هندبال

برای دیگر کاربردها، هندبال (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
: 
بالاترین نهاد ورزشی: فدراسیون بین‌المللی هندبال
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
برخورد: به صورت محدود
اعضاء تیم: ۷نفره
تجهیزات: توپ و دروازه
محل برگزاری: سالن سرپوشیده
برگزاری: برگزاری
کشور یا منطقه: سرتاسر جهان، اما در اروپا محبوب‌تر است.
المپیک: نخستین بار ۱۹۳۶ از ۱۹۷۲ به صورت پیوسته
مسابقات قهرمانی جهان: مسابقات قهرمانی هندبال مردان جهان از سال ۱۹۳۸ مسابقات قهرمانی هندبال زنان جهان از سال ۱۹۵۷
هندبال ساحلی
هندبال ساحلی (Beach Handball) یک نوع ورزش تیمی است که در محیط ساحلی و روی شن بازی می‌شود. این ورزش شباهت زیادی به هندبال داخل سالن دارد، اما تفاوت‌هایی در قوانین و ویژگی‌های بازی دارد که آن را برای فضای باز و شرایط خاص ساحل مناسب می‌کند.
1. ویژگی‌های هندبال ساحلی
	•	زمین بازی: بازی هندبال ساحلی در یک زمین شن‌زاری به ابعاد ۲۷ متر طول و ۱۲ متر عرض برگزار می‌شود. زمین به دو نیمه تقسیم می‌شود و هر تیم در نیمه خود بازی می‌کند.
	•	توپ: توپ هندبال ساحلی از توپ‌های هندبال استاندارد کوچک‌تر و سبک‌تر است تا راحت‌تر در شرایط ساحلی کنترل شود.
	•	تعداد بازیکنان: هر تیم شامل ۴ بازیکن است (۳ بازیکن و یک دروازه‌بان). این ورزش به صورت ۴ به ۴ بازی می‌شود. معمولاً تیم‌ها برای هر مسابقه ۱۰ بازیکن دارند که در طول مسابقات جابه‌جا می‌شوند.
2. قوانین بازی هندبال ساحلی
	•	مدت زمان بازی: هندبال ساحلی شامل دو نیمه ۱۰ دقیقه‌ای است که بین آن‌ها یک استراحت کوتاه (۵ دقیقه) وجود دارد. اگر در پایان دو نیمه نتیجه مساوی باشد، بازی به وقت اضافه می‌رود.
	•	امتیازدهی: بر خلاف هندبال سالن، در هندبال ساحلی یک امتیاز برای هر گل به تیم داده نمی‌شود. در واقع، در صورتی که تیمی در وقت اصلی (۲۵ دقیقه) پیروز شود، یک امتیاز برای برنده در نظر گرفته می‌شود و در صورتی که بازی به وقت اضافه یا پرتاب پنالتی برود، امتیازها مجدداً محاسبه می‌شوند.
	•	پرتاب پنالتی: اگر بازی به وقت اضافه برسد یا نتیجه بازی همچنان مساوی بماند، مسابقه به پرتاب پنالتی می‌رود. در اینجا بازیکنان به نوبت از فاصله‌ای مشخص به دروازه‌بان حریف ضربه می‌زنند.
	•	زمان و استراحت: پس از پایان هر بازی، بازیکنان فرصت استراحت دارند و در صورت لزوم می‌توانند جابه‌جا شوند.
3. ویژگی‌های فنی
	•	پرتاب‌ها: در هندبال ساحلی، پرتاب‌ها معمولاً از نوع هوایی هستند. بازیکنان می‌توانند از پرتاب‌های جالب و تکنیکی استفاده کنند که به توپ را به بالای دروازه پرتاب کنند.
	•	دفاع: بازیکنان باید به دلیل ویژگی‌های خاص ساحل، دفاع‌های ویژه‌ای برای جلوگیری از گل زدن حریف داشته باشند. در این ورزش، تعامل با توپ و حریف در موقعیت‌های دشوار باید بسیار سریع و تکنیکی باشد.
4. مزایای هندبال ساحلی
	•	ورزش سرگرم‌کننده و داینامیک: هندبال ساحلی به دلیل سرعت بالا و تعامل سریع میان بازیکنان، بسیار سرگرم‌کننده و داینامیک است. سرعت بازی بیشتر از هندبال داخل سالن است و بازیکنان نیاز به توانایی‌های استقامت بالا دارند.
	•	توسعه مهارت‌های فردی و تیمی: این ورزش به بازیکنان کمک می‌کند تا مهارت‌های فردی مانند دویدن سریع، پرتاب‌های دقیق و مهارت‌های تکنیکی را بهبود دهند.
	•	سلامت و تناسب اندام: به دلیل بازی در ساحل و نیاز به دویدن و پریدن زیاد، این ورزش به تقویت عضلات و استقامت کمک زیادی می‌کند
هندبال
ورزشی گروهی است هندبال یکی از ورزش‌های تیمی است که در سطح جهانی محبوبیت زیادی دارد و به عنوان یک ورزش الماسنی شناخته می‌شود. این ورزش ترکیبی از سرعت، استقامت، تکنیک و استراتژی است و به همین دلیل، برای بازیکنان و تماشاگران جذابیت خاصی دارد. هندبال به طور رسمی در اوایل قرن بیستم در اروپا توسعه یافت و به تدریج به سایر نقاط جهان گسترش یافت.
هندبال در ابتدا به عنوان یک بازی تفریحی در کشورهای اسکاندیناوی و آلمان آغاز شد. در سال ۱۹۱۷، قوانین رسمی این بازی توسط یک معلم ورزش آلمانی به نام "کونراد کوچ" تدوین شد. در سال ۱۹۳۶، هندبال به عنوان یک ورزش رسمی در المپیک تابستانی برلین معرفی شد و از آن زمان به تدریج به یک ورزش جهانی تبدیل گردید.
چسب هندبال (یا چسب مخصوص هندبال) یک نوع چسب است که به بازیکنان هندبال کمک می‌کند تا توپ را بهتر و محکم‌تر در دست بگیرند. این چسب معمولاً برای افزایش قدرت چسبندگی و کنترل توپ استفاده می‌شود. در ادامه، توضیحاتی در مورد چسب هندبال آورده شده است:
1. هدف استفاده از چسب هندبال
چسب هندبال به بازیکنان کمک می‌کند تا توپ را بهتر نگه دارند و در برخورد با آن دقت بیشتری داشته باشند. توپ هندبال ممکن است در برخی شرایط لغزنده باشد، به ویژه در سالن‌های ورزشی گرم یا مرطوب، و چسب می‌تواند این مشکل را حل کند.
2. انواع چسب هندبال
چسب‌های هندبال معمولاً در دو نوع عرضه می‌شوند:
	•	چسب مایع: که به طور مستقیم روی دستان بازیکن اعمال می‌شود. این نوع چسب به راحتی قابل استفاده است، اما باید حواستان باشد که استفاده بیش از حد از آن ممکن است باعث ایجاد لکه‌های چسبنده روی توپ یا لباس‌ها شود.
	•	چسب اسپری: که به صورت اسپری روی دست یا توپ اسپری می‌شود. این نوع چسب معمولاً دارای کاربرد سریع‌تری است و به دلیل نوع پاشش آن، چسبندگی یکنواختی ایجاد می‌کند.
3. چسبندگی و عملکرد
چسب‌های هندبال معمولاً بر اساس چسبندگی طبیعی یا مصنوعی تولید می‌شوند. چسبندگی مطلوب کمک می‌کند تا توپ در هنگام پرتاب یا دریافت، به خوبی در دست بازیکن قرار گیرد.
4. ملاحظات
	•	قوانین فدراسیون‌ها: در برخی از لیگ‌ها و مسابقات هندبال، استفاده از چسب‌های خاص ممکن است محدود یا حتی ممنوع باشد. بنابراین، همیشه بهتر است که از قوانین مسابقات و فدراسیون‌های مربوطه مطلع باشید.
	•	مراقبت از توپ و تجهیزات: چسب‌های مایع یا اسپری ممکن است باعث تغییر بافت یا سطوح توپ شوند. بنابراین، استفاده از آن‌ها باید با احتیاط صورت گیرد
.از این هفت بازیکن، یک نفر به عنوان دروازه‌بان جلوی دروازه می‌ایستد. در ورزش هندبال بازیکنان برای کسب امتیاز باید توپ را درون دروازهٔ حریف جای دهند. در این ورزش از دست برای پاس دادن و شوت کردن استفاده می‌شود. در هندبال تیمی برنده است که تعداد گل بیشتری بزند. این بازی در اواخر قرن نوزدهم میلادی در دانمارک ابداع گردید. شکل امروزی و استانداردشده هندبال در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۷ در آلمان معرفی شد و این روز به عنوان روز تولد هندبال در نظر گرفته می‌شود.
مدت استاندارد بازی هندبال دو نیمهٔ ۳۰ دقیقه‌ای است. هندبال داخل سالن، هندبال روی چمن، هندبال ساحلی، هندبال چکی، هندبال آمریکایی و هندبال گیلیک، انواع مختلف هندبال هستند. به هندبالی که به صورت امروزی و در داخل سالن انجام می‌شود، هندبال تیمی، هندبال المپیکی و هندبال اروپایی نیز می‌گویند. هندبال روی چمن و هندبال چکی از انواع خارج سالنی هستند که در گذشته بیشتر مرسوم بوده‌اند. نوع دیگر هندبال که در ساحل‌ها برگزار می‌گردد، هندبال ساحلی یا شن‌بال (به انگلیسی: sandball) است. هندبال آمریکایی و گیلیک نیز شکل و روش کاملاً متفاوتی با هندبال مرسوم و المپیکی دارند. ورزش هندبال ورزشی سریع و دارای برخوردهای بدنی فراوان است.
هندبال مردان نخستین بار در بازی‌های المپیک در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ برلین در فضای باز و در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ در داخل سالن بازی شد. هندبال از آن زمان به یک ورزش المپیکی تبدیل شده‌است. هندبال زنان نیز در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به رشته‌های المپیکی افزوده شد.
فدراسیون بین‌المللی هندبال در سال ۱۹۴۶ تشکیل شد و تا سال ۲۰۱۶، تعداد ۱۹۷ فدراسیون عضو دارد. این ورزش در اروپا محبوبیت بیشتری دارد و کشورهای اروپایی از سال ۱۹۳۸ همگی مدال‌ها را به‌جز یک مدال در مسابقات قهرمانی مردان جهان کسب کرده‌اند. در مسابقات جهانی زنان تنها دو کشور غیر اروپایی مدال کسب کرده‌اند: کره جنوبی و برزیل. این ورزش همچنین در شرق آسیا، شمال آفریقا و بخش‌هایی از آمریکای جنوبی از محبوبیت بالایی برخوردار است.