فهرست میراث جهانی در جمهوری آذربایجان
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | ش ثبتمعیارها | سال | شرح | م |
| ۱ |  | قلعه باکو، کاخ شروان‌شاهان و قلعه دختر | باکو | ۹۵۸iv | ۲۰۰۰ | قلعه باکو، بزرگ‌ترین و ممتازترین قلعه در میان قلعه‌های آبشوران می‌باشد. این قلعه، شهر قدیمی و دیوارها و قله‌های اطراف آن را دربرمی گیرد. دیوار قلعه باکو با دستور شیروانشاه منوچهر سوم احداث گشته است. در قسمت شمالی قلعه برج دیده‌بانی اصلی یا برج مربعی شکل دژ وجود دارد. قلعه باکو دارای دو در، یکی به سمت دریای خزر و دیگری به راه زمینی منتهی می‌شده است. کاخ شروان‌شاهان، بزرگ‌ترین بنای شروان‌شاهان است که شامل دیوان‌خانه، آرامگاه شیروان‌شاهان، مسجد شاه، حمام کاخ، آرامگاه سید یحیی باکوی و باقی مانده‌های مسجد «کیقباد» می‌باشد. قلعه دختر، با ۲۹٬۵ متر طول، ۱۶ متر عرض و ۶ طبقه در روزگار کهن، نیایشگاه آناهیتا بوده و زرتشتیان برای زیارت به آن‌جا می‌رفته‌اند. |  |
| ۲ |  | پارک ملی قبوستان | شهرستان آبشرون | ۱۰۷۶(iii) | ۲۰۰۷ | پارک ملی قبوستان، منطقه‌ای تپه‌ای و کوهستانی در جنوب شرقی رشته‌کوه‌های قفقاز است که به‌طور عمده در حوضهٔ آبریز رود جیران‌کچمز، بین رودهای پیر ساعت و سومقاییت، در غرب قبوستان قرار دارد. وجود سنگ‌نگاره‌های تاریخی، آثار باستانی، گل‌افشان‌ها و گازسنگ‌ها در این منطقه سبب شد تا تحت حفاظت دولتی قرار گیرد. این سنگ‌نگاره‌ها به‌واسطهٔ کیفیت حجاری‌ها و نمایش مواردی همچون شکار، جانوران، گیاهان و سبک زندگی در دوران پیش از از تاریخ و نمایش توالی فرهنگی از آن دوران تا قرون وسطی به‌عنوان میراثی با اهمیت جهانی بسیار در نظر گرفته‌شده‌اند. |  |
| ۳ |  | مرکز تاریخی شکی و کاخ خانان شکی | شکی | ۱۵۴۹(ii)(v) | ۲۰۱۹ | شکی، در شمال غربی جمهوری آذربایجان نزدیک به سرحد داغستان و گرجستان قرار گرفته است. کاخ خانان شکی، در سده ۱۸ در داخل دیوارهای قلعه بنا شد. از آثار باستانی و معماری با اهمیت جهانی می‌باشد. کاخ در سال ۱۷۹۷ میلادی به دستور محمد حسن خان و توسط معماری به‌نام هادالی زین‌العابدین شیرازی بنا گردیده است. ساختمان کاخ خانان شکی طول ۳۱٫۷ متر، عرض ۸٫۵ متر، ارتفاع ۱۰ متر و دارای دو طبقه است. ارتفاع هر طبقه نیز به ۳٫۳۵ متر می‌رسد. از سال ۱۹۵۵ الی ۱۹۶۵ میلادی بازسازی‌هایی تحت نظارت کامل در کاخ صورت گرفت. |  |
| ۴ |  | پارک ملی هیرکان | شهرستان لنکران و شهرستان آستارا | ۶۴۹۰(ix) | ۲۰۱۹–۲۰۲۳ | پارک ملی هیرکان، یک قوس سبز از جنگل‌های برگ پهن برگ مخلوط برگریزان را تشکیل می‌دهد که در حدود ۸۵۰ کیلومتر در امتداد دریای خزر، از کوه‌های تالش در جمهوری آذربایجان تا کوه‌های البرز در استان گلستان ایران کشیده شده است و به صورت مشترک با ایران ثبت گردیده. این جنگل‌ها از نظر جغرافیایی از جنگل‌های کوهستانی قفقاز جدا شده و از نظر زیست جغرافیایی متمایز هستند، اما با منطقهٔ حفاظت شده دیزمار مرتبط هستند. جنگل‌های هیرکان به دلیل شرایط خاص بسیار خاص توپوگرافی و آب و هوایی، از دوره‌های یخبندان به عنوان «جنگل‌های باسابقه سوم» بسیار نادر جان سالم به در بردند و متعاقباً با تغییرات آب و هوایی پس از یخبندان سازگار شده‌اند. |  |
| ۵ |  | چشم‌انداز فرهنگی مسیر کوچ مردم خینالیق | قوبا | ۱۶۹۶(iii)(v) | ۲۰۲۳ | این چشم‌انداز فرهنگی شامل روستای بلند کوه خینالیق در شمال آذربایجان، مراتع ییلاقی مرتفع و تراس‌های کشاورزی در رشته کوه‌های قفقاز بزرگ، مراتع زمستانی در دشت‌های پست در آذربایجان مرکزی، و تراس‌های فصلی به طول ۲۰۰ کیلومتر است. مسیری به نام کوچ یولو ("مسیر کوچ کردن"). روستای خینالیق محل زندگی مردم نیمه عشایری خینالیق است که فرهنگ و سبک زندگی آنها با مهاجرت فصلی بین مراتع ییلاقی و قشلاقی تعریف شده است و روش باستانی جابجایی عمودی در مسافت‌های طولانی را حفظ کرده‌اند. شبکه تکامل یافته ارگانیک شامل مسیرهای باستانی، مراتع موقت و مکان‌های کمپینگ، مقبره‌ها، و مساجد، یک سیستم اکو اجتماعی پایدار را نشان می‌دهد که با شرایط محیطی شدید سازگار شده است. |  |
: