stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چیلقوین، اورگن

مکان
| Chiloquin | Chiloquin |
| --- | --- |
شهر: شهر
Chiloquin, Oregon: Chiloquin, Oregon
A grain elevator in Chiloquin: A grain elevator in Chiloquin
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
مختصات: ۴۲°۳۴′۳۰″ شمالی ۱۲۱°۵۱′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۵۷۵۰۰°شمالی ۱۲۱٫۸۶۴۱۷°غربی﻿ / 42.57500; -121.86417: مختصات: ۴۲°۳۴′۳۰″ شمالی ۱۲۱°۵۱′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۵۷۵۰۰°شمالی ۱۲۱٫۸۶۴۱۷°غربی﻿ / 42.57500; -121.86417
ایالت: اورگن
شهرستان: کلاماث
شرکت شهردار: 1926
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joe Hobbs
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۲ مایل مربع (۲٫۱۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸۲ مایل مربع (۲٫۱۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۱۸۰ فوت (۱۲۷۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۷۳۴
 • برآورد (2013): ۷۲۴
 • تراکم: ۸۹۵٫۱/مایل مربع (۳۴۵٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کدs: 97604, 97624
کد منطقه: 541
FIPS code: 41-13050
GNIS feature ID: 1139648
وبگاه: City of Chiloquin
چیلقوین (به انگلیسی: Chiloquin) شهری در شهرستان کلمته ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۷۳۴ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۱۴ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
گانگستر

گانگستر یا گَنگِستِر (به انگلیسی: Gangster) همچنین شناخته شده با نام موبستر (به انگلیسی: Mobster)، به یک خلافکار عضو یک باند خلافکاران گفته می‌شود. اصطلاح گانگستر بیشتر در کشور آمریکا وجود داشت و به تبهکاران آمریکا گفته می‌شد، اما به تدریج واژه گانگستر به یک اصطلاح عمومی برای توصیف یک تبهکار تبدیل شد.
تفاوت گانگسترها و مجرمین معمولی

باندهای تبهکاری بسیار برنامه‌ریزی شده و دارای امکانات بسیاری هستند. به همین خاطر معامله‌ها و ارتکاب جرایم گانگسترها پیچیده‌تر و گسترده‌تر از جرائم فردی می‌باشد. واژه گانگستر در حال حاضر تنها برای اعضای باندهای خیابانی بکارمی‌رود.
افراد مشهور و بدنام

گانگسترها در کشورهای مختلف برای سالیان سال فعال بودند. مافیای سیسیلی، مافیای روسی، مافیای آلبانی، یاکوزاها در ژاپن، تریادها در چین جز شناخته شده‌ترین گانگسترهای غیر آمریکایی هستند. در این میان بعضی از گانگسترها مخصوصاً آل کاپون به شهرت جهانی نیز دست یافتند.
فرانک کاستلو
آل کاپون درآلکاتراز
یاکوزاها در ژاپن
جان همیلتون همدست جان دیلینگر
جسی جیمز
مرگ پابلو اسکوبار ۱۹۹۳
لوچیانوی خوش‌شانس
جانی توریو
باندها

مقالهٔ اصلی: باند خلافکاران
در مورد باندهای تبهکار بسیار نوشته شده اما با این وجود هیچگونه اجماعی برای تشریح اینکه چگونه و در چه وضعیتی یک باند به‌وجود آمده و رشد می‌نماید وجود ندارد اما چیزی که مشخص است اینست که اعضای یک باند دارای حس تعلق به باند خود دارند و این حس معمولاً با تقسیم کارها بین اعضا و شناسایی ظاهری اعضای باند (از راه پوشش‌های مخصوص - خالکوبی مخصوص و حلقه یا انگشترهای مخصوص هر باند) تقویت می‌شود.
اما با این حال مفاهیم این چنینی نیز برای توصیف رابطه یک گانگستر و باند تبهکاری گاهی درست نیستند. برای مثال در مورد ظاهر باندهای موادمخدر ایالات متحده آمریکا و  کنترل آن‌ها توسط باندهای تبهکاری تردیدهایی وجود دارد.

یک باند تبهکار می‌تواند متشکل از گروه‌های کوچک افرادی نیز باشد که با هم در انجام یک جرم با هم همکاری می‌کنند؛ و گاهی باندهایی با مرکزیت رهبر باند گانگسترها را هدایت و کنترل می‌نمایند که در گروه آخر با از بین رفتن هسته مرکزی باند آن باند نیز متلاشی می‌شود. برای مثال باند تبهکاری جسی جیمز که با مرگ رهبر باند در سال ۱۸۸۲ ازبین رفت.

اما یک باند ممکن است گسترده‌تر از گروهی باشد که با مرگ رئیس یا رهبر باند ازبین برود. مثلاً سندیکای شیکاگو که توسط آل کاپون پایه‌گذاری شد پس از زندانی شدن و مرگ رهبر گروه همچنان تا قرن ۲۱ وجود داشت.

یک باند تبهکاری سازمان یافته همچون مافیا، تریاد و حتی باندهای یاغیان موتورسوار می‌توانند معاملاتی انجام دهند که بسیار فراتر از توان یک مجرم به تنهایی است. آنها به موازات یک حکومت قانونی به ارائه خدماتی مانند رفع اختلاف و عقد قرارداد معمولاً اجباری می‌پردازند.
در تعریف اصطلاح جرایم سازمان یافته باندهای تبهکار و گانگستر با هم در ارتباط هستند اما مترادف هم قرار نمی‌گیرند. باندهای خیابانی نیز به عنوان باند تبهکار شناخته می‌شوند اما به عنوان باندهای سازمان یافته محسوب نمی‌شوند؛ و همچنین یک گروه سازمان یافته که عمل هماهنگی بین باندهای تبهکاری در کشورهای مختلف که درگیر معامله مواد مخدر یا روسپی گری هستند را عهده‌دار است به عنوان باند بحساب نمی‌آید.
گانگسترهای معروف

در میان گانگسترهای فراوانی که در زمان خود توجه رسانه‌ها ومردم را بخود جلب کرده‌اند گانگسترهایی هستند که به حدی به شهرت رسیدند که از زندگی آن‌ها فیلم‌هایی نیز ساخته شده‌است.
جان همیلتن کانادایی (به انگلیسی:John Hamilton) (تولد ۱۸۹۹- مرگ ۳۰ آوریل ۱۹۳۴).
جان دیلینگر آمریکایی (به انگلیسی: John Dillinger) (تولد:۲۲ ژوئن ۱۹۰۳ – مرگ: ۲۲ ژوئیه ۱۹۳۴)
پابلو اسکوبار قاچاقچی میلیاردر کلمبیایی که از او با عنوان مافیای کلمبیا یاد می شود(به انگلیسی: Pablo Escobar) (تولد: ۱ دسامبر ۱۹۴۹ – مرگ: ۲ دسامبر۱۹۹۳)
فرانک کاستلو ایتالیایی (به انگلیسی: Frank Costello) (تولد: ۲۶ ژانویه ۱۸۹۱ - مرگ: ۱۸ فوریه ۱۹۷۳)
آل کاپون ایتالیایی-آمریکایی (به انگلیسی: Al Capone) (تولد: ۱۷ ژانویه ۱۸۹۹ - مرگ: ۲۵ ژانویه ۱۹۴۷).
فیلم‌ها و سریال‌ها با موضوع گانگسترها

گانگسترها موضوع فیلم‌های بسیاری شدند خصوصاً میان سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ و حتی تا به امروز نیز همچنان زندگی گانگسترها مورد توجه فیلم سازان است و به روش‌های مختلف به ارائه روش زندگی آن‌ها می‌پردازند.

چند فیلم از این عبارتند از:
سزار کوچک
ترور جسی جیمز به‌وسیله رابرت فورد بزدل
شش سگ گانگستر
پدرخوانده
رفقای خوب
صورت‌زخمی
پیکی بلایندرز
دستهٔ سیسیلی‌ها
گانگستر آمریکایی
سوپرانوز
امپراتوری بوردواک
دشمنان ملت
شهر خدا
عشاء ربانی سیاه
دانی براسکو
یک عضو باند مارا سالواتروچا و خالکوبی عضویت
ادوارد جی. رابینسون - ۱۹۳۱- بازیگر معروف نقش گانگستر درچندین فیلم هالیوودی
مظلوم عبدی

| مظلوم کوبانی عبدی | مظلوم کوبانی عبدی |
| --- | --- |
مظلوم کوبانی عبدی در اکتبر ۲۰۱۹: مظلوم کوبانی عبدی در اکتبر ۲۰۱۹
نام بومی: کردی: مه‌زڵوم عه‌بدی عربی: مظلوم عبدي
نام تولد: Ferhat Abdi Şahin
نام(های) دیگر: نام مستعار: شاهین سلۆ, مظلوم کوبانی
زاده: ۱۹۶۷ (۵۷–۵۸ سال) کوبانی، سوریه
وفاداری:  PKK (1990–2012)   SDF (۲۰۱۵–تاکنون)
سال‌های خدمت: ۲۰۱۵–تاکنون
درجه: فرمانده کل
جنگ‌ها/عملیات‌ها: منازعه ترکیه با کردها جنگ داخلی سوریه درگیری‌های روژوآ Eastern Syria insurgency (۲۰۱۷–تاکنون)  حمله نظامی ترکیه به شمال شرقی سوریه (۲۰۱۹) 
فرهاد عبدی شاهین (زاده ح. ۱۹۶۷)، که با نام مستعار مظلوم کوبانی عبدی (کردی: Mezlûm Ebdî) یا شاهین جیلو هم معروف می‌باشد، فرمانده نظامی کردهای سوریه و فرمانده کل نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) است.
زندگی شخصی وسیاسی

مظلوم عبدی در سال ۱۹۶۷ در یک خانواده کرد سوری در شهر کوبانی  به دنیا آمد. او فارغ‌التحصیل مهندسی عمران از دانشگاه حلب می‌باشد. عبدی پس از اتمام دانشگاه به پ‌ک‌ک پیوست و در سال ۱۹۹۷ پ‌ک‌ک را ترک کرد و به اروپا رفت. در اروپا تا سال ۲۰۰۳ به فعالیت‌های سیاسی پرداخت تا اینکه در پی جنگ داخلی سوریه، که در حال تشدید بود، به منظور سازماندهی نیروهای یگان‌های مدافع خلق به سوریه بازگشت. او در اوت ۲۰۱۴ مسئولیت مذاکرات یگان‌های مدافع خلق با ایران و ایالات متحده آمریکا را بر عهده گرفت. این گفتگوها در شهر سلیمانیه کردستان عراق برگزار شد. هدف این مذاکرات ایجاد یک اتحاد مؤثر علیه دولت اسلامی عراق و شام (داعش) بود. پس‌از این گفتگوها و توافق طرفین قرار شد مظلوم عبدی به عنوان فرمانده YPG در جنگ علیه داعش برای دفاع از کوبانی شرکت کند.
بنتو فرناندس

Municipality and town در Nordeste, 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| بنتو فرناندس | بنتو فرناندس |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
Region: Nordeste
ایالت: ریو گرانده شمالی
میان‌منطقه: Agreste Potiguar
منطقهٔ زمانی: UTC -3
بنتو فرناندس (به پرتغالی: Bento Fernandes) یک شهرستان در برزیل است که در ریو گرانده شمالی واقع شده‌است.
انچیتا، سانتا کاتارینا

Municipality and town در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| Anchieta, Santa Catarina | Anchieta, Santa Catarina |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
منطقه: جنوب
ایالت: سانتا کاتارینا
میان‌منطقه: Oeste Catarinense
منطقهٔ زمانی: UTC -3
انچیتا، سانتا کاتارینا (به پرتغالی: Anchieta, Santa Catarina) یک سکونتگاه مسکونی در برزیل است که در سانتا کاتارینا واقع شده است.
بزرگراه ارتش

|  بزرگراه ارتش |  بزرگراه ارتش |
| --- | --- |
بزرگراه ۱۲ بزرگراه ازگل: بزرگراه ۱۲ بزرگراه ازگل
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۴٫۴ کیلومتر (۲٫۷ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
انتهای شرقی:  جاده لشکرک
انتهای غربی:  میدان اراج  خیابان موحد دانش (اقدسیه)  خیابان بدیعی
موقعیت: موقعیت
شهرهای بزرگ: تهران بزرگ
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
بزرگراه ارتش با نام پیشین بزرگراه ازگل و با شماره بزرگراه ۱۲ یکی از بزرگراه‌های تهران است که جهت شرقی-غربی دارد. این بزرگراه که در شمال‌شرق تهران واقع شده، از جاده لشکرک آغاز شده و به میدان اراج منتهی می‌شود.
محله‌های سوهانک و شهرک‌های محلاتی، نفت و گلها از طریق این بزرگراه به مرکز شهر دسترسی دارند.
تقاطع ها

|  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |
| --- | --- | --- |
|  |  جاده لشکرک |  |
  دوربرگردان   (شرق به شرق) :   دوربرگردان   (شرق به شرق) 
|  |  خیابان لاله |  |
|  پایانه لاله |  پایانه لاله |  |
|  BRT 9  ایستگاه پایانه لاله |  BRT 9  ایستگاه پایانه لاله |  |
|  |  بلوار سوهانی |  |
  دوربرگردان   (شرق به شرق) :   دوربرگردان   (شرق به شرق) 
|  BRT 9  ایستگاه کوثر |  BRT 9  ایستگاه کوثر |  |
|  |  بلوار قائم |  |
|  BRT 9  ایستگاه قائم |  BRT 9  ایستگاه قائم |  |
  دوربرگردان   (شرق به شرق) :   دوربرگردان   (شرق به شرق) 
| چهارراه مینی سیتی |  بلوار شاهد  بلوار نیروی زمینی |  |
|  BRT 9  ایستگاه محلاتی |  BRT 9  ایستگاه محلاتی |  |
 ایستگاه متروی محلاتی:  ایستگاه متروی محلاتی
  دوربرگردان :   دوربرگردان 
|  BRT 9  ایستگاه پیام نور |  BRT 9  ایستگاه پیام نور |  |
|  |  خیابان نخل |  |
|  (غرب به جنوب) |  بزرگراه امام علی |  |
|  BRT 9  ایستگاه اوشان |  BRT 9  ایستگاه اوشان |  |
|  (غرب به شمال) |  بلوار مژدی |  |
|  (کنارگذر غرب به شرق) |  بزرگراه صیاد شیرازی  بلوار مژدی |  |
  دوربرگردان   (شرق به شرق) :   دوربرگردان   (شرق به شرق) 
|  (شرق به جنوب) |  بزرگراه امام علی |  |
|  BRT 9  ایستگاه اراج |  BRT 9  ایستگاه اراج |  |
  دوربرگردان   (غرب به غرب) :   دوربرگردان   (غرب به غرب) 
|   میدان اراج  |  خیابان موحد دانش (اقدسیه)  خیابان بدیعی |  |
 از غرب به شرق :  از غرب به شرق
فهرست سفیران ایران

این فهرست سفیران کنونی ایران است.
قاره آسیا

اردن (علی‌اصغر ناصری، کاردار)
ازبکستان (محمدعلی اسکندری)
افغانستان (حسن کاظمی قمی)
امارات متحده عربی (رضا عامری)
هند (ایرج الهی دهقی)
سرکنسولگری حیدرآباد (مهدی شاهرخی)
سرکنسولگری بمبئی (ابوالفضل محمدعلیخانی)
بحرین (قطع روابط سیاسی و بدون سفیر)
برونئی (محمد تقی رجبی)
بنگلادش (منصور چاوشی)
پاکستان (رضا امیری‌مقدم)
تاجیکستان (علیرضا حقیقیان)
تایلند (ناصرالدین حیدری)
ترکمنستان (علی‌مجتبی روزبهانی)
تیمور شرقی (محمد بروجردی، سفیر آکردیته)
ژاپن (پیمان سعادت)
سری‌لانکا (علیرضا دلخوش)
سوریه (حسین اکبری)
عراق (محمدکاظم آل صادق)
سرکنسولگری اربیل (نصرالله رشنودی)
سرکنسولگری سلیمانیه (محمد محمودیان)
سرکنسولگری نجف (سید رضی‌الدین کاظمی مازندرانی)
عربستان سعودی (علیرضا عنایتی)
سرکنسولگری جده (حسن زرنگار ابرقویی)
عمان (موسی فرهنگ)
دولت فلسطین (بدون سفیر)
فیلیپین (یوسف اسماعیل‌زاده)
قرقیزستان (غلامحسین یادگاری)
قزاقستان (علی‌اکبر جوکار)
سرکنسولگری آلماتی (محسن فغانی)
سرکنسولگری آکتائو (غلامرضا هاشمی)
قطر (علی صالح‌آبادی)
کامبوج (بدون سفیر)
کره شمالی (بدون سفیر)
کره جنوبی (سعید کوزه‌چی)
کویت (محمد توتونچی)
لائوس (ناصرالدین حیدری، سفیر آکردیته)
لبنان (مجتبی امانی)
مالزی (ولی‌الله محمدی نصرآبادی)
مغولستان (محسن بختیار، سفیر آکردیته)
میانمار(ناصرالدین حیدری، سفیرآکردیته)
نپال (بدون سفیر)
ویتنام (علی‌اکبر نظری)
یمن (علی‌محمد رضایی)
چین (محسن بختیار)
سرکنسولگری  هنگ کنگ (علیرضا اسماعیل‌زاده)
اندونزی (محمد بروجردی)
سنگاپور (بهنام بلوریان)
قاره آفریقا

آفریقای جنوبی (منصور شکیب مهر)
آنگولا (منصور شکیب مهر، سفیر آکرودیته)
اتیوپی (صمدعلی لکی‌زاده)
اریتره (بدون سفیر)
الجزایر (محمدرضا بابایی سیاهکل)
اوگاندا (مجید صفّـار)
بنین (بدون سفیر)
بوتسوانا (بدون سفیر)
بورکینافاسو (مجتبی فقیهی)
بوروندی (بدون سفیر)
تانزانیا (حسین الوندی)
تونس (میر مسعود حسینیان)
جمهوری دموکراتیک کنگو (امیر حسینی)
جمهوری کنگو (بدون سفیر)
کیپ ورد (حسن عسگری، سفیر آکرودیته)
رواندا (بدون سفیر)
زامبیا (بدون سفیر)
زیمبابوه (عباس نوازانی)
ساحل عاج (امیرحسین نیک بین)
سائوتومه و پرنسیپ (بدون سفیر)
سنگال (حسن عسگری)
سیشل (حسن علی‌بخشی، سفیر آکرودیته)
اسواتینی (بدون سفیر)
سودان (حسن شاه حسینی)
سیرالئون (سید خلیل ساداتی امیری)
غنا (بیژن گرامی)
کامرون (بدون سفیر)
کنیا (علی غلامپور)
گابن (بدون سفیر)
گامبیا (بدون سفیر)
گینه بیسائو (بدون سفیر)
گینه (جمشید پرویزی)
لسوتو (بدون سفیر)
لیبریا (بدون سفیر)
لیبی (عین الله سوری)
ماداگاسکار (حسن علی‌بخشی )
موریتانی (جواد ابو)
مالی (حسین طالشی صالحانی)
مالاوی (بدون سفیر)
مصر (محمد حسین سلطانی فرد، رئیس دفتر حفاظت منافع ایران در قاهره)
مراکش (بدون سفیر)
موریس (حسن علی‌بخشی، سفیر آکرودیته)
موزامبیک (مهدی آقاجعفری، سفیر آکرودیته)
نامیبیا (سید علی شریفی ساداتی)
نیجر (علی تیزتک)
نیجریه (محمدعلی بک)
قاره آمریکا

آرژانتین (امیرهوشنگ کریمی، کاردار)
اروگوئه (جواد حیدری)
اکوادور (سعادت آقاجانی)
برزیل (عبدالله نکونام)
بلیز (بدون سفیر)
بولیوی (بهرام شهاب‌الدین)
پاراگوئه (بدون سفیر)
پاناما (بدون سفیر)
پرو (بدون سفیر)
جامائیکا (بدون سفیر)
جمهوری دومینیکن (بدون سفیر)
سورینام (حجت‌الله سلطانی، سفیر آکردیته)
شیلی (محمود بابائی، کاردار)
کلمبیا (احمدرضا خیرمند)
کوبا (سید محمدهادی سبحانی)
گواتمالا (علیرضا قزیلی، سفیر آکردیته)
مکزیک (علیرضا قزیلی)
نیکاراگوئه (مجید صالحی)
ونزوئلا (حجت‌الله سلطانی)
هائیتی (بدون سفیر)
اقیانوسیه

استرالیا (احمد صادقی)
فیجی (بدون سفیر)
نیوزیلند (رضا نظرآهاری)
قاره اروپا

جمهوری آذربایجان (بدون سفیر)
سرکنسولگری نخجوان (عزیز منصوری)
آلبانی (بدون سفیر)
آلمان (محمود فرازنده)
اتریش (عباس باقرپور اردکانی)
ارمنستان (مهدی سبحانی)
اسپانیا (رضا زبیب)
استونی (بدون سفیر)
اسلواکی (عباس باقرپور اردکانی، سفیر آکرودیته)
اسلوونی (مرضیه افخم، سفیر)
اوکراین (منوچهر مرادی)
انگلستان (علی متین‌فر، کاردار)
ایتالیا (محمدرضا صبوری)
جمهوری ایرلند (کاظم شریف کاظمی، کاردار)
ایسلند (علیرضا یوسفی، سفیر آکرودیته)
بلاروس (علیرضا صانعی)
بلژیک (سید محمدعلی رباط جزی)
بلغارستان (علیرضا ایروش)
بوسنی و هرزگوین (ابوذر ابراهیمی ترکمان)
پرتغال (سیدمجید تفرشی)
ترکیه ( محمدحسن حبیب‌الله زاده)
جمهوری چک (سیدمجید قافله باشی)
دانمارک (سید محمدرضا سجادی)
روسیه (کاظم جلالی)
رومانی (سید حسین سادات میدانی)
سوئد (حجت‌الله فغانی)
سوئیس (محمود بریمانی)
صربستان (رشید حسن‌پور بائی)
فرانسه (محمد امین‌نژاد)
فنلاند (جواد آقازاده خوئی)
قبرس (علیرضا سالاریان)
کرواسی (سعید خطیب‌زاده)
گرجستان (محمود ادیب)
سرکنسولگری باتومی (حسین ظفرقاسم پور)
لتونی (حجت‌الله فغانی، سفیر آکرودیته)
لوکزامبورگ (سید محمدعلی رباط جزی، سفیر آکرودیته)
لهستان (حسین غریبی)
لیختن‌اشتاین (محمود بریمانی، سفیر آکرودیته)
لیتوانی (بدون سفیر)
مالت (محمدرضا صبوری، سفیر آکرودیته)
مجارستان (مرتضی مرادیان)
مقدونیه شمالی (علیرضا ایروش، سفیر آکرودیته)
مولداوی (بدون سفیر)
مونته‌نگرو (بدون سفیر)
موناکو (بدون سفیر)
نروژ (علیرضا یوسفی)
واتیکان (محمدحسین مختاری)
هلند (هادی فرجوند)
یونان (ملک حسین گیوزاد)
سازمان‌های بین‌المللی

سازمان ملل متحد (امیرسعید ایروانی)
دفتر سازمان ملل متحد در وین (محسن نذیری‌اصل)
دفتر سازمان ملل متحد در ژنو (علی بحرینی)
سازمان همکاری اسلامی
اوپک
سازمان همکاری اقتصادی
فهرست سفیران تاریخی > سازمان‌های بین‌المللی

سازمان ملل متحد
فهرست سفیران تاریخی > آسیا

افغانستان
پاکستان
تایلند
چین
ژاپن
عراق
فیلیپین
قزاقستان
هند
فهرست سفیران تاریخی > آمریکا

آمریکا
فهرست سفیران تاریخی > اروپا

آلمان
اتریش
اسپانیا
ایتالیا
بریتانیا
بلژیک
بلغارستان
ترکیه
دانمارک
روسیه
سوئیس
فرانسه
لهستان
سفرای آکردیته

در اول شهریور ۱۳۴۵ روابط سیاسی بین ایران ولائوس برقرار شد و سفرای ایران در تایلند در وین تیان آکردیته شدند.
پس از اعلام استقلال مالت در ۱۳۵۳، سفرای ایران در لندن در والتا سفیر آکردیته شدند. پس از انقلاب، سفرای ایران در ایتالیا در مالت آکردیته می‌باشند.
در ۷ اردیبهشت ۱۳۲۸ مناسبات سیاسی بین ایران و ایسلند برقرار شد و سفرای ایران در سوئد در ریکیاویک سفیر آکردیته شدند.
دولت ایران در ۱۳۵۲ با نیوزیلند مناسبات سیاسی برقرار کرد و سفرای ایران در استرالیا در ولینگتون آکردیته شدند.
از مرداد ۱۳۱۴ که سفارت ایران در آرژانتین تأسیس شد، سفرای ایران در آن کشور در سانتیاگو آکردیته شدند.
در ۶ تیر ۱۳۵۶ جمهوری جیبوتی به استقلال دست یافت و سفرای ایران در یمن شمالی در جیبوتی آکردیته شدند.
در آبان ۱۳۵۲ روابط سیاسی بین ایران و جمهوری اسلامی موریتانی برقرار شد و سفرای ایران در سنگال، در نواکشوت آکردیته شدند.
از سال ۱۳۵۴ روابط سیاسی بین ایران و جمهوری کلمبیا برقرار شد و سفرای ایران در ونزوئلا در بوگوتا آکردیته شدند.
در بهمن ۱۳۵۴ مناسبات سیاسی بین ایران و جمهوری ایرلند برقرار شد و سفرای ایران در هلند در دوبلین سفیر آکردیته شدند.
مناسبات سیاسی با کامرون در ۱۳۵۴ برقرار شد و سفرای ایران در زئیر در یائونده آکردیته شدند.
در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۵۰ برقراری روابط سیاسی بین ایران و مغولستان اعلام گردید و سفرای ایران در اتحاد شوروی در اولان باتور آکردیته شدند.
روابط سیاسی بین دو کشور از مرداد ماه ۱۳۳۸ برقرار شد و سفرای ایران در بروکسل بلژیک در لوکزامبورگ وزیر مختار آکردیته شدند. در حال حاضر نیز سفیر ایران در بلژیک در لوکزامبورگ آکردیته می‌باشد.
سفرای ایران در سریلانکا در ماله آکردیته می‌باشند.
هاملت پطروسیان

| هاملت پطروسیان | هاملت پطروسیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۹ فوریهٔ ۱۹۵۵ ‏(۷۰ سال) خناتساخ، استان آسکران، جمهوری آرتساخ
پیشه: مورخ و باستان‌شناسی
ملیت:  ارمنی
تحصیلات: دکتری علوم تاریخی  استاد
دانشگاه: دانشگاه دولتی ایروان
جوایز مهم:  
هاملت لنسری پطروسیان (ارمنی: Համլետ Լենսերի Պետրոսյան؛  زادهٔ ۱۹ فوریهٔ ۱۹۵۵) نویسنده، باستان‌شناس، تاریخ‌نگار اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹ فوریهٔ ۱۹۵۵ در خناتساخ به دنیا آمد و دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی در موزه مردم‌نگاری ارمنستان، انستیتو باستان‌شناسی و مردم‌نگاری و دانشگاه دولتی ایروان فعالیت کرده است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان ()، جایزه رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) ()، مدال قدرانی جمهوری قره‌باغ‌ کوهستانی و مدال یادبود نخست‌وزیر جمهوری قره‌باغ‌ کوهستانی شده است.
یادداشت

↑  պատմական գիտությունների դոկտոր
↑  ԼՂՀ «Երախտագիտություն» մեդալ
↑  ԼՂՀ վարչապետի հուշամեդալ
ماسانچی

مکان
| ماسانچی Масанчи ماسانچي | ماسانچی Масанчи ماسانچي |
| --- | --- |
ماسانچی: ماسانچی
MasanchiLocation of Masanchi within Kazakhstan: MasanchiLocation of Masanchi within Kazakhstan
مختصات: ۴۲°۵۵′۴۴″شمالی ۷۵°۱۸′۰۷″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۹۲۸۹°شمالی ۷۵٫۳۰۱۹°شرقی﻿ / 42.9289; 75.3019: مختصات: ۴۲°۵۵′۴۴″شمالی ۷۵°۱۸′۰۷″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۹۲۸۹°شمالی ۷۵٫۳۰۱۹°شرقی﻿ / 42.9289; 75.3019
استان: استان جامبیل
شهرستان: شهرستان قوردای
ماسانچی (به قزاقی: Масанчи، ماسانچي) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در شهرستان قوردای واقع شده‌است.
مافیا: نسخه قطعی

| مافیا: نسخه قطعی | مافیا: نسخه قطعی |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): هنگر ۱۳
ناشر(ها): ۲کی گیمز
کارگردان(ـان): هیدن بلکمن الکس کاکس
تهیه‌کننده(ها): نیکول سندوال
هنرمند(ان): پتر موتیزیک
نویسنده(ها): هیدن بلکمن ویل پورتر
آهنگساز(ان): جسی هارلین
سری: مافیا
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز پلی‌استیشن ۴ ایکس‌باکس وان
تاریخ(های) انتشار: ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰
ژانر(ها): بازی اکشن-ماجراجویی
حالت(ها): تک‌نفره
بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
متاکریتیک: PC: 79/100 PS4: 76/100 XONE: 79/100
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
دستراکتید: 9/10
گیم اینفورمر: 5.5/10
گیم‌پرو: 89/100
گیم رولیشن: 
گیم‌اسپات: 6/10
هاردکور گیمر: 3.5/5
آی‌جی‌ان: 8/10
VideoGamer.com: 7/10
مافیا: نسخهٔ قطعی (انگلیسی: Mafia: Definitive Edition) یک بازی ویدئویی آمریکایی در ژانر اکشن-ماجراجویی است که توسط هنگر ۱۳ توسعه یافته و به وسیله ۲کی گیمز در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این نسخه که بازخلق‌شده بازی ویدئویی مافیا محصول ۲۰۰۲ است، در سپتامبر ۲۰۲۰ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان عرضه شد. این بازی در یک نسخه طراحی شده از شهر خیالی لاست هون (بر اساس شیکاگو) در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی ست شده‌است. همچنین برای اولین بار موتور سیکلت برای این سری معرفی شده و مکانیک بازی بر اساس مافیا ۳ می‌باشد. یک‌سری از ویژگی‌های جدید مانند توقف نکردن پشت چراغ قرمز و سرعت غیرمجاز باعث تحریک نیروهای پلیس خواهد شد.
مافیا: نسخه قطعی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ هم به صورت جداگانه و هم به عنوان بخشی از بسته مافیا: سه‌گانه که شامل نسخه‌های بازسازی‌شده بازی‌های دوم و سوم نیز است، برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان منتشر شد. پس از انتشار، بابت احیای دوباره داستان، نمایش‌ها و گرافیک‌ها، مورد انتقاد مثبت منتقدان قرار گرفت.
برج البراجنه

مکان
| برج البراجنه برج البراجنة | برج البراجنه برج البراجنة |
| --- | --- |
استان: جبل لبنان
شهرستان: بعبدا
ورودی اردوگاه برج البراجنه
برج البراجنه (به عربی: برج البراجنة، به معنی «برج برج‌ها») شهری است که در حومه جنوبی بیروت، در منطقه بعبدا در استان جبل لبنان است. این بین فرودگاه بین‌المللی بیروت-رفیق حریری و شهر حریت قرار دارد. این شهر شامل اردوگاه آوارگان فلسطینی برج البراجنه است.
در انتخابات پارلمانی ۷ ژوئن ۲۰۰۹ در لبنان، برج البراجنه در بخش انتخاباتی بعبدا رای داد.
جمعیت محلی آن عمدتاً مسلمانان شیعه لبنانی هستند، اما به دلیل مسکن ارزان و مردم محلی مهمان نواز، تعداد قابل توجهی از مسلمانان سنی لبنان و تعدادی مسیحی مارونی لبنانی را به دلیل نزدیکی به شهر Haret Hreik و همچنین جمعیت پناهنده مانند کردها به دست آورده است. عراقی‌ها (از جمله آشوری‌های عراقی) و سایر جمعیت‌های پناهنده مانند پناهندگان سوری اخیراً وارد شده، که عمدتاً در اردوگاه محلی پناهندگان فلسطینی و اطراف آن - اردوگاه برج البراجنه - زندگی می‌کنند. این شهر توسط مهاجران عرب تأسیس شده است.
تاریخچه

گفته می شود که این برج به قوم عرب معروف به باراجنا نسبت داده می شود که علیه شاهزاده فخرالدین دوم (۱۵۹۰-۱۶۳۵ م.) قیام کردند و غلام او را کشتند و به چاهی انداختند که تا به امروز معروف به چاه عبد است.
معماری

معماری آن یک موزاییک است، قدیمی و ترکیبی جدید، ساختمان‌هایی در کنار کلبه‌ها، کوچه‌هایی که از جاده‌های اصلی منشعب می‌شوند، انبوهی از ساختمان‌ها و رشد بیش از حد مسکونی در برخی از مناطق آن، و خیابان‌هایی تقریباً خالی از فروشگاه‌های مواد غذایی متوسط، کارخانه‌های نزدیک خانه‌ها، و مدارس در کنار کارخانه ها و خانه ها این برج البراجنه است که قبلاً یک شهر بر اساس کشاورزی بود.
موقعیت

برج البراجنه یکی از شهرهای ساحل جنوبی متن، متعلق به استان جبل لبنان و وابسته به ناحیه بعبده است که به همراه تعدادی از شهرداری های این ساحل، آنچه را که به آن شهر جنوبی می گویند، تشکیل می دهد حومه بیروت برج البراجنه تقریباً چهار کیلومتر با مرکز پایتخت، بیروت فاصله دارد و جمعیت آن، بین آنچه که به طور رسمی به آن نسبت داده شده و ساکنان واقعی آن، تقریباً سیصد و پنجاه هزار نفر است، طبق آمار نهادهای محلی مربوطه. با مددکاری اجتماعی مساحت آن ۴۶۲ هکتار است و از مرزهای شهر حدات - حدت بیروت - در شرق تا کرانه دریا در غرب و از فرودگاه بین المللی بیروت در جنوب تا شهرک هارت حریک امتداد دارد. و غبیری در شمال شامل مناطق رملو و العوزعی و بخشهایی از مجاورت فرودگاه بین المللی بیروت است و راهها و بلوارهای منتهی به آن به آن نفوذ می کند.
جمعیت

برج البراجنه به دلیل جمعیت متراکم آن متمایز است، زیرا اکثریت ساکنان آن را مهاجرانی تشکیل می دهند که به دلایل متعددی از جنوب لبنان آمده اند، که مهمترین آنها اشغال منطقه بقاع غربی و جنوب توسط اسرائیل است. جمعیت این برج ۳۵۰ هزار نفر است و جمعیت اصلی برج از ۵۰ هزار نفر فراتر نمی رود این افزایش جمعیت علاوه بر مشکلات جمع آوری و سایر کارهای خدماتی که شهرداری به همه شهروندان ارائه می دهد، بار سنگینی را بر دوش شهرداری وارد می کند. علاوه بر آن، مشکلات شدید محیطی و هرج و مرج شهری که در طول جنگ ویرانگر زنده باد لبنان گسترش یافت.
اردوگاه آوارگان

مقالهٔ اصلی: اردوگاه پناهندگان برج البراجنه
اردوگاه آوارگان برج البراجنه در حدود سال ۱۹۶۷
کمپ آوارگان برج البراجنه در حاشیه شهرداری قرار دارد. در اکتبر ۱۹۴۸، خانواده‌های ترشیحا، اندکی پس از فتح روستای خود در جلیل غربی توسط ارتش اسرائیل، شروع به ورود به بیروت کردند. روستا از آبادانی ترین روستاها در ناحیه آنها بوده است. در ابتدا خانواده ها در اتاق های اجاره ای در اطراف برج البراجنه که در آن زمان حومه ای در حاشیه شهر بود زندگی می کردند. حدود نیمی از ۳۰۰۰ روستایی ترشیها که به لبنان رسیدند در اردوگاه آوارگان برج البراجنه که توسط اتحادیه انجمن های صلیب سرخ تأسیس شده بود، در آنجا ساکن شدند. روستائیانی که در سال ۱۹۴۸ نتوانستند به بیروت برسند، جمع آوری شده و با قطار به آلپو فرستاده شدند، زیرا آنها به بزرگترین گروه در کمپ النیرب تبدیل شدند. روستاییان ترشیها بیشتر نقش‌های رهبری را بر عهده گرفتند و سال‌ها جمعیت اکثریت اردوگاه برج البراجنه باقی ماندند. در سال ۱۹۸۱ تخمین زده می شود که ۴ تا ۵۰۰۰ ترشیهان در اردوگاه زندگی می کردند. این اردوگاه در سال ۱۹۸۲ پس از حمله اسرائیل به لبنان در اوایل همان سال توسط ارتش اسرائیل و فالانژیست های مسیحی لبنان محاصره شد. از فوریه ۱۹۸۴ تا فوریه ۱۹۸۷ آن (و دیگر اردوگاه های فلسطینی) توسط شبه نظامیان امل برای کنترل بیروت غربی محاصره شد. به گفته UNRWA بیش از ۲۰۰۰۰ پناهجوی فلسطینی در این اردوگاه زندگی می کنند، اگرچه در ابتدا تنها ۱۰۰۰۰ نفر برای زندگی در یک کیلومتر مربع برنامه ریزی شده بود. پس از شروع جنگ داخلی سوریه، بسیاری از پناهندگان سوری به این اردوگاه نقل مکان کردند و جمعیت آن به طرز چشمگیری افزایش یافت. شرایط کمپ وحشتناک است و هر ساله مرگ و میرهای زیادی بر اثر برق گرفتگی و فروریختن ساختمان ها ثبت می شود.
بمب گذاری های نوامبر ۲۰۱۵
در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۵، شهر برج البراجنه صحنه دو بمب گذاری انتحاری بود. حداقل ۳۷ نفر کشته و بیش از ۱۸۰ نفر مجروح شدند. یک مرد، پدر دو فرزند، عادل ترموس، خود را روی بمب‌افکن دوم انداخت و جان‌های بی‌شماری را به قیمت جان خود نجات داد.
افراد سرشناس

احمد جلول (زاده ۱۹۹۲)
ماهر صبرا (زاده ۱۹۹۲)
علی السبع(زاده ۱۹۹۴)
اردوگاه آوارگان فلسطینی برج البراجنه 1967