stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
طاق واشینگتن اسکوئر
توضیحات

طاق واشنگتن، ساخته شده از سنگ مرمر سفید تاکاهو، توسط استنفورد وایت، که شکل طاق پیروزی رومی را با طرحی نزدیک به طاق قرن اول تیتوس در رم اقتباس کرد، طراحی شد. آنها بناهایی بودند که جمهوری روم و امپراتوران بعدی در سرتاسر امپراتوری برای جشن گرفتن یک پیروزی یا رویداد ساختند. به عنوان مثال، فیگورهای پرنده در اسپندرال های دو طرف طاق، بال های پیروزی هستند. ارتفاع کلی این بنای تاریخی ۷۷ فوت (۲۳ متر) است. اسکله ها ۳۰ فوت (۹.۱ متر) از هم فاصله دارند و دهانه طاق ۴۷ فوت (۱۴ متر) ارتفاع دارد. شمایل‌نگاری طاق بر روی تصاویر جنگ و صلح متمرکز است. روی حاشیه زینتی ۱۳ ستاره بزرگ و ۴۲ ستاره کوچک وجود دارد که با «W» بزرگ در هم آمیخته شده‌اند.
در کتیبه داستان زیر شیروانی آمده است:
بیایید معیاری را مطرح کنیم که عاقل و صادق بتواند آن را اصلاح کند. واقعه در دست خداست.
در ضلع شمالی اسکله شرقی، مجسمه جورج واشنگتن به عنوان فرمانده کل، همراه با شهرت و شجاعت (۱۹۱۴-۱۹۱۶) اثر هرمون آ. مک نیل قرار دارد.  در کنار رئیس‌جمهور، شهرت (سمت چپ) و شجاعت (راست) قرار دارد. در اسکله غربی، جورج واشنگتن به عنوان رئیس جمهور، همراه با حکمت و عدالت (۱۹۱۷–۱۹۱۸) توسط الکساندر استرلینگ کالدر (پدر الکساندر کالدر)، همراه با چهره‌های عدالت (راست) و حکمت (چپ) قرار دارد. در مجسمه دوم، دستی کتابی را در دست دارد که عبارت لاتین Exitus Acta Probat ("پایان عمل را توجیه می‌کند") در دست دارد. این مجسمه‌ها معمولاً به ترتیب با نام‌های «واشنگتن در جنگ» و «واشنگتن در صلح» شناخته می‌شوند. این چهره‌ها و بیشتر حکاکی‌های روی طاق توسط برادران پیسیریلی انجام شده است.
بر روی آخرین سنگ یک "P" بزرگ به افتخار ایگناتسی یان پادرفسکی، پیانیست مشهور لهستانی و سومین نخست وزیر لهستان، که ۴۵۰۰ دلار جمع آوری شده از یکی از کنسرت های خود در نیویورک اهدا کرد، حک شده است.
تاریخچه

در سال ۱۸۸۹، توسط تاجر و بشردوست محلی ویلیام راینلندر استوارت (۱۸۵۲-۱۹۲۹) یک طاق یادبود بزرگ از گچ و چوب بر فراز خیابان پنجم درست در شمال پارک میدان واشنگتن برپا شد. استوارت در ۱۷ میدان واشنگتن شمالی زندگی می کرد و دوستانش ۲۷۶۵ دلار به این کار کمک کردند. فراماسونری ها از لژ شماره ۱ سنت جان یک راهپیمایی را از طریق طاق با کتاب مقدس جورج واشنگتن برای مراسم رژه صدمین سالگرد افتتاحیه واشنگتن در سال ۱۸۸۹ رهبری می کنند. طاق موقت آنقدر محبوب بود که پول بیشتری جمع آوری شد و سه سال بعد، طاق سنگی دائمی، طراحی شده توسط معمار استنفورد وایت، برپا شد.
در طول حفاری‌های اسکله شرقی، بقایای انسان، یک تابوت و یک سنگ قبر به تاریخ ۱۸۰۳ در ۱۰ فوت (۳ متر) زیر سطح زمین کشف شد. در هنگام گذاشتن سنگ بنا، فراماسونری ها از لژ شماره ۱ سنت جان دوباره با انجیل افتتاحیه جورج واشنگتن حضور داشتند. طاق در سال ۱۸۹۵ وقف شد. در سال ۱۹۱۸ دو مجسمه از واشنگتن به ضلع شمالی اضافه شد.
در اواخر قرن بیستم، طاق واشنگتن به‌طور گسترده با گرافیتی‌های رنگ‌آمیزی شده با افشانه رنگ مخدوش شده بود. در سال ۲۰۰۳-۲۰۰۴ تمیز و بازسازی شد. در دوران مدرن، طاق میدان واشنگتن به نماد غیررسمی دانشگاه نیویورک تبدیل شده است.
نگارخانه

نمای شمالی طاق میدان واشنگتن
نمای جنوبی طاق واشنگتن در شب
جورج واشنگتن به عنوان فرمانده کل (۱۹۱۴-۱۹۱۶) اثر هرمون آ. مک نیل
جورج واشنگتن به عنوان رئیس جمهور (۱۹۱۷-۱۹۱۸) توسط الکساندر استرلینگ کالدر
فردیناند واندویر هایدن

| فردیناند واندویر هایدن | فردیناند واندویر هایدن |
| --- | --- |
هایدن در ۱۸۷۰: هایدن در ۱۸۷۰
زادهٔ: سپتامبر ۷, ۱۸۲۹&#۱۶۰;(۱۸۲۹-۰۹-۰۷) وستفیلد، ماساچوست، U.S.
درگذشت: ۲۲ دسامبر ۱۸۸۷&#۱۶۰;(۱۸۸۷-۱۲-۲۳) (۵۸ ساله)
دیگر نام‌ها: «مردی که سنگ‌های در حال حرکت را برمی‌چیند»
شناخته‌شده برای: سفرهای اکتشافی نقشه‌برداری در کوه‌های راکی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): زمین‌شناسی
 :  
فردیناند واندویر هایدن (Ferdinand Vandeveer Hayden) (زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۸۲۹ – درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۱۸۸۷)، زمین‌شناس آمریکایی بود که به‌خاطر نقشه‌برداری‌های پیشگامانه‌اش از کوه‌های راکی در اواخر قرن نوزدهم مورد توجه قرار گرفت. او همچنین پزشکی بود که در زمان جنگ داخلی آمریکا در ارتش اتحادیه خدمت کرد.
اوایل زندگی

فردیناند هایدن در وستفیلد، ایالت ماساچوست چشم به جهان گشود. در جوانی شیفتهٔ طبیعت و حیات وحش بود که این موضوع او را به رشتهٔ پزشکی کشاند. او در کلیولند تحت نظر جرد پاتر کرتلند و پس از آن در آلبانی، نیویورک، تحت نظر جیمز هال، از سازمان زمین‌شناسی نیویورک کار کرد.
هایدن در سال ۱۸۵۰ از کالج ابرلین و در سال ۱۸۵۳ از کالج پزشکی آلبانی فارغ‌التحصیل شد. او توانست در آنجا توجه استاد جیمز هال، زمین‌شناس دولت در نیویورک را به خود جلب کند و به واسطهٔ اعتبار و نفوذ او توانست به همراه فیلدینگ بی میک، برای پژوهش در زمین‌شناسی و جمع‌آوری فسیل‌ها به گروه اکتشافی قلمرو نبراسکا ملحق شود.
هال در تابستان ۱۸۵۳، هایدن را به اولین سفر ماجراجویانه‌اش در ارتباط با زمین‌شناسی فرستاد. هایدن به دلیل طرز فکر مستقل خود، به همکاری‌اش با هال خاتمه داد و با تشویق اس اف بیرد و حمایت نسبی از مؤسسهٔ اسمیتسونیان، باقی دههٔ ۱۸۵۰ را صرف اکتشافات مختلف و جمع‌آوری نمونه‌ها در مناطق شمالی رودخانهٔ میزوری کرد.
در سال‌های ۱۸۵۶ و ۱۸۵۷، هایدن گروهی اکتشافی به رهبری ستوان گوورنور کی. وارن و در سال ۱۸۵۹، گروه اکتشافی رینولدز به رهبری کاپیتان ویلیام اف رینولدز که هر دو از مهندسان عارضه‌نگاری بودند را مشایعت کرد. یکی از دستاوردهای آن سفر، گزارش زمین‌شناسی او از کاوش‌های رودخانه‌های یلواستون و میزوری در ۱۸۵۹–۱۸۶0 (1869) بود.
هایدن در زمان جنگ داخلی به عنوان جراح در ارتش خدمت کرد. او به درجهٔ افسر ارشد پزشکی در ارتش شناندوا ارتقاء یافت و (درجهٔ افتخاری) سرهنگ دوم را به دست آورد.
مطالعات زمین‌شناختی

پس از جنگ داخلی آمریکا، هایدن مطالعات جغرافیایی و زمین‌شناسی نبراسکا و سرزمین‌های غربی را برای دولت ایالات متحده رهبری کرد. در سال ۱۸۶۷، او مسئول زمین‌شناسی در سازمان مطالعات زمین‌شناسی و جغرافیایی سرزمین‌های ایالات متحده شد.
هایدن هم قبل و هم بعد از جنگ داخلی، سفرهای پیشین اکتشافی به کوه‌های راکی را رهبری کرد. در سال ۱۸۶۹، او سفری اکتشافی در امتداد کوه فرانت رنج به سمت دنور و سانتافه را رهبری کرد. در سال ۱۸۷۰، هایدن ۲۵۰۰۰ دلار کمک مالی دولتی دریافت کرد تا یک گروه اکتشافی ۲۰ نفره را به گذرگاه جنوبی، فورت بریجر و هنری فورک برده و دوباره آنها را به شهر شاین بازگرداند.
او همچنین در آن زمان با باشگاه مگاتریوم در مؤسسهٔ اسمیتسونیان در واشینگتن دی سی آشنا شد. هایدن برای اندازه‌گیری مسافت در طول سفرهایش به نواحی مرزهای غربی، از مسافت‌سنج استفاده کرد، وسیله‌ای که نقشه‌برداران برای تخمین مسافت طی شده از آن استفاده می‌کردند. این دستگاه روی یک گاری که با قاطر حرکت می‌کرد، نصب شده بود و با چرخش چرخ‌های گاری، فواصل را اندازه‌گیری می‌کرد. دقت دستگاه به دلیل ناهموار بودن زمین با تقریب ۳ درصد بود.
مطالعات زمین‌شناختی > یلواستون

در سال ۱۸۷۱، هایدن به فرمان وزیر کشور، کلمبوس دلانو، در دورهٔ ریاست جمهوری یولیسیز سایمن گرانت، اولین پژوهش‌های زمین‌شناسی آمریکا را با بودجهٔ فدرال و در منطقهٔ یلواستون در شمال غربی وایومینگ رهبری کرد. این گروه شامل حدود ۵۰ مرد بود که افراد برجسته‌ای مانند توماس موران و نقاش و عکاس معروف مرزی/جنگ داخلی ویلیام هنری جکسون در آن شرکت داشتند. سال بعد، هایدن و پژوهش او با عنوان «گزارش مقدماتی از مطالعات زمین‌شناسی ایالات متحده در مونتانا و بخش‌هایی از سرزمین‌های مجاور؛ پنجمین گزارش سالانه از پیشرفت کار»، در متقاعد کردن کنگره برای پایه‌گذاری یلواستون به عنوان اولین پارک ملی ایالات متحده نقش به‌سزایی داشت. به علاوه، عکس‌های بزرگ و جذاب جکسون و نقاشی‌های چشمگیر موران نیز در این موضوع کمک‌کننده بودند. این آثار همچنین به گسترش ایالات متحده به سمت غرب کمک کردند.
مطالعات زمین‌شناختی > میراث

نتیجهٔ دوازده سال کار و سفرهای پژوهشی سالانهٔ هایدن منجر به ایجاد مجموعه‌ای ارزشمند از مجلات در تمام رشته‌های تاریخ طبیعی و علوم اقتصادی شد. او در سال ۱۸۷۷، اطلس زمین‌شناسی و جغرافیایی کلرادو را منتشر کرد. آخرین سفر پژوهشی سالانهٔ هایدن در سال ۱۸۷۸ بود. به خاطر تلاش‌های فراوان و جامع هایدن در زمین‌شناسی، او فسیل‌های بی‌شماری از دایناسورها را کشف کرد که آن‌ها را از شرق برای مطالعات علمی بیشتر با خود آورد. بسیاری از فسیل‌هایی که آورده بود، همچنان در مجموعهٔ مؤسسهٔ اسمیتسونیان نگهداری می‌شوند. دیرینه‌شناس آمریکایی جوزف لیدی، بیشتر نمونه‌های فسیلی خود را از هایدن به دست آورد.
سال‌های آخر زندگی

در سال ۱۸۶۰، هایدن به عضویت انجمن فلسفی آمریکا درآمد. در سال ۱۸۶۵، به کمک جوزف لیدی، استاد زمین‌شناسی در دانشگاه پنسیلوانیا شد. در سال ۱۸۷۳، به عضویت انجمن باستانی آمریکا درآمد. در سال ۱۸۷۹، به عنوان عضو خارجی انجمن زمین‌شناسی لندن انتخاب شد. پس از سازماندهی مجدد و تأسیس سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده در سال ۱۸۷۹، هایدن به مدت هفت سال در آنجا به عنوان زمین‌شناس فعالیت کرد. او در ۲۲ دسامبر ۱۸۸۷ در فیلادلفیا درگذشت و در قبرستان وودلندز به خاک سپرده شد.
افتخارات

درهٔ هایدن در یلواستون به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. در سال ۲۰۱۸، رهبران بومیان آمریکا خواستار تغییر نام درهٔ هایدن شدند، زیرا هایدن «از براندازی قبایلی که از پیروی از دستورهای فدرال خودداری کرده بودند، حمایت کرده بود». شهرک هایدن در ایالت کلرادو، واقع در درهٔ رودخانهٔ یامپا، به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. همچنین بسیاری از قلهٔ کوه‌ها، نام او را بر خود دارند. در سال ۱۸۷۱، استفن تایر اولنی، گونه‌ای از خارخاسک را به افتخار او، نام‌گذاری کرده‌است. در سال ۱۸۶۰، رابرت کنیکات، زیرگونه‌ای از مارهای بندجورابی را به افتخار هایدن، Thamnophis radix haydenii، نام‌گذاری کرد. در سال ۱۸۶۹، ویلیام گاب یک حلزون خاکی را به افتخار او، Oreohelix haydeni، نامید. ساختمان هایدن در دانشگاه پنسیلوانیا که سابقاً محل دانشکدهٔ دندان پزشکی بود، اکنون محل دپارتمان‌های مهندسی زیستی و علوم زمین است.
برای مطالعه بیشتر

Fryxell, Fritiof M. (2010). Ferdinand Hayden - A Young Scientist in the Great West 1853-1855. Augustana Historical Society. ISBN 978-0-910184-47-2.
فردیناند واندویر هایدن در سال 1860
سد اخند

سد در ۵ کیلومتری شمال شرقی روستای اخند از توابع شهرستان عسلوییه در استان بوشهر
| سد اخند | سد اخند |
| --- | --- |
موقعیت سد اخند در ایران: موقعیت سد اخند در ایران
نام رسمی: سد اخند
کشور: ایران 
محل: ۵ کیلومتری شمال شرقی روستای اخند از توابع شهرستان عسلوییه در استان بوشهر
مختصات: ۲۷°۲۶′۰۹″شمالی ۵۲°۴۶′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۴۳۵۸۸۱°شمالی ۵۲٫۷۸۱۸۸۶°شرقی﻿ / 27.435881; 52.781886
آغاز ساخت: ۱۳۹۷
گشایش: در حال ساخت
سد و سرریزها: سد و سرریزها
بر روی رود: رودخانه اخند
ارتفاع از پی: ۳۶ متر
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۲ میلیون متر مکعب
سد اخند یک سد کوچک در حال ساخت در نزدیکی روستای آخند در ۱۵ کیلومتر شرق شهر عسلویه استان بوشهر است. این سد که با هدف اصلی کنترل سیلاب به سمت روستای اخند و تأسیسات صنعتی منطقه ساخته شده‌است در فاصله ۱۰ کیلومتری ساحل خلیج فارس قرار دارد.
اهداف ساخت سد

هدف اصلی از انجام این پروژه کنترل سیلاب‌های سهمگین رودخانه اخند بوده که هر ساله باعث بروز خسارات به روستای اخند و اراضی کشاورزی اطراف آن می‌شود. با کنترل سیلاب‌های این حوضه، می‌توان بخشی از بحران کم‌آبی بوجود آمده طی سالیان اخیر را مدیریت نموده. همچنین بخشی از آب برای تأمین آب شرب شهرستان عسلوییه استفاده می‌شود.
به گفته مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای بوشهر با توجه به گستردگی صنایع عظیم نفت، گاز و پتروشیمی پارس جنوبی در منطقه عسلویه، سد اخند می‌تواند (با جلوگیری از سیل) خسارت احتمالی به این تأسیسات را در پایین دست خود کاهش دهد.
مشخصات سد

به منظور کنترل آب‌های روان و سیلاب در مقطع روستای اخند، سدی از نوع بتنی وزنی به ارتفاع حدود ۳۲ متر، طول تاج سد ۱۱۳ متر و حجم مخزن ۲ میلیون متر مکعب در نظر گرفته شد که عملیات اجرایی آن در سال ۱۳۹۷ توسط شرکت سهامی آب منطقه ای بوشهر آغاز شده. حجم بدنه آن ۴۵ هزار متر مکعب می‌باشد.
تأمین اعتبار پروژه

این سد بتنی با حجم بدنه ۴۵ هزار متر مکعب با هزینه ۷۰ میلیارد تومان ساخته می‌شود.
مجید ناظم پور

| مجید ناظم‌پور | مجید ناظم‌پور |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۰ تیر ۱۳۵۲
ساز(ها): بربط
سازهای اصلی: سازهای اصلی
بربط: بربط
استاد(ها): حسن منوچهری حسین بهروزی‌نیا محمد گلستانه   شریف لطیفی
آلبوم پرآوازه: 	راز ساحل  
وبگاه: وبگاه رسمی
مجید ناظم پور، (زادهٔ ۲۰ تیر۱۳۵۲ شهرضا)، پژوهشگر،آهنگ‌ساز، ردیف‌دان و نوازندهٔ بربط اهل ایران است.
زندگی‌نامه و فعالیت هنری

نوازندگی ساز عود و موسیقی را از کودکی نزد هنرمندانی چون حسن منوچهری، حسین بهروزی‌نیا، محمد گلستانه و شریف لطیفی فراگرفت.
مجید ناظم پور نویسنده ی کتاب داستان بربت است که مروری بر تاریخ پنج هزار ساله ی بربت است.
داستان بربت نتیجه چند سال پژوهش‌های میدانی و مطالعاتی نگارنده در ایران و کشورهای عربی پیرامون ساز عود،بربت است .
ناظم‌پور ردیف‌های آوازی مکتب اصفهان را نیز نزد خلیل‌الله مشکات و نعمت‌الله ستوده آموزش دیده. او در کلاس آواز کلاسیک و صداسازی آزاده رضایی هم شرکت کرده است. سخنرانی و نوازندگی و همچنین داوری در سمینارها و فستیوال‌های تخصصی ساز عود در کشورهایی چون مراکش، الجزایر، سوریه
، عمان، قطر، مالزی و تونس از فعالیت‌های اوست.
بزرگترین  ساز عود جهان در ایران توسط ناظم پور در سال ۱۳۹۳ ساخته شد.
مجید ناظم پور همچنین در در سال‌های گذشته، کوشش‌هایی در راستای بازسازی  ساز چنگ در ایران انجام داده است.
آثار > آلبوم‌ها و اجراها

آلبوم تکنوازی ساز عود با نام راز ساحل
آلبوم تکنوازی بربط با عنوان حکمت
آلبوم تکنوازی بربط  با عنوان فلسفه
آلبوم کنسرت بربط با عنوان تکنوازی بربت
آلبوم نوازندگی بربط با عنوان مردی برای تمام فصول
سامیاما

سامیاما  {(به سانسکریت:  संयम saṃ-yama)
سه درجه آخر یوگا، سامیاما (samyama) نامیده شده و عبارت است از تمرکز نیروی معنوی، مراقبه و مقام وصال
(Dhāraṇā - Dhyāna - Samadhi) این سه مرتبه در ذات خویش (samadhi) آنچنان به هم نزدیک و مرتبط اند و طوری درهم آمیخته‌اند که همهٔ آنان را بر روی هم «مجموعه» (samyama) می‌گویند.
تمرکز

یوگی[پیوند مرده] با انجام تمرکز نیروی معنوی و مراقبه و سامادی (samyama) کراماتی بدست می‌آورد و در حین پیشرفت و ترقی خود به تدریج به مراتب عالی آگاهی دست می‌یابد و به ذات اشیاء پی می‌برد.
سامیاما سامادهی

با تمرکز عمیق سامیاما سامادهی (Samyama Samanid) روی جنانِندرییانی (Jnanendriyani حواس) و در نهایت رهایی یوگی از قید
و کنترل اینرییانی (Ind riyani).
سلام ستوده

سلام ستوده (زاده ۱۳۵۶) نماینده مردم مهاباد در انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی است.
ستوده، مدرک کارشناسی ارشد رشته علوم اجتماعی دارد و کارمند صدا و سیمای مرکز مهاباد و مجری برنامه پرطرفدار «ئاوینه» در سیما مهاباد بوده است.
سلام ستوده در انتخابات دوازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی ۱۵ هزار و ۸۸۵ رای آورد و منتخب مردم مهاباد برای حضور در مجلس دوازدهم شد.
سکونت‌پذیری قمرهای طبیعی

اروپا ، قمر زیست‌پذیر بالقوهمشتری
سکونت‌پذیری قمرهای طبیعی شامل مطالعه پتانسیل یک قمر در فراهم کردن زیستگاه برای زندگی است. انتظار می رود که تعداد قمرهای طبیعی با اختلاف زیادی از سیارات بیشتر باشد، بنابراین مطالعه این موضوع در اخترزیست‌شناسی و جستجوی زیست فرازمینی مهم است. با این حال، متغیرهای محیطی قابل توجهی در مورد قمرها وجود دارد.
پیش‌بینی می شود که پارامترها برای زیستگاه‌های سطحی با پارامترهای سیاراتی مانند زمین شامل ویژگی‌های ستاره‌ای، مدار، جرم سیاره‌، اتمسفر و زمین‌شناسی قابل مقایسه باشد. از میان قمرهای طبیعی که در کمربند حیات منظومه شمسی وجود دارند، ماه، دو قمر مریخ (اگرچه برخی تخمین‌ها این دو را خارج از این دسته‌بندی می‌دانند)  و قمرهای ریزسیاره‌ای متعدد، همگی فاقد شرایط برای آب‌های‌سطحی هستند. بر خلاف زمین، تمام قمرهای منظومه شمسی دارای قفل کشندی هستند و هنوز مشخص نیست که این نیروهای کشندی تا چه اندازه بر زیست‌پذیری تأثیر می‌گذارند.
شهرستان کلاله

| شهرستان کلاله | شهرستان کلاله |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: گلستان
مرکز شهرستان: کلاله
سایر شهرها: کلاله، فراغی
بخش‌ها: مرکزی، پیشکمر
اداره: اداره
فرماندار: فرهاد شیبک
مردم: مردم
جمعیت: ۱۱۷٬۳۱۹ نفر (۱۳۹۵)
مذهب: اهل سنت و شیعه
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۸
بارش سالانه: ۶۰۰ میلیمتر
روزهای یخبندان سالانه: ۱۷ روز
سیلوی شصت هزار تنی نگهداری گندم در حوالی روستای عرب بوران، پنج کیلومتری شمال شهر کلاله
شهرستان کلاله یکی از شهرستانهای استان گلستان در شمال ایران است. شهر کلاله مرکز این شهرستان است.وبه عنوان سومین شهر بزرگ استان شناخته می شود. جمعیت شهرستان کلاله در سال ۱۳۹۵، برابر با ۱۱۷٬۳۱۹ نفر بوده‌است. شهرستان کلاله با چهار هزار و ۹۶۲کیلومتر مربع وسعت در شرق استان گلستان قرار دارد، در این شهرستان علاوه بر عشایر کوچنده کُرد شمال خراسان، حدود ۱۷۰هزار نفر سکونت دارند که ترکیب جمعیتی آن را ترکمن، ترک، خراسانی و بخش کمی از اقوام مازندران تشکیل می‌دهند که بخش عمده جمعیت شهرستان کلاله را مردمان ترکمن تشکیل داده اند . اهل سنت حدود ۶۰% و شیعیان ۴۰% جمعیت کلاله را شکل میدهند.
تقسیمات کشوری

تقسیمات این شهر در سال ۱۳۸۶ تغییرات جدیدی کرده‌است.
شهر: کلاله
بخش مرکزی شهرستان کلاله
دهستان عرب‌داغ و زاوکوه (مرکز: عزیزآباد)
دهستان آق‌سو (مرکز: اَجَن سَنگرلی)
دهستان تَمِران (مرکز: تَمِر قره‌قوزی سفلی)
در سال ۱۳۸۶ بخش مراوه‌تپه در شمال شهرستان کلاله به شهرستان ارتقاء یافت و از آن جدا شد. دهستان پیش‌کمر نیز در آن سال به بخش ارتقاء یافت.
صنایع دستی

صنایع دستی کلاکه بیشتر شامل زیورآلات و لباس‌های محلی است.
قالیبافی( فرش ترکمن)
زیورآلات ترکمنی
لباس‌های سنتی
حصیربافی
دوغ شتر
عسل کوهی
شیرینی زنجبیلی
گیاهان دارویی
پنبه کاری
گردشگری

مراکز گردشگری و آثار باستانی این شهرستان عبارتند از:
زیارتگاه خالد نبی
چشمه زاو
چشمه آق سو
مدرسه و مسجد کریم ایشان
نیل کوه
باشگاه سوارکاری اسب حسام و‌رهام اقای نفس پور در صوفیان
چشمه خدرولیا
مراکز خرید (پاساژ به نیا خیابان فراغی- پاساژ طاها روبرو ‌اتش نشانی پوشاک فرهاد )
پارک گل کلاله
کوه بیلی
دیوار تاریخی گرگان
پرورش اسب اصیل ترکمن، صوفیان. باشگاه یاسین و یاسر و باشگاه سعدی ، تپه نور الشهدا.بازار هفتگی یکشنبه ها. بازار روزانه خیابان فراغی-پارک امام حسین
سرخه ساروخلیل

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| سرخه ساروخلیل سرخه | سرخه ساروخلیل سرخه |
| --- | --- |
village: village
سرخه ساروخلیل: سرخه ساروخلیل
مختصات: ۳۷°۴۶′۰۰″ شمالی ۴۷°۰۴′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۶۶۶۷°شمالی ۴۷٫۰۶۶۶۷°شرقی﻿ / 37.76667; 47.06667: مختصات: ۳۷°۴۶′۰۰″ شمالی ۴۷°۰۴′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۶۶۶۷°شمالی ۴۷٫۰۶۶۶۷°شرقی﻿ / 37.76667; 47.06667
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان عباس غربی
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲۴۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
سرخه ساروخلیل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس غربی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.این روستا ۲۴۶ نفر جمعیت دارد.
سلمان بن عبدالعزیز بن سلمان

شاهزاده سلمان بن عبدالعزیز سلمان بن محمد بن سعود آل سعود در ۱۵ محرم ۱۴۰۳ هجری قمری در ریاض به دنیا آمد. مادرش شاهزاده نوف بنت عبدالله بن عبدالرحمن آل سعود است، پدرش شاهزاده عبدالله، برادر کوچکتر ملک عبدالعزیز، بنیانگذار پادشاهی عربستان سعودی است.
شاهزاده سلمان بن عبدالعزیز بن سلمان و پدرش در ژانویه ۲۰۱۸ به عنوان بخشی از کمپین دستگیری اعضای خانواده سلطنتی بازداشت شدند. شاهزاده سلمان بن عبدالعزیز بن سلمان هیچ جاه طلبی سیاسی نداشت و به دلیل تأمین مالی پروژه‌های توسعه در کشورهای فقیر شهرت داشت.
سرود ملی جمهوری دموکراتیک افغانستان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سرود ملی پیشین  افغانستان: سرود ملی پیشین  افغانستان
ترانه‌سرا: سلیمان لایق، 1978
آهنگساز: ، 1978
تاریخ رسمیت: 1978
بی‌استفاده شده: 1992
سرود پیشین: سرود ملی جمهوری افغانستان
سرود پسین: قلعه اسلام قلب آسیا
نمونهٔ صوتی: نمونهٔ صوتی
نسخه بیکلامپرونده راهنما: نسخه بیکلامپرونده راهنما
 :  
گرم شو گرم‌تر شو (گرم شه لا گرم شه)، سرود ملی جمهوری دموکراتیک افغانستان میان سالهای ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۲ در دوران حکومت سوسیالیستی بود.
این سرود پس از کودتای ثور در سال ۵۷ خورشیدی به دست حزب دموکراتیک خلق افغانستان که قصد تغییر نمادهای ملی را داشت از رادیو افغانستان به عنوان سرود ملی پخش شد. شعر این سرود کار سلیمان لایق و آهنگ آن از استاد سرمست است.
ترانه

| ترانهٔ پشتو | برگردان فارسی |
| --- | --- |
(کوروس:) گرم شه، لا گرم شه ته‌ای مقدس لمره ای د آزادی لمره ای د نیکمرغی لمره موږ په توپانونو کی پری کړه د بری لاره هم د تورو شپو لاره هم د رڼایی لاره سره د سربازی لاره پاکه د وروری لاره (کوروس) دا انقلابی وطن اوس د کارگرانو دی دغه د زمرو میراث اوس د بزگرانو دی تیر شو د ستم دور وار د مزدورانو دی (کوروس) موږ په نړیوالو کی سوله او وروری غواړو موږه زیارایستونکو ته پراخه آزادی غواړو موږ ورته ډوډی غواړو کور غواړو، کالی غواړو: (ترجیع‌بند:) گرم شو بسیار گرم شو ای خورشید مقدس ای خورشید آزادی ای خورشید نیک‌بختی! ما در دل توفان‌ها گشودیم راه پیروزی را راه شب‌های تاریک را راه روشنایی را راه سرخ سربازی را و راه پاک برادری را (ترجیع‌بند) این میهن انقلابی حال از کارگران است این میراث شیران حال از کشاورزان است بگذشته دوران بیداد حال دوران مزدوران است (ترجیع‌بند) ما برای جهانیان صلح و برادری می‌خواهیم ما برای زحمت کشان آزادی گسترده می‌خواهیم برای شان نان می‌خواهیم خانه می‌خواهیم، جامه می‌خواهیم
طاق دوستی مردم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Арка дружби народів: Арка дружби народів
مختصات: ۵۰°۲۷′۱۶″ شمالی ۳۰°۳۱′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۴۵۴۴۴°شمالی ۳۰٫۵۳۰۰۰°شرقی﻿ / 50.45444; 30.53000
مکان: ناحیه پچرزکی، کیف، اوکراین
طراح: الکساندر اسکوبلیکوف (مجسمه‌ساز); سرهی میرورودسکی،  کوستیانتینسیدوروف، آی. ایوانف (همه - معماران)
گونه: مجموعه ای از سه عنصر مجسمه‌سازی بنای تاریخی
مواد: فلز، گرانیت، برنز
آغاز ساخت: 1978
پایان ساخت: 1982
گشایش: تاریخ سالگرد انقلاب اکتبر (۷ نوامبر 1982)
برچینش: تا اندازه ای: ۲۶ آوریل2022
به دلیل قوانین جداسازی اوکراین نباید به شکل فعلی بازسازی شود.: به دلیل قوانین جداسازی اوکراین نباید به شکل فعلی بازسازی شود.
طاق دوستی مردم (اوکراینی: Арка дружби народів، آوانگاری: Arka druzhby narodiv بنای تاریخی در استان کیف، پایتخت اوکراین است. در ۷ نوامبر ۱۹۸۲ به مناسبت ۶۰امین سالگرد اتحاد جماهیر شوروی و جشن ۱۵۰۰ سالگرد کیف افتتاح و بازگشایی شد.
مجسمه زیر طاق، که یک کارگر اوکراینی و یک کارگر روسیه ای را در کنار هم ایستاده بودند، در آوریل ۲۰۲۲ درحجوم روسیه به اوکراین در تاریخ ۲۰۲۲ منحل شداین طاق دوستی که بخشی از ساختمان یادبود طاق دوستی مردم بود، قرار است تغییر نام داده شود و به یک بنای تاریخی جدید تبدیل شود.
شرح

طاق دوستی در سال ۱۹۸۲ توسط مجسمه‌ساز اسکوبلیکوف و معمار ایوانوف و غیره ساخته شد. این بنای تاریخی از ۳عنصر مجسمه‌سازی تشکیل شده‌است: یک طاق و دو مجسمه.
1 /۵۰ متر (۱۶۴ فوت) در قطر، قوس رنگین کمانی شکل، ساخته شده از تیتانیوم.
مجسمه ای برنزی که نشان دهنده یک کارگر روسی و اوکراینی است که نشانه دوستی مردمان اتحادیه شوروی را در دست دارند
۱ استیل گرانیتی که شرکت کنندگان در شورای پریاسلاو در سال ۱۶۵۴م را نشان می‌دهد.
طاق<بنای> باقی مانده در کنار یک سکوی تماشا قرار دارد که در آن می‌توان بیشتر افق شرقی کیف، ترویشینا و به سمت شمال شهر، پودیل و اوبولون را مشاهده می‌توان نمود.
این بنای یادبود توسط ولدیمیر شربیسکی، دبیر اول حزب کمونیست، معرفی شد در ۷ نوامبر ۱۹۸۲، برای بزرگداشت شصتمین سالگرد اتحاد جماهیر شوروی و جشن هزار پانصد سالگرد کی یف <اگرچه اتحاد جماهیر شوروی در ۳۰ دسامبر ۱۹۲۲ اعلام شد ۷ نوامبر ۱۹۸۲ ۶۵ سالگرد انقلاب اکتبر ۱۹۱۷> این بنای تاریخی همراه با موزه اتحاد لنین (امروز، خانه اوکراین) افتتاح شد.
این طاق لقب <<محلی/یوغ/یا به اصطلاح بندوق نام >>داشت. داشت.
محل

تمام آلبوم طاق دوستی شهروندان و بنای بازمانده آن در بالای ساحل سمت راست رودخانه دنیپر مشرف به پل پارک و بزرگراه ساحل قرار داشت، نابرژن شوسه. پل پارک یک پل گذرگاه یا به اصطلاح پل عابر پیاده پیاده است که شهر را به جزیره تروخانیف متصل می‌کند) این مکان در عقب مجموعه بناهای انجمن ملی فیلارمونیک اوکراین در پارک «خرشچاتی» (اوکراینی: Хрещатий парк) که در زمان افتتاح پارک پیشگام نامیده می‌شد.
برچیدن

در ۲۰ مه ۲۰۱۶، دولت اوکراین برنامه‌هایی را برای برچیدن طاق به عنوان بخشی از قوانین خلع سلاح خود اعلام کرد. در عوض آن، یک یادبود مختص داده شده به جانبازان جنگ در دونباس نقشه ریزی شده بود. مدیر بنیاد یادگاری ملی اوکراین ولودیمیر ویاتروویچ در فوریه ۲۰۱۸ ابراز داشت که «یک اعضای مجسمه» از این بنای<طاق> قدیمی باید بر پایه قوانین غیرفعال سازی پاک شود.
برای مسابقه آهنگ یوروویژن ۲۰۱۷، طاق <بنا>به‌طور گذرا به گونه رنگین کمان رنگ آمیزی شد. و به طاق<بنا> گوناگونی تغییر نام داد/ این نماد به نام نماد رژه پراید کیف دو چندان شد و در شب مثل رنگین کمان روشن شد.
در سال ۲۰۱۸، کنشگران حقوق بشر یک برچسب موقت روی طاق<بنا> قرار دادند که شبیه ترک بود. این نشانه حمایت از زندانیان سیاسی بود که به‌طور غیرقانونی در روسیه و کریمه ضمیمه شده‌اند. به گفته برگزارکنندگان، این اقدام با هدف شیفتگی به تقدیر مردمان اوکراین و همچنین تشویق همه به تلاش هر چه بیشتر برای آزادی زندانیان سیاسی در روسیه است.
طاق<بنا> دوستی شهروندان یکی از شصست بنای قدیمی بود که شورای شهر کیف (در آوریل ۲۰۲۲) تصمیم به حذف آنها داشت.
نگارخانه

طاق(بنای) یادبود از میدان نزاله‌ژنستی در سال ۲۰۱۵
پل پارک
سربرج (بردسکن)

مکان
| سربرج | سربرج |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سربرج: سربرج
مختصات: ۳۵°۲۳′۳۶″شمالی ۵۷°۵۶′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۹۳۳°شمالی ۵۷٫۹۴۴۰°شرقی﻿ / 35.3933; 57.9440: مختصات: ۳۵°۲۳′۳۶″شمالی ۵۷°۵۶′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۹۳۳°شمالی ۵۷٫۹۴۴۰°شرقی﻿ / 35.3933; 57.9440
استان: خراسان رضوی
شهرستان: بردسکن
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوهپایه
جمعیت: ۱۰۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سربرج نام روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسکن در استان خراسان رضوی ایران است. از جاذبه‌های گردشگری این روستا می‌توان از آبشار سربرج نام برد.
جمعیت

این روستا در دهستان کوهپایه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۲ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
سلنا لی (بازیگر)

سلنا لی سی وا (متولد ۱۲ فوریه ۱۹۸۱، با نام هنری سابق سلنا لی) یک هنرپیشه متولد هنگ کنگ و شرکت کننده سابق مسابقه زیبایی است. سلنا لی در هنگ کنگ به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۸ به همراه والدینش به تورنتو مهاجرت کرد. او در دانشگاه تورنتو تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۰ لیسانس بازرگانی بازرگانی با گرایش حسابداری گرفت.
سرویس اطلاعات خارجی جمهوری آذربایجان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Azərbaycan Respublikasının Xarici Kəşfiyyat Xidməti: Azərbaycan Respublikasının Xarici Kəşfiyyat Xidməti
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۴ دسامبر ۲۰۱۵
ستاد: باکو، جمهوری آذربایجان
سرویس اطلاعات خارجی جمهوری آذربایجان (ترکی آذربایجانی: Azərbaycan Respublikasının Xarici Kəşfiyyat Xidməti) نهاد دولتی وابسته به قوه مجریه در جمهوری آذربایجان است. مسئولیت این ارگان را اورخان سلطان‌اف به عهده دارد. این سرویس اطلاعاتی بنابه فرمان الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور آذربایجان در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۱۵، بر مبنای وزارت امنیت ملی این کشور تأسیس شد.