stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کشتی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ – ۵۸ کیلوگرم آزاد مردان
نتایج > مرحله گروهی > گروه ۴

| رتبه | ورزشکار | ت‌م | برد | باخت | ار | اف | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  تری براندز (USA) | ۲ | ۲ | ۰ | ۷ | ۱۴ | مرحله حذفی |
| ۲ |  کویستا پلیکرونیدیس (GRE) | ۲ | ۱ | ۱ | ۵ | ۶ |  |
| ۳ |  ابیل ابراهیمف (KAZ) | ۲ | ۰ | ۲ | ۰ | ۶ |  |
|  | نمره |  | ار |
| --- | --- | --- | --- |
|  ابیل ابراهیمف (KAZ) | ۶–۵ ضربه |  کویستا پلیکرونیدیس (GRE) | ۰–۴ض‌ف |
|  تری براندز (USA) | ۶–۰ ضربه |  ابیل ابراهیمف (KAZ) | ۴–۰ض‌ف |
|  کویستا پلیکرونیدیس (GRE) | ۱–۸ |  تری براندز (USA) | ۱–۳امتیازات |
نتایج > مرحله گروهی > گروه ۵

| رتبه | ورزشکار | ت‌م | برد | باخت | ار | اف | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  دامیر زاخارتدینوف (UZB) | ۳ | ۲ | ۱ | ۸ | ۹ | مرحله حذفی |
| ۲ |  مراد رمضانف (RUS) | ۳ | ۲ | ۱ | ۷ | ۴ |  |
| ۳ |  اکتاویان کوسیوک (MDA) | ۳ | ۱ | ۲ | ۴ | ۵ |  |
| ۳ |  هارون دوغان (TUR) | ۳ | ۱ | ۲ | ۳ | ۶ |  |
|  | نمره |  | ار |
| --- | --- | --- | --- |
|  اوکتاویان کوسیوک (MDA) | ۲–۶ |  هارون دوغان (TUR) | ۱–۳ امتیازات |
|  مراد رمضانف (RUS) | ۴–۱ |  دامیر زاخارتدینوف (UZB) | ۳–۱امتیازات |
|  اوکتاویان کوسیوک (MDA) | ۳–۰ |  مراد رمضانف (RUS) | ۳–۰امتیاز |
|  هارون دوغان (TUR) | ۰–۳ |  دامیر زاخارتدینوف (UZB) | ۰–۳امتیاز |
|  اوکتاویان کوسیوک (MDA) | ۵–۰ ضربه |  دامیر زاخارتدینوف (UZB) | ۰–۴ ض‌ف |
|  هارون دوغان (TUR) | عدم حضور |  مراد رمضانف (RUS) | ۴–۰ع‌ح |
نتایج > مرحله گروهی > گروه ۶

| رتبه | ورزشکار | ت‌م | برد | باخت | ار | اف | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  یوهن بوسلوویچ (UKR) | ۳ | ۳ | ۰ | ۹ | ۱۶ | مرحله حذفی |
| ۲ |  مارتین بربریان (ARM) | ۳ | ۲ | ۱ | ۹ | ۲۶ |  |
| ۳ |  عارف عبدالله‌یف (AZE) | ۳ | ۱ | ۲ | ۵ | ۱۴ |  |
| ۳ |  اوتمار کوهنر (GER) | ۳ | ۰ | ۳ | ۳ | ۸ |  |
|  | نمره |  | ار |
| --- | --- | --- | --- |
|  اوتمار کوهنر (GER) | ۵–۸ |  عارف عبدالله‌یف (AZE) | ۱–۳امتیازات |
|  مارتین بربریان (ARM) | ۱–۵ |  یوهن بوسلوویچ (UKR) | ۱–۳امتیازات |
|  اوتمار کوهنر (GER) | ۲–۱۴ |  مارتین بربریان (ARM) | ۱–۴ب‌ف |
|  عارف عبدالله‌یف (AZE) | ۵–۷ |  یوهن بوسلوویچ (UKR) | ۱–۳امتیازات |
|  اوتمار کوهنر (GER) | ۱–۴ |  یوهن بوسلوویچ (UKR) | ۱–۳امتیازات |
|  عارف عبدالله‌یف (AZE) | ۱–۱۱ |  مارتین بربریان (ARM) | ۱–۴ب‌ف |
نتایج > مرحله حذفی

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | یک‌چهارم نهایی | یک‌چهارم نهایی | یک‌چهارم نهایی |  |  | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی | نیمه‌نهایی |  |  | فینال | فینال | فینال |
|  |    علیرضا دبیر (IRI) |    علیرضا دبیر (IRI) | ۵ |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |    اویونبیلگین پوروباتار (MGL) |    اویونبیلگین پوروباتار (MGL) | ۲ |   |   |    علیرضا دبیر (IRI) |    علیرضا دبیر (IRI) | ۶ |   |  |  |  |  |
|  |    داویت پوغوسیان (GEO) |    داویت پوغوسیان (GEO) | ۲ |   |   |    تری براندز (USA) |    تری براندز (USA) | ۴ |   |  |  |  |  |
|  |    تری براندز (USA) |    تری براندز (USA) | ۴ |   |   |   |   |   |   |   |    علیرضا دبیر (IRI) |    علیرضا دبیر (IRI) | ۳ |
|  |     |     |   |   |   |   |   |   |   |   |    یوهن بوسلوویچ (UKR) |    یوهن بوسلوویچ (UKR) | ۰ |
|  |     |     |   |   |   |    دامیر زاخارتدینوف (UZB) |    دامیر زاخارتدینوف (UZB) | ۰ |   |  |  |  |  |
|  |     |     |   |   |   |    یوهن بوسلوویچ (UKR) |    یوهن بوسلوویچ (UKR) | ۲ |   |   | مسابقه مدال برنز | مسابقه مدال برنز | مسابقه مدال برنز |
|  |     |     |   |   |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |    تری براندز (USA) |    تری براندز (USA) | ۳ |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |    دامیر زاخارتدینوف (UZB) |    دامیر زاخارتدینوف (UZB) | ۲ |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  | رده‌بندی ۵ام–۶ام  | رده‌بندی ۵ام–۶ام  |  |
|  |  اویونبیلگین پوروباتار (MGL)  | ۶  |  |
|  |  داویت پوغوسیان (GEO)  | ۰  |  |
جایگاه نهایی

| رتبه | ورزشکار |
| --- | --- |
:  علیرضا دبیر (IRI)
:  یوهن بوسلوویچ (UKR)
:  تری براندز (USA)
۴:  دامیر زاخارتدینوف (UZB)
۵:  داویت پوغوسیان (GEO)
۶:  مارتین بربریان (ARM)
۷:  مراد رمضانف (RUS)
۸:  الکساندر گوزف (BLR)
۹:  عارف عبدالله‌یف (AZE)
۱۰:  کویستا پلیکرونیدیس (GRE)
۱۱:  ری یونگ-سام (PRK)
۱۲:  اوکتاویان کوسیوک (MDA)
۱۳:  گویوی سیسااوری (CAN)
۱۴:  اوتمار کوهنر (GER)
۱۵:  هارون دوغان (TUR)
۱۶:  آندری فاشانک (SVK)
۱۷:  کوری اوبراین (AUS)
۱۸:  ابیل ابراهیمف (KAZ)
۱۹:  تالاتا امبالو (GBS)
دیسکالیفه:  اویونبیلگین پوروباتار (MGL)
یادداشت

↑  دو کشتی‌گیر اول و دوم در امتیازات رده‌بندی مساوی بودند اما به دلیل برد در مسابقه روبرو توسط یوهن بوسلوویچ اوکراینی، او به مرحله حذفی راه پیدا کرد.
خندان سلطان

خندان سلطان (زاده ۱۵۶۸ یونان – مرگ ۲۶ نوامبر ۱۶۰۵) همسر اول محمد سوم و والده سلطان احمد یکم بود. وی یکی از زنان قدرتمند در دوره سلطنت زنان بود.
همسر سلطان

خندان سلطان اصالتی بوسنیایی داشت و نام اصلی‌اش هلنا بوده است. او توسط جراح محمد پاشا همسر گوهرخان سلطان فرماندار روملیا در سال ۱۵۸۴ به محمد سوم هدیه شد. محمد او را خندان نامید (به معنای خوش خنده).
خندان در سال ۱۵۸۴ همراه با همسرش به مانیسا رفت. در سال ۱۵۸۵ شاهزاده سلیم و در سال ۱۵۸۸ شاهزاده احمد را به دنیا آورد. بعد از اینکه همسرش در سال ۱۵۹۵ به سلطنت رسید ، همراه با فرزندانش به استانبول رفت. او به عنوان مادر شاهزاده ولیعهد تا سال ۱۵۹۷ مقام بالایی داشت.
بعد از مرگ شاهزاده سلیم ، شاهزاده محمود پسر دیگر محمد سوم از حلیمه سلطان ولیعهد سلطنت شد. خندان سلطان با هم‌ دستی صفیه سلطان برای جلوگیری از جانشین شدن محمود و کشته شدن پسرش احمد علیه او اقداماتی انجام داد تا اینکه در ژوئن ۱۶۰۳ شاهزاده محمود اعدام شد.
والده سلطان

در ۲۰ دسامبر ۱۶۰۳ محمد سوم فوت شد و احمد یکم جانشین پدرش شد. خندان لقب والده سلطان را کسب کرد و در زمان سلطنت احمد روزانه ۱۰۰۰ آسپر دریافت می‌کرد. احمد در سال اول حکومتش موفق شد با کمک مادرش، صفیه سلطان را در ۹ ژانویه ۱۶۰۴ به کاخ قدیمی تبعید کند و خندان به مشاور سلطان تبدیل شد.
خندان سلطان از همان ابتدای سلطنت احمد وی متحدانی برای خود پیدا کرد. او دست بسیاری از افرادی که در حرم‌سرا به صفیه سلطان متصل بودند را کوتاه کرد و پسرش را تشویق می‌کرد تا اشخاصی با اصالت بوسنایی را به مناصب سیاسی برساند. وی با کمک مصطفی افندی (دبیر احمد) احمد را تشویق به نبرد با دشمان می‌کرد.
خندان سلطان برای اداره بهتر امپراتوری یک حزب سیاسی متشکل از ویز اعظم یاوز علی پاشا، درویش محمد پاشا، شیخ‌الاسلام مصطفی افندی، رئیس خواجگان حرم‌سرا حاجی مصطفی آقا و جراح محمد پاشا ایجاد کرد. هم‌چنین به‌عنوان واسطه میان احمد و سایر مقامات دولت و عزل و نصب وزیران نقش اساسی داشت.
خندان سلطان موقفه‌ای برای نگه‌داری از مقبره همسرش و دست‌مزد کارگران آن بنا کرد و هم‌چنین چندین موقوفه در استانبول، ادرنه و کوتاهیه ایجاد کرد ، به همین علت محبوبیت زیادی در نزد مردم پیدا کرده بود.
مرگ

خندان سلطان از اوت سال ۱۶۰۵ بیمار شد در ۲۶ نوامبر همان سال درگذشت و در مقبره همسرش در ایا صوفیه دفن شد. سلطان احمد هفت روز عزای عمومی اعلام کرد و مقدار زیادی غذا برای او توزیع شد.
فرزندان

خندان سلطان و محمد سوم صاحب سه پسر و دو دختر بودند
فاطمه سلطان (۱۵۸۴ مانیسا – ؟ استانبول، در مقبره محمد سوم مسجد ایاصوفیه دفن شد)
شاهزاده سلیم (۱۵۸۶ مانیسا – ۲۰ آوریل ۱۵۹۸ استانبول در مقبره مراد سوم در مسجد ایا صوفیه دفن شد)
احمد یکم (۱۸ آوریل ۱۵۸۸ مانیسا – ۲۱ نوامبر ۱۶۱۷ استانبول در مقبره احمد یکم در مسجد آبی دفن شد)
عایشه سلطان (۱۵۹۰ مانیسا – ؟ استانبول، در مقبره محمد سوم در مسجد ایاصوفیه دفن شد)
شاهزاده سلیمان (۱۵۹۵ استانبول – ۱۶۰۱ استانبول، در مقبره مراد سوم در مسجد ایاصوفیه دفن شد)
لیس

| Lyss | Lyss |
| --- | --- |
Winter in Lyss: Winter in Lyss
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Bern
بخش: Seeland
حکومت: حکومت
 • قوه مجریه: Gemeinderat  with 5 اعضا
 • شهردار: Gemeindepräsident Andreas Hegg FDP/PRD (as of March 2014)
 • مجلس: Gemeindepräsident Andreas Hegg FDP/PRD (as of March 2014)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۸۳ کیلومتر مربع (۵٫۷۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۴ متر (۱۴۵۷ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹): جمعیت (دسامبر ۲۰۰۹)
 • کل: ۱۳۶۲۲
 • تراکم: ۹۲۰/کیلومتر مربع (۲۴۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 3250
شمارهٔ SFOS: 0306
همسایه‌ها: آربرگ، Büetigen، Busswil bei Büren، Diessbach bei Büren، Grossaffoltern، Kappelen، Seedorf، Worben
شهر(های) خواهر: منوپولی (Italy)
وبگاه: www.lyss.ch   SFSO statistics
شهر لیس  در بخش اربرگ در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۱۰٬۸۰۰ نفر جمعیت دارد.
اوبرالبن

| اوبرالبن   | اوبرالبن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Kusel
انجمن شهرداری: Kusel
حکومت: حکومت
 • شهردار: Walter Dick
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۶۳ کیلومتر مربع (۲٫۱۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۰ متر (۱۰۲۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۲۴۶
 • تراکم: ۴۴/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 66871
کدهای شماره‌گیری: 06381
پلاک خودرو: KUS
اوبرالبن (به آلمانی: Oberalben) یک شهر در آلمان است که در Kusel واقع شده‌است. اوبرالبن ۲۷۱ نفر جمعیت دارد.
داراختر یقه‌ارغوانی

| داراختر یقه‌ارغوانی | داراختر یقه‌ارغوانی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES): CITES Appendix II (CITES)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
Missing taxonomy template (fix):: Myrtis
گونه:: Template:Taxonomy/MyrtisM. fanny
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Template:Taxonomy/MyrtisMyrtis fanny (Lesson, 1838): Template:Taxonomy/MyrtisMyrtis fanny (Lesson, 1838)
پراکنش Myrtis fanny: پراکنش Myrtis fanny
داراختر یقه‌ارغوانی (نام علمی: Myrtis fanny) گونه‌ای از مرغ‌های مگس در تبار عسل‌نوش‌تباران (Mellisugini) از زیرتیرهٔ مگس‌مرغیان (Trochilinae)، «مرغ‌های مگس زنبوری» است که در اکوادور و پرو یافت می‌شود.
کشتار رابعه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
میدان رابعه العدویه: میدان رابعه العدویه
تاریخ: ۱۴ اوت ۲۰۱۳ (۲۳ مرداد ۱۳۹۲)
مکان: قاهره، مصر
نتیجه: برکناری محمد مرسی
کشتار رابعه به رویدادی گفته می‌شود که در خلال کودتای ۲۰۱۳ مصر رخ داد و برگی از آن کودتا به حساب می‌آید. نیروهای امنیتی مصر در ۱۴ اوت ۲۰۱۳، حمله‌ای را علیه دو گروه از متحصنین حامی رئیس‌جمهور سابق، محمد مرسی آغاز کردند. بزرگ‌ترین اردوی معترضین در مسجد رابعه عدویه قاهره واقع شده بود که در جریان حملات نابود شد. انتقام‌گیری‌های خشونت بار زان پس در چندین شهر در کل کشور رخ دادند.
۱۴ اوت ۲۰۱۳

در پاسخ، حالت فوق‌العاده اعلام شد و در بسیاری از مناطق حکومت نظامی برقرار شد. وزارت بهداشت مصر تعداد کشتگان را ۶۳۸ نفر که ۵۹۵ نفرشان غیرنظامی و ۴۳ نفرشان پلیس بوده‌اند، و تعداد زخمی‌ها را حداقل ۳۹۹۴ نفر اعلام کرد. این وزارت در شمار رسمی خود از به رسمیت شناختن بیش از ۲۵۰ جسد زغال شده و ناقص در مسجد الایمان قاهره و اقلاً ۱۴۰ جسد در مسجد ایمان خودداری کرد.
۱۷ اوت ۲۰۱۳

در پی کشتار ارتش مصر در روز جمعه (جمعه خشم)، صدها هوادار اخوان المسلمین به مسجد فتح قاهره پناه آوردند و تصاویر تلویزیونی نیروهای امنیتی را در حالی نشان داد که به سوی مناره اصلی این مسجد تیراندازی می‌کردند. در روز شنبه ۱۷ اوت نیروهای پلیس و ارتش به تحصن هواداران محمد مرسی در مسجد فتح در قاهره، پایتخت پایان دادند.
حزب آزادی و عدالت مصر که شاخه سیاسی اخوان المسلمین است، روز شنبه ۱۷ اوت در پایگاه اینترنتی خود اعلام کرد که عمار بدیع ۳۸ ساله پسر محمد بدیع، رهبر اخوان المسلمین در جریان درگیری‌های روز جمعه (جمعه خشم) در میدان رامسس به ضرب گلوله کشته شده است. یکی از منابع امنیتی مصر از دستگیری محمد الظواهری، برادر ایمن الظواهری، رهبر القاعده در یک کمین در استان جیزه خبر داد. به گفته مقامات، محمد الظواهری فرماندهی پیکارجویان را در صحرای سینا برعهده داشته است.
در پی ناآرامی‌های روز شنبه ۱۷ اوت محاکمه حسنی مبارک به دلایل امنیتی به تعویق افتاد. قرار بود در این دادگاه حبیب العدلی، وزیر کشور دولت مبارک، جمال و علاء دو پسر مبارک و شش نفر از مقامات امنیتی دوران حکومت مبارک هم حضور داشته باشند که به دلیل اوضاع ناامن کشور هیچ‌کدام در این جلسه حاضر نشدند.
۱۸ اوت ۲۰۱۳

در ادامه خشونت‌ها، روز یکشنبه (۱۸ اوت) ۳۶ تن از اعضای زندانی اخوان‌المسلمین هنگام فرار کشته شدند. ۶۱۲ متهم به طرفدارای از محمد مرسی، در حال انتقال از بازداشتگاه امنیتی قاهره به زندان ابوزعبل در استان قلیوبیه بودند که عده‌ای از آنان برای فرار تلاش کردند و یکی از نگهبانان خودرو را گروگان گرفتند. نیروهای امنیتی در واکنش اقدام به پرتاب گاز اشک‌آور کردند که در نهایت ۳۶ زندانی در اثر تنفس گاز کشته شدند.
۲۰ اوت ۲۰۱۳

در تاریخ ۲۰ اوت محمد بدیع، رهبر گروه اخوان‌المسلمین، در شهرک نصر قاهره، در نزدیکی میدان رابعه العدویه و چند روز پس از کشته شدن پسرش در تظاهرات اعتراضی، توسط ارتش مصر بازداشت شد. حکم بازداشت محمد بدیع در نخستین جمعه پس از کودتا (۱۰ ژوئیه) در مصر و هنگامی صادر شد که او با حضور بین هواداران محمد مرسی، آن‌ها را به ادامه تظاهرات و پایداری تا آزادی محمد مرسی و بازگشت او به مقام ریاست جمهوری مصر فراخواند. او به دلیل این سخنرانی به تحریک به آشوب و خشونت و دست داشتن و تحریک به کشتن مخالفان مرسی متهم شد و تحت پیگرد قرار گرفت.
۲۹ اوت ۲۰۱۳

در ۲۹ اوت محمد البلتاجی، دبیرکل حزب آزادی و عدالت، شاخه سیاسی اخوان المسلمین و نماینده سابق مجلس مصر بازداشت شد. کانال یک تلویزیون دولتی مصر گفت که آقای بلتاجی به «تحریک به آشوب و خشونت» متهم شده است. در تاریخ ۱۰ ژوئیه، دادستان مصر حکم جلب او را صادر کرد و چهار روز بعد دستور توقیف دارایی‌هایش صادر شد.
پنجشنبه شب (۲۹ اوت) سربازان مصری در یک پاسگاه مستقر در برابر محل استقرار نیروهای بین‌المللی ناظر صلح در شبه‌جزیره سینا چهار مرد مسلح را که در یک خودرو در حرکت بودند از پای درآوردند. به گفته مسئولان امنیتی این چهار نفر بعد از ساعت منع عبور و مرور در حرکت بودند و به فرمان ایست سربازان اعتنا نکردند. ساعتی پس از این ماجرا، پاسگاه کنترل ارتش مصر با خمپاره‌انداز مورد حمله قرار گرفت، اما این حمله تلفاتی نداشت.
۳۰ اوت ۲۰۱۳

روز جمعه (۳۰ اوت) قاهره، اسکندریه، پورت سعید، طنطا، البحریه، بنی سویف و چند شهر دیگر مصر صحنه درگیری‌های پراکنده میان طرفداران و مخالفان اخوان‌المسلمین و نیروهای انتظامی شد. در درگیری‌های روز جمعه در قاهره دست‌کم دو غیرنظامی و دو مأمور پلیس کشته و ۳۶ نفر زخمی شدند. اخوان‌المسلمین که این روز را «جمعه یکپارچگی» خوانده بود، از مخالفان برکناری محمد مرسی خواسته بود که در تظاهرات اعتراضی شرکت کنند. خبرگزاری‌ها از کاهش شدید تعداد شرکت‌کنندگان در تظاهرات خبر دادند.
۷ سپتامبر ۲۰۱۳

پس از آن که وزیر کشور مصر از یک سوءقصد جان سالم به در برد، گفته شد، ارتش مصر این سوءقصد را کار شبه‌نظامیان اسلام‌گرا در شبه‌جزیره سینا دانست. همین رخداد، حملهٔ ارتش و پلیس مصر را به مواضع شبه‌نظامیان اسلام‌گرا در نزدیکی شهر رفح تشدید کرد. روز شنبه (۷ سپتامبر) ارتش مصر مواضع اسلام‌گرایان را در شبه‌جزیره سینا به گلوله بستند.
۸ سپتامبر ۲۰۱۳

روز یک‌شنبه (۸ سپتامبر) ارتش مواضع شورشیان اسلام‌گرا را در صحرای سینا موشک‌باران کرد.
۴ اکتبر ۲۰۱۳

نیروهای نظامی و انتظامی مصر روز جمعه (۴ اکتبر) برای پراکنده کردن معترضان بارها از گاز اشک‌آور و تیراندازی هوایی استفاده کردند تا از ورود آن‌ها به میدان تحریر جلوگیری کنند. در جریان این درگیری‌های بین حامیان محمد مرسی و مخالفان او در قاهره، دست کم چهار نفر کشته و حدود ۴۰ نفر دیگر زخمی شدند. همچنین هواداران گروه اخوان المسلمین اعلام کردند که اعتراضات خیابانی خود را هم‌زمان با چهلمین سالگرد جنگ اعراب و اسرائیل (یکشنبه ۶ اکتبر) افزایش خواهند داد.
۶ اکتبر ۲۰۱۳

در ششم اکتبر، تظاهرات طرفداران محمد مرسی، به مناسبت چهلمین سالگرد نبرد اعراب و اسرائیل در شهرهای مختلف مصر از جمله در قاهره به درگیری با نیروهای لباس شخصی و پلیس منجر شد که بیش ۵۰ نفر کشته، بیش از ۲۴۰ نفر زخمی و عده زیادی نیز دستگیر شدند. پلیس با شلیک گاز اشک آور و تیراندازی هوایی هواداران محمد مرسی را که سعی داشتند به میدان تحریر قاهره برسند متفرق کرد و آن‌ها به سمت منطقه الدقی فرار کردند. در منطقه مرفه جاردن سیتی در مرکز قاهره بعضی از تظاهرکنندگان برای فرار از گاز اشک‌آور و پلیس به رود نیل پریدند، اما مأموران پلیس با قایق آن‌ها را دستگیر کردند. همچنین بیش از ۲۰۰ نفر از اعضای اخوان المسلمین در قاهره جایی که بیشترین کشته‌ها در آن گزارش شد دستگیر شدند. محمد بدر، رهبر جنبش تمرد از تمام مردم مصر خواست تا در میدان‌های تمام شهرهای مصر تجمع کنند و نشان دهند که اجازه نمی‌دهند «انقلاب به سرقت رود». طرفداران ارتش نیز با عکس‌های عبدالفتاح السیسی فرمانده ارتش در میدان تحریر جمع شدند و جنگنده‌های ارتش هم بر فراز این میدان پرواز کردند.
۲۰ اکتبر ۲۰۱۳

پلیس مصر با توسل به گاز اشک آور در صدد متفرق کردن صدها دانشجویی برآمد که در حمایت از محمد مرسی، در دانشگاه الازهر دست به اعتراض زده بودند. دانشجویان با بستن جاده اصلی منتهی به محوطه دانشگاه اقدام به پرتاب سنگ به سوی نیروهای امنیتی کردند.
درگیری بین دانشجویان و نیروهای امنیتی زمانی در دانشگاه الازهر آغاز شد که معترضان قصد داشتند اعتراضات خود را به بیرون ساختمان دانشگاه و به میدان رابعه در نزدیکی این محل بکشانند.
واکنش‌ها

محمد البرادعی معاون رئیس‌جمهور در اعتراض به سرکوب استعفا داد. حازم البلاوی نخست‌وزیر از واکنش‌های حکومت دفاع کرد.
اتحادیه اروپا - کاترین اشتون نماینده عالی سیاست خارجی در بیانیه‌ای خواستار خویشتن داری نیروهای امنیتی و تحریک نکردن از سوی شهروندان مصری شد.
سازمان ملل متحد - سخنگوی بان کی‌مون دبیرکُل گفت: دبیرکل در نتیجه خشونت امروز همه مصریان را به متمرکز کردن تلاششان برای ارتقای آشتی فرا می‌خواند.
ایران - مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی بعدازظهر روز چهارشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۲ رفتار سبعانه ارتش مصر در کشتار هزاران نفر از معترضان مصری را محکوم کرد؛ محمدرضا باهنر در این جلسه گفت: باخبر شدیم ارتش نیروهای امنیتی مصر در حمله به مردم هزاران نفر از مردم معترض مصر را به خاک و خون کشیدند. مجلس این جنایت را محکوم می‌کند و از ارتش مصر می‌خواهد به عملیات کشتار مسلمانان پایان دهد. ارتش مصر که تحت حمایت آمریکا مدعی برقراری دموکراسی بود و مدعی بود بنا به درخواست مردم مصر اقدام به برکناری دولت منتخب کرده، باید پاسخ دهد که دموکراسی آمریکایی و دموکراسی ارتش مصر باید این‌طور تعبیر شود. ما به شدت این رفتار سبعانه ارتش مصر تحت حمایت‌های آمریکا را محکوم می‌کنیم و قاطعانه می‌خواهیم دست از کشتار مردم بردارد و اجازه دهند حکومت دموکراتیک در این کشور کار خود را انجام دهند. وی در پایان از مجامع بین‌المللی از جمله سازمان ملل خواست چشم و گوششان را براین مسائل نبندند و این موضوع را پیگیری کنند. نمایندگان مجلس در واکنش به اظهارات محمدرضا باهنر، اداره‌کنندهٔ وقت مجلس با شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل این سخنان را تأیید کردند.
ایالات متحده آمریکا - باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا قویاً سرکوب خشونت بار معترضین را محکوم کرد. او عملیات ستاره درخشان (بزرگ‌ترین رزمایش نظامی چندملیتی در دنیا) بین نیروهای ایالات متحده و دیگر کشورهای عربی را لغو کرد. اما ایالات متحده سالانه ۱/۳ میلیارد دلار کمک نظامی و حدود ۲۵۰ میلیون دلار کمک اقتصادی به مصر را قطع نکرد. یک سخنگو گفت کمک ۱ میلیارد دلاری به مصر تحت بررسی است. رئیس‌جمهوری آمریکا خشونت علیه غیرنظامیان را به شدت محکوم کرد و گفت در حالی که غیرنظامیان در خیابان‌ها کشته می‌شوند، همکاری با مصر نمی‌تواند به صورت عادی ادامه پیدا کند. همچنین وی به دولت مصر هشدار داد که وارد مسیری خطرناک شده و خواهان توقف خشونت و آغاز روند آشتی ملی شد.
عربستان سعودی - شاهزاده سعود الفیصل، وزیر خارجه عربستان، خواهان انتخابات تازه در مصر شد و به قدرت‌های غربی هشدار داد که رژیم نظامی مصر را به خاطر پیگرد و سرکوب اسلامگرایان زیر فشار قرار ندهند. ملک عبدالله، پادشاه عربستان با پشتیبانی از دولت نظامیان در مصر و اقدامات آن‌ها در سرکوب اخوان المسلمین، در پیامی از ملت‌های عرب خواست که برای مقابله با «بی‌ثبات شدن مصر» متحد شوند. روز ۱۹ اوت (۲۸ مرداد) سعود الفیصل وزیر خارجه این کشور گزارش داد: «به کسانی که اعلام کرده‌اند کمک‌های خود به مصر را قطع می‌کنند، یا تهدید به انجام این کار کرده‌اند می‌گوییم که کشورهای عربی و مسلمان ثروتمندند و در کمک به مصر تردید نخواهند کرد.»
مردم‌گریزی

با مردم‌ستیزی اشتباه نشود.
مردم‌گریزی (به انگلیسی: Asociality) به عدم علاقه فرد به شرکت در روابط اجتماعی و انجام کارها به تنهایی می‌گویند. تفاوت فرد مردم‌گریز با فرد ضداجتماعی (به انگلیسی: antisocial) این است که برخلاف او علاقه‌ای به ضدیت علیه اجتماع و شرایط آن ندارد نام این بیماری در بین عوام مردم به سندرم فرید شهرت دارد.
مردم‌گریزی در آیین‌های رهبانیت چون کاتولیسیزم، بوداگرایی و تصوف ویژگی پسندیده‌ای به‌شمار می‌آید که باعث جدایی از زندگی سکولاریته و به تفکر بدون مزاحمت دیگران کمک می‌کند.
اندازه‌ای از مردم‌گریزی در افراد درون‌گرا مشاهده می‌شود درحالی‌که اندازه بالای آن در افراد مبتلا به شیزوفرنی دیده می‌شود که از ویژگی‌های آن عدم توانایی احساس راحتی در رابطه نزدیک با دیگران است.(Davidson & Neale 1994) مردم‌گریزی در اغلب افراد مبتلا به نشانگان آسپرگر و درخودماندگی هم دیده می‌شود.
در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی کسانی را که مردم‌گریز می‌دانستند مجبور به داشتن نشان مثلث سیاه بر روی لباسشان می‌کردند. دسته‌های دیگری از افراد نیز باید این نشان را بر لباسشان می‌زدند از جمله: بیماران روانی، افراد بی‌خانمان، معتادان به الکل، روسپیان و صلح‌طلبان.
ویلهلم بوگر

| ویلهلم بوگر> اطلاعات شخصی | ویلهلم بوگر> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۹ دسامبر ۱۹۰۶ تسوفنهاوزن
درگذشته: ۳ آوریل ۱۹۷۷ (۷۰ سال) بیتیگهایم-بیسینگن
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  آلمان نازی
خدمت/شاخه:  اس‌اس
درجه: اس‌اس-هاوپت‌اشتورمفورر
ویلهلم فریدریش بوگر (۱۹ دسامبر ۱۹۰۶–۳ آوریل ۱۹۷۷) معروف به «ببر آشویتس» کمیسر پلیس آلمان نازی و ناظر بر اردوگاه‌های کار اجباری بود. او به خاطر جنایات وحشتناکی که در آشویتس تحت فرماندهی ماکسیمیلیان گرابنر، رئیس گشتاپو اردوگاه، مرتکب شده بود، بدنام بود.
پیشینه

ویلهلم بوگر در جریان جنگ جهانی دوم نخست به اداره پلیس حکومتی در چیخانوف فرستاده شد. در ۱۹۴۰، او به عضویت اس‌اس درآمد و پس از زخمی شدن در خط مقدم جنگ، به آشویتس فرستاده شد تا با رتبه اونتراشتورمفورر در پولیتیش آبتایلونگ به کار بپردازد. اداره وی مسئول گردآوری اطلاعات دربارهٔ هر زندانی، پذیرش زندانیان، مقابله با مقاومت در میان زندانیان، و نیز اجرای بازجویی‌ها بود. از ۲۳ دسامبر ۱۹۴۳ تا هنگام برچیده شدن اردوگاه پس از پیشروی ارتش سرخ، بوگر رئیس گروه تجسس و بازجویی با رتبه هاوپت‌اشتورمفورر بود. بوگر مخترع روشی از شکنجه، موسوم به «تاب بوگر» بود که در آن زندانی مورد شکنجه از میله‌ای دراز آویزان شده، و در حالی که خم شده، دست و پاهایش هر دو به میله بسته می‌شدند. در این هنگام بازجو با وارد کردن ضربه به باسن زندانی، درد شدیدی را به ایشان اعمال می‌کرد.
دادگاه آشویتس در فرانکفورت

پس از جنگ، بوگر پس از مدتی زندگی با نام و نشان دروغین در سال ۱۹۵۹ دستگیر شد و به جنایات جنگی که در آشویتس مرتکب شده بود متهم شد. در ۲۰ اوت ۱۹۶۵، محاکمه او بخشی از دادگاه آشویتس در فرانکفورت  شد که توسط دادگاه عالی فرانکفورت تحت نظر قاضی اصلی هانس هافمایر به جرم همدستی در قتل یهودیان برگزار شد. پس از شهادت شاهدان عینی، وی سرانجام به جرم قتل در کمینه ۵ مورد، کشتار جمعی در کمینه ۱۰۹ مورد و کمک گروهی برای کشتار جمعی به حبس ابد محکوم شد.
ور در نهایت در ۳ آوریل ۱۹۷۷ در سن ۷۰ سالگی در زندان بیتیگهایم-بیسینگن، ایالت بادن-وورتمبرگ، با گذشت ۱۹ سال از دستگیری و زندانی شدنش مرد.
واشینگتن (ایالت)
نام

سرزمین واشینگتن به افتخار نخستین رئیس‌جمهور ایالات متحده جرج واشینگتن نامگذاری شده. نام این سرزمین در اصل کلمبیا بوده که از رود کلمبیا در این سرزمین گرفته شده‌است. ایالت واشینگتن تنها ایالتی است که نام یک رئیس‌جمهور را دارد. اهالی ایالت واشینگتن و شمال غربی ایالات متحده به راحتی خود را اهل واشینگتن معرفی می‌کنند؛ ولی اهالی واشینگتن دی.سی خود را اهل واشینگتن دی. سی معرفی می‌کنند.
به کسی که اهل ایالت واشینگتن باشد، واشینگتنیِن (به انگلیسی: Washingtonian) گفته می‌شود.
جغرافیا

واشینگتن شمال غربی‌ترین ایالت آمریکا می‌باشد. واشینگتن از جنوب با ایالت اورگن هم‌مرز است. از شرق با ایالت آیداهو هم‌مرز است. مرز آن‌ها معمولاً با رودخانه اسنیک و کلیرواتر می‌باشد؛ و در غرب واشینگتن اقیانوس آرام می‌باشد.
واشینگتن در زمان جنگ داخلی آمریکا جزء اتحادیه بود ولی با این حال هرگز در جنگ شرکت نکرد. سمت غرب واشینگتن آب و هوای ساحلی، با درجه حرارت معتدل زمستان‌های مرطوب و تابستان‌های خشک را داراست.
چندین آبشار در واشینگتن موجود است که به سبب آتشفشان‌ها ارتفاع قابل توجهی دارد. از شمال تا جنوب کوه‌های آتشفشانی بسیاری همچون کوه رینیر و کوه سنت هلن وجود دارد؛ ولی کوه سنت هلن تنها کوهی است که در آن آتشفشان فعال است، حتی در سال ۱۹۸۰ نیز فوران کرده بود، با این حال همهٔ کوه‌ها احتمال فوران آتش فشان دارد.
بلندترین کوه واشینگتن کوه رینیر می‌باشد، که در ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایلی) جنوب سیاتل، واشینگتن واقع شده‌است، که از مرکز شهر سیاتل نیز می‌شود آن را مشاهده کرد. ارتفاع کوه رینیر ۴۳۹۲ متر (۱۴۴۱۱ پا) از سطح دریا می‌باشد، با توجه به نزدیکی آن به شهر سیاتل خطرناک‌ترین آتش فشان در واشینگتن و قاره آمریکا ممکن است رخ دهد.
تاریخچه

مقالهٔ اصلی: تاریخچه ایالت واشینگتن
تاریخ ایالت واشینگتن شامل هزاران سال از تاریخ بومیان آمریکا قبل از ورود اروپاییان و پس از آن ورود مربوط می‌شود. این منطقه در بین سالهای ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۳ جزئی از خاک اورگن بوده‌است؛ و پس از آن از اورگان جدا شده و تبدیل به سرزمین واشینگتن گردید؛ و در سال ۱۸۸۹ دولت واشینگتن به عنوان چهل و دومین ایالت به اتحادیه آمریکا پیوست.
تاریخچه > قبل تاریخ

شواهد باستانی نشان می‌دهد که شمال غربی اقیانوس آرام نخستین مکان‌هایی بوده که در آمریکا در آن زیست می‌شده. استخوان‌های جانوران و انسان‌ها به ۱۳۰۰۰ سال پیش قدمت دارند، در سرتاسر واشینگتن و شبه‌جزیره المپیک شواهدی وجود دارد که نمایانگر زیست در ۹۰۰۰ سال پیش از میلاد است.
انسان شناسان تخمین می‌زنند که ۱۲۵ قبیله با ۵۰ گویش متفاوت در این سرزمین وجود داشته‌است؛ و تا قبل از ورود اروپاییان در آنجا می‌زیستند. در سر تا سر پیوجت ساوند قبیل زیادی می‌زیستند زیرا منابع طبیعی فراوانی یافت می‌شود مانند ماهی آزاد، ماهی هالیبوت، حلزون و نهنگ. بومیان از درخت سرو برای خود خانه و کانو می‌ساختند؛ و نیز از پوست درخت سدر لباس برای خود می‌ساختند. این قبایل از طریق شکار فصلی جان سالم به در می‌بردند.