stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی‌آباد کتول
تاریخچه > پیشینه

با انجام عملیات بررسی و شناسایی کارشناسان سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری استان گلستان تاریخ علی‌آباد کتول ۷۰۰۰ سال برآورد شده‌است. این تخمین بر اساس آثار شناسایی شده شامل محوطه، تپه و بناهای تاریخی است و بناهای شناسایی شده متعلق به دوران اسلامی است که شامل ۴ حمام، یک بنای مسکونی یک پل و یک آسیاب آبی است که بیشترین آثار شناسایی شده در بخش جلگه‌ای شهرستان کتول قرار دارد.[نیازمند منبع]
رابینوی انگلیسی در کتاب مازندران و استرآباد از نظر جغرافیائی این منطقه را بدین وصف آورده‌است: بلوک کتول در جنوب شرقی استرآباد و در جنوب استرآباد رستاق واقع است حدود آن از کوهستان تا صحرائی است که در دشت ترکمن‌ها است؛ و محدود است به رود کرک (KARK) و جلگه کمالان از شرق به نهر سرخ محله و از شمال به اراضی دوجی و از جنوب به میقان در بسطام طول آن از شرق به مغرب تقریباً ۱۰ مایل و از شمال به جنوب ۳۰ مایل است قسمت عمده آن پوشیده از جنگل است و صحرای علفزار نیز دارد.
تاریخچه > دوران باستان

استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق. م آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تصرف تپوری‌ها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل بحر خزر فقط از تپوری‌ها نام می‌برد. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق. م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند.
ویلیام اسمیت در فرهنگ لغت جغرافیای یونان و روم می‌نویسد : تپورها قومی بودند که محل سکونت آنها در دوره‌های مختلف تاریخ به نظر می‌رسد در امتداد فضای وسیعی از کشور از ارمنستان  به سمت شرق تا  آمودریا گسترش یافته بود. استرابون آنها را در کنار دروازه‌های کاسپین و ری، در پارت و بین دربیک و اسرم هیرکانی و همراه با آماردی‌ها و سایر مردم در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران قرار می‌دهد که آخرین دیدگاه یعنی سکونت در امتداد سواحل جنوبی دریای مازندران مطابق نظر کوینت کورس و دیونیسوس و پلینی هم می‌باشد. بطلمیوس در جایی آنها را در زمره اقوام سرزمین ماد به حساب می‌آورد و در جایی دیگر آنها را به مارگیانا نسبت می‌‌دهد. تپوری‌هایی که در پلینی و کوینت کورس به آنها اشاره می‌کند شکی در آن نیست که ناحیه کنونی طبرستان نام خود را از آنها گرفته است. آلیان توصیف عجیبی از تپوری‌هایی که در ماد زندگی می‌کردند ارائه می‌دهد.
هنر

فعالیت‌های هنری از جمله چادر شب بافی، صنایع دستی و نمد بافی و ساخت ابزار موسیقی از قبیل: تار، دوتار، سه تار، نی هفت بند(۵ سوراخه)، کمانچه و… و خود موسیقی محلی را می‌توان نام برد.
مردم

اکثریت مردم علی‌آبادکتول از قومیت کتولی که قومی طبری‌تبار (مازندرانی) می‌باشد هستند و به گویش کتولی که گویشی از زبان طبری است سخن می‌گویند. همچنین اقلیتی از اقوام شاهرودی، آذربایجانی، سیستانی، نیشابوری، کاشمری، سبزواری، فندرسکی،ترکمنی،ترک در این شهر ساکن هستند. کتولی گویشی از زبان مازندرانی است و گویش فندرسکی برگرفته از بخش فندرسک است.مذهب مردم علی آباد شیعه هست
شهرداری علی‌آباد کتول

شهرداری علی‌آباد با ساختمانی مدرن و طراحی شده مناسب برای کاربری اداری با هدف بهینه‌سازی فضای اداری و صرفه جویی انرژی درخیابان امام رضا (ع) مقابل مصلی نماز جمعه قرار دارد. برخی از سازمان‌های تابع شهرداری در زیر نوشته شده‌است.
ناحیه یک خدمات شهری علی‌آباد کتول
ناحیه دو خدمات شهری علی‌آباد کتول
سازمان حمل و نقل عمومی علی‌آباد کتول
سازمان تاکسیرانی علی‌آباد کتول
سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی علی‌آباد کتول
سازمان میادین میوه و تره بار علی‌آباد کتول
روستاها و ییلاقات

روستاهای آلوستان، کردآباد، برفتان، محمدآباد ،عباس‌آباد، پیچک محله، الازمن، قوش کرپی، سعد آباد، شیرین آباد، امیرآباد فندرسک، چینو، خلیندر، مایان (ماهیان)، نرسو، ریگ چشمه، چلی، بالا چلی، گنو، غریب آباد، طاویر، چه جا، لنگو، سیاه مرز کوه، نرسو، افرا تخته، الستان، وسیع سر، زرین گل، حسین‌آباد و اسلام‌آباد، زیر مجموعه علی‌آباد کتول قرار دارند،
گردشگری

آبشار تمام خزه‌ای کبودوال، سد علی‌آباد کتول - دو دهنه زیبا و بکر زرین گل و محمدآباد با ییلاقات زیبا ی آن: روستاهای شیرین آباد افرا تخته، چینو، خولیندره، مایان، نرسو، ریگ چشمه، چلی، بالا چلی، گنو، غریب آباد، چه جا، لنگو، سیاه مرز کوه، نرسو، الستان، وسیع سر و منطقه کوهستانی چلی، بالاچلی، شاهوار، جنگل ابر، موزه تاریخ طبیعی، جنگل زرین گل و آسیاب قدیمی از مهمترین مناطق گردشگری این شهرستان می‌باشد.
زیرساخت > واحدهای علمی و آموزش عالی

در علی‌آباد حدود ۱۲۰۰۰ دانشجو در ۶ واحد آموزش عالی مشغول به تحصیل هستند. دانشگاه آزاد واحد علی‌آباد کتول بزرگترین واحد دانشگاهی آزاد در استان نقش مهمی در تولید علم شهرستان داراست.
دانشگاه آزاد واحد علی آبادکتول
دانشگاه پیام نور واحد علی‌آباد کتول
دانشگاه جامع علمی کاربردی بهزیستی گلستان
دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه جامع گلستان
دانشکده فنی و حرفه‌ای امام خمینی علی‌آباد کتول (انستیتو فناوری کورش کبیر سابق)
دانشکده فنی حرفه‌ای سما واحد علی‌آبادکتول
زیرساخت > شبکه بهداشتی درمانی

بیمارستان قائم
بیمارستان بقیةالله العظم
درمانگاه شهیدمطهری تأمین اجتماعی
درمانگاه شفا
درمانگاه امام رضا سپاه پاسداران
درمانگاه تخصصی قائم
درمانگاه خاتم
درمانگاه شهید کرامتی
درمانگاه امام علی
درمانگاه شهری شماره ۱
درمانگاه شهری شماره ۲
درمانگاه شهری شماره ۳
موقعیت تپورها در قرن دوم قبل از میلاد، از شرق سپیدرود تا اسرم 9هیرکانیا
پراکندگی اقوام در استان گلستان
نقشهٔ زبانی استان گلستان
روستای بالاچلی - علی‌آباد کتول
آبشار کبودوال
اصل آزادی قرارداد

اصل آزادی قرارداد (به انگلیسی principle of Freedom of contract) یکی از مهم‌ترین اصول و قواعد حاکم بر حقوق قراردادها در حقوق خصوصی است که در آن افراد و گروه‌های خصوصی را برای ایجاد قرارداد و بدون محدودیت دولت مجاز می‌داند. از طریق آزادی قراردادها، افراد دارای آزادی کلی هستند و می‌توانند انتخاب کنند که چه قراردادی را یا چه کسی و با چه شروطی منعقد کنند. اجرای این اصل در دایره حقوق خصوصی است و در حقوق عمومی نظیر مقررات دولتی مانند قوانین حداقل دستمزد، صلاحیت و اختیارات مقامات عمومی، قوانین رقابت، مجازات اقتصادی و … جاری نمی‌شود. در حالی که اصل آزادی اراده آزاد، سنگ بنای حقوق قراردادها در انگلستان و سایر نظام‌های حقوقی کامن لا است، اما برای جلوگیری از سوء استفاده و حمایت از طرف‌های آسیب‌پذیر، مشمول محدودیت‌ها و استثنائاتی مانند رعایت انصاف است.
آزادی قرارداد در حقوق ایران

قانون کار ایران متن فارسی در ویکی‌نبشته
یکی از مهم‌ترین موادی که در قانون مدنی وجود دارد و بارها مورد بحث و استناد قرار گرفته، ماده ۱۰ این قانون است. به موجب این ماده که به اصل آزادی قراردادها شناخته شده، اعتبار تعهدات و حاکمیت اراده مورد قبول قانونگذار واقع شده‌است. در این ماده چنین آمده‌است:
قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده‌اند در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است.
برخی از حقوق‌دانان منشأ الهام این ماده را از ماده ۱۱۳۴ قانون مدنی فرانسه می‌دانند اما برخی دیگر با توجه به سابقه آن در فقه، ماده ۱۱۳۴ قانون مدنی فرانسه را به عنوان تأییدی بر قانون مدنی ایران تلقی کرده‌اند نه منشأ الهام آن.
محمدجعفر جعفری لنگرودی در حاشیه این ماده چنین می‌نویسد:
مورد این ماده تراضی بر هرگونه تعهد انتقال، ترک فعل معین، فعل معین، اسقاط است که فاقد مختصات عقدی از عقود معینه در متن قوانین موضوعه باشد. ماده ۷۵۸ قانون مدنی عین این مضمون را برای عقد صلح ضبط کرده‌است. پس هر یک از عقود معینه را با حذف مختصات آن می‌توان به صورت قرارداد ماده ۱۰ قانون مدنی یا به صورت عقد صلخ (ماده ۷۵۴ قانون مدنی) درآورد.
آزادی قرارداد در دین اسلام

برخی از آیات قرآن ظهور در تأیید این اصل دارد. به عنوان مثال:
آیه تجارت: «یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکلُوا أَمْوالَکمْ بَینَکمْ بِالْباطِلِ إِلَّا أَنْ تَکونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْکمْ» (ای اهل ایمان، مال یکدیگر را به ناحق مخورید مگر آنکه تجارتی باشد که از روی رضا و رغبت کرده‌اید)
آیه وجوب وفا به عقود: «اوفوا بالعقود» (به عهد و پیمان خود وفا کنید)
آیه وجوب وفا به تعهدات: «أَوْفُوا بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْئُولًا» (همه به عهد خود باید وفا کنید که البته (در قیامت) از عهد و پیمان سؤال خواهد شد)
در فقه نیز قواعدی وجود دارد که اصل آزادی قراردادها را مشروع می‌داند. برخی از آن‌ها عبارتند از:
قاعده تسلیط که می‌گوید: «الناس مسلٌطون علی اموالهم» (مردم بر دارایی‌های خودشان سُلطه دارند)
قاعده شرط که می‌گوید: «المؤمنون عند شروطهم» (مؤمنین در در کنار شرط‌هایشان هستند)
قاعده تبعیت عقد از قصد که می‌گوید: «العقود تابعه للقصود» (این قاعده از قواعدی است که در ترجمه آن اختلافات اساسی وجود دارد)
موانع اجرای فرایند در ایران > قانون

همان‌طور که در پایان ماده ۱۰ قانون مدنی تصریح شده قراردادهای خصوصی مادامی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است. واژه «صریح» در اینجا مقابل تردید و ابهام است نه در مقابل ضمنی. بنابر این اگر در امکان وقوع قرارداد و مخالفت آن با قانون تردید شود، این اصل حاکم است. اما اگر مخالفت قرارداد با قانون قطعی باشد، این اصل جاری نمی‌شود حتی اگر قانونگذار صراحتاً آن را بیان نکرده و در ضمن و مفهوم ماده‌ای آن را بیان کرده باشد. به عنوان مثال در هیچ‌یک از مواد قانونی، قیم از بخشیدن اموال محجور منع نشده‌است اما از مفهوم ماده ۱۲۴۱ به روشنی استنباط می‌شود که این عمل مجاز نیست. همچنین منظور از واژه قانون در ماده ۱۰، قوانین امری می‌باشد که رعایت آن به‌طور مطلق الزامی است نه قوانین تکمیلی که الزام آن منوط بر عدم پیش‌بینی خلافش در قرارداد یا عرف باشد.
موانع اجرای فرایند در ایران > نظم عمومی

بنابر مفاد ماده ۹۷۵ قانون مدنی، قانونگذار، محاکم را موظف دانسته‌است تا از اجرای قراردادهای مخالف نظم عمومی جلوگیری نماید. در این ماده چنین آمده:
محکمه نمی‌تواند قوانین خارجی یا قراردادهای خصوصی را که بر خلاف اخلاق حسنه بوده یا به واسطهٔ جریحه‌دار کردن احساسات جامعه یا به علت دیگر مخالف با نظم عمومی محسوب می‌شود به موقع اجرا گذارد اگر چه اجرای قوانین مزبور اصولاً مجاز باشد.
موانع اجرای فرایند در ایران > اخلاق حسنه

مطابق با همان ماده ۹۷۵ قانون مدنی، اخلاق حسنه نیز می‌تواند مانعی برای آزادی قراردادها باشد. اثر افزودن اخلاق حسنه بر موانع نفوذ عقد این است که به دادرس اجازه می‌دهد، در مقام حفظ مصلحت عموم، پا را از متن قوانین فراتر نهد.
اختیار طرفین برای تعیین قانون حاکم بر قرارداد

مطابق اصل حاکمیت اراده بر قرارداد، طرفین یک قرارداد که جنبه بین‌المللی دارد، می‌توانند قانونی را که بر آن تراضی می‌کنند به عنوان قانون حاکم بر قرارداد تعیین کنند. مثلاً یک بازرگان ایرانی که برای خرید کالایی به ژاپن سفر میکند میتواند در قراردادی که با طرف ژاپنی منعقد می‌کند توافق کند تا  مثلاً قانون  ایران یا قانون ژاپن بر قراردادشان حکومت کند.
البته این اختیار مطلق نیست و حقوقدانان برای آن محدودیت‌هایی شمرده اند: یکی از حقوقدانان محدودیت‌های این اصل را (ضمن تصریح بر عدم موافقت عمومی بر آن‌ها) این چنین مثال می‌زند: دو طرف قرارداد، فقط قانونی را می‌توانند بر قرارداد خود حاکم کنند که با قرارداد ارتباط داشته باشد. این نوع محدودیت که از سوی ایالات متحده مورد حمایت است باعث می‌شود که دادگاه در صورتی به قانون انتخاب شده توسط طرفین ترتیب اثر بدهد که آن قانون با قرارداد «ارتباط معقول» داشته باشد.
مثال دیگری که شریعت باقری برای این محدودیت‌ها می‌زند چنین است که دو طرف قرارداد باید قانون داخلی یکی از دولت‌ها را انتخاب کنند. بنابراین نمی‌توانند مقررات و قواعدی را که قانون یک دولت خاص نیست به عنوان قانون حاکم بر قرارداد تعیین کنند.
نتایج آزادی قرارداد

از این اصل می‌توان چهار نتیجه اساسی گرفت:
اشخاص می‌توانند قراردادهایشان را تحت هر عنوان که بخواهند، منعقد کرده و خودشان نتایج و آثار آن قرارداد را به دلخواه تعیین کنند.
قرارداد با رضایت دو طرف واقع می‌شود و نیازی به تشریفات خاص ندارد و لازم نیست طرفین برای انعقاد قراردادشان از الفاظ معین استفاده کنند.
دو طرف قرارداد ملزم به اجرای تعهدات خود هستند.
اثر عقد محدود به کسانی است که در تراضی دخالت داشته‌اند و دیگران از آن سود و زیان نمی‌برند.
امامزاده اسماعیل (شهریار)

این مقاله دربارهٔ امامزاده اسماعیل فرزند کاظم است. برای امامزاده اسماعیل دیگری فرزند کاظم، امامزاده اسماعیل (چیذر) را ببینید. برای ابهام‌زدایی، امامزاده اسماعیل (ابهام‌زدایی) را ببینید.
آینه‌کاری داخل گنبد
آینه‌کاری بخش دیگری از ساختمان
امامزاده اسماعیل یکی از اماکن مذهبی سرشناس شهر شهریار تهران با هنر آینه‌کاری و نورپردازی درونی و بیرون از ساختمان از جاذبه‌های گردشگری مذهبی شهرستان شهریار است. این مکان در پارک-بلوار انقلاب در نزدیکی میدان جهاد مقابل پارک-میدان شهدای گمنام واقع شده‌است. سازمان اوقاف و امور خیره مطابق شواهد این مکان را آرامگاه فرزند موسی کاظم معرفی کرده‌است. این مکان دارای فضای سبز داخلی، محوطه‌ای دارای سقف و تزئینات برای آرامگاه شهدای جنگ ایران و عراق و مدرسه علمیه نیز می‌باشد.
الان‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نقشه‌ای که مهاجرت الان‌ها را نشان می‌دهد: نقشه‌ای که مهاجرت الان‌ها را نشان می‌دهد
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
قفقاز ، دریای سیاه: قفقاز ، دریای سیاه
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان‌های ایرانی شرقی : زبان سکایی ، زبان آلانی: زبان‌های ایرانی شرقی : زبان سکایی ، زبان آلانی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
ماساژت‌ها،اوستیایی‌ها : ماساژت‌ها،اوستیایی‌ها 
اَلان‌ها یکی از اقوام ایرانی‌تبار ساکن اروپا در دوران باستان بودند. نام الان صورتی از واژه آریا است.بازمانده این قوم که در اوستیا در مرز روسیه و گرجستان زندگی می‌کنند قومیت و زبان خود را ایرون می‌نامند. حماسه نرت حماسه ملی مردمان ایرانی‌تبار قفقاز شمالی و مردمان بازماندۂ الان است.
آلان‌ها به یک زبان ایرانی شرقی صحبت می‌کردند که از زبان سکایی-سرمتی گرفته شده بود و به نوبه خود به زبان اوستیایی جدید تبدیل شد. نام آلان نمایانگر یک فرم گویشی ایرانی شرقی از اصطلاح ایرانی باستان آریایی است، و به همین دلیل با نام کشور ایران (از ژن جمع *aryānām) هم خانواده است.
تاریخچه و پیدایش

الان‌ها گروهی از سرم‌ها (شاخه‌ای از اقوام سکاها یا اسکیت‌ها) بودند که با یکدیگر متحد شده و در سده اول پیش از میلاد در ناحیه آزوف و مناطق قفقاز جنوبی ساکن شدند. از آنجا به شبه جزیره کریمه و آسیای کوچک و فرا-قفقاز (قفقاز شمالی) تاختند. در آن روزگار، اقتصاد الان‌ها متکی بر گله‌داری بود. در سیر تاریخی اقوام ایرانی زبان شمالی، الان‌ها میان سکاها و سَرمَت‌ها دنیای باستان از یک سو، و آس‌های کنونیِ کوهپایه‌های قفقاز از سوی دیگر، جای می‌گیرند و نه تنها از نظر زمانی، بلکه از نظر جغرافیایی، حلقهٔ واسط به‌شمار می‌روند. در سال ۳۷۲ میلادی این قوم مغلوب طایفه هون شد. یک گروه از آن‌ها (الان‌های اروپایی)، همراه هون‌ها به غرب مهاجرت کردند و از راه گل (فرانسه امروزی) و اسپانیا به شمال آفریقا رفتند. گروه دیگر (الان‌های قفقازی)، به سوی کوهپایه‌های قفقاز مهاجرت کردند. در قفقاز جنوبی اتحادیه‌ای به رهبری الان‌ها و طوایف محلی قفقاز تشکیل یافت. آس‌های کنونی از گروه ایرانیانی هستند که، نه در جنوب بلکه در شمال، از آن طوایف جدا شدند. آن‌ها نوادگان الان‌هایی هستند که در تواریخ گرجی از آن‌ها نام برده شده، یا از نوادگان یاسی‌های روسی هستند که هر دو با خود الان‌ها که از سرم‌ها (سرمت‌ها) به‌شمار می‌آیند، یکی دانسته شده‌اند.
نام این سرزمین و قوم در متون ادب فارسی بسیار به کار رفته‌است. در حدود العالم دربارهٔ الان‌ها چنین آمده‌است: «مشرق و جنوب وی سریر است و مغرب وی روم است و شمال وی دریای خزر و بخاک خزر است و این ناحیتی است اندر شکستگی‌ها و کوه‌ها و جایی با نعمت و ملکشان ترساست و مردمانی بت‌پرست و مردمان وی گروهی کوهی‌اند و گروهی دشتی، و لشکر ملک اینجا به شهر خیلان، باشد و بندر کاسک شهر در الان از این ناحیت است.» شرفنامه منیری الان را ولایتی از ایران و ترکستان یاد می‌کند.
الان‌ها در گسترهٔ تاریخ

به‌طور کلی تاریخ الان‌ها را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد:
از آغاز تا عصر مسیحیت و مهاجرت بزرگ
از پایان دوره پیشین تا حمله مغول
از حمله مغول تا کنون.
در دورهٔ اول، الان‌ها قبایلی چادرنشین، دامدار و رزمجو بودند که جنگجویان حرفه‌ای در اختیار شاهنشاهی اشکانی، شاهنشاهی ساسانی و امپراتوران رومی قرار می‌دادند. سواره نظام الان‌ها بسیار پرآوازه بود. همچنان که گفته شد، تاخت و تاز هون‌ها، الان‌ها را به دو بخش تقسیم کرد، الان‌های اروپایی و الان‌های قفقازی.
الان‌ها در گسترهٔ تاریخ > الان‌های اروپایی

گروهی از الان‌های اروپایی به صورت مردمانی کوچ‌نشین درآمدند که میان شرق و غرب اروپا پراکنده شدند و به همراه قبایل آلمانی ویزیگوت و وندال‌ها به سمت سرزمین گل و اسپانیا رهسپار شدند. حتی گروهی از آنان تا شمال آفریقا نیز جلو رفتند. الان‌ها در این کوچ در کنار رومیان در نبرد شالون در سال ۴۵۱ میلادی با هون‌ها به سرکردگی آتیلا جنگیدند. پس از مرگ آتیلا، الان‌ها به همراه قبایل آلمانی تلاش کردند که از زیر یوغ هون‌ها خارج شوند. بخش بزرگی از آنان در گل و بخشی دیگر در منطقه کاتالونیا ساکن شدند. نام کاتالونیا تشکیل شده از گوت و الان است و به معنی استان گوت‌ها و الان‌ها. نام آلن در انگلیسی (Alan) و فرانسوی (Alain) یادگار این قوم است. الان‌ها هم چنین تأثیر عمیقی بر ادبیات فولکلور سِلتی گذاشتند. افسانه شاه آرتور و سلحشوران میز گرد ریشه در افسانه‌های قبایل الانی اروپا دارد. گروهی از الان‌های اروپایی در سواحل دریای سیاه و شبه‌جزیره کریمه باقی‌ماندند.
الان‌ها در گسترهٔ تاریخ > الان‌های قفقازی

الان‌های قفقازی بخش‌هایی از دشت‌های قفقاز و دامنه‌های کوهساران سرچشمه‌های رود کوبان را از زلنچوک (Zelenchuk)در غرب تا در الان در شرق تسخیر کردند. به این صورت آن‌ها یکجانشین شدند و به کشاورزی و دامپروری پرداختند. سپس شهرهایی ایجاد شد و ساختارهای حکومتی پدید آمد. هم چنین مراودات فرهنگی و سیاسی با بیزانسی‌ها، گرجی‌ها، آبخازها، خزرها و روس‌ها ایجاد شد. از جمله این ارتباطات می‌توان به ازدواج‌های میان خاندان‌های سلطنتی اشاره کرد. از قرن پنجم با تبلیغات مسیحی‌گری به وسیله بیزانسی‌ها و پس از آن گرجی‌ها و آمدن مبلغان مسیحی به سرزمین الانها، ایشان در قرن دهم مسیحیت را پذیرفتند. گاهی ایشان از دروازه الان‌ها وارد اران شده و پس از آن تا آذربایجان آمده کشتار و غارت می‌کردند در شاهنامه فردوسی در مورد جنگ ایشان به سبب حمله به ایران به وسیلهٔ خسرو انوشیروان نوشته شده‌است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز دریا به راه الانان کشید |  | یکی مرز ویران و بیکار دید |
| به آزادگان گفت ننگست این |  | که ویران بود بوم ایران زمین |
| ز لشکر فرستاده‌ای برگزید |  | سخنگوی و دانا چنان چون سزید |
| بدو گفت شبگیر ز ایدر بپوی |  | بدین مرزبانان لشکر بگوی |
| شنیدم ز گفتار کارآگهان |  | سخن هرچ رفت آشکار و نهان |
| که گفتید ما را ز کسری چه باک |  | چه ایران بر ما چه یک مشت خاک |
| کنون ما به نزد شما آمدیم |  | سراپرده و گاه و خیمه زدیم |
| در و غار جای کمین شماست |  | بر و بوم و کوه و زمین شماست |
| فرستاده آمد بگفت این سخن |  | که سالار ایران چه افگند بن |
| سپاه الانی شدند انجمن |  | بزرگان فرزانه و رای زن |
| سپاهی که‌شان تاختن پیشه بود |  | وز آزادمردی کماندیشه بود |
| از ایشان بدی شهر ایران به بیم |  | نماندی بکس جامه و زر و سیم |
| فرستاده پیغام شاه جهان |  | بدیشان بگفت آشکار و نهان |
| رخ نامداران ازان تیره گشت |  | دل از نام نوشینروان خیره گشت |
| بزرگان آن مرز و کنداوران |  | برفتند با باژ و ساو گران |
| از ایشان هر آنکس که پیران بدند |  | سخنگوی و دانشپذیران بدند |
| همه پیش نوشینروان آمدند |  | ز کار گذشته نوان آمدند |
| چو پیش سراپردهی شهریار |  | رسیدند با هدیه و با نثار |
| خروشان و غلتان به خاک اندرون |  | همه دیده پر خاک و دل پر ز خون |
| بر ایشان ببخشود بیدار شاه |  | ببخشید یک سر گذشته گناه |
| بفرمود تا هرچه ویران شدست |  | کنام پلنگان و شیران شدست |
| یکی شارستانی برآرند زود |  | بدو اندرون جای کشت و درود |
در سال ۸۷۵ میلادی سرداران خلیفه بغداد به قفقاز تاختند و بنیان کشورهای کرجیها، الان‌ها و آبخازها را برانداختند؛ و سرزمین خزرها را هم ویران کردند. اما الان‌ها کشور و دولت خود را بازسازی کردند. در متون بیزانسی، فارسی و عربی سده‌های میانه از ایشان نام برده شده‌است. مسعودی نوشته‌است: «پادشاهی الانها از داغستان تا ابخازستان امتداد دارد و شاه الانها سی هزار سوار جنگی در خدمت دارد و روستاها بسیار نزدیک هم می‌باشند».
الان‌ها در گسترهٔ تاریخ > الان‌ها پس از حملهٔ مغول

هجوم مغول‌ها در قرن سیزدهم و یورش‌های تیمور در قرن چهاردهم ضربه‌ای مرگبار بر کشور و مردم الان داشت. عزالدین بن اثیر الجزری گزارش داده‌است: «تاتارها به الانها تاختند، ایشان را کشتار کردند و از هیچ هتک حرمت و چپاولی فروگزار نکردند و اسیر بسیار گرفتند و سپس به سوی قبچاق‌ها تاختند». باقی‌مانده الان‌ها به سه گروه تقسیم شدند:
یک گروه به سمت کوهپایه‌ها و دره‌های قفقاز مرکزی عقب نشستند و تا به امروز در آن مکان‌ها زندگی می‌کنند و خود را «آس» و «ایرَته» و سرزمینشان را «ایرُستان» می‌نامند. تعداد آن‌ها حدود چهارصد هزار نفر تخمین زده می‌شود. شاخه شرقی این گروه خود را «ایر/Ir» می‌نامد و شاخه غربی خود را «دیگور/Digor». نام الان به صورت «آلون/Allon» هنوز در ادبیاتِ فولکلور آن‌ها باقی مانده‌است.
گروه دوم به همراه قبچاق‌ها (Qipchaqs) به سوی اروپا مهاجرت کردند و در مجارستان ساکن شدند. در نامه‌ها و تاریخنامه‌های مجاری و روسی از ایشان به عنوان «آس» و «یاس» "Yas" نام برده شده‌است. سرزمینی که ایشان اشغال کردند امروزه Jászság نامیده می‌شود که به معنی استان "Yas"ها است. آن‌ها زبان و فرهنگ خود را تا قرن ۱۵ میلادی حفظ کردند ولی پس از آن کم‌کم زبان مجاری را پذیرفتند و میان ایشان جذب شدند.
گروه سوم به خدمت خاقان‌های مغول درآمدند. بنا به نوشته تاریخنامه‌های چینی، سلحشوری آن‌ها تأثیر فراوان در گسترش و پیشرفت مغول‌ها داشته‌است. یک مبلغ مذهبیِ کاتولیک به نام John de Marignolli که پنج سال را در چین می‌گذراند، نوشته‌است در آن منطقه که ساکن بوده‌است تعداد الان‌ها به سی هزار نفر می‌رسیده‌است. با گذشت زمان تعداد آن‌ها به دلیل کشته شدن در جنگ‌ها کاسته می‌شود و باقی آن‌ها نیز در جمعیت محلی حل می‌شوند.
آنچه که از تحقیقات و شواهد مکتوب بجا مانده‌است، می‌توان نتیجه گرفت که پس از حملهٔ مغول، لفظ الان رفته رفته متروک شد و آس جایش را گرفت و احتمالاً هر دو نام به یک معنی استفاده می‌شده‌است؛ همان‌طور که اوست‌های کنونی نیز از هر دونام برای خویش استفاده می‌کنند.
الان‌ها خط و نوشتاری به‌وجود نیاوردند و هیچ متنی به زبان آن‌ها باقی نمانده‌است مگر کتیبه‌ای با الفبای یونانی بر روی سنگ آرامگاهی در سرشاخه رود کوبان.
سال‌شمار

۱۳۳ میلادی حمله الانان به غرب آسیا.
پادشاهی الان‌ها در اسپانیا (۴۰۹–۴۲۶ بعد از میلاد).
پادشاهی الان‌ها و وندال‌ها در شمال آفریقا (۵۲۶ میلادی).
امانوئل دآندریا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Emmanuel Alejandro D'Andrea Yépez
زادروز:  ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۵ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  کاراکاس
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مدافع،  هافبک هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Bayamón FC
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال سویا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  Sevilla C |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Manlleu |  ۲۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Atlético Onubense |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  Bayamón FC |  ۳'"`UNIQ--ref-۰۰۰۰۰۰۰۴-QINU`"' |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۷ |  Puerto Rico U15 |   |   |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Puerto Rico U20 |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۲– |  تیم ملی فوتبال پورتوریکو |  ۱۶ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷
امانوئل دآندریا (انگلیسی: Emmanuel D'Andrea؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Puerto Rico national under-20 football team و پورتوریکو بازی کرده‌است.
جهنم سفید

| جهنم سفید | جهنم سفید |
| --- | --- |
کارگردان: ساموئل خاچیکیان
تهیه‌کننده: نندلال نارننداس هندوجا
نویسنده: میشا
بازیگران: امامعلی حبیبی جمشید آریا نیلوفرداریوش طلاییفرنگیسناهیدحسین ملاقاسمیرستم‌خانیناظریهایک
فیلم‌بردار: نصرت‌الله کنی
شرکت تولید: فیلمکو فیلمز
تاریخ‌های انتشار: ۱۶ بهمن ۱۳۴۷
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
جهنم سفید فیلمی به کارگردانی ساموئل خاچیکیان و نویسندگی میشا محصول سال ۱۳۴۷ است.
خلاصه داستان

دختری به وسیلهٔ تبهکاران ربوده می‌شود و جوانی اتفاقاً از این آدم‌ربایی آگاه شده به تعقیب تبهکاران پرداخته و پس از درگیری‌های متعدد سرانجام دختر را آزاد کرده و تبهکاران را گرفتار قانون می‌کند..
بازیگران

امامعلی حبیبی
نیلوفر
داریوش طلایی
فرنگیس
ناهید
حسین ملاقاسمی
رستم‌خانی
ناظری
هایک
اینگرید
مینا
موسوی
حسین پور
جمشید هاشم‌پور