آلیشیا بویل
حرفه

کارهای اولیه بویل تحت تأثیر ماتیس، پیکاسو، گویا و هوکوسای بود. بویل پس از تماشای آثار هوکوسای در موزه بریتانیا و همچنین با حضور در نمایشگاه چینی در آکادمی سلطنتی هنر، شروع به طراحی با قلم و جوهر کرد. او به خوشنویسی علاقه‌مند شد و قلاب‌های خود را آماده کرد، تمرینی که قرار بود در طول زندگی خود ادامه دهد. در سال ۱۹۳۲ نقاشی بویل به نام همسر لوت در نمایشگاه سالانه آکادمی سلطنتی هنر به نمایش گذاشته شد. او دو سال بعد برنده یک کمیسیون برای ساختن نقاشی دیواری برای خانه پرستار در بیمارستان کودکان بیمار گریت اورموند استریت شد که دیگر موجود نیست.
در سال ۱۹۳۹ بویل به عنوان یک هنرمند دعوت شده در مدرسه هنرهای زیبا به میکونوس در جزایر دریای اژه سفر کرد. آثار حاصل در نمایشگاهی در آتن به نمایش گذاشته شد که هزینه یک اکسپدیشن نقاشی دوماهه به ایتالیا را پیش از بازگشت او به انگلستان قبل از شروع جنگ جهانی دوم تأمین کرد. یکی از مهم‌ترین نقاشی‌های اولیه او، نقد فاشیسم با عنوان ماشین‌های یادگیری در سال ۱۹۸۳.
بویل در ژانویه ۱۹۴۰ به عنوان معلم پاره وقت در دبیرستان دخترانه نورث همپتون منصوب شد. در این مدت بویل صحنه‌هایی را برای باله‌ها و نمایشنامه‌های تولستوی، شاو و شکسپیر طراحی کرد او بعداً پستی را در کالج هنر نورث همپتون به دست آورد که در آن بازیگر جاناتان آدامز در میان بسیاری از دانشجویانش قرار گرفت. بویل بعداً به عنوان یک مدرس مدعو در کالج وست ساسکس و مدرسه هنر فارنهام مشغول به کار شد.
بویل در سال ۱۹۴۴ شروع به نمایشگاه در گالری لستر لندن کرد. او قرار بود بیش از ربع قرن سالانه در نمایشگاه به نمایش بگذارد. بویل اولین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری پیتر جونز لندن در سال ۱۹۴۵ برگزار کرد که به او این فرصت را داد که ساعات تدریس خود را کاهش دهد. با نزدیک شدن به دهه پایانی، بویل پس از بازدید از دونگال و کانمارا از سرزمین مادری خود الهام گرفت، زمانی که شروع به به تصویر کشیدن سوژه‌ها و صحنه‌های ایرلندی کرد. دومین شاهکار این دوران، اسب سفید از ملاقات تصادفی با مردم محلی در سال ۱۹۴۹ الهام گرفته. شورای تشویق برای موسیقی و هنر (CEMA) این نقاشی را در سال ۱۹۵۰ خریداری کرد، و در نمایشگاهی از خریدهای CEMA در گالری در سال ۱۹۵۴ به نمایش درآمد. مجموعه ۲۴ عکس شامل آثاری از رومئو توگود، کالین میدلتون و سیدنی اسمیت و دیگران است.
نقاشی‌های روایی او در این دوره از مردم و داستان‌های عامیانه‌ای که در سفرهایش جمع‌آوری می‌کرد الهام می‌گرفت و او را به تصویر کشیدن کشاورزان و بافندگان و تولید نقاشی‌هایی سوق داد که شهرت هنری او را در اولستر تثبیت کرد. الهامات ادبی او در این زمان مارسل پروست، گارسیا لورکا، و بعدها فرانک اوکانر، فلان اوبراین و سیموس هینی بودند.
در سال ۱۹۴۹ او یک نمایش یک زن در گالری لجر لندن و دیگری در همان مکان در سال ۱۹۵۱ برگزار کرد. بویل به عضویت گروه منطقه ای هنرمندان و طراحان میدلند درآمد که با آنها در پاییز ۱۹۴۸ به نمایش گذاشت و همچنین در سال ۱۹۴۹ بویل با یک نمایشگاه انفرادی در گالری CEMA در بهار ۱۹۵۰ در اولستر به نمایش گذاشت. جایی که او خروس قرمز و قرمز را که در سال گذشته در گالری لجر مورد تحسین منتقدان قرار گرفت را به نمایش گذاشت. گالری شهرداری بلفاست در روز افتتاحیه نمایشگاه سال ۱۹۵۰ ، Washers سیب زمینی، Connemara را خریداری کرد. بویل بار دیگر با CEMA در سال ۱۹۵۲ و بار دیگر در گالری شهرداری بلفاست در سال 1959 داده شد.
کمیته شورای هنر اسکاتلند از نمایشگاه نقاشی معاصر اولستر در ادینبورگ استقبال کرد که بویل در آن در کنار جورج کمبل، جرارد دیلون، پل نیچه و نویل جانسون حضور داشت. پیشگفتار کاتالوگ توسط شاعر، منتقد و متصدی، جان هویت نوشته شده‌است. بویل در سال ۱۹۵۸ نمایشگاهی از آبرنگ‌ها را در گالری واکر لندن ارائه کرد. او در سال ۱۹۵۸ به عضویت انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا انتخاب شد. بین سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ بویل در مجموع بیست و شش اثر را با انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا به نمایش گذاشت.
کمیته شورای هنر اسکاتلند از نمایشگاهی از نقاشی معاصر اولستر در ادینبورگ استقبال کرد که بویل در آن در کنار جورج کمبل، جرارد دیلون، پل نیچه و نویل جانسون حضور داشت. پیشگفتار کاتالوگ توسط شاعر، منتقد و متصدی، جان هویت نوشته شده‌است. بویل در سال ۱۹۵۸ نمایشگاهی از آبرنگ‌ها را در گالری واکر لندن ارائه کرد. او در سال ۱۹۵۸ به عضویت انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا انتخاب شد. بین سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ بویل در مجموع بیست و شش اثر را با انجمن سلطنتی هنرمندان بریتانیا به نمایش گذاشت.