stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بازپس‌گیری اندلس

رِکُونکیستا (Reconquista) (به اسپانیایی، پرتغالی و گالیسی به معنی: بازپس‌گیری)، جنبش استرداد یا سقوط آندلس، اصطلاحی تاریخی برای مجموعه‌ای از لشکرکشی‌های طولانی‌مدت پادشاهی‌های مسیحیان اسپانیا و پرتغال در قرون وسطی (از قرن هشتم تا سال ۱۴۹۲) به منظور بازپس‌گیری سرزمین‌های خود از موروهای مسلمانی بود که در اوایل سدهٔ هشتم میلادی بیشتر شبه‌جزیره ایبری را در حمله امویان به اشغال خود درآورده بودند.
هرچند مسیحیان پیشتر در حدود سال ۷۱۸ و در نبرد کووادونگا با موروها درگیر شده بودند اما برای سه سده برتری با مسلمانان بود تا آنکه سرانجام در سدهٔ یازدهم و به‌دنبال فروپاشی اتحاد موروها و بروز احساسات ضد مسلمانی در پادشاهی‌های مسیحی‌نشین شمال اسپانیا، جنبش بازپس‌گیری قلمروهای از دست‌رفته از مسلمانان رسماً آغاز شد. چندین جنگ درگرفت و بیشتر شبه‌جزیره تا سدهٔ سیزدهم به دست مسیحیان افتاد. تنها امیرنشین گرانادا در گرانادا در جنوب اسپانیا بود که هنوز در کنترل موروها قرار داشت و سبب شده بود تا آتش رکونکیستا هنوز شعله‌ور باشد. سرانجام آخرین پایگاه موروها نیز تا پایان سدهٔ پانزدهم توسط مسیحیان فتح شد و رکونکیستا به پایان رسید.
با پیروزی مسیحیان، فرمانروایان اسپانیا بر یکنواختی مذهبی تأکید نموده و بسیاری از موروها و یهودیان را از آن کشور اخراج کردند.
مفهوم واژه و قدمت

اصطلاح Reconquista، که برای توصیف مبارزه بین مسیحیان و مسلمانان در شبه جزیره ایبری در قرون وسطی به کار می‌رفت، توسط نویسندگان آن دوره استفاده نمی‌شد، بنابراین هیچ گونه توسعه‌ای از آن به عنوان یک مفهوم در قرون وسطی وجود نداشت. از آنجا که ساخت نظری آن در تاریخ‌نگاری قرون وسطی قرن‌ها پس از پایان توالی وقایعی که این اصطلاح به آن اشاره می‌کند، رخ داده‌است، معانی مختلفی پیدا کرده‌است. مفهوم فتح مجدد واقعی در معرض نگرانی‌ها یا تعصبات خاص محققان بوده‌است که گاه از آن به عنوان سلاحی در مناقشات ایدئولوژیک استفاده کرده‌اند.
یک ایدئولوژی بازپیوندخواهی قابل تشخیص که بعداً به بخشی از مفهوم "Reconquista" تبدیل شد، یک تسخیر مجدد توسط مسیحیان در شبه جزیره ایبری، در نوشته‌ها در پایان قرن نهم ظاهر شد. به عنوان مثال، وقایع نگار مسیحی ناشناس چرونیکا پروفتیکا (۸۸۳–۸۸۴) ادعا می‌کند که یک ارتباط تاریخی بین پادشاهی ویزیگوت فتح شده توسط مسلمانان در سال ۷۱۱ و پادشاهی آستوریاس که در آن سند تهیه شده‌است، وجود دارد و بر شکاف فرهنگی و مذهبی مسیحی و مسلمان تأکید می‌کند. در هیسپانیا، و ضرورت بیرون راندن مسلمانان و بازگرداندن سرزمین‌های فتح شده. در واقع، در نوشته‌های هر دو طرف، نوعی شکاف بر اساس قومیت و فرهنگ بین ساکنان پادشاهی‌های کوچک مسیحی در شمال و نخبگان غالب در جنوب تحت سلطه مسلمانان وجود داشت.
زمینه > فرود در اسپانیای ویزیگوت و گسترش اولیه

در سال ۷۱۱، سربازان بربر شمال آفریقا به همراه عده‌ای از اعراب به فرماندهی طارق بن زیاد از تنگه جبل‌الطارق عبور کردند و در نبرد گوادالته (۱۹ تا ۲۶ ژوئیه) با یک نیروی ویزیگوتی به رهبری پادشاه رودریک در نبرد گوادالته (۱۹ تا ۲۶ ژوئیه) درگیر شدند. در سراسر پادشاهی ویزیگوت هیسپانیا. بسیاری از سربازان رودریک، وی را ترک کردند که منجر به شکست شد. رودریک هنگام عبور از رودخانه گوادالکیبیر غرق شد.
پس از شکست رودریک، فرماندار اموی افریقیه موسی بن نصیر به طارق پیوست و لشکرکشی را علیه شهرها و دژهای مختلف در هیسپانیا هدایت کرد. برخی مانند مریدا، کوردووا یا ساراگوسا در سال ۷۱۲، احتمالاً تولدو، تصرف شدند، اما بسیاری با معاهده‌ای در ازای حفظ خودمختاری، در قلمرو تئودمیر (منطقه تودمیر) یا پامپلونا موافقت کردند.  ارتش مهاجم مسلمانان از ۶۰۰۰۰ نفر بیشتر نبود.
تاریخچه > فتح شبه‌جزیرهٔ ایبری توسط مسلمانان

مسلمانان در سدهٔ هشتم میلادی به سرعت مناطقی که اسپانیا و پرتغال امروزی را تشکیل می‌دهند، به اشغال خود درآوردند. آنان که بیشتر متشکل از بربرهای شمال آفریقایی بودند که توسط اعراب رهبری می‌شدند در نخستین یورششان در ۷۱۱ توانستند وارد شبه‌جزیره ایبری شوند و تا ۷۱۶ تقریباً بیشتر آن به جز مناطق کوهستانی استوریاس و دره‌های جنوبی کوه‌های پیرنه را در کنترل خود گرفتند. همچنین آنان تا ۷۳۲ توانستند تا عمق خاک امپراتوری فرانک ‌ها در فرانسه امروزی نفوذ کنند اما شارل مارتل توانست آنان را طی نبردی در تور به عقب براند.
در ۷۵۶ عبدالرحمن داخل امارت اموی قرطبه را در کوردوبا پایه نهاد که بعدتر به خلافت کوردوبا تبدیل شد. در این مدت مسیحیان که در شمال شبه‌جزیره در محاصره قرار گرفته بودند شروع به مقاومت در برابر مسلمانان کردند و اهالی آستوریاس و گالیسیا تا سال ۹۰۰ میلادی توانستند تقریباً بیشتر زمین‌های خالی از سکنهٔ درهٔ دوئرو و دشت‌های شمالی را به اشغال خود درآورده و با تقویت مواضعشان، پایتخت جدیدی را در پادشاهی لئون بنیاد نهند. در همین زمان مسلمانان نیز تا کوهپایه‌های پیرنه در درهٔ اِبرو در شرق شبه‌جزیره سکنی گزیده بودند و این در حالی بود که مسیحیان کاتالونیا نتوانسته بودند تا بیشتر از جنوب بارسلونا پیشروی کنند.
تاریخچه > فروپاشی خلافت کوردوبا و آغاز رکونکیستا

خلافت کوردوبا در اوایل سدهٔ یازدهم از هم پاشید و به‌دنبال آن امیرنشین‌های طایفه‌ای کوچکی در اسپانیا به‌وجود آمد. اما این موضوع فرصتی را برای مسیحیان به‌وجود آورد تا با استفاده از سواره‌نظام زره‌پوش خود اوضاع را به نفع خود برگردانند.
در ۱۰۸۵ تولدو پایتخت طایفه‌نشین طلیطله به دست آلفونسوی ششم، پادشاه لئون و کاستیا افتاد و آلفونسوی یکم، پادشاه آراگون در ۱۱۱۸ ساراگوسا را به اشغال خود درآورد. آفونسو یکم پرتغال نیز با کمک جنگجویان صلیبی انگلیسی و فلاندری موفق به فتح لیسبون در ۱۱۴۷ گردید.
با سقوط تولدو و و اشغال درهٔ تاگوس توسط مسیحیان، فتح اسپانیای مسلمان‌نشین دور از دسترس نبود. اما مداخلهٔ مرابطان (۱۰۸۶–۱۱۴۵) و موحدون (۱۱۴۵-حدود ۱۲۳۰) از قدرت‌های اسلامی شمال آفریقا سبب شد تا حکومت آندلس تا چند سدهٔ دیگر به حیات خود ادامه دهد و مسلمانان اسپانیا بهای آن را با پذیرش فرمانروایان بربری که منافع اصلیشان در قلمروهای شمال آفریقا بود و نه آندلس پرداختند.
مراکش پایتخت مرابطان و موحدون بود و آن‌ها لشکرکشی‌های عظیمشان علیه مسیحیان را از همان‌جا آغاز می‌کردند. با این حال آن‌ها توان دفاع از سرزمین‌های خود یا بازپس‌گیری سرزمین‌هایی که از دست می‌دادند را نداشتند. سپاهیان مسیحی توسط پادشاهان چندین سرزمین رهبری می‌شد و در شهرهای مختلف از کمک شبه‌نظامیان برخوردار بود. این شبه‌نظامیان نقش مهمی به‌ویژه در نبردهای سدهٔ دوازدهم داشتند و به همین ترتیب ارتش‌های شهرهایی همچون آلویلا توانستند حملات مرابطان و موحدون را دفع کنند. از سوی دیگر سپاهیان اسپانیایی به ویژه شوالیه‌های کالاتراوا و سانتیاگو موفق شدند تا از دژهای نئو کاستیا در برابر حملات موحدون در فاصلهٔ سال‌های سرنوشت‌ساز ۱۱۹۵ تا ۱۲۱۲ دفاع نمایند.
در ۱۱۹۵ موحدون سپاه آلفونسوی هشتم، پادشاه کاستیا را قاطعانه در آلارکوس شکست دادند اما آن‌ها نتوانستند از این پیروزی خود استفاده کرده و تولدو یا دیگر شهرهایی را که در سده‌های پیش از دست داده بودند را بازپس گیرند. لشکرکشی بعدی در ۱۲۱۱ اتفاق افتاد و مسیحیان که در این مدت بیشتر درگیر مشاجره با یکدیگر بودند بار دیگر علیه مسلمانان متحد شدند. آلفونسوی هشتم با پشتیبانی پاپ رهبری سپاهیان را بر عهده گرفت و این بار توانست موحدون را در لاس ناواس ده تولوسا در ۱۲۱۲ شکست دهد. اما علی‌رغم کسب این پیروزی مسیحیان در همان زمان به آندلس حمله نکردند.
با مرگ محمد الناصر، خلیفهٔ موحدون در ۱۲۱۳ و بروز اختلافات بر سر جانشینی او، مسلمانان دیگر فرصت بازسازی استحکامات خود را نداشتند و هنگامی که مسیحیان به رهبری فرناندوی سوم، پادشاه کاستیا و لئون بار دیگر شروع به پیشروی کردند، نه مسلمانان آندلس و نه مدعیان خلافت موحدون نتوانستند در برابر آنان مقاومت نمایند. کوردوبا در ۱۲۳۶ و سویا در ۱۲۴۸ به دست مسیحیان افتاد و خایمه یکم، پادشاه آراگون در ۱۲۳۰ مایورکا و در ۱۲۳۶ والنسیا را فتح نمود. در غرب نیز پرتغالی‌ها تا ۱۲۵۰ موفق شدند که ادارهٔ آلگارو را در اختیار خود بگیرند.
تاریخچه > سقوط گرانادا و پایان رکونکیستا

[[پرونده:La Rendición de Granada - Pradilla.jpg|بندانگشتی|۳۰۰ پیکسل|تابلوی «تسلیم گرانادا» اثر فرانسیسکو پرادیا اورتیز (۱۸۸۲) - رویارویی محمد دوازدهم، آخرین امیر امارت غرناطه با ایزابل یکم، ملکه کاستیا و فرناندوی دوم، پادشاه آراگون در این زمان از اسپانیای مسلمان تنها پادشاهی گرانادا باقی‌مانده بود که در جنوب کوه‌های آلگه‌سیراس تا آلمریا قرار داشت. این امیرنشین علی‌رغم کوچکی وسعتش توانست برای دو قرن و نیم دیگر تا ۱۴۹۲ که سرانجام تسلیم شد به حیات خود ادامه دهد. این موضوع از طرفی به دلیل وجود کوه‌ها و از طرف دیگر به دلیل جمعیت بالای آن بود که پناهجویانی از دیگر مناطق را نیز در خود جای داده بود. آن‌ها همچنین تا پیش از شکست در نبرد ریو سالادو در ۱۳۴۰ از حمایت دودمان مراکشی مرینیان نیز برخوردار بودند.
در این زمان کاستیا تنها کشور مسیحی‌ای بود که با گرانادا مرز مشترک داشت و امیران بنو نصر، آخرین سلسلهٔ موروهای مسلمان در اسپانیا به جای در پیش گرفتن سیاست جنگ‌طلبی، خراجگزار فرمانروایان کاستیا شدند. اما این وضعیت نیز با بر تخت نشستن ایزابل یکم، ملکه کاستیا در ۱۴۷۴ و ازدواجش با فرناندوی دوم، پادشاه آراگون دستخوش تغییر شد زیرا فرمانروایان جدید بر انجام «جنگ مقدس» برای اثبات موقعیت و یکپارچه‌سازی پادشاهی‌های تحت فرمانشان اصرار داشتند.
میراث > جشنواره‌ها در اسپانیا و پرتغال مدرن

در حال حاضر فستیوال‌هایی به نام موروس و کریستیانوس (اسپانیایی)، موروس ئه کریستیائوس (پرتغالی) که همگی به معنای «مورها و مسیحیان» هستند، مبارزات را به صورت رژه‌های رنگارنگ با لباس‌های استادانه بازسازی می‌کنند. و بسیاری از آتش بازی‌ها، به ویژه در شهرهای مرکزی و جنوبی سرزمین والنسیا، مانند آلکوی، اونتیونینتو یا بیینا.
میراث > اثرات ماندگار

یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ نشان داد که «نرخ تسخیر مجدد» - با سرعتی که مرزهای مسیحی گسترش یافت - تا به امروز تأثیرات مداومی بر اقتصاد اسپانیا دارد. پس از مرحله اولیه فتح نظامی، کشورهای مسیحی سرزمین فتح شده را در خود جای دادند. زمانی که مناطق بزرگ مرزی به یکباره گنجانده شد، زمین بیشتر در اختیار اشراف و دستورات نظامی قرار گرفت که اثرات منفی بر توسعه درازمدت داشت. از سوی دیگر، ادغام مناطق کوچک، عموماً امکان مشارکت افراد مهاجرنشین را فراهم می‌کرد و احتمال بیشتری وجود داشت که تحت نظارت تاج و تخت قرار گیرند. این منجر به توزیع عادلانه‌تر زمین و برابری اجتماعی بیشتر، با اثرات مثبت بر توسعه بلندمدت شد.
میراث > جریان‌های راست‌گرا

همراه با لفاظی‌های جنگ‌های صلیبی، لفاظی "Reconquista" به عنوان نقطه تجمع در گفتمان سیاسی راست تندرو معاصر در اسپانیا، پرتغال و به‌طور گسترده‌تر، همچنین به عنوان نقطه تجمع در گفتمان سیاسی عمل می‌کند. راست افراطی در اروپا اغلب، ارجاعات به «بازپسگیری» و جنگ‌های صلیبی توسط گروه‌های راست افراطی آنلاین قرن بیست و یکم به صورت تمثیلی به عنوان میم اینترنتی پخش می‌شود که به دنبال انتقال اسلام‌هراسی هستند. این موضوع همچنین به عنوان یک نقطه تجمع اصلی توسط گروه‌های هویت گرا در فرانسه و ایتالیا مورد استفاده قرار گرفته‌است.
بزرگداشت سالانه تسلیم سلطان بوابدیل در گرانادا در ۲ ژانویه در طی سالهای اولیه رژیم فرانکو رنگ و بوی ملی گرایانه ای پیدا کرد و از زمان مرگ دیکتاتور فرانسیسکو فرانکو در سال ۱۹۷۵، به عنوان چسبی برای گروه‌های راست افراطی عمل کرد. تسهیل اجتماعات فیزیکی در فضای باز و فراهم کردن فرصتی برای آنها که بتوانند خواسته‌های سیاسی خود را به صراحت بیان کنند. یک واحد لژیون اسپانیایی معمولاً رژه می‌رود و سرود El novio de la muerte، «داماد مرگ» را می‌خواند. راست افراطی همچنین با ادعای تاریخ‌هایی در تاریخ Reconquista، مانند جشن‌های ذکر شده در ۲ ژانویه یا ۲ فوریه، جشن‌های منطقه ای برای جوامع خودمختار مرتبط (اندلس و مورسیا) جنگ فرهنگی به راه انداخته‌است.
رژه ارتش در گرانادا با حضور هواداران راست افراطی که پرچم‌های فرانکوئیست را به اهتزاز درمی‌آورند (۲ ژانویه ۲۰۱۶)
سرزمین کراسنودار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= روسیه
| سرزمین کراسنودار Краснодарский край | سرزمین کراسنودار Краснодарский край |
| --- | --- |
استان: استان
Krasnodar Krai: Krasnodar Krai
  پرچممهر:   پرچممهر
سرود: Anthem of Krasnodar Krai: سرود: Anthem of Krasnodar Krai
جایگاه سرزمین کراسنودار بر روی نقشه فدراسیون روسیه: جایگاه سرزمین کراسنودار بر روی نقشه فدراسیون روسیه
منطقه فدرالی: ناحیه فدرالی جنوبی
منطقه اقتصادی: منطقه اقتصادی قفقاز شمالی
تاسیس: ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۷
مرکز: کراسنودار
حکومت: حکومت
 • فرماندار: آلکساندر اکاچیوف
مساحت: مساحت
 • استان: ۷۶۰۰۰ کیلومتر مربع (۲۹۰۰۰ مایل مربع)
 • رتبه: ۴۲ ام
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • استان: ۵۲۲۶۶۴۷
 • رتبه: ۳ام
 • تراکم: ۶۹/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
 • شهری: ۵۲٫۹٪
 • روستایی: ۴۷٫۱٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (MSK)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴+ (MSD)
کد ایزو ۳۱۶۶: RU-KDA
پلاک خودرو: ۲۳
زبان‌های رسمی: روسی
وبگاه: admkrai.kuban.ru
سرزمین کراسنودار در نقشهٔ روسیه.
سرزمین کراسنودار (به انگلیسی: Krasnodar Krai) (به روسی: Краснода́рский край, Krasnodarsky kray) یکی از سرزمین های کشور روسیه است. این سرزمین به همراه پنج واحد فدرال دیگر اطراف آن تشکیل ناحیه فدرالی جنوبی را داده‌اند.
موقعیت جغرافیایی

سرزمین کراسنودار در غربی‌ترین بخش از ناحیه فدرالی جنوبی قرار دارد. این سرزمین از شمال به دریای آزوف و از غرب به دریای سیاه محدود شده‌است.
جمهوری آدیغیه که یکی دیگر از شش واحد فدرال تشکیل دهنده ناحیه فدرالی جنوبی است ، به‌طور کامل در داخل مرزهای سرزمین کراسنودار محصور است.
جمعیت و مساحت

جمعیت این سرزمین را در سال ۲۰۱۴ میلادی برابر با ۵٬۴۰۴٬۳۰۰ نفر تخمین زده‌اند.
شهرهای مهم

چهار شهر مهم آن عبارتند از: کراسنودار، سوچی، نووروسیسک و آرماویر.
پیام لاریان

| پیام لاریان | پیام لاریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۰ (۴۲–۴۳ سال)
تحصیلات: دانشگاه تهران دانشگاه هنر تهران
پیشه‌ها: نویسنده کارگردان بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۹–اکنون
پیام لاریان (زادهٔ ۱۳۶۰) نویسنده، کارگردان و بازیگر ایرانی است. او دانش‌آموخته کارگردانی از دانشگاه تهران و دانشگاه هنر تهران است. وی جوایز متعددی را در جشنواره‌های مختلف، از جمله جشنواره تئاتر فجر، دریافت کرده‌است.
تئاتر > نویسنده و کارگردان

امپرسیون؛ جیغ بنفش (۱۳۸۴)
پرسه‌های موازی (۱۳۸۹) و (۱۳۹۵)
گزارش بازگشت (۱۳۹۰)
بالستیک زخم (۱۳۹۲)
و چند داستان دیگر (۱۳۹۶)
تئاتر > نویسنده

استرالیا
تاریخ مردم کوچه و بازار فرانسه در قرن هجده
پروانه الجزایری
اگزیستنس
r.e.q
گزشهای کوچک و خورد مردمان نامعلوم
کالی یوگا
زنگهای کشدار
حمید اسکندری
خشونت عریان
شرایط نامطبوع حیات یک گیاه کمیاب در فرودگاه سی.دی. جی
یوستیتیوم/بابل
موومان
اهالی کاله
اشتقاق/سیارهٔ میمونها
شرق وحشی
موشها و آدمها
مدیترانه ای
BEAT یا کتابچه راهنمای خسته گی و کوفته گی و البته آمرزیدگی
اسب‌ها
این جامعه، این جامعهٔ ستمگر
برگشتن
فیلم > سینما

چ (فیلم) به کارگردانی ابراهیم حاتمی کیا (۱۳۹۲) (بازیگر)
پریسا به کارگردانی محمدرضا رحمانی (۱۳۹۶) (نویسنده)
بی سر (فیلم) به کارگردانی کاوه سجادی حسینی (۱۳۹۸) (نویسنده)
استاد (فیلم ۱۴۰۱) به کارگردانی سیدعماد حسینی (۱۴۰۱) (نویسنده)
فیلم > مجموعه تلویزیونی

رنگ شک (۱۳۹۴) (بازیگر)
کتابشناسی

امپرسیون؛ جیغ بنفش، انتشارات نمایش، ۱۳۸۸
تاریخ مردم کوچه و بازار فرانسه در قرن ۱۸، انتشارات نمایش، ۱۳۹۴
پرسه‌های موازی، انتشارات افراز، ۱۳۹۵
بالستیک زخم، انتشارات بوتیمار، ۱۳۹۵
پروانه الجزایری، انتشارات نمایش، ۱۳۹۵
استرالیا و دو نمایشنامه دیگر، انتشارات ورا، ۱۳۹۷
شرایط نامطبوع حیات یک گیاه کمیاب در فرودگاه سی.دی. جی و چند داستان دیگر، نشر آواژ، ۱۳۹۸
اشتقاق/سیارهٔ میمونها، انتشارات نمایش، ۱۳۹۹
جوایز

برگزیده بهترین نمایشنامه مسابقه ادبیات نمایشی برای «تاریخ مردم کوچه و بازار فرانسه در قرن ۱۸» از سی و چهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۴
جایزه بهترین نمایشنامه مسابقه ادبیات نمایشی برای پروانه الجزایری از سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۵
جایزه بهترین کارگردانی در بخش صحنه برای نمایش پرسه‌های موازی از سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۵
جایزه بهترین نمایشنامه در بخش صحنه برای نمایش پرسه‌های موازی از سی و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۵
جایزه بهترین نمایشنامه مسابقه ادبیات نمایشی برای «استرالیا» از سی و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۶
جایزه بهترین کارگردانی در بخش صحنه برای نمایش و چند داستان دیگر از سی و ششمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۶
جایزه بهترین نمایشنامه برای «بالستیک زخم» از پنجمین همایش ملی رادی‌شناسی، ۱۳۹۶
جایزه بهترین نمایشنامه در بخش صحنه برای نمایش پروانه الجزایری به کارگردانی محمدرضا درند و سعید زندی از سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۳۹۷
جایزه بهترین نمایشنامه در بخش صحنه برای نمایش «استرالیا» به کارگردانی محمد هاشمزاده از بیست و هفتمین جشنواره تئاتر لاله‌های سرخ، ۱۴۰۰
جایزه بهترین نمایشنامه مسابقه ادبیات نمایشی برای «مدیترانه ای» از چهلمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، ۱۴۰۰
تکیه آقا حسین خوانساری

| تکیه آقا حسین خوانساری | تکیه آقا حسین خوانساری |
| --- | --- |
نام: تکیه آقا حسین خوانساری
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تکیه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۰۹۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۸۲
تکیه آقا حسین خوانساری ، مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، غرب تخت فولاد، خیابان سعادت آباد، خیابان خوانساری واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۰۹۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
علما مدفون در تکیه آیت الله خوانساری
آقا حسین خوانساری
آقا جمال خوانساری
ملااسدالله فرادنبه‌ای (امام جماعت مسجد قطبیه رحمت‌الله علیه از علمای بزرگ قرن ۱۲ و ۱۳ هجری)
ملا حسنعلی مجلسی
زین العابدین اشرف الکتاب
سید علی بروجردی
محمد مسیح کاشانی
ملا حسینعلی تویسرکانی
محمدباقر فشارکی
عبدالعال نجات
ملا محمد صادق پیکانی
شیخ اسدالله فهامی
میرزا محمدرحیم دوم شیخ الاسلام اصفهان، فوت ۷ تیر ۱۲۱۲ ه‍.ش (۹صفر-۱۲۴۹ ه‍.ق)
میرزاعبدالله شیخ الاسلام اصفهان، فوت: تیر ۱۲۳۸ ه‍.ش (سلخ ذی حجه سال ۱۲۷۵ ه‍.ق)
میرزا محمد رحیم سوم شیخ الاسلام اصفهان، فوت: ۱۲۶۷ ه‍.ش (۱۳۰۶ ه‍.ق)
چلنج کاپ لیپتون

جام
پالرمو، تیم قهرمان چلنج کاپ لیپتون در سال ۱۹۱۰
چلنج کاپ لیپتون یک رقابت فوتبالی بود که بین باشگاه‌هایی از جنوب ایتالیا و سیسیل برگزار می‌شد. این بازی در دوره منتهی به جنگ جهانی اول انجام شد، زمانی که فوتبال در کشور هنوز در مراحل اولیه بود.
تاریخچه

این مسابقه توسط توماس لیپتون از برند معروف چای لیپتون برگزار شد. در فینال معمولا تیم‌های پالرمو و ناپولی بودند، با این حال، اینترناسیونال ناپولی و مسینا در نقاط مختلف نیز در این رقابت باهم رقابت کردند.
قهرمانان

| سال | قهرمان | نایب قهرمان | نتیجه نهایی |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۰۹ | ناپولی | پالرمو | ۴-۲ |
| ۱۹۱۰ | پالرمو | ناپولی | ۴-۱ |
| ۱۹۱۱ | ناپولی | پالرمو | ۲-۱ |
| ۱۹۱۲ | پالرمو | ناپولی | ۶-۰ |
| ۱۹۱۳ | پالرمو | اینترناسیونال ناپولی | ۵-۰ |
| ۱۹۱۴ | پالرمو | ناپولی | ۲-۱ |
| ۱۹۱۵ | پالرمو | ناپولی | ۲-۱ |
سودابه آقاجانیان

سودابه آقاجانیان (زادهٔ ۲ اسفند ۱۳۴۱، تهران)، مجری و بازیگر ایرانی است. وی دارای لیسانس الهیات از دانشگاه تربیت معلم است. وی سابقه دبیری دبیرستان را هم دارد. آقاجانیان از سال ۱۳۶۹ وارد صدا و سیما شد و از سال ۷۴ با گویندگی در رادیو تهران فعالیت هنری خود را آغاز کرد. و در برنامه‌های متعدد تلویزیون و نیز رادیو خصوصاً برنامه‌ها برنامه‌های گفت‌وگومحور مجری بوده‌است. وی در جشنواره‌های مختلف رادیو و تلویزیون به عنوان گوینده برتر انتخاب و منتخب برترین بازیگر زن در جشنواره فیلم فجر در سال ۷۲ شده‌است.
بازیگری

فیلم جای امن (۱۳۷۲)
سریال عملیات ۱۲۵ (فصل دوم) (۱۳۸۹)
«بر بال فرشتگان»، (۱۳۷۱)
«لبه تیغ»،
«چشمان سیاه»
«کوچه و موزه»
چاهات خانا

| چاهات خانا | چاهات خانا |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)  بمبئی، مهاراشترا، هند
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵-حال
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
چاهات خانا (به انگلیسی: Chahatt Khanna) (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۶) بازیگر هندی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلمی با نام فیلم اشاره کرد.
سریک (آنتالیا)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| سریک | سریک |
| --- | --- |
شهر: شهر
جایگاه در نقشه: جایگاه در نقشه
سریک: سریک
مختصات: ۳۶°۵۵′ شمالی ۳۱°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۱۷°شمالی ۳۱٫۱۰۰°شرقی﻿ / 36.917; 31.100: مختصات: ۳۶°۵۵′ شمالی ۳۱°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۱۷°شمالی ۳۱٫۱۰۰°شرقی﻿ / 36.917; 31.100
ناحیه: مدیترانه
استان: آنتالیا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mehmet Habalı (MHP)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۵۵۰ کیلومتر مربع (۶۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۶ متر (۸۵ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • شهر: ۱۰۶۸۸۰
 • تراکم: ۲۴۸/کیلومتر مربع (۶۴۰/مایل مربع)
 • شهری: ۵۲۶۴۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: ۰۷۴۰۰
کد منطقه: (۰۰۹۰)+ ۲۴۲
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۰۷
وبگاه: www.serik.gov.tr
سریک (به ترکی استانبولی: Serik) شهری است در کشور ترکیه که در استان آنتالیا واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۴۷٬۷۸۴ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۴۶٬۵۴۱ نفر می‌باشد.
تقسیمات

۸۴ محله در ناحیه سریک وجود دارد:
آسپندوس
تنگوشلو
زیرلانکیا
یانکوی
حاکم هویی یکم چین

حاکم هویی یکم از چین (به چینی: 秦惠公؛ مرگ ۴۹۲ پ. م)؛ فرمانروای ایالت چین در دودمان ژو از ۵۰۰ پ. م تا ۴۹۲ پ. م بود. ایالت چین در آینده همه کشور چین را یکپارچه ساخت و تبدیل به دودمان چین شد. نام اجدادی او یینگ (嬴) و حاکم هویی نام پسامرگ او بود.
حاکم دائو جانشین پدربزرگش، حاکم آی چین که در ۵۰۱ پ. م پس از ۳۶ سال سلطنت درگذشت، شد. پدر حاکم هویی پیش از حاکم آی مرده بود و به او نام پسامرگ حاکم یی (秦夷公) داده شده بود.
حاکم هویی ۹ سال سلطنت کرد و در سال ۴۹۲ پ. م درگذشت. پس از او پسرش حاکم دائو چین جانشین او شد.
چارچوب مرجع

در فیزیک و اخترشناسی، چارچوب مرجع به مجموعه‌ای از مختصات و یک مجموعه ساعت‌ها (یا معادل آن) گفته می‌شود که برای اندازه‌گیری مکان، جهت‌گیری و سایر ویژگی‌های فیزیکی اجسام استفاده می‌شود. این مفهوم در بسیاری از زمینه‌های فیزیک، از مکانیک کلاسیک گرفته تا نسبیت خاص و عام، اهمیت دارد.
چارچوب‌های مرجع می‌توانند لَخت (غیر شتاب‌دار) یا غیر لَخت (شتاب‌دار) باشند. در یک چارچوب مرجع لَخت، قوانین حرکت نیوتن صادق هستند و اجسام بدون هیچ نیروی خارجی با سرعت ثابت حرکت می‌کنند. در یک چارچوب مرجع غیر لَخت، نیروهای مجازی مانند نیروی گریز از مرکز و نیروی کوریولیس ظاهر می‌شوند که می‌توانند حرکت اجسام را تحت تأثیر قرار دهند.
انتخاب چارچوب مرجع می‌تواند بر نحوه مشاهده و توصیف پدیده‌های فیزیکی تأثیر بگذارد. برای نمونه، در نسبیت خاص، چارچوب‌های مرجع مختلف می‌توانند منجر به اندازه‌گیری‌های متفاوتی از زمان و طول شوند. این به دلیل پدیده‌های اتساع زمان و انقباض طول است که در سرعت‌های نزدیک به سرعت نور رخ می‌دهند.
در فیزیک، برای سنجیدن مکان، سمت، زمان و دیگر ویژگی‌های یک پدیده، چارچوب مرجع به شکل مجموعه‌ای از محورها استفاده می‌شود.
در بررسی حرکت هر ذره نیز باید یک چارچوب مرجع تعیین شود که این چارچوب در فیزیک به عنوان ناظر تعبیر می‌شود. در مورد هر حرکت، چارچوب ویژه‌ای متناسب با نوع حرکت باید بکار رود. این مسئله نه تنها در مورد حرکت بلکه در مورد تمام رویدادها و پدیده‌های فیزیکی مطرح است.
برای نمونه برای اینکه بتوان در الکترومغناطیس مقدار نیروی وارد بر یک جسم باردار را محاسبه کرد، ابتدا باید یک چارچوب متناسب با دستگاه تعریف کرده، سپس پدیده را بررسی نمود. اگر این چارچوب مرجع تغییر بکند و به عنوان مثال منتقل شود این مسئله به‌وسیله قواعد تبدیل بیان می‌شود.
کلیات

در فیزیک و اخترشناسی، چارچوب مرجع یک دستگاه مختصات انتزاعی است که مبدأ، گرایش، و تجانس آن توسط مجموعه‌ای از نقاط مرجع مشخص می‌شود - نقظه‌ای که بردار مکان آن هم از نظر ریاضی (با مقادیر مختصات عددی) و هم از نظر فیزیکی (با نشانگرهای مرسوم) مشخص می‌شود.
برای n بُعد، n + 1 نقطه مرجع برای تعریف کامل یک چارچوب مرجع کافی است. با استفاده از دستگاه مختصات دکارتی، یک چارچوب مرجع ممکن است با یک نقطه مرجع در مبدأ و یک نقطه مرجع در فاصله یک واحد در امتداد هر یک از n مختصات دستگاه مختصات دکارتی تعریف شود.
در نظریه نسبیت، از چارچوب‌های مرجع برای تعیین رابطه بین یک مشاهده‌گر در حال حرکت و پدیده تحت مشاهده استفاده می‌شود. در این زمینه، این اصطلاح اغلب به چارچوب مرجع مشاهده‌ای (یا قاب مرجع مشاهده‌ای) تبدیل می‌شود، که دلالت بر این دارد که ناظر در چارچوب در حالت سکون است، اگرچه لزوماً در مبدأ آن قرار ندارد. یک چارچوب مرجع نسبیتی شامل (یا دلالت بر) زمان مختصات است، که با چارچوب‌های مرجع مختلف بردار مکان با یکدیگر برابر نیست؛ بنابراین وضعیت با ناوردایی گالیله‌ای متفاوت است، که در آن همه زمان‌های مختصات ممکن اساساً معادل هستند.
دستگاه‌های مختصات

مقالهٔ اصلی: دستگاه مختصات
اگرچه اصطلاح «دستگاه مختصات» اغلب (به ویژه توسط فیزیکدانان) به معنای غیر فنی استفاده می‌شود، اما اصطلاح «دستگاه مختصات» در ریاضیات معنای دقیقی دارد و گاهی اوقات منظور فیزیکدان نیز همین است.
یک دستگاه مختصات در ریاضیات وجهی از هندسه یا جبر است، به ویژه، ویژگی منیفلدها (برای مثال، در فیزیک، فضاهای پیکربندی یا فضای فازها). دستگاه مختصات دکارتی یک نقطه r در یک فضای n بعدی به سادگی یک مجموعه مرتب از n عدد است:
در یک فضای باناخ کلی، این اعداد می‌توانند (برای مثال) ضرایب در یک بسط تابعی مانند یک سری فوریه باشند. در یک مسئله فیزیکی، آن‌ها می‌توانند مختصات فضازمان یا دامنه‌های مد نرمال باشند. در رباتیک، این اعداد می‌توانند زوایای چرخش‌های نسبی، جابجایی‌های خطی یا تغییر شکل‌های رابط مکانیکی باشند. در اینجا فرض می‌کنیم که این مختصات را می‌توان با مجموعه‌ای از توابع به یک دستگاه دستگاه مختصات دکارتی مرتبط کرد:
که در آن x, y، z و… n مختصات دکارتی نقطه هستند. با توجه به این توابع، سطوح مختصات توسط روابط زیر تعریف می‌شوند:
اشتراک این سطوح خطوط مختصات را تعریف می‌کند. در هر نقطه انتخابی، مماس‌های خطوط مختصات متقاطع در آن نقطه، مجموعه‌ای از بردارهای پایه {e1، e2، ...، en} را در آن نقطه تعریف می‌کنند. به این معنا که:
که می‌توان آن را برای داشتن طول واحد نرمال‌سازی کرد. برای جزئیات بیشتر به مختصات خمیده‌خطی مراجعه کنید.
سطوح مختصات، خطوط مختصات و پایه اجزای یک دستگاه مختصات هستند. اگر بردارهای پایه در هر نقطه متعامد باشند، دستگاه مختصات یک دستگاه مختصات متعامد است.
یک جنبه مهم یک دستگاه مختصات تانسور متریک آن gik است که طول قوس ds را در دستگاه مختصات برحسب مختصات آن تعیین می‌کند:
که در آن شاخص‌های تکرار شده روی آنها جمع می‌شوند.
همان‌طور که از این اظهارات پیداست، یک دستگاه مختصات یک نظریه مدل، بخشی از یک دستگاه اصل موضوعی است. هیچ ارتباط ضروری بین دستگاه‌های مختصات و حرکت فیزیکی (یا هر جنبه دیگری از واقعیت) وجود ندارد. با این حال، دستگاه‌های مختصات می‌توانند زمان را به عنوان یک مختصات شامل شوند و می‌توانند برای توصیف حرکت استفاده شوند؛ بنابراین، تبدیل لورنتسها و تبدیلات گالیله را می‌توان به عنوان دستگاه مختصات مشاهده کرد.