stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قوی‌تر (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: دیوید گوردون گرین
فیلمنامه‌نویس: John Pollono
بر پایه: Stronger اثر Jeff Bauman and Bret Witter
بازیگران:  Jake Gyllenhaal  تاتیانا مازلانی  میراندا ریچاردسون  کلنسی براون  فرانکی شا 
فیلم‌بردار: شان بابیت
تدوین‌گر: دیلن تیچنر
شرکت تولید:  Bold Films  Mandeville Films  Nine Stories Productions 
توزیع‌کننده:  لاینزگیت فیلمز  Roadside Attractions 
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-0۹-۲۲) (United States)  
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
قوی تر (انگلیسی: Stronger) یک فیلم به کارگردانی دیوید گوردون گرین است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
"قوی تر "داستان واقعی "جف باومن"با بازی "جیک جیلینهال" است که در جریان بمب‌گذاری شهر بوستون در سال ۲۰۱۳ هر دو پای خود را از دست داد. در آن حادثه عکسی که "چارلز کروپا" از او گرفته شد و بر تیتر اول روزنامه‌ها قرار گرفت که باعث شد او معروفترین بازمانده این حادثه و مورد توجه مردم و رسانه‌ها قرار گیرد.
درود بر اوکراین

یادبود استقلال در خارکف
«درود بر اوکراین!» (اوکراینی: Слава Україні!, romanized: Slava Ukraini!) یک سلام ملی اوکراینی است و معمولاً با پاسخ «درود بر قهرمانان!» (اوکراینی: Героям слава!, romanized: Heroiam slava!) همراه می‌شود.
این عبارت اولین بار در اوایل قرن بیستم در انواع مختلفی استفاده شد و در طول جنگ استقلال اوکراین در سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۱ به محبوبیت بالایی بین اوکراینی‌ها رسید. در سال ۲۰۱۸، این عبارت به سلام رسمی نیروهای مسلح اوکراین تبدیل شد. در طول حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، این سلام به شهرت جهانی رسیده و به عنوان یک نماد مقاومت شناخته می‌شود.
تاریخچه > منشأ

عبارت مشابهی («افتخار اوکراین») دست‌کم از زمان زندگی تاراس شوچنکو، نویسنده مشهور و میهن‌پرست اوکراینی، استفاده شده‌است. در شعر «به اسنوویاننکو» («До Основ'яненка»؛ ۱۸۴۰، در نسخه ۱۸۶۰)، شوچنکو می‌نویسد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | فکر ما، سرود ما نخواهد مرد، از بین نخواهد رفت… آه آن‌جاست، ای مردم، افتخار ما، افتخار اوکراین! |  » |
اولین استفاده از عبارت «درود بر اوکراین!»، که با پاسخ «افتخار در سرتاسر زمین!» (По всій землі слава) همراه بوده، به جامعه دانش‌آموزان اوکراینی در خارکف در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نسبت داده شده‌است.
حباشه

یکی از دیدنی‌های بازار حباشه، صخره‌ای است که به خط المُسَند باستانی، نگاشته‌شده‌ و در الجحفه در مسیر کاروان قدیم - خیابان سلطنتی - قرار دارد و از این بخش، راه به سمت غرب می‌رود. - ۲۰۱۸
حباشة بازاری از بازارهای عرب در جاهلیت است، از سرزمین بارق. بود که به‌سال ۱۹۷ هجری رها شد. بدالرزاق از معمر، از زهری روایت کرده که چون پیغمبر به سن بلوغ رسید و مال نداشت خدیجه او را استخدام کرد، تا به بازار حباشة که در تهامة بود عامل او باشد، و مرد دیگری از قریش را نیز با او استخدام کرد. پیغمبر گفت: زن کارفرمائی را از خدیجه بهتر ندیدم، هیچ گاه من و همکارم بدو رجوع نکردیم مگر غذای حاضر کرده برای ما آورد، و چون از بازار حباشة برگشتیم ازدواج واقع شد تا آخر حدیث.
واژه‌شناسی

حباشة جماعت مردم که از یک قبیله نباشند. جماعت مردم از هر قبیله. آیا کلمهٔ اوباش صورتی از این حباشة نیست؟: حبشت له حباشة؛ جمعت له شیئاً.
طایفه فارسی‌مدان
وجه تسمیه

طایفه فارسیمدان ،امروزه یکی از پنج طایفه بزرگ ایل بزرگ قشقایی است، قبل از تشکیل اتحاد ایلی قشقایی در زمان شاه عباس، اسم این طایفه ، فارس و مدان بوده است که رئس آن شخصی به نام یوسفعلی بیگ فارسیمدان بوده دلیل نامگذاری فارس و مدان هم این بوده که شخص یوسفعلی بیگ از نوادگان «میرزایوسف بن جهانشاه قراقویونلو »بوده و در زمان حکومت قراقویونلوها،  جهانشاه،حکومت ایلات فارس را به پسرش «میرزایوسف» سپرده است و قراقویونلوها ترک بودند که با ریاست آنها بر ایلات فارس، خودبخود دوگروه فارس ها و ترک ها(مدان ها) در ایلات فارس شکل می گیرد، در نظام ایلخانیگری که بعداز دوران تیموریان در ایران حکمفرما بوده، جهانشاه هرکدام از مناطق ایران یا همان قلمرو قراقویونلوها را به یکی از پسرانش سپرده بوده است، حکومت مناطق یزد وکرمان را به شاهزاده میرزا قاسم، حکومت مناطق بغداد را به شاهزاده میرزا محمد ، حکومت مناطق ماکو  را به  حسنعلی میرزا و حکومت فارس را به میرزا یوسف سپرده بوده است.
چنانچه از اسناد تاریخی و سنگ قبور طایفه فارسیمدان پیداست تا اواخر دوران قاجار برای طایفه فارسیمدان عنوان طایفه ایمور به کار می‌رفته‌است. ایمور نام یکی از فرزندان اغوزخان، نیای ترک ها است برخی معتقدند به دلیل مهاجر بودن این طایفه ترک‌زبان و عدم آشنایی با زبان فارسی به این نام مشهور شده اند. برخی دلیل آن را مهارت مردان این طایفه در اسب سواری و شهرت آنان به فارِسِ میدان می دانند.
ییلاق و قشلاق

امروزه طایفه فارسیمدان بیشتر در شهرهای والاشهر، کازرون و نیز اقلید، داراب، شیراز، فیروزآباد، فراشبند، سمیرم، دشتستان، دشتی ،بافت و گچساران زندگی می‌کنند. تقریبا تمام ساکنین دهستان دادین از ترکان فارسیمدان هستند.
تیره‌ها

عمله
اولاد
شیبانلو
کرانلو
کوروش (دارغه)
قاسملو
ماچانلو
توللی
زرگر
موصلی
گرجایی
کلبعلی
ظهرابلو
شبانکاره
کلانتر
بهلول لو
توابع
مرکزی(منشعب شده از توابع)
لک
قلدر
دوغانلو
یاندرانلو
مُرُل
بوگَر
جامه بزرگی
قره میر شاملو
در کرمانشاه چندین خاندان وجود دارند که ادعا می کنند از طایفه ایمور اوجاقی قشقایی بوده‌اند که اواخر دوره قاجار به کرمانشاه تبعید شده اند.
دریاچه بولشویه مورسکویه

| دریاچه بولشویه مورسکویه | دریاچه بولشویه مورسکویه |
| --- | --- |
Большое Морское озеро (Майнычин Анкаватын): Большое Морское озеро (Майнычин Анкаватын)
نمودار هوانوردی: نمودار هوانوردی
دریاچه بولشویه مورسکویهLocation in the یاقوتستان، خاور دور روسیه: دریاچه بولشویه مورسکویهLocation in the یاقوتستان، خاور دور روسیه
موقعیت: پست‌بوم کولیما
مختصات: ۷۰°۰۴′ شمالی ۱۵۸°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۷۰٫۰۶۷°شمالی ۱۵۸٫۷۳۳°شرقی﻿ / 70.067; 158.733
برون‌شارش‌های کلان: آنکاواآم
حوضهٔ آبریز: ۳۸۲ کیلومتر مربع (۱۴۷ مایل مربع)
کشورهای حوضه: روسیه
بیشترین درازا: ۱۷٫۵ کیلومتر (۱۰٫۹ مایل)
بیشترین پهنا: ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل)
مساحتِ رو: ۲۰۵ کیلومتر مربع (۷۹ مایل مربع)
یخ‌زدگی: September to June
جزیره‌ها: None
دریاچه بولشویه مورسکویه (انگلیسی: Lake Bolshoye Morskoye) یک دریاچه در جمهوری یاقوتستان کشور روسیه است.
تاریخچه باشگاه فوتبال بایرن مونیخ

باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
باشگاه بایرن مونیخ در سال ۱۹۰۰ (۷ فوریه)در مونیخ پایتخت ایالت باواریا تاسیس شد.  یک گروه متشکل از 11 بازیکن جوان فوتبال که از باشگاه های خود جدا شده بودند،  در کافه گیزلا واقع در منطقه شوابنگ شهر مونیخ جمع شدند و با رهبری فرانتس جان باشگاه بایرن مونیخ را تاسیس کردند و فرانتس جان اولین رئیس باشگاه بایرن شد.
این باشگاه از داخل یک کافه کوچک پدید آمد و در حال حاضر یکی از بزرگترین و پرافتخار ترین باشگاه های ورزشی در جهان است. بایرن تا کنون بیش از 270 هزار عضو رسمی و بیش از 4 هزار کانون هواداری در سراسر جهان دارد که به حمایت از این تیم می پردازند.
در مدت چند ماه موفق شد که در برابر تمام رقبای محلی پیروزی به دست بیاورد و به نیمه نهایی رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان راه پیدا کند در سال 1907 شیرازه یک تیم واقعی شكل گرفت و بایرن مونیخ به زمین اختصاصی خود در مونیخ و در خیابان لئوپولد رفت و تیم رقیب محلی یعنی اف ث واكر را در روز افتتاحیه هشت بر یک شکست داد. بایرن مونیخ در سطح شهر مونیخ به یك تیم پرطرفدار تبدیل شد و در سال 1910 قهرمان منطقه شرق آلمان شد. در سال پس از آن نیز بایرنی ها بدون شکست از عنوان خود دفاع کردند.
در سالهای پس از جنگ جهانی اول، بایرن چند عنوان محلی دیگر را کسب کرد و در سال 1926 موفق شد رقابتهای قهرمانی جنوب آلمان را فتح کند،این دستاور دو سال بعد نیز تکرار شد بایرن مونیخ در سال 1932 نخستین قهرمانی اش در آلمان را جشن گرفت، آنها در فینال مسابقات قهرمانی کشور آن سال موفق شدند اینتراخت فرانکفورت را با نتیجه 2-0 شکست دهند و قهرمان آلمان شوند.
با ظهور حزب نازی توسعه بایرن مونیخ متوقف شد، رئیس باشگاه و سرمربی تیم که هر دو یهودی بودند از کشور خارج شدند و بسیاری دیگر از اعضای باشگاه نیز پاکسازی شدند و بایرن مجددا به یک باشگاه فوتبال آماتوری تبدیل شد،در سالهای پس از این اتفاقات بایرن هرگز در سطح ملی مدعی نبود و رتبه های میانه جدول لیگ محلی را کسب میکرد.
پس از جنگ جهانی دوم ، بایرن مونیخ یکی از اعضای ((اوبر لیگای جنوبی)) (لیگ محلی دسته اول جنوب آلمان) شد،در سال 1955 آنها با کسب نتایج ضعیف به لیگ پایینتر سقوط کردند اما یک سال بعد موفق شدند به اوبرلیگای جنوبی بازگردند و سال 1957 نیز موفق شدند برای اولین بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان بشوند
در سال 1963 لیگ ملی ِ بوندسلیگا تشکیل شد و قرار شد پنج تیم از اوبرلیگای جنوبی در آن شرکت کنند،با این که بایرن مونیخ عنوان سوم لیگ محلی را کسب کرده بود اما تیم دیگر شهر مونیخ، یعنی باشگاه فوتبال مونیخ 1860 عنوان قهرمانی را به دست آورده بود و فدراسیون فوتبال آلمان ترجیح داد دو تیم از یک شهر در بوندس لیگا شرکت نکنند و بنا بر این بایرن مونیخ برای بوندس لیگا انتخاب نشد بایرنی ها دو سال بعد یعنی در سال 1965 با یک تیم جوان شامل استعدادهایی مثل فرانس بکن‌باوئر ، گرد مولر و سپ مایر به بوندس لیگا راه یافتند این دوران تازۀ بایرن مونیخ با نام فرانس بکن‌باوئر عجین بود . البته بازیكنان بزرگ دیگری مثل گرد مولر و سپ مایر و اولی هوینس نیز در او را یاری می دادند ولی هسته مركزی تفكر و راهبردی بایرن مونیخ او بود.
در طول جنگ جهانی دوم

این باشگاه در سال ۱۹۰۰ هنگامی که تعدادی از علاقه مندان به فوتبال از باشگاه ژیمناستیک مونیخ ۱۸۷۹ جدا شدند تا از نفوذ ژیمناستیک‌های باشگاه که شور و شوق زیادی برای بازی جدید نداشتند، در امان بمانند، شکل گرفت. تقریباً از ابتدا، بایرن یک تیم محلی قدرتمند بود اما نتوانست تأثیر زیادی فراتر از آن داشته باشد.
به دلایل مالی و برای بهره‌مندی از امکانات بهتری که در اختیار باشگاه‌های دیگر بود، دو بار وارد ادغام شدند. در سال ۱۹۰۶، آنها با باشگاه ورزشی مونیخ مذاکره کردند. به عنوان بخشی از این ترتیب، فوتبالیست‌ها رنگ مشکی را به عنوان یکی از رنگ‌های تیم خود کنار گذاشتند و قرمز و سفید شرکای جدید خود را که تا به امروز می‌پوشند، انتخاب کردند. بایرن اولین عنوان خود را به عنوان قهرمان لیگ باواریا در سال ۱۹۰۹ به عنوان بخش ام‌اس‌سی به دست آورد. در سال ۱۹۱۹، اندکی پس از جنگ جهانی اول، بایرن ام‌اس‌سی را ترک کرد، که تمرکز آن بر روی هاکی روی چمن و تنیس بود، ورزش‌هایی که هنوز هم در آن‌ها فعال هستند. پس از آن بایرن به نیروهای باشگاه ژیمناستیک و ورزش ۱۸۹۰ جان مونیخ پیوست تا اینکه در سال ۱۹۲۳ آن باشگاه را ترک کرد و از آن زمان تاکنون مستقل باقی مانده است.
در آن روزهای اولیه، فوتبال باواریا تحت سلطه تیم‌هایی از فرانکونیا، در شمال ایالت، به ویژه باشگاه نورنبرگ و همسایگان شهر دوقلوی آنها گروتر فورث. بود. در سال ۱۹۱۴، فورت اولین تیم از ایالت بود که قهرمان ملی شد و تا سال ۱۹۳۰ این دو تیم هشت عنوان را بین خود جمع کردند. کورت لاندوئر، رئیس بایرن، از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۳ و از سال۱۹۴۷ تا دهه ۱۹۵۰، به‌طور مداوم این دفتر را بر عهده داشت و رویکردی استراتژیک برای ایجاد تیم و به چالش کشیدن این سلطه اتخاذ کرد. او ویلیام تاونلی را به عنوان اولین مربی حرفه‌ای تیم استخدام کرد. این مرد انگلیسی بهترین مربی در بازار آلمان بود و در سال ۱۹۱۰ با کارلسروهه اف‌وی قهرمانی داشت.
در سال ۱۹۲۶، بایرن قهرمان آلمان جنوبی شد، اما خود را از رقبای محلی مونیخ ۱۸۶۰ که در سال ۱۹۳۱ اولین تیمی از پایتخت باواریا بود که به فینال ملی رسید، شکست خورد. در طی یک سال، بایرن حتی با قهرمانی در فینال مقابل آینتراخت فرانکفورت، به اوج رسید. تیمی که توسط ریچارد دامبی مجارستانی هدایت می‌شد، با ضربه پنالتی اسکار «اوسی» روهر و گل دیگری توسط فرانتس کروم، ۲–۰ پیروز شد.
اما تاریخ مقابل بایرن بود. ظهور رژیم هیتلر باعث شد که رئیس وقت لاندوئر، یهودی، به سرعت استعفا دهد و تیمی که از او در تبعید سوئیس بازدید می‌کرد، کمکی به ثروت آنها در دوره جدید نکرد. دامبی، که او نیز یهودی بود، به هلند نقل مکان کرد و در آنجا زمام باگاه فاینورد در روتردام را در دست گرفت و پایه‌های عظمت آینده باشگاه را گذاشت. در سال‌های بعد، این باشگاه بی‌ربط شد، نازی‌ها به خاطر پیشینه یهودی‌اش از آن متنفر بودند و به عنوان جودن کلاب مورد تمسخر قرار گرفتند.
آخرین بازی ثبت شده فوتبال در دوران رایش سوم دربی بین بایرن و مونیخ ۱۸۶۰ (۳–۲) در ۲۳ آوریل ۱۹۴۵ بود. کمتر از سه هفته بعد، آلمان تسلیم شد.
سال‌های گذار ۱۹۴۶–۱۹۶۲

پس از جنگ جهانی دوم، بایرن در ابرلیگا جنوبی بازی کرد، که یکی از پنج کنفرانس لیگ برتری بود که در نیمه غربی کشور تأسیس شد. در طول دوره از تشکیل اوبرلیگن در سال ۱۹۴۷ تا ایجاد بوندسلیگا، لیگ حرفه‌ای آلمان، در سال ۱۹۶۳، آنها به عنوان تیم میانه بازی کردند. بهترین کاری که آنها می‌توانستند در بخش خود مدیریت کنند، کسب مقام‌های سوم و چهارم بود. آنها حتی در فصل ۱۹۵۶ به دسته دوم اوبرلیگا سود سقوط کردند – تنها باری که این اتفاق افتاده است.
بایرن در خارج از بازی‌های معمولی لیگ از موفقیت‌هایی برخوردار بود. آنها جام ۱۹۵۷ آلمان را که تنها دومین جام ملی آنها بود، با گل دقیقه ۷۸ رودی جابست مقابل فورتونا دوسلدورف به دست آوردند. ۱۶ اکتبر ۱۹۶۲ اولین حضور این باشگاه در صحنه اروپا بود. در دور افتتاحیه جام نمایشگاهی بین شهرها، آنها بازل را (۳–۰) شکست دادند، اما سپس در مرحله یک چهارم نهایی مقابل دینامو زاگرب فینالیست نهایی (۱–۴) و (۰–۰) به میدان رفتند.
موفقیت‌های اولیه در بوندسلیگا

با آغاز فصل ۶۴–۱۹۶۳، اولین بخش آلمان—که تا آن زمان به پنج بخش منطقه‌ای تقسیم شده بود—به یک لیگ ملی، بوندسلیگا، متحد شد.
آغاز لیگ جدید برای بایرن ناامید کننده بود. از آنجایی که مونیخ در سال ۱۸۶۰ آخرین قهرمانی اوبرلیگا را به دست آورده بود—یکی از معدود مواردی که آنها در آن دوره از بایرن جلوتر بودند—این آنها بودند که به نخبگان جدید فوتبال آلمان پیوستند. رئیس تازه منتخب بایرن، ویلهلم نودکر، پدر باشگاه بایرن مدرن، زلاتکو «چیک» چایکوفسکی، بازیکن سابق جام جهانی یوگسلاوی را در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۴ به خدمت گرفت، که به دلیل مربیگری ۱ نیز به شهرت رسیده بود. باشگاه کلن به قهرمانی ۱۹۶۲. این کودتا نتیجه داد، زیرا او یک تیم مشتاق را با بازیکنان جوان با استعدادی تشکیل داد که بعداً باید به عنوان «محور» شناخته شوند: دروازه‌بان سپ مایر، فرانتس بکن باوئر و گرد مولر. پس از از دست دادن صعود به بوندسلیگا در سال ۱۹۶۴، دوم شدن در لیگ پس از هسن کاسل، بایرن در سال ۱۹۶۵ مسابقات رگیونالیگا جنوبی (II) را به دست آورد و در کنار رقیب آینده بوروسیا مونشن گلادباخ صعود کرد.
این تیم با میانگین سنی ۲۲ سال بلافاصله به مقام سوم لیگ رسید در سالی که مونیخ درخشان ۱۸۶۰ اولین و تنها عنوان قهرمانی ملی خود را به دست آورد. حتی مهم‌تر از آن برای بایرن، پیروزی در فینال جام حذفی مقابل دویسبورگ (۴–۲) بود که آنها را به جام برندگان جام یوفا هدایت کرد.
ستاره این تیم فرانتس بکن باوئر ۲۰ ساله بود که فصل را با بازی در جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ انگلستان به پایان رساند و در آنجا تخیل بینندگان جهانی را به خود جلب کرد. تلاش‌های او با کسب مقام سوم در رای‌گیری برای بهترین بازیکن سال اروپا پاداش داده شد.
در فصل بعد، بایرن سومین تیم آلمانی شد که تا به حال از جام حذفی آلمان دفاع می‌کند، زیرا هامبورگر اس وی در فینال طعمه آسانی را نشان داد و با پیروزی ۴–۰ رکورد شکست خورد. نکته قابل توجه حضور در جام برندگان جام در نورنبرگ بود که این تیم در فینال ۱–۰ مقابل رنجرز پیروز شد. گل در وقت اضافه توسط فرانتس «گاو» راث به ثمر رسید که بسیاری از فینال‌های جام حذفی را برای بایرن به دست آورد.
کاهش سرعت پیشرفت در فصل ۶۸–۱۹۶۷ باعث شد که یوگسلاوی دیگری به نام برانکو زبیک کار چایکوفسکی را بر عهده بگیرد. او سبک تهاجمی بازی بایرن را مهار کرد و این نظم زمانی نتیجه داد که بایرن قهرمانی فصل ۶۹–۱۹۶۸ را با جام حذفی، اولین دوبل در تاریخ بوندسلیگا، برد. در کل فصل، بایرن فقط از ۱۳ بازیکن استفاده کرد.
بوروسیا مونشن گلادباخ که در همان سال با بایرن به بوندسلیگا صعود کرد، به عنوان رقیب جدی برای برتری بایرن ظاهر شد. آنها دو قهرمانی بعدی را به دست آوردند و ویلهلم نودکر، رئیس بایرن، به توصیه بکن باوئر، از اودو لاتک از کادر مربیگری تیم ملی خواست تا هدایت بایرن را بر عهده بگیرد. در سال اول، او فقط توانست جام را به ساحل رودخانه ایسار برگرداند، اما با تقویت‌های جوان و گرسنه مانند پل برایتنر و اولی هونس، تیمی را تشکیل داد که اولین هت‌تریک قهرمانی آلمان در تاریخ را به دست آورد.
سه‌گانه ۱۳–۲۰۱۲

در فصل ۱۳–۲۰۱۲، بایرن به سومین فینال اروپایی خود در چهار دوره پیاپی رسید، و به یاد ماندنی از تیم‌های مورد علاقه و قهرمان داخلی اسپانیا بارسلونا با نتیجه ۷–۰ طی دو بازی شکست خورد. در ۲۵ مه ۲۰۱۳، سوار بر برنده دیررس آرین روبن، آنها بوروسیا دورتموند را با نتیجه ۲–۱ در ورزشگاه ومبلی شکست دادند تا پنجمین قهرمانی خود در جام باشگاه‌های اروپا و اولین قهرمانی خود در ۱۲ سال گذشته را به دست آورند. یک هفته بعد، در ۱ ژوئن ۲۰۱۳، یوپ هاینکس در آخرین بازی خود در فینال جام حذفی آلمان با نتیجه ۳–۲ بر VfB اشتوتگارت پیروز شد و یک سه‌گانه تاریخی را به دست آورد، در حالی که هشت هفته زودتر بوندسلیگا را نیز به پایان رساند.
دوران پپ گواردیولا

پس از سه‌گانه تاریخی بایرن مونیخ، این باشگاه پپ گواردیولا را – که خود چهار سال پیش مربی بارسلونا سه‌گانه کرده بود – به عنوان سرمربی خود با قراردادی سه ساله استخدام کرد. اولین بازی گواردیولا به عنوان سرمربی بایرن، شکست ناامید کننده سوپر جام آلمان به بوروسیا دورتموند بود. بایرن در اولین فصل حضور گواردیولا ، سوپرکاپ یوفا و جام باشگاه‌های جهان فیفا را به دست آورد، علاوه بر آن یک قهرمانی در بوندسلیگا در اوایل ماه مارس، یک رکورد در فوتبال آلمان بود. علیرغم قهرمانی در بوندسلیگا با ۲۹ پیروزی مشترک، بایرن در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا در مجموع ۵–۰ از رئال مادرید حذف شد، به ویژه در خانه ۰–۴ شکست خورد. علیرغم این شکست بزرگ، بایرن مونیخ با برد دی‌اف‌بی پوکال که دومین دبل داخلی پیاپی خود را به ثمر رساند، بازگشت.
برای فصل ۲۰۱۴/۱۵, بایرن مونیخ تیم خود را با جذب روبرت لواندوفسکی مهاجم دورتموند تقویت کرد. آنها سوپرکاپ را به دورتموند باختند و نتوانستند عنوان دی‌اف‌بی پوکال خود را حفظ کنند. آنها همچنین دوباره از مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا کنار رفتند و در مجموع ۵–۳ به بارسلونا باختند. اما آنها سومین قهرمانی پیاپی خود در بوندسلیگا را به دست آوردند.
در آخرین فصل هدایت پپ گواردیولا، بایرن مونیخ چهارمین قهرمانی پیاپی خود در بوندسلیگا را به دست آورد و در عین حال رکورد کمترین گل خورده در یک فصل بوندسلیگا (۱۷) را به نام خود ثبت کرد، اما یک بار دیگر نتوانست قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود و شکست خورد. به اتلتیکو مادرید با گل‌های خارج از خانه در نیمه نهایی. تسلیت به شکل پیروزی دی‌اف‌بی پوکال بر رقیب اصلی بوروسیا دورتموند رسید. گواردیولا متعاقباً جدا شد و بعداً به منچستر سیتی پیوست.
تداوم تسلط داخلی

بایرن مونیخ کارلو آنچلوتی را به جای گواردیولا در فصل ۱۷–۲۰۱۶ منصوب کرد. اولین بازی او به عنوان سرمربی، پیروزی ۲–۰ بر بوروسیا دورتموند در سوپر جام ۲۰۱۶ بود. بایرن مونیخ پنجمین قهرمانی پیاپی لیگ را در آن فصل با شکست ۶–۰ مقابل وولفسبورگ خارج از خانه به دست آورد. آنچلوتی پس از پیروزی مجموع ۱۰–۲ مقابل آرسنال، بایرن را به یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا هدایت کرد، اما بایرن در نهایت توسط برنده رئال مادرید در مجموع ۶–۳ حذف شد. بایرن همچنین نتوانست دی‌اف‌بی پوکال را به دست آورد و توسط دورتموند از دورتموند حذف شد.
آنچلوتی در فصل ۲۰۱۷/۱۸ – که اولین بار تیم از ۰۵–۲۰۰۴ بدون کاپیتان فیلیپ لام بود – با شکست دادن دوباره بروسیا دورتموند، بایرن را به یک قهرمانی دیگر در سوپرکاپ دی‌اف‌بی رساند. با این حال، پس از شکست ۳–۰ مقابل پاری سن ژرمن در مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا، و پس از آغاز ضعیف در بوندسلیگا، آنچلوتی در سپتامبر ۲۰۱۷ از بایرن اخراج شد ویلی ساگنول برای یک بازی به عنوان سرمربی موقت انتخاب شد تا اینکه بایرن بار دیگر یوپ هاینکس را منصوب کرد، که چهارمین دوره او در این باشگاه بود. موفقیت بلافاصله پس از انتصاب به عنوان بایرن قهرمان لیگ با ۲۱ امتیاز و بازگشت به نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا بود. با این حال، بایرن دوباره توسط رئال مادرید حذف شد، این بار با تک گل در مجموع باخت ۴–۳. هاینکس پس از پایان فصل بازنشسته شد، علیرغم اینکه باشگاه بارها از او خواسته بود تا برای فصل ۱۹–۲۰۱۸ باقی بماند.
بایرن مونیخ نیکو کواچ را – که آینتراخت فرانکفورت را به پیروزی ۳–۱ مقابل بایرن در آخرین بازی برای یوپ هاینکس هدایت کرد – به‌عنوان سرمربی به جای هاینکس منصوب کرد. بایرن آغازی دشوار در بوندسلیگا داشت و با شکست ۰–۳ در آلیانز آرنا به بوروسیا مونشن گلادباخ، اما انجام یک بازی خوب برای هفتمین قهرمانی پیاپی بوندسلیگا پس از پیروزی ۵–۱ مقابل کواچ کافی بود. کارفرما فرانکفورت در بازی پایانی فصل. موفقیت آنها را در لیگ قهرمانان دور زد زیرا آنها توسط لیورپول پس از باخت ۱–۳ خانگی حذف شدند. بایرن در آن فصل با پیروزی در فینال دی‌اف‌بی پوکال موفق به کسب دو تیم داخلی شد.
شش‌گانه

علیرغم شکست ۲–۷ تاتنهام هاتسپر در لیگ قهرمانان، بایرن آغاز کندی را در فصل ۲۰–۲۰۱۹ تجربه کرد که با شکست ۵–۱ در مقابل تیم سابق کواچ اینتراخت فرانکفورت به اوج خود رسید. کواچ پس از شکست مقابل فرانکفورت اخراج شد و هانسی فلیک کمک مربی جایگزین او شد. دوران مدیریت فلیک با سه پیروزی در سه بازی، از جمله پیروزی ۴–۰ مقابل بوروسیا دورتموند، آغازی درخشان داشت. اگرچه بعد از آن تیم دو شکست پیاپی را متحمل شد، اما پس از آن به یک روند بدون شکست ادامه داد که تا سال جدید ادامه یافت و در همه بازی‌ها به جز یک برد پیروز شد تا اینکه همه‌گیری کووید-۱۹ فوتبال را به کلی متوقف کرد. فصل بوندسلیگا در مه ۲۰۲۰ از سر گرفته شد و بایرن در تمام بازی‌های داخلی باقی مانده خود پیروز شد تا با موفقیت از دبل دفاع کند.
لیگ قهرمانان اروپا در ماه اوت از سر گرفته شد و به دلیل همه‌گیری همه گیر به یک تورنمنت مینی تک پا در لیسبون تغییر یافت. بایرن با شکست ۸–۲ بارسلونا در مرحله یک چهارم نهایی تاریخ ساز شد و در دو بازی بعدی لیون و پاری سن ژرمن را شکست داد و ششمین جام اروپایی خود را به دست آورد و دومین سه‌گانه قاره‌ای خود را تکمیل کرد.
بایرن پس از آن سوپرجام داخلی و اروپا و جام باشگاه‌های جهان را به دست آورد تا شش‌گانه را به دست آورد و پس از بارسلونای پپ گواردیولا در سال ۲۰۰۹، تنها تیمی در تاریخ شد که موفق به این کار شده است.
۱۰ قهرمانی پیاپی لیگ

فصل ۲۱–۲۰۲۰ زمانی که بایرن توسط دسته دوم هلشتاین کیل از جام حذفی فوتبال آلمان حذف شد، شوک ایجاد کرد. با این حال این یک قهرمانی دیگر در بوندسلیگا بود که نهمین قهرمانی آنها در چند سال اخیر بود. هانسی فلیک پس از پایان فصل بایرن را ترک کرد و سرمربی تیم ملی آلمان شد. یولیان ناگلزمن به جای او منصوب شد.
بایرن ناگلزمن اولین برد و اولین جام خود را با شکست دادن بروسیا دورتموند در سوپر جام فوتبال آلمان کسب کرد. اگرچه بایرن باز هم در پوکال ناموفق بود و ۰–۵ به بوروسیا مونشن گلادباخ باخت و به طرز مفتضحانه ای توسط ویارئال ضعیف از لیگ قهرمانان حذف شد، اما با کسب دهمین قهرمانی پیاپی خود در بوندسلیگا تاریخ‌ساز شد. با انجام این کار، آنها به اولین تیم تاریخ در پنج لیگ برتر اروپا تبدیل شدند که ده سال پیاپی قهرمان لیگ داخلی شدند.
یکی از اولین تیم‌های بایرن مونیخ، در سال ۱۹۰۰.
بایرن مونیخ (با پیراهن سفید) در جریان بازی دوستانه مقابل باشگاه آرژانتین ریسینگ، دسامبر ۱۹۶۶
گرد مولر و اودو لاتک در سال ۱۹۷۳
یوپ هاینکس (تصویر اینجا در سال ۲۰۱۳) مربی بایرن مونیخ بود و دو قهرمانی بوندسلیگا را در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ به دست آورد.
آلیانز آرنا که در سال ۲۰۰۵ افتتاح شد، یکی از مدرن‌ترین استادیوم‌های فوتبال جهان است.
پپ گواردیولا در سال ۲۰۱۴
کارلو آنچلوتی (تصویر اینجا) مربی بایرن مونیخ بود تا پنجمین قهرمانی پیاپی بوندسلیگا را به دست آورد.
عبدالمجید سپاسی

عبدالمجید سپاسی (زاده ۱۳۴۰_درگذشته ۲۹ اسفند ۱۳۶۶)،نظامی ایرانی و از فرماندهان سپاه پاسداران در جنگ هشت‌ساله ایران و عراق است که در طول آن کشته شده‌است.
زندگی‌نامه

در اول مهر ماه سال ۱۳۴۰ در شیراز و یکی از محله‌های نزدیک حرم شاهچراغ در خانوادهٔ مذهبی شیعه دیده به جهان گشود.
وی از فعالان در جریان انقلاب اسلامی ایران بود. پس از پیروزی انقلاب و در اوایل سال ۱۳۵۹ به سپاه پاسداران پیوست و در مدت حضور در جبهه، مسؤولیت های مختلفی مانند فرماندهی گروهان و گردان، طراح عملیات و مسئول محورهای عملیاتی مختلف در عملیات‌های ثامن‌الائمه، رمضان، بدر، کربلای ۵ و ... را بر عهده گرفت.
سرانجام پس از چندین مرحله مجروح شدن در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۶۶ در عملیات والفجر ۱۰ و در آخرین روز ماه رجب در حالی که سمت معاونت عملیات را به عهده داشت، در منطقه حلبچه کشته شد.
آرامگاه

آرامگاه وی در آرامستان دارالرحمه شیراز و در قطعهٔ شهدا واقع است.
باشگاه فجر شهید سپاسی شیراز

مقالهٔ اصلی: باشگاه فوتبال فجر سپاسی شیراز
پس از پایان جنگ و به افتخار او، باشگاهی با نام فجر شهیدسپاسی در شیراز تأسیس گردید.
کاخ شهرداری تبریز

| کاخ شهرداری تبریز | کاخ شهرداری تبریز |
| --- | --- |
نام: کاخ شهرداری تبریزبرج ساعت تبریز
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: تبریز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: کاخ شهرداری
نام‌های دیگر: برج ساعت
کاربری: اداری (شهرداری تبریز)
کاربری کنونی: موزه، اداری (شورای شهر تبریز)
دیرینگی: پهلوی یکم
دورهٔ ساخت اثر: رضاشاه
بانی اثر: ارفع‌الملک جلیلی (شهردار تبریز) آودیس اوهانجانیان (معمار بنا)
مالک اثر: شهرداری تبریز
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۵۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۹ تیر ۱۳۷۷
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
کاخ شهرداری تبریز یا برج ساعت تبریز از بناهای تاریخی شهر تبریز است که ساخت آن از سال ۱۳۱۴ تا ۱۳۱۸ هجری خورشیدی در محل گورستان متروک و مخروبهٔ کوی نوبر، با نظارت مهندسان آلمانی و در زمان ریاست شهرداری ارفع‌الملک جلیلی و با بودجهٔ ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ ریال انجام شد .دو برادر بنام کربلایی محمد فاطمی تبارو حاج رضا معمار این ساختمان بودند . از این بنا، به عنوان تالار شهر و دفتر اصلی شهرداری تبریز، بهره‌برداری شده‌است. این اثر در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
پیشینه

کاخ شهرداری تبریز در سال ۱۳۱۸ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. در سال ۱۳۸۶ هجری خورشیدی، به مناسبت بزرگداشت یکصدمین سال تأسیس نخستین انجمن شهر و بلدیهٔ ایران در تبریز، به نخستین موزهٔ شهر و شهرداری‌های کشور تبدیل و مورد بهره‌برداری قرار گرفت. ئدر حال حاضر نیز افزون بر نخستین موزهٔ شهر و شهرداری‌های کشور، شورای اسلامی شهر تبریز نیز در بخشی از این ساختمان مستقر بوده و جلسات رسمی شورا در محل آمفی تئاتر موجود در ساختمان تشکیل می‌شود. شهردار کلان‌شهر تبریز نیز برخی از ملاقات‌های رسمی، دیپلماتیک را با مقامات عالی‌رتبه را در محل این کاخ انجام می‌دهد.
تغییرات فعلی

در دهه ۱۹۸۰ میلادی، در تلاش برای نصب آسانسور، یکی از پاسیوهای برج آسیب دید. در سال ۲۰۰۸، گنبد بالای برج ساعت با گذاشتن یک شیشه الیاف خاکی رنگ جدید به جای گنبد اصلی نقره‌ای رنگ بازسازی شد. از سال ۲۰۰۷، بخشی از این ساختمان موزه شهرداری را در خود جای داده‌است.