راینهارد مایر
زندگی

راینهارد می در ناحیه ویلمرزدورف برلین به عنوان فرزند دوم وکیل گرهارد می و معلم هرتا می، (خواهرزاده) به دنیا آمد. پدرش علاقه او را به فرهنگ‌ها و زبان‌های خارجی برانگیخت. او در ژیمنازیم فرانسوی در برلین شرکت کرد و در سال ۱۹۶۳ مدرک لیسانس فرانسوی و ابیتور آلمانی را در آنجا به دریافت کرد. او درکلاس دوازدهم به دلیل نمرات بد در زبان آلمانی، ریاضیات و فیزیک مجبور شد کلاس را تکرار کند. همکلاسی‌های می در دبیرستان فرانسوی شامل خواننده و ترانه‌سرای بعدی اولریش روسکی و دانشمند علوم سیاسی گسینه شوان بودند. او به عنوان دانشجوی مبادله چندین بار با یک زوج فرانسوی که از دوستان والدینش بودند، اقامت کرد. می پس از آن دوره کارآموزی خود را به عنوان کارمند صنعتی در شرینگ برلین به پایان رساند. پس از تحصیل در رشته مدیریت بازرگانی در دانشگاه فنی برلین، پس از شش ترم تحصیل را رها کرد تا زمان خود را به ترانه‌سرایی اختصاص دهد.
می در دوازده سالگی اولین درس پیانو خود را گذراند، در چهارده سالگی اولین گیتار خود را (به صورت امانتی از عمه اش) دریافت کرد، اندکی بعد گیتار خود را به قیمت ۴۰ مارک خرید. او خودش یادگرفت که ترومپت بزند. در حالی که هنوز در مدرسه بود، او و دوستانش با اجرای موسیقی اسکیفل در گروه Rotten Radish Skiffle Guys، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شد، تجربه روی صحنه به دست آورد، که او آهنگی به همین نام را در آلبوم خود Mairegen در سال ۲۰۱۰ به آنها تقدیم کرد. در سال ۱۹۶۱، گروه Les Trois Affamés (سه گرسنه) با همکلاسی‌هایش ولفگانگ «شوبرت» شولز و کریستین پچنر تشکیل شد. اولین آهنگ می، می‌خواستم مثل اورفئوس بخوانم، در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. در همان سال او این فرصت را به دست آورد تا آهنگ‌های خود را در جشنواره بین‌المللی فولکلور شانسون در Burg Waldeck، قلعه ای ویران شده در رشته‌کوه هونزروک اجرا کند. در سال ۱۹۶۶ با خواننده و ترانه‌سرا، هانس وادر، هم سن و سال خود آشنا شد. در سال ۱۹۶۷ او برای آلمان در جشنواره Knokke در بلژیک نامزد شد. این منجر به اولین قرارداد فرانسوی او شد.
در سال ۱۹۶۷، راینهارد می برای مدتی به همراه هانس وادر در آلمان تور برگزار کرد و با او در کلوپ‌ها و صحنه‌های تئاتر اجرا کرد. از آنجایی که در آن زمان رپرتوار هر دو نوازنده برای یک کنسرت کامل بسیار کم بود، آنها با برنامه مشترک قطعات آلمانی و فرانسوی خود به اجرای برنامه پرداختند. با این حال، پس از اجرای موفقیت‌آمیز ویژه ای در سالن اصلی دانشگاه هامبورگ، می تصمیم گرفت اجراهای مشترک را ادامه ندهد.
همچنین در سال ۱۹۶۷ با اینترکورد در آلمان قراردادی ضبط کرد. در ابتدا، طبق گفته اشپیگل، «مطمئناً به نظر می‌رسید که حرفه این خواننده و ترانه‌سرا از نظر تجاری در حاشیه به پایان می‌رسد. از آنجا که پسر کارمند دولت از طریق میخانه‌های دانشجویی، بارهای زیرزمینی و سالن‌های ورزشی استانی - بدون هیچ پاسخ قابل توجهی، به گردش درآمد. برای سال‌ها، کسب‌وکار سرگرمی آلمان به سختی متوجه او می‌شد یا در بهترین حالت او را مسخره می‌کرد: «می یک خرچنگ است». محبوبیت اندکی از طریق شرکت گاه به گاه رادیو و تلویزیون به دست آورد، تا سال ۱۹۷۱ بود که ال پی دوگانه راینهارد می او را زنده آورد (۲۵۰۰۰۰ نسخه تا اکتبر ۱۹۷۱ فروخته شد) و آهنگ Der Mörder ist immer der. موفقیت گارتنر برای مخاطبان انبوه بدست آورد.
می در سال ۱۹۶۷ با کریستین فرانسوی ازدواج کرد. و در سال ۱۹۷۶ طلاق گرفت. می از سال ۱۹۷۷ با همسرش هلا ازدواج کرده و در برلین-فروناو زندگی می‌کند. پسران فردریک (۱۹۷۶) و ماکسیمیلیان (1982-2014) و دخترشان ویکتوریا-لویز می (۱۹۸۵)، که آهنگی را روی سی‌دی‌های Mr. Lee و Das Haus an der Ampel می‌خواند و در توری به همین نام در سال ۲۰۱۷/۲۰۱۸ به عنوان عکاس بازی کرد. پسرش فردریک به عنوان خلبان کار می‌کند.
ماکسیمیلیان پسر می در ماه می ۲۰۱۴ پس از یک کما که حدود پنج سال به طول کشید و ناشی از پنومونی تأخیری و آریتمی قلبی بود، درگذشت. او ۳۲ سال داشت.