کاپوچینو
تاریخچه و ریشه‌شناسی

کاپوچینو (‎i‎/ˌkæpʊˈtʃiːnoʊ/‎, ایتالیایی: [kapputˈtʃiːno]; ج.: cappuccini; از آلمانی Kapuziner)   از لاتین Caputium می‌آید که از کلمه کاپوش

به معنی و ترگمان "کله پوش" گرفته شده است.
نام کاپوچینو نه از کاپوش بلکه از رنگ قهوه ای لباس‌های کاپوشدار راهبان کاپوچین گرفته شده است. (فرقه ای از راهبان کاتولیک معمولاً چهرهٔ رنگ پریده‌ای دارند و کلاهی قهوه‌ای بر سر می‌گذارند که در زبان عربی به راهبان این فرقه «کبوشی» گفته می‌شد که کلمه کشیش از آن مشتق شده است.) این رنگ کاملاً متمایز است و کاپوچینی توصیف رایج رنگ قرمز قهوه‌ای در قرن هفدهم اروپا بود. راهبان کاپوچین در قرن شانزدهم طرح خاصی را برای لباس‌های سفارشات خود در رنگ و شکل کاپوت با الهام از فرانسیس آسیزی انتخاب کردند. لباس‌های قرن سیزدهم حفظ شده است. کاپوت بلند و نوک تیز مشخصه بود و به زودی به برادران لقب «کاپوچین» (کلاه پوش) داد. با این حال، انتخاب رنگ قرمز-قهوه ای به عنوان رنگ جلیقه سفارش بود که در اوایل قرن هفدهم، «کاپوچین» نیز به عنوان یک اصطلاح برای یک رنگ خاص استفاده می‌شد. در حالی که فرانسیس آسیزی از پشم بی‌رنگ و سفید نشده برای لباس‌های خود استفاده می‌کرد، کاپوچین‌ها لباس‌های خود را به گونه ای رنگ آمیزی می‌کردند که با آگوستین‌ها، بندیکتین‌ها، فرانسیسکن‌ها و دیگر راسته‌ها متفاوت باشد.
طبق یک افسانه محبوب اما تأیید نشده، نام آن را به داستان یک کاپوچین، پدر مارکو دوآویانو، یک پیشگوی فریولیایی پیوند می‌زند که در سپتامبر ۱۶۸۳ توسط پاپ اینوسنت یازدهم به وین فرستاده شد، با هدف متقاعد کردن قدرت‌های اروپایی برای تشکیل ائتلافی علیه عثمانی‌های مسلمان که آن را محاصره کرده بودند در یک کافه وینی، او برای اولین بار طعم بیش از حد تند قهوه را با شیر اصلاح کرد و نوشیدنی جدید به ایتالیایی کاپوچینو و به آلمانی کاپوزینر لقب گرفت. وینی‌ها نام «کاپوزینر» را احتمالاً در قرن ۱۸ بر روی نسخه اولیه آن که شامل خامه فرم گرفته و ادویه‌هایی با منشأ ناشناخته بود، دادند. کاپوچینوی ایتالیایی تا دهه ۱۹۳۰ در خارج از ایتالیا ناشناخته بود. اگرچه درست‌تر است که نوشیدنی آن زمان را یک لاته ساده بنامیم، اما معلوم نیست واقعاً اوضاع چگونه پیش رفت. به نظر می‌رسد که شخصی یوهانس تئودات، صاحب یکی از اولین کافی شاپ‌های وینی، قبلاً با ترکیب‌های جدیدی از نوشیدنی‌های قهوه آزمایش کرده بود. فرضیه دیگر در واقع، ردیابی اختراع را به قهوه‌ساز دیگری به نام فرانسیسک یرزی کولکزیکی بازمی‌دارد، که در سال ۱۶۸۵، هنوز در وین، مقادیر زیادی قهوه را که مسلمانان رها کرده بودند در اختیار گرفت و برای شیرین‌تر کردن آن، آن را با شیر و شیر آغشته کرد. عسل؛ همیشه طبق افسانه، همان نوع کیپفرل، دسری که قدمت آن به قرن سیزدهم برمی‌گردد و اجداد آن نیز می‌خورد. کیپفرل‌ها (کروسان ایتالیایی استادانه تر و کروسان فرانسوی جدیدتر را می‌توان فرزندان کیپفرل دانست) و شکل آنها شبیه به هلال است، بنابراین در تحقیر عثمانی‌های مهاجم گاهی اوقات گفته می‌شود که در قهوه‌خانه‌های تریست و سایر مناطق ایتالیایی امپراتوری اتریش-مجارستان در اوایل قرن بیستم متولد شده است، پس از جنگ جهانی اول در سراسر ایتالیا و بعداً در سراسر جهان گسترش یافت. با این حال، وجود نوشیدنی قهوه مخلوط با شیر با نام کاپوچینو در ایتالیای مرکزی در قرن نوزدهم ثبت شده است. خاستگاه آن، در واقع، ارتباط نزدیکی با انتشار خود قهوه در اروپا و به ویژه در امپراتوری اتریش قرن هفدهم تا هجدهم دارد.
در طول قرن هجدهم، به اصطلاح کاپوزینر با رایحه‌های جدید، ادویه‌ها و خامه زده شده در بالای آن غنی شد و بیش از همه در Friuli Venezia Giulia و در سراسر امپراتوری اتریش-مجارستان پخش شد. در پایان همان قرن، مد کاپوچینو عمدتاً بر تهیه دستی کف شیر روی آن متمرکز بود. اما تنها در آغاز قرن بیستم و با معرفی اولین دستگاه‌های قهوه اسپرسو در بازار بود که این نوشیدنی به لطف تهیه کف شیر از طریق خروجی بخار، شکل فعلی خود را به خود گرفت.
کلمه کاپوچینو، به شکل ایتالیایی خود، در نوشته‌های ایتالیایی در قرن نوزدهم آمده است و به عنوان قهوه سیاه با چند قطره شیر یا خامه توصیف می‌شود که به آن رنگ تن‌پوش کاپوچینی‌ها را می‌دهد که نام آن را از آن گرفته است. ایتالیایی‌ها کف شیر و قهوهٔ پاشیده شده روی آن را شبیه پشت سر راهبان کاپوچینو می‌دانند؛ به همین دلیل این نام را بر آن نهاده‌اند. زبان آلمانی Kapuziner به عنوان یک نوشیدنی قهوه در قرن ۱۸ در اتریش ذکر شده است و در مدخل‌های فرهنگ لغت از سال ۱۸۰۰ به بعد به عنوان «قهوه با شکر، زرده تخم مرغ و خامه» توصیف شده است.
استفاده از شیر تازه در قهوه در کافه‌ها و رستوران‌ها یک پدیده جدیدتر (از قرن بیستم) است که زمانی که سرد کردن رایج شد، معرفی شد. استفاده از خامه کامل در گذشته بسیار دورتر شناخته شده است (اما نه در استفاده به عنوان خامه فرم گرفته [chantilly])، زیرا این محصولی بود که به راحتی ذخیره می‌شد و همچنین در پخت و پز و پخت و پز اغلب استفاده می‌شد؛ بنابراین، یک کاپوزینر با مقدار بسیار کمی خامه برای گرفتن رنگ کاپوچینی آماده شد. امروزه، کاپوزینر هنوز در کافه‌های سنتی وین سرو می‌شود، که قهوه سیاه را تنها با چند قطره خامه تشکیل می‌دهد (در برخی از مؤسسه‌ها به شکل یک بسته خامه فرم گرفته شده است).
در گذشته این نام به شباهت با رنگ قهوه ای که عادت کاپوچینها بود اشاره داشت.و در این زمینه به رنگ نوشیدنی اشاره دارد که شیر در بخش کوچکی به قهوه تیره و دم کرده (امروزه بیشتر قهوه مخصوص کاپچینو) اضافه می‌شود. ظاهر فیزیکی یک کاپوچینوی مدرن با کرم قهوه (غیر اسپرسو تلخ) و شیر بخارپز نتیجه تکامل طولانی این نوشیدنی است.