stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حادثه افشار
جزئیات

نیروهای سیاف با همراهی برخی از نیروهای دولتی اقدام به کشتار، تجاوز و شکنجهٔ مردم و تخریب و آتش زدن منازل در افشار کردند. نیروهای جبههٔ مخالف نیز متقابلاً دست به چنین اعمالی زدند. حداقل دو تن از ۹ فرمانده میدانی نیروهای دولت اسلامی در آن عملیات، به‌نام‌های «انور دنگار» (که بعداً به طالبان پیوست) و «ملّا عزت»، به صورت مستقیم در این اعمال دست داشتند. گزارش شده که نیروهای سیاف، با شلیک و پرتاب بی‌رویهٔ موشک، در غارت، سلاخی و قتل هزاران غیرنظامی هزاره، دست داشتند و در یک رویداد، نیروهای دولتی به سوی غیرنظامیان در حال فرار، آتش گشودند. در رویدادی دیگر، نیروهای دولتی یک غیرنظامی زخمی را نجات داده و به محل امن بردند. همچنین گزارش شد که برخی از فرماندهان میدانی نیروهای دولتی نیز در حال تلاش برای توقف اقدامات خشونت‌آمیز بودند.
وزیر دفاع دولت اسلامی، احمد شاه مسعود، در روز دوم، دستور توقف درگیری‌ها را صادر کرد؛ اما خشونت‌ها، به ویژه اقداماتی چون تخریب منازل و غارت اموال، همچنان ادامه داشت. مسعود سپس برای دادن آرامش و اطمینان به شیعیان، یک فرماندهٔ شیعه با نام سید حسین انوری را منصوب کرد. مسعود تمامی طرفین درگیری را به آرامش و توقف خشونت فراخواند و پس از آن، کمیته‌ای با حضور مردم افشار برای بررسی و تحقیق در مورد جنایات انجام شده تشکیل داد. این کمیته، دریافت که تعداد زیادی زن طی درگیری‌ها ربوده شدند اما تعداد کمی از خانواده‌ها این موضوع را اعلام کرده‌بودند.
در این عملیات، عده زیادی از غیرنظامیان شیعه از هزاره‌ها و سنی از پشتون‌ها، کشته، بی‌خانمان و آواره شدند؛ ولی هیچگاه آمار دقیقی از تعداد تلفات و خسارات منتشر نشد. این واقعه یکی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین وقایع مرتبط با فرقه‌گرایی در تاریخ معاصر افغانستان است.
هر ساله در سالگرد این کشتار، بازماندگان خواستار محاکمه عاملان این عملیات می‌شدند؛ اما پاسخ مشخصی از طرف دولت و مقامات قضایی وقت افغانستان دریافت نکردند.
عبدالرسول سیاف، مشارکت نیروهای خود در حادثه افشار را همیشه رد کرده است.
شرح حادثه

شامگاه ۲۱ بهمن ۱۳۷۱ شمسی برابر با ۱۰ فوریه ۱۹۹۳ میلادی، نیروهای دولت اسلامی افغانستان به رهبری احمد شاه مسعود و حزب اسلامی به فرماندهی عبدالرسول سیاف حملات موشکی گسترده‌ای را بر روی منطقه افشار شروع کردند. این موشک باران تا صبح روز ۲۲ بهمن ادامه یافت. صبح روز ۲۲ بهمن، یورش نیروهای زمینی به محله افشار شروع شد و این عملیات تبدیل به جنگ شهری شد. گزارش‌هایی مبنی بر وقوع جنایات بی‌شمار جنگی در طی عملیات روز ۲۲ بهمن گزارش شده است. [نیازمند منبع] تحقیق و گزارش مستقلی از چگونگی این حادثه و عوامل آن منتشر نشده است.
در منطقهٔ افشار صدها تن از ساکنان شیعه توسط نیروهای دولت اسلامی و نیروهای سیاف به قتل رسیدند. ناحیه افشار در دامنه کوه‌های افشار قرار دارد و بخش وسیعی از غرب کابل را در برمی‌گیرد. پلی‌تکنیک کابل و مؤسسه علوم اجتماعی، که توسط رهبری حزب وحدت پس از ورود به شهر به عنوان پایگاه فرماندهی انتخاب شده بود نیز، در این منطقه قرار دارد که «کافر کوه» افشار سپر حفاظتی آن به‌شمار می‌آید. ساعت یک بامداد ۱۱ در منطقهٔ افشار صدها تن از ساکنان شیعه توسط نیروهای دولت اسلامی و نیروهای سیاف به قتل رسیدند. ناحیه افش در دامنه کوه‌های افشار قرار دارد و بخش وسیعی از غرب کابل را در برمی‌گیرد. پلی‌تکنیک کابل و مؤسسه علوم اجتماعی، که توسط رهبری حزب وحدت پس از ورود به شهر به عنوان پایگاه فرماندهی انتخاب شده بود نیز، در این منطقه قرار دارد که «کافر کوه» افشار سپر حفاظتی آن به‌شمار می‌آید. ساعت یک بامداد یازده‌ فوریه، مؤسسهْ علوم اجتماعی از سه طرف مورد حمله قرار گرفت؛ از غرب توسط نیروهای اتحاد اسلامی سیاف و از شمال و جنوب توسط نیروهای «دولتی» (به کمک خیانت‌کارانی در حزب که قبلاً خریداری شده بودند). آنان تا ۲۴ ساعت بعد به قتل و کشتار، تجاوز و آتش زدن خانه‌ها پرداخته و دختران و پسران جوان را اسیر کردند. خبر این جنایات در همان موقع در کابل و در روزهای بعد در سطح دنیا پخش شد. در این جریان بر اساس برخی برآوردها حدود ۷۰۰ نفر به قتل رسیدند یا ناپدید شدند. یک سال بعد که حزب وحدت، این ناحیه را بازپس گرفت، چندین گور دسته‌جمعی کشف کرد که در آن‌ها ۵۸ جسد یافت شد. این قتل‌عام توسط کشورهای همسایه و سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر محکوم گردید؛ اما عاملان آن هیچ وقت محاکمه یا دستگیر نشدند. اگرچه شخصاً ربانی قتل‌عام را به عنوان یکی از اشتباهات حکومتش محکوم کرد؛ اما حادثه به گردن سربازانش انداخته شد. آن روز منطقه افشار به یک شهر ارواح شباهت داشت و تمام ساکنان آن، پس از قتل‌عام از آنجا گریختند. با این وجود، خاطرات تلخ آن در حافظه مردم به یادگار باقی مانده و به تشدید اختلافات قومی-مذهبی دامن زده است.
پیامدها

پیامدهای این عملیات به ترتیب:
حمله با کشتن، فراری دادن و اسیر کردن مردم آغاز شد.
در مرحله دوم، اموال مردم به تاراج رفت. (برای این تاراج اصطلاح غنیمت به کار برده می‌شد).
در مرحله سوم، تخریب تمامی خانه‌ها و اماکن مذهبی شیعیان (اکثراً توسط اسرا_ملکی) آغاز شد.
در مرحله چهارم، جعل اسناد املاک مردم، غصب و فروش برای افراد ثالث با پروسه‌های خاصی صورت گرفت. تا به امروز، هنوز تعدادی از مردم افشار درگیر آن جعل اسناد املاک خود هستند. غاصبان با نفوذی که در حلقه‌های قدرت دارند همچنان به غصب خود ادامه می‌دهند.
تعدادی از اسرایی که توسط افراد عبدالرسول سیاف زندانی بودند با مرگ تدریجی جان دادند و تعدادی هم با معامله پولی، به شکل نیمه جان آزاد شدند.
استان اورو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| استان شمالی Northern Provinceاستان اوروOro Province | استان شمالی Northern Provinceاستان اوروOro Province |
| --- | --- |
استان: استان
مختصات: ۹°۰′ جنوبی ۱۴°۵′ شرقی﻿ / ﻿۹٫۰۰۰°جنوبی ۱۴٫۰۸۳°شرقی﻿ / -9.000; 14.083: مختصات: ۹°۰′ جنوبی ۱۴°۵′ شرقی﻿ / ﻿۹٫۰۰۰°جنوبی ۱۴٫۰۸۳°شرقی﻿ / -9.000; 14.083
ناحیه: ناحیه پاپوآ
مرکز: پوپوندتا
حکومت: حکومت
 • فرماندار: گری جوفا (۲۰۱۲-)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۸۰۰ مایل مربع (۲۲۸۰۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۳۳۰۶۵
 • تراکم: ۱۵/مایل مربع (۵٫۸/کیلومتر مربع)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۱۰+ (AEST)
استان شمالی که امروز استان اورو نیز نامیده می‌شود یکی از استان‌های ساحلی کشور پاپوآ گینه نو می‌باشد. مرکز استان پوپوندتا است.
تقسیمات

این استان از ۴ منطقه تشکیل شده‌است و این منطقه‌ها در مجموع دارای ۱۶ فرمانداری محلی هستند. لازم به ذکر است که هر فرمانداری محلی، در زمان آمار گیری به چند بخش تقسیم می‌شود.
| منطقه | مرکز منطقه | نام فرمانداری محلی |
| --- | --- | --- |
| منطقه ایجیویتاری | پوپوندتا | فرمانداری محلی روستایی آفوره |
| منطقه ایجیویتاری | پوپوندتا | فرمانداری محلی روستایی کیپ نلسون |
| منطقه ایجیویتاری | پوپوندتا | فرمانداری محلی روستایی خلیج اورو |
| منطقه ایجیویتاری | پوپوندتا | فرمانداری محلی شهری پوپوندتا |
| منطقه سوهه | کوکودا | فرمانداری محلی روستایی هیگاتورو |
| منطقه سوهه | کوکودا | فرمانداری محلی روستایی کیرا |
| منطقه سوهه | کوکودا | فرمانداری محلی روستایی کوکودا |
| منطقه سوهه | کوکودا | فرمانداری محلی روستایی تاماتا |
کامه‌لوو

Village
| Kamelevo Камелево | Kamelevo Камелево |
| --- | --- |
Village: Village
Kamelevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKamelevoموقعیت روی نقشه روسیه: Kamelevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKamelevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۳۳′ شمالی ۵۵°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۵۵۰°شمالی ۵۵٫۲۳۳°شرقی﻿ / 55.550; 55.233: مختصات: ۵۵°۳۳′ شمالی ۵۵°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۵۵۰°شمالی ۵۵٫۲۳۳°شرقی﻿ / 55.550; 55.233
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کامه‌لوو (انگلیسی: Kamelevo) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
پینسک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| پینسک | پینسک |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
پینسک: پینسک
مختصات: ۵۱°۱۴′۴۷″ شمالی ۱۵°۲′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۲۴۶۳۹°شمالی ۱۵٫۰۴۶۱۱°شرقی﻿ / 51.24639; 15.04611: مختصات: ۵۱°۱۴′۴۷″ شمالی ۱۵°۲′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۲۴۶۳۹°شمالی ۱۵٫۰۴۶۱۱°شرقی﻿ / 51.24639; 15.04611
استان: استان سیلزی سفلی
شهرستان: Zgorzelec
گمینا: Pieńsk
حکومت: حکومت
 • شهردار: Tadeusz Łowicki
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۹۲ کیلومتر مربع (۳٫۸۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۶۰۳۶
 • تراکم: ۶۱۰/کیلومتر مربع (۱۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۵۹–۹۳۰
Car plates: DZG
وبگاه: http://www.piensk.com.pl
پینسک (به لاتین: Pieńsk) یک شهر در لهستان است که در استان سیلزی سفلی واقع شده‌است.
خصوصیات

پینسک ۹٫۹۲ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد.
مرکید خرابه‌سی

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| مرکید خرابه‌سی مرکیدخرابه سی | مرکید خرابه‌سی مرکیدخرابه سی |
| --- | --- |
village: village
مرکید خرابه‌سی: مرکید خرابه‌سی
مختصات: ۳۸°۳۷′۵۱″ شمالی ۴۵°۳۲′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۶۳۰۸۳°شمالی ۴۵٫۵۳۶۳۹°شرقی﻿ / 38.63083; 45.53639: مختصات: ۳۸°۳۷′۵۱″ شمالی ۴۵°۳۲′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۶۳۰۸۳°شمالی ۴۵٫۵۳۶۳۹°شرقی﻿ / 38.63083; 45.53639
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان مرند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش یامچی
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان ذوالبین
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۵۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
مرکید خرابه‌سی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ذوالبین بخش یامچی شهرستان مرند واقع شده‌است.
لامبرون

لامبرون (ارمنی: Լամբրոն ; فرانسوی: Les Embruns‎ ; ترکی استانبولی: Namrun Kalesi) قلعه ای در نزدیکی شهر چاملیایلا در استان مرسین ترکیه است. این دژ در هنگام قرون وسطی بخشی از پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود، و به نام لامبرون شناخته می‌شده و خانه اجدادی شاهزادگان دودمان ارمنی هتومی محسوب می‌شد. این دژ در کوه‌های توروس قرار گرفته و از مسیر میان شهر طرسوس و دروازه‌های کیلیکیه محافظت می‌کند.
نمای قرن نوزدهمی از قلعه لامبرون اثر ویکتور لانگلویس
تاریخچه

لامبرون مانند بسیاری از قلعه‌های کوهستانی دیگر در پادشاهی ارمنی سابق کیلیکیه، بر روی پایه‌ای از سنگ آهک بنا شده‌است. ارمنی‌ها برای نخستین بار در ربع سوم قرن یازدهم، و زمانی این دژ از سوی امپراتور بیزانس به اوشین اعطا شد، در این مکان بیزانسی مستقر شدند. در طول پنجاه سال بعد، این مکان به پایگاه اجدادی و مستحکم و نفوذ ناپذیر دودمان هتومی بدل شد. پس از چندین تلاش ناموفق در سالهای (۱۱۷۱، ۱۱۷۶ و ۱۱۸۲)، سرانجام در اوایل قرن سیزدهم توسط پادشاه لوون یکم، از دودمان روبنی از راه ازدواج خواهرزاده‌اش با یکی از اشراف هتومی، تسخیر شد. هنگامی که همه در جشن عروسی در طرسوس حضور داشتند، ارتش لوون قلعه را تسخیر کرد. در اوایل دهه ۱۲۴۰، هنگامی که کنستانتین بارون لامبرون به سلطان کیخسرو دوم سلجوقی پیوسته و به پادشاه هتوم اول حمله کرد، این دژ به کانون شورش علیه پادشاه ارمنستان بدل شد. سمبات سپاراپت، بارون پاپرون رهبری برای سرکوب این شورش را بدست گرفت. کنستانتین در سال ۱۲۵۰ به جرم این خیانت بزرگ، دستگیر و اعدام شد. این دژ در سال‌های ۱۰۱۰/۱۳۰۹ برای مدت کوتاهی به عنوان زندان پادشاه قبرس، هنری دوم از دودمان لوزینیان بکار گرفته می‌شد. در اواخر قرن چهاردهم، یک پادگان از مملوک‌های مصر این قلعه را اشغال کرد.
سررود (نیک‌شهر)

مکان
| سررود | سررود |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سررود: سررود
مختصات: ۲۶°۱۹′۳۷″شمالی ۵۹°۳۱′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۳۲۶۸۴۶°شمالی ۵۹٫۵۲۳۹۱۰°شرقی﻿ / 26.326846; 59.523910: مختصات: ۲۶°۱۹′۳۷″شمالی ۵۹°۳۱′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۳۲۶۸۴۶°شمالی ۵۹٫۵۲۳۹۱۰°شرقی﻿ / 26.326846; 59.523910
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: بنت
جمعیت: ۳۳۹ نفر (سرشماری ۹۵)
سررود، روستایی در دهستان بنت بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۳۹ نفر (۸۳ خانوار) بوده است.
الف باتومن

| الیف باتومن | الیف باتومن |
| --- | --- |
باتومان در سال ۲۰۱۸: باتومان در سال ۲۰۱۸
زادهٔ: ۱۹۷۷ (۴۷–۴۸ سال) نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: کالج هاروارد دانشگاه استنفورد
پیشه(ها): نویسنده، استاد دانشگاه، روزنامه‌نگار
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۶ - اکنون
وبگاه: elifbatuman.com
الیف باتومن (زاده ۱۹۷۷) نویسنده، استاد دانشگاه و روزنامه‌نگار آمریکایی است. او تا کنون دو کتاب نوشته است: زندگی‌نگاره‌ای به نام جن‌زدگان، و رمانی به نام ابله که در سال ۲۰۱۸ جزو فینالیست‌های جایزه ادبیات داستانی پولیتزر بود. باتومان یکی از نویسندگان ثابت مجله نیویورکر است.
کودکی و جوانی

الیف باتومن در نیویورک و از پدر و مادری ترک متولد و در نیوجرسی بزرگ شد. او پس از فارغ‌التحصیل شدن از کالج هاروارد، دکترای خود را در رشته ادبیات تطبیقی از دانشگاه استنفورد دریافت کرد. باتومن در دوران تحصیلات تکمیلی، زبان ازبکی را در شهر سمرقند فراگرفت.
کارنامه حرفه‌ای

در فوریه ۲۰۱۰، باتومن اولین کتاب خود را با نام جن‌زدگان: ماجراجویی با کتاب‌های روسی و کسانی که آنها را می‌خوانند منتشر کرد. این کتاب بر اساس مطالبی که باتومن پیش از آن در نیویورکر، مجله هارپر و N+1 منتشر کرده بود نوشته شد و تجربیات او به عنوان دانشجوی ادبیات تطبیقی در دانشگاه استنفورد را شرح می‌دهد.
رمان باتومن با نام ابله تا حدی مبتنی بر تجریبات خود او از حضور در دانشگاه هاروارد در اواسط دهه ۱۹۹۰ و تدریس انگلیسی در مجارستان در تابستان ۱۹۹۶ است. این رمان یکی از فینالیست‌های جایزه پولیتزر برای داستان در سال ۲۰۱۸ بود.
باتومن از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳، نویسنده مقیم دانشگاه کوچ در استانبول بود. او اکنون ساکن نیویورک است.
مقاله سال ۲۰۱۷ باتومان در نیویورکر درباره صنعت اجاره خانواده در ژاپن، جایزه ملی مجلات در آمریکا را از آن خود کرد. در سال ۲۰۲۱، پس از انجام تحقیقاتی مشخص شد که سه نفر از افرادی که در این مقاله بدان‌ها پرداخته شده، اظهارات غلطی به باتومان و راستی‌آزمایان مجله گفته‌اند و نیویورکر جایزه را پس فرستاد.
تاثیرپذیری‌ها

ادبیات روسی در آثار باتومان نقش برجسته‌ای دارد. باتومن می‌گوید که علاقه وسواسی او به ادبیات روسی زمانی شروع شد که در دبیرستان، کتاب مجمع الجزایر گولاگ نوشته الکساندر سولژنیتسین را خواند. هر دو کتاب او یعنی جن‌زدگان و ابله، ادای احترامی به نویسنده روسی محبوب باتومان، فئودور داستایوسکی هستند.
واسیلی گوجا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Vasile Ioan Godja
زادروز:  ۱۹ اکتبر، ۱۹۵۴
زادگاه:  براشوو، رومانی
تاریخ مرگ:  ۱ اوت ۲۰۱۶ (۶۱ سال)
پست:  سرمربی
دوران مربیگری: دوران مربیگری
| سال‌ها |  تیم |   |   |
۱۹۸۶–۱۹۹۰:  Tractorul Brașov (youth)
۱۹۹۰–۱۹۹۷:  تراکتور
۲۰۰۳:  تراکتور
واسیلی گوجا (به رومانیایی: Vasile Godja) ‏ (۱۹۵۴ در بخارست) مربی فوتبال اهل رومانی بود. او در دهه ۱۳۷۰ در فوتبال ایران حضور داشت و در باشگاه تراکتور سازی تبریز مربیگری کرد، واسیلی گوجا سال ۱۳۹۵ در اثر ابتلا به بیماری در زادگاهش درگذشت و تا دو سال پس از مرگ او در ایران هیچ‌کسی از درگذشت مربی پیشین باشگاه تراکتور آگاهی نداشت تا این که در پی درخواست هواداران تیم فوتبال تراکتورسازی برای سپردن رُل تراکتور به واسیلی گوجا، روشن شد وی دو سال پیش درگذشته. واسیلی گوجا در ابتدا به عنوان تکنیسین فنی کارخانجات تراکتورسازی رومانی برای مشاوره و همکاری روانه بخش تولید و مونتاژ کارخانجات تراکتورسازی ایران واقع در تبریز شده بود که پس از سرکشیدن واسیلی از امکانات ورزشی کارخانه تراکتورسازی با اشتیاق فراوان برای پذیرفتن هدایت تیم فوتبال تراکتور اعلام آمادگی کرد و از این رو ناگهان وی جایگزین هدایت مهابادپور سرمربی وقت تیم فوتبال تراکتور شد و در اندک زمان کوتاهی توانست نتایج خیره کننده‌ای با تیم فوتبال تحت هدایت خود کسب کرده و مورد پسند هواداران باشگاه تراکتورسازی قرار بگیرد. در روزهای پایانی اردیبهشت سال ۱۳۹۷ به دنبال جدایی مربی ترک تبار باشگاه تراکتور، شماری از هواداران خواهان بازگشت تونی الویرا بودند که شباهت ظاهری با گوجا رسانه ها به اشتباه نام واسیلی گوجارا مطرح کردند که البته واسیلی گوجا در سال ۱۳۹۵ در اثر یک بیماری سخت در کشور خود درگذشته بود. او در دوران مربیگری‌اش در تراکتور، بنیان‌های باشگاه را پایه‌گذاری کرد و محبوبیت بسیاری در میان هواداران تراکتور کسب کرده بود. گوجا در سال‌های ۸۲ و ۸۳ نیز به استعدادیابی در مدارس فوتبال آذربایجان شرقی مشغول بود. وی بنابه گفته احد شیخ لاری به زبان ترکی تسلط کاملی داشت و با لهجه مخصوصی به ترکی سخن می گفت.
فولی، مینه‌سوتا

مکان
| Foley, Minnesota | Foley, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Foley, Minnesota: Location of Foley, Minnesota
مختصات: ۴۵°۳۹′۵۰″ شمالی ۹۳°۵۴′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۶۶۳۸۹°شمالی ۹۳٫۹۱۱۱۱°غربی﻿ / 45.66389; -93.91111: مختصات: ۴۵°۳۹′۵۰″ شمالی ۹۳°۵۴′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۶۶۳۸۹°شمالی ۹۳٫۹۱۱۱۱°غربی﻿ / 45.66389; -93.91111
State: مینه‌سوتا
شهرستان: Benton
حکومت: حکومت
 • شهردار: Dean Weber
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵۱ مایل مربع (۶٫۵۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵۱ مایل مربع (۶٫۵۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۳۸ فوت (۳۴۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۲٬۶۰۳
 • برآورد (2012): ۲٬۶۲۸
 • تراکم: ۱۰۳۷٫۱/مایل مربع (۴۰۰٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کدs: 56329, 56357
کد منطقه: 320
FIPS code: 27-21536
GNIS feature ID: 0643775
وبگاه: www.ci.foley.mn.us
فولی، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Foley, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

فولی ۶٫۵۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد و ۳۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بویس کریک، کارولینای شمالی

CDP
| Buies Creek, North Carolina | Buies Creek, North Carolina |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Buies Creek, North Carolina: Location of Buies Creek, North Carolina
مختصات: ۳۵°۲۴′۳۷″ شمالی ۷۸°۴۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۴۱۰۲۸°شمالی ۷۸٫۷۳۸۸۹°غربی﻿ / 35.41028; -78.73889: مختصات: ۳۵°۲۴′۳۷″ شمالی ۷۸°۴۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۴۱۰۲۸°شمالی ۷۸٫۷۳۸۸۹°غربی﻿ / 35.41028; -78.73889
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Harnett
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳ مایل مربع (۵٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۳ مایل مربع (۵٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۳ فوت (۶۵ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲٬۲۱۵
 • تراکم: ۹۷۴٫۰/مایل مربع (۳۷۶٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 27506
کد منطقه: 910
FIPS code: 37-08760
GNIS feature ID: 0982191
بویس کریک (به انگلیسی: Buies Creek) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۹۴۲ نفر بوده‌است.
الیوروبا

Basic People's Congress division در 23x15px|border |alt=|link= لیبی
| Al-Uruba | Al-Uruba |
| --- | --- |
Basic People's Congress division: Basic People's Congress division
استان‌های لیبی: بنغازی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
ال-یوروبا یک منطقهٔ مسکونی در لیبی است که در بنغازی واقع شده‌است.
شهرستان هرسین

| شهرستان هرسین | شهرستان هرسین |
| --- | --- |
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: کرمانشاه
مرکز شهرستان: هرسین
سایر شهرها: هرسین، بیستون
بخش‌ها: بخش مرکزی بخش بیستون
سال تأسیس: ۱۳۷۴
اداره: اداره
فرماندار: جهانبخش حیدری (سرپرست)
مردم: مردم
جمعیت: ۷۸٬۳۵۰ نفر (۱۳۹۵)
مذهب: شیعه، یارسان
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا: ۱۵۸۲+
شهرستان هرسین یکی از شهرستان‌های استان کرمانشاه است که در شرق این استان قرار گرفته‌است.
مرکز این شهرستان شهر هرسین است و جمعیت آن ۷۸٬۳۵۰ نفر است و از دو بخش مرکزی (به مرکزیت شهر هرسین) و بیستون (به مرکزیت شهر بیستون) تشکیل شده‌است. زبان مردم شهرستان هرسین کردی و به گویش لکی است. همچنین در دهستان چمچمال این شهرستان، کردی چمچمالی تکلم می‌شود. مذهب مردم هرسین شیعه می‌باشد. در کتاب‌های تاریخ گزیده و نزهت القلوب که در سال ۷۴۰ ه‍.ق نوشته شده، از هرسین که از مناطق اصلی مردم لک است به‌عنوان یکی از ۱۶ ولایت کردستان یاد شده است.
گلیم و قالی‌های بافته این شهرستان شهرت جهانی دارد.
ارتفاع متوسط این شهرستان از سطح دریا ۱۵۸۲ متر است. بلندترین قله این شهرستان با ارتفاع ۲۷۴۹ متر در بخش بیستون و عمیق‌ترین غار خاورمیانه به عمق ۵۷۲ متر در این شهرستان قرار دارد.
موقعیت شهرستان هرسین

شهرستان هرسین از شمال با صحنه (کرمانشاه) از جنوب با بخش کاکاوند از غرب با کرمانشاه همجوار است.
تقسیمات کشوری

بخش مرکزی
دهستان چشمه‌کبود
دهستان حومه (هرسین)
شهرها: هرسین
بخش بیستون
دهستان چم‌چمال
دهستان شیرز
شهرها: بیستون
اماکن دیدنی و آثار باستانی شهرستان

تپه گنج‌دره یا (چیا خزینه)، گوردخمه اسحاق‌وند، دخمه شمس‌آباد، کتیبه بیستون، مجسمه هرکول، قلعه هرسین، قلعه دزد بر، قلعه سرماج، حوض سنگی (حوض ساعت)، طاق سنگی، پلکان سنگی، فرهاد تراش (هرسین)، فرهاد تراش (بیستون)، تخت شیرین، دیوار ساسانی، پل خسرو، بنای ساسانی و سرستون‌های بیستون
سنگ‌نبشته بیستون
سنگ بلاش
مجسمه هرکول
سراب بیستون
گوردخمه‌های اسحاق‌وند
غار شکارچیان
غار مرآفتاب
غار چشمه‌سراب
سراب هرسین
چشمه گرماب هرسین
کشاورزی

شهرستان هرسین قطب تولید پیاز در استان کرمانشاه به‌شمار می‌آید. در سال ۱۴۰۰ سطح زیر کشت پیاز در این شهرستان ۳۶۰ هکتار بود که نزدیک ۲۰ هزار تن محصول از آن به دست آمده‌است. رقم غالب پیاز تولیدی در شهرستان هرسین از نوع پیاز قرمز است. هرساله نزدیک به ۱۰ درصد از پیاز تولیدی شهرستان هرسین به خارج از کشور صادر می‌شود. فصل برداشت پیاز در شهرستان هرسین از اوایل شهریور آغاز شده و تا اواسط مهر ماه ادامه دارد. با این وجود هیچ واحدی برای فرآوری پیاز در شهرستان هرسین وجود ندارد.
صنایع

«مجتمع صنایع پتروشیمی کرمانشاه» که فاز اول آن از سال ۱۳۸۷ فعالیت تولیدی خود را آغاز کرده، در کیلومتر ۴ جادۀ کرمانشاه به هرسین در نزدیکی پل چهر واقع شده است و به تولید اوره و آمونیاک می‌پردازد. فاز دوم این شرکت نیز که ظرفیت تولید اوره و آمونیاک را از یک میلیون و ۵۰ هزار تن در سال به ۲ میلیون و ۱۰۰ هزار تن خواهد رساند در دست ساخت است که تا اردیبهشت ۱۴۰۳ به میزان ۶۹ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.
«شرکت پلیمر کرمانشاه» وابسته به شرکت مادر تخصصی پتروشیمی باختر، یکی از شرکت‌هایی‌ست که به عنوان طرح‌های مربوط به خط لولۀ اتیلن غرب راه‌اندازی شده است. این شرکت در کیلومتر ۶ جادۀ کرمانشاه به هرسین در نزدیکی پل چهر واقع شده و از ۲۱ آذر ۱۳۹۱ با ظرفیت تولید سالانه ۳۰۰۰۰۰ تن پلی اتیلن سنگین که در صنایع لوله‌سازی، پوشش کابل، انواع قطعات پلاستیکی، بطری، لوازم خانگی، قطعات صنعتی، مخازن سوخت و ... کاربرد دارد، به بهره‌برداری رسیده است.
همچنین «مجتمع پتروشیمی بیستون» نیز که از بهمن ۱۳۸۳ به بهره‌برداری رسیده، در بخش بیستون و در کیلومتر ۸ جادۀ کرمانشاه به بیستون قرار دارد و سالانه ۵۵۰۰۰ تن آلکیل بنزن خطی (L.A.B) در راستای پاسخ به نیازهای صنایع پایین‌دستی برای تولید مواد شوینده و محصولات بهداشتی و ۶۴۸۰ تن آلکيلات سنگين (H.A.B) به عنوان مواد اولیۀ روان‌کننده‌های صنعتی و برش‌های سبک و سنگين و رافینیت تولید می‌کند.
معادن

معادن استان کرمانشاه در قالب پنج پهنهٔ معدنی دسته‌بندی شده‌اند. بر این اساس در پهنهٔ هرسین معادن سنگ و منگنزو سنگ‌های آهکی شناسایی شده‌است. شهرستان هرسین یکی از قطب‌های مهم معدنی در استان کرمانشاه است و بیش از یک‌سوم معادن استان در این شهرستان قرار دارد. دو معدن سنگ در شهرستان هرسین وجود دارد که یکی معدن سنگ‌های تزئینی و مرمریت ، و دیگری معدن منگنز است، که هر دو واگذار شده و استخراج سنگ از آن‌ها صورت می‌گیرد. همچنین مخروط کوهی و معدن ماسه در شهرستان هرسین وجود دارد. منابع این معادن خام‌فروشی شده و به دلیل نبود صنایع تکمیلی به صورت خام جهت فرآوری به استان‌های دیگر فرستاده می‌شود.
تنش آبی

در دی ۱۴۰۲ فرماندار شهرستان هرسین اعلام کرد که بسیاری از روستاهای این شهرستان در سال ۱۴۰۲ دچار تنش آبی شده‌اند و به دلیل عدم تأمین آب پایدار، حفر چاه‌های آب در دستور کار قرار دارد.
الهیات ارتدکس شرقی

الهیات ارتدکس شرقی الهیات خاص کلیسای ارتودکس شرقی است. ویژگی‌های آن تثلیث گرایی توحیدی، اعتقاد به تجسم لوگوهای اساساً الهی یا پسر خدای یگانه، موازنه الهیات کاتافاتیک با الهیات آپوفاتیک، هرمنوتیک تعریف شده توسط سنت مقدس چند ظرفیتی، یک کلیسای جامع کاتولیک، یک الهیات قوی فردی، و اصولاً recapitulative و درمانی رستگاریشناسی هستند.
فیروزپور

city در 23x15px|border |alt=|link= هند
| فیروزپور ਫਿਰੋਜਪੁਰ | فیروزپور ਫਿਰੋਜਪੁਰ |
| --- | --- |
city: city
نام مستعار: ‘ the land of martyrs ’: نام مستعار: ‘ the land of martyrs ’
فیروزپورLocation in Punjab, India: فیروزپورLocation in Punjab, India
مختصات: ۳۰°۵۵′۰۰″شمالی ۷۴°۳۶′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۱۶۶°شمالی ۷۴٫۶°شرقی﻿ / 30.9166; 74.6: مختصات: ۳۰°۵۵′۰۰″شمالی ۷۴°۳۶′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۱۶۶°شمالی ۷۴٫۶°شرقی﻿ / 30.9166; 74.6
ایالت: پنجاب (هند)
District: Firozpur
بنیان‌گذار: Firuz Shah Tughlaq or Feroze Khan
حکومت: حکومت
 • Deputy Commissioner: D.P.S. Kharbanda
ارتفاع: ۱۸۲ متر (۵۹۷ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱۱۰٬۰۹۱
اهلیت‌نام: Firozpuri
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان پنجابی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 152001
کد منطقه: 91-1632
پلاک خودرو: PB 05
وبگاه: www.ferozepur.nic.in
فیروزپور (به انگلیسی: Firozpur) یک زیستگاه انسانی در هند است که در ناحیه فیروزپور واقع شده‌است.
خصوصیات

فیروزپور  ۱۱۰٬۰۹۱ نفر جمعیت دارد و ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پتاگیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= قبرس
| پتاگیا Πεντάγεια (یونانی) Yeşilyurt  (ترکی استانبولی) | پتاگیا Πεντάγεια (یونانی) Yeşilyurt  (ترکی استانبولی) |
| --- | --- |
پتاگیاموقعیت پتاگیا در نقشه: پتاگیاموقعیت پتاگیا در نقشه
مختصات: ۳۵°۰۹′۱۴″ شمالی ۳۲°۵۲′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۳۸۹°شمالی ۳۲٫۸۸۳۰۶°شرقی﻿ / 35.15389; 32.88306: مختصات: ۳۵°۰۹′۱۴″ شمالی ۳۲°۵۲′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۳۸۹°شمالی ۳۲٫۸۸۳۰۶°شرقی﻿ / 35.15389; 32.88306
 • ناحیه‌های قبرس: ناحیه نیکوزیا
Country (controlled by):  قبرس شمالی
 • مناطق جمهوری ترک قبرس شمالی: ناحیه گوزلیارت
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۲۱۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
پتاگیا (به لاتین: Pentageia) یک منطقهٔ مسکونی در قبرس است که در ناحیه نیکوزیا واقع شده‌است.
خصوصیات

پتاگیا ۱٬۲۱۸ نفر جمعیت دارد.
کام-کلیوچ

Village
| Kam-Klyuch Кам-Ключ | Kam-Klyuch Кам-Ключ |
| --- | --- |
Village: Village
Kam-Klyuchموقعیت روی نقشه باشقیرستانKam-Klyuchموقعیت روی نقشه روسیه: Kam-Klyuchموقعیت روی نقشه باشقیرستانKam-Klyuchموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۶°۰۴′ شمالی ۵۵°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۰۶۷°شمالی ۵۵٫۵۳۳°شرقی﻿ / 56.067; 55.533: مختصات: ۵۶°۰۴′ شمالی ۵۵°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۰۶۷°شمالی ۵۵٫۵۳۳°شرقی﻿ / 56.067; 55.533
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کام-کلیوچ (انگلیسی: Kam-Klyuch) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
الیاف آورانی احشایی ویژه

الیفا آوَرانی احشایی ویژه (SVA) یک لیف آورانی که در ارتباط با دستگاه گوارش ایجاد می‌شود. آنها حامل حواس خاص بویایی و چشایی هستند. اعصاب مغزی حاوی الیاف SVA عبارتند از: عصب بویایی (I)، عصب چهره‌ای (VII)، عصب زبانی‌حلقی (IX) و عصب واگ (X). عصب صورت، مزه را از ۲/۳ قدامی زبان می‌گیرد؛ زبانی‌حلقی از ۱/۳ خلفی و عصب واگ از بَرچاکنای (اپی گلوت).