stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آریان ۶

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Illustration of the two Ariane 6 variants planned, A62 (left) and A64 (right): Illustration of the two Ariane 6 variants planned, A62 (left) and A64 (right)
عملکرد: Medium-heavy launch vehicle
سازنده: ArianeGroup
هزینهٔ پروژه: €3.6 billion
هزینهٔ هر پرتاب: €75 million (Ariane 62) €115 million (Ariane 64)
هزینه در سال: ۲۰۱۴
ابعاد: ابعاد
بلندی: ۶۳ متر (۲۰۷ فوت)
قطر: ۵٫۴ متر (۱۸ فوت)
جرم: ۵۳۰٬۰۰۰–۸۶۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۱٬۱۷۰٬۰۰۰–۱٬۹۰۰٬۰۰۰ پوند)
تعداد مراحل: ۲
ظرفیت : ظرفیت 
بار مفید به GTO: بار مفید به GTO
جرم: A64: ۱۱٬۵۰۰ کیلوگرم (۲۵٬۴۰۰ پوند) A62: ۵٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۱٬۰۰۰ پوند)
بار مفید به GEO: بار مفید به GEO
جرم: A64: ۵٬۰۰۰ کیلوگرم (۱۱٬۰۰۰ پوند)
بار مفید به SSO: بار مفید به SSO
جرم: A64: ۱۴٬۹۰۰ کیلوگرم (۳۲٬۸۰۰ پوند) A62: ۶٬۴۵۰ کیلوگرم (۱۴٬۲۲۰ پوند)
بار مفید به LEO: بار مفید به LEO
جرم: A64: ۲۱٬۶۵۰ کیلوگرم (۴۷٬۷۳۰ پوند) A62: ۱۰٬۳۵۰ کیلوگرم (۲۲٬۸۲۰ پوند)
 :  
راکت‌های مرتبط: راکت‌های مرتبط
خانواده: Ariane
قابل مقایسه با: Vulcan, H3, Titan IV, Falcon 9
تاریخچهٔ پرتاب: تاریخچهٔ پرتاب
وضعیت: In Development
سایت‌های پرتاب: Centre Spatial Guyanais
نخستین پرواز: 2021
بوسترها – Equipped Solid Rocket: بوسترها – Equipped Solid Rocket
شمار بوسترها: 2 or ۴
قطر: ۳ متر (۹٫۸ فوت)
جرم سوخت: ۱۴۲٬۰۰۰ کیلوگرم (۳۱۳٬۰۰۰ پوند)
پیشرانه: P120
بیشینهٔ رانش: ۴٬۵۰۰ کیلونیوتن (۱٬۰۰۰٬۰۰۰ پوند-نیرو)
مرحلهٔ Core – Lower Liquid Propulsion Module: مرحلهٔ Core – Lower Liquid Propulsion Module
قطر: ۵٫۴ متر (۱۸ فوت)
جرم سوخت: ۱۴۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۳۱۰٬۰۰۰ پوند)
پیشرانه: Vulcain 2.1
بیشینهٔ رانش: ۱٬۳۷۰ کیلونیوتن (۳۱۰٬۰۰۰ پوند-نیرو)
سوخت: LH2 / LOX
مرحلهٔ Upper – Upper Liquid Propulsion Module: مرحلهٔ Upper – Upper Liquid Propulsion Module
قطر: ۵٫۴ متر (۱۸ فوت)
جرم سوخت: ۳۱٬۰۰۰ کیلوگرم (۶۸٬۰۰۰ پوند)
پیشرانه: Vinci
بیشینهٔ رانش: ۱۸۰ کیلونیوتن (۴۰٬۰۰۰ پوند-نیرو)
سوخت: LH2 / LOX
 :  
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
آریان ۶ یک سیستم پرتاب یک‌بارمصرف اروپایی است که توسط آریان‌اسپیس اداره می‌شود و توسط آریان‌گروپ به نمایندگی از آژانس فضایی اروپا (ESA) توسعه و تولید شده است. این موشک جایگزین آریان ۵ شده و بخشی از خانواده موشک‌های آریان است.
این موشک دو مرحله‌ای از موتورهای هیدروژن مایع و اکسیژن مایع استفاده می‌کند. مرحله اول دارای یک موتور وولکین ارتقا یافته از آریان ۵ است، در حالی که مرحله دوم از موتور وینسی استفاده می‌کند که به‌طور خاص برای این موشک طراحی شده است. مدل آریان ۶۲ از دو بوستر موشک جامد P120 و آریان ۶۴ از چهار بوستر استفاده می‌کند. بوستر P120 با دیگر موشک پرتاب اروپا، وگا C، مشترک است و نسخهٔ بهبود یافتهٔ مرحله موشک P80 است که در وگا اصلی استفاده می‌شود.
آریان ۶ که در دسامبر ۲۰۱۴ به جای یک گزینه کاملاً سوخت جامد انتخاب شد، در ابتدا برای پرتاب در سال ۲۰۲۰ هدف‌گذاری شده بود. با این حال، این برنامه با تأخیرهایی مواجه شد و اولین پرتاب در ۹ ژوئیه ۲۰۲۴ انجام شد.
آریان ۶ که برای نصف کردن هزینه‌های پرتاب و افزایش ظرفیت سالانه از هفت به یازده مأموریت در مقایسه با مدل قبلی خود طراحی شده است، به دلیل قیمت پرتاب و عدم قابلیت استفاده مجدد مورد انتقاد قرار گرفته است. مقامات اروپایی از این برنامه دفاع می‌کنند و می‌گویند که دسترسی مستقل و حیاتی به فضا را برای کشورهای عضو خود فراهم می‌کند.
توضیحات

دو مدل از آریان ۶ در حال توسعه هستند:
آریان ۶۲ (A62): با دو بوستر سوخت جامد P120، وزن آن در هنگام بلند شدن حدود ۵۳۰۰۰۰ کیلوگرم (۱۱۷۰۰۰۰ پوند) خواهد بود و عمدتاً برای ماموریت‌های دولتی و علمی در نظر گرفته شده است. این موشک می‌تواند تا ۴۵۰۰ کیلوگرم (۹۹۰۰ پوند) را در مدار انتقالی زمین‌ایستا (GTO) و ۱۰۳۵۰ کیلوگرم (۲۲۸۲۰ پوند) را در مدار پایینی زمین (LEO) پرتاب کند.
آریان ۶۴ (A64): با چهار بوستر P120، وزن آن در هنگام بلند شدن حدود ۸۶۰۰۰۰ کیلوگرم (۱۹۰۰۰۰۰ پوند) است و برای پرتاب‌های تجاری دوگانه ماهواره تا ۱۱۵۰۰ کیلوگرم (۲۵۴۰۰ پوند) در GTO و ۲۱۵۰۰ کیلوگرم (۴۷۴۰۰ پوند) در LEO در نظر گرفته شده است. مانند آریان ۵، این موشک قادر خواهد بود دو ماهواره زمین‌ایستا را به‌طور همزمان پرتاب کند.
توضیحات > مرحله اول

اولین (پایین‌ترین) مرحله آریان ۶، ماژول پیشران مایع پایینی (LLPM) نامیده می‌شود. این موتور توسط یک موتور وولکین ۲٫۱ تغذیه می‌شود که هیدروژن مایع (LH2) را با اکسیژن مایع (LOX) می‌سوزاند. وولکین ۲٫۱ یک نسخه به‌روزشده از موتور Vulcain 2 از Ariane 5 با هزینه‌های تولید پایین‌تر است. LLPM قطر ۵٫۴ متر (۱۸ فوت) دارد و حاوی تقریباً ۱۴۰ تن (۳۱۰۰۰۰ پوند) پیشران است.
توضیحات > بوسترها

نیروی رانش اضافی برای مرحله اول توسط دو یا چهار بوستر سوخت جامد مدل P120 تأمین می‌شود که در نامگذاری آریان ۶ به عنوان موشک‌های جامد مجهز (ESR) شناخته می‌شوند. هر بوستر حاوی تقریباً ۱۴۲۰۰۰ کیلوگرم (۳۱۳۰۰۰ پوند) پیشران است و تا ۴۶۵۰ کیلو نیوتن (۱۰۵۰۰۰۰ پوند بر فوت) نیروی رانش ایجاد می‌کند. موتور P120 همچنین اولین مرحله از پرتابگر ارتقا یافته وگا C است. با اشتراک‌گذاری موتورها، می‌توان حجم تولید را افزایش داد و هزینه‌های تولید را کاهش داد. اولین آزمایش در مقیاس کامل ESR در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۸ در Kourou انجام شد و آزمایش با موفقیت با رسیدن نیروی رانش به ۴۶۱۵ کیلو نیوتن (۱۰۳۷۰۰۰ پوند بر فوت) در خلاء انجام شد.
توضیحات > مرحله دوم

مرحله دوم (بالایی) آریان ۶، ماژول پیشران مایع بالایی (ULPM) نامیده می‌شود. قطر آن ۵٫۴ متر (۱۸ فوت) مانند LLPM است و همچنین هیدروژن مایع را با اکسیژن می‌سوزاند. این موتور توسط موتور وینسی تغذیه می‌شود که ۱۸۰ کیلو نیوتن (۴۰۰۰۰ پوند بر فوت) نیروی رانش را ارائه می‌دهد و امکان راه‌اندازی مجدد چندگانه را فراهم می‌کند. ULPM حدود ۳۱ تن (۶۸۰۰۰ پوند) پیشران را حمل خواهد کرد.
توضیحات > تاریخچه

آریان ۶ در اوایل دهه ۲۰۱۰ به عنوان جایگزینی برای موشک پرتاب آریان ۵ طراحی شد و چندین طرح اولیه و مفهومی در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ پیشنهاد شد. بودجه توسعه از چندین دولت اروپایی در اوایل سال ۲۰۱۶ تأمین شد و قراردادهایی برای شروع طراحی دقیق و ساخت نمونه‌های آزمایشی امضا شد. در حالی که در سال ۲۰۱۹، اولین پرواز مداری برای سال ۲۰۲۰ برنامه‌ریزی شده بود، تا ماه مه ۲۰۲۰، تاریخ پرتاب اولیه به سال ۲۰۲۱ موکول شد. در اکتبر ۲۰۲۰، ESA رسماً درخواست بودجه اضافی ۲۳۰ میلیون یورویی از کشورهایی که حامی این پروژه بودند، برای تکمیل توسعه موشک و رساندن وسیله نقلیه به اولین پرواز آزمایشی خود کرد که به سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۲ لغزیده بود. در ژوئن ۲۰۲۱، تاریخ به اواخر ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. در ژوئن ۲۰۲۲، تأخیری برای «زمانی در سال ۲۰۲۳» اعلام شد و تا اکتبر ۲۰۲۲، ESA روشن کرد که اولین پرتاب زودتر از سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۳ نخواهد بود، در حالی که هیچ دلیل عمومی برای این تأخیر ارائه نکرد. در اوت ۲۰۲۳، ESA اعلام کرد که تاریخ اولین پرتاب دوباره به سال ۲۰۲۴ موکول شده است.
توضیحات > مفهوم و توسعه اولیه: ۲۰۱۰–۲۰۱۵

پس از مطالعات تعریف دقیق در سال ۲۰۱۲، آژانس فضایی اروپا (ESA) انتخاب پیکربندی "PPH" (مرحله اول سه موتور موشک P145، مرحله دوم یک موتور موشک P145 و مرحله بالایی کرایوژنیک H32) را برای آریان ۶ در ژوئیه ۲۰۱۳ اعلام کرد. این موشک قادر به پرتاب تا ۶۵۰۰ کیلوگرم (۱۴۳۰۰ پوند) به مدار انتقالی زمین‌ایستا (GTO) با اولین پرواز پیش‌بینی شده در اوایل سال‌های ۲۰۲۱–۲۰۲۲ بود. تا ماه مه ۲۰۱۳ هزینه توسعه ۴ میلیارد یورو برآورد شده بود. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ به این نتیجه رسید که با محدود کردن پیمانکاران به پنج کشور، می‌توان هزینه‌های توسعه را به حدود ۳ میلیارد یورو کاهش داد.
در حالی که آریان ۵ معمولاً یک ماهواره بزرگ و یک ماهواره متوسط را به‌طور همزمان پرتاب می‌کند، پیشنهاد PPH برای آریان ۶ برای محموله‌های تک منظوره بود، با برآورد قیمت اولیه در اوایل ۲۰۱۴ تقریباً ۹۵ میلیون دلار برای هر پرتاب. فالکون ۹ اسپیس‌اکس و چانگ ژنگ ۳B سازمان ملی فضایی چین هر دو محموله‌های کوچک‌تری را پرتاب می‌کنند، اما با قیمت‌های پایین‌تر، تقریباً ۵۷ میلیون دلار و ۷۲ میلیون دلار به ترتیب در اوایل سال ۲۰۱۴، پرتاب فالکون ۹ یک ماهواره میان اندازه را با هزینهٔ جایگاه پایین‌تر یک محموله دوگانه آریان ۵ رقابتی می‌کند. برای ماهواره‌های سبک تمام‌الکتریکی، آریان‌اسپیس قصد داشت از موتور وینسی با قابلیت راه‌اندازی مجدد استفاده کند تا ماهواره‌ها را به مدار عملیاتی خود نزدیک‌تر از فالکون ۹ برساند، بنابراین زمان مورد نیاز برای انتقال به مدار زمین ثابت را چندین ماه کاهش دهد.
تپه پیس‌ها (پیسا)

| تپه پیس ها (پیسا) | تپه پیس ها (پیسا) |
| --- | --- |
نام: تپه پیس ها (پیسا)
کشور: ایران
استان: استان همدان
شهرستان: شهرستان همدان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۲۳
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ خرداد ۱۳۷۷
تپه پیس‌ها (پیسا) مربوط به ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح است و از نظر قدمت بسیار قدیمی تر از تپه هگمتانه می‌باشد.محله شاه پسند واقع شده (محله شاه پسند بنیان‌گذاری شده در سال ۱۳۴۸ توسط خانواده علوی) و این اثر در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاپتاوانک

| کاپتاوانکԿապտավանք | کاپتاوانکԿապտավանք |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: غیرفعال
وضعیت: نامعلوم
مکان: مکان
مکان: جنوب غرب روستای چینچین، استان تاووش،  ارمنستان
موقعیت در ارمنستان: موقعیت در ارمنستان
مختصات: ۴۰°۵۲′۵۹″شمالی ۴۵°۱۸′۴۱″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۸۳۰۳۰۵°شمالی ۴۵٫۳۱۱۵۰۳°شرقی﻿ / 40.8830305; 45.311503
معماری: معماری
سبک: ارمنی
آغاز ساخت: ۱۱۵۰ میلادی
پایان ساخت: ۱۱۵۱ میلادی
گنبد(ها): ۱
کاپتاوانک (ارمنی: Կապտավանք؛ انگلیسی: Kaptavank) یک صومعه حواری ارمنی واقع در جنوب غرب روستای چینچین در استان تاووش، ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان سال ۱۱۵۱ میلادی به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نگهبانان (فیلم ۲۰۲۴)

| نگهبانان | نگهبانان |
| --- | --- |
پوستر اکران سینمایی: پوستر اکران سینمایی
کارگردان: ایشانا نایت شیامالان
تهیه‌کننده:  ام. نایت شامالان  اشوین راجان  نیمیت منکد 
نویسنده: ایشانا نایت شیامالان
بر پایه: ناظران اثر ای. ام. شاین
بازیگران:  داکوتا فانینگ  جرجینا کمبل  آلون فوئره  الیور فینیگان 
موسیقی: آبل کوژِنیوفسکی
فیلم‌بردار: الی آرنسون
تدوین‌گر: یوب تر برخ
شرکت تولید:  نیو لاین سینما  بلیندینگ ادج پیکچرز 
توزیع‌کننده: برادران وارنر پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۷ ژوئن ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-0۶-۰۷)  
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۳۳٫۲ میلیون دلار
نگهبانان (به انگلیسی: The Watchers) یک فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی ایشانا نایت شامالان است که بر اساس رمانی به همین نام می‌باشد. داکوتا فانینگ و جرجینا کمبل بازیگران اصلی این فیلم هستند.
فیلمبرداری از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۳ در ایرلند انجام شد. نگهبانان در ایالات متحده، بریتانیا و ایرلند توسط برادران وارنر در ۷ ژوئن ۲۰۲۴ اکران شد. این فیلم با نقدهای متفاوت تا منفی از سوی منتقدان مواجه شد.
داستان

مینا هنرمند ۲۸ ساله در جنگلی وسیع و دست نخورده در ایرلند غربی گیر می‌افتد. پس از یافتن پناهگاه، او ناخودآگاه در کنار سه غریبه که هر شب توسط موجودات مرموز تحت نظر و تعقیب قرار می‌گیرند، گرفتار می‌شود.
بازیگران

داکوتا فانینگ در نقش مینا
جرجینا کمبل در نقش کیارا
الیور فینیگان در نقش دنیل
آلون فوئره در نقش مدلین
آلیستر برامر در نقش جان
جان لینچ (بازیگر) در نقش پروفسور
تولید

فیلمبرداری اصلی در دوبلین، ویکلو و گالوی از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۳ انجام شد.
داویت وارطانیان

| داویت وارطانیان | داویت وارطانیان |
| --- | --- |
وزیر مدیریت اموال دولتی جمهوری ارمنستان: وزیر مدیریت اموال دولتی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۸ فوریه ۲۰۰۰ – ۱۵ آوریل ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ۲۸ فوریه ۲۰۰۰ – ۱۵ آوریل ۲۰۰۳
رئیس‌جمهور: روبرت کوچاریان
نخست‌وزیر: آندرانیک مارگاریان
پس از: پاول قالتاخچیان
پیش از: کارینه گیراگوسیان
نماینده دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره‌های اول و دوم مجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۲۰۰۰: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۲۰۰۰
فراکسیون: -
نماینده دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۰ – ۱۹۹۵: دوره مسئولیت ۱۹۹۰ – ۱۹۹۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ فوریهٔ ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: اتحاد دموکراتیک ملی
داویت مانوکی وارطانیان (ارمنی: Դավիթ Մանուկի Վարդանյան؛ زادهٔ ۱۲ فوریهٔ ۱۹۵۰) یک سیاستمدار و فیزیکدان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۰۰ تا تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۰۳ در دولت آندرانیک مارگاریان سمت وزارت ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۱۲ فوریه ۱۹۵۰ در ایروانبه دنیا آمد
یادداشت

↑  Պետական գույքի կառավարման նախարար/Minister of State Property Management of Armenia
ملی‌گرایی الجزایری

پرچم الجزایر
ملی‌گرایی الجزایری (عربی: قومية جزائرية) عبارت است از افتخار به ملیت و فرهنگ الجزایری با تأکید بر اینکه الجزایری‌ها یک امت و ملت واحد هستند که با وحدت آحاد این ملت تقویت می‌شود. اولین بار بعد از جنگ جهانی اول در دوره اشغال الجزایر توسط فرانسه جنبش‌های ملی‌گرایانه در الجزایر هویدا شد، این جنبش‌ها منجر به شعله‌ور شدن جنگ استقلال الجزایر در سال ۱۹۵۴ شد، این جنبش‌ها دارای دو ماهیت سیاسی جدا از هم بود، دسته و گروه اول این جنبش‌ها ماهیت اصلاح‌طلبانه داشت و دسته و گروه دوم جدایی‌طلبان بودند که خواستار استقلال و جدایی الجزایر از فرانسه بودند، ملیت الجزایری از «بن بادیس» کسی که به مخالفت با استعمار فرانسه در الجزایر برخاست الهام و سرچشمه گرفته‌است:
«همانا امت اسلامی الجزایر فرانسوی نیست و نمی‌تواند که فرانسوی باشد و نمی‌خواهد که فرانسوی بشود ولو اینکه اراده هم بکند نمی‌تواند فرانسوی بشود، بلکه ملت الجزایر تفاوت زیادی با ملت فرانسه از بابت زبان، اخلاق، اصالت و جوهر و دین دارد و نمی‌خواهد با ملت فرانسه ادغام و یکی شود. برای ملت الجزایر وطن و خاک مشخصی و معینی وجود دارد که عبارت است از کشور الجزایر با مرزهای مشخص شده‌اش در حال حاضر»
تاریخچه > جنگ جهانی اول

در زمان جنگ جهانی اول نسل جدیدی از رهبران مسلمان در الجزایر ظاهر شد و در سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به بلوغ رسید. آن‌ها هر چند گروه کوچکی بودند ولی گروهی بودند مؤثر و تأثیرگذار از روشنفکران و دیگر الجزایری‌ها که آرزوها و آمالشان را از درون و ادراک خودشان و در خلال تجربیات جنگی و کشورشان شکل داده بودند. همچنین گروهی از اصلاح‌طلبان و دانشمندان دینی نیز در این دوران گردهم آمدند. برخی از این افراد از اعضای چند خانواده مسلمان ثروتمند بودند که با سختی و صعوبت در نظام استعماری در دهه ۹۰ قرن نوزدهم توانسته بودند از آموزش فرانسوی بهره ببرند، امری که آرزوی روشنفکران و نیروهای ترقی‌خواه الجزایری بود، علاوه بر این دیگرانی هم بودند از جمله ۱۷۳٬۰۰۰ الجزایری که در جنگ جهانی اول در ارتش فرانسه خدمت کردند یا صدها هزار نفر دیگر که با کار کارخانه‌های صنایع نظامی فرانسه به جنگ‌های فرانسه کمک کردند. بسیاری از الجزایر پس از سال ۱۹۱۸ در فرانسه باقی ماندند و پولی را برای بستگان در الجزایر ارسال کردند. در فرانسه آن‌ها از استاندارد زندگی بالاتر از آن چیزی که در کشور خودشان بهره‌مند بود برخوردار شدند و بالاتر از آن به شناخت مفاهیم سیاسی و دموکراسی که فرانسوی‌ها در فرانسه از آن برخوردار بودند، رسیدند و فهمیدند که جامعه فرانسه و ارتش و سربازان فرانسوی و همین‌طور بوروکرات‌های فرانسوی اجرای همین دموکراسی که خودشان دارند، برای اکثریت مسلمان الجزایری رد می‌کنند. کما اینکه برخی از الجزایری‌ها به شناخت و آگاهی از ناسیونالیسم رو به رشد عرب در خاورمیانه آگاه شدند.
گلوکونئوژنز

خلاصه‌ای از فروگشت (کاتابولیسم) آمینواسیدها
گلوکونئوژنز (به انگلیسی: Gluconeogenesis) مسیری متابولیک است که کربوهیدرات‌ها را از پیش‌سازهای غیر کربوهیدراتی ساده (مانند پیروات، لاکتات، گلیسرول و اگزالواستات) در موجودات زنده می‌سازد.
این مسیر یکی از راهکارهایی است که بدن انسان و برخی جانوران جهت جلوگیری از افت سطح گلوکز خون در کنار گلیکوژنولیز انجام می‌دهند.
فدراسیون فوتبال نیجریه

| کنفدراسیون فوتبال آفریقا | کنفدراسیون فوتبال آفریقا |
| --- | --- |
تاسیس شده: ۱۹۴۵
عضویت در فیفا: ۱۹۵۹
کنفدراسیون فوتبال آفریقا: ۱۹۵۹
ریاست: آمینو میگری
فدراسیون فوتبال نیجریه (با تام مخفف NFF  یا ان اف اف) بلند مرتبه‌ترین نهاد رسمی فوتبال در نیجریه است که به سازماندهی فوتبال محلی و بین‌المللی تیم‌های این کشور می‌پردازد. این فدراسیون در سال ۱۹۴۵ راه‌اندازی شد و اولین تیم ملی فوتبال نیجریه را در سال ۱۸۴۹ تأسیس کرد. این فدراسیون در سال ۱۹۵۹ به عضویت فیفا و کنفدراسیون فوتبال آفریقا در آمد. دفتر مرکزی فدراسیون فوتبال نیجریه در شهر آبوجا قرار دارد.
باشگاه فوتبال لا ساله

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
Logo: Logo
نام کامل: باشگاه فوتبال لا ساله
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۹۲۶؛ ۹۸ سال پیش (۱۹۲۶-خطا: زمان نامعتبر}})
زمینِ بازی: ورزشگاه المپیک کاراکاس، ونزوئلا
گنجایش: ۳۰،۰۰۰
لیگ: لیگ دسته اول فوتبال ونزوئلا
باشگاه فوتبال لا ساله یک باشگاه فوتبال در کاراکاس، ونزوئلا است. این تیم دو بار در لیگ دسته اول فوتبال ونزوئلا قهرمان شده‌است.
افتخارات

لیگ دسته اول ونزوئلا: ۲
قهرمانی (۲): ۱۹۵۲، ۱۹۵۵
نایب قهرمانی (۴): ۱۹۵۰، ۱۹۵۳، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷
اسکیت نمایشی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جانی ویر در حال اجرای اسکیت نمایشی همراه با آهنگ پوکر فیس: جانی ویر در حال اجرای اسکیت نمایشی همراه با آهنگ پوکر فیس
بلندپایه‌ترین سازمان: اتحادیه بین‌المللی اسکیت
نام‌های دیگر: پاتیناژ نمایشی، یخماله نمایشی، اسکیت هنری
مشخصات: مشخصات
لوازم: کفش اسکیت ویژه اسکیت نمایشی
المپیک: قسمتی از بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۰۸ و ۱۹۲۰ از نخستین دوره بازیهای المپیک زمستانی در سال ۱۹۲۴ تا کنون
رده‌بندی: ورزش زمستانی
ن ب و: ن ب و
اسکیت نمایشی یا پاتیناژ یا یخ‌ماله نمایشی یکی از ورزش‌های المپیک است که در آن افراد به‌طور تکی، دو نفره یا گروهی به اجرای چرخش، پرش و دیگر حرکات چالش‌برانگیز روی یخ می‌پردازند. این ورزش از ورزش‌های رسمی المپیک زمستانی محسوب می‌شود. اتحادیه جهانی اسکیت (ISU) مسؤول برگزاری مسابقات این ورزش و پرورش داوران این رقابت‌ها در کشورهای مختلف می‌باشد. مسابقات این ورزش از سطح مقدماتی و پایه ای تا سطح حرفه‌ای چون مسابقات ملی و بین‌المللی و المپیک برگزار می‌شود.
رشته‌ها

اسکیت نمایشی شامل رشته‌های فری استایل، سرعتی و نمایشی است.
اولین مسابقات بین المللی روی یخ به‌طور غیررسمی سال ۱۸۸۲ در اتریش برگزار شد و به‌طور رسمی مسابقات جهانی از سال ۱۸۹۶ شروع شد. این ورزش سابقه ۲۵۰ ساله دارد و اواخر قرن هجدهم (۱۷۷۰ میلادی) در اروپا شکل گرفت.
در المپیک زمستانی و مسابقات جهانی چهار رشته وجود دارد:
اسکیت انفرادی مردان - از سال ۱۸۹۶ - شامل برنامه کوتاه (از سال ۱۹۷۳) + برنامه بلند (اسکیت آزاد) + برنامه اجباری (سال ۱۹۹۰ حذف شد)
اسکیت انفرادی زنان - از سال ۱۹۰۶ - شامل برنامه کوتاه (از سال ۱۹۷۳) + برنامه بلند (اسکیت آزاد)  + برنامه اجباری (سال ۱۹۹۰ حذف شد)
اسکیت دونفره (یک مرد + یک زن) - از سال ۱۹۰۸ - شامل برنامه کوتاه (از سال ۱۹۶۳) + برنامه بلند (اسکیت آزاد)
دنس دونفره (یک مرد + یک زن) - از سال ۱۹۵۲ - شامل ریتم دنس یا رقص کوتاه (از سال ۲۰۱۱) + فری دنس (از ابتدا) + اورجینال دنس (از ۱۹۶۷ تا ۲۰۱۰ - در مسابقات جهانی از ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۰) + رقص اجباری (از ابتدا - در ۲۰۱۰ حذف شد)
آیس دنس دونفره برگرفته از رقص باله است و حرکاتش با سه رشته دیگر تفاوت زیادی دارد.
سایر رشته ها:
اسکیت هماهنگ گروهی - از سال ۲۰۰۰ (مسابقات جهانی جدا دارد)
فیگورهای اجباری یا فیگورهای مدرسه ای - در سال ۱۹۹۰ از مسابقات حذف شد
اسکیت نمایشی در ایران > اسکیت یخ

پاتیناژ یا اسکیت نمایشی روی یخ قبل از انقلاب مدت کوتاهی در حدود چندسال در چند مکان محدود وجود داشت. بعد از انقلاب و در اواخر سال ۲۰۲۳ اعلام شد که ایران در بازی های آسیایی زمستانی ۲۰۲۵ در این رشته برای اولین بار پس از سال ها شرکت خواهد کرد.
اسکیت نمایشی در ایران > اسکیت اینلاین

ورزشکارانی از کشور ایران نیز در این رشتهٔ ورزشی موفقیت‌هایی کسب نموده‌اند، از جملهٔ موفقیت‌ها در رقابت‌های اسکیت هنری اپن فرانسه بود که در این دوره از رقابت‌ها، «تمامی» ورزشکاران تیم اعزامی ایران به رقابت‌های اسکیت هنری اپن فرانسه با ثبت عملکردی موفق مدال‌های این دوره از مسابقات را از آن خود کردند. از جمله این مدال‌ها، مدال‌های دختران ایرانی رقابت‌های اسکیت فرانسه، در شهر تولوس فرانسه بود که، در این مسابقات بین‌المللی «مرجان غلامی» و «ستایش طهماسبی فر» در رقابت‌های «اسکیت هنری آزاد» فرانسه مدال نقره و برنز را کسب نمودند؛ و در بخش تیمی نیز تیم رشته هنری گروهی ایران، مقام دوم این دوره از مسابقات را، کسب نمود؛ در این رقابت‌های اسکیت هنری آزاد فرانسه، ۸۶ ورزشکار از کشورهایی همچون فرانسه، رومانی، اسپانیا، ایتالیا و روسیه و کشورِ ایران حضور داشتند. درمسابقات ورلد کاپ پاریس‌‌‌، نیز دختران و پسران ایرانی چندین مدال به به دست آوردند. مها یزدیان و محسن حسینی و مهدی حسینی مدال طلا و تارا محمدی مدال نقره و دنیز تقوایی و مانیا لواسانی و آرمینا خوشدل مدال برنز کسب کردند.
برندگان مسابقات اسکیت نمایشی پاریس
نگارخانه

راس مینر-آماده پرش
دنیس تن -آماده پرش
کوین وان-در هوا می‌چرخد
جمال عزیز اوتمن
گوزلدره

| گوزلدره | گوزلدره |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: زنجان
شهرستان: سلطانیه
بخش: باغ حلی
سال شهرشدن: ۱۴۰۳ خورشیدی
مردم: مردم
جمعیت: ۱٬۵۳۲ نفر (۱۳۹۵)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
تأسیس شهرداری: ۱۴۰۳ خورشیدی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۴
کد آماری: ۲۳۳۰۱۷
  گوزلدره  روی نقشه ایران ۳۶°۲۹′۰۸″شمالی ۴۸°۳۸′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۸۵۶۱۱۲°شمالی ۴۸٫۶۳۶۸۱۵۲°شرقی﻿ / 36.4856112; 48.6368152   :   گوزلدره  روی نقشه ایران ۳۶°۲۹′۰۸″شمالی ۴۸°۳۸′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۸۵۶۱۱۲°شمالی ۴۸٫۶۳۶۸۱۵۲°شرقی﻿ / 36.4856112; 48.6368152   
 :  
گوزلدره، شهری در بخش باغ حلی شهرستان سلطانیه در استان زنجان ایران است. این شهر، مرکز بخش باغ حلی است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهر گوزلدره برابر با ۱٬۵۳۲ نفر (۵۴۲ خانوار) بوده است.
بارتوش گلنر

| بارتوش گلنر | بارتوش گلنر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) کاتوویتسه، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸ تا کنون
بارتوش گلنر (لهستانی: Bartosz Gelner؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۸۸) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به خلیج جاسوسان، خبرچینان – پدران و دختران، خون از خون، یخ‌ژاله، فرابنفش، مجرد،  پدر متیو، رنگ‌های خوشبختی، قانون حقیقی، دوران افتخار و اتاق خودکشی اشاره نمود.
هانیبال مجبری

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۰۳ ‏(۲۱ سال)
زادگاه:  ایوری-سور-سن، فرانسه
قد:  1.82 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  منچستریونایتد
شمارهٔ پیراهن:  ۴٨
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۹–۲۰۱۷:  پاریس
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  A.C.B.B.
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  موناکو
۲۰۱۹–۲۰۲۱:  منچستر یونایتد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱– |  منچستریونایتد |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۲۳-۲۰۲۲ |  بیرمنگام (قرضی) |  ۳۸ |  (۱) |
| ۲۰۲۴ |  سویا (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  زیر ۱۶ سال فرانسه |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۹ |  زیر ۱۷ سال فرانسه |  ۳ |  (۲) |
| ۲۰۲۱– |  تونس |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۵۸, ۲۳ مه ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۴۷, ۵ ژوئن ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶:۵۸, ۲۳ مه ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۴۷, ۵ ژوئن ۲۰۲۱ (UTC)
هانیبال مجبری (انگلیسی: Hannibal Mejbri؛ زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۰۳) بازیکن فوتبال اهل تونس است که برای باشگاه منچستر یونایتد بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه، زیر ۱۷ سال فرانسه و تونس بازی کرده‌است.
دوران نوجوانی

مجبری در ایوری سور سن فرانسه متولد شد و در سال ۲۰۰۹ به باشگاه پاریس پیوست.در سال ۲۰۱۶، گزارش شد که او توسط تعدادی از باشگاه های انگلیسی از جمله منچستریونایتد ، منچسترسیتی ، لیورپول و آرسنال مورد توجه قرار گرفته است سپس آنها مدت زمان زیادی را بر نظارت روی وی گذرانده اند.او مدتی را در آکادمی معتبر کلیر فونتین مشغول به تحصیل شد.در دسامبر ۲۰۱۹ او جایزه معتبر پانام بهترین بازیکن توسط مدیا پانامفوت فرانسوی را از آن خود کرد.
عملکرد باشگاهی

علیرغم علاقه باشگاه های انگلیسی ،مجبری قبل از پیوستن به موناکو در سال ۲۰۱۸ با پرداخت مبلغ ۱ میلیون یورو ،دوران کوتاهی را با اتلتیک کلاب د بولونژ بیلانکورت داشت.علیرغم اینکه تحت بازی برای جوانان موناکو قرار داشت ،مجبری ظرف یک سال پس از امضای قرارداد از این باشگاه ناامید شد و والدین او ادعا کردند که تیم لیگ یک فرانسه توافقنامه قرارداد را نقض کرده است.در سال ۲۰۱۹ ،او توسط باشگاه هایی در سراسر اروپا از جمله قهرمانان آلمان ،فرانسه و اسپانیا، بایرن مونیخ ، پاری سن ژرمن و بارسلونا تحت پیگیری قرار گرفت.در ۱۱ آگوست ۲۰۱۹ ، منچستریونایتد در لیگ برتر در وب سایت خود اعلام کرد که با موناکو برای جذب مجبری به توافق رسیده اند و گفته می شود این جوان انتقال به سایر باشگاه های انگلیسی را رد کرده است.تصور می شد مبلغی که باشگاه منچستر پرداخت می کند حدود ۵ میلیون یورو باشد که احتمالاً به ۱۰ میلیون یورو اضافه می شود.
مجبری به سرعت وارد تیم های جوانان منچستریونایتد شد و با وجود ۱۷ سال سن، به تیم زیر ۲۳ سال رسید.مجبری اولین بازی خود را در تیم زیر ۲۱ ساله های منچستریونایتد مقابل سالفورد سیتی در جام قهرمانی اتحادیه ۲۱-۲۰۲۰ در ۹ سپتامبر ۲۰۲۰ انجام داد.او در مارس ۲۰۲۱ قرارداد جدیدی با یونایتد امضا کرد.در ۲۰ می ۲۰۲۱،او برنده جایزه بهترین بازیکن ذخیره دنزیل هارون شد.
مجبری اولین بازی خود را برای یونایتد در پیروزی ۲-۱ مقابل ولورهمپتون واندررز در آخرین بازی فصل لیگ برتر در ۲۳ مه ۲۰۲۱ انجام داد. او در دقیقه ۸۲ جانشین خوان ماتا شد.
عملکرد بین المللی

مجبری ۱۲ بازی برای فرانسه در سطح زیر ۱۶ سال و سه بازی در سطح زیر ۱۷ سال انجام داد.او همچنین واجد شرایط نمایندگی تونس از طریق والدین خود است ،پدرش لطفی مجبری ،که گفته می شود در تونس بازی کرده است.
در می ۲۰۲۱ ،مجبری برای اولین بار به تیم ملی تونس فراخوانده شد و آینده بین المللی خود را متعهد به تولد والدینش کرد. او در ۵ ژوئن ۲۰۲۱ در پیروزی دوستانه ۱ بر ۰ مقابل جمهوری کنگو با پیراهن تونس بازی کرد.
سبک بازی

نیکی بات، هافبک سابق تیم اصلی منچستریونایتد، مجبری را به دلیل مهارت های رهبری خود با دیوید بکهام و روی کین، هم تیمی های سابق خود مقایسه کرد. مربی نیل رایان نیز از مجبری تمجید کرده و گفته است که او امید زیادی به این بازی ساز جوان دارد.