stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زیر درختان زیتون
خلاصه داستان

در روستای کوکر، حسین به خواستگاریِ دختری به‌نامِ طاهره می‌رود، ولی چون خانه ندارد به او پاسخِ منفی می‌دهند. همان شب زلزله تمامِ مردم روستا را بی‌خانمان می‌کند. حسین در بی‌خانمانی خود را با همه یکسان می‌بیند و خوشحال هم هست. هفت روز می‌گذرد، در سرِ مزارِ «خدابیامرزها» حسین متوجه می‌شود طاهره و مادربزرگش زنده مانده‌اند. گروهی برایِ ساختنِ فیلم به کوکر می‌آیند. حسین با آنها کار می‌کند. گروه طاهره را برایِ بازی در نقشِ زن حسین انتخاب می‌کند. طاهره سرآخر راضی به بازی در کنار حسین می‌شود، ولی خارج از مکالماتِ اجباری مربوط به نقشش، کلمه‌ای با حسین سخن نمی‌گوید.
جوایز

برنده هوگو نقره‌ای جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو ۱۹۹۴
نامزد نخل طلای جشنواره فیلم کن ۱۹۹۴
برنده خوشه طلایی بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم وایادولید ۱۹۹۴
برنده جایزه منتقدان بهترین فیلم جشنواره بین‌المللی فیلم سائو پائولو ۱۹۹۴
برنده رز طلایی نشست فیلم برگامو ۱۹۹۵
برنده جایزه پرده نقره‌ای بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور ۱۹۹۵
برنده جایزه رز طلایی نشست فیلم برگامو ۱۹۹۵
برنده جایزه فیلم منتخب تماشاگران جشنواره بین‌المللی فیلم ملبورن ۱۹۹۵
نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی زبان انجمن منتقدان فیلم شیکاگو ۱۹۹۶
نامزد جایزه ایندیپندنت اسپیریت بهترین فیلم خارجی زبان ۱۹۹۶
گاه‌شمار بهار عربی
۲۰۱۰ > دسامبر

در پی خودسوزی محمد بوعزیزی، اعتراضات در تونس به راه افتاد.
در ۲۹ دسامبر، اعتراضات در الجزایر آغاز شد.
۲۰۱۱ > ژانویه

تظاهرات در عمان، یمن، اردن، مصر، سوریه و مراکش به راه افتاد.
دولت زین‌العابدین بن‌علی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ در تونس سرنگون شد.
در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱، هزاران معترض در مصر در میدان تحریر در قاهره تجمع کردند. آنها خواستار استعفای رئیس‌جمهور حسنی مبارک شدند.
۲۰۱۱ > فوریه

در ۱ فوریه، پادشاه اردن، عبدالله دوم، سمیر الرفاعی، نخست‌وزیر و کابینه او را برکنار کرد.
در ۳ فوریه، رئیس‌جمهور الجزایر، عبدالعزیز بوتفلیقه، قول داد که وضعیت اضطراری ۱۹ ساله را لغو کند.
در ۱۱ فوریه، رئیس‌جمهور مصر، حسنی مبارک، استعفا داد و اختیارات خود را به شورای عالی نیروهای مسلح مصر، منتقل کرد.
در ۱۲ فوریه، اعتراضات در عراق آغاز شد.
در ۱۴ فوریه، اعتراضات در بحرین آغاز شد که در ابتدا با هدف دستیابی به آزادی سیاسی بیشتر و احترام به حقوق بشر بود و هدف، تهدید مستقیم سلطنت نبود.
در ۱۵ فوریه، اعتراضات علیه رژیم معمر قذافی در بنغازی لیبی آغاز و خیزش را آغاز کرد که به زودی به جنگ داخلی در لیبی تبدیل شد.
در ۱۷ فوریه، پلیس به میدان لؤلؤ در منامه، جایی که معترضان در حال تظاهرات بودند، یورش برد و چهار معترض، کشته شدند.
در ۱۹ فوریه، اعتراضات در کویت آغاز شد.
در ۲۶ فوریه، سلطان عمان، قابوس بن سعید، امتیازات اقتصادی می‌دهد.
۲۰۱۱ > مارس

در ۳ مارس، نخست‌وزیر وقت مصر، احمد شفیق نیز پس از اعتراضات، استعفا داد.
در ۱۳ مارس، سلطان قابوس قول داد که به مجلس منتخب عمان، اختیارات قانونگذاری، اعطا کند.
در ۱۴ مارس، نیروهای شورای همکاری خلیج فارس (متشکل از نظامیان سعودی و امارات متحده عربی) توسط دولت بحرین درخواست شد و آنها کشور را اشغال کردند.
در ۱۵ مارس، قیام در سوریه آغاز شد.
در ۱۸ مارس، دولت بحرین، بنای یادبود میدان لؤلؤ را تخریب کرد.
۲۰۱۱ > آوریل

در آوریل، عبدالله دوم در اردن، کمیته سلطنتی را برای بازنگری قانون اساسی با دستورالعمل‌هایی برای بازنگری مطابق با درخواست‌های اصلاحات، ایجاد می‌کند.
۲۰۱۱ > ژوئن

در ۳ ژوئن، علی عبدالله صالح، رئیس‌جمهور یمن، در یک سوءقصد نافرجام، زخمی شد. او به‌طور موقت، معاون خود، عبدربه منصور هادی را به عنوان سرپرست ریاست‌جمهوری منصوب کرد.
در ژوئن، دادگاه قانون اساسی کویت اعلام کرد که انتخابات مجلس ملی در فوریه ۲۰۱۲، «غیرقانونی» است و مجلس قبلی که طرفدار دولت بود را احیا کرد.
در ۲۶ ژوئن، هزاران کویتی در میدان الاراده برای اعتراض به حکم دادگاه که مجلس تحت سلطه مخالفان را منحل کرد، تظاهرات کردند.
۲۰۱۱ > ژوئیه

در ۱ ژوئیه، همه‌پرسی قانون اساسی در مراکش برگزار می‌شود.
۲۰۱۱ > اوت

بین ۲۰ و ۲۸ اوت، نبرد طرابلس در لیبی رخ داد. نیروهای شورشی، پایتخت لیبی، طرابلس را تصرف و عملاً کنترل آن را به دست گرفتند و دولت معمر قذافی را سرنگون کردند.
در ۲۷ اوت، حدود ۳۰۰۰ نفر، عمدتاً مردانی با لباس سنتی کویتی، در مقابل مجلس، در میدان الاراده، برای اعتراض به تغییرات قانون انتخابات، تجمع کردند.
۲۰۱۱ > سپتامبر

عبدالله دوم، در ۳۰ سپتامبر، تغییراتی را در تمام ۴۲ اصل قانون اساسی، تصویب کرد.
۲۰۱۱ > اکتبر

در ۹ و ۱۰ اکتبر، مسیحیان قبطی مصر در اعتراض به تخریب یک کلیسا، تظاهرات کردند. ارتش با حمله به معترضان با تانک پاسخ داد و بسیاری را کشت.
در ۲۰ اکتبر، معمر قذافی توسط شورشیان در شهر سرت، دستگیر و کشته شد. در ۲۳ اکتبر، شورای ملی انتقالی، رسماً پایان جنگ داخلی ۲۰۱۱ لیبی را اعلام کرد.
در ۲۴ اکتبر، عبدالله دوم، معروف البخیت، نخست‌وزیر اردن و کابینه وی را برکنار کرد.
۲۰۱۱ > نوامبر

در ۱۹ نوامبر، سیف‌الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی، سرانجام پس از پنهان شدن در نیجریه، دستگیر شد.
بین ۱۹ و ۲۱ نوامبر، بسیاری از مردم، بار دیگر در میدان تحریر قاهره تظاهرات کردند و خواستار تسریع روند انتقال به یک دولت غیرنظامی‌تر از سوی شورای عالی نیروهای مسلح مصر شدند؛ سپس درگیری بین معترضان و سربازان ادامه یافت و تعداد زیادی زخمی و کشته شدند.
در ۲۳ نوامبر، کمیسیون مستقل تحقیق بحرین، گزارش خود را در مورد تحقیقات خود از وقایع، منتشر کرد و متوجه شد که دولت، به‌طور سیستماتیک، زندانیان را شکنجه و سایر حقوق بشر را نقض کرده است. همچنین ادعاهای دولت، مبنی بر تحریک اعتراضات توسط ایران را رد کرد.
در ۲۸ نوامبر، ناصر الصباح، نخست‌وزیر کویت، استعفا داد.
۲۰۱۱ > دسامبر

در ۲۰ دسامبر، بسیاری از زنان در مصر، علیه نقض حقوق بشر، تظاهرات کردند.
۲۰۱۲ > ژانویه

در ۱۰ ژانویه، بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، سخنرانی کرد و در آن خیزش را به گردن بیگانگان انداخت و گفت که برای متوقف کردن شورشیان، به همکاری همه سوری‌ها نیاز دارد.
در ۲۴ ژانویه، فیلد مارشال مصری و رهبر ارتش، محمد حسین طنطاوی، اعلام کرد که وضعیت اضطراری چند دهه گذشته، تا حدی در روز بعد، لغو خواهد شد.
۲۰۱۲ > فوریه

از ۳ فوریه، دولت سوریه، حمله به شهر حمص را آغاز کرد.
در ۲۷ فوریه، رئیس‌جمهور یمن، علی عبدالله صالح، رسماً استعفا داد و اختیارات خود را به معاون خود، عبدربه منصور هادی، منتقل کرد.
۲۰۱۲ > آوریل

در ۲۰ آوریل، بسیاری از مردم، بار دیگر در میدان تحریر قاهره تظاهرات کردند و خواستار انتقال سریع‌تر قدرت، به رئیس‌جمهور جدید شدند.
۲۰۱۲ > مه

در ۲ مه، با ادامه اعتراضات، عون الخصاونه، استعفا داد و پادشاه، فایز الطراونه را به عنوان نخست‌وزیر جدید اردن، منصوب کرد.
مردم مصر در ۲۳ و ۲۴ مه، در دور نخست انتخابات ریاست‌جمهوری، رای دادند. احمد شفیق و محمد مرسی، دو برنده این انتخابات بودند.
در ۲۵ مه، دولت سوریه در کشتار حوله، ۱۰۸ نفر را کشت.
۲۰۱۲ > ژوئن

در ۲ ژوئن، حسنی مبارک، رئیس‌جمهور سابق مصر، توسط دادگاه مصر، به حبس ابد، محکوم شد.
در ۱۳ ژوئن، زین‌العابدین بن‌علی، رئیس‌جمهور سابق تونس، توسط دادگاه تونس، به زندان محکوم شد.
در ۱۶ و ۱۷ ژوئن، مردم مصر، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری، رای دادند که در آن، محمد مرسی، بیشترین آرا را به دست آورد.
در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۲، کمیسیون انتخابات مصر اعلام کرد که نامزد اخوان‌المسلمین، محمد مرسی، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری مصر، پیروز شده است. مرسی، با اختلاف اندکی بر احمد شفیق، آخرین نخست‌وزیر در زمان حسنی مبارک، رئیس‌جمهور عزل شده، پیروز شد. این کمیسیون اعلام کرد که مرسی، ۵۱٫۷ درصد از آرا را در مقابل ۴۸٫۳ آرای شفیق، به دست آورده است.
۲۰۱۲ > ژوئیه

در ۱۲ ژوئیه، ارتش سوریه، قتل‌عامی را در روستای تریمسه انجام داد که ۲۲۵ نفر کشته شدند.
در ۱۵ ژوئیه، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، رسماً اعلام کرد که قیام سوریه، اکنون یک جنگ داخلی است.
در ۱۸ ژوئیه، یک بمب‌گذاری در دمشق، بسیاری از اعضای حلقه داخلی رئیس‌جمهور، بشار اسد، از جمله برادر همسرش، آصف شوکت را کشت.
در ۱۹ ژوئیه، معاون سابق رئیس‌جمهور مصر، عمر سلیمان، بر اثر سکته قلبی در بیمارستانی در کلیولند، اوهایو در ایالات متحده آمریکا درگذشت.
از ۲۷ ژوئیه، نیروهای دولتی و شورشیان، نبرد را برای تصرف بزرگ‌ترین شهر سوریه، حلب، آغاز کردند. سازمان ملل متحد گزارش می‌دهد که بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ پناهجوی سوری از زمان آغاز جنگ، کشور را ترک کرده‌اند.
۲۰۱۲ > سپتامبر

در اواخر سپتامبر، ارتش آزاد سوریه، مقر فرماندهی خود را از جنوب ترکیه به مناطق تحت کنترل شورشیان در شمال سوریه، منتقل کرد.
۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲، شبه‌نظامیان اسلام‌گرا، به نمایندگی دیپلماتیک آمریکا در بنغازی در لیبی، حمله کردند و سفیر آمریکا، کریستوفر استیونز و افسر مدیریت اطلاعات سرویس خارجی آمریکا، شان اسمیت را کشتند.
۲۰۱۲ > اکتبر

در ۹ اکتبر، ارتش آزاد سوریه، کنترل معره نعمان، یک شهر استراتژیک در استان ادلب در بزرگراهی که دمشق را به حلب، متصل می‌کند، به دست گرفت. در ۱۸ اکتبر، ارتش آزاد سوریه، شهرستان دوما، بزرگ‌ترین شهرستان استان دمشق را تصرف کرد.
در ۱۰ اکتبر، عبدالله دوم، برای برگزاری انتخابات زودهنگام جدید، مجلس را منحل کرد و عبدالله النسور را به عنوان نخست‌وزیر جدید، منصوب کرد.
در ۱۹ اکتبر، وسام الحسن، سرتیپ نیروهای امنیت داخلی لبنان، به همراه چند تن دیگر، در بمب‌گذاری ۲۰۱۲ بیروت جان باختند.
۲۰۱۲ > نوامبر

در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۲ تظاهرات در مصر با صدها هزار معترض علیه رئیس‌جمهور مصر، محمد مرسی، پس از اعطای اختیارات نامحدود به خود برای حفاظت از ملت و قدرت قانونگذاری بدون نظارت قضائی یا بازبینی اعمال او، آغاز شد.
۲۰۱۳ > ژانویه

در ۲۵ ژانویه، اعتراضات علیه محمد مرسی در سراسر مصر، در دومین سالگرد انقلاب ۲۰۱۱، از جمله در میدان تحریر، جایی که هزاران معترض در آن تجمع کردند، گسترش یافت. حداقل ۶ غیرنظامی و یک افسر پلیس در شهر سوئز مصر، به ضرب گلوله کشته و ۴۵۶ نفر دیگر در سراسر کشور، زخمی شدند.
۲۰۱۳ > فوریه

در اوایل فوریه، شورشیان سوری، حمله به دمشق را آغاز کردند. در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳، سازمان ملل متحد اعلام کرد که تلفات جنگ داخلی سوریه، از ۷۰٬۰۰۰ نفر، فراتر رفته است.
۲۰۱۳ > مارس

در ۶ مارس، شورشیان سوری، در نبردی، رقه، نخستین شهر بزرگی که در جنگ داخلی سوریه تحت کنترل خود گرفتند را تصرف کردند. در همین حال، ائتلاف ملی سوریه، عضویت کرسی سوریه در اتحادیه عرب را دریافت کرد.
۲۰۱۳ > آوریل

در ۲۴ آوریل، مناره مسجد جامع حلب ساخته شده در سال ۱۰۹۰، در جریان تبادل آتش سلاح‌های سنگین بین نیروهای دولتی و شورشیان، ویران شد.
۲۰۱۳ > ژوئن

در ۵ ژوئن، نیروهای دولتی سوریه، شهر استراتژیک قصیر را پس گرفتند.
۲۰۱۳ > ژوئیه

محمد مرسی، در کودتایی به دنبال درگیری بین نیروهای امنیتی و معترضان، از ریاست‌جمهوری مصر، برکنار شد.
۲۰۱۳ > اوت

در ۱۴ اوت، نیروهای امنیتی مصر به فرماندهی رئیس‌جمهور موقت، عدلی منصور، به دو اردوگاه معترضان در قاهره، یورش بردند.
در حملات شیمیایی غوطه در ۲۱ اوت ۲۰۱۳، چندین منطقه مورد مناقشه یا تحت کنترل اپوزیسیون سوریه، مورد اصابت راکت‌های حاوی ماده شیمیایی سارین قرار گرفتند. تخمین زده می‌شود که تعداد قربانیان از حداقل ۲۸۱ تا ۱۷۲۹ تلفات، متغیر است.
۲۰۱۳ > دسامبر

در ۳۰ دسامبر، جنگ داخلی عراق رسماً آغاز شد.
۲۰۱۴ > ژانویه

درگیری بین اپوزیسیون سوریه و داعش آغاز شد.
۲۰۱۴ > فوریه

دولت مصر، استعفا داد و راه را برای فرمانده نظامی، عبدالفتاح سیسی، برای نامزدی ریاست‌جمهوری، هموار کرد.
۲۰۱۴ > مه

شورشیان سوری، از محاصره حمص، عقب‌نشینی کردند.
۲۰۱۴ > سپتامبر

در ۸ سپتامبر، حیدر عبادی، پس از انتخابات، به عنوان نخست‌وزیر عراق، انتخاب شد.
آدم و حوا (فیلم ۱۳۴۹)

| آدم و حوا | آدم و حوا |
| --- | --- |
کارگردان: امیر شروان
تهیه‌کننده: مهدی میثاقیه
نویسنده: امیر شروان
بازیگران: امامعلی حبیبی کتایون ناتاشا حبیب اله بلور مینا
فیلم‌بردار: قدرت‌الله احسانی
شرکت تولید: استودیو میثاقیه
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۴۹
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
آدم و حوا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی امیر شروان محصول سال ۱۳۴۹ است.
خلاصه داستان

آدم که فرماندهٔ کشتی است، زنی به نام حوا را نزد پسرانش هابیل و قابیل می‌برد. حوا مورد توجه مرد دیگری هم هست. آدم در مبارزه ای پیگیر مرد را از سر راه خود برمی‌دارد، اما بعد با وسوسهٔ حوا برای به دست آوردن پول بیشتر مواجه می‌گردد. او گاو صندوقی را سرقت می‌کند، ولی گرفتار می‌شود در همین موقع پسر بزرگش کشته می‌شود او در صدد این برمی‌خیزد ک پسر کوچکش را از اتهام قتل برادر برهاند بعد ازموفقیت و آزادی پدرو پسر از زندان آنها همه باهم زندگی خوبی را در پیش می‌گیرند
بازیگران

امامعلی حبیبی
کتایون
ناتاشا
حبیب اله بلور
مینا
فرشید فرزان
نرسی کرکیا
غلامرضا سرکوب
اسداله یکتا
۳۰ آذر

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | آذر | آذر | آذر | آذر | آذر |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  |  | ۱ | ۲ |
| ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ |
| ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ |
| ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ |
| ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۳۰ آذر دویست و هفتاد و ششمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۸۹ روز (۹۰ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
رویدادها

۸۸۰ - تاج‌گذاری شاه اسماعیل یکم
۱۳۹۶ - زمین‌لرزه ۱۳۹۶ کوهبنان
زادروزها

۱۳۰۰ - ابوالقاسم تفضلی، حقوق‌دان
۱۳۰۳ - حمیده خیرآبادی، بازیگر
۱۳۳۰ - پشنگ کامکار، نوازنده سنتور
۱۳۵۴ - لاله اسکندری، بازیگر
۱۳۶۲ - رسول نویدکیا، بازیکن فوتبال
درگذشت‌ها

۱۳۷۸ - جلیل ضیاءپور، نقاش
۱۳۹۳ - مرتضی احمدی، بازیگر و صداپیشه
۱۳۹۶ - علیرضا یلدا، پزشک
۱۴۰۰ - حسن ایرلو، سفیر جمهوری اسلامی ایران در یمن
۱۴۰۲ - ابوالقاسم رحمانی، نماینده حوزه انتخابیه اقلید در دوره هشتم مجلس شورای اسلامی
مناسبت‌ها

جشن شب یلدا.
باسل اسد

| باسل اسد | باسل اسد |
| --- | --- |
زاده: ۲۳ مارس ۱۹۶۲ دمشق، سوریه
درگذشته: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۹۴ (۳۱ سال) دمشق، سوریه
وفاداری:  Syria
شاخه نظامی: نیروی زمینی سوریه
سال‌های خدمت: ۱۹۸۳–۱۹۹۴
درجه:  سرهنگ دوم
یگان: 2nd Special Forces Regiment, 14th Airborne Division Republican Guard
فرماندهی: 42nd Special Forces Regiment 12th Armoured Battallion, Syrian Arab Republican Guard.
نشان‌ها: Hero of the Republic Order of Salahaddin
خویشاوندان: حافظ اسد رفعت اسد
باسل اسد (به عربی: باسل الأسد) (۲۳ مارس ۱۹۶۲ – ۲۱ ژانویه ۱۹۹۴) پسر ارشد حافظ اسد و برادر بزرگ بشار اسد، رئیس‌جمهورهای پیشین سوریه، بود. باسل اسد دانش‌آموخته رشته مهندسی و سَرگُرد ارتش سوریه بود. وی فرمانده گارد ریاست جمهوری سوریه و مسئول حفاظت از رئیس‌جمهور و کاخ ریاست جمهوری سوریه بود.
باسل اسد از سنین جوانی یعنی از سن ۲۰ سالگی و در زمان تحصیل در دانشگاه دمشق علاقه شدیدی به مسائل سیاسی داخلی و خارجی از خود نشان می‌داد. باسل همزمان با تحصیل در رشته الکترونیک وارد ارتش شد و در مدت کوتاهی با مشورت پدر خود در بازسازی نیروهای مسلح و چینش مهره‌های جوان و با کفایت نظامی نقش مهمی ایفا کرد.
از ویژگی‌های باسل اسد، علاقه شدید وی به جریان‌های سیاسی شیعه بود، به گونه‌ای که حافظ اسد، پیگری پرونده محرمانه حزب‌الله لبنان را به باسل اسد سپرده بود. در پی تقویت شایعه گرویدن باسل به مذهب تشیع، سازمان‌های جاسوسی اسرائیل، انگلیس، فرانسه و آمریکا که حساسیت فوق‌العاده‌ای نسبت به حزب‌الله لبنان و ارتباط باسل اسد با رهبران این سازمان شیعی داشتند، همه تحرکات باسل را زیر نظر گرفتند.
مرگ

در تاریخ ۲۱ ژانویه ۱۹۹۴، در حالی که او با سرعت بالا در حال رانندگی با مرسدس بنز لوکس خود بود (نویسنده پل ترو گزارش می‌دهد که باسل با سرعت ۲۴۰ کیلومتر در ساعت (۱۵۰ مایل در ساعت) از میان مه به سمت فرودگاه بین‌المللی دمشق برای یک پرواز خصوصی به فرانکفورت آلمان، در مسیر تعطیلات اسکی در آلپ در ساعات اولیه صبح حرکت می‌کرد)،خودرو با مانعی برخورد کرد و باسل که کمربند ایمنی نبسته بود، درجا جان باخت. حافظ مخلوف همراه او بود و پس از حادثه با جراحاتی در بیمارستان بستری شد؛ یک راننده که در صندلی عقب حضور داشت، آسیبی ندید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
: این مقاله شامل ترجمه‌ای از Bassel al-Assad در ویکی‌پدیای انگلیسی است.
در حالی که از وی به عنوان «اصلی‌ترین جانشین» حافظ اسد یاد می‌شد، باسل اسد، روز ۲۱ ژانویه ۱۹۹۴ در ۳۱ سالگی بر اثر سانحه رانندگی در دمشق کشته شد.
بحران جانشینی

پس از مرگ باسل، در تاریخ ۲۱ ژانویه ۱۹۹۴ برخی معتقد بودند که ماهر اسد به عنوان جانشین پدرش، حافظ اسد معرفی خواهد شد، اما چون در آن زمان، او خیلی جوان بود، بشار اسد به عنوان رئیس‌جمهور سوریه انتخاب شد.
شاهنامه بایسنقری

نگاره‌ای از جنگ بزرگ کی‌خسرو (که میان کی‌خسرو و افراسیاب رخ داد) در شاهنامهٔ بایسنقری
شاهنامهٔ بایسُنقُری‎ یک نسخهٔ کهن نگاره‌دار شاهنامه فردوسی از سدهٔ نهم هجری است که از دید کتاب‌آرایی و ارزش‌های هنری از اهمیت فراوانی برخوردار است. این کتاب ارزشمند و نفیس، ۲۲ نگارگری به سبک هرات دارد و در سال ۸۳۳ قمری (۸۰۹ (خورشیدی) خورشیدی) به سفارش شاهزاده بایسنقر میرزا (فرزند شاهرخ و نوهٔ تیمور گورکانی) تهیه شده‌است. این اثر که در کتابخانه کاخ موزه گلستان نگهداری می‌شود، در سال ۱۳۸۶ در برنامه حافظه جهانی یونسکو به عنوانی نشانی از سوی ایران ثبت شد.
نسخه کنونی شاهنامه بایسنقری را امیرنظام گروسی، به کتابخانه کاخ موزه گلستان هدیه کرده‌است و این شاهنامه بیش از ۱۱۰ سال است که در کتابخانه نگهداری می‌شود. این نسخه باارزش و نفیس در برخی از نمایشگاه‌های مهم جهانی نمایش داده شده‌است.
ویژگی‌ها

«شاهنامه بایسنقری» در میان شاهنامه‌های مصور و آراسته موجود در کتابخانه‌ها و موزه‌های جهان از نامورترین و شناخته‌شده‌ترین نسخه‌هاست. چند ویژگی این کتاب را نسبت به نسخه‌های مشهوری چون «شاهنامه دموت» و «شاهنامه شاه طهماسبی» که قبل و پس از آن پدید آمده‌اند، برتری می‌بخشد:
نخستین و برترین امتیاز این نسخه آن است که بر خلاف دو نسخه یادشده، قربانی مالکان آن نشده تا شیرازه آن‌ها را از هم بگسلند و برگ‌های آن را در گوشه و کنار جهان پراکنده کنند.
به‌جز چند افتادگی در متن این نسخه، «شاهنامه بایسنقری» نسخه‌ای کامل و دست نخورده در میان شاهنامه‌های نامی و رده نخست به‌شمار می‌آید.
امتیاز دیگر این نسخه به خاطر نفاست، زیبایی و آراستگی آن است که در نوع خود کم‌مانند است. نگارگری، تذهیب، تجلید و دیگر آرایه‌های کتاب با مهارتی ویژه انجام شده‌است. با این حال در خوشنویسی این نسخه ضعیف به نظر می‌آید، که آن هم به خاطر همزمانی کتابت آن با آغاز شکل‌گیری قلم نستعلیق است؛ که البته خود این امر بر اهمیت این کتاب در گسترش قلم نستعلیق به عنوان یک خط مطرح و قابل رقابت با قلم‌های ششگانه قدیمی مؤثر بود.
سومین امتیاز این کتاب مقدمه‌ای است که برای نخستین بار بر شاهنامه افزوده شده‌است. آنسان که پیداست به دستور بایسنقر میرزا، که باید او را هنر دوست‌ترین شاهزاده تیموری به‌شمار آورد، دست‌نویس‌های انبوهی از شاهنامه گردآوری شد و مقدمه‌ای مفصل با تلفیق مقدمه‌های پیشین و نسخه‌های دیگر همزمان، برای این شاهنامه نوشته شد. اگرچه این مقدمه از دید درستی مطالب تاریخی و متن خود شاهنامه و به خاطر افزودن اشعار الحاقی نقاط ضعفی دارد، ولی از آنجا که گردآوری آن مایه رواج بیشتر شاهنامه نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان شده، کوشش گردآورندگان آن ستایش‌انگیز است.
محل نگهداری

«شاهنامه بایسنقری» به شماره ۷۱۶ در کتابخانه کاخ موزه گلستان ثبت شده. برپایه شواهد موجود، نسخه کنونی «شاهنامه بایسنقری» را امیرنظام گروسی، از رجال ایرانی (۱۲۳۷–۱۳۱۷ ه‍. ق) به کتابخانه هدیه کرده‌است؛ و این شاهنامه بیش از ۱۱۰ سال است که در کتابخانه کاخ موزه گلستان نگهداری می‌شود. این نسخه باارزش و نفیس در برخی از نمایشگاه‌های مهم جهانی نمایش داده شده‌است.
مشخصات

«شاهنامه بایسنقری» به قطع رحلی است و ۷۰۰ صفحه دارد.
هر صفحه دربرگیرنده ۳۱ سطر و هر سطر ۳ بیت به قلم نستعلیق و با کتابت خفی جعفر بایسنقری است.
این نسخه نفیس در سال ۸۳۳ ه‍.ق /۸۰۹ خورشیدی روی کاغذ خانبالغ نخودی کتابت شده‌است.
«شاهنامه بایسنقری» با یک شمسه مُذهّب عالی، در بر گیرنده کتیبهای به قلم رقاع بر زمینه زرین، دربرگیرنده نام و القاب بایسنقر میرزا آغاز می‌شود.
صفحه‌های دوم و سوم نسخه دربرگیرنده تصویر شکارگاه است و در این دو صفحه مذهب به نقش دو ترنج، نام و القاب آن شاهزاده دیده می‌شود.
همچنین دو صفحه آغاز متن شاهنامه با حاشیه‌های مذهّب و مرصّع آراسته شده و میان سطرهای آن زر اندازی شده‌است.
نسخه «شاهنامه بایسنقری» با ۲۲ تصویر مینیاتور آبرنگی آراسته شده‌است.
جلد این نسخه، چرمیِ ضربیِ زر پوش با دو حاشیه روغنی در بیرون و سوخت مُعرقِ زرین بر زمینه لاجوردی در داخل است.
نسخه دیگری از شاهنامه در کتابخانه و موزه ملی ملک در تهران موجود می‌باشد که به شرح ذیل می‌باشد
شهرت جهانی

این شاهنامه به سبب اینکه در لندن، سن پترزبورگ، پاریس و رم به نمایش درآمده و مینیاتورهای آن به‌وسیله یونسکو در سری کتاب‌های دنیای هنر در جلد مربوط به ایران چاپ شده در غرب بسیار نامی است. ۲۲ تابلوی نگارگری شاهنامه بایسنقری همه سالم هستند و در سال ۸۰۹ خورشیدی به خط جعفر تبریزی معروف به جعفر بایسنقری کتابت شده و به بایسنقر میرزا اهدا شده‌است. نسخه کنونی «شاهنامه بایسنقری» خرداد ۱۳۸۶ در حافظه جهانی به ثبت رسیده‌است. در سال ۱۳۸۷ این نشان به‌طور رسمی از طرف کمیته ملی حافظه جهانی یونسکو به‌کاخ موزه گلستان اهدا شد.
چاپِ عکسی

این نسخه در سال ۱۳۵۰ به گونه چاپ لوحی در تهران منتشر شد.
صفحه‌ای از شاهنامه بایسنقری (۸۰۹ خورشیدی)
دیباچه  شاهنامهٔ بایسنقری که به قلم جعفر بایسنقری و به خط نستعلیق نگاشته شده است
نسخه‌ٔ کاملِ چاپِ عکسیِ کتاب با فرمت pdf در تارگاه کتابخانه دیجیتال جهانی
برونلو کوچینلی (برند)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فروشگاه برونلو کوچینلی در مادرید، اسپانیا: فروشگاه برونلو کوچینلی در مادرید، اسپانیا
نوع: اس‌.‌پی‌.ای.
نماد سهام شرکت: ISE: BC
صنعت: مد
بنا نهاده: ۱۹۷۸؛ ۴۶ سال پیش (۱۹۷۸-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: شمارۀ ۶، میدان کارلو آلبرتو دلا کیه‌زا، ( سولومئو)، پروجا،  ایتالیا
تعداد کارکنان: ۱٬۳۶۵ نفر (میانگین سال ۲۰۱۵ میلادی)
وبگاه: وبگاه رسمی
برونلو کوچینلی اس.پی.ای. (ایتالیایی: Brunello Cucinelli) (تلفظ ایتالیایی: [bruˈnɛllo kutʃiˈnɛlli])؛ یک برند مد لوکس ایتالیایی است، که پوشاک مردانه، زنانه و اکسسوری را در اروپا، آمریکای شمالی و جنوبی و آسیای شرقی می‌فروشد. این شرکت توسط برونلو کوچینلی در سال ۱۹۷۸ میلادی تأسیس شد.
نورمن گیمبل

| نورمن گیمبل | نورمن گیمبل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ نوامبر ۱۹۲۷ ‏(۹۷ سال) بروکلین، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: ترانه‌سرا
سبک: موسیقی عامه‌پسند
نورمن گیمبل (انگلیسی: Norman Gimbel؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۲۷) ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در سال ۱۹۷۹ میلادی، برندهٔ جایزه اسکار بهترین ترانه شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به نورما ری اشاره نمود.
نیل اشکرافت

| نیل اشکرافت | نیل اشکرافت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ نوامبر ۱۹۳۸
درگذشت: ۱۵ مارس ۲۰۲۱  (۸۲ سال)
نیل اشکرافت (انگلیسی: Neil Ashcroft؛ (زادهٔ ۲۷ نوامبر ۱۹۳۸ – درگذشتهٔ ۱۵ مارس ۲۰۲۱) یک فیزیک‌دان اهل بریتانیا بود.
پشت درهای بسته (فیلم ۱۹۶۱)

| پشت درهای بسته | پشت درهای بسته |
| --- | --- |
کارگردان: دینو ریسی
تهیه‌کننده: ماریو چکی گوری
بازیگران: آنیتا اکبرگ کلودیو گورا فرد کلارک اتوره مانی هلن رمی ویتوریو کاپریولی ماریو اسکاچا  جانی بوناگورا آلبرتو تالگالی جامپی‌یرو لیترا
موسیقی: پی‌یرو اومیلیانی
فیلم‌بردار: ماریو مونتوئوری
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۶۱ (۱۹۶۱)  
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
پشت درهای بسته (ایتالیایی: A porte chiuse) یک فیلم کمدی به کارگردانی دینو ریسی است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد.
بازیگران

آنیتا اکبرگ
کلودیو گورا
فرد کلارک
اتوره مانی
هلن رمی
ویتوریو کاپریولی
بئاتریس آلتاریبا
ماریو اسکاچا
جانی بوناگورا
آلبرتو تالگالی
جامپی‌یرو لیترا
باشگاه فوتبال ردهیل

Football club
باشگاه فوتبال ردهیل (به انگلیسی: Redhill Football Club) یک باشگاه فوتبال در شهر ردهیل، ساری، کشور انگلستان است که در سال ۱۸۹۴ میلادی تأسیس شده است.
فتنه چکمه‌پوش

| فتنه چکمه‌پوش | فتنه چکمه‌پوش |
| --- | --- |
کارگردان: همایون بهادران
تهیه‌کننده: همایون بهادران
نویسنده: سیروس الوند
بازیگران: همایون بهادران یاسمین صدری منوچهر والی زاده منصور متین حسین امیرفضلی
موسیقی: حسین واثقی
تدوین‌گر: مهدی رجاییان
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۵۱
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فتنه چکمه‌پوش فیلمی به کارگردانی همایون بهادران و نویسندگی سیروس الوند محصول سال ۱۳۵۱ است.
خلاصه داستان

فتنه (یاسمین صدری) از خانهٔ پدرش (حسین امیرفضلی) می‌گریزد و سر راه جوان راننده ای به نام نادرسیاه (همایون بهادران) قرار می‌گیرد. نادر او را به خانهٔ مادر (ملیحه نصیری) و برادرش (امیر) می‌برد. مادر نادر به پدر فتنه اطلاع می‌دهد، و دختر را به خانهٔ پدرش بازمی‌گرداند. مردی به نام شجاع (منصور متین) و راننده ای به نام اسماعیل (محمد اسکندری) از فتنه و دوستش مژگان (مارگریت) هتک حرمت می‌کنند. فتنه موضوع را از نادر پوشیده نگه می‌دارد. او از ترس آبروریزی به پیشنهاد مژگان با جوانی به نام علی (منوچهر والی زاده) ازدواج می‌کند. پروانه (ژاله) تصمیم به قتل فتنه می‌گیرد؛ اما اسماعیل مانع می‌شود. علی برای حفظ جان فتنه او را طلاق می‌دهد. وقتی فتنه تصمیم دارد با نادر زندگی جدیدی را آغاز کند، شجاع که فرزندی ندارد درصدد تصاحب پسر فتنه برمی آید. شجاع با چند نفر به خانهٔ نادر می‌روند و پس از کشمکش بچه را می‌ربایند. شجاع موقع فرار با اتومبیلی تصادف می‌کند و می‌میرد.
بازیگران

همایون بهادران
یاسمین صدری
منوچهر والی زاده
منصور متین
حسین امیرفضلی
محمد اسکندری
منصور رفیع
امیر عزیزی
ملیحه نصیری
عباس زهتاب
در ابتدای فیلم و تیتراژ صحنه‌ای از ورزش باستانی نمایش داده می‌شود که در آن محمد طائب نیا پهلوان باستانی کار هنرنمایی کرده و می‌چرخد.
آشوت روخکیان

| آشوت روخکیان | آشوت روخکیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ مارس [سبک قدیمی: ۴ مارس] ۱۹۰۳ آلکساندراپول (گیومری کنونی)، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قفقاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۲۴ ژوئن ۱۹۹۳ (۹۰ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم کشاورزی  (۱۹۴۲))
محل تحصیل: دانشگاه فنی گرجستان
فرزندان: مارگاریتا روخکیان
جوایز:     
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ژنتیک، زادگیری گزینشی، تدریس
محل کار: انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان  مرکز علوم دام‌پروری و دام‌پزشکی
 :  
آشوت آرامی روخکیان (ارمنی: Աշոտ Արամի Ռուխկյան؛  زادهٔ ۴ مارس ۱۹۰۳ - درگذشته ۲۴ ژوئن ۱۹۹۳) پرورش‌دهنده حیوانات، زیست‌شناس، استاد اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۷ مارس [سبک قدیمی: ۴ مارس] ۱۹۰۳ در آلکساندراپول به دنیا آمد و دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو hy:Լենինի անվան ՀամԳԳԱ و فرهنگستان علوم کشاورزی روسیه؟ بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۲۴ ژوئن ۱۹۹۳ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր
↑  en:VASKhNIL
نگارخانه

پلاک یادبود آشوت روخکیان