stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هنر و مردم
دوره‌ها

دوره نخست: در این دوره کوتاه، تنها دو شماره در قطع کوچک منتشر شد. نخستین شماره‌های مجله هنر و مردم در فروردین ۱۳۳۶ و دومین شماره آن در اردیبهشت همان سال منتشر و سپس متوقف شد. هادی شفاییه در شماره چهارم دوره سوم نشریه چگونگی انتشار این دو شماره را توضیح داده‌است.
دوره دوم: دوره دوم انتشار از آبان ۱۳۴۱ به قیمت ۶ ریال آغاز و تا آذر ۱۳۵۷ (۱۳۵۸) ادامه یافت.
این نشریه ابتدا از سوی اداره روابط بین‌الملل و انتشارات، یکی از ادارات تابعه اداره کل هنرهای زیبای کشور منتشر می‌شد. سپس انتشار آن به عنوان ارگان وزارت فرهنگ و هنر ادامه یافت. در ابتدا مدیر مسئولی آن با ابوالقاسم خدابنده‌لو و سردبیر آن عنایت‌الله خجسته بود. از شمارهٔ ۱۳۳، آبان ماه ۱۳۵۲، بیژن سمندر به عنوان سردبیر نشریه تعیین و از شمارهٔ ۱۶۸، مهر ماه ۱۳۵۵، سردبیر آن هیئت تحریریه گردید. آخرین شمارهٔ این دورهٔ نشریه، شمارهٔ ۱۹۳، مربوط به آبان و آذر سال ۱۳۵۸ است.
دوره سوم: انتشار سومین دوره مجله هنر و مردم به صورت فصلنامه و با همکاری تعدادی از نویسندگان قدیمی این نشریه به دو زبان فارسی، انگلیسی، از سال ۱۳۸۳ آغاز شده‌است. مدیر مسئول و سردبیر دوره جدید مجله هنر و مردم حمیدرضا نوروزی‌طلب عضو هیئت علمی دانشگاه تهران است و گروهی از پژوهشگران با سابقه با این نشریه همکاری دارند.
نخستین شماره

شمارهٔ اول این نشریه در ۲۴ صفحه در چاپخانهٔ سازمان سمعی و بصری هنرهای زیبا ی کشور چاپ و نشر گردیده و سر مقالهٔ شمارهٔ اول آن با عنوان «سخنی با شما دربارهٔ مجله‌ای به نام هنر و مردم» بود که با این عبارات آغاز گردیده:
هیئت تحریریه مجله هنر و مردم افتخار دارند که نخستین ثمرهٔ زحمات خود را بدینوسیله تقدیم خوانندگان عزیز می‌نمایند. کمال کوشش ما همواره بر این بوده و خواهد بود که بین شما از یکسو و هنر و هنرمند از سوی دیگر تفاهم بوجود آوریم و …
اولین مقاله از شمارهٔ اول این نشریه با عنوان «غیاث نقش بند: نقاشی توانا، شاعری خوش قریحه و بافنده‌ای چیره‌دست» به قلم یحیی ذکاء به رشتهٔ تحریر درآمده و آخرین مقاله از این نشریه که در شمارهٔ ۱۹۳ به چاپ رسیده‌است، نوشتهٔ مهدی پرتوی آملی و تحت عنوان «در ریشه‌های تاریخی امثال و حکم» می‌باشد.
انتشار مجدد دوره‌های اول و دوم

امروزه شماره‌های دوره دوم این مچله از سوی مرکز اسناد و مدارک وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری بر روی اینترنت قرار داده شده و در دسترس همگان قرار گرفته‌است.
مرکز اسناد و مدارک میراث فرهنگی، با توجه به بی همتا بودن این مجموعه در میان منابع پژوهشی با موضوع هنر و فرهنگ و کم‌یاب بودن آن، تصمیم به انتشار مجدد این مجموعهٔ با شیوه‌ای مناسب گرفت. از این رو متن کامل ۱۷۰۰ مقاله با استفاده از روش OCR به صورت متن و در قالب یک مجله الکترونیکی بر روی اینترنت آماده و ارائه شده تا با امکانات جستجو و ذخیره به همراه پیوندهای فرا متنی در دسترس همگان قرار گیرد. این مجموعه هم چنین به شکل لوح فشرده منتشر شذه است.
تامی استون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Thomas Aston
زادروز:  ۱۸۷۶
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Ironbridge
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۰ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۴ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۴ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تامی استون (انگلیسی: Tommy Aston؛ زادهٔ ۱۸۷۶) بازیکن فوتبال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
مارکو (بازیگر)

| مارکو | مارکو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مارکوس بنجامین لی
زادهٔ: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) آرژانتین
پیشه(ها): مدل، بازیگر
نماینده: سیکس‌انترتینمنت
قد: ۱٫۸۲ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
مارکوس بنجامین لی (اسپانیایی: Marcos Benjamín Lee‎؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۷۷) که با نام مارکو (کره‌ای: 마르코) شناخته می‌شود، بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است که زاده و بزرگ شده در آرژانتین است.
نیروگاه الصدر

| نیروگاه الصدر | نیروگاه الصدر |
| --- | --- |
کشور: عراق
مختصات: ۳۳°۲۵′۰۲″شمالی ۴۴°۲۷′۴۹″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۱۷۲۴°شمالی ۴۴٫۴۶۳۶۳°شرقی﻿ / 33.41724; 44.46363
وضعیت: در حال بهره‌برداری
تاریخ راه‌اندازی: ۴ اردیبهشت ۱۳۹۰
توان تولیدی: توان تولیدی
ساخت و مدل: مپنا
ظرفیت نامی: ۳۲۴ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه الصدر عراق (عراق، استان بغداد در شهرک صدر در شمال شرقی بغداد، بهره‌برداری ۴ اردیبهشت ۱۳۹۰)، یکی از نیروگاه‌های کشور عراق ساخت شرکت مپنا است. این نیروگاه از نوع گازی با ظرفیت تولید ۳۲۴ مگاوات است که شامل ۲ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی مدل V94.2 در زمینی به مساحت ۲۵ هکتار است. بنابر تصمیم وزارت برق عراق طرح توسعه نیروگاه الصدر شامل ۲ واحد گازی دیگر به اضافه ۲ واحد حرارتی به صورت سیکل ترکیبی خواهد بود و در مجموع ۹۶۰ مگاوات برق تولید خواهد کرد.
سوخت این نیروگاه گاز طبیعی و سوخت پشتیبان نفت گاز (گازوئیل) است که در ۴ مخزن هریک به ظرفیت ۱۵ هزار مترمکعب ذخیره‌سازی می‌شود. هر توربین روزانه یک میلیون لیتر گازوئیل مصرف می‌کند.
حدود ۹۵ درصد از تجهیزات نیروگاه الصدر ساخت ایران است و شرکت صادرات تجهیزات و خدمات صنایع آب و برق ایران (صانیر) مسوولیت راه‌اندازی این پروژه را بر عهده داشته‌است و این شرکت (صانیر) به مدت ۶ ماه بهره‌برداری از نیروگاه و آموزش پرسنل عراقی را بر عهده داشت.
ایران تا کنون ۲ نیروگاه در عراق ساخته‌است که بعد از ساخت این نیروگاه، اقدام به ساخت نیروگاه حیدریه کرد.
تأثیر نیروگاه الصدر

کشور عراق، حدود هفت هزار مگاوات برق تولید می‌کند، در حالی که درخواست برق عراق در حال حاضر ۱۲ هزار و ۵۰۰ مگاوات است.
با بهره‌برداری از نیروگاه الصدر ظرفیت تولید برق در عراق پنج درصد افزایش می‌یابد. شهر بغداد که تا پیش از بهره‌برداری از واحد اول نیروگاه الصدر تنها پنج ساعت در شبانه‌روز دارای برق بود، اکنون بیش از هشت ساعت برق دارد. علاوه بر این، ایران به‌طور متوسط حدود ۸۰۰ مگاوات برق به عراق صادر می‌کند.
روزشمار ساخت و هزینه نیروگاه

قرارداد تأمین تجهیزات دو واحد توربو ژنراتور گازی نیروگاه الصدر عراق میان شرکت صانیر- عامران افق عراق، به عنوان کارفرما و گروه مپنا در ۲۲ خرداد ۱۳۸۷ منعقد شد. واحد اول بخش گاز در اردیبهشت ۱۳۹۰ و واحد دوم حدود یک ماه بعد از آن به بهره‌برداری رسید.
هزینه اجرای دو واحد نیروگاه الصدر ۱۵۵ میلیون دلار بوده‌است و این پروژه توسط دولت عراق تأمین مالی شد.
پدرو آلمودوار

| پدرو آلمودوار | پدرو آلمودوار |
| --- | --- |
پدرو آلمودوار در سال ۲۰۱۹: پدرو آلمودوار در سال ۲۰۱۹
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) کالسادا د کالاتراوا، سیوداد رئال، اسپانیا
دیگر نام‌ها: پدرو آلمودوار کابایِرو
پیشه: کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۴–اکنون
جوایز: جایزه سزار جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی برای فیلم با او حرف بزنجایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی برای فیلم همه چیز درباره مادرم
وبگاه: pedroalmodovar.es
پدرو آلمودُوار کابایِرو (به اسپانیایی: Pedro Almodóvar Caballero) (زاده ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۹) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اسپانیایی است. مشهورترین فیلم‌های او، همه چیز درباره مادرم (۱۹۹۹)، با او حرف بزن (۲۰۰۲)، تربیت بد (۲۰۰۴)، بازگشت (۲۰۰۶)، آغوش‌های گسسته (۲۰۰۹) و درد و شکوه (۲۰۱۹) و مادران موازی (۲۰۲۱) نام دارند.
آلمودوار پس از ساخت فیلم همه چیز دربارهٔ مادرم که جایزه اسکار و بفتای بهترین فیلم خارجی و کارگردانی را در سال ۱۹۹۹ به‌دست آورده بود، به کارگردانی جهانی تبدیل شد.
زندگی

پدرو آلمودوار به سال ۱۹۴۹ در دهستان کالسادا د کالاتراوا در نزدیکی سیوداد رئال در استان کاستیا-لا مانچا زاده شد. او یکی از چهار فرزند (دو پسر و دو دختر) خانواده‌ای بزرگ و تهیدست روستایی بود. پدرش آنتونیو آلمودوار که اندکی سواد خواندن و نوشتن داشت، بیشتر عمرش را به حمل و نقل بشکه‌های شراب با قاطر مشغول بود.
پدرو آلمودوار آشکارا همجنسگرا است.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

پپی، لوسی، بوم (۱۹۸۰)
هزارتوی شور (۱۹۸۲)
عادت‌های تاریک (۱۹۸۳)
مگر من چه کرده‌ام؟ (۱۹۸۴)
ماتادور (۱۹۸۶)
قانون میل (۱۹۸۷)
زنان در آستانه فروپاشی عصبی (۱۹۸۸)
منو ببند! (۱۹۹۰)
کفش پاشنه‌بلند (۱۹۹۱)
کیکا (۱۹۹۳)
گل اسرار من (۱۹۹۵)
جسم زنده (۱۹۹۷)
همه چیز درباره مادرم (۱۹۹۹)
با او حرف بزن (۲۰۰۲)
تربیت بد (۲۰۰۴)
بازگشت (۲۰۰۶)
آغوش‌های گسسته (۲۰۰۹)
پوستی که در آن زندگی می‌کنم (۲۰۱۱)
خیلی هیجان‌زده‌ام (۲۰۱۳)
جولیتا (۲۰۱۶)
درد و شکوه (۲۰۱۹)
مادران موازی (۲۰۲۱)
نیروگاه چهل‌ستون اصفهان

| نیروگاه چهلستون نیروگاه جنوب اصفهان | نیروگاه چهلستون نیروگاه جنوب اصفهان |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۳۲°۱۵′۴۵″شمالی ۵۱°۳۱′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۲۶۲۶۱°شمالی ۵۱٫۵۲۸۲۴°شرقی﻿ / 32.26261; 51.52824
وضعیت: در حال تولید
آغاز ساخت: ۱۳۸۲
تاریخ راه‌اندازی: دی ۱۳۸۵
هزینه ساخت: ۳۶۲ میلیون یورو
شمار کارکنان: حدود ۷۰ نفر
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۹۵۴ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه چهلستون معروف به نیروگاه جنوب اصفهان (استان اصفهان، در ۷۵ کیلومتری جنوب‌غربی اصفهان در نزدیکی مجتمع فولاد مبارکه، در مجاورت شهر طالخونچه و پست چهلستون، تأسیس دی ۱۳۸۵)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع گازی سیکل باز با ظرفیت تولید ۹۵۴ مگاوات است که شامل ۶ واحد گازی ۱۵۹ مگاواتی مدل V94/2 آنسالدو، در قالب طرح B.O.T (ساخت، بهره‌برداری و واگذاری) در زمینی به مساحت ۱۰۰ هکتار است.
سوخت اصلی واحدها، گاز طبیعی و سوخت جایگزین آن گازوئیل است.
این نیروگاه توسط بخش خصوصی احداث شده‌است و شرکت‌های مپنااینترنشنال و IHAG (ایهاک) آلمان به عنوان سرمایه‌گذار مشارکت دارند.
بهره‌برداری از این نیروگاه توسط شرکت بهره‌برداری و تعمیراتی مپنا که یکی از زیر مجموعه‌های گروه مپنا است انجام می‌شود.
مدیریت فعلی این مجموعه آقای مهندس فرید یعقوبی هستند .
۵۳ نفر (فیلم)

| پنجاه و سه نفر | پنجاه و سه نفر |
| --- | --- |
پوستر فیلم پنجاه و سه نفر: پوستر فیلم پنجاه و سه نفر
کارگردان: یوسف سیدمهدوی
تهیه‌کننده: حجت رضاقلی‌پور
نویسنده: یوسف سیدمهدوی
بازیگران:  فریبرز سمندرپور  عنایت‌الله بخشی  بهرام شاه‌محمدلو  منصور والامقام  ناصر گیتی‌جاه  اردلان شجاع‌کاوه  فریبا شمس  روح‌انگیز مهتدی  فرخ‌لقا هوشمند  حسین دلیر 
موسیقی: سیدمحمد میرزمانی
فیلم‌بردار: علیرضا زرین‌دست
تدوین‌گر: بهروز افخمی
شرکت تولید: گروه فیلم و سریال شبکهٔ اول سیما
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۸
مدت زمان: ۱۱۹دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
پنجاه و سه نفر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی یوسف سیدمهدوی ساختهٔ سال ۱۳۶۸ است.
خلاصه داستان

۵۳ نفر از مأموران ساواک در چند کشور میان ایرانیان عضو انجمن‌های اسلامی نفوذ کرده‌اند. احمد که عضو یک گروه اسلامی است، تعدادی عکس، دویست هزارتومان پول و ۵۲ قطعه نگاتیو عکسهای شناسایی شده ۵۲ نفر را در یک ساک مخفی کرده و قصد خروج از تهران را دارد که در محاصره ساواک قرار می‌گیرد و ناچار ساک خود را با ساک یکی از مسافران (حسین) عوض می‌کند و از خطر می‌گریزد.
احمد همراه دوستش در یک خانه به‌طور موقت مخفیانه زندگی می‌کند. حسین که همسرش نیز بیمار است برای مداوا و معالجه اش در خارج از کشور نیاز به پول دارد. پس از چند روز همسرش پی به محتویات ساک می‌برد و به او می‌گوید که پولها را برای معالجه اش فراهم کرده است.
مأموران ساواک ناموفق از دستگیری احمد برای ردیابی او شرح گم شدن ساک را در روزنامه آگهی می‌کنند. حسین با تلفن آگهی تماس می‌گیرد و پی به اصل ماجرا می‌برد. احمد، حسین را پیدا می‌کند و سپس به او توضیح می‌دهد که محتوای ساک چیست.
ساواک خانه حسین را شناسایی می‌کند. احمد، حسین را نزد دوستش می‌برد و از وی می‌خواهد که با آن‌ها همکاری کند. احمد با نقشه‌ای خود را جای حسین به ساواک معرفی می‌کند و می‌گوید ساک نزد اوست و ساواک را به دنبال خود در خیابان‌ها می‌کشاند، ساواک که متوجه نقشه احمد شده است وی را شکنجه می‌کند و به دنبال ساک به مقصد اصلی می‌رود.
در این فاصله، حسین به خانه برمی گردد، ساک را برمی‌دارد و نزد همسرش که در بیمارستان بستری است می‌رود و به او می‌گوید که باید راه احمد را ادامه دهد. گذرنامه خود و همسرش را به وی نشان می‌دهد. همسرش نیز با خوشحالی این تصمیم را می‌پذیرد.
بازیگران

فریبرز سمندرپور
عنایت‌الله بخشی
بهرام شاه‌محمدلو
منصور والامقام
ناصر گیتی‌جاه
اردلان شجاع‌کاوه
فریبا شمس
روح‌انگیز مهتدی
فرخ‌لقا هوشمند
حسین دلیر
شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
راه‌آهن ایران: راه‌آهن ایران
نشان راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران: نشان راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران
نقشه خطوط راه‌آهن ایران سال ۹۹: نقشه خطوط راه‌آهن ایران سال ۹۹
شعار: ایجاد یک سیستم حمل و نقل ریلی پیشرفته، پیشرو و کارآمد
نام پیشین: راه‌آهن دولتی ایران
بنیان‌گذاری: ۱۶ اسفند ۱۳۵۵
گونه: شرکت دولتی
مکان:  ایران
خدمات: قطارهای مسافری و باری
مدیرعامل: جبارعلی ذاکری 
افراد کلیدی: معاونت‌ها و اعضای هیئت مدیره
سازمان مادر: وزارت راه و شهرسازی
شعار تبلیغاتی: در آرمان خود راه‌آهنی را تصور کرده‌ایم که افتخار می‌کنیم در ساختن آن نقش داشته‌ایم
وبگاه: rai.ir
شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران یکی از شرکت‌های زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی است که وظیفه نگهداری و تعمیر و همچنین بهره‌برداری از شبکه راه‌آهن ایران را برعهده دارد.
کشور ایران، اکنون دارای ۱۴۰۷۸ کیلومتر (پایان سال ۱۳۹۶) شبکه راه‌آهن استاندارد و ۹۶ کیلومتر (میرجاوه-زاهدان) خطوط آهن عریض است.جبارعلی ذاکری از شهریور ۱۴۰۳ مدیرعامل این شرکت است.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: ترابری ریلی در ایران
این شرکت، سهامی خاص است که به موجب قانون مصوب مجلس شورای ملی ایران در ۱۶ اسفند ۱۳۵۵ تأسیس گردیده و در این اساسنامه شرکت نامیده شده‌است.
در این اساسنامه آمده‌است:
شرکت راه‌آهن ایران، شرکتی است وابسته به وزارت راه و ترابری که به صورت بازرگانی اداره شده و کلیه عملیات خود را بر طبق مفاد این اساسنامه ودر مواردی که در اساسنامه تعیین تکلیف نشده باشد طبق مقررات قانون تجارت عمل خواهد نمود.
مدت شرکت نامحدود و مرکز آن تهران می‌باشد.
شرکت دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی است.
سرمایه اولیه شرکت ده میلیارد ریال است که کلاً متعلق به دولت می‌باشد و ازمحل دارایی راه‌آهن دولتی ایران تأمین می‌گردد.
توسعه خطوط آهن

شرکت ساخت و توسعه زیربناهای ترابری کشور از زیرمجموعه‌های وزارت راه است و معاونت ساخت و توسعه راه‌آهن، بنادر و فرودگاه‌ها از معاونت‌های این شرکت است که به کار ساخت خطوط آهن جدید اشتغال دارد.
طول خطوط اصلی: ۱۱۰۶۱ کیلومتر (سال ۱۳۹۶، کیلومتر با عرض ریل پهن) ۹۰۲۰٫۵ کیلومتر خط اصلی ۲۰۴۰٫۵ کیلومتر خط دوم است. (سال ۹۶)
طول خطوط فرعی (تجاری صنعتی و مانوری): ۳۰۱۷ کیلومتر (سال ۹۶)
طول خطوط برقی (جلفا-تبریز): ۱۴۸ کیلومتر
طول خطوط دوم (دو خطه): ۲۰۴۰٫۵ کیلومتر (سال ۹۶)
تأسیسات تعویض بوژی (هزار چرخ) واقع در ایستگاه مرزی بین‌المللی جلفا و سرخس که برای ترانزیت بار یا واگنهای خالی به کار می‌رود. در هر ۲۴ ساعت و در دو نوبت کاری می‌توان حدود ۲۰۰ واگن (هر واگن دارای ۴ محور یا ۲ بوژی) را تعویض کرد.
پایانه‌های حمل کانتینر با تجهیزات بلند کردن و جابجا کردن واقع در پایانه‌های بندر امام خمینی و بندرعباس و ایستگاه‌های راه‌آهن در مهرآباد، جلفا، سهلان و غیره
طول معادل خطوط (یک خطه و دو خطه) ۱۱۰۶۱ کیلومتر
طول خطوط مانوری: ۱۹۵۷ کیلومتر (سال ۹۶)
طول خطوط صنعتی تجاری: ۱۰۵۹ کیلومتر (سال ۹۶)
جمع کل خطوط (با احتساب خطوط فرعی، ایستگاه‌ها و مانوری‌ها ۱۴۰۷۸ کیلومتر در پایان سال ۱۳۹۶ است. (برنامه‌ریزی شرکت راه‌آهن)
توسعه خطوط آهن > بهره‌برداری

راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران در پایان سال ۱۳۹۴ در حدود ۹۲۱۵ نفر پرسنل داشته که در ۱۹ اداره کل مناطق، ۵۰ (اداره کل، دفتر، پروژه) بنام واحدهای ستادی مستقر در مرکز فعالیت می‌کنند. تقسیم‌بندی شرکت بر اساس مناطق (زیر نظر روسای ادارات کل) و همچنین صورت گرفته است. این شرکت علاوه بر مسئولیت بهره‌برداری از خطوط، مسئول حفظ، نگهداری و تعمیر خطوط نیز است.
ایستگاه‌های بین‌المللی آزاد: اهواز، سهلان، تبریز، جلفا، نیک پسندی، مهرآباد، تهران، اصفهان، بندرعباس، سرخس، منهد (از مرز رازی)
در سال ۱۳۹۶ تعداد ۲۴٬۴۸ میلیون مسافر و ۳۰٬۲۹۹ میلیون تن بار به وسیله راه‌آهن جابجا شده است.[نیازمند منبع]
بهره‌وری

به اعتقاد کارشناسان، این شرکت برای ایفای نقش در راه‌گذر بین‌المللی شمال–جنوب و ادامه حیات، نیازمند چابک سازی و کاهش هزینه‌ها است. از سوی دیگر نیاز است تا تعرفه حمل بار در این شرکت با مسیر کشورهای رقیب قابل رقابت باشد.
بهره‌وری > پروژه‌های در دست ساخت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 سنندج-مریوان-مرز باشماق-سلیمانیه-کرکوک-اربیل  دورود-بروجرد-ملایر  همدان-ملایر  دورود-خرم‌آباد  خوشاب-سبزوار  شیراز-بوشهر-عسلویه  شیراز-فسا-بندرعباس  شیراز-فسا-سیرجان  بندر امام خمینی-خرمشهر-بصره  مشهد-بیرجند-زاهدان :  رشت-آستارا  بندر کاسپین-بندر انزلی  خاوران-تبریز  کرمانشاه-خانقین  مشهد-گرگان  مشهد-فریمان-تربت جام-مرز دوغارون تایباد  میانه-اردبیل  چابهار-زاهدان  اراک-خمین-اصفهان
شرکت‌های ریلی > قطارهای باری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 بهتاش سپاهان  آسیا سیر ارس  راه‌آهن شرقی بنیاد  سمند ریل  حمل و نقل چند وجهی سایپا (سایپا لجستیک)  قطارهای جوپار  آلومینیوم ایران (ایرالکو) :  راه‌آهن حمل و نقل  خدمات مهندسی ساختمان و تأسیسات راه‌آهن (بالاست)  پارسیان ریل شرق  گهر ریل ایثار  شرکت ناوگان ریل الوند نیرو  شرکت احیاء ریل ایرانیان
شرکت‌های ریلی > قطارهای مسافری

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  رجا  ریل پرداز نوآفرین (قطارهای فدک)  قطارهای حومه‌ای (شرکت راه‌آهن)  جوپار  پارس لاریم  نورالرضا (قطارهای نور) |  سفیر ریل  راه‌آهن شرقی بنیاد (بن ریل)  رعد تبریز  ریل سیر کوثر  مهتاب سیر جم  ریل ترابر سبا  وانیا ریل  |  قطار مسافربری خودکشش ترن‌ست  با نام تجاری پردیس در مالکیت شرکت حمل و نقل ریلی رجا   |
نگاره‌ای از یک لوکوموتیو سری جی‌ئی یو۳۰سی متعلق به راه‌آهن ایران در حال انتقال بار سنگ آهن در منطقه‌ای میان بافق و یزد.
محوطه آق‌یر

| محوطه آق یر | محوطه آق یر |
| --- | --- |
نام: محوطه آق یر
کشور: ایران
استان: استان زنجان
شهرستان: شهرستان ماهنشان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۵۹۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۸۷
محوطه آق یر مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان ماهنشان، بخش انگوران، دهستان انگوران، ۵۰۰ متری جنوب روستای خاینیک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۵۹۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانقاه‌های نعمت‌اللهی

خانقاه‌های نعمت‌اللهی خانقاه‌های خلوتخانه صوفیان است و قرارگاه آنان، مجلس اهل حال است و مکتب سیر کمال. سالکان الی اللّه در آن آیند تا زنگ تَعیُّن از آیینهٔ دل بِزُدایند. کعبهٔ عاشقان است و قبلهٔ صادقان. حریم اهل راز است و محراب پاکدلان بی‌نیاز. مأمن رِندان سینه‌چاک است و از خود گذشتگان بی‌باک، منزل ارباب وفا است و اصحاب صفا. در فضایش جز نوای دوست نشنوی، و در هوایش جز نسیم محبت و وفا نبویی. طالبانش دل و دین داده‌اند و برای جانبازی و فداکاری آماده. ساکنانش از همه چیز جز خدا بیگانه‌اند و از همهٔ عقلا برکنار و دیوانه. بزرگانش از ما و من برکنارند و دعوی انا الحق دارند. آری عاشق شگفتی‌ها دارد که عقل آنها را جنون می‌شمارد، همت دلیرانه‌ای باید که عِقال عَقل را بگشاید و به فتوای جنون از خود بیرون شود و به خانقاه درآید، تا از هرچه گمان برد فزونتر آید و دریابد که خانقاه ملک عرش است و عرش ملکوت خانقاه.
تاریخچه خانقاه‌های نعمت‌اللهی

سلسله نعمت‌اللهی و مجتمع خانقاهی آنان از آغاز قرن نهم تا کنون دایر و پابرجاست و به اقتضای قبول و رد اجتماعی، زمانی در حال نهضت و گاهی در حال فترت همچنان به حیات خود ادامه داده است.
در شهرهای ناحیه خراسان خانقاه‌هایی ساخته شده بود که یکی از آنها خانقاه شاه‌نعمت‌الله ولی در شهر مرو است.
در ناحیه کرمان و یزد، شاه‌نعمت‌الله ولی با کمک مالی سلطان اسکندر نواده تیمور گورکان در قریه تفت سی‌وشش کیلومتری یزد و سپس در ماهان خانقاه ساخت. در این زمان اعقاب روزبهان بقلی هم در ماهان دارای خانقاه بوده‌اند.
در سالهای اخیر برای تجدید فعالیت مسلک عرفانی در شهر یزد، به دستور مونسعلی‌شاه و کوشش آقای قاسمی بر بالای تربت امیرنظام‌الدین اسحق از فرزندان شاه نعمت‌الله ولی خانقاهی ساخته شده است.
تاریخ بنای خانقاه که آقای حاج میرزاعبدالحسین ذوالریاستین نعمت‌اللهی شیرازی ملقب به مونسعلی‌شاه در تهران احداث کرد بسال ۱۳۱۵ شمسی موافق با ۱۳۵۵ قمری هجری. آقای ذوالریاستین از اقطاب کنونی سلسله نعمت‌الهیه در تهران نزدیک چهارسو چوبی خانه‌یی ابتیاع فرمود که آنرا بنام خانقاه خواندند و اکنون محل نشیمن معظم‌له در تهران است.
خانقاه‌های نعمت‌اللهی در عصر حاضر > ایران

خانقاه‌های سلسله نعمت‌اللهی در ایران به شرح زیر است:
خانقاه‌های نعمت‌اللهی در عصر حاضر > اروپا

خانقاه‌های سلسله نعمت‌اللهی در اروپا به شرح زیر است:
خانقاه‌های نعمت‌اللهی در عصر حاضر > آمریکای شمالی

خانقاه‌های سلسله نعمت‌اللهی در آمریکای شمالی به شرح زیر است:
خانقاه‌های نعمت‌اللهی در عصر حاضر > آفریقا

خانقاه‌های سلسله نعمت‌اللهی در آفریقا به شرح زیر است:
خانقاه‌های نعمت‌اللهی در عصر حاضر > اقیانوسیه

خانقاه‌های سلسله نعمت‌اللهی در اقیانوسیه به شرح زیر است:
تینگا تینگا

| تینگا تینگا | تینگا تینگا |
| --- | --- |
ژانر: مجموعه تلویزیونی کودکانه
نویسنده: جودی کیبینگه آنا استارکی کلودیا لوید
صداپیشگان: یوجین موچیری شائون پارکز جانی فیوری لنی هنری پاتریس نایامبانا میریام مارگولیز
سازنده موسیقی متن: اریک وایناینا آرون ریمبوی
آهنگ آغاز: «تینگا تینگا تینگا»
کشور سازنده: پادشاهی متحده کنیا
زبان اصلی: انگلیسی، سواحیلی
شمار فصل‌ها: ۲
شمار قسمت‌ها: ۵۲
تولید: تولید
مدت: ۱۱ دقیقه
تولیدکننده‌ها: Tiger Aspect Productions Homeboyz Animation Classic Media
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: سی‌بیبیز
انتشار اولیه: ۱۵ فوریه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-02-۱۵) – ۳۱ مارس ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-03-۳۱)
تینگا تینگا (با نام کامل قصه‌های تینگا تینگا) یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن کودکانه است که بر اساس داستان‌های عامیانه آفریقایی ساخته شده. تمرکز این انیمیشن بیشتر بر کودکان ۴ تا ۶ ساله است. تینگا تینگا در دو سال (۲۰۱۱–۲۰۱۲) پخش شد. بی‌بی‌سی این انیمیشن را برای کانال سی‌بیبیز خود سفارش داد. طراحی فضا و همچنین نام این مجموعه برگرفته از سبک هنری تینگاتینگا که خاستگاه آن تانزانیاست، می‌باشد. این انیمیشن توسط شرکت هومبویز انیمیشن ساخته و موسیقی آن توسط خواننده و ترانه‌سرای کنیایی اریک وایناینا اجرا شده است. این سریال شامل ۵۵ قسمت است.
این انیمیشن در ایران از شبکه پویا پخش شده است.
با لبخند بمیر

«با لبخند بمیر» (انگلیسی: Die with a Smile) ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌سرایان آمریکایی لیدی گاگا و برونو مارس است که در ۱۶ اوت ۲۰۲۴ از طریق استریم‌لاین و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این ترانه به‌دست مارس، گاگا، درنست «دی‌مایل» ایمایل دوم، اندرو وات و جیمز فانتلروی نوشته شده است در حالی که تهیه‌کنندگی آن بر عهدهٔ چهار نفر نخست بوده است.
این همکاری نتیجه دعوت مارس از گاگا به استودیوی خود بود. مارس در آن‌جا روی موسیقی جدیدی کار می‌کرد. مارس ترانه را حین تکمیل شدن را به گاگا ارائه کرد و این دو نفر در همان روز نوشتن و ضبط آن را به پایان رساندند. یک موزیک ویدیو هم‌زمان با ترانه منتشر شد. این ویدئو به کارگردانی مارس و دانیل راموس، دو خواننده را در حال اجرا در یک سکوی اجرای قدیمی نمایش می‌دهد.
پیشینه و توسعه

لیدی گاگا و برونو مارس برای اولین بار در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۶ در فشن شوی ویکتوریا سیکرت ۲۰۱۶ با هم اجرا کردند. در ژوئن ۲۰۲۴، مارس اعلام کرد که مایل است با گاگا در یک ترانه همکاری کند یا «با او در اقامتگاهش در لاس وگاس بخواند».
گاگا در یک بیانیه مطبوعاتی فاش کرد: «من و برونو احترام متقابل زیادی برای یکدیگر قائل هستیم و در مورد همکاری صحبت می‌کردیم.» گاگا اعلام کرد که این همکاری زمانی محقق شد که او در حال ضبط آلبوم استودیویی آینده خود در مالیبو بود. در یک شب، پس از یک روز طولانی، مارس گاگا را به استودیوی خود دعوت کرد تا به موسیقی ای که روی آن کار می‌کرد گوش دهد و ترانه را به او ارائه کرد. در این مرحله، گاگا وقتی شنید که او روی چه چیزی کار می‌کرد، «مبهوت» شد. این دو نفر نوشتن و ضبط ترانه را در همان شب به پایان رساندند. گاگا استعداد مارس را «فراتر از توضیح» و «بالاتر از حد معمول» توصیف کرد. مارس گفت که گاگا این ترانه را «جادویی» کرده است.
در ۱۲ آگوست، مارس و گاگا شروع به دنبال کردن یکدیگر در اینستاگرام کردند. در همان روز، گاگا یک سری ایموجی در پست اینستاگرام مارس از ایستگاه تور خود در مکزیکو سیتی منتشر کرد. در ۱۳ آگوست، گاگا ویدئویی از خود در حال نواختن چند آکورد این ترانه روی پیانو به اشتراک گذاشت. در طول این ویدئو، او پیراهنی با چهره مارس پوشید. روز بعد، مارس عکسی را با تیشرتی با چهره گاگا منتشر کرد.
پخش

پیش از این، پستی از «شایعه پراکنی» مجله هیتز از همکاری گاگا و مارس خبر می‌داد و عنوان ترانه را اعلام می‌کرد. «با لبخند بمیر» به‌طور رسمی چند روز بعد در ۱۵ آگوست اعلام شد. طرح هنری جلد ترانه، هنرمندان را نشان می‌دهند که لباس‌های «غربی» قرمز و آبی متمایل به سبک کانتری به تن دارند و گاگا سیگار می‌کشد و مارس کلاه گاوچرانی بر سر دارد. نمایندگان گاگا تأیید کردند که این ترانه یک تک‌آهنگ مستقل خواهد بود و خود گاگا در اعلامیه اینستاگرام اضافه کرد که این ترانه محتوای جدیدی برای طرفداران خواهد بود تا زمانی که آن‌ها منتظر «LG7» (هشتمین آلبوم استودیویی آینده او) باشند.
ترکیب

«با لبخند بمیر» یک ترانهٔ سافت راک توصیف شده است، که جلوه‌گر سبک احساسی بالاد احساسی پاپ و سول است. این ترانه با آثار سیلک سونیک، پروژه همکاری مارس با اندرسون پاک، مقایسه شده است. منتقدان دریافتند که آوای ترانه به آوای سافت راک دهه ۱۹۷۰ نزدیکتر است.
بازخورد انتقادی

رابین موری از مجله کلش به این ترانه هشت ستاره از ده ستاره داد و آن را «ادای احترام به آن دوئت‌های شاداب دهه ۷۰» توصیف کرد که «همچنین عمیقاً مدرن به نظر می‌رسد». او افزود که «هر دو هنرمند می‌درخشند، اما یک همسویی بی‌تردیدی در اینجا وجود دارد که به «با لبخند بمیر» اجازه می‌دهد شخصیت خاص خود را داشته باشد.» او نتیجه گرفت که این همکاری «پیروزی غیرمنتظره‌ای است، پیروزی که بر نقاط قوت هر دو هنرمند، قبل از ارائه چیزی جدید تکیه می‌کند». جیک ویسوانات از باستل نوشت که این ترانه «ملودی‌های پاپ احساسی گاگا را با تأثیرات آراَندبی سنتی مارس ترکیب می‌کند». جوی نولفی از انترتینمنت ویکلی این ترانه را «دنباله معنوی» تک‌آهنگ سال ۲۰۱۸ گاگا یعی «کم‌عمق» توصیف کرد.