stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آزادسازی مواد مخدر
آزادسازی مواد مخدر در جهان > آمریکای شمالی > ایالات متحده آمریکا

در سراسر ایالات متحده آمریکا گروه‌ها و اشخاص بی‌شماری خواهان قانونی‌سازی ماری‌جوانا برای مصارف پزشکی هستند. سازمان‌هایی همچون NORML و MPP در تلاشند تا داشتن، مصرف، کشت و فروش ماری‌جوانا را حتی برای مصارف غیر پزشکی نیز قانونی کنند. در ۱۹۹۶ به‌تقریب ۵۶٪ کالیفورنیایی‌ها به قانونی‌سازی کشت و مصرف ماری‌جوانا برای امور پزشکی رأی مثبت داند. این مسئله سبب ایجاد تنش‌های شدیدی بین دولت فدرال و دولت ایالتی شد. پس از آن ۲۰ ایالت و ناحیه کلمبیای آمریکا نیز مصرف پزشکی ماری‌جوانا را قانونی کردند. با وجود آنکه ماری‌جوانا در قانون فدرال آمریکا غیرقانونی‌است، اما قوانین مربوط به آن در ایالات ذکره شده که مصرف پزشکی آن را ممنوع نمی‌کنند، بر قوانین فدار می‌چربند.
در ۲۰۱۲ کلورادو و واشینگتن مصرف مقدار کم ماری‌جوانا برای امور شخصی را قانونی اعلام کردند و تاکنون در حال تهیه قوانینی به منظور جرم‌زدایی از کشت و پرورش و حتی تجارت ماری‌جوانا هستند.
در ۲۰۱۴ رای‌دهندگان اورگان، آلاسکا و ناحیه کلمبیای آمریکا به قانونی‌سازی مصرف شخصی ماری‌جوانا رأی مثبت دادند.
آزادسازی مواد مخدر در جهان > اقیانوسیه > استرالیا

استرالیا دارای یکی از بالاترین نرخ‌های مصرف‌کنندگان ماری‌جوانا در جهان است. درخواست برای قانونی‌سازی ماری‌جوانا در این کشور از ۱۹۷۰ وجود داشته‌است. در سال ۲۰۱۰ گروه HEMP که در کارزار قانونی‌سازی ماری‌جوانا نیز کار می‌کند، به عنوان یک حزب سیاسی رسمیت پیدا کرد.
در سال ۲۰۱۱ این کارزار دوباره زنده شد و مردم از طریق شبکه‌های اجتماعی در آن فعال شدند. با وجود آنکه استرالیا خود از نخستین کشورهای ارائه‌کننده تزریقات رایگان برای معتادین است اما دولت این کشور همچنان جنگی علیه مواد مخدر را هدایت می‌کند.
آزادسازی مواد مخدر در جهان > آسیا > ایران

مقالهٔ اصلی: اعتیاد در ایران
مصرف مواد مخدر در ایران از دورهٔ صفوی و با رواج یافتن کشت خشخاش شایع شده‌است. تا زمان پادشاهی شاه طهماسب، مصرف بنگ، تریاک، و حشیش در ایران به‌عنوان یک هنجار پذیرفته شده بوده‌است و در میان مردم، در قهوه‌خانه‌ها و در دربار صفوی رواج داشته‌است. پس از شاه طهماسب، شاه عباس دست به اقداماتی برای محدود کردن مصرف تریاک در ایران زد و در ۱۰۰۵ هجری قمری فرمان ترک تریاک را صادر کرد. با این وجود کشت خشخاش در آن زمان هم در ایران انجام می‌شده‌است.
در دورهٔ قاجار تولید و مصرف مواد مخدر در ایران افزایش یافت و حکومت هم از آن حمایت می‌کرده‌است. کشت خشخاش در ۱۸ استان ایران انجام می‌شده‌است و هفت نوع تریاک در ایران وجود داشته‌است. در زمان ناصرالدین شاه اعتیاد به‌عنوان یک پدیده در ایران وجود داشته‌است. در همان زمان صادرات تریاک یکی از منابع درآمدهای ارزی ایران بوده‌است. با وجود آن‌که در دورهٔ صفوی تریاک بیشتر به صورت خوراکی مصرف می‌شده‌است، تریاک‌کشی به شیوهٔ امروزی در دورهٔ قاجار شکل گرفته‌است. پس از پیروزی انقلاب مشروطه در سال ۱۳۲۴ قمری، حکومت ایران برای مبارزه با مواد مخدر، زیر فشارهای داخلی و خارجی قرار گرفت. در نتیجه «قانون تحدید تریاک» به تصویب مجلس شورای ملی رسید؛ ولی به دلیل وابستگی حکومت به درآمدهای ناشی از فروش مواد مخدر، مبارزه با مواد مخدر با جدیت انجام نمی‌شده‌است.
کشت و فروش تریاک توسط حکومت تا سال ۱۳۲۰ خورشیدی و خروج رضا شاه از ایران ادامه داشته‌است. در سال ۱۳۳۱ خورشیدی «قانون منع تهیه و خرید و فروش و مصرف نوشابه‌های الکلی و تریاک و مشتقات آن» توسط مجلس شورای ملی تصویب شد. دولت در سال ۱۳۲۴ خورشیدی «لایحهٔ منع کشت خشخاش» را به مجلس شورای ملی ارائه کرد که در همان سال تصویب گردید. این قانون علاوه بر منع کشت خشخاش معتادان را ملزم می‌کرد در مدت شش ماه اقدام به ترک مصرف مواد مخدر کنند.
آزادسازی مواد مخدر در جهان > آسیا > ایران > فروش تریاک دولتی در سال ۱۳۴۷

در سال ۱۳۴۷ خورشیدی، دولت «قانون کشت محدود خشخاش و صدور تریاک» را به تصویب مجلس رساند.این قانون بر این استدلال بنا شده بود که با ارائه شربت تریاک به معتادانی که قادر به ترک سریع اعتیاد نیستند از طریق مراکز دولتی ارتباط آنان با قاچاقچیان قطع می‌شود. اما بزودی شکست این ایده نمایان شد. کشاورزان حاضر به فروش خشخاش به دولت نبودند و با قمیت بالاتر به قاچاقچیان می‌فروختند و از سویی معتادان نیز با تقلب در کارت‌های سهمیه بندی کوپن تریاک باعث وخامت اوضاع شدند. شورای انقلاب نهایتاً در تیر ۱۳۵۹ به تریاک فروشی دولتی خاتمه داد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، قوانین کیفری برای مبارزه با مواد مخدر تصویب گشت و کشت خشخاش در ایران متوقف شد. در حال حاضر قاچاق مواد مخدر در ایران، می‌تواند منجر به اعدام گردد. به‌گفتهٔ مجید محمدی، قانونی کردن مواد مخدرِ غیر صنعتی، یک راه‌حل برای کنترل مصرف مواد مخدر در ایران است. به این معنی که فروش مواد مخدر به هر شخص، به میزان معینی محدود گردد.
طی چند سال گذشته مجموعه مقالات و تحقیقات محمد خضری، پژوهشگر در حوزهٔ سیاستگذاری مواد مخدر، پیرامون اصلاح سیاستگذاری‌های مواد مخدر در ایران با تأکید بر آزادسازی مواد مخدر طبیعی در مجامع علمی سر و صدای زیادی داشته‌است.
نوروزی سخنگوی کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس شورای اسلامی در ۳۰ تیر ۱۳۹۶ اعلام کرد با توجه به تأکید ویژه‌ای که در سیاست‌های کلی نظام بر لزوم انقطاع رابطه معتادان و قاچاق‌چیان صورت گرفته‌است، مقرر کردیم دولت مواد مخدر رقیق در اختیار معتادان قرار دهد تا این عزیزان بتوانند به‌تدریج ترک کرده و به جای آن‌که جلب قاچاق‌چیان مواد مخدر شوند، به‌سمت نظام آمده و از طریق مجاری رسمی نیاز خود را برطرف کنند.
حزب‌های سیاسی

احزاب از قوانین آزادسازی مواد مخدر به دلایل گوناگون و تا درجات مختلف حمایت می‌کنند. از احزاب آزادی‌خواه تا چپی‌ها و راست‌گرایان. در بیش‌تر احزاب لیبرترینیستی آزادسازی مواد مخدر امری بدیهی در نظر گرفته می‌شود.
در سال ۲۰۱۱ حزب آزادی‌خواه مردم‌سالار انگلیس سیاستی را پیش گرفت تا همانند پرتغال به جای تعقیب مجرمین مواد مخدر به درمان گرفتاران آن به هر نحو بپردازد.
در برخی کشورها جنبش‌هایی برای آزادسازی برخی مواد مخدر همچون ماری‌جوانا به راه افتاده‌است.
سیارک ۱۰۳۶

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Orbit of 1036 Ganymed (blue), planets (red) and the خورشید (black). The outermost planet visible is مشتری (سیاره).: Orbit of 1036 Ganymed (blue), planets (red) and the خورشید (black). The outermost planet visible is مشتری (سیاره).
کشف: کشف
کاشف: والتر باده
تاریخ کشف: ۲۳ اکتبر ۱۹۲۴
طبقه‌بندی: طبقه‌بندی
طبقه‌بندی ریزسیاره: (1036) Ganymed
تلفظ: ‎/ˈɡænɪmɛd/‎
نامیده به نام: گانومده
طبقه‌بندی معمول: 1924 TD; 1952 BF; 1954 HH
رده ریزسیاره: سیارک آموری، Mars-crosser asteroid
ویژگی‌های مداری : ویژگی‌های مداری 
مبدأ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۶ (روز ژولیوسی ۲۴۵۷۶۰۰٫۵): مبدأ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۶ (روز ژولیوسی ۲۴۵۷۶۰۰٫۵)
پارامتر عدم قطعیت ۰: پارامتر عدم قطعیت ۰
Observation arc: 91.09 yr (33272 days)
اوج: ۴٫۰۸۴۷ یکای نجومی (۶۱۱٫۰۶ گیگامتر)
حضیض: ۱٫۲۴۱۲ یکای نجومی (۱۸۵٫۶۸ گیگامتر)
نیم‌قطر بزرگ: ۲٫۶۶۲۹ یکای نجومی (۳۹۸٫۳۶ گیگامتر)
خروج از مرکز مداری: ۰٫۵۳۳۹۱
تناوب مداری: ۴٫۳۵ سال ژولینی (اخترشناسی) (۱۵۸۷٫۲ سال ژولینی (اخترشناسی))
میانگین سرعت مداری: ۱۶٫۸۶ متر بر ثانیه
آنومالی متوسط: ۴۷٫۱۸۴۷درجه (زاویه)
میانگین حرکت: 0° 13m 36.516s / day
انحراف: ۲۶٫۶۹۳°
طول گره صعودی: ۲۱۵٫۵۵۶°
شناسه perihelion: ۱۳۲٫۴۷۱°
کمینه فاصله تقاطع مداری زمین: ۰٫۳۴۰۵۲۲ یکای نجومی (۵۰٫۹۴۱۴ گیگامتر)
کمینه فاصله تقاطع مداری بهرام: ۰٫۰۳۴۰۴ یکای نجومی (۵٫۰۹۲ گیگامتر)
کمینه فاصله تقاطع مداری هرمز: ۱٫۹۴۶۰۸ یکای نجومی (۲۹۱٫۱۲۹ گیگامتر)
Tهرمز: ۳٫۰۳۵
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
ابعاد: ۳۴٫۲۸ ± 1.38 km  31.66 km 
میانگین شعاع: ۷۰۰۱۱۵۸۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱۵٫۸۳±۱٫۴ کیلومتر
دوره چرخش: ۱۰٫۲۹۷ ساعت (۰٫۴۲۹۰ روز) 
سپیدایی هندسی: 0.17, ۶۹۹۹۲۹۲۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۰٫۲۹۲۶±۰٫۰۵۹ 
دما: ~160 K
گونه طیف: سیارک نوع اس 
قدر ظاهری: 8.1 
قدر مطلق (H): ۹٫۴۵
 :  
سیارک ۱۰۳۶ (به انگلیسی: 1036 Ganymed، نامگذاری:1924TD) هزار و سی و ششمین سیارک کشف شده است که در ۲۳ اکتبر ۱۹۲۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۹٫۴۵ است.
بارکزایی (طایفه)

بارکزایی یا بارکزائی، از طایفه‌های پشتون بلوچ استان سیستان و بلوچستان می‌باشند.
بارکزایی‌ها به دو شاخه بلوچستانی و افغانستانی منشعب می‌شوند. هم در بلوچستان توانسته‌اند سال‌ها رهبری و حاکمیتی نیمه خود مختار داشته باشند و در ایرانشهر حکومت کنند و هم در افغانستان جزو دو طایفه مهم در حاکمیت بشمار می‌رفته‌اند و در مدت دویست سال شاه یا ملکه بلا تردید ازین طایفه بوده‌است و همین امر سبب شد در تمام ولایات افغانستان به عنوان امین و نماینده شاه حضور یابند و علاوه بر کنترل اوضاع توانستند زمین‌های بومیان را با ثروت خویش به تصرف درآورند و زندگی ممتازی داشته باشند، سیاست پرهیز از خشونت و مردم داری بتدریج باعث شد در تمام مناطق پذیرفته شوند، در سال‌های اخیر و با پایان یافتن سیستم ارباب و رعیتی رخوت و سستی در بارکزایی‌ها موجب کمرنگ شدن آن‌ها گردیده و دیگر شکوه و جلال سابق را ندارند. مخصوصاً که شخص ممتازی در راس حاکمیت از آن‌ها پشتیبانی نمی‌کند.
بارکزایی‌های بلوچستان

پسر نایب خان بن شاهو خان [یا بقولی پسر نایب خان فرزند پاینده خان فرزند شاهو خان]، عبدالله خان است که از افغانستان راهی بلوچستان شده است.
فرزند او میر باران خان و سپس شه جمشید و فرزندش میر علی و فرزند او شه محراب خان معروف بوده است.
دوست محمد خان فرزند علی محمد خان فرزند رستم خان فرزند میر اعظم خان فرزند شه محراب خان می باشد.
از دوست‌محمد خان شش پسر به نام بهرام خان، عظیم خان، میر امین خان، محمدعمرخان، امان الله خان و علم خان
به ثمر رسیده که به ترتیب در ایرانشهر و سراوان بلوچستان غربی سکونت دارند.
بارکزایی‌های افغانستان

شامل تیره‌های غفورخان، محمد یوسف خان، کجیر خان، محمد علم خان و می‌باشد.
کیوان امرایی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 پرونده:Height=۱،۸۱:  پرونده:Height=۱،۸۱
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  کیوان امرائی
زادروز:  ۲۲ بهمن ۱۳۶۴ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  کوهدشت، ایران
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۴–۲۰۰۶:  ذوب‌آهن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۰ |  ذوب‌آهن |  ۷۰ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  مس کرمان |  ۶۸ |  (۶) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  صبا |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  پدیده |  ۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۵ |  نفت مسجد سلیمان |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  مس کرمان |  ۳۶ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  صبا |  ۳۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  سیاه‌جامگان |  ۲۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  گل ریحان |   |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  پارس جنوبی جم |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۹- |  بادران |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸ |  جوانان ایران |  ۵ |  (?) |
| ۲۰۰۷ |  امید ایران |  ۳ |  (۲) |
| ۲۰۰۸ |  ایران |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ مارس ۲۱, ۲۰۰۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ مارس ۲۱, ۲۰۰۷
کیوان امرائی (زاده ۲۲ بهمن ۱۳۶۴ - کوهدشت) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی فوتبال حرفه‌ای را در سال ۲۰۰۴ در باشگاه فوتبال ذوب آهن اصفهان شروع کرد و سابقه حضوردر تمام رده های تیم ملی فوتبال را در کارنامه دارد.
محرومیت

وی در سال ۱۳۸۷، به علت استفاده از شناسنامه جعلی  یا متعلق به شخص دیگری با نام وحید امرایی، به تحمل یک سال محرومیت از حضور در میادین فوتبال محکوم شد.
مجلس بریتانیا

برای دیگر کاربردها، مجلس بریتانیا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
با مجلس انگلستان اشتباه نشود.
| مجلس پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی | مجلس پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی |
| --- | --- |
گونه: گونه
گونه: دومجلسی 
سازمان‌ها: مجلس اعیان مجلس عوام
رهبری: رهبری
فرمانروا: چارلز سوم  از ۸ سپتامبر ۲۰۲۲
رئیسمجلس اعیان: لرد مک‌فال  از ۱ مه ۲۰۲۱
رئیسمجلس عوام: لینزی هویل  از ۴ نوامبر ۲۰۱۹
نخست‌وزیر: کی‌یر استارمر، کارگر  از ۵ ژوئیه ۲۰۲۴
رهبر اپوزیسیون: کمی بیدناک، حزب محافظه‌کار  از ۲ نوامبر ۲۰۲۴
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «{» متشکل از 798 لرد موقت و روحانی ۶۵۰ نمایندهٔ مجلس
گروه‌های سیاسی اعیان: دولت   محافظه‌کار (252) اعتماد و تأمین   اتحادگرای دموکراتیک (3) وفادارترین اپوزیسیون   کارگر (200) دیگر اپوزیسیون   لیبرال دموکرات (102)    غیروابسته (30)    یوکیپ (3)    Ind. Labour (2)    اتحادگرای اولستر (2)    سبز (1)    Ind. Social Democrat (1)    Ind. Ulster Unionist (1)    پلاید کامری (1) Crossbench   Crossbenchers (175) لردهای روحانی   اسقف (25) (sits with government)    لرد سخنگو 
گروه‌های سیاسی عوام: دولت   کارگر (۴۰۲) وفادارترین اپوزیسیون   محافظه‌ کار (۱۲۱) دیگر اپوزیسیون   لیبرال دموکرات (۷۲)    ملی اسکاتلند (۹)    رفرم‌ یوکی (۵)    اتحادگرای دموکراتیک (۵)    پلاید کامری (۴)    سبز (۴)    اتحادگرای مستقل (۵) رئیس   رئیس (۱) 
انتخابات: انتخابات
عوام آخرین انتخابات: ۱۹ دسامبر ۲۰۱۹
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
کاخ وست‌مینستر، لندن، بریتانیا: کاخ وست‌مینستر، لندن، بریتانیا
وبگاه: وبگاه
www.parliament.uk: www.parliament.uk
مجلس بریتانیا یا مجلس پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی (به انگلیسی: Parliament of the United Kingdom)، بالاترین نهاد قانون‌گذاری در بریتانیای کبیر و سرزمین‌های فرادریایی آن است. این مجلس به‌تنهایی حق قانونی حکومت به سایر نواحی را دارد. بالاترین مقام در این مجلس پادشاه چارلز سوم است؛ گرچه این مقام تشریفاتی است و پادشاه از فعالیت سیاسی و هرگونه دخالت یا تصمیم‌گیری در امور کشوری منع شده‌است.
مجلس بریتانیا از دو مجلس عوام و اعیان تشکیل شده‌است. مجلس عوام شامل نمایندگانی است که اعضای آن هر ۵ سال یک بار براساس انتخابات و آرای مردم تعیین می‌شوند. مجلس اعیان شامل روحانیون بلندپایه و لُردهاست. به‌طورکلی، اعضای مجلس اعیان توسط مردم انتخاب نمی‌شوند.
این دو مجلس در ساختمان‌های متفاوتی در کاخ وست‌مینستر واقع در وست‌مینستر در لندن تشکیل جلسه می‌دهند.
یکی از ویژگی‌های نظام دموکراسی پارلمانی در بریتانیا، وجود رابطه تنگاتنگ میان قوه مجریه و قوه مقننه است: اعضای دولت، کابینه و هیئت وزیران از میان نمایندگان مجلس انتخاب می‌شوند و نخست‌وزیر نیز خود یکی از نمایندگان مجلس عوام و رهبر حزب اکثریت است.
ریشهٔ مجلس کنونی به شوراهای آغاز قرون وسطی باز‌می‌گردد. این شوراها وظیفه رایزنی حکومتی را بر عهده داشتند. به‌طور نظری، قدرت اصلی قانون‌گذاری در دست «پادشاه حاضر در مجلس» است، ولی در زمان معاصر، قدرت واقعی به مجلس عوام واگذار شده و پادشاه معمولاً طبق توصیه نخست‌وزیر عمل می‌کند و قدرت مجلس اعیان نیز محدود شده‌است.
مجلس بریتانیا گاه به عنوان «مادر مجالس» نیز نامیده می‌شود زیرا ارگان‌های قانون‌گذاری بسیاری از کشورها به ویژه کشورهای همسود از روی الگوی آن تشکیل شده‌است.
مجلس بریتانیا همچنین بزرگ‌ترین ارگان قانون‌گذاری انگلیسی‌زبان در جهان است.
آشنایی با مجلس بریتانیا

مجلس بریتانیا بالاترین مرجع قانون‌گذاری در بریتانیای کبیر است. این مجلس از دو بخش مجلس عوام و مجلس اعیان تشکیل شده که هر یک در سالن‌های ویژهٔ خود در کاخ وست‌مینستر تشکیل جلسه می‌دهند. مجلس عوام مهم‌ترین مجلس در مجلس است، اما هر دو مجلس مسئول وضع قوانین و مباحثه در مورد سیاست‌ها هستند.
آشنایی با مجلس بریتانیا > مجلس عوام

پس از برگزاری انتخابات سراسری، مجلس عوام با ۶۵۰ نماینده منتخب تشکیل جلسه می‌دهد. تقریباً تمامی این ۶۵۰ نفر نمایندگان احزاب سیاسی گوناگون هستند و هر یک حوزه انتخابیه خاصی را نمایندگی می‌کنند. وظیفه مجلس عوام به بحث گذاشتن سیاست‌ها و قوانین کشور است. به علت تقسیم‌بندی سیاسی در داخل بریتانیای کبیر و همچنین عضویت این کشور در اتحادیه اروپا، بررسی برخی از سیاست‌ها و قوانین به مجالس محلی در اسکاتلند، ویلز و ایرلند شمالی واگذار می‌گردد، و برخی از قوانین هم در مجلس اروپا بررسی و تصویب می‌گردد.
به غیر از یک نماینده مستقل، یازده حزب سیاسی در مجلس عوام نماینده دارند. حزب محافظه‌کار، حزب کارگر و حزب ملی اسکاتلند سه حزب بزرگ مجلس عوام به‌شمار می‌روند.
آشنایی با مجلس بریتانیا > مجلس عوام > رئیس مجلس عوام

سخنگوی مجلس عوام نقش رئیس این مجلس را ایفا می‌کند. با اینکه سخنگوی مجلس یکی از نمایندگان مجلس و عضو یکی از احزاب سیاسی است، پس از انتخاب به سمت سخنگوی مجلس باید گرایش‌های سیاسی خود را کنار گذارد و بی‌طرفی را رعایت کند. سخنگوی مجلس عوام وظیفه مدیریت بحث‌های مجلس عوام را بر عهده دارد، نوبت صحبت نمایندگان را تعیین می‌کند و در صورت بروز بحث و جدل، بی‌نظمی را کنترل و نمایندگان را به رعایت نظم دعوت می‌کند.
آشنایی با مجلس بریتانیا > مجلس عوام > دولت بریتانیا

در دموکراسی مجلسی بریتانیا، نهادهای اجرایی و قانون‌گذاری ارتباط تنگاتنگ و مستقیم با هم دارند. حزبی که بیش از نیمی از کرسی‌های مجلس عوام را به دست آورد، دولت را تشکیل می‌دهد و اداره کشور را در دست می‌گیرد. معمولاً رهبر این حزب پست «نخست‌وزیری» را به عهده می‌گیرد و از میان نمایندگان منتخب افرادی را برای پست‌های کلیدی در وزارتخانه‌های مختلف منصوب می‌کند. روی‌هم‌رفته حدود یکصد نفر از نمایندگان توسط نخست‌وزیر برای احراز پست وزارت انتخاب می‌شوند. بنابر آنچه شرح داده شد، نتیجه انتخابات مجلس عوام، هم تعیین‌کنندهٔ نهاد قانون‌گذاری بریتانیا است و هم تعیین‌کنندهٔ نهادهای اجرایی بریتانیا.
اگر هیچ حزبی موفق به کسب بیش از نیمی از کرسی‌های مجلس عوام نگردد، مجلس برآمده از آن انتخابات را «مجلس بدون اکثریت» می‌نامند. در این حالت احزاب تشکیل ائتلاف می‌دهند و از طریق ائتلاف با همدیگر نخست‌وزیر و وزرا انتخاب می‌شوند.
نخست‌وزیر موظف است که هر چهارشنبه در مجلس عوام حضور یافته، به سؤالات نمایندگان پاسخ دهد. همچنین وی هر هفته در ملاقات با پادشاه، مسائل روز را با وی در میان می‌گذارد.
آشنایی با مجلس بریتانیا > مجلس عوام > کابینه دولت

کابینه حدود ۲۰ نفر عضو دارد و هسته مرکزی تصمیم‌گیری دولت است. اعضای کابینه از میان نمایندگان مجلس عوام و به ندرت از میان نمایندگان مجلس اعیان تعیین می‌شوند. اعضای کابینه مسئولیت جمعی دارند، و موظفند از تصمیم‌های اتخاذ شده حمایت کنند. کابینه فعلی بریتانیا، کابینه "ریشی سوناک"است.
آشنایی با مجلس بریتانیا > مجلس عوام > اپوزیسیون

عمده‌ترین حزب مخالف دولت به اصطلاح «اپوزیسیون» خوانده می‌شود. رهبر بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت ریاست اپوزیسیون را بر عهده می‌گیرد. رهبر اپوزیسیون در مجلس عوام اعضای «کابینهٔ سایه» را انتخاب می‌کند. کابینهٔ سایه در واقع یک مکانیزم نظارت بر کابینهٔ اصلی است. وظیفه هر عضو کابینهٔ سایه این است که فعالیت همتای خود را در کابینهٔ اصلی دولت منتقدانه مورد بررسی قرار دهد و همچنین برای بهبود عملکرد وزارتخانه مربوطه برنامه‌هایی ارائه دهد.
در هر فصل فعالیت مجلس، روی‌هم‌رفته ۲۰ روز به بحث‌های احزاب مخالف اختصاص دارد که بیشتر آن به اپوزیسیون تخصیص داده می‌شود، اما احزاب کوچک‌تر هم فرصت اظهار نظر می‌یابند. رهبر اپوزیسیون در این فرصت می‌تواند نخست‌وزیر را به چالش بکشد و در هر جلسه می‌تواند ۶ سؤال از نخست‌وزیر بپرسد و نخست‌وزیر هم موظف است پاسخ وی را بدهد.
آشنایی با مجلس بریتانیا > مجلس اعیان

اعضای مجلس اعیان ۷۰۴ عضو دارد و اعضای آن با انتخابات عمومی برگزیده نمی‌شوند. از میان لردهای عضو مجلس اعیان، ۵۸۷ نفر آن‌ها به صورت مادام‌العمر و ۹۲ تَن به صورت موروثی پست نمایندگی را در اختیار دارند. اعضای این مجلس را افرادی تشکیل می‌دهند که دارای عناوین تشریفاتی همچون دوک، مارکی، بارون، کنت یا ویسکنت هستند. کار اصلی لردها بررسی و تبادل نظر دربارهٔ قوانین پیشنهادی جدید است تا از عادلانه بودن آن‌ها اطمینان حاصل گردد. برخی از قوانین دولت برای قرائت اول به مجلس اعیان فرستاده می‌شود تا در حجم کار دو مجلس تعادل برقرار شود.
آشنایی با مجلس بریتانیا > نظام انتخاباتی

شیوه انتخاب نمایندگان مجلس عوام در انتخابات مجلسی بریتانیا بر اساس اکثریت ساده است، بدین صورت که هر حزب در هر حوزه انتخابی فقط می‌تواند یک نامزد داشته باشد. کاندیدایی که بیشترین آرا در هر حوزه انتخابی را کسب کند نماینده آن حوزه در مجلس عوام خواهد بود.
آشنایی با مجلس بریتانیا > رابطه مجلس و دربار

در نظام مشروطه سلطنتی بریتانیا، پادشاه یا ملکه و خانواده او به‌طور کامل از فعالیت سیاسی و هرگونه دخالت یا تصمیم‌گیری در امور کشوری و لشکری منع شده‌اند، و دارای حق رأی نیستند. بدین صورت دربار بریتانیا از مسئولیت سیاسی مبری است. تنها تعهد مرسوم دولت به مقام سلطنت، در جریان امور گذاردن مقام سلطنت توسط نخست‌وزیر است که هفته‌ای یک‌بار در ملاقاتی خصوصی انجام می‌گیرد.
با این وجود، هر سال مقام سلطنت طی مراسمی باشکوه که مردم محلی و گردشگران خارجی برای تماشای آن صف می‌کشند، سوار بر کالسکهٔ سلطنتی که گارد سوار را در التزام رکاب دارد، برای گشایش سال قانون‌گذاری جدید توسط دولت، مسیر کاخ باکینگهام به کاخ وست‌مینستر را می‌پیماید.
مقام سلطنت حق ورود به صحن مجلس عوام را -که «خانه مردم» نامیده می‌شود- ندارد. محل جایگاه سلطنتی در مجلس اعیان است که نمایندگان مجلس عوام برای شنیدن سخنان ملکه در لژ کنار صحن آن حضور می‌یابند. مقام سلطنت سخنان افتتاحیه خود را همیشه با عبارت «دولت من…» آغاز می‌کند و سپس لوایح اصلی دولت برای ارائه به مجلس را برمی‌شمارد. سپس با همان شکوه و جلال به کاخ محل سکونت خود بازمی‌گردد. متن سخنرانی مقام سلطنت در هنگام گشایش مجلس، نخست در دفتر نخست‌وزیر و بدون مشورت با دربار تهیه شده‌است و پس از شکل‌گیری به دربار ابلاغ می‌شود.
مقام سلطنت در بریتانیا، گرچه رسماً شخص اول کشور به‌شمار می‌رود، ولی در تمام مراسم رسمی، چه در داخل کشور یا در هنگام سفرهای رسمی خارجی، نماینده دولتِ منتخب است و متن تمام سخنرانی‌های رسمی او را کارگزاران دولت تهیه می‌کنند.
تاریخچه

در قرون وسطی و اوایل عصر مدرن چهار پادشاهی انگلستان، اسکاتلند، ویلز و ایرلند در داخل جزایر بریتانیا وجود داشتند که هریک دارای مجلس مجزا از یکدیگر بودند. قانون ولز سال ۱۵۳۵–۴۲ ویلز را تحت قیمومیت انگلستان قرار داد. قانون اتحاد سال ۱۷۰۷ انگلستان و اسکاتلند را متحد و تحت لوای مجلس بریتانیای کبیر قرار داد و قانون اتحاد سال ۱۸۰۰ ایرلند را نیز به جمع افزود و پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند را تشکیل داد.
تاریخچه > مجلس انگلستان

ریشه‌های تأسیس مجلس انگلستان به دوران انگلوساکسون‌ها بازمی‌گردد. ویلیام نرماندی در سال ۱۰۶۶ اقدام به ایجاد یک سیستم فئودالی نمود که در آن، پیش از تصویب یک قانون از نظرات شخصیت‌های صاحب نفوذ و کلیسا اطلاع حاصل می‌گردید. در سال ۱۲۱۵ ذینفعان حاکم پرنس جان را وادار کردند تا «منشور کبیر» (مگنا کارتا) را بپذیرد. بر طبق این منشور، شاه نمی‌توانست به‌طور خودسرانه اقدام به خراج‌بندی و اخذ مالیات کند (به استثناء مالیات‌های فئودالی که از قبل نیز وصول می‌گشتند) و می‌بایست پیش از هر اقدامی، ابتدا نظر مساعد شورای سلطنتی را کسب می‌کرد. این شورا بعدها به تدریج به‌شکل مجلس درآمد.
در سال ۱۲۶۵، سایمون دو مانتفورد، کنت ششم لستر نخستین انتخابات مجلسی را برگزار کرد. در این انتخابات، حق رأی در برای تمام حوزه‌های انتخاباتی در کشور یکسان بود و حتی برای زمین‌دارانی که سالیانه مبلغ ۴۰ شیلینگ بابت اجاره زمین‌هایشان می‌پرداختند نیز حق رأی در نظر گرفته شده بود. میزان حق رأی در قصباتی که دارای نماینده در مجلس بودند. همین ساختار شکل‌دهندهٔ «الگوی مجلسی» بود که در سال ۱۲۹۵ توسط ادوارد اول مورد پذیرش قرار گرفت. در زمان سلطنت ادوارد سوم مجلس به دو مجلس مجزا تقسیم گردید: اولی شامل اشراف و مقامات عالی مذهبی و دیگری شامل شوالیه‌ها و شهروندان می‌گردید. وضع قوانین یا هر نوع مالیات، بدون جلب نظر هر دو مجلس و در عین حال پادشاه به تصویب نمی‌رسید.
هنگامی‌که الیزابت اول انگلستان در سال ۱۶۰۳ بدون وارث مشخص درگذشت، جیمز ششم پادشاه اسکاتلند به عنوان پادشاه انگلستان از سوی مجلس این کشور انتخاب شد و هر دو کشور تحت لوای سلطنت او درآمدند، ولی هر کدام مجلس خود را حفظ نمودند. پس از آنکه چارلز یکم، جانشین جیمز، جنگ‌های سه پادشاهی را به راه انداخت، با مخالفت مجلس انگلستان مواجه گردید و ادامه این مخالفت‌های منجر به جنگ داخلی انگلستان شد. چارلز در سال ۱۶۴۹ اعدام شد و مجلس لردها در زمان حکومت الیور کرامول منسوخ گردیده و مجلس عوام به کنترل کرامول درآمد. پس از مرگ کرامول، نهضت تجدید سلطنت انگلستان در سال ۱۶۶۰ پادشاهی و مجلس لردها را احیاء نمود.
از ترس جایگزینی کلیسای کاتولیک، انقلاب ۱۶۸۸ انگلستان به عزل جیمز دوم انگلستان (جیمز هفتم اسکاتلند) به نفع حکومت مشترک مری دوم و ویلیام سوم انجامید، کسانی که توافقشان بر سر اعلامیه حقوق بشر انگلستان آغازی بر استقرار دوره پادشاهی مشروطه گردید، ولی در عین حال برتری پادشاه به قوت خود باقی بود. برای سومین بار، مجلس سنتی که توسط پادشاه احضار نمی‌شد، برای تعیین جانشین لازم گردید.