stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مراد میرزا
خانواده > والدین

پدر: اکبر
پدربزرگ: همایون
پدر پدربزرگ: بابر
مادر پدربزرگ: ماهم بیگم
مادربزرگ: حمیده بانو بیگم
پدر مادربزرگ: شیخ علی اکبر جامی
مادر مادربزرگ: ماه افروز بیگم
مادر: سلیمه سلطان بیگم
پدربزرگ: نورالدین محمد میرزا
مادربزرگ: گلرخ بیگم
پدر مادربزرگ: همایون
مادر مادربزرگ: دلدار بیگم
خانواده > خانواده

یکی از همسران مراد میرزا حبیبه بانو بیگم، دختر میرزا عزیز کوکا بود که پسر دایهٔ اکبر، جیجی آنگا بود. هنگامی که مراد هجده ساله بود، صاحب پسری به نام رستم میرزا (متولد: ۲۷ اوت ۱۵۸۸) شد ولی رستم میرزا نه سال عمر کرد و در ۳۰ نوامبر ۱۵۹۷ فوت کرد. او همچنین صاحب پسری به نام عالم سلطان میرزا بود که در تاریخ ۴ نوامبر ۱۵۹۰  به دنیا آمد و در کودکی فوت شد.
همسر دیگر مراد میرزا، دختر بهادرخان پسر راجه علی خان حاکم خاندیش بود. مراد از وی صاحب تک دخترش جهان بانو بیگم شد که جهان بانو با پرویز میرزا ازدواج کرد و مادر همسر داراشکوه، نادره بانو بیگم شد.
جس لی

جس لی (Lí Kâi-vì، متولد ۱ ژوئن ۱۹۸۸)، خواننده زن چینی مالزیایی است. در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۱، او اولین برنده مالزیایی ستاره میلیون چینی شد. جس لی در سرمبان، نگری سمبیلان، مالزی به دنیا آمد. خانه اجدادی او ماوژوا، گوانگدونگ است. او پیشینه هاکا دارد.
کینروس، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Kinross, Iowa | Kinross, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Former school: Former school
Location of Kinross, Iowa: Location of Kinross, Iowa
مختصات: ۴۱°۲۷′۳۴″ شمالی ۹۱°۵۹′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۴۵۹۴۴°شمالی ۹۱٫۹۸۷۵۰°غربی﻿ / 41.45944; -91.98750: مختصات: ۴۱°۲۷′۳۴″ شمالی ۹۱°۵۹′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۴۵۹۴۴°شمالی ۹۱٫۹۸۷۵۰°غربی﻿ / 41.45944; -91.98750
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان کئوکوک، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۰ مایل مربع (۰٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۰ مایل مربع (۰٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۲۳ فوت (۲۵۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۳
 • برآورد (2012): ۷۲
 • تراکم: ۳۶۵٫۰/مایل مربع (۱۴۰٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 52335
کد منطقه: 319
FIPS code: 19-41475
GNIS feature ID: 0458099
کینروس (به انگلیسی: Kinross) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۳ نفر بوده‌است.
فهرست میراث جهانی در مجارستان

| میراث جهانی در مجارستان | میراث جهانی در مجارستان |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: مجارستان
تاریخ ثبت: ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۵
آثار ثبت شده: ۸ ۷ اثر فرهنگی  ۱ اثر طبیعی 
فهرست آزمایشی: ۱۰ ۷ اثر فرهنگی  ۲ اثر طبیعی  ۱ اثر ترکیبی 
وبگاه: hu
میراث جهانی در مجارستان تا تاریخ ۲۰۲۵ شامل ۸ اثر ثبت‌شدهٔ فرهنگی و طبیعی در کشور مجارستان توسط میراث جهانی است. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. مجارستان این کنوانسیون را در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۵ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی مجارستان دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند.
تا تاریخ ۲۰۲۵، ۸ سایت میراث جهانی در مجارستان قرار دارند که ۷تای آن فرهنگی و یکی از آن‌ها، یعنی مجموعه غارهای آگتلک و اسلوواک طبیعی هستند. دو سایت ثبت‌شدهٔ نخست در مجارستان در یازدهمین نشست کمیته میراث جهانی در پاریس، فرانسه در سال ۱۹۸۷ ثبت شدند. از این دو سایت، یکی روستای هولوکو و دیگری بوداپست، کرانهٔ رود دانوب و ناحیهٔ قلعه بودا بودند که دومی در سال ۲۰۰۲ گسترش یافت. تازه‌ترین سایت افزوده‌شده به فهرست، منطقه شراب‌گیری توکای در سال ۲۰۰۲ است. در سال ۲۰۰۳، نام تمامی سایت‌ها به نام‌های ذکرشده در فهرست پایین تغییر یافتند. دو سایت نیز فراملی هستند؛ دریاچهٔ فرتو با اتریش و مجموعه غارهای آگتلک و اسلوواک با اسلواکی. همچنین، مجارستان ده سایت در فهرست آزمایشی خود نیز دارد.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت سایت‌های میراث جهانی در مجارستان
احیای فکر اسلامی

مجموعه ای از سخنرانی‌های محمد اقبال در مورد فلسفه اسلامی است که در سال ۱۹۳۰ منتشر شد. این سخنرانی‌ها توسط اقبال در مدرس، حیدرآباد و علیگر ارائه شد. فصل آخر، «آیا دین ممکن است»، از نسخه آکسفورد ۱۹۳۴ به بعد به کتاب اضافه شد. اقبال خواستار بررسی مجدد مبانی فکری فلسفه اسلامی شد. این کتاب یکی از آثار مهم تفکر نوین اسلامی است. تأثیر عمده ای بر علی شریعتی، جامعه‌شناس ایرانی و دیگر اصلاح طلبان مسلمان معاصر، از جمله طارق رمضان داشت.
فصل‌ها

دانش و تجربه دینی
آزمون فلسفی مکاشفات تجربه دینی
مفهوم خدا و معنای دعا
نفس انسانی - آزادی و جاودانگی او
روح فرهنگ مسلمانان
اصل حرکت در ساختار اسلام
آیا دین امکان‌پذیر است؟
نظرات

دیوید سموئل مارگولیوث، شرق‌شناس و استاد زبان عربی در دانشگاه آکسفورد، می‌نویسد: «از قانون قرآنی ارث که سهم مرد را برابر دو زن می‌داند، برتری مرد بر زن استنباط می‌شد لکن اقبال معتقد است که چنین فرضی با روح اسلام تناقض دارد چون قرآن همچنین می‌گوید: حقوق زنان بر مردان مانند حقوق مردان بر زنان است. ویلیام اوون کارور مشاهده کرد که هدف او [اقبال] بازسازی فلسفه دینی مسلمانان با توجه به سنت‌های فلسفی اسلام و سنت‌های اخیر بود. ادوارد هلمز خاطرنشان کرد: «یکی از انگیزه‌های اقبال تشویق هموطنان خود به کشف ریشه‌های فرهنگی خود پس از سال‌ها حکومت استعماری بریتانیا بود. اما هدف او همچنین فراتر رفتن از مرزهای محدود هویت ملی به منظور ایجاد «پل» بین مردمان فرهنگ‌ها و سنت‌های مذهبی مختلف بود.
باز-سنقر

| باز-سنقرها | باز-سنقرها |
| --- | --- |
باز-سنقرها، Polyboroides: باز-سنقرها، Polyboroides
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
تیره:: بازان
سرده:: Polyboroides
باز-سنقرها (نام علمی: Polyboroides) نام یک سرده از تیره بازان است.
گونه‌ها

باز-سنقر آفریقایی (Scopoli, 1786) - Sub-Saharan Africa.
باز-سنقر ماداگاسکاری Smith, 1829 - Madagascar.
لرهای جنوبی

| لُری جنوبی | لُری جنوبی |
| --- | --- |
لُری دومنی: لُری دومنی
زبان بومی در:  ایران
منطقه: غرب آسیا
قومیت: مردم لر
شمار گویشوران: حدود ۵ میلیون نفر  (بدون تاریخ)
تبار:   زبان‌های هندوایرانیزبان‌های ایرانیزبان‌های ایرانی غربیزبان لریلُری جنوبی
سامانه نوشتاری: الفبای فارسی در ایران
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۱–۶۳۹: luz
ایزو ۲–۶۳۹: luz
ایزو ۳–۶۳۹: در زمان‌های گوناگون:  mamasani 1241 – لری ممسنی  boyer.a 1238 – لری بویر احمدی  bahmaei 1238 – لری بهمئی  shuli 1241 – لری شولی  liravi 1238 – لری لیراوی
لُرهای جنوبی بخشی از مردم ایرانی‌تبار ساکن در جنوب غربی ایران و بخش بزرگی از لُرها هستند که به زبان لُری جنوبی سخن می‌گویند. لرهای جنوبی جزو لر بزرگ اند.
تقسیمات > ایلات

۱_ بویر احمدی
۲_ بهمئی
۳_ لیراوی
۴_ ممسنی
۵_ طیبی
۶_ حیات داوودی
۷_ آغاجاری
۸_ کرائی
۹_ باوی
۱۰_ نوئی
۱۱_ چرام
۱۲_ دشمن زیاری کهگیلویه و ممسنی
تقسیمات > طوایف

۱_ شولی
۲_ خفری (غوری)
۳_ سرخی
۴_ ده بزرگی
۵_ لشنی
۶_ یوسفی
۷_ چاروسایی
۸_ کرد شولی
۹_ سقلمه چی
۱۰_ شعبانی
۱۱_ صفی خانی
۱۲_ بورکی
۱۳_ شیر عالی (شیرالی)
۱۴_ بابا علی (بوالی)
۱۵_ کهواد
۱۶_ کهکی
و ...
زبان و گویش ها

لرهای جنوبی به زبان لری جنوبی سخن می‌گویند. ورود واژگان بیگانه عربی و ترکی در زبان لری نسبت به فارسی خیلی اندک است. ویژگی مهم لری جنوبی علامت جمع واژگانی (فتحه + ل) است که مشابه شاخه‌ های لری شمالی و لکی است.
| گویش لری بختیاری | گویش لری شمالی و لکی | گویش لری جنوبی | زبان فارسی |
| --- | --- | --- | --- |
| کُرا/کُرگَل | کُرَل | کُرَل | پسران |
| بَردَل | کوچکِیل | بَردَل یا کُچُک | سنگ ها |
| کݸهیَل | کݸیل | کݸیَل | کوه‌ها |
| پیایَل | پیال | پیایَل | مردان |
| گِئو | بِرار | کَکا_گئو | برادر |
| دونگ | دَنگ | بُنگ | صدا |
در لری ممسنی و لری باوی، برخلاف لری بویر احمدی که در آن در بسیاری از موارد حرف دال پس از مصوت بهٔ (Y) تبدیل می‌شود، حالت خاصی از د شبیه ذ (Ḋ) وجود دارد که به آن دال خفیف یا معجم می‌گویند. در لری کهگیلویه بزرگ از جمله لری طیبی، این ابدال گاهی به صورت ر نرم خود را نشان می‌دهد. در لری بهمئی یک مشخصه مهم، تبدیل الف به حالت خاصی است که به ضمه کشیده نزدیک است و گاه در نگارش افراد ناآشنای زبانشناس به صورت ضمه کشیده درج شده‌ است. این حالت در گویش لری بختیاری نیز کاملاً مشهود است.
کهگیلویه و بویراحمد

تقریباً تمام این استان را لرهای جنوبی تشکیل می دهند. ایلات این استان از یک ریشه و نژاد اند که در گذشته با نام جاکی بزرگ شهرت داشتند و در گذر زمان جاکی به دو شاخه لیراوی و چهاربنیچه تقسیم گشت و از هر شاخه ایلات چند گانه استان به ترتیب زیر شکل گرفت:
بویر احمدی
بهمئی
طیبی
دشمن زیاری
چرام
نوئی
آغاجاری
باوی
و ...
بوشهر > دشتستان

این طوایف لر جنوبی ساکن در شهرستان دشتستان بوشهر می‌باشند :
طایفه ابوالفتحی: از لرهای لیراوی هستند.
طایفه نوبنجانی: از لرهای ممسنی هستند.
طایفه کمالی: از لرهای یاسوجی هستند.
طایفه خوانین: از لرهای کامفیروزی هستند.
طایفه آخوندها: از لرهای دهدشت کهگیلویه هستند.
طایفه حقیقت: اصالتا شبانکاره می‌باشند.
طایفه قائدان: از کهگیلویه آمده‌اند.
طایفه بوالی یا بابا علی: از لرهای بهبهان هستند.
طایفه دهدشتی: اصالت آنها از لرهای دهدشت کهگیلویه است.
طایفه مشهدی علی عنابی: از لرهای گله دار منشعب گشته‌اند.
طایفه سادات شجاع الدین: از سادات لر فهلیان هستند.
طایفه پاپری: از لرهای ممسنی هستند.
طایفه شاه حسینی: از لرهای بهمئی هستند.
بوشهر > گناوه

اکثریت مردم گناوه و روستاهای آن از ایل حیات داوودی هستند اما شمار زیادی از مردمان ممسنی ، شول و بهمئی نیز به این شهر مهاجرت کرده اند.
بوشهر > دیلم

لیراوی دشت: لیراوی دشت به‌ گواه تاریخ جزوی از سرزمین لیراوی کهگیلویه بوده که مرکز آن بندر دیلم است. لیراوی دشت یکی از شعبات لرهای کهگیلویه می‌باشد. نام لیراوی در کتاب تاریخ گزیده آورده شده و یکی از طوایف قدیمی لر است.
طایفه خدری یا خضری
طایفه خواجه‌گیری
طایفه احمدحسنی
طایفه باباحسنی
طایفه اکبرغالبی
طایفه ابوالفتحی
طایفه چاه تلخی
طایفه بویراتی
طایفه گره‌ای
طایفه کاوی
طایفه طاهری
طایفه علیزاده
طایفه باغبان
طایفه فلاحتی
طایفه درویشی
طایفه گله‌گیر
طایفه مظفری
طایفه کنار کوهی
بوشهر > جم

در شهرستان جم چهار طایفه لر به زندگی می‌پردازند که طی سالیان متمادی به این منطقه کوچ کردند.
طایفه مدگماری
طایفه قائد یا کاید
طایفه شیخ حیات
طایفه خواجه
خوزستان

ایل بهمئی یکی از ایلات لر ایران می باشد.ایل بهمئی پر جمعیت ترین ایل لر جنوبی در خوزستان می باشد و یکی از پر جمعیت ترین ایلات ایران است. بهمئی از ایلات لر بزرگ و از شاخه لر جنوبی است که در جنوب غرب ایران و به طور گسترده در استان‌های کهگیلویه و بویراحمد ، خوزستان ، بوشهر ، فارس و ... زندگی می‌کنند.
ایل آغاجاری یکی از ایلات لر و از ایلات قدیمی کهگیلویه شاخه لر جنوبی است که متشکل از دوازده طایفه شامل ۸ طایفه لر و ۴ طایفه ترک  است. امروزه بدون استثنا تمام آغاجاری ها به زبان لری جنوبی سخن می گویند. آغاجاری ها ساکن شهرستان های بهبهان ، آغاجاری و هندیجان اند. البته ناگفته نماند ایل آغاجاری امروزه منحل شده و طوایف آن به طور مستقل زندگی می کنند.
ایل طیبی  یکی از ایلات لر ساکن در استان خوزستان و کهگیلویه و بویراحمد اند که بیشتر در شهرستان بهبهان و لنده زندگی می کنند.
طایفه بابا علی یا بوالی یکی از طوایف لر ساکن در استان خوزستان است. بوالی ها در زمان قاجار از شمال لرستان و نهاوند به منطقه بهبهان کوچ داده شده اند که به مرور زبان لری شمالی را فراموش کرده و اکنون جز لرهای جنوبی به شمار می آیند. بوالی ها بیشتر در شهرستان های بهبهان ، امیدیه و هندیجان ساکن می باشند.
ایل حیات داوودی شاخه‌ای از قوم لر می باشند که از حیات داوود واقع در استان بوشهر به محل کنونی مهاجرت کرده و شامل تیره‌های حیاتی ، هندیجانی و رحمانی می‌باشد که بیشتر در شهرستان هندیجان و ماهشهر ساکن می باشند. گفته می‌شود برخی از بزرگانشان بر این باورند که طبق شجره‌ نامه‌های موجود از لرهای منطقه خرم آباد هستند.
طایفه خدری این طایفه لر، شاخه‌ای از طایفه خدری بختیاری است که در حدود یک قرن پیش به هندیجان آمده و اعضای آن در نواحی جنوب هندیجان تا استان بوشهر زندگی می کنند.
طایفه چاروسایی یکی از طایفه های لر جنوب خوزستان تا بوشهر است بزرگان این طایفه عقیده دارند در سالهای دور از خرم آباد بدین منطقه آمده‌اند. چاروسایی‌ها در نواحی جنوبی و در هندیجان شمالی و بخش هایی در بهبهان ساکن می‌باشند. از جمله خاندان‌های آنان می‌توان به چاروسایی، ضیغمی، درویشی و کشتیبان اشاره کرد که به زبان لری جنوبی سخن می گویند.
طایفه شعبانی این طایفه از لرهای جنوبی منطقه شبانکاره می‌باشد که در گذشته دور به هندیجان مهاجرت کرده و از تیره های شکاری، شعبانی، سلیچ، داغری و تلحان تشکیل شده است. این تیره ها در دهات گزالی، چم شعبان، غرابی، چهل منی، بدرانی، هندیجان جنوبی و همچنین در مرکز بخش یعنی شهر هندیجان سکونت دارند.
فارس

ایل ممسنی از ایلات لر ایران است که پر جمعیت ترین ایل لر جنوبی در استان فارس می باشد. از نظر تاریخی در دسته لر بزرگ و گروه لر جنوبی جای می‌گیرد. این ایل لر در حال حاضر در شهرستان‌ های ممسنی، رستم، سپیدان، کازرون، کوه‌چنار، مرودشت، فراشبند، شیراز و بیضا در استان فارس و همچنین در نقاط مختلف استان کهگیلویه و بویراحمد زندگی می‌کنند. ایل ممسنی از چهار طایفه رستم، بکش، جاوید و دشمن زیاری تشکیل شده است.
سُرخی یکی از طوایف لر ساکن استان فارس می باشد.طوایف شش گانه سرخی خود را لر می دانند. فرهنگ و گویش آن ها رنگ و بوی اصیل لری آمیخته با مردم دشتی و دشستان دارد.به گفته پیران و بزرگان منشا اصلی طوایف سرخی شش برادر بوده که از شهر ناصریه مصر به لرستان کوچ کرده و پس از چند نسل با گرفتن فرهنگ لری مردم بومی لرستان راهی جنوب فارس می شوند.
در منطقه فیروزآباد لرهای کهگیلویه و بویراحمد شامل طوایف خواجه بزرگ، ملا، مغنی، مویزی، کوهمره، باوریانی، گله زن، بادنی، مهدخانی، فیلی وند، خجه بگ لو، درویشی، خلیفه، امینی و امیر سالار است.
طایفه لشنی یکی از طوایف لر از  قوم لر و از ایل زند ساکن در استان فارس می باشد که به دلیل مهاجرت به استان فارس امروزه جز طوایف لر جنوبی به شمار می آید.
طایفه ده بزرگی از طوایف لر شیراز است.اصالت آنها از روستای ده بزرگ شهرستان باشت در استان کهگیلویه و بویراحمد است که در قرن ۱۳ ام به شیراز مهاجرت کردند.
طایفه بورکی یک طایفه قدیمی از لرهای جنوبی است. که اکثریت در بخش کوار شهرستان شیراز استان فارس زندگی می کنند. حمدالله مستوفی نخستین بار در حدود ۱۰۰۰ سال پیش این طایفه را از اولین طوایف لر به شمار آورد، و سپس در دوره صفویه در کتاب عالم آرای عباسی به کوچ برخی از طوایف لر از نواحی لرنشین همدان و لرستان به جنوب ایران اشاره شد که بورکی یکی از آنها بود.
طایفه سقلمه چی طایفه‌ای لرتبار و کوه‌نشین و جزو لرهای جنوبی است که در منطقه کوهمره سرخی در حومه زندگی می‌کند.ظاهراً سقلمه‌ چی‌ها در اصل از طوایف لر بودند که به منطقه کوهمره مهاجرت کردند.
طایفه کُرد شولی از قدیمی‌ترین مردمان استان فارس و یکی از طوایف مستقل لر جنوبی می‌باشد که قدمت آن به دوران اشکانیان  بر می‌گردد. کردشولی در ساختار ایلی قبلاً ایل مستقل بوده که به مرور و همچنین رواج یکجانشینی از جمعیت آن بتدریج کاسته شده و به طایفه مستقل تبدیل شده است.مردم کرد شولی به زبان لری و گویش لری شولی از گویش های لری جنوبی سخن می‌گویند که ظاهراً از پارسی میانه منشعب شده است.کرد شولی‌ها بیشتر در شهرستان های اقلید و آباده و مردوشت ساکن هستند.
طایفه گله دار   در سدهٔ یازدهم قمری ملا فریدون لُر با هزار خانوار لر از منطقه بویراحمد به صحرای پال و اسیر می‌آید و پس از مدتی کوچ‌نشینی در ۶ کیلومتری باختر پال نشیمن می‌گزینند. گفته می‌شود که چون ملا فریدون و قبیله‌اش دارای گله و رمه‌هایی بودند ، به سکونتگاه آنان نام گله‌دار داده‌ شد.
طایفه خفری یا غوری  نام یکی از طوایف لر جنوبی است که بیشتر ساکن شهرستان های سپیدان ، کازرون و کوه چنار اند و به زبان لری سخن می گویند.
طایفه صفی خانی طایفه ای لر در ایل قشقایی است که ظاهرا از لرستان آمده و مدتی است که استقلال خود را از دست داده و بخشی از ایل قشقایی شده است.
طایفه چوگی یکی از طوایف لر ساکن شیراز است که از لحاظ تباری از طایفه رستم ایل ممسنی می باشند.
طایفه چهار راهی از طوایف لر ساکن در شمال استان فارس می باشد که از لحاظ تباری ممسنی می باشند که در گذشته از منطقه چهار راه شهرستان ممسنی به شمال فارس کوچ کردند.
جغرافیا

کهگیلویه و بویراحمد : تمام شهرستان‌ها
خوزستان : صیدون، بهبهان، امیدیه، رامهرمز، هندیجان، آغاجاری، ماهشهر، هفتکل، باغملک و اهواز
فارس : رستم، ممسنی، سپیدان، فراشبند، کوه چنار، کامفیروز شمالی، کامفیروز جنوبی، حسن‌آباد، سده، خشت، جره و بالاده، بخش کمارج‌، بخش گله دار، کازرون، فیروزآباد، شیراز، کوار، اقلید و آباده
اصفهان : پادنا و پادنا علیا و سمیرم
بوشهر : گناوه، دیلم، دشتستان، دهستان انگالی، دشتی و جم
ادبیات، فرهنگ و سیاست

با وجود ادبیات شفاهی غنی تاکنون آثار نگارشی اندکی به لری جنوبی نگاشته شده‌ است. تا قبل از تشکیل استان کهگیلویه و بویراحمد ، بنا به ویژگی های خاص جغرافیایی و انسانی، حکومت های مرکزی هیچگاه قادر به کنترل این منطقه نبودند. در زمان پهلوی با وجود چند جنگ و گریز سخت ، نیروهای دولتی موفق به تصرف و اعمال حاکمیت در این مناطق نشدند.
جنگ دلیران تنگستان (۱۲۹۴) ، جنگ کی کاووس بهمئی (۱۳۰۳) ، جنگ تنگ تامرادی (۱۳۰۹) ، جنگ ستون بهمئی (۱۳۱۶) و جنگ گجستان (۱۳۴۲) نمونه‌های مهم شکست های دولت مرکزی از عشایر لر جنوبی می باشد.
از سرشناسان تاریخی لرهای جنوبی می‌توان کی‌ لهراسب بویر احمدی ، رئیسعلی دلواری و خداکرم خان بهمئی «خان طلا» را نام برد.
لباس لرهای جنوبی از مرکز و غرب استان فارس تا سراسر استان کهگیلویه و بویراحمد ، شمال و غرب استان بوشهر و شرق و شمال شرقی و جنوب شرقی استان خوزستان گسترش دارد. امروزه استفاده از لباس محلی و سنتی بیشتر در زنان بالای ۳۰ سال دیده می‌شود اما در جشن‌ ها و مجالس عروسی تمام زنان و دختران به عنوان یک سنت از لباس‌ های محلی شاد و متنوع استفاده می‌کنند.
بر اساس تحقیقات صورت گرفته در کتاب نگارگری مکتب شیراز ، قدمت این نوع لباس‌ها بیشتر از دوران تیموریان در قرن هشتم هجری قمری است. لباس محلی و سنتی زنان لر جنوبی از سه بخش اصلی سرپوش ، بالا تنه و پایین تنه تشکیل شده‌ است که مجموع این سه بخش ، پوشش کاملی را برای زنان به همراه دارد.
رقص دستمال لُرهای جنوبی در شهرستان ممسنی در استان فارس
برج ممسنی، طراحی شده توسط فلاندین (۱۸۵۱ میلادی)
امامقلی خان رستم ممسنی در کنار هادی خان کشکولی
جایزه گاردن مریت

لوگوی جایزه گاردن مریت از انجمن سلطنتی باغبانی
جایزه گاردن مریت (به انگلیسی: Award of Garden Merit)، (AGM)، یک جایزه سالانه قدیمی است که توسط انجمن سلطنتی باغبانی بریتانیا (Royal Horticultural Society) (RHS) برای گیاهان ایجاد شده است. این بر اساس ارزیابی عملکرد گیاهان تحت شرایط رشد انگلستان است.
تاریخچه

جایزه گاردن مریت یک علامت کیفیت است که از سال ۱۹۲۲ به گیاهان باغی (شامل درختان، سبزی‌ها و گیاهان تزئینی) توسط انجمن سلطنتی باغبانی بریتانیا (RHS) اعطا می‌شود. جوایز سالانه پس از آزمایش‌ها گیاهی که برای قضاوت در مورد عملکرد گیاهان در شرایط رشد بریتانیا انجام می‌شود، صادر می‌گردد. آزمایش‌ها ممکن است بسته به نوع گیاه مورد تجزیه و تحلیل، یک یا چند سال طول بکشد و ممکن است در باغ انجمن باغبانی سلطنتی در ویزلی و باغ‌های دیگر یا پس از مشاهده گیاهان در مجموعه‌های تخصصی انجام شود. گزارش‌های آزمایشی به‌صورت کتابچه و در وب‌سایت در دسترس است. در صورتی که گیاهان از نظر باغبانی در دسترس نباشند یا ارقام بهتر جایگزین آن شده باشند، جوایز سالانه بررسی می‌شود.
جوایز مشابه

این جایزه نباید با جایزه شایستگی انجمن سلطنتی باغبانی (AM) اشتباه گرفته شود، که به گیاهانی داده می‌شود که "شایستگی زیادی برای نمایشگاه دارند" یعنی برای گیاهان نمایشی، نه باغی. از سال ۱۹۸۹، فرانسه جوایز مشابهی به نام شایستگی دوره (Mérites de Courson) داشته است، اما این جوایز از تعداد محدودی از گیاهان است که توسط نهالستان‌دارها به هیئت داوران در روزهای گیاه کورسون که دو بار در سال ارائه می‌شود و جوایز صرفاً بر اساس نظرها هیئت داوران در مورد عملکرد احتمالی گیاهان در باغ‌های فرانسوی است، نه آزمایش‌های گسترده.
منتخبان همه آمریکا یک سازمان غیرانتفاعی مستقل است که انواع جدید و هرگز فروخته نشده را برای باغبان خانگی آزمایش می‌کند.
گیاهان شایسته گیاهانی هستند که به‌دلیل کیفیت فوق‌العاده و عملکرد قابل اعتماد برای مناطق تحتانی غرب میانه ایالات‌متحده انتخاب شده‌اند.
بررسی‌ها

جایزه گاردن مریت در سال ۱۹۹۲ مورد بررسی قرار گرفت تا سودمندی و اعتبار آن افزایش یابد. نتایج کارآزمایی صحرایی در ارزیابی‌ها وزن بیشتری به دست آورد و گیاهان ای‌جی‌ام (AGM) موجود در پرتو تجربه‌های اخیر مورد بررسی قرار گرفتند. مجمع عمومی عادی از سال ۱۹۹۲ باید در فواصل ۱۰ ساله بررسی می‌شد، اما این فراوانی به سالانه افزایش یافته است. بررسی ۲۰۱۲/۱۳، با توصیه کارشناسانی مانند کمیته‌های گیاهی انجمن سلطنتی باغبانی، انجمن‌های تخصصی، دارندگان مجموعه ملی میراث گیاهی و دیگران، منجر به تغییرهای زیادی شد. نزدیک به ۱۹۰۰ گیاه جوایز شایستگی خود را از دست دادند و بیش از ۱۴۰۰ گیاه جوایز را کسب کردند. لیست شامل ۷۰۷۳ گیاه پس از بررسی بود.
بررسی‌ها > قطع کردن

گیاهان ممکن است به دلایل متعدد، از جمله در دسترس نبودن باغبانان، در دسترس بودن گیاهان بهتر، ابتلا به آفت‌ها یا بیماری‌ها، یا یکنواختی ناکافی، به «فهرست غروب آفتاب» انجمن سلطنتی باغبانی اضافه شوند.
معیارها

برای واجد شرایط بودن برای جایزه شایستگی باغ، یک گیاه
باید از نظر باغبانی در دسترس باشد
برای تزئین یا استفاده باغ باید عالی باشد
باید از ساختار خوبی برخوردار باشد
نباید به شرایط رشد یا مراقبت بسیار تخصصی نیاز داشته باشد
نباید به ویژه در برابر هیچ آفت یا بیماری حساس باشد
نباید در معرض یک درجه بازگشت غیر منطقی قرار گیرد.
نماد «جایزه گاردن مریت» نماد نشان‌دهنده یک جام‌شکل قهرمانی است. همراه با درجه سرسختی به شرح زیر ذکر شده است:
H1 به یک گلخانه گرم شده نیاز دارد
H1a گرمتر از ۱۵ درجه سانتی‌گراد: گیاهان گرمسیری برای گلخانه‌های سرپوشیده و گرم
H1b از ۱۰ درجه تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد: گیاهان نیمه گرمسیری برای گلخانه‌های سرپوشیده و گرم شده
H1c از ۵ درجه تا ۱۰ درجه سانتی‌گراد: گیاهان معتدل گرم که می‌توانند در تابستان به بیرون از منزل بروند
H2 از ۱ درجه تا ۵ درجه سانتی‌گراد: گیاهانی که در زمستان به گلخانه‌ای بدون یخبندان نیاز دارند.
H3 از ۵- درجه تا ۱ درجه سانتی‌گراد : در برخی مناطق یا موقعیت‌ها در خارج از خانه مقاوم هستند، یا در حالی که معمولاً در تابستان در خارج از خانه رشد می‌کنند، در زمستان به محافظت در برابر سرما نیاز دارند (مثلاً کوکب)
H4 از ۱۰- درجه تا ۵- درجه سانتی‌گراد: گیاهان در خارج از خانه در اکثر مناطق بریتانیا در زمستان متوسط ​​مقاوم هستند.
H5 از ۱۵- درجه تا ۱۰- درجه سانتی‌گراد: گیاهان در خارج از خانه در اکثر مناطق بریتانیا در زمستان‌های سخت مقاوم هستند.
H6 از ۲۰- درج تا ۱۵- درجه سانتی‌گراد: گیاهان مقاوم در خارج از انگلستان و شمال اروپا
H7 سردتر از ۲۰- درجه سانتی‌گراد: گیاهان مقاوم در خارج در شدیدترین آب و هوای اروپا
میدان آزمایشی در ویسلی (RHS Garden Wisley)، برخی از صدها گونه ارزیابی‌شده برای جایزه گاردن مریت را نشان می‌دهد.
ساق عروس 'مروارید نورنبرگ'، برنده جایزه گاردن مریت
جزیره سیروس

برای کشتی جنگی سایروس، یواس‌اس ال‌اس‌تی-۳۲۵ را ببینید.
مکان
| سیروس Περιφερειακή ενότητα Σύρου Δήμος Σύρου-Ερμούπολης | سیروس Περιφερειακή ενότητα Σύρου Δήμος Σύρου-Ερμούπολης |
| --- | --- |
استان  و جزیره: استان  و جزیره
ارموپولی: ارموپولی
سایروس در استان اژه جنوبی: سایروس در استان اژه جنوبی
مختصات: ۳۷°۲۶′۱۸″ شمالی ۲۴°۵۴′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۳۸۳۳°شمالی ۲۴٫۹۱۲۲۲°شرقی﻿ / 37.43833; 24.91222: مختصات: ۳۷°۲۶′۱۸″ شمالی ۲۴°۵۴′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۳۸۳۳°شمالی ۲۴٫۹۱۲۲۲°شرقی﻿ / 37.43833; 24.91222
ناحیه: استان اژه جنوبی
مرکز: ارموپولی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۱٫۹ کیلومتر مربع (۳۹٫۳ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۱٬۵۰۷
 • تراکم: ۲۱۰/کیلومتر مربع (۵۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
کد پستی: 841 xx
پیش‌شماره تلفن: 228x0
پلاک خودرو: EM
سیروس یونانی: Σύρος)، جزیره‌ای یونانی در گروه کیکلادس، در دریای اژه است. این جزیره با فاصلهٔ ۷۸ مایل دریایی (۱۴۴ کیلومتر) در جنوب شرقی آتن قرار دارد. مساحت این جزیره ۸۳٫۶ کیلومتر مربع (۳۲ مایل مربع) و دارای ۲۱٬۵۰۷ جمعیت است (سرشماری ۲۰۱۱).
نگارخانه

مجسمه آندریاس میائولیس
نمایی از آنو سیروس
فروشگاهی در بازار ارموپولی
مسکاردن

مکان
| Moscardón, Spain | Moscardón, Spain |
| --- | --- |
مختصات: ۴۰°۲۰′ شمالی ۱°۳۲′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۳۳°شمالی ۱٫۵۳۳°غربی﻿ / 40.333; -1.533: مختصات: ۴۰°۲۰′ شمالی ۱°۳۲′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۳۳°شمالی ۱٫۵۳۳°غربی﻿ / 40.333; -1.533
بخش خودمختار: آراگون
استان: استان تروئل
فهرست دهستان‌های تروئل: Moscardón
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۵۱
 • تراکم: ۲٫۰/کیلومتر مربع (۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
مسکاردن (به اسپانیایی: Moscardón) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان تروئل واقع شده‌است.
خصوصیات

مسکاردن ۲۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۱ نفر جمعیت دارد.
نوپسرهای دوروبانه

| نوپسرهای دوروبانه | نوپسرهای دوروبانه |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: قاب‌بالان
زیرراسته:: سوسک‌های همه‌چیزخوار
تیره:: سوسک‌های شاخک‌دراز
سرده:: نوپسرها
گونه:: N. bivittata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nupserha bivittata پر اولوف کریستوفر آوریویلیوس, 1907: Nupserha bivittata پر اولوف کریستوفر آوریویلیوس, 1907
نوپسرهای دوروبانه (Nupserha bivittata)یک گونه سوسک از خانوادهٔ سوسک‌های شاخک‌دراز است. این گونه توسط پروفسور پر اولوف کریستوفر آوریویلیوس در سال ۱۹۰۷ توصیف و بررسی شد.