سه‌نفره مستبدان در تاریخ یونان است که به Peisistratids معروف شدند. ابتدا پیسیستراتوس و سپس پسرش هیپیاس و پس از او پسر نامشروع هیپیاس، هگسیستراتوس. زمانی که کلئومنس یکم، حاکم اسپارت، به آتن حمله کرد و این شهر را شکست داد، هیپیاس گریخت و نزد هخامنشیان پناهنده شد.
اوایل زندگی

هیپیاس در حدود سال ۵۷۰ قبل از میلاد به عنوان پسر ارشد پیسیستراتوس، اولین حاکم جابرِ آتن به دنیا آمد. هنگامی که پدرش پس از توهین به مگاکلس و تجاوز به دخترش، مجبور به فرار به ارتریا شد، با پسرانش مشورت کرد و هیپیاس پیشنهاد داد که آنها باید حکومت خود بر آتن را پس بگیرند؛ لذا برای سومین بار در سال ۵۴۶ قبل از میلاد حکومت به دست این خاندان افتاد.
حاکم جابرِ آتن

هیپیاس در سال ۵۲۸/۷ قبل از میلاد، هنگامی که پدرش در سن بالا درگذشت، جانشین او شد و حکومتی مستبدانه برقرار کرد که حکومتِ جابرانه نامیده می‌شود. هیپیاس حامی شاعران و صنعتگران بود و تحت حکومت او آتن دوران شکوفایی را تجربه کرد.
برادرش هیپارخوس، که احتمالاً به‌طور مشترک با او حکومت می‌کرد، در سال ۵۱۴ قبل از میلاد در خلال بازی‌های پاناتنایک توسط هارمودیوس و آریستوگیتون به قتل رسید. آریستوگیتون از پیشروی‌های هیپارخوس به سمت هارمودیوس خشمگین بود و با گروه کوچکی از همدستانش قصد کشتن هیپارخوس و برادرش را داشت. وقتی نقشه شکست خورد و فقط هیپارخوس کشته شد، گروه مهاجم توسط سربازان هیپیاس دستگیر شدند. اینچنین هیپیاس دستور داد آریستوگیتون را پس از شکنجه اعدام کردند در حالی که هارمودیوس در جا کشته شد. گفته می‌شود که هیپیاس پس از آن بر خلاف پدرش که در اعمال قدرت میانه‌روی می‌کرد، طی چهار سال آینده به حاکمی خشن و خونریز بدل شد. هیپیاس شروع به اعدام تعداد زیادی از شهروندان، تبعید برخی دیگر و وضع مالیات‌های سنگین کرد. ظلم او به زودی باعث ایجاد ناآرامی در میان رعایا شد و قبیله آلکمئونید، که قبلاً در آتن حکومت می‌کردند، همراه با سایر تبعیدیان تلاش کردند تا آتن را با قوهٔ قهریه از دست هیپیاس آزاد کنند. هنگامی که شکست‌های او آغاز شد، به دنبال حمایت نظامی از ایرانیان گشت. او موفق شد با ازدواج دخترش آرشیدیس با آیانتیدس پسر هیپوکلوس، جابر شهر لامپساکوس، اتحاد تشکیل دهد. این رابطه با هیپوکلوس به تسهیل دسترسی هیپیاس به دربار داریوش در شوش کمک کرد.
خانواده آلکمئونید در آتن که توسط خاندان هیپیاس در سال ۵۴۶ قبل از میلاد تبعید شده بودند، نگران اتحاد هیپیاس با طبقه حاکم ایرانی بودند و شروع به برنامه‌ریزی برای خلع او کردند. کلئیستنس، یک آلکمئونیدی که قبل از تبعید در سال ۵۲۵/۴ قبل از میلاد به عنوان آرخون خدمت کرده بود، به کاهن پیتیایی دلفی رشوه داد تا به اسپارت‌ها پیغام برساند که باید به آزادی آتنی‌ها کمک کنند. کلئومنس اول (حاکم اسپارت) پس از یک حمله نافرجام، در سال ۵۱۰ قبل از میلاد توانست آتن را فتح کند و هیپیاس را در آکروپولیس به دام انداخت. اسپارتی‌ها همچنین کودکان خانواده سلطنتی هیپیاس را گروگان گرفتند و هیپیاس را مجبور کردند که آتن را ترک کند تا کودکان گروگان را سالم برگردانند. سپس قدرت شهر به قضات آتنی واگذار شد و بدین ترتیب دورهٔ موسوم به دموکراسی آتن آغاز شد. به هیپیاس مخلوع گذری امن دادند که به سیگئوم برود و او از آنجا نزد لامپساکوس و سپس به داریوش شاهنشاه ایران سفر کرد و در دربار آنان ماند.
تلاش برای بازگشت

اسپارتی‌ها بعداً به این نتیجه رسیدند که آتن آزاد و دموکراتیک برای قدرت اسپارت خطرناک است و اگر آتن تحت یک حکومت استبدادی باشد، ضعیف‌تر می‌شود و کنترل آن آسان‌تر خواهد بود. سپس اسپارت‌ها تلاش کردند تا هیپیاس را از ایران فراخوانده و استبداد را دوباره برقرار کنند. هیپیاس وارد شد، اما به زودی یک بار دیگر مجبور به تبعید شد، زیرا کورینتیان و سایر متحدان اسپارتی نمی‌خواستند بر هیچ‌یک از شهرهای یونان حکومتی جابرانه تحمیل شود. هنگامی که هیپیاس در راه بازگشت بود، حکومت بر شهرهای Anthemous و Iolkos به او پیشنهاد شد، اما او آنها را رد کرد و به جای آن از ورودی هلسپونت، به سیگئوم رفت. او در آنجا پسر نامشروع خود، هگسیستراتوس را به عنوان جابر شهر سیژیون قرار داد. هیپیاس به آسیا بازگشت و در آنجا نزد آرتافرنه، فرماندار ساردیس، از آتنی‌ها شکوه و شکایت کرد. با این حال، آتنی‌ها به نیات هیپیاس پی بردند و نامه‌ای به ساردیس فرستادند تا ایرانیان را از شنیدن سخنان تبعیدیان آتن منصرف کنند، اما ایرانی‌ها تهدید کردند که در صورت عدم پذیرش بازگشت هیپیاس، به آتن حمله خواهند کرد. با این وجود، آتنیان ترجیح دادند علیرغم خطر حمله ایران، دمکراتیک باقی بمانند و از تبعیت خودداری کردند.
بلافاصله پس از این، شورش ایونی آغاز شد. در سال ۴۹۴ قبل از میلاد شورش سرکوب شد، اما داریوش اول هخامنشی قصد داشت آتن را به دلیل نقشش در شورش، مجازات کند. در ۴۹۰ قبل از میلاد هیپیاس که هنوز در خدمت ایرانیان بود، داریوش را تشویق کرد که به یونان حمله کند و به آتن یورش برد. هنگامی که داریوش لشکرکشی را آغاز کرد، هیپیاس در ناوگان ایرانی بود و دشتِ ماراتون را به عنوان محلی که باید تهاجم ایرانیان به آتیکا آغاز شود، پیشنهاد کرد؛ زیرا مناسب‌ترین مکان برای سواره نظام بود. به گفته هرودوت، شب قبل از رسیدن ناوگان ایرانی به آتیکا، هیپیاس در خواب دید که با مادر خود رابطه جنسی دارد، خوابی که او را بسیار تشویق کرد، زیرا او این را به فال نیک گرفت که سرزمین مادری خود را بازپس می‌گیرد و پس از آن خواهد مُرد. اما وقتی پا به خاک یونان گذاشت، پس از اینکه هیپیاس هنگام هدایت نیروها دچار سرفه و عطسه شد، یکی از دندان‌هایش که به دلیل کهولت سن لق شده بود، روی شن‌های ساحل افتاد. اگرچه او دیوانه‌وار به دنبال دندان بود، اما نتوانست آن را بیابد. او معتقد بود که این اتفاق تعبیر خوابش را تغییر می‌دهد و دیگر نخواهد توانست به حکومت برسد. در سوی دیگر، بسیاری از آتنی‌ها متقاعد شدند که به نبرد بپیوندند زیرا می‌دانستند پذیرش صلح یا شکست در برابر هخامنشیان به معنای بازگشت دولت جابر هیپیاس است.
گفته می‌شود که هیپیاس در سفر بازگشت از نبرد ماراتون در لیمنوس درگذشت.
میراث

هیپیاس از میرین، دختر کالیاس پسر هیپرکیدس، پنج پسر داشت. همه پسران او در سال ۴۸۰ قبل از میلاد به ارتش مهاجم ایرانی خشایارشا پیوستند. اما هیچگاه این خاندان مجدداً در آتن به قدرت نرسیدند.
مرگ هیپارخوس ظالم، توسط نقاش سیریسکو، ۴۷۵–۴۷۰ قبل از میلاد
دشت ماراتون
ضرب سکه آتن در زمان هیپیاس. نمای: گورگونیون باستانی. پشت: مربع منقوش. ح. ۵۴۵–۵۲۵ قبل از میلاد
ضرب سکه آتن در زمان هیپیاس. چرخ چهار پره / مربع منقوش با تقسیم مورب. حدود ۵۴۵–۵۱۰ قبل از میلاد
۳۳۰ (پیش از میلاد)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۳ - سده ۴ - سده ۵
دهه:: ۳۰۰  ۳۱۰  ۳۲۰  ۳۳۰  ۳۴۰  ۳۵۰  ۳۶۰ 
سال:: ۳۲۷ ۳۲۸ ۳۲۹ - ۳۳۰ - ۳۳۱ ۳۳۲ ۳۳۳
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۹۵۲ پیش از هجرت – ۹۵۱ پیش از هجرت
گاه‌شماری میلادی: ۳۳۱ پیش از میلاد CCCXXX BC
گاه‌شماری اتیوپیایی: −۳۳۸ – −۳۳۷
گاه‌شماری ارمنی: نامعلوم
گاه‌شماری اسلامی: ۹۸۱ پیش از هجرت – ۹۸۰ پیش از هجرت
گاه‌شماری ایگبو: −۱۳۳۰ – −۱۳۲۹
گاه‌شماری آشوری: ۴۴۲۰
گاه‌شماری بربری: ۶۲۰
گاه‌شماری بنگالی: −۹۲۳
گاه‌شماری بهائی: −۲۱۷۴ – −۲۱۷۳
گاه‌شماری بودایی: ۲۱۴
گاه‌شماری بیزانسی: ۵۱۷۸–۵۱۷۹
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 己丑年 (زمین گاو نر) ۲۳۶۶ یا ۲۳۰۶     — تا — 庚寅年 (فلز ببر) ۲۳۶۷ یا ۲۳۰۷
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۲۱۳
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۸۳۶
گاه‌شماری ژاپنی: نامعلوم
گاه‌شماری ژولینی: نامعلوم
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: −۹۶۸
گاه‌شماری عبری: ۳۴۳۰–۳۴۳۱
گاه‌شماری قبطی: −۶۱۴ – −۶۱۳
گاه‌شماری کره‌ای: ۲۰۰۳
گاه‌شماری مینگو: ۲۲۴۲ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۲۲۴۲年
گاه‌شماری هولوسن: ۹۶۷۰
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: −۲۷۴ – −۲۷۳
 - شاکا ساموات: نامعلوم
 - کالی یوگا: ۲۷۷۱–۲۷۷۲
از تاریخ پیدایش رم: ۴۲۳
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۳۳۰ (پیش از میلاد) ۳۳۰مین سال قبل از تقویم میلادی است.
درگذشتگان

| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۲۹۰: ۲۹۹ • ۲۹۸ • ۲۹۷ • ۲۹۶ • ۲۹۵ • ۲۹۴ • ۲۹۳ • ۲۹۲ • ۲۹۱ • ۲۹۰
۳۰۰: ۳۰۹ • ۳۰۸ • ۳۰۷ • ۳۰۶ • ۳۰۵ • ۳۰۴ • ۳۰۳ • ۳۰۲ • ۳۰۱ • ۳۰۰
۳۱۰: ۳۱۹ • ۳۱۸ • ۳۱۷ • ۳۱۶ • ۳۱۵ • ۳۱۴ • ۳۱۳ • ۳۱۲ • ۳۱۱ • ۳۱۰
۳۲۰: ۳۲۹ • ۳۲۸ • ۳۲۷ • ۳۲۶ • ۳۲۵ • ۳۲۴ • ۳۲۳ • ۳۲۲ • ۳۲۱ • ۳۲۰
۳۳۰: ۳۳۹ • ۳۳۸ • ۳۳۷ • ۳۳۶ • ۳۳۵ • ۳۳۴ • ۳۳۳ • ۳۳۲ • ۳۳۱ • ۳۳۰
۳۴۰: ۳۴۹ • ۳۴۸ • ۳۴۷ • ۳۴۶ • ۳۴۵ • ۳۴۴ • ۳۴۳ • ۳۴۲ • ۳۴۱ • ۳۴۰
۳۵۰: ۳۵۹ • ۳۵۸ • ۳۵۷ • ۳۵۶ • ۳۵۵ • ۳۵۴ • ۳۵۳ • ۳۵۲ • ۳۵۱ • ۳۵۰
۳۶۰: ۳۶۹ • ۳۶۸ • ۳۶۷ • ۳۶۶ • ۳۶۵ • ۳۶۴ • ۳۶۳ • ۳۶۲ • ۳۶۱ • ۳۶۰
۳۷۰: ۳۷۹ • ۳۷۸ • ۳۷۷ • ۳۷۶ • ۳۷۵ • ۳۷۴ • ۳۷۳ • ۳۷۲ • ۳۷۱ • ۳۷۰
۳۸۰: ۳۸۹ • ۳۸۸ • ۳۸۷ • ۳۸۶ • ۳۸۵ • ۳۸۴ • ۳۸۳ • ۳۸۲ • ۳۸۱ • ۳۸۰
۳۹۰: ۳۹۹ • ۳۹۸ • ۳۹۷ • ۳۹۶ • ۳۹۵ • ۳۹۴ • ۳۹۳ • ۳۹۲ • ۳۹۱ • ۳۹۰
۴۰۰: ۴۰۹ • ۴۰۸ • ۴۰۷ • ۴۰۶ • ۴۰۵ • ۴۰۴ • ۴۰۳ • ۴۰۲ • ۴۰۱ • ۴۰۰
آبشار دگز

| آبشار داگس | آبشار داگس |
| --- | --- |
موقعیت: کوئینزلند، استرالیا
ارتفاع کلی: ۴۵ متر
آبشار داگس (به انگلیسی: Daggs Falls) آبشاری است که در کوئینزلند، استرالیا واقع شده و ارتفاع کلی ریزشگاه آن ۴۵ متر است.
آداب الحرب و الشجاعه

آداب الحرب و الشجاعه یا به‌اختصار آداب‌الحرب کتابی‌است از محمد بن منصور بن سعید ملقب به مبارکشاه که در نیمه اول قرن هفتم هجری نوشته شده‌است. مبارکشاه که این اثر را به نام سلطان شمس‌الدین ایلتتمش پادشاه هندوستان نوشته‌است در سبب تألیف کتاب چنین آورده‌است:
چون زمام جهانگیری و سلطنت و لشکرکشی و سیاست و عدل و رأفت به پادشاهان مفوضست و این کار خطیر جز به مرد و اسپ منتظم نگردد و راست نشود و چاره نیست جهانگیر و لشکرکش را بباید دانست که لشکرکشی چگونه باید کرد و لشکر چگونه باید داشت و لشکر را چگونه فرود باید آورد و طلیعه و جاسوسان و دیدبان چگونه باید فرستاد و روز حرب چگونه جنگ باید کرد و کمین چگونه باید ساخت و شبیخون چگونه باید [... و گرچه سلطان در این باب از همگان برتر است] دعاگوی و خدمتگار این اصل را جمع کرد تا اگر دقیقه‌ای از پیش خاطر بشده باشد معلوم گردد.
نثر کتاب چنان که از جمله‌های فوق بر می‌آید از سجع و تکلفات معمول آن عصر به دور است. و به آثار سده‌های پیش از آن نزدیک است.
فصول هشتم، نهم و دهم کتاب در مورد اسب و اسب سواری و بیماری های مروبط به اسب ها است.
احمد سهیلی خوانساری در مقدمه خود بر تصحیح کتاب، زمان تألیف آن را میان سالهای ۶۲۶ و ۶۳۳ دانسته است.
آبتسفورد، نیوساوت ولز

آبتسفورد (به انگلیسی: Abbotsford) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
شبیه‌سازی دوتایی

شبیه‌سازی دوتایی (به انگلیسی: bisimulation) در علوم نظری رایانه، یک نوع رابطه دوتایی بین سیستم‌های انتقال حالت (State transition system)است. شبیه‌سازی دوتایی سیستم‌هایی که رفتار مشابه دارند را با هم مرتبط می‌کند. یعنی یک سیستم، سیستم دیگر را شبیه‌سازی می‌کند و برعکس.
به صورت شهودی، اگر دو سیستم، حرکات‌شان (تغییر مکان یا حالت) با یکدیگر منطبق باشد، شباهت دوگانه دارند. در این مفهوم، دو سیستم با شباهت دوگانه، از نظر یک ناظر، قابل تفکیک از یکدیگر نیستند.
ملک‌پور عزیزال

| ملک‌پور عزیزال | ملک‌پور عزیزال |
| --- | --- |
ملک‌پور عزیزال: ملک‌پور عزیزال
ملک‌پور عزیزالموقعیت ملک‌پور عزیزال در نقشه: ملک‌پور عزیزالموقعیت ملک‌پور عزیزال در نقشه
مختصات: ۳۳°۱۸′شمالی ۷۳°۱۰′شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۰°شمالی ۷۳٫۱۶°شرقی﻿ / 33.30; 73.16: مختصات: ۳۳°۱۸′شمالی ۷۳°۱۰′شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۰°شمالی ۷۳٫۱۶°شرقی﻿ / 33.30; 73.16
کشور:  پاکستان
ایالت:  ناحیه پایتختی اسلام‌آباد
ارتفاع: ۵۲۲ متر (۱۷۱۳ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
ملک‌پور عزیزال (به انگلیسی: Malakpur Azizal) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه پایتختی اسلام‌آباد واقع شده‌است. ملک‌پور عزیزال ۵۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.