stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درویش‌خان
موسیقی زمان درویش‌خان > نوآوری در موسیقی سنتی > استقلال و تحول در آهنگ‌سازی نو

در آغاز، آهنگسازی به شیوه نو توسط علی‌اکبر شیدا متخلص به شیدای شیرازی و عارف قزوینی آغاز شده بود. آن دو، آهنگسازی را به صورت اصولی نیاموخته بودند و تصنیفها را بر اساس ذوق و احساس خود می‌ساختند و خود بر آن‌ها شعر می‌نهادند و خود نیز آن‌ها را می‌خواندند.
اما این سبک موسیقی، توسط درویش‌خان به صورت یک حرفه مستقل هنری درآمد؛ زیرا او علاوه بر ردیف سنتی، با مبانی موسیقی بین‌المللی آشنا شده بود و بر اساس این دانش، آهنگ می‌ساخت. از سوی دیگر، به جای اینکه خود، آهنگ بخواند خوانندگان حرفه‌ای آن‌ها را اجرا می‌کردند. علاوه بر این، آهنگ‌های او با شعر شاعران حرفه‌ای خوانده شده و برای نواختن، از ارکستری که خود او در انجمن اخوت بنیان گذاشته بود بهره می‌گرفته‌است.
سعدی حسنی در کتاب «تاریخ موسیقی» دربارهٔ پیدایش موسیقی نوین ایران می‌نویسد: «نخستین تحول واقعی موسیقی را غلامحسین درویش آغاز کرد.»
موسیقی زمان درویش‌خان > نوآوری در موسیقی سنتی > تغییر در یکنواختی

پدر درویش‌خان، که کمی با موسیقی آشنا بود و سه‌تار می‌نواخت، او را در ده سالگی به شعبه موسیقی مدرسه نظام، وابسته به دارالفنون، سپرد که به سرپرستی موسیو لومر ایجاد شده بود. او در دارالفنون به فراگیری خط موسیقی و نواختن شیپور و طبل کوچک مشغول و با موسیقی اروپایی آشنا شد. در زمان تحصیل، متوجه یکنواخت بودن موسیقی ایرانی شد. به این جهت، آواز را که تا آن زمان بدون ضرب و طولانی بود، خلاصه و به صورت ضربی درآورده و از ضرب‌آهنگهای تازه و گاه برگرفته از موسیقی اروپایی استفاده کرد. او به «درآمد» که پیش از آواز نواخته می‌شد قطعه ضربی دیگری به نام «پیش‌درآمد» افزود.
دو سفر درویش به لندن و تفلیس، به همراه حسین طاهرزاده، عبدالله دوامی، ابوالحسن اقبال‌آذر و مشیر همایون شهردار باعث آشنایی بیشتر با آهنگ‌های غربی و افزایش میل او به نوآوری و آفرینش قطعات تازه و دلپذیری شد که ساختار ضرب‌آهنگ آن‌ها در موسیقی ایران سابقه نداشت. او نام این قطعات را والس، مارش و پولکا نهاد. این کار باعث ایجاد فضای تازه در موسیقی ایران و دعوت کمپانی‌های صفحه پرکنی خارجی از هنرمندان برای ضبط خوانده‌ها و نواخته‌هایشان به اروپا شد.
موسیقی زمان درویش‌خان > نوآوری در موسیقی سنتی > تغییر در تار

درویش در نواختن تار دست داشت. تا آن زمان تار دارای پنج سیم (دو سیم سفید، دوسیم زرد، و یک سیم بم) بود. اما با نگاه به سه‌تار به فکر افتاد سیم دیگری به تار بیفزاید و از آن هنگام تار دارای شش سیم شد و این عمل باعث ایجاد کوک‌های متنوع و جدید در تار شد.
درسال ۱۳۹۸ یک فیلم کوتاه انیمیشن دربارهٔ درویش‌خان ساخته شد. نام این انیمیشن «سیم ششم» می‌باشد که در آن به اختراع سیم ششم تار توسط درویش‌خان و همچنین مرگ این هنرمند بزرگ پرداخته‌است. کارگردان این فیلم انیمیشن بهرام عظیمی و نویسنده فیلمنامه مهناز عادلی می‌باشد.
موسیقی زمان درویش‌خان > نوآوری در موسیقی سنتی > گسترش پیش‌درآمد

همان‌طور که اشاره شد، قطعات متداول زمان درویش‌خان از لحاظ زمانی کوتاه بود و هنگامی که نوازندگان ارکستر می‌خواستند نواختن دسته جمعی را با یک مقدمه طولانی‌تر آغاز کنند، آهنگ‌های کمی در دسترس داشتند.
پس از مشروطیت و آزادشدن اجتماعات و تشکیل انجمن‌های مختلف، ارکسترها با عده بیشتری تشکیل یافت و اولین کنسرت‌ها با تشویق ظهیرالدوله در مجالس بزرگی که شنونده‌های بیشتری داشت، ایجاد شد؛ بنابراین برای شروع کنسرت‌ها آهنگ‌های دیگری لازم بود که مفصل‌تر باشد و چند دقیقه‌ای به طول بکشد تا مردم را برای شنیدن ساز و آواز آماده کند. بدین‌صورت اولین پیش‌درآمدها ایجاد شد. هرچند پیش‌درآمد سابقه طولانی نیز داشته
است اما تا قبل از درویش‌خان این پیش‌درآمدها قطعات مستقلی به‌شمار نمی‌آمد. مبتکر پیش‌درآمد به سبک امروز، درویش‌خان بوده‌است. او پیش‌درآمدهایش را توسعه داده و در تمام گوشه‌های آواز پروراند. بدین ترتیب آنها را تبدیل به قطعات مستقل کرد.
این قطعات به پیشنهاد مشیر همایون، به مناسبت اینکه قبل از درآمد زده می‌شد، پیش‌درآمد نام گرفت. روح‌الله خالقی اشاره می‌کند که احتمالاً نام پیش‌درآمد قبل از نام‌گذاری مشیر همایون وجود داشته‌است و همین ذهن او را با این کلمه آشنا ساخته بود.
داستان دیگری نیز ابوالحسن صبا از پدرش نقل کرده‌است که به علت دیگری برای ظهور پیش‌درآمد اشاره کرده‌است:
کمپانی هیز مسترز ویس (به انگلیسی: His Masters Voice) به خواجه هابمارسون مأموریت می‌دهد که در تهران با موسیقی‌دان‌های مشهور برای پر کردن صفحه مذاکره کند و عده‌ای را با خود به لندن بیاورد تا صفحاتی از موسیقی آنها ضبط شود. هامبارتسوم به ملاقات آقا حسینقلی می‌رود و او را متقاعد می‌کند تا با او رهسپار لندن شود و آقا حسنقلی هم قبول می‌کند و با عده‌ای راهی لندن می‌شوند. درویش‌خان به نزد او می‌رود و می‌گوید: شما با این کار اعتبار موسیقی و موسیقی‌دان را در ایران پایین می‌آورید. وقتی شما که استاد مسلم هستید هنر را به هیچ بفروشید، فردا شاگردان شما چه اعتباری خواهند داشت. میرزا این عقیده را می‌پسندد ولی نماینده کمپانی وانمود می‌کند که درویش از راه حسد و کارشکنی این مطالب را گفته‌است. با این حال آقا حسینقلی تحت تأثیر سخنان درویش از کمپانی طلب دستمزد می‌کند و بالاخره معامله با چند متر پارچه ماهوت انگلیسی ختم می‌شود و هیئت نوازندگان به سمت لندن راهی می‌شود. درویش وقتی از شرط حقارت‌آمیز این معامله آگاه می‌شود، تصمیم به مبارزه می‌گیرد و شروع به ساختن قطعاتی به اسم پیش‌درآمد می‌کند. استقبال عموم از پیش‌درآمدهای درویش طوری بود که وقتی صفحات به تهران رسید، با شکست مواجه شد؛ زیرا مردم صفحه پیش‌درآمد درویش را می‌خواستند.
روح‌الله خالقی این حکایت را در کتاب خود نقل کرده و آنرا فاقد اعتبار و نادرست می‌داند.
آثار درویش‌خان

در مجموع هفت پیش‌درآمد، شش تصنیف، یازده رِنگ و قطعاتی متفرقه از درویش‌خان برجای مانده‌است.
آثار درویش‌خان > پیش‌درآمدها

پیش‌درآمد ماهور
پیش‌درآمد ابوعطا (اول)
پیش‌درآمد ابوعطا (دوم)
پیش‌درآمد سه‌گاه
پیش‌درآمد شوشتری
پیش‌درآمد افشاری
۷. پیش‌درآمد راک (ماهور)
آثار درویش‌خان > رِنگ‌ها

رنگ ماهور (قهر و آشتی)
رنگ ماهور (دوم)
رنگ همایون
رنگ شوشتری
رنگ اصفهان (پریچهر و پریزاد)
رنگ اصفهان (غنی و فقیر)
رنگ سه‌گاه
رنگ ابوعطا
رنگ افشاری
رنگ افشاری (دوم)
۱۱. رنگ اصفهان (سوم)
آثار درویش‌خان > قطعات متفرقه

۱. سرود «مارش جمهوری» (ماهور)
۲. «پولکا» در فا ماژور (ماهور و چهارگاه)
۳. «حصار» (چهارگاه)
۴. «دوضربی افشاری»
آموزش شاگردان

وی از نخستین کسانی است که در ایران کلاس آموزش موسیقی برپا کرد و شماری از نامداران موسیقی ایرانی، شاگردان او بوده‌اند. او به شاگردانی که دوره‌های مختلف، درسش را با موفقیت می‌گذراندند نشانی به شکل تبرزین هدیه می‌داد که از جنس مس و نقره و برای شاگردان سطوح عالی، از جنس طلا بود. از جمله شاگردان او که موفق به دریافت تبرزین طلا شدند، می‌توان مرتضی نی‌داوود، ابوالحسن صبا، موسی معروفی، نورعلی برومند ارسلان درگاهی و سعید هرمزی را نام برد.
رابطه با خانواده خالقی

پس از فوت میرزا غلامرضای شیرازی که آشنایی و رابطه گسترده‌ای با خانواده خالقی داشت، از قول روح‌الله خالقی، این خانواده با درویش‌خان آشنا شد و پدر روح‌الله خالقی نیز از تعلیمات او برخوردار شده بود. روزی به دعوت آنها درویش‌خان به باغ خانوادگی آنها می‌آید و ماجرای آن آشنایی را روح‌الله خالقی چنین می‌نویسد:
«محفل آراسته‌ای به پاس احترام او ترتیب دادند و حضار که اهل ذوق و دوستدار موسیقی بودند، مقدم استاد را گرامی داشتند. اطراف حوض دایره شکلی را که در حاشیه‌اش شمعدانی‌های قرمز کاشته بودند، فرش انداختند و همه با محبت و بی‌ریا چهار زانو دور هم نشستند. ماه از پشت درختان دلربایی می‌کرد و با شکوهی تمام به بالا می‌خرامید. نسیم ملایم شهریور می‌وزید و حرکت شاخه‌ها، زمین را سایه روشن می‌کرد. نوای سر انگشتان درویش‌خان هم رونق خاصی به محفل انس داده بود … دفعه دیگر استاد تار را زمین گذارد و سه‌تار به دست گرفت و شورِ بالادسته را با کوک مخصوص خود نواخت که آیتی از لطف و زیبایی بود و هرگز اثرش با اینکه سال‌ها از این داستان می‌گذرد، از خاطرم محو نشده‌است …»
فعالیت‌های خیریه

علاوه بر اجرای کنسرت برای جمع‌آوری کمک برای قحطی زدگان روسیه، اجرای کنسرت‌های دیگری نیز برای ایجاد دبیرستان فرهنگ، کنسرت برای آتش‌سوزی آمل در ۱۲۹۶ خورشیدی، کنسرت برای بازسازی خرابی‌های آتش‌سوزی بازار و نیز کنسرت برای غارت شدگان ارومیه در ۱۲۸۶ خورشیدی از جمله تلاش‌های او در دوران مشروطه بود.
علاقه به گل و گیاه

درویش خان شیفته گل و گیاه بود و در حیاط خانه‌اش گل‌های رنگارنگ بسیاری داشت که همه را به دست خود پرورش داده بود.
در کتاب سرگذشت موسیقی ایران نیز به علاقه او به گل و گیاه اشاره شده‌است:
او در زمان حیاتش شیفته گل بود و در صحن خانه‌اش، گلهای رنگارنگ داشت که همه را به دست خود پرورش می‌داد و اوقات فراغت خود را با نبتات خوش رنگ و بو، قرین و همدم بود.
اخلاقیات

تکیه کلام او یا پیر و یا پیرجان بود به همین جهت به این نام معروف شد و همه او را یا پیر و یا پیرجان صدا می‌کردند. روح‌الله خالقی دربارهٔ او نقل می‌کند:
«درویش طبعی لطیف و ذوقی سرشار داشت. هنرمندی متجدد و بی‌تکلف، بسیار متواضع و فروتن، بی‌آزار و بردبار، انسان‌دوست و زیردست‌نواز، خوش معاشرت و رفیق‌دوست بود. از هیچ‌کس بدگویی نمی‌کرد؛ یعنی عارف به تمام معنا که فقط نیکی می‌دید و همه را خوب می‌پنداشت. مردی بود نکته سنج و با نمک و خوش بیان و ظریف و رند و شوخ. چنان‌که وقتی کلام گوشه‌داری می‌شنید، به وضعی دلپسند و مؤدب، جواب مناسب می‌داد اما نه آنطور که خاطری را آزرده سازد. هنر را بسیار محترم می‌شمارد و وضع و رفتارش چنان بود که مورد احترام و تکریم همه واقع می‌شد. نسبت به استادان خود حق‌شناس و سپاس‌گزار بود و با شاگردانش به کمال ملاطفت و مهربانی رفتار می‌کرد و آنها را به‌مانند برادر و فرزند خود دوست می‌داشت.»
مرگ درویش‌خان

در شب چهارشنبه، دوم آذر ماه ۱۳۰۵ هجری خورشیدی، هنگام بازگشت از جلسه محفل موسیقی در منزل یکی از دوستان به خانه، درشکه‌ای دو اسبه کرایه می‌کند. در آن زمان خودرو به تازگی وارد خیابان‌های شهر شده بود و شمار آن‌ها به سختی به پنجاه دستگاه می‌رسید. زمانی که درشکه از خیابان امیریه به سمت شمال می‌پیچد، خودروی فوردی از جهت مخالف با درشکه و اسب‌های آن برخورد می‌کند. اسب‌های درشکه درجا تلف می‌شوند و وی از درشکه به بیرون پرتاب شده و از ناحیه سر به زمین برخورد می‌کند. بی‌درنگ مردم رسیده و او را به بیمارستان نظمیه تهران (که بهترین بیمارستان آن زمان تهران بود) می‌رسانند. اما بر اثر ضربه‌ای که بر سر او وارد آمد، چنان به سختی آسیب دید که پنج روز بعد در بیمارستان به علت ضربه مغزی در سن ۵۴ سالگی درگذشت. وی در گورستان ظهیرالدوله میان امامزاده قاسم و تجریش شمیران که قبرستان درویشان صفایی است، در کنار قبر علی ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
چند روز پس از مرگ او مدیر روزنامه ناهید مقاله بلندی به یاد او نوشت و از مرگ او اظهار تاسف کرد.
بر روی سنگ قبر او این اشعار نوشته شده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| درویش اگر از این جهان رفت  |  |  مشنو که فقیر و ناتوان رفت |
| درویش هنر ور زمان بود  |  | استاد هنرور زمان رفت |
| فریاد ز بوستان برآمد  |  | کان بلبل خوش ز بوستان رفت |
| چون دید چنین مدیر ناهید  |  |  کان چشم و چراغ دوستان رفت |
| تاریخ وفات او ز من خواست  |  |  تا سر کنم آنچه داستان رفت |
| من نیز بگفتم ای شکوهی  |  |  درویش یگانه زمان رفت |
(سال ۱۳۴۵ قمری)
مرگ درویش‌خان > تقدیر از درویش‌خان پس از مرگ

محمد هاشم میرزا متخلص به «افسر» در مدح این استاد و درویش عبدالمجید طالقانی، استاد خط شکسته‌نستعلیق که هر دو اهل طالقان هستند دو بیت زیر را سروده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| درویش زمان ما و درویش نخست |  | هریک به رهی رسم تجدد می‌جست |
| آن یک خط راست را شکسته بنوشت |  | وین موسیقی شکسته را کرد درست |
ایرج میرزا نیز در وصف او از زبان «زهره» در منظومهً «زهره و منوچهر» گفته‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تار نهم در کف درویش خان |  | تا بدمد بر بدن مرده جان |
چند روز پس از این حادثه، علینقی وزیری مجلس یادبودی برای او در مدرسه موسیقی خود بر پا کرد. عکس بزرگ درویش و تار دست وی را در گوشه سالن گذاردند و نواری سیاه به دور آن افکندند و با گل که مورد علاقه او بود تزیین کردند. وزیری در آن مجلس به جای ناله و ندبه، با موسیقی یاد درویش را گرامی داشت. در این جلسه برای اولین بار در تاریخ موسیقی ایران، جلسه تذکر با نوای موسیقی آغاز شد. شماری از دولتمردان آن روزگار از جمله چهار تن از وزیران کشوری نیز در آن حضور داشتند. در این مجلس، آثاری از درویش‌خان شامل پیش‌درآمد افشاری و تصنیف باد خزان وزان شد توسط ارکستر به رهبری وزیری نواخته شد و خود او نیز با تار، چند قطعه از آفریده‌های او را به تنهایی نواخت و در پی آن، سخنانی در اهمیت حضور او در جامعه موسیقی ایران بیان کرد. سپس حسین گل‌گلاب شعری در رثای درویش در برگه‌ای نوشت و خواند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چون اشک شمع تا مژه بر یکدیگر زدیم |  | داغ تو از سر آمد و از پای ما گذشت |
در انتها حضار پای برگه شعر را به یاد آن شب امضا کردند.
عکس یادگاری سفر به تفلیس برای پر کردن صفحه. به ترتیب نشسته از راست: باقر خان رامشگر، حسین طاهرزاده، درویش خان. ایستاده از راست: عبدالله دوامی، ابوالحسن اقبال آذر
سنگ مزار درویش‌خان در گورستان ظهیرالدوله
تصنیف ز من نگارم، با اجرای تار محمد رضا لطفی و صدای نصرالله ناصح پور
قبر درویش خان در گورستان ظهیر الدوله
وندل، آرکانزاس

Unincorporated community در 23x15px|border |alt=|link= آرکانزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Vanndale, Arkansas | Vanndale, Arkansas |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
State:  آرکانزاس
فهرست شهرستان‌های آرکانزاس: Cross
Township: Searcy
ارتفاع: ۸۴ متر (۲۷۶ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 72387
کد منطقه: 870
GNIS feature ID: 78652
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: وندل، آرکانزاس: سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی ایالات متحده آمریکا: وندل، آرکانزاس
وندل، آرکانزاس (به انگلیسی: Vanndale, Arkansas) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیوکراس، آرکانزاس واقع شده‌است.
خصوصیات

وندل ۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
البرگن

مکان در Overijssel
| Albergen | Albergen |
| --- | --- |
شهر: شهر
The Catholic Church of Albergen: The Catholic Church of Albergen
نام(های) مستعار: Bukke, Bökke: نام(های) مستعار: Bukke, Bökke
The town centre (dark green) and the statistical district (light green) of Albergen in the municipality of Tubbergen.: The town centre (dark green) and the statistical district (light green) of Albergen in the municipality of Tubbergen.
استان: Overijssel
Municipality: Tubbergen
جمعیت (1 January 2007): جمعیت (1 January 2007)
 • کل: ۳٬۵۴۲
اهلیت‌نام: Albergenaren
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
وبگاه: dorpsraadalbergen.nl
البرگن (به Dutch: Albergen) یک Village در Netherlands است که در Tubbergen واقع شده‌است.
خصوصیات

البرگن ۳٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد.
امقید

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| Amguid | Amguid |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان‌های الجزایر: استان تمنراست
District: Tazrouk District
Commune: Idlès
ارتفاع: ۶۰۹ متر (۱۹۹۸ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
امقید (به عربی: أمقید) یک منطقهٔ مسکونی در الجزایر است که در استان تمنراست واقع شده‌است.
خصوصیات

امقید ۶۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وندل (آیداهو)

مکان
| Wendell, Idaho | Wendell, Idaho |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت در شهرستان گودینگ، آیداهو و ایالت آیداهو: موقعیت در شهرستان گودینگ، آیداهو و ایالت آیداهو
مختصات: Area/postal codes & others -->: مختصات: Area/postal codes & others -->
ایالت: آیداهو
شهرستان: گودینگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳۶ مایل مربع (۳٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳۶ مایل مربع (۳٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۴۳۲ فوت (۱۰۴۶ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۷۸۲
 • برآورد (۲۰۱۲): ۲۷۵۱
 • تراکم: ۲۰۴۵٫۶/مایل مربع (۷۸۹٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۳۳۵۵
کد منطقه: ۲۰۸
FIPS code: ۱۶–۸۶۳۲۰
GNIS feature ID: ۰۳۹۸۳۳۲
وندل (به انگلیسی: Wendell) شهری در شهرستان گودینگ ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲٬۷۸۲ نفر بوده است.
یویونگ

مکان
| یویونگ 岳阳市 | یویونگ 岳阳市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
یویونگ: یویونگ
یویونگLocation of the city centre in Hunan: یویونگLocation of the city centre in Hunan
مختصات: ۲۹°۲۲′ شمالی ۱۱۳°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۶۷°شمالی ۱۱۳٫۴۳۳°شرقی﻿ / 29.367; 113.433: مختصات: ۲۹°۲۲′ شمالی ۱۱۳°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۳۶۷°شمالی ۱۱۳٫۴۳۳°شرقی﻿ / 29.367; 113.433
استان: هونان
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۱۴۸۹۶ کیلومتر مربع (۵۷۵۱ مایل مربع)
 • شهری: ۱۳۴۴ کیلومتر مربع (۵۱۹ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۷۲۱ کیلومتر مربع (۲۷۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۵۴۷۷۹۱۱
 • تراکم: ۳۷۰/کیلومتر مربع (۹۵۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۲۳۲۱۳۳
 • تراکم شهری: ۹۲۰/کیلومتر مربع (۲۴۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۹۹۱۴۶۵
 • تراکم کلان‌شهری: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۶۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
وبگاه: yueyang.gov.cn
یویونگ (به لاتین: Yueyang) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در هونان واقع شده‌است.
خصوصیات

یویونگ ۱۴٬۸۹۶ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۴۷۷٬۹۱۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهرهای City of Cockburn، نومازو، شیزوئوکا، کسلگر، بریتیش کلمبیا، استارا زاگورا و کوپرتینو، کالیفرنیا خواهرخوانده‌های یویونگ هستند.
گارسون، اویلا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| Garzón (Colombia) | Garzón (Colombia) |
| --- | --- |
شهرداری و شهرک: شهرداری و شهرک
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of Garzón (Colombia) in the Huila Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Garzón (Colombia) in the Huila Department of Colombia.
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
بخش: اویلا
مساحت: مساحت
 • شهرداری و شهرک: ۵۸۰ کیلومتر مربع (۲۲۰ مایل مربع)
 • شهری: ۲۰۰ کیلومتر مربع (۱۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۲۸ متر (۲۷۱۷ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • شهرداری و شهرک: ۸۰٬۰۰۰ (year ۲٬۰۱۰)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
وبگاه: http://garzon-huila.gov.co
گارسون (هویلا) (به اسپانیایی: Garzón (Colombia)) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در بخش هویلا واقع شده‌است.
خصوصیات

گارسون ۵۸۰ کیلومترمربع مساحت و ۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۸۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلاکولا، شهرستان لعانه

Village در 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Alaküla | Alaküla |
| --- | --- |
Village: Village
شهرستان‌های استونی: شهرستان لنه
Parish: دهستان لیهولا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
الاکولا، بخش بخش لعان (به لاتین: Alaküla, Lääne County) یک روستا در استونی است که در دهستان لیهولا واقع شده‌است.
البشتی، کونستانتا

Commune در 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Albești | Albești |
| --- | --- |
Commune: Commune
شهرستان: کونستانسا
Status: Commune
Component villages: Albești, Arsa, Coroana, Cotu Văii, Vârtop
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gheorghe Moldovan (National Liberal Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۶٫۹۱ کیلومتر مربع (۶۰٫۵۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: افزایش۳٬۲۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: http://www.albesti.info
البشتی، کونستانتا (به لاتین: Albești, Constanța) یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است.
امل‌آباد

city در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Amlabad | Amlabad |
| --- | --- |
city: city
ایالت: جارکند
District: Bokaro
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۴٬۷۲۳
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی, Santali
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
امل‌آباد (به انگلیسی: Amlabad) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در جارکند واقع شده‌است.
خصوصیات

امل‌آباد ۴٬۷۲۳ نفر جمعیت دارد.
آلاداغ، آدانا

مکان
| Aladağ | Aladağ |
| --- | --- |
استان: استان آدانا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Yusuf Baş (حزب حرکت ملی)
 • قائم‌مقام: Tamer Kılıç
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۱٬۳۴۷٫۳۳ کیلومتر مربع (۵۲۰٫۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۲۱ متر (۳۰۲۲ فوت)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۴٬۲۲۴
 • منطقه: ۱۶٬۹۵۱
 • تراکم منطقه: ۱۳/کیلومتر مربع (۳۳/مایل مربع)
کد پستی: 01720
وبگاه: www.aladag.bel.tr
الاداگ، ادنا (به لاتین: Aladağ, Adana) یک سکونتگاه مسکونی در ترکیه است که در استان آدانا واقع شده‌است.
خصوصیات

الاداگ ۹۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تومیریس (فیلم)

| تومیریس | تومیریس |
| --- | --- |
ژانر: درام تاریخی
کارگردان: آکان ساتایف
بازیگران: آلمیرا تورسین عادل آخمتوف ارکبولان دییروف
کشور سازنده: قزاقستان
زبان اصلی: زبان قزاقی
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: آلینا نظربایوا سوتلانا نام ارکبولان دییروف
مدت: ۱۹۵ دقیقه
تولیدکننده: قزاق فیلم
بودجه: ۶۵۰۰۰۰۰ دلار آمریکا
تومیریس (به انگلیسی: Tomyris)، یک فیلم بلند سینمایی به کارگردانی آکان ساتایف است. داستان این فیلم بر اساس یکی از چند روایتی است که پیرامون مرگ کوروش بزرگ روایت شده است. این فیلم روایتی از تاریخ هرودوت است و بخشی از جنگاوری‌های شخصیتی را به تصویر کشیده که در واقعی بودن آن تردیدهایی مطرح شده است. داستان فیلم پیرامون ملکهٔ ماساگتها یکی از اقوام ایرانی، به نام تَهم‌رَییش (تومیریس) است که بر طبق روایات در نبردی شاه پارسیان ، کوروش بزرگ را کشته است. این فیلم در شهر نور سلطان، پایتخت قزاقستان، در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد.
داستان

داستان این فیلم، افسانه‌ای برگرفته از یکی از چندین روایت پیرامون مرگِ کوروش از کتاب تاریخ هرودوت است. این روایت در مورد جنگ کوروش بزرگ با ماساگتها (یکی از اقوام) و ملکه آن‌ها تَهم‌رَییش (تومیریس) است که کوروش بزرگ در این جنگ کشته می‌شود. البته این یکی از چندین روایتی است که پیرامون مرگ کوروش است و بیشتر شبیه افسانه است تا داستان واقعی.
بازیگران

آلمیرا تورسین در نقش تَهم‌رَییش (تومیریس)
غسان مسعود در نقش کوروش بزرگ
عادل آخمتوف در نقش آرگون
اعظم ساتیبلدی در نقش کاواز
تولید

فیلمبرداری از دسامبر سال ۲۰۱۷ آغاز و صحنه‌هایی در جاهای گوناگون در قزاقستان فیلمبرداری شد. قهرمانان ماساژت به زبان ترکیِ باستان صحبت می‌کنند، در حالی که قهرمانان پارسی در این فیلم به پارسی باستان صحبت می‌کنند. این فیلم، اگر بر پایهٔ تحریف تاریخ نباشد، دست کم برساخته از روایتی است که بیش از تاریخ واقعی، به تاریخ عامیانه یا حتی تاریخ افسانه‌ای نزدیک است.
دربارهٔ کارگردان

آکان ساتایف، فیلمساز ۴۵سالهٔ قزاق، یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردانان در منطقهٔ آسیای میانه است. با وجود اینکه عمر استقلال جمهوری قزاقستان از اتحاد جماهیر شوروی هنوز به سی سال نرسیده، سینمای این کشور از قوام بیشتری در مقایسه با دیگر جمهوری‌های آسیاییِ جدا شده از شوروی برخوردار است. ساتایف سال ۱۳۹۱ و در بخش بین‌المللِ سی و یکمین جشنوارهٔ فیلم فجر موفق به کسب دو سیمرغ بلورین برای فیلم «Myn Bala» شد. بیشترِ همکاری‌های او در تولید فیلم با دو کمپانیِ منطقه‌ای «Kazakhfilm Studios» و «sataifilm» انجام گرفته است. فیلم سینمایی «Road to Mother»، به کارگردانی آکان ساتایف، نمایندهٔ جمهوری قزاقستان در مراسم اسکار سال ۲۰۱۸ خواهد بود.
درام تاریخیِ «به سوی مادر» (Road to Mother) ساخته آکان ساتایف به عنوان نمایندهٔ قزاقستان برای شرکت در رقابت بهترین فیلم خارجی زبان اسکار ۲۰۱۸ به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی معرفی شد. این فیلم روایتگر ماجرای زندگی چندین نسل از یک خانوادهٔ قزاق از سال‌های دههٔ ۱۹۳۰ تا امروز است که از خلال همین داستان، وقایع سرنوشت‌ساز تاریخ قزاقستان از جنگ تا استقلالِ این کشور را به تصویر کشیده است.
پرهزینه‌ترین فیلم تاریخ قزاقستان

فیلم سینمایی تومیریس به سفارش وزارت فرهنگ و ورزش قزاقستان در استودیوی فیلم ملی «قزاق فیلم» ساخته شده است. دو سال پیش آکان ساتایف اظهار تردید کرده بود که بتوان این فیلم را ساخت: «بودجه سینمای قزاقستان تحمل ساخت این فیلم را ندارد، زیرا فیلم باید در قالب هالیوودی ساخته شود.» اما بودجه این فیلم از سوی دولت تأمین شد و به گفتهٔ منابع آگاه، حدود ۱۰ میلیون دلار (بیش از ۳۱۰ میلیارد تومان به نرخ مهر ۱۳۹۹) هزینهٔ ساخت این فیلم تاریخی شده است تا عنوان پرهزینه‌ترین فیلم تاریخ ۲۸ سالهٔ کشور قزاقستان را به خود اختصاص دهد. آرمان آسینوف رئیس قزاق فیلم در نشست خبری فیلم تومیریس گفته است: «سینما و دستاورد فرهنگی ما را نباید با بودجه سنجید. تلاش ما بر این است که برای نسل‌های آینده تاریخ خودمان را روایت کنیم.» به نظر می‌رسد پس از تمسخر قزاق‌ها در کمدی هالیوودی «برات ۲۰۰۶»، آن‌ها مصمم شده‌اند تصویر متفاوتی از کشور خود ارائه دهند.
بازماندن از اسکار – دو دیدگاه متفاوت دربارهٔ تومیریس

تارنمای vlast.kz در نقد تومیریس نوشته: برای تولید یک فیلم سینمایی تاریخی لازم است به دیدگاه‌ها و روایت‌های مختلف تاریخی و ابعاد هنری توجه کرد. فیلم تومیریس آکان ساتایف از لحاظ هنری می‌تواند در ردیف فیلم‌های بسیار خوب باشد، فقط همین! اما کارگردان دربارهٔ دوره‌ای از تاریخ که فیلم مربوط به آن است، دیدگاه خاصی ندارد و فیلمنامه‌نویس از تمام تکنیک‌ها و ابزار درام به‌طور کامل استفاده نکرده است. به هر حال، ساخت اینگونه فیلم‌ها بیشتر ماهیت راهبردی دارد تا تاکتیکی. همانگونه که سازندگان فیلم اعلام کرده‌اند، هدف این فیلم گیشه نیست (بازگرداندن بودجهٔ هنگفت فیلم در کشور قزاقستان غیرممکن است) بلکه ایجاد چهرهٔ کشور، ترویج میهن‌پرستی و حفظ میراث گذشته برای نسل‌های آینده است.
اما منتقد تارنمای time.kz نظر دیگری دارد و معتقد است: تولیدکنندگان «تومیریس» اسکار را در نظر داشته‌اند. اما آرمان آسینوف رئیس قزاق فیلم گفته بود: کمیتهٔ اسکار در قزاقستان مستقل از استودیوی ما و وزارت فرهنگ فعالیت می‌کند. ما فیلم را پیشنهاد می‌کنیم اما تصمیم نهایی را خود کمیته می‌گیرد. کسی حق ندارد بر تصمیم این کمیته تأثیر بگذارد. فیلم‌ها در نتیجهٔ رأی مخفی انتخاب می‌شود.
سرانجام هم «تاج و تخت طلایی» به کارگردانی رستم عبدراشف به عنوان نمایندهٔ قزاقستان در اسکار ۲۰۲۰ معرفی شد و تومیریس از حضور در این رقابت معتبر جهانی بازماند. به همین دلیل، به نظر می‌رسد تولید این فیلم تاریخی در حالت خوشبینانه با اهداف فرهنگی و در حالت بدبینانه با اهداف سیاسی همراه بوده است.
استان توچیگی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ژاپن
| استان توچیگی | استان توچیگی |
| --- | --- |
استان: استان
  پرچم:   پرچم
جایگاه استان توچیگی در ژاپن: جایگاه استان توچیگی در ژاپن
منطقه: کانتو
جزیره: هونشو
مرکز استان: اوتسونومیا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۹+ (JST)
کد پستی: ۰۲۰–۸۵۷۰〒
کد منطقه: (۰۸۱)
استان توچیگی یکی از استانهای کشور ژاپن است که در جزیره هونشو قرار گرفته‌است. مساحت آن ۶۴۰۸ کیلومترمربع می‌باشد. جمعیت این استان در سال ۲۰۰۳ بیش از دو میلیون نفر برآورد شده‌است.
استان توچیگی از نظر تقسیمات کشوری بخشی از ناحیه کانتو به حساب می‌آید. مرکز این استان شهر اوتسونومیا است.