فهرست نظریه‌پردازان نازی
نخبگانی که به شکل غیرمستقیم با نازی‌ها همکاری داشتند

برخی نخبگان و نویسندگان پیش از دوران نازی بودند، اما نوشته‌های آنها در شکل‌گیری ایدئولوژی نازی نقش داشتند:
مادام بلاواتسکی (۱۸۳۱–۱۸۹۱)، بنیانگذار حکمت الهی و انجمن تئوسوفی. گیدو فون لیست برخی از نظریه‌های نژادی بلاواتسکی را مطالعه کرد و آنها را با ملی‌گرایی درآمیخت تا جنبش معنوی آریوسوفی را بنیان نهد، و پیش‌درآمدی بر نازیسم ایجاد کند. آریوسوفی بر نمایش جنبه‌های روشن‌فکرانهٔ فرگشت نژادی تأکید داشت. انجمن تول یکی از چندین گروه معنوی آلمانی بود که برای تبلیغ برتری نژاد آریایی از آریوسوفی بهره می‌گرفتند. این ارتباط مستقیمی میان نظریه‌های نژادی معنوی و ایدئولوژی نژادی هیتلر و حزب در حال ظهور نازی فراهم می‌کرد.
امیل بورنوف (۱۸۲۱–۱۹۰۷) نژادگرایی بود که اندیشه‌های وی در گسترش تئوسوفی و آریانیسم تأثیر داشتند.
هیوستون استیوارت چمبرلین (۱۸۵۵–۱۹۲۷) نویسنده انگلیسی کتابهای فلسفه سیاسی و علوم طبیعی. کتاب دو جلدی وی Die Grundlagen des Neunzehnten Jahrhunderts (بنیادهای سده نوزدهم) (۱۸۹۹) به دفترچه راهنمای فلسفه نژادی نازی‌ها از جمله مفهوم نژاد برتر تبدیل شد.
ژولیوس ایوولا (۱۹۷۸–۱۸۹۸)، فیلسوف «فاشیست افراطی» که علاقه به ادیان معنوی و شرقی داشت.
برنهارد فورستر (۱۸۴۳–۱۸۸۹)، معلم ضدیهودی آلمانی که دربارهٔ مسئله یهود کتاب نوشت، و در آن یهودیان را به عنوان «انگلی بر بدنه آلمان» توصیف کرد.
هانس فرایر (۱۸۶۹–۱۹۶۹)، جامعه‌شناس آلمانی که خواهان انقلابی ضد لیبرال، ضد ماتریالیستی، ضد مارکسیستی (Revolution von rechts یا «انقلاب از سوی راست») بود که بر برتری پیوندهای آلی و جامعه (گماین‌شافت، Gemeinschaft) بر ریزسازی جامعه صنعتی (گزل‌شافت، Gesellschaft) تأکید داشته باشد.
آرتور دو گوبینو (۱۸۱۶–۱۸۸۲) اشراف‌زاده و رمان‌نویس فرانسوی بود که در کتاب خود مقاله‌ای در باب نابرابری نژادهای انسانی (۱۸۵۳–۱۸۵۵) به بسط نظریه ای نژادگرایانه با محوریت برتری نژاد آریایی پرداخت. اگرچه این کتاب یهودستیزی را محکوم می‌کند و یهودیان را با اصطلاحات مثبتی توصیف می‌کند، اما نازی‌ها به دلیل آنکه کتاب اختلاط نژادی را ناپسند قلمداد می‌کرد و یهودیان را «بیگانه» می‌خواند بدان استناد می‌کردند. دی گوبینو به عنوان پدر جمعیت‌شناسی نژادی مدرن شناخته می‌شود.
مدیسون گرنت (۱۸۶۵–۱۹۳۷)، وکیل آمریکایی، که عمدتاً به خاطر کارهای خود به عنوان متخصص اصلاح نژاد و محافظت از طبیعت شناخته شده‌است. به عنوان یک متخصص اصلاح نژاد، گرنت مسئول یکی از پرخواننده‌ترین آثار نژادگرایی علمی بود و در تهیه قوانین شدید محدودیت مهاجرتی و ضد اختلاط نژادی در ایالات متحده نقش فعالی داشت.
پل دو لاگارد (۱۸۹۱–۱۸۲۷) پژوهشگر کتاب مقدس و خاورشناس اهل آلمان بود. کتاب دویچه شریفتن او (۱۸۷۸–۱۸۸۱) به یک متن اصلی ملی‌گرایانه تبدیل شد.
گیدو کارل انتان لیست (۱۸۱۸–۱۹۱۹)، مفهوم وی در باب انکار مسیحیت و بازگشت به پاگانیسم اروپاییان باستان، هوادارانی در میان حزب نازی پیدا کرد. او آریوسوفی، به عنوان پیش‌درآمدی بر نازیسم، را ایجاد کرد.
مارتین لوتر (۱۴۴۶–۱۵۴۶)، متکلم آلمانی که در سال ۱۵۴۳ کتاب درباره یهودیان و دروغ‌های آنان را نوشت. وی استدلال کرد که یهودیان «فرزندان شیطان» هستند. وی نوشت که کنیسه «عروسی به فحشا کشیده شده … فاحشه‌ای اصلاح‌ناپذیر و هرزه‌ای شیطانی» بود. و یهودیان پر از «مدفوع شیطان هستند … که همانند خوک در آن غلط می‌خورند.» او هوادار آتش زدن کنیسه‌ها، نابودی کتابهای دعای یهودیان، منع تبلیغ ربی‌ها، توقیف اموال و پول‌های یهودیان، و نابود کردن خانه‌های آنها بود، و نیز اطمینان از اینکه این «کرم‌های مسموم سمی» ناچار به ترک خانه‌هایشان «برای همیشه» شوند. همچنین به نظر می‌رسد که وی فتوای قتل آنها را نیز صادر کرده بود، و نوشت: «ما مقصر هستیم اگر آنها را نکشیم».
فردریش نیچه (۱۸۴۴–۱۹۰۰)، فیلسوف آلمانی که مفهوم ابرانسان را گسترش داد. ایده‌های رژیم نازی دربارهٔ ابرمرد آلمانی همانند اندیشه‌های نیچه بودند. اگرچه هیتلر از نیچه نقل قول کرده و از وی بعنوان یکی از «بزرگان» جوامع یاد کرده‌است، برخی تاریخ‌دانان بر این باورند که هیتلر احتمالاً هرگز نیچه را نخوانده‌است، یا اگر هم خوانده‌است، خواندنی عمیق نبوده‌است.