stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرخیو راموس
پیشینه باشگاهی > رئال مادرید > ادامه پیشرفت و جا افتادن به عنوان بازیکن کلیدی: ۱۵–۲۰۰۹

در فصل ۱۰–۲۰۰۹، به دلیل آسیب دیدگی زانوی پپه، او یکی از چهار کاپیتان تیم شد و در پست مدافع میانی قرار گرفت. او در ۳۳ بازی، چهار گل زد. در بازی الکلاسیکو برابر بارسلونا که رئال ۵–۰ شکست خورد، راموس به دلیل تکل خطا بر روی لیونل مسی اخراج و پس از آن با کارلوس پویول وارد درگیری شد.
در فینال کوپا دل ری سال ۲۰۱۱، رئال توانست ۱–۰ برابر بارسلونا پیروز شده و به قهرمانی برسد. پس از قهرمانی، راموس درحال جشن گرفتن بر روی اتوبوس باشگاه با جام بود که آن از دست او افتاده و در زیر چرخ‌های اتوبوس صدمه دید.
در ژوئیه ۲۰۱۱، او قرارداد خود را با رئال تا سال ۲۰۱۷ تمدید کرد. در ۲۵ آپریل در بازی برگشت از نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۱۱–۲۰۱۰ او پنالتی خود را در برابر بایرن‌مونیخ به اوت زد تا در نهایت رئال با نتیجه ۱–۳ شکست بخورد و انتظار چهار ساله رئال برای قهرمانی به پایان برسد. او بیشترین میزان توپ‌گیری را برای رئال داشت.
در مسابقات کوپا دل ری ژانویه ۲۰۱۳، بازی برابر سلتاویگو که با پیروزی ۴–۰ رئال همراه بود، راموس از بازی اخراج شد و پس از آن که مشخص شد به داور بازی توهین کرده‌است، از حضور در چهار بازی محروم شد. او ماه پس از آن هم در بازی با رایووایکانو با دو کارت زرد از بازی اخراج شد.
در اواخر فوریه و در اوایل مارس، او پس از مصدومیت ایکر کاسیاس، کاپیتان رئال شد و دو برد پیاپی را در برابر بارسلونا به دست آورد. در بازی دوم که در سانتیاگو برنابئو ورزشگاه خانگی رئال برگزار می‌شد، از روی ارسال ضربه کرنر با سرزنی گلی را به ثمر رساند تا ۲–۱ پیروز شوند.
در ۱۴ دسامبر او برابر اوساسونا ۱۸امین کارت قرمز خود را در رئال دریافت کرد تا رکورد دریافت کارت قرمز را در رئال بشکند. در الکلاسیکو خانگی دسامبر ۲۰۱۴ برابر بارسلونا آنها ۳–۴ شکست خوردند.
او در بازی با لوانته شوتی قدرتی را گل کرد. در ۲۶ آپریل برابر اوساسونا در برنابئو راموس گلی با ضربه سر به ثمر رساند. ۲۹ آوریل ۲۰۱۴ در نیمه نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۱۴–۲۰۱۳ او در فاصله چهار دقیقه دو بار با سرزنی به بایرن مونیخ گل زد تا ۴–۰ پیروز شوند و دَبل راموس (در چهار دقیقه) سریع‌ترین دبل در نیمه نهایی تاریخ لیگ قهرمانان اروپا شد. بنابراین آنها مجموعاً با نتیجه ۵–۰ به فینال رسیدند. او در تساوی ۲–۲ برابر والنسیا در لالیگا نیز گلزنی کرد و سه روز پس از آن نیز در بازی با رئال وایادولید با یک ضربه آزاد گلزنی کرد تا در سه دیدار پیاپی برای رئال گلزنی کرده باشد.
۲۴ مای در فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۳ برابر اتلتیکو مادرید درحالیکه با نتیجه ۱–۰ در آستانه باخت بودند، راموس در دقیقه ۹۴ بازی را با سرزنی به تساوی کشاند تا در وقت اضافه رئال ۴–۱ پیروزی قاطعی را به‌دست آورده و قهرمان شود. او در پایان عنوان بهترین بازیکن دیدار را از سوی هواداران دریافت کرد.
او فصل ۱۵–۲۰۱۴ را با برد ۰–۲ رئال در فینال سوپرکاپ اروپا برابر سویا شروع کردند و قهرمانی را با رئال جشن گرفت. اما آن‌ها در فینال سپس در بازی با اتلتیکو مادرید ۲–۱ باختند و جام اسپانیا را از دست دادند. او اولین گل فصل خود را در هفته دوم لالیگا در بازی با رئال سوسیداد با سرزنی به ثمر رساند. او پنجاهمین گل خود را در بازی خانگی با اتلتیک بیلبائو زد و آنها ۱–۵ پیروز شدند.
او در بازی نیمه نهایی جام باشگاه‌های جهان گلزنی کرد و در بازی نهایی برابر سن لورنزو گلزنی کرد و مرد میدان شد. راموس به عنوان بهترین بازیکن این تورنمنت توپ طلا را از آن خود کرد.
پیشینه در تیم ملی > ابتدای حضور در اسپانیا

راموس یکی از مهره‌های اصلی تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا به‌شمار می‌رفت و در قهرمانی اسپانیا در رقابت‌های جام ملتهای اروپا زیر ۱۹ سال در ۲۰۰۴ نمایشی خوب داشت. او در سال ۲۰۰۴ با ۱۸ سال سن برای تیم ملی بزرگسالان اسپانیا بازی کرد که جوانترین بازیکن تیم ملی اسپانیا در ۵۵ سال گذشته فوتبال این کشور نام گرفت. در اکتبر ۲۰۰۵، راموس دو گل اول بین‌المللی خود را در یک پیروزی ۶–۰ از سان مارینو برای دیدارهای انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ در اروپا به ثمر رساند.
راموس به دلیل نمایش خوب در بازی‌های باشگاهی و ملی به جای میشل سالگادو در ترکیب اصلی اسپانیا برای جام جهانی ۲۰۰۶ قرار گرفت و پیراهن شماره ۱۵ را به تن کرد.
پیشینه در تیم ملی > دوران قهرمانی > جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸

در یورو ۲۰۰۸ راموس با اسپانیا در بازی‌های انتخابی یورو ۲۰۰۸ بالاتر از سوئد و با ۲۸ امتیاز به عنوان تیم اول گروه F به جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ راه پیدا کرد. راموس در ۱۱ بازی حضور داشت و دو بار برای اسپانیا از جمله در برد ۳–۰ برابر سوئد گلزنی کرد. او در تمام مسابقات جام ملت‌های ۲۰۰۸ به جز بازی گروهی در برابر یونان بازی کرد. او در فینال که برابر آلمان ۱–۰ پیروز شدند، با پوشیدن پیراهن دوست فقید خود آنتونیو پوئرتا، قهرمانی را جشن گرفت.
راموس در جام کنفدراسیون‌های ۲۰۰۹ که در آفریقای جنوبی برگزار می‌شد نیز حضور داشت و در این مسابقات به همراه اسپانیا سوم شد و در پایان او در ترکیب منتخب جام قرار گرفت. او در ژوئن ۲۰۱۰ که برابر کره جنوبی ۱–۰ پیروز شدند، برای اولین بار بازوبند کاپیتانی اسپانیا را به بازو بست.
پیشینه در تیم ملی > دوران قهرمانی > جام جهانی ۲۰۱۰

راموس در جام جهانی ۲۰۱۰ به عنوان مدافع راست در همه مسابقات اسپانیا به‌طور کامل بازی کرد و با مهار مهاجمان بزرگی مانند کریستیانو رونالدو و لوکاس پودولسکی تأثیر زیادی بر چهار کلین شیت اسپانیا در این مسابقات داشت. او قهرمانی در جام جهانی را با پیروزی ۱–۰ برابر هلند در فینال تجربه کرد و در پایان در ترکیب منتخب جام جهانی قرار گرفت.
پیشینه در تیم ملی > دوران قهرمانی > جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲

در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲، راموس به همراه جرارد پیکه پست مدافع میانی اسپانیا را ساختند. در بازی اسپانیا برابر پرتغال که با تساوی ۱–۰ در ۱۲۰ دقیقه به پنالتی کشیده شد، راموس پنالتی خود را به شیوه آنتونین پاننکا گل کرد تا در ادامه اسپانیا با نتیجه ۴–۲ در ضربات پنالتی بازی را ببرد. در بازی فینال برابر ایتالیا نیز اسپانیا با نتیجه ۴–۰ پیروز شد و به این ترتیب سومین قهرمانی ملی راموس با اسپانیا به دست آمد. درخشش راموس در این جام موجب شد تا در تیم منتخب یورو قرار گیرد.
پیشینه در تیم ملی > دوران قهرمانی > جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۳

راموس در بازی‌های جام کنفدراسیون‌ها ۲۰۱۳ در برزیل برای اسپانیا به میدان رفت. او در بازی گروهی برابر هائیتی که ۱۰–۰ اسپانیا برنده شد، کاپیتانی اسپانیا را برعهده داشت. اسپانیا در فینال جام برابر برزیل با نتیجه ۳–۰ باخت و راموس پنالتی خود را گل نکرد تا در نهایت نائب قهرمان این تورنمنت شوند.
پیشینه در تیم ملی > ۲۰۱۴–اکنون > جام جهانی ۲۰۱۴

در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ راموس صدمین بازی خود را با گلزنی برابر فنلاند جشن گرفت و کم‌سن‌ترین بازیکنی شد که به این رکورد دست پیدا می‌کند. او در جام جهانی ۲۰۱۴ نیز برای اسپانیا بازی کرد که در این جام با کسب نتایج ضعیف و باخت سنگین ۵ بر ۱ برابر هلند در همان دور گروهی حذف شدند.
پیشینه در تیم ملی > ۲۰۱۴–اکنون > جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶

او در فوریه ۲۰۱۶، جایزه لوئیز آراگونز را به عنوان بهترین بازیکن سال گذشته تیم ملی اسپانیا از آن خود کرد. با کناره‌گیری ایکر کاسیاس کاپیتان از تیم ملی، راموس که کاپیتان دوم تیم به‌شمار می‌رفت، جانشین او در اسپانیا شد و در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ حضور یافت. در بازی گروهی اسپانیا برابر کرواسی، دنیل سوباشیچ دروازه‌بان کرواسی توانست پنالتی راموس را بگیرد تا اسپانیا با باخت ۲–۱ به عنوان تیم دوم صعود کند. اما در مرحله حذفی، اسپانیا از ایتالیا با نتیجه ۲–۰ شکست خورد.
پیشینه در تیم ملی > ۲۰۱۴–اکنون > جام جهانی ۲۰۱۸

راموس در بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه در ترکیب تیم ملی اسپانیا قرار گرفت و به چهارمین تورنمنت جام جهانی و اولین جام جهانی در جایگاه کاپیتان را تجربه کرد. او در هر سه بازی مرحله گروهی اسپانیا که به «گروه مرگ» معروف شده بود، از جمله بازی با پرتغال که قهرمان یورو ۲۰۱۶ بود، بازی کرد. در دور یک‌شانزدهم برابر روسیه، راموس اعتقاد داشت که گل اسپانیا را به ثمر رسانده اما سپس گل به خودی سرگئی ایگناشویچ شناخته شد. این مسابقه پس از وقت اضافی ۱–۱ به پایان رسید و در پنالتی‌ها، اسپانیا برابر میزبان مسابقات حذف شد اما او پنالتی چهارم اسپانیا را وارد دروازه حریف کرد.
پیشینه در تیم ملی > رکورد بیشترین بازی ملی اسپانیا

با حضور راموس در بازی‌های انتخابی یورو ۲۰۲۰، درحالیکه ۳۳ سال داشت، رکورد بیشترین شمار بازی ملی اسپانیا را که تا پیش از آن متعلق به ایکر کاسیاس، هم‌تیمی پیشین خود بود، جمعاً با ۱۶۸ بازی شکست. پس از آن کاسیاس در پیامی دست یابی به این رکورد را به او تبریک گفت.
آمار حرفه‌ای > باشگاهی

| عملکرد> فصل | عملکرد> باشگاه | عملکرد> لیگ | لیگ> بازی | لیگ> گل | جام> بازی | جام> گل | قاره‌ای> بازی | قاره‌ای> گل | دیگر> بازی | دیگر> گل | مجموع> بازی | مجموع> گل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ | سویا | لالیگا | ۷ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۷ | ۰ |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ | سویا | لالیگا | ۳۱ | ۲ | ۵ | ۰ | ۶ | ۱ | ۰ | ۰ | ۴۲ | ۳ |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ | سویا | لالیگا | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱ | ۰ |
| مجموع سویا | مجموع سویا | مجموع سویا | ۳۹ | ۲ | ۵ | ۰ | ۶ | ۱ | ۰ | ۰ | ۵۰ | ۳ |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۳ | ۴ | ۶ | ۱ | ۷ | ۱ | ۰ | ۰ | ۴۶ | ۵ |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۳ | ۵ | ۳ | ۰ | ۶ | ۱ | ۰ | ۰ | ۴۲ | ۶ |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۳ | ۵ | ۳ | ۰ | ۷ | ۰ | ۲ | ۱ | ۴۵ | ۶ |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۲ | ۴ | ۰ | ۰ | ۸ | ۱ | ۲ | ۱ | ۴۲ | ۶ |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۳ | ۴ | ۰ | ۰ | ۷ | ۰ | ۰ | ۰ | ۴۰ | ۴ |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۱ | ۳ | ۷ | ۱ | ۸ | ۰ | ۰ | ۰ | ۴۶ | ۴ |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۴ | ۳ | ۴ | ۰ | ۱۱ | ۱ | ۲ | ۰ | ۵۱ | ۴ |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۶ | ۴ | ۳ | ۰ | ۹ | ۱ | ۲ | ۰ | ۴۰ | ۵ |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۲ | ۴ | ۸ | ۰ | ۱۱ | ۳ | ۰ | ۰ | ۵۱ | ۷ |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۷ | ۴ | ۲ | ۱ | ۸ | ۰ | ۵ | ۲ | ۴۲ | ۷ |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۳ | ۲ | ۰ | ۰ | ۱۰ | ۱ | ۰ | ۰ | ۳۳ | ۳ |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۸ | ۷ | ۳ | ۱ | ۱۱ | ۱ | ۲ | ۱ | ۴۴ | ۱۰ |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۶ | ۴ | ۱ | ۰ | ۱۱ | ۱ | ۴ | ۰ | ۴۲ | ۵ |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ | رئال مادرید | لالیگا | ۲۸ | ۶ | ۶ | ۳ | ۵ | ۰ | ۳ | ۲ | ۴۲ | ۱۱ |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ | رئال مادرید | لالیگا | ۳۵ | ۱۱ | ۲ | ۰ | ۵ | ۲ | ۲ | ۰ | ۴۴ | ۱۳ |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ | رئال مادرید | لالیگا | ۱۵ | ۲ | ۰ | ۰ | ۵ | ۲ | ۱ | ۰ | ۲۱ | ۴ |
| مجموع رئال مادرید | مجموع رئال مادرید | مجموع رئال مادرید | ۴۶۹ | ۷۲ | ۴۸ | ۷ | ۱۲۹ | ۱۵ | ۲۵ | ۷ | ۶۷۱ | ۱۰۱ |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ | پاری سن-ژرمن | لیگ ۱ | ۱۲ | ۲ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۳ | ۲ |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ | پاری سن-ژرمن | لیگ ۱ | ۳۳ | ۲ | ۳ | ۱ | ۸ | ۰ | ۱ | ۱ | ۴۵ | ۴ |
| مجموع پاری سن ژرمن | مجموع پاری سن ژرمن | مجموع پاری سن ژرمن | ۴۵ | ۴ | ۴ | ۱ | ۸ | ۰ | ۱ | ۱ | ۵۸ | ۶ |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ | سویا | لالیگا | ۱۷ | ۲ | ۴ | ۲ | ۵ | ۲ | ۰ | ۰ | ۲۶ | ۶ |
| مجموع آمار | مجموع آمار | مجموع آمار | ۵۶۴ | ۷۹ | ۵۸ | ۸ | ۱۴۷ | ۱۷ | ۲۶ | ۸ | ۷۹۵ | ۱۱۲ |
آمار حرفه‌ای > بازی‌های ملی

| اسپانیا> سال | اسپانیا> بازی | اسپانیا> گل | اسپانیا> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵ | ۷ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۰۶ | ۱۳ | ۰ | ۱ |
| ۲۰۰۷ | ۱۰ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۰۸ | ۱۵ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۰۹ | ۱۱ | ۰ | ۲ |
| ۲۰۱۰ | ۱۶ | ۱ | ۲ |
| ۲۰۱۱ | ۱۰ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۱۲ | ۱۶ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۱۳ | ۱۷ | ۱ | ۱ |
| ۲۰۱۴ | ۹ | ۱ | ۱ |
| ۲۰۱۵ | ۶ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۶ | ۱۰ | ۰ | ۰ |
| ۲۰۱۷ | ۹ | ۳ | ۱ |
| ۲۰۱۸ | ۱۲ | ۴ | ۰ |
| ۲۰۱۹ | ۹ | ۴ | ۰ |
| ۲۰۲۰ | ۸ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۲۱ | ۲ | ۰ | ۰ |
| مجموع | ۱۸۰ | ۲۳ | ۸ |
آمار حرفه‌ای > گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۱۳ اکتبر ۲۰۰۵ | سرواله |  ۶ |  سان مارینو | ۴–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ |
|  ۲ | ۱۳ اکتبر ۲۰۰۵ | سرواله |  ۶ |  سان مارینو | ۴–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ |
|  ۳ | ۱۳ اکتبر ۲۰۰۷ | آرهوس |  ۲۷ |  دانمارک | ۳–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ |
|  ۴ | ۱۷ نوامبر ۲۰۰۷ | مادرید |  ۲۹ |  سوئد | ۳–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۸ |
|  ۵ | ۳ مارس ۲۰۱۰ | سن-دنی |  ۵۷ |  فرانسه | ۲–۰ | دوستانه |
|  ۶ | ۶ سپتامبر ۲۰۱۱ | لگرنیو |  ۷۸ |  لیختن‌اشتاین | ۶–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ |
|  ۷ | ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲ | مادرید |  ۹۷ |  فرانسه | ۱–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ |
|  ۸ | ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲ | پاناماسیتی |  ۹۸ |  پاناما | ۵–۱ | دوستانه |
|  ۹ | ۲۲ مارس ۲۰۱۳ | خیخن |  ۱۰۰ |  فنلاند | ۱–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ |
|  ۱۰ | ۸ سپتامبر ۲۰۱۴ | والنسیا |  ۱۲۲ |  مقدونیه | ۵–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ |
|  ۱۱ | ۵ سپتامبر ۲۰۱۷ | فادوتس |  ۱۴۵ |  لیختن‌اشتاین | ۸–۰ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ |
|  ۱۲ | ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ | سنت پترزبورگ |  ۱۴۹ |  روسیه | ۳–۳ | دوستانه |
|  ۱۳ | ۱۴ نوامبر ۲۰۱۷ | سنت پترزبورگ |  ۱۴۹ |  روسیه | ۳–۳ | دوستانه |
|  ۱۴ | ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۸ | الچه |  ۱۵۸ |  کرواسی | ۶–۰ | لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ |
|  ۱۵ | ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸ | کاردیف |  ۱۵۹ |  ولز | ۴–۱ | دوستانه |
|  ۱۶ | ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸ | سویل |  ۱۶۰ |  انگلستان | ۲–۳ | لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ |
|  ۱۷ | ۱۵ نوامبر ۲۰۱۸ | زاگرب |  ۱۶۱ |  کرواسی | ۲–۳ | لیگ ملت‌های اروپا ۱۹–۲۰۱۸ |
|  ۱۸ | ۲۳ مارس ۲۰۱۹ | والنسیا |  ۱۶۲ |  نروژ | ۲–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۱۹ | ۷ ژوئن ۲۰۱۹ | توشهاون |  ۱۶۴ |  جزایر فارو | ۴–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۲۰ | ۱۰ ژوئن ۲۰۱۹ | مادرید |  ۱۶۵ |  سوئد | ۳–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۲۱ | ۵ سپتامبر ۲۰۱۹ | بخارست |  ۱۶۶ |  رومانی | ۲–۱ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ |
|  ۲۲ | ۶ سپتامبر ۲۰۲۰ | مادرید |  ۱۷۲ |  اوکراین | ۴–۰ | لیگ ملت‌های اروپا ۲۱–۲۰۲۰ |
|  ۲۳ | ۶ سپتامبر ۲۰۲۰ | مادرید |  ۱۷۲ |  اوکراین | ۴–۰ | لیگ ملت‌های اروپا ۲۱–۲۰۲۰ |
شیوه بازی

من هرگز کیفیت فنی یا قدرت سرخیو راموس را نخواهم داشت. او بهترین مدافع میانی جهان است و می‌داند چگونه در مسابقات مهم بازی کند.
جورجو کیه‌لینی
راموس همواره توسط بازیکنان بزرگ فوتبال، مجلات معتبر فوتبالی و کارشناسان به عنوان بهترین مدافع نسل خود در جهان (دههٔ ۲۰۱۰ فوتبال جهان) و نیز یکی از بهترین مدافعان دوران مدرن فوتبال به‌شمار می‌رود. او در جایگاه یک دفاع از ویژگی‌های فیزیکی، قدرت بدنی، تکل‌زنی قوی و مهارت در توپ‌گیری برخوردار است و افزون بر این توانایی‌های دفاعی؛ به دلیل دید مناسب، پاسکاری و سانتر دقیق، توانایی بسیار در کارهای هوایی مانند پرش و سرزنی و نیز حمایت از تیم در حمله یکی از گلزن‌ترین و تهاجمی‌ترین مدافع‌های تاریخ فوتبال، و دارای رکورد گلزنیِ یک مدافع، در ۱۰ سال گذشته فوتبال اروپا شده‌است.
او توانایی بازی در همه پست‌های خط دفاعی از جمله مدافع کناری و مدافع میانی را دارد و در هر دوی این پست‌ها درخشیده‌است. راموس از بهترین سرزنان جهان است و شماری از مهم‌ترین گل‌ها را در رقابت‌های مهم اسپانیا و اروپا با سرزنی به ثمر رسانده‌است. همچنین با ثبت رکوردهای سرعت ۳۰٫۸ و ۳۰٫۶ کیلومتر بر ساعت در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، او را سریع‌ترین بازیکن جهان در پست خود دانسته‌اند.
راموس بازیکنی کامل، دارای قدرت رهبری تیم، و شخصیتی قوی توصیف شده‌است:
«مدافعانی با توانایی فنی خارق‌العاده‌ای وجود دارند؛ برخی دارای ویژگی‌های دفاعی منحصر به فردی هستند… برخی نیز با شخصیت‌های قوی‌ای که دارند تأثیر می‌گذارند… اما همه این فاکتورها با هم در سرجیو راموس هستند. او مقداری از هر چیزی را دارد: توانایی فنی، قدرت، شخصیت، و رهبری.»
زندگی شخصی

سرخیو راموس در محله‌ای از کاماس سویا در اسپانیا به دنیا آمده‌است. او فوتبال را از سن ۶ سالگی به کمک برادرش آغاز کرد و در ۱۰ سالگی به آکادمی فوتبال سویا پیوست.
راموس از سال ۲۰۱۲ با مجری تلویزیونی و مدل اسپانیایی، پیلار روبیو رابطه داشت که در سال ۲۰۱۹ ازدواج کردند. آن‌ها سه پسر به نام‌های جونیور، مارکو و آلخاندرو دارند. او به جز فوتبال به پرورش اسب مشغول است و اسب‌هایش را در مسابقات معتبر شرکت می‌دهد.
او از سال ۲۰۰۷ با سازمان یونیسف شروع به همکاری در امور خیریه کرده و در سال ۲۰۱۴ رسماً سفیر این سازمان در اسپانیا شد.
در سال ۲۰۱۹ مجموعه مستندی هشت قسمتی به نام قلب سرخیو راموس از سوی آمازون تولید شد که زندگی ورزشی و شخصی راموس را در طول یک سال نشان می‌دهد و برخی خاطراتش را از زبان خود او روایت می‌کند. او در این مستند از مواردی مانند عشق به همسر و خانواده‌اش، سرگرمی‌هایش که اسب و موسیقی هستند و دوستان نزدیکش می‌گوید.
افتخارات > باشگاهی > رئال مادرید

لا لیگا (۵): ۰۷–۲۰۰۶، ۰۸–۲۰۰۷، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۷–۲۰۱۶، ۲۰–۲۰۱۹
نایب‌قهرمان: ۰۶–۲۰۰۵، ۰۹–۲۰۰۸، ۲۰۱۰–۲۰۰۹، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۲۱–۲۰۲۰
کوپا دل ری (۲): ۱۱–۲۰۱۰، ۱۴–۲۰۱۳
نایب‌قهرمان: ۱۳–۲۰۱۲
سوپرجام اسپانیا (۴): ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹
نایب‌قهرمان: ۲۰۰۷، ۲۰۱۱، ۲۰۱۴
لیگ قهرمانان اروپا (۴): ۱۴–۲۰۱۳، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷
سوپرجام اروپا (۳): ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷
نایب‌قهرمان: ۲۰۱۸
جام باشگاه‌های جهان (۴): ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸
جام بین‌المللی قهرمانان: ۲۰۱۳
افتخارات > باشگاهی > پاری سن ژرمن

لیگ ۱: ۲۲–۲۰۲۱
سوپر جام فرانسه: ۲۲–۲۰۲۱
افتخارات > ملی > زیر ۱۹ سال اسپانیا

جام ملت‌های اروپا زیر ۱۹ سال: ۲۰۰۴
افتخارات > ملی > اسپانیا

جام جهانی: ۲۰۱۰
جام ملت‌های اروپا (۲): ۲۰۰۸، ۲۰۱۲
جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۰۹ (سوم)، ۲۰۱۳ (نایب‌قهرمان)
افتخارات > فردی

بهترین مدافع لالیگا (۶): ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۶–۲۰۱۵، ۲۰–۲۰۱۹
بهترین مدافع سال اروپا (۲): ۲۰۱۷، ۲۰۱۸
برنده توپ زرین بهترین بازیکن جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۱۴
بهترین گلزن جام باشگاه‌های جهان: ۲۰۱۴
ترکیب برگزیده سال جهان فیف‌پرو (۱۱): ۲۰۰۸، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰
تیم برگزیده سال اروپا (۹): ۲۰۰۸، ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۰
تیم نهایی سال اروپا: ۲۰۲۰
تیم رؤیایی جام جهانی فوتبال: ۲۰۱۰
تیم برگزیده لیگ قهرمانان اروپا (۴): ۱۴–۲۰۱۳، ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۱۸–۲۰۱۷
تیم برگزیده جام ملت‌های اروپا: ۲۰۱۲
تیم برگزیده لالیگا (۳): ۱۶–۲۰۱۵، ۱۷–۲۰۱۶، ۲۰–۲۰۱۹
تیم برگزیده جام کنفدراسیون‌ها: ۲۰۱۳
تیم برگزیده فصل اروپا اسپورت مدیا (۴): ۰۸–۲۰۰۷، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۵–۲۰۱۴، ۱۷–۲۰۱۶
تیم برگزیده سال فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال (۳): ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۱۹
تیم برگزیده دههٔ ۲۰۱۰ جهان فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱
تیم برگزیده دههٔ ۲۰۱۰ اروپا فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱
گلزن‌ترین مدافع دههٔ ۲۰۱۰ جهان به انتخاب فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱
گلزن‌ترین مدافع دههٔ ۲۰۱۰ اروپا به انتخاب فدراسیون تاریخ و آمار فوتبال: ۲۰۲۰–۲۰۱۱
تیم برگزیده سال مجله لکیپ: ۲۰۲۰
جایزهٔ لوئیز آراگونز بهترین بازیکن سال اسپانیا: ۲۰۱۶
جایزه گلوب ساکر بهترین مدافع تاریخ: ۲۰۲۲
عضو ۱۱ اسطورهٔ تاریخ فوتبال روزنامهٔ آس: ۲۰۲۱
جایزه دون بالون بیشترین پیشرفت در لالیگا: ۰۶–۲۰۰۵
راموس در سال ۲۰۰۷
راموس در مارس ۲۰۱۱
جام لیگ قهرمانان ۱۶–۲۰۱۵ در دستان سرجیو راموس
راموس اولین بازیکنی در تاریخ لیگ قهرمانان اروپا شد که توانسته‌است به عنوان کاپیتان سه بار پیاپی به قهرمانی برسد. او در جشن قهرمانی به عنوان کاپیتان جام را بالا برد.
راموس در جشن قهرمانی یورو ۲۰۱۲ به همراه خوان ماتا و فرناندو تورس درحالیکه جام را به همراه دارند.
سرخیو راموس هنگام ضربه زدن به توپ در بازی با ایران، جام جهانی ۲۰۱۸
سرخیو راموس در جشن قهرمانی لالیگا ۱۷–۲۰۱۶ با جام لالیگا در دستانش، در کنار رئیس شهر مادرید، کریستینا سیفوئنتس
آغوش رایگان

مرد استرالیایی با نام مستعار خوان مان که پویش آغوش رایگان را آغاز کرد، در مرکز خرید خیابان پیت، سیدنی، استرالیا، سال ۲۰۰۶
پویش آغوش رایگان (به انگلیسی: Free Hugs Campaign) یک جنبش اجتماعی است که افرادی در مکان‌های عمومی غریبه‌ها را در آغوش می‌گیرند. به عنوان یک عمل محبت‌آمیز تصادفی که تنها برای ایجاد احساس بهتر در دیگران انجام می‌شود. ماه جهانی آغوش رایگان در نخستین شنبه ماه ژوئیه آغاز می‌شود و تا اول اوت ادامه دارد.
این پویش به شکل کنونی آن در سال ۲۰۰۴ توسط یک مرد استرالیایی آغاز شد. در سال ۲۰۰۶ در نتیجه یک موزیک ویدئو در یوتیوب که تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲ بیش از ۷۸ میلیون بار دیده شده است، این حرکت در سطح جهانی مشهور شد.
تاریخچه

پویش آغوش رایگان در شکل کنونی آن توسط خوان مان در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴ آغاز شد. در ماه‌های پیش از آن، مان به دلیل مشکلات شخصی متعدد احساس افسردگی و تنهایی می‌کرد. با این حال، در آغوش گرفتن تصادفی یک غریبه تفاوت بزرگی برای او ایجاد کرد. او گفت: «... یک شب به یک مهمانی رفتم و یک نفر کاملاً تصادفی به سراغم آمد و مرا در آغوش گرفت. این بزرگ‌ترین اتفاقی بود که تا به حال [برایم] رخ داده است.»

مان از همان ابتدا تابلوی نمادین «FREE HUGS» را به همراه داشته است. به گفتهٔ وی، نخستین باری که با تابلویش در انظار عمومی ایستاد، ۱۵ دقیقه دردناک را برای دریافت اولین آغوشش سپری کرده است.
گسترش > در ایران

همزمان با خیزش ۱۴۰۱ ایران، پویشی تحت عنوان «آغوش رایگان برای ملت [غمگین] ایران» در ایران فراگیر شد.
راگنار اسکانکه

Norwegian politician
| راگنار اسکانکه | راگنار اسکانکه |
| --- | --- |
راگنار سیگوالد اسکانکه: راگنار سیگوالد اسکانکه
وزیر امور کلیسا و امور آموزشی: وزیر امور کلیسا و امور آموزشی
دوره مسئولیت فوریه ۱۹۴۲ – ۸ مه ۱۹۴۵: دوره مسئولیت فوریه ۱۹۴۲ – ۸ مه ۱۹۴۵
وزیر امور کلیسا و امور آموزشی: وزیر امور کلیسا و امور آموزشی
دوره مسئولیت ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۱ – ۱ فوریه ۱۹۴۲: دوره مسئولیت ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۱ – ۱ فوریه ۱۹۴۲
وزیر امور کلیسا و امور آموزشی: وزیر امور کلیسا و امور آموزشی
دوره مسئولیت ۲۵ سپتامبر۱۹۴ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۱: دوره مسئولیت ۲۵ سپتامبر۱۹۴ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۱
وزیر کار (در پست خود حاضر نبود): وزیر کار (در پست خود حاضر نبود)
دوره مسئولیت ۹ آوریل ۱۹۴۰ – ۱۵ آوریل ۱۹۴۰: دوره مسئولیت ۹ آوریل ۱۹۴۰ – ۱۵ آوریل ۱۹۴۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ نوامبر۱۸۹۰ اوس، نروژ
درگذشته: ۲۸ اوت ۱۹۴۸ (۵۷ سال) قلعه آکرشوس
ملیت: نروژی
حزب سیاسی: مجمع ناسیونال
تخصص: کارشناس ارشد مهندسی برق
راگنار سیگوالد اسکانکه، (۹ نوامبر ۱۸۹۰–۲۸ اوت ۱۹۴۸) وزیر کار نروژ (انتصاب گردید، اما هرگز این سمت را نپذیرفت) و وزیر کلیسا و امور آموزشی در دولت ویدکون کوئیسلینگ از حزب مجمع ملی در طول جنگ جهانی دوم بود.
قبل از جنگ، اسکانکه استاد بسیار معتبر مهندسی برق در انستیتوی فناوری نروژ در تروندهایم و عضو انجمن علوم و ادبیات نروژ بود.
وی آخرین نفر اعدام شده در نروژ است.
زندگی قبل از جنگ

راگنار اسکانکه، در تاریخ ۹ نوامبر ۱۸۹۰ در یکی از شهرهای نروژ به نام اوس، به دنیا آمد. پدر وی آقای یوهان اسکانکه، مدیر بانک؛ و مادر وی خانم کاری بوسوُلد، زنی خانه‌دار بود. راگنار در سال ۱۹۰۸ برای تحصیلات دانشگاهی عازم آلمان شد؛ و در سال ۱۹۱۳ مدرک کارشناسی مهندسی برق را در کارلسروهه آلمان دریافت کرد.
اسکانکه، بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۸ در مقام دکترای علمی در انستیتوی فناوری نروژ در تروندهایم مشغول به کار بود. سپس پنج سال بعدی را وی به عنوان مهندس ناظر در یک شرکت وابسته به شرکت مخابرات نروژ اشتغال به کار داشت.
در مراسم بزرگداشت ۲۰۰ سالگی دانشگاه گوتینگن در سال ۱۹۳۷ اسکانکه، نمایندهٔ انستیتوی فناوری نروژ بود. در این مراسم نمایندگان دیگری نیز از دانشگاه اسلو حضور داشتند. دانشجویان در این راهپیمایی سنتی با پرچمهای صلیب شکسته و یونیفرم اس اس ظاهر شدند. این یک نمایش مهم تبلیغاتی نازی‌ها بود که نمایندگان دانشجویان از سراسر اروپا در آن شرکت داشتند. با این حال، دانشگاه‌های آکسفورد و کمبریج از شرکت در این مراسم خودداری کردند.
از سال ۱۹۲۳ به بعد، اسکانکه، استاد مدرس انستیتوی فناوری نروژ بود. وی در سال ۱۹۲۷ با اینگرید اُس، (متولد ۱۸۸۸) ازدواج کرد.
سازش، جنگ جهانی دوم

مواضع سیاسی
سازش، جنگ جهانی دوم > آوریل ۱۹۳۰ دولت کودتا

اولین  انتصاب سیاسی پروفسور اسکانکه، سمت وزیر کار در دولت کودتای آوریل ۱۹۴۰ بود که توسط ویدکون کوئیسلینگ، نخست‌وزیر خود خوانده و تحت حمایت قوای اشغال گر آلمان هیتلری، به وی ابلاغ شد. ویدکون کوئیسلینگ کسی بود، که پس از حمله آلمان در ۹ آوریل ۱۹۴۰ تلاش داشت. به بهانهٔ نرم کردن قوای اشغال گر، با آلمان هیتلری همکاری کامل کرده و عملاً قدرت سیاسی در نروژ را تصاحب کند. اسکانکه، در آن زمان در تروندهایم بود و ظاهراً بدون اطلاع قبلی، اولین بار. خبر انتصاب خود را مانند دیگر اهالی نروژ از رادیو شنید. اسکانکه، ابتدا با تلاش کوئیسلینگ برای تشکیل دولت مخالفت نشان داد و از تصدی وزارتخانه ای که به وی اختصاص داده شده بود خودداری کرد.
سازش، جنگ جهانی دوم > دولت مشورتی یوسف تربوون

رایش کومیسار، یوسف تربوون فرماندهٔ غیرنظامی آلمان در نروژ اشغالی، در ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۰ شورای وزیران نروژی را برای کمک به خود در اداره امور در نروژ تشکیل داد. اسکانکه اینبار مستقیماً توسط قوای آلمان، به مقام مشاور دولت در امور کلیسا و مسائل تربیتی منصوب شد. اما دقیقاً یک سال بعد، عنوان مشاور، به وزیر تبدیل شد و اسکانکه، رسماً به مقام وزیر امور کلیسا و آموزش و پرورش منصوب شد.
سازش، جنگ جهانی دوم > اقدامات اسکانکه، در زمان جنگ

در طول زمان جنگ، همکاری اسکانکه، با قوای اشغال گر غالباً حالت منفعل داشت. اما در صورت برخورد با مخالفت و سرپیچی از دستورهاش، وی از تدابیر متقابل دریغ نمی‌کرد. اگرچه او در تلاش برای نازی سازی کلیسا و سیستم مدارس در نروژ، سهم عمده ای نداشت، اما مسئولیت کامل اخراج اسقف‌ها، کشیشان و معلمان مخالف تعالیم ناسیونال سوسیالیستی را بر عهده گرفت. وی همچنین به معلمان و کودکان مدارس نروژی دستور داد تا در فوریه ۱۹۴۱ در نمایشگاه جوانان هیتلری در اسلو شرکت کنند، که منجر به اولین اعتصاب مدارس در دوران اشغال شد. اسکانکه، همچنین دستور توقیف کتابهای نویسندگان مخالف ویدکون کوئیسلینگ را صادر کرد. با این حال، وی کاملاً مخالف اخراج و تبعید معلمان مخالف برنامهٔ جدید آموزشی به فینمارک بود. در یکی از موارد دیگر، اسکانکه، از همکاری با مقامات آلمانی، که قصد داشتند تمامی زنگ‌های متعلق به کلیساهای نروژ را به دستور تربوون، در ۵ ژوئیه ۱۹۴۱ جمع‌آوری کرده و برای استفاده در صنایع نظامی، به آلمان بفرستند؛ خودداری کرد. در نتیجهٔ این خودداری، اجرای برنامه، به تأخیر افتاد تا سرانجام در سال ۱۹۴۲ این امر به وزیر بازرگانی ایوین بلر، سپرده شد. بلر، نیز به نوبهٔ خود از اجرای دستور سرپیچی کرد تا نهایتاً آلمانی‌ها نرمش نشان داده واین دستور لغو شد.
دوران پس از جنگ > محاکمه

پس از تسلیم آلمان در نروژ و بقیه اروپا در ماه مه ۱۹۴۵، اسکانکه، به اتهام خیانت به دادگاه کشیده شد. وی در سال ۱۹۴۶ به اتهام خیانت به کشور، محاکمه و به اعدام محکوم شد. در ماه مارس ۱۹۴۷، دادگاه عالی نروژ، تجدید نظر درخواستی اسکانکه را رد کرد و حکم اعدام تأیید شد. اسکانکه، در پاسخ به رد تقاضای تجدید نظر و تأیید حکم اعدام، با ارائه شواهد و شهادت‌های جدید، سعی در از سرگیری دادرسی را داشت. در طی این روند، افکار عمومی در نروژ با فراخوان‌های فراوان، برای بخشودگی وزیری که با قوای اشغال گر همکاری کرده بود، بارها دچار تغییر شد.