stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
چالش‌های سیاست‌گذاری پژوهشی > واسپاری و تأمین مالی پژوهش‌ها

بنابر مطالعات سازمان توسعه و همکاری اقتصادی، در جهان بیش از ۶۰٪ پروژه‌های تحقیق و توسعه در حوزه‌های علمی و فنی توسط صنایع (از طریق واحدهای تحقیق و توسعۀ شرکت‌هایشان)، ۲۰٪ توسط دانشگاه‌ها و ۱۰٪ توسط دولت‌ها انجام می‌شود. بنابراین کارفرمای بخش عمده پروژه‌های پژوهشی دانشگاه‌ها در کشورهای توسعه‌یافته، به‌ویژه دانشگاه‌های دولتی که حقوق‌بگیران دولت‌ها هستند، خود دولت‌ها می‌باشند؛ که در علوم کاربردی سپس امتیاز این نوآوری‌ها و محصولات پیشرفته حاصله را به بخش خصوصی واگذار می‌کنند؛ به‌طور مثال در ایالات متحده، دولت در سال ۲۰۱۷ بیش از ۵۵ میلیارد دلار آمریکا تنها در زمینه تحقیق و توسعه (علوم کاربردی) هزینه کرده‌است که عمدتاً به‌شکل دادن گرنت به استادان برای انجام پروژه‌های پژوهشی مدنظر دولت بوده‌است. یا همچنین در سال ۲۰۱۳ کارفرمای ۶۳ درصد پژوهش‌های مؤسسۀ تحقیقاتی دانشگاه استنفورد، وزارت دفاع ایالات متحده بوده‌است و کارفرماهای پسین به‌ترتیب وزارت بهداشت آمریکا با ۱۱ درصد و وزارت آموزش آمریکا با ۴ درصد بوده‌اند.
اما در ایران وزارت علوم، به‌جای سپردن بررسی‌های علمی و پروژه‌های تحقیقاتی و فنی بلندمدت و میان‌مدت به استادان؛ مقالات را که محصول جانبی پژوهش هستند، معیار ارزیابی علمی استادان قرار می‌دهد. نتیجه این امر آن است که استادان همواره بدون داشتن کارفرما برای پژوهش‌های خود، به‌صورت پراکنده و بدون تمرکز موضوعی بر اهداف حقیقی، اقدام به پژوهش‌های زودبازده جهت انتشار هرچه بیشتر مقالات علمی برای ارتقای درآمد و رتبهٔ علمی خود کرده‌اند که این امر موجب رتبه‌تراشی کاذب برای جایگاه علمی ایران در جهان تنها برپایهٔ تعداد مقالات علمی شده؛ بنابراین دانشگاه که همواره خود پیشران علمی و اقتصادی کشورها بوده، در ایران به سرباری برای اقتصاد و بودجه کشور تبدیل شده است.
این مشکل باعث شده که توسعهٔ فرایندها، توسعهٔ محصولات جدید و نوآورانه یا توسعهٔ روش‌ها، نظریه‌ها، سامانه‌ها، سازوکارها، الگوها و برنامه‌ها هرگز موضوع پروژه‌های پژوهشی دانشگاه‌های ایران نباشند و بالطبع پژوهش دانشگاهی در ایران هیچ‌گونه نقش واقعی در پیشبرد علم و توسعۀ فناوری نداشته باشد.
وزیران

مقالهٔ اصلی: وزیر علوم، تحقیقات و فناوری
انکستر، انتاریو

township established 1793 در 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Ancaster | Ancaster |
| --- | --- |
township established 1793: township established 1793
amalgamated with همیلتون (انتاریو) in 2001: amalgamated with همیلتون (انتاریو) in 2001
The historic 1834 Griffin House: The historic 1834 Griffin House
استان: انتاریو
شهر: همیلتون (انتاریو)
حکومت: حکومت
 • MP: David Sweet
 • MPP: Ted McMeekin
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳۳٬۲۳۲
 : 2006 Census
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Forward sortation area: L9G, L9K
کد(های) منطقه: 905 and 289
انکستر، انتاریو (به انگلیسی: Ancaster, Ontario) یک شهرک در کانادا است که در انتاریو واقع شده‌است.
خصوصیات

انکستر ۳۳٬۲۳۲ نفر جمعیت دارد.
همه مردان رئیس‌جمهور (فیلم)

| همهٔ مردان رئیس جمهور | همهٔ مردان رئیس جمهور |
| --- | --- |
پوستر اصلی همهٔ مردان رئیس جمهور: پوستر اصلی همهٔ مردان رئیس جمهور
کارگردان: آلن جی پاکولا
نویسنده: ویلیام گولدمن بر اساس کتاب کارل برنستاین باب وودوارد
بازیگران: رابرت ردفورد داستین هافمن جک واردن جیسن روباردز مارتین بالسام  فرانک لاتیمور
موسیقی: دیوید شایر
فیلم‌بردار: گوردون ویلیس
تدوین‌گر: رابرت ال. ولف
توزیع‌کننده: برادران وارنر
تاریخ‌های انتشار: ۴ آوریل ۱۹۷۶
مدت زمان: ۱۳۸ دقیقه
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۸٫۵ میلیون دلار آمریکا
همهٔ مردان رئیس‌جمهور (به انگلیسی: All the President's Men) (سال اکران ۱۹۷۶) فیلمی از آلن جی پاکولا دربارهٔ تقلب انتخاباتی در زمان ریچارد نیکسون که به رسوایی واترگیت مشهور شد و استعفای نیکسون را از ریاست جمهوری آمریکا در پی داشت. این فیلم نامزد هشت جایزه اسکار بود که چهار جایزه را دریافت کرد.
پیشینه

پس از رسوایی واترگیت که دو روزنامه‌نگار جوان واشینگتن پست به نام باب وودوارد و کارل برنشتاین در افشای تخلفات انتخاباتی ریاست جمهور وقت آمریکا ریچارد نیکسون نقش به سزایی ایفا کردند رابرت ردفورد علاقه‌مند شد فیلمی با محوریت این دو روزنامه‌نگار جوان تهیه کند. نخست به الیا کازان مراجعه می‌کند که او نمی‌پذیرد و سپس با ویلیام فریدکین وارد مذاکره می‌شود که او هم نمی‌پذیرد و سرانجام دوستش آلن جی پاکولا می‌پذیرد که کارگردانی فیلم را به عهده بگیرد خود ردفورد بازی در نقش باب وودوارد را می‌پذیرد و داستین هافمن نیز نقش خبرنگار دیگر کارل برنشتاین را بازی می‌کند.
خلاصهٔ داستان

داستان این فیلم بر اساس ماجرای واقعی نوشته شده‌است. ماجرایی که در ۱۷ ژوئن ۱۹۷۲ در دوره ریاست جمهوری ریچارد نیکسون از ستاد فرماندهی دموکرات‌ها در واشینگتن با دستگیری پنج سارق با وسائل مدرن استراق سمع آغاز می‌شود و با ورود باب وودوارد (رابرت ردفورد) گزارشگر تازه‌کار واشینگتن پست و کارل برنستاین (داستین هافمن) گزارشگر پرانرژی و پی‌گیر روزنامه وارد مرحلهٔ تازه‌ای می‌شود.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
رابرت ردفورد: باب وودوارد
داستین هافمن: کارل برنستین
جک واردن: هری ام. روزنفلد
جیسون روباردز جونیور: بن برادلی سردبیر روزنامه واشینگتن پست
مارتین بالسام: هوارد سیمونز
هال هالبروک: صدا کلفته
جین الکساندر: جودی هوبک
مردیت باکستر: دبی اسلوآن
ند بیتی: مارتین داردیس
استفن کالینز: هیو دبلیو. اسلوآن جونیور
دوبلورها

جلال مقامی به جای رابرت ردفورد در نقش باب وودوارد
خسرو خسروشاهی به جای داستین هافمن درنقش کارل برنستین
نصرالله مدقالچی به جای جیسون روباردز در نقش بن بردلی
بهرام زند به جای هال هالبروک در نقش صدا کلفته
و به همراه ناصر احمدی، جواد پزشکیان، زهرا آقارضا و…
جوایز

همه مردان رئیس جمهور ۱۹۷۷ در هشت رشته از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی نامزد دریافت جایزه اسکار شد و در چهار رشته بهترین بازیگر مرد نقش مکمل (جیسون روباردز)، بهترین طراحی صحنه، بهترین صدا و بهترین فیلم‌نامه اقتباسی (ویلیام گلدمن) جایزه اسکار را به‌دست‌آورد.
پتروپاول، قزاقستان

مکان
| پتروپاول Петропавл پەتروپاۆل Петропавловск | پتروپاول Петропавл پەتروپاۆل Петропавловск |
| --- | --- |
Mosque in Petropavl: Mosque in Petropavl
  مهر:   مهر
استان: استان قزاقستان شمالی
Founded: ۱۷۵۲
حکومت: حکومت
 • Akim (شهردار): Nurzhan Ashimbetov
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۰۶۹۹۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (BTT)
کد پستی: ۱۵۰۰۰۱–۱۵۰۰۱۳
کد منطقه: +۷ ۷۱۵۲
وبگاه: http://www.sko.kz
پتروپاول (به قزاقی: Петропавл، پەتروپاۆل) شهری در استان قزاقستان شمالی کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۰۸۵۴۷ نفر جمعیت داشته‌است و از سال ۱۸۰۷ میلادی به‌عنوان شهر شناخته می‌شده‌است.
فست‌لین (۲۰۱۵)

فست لین (به انگلیسی: Fast Lane) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۵ در ورزشگاه فدکس فروم شهر ممفیس ایالت تنسی برگزار شد. این اولین رویداد دبلیودبلیوئی فست لین بود و جایگزین الیمینیشن چمبر شد.
در این رویداد هفت مسابقه برگزار شد که در مهم‌ترین آنها، رومن رینز بر دنیل براین غلبه کرد تا همچنان رقیب اصلی براک لزنر برای قهرمانی کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان در رسلمانیا باقی بماند. همچنین بری وایت به‌طور رسمی آندرتیکر را به مبارزه در رسلمانیا طلبید و گفت که دیگر از آندرتیکر نمی‌ترسد و حالا دیگر او (وایِت) «چهره جدید ترس» است.
زمینه‌سازی

فَست لِین شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
در ۲۶ ژانویه، برنامه راو قرار بود در شهر هارتفورد و در ورزشگاه اکس‌ال سنتر برگزار شود ولی بخاطر طوفان‌برف شدیدی که حادث شد این قسمت از راو لغو شد و تنها چند گفتگوی استودیویی با ستارگان در مقر دبلیودبلیوئی در کنتیکت انجام شد.
در ۲۵ ژانویه یعنی شب برگزاری رویال رامبل، پس از پایان رویداد، تام فیلیپس مشغول مصاحبه با جان سینا بود که روسِف که عصبانی از باخت بود میکروفون را گرفت تا صحبت کند که باعث عصبانیت سینا شد و دشمنی جدیدی را ایجاد کرد. در ۲۶ ژانویه، در سایت رسمی دبلیودبلیوئی اعلام شد که روسف و سینا در فست لین به مصاف هم خواهند رفت.
در اسمک‌داون ۲۹ ژانویه، اعلام شد که نیکی بِلا در فست لین از کمربند دیواز خود در برابر پِیج دفاع خواهد کرد.
در راو ۲ فوریه، رووسا(تریپل اچ و استفنی مک‌ماهون) رومن رینز را در شرایطی قرار دادند که با وجود بدست آوردن حق رقابت با لزنر در رسلمانیا، مجبور شود بپذیرد در فست لین با برنده مسابقه دنیل براین و سث رالینز -که در همان شب راو برگزار شد-مسابقه دهد تا مشخص شود رقیب #۱ براک لزنر در رسلمانیا چه کسی خواهد بود. در ادامه این قسمت راو، بر این موفق شد با دخالت رینز بر رالینز غلبه کند.
در تاریخ ۲۳ نوامبر در رویداد سروایور سریز، شاهد اولین حضور استینگ در رینگ دبلیودبلیوئی بودیم؛ او در مسابقه اصلی بین تیم رووسا و تیم جان سینا دخالت کرد و با زدن یک ضربه مرگبار عقرب(Scorpion Death Drop) به تریپل اچ باعث باخت تیم رووسا شد. در ۱۹ ژانویه، استینگ اولین حضورش در راو را نیز رقم زد؛ او در پشت پرده حضور یافت و سپس با وارد شدن به میدان، باعث پرت شدن حواس اعضای تیم رووسا یعنی کین، بیگ شو و رالینز و شکست آن‌ها از جان سینا شد؛ این پیروزی سینا بر آن‌ها باعث بازگرداندن دالف زیگلر، اریک روئن و رایبک شد که تریپل اج آن‌ها را بخاطر همراهی تیم سینا اخراج کرده بود. در ۲۶ ژانویه از وبگاه کمپانی یعنی wwe.com اعلام شد که تریپل اچ، استینگ را به «صحبت رودررو» در فست لین طلبیده است. در راو ۹ فوریه، تریپل اچ مجدداً از استینگ خواست تا این طلب او را پاسخ دهد. گروهی از هواداران استینگ در بیرون و درون رینگ ظاهر شدند و پیامی با تم ورودی استینگ از تلویزیون ورزشگاه پخش شد که نوشته بود: «قبول می‌کنم».
نتایج

| # | نتایج | نوع مسابقه | مدت زمان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | تیم رووسا (سث رالینز، بیگ شو و کین - با همراهی جِیمی نوبِل و جویی مِرکوری) پیروز مقابل دالف زیگلر، اریک روئن و رایبک | مسابقه تگ تیم شش نفره | ۱۳:۰۱ |
| ۲ | گُلداست پیروز مقابل اِستارداست | مسابقه تک نفره | ۸:۵۵ |
| ۳ | سِزارو و تایسون کید (با همراهی ناتالیا) پیروز مقابل د اوسوس (جیمی و جِی اوسو) (c) (با همراهی نِیومی) | مسابقه تگ تیم برای قهرمانی کمربند تگ تیم | ۹:۳۳ |
| ۴ | نیکی بِلا (c) (با همراهی بری بِلا) پیروز مقابل پِیج | مسابقه تک نفره برای قهرمانی کمربند دیواز | ۵:۳۴ |
| ۵ | بَد نیوز بَرِت (c) پیروز مقابل دین امبروز با سلب صلاحیت | مسابقه تک نفره برای قهرمانی کمربند بین‌قاره‌ای | ۷:۵۸ |
| ۶ | روسِف (با همراهی لانا) پیروز مقابل جان سینا با تسلیم | مسابقه تک نفره برای قهرمانی کمربند ایالات متحده آمریکا | ۱۸:۴۲ |
| ۷ | رومن رینز پیروز مقابل دنیل براین | مسابقه تک نفره برای تعیین رقیب #۱ براک لزنر در رسلمانیا ۳۱ برای قهرمانی کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان | ۲۰:۱۰ |
 (c) – نشان‌دهنده قهرمان(هایی) است که به میدان می‌روند :  (c) – نشان‌دهنده قهرمان(هایی) است که به میدان می‌روند
بازخورد منتقدین

درحالیکه خود رویداد میانگین توصیف شد، تماشاگران ممفیسی حاضر در ورزشگاه بخاطر بی‌هیجان بودن به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند؛ کِنی هِرزاگ از مجله رولینگ استون نوشت: «گویا تماشاگران حاضر، برای اعتراض آمده بودند یا حداقل داشتند کم‌فروشی می‌کردند». منتقد وبسایت Cageside Seats یعنی جین مراسکو از مسابقات غیراصلی انتقاد کرد ولی دو مسابقه آخر را مورد تحسین قرار داد و در مجموع به این رویداد درجه -B داد.
فَست لین را بخاطر پایان‌های ساده‌اش هم مورد انتقاد قرار دادند: دو پایان با حرکت Roll-Up، یکی با تسلیم و دوتای دیگر هم با پرت کردن حواس داور. فقط مسابقات تگ تیم و اصلی با پایانی "پاک" همراه بودند. جسی کالینگز از وبسایت .Wrestling Inc هم این رویداد را "قسمتی ویژه از راو" خواند و اضافه کرد: "نکات برجسته کمی وجود داشت ولی واقعاً چیز عجیبی اتفاق نیفتاد که نمی‌شد آن را در یک قسمت از راو انجام داد".
بارنی

مکان
| بارنی | بارنی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بارنی: بارنی
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان کومو (CO)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mauro Caprani
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۹ کیلومتر مربع (۲٫۳ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۵۶۵
 • تراکم: ۹۶/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): barnesi (زبان ایتالیایی); barnés (زبان لومبارد غربی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۲۰۳۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۱
بارنی (به ایتالیایی: Barni) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کومو واقع شده‌است.
خصوصیات

بارنی ۵٫۹ کیلومترمربع مساحت و ۵۶۵ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر فریدبرگ، هسن خواهرخواندهٔ بارنی هست.
استان داک لاک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| استان داک لاک Tỉnh Đắk Lắk | استان داک لاک Tỉnh Đắk Lắk |
| --- | --- |
استان: استان
Lăk Lake, near the M’Nông village of Buôn Jun: Lăk Lake, near the M’Nông village of Buôn Jun
شعار: Tiềm năng và Triển vọng: شعار: Tiềm năng và Triển vọng
منطقه: سنترال هایلندز ویتنام
پایتخت: بون ما توت
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳٬۰۶۲ کیلومتر مربع (۵۰۴۳ مایل مربع)
جمعیت (2009): جمعیت (2009)
 • کل: ۱٬۷۳۳٬۱۰۰
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۴۰/مایل مربع)
Demographics: Demographics
 • Ethnicities: Vietnamese، Ê Đê، Nùng، Tày
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (ICT)
کد ایزو ۳۱۶۶: VN-33
وبگاه: daklak.gov.vn
استان داک لاک (به لاتین: Đắk Lắk Province) یک استان در ویتنام است که در منطقه سنترال هایلندز ویتنام واقع شده‌است.
خصوصیات

استان داک لاک ۱۳٬۰۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۷۳۳٬۱۰۰ نفر جمعیت دارد.
میانگین هندسی موزون

در آمار، با داشتن یک مجموعه از داده‌ها،
و مجموعه‌ی متناظری از وزن‌ها،
میانگین هندسی موزون (به انگلیسی: Weighted geometric mean)، یا میانگین هندسی وزنی به صورت زیر محاسبه می‌شود:
دقت کنید که اگر همه‌ی وزن‌ها برابر باشند، میانگین هندسی موزون همان میانگین هندسی است.
برای انواع دیگر میانگین نیز می‌توان میانگین موزون محاسبه کرد. شاید بتوان گفت که شناخته‌شده‌ترین میانگین موزون، میانگین حسابی موزون است که به سادگی به آن میانگین موزون می‌گویند. نمونه‌ی دیگری از میانگین موزون، میانگین هارمونیک موزون است.
شکل دوم فوق نشان می‌دهد که لگاریتم میانگین هندسی، میانگین حسابی موزون لگاریتم‌های هر کدام از مقادیر است.
استان دنیزلی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| استان دنیزلی Denizli ili | استان دنیزلی Denizli ili |
| --- | --- |
استان: استان
ناحیه: اژه
مرکز: دنیزلی
حکومت: حکومت
 • فرماندار: یاووز ارکمِن
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۸۶۸ کیلومتر مربع (۴۵۸۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۹۳۱۸۲۳
 • تراکم: ۷۹/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
کد منطقه: ۰۲۵۸
کد ایزو ۳۱۶۶: ۲۰
پلاک خودرو: TR-20
وبگاه: www.denizli.gov.tr
دنیزلی (به ترکی استانبولی: Denizli) نام یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن هم شهری به همین نام است.
محل استان دنیزلی در نقشهٔ ترکیه
انگویلا، میسیسیپی

مکان
| Anguilla, Mississippi | Anguilla, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Anguilla, Mississippi: Location of Anguilla, Mississippi
ایالت: ایالت میسیسیپی
شهرستان: Sharkey
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۵ فوت (۳۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۹۰۷
 • تراکم: ۸۶۸٫۸/مایل مربع (۳۳۵٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38721
کد منطقه: 662
FIPS code: 28-01500
GNIS feature ID: 0692402
انگویلا (به انگلیسی: Anguilla) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۲۶
نفر بوده‌است.
انکوتی

Village در Podlaskie, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Ancuty | Ancuty |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: Podlaskie
County: Hajnówka
گمینا: Narew
جمعیت: ۸۰
انکوتی (به لاتین: Ancuty) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Narew واقع شده‌است.
خصوصیات

انکوتی ۸۰ نفر جمعیت دارد.
باست، نبراسکا

مکان
| Bassett, Nebraska | Bassett, Nebraska |
| --- | --- |
شهر: شهر
Old-fashioned فیلیپس ۶۶ station in Bassett: Old-fashioned فیلیپس ۶۶ station in Bassett
Location of Bassett, Nebraska: Location of Bassett, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان راک، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۴ مایل مربع (۱٫۱۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴۴ مایل مربع (۱٫۱۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۳۲۹ فوت (۷۱۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۱۹
 • برآورد (2012): ۵۵۷
 • تراکم: ۱۴۰۶٫۸/مایل مربع (۵۴۳٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68714
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-03215
GNIS feature ID: 0827208
باست(به انگلیسی: Bassett) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۱۹ نفر بوده‌است.
بارویر سواگ، ارمنستان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| بارویرْ سِواگ | بارویرْ سِواگ |
| --- | --- |
The road leading to Paruyr Sevak.: The road leading to Paruyr Sevak.
استان: آرارات
تأسیس‌شده: 1978
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۶۲۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
بارویرْ سِواگ (به ارمنی: Պարույր Սևակ) یک شهر در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده است.
خصوصیات

بارویر سواگ  ۶۲۳ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
پتروواتس، مونته‌نگرو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مونته‌نگرو
| Petrovac | Petrovac |
| --- | --- |
Petrovac na Moru: Petrovac na Moru
جمعیت (2011 census): جمعیت (2011 census)
 • کل: ۱٬۳۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postal code: 85300
Area code: +382 33
ISO 3166-2:ME: ME-05
Car plates: BD
شهر پتروواتس (به روسی: Петровац) در کشور مونته‌نگرو واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱٬۴۸۵ نفر  است.
بیکینی آتول

مکان در Ralik Chain, 23x15px|border |alt=|link= جزایر مارشال
| جزیره مرجانی بیکینی Bikini Atoll  Pikinni Atoll | جزیره مرجانی بیکینی Bikini Atoll  Pikinni Atoll |
| --- | --- |
جزیره مرجانی: جزیره مرجانی
  پرچم:   پرچم
-: Ralik Chain
جزیره اصلی: بیکینی
موقعیت: اقیانوس آرام
جزایر: ۲۳
مساحت: مساحت
 • کل: ۶ کیلومتر مربع (۲ مایل مربع)
جمعیت (۱۹۴۶): جمعیت (۱۹۴۶)
 • کل: ۱۹۶
 • تراکم: ۳۳/کیلومتر مربع (۸۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱۲+ (UTC)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Bikini Atoll Nuclear Test Site
گونه: فرهنگی
معیار: iv, vi
تاریخ ثبت: 2010 (34th کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: 1339
State Party: جزایر مارشال
Region: Asia-Pacific
 :  
 :  
جزیره مرجانی بیکینی یکی از جزایر مرجانی متعلق به جزایر مارشال در اقیانوس آرام است. پس از جنگ جهانی دوم، ساکنان جزیره مرجانی به اجبار در سال ۱۹۴۶ نقل مکان کردند پس از آن جزایر و تالاب تا سال ۱۹۸۵ محل ۳ آزمایش هسته ای توسط ایالات متحده بود.
نواحی اطراف این جزیره محل ۲۸ آزمایش هسته‌ای بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ بودند. قدرتمندترین انفجار هسته ای این جزیره به نام قلعه براوو (به انگلیسی:Castle Bravo) بود که قدرتش ۱۱۰۰ برابر بمب اتمی هیروشیما بود.
این جزیره مرجانی در انتهای شمالی مجموعه جزایر رالیک، تقریباً ۵۳۰ مایل (۸۵۰ کیلومتر) شمال غربی پایتخت ماجورو قرار دارد. بعد از آزمایش هسته ای، در سال ۱۹۷۰، سه خانواده در جزیره بیکینی اسکان داده شدند که در مجموع حدود ۱۰۰ نفر بودند. اما دانشمندان در ماه مه ۱۹۷۷ میزان خطرناکی از استرانسیم ۹۰ را در آب چاه پیدا کردند و ساکنان آن دارای غلظت غیرطبیعی سزیم ۱۳۷ در بدن خود بودند. آنها در سال ۱۹۸۰ تخلیه شدند. این جزیره مرجانی امروزه گهگاه توسط غواصان و چند دانشمند بازدید می‌شود و تعداد انگشت شماری از نگهبان در آن حضور دارند.
جزیره یک باند فرودگاه به نام فرودگاه آب‌سنگ بیکینی نیز دارد.
لغت‌شناسی

نام انگلیسی این جزیره از نام استعماری آلمانی Bikini گرفته شده‌است. زمانی که جزئی از گینه نو آلمان بود نام آلمانی از نام مارشالی برای این جزیره، Pikinni , ([pʲiɡinnʲi]) " Pik " به معنی "سطح" و " Ni " به معنای "نارگیل" یا سطح نارگیل گرفته شده‌است.
تاریخچه

حدود ۳۶۰۰ سال است که انسان در جزیره بیکینی ساکن بوده‌است. چارلز اف استرک جونیور، باستان‌شناس سپاه مهندسین ارتش ایالات متحده، تکه‌هایی از زغال چوب، استخوان ماهی، صدف و سایر مصنوعات را زیر ۳ فوت (۱ متر) ماسه پیدا کرد. تاریخ گذاری کربنی سن این آثار را بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۶۵۰ سال قبل از میلاد نشان می‌دهد. اکتشافات دیگر در جزیره بیکینی و انئو بین ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد و ۱ سال قبل از میلاد مسیح و سایر اکتشافات بین سالهای ۴۰۰ تا ۱۴۰۰ پس از میلاد مسیح است.
اولین مشاهدات ثبت شده توسط اروپایی‌ها در سپتامبر ۱۵۲۹ توسط دریانورد اسپانیایی آلوارو د ساودرا در کشتی خود La Florida هنگام بازگشت به اسپانیای جدید بود و به عنوان Buenos Jardines (باغ‌های خوب به اسپانیایی) تصویر شد. مارشال‌ها فاقد ثروت لازم برای تشویق اکتشاف یا نقشه‌برداری بودند. کاپیتان بریتانیایی ساموئل والیس در حالی که از تاهیتی به سمت تینیان دریانوردی می‌کرد تصادفاً به جزیره‌های مرجانی رونگریک و رونگلاپ برخورد کرد. کاپیتان‌های نیروی دریایی بریتانیا، جان مارشال و توماس گیلبرت در سال ۱۷۸۸ به‌طور جزئی مارشال‌ها را کاوش کردند.
اولین غربی که در اواسط دهه ۱۸۲۰ جزیره مرجانی را دید، کاپیتان و کاشف آلمانی بالتیک اوتو فون کوتزبوئه بود که در خدمت امپراتوری روسیه بود. او سه بار از جزیره در طول سال‌های ۱۸۱۶ و ۱۸۱۷ بازدید کرد. او جزیره مرجانی Eschsholtz را به افتخار یوهان فردریش فون اششولتز، طبیعت‌شناس کشتی فون کوتزبو نامید. آلمانی‌های بالتیک از جزیره مرجانی برای تولید روغن کوپرا از نارگیل استفاده می‌کردند، اگرچه تماس با جمعیت بومی کم بود. آب و هوای جزایر مرجانی خشک‌تر از جزایر مارشال جنوبی است که کوپرای بیشتری تولید می‌کنند. ساکنان جزیره بیکینی در طول دوره استعمار آلمان برای توسعه تجارت کوپرا استخدام شدند
اشغال توسط ژاپن

بیکینی همراه با بقیه جزایر مارشال توسط نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در سال ۱۹۴۰ در طول جنگ جهانی اول تصرف شد و در سال ۱۹۲۰ توسط جامعه ملل به امپراتوری ژاپن واگذار شد. ژاپنی‌ها جزیره را تحت فرمان دریاهای جنوبی اداره می‌کردند، اما عمدتاً امور محلی را تا شروع جنگ جهانی دوم به دست رهبران محلی سنتی واگذار کردند. در آغاز جنگ، جزایر مارشال ناگهان به یک پاسگاه استراتژیک برای ژاپنی‌ها تبدیل شد. آنها یک برج دیده‌بانی در جزیره ساختند و یک پایگاه برای مقر ژاپن در کواجالین ساختند تا از تهاجم آمریکا به جزایر محافظت کنند.
جنگ جهانی دوم

این جزایر تا فوریه ۱۹۴۴ از جنگ آسیب ندید، زمانی که در یک نبرد خونین، نیروهای آمریکایی کواجالین را تصرف کردند. در پایان نبرد، تنها پنج سرباز ژاپنی زنده مانده بر روی بیکینی باقی ماندند، و آنها ترجیح دادند به جای اینکه اجازه دهند اسیر شوند، با خودکشی بمیرند.
برای ایالات متحده، این نبرد هم‌گام بعدی در پیشروی جزیره‌ای به ژاپن و هم یک پیروزی اخلاقی مهم بود، زیرا اولین باری بود که آمریکایی‌ها به «حلقه بیرونی» نیم کره اقیانوس آرام ژاپن نفوذ کردند.
نقل مکان ساکنان

پس از جنگ جهانی دوم، ایالات متحده درگیر مسابقه تسلیحات هسته ای جنگ سرد با اتحاد جماهیر شوروی برای ساخت بمب‌های بزرگتر و مخرب تر بود.
آزمایش تسلیحات هسته ای در بیکینی مجموعه ای از ۲۳ دستگاه هسته ای بود که بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۸ توسط ایالات متحده در هفت سایت آزمایش منفجر شد. سلاح‌های آزمایشی در خود صخره، دریا، هوا و زیر آب با بازده شکافت ترکیبی ۴۲٫۲ منفجر شدند. این آزمایش با مجموعه عملیات چهارراه در ژوئیه ۱۹۴۶ آغاز شد. اندکی پس از پایان جنگ جهانی دوم، رئیس‌جمهور هری اس. ترومن به مقامات ارتش و نیروی دریایی دستور داد تا مکانی را برای آزمایش تسلیحات هسته ای روی کشتی‌های جنگی آمریکایی ایمن کنند. در حالی که ارتش نتایج یک انفجار زمینی را دیده بود، نیروی دریایی می‌خواست تأثیر یک سلاح هسته ای بر کشتی‌ها را بداند. آنها می‌خواستند تعیین کنند که آیا کشتی‌ها می‌توانند در دریا و بنادر به گونه ای فاصله بگیرند که سلاح‌های هسته ای را در برابر کشتی‌ها ناکارآمد کند.
بیکینی از هر دو ترافیک معمولی دریایی و هوایی دور بود و آن را به مکانی ایده‌آل تبدیل می‌کرد. در فوریه ۱۹۴۶، فرمانده نیروی دریایی، بن اچ. وایات، فرماندار نظامی جزایر مارشال، از ۱۶۷ ساکن میکرونزی جزیره مرجانی خواست که داوطلبانه و به‌طور موقت در محل خود جابه‌جا شوند تا دولت ایالات متحده بتواند آزمایش بمب‌های اتمی را برای "خوبی بشریت و برای" آغاز کند. پایان دادن به همه جنگ‌های جهانی." پس از "مشاوره مبهم و غم انگیز" در بین بیکینی‌ها، رهبر آنها، پادشاه جودا، با درخواست جابجایی ایالات متحده موافقت کرد و اعلام کرد: "با این باور پیش خواهیم رفت که همه چیز در دست خداست." نه نفر از یازده سرپرست خانواده، رونگریک را به عنوان خانه جدید خود انتخاب کردند.
در ماه فوریه، نیروی دریایی Seabees به آنها کمک کرد تا کلیسا و خانه اجتماعی خود را جدا کرده و برای انتقال آنها به خانه جدید خود آماده شوند. در ۷ مارس ۱۹۴۶، ساکنان وسایل شخصی خود را جمع‌آوری کردند و لوازم ساختمان را ذخیره کردند. آنها ۱۲۵ مایل (۲۰۱ کیلومتر) سمت شرق در کشتی فرود ۱۱۰۸ نیروی دریایی ایالات متحده به جزیره غیر مسکونیRongerikl که یک ششم اندازه بیکینی بود نقل مکان کردند. هیچ‌کس در Rongerik زندگی نمی‌کرد زیرا آب و غذای کافی نداشت و به دلیل اعتقادات سنتی ریشه دار که جزیره توسط دختران شیطان Ujae تسخیر شده بود. نیروی دریایی آنها را با چند هفته غذا و آب گذاشت که به زودی تمام می‌شد.
برنامه آزمایش هسته ای

آزمایش تسلیحات با سری عملیات چهارراه در ژوئیه ۱۹۴۶ آغاز شد. آلودگی رادیواکتیو آزمایش بیکر در تمام کشتی‌های مورد نظر اولین مورد آنی ریزش رادیواکتیو از یک انفجار هسته ای بود. شیمیدان گلن تی سیبورگ، با سابقه‌ترین رئیس کمیسیون انرژی اتمی، بیکر را «اولین فاجعه هسته ای جهان» نامید. به دنبال آن یک سری آزمایش‌ها بعدی انجام شد که جزایر مرجانی را با رادیواکتیویته، به ویژه سزیم-۱۳۷، آلوده کرد که مواد غذایی رشد یافته در خاک را آلوده کرد.