stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرجان
تولیدمثل > بچه‌زایی

گونه‌های بچه‌زا معمولاً مرجان‌های نرم یا آهرماتیپیک (غیر آبسنگ‌ساز) هستند که در مناطقی با جریان‌های شدید زیست می‌کنند. آن‌ها تنها اسپرم رها می‌کنند که شناور هستند و به سمت مرجان‌هایی که تخمک لقاح نیافته را هفته‌ها با خود حمل کرده‌اند، حرکت می‌کنند. حتی در این‌گونه‌ها نیز گاهی رهاسازی اسپرم‌ها به‌طور هم‌زمان صورت می‌گیرد. بعد از لقاح، مرجان‌ها پلانولا را رهاسازی می‌کنند که آماده برای نشستن است.
تولیدمثل > پلانولا

پلانولا نورگرایی مثبت از خود نشان می‌دهد و به سمت نور شنا می‌کند تا به سطح آب برسد. این موجودات در سطح آب رشد می‌کنند و سپس در جستجوی سطح سختی که بتوانند به آن بچسبند و یک کلنی تازه تشکیل دهند، به اعماق آب می‌روند. آن‌ها همچنین صداگرایی مثبت دارند و دور از آب‌های آزاد، به سمت صداهایی که از صخره‌ها سرچشمه می‌گیرند حرکت می‌کنند. نرخ بالای مرگ و میر و عدم موفقیت، بسیاری از این مراحل را نیمه تمام باقی می‌گذارد، لذا با وجود این که میلیون‌ها گامت به داخل آب رهاسازی می‌شود، در نهایت کلنی‌های جدید اندکی شکل می‌گیرند. از زمان پراکنش تخم‌ها تا نشست آن، معمولاً دو تا سه روز طول می‌کشد، اما این زمان می‌تواند تا دو ماه افزایش یابد. لارو به پولیپ تبدیل می‌شود و در نهایت کلنی مرجانی با جوانه‌های غیرجنسی تشکیل می‌شود که به تدریج شروع به رشد می‌کند.
تولیدمثل > تولیدمثل غیرجنسی

در یک کلنی مرجانی، پولیپ‌ها که از نظر ژنتیکی منحصر به فرد هستند، به‌طور غیرجنسی و از طریق جوانه زدن، تقسیم طولی و تقسیم عرضی تولیدمثل می‌کنند. جوانه زدن شامل جداشدن یک پولیپ کوچک‌تر از یک کلنی بالغ است. پولیپ تازه رشد می‌کند و بخش‌های مختلف بدن خود را شکل می‌دهد.
جوانه زدن به دو صورت انجام می‌پذیرد:
درون تانتاکولی - از صفحه دهانی، با تولید پولیپ‌های هم اندازه در داخل حلقه تانتاکول‌ها
خارج تانتاکولی- از پایه، با تولید یک پولیپ مشابه
تقسیم طولی منجر به تولید دو پولیپ می‌شود که هر کدام به بزرگی پولیپ اصلی هستند. تقسیم طولی وقتی رخ می‌دهد که یک پولیپ بزرگ می‌شود و سپس حفره بدنی خود را به دو قسمت تقسیم می‌کند. این امر درست مانند زمانی است که یک کنده چوب به‌طور طولی از وسط دو نیم می‌شود. دهان نیز تقسیم می‌شود و تانتاکول‌های جدید به وجود می‌آیند. دو پولیپ جدید سپس اندام‌های از دست رفته و اسکلت خارجی از دست رفته‌شان را بازسازی و تولید می‌کنند. در تقسیم عرضی، پولیپ‌ها و اسکلت خارجی به‌طور عرضی به دو قسمت تقسیم می‌شوند. این به این معنی است که یک قسمت صفحه انتهایی و قسمت دیگر صفحه دهانی را دارد. پولیپ‌های جدید باید به‌طور جداگانه بخش‌های ازدست‌رفته را بسازند.
تولیدمثل غیرجنسی چندین فایده برای این کلنی‌های چسبیده دارد:
در این حالت نرخ تولید مثل بالاست و بهره‌برداری سریع از زیستگاه‌ها را به دنبال دارد.
چنین رشدی منجر به افزایش بیومس بدون کاهش نسبت سطح به حجم می‌شود.
بخش‌های جدید می‌توانند جای بخش‌های مرده را بگیرند، لذا مرگ و میر کلون را کاهش داده و قلمرو کلنی را حفظ می‌کنند.
پراکنش کلون‌ها به موقعیت‌های دور، مرگ و میر کلون بر اثر تهدیدها و آسیب‌های را محلی کاهش می‌دهد
صخره‌ها

مرجان‌های سنگی هرماتیپیک، اغلب در صخره‌های مرجانی یافت می‌شوند. این ساختارهای بزرگ کربنات‌کلسیمی به‌طور کلی در آب‌های شفاف نواحی استوایی یافت می‌شوند. صخره‌ها از اسکلت‌های مرجانی ساخته می‌شوند و با لایه‌ای از کربنات کلسیم که توسط جلبک‌های همزیست با مرجان تولید می‌شود، کنارهم نگه داشته می‌شوند. صخره‌ها، اکوسیستم‌ها یا زیستگاه‌های بسیار متنوعی هستند و بیش از ۴ هزار گونه از ماهی، تعداد زیادی از کینداریا، حلزون‌ها، خرچنگ‌ها و بسیاری جانوران دیگر در فضای امنی که مرجان‌ها می‌سازند، زندگی می‌کنند.
تاریخچه تکاملی

هر چند مرجان‌ها اولین بار، تقریباً ۵۴۲ میلیون سال پیش در دوره کامبرین پدیدار شدند، اما فسیل‌های آن‌ها تا۱۰۰ میلیون سال بعد در دوره اردویسین که مرجان‌های مسطح و چین‌دار در همه جا گسترده شدند، به شدت کمیاب‌اند.
مرجان‌های مسطح در سنگ‌های آهکی و صفحات کلسیمی دوره‌های اردویسین و سیلورین وجود داشتند و معمولاً همراه با مرجان‌های چین‌دار پشته‌های کوتاه یا توده‌های شاخه شاخه تشکیل می‌دادند. تعداد این مرجان‌ها در اواسط دوره سیلورین شروع به کاهش نمود و در پایان پرمین یعنی ۲۵۰ میلیون سال پیش با انقراض مواجه شدند. اسکلت مرجان‌های صفحه‌ای از نوعی کربنات‌کلسیم به نام کلسیت تشکیل شده‌است.
مرجان‌های چین‌دار در اواسط دوره سیلورین رو به ازدیاد گذاشته و خیلی زود در دوره تریاسه منقرض شدند. این مرجان‌ها به شکل‌های منفرد یا در قالب کلنی زندگی می‌کردند و آن‌ها نیز از کلسیت تشکیل شده‌بودند.
مرجان‌های اسکلراکتینیا، فضاهایی را که توسط گونه‌های منقرض شده صفحه‌ای و چین‌دار خالی شده‌بود را اشغال کردند. تعداد کمی از فسیل‌های آن‌ها در صخره‌های مربوط به دوران تریاسه یافت می‌شود، این‌گونه‌ها بعدها در دوره ژوراسیک و دیگر دوره‌ها فراوان شدند. اسکلت اسکلراکتینیا از نوعی کربنات‌کلسیم به نام آراگونیت تشکیل شده‌است. هر چند این‌گونه‌ها از نظر زمین‌شناختی جوان‌تر از مرجان‌های صفحه‌ای و چین‌دار هستند، اما اسکلت آراگونیتی آن‌ها ماندگاری کمتری دارد و لذا فسیل‌های مربوط به آن‌ها نیز خیلی کامل نیستند.
وضعیت فعلی مرجان‌ها > تهدیدها

صخره‌های مرجانی در همه جای جهان در شرایط استرس‌زا قرار دارند. معدن‌کاوی، کشاورزی، روان آب‌های شهری، آلودگی (آلی و غیرآلی)، صید بی‌رویه ماهی‌ها، بیماری‌ها، حفر کانال و افزایش دسترسی به جزیره‌ها و خلیج‌ها از جمله تهدیدهای منطقه‌ای است که اکوسیستم‌های مرجانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. خطرات جهانی شامل افزایش دما و افزایش سطح آب دریاها، تغییرات pH به دلیل اسیدی شدن اقیانوس‌ها و انتشار گازهای گلخانه‌ای است. در ۱۹۹۸، ۱۶ درصد از صخره‌های مرجانی جهان به دلیل افزایش دمای آب از بین رفتند.
تخمین‌های کلی نشان می‌دهد که نزدیک به ۱۰ درصد از صخره‌های مرجانی جهان به‌طور کامل نابود شده‌اند و حدود ۶۰ درصد از صخره‌های جهان به دلیل فعالیت‌های انسانی در خطر قرار دارند. آسیب به صخره‌های مرجانی به ویژه در جنوب‌شرقی آسیا با شدت بیشتری رو به روست. در این ناحیه ۸۰ درصد از صخره‌ها در خطر انقراض قرار دارند. براساس پیش‌بینی‌ها، بیش از ۵۰ درصد از صخره‌های مرجانی جهان تا سال ۲۰۳۰ تخریب خواهند شد و در نتیجه بسیاری از دولت‌ها مجبور می‌شوند با استفاده از قوانین زیست‌محیطی به حفاظت از آن‌ها بپردازند.
تغییرات دمای آب بیشتر از ۱ تا ۲ درجه سانتی‌گراد (۱٫۸–۳٫۶ فارنهایت) یا تغییرات شوری می‌تواند منجر به مرگ برخی گونه‌های مرجانی شود. تحت چنین استرس‌های محیطی، مرجان‌ها، جلبک‌های همزیست را دفع می‌کنند. بدون آنها، بافت‌های مرجانی رنگ سفید اسکلت را آشکار می‌کنند، این پدیده به نام سفیدشدگی یا بلیچینگ مرجان شناخته می‌شود.
وضعیت فعلی مرجان‌ها > حفاظت

معرفی مناطق حفاظت‌شده دریایی (MPAs)، ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره، پارک‌های دریایی، میراث طبیعی جهانی و ملی، مدیریت صید و حفاظت از زیستگاه‌ها می‌تواند صخره‌ها را از آسیب‌های انسانی حفظ کند.
بسیاری از دولت‌ها در حال حاضر انتقال هر گونه مرجان از صخره‌ها را ممنوع کرده‌اند، و به ساکنان محلی در ارتباط با حفاظت و بوم‌شناسی صخره‌ها اطلاع‌رسانی می‌کنند. با اقدامات محلی همچون حفاظت زیستگاه و حمایت از علفخواران دریایی می‌توان نرخ آسیب‌های محلی را کاهش داد.
به منظور ممانعت از تخریب مرجان‌ها در نواحی بومی، طرح‌هایی برای کشت مرجان‌ها در کشورهای غیراستوایی آغاز شده‌است.
ارتباط با انسان‌ها

اقتصاد محلی در مناطق نزدیک به صخره‌های بزرگ مرجانی، از تعداد فراوان ماهی و سایر موجودات دریایی که به عنوان منبع غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرند، سود بسیاری می‌برد. صخره‌ها همچنین منجر به توسعه فعالیت‌های تفریحی و گردشگری همچون غواصی اسکوبا و اسنورکلینگ می‌شوند. این فعالیت‌ها می‌توانند به مرجان‌ها آسیب بزنند ولی پروژه‌های بین‌المللی همچون گرین فینز وجود دارند که مراکز غواصی و اسنورکلینگ را ترغیب می‌کند که قوانینی که به منظور به حداقل رساندن این آسیب‌ها تهیه شده‌اند را رعایت نمایند.
مرجان‌های زنده به شدت برای کشت در آکواریوم‌ها مورد کندوکاو قرار می‌گیرند. مرجان‌های نرم نسبت به مرجان‌های سخت با سادگی بیشتری در اسارت رشد کشت داده می‌شوند.
ارتباط با انسان‌ها > جواهرسازی

مقالهٔ اصلی: مرجان_سرخ
رنگ‌های متنوع مرجان‌ها باعث می‌شود برای گردنبند و سایر جواهرات جذابیت داشته باشند. مرجانهای بسیار قرمز سنگهای قیمتی ارزشمندی هستند. مرجان‌های سرخ بسیار کمیاب اند زیرا بیش از حد برداشت می‌شوند.
مرجان سرخ در همه زمان‌ها یک کانی قیمتی حساب می‌شده‌است. «چینی‌ها به دلیل رنگ آن و شباهتش به شاخ گوزن، مرجان قرمز را با خوشبختی و طول عمر (و در نتیجه؛ اعتبار، عمر طولانی و رتبه بالا) منتسب می‌کرده‌اند. این جواهر در زمان مانچو یا سلسله چینگ (۱۹۴۴–۱۶۴۴) به اوج محبوبیت خود رسید یعنی زمانی که تقریباً به‌طور انحصاری برای استفاده امپراتور (یا در شکل دانه‌های مرجانی (اغلب همراه با مروارید) یا به عنوان درختان معدنی میناتوری تزئینی) استفاده می‌شد. مرجان در زبان چینی شانو نامیده می‌شود.»
کلمه مرجان دو بار در قرآن به عنوان جواهر نقل شده‌است. بار اول در سوره رحمان آیه ۲۲ «یَخْرُ‌جُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْ‌جَانُ: از آن دو دریا لؤلؤ و مرجان گرانبها بیرون آید.» و بار دوم در همان سوره آیه ۵۸ «کَأَنَّهُنَّ الْیَاقُوتُ وَالْمَرْ‌جَانُ: آن زنان حور العین (در صفا و لطافت) گویی یاقوت و مرجانند.»
در ادبیات فارسی نیز بدین معنی بسیار آمده‌است. برای نمونه شعر زیر از بوستان سعدی را ببینید:
سواران پی دُرّ و مرجان شدند
ز سلطان به یغما پریشان شدند.
ارتباط با انسان‌ها > پزشکی

در پزشکی، ترکیبات شیمیایی حاصل از مرجان برای درمان سرطان، ایدز، تسکین درد و سایر موارد استفاده می‌شوند. اسکلت برخی مرجان‌ها برای پیوند استخوان در انسان مورد استفاده قرار می‌گیرند. کربنات‌کلسیم مرجان که در سانسکریت به نام پراوال بهاسما شناخته می‌شود در سیستم پزشکی سنتی کاربرد وسیعی دارد و به عنوان مکمل در درمان تعداد زیادی از اختلالات متابولیتی استخوان که با کمبود کلسیم همراه است، به کار می‌رود.
ارتباط با انسان‌ها > ساختمان‌سازی

آهک تولید شده در صخره‌های مرجانی به عنوان بلوک ساختمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این بلوک‌ها که به نام کارول رگ شناخته می‌شوند، در مناطقی همچون سواحل شرقی آفریقا، از جمله مواد ساختمانی محلی مهم هستند.
ارتباط با انسان‌ها > پژوهش‌های آب و هوا

حلقه‌های رشد سالیانه در مرجان‌های بامبو دریاهای عمیق و دیگر مرجان‌ها، احتمالاً یکی از اولین نمایه‌های اقیانوسی هستند که می‌توانند اثرات اسیدی شدن اقیانوس‌ها را نشان بدهند. تعدادی از مرجان‌ها، حلقه‌های رشدی مشابه با حلقه‌های رشد درختان تولید می‌کنند و می‌توانند تغییرات رخ داده در شرایط محیطی اعماق دریاها و اقیانوس‌ها را به نمایش بگذارند. با استفاده از این ابزار، زمین‌شناسان به گونه‌ای تاریخ‌نگاری دست پیدا می‌کنند که رکوردهای دقیقی از تغییرات آب و هوا و محیط‌زیست در گذشته به دست می‌دهد.
افزایش دمای آب در نواحی استوایی (۱ درجه سانتی گراد) در طول یک قرن اخیر باعث بروز سفیدشدگی‌های بزرگ مقیاس مرجان‌ها، مرگ و در نتیجه کاهش جمعیت آن‌ها شده‌است؛ هر چند این موجودات می‌توانند سازش پیدا کرده و به شرایط آب و هوایی جدید خو کنند، اما هیچ اطمینانی در این باره وجود ندارد که فرایندهای تکاملی به اندازه کافی به سرعت رخ می‌دهند که بتواند از کاهش تعداد آن‌ها جلوگیری نماید.
ارتباط با انسان‌ها > آکواریوم

تمایل به سرگرمی‌های مرتبط با نگهداری ماهی‌های آب شور در سال‌های اخیر به شدت رو به افزایش است. تانک‌های صخره‌ای شامل مقادیر زیادی صخره‌های زنده هستند که مرجان‌ها می‌توانند بر روی آن‌ها رشد کنند. این تانک‌ها هم در وضعیتی مشابه با شرایط طبیعی و همراه با جلبک‌های زنده نگه‌داری می‌شوند و هم به صورت تانک‌های نمایشی با صخره‌هایی که کاملاً عاری از جلبک و فون میکروبی هستند تا مرتب و تمیز به نظر برسند.
رایج‌ترین نوع مرجان‌ها که نگه‌داری می‌شوند، مرجان‌های نرم خصوصاً زوآنتید و مرجان‌های قارچی هستند که در شرایط مختلف به سادگی قادر به رشد و تکثیرند.
ارتباط با انسان‌ها > کشت آبی

کشت آبی مرجان‌ها که به عنوان مزرعه مرجانی یا پرورش مرجان نیز شناخته می‌شود، شامل کشت مرجان‌ها با اهداف تجاری یا با هدف حفاظت از مرجان‌هاست. صخره‌های مرجانی در تمام نقاط جهان رو به کاهش هستند و کشت آبی یکی از روش‌های مؤثر برای بازیابی آنهاست. در این فرایند، زاده‌های اولیه مرجان‌ها در قلمستان‌ها رشد داده‌شده و سپس مجدداً بر روی صخره‌های طبیعی کاشته می‌شوند. معمولاً زارعانی که در نزدیکی صخره‌ها زندگی می‌کنند، به منظور حفاظت یا کسب درآمد اقدام به کشت مرجان‌ها می‌کنند. علاوه بر این، دانشمندان با اهداف تحقیقاتی، بازرگانان به منظور تجارت و آکواریوم‌داران به عنوان سرگرمی مرجان‌ها را پرورش می‌دهند.
ارتباط با انسان‌ها > کم‌کردن اثرات گازهای گلخانه‌ای

زمانی که مرجان‌ها برای ساخت اسکلت خود، کربنات‌کلسیم ترشح می‌کنند، میزان اشباع کربنات در دریاها کاهش پیدا می‌کند. این امر موجب می‌شود که دی‌اکسید کربن موجود در هوا در دریا حل شده و در نهایت دی اکسیدکربن اتمسفر با کاهش مواجه شود؛ این فرایند اثرات گازهای گلخانه‌ای را کاهش می‌دهد.
مرجان‌های ایران

مرجان‌ها در آب‌های ایرانی خلیج‌فارس، تا اندازه زیادی محدود به جزیره‌ها هستند. بیش‌ترین مناطق مرجانی ایران در خلیج‌فارس در اطراف جزایر خارک و خارکو در شمال و اطراف جزایر جنوبی بین لاوان تا هرمز از جمله جزایر هندورابی، کیش، فارور، بنی‌فارور، سیری، لارک، هنگام، تنب کوچک و بزرگ، بوموسی و قشم واقع شده‌اند. آبسنگ‌های مرجانی ایران عمدتاً از نوع حاشیه‌ای بوده و از شمال غرب به جنوب شرق خلیج‌فارس، در اطراف ۱۶ جزیره و دو منطقه ساحلی، یعنی خلیج نایبند و خلیج چابهار رشد کرده‌اند.
آب‌سنگ‌های مرجانی ایران به دلیل قرار گرفتن در منطقه‌ای با شرایط زیست‌محیطی نه چندان مناسب برای رشد و زندگی نظیر عمق کم، نوسان‌های شدید درجه حرارت از ۱۲ درجه سانتی‌گراد در زمستان تا بیش از ۴۰ درجه سانتی‌گراد در تابستان، شوری زیاد و تردد کشتی‌های نفت‌کش، از نظر بوم‌شناختی تحت‌فشار قرار گرفته و در آستانه تحمل بوم‌شناسی خود قرار دارند. این شرایط منحصر به فرد محدودیت‌هایی را برای جوامع مرجانی به وجود آورده و باعث کاهش تنوع گونه‌ای مرجان‌های سخت این منطقه در مقایسه با اقیانوس هند شده‌است. ترکیب گونه‌ای جوامع اساساً با جوامعی که معمولاً در صخره‌های نواحی هندوآرام (اقیانوس هند و اقیانوس آرام) یافت می‌شوند متفاوت است و تنها ۱۰ درصد از مرجان‌های نواحی هندوآرام در خلیج فارس مشاهده می‌شوند. از طرفی این شرایط باعث می‌شود مرجان‌های سخت این منطقه، نسبت به سایر نقاط دنیا شرایط حادتری را تحمل کنند؛ به‌طوری‌که مرجان‌های خلیج فارس در مقایسه با دیگر نقاط اقیانوس هند مقاوم‌تر هستند.
در خلیج‌فارس نرخ تخریب و خسارت وارده به آبسنگ‌های مرجانی به دلیل فعالیت‌های انسانی گسترده و کنترل نشده بسیار شدیدتر از نرخ متوسط جهانی است. طبق گزارش‌های سازمان ملل متحد در چند دهه اخیر بیش از ۷۰ درصد سواحل مرجانی کشورهای حوزه خلیج فارس و دریای عمان از جمله ایران نابود شده‌است که عمده دلایل آن آلودگی‌های نفتی و پیشروی ساخت و سازهای ساحلی در داخل دریا بوده‌است. میان استخراج و بهره‌برداری و حمل و نقل نفت بیش‌ترین نقش را در تخریب سواحل مرجانی دارد.
بیش‌ترین میزان تخریب سواحل مرجانی ایران در جزیره‌های لاوان، کیش و نایبند بوده‌است. نایبند با از دست دادن ۴۲ درصد پوشش مرجانی بالاترین میزان تخریب مرجان‌ها را در سواحل ایران به خود اختصاص داده‌است؛ در این منطقه به علت توسعه صنایع نفت و گاز «طرح توسعه پارس جنوبی»، رسوب‌گذاری و آلودگی‌های نفتی و شیمیایی در منطقه به شدت بالا رفته‌است و در چند سال اخیر این توسعه به علت نادیده گرفتن اصول و قوانین زیست‌محیطی به قیمت نابودی ده‌ها هزار هکتار از سواحل مرجانی خلیج نایبند تمام شده‌است. در خارک و خارکو علاوه بر عوامل یادشده، آلودگی نفتی ناشی از فعالیت شرکت نفت باعث ایجاد سطوح بالای هیدروکربن‌های نفتی و نابودی آبسنگ‌های مرجانی شده‌است. مرجان‌های جزیره قشم نیز عمدتاً بر اثر توسعه بی‌رویه، ورود فاضلاب‌های صنعتی و شهری و هجوم انواع آلاینده‌ها به درون دریا دچار مرگ تدریجی شده‌اند. مرجان‌های جزیره فارور، لاوان و هندورابی به علت برداشت‌های غیرقانونی توسط صیادان و افراد سودجو در قسمت‌های وسیعی بافت خود را از دست داده‌اند. در منطقه چابهار نیز به دلیل فعالیت‌های اسکله‌سازی، شمع‌کوبی و لایروبی قسمت اعظم مرجان‌ها از بین رفته‌اند. سالم‌ترین صخره‌های مرجانی در بخش‌های ایرانی در اطراف جزایر خارک و خارکو در بخش شمالی و اطراف جزایر جنوبی از لاوان تا هرمز یافت می‌شوند.
باشگاه فوتسال بنفیکا

Portuguese professional futsal team
Football club
بنفیکا Sport Lisboa e Benfica (تلفظ پرتغالی:[sɨˈpɔɾ liʒˈβo.ɐ i βɐ̃jˈfikɐ] (دربارهٔ این پرونده شنیدن) که معمولاً با نام بنفیکا شناخته می‌شود، یک تیم فوتسال حرفه‌ای مستقر در لیسبون، پرتغال است که در Portsaluges de Fugat بازی می‌کند. .
از زمان ایجاد آن در سال ۲۰۰۱، [۲] این تیم یک رقیب ثابت برای مسابقات قهرمانی داخلی بوده‌است. آنها بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۱۳ حداقل یک جام در هر فصل کسب کردند. بنفیکا اولین تیم پرتغالی بود که قهرمان لیگ قهرمانان فوتسال یوفا (در آن زمان "جام فوتسال یوفا")، در سال ۲۰۱۰ شد و دو سال بعد در رتبه اول مسابقات قرار گرفت.[۳]
بنفیکا در حال حاضر دومین تیم پر افتخار پرتغال است که در مجموع ۲۷ جام کسب کرده‌است: ۸ قهرمانی لیگ پرتغال، ۷ جام پرتغال، ۳ جام لیگ، ۸ سوپرجام و ۱ لیگ قهرمانان فوتسال یوفا.
تاریخچه

بنفیکا که در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۱ تأسیس شد، با تیم فوتسال Olímpico ادغام شد و در ۲ ژوئن توسط شرکت MPM اداره شد و بنفیکا فقط امکانات، کادر پزشکی و کیت‌ها را فراهم کرد. این اتحادیه به بنفیکا اجازه داد تا در لیگ دسته اول ۲۰۰۱–۲۰۰۲ شرکت کند. در اولین بازی خود، بنفیکا نایب قهرمان شد و با شکست ۳–۲ به میرامار فوتسال کلوپ با گل تعیین‌کننده از افتخارات آینده بنفیکا، آندره، نایب قهرمان شد. لیما. بازیکنان قابل توجه بنفیکا در اولین فصل خود، بازیکنان بین‌المللی پرتغالی، نانا، ویتینیو اول، درولا و نلیتو بودند که توسط آلیپیو ماتوس هدایت می‌شدند.
فصل بعد، با بازیکنان جدیدی مانند آندره لیما، روجریو ویللا، پدرو کاستا و آرنالدو پریرا، بنفیکا اولین قهرمانی لیگ خود را در برابر اسپورتینگ سی‌پی، اولین تاچا د پرتغال کسب کرد. و اولین SuperTaça آنها.
در سال‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۴، سیچو و ریکاردینیو بازیکنان برجسته به بنفیکا پیوستند.
الیوتساپ پا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= گرینلند, 23x15px|border |alt=|link= قلمروی دانمارک
| Alluitsup Paa Sydprøven | Alluitsup Paa Sydprøven |
| --- | --- |
Alluitsup Paa: Alluitsup Paa
Alluitsup PaaLocation within Greenland: Alluitsup PaaLocation within Greenland
مختصات: ۶۰°۲۷′۴۵″ شمالی ۴۵°۳۴′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۶۰٫۴۶۲۵۰°شمالی ۴۵٫۵۶۹۴۴°غربی﻿ / 60.46250; -45.56944: مختصات: ۶۰°۲۷′۴۵″ شمالی ۴۵°۳۴′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۶۰٫۴۶۲۵۰°شمالی ۴۵٫۵۶۹۴۴°غربی﻿ / 60.46250; -45.56944
کشور:  گرینلند
Municipality:  Kujalleq
تاسیس‌شده: 1830
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bendt Kleist
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۰۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳:۰۰-
کد پستی: 3919
وبگاه: alluitsuppaa.net (Greenlandic)
الیوتساپ پا (به لاتین: Alluitsup Paa) یک روستا در گرینلند است که در گرینلند واقع شده‌است.
خصوصیات

الیوتساپ پا ۳۰۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان تینگری

مکان
| شهرستان تینگری 定日县 • དིང་རི་རྫོང་། | شهرستان تینگری 定日县 • དིང་རི་རྫོང་། |
| --- | --- |
شهرستان‌های جمهوری خلق چین: شهرستان‌های جمهوری خلق چین
شهرستان تینگری: شهرستان تینگری
موقعیت شهرستان تینگری در نقشه: موقعیت شهرستان تینگری در نقشه
شهرستان تینگریLocation of the seat in the Tibet Autonomous Region: شهرستان تینگریLocation of the seat in the Tibet Autonomous Region
مختصات: ۲۸°۳۹′۳۲″شمالی ۸۷°۰۷′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۶۵۹°شمالی ۸۷٫۱۲۶°شرقی﻿ / 28.659; 87.126: مختصات: ۲۸°۳۹′۳۲″شمالی ۸۷°۰۷′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۶۵۹°شمالی ۸۷٫۱۲۶°شرقی﻿ / 28.659; 87.126
مناطق خودمختار چین: منطقه خودمختار تبت
شهر مرکزی: شیگاتسه
کرسی: شلکار
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان چین)
شهرستان تینگری (به لاتین: Tingri County) یک شهرستان‌های جمهوری خلق چین در چین است که در شیگاتسه واقع شده‌است.
یرواند آقاتون

| یرواند آقاتون | یرواند آقاتون |
| --- | --- |
زاده: ۱۸۶۰ کنستانتینوپل،
درگذشته: ۱۹۳۵ (۷۵ سال)
پیشه: کنشگر، برزشناس، ناشر، و نویسنده
ملیت:  ارمنی
یرواند آقاتون (ارمنی: Երվանդ Աղաթոն؛ ۱۸۶۰ – ۱۹۳۵) کنشگر، برزشناس، ناشر، و نویسنده اهل ارمنستان بود. وی یکی از نجات‌یافتگان کشتار حمیدیه بود.
زندگی

وی در ۱۸۶۰ در استانبول به دنیا آمد و در ۱۹۳۵ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
شهرستان تیاندنگ

County در People's Republic of China
| تیاندنگ 天等县 | تیاندنگ 天等县 |
| --- | --- |
County: County
Region: گوانگشی
شهر مرکزی: چانگژاو
Township-level divisions: 4 towns 9 townships
County seat: Tiandeng Town (天等镇)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱۷۵ کیلومتر مربع (۸۴۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۸ متر (۱۴۷۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۵۱۶۰۰
 • تراکم: ۲۱۰/کیلومتر مربع (۵۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
وبگاه: http://www.tiandeng.gov.cn/
تیاندنگ (به لاتین: Tiandeng County) یک شهرستان در جمهوری خلق چین است که در چانگژاو واقع شده‌است.
خصوصیات

تیاندنگ ۲٬۱۷۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۵۱٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۴۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زنان در فضا

چهار زن به‌طور همزمان در فضا در ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۱۰ (Expedition 23 و اس‌تی‌اس-۱۳۱). از پایین چپ به صورت ساعت‌گرد: تریسی دایسن، دوروتی متکالف-لیندنبورگ، نائوکو یامازاکی و استفانی ویلسون
زنان در فضا (انگلیسی: Women in space) از آغاز پرواز فضایی انسانی در ماورای جو در پروژه‌های فضایی حضور داشته‌اند. شمار قابل توجهی از زنان از کشورهای گوناگون در فضا فعالیت داشته‌اند، هرچند که در مجموع زنان همچنان به‌طور قابل توجهی کمتر از مردان برای سفر به فضا انتخاب می‌شوند، و تا ژوئن ۲۰۲۰ تنها ۱۲٪ از کل فضانوردانی که به فضا رفته‌اند را زنان تشکیل می‌دادند. با این حال، نسبت زنان در میان سفرهای فضایی به‌طور قابل توجهی در حال افزایش است.
نخستین زنی که به فضا پرواز کرد والنتینا ترشکوا از اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۱۶ تا ۱۹ ژوئن ۱۹۶۳ با وستوک ۶ پرواز کرد. ترشکوا کارگر خط مونتاژ کارخانه نساجی بود، نه خلبان مانند فضانوردان مرد آن زمان. او برای اهداف تبلیغاتی، وفاداری‌اش به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی و تجربه چندین ساله‌اش در چتربازی ورزشی که هنگام فرود پس از خروج از کپسول خود استفاده کرد، انتخاب شد. زنان تا سال ۱۹۸۲ به‌عنوان خلبان و کارمند فضایی برابر با همتایان مرد خود صلاحیت نداشتند. تا اکتبر ۲۰۲۱، بیشتر ۷۰ زنی که به فضا رفته‌اند شهروندان ایالات متحده آمریکا بوده‌اند و مأموریت‌هایی را در شاتل فضایی و ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام داده‌اند. کشورهای دیگر (اتحاد جماهیر شوروی، کانادا، ژاپن، روسیه، چین، بریتانیا، فرانسه، کره جنوبی، ایتالیا) تنها یک، دو یا سه زن را در برنامه‌های پرواز فضایی انسانی خود به فضا فرستاده‌اند. افزون بر این، یک زن با تابعیت دوگانه ایرانی-آمریکایی به‌عنوان توریست در یک پرواز فضایی آمریکایی شرکت کرده است.
زنان با بسیاری از همان تأثیرات پرواز فضایی که مردان با آن روبه‌رو هستند، مواجه می‌شوند. مطالعات علمی عموماً هیچ اثر نامطلوب خاصی از مأموریت‌های فضایی کوتاه‌مدت برای زنان نشان نداده‌اند. برخی حتی پیشنهاد کرده‌اند که زنان ممکن است برای مأموریت‌های فضایی طولانی‌مدت مناسب‌تر باشند. با این حال، مطالعات به‌طور مداوم نشان داده‌اند که مانع اصلی برای حضور زنان در فضا جنسیت‌گرایی است.
تاریخچه > کشمکش‌های اولیه رقابت فضایی

در رقابت میان اتحاد جماهیر شوروی (شوروی) و ایالات متحده که به رقابت فضایی معروف است، هر دو کشور در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ نخستین خلبانان فضایی خود را که در شوروی فضانورد و در ایالات متحده فضانورد نامیده می‌شدند، از میان خلبان آزمایشهای جت‌های پرسرعت نظامی برگزیدند که همگی مرد بودند.
در سال ۱۹۵۹، پس از آنکه پروژه تحقیقاتی نیروی هوایی ایالات متحده تحت عنوان «زن در فضا در نخستین فرصت» از سوی فرماندهی تحقیقات و توسعه هوایی این نیرو مجوز دریافت نکرد، دان فلیکینگر و ویلیام راندولف لاولیس دوم گروهی متشکل از سیزده خلبان زن آمریکایی تشکیل دادند. این گروه که توسط مطبوعات آمریکا "مرکوری ۱۳" نامیده شد، آرزو داشتند فضانورد شوند. این زنان تحت نظارت کارکنان کلینیک لاولیس، همان آزمایش‌های پزشکی مردان را گذراندند و موفق شدند، اما این پروژه از سوی دولت حمایت نشد و تأمین مالی آن به‌طور خصوصی (از جمله توسط پیشگام صنعت هوانوردی ژاکلین کاکرن) انجام شد. ایده فضانوردان زن با مقاومت شدیدی در فرماندهی نظامی و ناسا مواجه شد و در نتیجه این زنان هرگز به عنوان فضانورد انتخاب نشدند. جری کاب از اعضای "مرکوری ۱۳" در سال ۱۹۶۱ به عنوان مشاور ناسا منصوب شد و در ژوئیه ۱۹۶۲ در برابر کنگره دربارهٔ نتایج مثبت پزشکی گروه "مرکوری ۱۳" و جنسیت‌گرایی شهادت داد.
در همین حال، نیکولای کامانین، مدیر آموزش فضانوردان در شوروی، پس از مواجهه مکرر با پرسش‌های رسانه‌های خارجی در مورد زنان در فضا در سال ۱۹۶۱، تلاش کرد تا زنان را به عنوان فضانورد وارد برنامه کند. در ادامه، کامانین توانست حمایت سرگئی کارالیوف، رهبر برنامه فضایی شوروی را جلب کند و پس از شش ماه، مجوز آموزش فضانوردان زن را دریافت کرد. در جریان سفری به ایالات متحده در سال ۱۹۶۲، کامانین با جری کاب از گروه رد شده "مرکوری ۱۳" ملاقات کرد. او در یادداشت‌های روزانه‌اش نوشت: «نمی‌توانیم اجازه دهیم که نخستین زن فضانورد آمریکایی باشد. این توهینی به احساسات میهن‌پرستانه زنان شوروی خواهد بود.»
دولت شوروی عموماً تمایلی به استفاده از زنان به عنوان خلبان فضانورد نداشت، اما نخست‌وزیر وقت، نیکیتا خروشچف، علاقه زیادی به استفاده از این فرصت برای اثبات برتری شوروی در برابری جنسیتی داشت.
در فوریه ۱۹۶۲، از میان بیش از ۴۰۰ متقاضی، گروهی از پنج فضانورد زن برای آموزش پرواز انفرادی در یک فضاپیمای برنامه فضایی وستوک انتخاب شدند.
به منظور افزایش احتمال فرستادن نخستین زن فضانورد شوروی به فضا، آموزش این گروه زودتر از همتایان مردشان آغاز شد.
جری کاب در کنار یک کپسول مرکوری (ح. اوایل دهه ۱۹۶۰)
اش-سور-آلزت

Commune در Luxembourg, 23x15px|border |alt=|link= لوکزامبورگ
| اش-سور-آلزت Esch-Uelzecht | اش-سور-آلزت Esch-Uelzecht |
| --- | --- |
Commune: Commune
The city seen from the Gaalgebierg parc: The city seen from the Gaalgebierg parc
  نشان:   نشان
نقشه لوگزامبورگ که در آن  اش-سور-آلزت با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.: نقشه لوگزامبورگ که در آن  اش-سور-آلزت با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.
ایالت: Luxembourg
بخش: Esch-sur-Alzette
حکومت: حکومت
 • Mayor: Lydia Mutsch
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۳۵ کیلومتر مربع (۵٫۵۴ مایل مربع)
 • رتبه: 89th of 116
بیشترین ارتفاع: ۴۲۶ متر (۱۳۹۸ فوت)
 • رتبه: 39th of 116
کمترین ارتفاع: ۲۷۹ متر (۹۱۵ فوت)
 • رتبه: 92nd of 116
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۹٬۸۵۳
 • رتبه: 2nd of 116
 • تراکم: ۲۱۰۰/کیلومتر مربع (۵۴۰۰/مایل مربع)
  • رتبه: 1st of 116
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
طبقه‌بندی واحدهای سرزمینی برای آمار: LU00010004
وبگاه: esch.lu
اش-سور-آلزت (به لاتین: Esch-sur-Alzette) یک شهر در دوک‌نشین لوکزامبورگ و در مجاورت مرز کشور فرانسه است که در اش-سور-آلزت واقع شده‌است. پردیس اصلی دانشگاه لوکزامبورگ نیز در همین شهر و در محله‌ی بلوال قرار دارد. نام این شهر معمولاً به اختصار اِش نامیده می‌شود؛ اما نام کامل این شهر آن را از روستا و شهرداری اِش-سور-سور که در فاصله ۴۵ کیلومتری شمال آن قرار دارد، متمایز می‌کند. پایتخت کشور، شهر لوکزامبورگ نیز تقریباً در فاصله ۱۵ کیلومتری در شمال شرق این شهر قرار دارد.