stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ماتسوناگا هیساهیده
ملازمی نوبوناگا

در سال ۱۵۶۸ اودا نوبوناگا به حمایت از آشیکاگا یوشی‌آکی به کیوتو لشکرکشی کرد و وی را به قدرت بازگرداند و هیساهیده در ابتدا ملازم نوبوناگا شد. در سپتامبر 1568، نوبوناگا، که از یوشیاکی آشیکاگا حمایت می کرد، موفق شد  در 2 اکتبر، او گروگان و ظروف چای معروف خود، تسوکو مو کامی ناسو  را به نوبوناگا تقدیم کرد.  هیساهیده به شخصیتی با نفوذ در حکومت شوگون تبدیل شد و کنترل ولایت یاماتو به او اعطا شد.  سه ژنرال میوشی در برابر نوبوناگا مقاومت کردند و در سپتامبر از کینای اخراج شدند و آشیکاگا یوشیهیده نیز بدون اینکه بتواند به کیوتو برود ناگهان درگذشت، بنابراین آشیکاگا یوشی‌آکی پانزدهمین شوگون شد و کینای به نوبوناگا تسلیم شد. حتی پس از این نیز، سوابقی از فعالیت‌های میوشی یوشیتسوگو، پدر و پسر ماتسوناگا در کیوتو به عنوان «ملازم‌های شوگون سالاری آشیکگا» آشیکاگا یوشی‌آکی وجود دارد که به عنوان سوبانشو و گوکوشو منصوب شدند.
بیشتر اهالی قدرتمند در ولایت یاماتو متعلق به سوتسوی جونکی بودند، اما در ماه اکتبر، نوبوناگا ارتشی متشکل از 20000 مرد، از جمله دست نشاندگانش، ساکوما نوبوموری، هوسوکاوا فوجیتاکا و  وادا کورماسا را به‌عنوان نیروی تقویتی برای هیساهیده به ولایت یاماتو فرستاد و به  آرام کردن یاماتو ادامه داد. پس از آرام شدن اوضاع در 24 دسامبر، او به قلعه گیفو رفت. در سال 1569، هیساهیده به آرام کردن یاماتو ادامه داد، در حالی که سوتسوی جونکی مجبور به از دست دادن قدرت خود شد. او همچنین در جریان حادثه معبد هونکوکو (حمله سه ژنرال میوشی به شوگون پانزدهم)  در آن سال در گیفو بود و به همراه نوبوناگا به کیوتو رفت تا در هنگام وقوع این حادثه همراه نوبوناگا در شهر کیوتو باشد
در روز سال نو،  سال سیزدهم ایروکو  (1570)، نوبوناگا شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی را مجبور کرد که پنج شرط را بپذیرد، و بیان کرد که «فرمان های آشیکاگا یوشی‌آکی فقط توسط نوبوناگا پذیرفته می شود»  در نتیجه، شوگونسالاری یوشی‌آکی به طور ناگهانی از سیستم قبلی ائتلاف دایمیو و موقعیت متحدین از جمله هیساهیده بود به سیستم ائتلاف مستقل با نوبوناگا و مقرر شدن نوبوناگا به عنوان یک موقعیت برتر تغییر کرد.  در همان زمان، نوبوناگا نامه هایی را برای اربابان بزرگ فئودال و مردم محلی فرستاد، اما با وجود اینکه عنوان دونو (ارباب) را به توکوگاوا ایه‌یاسو و میوشی یوشیتسوگو اضافه کرد، اما این عنوان به پدرزن پسر بزرگش اودا نوبوتادا، هیساهیده، را شامل نشد و و به عنوان یک مرد مسن با او رفتار شد و باعث شد تا رتیه و موقعیت او کاهش یابد.
در سال 1570، هیساهیده در نبرد نوبوناگا با آساکورا یوشیکاگه  همراه با یوشیتسوگو و ایکدا کاتسوماسا  شرکت کرد. زمانی که نوبوناگا به دلیل شورش دامادش، آزای ناگاماسا، مجبور به عقب نشینی شد، کوتسوکی موتوتسونا ، ارباب کوچیکیدانی در ولایت اومی را متقاعد کرد تا متحد او شود. او نوبوناگا را از یک موقعیت دشوار ( محاصره کانگاساکی (۱۵۷۰)) نجات می دهد.
در سال 1570 میلادی از نوامبر تا دسامبر ، هیساهیده هنگام مذاکره برای صلح بین نوبوناگا و سه ژنرال میوشی، دختر خود را دختر خوانده نوبوناگا کرد و او را به عنوان گروگان پیشنهاد کرد تا صلح انجام شود. پس از آن، او به شرکت در حمله به معبد ایشیاما هونگانجی به عنوان دست نشانده نوبوناگا ادامه داد، اما هیساهیده و آشیکاگا یوشی‌آکی به تدریج دشمنی خود را عمیق تر کردند. در همان زمان، رابطه او با نوبوناگا، که از آشیکاگا یوشی‌آکی حمایت می کرد، بدتر شد.
خیانت به نوبوناگا

در سال ۱۵۷۳ مدتی با خاندان میوشی متفق شد اما چون امیدی برای پیروزی برای آنها ندید دوباره به طرف نوبوناگا برگشت. ذکر شده، که وی صاحب یک چاگاما (کتری چای که در مراسم چای ژاپنی بکار می‌رود) نادر به نام گوتن میوهیراگومو  بود. نوبوناگا که به مراسم چای ژاپنی علاقه بسیاری داشت. بارها از وی خواسته بود این چاگاما را به وی واگذار کند اما وی درخواست نوبوناگا را رد کرده بود.
در اوت ۱۵۷۷، هیساهیده در هماهنگی با نیروهای ضد نوبوناگا مانند آشیکاگا یوشی‌آکی، موری تروموتو، اوئه‌سوگی کنشین و معبد ایشیاما هونگان از حمله به معبد هونگان-جی عقب‌نشینی کرد. او با سرپیچی از دستورهای نوبوناگا، خود در قلعه شیگیسان سنگر گرفت و بار دیگر موضع خود را در قبال رویارویی به وضوح بیان کرد. نوبوناگا ماتسویی یوکان را فرستاد تا دلیل آن را بیابد، اما گفته می‌شود که او حتی به خود زحمت ملاقات با پیام رسان («نوبوناگا کوکی») را هم نداده است.
نوبوناگا ارتشی متشکل از ۱۰۰۰۰۰ نفر را به همراه پسر بزرگش اودا نوبوتادا به عنوان فرمانده کل و نیروهای تسوتسویی به عنوان نیروی اصلی فرستاد و در ماه اکتبر، قلعه شیگیسان (محاصره شیگیسان ‏) را کاملاً محاصره کردند. ساکوما نوبوموری از او خواست که گوتن میوهیراگومو معروف را از قلعه خارج کنند و هیساهیده پاسخ داد: گوتن میوهیراگومو و سر ما دو سلاحی هستند که من قصد ندارم به ارباب نوبوناگا نشان دهم. من آن را تکه‌تکه خواهم کرد. (خاطرات تامون این).
در ۱۰ اکتبر، بر اثر حمله ارتش اودا، هیساهیده گوتن میوهیراگومو را شکست و خرد کرد، برج قلعه را به آتش کشید و خودکشی کرد. همچنین اعتقاد بر این است که پسرش ماتسوناگا هیسامیچی به همراه هیساهیده در همان روز (محاصره شیگیسان ‏) خودکشی کرد. همچنین نظریه ای وجود دارد مبنی بر اینکه پسرش هنگام فرار از قلعه شیگیسان و رفتن به سمت اوساکا توسط سربازان عادی کشته شد. دو فرزند ماتسوناگا هیسامیچی بودند که توسط خاندان اودا به عنوان گروگان نگه داشته می‌شدند (گفته می‌شود آنها ۱۴ ساله و ۱۲ ساله بودند) قبل از سقوط قلعه شیگیسان در روکوجو گاوارا در کیوتو اعدام شدند.
سر هیساهیده به قلعه آزوچی ("خاطرات تامونین") فرستاده شد و جسدش توسط تسوتسوی جونکی ("یاماتو شیریو" در معبد داروما به خاک سپرده شد. وی در سن ۶۸ سالگی چشم از جهان فروبست.
از آنجایی که ده سال پیش از آن، همان ماه و روز بود که تالار بزرگ بودای معبد تودایجی توسط او سوزانده شد، سربازان شایع کردند که این مجازات الهی کاسوکانوکامی  است. (در ارتباط با (شینبوتسو-شوگو آلودگی شینتو و بودیسم)
مرگ

در هنگام محاصره قلعه شیگیسان (۱۵۷۷) نوبوناگا باز به عنوان شرط معامله به وی پیغام داد که گوتن میوهیراگومو را به بیرون از قلعه بفرستد اما هیساهیده قبول نکرد و در هنگام خودکشی با مواد منفجره این چاگاما را بخود بست و نابود کرد تا به دست نوبوناگا نیفتد.
تپه ککی

| تپه ککی | تپه ککی |
| --- | --- |
نام: تپه ککی
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان سراوان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
دورهٔ ساخت اثر: دوران پیش از تاریخ ایران باستان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۶۱۰۰
تاریخ ثبت ملی: ۷ مهر ۱۳۸۱
تپه ککی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سراوان، دهستان دزک، روستای تنکان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
میرزا ابوالقاسم موسوی زنجانی

| میرزا ابوالقاسم موسوی زنجانی میرزا ابوالقاسم موسوی زنجانی> اطلاعات شخصی | میرزا ابوالقاسم موسوی زنجانی میرزا ابوالقاسم موسوی زنجانی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۲۲۴ قمری زنجان، ایران
درگذشته: سوم جمادی الاول ۱۲۹۲ قمری زنجان، ایران
محل دفن: آرامگاه سید ابوالقاسم مجتهد میرزایی، زنجان
محل اقامت: زنجان
فرزندان: میرزا ابوطالب زنجانی
تحصیلات: اصفهان
استادان: محمدباقر شفتی
میرزا ابوالقاسم موسوی زنجانی (زاده ۱۲۲۴ – درگذشته ۳ جمادی الاول۱۲۹۲) روحانی و فقیه شیعه و از علمای بزرگ عصر قاجار در روزگار محمدشاه و  ناصرالدین‌شاه بود.
او در زنجان متولد شد. جد اعلای او میر محسن موسوی (متوفی ۱۱۴۸ هجری قمری) مرجع کل در زمان شاه سلطان حسین و شاه تهماسب دوم بود. میرزا ابوالقاسم در قزوین و اصفهان تحصیل کرده بود و از شاگردان سید محمدباقر شفتی به‌شمار می‌آمد. او در سرکوب شورش بابیان زنجان نقش موثری داشت و فتوای قتل ملا محمدعلی زنجانی را صادر کرد. او در سوم جمادی الاول ۱۲۹۲ قمری درگذشت و در آرامگاه خانوادگی اش در خارج شهر به خاک سپرده شد که امروزه به عنوان آرامگاه سید ابوالقاسم مجتهد میرزایی شناخته می شود و این اثر در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۴۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
او همچنین مؤلف تعدادی کتاب و رساله در زمینه‌های فقه و ریاضی و طب است.
تیتانیوم هیدرید

| Titanium hydride | Titanium hydride |
| --- | --- |
دیگر نام‌هاTitanium(II) hydride titanium dihydride: دیگر نام‌هاTitanium(II) hydride titanium dihydride
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 7704-98-5 Y
پاب‌کم: 197094
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس: XR2130000
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: TiH2
جرم مولی: 49.883 g/mol
شکل ظاهری: dark grey powder
چگالی: 3.75 g/cm3
دمای ذوب: 450 °C, decomposes  
انحلال‌پذیری در آب: insoluble
ساختار: ساختار
ساختار بلوری: فلئوریت (cubic) cF12
گروه فضایی: Fm3m No. 225
خطرات: خطرات
طبقه‌بندی ئی‌یو: not listed
لوزی آتش:   1 1 2
دمای خودآتشگیری:  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
تیتانیوم هیدرید (به انگلیسی: Titanium hydride) با فرمول شیمیایی TiH۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۹۷۰۹۴ است. که جرم مولی آن ۴۹٫۸۸۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بنفش و قرمز است. تیتانیوم هیدرید جزو خانواده ترکیبات غیر آلی بوده و در زمرهء مواد غیر استوکیومتری قرار می‌گیرد. این ترکیب به صورت پودری در رنگ‌های خاکستری/سیاه در بازار یافت می‌شود. از کاربردهای این ترکیب می توان به موارد زیر اشاره کرد:
تیتانیوم هیدرید
به عنوان افزودنی در تولید آهنربای آلنیکو
تف‌جوشی پودر فلزات
در فرایند تولید فوم‌فلزی
آتش‌بازی
واکنش و تولید تیتانیوم هیدرید

برای تولید تیتانیوم هیدرید غیر‌استوکیومتری، اسفنج فلز تیتانیوم را با گاز هیدروژن در فشار 1 اتمسفر در دمای بین 300-500 درجه سانتی‌گراد واکنش می‌دهند. این واکنش سریع انجام می‌شود و به دلیل جذب هیدروژن گرماده است و موجب تغییر رنگ اسفنج تیتانیوم می‌شود. محصول این واکنش پودری است که ترکیبی برابر TiH1.95 دارد.برای تولید تیتانیوم هیدرید در مقیاس آزمایشگاهی می‌توان پودر تیتانیوم را در معرض حرارت گاز هیدروژن با دمای 700 درجه سانتی گراد قرار داد. واکنش آن به صورت زیر خواهد بود:
{\ce {Ti + H2 -> TiH2}}
سایر روش های تولید تیتانیوم هیدرید:
فرایندهای الکتروشیمیایی
آسیاب گلوله‌ای
، در برابر تاثیرات آب و هوا خنثی است ولی با اسیدهای قوی مثل هیدروفلوئوریک اسید و سولفوریک اسید داغ واکنش داده و در آن‌‌‌ها حل می شود. از طرفی این ماده در برابر عامل اکسنده به سرعت واکنش می‌دهد، به همین دلیل از تیتانیوم هیدرید در کاربردهای آتش بازی استفاده می شود.
کاربرد تیتانیوم هیدرید در باتری لیتیم-یون

تیتانیوم هیدرید به عنوان الکترود منفی در باتری های لیتیم-یون توسط الکترولیت  {\ce {LiBH4}} استفاده می شود. از ویژگی‌های مهم تیتانیوم هیدرید خواص الکتروشیمیایی مطلوب آن در فرایند الکترولیزی نسبت به سایر مواد است.
کاربرد تیتانیوم هیدرید در تولید پودر

اسفنج فلز تیتانیوم که اغلب تیتانیوم خالص است، شکل پذیری بالایی دارد که این امر موجب دشواری فرایند تولید پودر می شود. یکی از راه حل‌های رایج استفاده از فرایند هیدروژن‌دهی-هیدروژن‌زدایی است.‌ نفوذ عامدانه هیدروژن به اسفنج تیتانیوم منجر به تشکیل تیتانیوم هیدرید می شود. از آنجایی که تیتانیوم هیدرید یک فاز سخت و شکننده است؛‍‌‌منجر به سهولت تولید پودر توسط آسیاب کردن آن اسفنج تیتانیومی می شود. بعد از تولید پودر مطلوب، آن را هیدروژن زدایی کرده تا مجدداً تیتانیوم خالص حاصل شود. از پودر تیتانیوم هیدرید می‌توان برای تولید پودرهای آلیاژی اسفاده کرد. برای این کار پودر تیتانیوم هیدرید را با پودر فلز آلومینیوم مخلوط می‌کنند تا یک پودر یکنواخت حاصل شود. در نهایت این ترکیب به مرحله ی تف‌جوشی و متالورژی پودر، برای تولید محصولات فشرده می‌رود.
نقش چین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): آتاناسیوس کیرشه
عنوان اصلی: Athanasii Kircheri e Soc. Jesu China monumentis, qua sacris qua profanis, nec non variis Naturae et artis spectaculis, aliarumque rerum memorabilium argumentis illustrata, auspiciis Leopoldi primi, Roman. Imper. Semper augusti Munificentissimi Mecaenatis
زبان: لاتین
موضوع(ها): چین
تاریخ نشر: ۱۶۶۷ میلادی
نقش چین کتابی در شش باب از آتاناسیوس کیرشه و همچنین جامع دانش قرن هفدهم اروپا دربارهٔ چین و ممالک همسایه‌اش است. کتاب بلافاصله محبوب و پرفروش شد و به چند زبان اروپایی ترجمه شد، هرچند کسانی هم بودند که آن را عامّه‌پسند و فاقد ارزش تحقیقی شمردند و از آن میان گوتفرید لایبنیتس از همه معروف‌تر بود.
ارسلان‌تپه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Melid/Arslantepe: Melid/Arslantepe
موقعیت در ترکیه: موقعیت در ترکیه
موقعیت: ترکیه
منطقه: استان ملطیه
مختصات: ۳۸°۲۲′۵۵″ شمالی ۳۸°۲۱′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۳۸۱۹۴°شمالی ۳۸٫۳۶۱۱۱°شرقی﻿ / 38.38194; 38.36111
نوع: سکونت‌گاه
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: ویرانه
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Arslantepe Mound
معیار: فرهنگی: (iii)
تاریخ ثبت: 2021 (44th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 1622
Area: ۴٫۸۵ هکتار (۱۲٫۰ جریب فرنگی)
Buffer zone: ۷۴٫۰۷ هکتار (۱۸۳٫۰ جریب فرنگی)
 :  
 :  
مجسمه شیری از دوران نئوهیتی (۷۰۰–۱۱۰۰ پیش از میلاد) که در ورودی ارسلان‌تپه قرار دارد.
نقش برجستهٔ افشانش به تیواز و آرما، موزهٔ تمدن‌های آناتولی در آنکارا.
ملید (زبان هیتی: Malidiya یا احتمالا Midduwa؛ زبان اکدی: Meliddu؛ زبان اورارتویی: Melitea؛ لاتین: Melitene) شهری باستانی در کوهستان‌های توروس و بر رود توهمه (که به فرات علیا می‌ریزد) بود که باستان‌شناسان آن را در محوطه باستانی ارسلان‌تپه (انگلیسی: Arslantepe) در نزدیکی ملطیه ترکیه کاوش کرده‌اند.
در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱ یونسکو این محوطه را در فهرست میراث جهانی‌اش ثبت کرد.
تاریخ > اواخر مس‌سنگی

نخستین سکونت‌ها در ارسلان‌تپه در اواخر دوران مس‌سنگی صورت گرفت. آنچه از لایهٔ چهارم ارسلان‌تپه مانده شامل ساختمانی از خشت خام است که دیوارهایی تزئین‌شده داشت و کاربرد آن نامعلوم است.
همچنین دگیرمن‌تپه در ۲۴ کیلومتری شرق ارسلان‌تپه یکی از قدیمی‌ترین شواهد ذوب مس را دارا است.
تاریخ > اوایل عصر برنز

تا اواخر دوره اوروک توسعهٔ ارسلان‌تپه به حدی رسیده بود که مجموعه‌ای بزرگ معبد و کاخ را شامل باشد. از نظر فرهنگی، ملید جزئی از «میانرودان شمالی» محسوب می‌شد و نقش مستعمره‌ای تجاری در راستای فرات را داشت که تأمین مواد خام برای سومر (میانرودان سفلی) را بر عهده داشت.
در حدود ۳۰۰۰ پیش از میلاد، آتش‌سوزی و تخریب گسترده‌ای در منطقه روی داد و پس از آن آثاری از سفال‌های تمدن کورا–آراکس (که فرهنگی دامدار متمرکز در قفقاز بود) در ارسلان‌تپه دیده‌می‌شود.
تاریخ > اواخر عصر برنز

در اواخر عصر برنز، ارسلان‌تپه به مرکز اداری منطقه در پادشاهی ایسوا تبدیل شد. این محوطه در این دوره استحکامات دفاعی بسیاری داشت که احتمالاً به دلایل تهدید هیتی‌ها از غرب باشد. در این زمان ارسلان تپه تحت تأثیر فرهنگی هوری‌ها، میتانی‌ها و هیتی‌ها بود.
در حدود ۱۳۵۰ پ.م. شوپ‌پیلولیومای یکم شاه هیتی‌ها این منطقه را در جنگ با توشراتا شاه میتانی‌ها تصرف کرد و آن را به مقر عملیاتش علیه میتانی (که به تسخیر پایتخت این فرهنگ یعنی واشیوکامی انجامید) استفاده کرد.
تاریخ > عصر آهن

پس از سقوط امپراتوری هیتی‌ها، از قرون ۱۲ تا ۷ پیش از میلاد، این شهر به مرکز دولت مستقل سوری-هیتی به نام کامانو تبدیل شد. در این دوره کاخ و مجسمه‌هایی از فرمانروایان و شیرهایی برپا شدند. درگیری این دولت با شاه آشوری تیگلات-پیلسر یکم (۱۱۱۵–۱۰۷۷ پ. م) باعث شد این دولت مجبور به پرداخت خراج به آشور شود. این شهر به توسعه و آبادی خود ادامه داد تا اینکه شاه آشوری سارگون دوم (۷۲۲–۷۰۵ پ. م) آن را فتح کرد. همزمان کیمری‌ها و سکاها به آناتولی یورش آوردند و شهر رو به زوال گذارد.
شمشیرهای نخستین

نخستین شمشیر‌های یافت شده در اوایل عصر برنز، نه شمشیر و خنجری هستند که مارسلا فرانگپین در دهه ۱۹۸۰ در ارسلان‌تپه کاوش کرده‌است. این شمشیرها از آلیاژ مس و آرسنیک ساخته‌شده‌اند و سه‌تای آن‌ها با نقره تزئین شده‌اند. این اسلحه‌ها ۴۵ تا ۶۰ سانتی‌متر طول دارند.
یادداشت

↑  Marcella Frangipane
آر۱۳۶سی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 The bright star to the left of the cluster core is R136c.:  The bright star to the left of the cluster core is R136c.
اطلاعات رصدی  مبدأ J2000.0      اعتدال J2000.0: اطلاعات رصدی  مبدأ J2000.0      اعتدال J2000.0
صورت فلکی: Dorado
بُعد: 5h 38m 42.90s
میل: ‏ 04.83″ ۰۶′ ‎−۶۹°
قدر ظاهری (V): 12.86
مشخصات: مشخصات
مرحلهٔ تکامل: Wolf–Rayet star
نوع طیف: WN5h
اخترسنجی: اخترسنجی
فاصله: ۱۶۳٬۰۰۰ سال نوری  (۴۹,۹۷۰ پارسک)
قدر مطلق (MV): −۷٫۹
جزئیات: جزئیات
جرم: ۱۴۲ M☉ 
شعاع: ۴۰٫۷ R☉
درخشندگی: ۳٬۸۰۰٬۰۰۰ L☉
درجه حرارت: ۴۲٬۱۷۰ کلوین
سرعت چرخش (v sin i): <۲۰۰ ک.م./ث
سن: ۱٫۸ میلیون سال
نام‌گذاری‌های دیگر: نام‌گذاری‌های دیگر
 BAT99 112, RMC 136c, VFTS 1025 :  BAT99 112, RMC 136c, VFTS 1025 
ارجاعات پایگاه‌های داده: ارجاعات پایگاه‌های داده
سیمباد: اطلاعات
آر۱۳۶سی (انگلیسی: R136c) ستاره‌ای است که در ابر خوشه ستاره‌ای آر۱۳۶ قرار دارد، گره محکمی از ستارگان در مرکز ان‌جی‌سی ۲۰۷۰، خوشه‌ای باز با ۴۵۰٬۰۰۰ جرم خورشیدی و حاوی ۱۰٬۰۰۰ ستاره است. این ستاره با ۱۴۲ جرم خورشیدی و ۳٫۸ میلیون سال نوری فاصله، یکی از پرجرم‌ترین ستارگان شناخته شده و یکی از درخشان‌ترین، همراه با یکی از داغ ترین‌ها، با گرمای بیش از ۴۰٬۰۰۰ کلوین است. آر۱۳۶سی نخستین بار توسط Feitzinger در سال ۱۹۸۰ و همراه با آر۱۳۶ای۱ و آر۱۳۶بی شناسایی و نامگذاری شد.
ویژگی‌ها

آر۱۳۶سی یک ستارهٔ ولف–رایه از نوع طیفی (WN5h) و با دمای بالای ۴۲٬۱۷۰ کلوین است که آن را به یکی از داغ‌ترین ستاره‌های شناخته شده تبدیل می‌کند. این یکی از پرجرم‌ترین ستارگان نیز شناخته شده و با جرم خورشیدی ۱۴۲ یکی از درخشاترین ستاره‌های شناخته‌شده، با درخشندگی ۳٫۸ میلیون برابر خورشید. درخشندگی فوق‌العاده توسط فرایند همجوشی چرخه سی‌ان‌او(CNO) در هسته داغ بسیار فشرده آن ایجاد می‌شود. آر۱۳۶سی، همان‌گونه که برای همهٔ ستارگان ولف–رایه معمول است، با بادهای ستاره‌ای قوی با سرعت بیش از ۲٬۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه و نرخ از دست دادن جرم بیش از ۱۰–۵ جرم خورشیدی در سال، جرم خود را از دست داده است. به دلیل تشخیص انتشارهای پرتو ایکس سخت که نمونه باینری‌های بادی در حال برخورد است، به شدت مشکوک به دوتایی بودن آن می‌شود.
آبدره ایلولیسات

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
کوه یخ در آبدره ایلولیسات: کوه یخ در آبدره ایلولیسات
مکان: آواناتا، گرینلند
معیار ثبت: طبیعی: (vii), (viii)
شمارهٔ ثبت: ۱۱۴۹
تاریخ ثبت: ۲۰۰۴
مساحت: ۴۰۲٬۴۰۰ هکتار (۹۹۴٬۰۰۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۶۹°۰۸′ شمالی ۴۹°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۶۹٫۱۳۳°شمالی ۴۹٫۵۰۰°غربی﻿ / 69.133; -49.500
موقعیت آبدره ایلولیسات در گرینلند: موقعیت آبدره ایلولیسات در گرینلند
آبدره ایلولیسات (گرینلندی: Ilulissat Kangerlua) یک آبدره در غرب گرینلند است. این آبدره ۲۵۰ کیلومتری شمال مدار شمالگان و ۴۰ کیلومتری یخسار گرینلند در جنوب شهر ایلولیسات قرار دارد. آبدره ایلولیسات توسط یونسکو در سال ۲۰۰۴ به عنوان یک میراث جهانی یونسکو اعلام شد.
ورزشگاه بین‌المللی حلب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
محل: حلب،  سوریه
بازگشایی: ۲۰۰۷
نوع زمین: چمن
هزینه ساخت: ۳۰ میلیون دلار $
گنجایش: ۷۵٬۰۰۰ نفر
خانه: تیم ملی فوتبال سوریه الاتحاد سوریه
ورزشگاه بین‌المللی حلب (به عربی: استاد حلب الدولي) ورزشگاه چندمنظوره و سرپوشیده‌ای است که در منطقه حمدانیه در شهر حلب سوریه واقع شده و بزرگ‌ترین ورزشگاه سوریه به‌شمار می‌رود و عمدتاً در آن مسابقات فوتبال برگزار می‌شود. این ورزشگاه، ورزشگاه اصلی باشگاه‌های الاتحاد و الحریة است؛ امّا گاهی اوقات میزبان برخی از مسابقات تیم ملّی فوتبال سوریه نیز می‌باشد. هم‌اکنون این ورزشگاه محل تمرین باشگاه الاتحاد حلب است و در سطح آسیا رتبهٔ بالایی دارد و به‌خاطر لوکس بودن و تجهیزات پیشرفته‌اش شناخته می‌شود. این ورزشگاه در ۱۷ آوریل ۲۰۰۷ افتتاح شد و گنجایش آن به ۷۵٬۰۰۰ نفر می‌رسد.
آتش‌سوزی در ورزشگاه

در عصر چهارشنبه ۱۸ دسامبر ۲۰۲۴، ورزشگاه بین‌المللی حلب دچار آتش‌سوزی گسترده‌ای شد. سازمان دفاع مدنی سوریه با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد: «تیم‌های ما آتش‌سوزی رخ داده در سالن پذیرش ورزشگاه بین‌المللی شهر حلب واقع در منطقهٔ الحمدانیه را مهار کردند.» در این بیانیه با اشاره به نامعلوم بودن علّت آتش‌سوزی تصریح شده است، تیم‌های ما پس از دو ساعت تلاش مداوم، با مشارکت ۱۵ داوطلب از دفاع مدنی سوریه موسوم به کلاه‌سفیدها، با بهره‌گیری از پنج ماشین آتش‌نشانی، خودروهای حمل آب، ۲ آمبولانس و ۲ خودروی خدماتی موفق به خاموش کردن آتش و خنک‌سازی محل شدند و اطمینان حاصل کردند که هیچ تلفات یا آسیب‌دیدگی در میان شهروندان حاضر در محل وجود ندارد. این آتش‌سوزی باعث فرو ریختن سقف ساختمان‌ها و اتاق‌های داخل آن شد.
ورزشگاه بین‌المللی حلب در آوریل ۲۰۰۷ با برگزاری مسابقهٔ دوستانه‌ای بین تیم الاتحاد حلب و فنرباغچه ترکیه و با حضور بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه و رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه افتتاح شد. این بازی با تساوی ۲–۲ به پایان رسید.
نگارخانه

ورزشگاه در شب
ورزشگاه در روز
ورزشگاه در روز
شمس‌آباد (ابرکوه)

| شمس‌آباد (ابرکوه) | شمس‌آباد (ابرکوه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
شمس‌آباد (ابرکوه)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانشمس‌آباد (ابرکوه)شمس‌آباد (ابرکوه) (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد: شمس‌آباد (ابرکوه)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانشمس‌آباد (ابرکوه)شمس‌آباد (ابرکوه) (استان یزد)نمایش نقشه استان یزد
مختصات: ۳۱°۱۱′ شمالی ۵۳°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۸۳°شمالی ۵۳٫۳۳۳°شرقی﻿ / 31.183; 53.333: مختصات: ۳۱°۱۱′ شمالی ۵۳°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۸۳°شمالی ۵۳٫۳۳۳°شرقی﻿ / 31.183; 53.333
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: ابرکوه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: تیرجرد
بنیان‌گذاری: ۹۰۰
جمعیت: ۱۰۰۰نفر
شمس‌آباد (ابرکوه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ابرکوه در استان یزد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان تیرجرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۴۰ نفر (۱۹۱خانوار) بوده‌است.
محوطه سنگ‌نگاره‌های جربت

| سنگ نگاره‌های جربت | سنگ نگاره‌های جربت |
| --- | --- |
نام: سنگ نگاره‌های جربت
کشور: ایران
استان: استان خراسان شمالی
شهرستان: شهرستان جاجرم
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مکان باستانی، سنگ‌نگاره
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۶۶۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۸۷
مجموعه سنگ نگاره‌های جربت که در بین اهالی منطقه به نام «سنگ نوشته معروف است»، در شهرستان جاجرم، بخش جلگه سنخواست، دهستان چهارده سنخواست، حدود ۹ کیلومتری غرب روستای جربت واقع شده است. سنگ نگاره های جربت از نظر گستردگی یکی از بزرگترین و از دیدگاه گوناگونی نقوش از متنوع ترین مجموعه سنگ نگاره های شرق ایران است. این مجموعه سنگ نگاره از میانۀ هزارۀ سوم پیش از میلاد در عصر مفرغ تشکیل شده و در دوران تاریخی و دوره اسلامی هم نقوشی به آن افزوده شده است.
در این مجموعه بیش از صد صخره کوچک و بزرگ با نقوش مختلف وجود دارد که روی هر صخره تعداد زیادی نقش در دوره های مختلف و به رو های گوناگون رسم شده است. صخره های نقش دار از سنگ های رسوبی متشکل از کانی های کوارتز و کلسیت هستند که سطح آنها به دلیل وجود ترکیبات آهندار سیاه رنگ شده و مناسب نقش اندازی است. اغلب نقوش با روش کوبشی و با کوبیدن یک جسم سخت، احتمالاً سنگ، بر روی صخره های سیاه رنگ رسم شده است. بعضی نقوش نیز با روش خراش و از طریق زدودن پوسته سطحی و سیاه رنگ صخره روی آنها نقش شده است.
نقوش حک شده عمدتاً به تصاویر حیوانی به ویژه بزکوهی یا کل با شاخ های بسیار بلند و خمیده، انسان در حالات مختلف، صحنه رقص، صحنه شکار، ادوات جنگی و نقوش هندسی و نمادین و بلاخره کتیبه¬های مختلف اسلامی اختصاص دارد.
با توجه شرایط محیطی منطقۀ جربت در حاشیۀ کویر و جنس رسوبی صخره های نقش دار، تعدادی از سنگ نگاره ها در برابر عوامل فرساینده جوی از قبیل نوسانات دمایی، چرخۀ مداوم یخبندان-حرارت، رشد گلسنگ ها و تنش های طبیعی دیگر آسیب دیده اند. مهار آسیب های طبیعی که امری پیچیده، زمانبر و پر هزینه است، باید از طریق مطالعات دقیق آسیب شناسی و به دست مرمتکاران متخصص در رشته حفاظت و مرمت آثار سنگی انجام شود. 

با وجود پیشرفت روش های حفاظت و مرمت دارایی فرهنگی در دهه های اخیر در ایران، هنوز تجربیات کمی در زمینه مرمت آثار سنگی وجود دارد و حفاظت پیشگیرانه بهترین روش مراقبت از سنگ نگاره های جربت و نمونه های مشابه آن است. 
آشنایی جامعه محلی و گردشگران با اهمیت و ارزش باستان شناختی سنگ نگاره ها در حفظ این آثار اهمیت دارد. کاتالوگ و بروشورهای معرفی سنگ نگاره های جربت، انتشار کتاب و مقالاتی به زبان فارسی و انگلیسی برای معرفی این مجموعه از سوی میراث فرهنگی خراسان شمالی در آگاه سازی مردم و در نهایت حفظ این آثار موثر بوده است.

گردشگران و علاقمندان به هنر صخره ای برای حفظ این آثار باید از یادگار نویسی، راه رفتن روی سنگ نگاره ها، لمس نقوش باستانی، افروختن آتش و ایجاد گرد و غبار در محیط سنگ نگاره ها و هرگونه فعالیت که به نحوی باعث تخریب این آثار می شود پرهیز کنند. چرای دام در محدوده سنگ نگاره ها به دلیل ایجاد انواع آسیب های فیزیکی از جمله تماس احشام با صخره ها و نقوش باستانی، فرسایش خاک و بافت گیاهی و ایجاد گرد و غبار باعث ریز فرسایش و در نهایت تخریب نقوش باستانی می شود. سنگ نگاره ها یک میراث اجدادی هستند که در محیط طبیعی خود معنا می یابند و حفظ آنها یک وظیفه همگانی است.

سنگ نگاره های جربت در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۶۶۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گالری

نمونه ای از سنگ نگاره های جربت با نقوش جانوری
مدین (شهر روسیه)

شهر مدین (به روسی: Медынь) در کشور روسیه و در اوبلاست کالوگا واقع شده است.
گئورگیوس الیپرانتیس

گئورگیوس الیپرانتیس (یونانی: Γεώργιος Αλιμπράντης؛ ۱۸۸۰ – ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۳) ژیمناست هنری اهل یونان بود.
آدم‌خواری (انسان‌ها)

برای مطالعه دربارهٔ شکار انسان توسط حیوانات، آدم‌خواری (جانوران) را ببینید.
آدم‌خواری در مسکو و لیتوانی ۱۵۷۱
آدم‌خواری یا کانیبالیسم (به انگلیسی: Cannibalism) عادت یا رسم خوردن گوشت انسان توسط انسانی دیگر است. باستان‌شناسان نشانه‌هایی از این عادت یا رسم را در جامعه‌های ابتدایی یافته‌اند.
انگیزه‌ها

بررسی‌های مردم‌شناسان نشان می‌دهد که آدم‌خواری انگیزه‌های گوناگون داشته‌است که مهم‌ترین آن‌ها عبارت است از:
انگیزه‌ها > خوردن گوشت انسان به عنوان یک ماده غذایی

بعضی از قبیله‌های سیاه‌پوست گینه، در آفریقا، گوشت انسان می‌خوردند و برای تهیه آن به قبیله‌های دیگر حمله می‌کردند و اسیر می‌گرفتند. اسیران را، مانند گاو و گوسفند، می‌چراندند تا پروار شوند. اسکیمو‌ها نیز هنگام دست نیافتن به هیچ گونه ماده غذایی گوشت انسان می‌خوردند.
انگیزه‌ها > خوردن گوشت انسان برای نشان دادن مِهر یا کینه

بعضی از قوم‌های آدم‌خوار برای بزرگداشت خویشان و بزرگان قوم و قبیله خود، و دست یافتن به روح و نیرو و صفت‌های خوب آنها، گوشت آن‌ها را، پس از مرگ، می‌خوردند. ماساژت‌ها، که در حدود ۴۰۰ سال پیش از میلاد، در کناره شمال شرقی دریای خزر می‌زیستند، برای بزرگداشت خویشاوندان سالمند خود، آن‌ها را قربانی می‌کردند و گوشتشان را می‌خوردند. بعضی از قوم‌های آدمخوار نیز برای نشان دادن خشم و نفرت و کینه خود گوشت دشمنان خود را می‌خوردند.