stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تی-۶۲
کاربران > کاربران سابق

افغانستان –۱۰۰ عراده تی-۶۲ در سال‌های ۱۹۷۵ و ۷۶ و ۱۵۵ عراده تی-۶۲ دست دوم بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱ از شوروی خریداری شد. از مدل‌های تی-۶۲، تی-۶۲ام و تی-۶۲ام۱. همه از خدمت نظامی خارج و به یمن و آنگولا فروخته شد.
بلاروس ۱۷۰ عراده در سال ۱۹۹۵ فعال بود.
بلغارستان – حدود ۲ هزار عراده از شوروی دریافت شده بود.
عراق –۷۰۰ عراده در دهه ۱۹۷۰ و ۲۱۵۰ تی-۶۲ دست دوم در دهه ۱۹۸۰ از شوروی خریداری شد. در سال ۱۹۹۰ بیش از هزار عراده تی-۶۲ فعال بود.
شوروی- در سال ۱۹۹۰ حدود ۱۱ هزار و ۳۰۰ عراده تی-۶۲ وجود داشت.
تاجیکستان –
ترکمنستان –
اوکراین – حداقل ۳۰۰ عراده از شوروی دریافت شد. در سال ۱۹۹۵ حدود ۸۰ عراده فعال بود.
ایالات متحده آمریکا –تعدادی برای تمرینات نظامی استفاده می‌شد.
شبه‌نظامیان لبنانی – میلیشای مسیحی در لبنان تعدادی تی-۵۵ و تی-۶۲ در اختیار داشت.
جمهوری عربی یمن
یمن جنوبی
حزب سوسیالیست یمن ۵۶ عراده تی-۶۲ در سال ۱۹۹۴ از بلغارستان خریداری کرد.
کاربران > فقط ارزیابی

چین – یک عراده تی-۶۲ در درگیری مرزی چین و شوروی در سال ۱۹۶۹ به غنیمت درآمد. و برای مقاصد تحقیقاتی استفاده شد.
چکسلواکی – تانک ارزیابی شده و مورد قبول قرار نگرفت اما ۱۵۰۰ عراده برای صادرات ساخته شد.
لهستان – ارزیابی شده و تأیید نشد.
تی-۶۲های ارتش افغانستان در کابل، ۲۰۰۴.
لاشه تی-۶۲ عراقی در خرمشهر
تی-۶۲ منهدم‌شده عراقی در جنگ ۱۹۹۱ خلیج فارس
امروز و فردا (مجموعه تلویزیونی)

| امروز و فردا | امروز و فردا |
| --- | --- |
نویسنده: احمدعلی حامد آرش برهانی
کارگردان: حسین قناعت
بازیگران: فاطمه گودرزی رضا فیاضی محمد جواد جعفرپوراحمد علامه‌دهر پویان گنجی دریا مرادی دشت
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۶۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده: داود قچاق
فیلم‌برداری: مرتضی قیدی
تدوین‌گر: بنیامین قچاق
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه دو
انتشار اولیه: ۱۳۹۰
امروز و فردا یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به نویسندگی احمدعلی حامد و آرش برهانی و کارگردانی حسین قناعت و تهیه‌کنندگی داود قچاق و محصول سال ۱۳۸۹ است. این سریال نخستین بار در تابستان سال ۱۳۹۰ از شبکه دو تلویزیون ایران پخش شد. این مجموعهٔ تلویزیونی در فروردین سال ۱۳۹۸ از شبکه آی‌فیلم و در تیر ۱۳۹۸ از شبکه آی‌فیلم ۲ باز پخش شد.
داستان

امروز و فردا با مضمون کودک، داستان زندگی پسر بچه‌ای را روایت می‌کند که در ارتباط با مسائل و مشکلاتی که خانواده‌اش با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، انشایی را می‌نویسد که متن آن آغاز ماجراهایی جدید در زندگی او است.
بازیگران

از جمله بازیگران امروز و فردا به نام‌های زیر می‌توان اشاره کرد:
فاطمه گودرزی آذر
رضا فیاضی فرهاد امیدوار
محمد جواد جعفرپور وحید امیدوار
احمد علامه‌دهر آقاجون
پویان گنجی نیما امیدوار
دریا مرادی دشت سارا امیدوار
حمیدرضا نعیمی آقای سامانی
علی مقصودی آقا رضی
بهزاد خاکی‌نژاد منوچهر
حمیدرضا نعیمی آقای سامانی
لندشاپتمن (فرماندار)

لوئیس دورنوالدر ، لندهاوپتمن از تیرول جنوبی 1989-2014
لندشاپتمن (Landeshauptmann (اگر مرد) یا Landeshauptfrau (اگر زن) (آلمانی: [ˈlandəsˌhaʊptman] (شنیدنپرونده:De-Landeshauptmann.ogg)) ، "کاپیتان ایالت"، جمع Landeshauptleute،آلمانی: [ˈlandəsˌhaʊ̯ptlɔɪ̯tə] (شنیدنپرونده:De-Landeshauptleute.ogg)) رئیس یک دولت ایالتی و عالیترین مقام اداری یکی از ایالت های اتریش و استان های خودمختار ایتالیا تیرول جنوبی و ترنتینو است. وظیفه او برابر است با وزیر - رئیس جمهور یا نخست وزیر . تا سال 1933 این اصطلاح در دولت پروس برای رئیس دولت یک استان نیز استفاده میشد که به پیروی از آن در حکومت و دولت جدید اتریش نیز همین واژه به کار برده شد.)
ریشه ها

از اوایل دوره مدرن ، یک لندشاپتمن ( Landeshauptmann ) در ابتدا به عنوان فرماندار یا تحت فرمان یک شاهزاده امپراتوری مقدس روم یا خود امپراتور ، عمدتاً در قلمروی امپراتوری هابسبورگ (در مورد سرزمین های تاج بوهمی )، بعدها نیز در پادشاهی پروس خدمت می کرد. پس از آن، در امپراتوری اتریش ، طبق پتنت فوریه 1861، این عنوان به رئیس مجمع لندتاگ یک سرزمین تاج و تخت هابسبورگ (به نام Landmarschall [de] ) اشاره داشت. در نیدر استرایش ، بوهمیا و گالیسیا )، که به عنوان رئیس اداره استان نیز خدمت کرد. همچنین دولت امپراتوری-سلطنتی حاضر در زمان خود، در وین توسط یک Statthalter یا Landespräsident (فرماندار) نمایندگی می شد (فرماندار نماینده دولت مرکزی در هر ایالت بود).
با انحلال امپراتوری اتریش-مجارستان و سپس اعلام جمهوری اتریش آلمانی در سال 1918، مجامع ایالتی و دولت های ایالتی به ریاست لندهاوپتمن بنیانگذاری شدند. قانون اساسی اتریش که در سال 1920 تصویب شده بود، اولین جمهوری اتریش ( Bundes-Verfassungsgesetz ) دفتر نماینده دولت فدرال و رئیس دولت ایالتی را یکپارچه کرد. این عنوان امروزه در اتریش مدرن و همچنین در تیرول جنوبی و ترنتینو، استان‌های خودمختار ایتالیا با پیوندهای زبانی و فرهنگی قوی با ایالت همسایه اتریش تیرول استفاده می‌شود. در جمهوری چک ، یک hejtman (به آلمانی: Hauptmann ) نماینده هر یک از 13 منطقه خودگردان است ( کراج چک، pl. kraje ). این عنوان همچنین توسط امپراتوری آلمان برای فرمانداران در مراحل اولیه حکومت استعماری خود بر آفریقای جنوب غربی آلمان (1893-1898)، توگولند (1893-1898) و گینه نو آلمان (1886-1889، 1892-1899) به کار برده می شد و رسمیت داشت. بدین نحو، هر فرماندار دولت مرکزی را نمایندگی میکرد و وظیفه اداره مناطق را برعهده داشت.
اتریش

در اتریش مدرن، این عنوان برای رئیس قوه مجریه 9 ایالت اتریش به کار می رود که معادل مقام وزیر در ایالت های آلمان است. در کشورهای انگلیسی زبان، این عنوان معمولاً به عنوان " فرماندار " ترجمه می شود، اگرچه همانطور که در بالا ذکر شد این عملکرد بیشتر با وزیر-رئیس جمهور یا نخست وزیر مطابقت دارد، بدین معنی که این افراد حکم وزارت ایالت تحت اداره خود را دارند.
Landeshauptmann توسط لاندتاگ (پارلمان ایالتی اتریش) هر ایالت برگزیده می شود و توسط رئیس جمهور اتریش سوگند یاد می کند و تفویض میشود. در عمل، landeshauptmann تقریبا همواره رهبر حزب اکثریت در پارلمان ایالتی Landtag یا رهبر شریک ارشد در ائتلاف حکومتی است. Landeshauptmann به عنوان نماینده دولت فدرال در سطح ایالت، مسئول اجرای قوانین فدرال نیز می باشد. برخلاف دولت فدرال مرکزی، هیچ تمایز و تفاوتی میان رئیس دولت و شدر اعظم دولت در هر ایالت وجود ندارد و landeshauptmann هر دو نقش را ایفا می کند.
از آنجایی که شهر وین بر اساس تقسیمات اداری و به تنهایی، هم یک شهر و هم یک ایالت است، شهردار آن همزمان Landeshauptmann ایالت نیز هست که توسط مجمع شهرداری و ایالت ( Wiener Gemeinderat und Landtag ) برگزیده می شود. هنگامی که Waltraud Klasnic ÖVP ) در سال 1996 میلادی توسط لندتاگ فرماندار اشتایریا شد، ترجیح داد که با نام Frau Landeshauptmann خطاب شود، در حالی که Gabi Burgstaller ( SPÖ  حزب سوسیال دمکرات)، فرماندار سالزبورگ از سال 2004 تا 2013، استفاده از لقبی تحت عنوان Frau Landeshauptfrau را ترجیح داد. از 1 ژوئیه 1988، قانون اساسی اتریش اجازه می دهد، اما تعیین نمی کند، تعیین دفاتر مربوط به جنسیت باشد.
اتریش > لیست استانداران

|  | نمایه | نام | ایالت اتریش | آغاز بکار | حزب سیاسی | State political affiliation |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | مایکل لودویگ |  وین همچنین ببینید: فهرست شهرداران وین | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۴ مه ۲۰۱۸ | سوسیال‌دموکرات | SPÖ Wien |
|  |  | یوهانا میکل لایتنر |  نیدراسترایش همچنین ببینید: فهرست فرمانداران نیدراسترایش | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۹ آوریل ۲۰۱۷ | حزب خلق اتریش | حزب خلق نیدراسترایش |
|  |  | ویلفرد هاسلائر |  سالزبورگ همچنین ببینید: فهرست فرمانداران سالزبورگ (ایالت فدرال) | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۹ ژوئن ۲۰۱۳ | حزب خلق اتریش | حزب خلق سالزبورگ |
|  |  | آنتون ماتل |  تیرول See also: فهرست فرمانداران تیرول (ایالت) | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ | حزب خلق اتریش | حزب خلق تیرول |
|  |  | هانس پیتر دوسکوزیل |  بورگن‌لاند همچنین ببینید: فهرست فرمانداران بورگن‌لاند | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۸ فوریه ۲۰۱۹ | سوسیال‌دموکرات | SPÖ Burgenland |
|  |  | توماس استلزر |  اوبراسترایش همچنین ببینید: فهرست فرمانداران اوبراسترایش | ۰خطا: زمان نامعتبر۶ آوریل ۲۰۱۷ | حزب خلق اتریش | حزب خلق اوبراسترایش |
|  |  | پیتر قیصر |  کرنتن همچنین ببینید: فهرست فرمانداران کرنتن | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۸ مارس ۲۰۱۳ | سوسیال‌دموکرات | SPÖ Kärnten |
|  |  | مارکوس والنر |  فورآرلبرگ همچنین ببینید: فهرست فرمانداران فورآرلبرگ | ۰خطا: زمان نامعتبر۷ دسامبر ۲۰۱۱ | حزب خلق اتریش | حزب خلق فورآرلبرگ |
|  |  | Christopher Drexler |  اشتایرمارک همچنین ببینید: فهرست فرمانداران اشتایرمارک | ۰خطا: زمان نامعتبر۴ ژوئیه ۲۰۲۲ | حزب خلق اتریش | حزب خلق اشتایرمارک |
تیرول جنوبی و ترنتینو

بر اساس قرارداد 1946 گروبر-دو گاسپری و دومین اساسنامه خودمختاری 1972، مدیران ارشد دولت های استانی ( ایتالیایی: Presidente della Provincia autonoma   ) از تیرول جنوبی و ترنتینو ( دو استان خودمختار در ایتالیا با اکثریت اتریشی ) در زبان آلمانی Landeshauptleute نامیده می شوند.
رئیس دولت خودمختار تیرول جنوبی توسط مجلس قانونگذاری استان ( پارلمان استانی که لندتاگ نام دارد) برگزیده می شود. او به عنوان Landeshauptmann ، نماینده استان در خارج و در جلسات مناطق با دولت ایتالیا است. او همچنین حق دارد در جلسات شورای وزیران تا آنجا که در مورد مسائل تیرول جنوبی بحث می شود شرکت کند. دو معاون آنها باید نماینده گروه ایتالیایی زبان و آلمانی زبان منطقه خود باشند.
علیرغم اصطلاحات آلمانی Landeshauptmann (لندشاپتمن ) و Landtag (لندتاگ)، تیرول جنوبی و ترنتینو بر اساس تصور ایتالیایی، هیچ ایالت فدرال ( Länder ) نیستند، بلکه صرفاً تقسیمات اداری تحت حاکمیت ملی ( enti territoriali ) هستند، هرچند این دو منطقه دارای مسئولیت های خودگردان و اختیارات قانونی قابل توجهی باشند.
|  | نمایه | نام | ناحیه | آغاز به‌کار | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | آرنو کمپاتشر |  تیرول جنوبی همچنین ببینید: فهرست فرمانداران تیرول جنوبی | ۹ ژانویه ۲۰۱۴ | حزب خلق تیرول جنوبی |
|  |  | مائوریتزیو فوگاتی |  ترنتینو همچنین ببینید: فهرست فرمانداران ترنتینو | ۲۲ اکتبر ۲۰۱۸ | لگا نورد |
پروس

از سال 1875 میلادی اقتدار و مدیریت سرزمینی املاک در دوازده استان اداری پروس به عنوان Provinzialverbände دوباره سازماندهی شد. هر یک از این ایالت های خودگردان در یک مجلس استانی ( پرووینس لندتاگ یا لندتاگ منطقه ای) نماینده داشتند که اعضای آن توسط بخش های روستایی و شهری در داخل هر استان نمایندگی می شدند. هر منطقه از طریق معاونان برگزیده خود، خدمات مختص خود از جمله ساخت و ساز و نگهداری  از جاده های استانی، بیمارستان ها، مدارس، بانک های پس انداز عمومی، ادارات دفع زباله و غیره را به صورت خودگردان سازماندهی کردند.
اداره هر استان در ابتدا توسط یک Landesdirektor ( مدیر استانی ) اداره می شد که توسط مجمع برای دوره های شش ساله (اما در منطقه پومرانیا دوره ها پنج ساله بودند) و حداکثر در دو دوره برگزیده می شد. صاحب منصب ریاست استانی ، یعنی حکومت استانی خودمختار را بر عهده داشت، در حالی که Oberpräsident نماینده منصوب شده از سوی پادشاه برایهر استان بود و مشغول اجرای و نظارت بر اختیارات مرکزی دولت پروس بود و بر اجرای فرامین شاه نظارت می کرد.
در دهه های بعد و با گذر زمان، به کارگیری واژه Landeshauptmann (لندشاپتمن ) به تدریج در همه استان های پروس به جز یکی از استان های جایگزین عبارت قبلی Landesdirektor شد. هنگامی که این پادشاهی در سال 1920 رسما به یک کشور آزاد  و مستقل تبدیل شد، فقط لندتاگ براندنبورگ تصمیم گرفته بود که بیان سنتی واژه را درباره منصب مذکور حفظ کند.  با الغای خودمختاری دموکراتیک در تمام سطوح دولتی در جریان فرآیند Gleichschaltung پس از تسلط نازی ها در سال 1933، صاحبان مناصب مرخص یا بازنشسته شدند و دفاتر آنها خالی ماندند.
پروس > منطقه کلایپدا

منطقه کلایپدا ( آلمانی: Memelland   ) که پس از جنگ جهانی اول از پروس شرقی جدا شد و در شورش کلایپدا در سال 1923 میلادی توسط دولت لیتوانی ضمیمه خاک آنها شد، به استفاده از اصطلاحات Landesdirektor (یعنی عضو دولت) و Landesdirektorium ( لیتوانیایی: krašto direktorija یعنی دولت) ادامه داد ; همچنین به رئیس دولت عنوان Landespräsident (رئیس جمهور ایالت) اعطا شد و وی اینگونه خطاب میشد.
جاسموهین

| جاسموهین Jasmuheen | جاسموهین Jasmuheen |
| --- | --- |
جاسموهین در سال ۲۰۰۸: جاسموهین در سال ۲۰۰۸
نام هنگام تولد: الن گرو (Ellen Greve)
زادهٔ: ۱۹۵۷ (۶۷–۶۸ سال) نیو ساوت ولز، استرالیا
ملیت:  استرالیا
جاسموهین (به انگلیسی: Jasmuheen؛ زادهٔ ۱۹۵۷ (۶۷–۶۸ سال)) با نام اصلی الن گرو (انگلیسی: Ellen Greve) یک مقاله‌نویس، و پدیدآورنده اهل استرالیا است. او طرفدار «تغذیه پرانا» یا بی‌خوراکی است که به عنوان زندگی بدون هر نوع غذا و مایعات تعریف شده و از نظر جامعه علمی به عنوان یک شبه علم کشنده در نظر گرفته شده‌است. او این را در کنفرانس جهانی معنویت عصر جدید به میزبانی خلوت‌گزینی معنوی در تایلند معرفی کرد و کتاب‌ها و گفتارهای صوتی ضبط شده‌ای در این باره و منتشر کرده‌است.
اوایل زندگی

جاسموهین در سال ۱۹۵۷ در نیو ساوت ولز، استرالیا پس از جنگ دوم جهانی از والدین مهاجر نروژی متولد شد.
رکورد چهار روزه

«آلن گرو» معروف به «جاسموهین» در دهه ۱۹۹۰ ادعا می‌کرد که می‌تواند ماه‌ها بدون خوردن غذا و فقط با نوشیدن یک فنجان چای زنده بماند. جاسموهین می‌گفت که انرژی لازم برای زنده ماندن را از دیگر منابع موجود در جهان می‌گیرد.
این درحالی بود که خبرنگاران غذای بسیار زیادی در خانه جاسموهین پیدا کردند. او مدعی شد که همه غذاها را همسرش می خوردو خودش لب به چیزی نمی‌زند.
سال ۱۹۹۹ جاسموهین داوطلب شد تا یک شبکه استرالیایی در برنامه ای به نام ۶۰ دقیقه او را به مدت یک هفته زیر نظر داشته باشد تا او بتواند ادعای عجیب خود را ثابت کند. در روز اول جاسموهین نتوانست دوام بیاورد و غذا خورد. او گفت که چون اتاقی که در هتل برایش در نظر گرفته بودند نزدیک یک خیابان شلوغ بود نتوانسته انرژی لازم را از محیط بگیرد و استرس به او وارد شده‌است و به هوای تازه نیاز دارد.
چند روز بعد او به منطقه ای کوهستانی برده شد. وی چهار روز تمام چیزی نخورد و پس از پایان این مدت، دکتری که وضعیت او را زیر نظر داشت نسبت به کار این زن اعتراض کرد و از او خواست هر چه زودتر چیزی بخورد. به گفته این دکتر جاسموهین پس از چهار روز سر کردن بدون آب و غذا، پلک چشم‌هایش بی‌اختیار بسته می‌شد و قدرت حرف زدن نداشت و بدن او مقدار زیادی آب از دست داده بود. به عقیده دکتر اگر او به این کار ادامه می‌داد مطمئناً کلیه‌هایش از کار می‌افتاد. وی در برنامه مستند ۶۰ دقیقه، نظر خود را دربارهٔ این ماجرا اینطور بیان کرد: «متأسفانه افراد زیادی حرف‌های جاسموهین را باور می‌کنند و به نظر من تشویق دیگران به انجام کاری که برای سلامتی شان ضرر دارد کار بسیار غیرمسئولانه ای است.»
وقتی ادعاهای جاسموهین در برنامه مستند ۶۰ دقیقه زیر سؤال رفت او گفت: «۶۰ هزار نفر از طرفداران من کاری که من می‌کنم را در سراسر دنیا انجام می دهندو هیچ اتفاقی برای آنها نیفتاده است.»
مرگ پیروان

در سال ۲۰۱۲ پنج تن از پیروان او که به‌طور مستقیم مرتبط با نشریات جاسموهین و بی‌خوراکی قرار داشتند جان خود را از دست دادند. مرگ چند نفر از طرفداران او از جمله «وریتی لین» ۴۹ ساله اهل استرالیا و «تیمو دیگان» ۳۱ ساله معلم مهد کودک از آلمان و «لانی مارسیاموریس» ۵۳ ساله اهل استرالیا به ثبت رسیده‌است. جاسموهین هر گونه مسئولیت در مرگ آنان را رد کرده‌است.
امیرعلی امیری

| سردار امیرعلی امیری | سردار امیرعلی امیری |
| --- | --- |
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامینیروی انتظامی
سال‌های خدمت: ۱۳۸۲–۱۳۵۷
درجه: سرتیپ پاسدار
یگان: نیروی زمینینیروی مقاومت بسیج
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
آلما ماتر: دانشگاه امام حسین
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۶ (۶۷ ساله) استان فارس، ایران
حزب سیاسی: حزب توسعه و عدالت ایران اسلامی (اکنون–۱۳۸۶)
دیگر عضویت‌های سیاسی: جبهه ایستادگی ایران اسلامی (اکنون–۱۳۸۹)ائتلاف فراگیر اصول‌گرایان (۱۳۸۷–۱۳۸۶)ائتلاف بزرگ اصول‌گرایان (۱۳۸۵)ائتلاف خدمتگزاران مستقل ایران اسلامی (۱۳۸۵؛ ۱۳۸۳–۱۳۸۲)
 :  
امیرعلی امیری نظامی ارشد و سیاستمدار اهل ایران است. امیری از یاران نزدیک محسن رضایی و از حامیان سیاسی محمدباقر قالیباف است که مسئولیت‌های متعددی در احزاب و رسانه‌های اقماری وابسته به محسن رضایی برعهده داشته است. امیری قبل از ورود به سیاست، جانشین فرمانده نیروی انتظامی در دوران فرماندهی قالیباف بود.
امیرعلی امیری پس از خروج از خدمت نظامی در سال ۱۳۸۲، همزمان با پیوستن به تحریریهٔ وبگاه بازتاب و برعهده گرفتن مسئولیت شورای سیاست‌گذاری آن، دبیرکل یک ائتلاف انتخاباتی به نام ائتلاف خدمتگزاران مستقل ایران اسلامی شده و وارد رقابت‌های هفتمین انتخابات مجلس شد. او در فهرست انتخاباتی حزب اعتدال و توسعه نیز قرار داشت اما قادر به ورود به مجلس نشد. امیری در سومین انتخابات شوراها، به عنوان عضو علی‌البدل شورای اسلامی شهر تهران انتخاب شد.  او در نهمین انتخابات ریاست‌جمهوری، رئیس ستاد انتخاباتی محسن رضایی بود. در هشتمین انتخابات مجلس، رئیس ستاد انتخاباتی ائتلاف فراگیر اصول‌گرایان — ائتلاف انشعابی از جبهه متحد اصول‌گرایان و به رهبری رضایی، لاریجانی و قالیباف — شد و در عین حال، دبیر یک ائتلاف دیگر به نام «جبههٔ اتحاد ملی» نیز بود. پس از توقیف وبگاه بازتاب، اقدام به راه‌اندازی وبگاه تابناک نمود و مدتی نیز خودش مدیرمسئول وبگاه بود. با پایه‌گذاری حزب توسعه و عدالت ایران اسلامی در آذر ۱۳۸۶، به عنوان قائم‌مقام دبیرکل حزب انتخاب شد و یک سال بعد، رئیس دفتر سیاسی حزب نیز شد. همچنین در نخستین کنگره حزب، به عضویت شورای مرکزی درآمده و رئیس شورای مرکزی حزب شد. امیری در دهمین انتخابات ریاست‌جمهوری، رئیس ستاد انتخاباتی حزب مبتوع خود و رئیس ستاد انتخاباتی محسن رضایی در استان تهران بود. وی از هنگام تشکیل جبهه ایستادگی ایران اسلامی، دبیر شورای عالی این ائتلاف نیز بوده‌است.
تاریخچه انتخاباتی

| سال | انتخابات | رأی | ٪ | رتبه | نتیجه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۲ | مجلس شورای اسلامی | ؟ | ؟ | ؟ | شکست |  |
| ۱۳۸۵ | شورای اسلامی شهر | ۱۶۰٬۹۳۴ | ۹٫۷۱ | ۱۹اُم | شکست |  |
امیرنشین غرناطه

امارت گرانادا (به عربی: إمارة غرﻧﺎﻃﺔ)، نام پادشاهی مسلمان‌نشینی در شبه‌جزیره ایبری در اسپانیا بود که در اوایل سدهٔ سیزدهم میلادی در ۱۲۳۸ توسط ابو عبدالله ابن یوسف ابن نصر الاحمر بنیاد نهاده شد و تا ۱۴۹۲ به حیات خود ادامه‌داد.
شبکه بیت‌کوین

شبکه بیتکوین شبکه‌ای همتابه‌همتا است که طبق پروتکلی رمزی عمل می‌کند. کاربران و بیتکوین‌ها (واحدهای ارز) پیام‌های امضا شده دیجیتالی را با استفاده از نرم‌افزار کیف پول بیتکوین پخش عمومی می‌کنند. تراکنش‌ها در یک پایگاه داده توزیع شده و تکثیر شده ثبت می‌گردند که زنجیره بلوکی نام دارد و از طریق سامانه اثبات عملی که معدن کاوی نامیده می‌شود در مورد مقادیر پایگاه داده توزیع شده تفاهم به وجود می‌آید. پروتکل در سال ۲۰۰۸ طراحی شد و در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک نرم‌افزار متن باز توسط ساتوشی ناکاموتو منتشر شد.
شبکه برای اشتراک تراکنش‌ها به ساختاری حداقلی نیاز دارد. پیام‌ها طبق بهترین تلاش پخش عمومی می‌شوند و گره‌ها می‌توانند به اختیار خود شبکه را رها کرده و دوباره به آن ملحق گردند. در لحظه باز اتصال گره بلوک‌های جدید را از دیگر گره‌ها بارگیری می‌کند تا نسخه خودش از زنجیره بلوکی را کامل کند.
شبکه برای به اشتراک گذاری تراکنش‌ها به یک ساختار حداقلی نیاز دارد. برای این منظور یک شبکه غیرمتمرکز از داوطلبان می‌تواند کافی باشد که به آنها گره‌های شبکه می‌گویند. این گره‌ها (به انگلیسی: Node)می‌توانند هر زمان که خواستند از شبکه جدا شوند و در صورت تمایل به بازگشت به شبکه باید بلوک‌های جدیدی که در زمان غیبت آنها تشکیل شده از سایر گره‌ها دریافت کنند و آن را به صورت لوکال در سیستم خود ذخیره کنند. این کار به منظور هماهنگی و آپدیت بودن همه گره‌ها ضروری است.
تراکنش‌ها

بیت کوین در حقیقت متشکل از توالی امضاهای دیجیتال است که از زمان ایجاد اولین بلوک زنجیره شبکه به عنوان پاداش پدیدآورنده آن ایجاد شده‌است. مالک یک بیت کوین می‌تواند با یک امضای دیجیتالی مالکیت آن را به شخص دیگری بدهد و به این صورت است که یک تراکنش بیت کوین صورت می‌گیرد. در این مرحله گیرنده می‌تواند با بررسی تمام تراکنش‌های قبلی صحت سالم بودن زنجیره و مالکیت فرستنده را اعتبار دهد. در تراکنش‌های بیت کوین برخلاف سیستم‌های سنتی، تراکنش‌ها بازگشت‌ناپذیر (به انگلیسی: irreversible) هستند و این ویژگی باعث می‌شود تا از حملاتی مانند خرج کردن دوباره (به انگلیسی: Double Spending) جلوگیری شود.
در شبکه بیت کوین این امکان وجود دارد که هر شخص ۱ بیت کوین داشته باشد اما از آنجاییکه ممکن است آن ۱ بیت کوین مجموعی از مقادیر کمتر از ۱ بیت کوین بودند که در حال حاضر به یک دارنده تعلق دارد؛ هر تراکنش شامل تراکنش‌های در دل خود می‌شود که می‌تواند ورودی‌ها و خروجی‌های زیادی داشته باشد. در حالت کلی معمولاً یک تراکنش شامل یک ورودی است که تراکنش قبلی را شامل می‌شود یا متشکل از ورودی‌های خرد و کوچک‌تری است که مجموع آنها مقدار هدف را تشکیل می‌دهد. در مقابل خروجی نیز معمولاً یک یا دو مورد است: مقداری که فرستنده قصد دارد آن را ارسال کند و مقداری اضافی که باید به حساب او بازگردد.
ماینینگ

استخراج بیت‌کوین (به انگلیسی: Bitcoin Mining) اصطلاحاً به فرآیندی گفته می‌شود که طی آن با استفاده از سخت‌افزارهای ویژهٔ رایانه‌ای در شبکه بیتکوین، قادر به حل مسائل رمزنگاری، تأیید صحت یک تراکنش و نهایتاً ایجاد یک بلوک در زنجیره بلوکی (بلاکچِین) بیت‌کوین شد. افرادی که مجهز به این سخت‌افزارها در شبکهٔ بیت‌کوین هستند، با تأیید تراکنش و تولید بلوک، مقداری بیت‌کوین (بنا به میزان سختی شبکه در لحظه) به عنوان پاداش دریافت خواهند کرد. این میزان در سال ۲۰۱۷ میلادی ۱۲٫۵ بیت‌کوین بود.
به زبان ساده می‌توان گفت برای این که تراکنش‌های بیت کوین یا هر ارز دیگر و همین‌طور امنیت آن فرایند ماینینگ صورت پذیرد این دستگاه‌های ماینینگ امنیت ارز دیجیتال بیت کوین را تأمین می‌کنند[مبهم] و برای همین شبکه بیت کوین یک جایزه برای دلگرمی و تشویق صاحبان ماینینگ به آنها می‌دهد که یک مقدار بیت کوین به میزان تلاش آن ماینر خواهد بود. این فرایند تقریباً در تمام ارزها یکسان است. پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۴ تعداد پاداش برای ماینرها نصف شود یعنی ۶/۲۵.
ماینینگ > تاریخچه

از زمانی که بیت‌کوین توسط خالق آن، ساتوشی ناکاموتو، خلق شد تا به امروز دچار تغییراتی شده که در اوراق سفید ساتوشی از همان ابتدا به آن اشاره شده بود. میزان استخراج و توان استخراج‌کنندگان در شبکه به میزان سختی شبکهٔ بیت‌کوین بستگی دارد. در سال ۲۰۰۹ که نخستین بلوک‌های زنجیرهٔ بلوکی بیت‌کوین در حال شکل گرفتن بود، سختی شبکه بسیار کمتر از حال حاضر بود. این موضوع باعث می‌شد تا بتوان با سخت‌افزارهای ساده‌تر (حتی با رایانه‌های شخصی) بتوان بیت‌کوین تولید کرد. به همین دلیل نیز از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ چیزی حدود ۱۷ میلیون از کل ۲۱ میلیون بیت‌کوین موجود استخراج شد. اما رفته رفته با بالا رفتن سختی شبکه، سخت‌افزارهای خاصی با نام اسیک (ASIC) انحصاراً برای استخراج بیت‌کوین طراحی شد.
ماینینگ > سختی شبکه بیت کوین

سختی استخراج یا سختی شبکه بیت کوین را می‌توان به میزان سخت بودن حل یک پازل تشبیه کرد. در اینجا منظور از پازل، الگوریتم هشینگ SHA-256 است که بیت کوین از آن در اجماع اثبات کار خود استفاده می‌کند. به زبان دیگر سختی استخراج به میزان سخت و زمانبر بودن پیدا کردن هش مناسب برای هر بلاک گفته می‌شود. برای استخراج هر بلاک نیاز است که الگوریتم هش مخصوص آن حل شود. سختی حل این الگوریتم در هر زمان متفاوت است. سختی شبکه بیت کوین برای رسیدن به اهداف زیر در هر 2,016 بلاک ( تقریبا 14 روز) بر اساس سرعت استخراج بلاک‌ها تغییر می‌کند:
وقتی تعداد ماینر‌های آنلاین افزایش می‌باید، بلاک‌ها در کمتر از 10 دقیقه تولید می‌شوند سپس الگوریتم تنظیم سختی شبکه به صورت خودکار سختی استخراج را افزایش می‌دهد.
وقتی ماینر‌ها شبکه را ترک می‌کنند، بلاک‌های بیت کوین در بیش از 10 دقیقه استخراج می‌شوند پس سختی شبکه به صورت خودکار کاهش می‌یابد.
ماینینگ > دستگاه استخراج بیت‌کوین

با توجه به افزایش شدید سختی شبکه و تقاضای زیاد برای استخراج بیت‌کوین، سخت‌افزارهایی با نام اسیک (ASIC) تولید شده‌اند. اسیک مخفف اصطلاح مدارهای مجتمع با کاربردهای خاص می‌باشد که صرفاً برای استخراج و تولید بیت کوین طراحی شده‌اند. این اسیک‌ها انواع مختلفی دارند و با توجه میزان هش پاور یا قدرت هش که تولید می‌کنند، قیمت‌های متفاوتی دارند.
ماینینگ > میزان مصرف انرژی استخراج بیت‌کوین

سخت‌افزارهای استخراج معمولاً برق زیادی مصرف می‌کنند و به دلیل اینکه مدام باید به شبکه بیت‌کوین متصل باشند، نباید خاموش شوند. همین موضوع باعث افزایش دمای این دستگاه‌ها می‌شود و برای جلوگیری از سوختن دستگاه حتماً باید از فن و دستگاه‌های خنک‌کننده استفاده شود؛ بنابراین مجموعه پکیج استخراج بیت‌کوین می‌تواند انرژی زیادی را مصرف کند. این موضوع نگاه سازمان‌های محیط زیست جهانی و استفاده از انرژی پاک را به خود جلب کرده‌است.
در همین راستا تیم توسعه‌دهندهٔ بیت‌کوین و جامعهٔ فعال این ارز رمزنگاری‌شده تلاش می‌کنند تا راه‌های حل این مشکل را پیاده‌سازی کنند.
ماینینگ > استخراج بیت کوین با گوشی یا رایانهٔ شخصی

گوشی همراه یا رایانه شما هر چقدر هم که پیشرفته باشد، با به‌کارگیری آن برای استخراج بیت‌کوین خیلی زود مستهلک خواهد شد. سخت‌افزارهایی که در گوشی و رایانه شما تعبیه شده‌اند نیاز به باتری یا برق دارند و بهتر است بگوییم با انجام این کار نخستین قسمتی که نابود خواهد شد، باتری دستگاه شما است.
تراکنش از یک صرافی به کیف پول سخت افزاری
استخراج بیت کوین با USB Erupter 333 MH/s هر کدام
ثقةالاسلام تبریزی

| میرزا علی‌آقا تبریزیثقةالاسلام تبریزی | میرزا علی‌آقا تبریزیثقةالاسلام تبریزی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ رجب ۱۲۷۷   ۲۹ دی ۱۲۳۹ تبریز، ایران
درگذشت: ۱۰ محرم ۱۳۳۰  ۹ دی ۱۲۹۰ (۵۰ سال) تبریز، ایران
علت مرگ: به دار آویخته شد
آرامگاه: مقبرةالشعرای تبریز
دیگر نام‌ها: ثقةالاسلام شهید
پیشه: مجتهد روحانی
شناخته‌شده برای: یکی از کشته شدگان جنبش مشروطیت ایران
آثار برجسته: از علمای مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان آذربایجان
جنبش: مشروطه
اتهام(های) جزایی: دفاع از مشروطه و ایران
مجازات‌های جزایی: اعدام
فرزندان: سه پسر و چهار دختر
والدین: حاج میرزا موسی ثقةالاسلام
میرزا علی‌آقا تبریزی (۲۹ دی ۱۲۳۹ – ۹ دی ۱۲۹۰) مشهور به  ثقةالاسلام تبریزی یا  ثقةالاسلام دوم، از علمای آذربایجان و یکی از کشته‌شدگان جنبش مشروطیت ایران بود. او از مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان بود و در ۹ دی ۱۲۹۰ خورشیدی در تبریز به دست روس‌ها به دار آویخته شد.
زندگی‌نامه

او در ۲۹ دی ۱۲۳۹ در تبریز به دنیا آمد. پدربزرگش حاج میرزا شفیع صدر  ثقةالاسلام شاگرد سید کاظم رشتی و رئیس شیخیه تبریز بود. پدرش حاج میرزا موسی ثقة الاسلام در جنبش تنباکو شرکت داشت.
تحصیلات خود را در تبریز و سپس در کربلا و نجف انجام داد. پس از آن به تبریز بازگشت و در سال ۱۳۱۹ بعد از درگذشت پدرش لقب « ثقةالاسلام» را به پیشنهاد محمدعلی میرزا ولیعهد از مظفرالدین‌شاه دریافت کرد و رئیس شیخیه در تبریز شد. او سه بار ازدواج کرد و سه پسر و چهار دختر داشت. زبان‌های ترکی و فارسی و عربی و فرانسه را می‌دانست و نشریات عربی را می‌خواند و در سخن‌رانی‌های خود مردم را از اوضاع دنیای جدید با خبر می‌ساخت. با امیرنظام گروسی و مهدیقلی هدایت و ادیب‌الممالک فراهانی معاشرت و گفتگو داشت. طبع شعر داشت و در کتابخانه خود مجلس شعرخوانی برگزار می‌کرد.