stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عاشیق
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > آلات موسیقی عاشیقی

عاشیق‌ها در اجرای موسیقی خود از ۳ آلت موسیقی (ساز، بالابان و قاوال) بهره می‌جویند.
ساز عاشیقی، که عموماً با تک لغت ساز شناخته می‌شود، با قوپوز و چگور هم‌خانواده است و از جهات زیادی به باغلاما شباهت دارد. ساز کاسه‌ای حجیم و نیمه گلابی، از چوب درخت توت، و دسته‌ای از چوب درخت گردو یا زردآلو است که روی آن سیم و پرده‌ها را برای نواختن آهنگ‌های گوناگون نهاده‌اند. ساز عاشیقی با مضراب نواخته می‌شود. روی بسیاری از سازهای عاشیقی تزئیناتی از جنس صدف، استخوان یا پلاستیک‌های رنگی دیده می‌شود. ساز دارای ۲۰ پرده است و از ۹ سیم تشکیل می‌شود. در این آلت موسیقی هفت پرده اصلی و پنج نیم پرده وجود دارد. اولین پرده سیم اول ساز بر اساس اوکتاو «do» تنظیم می‌شود. پرده‌های این ساز بر اساس اوکتاو، به قرار زیر است:
باش پرده/ اوکتاو/ اول صدای «Re»
آورتا پرده / اوکتاو/ اول صدای «Mi be mal»
شاه پرده / اوکتاو/ اول صدای «fa»
ایاق دیوانی پرده/ اوکتاو/ اول صدای «sol»
بایاق پرده/ اوکتاو/ اول صدای «La be mol»
آیاق شاه پرده/ اوکتاو / اول صدای «si be mol»
بئچه پرده / اوکتاو / اول صدای «do»
بالابان سازهای بادی با طول ۲۸۰ الی ۳۲۰ میلی‌متر است. این ساز ۹ سوراخ – یک سوراخ در قسمت زیرین ساز و هشت سوراخ در قسمت بالای ساز – دارد. وسعت صدای ساز از «sol» اوکتاو تا «do» اوکتاو دوم است. قاوال که از سازهای ضربی است از کشیدن پوست ماهی/ بز/ تلق بر روی دایره چوبی تشکیل می‌شود.
کوک ساز عاشیقی
ساز عاشیقی با کوک‌های مختلفی نواخته می‌شود. عاشیق‌هایی که تکنیک نوازندگی پیشرفته تری دارند و نیز تکنوازها از کوک‌های متنوع استفاده می‌کنند، اما متداول‌ترین، ساده‌ترین و عمومی‌ترین کوکی که بیشتر عاشیق‌ها از آن استفاده می‌کنند کوک زیر است:
(سیمها در سه دستهٔ ۳-۳-۳ ویا نوع رایج کنونی ۳-۲-۳ دسته‌بندی می‌شوند که هر گروه سیم تمام تارها با یک نت کوک می‌شوند که نوع معمول امروزی در کوک قوپوز از پایین به بالا: Re> Do> Do
می‌باشد.
دستان بندی ساز عاشیقی
سه روش مختلف دستان‌بندی در ساز عاشیقی وجود دارد که اختالفشان در تعداد دستان هاست. در قدیم این ساز ۹ دستان داشت و امروزه حدود ۱۶ دستان دارد و تکنوازان از سازهایی با ۱۹ تا ۲۲ دستان استفاده می‌کنند.
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > سروده‌های عاشیقی

شایع‌ترین قالب‌های شعری عاشیق‌ها عبارتند از گرایلی، قوشما و تجنیس.
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > سروده‌های عاشیقی > گرایلی (Gəraylı)

گرایلی از سه تا پنج بند تشکیل شده‌است. هر بند چهار مصراع دارد، و هر مصراع دارای هشت هجا است. سه مصراع هر بند با هم و مصراع آخر تمام بندها با همدیگر هم قافیه‌اند (... abcb, dddb, eeeb). در بند آخر، که مهربند نام دارد، سراینده تخلص خود را عنوان می‌کند. موضوع اشعار سروده شده در قالب گرایلی وصف زیبایها، طبیعت، و عشق است. نمونه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Sallandı, yana yeridi  |  | Bir gözəl keçdi qarşıdan |
| Od saldı cana, yeridi  |  | Kiprik çaxdı, oğrun baxdı |
| ...  |  | ... |
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > سروده‌های عاشیقی > قوشما (Qoşma)

قوشما از سه، پنج، یا هفت بند تشکیل شده‌است. هر بند چهار مصراع دارد، و هر مصراع دارای یازده هجا است. سه مصراع هر بند با هم و مصراع آخر تمام بندها با همدیگر هم قافیه‌اند (... abcb, dddb, eeeb). در بند آخر، که مهربند نام دارد، سراینده تخلص خود را عنوان می‌کند. قوشما، بسته به محتوی کلامی، انواع مختلف دارد که معروفترین آن‌ها عبارتند از، استادنامه، وجودنامه، گزللمه (Gözəlləmə)، و قفل بند (Qıfılbənd). نمونه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Doğru sözün, düz ilqarın görmədim  |  | Bivəfanın, müxənnəsin, nakəsin |
| Namusun, qeyrətin, arın görmədim  |  | Namərdin dünyada çox çəkdim bəhsin |
| ...  |  | ... |
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > سروده‌های عاشیقی > تجنیس (Təcnis)

تجنیس تجنیس بر مبنای هم قافیه کردن کلمات جناس (لفظاً یکی و معناً مختلف) بنا شده‌است. تجنیس سه نوع است: دداق دیمز (Dodaqdəyməz)، ایاقلی (Ayaqlı)، و جیغالی (Cığalı). نمونه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| Ya divani, ya da təcnis çal, a çal!  |  | Aşıq, götür doqquz telli sazını |
| Əsirgəmə, kəlləsindən, çal, a çal!  |  | Düşmən üçün seç qılıncın sazını |
| Qəmli aşıq qəlbin neçin döyünü?  |  | Yaxşı aşbaz tanır yaxşı düyünü |
| Bir ilmək yox, üçün möhkəm çal, a çal!  |  | Möhkəm bağla, açılmasın düyünü |
| Faydasızdır zər-qızıllar, axçalar  |  | Nə vaxtacan fələk mənə ax çalar? |
| Deyərlər ki, qoca aşıq, çal, a çal!  |  | Cavan Hüseyn, qara xəttin ağ çalar |
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > سروده‌های عاشیقی > بایاتی (Bayatı)

بایاتی از انواع سروده‌های عاشیقی است که رواجش در بین عامه مردم، بیش از سایر انواع ادبی است. هر بایاتی چهار مصراع دارد وهر مصراع از ۷ هجا تشکیل می‌شود. مصراع‌های اول، دوم و چهارم هم قافیه بوده و مصراع سوم آن آزاد است. دو مصراع نخست تمهیدی برای گفتن جان کلام در مصراع‌های سوم و چهارم به کار گرفته شود. بایاتی شباهت بسیاری با دوبیتی دارد. بایاتی برگرفته از نام قومی قدیمی از اقوام» اوغوز «(ترک) یعنی» بایات «(بیات) بوده‌است. بایاتی‌های ساری عاشیق معروف هستند.
نمونه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Aşıq tərsinə quyon  |  |  عاشیق را در خلاف جهت خاک کنید |
|  Yüyün tərsinə quyon  |  |  غسل داده بعد در خلاف جهت خاک کنید |
|  Yaxşi nin qibləsinə  |  | رو به قبله یاخشی |
|  Məni tərsinə quyon  |  |  مرا خلاف جهت خاک کنید |
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > سروده‌های عاشیقی > مشاعره (دئیشمه)

مشاعره در زبان ترکی دئیشمه (deyişmə) نامیده می‌شود، و در عمل نوعی مبارزه و دیالوگ دو آشیق به صورت پرسش و پاسخ است. به این نوع مبارزه در برخی نواحی ایران همچون ساوه و همدان، آچوب باغلَمه (açub bağleme) گفته می‌شود. در گذشته رسم بر این بود که در پایان این مبارزه عاشیق مغلوب سازش را به رقیبش تسلیم می‌کرد. نوع ساده‌تر و رایج تر دئیشمه مشاعره حروفی یا سوزلر دیشمه سی است، این نوع از مشاعره همانند مشاعره فارسی انجام می‌شود با این تفاوت که با ابیات ترکی انجام می‌شود نوع دیگری از دیشمه سچمه دیشمه (مشاعره گزینشی) نامیده می‌شود آشیق اول بیتی را خوانده و یک کلمه از بیت را مشخص می‌کند و خطاب به آشیق دوم می‌گوید سن دنه … دن یعنی تو بگو از کلمه … و آشئق دوم باید بیت را کامل کند. نوع سخت‌تر مشاعره یاریم یرپاق نامیده می‌شود و در آن آشیق مصرعی (یارپاق) از یک شعر را گفته و آشیق دوم باید مصرع (یارپاق) دوم همان شعر را همراه با ساز زدن بگوید. در تیر ماه ۱۳۹۰ شهرداری تبریز نخستین جشنواره عاشیقلار دئیشمه سی را برگزار کرده و به نفرات برتر جایزه‌ای به نام جایزه عاشیق عباس توفارقانلی را تقدیم نمود.
در اینجا، به عنوان مثال، یک نمونه از مشاعره خسته قاسم و لزگی احمد را می‌آوریم.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| او ندیریکی، اوتوزوندا، جواندیر |  | آن چیست که در سی جوان است |
| اون بئشینده قوجالانان اولودور |  | ولی پانزده اش پیر می‌نماید و فرتوت |
| اوندریکی دیلی آیری، سؤزو بیری |  | آن چیست که زبانش مجزا ولی حرفش یکی است |
| اوهانسی دریادیر ایچی دولودور؟ |  | آن کدام دریاست که پر و انباشته‌است؟ |
لزگی احمد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| او، آی دیرکی، اوتوزوندا جواندیر |  |  آن ماه است که در سی جوان است |
| او نبئشینده قوجالانی اولودور |  | و در ۱۵ اش پیر است و فرتوت |
| او قلم دیر، دیلی آیری، سؤزو ییر |  | آن قلم است که زبانش جدا ولی حرفش معلوم است |
| علم دریاسی هر دریادان دولودر |  |  و آن دریای دانش است از هر بحری پرتر است |
ضرورت‌های موسیقی عاشیقی > رفتار اجتماعی عاشیق

موسیقی عاشقی در طی تکامل خود اصولی را تدوین کرده که انتظار می‌رود توسط عاشق‌ها رعایت شود. این اصول در یکی از ساخته‌های عاشق علعسگر خلاصه شده‌است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  Aşıq olub diyar-diyar gezenin  |  |  آنکه در لباس آشیقی جهانگرد شود، |
|  Ezàl başdan pürkamalı gerekdi  |  |  همان اول پر کمالی بایدش |
|  Oturub durmaqda edebin bile  |  |  در نشست و برخاست آداب داند |
|  Me'rifet elminde dolu gerekti  |  |  در علم معرفت باید کامل باشد |
|  Halqa heqiqetden metleb qandıra  |  |  به خلق از معرفت چیزی آموزد |
|  Şeytanı öldüre, nefsin yandıra  |  |  با اغماض از نفسش شیطان سوزاند |
|  El içinde pak otura, pak dura  |  |  در بین خلق چشم پاک باشد، |
|  Dalısınĵa xoş sedalı gerekdi  |  |  طوری‌که در پشتش حرفی گفته نشود |
|  Danışdığı sözün qiymetin bile  |  |  موجز حرف زده قیمت کلمه را بداند |
|  Kelemesinden lel'i-gövher toküle  |  |  جوری که از حرفش گوهر ببارد، |
|  Mecazi danışa, mecazi güle  |  |  در لفافه حرف زده و در لفافه بخندد |
|  Tamam sözü müâmmalı gerekdi  |  |  گفتارش رمز گونه باشد |
|  Arif ola, eyham ile söz qana  |  |  همانند عارفان معنی ایهام بداند |
|  Namehremden şerm eyleye, utana  |  |  از نامحرم شرم کند |
| Saat kimi meyli Haqq'a dolana  |  |  بسان عقربه‌ای دور حقٔ بچرخد |
|  Doğru qelbi, doğru yolu gerekdi  |  |  قلبی صاف و نیتی صاف داشته باشد |
|  Elesger haqq sözün isbatın vere  |  |  علسگر حاضر است حرف حقٔ را اثبات کند |
|  Emelin melekler yaza deftere  |  |  در حالی که ملائک اعمالش را ثبت می‌کنند |
|  Her yanı istese baxanda göre  |  |  و در حالی که هر عملش زیر نظر است |
|  Teriqetde bu sevdalı gerekdi  |  |  چرا که و در طریقت عشق قدم نهاده‌است. |
آوازهای عاشیقی به مثابه زبان گویای اجتماع

در فرهنگ کهن ترک‌ها، قوشما به هر نوع شعری گفته می‌شد. با گذشت زمان مفهوم این کلمه به اشعاری محدود شد که عاشق‌ها در آوازهایشان استفاده می‌کنند و مهارت در سرودن قوشما یکی از ارکان حرفه عاشیقی شد. برخی از قوشماها مورد پسند عامه قرار گرفته و به نسل‌های بعدی منتقل می‌شوند. در نتیجه، با بررسی قوشماهایی که تا عصر ما حفظ شده‌اند می‌توان امیال غالب توده‌ها را در اعصار گذشته مشخص کرد. بدین‌ترتیب، عاشیق‌ها را می‌توان زبان گویای توده‌های مردم به حساب آورد. این مفهوم را علیرضا نابدل (اوختای) در شعری جاودانه ساخته‌است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چال عاشیق سازینی، اوره‌گیم دولوب  |  | عاشیق سازت را بزن قلبم پر شده‌است |
|  بعضاً اینسان ایچون درمان بو اولور  |  | گاهی این درمانی برای دردهای انسانست، |
| سازین نغمه‌لری آخسین کؤنلومه  |  |  بگذار نغمه‌های سازت در روحم جاری شود |
|  یوخسا چیچک‌لریم عطش‌دن سولور |  | و گرنه شکوفه‌هایم از غم پلاسیده خواهد شد |
|  چال عاشیق سازینی، بلکه سازیندا  |  |  عاشیق سازت را بزن شاید در نغمه هایت |
|  اومودسوز حیاتا بیر اومید تاپیم  |  | برای ناامیدیهای زندگی امیدی بیابم |
| گل عاشیق سازیندا صبردن دانیش  |  | عاشیق بیا و در سازت از صبر بگو |
|  بلکه دؤزمک درسین آغزیندان قاپیم… |  |  بلکه درس صبوری را از دهانت بقاپم …. |
|  اینسان دردلرینی گل سازیندا چال  |  |  دردهای انسان را در سازت بنواز |
| دؤزوملی عاشیق‌لاردان حکایت ائت  |  | از عاشیق‌های خوب حکایت کن |
| گل، بیزه آی عاشیق عشق درسی وئر  |  | بیا ای عاشیق بما درس عشق بده |
| اومیدسیز ساعاتدا دردیمیزه یئت |  |  در ساعات ناامیدی به دردمان برس. |
شاید در تلاش برای آرامبخشی ناملایمت‌های اجتماعی، عنصر رئالیسم با تأکید بر عشق زمینی در آثار متاخر برجسته تر است. مثالی از عاشیق مشهور قرن بیستم، عاشیق حسین جوان (با ترجمه شهربانو قایاقیزی):
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چکیلیب قدرتدن قاشلارین گؤزه‌ل  |  | از طرف خدا ابروهایت زیبا نقش شده |
| کیمین اولاجاقسان یاری، بخته‌ور؟  |  | خوشا آن‌کس که معشوقش تو باشی، |
| تؤکولوب گردنه ایپک ساچلارین  |  | گیسوی ابریشمی ات بر گردن ریخته |
|  کیم هؤروپدو او ساچلاری بخته‌ور؟  |  | خوشا آن‌کس که آن گیسو را تنیده |
| ته‌زه‌جه غنچه‌دن چیخیب یاناغین  |  | تازه از غنچه بیرون آمده گونه‌ات |
|  شفق سالیب گردنه بلور بوخاغین |  | غبغب بلورت بر گردنت نورافشانی کرده |
| نه شیرین دیر دیلین، قایماق دوداغین  |  | چه شیرین زبانت، خامه لبانت  |
| شان چکیبدی یقین آری بخته‌ور … |  |  حتماً زنبور آنجا شانی تنیده! ..... |
داستان‌های عاشیقی

ایلهان باشگوز (İlhan Başgöz) کسی بود که داستان عاشیقی را تحت عنوان حکایه (Hikaye) در زبان انگلیسی جا انداخت. بر مبنای نوشته او، علی‌رغم آنکه حکایه عمدتاً منثور است ولی تعدد قطعات شعری در میانه متن ویژگی اساسی این سبک ادبی عامیانه است. تعداد این قطعات ممکن است در برخی حکایت از صد تا فراتر برود. از آنجا که هنر عاشقی در اساس شفاهی است، تعداد داستان‌های عاشیقی باید از تعداد عاشق‌ها بیشتر باشد. با این‌حال، بعضی از داستان‌ها در طی زمان بر جسته تر شده و به صورت مکتوب درآمده‌اند. موضوع اصلی داستان‌های عاشیقی عشق زمینی، جنگ‌های حماسی، یا ترکیبی از هر دو تاست. در روایت داستان‌های عاشیقی، علی‌رغم محیط اسلامی وقایع، قهرمانان زن ساز به‌دست گرفته و در نظر عمومی آواز می‌خوانند.
در ایران، قهوه‌خانه‌هایی که به اجرای داستان عاشیقی اختصاص داشته باشند به بنام قهوه‌خانه عاشیقلار شناخته می‌شوند. معروفترین این نوع مکان‌ها قهوه‌خانه حسین تیرانداز در مقابل باغ گلستان تبریز بود. فعالان چپ در دهه پنجاه پای عاشیق عبدالعلی نوری و عاشیق حسن اسکندری را به این قهوه‌خانه باز کرده و آنجا را به محفل روشنفکری تبریز تبدیل کردند. قهوه‌خانه که سابقاً اغلب محل مراجعهٔ روستاییان بود به تدریج پر از دانشجویان و جوانان می‌شد. حتی برخی از مسافرینی که به تبریز می‌آمدند سراغ قهوه‌خانه عاشیقلار را می‌گرفتند. قهوه‌خانه همیشه مملو از جمعیت بود. عاشیق‌ها یکی پس از دیگری ساز به‌دست می‌گرفتند و در میان جمعیت جوان حاضر در قهوه‌خانه می‌گشتند و آوازهای مورد تقاضای آنان را می‌خواندند.
در زیر برخی از داستان‌های عاشیقی معروف لیست شده‌اند:
شاه اسماعیل یکم، مؤسس ایران صفوی، قهرمان یکی از مهم‌ترین داستان‌های عاشیقی است. شاه اسماعیل داستانی فرد عاشق‌پیشه‌ای است که ساز را جایگزین شمشیر کرده‌است. داستان عمدتاً بر پانزده سالگی شاه اسماعیل متمرکز می‌شود. در طی روایت، شاه اسماعیل عاشق یک دختر ایلاتی، به نام گلزار، می‌شود و هنگام جستجوی او دو معشوق دیگر به نام‌های گلپری و عرب زنگی را نیز به دست می‌آورد.
کوراوغلو در مقام قهرمان یکی از مهم‌ترین داستان‌های عاشیقی، خود یک عاشیق بود، چرا که در اکثر آوازهای این داستان، عاشیق راوی با گفتن آدیم کور اوغلو دی خود را به جای کوراوغلو می‌نشاند. این داستان از آناتولی به کشورهای آسیای میانه پخش شده‌است و در طی این فر آیند به نحوی محتوای آن تغییر کرده‌است. در این داستان عشق رومانتیک با رفتاری رابین‌هود گونه آمیخته می‌شود. . یکی از نسخ این داستان، که به عنوان نسخه پاریس شناخته می‌شود، در باکو چاپ شده‌است. آهنگ ساز بزرگ آذربایجان، عزیر حاجی‌بیگف، اپرای معروفی بر مبنای داستان کوراوغلو ساخته‌است.
عاشق واله: داستان مشاعره عاشق واله (۱۷۲۹–۱۸۲۲) با عاشق زرنگار است. بنا به روایت حکایت، در شهر دربند، عاشیقی به نام زرنگار زندگی می‌کرد که بسیار حاضرجواب و باسواد بود. هر عاشیق استاد که به دربند می‌آمد و با او مناظره می‌کرد، مغلوب می‌شد و به مجازات سختی گرفتار می‌آمد. واله از استاد خود عاشیق صمد اجازه گرفت و به مناظرهٔ زرنگار رفت و بر او پیروز شد و او را به زادگاه خود آورد. در پایان داستان واله با زرنگار ازدواج می‌کند.[نیازمند منبع]
امیرارسلان نامدار
نگارخانه

نواختن ساز در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۲.
نواختن بالابان و قاوال در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۲.
تمبری از دوران اتحاد جماهیر شوروی برای یادبود هفتادمین سالگرد تولد صمد وورغون سراینده آوازهای عاشیقی.
چگور
بالابان
قاوال بر روی تمبر
تمبری که در اتحاد جماهیر شوروی به مناسبت حماسه کور اوغلو منتشر شده‌است.
اسکناس بانکی ترکیه (۲۰۰۹) با تصویر یونس امره
تمبر بزرگداشت عاشق علسگر
تصویر ۲۲ سالگی عاشیق رسول قربانی که در سال ۱۳۳۴ گرفته شده‌است.
مائوئیسم

مائوئیسم برداشت سیاستمدار انقلابی و تئوریسین حزب کمونیست چین مائو تسه تونگ (زادهٔ ۱۸۹۳ – درگذشتهٔ ۱۹۷۶) از مارکسیسم بود که جمهوری خلق چین را در سال ۱۹۴۹ با شکست دادن نیروهای چیانگ کای شک رئیس‌جمهور وقت چین بنیان گذاشت.
مائوئیسم به نقش برجسته دهقانان و روستائیان در انقلاب کارگری و بر اهمیت فرهنگ به‌عنوان عنصری که می‌تواند بر اقتصاد سوسیالیستی تأثیر بگذارد تأکید می‌کرد.
با وجود آنکه حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد، عقاید سوسیالیستی در چین قبل آن هم رایج بوده‌است. عقاید سوسیالیستی در اواخر قرن ۱۹ وارد چین شدند و در سال ۱۹۰۷، کمونیسم آنارشیستی شکل غالب عقاید سوسیالیستی در چین بود.
تمبر چاپ شده در جمهوری خلق چین که در آن نقشی از دست دادن مائو و استالین، رهبران کمونیست چین و شوروی، کشیده شده‌است.
پس از مرگ استالین در سال ۱۹۵۳، رهبر جدید شوروی نیکیتا خروشچف جنایات استالین و کیش شخصیت وی را محکوم کرد. او بر لزوم بازگشت به تفکرات لنین و ایجاد تغییرات در روش‌های کمونیستی تأکید کرد. با این وجود، اصلاحات خروشچف بر تفاوت‌های ایدئولوژیکی میان جمهوری خلق چین و شوروی دامن زد که این امر دهه ۱۹۶۰ کاملاً آشکار شد. اختلاف چین و شوروی در جنبش کمونیسم بین‌المللی، به خصومت آشکار مبدل شد و چین خود را رهبر جهان در حال توسعه معرفی کرد که در برابر او دو ابرقدرت یعنی شوروی و آمریکا ایستادگی می‌کند.
احزاب و گروه‌هایی که از حزب کمونیست چین حمایت می‌کردند در انتقاد از رهبری شوروی خود را ضد تجدید گراً معرفی کرده و حزب کمونیست شوروی و احزاب متحد با آن را» سرمایه داران تجدید گرا خواندند. اختلاف چین و شوروی باعث ایجاد اختلاف و تفرقه میان احزاب کمونیستی سراسر جهان گردید. به خصوص، حزب کار آلبانی از جمهوری خلق چین حمایت کرد. حزب کمونیست چین تحت رهبری مائو به نیروی کمونیسم بین‌المللی تبدیل شد. ایدئولوژی حزب کمونیست چین، اندیشه مائو (یا همان «مائوئیسم») توسط بسیاری از گروه‌ها و احزاب مورد پذیرش قرار گرفت.
یکی از مثال‌های بارز دیگاه مائوئیستی انقلاب تساوی طلب که در لوای مفهوم دموکراسی جدید مائو مطرح شد کامبوج دموکراتیک بود که توسط خمرهای سرخ و تا حدی پول پوت اداره می‌شد. چین و کره شمالی تنها دول کمونیستی بودند که دولت خمرهای سرخ با آن‌ها در ارتباط مستقیم بود. خمرهای سرخ در حمله ویتنامی‌ها سرنگون شدند و چین شورشیان خمرهای سرخ را مسلح کرد.
پس از مرگ مائو و به قدرت رسیدن تنگ شیائوپنگ، جنبش بین‌المللی مائوئیسم دچار آشفتگی شد. گروهی رهبری جدید چین را پذیرفت و گروه دیگری با رد این پذیرش تعهد خود را نسبت به مائو ثابت کرد و گروه سوم هم مائوئیسم را رد کرد و با حزب کار آلبانی متحد شد.
نظریه مائوئیسم

بر خلاف گونه‌های قبلی مارکسیسم - لنینیسم که طبقه کارگر (پرولتاریا) شهری به عنوان اصلی‌ترین منبع انقلاب تلقی می‌شد و ده‌های اطراف نادیده گرفته می‌شدند، مائو، جامعه روستایی را به عنوان اصلی‌ترین نیروی انقلابی شناخت و گفت می‌تواند توسط پرولتاریا و پیشتازانش، حزب کمونیست چین رهبری شود. یک مدل موفق جنگ ممتد مردم روستایی کمونیست در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بود که نهایتاً حزب کمونیست چین را به قدرت رساند. علاوه بر این، بر خلاف دیگر گونه‌های مارکسیسم و لنینیسم که رشد صنعتی در مقیاس بزرگ، به عنوان یک نیروی مثبت انگاشته می‌شد، مائوئیسم رشد و توسعه روستایی را به عنوان اولویت خود برگزید. مائو احساس می‌کرد این راهکار در جامعه‌ای که بیشتر مردمش روستایی هستند، حداقل در مراحل اولیه سوسیالیسم موفق خواهد بود.
بر خلاف بسیاری از ایدئولوژی‌های سیاسی دیگر که شامل دیگر سوسیالیست‌ها و مارکسیست‌ها هم می‌شود، مائوئیسم شامل یک نظریه نظامی اساسی (ضروری) است و به‌طور واضح ایدئولوژی سیاسی اش را با استراتژی نظامی پیوند می‌دهد. در تفکر مائوئیسم، «نیروی سیاسی از لولهٔ اسلحه می‌آید» (یکی از گفته‌های مائو) و مردم روستایی را می‌توان بسیج کرد تا «جنگی مردمی» را در یک نبرد مسلحانه که شیوهٔ جنگ چریکی را در سه مرحله به کار می‌گیرد، شروع کنند.
تجمع روستاییان و افزایش همکاری بین سازمان‌های جنگ چریکی است.
؟# تغییر به شیوهٔ جنگ سنتی و معمول است.
دکترین نظامی مائوئیست جنگجویان چریکی را به تمامی تشبیه می‌کند که در دریایی از روستاییان (که پشتیبانی لجستیکی را تأمین می‌کنند) شنا می‌کنند.
مائوئیسم بر «بسیج عمومی انقلابی» (بسیج فیزیکی اکثریت گسترده‌ای از یک جمعیت در تلاش برای سوسیالیسم)، مفهوم دموکراسی جدید و تئوری نیروهای تولیدکننده که در مورد صنایع کوچک روستایی و مستقل از دنیای بیرون است (به یک پوشش رو به جلو مراجعه کنید)، تأکید می‌کند. در مائوئیسم، سازماندهی نیروی مردمی نظامی و اقتصادی برای دفاع از منطقه انقلابی در مقابل تهدیدات خارجی ضروری است، در حالی که تمرکز گرایی با انقلابیون هنرها و علوم آن منطقه، فساد را تحت یک مفهوم کلیدی که مائوئیسم را از دیگر ایدئولوژی‌های چپ‌گرا (به جز مارکسیسم – لنینیسم) جدا می‌کند، این عقیده‌است که کشمکش طبقاتی در طول هر دورهٔ سوسیالیست (اجتماعی) به دنبل تضاد خصمانه بنیادی موجود بین سرمایه‌داری و کمونیسم، ادامه می‌یابد. حتی هنگامی که پرولتاریا (طبقه کارگر) از طریق یک انقلاب سوسیالیستی قدرت حکومت را به دست گرفته‌است، نیروی بالقوه برای حفظ کاپیتالیسم در دست طبقه بورژوا است. در واقع، جمله مشهوری دارد که: «حق با بورژوازی (در یک کشور سوسیالیست) است، اما فقط درون خود حزب کمونیست»، یعنی اینکه اگر جلو سران فاسد این حزب گرفته نشود، سوسیالیسم را دگرگون و وارونه خواهند کرد. دلیل اصلی انقلاب بزرگ فرهنگی پروتالیا نیز همین بود که در آن مائو مردم را مجبور کرد تا «ادارات مرکزی این حزب را بمباران کنند!» و کنترل حکومت را به زور از بروکرات‌هایی مانند لیو شائوکی و دنگ ژیائوپینگ که تصور می‌شد در مسیر کاپیتالیسم حرکت می‌کند، بستانند.
این شبیه به تئوری «استالینی» شدت گرفتن نزاع طبقاتی تحت تأثیر سوسیالیسم است. خلاصه تئوری‌های مائو را در کتاب سرخ که به عنوان آموزش انقلابی به هر شخص در چین داده می‌شد، می‌توان یافت. این کتاب شامل نقل قول‌هایی از مائو، از اولین روزهای انقلاب تا اواسط دههٔ ۱۹۶۰، درست قبل از شروع انقلاب فرهنگی است.
مائوئیسم امروزی

امروزه سازمان‌های مائوئیستی که در RIM جمع شده‌اند، بیشترین طرفداران خود را در آسیای جنوبی دارند و پیشاهنگ مبارزات مسلحانه‌ای هستند که در نپال، هند و بنگلادش اتفاق می‌افتند. مبارزات کمتری نیز در پرو و ترکیه در جریان هستند.
در فیلیپین، حزب کمونیست فیلیپین، که عضو RIM نیست، مبارزهٔ مسلحانه‌ای را به نام ارتش خلق جدید در قسمت نظامی خود رهبری می‌کند.
برزگترین گروه مائوئیست در ایالات متحده گروه وابسته به RIM به نام حزب کمونیست، آمریکا است. یک گروه مهم دیگر نیز سازمان سوسیالیستی راه آزادی است. در آلمان گروه حزب مارکسیست لنینیست آلمان که وابسته به ICMLPO است، بزرگ‌ترین گروه مائوئیستی در این کشور است. گروه دیگری به نام حزب کارگران بلژیک نیز، یکی از گروه‌هایی است که نقش عمده‌ای را در جنبش بین‌المللی کمونیست دارد.
مائوئیسم همچنین یک ایدئولوژی سیاسی مهم در نپال است؛ در آنجا، شورش مائوئیستی در قالب مبارزه علیه ارتش شاهنشاهی نپال و دیگر حامیان پادشاهی خود را نشان می‌دهد. حزب کمونیستی نپال (مائوئیست) در حال ورود به یک حکومت موقت در خلال یک مجمع رأی دهنده ملی است.
راهکار نظامی

مائو، حتی توسط کسانی که با اندیشه‌های سیاسی یا اقتصادی آن مخالف هستند، یک استراتژیست باهوش و کارآمد تلقی می‌شود. نوشته‌های او در مورد جنگ چریکی، به خصوص در نوشته مشهور به نام «در مورد جنگ چریکی» و اندیشه جنگ ملت اکنون به عنوان منبع اصلی مطالعه در مورد جنگ چریکی (هم برای کسانی که می‌خواهند جنگ چریکی انجام دهند، هم برای آنان که می‌خواهند ضد جنگ‌های چریکی فعالیت کنند) تلقی می‌شود.
در مورد اندیشه‌های اقتصادی و سیاسی او، به نظر می‌رسد اندیشه‌های نظامی مائوئیستی برای آغاز قرن ۲۱ در خارج از جمهوری خلق چین بیشتر از داخل آن کاربرد و مصداق داشته باشد.
یک موافقت جمعی در داخل و خارج چین مبنی بر اینکه نظامی که چین در قرن بیست و یکم با آن روبروست بسیار متفاوت است از آنچه در دهه ۱۹۳۰ با آن روبرو بود، وجود دارد.
در نتیجه، در ارتش آزادی‌بخش خلق بحث زیادی در مورد اینکه آیا نظریه‌های نظامی مائو را باید به اندیشه‌های نظامی قرن بیست و یکم، به ویژه اندیشه انقلاب در امور نظامی ربط داد یا نه و چگونگی آن، در جریان بوده‌است.
انقلاب‌ها

مقاله‌ای درباره «مائوئیست در نپال» از وبگاه گرو تحلیل آسیای جنوبی
اطلاعاتی درباره حزب کمونیست فیلیپین، ارتش خلق جدید و انقلاب در فیلیپین
مائو در کنار هنری کسینجر و ژائو انلای؛ پکن، ۱۹۷۲.
بیشوفسگرون

مکان
| بیشوفسگرون   | بیشوفسگرون   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberfranken
ناحیه: Bayreuth
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stephan Unglaub (SPD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۳۹ کیلومتر مربع (۳٫۲۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۷۶ متر (۲۲۱۸ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۵۴۹۳
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۲۷۶
پلاک خودرو: BT
وبگاه: www.bischofsgruen.de
بیشوفسگرون (به آلمانی: Bischofsgrün) یک شهر در آلمان است که در بایروث واقع شده‌است.
اپام نپات

| اپام نپات   خدای آب های زمینی    | اپام نپات   خدای آب های زمینی    |
| --- | --- |
پرونده:Water deity.jpgتصویر مرتبط با ایزد آب‌ها: پرونده:Water deity.jpgتصویر مرتبط با ایزد آب‌ها
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
نام های دیگر: بُرزُ
جنسیت: ایزد (نرینه)
دوران پیدایش: پیش از زرتشت
رده: ایزد آب‌ها، رودها، چاه ها،  دریاها و دریاچه ها
نماد: آب
وابستگی: ایزدان سی و سه گانه، چهار آخشیج
مرکوب: اسب تندرو
ایزدان همکار: آناهیتا، تیشتر، خرداد
اقامتگاه: دریاها و رودها
جشنواره‌ها: میدیوشـِیم
نسک: اوستا
نیایشگاه: نیایش‌گاه های آبی
همتا‌ها: همتا‌ها
همتای سومری: آبزو
همتای یونانی: پوزئیدون
همتای رومی: نپتون (اسطوره)
همتای هندوایرانی: وارونا
آپام نپات یا اَپام نپات (آوانویسی: apām napāt) که به نام بُرز ایزد نیز خوانده شده‌است، از ایزدان کهن در اساطیر مردمان هندواروپایی از جمله مردمان آریایی است. آپام نبات در وداها به معنای خدای آب ها آمده و در اوستا با عنوان فرزند آب ها یا نوه آب‌ها از وی یاد شده‌است. او ایزد آب‌های زمینی٬ رودها٬ دریاچه‌ها٬ دریاها و چاه‌هاست. او آب‌ها را پخش می‌کند ، نیرومند و بلندبالاست و دارندهٔ اسب تندروست.
آپام نبات یکی از سه خدای بزرگی است که لقب اهوره داشته و این خود گویای مقام اوست.
معرفی

آپام نبات را ایزد آب‌ها خوانده‌اند و او را به عنوان سرچشمه آب‌های زمین ستایش کرده‌اند. یکی از القاب معروف این ایزد، همان برز ایزد است که در اوستا به شکل بِرِزانت به معنای بلندبالا آمده‌است.
با وجود اهمیت فراوان این ایزد در اعصار کهن، نقش او در گذر زمان، در برابر اردوی سور آناهیتا کمرنگ و کمرنگ تر می‌شود و نقش او کم کم به این ایزدبانو واگذار می‌شود.
درباره این ایزد

در مورد این ایزد، در یشت ۸، بند ۳۴ می‌خوانیم که:
ای اسپنتمان زردشت! اپم نبات به همراهی باد چالاک و فر در آب آرام گزیده تا فروهر‌های پاکان را به هریک از مکان‌ها در جهان مادّی، حصه یی معین از آب تقسیم کند.
همچنین در زامیادیشت، اپام نبات چون ایزدی بلندبالا و دادرس دادخواهان یاد شده و به او صفت تیز اسب داده شده‌است. این اسب بر آن است که به فرّه یی که به دریای فراخ‌کرت گریخته، دست یابد. در بندهای ۵۱ و ۵۲ زامیادیشت می‌خوانیم:
فر به دریای فراخکرت جَست، آنگاه اپم نپات تیز اسب بی‌درنگ آن را دریافت. اپم نبات تیز اسب آرزوی داشتن آن نمود: این فرّ دست نیافتنی را من خواهم گرفت، از ته دریای ژرف.

[پس] سرور بزرگوار، شهریار شیدور، اپم نبات تیز اسپ را می‌ستائیم، آن دلیر اجابت‌کنندهٔ استغاثه را. و آن کسی را که بشر را بیافرید، که بشر را ساخت و آن ایزد آب، اپام نپات را، که نیکو بشنود هر آن گاه که او را بستایند.