stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رابرت بردلا
قتل‌ها > قتل‌های بعدی

در تاریخ 10 آوریل 1985 یک شخص دوره‌گرد به نام رابرت شلدون 20 ساله به خانۀ بردلا آمد و خواست برای مدت کوتاهی در خانۀ او بماند. بعدها به گفتۀ بردلا، اگرچه شلدون اجاره خانه را به موقع پرداخت می‌کرد، او را "مزاحم" می‌دانست. در تاریخ 12 آوریل او را با دارو بیهوش کرده و به اسارت گرفت و به مدت سه روز در اتاق خواب نگهداری شد و انواع شکنجه‌ها را تحمل کرد، از جمله ریختن ضدعفونی‌های لوله‌های فاضلاب به چشم چپش، وارد کردن سوزن‌ها به نوک انگشتانش، بستن مچ‌هایش را با سیم پیانو با هدف آسیب به اعصاب دست‌هایش و پر کردن گوش‌هایش با درزگیر برای کاهش ظرفیت شنوایی.
سه روز پس از آغاز اسارت شلدون، در تاریخ 15 آوریل، بردلا جسدش او را با قرار دادن یک کیسه روی سرش خفه کرد و سپس جسدش را در حمام تکه‌تکه کرد.
در ژوئن، شخصی به نام مارک والاس برای پناه گرفتن از طوفان شدید به خانۀ بردلا مراجعه کرد. بردلا او را به داخل خانه دعوت کرد و با توجه به حالت شدید تنش و افسردگی والاس، بردلا تصمیم گرفت که به او کلروپرومازین تزریق کند و بعد به والاس گفت که این دارو او را آرام می کند. والاس این پیشنهاد را پذیرفت و 30 دقیقه بعد بردلا تصمیم گرفت او را به اسارت بگیرد.
در ادامه والاس را به اتاق خواب طبقه دوم منتقل کرد و تقریباً یک روز اسارت و شکنجه را تحمل کرد، از جملۀ این شکنجه‌ها استفاده از گیره‌های تمساحی بر روی نوک پستان‌ها تا در هر لحظه که والاس به حالت بیهوشی می‌رفت، شوک الکتریکی به بدنش وارد شود. به گفته بردلا، یک ساعت پس از آزمایش با سوزن‌های زیرپوستی که آنها را به عضلات مختلف پشت قربانی‌اش وارد کرده بود، مارک والاس بر اثر ترکیبی از داروها، گاز و کمبود اکسیژن جان سپرد.
قتل‌ها > افزایش وحشیگری

در تاریخ 26 سپتامبر 1985 بردلا یک تماس تلفنی از یک آشنا به نام جیمز فریس دریافت کرد که خواستار اقامت موقت در منزل بردلا شده بود. بردلا با قصد ربودن فریس، با او موافقت کرد و قرار ملاقات را در یک بار ترتیب داد. با وجود وحشتی که به سه قربانی خود تحمیل کرده بود، بردلا ادعا کرد که فریس اولین قربانی بود که عمداً به او شکنجه وارد کرد.
بردلا فریس را به خانه آورد و او را با داروهای آرامبخش پودر شده در غذا بیهوش کرد، سپس او را به تخت بست و تقریباً به طور مکرر حدود 27 ساعت او را شکنجه کرد. شکنجه‌ها شامل شوک‌های الکتریکی مکرر 7700 ولتی به شانه و بیضه‌ها به مدت هر 5 دقیقه یک بار انجام داد. فریس به تدریج به هذیان‌گویی افتاد. اما بردلا به حملات جسمی و جنسی خود ادامه داد تا جایی که بر اساس یادداشت خود او در دفترچه‌اش فریس قادر به نشستن برای بیش از 10 تا 15 ثانیه نیست. در نهایت فریس فوت کرد.
قربانی بعدی تاد استوپس یک معتاد به مواد مخدر 23 ساله و فاحشه بود که به همراه همسرش دوبار برای مدت کوتاهی در سال 1984 در خانۀ بردلا زندگی کرد. بردلا در 17 ژوئن 1986 پس از نقل مکان آنها، او را با پینشهاد ناهار به خانۀ خود با هدف انگیزه برای ایجاد رابطۀ جنسی دعوت کرد.
بردلا بعدها به بازجویان گفت که به شدت به استوپس جذب شده بود و این قربانی به مدت دو هفته قبل از مرگش در اسارت بود. او به تدریج ترس را به استوپس تحمیل کرد و تلاش کرد تا او را به یک بردۀ جنسی تبدیل کند. بردلا از طریق وارد کردن شوک‌های الکتریکی به چشمان بسته استوپس سعی داشت او را نابینا کند و برای خاموش کردن فریادهایش، پاک‌کنندۀ فاضلاب را به حنجره‌اش تزریق کرد.
در هفتۀ دوم اسارت، استوپس از بردلا نوشابه و ساندویچ درخواست کرد. وقتی بردلا قبول نکرد، استوپس شروع به گریه کرد. در 27 ژوئن، او با مشت دیوارۀ مقعد استوپس را پاره کرد که باعث خونریزی شد. در اواخر اسارت استوپس، او سعی کرد به او بستنی و سوپ بدهد. در روز آخر اسارت، استوپس آنقدر ضعیف شده بود که بردلا بعداً گفت «او قادر به نفس کشیدن نبود». در 1 ژوئیه 1986، استوپس جان باخت. یک آسیب‌شناس پزشکی قانونی بعداً شهادت داد که پارگی دیوارۀ مقعد باعث شوک سپتیک شده که باعث مرگ وی شد.
قتل‌ها > آخرین قربانی

در ساعت 1 بامداد 29 مارس 1988، بردلا آخرین قربانی خود، یک روسپی 22 ساله به نام کریستوفر بریسون را ربود که با وعدۀ پرداخت پول در ازای رابطۀ جنسی به خانۀ خود برد. در خانه، بریسون با میلۀ آهنی بیهوش شد، سپس او را به تخت بست. همان روشهای شکنجه را بر روی او نیز انجام داد.
قتل‌ها > فرار

در روز سوم اسارت، بریسون توانست اعتماد بردلا را به دست آورد. او همچنین بردلا را متقاعد کرد که هر وقت بردلا از اتاق بیرون بود، تلویزیونی را در اتاق روشن بگذارد. بریسون بعداً به بازپرسان گفت که تقریباً به طور مداوم دربارۀ فرار فکر می کرد. روز بعد، او با استفاده از  یک جعبۀ کبریت که بردلا در اتاق و در دسترس او گذاشته بود، هنگامی که بردلا در خانه نبود توانست خودش را رها کند.
بریسون با پریدن از یک پنجره در طبقۀ دوم، استخوان پایش شکست. او به سمت مأموری که مشغول خواندن کنتور در آن سوی خیابان بود دوید و از او خواست تا با پلیس تماس بگیرد. همسایگان با پلیس تماس گرفتند و پلیس چند دقیقۀ بعد از راه رسید.
او به پلیس گفت که به مدت چهار روز در اسارت بوده و بردلا در این مدت به او تجاوز جنسی کرده است. بردلا در طول این مدت به او دارو می داد و با تزریق پاک‌کنندۀ فاضلاب به گلویش توانایی صحبت با صدای بلند را از او گرفت. هنگامی که بریسون صحبت می کرد، افسران متوجه شدند که علاوه بر پای شکسته، چشم هایش قرمز و متورم و جای زخم و کبودی در سرتاسر بدنش قابل مشاهده بود. بریسون با همراهی یک افسر به مرکز پزشکی منورا برای درمان برده شد.
دستگیری

بعد از ظهر روز فرار بریسون، بردلا به اتهام آزار و اذیت جنسی کریستوفر بریسون دستگیر شد. او از ورود افسران به خانه‌اش خودداری کرد. افسران پس از ورود به خانه، اتاق خواب را در طبقه دوم کشف کردند. در اتاق یک ترانسفورماتور الکتریکی به دیوار وصل شده بود که سیم های آن به تخت منتهی می شد. یک سینی فلزی حاوی سرنگ، بطری های کوچک که ظاهراً داروهای نسخه‌ای بودند. همچنین در اتاق یک لولۀ آهنی بلند، طناب های مختلف و کمربند چرمی یافت شد.
334 عکس پلاروئید و 34 عکس از مردان مختلف نیز در خانۀ بردلا پیدا شد. این عکس‌ها از کریستوفر بریسون و چند مرد دیگر در لحظۀ مرگ بودند. در حین بازرسی همچنین بندهای متعدد وسایل جنسی، مواد مخدر، سوزن‌های جراحی را کشف کردند.
زندانی شدن

در سال های محکومیت و زندانی شدن او در سال 1988 بردلا مصاحبه ای با ایستگاه تلویزیونی KCPT مستقر در میزوری انجام داد و با افراد زیادی مکاتبه کرد. او تلاش کرد که خود را یک شهروند بی گناه جلوه دهد. بردلا چندین شکایت را درباره شرایط زندان به مقامات زندان ارائه داد. مدعی بود که مقامات زندان از فشار خون بالای او آگاه بودند با این حال از دادن دارو به او جلوگیری می کردند.
مرگ

در سال 1992 بردلا با کشیش راجر کولمن، که در زمان اولیه زندانی شدنش با او آشنا شده بود تماس گرفت و از ناراحتی خود از اینکه کارکنان زندان داروهای قلب او را نمی دهند خبر داد. در ساعت 2 بعد از ظهر روز 8 اکتبر 1992 بردلا از درد شدید قلب به کارکنان زندان شکایت کرد و از سلولش به درمانگاه منتقل شد. کارکنان پزشکی متوجه شدند که قلب او ناپایدار است و آمبولانس را خبر کردند. بردلا به بیمارستانی در کلمبیا میسوری منتقل شد و در ساعت 15:55 در اثر حملۀ قلبی درگذشت. او 43 ساله بود.
کمی بعد، قاضی پرونده او، آلوین راندل، از مرگ بردلا مطلع شد. در پاسخ گفت: «برای همچین آدمی بهترین اتفاق بود».
بر اساس گزارش های منتشر شده، اگرچه بردلا از اختلال شخصیت افسردگی رنج می برد، علاوه بر آن به عنوان یک سادیسم جنسی تشخیص داده شد که از تحقیر، درد و شکنجه ای که به قربانیانش وارد کرده بود، تحریک جنسی شدیدی دریافت می کرد. علاوه بر این، بر خلاف ادعاهای او به خبرنگارانی که در سال های زندانی شدنش با آنها تماس گرفته بود، بردلا هرگز پیشیمان کارهای خود نشد.
منبع

برگردان ویکی پدیای انگلیسی، Robert Berdella.
واروژ کریم مسیحی

| واروژ کریم‌مسیحی | واروژ کریم‌مسیحی |
| --- | --- |
واروژ کریم‌مسیحی در دومین جشن آکادمی سینما سینما - مرداد ۱۳۹۸: واروژ کریم‌مسیحی در دومین جشن آکادمی سینما سینما - مرداد ۱۳۹۸
زادهٔ: ۴ فروردین ۱۳۳۱ ‏(۷۲ سال) اراک، ایران
ملیت: ایرانی ارمنی‌تبار
پیشه: کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۱ تا کنون
آثار برجسته: پرده آخر
خویشاوندان: یوریک کریم‌مسیحی (پسر عمو)
واروژ کریم‌مسیحی (ارمنی: Վարուժ Քարիմ Մասիհի؛ ‏ زاده ۴ فروردین ۱۳۳۱) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر ایرانی ارمنی‌تبار است.
وی در فاصلهٔ هجده سال از ورودِ عملی‌اش به سینما تا ساختنِ پردهٔ آخر، خودش به‌طور مستقل سه فیلم کوتاه ساخته است: فاخته (۱۳۵۴)، کوچ (۱۳۵۶) و سَلَندَر (۱۳۵۹).
فیلم پرده آخر برنده هشت سیمرغ بلورین از نهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر و فیلم تردید نیز نامزد یازده سیمرغ بلورین از بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر و برگزیدهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی و بهترین کارگردانی بخش نگاه اول بوده است.
آغاز زندگی

در ۴ فروردین ۱۳۳۱ خورشیدی برابر ۲۴ مارس ۱۹۵۲ میلادی در یک خانواده ارمنی در شهر اراک به دنیا آمد. در کنار دو خواهر و یک برادر دیگر، او بزرگ‌ترین فرزند خانواده بود.
تحصیلات

پس از پایان تحصیلات متوسطه، در سال ۱۳۴۸ خورشیدی به اتریش و سپس در سال ۱۳۴۹ به آلمان می‌رود. در مونیخ وی شروع به آموختن زبان آلمانی می‌کند تا بتواند وارد دانشکده پزشکی شود. آشنایی وی با یک بازیگر تئاتر و سینما در باشگاه ارمنیان مونیخ، مسیر زندگی او را تغییر داد. پس از مدتی مطالعه و تماشای فیلم در ۱۳۵۰ به ایران بازگشت.
زندگی هنری

از طریق یک دوست عکاس، با باربد طاهری، آشنا و از طریق او به بهرام بیضایی، کارگردان مطرح سینمای ایران معرفی می‌شود. واروژ کریم‌مسیحی روز ۱۴ فروردین ۱۳۵۰ را روز تولد سینمایی خود می‌داند.
وی در ۱۳۵۱ به عنوان دستیار و منشی صحنه در فیلم رگبار به سینمای حرفه‌ای روی آورد. تا هنگام انقلاب در همه کارهای بیضایی دستیار او بود. در این مدت به عنوان دستیار کارگردانان همچون کامران شیردل (صبح روز چهارم، ۱۳۵۱)، امیر نادری (تنگنا، ۱۳۵۲)، بهمن فرمان‌آرا (شاهزده احتجاب، ۱۳۵۳) و محمدرضا اصلانی (چنین کنند حکایت، ۱۳۵۳) نیز همکاری کرد. در ۱۳۵۱ در دانشکده هنرهای دراماتیک پذیرفته شد اما از تحصیل در این دانشکده صرف نظر کرد. در ۱۳۵۴ با کارگردانی فیلم کوتاه فاخته بر اساس طرحی از ملک‌جهان خزایی برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به فیلمسازی روی می‌آورد. پس از آن دو فیلم کوتاه دیگر با نام‌های کوچ و سَلَندَر در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۹ کارگردانی می‌کند. وی فیلم‌نامه «کوچ» را براساس تلفیقی از داستان «گیکور» نوشته هوهانس تومانیان و داستانی از محمود دولت‌آبادی می‌نویسد و کارگردانی می‌کند. فیلم کوتاه سلندر (با فیلم‌نامه‌ای از بیضایی) از فیلم‌های کوتاه متفاوت سینمای ایران است. این فیلم کوتاه ۳۳ دقیقه‌ای که به طریقهٔ رنگی تصویربرداری شده است به همراهِ فیلمِ کوتاهِ ۳۷ دقیقه‌ای و سیاه و سفیدِ «فاخته» (۱۳۵۴)، از تولیدات تلویزیون ایران بود و در سال ۱۳۶۲ برای نمایش به «تلویزیون سوئد» فروخته شد. فیلم «فاخته» را در سال ۱۳۶۳، «رادیو تلویزیون مجارستان» نیز برای نمایش خریداری کرد.
در دههٔ شصت، فیلم‌های فاخته و سلندر در چندین جشنوارهٔ بین‌المللی از جمله لایپزیگ، آلمان شرقی، اوبرهاوزن، آلمان غربی، کارلووی واری، چکسلواکی به نمایش درآمد.
پس از سال‌ها تجربه، در ۱۳۶۹ پس از چند کوشش ناموفق در سال‌های پیش‌تر، وی موفق شد نخستین فیلم سینمایی‌اش را با نام پردهٔ آخر کارگردانی کند. این فیلم یک اثر غافلگیرکنندهٔ دقیق با جزئیاتی پر وسواس بود که برای نخستین بار در نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد. این فیلم در شانزده رشته نامزد دریافت سیمرغ بلورین شد که در هشت رشته از جمله بهترین کارگردانی و بهترین تدوین موفق به دریافت آن شد. این فیلم پس از اکران با تحسین بسیاری از سوی مردم و منتقدان همراه شد و همواره نامش در میان چند فیلم برتر سینمای پس از انقلاب دیده می‌شود. اما متأسفانه طی سال‌ها نتوانست فیلم دیگری بسازد و بیش‌تر به عنوان تدوین‌گر فعالیت داشت.
او پس از گذشت ۱۸ سال از ساخت نخستین فیلم‌اش (پرده آخر)، در سال ۱۳۸۷، دومین فیلم بلند خود با نام تردید را کارگردانی کرد. این فیلم برنده جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلم بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر شد.
در سال ۱۳۹۰ در هشتمین دوره جشنواره فیلم کوتاه نهال وی یکی از دوران جشنواره بود.
زندگی شخصی

وی در ۱۳۶۰ ازدواج کرد و حاصل این ازدواج پسر و دختری است با نام‌های مهِر و مانیا. هر دو فرزند او اکنون در حال گذراندن تحصیلات دانشگاهی‌اند.
ستایش بهرام بیضایی

کریم‌مسیحی در بسیاری از فیلم‌های بهرام بیضایی دستیار کارگردان بوده و نزدیک‌ترین شاگرد سینمایی بیضایی به‌شمار می‌رود. از این رو در خردادماه ۱۳۹۳ در مراسم بزرگداشتی برای کریم‌مسیحی پیامی از بیضایی خوانده شد که از ایالات متحده آمریکا فرستاده بود:
درود به واروژ مهربان / درود به آن‌ها که برایش بزرگداشت گرفته‌اند
و درود به سینما وقتی که سینماست! / به شما دور ولی نزدیکم
و می‌توانم واروژ را ببینم گیج / ناباور از اینکه چهار دهه گذشت
، چهار سال آزگار هم بیشتر /از روزی که کلید دوستی زدیم
و من چه دارم بگویم که شادباشی باشد / برای فیلم‌های نساخته!
به خودت نگو در چهل سالگی فقط دو فیلم و دیگر هیچ!
فکر نکن همه شوق و استعدادت شد تدوین خوب فیلم‌های گاهی بد این و آن برای گذران!
بزرگداشت هر فیلمساز ساختن فیلم دیگری است
فکر کن که کوتاه نیامدی / و آنچه ساختی بی‌آبرو نبود
فکر کن نمونه‌ای! / عشق فیلمی که فیلم‌سازی را بلد است و حواشی‌اش را نه!
و آنچه هست –افسوس- سراسر حواشی است!
بزرگداشت هر فیلم‌ساز بهتر، بزرگداشت سینمای بهتر است! / شادباش مرا بپذیر
چرا امیدوار نباشم که فیلم دیگری بسازی؟
فیلم‌ها

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی واروژ کریم‌مسیحی
در کارنامه هنری کریم‌مسیحی که با عنوان تدوینگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان شناخته می‌شود، تا سال ۱۳۹۰ کارگردانی ۲ فیلم بلند سینمایی به چشم می‌خورد.
جایزه‌ها و افتخارات

| سال | جایزه | بخاطر فیلم |  | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۶۹ | سیمرغ بلورین | پرده آخر | بهترین کارگردانی | برنده |
| ۱۳۶۹ | سیمرغ بلورین | پرده آخر | فیلم‌نامه | نامزدشده |
| ۱۳۶۹ | سیمرغ بلورین | پرده آخر | تدوین | نامزدشده |
| ۱۳۸۷ | سیمرغ بلورین | تردید | بهترین کارگردانی | نامزدشده |
| ۱۳۸۷ | سیمرغ بلورین | تردید | فیلم‌نامه اقتباسی | نامزدشده |
| ۱۳۸۷ | سیمرغ بلورین | تردید | تدوین | نامزدشده |
| ۱۳۸۹ | سیمرغ بلورین | ندارها | بهترین تدوین | برنده |
:
توضیحات

↑  هوهانس تومانیان، شاعر ملی ارمنستان محسوب می‌شود
واروژ کریم‌مسیحی پشت صحنهٔ سلندر (۱۳۵۹)
خانه احمدنژاد

| خانه احمدنژاد | خانه احمدنژاد |
| --- | --- |
نام: خانه احمدنژاد
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان بجستان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: اواخر دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: اواخر دوره قاجار - پهلوی اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۳۰۳۹
تاریخ ثبت ملی: ۲ تیر ۱۳۹۹
خانه احمدنژاد مربوط به اواخر دوره قاجار - پهلوی اول است و در شهرستان بجستان، روستای جزین واقع شده و این اثر در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۹ با شمارهٔ ثبت ۳۳۰۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بلندی‌های بادگیر (فیلم ۱۹۳۹)

| بلندی‌های بادگیر | بلندی‌های بادگیر |
| --- | --- |
کارگردان: ویلیام وایلر
تهیه‌کننده: ساموئل گلدوین
نویسنده: چارلز مک‌آرتور بن هکت
فیلمنامه‌نویس: بن هکت جان هیوستون چارلز مک‌آرتور
بر پایه: بلندی‌های بادگیر اثر امیلی برونته
بازیگران: مرل اوبرون لارنس الیویه دیوید نیون جرالدین فیتزجرالد فلورا رابسون دونالد کریسپ لئو جی. کارول سسیل کلاوای سیسیل هامفریز
موسیقی: آلفرد نیومن
فیلم‌بردار: گرگ تولند
تدوین‌گر: دنیل مندل
توزیع‌کننده: یونایتد آرتیستس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ آوریل ۱۹۳۹ (۱۹۳۹-0۴-۱۳)  
مدت زمان: ۱۰۳ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: $۶۲۴٬۶۴۳ (۱۹۸۹ re-issue)
بلندی‌های بادگیر (انگلیسی: Wuthering Heights) فیلمی در ژانر درام و رمانتیک به کارگردانی ویلیام وایلر است که در سال ۱۹۳۹ منتشر شد.
بازیگران

مرل اوبرون
لارنس الیویه
دیوید نیون
جرالدین فیتزجرالد
فلورا رابسون
دونالد کریسپ
لئو جی. کارول
سسیل کلاوای
سیسیل هامفریز

لارنس اولیویه در نقش هیثکلیف، 1939
ماتیاس آگویرگارای

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Matías Aguirregaray Guruceaga
زادروز:  ۱ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  پورتو آلگری
قد:  1.74m
پست:  مدافع، مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پنیارول
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال پنیارول
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال پنیارول |  ۶۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Terrassa |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال مونته‌ویدئو واندررز |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال پالرمو (قرضی) |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال سی‌اف‌آر کلوژ |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال پنیارول |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال استودیانتس |  ۵۷ |  (۹) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال پنیارول (قرضی) |  ۲۹ |  (۵) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه تیخوانا |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال لاس پالماس (قرضی) |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← باشگاه فوتبال الفتح عربستان سعودی (قرضی) |  ۲۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال الفتح عربستان سعودی |  ۲۵ |  (۲) |
| ۲۰۲۱ |  Deportivo Maldonado |  ۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال استودیانتس |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال پنیارول |  ۱۴ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۲ |  Uruguay Olympic |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲. 
ماتیاس آگویرگارای (انگلیسی: Matías Aguirregaray؛ زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه که در پست  مدافع برای باشگاه فوتبال پنیارول در لیگ دسته اول فوتبال اروگوئه بازی می‌کند. 
او به «ال واسکویتو» معروف است. او همچنین دارای پاسپورت اسپانیایی است که به او اجازه می‌دهد به عنوان بازیکن اتحادیه اروپا به حساب بیاید‌.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه و اروگوئه بازی کرده‌است.
حرفه باشگاهی

آگویرگارای اولین بازی حرفه‌ای خود را در سال ۲۰۰۷ با پنیارول انجام داد و چهار فصل کامل را در این باشگاه گذراند.
در اکتبر ۲۰۱۰ او به باشگاه ترسا اف‌س در لیگ دسته سوم اسپانیا پیوست تا به او کمک کند تا پاسپورت اسپانیایی به دست آورده و بتواند به یک تیم با رده بالاتر در اروپا منتقل شود. او هرگز حتی یک بازی هم با کاتالان‌ها انجام نداد.
سرخیو سانتین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Sergio Rodolfo Santín Spinelli
زادروز:  ۶ اوت ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)
زادگاه:  سالتو، اروگوئه
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۵–۱۹۷۹ |  باشگاه فوتبال دانوبیو |  ? |  (?) |
| ۱۹۸۰ |  Cúcuta Deportivo |  ۱۱۹ |  (۲۹) |
| ۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال دانوبیو |  ? |  (?) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۳ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال |  ۱۰۷ |  (۲۶) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال پنیارول |  ? |  (?) |
| ۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال سانتوس |  ۱۴ |  (۰) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۹ |  América de Cali |  ۷۲ |  (۱۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۰–۱۹۸۶ |  تیم ملی فوتبال اروگوئه |  ۱۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
سرخیو سانتین (اسپانیایی: Sergio Santín‎؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۵۶) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو پریرا، باشگاه فوتبال دانوبیو، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال اونس کالداس، و باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
آربیرد، میزوری

| آربیرد، میزوری | آربیرد، میزوری |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
موقعیت آربیرد، میزوری در نقشه: موقعیت آربیرد، میزوری در نقشه
مختصات: ۳۶°۳′۲″ شمالی ۹۰°۱۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۰۵۰۵۶°شمالی ۹۰٫۲۳۸۸۹°غربی﻿ / 36.05056; -90.23889: مختصات: ۳۶°۳′۲″ شمالی ۹۰°۱۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۰۵۰۵۶°شمالی ۹۰٫۲۳۸۸۹°غربی﻿ / 36.05056; -90.23889
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: میزوری
شهرستان: شهرستان دانکلین، میزوری
آربیرد: ۱۹۱۹
حکومت: حکومت
 • شهردار: جف ویلسون
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۰ مایل مربع (۲٫۵۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۴۹ فوت (۷۶ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۵۰۹
 • برآورد (۲۰۱۶): ۴۷۹
 • تراکم: ۵۱۰/مایل مربع (۲۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۳۸۲۱
کد منطقه: 573
کد FIPS: 29-01630
شماره GNIS مشخصات: 0713370
وبگاه: arbyrdmissouri.com
آربیرد (به انگلیسی: Arbyrd) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان دانکلین، میزوری واقع شده است. آربیرد ۲٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰۹ نفر جمعیت دارد و ۷۶ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
ترور بلوماس

| ترور بلوماس | ترور بلوماس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ اکتبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) لندن، انتاریو، کانادا
پیشه(ها): بازیگر، ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷–۲۰۱۵
ترور بلوماس (انگلیسی: Trevor Blumas؛ ‏ ۱۶ اکتبر ۱۹۸۴) بازیگر اهل کانادا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به به‌سوی جنوب، مردان کوچک، بیش از حد جوان بودن برای ازدواج، انبار ۱۳، ناگفته و شاهزاده خانم یخی اشاره نمود.
الیزا دوشکو

| الیزا دوشکو | الیزا دوشکو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: الیزابت پاتریشیا دوشکوه
زادهٔ: ۳۰ دسامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۳ سال) واترتاون، ماساچوست، آمریکا
شهروندی: آمریکایی و آلبانیایی
پیشه(ها): بازیگر مدل
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–اکنون
وبگاه: www.ElizaPatriciaDushku.com
الیزا دوشکو (به انگلیسی: Eliza Dushku) یک بازیگر و مدل اهل آمریکا، زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۸۰ میلادی در کشور آلبانی است.
فیلم‌ها > سینمایی

آن شب-۱۹۹۲
زندگی این پسر-۱۹۹۳
دروغ‌های حقیقی-۱۹۹۴
خدانگهدار عشق-۱۹۹۵
با خورشید مسابقه دهید-۱۹۹۶
آن را روشن کنید-۲۰۰۰
جی و باب ساکت پاتک می‌زنند-۲۰۰۱
بازماندگان روح-۲۰۰۱
پسر جدید-۲۰۰۱
شهر ساحلی-۲۰۰۲
پیچ اشتباه-۲۰۰۳
بوسه-۲۰۰۳
شام آخر-۲۰۰۶
در برادوی-۲۰۰۷
پسر نوبل-۲۰۰۷
سکس و صبحانه-۲۰۰۷
شوک بطری-۲۰۰۸
قاتل حروف الفبا-۲۰۰۸
پوشش-۲۰۰۸
قبرها را باز کن-۲۰۰۹
قفل شده در-۲۰۱۰
بتمن: سال اول-۲۰۱۱
نویسنده بد-۲۰۱۴
جین یک دوست‌پسر می‌خواهد-۲۰۱۵
الوییز-۲۰۱۷
قدیس-۲۰۱۷
فیلم‌ها > سریال

بافی قاتل خون‌آشام‌ها
بتی زشته (اپیزود "Giving Up the Ghost")
کلیولند شو (اپیزود "Hot Cocoa Bang Bang")
پادشاه تپه (اپیزود "Get Your Freak Off")
انجل
یقه سفید در نقش (اپیزود "On The Fence")
تئوری بیگ بنگ (اپیزود "The Apology Insufficiency")
بانشی
کلاودیا هالیچو

| کلاودیا هالیچو | کلاودیا هالیچو |
| --- | --- |
کلاودیا هالیچو در سال ۲۰۱۷: کلاودیا هالیچو در سال ۲۰۱۷
زادهٔ: ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال) ورشو، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴ تا کنون
کلاودیا هالیچو (لهستانی: Klaudia Halejcio؛ ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیگر اهل لهستان است. او دانش‌آموختهٔ رشته روان‌شناسی اجتماعی در «دانشگاه علوم اجتماعی و انسانی ورشو» بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به کمیسر ماما، دستورالعمل زندگی، هتل ۵۲، در خوشی و سختی، در خیابان سپولنی و عشق اول اشاره نمود.
باشگاه فوتبال ارلسوود تاون

Football club
باشگاه فوتبال ارلسوود تاون (به انگلیسی: Earlswood Town Football Club) یک باشگاه فوتبال در شهر ارلسوود، میدلندز غربی، کشور انگلستان است که در سال ۱۹۶۸ میلادی تأسیس شده است.
یفیم گبکین

| یفیم گبکین | یفیم گبکین |
| --- | --- |
وزیر دارایی ارمنستان شوروی: وزیر دارایی ارمنستان شوروی
دوره مسئولیت ۲۶ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۲۵ مه ۱۹۲۲: دوره مسئولیت ۲۶ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۲۵ مه ۱۹۲۲
پس از: سارگیس خانویان
پیش از: آرشاک آتابکیان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۹۶
درگذشته: ۱۹۳۷ (۴۱ سال)
ملیت: ارمنستان
یفیم بوریسی گبکین (ارمنی: Եֆիմ Բորիսի Գենկին؛ انگلیسی: Yefim Gebkin؛ زادهٔ ۱۸۹۶ - درگذشته ۱۹۳۷) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۲۱ تا تاریخ ۲۵ مه ۱۹۲۲ سمت وزیر دارایی ارمنستان شوروی را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۱۸۹۶ به دنیا آمد  وی در ۱۹۳۷ در سن ۴۱ سالگی در جریان پاکسازی بزرگ تیرباران شد.
فهرست رکوردهای جهانی دو و میدانی

رکوردهای دو و میدانی توسط فدراسیون جهانی دو و میدانی ثبت می‌شود. این رکوردها شامل بهترین عملکرد در ماده‌های گوناگونِ دوها، ماده‌های میدانی (پرش‌ها و پرتاب‌ها)، پیاده‌روی، و دو جاده‌ای می‌شود.دو ۶۰ متر رکوردش یادت رفته
== ثبت رکورد10 مترو 55سانتیمتر
معیارهایی که برای ثبت رکوردهای جهانی از آن‌ها استفاده می‌شود، در مورد رکوردهای ملی و مسابقات انتخابیِ رویدادهای مهم مانند المپیک نیز از آن‌ها استفاده می‌شود.
این معیارها شامل موارد زیر است:
ابعاد زمین و مشخصات تجهیزات مورد استفاده باید مطابق استانداردهای تعیین‌شده باشد. طول مسیر و فاصله‌ها باید توسط کارشناسان رسمی اندازه‌گیری شود.
وایلر بای بینگن

| وایلر بای بینگن   | وایلر بای بینگن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Mainz-Bingen
انجمن شهرداری: Rhein-Nahe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Erwin Owtscharenko (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۸۱ کیلومتر مربع (۸٫۸۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۵۰ متر (۸۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۶۲۹
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۵۵۴۱۳
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۷۲۱
پلاک خودرو: MZ
وبگاه: www.weiler-bei-bingen.de
وایلر بای بینگن (به آلمانی: Weiler bei Bingen) یک شهر در آلمان است که در ماینتس-بینگن واقع شده‌است. وایلر بای بینگن ۲٬۶۲۹ نفر جمعیت دارد.
سبک‌های یادگیری

سبک‌های یادگیری به طیف وسیعی از نظریه‌های مورد اختلاف و بحث‌برانگیز اشاره دارد که به دنبال توضیح تفاوت‌ها در یادگیری افراد است. این نظریه‌ها این گزاره مشترک را دارند که می‌توان انسانها را طبق " سبک " یادگیری طبقه‌بندی کرد، اما در نحوه تعریف، طبقه‌بندی و ارزیابی سبکهای ارائه شده تفاوت دارند. یک مفهوم مشترک این است که افراد در نحوه یادگیری متفاوت هستند.
نمای کلی مدل‌ها

مدل‌های مختلفی از یادگیری وجود دارد.  چند مدل در زیر شرح داده شده‌است.
نمای کلی مدل‌ها > مدل دیوید کلب

سازگار = تجربه عینی+ آزمایش فعال: قوی در انجام «عملی» کاربردی (به عنوان مثال، فیزیوتراپی)
همگرا = مفهوم سازی انتزاعی + آزمایش فعال: قوی در کاربرد «عملی» نظریه‌ها (به عنوان مثال مهندسین)
واگر = تجربه بتنی + مشاهده بازتابی: قوی در توانایی تخیل و بحث و گفتگو (به عنوان مثال، مددکاران اجتماعی)
همگون‌ساز= مفهوم سازی انتزاعی + مشاهده بازتابی: قوی در استدلال استقرایی و خلق نظریه‌ها (به عنوان مثال، فلاسفه)
نمای کلی مدل‌ها > مدل پیتر هانی و آلن مامفورد

فعال
بازتابنده
نظریه‌پرداز
عملگرا