stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاسمانی
طبیعت

تاسمانی را ایالت طبیعی (Natural State) و جزیره بازیابی جوانی (Island of Rejuvenation) می‌خوانند که به محیط طبیعی فراوان و تقریباً دست‌نخورده‌اش بازمی‌گردد.
۴۰٪ از زمین‌های تاسمانی رسماً حفاظت‌شده، پارک ملی و میراث جهانی است.
نگارخانه

نقشه تاسمانیا
سارا کستلمن

| سارا کستلمن | سارا کستلمن |
| --- | --- |
کستلمن در حال اجرا در دَمی از هوای تازه، ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸: کستلمن در حال اجرا در دَمی از هوای تازه، ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸
زادهٔ: ۱۲ مهٔ ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) لندن
ملیت: انگلستان
پیشه: هنرپیشه
سارا کستلمن (انگلیسی: Sara Kestelman؛ زادهٔ ۱۲ مهٔ ۱۹۴۴) هنرپیشه اهل انگلستان است.
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
بانو جین (۱۹۸۶)
لیستومانیا (۱۹۷۵)
زاردوز (۱۹۷۴)
شهر هالبی (۲۰۱۱)
نیروی نهایی (۲۰۰۳)
شکارچی حرفه‌ای (۱۹۹۹)
تام جونز (۱۹۹۷)
بادبزن خانم ویندیرمیر (۱۹۸۵)
تهاجم: زمین (۱۹۹۸)
ناصر میناچی

| ناصر میناچی | ناصر میناچی |
| --- | --- |
وزیر تبلیغات و جهانگردی (فرهنگ و ارشاد اسلامی فعلی): وزیر تبلیغات و جهانگردی (فرهنگ و ارشاد اسلامی فعلی)
دوره مسئولیت ۳ اسفند ۱۳۵۷ – ۱۹ شهریور ۱۳۵۹: دوره مسئولیت ۳ اسفند ۱۳۵۷ – ۱۹ شهریور ۱۳۵۹
نخست‌وزیر: مهدی بازرگانشورای انقلاب
پس از: سیروس آموزگار (حکومت پهلوی)
پیش از: عباس دوزدوزانی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۰ خورشیدی تهران
درگذشته: ۵ بهمن ۱۳۹۲ (۸۲ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: ، سیاستمدار
تخصص: از بنیانگذاران حسینیه ارشاد
ناصر میناچی (زاده ۱۳۱۰ تهران – درگذشته ۵ بهمن ۱۳۹۲ تهران) وزیر تبلیغات و جهانگردی در دولت موقت مهدی بازرگان بود.
زندگی

میناچی از یاران و همراهان علی شریعتی و از مؤسسان حسینیه ارشاد به‌شمار می‌رفت و تا پایان عمر نیز عهده‌دار سمت مدیریت این مرکز بود.
او پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل دولت موقت، در کابینه بازرگان سمت «وزارت تبلیغات و جهانگردی» را عهده‌دار بود که به خاطر تعلق خاطرش به نام حسینه ارشاد، نام این وزارت‌خانه را به وزارت «ارشاد ملی» تغییر داد.[نیازمند منبع] با این حال امور مربوط به عرصه فرهنگ و هنر (تولیدات ادبی و هنری) در آن زمان زیرمجموعه وزارت‌خانه تحت امر میناچی نبود و عهده‌دار آن وزارت آموزش عالی بود.
میناچی از جمله افرادی بود که در کنار حقوقدانانی چون حسن ابراهیم حبیبی، ناصر کاتوزیان، احمد صدرحاج سید جوادی، محمدجعفر جعفری لنگرودی و عبدالکریم لاهیجی، در تهیه پیش نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی نقش داشت. گرچه آن پیش‌نویس توسط مجلس خبرگان قانون اساسی کنار گذاشته شد و قانون اساسی فعلی ایران با تفاوت‌های اساسی با پیش‌نویس قبلی به تصویب رسید.
وزارت و زندان

وزارت فرهنگ و هنر بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، در دولت موقت به وزارت ارشاد ملی تغییر نام داد و بعضی زیرمجموعه‌های وزارت اطلاعات و جهانگردی را هم به عهده گرفت. ناصر میناچی، اولین وزیری بود که بر مسند این وزارتخانه نشست. وزارت اما برای او که بنیان‌گذار حسینیه ارشاد در تهران و از کسانی بود که در تهیه پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی نقش داشتند، چندان خوش‌یمن نبود و او مدتی پس از استعفای دولت موقت، بازداشت و زندانی شد.
بعد از اشغال سفارت آمریکا در تهران، دانشجویان خط امام، ناصر میناچی را به رابطه غیرمتعارف با کشور آمریکا متهم کردند. یک روز بعد از طرح ادعاهای آن‌ها در تلویزیون ایران یعنی در روز ۱۷ بهمن ماه ۱۳۵۸وزیر ارشاد در منزل خود بازداشت شد. او ۳۴ سال بعد در مصاحبه‌ای با وب سایت خبرآنلاین گفته‌است: «شب ریختند خانه ما، یک فردی بود به نام آقای غفارپور که نمی‌دانم چه لجاجتی با ما داشت، ما را ممنوع‌الخروج هم کرده بود. پیش از این ماجرا یک بار خدمت امام رسیدیم و گله کردیم که ما وزیر شما بودیم، این آقا یک قاضی معمولی است ما را ممنوع‌الخروج کرده، دیگر تا شاه عبدالعظیم هم نمی‌توانیم برویم».
بازداشت آقای میناچی با اعتراض و انتقاد اعضای شورای انقلاب بیشتر از ۲۴ ساعت دوام نیافت. او بعد از آزادی اعلام کرد که علیه دانشجویان خط امام اعلام جرم خواهد کرد مسئله‌ای که از سوی محمد موسوی خوئینی‌ها، حامی اصلی دانشجویان خط امام در آن زمان، توطئه خوانده شد و تا مدت‌ها این دو نفر رویاروی هم قرار گرفتند.
درگذشت و تدفین

میناچی بعد از تحمل یک دوره بیماری صبح روز پنجم بهمن ۱۳۹۲ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. او وصیت کرده بود در حسینیه ارشاد دفن شود و محل قبر نیز مشخص بود و مجوز لازم اخذ شده بود، اما تشییع‌کنندگان روز خاکسپاری با ممانعت مأموران روبرو شدند و امکان خاکسپاری در مکانی که میناچی به عنوان مقبره برای خود طراحی کرده بود، فراهم نشد. او در نهایت در آرامستان علی ابن جعفر در قم به خاک سپرده شد. چند تن از فعالان سیاسی قم از جمله سعید منتظری، احمد منتظری و فاضل میبدی در مراسم خاکسپاری میناچی شرکت داشتند و احمد منتظری بر پیکر او، نماز میت اقامه کرد.
سان فردیناندو

مکان
| سان فردیناندو | سان فردیناندو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di San Ferdinando: Comune di San Ferdinando
ناحیه: کالابریا
استان / شهرستان: استان رجیو کالابریا (RC)
دهستان: Eranova, Villaggio Praia
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۰ کیلومتر مربع (۵٫۴ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۴٬۴۸۷
 • تراکم: ۳۲۰/کیلومتر مربع (۸۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sanferdinandesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 89026
پیش‌شماره تلفن: 0966
سان فردیناندو (به ایتالیایی: San Ferdinando) یک کومونه در ایتالیا است که در استان رجیو کالابریا واقع شده‌است.
خصوصیات

سان فردیناندو ۱۴٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۸۷ نفر جمعیت دارد.
کلک دادخدا

مکان
| کلک دادخدا | کلک دادخدا |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
کلک دادخدا: کلک دادخدا
مختصات: ۲۶°۱۹′۴۳″شمالی ۵۹°۳۲′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۳۲۸۶۸۰°شمالی ۵۹٫۵۳۳۷۲۶°شرقی﻿ / 26.328680; 59.533726: مختصات: ۲۶°۱۹′۴۳″شمالی ۵۹°۳۲′۰۱″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۳۲۸۶۸۰°شمالی ۵۹٫۵۳۳۷۲۶°شرقی﻿ / 26.328680; 59.533726
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: بنت
جمعیت: ۱۵۶ نفر (سرشماری ۹۵)
کلک دادخدا، روستایی در دهستان بنت بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۶ نفر (۴۸ خانوار) بوده است.
شهرستان باوی

| شهرستان باوی | شهرستان باوی |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: خوزستان
مرکز شهرستان: ملاثانی
سایر شهرها: شیبان ، ویس ، شهر رامین
بخش‌ها: مرکزی و ویس
سال تأسیس: ۱۳۸۹
اداره: اداره
فرماندار: سید محسن البرزی 
مردم: مردم
جمعیت: ۹۶۴۸۴ نفر
شهرستان باوی یکی از شهرستان‌های استان خوزستان می باشد. این شهرستان از دو بخش  مرکزی و ویس و مرکز آن شهر ملاثانی است.
تقسیمات کشوری

تقسیمات کشوری این شهرستان، بنابرآنچه در نتایج آمارگیری سرشماری سال ۱۳۹۵ کل کشور آمده‌است، بر حسب بخش، شهر، دهستان و روستا به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > بخش‌ها

بخش مرکزی شهرستان باوی
بخش ویس
تقسیمات کشوری > شهرها

ملاثانی
مجموعه القرات بیت إشور
ویس
شیبان
شهر جدید رامین
تقسیمات کشوری > دهستان‌ها

دهستان ملاثانی
دهستان عنافچه
دهستان ویس
دهستان زرگان
مردم

مردم این شهرستان عمدتا از قوم عرب می باشند و بختیاری ها هم دراین شهرستان ساکن هستند.با گویش لری بختیاری و عربها به گویش عربی خوزستانی سخن می گویند و به زبان فارسی نیز مسلط می باشند.
امامزاده خمره

| امامزاده حمزه | امامزاده حمزه |
| --- | --- |
نام: امامزاده حمزه
کشور: ایران
استان: استان قم
شهرستان: قم
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی، آرامگاه، برکه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۳۱۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۸
امامزاده حمزه مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در قم، خیابان آذر، مقابل میدان کهنه، کوچه شاه حمزه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۳۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سان گوان

Local council در 23x15px|border |alt=|link= مالت
| San Ġwann Il-Kunsill Lokali ta' San ĠwannMsieraħ | San Ġwann Il-Kunsill Lokali ta' San ĠwannMsieraħ |
| --- | --- |
Local council: Local council
San Ġwann: San Ġwann
  نشان:   نشان
Island: مالت
ناحیه: 9th
هم‌مرز با: سویکی, سن جولیان, گزیرا, بیرکیرکارا, مسیدا, Iklin, Għargħur
حکومت: حکومت
 • شهردار: Etienne Bonello DuPius (PN)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶ کیلومتر مربع (۱٫۰ مایل مربع)
جمعیت (9th largest locality): جمعیت (9th largest locality)
 • کل: ۱۳۰۶۳
 • تراکم: ۵۰۰۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): ġwanniż (m), ġwanniża (f), ġwanniżi (pl)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
فهرست پیش‌شماره تلفنی کشورها: ۳۵۶
Day of festa: First Sunday of August
سان گوان 
(به مالتی: San Ġwann) شهری در ناحیهٔ هاربور شمالی واقع در کشور مالت است که در سال ۱۹۹۵ میلادی ۱۲٫۰۱۱ نفر جمعیت داشته اما جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱۲٫۶۳۰ نفر بوده‌است.
مسافران (فیلم ۱۳۷۰)

| مسافران | مسافران |
| --- | --- |
پوستر، کارِ علی خسروی: پوستر، کارِ علی خسروی
کارگردان: بهرام بیضائی
تهیه‌کننده: خسرو خسروی
نویسنده: بهرام بیضائی
بازیگران: جمیله شیخی مژده شمسایی هما روستا فاطمه معتمد آریا محبوبه بیات فرخ‌لقا هوشمند نیکو خردمند جمشید اسماعیل‌خانی آتیلا پسیانی حمید امجد مجید مظفّری عنایت بخشی جهانگیر فروهر هرمز هدایت مهتاب نصیرپور فریبرز عرب‌نیا شهین علیزاده
موسیقی: بابک بیات
فیلم‌بردار: مهرداد فخیمی
تدوین‌گر: بهرام بیضائی
شرکت تولید: فیلمساز
توزیع‌کننده: خانهٔ فیلم ایران
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۰
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
مسافران دهمین فیلمِ بهرام بیضایی (هشتمین فیلمِ بلندِ سینماییش) است که سالِ ۱۳۶۹ و ۱۳۷۰ ساخته شد؛ و سالِ بعد کتابِ فیلم‌نامه‌اش، که نوشتهٔ فیلم‌ساز است، چاپ شد. بیضایی تا ده سال پس از مسافران فیلمِ بلند نساخت.
خلاصهٔ داستان

مهتاب، خواهرِ ماهرخ، همراهِ شوهر و دو پسرِ خردسالش با یک سواریِ کرایه از شمالِ ایران به سوی تهران راه می‌افتند تا آینهٔ موروثیِ نوعروسِ خانواده را به جشنِ عروسیِ ماهرخ برسانند. در راه زنی روستایی با ایشان هم‌سفر می‌شود؛ و سپس همگی در تصادف با یک نفتکش می‌میرند. خبر به خانواده می‌رسد و عروسی به سوگواری تبدیل می‌شود. گزارش‌های پلیس اگرچه صحت تصادف و کشته شدن مسافران را نشان می‌دهد، نشانی از آینهٔ موروثی پیدا نمی‌شود. در حالی که همهٔ خانواده مرگِ مسافران را پذیرفته‌اند، خانم بزرگ دل به سوگ نمی‌سپارد و چشم به راه می‌ماند تا مهتاب با آینهٔ نوعروس از راه برسد. بر خلافِ خواستهٔ خانم بزرگ، سوگواری برگزار می‌شود و نزدیکانِ کشتگان، رانندهٔ نفتکش و شاگردش، مأموران و دیگران در مراسم شرکت می‌کنند؛ ولی ماهرخ با حالی پریشان با لباسِ سفیدِ عروسی پیدا می‌شود. میانِ واکنش‌های گوناگونِ حاضران ناگهان مهتاب و دیگر مردگان با آینهٔ موروثی از راه می‌رسند. بازتاب نور در آینه محفل آنان را غرق در روشنایی می‌کند. مهتاب آینه را به ماهرخ می‌سپارد تا عروسی برپا شود.
فیلم‌نامه

داستان آئین عروسی که به هر دلیل شکلی دیگر به خود می‌گیرد موضوع اوّلین فیلم‌نامه‌ی بلندی است که در زندگی به آن فکر کردم؛ سال ۴۴ یا ۴۵ خیال می‌کنم. آنجا هم مثل پروندهٔ قدیمی پیرآباد موضوع بر محور دعوای قدیمی دو قبیله‌ی کمالوندی و جمالوندی می‌گشت. و آخرین بار پیش از مسافران، سفر به شب است که در آن آئینی تبدیل به آئین دیگر می‌شود.
بیضایی، زمستانِ ۱۳۷۰
| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ چاپِ یکْم: روی جلدِ چاپِ یکْم
روی جلدِ چاپ‌های جدیدتر با طرحِ چهرهٔ مژده شمسایی در نقشِ ماهرخ: روی جلدِ چاپ‌های جدیدتر با طرحِ چهرهٔ مژده شمسایی در نقشِ ماهرخ
نویسنده(ها): بهرام بیضائی
کشور: تهران
زبان: فارسی
رویداده در: شمالِ ایران و تهران
ناشر: انتشاراتِ روشنگران
تاریخ نشر: ۱۳۷۱
رده‌بندی دیوئی: ‏‫‬‮‭۷۹۱/۴۳۷۲
کتابخانه کنگره: ‏‫PN۱۹۹۷ ‭/م۴۵‏‫‬‮‭ ۱۳۷۱
کتابخانه ملی ایران: ‭م‌۷۱-۴۰۱
طرحِ فیلم‌نامه را بیضایی در سالِ ۱۳۵۴ نگاشت. سالِ ۱۳۶۸ فیلم‌نامهٔ مسافران را نوشت که بهارِ ۱۳۷۱، پیش از نمایشِ همگانیِ فیلم، به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران چاپ شد، و در چاپ‌های بعدی عکس‌هایی از فیلم به کتاب پیوست شد.
ساخت

پایانِ سالِ ۱۳۶۹ کارگردانیِ فیلم آغاز شد و سالِ بعد پایان گرفت و راش‌ها تدوین شد. بخش‌هایی از فیلم را که بیضایی، به خاطرِ کمردرد، نتوانست کارگردانی کند واروژ کریم مسیحی کارگردانی کرد. بیضایی در سخنرانی‌ای به تاریخِ ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۱ در دانشگاهِ استنفورد گفت که این فیلم را در پاسخِ فیلمِ مادرِ علی حاتمی ساخته‌است.
حمید سمندریان و آتیلا پسیانی و فاطمه معتمد آریا نیز در بازیگردانی به بیضایی کمک کردند.
نمایش و پس از آن

مسافران نخستین بار در جشنوارهٔ فیلمِ فجرِ ۱۳۷۰ به نمایش درآمد. نمایشِ فیلم در سالِ ۱۳۷۱ دچارِ مشکل شد و بیضایی نامه‌ای سرگشاده در اعتراض نوشت.
در دی‌ماهِ ۱۳۸۲ اکبر هاشمی رفسنجانی در گفتگو با روزنامهٔ کیهان در دفاع از سیاستِ فرهنگیِ دولتش اشاره کرد که وزارتِ فرهنگ و ارشادِ اسلامیِ دولتِ او از سانسورِ فیلم‌ها کوتاه نیامده و مسافرانِ بیضایی هم از این قاعده مستثنی نبوده‌است: «شما وقتی می‌خواهید مثل بزنید، همان فیلم آقای بیضایی را مثل می‌زنید که خود شما می‌گویید ۳۰ ثانیه سانسور شد. بالاخره وزارت ارشاد چاقوی سانسور را بر زمین نگذاشت، ولی سعی می‌کردیم هنرمندان سینما را هم با خود داشته باشیم و به کمک آنها نیروهای موفق‌تری در همه بخشهای مهم تربیت کنیم که نیازی به سانسور نباشد.»
در رأی‌گیریِ سالِ ۱۳۸۰ مجلّهٔ دنیای تصویر مسافران برترین فیلمِ دههٔ ۱۳۷۰ شناخته شد.
نمایش و پس از آن > در جشنوارهٔ فجرِ ۱۳۷۰

مسافران با چهارده نامزدی و شش بُرد رکورددارِ جایزه‌های جشنواره شد. در گفتگوی فریدون جیرانی و بهروز افخمی در بهمنِ ۱۳۹۴ در شبکهٔ سهٔ تلویزیونِ ایران گفته شد که داورانِ جشنوارهٔ سالِ ۱۳۷۰ این فیلم را پسندیده بودند و بیشترِ جایزه‌ها را برای کارگردانش در نظر گرفته بودند؛ ولی سرانجام فقط جایزهٔ ویژهٔ هیئتِ داوران به مسافران رسید. افخمی، که از داورانِ آن دوره بود، از توضیحِ بیشتر خودداری کرد. جیرانی در گفتگو با عبدالله اسفندیاری به سالِ ۱۳۹۵ اشاره کرد که از رسول ملّاقلی‌پور (یکی از داوران) شنیده که سیّد محمّد بهشتی شیرازی (دبیرِ جشنواره) در جلسهٔ هیئتِ داورانِ آن جشنواره گفته که همهٔ جایزه‌ها را به بیضایی بدهند، «اگر می‌خواهید کسی را بی‌کار کنید!» بنا بر این «توصیه به اینکه جایزه بهترین کارگردانی . . . به بهرام بیضایی داده نشود»، تصمیم بر آن شده که جایزه‌ها به این فیلم نرسد تا احیاناً فیلم‌ساز دچارِ گرفتاری‌های رایج نشود و، به اصطلاح، «بی‌کار» نشود. ولی، با این همه، بیضایی تا ده سال پس از مسافران امکانِ فیلم‌سازی نیافت.
نمایش و پس از آن > در جشنوارهٔ فجرِ ۱۳۷۰ > جایزه‌ها

| جشنواره | تاریخِ مراسم | جایزه | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین فیلم | بهرام بیضایی | نامزدشده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین کارگردانی | بهرام بیضایی | نامزدشده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین تدوین | بهرام بیضایی | نامزدشده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین بازیگرِ زنِ نقشِ اوّل | جمیله شیخی | برنده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین بازیگرِ مردِ نقشِ دوّم | مجید مظفّری | برنده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین بازیگرِ زنِ نقشِ دوّم | فاطمه معتمد آریا | برنده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین بازیگرِ زنِ نقشِ دوّم | محبوبه بیات | نامزدشده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین صدابرداری | محمود سمّاک‌باشی | برنده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین طرّاحیِ صحنه و لباس | ایرج رامین‌فر | نامزدشده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین فیلم‌برداری | مهرداد فخیمی | برنده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | بهترین چهره‌پردازی | فرهنگ معیّری | نامزدشده |
| جشنوارهٔ فیلمِ فجر | بهمنِ ۱۳۷۰ | جایزهٔ ویژهٔ هیئتِ داوران | بهرام بیضایی | برنده |
بیضایی جایزهٔ خود را به معاونتِ امورِ سینماییِ وزارتِ ارشاد پس‌فرستاد.
دربارهٔ فیلم

مسافران فیلم بسیار بسیار ساده‌ای است در ستایش زندگی و امیدهای نو. همین.
دربارهٔ فیلم > کتاب

کتابی به نام درباره مسافران ساخته‌ی بهرام بیضایی به کوشش زاون قوکاسیان در زمستانِ ۱۳۷۱ در انتشاراتِ روشنگران طبع شد. در این کتاب نوشته‌هایی از برخی صاحبنظران همراه گفتگویی میان بیضایی و قوکاسیان و نیز فهرست کاملی از عوامل فیلم آمده‌است.
دربارهٔ فیلم > فیلم

فیلم مستندی به نام مسافران در راه به سال ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ ساخته شده که به پشت صحنه و نظر دست‌اندرکاران این فیلم می‌پردازد.
دربارهٔ فیلم > در چشمِ دیگران

مسافران نیز، همچون بیشترِ فیلم‌های بیضایی، ستایندگانِ فراوانی داشته است. ژاله آموزگار و جهانبخش نورایی و زاون قوکاسیان و حمید دبّاشی و مارک اسموژینسکی و کیومرث پوراحمد از این جمله‌اند. سکانسِ افتتاحیهٔ مسافران در یک رأی‌گیری به سالِ ۱۴۰۱ برترین سکانسِ افتتاحیه در تاریخِ سینمای ایران شناخته شد.
. . . صحنه‌ای هست که مدعوین نشسته‌اند، در مجموعه‌ای از صندلی‌های نیم‌دایره چیده‌شدهٔ به سبک مجالس تعزیه، و آدم‌ها یکی‌یکی می‌آیند در وسط صحنه و شرح مصائب خود را می‌دهند. تلفیق موفقی است از مجلس‌آرایی تعزیه و گلوب تیاترِ لندنِ زمان شکسپیر و صحنه‌های تآتر یونانِ باستان و دوران معاصر.
آیدین آغداشلو، ۱۳۸۱
مادربزرگ . . . روشن‌بین‌ترین و منسجم‌ترین شخصیت فیلم است در میان خیل روشنفکرانی که دور و برش می‌پلکند.
روبرت صافاریان، ۱۳۹۵
عبدالعلی عظیمی در مقالهٔ «حضور و غیبت» می‌نویسد: «زرتشت . . . در جایی که «زندگی» را در برابر «نه زندگی» قرار می‌دهد تقسیم‌بندی زیبا و قابل تعمیمی ارائه می‌دهد که به زندگی گیتیانهٔ ما اعتبار می‌بخشد. به این معنا «مسافران» در عرصهٔ «زندگی» است، پاس‌دارندهٔ زندگی است. . . . اساساً انتخاب «عروسی» و «عزا» – با همهٔ بار معنایی که در اینجا دارند – انتخاب بجایی است. قدرت بیضایی، نه فقط در آشنایی و دانش فوق‌العاده‌اش از این مراسم، بلکه در تلفیق درست هزل و جد است. . . . خانم بزرگ تسلیم نمی‌شود تا رؤیایش را رؤیای ما کند. «مسافران» بزرگداشت و رستاخیز همهٔ مردگان ماست، . . در شعر ریتسوس . . . می‌توان گفت مردگان و غایبان حضوری سنگین‌تر و مسلّط‌تر از زندگان دارند، تا آن حد که شاعر، جهان موجود را سرابی می‌داند . . . چراکه جامعهٔ یونان نیز جامعه‌ای مرگ‌باور و مرگ‌ستاست. در یونان نیز حضور هرروزه و آشنای مرگ باعث می‌شود تا زندگان با همهٔ مردگانشان راه بروند، غذا بخورند، سفر کنند و عشق بورزند. در «مسافران» زیاده بر این معنا، آرزویی نیز وجود دارد: آرزوی اینکه بگذاریم مردگان یا بمیرند یا در کنار ما و برای زندگی ما زنده بمانند.»
جمشید ارجمند در مقاله‌ای به نام «مسافران، گشایش بند اجل؟» می‌نویسد: « «مسافران» بیگمان تلخترین و جدیترین فیلم در منظومه آثار «بهرام بیضایی»، فیلمساز متفکر و تلخ‌اندیش ماست. . . . «مسافران»، در چارچوب و ساختار زبان سینمائی خاص «بیضایی» یکسره وقف بیان سودای ذهنی مردی اهل اندیشه است که در پنجمین دهه زندگی «برگمان» وار به معمای هستی می‌اندیشد . . . . در «مسافران» بیضایی را از دو نظر ستایش می‌کنیم، یکی طرح مسئله بغرنج مرگ و هستی به زبان سینما و دیگر گزینش قالبی آشنا و روان، داستانی ساده و دست‌آموز ذهن و اندیشه بومی و انتخاب برش درامی تراژیکی برای داستان که مستلزم ساخت و پرداختی نرم و روان از سوی فیلمسازی آشنا به ظرایف و دقائق داستانسرائی و میزانسن است.»
مسعود فراستی نوشته: «مسافرانِ بیضایی «تیپیک»ترین و «تکنیکی»ترین اثر اوست، و شاید پراداترین آنها. فیلمی است بسیار پرتکلّف و روشنفکرفریب، اما فاقد تفکر و فن سینمایی؛ و اسیر پلاستیک و شعبده‌بازی تکنیکی. بیضایی، بر خلاف اکثر فیلمسازان قدیمی ما، هم دلمشغولی و ذهنمشغولی‌ای دارد و دانشی جدی در نمایش و هم تسلطی بر مدیوم سینما. و هرچند که مرتب – و خوشبختانه – حرف خود را می‌زند و بر آن پای می‌فشرد، اما – و بدبختانه – حرفش هم تکراری شده و هم نخ‌نما. و سینمایش نیز، روز به روز سطحی‌تر، تکنیک‌نماتر. . . . ما روح پدر الکساندر – در فانی و الکساندر – را باور می‌کنیم . . . روح پدر هملت را نیز و جادوگر مکبث را. . . . اما، نه روح مسافران را باور می‌کنیم و نه علاقه مادربزرگ را، و نه شادباش و . . . .»
دربارهٔ فیلم > در فرهنگِ عامّه

دامون نوردین ترانه‌ای به نام «رگبار» خوانده که در آن به فیلم‌های بیضایی، از جمله مسافران، اشاره می‌شود.
بازیگران

. . . کار مسافران نقطهٔ اوجِ یادگیریِ من در سینما بود. . . . دلیلی نداشت سناریو را بخوانم. یک نگاه رویش می‌کردم و همه را حفظ می‌شدم، برای این که همهٔ دیالوگ‌ها به جا و سر جای خودش بود. حتی اگر یک واوش را وقتی اشتباه می‌گفتم، معلوم بود که یک جای کار اشکال دارد. . . .
فاطمه معتمد آریا، حدودِ ۱۳۸۰
پیش از مژده شمسایی، آتنه فقیه نصیری برای نقشِ «ماهرخ» برگزیده شده بود؛ ولی سرانجام بیضایی کنارش گذاشت و شمسایی را، که از عوامل اجرایی بود، برای این نقش برگزید. گوهر خیراندیش نیز از گزینه‌های بیضایی برای نقشِ همدم بود. آتیلا پسیانی نخست فقط بازیگردان بود، ولی به جای بهروز بقایی نقشِ پلیس را هم بازی کرد.
| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
مژده شمسائی: ماهرخ
جمیله شیخی: خانم بزرگ
هما روستا: مهتاب
مجید مظفّری: ماهو
فاطمه معتمد آریا: مستان
فرّخ‌لقا هوشمند: مونس
باقر صحرارودی: کدیور
محمّدتقی شریفی: ابراهیم
هرمز هدایت: حشمت
ارسلان یزدانی: کیوان
بهادر ابراهیمی: کیهان
جمشید اسماعیل‌خانی: حکمت
محبوبه بیات: همدم
ساناز و سولماز بقائی: دخترانشان
غلامرضا طباطبائی: یونس برهانی
نیکو خردمند: بهجت برهانی
حمید امجد: رهی
پریسا بیضائی: رها
آتیلا پسیانی: ستوان فلاحی
جمشید لایق: سرگرد نقوی
آتش تقی‌پور: صفر مولوی
شهین علیزاده: مولود مولوی
هومن کدخدائی: پسرانشان
محمود نمدی: پسرانشان
محمّدرضا حسن‌پور: پسرانشان
لادن و لاله و فرح اعتمادپور: دخترانشان
کریم اکبری مبارکه: شعبان سبحانی
فاطمه نقوی: زرین‌کلای سبحانی
فرج‌الله گل‌سفیدی: برادر شعبان
حسن جهان‌بین: برادر زرین‌کلا
عنایت بخشی: الله‌قلی یاوری
فهیمه رحیم‌نیا: همسرش اعظم
اسماعیل پوررضا: مچول حیدرپور
مهتاب نصیرپور: همسرش عفّت
رضا غفوری: همکاران صنفی رانندگان
محسن فخاری: همکاران صنفی رانندگان
رضا سمساری: همکاران صنفی رانندگان
مرتضی خیرخواه: رنگ‌کاران
ابراهیم هانیبال: رنگ‌کاران
بهمن مدنی: رنگ‌کاران
جهانگیر فروهر: سمسار
مسعود تکاور: شاگردش
محمد پورستّار: نامه‌بر
نادر غازی بیات: پزشک
فرزانه نشاط‌خواه: خانم پزشک
رضا منوچهری: نمایندهٔ شرکتِ حمل و نقل
علیرضا حبیب‌پور: پاسبان
رضا درخشان: تصویربردار ویدئو
سیامک زمرّدی: عکّاسِ خبری
علی‌اصغر گرمسیری: بزرگِ خانواده
فؤاد آیتی: بزرگِ خانواده
حسن سیّدی: بزرگِ خانواده
نقشِ مهمانانِ پایانِ فیلم را رحمان مقدّم و کاظم شعبانی و ام‌البنین تمجیدی و اختر راستکار و حسنعلی پیرمحمّدی و کاظم شیرین‌سخن و حمیدرضا هدایتی و خسرو پیمان و پریماه شاهین مقدم و اکبر قدمی و علی عبّاسی و وجیهه لقمانی و ساحره متین و محمّدحسین وکیلی و علی‌اکبر جانبخش و فریبرز عرب‌نیا و هوشنگ قوانلو و ژاله شعاری بازی کردند.
پتری کنتیولا

| پتری کنتیولا | پتری کنتیولا | پتری کنتیولا | پتری کنتیولا |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۴ اکتبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) سینایوکی
قد:  ۶ فوت ۰ اینچ (۱۸۳ سانتیمتر)
وزن:  ۲۰۳ پوند (۹۲ کیلوگرم؛ ۱۴ سنگ ۷ پوند)
پست:  Centre
ضربه‌ها:  Right
تیم در Liiga تیم‌های سابق:  HPK Tappara Chicago Blackhawks Metallurg Magnitogorsk Traktor Chelyabinsk Toronto Marlies Lokomotiv Yaroslavl Jokerit
تیم ملی:   فنلاند
منتخب ان‌اچ‌ال:  196th overall، ۲۰۰۴ Chicago Blackhawks
سوابق بازی:  ۲۰۰۳–تاکنون
پتری کنتیولا (انگلیسی: Petri Kontiola؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۸۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
شرکت اکس‌ای‌آی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: خصوصی
صنعت: هوش مصنوعی
بنا نهاده: ۹ مارس ۲۰۲۳؛ ۲ سال پیش (۲۰۲۳-09}})
بنیانگذاران: ایلان ماسک
دفتر مرکزی: منطقه خلیج سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده
وبگاه: x.ai
شرکت اکس‌ای‌آی (به انگلیسی: xAI company) که به عنوان xAI تجارت می‌کند، یک شرکت نوپا آمریکایی است که در زمینه هوش مصنوعی کار می‌کند. در ۹ مارس 2023 توسط ایلان ماسک تأسیس شد.
زمینه

در سال ۲۰۱۵، ماسک عضو اولین هیئت مدیره اوپن‌ای‌آی بود، یک شرکت تحقیقاتی هوش مصنوعی که در آن زمان یک شرکت غیرانتفاعی بود. او در سال ۲۰۱۸ پس از یک تلاش ناموفق برای به دست گرفتن مدیریت آن در میان اختلاف نظر در مورد ایمنی هوش مصنوعی از سمت خود کناره‌گیری کرد.
در آوریل ۲۰۲۳، فایننشال تایمز گزارش داد که ماسک در حال برنامه‌ریزی برای راه اندازی یک استارت آپ هوش مصنوعی است. او هزاران پردازنده گرافیکی Nvidia را برای یک مدل زبان بزرگ بالقوه ایمن کرده بود.
ماسک به‌طور رسمی تشکیل xAI را در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۳ اعلام کرد. تاریخ (۷ + ۱۲ + ۲۳ = ۴۲) به عنوان مرجعی برای کتاب «راهنمای هیچیکر برای کهکشان» و مأموریت شرکت «درک جهان» انتخاب شد. دفتر مرکزی این شرکت در منطقه خلیج سانفرانسیسکو در کالیفرنیا قرار دارد. یکی از اهداف آن ایجاد هوش مصنوعی است که قادر به استدلال ریاضی پیشرفته باشد، چیزی که در مدل‌های فعلی یافت نمی‌شود.
مشاور

مشاور xAI مدیر مرکز ایمنی هوش مصنوعی دن هندریکس است. دن یک محقق آمریکایی یادگیری ماشین است که مدرک لیسانس خود را از دانشگاه شیکاگو و دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در رشته علوم کامپیوتر در سال ۲۰۲۲ دریافت کرده است
یادداشت

↑  این شرکت در این تاریخ تأسیس شد. تا ۱۲ جولای ۲۰۲۳ به‌طور رسمی اعلام نشده بود.
تیمیشوارا

مکان در 22px شهرستان تیمیش, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| تیمیشوارا (به رومانیایی: Timișoara) | تیمیشوارا (به رومانیایی: Timișoara) |
| --- | --- |
شهر: شهر
  مهر:   مهر
نام مستعار: Little Vienna: نام مستعار: Little Vienna
تیمیشوارا: تیمیشوارا
مختصات: ۴۵°۴۵′۳۵″ شمالی ۲۱°۱۳′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۵۹۷۲°شمالی ۲۱٫۲۳۰۰۰°شرقی﻿ / 45.75972; 21.23000: مختصات: ۴۵°۴۵′۳۵″ شمالی ۲۱°۱۳′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۵۹۷۲°شمالی ۲۱٫۲۳۰۰۰°شرقی﻿ / 45.75972; 21.23000
شهرستان:  شهرستان تیمیش
حکومت: حکومت
 • شهردار: Dominic Fritz
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۲۹٫۲ کیلومتر مربع (۴۹٫۹ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۰۷۰ کیلومتر مربع (۴۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۰ متر (۳۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • شهر: ۳۰۳۷۰۸
 • تراکم: ۲۴۰۰/کیلومتر مربع (۶۱۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۶۵٬۷۷۷x
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+ (EEST)
کد پستی: ۳۰۰۰۳۰
کد منطقه: ۵۶ ۰۲
پلاک خودرو: TM
وبگاه: www.primariatm.ro
تیمیشوارا (آلمانی: Temeswar; رومانیایی: Timișoara; مجاری: Temesvár) مرکز شهرستان تیمیش، در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۳۱۷٬۶۶۰ نفر است و در ارتفاع ۹۰ متر از سطح دریا واقع شده‌است.
نگارخانه

اتاق بازرگانی، صنعت و کشاورزی
کاخ Lloyd
کلیسای سن جورج
کاخ هونیاد
دانشگاه غربی تیمیشوارا
کریستین کشن

کریستین کشن (انگلیسی: Christine Keshen؛ زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۹۷۸) ورزشکار کرلینگ اهل کانادا است.