stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سلیمان
منبع‌شناسی

بخش‌هایی از کتاب دوم سموئیل و ۱۱ باب اولیه کتاب اول پادشاهان منابع اصلی در مورد سلطنت سلیمان هستند و در کتب تواریخ هم اشاراتی به او موجود است. در گذشته تصور می‌شد کتب سموئیل و پادشاهان را در دربار اورشلیم در قرن دهم قبل از میلاد (قرن سلطنت داوود و سلیمان) نوشته‌اند. امروزه این فرضیه اعتباری ندارد و تاریخ‌پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که ثبت مکتوب تاریخ تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد در اسرائیل وجود نداشته است. مطابق فرضیه مستند، اسفار یوشع، داوران، سموئیل و پادشاهان همگی توسط یک نفر نوشته شده‌اند و بر این منبع مشترک اصطلاحاً نام تاریخ تثنوی نهاده شده است. تاریخ تثنوی احتمالاً در اواخر قرن هفتم یا اوایل قرن ششم قبل از میلاد (دوره تبعید) نوشته شده است.
هیچ منبعی خارج از تنخ به داوود و سلیمان اشاره نکرده است. برخی محققان این فرضیه که تاریخ تثنوی با استفاده از اسناد قدیمی‌تر نوشته شده را رد می‌کنند و اعتقاد دارند اورشلیم تا قبل از قرن هشتم قبل از میلاد پایتخت دولت اسرائیل نبوده است؛ لذا مطالب مربوط به سلطنت متحده (شائول، داوود و سلیمان) کاملاً با استفاده از مطالب شفاهی گرد آمده‌اند و خالی از هر گونه اساس تاریخی هستند.
سلطنت > ساختار دولت سلیمان

سه فهرست از صاحب‌منصبان اسرائیل در کتاب مقدس (۱ فهرست در کتاب اول پادشاهان، ۲ فهرست در کتاب دوم سموئیل) وجود دارد که اولی مربوط به عهد داوود در سال‌های بعد از تحکیم سلطنت اوست، دومی به سال‌های آخر دوره داوود و سومی به نیمه دوم سلطنت سلیمان تعلق دارد. مقایسه این دو فهرست نشان می‌دهد سلیمان نسبت به دوره پدرش در نظام اداری اسرائیل تغییراتی اعمال کرده است. دولت داوود به تقلید از دولت‌شهرهای کنعانی به وجود آمده بود اما منصب‌ها در زمان سلیمان پیچیده‌تر شده‌اند.
چهار تغییر عمده میان فهرست‌های داوود و فهرست سلیمان وجود دارد: ۱) بالاترین مقام دولت داوود فرمانده ارتش است، اما در دولت سلیمان کاهن به این جایگاه رسیده. ۲) در فهرست‌های داوود به «کاهنان» و در فهرست سلیمان به «کاهن» اشاره شده است که نشان می‌دهد آن زمان منصب «کاهن اعظم» ایجاد شده. ۳) سه منصب جدید در عهد سلیمان اضافه شده؛ یکی از این مناصب («دوست پادشاه») در دوره داوود هم وجود داشته، منتهی در فهرست مقامات به حساب نیامده. ۴) منصب «سردار کریتی‌ها و فلیسطی‌ها» از فهرست سلیمان حذف شده. علاوه بر این تغییرات، اسامی موجود در فهرست نام خاندان‌های اشرافی دربار سلیمان را نیز آشکار می‌کند.
دولت سلیمان به ۱۲ منطقه و سرزمین یهودا تقسیم شده بود. فهرست مناطق و حاکمان هر کدام در کتاب اول پادشاه ذکر شده است؛ از این دوازده منطقه، اولی نام جغرافیایی دارد، دومی تا هفتمی با نام شهرها مشخص شده‌اند و هشتمی تا یازدهمی با نام ایلات. نام دوازدهمی نیز احتمالاً باید ایلاتی باشد. اینطور به نظر می‌رسد که نقاط حاشیه‌ای زندگی و نظام ایلاتی خود را حفظ کرده بودند اما مرکز اسرائیل از نو ساختار بندی شده است. به گفته تنخ، هر منطقه باید یک سال در ماه برای پادشاه غذا فراهم می‌کرد که از این خط به نظر می‌رسد هدف از این اصلاحات، بهبود نظام جمع‌آوری مالیات بوده است. همچنین یهودا یکی از ۱۲ منطقه محسوب نشده که نشانه معافیت آن از مالیات است. سلیمان احتمالاً با انجام اصلاحات ساختاری در مرکز کشور به دنبال کاهش نفوذ سبط یوسف میان ایلات بوده است.
میان مقامات دولت داوود یک «سردار باج‌گیران» نیز وجود دارد که نامش ادورام (نامی مرتبط با ادد، خدای طوفان در کنعان) است. داوود به تقلید از دولت‌های کنعان، مردم کنعانی قلمروی خود را به کار اجباری وادار و بر آن‌ها مالیات ویژه‌ای تحمیل کرده بود. در دولت سلیمان، این مالیات ویژه بر اسرائیلیان نیز اعمال شد و با اینکه آیه‌ای در کتاب اول پادشاهان ادعا می‌کند سلیمان بنی‌اسرائیل را به کار اجباری مجبور نکرد اما دیگر بخش‌های کتاب مقدس از بار سنگین ظالمانه‌ای که سلیمان بر اسرائیلیان هم تحمیل کرده بود گواهی می‌دهند؛ مثلاً در یک مورد، او ۳۰ هزار نفر را برای کار به لبنان فرستاد. اعداد اغراق‌آمیزی که دربارهٔ کارگران سلیمان روایت شده، ریشه در همین سیاست او دارد.
کار اجباری که سلیمان به قبایل شمالی تحمیل کرده بود، نهایتاً به یکی از دلایل تجزیه پادشاهی متحد اسرائیل تبدیل شد. یربعام بن نباط که از سوی سلیمان به نظارت بر روی بیگاری خاندان یوسف منصوب شده بود، با حمایت قبایل شمالی شورشی علیه سلیمان آغاز کرد که البته در انتها سرکوب شد. بعد از مرگ سلیمان، قبایل شمالی با جانشین او رحبعام برای پایان دادن به کار اجباری مذاکره کردند. با شکست مذاکرات، قبایل شمالی تصمیم گرفتند از سلسله داوود مستقل شوند و یربعام را پادشاه اسرائیل اعلام کردند. نویسنده کتاب پادشاهان از دیدگاه دینی خودش، بت‌پرستی سلیمان را مسبب تجزیه پادشاهی دانسته است.
سلطنت > ساخت و سازها

سلیمان بخش مهمی از درآمدهای خود را صرف ساخت بناهایی کرد که منابع کافی برای انجام آن‌ها نداشت. علی‌رغم بیزاری مردمش، او آن‌ها را به کار اجباری مجبور کرد تا منابع لازم را فراهم کند اما باز هم پیداست که موفق نشده است زیرا بعد از ۲۰ سال مجبور شد بخش‌هایی از مملکت خود را به دولت صور ببخشد. این ساخت و سازها دو دسته بودند؛ سازه‌های دفاعی و ارگ بزرگ اورشلیم (شامل قصر سلطنتی و معبد). بنا به روایت کتاب مقدس، سلیمان ۱٬۴۰۰ ارابه و ۱۲٬۰۰۰ سوار داشت. این نیروها در اورشلیم، حاصور و دیگر نقاط مهم اسرائیل مستقر بودند. یافته‌های باستان‌شناسی ساخت سازه‌های دفاعی همسان در حاصور، مجدو و جازر را گواهی می‌دهند با این حال باستان‌شناسان دربارهٔ اینکه این یافته‌ها مربوط به دوره سلیمان یا ادوار متاخر بعدی هستند، اختلاف‌نظر دارند.
بخش مهم‌تر ساخت و سازهای سلیمان، ارگ بزرگ اورشلیم بود که از دو بنای بزرگ قصر و معبد تشکیل شده بود. کتاب مقدس ساخت معبد در کوه صهیون را به تفضیل و ساخت قصر را با جزئیات کمتری روایت کرده اما از ابعادی که در کتاب برای این دو بنا ذکر شده، مشخص است که بنای اصلی در واقع قصر سلطنتی بوده و معبد سازه‌ای الحاقی به آن. با این حال، معبد سلیمان یک عبادتگاه شخصی سلطنتی نبوده و همان‌طور که در تنخ تأکید و توسط یافته‌های باستان‌شناسی تأیید شده، نقش معبد پادشاهی اسرائیل را داشته است. ساخت ارگ اورشلیم ۲۰ سال طول کشید؛ ۷ سال برای معبد و ۱۳ سال برای قصر. سلیمان معبد و قصر را به تقلید از معابد فنیقی و کنعانی پایان هزاره دوم قبل از میلاد ساخت. تنخ نیز به حضور معماران و صنعتگران فنیقی در پروسه ساخت معبد سلیمان اشاره کرده است.
سلطنت > بت‌پرستی و مرگ

بعد از به پایان رسیدن ساخت و سازها، سلیمان دوباره به جبعون رفت. این مرتبه، یهوه به او توصیه کرد که اگر مانند پدرش سلطنت و از قوانین موسی پیروی کند، حکومت سلسله او را تا ابد بر اسرائیل حفظ خواهد کرد؛ اگر از او اطاعت نکند و خدایان دیگر را پرستش کند، «این خانه (معبد) را از جلوی چشمان خویش دور خواهم کرد.»
در ادامه گفته شده که او در سال‌های پایانی زندگی از یهوه روی برگرداند؛ نویسندگان زنان بسیار او را مسبب این مسئله دانسته‌اند زیرا زنان او از مللی بودند که «یهوه مردم اسرائیل را از ازدواج با ایشان منع کرده بود چون بدون شک باعث می‌شوند به خدایانشان متمایل شوید. سلیمان شیفته این زنان بود. او ۷۰۰ زن ۳۰۰ کنیز داشت. زنانش دل او را [از یهوه] برگردانیدند.» او برای این خدایان معابد بسیاری ساخت که رقیب معبد اورشلیم بودند. نویسندگان کتب تواریخ و پادشاهان کمبود منابع مالی و نارضایتی مردم از سلیمان را نادیده گرفته‌اند و روی‌گردانی او از یهوه را مسبب تجزیه پادشاهی متحد اسرائیل دانسته‌اند. شورش یربعام که اخیای نبی از او طرفداری می‌کرد در همین نقطه روایت شده است. اخیا گفت یهوه تصمیم دارد یربعام را بر تمام اسرائیل غیر از یهودا و بنیامین مسلط کند اما به خاطر داوود آن مناطق را در دست سلیمان و جانشینانش خارج نخواهد کرد. سلیمان شورش یربعام را سرکوب کرد و او به مصر گریخت. سلیمان مدتی بعد مرد و در اورشلیم دفن شد.
این بخش به روشنی نشان می‌دهد که سلیمان و اسرائیلیان معاصر او چندخدا بوده‌اند و یکتاپرستی هنوز میان آنان ظهور نکرده بود. خدایانی که سلیمان در این قسمت (باب ۱۱ کتاب اول پادشاهان) می‌پرستد، تا قرن‌ها بعد در اورشلیم پابرجا بوده‌اند و در باب ۲۳ کتاب دوم پادشاهان به آن‌ها اشاره شده است.
در اسلام

در اسلام سلیمان یکی از پیامبران بسیار مهم می‌باشد، اسلام سلیمان را پسر داوود می‌داند که خداوند حکمت بسیار زیادی به او ارزانی کرده بود. سلیمان به اذن خدا بر تمامی موجودات زنده مسلط بود و زبان حیوانات را می‌فهمید. قرآن بیان می‌کند که سلیمان باد را تحت کنترل گرفت. همچنین قرآن ذکر می‌کند که سلیمان به خواست خدا بر اجنه مسلط شده بود و این اجنه بنای معبد سلیمان را برای او ساختند. داستان سلیمان و هدهد در قرآن ذکر شده است که سلیمان هدهد را غایب می‌بیند و وقتی سلیمان او را احضار می‌کند هدهد به نزد او حاضر شده و در مورد سرزمین سبا صحبت می‌کند. هدهد به سلیمان می‌گوید که مردم سرزمین سبا خورشید را پرستش می‌کنند ولیکن ملکه آن‌ها بسیار قدرتمند و دانا است. سلیمان نامه‌ای برای ملکه سبا به همراه هدهد می‌فرستد. در نامه سلیمان به ملکه سبا می‌گوید که پرستش خورشید را کنار گذاشته و به پرستش خداوند روی آورند.
سلیمان در قرآن به کمک قدرت خدا بر اجنه و ابرها و باد و باران و کوه‌ها و دریاها حاکم می‌شود و همچنین زبان حیوانات را می‌فهمد و با حیوانات سخن می‌گوید. در بسیاری متون مختلف نام سلیمان با سحر و جن‌گیری در ارتباط است. بسیاری افرادی که به دنبال سحر بودند از نام وی استفاده می‌کردند. همچنین مسلمانان معتقدند که سلیمان کافر نشده و تا آخرین روز حیاتش پیامبر خدا بوده است.
در اسلام > مرگ سلیمان

دربارهٔ مرگ سلیمان نقل شده که خدای متعال به او وحی نمود: نشانه مرگ تو رویش درختی به نام «خرنوبه» در بیت‌المقدس است. روزی سلیمان متوجه شد که درختی در بیت‌المقدس روییده است. از او پرسید: چه نام داری؟ گفت: «خرنوبه»! سلیمان بی‌درنگ به محل عبادتش بازگشت و همان‌طور که ایستاده بود از دنیا رفت، در حالتی که بر عصایش تکیه داده بود. سلیمان بعد از مرگش چند روزی به همان وضع بود و جنّ‌ها و انسان‌ها به تصوّر این‌که او زنده است و نگاهشان می‌کند، مانند گذشته مشغول فعالیت بودند تا سرانجام موریانه‌ای وارد عصایش شده و درون آن را خورد. عصا شکست و سلیمان بر زمین افتاد. (این‌جا بود که همه فهمیدند او از دنیا رفت).
نقل دیگر آن است که روزی سلیمان گفت: دوست دارم تنها وارد قصر خود شوم و با خیالی راحت، استراحت کنم و شاد باشم. سپس وارد قصرش شده و درِ آن را قفل کرد تا هیچ‌کس وارد نشود و خود به نقطه بالای قصر رفت و با نشاط به مُلک خود نگریست. نگهبانان در همه جا ناظر بودند که کسی وارد قصر نشود. ناگهان سلیمان جوانی زیبا و خوش‌قامت را در برابرش دید و به او گفت: «چه کسی به تو اجازه داد که وارد قصر شوی، با این‌که من امروز تصمیم داشتم در خلوت باشم و آن را به آسایش بگذرانم؟!»
جوان گفت: «با اجازه خدا!». سلیمان گفت: «پروردگار قصر، قدرتش از من بیشتر است، اکنون خود را معرفی کن!» جوان گفت: «من عزرائیل هستم». سلیمان گفت: «چرا این‌جا آمدی»؟ عزرائیل گفت: «آمده‌ام تا روح تو را قبض کنم». سلیمان گفت: «به مأموریت خود عمل کن».... همان دم عزرائیل جان او را گرفت، در حالی‌که به عصایش تکیه داده بود….
در فراماسونری

مناسک ماسونی به پادشاه سلیمان و ساختن معبد او اشاره دارند. معابد ماسونی، جایی که یک لژ ماسونی ملاقات می‌کند، اشاره‌ای تمثیلی به معبد سلیمان است.
داستان‌های سلیمان

داستان‌های زیادی در مورد سلیمان در کتب مختلف نقل شده که داستان قالیچه پرنده سلیمان فقط یکی از آنهاست.
داستانی معروف در کتاب هزار و یک شب در مورد جنی صحبت می‌کند که سلیمان را ناراحت کرده بود و به این دلیل سلیمان او را در یک بطری زندانی کرده و در دریا انداخته بود. در بطری به وسیله مهر سلیمان مسدود شده بود و جن نمی‌توانست از بطری خارج شود. در ادامه همین داستان، مطالبی در مورد قالیچه پرنده سلیمان نیز ذکر شده که سلیمان با استفاده از آن پرواز می‌کرده است.
بر اساس نوشته‌های روحانی‌های یهود (خاخام‌ها)، خداوند به دلیل درستکاری سلیمان به او قدرت ارتباط با دنیایی در بُعد بالاتر و همچنین ارتباط با اجنه و ارواح را عطا کرده بود. این اجنه برای سلیمان کارهای مختلفی انجام داده و برای او سنگ‌های قیمتی می‌آوردند و همچنین آبیاری درختان و همانند آن.
بر اساس افسانه‌هایی سلیمان دارای انگشتری بود که قدرت‌های جادویی همچون تسلط بر اجنه را در خود داشت. بر این اساس بر روی این انگشتر مُهری وجود داشت که امروزه از آن به نام ستاره داوود یاد می‌شود.
کتابی به نام کلید کوچکتر سلیمان وجود دارد که دارای سحرهایی منسوب به سلیمان است. این سحرها روش‌های ارتباط با ارواح و اجنه را بیان می‌کنند. طبق افسانه‌ها و تاریخ این کتاب در مسجدالاقصی دفن شده و محل دقیق آن مشخص نیست. اما تا به امروزه افراد بسیاری از جمله یهودیان به دنبال آن بودند تا از قدرت آنچه در راه خوب و چه در راه ضد بشر استفاده کنند.
در متون یهودی، فرشتگان معبد سلیمان را برای او ساختند و این کار با اختیار و علاقه نبود. عقیده خاخام‌ها این است که موجودی کرم‌مانند به نام شمیر برای بریدن سنگ‌ها استفاده می‌شد.
مسح سلیمان اثری از کورنلیس دو ووس (۱۶۳۰). طبق کتاب اول پادشاهان ۱:۳۹، سلیمان توسط صادوق مسح شد.
خداوند به سلیمان وعده حکمت می‌دهد. اثری از لوکا جوردانو
دیدار ملکه سبا از پادشاه سلیمان. نقاشی رنگ روغن اثر ادوارد پوینتر (۱۸۹۰)
پادشاه سلیمان معبد اورشلیم را وقف می‌کند. نقاشی از جیمز تیسو
محدوده قلمرو نوادگان اسراییل.
تزسارویچ

یک پرتره از الکسی نیکولایویچ آخرین تزسارویچ روسیه که همراه با تمام خانواده‌اش به دست بلشویک‌ها به قتل رسید؛ اثر در ۱۹۱۱م.
تزسارویچ (به روسی: Цесаревич) عنوان رسمی ولیعهد‌های امپراتوری روسیه از سال ۱۷۹۷ تا ۱۹۱۷ میلادی بود. این عنوان اغلب با اصطلاح بسیار کلی‌تر تزارویچ که برای تمام پسران تزارها، حتی در سرزمین‌های غیر اسلاوی مانند کریمه، سیبری و گرجستان نیز استفاده می‌شد، اشتباه گرفته می‌شود. معمولاً در یک زمان تنها یک تزسارویچ وجود داشت و این عنوان منحصراً در روسیه استفاده می‌شد.
تزسارویچ همیشه در کنار واژهٔ رسمی جانشین (به روسی: наследник) به صورت: «والاحضرت جانشین تزسارویچ و شاهزادهٔ بزرگ» مورد استفاده قرار می‌گرفت. همسر یک تزسارویچ، «تزسارونا» (به روسی: Цесаревна) نامیده می‌شد.
تاریخچه

در سال ۱۷۲۱ پتر کبیر استفاده از عنوان «تزار» را متوقف کرد و لقب امپراتور را پذیرفت. در نتیجه عناوین تزارویچ و تزارونا (که تا آخر عمر توسط دختران ایوان پنجم حفظ شد) منسوخ شدند. دختران امپراتور از آن پس با عنوان «تزسارونا» خطاب می‌شدند. پیتر در آن زمان فرزند پسری نداشت. در سال ۱۷۶۲، پتر سوم پس از به تخت نشستن به تنها پسرش پاول پتروویچ عنوان «تزسارویچ» را اعطا کرد. پاول اولین وارث از نه وارث رومانوف بود که آن عنوان را به دوش می‌کشید. با این حال، پاول در زمان اعطای لقب تنها به عنوان پسر قانونی پتر سوم شناخته شد و نه به عنوان وارث قانونی او. همچنین مادر او کاترین کبیر پس از غصب تاج و تخت پدرش، او را با چنین عنوانی به رسمیت نمی‌شناخت.
اغلب از پاول در سطح بین‌المللی با عنوان دیگرش «دوک بزرگ» (به معنای «شاهزاده بزرگ» در زبان روسی) یاد می‌شد. هنگامی که پاول در سال ۱۷۹۶ و پس از مرگ کاترین به سلطنت رسید، فوراً پسرش الکساندر پاولوویچ را تزسارویچ اعلام کرد و این اصطلاح به‌طور قانونی در سال ۱۷۹۷ به شکل عنوان رسمی برای وارثان تاج و تخت (ولیعهد) تصویب شد. از این رو، الکساندر نخستین تزسارویچ روسیه بود که وارث بلافصل نیز محسوب می‌شد. در سال ۱۷۹۹ پاول این عنوان را به پسر دومش کنستانتین پاولوویچ نیز اعطا کرد که او به‌طرز عجیبی، آن را حتی پس از کناره‌گیری سلطنت در سال ۱۸۲۵ به نفع برادر کوچک‌ترش نیکلای یکم، حفظ کرد.
از آن پس، پسر ارشد هر امپراتور تا سال ۱۸۹۴ این عنوان را یدک می‌کشید. نیکلای دوم عنوان تزسارویچ را به برادرش دوک بزرگ جورج الکساندروویچ اعطا کرد؛ با این شرط که انتصاب وی با تولد پسری از او خاتمه یابد. هنگامی که جورج در سال ۱۸۹۹ درگذشت، نیکلای این عنوان را به بزرگ‌ترین برادر بازماندهٔ خود مایکل الکساندروویچ اعطا نکرد و این مقام تا تولد تنها پسر نیکلای تا پنج سال دیگر، خالی بود. آن پسر یعنی الکسی نیکولایویچ، آخرین تزسارویچ امپراتوری روسیه شد که همراه با تمام خانواده‌اش به دست بلشویک‌ها به قتل رسید.
خمیستی، تیبازه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| خمیستی، تیبازه | خمیستی، تیبازه |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان: استان تیپازه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
خمیستی، تیبازه (به عربی: خمیستی، تیبازة) یک شهرداری در الجزایر است که در استان تیپازه واقع شده‌است.
سن جورجو دل سانیو

مکان
| سن جورجیو دل سانیو | سن جورجیو دل سانیو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
سن جورجیو دل سانیو: سن جورجیو دل سانیو
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: استان بنونتو (BN)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۳ کیلومتر مربع (۸٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۸۰ متر (۱۲۵۰ فوت)
جمعیت (دسامبر. ۲۰۰۴): جمعیت (دسامبر. ۲۰۰۴)
 • کل: ۹۷۸۵
 • تراکم: ۴۴۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sangiorgesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۲۰۱۸
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۲۴
سن جورجیو دل سانیو (به ایتالیایی: San Giorgio del Sannio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
خصوصیات

سن جورجیو دل سانیو ۲۲٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۹٬۷۸۵ نفر جمعیت دارد و ۳۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسیریاب روی استیک

روتر R1 مسیری است که مسیریابی بین VLAN را انجام می‌دهد.
در محاسبات، روتر روی یک استیک، که به عنوان روتر یک مسلح نیز شناخته می‌شود، روتر است که دارای یک اتصال فیزیکی یا منطقی به شبکه است برای مسیریابی بین VLAN (شبکه‌های محلی مجازی) که در آن یک روتر از طریق کابل به یک سوئیچ متصل است. روتر دارای ارتباطات فیزیکی با دامنه‌ها است که در آن یک یا چند VLAN نیاز به مسیریابی بین آنها دارد.
دستگاه‌های موجود در VLANهای جداگانه یا در یک شبکه محلی معمولی قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر نیستند؛ بنابراین، اغلب برای هدایت ترافیک بین میزبانهای متصل محلی در دامنه‌های مسیریابی منطقی جداگانه یا تسهیل مدیریت، توزیع و پخش جدول مسیریابی استفاده می‌شود.
جزئیات

روترهای one-armed که انتقال را انجام می‌دهند بیشتر در VLAN یا شبکه مجازی محلی پیاده‌سازی می‌شوند. آنها از یک پورت رابط شبکه اترنت استفاده می‌کنند که بخشی از دو یا چند LAN است و به آنها امکان متصل شدن را می‌دهد. VLAN به چندین مجازی اجازه می‌دهد تا در یک LAN باشد؛ یعنی این که دو ماشین متصل به یک سوئیچ شبکه نمی‌توانند فریم‌های اترنت  را به یکدیگر بفرستند حتی اگر از سیم‌های همانند عبور کنند. اگر نیاز به برقراری ارتباط دارند، باید روتر بین دو VLAN قرار داده شود تا بسته‌ها یا همان packetها به جلو منتقل شوند، درست مانند اینکه دو LAN از نظر فیزیکی جدا شده باشند. به یک روتر one armed می‌توان آدرس‌هایی را برای هر شبکه اختصاص داد و از آن برای انتقال ترافیک بین شبکه‌های محلی متمایز و از طریق دروازه دیگری به شبکه‌های از راه دور استفاده کرد.
روترهای one armed همچنین برای هدف‌های مدیریتی همچون جمع‌آوری مسیر، و سرورهای شیشه ای نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
کل ترافیک دو بار از صندوق عقب عبور می‌کند، بنابراین حداکثر تئوری حداکثر سرعت و بارگیری میزان خط است. برای پیکربندی دو طرفه، بارگذاری نیازی به تأثیر قابل توجه بر عملکرد بارگیری ندارد.
Applications

مواردی که از این تنظیم استفاده می‌شود را می‌توان در سرورهای اختصاص داده شده برای چاپ، پرونده‌ها یا تقسیم بخش‌های مختلف یافت. هنگامی که شبکه Voice over IP و دستگاه‌های تلفنی IP سیسکو نیاز به تقسیم دارند، شبکه‌های سازمانی این روش را برای جدا کردن سرورها اجرا می‌کنند تا از دسترسی دسترسی برابر به منابع برای همه کاربران جلوگیری کنند.
نامگذاری

چون شبکه عملاً جدا شده‌است، نیازی نیست که روتر در کنار دستگاه‌ها قرار گیرد، بلکه در توپولوژی شبکه در کنار آن قرار می‌گیرد. روتر توسط یک کابل به سوئیچ متصل است؛ بنابراین دادن نام "(stick)". در بعضی از موسسات، از اختصار ROaS به جای استفاده از عبارت روتر روی چوب استفاده می‌شود.
پروتکل و طراحی

روتر روی استیک به یک لینک اترنت متکی می‌باشد که به عنوان اتصال دهنده تنه IEEE 802.1Q کانفیگور شده‌است. تنه یا (trunk) جایی است که داده‌ها برای VLANها جریان می‌یابند.
مزایای

شبکه‌هایی که از روتر استفاده می‌کنند تنها از یک اتصال LAN برای چندین VLAN استفاده می‌کنند جدا شدن اتصالات شبکه به موقعیت فیزیکی پورتهای روتر پاسخ نمی‌دهد؛ بنابراین، این امر نیاز به مدیریت چندین کابل را برطرف می‌کند.
همان‌طور که VLANها دسته‌بندی می‌شوند، میزان ترافیک از طریق اتصال را کاهش می‌دهد. با جدا کردن VLANها، امنیت شبکه را بالا می‌برد. ادمین شبکه بر چندین دامنه پخش مستقیم کنترل دارند. در صورت تلاش کاربر مخرب برای دسترسی به هر درگاه سوئیچ، دسترسی محدودی به شبکه خواهد داشت.
موارد خاصی که باید گروه کاری ایجاد شود. کاربرانی که امنیت بالایی نیاز دارند می‌توانند از شبکه‌های قطع شوند. خارج از VLANها نمی‌توانند ارتباط برقرار کنند، در نتیجه بخش‌های موجود از یکدیگر مستقل هستند. همچنین کاربران شخص ثالث نمی‌توانند به راحتی به شبکه دسترسی پیدا کنند.[نیازمند منبع] شبکه‌ها از طریق روتر روی یک استیک مستقل از مکان فیزیکی آنها نیستند، بنابراین می‌توان با داده‌های حساس به راحتی کار کرد.
تغییراتی در شبکه‌ها مانند افزودن یا حذف دامنه پخش با اختصاص میزبان به VLANهای مناسب امکان‌پذیر است. پخش شبکه‌ها توسط چندین میزبان قابل کنترل است و با اجرای هر تعداد VLAN مورد نیاز کنترل می‌شود؛ بنابراین، این باعث افزایش تعداد شبکه‌ها می‌شود و همزمان از اندازه آنها نیز کاسته می‌شود.
اجرای این تنظیمات فقط به یک روتر نیاز دارد.
معایب

در مقایسه با گزینه استفاده از L3، صندوق عقب ممکن است به یک منبع ازدحام تبدیل شود زیرا ترافیک از همه VLANها باید از طریق پیوند صندوق جریان یابد. شبکه‌های مدرن از سوئیچ L3 استفاده می‌کنند که خروجی و عملکرد پهنای باند بیشتری را فراهم می‌کند. از آنجا که همه ترافیک شبکه دو بار از طریق تنه عبور می‌کنند، تنه می‌تواند به منبع اصلی ازدحام تبدیل شود، زیرا فقط یک اتصال تنه وجود دارد. در صورت ترکیب رابط واحد با سایر رابط‌ها از طریق تجمیع پیوند ، می‌توان گلوگاه را کاهش داد.
اگر روتر خراب شود، پشتیبان‌گیری وجود ندارد و این ممکن است به گلوگاه شبکه تبدیل شود.
قبل از اجرای مسیریابی بین VLAN در شبکه، به پیکربندی اضافی و پیاده‌سازی مجازی نیاز دارد. هنگام اتصال سوئییچ به روتر ممکن است کندی اضافی ایجاد شود.
سوئیچ‌های لایه ۳ می‌توانند بدون نیاز به روتر، ترافیک را به سوی سوئیچ‌های دیگر هدایت کنند. این بسته‌های داده را سریعتر از روترها پردازش می‌کند، زیرا داده‌ها سرعت سیم را عبور می‌دهند.
یک نمودار ساده از نحوه کار روتر.
باتلر، نیوجرسی

Borough در 23x15px|border |alt=|link= نیوجرسی, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| باتلر، نیوجرسی | باتلر، نیوجرسی |
| --- | --- |
Borough: Borough
Butler, New Jersey: Butler, New Jersey
Butler highlighted in Morris County. Inset map: Morris County highlighted in the State of New Jersey.: Butler highlighted in Morris County. Inset map: Morris County highlighted in the State of New Jersey.
Census Bureau map of Butler, New Jersey: Census Bureau map of Butler, New Jersey
ایالت:  نیوجرسی
شهرستان: موریس
Incorporated: ۱۳ مارس ۱۹۰۱
حکومت: حکومت
 • نوع: Borough (New Jersey)
 • شهردار: Robert W. Alviene (term ends December 30, 2014)
 • Administrator: James Lampmann
 • Clerk: James Lampmann
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۰۸۹ مایل مربع (۵٫۴۱۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۰۳۶ مایل مربع (۵٫۲۷۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۵۳ مایل مربع (۰٫۱۳۷ کیلومتر مربع)  ۲٫۵۳٪
 • رتبه: 403rd از 566 در ایالت 35th از 39 در شهرستان
ارتفاع: ۴۳۶ فوت (۱۳۳ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۷۵۳۹
 • رتبه: 304th از 566 در ایالت 25th از 39 در شهرستان
 • تراکم: ۳۷۰۳٫۲/مایل مربع (۱۴۲۹٫۸/کیلومتر مربع)
  • رتبه: 170th از 566 در ایالت 7th از 39 در شهرستان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (Eastern (EDT))
زیپ‌کد: ۰۷۴۰۵
کد(های) منطقه: 862/973
FIPS code: ۳۴۰۲۷۰۹۰۴۰
GNIS feature ID: ۰۸۸۵۱۷۵
وبگاه: http://www.butlerborough.com
باتلر (به انگلیسی: Butler) شهری در ایالت نیوجرسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷٬۵۳۹ نفر بوده‌است.
ایکس‌ام۲۵ سی‌دی‌تی‌ای

|  سامانه هدف‌گیری ضد دفاع دوربرد ایکس‌ام۲۵  |  سامانه هدف‌گیری ضد دفاع دوربرد ایکس‌ام۲۵  |
| --- | --- |
نوع: بولپاپ نارنجک‌انداز
خاستگاه: ایالات متحده و آلمان
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۲۰۱۰–۲۰۱۳ (ارزیابی‌های میدانی)
استفاده‌شده توسط: ارتش ایالات متحده
جنگ‌ها: جنگ در افغانستان
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: هکلر و کخ اربیتال‌ای‌تی‌کی
سازنده: هکلر و کخ
قیمت واحد: US$۳۰٬۰۰۰–۳۵٬۰۰۰
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۶٫۳۵ کیلوگرم (۱۴٫۰ پوند) بدون‌خشاب
طول: ۷۴۹ میلیمتر (۲۹٫۵ اینچ)
فشنگ: ۲۵×۴۰میلیمتر
برد مؤثر: ۵۵۰ یارد (۵۰۰ متر) برای اهداف نقطه‌ای ۷۶۵ یارد (۷۰۰ متر) برای اهداف منطقه
برد نهایی: ۱٬۱۰۰ یارد (۱٬۰۰۰ متر)
سامانه تغذیه: ۵-مغزی جعبه جداشدنی گرد
ایکس‌ام۲۵، سامانه هدف‌گیری ضد دفاع دوربرد (CDTE), همچنین به عنوان پانیشر و سامانه انفجار هوای نیمه خودکار انفرادی شناخته می‌شود، یک نارنجک‌انداز با مهمات قابل برنامه‌ریزی مشتق شده از ایکس‌ام۲۹ OICW بود. در سال ۲۰۱۰ برای سربازانی که در جنگ در افغانستان خدمت می‌کردند، ارائه شد، پس از آن به دلیل نقص‌ها و کاهش بودجه برنامه در سال ۲۰۱۳ ورود رسمی به خدمت را که برای اوایل سال ۲۰۱۷ برنامه‌ریزی شده بود، به تعویق انداخت. در اوایل سال ۲۰۱۷، قرارداد با اوربیتال‌ای‌تی‌کی لغو شد و آینده کل برنامه را زیر سؤال برد. این برنامه به‌طور رسمی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸ پایان یافت.
طراحی

ایکس‌ام۲۵ سی‌دی‌تی‌ای، با شلیک نارنجک‌های ۲۵میلی‌متری که به‌طور متوسط در هوا در نزدیکی هدف منفجر می‌شوند، عمل می‌کند. در این سامانه از یک مسافت‌یاب لیزری برای تعیین فاصله تا هدف استفاده می‌شود. کاربر می‌تواند به‌صورت دستی فاصله منفجر شدن را تا ۱۰ فوت (حدود ۳٫۰ متر) کوتاه‌تر یا بلندتر تنظیم کند؛ ایکس‌ام۲۵ به‌طور خودکار فاصله انفجار را به نارنجک در اتاق شلیک منتقل می‌کند. نارنجک مسافتی را که طی کرده‌است با تعداد چرخش‌های مارپیچی پس از شلیک ردیابی می‌کند، سپس در فاصله مناسب منفجر می‌شود تا یک اثر انفجار هوایی ایجاد کند. این ویژگی‌ها ایکس‌ام۲۵ را نسبت به نارنجک‌اندازهای سنتی در برخورد با اهدافی که در پشت پوشش قرار دارند یا در داخل زمین حفر شده‌اند، مؤثرتر می‌سازد.
این سامانه توسط آلاینت تک‌سیستمز (به انگلیسی: Alliant Techsystems) و هکلر و کخ (به انگلیسی: Heckler & Koch) توسعه داده شده‌است، در حالی که کنترل اکتساب/آتش توسط L-3 IOS Brashear توسعه داده شده‌است.
نارنجک‌انداز ام۲۰۳، دارای برد مؤثر برای اهداف نقطه ای ۱۵۰ متر و حداکثر برد برای اهداف منطقه ۳۵۰متر است. ایکس‌ام۲۵ دارای برد مؤثر برای اهداف نقطه ای ۶۰۰ متر و حداکثر برد برای اهداف منطقه ۷۰۰ متر است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که ایکس‌ام۲۵ با گلوله‌های انفجاری هوایی ۳۰۰ درصد بیشتر از سایر نارنجک‌اندازهای سطح جوخه در درگیری با دشمن مؤثر است.
در سال ۲۰۱۴، ارتش ایالات متحده در حال کار بر روی گلوله انفجار هوا ۴۰میلی‌متری به نام (SAGM) (Small Arms Grenade Munitions) بود تا به پرتاب کننده‌های انفجار هوا ۴۰میلی‌متری، قابلیت‌های انفجار هوا را بدهد که به عنوان یک سامانه تکمیلی به ایکس‌ام۲۵ عمل کند.