stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پهلوان پهلوانان

| پهلوان پهلوانان | پهلوان پهلوانان |
| --- | --- |
کارگردان: ابراهیم باقری
تهیه‌کننده: ابراهیم باقری رضا بیک ایمانوردی
نویسنده: ابراهیم باقری
بازیگران: ایلوش سهیلا هنگامه هوشنگ بهشتی اکبر خواجوی داریوش اسدزاده
فیلم‌بردار: ناصر رفعت
شرکت تولید: ایران فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۹ مهر ۱۳۴۸
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
پهلوان پهلوانان فیلمی به کارگردانی و نویسندگی ابراهیم باقری محصول سال ۱۳۴۸ است.
خلاصه داستان

کودکی که تنها بازمانده قتل‌عام و غارت افراد مالکی ستمگر است، بعد از گذشت سال‌ها انتقام خود را از مالک می‌گیرد و طی حادثه‌ای مادر گم شده اش را نیز پیدا می‌کند و این فیلم در شهر برف انبار محله سنگباران تهیه گردیده است...
بازیگران

ایلوش
سهیلا
هنگامه
هوشنگ بهشتی
اکبر خواجوی
جهانگیر فروهر
ماشین چیان
داریوش اسدزاده
رولی
مهدی جوزی
جورج بردبرن

برای فوتبالیست انگلیسی، جورج بردبرن (بازیکن فوتبال) را ببینید.
| جورج بردبرن | جورج بردبرن |
| --- | --- |
بردبرن در کنوانسیون ضد-برده‌داری ۱۸۴۰ میلادی، درحالی که دستش را کنار گوشش نگه داشته.: بردبرن در کنوانسیون ضد-برده‌داری ۱۸۴۰ میلادی، درحالی که دستش را کنار گوشش نگه داشته.
زادهٔ: ۴ مارس ۱۸۰۶ اتلبارو، ماساچوست
درگذشت: ۲۶ ژوئیه ۱۸۸۰ (سن ۷۴ سالگی)
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: مدرسه الهیات هاروارد
پیشه: کاهن یونیتاریانیست
شناخته‌شده برای: طرفداری از لغو برده‌داری، سیاستمدار و سخنران
همسر(ها): ۱. لیدیا بارنارد ۲. فرنسیس پارکر
فرزندان: یکی در جوانی فوت کرد
والدین: جیمز و سارا لیچ (با نام تولد هاوی) بردبرن
امضاء: امضاء
جورج بردبرن (George Bradburn)‏ (۴ مارس ۱۸۰۶–۲۶ ژوئیه ۱۸۸۰)، سیاستمدار آمریکایی و کاهن یونیتارین ماساچوست بود که به دلیل حمایت از انحلال‌گرایی و حقوق زنان به شهرت رسیده بود. او در کنفرانس ضد برده‌داری ۱۸۴۰ در لندن شرکت نمود و در این کنفرانس علیه حذف نمایندگان زن موضع گرفت. در سال ۱۸۴۳ جورج بردبرن همراه با فردریک داگلاس در ایندیانا در حین یک مأموریت سخنرانی می‌نمود، مورد حمله قرار گرفتند. لیدیا ماریا چایلد در خصوص فعالیت‌های او در مبارزه با برده‌داری نوشت که او «جایگاه والایی در میان افراد آزموده شده و حقیقی دارد».
زندگی‌نامه

بردبرن در ۴ مارس سال ۱۸۰۶ در خانوادهٔ جمیز و سارا بردبرن در اتلبارو، شهر کوچکی واقع ماساچوست متولد شد. بعد از مرگ مادرش، بردبرن توسط خواهر ناتنی‌اش به‌نام فانی بزرگ شد. بردبرن در اوایل حرفهٔ ماشین‌کاری را شروع نمود تا این‌که در سن نزده سالگی تصمیم گرفت تا تحصیلات خویش را ادامه دهد. وی تحصیلات خود را در آکادمی فیلیپس اکستر واقع نیوهمپشایر ادامه داد. بعد از فراگیری آموزش نزد هوزیا بالو (دوم)، بردبرن به مدرسه الهیات هاروارد پذیرفته شد.
نخستین پُست وزارتی بردبرن در سال ۱۸۳۱ در نانتاکت بود اما کلیسای او در حالی‌که بردبرن در آنجا حضور نداشت، به شکل حیرت‌انگیزی فروخته شد و حضار کلیسای او بعداً در سال ۱۸۳۴ متفرق شدند. در حین بودوباش در نانتاکت، بردبرن با خانم اولی‌اش لیدیا آشنا و با وی ازدواج نمود، اما در ظرف یک‌سال پس از ازدواج لیدیا فوت نمود و یگانه دختراش هم یک‌سال بعد از دنیا رفت. فوت همسر و دختراش «بر تمامی زندگی‌وی سایه افگند». به علاوه، حس شنوایی بردبرن در حال از بین رفتن بود. با وجود این‌همه مشکلات، او به خوبی مورد توجه قرار گرفت و در سال ۱۸۳۹ توسط ویگ‌ها به مدت سه سال به عنوان قانون‌گذار ماساچوست انتخاب شد.
بردبرن در سال ۱۸۳۹ به انجمن ضد برده‌داری آمریکا پیوست و قانون رادیکال مرتبط را ارائه کرد. وی رهبری جنبشی را به‌عهده داشت که قانون ازدواج را لغو نمود. بعد از این تغییر در سال ۱۸۴۲ «مردم ماساچوست که تمایل به ازدواج داشته باشند، نیاز نیست که چهره‌های خویش را مقایسه نمایند».
زندگی‌نامه > سال «کنوانسیون جهانی»

در سال ۱۸۴۰ زمانی‌که ابی کلی در کنوانسیون سالانهٔ انجمن ضد برده‌داری آمریکا، عضویت کامل کمیته بازرگانی این انجمن را کسب نمود، حق یک زن برای خدمت در کمیتهٔ ضد برده‌داری آمریکا ایجاد شد. ایجاد حق زنان در این کمیته بدون هزینه نبود؛ یک‌تعداد اعضاء جلسه را ترک گفتند اما سایرین که به «جناح گاریسونین» معروف بودند، به حقوق مساوی همه آمریکایی‌ها صرف‌نظر از جنسیت معتقد بودند؛ بنابراین، زمانی‌که دعوت‌نامهٔ شرکت در کنوانسیون جهانی ضد برده‌داری ۱۲ ژوئن سال ۱۸۴۰ لندن به ماساچوست مواصلت ورزید، تعجب‌آور نبود که ماساچوست تصمیم گرفت که نه‌تنها ویلیام لوید گریسون، وندل فیلیپس و بردبرن بلکه لیدیا ماریا چایلد، هریت مارتینو و ماریا وستون چپمن را نیز به آن کنوانسیون بفرستد.
بردبرن به تاریخ ۷ مه سال ۱۸۴۰ در صندلی نخست کشتی روسکو سفر نمود. دیگر نمایندگان ضد برده‌داری داخل کشتی عبارت بودند از جیمز و لوکرشیا مات، امیلی وینزلو و پدرش ایساک، آبی سوت، هنری گریو و دختراش مری گریو و الیزابت نیل. بعد از این‌که نمایندگان به لندن رسیدند، بسیاری از آن‌ها از فرصت استفاده نموده و به انگلند سفر کردند. بردبرن از مکان‌های مختلفی از جمله کاخ بلنهایم، سالن ایتون، شهر استراتفورد، دانشگاه آکسفورد و قلعهٔ واوریک بازدید نمود. بردبرن بعداً از این تجربیات در سخنرانی‌های خویش در زندگی بعدی‌اش استفاده نمود.
اندکی قبل از افتتاح کنوانسیون جهانی ضد برده‌داری، جوزف استورج ترتیب دهندهٔ کنوانسیون توضیح داد که نمایندگان زن اجازه شرکت در این کنوانسیون را ندارند. «این اقدام جدید احمقانه، این فریب فضولانه آمدن زنان به کنوانسیون»، مورد سرزنش اعضای برجستهٔ انگلیسی ضد برده‌داری قرار گرفت. یک تعداد نمایندگان مرد آمریکایی از جمله جورج بردبرن، ویندیل فیلیپس، جیمز موت، ویلیام آدام، ایساک وینزلو، جی. پی میلر و هنری بروستر استنتن از زنان طرفداری نمودند. ویلیام لوید گریسون که تا تاریخ هفدهم در کنوانسیون نبود تا زمانی که مساوات در کرسی‌ها ایجاد نشد از نشستن در کرسی خودداری نمود. هنری گریو به نفع حقوق مردان به‌منظور حذف زنان صحبت کرد، با وجودی‌که دخترش یکی از نمایندگانی بود که از شرکت در کنوانسیون محروم شده بود. زنان آمریکایی مجبور شدند تا با سایر ناطرین زن مانند لیدی بایرون همراه شوند و اجازه شرکت در این کنوانسیون برای شان داده نشد. در این کنوانسیون نه‌تنها برابری جنسیتی مورد بحث قرار گرفت بلکه بردبرن گفت: «مطرح کردن کلماتی مانند مسیحی، مذهبی و امثال این کلمات توسط افراد از هر دینی یا افرادی که دین ندارند، باید از برنامه کاری ضد برده‌داری حذف شود».
نقاشی صورت بردبرن که در بالای این مقاله و در تصویر هایدن از کنوانسیون جهانی ضد برده‌داری سال ۱۸۴۰ نشان داده شده‌است، در اتاق کوچکی در سالن فراماسون‌ها، محلی‌که در آن کنوانسیون برگزار شده بود، تکمیل شده بود. بردبرن اظهار نمود که او مورد «شدت و تیزبینی بیش از حد» قرار گرفته‌است اما هایدون به وی اطمینان داد که در حین سخنرانی‌اش «انقلابی» به نظر می‌رسید. بردبرن بعد از بازدید از فرانسه برای جلسه سوم در ۳ اوت سال ۱۸۴۰ زمان گذاشت. بردبرن بعداً از نیوکاسل، اسکاتلند و ایرلند دیدن نمود و با افرادی که در کنوانسیون ملاقات نموده بود از جمله دانیل اوکنال رهبر ناسیونالیست ایرلندی و لیدی بایرون ریاضی‌دان (و خانم دلسرد شده شاعر) دیدن نمود.
۱۰۰ کنوانسیون

بردبرن در سال ۱۸۴۳ فردریک داگلاس و ویلیام ای. وایت را در یک مأموریت سخنرانی که توسط انجمن ضد برده‌داری آمریکا سازماندهی و «۱۰۰ کنوانسیون» نامیده می‌شد، همراهی کرد. این مأموریت موعظه برای نوکیشان نبود و متعاقباً بردبرن مورد حمله قرار گرفت. داگلاس مورد حمله قرار گرفت و دست‌اش خیلی شدید شکست چنانچه که هرگز به‌طور کامل بهبود نیافت. منابع دیگری می‌گویند که بردبرن در حین وقوع حمله در ۱۶ سپتامبر سال ۱۸۴۳ در پندلتن در اندیانا بود.
از سال ۱۸۴۶ الی سال ۱۸۴۹ برایدن مصروف ویراستاری مجله «پیشگام و منادی آزادی» در لِین ماساچوست بود.
داگلاس به یک گروهی در ایرلند داستانی را بیان کرد که چگونه بلک‌برن در حالی‌که ناشنوا بود به خاطر تصوراش مبنی بر این‌که وزراء می‌توانند پیام مخالفین برده‌داری را بپذیرند، همان‌طور که «باید زندگی نمایند»، به چالش کشیده شد. بردبرن افزود «من منکر هرنوع ضرورتی هستم- من مخالف فرضیه مقدم شما هستم. من منکر این هستم که زندگی برای هر انسانی ضروری است، مگر این‌که صادقانه زندگی نماید».
۱۰۰ کنوانسیون > سال ۱۸۵۰

بردبرن در سال ۱۸۵۰ در بوستون با فرانسیس اچ. پارکر ازدواج نمود. اگرچه فرانسیس اچ. پارکر بعداً علیل و ناتوان شد و مانع بردبرن از تصدی پُست‌های خارج از کشور شد اما در نهایت این فرانسیس اچ. پارکر بود که خاطرات بردبرن را تکمیل نمود. بردبرن در آن سال برای مجله بوستون کرونوتایپ کار می‌کرد و در کنوانسیون دو روزهٔ حقوق زنان که در سالن برینلی شهر ووستر برگزار شده بود، شرکت نمود.
جین کیتو

| Jane Kitto | Jane Kitto |
| --- | --- |
عکس جین کیتو از هیکی سارکالا ۱۴ آوریل ۲۰۱۸: عکس جین کیتو از هیکی سارکالا ۱۴ آوریل ۲۰۱۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: کیت کمیاب جین
نام(های) دیگر: Kitto, Jane Kitto Andersson
خاستگاه: یارا ولی، ویکتوریا، استرالیا
ژانر: راک آلترناتیو، راک روانگردان، راک آکوستیک
پیشه(ها): هنرمند موسیقی، ترانه‌سرا، خواننده، تهیه‌کننده ضبط، مربی آواز
ساز(ها): آواز، گیتار، باس، ملوترون، پرکاشن
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۱ – تاکنون
ناشر(ان): Right Recordings UK, Scarecrow Music Group Sweden, Independent owned Whosjack Music, Mushroom Records Australia
همکاری‌های مرتبط: Perfect Blue Sky, Big Brother and the Holding Company, Netherbird
وبگاه: kittorock.com, perfectbluesky.netinstagram.com/jane_kitto
جین کیتو ترانه‌سرا، خواننده و نوازنده استرالیایی است که به‌طور حرفه ای با نام هنری کیتو شناخته می‌شود. موسیقی او عمدتاً از آلترناتیو راک تشکیل شده‌است. او همچنین به همراه همسرش Pna Andersson در گروه موسیقی راک کلاسیک آسمان آبی کامل نویسنده و خواننده هستند. هر دو در کورنوال، بریتانیا ساکن هستند.
کیتو کار موسیقی خود را با امضای قرارداد با سوابق قارچ در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و از آن زمان به بیش از ۳۵ کشور سفر کرده و در جشنواره‌های مختلف اروپا اجرا کرده‌است.
کیتو در کنار کارهای خود با ترانه سرایان معتبری مانند واندا و یانگ، اندرو مک میلان و بیلی تورپ ضبط، نوشته و اجرا کرده‌است.
در اوایل سال ۲۰۲۱، کیتو Atlantic Cover Sessions را فقط به صورت آنلاین منتشر کرد. تا به امروز، او در حال حاضر برنامه‌های زنده انفرادی را عمدتاً از طریق مدیر عاملش Jari Hämmalainen در آژانس Gogo Rodeo مستقر در فنلاند و همچنین سوئد، بریتانیا، فرانسه و استرالیا همراه با تور و ضبط با Perfect Blue Sky اجرا می‌کند.
آهنگ‌شناسی > آلبوم‌ها و تک آهنگ‌ها

Kitto – Atlantic Cover Sessions (آلبوم آنلاین ۲۰۲۱)
آسمان آبی کامل – چشم تیلوس (CD 2017)
آسمان آبی کامل – زمرد (CD 2015)
Flower Punch – Flower Punch (CD 2012)
Kitto – Crash (CD 2011)
کیتو - نسل خود را فراموش کنید (EP 2009)
Kitto – Chiltern Sessions Unreleased (CD 2007)
Kitto – Over Sensitive (CD 2007)
کیتو – آشغال گرانبها (CD 2005)
Kitto – Catalina Dreaming (Single 2004)
کیتو - من در تعجبم چرا (تک‌آهنگ ۲۰۰۳)
Kitto – Glorious (Single 2002)
کیتو - شاهزاده تراژدی (CD 2002)
Kitto – Umbilically Yours (CD 2000)
Kitto – Baby Porcelain (CD 1998)
Kitto – Jane Kitto Unreleased (EP 1996)
Kitto – 20 Jacksonia (EP 1995)
کیتو – Blind Lead The Blind (سینگل ۱۹۹۱)
آهنگ‌شناسی > تالیفات

Little Miss Rock N Roll Featuring The Fintones Finland All Music & Media FAMCD-108 Finland (CD 2011)
سی دی نمونه Power FX 'Extreme Rock Funk Rage' دارای نمونه‌های آواز کیتو (CD 2007)
Rock 'N Fuck CD Feat Kitto 'A Short Story'. تولید شده توسط Jerkhouse Connection – فرانسه (CD 2006)
Essential Chillhouse Vol 4 ارائه موسیقی با صدای جالب COOL07314 اسپانیا (۲۰۰۷)
داستان همه – برایان کرامر (2002)
WAAM Ben Antell BOX AMERICANA Riverside Records rrcd009 (2000)
Jukka Tolonen 'Big Time' Feat Kitto در 'Hard Work Jam' و 'You مطمئناً می‌دانید چگونه مرا گول بزنید' VDFCD-8004 Gazell Records AB Sweden (1997) [5
نمونه پاییزی قارچ – PRD91/11 Mushroom Australia (1991)
کامیون گاو آماده باور CD 38720 Mushroom Australia (1987)
Chantoosies «او دوباره بر تو پا می‌گذارد» قارچ استرالیا (۱۹۸۷)
تایه سلاسی

| تایه سلاسی | تایه سلاسی |
| --- | --- |
سلاسی در Erlanger Poetenfest، 2013: سلاسی در Erlanger Poetenfest، 2013
زاده: Taiye Tuakli ۲ نوامبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) لندن، انگلستان
پیشه: رمان‌نویس
دانشگاه: دانشگاه ییل؛ کالج نافیلد، آکسفورد
جنبش ادبی: رئالیسم، درام
کار(های) برجسته: Ghana Must Go (2013)
وبگاه: وبگاه
تایه سلاسی در توییتر: تایه سلاسی در توییتر
تایه سلاسی (زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۷۹) نویسنده و عکاس آمریکایی است. او که اصالتی نیجریه ای و غنای دارد، خود را «محلی» آکرا، برلین، نیویورک و رم توصیف می‌کند.
تایه سلاسی در لندن به دنیا آمد و در بروکلین، ماساچوست بزرگ شد پدر و مادر سلاسی زمانی که او نوزاد بود از هم جدا شدند. او در سن ۱۲ سالگی با پدر بیولوژیکی خود آشنا شد
تام بک

| تام بک | تام بک |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: توماس هلموت بک
زادهٔ: ۲۶ فوریهٔ ۱۹۷۸ ‏(۴۷ سال) نورنبرگ، آلمان
پیشه(ها): خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۴-اکنون
وبگاه: پیشه موسیقی
ژانر: موسیقی پاپ، موسیقی راک، پاپ راک
ساز(ها): آواز، گیتار
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۱-اکنون
 :  
تام بک(به آلمانی: Tom Beck) (متولد ۲۶ فوریه ۱۹۷۸ در نورنبرگ) بازیگر و خواننده آلمانی است. از فعالیت‌های او بازی در سریال مشهور هشدار برای کبرا ۱۱ است.
او ۷۶ اپیزود در این سریال بازی کرده است و دارای دو آلبوم به نام‌های SUPERFICIAL ANIMAL و AMARICANIZED است.
بک در نورنبرگ بزرگ شده است. او دیپلم خود را در سال ۱۹۹۸ گرفته و در سال ۱۹۹۹ وارد آکادمی تئاتر بایرنی مونیخ شد و دوره کارآموزی بازیگری خود را در رشته موزیکال ادامه داد و در سال ۲۰۰۳ فارغ‌التحصیل شد. او آموزش موسیقی و رقص را دیده است.
شخصی‌ها

او در سال ۲۰۱۵ با بازیگر آلمانی‌تبار کریسانتی کاواسی آشنا شد و در سال ۲۰۱۸ با وی ازدواج کرد. آنها در ۹ نوامبر سال ۲۰۱۹ صاحب یک فرزند پسر شدند.
تتسوجی موروهاشی

تتسوجی موراهاشی (به ژاپنی: 諸橋 轍次) (زاده ۴ جون ۱۸۸۳، درگذشت ۸ دسامبر ۱۹۸۲) یکی از پژوهشگران در زمینه زبان ژاپنی و چین‌شناسی می‌باشد. بزرگترین و ماندگارترین اثر او واژه‌نامه بزرگ چینی و ژاپنی (大漢和辭典 , dai kan wa jiten) که نخستین انتشارش برای سال ۱۹۴۳ می‌باشد، است. این واژه‌نامه به نویسه‌های چینی که در زبان ژاپنی با نام کانجی شناخته می‌شوند می‌پردازد.
پدر موروهاشی نیز از پژوهشگران زبان چینی و از علاقه‌مندان به سو شی بود. از این روی نام پسرش را تتسوجی گذاشت که برآمده از نام برادر سو شی، ژه (轍، تلفظ در زبان ژاپنی: تتسو) و پسوند جی (ژاپنی: 次 پین‌یین: cì ; به معنایی «فرعی، دومین، پسین») است. موزه تتسوجی موراهاشی (諸橋轍次記念館) در شهر زادگاه او در سانجو، نیگاتا قرار دارد که با نام خانه چین‌شناسی (漢学の里 , kangaku no sota)شناخته می‌شود.
گبزه

City در Marmara, 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Gebze | Gebze |
| --- | --- |
City: City
Location in Turkey: Location in Turkey
مختصات: ۴۰°۴۸′ شمالی ۲۹°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۰۰°شمالی ۲۹٫۴۳۳°شرقی﻿ / 40.800; 29.433: مختصات: ۴۰°۴۸′ شمالی ۲۹°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۰۰°شمالی ۲۹٫۴۳۳°شرقی﻿ / 40.800; 29.433
ناحیه: Marmara
استان: استان قوجاایلی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Adnan Köşker (حزب عدالت و توسعه)
مساحت: مساحت
 • City: ۶۰۴ کیلومتر مربع (۲۳۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهری: ۲۹۰۸۶۸
Postal code: ۴۱۴۰۰
وبگاه: http://www.gebze.bel.tr/
گبزه (به ترکی استانبولی: Gebze) یکی از شهرهای ترکیه که در شمال غرب ترکیه و در ۳۰ مایلی استانبول قرار گرفته است. جمعیت شهر گبزه در سال ۲۰۰۹ برابر با ۲۸۲٬۴۴۴ نفر بوده است.
سانت بی د یبرگات

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Sant Boi de Llobregat | Sant Boi de Llobregat |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: بارسلون
Comarca: بایکس لوبرگات
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱٫۹۴ کیلومتر مربع (۸٫۴۷ مایل مربع)
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۸۰٬۷۳۸
اهلیت‌نام: Santboià/-na
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
سانت بی د یبرگات (به اسپانیایی: Sant Boi de Llobregat) یک شهرستان در اسپانیا است که در بارسلون واقع شده‌است.
خصوصیات

سانت بی د یبرگات ۲۱٫۹۴ کیلومترمربع مساحت و ۸۰٬۷۳۸ نفر جمعیت دارد.
تحصیل در بلژیک

سطوح مختلف تحصیل در فلاندر
آموزش و پرورش در بلژیک توسط یکی از سه جامعه: فلاندری، فرانسوی و آلمانی زبان تنظیم و تأمین مالی می‌شود. هر جامعه ای سیستم مدرسه خود را دارد که تفاوت‌های کوچکی بین آنها وجود دارد. دولت فدرال نقش بسیار کمی ایفا می‌کند: مستقیماً سن مدرسه اجباری و به‌طور غیرمستقیم تأمین مالی جوامع را تعیین می‌کند.
تحصیل در بلژیک در سنین ۵ تا ۱۸ سالگی یا تا زمانی که فرد از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود اجباری است.
مدارس را می‌توان به سه گروه تقسیم کرد:
مدارس متعلق به جوامع (آموزش جامعه فلاندری؛ تشکیلات والونی-بروکسل)
مدارس دولتی یارانه ای (آموزش رسمی یارانه ای؛ شبکه رسمی یارانه ای)، سازماندهی شده توسط استان‌ها، شهرداری‌ها یا کمیسیون جامعه فرانسوی بروکسل
مدارس رایگان یارانه ای (آموزش رایگان یارانه ای؛ شبکه رایگان یارانه ای)، عمدتاً توسط سازمانی وابسته به کلیسای کاتولیک سازماندهی شده‌است.
گروه دوم هم از نظر تعداد مدارس و هم از نظر تعداد دانش آموزان بزرگ‌ترین گروه است.
جیمز جی. بیرنی

| جیمز جی>  بیرنی | جیمز جی>  بیرنی |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جیمز گیلسپی بیرنی ۴ فوریهٔ ۱۷۹۲ دنویل، کنتاکی (کنتاکی کنتاکی), U.S.
درگذشته: ۱۸ نوامبر ۱۸۵۷ (۶۵ سال) پرث امبوی، نیوجرسی،  U.S.
حزب سیاسی: دموکرات-جمهوری‌خواه (قبل از ۱۸۲۵ میلادی) لیبرتی (۱۸۴۰–۱۸۴۸)
همسر(ان): Agatha McDowell Elizabeth Potts Fitzhugh
فرزندان: ۵ تا شاملویلیام دیوید جیمز
والدین: James G. Birney Martha Reed
تحصیلات: دانشگاه ترنسیلوانیا دانشگاه پرینستون (BA)
امضا: 
جیمز گیلسپی بیرنی (James Gillespie Birney) (زادهٔ ۴ فوریه ۱۷۹۲ – ۱۸ نوامبر ۱۸۵۷)،‏ از طرفداران الغای برده‌داری (انحلال‌گرا)، سیاستمدار و وکیل آمریکایی بود که در دانویل، کنتاکی متولد شد. او از یک مزرعه‌دار و برده‌دار به انحلال‌گرا تغییر رویه نمود و هفته‌نامهٔ «نوع‌دوست» را به‌نشر رسانید. او دو بار به‌عنوان نامزد ریاست جمهوری برای حزب آزادی ضد برده‌داری خدمت نمود.
بیرنی حرفهٔ حقوقی را در دانویل پس از فارغ‌التحصیلی از کالج نیوجرسی و تحصیل تحت‌نظر الکساندر جی دالاس، دنبال نمود. او داوطلبی برای کمپین‌های هنری کلی نمود، در شورای شهر خدمت کرد و فراماسون گردید. در سال ۱۸۱۶، او در انتخابات مجلس نمایندگان کنتاکی، به‌عنوان عضو از حزب دموکرات-جمهوری‌خواه پیروز گردید. در سال ۱۸۱۸، او یک مزرعهٔ پنبه در شهرستان مدیسون، آلاباما تأسیس نمود و انتخابات مجلس نمایندگان آلاباما را درسال بعد برنده شد. بیرنی سرانجام مزرعه را فروخت و یک دفتر حقوقی در هانتسویل، آلاباما تأسیس نمود که یکی از موفق‌ترین وکلای منطقه گردید.
بیرنی در طول دههٔ ۱۸۲۰ با موضوع برده‌داری به‌طور فزاینده‌ای دچار مشکل گردید. او عضو انجمن استعمار آمریکا گردید که از مهاجرت آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به قارهٔ آفریقا حمایت می‌کرد. پس از خدمت‌کردن در نقش‌های مختلف برای سازمان، بیرنی شروع به‌درخواست برای لغو فوری برده‌داری کرد. در سال ۱۸۳۵، او به سینسیناتی نقل مکان نمود و «نوعدوست» را سال بعد تأسیس نمود. او همچنین عضو انجمن ضد برده‌داری آمریکا گردید، اما به‌دلیل مخالفت با حقوق برابر برای زنان، از آن گروه کناره‌گیری کرد. بیرنی نامزدی حزب آزادی را در سال ۱۸۴۰ پذیرفت و ۰٫۳ درصد از آرای مردم را به‌دست‌آورد. او دوباره در سال ۱۸۴۴ نامزدی حزب آزادی را پذیرفت و با پشت سر گذاشتن جیمز کی. پولک و کلی، ۲٫۳ درصد از آرای مردم را به‌دست‌ آورد. بیرنی در سال ۱۸۴۱ به میشیگان نقل‌مکان کرد و در تأسیس شهر بی سیتی، میشیگان کمک نمود.
جوانی

متولد در یک فامیل برده‌دار دولتمند اسقفی ایرلندی به‌همین نام، در دانویل، کنتاکی، جیمز جی. بیرنی مادرش مارتا رید را در سه سالگی از دست داد. او و خواهرش توسط عمه بیوهٔ شان که به‌درخواست پدرش از ایرلند آمده بود تا از آن دو مراقبت کند، بزرگ شدند. او به‌سبب مخالفت عمه‌اش با برده‌داری تحت تأثیر قرار گرفت. عمهٔ او از داشتن برده امتناع نمود. تا سال ۱۷۹۵، دو خواهر پدرش و خانواده‌های شان از ایرلند مهاجرت کرده بودند و در مزارع نزدیک خانهٔ او مستقر شده بودند. بسیاری از بستگان مادرش نیز به‌همان نزدیکی مهاجرت کرده بودند و در سایر مناطق شهرستان مرسر، کنتاکی ساکن شده بودند. او با بزرگ شدنش مسئلهٔ برده‌داری را از منظرهای مختلفی دید. اگرچه پدرش برای جلوگیری از پیوستن ایالت کنتاکی به اتحادیه به‌عنوان یک ایالت برده‌داری مبارزه کرد، اما زمانی‌که این تلاش شکست خورد، تصمیم گرفت تا زمانی‌که قانون‌گذار برده‌داری را از کل ایالت منسوخ نکند، فردی می‌تواند صاحب بردگان شود تا زمانی‌که با آنها به‌صورت انسانی رفتار نماید. سایر اعضای خانوادهٔ بیرنی احساس مسئولیت اخلاقی شخصی می‌کردند و از داشتن برده امتناع می‌نمودند. به‌نوبهٔ خود، بیرنی با پدرش موافقت کرد و اولین بردهٔ خود، مایکل، پسری به سن خودش را در شش‌سالگی پذیرفت. با این حال، در بسیاری از دوران جوانی و تحصیل خود، او تحت تأثیر معلمان و دوستان با دیدگاه‌های قوی ضد برده‌داری قرار داشت. به‌طور مثال، او در جوانی در چندین موعظه توسط یکی از طرفداران لغو باپتیست به‌نام دیوید بارو شرکت کرد که بعداً آنرا با خاطرخواهی به‌یاد می‌آورد.
تحصیل

وقتی‌که بیرنی یازده ساله شد به دانشگاهی ترانسیلوانیا در لکسینگتون، کنتاکی فرستاده شد، جایی‌که «یکی از معلمان بیرنی، رابرت همیلتون بیشاپ، یکی از اولین مخالفان صریح برده‌داری در ایالت بود.» او دو سال بعد به‌خانه بازگشت و وارد مدرسه‌ای گردید که توسط یک مرد از پروتستان اداره می‌گردید و به‌تازگی در دانویل افتتاح شده بود، جایی‌که او در تحصیلات خود، عمدتاً در علوم پایه، به‌درجهٔ عالی رسید. او در سال ۱۸۰۸ در سن هفده‌سالگی وارد کالج نیوجرسی (بعدها دانشگاه پرینستون) شد. او به تحصیل فلسفهٔ سیاسی، منطق و فلسفهٔ اخلاق پرداخت و به‌عنوان یک مناظره‌گر ماهر معروف شد. در میان هم‌آموزهایش، او به‌خصوص با جورج ام دالاس دوست گردید. او تحت‌نظر رئیس مدرسهٔ (ساموئل استانهوپ اسمیت)، هم منطق‌دان و هم نویسنده‌ای که تا حدی ضد برده‌داری بود، تحصیل نمود. او همچنین در معرض تفکر ضد برده‌داری جان مک‌لین قرارگرفت. بیرنی از پرینستون در ۲۶ سپتامبر، سال ۱۸۱۰ فارغ‌التحصیل گردید.
وقتی‌که او پس از فراغت از تحصیل به دانویل بازگشت، برای کمپین هنری کلی مدت یک ماه کار کرد. پس از این، او شروع به تحصیل حقوق در فیلادلفیا، در دفتر الکساندر جی دالاس که پدر دوست و هم‌آموز او در پرینستون بود، کرد. او از امکانات مالی قابل‌توجهی لذت می‌برد، یک کالسکهٔ اسب برای حمل و نقل داشت و همیشه خوش‌لباس بود. او همچنین با اعضای جامعهٔ محلی کوئیکرها دوست گردید. او در فیلادلفیا با دالاس تا سه سال بعدی ماند تا اینکه در آزمون وکالت فیلادلفیا قبول و در اتحادیهٔ وکلا پذیرفته شد و به او حق وکالت دادند.
فعالیت‌های حقوقی

بیرنی در ماه مه، سال ۱۸۱۴ به زادگاهی خود بازگشت و وکالت را در آنجا آغاز و وکیل موقت بانک محلی شد. او به هر دو دعاوی مدنی و کیفری در دانویل و سایر شهرهای دورافتادهٔ کنتاکی رسیدگی می‌نمود. اقتصاد کنتاکی در این زمان نسبتاً ضعیف بود، زیرا جنگ سال ۱۸۱۲ باعث ایجاد شکاف در تجارت در داخل ایالت گردیده بود. بیرنی که در تأمین مخارج زندگی خود مشکل داشت، در این‌زمان معیشت خود را عمدتاً به عنوان تسویه‌کنندهٔ مطالبات تأمین می‌کرد.
به‌دنبال پیروی از پدرش، بیرنی به‌محض بازگشت به دانویل، فراماسون و عضو شورای شهر دانویل شد که او را عضوی از نخبگان اجتماعی شهر ساخت. او همچنین عاشق آگاتا مک داول شد و در ۱ فوریهٔ، سال ۱۸۱۶ با او در یک کلیسای پروتستان ازدواج نمود. ایشان ۱۱ فرزند داشتند که از این تعداد ۶ فرزند تا بزرگسالی زنده ماندند. از جمله هدایای‌که این زوج جوان دریافت کردند، برده‌هایی از پدر و پدرشوهرش بود. بااینکه بیرنی هنوز نتوانسته بود، دیدگاه‌های لغوی خود را به‌طور کامل توسعه دهد، با مهربانی آنها را پذیرفت. باید گفت که بیرنی بعداً در زندگی در بسیاری از مناسبت‌ها گفته بود که به‌یاد نمی‌آورد هرگز باور داشته باشد که برده‌داری درست است.
برای مطالعه بیشتر

Fladeland, Betty (1955). James Gillespie Birney: Slaveholder to Abolitionist. Ithaca, New York: Cornell University Press.
Encyclopedia of Kentucky. New York City: Somerset Publishers. 1987. pp. 112–116. ISBN 0-403-09981-1.
Remini, Robert V. (1991). Henry Clay: Statesman for the Union. New York: W. W. Norton & Company. pp. 652–668. ISBN 978-0-393-03004-4.
D. Laurence Rogers (2011). Apostles of Equality: The Birneys, the Republicans and the Civil War. Lansing, Michigan: Michigan State University Press.
Franklin, Cathy Rogers (2000). "James Gillespie Birney, the Revival Spirit, and The Philanthropist". American Journalism. 17 (2): 31–51. doi:10.1080/08821127.2000.10739237.
جنوب ایالات متحده آمریکا
جغرافیا

جنوب یک منطقه هواشناسی متنوع با مناطق آب و هوایی متعدد، از جمله معتدل، نیمه گرمسیری، گرمسیری و خشک است - اگرچه جنوب به‌طور کلی به گرم و مرطوب، با تابستان‌های طولانی و زمستان‌های کوتاه و معتدل شهرت دارد. بیشتر مناطق جنوبی - به جز مناطق مرتفع تر و مناطق نزدیک به غرب، جنوب و برخی از حاشیه‌های شمالی - در منطقه آب و هوای نیمه گرمسیری مرطوب قرار دارند. محصولات به راحتی در جنوب رشد می‌کنند زیرا آب و هوای آن به‌طور مداوم فصل‌های رشد حداقل شش ماه قبل از اولین یخبندان را فراهم می‌کند. برخی از محیط‌های رایج عبارتند از خلیج‌ها و باتلاق‌ها، جنگل‌های کاج جنوبی، جنگل‌های معتدل کوهستانی آپالاچیان، ساوان‌های دشت‌های بزرگ جنوبی، و جنگل‌های نیمه گرمسیری و جنگل‌های دریایی در امتداد سواحل اقیانوس اطلس و خلیج مکزیک. فلور منحصر به فرد شامل گونه‌های مختلف ماگنولیا، رودودندرون، نیشکر، نخل و بلوط و غیره است. جانوران منطقه نیز متنوع است و شامل انبوهی از گونه‌های دوزیستان، خزندگانی مانند آنول سبز، مار سمی دهان پنبه ای، و تمساح آمریکایی، پستاندارانی مانند خرس سیاه آمریکایی، خرگوش باتلاقی و آرمادیلو ۹ نواری و پرندگانی مانند قاشق رز و طوطی کارولینای منقرض شده اما نمادین.
این پرسش که چگونه مرزها و مناطق فرعی در جنوب را تعریف کنیم، برای قرن‌ها کانون پژوهش و بحث بوده است. همان‌طور که توسط اداره سرشماری ایالات متحده تعریف شده است، منطقه جنوبی ایالات متحده شامل شانزده ایالت است. تا سال ۲۰۱۰، حدود ۱۱۴٬۵۵۵٬۷۴۴ نفر، یا سی و هفت درصد از کل ساکنان ایالات متحده، در جنوب، پرجمعیت‌ترین منطقه این کشور، زندگی می‌کردند. اداره سرشماری سه بخش کوچکتر را تعریف کرد:
ایالات اقیانوس اطلس جنوبی: دلاور، فلوریدا، جورجیا، مریلند، کارولینای شمالی، کارولینای جنوبی، ویرجینیا و ویرجینیای غربی.
ایالت‌های مرکزی جنوب شرقی: آلاباما، کنتاکی، می‌سی‌سی‌پی و تنسی.
ایالات مرکزی غربی جنوبی: آرکانزاس، لوئیزیانا، اوکلاهما و تگزاس.