stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داریوش شجاعیان
فوتبال باشگاهی > استقلال > مصدومیت

شجاعیان در مسابقهٔ رفت استقلال و ذوب آهن در لیگ قهرمانان آسیا دچار مصدومیت پارگی رباط صلیبی شد که باعث دوری  یکساله او از مسابقات شد و جام جهانی را از دست داد.
فوتبال باشگاهی > استقلال > فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹

وی نیم فصل اول را به دلیل مصدومیت از دست داد و در نیم فصل دوم به تیم اضافه شد.
فوتبال باشگاهی > استقلال > فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰

وی در بازی برابر ماشین‌سازی در هفته اول لیگ نوزدهم اولین بازی خود برای استقلال در فصل جدید را انجام داد.
فوتبال باشگاهی > هوادار

شجاعیان در آبان ۱۴۰۰ به تیم هوادار تهران پیوست.
اولین گل شجاعیان برای تیم هوادار در بازی برابر پرسپولیس در هفته پنجم لیگ برتر بود که شجاعیان دقیقه 80 با ضربه پنالتی به ثمر رساند.
آمار حرفه‌ای > باشگاهی

| باشگاه | لیگ | فصل | لیگ> بازی | لیگ> گل | جام حذفی> بازی | جام حذفی> گل | آسیا> بازی | آسیا> گل | مجموع> بازی | مجموع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بهمن شیراز | لیگ آزادگان | ۲۰۱۰–۲۰۱۵ | ۶۶ | ۱۵ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۶۶ | ۱۵ |
| مجموع بهمن شیراز | مجموع بهمن شیراز | مجموع بهمن شیراز | ۶۶ | ۱۵ | ۰ | ۰ | _ | _ | ۶۶ | ۱۵ |
| گسترش فولاد | لیگ برتر | ۲۰۱۵–۲۰۱۶ | ۲۹ | ۵ | ۱ | ۰ | _ | _ | ۳۰ | ۵ |
| گسترش فولاد | لیگ برتر | ۲۰۱۶–۲۰۱۷ | ۲۹ | ۲ | ۱ | ۰ | _ | _ | ۳۰ | ۲ |
| مجموع گسترش فولاد | مجموع گسترش فولاد | مجموع گسترش فولاد | ۵۸ | ۷ | ۲ | ۰ | _ | _ | ۶۰ | ۷ |
| استقلال | لیگ برتر | ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | ۲۴ | ۴ | ۳ | ۱ | ۷ | ۰ | ۳۴ | ۵ |
| استقلال | لیگ برتر | ۲۰۱۸–۲۰۱۹ | ۱۵ | ۰ | ۰ | ۰ | ۴ | ۰ | ۱۹ | ۰ |
| استقلال | لیگ برتر | ۲۰۱۹–۲۰۲۰ | ۷ | ۱ | ۲ | ۱ | ۰ | ۰ | ۹ | ۲ |
| استقلال | لیگ برتر | ۲۰۲۰–۲۰۲۱ | ۱۷ | ۰ | ۱ | ۰ | ۴ | ۰ | ۲۲ | ۰ |
| مجموع استقلال | مجموع استقلال | مجموع استقلال | ۶۳ | ۵ | ۶ | ۲ | ۱۵ | ۰ | ۸۴ | ۷ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۱۸۷ | ۲۷ | ۸ | ۲ | ۱۵ | ۰ | ۲۱۰ | ۲۹ |
آمار پاس گل
| فصل | تیم | پاس گل |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ | گسترش‌فولاد | ۵ |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ | گسترش‌فولاد | ۵ |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | استقلال | ۶ |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ | استقلال | ۰ |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ | استقلال | ۲ |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ | استقلال | ۰ |
| مجموع | مجموع | ۱۸ |
آمار حرفه‌ای > ملی

| تیم ملی فوتبال ایران> سال | تیم ملی فوتبال ایران> بازی | تیم ملی فوتبال ایران> گل |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ | ۳ | ۰ |
| مجموع | ۳ | ۰ |
فوتبال ملی

شجاعیان اولین بار در اسفند سال ۱۳۹۴، با نظر کارلوس کیروش برای همراهی در دیدار برابر هند و عمان به اردوی تیم ملی دعوت شد. شجاعیان در بازی با هند در تاریخ ۵ فروردین ۱۳۹۵، برای اولین بار در ترکیب تیم ملی برای دقایقی در نیمه دوم به میدان رفت.
شجاعیان یکی از نفرات انتخابی برای بازی در جام جهانی  ۲۰۱۸روسیه بود اما با بد شانسی مصدوم شد و جام جهانی را از دست داد.
افتخارات > استقلال

جام حذفی فوتبال ایران: ۲۰۱۷–۲۰۱۸
افتخارات > فردی

بهترین هافبک راست سال ۱۳۹۶ در نوروز فوتبالی
تیم منتخب سال ۱۳۹۶ نوروز فوتبالی
شجاعیان در حال دربیل زدن دروازه‌بان صنعت نفت آبادان سال ۲۰۱۸
داریوش شجاعیان در تمرینات تیم ملی فوتبال ایران
فقر

«بی‌پولی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای فیلمی با همین عنوان، بی‌پولی (فیلم) را ببینید.
«مسکین» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مسکین (ابهام‌زدایی) را ببینید.
در جهت عقربه‌های ساعت از بالا: یک مرد بی خانمان در تورنتو، کانادا؛ مردی  معلول که در خیابان‌های پکن، چین گدایی می‌کند. مادری با فرزندش که دارای  سوتغذیه است در یک کلینیک نزدیک داداب، کنیا. بخش‌های حاشیه‌نشین تهران، پایتخت ایران.
فقر یا تهیدستی یا تنگدستی، وضعیتی است که فرد دارایی مادی یا درآمد کافی برای رفع نیازهای اولیه خود را ندارد فقر می‌تواند علل و آثار گوناگون اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را داشته باشد.
هنگام ارزیابی فقر در آمار یا اقتصاد دو معیار اصلی وجود دارد:
فقر مطلق که درآمد را با مقدار مورد نیاز برای رفع نیازهای اولیه شخصی مانند غذا، پوشاک و سرپناه مقایسه می‌کند.
فقر نسبی زمانی اندازه‌گیری می‌شود که یک فرد نتواند حداقل سطح استانداردهای زندگی را در مقایسه با دیگران و در همان زمان و مکان خود فرد برآورده کند. تعریف فقر نسبی از کشوری به کشور دیگر یا از جامعه ای به جامعه دیگر متفاوت است. به عنوان مثال اقتصاد ایالات متحده ممکن است در ایران و دیگر کشورها به عنوان بزرگ‌ترین و ثروتمندترین کشور در اقتصاد جهان شناخته شود اما بر اساس اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۹ میلادی (قبل از دنیاگیری کووید-۱۹)، فقر نسبی در این کشور ۱۰٫۵٪ اعلام شده و ۳۴ میلیون نفر در این کشور فقیر شناخته می‌شوند.
از نظر آماری، تا سال ۲۰۱۹ میلادی، بیشتر جمعیت جهان در فقر زندگی می‌کنند: با برابری قدرت خرید دلار آمریکا، ۸۵ درصد مردم با کمتر از ۳۰ دلار در روز، دو سوم با کمتر از ۱۰ دلار در روز و ۱۰ درصد با کمتر از ۱٫۹۰ دلار زندگی می‌کنند (فقر شدید). بر اساس گزارش گروه بانک جهانی در سال ۲۰۲۰، بیش از ۴۰ درصد از فقرا در کشورهای متأثر از جنگ زندگی می‌کنند. حتی زمانی که کشورها توسعه اقتصادی را تجربه می‌کنند، فقیرترین شهروندان کشورهای با درآمد متوسط غالباً سهم کافی از افزایش ثروت کشورهای خود را به دست نمی‌آورند تا از فقر خارج شوند. دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی سیاست‌ها و برنامه‌های مختلفی را برای فقرزدایی از جمله برق‌رسانی در مناطق روستایی یا سیاست‌های «اول تأمین مسکن» در مناطق شهری تجربه کرده‌اند. چارچوب‌های سیاست بین‌المللی برای کاهش فقر، که توسط سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۵ میلادی ایجاد شد و در برنامه و هدف توسعه پایا ۱ این سازمان خلاصه شده است.
نیروهای اجتماعی، مانند جنسیت، ناتوانی و معلولیت، نژاد یا قومیت، می‌توانند مسائل مرتبط با فقر را برای -زنان، کودکان و اقلیت‌ها که بار نابرابری فقر را به دوش می‌کشند، تشدید کند. علاوه بر این، افراد فقیر در برابر تأثیرات سایر مسائل اجتماعی، مانند اثرات زیست‌محیطی صنعت یا تأثیرات تغییرات آب و هوایی یا سایر بلایای طبیعی یا رویدادهای شدید آب و هوایی آسیب پذیرتر هستند. فقر همچنین می‌تواند سایر مشکلات اجتماعی را بدتر کند. فشارهای اقتصادی بر جوامع فقیر اغلب در جنگل زدایی، از بین رفتن تنوع زیستی و درگیری‌های قومی و قبیله‌گرایی نقش دارد. به همین دلیل، اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد و سایر برنامه‌های سیاست بین‌المللی، مانند بهبود بین‌المللی از COVID-19، بر ارتباط فقرزدایی با سایر اهداف اجتماعی تأکید دارند.
ریشه و معناشناسی > در انگلیسی

واژه (Pauvre)(poverty) «فقر» از ریشه لاتین Pauper می‌آید که با Paucus و یونانی Pénes (فقیر) و Pénia (فقر) قرابت داشته و با Penia (گرسنه) هم خانواده و با واژه Ponos (درد) و واژه Poiné (مکافات، مجازات) نیز هم خانواده است ولی خویشی دورتری دارد؛ بنابراین «فقر» را در یونانی با واژه aporia (راه به جایی نداشتن) تعریف می‌کنند.
فقر مطلق

مقالهٔ اصلی: فقر مطلق
فقر مطلق به اینکه فرد به نیازهای ابتدایی زندگی دسترسی نداشته باشد، اشاره دارد؛ یعنی چیزهایی نظیر آب پاکیزه، تغذیه، خدمات بهداشتی، آموزش، پوشاک و سرپناه. امروزه تخمین زده می‌شود که نزدیک به ۹۰۰ میلیون نفر در جهان در فقرِ مطلق هستند.
فقر نسبی

مقالهٔ اصلی: فقر نسبی
فقرِ نسبی به نداشتنِ سطحی معمول یا اجتماعاً پذیرفته از منابع یا درآمد در مقایسه با سایر افراد آن جامعه یا کشور اشاره دارد. در اغلب زمان‌های تاریخ، از آنجا که شیوه‌های سنتی تولید برای تأمین استانداردهای یک زندگی راحت برای همهٔ جمعیت کافی نبودند فقر غالباً اجتناب‌ناپذیر در نظر گرفته می‌شد.
سطح زندگی

سطح زندگی اصطلاحی است که برای نشان دادن حدود مصارف مادی و معنوی اهالی یک کشور به کار می‌رود.
سطح زندگی به میزان و چگونگی برآوردن نیازهای مادی و معنوی بستگی داشته و در ساختارهای اقتصادی - اجتماعی و در مراحل مختلف رشد تاریخی و بر حسب کشورهای مختلف فرق می‌کند. سطح زندگی مستقیماً به تولید اجتماعی، درآمد اهالی، میزان مصرف کالاهای بلند مدت و کوتاه مدت و چگونگی برطرف کردن نیازهای فرهنگی و بهداشتی وابسته است.
چرایی‌ها

مقالهٔ اصلی: علل و دلایل فقر
پیش از انقلاب صنعتی فقر بخاطر اقتصاد ضعیف غیرقابل اجتناب بود. در دو تا از بزرگ‌ترین شهرهای غرب اروپا به نام Antwerp و Lyons تا سال ۱۶۰۰ سه چهارم کل جمعیت به حدی فقیر بودند که حتی نمی‌توانستند مالیات بدهند.
در قرن ۱۸ در انگلستان نیمی از جمعیت حداقل گاهی اوقات برای امرار معاش به خیریه وابسته بودند. در تاریخ معاصر کمبود غذا به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است که آن را مدیون پیشرفت‌های تکنولوژی د بخش کشاورزی هستیم. تکنولوژی‌هایی مانند به‌کارگیری کودهای نیتروژنه، آفت کش‌ها و روش‌های جدید آبیاری که باعث افزایش تولید بخش کشاورزی شده‌اند.
تولید بالای محصول در بعضی از مناطق مانند کشور چین باعث شده است کالاهایی که زمانی کالای لوکس وگران قیمت محسوب می‌شدند مانند خودرو و کامپیوتر الان ارزان‌تر در دسترس مردم قرار گیرند در نتیجه قابل دسترس برای مردمی با استطاعت مالی کمتر شده است.
افزایش هزینه‌های زندگی جاری باعث شده است که مردم فقیر کمتر استطاعت خرید اجناس را داشته باشند. افراد فقیر سهم بیشتری از پول خود را صرف خرید مواد غذایی می‌کنند در نتیجه افراد فقیر و آنهایی که در آستانه فقر هستند به‌طور به‌خصوص در برابر افزایش قیمت غذا آسیب‌پذیر هستند.
مواردی تولید و تأمین غذا را تهدید می‌کند از جمله خشکسالی، بحران قحطی آب و همچنین کشت مکرر بر روی زمین باعث کاهش حاصل خیزی آن و کاهش راندمان تولید محصول می‌شود. تقریباً ۴۰ درصد زمین‌های کشاورزی به‌طور جدی فرسایش یافته‌اند. در آفریقا اگر فرسایش خاک با همین سرعت پیش برود تا سال ۲۰۲۵ فقط می‌تواند غذای مورد نیاز ۲۵ درصد جمعیتش را تأمین کند.
مراقبت‌های بهداشتی برای فقرا به‌طور گسترده در دسترس نیست. مهاجرت کارکنان بخش بهداشت و درمان از کشورهای فقیر صدمه جبران ناپذیری دارد به‌طور مثال تخمین زده می‌شود ۱۰۰۰۰۰ پرستار فلیپینی در بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۶ مهاجرت کرده باشند و تعداد دکترهای اتیوپیایی در ایالت شیکاگو آمریکا بیش از خود کشور اتیوپی است این باعث صدمه بیشتر به فقرا و حتی افزایش فقر در آن کشورها می‌شود.
همچنین جمعیت بالا و عدم کنترل سرعت رشد جمعیت می‌تواند از عوامل مؤثر در رشد فقر در یک کشور باشد.
بر پایه کشور > ایران

مقالهٔ اصلی: فقر در ایران
فقر در ایران با وجود منابع طبیعی و موقعیت راهبردی این کشور در منطقه، قابل توجه است. پژوهش‌های وابسته در دههٔ ۱۳۹۰، نشان می‌دهند که خانواده‌های پرجمعیت ایرانی با وجود داشتن کار، نمی‌توانند امکانات زندگی را برای خانوادهٔ‌شان تأمین کنندد.[نیازمند منبع] سوءتغذیه کودکان با فقر در بزرگسالی‌شان مرتبط دانسته شده است.[نیازمند منبع]
بر پایه کشور > هند

مقالهٔ اصلی: فقر در هند
فقر از مشکلات شایان توجه در هند با وجود رشد اقتصادی پرسرعت، ۷٫۱۱ درصدی است. بنا بر روش‌شناسی بانک جهانی ۸۷۲٫۳ میلیون نفر در هند زیر خط فقر به سر می‌برند. هند با داشتن ۱۷٫۵ درصد از جمعیت جهان ۲۰٫۶ درصد از فقرای جهان را در سال ۲۰۱۱ در خود جای داده بود.[نیازمند منبع]
نگارخانه

آزادی از فقر (نقاشی)

درصد جمعیتی که کمتر از ۱$ در روز درآمد دارند(۲۰۰۹).
امید به زندگی (سال ۲۰۰۸)
فقر یا تهیدستی یا تنگدستی
پیرزن فقیر و زاغه‌اش در مناطق جنوبی استان کرمان
کولی‌های ایران

نوازندگان کولی ایرانی در سوانتی (در گرجستان امروزی). از کتاب Savage Svânetia (سوانتی وحشی). نوشته کلایو فیبیپس-ولی (Clive Phillips-Wolley). ۱۸۸۳.
کولی‌های ایران یکی از جوامع و گروه‌های قومی ساکن در کشور ایران هستند. مردم کولی در مناطق مختلف ایران پراکنده هستند. این مردم تأثیر و تأثر فرهنگی و هنری بارزی در ایران داشته‌اند. آن‌ها در مقاطعی خاص از تاریخ ایران در حفظ، احیاء و اشاعهٔ تعدادی از هنرهای ملی و بومی نقش مهمی ایفا نموده‌اند. ایفای چنین نقشی که از موقعیت حرفه‌ای آنان ناشی می‌شده در تداوم برخی هنرها از جمله موسیقی، رقص و نمایش تأثیر قابل به جای گذاشته و در پاسداری از آن سهم بسزایی داشته‌است.
روزگاری کولی‌ها از هند وارد شدند و بعدها در عراق و آذربایجان و کردستان نیز ساکن شدند. سرجان ملکم در حاشیه تاریخ ایران می‌نویسد که دائماً در آذربایجان با «اوبه» های کوچکی از کولی‌ها برخورد داشته و عادات این قوم مثل کولی‌های آواره انگلستان بوده‌است. مردم ایران به آن‌ها «قاراچی» می‌گفتند که در زبان ترکی به معنی «آدمهای سیاه‌باز یا سیاه‌کار» بود، که احتمالاً برگرفته از مراسم آن‌ها یا شغل آهنگری فصلی آنان بوده‌است.
نام

در ایران به کولی‌ها، لولی هم گفته می‌شود که ریشۀ این واژه نامعلوم است. اولین اشاره به این نام، مربوط به دورهٔ ساسانیان است؛ در این دوره طبق اسناد بهرام گور دستور داد تا هزاران موسیقی‌دان را از هندوستان به ایران بیاورند. نام این نوازندگان هم به صورت کولی، کاولی هم به صورت لولی آمده‌است و ریشهٔ تاریخی‌شان به دوران هخامنشیان بازمی‌گردد که در آن بسیاری از موسیقی‌دانان این تمدن در منطقهٔ هندوستان ساکن بودند.
این مردم در ایران به نام‌های «کولی»، «غربتی» و «قِرِشمال» به معنی کولی‌های غیرقابل شمارش شناخته می‌شدند و امروزه با گذشت ۱۱۰۰ سال از کوچ آنها از شمال هند، در ایران قومی ایرانی شناخته می‌شوند.
در خراسان: غربتی
در چهارمحال: غربتی
در کردستان: سوزمانی، قه‌ره‌چی، دۆم، خەڕات
در آذربایجان: قاراچی
در لرستان: کاولی
در مازندران و گرگان: با عناوین گودار (گدار)، جوگی، جوکی، افشار یا اِلیات شناخته می‌شوند.
در خوزستان: کولی و غربتی
در قم: کولی و غربتی
در جنوب فارس: لولو و گاگُلَک
در کهگیلویه: غربتی
در شیراز: کولو [Kulu]، غربتی، غربتو و لولی
در استان فارس و تهران: غربال‌بند
در کرمان: لولی و سوری
در سیستان: چلی، تورتبیل
در بلوچستان: لوڑی، گلام، کم‌زات، چِلّی
در بوشهر: کولی و غربتی
در هرمزگان:گُواز
همچنین با توجه به اینکه پیشه آهنگری حرفه بسیاری از کولیان ایران است در برخی بخش‌های ایران به ایشان چلنگر هم گفته می‌شود.[نیازمند منبع]
در عراق «غربت» و «کولی» و در هندوستان به آن‌ها «کاولی» می‌گویند و در ایران با حذف «الف»، کولی نامیده می‌شوند؛ ولی بعضی نقاط ایران همان کاولی می‌گویند. لغت «قرشمال» که در خراسان رایج است به معنی «غیرشمار» یا «بی‌شمار» یا «در شمار غریبه‌ها» به کار می‌رود. «قراچی» به معنی سیاه‌چادر به خاطر سیاهی پوست کولی‌ها و در واقع همان سیاه ترکیست. در عربی به آن‌ها «غجر» می‌گویند که تصیف کلمه «کوچر» است.
طبق دانشنامه ایرانیکا ، واقعیت این است که تقریباً در همه جای ایران گروه‌هایی با ویژگی‌های مشابه کولی‌ها وجود دارد، اما آنها را با نام‌های متفاوتی می‌خوانند که گاهی به منشأ جغرافیایی یا قومی، گاهی موقعیت اجتماعی و گاهی به حرفه آنها اشاره می‌کند: لوری (بلوچستان، مرکز، با اهالی لرستان اشتباه نشود) ، لوطی (کرمان، لرستان، نباید با اوباش شهری قرن نوزدهم اشتباه شود، رجوع کنید به Migeod، 1959)، لولی (چند مکان).
زبان

ریشه اصلی زبان کولی‌ها سنسکریت و برخی زبان‌های بومی هند همچون گویش بنگالی و گجراتی است که به مرور با زبان فارسی و گویش‌ها و لهجه‌های محلی ایران آمیخته شد. آنان هنوز هم در محاوره‌های درون قومی خود از همین زبان استفاده می‌کنند. زبان برخی از آن‌ها غربتی نامیده می‌شود.
پراکنش کولی‌ها در ایران > غربتی‌های شهرکرد

کولی‌ها که در شهرکرد با نام غربتی شناخته می‌شوند به‌طور پراکنده زندگی می‌کنند.
پراکنش کولی‌ها در ایران > سوزمانی‌های کردستان

تا اواسط دوره قاجار، در سنندج و کرمانشاه، طوایفی به نام سوزمانی زندگی می‌کردند که برخی از آن‌ها کوچ و در روستاهای خانقین و حاج‌قره سکونت کردند.پراکندگی این قوم در شهر های سقز سنندج و قروه ( طایفه فیوج) وجود دارد اکثر مردم این قوم به تهران یا همدان مهاجرت کرده اند و آنهایی که ماندن به شغل کشاوزی و دامداری در روستا و در شهر ها مغازه داری و بعضی ها شغل های کاذب نیز دارند . ادعای شده که این طایفه‌ها عمدتاً به رقص و کامروایی می‌پرداخته‌اند.
پراکنش کولی‌ها در ایران > غربتی‌های استان مرکزی

در منطقه‌ای که به نام عراق عجم نامیده می‌شد، در همدان، ساوه و آشتیان گروهی از کولی‌ها به نام «غربت» سکونت داشتند. این کولی‌ها چادرنشین بودند و خود را «ایل فیوج» می‌نامیدند. آن‌ها برای گرفتن شناسنامه، ناچار شدند به کشاورزی بپردازند و در یک جا ساکن شوند. البته پنج ماه از سال را به این شکل می‌گذراندند و هفت ماه را دوره می‌گشتند. غربت‌ها دختر به اهل غیر قبیله نمی‌دادند، ولی از آن‌ها دختر می‌گرفتند.
پراکنش کولی‌ها در ایران > قره‌چی‌های آذربایجان

ژنرال سایکس در مورد کولی‌های ایران و آذربایجان نوشته‌است: «در تابستان ۱۹۰۰ برای تحقیق دربارهٔ کولی‌های جنوب شرقی ایران و تکمیل اطلاعات سینگلر به آنجا رفتم. تعیین نژاد و محل کولی‌های ایران بسیار دشوار است، چون در هر ناحیه‌ای نامی دارند، ولی کلاً آن‌ها را «فیوج» می‌نامند که ظاهراً کلمه‌ای عربی است. کولی‌های ایران با کولی‌های انگلستان تفاوت زیادی دارند و کارشان تهیه چرخ چوبی نخ‌ریسی و چوب وافور و فروش آنهاست. گاهی هم اسب و شتر و الاغ معامله می‌کنند و کلاً اخلاق پسندیده‌ای ندارند. مردهای آن‌ها با سایر مردان ایران فرقی ندارند، ولی طرز لباس پوشیدن زن‌ها به کلی با زنان دیگر فرق می‌کند و به همین دلیل به آن‌ها غربتی می‌گویند. فعلاً در ایران بیست هزار خانوار یا صد هزار کولی و در آذربایجان پنج هزار خانوار زندگی می‌کنند.»
در آذربایجان کولی‌ها را «قره‌چی» و «قراچی» یا «قاراچی» می‌نامیدند و در شهرها و روستاها پراکنده بودند. آن‌ها برخلاف عادت همیشگی‌شان از آوارگی دست برداشته و ساکن شده بودند، به‌طوری‌که در تبریز کوچه‌ای به نام «قره‌چیلر کوچه‌سی» (کوچه قره‌چی‌ها) وجود داشت که ساکنان آن، همه کولی بودند. این محل خوش‌نام نبود و اشخاص محترم به آن حدود نزدیک نمی‌شدند. «قره‌چی» ها غالباً به رقاصی و مطربی و کف‌بینی و بخت‌گشایی و غربیل‌سازی و سبدبافی مشغول بودند. مطرب‌های تبریز غالباً به این محله تعلق داشتند و در جشن‌ها و عروسی‌ها، زن‌ها یا پسران جوان کولی با لباس مردانه، به رقص و آواز و اجرای نمایش می‌پرداختند.
زن‌ها برای گدایی و کف‌بینی، دسته‌دسته به محله‌های دیگر شهر می‌رفتند و ضمن دزدیدن اشیای کوچک و فریب دادن زن‌های ساده‌لوح، کودکان آن‌ها را نیز می‌دزدیدند، به همین دلیل در میان مردم تبریز در مورد دزدی «قره‌چی» ها داستان‌های زیادی بر سر زبان‌ها بود و مادرها برای ترساندن کودکان خردسال به جای «لولو» و چیزهای ترسناک دیگر، بچه‌ها را از «قره‌چی» می‌ترساندند.
قره‌چی‌ها به ترکی حرف می‌زدند، اما در میان خود گویش عجیب و مخصوصی داشتند. این گویش شباهت عجیبی با سانسکریت و زبان‌های هند و پاکستان داشت. سر ویلیام اوزلی که در سال‌های ۱۸۱۰ و ۱۸۱۲، هنگامی که عباس میرزا ولیعهد در تبریز بود، در راه سفر خود به هند و ایران، سری هم به آذربایجان زد، بسیاری از لغاتی را که «قره‌چی» ها استفاده می‌کردند، ثبت کرد. او دربارهٔ «قره‌چی» ها می‌نویسد:
روزی در منزل کمپبل در آذربایجان بودم که چند نفر به نام «قره‌چی» که شباهت عجیبی به جیپسی‌های خودمان داشتند به آنجا آمدند که با زبان خاصی حرف می‌زد. می‌گویند که این طایفه مذهبی ندارند و همه عمر خود را به لهو و لعب و خوشگذرانی می‌گذرانند، به همین دلیل هم به جای خانه، زیر چادر زندگی می‌کنند و معاش خود را از دزدی‌هایی که از تخم‌مرغ و مرغ و لباس و وسایل مردم می‌کنند، می‌گذرانند و با مهارت عجیبی، کف‌بینی و پیشگویی می‌کنند. مردی که من با او ملاقات کردم صراحتاً گفت که بسیاری از افراد قبیله‌اش دین و ایمان ندارند و هیچ عبادتی نمی‌کنند، ولی خودش از این که مسلمان بود، خدا را شکر می‌کرد. در آن هنگام چند پیک از استانبول رسیدند و بلافاصله متوجه شدند که او جزو قبیله‌ای است که در کشور عثمانی به آن‌ها «چنیگانی» یا «چنگانه» می‌گویند. . آشپز کمپبل که مدتی را در انگلستان سپری کرده بود، گفت که اینها مثل جیپسی‌های ما هستند. من بسیار مشتاق بودم که چند لغت آن‌ها را بنویسم و ثبت کنم. در میان آن‌ها پسرک جوانی بود که با آن که سواد نداشت، اما کمک زیادی به من کرد.»
پراکنش کولی‌ها در ایران > کولی‌های خراسان

مقالهٔ اصلی: کولی‌های خراسان
کولی‌ها در خراسان با نام غرشمال (قرشمال)، غربتی، غربت، جت، کاسب‌کار، فیوج، هندی یا دوربی نامیده می‌شوند و در مناطق مختلف خراسان پراکنده هستند. در سبزوار کوچه‌ای به نام کوچهٔ غروشمارها، در بجنورد محله‌ای به نام بربرقله غربتی‌ها، در نیشابور کوچهٔ غربت‌ها، در تربت حیدریه محله‌ای به نام تپه غربت‌ها محل تجمع و اقامت آن‌ها است. در منطقۀ تربت جام به آنها جت و کاسب‌کار هم گفته می‌شود و محلی به نام کوچه جت‌ها و یا کوچه کاسب‌ها هم وجود دارد. بیشتر مشاغل فنی و آهنگری سفالگری، چوب‌بری والیته موسیقی مهارت دارند. هستۀ اصلی موسیقی تربت جام را جت‌ها یا کولی‌ها تشکیل می‌دهند.
رقاصه‌های سوزمانی (اواخر قاجار)
نقشه مسیر مهاجرت کولی‌ها از ایران به شمال آفریقا و سپس به تمام نواحی اروپا
گلیان (کامیاران)

مکان
| گلیان شهرستان کامیاران گلیان | گلیان شهرستان کامیاران گلیان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۵۹′ شمالی ۴۶°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۸۳°شمالی ۴۶٫۷۱۷°شرقی﻿ / 34.983; 46.717: مختصات: ۳۴°۵۹′ شمالی ۴۶°۴۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۸۳°شمالی ۴۶٫۷۱۷°شرقی﻿ / 34.983; 46.717
استان: کردستان
شهرستان: کامیاران
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ژاورود
حکومت: حکومت
 • دهیار: احمد مردوخی
جمعیت: ۱۸۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۷۳۵۵۹
گلیان (کامیاران)، روستای از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است. این روستا در دهستان ژاورود قرار دارد و طبق آمار دهیاری و شورای اسلامی، جمعیت ان۲۸۶نفر (۸۰ خانوار) بوده‌است.
روستای گلیان در ۴۵ کیلومتری شهرستان کامیاران و از توابع کامیاران، بخش مرکزی، دهستان ژاورود بعد از روستاهای شاهینی و پشاباد قرار گرفته و جمعیت آن حدود۲۸۶ نفر و دارای ۸۰ خانوار می‌باشد شغل اصلی مردم کشاورزی و دامداری است و بخاطر قرار گرفتن آن در منطقه‌ای معتدل کوهستانی، دارای چشمه‌های فراوان می‌باشد. اهالی این روستا بیشتر باغ‌های گردو، زردالو و باغ سیب و گیلاس و انارهای با کیفیت هست، و نصف زمین‌های روستا دیم هست و مابقی آبی است که مردم به کشت گندم و جو نخود و توت فرهنگی و فلفل سبز و گوجه فرنگی مشغول هستند ولی به دلیل نبود بازاری مناسب در استان و عدم آسفالت جاده روستا عایدی آنچانی ندارند
اکثر جوان‌های روستا به کار قنادی و سنگ کاری مشغول هستند.
از سری امکاناتی که در روستا فراهم است می‌توان ۱: اب آشامیدنی سالم و دارای لوله‌کشی شبکه ای در روستا ۲: خط تلفن روستای ۳: آنتن دهی شبکه موبایل با اینترنت پر سرعت۴: گاز شهری ۵: خانه بهداشت ۶: مدرسه ابتدایی ۷:پارک کودک و … در روستان نام برد.
از سری کمبودهای روستا می‌توان به: ۱ عدم آسفالت جاده روستایی ۲: عدم اجرای طرح هادی در روستا ۳: نبود مدرسه راهنمایی که به این دلیل سالانه تعداد چشم‌گیری از دانش آموزان ترک تحصیل می‌کنند. ۴: نبود یک تعاونی روستای جهت خرید محصولات کشاورزی مردم آن منطقه که به دلیل این امر مردم باید به میدان بارهای کرمانشاه و سنندج روی بیاورند.
هویته ون هویتما

| هویته ون هویتما | هویته ون هویتما |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اکتبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) هورگن، سوئیس
ملیت: هلندی
پیشه: تصویربردار
آثار برجسته: تعمیرکار خیاط سرباز جاسوس، مشت‌زن، دانکرک
هویته ون هویتما (به هلندی: Hoyte van Hoytema) (زاده ۴ اکتبر ۱۹۷۱ در هورگن، سوئیس)، تصویربردار و مدیر فیلمبرداری هلندی است.
هویتما دانش‌آموخته مدرسه ملی فیلم لهستان است. او عمدتاً در سوئد فعالیت می‌کند اما آلمان، بریتانیا، نروژ و آمریکا از جمله کشورهایی هستند که هویتما در آنها فعالیت داشته است.
فیلم مشت زن (۲۰۱۰) ، تعمیرکار خیاط سرباز جاسوس (۲۰۱۱) ، بین ستاره‌ای (۲۰۱۴) ، دانکرک (۲۰۱۷) و اوپنهایمر (۲۰۲۳) از جمله مشهورترین فیلم‌هایی هستند که هویته ون هویتما مدیریت فیلم‌برداری آنها را عهده‌دار بوده است.
فیلم شناسی

| سال تولید | عنوان فیلم |
| --- | --- |
۲۰۰۳: Svidd neger
۲۰۰۳: Tarifa Traffic: Death in the Straits of Gibraltar
۲۰۰۴: کلروکس، آمونیوم و قهوه
۲۰۰۵: Pistvakt
۲۰۰۷: Nach der Musik (A Father's Music)
۲۰۰۸: آدم درست را راه بده
۲۰۰۹: Flickan (The Girl)
۲۰۱۰: Ond tro (Bad Faith)
۲۰۱۰: مشت‌زن
۲۰۱۱: بندزن خیاط سرباز جاسوس
۲۰۱۲: Call Girl
۲۰۱۳: او
۲۰۱۴: میان‌ستاره‌ای
۲۰۱۵: اسپکتر
۲۰۱۷: دانکرک
۲۰۱۹: به‌سوی ستارگان
۲۰۲۰: انگاشته
۲۰۲۳: اوپنهایمر
جوایز

جایزهٔ گلدباگن (سوسک طلایی)
بهترین تصویربرداری سینمای سوئد
آدم درست را راه بده ۲۰۰۸
دختر ۲۰۰۹
دختر تلفنی ۲۰۱۲
جوایز > نامزد بهنربن تصویربرداری حایزه بفتا

بندزن خیاط سرباز جاسوس ۲۰۱۱
میان‌ستاره‌ای ۲۰۱۴
دانکرک ۲۰۱۷
جوایز > نامزد بهنربن تصویربرداری جایزه آکادمی اسکار

دانکرک ۲۰۱۷
جوایز > برنده بهنربن تصویربرداری جایزه آکادمی اسکار

اوپنهایمر (۲۰۲۳)
بازی مرگ
فیلم اصلی > داستان

در داستان اصلی، بروس لی نقش های تین (海天) را بازی می‌کند، یک قهرمان بازنشسته هنرهای رزمی که با گروه‌های تبهکاری کره‌ای روبه‌رو می‌شود. این گروه‌ها به او درباره یک پاگودا می‌گویند که در آن استفاده از اسلحه ممنوع است. این پاگودا به‌شدت تحت حفاظت رزمی‌کاران ماهر قرار دارد که از یک گنجینه ملی دزدیده‌شده چین (که در هیچ‌یک از مواد باقی‌مانده فیلم به‌طور مشخص معرفی نشده است) محافظت می‌کنند.
رئیس این باند قصد دارد های تین را به گروهی از رزمی‌کارانی که جمع کرده است، اضافه کند تا با شکست دادن نگهبانان، آن گنجینه را بازپس بگیرند. این تیم، دومین گروهی است که او می‌فرستد؛ تیم اول تقریباً نابود شده است. برای مجبور کردن های تین به همکاری، تبهکاران دو خواهر و برادر کوچک‌تر او را می‌ربایند. های تین همراه با چهار رزمی‌کار دیگر (دو نفر از آنها با بازی جیمز تین و چیه یوان) مسیر خود را در پاگودای پنج‌طبقه آغاز می‌کند. تیم در هر طبقه با چالشی متفاوت و قوی‌تر از طبقه قبل مواجه می‌شود.
طبق فیلمنامه اصلی لی، های تین و همراهانش ابتدا وارد محوطه معبد می‌شوند، جایی که در پای پاگودا با ۱۰ کمربند مشکی کاراته مبارزه می‌کنند. پس از ورود به پاگودا، تیم او در هر طبقه با حریفی جدید روبه‌رو می‌شود که از قبلی قوی‌تر است. در این نبردها، سایر مبارزان که مهارتشان در حد های تین نیست، یکی‌یکی شکست می‌خورند و در نهایت این خود های تین است که باید نگهبان هر طبقه را شکست دهد.
در حمله به پاگودا، گروه های تین باید با ۲۵ نگهبان در طبقات مختلف مبارزه می‌کردند:
بولو یانگ (سنسی)، لم چینگ-یینگ، یوئن وا، یونیکورن چان، بی چان، وو نگان و ۱۴ مبارز دیگر در نقش ۲۰ مبارز کاراته کمربند مشکی – نگهبانان طبقه همکف (این صحنه هرگز فیلم‌برداری نشد)
هوانگ این-شیک، در نقش استاد هاپکیدوی کره‌ای شماره ۱ – نگهبان طبقه اول (فقط صحنه‌های طبقه همکف فیلم‌برداری شد)
تاکی کیمورا در نقش استاد سبک دعای مانتیس به سبک شیه فو – نگهبان طبقه دوم (این صحنه نیز هرگز فیلم‌برداری نشد)
دان اینوسانتو در نقش اسکریما فیلیپینی – نگهبان طبقه سوم
جی هان-جائه در نقش استاد هاپکیدوی کره‌ای شماره ۲ – نگهبان طبقه چهارم
کریم عبدالجبار در نقش مانتیس – نگهبان طبقه پنجم
در این نبردها، های تین تمامی ۲۵ مبارز قدرتمند را شکست می‌دهد، پس از آنکه سایر اعضای تیمش، از جمله شخصیت جیمز تین، یکی پس از دیگری مغلوب نگهبانان طبقات می‌شوند. اما در مبارزه نهایی، های تین در برابر آخرین نگهبان، کریم عبدالجبار، شکست می‌خورد. یک مبارز غول‌پیکر که با سبک مبارزه آزاد و روان جیت کان دوی های مبارزه می‌کند. به دلیل قدرت و جثه بزرگ نگهبان، در نهایت، های تنها زمانی موفق به شکست او می‌شود که نقطه‌ضعفش را کشف می‌کند: حساسیت شدید به نور.
بلافاصله پس از غلبه بر نگهبان غول‌پیکر، تین برمی‌گردد و از پله‌ها پایین می‌رود، از پاگودا خارج می‌شود. با وجود تمام صحبت‌ها درباره چیزی که در بالای پاگودا انتظار می‌کشید، هیچ اشاره‌ای به این موضوع نمی‌شود که کسی برای به‌دست‌آوردن آن بالا می‌رود. هیچ‌یک از تصاویر و اسناد باقی‌مانده فیلم توضیح نمی‌دهند که این اتفاق چه تأثیری بر های یا خواهر و برادر ربوده‌شده‌اش دارد.