stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یواس‌اس گول (ای‌ام‌اس-۱۶)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
نام‌گذاری::  مرغ نوروزی
آب‌اندازی::  ۳ ژوئن ۱۹۴۳
آغاز کار::  ۱۴ اکتبر ۱۹۴۳
اعزام::  ۲۸ فوریه ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  380 tons (f.)
درازا::  ۱۳۶ فوت (۴۱ متر)
پهنا::  ۲۴ فوت ۶ اینچ (۷٫۴۷ متر)
آبخور::  ۱۰ فوت (۳٫۰ متر)
سرعت::  ۱۴ گره (۲۶ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس گول (ای‌ام‌اس-۱۶) (به انگلیسی: USS Gull (AMS-16)) یک کشتی بود که طول آن ۱۳۶ فوت (۴۱ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ میلادی ساخته شد.
فرانسیس ام. باتور

| فرانسیس اِم>  باتور Francis M. Bator | فرانسیس اِم>  باتور Francis M. Bator |
| --- | --- |
قائم‌مقام مشاور امنیت ملی: قائم‌مقام مشاور امنیت ملی
دوره مسئولیت اکتبر ۱۹۶۵ – سپتامبر ۱۹۶۷: دوره مسئولیت اکتبر ۱۹۶۵ – سپتامبر ۱۹۶۷
رئیس‌جمهور: لیندون بی. جانسون
پس از: رابرت کامر
پیش از: ریچارد آلن
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ اوت ۱۹۲۵ بوداپست
درگذشته: ۱۵ مارس ۲۰۱۸ (۹۲ سال) ماساچوست
ملیت: مجارستانی-آمریکایی
حزب سیاسی: حزب دموکرات
محل تحصیل: مؤسسه فناوری ماساچوست
تخصص: استاد، اقتصاددان
فعالیت دانشگاهی: فعالیت دانشگاهی
استاد دکترا: رابرت سولو
 :  
 :  
فرانسیس میشل باتور (انگلیسی: Francis Michel Bator؛ مجاری: Bátor Ferenc؛ ۱۰ اوت ۱۹۲۵ – ۱۵ مارس ۲۰۱۸) یک اقتصاددان و سیاست‌مدار مجارستانی-آمریکایی بود. او استاد ممتاز دانشکده اقتصاد سیاسی هاروارد کندی بود. او در بوداپست مجارستان به دنیا آمد. باتور در مؤسسه فناوری ماساچوست تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۶ مدرک دکترا گرفت. او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ قائم‌مقام مشاور امنیت ملی ایالات متحده بود. او همچنین دستیار ویژه رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون بود.
فرانسیس اِم. باتور استاد بازنشسته اقتصاد سیاسی در دانشکده دولتی کندی هاروارد بود جایی که او رئیس مؤسس برنامه سیاست عمومی دانشکده و مدیر مطالعات آن بود. او قبل از آمدن به هاروارد در سال ۱۹۶۷ به عنوان معاون مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون خدمت می‌کرد و روابط ایالات متحده و اروپا و سیاست‌های اقتصادی خارجی را پوشش می‌داد. به مناسبت خروج او از کاخ سفید، اکونومیست لندن مقاله‌ای را درباره خدمات وی با عنوان «دستیار اروپا» منتشر کرد.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.
لوچانو مارتینو

| لوچانو مارتینو | لوچانو مارتینو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ دسامبر ۱۹۳۳ رم
درگذشت: ۱۴ اوت ۲۰۱۳ (۷۹ سال) مالیندی، کنیا
ملیت: ایتالیا
لوچانو مارتینو (ایتالیایی: Luciano Martino‏ (۲۲ دسامبر ۱۹۳۳ – ۱۴ اوت ۲۰۱۳) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود.
گزیدهٔ آثار

۲۰۱۰ - گورباچف
۲۰۰۴ - تاجر ونیزی
۲۰۰۱ - اگر انجامش بدی، توی دردسر می‌افتی
۱۹۹۲ - ارادهٔ آنا
۱۹۸۸ - حریف
۱۹۸۷ - دلیریوم
۱۹۸۶ - انتقامجویی از آینده
۱۹۸۴ - مربی در ساحل
۱۹۸۳ - پائولو روبرتو کوتکینو مهاجم میانی موفق
۱۹۸۳ - ۲۰۱۹، پس از سقوط نیویورک
۱۹۸۳ - خانه‌ای با راه پله تاریک
۱۹۸۲ - قتل در گورستان اتروسک
۱۹۸۱ - کروسان با خامه
۱۹۸۱ - عالیجناب با معشوقه‌اش زیر تخت
۱۹۸۰ - دانش‌آموز رفوزه به آقای مدیر چشمک زد
۱۹۸۰ - خانم معلم و همه کلاس در ساحل
۱۹۸۰ - همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج
۱۹۸۰ - همسر در سفر… دل‌داده در شهر
۱۹۷۹ - پرستار شب
۱۹۷۹ - جزیره مردان ماهی‌نما
۱۹۷۹ - رودخانه تمساح بزرگ
۱۹۷۹ - شنبه، یکشنبه و جمعه
۱۹۷۸ - خانم معلم به دبیرستان پسرانه می‌رود
۱۹۷۸ - یورش بزرگ
۱۹۷۸ - کوه خدای آدم‌خوار
۱۹۷۸ - معلم مدرسه در خانه
۱۹۷۷ - مانایا
۱۹۷۷ - به‌خاطر عشق پوپیا
۱۹۷۷ - راننده تاکسی
۱۹۷۶ - خانم دکتر بیمارستان ارتش
۱۹۷۶ - سنبله، ثور، جدی
۱۹۷۵ - دختر دبیرستانی
۱۹۷۵ - شهر قمار
۱۹۷۵ - مرگ مشکوک یک دختر کم سن‌وسال
۱۹۷۵ - اقدام بی‌سروصدا
۱۹۷۴ - پوکر در رختخواب
۱۹۷۳ - آنا، آن لذت خاص
۱۹۷۳ - میلان می‌لرزد: پلیس به‌دنبال عدالت
۱۹۷۲ - گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم
۱۹۷۲ - تمامی رنگ‌های تاریکی
۱۹۷۲ - دلیل آن قطره‌های عجیب خون روی بدن جنیفر چیست؟
۱۹۷۲ - اوبالدا، سر تا پا عریان و داغ
۱۹۷۱ - دُم عقرب
۱۹۷۱ - ضعف اخلاقی عجیب خانم وارْدْ
۱۹۶۷ - ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام
۱۹۶۲ - عهد عتیق
۱۹۶۱ - غول رودس
۱۹۶۱ - مغول‌ها
کورت گوتفرید

| کورت گوتفرید | کورت گوتفرید |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ مهٔ ۱۹۲۹ وین, اتریش
درگذشت: ۲۵ اوت ۲۰۲۲ (۹۳ سال) ایتاکا، نیویورک، ایالات متحده
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
پایان‌نامه: Investigations based on the Bohr-Mottelson nuclear model (۱۹۵۵)
استاد راهنما: ویکتور وایسکاپف
 :  
کورت گوتفرید (انگلیسی: Kurt Gottfried؛ زاده ۱۹۲۹) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
جولیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
طراحی شده توسط: Jeff Bezanson, Stefan Karpinski, Viral B. Shah, Alan Edelman (MIT Group Leader)
ظهوریافته در: ۲۰۱۲
انتشار پایدار: 1.10.3    / ۳۰ آوریل ۲۰۲۴؛ ۷ ماه پیش (۲۰۲۴-30}})
انتشار آزمایشی: 0.4.0-rc1 and 0.5.0-dev    / release candidate 1 on 9 Sep. 2015 and 0.5.0-dev updated daily
 :  
سیستم‌عامل: چند سکویی
پروانه: مجوز MIT
پسوند(های) نام پرونده: .jl
وبگاه: julialang.org
متأثر از: متأثر از
MATLAB, Scheme, Lisp, C, Python, Perl, Ruby: MATLAB, Scheme, Lisp, C, Python, Perl, Ruby
جولیا یک زبان برنامه‌نویسی پویا و سطح بالا است که بیشتر برای مقاصد محاسبات حجم بالای علمی مورد استفاده قرار می‌گیرد. البته از جولیا می‌توان به عنوان زبان برنامه‌نویسی همه منظوره نیز استفاده کرد.
ویژگی‌های جولیا:
یک زبان برنامه‌نویسی متن باز با پروانه ام‌آی‌تی است.
مانند زبان لیسپ هومویکونیک است، به این معنا که کدهای برنامه نیز داده‌هایی از برنامه به‌شمار می‌روند، که امکان تولید کدهای برنامه‌نویسی پویا را به برنامه‌نویس می‌دهد.
در تعریف توابع بسیار قوی و انعطاف‌پذیر است، که امکان تعریف رَویه‌ها و عملگرهای محاسباتی جامع برای ساختارهای داده متفاوت را فراهم می‌آورد.
دارای قابلیت‌های سطح پایین کنترلی و محاسباتی است، که سرعت اجرا را تا حد زبان‌های با نوع داده ایستا مانند سی یا فرترن افزایش می‌دهد.
دارای سیستم مدیریت بسته‌است.
دارای قابلیت فراخوانی توابع پایتون با استفاده از بسته PyCall است.
دارای قابلیت فراخوانی مستقیم توابع سی است.
نوع داده‌های تعریف شده به وسیله کاربر سرعت و فشردگی انواع توکار زبان را دارند.
پشتیبانی بهینه از یونی‌کد شامل UTF-8
برای یادگیری و استفاده ساده است.
یانرانایگیتگین

| یانرانایگیتگین | یانرانایگیتگین |
| --- | --- |
Янранайгытгын: Янранайгытгын
نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲: نمایی از دریاچه از دید سنتینل-۲
یانرانایگیتگینLocation in ناحیه خودگردان چوکوتکا، خاور دور روسیه: یانرانایگیتگینLocation in ناحیه خودگردان چوکوتکا، خاور دور روسیه
موقعیت: ناحیه خودگردان چوکوتکا
مختصات: ۶۷°۵۷′۱۵″ شمالی ۱۷۸°۱۸′۳۷″ غربی﻿ / ﻿۶۷٫۹۵۴۱۷°شمالی ۱۷۸٫۳۱۰۲۸°غربی﻿ / 67.95417; -178.31028
گونه: کم‌غذاساز
برون‌شارش‌های کلان: Unnamed
حوضهٔ آبریز: ۷۵٫۹ کیلومتر مربع (۲۹٫۳ مایل مربع)
کشورهای حوضه: Russia
بیشترین درازا: ۶٫۲ کیلومتر (۳٫۹ مایل)
بیشترین پهنا: ۲٫۶ کیلومتر (۱٫۶ مایل)
مساحتِ رو: ca ۱۰٫۶ کیلومتر مربع (۴٫۱ مایل مربع)
ارتفاع سطح: ۳۰۴ متر (۹۹۷ فوت)
جزیره‌ها: ۳
یانرانایگیتگین (انگلیسی: Yanranaygytgyn) یک دریاچه در ناحیه خودگردان چوکوتکای کشور روسیه است.
معماری خصمانه

پیچ و مهره‌های نصب شده در پله‌های جلویی ساختمان برای جلوگیری از نشستن و خوابیدن
معماری خصمانه (به انگلیسی: Hostile Architecture)؛ یک استراتژی بحث‌برانگیز طراحی شهری است که از عناصر محیط ساخته شده برای هدایت هدفمند رفتار استفاده می‌کند. همچنین به عنوان معماری ناخوشایند یا معماری دفاعی شناخته شده‌ است، اغلب افرادی را هدف قرار می‌دهد که بیش از دیگران از فضاهای عمومی استفاده می‌کنند یا به آن متکی هستند، مانند جوانان، افراد فقیر و بی‌خانمان‌ها، با محدود کردن رفتارهای فیزیکی که می‌توانند انجام دهند.
اصطلاح معماری خصمانه اغلب با مواردی مانند «میخ‌های ضد-بی‌خانمان» مرتبط است – گل‌میخ‌هایی که در سطوح صاف تعبیه شده‌اند تا خوابیدن روی آن‌ها را ناراحت‌کننده و غیرعملی کنند. این شکل از معماری بیشتر در مناطق شهری و پرجمعیت یافت می‌شود. اقدامات دیگر عبارتند از طاقچه‌های شیب‌دار برای جلوگیری از نشستن افراد. نیمکت‌هایی با تکیه‌گاه بازو که برای جلوگیری از خوابیدن افراد روی آن‌ها قرار دارند. آب پاش‌هایی که به طور متناوب پاشش می‌کنند. و سطل‌های زبالۀ عمومی با دهانه‌های ناخوشایند کوچک برای جلوگیری از ورود زباله‌های حجیم. معماری خصمانه همینطور برای جلوگیری از اسکیت‌بورد سواری، دوچرخه‌سواری بی‌ام‌اکس، اسکیت درون‌خطی، ریختن زباله، پرسه‌زنی، ادرار در ملأ عام، و تخطی به زمین، و به عنوان نوعی کنترل آفات استفاده می‌شود.
اگر چه اصطلاح «معماری خصمانه» اخیراً مطرح شده است، اما استفاده از مهندسی عمران برای دستیابی به مهندسی اجتماعی جدید نیست: سوابقی چون منحرف‌کننده‌های ادرار در سدۀ ۱۹ میلادی و برنامه‌ریزی شهری در ایالات متحدۀ آمریکا است که برای اعمال «جداسازی نژادی» طراحی شدند. رابرت موزز، شهرساز آمریکایی، محدوده‌ای از پارک‌وی ایالت جنوبی لانگ آیلند را با پل‌های سنگی کم ارتفاع طراحی کرد تا اتوبوس‌ها نتوانند از زیر آن‌ها عبور کنند. این امر، بازدید از ساحلی را که صاحبان خودروهای ثروتمندتر می‌توانستند از آن بازدید کنند، برای افرادی که به حمل و نقل عمومی متکی بودند، عمدتاً آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، دشوارتر می‌کرد. در خارج از ایالات متحدۀ آمریکا، تغییر طراحی فضای عمومی به منظور کنترل اجتماعی نیز دارای سابقۀ تاریخی است: خیابان‌های باریک پاریس در سدۀ ۱۹ میلادی فرانسه برای کمک به سرکوب اعتراضات توسط ارتش تعریض شدند.
نیمکت کامدن در لندن، نمونه‌هایی از طراحی خصمانه
ایم-۱۲۰ آمرام

|  ایم-۱۲۰ آمرام  |  ایم-۱۲۰ آمرام  |
| --- | --- |
نصب موشک آمرام بر روی یک اف-۱۶ نیروی هوایی آمریکا: نصب موشک آمرام بر روی یک اف-۱۶ نیروی هوایی آمریکا
نوع: موشک هوا به هوا
خاستگاه:  ایالات متحده آمریکا
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۹۱ تاکنون
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: کارخانه هیوز و کارخانه ریتیون
قیمت واحد: ۳۸۶٬۰۰۰ دلار
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۱۵۰ کیلوگرم
طول: ۳٫۶۶ متر
قطر: ۱۷۸ میلیمتر
برد مؤثر: مدل ای:۵۵ کیلومتر  مدل بی:۷۵ کیلومتر مدل سی:۱۰۵ کیلومتر  مدل دی:۱۶۰ کیلومتر
سر جنگی: مواد منفجره ترکش‌دار
بیشینهٔ سرعت: ۴ ماخ
سامانهٔ هدایت: رادار فعال
سکوی پرتاب: F-35-F-22-F-15-F-16-F/A 18 C-F HORNET-F-4F KWS LV-Panavia Tornado-AV-8 Sea Harrier
موشک هوابه‌هوای میان‌برد پیشرفته ایم-۱۲۰ (به انگلیسی: AIM-120 Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile) با نام اختصاری آمرام (AMRAAM) موشکی با قابلیت شلیک در تمامی شرایط آب و هوایی به اهداف فراتر از میدان دید است. این موشک مافوق صوت هواپایه و رهگیر هوایی از رادار فعال برای پیگیری هدف، و فرکانس‌های رادیویی فعال برای تشخیص هدف استفاده می‌کند و بعد از شلیک به روش‌های ناوبری مستقل خود برای درگیری با هدف متکی است. وجود رادار، سیستم میکروکامپیوتری و واحد اطلاعات گرانشی باعث می‌شود تا وابستگی این موشک به سیستم کنترل آتش هواپیمای شلیک‌کننده آن به حداقل برسد.
آمرام از یک موتور راکتی سوخت جامد استفاده می‌کند که آن را به سرعت چهار ماخ رسانده و بردی فراتر از ۴۸ کیلومتر را به آن می‌بخشد. سیستم خودکار پیچیده، سرعت بسیار بالا، و مانورپذیری فوق‌العاده باعث می‌شود تا شانس فرار از چنگ آمرام به حداقل برسد. در لحظه رهگیری فیوز مجاورتی موشک بمب حاوی حدود بیست کیلو مواد منفجره آن را فعال می‌کند تا هدف را نابود کند. در مسافت‌های کوتاه این موشک کاملاً به رادار خود متکی است و هواپیمای شلیک‌کننده نیازی به هدایت آن ندارد اما در مسافت‌های طولانی‌تر این موشک از هدایت اینرسیایی بهره برده و اطلاعات مربوط به تغییرات هدف را از هواپیمای شلیک‌کننده خود دریافت می‌کند.
آمرام به سفارش نیروی هوایی و دریایی آمریکا طراحی شده و جایگزینی برای موشک‌های ایم-۷ اسپارو است. آمرام در مقایسه با اسپارو سریع‌تر، کوچک‌تر و سبک‌تر است و قابلیت بهتری برای درگیری با اهداف کم ارتفاع دارد. هزینه تولید هر فروند از موشک آمرام حدود ۳۸۶ هزار دلار اعلام شده‌است که از این رقم حدود ۶۹ درصد هزینه سیستم هدایتی، ۹ درصد سیستم کنترل، ۹ درصد فیوز، ۶ درصد پیشرانه، ۶ درصد بدنه، و فقط ۲ درصد مربوط به کلاهک جنگی آن است.
طراحی و توسعه

برنامه ساخت این موشک در پی توافق ایالات متحده و چند عضو دیگر ناتو برای طراحی یک موشک هوا به هوای جدید آغاز شد. اولین مطالعات این برنامه در سال ۱۹۷۵ انجام شد که در آن توصیه شده بود درگیری‌های هوایی آینده بایستی برای مسافت‌های ۵ تا ۶۵ کیلومتری برنامه‌ریزی شوند. ویژگی‌های این موشک بر اساس نیازهای جنگی سال ۱۹۸۵ به بعد مشخص شده بود. مرحله طراحی مفهومی این برنامه در سال ۱۹۷۹ تکمیل شد و دو شرکت ریتیون و هیوز برای ساخت این موشک انتخاب شدند. هواپیماهای اف-۱۵، اف-۱۶ و پروژه در حال طراحی اف-۲۲ در نیروی هوایی آمریکا، اف-۱۴ دی، اف-۱۸ هورنت در نیروی دریایی آمریکا، اف-۴هایِ نیروی هوایی آلمان و تورنادوها و سی هریرهای ِ بریتانیایی هم به عنوان هواپیمای پایه برای طراحی این موشک انتخاب شدند.
در دسامبر ۱۹۸۱ هر دو این شرکت‌ها شلیک آزمایشی موشک‌های خود را انجام دادند که نیازهای نیروی هوایی و نیروی دریایی را برآورده می‌کرد. نیروی هوایی در نهایت شرکت هیوز را برای ادامه توسعه موشک انتخاب کرد و در سال ۱۹۸۷ با هر دو شرکت هیوز و ریتیون که اکنون با یکدیگر ادغام شده‌اند، برای تولید آن قرارداد بست. پس از شلیک بیش از ۲۰۰ موشک از سال ۱۹۹۱ کاربرد رسمی این موشک در نیروی هوایی و دریایی آمریکا آغاز شد.
تاریخچه عملیاتی

نخستین شلیک این موشک در جنگ واقعی در دسامبر ۱۹۹۲ توسط یک اف ۱۶ علیه یک میگ-۲۵ عراقی در جنوب عراق صورت گرفت که به سرنگونی جنگنده عراقی انجامید. علاوه بر هواپیماهایی که به عنوان پایهٔ طراحی انتخاب شده بودند، در سال‌های بعد این موشک بر روی جنگنده‌های دیگری چون یوروفایتر تایفون، اف-۱۸ سوپرهورنت، اف-۵، و جنگنده‌های سوئدی ساب ۳۷ ویگن و ساب ۳۹ گریپن هم نصب شده‌است.
لاپیلس

| لاپیلس | لاپیلس |
| --- | --- |
در ژوئن ۲۰۲۳ از چپ به راست: شانا، هه‌اون، سو وون، شانتی، یوئه، به‌سی: در ژوئن ۲۰۲۳ از چپ به راست: شانا، هه‌اون، سو وون، شانتی، یوئه، به‌سی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: سئول، کره جنوبی
ژانر: کی-پاپ
سال‌های فعالیت: ۲۰۲۲–اکنون
ناشر(ان): ام‌ال‌دی لاگ این
اعضا:  شانتی  شانا  یوئه  به‌سی  سو وون  هه‌اون 
لاپیلِس (انگلیسی: Lapillus; ‎/ləˈpɪləs/‎; کره‌ای: 라필루스; لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Rapilruseu; مک‌کیون–ریشاور: Rap'illusŭ) گروه دخترانه اهل کره جنوبی است که توسط ام‌ال‌دی شکل گرفته و مدیریت می‌شود. این گروه شامل شش عضو است: شانتی، شانا، یوئه، به‌سی، سو وون و هه‌اون. گروه در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۲ با انتشار آلبوم تک‌آهنگ هیت یا! فعالیتش را آغاز کرد.
اعضا

شانتی (샨티) – وکالیست
شانا (샤나) – لیدر، وکالیست
یوئه (유에) – وکالیست، رقصنده
به‌سی (베시) – وکالیست رپر
سو وون (서원) – رپر
هه‌اون (하은) – رقصنده، وکالیست، رپر
شهرستان ساری‌کول

| شهرستان ساری‌کول Сарыкөл ауданы سارىكول اۋدانى Сарыкольский район | شهرستان ساری‌کول Сарыкөл ауданы سارىكول اۋدانى Сарыкольский район |
| --- | --- |
District: District
Сарыкөл ауданы: Сарыкөл ауданы
  مهر:   مهر
کشور:  قزاقستان
استان: استان قوستانای
شهر مرکزی: ساری‌کول
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۲۳۳۸۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (East)
شهرستان ساری‌کول (به قزاقی: Сарыкөл ауданы، سارىكول اۋدانى) یک شهرستان در قزاقستان است که در استان قوستانای واقع شده‌است. شهرستان ساری‌کول ۲۳۳۸۷ نفر جمعیت دارد.
دینار طلای اسلامی

دیناری از ابومنصور فرامرز، امیر کاکویی اصفهان
دینار طلا، که آن را دینار طلای اسلامی، دینار اسلامی یا به اختصار دینار نیز می‌خوانند، نوعی سکه طلا با استاندارد وزنی ۴٫۲۵ (برابر با یک مثقال) بود که توسط خلافت اموی، عباسی و دولت‌های جانشین آن‌ها در طول دوران طلایی اسلامی ضرب می‌شد. ضرب دینار طلا در سده دوازدهم میلادی در مغرب عربی متوقف شد. در هند و خاور جهان اسلام به‌دنبال فتوحات مغول در سده سیزدهم بهای خود را از دست داد و سرانجام در مصر سده چهاردهم نیز منسوخ شد.
پیشینه دینار اسلامی

نخستین سکه‌های دینار به احتمال زیاد در سال ۷۲ هجری قمری (۶۹۲ میلادی) در دمشق ضرب شدند و تقلیدی از سولیدوس‌های امپراتور هراکلیوس بودند. وجه تمایز آن‌ها از نمونه‌های بیزانسی، حذف کامل نمادهای مسیحی و نوشته‌های رومی همراه با ثبت متن شهادتین به زبان عربی و خط کوفی بود. در قدم بعدی در سال ۷۴ هجری قمری، نقش عبدالملک (خلیفه ایستاده) جایگزین نقوش امپراتور بیزانس و پسرانش شد و اینبار متن شهادتین پیرامون پیکر خلیفه اموی ثبت شد. هنگامی‌که این سکه‌ها به مدینه رسید هنوز گروهی از صحابه در آنجا بودند. آن‌ها ایرادی از سکه‌ها نگرفتند، جز نقش صورتی که بر آن‌ها بود. سرانجام در ۷۷ هجری قمری تمام آرایه‌های تجسمی حذف شدند و جای آن‌ها را آیاتی از قرآن به‌همراه شعارهای اسلامی توحید و نبوت گرفت. وزن دینارها نیز از استاندارد بیزانسی ۴٫۵۵ گرم به ۴٫۲۵ گرم رسید. در شمال آفریقا و اسپانیا در سده دوم هجری قمری، نصف دینار و ثلث دینار با وزن‌های ۲٫۱۲ و ۱٫۴۱ گرم ضرب شدند.
سولیدوس عربی-بیزانسی آغازین با صلیب دست‌کاری‌شده
سولیدوس عربی-بیزانسی متأخر (دینار اولیه) با متن شهادتین
دینار اموی به تاریخ سال ۷۴ ه‍.ق
دینار اموی به تاریخ سال ۷۷ ه‍.ق
دینارها تا زمان خلافت هارون‌الرشید فاقد نام خلیفه بودند. همچنین از زمان خلافت مأمون بود که نام ضرابخانه را بر آن‌ها افزودند. عیار دینار در زمان عبدالملک ۹۰٪ و میانگین آن در زمان سایر خلفای اموی ۸۷٫۹٪ بود که در زمان خلافت هارون‌الرشید به ۹۷٫۹٪ نیز رسید.
با شکل‌گیری حکومت‌های مستقل و نیمه‌مستقل از سده نهم میلادی به بعد در گوشه‌وکنار قلمروی خلافت عباسی، آن دسته از حکمرانانی که خود را همچنان وفادار به دستگاه خلافت می‌دانستند، نام خلیفه را بر سکه‌ها می‌آوردند؛ ولی همزمان نام و عناوین افتخاری خود را هم بر سکه‌ها می‌افزودند. همچنین هر حاکم بسته به مقاصد سیاسی خود، آیات ویژه‌ای از قرآن را بر سکه‌ها ثبت می‌کرد.
تلاش برای معرفی دوباره

مقالهٔ اصلی: دینار طلای نوین
از سال‌های آغازین سده ۲۱ میلادی چندین تلاش پراکنده از سوی افراد و نهادهایی به‌ویژه در کشورهای مالزی و اندونزی برای معرفی دوباره دینار طلا به نظام پولی کشورهای اسلامی صورت پذیرفت. این تلاش‌ها درمجموع نمادین و فاقد تأثیر کلان بود.
دینار و هنرهای تجسمی

مهم‌ترین ویژگی‌های دینارهای اسلامی، عدم وجود نقوشی از انسان و حیوان و نمایش اقتدار حاکمیت اسلامی از طریق ثبت کتیبه‌هایی با محتوای دینی است. بااین‌حال چند استثنا نیز وجود دارند. از جمله چند دینار یادمانی از امیران آل بویه که چهره آن‌ها را در هیبت شاهنشاهان ساسانی همراه با عنوان شاهنشاه نشان می‌دهند. یکی از سلاطین ممالیک مصر با نام بیبرس نیز نقشی از پلنگ (یا شیر) را بر سکه‌های تحت حکومتش استفاده می‌کرد.
در زمان حکومت‌های آل بویه، غزنویان و سلجوقیان گاه از نقوشی چون هلال، اسلیمی و کمان برای تزئین دینار استفاده می‌شد.
دیناری از قاورد، پادشاه سلجوقیان کرمان
دیناری از بیبرس، سلطان سلطنت ممالیک
ایمپلنت پستان

قبل و بعد از بزرگ کردن اندازهٔ پستان
ایمپلنت پستان (به انگلیسی: Breast Implant) یا درون‌کاشت پستان به عملی گفته می‌شود که در آن برای بزرگ‌تر کردن اندازهٔ پستان، کیسه‌های سیلیکونی پر شده از سیلیکون یا آب‌نمک را در سینهٔ زن‌ها قرار می‌دهند. ایمپلنت سینه پروتزی است که برای تغییر اندازه، شکل و کانتور سینه افراد استفاده می شود. در جراحی پلاستیک ترمیمی، ایمپلنت سینه را می توان برای بازگرداندن ظاهر طبیعی سینه پس از ماستکتومی، اصلاح نقایص مادرزادی و بدشکلی های دیواره قفسه سینه یا از نظر زیبایی، بزرگ کردن ظاهر سینه از طریق جراحی بزرگ کردن سینه قرار داد.
عوارض

عوارض ایمپلنت ممکن است شامل درد سینه، بثورات، تغییرات پوستی، عفونت، پارگی، تغییرات زیبایی در سینه‌ها مانند عدم تقارن و سختی و تجمع مایع در اطراف سینه باشد.
طرح مقطع غده پستانی.Chest wall
Pectoralis muscles
Lobules
Nipple
Areola
Milk duct
Fatty tissue
Skin envelope
خرارد توفت

| خرارد توفت | خرارد توفت |
| --- | --- |
خرارد در ماه نوامبر ۲۰۰۸: خرارد در ماه نوامبر ۲۰۰۸
زادهٔ: ۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) دن هلدر، هلند
ملیت: هلندی
محل تحصیل: دانشگاه اوترخت
شناخته‌شده برای: نظریه میدان‌های کوانتومی، گرانش کوانتومی، 't Hooft–Polyakov monopole, 't Hooft symbol, 't Hooft operator، اصل تمام‌نگاری، بازبهنجارسازی، Dimensional regularization
جوایز: جایزه دنی هینمن در فیزیک ریاضی (۱۹۷۹) جایزه ولف (۱۹۸۱) مدال لورنتس (۱۹۸۶) جایزه اسپینوزا (۱۹۹۵) مدال فرانکلین (۱۹۹۵) جایزه نوبل فیزیک (۱۹۹۹) نشان زرین لومونسف (۲۰۱۰)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک نظری
محل کار: دانشگاه اوترخت
استاد راهنما: مارتینیوس ولتمن
دانشجویان دکتری: روبرت دیکگراف Herman Verlinde
 :  
خرارد توفت (هلندی: Gerard 't Hooft متولد ۵ ژوئیه ۱۹۴۶) فیزیک‌دان اهل هلند و استاد در دانشگاه اوترخت هلند است که به همراه مارتینیوس ولتمن در سال ۱۹۹۹ برای مشخص کردن ساختار کوانتومی در برهمکنش الکتروضعیف در فیزیک موفق به دریافت جایزه نوبل در فیزیک شد.
اصل تمام‌نگاری از اوست.
مراحل تولید آلومینیوم

مقدمه
تکه ای از جنس آلومینیوم
در بسیاری از کشورهای اروپایی این فلز را مانند ایران به نام، آلومینیوم می‌خوانند ولی در آمریکا و کانادا به اسم آلومینم خوانده می‌شود که هر دو تلفظ صحیح می‌باشد. در تاریخچه نام گذاری این فلز در فرهنگ لغت ابتدا به نام آلومییوم (بر وزن عناصر جدول تناوبی) بوده که در اثر گذشت زمان به آلومنیوم تغییر کرده‌است.
به‌طور کلی دو نوع آلومنیوم وجود دارد که از دو طریق می‌توانیم تولید کنیم:
روش تولید آلومینیوم اولیه (Primary production)
روش ثانویه (secondary production)
روش اولیه تولید آلومینیوم

روش اولیه تولید آلومینیوم اولیه شامل ۴ بخش اساسی می‌باشد که در ادامه به توضیح هر قسمت پرداخته می‌شود.
روش اولیه تولید آلومینیوم > استخراج سنگ معدن

استخراج از سنگی به نام بوکسیت صورت می‌گیرد. در بوکسیت اکسید آلومینیوم،هیدروکسید آلومینیوم و… بسیاری ناخالصی‌های دیگر وجود دارد که مطلوب ما برای تولید آلومینیوم نمی‌باشند. فرایند استخراج از سنگ بوکسیت، یکی از کثیف‌ترین فرایندهای استخراج می‌باشد زیرا این سنگ در مناطق خوش آب و هوا (جنگل‌ها) مانند : آمریکای جنوبی،جنگل‌های آمازون،جنوب هند و… وجود دارد.
بوکسیت از هوازدگی سنگ‌هایی مانند گرانیت و بازالت که حاوی مقادیر زیادی از آلومیینیم هستند، ایجاد می‌شود.
روش اولیه تولید آلومینیوم > پالایش

بعد از مرحله استخراج، بوکسیت به پالایشگاه آلومینا برده می‌شود. آلومینا، اکسید آلومینیوم است و تفاوت آلومینا با اکسید این است که آلومینا بسیار خالص تر می‌باشد. ناخالصی‌های موجود عبارتند از:
وجود ۳ الی ۲۵ درصد آهن
وجود سیلیس
وجوداکسید تیتانیوم
روش اولیه تولید آلومینیوم > پالایش > فرایند خالص سازی

برای خالص سازی از سود سوز آور NaOH استفاده می‌کنند. به این صورت که، پودر بوکسیت را در دمای بالا به داخل محلول سودِ سوزآور در فشار بالا حدود ۴ اتمسفر می‌ریزند و اجازه می‌دهند واکنش اتفاق بیفتد در این فرایند تنها جزئی از بوکسیت که وارد واکنش می‌شود آلومینیوم است. به این فرایندdigestion می‌گویند. بعد از این فرایند وارد مرحله بعدی که مخزن‌های بسیار بزرگی وجود دارد می‌شود. در این مخزن‌ها دمای محلول را پایین می‌آورند و اجازه می‌دهند تمام عناصر ته‌نشین شوند و تنها آلومینیوم ترکیب شده روی سطح باقی می‌ماند. بعد از خارج کردن ناخالصی‌ها و انجام واکنش به صورت برعکس (فشار پایین + دما پایین)، اکسید آلومنیوم ایجاد می‌شود که به صورت پودرمرطوب می‌باشد. این پودر مرطوب را درون کوره‌های بلند که عموماً به صورت افقی هستند می‌ریزند و همزمان با حرارت دادن همراه با شیب ملایمی که کوره دارد، پودر خشک شده و خالص اکسید آلومینیوم از انتهای کوره خارج می‌شود. همین پودر ماده اولیه تولید آلومینیوم می‌باشد.
روش اولیه تولید آلومینیوم > اضافه کردن کریولیت

در این مرحله باید مقداری کریولیت به پودر بدست آمده بیفزاییم ، کریولیت، دمای ذوب آلومنیا را پایین می‌آورد. برای تهیه کریولیت، اکسیدآلومنیوم را با ترکیباتش واکنش می‌دهند و کریولیت بدست می‌آید.
روش اولیه تولید آلومینیوم > احیاء

عمل احیاء در کارخانه‌های بسیار بزرگ صورت می‌گیرد و اغلب این کارخانه‌های عظیم در نزدیکی دریا احداث می‌گردند و علت این امر دسترسی راحت به مواد اولیه که اغلب توسط کشتی حمل می‌شوند، می‌باشد. مصرف انرژی بسیار بالایی دارند این کارخانه‌ها، در این کارخانه‌های واحدهای خاصی در ایعاد ۸متر در ۴ متر در ۱ متر، تکرار می‌شوند؛ که هر کدام سلول‌های الکترولیز هستند. در این دیگ‌ها واکنش الکترولیز اتفاق می‌افتد. به این صورت که جریان الکتریکی وارد می‌شود و از طریق آند و کاتد به محلول حاوی کریولیت و اکسید آلومینیوم انرژی الکتریکی داده می‌شود و این انرژی باعث می‌شود در کاتد، یون احیاء شود و همچنین در آند، اکسیژن احیاء شود.
روش اولیه تولید آلومینیوم > احیاء > آند

با توجه به دمای بالا، قابلیت رسانایی برق و… دارای جنس گرافیت می‌باشند. مشکل اساسی این آندها این است که به دلیل وجود کربن، اکسیژن و دمای بالا، کربن با اکسیژن واکنش می‌دهد و خارج می‌شود، و پس مدتی این آندها تمام می‌شوند.
روش ثانویه تولید آلومینیوم

روش تولید دیگر آلومینیوم که به روش ثانویه (secondary production)، شناخته شده است. این روش منبع مهمی از تولید آلومنیوم می‌باشد. در این روش از ضایعات قطعات آلومینیوم و بازیافت این قطعات برای تولید استفاده می‌شود. تولید آلومینیوم ثانویه فقط ۵ درصد از انرژی مصرفی در روش اولیه تولید را می‌خواهد و به خاطر همین موضوع همواره مورد توجه زیاد قرار می‌گیرد، علاوه بر کاهش چشم گیر مصرف انرژی در این روش نسبت به روش اولیه تولید آلومینیوم، هر یک کیلوگرم آلومینیوم تولیدی به این روش معادل صرفه جویی ۸ کیلوگرم بوکسیت و ۴ کیلوگرم مواد شیمیایی دیگر است. این فرایند شامل ۵مرحله، ۱ - جمع‌آوری ۲ - مرتب‌سازی ۳ - بازفرآوری ۴ - نورد کردن ۵ - تبدیل، می‌باشد
کشورهای تولید کننده آلومینیوم

اهمیت و موارد استفاده بسیار زیاد آلومینیوم در صنایع مختلف، باعث شده بسیاری از کشورها درصدد تولید این فلز ارزشمند و کاربردی برآیند. در همین ارتباط در ادامه کشورهای تولید کننده آلومینیوم بر اساس میزان تولید سالیانه به ترتیب ذکر می‌گردد:
چین
روسیه
کانادا
آمریکا
استرالیا
همچنین اگر بخواهیم طبقه‌بندی میزان تولید آلومینیوم در کشورهای اطرف ایران را بررسی کنیم، به این ترتیب خواهند بود:
امارات
بحرین
قطر
عمان
ایران
کیلو
افق آینده تولید آلومینیوم در مدرسه

کارخانه سادات  به منظور افزایش تولید حسامیزاده در ایران در حال احداث و بهره برداری می باشند . از سال 1383 تا سال 1390 ، میزان تولید آلومینیوم ایران از 200 هزار تن به میزان 400 هزار تن افزایش پیدا کرده است.
این روند افزایشی تولید با توجه به ویژگی های منحصر به فرد و قابل توجه آلومینیوم در صنایع مختلف ، ادامه داشته و سعی بر افزایش میزان تولید آلومینیوم در ایران شده است .
افق آینده تولید آلومینیوم در مدرسه > کارخانه سال کو

کارخانه سال کو در لامرد استان فارس ، کارخانه ای عظیم و نوید بخشی برای تولید آلومینیوم در ایران می باشد . این کارخانه توانایی تولید 1 میلون تن  آلومینیوم در سال را دارد که قرار است در سه فاز اجرا شود .فاز اول این پروژه به اتمام رسیده و امید می رود هرچه زودتر این کارخانه راه اندازی و شروع به کار کند . ویژگی مهم دیگر این کارخانه این است که این کارخانه برق مصرفی خودش را ، خودش تولید می کند.
افق آینده تولید آلومینیوم در مدرسه > آلومینیوم کاوه خوزستان

این کارخانه در خوزستان ، قرا