stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی
نیسان > نیسان در ایران

خودروهای نیسان، از اواسط دهه ۱۹۸۰ وارد بازار خودروی ایران گردید. نخستین شرکتی که اقدام به مونتاژ و عرضه تولیدات نیسان نمود، شرکت پارس خودرو بود، که از سال ۱۹۸۶ مونتاژ اتومبیل‌های مدل نیسان پاترول را آغاز نمود.
مدل‌هایی از شرکت نیسان که هم‌اکنون در بازار خودروی ایران موجود می‌باشند، عبارتند از:
نیسان پاترول
نیسان رونیز
نیسان پیکاپ
نیسان ماکسیما
نیسان مورانو
نیسان قشقایی
نیسان تیانا
مرکز تحقیق و توسعه رنو، در گویانکور، که ۱۲٫۰۰۰ نفر در آن اشتغال دارند
نیسان سدریک
نیسان پاترول مدل ۱۹۸۰
نیسان لورل
نیسان سفری دو در
نیسان فیگارو
دو مدل از نیسان زد
نیسان ۳۰۰زدایکس
نیسان آلتیما
نیسان اسکای‌لاین مدل ۲۰۰۷
نیسان ۳۷۰زد مدل ۲۰۰۹
نیسان جی تی-آر
نیسان فرند
نیسان مورانو مدل ۲۰۰۸
نیسان کیوب مدل ۲۰۰۹
ساختمان اداری نیسان اسپانیا
استریم‌لاین مدرن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالا: موزهٔ دریایی سانفرانسیسکو (۱۹۳۷) وسط: لوکوموتیوِ هادسون مرکزی نیویورک (۱۹۳۹) پایین: پایانهٔ اتوبوس‌رانی گری‌هاند در بلایت‌ویل، آرکانزاس (۱۹۳۷): بالا: موزهٔ دریایی سانفرانسیسکو (۱۹۳۷) وسط: لوکوموتیوِ هادسون مرکزی نیویورک (۱۹۳۹) پایین: پایانهٔ اتوبوس‌رانی گری‌هاند در بلایت‌ویل، آرکانزاس (۱۹۳۷)
سال‌های رونق: دههٔ ۱۹۳۰-دههٔ ۱۹۴۰ میلادی
کشور(ها): بین‌المللی
استریم‌لاین مدرن (به انگلیسی: Streamline Moderne) یا مُنحنی‌سازی نوین، سبکی بین‌المللی در معماری و طراحی منبعث از آرت دکو است که در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی ظهور کرد. با الهام از طراحی آیرودینامیکی در آن بر فرم‌های منحنی و انحناهایی که حداقل مقاومت در برابر جریان سیال نشان می‌دهند و همین‌طور استفاده از خطوط افقی کشیده و گاهی عناصر دریایی تأکید می‌شود.
در طراحی صنعتی، از آن در طراحیِ لوکوموتیو، تلفن، توستر، اتوبوس، لوازم خانگی و سایر دستگاه‌ها استفاده می‌شد تا حس شیک بودن و مدرنیته را القا کند.
در فرانسه، آن را استیل پکِبو (Style Paquebot) یا «سبک اقیانوس‌پیما» که تحت تأثیر طراحی کشتیِ اقیانوس‌پیمای تجملیِ اس‌اس نورماندی (SS Normandie) [که در سال ۱۹۳۲ میلادی ساخته شد]، می‌نامیدند.
تأثیرات و ریشه‌ها

با پیشرفت رکودِ بزرگ اقتصادی جهان در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، آمریکایی‌ها جنبهٔ جدیدی از آرت دکو را دیدند یعنی منحنی‌سازی (Streamlining)، مفهومی که برای اولین بار توسط طراحان صنعتی که تزئینات طراحیِ آرت دکو را بواسطهٔ توسعهٔ علمی، به نفعِ مفهوم خط خالصِ آیرودینامیکی، حرکت و سرعت حذف کردند. فُرم‌های استوانه‌ای شکل و پنجره‌های افقی بلند در معماری نیز ممکن است تحت تأثیر ساختارگرایی (Constructivism) و هنرمندانِ عینیت نو (New Objectivity) که مرتبط به دویتچر ورک‌بوند (Deutscher Werkbund) است، قرار گرفته باشند.
نمونه‌ای از این سبک عبارت است از بازسازی گوشهٔ ساختمان اداری موسه‌هاوس (Mossehaus) برلین در سال ۱۹۲۳ میلادی توسط اریش مندلسون (Erich Mendelsohn) و طراحی داخلیِ ریچارد نویترا (Richard Neutra).
استریم‌لاین مدرن گاهی بازتابی از دوران سختِ اقتصادی بود؛ زوایای تیز با منحنی‌های سادهٔ آیرودینامیکی و تزئینات با بتنِ هموار و شیشه جایگزین می‌شدند.
این سبک اولین سبکی بود که نور الکتریکی را در ساختارِ معماری گنجاند. در اتاق ناهارخوریِ درجه یکِ کشتی اس‌اس نورماندی که در سال‌های ۱۹۳۵–۱۹۳۳ میلادی تعبیه شده بود، دوازده ستون بلند از شیشهٔ لالیک (Lalique) و ۳۸ ستون منور، داخل اتاق را روشن می‌کردند. سرسرای هتل سترَند پالاس (Strand Palace) (۱۹۳۰)، که در طول سال ۱۹۶۹ میلادی توسط موزهٔ ویکتوریا و آلبرت از تخریب محافظت شد، یکی از اولین استفاده‌ها از شیشه‌های معماری با نور داخلی بود و اتفاقاً اولین فضای داخلی مدرن بود که در یک موزه حفظ شد.
معماری

استریم‌لاین مدرن اغلب در ساختمان‌های مرتبط با حمل و نقل و جابجایی، مانند ایستگاه‌های اتوبوس و قطار، پایانه‌های فرودگاه، کافه‌های کنار جاده‌ای و ساختمان‌های بنادر ظاهر می‌شود. ویژگی‌های مشترکی با معماری مدرن از جمله گرایش به جهت افقی، نبش‌های گرد، استفاده از دیوارهای بلوک شیشه‌ای یا پنجره‌های دریچه‌ای، پنجره‌های هم‌سطح، دیوارهای اندودکاری شده، شیارها یا خطوط افقی در دیوارها، انحنای دیوارهای پشت، استفاده از فلز با روکش کُروم، نرده‌کشی‌های افقی از جنس فولاد زنگ‌نزن و سقف‌های مسطح را دارد؛ همین‌طور رنگ‌های مورد استفاده غالباً از بیرنگِ سفید یا در رنگ‌های بسیار ملایم (Pastel) [از خانوادهٔ رنگ‌هایی با ترکیبِ درصد بالایی از سفید] هستند.
نمونه‌ای از این سبک معماری، حمام پارک آبی (Aquatic Park Bathhouse) در منطقهٔ تاریخی پارک آبی، در سان‌فرانسیسکو است. این ساختمان در سال ۱۹۳۶ میلادی توسط ادارهٔ پیشرفت کارها (Works Progress Administration) ساخته شد. معماری این بنا با خطوط افقی متمایز، نرده‌هایی با گوشه‌های گرد کلاسیک و پنجره‌های دریچه‌ای گرد، برگرفته از عناصر کشتی است. بسیاری از تزئینات و جزئیات اصلی در فضای داخلی نیز حفظ شده‌است، از جمله نقاشی‌های دیواری هنرمند و نظریه‌پرداز رنگ هیلایر هیلر (Hilaire Hiler). معماران این ساختمان ویلیام موزرِ پسر (.William Mooser Jr) و ویلیام موزر سوم (William Mooser III) بودند. اکنون کاربری این ساختمان به عنوان مرکز اداری منطقهٔ تاریخی پارک آبی (Administrative Center of Aquatic Park Historic District) است.
هتل نورماندی (Normandie) در سان خوآن/پورتوریکو، که در سال ۱۹۴۲ میلادی افتتاح شد، به روش یا سبکِ طراحیِ کشتی اقیانوس‌پیمای اس‌اس نورماندی ساخته شده‌است و نشانگر شمایل اصلی کشتی است. غذاخوری‌های منحنی‌سازِ استرلینگ (Sterling Streamliner Diners) در نیو انگلند، نیز رستوران‌های کوچک زنجیره‌ای بودند که مانند قطارهایِ استریم‌لاین طراحی شده بودند.
اگرچه خانه‌های مسکونیِ استریم‌لاین مدرن کمتر از ساختمان‌های تجاری استریم‌لاین رایج هستند، اما اقامتگاه‌هایی به این سبک وجود دارند. خانهٔ لایدکر (Lydecker House) در لُس آنجلس، ساخته شده توسط هاوارد لایدکر (Howard Lydecker)، نمونه‌ای از طراحی استریم‌لاین مدرن در معماری مسکونی است. در بسط اثرگذاری، گاهی از این عناصر سبکی به عنوان عامل تغییر در معماریِ خانه‌های ردیف‌ساز شهریِ (Terraced House) پس از جنگ در منطقهٔ سانست در سان فرانسیسکو استفاده می‌شد. در ایران در دوره پهلوی اول معمارانی مثل وارطان هوانسیان در طرهای خود که به سبک آرت دکو طراحی کرده، مانند کاخ شهناز در سعد آباد  از استریم لاین در احجام ساختمان استفاده کرده است .
حمام پارک آبی، اکنون بخشی از منطقهٔ تاریخی پارک آبی سانفرانسیسکو (۱۹۳۶)
کارخانه کوکاکولا، لس آنجلس، معمار: «رابرت وی دررا» (Robert V. Derrah) (1936)
ایستگاه متروی فینچلی شرقی، لندن (۱۹۳۷)
انبارِ شرکت هِکت در شمال شرقی واشینگتن، دی.سی. (۱۹۳۷)
سالن اجتماعات پان-پاسیفیک در لس آنجلس، کالیفرنیا (۱۹۸۹-۱۹۳۵)
پایانهٔ هواییِ نیروی دریایی فرودگاه لاگواردیا، نیویورک (۱۹۳۹)
هتل شانگری-لا، سنتا مونیکا، کالیفرنیا (۱۹۳۹)
پایانهٔ اتوبوس‌رانی گری‌هاوند، کلمبیا، کارولینای جنوبی (۱۹۳۹ – ۱۹۳۶)
ایستگاه راه‌آهن یونیون پاسیفیک لاس وگاس (اواسط دهه ۱۹۳۰، تخریب شده در سال ۱۹۷۱)
کلیسای استریم‌لاین مدرن، اولین کلیسای رهایی، شیکاگو، ایلینوی  (۱۹۳۹)، معمار: والتر تی بیلی. (برج‌ها در سال ۱۹۴۸ میلادی اضافه شدند.)
تصویر شبانه از استودیوی NBC هالیوود (معروف به رادیو سیتی هالیوود) در سانسِت و واین (۱۹۳۸)
سبک پَکِبو (Style Paquebot)

در فرانسه به این سبک پکِبو (Paquebot) به معنی کشتی اقیانوس‌پیما می‌گفتند. نسخهٔ فرانسوی الهام گرفته شده از کشتیِ اقیانوس‌پیمای نورماندی بود که از زمانِ به آب انداختن آن در سال ۱۹۳۵ میلادی آغاز شد؛ این کشتی مجلل دارای یک اتاق غذاخوری به سبک آرت دکو با ستون‌هایی از کریستال لالیک بود. ساختمان‌هایی که از انواع سبک‌های معماری استفاده می‌کردند در بلژیک و پاریس، ظاهر شدند؛ به ویژه ساختمانی واقع در بلوار ۳ ویکتور در منطقهٔ ۱۵پاریس، با طراحی پیر پاتو (Pierre Patout). او یکی از بنیانگذاران سبک آرت دکو بود. او ورودی غرفهٔ یک مجموعه‌دار را در نمایشگاه هنرهای تزئینی ۱۹۲۵ میلادی زادگاه این سبک، طراحی کرد. او همچنین طراح فضای داخلی سه کشتیِ اقیانوس‌پیمای اس‌اس ایل دوفرانس (SS Île de France) (۱۹۲۶)، اس‌اس لاتلانتیک (SS Île de France) (۱۹۳۰) و اس‌اس نرماندی (SS Normandie) (۱۹۳۵) بود. ساختمان پاتو در خیابان ویکتور فاقد خطوط انحنای نسخهٔ آمریکایی این سبک بود، اما دارای یک کمان باریک در یک انتها بود، جایی که زمین باریک می‌شد؛ همین‌طور بالکنهای بلند، مانند عرشهٔ کشتی و ردیفی از برجستگی‌ها مانند دودکش روی پشت‌بام. یکی دیگر از ساختمان‌های آپارتمانی پاریس در سال ۱۹۳۵ میلادی در خیابانِ یکم پُل-دومیه (Paul-Daumier) در منطقهٔ ۱۶ پاریس دارای یک سری تراس بود که از عرشه‌های یک کشتی اقیانوس‌پیما الگوبرداری شده بود.
ساختمان فلاژه (Flagey) واقع در پلاس اوژن فلاژه (Place Eugène Flagey) در شهر ایکسل (بروکسل/بلژیک)، به سبک پکِبو در سال ۱۹۳۸ میلادی ساخته شد؛ و به آن نام مستعار پَکِت بوت (Packet Boat) [به معنی: قایق پاکت] یا پکِبو (Paquebot) شده‌است. این طرح توسط ژوزف دیونگر (Joseph Diongre) طراحی شد و به عنوان طرح برنده در یک مسابقهٔ معماری انتخاب شد تا از این طرح برای ایجاد ساختمانی برای اسکان مقر سابق مؤسسهٔ ملی پخش رادیویی بلژیک (INR/NIR) استفاده شود. این ساختمان به‌طور گسترده بازسازی شد؛ و در نهایت، سال ۲۰۰۲ میلادی آن را به عنوان یک مرکز فرهنگی به نام لُفلاژه (Le Flagey) بازگشایی کردند.
طراحی داخلی اتاق غذاخوریِ اصلی کشتی اقیانوس‌پیمای اس اس نرماندی اثر: پیر پاتو (۱۹۳۵)
ساختمان پکِبو (Paquebot) واقع در بلوار ۳ ویکتور در منطقهٔ ۱۵پاریس، اثر: پیر پاتو (۱۹۳۵)
ساختمان فلاژه (Flagey) یا [خانهٔ رادیو (Maison de la Radio)] واقع در شهر ایکسل (بروکسل/بلژیک) (۱۹۳۸)
اتومبیل‌ها

اطلاعات بیشتر در مورد خودروهای استریم‌لاینر (منحنی‌ساز): استریم‌لاینر
رویداد تعیین‌کننده برای استریم‌لاین مدرن در ایالات متحدهٔ آمریکا، نمایشگاه جهانیِ شیکاگو (Chicago World's Fair) یا نمایشگاه بین‌المللی یک قرن پیشرفت (A Century of Progress International Exposition) در سال‌های ۱۹۳۴–۱۹۳۳ میلادی بود که این سبک را به عموم مردم معرفی کرد. خودروهای جدید با اقتباس از خطوط نرم کشتی‌های اقیانوس‌پیما و فضاپیماها، احساسی از کارایی، پویایی و سرعت را می‌دادند. جلوپنجره و شیشه‌های جلو به عقب متمایل شده بودند، خودروها عریض‌تر و متمایل به پایین و از ویژگی طرح آنها استفاده از منحنی‌های نرم و خطوط سرعت افقی بودند. برای مثال می‌توان به کرایسلر ایرفلو (Chrysler Airflow) (۱۹۳۴) و لندکروزر استودبیکر (Studebaker Land Cruiser) (۱۹۳۴) اشاره کرد. در ساخت قطعات خودروها همچنین از مواد جدیدی استفاده شده بود، از جمله: پلاستیک باکالیت (Bakelite)، فرمیکا (Formica)، شیشهٔ مات ویترولایت (Vitrolight Opaque Glass)، فولاد زنگ‌نزن (Stainless steel) و لعاب میناکاری (Vitreous Enamel) که ظاهری جدید و براق می‌داد.
به ترتیب در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۱ میلادی، هر دو کارخانهٔ کرایسلر (Chrysler) و جنرال موتورز (GM)، خطوط تولید وانت‌بار‌ها (Pick-Up) و کامیون‌های (Truck) خود را راه‌اندازی کردند که طراحی‌های متمایز و در عین حال مشابهی داشتند که به آرت دکو و سبک استریم‌لاینِ مد روز ولی تحتِ نام‌های تجاری مختلف ارائه می‌شدند.
نمونه‌های بعدی دیگر عبارتند از: خودروی سدانِ نش آمبَسدورِ (Nash Ambassador) ایرفلایت (Airflyte) (۱۹۵۰) با خطوط متمایز گلگیرهای پایین و همچنین خودروهای هادسن پس از جنگ، مانند مدل کمودور (Commodore), که آن‌ها مُنحنی‌سازان متمایزی بودند که "خودروهای سنگین و عظیم با سبک خاص خود" را عرضه کردند.
خودروی سوپراسپرت WIKOV در سال ۱۹۳۱ میلادی، پروستیوف مُراویا (Prostějov Moravia) اولین خودرویی بود که واقعاً از نظر آیرودینامیک طراحی شده بود
تاترا تی۷۷ در سال ۱۹۳۴ اولین خودرویی بود که واقعاً از نظر آیرودینامیک برای تولید سریالی طراحی شده بود
کرایسلر ایرفلو (Chrysler Airflow) (1934)
لندکروزر استودبیکر (Studebaker Land Cruiser) (1934)
استاوت اسکارَب (Stout Scarab) (۱۹۳۵) نمایش در موزه هنرهای زیبای هیوستون
بوگاتی آئرولیت (Bugatti Aérolithe) (1936)
اتومبیل کورد (Cord Automobile) (1937)
تالبوت قطره‌اشکی (Talbot Teardrop) اس اس ۱۵۰ (۱۹۳۸)
نمونهٔ اولیهٔ خودرو اشلورواگن (Schlörwagen) (۱۹۳۹) - در پی آزمون‌های تونل باد، ضریب پَسار ۰/۱۱۳ را به دست آورد
کامیون مدل استریم‌لاینِ ردهٔ کاری (Job Rated) کارخانهٔ داج (Dodge) (1939)
وانت‌بار شورولت دی‌پی (DP) نیم تُنیِ «آرت دکو» (۱۹۴۶)
تاترا ۶۰۳ (۱۹۵۵)، آخرین نمونهٔ کپرژیونیتسه مُراویا
هواپیماها، قایق‌ها و قطارها

اطلاعات بیشتر در مورد هواپیماها، قایق‌ها و قطارهای استریم‌لاینر (منحنی‌ساز): استریم‌لاینر
سبک استریم‌لاینینگ به یک روش طراحی گسترده برای هواپیماها، لوکوموتیوها و کشتی‌ها تبدیل شد.
هواپیمای مسافربری بوئینگ ۲۴۷ (Boeing 247) (۱۹۳۳)
هواپیمای مسافربری دوموتورهٔ داگلاس دی‌سی-۳ (Douglas DC-3) (۱۹۳۵)
هواپیمای مسافربری لاکهید کونستلیشن (Lockheed Constellation) (1943)
کشتی ام‌وی کالاکالا (MV Kalakala)، اولین کشتیِ ترابری استریم‌لاین (۱۹۳۵)
قطار هامبورگ فلایر (Hamburg Flyer) (1932)
قطار دیزل III (Diesel III)، هلند (۱۹۳۴)
لوکوموتیو مرکوری (Mercury) طراحی شده توسط: هنری دریفوس (۱۹۳۶)
لوکوموتیو دوشسِ همیلتون (Duchess of Hamilton) (1938)
تراموا پی‌سی‌سی (PCC) شیکاگو
قطار سریع ام ۲۹۰/۰ السیر اسلونسکا استرلا (M 290.0 Slovenská Strela)، چکسلواکی. این قطار توسط: تاترا کپرژیونیتسه (Tatra Kopřivnice)، موراویا در سال ۱۹۳۶ برای راه‌آهن دولتی چکسلواکی ساخته شد.
طراحی صنعتی

سبک استریم‌لاینینگ (Streamlining) را می‌توان نقطهٔ مقابل سبک کارکردگرایی (Functionalism) دانست که در همان زمان سبک طراحیِ پیشرو در اروپا بود. یکی از دلایل طراحی‌های ساده در کارکردگرایی، کاهش هزینه‌های تولید اقلام بود تا تولید محصولات را برای طبقهٔ بزرگی از کارگران اروپایی مقرون به صرفه سازد. استریم‌لاینینگ و کارکردگرایی دو مکتب متفاوت را در طراحی صنعتی مدرن نشان می‌دهند.
اولین تلفن از جنس باکالیت (۱۹۳۱)
دستگاه رادیوی آرت دکوی فیلیپس (Philips) (1931)
جاروبرقی الکترولوکس (Electrolux) (1937)
توستر استریم‌لاین
رادیوی استریم‌لاین از جنس باکلیت (۱۹۵۲)
در سینما

تانک‌ها، هواپیماها و ساختمان‌ها در فیلم «آنچه در پیش است» (Things to Come) محصول ۱۹۳۶ میلادی، به کارگردانی: ویلیام کمرون مینزیز.
ساختمان‌های موجود در فیلم «افق گمشده» محصول ۱۹۳۷ میلادی، به کارگردانی: فرانک کاپرا، طراحی شده توسط: استیفن گوسون (Stephen Goosson).
طراحی «شهر زمرد» در فیلم «جادوگر شهر اُز» محصول ۱۹۳۹ میلادی و به کارگردانی: ویکتور فلمینگ.
کلاه و موشک شخصیت اصلی در فیلم «موشک‌زن» محصول ۱۹۹۱ میلادی و به کارگردانی: جو جانستون.
آپارتمان‌های برج مرتفع، در فیلم «خداحافظی طولانی» محصول ۱۹۷۳ میلادی، به کارگردانی: رابرت آلتمن و فیلم «مرگ دوباره» محصول ۱۹۹۱ میلادی و به کارگردانی: کنت برانا.
آپارتمان مسکونی ساختمان مالوک در ۱۳۶۰ خیابان مونتگومری در سانفرانسیسکو که به عنوان مکان سکونت شخصیت لورن باکال در فیلم «گذرگاه تاریک» محصول ۱۹۴۷ میلادی به کارگردانی: دلمر دیوز است.
موسه‌هاوس، سپتامبر سال ۱۹۲۳ میلادی
خورجین (میوه)

خورجین Cardamine impatiens
خورجین میوه‌ای (کپسول دانه) از مخلوط دو مادگی است که طول آن بیش از سه برابر عرضش است.
به میوه‌ای که مانند خورجین کوچک است خورجینک گفته می‌شود. مانند قدومه.
طوقی

| طوقی | طوقی |
| --- | --- |
کارگردان: علی حاتمی
تهیه‌کننده: مهدی مصیبی
نویسنده: علی حاتمی
بازیگران: بهروز وثوقی آفرین عبیسی ناصر ملک‌مطیعی ژاله علو حمیده خیرآبادی بهمن مفید غلامرضا سرکوب محسن آراسته شهرزاد حسین گیل جلال پیشوائیان
موسیقی: اسفندیار منفردزاده
فیلم‌بردار: مازیار پرتو
تدوین‌گر: مازيار پرتو
شرکت تولید: سییرا فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۳ مهر ۱۳۴۹
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
طوقی فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی علی حاتمی و ساخته ۱۳۴۹ در ایران است.
داستان این فیلم آمیزه‌ای از چند واقعه است؛ اما دو محور اصلی فیلم را عشق پنهانی آسیدمرتضی (بهروز وثوقی) به طوبی (آفرین) نامزد خان‌دایی‌اش آسیدمصطفی (ناصر ملک‌مطیعی) و تعصبات جماعت کبوترباز ایرانی در گذشته می‌توان معرفی کرد. این فیلم در کاشان تصویر برداری شده است.
خلاصهٔ داستان

آسیدمرتضی (بهروز وثوقی) که کفترباز است، با بی‌بی نابینایش (ژاله علو) در کاشان زندگی می‌کند. او یک کبوتر طوقی را می‌گیرد که همه کفتربازهای محل به‌دنبالش هستند. بی‌بی، طوقی را بدیمن می‌داند و از آسیدمرتضی می‌خواهد که کبوتر را رها کند. از طرفی دایی آسیدمرتضی، یعنی آسیدمصطفی (ناصر ملک‌مطیعی) او را برای خواستگاری نامزدش طوبی (آفرین) به شیراز می‌فرستد. مرتضی و طوبی به‌هم علاقه‌مند می‌شوند و ازدواج می‌کنند. مرتضی، طوبی را به کاشان می‌برد، اما چیزی از موضوع به بی‌بی و دایی‌اش نمی‌گوید. بی‌بی مرتضی متوجه ارتباط آن‌ها می‌شود و با تصور خیانت مرتضی، او را نفرین می‌کند. مصطفی سرمی‌رسد و حرف‌های بی‌بی را می‌شنود. او نیز که نمی‌داند طوبی همسر مرتضی شده، به «عباس گاریچی» (سرکوب) و «جواد خالدار» (بهمن مفید) که با مرتضی دشمنی دارند، می‌گوید تا مرتضی را بکشند اما طوبی، حقیقت را به آسیدمصطفی می‌گوید و او از کشتن مرتضی منصرف می‌شود. از طرفی، عباس که چشمش دنبال کبوتر طوقی است، ناخواسته طوبی را می‌کشد. مرتضی از عباس انتقام می‌گیرد، ولی در آخرین دم، با گلولهٔ پاسبان از پا درمی‌آید.
بازیگران

بهروز وثوقی
ناصر ملک‌مطیعی
آفرین
بهمن مفید
غلامرضا سرکوب
شهرزاد
ژاله علو
حمیده خیرآبادی
محسن آراسته
حسین گیل
جلال پیشوائیان
احمد رسولی
عوامل تولید

مهدی مصیبی (تهیه‌کننده)
مازیار پرتو (فیلمبردار)
اسفندیار منفردزاده (آهنگساز)
چنگیز جلیلوند (سرپرست گویندگان)
محمدرضا گرگین‌زاده

| محمّدرضا گرگین‌زاده | محمّدرضا گرگین‌زاده |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: محمدرضا گرگین زاده
زاده: ۱۳۲۷ تهران
درگذشته: ۱۶ بهمن ۱۳۹۱
ژانر: موسیقی کلاسیک، موسیقی کلاسیک ایرانی، موسیقی سمفونیک ایرانی
ساز(ها): فلوت، ویلن، ویولا
ناشر(ان): انتشارات سرود
اعضای پیشین: کانون آهنگسازان سینمای ایران خانه موسیقی
سازهای اصلی: سازهای اصلی
فلوت، ویلن، ویولا: فلوت، ویلن، ویولا
محمّدرضا گرگین‌زاده (زادهٔ ۱۳۲۷ – درگذشتهٔ ۱۶ بهمن ۱۳۹۱) موسیقی‌دان، نوازنده، آهنگساز، نویسنده و ناشر موسیقی اهل ایران بود.
زندگی

محمّدرضا گرگین‌زاده در سال ۱۳۲۷ در محلهٔ امیریه تهران متولد شد. او تحصیلات ابتدایی را در «دبستان برزویه» و تحصیلات متوسطه خود را در «دبیرستان ادیب» گذراند. وی از سن ۱۲ سالگی به نوازندگی ساز فلوت نزد عموی خود «مصطفی گرگین‌زاده» روی آورد پس از آن، آموختن ساز ویلن را نزد «یحیی نیک‌نواز» آغاز کرد. پس از آن با راهنمایی استاد خود در کلاس‌های شبانه هنرستان موسیقی ملی ثبت نام کرد. از جمله استادان او در هنرستان موسیقی می‌توان به هنرمندانی نظیر محمود ذوالفنون و علی تجویدی اشاره کرد. محمدرضا گرگین‌زاده ساز ویلن آلتو (ویولا) را نزد والودیا تارخانیان آموخت. او در سال ۱۳۴۸ همکاری خود را با ارکستر حسین دهلوی آغاز کرد.
او در سال ۱۳۵۲ به ارکستر فرهاد فخرالدینی در رادیو ایران پیوست. وی پس از مدتی، به جهت تکمیل تحصیل موسیقی به «هنرکده موسیقی ملی» به مدیریت مصطفی کمال پورتراب رفت و در رشتهٔ آهنگ‌سازی با درجه لیسانس و با عنوان شاگرد اول فارغ‌التحصیل شد. محمدرضا گرگین‌زاده پس از مدتی به جهت تکمیل تحصیلات موسیقی خود با بورس تحصیلی عازم انگلستان شد. او پس از چهار سال به ایران بازگشت و در سال ۱۳۵۸ در هنرستان عالی موسیقی مشغول به خدمت و به سمت ناظم هنرستان منصوب شد. او با تأسیس و مدیریت «انتشارات سرود» به چاپ و نشر بیش از ۱۲۰ عنوان کتاب موسیقی همت گمارد.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های هنری محمدرضا گرگین زاده، به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
تأسیس «کانون موسیقی چنگ»
تأسیس «انتشارات سرود»
عضویت در کانون آهنگسازان سینمای ایران
عضویت پیوسته در کانون آهنگسازان و نوازندگان سنتی خانه موسیقی
فعالیت‌های هنری > ترجمه

ترجمه کتاب بیر (آموزش مقدماتی پیانو) فردیناند بیر
ترجمه کتاب هانون (پیانیست نخبه) شارل لویی هانون
ترجمه کتاب آموزش گیتار نیک مانولوف
ترجمه کتاب ولفارت (۱۶۰ تود برای ویولن) فرانتس ولفارت
ترجمه کتاب ویلن، جلد  ۱، ۲، ۳ ماتیو کریک بوم
ترجمه کتاب شوپن (نوکتورن‌ها)، فردریک شوپن،
تألیف کتاب مجموعه تصنیف‌های قدیمی جلد ۱ (برای تار و سه تار)، با مشارکت «علاآ ایجادی»
ترجمه کتاب باخ انوانسیون‌های ۲ و ۳ صدایی، یوهان سباستیان باخ
ترجمه کتاب شوچیک (مکتب تکنیک آرشه کشی کتاب اول)، اوتاکار شفچیک
ترجمه کتاب گام، آرپژ و آکوردهای شکسته برای پیانو، اسکار برینگر
ترجمه کتاب شوپن (اتودها)، فردریک شوپن
ترجمه کتاب کارولی روش کامل آموزش گیتار، فردیناندو کارولی
فعالیت‌های هنری > تألیف

کتاب مبانی تعلیم گوش و نت خوانی (سلفژ)
کتاب باخ پرلود و فوگ‌های کوچک
درگذشت

محمدرضا گرگین‌زاده، ۱۶ بهمن ۱۳۹۱ در بیمارستان شهید رجایی تهران بر اثر عارضه قلبی درگذشت. وی که برای عمل قلب باز در بیمارستان بستری شده بود، به علت عفونت ریه نیز تحت عمل قرار گرفت و در هنگام عمل، درگذشت. پیکر محمدرضا گرگین‌زاده  ۱۸ بهمن ۱۳۹۱ از مقابل تالار وحدت به سمت بهشت زهرا تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
جشنواره فیلم کن ۲۰۱۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پوستر رسمی هفتاد و یکمین جشنواره کن (تصویر آنا کارینا و ژان-پل بلموندو در فیلم پی‌یرو خله): پوستر رسمی هفتاد و یکمین جشنواره کن (تصویر آنا کارینا و ژان-پل بلموندو در فیلم پی‌یرو خله)
فیلم افتتاحیه: همه می‌دانند
فیلم اختتامیه: مردی که دن کیشوت را کشت
مکان: کن، فرانسه
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۶
میزبان: ادوارد بائر
تاریخ جشنواره: ۸ تا ۱۹ ماه مه ۲۰۱۸
وبگاه: festival-cannes.com/en
هفتاد و یکمین دورهٔ جشنواره فیلم کن از ۸ تا ۱۹ می ۲۰۱۸ در کن فرانسه برگزار شد. کیت بلانشت بازیگر استرالیایی ریاست هیئت داوران این دوره را برعهده داشت.
لیست فیلم‌ها

تیری فرمو مدیر هنری و پیر لسکیور رئیس جشنواره فیلم کن در نشستی خبری فیلم‌های حاضر در بخش رقابتی اصلی هفتادو یکمین دوره جشنواره فیلم کن را به شرح ذیل معرفی کردند.
لیست فیلم‌ها > رقابت اصلی

| نام | نام اصلی | کارگردان | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| همه می‌دانند (فیلم افتتاحیه) | TODOS LO SABEN | اصغر فرهادی |  اسپانیا  |
| در جنگ | AT WAR | استفان بریزه |  فرانسه |
| مرد سگی | DOGMAN | ماتئو گارونه |  ایتالیا  |
| کتاب تصویر | LE LIVRE D’IMAGE | ژان لوک گدار |  فرانسه |
| آساکو I و II | NETEMO SAMETEMO (ASAKO I & II) | ریوسوکی هاماگوچی |  ژاپن |
| فرشته متأسف | SORRY ANGEL | کریستف اونوره |  فرانسه |
| دختران خورشید (فیلم ۲۰۱۸) | GIRLS OF THE SUN | اوا هوسون |  فرانسه |
| خاکستر خالص‌ترین سفید است | ASH IS PUREST WHITE | جیا ژانکو |  چین |
| دزدان فروشگاه | SHOPLIFTERS | هیروکازو کورئیدا |  ژاپن |
| کفرناحوم | CAPERNAUM | نادین لبکی |  لبنان  |
| سوزاندن | BUH-NING | لی چانگ-دونگ |  کره جنوبی  |
| بلکککلنزمن | BLACKKKLANSMAN | اسپایک لی |  ایالات متحده آمریکا |
| زیر دریاچه نقره‌ای | UNDER THE SILVER LAKE | دیوید رابرت میچل |  ایالات متحده آمریکا |
| سه رخ | THREE FACES | جعفر پناهی |  ایران |
| جنگ سرد | ZIMNA WOJNA | پاوو پاولیکوفسکی |  لهستان  |
| لازاروی خوشحال | LAZZARO FELICE | آلیس رورواچر |  ایتالیا  |
| یوم‌الدین | YOMEDDINE | ابوبکر شوقی |  مصر  |
| تابستان | LETO | کیریل سربرنیکوف |  روسیه |
| چاقو در قلب | Un Couteau Dans Le Cœur | یان گونزالس |  فرانسه |
| آیکا | Ayka | سرگی دوورتسووی |  قزاقستان |
| درخت گلابی وحشی | Ahlat Ağacı | نوری بیلگه جیلان |  ترکیه  |
:
لیست فیلم‌ها > رقابت اصلی > نوعی نگاه

| نام | نام اصلی | کارگردان | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| مرز | GRÄNS | علی عباسی |  سوئد دانمارک  |
| سوفیا | SOFIA | مریم بنم بارک |  بلژیک |
| غلغک‌های ریز | LITTLE TICKLES | آندریا بسکوند و اریک متایر |  فرانسه |
| سفر دراز روز در شب | LONG DAY'S JOURNEY INTO NIGHT | بی گان |  چین |
| مانتو | MANTO | ناندیتا داس |  هند  |
| نوار سکس | SEXTAPE | آنتونی دروزیر |  فرانسه |
| دختر | GIRL | لوکاس دونت |  بلژیک |
| فرشته رو | ANGEL FACE | ونسا فیلو |  فرانسه |
| سرخوشی | EUPHORIA | والریا گولینو |  ایتالیا  |
| رفیق | RAFIKI | وانوری کاهیو |  کنیا  |
| پارچه محبوب من | MY FAVORITE FABRIC | گایا جی‌جی |  فرانسه آلمان ترکیه  |
| بی‌تفاوتی ملایم جهان | THE GENTLE INDIFFERENCE OF THE WORLD | عادل خان یرژانوف |  فرانسه |
| در اتاق من | IN MY ROOM | اوریش کولر |  آلمان ایتالیا  |
| فرشته | EL ANGEL | لوییس اورتگا |  آرژانتین  اسپانیا  |
| دروگران | DIE STROPERS | اتی‌ین کلیوس |  آفریقای جنوبی  فرانسه |
:
لیست فیلم‌ها > رقابت اصلی > خارج از مسابقه

| نام | نام اصلی | کارگردان | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| سولو: داستانی از جنگ ستارگان | Solo: A Star Wars Story | ران هاوارد |  ایالات متحده آمریکا |
| حمام بزرگ | Le Grand Bain | ژیل لولوش |  فرانسه |
| خانه‌ای که جک ساخت | The House That Jack Built | لارس فون تریه |  دانمارک  |
| مردی که دن کیشوت را کشت | The Man Who Killed Don Quixote | تری گیلیام |  بریتانیا  |
:
لیست فیلم‌ها > رقابت اصلی > نمایش‌های ویژه

| نام | نام اصلی | کارگردان | کشور |
| --- | --- | --- | --- |
| پاپ فرانسیس – مرد عمل | Pope Francis – A Man of His Word | ویم وندرس |  آلمان |
| ۱۰ سال در تایلند | 10 YEARS IN THAILAND | اپیچاتپونگ ویراستاکول آدیتیا آسارات، ویسیت ساساناتینگ، چولایارنون اسریپول، |  تایلند  |
| حکومت علیه ماندلا و دیگران | THE STATE AGAINST MANDELA AND THE OTHERS | نیکلاس چامپوکس جیل پورت |  فرانسه |
| تقاطع | LA TRAVERSÉE | رومان گوپیل دانیل کوهن بندیت |  فرانسه |
| ارواح مرده | LES ÂMES MORTES | وانگ بیینگ |  چین |
| سیرک بزرگ اسرارآمیز | Le Grand Cirque Mystique | کارلوس جیه‌گس |  برزیل  |
| در تمام جهات | À TOUS VENTS | میشل توئسکا |  فرانسه |
:
لیست فیلم‌ها > رقابت اصلی > فیلم کوتاه

در بخش اصلی فیلم‌های کوتاه کن امسال ۸ فیلم شامل ۷ اثر داستانی و یک انیمیشن از کشورهای استرالیا، چین، فرانسه، ژاپن، فیلیپین، لهستان و آمریکا برای کسب جایزه نخل طلای بهترین فیلم کوتاه رقابت خواهند داشت. این ۸ فیلم از میان ۳۹۴۳ فیلم کوتاه ارسالی به جشنواره کن انتخاب شده‌اند.
| نام | نام اصلی | کارگردان | کشور | زمان |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| گابریل | GABRIEL | اورن گارنر |  فرانسه | ۱۵ دقیقه |
| قضاوت | JUDGEMENT | ریموند ریبای گوتیرز |  فیلیپین  | ۱۲ دقیقه |
| کارولین | CAROLINE | سلین هلد لوگان جورج |  ایالات متحده آمریکا | ۱۴ دقیقه |
| تاریکی | Umbra | سعید جعفریان |  ایران | ۱۲ دقیقه |
| III | III | مارتا پاژک |  لهستان  | ۱۴ دقیقه |
| دوگانگی | DUALITY | ماساهیتو ساتو جنکی کاوامورا یوتارو سکی ماسایوکی تویوتا کنتارو هیراسه |  ژاپن | ۱۵ دقیقه |
| در مرز | ON THE BORDER | وی شوجان |  چین | ۱۵ دقیقه |
| همه این موجوات | ALL THESE CREATURES | چالز ویلیام |  استرالیا  | ۱۳ دقیقه |