stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ساندرا بارتکی
حرفه > فوکو، زنانگی و نوسازی قدرت پدرسالارانه

ساندرا لی بارتکی که فمینیست بود، در سال ۱۹۸۸ مقاله‌ای با عنوان «فوکو، زنانگی و مدرن‌سازی قدرت مردسالارانه» به‌نگارش دراورد و به جزئیات «هنجارهای» پذیرفته‌شده جامعه برای بدن و رفتار زنان پرداخت و به این نکته اشاره نمود که زنان اغلب به دلیل جثه و شکل ظاهری‌شان مورد قضاوت قرار می‌گیرند و بدن آن‌ها به‌گونه‌ای منعکس کننده شخصیت و طبیعت آنها است. با استفاده از این اطلاعات، او ایده خود را توضیح می‌دهد که چیزی تحت عنوان «بدن ایدئال زنانگی ساخته شده‌است» و بیان می‌کند که این زن کامل منعکس کننده وسواس‌ها و مشغله‌های فرهنگی جامعه موردنظر است.
بارتکی توضیح می‌دهد که بدن یک زن ایدئال با گذر زمان تغییر می‌کند و به فرهنگ وابسته است. در جامعه امروزی، اندام ایدئال بدنی است که «تنش، سینه‌های کوچک، باسن باریک و لاغری در حد لاغری» یا یک دختر که تازه به بلوغ رسیده‌است باشد. این ظاهرِ دارای شکنندگی و عدم قدرت عضلانی به زنان این امکان را می‌دهد که تصویری از ناتوانی، اطاعت و فرمانبرداری از مردان داشته باشند. از آن‌ها انتظار می‌رود برای «ساختن سینه‌ها و از بین بردن سلولیت» ورزش کنند و در پی «کاهش نقاط مشکل دار» مانند مچ پا یا ران‌های ضخیم و یک رژیم غذایی سخت باشند تا گرسنگی خود را برای حفظ اندازه و شکل خود کنترل کنند. از زنان انتظار می‌رود که همیشه پوستی نرم، لطیف، بدون مو و صاف داشته باشند، نگران زیبایی خود باشند، در کشش بدن خود مردد باشند، راه رفتنی برازنده و حالتی محدود داشته‌باشند، همیشه چشمان خود را برگردانند و وقتی می‌نشینند با دست‌ها و پاهای روی هم کوچک به‌نظر برسند. «تحت «ظلم لاغری» موجود، بزرگ یا عظیم‌الجثه شدن برای زنان ممنوع است. آنها باید کمترین فضای ممکن را اشغال کنند.»
بارتکی با استفاده از همه این قوانین استدلال می‌کند که «زنانگی چیزی است که تقریباً هر زن باید در آن شرکت کند» و اگر زنان از این روش‌شناسی سختگیرانه پیروی نکنند و این هنجارها را زیر پا نگذارند، تبدیل به «زنان رها» می‌شوند. وی بیان می‌کند که چون تفاوت بین زن و مرد اصلاً فقط تفاوت جنسی نیست، زنانگی ساخته می‌شود و با این کار جامعه یک «جسمی که با تمرین ساخته‌شده و قرار گرفتن تحت سلطه‌ای را ایجاب می‌کند که وضعیت فرودستی بر آن حک شده‌است». همه این قوانین برای اندام ایدئال زنانه نشان‌دهنده وسواس جامعه برای کنترل زنان است تا مردان قدرتمندتر ظاهر بشوند. بارتکی نتیجه می‌گیرد که «پروژه زنانگی نوعی «تنظیم» است که به چنان اقدامات بنیادین و گسترده‌ای برای دگرگونی بدنی نیاز دارد که عملاً هر زنی که خود را به آن می‌سپارد، تا حدی از قبل مشخص است که که قرار است شکست بخورد.»
حرفه > مشارکت فمینیستی

در سال ۱۹۷۷، بارتکی یکی از اعضای مؤسسه زنان برای آزادی مطبوعات شد. این مؤسسه، یک سازمان انتشارات غیرانتفاعی آمریکایی است. این سازمان برای افزایش ارتباطات بین زنان و ارتباط مردم با انواع رسانه‌های مرتبط با امور زنان کار می‌کند.
جمانه حداد

| جمانه حداد | جمانه حداد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ دسامبر ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) بیروت
ملیت: لبنان
جمانه حداد (عربی: جمانة حداد؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۷۰) زبان‌شناس، شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده، و مترجم ارمنی‌تبار اهل لبنان است. او توسط مجله تجارت عربی چهار مرتبه به عنوان یکی از صد زن قدرمند جهان عرب انتخاب شده‌است.
او معتقد است نه تنها برخی از مردان مانع زنان می‌شوند بلکه خود زنان نیز می‌توانند بزرگترین مانع برای دستیابی به برابری باشند به دلیل زن‌ستیزی نهادینه‌شده در آنها و اینکه به گونه‌ای شستشوی مغزی شده‌اند که هیچگونه اعتماد به نفسی نداشته باشند.
ترک‌های خراسانی

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
خراسان شمالی، خراسان رضوی، استان گلستان، استان سمنان (روستای نردین، نامنیک)، ترکمنستان، فرارود: خراسان شمالی، خراسان رضوی، استان گلستان، استان سمنان (روستای نردین، نامنیک)، ترکمنستان، فرارود
زبان‌ها: زبان‌ها
ترکی خراسانی و زبان فارسی: ترکی خراسانی و زبان فارسی
دین: دین
اسلام شیعه: اسلام شیعه
ترک‌های خراسانی بخشی از مردمان ترک‌تبار ساکن خراسان که به زبان ترکی خراسانی سخن می‌گویند و پیرو مذهب شیعهٔ دوازده‌امامی هستند. جمعیت این گروه در درون ایران و نواحی همسایه در ترکمنستان و فراتر از آمور دریا با استناد به دانشنامه ایرانیکا بیش از یک میلیون نفر برآورد می‌شود.
آنان در شهرستانها، شهرها، و روستاهای مختلف استانهای خراسان شمالی، خراسان رضوی، همچنین بخش کالپوش استان سمنان، استان گلستان و شرق استان مازندران بصورت پراکنده و در کنار دیگر اقوام ایرانی زندگی می‌کنند.
پیشینه

استایوانوف (۱۹۲۶، ص ۱۵۴) ترک‌های خراسانی را بازمانده ترکانی دانسته که در قرن سوم از ترکستان به خراسان حمله کردند.
فرای و صاییلی (ص ۳۱۵) تاریخ حضور ترکان در خراسان و ماوراءالنهر را به قبل از ورود اسلام به ایران نسبت داده‌اند.
در منابع جغرافیایی قرون اولیه هجری نیز دربارهٔ حضور ترکان خلج در مناطقی از خراسان بزرگ مطالبی آمده است. به نظر یوهانسون (۱۹۹۸، ص ۳۲۵)، قسمت اعظم ترکهای ایران از اخلاف سلجوقیان‌اند. سلجوقیان از قبایل غز بودند و ترکهای خراسان در اصل بازمانده دسته‌ای از این ترکان غز محسوب می‌شوند.
ترک‌های خراسان را گردهارد دورفر از نسل ترکان سلجوقی می‌داند. اگر چه قبل از سلجوقیان گروهی دیگر از ترکان اغوز در زمان سلطان محمود غزنوی به خراسان کوچ کردند ولی انبوه ترکان با فرزندان سلجوق یعنی طغرل و چاغری به خراسان آمدند.

بعدها با آمدن ترکان اّیغور همراه مغول‌ها همچنین بعد از قرن ۱۶ میلادی در اثر استیلای ترکمانان با آنان کم و بیش مخلوط شدند.
سیدعلی میرنیا طبق تحقیقات خود در کتاب «پژوهشی در شناخت ایل‌ها و طایفه‌های عشایری خراسان» زمان ورود هریک از ایلهای ترک را در دوره‌های مختلف چنین بیان کرده است:
بیات (بایاتها): همراه با ورود و تسلط سلجوقیان در سال(۴۲۶ه‍.ق):
گرایلی‌ها: همزمان با ورود امیرتیمورگورکانی و تشکیل سلسله تیموریان در سال(۸۷۳ه‍.ق)
افشار‌ها: در زمان شاه اسماعیل صفوی و شاه عباس صفوی از آذربایجان به خراسان برای دفاع از مرزها و مقابله با تهاجم اقوام ازبک در لشگرکشی سال(۹۱۶)
تاتار‌ها: انتقال ایل تاتار در زمان نادرشاه افشار به مناطق مختلف خراسان، و سکونت هرکدام از ایلهای فوق در این منطقه، (میرنیا، ۱۳۶۹: ۳۹)
اما آنچه که به وضوح دیده می‌شود این است که در بین مردم ترک ساکن خراسان، نام این ایلها زیاد مطرح نبوده و بیشتر خود را به عنوان ترک خراسان می‌شناسند.
ایل‌های ترک خراسان

در خراسان به دلیل ورود ترک‌ها در تاریخ‌های مختلف، ایل‌ها و طوایف متعددی وجود دارد. بر اساس منطقه‌ای و شهری به قرار زیر می‌باشد:
درگز:
شهر درگز:استاجلوها، قرقلوها (قرخلو)، اوزدمیرلوها، ایل اوغلی‌ها، چوله‌ها، زنگانلوها، ساروانلوها، قراگوزلوها، کهرلوها، گرایلی‌ها.
روستاها و ولایات:ابیوردلوها (روستای حصار),اجرلوها (بخش چاپشلو),ارشلوها (درگز و روستای حصار)، اوتانلوها (روستای اوتانلو)، ایمانلوها (دستگرد) بابا خانلوها (چاپشلو) پاپالو (لطف آباد),چاپشلوها(بخش چاپشلو)، گندوزلوها (روستای باغباده).
کلات:
شهر کلات: احمدلوها، تاتارها، جغتائی‌ها، جلایرها، زنگانلوها
روستاها و ولایات: ایده لو (روستای ایده لو: ایدلیک) , بوباشی (دربند) , چولائی (زواندرخ)).
بجنورد:
شهر بجنورد:گرایلی‌ها.
روستاها و ولایات:تاتارها (روستای تاتار)، تیمورتاش‌ها (بجنورد-روستای نردین-روستای کسبایر).
جوین، جغتای، خوشاب و سبزوار:
شهر جغتای و نقاب: جغتائی‌ها، قلیچی‌ها، گرایلی‌ها.
سرولایت و نیشابور:
شهر چکنه و نیشابور:بیات‌ها، گرایلی‌ها.. خاندان سبزی
بام و صفی‌آباد(ارغیان):
شهر صفی‌آباد:بغایری‌ها، قلیچی‌ها، گرایلی‌ها.
روستاها و ولایات:قراخانلو (روستای الست و السک).
قوچان وفاروج وشیروان: گرایلی‌ها.
خواف: خلج‌ها، شرقلوها.
سرخس:جوانشیرها، قورغلوها.
جاجرم و سملقان:گرایلی‌ها.
چناران:بقمنجی‌ها.
تربت جام:
شهر تربت جام:روتی‌ها. تیموری‌ها.
مروی (موری)ها
روستاها و ولایات:تکه لوها. مروی‌ها (روستاهای لنگر و محمودآباد و کلاته مروی)
تربت حیدریه:قرائی‌ها
افشارهای خراسان

منابع تاریخی زمان مهاجرت نخستین گروه‌های ایل افشار به خراسان را در آغاز دورهٔ صفوی گزارش می‌دهند. استرآبادی در جهانگشای نادری به مهاجرت ایل قرقلو از آذربایجان به خراسان در زمان شاه اسماعیل اول، و سکنی گزیدن آن ایل در شمال خراسان اشاره می‌کند و می‌نویسد: نواحی سرچشمه میاب کوبکان در کوهستانهای جنوبی محال ابیورد ییلاق، و اتک، شمالی‌ترین ناحیه کوبکان یا کوپکان، و دستجرد و درّه جَز (درگز) قشلاق طایفه‌های ایل افشار بود.
ایل‌های ترک افشار در خراسان

برخی طایفه‌های کنونی افشار ساکن در خراسان:
اِمبِرْلو یا ایمرلو، ارشلو، بغایری، اوتانلو، اَیَدلو، ایمانلو (معروف به عبدالملکی)، پاپالو، تکللو یا تَکه‌لو، زَنگانلو، سَروَرلو، قِرقلو یا قِرخِلو یاد کرده‌اند که در نواحی دره گز خراسان پراکنده‌اند. اوبرلینگ به نقل از بروگ به اقامت برخی طایفه‌های افشار در جنوب بجنورد، فاروج، شیروان، قوچان، و نواحی میان سبزوار و نیشابور (خوشاب، بخش سرولایت، طوایف سبزی، بیات) اشاره می‌کند.
آنتی‌ژن‌های توموری

آنتی‌ژن‌‌های توموری
آنتی‌ژن‌‌های اختصاصی تومور (به انگلیسی: Tumor specific antigens) دسته ای از آنتی‌ژن‌ها هستند که به‌صورت اختصاصی در سلول‌های توموری بیان می‌گردند اما در سلولهای طبیعی بیانی ندارند. آنتی‌ژن‌های توموری که درسطح سلول‌های طبیعی هم بیان می‌شوند آنتی‌ژن‌های همراه با تومور یا Tumor Associated antigens نامیده می‌شوند. بیشتر اطلاعات ما در مورد این آنتی‌ژن‌ها محدود به آنتی‌ژن‌هایی است که بوسیله سلول‌های T سایتوتوکسیک + CD8(کشنده) شناسایی می‌شوند. آنتی‌ژن‌های توموری شناسایی شونده توسط این سلول‌ها پپتیدهایی هستند که از پروتئین‌هایی منشأ می‌گیرند که در سیتورول هستند و همراه مولکول‌های MHC-I بر سطح سلول تومور بیان می‌شوند. بیشتر تومورهای انسانی میزان زیادی از گلیکوپروتئین‌ها یا گلیکولیپیدهای سطحی را بیان می‌کنند که می‌توانیم از آنها به عنوان مارکرهای تشخیصی اختصاصی استفاده نماییم. این مولکول‌های تغییر یافته شامل: موسین‌ها ، آنتی‌ژن‌های گروه‌های خونی، گانگلوزیدها می‌باشند. برخی جنبه‌های فنوتیپ بدخیم تومورها و تهاجم بافتی به علت وجود گلیکولپیدها و گلیکوپروتئین غیرعادی در سطح این سلول‌ها است. بیشتر آتنی بادی‌های تولید شده توسط بر ضد همین گروه‌های کربوهیدراتی یا هسته‌های پپتیدی این آنتی‌ژن‌ها می‌باشد. اما مشکل آنجاست که اپی توپ‌های قابل شناسایی توسط این آنتی‌بادی‌ها به‌طور ویژه فقط برروی آنتی‌ژن‌های سطح تومور بیان نمی‌شوند بلکه در سلول‌های توموری به میزان بیشتری بیان می‌شوند. این نوع از آنتی‌ژن‌های همراه تومور هدف بیشتر آنتی‌بادی‌های درمانی ضد سرطان قرار می‌گیرند.
فیاض دومان

| فیاض دومان | فیاض دومان |
| --- | --- |
تولد: ۱۴ ژوئن ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)  ماردین، ترکیه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ٢٠٠١ – تاکنون
فیاض دومان (به ترکی استانبولی : Feyyaz Duman)، (متولد ١۴ ژوئن ١٩٨٢ ، ماردین)، بازیگر مرد کرد ترک تبار است. وی پس از گذراندن تحصیلات در گروه رقص عامیانه هنرستان دانشگاه استانبول ، در رشته بازیگری در نیویورک تحصیل کرد. پس از ۵ سال اقامت در نیویورک، به ترکیه بازگشت. وی با فیلم "ترانه مادر" جایزه بهترین بازیگر را در پنجاه و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم نارنجی طلایی دریافت کرد. علاوه بر این، فیاض دومان تنها بازیگر مرد است که با دو فیلم در جشنواره فیلم آنتالیا شرکت کرده است.
جوایز

Saraybosna Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu(٢٠١٤)
51. Altın Portakal Film Festivali - En İyi Erkek Oyuncu (٢٠١٤)
فیلم شناسی > مجموعه‌های تلویزیونی

| سال | نام | نقش | یادداشت | شبکه پخش |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ٢٠٢١-٢٠٢٠ | سد | ناظم گونی | بازیگر نقش اصلی | فاکس |
| ٢٠٢٠-٢٠١٧ | زن | عارف کارا | بازیگر نقش اصلی | فاکس |
| ٢٠١٧ | نفوذی | سرکان | بازیگر نقش کمکی | شو تی‌وی |
:
فیلم شناسی > فیلم‌های سینمایی

| سال | نام | نقش |
| --- | --- | --- |
| ٢٠٢٠ | کووان | ایلکر |
| ٢٠١٨ | یک تصمیم سخت | نظیر |
| ٢٠١٧ | هرگز ترکم نکن | عادل |
٢٠١٧: زاگرس
| ٢٠١٤ | شعر های مادرم | علی |
| ٢٠١٤ | ماردان | مراد |
| ٢٠١٣ | سرزمین فلفل شیرینم | جعفر محمدامین |
| ٢٠١١ | Si Tu Meurs, Je Te Tue | آزاد |
| ٢٠٠١ | آدم بزرگ عشق کوچک | گارسون |
| ٢٠٠١ | عکس | فاروک (فاروق) |
:
سهیل دانش‌اشراقی

| سهیل دانش اشراقی | سهیل دانش اشراقی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۲ تهران
ملیت:  ایرانی
تحصیلات: کارشناسی گرافیک
پیشه: طراح صحنه و لباس، کانسپت آرتیست، نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۵ تا کنون
سهیل دانش اشراقی (زاده اسفند ۱۳۶۲ ،تهران) طراح صحنه و لباس ِسینما و تئاتر، طراح داستان مصور، مدیر هنری بازی‌های رایانه‌ای و گیتاریست اهل ایران است. وی برنده سیمرغ بلورین طراحی صحنه در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روزی روزگاری آبادان است.
زندگی‌نامه

متولد سال ۱۳۶۲ است و کارشناسی گرافیک خود را از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران گرفت. وی فعالیت خود را به عنوان کاریکاتوریست در سال ۱۳۷۵ با همکاری در مجلات کیهان کاریکاتور، طنز و کاریکاتور، توانا، همشهری، جام جم، حیات نو، سروش جوان، دوست و روزنامه ایران آغاز نمود.
دانش اشراقی فعالیتش را در زمینه پویانمایی در سال ۱۳۷۵ در پروژه‌های پویانمایی جمشید و خورشید، آریو، سفر به سرزمین دور آغاز کرد. وی در زمینه‌های گوناگون گرافیک و طراحی فعالیت دارد. چهارمین نمایشگاهی انفرادی آثار وی در خانه کاریکاتور ایران برگزار شده‌است.
سهیل دانش اشراقی در زمینه طراحی فضا و شخصیت بازی‌های رایانهٔ ایرانی مانند سوشیانت  فعالیت داشته و همچنین مدیریت هنری بازی‌های گرشاسپ: گرز ثریت و آسمان دژ را نیز عهده‌دار بوده‌است.
او به عنوان طراح کانسپت و استوری برد، کار خود را در سینمای ایران با فیلم راه آبی ابریشم آغاز کرد. در فیلم‌ها و سریال هایی همچون بادیگارد، سریال ماه‌تی‌تی، به وقت شام و ... طراح کانسپت بود. او همچنین عضو تیم طراحی کانسپ فیلم‌های خارجی‌ای همچون کرمپوس, نینگیو و ... نیز بوده است.
طراحی صحنه و لباس را از سال ۱۳۹۵ با تئاتر‌های: لامبورگینی، موزیکال الیور توئیست، مرد بالشی، نفرین قحطی‌زدگان و... آغاز کرد. از آثار او در سینما در سمت طراح صحنه می‌توان به فیلم‌های سینمایی مسخره‌باز، روز صفر و روشن اشاره کرد. او برای فیلم های مسخره باز و روز صفر کاندید دریافت سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر و برای روزی روزگاری آبادان برنده این جایزه شد.
او همچنین در سال ۱۳۹۹ اولین رمان خود با نام نرفتن را منتشر کرد.
سینما

بی مادر (۱۴۰۰) (طراح صحنه)
فیلم کوتاه دشمن عزیز (۱۴۰۰) (نویسنده و کارگردان)
خائن کشی (۱۳۹۹) (طراح صحنه)
روزی روزگاری آبادان ( ۱۳۹۹) (طراح صحنه و لباس)
ملخ (۱۳۹۹) (طراح صحنه)
فیلم کوتاه زنِ مردِ نقاش ( ۱۳۹۹) (نویسنده و کارگردان)
روشن ( ۱۳۹۹) (طراح صحنه)
روز صفر (۱۳۹۸) (طراح صحنه)
مسخره باز (۱۳۹۷) (طراح صحنه)
به وقت شام (۱۳۹۶) (طراح کانسپت)
پدیده (۲۰۱۶) (طراح پوستر)
نینگیو (فیلم کوتاه، ۲۰۱۶) (دپارتمان هنری)
بادیگارد (۱۳۹۴) (طراح کانسپت)
راه آبی ابریشم (۱۳۸۸) (طراح کانسپت)
کرمپوس (۲۰۱۵) (طراحی جلوه‌های ویژه)
آریو پهلوان کوچک (مجموعه انیمیشن ۱۳۹۰) (طراح استوری برد)
سفر به سرزمین دور (۱۳۸۶) (طراح استوری برد)
جمشید و خورشید (۱۳۸۴) (جلوه‌های ویژه)
جوایز و انتخابات

جایزه مسابقه دوم کاریکاتور رونان لویه در سازمان ملل در سال ۲۰۰۰
جایزه دوم مسابقه اولنس در بلژیک سال ۱۹۹۸
دیپلم افتخار مسابقه زاگرب سال ۲۰۰۰
دیپلم افتخار مسابقهٔ TWFC-Worldwide BE TOBACCO FREE فلوریدا
نامزد سیمرغ بلورین طراحی صحنه در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم مسخره باز
سیمرغ بلورین طراحی صحنه در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم روزی روزگاری آبادان سال ۱۳۹۹
ژان دو لا فونتن

| ژان دو لا فونتِن | ژان دو لا فونتِن |
| --- | --- |
پرتره لافونتن در ۱۶۹۰ میلادی: پرتره لافونتن در ۱۶۹۰ میلادی
زادهٔ: ۸ ژوئیه ۱۶۲۱ شاتو-تیری
درگذشت: ۱۳ آوریل ۱۶۹۵ پاریس
آرامگاه: دز گورستان پر لاشز، پاریس
ملیت:  فرانسوی
تندیس ژان دو لا فونتن در موزهٔ لوور، پاریس.
ژان دو لافونتِن (به فرانسوی: Jean de La Fontaine) (زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۶۲۱ در شاتو-تیری، درگذشت ۱۳ آوریل ۱۶۹۵ در پاریس)، مشهورترین حکایت‌نویس فرانسه‌است که شعرهای بسیاری نیز سُروده‌است. شهرت او بیشتر به دلیل نوشتن کتابی به نام حکایات است که گونهٔ ویژه‌ای از حکایت‌نویسی را در کل اروپا ارائه کرد و سرمشقی برای دیگر نویسندگان فرانسه یا فرانسوی‌زبان بود. گوستاو فلوبر دربارهٔ لا فونتِن گفته‌است که او تنها شاعر فرانسوی پیش از ویکتور هوگو است که ساختار زبان فرانسه را به خوبی درک کرده‌است.
زندگی

ژان دو لا فونتِن در ۸ ژوئیه ۱۶۲۱ در شاتو-تیری به دنیا آمد. وی در ۱۳ آوریل ۱۶۹۵ درگذشت و در گورستان پر لاشز، پاریس به خاک سپرده شد.
در سال ۱۹۹۵ کشور فرانسه، تمبرهایی را برای بزرگداشت لا فونتِن و حکایت‌های او چاپ کرد. در آوریل ۲۰۰۷ نیز فیلمی با نام ژان دو لا فونتن - چالش (به فرانسوی: Jean de La Fontaine - le défi) دربارهٔ زندگی وی ساخته شد که لوران دوش (به فرانسوی: Lorànt Deutsch) ستارهٔ فرانسوی در آن هنرنمایی می‌کرد.
آثار

حکایات
اروس و پسوخه
جام جم
حکایت‌های لا لافونتن
در رثای پریان قصر وو
رؤیای وو، فلورانسی
عشق‌های پسیشه
کوپیدون
افسانه‌های لافونتن
روستاییان دوناب
ترجمه به فارسی

«افسانه‌های لافونتن» در ایران نیز با سه ترجمه متفاوت عرضه شده‌است. «عبدالله توکل»، «احمد نفیسی» و «نیره سعیدی» (میرفخرایی) از مترجمانی هستند که در ایران به آثار نثر و منظوم این نویسنده فرانسوی پرداخته‌اند.
حکایت «روباه و زاغ» در کتاب درسی فارسی به نام سراینده‌اش حبیب یغمایی معرفی شده‌است، اما این شعر در واقع ترجمه منظوم حبیب یغمایی است از شعر شاعر فرانسوی قرن هفدهم یعنی ژان دو لافونتن، که البته در کتاب درسی به نام شاعر اصلی آن اشاره‌ای نشده‌است. ایرج میرزا و رشید یاسمی و امیری از اولین کسانی بودند که برخی از حکایت‌ها یا فابل‌های لافونتن را به نظم فارسی ترجمه کردند. نمونه‌هایی از این ترجمه‌ها در کتاب تاریخ ترجمهٔ ادبی از فرانسه به فارسی ارائه شده‌است.
طرلان رفیعی، نویسنده و هنرگردان ایرانی، در مقاله‌ای به بررسی این حکایت و ترجمه‌های متعدد آن به فارسی، به‌خصوص ترجمه منظوم خلیل ثقفی (اعلم‌الدوله) پرداخته است.
سرستون گاو دوسر کاخ آپادانا شوش

| سرستون گاو دوسر کاخ آپادانا شوش | سرستون گاو دوسر کاخ آپادانا شوش |
| --- | --- |
مواد: سنگ
اندازه: ۲۱ متر (ارتفاع ستون)
خلق‌شده: ۵۱۰ سال پیش از میلاد
دوره/فرهنگ: داریوش بزرگ
کشف‌شده: ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۶ میلادی کاخ آپادانا شوش
کاشف: مارسل و جین دیولافوا
مکان کنونی: موزه لوور
سرستون گاو دوسر کاخ آپادانا شوش قسمتی از کاخ با شکوه آپادانا داریوش بزرگ در شوش است. این سرستون بزرگ یکی از سی و شش ستون پشتیبان سقف کاخ آپادانا داریوش بزرگ در شوش است و نمایانگر معماری هخامنشی است که از فرهنگ‌ها و تمدن‌های مختلف و به صورت سبکی منسجم و مرتبط ایجاد شده‌است. هنگامی که داریوش بزرگ پس از کوروش بزرگ به پادشاهی هخامنشی رسید، شهر شوش را به عنوان پایتخت اداری و اجرایی سراسر قلمرو امپراتوری هخامنشی انتخاب کرد. 
این سی و شش ستون هر کدام دارای ۲۱ متر ارتفاع هستند که قاعده هر کدام به شکل مربع است که نام پادشاه بر روی آن حکاکی شده‌است. قدمت این کاخ و سرستون‌ها به ۵۱۰ سال پیش از میلاد باز می‌گردد. این سرستون نتیجه کاوش‌های مارسل و جین دیولافوا (Marcel and Jeanne Dieulafoy) در سال‌های ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۶ میلادی است و در حال حاضر، در موزه لوور نگهداری می‌شود.
مسقطی

دو نوع مسقطی. مسقطی‌های قرمز حاوی برگ گل رز، و مسقطی‌های زرد (که نوع اصیل مسقطی می‌باشد) شامل زعفران، خلال بادام و پسته هستند.
مسقطی نوعی شیرینی بر پایه‌ی نشاسته که جزو سوغات بعضی از شهرهای ایران مانند سیرجان و لار که سوغات اصلی این شهرستان‌ها و قطب تولید آن می‌باشند و نیز شهرهای کرمان، کازرون ، شیراز و  بوشهر به‌شمار می‌آید. نشاسته، شکر، گلاب، هل، روغن و زعفران مواد مورد استفاده در تهیه این شیرینی هستند. یک نوع شیرینی است که مواد اولیه آن نشاسته، روغن، شکر، زعفران، هل و گلاب است و از انواع مغزهای مانند: گردو، پسته و بادام و همچنین گل محمدی، زرشک، نارگیل و کنجد برای تزئین آن استفاده می‌گردد. طرز تهیه آن شبیه به تهیه فرنی نشاسته‌ای است، اما مدت زمان تهیه آن طولانی‌تر و همراه با پرداخت بسیار است و بعد از آماده شدن، حالت کشسان به خود می‌گیرد.
قطب تولید مسقطی اصیل در ایران شهر لار است.[نیازمند منبع]
خواص

مقادیر بالای پروتئین در این حلوا موجب تقویت عمومی و افزایش سطح انرژی و عضلانی شدن بدن می‌شود. یک محقق و پژوهشگر طب سنتی مصرف نوعی حلوا را در رفع دردهای مفصلی، روماتیسمی و بوی بد دهان مؤثر دانست.
سورگ (خوسف)

| سورگ | سورگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: خوسف
بخش: جلگه ماژان
دهستان: جلگه ماژان
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سورَگ، روستایی در دهستان جلگه ماژان بخش جلگه ماژان شهرستان خوسف استان خراسان جنوبی ایران است.
کلمه سورگ در کتب تاریخ مرجع به معنی سرزمین پرورش اسب‌های شرقی و در زبان هندی نیز به معنی بهشت می‌باشد
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است.
پروژه ژنوم نئاندرتال

پروژه ژنوم نئاندرتال (انگلیسی: Neanderthal genome project) تلاش گروهی از دانشمندان برای تعیین  توالی‌یابی دی‌ان‌ای ژنوم نئاندرتال (ژنتیک نئاندرتال) است، که در ژوئیه ۲۰۰۶ آغاز شد.
این پروژه توسط ۴۵۴ علوم زیستی، یک شرکت بیوتکنولوژی مستقر در برانفورد، کانکتیکات در ایالات متحده آغاز شد و توسط موسسه انسان‌شناسی تکاملی ماکس پلانک در آلمان هماهنگ شده است. در مه ۲۰۱۰، پروژه پیش‌نویس اولیه ژنوم نئاندرتال (Vi33.16، Vi33.25، Vi33.26) را بر اساس تجزیه و تحلیل چهار میلیارد جفت باز DNA نئاندرتال منتشر کرد. این مطالعه مشخص کرد که ترکیبی از ژن‌ها بین نئاندرتال‌ها و انسان‌های مدرن از نظر آناتومی رخ داده است و شواهدی ارائه کرد که عناصری از ژنوم آنها در انسان‌های امروزی خارج از آفریقا باقی مانده است.
یحیی شمشادیان

| ققنوس غرب کشور یحیی شمشادیان | ققنوس غرب کشور یحیی شمشادیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۰ بهمن ۱۳۳۲ قصر شیرین
درگذشته: ۱۵ مهر ۱۳۶۱ (۲۹ سال) سومار
مدفن: گلستان شهدای کرمانشاه
درجه: سرلشکر
فرماندهی: پایگاه یکم رزمی هوانیروز کرمانشاه
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
همسر(ان): شهناز رضایی
فرزندان: شهره و رضا
یحیی شمشادیان (زاده ۱۰ بهمن ۱۳۳۲ – درگذشته ۱۵ مهر ۱۳۶۱) خلبان بالگرد هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. عمده سرشناسی وی جدای از مهارت ویژه در پرواز، حضور فعال و تأثیرگذار بیست و سه‌ماهه در جریان جنگ ایران و عراق و نحوه کشته شدن اوست.
زندگی‌نامه

یحیی شمشادیان در ۱۰ بهمن سال ۱۳۳۲ در خانواده‌ای یارسان در شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه زاده شد. تحصیلات دوره ابتدایی، راهنمایی و هنرستان خود را در شهر کرمانشاه پشت سر گذاشت و در سال ۱۳۵۲ با دیپلم برق در هوانیروز استخدام شد. دوره نظامی و زبان را در تهران به اتمام رساند و پس از آن برای آموزش پرواز با هلیکوپتر به دانشکده مرکز آموزش هوانیروز اصفهان اعزام شد. دوره‌های پرواز با هلیکوپتر کبرا و موشک تاو را به پایان رساند و سپس با درجه ستوان سومی به هوانیروز کرمانشاه منتقل شد.
فعالیت‌ها

عمده عملیات‌هایی که یحیی شمشادیان در آنها حضور داشت مربوط به غرب ایران بود. شمشادیان بارها پادگان ابوذر و شهرستانهای سرپل ذهاب و گیلانغرب را از سقوط نجات داد. او نقش بسزایی در عقب راندن احزاب مسلح کرد در دوران جنگ هشت ساله داشت. مقاومت او در جبهه‌های سومار و سرپل ذهاب آنچنان از لحاظ نظامی حائز اهمیت بود، که با ۱۸ سال ارشدیت درجه تشویقی دریافت کرد. وی در عملیاتهای مسلم بن عقیل، فتح و میمک فرماندهی تیم پرواز را بر عهده گرفت که به همراه دیگر اعضای تیم در ارتفاعات ۴۰۲ و دیگر مناطق عملیاتی موفق شدند ۱۳ تانک ارتش عراق را منهدم کنند و شمار زیادی از نیروهای بعثی را از بین ببرند.
کشته شدن

روز ۱۵ مهر ۱۳۶۱، یحیی شمشادیان به همراه یک تیم، با ۳ فروند هلیکوپتر در ارتفاع ۴۰۲ به سمت سومار حرکت کردند. شمشادیان و تیمش در این عملیات که به منظور دفاع و پشتیبانی از نیروهای زمینی طرح‌ریزی شده بود، در ابتدا موفق شدند با سرکوب پاتک تلفات سنگینی به ارتش عراق وارد کنند. در همان عملیات یحیی شمشادیان به همراه هم پروازش خلبان یدالله واعظی در ۱۴:۳۰ دقیقه بعد از ظهر پس از ساعت‌ها درگیری، در ارتفاع ۴۰۲ هدف شلیک مستقیم گلوله تانک قرار گرفتند. در اثر اصابت گلوله مستقیم تانک، یحیی شمشادیان در حالی که یک پایش قطع می‌شود بلافاصله جان خود را از دست می‌دهد. او با درجه سرلشگری در «گلزار شهدا» ی گورستان باغ فردوس کرمانشاه به خاک سپردند.
لشکر دویست و بیست و یکم امنیت (ورماخت)

| لشکر دویست و بیست و یکم امنیت | لشکر دویست و بیست و یکم امنیت |
| --- | --- |
221. Sicherungs-Division XX: 221. Sicherungs-Division XX
فعال: ۱۹۴۱–۱۹۴۴
کشور:  آلمان
رسته: نیروی زمینی
گونه: لشکر امنیت
نقش: رزم امنیتی
اندازه: لشکر
نبردها: جنگ جهانی دوم
فرماندهان: فرماندهان
لشکر دویست و بیست و یکم امنیت (به آلمانی: 221st Security Division) یکی از لشکرهای امنیت پشت خط مقدم نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت.
تشکیل و سازمان

لشکر دویست و بیست و یکم امنیت در بهار سال ۱۹۴۱ با ترکیبی از نیروهای ذخیره از پیش فعال‌شده و نیروهای اخیر جذب‌شده دفاع منطقه‌ای به فرماندهی ژنرال یوهان پفلوگبایل تشکیل گردید. تنها افسر تمام‌وقت دیگر ستاد لشکر سروان کارل هاوپت، افسر عملیات (Ia) آن بود. سه بخش دیگر پراهمیت لشکر توسط افسران ذخیره فرماندهی می‌شدند. هدایت بخش تدارکات (Ib) توسط سرگرد کورت گراف، بخش اطلاعات (Ic) توسط ستوان دوم هلموت بک و بخش اداری توسط هانس ویدر صورت می‌گرفت.
نیروهای متحرک رزمی لشکر شامل هنگ ۳۵۰ پیاده‌نظام به فرماندهی سرهنگ هلموت کوخ می‌شد. نفرات این هنگ نیروهای ذخیره گروه سه با سن بالای سی سال بودند. این یگان نسبت به هنگ‌های دائمی پیاده‌نظام ادوات مکانیزه بسیار کمتری در اختیار داشت و نیروهای آن به جای دوره آموزشی دو ساله ورماخت در دوره صلح، تنها سه ماه آموزش دیده بودند. تعدادی از این افراد تجربه نبردهای پیشین را داشتند. نیروهای هنگ ۴۵ پیاده‌نظام لشکر مسن‌تر، با آموزشی کمتر و تسلیحاتی ضعیف‌تر بودند.
تاریخچه عملیاتی

لشکر دویست و بیست و یکم امنیت در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، به همراه دو لشکر امنیت دیگر در مناطق پشت خط مقدم گروه ارتش مرکز به‌کارگرفته شد. تا پایان ماه ژوئیه سال ۱۹۴۱ ناحیه تحت پوشش این لشکر در شرق لهستان و غرب و شرق بلاروس به ۳۵ هزار کیلومتر مربع رسید. این نواحی با پوشش عمدتاً روستایی از منظر جغرافیایی مخصوصاً جنگل‌های وسیع مستعد فعالیت‌های پارتیزانی بودند. پراکندگی جمعیت در این ناحیه به اندازه‌ای زیاد بود که اداره آن را بسیار دشوار می‌ساخت. به هر صورت با توجه به این که جمعیت محلی در ابتدا نیروهای آلمانی را «رهایی‌بخش» از حاکمیت سرکوب‌گر شوروی می‌دیدند، کار اداره این نواحی تا حدودی ساده‌تر می‌شد. همین همدلی مردم با آلمانی‌ها سبب می‌شد شوروی در این زمان نتواند جنبش مقاومت مؤثری در این مناطق ایجاد کند. نخستین وظایف لشکر دویست و بیست و یکم امنیت امن کردن دو بزرگ‌راه اصلی در منطقه و پاکسازی نواحی بین شهر بیاویستوک و جنگل بیاوویسکا بود. آغاز ماه سپتامبر ستوان بِک، افسر اطلاعات لشکر اعلام کرد این لکشر «هر چه در توانش بوده برای پاکسازی حوزه خود به انجام رسانده‌است.» و شرایط برای «از میان بردن کامل عناصر خائن، خرابکار و غوغایی» مخصوصاً «یهودیان» مهیاست. یکی عمده‌ترین فعالیت‌های لشکر گردآوری جمعیت یهودی در نقاط مشخص و جدا از سایر مردم بود. گفته می‌شود نیروهای لشکر رفتار بسیار سخت‌گیرانه و گاهی مرگباری با یهودیان و عوامل بلشویک داشته‌اند.