stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ آلبانی و ونیز
نبرد رودخانه درین

در ۲۳ ژوئیه ۱۴۴۸، اسکندربیگ با ۱۰٬۰۰۰ مرد از رودخانه درین عبور کرد و با نیروهای ونیزی تحت فرماندهی دانیله یوریچی، فرماندار قلعه اسکوتاری، که متشکل از ۱۵٬۰۰۰ سرباز بود، روبرو شد. این نیروهای ونیزی عمدتاً از مزدوران محلی تشکیل شده بودند و مرکز خط اصلی نیروهای یوریچی را تشکیل می‌دادند. در مرکز این خط، واحدهایی به رهبری کوجا و آندریاس هوموی، سیمئون ولکاتا، واسیلیه اوگرین، خانواده زاپا (یوان و برادرش)، خانواده پداناری (هفت برادر پداناری و بسیاری دیگر)، خانواده مونتا (سه پسر رایکو مونتا)، خانواده مالونشی (پتار و دو پسرش) و بوشا سورنیا، از پرانویا، حضور داشتند.
یوریچی با نیروهای دالماسی خود در جناح چپ مستقر شد، در حالی که جناح راست از بومیان ایتالیایی تشکیل شده بود. اسکندربیگ خود و محافظ شخصی‌اش را در جناح راست، مقابل یوریچی قرار داد. مرکز ارتش اسکندربیگ به فرماندهی تانوش توپیا بود و جناح راست ارتش اسکندربیگ تحت رهبری موسی دیبری قرار داشت.
اسکندربیگ به سربازان خود دستور داد که چه انتظاراتی از نبرد داشته باشند و با دستور دادن به نیروهای کماندار و به آتش کشیدن خط اصلی نیروهای ارتش ونیز، نبرد را آغاز کرد. به زودی، جناح راست ارتش اسکندربیگ پیشروی کرد و موفق شد جناح چپ نیروهای ونیزی را به عقب براند. در همین حال، مرکز و جناح راست ارتش اسکندربیگ با مرکز و جناح چپ نیروهای ونیزی درگیر شدند. این پیشرفت با حمله‌ای به شکاف‌های خطوط ونیزی همراه بود که باعث بی‌نظمی در صفوف آنها شد. نبرد ساعت‌ها ادامه یافت تا اینکه گروه‌های بزرگی از نیروهای ونیزی شروع به فرار کردند. اسکندربیگ با دیدن فرار دشمنان، دستور حملهٔ تمام‌عیار را صادر کرد و کل ارتش ونیزی را شکست داد. سربازان جمهوری ونیز تا دروازه‌های اسکوتاری تعقیب شدند و سپس اسکندربیگ و نیروهایش اسیران ونیزی را مقابل قلعه به نمایش گذاشتند.
آلبانیایی‌ها توانستند ۲۵۰۰ تلفات به نیروهای ونیزی وارد کنند و ۱۰۰۰ نفر را اسیر کنند. ارتش اسکندربیگ ۴۰۰ نفر تلفات داد که بیشتر در جناح راست بود. حضور ونیزی‌ها در آلبانی تضعیف شد و نیروهای گارنیزون در شهرها پراکنده شدند. اسکندربیگ از منطقه عقب‌نشینی کرد تا با حمله عثمانی مقابله کند. قبل از ترک منطقه، اسکندربیگ قلعه بالچ (بالشا) نزدیک داگنوم را به فرماندهی مارین اسپانی سپرد. پس از خروج اسکندربیگ، آندریا ونیر دستور تصرف قلعه را داد و مارین اسپانی ناچار به ترک آن شد. ونیر سپس قلعه را به خاکستر تبدیل کرد. در پاسخ، حمزه کاستریوتی، یکی از همکاران اسپانی، با تعداد کمی نیرو به یک قلعه ونیزی نزدیک حمله کرد اما ناکام ماند.
نبرد اورانیک

با وجود موانعی که در غیاب او به وجود آمد، اسکندربیگ همچنان بر مبارزه با حمله عثمانی که به درخواست ونیزی‌ها در نبرد اورانیک در اوت ۱۴۴۸ انجام شد، تمرکز کرد. نیروی اعزامی عثمانی در ۱۴ اوت به شدت شکست خورد و مصطفی پاشا، فرمانده عثمانی، اسیر شد. با این حال، از دست دادن بالشا به ونیزی‌ها، اسکندربیگ را مجبور کرد که به حملات به قلمرو ونیزی‌ها ادامه دهد.
پسایند

در حالی که قلعه‌های دورازو، اسکوتاری و داگنوم در آستانه تسلیم شدن بودند و ونیزی‌ها در حال دیدن پیروزی ارتش آلبانی پس از نبرد در اورونیچیا بودند، ونیزی‌ها آندریا ونیر را برای آغاز مذاکرات صلح با آلبانیایی‌ها فرستادند. کنفرانس صلح در السیو برگزار شد و صلح توسط اسکندربیگ و جرج آریانیتی که در ۴ اکتبر ۱۴۴۸ نماینده سایر شاهزادگان آلبانی بود، امضا شد. امضا کنندگان توافق کردند که ونیز داگنوم را حفظ کند. در مقابل، ونیزی‌ها موافقت کردند که اسکندربیگ سالانه ۱۴۰۰ دوکات مستمری بگیرد و معافیت مالیاتی سالانه برای خروج ۲۰۰ اسب بار نمک از دورازو دریافت کند. همچنین قراردادی برای ایجاد امتیازات تجاری بین آریانیتی، متحد اسکندربیگ، و ونیز منعقد شد. علاوه بر این، در صورت بیرون راندن اسکندربیگ از آلبانی، پناهگاهی در ونیز برای او فراهم می‌شود و در ازای دو شاهین تغییر یافته از آلبانی، دو لباس قرمز به اسکندربیگ داده می‌شود. با این حال، همچنان تهدیدات بین دو طرف رد و بدل شد و درگیری‌های غیررسمی ادامه یافت.
ونیز که نسبت به اسکندربیگ محتاط بود، دیگر به‌طور آشکار او را به چالش نمی‌کشید. در سال ۱۴۶۳، زمانی که ونیز با عثمانی‌ها در حال جنگ بود، معاهده دیگری امضا شد. با این حال، تا قبل از جنگ بین عثمانی‌ها و ونیزی‌ها در همان سال، صلحی بین عثمانی‌ها و اسکندربیگ برقرار نشد. پس از شکست در اورونیچیا، عثمانی‌ها به مقدونیه عقب‌نشینی کردند و برای حمله دیگری به آلبانی آماده شدند. در طول جنگ ارتش آلبانیایی و ارتش ونیزی، ونیزی‌ها سوتیگراد را پس از چندین ماه محاصره گرفتند و از آنجا می‌توانستند بدون ممانعت وارد آلبانی شوند.
نگاره‌ای از دراج در سالی ۱۵۷۳ میلادی
قعلهٔ رزفا در زمان حال
ال‌ام۳۱۷

ال‌ام۳۱۷ با گرماگیر
ال‌ام۳۱۷ (به انگلیسی: LM317) یک رگولاتور ولتاژ خطی مثبت قابل‌تنظیم است. توسط باب دوبکین در سال ۱۹۷۶ زمانی که در نشنال سمی‌کنداکتر کار می‌کرد، طراحی شد.
ال‌ام۳۳۷ مکمل منفی ال‌ام۳۱۷ است که ولتاژهای زیر یک مرجع را تنظیم می‌کند. این توسط باب پیز طراحی شده است که او همچنین برای نشنال سمی‌کنداکتر کار می‌کرد.
مشخصات

| نماد | پارامتر | مقدار | واحد |
| --- | --- | --- | --- |
| Vout | محدوده ولتاژ خروجی | 1.25  – ۳۷ | ولت |
| Vin – Vout | تفاضل ولتاژ | 3  – ۴۰ | ولت |
| TJ | محدوده دمای کاری محل پیوند | 0 – ۱۲۵ | درجه سانتی گراد |
| IO(MAX) | حداکثر جریان خروجی | ۱٫۵ | آمپر |
| IL(MIN) | حداقل جریان بار | نوعی ۳٫۵ میلی‌آمپر، ۱۲ میلی‌آمپر حداکثر |  |
| PD | اتلاف توان | محدودشده به‌طورداخلی | وات |
| RθJA | مقاومت گرمایی، پیوند به محیط | ۸۰ | سانتی‌گراد/وات |
| RθJC | مقاومت گرمایی، پیوند به محفظه | ۵ | سانتی‌گراد/وات |
بدون گرماگیر در دمای محیط ۵۰ درجه سانتیگراد، حداکثر اتلاف توان 



(

T

J


−

T

A


)

/


R

θ
J
A


=
(
(
125
−
50
)

/

80
)
=
0.98
W


{\textstyle (T_{J}-T_{A})/R_{\theta JA}=((125-50)/80)=0.98W}

) (تقریبا ۱ وات) مجاز است.
در حالت ولتاژ ثابت با منبع ولتاژ ورودی VIN در ۳۴ ولت و ولتاژ خروجی مطلوب ۵ ولت، حداکثر جریان خروجی 




P

M
A
X



/

(

V

I
N


−

V

O


)
=
0.98

/

(
34
−
5
)
=
32
m
A


{\textstyle P_{MAX}/(V_{IN}-V_{O})=0.98/(34-5)=32mA}

 (یعنی اگر جریانی بیشتر از ۳۲ میلی‌آمپر از آی‌سی کشیده شود، خواهد سوخت) خواهد بود.
برای یک حالت جریان ثابت با منبع ولتاژ ورودی VIN در ۱۲ ولت و ولتاژ خروجی ۳٫۶ ولت، حداکثر جریان خروجی  P_{MAX}/(V_{IN}-V_{O})=0.98/(12-3.6)=117mA خواهد بود.
کارکرد

به عنوان تثبیت‌کننده‌های خطی (رگولاتور خطی)، LM317 و LM337 در کاربردهای مبدل DC به DC استفاده می‌شوند.
تثبیت‌کننده‌های خطی ذاتاً انرژی را هدر می‌دهند. توان تلف شده، جریان عبوری ضربدر اختلاف ولتاژ بین ورودی و خروجی است. یک LM317 معمولاً برای جلوگیری از افزایش بیش از حد دمای کار به یک گرماگیر نیاز دارد. برای اختلاف ولتاژهای زیاد، توان تلف شده به صورت گرما درنهایت می‌تواند بیشتر از توان ارائه شده به مدار باشد. این بِده‌بِستان برای استفاده از تثبیت‌های خطی است، که یک راه ساده برای ارائه یک ولتاژ پایدار با چند قطعه اضافی است. جایگزین استفاده از یک رگولاتور ولتاژ سوئیچینگ است که معمولاً کارآمدتر است، اما ردپایه بیشتری دارد و به تعداد بیشتری از اجزای مرتبط نیاز دارد.
در بسته‌هایی که دارای زبانه نصب‌سازی دفع‌گرما هستند، مانند TO-220، زبانه به صورت داخلی به پین خروجی متصل می‌شود که ممکن است عایق‌سازی الکتریکی زبانه یا گرماگیر را از سایر قسمت‌های مدار کاربردی ضروری کند. عدم انجام این کار ممکن است باعث اتصال‌کوتاه مدار شود.
کارکرد > تثبیت‌کننده ولتاژ

ال‌ام۳۱۷ دارای سه‌پایه است: ورودی، خروجی و تنظیم (به انگلیسی: ADJustment). درداخل افزاره دارای یک مرجع ولتاژ شکاف‌باندی است که یک ولتاژ مرجع پایدار Vref = 1.25 V و به دنبال آن یک تقویت‌کننده پایدارشده با بازخورد با ظرفیت جریان خروجی نسبتاً بالا تولید می‌کند. نحوه اتصال پایه تنظیم ولتاژ خروجی را به صورت زیر تعیین می‌کند.
اگر پایه تنظیم به زمین وصل شود، پایه خروجی ولتاژ تثبیت‌شده ۱٫۲۵ ولت را در جریان حداکثر تا بیشینه را تحویل می‌دهد. ولتاژهای تثبیت‌شده بالاتر با اتصال پایه تنظیم به یک تقسیم‌کننده ولتاژ مقاومتی بین خروجی و زمین به دست می‌آید. آنگاه
V ref اختلاف ولتاژ بین پایه OUT و پایه ADJ (تنظیم) است. Vref معمولاً ۱٫۲۵ ولت در طول کارکرد عادی است.
از آنجایی که مقداری جریان ساکن از پایه تنظیم افزاره جاری می‌شود، یک عبارت خطا اضافه می‌شود:
برای پایدارتر کردن خروجی، افزاره طوری طراحی شده است که جریان ساکن را در ۱۰۰ میکروآمپر یا کمتر از آن نگه دارد، نادیده گرفتن عبارت خطا را تقریباً در تمام موارد عملی ممکن می‌کند.
کارکرد > تثبیت‌کننده جریان

افزاره را می‌توان طوری پیکربندی کرد که جریان را به بار تثبیت کند، نه ولتاژ را، با جایگزین کردن مقاومت سمت پایین تقسیم‌کننده با خود بار. جریان خروجی ناشی از افت ولتاژ مرجع در مقاومت است. در حالت ایده‌آل، این است:
با محاسبه جریان ساکن، این می‌شود:
ال‌ام۳۱۷ همچنین می‌تواند برای طراحی مدارهای مختلف دیگر مانند مدار تثبیت‌کننده ۰ تا ۳۰ ولت استفاده شود، مدار تثبیت‌کننده قابل تنظیم با حذف ریپل بهبودیافته، مدار محدودکننده جریان دقیق، مدار پیش‌تنظیم‌کننده ردیابی، مدار تثبیت‌کننده ۱٫۲۵ ولت تا ۲۰ ولت با حداقل جریان کاربرد، تثبیت‌کننده‌های چندگانه روی‌کارت قابل‌تنظیم با یک کنترل، مدار شارژر باتری، ۵۰ میلی‌آمپر مدار شارژر باتری با جریان ثابت، مدار تثبیت‌کننده ۱۵ ولت با روشن‌شدن آهسته، مدار تثبیت‌کننده ولتاژ ac، مدار شارژر ۶ ولت با جریان‌محدودشده، مدار تثبیت‌کننده ۴ ولت قابل‌تنظیم، مدار تثبیت‌کننده با جریان بالا و بسیاری موارد دیگر.
در مقایسه با ۷۸xx و ۷۹xx

ال‌ام۳۱۷ یک آنالوگ قابل‌تنظیم برای رگولاتورهای ثابت ۷۸xx است. مانند ال‌ام۳۱۷، هر یک از تثبیت‌کننده‌های ۷۸xx برای تنظیم ولتاژ خروجی تا مقدار ولتاژ ثابت بالای پایه تنظیم (که در این مورد با عنوان " زمین " نامگذاری شده است)، طراحی شده است.
سازوکار استفاده شده به اندازه کافی مشابه است که می‌توان از یک تقسیم‌کننده ولتاژ به همان روش ال‌ام۳۱۷ استفاده کرد و خروجی از همان فرمول پیروی می‌کند، با استفاده از ولتاژ ثابت تثبیت‌کننده برای Vref (به‌عنوان مثال ۵ ولت برای ۷۸۰۵). با این حال، جریان ساکن افزاره 78xx به‌طور قابل ملاحظه‌ای بالاتر و کم‌پایدار است. به همین دلیل، عبارت خطا در فرمول را نمی‌توان نادیده گرفت و مقدار مقاومت سمت پایین بحرانی تر می‌شود. تنظیمات پایداری را می‌توان با ارائه یک ولتاژ مرجع که نسبت به یک تقسیم‌کننده مقاومتی نسبت به نوسانات جریان حساس‌تر است، مانند افت دیود یا بافر ولتاژ، انجام داد. ال‌ام۳۱۷ برای جبران این نوسانات به‌طورداخلی طراحی شده است و چنین اقداماتی را غیرضروری می‌کند.
ال‌ام۳۳۷ به همین ترتیب به تثبیت‌کننده‌های ثابت 79xx مربوط می‌شود.
منابع دوم از بلوک شرق

LM317 دارای یک معادل اروپای شرقی به نام B3170V است که در جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) توسط اچ‌اف‌او (بخشی از کومبینات میکروالکترونیک ارفورت) ساخته شده است. همچنین، در اتحاد جماهیر شوروی تولید شد و محبوب‌ترین آی‌سی‌های K142EN12A و KR142EN12A. این آی‌سی‌ها آنالوگ‌های کاربردی LM317 هستند
طرح‌پایه ال‌ام۳۱۷ نشان‌داده شده است که پایه وسط در مقایسه با پایه اول (از روبرو) مرجع ولتاژ ثابت ۱٫۲۵ ولت را نشان می‌دهد.
طرح‌واره LM317 در یک پیکربندی تثبیت‌کننده ولتاژ معمولی، از جمله خازن‌های واتزویج برای رسیدگی به نویز ورودی و گذراهای خروجی.
مدار منبع جریان ثابت ساخته شده با LM317
موسسه امریکایی مطالعات افغانستان

#تغییرمسیر [[انستیتوت امریکایی مطالعات افغانستان]]
امرزودن

Village در 20px خلدرلاند
| Ammerzoden | Ammerzoden |
| --- | --- |
Village: Village
  پرچمنشان:   پرچمنشان
The town centre (red) and the statistical district (light green) of Ammerzoden in the municipality of Maasdriel.: The town centre (red) and the statistical district (light green) of Ammerzoden in the municipality of Maasdriel.
استان:  خلدرلاند
Municipality: Maasdriel
جمعیت (1 January 2010): جمعیت (1 January 2010)
 • کل: ۳٬۵۴۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
Postal code: 5324
Dialing code: 073
امرزودن (به هلندی: Ammerzoden) یک روستا در هلند است که در Maasdriel واقع شده‌است.
خصوصیات

امرزودن ۳٬۵۴۸ نفر جمعیت دارد.
امل، آلاباما

مکان
| Emelle, Alabama | Emelle, Alabama |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in شهرستان سومتر، آلاباما and the state of آلاباما: Location in شهرستان سومتر، آلاباما and the state of آلاباما
ایالت: آلاباما
شهرستان: شهرستان سومتر، آلاباما
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۵۹ فوت (۷۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳۱
 • تراکم: ۱۵۵/مایل مربع (۵۱٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۳۵۴۵۹
کد منطقه: 205
FIPS code: ۰۱–۲۳۸۷۲
GNIS feature ID: ۰۱۵۵۰۶۰
امل (به انگلیسی: Emelle) شهری در شهرستان سامتر ایالت آلاباما است که مساحت آن ۰٫۵۵ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۳ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۹۶٫۳۶ نفر در هر کیلومتر مربع بوده‌است.
سفر سنگ

| سفر سنگ | سفر سنگ |
| --- | --- |
پوستر فیلم سفر سنگ اثر محمدعلی باطنی: پوستر فیلم سفر سنگ اثر محمدعلی باطنی
کارگردان: مسعود کیمیایی
تهیه‌کننده: مسعود کیمیایی 
نویسنده: مسعود کیمیایی
بازیگران: سعید راد فرزانه تأییدی محمدرضا فاضلی حسین گیل گیتی پاشایی سعید پیردوست
موسیقی: مجید انتظامی اسماعیل واثقی
فیلم‌بردار: هوشنگ بهارلو
تدوین‌گر: عباس گنجوی
تاریخ‌های انتشار: ۶ تیر ۱۳۵۷
مدت زمان: ۱۱۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
سفرِ سنگ یک فیلم سینمایی به کارگردانی، نویسندگی و تهیه‌کنندگی مسعود کیمیایی محصول سال ۱۳۵۷ است. فیلمنامهٔ سفر سنگ با نگاهی به قصه/نمایشنامه «سنگ و سرنا» از بهزاد فراهانی، نوشته شده است. اسفندیار منفردزاده مدیر تولید فیلم سفر سنگ بوده است.
طراحان پوسترهای فیلم سفر سنگ محمدعلی باطنی و فرشید مثقالی هستند. (امضای باطنی در حاشیه پوستر این مقاله دیده می‌شود)
سفر سنگ عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۳۵۷ را به خود اختصاص داده است.
خلاصهٔ فیلم

ارباب روستا، سال‌هاست که مالک تنها آسیاب آبادی است و مردم را استثمار می‌کند. او درضمن از ساخته‌شدن آسیابی که بتواند منافع مردم را تأمین کند جلوگیری می‌کند. مدت‌هاست که مردم روستا سنگ عظیمی را برای آسیاب تراشیده و آماده کرده‌اند، اما برای حملش ایادیِ ارباب همیشه مانع شده‌اند. بالاخره یک کولی به روستا می‌آید. ورود کولی به روستا احساسات فروخفتهٔ مردم را بیدار می‌کند؛ ولی اکثریت جرأت همراهی با او را ندارند و بی‌تفاوت با سخنانش روبه‌رو می‌شوند. کولی بااینکه طرفیتی در ماجرا ندارد، بالاخره موفق می‌شود چند تن، از جمله یک آهنگر را تهییج کند تا برای آوردن سنگ بروند. بالاخره با زحمت بسیار و رفع و رجوع توطئه‌چینی‌های ارباب، ازجمله فرستادن جاسوس به میان گروه آنان، سنگ به روستا آورده می‌شود و خودِ سنگ، خانهٔ ظلم ارباب را بر سرش ویران می‌کند.
بازیگران

اسامی بازیگران فیلم سفر سنگ به شکل* و ترتیب نمایش در عنوان‌بندی آغازین فیلم  :
سعید راد به نقش مرد کولی با صدای چنگیز جلیلوند
فرزانه تأییدی
رضا فاضلی به نقش یاور با صدای جلال مقامی
حسین گیل به نقش محمدحسن آهنگر با صدای حسین عرفانی
امرالله صابری
حمید طاعتی به نقش سنگ‌تراش
آرش تاج [تهرانی]
اکبر کیا (اکبر معززی) در نقش جعفر با صدای ژرژ پطرسی**
سعید پیردوست
حمید سعید‌پور
نصرت‌ کریمی
محمدولی احمدلو به نقش آسیابان**
رضا حاجیان
علی وفادار
محمدکاظم صادقی
ابوالقاسم صادقی
خستو رمضانی
محمد شرفی
جعفر والی (با هنرمندی:)
علی محزون به نقش ارباب روستا (با هنرمندی:)
گیتی [پاشایی] به نقش فاطمه (و چهره‌ی تازه‌ای از:)
* اسامی داخل کروشه در عنوان بندی و یا پوستر درج نشده‌اند، به معنی که این بازیگران در زمان خود به این نامها شهرت داشته‌اند
** نام اصلی اکبر معززی، علی‌اكبر حبيبی كيا می‌باشد و به دلایلی به این اسم در این فیلم معرفی شده است.
*** در عنوان‌بندی به اشتباه یا به دلایل دیگر نام احمد احمدلو آمده است.
نمایش فیلم

فیلم «سفر سنگ» برای بار نخست در تاریخ سه‌شنبه ۶ تیر ۱۳۵۷ خورشیدی در سه سینمای کاپری، امپایر و ریولی در تهران به نمایش درآمد.
. این فیلم جایگزین فیلم آمریکایی «۱۰  ثانیه تا مرگ» (به انگلیسی: Viva Knievel!) در سینما کاپری، جایگزین فیلم ایتالیایی-کانادایی «یتی: غول قرن بیستم» در سینما امپایر و جایگزین فیلم قصاب‌باشی در سینما ریولی شد
فیلم سفر سنگ، پس از حدود ۵ هفته نمایش، (۳۳ شب در امپایر، ۳۴ شب در کاپری و ۳۵ شب در ریولی) در شبهای متوالی جای خود را به ترتیب به فیلمهای جن‌گیر و این گروه خشن دادند. بعد از این، قرار بود که سفر سنگ در سینما مولن‌روژ در هفته ششم از تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۵۷ نمایش پیدا کند که با تعطیلی سینماها (۱۱-۱۸ مرداد) به دلیل اعتصاب سینماداران در اعتراض پایین بودن قیمت بلیطها، نمایش فیلم متوقف شد .
بعد از بازگشایی سینماها در ۱۹ مرداد، نمایش سفر سنگ در سینما مولن‌روژ تا تاریخ ۱۲ شهریور ادامه یافت و بعد از عید فطر در تاریخ ۱۴ شهریور فیلم راز مرگ بروسلی جایگزین این فیلم در سینما مولن‌روژ شد.
سینماها از ۳۰ مرداد تا ۵ شهریور به دلیل حادثه سینما رکس آبادان و ایام سوگواری ماه رمضان تعطیل بودند.
سفر سنگ در نهایت با فروش نزدیک به ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان در سینماهای ایران، توانست عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۳۵۷  را کسب کند
تولید فیلم

محل فیلم‌برداری روستای زیاران، از توابع استان قزوین که هم‌اکنون نزدیکترین شهر به طالقان است.
موسیقی فیلم

موسقی فیلم سفر سنگ ساخته‌ی مجید انتظامی و اسماعیل واثقی (اسماعیل ماهان) است.
در عنوان‌بندی، تبلیغات و پوستر فیلم به دلایلی نام مستعار اسماعیل ماهان برای اسماعیلی واثقی انتخاب شده بوده است.
موسقی فیلم سفر سنگ اولین تجربه مجید انتظامی در ساخت موسیقی فیلم است .
قرار بر این بود که اسفندیار منفردزاده موسیقی فیلم را نیز بسازد ولی به دلیل اختلافاتی که با کارگردان بر سر چند سکانسهای مذهبی پیدا کرد، این اتقاق نیفتاد و بعد از این، همکاری منفردزاده و کیمیایی نیز متوقف شد.
عوامل تولید

کارگردان: مسعود کیمیایی
دستیار کارگردان: محمد تراب‌نیا
منشی صحنه: نصرت کریمی
گروه تهیه و تولید
کارگردان: مسعود کیمیایی
مدیر تولید: اسفندیار منفردزاده
گروه فیلم‌برداری
مدیر فیلم‌برداری: هوشنگ بهارلو
دستیار فیلمبردار: محمود اسکویی
تدوین: عباس گنجوی
چهره‌پرداز: فرهنگ معیری
گروه صدا در استودیو راما
صدا گذاری: علی لطفعلی
سرپرست گویندگان: چنگیز جلیلوند
صداهای ویژه زمینه: فرهاد ارجمندی، علی رهایی، حسین عسگری
صحنه و دکور
طرح و ساخت سنگ: امیرفرخ تهرانی
گروه فنی
کاظم صادقیان، محمد شرفی، ناصر حیدری‌پور، حسین علا
حواشی فیلم

اگر چه در عنوان‌بندی و پوسترهای فیلم، دقیقا  فیلمنامهٔ سفر سنگ از داستان «سنگ و سرنا» از بهزاد فراهانی اشاره شده ولی بهزاد فراهانی در مصاحبه‌ای این مورد را رد می‌کند:
همکاری من با مسعود کیمیایی دروغی بیش نیست! «سفر سنگ» به هیچ عنوان برگرفته از سنگ و سورنای من نبود. سناریویی نوشته بودم با نام سنگ شکر که به کیمیایی دادم. این فیلمنامه را قرار بود ابتدا زکریا هاشمی با بازی حسین گیل، پوری بنایی و ناصر ملک‌مطیعی بسازد. رفتیم اردبیل و لوکیشن را انتخاب کردیم به تهران برگشتیم اما بنا به دلائل سیاسی داستان فیلمنامه، جلوی ساخت فیلم گرفته شد.
جشنواره‌ها و جوایز

مهر ۱۳۵۷: برنده پلاک طلایی از سازمان بین‌المللی کاتولیک سینما و سمعی-بصری (به اختصار OCIC) در سومین جشنواره جهانی فیلم قاهره (۲۵ سپتامبر تا ۸ اکتبر) در سال ۱۹۷۸
خرداد ۱۳۵۷: در تبلیغات فیلم سفر سنگ، قسمتی با عنوان «تحسین شده در فسیتوال سینمایی کان ۱۹۷۸» چاپ شده است که در آن منتقدینی مانند جان گبیت در مجله سایت‌اند‌ساند، آلن میشل ریموند در روزنامه تریبون دوژنو، هنک وربا در مجله ورایتی ، آیریتون در مووی مارکتینگ، بولتن مجله «فیلم فرانسه»،  و نپنوز وچلی رئیس فیلمهای مولف سان رمو درباره این فیلم نقدهای مثبتی در مورد سفر سنگ نوشته بوده‌اند.
با آنکه سفر سنگ، در سی و یکمین جشنواره فیلم کن ۱۹۷۸ شرکت نداشته است ولی به نظر می‌رسد در جایی این فیلم نمایش داده شده که مورد استقبال منتقدین قرار گرفته است [نیازمند منبع] .
۱۳۷۱: شرکت در ششمین دوره جشنواره ادبی ـ هنری روستا
نقد و بررسی

کیمیایی شامه تیزی دارد و اغلب با توجه نشان دادن به مسائل اجتماعی و سیاسی زمان خود، و تلفیق این مسائل با مایه های مردم پسند، فیلمهای موفقی ساخته است. "سفر سنگ" هنگامی ساخته شد و به نمایش درآمد که نخستین جرقه های انقلاب ۵۷ در ایران زده شده بود. این فیلم مانند همه فیلم های کیمیایی از ساخت و تکنیک خوبی برخوردار است و باز مانند بسیاری از آنها، از ضعف در فیلمنامه و شخصیت پردازی نیز رنج می برد. به علاوه که در این فیلم، جنبه های بسیار قوی شعاری در فیلم، آن را از سینما دور کرده است. سفر سنگ، تنها به عنوان یک شعار در یک مقطع خاص، ارزش زیادی دارد.
تبلیغ نمایش نخست فیلم سفر سنگ در مطبوعات ایران اثر فرشید مثقالی
الواح شریعت

ده لوح سنگی که ده فرمان بر روی آن حکاکی شده بود.
براساس کتاب مقدس، الواح شریعت (که با با عنوان الواح سنگی، سنگ الواح و یا لوحه نیز شناخته می‌شود) شامل دو لوح سنگی بود که ده فرمان که موسی از یهوه دریافت کرده بود، بر روی آن حک شده بودند. براساس روایات کتاب مقدس (سفر خروج)، نخستین لوح توسط انگشت خدا حک شد اما توسط موسی شکسته شدند چراکه پرستش گوساله سامری یا گوساله طلایی توسط بنی اسرائیل را مشاهده کرد. دومین نیز براساس سفر خروج توسط موسی حکاکی شد و توسط یهوه نیز بازنویسی شد.
براساس آموزه‌های یهودیت در تلمود، این سنگ‌ها از جنس یاقوت کبود آبی رنگ بودند که یادآور و نشانی از آسمان، بهشت‌ها و نهایت عرش یهوه بود. برخی از توراه پژوهان معتقدند که جنس سنگ‌ها در واقع لاجورد بوده است. همچنین براساس سفر خروج (۲۵:۱۰-۲۲) این الواح در تابوت عهد قرار گرفتند و نگهداری می‌شدند.
امریکاس، ایندیانا

مکان
| Americus | Americus |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
Looking from the رود واباش southeast toward State Road 25 in Americus: Looking from the رود واباش southeast toward State Road 25 in Americus
Tippecanoe County's location in Indiana: Tippecanoe County's location in Indiana
State: ایندیانا
County: Tippecanoe
Township: Washington
ارتفاع: ۵۵۸ فوت (۱۷۰ متر)
زیپ‌کد: 47905
GNIS feature ID: 0430134
امریکاس، ایندیانا (به انگلیسی: Americus, Indiana) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایندیانا واقع شده‌است.
خصوصیات

امریکاس ۱۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امس، نیویورک

Village
| Ames, New York | Ames, New York |
| --- | --- |
Village: Village
State: ایالت نیویورک
County: Montgomery
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۰۵ فوت (۲۱۵ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۱۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 13317
کد منطقه: 518
FIPS code: 36-01737
GNIS feature ID: 0942431
امس، نیو یورک (به انگلیسی: Ames, New York) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایالت نیویورک واقع شده‌است.
خصوصیات

امس ۰٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۵ نفر جمعیت دارد و ۲۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسلم بهادری

| مسلم بهادری | مسلم بهادری |
| --- | --- |
دکتر مسلم بهادری، آسیب شناس (نظام پزشکی= ۵۱۸): دکتر مسلم بهادری، آسیب شناس (نظام پزشکی= ۵۱۸)
زادهٔ: ۱ بهمن ۱۳۰۵ تنکابن، ایران
درگذشت: ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱ (۹۵ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
محل تحصیل: دانشگاه تهران
شناخته‌شده برای: آسیب شناسی بالینی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشک، استاد ممتاز، مؤلف
 :  
مسلم بهادری (۱ بهمن ۱۳۰۵  – ۱ اردیبهشت ۱۴۰۱) از استادان نامدار و پیشکسوتان پزشکی ‌نوین در ایران بود.
بهادری پزشکی را در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران آموخت و سپس در همان دانشگاه تخصص آسیب شناسی گرفت. سپس به انگلستان رفت و دوره دانش افزایی را در «رشته آسیب شناسی بیماری‌های قلب و ریه» گذراند. آنگاه به تهران بازگشت و در جوانی به جایگاه استادی کامل دانشگاه تهران رسید. وی مدتی را نیز در دانشگاه کالیفرنیا به تدریس گذراند. کتابخانه دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران به افتخار او کتابخانه بهادری نامگذاری شده است.
مسلم بهادری استاد ممتاز دانشگاه تهران بود و ریاست فرهنگستان علوم پزشکی در بخش دانش‌های بنیادین (علوم پایه) را بر عهده داشت.
وی در سال ۱۳۹۷ زمینی به مساحت تقریبی ۱۷۰۰۰ متر مربع برای احداث مرکز درمانی و خدماتی در منطقه افشره تنکابن وقف کرد. او همچنین عموی بنیامین بهادری، خواننده و آهنگساز ایرانی بود
تخصص

متخصص پاتولوژی از دانشگاه تهران - ۱۳۳۳ خورشیدی
فوق تخصص پاتولوژی قلب و ریه از دانشگاه ویلز کاردیف انگلیس - ۱۳۳۸ خورشیدی
سمت‌ها

استاد ممتاز دانشگاه علوم پزشکی تهران
رئیس افتخاری آزمایشگاه آسیب شناسی مرکزی ایران
استاد مدعو دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
رئیس دفتر ارتباط با دانش آموختگان دانشگاه علوم پزشکی تهران
رئیس گروه علوم بنیادین (پایه) فرهنگستان علوم پزشکی
سوابق علمی و اجرایی

مدیر آموزش آسیب شناسی دانشگاه تهران
معاون دانشکده پزشکی دانشگاه تهران
مؤسس آزمایشگاه‌های آسیب شناسی بیمارستان‌های دانشکده پزشکی
ریاست آزمایشگاه بیمارستان سینا
رئیس سازمان سنجش آموزش کشور
دبیر شورای آموزش پزشکی و تخصصی
معاون وزیر علوم و آموزش عالی
عضو شورای عالی و شورای علمی مرکز تحقیقات سل و بیماری‌های ریوی
سرپرست آزمایشگاه مرکزی دانشکده پزشکی دانشگاه تهران
عضو هیئت ممتحنه امتحانات و ارزشیابی دانشنامه و گواهینامه رشته آسیب شناسی وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی
مشاور رئیس دانشگاه علوم پزشکی تهران
رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران
عضو کمیته ایجاد شبکه تندرستی و تربیت بهورز (۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴)
عضو کمیته‌های سیاست گزاری و برنامه‌ریزی سلامت در وزارتخانه‌های علوم و بهداشت
رئیس کمیته بازنگری برنامه‌های تخصصی آسیب‌شناسی
معاون کمیته تخصصی شورای آموزش پزشکی در تدوین برنامه‌های رشته‌های تخصصی پزشکی
عضو شورای تعیین قطب‌های علمی و پژوهشی وزارت بهداشت
عضو شورای عالی اخلاق پزشکی وزارت بهداشت
عضو شورای سیاست گزاری دوره‌های تخصصی-تکمیلی وزارت بهداشت
عضو هیئت تحریریه چندین مجله علمی داخلی و خارجی
عضو شورای سیاست گزاری دوره‌های تخصصی-تکمیلی وزارت بهداشت
دبیر کمیته سیاست گزاری رشته آسیب شناسی وزارت بهداشت
آثار علمی و تالیفات

تألیف ۱۵ کتاب
ترجمه ۷۰ کتاب
ترجمه ۷۰ مقاله در نشریات فارسی
ترجمه ۵۰ مقاله در نشریات بین‌المللی
تقدیر نامه‌ها

دو جایزه بهترین تالیف کتاب درسی(۱۳۴۶ و ۱۳۶۹) از مقامات عالیه کشور از جمله ریاست جمهوری ایران
جایزه پژوهشی درباره مدل حیوانی سارکوئیدوزیس
معرفی کننده یک نوع ضایعه خاص ریوی و اخذ بالاترین جایزه بهترین پژوهش و پژوهشگر در این زمینه
دریافت نشان درجه اول دانش از مقام ریاست جمهوری
جایزه پزشک برگزیده سال از طرف سازمان نظام پزشکی
جایزه بهترین استاد دانشگاه از طرف جهاد دانشگاهی
جایزه استاد نمونه در چهارمین کنفرانس تجلیل از اساتید پزشکی
برگزیده پنجمین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان