stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرتسوایلر

| مرتسوایلر   | مرتسوایلر   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Kusel
انجمن شهرداری: Lauterecken-Wolfstein
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gerhard Hahn
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲۷ کیلومتر مربع (۰٫۸۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۶۰ متر (۸۵۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۱۸۳
 • تراکم: ۸۱/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 67746
کدهای شماره‌گیری: 06788
پلاک خودرو: KUS
وبگاه: www.merzweiler.de
مرتسوایلر (به آلمانی: Merzweiler) یک شهر در آلمان است که در Lauterecken-Wolfstein واقع شده‌است. مرتسوایلر ۲۰۱ نفر جمعیت دارد.
متیل‌استرنولون

| متیل‌استرنولون | متیل‌استرنولون |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک(8R9S10R13S14S17S)-17-hydroxy-1317-dimethyl-126789101112141516-dodecahydrocyclopenta[a]phenanthren-3-one: نام‌گذاری آیوپاک(8R9S10R13S14S17S)-17-hydroxy-1317-dimethyl-126789101112141516-dodecahydrocyclopenta[a]phenanthren-3-one
دیگر نام‌ها17β-Hydroxy-17α-methylestr-4-en-3-one; 19-Normethisterone; Lutenin; Matronal; Metalutin; Methalutin; Methylestrenolone; Methylnortestosterone; Normetandrone; Normethandrolone; Normethandrone; Normethanedrolone; Orgasteron: دیگر نام‌ها17β-Hydroxy-17α-methylestr-4-en-3-one; 19-Normethisterone; Lutenin; Matronal; Metalutin; Methalutin; Methylestrenolone; Methylnortestosterone; Normetandrone; Normethandrolone; Normethandrone; Normethanedrolone; Orgasteron
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 514-61-4 Y
پاب‌کم: 5284597
کم‌اسپایدر: 4447645 N
UNII: 743F1Z557A N
ChEMBL: CHEMBL269549 N
کد اِی‌تی‌سی: G03DC31
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES C[C@]12CC[C@H]3[C@H]([C@@H]1CC[C@]2(C)O)CCC4=CC(=O)CC[C@H]34 :  SMILES C[C@]12CC[C@H]3[C@H]([C@@H]1CC[C@]2(C)O)CCC4=CC(=O)CC[C@H]34 
 InChI InChI=1S/C19H28O2/c1-18-9-7-15-14-6-4-13(20)11-12(14)3-5-16(15)17(18)8-10-19(18,2)21/h11,14-17,21H,3-10H2,1-2H3/t14-,15+,16+,17-,18-,19-/m0/s1 N Key: ZXSWTMLNIIZPET-ZOFHRBRSSA-N NInChI=1/C19H28O2/c1-18-9-7-15-14-6-4-13(20)11-12(14)3-5-16(15)17(18)8-10-19(18,2)21/h11,14-17,21H,3-10H2,1-2H3/t14-,15+,16+,17-,18-,19-/m0/s1 Key: ZXSWTMLNIIZPET-ZOFHRBRSBU :  InChI InChI=1S/C19H28O2/c1-18-9-7-15-14-6-4-13(20)11-12(14)3-5-16(15)17(18)8-10-19(18,2)21/h11,14-17,21H,3-10H2,1-2H3/t14-,15+,16+,17-,18-,19-/m0/s1 N Key: ZXSWTMLNIIZPET-ZOFHRBRSSA-N NInChI=1/C19H28O2/c1-18-9-7-15-14-6-4-13(20)11-12(14)3-5-16(15)17(18)8-10-19(18,2)21/h11,14-17,21H,3-10H2,1-2H3/t14-,15+,16+,17-,18-,19-/m0/s1 Key: ZXSWTMLNIIZPET-ZOFHRBRSBU 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C19H28O2
جرم مولی: 288.42 g/mol
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
متیل‌استرنولون (به انگلیسی: Methylestrenolone) با فرمول شیمیایی C۱۹H۲۸O۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۲۸۴۵۹۷ است. که جرم مولی آن ۲۸۸٫۴۲ g/mol می‌باشد.
مسجد تازه محله

| مسجد تازه محله | مسجد تازه محله |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: اسلام
شاخه/سنت: شیعه
مکان: مکان
مکان: شوشی
معماری: معماری
گونه: مسجد
سبک: معماری اسلامی
بنیان‌گذاری: سده ۱۹ میلادی
مناره(ها): ۲
مسجد تازه محله
مسجد تازه محله (ترکی آذربایجانی: Təzə məhəllə məscidi) یک مسجد در شهر شوشی است. علت نام آن قرار گرفتن مسجد در محله نسبتاً جدید شهر شوشی است. این مسجد یکی از ۱۷ مسجدی بود که در اواخر قرن نوزدهم در شوشی فعال بود. در خیابان فریدون‌بیگ کوچرلی محله تازه محله شوش قرار داشت.
عالی‌کلا

| عالیکلا | عالیکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: چهاردانگه
دهستان: پشتکوه
جمعیت: ۴۹ نفر (سرشماری ۹۵)
عالیکلا، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۴۹نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
روستای عالی‌کلا در سرشماری سال ۱۳۹۵
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| شمار خانوار | جمعیت | زن | مرد |
| ۲۰ | ۴۹ | ۲۹ | ۲۰ |
میر مصطفی خان تالشی

سپهبد میر مصطفی خان تالشی (زاده: ۱۷۴۷ لنکران، درگذشته: ۷ اوت ۱۸۱۴ لنکران) حاکم، دیپلمات و از رهبران نظامی سده نوزدهم میلادی است. وی دومین حاکم خانات تالش بود که پس از پدرش، میرجمال‌الدین‌خان، به قدرت رسید و از ۱۷۸۶ (۱۱۶۵ خورشیدی) تا ۱۸۱۴ (۱۱۹۳ خورشیدی) بر تالش حکومت کرد.
تبار

میر مصطفی خان از سادات حسینی است که نسبش به زید بن علی و از آنجا به حسین بن علی می‌رسد. وی فرزند میرجمال‌الدین‌خان، مؤسس خانات تالش در سال ۱۷۴۷ میلادی (۱۱۲۶ خورشیدی) است.
سیاست میر مصطفی خان

میر مصطفی خان در اندیشه تأسیس کشوری مستقل بود. به همین دلیل ابتدا به سمت روسیه ابراز تمایل کرده و با پذیرفتن تحت‌الحمایگی امپراتوری روسیه سعی کرد تا از قاجاریان، بی‌نیاز شود تا در ادامه نیز از روس‌ها جدا شده و پادشاهی تالش را تأسیس کند اما هرگز به اهدافش نرسید.
او در طول جنگهای اول ایران و روسیه (۱۲۱۸–۱۲۲۸)، گاه متحد دولت ایران، و گاه نیز همدست ارتش روسیه بود و پس از شکست‌های پی‌درپی ارتش ایران و پیشروی‌های ارتش روسیه در سرزمین‌های شمال رودخانهٔ ارس، به دولت روسیه پیوست. الکساندر اول پس از واقعه یورش به لنکران، درجه سپهبد به میر مصطفی خان داده بود.
میرزا احمد لنکرانی فرزند میرزا خداوردی (وزیرکل میر مصطفی خان)، در کتاب خود، اخبارنامه، می‌گوید که زمانی که میر مصطفی خان، لوای اقتدار برافراشت، یک نامه از طرف وزرای دولت روسیه به سرکرده قشون روس در لنکران ارسال شده بود و از او پرسیده بودند: "چند سال طول می‌کشد تا میوه تالش، رسیده و قابل خوردن شود؟!" و وی نیز پاسخ داده بود: "دست‌کم ۲۵ سال!" میر مصطفی خان که به طریقی از این نامه‌نگاری‌ها باخبر شده بود، متعجب شده و نزدیکان خود را احضار کرد تا هر کسی برداشت خود از این نامه را مطرح کند. هر کسی، حدس و گمان خود را مطرح می‌کرد اما خان، هیچ‌کدام را نپذیرفت تا این که پیرمردی از میان جمع گفت: "منظور وی این است که چند سال طول می‌کشد تا تالش به تصرف روسیه در بیاید" در این هنگام، خان به شدت خشمگین شده و با ناسزا گفتن به روس‌ها، اظهار می‌کند که با روسیه نیز همان کاری را خواهد کرد که با قاجار کرده بود. اما خیلی زود مرگش فرا رسید و نتوانست اشتباهاتش را جبران کند.
مرگ

میر مصطفی خان پس از حدود سه دهه حکومت، در روز یک‌شنبه ۷ اوت ۱۸۱۴ میلادی (۱۶ مرداد ۱۱۹۳ خورشیدی) درگذشت و در لنکران به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۱۹ میلادی، جسد وی به کربلا منتقل شده و در آنجا دفن شد.
خانواده

میر مصطفی خان از همسر خود، صاحب ۷ پسر به نام‌های میر محمد بیگ، میر حسن خان، میر حسین بیگ، میر هدایت بیگ، میر عباس بیگ، میر اسماعیل بیگ و میر علی اکبر بیگ و نیز ۴ دختر به نام‌های قمرآقا خانم، بیوگ خانم (قمرتاج خانم)، بیگم‌آقا خانم و سکینه خانم بود.
خاندان‌های تالشخانوف، تالشینسکی، تالشلی از جمله نوادگان میر مصطفی خان هستند که امروزه در جمهوری آذربایجان زندگی می‌کنند.
البیر اورتایلی

| البیر اورتایلی | البیر اورتایلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ مهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) برگنتس
ملیت: ترکیه
شهروندی: ترکی
محل تحصیل: دانشگاه آنکارا، دانشگاه شیکاگو
شناخته‌شده برای: تاریخ امپراتوری عثمانی تاریخ ترکیه امپراتوری سلجوقی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): History
استاد راهنما: خلیل اینالجق
تأثیر گرفته از: خلیل اینالجق
 :  
البیر اورتایلی (انگلیسی: İlber Ortaylı؛ زادهٔ ۲۱ مهٔ ۱۹۴۷) یک تاریخ‌نگار ترک و استاد تاریخ ریشهٔ تاتارهای کریمه در دانشگاه MEF University، Galatasaray University در استانبول و دانشگاه بیل‌کند در آنکارا است. وی در سال ۲۰۰۵ میلادی به عنوان مدیر موزه کاخ طوپقاپو در استانبول تا زمان بازنشتگی‌اش در ۲۰۱۲ منصوب شد.
داکوتا فانینگ

| داکوتا فنینگ | داکوتا فنینگ |
| --- | --- |
فانینگ در سال ۲۰۲۰: فانینگ در سال ۲۰۲۰
نام هنگام تولد: هَنا داکوتا فانینگ
زادهٔ: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) کنیرز، جورجیا، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–اکنون
هانا داکوتا فنینگ (به انگلیسی: Hannah Dakota Fanning) (زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۹۴) بازیگر آمریکایی است. او در سن هفت سالگی با نقش‌آفرینی در فیلم من سم هستم در سال ۲۰۰۱ درخشید.
فنینگ به عنوان یک بازیگر نوجوان در مشهورترین فیلم‌هایش یعنی مردی در آتش، جنگ دنیاها و تار شارلوت بازی کرده‌است. او برنده جوایز زیادی شده و جوان‌ترین بازیگری بوده که تاکنون کاندیدای جایزه انجمن بازیگران سینما شده‌است.
زندگی

فانینگ در کنیرز، ایالت جورجیا زاده شده‌است. پدر او یک ورزشکار حرفه‌ای بوده که اکنون در لس‌آنجلس یک فروشنده وسایل الکترونیک است. خواهر کوچکتر او ال فانینگ، نیز یک بازیگر است. مادرش نام «هنا» و پدرش نام «داکوتا» را برای او می‌خواستند. او نام داکوتا را در بین دوستان و فامیلش به کار می‌برد. فانینگ تباری نیمه آلمانی با اصلیت ایرلندی دارد.
زندگی شخصی

درژوئن ۲۰۱۱، فانینگ از مدرسه کمپل هال در استودیو سیتی، لس آنجلس فارغ‌التحصیل شد. او در آنجا عضو گروه هلهله چی تیم اول مدرسه بود و به عنوان «ملکه بازگشت به خانه» انتخاب شد. از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، او در دانشکده مطالعه فردی گالاتیم در دانشگاه نیویورک در رشته مطالعات زنان (با تمرکز بر تصویر زنان در فیلم و فرهنگ) درس خواند.
در ژانویه ۲۰۱۲، گزارش شد که قرار است فانینگ در آژانس استعدادیابی WME حضور پیدا کند اما در نهایت کار با همکاری با آژانس استعدادیابی ازبرینک خاتمه یافت. در آوریل ۲۰۱۴ اعلام شد که فانینگ به آژانس CAA رفته‌است.
فیلم‌شناسی > سینما

| نام فیلم | سال | نقش |
| --- | --- | --- |
| تامکتس | ۲۰۰۱ | دختر کوچک در پارک |
| من سم هستم | ۲۰۰۱ | لوسی دایموند داوسن |
| خانهٔ شیرینم آلاباما | ۲۰۰۲ | ملانی جوان |
| هانسل و گرتل | ۲۰۰۲ | کیتی |
| به‌دام‌افتاده | ۲۰۰۲ |  |
| دختران بالاشهری | ۲۰۰۳ | رِی |
| گربه کلاه‌به‌سر | ۲۰۰۳ | سالی والدن |
| مردی در آتش | ۲۰۰۴ | پیتا مارتین راموس |
| همسایه من توتورو | ۲۰۰۴ | صداپیشهٔ ساتسوکی کوساکابه |
| قایم‌موشک | ۲۰۰۵ | امیلی |
| لیلو و استیچ ۲: مشکل استیچ | ۲۰۰۵ | صداپیشهٔ لیلو |
| نه زندگی | ۲۰۰۵ | ماریا |
| جنگ دنیاها | ۲۰۰۵ | رِیچِل فریئر |
| خیال‌باف‌ها | ۲۰۰۵ | کیل کرین |
| تار شارلوت | ۲۰۰۶ | سم ویت‌ویکی |
| سگ هاوند | ۲۰۰۷ | لولن |
| موجودات بالدار | ۲۰۰۸ |  |
| کورالاین | ۲۰۰۹ | کورالاین جونز |
| فشار | ۲۰۰۹ | کیسی هولمز |
| گرگ‌ومیش: ماه نو | ۲۰۰۹ | جین وولتوری |
| فراری‌ها | ۲۰۱۰ | چری کوری |
| گرگ‌ومیش: خسوف | ۲۰۱۰ | جین وولتوری |
| گرگ‌ومیش: سپیده‌دم - قسمت دوم | ۲۰۱۲ | جین وولتوری |
| الان خوبه | ۲۰۱۲ | تسا اسکات |
| حرکات شبانه | ۲۰۱۳ | دنا برائر |
| افی گری | ۲۰۱۴ | افی گری |
| پرندهٔ زرد | ۲۰۱۴ | صداپیشهٔ دلف |
| نیکوکار  | ۲۰۱۵ | اولیویا |
| فرار | ۲۰۱۶ | لیلی |
| بریمستون | ۲۰۱۶ | لیز |
| نغمهٔ آمریکایی | ۲۰۱۶ | مری لووف |
| فرار | ۲۰۱۶ | لیلی |
| لطفاً حاضر باش | ۲۰۱۷ | وندی |
| حباب شیشه | ۲۰۱۸ | استر گرینوود |
| هشت یار اوشن | ۲۰۱۸ | پنه‌لوپه استرن |
| روزی روزگاری در هالیوود | ۲۰۱۹ | لینته فرومه |
| عزیز دل | ۲۰۱۹ | لیلی ابدال |
| وینا و فانتوم‌ها | ۲۰۲۰ | وینا |
| برابرساز ۳ | ۲۰۲۳ | اما کالینز |
| نگهبانان | ۲۰۲۴ | مینا |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | قسمت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۰ | بخش فوریت‌های پزشکی | دلیا چدسی | قسمت: "دورترین سال" |
| ۲۰۰۰ | الی مک‌بل | الی (۵ساله) | قسمت: "تقریباً موزیکال" |
| ۲۰۰۰ | داروی قوی | دختر ادی | قسمت: "تصورات غلط" |
| ۲۰۰۰ | سی‌اس‌آی | برندا کالینز | قسمت: "قطره‌های خون" |
| ۲۰۰۰ | عمل | السا انگل | قسمت: "معامله" |
| ۲۰۰۰ | شهر چرخش | سیندی | قسمت: "داستان اسباب بازی" |
| ۲۰۰۱ | دنیای مالکوم | امیلی | قسمت: "همسایه‌های جدید" |
| ۲۰۰۱ | فیتزجرالدهای مبارز | مری | قسمت آزمایشی |
| ۲۰۰۱ | فمیلی گای | دختر کوچولو | قسمت: "عشق و مرگ در دیکسی" |
| ۲۰۰۱ | الن‌شو | کودکی الن | قسمت: "جاماندن از اتوبوس" |
| ۲۰۰۲ | ربوده شده | الی کیز | ۱۰ قسمت (۶ قسمت تنها صدا) |
| ۲۰۰۴ | لیگ عدالت نامحدود | صداپیشه کودکی واندر وومن | قسمت: "کارهای بچه‌ها" |
| ۲۰۰۴ | فرندز | مکنزی | قسمت: "فردی با شاهزاده کنسولا" |
| ۲۰۱۸ | روان‌پزشک | سارا هووارد |  |
| ۲۰۲۴ | ریپلی | مارج شروود | مینی‌سریال |
دانستنی‌ها

داکوتا در مقابل بازیگران بزرگی همچون رابرت دنیرو، شان پن و دنزل واشینگتن درخشیده‌است.
بازی در فیلم نگهبان خواهر من به داکوتا و خواهرش ال فانینگ پیشنهاد شده بود، اما چون در فیلم‌نامه آمده بود که حتماً باید سر و ابروهای خود را از ته بتراشند، هر دو این پیشنهاد را رد کردند.
در فیلم فراری‌ها تمام ترانه‌های فیلم را با صدای خود خواند و مورد تحسین بسیاری از اهالی موسیقی راک قرار گرفت.
در فیلم الان خوبه مجبور شد از کلاه گیس استفاده کند.
از هنرهای دیگر داکوتا می‌توان به زدن پیانو و ویولن، بافندگی، سوارکاری و رقص باله اشاره کرد.
در دنیای مجازی جزو بازیگرانی به‌شمار می‌رود که بیشترین وب سایت‌های طرفداران را به خود اختصاص داده‌است و به گفته خودش از این قضیه بسیار خوشحال است و به خود افتخار می‌کند.
او تا به حال از تام کروز، دنزل واشینگتن، رابرت دنیرو، کرت راسل و شان پن هدیه گرفته‌است.
دنزل واشینگتن در مورد داکوتا فانینگ می‌گوید: «در تمام دوران بازیگری‌ام تنها دوبار به یاد می‌آورم که مبهوت بازی طرف مقابلم شده باشم. یک بار وقتی با جین هاکمن همبازی شده بودم و بار دیگر وقتی در مقابل داکوتا فانینگ بازی می‌کردم»
داکوتا فانینگ در فرش قرمز و فیلم جنگ دنیاها در ژوئن ۲۰۰۵
دوره هی‌آن

تالار ققنوس در بیودو-این 平等院) Byodoin)، متعلق به قرن یازدهم، دوره هِی‌آن
دوره هِی‌آن (به ژاپنی: 平安時代, Heian jidai) در تاریخ ژاپن فاصله زمانی سال‌های ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی را در بر می‌گیرد.
با دوره هِی‌آن دوران تاریخ باستانی ژاپن به آخر می‌رسد و عصر فئودالی آغاز می‌شود. نام این دوره از پایتخت آن هِی‌آن‌کیو می‌آید که امروز کیوتو نامیده می‌شود. آخرین بخش کلاسیک تاریخ ژاپن است که از ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ اجرا می‌شود. امپراتور کانمو، پایتخت ژاپن را به هی‌آن-کیو (مدرن کیوتو) منتقل کرد. (به ژاپنی: 平安، Heian) در زبان ژاپنی به معنای «درخشش آرامش» است. این دوره ای از تاریخ ژاپن است که تأثیر چینی رو به زوال بود و فرهنگ ملی به بلوغ رسید. دوره هیان همچنین به عنوان اوج ژاپنی امپراتور ژاپن در نظر گرفته می‌شود، که به دلیل هنر ژاپنی، به ویژه اشعار ژاپنی و ادبیات ژاپنی آن مورد توجه قرار گرفته است. دو خط هجانگار منحصر به فرد در ژاپن، کاتاکانا و هیراگانا در این زمان ظهور کردند. این موضوع باعث پیدایش ادبیات بومی معروف ژاپن شد که بسیاری از متون آن توسط زنان درباری نوشته شده بود که به زبان چینی مانند مردان خود تحصیل نکرده بودند.
اگرچه دودمان یاماتو در ظاهر قدرت داشت، اما قدرت واقعی در دست خاندان فوجیوارا بود، یک کوگه قدرتمند که با [[امپراتور ژاپن] ازدواج کرده بود. بسیاری از امپراتورها مادرانی از خاندان فوجی‌وارا داشتند. اقتصاد بیشتر از طریق مبادله مبادله ای و تجارت وجود داشت، در حالی که سیستم شوئن امکان انباشت ثروت توسط نخبگان اشرافی را فراهم کرد. با وجود اینکه دوره هیان دوره صلح ملی بود، دولت نتوانست به‌طور مؤثر بر این قلمرو نظارت کند، که منجر به سرقت مکرر از مسافران می‌شد.
تاریخ

دوره هی‌آن قبل از دوره نارا بود و در سال ۷۹۴ پس از انتقال پایتخت ژاپن به هی‌آن کیو (کیوتوی امروزی)، توسط پنجاهمین امپراتور، امپراتور کانمو آغاز شد. کامو ابتدا سعی کرد پایتخت را به ناگائوکا-کیو منتقل کند، اما یک سری از بلایایی بر شهر افتاد و امپراتور را وادار کرد تا پایتخت را برای بار دوم به هی‌آن منتقل کند. شورش در چین در اواخر قرن نهم رخ داد و وضعیت سیاسی را ناپایدار کرد. هیئت‌های اعزام چینی ژاپنی به تانگ به حالت تعلیق درآمد و هجوم صادرات چین متوقف شد، واقعیتی که رشد مستقل فرهنگ ژاپنی به نام کوکوفو بونکا (به ژاپنی: 国風文化 Kokufu bunka) را تسهیل کرد؛ بنابراین، دوره هی‌آن نقطه اوج در فرهنگ ژاپنی محسوب می‌شود که نسل‌های بعدی همیشه آن را تحسین کرده‌اند. این دوره همچنین برای ظهور طبقه سامورایی که در نهایت قدرت را به دست گرفت و دوره فئودالی ژاپن را آغاز کرد، مورد توجه قرار گرفت.
به‌طور اسمی، حاکمیت در اختیار امپراتور بود، اما در واقع، قدرت در اختیار اشراف خاندان فوجیوارا بود. با این حال، فوجی‌وارا و سایر خاندان‌های نجیب برای حفظ منافع خود در استان‌ها به نگهبان، پلیس و سرباز نیاز داشتند. طبقه جنگجو در طول دوره هی‌آن به دستاوردهای سیاسی ثابتی دست یافت. در اوایل سال ۹۳۹ پس از میلاد، تایرا نو ماساکادو اقتدار دولت مرکزی را تهدید کرد و قیامی را در استان شرقی ولایت هیتاچی، و تقریباً همزمان، فوجیوارا نو سومیتومو در غرب شورش کرد. با این حال، تسلط نظامی واقعی دولت ژاپن قرن‌ها دورتر بود، زمانی که بیشتر قدرت دولت در ارتش خصوصی شوگونات نهفته بود.
ورود طبقه جنگجو به نفوذ دربار نتیجه شورش هوگن بود. در این زمان تایرا نو کیوموری شیوه‌های فوجی‌وارا را با قرار دادن نوه‌اش بر تاج و تخت احیا کرد تا توسط نایب‌نشینی بر ژاپن حکومت کند. خاندان آنها، خاندان خاندان تا پس از جنگ گنپی که آغاز شوگون‌سالاری کاماکورا بود، سرنگون نمی‌شد. دوره کاماکورا در سال ۱۱۸۵ آغاز شد، زمانی که میناموتو نو یوریتومو قدرت را از امپراتورها گرفت و شوگونات را در کاماکورا تأسیس کرد.
خاندان فوجی‌وارا

خاندان فوجی‌وارا برای چندین قرن از طریق ازدواج با اعضای خاندان امپراتور و با تصرف مقام‌های مهم سیاسی، صحنه سیاسی کشور را اداره می‌کرد. حق حاکمیت در ظاهر متعلق به امپراتور بود ولی این خاندان فوجی‌وارا بودند که در عمل اقتدار سیاسی کشور را در دست داشتند. آن‌ها برای تثبیت قدرت خود ناچار بودند که طبقات نظامی را تقویت کنند و این چنین بود که آرام آرام نظامی‌ها به دربار راه یافتند و طبقه سامورایی ظهور کرد. به تدریج توان خاندان فوجی‌وارا رو به افول گذاشت و آشفتگی‌هایی در نظام سیاسی کشور پدیدار شد. بسیاری از زمین‌داران برای حفاظت از اموال خود شروع به استخدام سامورایی‌ها کردند و این گونه بود که طبقه نظامی، به ویژه در شرق ژاپن، به نفوذ و اقتداری روزافزون دست یافت.
فرهنگ > Developments in Buddhism

دوره هی‌آن شاهد ظهور دو فرقه بودایی، تندای و شینگون بود.
Tendai نسخه ژاپنی مکتب تیانتای از چین است که بر اساس سوره نیلوفر، یکی از مهم‌ترین سوتراها در مهایانه بودیسم است. توسط راهب سایچو به ژاپن آورده شد. یکی از عناصر مهم دکترین تندای این پیشنهاد بود که روشنگری برای «هر موجودی» قابل دسترسی است. Saichō همچنین به دنبال انتصاب مستقل برای راهبان Tendai بود. رابطه نزدیکی بین مجموعه صومعه تندای در کوه هیئی و دربار امپراتوری در پایتخت جدید آن در پای کوه ایجاد شد. در نتیجه، تندای بر احترام زیاد به امپراتور و ملت تأکید کرد. امپراتور کانمو خود یکی از حامیان برجسته فرقهٔ ماورایی Tendai بود که در طول قرون بعدی به قدرت زیادی رسید.
شینگون نسخه ژاپنی مکتب ژنین از چین است که بر اساس وجره‌یانه بودیسم است. توسط راهب کوکای به ژاپن آورده شد. بودیسم شینگون بر استفاده از نمادها، تشریفات، طلسمات و ماندالا تأکید می‌کند که به آن جذابیت وسیعی بخشید. کوکای امپراتوران جانشین امپراتور کامو و همچنین نسل‌های ژاپنی را نه تنها با تقدس خود بلکه با شعر، خطاطی، نقاشی و مجسمه‌سازی خود بسیار تحت تأثیر قرار داد. هم کوکای و هم سایچو هدفشان برقراری ارتباط دولت و مذهب و ایجاد حمایت از اشراف بود که منجر به مفهوم «بودیسم اشرافی» شد.
فرهنگ > ادبیات

اگرچه زبان چینی (کانبون) نوشته شده زبان رسمی دربار امپراتوری دوره هی‌آن باقی ماند، معرفی و استفاده گسترده از کانا در ادبیات ژاپنی رونق یافت. علیرغم تأسیس چندین گونه ادبی جدید مانند رمان و روایی «مونوگاتاری (داستان)» (物語) و مقاله‌ها، سواد تنها در میان دربار و بودیسم روحانیون رایج بود.
شعر، به ویژه، جزء اصلی زندگی درباری بود. از نجیب‌زادگان و بانوان منتظر انتظار می‌رفت که به عنوان نشانه ای از جایگاه خود، در هنر شعر سرایی به خوبی تبحر داشته باشند. هر مناسبتی می‌تواند به نوشتن یک آیه نیاز داشته باشد، از تولد یک کودک تا تاج گذاری یک امپراتور، یا حتی یک صحنه زیبا از طبیعت. شعری که به خوبی سروده شده باشد می‌تواند به راحتی شهرت فرد را ایجاد کند یا آن را از بین ببرد، و اغلب بخش مهمی از تعامل اجتماعی است. استفاده می‌شود. ژاپنی‌های این دوره معتقد بودند که دست خط می‌تواند وضعیت روح یک فرد را منعکس کند: بنابراین، نوشتن ضعیف یا عجولانه می‌تواند نشانه ای از پرورش ضعیف در نظر گرفته شود. چه فیلمنامه چینی باشد و چه ژاپنی، نوشتن خوب و مهارت هنری برای شهرت اجتماعی در شعر بسیار مهم بود. سی شوناگون در «کتاب بالش» خود ذکر می‌کند که وقتی یکی از درباریان می‌خواست از او در مورد چگونگی نوشتن شعر به فوجیورا نو تیشی مشاوره بخواهد، مجبور شد مؤدبانه او را سرزنش کند. او به این دلیل که نوشته‌هایش بسیار ضعیف بود.
اشعار سرود ملی ژاپن مدرن، «سرود ملی ژاپن» در دوره هی‌آن نوشته شده است، همان‌طور که «داستان گنجی» توسط موراساکی شیکیبو نوشته شده است. برای دربار هی‌آن بسیار مهم است و یکی از اولین آثار رمان نوشته شده است. مشاهدات و تفکرات آشکار موراساکی شیکیبو، سی شوناگون، معاصر و رقیب او به عنوان خدمتکار دربار امپراتور، به‌طور جمعی به عنوان «کتاب بالش» در دهه ۹۹۰ ثبت شد، که سبک زندگی روزمره سرمایه را آشکار کرد. دوره هی‌آن شکوفایی شعر از جمله آثار آریوارا نو ناریهیرا، اونو نو کوماچی، ایزومی شیکیبو، موراساکی شیکیبو، سایگیو و [فوجیورا نو تیکا]]. شعر معروف ژاپنی معروف به ایروها (いろは)، با تألیف نامشخص، نیز در دوره هی‌آن سروده شد.
فرهنگ > زیبایی

در دوره هی‌آن، زیبایی بخش مهمی از چیزی بود که فرد را به یک فرد «خوب» تبدیل می‌کرد. در اصطلاح زیبایی، مردان و زنان اشرافی صورت خود را پودر می‌کردند و دندان‌های خود را سیاه می‌کردند که دومی «ohaguro» نامیده می‌شد. آرمان درباری مردانه شامل سبیل و لاغر ریش بزی بود، در حالی که دهان زنان کوچک و قرمز رنگ می‌شد و ابروهایشان کنده یا تراشیده می‌شد و دوباره روی پیشانی کشیده می‌شد (هیکی مایو).
زنان موهای براق و روان و مشکی را پرورش می‌دادند و لباس رسمی زنان درباری شامل یک «لباس دوازده‌لایه» پیچیده به نام «جیهونی‌تو» بود، هرچند تعداد واقعی لایه‌ها متفاوت بود. لباس‌ها بر اساس دفتر و فصل تعیین می‌شدند، به‌ویژه لباس‌های زنانه، با پیروی از سیستمی از ترکیب‌های رنگی که گل‌ها، گیاهان و حیوانات خاص یک فصل یا ماه را نشان می‌دادند.
مذهب و زبان

در این دوران تائوئیسم و آیین بودایی، به ویژه شاخه مهایانه آن، گسترش بیشتری پیدا کرد. هر چند که زبان چینی زبان رسمی دربار بود، اما معرفی سیستم هجانمای کانا که هیراگانا و کاتاکانا از آن ریشه گرفت، سبب پیشرفت روزافزون ادبیات ژاپنی شد.
زیبایی

در این دوره مظهر خوبی زیبایی بود، نه بخشندگی و صداقت. زیبایی برای مردان داشتن ریش کوتاه نوک‌دار بود. زنان صورت خود را با پودر سفید می‌کردند و گونه‌ها را سرخاب می‌زدند. زنان همچنین لب‌ها را ماتیک سرخ می‌زدند، به گونه‌ای که کوچکتر به نظر بیاید و خط ابرو را بالا می‌بردند.
اقتصاد

در حالی که دوره هی‌آن یک دوره غیرمعمول طولانی صلح بود، همچنین می‌توان استدلال کرد که این دوره ژاپن را از نظر اقتصادی ضعیف کرد و به فقر برای همه جز تعداد کمی از ساکنان آن منجر شد. کنترل مزارع برنج منبع درآمدی کلیدی برای خاندان‌هایی مانند فوجیوارا و پایه اساسی قدرت آنها بود. ذینفعان اشرافی فرهنگ هی‌آن، «کاست‌های ژاپنی بر پایه ریتسوریو» (良民 «مردم خوب») حدود ۵۰۰۰ نفر در سرزمینی با شاید پنج میلیون نفر بودند. یکی از دلایلی که سامورایی توانستند قدرت را به دست بگیرند این بود که اشراف حاکم در مدیریت ژاپن و استان‌های آن ناتوان بودند. در سال ۱۰۰۰، دولت دیگر نمی‌دانست که چگونه ارز صادر کند و پول به تدریج از بین می‌رفت. به جای یک سیستم کاملاً تحقق یافته گردش پول، برنج واحد اولیه مبادله بود. فقدان یک وسیله محکم مبادله اقتصادی به‌طور ضمنی در رمان‌های آن زمان نشان داده شده است. به عنوان مثال، پیام رسان‌ها به جای پرداخت هزینه پولی، با اشیای مفید مانند ابریشم قدیمی کیمونو پاداش می‌گرفتند.
فرمانروایان فوجیوارا نتوانستند نیروهای پلیس کافی را حفظ کنند و همین امر باعث شد سارقان در طعمه مسافران آزاد باشند. این به‌طور ضمنی در رمان‌ها با ترسی که در سفر شبانه الهام گرفته شده از شخصیت‌های اصلی است، نشان داده شده است. سیستم شوئن امکان انباشت ثروت توسط نخبگان اشرافی را فراهم کرد. مازاد اقتصادی را می‌توان به تحولات فرهنگی دوره هی‌آن و «پیگیری هنر» مرتبط کرد. معابد اصلی بودایی در هی‌آن-کیو و نارا (شهر) نیز از شوئن استفاده کردند. ایجاد شعب در روستاها و ادغام برخی از زیارتگاه‌های شینتو در این شبکه‌های معابد نشان دهنده «پویایی سازمانی» بیشتر است.
رویدادها

۷۸۴: امپراتور کانمو پایتخت را از نارا به ناگائوکا-کیو (کبوتو) انتقال داد.
۷۹۴: امپراتور کانمو نام پایتخت را به هی‌آن-کیو (کبوتو) تغییر داد.
۸۰۴: راهب بودایی سایچو (نام پس از مرگ، دنگیو دایشی) فرقه تندای را معرفی کرد.
۸۰۶: راهب کوکای (نام پس از مرگ، کوبو دایشی) فرقه شینگون (تانتریک) را معرفی کرد.
۸۱۹: کوکای صومعهٔ کوه کویا را در بخش شمال شرقی استان واکایاما کنونی بنیان‌گذاری کرد.
۸۵۸: امپراتور سیوا حکم خاندان فوجیوارا را آغاز کرد.
۸۹۵: سوگاوارا نو میچی‌زانه در مقابل هیئت اعزامی ژاپنی به امپراتوری چین ایستادگی کرد.
۹۹۰: سی شوناگون کتاب ماکورا نو سوشی را نوشت.
۱۰۰۰–۱۰۰۸: موراساکی شیکیبو داستان گنجی را نوشت.
۱۰۵۲: بیودواین (در نزدیکی کیوتو) توسط فوجیوارا نو یوریمیچی ساخته شد.
۱۰۶۸: امپراتور گو-سانجو خاندان فوجیوارا را برانداخت.
۱۰۸۷: امپراتور شیراکاوا از قدرت کناره‌گیری کرد و تبدیل به یک راهب بودایی شد.
۱۱۵۶: تایرا نو کیوموری خاندان میناموتو را شکست می‌دهد و قدرت را به دست می‌گیرد.
۱۱۸۰ (ژوئن): پایتخت به فوکوهارا-کیو (کوبه (شهر) انتقال یافت.
۱۱۸۰ (نوامبر): پایتخت به هی‌آن-کیو (کیوتو) بازگشت.
۱۱۸۵: پس از شکست خاندان تایرا در جنگ گنپی، میناموتو نو یوریتومو با حمایت خاندان هوجو قدرت را به دست می‌آورد، و تبدیل به اولین شوگون ژاپن می‌شود، در حالی که امپراتور ژاپن (یا میکادو) تبدیل به یک امپراتور دست‌نشانده می‌شود.
بیودو-این ("تالار ققنوس")، ساخته شده در قرن یازدهم (اوجی، کیوتو، کیوتو
طراحی فوجیورا نو میچیناگا، توسط کیکوچی یوسای
Danjō-garan در کوه کویا، مرکز مقدس شینگون بودیسم
نقاشی از بوداسف فوگن انمی (سامانتا بادرا (بودیساتوا)). جوهر روی ابریشم، قرن دوازدهم
مجسمه کوموکوتن (Virupaksa)، پادشاه آسمانی غرب، قرن دوازدهم
کلیسای تمام مقدسین، اودیهام

| کلیسای تمام مقدسین، اودیهام | کلیسای تمام مقدسین، اودیهام |
| --- | --- |
نمای کلیسای تمام مقدسین، اودیهام از شمال شرق: نمای کلیسای تمام مقدسین، اودیهام از شمال شرق
fa (in English: Expected satiety): fa
۵۱°۱۵′۱۰″شمالی ۰°۵۶′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۲۵۲۶۷۸°شمالی ۰٫۹۴۰۴۸۵°غربی﻿ / 51.252678; -0.940485: ۵۱°۱۵′۱۰″شمالی ۰°۵۶′۲۶″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۲۵۲۶۷۸°شمالی ۰٫۹۴۰۴۸۵°غربی﻿ / 51.252678; -0.940485
موقعیت: اودیهام, همپشایر
کشور: انگلستان
مذهب: انگلیکان
وبگاه: allsaintsodiham.org.uk
معماری: معماری
ثبت تاریخی: درجه I
Designated: ۲۴ نوامبر ۱۹۶۱
نوع معماری: کلیسا
معماری مذهبی: گوتیک و تودور
 :  
کلیسای تمام مقدسین، اودیهام یک کلیسای انگلیسی در روستای اودیهام، همپشایر است که در نزدیکی خیابان اودیهام، ۱۰ مایل (۱۵/۲ کیلومتر). دورتر از بیزینگ‌استوک واقع شده‌است. این کلیسا میراث انگلیسی است و به عنوان بنای فهرست‌شده محسوب می‌شود.