stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دبیرستان فیروزبهرام
معماری

معماری این دبیرستان به دورهٔ رضاشاه بر می‌گردد. ویژگی‌های معماری این دبیرستان همچون ساختمان کتابخانهٔ مجلس و ساختمان مرکزی بانک ملی نشان از سرپرستی کیخسرو شاهرخ بر ساخت آن دارد. معمار دبیرستان فیروز بهرام جعفرخان معمارباشی بود که در طراحی آن از اسلوب‌های هخامنشی استفاده کرده‌است. این بنای تاریخی همچون کاخ شهربانی و سردر باغ ملی تلفیقی از معماری اروپایی و معماری کهن ایرانی است که به سبک معماری نئوکلاسیک مشهور است. قرینه‌سازی در سه نمای شمالی، جنوبی و شرقی بنا به چشم می‌خورد. فرم گچ‌بری‌های بکار رفته در سقف این دبیرستان از جمله موارد ارزشمند معماری آن شمرده می‌شود.
نمای آجری ساختمان به پیروی از تقارنی که در بدنهٔ ساختمان مشاهده می‌شود، کاملاً متقارن است. پنجره‌های قاب‌شده در تمام نما تکرار شده‌اند و قوس‌های به‌کاررفته در آنها، نشان از معماری قاجاری دارد. علاوه بر آجر، از مصالحی چون کاشی، سنگ و گچ نیز در طراحی نمای ساختمان استفاده شده‌است. در ورودی راهروی دبیرستان، سنگ بنایی به طول تقریبی ۱/۵ متر و عرض ۱ متر از جنس مرمر نصب شده‌ و در آن متن زیر از قول کیخسرو شاهرخ با خط نستعلیق حک گردیده‌است:
اهورا
این دبیرستان که از دهش رادمنش بهرام‌جی بیکاجی بیادگارِ فرزند روانشادش فیروز که در آغاز شهریور ۱۲۷۴ خورشیدی برابر ۲۲ اوت ۱۸۹۵ میلادی در بمبئی زاییده شده و در هشتم دیماه ۱۲۹۴ برابر با ۲۹ دسامبر ۱۹۱۵ جهان را بدرود گفته‌است، بنام دبیرستان فیروز بهرام در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۱۱ خورشیدی بر روی زمین انجمن زرتشتیان پایه‌گذارده شده و به سرپرستی نیک‌اندیش اردشیر کیامنش ساخته و به رهنمونی و دستیاری این بنده آغاز و انجام و در دوم دیماه ۱۳۱۱ خورشیدی گشایش یافته برای برخورداری نونهالان و پاس و پایندگی جاویدانی به انجمن زرتشتیان تهران برگزار شد.
کیخسرو شاهرخ
در ضلع غربی دبیرستان، ساختمانی ۲ طبقه با ۴ اتاق وجود دارد که در سال ۱۳۲۵ توسط شخصی بنام اردشیر آذرگشسب به یاد فرزندش اسفندیار که در ۱۴ سالگی بر اثر حادثه فوت کرده، ساخته شد تا برای آموزش دانش‌آموزان بکار گرفته شود. این بنا، ساختمان اسفندیار نام دارد که در حال حاضر جزئی از دبیرستان فیروز بهرام بوده و به آن متصل است. بنای این ساختمان به صورت مکعب و مستطیل می‌باشد در نما از آجر مهردار و کاشی لعابدار استفاده شده است اکثر قوسها به صورت جناغی و از سر ستونهای دوریک وکورنتین استفاده شده است پلان ساختمان متقارن و برونگرا می‌باشد. طراحی این ساختمان، تلفیقی از شیوه اصفهانی و سبک نئوکلاسیک غربی استفاده شده است؛ البته در ورودی ضلع جنوب و بالای سر در ورودی از بالکن با قوسهای هندی و نرده چوبی استفاده شده است که شاید تاکیدی بریاد بنیانگذار آن که زاده هند بوده است دارد.
انجمن ادبی

انجمن ادبی دبیرستان فیروز بهرام برای اولین بار در سال تحصیلی ۱۳۲۰–۱۳۱۹ به اصرار چند تن از دانش‌آموزان و با موافقت کمال‌الدین جناب که آن زمان ریاست دبیرستان را برعهده داشت تشکیل شد. اولین رئیس این انجمن اسماعیل پور والی بود که بعدها سردبیر روزنامه روزگار نو شد.
این انجمن دارای کمیسیون‌های مختلفی بود و هر کمیسیون رئیسی داشت که بر اساس انتخابات دانش‌آموزی رای‌گیری و انتخاب می‌شد.
کمیسیون نمایش، که هر ساله نمایش‌هایی را با مشارکت و بازیگری دانش‌آموزان دبیرستان بر روی صحنه اجرا می‌کرد. در سال ۱۳۲۳ این کمیسیون با کمک غلامحسین صالحیار و منوچهر انور تشکیل شد.
کمیسیون موسیقی که خود به دو گروه موسیقی شرقی و موسیقی غربی تقسیم‌بندی می‌شد و به اجرای موسیقی در برنامه‌های دبیرستان می‌پرداخت.
کمیسیون نشریه که هرساله مجله و نشریاتی را در خصوص اخبار و اتفاقات دبیرستان منتشر می‌کرد، نشریات آذرخش، شعله بهرام و سالنامه‌های فیروز بهرام نام تعدادی از آنهاست. هم‌اکنون نیز دبیرستان دارای دو هفته‌نامه است که توسط مدیران، دبیران و دانش‌آموزان آن منتشر می‌شود.
کمیسیون هنرهای زیبا که به پرورش استعداد دانش‌آموزان در زمینه نقاشی می‌پرداخت.
کمیسیون کتابخانه که به مدیریت کتابخانه دبیرستان می‌پرداخت که در دوره‌ای ریاست این کمیسیون را ایرج افشار در زمان تحصیلش در فیروز بهرام برعهده داشت.
انجمن ادبی فیروز بهرام در هر سال تحصیلی دو یا سه شخصیت سیاسی یا فرهنگی را به دبیرستان دعوت می‌کرد تا برای دانش‌آموزان سخنرانی کنند. برای نمونه می‌توان به حضور احمد افشار شیرازی و حاج‌علی رزم‌آرا در این سخنرانی‌ها اشاره کرد. فرزندان رزم‌آرا در فیروز بهرام تحصیل می‌کردند و او معمولاً با لباس شخصی برای سخنرانی‌ها در این دبیرستان حاضر می‌شد.
امکانات

این دبیرستان مجهز به کتابخانه، تالار گردهمایی مجهز به سیستم‌های صوتی و تصویری، آزمایشگاه‌های فیزیک و شیمی، و کارگاه کامپیوتر است. کتابخانه فیروز بهرام حدود ۲۵۰۰ جلد کتاب دارد و موضوعات گوناگونی چون علوم ریاضی و فیزیک، ادبیات، فلسفه، هنر و رمان را شامل می‌شود. قسمتی در این کتابخانه به نگهداری نشریات داخلی منتشر شده در دبیرستان، پایان‌نامه و تحقیقات دانشجویان رشته‌های معماری و مرمت آثار تاریخی با موضوع دبیرستان فیروز بهرام اختصاص داده شده‌است. این کتابخانه در سال ۱۳۷۷ با دهش مهربان و گلی فرهنگی و بنامگه مهربان رستم فرهنگی بازگشایی شد.
مرمت و نوسازی

نخستین بار در سال ۱۳۷۷ خورشیدی، ساختمان این دبیرستان با یاری دو برادر به نام‌های فریدون و مهربان زرتشتی، و با همت رستم فرخنده و همیاری انجمن زرتشتیان تهران، زیر نظر سازمان میراث فرهنگی کشور به‌طور کامل مرمت و نوسازی شد. در این پروژه سقف‌ها، دیوارها، کاشی‌کاری و کتیبه‌های نما، گچ‌کاری‌ها و فرش کف‌ها و در و پنچره‌های چوبی مورد بازبینی و بازسازی اساسی قرار گرفتند در سال ۱۳۹۱ آزمایشگاه شیمی دبیرستان توسط خانواده آرش جاماسب‌نژاد بیاد فرزند مرحوشان، بازسازی شد. در سال ۱۳۹۲ کارگاه رایانه، فیروز بهرام با تلاش و هزینه فرزندان بهرام بهرامی به نامگانه ایشان بازسازی و بازگشایی شد.
جشن هشتاد سالگی

در ۷ دی‌ماه ۱۳۹۱، جشن هشتاد سالگی بنیان‌گذاری فیروزبهرام در تالار این دبیرستان برگزار شد که تعداد زیادی از مدیران، استادها، کارمندان، دانش‌آموختگان پیشین و دانش‌آموزان این دبیرستان حضور داشتند. در این جشن، چهار نسل از دانش آموختگان دبیرستان حضور داشتند و به تعریف یادها و خاطرها پرداختند. کیک هشتاد سالگی دبیرستان نیز در این مراسم توسط نمایندگان نسل‌های مختلف بریده شد.
جشن هشتاد سالگی > نشان فیروزبهرام

در روز برگزاری جشن هشتاد سالگی دبیرستان فیروزبهرام، صادق سمیعی (رئیس هیئت مدیره جامعه فیروزبهرام) در مورد نشان فیروزبهرام و دلایل به وجود آمدن این نشان صحبت کرد و با دعوت از علی نقی فرمانفرمایان (از قدیمی‌ترین دانش آموختگان فیروزبهرام - ۱۳۱۹ خورشیدی) و خداداد شهریار زاده (مدیر دو سال آغازین انقلاب) و منوچهر جاوید (مدیر وقت دبیرستان) اقدام به رونمایی از نشان فیروزبهرام کردند.
این نشان به صورت پلاک سینه (بج) و به رنگ طلایی توسط تاده کشیش (دانش‌آموخته پیشین فیروزبهرام) طراحی و ساخته شده‌است.
مشاهیر

مشاهیر این دبیرستان شامل دانش آموختگان، دبیران، مربیان و مدیران این دبیرستان هستند که در میان آن‌ها می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:
ابراهیم ویکتوری (پژوهشگر فضایی، نویسنده)
احمد شاملو (شاعر)
اسماعیل پوروالی (روزنامه‌نگار و سردبیر روزنامه روگار نو)
انوشیروان هدایت (از شاگردان یحی عدل و پایه‌گذار بخش جراحی بیمارستان شریعتی)
ایرج افشار (ریاست کتابخانه ملی ایران و مرکز اسناد دانشگاه تهران)
بابک افشار (موسیقیدان و آهنگساز)
بوذرجمهر مهر (پزشک و نماینده مجلس)
بیژن جلالی (شاعر)
پرویز ثابتی (مدیرکل اداره سوم ساواک)
پرویز شهریاری(ریاضی‌دان و از چهره‌های ماندگار)
پرویز صانع (ریاست دانشکده حقوق دانشگاه ملی ایران)
پرویز مینا (از مدیران رده بالای شرکت نفت)
تورج نگهبان (شاعر، ترانه‌سرا و نویسنده)
جواد منصور
حسن‌علی منصور (نخست‌وزیر دوران پهلوی)
حسین فکری (سر مربی سابق تیم فوتبال ایران)
حمید عنایت (پژوهشگر حوزه علوم سیاسی)
حمیدرضا پهلوی (آخرین فرزند رضا شاه پهلوی)[سال مشخص نشده]
رستم شهزادی (سخنران، نویسنده و مؤبد موبدان زرتشتی)
داوود هرمیداس باوند
سبکتکین سالور (نویسنده و فیلمنامه‌نویس)
سپهبد خاتم
سروش حبیبی (مترجم)
سیّد حسین نصر (ریاست دانشگاه شریف)
سیروس ذکا (مترجم و روزنامه‌نگار)
شاپور ریپورتر (رئیس شبکه سازمان اطلاعاتی بریتانیا در ایران)
شمس الدین مفیدی (وزیر سابق علوم و آموزش عالی)
عزت‌الله فولادوند (مترجم نامی آثار فلسفی)
عباس اکرامی (روزنامه‌نگار مربی فوتبال و بنیان‌گذار باشگاه شاهین تهران)
عبدالرضا انصاری (وزیر کشور دوران پهلوی)
عزّت الله نگهبان (پدر باستان‌شناسی ایران)
علی جوان (نفر دوازدهم در لیست ۱۰۰ نابغه برتر زنده جهان، مخترع لیزر گازی)
علی نخجوان (اولین فرمانده پدافند هوایی ایران)
غلامحسین صالحیار (روزنامه‌نگار)
علاءالدین پازارگادی (نویسنده و مترجم)
فرهنگ مهر (ریاست سابق دانشگاه پهلوی شیراز)
فریدون رهنما (سینماگر)
فریدون مجلسی (دیپلمات سابق وزارت امورخارجه)
کمال الدین جناب(از مدیران دبیرستان و پیشگام فیزیک هسته‌ای ایران)
لوریس چکناوریان (آهنگ ساز و رهبر ارکستر)
لوون هفتوان (بازیگر و کارگردان ایرانی مسیحی)
محمد نوری (خواننده)
محمد سریر (موسیقی دان و رئیس خانه موسیقی ایران)
محمدعلی حکیم الهی فریدنی (ادیب، شاعر و از دانشمندان و فرهنگیان مشهور)
مسعود برزین (روزنامه‌نگار و رئیس سابق رادیو و تلویزیون ملی ایران)
منوچهر شاهقلی (وزیر سابق بهداری)
منوچهر جمالی (فیزیکدان، فیلسوف، شاعر، تاریخدان و پژوهشگر)
منوچهر انور (کارگردان، نویسنده، گوینده و مترجم)
مهرداد بهار (نویسنده و پژوهشگر)
مهرداد پهلبد (وزیر سابق فرهنگ و هنر ایران)
نعمت‌الله مین باشیان
هاشم رضی (ایران‌شناس)
هانیبال الخاص (آغازگر طراحی فیگوراتیو در نقاشی نوگرا)
هژبر یزدانی (سرمایه‌دار مشهور در دوران پهلوی)
هوشنگ صانعی (معاون سابق دانشکدهٔ هنرهای زیبا و معماری دانشگاه تهران)
هوشنگ کاووسی (کارگردان، نویسنده و منتقد سینما)
هوشنگ نهاوندی (وزیر علوم و ریاست دانشگاه تهران در دوران پهلوی)
یحیی ذکا (ایران‌شناس و پژوهشگر تاریخ ایران)
علینقی عالیخانی (وزیر اقتصاد)
نگارخانه

مراسم کلنگ زنی دبیرستان فیروزبهرام
تعدادی از دانش‌آموزان در حال ورزش کردن در حیاط پشتی
عکس قدیمی از ضلع غربی دبیرستان فیروزبهرام پیش از آنکه ساختمان اسفندیار ساخته شود.
سنگ نوشته ساخنمان اسفندیار مربوط به سال ۱۳۲۴
نمای روبرو از دبیرستان ماندگار فیروزبهرام
سر در ورودی دبیرستان فیروزبهرام
سر در ورودی دبیرستان فیروزبهرام

تصویری از مراسم کلنگ زنی فیروز بهرام با حضور کیخسرو شاهرخ
اجرای موسیقی توسط دانش‌آموزان فیروزبهرام، سال ۱۳۴۴
کلران

مکان
| کلران | کلران |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: سلماس
بخش: بخش کوهسار
دهستان: چهریق
جمعیت: ۱۶۳ نفر (سرشماری ۹۵)
کلران، روستایی است از توابع بخش کوهسار و در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران.
این روستا حدود ۱۳۰ سال پیش توسط محمد پدر حاج خلیل خلیلی صدر تأسیس شد و نام آن را «کلوران» گذاشتند.
جمعیت

این روستا در دهستان چهریق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۰۲نفر (۳۰ خانوار) 
بوده است.
شهوت‌نگاره شاخک‌دار

رؤیای همسر مرد ماهی‌گیر، طرحی از کاتسوشیکا هوکوسائی در سال ۱۸۱۴ که زنی را در حال آمیزش جنسی با دو اختاپوس به تصویر می‌کشد.
تاماتوری جواهر پادشاه اژدها را می‌دزدد، چاپ چوبی اوتاگاوا کونی‌یوشی.
رقص بزرگ مرگ اثر مارتین فان مائیله
شهوت‌نگاره شاخک‌دار (به چینی سنتی: 触手強姦 با تلفظ شاکوشیو گوکن) یا تجاوز جنسی شاخک‌دار، نوعی پورنوگرافی در ژاپن است که پورنوگرافی سنتی را با عناصر حیوان‌خواهی و فانتزی، ترسناک یا علمی-تخیلی ادغام می‌کند. در برخی از عنوان‌ها شهوت‌نگاره ترسناک یا هنتای، با موجودات شاخکدار (معمولاً هیولاهای خیالی) در حال آمیزش جنسی، عمدتاً با زنان، یا به میزان کمتر با مردان یافت می‌شود. شهوت‌نگاره شاخک‌دار می‌تواند توافقی باشد، اما عمدتاً حاوی عناصر تجاوز جنسی است.
این ژانر در ژاپن تا حدی محبوب است که به مقام نقیضه می‌رسد. در قرن بیست و یکم، فیلم‌های ژاپنی از این ژانر در ایالات متحده و اروپا به رسمیت شناخته شده‌اند، هرچند که بخش کوچکی از صنعت فیلم‌های فتیش‌محور بزرگسالان است. در حالی که بیشتر شهوت‌نگاره شاخک‌دار شامل انیمیشن می‌شود، چند فیلم لایو اکشن نیز وجود دارند که آن را به تصویر می‌کشند.
یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی

| ای‌اس۳۵۰ اکوروی | ای‌اس۳۵۰ اکوروی |
| --- | --- |
یک فروند آ اس ۳۵۰ بی آ نیروی دریایی سلطنتی استرالیا Fleet Air Arm در گرند پریکس ملبورن - سال ۲۰۰۸: یک فروند آ اس ۳۵۰ بی آ نیروی دریایی سلطنتی استرالیا Fleet Air Arm در گرند پریکس ملبورن - سال ۲۰۰۸
کاربری: بالگرد چندمنظوره سبک
کشور سازنده: فرانسه
تولیدکننده: آئروسپاسیال یورو کوپترز ایرباس هلیکوپترز هلیبراس
نخستین پرواز: ۲۷ ژوئن ۱۹۷۲
معرفی‌شده در: ۱۹۷۵
بازنشستگی: نیروی دفاع استرالیا ۱ دسامبر ۲۰۱۷
وضعیت: در خدمت
کاربر اصلی: نیروی هوایی برزیل هوانیروز پاکستان نیروی هوایی اردن
ساخته‌شده: از ۱۹۷۵ تاکنون
تعداد ساخته‌شده: ۳۵۹۰ (آ اس۳۵۰/آ اس۵۵۰: ۲۰۰۹)
هزینه هر فروند: آ اس ۳۵۰ ب۲: ۲/۴ میلیون دلار آمریکا
گونه‌ها: یوروکوپتر آ اس ۳۵۵
توسعه‌یافته به: Changhe Z-11 Eurocopter AS550 Fennec یورو کوپتر ایی سی ۱۳۰
یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی ( سنجاب ) ، هم اکنون ایرباس هلیکوپتر اچ۱۲۵ ، یک بالگرد چند منظوره تک موتوره است که در ابتدا توسط آیرواسپاسیال و یورو کوپتر (در حال حاضر هلیکوپترهای ایرباس) در فرانسه طراحی و ساخته شده است. در شمال امریکا، آ اس ۳۵۰ به عنوان ASTAR به بازار عرضه شده است. آ اس ۳۵۵ یک نوع بالگرد دوموتوره است که در آمریکای شمالی با عنوان TwinStar به بازار عرضه می شود. یورو کوپتر ایی سی ۱۳۰ مشتق شده از بدنه آ اس ۳۵۰ است و از نظر تولید کننده بخشی از خانواده تک موتوره urecureuil به حساب می آید. در ۱۴ مه ۲۰۰۵ یک خلبان فرانسوی به نام دیدیر دلساله با این بالگرد موفق به فرود بر روی قله اورست بلندترین قله جهان شده و رکورد پرواز در بالاترین ارتفاع را به نام خود ثبت کرد.
یکی از سه هلیکوپتر خبری آ اس ۳۵۰ شبکه ABS-CBN در یک آشیانه در فرودگاه بین‌المللی مکتان کبو
آ اس ۳۵۰ ب۲ ، سوئیس ، ۲۰۰۶
کاربران

آ اس ۳۵۰ در سراسر جهان در حال خدمت است که توسط افراد خصوصی، کاربران هواپیمایی و چارتر، تیم های پزشکی فوریت‌های پزشکی، دولت‌ها و سازمان‌های اجرای قانون استفاده می‌شود.
کاربران > کاربران نظامی و دولتی

ژاندارمری ملی آرژانتین
پلیس استان بوینوس آیرس
پلیس فدرال اتریش
نیروی هوایی بولیوی
بال هوایی نیروی دفاعی بوتسوانا
نیروی هوایی برزیل
نیروی دریایی برزیل
پلیس ایالتی سائوپائولو
پلیس ایالتی میناس گرایس
نیروی هوایی سلطنتی کامبوج
پلیس سواره نظام کانادا
خدمات پلیس ادمونتون
نیروی هوایی جمهوری آفریقای مرکزی
ارتش اکوادور
ژاندارمری فرانسه
نیروی هوایی گابن
وزارت امور داخله
نیروی هوایی گینه
نیروی هوایی مجارستان
گارد ساحلی ایسلند
نیروی هوایی سلطنتی اردن
کنیا
نیروی هوایی کنیا
نیروی دفاعی لسوتو - ۳ فروند در خدمت در ژانویه ۲۰۱۹.
نیروهای مسلح ماداگاسکار در ژوئن ۲۰۱۹ سه فروند آ اس ۳۵۰ ب۲ دست دوم دریافت کردند.
بال هوایی ارتش مالاوی
نیروی پلیس نامیبیا
سرویس هوایی ارتش نپال
هواپیمایی ارتش پاکستان
نیروی هوایی پاراگوئه
هواپیمایی دریایی پاراگوئه
پلیس ملی فیلیپین
نیروهای مسلح قطر - ۱ فروند در خدمت، ۱۵ فروند سفارش داده شده تا ژانویه ۲۰۱۹.
نیروی هوایی روسیه
سرویس پلیس آفریقای جنوبی
نیروی هوایی و پدافند هوایی ازبکستان
امپراتوری خلبانان امپراتوری
اداره پلیس آناهایم
اداره پلیس شهرستان بالتیمور
گشت بزرگراه کالیفرنیا
بخش کلانتری شهرستان لس آنجلس
اداره پلیس لس آنجلس
بخش کلانتر شهرستان جفرسون ، بیرمنگام ، آل
اداره پلیس میامی
اداره پلیس میامی-داد
اداره پلیس شهر اوکلاهما
اداره پلیس فیلادلفیا
اداره پلیس سن دیگو
اداره پلیس سان خوزه
گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده
وزارت امور داخله
کاربران > بازنشسته شده

نیروی دریایی سلطنتی استرالیا
مدرسه پرواز هلیکوپتر دفاعی
مشخصات (آ اس ۳۵۰ ب۳)

داده‌ها از Brassey's World Aircraft & Systems Directory 1999/2000
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۱
ظرفیت: ۵ مسافر
طول: ۱۰⁄۹۳ متر (۴ اینچ)
ارتفاع: ۳⁄۱۴۵ متر (۱ اینچ)
وزن خالی:  ۱٬۱۷۴ کیلوگرم (۲٬۵۸۸ پوند)
بیشترین وزن برخاست:  ۲٬۲۵۰ کیلوگرم (۴٬۹۶۰ پوند)
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد موتور توربوشفت توربومکا آریل ۲ب،‏ ۶۳۲ کیلووات (۸۴۸ اسب بخار)
قطر روتور اصلی: ۱۰⁄۷ متر (۴ فوت ۸ اینچ)
مساحت روتور اصلی: ۸۹⁄۷۵ متر مربع (۱۲٫۸ فوت مربع)
عملکرد
سرعت کروز:  ۲۴۵ کیلومتر بر ساعت (۱۵۲ مایل بر ساعت؛ ۱۳۲ گره)
سرعت (هوانوردی): ۲۸۷ کیلومتر بر ساعت (۱۷۸ مایل بر ساعت؛ ۱۵۵ گره)
بُرد:  ۶۶۲ کیلومتر (۴۱۱ مایل؛ ۳۵۷ مایل دریایی)
مداومت پروازی: ۶ ساعت و ۴ دقیقه
حداكثر ارتفاع:  ۴٬۶۰۰ متر (۱۵٬۱۰۰ فوت)
نرخ صعود:  ۸⁄۵ متر بر ثانیه (۳۱۰ فوت بر دقیقه)
درگاه هوانوردی
درگاه فرانسه
یکی از انواع یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی
آ اس ۳۵۰ بی آ کانادایی
آ اس ۳۵۰ بی ۳ اداره پلیس اوکلاهما ، معروف به هوا-یک (یا هوا دو)
آ اس ۳۵۰ بی۳ Lauberhorn ، سوئیس
آ اس ۳۵۰ بی ۳ گروه پلیس آناهایم ، معروف فرشته
بخش کلانتری شهرستان سان برناردینو آ اس ۳۳۵۰ بی۳
آ اس ۳۵۰ اچ تی ۱ از مدرسه پرواز هلیکوپتری دفاع (انگلستان)
کابین خلبان آ اس ۳۵۰ بی ۲ ، ۲۰۰۶
شکنجه دولتی در ایران معاصر

در دورهٔ پهلوی، ساواک با پشتیبانی دولت آمریکا تأسیس گشت. این سازمان به ویژه در سال‌های دهه ۱۳۵۰ و قبل از انقلاب ۵۷ نفرت‌انگیزترین و مخوف‌ترین نهاد حکومتی در بین مردم به‌شمار می‌آمد. ساواک نخست به منظور شناسایی و بازداشت اعضای حزب توده تأسیس شد، اما فعالیت‌های خود را بسط داد و به جمع‌آوری اطلاعات و زیر نظر گرفتن هرگونه مخالفان رژیم حاکم و فعالان سیاسی و مذهبی مخالف رژیم، دانشجویان دانشگاه‌ها، اتحادیه‌های کارگری و همین‌طور روحانیون شیعه و نویسندگان، ژورنالیست‌ها و شخصیت‌های ادبی پرداخت. این سازمان همچنین عملکردهای برون مرزی خصوصاً در خبرچینی و تحت نظر قراردادن دانشجویان ایرانی مخالف حکومت در خارج از کشور هم داشت.
ساواک در سرکوبی عناصر ضد نظام سلطنتی فعالیت گسترده‌ای داشته‌است. این سازمان به عنوان عامل شکنجه و اعدام مخالفان به‌ویژه انقلابیون ایران شناخته می‌شد چنان‌که بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۵، ۳۶۸ تن از چریک‌های مخالف رژیم را به قتل رسانده و در بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ (قبل از سرنگونی حکومت شاهنشاهی) حدود ۱۰۰ زندانی سیاسی را اعدام نموده‌است.
به نقل از بهمن نادری‌پور یکی از شکنجه‌گران، دربار و شخص محمدرضا پهلوی از تمام اقدامات ساواک اطلاع داشته‌اند. از شکنجه‌های ساواک می‌توان به سوزاندن نقاط مختلف بدن با میله آهنی چون دست، سینه، پا و لب متهم، انواع شلاق و آویختن اشاره کرد. مأموران ساواک روش‌های مراقبت و بازجویی از متهمان را از گروه پنج نفری اعزام شده توسط آمریکا به ایران آموخته بودند.
شکنجه دولتی در ایران در سال‌های قبل و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ برای برخورد با مخالفان سیاسی صورت می‌گرفت. پس از انقلاب بسیاری از شکنجه گران ساواک دستگیر و محاکمه شدند و قانون اساسی جمهوری اسلامی شکنجه را برای کسب اقرار و شهادت صراحتاً ممنوع کرده‌است ولی شورای نگهبان قانون اساسی در تفسیر خود این موضوع را به صورت تام قبول نکرده و در اختیار قاضی می‌داند.
در دوران حاکمیت اصلاح طلبان در مجلس و دولت تلاش‌هایی از جمله بهبود وضعیت وزارت اطلاعات و برخی قوانین ایران و تعطیلی زندان کمیته مشترک ضدخرابکاری و بازداشتگاه ۵۹ سپاه پاسداران و تصویب قانون منع شکنجه صورت گرفت. اما رد شدن تصویب قانون منع شکنجه توسط شورای نگهبان باعث اخلال در این روند شد.
پس از انقلاب ۵۷ نیز شکنجه در زمان دولتهای حاکم با انگیزه‌ها و به انحاء مختلف ادامه یافت.
در نظام جمهوری اسلامی ایران زندانیان عقیدتی و سیاسی به‌گونه سیستماتیک، شکنجه شده و حقوق انسانی‌شان نقض می‌شود.
دیدگاه حقوقی

تا پیش از تصویب «قانون مجازات عمومی ایران» در سال ۱۳۰۴ مصونیت قانونی در برابر شکنجه در ایران وجود نداشت. در قانون اساسی مشروطه یا متمم آن، هیچ صحبتی از شکنجه یا مجازات عاملان آن نشده‌است. در چهارچوب موازین فقهی نیز آنچه بیش‌تر به «اکراه» یا «اجبار» شناخته می‌شود ناظر بر روابط مدنی افراد است. به این معنا که فرضاً معامله فرد مُکره نافذ نیست و به لحاظ حقوقی اعتباری ندارد.
با تصویب قانون مجازات عمومی در سال ۱۳۰۴، برای نخستین بار شکنجه در معنای تقریباً امروزی آن وارد بحث‌های حقوقی ایران شد. بر پایه ماده ۱۰۳ این قانون: «هرگاه یکی از مستخدمین قضایی یا غیرقضایی دولت، برای این که متهمی را مجبور به اقرار کند او را اذیت و آزار بدنی کرده یا در این باب امری دهد؛ به حبس با اعمال شاقه از سه الی شش سال محکوم خواهد شد.» بر همین اساس، تمامی مأموران یا رهبران «سازمان اطلاعات و امنیت کشور» (ساواک) بر پایه خود قوانین دودمان پهلوی ملزم بوده‌اند که از آزار و اذیت یا شکنجه متهمان سیاسی خودداری کنند. مضاف بر این که این عمل به موجب همان قوانین «جرم» محسوب می‌شده و مجرم (عامل یا آمر آن) می‌توانسته تا شش سال زندان با اعمال شاقه محکوم شود. مسئولیت‌های حقوقی مأموران ساواک در این رابطه کاملاً روشن است و هنوز هم امکان پیگیری‌های حقوقی در این زمینه وجود دارد. نکته مهم دیگر اینکه، مانند امضای میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی در اردیبهشت ۱۳۵۴ توسط دولت ایران، تعهدات بین‌المللی رژیم پهلوی هم در این باره صراحت دارند.
اگرچه قانون اساسی جمهوری اسلامی به این موضوع پرداخته و در اصل ۳۸ خود «هرگونه شکنجه، برای گرفتن اقرار یا کسب اطلاع» را ممنوع کرده اما شورای نگهبان در رد لایحه ممنوعیت شکنجه این موضوع را رد کرده و با توجه به قاعده دفع افسد به فاسد در این مورد موضوع را به اختیار قاضی گذاشته‌است:
روش‌های شکنجه

همچنین ببینید: روش‌ها و ابزارهای نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران و دستگیری، زندان و شکنجه در جمهوری اسلامی ایران
در دوره‌های مختلف با توجه به نوع اتهامات رفتار بازجویان با متهمان متفاوت بود. در دوره پهلوی استفاده از شکنجه‌هایی مانند آپولو، کشیدن ناخن، سوزاندن توسط سیگار و … به کرات استفاده می‌شد برخی از این روش‌ها عبارت بودند از:
روش‌های شکنجه > سوزاندن با سیگار

این روش معمول‌ترین وساده‌ترین روش شکنجه‌است که بارها از جمله برای شکنجه دانشجویان چپ‌گرای بازداشت شده در سال ۱۳۸۶ به‌کار رفته‌است: «دستهای بهروز کریمی زاده تا آنجا که از آستین بیرون بوده مملو از اثر خاموش کردن سیگار بر بدن بوده‌است…»
روش‌های شکنجه > سلول انفرادی

این روش به دلیل جلوگیری از ارتباط زندانی با دنیای بیرون و ایزوله کردن کامل او و همچنین مانع از دستیابی به امکان تحرک بدنی، نور و… توامان شکنجه‌ای جسمی و روحی بر زندانی وارد می‌کند بی‌آنکه اثر خاصی بر بدن وی برجا گذارد. استفاده از لامپ مهتابی که در تمام ۲۴ ساعت روشن است و برقراری سکوت مطلق در محل بازداشتگاه، ساعت بیولوژیک بدن و امکان تشخیص زمان (ساعت، روز، هفته و…) را از زندانی می‌گیرد. استفاده از رنگ سفید برای دیوار و تمام قسمت‌های سلول و حتی بشقاب سفید برای غذا بیش از پیش بر مغز زندانی فشار وارد می‌کند. تحمل این شکنجه برای زندانیان جوان که محفوظات ذهنی کمتری نسبت به کهنسالان (برای مشغول کردن خود در سلول) دارند بسیار مشکل می‌شود. در برخی موارد زندانی با آسیب رساندن به خود یا کوبیدن خود به در و دیوار و مجروح کردن خویش، تلاش می‌کند بهانه‌ای برای خروج از سلول ایجاد کند. استفاده از سلول‌های انفرادی بسیار کوچک (۵۰×۵۰ سانتیمتر) که زندانی حتی امکان دراز کردن پایش را هم ندارد، برای فشار مضاعف استفاده می‌شود. (ر.ک. پرونده نشریات جعلی امیرکبیر)
عمادالدین باقی در این باره می‌گوید:
استفاده از سلول انفرادی دقیقاً یک روش آگاهانه و هدفدار برای به زانو درآوردن افراد است؛ یعنی (با این روش) افراد را در این شرایط دچار فلج ذهنی و روانی می‌کنند… این مثال به یک زندانی مربوط می‌شود که در سلول انفرادی بوده و تنها برای بازجویی ظاهراً توأم با شکنجه از سلول بیرون آورده می‌شده‌است. این زندانی پس از خروج از انفرادی به آقای باقی گفته‌است بهترین زمان برای وی زمانی بود که او را برای کتک زدن از سلول خارج می‌کردند!
روش‌های شکنجه > تجاوز و آزار جنسی

مقالهٔ اصلی: تجاوز جنسی به زندانیان در ایران
«آیا می‌دانید که جنایاتی در زندان‌های جمهوری اسلامی به نام اسلام در حال وقوعند که شبیه آن در رژیم منحوس شاه، هرگز دیده نشد؟! آیا می‌دانید که تعداد زیادی از زندانی‌ها تحت شکنجه توسط بازجویانشان کشته شده‌اند؟! آیا می‌دانید که در زندان [شهر] مشهد، حدود ۲۵ دختر به خاطر آنچه بر آن‌ها رفته بود، مجبور به درآوردن تخمدان یا رحم شدند؟! آیا می‌دانید که در برخی زندان‌های جمهوری اسلامی، دختران جوان به زور، مورد تجاوز قرار می‌گیرند!»
نامه منتظری به خمینی پس از اطلاع از اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷.
در دهه ۵۰ و به دنبال ایجاد گروه‌های چریکی -عمدتاً چپ- در ایران، زنان فعال سیاسی فراوانی زندانی شدند. در خاطراتی که توسط برخی از این زنان زندانی سیاسی ثبت شده مواردی از تجاوز توسط بطری و باتوم برقی -به قصد شکنجه زندانی- ذکر شده‌است.
تجاوز جنسی به زندانیان سیاسی، فعالین حقوق بشر و… یکی از روش‌های مرسوم در نظام جمهوری اسلامی ایران بوده‌است که جهت تحقیر زندانی و تخریب روحیه وی استفاده شده‌است.
بسیاری نیز تهدید می‌شوند به اقوامشان تجاوز خواهند کرد و گاهی هم به عنوان تاکتیک اسنادش به دست خودشان منتشر می‌شود، تا بفهمانند که اگر منافع ما به خطر بیفتد افراد نزدیک به نظام را هم این‌جوری قربانی می‌کنیم تا بقیه حساب دستشان باشد. در دهه ۶۰ در شب اعدام به زندانیان تجاوز می‌شد.
روش‌های شکنجه > فشار به بیضه‌ها

محمد علی عمویی عضو سازمان نظامی حزب توده ایران که مدت ۲۴ سال را در زندان رژیم پهلوی دوم گذراند می‌گوید یکی از راه‌های شکنجه زندانیان که در مورد خود او نیز اجرا شد این بود که بیضه‌های زندانی را در یک سفره چرمی قرار می‌دادند و بعد شروع به ماساژ دادن می‌کردند. در اثر این شکنجه زندانی بعد از مدتی به دلیل درد زیاد از حال می‌رفت.
ازدواج با همسر زندانیان

برخی از بازجوها و شکنجه‌گران حکومت جمهوری اسلامی، با تهدید و در همان زندان، همسر زندانیان سیاسی را از آنان جدا می‌کردند و بعدها به عقد خود درمی‌آوردند.
شلاق و تحقیر

برخی از حوزویان بازجو مانند هادی غفاری، روی پشت دختران ۱۵–۱۴ ساله می‌نشست و آن‌ها را مجبور می‌کرد که راهش ببرند و صدای حیوان درآوردند. در زندان اوین، لباده‌اش را در شلوارش می‌کرد و زندانیان را شلاق می‌زد.
عوامل شکنجه دولتی در ایران

در دوره‌های مختلف افراد متفاوتی که در سیستم‌های دولتی دارای مقام بودند به این موضوع متهم شدند:
عوامل شکنجه دولتی در ایران > دوره پهلوی

مقامات اداره هشتم ساواک که مسوولیت اداره امنیت داخلی را بر عهده داشتند و بازجویانش از جمله افرادی هستند که در دوراه پیش از انقلاب ۱۳۵۷ و به این موضوع متهم بودندو در زمان انقلاب در دادگاه این شکنجه سیستماتیک زندانیان اعتراف کردند:
فریدون توانگری
بهمن نادری‌پور
منوچهر وظیفه‌خواه
رضا عطارپور مجرد
محمدحسن ناصری
همایون کاویانی ده‌کردی
هوشنگ ازغندی