stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خانه روشن

| خانه روشن | خانه روشن |
| --- | --- |
کارگردان: وحید موسائیان
تهیه‌کننده: روح‌الله برادری
نویسنده: مهران کاشانی
بازیگران: کاوه کاویان لیلا زارع بیوک میرزایی افسانه دیهیم هدی زین العابدین علی برادری
موسیقی: فریدون شهبازیان
فیلم‌بردار: محمد آلادپوش
تدوین‌گر: نازنین مفخم
شرکت تولید: طوبی فیلم  مؤسسه راویان هنر شرق
توزیع‌کننده: سازمان توسعه سینمایی سوره
تاریخ‌های انتشار: ۵ آبان ۱۳۸۸
مدت زمان: ۸۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۶٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
خانه روشن فیلمی به کارگردانی وحید موسائیان و نویسندگی مهران کاشانی ساختهٔ سال ۱۳۸۴ است.
بازیگران

کاوه کاویان
لیلا زارع
بیوک میرزایی
افسانه دیهیم
هدی زین العابدین
زری پشتدار
ایمان عسگری
حجت اله علیپور
سوگل پدرام
پریسا دالوند
ماهرخ نعمت الهی
فرامرز هاشم‌زاده
آندیا شهبازیان
علی برادری
کاروانسرای امین‌آباد

| کاروانسرای صفوی (عباسی) امین‌آباد | کاروانسرای صفوی (عباسی) امین‌آباد |
| --- | --- |
نام: کاروانسرای صفوی (عباسی) امین‌آباد
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: شهرستان شهرضا
بخش: اسفرجان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: امین آباد
نام‌های دیگر: 
نام‌های قدیمی: امنباد، امن آباد
کاربری: کاروان‌سرا، سرای
کاربری کنونی: هتل، رستوران، کافی شاپ،  قهوه‌خانه سنتی، کافه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
مالک اثر: محمد ابراهیم ملک التجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۸۸۴
تاریخ ثبت ملی: ۱ دی ۱۳۴۸
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
آدرس: 
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: آسیا و اقیانوسیه، ایران
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iii)
شمارهٔ ثبت: ۱۶۶۸
تاریخ ثبت: ۲۰۲۳ (طی نشست ۴۵)
کاروانسرای امین آباد تنها کاروانسرای هشت ضلعی استان اصفهان مربوط به دوره صفوی است و در جنوب استان اصفهان، و در۴۱ کیلومتری بزرگراه شهرضا به شیراز و در شهرستان شهرضا واقع شده که بعد از مرمت و بازسازی به مکانی تفریحی گردشگری (هتل، رستوران، کافی شاپ، قهوه‌خانه سنتی و … تبدیل شد. و این اثر در تاریخ ۱ دی ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ثبت در فهرست میراث جهانی

در ۲۶ شهریور ۱۴۰۲ در جریان چهل و پنجمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در ریاض، کاروانسرای امین‌آباد به‌همراه ۵۳ کاروانسرای تاریخی دیگر (جمعاً ۵۴ کاروانسرا در ۲۴ استان ایران) تحت عنوان کاروانسراهای ایرانی در فهرست میراث جهانی قرار گرفتند. این مجموعه جهانی به عنوان بیستمین و هفتمین اثر جهانی کشور ایران شناخته می‌شود.
نگارخانه

نقشه و نمایی از بنا در اوایل دوران قاجار
اریک روون

| اریک روون | اریک روون |
| --- | --- |
نام تولد: Joseph Ruud
زاده: ۲۸ نوامبر ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) مینیاپولیس
آلما ماتر: دانشگاه مینه‌سوتا موریس
همسر(ها): Leah Ruud (ا. ۲۰۱۹)
فرزندان: ۳
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Erick Redbeard Erick Rowan Rowan Thoruf Thoruf Marius
قد: ۶ فوت ۸ اینچ (۲۰۳ سانتیمتر)
وزن: ۳۱۵ پوند (۱۴۳ کیلوگرم)
معرفی: مینیاپولیس، مینه سوتا، ایالات متحده آمریکا
مربی: Eddie Sharkey Pro Wrestling Noah Dojo
آغاز: September 3, 2003
اریک روون (انگلیسی: Erick Rowan؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۸۱) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
آزمایشگاه لینکلن ام‌آی‌تی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۱
گونه پژوهش: فناوری پیشرفته
اریک دی. ایوا: اریک دی. ایوا
مکان: لکسینگتون، ماساچوست، ایالات متحده
پردیس: Hanscom Air Force Base
سازمان گرداننده: مؤسسه فناوری ماساچوست
وبگاه: www.ll.mit.edu
آزمایشگاه لینکلن ام‌آی‌تی (به انگلیسی: MIT Lincoln Laboratory) واقع در لکسینگتون، ماساچوست، یک مؤسسهٔ پژوهشی برای تحقیق و توسعه وابسته به وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است که برای به‌کارگیری فناوری‌های پیشرفته در مواجهه با مسائل امنیت ملی ایجاد شده‌است. این مؤسسه پژوهشی توسط دانشگاه ام‌آی‌تی گردانده می‌شود. فعالیت‌های تحقیق و توسعه در توسعهٔ فناوری بلندمدت و همچنین نمونه‌سازی سامانه سریع و نمایش آن تمرکز می‌کند. این تلاش‌ها در ردیف مأموریت‌های کلیدی قرار دارند. این آزمایشگاه با صنایع مربوط برای انتقال سریع مفاهیم و تکنولوژی جدید برای توسعهٔ سامانه‌ها و استقرار آن‌ها همکاری می‌کند.
میادین

| میادین (شهر سوریه) المیادین | میادین (شهر سوریه) المیادین |
| --- | --- |
میادین (شهر سوریه)Location in Syria: میادین (شهر سوریه)Location in Syria
مختصات: ۳۵°۱′۶″ شمالی ۴۰°۲۷′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۱۸۳۳°شمالی ۴۰٫۴۵۳۳۳°شرقی﻿ / 35.01833; 40.45333: مختصات: ۳۵°۱′۶″ شمالی ۴۰°۲۷′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۱۸۳۳°شمالی ۴۰٫۴۵۳۳۳°شرقی﻿ / 35.01833; 40.45333
کشور:  سوریه
استان‌های سوریه: استان دیر الزور
منطقه‌های سوریه: منطقه میادین
ناحیه اداری: Mayadin
ارتفاع: ۱۹۵ متر (۶۴۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۴۴۰۲۸
میادین (به عربی: المیادین) یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در منطقه میادین واقع شده‌است. میادین ۴۴٬۰۲۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کوه‌های گیسکان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوه گیسکان (کوه‌ناخا): کوه گیسکان (کوه‌ناخا)
کوه ناخا, کوه گیسکان: کوه ناخا, کوه گیسکان
Kabukiran: Kabukiran
کشور:  ایران
محدوده: استان بوشهر
ارتفاع: ۱۷۰۵ متر (۵٬۵۹۴ فوت)
مختصات‌ها: ۲۹°۱۸′۲۸″شمالی ۵۱°۲۳′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۰۷۶۷°شمالی ۵۱٫۳۹۰۸۲°شرقی﻿ / 29.30767; 51.39082
ساعت زمانی: IRST (UTC+۳:۳۰)
 - ساعت تابستانی: IRDT (UTC+۴:۳۰)
کوه گیسکان مجموعه کوه‌هایی واقع در استان بوشهر ایران است. قله این کوه ۱۷۰۵ متر ارتفاع دارد. آب‌وهوای منطقه این کوه گرم و خشک است و میانگین سالانه دما در این منطقه ۲۵ درجه سانتیگراد است.
گیسکان
موقعیت گیسکان در ایران
گوشت نهنگ

گوشت خام نهنگ در نروژ
فروش گوشت نهنگ در بازار ماهی تسوکیجی در توکیو در سال ۲۰۰۸
گوشت نهنگ، به‌طور کلی، ممکن است شامل همل آب‌بازسانان (نهنگ، دلفین، گرازماهی) و همهٔ بخش‌های جانور باشد: ماهیچه (گوشت)، اندام‌ها (احشاء)، پوست (مکتوک)، و چربی (بلابر). تقاضای نسبتاً کمی برای گوشت نهنگ در مقایسه با دام‌های پرورشی وجود دارد. صید تجاری نهنگ که دهه‌ها با مخالفت روبرو بوده است، امروزه در کشورهای بسیار کمی (عمدتاً ایسلند، ژاپن و نروژ) ادامه دارد، برخلاف اینکه در گذشته گوشت نهنگ در سراسر اروپای غربی و آمریکای استعماری خورده می‌شد. با این حال، در مناطقی که شکار دلفین‌ها و شکار نهنگ‌های بومی وجود دارد، پستانداران دریایی به‌عنوان بخشی از اقتصاد معیشتی به صورت محلی خورده می‌شوند: جزایر فارو، مردم پیراقطبی (اینوئیت در کانادا و گرینلند، آلاسکاهای بومی مرتبط، مردم چوکچی سیبری)، سایر مردم بومی ایالات متحده (از جمله ماکای اقیانوس آرام شمال غربی)، سنت وینسنت و گرنادین‌ها (عمدتاً در جزیره بکیا)، برخی از روستاها در اندونزی و در برخی جزایر اقیانوس آرام جنوبی.
مانند گوشت اسب، برای برخی از فرهنگ‌ها، گوشت نهنگ تابو، یا غذا به عنوان آخرین راه حل است، به عنوان مثال در زمان جنگ، در حالی که در برخی دیگر یک غذای لذیذ و در مرکز آشپزی است. گروه‌های بومی ادعا می‌کنند که گوشت نهنگ نشان‌دهنده بقای فرهنگی آنهاست. مصرف آن توسط مخالفان حفاظت حیات وحش، سمیت (به‌ویژه جیوه) و دلایل حقوق جانوران محکوم شده است.
گوشت نهنگ را می‌توان به روش‌های مختلفی از جمله نمک‌سازی تهیه کرد، به این معنی که مصرف آن لزوماً محدود به جوامع ساحلی نیست.
گوشت نهنگ بزرگ‌باله ترشی‌شده با سیب‌زمینی شیرین
در مکان‌هایی مانند نروژ، ایسلند و آلاسکا، گوشت نهنگ ممکن است بدون چاشنی سرو شود. با این حال، می‌توان آن را پخته یا با ترشی آغشته کرد یا آن را به صورت برگه درآورد.
اولگا کابررا هانسن

| اولگا کابررا هانسن | اولگا کابررا هانسن |
| --- | --- |
وکیل برجسته شهر روساریو، سانتا فه: وکیل برجسته شهر روساریو، سانتا فه
دوره مسئولیت ۱۹۷۵ – تاکنون: دوره مسئولیت ۱۹۷۵ – تاکنون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۳۵
ملیت: آرژانتین
اولگا کابررا هانسن (انگلیسی: Olga Cabrera Hansen؛ زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۳۵) سیاست‌مدار اهل آرژانتین است. وی وکیل برجسته شهر روساریو، سانتا فه و یکی از افرادی است که بیش‌ترین نقش را از شروع کار حقوقی به عنوان یک فعال حقوق بشر ایفا کرد. او برای بازسازی آنچه در بازداشتگاه سری سرویس اطلاعاتی (آرژانتین) صورت می‌گرفت، در روزاریو و در (الپوزو دی روزاریو) حضور داشت.
دستگیری

در سپتامبر ۱۹۷۵، یک بمب در محل کار او کار گذاشته شد. چند روز قبل از کودتا در فوریه سال ۱۹۷۶، نیروهای حکومتی خانه او را با یک بمب دیگر منفجر کردند. در پایان سال ۱۹۷۶، هنگام خروج از خانه در صبح زود در حالی که همراه با سه فرزندش و فردی به نام مهندس ادواردو کارافا بودند توسط نیروهای نظامی متوقف شدند و بزرگ‌ترین فرزند اولگا در آنزمان ۱۰ سال داشت به اداره پلیس برده شدند، هانسن مصدوم شد به طوریکه باند پیچی شده او را به مکانی در مرکز بازداشتگاه مخفی اداره اطلاعات بردند و پس از ۲۰ روز آزاد شد. دنده‌های او را شکسته و چشم‌هایش براثر ضربات یک شوک الکتریکی آسیب دیده بود، با این حال او را در نهایت آزاد کردند.
اولگا در خروج از زندان مورد سؤال دیگران قرار گرفت، از بازجوهای پلیس آگوستین و خوزه روبن لوفی‌گو (که به نام مرد کور شناخته می‌شد) کسانی که با بازجویی اطلاعات را جمع‌آوری می‌کردند، اورا مورد بازجویی قرار دادند، آنها اولگا را به ته راهرو فرستادند. اولگا چندین روز را در آن جا گذراند، جایی که مجبور بود به‌طور مداوم به صداهای شکنجه گوش دهد. چند روز بعد، پس از چند بازجویی، آنها او را به زیرزمین فرستادند. در آن لحظه چشم‌بند را از روی چشمش برداشتند. چشمانش سوخته بود، چون پارچه‌ها حاوی پوسترهای رنگی نقاشی باعث سوختن چشمانش شده بود.
چه کسی دیگر؟

صداهایی که سکوت را می‌شکند، مانند ساختار یک مجسمه گرافیکی و اصوات ناشی از آن قابل تصور نیست. چیزی که از مارس۲۰۱۶ در حیاط موزه، در کوردوبا در گوشه مورنو، باقی‌مانده‌است. مکان خاطرات سپاه دوم ارتش در آخرین روزهای دیکتاتوری که در آن فعالیت داشتند. در همین دوره ۵ نفر وکیل اولگا کابررا هانسن، مارتا برتولینو، روان‌شناس، و کارگر ترئیسیتا مارسیانی، سوزی سولاناس و استلا هرناندز، که برای سالهای متمادی در دادگاه حکومت نظامی محکوم و زندانی شده بودند، در سال ۱۹۸۴ در دادگاه شهادت دادند. همه آنها توسط دیکتاتوری نظامی بازداشت شده بودند. آنها تنها صدای پنج نفر از میان بسیاری دیگر بودند، آنها واقعیت خشن ناشی از ناپدید شدن اجباری افراد را در حالی که رنج می‌کشیدند شهادت دادند، این شروع روشن شدن سرنوشت ناپدید شدگان و جنایاتی بود که قاتلان با شکنجه قربانیان مرتکب شده بودند و نقطه پایانی بود بر اعمال جنایت کاران و محاکمه آنها.
بازدید صلیب سرخ بین‌المللی

بازدید صلیب در فوریه سال ۱۹۷۷ صورت گرفت. وقتی هیئت شروع به بررسی و دیدار با زندانیان کرد، اولگا نمی‌توانست خودش را نگه دارد. همه ساکت بودند و اولگا نمی‌توانست همه حرفهای خود را بر زبان براند: «هیچ قاضی ای در جریان نیست که من اینجا هستم، حال آنکه فاصله اینجا تا دادگاه دو بلوک است، ما خورشید را نمی‌بینیم، ما بازدیدکننده ای نداریم؛ در اینجا ما فقط شکنجه می‌شویم و شاهد قتل هستیم». به دنبال این اظهارات، آنها به او گفتند که می‌تواند در آن لحظه زندان را ترک کند، اما متعاقباً به خاطر همین اظهارات اولگا دو سال دیگر حکم به ماندنش در زندان صادر کردند.
محاکمه

در سال ۲۰۱۰ از طرف دادگاه فدرال، دومین جلسه دادرسی دادگاه عمومی جنایت علیه بشریت در دوران آخرین دیکتاتوری مدنی آرژانتین در منطقه روزاریو بزرگ برگزار شد. در این دادگاه پرونده دیاز بسونه مورد بررسی قرار گرفت. در پرونده محکومیت، «دیاز بسونه» متهم بود که یک سرباز و پنج غیرنظامی را در مرکز سری بخش اطلاعات ستاد پلیس سرکوب کرده‌است. رامون دیاس بسونه فرمانده پیشین سپاه دوم ارتش و روبن لوفیگو پلیس سابق به همراه ماریو مارکوت، رامون ورگرا، خوزه اسکورتچینی و ریکاردو چمیکی، در مرکز بازداشتگاه مخفی تحت فرمان آگوستین فیسید رئیس پلیس سابق در زندان روزاریو قرار داشتند.
فعالیت در حوزه حقوقی

اولگا کابررا هانسن یکی از افرادی است که بیشترین تلاش و کار را در حوزه حقوقی مبذول داشت، تا آنچه در سرویس اطلاعاتی پلیس روزاریو در دوران دیکتاتوری شکل گرفته بود بازسازی شود. ازجمله این فعالیت‌ها بررسی بازداشتگاه مخفی‌ای بود که او دوران بازداشت خود را در زندان در استان سانتافه در گذرانده بود. هنگامی که او در سال ۱۹۷۸ آزاد شد، فلج نشده بود. او تلاش کرد اوضاع را جمع و جور کند و به‌طور دائم به فعالیت‌های حقوق بشری پیوست و تلاش کرد تا باهمکاری اقوام ناپدید شده‌هایی که با بازداشت شدگان مرتبط بودند را سر جمع کند، و به بازسازی فصل‌های گذشته که خود از آن به عنوان «این پازل شوم» یاد می‌کرد، بپردازد. او در همکاری با دلیا رودریگز آریا بود، آن‌ها شکایات را مورد بررسی قرار می‌دادند و به پرونده فیسید که در ژانویه ۱۹۸۴ در دادگاه‌های استانی آغاز شد، رسیدگی کرد.
کتابخانه نسخه‌های خطی واچه و تامار مانوکیان

کتابخانه نسخه‌های خطی واچه و تامار مانوکیان (ارمنی: Վաչե և Թամար Մանուկյան մատենադարան) یک کتابخانه نسخه‌های خطی (ماتناداران) واقع در واغارشاپات، ارمنستان است.
مدرسه چهارباغ

| مدرسه چهار باغ | مدرسه چهار باغ |
| --- | --- |
نام: مدرسه چهار باغ
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: مدرسه مادر شاه سلطان حسین
کاربری: مدرسه، باغ
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۶
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ دی ۱۳۱۰
اوایل دوره قاجارمدرسه و خیابان چهارباغ
مدرسهٔ چهارباغ که مدرسهٔ سلطانی و مدرسهٔ مادرشاه نیز نامیده می‌شود، آخرین بنای تاریخی باشکوه دوران صفوی در اصفهان است که برای تدریس و تعلیم به طلاب علوم دینی در دوره شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه صفوی، از سال ۱۱۱۶ تا ۱۱۲۶ هجری قمری ساخته شده‌است. مدرسه چهار باغ که به قول بسیاری از محققین هم مدرسه و هم مسجد بوده‌است، با ۸۵۰۰ متر مربع مساحت در ضلع شرقی خیابان چهارباغ قرار دارد.
امروزه مدرسهٔ علمیهٔ امام صادق نام دارد.
لازم به ذکر است که مادر نیکوکار شاه سلطان حسین این بنا را به عنوان مدرسه علمیه برای تحصیل طلاب، به همراه کاروانسرای عباسی (هتل عباسی کنونی) و بازارچه کوچک مجاور آن (بازارچه هنر کنونی یا به قول مشهور، بازارچه بلند) وقف نمود که امروزه اثر عمل نیک او پس از گذر سالیان دراز همچنان مورد تکریم است.
وجه تسمیه

وجه تسمیه این مدرسه چهار ایوانی به سلطانی به این علت است که در زمان شاه سلطان حسین ساخته گشته‌است و مدرسه چهارباغ بدین جهت خوانده می‌شود که در خیابان چهارباغ واقع شده‌است. دلیل آنکه مدرسه مادر شاه نیز گفته می‌شود این است که مادر شاه سلطان حسین چند کاروانسرا و بازار و سایر نهادهای اقتصادی را وقف آن کرده‌است.
اولین نما از این مدرسه، در فضایی است که معمارها آن را «جلوخان» می‌نامند. روی سکوهای دو طرف ورودی که اصطلاحا «پیرنشین» خوانده می‌شود، نشستن و کاشی‌های معرق، کتیبه سردر و مقرنس‌های زیبای ورودی را دیدن، لذت بخش است.
مساحت این مدرسه ۸۵۰۰ مترمربع بوده و این مکان به عنوان مدرسه علوم دینی بهره برداری می‌گردد.
این مدرسه در قسمت‌های برجای مانده از وقف نامه آنجا، به نام «مدرسه سلطانی» و یک بار نیز «مدرسه سلطان حسینیه» خوانده شده و اگرچه نه در وقف نامه مذکور و نه در کتیبه‌های متعدد ساختمان مدرسه، نامی از مادر سلطان حسین به میان نیامده است، اما آنجا را مدرسه مادرْشاه نیز خوانده‌اند، زیرا مادرشاه دو بنای مجاور مدرسه، یعنی سرای فتحیه و بازار شاهی (یا بازارچه بلند)، را وقف مدرسه چهارباغ و طلاب آنجا کرد. این مدرسه، بدین جهت که در خیابان چهارباغ واقع شده‌است مدرسه چهارباغ نامیده می‌شود.
پیشینه

به گزارش خاتون آبادی بنای مدرسه در ۱۱۱۶ شروع شد و در ۱۱۱۸ تقریباً به پایان رسید، اما تاریخ کتیبه‌های مدرسه متفاوت است؛ از ۱۱۰۴ که تاریخ کتیبه عمودی داخل گنبد است تا ۱۱۲۲ که بر کتیبه خارجی گنبد نوشته شده‌است. وقف نامه‌های متعدد مدرسه نیز اغلب در ۱۱۲۳ و ۱۱۲۴ تنظیم شده‌اند. در مجموع، بنای اصلی مدرسه در ۱۱۱۹ انجام یافته و در سال‌های بعد بر تزیینات آن افزوده شده‌است. سلطان حسین در ذیحجه ۱۱۱۸ محمدباقر خاتون آبادی را به مدرّسی مدرسه برگزید، اما افتتاح رسمی مدرسه و آغاز تدریس در آن چند سال به تعویق افتاد.
مدرسه سلطانی روز جمعه ۱۰ رجب ۱۱۲۲، با حضور شاه و جمعی از علما و امرا و مشاهیر، به شکل رسمی افتتاح شد. خاتون آبادی شرح مفصّلی از این مراسم باشکوه ارائه کرده و اجتماع مجلس افتتاح را در دولت صفویه بی‌سابقه دانسته‌است. حجره‌های مدرسه در این مجلس، به تصدیق مدرّس مدرسه، میان طلاب تقسیم شد.
سلطان حسین همچنین از خاتون آبادی خواست تا به عنوان مدرّس مدرسه، نخستین درس را آغاز کند، اما وی برای احترام و رعایت مقام علمی آقاجمال الدین خوانساری از او خواست که اولین درس را بگوید و سپس خود برخی کتاب‌های فقه و اصول را تدریس کرد.
پیشینه > درس‌ها

علوم جایز التدریس، بنا به وقف نامه، محدود بوده‌است به حدیث اهل بیت، تفسیر، فقه و اصول و مقدمات آن‌ها همچون صرف و نحو عربی و منطق و سایر علومی که تعلیم و تعلم آن‌ها مشروع است، مدرّس مدرسه نیز از «مباحثه کتب حکمتِ صرف و تصوف» برحذر داشته شده و ضمناً تأکید گردیده‌است که حداقل یک درس از «کتب مشهوره احادیث شریفه اهل بیت» همواره در برنامه درسی مدرسه باشد. متولی، مقررات مندرج در وقفنامه را شرایط دائم تحصیل و سکونت در مدرسه دانسته و فقط به متولیان آینده اجازه داده‌است تا با حفظ این شرایط دائم، برای افزایش «نظم امور مدرسه و اشتغال طلاب به تحصیل» در نوبت تولیت خود شرایطی موقت وضع کنند. در هر صورت، در دوره‌های بعد گزارش‌هایی از تدریس حساب و هندسه و نجوم و هیئت و حتی حکمت در این مدرسه وجود دارد.
پیشینه > کتابخانه مدرسه

شاه سلطان حسین کتابخانه مفصّلی نیز وقف مدرسه سلطانی کرد. به گزارش تحویلدار کتابخانه، میرزاحسین خان، در زمان حمله افغان‌ها به اصفهان، مدرّس مدرسه سلطانی کتاب‌های کتابخانه را در سرداب خانه خود پنهان کرد و بسیاری از آن‌ها به مرور از بین رفت.
پیشینه > سرنوشت مدرسه، پس از صفویه

پس از برافتادن صفویه، به تدریج از عظمت مدرسه چهارباغ کاسته شد. بی‌تردید موقوفات پرشمار این مدرسه نیز آسیب و کاهش پذیرفت. اولیویه، دولتمرد و پزشک فرانسوی، کمتر از صد سال پس از تأسیس مدرسه آنجا را دیده‌است. به گزارش او، مدرسه چهارباغ که پیشتر قریب چهار پنج هزار طلبه داشته، در اوایل حکومت فتحعلی شاهحکومت: ۱۲۱۱۱۲۵۰ بیش از چهارصد طلبه نداشته‌است. اصفهانی نیز شمار ساکنان مدرسه را در ۱۳۰۲ش، ۵۵ تن ذکر کرده‌است. او همچنین حکایتی از اوایل دوره قاجار نقل کرده که حاکی از افول حیات علمی مدرسه است. بنابر گزارش وی، هیچ‌یک از طلاب مدرسه نمی‌دانستند چگونه بر جنازه نماز میت بگزارند و یک بار که طلبه‌ای داوطلب این کار شد دو رکعت نماز مانند نماز صبح بر جنازه خواند و پس از آنکه این خبر به علمای نجف رسید، کسانی روانه اصفهان شدند و آموزش علوم دینی را احیا کردند.
مدرسه چهارباغ پس از شهریور ۱۳۲۰ بازگشایی شد و در ۱۳۲۳ش به جای کتابخانه قدیمی آن کتابخانه‌ای به نام کتابخانه فرهنگ ساخته شد.
طرح بنای مدرسه چهار باغ در نمایشگاه جهانی (اکسپو) پاریس سال ۱۹۰۰ توسط معمار فرانسوی فیلیپ مریت الهام گرفته و به عنوان پاویون رسمی ایران مورد استفاده قرار گرفت.
پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، نام مدرسه چهارباغ و کتابخانه آن به «مدرسه علمیه امام جعفر صادق» و «کتابخانه عمومی امام جعفرصادق» تغییر یافت. این مدرسه هم‌اکنون از مدارس طلبه‌نشین حوزه علمیه اصفهان است.
معماری

سبک معماری این بنا به شیوه اصفهانی است. ازنظر تناسب معماری و زیبایی طرح کاشی‌کاری، گنبد مدرسه چهارباغ بعد از مسجد شیخ لطف‌الله قرار دارد ولی در نظر استادان بزرگ این فن، در مجلّل این بنا که با طلا و نقره تزئین شده از لحاظ زرگری، طلاکاری، طراحی و قلمزنی، شاهکاری از صنایع ظریفه است و نظیر ندارد. مدرسه چهار باغ از لحاظ کاشی‌کاری هم دارای اهمیت است و انواع مختلف این فن را مانند کاشی هفت رنگ، معرق، گره چینی، پیلی و معقلی را در خود جای داده و در حقیقت موزه کاشی‌کاری اصفهان می‌باشد. محراب و منبر یکپارچه مرمری، حجره مخصوص شاه سلطان حسین، کاشی‌کاری بی‌نظیر مدخل مدرسه، خطوط نستعلیق کتیبهها و پنجره‌های چوبی آلت‌بُری شده از قسمت‌های بسیار جالب و تماشایی این بنای نفیس تاریخی است. درختان چنار کهنسال و جوی آبی که در آن جریان دارد، بر زیبائی تزئینات نفیس کاشی‌کاری این بنای تاریخی افزوده و این مکان را بسیار فرح‌بخش و روح‌نواز کرده‌است.
کاروانسرا و بازار

کاروانسرای مادر شاه که مجلل‌ترین اقامتگاه مسافرین سه سده پیش بوده موقوفه و متصل به ساختمان‌های مدرسه چهارباغ، در ضلع شرقی آن است، هم‌اکنون تبدیل به مهمانسرایی به نام مهمانسرای عباسی شده و از لحاظ سبک معماری در بین هتلهای درجه اول دنیا در زمان حاضر بی‌نظیر و منحصر به فرد است. دیگر موقوفه متصل به این بنا بازار هنر می‌باشد.
کتیبه‌های خوشنویسی

اکثر کتیبههای این بنا به خط ثلث عالی عبدالرحیم جزایری است و کتیبه سردر بازار سلطانی تاریخ ۱۱۲۲ ه‍. ق را
دارد.
سنگاب‌ها

دو سنگاب در داخل مدرسه چهارباغ قرار دارند؛ یکی در سرسرای ورودی و دیگری در صحن مدرسه.
۱- سنگاب سرسرای ورودی از جنس سنگ پارسی است و بر روی آن کتیبه صلوات بر چهارده معصوم به خط ثلث برجسته در لوحه‌های کوچکی کنده‌کاری شده‌است. همچنین بر طبق کتیبه، سنگاب در ماه شعبان سال ۱۱۱۰ (قمری) توسط سنگتراشی به نام «محمد طاهر» ساخته‌شده‌است. در وسط دو لوح آخر عبارات زیر به خط نستعلیق وجوددارد:
(کتیبه اقل الطلبة محمد مهدی الحسینی عفی عنه)

(در شهر شعبان‌المعظم سنه ۱۱۱۰ به اتمام رسید عمل کمترین محمد طاهر)
۲- سنگاب موجود در صحن مدرسه روبروی ایوان جنوبی قرارگرفته و آنهم از جنس سنگ پارسی است. کتیبه این سنگاب به شرح زیر است:
(وفق حضرت امام حسین صلوات الله و سلامه علیه نمود این سنگاب را
حاجی ابوالحسن اردکانی فی شوال المکرم سنة تسعین و الف)
بر طبق کتیبه، سنگاب را در سال ۱۰۹۰ (قمری) ساخته‌اند. از آنجایی که سال ساخت مدرسه چهارباغ بین سال‌های ۱۱۱۶ (قمری) و ۱۱۲۶ (قمری) و در زمان حکومت سلطان حسین صفوی است، چنین استنباط می‌شود که سنگاب قبل از ساختمان مدرسه در جای دیگری قرارداشته و بعداً به صحن مدرسه انتقال داده‌شده‌است.
تصویر روی اسکناس

| تصویر> رو | تصویر> پشت | ارزش | دوره چاپ | سال چاپ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  | ۱۰۰  |  جمهوری اسلامی ایران |  ۱۳۶۲–۱۳۶۰  سری بارگاهی |
نگارخانه

تاقی مربوط به مدرسه
پنجره‌ای در مدرسه
معماری مدرسه چهارباغ
هنر گچ‌بری و کاشی‌کاری چهارباغ
چهارباغ سال ۱۳۸۲ خورشیدی
اتاق مخصوص شاه سلطان حسین در مدرسه چهارباغ
نمایی از چهارباغ
کتابی پیرامون چهارباغ

محقق و نویسنده اصفهانی مهدی باقری سیانی در سال ۱۳۹۹ کتابی پیرامون مدرسه چهار باغ و افرادی که دراین مدرسه درس خوانده یا تدریس نموده‌اند در حدود ۵۰۰ صفحه منتشر ساخت. نام این کتاب «سیمای صالحان» است.
نقاشی پاسکال کوست از مدرسه چهارباغ در دوره محمدشاه قاجار
عکسی از مدرسه چهارباغ در سده نوزدهم میلادی
نگاره‌ای از ایوان مدرسه چهارباغ
گنبد و مناره مدرسه مادر شاه
سازمان حقوق بشر ایران

لوگوی سازمان حقوق بشر ایران
سازمان حقوق بشر ایران (به انگلیسی: Iran Human Rights)، یک سازمان حقوق بشری غیردولتی و بین‌المللی است که در حدود سال ۲۰۰۷ تأسیس شده‌است. تمرکز اصلی سازمان حقوق بشر ایران در خصوص موارد نقض حقوق بشر از جمله مجازات اعدام به‌طور کلی و مجازات اعدام برای کودک-مجرمان به‌طور ویژه در ایران است. دلارا دارابی، بهنود شجاعی، محمدرضا حدادی و سکینه آشتیانی و بسیاری دیگر از محکومان به اعدام از مواردی هستند که این سازمان بر روی آنها تمرکز داشت. علاوه بر ایران، این سازمان اعضا و هواداران فعالی در بسیاری از کشورهای اروپایی، آسیایی و آمریکای شمالی دارد. محمود امیری-مقدم، مدافع حقوق بشر و عصب‌شناس، یکی از بنیان‌گذاران و سخنگوی بین‌المللی این سازمان است که در اسلو، پایتخت نروژ مستقر است. این سازمان هیچ‌گونه وابستگی حزبی یا سیاسی ندارد.
هدف سازمان حقوق بشر ایران، ایجاد و حمایت از جنبش ضد اعدام در ایران و افزایش آگاهی مردم در مورد مجازات اعدام است. طی سالیان اخیر، احکام اعدام بسیاری در ایران صادر و اجرا شده‌است. همین امر، اکنون توجه شمار قابل توجهی از مدافعان حقوق بشر و حتی سازمان‌های سیاسی را به این موضوع مهم جلب کرده‌است.
سازمان حقوق بشر ایران از سال ۲۰۰۹ عضو ائتلاف جهانی علیه مجازات اعدام (WCADP) است و یکی از ۲۰ عضو انتخابی کمیتهٔ مرکزی آن را تشکیل می‌دهد.
گزارش سالانه سازمان حقوق بشر ایران در رابطه با اعدام در ایران که از سال ۲۰۰۸ به‌طور مرتب منتشر می‌شود، یکی از منابع مهم اطلاعات در این باره است و به عنوان یک مرجع، مورد استناد نهادهای بین‌المللی و کنشگران ایرانی قرار می‌گیرد.
سازمان حقوق بشر غیر از تمرکز بر موضوع اعدام، به سایر حوزه‌های حقوق بشر نیز می‌پردازد و حقوق اقلیت‌های اتنیکی و مذهبی، زنان و کودکان را دنبال می‌کند.
صفحه لمسی

گوشی هوشمند به همراه صفحه‌لمسی
پرده لمسی، صفحه لمسی یا تاچ اسکرین (به انگلیسی: touchscreen) یک دستگاه ورودی و همچنین یک دستگاه خروجی است. صفحه لمسی به صفحاتی گفته می‌شود که بتوان تماس یک شیء و به‌طور خاص انگشت با آن را با استفاده از خواص شیء از قبیل نیرو، گرما، رسانایی الکتریکی، نور و… تشخیص داد. صفحات لمسی کاربردهای گسترده‌ای در صنایع مختلف و حتی کاربردهای عام است. ترکیب یک صفحه لمسی شفاف با یک صفحه نمایش می‌تواند ابزار بهینه‌ای برای ارتباط با دستگاه‌های مختلف به ما بدهد. صفحات لمسی برحسب خاصیتی از آن که برای تشخیص تماس مورد استفاده قرار می‌دهد، از فناوری‌های مختلفی استفاده می‌کنند.
تاریخ

ساموئل هورست زمانی که به عنوان استاد در مؤسسه تحقیقات دانشگاه کنتاکی مشغول فعالیت بود، برای آزمون پایانی مجبور به خواندن حجم زیادی از مقاله بود که در مجموع ۲ ماه به زمان می‌برد و دو نفر فارغ‌التحصیل می‌شدند. برای صرفه جویی در زمان، اولین سنسور لمسی با نام اِلوگراف را اختراع کرد که به او اجازه می‌داد مقاله را سریعتر وارد کند. سه سال بعد، در ۱۹۷۴، ساموئل هورست اولین صفحهٔ لمسی شفاف را طراحی کرد و در سال ۱۹۷۷ اِلوگرافیک (به انگلیسی: Elographics) را تأسیس و روش فنی ۵-wire مقاومتی را به نام خود ثبت کرد که امروزه نیز پرکاربردترین روش می‌باشد.
انواع فناوری > مقاومتی

در این فناوری صفحه لمسی از چند لایه تشکیل شده‌است که مهم‌ترین‌شان، دو لایه فلزی‌ست. لایه‌های مقاومتی (حساس به فشار) با فاصله کمی از هم جدا شده‌اند. وقتی این صفحه در نقطه خاصی توسط شیء، لمس شود، صفحات مقاومتی در آن نقطه به یکدیگر متصل می‌گردند. در این حالت صفحه به صورت مقاومت عمل کرده و جریان الکتریکی صفحه تغییر می‌کند که توسط یک کنترلر، پردازش می‌شود. تغییر جریان به این نحو است که برحسب تعداد سیم‌های استفاده شده و مکان اتصال، مقاومت بین صفحات متفاوت خواهد بود.
خروجی تختهٔ لمسی معمولاً چهار، پنج و هشت سیمه‌است و مکان لایه‌های مقاومتی برحسب تعداد خروجی مورد استفاده متفاوت خواهد بود. در حالت چهارسیمه، شیء می‌تواند در چپ، راست، بالا و پایین قرار گیرد. در حالت پنج سیمه، نقطه‌های قابل تشخیص شامل پنج گوشه و نقطه وسط خواهد بود.
صفحات لمسی مقاومتی معمولاً قیمت مناسبی دارند؛ ولی دارای قدرت تفکیک ۷۵٪ هستند (که با اضافه کردن فیلم‌های پلاستیکی و شیشه‌ای تا ۸۵٪ قابل افزایش است). در مقابل این‌گونه صفحات از عوامل بیرونی مانند، آب و گرد و خاک تأثیر نمی‌پذیرند و امروزه بیشترین استفاده را دارند.
برای کیوسک‌های اطلاع‌رسانی یا ماشین‌های خودپرداز (بانک، سینما، فروشگاه) به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شوند.
این فناوری پرکاربردترین فناوری در صفحه‌های لمسی برای تولید گوشی‌های موبایل است و در گوشی‌های ویندوز موبایل مانند HTC TyTN II و HTC Touch Diamond متداول‌تر است.
انواع فناوری > مقاومتی > مزایا

استفاده از اکثر اجسام برای لمس صفحه مانند دست، دستکش، قلم استایلوس
قیمت مناسب
کم حجم بودن سیستم ورودی
انواع فناوری > مقاومتی > معایب

ثبت یک تماس (Touch) در یک لحظه
بازتاب نورها
حجیم بودن این تکنولوژی