تهویه مطبوع خورشیدی
سرمایش خورشید جذب و رونشینی (جذب سطحی) مدار بسته

در زیر، فناوری‌های رایج مورد استفاده در تهویه هوای مدار بسته گرمای خورشیدی، آمده‌است:
جذب: NH 3/Hاکسیژن یا آمونیاک/آب
جذب:جذب آب/لیتیوم برومید
جذب:آب/ لیتیوم کلرید
جذب:آب/ژل سیلیکا یا آب/زئولیت
جذب:متانول/کربن فعال
سرمایش فعال خورشیدی از جاذب‌های گرمای خورشید برای تأمین انرژی خورشیدی برای چیلرهای با مولد گرمایی (معمولاً چیلرهای جذبی یا جذب سطحی) بهره می‌برند. انرژی خورشیدی مایعی را که گرمای مورد نیاز مولدهای چیلر جذبی را تأمین می‌کند و به چرخه جاذب‌ها بازمی‌گردد، گرم می‌کند. گرمای ورودی به مولد سبب گردش یک چرخه سرمایش می‌شود که آب سرد تولید می‌کند. آب سرد شده (سامانه چیلر) در سرمایش بزرگ صنعتی و تجاری به کار می‌رود.
انرژی گرمایی خورشید (Solar thermal energy) را می‌توان برای سرمایش پربازده در تابستان، و همچنین گرمایش آب داغ خانگی و ساختمان‌ها در زمستان مورد استفاده قرار داد. در طراحی‌های مختلف سامانه سرمایش انرژی خورشیدی چرخه‌های تکراری سرمایش جذبی تکی، دوگانه یا سه‌گانه به کار می‌روند. هرچه تعداد چرخه‌ها بیشتر شود، بازده آن‌ها بالاتر می‌رود. چیلرهای جذبی دارای صدا و لرزش کمتری نسبت به چیلرهای دارای کمپرسور هستند، اما هزینه استفاده از آن‌ها نسبتاً زیاد است.
تنها آب مورد نیاز چیلرهای جذبی پربازده حداقل باید ۱۹۰ °F برابر ۸۸ °C دما داشته‌است. در مقابل، آب مورد استفاده در جاذب‌های گرمای خورشیدی تخت ارزان قیمت فقط ۱۶۰درجه فارنهایت برابر ۷۱ °C دما دارد. برای تولید آب مورد نیاز با دمای بالاتر، صفحات تخت با حرارت بالا، جاذب‌های محفظه جذب یا تخلیه لازم است. در تأسیسات با مقیاس بزرگ پروژه‌های موفق متعددی از لحاظ فنی و اقتصادی در دنیا موجودند، از جمله، در مراکز "کایزا جرال دو دپوزیتو" در لیسبون با ۱٬۵۷۹ متر مربع جاذب خورشیدی و نیروی سرمایش ۵۴۵ کیلو وات، یا در دهکده المپیک سیلینگ در جینجاوی چین. در سال ۲۰۱۱ قدرتمندترین نیروگاه در بنای تازه تأسیس کالج دنیای متحد سنگاپور (۱۵۰۰ کیلو وات) به کار خواهد افتاد.
این پروژه‌ها نشان داده‌اند که جاذب‌های تخت خورشیدی به ویژه برای دماهای بالای ۲۰۰ °F برابر ۹۳ °C (دارای روکش دوجداره، عایق پشت، و غیره) می‌توانند مؤثر و مقرون به صرفه باشند. هنگامی که امکان گرم کردن آب بالای ۱۹۰ °F برابر ۸۸ °C وجود داشته باشد، می‌توان آن را ذخیره نمود و در هنگام نبود تابش خورشید مورد استفاده قرار داد.
یک نمونه ناموفق نصب تهویه هوای خورشیدی، مرکز محیط زیست آدوبون در لس آنجلس است، که کمی پس از راه‌اندازی از کار افتاد و دیگر استفاده نمی‌شود. شرکت گاز کالیفرنیای جنوبی (شرکت گاز) نیز در حال آزمایش عملی سامانه‌های سرمایش خورشیدی در مرکز منابع انرژی خود (ERC) در داونی کالیفرنیا هستند. جاذب‌های خورشیدی سوپوگی و کوگنرا بر بام ERC نصب شده و سرمایش سامانه تهویه هوای ساختمان را تأمین می‌کنند. شهر مصدر در امارات متحده عربی هم در حال آزمایش یک نیروگاه جذبی دو فاز با استفاده از جاذب‌های سهمی شکل سوپوگی، ردیف فرنسل میروکس و پنل‌های خورشیدی خلأ TVP است.
در اواخر قرن ۱۹، رایج‌ترین مایع برای سرمایش جذبی، محلولی از آمونیاک و آب بود. امروزه استفاده از ترکیب لیتیم برومید و آب نیز رایج است. در یک انتهای سامانه لوله‌های انقباض/انبساط گرم می‌شوند، و انتهای دیگر به اندازه‌ای سرد می‌شود تا یخ بزند. در اصل گاز طبیعی در اواخر قرن ۱۹ به عنوان منبع گرمایی به کار رفت. امروزه در یخچال‌های چیلر جذبی لوازم رایج از پروپان استفاده می‌شود. می‌توان از جاذب‌های انرژی خورشیدی ابداعی آب گرم نیز به عنوان منبع گرمایی «انرژی آزاد» مدرن استفاده کرد. چیلرهای جذبی تا ۱۵۰ سال برای تولید یخ استفاده می‌شدند (پیش از اختراع حباب چراغ برقی). این یخ را می‌توان ذخیره کرده و به عنوان "باتری یخی" برای سرمایش هنگام نبود تابش آفتاب استفاده کرد، همان‌طور که در سال ۱۹۹۵ در هتل اوتانی نو در توکیو ژاپن این‌گونه بود. الگوهای ریاضی در زمینه کلی برای محاسبات عملکرد ذخیره انرژی گرمایی با یخ وجود دارند.
یخ ساز ایزاک یک چرخه متناوب جذبی آب آمونیاک است. ایزاک یک جاذب خورشیدی سهمی شکل و یک طراحی کوچک و کارآمد را برای تولید یخ بدون ورودی سوخت یا برق، و بدون قطعات متحرک، به کار می‌بندد.
منابع سامانه‌های سرمایش خورشیدی شامل SOLID، برای کاربردهای تجاری اختصار سوپوگی، کوگنرا، میروکس و TVP نوری، و ClimateWell, فیگور روتاریکا، سورتک و دایکین برای سامانه‌های مسکونی کاربرد دارد. کوگنرا برای تولید گرما و انرژی الکتریکی که می‌تواند در سرمایش استفاده شود، شبه مولد خورشیدی را به کار می‌گیرد.