stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زبان یونانی میانه

| یونانی میانه | یونانی میانه |
| --- | --- |
یونانی بیزانسی: یونانی بیزانسی
Ἑλληνική Ellinikí: Ἑλληνική Ellinikí
منطقه: شرق مدیترانه
تبار: هندواروپایی  هلنی‌تباریونانی میانه
گونه‌های نخستین: نیا-یونانی زبان یونانی باستانکوینهیونانی میانه 
سامانه نوشتاری: الفبای یونانی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: grc  (i.e. با یونانی باستان)
فهرست لینگوییست: qgk
نقشه مناطق یونانی‌زبان آناتولی: نقشه مناطق یونانی‌زبان آناتولی
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان یونانی میانه یا زبان یونانی بیزانسی، زبان اداری و رسمی امپراتوری بیزانس تا سقوط قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ میلادی بود. این زبان گفتاری به گسترش پرشتاب خود ادامه داد. یونانی میانه یک عبارت کلی برای همه سبک‌های گفتاری و نوشتاری یونانی بین دوران یونانی کوینه تا یونانی نوین است. گسترش این زبان را حتی می‌توان در نوشته‌های رویدادنامه نویسان کم سواد (مانند جان مالالاس) و کسانی که زندگینامه قدیسان را می‌نوشتند، دید.
الفبا

الفبای یونانی ۲۴حرف دارد که در زیر از راست به چپ مرتب گردیده‌اند:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
حروف بزرگ: حروف بزرگ
| Α | Β | Γ | Δ | Ε | Ζ | Η | Θ | Ι | Κ | Λ | Μ | Ν | Ξ | Ο | Π | Ρ | Σ | Τ | Υ | Φ | Χ | Ψ | Ω |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
حروف کوچک: حروف کوچک
| α | β | γ | δ | ε | ζ | η | θ | ι | κ | λ | μ | ν | ξ | ο | π | ρ | σ/ς | τ | υ | φ | χ | ψ | ω |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
تلفظ حروف به شکل زیر است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Α α: آلفا  Β β: بتا  Γ γ: گاما  Δ δ: دلتا  Ε ε: اپسیلن  Ζ ζ: زتا  Η η: اتا  Θ θ: تتا |  Ι ι: یوتا  Κ κ: کاپا  Λ λ: لامبدا  Μ μ: موو  Ν ν: نوو  Ξ ξ: کی سی  Ο ο: اُمیکرون  Π π: پی |  Ρ ρ: رو  Σ σ/ς: سیگما  Τ τ: تاو  Υ υ: آپسیلن  Φ φ: فی  Χ χ: خی  Ψ ψ: سای  Ω ω: اُمگا |
انصارالامام

مکان
| انصارالامام | انصارالامام |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
انصارالامام: انصارالامام
مختصات: ۳۴°۵۱′۳۱″ شمالی ۴۸°۲۹′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۵۸۶۱°شمالی ۴۸٫۴۹۰۸۳°شرقی﻿ / 34.85861; 48.49083: مختصات: ۳۴°۵۱′۳۱″ شمالی ۴۸°۲۹′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۵۸۶۱°شمالی ۴۸٫۴۹۰۸۳°شرقی﻿ / 34.85861; 48.49083
استان: همدان
شهرستان: همدان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: الوندکوه غربی
جمعیت: ۲۵۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
انصارالامام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران است.مردم این روستا به زبان فارسی با گویش همدانی صحبت می کنند.
نام این روستا در گذشته ینگجه بوده که پس از انقلاب و در دوران جنگ به انصارالامام تغییر یافته است.
جمعیت

این روستا در دهستان الوندکوه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۴۹ نفر (۸۲۹ خانوار) بوده‌است.
پاناکوتا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پاناکوتا با گارنیش کرم: پاناکوتا با گارنیش کرم
گونه: پودینگ
خاستگاه:  ایتالیا
منطقه: پیمونت
مواد اصلی: خامه، شکر، ژلاتین
  رسانه: پاناکوتا:   رسانه: پاناکوتا
پاناکوتا (ایتالیایی: [ˈpanna ˈkɔtta]; پیدمونتی: panera cheuita [paˈnera ˈkøjta]; ت.ت. 'خامهٔ پخته') یک نوع دسر ایتالیایی است که با خامه و ژلاتین در داخل قالب تهیه می‌شود. این دسر با رام (نوشیدنی)، قهوه، وانیل و دیگر انواع افزودنی‌ها طعم داده می‌شود. واژه پاناکوتا در زبان ایتالیایی به معنی خامه پخته شده است.
تاریخچه

پاناکوتا به معنی ”خامه پخته شده” است و نوعی پودینگ با پایه خامه محسوب می‌شود و متعلق به منطقه پیمونت در شمال ایتالیاست. در این منطقه برخلاف بقیه مناطق ایتالیا که پرورش زیتون و مصرف روغن زیتون به عنوان چربی در غذاها بسیار متداول بوده، دامداری داشتن و از کره و چربی حیوانی برای تهیه غذاها استفاده می‌شده و این دسر برای استفاده از خامه‌هایی که بعد از تهیه کره باقی می‌ماند، طراحی شده است. در ابتدا برای آماده کردن پاناکوتا، خامه رو روی حرارت با شکر و استخوان ماهی می‌جوشاندند تا غلیظ شود. استخوان ماهی در حرارت کلاژن از خودش تولید می‌کرده و مثل ژلاتین نقش غلیظ‌کننده را ایفا می‌کرده است. بعدها این دسر را با سفیده تخم مرغ و به‌صورت بن ماری غلیظ کردند و با پیشرفت صنایع غذایی و تولید ژلاتین به‌صورت کارخانه ای پخت این دسر آسان‌تر شد و خیلی زود جای خود را به عنوان دسر محبوب در منوی رستوران‌ها باز کرد. فرق اساسی پاناکوتا با بقیه پودینگ‌های اروپایی در عامل غلیظ‌کننده آن است، پاناکوتا با ژلاتین و بقیه پودینگ‌ها با تخم مرغ یا نشاسته غلیظ می‌شوند. در مورد اولین نسخه ثبت شده این دسر دو تئوری وجود دارد، یکی اینکه این دسر اولین بار در سال ۱۷۶۶ در یک کتاب آشپزی ثبت شده و دومین تئوری بیانگر این است که طرز تهیه این دسر اوایل سال ۱۹۰۰ توسط یک خانم لهستانی مقیم ایتالیا نوشته شده است.
طرز تهیه > مواد لازم

ژلاتین ۱۵ گرم
۲ فنجان (۵۰۰ میلی لیتر) آب سرد
۲ فنجان (۵۰۰ میلی لیتر) خامه غلیظ
۲۰۰ گرم شکر گرانول سفید
۲ فنجان (۵۰۰ میلی لیتر) شیر
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله اول

یک پیمانه شیر را در یک قابلمه با اندازه مناسب بریزید. سپس قابلمه را روی شعله ملایم گاز قرار دهید تا شیر کمی گرم شود (اما به جوش نیاید).
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله دوم

پس از گرم شدن شیر، مقداری از آن را با ملاقه بردارید و در یک کاسه فلزی بریزید و اجازه دهید تا خنک شود. قابلمه شیر را نیز از روی حرارت بردارید و کنار بگذارید. سپس پودر ژلاتین را به‌آرامی و کم‌کم به شیر داخل کاسه اضافه کنید و هم بزنید تا این دو به روش بن ماری (با استفاده از بخار آب) کاملاً مخلوط شوند. برای این کار کافی است از بخار سماور برای حل کردن پودر ژلاتین استفاده کنید؛ پس کاسه خود را روی سماور یا قابلمه آب در حال جوش قرار دهید و در حین افزودن پودر ژلاتین، شیر را مرتب هم بزنید تا ژلاتین گلوله گلوله نشود.
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله سوم

پس از یک‌دست شدن مخلوط شیر و پودر ژلاتین، آن را به بقیه شیر در قابلمه بیفزایید و هم بزنید. سپس قابلمه شیر را دوباره روی شعله ملایم گاز قرار دهید و مراقب باشید تا شیر به جوش نیاید و فقط گرم شود.
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله چهارم

خامه صبحانه و نصف پیمانه شکر را در یک کاسه با اندازه مناسب بریزید و با استفاده از یک همزن برقی یا دستی، آن‌ها را آن‌قدر هم بزنید تا خامه، فرم و ساختار یک‌دستی به خود بگیرد.
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله پنجم

مخلوط خامه و شکر هم‌زده را به قابلمه شیر که روی شعله ملایم گاز قرار دارد، اضافه کنید و آن‌ها را هم بزنید. سپس نصف قاشق چای‌خوری وانیل را در قابلمه بریزید و خوب مخلوط کنید.
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله ششم

پس از هم زدن مواد و به دست آوردن یک مخلوط یکدست، قابلمه را از روی حرارت بردارید و اجازه دهید تا پاناکوتا کمی خنک شود تا بتوان آن را در قالب ریخت. مایه پاناکوتا را در قالب بریزید و آن را برای ۵ تا ۶ ساعت در یخچال قرار دهید تا سفت شود و خودش را بگیرد.
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله هفتم

آماده‌سازی سس میوه: میوه دلخواه خود را برای چند ساعت در فریزر قرار دهید تا کاملاً یخ بزند. سپس میوه‌های یخ‌زده را در یک غذاساز یا میکسر بریزید و دو قاشق غذاخوری پودر قند به آن‌ها اضافه کنید. میوه‌ها را آن‌قدر میکس کنید تا یک ترکیب یک‌دست حاصل شود.
طرز تهیه > مواد لازم > مرحله هشتم

پاناکوتا را از قالب دربیاورید و در ظرف سرو قرار دهید؛ سپس سس میوه دلخواه خود را روی آن بریزید و سرو کنید.
نکات
فراموش نکنید که شیر و خامه را قبل از استفاده از یخچال دربیاورید تا هم‌دمای محیط شوند.
اگر در مرحله سوم، شیر به جوش افتاد، آن را از روی گاز بردارید تا خنک شود؛ سپس دوباره آن را روی اجاق گاز قرار دهید.
برای تزئین می‌توانید از میوه‌های تازه مانند توت فرنگی، گیلاس یا تمشک نیز استفاده کنید. استفاده از انواع آجیل، سس میوه، سس شکلات یا کارامل یا بیسکوییت با طعم‌های مختلف نیز برای تزئین مناسب است.
اگر لایه‌های شیر و خامه پاناکوتای شما بعد از چند ساعت در یخچال، از هم جدا شدند، به احتمال زیاد ژلاتین در شیر به‌خوبی حل نشده است. در ضمن، دمای شیر و خامه در زمان ریختن در قالب نباید خیلی داغ باشد.
تزیین

پاناکوتا اغلب با کولی توت فرنگی یا سس کارامل یا شکلات سرو می‌شود. همچنین می‌توان سطح پاناکوتا را با میوه‌های تازه پوشش داد.
دسرهای مشابه

کرم باواروآ شبیه پاناکوتا است اما معمولاً دارای تخم مرغ و ژلاتین است و قبل از سفت شدن با خامه فرم گرفته مخلوط می‌شود.
بلان مانژ هم شبیه به این دسر است اما با ژلاتین و گاهی با نشاسته ذرت غلیظ می‌شود.
پاناکوتا گاهی اوقات کاستارد نامیده می‌شود اما کاستارد واقعی با زرده تخم مرغ غلیظ می‌شود، نه ژلاتین. برای داشتن یک دسر رژیمی می‌توان به جای خامه از ماست چکیده استفاده کرد.
نگارخانه

پاناکوتا تهیه شده از دو طعم متفاوت
پاناکوتا با شکلات
سچلتر، میسیسیپی

مکان
| Schlater, Mississippi | Schlater, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Schlater, Mississippi: Location of Schlater, Mississippi
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان: Leflore
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor and Board of Alderman
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲ مایل مربع (۳٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۲۸ فوت (۱۳۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۸۸
 • تراکم: ۳۳۲٫۸/مایل مربع (۱۲۸٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38952
کد منطقه: 662
FIPS code: 28-66080
GNIS feature ID: 0677454
سچلتر (به انگلیسی: Schlater) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱۰
نفر بوده‌است.
یای مجهول

همچنین ببینید: معروف و مجهول
| ē | ē |
| --- | --- |
شماره IPA: ۳۰۲
کدبندی: کدبندی
یونیکد (شانزدهتایی): U+0۱۰۱
الفبای آوایی: e
کیرشنبام: e
decimal1=۱۰۱ is not numeric : decimal1=۱۰۱ is not numeric 
نمایش بحث ویرایش : نمایش بحث ویرایش 
یای مجهول یا واکهٔ پیشینِ نیم‌بستهٔ گردنشده (به انگلیسی: Close-mid front unrounded vowel) یکی از واکه‌های زبان‌های فارسی نو و فارسی میانه است. نماد این واج در الفبای آوانگار بین‌المللی ⟨:e⟩ است.
یای مجهول در بسیاری از زبان‌ها ازجمله فارسی وجود دارد. یای مجهول چیزی میان «ـِ» و «ـی» است و در واقع شکل کشیده‌ای از زیر (کسره) است. این واج اکثراً با یک الف مدّی کوتاه در بالای «ی» نشان داده شده‌است. در برخی از واژگان فارسی غربی دو گونه شیوهٔ نگارش برای یک کلمه کاربرد دارند که نشانی از وجود یای مجهول در اصل کلمه است؛ مثلاً واژگان «میهمان» و «مهمان» در گویش شرقی فارسی هردو یکسان و با یای مجهول تلفظ می‌شوند.
این تلفظ در زبان‌های کردی و ارمنی و همچنین در وام‌واژه‌های فارسی در زبان ترکی هنوز زنده است.
به عنوان نمونه در گویش فارسی افغانستان کلمات شیر (گربه‌سان) و شیر (نوشیدنی) به دو گونه تلفظ می‌شوند. مولانا در شعری تفاوت این دو را چنین به نظم آورده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| کارِ نیکان را قیاس از خود مگیر |  | گرچه باشد در نوشتن شیر شیر |
| آن یکی شیر است اندر بادیه |  | آن دگر شیر است اندربادیه |
| آن یکی شیراست کآدم می‌خورد |  | وآن دگر شیر است کآدم می‌خورد |
در آثار گذشتگان

حمزهٔ اصفهانی این واکه را «حرفی که به یاء شبیه است» توصیف می‌کند و کلمات «سیر» (الشعبان) و «شیر» (الأسد) را مثال می‌آورد. خواجه نصیر می‌نویسد: «حرفی که میان فتحه و کسره باشد، چنان‌که در لفظ شیر باشد که در تازی اسد باشد.» و جای دیگر: «حرفی که به یاء ماند در دیر و زیر». سپس همین مؤلف در ذکر حروف و حرکات قوافی می‌گوید: «یاء که در خطاب باشد، مثلاً گوئی تو در این سخنی، یا در صفت چنان‌که در لفظِ خوش‌سخنی، یا در نسبت چنان‌که در شهری، دیگر باشد، و شبیه به یاء که در نکره آید، مثلاً گوئی سخنی از سخن‌ها، یا در تقدیر فعل چنان‌که که گوئی اگر گفتی و کاشکی گفتمی و به خواب دیدم که گفتمی دیگر. و این دو حرف باشد و یکی گرفته‌اند». تفاوت میان یای مجهول و یای معروف هنوز در بعضی از نواحی فارسی‌زبان وجود دارد. در بعضی نسخه‌های مکتوب در قرن‌های چهارم و پنجم برای یای مجهول نشانهٔ خاصی در کتابت هست، اما در فارسی معیار امروزی مدت‌هاست که این تفاوت از میان رفته‌است؛ یعنی امروز در فارسی رسمی و متداول ایران کلمه‌ای مانند «می‌بینی» با سه واکهٔ «i» یکسان تلفظ می‌شود، حال آنکه در تلفظ مردم افغانستان و تاجیکستان واکهٔ نخستین در جزء «می» شبیه به کسرهٔ ممدود و متفاوت با دو واکهٔ دیگر ادا می‌شود.
اما آنجا که این واکه در آخر کلمه قرار می‌گیرد، بر طبق توضیحی که خواجه نصیر داده‌است، در فارسی امروز تفاوت بر سر تکیهٔ کلمه است؛ یعنی یای بیانِ نکره و یای خطاب با یای بیانِ صفت یا نسبت تنها در این نکته متفاوتند که در یکی تکیه روی هجای ماقبلِ آخر و در دیگری روی هجای آخر واقع می‌شود، به این طریق:
šā - hi' = شاهی = یکی از شاهان، تو شاه هستی
šā - 'hi = شاهی = سلطنت، منسوب به شاه
حاصل اینکه در فارسی امروز تفاوت میان این دو واکه که در اصطلاح ادیبان «یای مجهول» و «یای معروف» خوانده می‌شود، تنها در تکیه و زیر و بمی صوت است. این تفاوت منحصر به آخر کلمه است و در مواضع دیگر وجود ندارد، اما نمی‌دانیم واکه‌ای که آن را «شبیه به یاء» و «میان فتحه و کسره» خوانده‌اند نیز چنین تفاوتی با یای معروف داشته‌است یا نه. اکنون در تلفظ فارسی افغانستان و تاجیکستان یای مجهول مانند کسرهٔ ممدود ادا می‌شود و تفاوت آن با یای معروف در زنگ (timber) واکه است، نه در زیر و بمی آن.
در زبانشناسی نوین

این واکه از نظر بلندی (Vowel Height) نیم‌بسته است؛ بدین معنا که زبان برای ایجاد آن در بین واجگاهِ واکهٔ بسته و واکهٔ میانی قرار می‌گیرد.
همچنین از نظر برگشتی (Vowel Backness) پیشین به‌شمار می‌رود؛ بدین معنا که زبان برای ایجاد آن باید در پیشِ (جلو) دهان قرار گیرد، بدون آنکه آن اندازه تنگی ایجاد کند که همخوان شمرده شود.
این واکه گردنشده است، یعنی لب‌ها در هنگام ادای آن گرد نمی‌شوند.
نویسه

در دیگر زبان‌های ایرانی از نویسه‌های مختلفی برای نشان دادن یای مجهول استفاده می‌شود. به‌طور مثال:
Е و Э در تاجیکی
Ê، É (لاتین) و E (سیریلیک) ێ در کردی
ê در زبان لکی
ی در پشتو
باربرینو والدلسا

مکان
| باربرینو والدلسا | باربرینو والدلسا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Barberino Val d'Elsa: Comune di Barberino Val d'Elsa
قصبه باربرینو: قصبه باربرینو
ناحیه: توسکانی
استان / شهرستان: استان فلورانس (FI)
دهستان: Cortine, La Sosta del Papa, Linari, Marcialla, Monsanto, Monsanto I, Monsanto II, Pàstine, Petrognano, Ponzano, San Filippo a Ponzano, San Martino, Sant'Appiano, Tignano, Vico d'Elsa, Vigliano, Zambra[1].
حکومت: حکومت
 • شهردار: Maurizio Semplici (Democratic Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵٫۸ کیلومتر مربع (۲۵٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۷۳ متر (۱۲۲۴ فوت)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۴٬۲۰۴
 • تراکم: ۶۴/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Barberinesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 50021
پیش‌شماره تلفن: 055
قدیس پشتیبان: St. Bartholomew
روز قدیس: August 24
وبگاه: وبگاه رسمی
باربرینو والدلسا (به ایتالیایی: Barberino Val d'Elsa) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فلورانس واقع شده‌است.
خصوصیات

باربرینو والدلسا ۶۵٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای شلیرزی، امگالا و Publier خواهرخوانده‌های باربرینو والدلسا هستند.
ایگشن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= نروژ
| ایگشن اَیْگِرسوند | ایگشن اَیْگِرسوند |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان‌: روگالاند
 شهرستان: دالانه
مرکز اداری: اگشن
حکومت: حکومت
 • شهردار (۲۰۱۴): Leif Erik Egaas (H)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۳۲ کیلومتر مربع (۱۶۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۸۷ کیلومتر مربع (۱۴۹ مایل مربع)
 • رتبه: ۲۲۸ام در نروژ
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۱۳۳۸۸
 • رتبه: ۷۸ام در نروژ
 • تراکم: ۳۵/کیلومتر مربع (۹۰/مایل مربع)
 • تغییر (۱۰ سال): ۵٫۲٪
اهلیت‌نام: Eigersunder
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد ایزو ۳۱۶۶: NO-1101
نوع زبان رسمی: بوکمل
وبگاه: www.eigersund.kommune.no
ایگشن (به نروژی: Eigersund) یک شهرداری در نروژ است که در روگالاند واقع شده‌است.
خصوصیات

ایگشن ۴۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۳۸۸ نفر جمعیت دارد.
توشینوبو کاوای

| توشینوبو کاوای | توشینوبو کاوای |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ دسامبر ۱۹۶۷ ناگویا
ملیت: ژاپن
توشینوبو کاوای (انگلیسی: Toshinobu Kawai؛ زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۶۷) اسکیت‌باز سرعت اهل ژاپن است.
ملبورن بیچ، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Melbourne Beach, Florida | Melbourne Beach, Florida |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Brevard County and the state of فلوریدا: Location in Brevard County and the state of فلوریدا
U.S. Census Bureau map showing town boundaries: U.S. Census Bureau map showing town boundaries
مختصات: ۲۸°۴′۴″ شمالی ۸۰°۳۳′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۰۶۷۷۸°شمالی ۸۰٫۵۶۱۶۷°غربی﻿ / 28.06778; -80.56167: مختصات: ۲۸°۴′۴″ شمالی ۸۰°۳۳′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۰۶۷۷۸°شمالی ۸۰٫۵۶۱۶۷°غربی﻿ / 28.06778; -80.56167
ایالت:  فلوریدا
County:  شهرستان بروارد، فلوریدا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱ مایل مربع (۲٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۷ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰ فوت (۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۱۰۱
 • تراکم: ۲۴۰۰/مایل مربع (۹۱۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 32951
کد منطقه: 321
FIPS code: 12-44000
GNIS feature ID: 0286684
وبگاه: www.melbournebeachfl.org
ملبورن بیچ (به انگلیسی: Melbourne Beach) شهرکی در شهرستان بریوارد ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۲۳ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳٬۱۰۱ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۳٫۴ کیلومتر مربع است.
موسی خیابانی

| موسی خیابانی | موسی خیابانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: موسی نصیر اوغلی خیابانی
زادهٔ: ۶ مهر ۱۳۲۶ تبریز، آذربایجان شرقی، ایران
درگذشت: ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ (۳۴ سال) طی حملهٔ نیروهای سپاه پاسداران به پایگاهش در تهران در محله زعفرانیه کشته شد.
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایرانی
تحصیلات: دانشجوی فیزیک دانشکده علوم دانشگاه تهران
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۰–۱۳۴۵
آثار برجسته: از رهبران سازمان مجاهدین خلق ایران
خویشاوندان: همسر آذر رضایی
موسی نصیر اوغلی خیابانی (۶ مهر ۱۳۲۶ – ۱۹ بهمن ۱۳۶۰) معروف به موسی خیابانی، عضو با سابقه سازمان مجاهدین خلق ایران بود. وی یکی از اعضای مهم این سازمان در سال‌های بعد از ۱۳۵۰ بود. او همراه مسعود رجوی از رهبران اصلی این سازمان به شمار می آمد که در شامگاه ۳۰ دی ۱۳۵۷ از زندان آزاد شد. خیابانی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ بعد از مریم رجوی از مهم‌ترین رهبران این سازمان بود و در سال ۱۳۶۰ پس از اعلام جنگ مسلحانه، فرماندهی نظامی سازمان را بر عهده داشت.
موسی خیابانی در تاریخ ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ در حین یک درگیری مسلحانه در تهران توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی کشته‌ شد.
زندگی و تحصیلات

موسی خیابانی در ۶ مهر ۱۳۲۶ در تبریز و در خانواده‌ای مذهبی متولد شد. پدرش در بازار تبریز مغازه‌دار بود. تحصیلاتش را تا اخذ دیپلم در دبیرستان منصور تبریز ادامه داد، سپس برنده بورسیه دولتی شد و در رشته فیزیک دانشکده علوم دانشگاه تهران پذیرفته شد.
موسی در بهار سال ۱۳۵۹ با آذر رضایی (خواهر احمد رضایی، رضا رضایی و مهدی رضایی) ازدواج کرد.
فعالیت‌های سیاسی

خیابانی در زمان دانشجویی اواخر سال ۱۳۴۵ به عضویت سازمان مجاهدین درآمد. او تحت مسئولیت علی میهن‌دوست از رهبران سازمان بود و اصول و مبانی آموزه‌های سازمان را از محمد حنیف نژاد آموخت. دربارهٔ شخصیتش طبق گفته اعضای با سابقه سازمان، موسی بچه مسلمانی بسیار معتقد بود و این عقایدش تحت آموزش‌های محمد حنیف‌نژاد پررنگ‌تر نیز شد. موسی به دلیل تسلطش بر زبان عربی، برنامه مطالعاتی منظمی در متون اسلامی به ویژه قرآن و نهج البلاغه داشت.
از همین رو، خیلی زود به یکی از نیروهای تئوریک اصلی در سازمان تبدیل شد. لطف‌الله میثمی دربارهٔ شخصیتش می‌نویسد:
«موسی آدمی عارف و ساکت بود. بالاترین آرزویش این بود که ای کاش او را نزد محمد حنیف نژاد می‌بردند و از چشمه فیض او بهره می‌برد؛ با او قرآن می‌خواند و مطلب یادمی‌گرفت. برتری حنیف نژاد بر خودش را خیلی قبول داشت و دائم بر زبان می‌آورد. البته حنیف نژاد هم هر وقت در عربی به اشکالی برمی‌خورد، از موسی می‌پرسید.»
بر اساس گفته‌ها موسی اساساً از نظر شخصیتی طوری بود که پس از دستگیری در زندان، مذهبی‌ها و طرفداران روح‌الله خمینی و حتی بازجوهای ساواک از او حساب می‌بردند و او را درحالی‌که شکنجه می‌کردند آقا موسی صدا می‌زدند. او قبل از سال ۱۳۵۰ در ارتباط با رهبران و بنیان‌گذاران سازمان مسئولیت‌های سنگینی را در سازمان به عهده داشت. در سال ۱۳۴۹ همزمان با ورود سازمان به مرحله تدارک عمل و ایجاد آمادگی‌های نظامی، موسی به‌همراه چند تن دیگر از کادرها و مسئولان سازمان برای گذراندن دوره آموزش نظامی و چریکی راهی فلسطین و اردوگاه الفتح شد و پس از طی آموزش‌های لازم در مرداد سال ۱۳۵۰ مخفیانه به ایران بازگشت. موسی که دانشجوی فیزیک دانشگاه تهران بود سال آخر دانشگاهش مصادف شد با دستگیر شدنش و دوران هفت سالهٔ زندان، برای همین تحصیلات دانشگاهی‌ او (در سال آخر دانشگاه) نیمه‌تمام ماند و موفق به اخذ لیسانس نشد. پس از گذراندن هفت سال دوران زندان همراه با شکنجه، بعد از آزادی به عنوان یکی از رهبران سازمان (شخص دوم سازمان) فعالیت بسیار گسترده‌ای داشت.
دستگیری و زندان

او به‌دنبال یورش گسترده ساواک به سازمان مجاهدین در شهریور سال ۱۳۵۰، همراه ۳۳ تن دیگر از اعضای مجاهدین دستگیر شد. وی ماه‌ها زیر شکنجه قرار داشت. شدت ضربات وارده در دوره بازجویی به حدی بود که مدتی در بیمارستان بستری شد[نیازمند منبع]. موسی خیابانی در اردیبهشت ۱۳۵۱، در یک دادگاه نظامی به اعدام محکوم شد. این حکم در دادگاه دوم نیز تأیید شد.[نیازمند منبع]اما پس از اعدام بنیان‌گذاران سازمان مجاهدین خلق ایران و اعضای کمیته مرکزی سازمان، حکومت شاه تحت فشارها و موج اعتراض‌های گسترده در واکنش به صدور احکام اعدام در مورد مجاهدین، مجبور شد که از اعدام او و چند تن دیگر از مجاهدین صرف‌نظر کند. موسی به حبس ابد محکوم شد و به زندان قصر انتقال یافت.
موسی خیابانی در برگه بازجویی ساواک علت مشارکت خود در سازمان را این‌گونه عنوان کرده است:
«هدف این بود که اجتماعی تشکیل دهیم که در آن فقر و فساد نباشد و عقیده داشتیم که باید با هرگونه استعمار و استثمار مبارزه کرد و برای نیل (دستیابی) به آن، بایستی با رژیم موجود (شاه) مبارزه کرد و نتیجه‌ای که می‌خواستیم بگیریم این بود که یک رژیم دیگر، مطابق نظرات و ایده‌های خود برقرار کنیم.»
سرانجام پس از ۷ سال زندان، در روز ۳۰ دی ۱۳۵۷، به‌همراه آخرین گروه از زندانیان سیاسی، از زندان شاه آزاد شد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷

در ۳۰ دی ۱۳۵۷ کمی پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، بعد از این که آخرین دسته از زندانیان سیاسی از جمله اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران آزاد می‌شوند، سید محمود طالقانی به دیدارشان رفت و طبق تجربه همان دوران زندان، در دیدار با رهبران مجاهدین در اولین روز آزادی شان گفت:
در مقابل شکنجه‌چی‌ها و بازجویانی که خودتان می‌شناسید، وقتی اسم مجاهدین برده می‌شد، اعصاب این‌ها به‌هم می‌ریخت و کنترلشان را از دست می‌دادند. این دلیل بر قدرت عقیده و ایمان به‌حق است. از اسم مسعود رجوی وحشت داشتند، از اسم موسی خیابانی وحشت داشتند.
در ۲۳ بهمن ۱۳۵۷، رجوی و خیابانی، جنبش ملی مجاهدین را تأسیس کردند و دو روز بعد در یک بیانیه مشترک، حمایت کامل خود را از جنبش ملی مجاهدین اعلام نمودند. کمی بعد همان نام سابق تشکیلات (سازمان مجاهدین خلق ایران) بازگشت و مسعود رجوی به عنوان مسئول اول سازمان و موسی خیابانی به عنوان جانشین رجوی، در راس این تشکیلات قرار گرفتند.
خیابانی در انتخابات مجلس اول شرکت کرد و با وجود این‌که حتی در دور دوم نیز در تبریز رأی کافی آورد اما به مجاهدین اجازهٔ ورود به مجلس داده نشد و با وجود آراء بالای مجاهدین از جمله رأی بالای مسعود رجوی در تهران، مانع ورود مجاهدین به مجلس شدند (طبق آمار مندرج آراء انتخاباتی سال ۵۸ که در کتاب اسلام رادیکال مجاهدین ایرانی نوشته یرواند آبراهامیان نیز درج شده).
در روزهای بعد از انقلاب، بین سال‌های ۵۸ تا ۶۰، سازمان مجاهدین خلق که به عنوان یک سازمان انقلابی در ایران فعالیت می‌کرد، مرتباً از سوی مخالفان مورد حمله قرار می‌گرفت حتی عده ای از مجاهدین هم در این حملات کشته شدند. سازمان بارها در اعتراض و رسیدگی به این شرایط به مقامات نامه نوشتند اما نتیجه ای حاصل نشد. موسی خیابانی (پس از یک حمله مسلحانه به پایگاه امدادی مجاهدین) در بهمن ۵۸ در مصاحبه با نشریه مجاهد گفت: تلاش کردیم صبر و بردباری داشته باشیم تا واکنش‌های متقابل کور انجام ندهیم. در هر موردی، مراتب را به مسئولان امر نوشتیم و درخواست رسیدگی کردیم که ممکن است کسی کشته بشود… متأسفانه به این تقاضاهای ما که خطاب به مسئولان بود، تا حالا جوابی داده نشده است»
پس از دو سال کشمکش میان حاکمیت و مجاهدین نهایتاً بعد از تظاهرات مسالمت‌آمیز نیم میلیونی مجاهدین در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ که توسط نیروهای حاکمیت سرکوب شد و از ۳۱ خرداد، اعدام‌های دسته‌جمعی مجاهدین در اوین آغاز شد، سازمان مجاهدین در پاسخ به این کشتارهای وسیع اعلام جنگ مسلحانه با نظام جمهوری اسلامی ایران کرد و بلافاصله موسی خیابانی به عنوان فرمانده نظامی سازمان وارد صحنه عملیات نظامی و جنگ داخلی شد. در زمانی که خیابانی به عنوان فرمانده نظامی، جنگ مسلحانه با جمهوری اسلامی را هدایت می‌کرد، بیش از ۳۰۰ تن که بیشتر آنان از مسئولان و وابستگان نظام جمهوری اسلامی و نیز اعضا سپاه پاسداران یا کمیته انقلاب اسلامی ایران بودند، در این نبردها کشته شدند. البته جمهوری اسلامی در اطلاعیه‌ای در آبان ۱۳۶۰، مدعی شد که آمار کسانی که تا آن زمان در این جنگ‌های داخلی، توسط شاخه نظامی مجاهدین به فرماندهی خیابانی کشته شده‌اند، از ۵۰۰ تن نیز فراتر رفته است. هرچند جمهوری اسلامی ادعا کرده است که اکثریت این افراد مردم غیرنظامی بودند، اما سازمان مجاهدین، غیرنظامی بودنِ آنان را رد می‌کند. همزمان با کشته‌شدن صدها تن از سپاه پاسداران، نظام جمهوری اسلامی بیش از ۲۵۰۰ تن از مجاهدین خلق را در سال ۱۳۶۰ اعدام کرد. جمهوری اسلامی بمب‌گذاری‌های دفتر حزب جمهوری اسلامی و نخست‌وزیری در سال ۱۳۶۰ را به سازمان مجاهدین خلق نسبت داد.
آثار و کتاب‌ها

عاشورا فلسفهٔ آزادی  بایگانی‌شده  در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
فلسفهٔ شعائر
این جزوات که در آن سال‌ها به صورت کتاب درآمده بود در عاشورا و رمضان سال ۱۳۵۸ در مسجد دانشگاه تهران به صورت کلاس هایی طی چند شب برگزار شد که خود موسی سخنرانی و تبیین این جزوات را بر عهده داشت.