stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سان روبرتو

مکان
| سان روبرتو | سان روبرتو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
سان روبرتو: سان روبرتو
ناحیه: کالابریا
استان / شهرستان: استان رجو کالابریا (RC)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Giuseppe Roberto Vizzari
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۳ کیلومتر مربع (۱۳٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۰۰ متر (۱۰۰۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲۰۳۴
 • تراکم: ۵۹/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۹۰۵۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۹۶۵
سان روبرتو (به ایتالیایی: San Roberto) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجو کالابریا واقع شده‌است.
خصوصیات

سان روبرتو ۳۴٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۰۳۴ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ثریا ملحس

| ثریا مَلحَسثریا ملحس | ثریا مَلحَسثریا ملحس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۲۵ امان
درگذشت: ۲۳ فوریه ۲۰۱۳ امان
ملیت: 
شهروندی: 
تحصیلات: زبان و ادبیات عربی
محل تحصیل: دانشگاه آمریکایی بیروت
پیشه(ها): شاعر، دانشگاهی
ثریا مَلحَس (۱۹۲۵-۲۰۱۳) بانوی ادیب، شاعر، نویسنده و دانشگاهی اردنی بود.
آثار

منهج البحوث العلمیة للطلاب الجامعیین
مدخل إلی أدب العصر الأموی. ۴۴۸ ص. . بیروت. ۱۹۸۹.
حزب الشیعة فی أدب العصر الأموی. ۵۱۲ ص. . بیروت. ۱۹۹۰.
حزب الخوارج فی أدب العصر الأموی. بیروت. ۱۹۹۰.
میخائیل نعیمة الادیب الصوفی. بیروت. ۱۹۹۰.
المرابطون اللمتونیون. بیروت. ۱۹۹۰.
دفاع فی طریق المعلقة وطرفة بن العبد. بیروت. ۱۹۹۰.
المعلم خلیل بن أحمد الفراهیدی البصری. . بیروت. ۱۹۹۰.
القیم الروحیة فی الشعر العربی حتی منتصف القرن العشرین. بیروت. ۱۹۶۵.
النشید التائه (بیروت، ۱۹۴۹م) (شعر).
قربان (بیروت، ۱۹۵۲م) (شعر).
أناشید ومجامر (المرحلة الأولی ۱۹۴۶–۱۹۵۶م) (شعر).
ملحمة الإنسان. دیوان جمع عناوین مجموعتها الشعریة. اشتمل علی العناوین التالیة: مع الله، مع الوطن، مع النفس، مع الماضی، مع البشر. (بیروت، ۱۹۶۱م) (شعر).
محاجر فی الکهوف (بیروت، ۱۹۶۱م) (شعر).
خبأنا الصواریخ فی الهیاکل (بیروت، ۱۹۶۸م) (شعر).
ألوان / مختارات شعریة تصف فن الکتابة (بیروت، ۱۹۵۹م) (شعر).
أبعاد المعری (بیروت، ۱۹۶۲م).
میخائیل نعیمة الأدیب الصوفی (بیروت، ۱۹۶۸م).
المرأة العربیة والروح النضالیة (بیروت، ۱۹۶۸م).
الأدب الفلسطینی فی المعرکة (بیروت، ۱۹۷۰م).
عشر ملحنات، سیمفونیات / مقالات (بیروت، ۱۹۶۰م).
العقدة السابعة. قصص (بیروت، ۱۹۶۲م).
عشر نفوس قلقة / مقالات (بیروت، ۱۹۶۸م).
أضواء جدیدة علی المعلقات.
لینکلن دیاز-بالارت

| لینکلن دیاز-بالارت | لینکلن دیاز-بالارت |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از فلوریدا حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌ویکم فلوریدا: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از فلوریدا حوزهٔ حوزه انتخابیه بیست‌ویکم فلوریدا
دوره مسئولیت ۳ ژانویهٔ ۱۹۹۳ – ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۳ ژانویهٔ ۱۹۹۳ – ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۱
پس از: تاسیس
پیش از: ماریو دیاز-بالرت
عضو مجلس سنای فلوریدا: عضو مجلس سنای فلوریدا
دوره مسئولیت ۱۹۸۹–۱۹۹۲: دوره مسئولیت ۱۹۸۹–۱۹۹۲
عضو مجلس نمایندگان فلوریدا: عضو مجلس نمایندگان فلوریدا
دوره مسئولیت ۱۹۸۶–۱۹۸۹: دوره مسئولیت ۱۹۸۶–۱۹۸۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Lincoln Rafael Díaz-Balart y Caballero ۱۳ اوت ۱۹۵۴ هاوانا
درگذشته: ۳ مارس ۲۰۲۵ (۷۰ سال)
ملیت: آمریکایی
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه
همسر(ان): کریستینا فرناندز
فرزندان: ۲؛ شامل لینکلن دیاز-بالارت و دانیل دیاز-بالارت
اقامتگاه: میامی
محل تحصیل: نیو کالج فلوریدا دانشگاه کیس وسترن رزرو
پیشه: وکیل
لینکلن رافائل دیاز-بالارت کابایرو (به انگلیسی: Lincoln Rafael Díaz-Balart y Caballero؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۵۴ – درگذشتهٔ ۲ مارس ۲۰۲۵) سیاستمدار و وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی عضو مجلس نمایندگان از حوزهٔ انتخابیه بیست‌ویکم فلوریدا، از تاریخ ۳ ژانویهٔ ۱۹۹۳ تا ۳ ژانویهٔ ۲۰۱۱ بود.
درگذشت

دیاز-بالارت، در ۳ مارس ۲۰۲۵ در سن ۷۰ سالگی بر اثر سرطان درگذشت.
تل رابین

| تل رابین | تل رابین |
| --- | --- |
تل رابین: تل رابین
زادهٔ: ۱۹۶۲ (۶۲–۶۳ سال) امریکا
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم رایانه
پایان‌نامه:  (1995)
 :  
تل رابین (عبری: טל רבין، متولد ۱۹۶۲) دانشمند علوم کامپیوتر و استاد کامپیوتر و علوم اطلاعات در دانشگاه پنسیلوانیا است. او پیش‌تر رئیس تحقیقات در بنیاد Algorand و رئیس گروه تحقیقاتی رمزنگاری در مرکز تحقیقات Thomas J. Watson در شرکت آی‌بی‌ام بوده‌است.
جوایز

۲۰۱۹: جایزه RSA برای برتری در ریاضیات.
۲۰۱۸: یکی از ۵۰ زن برتر فن‌آوری آمریکا توسط مجله Forbes.
2017: ACM Fellow
۲۰۱۶: عضو آکادمی علوم و هنرهای آمریکا (AAAS).
۲۰۱۵: عضو IACR (انجمن بین‌المللی تحقیقات رمزنگاری).
۲۰۱۴: جایزهٔ زن چشم‌انداز برای نوآوری توسط موسسه آنیتا بورگ.
۲۰۱۴: یکی از ۲۲ مهندس زن قدرت‌مند جهان توسط Business Insider.
تغییرات اقلیمی در نیوزلند

تغییرات اقلیمی در نیوزلند شامل تغییرات تاریخی، جاری و آتی مرتبط با آبوهوای نیوزلند و سهم و واکنش این کشور نسبت به تغییرات اقلیمی جهانی است ]۲، ۳ [. تابستان­ها طولانی­تر و گرم­تر شده و شماری از یخچال­های طبیعی به‌طور کامل ذوب و برخی دیگر کوچک شده­اند. در سال (۲۰۲۱)، وزارت محیط­زیست تخمین زد که سهم انتشار گازهای گُلخانه ای در نیوزلند معادل با ۱۷/۰ درصد از کل نرخ ناخالص انتشار گازهای گلخانه­‌ای در سطح جهان است. هرچند که سهم انتشار گازهای گلخانه­‌ای در نیوزلند زیاد است و این کشور در میان کشورهای عضو پروتُکل آب­وهوایی کیوتو (Annex I)، ششمین رتبه را از لحاظ بیشترین سهم از انتشار گازهای گلخانه­‌ای به خود اختصاص داده است. همچنین از نظر سهم انتشار ناخالص مطلق، نیوزلند در جایگاه ۲۴اُم در میان کشورهایی با بیشترین میزان انتشار گازهای گلخانه­‌ای قرار دارد.
تقریباً نیمی از گازهای گلخانهای منتشرشده در نیوزلند مربوط به بخش کشاورزی و عمدتاً شامل متان ناشی از نوشخوار گاوها و گوسفندان است ]۶[. در بازۀ زمانی سال­های (۱۹۹۰) تا (۲۰۱۹)، نرخ انتشار ناخالص گازهای گلخانه­‌ای در نیوزلند (بدون محاسبۀ گازهای گلخانه­‌ای انتشاریافته در اَراضی و جنگل­ها) به میزان ۲۶ درصد افزایش یافت. از سال (۱۹۹۰)، میزان انتشار خالص گازهای گلخانه­‌ای در این کشور با در نظرگرفتن جذب دی­اکسیدکربن توسط پوشش جنگلی (تَرسیب) و به واسطۀ حذف کربن حاصل از کاربری اَراضی و پوشش جنگلی ۳۴ درصد افزایش یافته است.
دولت و جامعهٔ مدنی نیوزلند واکنشهای مختلفی به تغییرات اقلیمی این کشور نشان میدهند. این دسته پاسخها شامل مشارکت در معاهدات بینالمللی و شرکت در گفتگوهای اجتماعی و سیاسی مرتبط با تغییرات اقلیمی است. نیوزلند طرحی تجاری در زمینهٔ انتشار گازهای گلخانهای دارد و دولت در سال (۲۰۱۹)، لایحهٔ اصلاحی مرتبط با نحوهٔ واکنش در برابر تغییرات اقلیمی را (به نام طرح عاری از کربن) ارائه کرد. در این لایحه، یک کمیسیون تغییرات آبوهوایی ایجاد شد که مسئول ارائه مشاوره به دولت در مورد سیاستها و بودجهٔ لازم جهت کاهش انتشار گازهای گلخانهای است.
در سال (۲۰۱۹)، نیوزلند متعهد به کاهش تغییرات اقلیمی شامل کاهش میزان خالص انتشار کربن و رسیدن آن به صفر تا سال (۲۰۵۰)، کاشت ۱ میلیارد درخت تا سال (۲۰۲۸) و الزام دامداران به رعایت قانون مربوط به هزینهٔ انتشار گازهای گلخانهای تا سال (۲۰۲۵) شد. در سال (۲۰۱۹)، نیوزلند حفاری چاههای جدید نفت و گاز را در دریا ممنوع کرده و تصمیم گرفت که مسائل مربوط به تغییرات اقلیمی پیش از اخذ هر تصمیم مهم مورد ارزیابی قرار بگیرد ]۱۱[. در اوایل دسامبر (۲۰۲۰)، نخست­وزیر نیوزلند، جاسیندا آردرن، وضعیت اضطراری تغییرات اقلیمی را اعلام کرد و متعهد شد که دولت نیوزلند تا سال (۲۰۲۵) به حالت به اصطلاح «کربنِ ­خنثی» یا عدم انتشار کربن دست خواهد یافت. اهداف و ابتکارات کلیدی این طرح مشتمل بر اِلزام ناوگان حمل و نقل عمومی به خریداری وسایل نقلیۀ الکتریکی یا هیبریدی، اِلزام ساختمان­های دولتی به رعایت استانداردهای جدید در مبحث ساخت و ساز «روش سبز» و حذف تدریجی تمامی ۲۰۰ دیگ­بخار با سوخت زغال­ سنگ در اَماکن و نهادهای خدمات­رسان عمومی (بخش دولتی) است.
انتشار گازهای گلخانهای

نیوزلند از وضعیت نسبتاً منحصربهفردی در انتشار گازهای گلخانهای برخوردار است. در سال (۲۰۱۹)، ۱/۴۸ درصد از کل گازهای گلخانهای منتشرشده در این کشور مربوط به بخش کشاورزی بود. سهم انتشار گازهای گلخانهای در بخشهای انرژی (شامل حملونقل)، صنعت و پسماند به ترتیب ۶/۴۱، ۲/۶ و ۴ درصد بود ]۷[. سهم بخش کشاورزی از کل گازهای گلخانه­‌ای منتشرشده در سایر کشورهای عضو معاهدۀ آب و هوایی کیوتو تنها حدود ۱۲ درصد بود.
در خِلال سالهای (۱۹۹۰) تا (۲۰۱۶)، میزان انتشار دیاکسیدکربن، متان و نیتروزاُکسید در نیوزلند به ترتیب ۵/۳۴، ۴/۴ و ۶/۲۷ درصد افزایش یافت. همچنین، انتشار هیدروفلوئوروکربنها هم در طی همین مدت افزایش یافت. هرچند که حجم انتشار پِر-فلوئوروکربنها و سولفور-هگزافلوراید به ترتیب ۶/۹۴ و ۴/۱۳ درصد کاهش یافت. به‌طور کلی، این ارقام نشان میدهند که افزایش نرخ معادل کل انتشار دیاکسیدکربن به ۶/۱۹ درصد رسید.
هدف از اجرای طرح تجاری کاهش انتشار گازهای گلخانهای نیوزلند در سال (۲۰۱۰)، ارائه راهکارهایی جهت ترغیب واحدهای مختلف اقتصادی به کاهش انتشار گازهای گلخانهای مربوط به خود بود.
دینامیک اجماع

دینامیک اجماع یا دینامیک توافقی، یک زمینه تحقیقاتی بر مبنای تئوری سیستمها و تئوری گراف است. شاخه ای که در آن بیشتر مورد توجه قرار گرفته "مسئله اجماع" در سیستمهای چند عاملی است که فرایندهایی توسط انفعالات عاملها برای رسیدن به یک هدف مشترک را دنبال می کند. از مثالهایی که شبکه عاملها اطلاعات را به هم تبادل می کنند می توان به سیستمهای فیزیولوژیکی، شبکه های ژنتیکی، سیستمهای مقیاس گسترده و ناوگان های زمینی، هوایی و فضایی اشاره نمود. پروتکل توافقی یا پروتکل اجماع یک سیستم بدون اعمال نیروست که توپولوژی اتصالات داخلی و شرایط اولیه هر عامل، آن را کنترل می کند. باقی مسائل از جمله مسئله رندزووس، همگام سازی، حرکت گروهی، آرایش کنترل هستند که یک الگوی جواب آن بهینه سازی قید توزیع شده می باشد.
دولورس، ابرا

Municipality
| دولورس، ابرا | دولورس، ابرا |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Municipality of Dolores: Municipality of Dolores
  پرچمنشان رسمی دولورس، ابرامهر:   پرچمنشان رسمی دولورس، ابرامهر
Map of آبرا with دولورس، ابرا highlighted: Map of آبرا with دولورس، ابرا highlighted
OpenStreetMap: OpenStreetMap
دولورس، ابراLocation within the فیلیپین: دولورس، ابراLocation within the فیلیپین
مختصات: ۱۷°۳۹′شمالی ۱۲۰°۴۳′شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۶۵°شمالی ۱۲۰٫۷۱°شرقی﻿ / 17.65; 120.71: مختصات: ۱۷°۳۹′شمالی ۱۲۰°۴۳′شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۶۵°شمالی ۱۲۰٫۷۱°شرقی﻿ / 17.65; 120.71
منطقه: آبرا
استان: آبرا
منطقه: الگو:PH legislative district
روستاها: الگو:PH barangay count  (see Barangays)
حکومت : حکومت 
 • نوع: Sangguniang Bayan
 • mayor of Dolores[*]: Conde T. Turqueza
 • معاون شهردار: Lourdes Jacqueline B. Baac
 • Representative: Lourdes Jacqueline B. Baac
 • شورای شهرداری:  Members David B. Guzman Jr. Russ Marion T. Zapata Frederick D. Pilorin Clint Chester B. Guzman Robert P. Ardaniel Medeline Melody B. Castro Rodelio R. Pudol Paul Dan Ace Z. Guzman Commission on Elections 
 • رای دهندگان: ۸٬۷۶۵ voters ([[Philippine general election, خطا: زمان نامعتبر|خطا: زمان نامعتبر]])
مساحتالگو:PH area: مساحتالگو:PH area
 • کل: ۴۷٫۴۵ کیلومتر مربع (۱۸٫۳۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۵ متر (۲۷۹ فوت)
بیشترین ارتفاع: ۲۸۰ متر (۹۲۰ فوت)
کمترین ارتفاع: ۴۴ متر (۱۴۴ فوت)
جمعیت (خطا: زمان نامعتبر سرشماری): جمعیت (خطا: زمان نامعتبر سرشماری)
 • کل: ۱۱۵۱۲
 • تراکم: ۲۴۰/کیلومتر مربع (۶۳۰/مایل مربع)
 • خانوارها: ۲۸۴۷
اقتصاد: اقتصاد
 • Income class: 5th municipal income class
 • بروز فقر: ۱۲٫۱۷% (۲۰۲۱)
 • درآمد: ₱۲۲۷٬۷۵۳٬۶۲۷٫۴۵ (۲۰۲۲)
 • دارایی های: ₱۴۸۸٬۲۸۱٬۷۹۷٫۷۷ (۲۰۲۲)
 • هزینه: ₱۲۰۲٬۶۸۵٬۰۸۶٫۹۶ (۲۰۲۲)
 • بدهی ها: ₱۱۵۶٬۳۰۵٬۱۹۷٫۶۳ (۲۰۲۲)
ارائه دهنده خدمات: ارائه دهنده خدمات
 • برق: الگو:PH electricity distribution
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (زمان استاندارد فیلیپین)
لیست کدهای پستی در فیلیپین: 2801
PSGC: 140107000
IDD : کد منطقه : +63 (0)74
زبان های بومی: Ilocano Tagalog
وبگاه: doloresonline.gov.ph
دولورس ، با نام رسمی شهرداری دولورس ( ایلوکویی: Ili ti Dolores  ; تاگالوگ: Bayan ng Dolores )، یک شهرداری درجه 5 در استان آبرا ، فیلیپین است. بر اساس سرشماری سال 2020، جمعیت آن 11512 نفر است. قبلاً به نام بوکائو نامیده می شد، اما در سال 1885، به افتخار قدیس حامی شهر، دولورس، به دولورستغییر نام داد.
دیمیتریوس نیکولائو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 نیکولائو در سال ۲۰۱۹ همراه یونان:  نیکولائو در سال ۲۰۱۹ همراه یونان
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  دیمیتریوس نیکولائو
زادروز:  ۱۳ اوت ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  خالکیس، یونان
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)*
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پالرمو
شمارهٔ پیراهن:  ۴۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۶:  المپیاکوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  المپیاکوس |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۹ |  ← امپولی |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  امپولی |  ۴۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۴ |  اسپتزیا |  ۱۰۷ |  (۱) |
| ۲۰۲۴– |  پالرمو |  ۲۵ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  زیر ۱۶ سال یونان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  زیر ۱۷ سال یونان |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  زیر ۱۹ سال یونان |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۰ |  زیر ۲۱ سال یونان |  ۲۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۸– |  یونان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۷ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۲
دیمیتریوس نیکولائو (زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل یونان است که هم اکنون برای باشگاه فوتبال پالرمو در پست مدافع  بازی می‌کند.
زبان مقدس

زبان انگلیسی در گذشته به علت مسیحی شدن آنگلوساکسون‌ها زبان مقدس به شمار می‌رفت.
زبان مقدس یا زبان آیینی زبانی است که توسط اهالی زبانی غیر از این زبان با اهداف دینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مقدس شمرده شدن یک زبان به وجود متون مذهبی اصلی و دعاهای قدیمی برای پیروان آن مذهب بسته است. شمار زیادی از این زبان‌ها امروز زبان مرده محسوب می‌شوند.
زبان‌های مقدس در جهان امروز

زبان اوستایی: به عنوان زبان مقدس برای زرتشتیان جهان کاربرد دارد و نیایش‌های دینی و متون آن در اوستا به این زبان باستانی نوشته شده‌اند. این زبان بیش از دوهزار سال است که متروک شده‌است.
زبان عربی: زبان مقدس مسلمانان جهان است. متن کتاب قرآن به زبان عربی بوده و بیشتر دعاها و نیایش‌های مسلمانان به این زبان است. وجود حدیث‌های عربی از شخصیت‌های مقدس دینی نزد مسلمانان بر اهمیت این زبان افزوده است.
زبان عبری: زبان مقدس کلیمیان جهان و زبان نوشتار کتاب مقدس عهد عتیق و بویژه بخش تلمود است.
زبان آرامی: زبان مادری عیسی مسیح خداوند مسیحیان جهان و زبان گفتاری میان او و حواریون دوازده‌گانه بوده‌است.
زبان یونانی کوئینی که عهد جدید به آن نوشته شده.
زبان سریانی: زبان مقدس برای کلیسای کلدانی کاتولیک و کلیسای نسطوری آشوری است. این زبان در گذشته جایگاه مذهبی برجسته‌تری داشته .
زبان گعز: زبانی مقدس در کشور اتیوپی است. یهودیان اتیوپی موسوم به فلاشا این زبان را مقدس می‌شمارند. همچنین کلیسای ارتودوکس توحیدی اتیوپی برای مراسم مذهبی این زبان را بکار می‌برد.
زبان سنسکریت: زبان مقدس که وداها به آن نوشته شده‌است. همچنین این زبان برای پیروان هندوئیسم و بودیسم و آیین جین مقدس شمرده می‌شود.
زبان مندائی نو که برای پیروان آئین مندائی حکم زبان مقدس و دینی را دارد.
دیک ساسلاو

| دیک ساسلاو | دیک ساسلاو |
| --- | --- |
رهبر اکثریت سنای ویرجینیا: رهبر اکثریت سنای ویرجینیا
دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۲۰۲۰ – ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۸ ژانویه ۲۰۲۰ – ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴
پس از: تامی نورمن
پیش از: اسکات سوروول
دوره مسئولیت ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴ – ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴ – ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴
پس از: تامی نورمن
پیش از: تامی نورمن
دوره مسئولیت ژانویه ۲۰۰۸ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ژانویه ۲۰۰۸ – ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲
پس از: والتر استوش
پیش از: تامی نورمن
رهبر اقلیت سنای ویرجینیا: رهبر اقلیت سنای ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ – ۸ ژانویه ۲۰۲۰: دوره مسئولیت ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ – ۸ ژانویه ۲۰۲۰
پس از: تامی نورمن
پیش از: تامی نورمن
دوره مسئولیت ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲ – ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲ – ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴
پس از: تامی نورمن
پیش از: تامی نورمن
دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۹۸ – ژانویه ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۹۸ – ژانویه ۲۰۰۸
پیش از: تامی نورمن
عضو سنای ویرجینیا از حوزهٔ  سی و پنجم: عضو سنای ویرجینیا از حوزهٔ  سی و پنجم
دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۱۹۸۰ – ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۱۹۸۰ – ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴
پس از: عمر هرست
پیش از: دیو مارسدن (تغییر بخش)
عضو  خانه نمایندگان از حوزهٔ نوزدهم: عضو  خانه نمایندگان از حوزهٔ نوزدهم
دوره مسئولیت ۱۴ ژانویه ۱۹۷۶ – ۹ ژانویه ۱۹۸۰: دوره مسئولیت ۱۴ ژانویه ۱۹۷۶ – ۹ ژانویه ۱۹۸۰
پس از: جیمز تیت
پیش از: جیم دیلارد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ریچارد لارنس ساسلاو ۵ فوریهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۵ سال) واشینگتن، دی سی، ایالات متحده
حزب سیاسی: دمکراتیک
همسر(ان): النور ساسلاو
فرزندان: ۱
تحصیلات: دانشگاه مریلند، کالج پارک (لیسانس)
وبگاه: Official website
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  ارتش ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۵۸–۱۹۶۰
ریچارد لارنس ساسلاو (زاده ۵ فوریه ۱۹۴۰) یک سیاستمدار آمریکایی است که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ به عنوان رهبر اکثریت سنای ویرجینیا خدمت کرد، زمانی که از شرکت در انتخابات مجدد خودداری کرد. او که یکی از اعضای حزب دموکرات بود، از سال ۱۹۷۶ تا ۸۰ در مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد، سپس به سنای ویرجینیا انتخاب شد. او نماینده منطقه ۳۵ بود که از شهر فالز چرچ و بخش‌هایی از شهرستان فیرفکس و شهر اسکندریه تشکیل شده است.
ساسلاو در واشینگتن دی سی به دنیا آمد و بزرگ شد و در دبیرستان وودرو ویلسون تحصیل کرد. او قبل از دریافت مدرک لیسانس اقتصاد از دانشگاه مریلند، در ارتش ایالات متحده خدمت کرد (۱۹۵۸–۱۹۶۰). پس از آن وارد تجارت پمپ بنزین شد.
دیتسمایری، کاشاتاق

مکان
| دیتسمایری Դիցմայրի | دیتسمایری Դիցմայրի |
| --- | --- |
دیتسمایری: دیتسمایری
مختصات: ۳۹°۰۴′۰۵″ شمالی ۴۶°۳۵′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۶۸۰۶°شمالی ۴۶٫۵۹۸۰۶°شرقی﻿ / 39.06806; 46.59806: مختصات: ۳۹°۰۴′۰۵″ شمالی ۴۶°۳۵′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۰۶۸۰۶°شمالی ۴۶٫۵۹۸۰۶°شرقی﻿ / 39.06806; 46.59806
استان شهرستان: استان کاشاتاق شهرستان زنگلان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (UTC)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (UTC)
دیتسمایری (ارمنی: Դիցմայրի) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
تمدن کورا–ارس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گسترش اولیه تمدن کُورا-آرس (رنگ‌آمیزی روشن) در ارتباط با فرهنگ‌های بعدی در منطقه، مانند اورارتو (رنگ‌آمیزی تیره).: گسترش اولیه تمدن کُورا-آرس (رنگ‌آمیزی روشن) در ارتباط با فرهنگ‌های بعدی در منطقه، مانند اورارتو (رنگ‌آمیزی تیره).
مکان: قفقاز جنوبی، فلات ارمنستان، قفقاز شمالی
دوران: دوران برنز
تاریخ‌ها: تقریباً ۳۴۰۰ پیش از میلاد — تقریباً ۲۰۰۰ پیش از میلاد
شهرهای مهم: شهر شنگاویت
پس از: فرهنگ شولاوری-شومو
پیش از: فرهنگ تریالتی، فرهنگ نخجوان
تمدن کُورا–آرس (که همچنین به نام‌های فرهنگ کُور–آراز، فرهنگ متکواری–آراکِس، فرهنگ پیشین قفقاز جنوبی، فرهنگ شنگاویتی شناخته می‌شود) یک فرهنگ باستان‌شناسی بود که از حدود ۴۰۰۰ پیش از میلاد تا حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد وجود داشت. در برخی مناطق ممکن است این فرهنگ حتی زودتر، از حدود ۲۶۰۰ یا ۲۷۰۰ سال پیش از میلاد ناپدید شده باشد. اولین شواهد از این فرهنگ در دشت آرارات یافت شده‌است؛ این فرهنگ تا سال ۳۰۰۰ پیش از میلاد به شمال قفقاز گسترش یافت.
در مجموع، فرهنگ پیشین قفقاز جنوبی مساحتی وسیع به اندازه تقریبی ۱۰۰۰ کیلومتر در ۵۰۰ کیلومتر را در بر می‌گرفت و عمدتاً شامل سرزمین‌های امروزی قفقاز جنوبی (به استثنای غرب گرجستان)، شمال‌غربی ایران، قفقاز شمال شرقی، شرق ترکیه و حتی شمال سوریه می‌شد.
نام این فرهنگ از دره‌های رودخانه‌های کورا و آراکِس گرفته شده.است. برخی از واریانت‌های محلی فرهنگ کُورا–آراکِس گاهی به نام‌های شنگاویتی، کاراز (ارزروم)، پولور و یانیک‌تپه (آذربایجان ایرانی، نزدیک به دریاچه ارومیه) شناخته می‌شوند. این فرهنگ باعث شکل‌گیری فرهنگ خیربت کرک در شام و فرهنگ تریالتی در قفقاز جنوبی و فلات ارمنستان شد. در منطقه نخجوان و مناطق مجاور، فرهنگ کُورا–آراکِس توسط فرهنگ نخجوان دنبال شد.
این تمدن با اقتصاد کشاورزی یک‌جانشینی مشخص می‌شد که بیش از هزار سکونتگاه را در دره‌های حاصلخیز رودخانه‌ها، فلات‌های مرتفع و مناطق کوهستانی فلات ارمنستان و مناطق همجوار پوشش می‌داد. سکونتگاه‌های مصنوعی دوران برنز اولیه که بر روی تپه‌های مصنوعی قرار داشتند، ویژگی‌های فرهنگی متعددی داشتند که در برخی مکان‌ها به ده‌ها متر گسترش می‌یافتند.
تاریخ اولیه

فرآیندهای شکل‌گیری مجموعه فرهنگی کُورا–آراکِس و تاریخ و شرایط ظهور آن مدت‌ها مورد بحث و جدل بوده است.
فرهنگ شولاوری-شومو پیش از فرهنگ کُورا–آراکِس در این منطقه وجود داشت. تفاوت‌های زیادی بین این دو فرهنگ وجود داشت[چگونه؟], بنابراین ارتباط آن‌ها واضح نبود. بعدها پیشنهاد شد که فرهنگ سیونی در شرق گرجستان ممکن است نمایانگر یک انتقال از فرهنگ شولاوری به مجموعه فرهنگی کُورا–آراک باشد.
در بسیاری از سایت‌ها، لایه‌های فرهنگ سیونی به عنوان واسطه‌ای بین لایه‌های شولاوری-شومو-تپه و لایه‌های کُورا-آراکِس دیده می‌شوند. این نوع استراتیگرافی جایگاه زمانی فرهنگ سیونی را در حدود ۴۰۰۰ پیش از میلاد تأیید می‌کند.
برخی از محققان مناطق کارتلی و کاخِتی را به عنوان نقاط کلیدی برای شکل‌گیری نخستین فاز فرهنگ کُورا–آراکِس می‌دانند. به‌طور کلی، این فرهنگ به نظر می‌رسد که یک فرهنگ بومی در قفقاز باشد که طی یک دوره طولانی شکل گرفته و در عین حال تحت تأثیرات فرهنگ‌های خارجی قرار گرفته است.
برخی شواهد (مانند شواهد موجود در ارسلان‌تپه) نشان‌دهنده هم‌پوشانی زمانی فرهنگ‌های کُورا-آراکِس و فرهنگ اوروک است؛ چنین تماس‌هایی حتی ممکن است به دوران میانه اوروک بازگردد.
برخی محققان پیشنهاد کرده‌اند که نخستین نمود پدیده کُورا-آراکِس باید حداقل به ربع آخر هزاره پنجم پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شود. این پیشنهاد بر اساس داده‌های جدید از اوچولار تپه، یک سکونتگاه پوسنگی پایان‌دور در نخجوان در کنار رود آرپاجای است.
گسترش

عناصر فرهنگ کُورا–آراکِس به سرعت به سمت غرب به دشت ارزروم، جنوب غرب به کلیسیکا و جنوب شرق به منطقه دریاچه وان و پایین‌تر از حوضه ارومیه در ایران، مانند تپه گودین پیشروی کردند. در نهایت، این فرهنگ به سوی سوریه و حتی به اسرائیل گسترش یافت.
سرزمین فرهنگ کُورا-آراکِس بخش‌های وسیعی از ارمنستان، آذربایجان، چچن، داغستان، گرجستان، اینگوش، اوستیای شمالی و بخش‌هایی از ایران و ترکیه امروزی را شامل می‌شود.
در سوس هویک، در استان ارزروم، ترکیه، اشکال اولیه سفال‌های کُورا-آراکِس همراه با سرامیک‌های محلی به تاریخ ۳۵۰۰–۳۳۰۰ پیش از میلاد کشف شدند. در دوره برنز اولیه در ۳۰۰۰–۲۲۰۰ پیش از میلاد، این سکونتگاه بخشی از پدیده کُورا-آراکِس بود.
در ارسلان‌تپه ترکیه، حدود ۳۰۰۰ پیش از میلاد، آتش‌سوزی و تخریب وسیعی رخ داد و پس از آن سفال‌های کُورا-آراکِس در منطقه ظاهر شدند.
به گفته جفری سامرز، حرکت مردم کُورا-آراکِس به ایران و منطقه وان که او آن را بسیار ناگهانی تفسیر می‌کند، درست قبل از ۳۰۰۰ پیش از میلاد آغاز شد و ممکن است ناشی از «تضعیف دوره اوروک» (پایان دوره اوروک) باشد که در پایان فاز چهارم اوروک (حدود ۳۱۰۰ پیش از میلاد) رخ داد.
گسترش > سایت‌های ایرانی

بسیاری از سایت‌های مهم کُورا-آراکِس در امتداد رودخانه آراکِس واقع شده‌اند که جنوب آن ایران امروزی است. گل‌تپه، نخجوان، در جمهوری خودمختار نخجوان نزدیک به رودخانه آراکِس، برای مدت طولانی شناخته شده است. در ایران، کاوش‌ها به‌ویژه در قرن ۲۱ شتاب گرفته است. گل‌تپه جلفا، یک سایت مرتبط، به‌عنوان دروازه‌ای مهم برای فرهنگ کُورا-آراکِس در مسیر خود به سمت جنوب به منطقه دریاچه ارومیه شناخته می‌شود. تجارت و توزیع ابسیدین باستانی ارتباطات فرهنگی را به‌خوبی نشان می‌دهد و گل‌تپه جلفا یک نقطه ترانزیت مهم برای حرکت ابسیدین قفقازی به سایت‌های ایرانی بوده است. این تجارت احتمالاً توسط گروه‌های چوپانان مهاجر از ایران انجام می‌شده است.
همچنین در ایران در پایین‌دست رودخانه آراکِس، دو سایت دیگر از همان دوره به‌تازگی کاوش شده‌اند، کهنه پاسگاه و کهنه تپه‌سی.
بسیاری از سایت‌های ایرانی دیگر اخیراً کشف شده‌اند و به‌طور کامل کاوش شده‌اند.
ارتباطات فرهنگی

فرهنگ کُورا–آراکِس ارتباط نزدیکی با فرهنگ مایکوپ در قفقاز شمالی دارد. به نظر می‌رسد این دو فرهنگ بر یکدیگر تأثیر گذاشته‌اند.
اقتصاد

اقتصاد بر پایه کشاورزی و دام‌پروری (به‌ویژه گاو و گوسفند) بوده است. آن‌ها غلات و محصولات باغی می‌کاشتند و شناخته شده‌اند که از ابزارهایی برای تولید آرد استفاده می‌کردند. آن‌ها گاو، گوسفند، بز، سگ و در مراحل بعدی، اسب پرورش می‌دادند.
قبل از دوره کُورا-آراکِس، استخوان‌های اسب در قفقاز پیدا نشده بود. اما بعد از حدود ۳۳۰۰ پیش از میلاد، اسب‌ها به‌طور گسترده‌ای رایج شدند و نشانه‌هایی از اهلی‌سازی آن‌ها وجود دارد.
شواهدی از تجارت با میان‌رودان و آسیای صغیر وجود دارد. با این حال، این فرهنگ عمدتاً بومی قفقاز محسوب می‌شود و نسخه‌های اصلی آن (طبق نظر تاریخ‌نگار قفقاز امجد جایموقه) فرهنگ‌های بزرگ بعدی در این منطقه را مشخص کرده است.
در این دوره بود که سیستم‌های آبیاری ساخته شده در دامنه‌های آراگاتس و کوه‌های گغام شکل گرفتند و در منابع کانال‌ها، استخرهای مصنوعی و چشمه‌ها، سنگ‌های اژدها (ویشاباکار) ساخته شده از سنگ بازالت یکپارچه نصب شدند. یکی دیگر از پیش‌نیازهای توسعه اقتصادی بی‌سابقه، تولید مس بود. تعداد زیادی از سلاح‌ها و ابزارهای ساخته شده از برنز آرسنیکی توسط یافته‌های نزدیک به ایروان و قالب‌های سنگی و سفالی که در سایت‌های باستانی مختلف تمدن شنگاویت (شنگاویت، مارگاهوویت و غیره) پیدا شده‌اند، تأیید می‌شود. در سایت باستانی شنگاویت، استانداردهای وزنی مشابه با آن‌هایی که در مشرق‌زمین استفاده می‌شد، پیدا شده است که گواهی بر مشارکت ارمنستان در روابط تجاری بین‌المللی نوظهور در اوایل عصر برنز است. این سلاح‌ها که پیدا شده‌اند، شامل تیرها، خنجرها، تبرهای جنگی، نیزه‌ها و دیگر سلاح‌هایی هستند که از ابسیدین، فلینت، استخوان و برنز ساخته شده‌اند.