پوکاهانتس (شخصیت)
توسعه > شخصیت و طراحی

کین همچنین می‌خواست که پوکاهانتس برخلاف آریل از پری دریایی کوچک (۱۹۸۹) یا بل از دیو و دلبر (۱۹۹۱) به‌عنوان یک زن با اعتماد به نفس نوشته شود. جیم پنتاکوست، تهیه‌کننده فیلم، این شخصیت را به عنوان «قوی‌ترین قهرمانی که تا به حال در یک فیلم دیزنی داشته‌ایم» می‌بیند. هاوارد گرین، سخنگوی دیزنی گفت که استودیو مایل است این فیلم شخصیت‌های بومی آمریکایی خود را به شیوه ای «واقعی» و «عادلانه» برخلاف تصویر «بسیار کمیک، گسترده» و نادرست از بومیان آمریکایی در پیتر پن (۱۹۵۳) به تصویر بکشد. گرین همچنین گفت که استودیو نمی‌خواست این فیلم کلیشه‌ها را در مورد مردم بومی آمریکای شمالی تقویت کند. گروه فیلم با ری آدامز، رئیس سرخ‌پوستان متحد ویرجینیا ملاقات کردند و ده دقیقه انیمیشن ناتمام و ترانه «رنگ‌های باد» را به او نشان دادند تا ببینند آیا پوکاهانتس را به گونه ای به تصویر کشیده‌اند که دقیق تر با فرهنگ پوهاتان باشد. آدامز احساس می‌کرد که لباس‌های شخصیت نشان‌دهنده دقیق لباس‌های بومیان آمریکایی است و اظهار داشت که پوکاهانتس به عنوان «بسیار زیبا و بسیار باهوش و بسیار دوست‌داشتنی، طوری که بومیان آمریکایی هستند، نشان داده می‌شود. معمولاً ما را دوست داشتنی نشان نمی‌دهند، اما اگر ما به آنها عشق نمی‌ورزیدیم و به آنها کمک نمی‌کردیم، ساکنان سه زمستان اول زنده نمی‌ماندند.»
گلن کین، انیماتور ناظر، که به خاطر انیمیشن‌سازی شخصیت‌های زن مانند آریل مشهور است، بلافاصله برای ترسیم پرنسس سرخ‌پوست انتخاب شد. به دنبال خواسته‌های جفری کاتزنبرگ برای ساختن شخصیت به «ایده‌آل‌ترین و بهترین زنی که تا به حال ساخته شده»، کین ابتدا شروع به جستجوی الهام‌های خود برای نمایش‌هایش برای پوکاهانتس از شرلی «کبوتر کوچک» کاستالو-مک‌گوان و دوی وایت داو کرد، زنانی که او در طول سفر تحقیقاتی به ویرجینیا ملاقات کرده بود. کین ملاقات با زنان را به یاد آورد:
پس برگشتم و این زن بومی آمریکایی زیبا را در حال راه رفتن دیدم. او گفت: «تو گلن کین هستی؟» انیماتوری که قرار است پوکاهانتس را انجام دهد؟ گفتم «بله.» و سپس از پشت درخت دیگری زن دیگری آمد و گفت: «خب، نام من شرلی لیتل داو است، و این خواهر من دیوی وایت داو است، و ما از نوادگان پوکاهانتس هستیم.» و همان‌طور که آنجا ایستاده بودند، من از هر دوی آنها عکس گرفتم، و بین صورت آنها چهره پوکاهانتس در ذهن من بود - می‌توانستم او را ببینم.
الهام‌بخش‌های دیگر کریستی تورلینگتون، ناتالی بلکن، نائومی کمپبل، جیمی پیلو، سوپرمدل سفیدپوست کیت ماس، شارمین کریگ و ایرنه بدارد بودند که صدای گفتار شخصیت را ارائه کردند. کین همچنین به تصویر پوکاهانتس از یک کتاب تاریخ در ۱۶۲۰ نگاه کرد، و ادعا کرد «وی دقیقاً یک نامزد برای زیباترین فرد پیپل نبود، [بنابراین] من چند تنظیم برای اضافه کردن یک احساس آسیایی به صورت او اضافه کردم». پوکاهانتس و تمام افراد قبیله‌اش احتمالاً برای نشان دادن ارتباط آنها با طبیعت در این فیلم با پای برهنه به تصویر کشیده شدند. به دلیل پیچیدگی طرح‌های رنگی، شکل‌ها و عبارات موجود در انیمیشن، در مجموع ۵۵ انیماتور به تنهایی روی طراحی شخصیت پوکاهانتس کار کردند، از جمله مارک هن و پرس رومانیلوس.
داینا تیلور، دانشجوی فیلیپینی، ۲۰۰ دلار دستمزد دریافت کرد تا برای این شخصیت مدل شود. او ادعا کرد که او مدل اصلی چهره پوکاهانتس است و در طول سه سال چهار جلسه با انیماتورهای دیزنی داشته‌است. در یک نقطه او می‌گوید که توسط ۱۵ هنرمند انیمیشن احاطه شده بود که ویژگی‌های صورت او را ترسیم می‌کردند. تصویری از شخصیتی به او داده شد که کین آنرا با عبارت «به دینا، با تشکر از الهامی که به ما دادی» امضا کرد. تیلور که از اینکه او در این فیلم نقشی نداشت، ناامید شده بود، به فکر شکایت از دیزنی افتاد، اما وکیلی که با او مشورت کرد به او توصیه کرد که این کار را انجام ندهد. کین به نیویورک تایمز گفت که او کمک‌های تیلور به فیلم را برای نمایش نامش در تیتراژ فیلم بی‌ارزش می‌داند.
کین احساس کرد که نسخه نهایی شخصیت شبیه به نسخه قبیله‌ای حوا و نسبت به جسیکا رابیت، شخصیت قبلی دیزنی، کمتر سکسی‌تر و ورزشکارتر است.