stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پاتریشیا بیتس

| پت بیتس | پت بیتس |
| --- | --- |
رهبر اقلیت سنای کالیفرنیا: رهبر اقلیت سنای کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۱۲ آوریل ۲۰۱۷ – ۱ مارس ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۱۲ آوریل ۲۰۱۷ – ۱ مارس ۲۰۱۹
پس از: Jean Fuller
پیش از: Shannon Grove
عضو سنای کالیفرنیا از حوزهٔ  36م: عضو سنای کالیفرنیا از حوزهٔ  36م
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ دسامبر ۲۰۱۴: آغاز به کار  ۱ دسامبر ۲۰۱۴
پس از: Joel Anderson (حوزه‌بندی مجدد)
عضو هیئت ناظران شهرستان اورنج از حوزه انتخابیه پنجم: عضو هیئت ناظران شهرستان اورنج از حوزه انتخابیه پنجم
دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۲۰۰۷ – ۱ دسامبر ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۲۰۰۷ – ۱ دسامبر ۲۰۱۴
پس از: توماس دبلیو. ویلسون
پیش از: Lisa Bartlett
عضو  مجلس ایالتی کالیفرنیا از حوزهٔ 73م: عضو  مجلس ایالتی کالیفرنیا از حوزهٔ 73م
دوره مسئولیت ۷ دسامبر ۱۹۹۸ – ۳۰ نوامبر ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۷ دسامبر ۱۹۹۸ – ۳۰ نوامبر ۲۰۰۴
پس از: بیل مارو
پیش از: Mimi Walters
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: پاتریشیا آن کارمودی ۱۵ دسامبر ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال) لانگ بیچ، کالیفرنیا، کالیفرنیا،  U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
تحصیلات: دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، لانگ بیچ کالج اکسیدنتال (BS)
پاتریشیا «پات» کارمودی بیتس (متولد ۱۵ دسامبر ۱۹۳۹)، سیاستمدار جمهوری‌خواه آمریکایی است که اکنون به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ۳۶ام کالیفرنیا که متشکل از بخش‌هایی از شهرستان اورنج و شهرستان سن دیگو است، در مجلس سنای کالیفرنیا خدمت می‌نماید. وی از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ میلادی به عنوان رهبر اقلیت مجلس سنا خدمت کرد. پیش از آن، وی از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ میلادی به عنوان عضو هیئت سرپرستان شهرستان اورنج و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی به عنوان عضو مجلس نمایندگان کالیفرنیا خدمت می‌کرد. پس از تأسیس شهر لاگونا نیگوئل در ۱۹۸۹ میلادی، وی به عنوان نخستین شهردار آن خدمت نموده و پس از آن تا ۱۹۹۸ میلادی به عنوان عضو شورای شهری این شهر خدمت کرد. پیش از خدمت به عنوان شهردار، وی به عنوان مددکار اجتماعی در شهرستان لس آنجلس مشغول خدمت بود.
اوایل زندگی، تحصیلات و حرفه به عنوان مددکار اجتماعی

پاتریشیا کارمودی بیتس در لس آنجلس زاده شد. وی در رزمید، کالیفرنیا در دره سن گبرئیل بزرگ شد و بعداً زمانی که وی ۱۲ سال داشت، خانواده‌اش به لانگ بیچ نقل مکان نمود. وی از دبیرستان ویلسون فارغ گردیده و بعداً وارد کالج اکسیدنتال شد، وی تخصص خود را در رشته روانشناسی به اتمام رسانده و سال اول دانشگاه را در خارج از کشور در دانشگاه مادرید به پایان رسانید. وی در ۱۹۶۱ میلادی از دانشگاه فارغ شد. بیتس شغل حرفه‌ای خود به عنوان مددکار اجتماعی را از اداره خدمات اجتماعی عمومی شهرستان لس آنجلس آغاز کرد. وی برای ده سال در این اداره خدمت نموده و تا مقام نایب-رئیس پیش رفت. بیتس در مصاحبهٔ در ۲۰۱۸ میلادی گفت که تجربه وی به عنوان یک کارمند دولتی منجر به درک برخی کوتاهی‌های دولت شده و باعث شد تا وی برخی از برنامه‌های دولت را نپسندد.
شهردار و عضو شورای شهری لاگونا نیگوئل

بیتس پیش از اینکه در ۱۹۷۸ میلادی به لاگونا نیگوئل در شهرستان اورنج جنوبی نقل مکان نماید که در آن زمان هنوز به شهر تبدیل نشده بود، در لانگ بیچ زندگی می‌کرد. فعالیت سیاسی بیتس در دهه ۱۹۸۰ میلادی با پیوستن به گروهی معروف به شهروندان برای پارک وی مصونتر کراون والی آغاز گردید، گروهی که روی بهبود مصونیت عابرین پیاده از جاده‌های لاگونا نیگوئل متمرکز بود. وی یکی از داوطلبان مدرسه و بعداً عضو شورای اجتماعی لاگونا نیگوئل بود و از ۱۹۸۶ تا ۱۸۹۷ میلادی به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. بیتس همچنین در ۱۹۸۶ میلادی به عنوان یکی از پنج عضو ناحیه خدمات اجتماعی شبه-حکومتی انتخاب گردید.
پس از اینکه لاگونا نیگوئل به شهر تبدیل شد، وی در ۱۹۸۹ میلادی نخستین شهردار شهر لاگونا نیگوئل شد. وی از میان ۲۳ نامزد شورا، بیشترین آرا را کسب نموده و به عنوان شهردار انتخاب گردید. وی برای یک دهه در شورای شهری باقی ماند. وی عضو کالج سادلباک کامیونیتی و بنیاد مرکز پزشکی ساحل جنوبی بود. وی نماینده شورا در اداره برنامه‌ریزی استفاده مجدد ال تورو بود، اداره‌ای که با پیشنهادی برای ساخت یک فرودگاه در منطقه پایگاه نیروی هوایی، دریایی ال تورو مخالفت می‌کرد؛ وی معاون این اداره بود.
مجلس نمایندگان کالیفرنیا

بیتس از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی عضو مجلس نمایندگان کالیفرنیا بود و از حوزه انتخابیه ۷۳ام نمایندگی می‌کرد. وی با حمایت سیاسی متصدی جمهوری‌خواه، بیل مورو، توانست در انتخابات مقدماتی ۱۹۹۸ مجلس نمایندگان پیروز شود. هنگام حضور در مجلس نمایندگان، بیتس از قوانینی برای گسترش «قانون میگان» به محیط کالج‌ها حمایت نموده و ۳۵ میلیون دلار را برای پروژه‌های بهبود سواحل کالیفرنیا که اکثریت آنها دچار فرسایش ساحلی بودند، تخصیص داد.
هیئت سرپرستان شهرستان اورنج

بیتس از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۴ میلادی عضو هیئت سرپرستان شهرستان اورنج بود. وی از حوزه انتخابیه پنجم نمایندگی می‌کرد، بخشی از شهرستان که به‌طور گسترده سفیدپوست، ثروتمند و محافظه کار بوده و از شهر آلیسو ویجو تا سان کلمنت را در بر می‌گیرد. وی در یک پیکار انتخاباتی پر ستیز در ۲۰۰۶ میلادی به عنوان عضو این هیئت انتخاب شد؛ هنگام مبارزه انتخاباتی، وی با سه نامزد مقابل بود و بزرگترین رقیب وی شهردار پیشین لاگونا نیگوئل کاترین دی‌یونگ بود. در حالیکه بیتس یک نام شناخته شده و حمایت سیاسی فراوان داشت، اما دی‌یونگ نیز از مزیت گردآوری اعانه بیشتر برخوردار بود. کارزار انتخاباتی دی‌یونگ ۲٫۷ میلیون دلار (از جمله ۲٫۱ میلیون دلار پول قرضی از خود دی‌یونگ) به مصرف رساند؛ در حالی که بیتس ۷۰۰٬۰۰۰ دلار (از جمله ۲۷۹۰٬۰۰۰ دلار قرضه از خود بیتس) خرج کرد. این دو نامزد به‌طور کلی حدود ۳٫۴ میلیون دلار خرج انتخابات نمودند، چیزی که این کارزار انتخاباتی را به پرهزینه‌ترین کارزار برای هیئت سرپرستی در تاریخ شهرستان اورنج تا آن زمان مبدل کرد. ویژگی برجسته این رقابت، پیکار منفی علی یکدیگر بود که بیشتر روی مهاجرت قانونی تمرکز داشت. دی‌یونگ با تأکید بر موضع ضد-مهاجرت غیرقانونی خود، به موضع بیتس حمله نموده و او را «در مقابل مهاجرت غیرقانونی ضعیف» خواند. پیکار انتخاباتی بیتس در تلاشی برای متوقف سازی یک نامه رسان برای چسباندن تصویر بیتس در یک کارت شناسایی عضو شورای مکزیک (Matrícula Consular)، دعوای حقوقی بر علیه دی‌یونگ باز کرد؛ اما دو دادگاه درخواست بیتس را رد کردند.
به عنوان عضو هیئت سرپرستان شهرستان اورنج، بیتس در رأی‌گیری ۲۰۰۷ به سایر اعضاء ملحق شده و به نفع ایجاد هیئت بررسی اجرای قانون شهروندان، یک اداره نظارت از پلیس غیرنظامی برای بررسی شکایات رفتار نادرست از سوی مجریان قانون، رأی داد اما وی در آن زمان نگران بود که این نهاد به یک «پلنگ بی‌دندان» مبدل شود. در ۲۰۰۹ میلادی، بیتس در یک رای‌گیری جمعی به سایر اعضاء ملحق شده و به اتفاق آرا به سازماندهی اساسی اداره برنامه‌ریزی شهرستان رأی داد، اداره‌ای که پس از یک تفتیش عمومی به‌طور جدی مورد انتقاد قرار گرفته بود.
در ۲۰۱۲ میلادی، بیتس بر علیه پیشنهاد رئیس هیئت سرپرستان جان مورلاچ رأی داد، پیشنهادی که طبق آن باید یک همه‌پرسی به رأی گذاشته می‌شد و محدودیت دوره خدمت سرپرستان از حداکثر دو دوره متمادی چهار ساله به حداکثر سه دوره چهار ساله در طول عمر تغییر می‌کرد. این پیشنهاد با ۳ رأی در مقابل ۲ رأی شکست خورد.
مجلس سنای کالیفرنیا

بیتس در ۲۰۱۴ میلادی به عنوان عضو مجلس سنای کالیفرنیا انتخاب گردید. وی از حوزه انتخابیه ۳۶ام مجلس سنا انتخاب گردیده بود، حوزه‌ای که متشکل از یک قسمت از جنوب شهرستان اورنج و قسمت شمالی شهرستان سن دیگو بوده و بیش از یک میلیون جمعیت دارد.
در ۲۰۱۷ میلادی، بیتس از سوی سایر اعضای جمهوری‌خواه مجلس سنا به عنوان رهبر اقلیت مجلس سنای کالیفرنیا انتخاب گردید. وی دومین زن در تاریخ ایالت بود که رهبری یک گروه حزبی را برعهده داشت و نخستین زن، خلف وی ژان فولر بود. بیتس یک گروه حزبی کوچک را رهبری می‌کرد؛ جمهوری‌خواهان تنها یک بر سه بخش مجلس سنای ایالت را تشکیل می‌دادند و اکثریت مطلق مجلس در دست دموکرات‌ها بود. در جلسه ۲۰۱۷–۱۸، جمهوری‌خواهان ۱۳کرسی و دموکرات‌ها ۲۷ کرسی داشتند. علی‌رغم موج دموکرات‌گرایی در شهرستان اورنج و باخت جمهوری‌خواهان به‌طور گسترده در سطح ایالت، بیتس توانست کرسی خود را در انتخابات نوامبر ۲۰۱۸ حفظ کند. در جلسه ۲۰۱۹، جمهوری‌خواهان تنها ۱۱ کرسی در مجلس سنای کالیفرنیا داشتند. با آغاز جلسه در ژانویه ۲۰۱۹، جمهوری‌خواهان وی را از سمت رهبری برکنار نموده و محافظه‌کار اجتماعی شانون گروو اهل بیکرزفیلد را به عنوان جانشین وی انتخاب کردند.
بنابر محدودیت در تعداد دوره‌های خدمت در مجلس سنا، بیتس دیگر واجد شرایط نیست تا در انتخابات ۲۰۲۲ مجلس سنا خود را نامزد نماید.
مجلس سنای کالیفرنیا > موضوعات جرم

بیتس قانونی را برای دسته‌بندی مجدد چندین جرم «خشن» نوشت تا آنچه که از نظر وی شکاف در قانون ایالتی بود، پوشیده شود، وی همچنین با دادستان‌های که استدلال می‌نمایند، لیست «جرم‌های خشن» ایالت می‌تواند به بعضی زندانیان خطرناک اجازه قدم زدن آزاد را بدهد، هم نظر است.
پارک ایالتی هنری کاول ردوودز

| پارک ایالتی هنری کاول ردوودز | پارک ایالتی هنری کاول ردوودز |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی)
«ردوود گروو تریل» (حلقه درختان رشد کرده قدیمی) در پارک ایالتی «هنری کاول ردوودز»: «ردوود گروو تریل» (حلقه درختان رشد کرده قدیمی) در پارک ایالتی «هنری کاول ردوودز»
موقعیت روی نقشه کالیفرنیاموقعیت روی نقشه ایالات متحده آمریکا: موقعیت روی نقشه کالیفرنیاموقعیت روی نقشه ایالات متحده آمریکا
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: شهرستان سانتا کروز، کالیفرنیا، ایالات متحده
نزدیک‌ترین شهرک: فلتون، کالیفرنیا
مختصات: ۳۷°۲۴′۲۴″ شمالی ۱۲۲°۳′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۰۶۶۷°شمالی ۱۲۲٫۰۶۳۳۳°غربی﻿ / 37.40667; -122.06333
مساحت: ۴٬۶۲۳ جریب فرنگی (۱۸٫۷۱ کیلومتر مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۵۴
هیئت حاکمه: اداره پارکها و مناطق تفریحی کالیفرنیا
پارک ایالتی هنری کاول ردوودز (Henry Cowell Redwoods State Park)، یک پارک ایالتی کالیفرنیا در ایالات متحده است که اساساً متشکل از جنگل و مناطق رودکناری در جلگه دریای سان لورینزو بوده و شامل یک درختستان سرخ‌چوب‌های ساحلی طبیعی می‌باشد. این پارک در شهرستان سانتا کروز و به‌طور دقیق‌تر میان شهرهای سانتا کروز و اسکاتس ولی، در نزدیکی منطقه مسکونی فلتون و دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز، واقع شده‌است. این پارک همچنین یک کشیدگی به سوی منطقه فال کریک در شمال فلتون دارد که مناطق همجوار خود را شامل نمی‌شود. این پارک که ۴٬۶۲۳ اکر (۱٬۸۷۱ هکتار) مساحت دارد، در ۱۹۵۴ میلادی تأسیس گردید.
جغرافیا

قسمت اساسی پارک حدود ۱٬۷۵۰ اکر (۷٫۱ کیلومتر مربع) را پوشش داده و قسمت مجزای فال کریک (با فال کریک که در قسمت شمال دورتر شهرستان سن ماتئو موقعیت دارد، اشتباه نشود) این پارک منطقه‌ای اضافه با مساحت حدود ۲۳۹۰ اکر (۹٫۷ کیلومتر مربع) را دربر می‌گیرد. این پارک در انتهای جنوبی ناحیه بوم‌شناختی جنگل ساحلی کالیفرنیای شمالی واقع شده‌است. در تنگه‌های هموار این منطقه جمعیتی بی‌شماری از درختان سکویای همیشه‌سبز، صنوبر دوگلاس ساحبی، برگ بو کالیفرنیا بی، بلوط مازوپوست، فندق نوک‌دار و افرای درشت‌برگ و تعداد بی‌شماری از سایر گونه‌های بومی زندگی می‌کنند.
در قسمت فراشیبی جنگل سرخ‌چوب، گونه‌های از درختان انتقالی چون توت فرنگی درختی ساحلی و کاج زرد که رشد آن در این چنین ارتفاع پایین نادر است، یافت می‌گردند. برخی از بلندترین و خشک‌ترین شیب‌های ستیع این پارک، علاوه بر ریگ‌پشته‌های بی‌نظری و کمیاب سانتا کروز، جوامع بسیار غیرمعمول چاپارال (بیشه‌زارهای کالیفرنیا) که معروف به «جنگل‌های کوتوله» (جنگل‌های ایلفین) است نیز در خود می‌پروراند. درختستان طبیعی سرخ‌چوب که اندازه آن حدود ۴۰ اکر (۱۶ هکتار) است، به‌طور کامل در قسمت اصلی این پارک واقع شده و توسط گونه‌های مختلف سرخس و به‌طور وافر گیاه ترشک (redwood sorrel) احاطه شده‌است. مناطق اطراف، از جمله منطقه ناهمجوار فال کریک، به‌طور گسترده‌ای در اواسط تا اواخر دهه ۱۸۰۰ میلادی درخت‌بری گردید تا از آن به عنوان تخته و انرژی برای تعدادی زیادی از کوره‌های پخت آهک که در این منطقه فعالیت داشتند، مانند کوره‌ای که در نزدیکی کاول لایم ورکس حفظ شده‌است، استفاده گردد. فعالیت‌های درخت‌بری بیشتر در دهه ۱۹۲۰ توقف داده شد و سرخ‌چوب‌های نسل دوم حالا حدود چند فوت قطر دارند.
ویژگی‌ها

هر دو قسمت پارک چیزهای زیادی برای پیشکش به خانواده‌های که در تعطیلات یا مشتاقان طبیعت هستند، دارد. پیاده‌گردی، ماهی‌گیری (بستگی به فصل دارد)، کمپینگ فصلی (شامل RV)، پرنده‌نگری، چند موقعیت مناسب برای سگ و اسب و جاده‌های دوچرخه سواری در کوهستان و خریداری از مغازه طبیعی مانتین پارکس در انتظار بازدیدکنندگان است. در نزدیکی مکان پارکینگ اصلی، خط آهن تفریحی رورینگ کامپ اند بیگ تریز نارو گاج موقعیت دارد.
ویژگی‌ها > محوطه اصلی پارک

در این پارک بیش از ۱۵ مایل (۲۴ کیلومتر) مسیر پیاده‌گردی وجود دارد که بعضی آن‌ها به ساحل‌های ریگی کوچک و دورافتاده در دریای سان لورینزو منتهی شده و برخی دیگر منظره‌های بلندی از کوه‌های سانتو کروز ارایه نموده و بلندترین قله آن در مانتیری بی‌قرار دارد.
این پارک یک مرکز بازدید مدرن‌تر نیز دارد که در تمامی فصل‌های سال بروی مردم باز بوده و کارمندان اداره پارک‌های کالیفرنیا و داوطلبان راهنما در آن مشغول کار اند. افزون بر آن، فروشگاه طبیعی مانتن پراکس در اکثر اوقات کاری پارک باز می‌باشد و همچنین یک راه مستقیم از محل پارکینگ وسایط به خط آهن سیاحتی رورینگ کمپ و بیگ تریز ریلرود وجود دارد.
درختستان سرخ‌چوب شامل سرخ‌چوب‌های قدیمی و «بکر» است که قدمت آن‌ها به حدوداً ۱۴۰۰ تا ۱۸۰۰ سال قبل برگشته و دارای حدود ۳۰۰ فوت (۹۱ متر) ارتفاع و بیش از ۱۶ فوت (۴٫۹ متر) قطر هستند. در این درختستان که افراد محلی آن را «حلقه» می‌گویند، اغلب راهنما وجود نداشته و شخص به تنهایی به قدم زدن می‌پردازد – هرچند در بیشتر آخرهفته‌های تابستان و برخی اوقات دیگر در جریان سال، راهنماها که شامل داوطلبان یا کارکنان پارک هستند برای راهنمایی در دسترس می‌باشند. ویژگی‌های این حلقه شامل سرخ‌چوب‌های طبیعی است، از جمله یک سرخ‌چوب که در بیخ آن درخت مثل زال رشد کرده‌است و یکی دیگر درخت جان سی. فریمونت است (درختی که درون آن توسط آتش خالی شده‌است و باری به عنوان مکان ماه‌عسل از آن استفاده گردیده‌است). در نزدیکی کوشک ورودی اصلی پارک، هر سه نوعِ شناخته‌شده سرخ‌چوب، سکویای همیشه‌سبز، درخت سکویا و سرخ‌چوب سپیده‌دم (دو درخت آخری بومی این منطقه نیستند) در کنار یکدیگر کاشته شده‌اند تا مکان بی‌نظری برای مقایسه و تفکیک خانواده این درختان فراهم نماید.
این پارک محیط مناسبی را برای مطالعه انواع مختلف زیستگاه‌ها فراهم می‌کند. زیستگاه‌های این پارک که اغلب با چند صد فوت به پیشرو یا عقب تغییر می‌کند، شامل زیستگاه‌های کناردریا، اجتماع ریگ پشته، همیشه‌سبز مختلط و جنگل سرخ‌چوب می‌باشد. ماهی‌گیران [با قلاب] به دنبال گرفتن ماهی قزل آلای و سالمون در جریان زمستان می‌گردند. در این پارک همچنین یک مکان برای پیک‌نیک وجود دارد که منظره دریای سان لورینزو از آن به‌خوبی معلوم می‌شود.
علاوه بر جاده‌های که به این پارک منتهی می‌گردد، از خطوط آهن سانتاکوز، بیگ تریز و پاسیفیک ریلویز نیز می‌توان برای رفتن به این پارک استفاده کرد. مکان‌های کمپینگ چادر و RV بدون قلاب تنها چند مایل دروتر از ورودی اصلی پارک در دسترس است.
ویژگی‌ها > باغ ادن

باغ ادن یک مکان شنای معروف در دریای سان لورینزو در درون پارک ایالتی هنری کاول ردوودز است.
باغ ادن از طریق اوکس فایر رود، شاهراه ۹ قابل دسترس بوده و دارای یک پارکینگ وسایط است که ۰٫۷۵ مایل در جنوب ورودی اصلی پارک واقع شده‌است. این مسیر مستلزم ۱٫۵ مایل پیاده‌گردی، رفت و برگشت و تغییر ارتفاع از سطح دریا به اندازه ۲۰۰ فوت است.
عمق آب در باغ ادن به اندازهٔ کافی نیست تا سخره‌های بزرگ و نوک تیز که در زیر حوض قرار دارند را پوشش دهد، از این‌رو شیرجه رفتن در این حوض مجاز نمی‌باشد. به همین‌گونه، مشروبات الکلی، سگ‌ها، آتش و ظروف شیشه‌ای نیز در این ناحیه ممنوع می‌باشد.
ویژگی‌ها > کشیدگی فال کریک یونیت

کشیدگی شمالی پارک ایالتی هنری کاول که به‌نام فال کریک یونیت یاد می‌گردد، دارای بیش از ۲۰ مایل (۳۰ کیلومتر) مسیر پیاده‌گردی بوده و بیشتر این مسیر در امتداد نهرهای واقع شده‌است که در طول سال جاری بوده و در جریان فصل‌های باران (نوامبر تا مارس) آب‌شارهای کوچک و زیبا را شکل می‌دهند. یک میدان بازی دیسک-گلف دارای ۱۸-سوراخ به‌نام میدان بازی بلاک هاوس، نیز در فال کریک وجود دارد که توسط یک مدرسه محلی (نیچر آکادمی) مدیریت می‌گردد. در امتداد فال کریک، خرابه‌های کارخانه‌های تولید آهک قرن نوزدهم، از جمله یک معدن استخراج سنگ و یک کوره پخت آهک است که توسط شرکت I.X.L لایم در ۱۸۷۴ میلادی تأسیس شده‌است. این کارخانه‌های آهک بعدها توسط کارخانه‌دار هنری کاول خریداری گردید.
فال کریک در شهرستان سانتا کوز از نزدیکی جاده امپایر گرید رود آغاز می‌گردد و ۴ – ۵ مایل به‌سوی جنوب و بعد به جنوب شرق امتداد می‌یابد تا این‌که به دریای سان لورینزو در شرق شاهراه ۹ می‌رسد.
سگ و دوچرخه در فال کریک یونت مجاز نمی‌باشد.
تاریخچه

در جریان دهه‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰ میلادی، زمانی که کالیفرنیا هنوز بخشی از مکزیک بود، قطعات بزرگ زمین اعطایی ایجاد شد که معروف به «رانچو» (rancho) است. زمینی که حالا مربوط به پارک ایالتی است، زمانی بخشی از سه رانچوی متفاوت بود. رانچو Cañada del Rincon en el Rio San Lorenzo، رانچو Zayante و رانچو Carbonera. تا ۱۸۶۵ میلادی، بیشتر زمین‌های رانچوهای سابقه به قطعات کوچکتر زمین تقسیم گردیده بودند. کارخانه‌دار هنری کاول ۶٬۵۰۰ اکر (۲۶ کیلومتر مربع) زمین از رانچو Cañada del Rincon en el Rio San Lorenzo را که شامل ۱٬۶۰۰ اکر (۶ کیلومتر مربع) جنگل نیز می‌شد، در ۱۸۶۵ برای فعالیت‌های استخراج سنگ و کوره پخت آهک خود که در مجاورت این منطقه مستقر بود، خریداری نمود. تعداد قابل ملاحظه ساختمان‌های سان‌فرانسیسکو با استفاده از محصولات سرخ‌چوب و سنگ آهک همین منطقه ساخته شده بودند. در دهه ۱۹۲۰ میلادی، مالکان یک مکان استراحتگاه بزرگ که در مجاورت شرکت هنری کول قرار داشت از شهرستان سانتا کروز حمایت نمودند تا زمین‌های ناب سرخ‌چوب خود را خریداری و حفظ نمایند، اقدامی که در نهایت با حمایت و کار بسیار گسترده معاون فرماندار کالیفرنیا، جناب ویلیام جیتر در ۱۹۳۰ میلادی تأیید شد. در نهایت، انسان‌دوست ساموئیل کاول ۹۰ ساله که آخرین فرد از خانواده کاول بود (همچنین اعطاء کننده سالن کاول در دانشگاه سان‌فرانسیسکو)، مابقی زمینی که بعداً پارک ایالتی نامیده شد را اهدا کرد، اما تنها تحت یک شرط که شهرستان سانتا کروز نیز بخشی از زمینی که متعلق به این شهرستان است (بیگ تریز پارک) را به ایالت بخشش نماید تا تمامی آن همراه مدیریت گردد.
پارک ایالتی هنری کاول ردوودز
برگدیر

مکان در Ilfov County, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Bragadiru | Bragadiru |
| --- | --- |
شهر: شهر
  نشان:   نشان
BragadiruLocation in Romania: BragadiruLocation in Romania
مختصات: ۴۴°۲۲′۱۵″ شمالی ۲۵°۵۸′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۳۷۰۸۳°شمالی ۲۵٫۹۷۵۰۰°شرقی﻿ / 44.37083; 25.97500: مختصات: ۴۴°۲۲′۱۵″ شمالی ۲۵°۵۸′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۳۷۰۸۳°شمالی ۲۵٫۹۷۵۰۰°شرقی﻿ / 44.37083; 25.97500
شهرستان: Ilfov County
Status: Town
حکومت: حکومت
 • شهردار: Marin Brânzoi
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۷۹ کیلومتر مربع (۸٫۴۱ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۸٬۱۶۵
 • تراکم: ۳۷۴٫۷۱/کیلومتر مربع (۹۷۰٫۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
شهر برگدیر (به رومانیایی: Bragadiru) در شهرستان ایلفو در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۸٬۱۶۵ نفر  است.
پیز دوآکس آرنا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آدرس: مارسی اکس-آن-پرووانس فرانسه
پارکینگ: 991 عدد
مالک: آکس متروپل استان مارسی
گرداننده: باشگاه هندبال Pays d'Aix Université Club
گنجایش: 7000 تا 10500 صندلی
مساحت: 3000 متر مربع
سطح: 2432 متر مربع
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: 2016
گشایش: 11 اکتبر 2017
هزینه ساخت: 49 میلیون یورو
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
باشگاه هندبال Pays d'Aix Université Club تیم ملی والیبال مردان فرانسه: باشگاه هندبال Pays d'Aix Université Club تیم ملی والیبال مردان فرانسه
پیز دوآکس یک سالن چند منظوره و سرپوشیده ورزشی است که در نزدیکی منطقه مارسی است. این سالن در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷ افتتاح شد.
این سالن دارای یک سالن اصلی با گنجایش ۶۰۰۰ تا ۸۵۰۰ صندلی و یک سالن فرعی با گنجایش ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ صندلی است که برای میزبانی رویدادها و مسابقات ورزشی در نظر گرفته شده‌است. هم‌اکنون این ورزشگاه، ورزشگاه خانگی تیم هندبال Pays d'Aix Université Club است.
تاریخچه

پیز دوآکس آرنا پروژه ای برای ساخت یک مجموع ورزشی در شهراکس-آن-پرووانس بود که در سال ۲۰۰۸ توسط Maryse Joissains اعلام شد. این پروژه در سال ۲۰۱۴ به یک شرکت عمومی محلی در شهراکس-آن-پرووانس واگذار شد و معار پروژه در سال ۲۰۱۵ انتخاب شد.
سپس این سالن به عنوان مکان مسابقات قهرمانی جهانی هندبال مردان ۲۰۱۷ انتخاب شد، اما با توجه به اینکه ورزشگاه تا زمان برگزاری بازی‌ها افتتاح نمی‌شد شهر اکس-آن-پرووانس از قرار گرفتن در میان شهرهای میزبان در مارس ۲۰۱۵ صرف نظر کرد.
کار ساخت در سال ۲۰۱۶ آغاز شد و ساخت آن تا اکتبر سال ۲۰۱۷ به طول انجامید. در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷ ورزشگاه به صورت غیررسمی بازگشایی شد و در ۱۹ نوامبر ورزشگاه به صورت رسمی برای عموم افتتاح گردید.
در ژوئن ۲۰۱۷، شرکت Lagardère Live Entertainment به عنوان مدیریت ورزشگاه انتخاب شد.
رویدادها

۱۱ اکتبر ۲۰۱۷:بازگشایی سالن برای عموم همراه با مسابقه قهرمانی هندبال فرانسه بین PAUC و Chambéry،
۱۹ نوامبر ۲۰۱۷:افتتاحیه رسمی
۲۱ و ۲۲ آوریل ۲۰۱۸:فدرال کاپ تنیس نیمه نهایی فرانسه - آمریکا.
از ۸ تا ۱۰ ژوئن ۲۰۱۸:میزبان گروه ۱۲ لیگ ملت‌های والیبال. تیم‌های شرکت کننده: فرانسه، آرژانتین، کره جنوبی، صربستان.
سان میکله آل تالیامنتو

مکان
| سان میکله آل تالیامنتو | سان میکله آل تالیامنتو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di San Michele al Tagliamento: Comune di San Michele al Tagliamento
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: ونیز (VE)
دهستان: Bevazzana, سان میکله آل تالیامنتو، Cesarolo, Pozzi, San Giorgio al Tagliamento, III Bacino, Villanova-Malafesta Località: Marinella, San Filippo
حکومت: حکومت
 • شهردار: Pasqualino Codognotto
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۲٫۳ کیلومتر مربع (۴۳٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۷ متر (۲۳ فوت)
جمعیت (31 January 2009): جمعیت (31 January 2009)
 • کل: ۱۱٬۹۰۸
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sanmichelini
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 30028
پیش‌شماره تلفن: 0431
قدیس پشتیبان: Madonna della Salute
روز قدیس: 21 November
وبگاه: وبگاه رسمی
سان میکله آل تالیامنتو (به ایتالیایی: San Michele al Tagliamento) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ونیز واقع شده‌است.
خصوصیات

سان میکله آل تالیامنتو ۱۱۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۹۰۸ نفر جمعیت دارد و ۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بیکاری در ایران

میزان بیکاری در ایران نزدیک به یک چهارم است. حدود ۷۰ درصد جمعیت ایران زیر ۳۵ سال سن دارند.
مرکز آمار ایران میزان بیکاری جوانان را ۳٫۴ درصد اعلام کرده که تقریباً دو برابر نرخ متوسط بیکاری در ایران است. نرخ بی‌کاری در استان‌های مختلف ایران متفاوت است. اما اغلب نرخ بیکاری در استان‌های مرزنشین از دیگر نقاط ایران بالاتر است.
به گزارش بانک مرکزی ایران، در سال ۱۳۸۹، ۲۲٫۵ درصد از خانواده‌های ایران بدون فرد شاغل، ۵۵٫۴ درصد دارای ۱ فرد شاغل، ۲۱/۷ درصد دو فرد شاغل و ۴٫۹ درصد دارای ۲ و بیشتر فرد شاغل بوده‌اند. در عین حال در سال ۱۳۹۰، ۸۰۰٬۰۰۰ فرصت شغلی از دست رفته که معادل ۱۸ میلیارد دلار تولید بوده است.
در سال ۱۳۹۳ درصد خانواده‌های بدون فرد شاغل به ۲۴٪ رسید که از این میان ۵۷ درصد یک‌نفر شاغل، ۱۵٫۵٪ دو نفر شاغل و ۳٫۵ دارای سه نفر شاغل و بیشتر بوده‌اند.
در پاییز ۱۳۹۷ محمد مساعد، خبرنگار روزنامه شرق، به نقل از معاون اقتصادی مرکز آمار ایران، گفت که آمار شاغلان تمام وقت در کشور ۸۰ میلیونی ایران، تقریباً ۱۴ میلیون نفر است. در سال ۱۳۹۸ با شیوع ویروس کرونا آمار بیکاری و شیوه آموزشی به دلیل قرنطینه در ایران با مشکلات بسیاری رو به رو شد تا حدی با پایان یافتن دوره کرونا در تاریخ ۱۴۰۲ میانگین معدل دوازدهم در کشور به ۱۲٫۵۰ رسید همچنین شدت بیکاری جوانان ۱۵ تا ۲۵ در منابع غیررسمی سال ۱۴۰۲ به بالاتر از ۸۰٪ رسید
بحران بیکاری

در سال ۲۰۰۵ میلادی (۱۳۸۴ خورشیدی) نشریه تحقیقات اقتصادی خاورمیانه (میس) در یک گزارش کامل تحلیلی از بحران بیکاری در ایران نوشت: «بحران بیکاری ۴۰ درصدی در ایران که ۲۸ میلیون را شامل می‌شود، جمعیت کل کشور را به‌طور نسبی دچار فقر اقتصادی کرده است.»
در همین سال دولت ایران اعلام کرده است که نرخ بیکاری در کشور حدود ۱۲ درصد است که این آمار در نظر برخی آگاهان غیرواقعی می‌نماید.
برخی کارشناسان انتقادهایی به شیوه‌های آمارگیری بیکاران در ایران و نتایج آن وارد می‌کنند، ولی همه بر یک نقطه اتفاق نظر دارند که بیکاری یکی از معضلات اصلی اقتصاد ایران است. جمعیت ایران در ۲۸ سال گذشته تقریباً دو برابر شده و اکثر کسانی که در سال‌های بعد از انقلاب ۱۹۷۹ متولد شده‌اند به سرعت به جمع متقاضیان کار می‌پیوندند.
بر اساس آمار رسمی، تعداد بیکاران ایران بین سه تا سه و نیم میلیون نفر است اما کارشناسان آمار بیکاران را بیشتر از چهار میلیون نفر برآورد می‌کنند. هر ساله دست کم حدود هشتصد هزار نفر وارد بازار کار ایران می‌شوند و ایران توان کافی برای پاسخگویی به این حجم از متقاضیان کار را ندارد.
دولت در دو سال گذشته حجم زیادی از منابع بانکی را به سمت بنگاه‌های زودبازده هدایت کرده بلکه بتواند از فشار بیکاران بکاهد اما برآوردهای رسمی نشان می‌دهد که تلاش دولت تأثیر چندانی بر کاهش نرخ بیکاری نداشته است.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که ایران برای این که بتواند بیکاری را کنترل و نرخ آن را کاهش دهد باید سالانه بیشتر از یک میلیون شغل ایجاد کند در حالی که در طول سال‌های اخیر به‌طور متوسط نتوانسته برای بیشتر از ۵۵۰ هزار نفر شغل ایجاد کند.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که ایران برای غلبه بر مشکل بیکاری، نیازمند رشد اقتصادی بالای هفت درصد است اما در طول چند سال گذشته متوسط رشد اقتصادی حدود منفی پنج درصد بوده است.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که بخشی از رشد اقتصادی چند سال اخیر حاصل افزایش درآمدهای بالای نفتی بوده است در حالی که دولت بدون سرمایه‌گذاری کافی نمی‌تواند به رشدی قابل اتکا دست یابد تا با آن شعار افزایش فرصت‌های شغلی را تحقق بخشد.
بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاه

نرخ بیکاری در میان تحصیل کردگان دانشگاه‌های کشور نیز کم نیست. علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی میانه‌های خرداد ماه ۱۳۹۴ در حاشیه همایش بین‌المللی مهارت آموزی و اشتغال گفت: هم‌اکنون ۴۰ درصد از بیکاران کشور دانش‌آموخته دانشگاه هستند.
وی افزود: با فارغ‌التحصیلی حدود چهار میلیون دانشجو از دانشگاه‌های کشور، تعداد فارغ التحصیلان بیکار در آینده افزایش می‌یابد.
در این بین زنان غیر شاغل دانشگاهی بالاترین دستمزد آستانه رادارند. این یافته دلالت بر این دارد که بخش‌هایی از زنان در انتظار یک شغل درخور علاقهٔ خود هستند. دستمزد آستانه، سطحی از دستمزد است که فرد تمایل دارد در دستمزدهای بالاتر از آن بخشی از ساعات شبانه‌روز خود را به‌کار تخصیص بدهد.