stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محسن رضایی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۸۸)
فعالیت‌های انتخاباتی > شعارها و و برنامه‌های انتخاباتی

«ما نباید در ایران اقلیت و اکثریت داشته باشم و طرح مباحثی چون شهروند درجه یک و دو نیز کاملاً بیهوده و مخرب است.»
طرح‌هایی نظیر ساخت دو منطقه گردشگری، پرداخت وام به دانشجویان، بیمه زنان خانه دار و پرداخت حقوق به آن‌ها ارائه نموده‌است.
«اگر آمریکا برخی سیاست‌های خود را تغییر دهد ما هم تغییر می‌کنیم.»
رضایی رابطه با آمریکا وابسته به سیاست‌های سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران، دانسته‌است با این حال به نظر او ایران باید «یک بسته جدید سیاست خارجی با عنوان تغییرات متقابل به آمریکا» ارائه دهد که حاوی «حوزه‌های همکاری و اختلاف با آن کشور» باشد.
تبلیغات انتخاباتی > فیلم انتخاباتی

سه فیلم مستند انتخاباتی رضایی در روزهای ۱۰ خرداد (۲۱:۴۵ شبکه یک)، ۱۲ خرداد (شبکه جام جم) و ۱۹ خرداد (۲۱:۴۵ شبکه یک) هر کدام به مدت ۳۰ دقیقه پخش شده‌است. فیلم‌های رضایی را محمدعلی فارسی کارگردانی کرده‌است.
حامیان > احزاب حامی

جبهه خدمتگزاران
حزب توسعه و عدالت
حزب اسلامی ایران آباد
مجمع اسلامی آرمان ملت ایران
جبهه وفاق ملی
جمعیت آبادگران جوان
ایثارگران انقلاب اسلامی
ائتلاف بزرگ زاگرس
جبهه متحد زنان اصولگرا
جمعیت زنان مسلمان
جامعه اسلامی زنان
جمعیت منصورون، جمعی از فضلای حوزه علمیه قم
حامیان > اشخاص حامی

داوود دانش جعفری
صادق طباطبایی
سید صفدر حسینی
عماد افروغ
حسن طاهری خرم‌آبادی
محمدعلی موحدی‌کرمانی
رضا استادی
علی فتح الله زاده
امیدوار رضایی
سعید صادقی
ناصر شفق
اکبر غمخوار
مصطفی آجورلو
عزیزالله محمدی
علی نظری جویباری
محمد درخشان
امیررضا خادم
علی مطهری
سید علی اصغر دستغیب
نفیسه فیاض بخش
غلامرضا فروزش
رضا طلایی نیک
حامیان > ورزشکاران حامی

یدالله اکبری
مجتبی جباری
ایمان مبعلی
آرش میراسماعیلی
وحید شمسایی
علی انصاریان
حسین روحانی
مجتبی ملکی
امیر قرایی
علی معلومات
بهنام ابوالقاسم پور
مسعود خسروی نژاد
امیر قلعه نوعی
بهزاد غلامپور
محمود فکری
رویکرد انتخاباتی

رضائی با ایده دولت ائتلافی کارآمد از تمام ظرفیت موجود در کشور وارد صحنه انتخابات شد و پس از آن جزئیات طرح خود را بیان کرد. با اینحال شعار اصلی وی در انتخابات انقلاب اقتصادی، تحول فرهنگی و اصلاح سیاسی است. وی مولفه‌های سه قسمت این شعار را بیان داشته‌است.
پس از انتخابات ۱۳۸۸

محسن رضایی هم چون میر حسین موسوی و مهدی کروبی به نتایج انتخابات اعتراض نمود و آرای خود را بسیار فراتر از نتایج اعلام شده دانست ولی چندی بعد به دلیل مصالح کشور از اعتراض خود به شورای نگهبان انصراف داد.
بهادر مولایی

بهادر مولایی (زاده ۱ فروردین ۱۳۷۱ در بابلسر) وزنه‌بردار اهل ایران است که در مسابقات جهانی ۲۰۱۳ مدال نقره را به دست آورده‌است.
بهادر مولایی در سن ۲۶ سالگی از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد و تصمیم به ادامه کار در عرصه مربیگری گرفت.
نتایج

| سال> سال.قهرمانی جهان | مکان> مکان.قهرمانی جهان | وزن> وزن.قهرمانی جهان | یک‌ضرب (کیلوگرم)> ۱.قهرمانی جهان | یک‌ضرب (کیلوگرم)> ۲.قهرمانی جهان | یک‌ضرب (کیلوگرم)> ۳.قهرمانی جهان | یک‌ضرب (کیلوگرم)> رتبه.قهرمانی جهان | دوضرب (کیلوگرم)> ۱.قهرمانی جهان | دوضرب (کیلوگرم)> ۲.قهرمانی جهان | دوضرب (کیلوگرم)> ۳.قهرمانی جهان | دوضرب (کیلوگرم)> رتبه.قهرمانی جهان | مجموع> مجموع.قهرمانی جهان | رتبه> رتبه.قهرمانی جهان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ |  وروتسواف، لهستان | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۹۵ | ۲۰۰ | ۲۰۳ |  | ۲۴۱ | ۲۵۵ | ۲۶۱ |  | ۴۵۸ |  |
| ۲۰۱۵ |  هیوستون، ایالات متحده آمریکا | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۷۶ | ۱۷۶ | ۱۸۰ | ۱۷ | ۲۳۰ | ۲۴۵ | ۲۴۵ | ۱۱ | ۴۰۶ | ۱۵ |
بازی‌های آسیایی: بازی‌های آسیایی
| ۲۰۱۴ |  اینچئون، کره جنوبی | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۷۰ | ۱۷۷ | ۱۸۳ | ۷ | -- | -- | -- | -- | -- | -- |
قهرمانی آسیا: قهرمانی آسیا
| ۲۰۱۱ |  تانگلینگ، چین | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۶۵ | ۱۷۱ | ۱۷۶ | ۴ | ۲۱۰ | ۲۱۷ | ۲۲۲ |  | ۳۹۸ |  |
| ۲۰۱۳ |  آستانه، قزاقستان | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۸۵ | ۱۸۶ | ۱۹۳ |   | ۲۳۲ | ۲۳۲ | ۲۳۲ | -- | -- | -- |
| ۲۰۱۵ |  استان پوکت، تایلند | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۷۸ | ۱۸۵ | ۱۸۵ |  | ۲۲۶ | ۲۳۶ | ۲۴۰ |  | ۴۱۴ |  |
| ۲۰۱۶ |  تاشکند، ازبکستان | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۸۰ | ۱۸۵ | ۱۸۹ | ۷ | ۲۳۰ | ۲۴۰ | ۲۴۷ |  | ۴۲۷ |  |
یونیورسیاد: یونیورسیاد
| ۲۰۱۳ |  قازان، روسیه | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۸۷ | ۱۹۳ | ۱۹۶ | ۳ | ۲۳۵ | ۲۵۴ | ۲۶۴ | ۱ | ۴۵۰ |  |
جام فجر: جام فجر
| ۲۰۱۶ |  تهران، ایران | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۷۶ | ۱۸۱ | ۱۹۰ |  | ۲۳۰ | ۲۴۹ | ۲۴۹ |  | ۴۱۱ |  |
قهرمانی جوانان جهان: قهرمانی جوانان جهان
| ۲۰۰۹ |  بخارست، رومانی | ۱۰۵ کیلوگرم | ۱۴۰ | ۱۴۵ | ۱۵۰ | ۶ | ۱۸۲ | ۱۸۲ | ۱۸۲ | -- | -- | -- |
| ۲۰۱۰ |  صوفیه، بلغارستان | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۵۸ | ۱۶۱ | ۱۶۶ | ۶ | ۲۰۰ | ۲۰۵ | ۲۰۸ |  | ۳۶۹ | ۵ |
| ۲۰۱۱ |  پنانگ، مالزی | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۶۷ | ۱۷۳ | ۱۷۷ |  | ۲۱۳ | ۲۲۵ | ۲۳۱ |   | ۴۰۸ |  |
| ۲۰۱۲ |  Antigua, گواتمالا | +۱۰۵ کیلوگرم | ۱۷۵ | ۱۸۰ | ۱۸۵ |   | ۲۳۲ | ۲۴۱ | ۲۴۱ |  | ۴۱۷ |  |
قهرمانی نوجوانان جهان: قهرمانی نوجوانان جهان
| ۲۰۰۹ |  چیانگ مای، تایلند | +۹۴ کیلوگرم | ۱۴۶ | ۱۵۰ | ۱۵۵ |  | ۱۸۰ | ۱۹۰ | ۲۰۰ |  | ۳۴۵ |  |
والگرینز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یک شعبه والگرینز در استیمبت اسپرینگز، کلرادو: یک شعبه والگرینز در استیمبت اسپرینگز، کلرادو
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: US931422AF66 
صنعت: خرده‌فروشی
بنا نهاده: ۱۹۰۱
بنیانگذاران: چارلز رودولف والگرین
دفتر مرکزی:  دیرفیلد، شیکاگو، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: ایالات متحده آمریکا
مدیر عامل اجرایی: گریگوری واسون
رئیس هیئت مدیره: آلن مک‌نلی
محصولات: دارو داروخانه
درآمد:  ۷۱٫۶ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
سود خالص:  ۲٫۱ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
مجموع دارایی:  ۱۸٫۲ $ میلیارد دلار (۲۰۱۲)
تعداد کارکنان: ۱۷۶٫۰۰۰ نفر (۲۰۱۲)
وبگاه: www.Walgreens.com
شعبه‌ای از والگرینز، واقع در واشینگتن
والگرینز (به انگلیسی: Walgreens) شرکت خرده‌فروشی آمریکایی است  که تمامی ۵۰ ایالت آمریکا به‌همراه پورتوریکو و گوام را، تحت پوشش قرار می‌داد.
شرکت والگرینز در سال ۱۹۰۱ توسط چارلز والگرین، در شهر شیکاگو، ایلی‌نوی تأسیس شد. در حال حاضر دفتر مرکزی این شرکت در حومه شیکاگو و در شهر دیرفیلد مستقر می‌باشد.
تاریخچه > چارلز والگرین

چارلز رودولف والگرین، مؤسس شرکت والگرینز، در سال ۱۸۷۳ در یک خانواده مهاجر سوئدی در ایلی‌نوی متولد شد. او در دبیرستان و کالج بیزینس دیکسون تحصیل کرد. چارلز در نوجوانی قسمتی از انگشت خود را در یک حادثه در کارخانه کفش‌سازی از دست داد. سپس پزشک معالجش او را متقاعد کرد، که به جای کار در کارخانه، به عنوان کارآموز، برای یک داروساز محلی کار کند.
از زمان استخدام وی توسط دکتر هورتون، علاقه او به داروسازی روز به روز بیشتر شد. در سال ۱۸۹۳ او به شیکاگو رفت و موفق به دریافت مجوز داروسازی شد. در آغاز جنگ‌های آمریکایی-اسپانیایی، والگرین جزو اولین داوطلبان سواره نظام ایلینوی بود. او در حین خدمت در کوبا دچار بیماری‌های مالاریا و تب زرد شد، که تا آخر عمر او را رنج می‌داد.
تاریخچه > اولین داروخانه

پس از ترخیص از ارتش، چارلز به شیکاگو بازگشت و در داروخانه ایزاک بلاد مشغول به کار شد. سپس در سال ۱۹۰۱ در پی بازنشسته شدن ایزاک، چارلز والگرین داروخانه او را خرید و نام آن را والگرینز گذاشت. این داروخانه در واقع هسته اولیه شکل دهنده بزرگترین شبکه داروخانه‌های ایالات متحده آمریکا بود.
تاریخچه > تولید دارو

چارلز والگرین در سال ۱۹۰۹ دومین داروخانه خود را افتتاح کرد و تا سال ۱۹۱۶ تعداد این شعبه‌ها به ۹ شعبه رسیده بود. همچنین او بسیاری از داروخانه‌هایی را که می‌خرید، بهبود می‌داد.
سپس او شروع به تولید داروهای ساخت خودش کرد و با این کار توانست کنترل بیشتری روی کیفیت محصولات داشته باشد و آن‌ها را به قیمت پایین‌تری بفروشد.
در دهه ۱۹۳۰ موفقیت‌های زیادی نصیب شرکت والگرینز شد. شرکت در سال ۱۹۲۳ شعبه‌هایی در خارج از مناطق مسکونی احداث کرد و همچنین محصول جدید خود، یعنی شیر فرآوری شده را معرفی کرد. والگرینز برای تأمین تقاضای مشتریان بستنی، کارگاه‌های ساخت بستنی دایر کرد و تا اواسط دهه ۱۹۲۰ حدود ۴۴ فروشگاه با فروش سالانه ۱٫۲ میلیون دلار داشت.
تاریخچه > توسعه کسب‌وکار

در سال‌های بعد والگرینز کار خود را به ایالت‌های ویسکانسین، میزوری و مینه‌سوتا گسترش داد و تعداد فروشگاه‌ها و داروخانه‌ها، تا آخر دهه ۱۹۳۰ به ۳۹۷ عدد رسیده و فروش سالانه ۴ میلیون دلار شده بود. در جریان رکود اقتصادی و افت شدید قیمت سهام، این شرکت ضرر خاصی متحمل نشد و تا سال ۱۹۳۴ در بیش از ۳۰ ایالت آمریکا ۶۰۰ شعبه باز کرده بود.
پس از مرگ چارلز رودولف والگرین، پسرش که او هم نام پدر را یدک می‌کشید، یعنی چارلز رودولف والگرین جونیور مدیریت زنجیره فروشگاه‌ها را به عهده گرفت. در آن سال‌ها با وجود موفقیت‌های بسیار، رشد سال‌های اولیه کمپانی به چشم نمی‌خورد.
در اوایل دهه ۱۹۵۰ چارلز والگرین جونیور نیز بازنشسته شد و پسرش که او نیز همانند پدر و پدربزرگ خود نامش چارلز بود، با نام کامل؛ چارلز رودولف والگرین سوم، جای پدر را گرفت و تحولات بسیاری در شرکت ایجاد کرد. از جمله ابتکارات او استفاده از سیستم کامپیوتری اسکن بارکد برای فروشگاه‌ها بود. شرکت در سال ۱۹۸۶ فروشگاه‌های مدی‌مارت را خریداری کرده و به زنجیره شعبه‌های خود اضافه کرد.
مدیریت ارشد

پس از بازنشستگی چارلز والگرین سوم، خانواده والگرین برای مدت کوتاهی مدیریت شرکت را واگذار کردند. در سال ۱۹۹۵ کوین والگرین معاونت شرکت را به عهده گرفت و تا سال ۲۰۰۶ به معاون ارشد شرکت تبدیل شد.
در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ دیوید برنر، مدیر اجرایی شرکت بازنشسته شد و جای خود را به رئیس شرکت، «جف راین» داد. جف راین با داشتن مدارک حسابداری و داروسازی از دانشگاه آریزونا و مهارت‌های مدیریت فروشگاه و مدیریت بخش، گزینه مناسبی برای این پست به حساب می‌آمد.
گریگ واسون، رئیس سابق خدمات بهداشتی والگرینز نیز به عنوان رئیس و مدیر عملیات شرکت منصوب شد. در اکتبر ۲۰۰۸ جف راین بازنشسته شد و آلن مک نالی جای او را گرفت و سال بعد گریگ واسون مدیر اجرایی شرکت شد.
عملیات

در سال ۲۰۰۶ والگرینز فروشگاه‌های زنجیره‌ای «هپی‌هری» را در دلاویر، پنسیلوانیا، مریلند و نیوجرسی خریداری کرد و شش هزارمین شعبه والگرینز، در اکتبر ۲۰۰۷ در نیواورلئان و لوئیزیانا افتتاح شد. همچنین در سال بعد ۲۰ داروخانه در پورتوریکو از «فارماسیاس ال آمال» خریداری و به جمع شعبات والگرینز اضافه شد.
تا سال ۲۰۰۹ والگرینز در تمامی ۵۰ ایالت آمریکا و واشینگتن، دی. سی.، شعباتی دایر کرده بود و در فوریه ۲۰۱۰ اعلام کرد، برنامه‌ای برای خریدن فروشگاه‌های زنجیره‌ای نیویورک سیتی با نام «دواین رید» به مبلغ یک میلیارد دلار دارد.
والگرینز اکنون بزرگ‌ترین زنجیره تأمین مواد دارویی در ایالات متحده آمریکا به شمار می‌رود که با بیش از ۷٫۵۰۰ داروخانه در سرتاسر آمریکا، منطقه کلمبیا و پورتوریکو دسترسی خوبی به کالاها و خدمات دارویی، آرایشی و بهداشتی ایحاد کرده‌است. مراکز خدماتی والگرینز، سرویس‌هایی همچون خدمات درمانی، تجویز دارو و مشاوره پزشکی ارائه می‌دهد.
میزان درآمد

دفتر مرکزی والگرینز در دیرفیلد ایلی‌نوی واقع شده و تا سال ۲۰۰۹ بیش از ۵٫۲۰۰ کارمند در این بخش فعالیت می‌کردند. این شرکت با ۲۳۸ هزار کارمند در شعبات مختلف خود، در سال ۲۰۱۰ میلادی، درآمدی بالغ بر ۶۳ میلیارد دلار کسب کرده‌است.
در پایان سال مالی ۲۰۱۲ درآمد والگرینز بیش از ۷۱ میلیارد دلار برآورد شد و سودی معادل ۲٫۱۲۷ میلیارد دلار را عاید این شرکت نمود.
داروخانه والگرینز، در نیواورلئان
فروشگاه والگرینز، شعبه فیلادلفیا
شعبه اداری والگرینز، در هیوستون، تگزاس
کارلوس ورا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
نام کامل:  کارلوس آلفردو ورا رودریگز
زاده:  ۲۵ ژوئن ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال)
بین‌المللی: بین‌المللی
| سال‌ها |  لیگ |  پست |  |
| ۲۰۰۶– |  کونمبول |  داور وسط |  |
| ۲۰۰۶ |  فیفا |  داور وسط |  |
کارلوس ورا (به اسپانیایی: Carlos Vera) (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۷۶) داور فوتبال اهل اکوادور است.
وی از سال ۲۰۰۸ وارد لیست بین‌المللی فیفا شده است و سابقه قضاوت در کوپا آمریکا ۲۰۱۱ و جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۲ را دارد، وی یکی از داوران جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ نیز می‌باشد.
پارسا محمد علیزاده درزی

پارسا محمد علیزادهٔ درزی متولد ۷ دی ۱۳۶۶ در بابل، ورزشکار رشتهٔ استند آپ‌پدل، از اعضای تیم ملی ایران است.
وی در سال ۱۳۹۰ به ورزش‌های آبی، با توجه به محل زندگی علاقه‌مند شد و ورزش اسکی روی آب را در محل زندگی خود ادامه داد. در سال ۱۳۹۶ با ورود رشته استند آپ‌پدل از وی در اولین دوره مربیگری کشوری و بین‌المللی دعوت به عمل آمد. در سال ۱۳۹۷ در المپیاد ورزش‌های ساحلی ایران در رشته استند آپ پدل که در شهر بابلسر برگزار شد مقام قهرمانی را کسب کرد. در سال ۱۳۹۷ پارسا به عضویت تیم ملی موج سواری ایران درآمد و در مسابقات جهانی هاینان چین شرکت کرد پرچمدار ایران در نخستین مسابقات برون مرزی رشته استنداپ پدل تیم ملی ایران بود.
وی در سال ۱۳۹۸ عضو تیم ملی در مسابقات آسیایی شانتو چین بود. در هفته تربیت بدنی و ورزش با حضور دکتر حسن رنگرز در تاریخ 30مهر 1400 از پارسا محمد علیزاده عضو تیم ملی پدل بورد کشورمان به پاس سال ها تلاش در عرصه های آسیایی و جهان تقدیر شد
وی در دومین مسابقات قهرمانی کشور و انتخابی تیم ملی که در قشم و در بهمن 1400 برگزار شد، موفق به کسب مقام سومی در در بخش ٢٠٠ متر استند آپ بزرگسال شد و به عضویت تیم ملی ایران درآمد.
عباس معیری

| عباس معیری | عباس معیری |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: عباس معیری
زادهٔ: ۸ اسفند ۱۳۱۷ خورشیدی رشت، ایران
درگذشت: ۳ آبان ۱۳۹۹ (۸۱ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: ایرانی
همسر: شیوا گودرزی
عباس معیری نقاش، پیکرتراش و نگارگر ایرانی (۱۳۱۸ تا ۱۳۹۹ خورشیدی) در شهر رشت بود.
زندگی‌نامه

عباس معیری، سال ۱۳۱۸ خورشیدی در شهر رشت به دنیا آمد. پس از دریافت دیپلم «هنرهای سنتی» از هنرستان هنرهای زیبای تهران به دانشکدهٔ هنرهای تزئینی رفت و پس از شش سال آموختن «مجسمه‌سازی»، در سال ۱۳۴۶ بار دیگر به هنرستان هنرهای زیبا بازگشت تا جانشین حسین بهزاد شود. او هنر مینیاتور ایرانی را زیر نظر استادان مشهور این رشته مانند حسین بهزاد آموخت و از شاگردان محمدعلی زاویه و اسماعیل آشتیانی نقاشان سرشناس ایرانی بود. او تا هنگام ترک ایران در سال ۱۳۴۹ کرسی استادی مینیاتور ایرانی را در این هنرستان در اختیار داشت و برای تکمیل دانش و کاردانی خود راهی فرانسه شد و سال‌ها پس از آن در فرانسه، تعلیم مینیاتور ایرانی را در دو مرکز آموزش هنر وابسته به شهرداری پاریس از سرگرفت و شاگردان فراوانی تربیت کرد. عباس معیری، بیش از بیست مدال و دیپلم بین‌المللی دریافت داشته و آثارش در بیش از سی نمایشگاه فردی و چند صد نمایشگاه جمعی به نمایش درآمده است.وی بیش از ۵۰ کنفرانس در مورد سنت و ریشه نقاشی ایران برای فارسی زبانان و علاقمندان در شهرهای مختلف اروپا برگزار کرده‌است. در سال ۲۰۱۶ نیز به دعوت دولت کره جنوبی به آنجا سفر کرد و یکی از تابلوهای وی نیز برای موزه سئول خریداری شد. در سال ۱۹۷۳ پس دریافت جایزه معتبری در شهر «نیس» نام او به عنوان نقاش در دانشنامه هنرهای زیبا و کتاب کلکسیونرها در فرانسه به ثبت رسید.نمایشگاهی از آثارش در سال ۱۳۵۶ در ایران برگزار شد و پس از آن به دلیل آن که در زمره منتقدان جمهوری‌اسلامی ایران قرار گرفت، عملاً و تا قبل از سال ۹۷ هیچ خبری از او در دسترس نبود. تنها در این سال نمایشگاه مرور آثار وی شامل مجسمه، طراحی، نقاشی، نگارگری و اسناد و تصاویری از فعالیت‌های او در سینما و تئاتر در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی در گالری شیرین به نمایش درآمد. معیری شخصیتی چند وجهی داشت، از یک طرف بازیگر تئاتر بود و از طرف دیگر در یکی از فیلم‌های متفاوت تاریخ سینمای ایران، «سیاوش در تخت جمشید»، ایفای نقش کرد، سه‌تار می‌زد و برای مدتی شاگرد سه‌تار موسی‌خان معروفی، ردیف‌دان برجسته و پدر جواد معروفی، بود و از این‌ها مهم‌تر، هنرمندی بود که روایتگر نوع خاصی از مینیاتور ایرانی شد و دو هنر نقاشی و مجسمه‌سازی را به عنوان پیشه‌های اصلی هنری خود تا زمان مرگ ادامه داد.عباس معیری در حرفه بازیگری تئاتر نیز تجربه همکاری با بهمن محصص، خجسته کیا، آربی آوانسیان، ایرج انور، پیتر بروک و شهرو خردمند را داشته‌است.عباس معیری بازیگر اصلی فیلم «سیاوش در تخت جمشید» به کارگردانی فریدون رهنما در سال ۱۳۴۶ بود که از جشنواره لوکارنو نیز جایزه دریافت کرد. معیری ۳ آبان ۱۳۹۹ در بیمارستان سن ژوزِف پاریس درگذشت.
برخی خبرگزاری‌های ایران از خریداری برخی آثار عباس معیری از سوی موزه لوور خبر دادند.
افتخارات

عباس معیری در ۵ اکتبر سال ۲۰۱۹ مدال و دیپلم افتخار شهر «لیوری گَرگان» را در نخستین روز گشایش نمایشگاه‌اش از ژان ایو مارتن شهردار این شهر دریافت کرد.
یاسمن فرزان

| یاسمن فرزان | یاسمن فرزان |
| --- | --- |
زادهٔ: دی ۱۳۵۵ تبریز
شهروندی: ایرانی
همسر: محمدمهدی شیخ‌جباری
جوایز: جایزه سال ۲۰۱۳ مرکز بین‌المللی فیزیک نظری عبدالسلام (ICTP) جایزه دانشمند جوان در سال ۲۰۰۸ اتحادیه بین‌المللی فیزیک محض و کاربردی (IUPAP)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک ذرات بنیادی
محل کار: پژوهشگاه دانش‌های بنیادی
استاد راهنما: الکسی اسمیرنف مایکل پسکین
 :  
یاسمن فرزان فیزیک‌دان ایرانی‌ست. او در حال حاضر عضو هیئت علمی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی و محقق مرکز بین‌المللی فیزیک نظری عبدالسلام (ICTP) است و در زمینه فیزیک ذرات بنیادی و به ویژه نوترینوها پژوهش می‌کند.
زندگی‌نامه

یاسمن فرزان در سال ۱۳۵۵ در شهر تبریز متولد شد. پدرش یعقوب فرزان، استاد دانشکده فنی دانشگاه تبریز و از چهره‌های برجسته جامعه مهندسی عمران کشور بود.
یاسمن فرزان در سال ۱۳۷۲ (۱۹۹۴) به عنوان اولین دختر ایرانی در تاریخ تیم‌های المپیادی فیزیک در تیم منتخب ایران در آزمون المپیاد جهانی فیزیک در پکن شرکت کرد و برنده مدال نقره شد. او جایزه ویژه بهترین دانش‌آموز دختر شرکت‌کننده در این دوره را نیز به دست آورد. در سال ۱۳۷۳ تحصیلات خود را در رشتهٔ فیزیک تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه صنعتی شریف طی کرد. در سال ۱۳۸۳ از تز دکتری خود در سیسا تریست ایتالیا دفاع کرد. همسر وی فیزیکدان ایرانی محمدمهدی شیخ‌جباری است که جوانترین چهره ماندگار شناخته شده‌است.
او هم‌اکنون در پژوهشگاه دانش‌های بنیادی مشغول به تحقیق در زمینه فیزیک انرژی‌های بالا است.
جایزه

جایزه دانشمند جوان اتحادیه بین‌المللی فیزیک محض و کاربردی (آیوپاپ) در زمینه تئوری فیزیک ذرات (۲۰۰۸)
جایزه سال ۲۰۱۳ مرکز بین‌المللی فیزیک نظری عبدالسلام(ICTP)، به همراه پاتچانیتا چولالانگکرن از تایلند
معدن طلای آق‌دره

| معادن ایران ن ب و | معادن ایران ن ب و |
| --- | --- |
معادن سرب و روی ایران: معادن سرب و روی ایران
معادن مس ایران: معادن مس ایران
معادن آهن ایران: معادن آهن ایران
معادن طلای ایران: معادن طلای ایران
معادن گوهرسنگ‌های ایران: معادن گوهرسنگ‌های ایران
میدان‌های نفتی ایران: میدان‌های نفتی ایران
میدان‌های گازی ایران: میدان‌های گازی ایران
معدن طلای آق‌دره به عنوان دومین معدن طلای کشور در بخش تخت سلیمان  روستای آقدره ۳۰ کیلومتری شهرستان تکاب در استان آذربایجان غربی واقع شده‌است.
معدن آق‌دره

معدن طلای آق‌دره توسط شرکت معدنی آق دره (سهامی عام) اداره می‌شود که اولین شرکت معدنی فعال در زمینه طلا در کشور ایران می‌باشد.
این شرکت فعالیت خود را در سال 1382 آغاز نمود، دفتر مرکزی شرکت در شهرستان کرج و معدن در کیلومتر ۵۰ جاده تکاب تخت سلیمان قرار دارد. معدن از نوع سطحی بوده و دارای عیار طلای 2.48 گرم بر تن می‌باشد
شرکت‌های فراوری به غیر از طلا نقره و جیوه را نیز از این کانسنگ استخراج می‌نمایند
کارخانه فرآوری و استحصال طلای آق‌دره در ۳۰ کیلومتری شهرستان تکاب با ظرفیت تولید سالیانه حدود 800 تا 1000 کیلوگرم در سال به بهره‌برداری رسیده و هم‌اکنون فعال است.
تجمع کارگران معدن

از هفته اول خرداد ماه ۱۳۹۶ جمعی از اهالی روستاهای آق‌دره (آق دره علیا، آق دره سفلی و آق ‌دره وسطا) و همچنین اهالی روستای انگورد و شهر تکاب در خصوص عدم اشتغال در معدن طلای آق‌دره اقدام به برگزاری تجمع مسالمت‌آمیز زده و برخی از آن‌ها در نزدیکی معدن با برگزاری تحصن و برخورد با مامورین جو موجود و مسالمت آمیز را بهم زدند.
با توجه به گفته‌های مدیرعامل مجتمع پویا زرکان که بهره‌برداری از معدن را به عهده دارد، در حالی که تعهد معدن آق‌دره به وزارت صنایع این بوده که ۲۳۰ نفر کارگر محلی را استخدام کند،۴۲۰ نفر از کارگران محلی از چهار روستا در این معدن مشغول بکار هستند. کار این معدن ذاتا فصلی است و هر سال به صورت دوره‌ای عده‌ای از کارگران در زمان بارش‌های زمستانی تعدیل شده و مجددا در بهار با آن‌ها قرارداد بسته می‌شود.
لازم به ذکر است که هر چند وقت یک بار ساکنان بومی منطقه با ایجاد تنش تلاش می‌کنند که همگی در معدن استخدام شوند. این در حالی است که معدن ظرفیت نامحدودی برای ایجاد اشتغال ندارد.
یکی از اهالی آق‌دره در این خصوص توضیح داد: «ما به نشانه اعتراض به شرایط خود اقدام به برگزاری تجمع کردیم. اعتراض ما مسالمت آمیز و خواسته‌هایمان برحق بود اما اداره اطلاعات سپاه با فراخواندن تعدادی از افراد ضمن تهدید، به آن‌ها تذکر داد که در صورت افزایش تنش و برخورد فیزیکی با نیروی‌های انتظامی حاضر در محل با اتهام اقدام علیه امنیت ملی مواجه خواهند شد.»
حمله به تجمع کارگران معدن

بدنبال تجمع‌های قبلی اهالی آق‌دره بر سر یافتن شغل در روز پنجشنبه ۲۵ خرداد، عده‌ای از ساکنین این روستا و حوالی آن به همراه خانواده‌های خود اقدام به برگزاری تجمع و تحصن کردند. این تجمع که به گفته افراد حاضر در محل مسالمت‌آمیز بود با حمله نیروهای امنیتی و انتظامی جمهوری اسلامی ایران روبرو شد.
براساس فیلم‌های منتشر شده و به گفته شاهدان عینی چند زن از تجمع‌کنندگان بر اثر کتک‌کاری نیروهای انتظامی بیهوش شده و شماری از آن‌ها نیز توسط مأموران بازداشت شدند. آمار مجروحان ۱۳ نفر اعلام شد.
این اعتراضات به دنبال آن بود که عده‌ای از اهالی آق‌دره مسئولین معدن طلا این منطقه را به استخدام نیروهای غیر‌بومی متهم کرده و خواهان آن بودند که با تعدیل نیروهای وقت خود در این معدن مشغول بکار شوند. این در حالی بود که شرکت پویا زرکاران مدعی است از مجموع کارگران حدودا 95 درصد بومی منطقه‌ بوده و مابقی افراد نیز بومی تکاب و یا دیگر شهرهای استان آذربایجان غربی هستند.
پیشینه

سال گذشته نیز ۱۷ نفر از اهالی کرد ساکنان روستاهای آق‌دره در جریان دو پرونده قضایی، تحت پیگرد قضایی قرار گرفتند. این افراد جزو اشخاصی بودند که در اعتراض به بیکاری در سال ۱۳۹۳ دست به تجمع اعتراضی زده و در دادگاه محکوم شده بودند. در این پرونده ۱۷ نفر متهم به مجازات تعزیری حبس، پرداخت جزای نقدی و تحمل ضربات شلاق محکوم شده که در نهایت با گذشت کارفرما، مجازات حبس آن‌ها لغو شد اما با شکایت مدعی‌العموم در خصوص درگیری آن‌ها با نیروهای انتظامی مجازات پرداخت جزای نقدی و تحمل ضربات شلاق در مورد هرکدام از متهمان اجرا شد.
موزه مردم‌شناسی قوچان

موزه مردم‌شناسی قوچان (موزه قوچان) موزه‌ای در شهر قوچان است که مساحتی در حدود ۳۰۰ متر مربع دارد و امروزه شامل بخش‌های موسیقی سنتی، کُشتی چوخه، چاروق دوزی، گلیم بافی، مراسم ازدواج عشایر، آهنگری و گله‌داری است.
تاریخچه

بنای امروزی این موزه در سال ۱۳۵۵ ابتدا به عنوان رستوران شهرداری در قوچان احداث گردیده و در سال ۱۳۶۷ به سازمان میراث فرهنگی واگذار شد.
موزه در سال ۱۳۷۶ بنیان‌گذاری شده و در سال ۱۳۸۵ دوباره ساماندهی شد و از سوی شهرداری به اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری واگذار شد.
بخش‌های مختلف موزه

این موزه شامل بخش‌های مختلف ی می‌باشد که در زیر به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:
بخش‌های مختلف موزه > کشتی با چوخه

کشتی چوخه یکی از انواع کشتی پهلوانی است که زادگاهش شهر قوچان بوده و در شمال خراسان رواج بسیاری دارد. این کشتی به مناسبت‌های مختلفی نظیر جشن‌ها و گردهمایی‌های قومی برگزار می‌گردد. در این کشتی حریفان آستین‌های پیراهن و پاچه‌های شلوارشان را اصطلاحاً ور می مالانند و به صاف یکدیگر می‌روند. به فرد پیروز در این هماوردها جوایزی ارزنده مانند یک راس گوسفند یا بز، وجه نقدی، کله قند، لوازم خانگی و … لا اهداء می‌گردد. این کشتی امروزه در میان اهالی چناران، قوچان، کلات، و درگز طرفداران بسیاری دارد. همچنین در سایر مناطق استان خراسان رضوی نظیر شهرستان فریمان گرفتن این نوع کشتی مرسوم است.
بخش‌های مختلف موزه > ازدواج عشایر

تنوع رنگ پوشاک، مسابقهٔ کشتی، اسب دوانی، رقص چوب (چوب بازی)، نواختن ساز و دهل توسط عاشق‌ها و نیز رسومی که طی دو روز مراسم عروسی کردهای عشایر خراسان برگزار می‌گردد چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند. برگزاری عروسی در میان عشایر منوط به پرداخت شیربها یا حق شیر به مادر عروس است. عروسی دو شبانه روز به طول می‌انجامد. شب اول را شب صلاح و مصلحت می‌نامند. اقوام سر منزل پدر داماد گرد می‌آیند و هریک انجام اموری را بر عهده می‌گیرند صبح روز بعد عده‌ای از جوانان رفته از میهمانان و هیزم چی‌ها استقبال می‌کنند. از سایر آدابی که در این مراسم به جا آورده می‌شود، حنابندان، رقص چوب، اسب دوانی، نار زند که در آن برادر گفتهٔ داماد چند تکه قند را به داماد دادهو داماد سعی می‌کند دو تکه قند را از روبرو به شانه‌های عروس بزند. پا زدند که اصطلاحاً به توقف عروس و پیاده شده او از اسب در برابر منزل داماد گفته می‌شود و پختن آبگوشت ودادن انعام به داماد است.
بخش‌های مختلف موزه > گله داری

سرزمین قوچان به سبب دارا بودن کوهستانهای سرسبز و خرم نظیر شاه جهان، آق کمر، سنجربیک، پلته کاه، زیلان، گلول و غیره و بهره‌مندی از چراگاه‌های طبیعی بی نظیر، منطقه‌ای مناسب برای گله داری و دامداری به‌شمار می‌رود. شغل منحصر عشایر در این مناطق دامداری است. دامداران علاوه بر استفاده از گوشت احشام از پوست دباغی شدهٔ آنان پوستین‌های گرم و زیبایی می‌دوزند. همچنین از شیر دام‌ها فراورده‌های لبنی بسیاری نیز نظیر کرهٔ محلی، روغن زرد، پنیر، دوغ، مسکه و ماست تولید می‌نمایند که به مصرف اهالی منطقه می‌رسد. بخشی نیز از این فراورده‌ها به فروش می‌رسند تا از درآمد حاصله از فروش آنها، لوازم مورد نیازشان را خریداری کنند.
بخش‌های مختلف موزه > موسیقی سنتی

موسیقی نواحی در شمال خراسان برگرته از باورها و اعتقادات قومیت‌های متفاوت در طول تاریخ بوده و می‌توان آن را در چهار نوع: مقامی کرمانجی، مقامی ترکی، موسیقی فارسی برری و تحلیل نمود.
از میان این موسیقی تنها کرمانجی، ترکی و فارسی میان اهل قوچان رایج است. نوازندگان موسیقی در قوچان را می‌توان بر اساس جایگاه و مرتبه‌ای که به لحاظ اجتماعی دارند به بخشی‌ها، عاشقها و لوطی‌ها طبقه‌بندی کرد.
همچنین سازهای رایج در موسیقی مقامی این خطه شامل دوتار، کمانچه، قوشمه، نی، دهل و سرنا است. از مقام‌های رایج در قوچان می‌توان به مقام لو، طرقه، اله مزار، هرای، امانه سوز، سردار عوض خان و رشید خان، نوایی، بیات گریلی، قره دلی و قره چه بایر اشاره کرد.
بخش‌های مختلف موزه > چاروق دوزی

شاید ساخت پای‌افزارها یکی از قدیمی‌ترین مشاغلی باشد که آدمیان در طول تاریخ به آن پرداخته‌اند و چاروق دوزی از جملهٔ آن مشاغلند که در یکیاز غرفه‌های موزه به نمایش درآمده‌اند. صنعتگران چاروق دوز قوچانی در دوخت این گونه پای‌افزارها از چنان تبحری برخوردارند که شهرت شان در سراسر استان زبانزد است. چاروقها انواع و اشکال گوناگونی دارند. رویهٔ چاروق‌ها از چرم طبیعی ساخته شده‌است و سطح آن را به وسیلهٔ نخ‌های الوان با نقوش ساده هندسی تزیین می‌کنند. غالباً تحت این پاپوش‌ها را از چرم گاو میش یا چرخ ساغری می‌سازند که استحکام بیشتری دارند. ابزار چارقدوز متنوع و با کاربری‌های خاص می‌باشند که از میان آن‌ها می‌توان از قیچی، گزن، میخ کفاشی، چکش، سوزن‌های ویژه و نخ‌های الوان یاد کرد.