رندال کالینز
پژوهش

کالینز یک دانشمند علوم اجتماعی است که نظریه را برای درک جهان ضروری می‌داند. او می‌گوید: «ماهیت علم دقیقاً نظریه است… مجموعه‌ای تعمیم‌یافته و منسجم از ایده‌ها که دامنه تغییرات در دنیای تجربی را بر اساس اصول کلی توضیح می‌دهد. این روش کالینز برای بررسی جهان اجتماعی است که بر نقش و تعامل ساختارهای اجتماعی بزرگتر تأکید می‌کند. او بخش زیادی از کار و پژوهش‌های خود را به مطالعه جامعه، چگونگی ایجاد و نابودی آن از طریق رفتارهای عاطفی انسان‌ها اختصاص داده‌است. کالینز باورمند است ساده‌ترین توضیح برای رفتار و اعمال رادیکال، احساسات است. کالینز می‌گوید: انرژی عاطفی عبارت است از «میزان نیروی احساسی که از طریق اعمال فرد جریان می‌یابد» و به یک احساس خاص اشاره نمی‌کند. وقتی کالینز در مورد احساسات صحبت می‌کند، هرگز در مورد احساسات خاص مانند عشق، شادی، نفرت و غیره صحبت نمی‌کند. در مورد علاقه او به فرهنگ هم همین‌طور است. در اندیشه کالینز، فرهنگ به کالاهای نمادین تبدیل می‌شود که در مبادله یا نمادهای مقدسی استفاده می‌شود که یک گروه را متحد می‌کند. کالینز همچنین بر اهمیت دور هم جمع شدن افراد و تأثیر آن بر رفتار تأکید دارد.
کالینز استدلال می‌کند رابطه جنسی، سیگار کشیدن، و قشربندی اجتماعی و بسیاری چیزهای دیگر در زندگی اجتماعی ما توسط یک نیروی مشترک هدایت می‌شود: آیین‌های کنش متقابل. کتاب «زنجیره‌های آیینی کنش متقابل» او یک اثر عمده از نظریه‌های جامعه‌شناسی است که تلاش می‌کند یک «جامعه‌شناسی خرد رادیکال» را توسعه دهد. استدلال می‌کند آیین‌های موفق نمادهای عضویت در گروه را ایجاد می‌کنند و افراد را با انرژی عاطفی تقویت می‌کنند، در حالی که آیین‌های ناموفق انرژی احساسی را تخلیه می‌کنند. هر فرد از موقعیتی به موقعیت دیگر جریان دارد و به سوی آن تعاملاتی کشیده می‌شود که سرمایه فرهنگی آنها بهترین بازده انرژی عاطفی را به او می‌دهد. این نظریه زنجیره‌های آیینی کنش متقابل، جایی است که فرد حامل پیوند خرد کلان است.
این پیوند دو مؤلفه دارد: انرژی عاطفی و سرمایه فرهنگی:
انرژی عاطفی: بار عاطفی است که افراد می‌توانند با خود از یک تعامل دور کنند.
سرمایه فرهنگی: روش کوتاهی برای صحبت در مورد منابع مختلفی است که برای تعامل فرهنگی با افراد دیگر در اختیار داریم. ایده سرمایه فرهنگی طیف کاملی از اقلام فرهنگی را دربرمی‌گیرد: به نحوه صحبت ما اشاره می‌کند. در مورد چه چیزی باید سخن بگوییم، چگونه لباس می‌پوشیم، راه می‌رویم و چگونه رفتار می‌کنیم. به‌طور خلاصه، سرمایه فرهنگی هر چیزی است که ما را به دیگران ارجاع دهد.
سه نوع سرمایه فرهنگی وجود دارد که به این نام‌ها شناخته می‌شوند:
سرمایه فرهنگی تعمیم‌یافته: سرمایه فرهنگی تعمیم یافته، موجودی نمادهای فرد است که با گروه خاص مرتبط است و می‌تواند با غریبه‌ها، تا حدودی به روشی که پول می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.
سرمایه فرهنگی خاص: سرمایه فرهنگی خاص به اقلام فرهنگی اشاره دارد که ما با افراد خاصی مشترک هستیم.
سرمایه فرهنگی شهرت: سرمایه شهرت زمانی است که کسی چیزی در مورد شما می‌داند، احتمال بیشتری دارد که شما را درگیر گفتگو کند تا اینکه کاملاً غریبه باشید. تفکر را نیز می‌توان با درونی‌سازی گفتگوها در جریان موقعیت‌ها توضیح داد. خودهای فردی به‌طور کامل و پیوسته اجتماعی هستند و از بیرون به درون ساخته می‌شوند.
در نظریه زنجیره‌های آیینی کنش متقابل از نظریه مناسک امیل دورکیم الهام گرفته شده که در کتاب «صور ابتدایی حیات دینی» نوشته‌است که در نظریه تضاد ماکس وبر و جامعه‌شناسی خرد اروینگ گافمن ارائه شده‌است. خود الهام‌بخش حوزه‌های مختلفی در سراسر علوم اجتماعی از جمله چنین مواردی بوده‌است:
مطالعات مدیریت؛
گردشگری خلاق،؛
روابط بین‌الملل و
عمل‌شناسی فرهنگی جفری سی. الکساندر.
مطالعات تجربی متعددی نیز از نظریه آیین‌های کنش متقابلی استفاده کرده‌اند، به‌عنوان مثال می‌توان گفت:
چگونه نهادهای خاص خود را حفظ می‌کنند؟
چگونه وب‌سایت‌ها از زنجیره‌های تشریفاتی کنش متقابلی برای شکل‌دادن به هویت کاربران خود استفاده می‌کنند؟
چگونه دیپلمات‌ها برنامه‌های مبادله ای ایجاد می‌کنند تا نخبگان خارجی را به کشورهایشان دعوت کنند؟
کالینز همچنین استدلال کرده‌است
رویارویی خشونت‌آمیز بر خلاف سخت‌افزار فیزیولوژیکی انسان است.
این استثنا است، نه یک قاعده - صرف‌نظر از شرایط یا انگیزه‌های اساسی. این در تضاد با دانشمندان علوم اجتماعی است که به نظرشان خشونت تحت شرایط خاصی مانند فقر، نفرت‌های نژادی یا ایدئولوژیک یا آسیب‌شناسی خانوادگی آسان است.