stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پوشش زنان در ایران
بدنه اصلی > دوران اسلامی (از ورود اسلام تا دوره معاصر)

پس از ورود اسلام به ایران، پوشش زنان تحت تأثیر آموزه‌های اسلامی قرار گرفت. حجاب به عنوان یک اصل اسلامی در پوشش زنان ایرانی مورد توجه قرار گرفت و به تدریج به بخشی از فرهنگ و سنت‌های این سرزمین تبدیل شد.
در این دوره، زنان ایرانی معمولاً از چادر، روبنده و نقاب برای پوشاندن بدن و صورت خود استفاده می‌کردند. نوع و رنگ چادر نیز بسته به منطقه و طبقه اجتماعی، متفاوت بود. به عنوان مثال، در برخی مناطق، زنان از چادرهای سیاه رنگ و در برخی دیگر از چادرهای رنگی استفاده می‌کردند.
با این حال، در طول دوران اسلامی، پوشش زنان ایرانی همواره یکسان نبوده و بسته به شرایط سیاسی و اجتماعی، تغییراتی را تجربه کرده است. به عنوان مثال، در دوره صفویه، پوشش زنان نسبت به دوره‌های قبل بازتر و متنوع‌تر شد.
منبع:
مطهری، مرتضی (۱۳۷۹). مسئله حجاب. انتشارات صدرا. از پارامتر ناشناخته |محل نشر= صرف‌نظر شد (کمک)
زرین‌کوب، عبدالحسین (۱۳۸۴). تاریخ ایران بعد از اسلام. امیرکبیر. از پارامتر ناشناخته |محل نشر= صرف‌نظر شد (کمک)
بدنه اصلی > دوران معاصر (از مشروطه تا به امروز)

در دوران معاصر، پوشش زنان ایرانی دستخوش تغییرات زیادی شده است. این تغییرات تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله ورود اندیشه‌های مدرن، تحولات سیاسی و اجتماعی، و گسترش رسانه‌ها رخ داده است.
در دوره پهلوی، تلاش‌هایی برای تغییر پوشش زنان و ترویج سبک‌های غربی انجام شد. به عنوان مثال، در سال ۱۳۱۴، قانونی به نام "کشف حجاب" به تصویب رسید که بر اساس آن، استفاده از چادر و روبنده در اماکن عمومی ممنوع شد. این قانون با مخالفت‌های زیادی روبرو شد و بسیاری از زنان ایرانی از آن تبعیت نکردند.
پس از انقلاب اسلامی، حجاب به عنوان پوشش اجباری برای زنان در ایران تعیین شد. بر اساس قوانین جمهوری اسلامی، زنان باید در اماکن عمومی از پوششی استفاده کنند که تمام بدن آن‌ها به جز صورت و دست‌ها را بپوشاند.
با این حال، در دهه‌های اخیر، پوشش زنان ایرانی به تدریج تغییر کرده و متنوع‌تر شده است. امروزه، بسیاری از زنان ایرانی از مانتو، روسری و شلوار به عنوان پوشش خود استفاده می‌کنند. همچنین، تنوع رنگ و طرح لباس‌ها نیز افزایش یافته است و زنان ایرانی تلاش می‌کنند تا با حفظ حجاب، سلیقه و استایل شخصی خود را نیز در پوشش خود نشان دهند.
منبع:
وثوقی، منصوره (۱۳۷۷). زنان ایران: از انقلاب مشروطه تا انقلاب اسلامی. انتشارات روشنگران و مطالعات زنان. از پارامتر ناشناخته |محل نشر= صرف‌نظر شد (کمک)
الگو:یادکرد مقاله
«پوشش زنان در ایران؛ از اجبار تا انتخاب».
چالش‌ها و دیدگاه‌ها

موضوع پوشش زنان در ایران همواره با چالش‌ها و دیدگاه‌های مختلفی روبرو بوده است. برخی از افراد معتقدند که حجاب یک اصل ضروری اسلامی است و باید به طور کامل رعایت شود. در مقابل، برخی دیگر معتقدند که زنان باید در انتخاب نوع پوشش خود آزاد باشند و هیچ اجباری در این زمینه وجود نداشته باشد.
همچنین، دیدگاه‌های مختلفی درباره حدود و شرایط حجاب وجود دارد. برخی از افراد معتقدند که حجاب باید شامل پوشاندن تمام بدن به جز صورت و دست‌ها باشد، در حالی که برخی دیگر معتقدند که پوشاندن موها کافی است.
این اختلاف دیدگاه‌ها باعث شده است که موضوع پوشش زنان در ایران همواره مورد بحث و جدل قرار گیرد و به یکی از مهم‌ترین مسائل اجتماعی و سیاسی این کشور تبدیل شود.
نتیجه‌گیری

پوشش زنان ایرانی در طول تاریخ دستخوش تغییرات زیادی شده است. این تغییرات تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله فرهنگ، مذهب، سیاست، اقتصاد و تحولات اجتماعی بوده است. امروزه، پوشش زنان ایرانی به یک موضوع پیچیده و چندوجهی تبدیل شده است که نیازمند بررسی و تحلیل دقیق است.
مشارکت‌کنندگان

سولماز ممتحن
پیرنه-اورینتال

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فرانسه
| پیرنه اُریانتال Pyrénées-Orientales | پیرنه اُریانتال Pyrénées-Orientales |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  مهر:   مهر
ناحیه: لانگدوک روسیون
Prefecture: پرپینان
حکومت: حکومت
 • رئیس‌جمهور: Hermeline Malherbe-Laurent
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱۱۶ کیلومتر مربع (۱۵۸۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • کل: ۴۳۷۱۵۷
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
شماره شهرستان: ۶۶
شهرستان پیرنه-اُریانتال (به فرانسوی: Pyrénées-Orientales) در ناحیه لانگدوک روسیون در کشور فرانسه واقع شده‌است.
صومعهٔ سن میشل دو کوسا یک صومعهٔ بندیکتین واقع در قلمرو کمون کودالت، در بخش پیرنه-اورینتال در جنوب غربی فرانسه است. در ابتدا در سال ۸۴۰ تأسیس شد، پس از سیلی که ساختمان‌های اصلی را ویران کرد در سال ۸۷۸ در محل فعلی خود مرمت و دوباره بازگشایی شد. این یک مرکز فرهنگی مهم در سلطنت ابوت اولیبا بود. بخش‌هایی از مصالح ساختمانی صومعه قرن دوازدهم اکنون بخشی از موزه دکلویسترز در شهر نیویورک را تشکیل می‌دهد.
ژوهانسبورگ، تنسی

مکان
| Jonesborough, Tennessee | Jonesborough, Tennessee |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Washington County Courthouse in Jonesborough: Washington County Courthouse in Jonesborough
نام مستعار: Tennessee's Oldest Town: نام مستعار: Tennessee's Oldest Town
Location of Jonesborough, Tennessee: Location of Jonesborough, Tennessee
مختصات: ۳۶°۱۷′۳۹″ شمالی ۸۲°۲۸′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۲۹۴۱۷°شمالی ۸۲٫۴۷۲۵۰°غربی﻿ / 36.29417; -82.47250: مختصات: ۳۶°۱۷′۳۹″ شمالی ۸۲°۲۸′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۲۹۴۱۷°شمالی ۸۲٫۴۷۲۵۰°غربی﻿ / 36.29417; -82.47250
State: تنسی
شهرستان: Washington
Incorporated: 1779
همنام: Willie Jones
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۳ مایل مربع (۱۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۳ مایل مربع (۱۱٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۹۳ فوت (۵۱۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵٬۹۷۵
 • تراکم: ۹۶۳٫۲/مایل مربع (۳۷۱٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 37659
کد منطقه: 423
FIPS code: 47-38540
GNIS feature ID: 1328594
وبگاه: jonesboroughtn.org
ژوهانسبورگ(به انگلیسی: Jonesborough) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵٬۰۵۱ نفر بوده‌است.
فهرست اعدام‌شدگان سرشناس به حکم صادق خلخالی

صادق خلخالی در مقام حاکم شرع
صادق خلخالی روحانی شیعه بود که در ۲۳ بهمن ۱۳۵۷، یک روز پس از انقلاب ۱۳۵۷ توسط روح‌الله خمینی، رهبر وقت جمهوری اسلامی، به مقام حاکم شرع دادگاه انقلاب منصوب شد. او در طول ۴۰ روز دستور اعدام ۱۴۳۸ نفر از سیاستمداران و مخالفان جمهوری اسلامی را داد.حکم اعدام تعداد کثیری از اعدامیان بدون محاکمه و تفهیم اتهام اجرا شد. تعداد زیادی از قربانیان از وابستگان و نزدیکان حکومت پهلوی بودند که بنا به دستور صادق خلخالی به اعدام محکوم شدند.در میان اعدام شدگان تعدادی کودکان خردسال از خانواده های دربار نیز بودند که اعدام آنان با مخالفت شدید آیت الله منتظری و آیت الله طالقانی و اصرار صادق خلخالی به وقوع پیوست.اعتقاد وی این بود که از اعدام شدگان و مخالفان نباید نسلی باقی بماند. دستور اعدام نخست‌وزیر سابق ایران، امیرعباس هویدا، از سوی مهدی بازرگان، نخست‌وزیر وقت، و محمود طالقانی، روحانی برجسته، مورد انتقاد قرار گرفت.
«فقط به کسانی اجازه داده می‌شود وکیل داشته باشند که لال باشند.»
صادق خلخالی در مورد حقوق متهم
خلخالی غیر از اعدام، آرامگاه رضاشاه و آرامگاه ناصرالدین‌شاه در حرم شاه عبدالعظیم را نیز تخریب کرد.مخالفت وی با حکومت پهلوی به حدی بود که دستور اعدام اسبهای خصوصی محمدرضا پهلوی را صادر کرد، دو اسب را تیرباران و یک اسب دیگر توسط زنجیر به اتومبیل بسته شده و در بیابان روی زمین کشیده شد.او در مرداد ۱۳۵۸به دستور خمینی به کردستان رفت و در آن‌جا دستور اعدام ۵۰ نفر از طرفداران حزب دموکرات و کومله را داد. او در خرداد ۱۳۵۹ به‌عنوان نماینده قم به مجلس شورای اسلامی راه یافت و از مقام حاکم شرع استعفا داد.درمیان مردم از وی به عنوان جلاد جمهوری اسلامی یاد میشود. یا
مقام‌های کشوری

امیرعباس هویدا نخست‌وزیر
فَرُّخ‌رو پارسا وزیر آموزش و پرورش و اولین وزیر زن ایران
عباسعلی خلعتبری وزیر امور خارجه دولت امیرعباس هویدا
غلامرضا کیانپور وزیر اطلاعات و جهانگردی و دادگستری کابینه هویدا و آموزگار
غلامرضا نیک‌پی شهردار تهران
منوچهر آزمون وزیر مشاور، وزیر کار، رئیس خبرگزاری پارس
محمدعلی علامه وحیدی (ریاست کل تحقیق اداره اوقاف)
محمود جعفریان مدیرعامل سازمان رادیو تلویزیون ملی و قائم مقام حزب رستاخیز
پرویز نیک‌خواه مدیر واحد مرکزی خبر تلویزیون
غلامحسین دانشی نماینده روحانی آبادان در مجلس شورای ملی
سالار جاف نماینده جوانرود در مجلس شورای ملی
محمدرضا عاملی تهرانی وزیر اطلاعات و جهانگردی
منصور روحانی قزوینی وزیر برق و کشاورزی
عبدالله ریاضی رئیس مجلس شورای ملی
علی حجت کاشانی رئیس سازمان تربیت بدنی
یوسف خوش‌کیش مدیرکل بانک مرکزی.
چهره‌های اقتصادی

حبیب القانیان
رحیم‌علی خرم
محمد هراتی
دیگران

پری بلنده
اشرف چهارچشم
ثریا ترکه
مهدی بلیغ
سید جواد ذبیحی
جلسه محاکمه فَرُّخ‌رو پارسای، نخستین وزیر زن در تاریخ ایران در دادگاه انقلاب به ریاست صادق خلخالی.
جوخه آتش در ایران برنده جایزه پولیتزر. این عکس صحنه تیرباران ده نفر از مخالفان کُرد که توسط خلخالی محاکمه شده بودند را نشان می‌دهد.
جسد امیرعباس هویدا نخست‌وزیر سابق ایران، ترور شده در ۱۸ فروردین سال ۱۳۵۸
جنازه زیرین: رضا ناجی 
 جنازه بالایی سمت چپ: منوچهر خسروداد 
 جنازه بالایی سمت راست: مهدی رحیمی
عطالو (خداآفرین)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| عطالو عطالو | عطالو عطالو |
| --- | --- |
village: village
عطالو: عطالو
مختصات: ۳۹°۱۲′۰۹″ شمالی ۴۷°۰۸′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۰۲۵۰°شمالی ۴۷٫۱۳۷۲۲°شرقی﻿ / 39.20250; 47.13722: مختصات: ۳۹°۱۲′۰۹″ شمالی ۴۷°۰۸′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۲۰۲۵۰°شمالی ۴۷٫۱۳۷۲۲°شرقی﻿ / 39.20250; 47.13722
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان خداآفرین
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان خداآفرین
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان بسطاملو
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۸۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
عطالو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بسطاملو بخش مرکزی شهرستان خداآفرین واقع شده‌است.از افتخارات این بخش می‌توان به صدیار عطالو زاده این روستا نام برد.
علیرضا نامور حقیقی

علیرضا نامور حقیقی شیرازی(متولد شیراز) تحلیل‌گر سیاسی و استاد تاریخ است.
او پیوسته با بی‌بی‌سی فارسی، دویچه‌وله، تلویزیون فارسی صدای آمریکا، رادیو زمانه و جنبش راه سبز همکاری می‌کند.او دارای دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران است. وی سابقاً مشاور وزیر ارشاد دولت خاتمی بود و پس از اینکه در سال ۱۳۸۱ تحت پیگرد قرار گرفت، به کانادا رفت.
به گفته پونه قدوسی، خبرنگار ‎[[بی‌بی‌سی فارسی]، نامور حقیقی کارمند بخش نظارت بر رسانه‌های خارجی وزارت ارشاد بود و خبرنگاران رسانه‌های خارجی باید به صورت هفتگی به او گزارش می‌دادند که به کجاها رفته‌اند و با چه کسانی مصاحبه کرده‌اند.
مواضع و دیدگاه‌ها

مواضع سیاسی ایشان دارای تمایلات کاملاً اصلاح‌طلبانه می‌باشد. نامور پژوهشگر و مدرس دانشگاه تورنتو در میسیساگا است.علیرضا نامورحقیقی، ادعای ترامپ واسرائیل مبنی بر ساخت بمب هسته ای توسط ایران را رد می‌کند، با این حال او معتقد است که ایران نباید وارد صنعت هسته ای می‌شد، زیرا به گفته او صنعت هسته ای و در پی آن ساخت بمب هسته ای بازدارندگی ندارد و همچنین، پروژه هسته ای برای ایران هزینه و خسارات زیادی در پی داشتهعلیرضا نامورحقیقی معتقد است که اصلاحات، کم هزینه‌ترین و بی خطرترین مدل برای آینده ایران است و نباید در دام تغییر سیستم در ایران افتاد
منبه بن کامل

| منبیه بن کامل | منبیه بن کامل |
| --- | --- |
مَنبَه بن كَامِل‎‎: مَنبَه بن كَامِل‎‎
زادهٔ: هرات، خراسان (امروزه افغانستان)
درگذشت: یمن
پیشه: سرباز
شناخته‌شده برای: صحابی محمد
فرزندان: وهب بن منبه، همام بن منبه
منبه بن کامل با نام کامل منبه بن کامل بن سیج بن ذی کبر ابوعبدالله یمانی سنانی، از صحابه یا تابعین پیامبر اسلام بود. او در زمان حیات محمد به اسلام گروید. منبه بن کامل اصالتاً اهل هرات در خراسان بود و بعدها به یمن مهاجرت کرد. او یک سرباز ایرانی بود که به دستور خسرو پرویز به یمن فرستاده شده بود.منبه با یک زن حمیری ازدواج کرد. او دو پسر به نام‌های وهب بن منبه و همام بن منبه داشت که هر دو از شخصیت‌های مشهور در تاریخ اسلام هستند.
↑  https://www.islamweb.net/ar/library/content/60/669/%D9%88%D9%87%D8%A8-%D8%A8%D9%86-%D9%85%D9%86%D8%A8%D9%87
لاهیج

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| لاهیج (به ترکی آذربایجانی: Lahıc) | لاهیج (به ترکی آذربایجانی: Lahıc) |
| --- | --- |
لاهیججای لاهیج در شهرستان اسماعیللی: لاهیججای لاهیج در شهرستان اسماعیللی
مختصات: ۴۰°۵۱′۱۱″ شمالی ۴۸°۲۳′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۳۰۶°شمالی ۴۸٫۳۹۳۰۶°شرقی﻿ / 40.85306; 48.39306: مختصات: ۴۰°۵۱′۱۱″ شمالی ۴۸°۲۳′۳۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۳۰۶°شمالی ۴۸٫۳۹۳۰۶°شرقی﻿ / 40.85306; 48.39306
بخش: شهرستان اسماعیللی
ارتفاع: ۱٬۳۷۵ متر (۴٬۵۱۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۹۳۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت رسمی آذربایجان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی آذربایجان)
لاهیج (دیگر نام‌ها: لایزان، لاهیچ، لاگیچ، لُهوج) (ترکی آذربایجانی: Lahıc) روستایی است در شهرستان اسماعیللی در شمال غربی باکو در جمهوری آذربایجان. این روستا در دامنه‌های جنوبی قفقاز قرار دارد. جمعیت آن در حدود ۸۶۰ نفر است که از تات‌ها هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند. لاهیج بخاطر صنایع دستی اصیل به ویژه مسگری از شهرت بالایی در جمهوری آذربایجان برخوردار است. قالیهای این روستا در آذربایجان و قفقاز جنوبی معروف است. لاهیج از سامانهٔ پساب کهنی برخوردار است که برخی کارشناسان مدعیند که به ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ سال پیش برمیگردد. به علت بسامد بالای زمین‌لرزه‌ها در لاهیج، مردم محلی فن‌های قابل اطمینان و پیچیده‌ای را در سازه‌های خود بکار برده‌اند.
مردم

مردم این روستا از نژاد تات ها هستند.
آنها به زبان تاتی و گویش تاتی قفقازی صحبت میکنند.
مردم تات در سال های دور از قفقاز تا خراسان شمالی را تشکیل می‌شدند ولی با گذر زمان زبان تاتی 
کمتر تکلم می‌شود.
آگاهیها

لاهیج یکی از کهن‌ترین زیستگاههای بشر در جمهوری آذربایجان است. روستا در کرانه چپ رودخانه قیردیمان در دامنه‌های رشته کوه نیال قرار دارد .مردمان آن به زبان تاتی سخن می‌گویند.  زیستگاه لاهیج از لحاظ طرح‌بندی روستایی ِ نامعمول و سازه‌های شخصی و مذهبی، سامانه ترابری و مردم‌شناسی بیمانند است. بگونه‌ای که خیابانها و میدانهای سنگفرش و سامانهٔ پساب و لوله‌های آب توسعه یافته آن نشان میدهد، لاهیج نمونه‌ای موجود از یک شهرنشینی و معماری کهن است. «کورابندیس» (سامانه پساب) زیرزمینی آن که از سنگ رودخانه‌ای ساخته شده و به هزار سال پیش برمیگردد بنظر یکی از باستانی‌ترین سامانه‌های پساب در جهان است..
شهروندان لاهیج به خود لهیجن (لُهیجُن Lohijon) می‌گویند که از نام خود روستا در زبان محلی یعنی «لُهوج» (Lohuj. جمع: Lohijon.) گرفته شده‌است.
نام‌آوران

علی بایرامف، یکی از انقلابیون آذربایجانی و از رهبران حزب مسلمان سوسیال دموکرات
مناف سلیمانف، پژوهشگر و نویسنده آذربایجانی
خورخه ادواردز

| خورخه ادواردز | خورخه ادواردز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژوئن ۱۹۳۱
خورخه ادواردز (انگلیسی: Jorge Edwards؛ زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۳۱ - درگذشتهٔ ١٧ مارس ٢٠٢٣) دیپلمات اهل شیلی بود.
وی برنده جوایزی همچون جایزه ملی ادبیات شیلی و جایزه سروانتس شده بود.
آغچه‌کهل زمانی

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| آغچه‌کهل زمانی اغچه کهل زمانی | آغچه‌کهل زمانی اغچه کهل زمانی |
| --- | --- |
village: village
آغچه‌کهل زمانی: آغچه‌کهل زمانی
مختصات: ۳۷°۴۰′۰۷″ شمالی ۴۶°۵۰′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۶۸۶۱°شمالی ۴۶٫۸۳۷۷۸°شرقی﻿ / 37.66861; 46.83778: مختصات: ۳۷°۴۰′۰۷″ شمالی ۴۶°۵۰′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۶۸۶۱°شمالی ۴۶٫۸۳۷۷۸°شرقی﻿ / 37.66861; 46.83778
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان اوجان شرقی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۱۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
آغچه‌کهل زمانی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوجان شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. کهل یا کؤهول در زبان ترکی به معنی غار می باشد.این روستا ۱۱۹ نفر جمعیت دارد.
خشونت

تصویر میزان خشونت‌های فیزیکی را در جهان به ازای هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۴ نشان می‌دهد.
  بدون داده
  کمتر از ۲۰۰
  ۲۰۰–۴۰۰
  ۴۰۰–۶۰۰
  ۶۰۰–۸۰۰
  ۸۰۰–۱۰۰۰
  ۱۰۰۰–۱۲۰۰
  ۱۲۰۰–۱۴۰۰
  ۱۴۰۰–۱۶۰۰
  ۱۶۰۰–۱۸۰۰
  ۱۸۰۰–۲۰۰۰
  ۲۰۰۰–۳۰۰۰
  بیش از ۳۰۰۰
خشونت[./Https://web.rubika.ir/#c=u0EZoIR03733368c25ccecc77ac410f1 خُشونَت] (به انگلیسی: Violence) استفاده از زور فیزیکی یا کلامی به‌منظور قرار دادن دیگران در وضعیتی برخلاف میل آن‌ها است. در تمامی جهان خشونت به‌عنوان ابزاری برای کنترل رفتار فردی و جمعی استفاده می‌شود و در واقع نوعی تلاش برای سرکوب و متوقف کردن اغتشاش‌گران در مقابل نگرانی‌های مربوط به اجرای قانون و فرهنگ در یک ناحیه خاص است. کلمه خشونت طیف گسترده‌ای را پوشش می‌دهد. خشونت می‌تواند از درگیری فیزیکی بین دو انسان تا جنگ و نسل‌کشی که کشته شدن میلیون‌ها نفر از نتایج آن است را شامل شود. شاخص صلح جهانی به‌روزشده در ژوئن ۲۰۱۰، ۱۴۹ کشور را براساس معیار «عدم خشونت» طبقه‌بندی کرده‌است.
کشتار سن‌بارتلمی
سایر تعاریف

خشونت حالتی از رفتار است که با استفاده از زور فیزیکی یا غیرفیزیکی یا کلامی، فرد خشن خواسته خود را به دیگران تحمیل می‌کند. خشونت ممکن است در اثر خشم اتفاق افتد. خشونت در زبان فارسی، از نظر لغوی به معنای خشکی، تندی و سختی است.
هرگونه رفتاری که با هدف وارد نمودن آسیب به یک یا بیش از یک پدیده صورت گیرد رفتار خشونت‌آمیز است. رفتار خشونت‌آمیز می‌تواند در سطح آگاهانه یا ناآگاهانه اتفاق بیافتد.
جنسیت و خشونت

«مطالعات جرم‌شناسی به‌طور سنتی نیمی از جمعیت را نادیده گرفته‌اند:زنان به‌طور گسترده هم در ملاحظات تئوریک و هم در مطالعات تجربی نادیده گرفته شده‌اند. از دهه ۱۹۷۰، تحقیقات مهم فمینیستی اینکه تخلفات مجرمانه زنانه در زمینه‌های متفاوتی از مردان انجام می‌شود و تجربیات زنان از سیستم عدالت قضایی تحت نفوذ پیش فرض‌های جنسیتی در مورد نقش‌های متناسب مردانه و زنانه قرار می‌گیرد را مورد توجه قرار داده‌اند. فمینیست‌ها همچنین شیوع خشونت علیه زنان هم در خانه و هم در جامعه را برجسته کرده‌اند»
از تمام جرایمی که در ۲۰۰۶ گزارش شد، ۷۶٫۲ درصد از بازداشتی‌ها مردان بودند و هم‌چنین عدم تناسب بزرگی میان نسبت مردان به زنان زندانی بود. در ۲۰۰۴ زنان تنها ۷٫۱ درصد از جمعیت زندان‌ها را تشکیل می‌داند.
مجرمان غالباً در دسته‌های ویژه‌ای از جرایم همچون خشونت خانگی، مزاحمت جنسی، خشونت جنسی و تجاوز مردانند. زنان به‌طور عمده در این دسته‌ها قربانی‌اند. تخمین زده شده‌است که ۲۵ درصد زنان قربانیان خشونت در برهه‌ای از زندگیشان هستند
جوانان و خشونت

تقریباً ۳۴ درصد تمام بزهکاران که به خاطر بزه مجرمانه در ۲۰۰۶ دستگیر شدند زیر ۲۱ سال بودند (اداره فدرال تحقیقات ۲۰۰۷b)
بعضی از محققین اظهار کرده‌اند که شاید رسانه‌ها منجر به خشونت جوانان می‌شوند. با این وجود بیشتر تحقیقات این استدلال را پشتیبانی نکرده‌اند. برای مثال نتیجهٔ یک مطالعه طولانی مدت بر جوانان هیچ رابطهٔ طولانی مدتی میان بازی کردن ویدئو گیم‌های خشونت بار و خشونت‌های جوانان یا قلدری پیدا نکرد.
طبق کتاب «تأثیرات نژاد و وابستگی‌های خانوادگی بر اعتماد به نفس، کنترل شخصی و بزهکاری» کودکانی که توسط دو والد و محبت مناسب بزرگ شده‌اند به احتمال زیاد به افرادی غیر خشن تبدیل می‌شوند. باور بر این است که یک کودک نیاز دارد در طول سال‌های نخستین کودکی با والدینش رابطه برقرار کند. در نتیجه کودک شانس بیشتری دارد که به فردی خشن بدل نشود. بسیاری از کودکانی که محبتی را که نیاز دارند از والدینشان دریافت نمی‌کنند به منابعی دیگر جهت پرکردن این خلأ روی می‌کنند که یکی از معمول ترینشان دار و دسته هاست.
قانون

یکی از کارکردهای اصلی قانون تعدیل خشونت است
ماکس وبر، جامعه‌شناس، اظهار داشت که حکومت، خواهی نخواهی، مدعی کنترل مطلق بر خشونت در حدود قلمروی ویژه‌ای است. اجرای قانون ابزار اصلی تعدیل خشونت غیرنظامی در جامعه‌است. دولت‌ها استفاده از خشونت را در دستگاه‌های قضایی با نظارت بر افراد و مسئولان سیاسی، ازجمله پلیس و ارتش تعدیل می‌کنند. جوامع مدنی مقداری خشونت را که از طریق نیروی پلیس جهت حفظ وضع موجود و اجرای قانون اعمال می‌شود مشروع می‌دانند.
با این وجود هانا آرنت، نظریه‌پرداز سیاسی آلمانی، تأکید کرد که: «خشونت می‌تواند قابل توجیه باشد، اما هرگز مشروع نیست... هرچه هدف در نظر گرفته شده برای آن به آیندهٔ دورتری موکول می‌شود توجیهش منطقی بودن خود را از دست می‌دهد. هیچ‌کس استفاده از خشونت را جهت دفاع شخصی زیر سؤال نمی‌برد، زیرا نه تنها خطر آشکار است بلکه در زمان حاضر است و هدفی که وسیله را توجیه می‌کند آنی است».
آرنت یک تمایز واضح میان خشونت و قدرت قائل شد. در حالی که بیشتر نظریه‌پردازهای سیاسی، خشونت را نوعی ابراز قدرت افراطی تلقی می‌کنند آرنت این دو مفهوم را متضاد دانست. در سده بیستم احتمالاً دولت‌ها از طریق قتل‌های حکومتی بیش از ۲۶۰ میلیون نفر از مردم خود را به وسیله خشونت پلیسی، اعدام، قتل‌عام، کمپ‌های کار بردگان و گاهی خشکسالی‌های عمدی کشته‌اند.
اعمال خشونت بار که توسط ارتش یا پلیس انجام نشده‌اند و به منظور دفاع شخصی نبوده‌اند، معمولاً به عنوان جرم دسته‌بندی می‌شوند، گرچه تمام جرایم، جرایم خشن نیستند. آسیب به دارایی در بعضی از حوزه‌های قضایی ولی نه همه به عنوان جرم خشن طبقه‌بندی می‌شود] نیاز به نقل قول دارد[
ادارهٔ فدرال تحقیقات خشونتی را که منجر به قتل می‌شود را در دسته‌های قتل مجرمانه و قتل قابل توجیه (مثلاً دفاع شخصی) طبقه‌بندی می‌کند.
جنگ

جنگ وضعیتی از نزاع خشونت‌بار درازمدت و گسترده‌است که شامل دو یا تعداد بیشتری از گروه‌های انسانی می‌شود که عموماً تحت فرمان حکومت هستند. جنگ به منظور حل مناقشات سرزمینی و سایر ستیزها، به عنوان جنگ تهاجمی به قصد فتح سرزمینی یا غارت منابع، به عنوان دفاع ملی یا به منظور فرونشاندن فعالیت‌های جدایی‌طلبانهٔ بخشی از ملت انجام می‌شود.
از زمان انقلاب صنعتی، مرگبار بودن جنگ به شیوه نوین پیوسته افزایش یافته‌است. تلفات جنگ جهانی اول بیش از ۴۰ میلیون و تلفات جنگ جهانی دوم بیش از ۷۰ میلیون نفر بود.
با این وجود عده‌ای باور دارند که مرگ‌های واقعی بر اثر جنگ در مقایسه با سدهٔ گذشته کاهش یافته‌است. لاورنس اچ. کیلی، استاد دانشگاه در دانشگاه ایلینوی، در «جنگ پیش از تمدن» محاسبه کرده‌است که %۸۷ از جوامع قبیله‌ای سالانه بیش از یک بار را در حال جنگ بوده‌اند و تقریباً %۶۵ از آن‌ها به‌طور دائم در حال جنگیدن بوده‌اند. آمار برخوردهای متعدد رودررو که از ویژگی‌های جنگ‌های محلی است، نرخ تلفاتی بالغ بر %۶۰ جنگجویان را در مقایسه با %۱ از جنگجویان در جنگ معمولی مدرن بدست می‌دهد.
استفن پینکر با این موضوع موافق است و می‌نویسد که «در خشونت قبیله‌ای، رویارویی‌ها مکررتر، درصدی از مردان جمعیت که می‌جنگیدند بیشتر و نسبت تعداد مرگ به هر پیکار بالاتر بود».
جرد دیاموند در کتاب‌هایش «تفنگ هاً،» اسلحهٔ میکروب و فولاد «و» شامپانزه سوم" که مفتخر به دریافت جایزه گردیده‌اند، شواهد جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی برای ظهور جنگ گسترده مدرن در نتیجهٔ پیشرفت‌ها در تکنولوژی و شهرهای مستقل ارائه می‌کند. ظهور کشاورزی، منجر به افزایش معنی داری در تعداد افرادی که یک ناحیه می‌تواند تأمین کند نسبت به جوامع شکارچی-جمع‌آوری‌کننده گردید که به توسعهٔ طبقات ویژه‌ای همچون سربازان یا سازندگان سلاح انجامید. از سوی دیگر، درگیری‌های قبیله‌ای در جوامع شکارچی-گردآور معمولاً به جای پیروزی‌های سرزمینی یا برده داری منجر به قتل‌عام دسته جمعی دشمنان (شاید غیر از زنان در سن باروری) می‌شد. احتمالاً به خاطر آنکه تعداد افراد شکارچی-جمع‌کننده کفاف تأسیس امپراتوری را نمی‌داد.
ایدئولوژی مذهبی و سیاسی

مقالهٔ اصلی: خشونت مذهبی
نظریه پردازان مذهبی و سیاسی عامل خشونت‌های غیر شخصی در طول تاریخ بوده‌اند. ایدئولوگ‌ها معمولاً به غلط دیگران را به خشونت متهم می‌کنند، مانند تهمت بسیار قدیمی خون‌آشامی به یهودیان، اتهامات قرون وسطایی به زنان در مورد جادوگری، کاریکاتورهایی از مردان سیاه پوست که آن‌ها را به صورت «وحشی‌های خشن» به تصویر می‌کشید و منجر به این شد که توجیهی برای قوانین جیم کرو در اواخر قرن ۱۹ در آمریکا فراهم آورد و اتهامات عصر جدید به مالکین مراکز نگهداری روزانه و دیگران مبنی بر آزار و اذیت با آداب شیطان پرستانه.
هم پشتیبانان و هم مخالفان جنگ علیه تروریسم در قرن ۲۱ام به آن به عنوان جنگی ایدئولوژیک و مذهبی می‌نگرند.
ویتوریو بوفاچی دو مفهوم متفاوت امروزی را از خشونت توصیف می‌کند، یکی «عقیدهٔ مینیمالیستی» از خشونت به عنوان عمل عمدی نیروی افراطی یا ویرانگر و دیگری «مفهوم مشروح» که شامل نقض حقوق از جمله لیست بلندی از نیازهای انسانی می‌شود.
مخالفان نظام سرمایه داری بر این نکته پافشاری می‌کنند که خشونت در ذات نظام سرمایه‌داری است. آن‌ها باور دارند که مالکیت خصوصی، بهره و سود تنها به این دلیل دوام می‌آورند که خشونت پلیس از آن‌ها دفاع می‌کند و همچنین اینکه اقتصادهای سرمایه‌داری به جنگ برای گسترده شدن نیازمندند. آن‌ها ممکن است از عبارت «خشونت ساختاری» برای توصیف روش‌های نظام مندی که نظام اجتماعی یا نهاد فرضی افراد را با جلوگیری از ارضای نیازهای اولیه‌شان به آهستگی می‌کشد، برای مثال مرگ‌هایی ناشی از بیماری‌ها به خاطر نبود دارو. طرفداران بازار آزاد استدلال می‌کند که دخالت خشونت بار قوانین حکومتی در بازارها منشأ بسیاری از مشکلاتی است که مخالفان نظام سرمایه‌داری به خشونت ساختاری نسبت می‌دهند
فرانتس فانون خشونت کلونیسم استعمارگرایی را به نقد کشید و در مورد پاسخ به خشونت در «قربانیان استعمار» نوشت.،
در طول تاریخ، بیشتر ادیان و افرادی مانند ماهاتما گاندی پند داده‌اند که افراد قادر به نابود کردن خشونت و تنظیم جوامعی از طریق روش‌هایی غیر خشونت بار هستند. خود گاندی یکبار نوشت: «جامعه‌ای که بر اساس روش‌های کاملاً غیر خشونت بار تنظیم و هدایت شود ناب‌ترین آنارشی خواهد بود». نظریه پردازان مدرن سیاسی که نظرات مشابهی دارند شامل طیفی از صلح طلبان اراده گرا، همزیستی طلبان، آنارشیست‌ها و طرفداران آزادی فردی است.
سلامت و پیشگیری

مرکز کنترل و پیش‌گیری از بیماری ایالات متحده (CDC) خشونت را این‌گونه تعریف می‌کند «صدمه‌ای که به‌طور عمدی وارد شده باشد» که شامل ضرب و جرح، همچنین «دخالت‌های قانونی و آسیب به خود» می‌شود. مرکز بهداشت جهانی (""WHO) در اولین «گزارش جهانی در مورد خشونت و سلامت» خشونت را تحت عنوان «استفادهٔ عامدانه از نیروی جسمی یا قدرت، به صورت تهدیدآمیز یا واقعی، علیه خود، دیگری یا گروه یا جامعه‌ای، که موجب آسیب، مرگ، آسیب روانی، عقب افتادگی رشد یا محرومیت می‌شود یا احتمال این رخدادها را بسیار بالا می‌برد»
WHO تخمین می‌زند که هر سال تقریباً ۱٫۶ میلیون زندگی در سراسر جهان به خاطر خشونت از دست می‌رود. خشونت در میان عوامل پیشرو در دلایل مرگ برای افراد ۴۴–۱۵ به خصوص مردان است.
تخمین‌های اخیر پیرامون قتل سالانه در کشورهای گوناگون شامل موارد ذیل می‌شود:۵۵۰۰۰ قتل در برزیل، ۲۵۰۰۰ قتل در کلمبیا، ۲۰۰۰۰ قتل در آفریقای جنوبی، ۱۵۰۰۰ قتل در مکزیک، ۱۴۰۰۰ قتل در ایالات متحده آمریکا، ۱۱۰۰۰ قتل در ونزوئلا، ۱۶۰۰ قتل در جامائیکا، ۱۰۰۰ قتل در فرانسه، ۵۰۰ قتل در کانادا، ۳۰۰ قتل در شیلی.
پیشگیری از خشونت می‌تواند به عنوان ابزاری مؤثر در ارتقای تاب‌آوری اجتماعی و فردی، و همچنین کاهش خشونت‌های اجتماعی و خانوادگی عمل کنند.تحقیقات نشان داده‌ که تاب‌آوری بالا با سطوح پایین‌تر اضطراب و استرس مرتبط است.