محمود جوادی‌پور
زندگی > دوران کاری و تحصیلی > تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا مونیخ و شروع به کار در دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران

علی‌محمد حیدریان که استاد محمود جوادی‌پور بود از وی دعوت به عمل آورد تا پایان سال تحصیلی ۱۳۳۰ هفته ای سه روز به دانشکده هنرهای زیبا به عنوان همیار استاد در کارگاه کمک کنند و در همان سال وی موفق به دریافت بورس تحصیلی(DAAD) از دولت آلمان غربی شد و به آلمان سفر کرد. او اولین دانشجوی خارجی بود که برای رشته هنر در آلمان بورسیه شده‌بود و با انتخاب خودش مشغول به تحصیل در آکادمی مونیخ شد. در آتلیه‌ی استادشان پروفسور کارل کرودل ( Charles Crodel )شروع به کار در زمینه هنرهای چاپی (گرافیک) کرد و در همان سال با همسر آلمانی خود اینگه بورگ ازدواج کرد. سپس کارشان را با تجربیاتی در زمینه کنده‌کاری روی چوب لینولئوم و فلز آغاز کرد و در مرحله دوم به آزمایشهایی در زمینه چاپ سنگی (لیتوگرافی) پرداخت.
اردیبهشت سال ۱۳۳۲ به عنوان معلم رسمی در دانشکده هنرهای زیبا استخدام شد. سپس با چاپخانه بانک ملی ایران قرارداد بست که بخشی از سفارش‌های چاپخانه را که در تخصص‌شان بود به ایشان واگذار کنند به این ترتیب کارهایی که در زمینه اوراق بهادار بودند، به وی واگذار شد. علی رغم اصرار وی به تاسیس رشته گرافیک در دانشکده هنرهای زیبا با در خواست وی موافقت نشد.تا در سال ۱۳۳۶ دومین بورس تحصیلی آلمان غربی را دریافت کرد و به آکادمی هنرهای زیبای مونیخ رفت. دنباله پژوهشهای قبلی‌اشان را از سر گرفتند مدت‌ها بود که به فکر ایجاد تحولی در هنر مینیاتور کشور بودند به همین دلیل آثار جدیدشان را به صورت کنده‌کاری روی لینولئوم، چوب و به دنبال آن چاپ سنگی و چاپ باتیک انجام دادند و از کلیات هنر مینیاتور الهام گرفتند به این ترتیب آثاری با موضوع های ایرانی به وجود آوردند، آثاری همچون، استراحت، فرشتگان چوپان، خانه های روی آب، گل‌های آفتابگردان،‌ کارت تبریک، دختر مجار، دختر لر و آهو، رستوران کولی‌ها و رامش‌گران.
در سال ۱۳۳۸ دوباره به ایران بازگشتند و کار تدریس در دانشکده هنرهای زیبا را از سر گرفتند. در این سال از طرف فرهنگ و هنر برای تدریس در هنرستان‌های هنرهای زیبای دختران و هنرستان آراد كمال الملک دعوت شدند. در هنرستان دختران با استاد حسین بهزاد و محمود فرشچیان همکار شدند. تدریس در این دو هنرستان را تا سال ۱۳۴۵ ادامه دادند و در سال ۱۳۴۰ برای بار دوم از طرف دکتر سیحون برای تدریس در دانشکده هنرهای زیبا  رشته هنرهای تزینی دعوت شدند و در آن دانشکده تا سال ۱۳۴۲ تدریس کردند.در سال ۱۳۳۹ آثارشان را در تالار قدیم رضا عباسی به نمایش گذاشتند. این اولین نمایشگاهی در ایران بود که در آن آثاری در زمینه هنرهای چاپی مانند کنده‌کاری روی چوب، لینولئوم، فلز و همچنین چاپ سنگی و ضمنا نقاشی روی پارچه با تکنیک باتیک به نمایش گذارده می‌شد، که امروزه به شکل هنری مستقل درآمده است.
در سال ۱۳۳۸ به دلایلی از همسر آلمانی‌اش جدا شد، اواخر سال ۱۳۴۲ با همسرش،نزهت امیرکافی، ازدواج کرد و صاحب دو دختر با نام‌های، مانیا و نیوشا جوادی‌پور شد. دختر بزرگ‌شان، نیوشا جوادی‌پور، در رشته آموزش هنر و نقاشی معاصر و تاریخ هنر در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان (LMU) در مونیخ و مانیا جوادی پور نیز در ایران در رشته معماری دانشگاه شهید بهشتی تهران تحصیل کردند.
در سال ۱۳۴۴ مدارک تحصیلی‌ استاد جوادی پور مورد ارزشیابی شورای عالی فرهنگ قرار گرفت و ارزش تحصیلات‌شان برابر دکترا اعلام شد و همچنین  به عنوان نماينده وزارت فرهنگ و هنر در شورای عالی تمبر (در سال ١٣٤٢) بودند. همچنین رتبه‌شان از دبیری به دانشیاری تمام وقت تبدیل شد.
سرانجام در سال ۱۳۴۷ با اضافه شدن رشته گرافیک به سرپرستی هوشنگ کاظمی به سایر رشته‌های دانشکده هنرهای زیبا، آرزوی دیرینه‌شان برآورده شد، و جوادی‌پور در سال ۱۳۴۲ به عنوان استاد ویژوال دیزاین به دعوت مهندس سیحون شروع به تدریس کرد.
در سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۴ علاوه بر داشتن وظایف آموزشی در سمتهای سرپرستی آموزشی و مدیریت گروه هنرهای تجسمی می‌بایستی به عنوان نماینده دانشکده هنرهای زیبا در جلسات متعدد مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی دفتر فنی دادگستری و... نیز حضور داشتند. با وجود تمام مسئولیت‌ها در خلال سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۲ تألیف پنج جلد کتاب راهنمای هنر و پنج جلد راهنمای تدریس هر یک را برای سالهای اول تا سوم راهنمایی و چهارم و پنجم را انجام دادند.