stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استان سانتا کروس، آرژانتین
تاریخچه

پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، استانی که اکنون سانتا کروس نام دارد زیستگاه بومیان (تئوئلچس) بود. در سال ۱۵۲۰ فردیناند ماژلان به مکانی که امروز خلیج سان خولیان نام دارد رسید. ۱۵ سال پس از آن، منطقهٔ اطراف رود چیکو (گلیگوس) توسط مارتین ده آلکازابا کشف شد. به سبب حملات دزدان دریایی انگلیسی و پس از مشاهدهٔ فرانسیس دریک drake در ۱۵۷۸، اسپانیایی‌ها پدرو سارمینتو ده گامبوا را برای تقویت کردن و به نقشه درآوردن تنگهٔ ماژلان و جلوگیری از دسترسی نیروهای اسپانیایی‌ها به اقیانوس آرام فرستادند.
در میانهٔ سدهٔ ۱۸ میلادی، ژزوییت‌ها در راستای کار تبلیغی خود در منطقه مستقر شدند. هنگامی که نایب السلطنه ریو دلاپلاتا (وابسته به امپراتوری اسپانیا) در سال ۱۷۷۶ به وجود آمد، منطقه تحت سلطه بوئنوس آیرس بود. در سال آنتونیو ده بیدما شهر نووا کولونیا (پوئرتو دسه آدو امروزی) را بنا نهاد.
بین سال‌های ۱۸۲۵ تا ۱۸۳۶ رشته اکتشافاتی در منطقه، از جمله توسط چارلز داروین، صورت گرفت. در سال ۱۸۶۰ فرمانده لوئیز پیدرابوئنا پایگاهی در جزیره پاوون در دهانه پوئرتو دسه آدو تأسیس کرد.
در سال ۱۸۷۸ حکومت پاتاگونیا با مرکزیت ویدما به وجود آمد اما شش سال بعد به مناطق کوچکتری تجزیه شد. از جمله این مناطق " دولت ملی سانتا کروس " با مرکزیت شهر سانتا کروس بود. مرکز این منطقه در سال ۱۹۰۱ به ریو گایه گوس منتقل شد.
آغاز سدهٔ ۲۰ مقارن با مهاجرت اروپایی‌ها (به ویژه اسپانیایی‌ها، آلمانی‌ها، بریتانیایی‌ها و اسلاوها) به مناطق خالی از سکنه منطقه بود. غالب این مهاجران به سبب وقوع جنگ جهانی اول و علاقه به صنعت پشم به سانتا کروس آمدند. پایان جنگ موجب کاهش حجم صادرات شد که برای منطقه بحرانی جدی به‌شمار می‌رفت.
آرمان‌های ترقی خواهی و تجدد طلبی که از جانب مهاجران اسپانیایی بین مردم منطقه پراکنده شده بود، کارگران منطقه را، که در شرایط سخت و غیرانسانی کار می‌کردند، تحت تأثیر قرار داد. در سال ۱۹۲۲ سانتا کروس شاهد اعتصاب کارگران بود. این آکسیون که به سرکوب شدید دولتی و اعدام بسیاری از اعتصاب کنندگان انجامید، به تراژدی پاتاگونیا مشهور شد.
در سال ۱۹۴۴ " منطقه نظامی کومودورو ویواداویا " که شمال دولت ملی سانتا کروس و جنوب استان چوبوت را در بر می‌گرفت تشکیل شد اما تا سال ۱۹۵۵ دوام نداشت. ۲ سال بعد سانتا کروس استقلال خود را به دست آورد.
در سال ۱۹۷۳ خورخه سپرنیک، پرونیست مدافع حقوق کارگران به فرمانداری استان رسید. اما پشتیبانی او از اسوالدو بایر، کارگردان فیلم شورشیان پاتاگونیا (در مورد اعتصاب کارگری ۱۹۲۲)، موجب شد که او پس از کودتای مارس ۱۹۷۶ زندانی شود.
در سال‌های بعد و پس از نهادینه شدن دمکراسی در کشور (۱۹۸۳) چهره‌هایی چون نستور کرچنر به فرمانداری استان (۱۹۹۱) و پس از آن به سمت ریاست جمهوری (۲۰۰۳) رسید.
جغرافیا و اقلیم

در غرب استان و در جنوب کشور، کوه‌های آند و توده‌های یخ با کوه‌های همیشه برفی وجود دارد. شیبی از مرکز استان تا ساحل اقیانوس اطلس وجود دارد. خط ساحلی اقیانوس اطلس نیز (در شرق) ترکیبی از ساحل شنی و صخره‌ای می‌باشد. پست‌ترین نقطه (نسبت به سطح دریا) در نیمکره جنوبی و غربی زمین، لاگونا دل کاربون می‌باشد (۱۰۵ متر) که در سانتا کروس قرار دارد.
میانگین دما در تابستان ۱۳ درجه و در زمستان ۳ درجه می‌باشد. ضمن اینکه غیراز نواحی غربی و آندی استان، بارش در استان کم است.
رودهای عمده در این استپ خشک و سرد رودهای دسه آدو، سانتا کروس، گایه گوس، کویل، چیکو و پینتوراس می‌باشند که دره‌های حاصلخیزی ایجاد کرده‌اند. از دریاچه‌هایی که در سانتا کروس قرار دارند می‌توان به بوئنوس آیرس، کاردیل، ویدما، آرخنتینو، بلگرانو و سان مارتین اشاره کرد که همگی در غرب استان قرار دارند و آب شان با ذوب توده‌های یخی تأمین می‌شود اما به واسطه اقلیم خشک از آن‌ها برای کشاورزی استفاده نمی‌شود.
همچنین رودهای سالادو و دساگادرو مرز این استان را با سایر ایالات تشکیل می‌دهد.
اقتصاد

استان سانتا کروس با تولید ناخالص داخلی برابر ۳/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درآمد سرانه ۱۶۵۵۰ دلار با توجه به جمعیت کم و منابع طبیعی سرشارش، اقتصادی می‌باشد. بخش معدن و استخراج با تولید ۵/۴ میلیون متر مکعب نفت و ۳ میلیون متر مکعب گاز در سال عمده‌ترین فعالیت استان به‌شمار می‌آید. در ضمن تنها معدن زغال سنگ استان در ریو توربیو با تولید سالانه یک میلیون متر مکعب می‌باشد. از دیگر معادن باید به معادن طلا، رس، سنگ گچ و نمک اشاره کرد.
دومین فعالیت درآمدزای سانتا کروس مربوط به پرورش گوسفند (با ۷میلیون راس) است. سانتا کروس پس از استان چوبوت دومین تولیدکننده و صادرکننده گوشت و پشم می‌باشد.
صید جانوران دریایی شامل میگو، ماهی روغن و ماهی مرکب در بندرهای پوئرتو دسه آدو، پوئرتو سان خولیان، پوئرتو سانتا کروس و ریو گایه گوس انجام می‌شود که غالب آن‌ها یخ زده و صادراتی می‌باشند.
زراعت در استان سانتا کروس به واسطه طبیعت خشک خاک ناچیز است. همچنین صنعت تیرسازی از چوب درخت لنگا از صنایع محدود به حساب می‌آید.
صنعت جهانگردی منبعی درآمدزا در استان می‌باشد. جاذبه‌های توریستی شامل مکان‌های زیر است:
پارک ملی لوس گلاسیارس
توده‌های یخ پریتو موره نو
مسیرهای پیاده‌روی دهکده ال چالتن در ۲۰۰ کیلومتری شمال ال کالافاته در دامنه کوه‌های سررو توره و فیتز روی
غار باستانی با تصاویر و حکاکی " که وا دلاس مانوس " نزدیک رود پینتوراس و شهر پریتو موره نو
پارک ملی پریتو موره نو و دریاچه‌های آن
مراکز تفریحی – ورزشی برای فعالیت‌هایی چون کوهنوردی، ماهیگیری، قایقرانی
شهر ریو گایه گوس
تالاب دل کاربون
جنگل موحش " بوسکس پتریفیکادوس "
تقسیمان سیاسی

استان به ۷ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود.
۱ – بخش کورپن آیکه
۲ – بخش دسه آدو
۳ – بخش گر آیکه
۴ – بخش لاگو آرخنتینو
۵ – بخش لاگو بوئنوس آیرس
۶ – بخش ماگایانس
۷ – ریو چیکو
اکشاهاپ، اکسکی

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Akşahap | Akşahap |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آنتالیا
District: اکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اکشاهاپ، اکسکی (به لاتین: Akşahap, Akseki) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آنتالیا واقع شده‌است.
قره‌کول

مکان
| قره کول بوته سیاه | قره کول بوته سیاه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۶′۴۴″ شمالی ۴۸°۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۷۸۸۹°شمالی ۴۸٫۰۳۳۶۱°شرقی﻿ / 36.77889; 48.03361: مختصات: ۳۶°۴۶′۴۴″ شمالی ۴۸°۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۷۸۸۹°شمالی ۴۸٫۰۳۳۶۱°شرقی﻿ / 36.77889; 48.03361
استان: زنجان
شهرستان: زنجان
بخش: بخش زنجانرود
دهستان: غنی‌بیگلو
جمعیت: ۲۱۵ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۴
قره کول، روستایی از توابع بخش زنجانرود شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.
خانواده های اصیل روستای قره کول فرجی نیا.خدایی.موسوی و....
بزرگان روستا محمد نبی فرجی نیا.
حاج غلامحسین خدایی . رحیم محمدی 
حاج علی خدایی هستند
جمعیت

این روستا در دهستان غنی‌بیگلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۲۳ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است.
فیلیپ سوم مقدونی

| فیلیپ سوم آریده | فیلیپ سوم آریده |
| --- | --- |
سکهٔ منقوش به چهرهٔ فیلیپ سوم مقدونی: سکهٔ منقوش به چهرهٔ فیلیپ سوم مقدونی
پادشاه مقدونیه: پادشاه مقدونیه
سلطنت: ۳۲۳–۳۱۷ پ.م
پیشین: اسکندر سوم
جانشین: اسکندر چهارم
فرعون مصر: فرعون مصر
سلطنت: ۳۲۳–۳۱۷ پ.م
پیشین: اسکندر سوم
جانشین: اسکندر چهارم
همسر(ان): اوریدیس
دودمان: دودمان آرگید
پدر: فیلیپ دوم
مادر: لاریسا
فیلیپ سوم آریده فرزند فیلیپ دوم مقدونی و لاریسا، یکی از شاهان مقدونیه پس از اسکندر بود که میان سال‌های ۳۵۹ تا ٣١٧ پیش از میلاد می‌زیسته‌است.
همانطور که آریدائوس بزرگتر شد، آشکار شد که او مشکلات یادگیری خفیفی دارد. پلوتارک بر این عقیده بود که با تلاش همسر فیلیپ دوم، ملکه المپیاس، که می‌خواست رقیب احتمالی پسرش اسکندر را از طریق استفاده از داروها (داروها/جادوها) از بین ببرد، ناتوان شد. با این حال، اکثر مراجع مدرن در صحت این ادعا تردید دارند.
اسکندر به آریدائوس علاقه داشت و او را به مبارزات خود برد، هم برای محافظت از جانش و هم برای جلوگیری از استفاده او به عنوان پیاده در هر چالش احتمالی برای تاج و تخت. پس از مرگ اسکندر در بابل در سال ۳۲۳ قبل از میلاد، ارتش مقدونی در آسیا آریدائوس را به عنوان پادشاه اعلام کرد؛ با این حال، او صرفا به عنوان یک شخصیت و به عنوان پیاده یک سری از ژنرال های قدرتمند خدمت کرد.
زندگی

اگرچه آریدائوس و اسکندر تقریباً هم سن بودند، به نظر می رسد که آریدائوس هرگز خطری به عنوان گزینه جایگزین برای جانشینی اسکندر به جای فیلیپ دوم نبوده است. با این وجود، زمانی که پیکسوداروس، ساتراپ ایرانی کاریا، دخترش را برای ازدواج به اسکندر پیشنهاد کرد، پادشاه نپذیرفت و به جای آن، پسرش آریدائوس را به عنوان شوهر پیشنهاد کرد، و اسکندر فکر کرد که عاقلانه است که مانع از اتحادیه خاندانی شود (که ممکن است وارث احتمالی آینده باشد. به قلمرو فیلیپ قبل از خود اسکندر، که منجر به عصبانیت قابل توجهی از جانب پدرش شد (۳۳۷ قبل از میلاد).
مکان آریدائوس در زمان سلطنت برادرش اسکندر از منابع موجود نامشخص است. آنچه مسلم است این است که در آن سیزده سال (۳۳۶-۳۲۳ قبل از میلاد) هیچ فرمان نظامی یا نظامی به او داده نشد.
زندگی > جانشینی

آریدائوس در زمان مرگ اسکندر در ۱۰ ژوئن ۳۲۳ قبل از میلاد در بابل بود. یک بحران جانشینی رخ داد. آریدائوس بارزترین نامزد بود، اما از نظر ذهنی ناتوان بود و بنابراین برای حکومت ناتوان بود. پس از آن درگیری بین پردیکا، رهبر سواره نظام، و ملیاگر، که فرمانده فالانکس بود، به وجود آمد: اولین نفر می‌خواست منتظر بماند تا ببیند آیا رکسانا، همسر باردار اسکندر، پسری به دنیا می‌آورد در حالی که ملیاگر مخالفت کرد که آریدائوس باید انتخاب شود. پادشاه. مصالحه ای طراحی شد که در آن آریدائوس با نام فیلیپ سوم به پادشاهی رسید و فرزند هنوز متولد نشده رکسانا در صورت اثبات مذکر بودن فرزند به او ملحق شد. این عاقبت در واقع به وجود آمد و منجر شد که پسر رکسانا، اسکندر، همراه با عمویش فیلیپ بر تاج و تخت مقدونیه حکمرانی کنند. فوراً تصمیم گرفته شد که فیلیپ آریدائوس سلطنت کند، اما نه حکومت: این حق نایب السلطنه جدید، پردیکا بود.
هنگامی که خبر به مقدونیه رسید که آریدائوس به عنوان پادشاه انتخاب شده است، سینان، دختر فیلیپ دوم، برنامه ای برای سفر به آسیا و پیشنهاد دخترش اوریدیک به پادشاه جدید برای همسرش، تهیه کرد. این حرکت یک توهین آشکار به نایب السلطنه بود که سینان کاملاً او را دور زده بود و برای جلوگیری از ازدواج، پردیکا برادرش آلستاس را فرستاد تا سینان را بکشد. واکنش نیروهایی که در اثر این قتل ایجاد شد به گونه ای بود که نایب السلطنه مجبور شد مخالفت خود را با خواستگاری کنار بگذارد و ازدواج را بپذیرد. از آن لحظه به بعد، فیلیپ آریدائوس تحت تسلط عروسش قرار گرفت، زنی مغرور و مصمم که برای اثبات قدرت شوهرش تلاش می کند.
زندگی > نایب السلطنه ها

شانس اوریدیک برای افزایش قدرت شوهرش زمانی به دست آمد که جنگ اول دیادوچی ها سرنوشت پردیکا را رقم زد و اسکان جدیدی را ضروری کرد. قراردادی در تری پارادیسوس سوریه در سال ۳۲۱ قبل از میلاد منعقد شد. اوریدیک به اندازه کافی ماهرانه حرکت کرد تا دو نایب السلطنه تعیین شده اول یعنی پیتون و آریدائوس (همنام شوهرش) را برکنار کرد، اما قادر نبود جلوی آرزوهای آنتیپاتر را بگیرد که موقعیتش بسیار قدرتمند بود و دومی نایب السلطنه جدید شد. ; فیلیپ آریدئوس و یوریدیس مجبور شدند آنتیپاتر را به مقدونیه برگردانند.
نایب السلطنه سال بعد به دلایل طبیعی درگذشت و نه پسرش کاساندر، بلکه دوست و ستوان خود، پولی پرکون را به عنوان جانشین خود معرفی کرد. امتناع کاساندر از پذیرش تصمیم پدرش جرقه جنگ دوم دیادوچی ها را زد که در آن اوریدیک بار دیگر فرصتی برای رهایی فیلیپ از کنترل نایب السلطنه دید.
فرصتی در سال ۳۱۷ قبل از میلاد هنگامی که کاساندر پلیپرچون را از مقدونیه اخراج کرد ، ارائه شد. یوریدیس بلافاصله خود را با کاساندر متحد کرد و همسرش را ترغیب کرد که وی را به عنوان نماینده جدید معرفی کند. کاساندر با ترک او در کنترل کامل کشور هنگام ترک کار در یونان ، تلافی کرد.
زندگی > مرگ

در همان سال (۳۱۷ سال قبل از میلاد) ، پلیپرچون و المپیا با پسر عموی خود ، آئیسیدس ، پادشاه اپیروس متحد شدند و به مقدونیه حمله کردند. سربازان مقدونی از مبارزه با المپیا ، مادر اسکندر خودداری کردند. فیلیپ و یوریدیس چاره ای جز فرار نداشتند ، فقط در آمفیپولیس اسیر شدند و به زندان انداختند.
به زودی مشخص شد که فیلیپ برای زنده ماندن بسیار خطرناک است، زیرا بسیاری از دشمنان المپیاس او را ابزاری مفید در برابر او می‌دانستند و او را اعدام می‌کردند، در حالی که همسرش مجبور به خودکشی می‌شد.
ادلسفلد

مکان
| ادلسفلد   | ادلسفلد   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberpfalz
ناحیه: Amberg-Sulzbach
تقسیمات: 26 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Werner Renner (FWG)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۷۲ کیلومتر مربع (۱۳٫۴۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۲۸ متر (۱۷۳۲ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۸۶۴
 • تراکم: ۵۴/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 92265
کدهای شماره‌گیری: 09665
پلاک خودرو: AS
وبگاه: www.edelsfeld.de
ادلسفلد (به آلمانی: Edelsfeld) یک شهر در آلمان است که در امبرگ-سولزباخ واقع شده‌است. ادلسفلد ۱٬۹۶۶ نفر جمعیت دارد.
جودی شکتر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شکتر در جایزه بزرگ موناکو ۱۹۷۹: شکتر در جایزه بزرگ موناکو ۱۹۷۹
زاده: ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۵۰ ‏(۷۵ سال) لندن شرقی، آفریقای جنوبی
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  آفریقای جنوبی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲–۱۹۸۰
تیم‌ها: مک‌لارن، تایرل، ولف، فراری
ورودی‌ها: ۱۱۳ (۱۱۲ شروع)
قهرمانی‌ها: ۱ (۱۹۷۹)
پیروزی‌ها: ۱۰
سکوها: ۳۳
مجموع امتیازات: ۲۴۶ (۲۵۵)
پول پوزیشن: ۳
سریع‌ترین دور: ۵
اولین ورود: جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۷۲
نخستین پیروزی: جایزه بزرگ سوئد ۱۹۷۴
آخرین پیروزی: جایزه بزرگ ایتالیا ۱۹۷۹
آخرین ورود: جایزه بزرگ ایالات متحده ۱۹۸۰
جودی دیوید شِکتِر (انگلیسی: Jody David Scheckter؛ زادهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۵۰ در لندن شرقی) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل آفریقای جنوبی است که از فصل ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۰ در مجموع در ۱۱۳ گراند پری شرکت کرد و در فصل ۱۹۷۹ به مقام قهرمانی جهان دست یافت.
شکتر در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۳ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۵ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۳۳ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱۰ بار به پیروزی دست یافت و ۲۴۶ امتیاز را نیز به نام خود به‌ثبت رساند.
آرتس‌واد

Village
| Aartswoud | Aartswoud |
| --- | --- |
Village: Village
Aartswoud in the municipality of Opmeer.: Aartswoud in the municipality of Opmeer.
استان‌های هلند: هلند شمالی
Municipality: Opmeer
جمعیت (1 January 2005): جمعیت (1 January 2005)
 • کل: ۴۹۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
آرستوود (به لاتین: Aartswoud) یک روستا در هلند با جمعیت ۴۹۰ نفر است که در Opmeer واقع شده‌است.
اکلاپورا

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Aklapura | Aklapura |
| --- | --- |
village: village
Aklapura is in Shimoga district: Aklapura is in Shimoga district
ایالت: کارناتاکا
District: شیموگا
Taluka s: Tirthahalli
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Shimoga
نماینده شهر: Village Panchayat
اکلاپورا (به انگلیسی: Aklapura) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
هاراه (اکلاهما)

مکان
| Harrah, Oklahoma | Harrah, Oklahoma |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "Heart of the Heartland": شعار: "Heart of the Heartland"
Location of Harrah, Oklahoma: Location of Harrah, Oklahoma
مختصات: ۳۵°۲۸′۳۴″ شمالی ۹۷°۱۱′۲″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۴۷۶۱۱°شمالی ۹۷٫۱۸۳۸۹°غربی﻿ / 35.47611; -97.18389: مختصات: ۳۵°۲۸′۳۴″ شمالی ۹۷°۱۱′۲″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۴۷۶۱۱°شمالی ۹۷٫۱۸۳۸۹°غربی﻿ / 35.47611; -97.18389
State: اکلاهما
شهرستان: Oklahoma
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۹ مایل مربع (۳۰٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۱٫۹ مایل مربع (۳۰٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۰۶ فوت (۳۳۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴٬۷۱۹
 • تراکم: ۳۹۷٫۹/مایل مربع (۱۵۳٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73045
کد منطقه: 405
FIPS code: 40-32750
GNIS feature ID: 1093561
هاراه(به انگلیسی: Harrah) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۰۹۵ نفر بوده‌است.
فردریک شوپن

| فردریک فرانسوا شوپن | فردریک فرانسوا شوپن |
| --- | --- |
فردریک فرانسوا شوپن: فردریک فرانسوا شوپن
نام اصلی: فردریک فرانسوا شوپن
زاده: ۱ مارس ۱۸۱۰ ژلازوا ولا، دوک‌نشین ورشو، لهستان 
درگذشته: ۱۷ اکتبر ۱۸۴۹ (۳۹ سالگی) پاریس، فرانسه سل ریوی
آرامگاه: گورستان پر لاشز
لقب: «موتزارت دوم»
پیشه: موسیقی دان، پیانیست
زمینه کاری: موسیقی کلاسیک(دوره ی رمانتیک)
ملیت: لهستانی ، فرانسوی 
دانشگاه: Université de Varsovie
شاگرد: توماس تلفسن
استاد: وویچک زیونی، ویلهلم وورفل، جوزف السنر
دلیل سرشناسی: ابداع فرم موسیقی و نوآوری در فرم‌های موسیقایی (والس، سونات پیانو، اتود، پرلود، نوکتورن، پولونز, بالاد)
تأثیرپذیرفته از: فریدریش کالکبرنر, یوهان سباستیان باخ, فرانتس لیست, ولفگانگ امادئوس موزارت, لودویگ وان بتهوون
تأثیرگذاشته بر: کلود دبوسی,  کامی سن-سانس,  ژرژ بیزه,  گابریل فوره,  پل دوکا
شریک(های) زندگی: ژرژ ساند
پدر و مادر: نیکولا شوپن (پدر)
امضا: 
فردریک فرانسوا شوپن (به لهستانی: Fryderyk Franciszek Szopen) (به فرانسوی: Frédéric François Chopin) زاده ۱ مارس ۱۸۱۰ – درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۸۴۹) یکی از تأثیرگذارترین موسیقی‌دانان لهستانی و نوازنده برجستهٔ پیانو در دوره موسیقی رمانتیک بود.
او شماری از فرم‌های موسیقی را ابداع نمود اما مهم‌ترین نوآوری‌هایش را در چهارچوب فرم‌هایی مانند سونات پیانو، والس، نوکتورن، اتود، پرلود و پولونِز به نمایش گذاشته‌است. فردریک شوپن در سراسر طول عمر خود از ضعف جسمانی رنج می‌برد تا آنکه در ۳۹ سالگی به دنبال سل ریوی درگذشت.
زندگی

فردریک در روستای ژلازوا ولا در نزدیکی ورشو از مادری لهستانی و پدری فرانسوی، به دنیا آمد. پدرش در سال ۱۷۸۲ به لهستان رفته بود و با تکلا جوستینا که یک لهستانی بود ازدواج کرد و همان‌جا سکنی گزید.
خانواده شوپن در اکتبر ۱۸۱۰ به ورشو جابه‌جا شدند. استعداد موسیقایی شوپن جوان در سال‌های آغاز زندگی‌اش آشکار شد تا آنجا که در ورشو به لقب موتسارت دوم مشهور شد. شوپن قبل از ۷ سالگی دو پولونز (در سل مینور و در سی بمل ماژور) نوشت که اولی توسط پدر سیبولسکی - سرپرست مدرسه نوازنده ارگ و یکی از کم‌شمار ناشران موسیقی در لهستان منتشر شد. با بازتاب نبوغ خارق‌العاده او در روزنامه‌های ورشو، شوپن کوچک مورد توجه و پذیرش سالن‌های کنسرت اشرافی در پایتخت قرار گرفت. او از این زمان اجرای کنسرت‌های خیریه خود را آغاز کرد و نخستین کنسرت پیانوی خود را در ۸ سالگی اجرا کرد. او نخستین درس‌های حرفه‌ای پیانو را از زیونی (زاده ۱۷۵۶ در بوهم) آموخت. این دوره از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۲ به درازا کشید، شوپن از زیونی به نیکی یاد می‌کرد گرچه او خیلی زود از استادش پیشی گرفت. یکی دیگر از کسانی که در پیشرفت شوپن نقش بسزایی داشت، ویلهلم وورفل (متولد ۱۷۹۱ در بوهم) بود. این نوازنده پیانو پرآوازه که استاد کنسرواتوار ورشو بود آموزه‌های گرانبهایی را گرچه نامنظم در نواختن ارگ و شاید پیانو به شوپن آموخت. شوپن در پاییز ۱۸۲۶ نزد جوزف السنر (زاده ۱۷۶۹) آهنگساز کنسرواتوار ورشو آغاز به یادگیری تئوری موسیقی، هارمونی و آهنگسازی کرد.
او یوهان نپوموکا هومل آهنگساز و نوازنده پیانو آلمانی را ملاقات کرد. شوپن در آن سال به وین رفت و دو کنسرت در آنجا اجرا نمود که اجرای آن‌ها باعث شد تا پیام‌های متفاوتی را دریافت کند که دربرگیرنده مقالاتی دلگرم‌کننده و خرده‌گیری‌هایی درباره آرام نواختن بیش از اندازه او بود.
او در ورشو نخستین اجرا از کنسرتو پیانو در فا مینور را ارائه نمود و اولین اجرا از کنسرتو پیانو دیگرش می مینور را در نشنال تئاتر در ۱۷ مارس ۱۸۳۰ به نمایش گذاشت. در ۱۸۳۰ دوباره به وین رفت و این دو کنسرتو پیانواش را اجرا نمود.
شوپن در وین خبرهایی دربارهٔ شورش ماه نوامبر روسیه برابر لهستان شنید که این باعث شد از تصمیمش برای بازگشتن به کشورش دست بکشد. او چند ماه دیگر در وین اقامت گزید و پس از آن به مونیخ و اشتوتگارت و سپس در اوایل اکتبر به پاریس رفت. شوپن تا پیش از این بسیاری از کارهای مهم خود را تصنیف کرده بود که تعدادی از اتودهای اپوس ۱۰ و دو کنسرتو پیانو اش از آن شماراند.
شوپن بیشتر آثارش را تنها برای پیانو می‌نوشت اما در میان کارهایش می‌توان قطعاتی برای پیانو و همراهی‌کننده یافت. ملودی اصل تقویت‌کننده آثار اوست و هیچ چیزی در آن از آذین‌بندی بی‌دلیل و زاید برخوردار نیست. گرچه در آثارش تکنیک نوازندگی بالایی به چشم می‌خورد ولی گونه بیان شاعرانه و نوانسها کارهای او را از آثاری که فقط تکنیک نوازندگی در آن‌ها مدنظر قرار گرفته، جدا می‌کند.
زندگی > فعالیت در پاریس

شوپن در پاریس با چند تن از بهترین نوازنده‌های پیانو آن زمان آشنا شد که فردریش کالکبرنر، فردیناند هیلر و فرانتس لیست از آن جمله هستند و در همین زمان بود که ارتباط صمیمی او با آهنگسازانی مثل هکتور برلیوز، فلیکس مندلسون و وینچنتزو بلینی شکل گرفت. موسیقی او تا پیش از این توسط آهنگسازان بسیاری مورد تحسین قرار گرفته بود تا جایی که روبرت شومان دربارهٔ او به دیگران گفت: آقایان، کلاهتان را به احترام یک نابغه بردارید.
شوپن در ۱۸۳۵ با خانواده اش در کارلسبد ملاقات کرد و آن‌ها را تا محل سکونتشان در دشن و سپس تا ورشو همراهی کرد و پس از آن چند هفته‌ای را در سنین اقامت گزید و بعد به لیپزیگ عزیمت کرد و در آنجا مندلسون و شومان را ملاقات نمود. او هنگام بازگشت از این سفر دچار حمله شدید تنگی نفس شد که این حمله به قدری طاقت فرسا بود که روزنامه‌های لهستانی خبر درگذشت او را منتشر کردند.
شوپن در ۱۸۳۸ با ژرژ ساند که شش سال بزرگ‌تر از او بود آشنا شد و این رابطه که به سختی می‌توان دربارهٔ شیرین یا تلخ بودنش قضاوت کرد تا سال ۱۸۴۷ به طول انجامید. آن‌ها در زمستان ۱۸۳۹ به مایورکا رفتند که هوای نامساعد آنجا و نمناک بودن اتاق‌هایی که شوپن در آن‌ها اقامت داشت، تأثیر بسیار بدی بر سلامتی وی گذاشت تا آنجا که آن‌ها مجبور به بازگشت به خانه شدند و شوپن پس از آن دیگر هرگز نتوانست سلامت خود را بازیابد. در سال ۱۸۴۵ مشکلات زیادی در رابطه بین شوپن و ساند ظاهر شد و در ۱۸۴۶ این رابطه با ورود مشکلات خانوادگی تیره‌تر گردید و این همان سالی بود که ساند یکی از رمان‌هایش به نام نوکرزیا فلوریانی را که اصلاً برای شوپن خوشایند نبود را منتشر کرد. داستان این رمان به داستان یک هنرپیشه ثروتمند و یک شاهزاده بیمار برمی گردد که احتمالاً بازتابی از روابط میان خود او و شوپن است. مشکلات خانوادگی سرانجام در سال ۱۸۴۷ به قدری قوت گرفت که منجر به قطع رابطه شوپن با ساند شد.
قلب شوپن

مقالهٔ اصلی: قلب فردریک شوپن
شوپن در ۱۸۴۸ آخرین کنسرتش را در پاریس اجرا نمود و سپس به اسکاتلند و انگلستان رفت اما شدیداً بیمار شد تا آنکه در ۱۷ اکتبر ۱۸۴۹ هنگامی که به پاریس بازمی‌گشت، در خانه خواهرش لودویکا درگذشت. روز پس از آن ماسکی از صورت و دست‌هایش ساختند و سپس بدن او را گورستان پر لاشز به خاک سپردند. به وصیت او و به ابتکار خواهرش، قلب او به میهن اصلی او لهستان برده شد و امروز در کلیسایی در ورشو نگه‌داری می‌شود.
قلب فردریک شوپن پس از مرگش در ۱۷ اکتبر ۱۸۴۹ از بدن او جدا شد. آهنگساز لهستانی ترس از زنده به گور شدن داشت و از پزشکش ژان کروویلیه خواست کالبد شکافی را انجام دهد. در حالی که جسد شوپن در گورستان پرلاشز پاریس به خاک سپرده می‌شد، قلب او در الکل (احتمالا کنیاک) غوطه ور شد و در ظرف بلوط قرار گرفت.
قبل از مرگش، یکی از آخرین درخواست‌های شوپن این بود که خواهر بزرگش، لودویکا یدرژویچ، قلب او را به لهستان ببرد تا در یک کلیسای محلی دفن شود. او خواسته‌های او را برآورده کرد و قلب او را از طریق گمرک در مرز اتریش-مجارستان، از کنار مأموران مرزی روسیه و به لهستان قاچاق کرد سپس قلب شوپن به کلیسای صلیب مقدس در ورشو داده شد و در دخمه‌ای نگهداری گردید. پس از اینکه یک روزنامه‌نگار محلی قلب را در یک جعبه کشف کرد، در سال ۱۸۷۹ به قسمت بالای کلیسا منتقل شد.
آثار

بیش از ۲۳۰ قطعه از آثار شوپن به جا مانده‌اند. برخی از ساخته‌های دوران کودکی او موجود نیستند. همه آثار شوپن برای پیانو نوشته شده‌اند و بیشتر آنها به صورت تکنواز هستند. تعداد محدودی از آثار شوپن برای پیانو با همراهی پیانو دوم، ویلن، ویلن سل، آواز یا ارکستر نوشته شده‌اند.. از آن جمله می‌توان به موومان سوم از سونات شماره ۲ اپوس ۳۵ اشاره کرد.
آثار طولانی او همانند ۴ بالاد، ۴ اسکرتزو، بارکاروله۶۰.Op، فانتزی ۴۹.Op و سوناتهایش همانند آثار کوتاه‌تر او مثل ایمپرومتوها، مازورکاها، نوکتورنها، والسها و پولونزهای او، جایگاهی تثبیت شده در بین آثار (رپرتوار) پیانو دارند. دو مجموعه مهم شوپن برای پیانو تنها عبارت اند از ۲۴ پرلود ۲۸.op و اتودهای ۱۰.op و ۲۵.op.
شوپن در سبک موسیقی موتزارت، بتهوون، هایدن، و کلمنتی آموزش دید و با شاگردان خود به سبک کلمنتی کار می‌کرد. او موتزارت و باخ را مهم‌ترین آهنگسازان مؤثر بر موسیقی‌اش عنوان کرده بود.
تابلویی از فردریک شوپن اثر اوژن دولاکروا
آرامگاه شوپن در گورستان پر لاشز در پاریس
اردو (شهر)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| اردو | اردو |
| --- | --- |
شهر: شهر
View of Ordu from Boztepe hill: View of Ordu from Boztepe hill
ناحیه: دریای سیاه
حکومت: حکومت
 • شهردار: Seyit Torun (حزب جمهوری‌خواه خلق)
ارتفاع: ۵ متر (۱۶ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۴۵۴۵۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (زمان در ترکیه)
کد پستی: ۵۲xxx
کد منطقه: ۰۴۵۲ (۹۰)+
کد پلاک: ۵۲
وبگاه: www.ordu.bel.tr
اردو (به ترکی استانبولی: Ordu) شهری است در کشور ترکیه که در استان اردو واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۱۳۲٬۲۸۰ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۳۵٬۸۷۸ نفر می‌باشد.
محمد حسنین هیکل

| محمد حسنین هیکل | محمد حسنین هیکل |
| --- | --- |
هیکل در سال ۱۹۶۶: هیکل در سال ۱۹۶۶
زادهٔ: ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۳ قاهره، مصر
درگذشت: ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۶ (۹۲ سال) قاهره، مصر
علت مرگ: مرگ طبیعی
پیشه: روزنامه‌نگار
عنوان: محمد حسنین هیکل
فرزندان: ۳
هیکل در حال گفتگو با یک روحانی در مسجد سپهسالار تهران، ۱۹۵۱
محمد حسنین هیکل (زاده ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۳ - درگذشت ۱۷ فوریه ۲۰۱۶) روزنامه‌نگار نامدار مصری بود که به مدت ۱۷ سال سردبیر روزنامه الاهرام مصر بود.
هیکل مدتی سردبیر روزنامه الاهرام بود که ایدئولوژی ناسیونالیسم عربی ارائه شده از سوی جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور و رهبر سابق ملی‌گرای مصر در دهه ۱۹۶۰ میلادی را منتشر می‌کرد. او مدتی نیز وزیر اطلاع‌رسانی مصر و برای مدت کوتاهی وزیر امور خارجه این کشور بود. او برای سال‌ها یکی از مهم‌ترین و بانفوذترین تاریخ‌نگاران و مفسرین امور مصر و جهان عرب به ویژه در خصوص دوران پر از تحولات ناصر بود. در سال ۱۹۷۰، هنگام درگذشت جمال عبدالناصر، به عنوان مشاور بر بالینش حاضر بود. گفته می‌شود هیکل از افراد مذاکره‌کننده با ایران برای آزادسازی گروگان‌های آمریکایی نیز بوده است. او نخستین کتاب خود را در ۱۹۵۱ پس از سفر یک ماهه به ایران نوشت که ایران بر فراز آتشفشان نام دارد. پس از مصاحبه با سید روح‌الله خمینی و عده دیگری از مسئولین بعد از انقلاب ایران، کتاب بازگشت آیت الله: انقلاب ایران از مصدق تا خمینی را به انگلیسی در لندن منتشر کرد که بعداً به عربی ترجمه شد و به نام توپ‌های آیت الله - داستان ایران و انقلاب منتشر گردید.
در روز چهارشنبه ۱۷ فوریه ۲۰۱۶ به صورت رسمی اعلام شد که این نویسنده برجسته عرب، پس از مدت‌ها درگیری با بیماری در سن ۹۲ سالگی درگذشت.