stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میر حمایت میرزاده
نماینده گرمی مغان در مجلس دهم

در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، میر حمایت میرزاده، در لیست ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان و لیست حزب اعتدال و توسعه قرار داشت و توانست با کسب ۲۱٬۳۹۹ رای از مجموع ۴۷٬۸۰۳ رای ماخوذه صحیح راهی مجلس دهم شود.
سوابق

معاون آموزش نظری و مهارتی استان آذربایجان شرقی
مدیر آموزش و پرورش ناحیه ۳ تبریز
رئیس سازمان آموزش و پرورش استان اردبیل
مشاور معاونت نظری و مهارتی وزارت با پست معاونت مدارس عالی فنی و حرفه‌ای
مشاور بنیاد ملی نخبگان استان آذربایجان شرقی
معاون آموزش عمومی استان آذربایجان شرقی
عضو کمیته پژوهشی اداره کل ارشاد اسلامی
عضو شورای فرهنگ عمومی استان آذربایجان شرقی
عضو شورای تحقیقات سازمان مدیریت
عضو شورای برنامه‌ریزی و توسعه
مدرس مراکز آموزش عالی، پیام نور، دانشگاه آزاد اسلامی و آموزشکده‌های فنی و حرفه‌ای
عضو کمیته تألیف و ترجمه، معاون دانشگاه و رئیس مرکز آموزشی و فرهنگی سما تبریز
معاون آموزش متوسطه آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی
تقی وحیدیان کامیار

| تقی وحیدیان کامیار | تقی وحیدیان کامیار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ بهمن ۱۳۱۳ مشهد
درگذشت: ۴ بهمن ۱۳۹۶ مشهد
ملیت:  ایرانی
تحصیلات: دکتری
محل تحصیل: تهران
شناخته‌شده برای: تألیف دستور زبان فارسی، وزن و قافیهٔ شعر فارسی
تقی وحیدیان کامیار (زادهٔ ۴ بهمن ۱۳۱۳، مشهد – درگذشتهٔ ۴ بهمن ۱۳۹۶) پژوهشگر، ادیب و زبان‌شناس برجسته، دارای دکتری زبان‌شناسی از دانشگاه تهران بود. وی از چهره‌های نامی زبان و ادب فارسی بشمار می‌رود.
وی در دانشگاههای شهید چمران (جندی‌شاپور) اهواز و سپس در دانشگاه فردوسی مشهد به تدریس اشتغال داشت. چندین کتاب و مقاله، بیشتر در موضوعات عروض و قافیهٔ فارسی و نیز دستور زبان فارسی، از او منتشر شده‌است.
زندگی

دکتر تقی وحیدیان کامیار در روز چهارم بهمن ۱۳۱۳ در مشهد ـ محله پاچنار واقع در شمال باغ نادری ـ به دنیا آمد. او برای تحصیل وارد هنرستان صنعتی شد اما پس از سه سال چون علاقه بسیار به ادبیات داشت تغییر رشته داده و سرانجام دیپلم ادبی گرفت و بلافاصله به حرفه معلمی پرداخت.
او در سال ۱۳۳۶ در رشته زبان و ادبیات فارسی برای اخذ مدرک لیسانس وارد دانشگاه مشهد شد. موضوع پایان‌نامه لیسانس وی پژوهشی درباره هنر داستان‌های جانوران و پرندگان بود که این اثر در روزنامه آفتاب شرق به چاپ رسید. او در دوره کارشناسی از درس استادانی چون سیداحمد خراسانی، دکتر غلامحسین یوسفی، دکتر فیاض، دکتر رضایی بهره برده‌است.
پس از اتمام دوره کارشناسی ادبیات فارسی، ضمن تدریس در دبیرستان به کار پژوهشی پرداخت و تذکره شاعران مشهد را در روزنامه خراسان منتشر ساخت. به علت علاقه‌مندی به دستور زبان فارسی، چهار سال در زمینه دستور زبان گفتاری به صورت خودخوان کوشید و در سال ۱۳۴۳ کتابی به نام دستورزبان عامیانه را منتشر ساخت.
یک سال بعد وحیدیان کامیار کتابی به نام دستورزبان فارسی با روش نو تألیف و منتشر ساخت.
او در سال ۱۳۴۸ در مقطع فوق‌لیسانس رشته زبان‌شناسی همگانی دانشگاه تهران ادامه تحصیل داد و پایان‌نامه وی به نام ادبیات دانشگاه تهران (شماره ۷۷ سال ۱۳۵۰) به چاپ رسیده‌است.
همچنین همکاری با سازمان برنامه‌ریزی کتاب‌های درسی نیز از سوابق کاری او محسوب می‌شود. وحیدیان کامیار در این همکاری طرح وزن و قافیه به روش علمی را ارائه داد که طرح قافیه آن در مجله وحید اردیبهشت ۱۳۵۲ (به نام قافیه در شعر فارسی) به چاپ رسید. همچنین طرح دستورزبان فارسی با روش علمی از دیگر همکاری‌های او با سازمان برنامه‌ریزی درسی کتاب‌های درسی ایران بود.
تقی وحیدیان کامیار در ۴ بهمن ۱۳۹۶، که سالروز تولد او نیز بود، یعنی دقیقاً در ۸۳ سالگی، درگذشت.
آثار

دستور زبان عامیانهٔ فارسی، انتشارات باستان، ۱۳۴۳
دستور فارسی با روش نو، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۴۴
بررسی وزن شعر عامیانه فارسی، انتشارات آگاه، ۱۳۵۷
وزن و قافیهٔ شعر فارسی، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۷
نوای گفتار در زبان فارسی، اهواز:دانشگاه شهید چمران (جندی شاپور) ویراست دوم، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی
دستور زبان فارسی (به‌همراه غلامرضا عمرانی)، تهران: انتشارات سمت
بدیع: از دیدگاه زیبایی‌شناسی، تهران: انتشارات سمت
فرهنگ قافیه در زبان فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی
ادبیات فارسی ۱، دورهٔ پیش‌دانشگاهی رشتهٔ ادبیات و علوم انسانی، تهران: وزارت آموزش و پرورش
دستور زبان فارسی گفتاری، تهران: انتشارات الهدی
فرهنگ نام آوایی فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی، ۱۳۷۵
بررسی منشأ وزن شعر فارسی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۷۶ چاپ سوم
تصحیح دیوان کاتبی نیشابوری، با همکاری جوادی نیا و خومحمدی، مشهد: آستان قدس رضوی، ۱۳۸۲
مجموعه مقالات زبان چگونه شعر می‌شود، مشهد: انتشارات دانشگاه آزاداسلامی، ۱۳۸۳
فرهنگ اوزان شعر فارسی، مشهد: انتشارات دانشگاه فردوسی، ۱۳۸۹
تذکره شاعران مشهد، با همکاری محمد عظیمی و به کوشش خومحمدی، مشهد: انتشارات حوزهٔ هنری خراسان رضوی، ۱۳۹۰
فوکر دی.۲۱

| D> XXI | D> XXI |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: فوکر
طراح: اریک شاتزکی
نخستین پرواز: ۲۷ مارس ۱۹۳۶
بازنشستگی: ۱۹۴۸
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی وایی فنلاند نیروی هوایی هلند نیروی هوایی دانمارک
تعداد ساخته‌شده: ۱۴۸
فوکر دی. ۲۱ (انگلیسی: Fokker D.XXI) یک هواپیمای ساخت فوکر است.
غلامعلی نعیم‌آبادی

| غلامعلی نعیم‌آبادی | غلامعلی نعیم‌آبادی |
| --- | --- |
نماینده مجلس خبرگان رهبری دوره ششم: نماینده مجلس خبرگان رهبری دوره ششم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ خرداد ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۱ خرداد ۱۴۰۳
حوزه انتخاباتی: استان تهران
اکثریت: ۷۰۷٬۶۱۳
نماینده ولی فقیه در استان هرمزگان امام‌ جمعه بندرعباس: نماینده ولی فقیه در استان هرمزگان امام‌ جمعه بندرعباس
دوره مسئولیت ۱۳ آذر ۱۳۶۹ – ۲۶ تیر ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۳ آذر ۱۳۶۹ – ۲۶ تیر ۱۳۹۸
گمارنده: سید علی خامنه‌ای
پس از: محمدحسن احمدی فقیه یزدی
پیش از: محمد عبادی‌زاده
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۳ خورشیدی دامغان، ایران
فرزندان: عرفان
وبگاه: naemabadi.ir
غلامعلی نعیم‌آبادی (زادهٔ ۱۳۲۳، دامغان) روحانی و سیاستمدار ایرانی است. وی پیش‌تر نماینده ولی فقیه در استان هرمزگان و امام جمعه شهر بندرعباس بوده و از سال ۱۳۸۱ پس از فوت میرزامحمد انواری به عنوان نماینده هرمزگان در مجلس خبرگان انتخاب شد و تا پایان دوره‌های سوم و چهارم عضو مجلس خبرگان بود. وی سال ۱۳۹۴ در انتخابات پنجمین دوره این مجلس از انتخاب مجدد بازماند. در ششمین دوره انتخابات مجلس خبرگان رهبری وی بعنوان یکی از نمایندگان استان تهران انتخاب شد.
وی دارای عنوان حوزوی آیت‌الله است.
گلپایگانی و مرتضی حائری و محقق داماد و محمد مفتح از جمله استادان وی بوده‌اند.
وی که پیش از حضور در هرمزگان امام‌جمعه دامغان بوده، از ۱۳ آذر ۱۳۶۹ با حکم سید علی خامنه‌ای به عنوان امام جمعه بندرعباس و نماینده ولی فقیه در هرمزگان منصوب شد. او تا ۲۱ تیر ماه ۱۳۹۸ در این سمت بود و در این روز از امامت جمعه خداحافظی کرد.
نعیم‌آبادی در زمینه‌های تحقیق، تدریس، تألیف، سخنرانی فعالیت دارد. وی پیشتر مسئولیت نهاد نمایندگی رهبری در دانشگاه‌های جامع پزشکی بوده‌است.
کتاب‌شناسی

نعیم‌آبادی دارای کتاب‌های تألیفی متعددی است که عبارت‌اند از:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| ردیف | نام کتاب | ردیف | نام کتاب |
| ۱ | نماز زیباترین الگوی پرستش | ۱۹ | قرآن در نهج‌البلاغه |
| ۲ | آسیب‌شناسی: خواص زمینه‌ها، عوامل و راه‌های پیش‌گیری‌ | ۲۰ | عاشورا در عاشورا |
| ۳ | تحریف در آموزه‌های دینی | ۲۱ | صلیب خونین |
| ۴ | امامت عصاره رسالت | ۲۲ | احسان |
| ۵ | شرحی بر خطبه امام سجاد | ۲۳ | نماز درمانی |
| ۶ | امر به معروف و نهی از منکر | ۲۴ | سیاست علوی |
| ۷ | غدیر در آینه تاریخ | ۲۵ | نماز در آئینه وحی |
| ۸ | آئین پارسایی: شرح خطبه همام | ۲۶ | زکات در آئینه وحی |
| ۹ | زمزمه روزه‌داران (شرح دعاهای ایام ماه رمضان) | ۲۷ | شکر در آئینه وحی |
| ۱۰ | روش‌شناسی و آسیب‌شناسی امر به معروف و نهی از منکر | ۲۸ | رشوه |
| ۱۱ | روزه در آئینه وحی | ۲۹ | تفسیر سوره فجر و تین |
| ۱۲ | نخستین گام در نماز | ۳۰ | زیارت و توسل از منظر اسلام |
| ۱۳ | حق و باطل | ۳۱ | نقدی بر وهابیت |
| ۱۴ | توسل | ۳۲ | داروینیسم از دیدگاه دانش و مذهب |
| ۱۵ | نماز جماعت | ۳۳ | خمس |
| ۱۶ | بهائیت دین نیست | ۳۴ | شب عاشورا |
| ۱۷ | مبانی دینی اقتصاد مقاومتی | ۳۵ | خمس سهمی برای شکوفایی |
| ۱۸ | زکات سهمی برای شکوفایی |  |  |
کیریل ناریشکین

کیریل پولوکتوویچ ناریشکین (به روسی: Кирилл Полуэктович Нарышкин) (۱۶۲۳ – ۳۰ آوریل ۱۶۹۱) یک فرمانده نظامی و بویار از خاندان ناریشکین در زمان سلطنت تزار الکسی یکم بود. او پدر ناتالیا ناریشکینا و پدربزرگ مادری پتر کبیر بود.
زندگی‌نامه

نام کیریل ناریشکین برای اولین بار در سال ۱۶۴۶ و هنگامی که او و شاهزاده نیکیتا ایوانوویچ اودویوسکی برای محافظت از مرزهای جنوبی مسکووی در برابر حملات احتمالی تاتارهای کریمه اعزام شدند، ذکر شده است. در سال ۱۶۵۴، کیریل ناریشکین در لشکرکشی‌های الکسی یکم علیه لهستان و لیتوانی شرکت کرد. در سال ۱۶۵۸، کیریل ناریشکین به عنوان رئیس یک واحد استرلتسی در اسمولنسک خدمت کرد. او سال ۱۶۶۰ به عنوان یک فرمانده به منطقه ترک فرستاده شد تا حملات نوقایی‌های شورشی را دفع کند و دو سال بعد به کازان فرستاده شد تا به عنوان دومین وویوود (فرمانده نظامی) شاهزاده شولشوف خدمت کند.
ازدواج تزار با ناتالیا ناریشکینا دختر کیریل در سال ۱۶۷۱، زندگی ناریشکین‌ها را تا حد زیادی دگرگون کرد. کیریل به مسکو احضار شد تا در عروسی دخترش شرکت کند و سپس هدایا و جوایز بی‌شماری دریافت کرد. در همان سال، به او مقام «دِوریانستوف» (مقام سوم در دومای بویار پس از بویار و اوکولنیچی) اعطا شد و تنها یک سال بعد همراه با آرتامون ماتویف (پدرخوانده ناتالیا) در روز تولد تزارویچ پتر به مقام «اوکولنیچی» ترقی یافت و املاک، مستغلات و حقوق فراوانی دریافت کرد. مجدداً در سال ۱۶۷۱، کیریل پس از شورش استپان رازین در منطقه نیژنی نووگورود در سرکوب آن شرکت کرد. از زمانی که او در ۲۷ نوامبر ۱۶۷۲ به مقام «بویار» رسید، دیگر هرگز در دربار سلطنتی یا در سیاست روسیه تزاری نقش مهمی ایفا نکرد؛ فقط گاهی در زمان شرف‌یابی تزار در مسکو، صومعه‌های مختلف یا سفرهای گوناگون به حومه شهر، بر اوضاع نظارت می‌کرد.
در زمان سلطنت فیودور سوم، به نظر می‌رسد که کیریل ناریشکین از شرکت در بارگاه‌های سلطنتی (احتمالاً به دلیل فتنه‌های میلوسلاوسکی‌ها) منع شده است؛ زیرا دیگر در مهمانی‌های رسمی یا پذیرایی از سفیران خارجی نامی از او دیده نمی‌شود. با این حال، او در سال ۱۶۸۲ و به منظور از بین بردن سیاست «مستنیچستوف» (اشراف‌زاده سالاری) حضور داشت و در بین کسانی بود که قطعنامه نهایی خود را امضا کردند. در طول شورش ۱۶۸۲ مسکو، کیریل ناریشکین مجبور شد شاهد چندین فاجعه خانوادگی باشد: نوه‌اش پتر و دخترش ناتالیا از قدرت کنار گذاشته شدند، پسرانش توسط استرلتسی‌ها به قتل رسیدند و سپس خود او از مقامش خلع شد و به صومعه کیریلو-بلوزرسکی تبعید شد.
به محض سقوط میلوسلاوسکی‌ها و به قدرت رسیدن پتر و ناتالیا ناریشکینا، کیریل ناریشکین می‌توانست به دربار بازگردد؛ اما به دلیل کهنسالی خود تصمیم گرفت پشت دیوارهای صومعه باقی بماند. او در ۳۰ آوریل ۱۶۹۱ در آن صومعه درگذشت. همسر او آنا لئونتیونا لئونتیوا نیز در ۲ ژوئیه ۱۷۰۶ درگذشت و در صومعه ویسوکوپتروسکی به خاک سپرده شد.
اف.کی ۵۸ کول‌هوون

| اف>  کی ۵۸ کول‌هوون | اف>  کی ۵۸ کول‌هوون |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: Koolhoven
طراح: Erich Schatzki
نخستین پرواز: ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۸
معرفی‌شده در: ۱۹۴۰
بازنشستگی: ۱۹۴۰
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه
ساخته‌شده: ۱۹۳۹–۱۹۴۰
تعداد ساخته‌شده: ۲۰
اف. کی ۵۸ کول‌هوون (به انگلیسی: Koolhoven_F.K.58) یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Koolhoven است. هواگرد اف. کی ۵۸ کول‌هوون نخستین پروازش را در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۰ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۴۰ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۲۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Erich Schatzki بود.
آلن براون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۱۴)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Alan Winston Brown
زادروز:  ۲۶ اوت ۱۹۱۴
زادگاه:  کوربریج
تاریخ مرگ:  ۸ مارس ۱۹۹۶ (۸۱ سال)
محل مرگ:  بارنستاپل
قد:  ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱٫۸۰ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۳–۱۹۴۶ |  باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون |  ۵۷ |  (۰) |
| ۱۹۴۶–۱۹۴۸ |  باشگاه فوتبال برنلی |  ۸۸ |  (۰) |
| ۱۹۴۸–۱۹۴۹ |  باشگاه فوتبال نوتس کانتی |  ۱۳ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۵۴–۱۹۵۷:  باشگاه فوتبال برنلی
۱۹۵۷–۱۹۶۴:  باشگاه فوتبال ساندرلند
۱۹۶۴–۱۹۶۸:  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی
۱۹۶۸–۱۹۷۲:  باشگاه فوتبال ساندرلند
۱۹۷۳–۱۹۷۴:  باشگاه فوتبال هامارکامراتن
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آلن براون (انگلیسی: Alan Brown; ۲۶ اوت ۱۹۱۴ – ۸ مارس ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هادرزفیلد تاون، باشگاه فوتبال نوتس کانتی، و باشگاه فوتبال برنلی اشاره کرد.
بنیامین نتانیاهو
اوایل زندگی

بنیامین نتانیاهو در سال ۱۹۴۹ میلادی در شهر تل‌آویو متولد شد. مادر او زیلا و پدر او بنزیون نتانیاهو است. او در اورشلیم بزرگ شده است و خانوادهٔ او بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸، و دوباره بین ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷، مدتی در ایالات متحدهٔ آمریکا زندگی کردند.
در سال ۱۹۶۷ به اسرائیل بازگشت و به عضویت در یگان تکاوری فوق ویژهٔ ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش اسرائیل به نام یگان سایرت متکل پیوست. او دوباره در سال ۱۹۷۲ به آمریکا بازگشت و تحصیلات خود را در مؤسسهٔ فناوری ماساچوست آغاز کرد.
هنگامی که جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ آغاز شد، او به اسرائیل بازگشت و به نیروهای جنگندهٔ کانال سوئز و ارتفاعات جولان پیوست. پس از اتمام جنگ، به بوستون بازگشت و کارشناسی خود در رشتهٔ معماری را به پایان رساند، کارشناسی ارشد در رشتهٔ مدیریت اجرایی دریافت کرد و سپس به تحصیل علوم سیاسی در دانشگاه هاروارد پرداخت.
بنیامین نتانیاهو دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ معماری و کارشناسی ارشد در مدیریت اجرایی از مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (دانشگاه ام‌آی‌تی) است. وی همین‌طور در مقطع دکترا در دانشگاه هاروارد در رشتهٔ علوم سیاسی تحصیل کرد اما تحصیلات خود را پس از جان باختن برادرش در حملهٔ انتبه به پایان نرسانده و مدرکی از دانشگاه هاروارد کسب نکرد.
اوایل فعالیت

پس از فارغ‌التحصیلی از هاروارد، به عنوان مشاور اقتصادی در گروه مشاورهٔ بوستون در بوستون مشغول به کار شد، و همچنین به فعالیت‌های اطلاعاتی اسرائیل در آمریکا پرداخت.
رهبری اپوزیسیون (۱۹۹۳–۱۹۹۶)

نتانیاهو پیش از انتخابات پارلمانی ۱۹۸۸ به اسرائیل بازگشت و به حزب لیکود پیوست. او در انتخابات داخلی لیکود در فهرست حزبی در رتبهٔ پنجم جای گرفت. بعدها او در دورهٔ دوم کنست به عنوان نماینده انتخاب شد و به عنوان قائم مقام وزیر امور خارجه موشه آرنس و بعداً دیوید لوی منصوب شد.
نتانیاهو و لوی با هم همکاری نمی‌کردند و رقابت بین آن‌ها پس از آن بیشتر هم شد. در جریان جنگ خلیج فارس در اوایل ۱۹۹۱, نتانیاهوی مسلط به زبان انگلیسی به عنوان سخنگوی اصلی اسرائیل در مصاحبه‌های رسانه‌ای در سی‌ان‌ان و دیگر رسانه‌های خبری ظهور کرد. در جریان کنفرانس ۱۹۹۱ مادرید نتانیاهو عضوی از هیئت اسرائیلی به رهبری اسحاق شامیر بود. پس از کنفرانس مادرید نتانیاهو به‌عنوان وزیر قائم مقام در دفتر نخست‌وزیر منصوب شد.
پس از شکست لیکود در انتخابات ۱۹۹۲ نتانیاهو در انتخابات رهبری این حزب پیروز شد و بنی بگین پسر مناخم بگین، سیاستمدار کهنه‌کار دیوید لوی را شکست داد. شارون نیز مدتی رقابت کرد ولی پس از روشن شدن کم بودن حمایت از او کناره‌گیری کرد. شامیر، اندکی پس از شکست لیکود از سیاست کناره گرفت.
در پی ترور اسحاق رابین در یک راهپیمایی در حمایت از پیمان‌های اسلو، شیمون پرز جانشین موقت اسحاق رابین تصمیم گرفت به منظور کسب مشروعیت برای پیش بردن فرایند صلح، فرمان انتخابات زودهنگام صادر کرد. نتانیاهو نامزد لیکود برای نخست‌وزیر در انتخابات ۱۹۹۶ اسرائیل که در ۲۹ مه برگزار شد بود و این اولین باری بود اسرائیلی‌ها مستقیماً نخست وزیرشان را انتخاب می‌کردند. نتانیاهو عامل سیاسی حزب جمهوری‌خواه آمریکا آرتور فینکلستاین را برای ادارهٔ کمپین خود انتخاب کرد. نتانیاهو این انتخابات را برنده شد و جوان‌ترین فرد در تاریخ این منصب و اولین نخست‌وزیر اسرائیل شد که در کشور اسرائیل به دنیا آمده است. (اسحاق رابین در اورشلیم در دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین پیش از تأسیس دولت اسرائیل در ۱۹۴۸ به دنیا آمده بود).
پیروی نتانیاهو بر شیمون پرز که پیش از انتخابات محتمل‌تر تلقی می‌شد بسیاری را متعجب کرد.
نخست‌وزیری (۱۹۹۶–۱۹۹۹) > دور اول

نتانیاهو نخستین بار در ۴ سپتامبر ۱۹۹۶ با یاسر عرفات رئیس‌جمهور فلسطین دیدار کرد. پیش از این دیدار، رهبران این دو کشور تلفنی گفت‌وگو کرده بودند. این جلسات تا پاییز ۱۹۹۶ ادامه خواهد داشت. نتانیاهو در نخستین دیدار خود گفت: «مایلم تأکید کنم که ما باید نیازها و الزامات هر دو طرف را بر پایهٔ تعامل متقابل و تضمین امنیت و رفاه هم اسرائیلی‌ها و هم فلسطینی‌ها در نظر بگیریم.» عرفات نیز گفت: «ما مصمم هستیم با آقای نتانیاهو و دولت او همکاری کنیم.» مذاکرات در ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۹۷ با امضای پروتکل الخلیل به اوج خود رسید. امضای پروتکل الخلیل با تشکیلات خودگردان فلسطین منجر به استقرار مجدد نیروهای اسرائیلی در الخلیل و انتقال قدرت غیرنظامی در بیشتر مناطق به کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین شد.
در ادامه اما عدم پیشرفت روند صلح منجر به مذاکرات جدیدی شد که حاصل آن تهیهٔ یادداشت تفاهم رودخانهٔ وای در سال ۱۹۹۸ بود که در آن گام‌هایی را که باید توسط دولت اسرائیل و تشکیلات خودگردان فلسطین برای اجرای توافق موقت قبلی در سال ۱۹۹۵ برداشته شود، شرح داده شد. این سند توسط نتانیاهو و یاسر عرفات، رئیس ساف امضا شد و در ۱۷ نوامبر ۱۹۹۸، پارلمان ۱۲۰ عضوی اسرائیل، کنست، تفاهم‌نامهٔ رودخانهٔ وای را با ۷۵ رأی موافق در برابر ۱۹ رأی مخالف تصویب کرد. نخست‌وزیر نتانیاهو در اشاره‌ای به کنفرانس خارطوم در سال ۱۹۶۷، بر سیاست «سه نَه» تأکید کرد: نه به خروج از بلندی‌های جولان، نه به بحث در مورد اورشلیم و نه به مذاکره تحت هیچ‌گونه پیش‌شرطی.
در سال ۱۹۹۷, نتانیاهو اجازهٔ عملیات موساد برای ترور خالد مشعل رهبر حماس در اردن را، تنها سه سال پس از امضای پیمان صلح اسرائیل و اردن صادر کرد. تیم موساد که تحت پوشش پنج گردشگر کانادایی در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۷ وارد اردن شد در یک خیابان در امان در گوش مشعل زهر ریخت. نقشه برملا شد و دو مأمور از سوی پلیس اردن دستگیر و سه نفر دیگر در سفارت اسرائیل که پس از آن در محاصرهٔ سربازان قرار گرفت پنهان شدند. ملک حسین خشمگین از اسرائیل درخواست کرد پادزهر را بدهد و تهدید کرد پیمان صلح را ملغی می‌کند. نتانیاهو پس از فشار رئیس‌جمهور بیل کلینتون در برابر فشارها تسلیم شد و دستور آزادی ۶۱ زندانی اردنی و فلسطینی از جمله شیخ احمد یاسین را صادر کرد. این حادثه روابط نوپای اسرائیل و اردن را به پایین‌ترین حد خود رساند.
نخست‌وزیری (۲۰۲۱–۲۰۰۹) > دور دوم

بنیامین در سال ۲۰۰۹ رهبر حزب راست‌گرای لیکود بود و این حزب به رهبری وی در انتخابات سراسری ۲۰۰۹ اسرائیل موفق به کسب ۲۷ کرسی، از پارلمان ۱۲۰ عضوی اسرائیل شد.
در تاریخ ۲۰ فوریهٔ ۲۰۰۹ میلادی، شیمون پرز، رئیس‌جمهوری اسرائیل از بنیامین نتانیاهو، خواست تا در مقام نخست‌وزیر، دولت جدید اسرائیل را تشکیل دهد.
در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۰۹ میلادی، بنیامین نتانیاهو، کابینهٔ جدید خود را به کنست معرفی کرد و با دریافت ۶۹ رأی موافق، ۴۵ رأی مخالف، ۱ رأی ممتنع و ۵ غایب، موفق به گرفتن رأی اعتماد برای دولت جدید اسرائیل شامل ۳۰ وزارتخانه شد. در دولت بنیامین نتانیاهو، ۲ وزیر زن و ۵ وزیر روسی‌الاصل حضور داشتند.
کابینهٔ اسرائیل در تاریخ ۱۶ فروردین ۱۳۸۸ (۵ آوریل ۲۰۰۹)، به پیشنهاد بنیامین نتانیاهو، عوزی آراد را به سمت رئیس شورای عالی امنیت ملی اسرائیل منصوب کرد.
یک نظرسنجی در ژوئیهٔ ۲۰۰۹ توسط هاآرتص نشان داد که بیشتر اسرائیلی‌ها از دولت نتانیاهو حمایت می‌کنند که به او محبوبیت شخصی در حدود ۴۹ درصد می‌دهد. نتانیاهو ایست‌های بازرسی را در کرانهٔ باختری برداشت که منجر به آزادی رفت‌وآمد و جریان واردات شد. گامی که منجر به رونق اقتصادی در کرانهٔ باختری شد. در سال ۲۰۰۹، نتانیاهو از ابتکار صلح عربی ("ابتکار صلح عربستان سعودی") استقبال کرد و درخواست سلمان بن حمد بن عیسی آل خلیفه ولیعهد بحرین برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل را ستود.
نخست‌وزیری (۲۰۲۱–۲۰۰۹) > دور سوم

پس از انتخابات سال ۲۰۱۳ شیمون پرز، رئیس‌جمهور اسرائیل، نتانیاهو را به‌عنوان رهبر بزرگ‌ترین جناح حاضر در کنست، مأمور تشکیل دولت سی و سوم اسرائیل کرد. ائتلاف جدید شامل احزاب یش عتید، خانهٔ یهودی و هاتنوعا بود و با اصرار یش عتید و خانهٔ یهودی، احزاب افراطی ارتدوکس از ائتلاف حذف شدند.
در آوریل ۲۰۱۴ و بار دیگر در ژوئن، نتانیاهو از نگرانی‌های عمیق خود در مورد توافق حماس و تشکیلات خودگردان فلسطین و سپس تشکیل دولت وحدت سخن گفت و به‌شدت از تصمیم ایالات متحده و دولت‌های اروپایی برای همکاری با دولت ائتلافی فلسطین انتقاد کرد. او حماس را مسئول ربایش و قتل سه نوجوان اسرائیلی در ژوئن ۲۰۱۴ دانست و عملیات جست‌وجو و دستگیری گسترده‌ای را در کرانه یباختری آغاز کرد و به‌طور ویژه بر اعضای حماس تمرکز کرد و طی هفته‌های بعد ۶۰ هدف را در غزه مورد هدف قرار داد. تبادل حملات موشکی و راکتی بین ستیزه‌جویان غزه و ارتش اسرائیل پس از یافتن پیکر نوجوانان کشته شده، در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۴ افزایش یافت. پس از کشته شدن چند تن از عوامل حماس، در پی یک انفجار و در اثر بمباران اسرائیل، حماس رسماً اعلام کرد که از غزه به سمت اسرائیل راکت پرتاب خواهد کرد و اسرائیل نیز عملیات لبهٔ حفاظتی در نوار غزه را آغاز کرد و به‌طور رسمی به توافقنامهٔ آتش‌بس نوامبر ۲۰۱۲ پایان داد. نخست‌وزیر نتانیاهو یک دور برنامهٔ تلویزیونی را در ایالات متحده انجام داد و اعضای حماس را در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌ان «تروریست‌های نسل‌کش» توصیف کرد. هنگامی که از نتانیاهو پرسیده شد که آیا تلفات در غزه بر اثر انجام این عملیات ممکن است جرقهٔ آغاز «انتفاضهٔ سوم» شود، نتانیاهو پاسخ داد که حماس برای رسیدن به همین هدف تلاش می‌کند.
در ۲ دسامبر ۲۰۱۴، نتانیاهو دو تن از وزرای خود، یائیر لاپید وزیر دارایی، که ریاست حزب میانه‌روی یش عتید را بر عهده داشت و تسیپی لیونی، وزیر دادگستری که ریاست هاتنوعا را بر عهده داشت، برکنار کرد. این تغییرات منجر به انحلال دولت شد.
در ژانویهٔ ۲۰۱۵، نتانیاهو برای سخنرانی در کنگرهٔ آمریکا دعوت شد. این سخنرانی سومین سخنرانی نتانیاهو در جلسهٔ مشترک کنگره بود.
با نزدیک شدن به روز انتخابات ۲۰۱۵ اسرائیل، نتانیاهو در پاسخ به یک سؤال تأکید کرد که در دورهٔ مسؤولیت او، کشور فلسطینی ایجاد نخواهد شد. وی گفت: حمایت از یک کشور فلسطینی به منزلهٔ واگذاری اراضی به تروریست‌های اسلامگرای تندرو برای حمله به اسرائیل است. با این حال، نتانیاهو افزود: «من راه‌حل تک‌دولتی نمی‌خواهم. من یک راه‌حل صلح‌آمیز و پایدار دو دولتی می‌خواهم. من سیاستم را تغییر نداده‌ام.»
مواضع > مواضع نسبت به اختلاف اسرائیل و فلسطین

بنیامین نتانیاهو، وعده‌های انتخاباتی متعددی را در راستای انتخابات سراسری اسرائیل (۲۰۰۹) داد. از آن‌جمله، وی در دیدار از شهر اشکلون وعده داد که در صورت دستیابی به مقام نخست‌وزیری اسرائیل، حکومت حماس در نوار غزه را سرنگون خواهد کرد.
مواضع > مواضع نسبت به اختلاف اسرائیل و فلسطین > شهرک‌های یهودی‌نشین

بنیامین نتانیاهو همچنین وعده داده است تا «رشد طبیعی شهرک‌های یهودی‌نشین در کرانهٔ باختری رود اردن را ادامه دهد، با برچیدن شهرک‌ها مخالفت کند، از دادن امتیاز دربارهٔ تقسیم اورشلیم به فلسطینی‌ها خودداری ورزد و سرانجام این‌که به توافقات پشت‌پردهٔ دولت‌مردان سابق اسرائیل با حکومت خودگردان فلسطین تعهدی نداشته باشد».
مواضع > مواضع نسبت به اختلاف اسرائیل و فلسطین > اظهار نظر دربارهٔ امکان بازگشت به مرزهای ۱۹۶۷

در ویدئویی که از نتانیاهو در سال ۲۰۰۱ بدون آگاهی خودش ضبط شده است، او دربارهٔ پیمان اسلو می‌گوید: «قبل از انتخابات از من پرسیدند که آیا به معاهدات اسلو پایبند خواهم بود. من گفتم که خواهم بود، ولی … معاهدات را طوری تفسیر خواهیم کرد که از پیش‌تازی به سمت مرزهای ۶۷ جلوگیری کنم.»
در سال ۲۰۱۱ در سخنرانی که دربارهٔ کنگره آمریکا انجام داد، نتانیاهو بازگشت به مرزهای ۱۹۶۷ را رد کرد. او آمادگی اسرائیل را برای «سازش‌هایی دردناک» جهت دستیابی به صلح با فلسطینیان اعلام کرد. نتانیاهو همچنین با تقسیم اورشلیم (بیت‌المقدس) و حق بازگشت آوارگان فلسطینی و خانواده‌هایشان مخالفت کرد. نتانیاهو گفت که اسرائیل آماده است شماری از آبادی‌های مناقشه‌برانگیز یهودی‌نشین در کرانهٔ باختری رود اردن را واگذار کند، ولی چند آبادی نیز به خاک اسرائیل منضم خواهند شد.
مواضع > مواضع نسبت به اختلاف اسرائیل و فلسطین > کشور مستقل فلسطینی

در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۹ میلادی، بنیامین نتانیاهو، در سخنرانی در دانشگاه تل‌آویو برای اولین بار با تشکیل کشور مستقل فلسطینی به‌طور مشروط موافقت کرد. او بازگشت آوارگان فلسطینی را منتفی و اورشلیم را پایتخت واحد و ابدی اسرائیل دانست و غیرنظامی‌شدن مناطق فلسطینی و به رسمیت‌شناختن اسرائیل، به عنوان یک دولت یهودی از سوی فلسطینی‌ها را پیش‌شرط موافقت با تشکیل کشور فلسطینی دانست.
مواضع > مواضع نسبت به اختلاف اسرائیل و فلسطین > خروج از یونسکو

با اتمام سال ۲۰۱۸ و همزمان با آغاز سال جدید میلادی، اسرائیل خروج این کشور از سازمان یونسکو را به‌طور رسمی اجرایی ساخت. وزارت خارجه آمریکا در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷ با متهم ساختن یونسکو به «رویکردهای ضد اسرائیلی» اعلام کرده بود که از این سازمان خارج خواهد شد. بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل نیز در همان روز به وزارت خارجهٔ کشورش دستور داد مقدمات خروج اسرائیل از یونسکو را فراهم کند. او همچنین در سپتامبر ۲۰۱۸ دعوت برای شرکت در یک کنفرانس با موضوع یهودستیزی را که یونسکو در حاشیهٔ مجمع عمومی برگزار کرد، نپذیرفت. تصمیم آمریکا و اسرائیل برای خروج از یونسکو در اکتبر ۲۰۱۷ که طبق اساسنامهٔ این سازمان باید در پایان سال بعد به مرحلهٔ اجرا می‌رسید، در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ اجرایی شد.
مواضع > ایران

بنیامین نتانیاهو از مخالفان سرسخت دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح هسته‌ای است و آن را مهم‌ترین تهدید برای موجودیت و امنیت اسرائیل قلمداد می‌کند.
در پی اعتراضات مردمی جنبش سبز نسبت به نتایج اعلام‌شده در دهمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری ایران، بنیامین نتانیاهو «شجاعت باورنکردنی» هواداران اپوزیسیون در ایران را مورد ستایش قرار داد و تصریح کرد که مردم دلیر ایران، چهرهٔ واقعی ایران را به نمایش گذاشته‌اند.