stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پادشاهی چوسان
روابط خارجی > گیورین

گیورین (به معنی: «روابط همسایگی») یک اصطلاح نئوکنفوسیوسی بود که در چوسان کره ایجاد شد. این اصطلاح برای شناسایی و توصیف یک سیاست دیپلماتیک بود که روابط دوستانه را با کشورهای همسایه ایجاد و حفظ می‌کند. گیورین در کنار یک اصطلاح نتیجه‌ای تفسیر و درک شد، که عبارت بود از سیاست سادِجوئی یا «خدمت به بزرگ» که در قبال چین‌ امپراتوری اعمال می‌شد‌‌. سیاست بلندمدت و استراتژیک با گیورین (کیورین) (روابط همسایگی) که به عنوان دیپلماسی در برخورد با: جورچن‌ها، ژاپن، پادشاهی‌ ریوکیو، سیام و جاوه انجام می‌شد در تضاد بود. گیورین در یک سیاست خارجی چند ملیتی اعمال شد. ماهیت منحصر به فرد این مبادلات دیپلماتیک دوجانبه از چارچوب مفهومی توسعه یافته توسط چینی‌ها شکل گرفته است. به تدریج، مدل‌های نظری اصلاح می‌شوند و سیر تکاملی یک رابطه منحصر به فرد را منعکس می‌کنند.
روابط خارجی > ژاپن

چوسن تسوشین-شی رایچو-زو، یک نقاشی توسط توئی هانه‌گاوا، که صفوف هیئت‌های اعزامی چوسان به ژاپن در سال ۱۷۴۸ در ادو را به تصویر می‌کشد.
کشتی بادبانی کره‌ای بسیار تزئین شده برای آوردن سفیران کره به ناگاساکی در ژاپن می‌رسد. اثر ایشیکاوا تویونوبو (اواسط دهه ۱۷۰۰)
به عنوان گام اولیه، یک هیئت‌ دیپلماتیک در سال ۱۴۰۲ به ژاپن اعزام شد. فرستاده چوسان به دنبال برقراری مجدد روابط دوستانه بین دو کشور بود و او مأمور شد تا روابط حسنه‌ای را که در دوران باستان وجود داشت، یادآوری کند. این ماموریت و اعزام هیئت موفقیت آمیز بود و گزارش شد که شوگون؛ آشیکاگا یوشی‌میتسو تحت تأثیر این اقدام چوسان و فرستادن هیئت دیپملپاتیک و برقرای سفارت‌خانه اولیه در ژاپن قرار گرفته است. قبل از شروع دوره ادو ژاپن، حداقل ۷۰ هیئت دیپلماتیک از پایتخت چوسان به ژاپن اعزام شدند.
مأموریت‌ها و هیئت‌های اعزامی متقابل به عنوان وسیله‌ای برای ارتباط بین پادشاهان کره و شوگون‌های ژاپنی با رتبه تقریباً برابر تعبیر می‌شد. امپراتوران‌ ژاپن در آن زمان شخصیت‌هایی بودند که هیچ قدرت سیاسی یا نظامی واقعی نداشتند و حاکمان سیاسی و نظامی واقعی ژاپن که چوسان با آنها ارتباط برقرار کرد، شوگون‌هایی بودند که در بسیاری از ارتباطات خارجی به عنوان «سرمایه‌دار و شخص دارای نفوذ ژاپن» معرفی می‌شدند تا از درگیری با سیستم مرکزگرایی چین که در آن امپراتور‌ چین دارای بالاترین مقام بود و همه فرمانروایان کشورهای خراجگزار به عنوان «پادشاه» شناخته می‌شدند، جلوگیری شود.
نظام اجتماعی

ارقام دقیق جمعیت کره در دوره چوسان مورد مناقشه است زیرا سوابق دولتی خانوارها در این دوره غیرقابل اعتماد تلقی می‌‌شوند. بین سال‌های ۱۸۱۰ و ۱۸۵۰، جمعیت تقریباً ۱۰ درصد کاهش یافت و ثابت ماند. قبل از معرفی پزشکی مدرن توسط دولت امپراتوری‌ کره در اوایل قرن بیستم، میانگین امید به زندگی برای مردان دهقان و عادی کره‌ای ۲۴ سال و برای زنان ۲۶ سال بود و این عامل مرگ و میر نوزادان می‌شد.
چوسان کره یک سیستم اداری متمرکز را به کار گرفت که توسط دیوان‌سالاران غیرنظامی و افسران نظامی کنترل می‌شد که مجموعاً یانگبان نامیده می‌شدند. تا پایان قرن هجدهم، یانگبان بیشتر ویژگی‌های یک اشرافیت ارثی را به دست آورده بود، به جز اینکه این وضعیت مبتنی بر ترکیبی منحصربه‌فرد از موقعیت خانوادگی، آزمون‌های گواگئو برای یادگیری آموزه‌های کنفوسیوس (کنفسیوس‌گرایی) و سیستم خدمات‌ کشوری بود. خانواده یک یانگبان که موفق نمی‌شدند برای نسل سوم مقام دولتی شوند، وضعیت یانگبان خود را از دست می‌دادند و تبدیل به مردم عادی می‌شدند. در بیشتر موارد، تنها راه برای تبدیل شدن به یک مقام دولتی، گذراندن یک سری امتحانات گواگئو بود (فرد باید در دو مرحله امتحان «گواگئو کوچکتر» قبول می‌شد (هانگول: 소과) تا واجد شرایط برای آزمون گواگئو بزرگتر و مهم باشد، در آزمون گواگئو بزرگتر هم باز باید دو مرحله را می‌گذراند تا به مقام دولتی برسد). یانگبان و پادشاه در یک تعادل ناآرام، دولت مرکزی و نهادهای نظامی را کنترل می‌کردند. اگرچه تنوع محلی قابل توجهی وجود داشت اما مقدار نسبیت یانگبان‌ها به جمعیت چوسان ممکن است تا سال ۱۸۰۰ به ۳۰ درصد برسد، به دلیل شیوه‌های تازه مبادله وضعیت یانگبان با دهقانان. از آنجایی که دولت کوچک بود، بسیاری از یانگبان‌ها نجیب زادگان محلی با موقعیت اجتماعی بالا بودند، اما همیشه درآمد بالایی نداشتند.
بخش دیگری از جمعیت برده‌ها یا رعیت‌ها (نوبی)، «متولدین طبقه پایین» (چئونمین) یا رانده‌شدگان نجس (باکجئونگ) بودند. برده‌داری در کره ارثی و همچنین نوعی مجازات قانونی بود. نوبی‌ها از نظر اجتماعی از افراد آزاد غیر از طبقه حاکم یانگبان متمایز نبودند و برخی از آنها دارای حقوق مالکیت، اشخاص حقوقی و حقوق مدنی بودند. از این رو، برخی از پژوهشگران استدلال می‌کنند که آنها را به عنوان «بردگان» بنامند، در حالی که برخی دیگر از پژوهشگران آنها را به عنوان «رعیت‌ها» توصیف می‌کنند. نوبی دولتی و هم خصوصی وجود داشت و و دولت گهگاه آنها را به یانگبان می‌داد. نوبی متعلق به خصوصی می‌توانست به عنوان دارایی شخصی به ارث برسد. در طول برداشت محصولات ناچیز، بسیاری از افراد طبقه سانگ‌مین داوطلبانه نوبی می‌شدند تا زنده بمانند. جمعیت نوبی می‌تواند تا حدود یک سوم جمعیت در نوسان باشد، اما به‌طور متوسط ​​نوبی‌ها حدود ۱۰٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌دادند.  برده‌های چوسان می‌توانستند (اغلب داشتند) مالکیت داشته باشند. بردگان خصوصی می‌توانستند آزادی خود را بخرند.
شاپور پولادی

| شاپور پولادی> اطلاعات شخصی | شاپور پولادی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۸ خورشیدی چرداول، ایران
تحصیلات: لیسانس مهندسی عمران
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی
شاپور پولادی (زادهٔ ۱۳۴۸ در چرداول) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ ایلام، سیروان، ایوان، مهران، شهرستان چرداول در دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
یکبار دیگر (مجموعه تلویزیونی)

| یکبار دیگر | یکبار دیگر |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 한 번 다녀왔습니다
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Han Beon Danyeowatseumnida
عنوان عینی: I've Been There Once من یک بار آنجا بوده‌ام
 :  
ژانر: درام ملودرام
نویسنده: یانگ هی سونگ آن آه روم
کارگردان: لی جه سانگ
بازیگران: لی سانگ یوب لی مین جونگ
آهنگساز: لی کیو اوک
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۰۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: هوانگ یی کیونگ (۱–۴) کی مین سو (۵–۵۰) کی‌بی‌اس مدیا
تهیه‌کننده‌ها: کیم یونگ گیو مون سوک هوان اوه کوانگ هی
دوربین: تک دوربین
مدت: ۳۵ دقیقه
تولیدکننده‌ها: بن فکتوری ورلد واید استودیو دراگون
توزیع‌کننده: کی‌بی‌اس استودیو دراگون (بین‌المللی)
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کی‌بی‌اس۲
انتشار اولیه: ۲۸ مارس ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-03-۲۸) – ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-09-۱۳)
وبگاه: وبگاه
یکبار دیگر (انگلیسی: Once Again; کره‌ای: 한 번 다녀왔습니다) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی لی سانگ یوب و لی مین جونگ است. این مجموعه از ۲۸ مارس تا ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۰، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۱۹:۵۵ تا ۲۱:۱۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
خلاصه داستان

سونگ یونگ دال (چون هو جین) و جانگ اوک بون (چا هوا یون) سال هاست که ازدواج کرده‌اند و دارای چهار فرزند (یک پسر و سه دختر) هستند: جون سون (اوه ده هوان)، گا هی (اوه یون آه)، نا هی (لی مین جونگ) و دا هی (لی چو هی).
فرزند سوم، نا هی یک پزشک است و او با همسرش دکتر یون گیو جین (لی سانگ یوب) در همان بیمارستان کار می‌کند. آنها در دوران تحصیل پزشکی عاشق شدند و ازدواج کردند، اما زندگی زناشویی آنها چندان خوب پیش نمی‌رود. در همین حال، فرزند اول جون سون (اوه ده هوان) و فرزند دوم گا هی (اوه یون آه) هر دو مطلقه هستند و با والدین خود زندگی می‌کنند. کوچک‌ترین کودک دا هی به عنوان کارآموز در یک شرکت کار می‌کند.
بازیگران > اصلی

چون هو جین در نقش سونگ یونگ دال
چا هوا یون در نقش جانگ اوک بون
لی مین جونگ در نقش سونگ نا هی — فرزند سومِ یونگ دال و اوک بون، یک پزشک کودکان.
لی سانگ یوب در نقش یون گیو جین — شوهر نا هی، یک پزشک داخلی.
شاهو (روانسر)

| شاهو | شاهو |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: روانسر
بخش: شاهو
نام(های) پیشین: منصورآقایی، قشلاق
سال شهرشدن: ۱۳۸۷
مردم: مردم
جمعیت: ۳٬۵۵۸ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۶۸٪ مثبت
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: سابق حسینی
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۰۳۴
  شاهو  روی نقشه ایران ۳۴°۵۶′۱۰″شمالی ۴۶°۲۷′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۳۶۲۲۲°شمالی ۴۶٫۴۵۹۶۲۴°شرقی﻿ / 34.936222; 46.459624   :   شاهو  روی نقشه ایران ۳۴°۵۶′۱۰″شمالی ۴۶°۲۷′۳۵″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۳۶۲۲۲°شمالی ۴۶٫۴۵۹۶۲۴°شرقی﻿ / 34.936222; 46.459624   
 :  
شاهو شهری در بخش شاهو شهرستان روانسر استان کرمانشاه ایران است. روستای منصورآقایی مرکز بخش شاهو از توابع شهرستان روانسر در استان کرمانشاه پس
از تجمیع با روستای قشلاق به شهر تبدیل و به عنوان شهر شاهو شناخته شد.
مردم شهر شاهو خواهان ارتقای بخش شاهو به شهرستان هستند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این شهر ۳٬۳۴۲ نفر (در ۸۷۱ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳٬۱۵۱ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳٬۳۴۲ | ۶٫۱٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۳٬۵۵۸ | ۶٫۵٪+ |
تغییرها (ترانه دیوید بویی)

«تغییرها» (انگلیسی: Changes) ترانه‌ای از دیوید بویی، موسیقی‌دان انگلیسی است که در آلبوم سال ۱۹۷۱ او رضایتمندانه قرار دارد. آرسی‌ای رکوردز در آن زمان این ترانه را به‌عنوان تک‌آهنگی از آلبوم در ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۲ منتشر کرد. «تغییرها» پس از برگزاری تور تبلیغاتی بویی در آمریکا، در اوایل سال ۱۹۷۱ نوشته شد و بین ژوئن و ژوئیه همان سال در استودیو ترایدنت لندن ضبط شد. این ترانه مشترکاً به‌دست بویی و کن اسکات تهیه شد.
بویی در این مقطع از فعالیتش، سبک‌های موسیقی متعددی را تجربه کرده بود که همهٔ آن‌ها نتوانستند او را به شهرت برسانند. متن «تغییرها» بازتابِ این موضوع است؛ بخش نخست متن ترانه بر ماهیت وسواسی بازآفرینی سبک هنری و دوری‌گزینی خود از جریان اصلی راک تمرکز دارد. بخش دوم به درگیری بین کودکان و والدینشان می‌پردازد و بویی از آن‌ها می‌خواهد که به فرزندانشان اجازه دهند در دوران نوجوانی بهترین خودشان باشند، مسئله‌ای که بویی قبلاً دربارهٔ آن صحبت کرده بود. از نظر موسیقایی، «تغییرها» ترانه‌ای آرت پاپ است که ریف پیانوی منحصر به فردی دارد.
این ترانه در فهرست رولینگ استون از ۵۰۰ ترانه برتر تمام اعصار رتبه ۱۲۸ را دارد. این یکی از چهار ترانه بویی است که در ۵۰۰ ترانه تالار مشاهیر راک اند رول گنجانده شده است. همچنین در سال ۲۰۱۶ به تالار مشاهیر گرمی راه یافت.
این ترانه در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۶ پس از مرگ بویی در شماره ۴۹ جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت.
الکساندر ایساک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 ایساک با سوئد در سال ۲۰۱۹:  ایساک با سوئد در سال ۲۰۱۹
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  الکساندر ایساک
زادروز:  ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  سولنا، سوئد
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  نیوکاسل
شمارهٔ پیراهن:  ۱۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۵–۲۰۱۶:  ای‌آی‌کی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ای‌آی‌کی |  ۲۴ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  دورتموند ۲ |  ۱۲ |  (۵) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  دورتموند |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ← ویلم دوم (قرضی) |  ۱۶ |  (۱۳) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۲ |  رئال سوسیداد |  ۱۰۵ |  (۳۳) |
| ۲۰۲۲– |  نیوکاسل |  ۴۶ |  (۲۷) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  زیر ۱۷ سال سوئد |  ۱۹ |  (۶) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  زیر ۱۹ سال سوئد |  ۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  زیر ۲۱ سال سوئد |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۷– |  سوئد |  ۳۷ |  (۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۴
الکساندر ایساک (سوئدی: Alexander Isak؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که برای باشگاه نیوکاسل بازی می‌کند.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ای‌آی‌کی، بروسیا دورتموند، ویلم دوم و رئال سوسیداد اشاره کرد.
چت‌بات

یک چت‌بات دستیار مجازی
الیزا چت‌بات در ۱۹۶۶
چت‌بات (به انگلیسی: Chatbot) یک عامل نرم‌افزاری است که برای شبیه‌سازی یک مکالمه هوشمند با یک یا چند کاربر انسانی از طریق صدا یا متن طراحی شده‌است. نام دیگر بات مکالمه دستیار مجازی هوشمند می‌باشد. هدف نهایی این ربات‌ها، شبیه‌سازی مکالمه در سطحی است که کاربر نتواند آن را از یک انسان تشخیص دهد. از آنجایی که این دسته از ربات‌ها معمولاً نیاز به تنظیم و آزمایش مداوم دارند، بسیاری چت بات‌های تولید شده قادر نیستند مکالمه را به‌طور کامل ادامه دهند و به نتیجه برسانند. از طرفی، تاکنون هیچ‌کدام از این ربات‌ها موفق نشده‌اند آزمون استاندارد تورینگ را پشت سر بگذارند. اصطلاح ChatterBot در اصل توسط مایکل مولدین (خالق اولین Verbot) در سال ۱۹۹۴ برای توصیف این برنامه‌های مکالمه ابداع شد.
چت بات‌ها در سیستم‌های گفتگو برای اهداف مختلفی از جمله خدمات مشتری، مسیریابی درخواست یا جمع‌آوری اطلاعات استفاده می‌شوند. در حالی که برخی از برنامه‌های چت بات از فرآیندهای طبقه‌بندی کلمات گسترده، پردازشگرهای زبان طبیعی و هوش مصنوعی پیچیده استفاده می‌کنند، برخی دیگر به سادگی کلمات کلیدی عمومی را اسکن می‌کنند و با استفاده از عبارات رایج به دست آمده از یک کتابخانه یا پایگاه دادهُ مرتبط، پاسخ تولید می‌کنند.
بیشتر چت بات‌ها به صورت آنلاین از طریق پنجره‌های بازشوی وب سایت یا از طریق دستیاران مجازی قابل دسترسی هستند. آنها را می‌توان در دسته‌های استفاده طبقه‌بندی کرد که عبارتند از: تجارت (تجارت الکترونیک از طریق چت)، آموزش، سرگرمی، ربات‌های شبکهُ اجتماعی، امور مالی، سلامت، اخبار و بهره‌وری. ربات‌های گفتگو اخیراً برای مقاصد اجرایی‌تری مانند کمک به صورت برخط، خدمات شخصی یا کسب اطلاعات به کار گرفته شده‌اند.
پیشینه

در سال ۱۹۵۰ مقاله معروف آلن تورینگ با عنوان «ماشین‌های محاسباتی و هوش» منتشر شد که آنچه را که امروزه آزمون تورینگ نامیده می‌شود به عنوان معیار هوش مطرح می‌کند. این معیار به توانایی یک برنامه کامپیوتری برای جعل هویت انسان در یک مکالمه نوشتاری بلادرنگ همراه قضاوت انسانی بستگی دارد تا جایی که قاضی بطرزی قابل اعتمادی قادر به تشخیص - فقط بر اساس محتوای مکالمه -بین برنامه و یک انسان واقعی نباشد. بدنام بودن تست پیشنهادی تورینگ، علاقه زیادی را به برنامه جوزف وایزنبام ELIZA، که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد، برانگیخت، برنامه ای که به نظر می‌رسید می‌تواند کاربران را فریب دهد تا تصور کنند با یک انسان واقعی صحبت می‌کنند. با این حال، خود وایزنبام ادعا نکرد که ELIZA واقعاً باهوش است، و مقدمه مقاله او آن را بیشتر به عنوان یک تمرین ابهام‌زدایی نشان داد:
در هوش مصنوعی، ماشین‌ها به گونه ای ساخنه می‌شوند که از خود رفتاری شگرف به نمایش بگذارن طوری که حتی افراد باتجربه در این زمینه را نیز غرق در تحسین کنند. اما همین که ساختار یک برنامه مشخص می‌شود و عملکرد درونی آن توضیح داده می‌شود، تأثیر گذاری آن روی افراد از بین می‌رود و شخص به خود می‌گوید: «می‌توانستم آن را بنویسم» با این فکر، او برنامه مورد نظر را از قفسه ای با علامت «هوشمند» به قفسه ای که برای کنجکاوها در نظر گرفته شده‌است منتقل می‌کند… هدف این مقاله این است که باعث شود دقیقاً چنین ارزیابی مجددی از برنامه ای که قرار است «توضیح داده شود» انجام شود. تعداد کمی از برنامه‌ها بیشتر به آن نیاز داشتند. روش کار کلیدی ELIZA (از آن زمان توسط طراحان ربات چت کپی شده‌است) شامل تشخیص کلمات یا عبارات سرنخ در ورودی، و خروجی پاسخ‌های از پیش آماده یا از پیش برنامه‌ریزی شده مربوطه است که می‌تواند مکالمه را به روشی ظاهراً معنی دار جلو ببرد. (مثلاً با پاسخ دادن به هر ورودی حاوی کلمه «مادر» با «به من بیشتر در مورد خانواده خود بگویید»).
بنابراین حتی اگر یک پردازش فقط سطحی باشد، یک توهم از فهم آن ایجاد می‌شود. الایزا نشان داد که ایجاد چنین توهمی به طرز شگفت‌آوری آسان است، زیرا قضات انسانی تا زمانی که پاسخ‌های مکالمه‌ای به عنوان «هوشمند» تفسیر شوند، به راحتی از شک و تردید استفاده می‌کنند.
طراحان رابط دریافته‌اند که آمادگی انسان‌ها برای تفسیر خروجی رایانه به‌عنوان محاوره‌ای واقعی (حتی زمانی که در واقع بر اساس تطبیق الگوی نسبتاً ساده است) می‌تواند برای اهداف مفید مورداستفاده قرار گیرد. بیشتر مردم ترجیح می‌دهند از برنامه‌هایی استفاده کنند که شبیه انسان هستند، و این به تکنیک‌های سبک چت‌بات نقش بالقوه مفیدی در سیستم‌های تعاملی می‌دهد که نیاز به استخراج اطلاعات از کاربران دارند، تا زمانی که این اطلاعات نسبتاً ساده و در دسته‌های قابل پیش‌بینی قرار می‌گیرند؛ بنابراین، برای مثال، سیستم‌های پشتیبان آنلاین می‌توانند به‌طور مفیدی از تکنیک‌های ربات چت برای شناسایی قسمت‌های کمکی مورد نیاز کاربران استفاده کنند، و به‌طور بالقوه یک رابط «دوستانه‌تر» نسبت به جستجوی رسمی‌تر یا سیستم منو ارائه می‌دهند. این نوع استفاده، چشم‌انداز انتقال فناوری چت بات را از «قفسه محفوظ شده برای کنجکاوها» Weizenbaum به آن «روش‌های محاسباتی واقعاً مفید» دارد.
چشم اوا

| چشم اِوا | چشم اِوا |
| --- | --- |
کارگردان: Berit Nesheim
بازیگران: Andrine Sæther Bjørn Sundquist Gisken Armand سوئره آنکر اوسدال دنیس استورهوی Marit Andreassen Per Egil Aske Christin Borge
تاریخ‌های انتشار: ۲۹ اکتبر ۱۹۹۹
مدت زمان: ۱۰۲ دقیقه
کشور:  نروژ
زبان: نروژی 
چشم اِوا فیلمی نروژی در سبک جنایی، درام، مهیج است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
موضوع فیلم

هنگامی که اِوا و دخترش در حال پیاده‌روی مشغول صحبت کردن هستند، جسدی را که روی آب رودخانه شناور است می‌بینند.
سپاه ۲۴ (ورماخت)

| سپاه ۲۴ XXIV>  Armeekorps | سپاه ۲۴ XXIV>  Armeekorps |
| --- | --- |
XXX: XXX
فعال: اکتبر ۱۹۳۸ - مه ۱۹۴۵
کشور:  آلمان
رسته: نیروی زمینی
اندازه: سپاه
نبردها:  جنگ جهانی دوم: جنگ تصنعی  نبرد فرانسه  عملیات بارباروسا: نبرد بیاویستوک-مینسک  نبرد اسمولنسک: محاصره موگیلف  نبرد نخست کی‌یف  نبرد مسکو: نبرد دوگانه ویازما-بریانسک  مورد آبی: نبرد کالاچ  نبرد استالینگراد  نبرد کورسک  نبرد دنیپر  محاصره کامنتس-پودولسکی 
سپاه ۲۴ (به آلمانی: XXIV Armeekorps) که بعداً به سپاه ۲۴ زرهی (به آلمانی: XXIV Panzerkorps) تغییر عنوان داد، یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم به نبرد پرداخت.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > ۱۹۴۱ > مینسک و اسمولنسک

در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی که از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد، سپاه ۲۴ موتوریزه به فرماندهی سپهبد لئو گِیر فن شِوِپنبورگ به عنوان بخشی از گروه زرهی ۲ از گروه ارتش مرکز، در عرض چهار روز خود را به سلوتسک در ۳۰۰ کیلومتری عمق خاک دشمن رساند. این سپاه در حین پیشروی به عنوان سرنیزه زرهی گودریان، از سه طرف در محاصره نیروهای دشمن قرار داشت. روز ۱۹ ژوئیه قرارگاه سپاه مورد حمله ارتش سرخ واقع گردید. سپاه ۲۴ موتوریزه، در قابل طرح انتقال نیروهای زرهی گروه ارتش مرکز به جناحین، روزهای پایانی ماه ژوئن از خط مقدم خارج شد و چند روزی فرصت استراحت و بازیابی یافت. در ادامه گودریان از این سپاه که در ناحیه کریچف مستقر بود، برای ضد حمله و به محاصره درآوردن نیروهای دشمن در ناحیه روسلافل استفاده کرد. سپاه ۲۴ موتوریزه تا روز ۸ اوت آخرین مقاومت عناصر به محاصره‌افتاده دشمن در ناحیه روسلافل را از بین برد که مجموعا به اسارت ۳۸ هزار نفر انجامید. در این حال این سپاه تنها نیمی از تدارکات مورد نیاز جهت ادامه عملیات تهاجمی را دریافت می‌نمود. فقدان شبکه ترابری مناسب سبب طرح ایده دریافت ۲ هزار تن تدارکات از سپاه‌های ۴۶ و ۴۷ موتوریزه در جناح شمالی شد. به هر صورت وجود محدودیت فراوان در ناوگان کامیون‌ها نیز این اقدام را دشوار می‌ساخت. در جریان تهاجم گودریان به سمت جنوب در جانب اوکراین، سپاه ۲۴ موتوریزه نقش نیروی جلودار آن را ایفا نمود.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > ۱۹۴۱ > مسکو

در جریان عملیات تایفون، تهاجم پاییزی ورماخت به مسکو، سپاه ۲۴ موتوریزه در قالب ارتش دوم زرهی گودریان، روز ۳ اکتبر شهر اریول در عمق ۲۰۰ کیلومتری خطوط دفاعی دشمن را تصرف نمود. این سپاه از میانه ماه اکتبر آماده‌سازی جهت عبور از رود سوشا در ناحیه متسنسک در شمال اریول را آغاز کرد. لشکر چهارم زرهی سپاه با پشتیبانی هنگ پیاده‌نظام گروس‌دویچلانت می‌بایست در طول جاده اصلی به متسنسک که دشمن به شدت در حال دفاع از آن بود، یورش می‌برد. بدین جهت تمرکز بر لشکر سوم زرهی سپاه نهاده شد تا با گذر این لشکر از رود در شمال متسنسک مواضع دشمن دور زده شود. لشکر سوم زرهی با گردان‌های دارای تنها ۲۰ تا ۲۵ تانک عملیاتی در حقیقت توان اندکی در اختیار داشت. این لشکر تهاجم خود را از شب ۲۲ اکتبر آغاز نمود و تا ساعت ۵:۳۰ بامداد روز بعد به سر پلی در رود دست یافت. با تصاحب سر پل‌های دیگر و احداث پل توسط یگان‌های مهندسی، نیروهای لشکر در مواجهه با مقاومت ضعیف دشمن از رود عبور نمودند. تا روز ۲۵ اکتبر مابقی قوای دشمن عقب رانده شده و راه برای پیشروی سپاه به سمت تولا باز شد. سپاه ۲۴ موتوریزه با هدف نهایی رود کاشیرا و شهر کولومنا در جنوب شرقی مسکو، رو به شمال پیش می‌رفت. این سپاه سعی کرد تولا را به محاصره درآورد اما تا روز ۳ دسامبر تنها توانست خط‌آهن آن به مسکو را قطع کند. با اجرای ضد حمله گسترده ارتش سرخ از روز ۵ دسامبر در ناحیه مسکو، شکاف بزرگی بین این سپاه و سپاه ۴۳ ایجاد شد. با فشار دشمن سپاه در طول جاده تولا-اریول به سمت جنوب غربی عقب نشت.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > ۱۹۴۲ > مسکو

روز ۱۵ ژانویه سال ۱۹۴۲، سپاه از طرف ارتشبد رودولف اشمیت، فرمانده جدید ارتش دوم زرهی، مأمور به نجات نیروهای به محاصره افتاده ورماخت در ناحیه سوخینیچی شد. این یگان موفق شد تا روز ۲۴ ژانویه دالانی ۵۰ کیلومتری به ناحیه تحت محاصره باز کند.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > ۱۹۴۳ > کورسک

سپاه ۲۴ زرهی به فرماندهی سپهبد والتر نرینگ در جریان نبرد کورسک، با در اختیار داشتن دو لشکر ویکینگ اس‌اس و بیست‌وسوم زرهی، در میانه ماه ژوئیه سال ۱۹۴۳ در جایگاه ذخیره انبر جنوبی عملیات سیتادل پشت سر ارتش یکم زرهی قرار داشت.
سینما در کرمانشاه

سینما در کرمانشاه نزدیک به یک سده قدمت دارد. نخستین سالن سینما در شهر کرمانشاه در سال ۱۳۱۰ خورشیدی آغاز به کار کرد. در ابتدای سال ۱۳۵۶ در استان کرمانشاه ۱۰ سینما فعال بوده‌است. هم‌اکنون در این شهر چهار سینما به نام‌های آزادی، فرهنگ، بیستون و پاز فعالیت می‌کنند.
در سطح استان کرمانشاه نیز مجموعاً ۶ سالن سینما فعال است و دو سالن نیز در حال ساخت است.
سینما آزادی کرمانشاه پیش از بازسازی و در زمان تعطیلی
نخستین سالن سینما

مقالهٔ اصلی: سینما فروهر
نخستین سینما در شهر کرمانشاه در دوران پهلوی اول و در سال ۱۳۱۰ ش (۱۹۳۱ م) با نام «سینماتوگراف فروهر»، توسط فردی با نام مصورالدوله به راه افتاد. این سالن علاوه بر نمایش فیلم، مکانی برای اجرای تئاتر نیز محسوب می‌شد. به گفتهٔ اردشیر کشاورز این سینما که ۲ سال پس از راه‌اندازی نخستین ژنراتور در کرمانشاه شروع به کار کرده، دارای موتور برق اختصاصی بوده و در سمت شمالی خیابان شاهبختی سابق (معلم شرقی کنونی) واقع بوده‌است. به گفتهٔ محمدعلی سلطانی مصورالدوله در سال ۱۳۱۵ به اروپا رفت و سینما را به «سید ابوالقاسم مانی» ملقب به سید ابول نقاش که مدیریت هتل بیستون را نیز در دست داشت، واگذار کرد، و او نیز با راهنمایی و کمک «حبیب‌الله مراد» به ادارهٔ آن پرداخت. با این حال سینما فروهر در سال ۱۳۱۴ تعطیل شد و بعداً در دورۀ شهرداری مهدی رئوفی به سالن ورزشی تبدیل شد.
دومین سالن سینما

مقالهٔ اصلی: سینما باربد
شهر کرمانشاه از شهریور ماه ۱۳۲۰ ش (۱۹۴۱ م) همزمان با آغاز جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای انگلستان درآمد؛ اشغالی که چهار سال و شش ماه به طول انجامید و تنها با پایان جنگ در ۱۳۲۴ ش (۱۹۴۵ م) پایان یافت. در این دوران تنها سینمای شهر از فعالیت خارج شد. اما پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۴ ش (۱۹۴۵ م)، دومین سالن سینمای شهر با نام سینما باربد در محلهٔ جلوخان (خیابان شاهپور، پایین‌تر از جلوخان) فعالیت خود را آغاز کرد. جواد سحابی مالک آن را فردی به نام زند وکیل‌الدوله دانسته و سال تأسیس آن را ۱۳۱۶ عنوان کرده‌است. اما اردشیر کشاورز سال تأسیس این سینما را ۱۳۱۲ (۲ سال پس از سینما فروهر) و بنیان‌گذار آن را رفعت السلطنه عنوان کرده‌است که به گفتهٔ وی این سینما نیز دارای ژنراتور خصوصی بوده‌است. این تفاوت در رابطه با سال تأسیس سینما باربد این احتمال را پیش می‌کشد که این سینما پیش از جنگ و در سال ۱۳۱۲ تأسیس شده باشد، اما با شروع جنگ و اشغال نظامی شهر تعطیل و پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۴ مجدداً فعالیت خود را از سر گرفته باشد. سینما باربد دارای دو سالن نمایش فیلم بوده که یکی از آن‌ها سینمای روباز تابستانی بود. در این سینما فیلم‌های صامت نیز با زیرنویس به زبان فارسی اکران می‌شد، و از آنجا که اکثریت جمعیت شهر کرمانشاه را مردم کرد تشکیل می‌دادند و تکلم به زبان کردی غلبه داشت، تماشاچیان صندلی کنار خود را رزرو کرده و به دنبال افرادی می‌گشتند که به زبان فارسی آشنایی داشته‌باشند تا آن‌ها را در کنار خود بنشانند. فعالیت سینما باربد دست‌کم تا سال‌های ۱۳۲۹–۱۳۳۰ ادامه داشته‌است.
دههٔ ۱۳۳۰

در دههٔ ۱۳۳۰ خورشیدی چند سالن سینمای جدید در کرمانشاه افتتاح شد که از آن میان می‌توان به «سینما هما» در خیابان سپه و «سینما دیانا» در خیابان دبیراعظم (که بعدها به «سینما مهتاب» تغییر نام داد) اشاره کرد. «سینما هما» پس از چندی فعالیت دچار آتش‌سوزی شد و دیگر بازسازی نگردید. چند سال پس از آتش‌سوزی، در سال ۱۳۲۳ سینمای دیگری در فاصله‌ای نزدیک به مکان پیشین «سینما هما» به نام «سینما ایران» ساخته‌شد. این سینما پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ توسط سازمان اوقاف و امور خیریهٔ استان کرمانشاه مصادر شده و در نهایت هم تخریب شد و جای خود را به پاساژی به نام ایران داد. لازم است ذکر شود که جواد سحابی سینما هما را سینمایی تابستانی در خیابان شریعتی دانسته که اکنون به جای آن دبیرستان دخترانهٔ معلم ساخته شده‌است. سینما دیانا در سال ۱۳۳۳ در خیابان دبیراعظم جنب هتل بیستون ساخته‌شد که در زمان خود دومین سینماسکوپ ایران بود و نهایتاً در سال ۱۳۳۴ بر اثر آتش‌سوزی از بین رفت.