stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنژیوگرافی تشدید مغناطیسی
کیفیت تصویری در MRA > روش‌های بهبود کنتراست در MRA

کنتراست بین خون کرنری (coronary blood pool) و بافتهای احاطه‌کننده را می‌توان با روشهایی مثل اثر درون-جریانی (in-flow effect) یا با بکارگیری پیش-پالس‌های تشدید مغناطیسی (pre-pulse MR) کنترل کرد.
افزایش کنتراست بین شریانهای کرنری و بافتهای اطراف تاکنون با روشهایی مثل استفاده از پیش-پالس‌های اشباع چربی (fat saturation pre-pulses) نشان داده شده‌است. از روش‌های بکار رفته دیگر می‌توان موارد زیر را نام برد:
پیش-پالس‌های کنتراست انتقال مغناطیسی (Magnetic Transfer Contrast pre-pulses)
پیش-ضربانهای T2 (موسوم به T2Prep) که از اختلاف ذاتی T2 بین خون و بافتهای میوکاردیوم بهره می‌برد.
با بکارگیری این تکنیکها، لومن کرنری روشن به‌نظر رسیده، و میوکاردیوم اطراف با شدت سیگنال کمتری دیده می‌شود. اما بطور وارونه نیز می‌توان عمل کرد: در روش MRA خون سیاه (black blood MRA)، سیگنال لومن کرنری است که تضعیف می‌گردد، و در عوض بافت اطراف دارای شدت سیگنال بالایی است.
کیفیت تصویری در MRA > استفاده از ماده حاجب در MRA

همانند تصویرگیری در ام آر آی، به‌دنبال استفاده از ماده حاجب در آنژیوگرافی تشدید مغناطیسی، زمان T1 خون کاهش یافته که باعث افزایش کنتراست مفید (CNR) می‌شود.
و باز همانند ام آر آی، ماده حاجب MRA عموماً بر دو قسم است: ماده حاجب برون-سلولی (extracellular contrast agents)، و ماده حاجب درون-عروقی (intravascular contrast agents).
نمونه‌های ماده حاجب برون-سلولی عبارت‌اند از:
Dotarem. (Gadoterate meglumin) Guerbet, France.
مگنویست (شرکت Berlex Laboratories، نیوجرزی)
آمنی‌اسکن (شرکت Nycomed-Amersham، انگلستان)
پروهانس Prohance (شرکت Bracco Diagnostics، نیوجرزی)
و نمونه‌های ماده حاجب درون-عروقی عبارت‌اند از:
AMI-227 (شرکت Advanced Magnetics، ماساچوست)
انجیومارک Angiomark (شرکت EPIX Medical، ماساچوست)
کلریسکن Clariscan (شرکت Nycomed-Amersham، انگلستان)
اسید گدوکولتیک B-22956 (شرکت Bracco Imaging SpA، ایتالیا)
از آنجایی که ماده حاجب برون-سلولی نسبتاً بسرعت به فضای خارج از عروق نشت می‌کند، استفاده از آن مستلزم تصویربرداری دور-اول (first pass imaging) و در نتیجه نگه داشتن نفس توسط بیمار می‌باشد.
اخذ MRA کرنری دور-اول با ماده حاجب برون-سلولی همچنین توأم با محدودیت‌هایی نظیر نیاز مجدد به تکرار به تزریق ماده حاجب می‌باشد، بخصوص زمانی که بیش از یک مقطع تصویربرداری گردد. در حقیقت با هر تزریق متوالی، CNR یا کنتراست در واقع کاهش می‌یابد، چرا که سیگنال ساطع شده از فضای برون-سلولی، مدام پس از تزریق اولیه رفته رفته افزوده می‌گردد؛ لذا استفادهٔ از مواد حاجب درون-عروقی این مزیت را بهمراه دارد که اجازه به صرف زمان بیشتری برای اخذ تصویر پس از تزریق ماده حاجب اولیه به ما می‌دهد؛ و این بدان معناست که نیازی به استفاده از روش‌های حبس نفس دیگر نخواهد بود، و اسکن‌های متوالی بدون نیاز به تزریق‌های متمادی کمابیش دارای یک CNR خواهند بود.
کاربردهای MRA

از کاربردهای آنژیوگرافی تشدید مغناطیسی تشخیص استنوسیس کرنری می‌باشد. با اینکه تکنیک‌های فعلی حبس نفس کرنری MRA دارای قدرت تفکیک محدودی می‌باشند، لیکن توانایی تشخیص استنوسیس کرنری پروکسیمال را دارند. ردیف تصویرسازی گرادیان اکو استنوسیس را یک ناحیه کم شدت نشان می‌دهد.
خاندان علی
دشمنی علویان با عباسیان

زمانی که عباسیان به خلافت رسیدند و استقرار یافتند، دشمنی علویان با آن‌ها شروع شد. چرا که علویان و عباسیان از خاندان بنی هاشم بودند که ضد امویان با یکدیگر همکاری داشتند، اما زمانی که عباسیان به قدرت رسیدند، دشمنی علویان با عباسیان آغاز شد، چرا که هر گروه خلافت را حق خویش می‌دانست.

نخستین کسی که از علویان علیه عباسیان قیام آغاز کرد، محمد ابن عبدلله نفس زکیه بود که در مدینه به پا خواست ولی شکست خورد، و برادرش ابراهیم نیز در بصره به قتل رسید. از اینجا عباسیان در تعقیب و کشتار علویان همت گماشتند ولی کوشش آن‌ها چندان سودمند نبود چرا که در زمان هارون الرشید، ادریس بن عبدالله توانست در آفریقا تشکیل حکومتی به نام ادریسیان دهد و یحیی ابن عبدالله نیز در گرگان و طبرستان به فعالیّت تبلیغی علیه خلیفه پرداخت، که در نتیجه این اقدامات امنیت دولت عباسی را به خطر انداختند و هارون الرشید، به ناچار راهی ایران شد.
مهاجرت علویان

سرزمین عراق و حجاز از آغاز به عنوان مرکز رشد و نمو علویان بوده‌است ولی علویان بر اثر ظلم‌هایی که خلفا در حقشان روا داشتند بناچار به اطراف سرزمین‌های اسلامی مهاجرت می‌کردند تا دست مأموران خلفا به آن‌ها نرسد.
از زمان منصور دوانیقی، با شدت تمام به سرکوب علویان پرداخته شد و از این زمان کشتن علویان آغاز شد و کمتر عامل و وزیری از بنی‌عباس بود که دستش به خون یکی از علویان آلوده نشده باشد.
به جهت مظلومیتی که علویان در طول دوره اموی و عباسی داشتند، نفوذ آن‌ها در میان مردم بیشتر شد. افزون بر آنکه آن‌ها را اهل‌بیت پیامبر می‌دانستند، لذا مردم که این همه ظلم و ستم را در حق علویان می‌دیدند نسبت به آنان متمایل می‌شدند.
ورود علویان به ایران

ظلم و ستم فراوان نسبت به علویان موجب شد، از قرن دوم ورود به ایران را آغاز نموده و در نقاط مختلف ایران برای دعوت مردم به اسلام علوی، و تبلیغ علیه خلفای اموی و عباسی شروع به فعالیت کردند و توانستند در طی یک قرن مردم بعضی از شهرها و مناطق ایران را با علی ابن ابی طالب و فرزندانش آشنا سازند و مذهب علوی را پرورش دهند.
تشکیل اولین دولت علویان

برای اولین بار علویان توانستند در سال ۲۵۰ هجری دولت علویان را در طبرستان تشکیل دهند؛ زیرا مردم طبرستان که از ظلم و ستم والی خلیفه عباسی به تنگ آمده بودند، از حسن ابن زید که در ری بود دعوت کردند که به طبرستان برود، با رفتن وی شماری از مردم نامسلمان آن نواحی به دست وی اسلام آوردند و تعهد کردند که از او حمایت کنند. در نتیجه حسن ابن زید توانست منطقه مازندران و گیلان را به دست آورد و دولت علویان را تشکیل بدهد. این اولین دولتی بود که در شرق اسلامی بدون تأیید خلفای عباسی تشکیل شده بود و اگرچه این دولت تهدیدی برای خلفای عباسی بود، ولی به خاطر آشفتگی‌هایی که خلفای عباسی با آن درگیری داشتند، نمی‌توانستند هیچ قدمی برای براندازی این دولت جدید علوی بردارند؛ لذا تا مدت‌ها علویان توانستند در آرامش به سر ببرند.
در سال ۲۸۶ هجری ابوعبدالله السبقی با تلاش عبیدالله بن مهدی توانست در آفریقا، مغرب دور، مصر و شام تشکیل دولت دهد و در یمن نیز یحیی ابن حسین در سال ۲۹۰ هجری قیام کرد و آن نقطه را تحت سلطة خود درآورد.
این گونه حرکت‌ها نشان از گسترش نفوذ علویان در سراسر قلمرو اسلامی از غرب تا شرق داشته‌است.
ماهی ماندارین

| ماهی ماندارین | ماهی ماندارین |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: بچه‌اژدهاماهیان
سرده:: Synchiropus Gill, 1860
گونه:: S. splendidus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Synchiropus splendidus (Herre, 1927): Synchiropus splendidus (Herre, 1927)
مترادف: مترادف
 Callionymus splendidus Herre, 1927 Neosynchiropus splendidus (Herre, 1927) Pterosynchiropus splendidus (Herre, 1927):  Callionymus splendidus Herre, 1927 Neosynchiropus splendidus (Herre, 1927) Pterosynchiropus splendidus (Herre, 1927)
ماهی ماندارین یا ماهی اژدهایی (نام علمی: Synchiropus splendidus) یک ماهی کوچک با رنگ روشن از تیره بچه‌اژدهاماهیان است که در تجارت آکواریوم آب‌شور بسیار پرطرفدار است. این ماهی بومی اقیانوس آرام است و تقریباً در محدوده جنوب جزایر ریوکیو تا استرالیا پراکنش دارد. ماهی ماندارین نخستین مرتبه در سال ۱۹۲۷ توسط آلبرت ویلیام هر، ماهی‌شناس آمریکایی شاغل در فیلیپین توصیف شد.
بر اساس تجزیه و تحلیل حدود ۷ ماهی ماندارین در سال ۲۰۰۱، مشخص شده‌است که این ماهی دارای یک رژیم تغذیهٔ ترکیبی است که می‌تواند شامل کوتاه‌شاخک‌سانان، پرتاران به همراه جانداران کوچکی از شکم‌پایان، گاماریدها، تخم ماهی‌ها و صدفیان باشد. تغذیهٔ این ماهی در طبیعت آزاد و برای تمام طول روز تقریباً مداوم و بدون وقفه است. ماهی ماندارین به ویژه، به‌طور گزینشی از طعمه‌های کوچک قرار گرفته بر روی بسترهای مرجانی نزدیک محدوده سکونتش نیز تغذیه می‌کند.
ماهی ماندارین یکی از تنها دو گونهٔ مهره‌دار است که به دلیل سلول‌های رنگدانه‌ای دارای رنگ آبی است. گونهٔ دیگر که دارای همین ویژگی مشابه (رنگدانه سلولی) است، ماهی ماندارین روانگردان می‌باشد. گاهی از این ماهی تحت عنوان سیانوفور هم یاد می‌شود که برگرفته از کروماتوفورها یا همان سلول‌های رنگدانه‌ای آبی است. در تمام موارد شناخته‌شدهٔ دیگر، رنگ آبی نوعی رنگ‌آمیزی ساختاری است که حاصل تداخل امواج با لایهٔ نازک و انبوهی از کریستال‌های پورین است.
ادموند هاربرگر

ادموند هاربرگر، خودنگاره
آهنگری و موسیقی
ادموند هاربرگر (به آلمانی: Edmund Harburger) (زاده ۴ آوریل ۱۸۴۶، آیش اشتات – درگذشته ۵ نوامبر ۱۹۰۶، مونیخ) نقاش و نقشه‌کش آلمانی بود.
زندگی

پدرش فرانتس ژاور، تاجری در ماینتس و مادرش الیزابت، دختر یک فروشنده سنگفرش بود. در نتیجه این ارتباط، ادموند شاگرد سنگ‌تراشی شد؛ حرفه ای که تا سال ۱۸۶۵ انجام داد. برادر کارفرمای او، یوهان اردمان گوتلیب پرستل (۱۸۰۴–۱۸۸۵)، یک نقاش حیوانات بود که ادموند از او الهام گرفت تا هنرمند شود. او با نقاشی‌های دیواری کوچک در کازینوهای محلی شروع کرد. پس از شش سال کارآموزی، برای تحصیل در رشته ساختمان در مدرسه پلی‌تکنیک مونیخ (پیش‌آهنگ دانشگاه فنی مونیخ) تحصیل کرد، اما در سال ۱۸۶۶ تصمیم گرفت به دنبال علاقه واقعی خود برود و به آکادمی هنرهای زیبای مونیخ رفت. زیر نظر کارل راوپ و ویلهلم فون لیندنشمیت جوان تحصیل کرد.
او علاوه بر نقاشی، به تصویرگری و کاریکاتور نیز علاقه داشت. در سال ۱۸۷۲ برخی از اولین حکاکی‌های چوبی او در کتابی از فردریش لنیگ، شاعر اهل ماینتس ظاهر شد. بعدها او کاریکاتورهای سیاسی برای روزنامه دی گارتنلابه ساخت و تا زمان مرگش، بیش از ۱۵۰۰ نقاشی طنز به فلیگنده بلاتر ارائه کرد. هاربرگر به ویژه جذب آثار نقاشان هلندی قرن هفدهم، مانند دیوید تنیرز جوان و آدریان فن اوستاد شد. او از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۷۸ در ونیز زندگی کرد و در آنجا از استادان نسخه برداری می‌کرد.
در سال ۱۸۸۲، شرکت براون و اشنایدر، آلبومی با فرمت بزرگ چاپ کرد که شامل ۶۰ اثر او بود. آثار او در نمایشگاه‌هایی در گلسپالاست، سالن پاریس (۱۸۸۲/۸۴)، آکادمی هنرهای برلین و نمایشگاه بزرگ هنر برلین در سال ۱۹۰۵ در معرض نمایش قرار گرفت. او خانه خود را در خیابان نیمفنبرگر طراحی کرد و ساخت.
طراحی‌ها و حکاکی‌های او در بسیاری از موزه‌های اصلی اروپای مرکزی و شمالی قرار دارند که از جمله آن‌ها نویه پیناکوتک، موزه دولتی ماینتس، موزه دولتی هسن در دارمشتات لندس و موزه‌هایی در گدانسک، گوتنبرگ، لایپزیگ، مونستر، پراگ و زوریخ هستند.
ماریا رووئلتو

| ماریا رووئلتو | ماریا رووئلتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۸۲ سریا
ملیت: اسپانیا
ماریا رووئلتو (اسپانیایی: María Revuelto‎؛ زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۸۲) بازیکن بسکتبال زن اهل اسپانیا بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرده‌است.
مارسل دوامل

| مارسل دوامل | مارسل دوامل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۰ پاریس
درگذشت: ۶ مارس ۱۹۷۷ سن-لوران-دو-ور
ملیت: فرانسه
مارسل دوامل (فرانسوی: Marcel Duhamel‎؛ ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۰ – ۶ مارس ۱۹۷۷) هنرپیشه، ناشر، مترجم، و فیلم‌نامه‌نویس طرفدار جنبش هنری فراواقع‌گرایی اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به جرم موسیو لانگه، آب‌سنگ‌های مرجانی اشاره کرد.
شاهنامه قرچغای‌خان

شاهنامهٔ قرچغای‌خان یا شاهنامهٔ وینزور یکی از سالم‌ترین شاهنامه‌های مصور به جا مانده از قرن یازده قمری (۱۰۵۸ قمری یا ۱۶۴۸ میلادی)، معاصر دوران شاه عباس دوم صفوی است. این شاهنامه مشتمل بر ۱۴۸ یا ۱۴۹ نگاره و با خط نستعلیق به قلم محمد حکیم الحسینی، به سفارش قرچغای خان ، بیرون از کارگاه نقاشی سلطنتی تنظیم و کتاب‌آرایی شده‌است. جز دو نگارهٔ نخست این اثر، که توسط ملک حسین اصفهانی نگارگری شده، سایر تصاویر، توسط نسخه شناسان به محمد قاسم و محمد یوسف نگارگر نسبت داده شده‌اند، که از این میان نگارهٔ مجلس کمند انداختن افراسیاب و برزو مشخصا امضای محمد یوسف را داراست. نگاره‌های این شاهنامه (به جز دو مجلس نخست) شباهت‌های بسیاری با شاهنامهٔ رشیدا (محفوظ در کاخ گلستان) داشته و به همین دلیل نقاشان این دو اثر یکسان انگاشته می‌شوند.
مشخص نیست که این کتاب چگونه از خاندان قرچغای به تملک حاکم افغانستان، احمد شاه درانی و سپس ولیعهدش کامران شاه یا حاکم هرات رسیده‌است.
پس از شکست‌های قاجار مقابل روسیه، به دلیل اعادهٔ حیثیت، در دو مرحله قصد بازگرداندن حاکمیت هرات به ایران می‌گردد. بار نخست سپاهی به فرماندهی محمد میرزا (محمد شاه قاجار آینده) به جانب هرات گسیل گشته، که به دلیل فوت عباس میرزا، جنگ رها شده و محمد میرزا برای گرفتن عنوان ولیعهدی از فتحعلی شاه به پایتخت بازمی‌گردد. بار دوم، محمد میرزا که اینک محمد شاه قاجار شده، به سوی هرات لشکر می‌کشد که این بار نیز با حمایت نیروهای انگلیس از حاکم هرات، نبرد با تحمیل تلفات بسیار بر سپاه قاجار بی‌سرانجام می‌ماند.
کامران شاه به خاطر سپاس از حمایت نیروهای انگلیسی، شاهنامهٔ قرچغای خان را در شوال ۱۲۵۵ قمری یا دسامبر ۱۸۳۹ میلادی، برای ملکه ویکتوریا ارسال می‌کند. همراه با نامه‌ای با عنوان: «بلقیس غرب، مهدعلیا ویکتوریا، ملکهٔ بریتانیای کبیر» که شاید اشاره‌ای است به دو مجلس نخست این شاهنامه، که تصویرگر سلیمان و بلقیس است. چنین است که این اثر هم اینک در گنجینهٔ قصر سلطنتی وینزور بریتانیا نگهداری می‌شود.
ماریا ریبرو

| ماریا ریبرو | ماریا ریبرو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Maria do Amaral Ribeiro
زادهٔ: ۹ نوامبر ۱۹۷۵ ‏(۴۸ سال) ریو دو ژانیرو
ملیت: برزیل
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴ - اکنون
همسر(ها): پائلو بتی (۲۰۰۱–۲۰۰۵) کایو بلات (۲۰۰۷–۲۰۱۷)
فرزندان: ۲
ماریا ریبرو (انگلیسی: Maria Ribeiro؛ زادهٔ ۹ نوامبر ۱۹۷۵) هنرپیشه اهل برزیل است. او یک دوجنس‌گرا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به یگان ویژه اشاره کرد.
التساخ

| التساخ   | التساخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بادن-وورتم‌برگ
منطقه اداری: Freiburg
ناحیه: Emmendingen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Holger Krezer
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۵٫۲۸ کیلومتر مربع (۲۹٫۰۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۶۱ متر (۱۱۸۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۷۱۳۹
 • تراکم: ۹۵/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۷۹۲۱۵
کدهای شماره‌گیری: ۰۷۶۸۲
پلاک خودرو: EM
وبگاه: www.elzach.de
شهر التساخدر ایالت بادن-وورتمبرگ در کشور آلمان واقع شده‌است.
آوازها و رقص‌های ایرانی

| آوازها و رقص‌های ایرانی> آلبوم بهترین‌ها از منیر وکیلی  | آوازها و رقص‌های ایرانی> آلبوم بهترین‌ها از منیر وکیلی  |
| --- | --- |
انتشار: ۲۰۰۳
ضبط: در فرانسه
ژانر: اپرا، موسیقی سنتی ایرانی
مدت: ۱۶:۵۸
ناشر: Le Chant Du Monde
آوازها و رقص‌های ایرانی آلبومی از منیر وکیلی، خواننده اپرا و سوپرانو ایرانی است. این آلبوم حاوی چند قطعه از معروف‌ترین آثار وکیلی است. در سال ۱۳۳۶ (برابر با ۱۹۵۷ میلادی)، وقتی که منیر وکیلی در پاریس بود، هشت ترانه محلی ایرانی را در آنجا ضبط کرد که این ترانه‌ها در قالب آلبومی تحت عنوان «آوازها و رقص‌های ایرانی» منتشر شدند. این آلبوم، جایزه «بهترین صفحه موسیقی مردمی را از آکادمی شارل گروس» دریافت کرد. ترانه‌های موجود در این آلبوم، سال‌ها بعد و در سال ۱۳۸۳ شمسی، با تلاش «فرخ آهی» و همچنین با تلاش‌های دختر و نوه‌های منیر وکیلی، با استفاده از فناوری‌های جدیدی همچون خش‌زدایی، بازسازی شدند و در آلبومی تحت عنوان «بازگشت» منتشر شدند.
فهرست ترانه‌ها

| شماره | نام | مدت |
| --- | --- | --- |
| ۱. | «تو بیو» | ۲:۴۵ |
| ۲. | «درنه جان» | ۲:۵۵ |
| ۳. | «عزیز جون» | nil |
| ۴. | «لالایی» | ۲:۵۳ |
| ۵. | «پاچ لیلی» | ۱:۵۵ |
| ۶. | «لر بچه» | ۱:۲۳ |
| ۷. | «گل گندم» | ۲:۰۰ |
| ۸. | «دختر بویر احمد» | ۲:۵۰ |
فهرست ترانه‌های آلبوم بازگشت

| بازگشت | بازگشت |
| --- | --- |
آلبوم بهترین‌ها از منیر وکیلی : آلبوم بهترین‌ها از منیر وکیلی 
انتشار: ۲۰۰۳
ضبط: در فرانسه
ژانر: اپرا، موسیقی سنتی ایرانی
ناشر: کلتکس رکوردز
| شماره | نام | مدت |
| --- | --- | --- |
| ۱. | «گل گندم» | ۳:۵۱ |
| ۲. | «لر بچه» | ۴:۲۸ |
| ۳. | «دختر بویر احمد» | ۴:۴۳ |
| ۴. | «تو بیو» | ۴:۳۸ |
| ۵. | «پاچ لیلی» | ۳:۵۶ |
| ۶. | «درنه جان» | ۴:۰۰ |
| ۷. | «عزیز جون» | ۳:۰۵ |
| ۸. | «لالایی» | ۳:۲۶ |
مردوک-بلاسو-ایقبی

مردوک بلاسو ایقبی (Marduk-balāssu-iqbi)، پسر و جانشین مردوک-زاکیر-شومی اول پادشاه بابل و از پادشاهان سلاله نهم بوده‌است و ازحدود ۸۱۹ تا حدود ۸۱۳ پیش از میلاد بر بابل حکومت کرده‌است. معنای نامش یعنی: مردوک زندگانی او را وعده داده‌است. او پس از پدرش به حکومت بابل رسید و چهارمین و آخرین نسل از خانواده نبو-شوم-اوکین اول بود که سلطنت کرد. وی با شمشی-آداد پنجم، پادشاه آشور معاصر بوده‌است. گویا ملکه شامورامات خواهر وی بوده‌است.
دوران سلطنت

عنوان مردوک بلاسو ایقبی، به عنوان یک شاهد بر روی یک سنگ‌مرز، که مربوط می‌شود به سال دوم حکومت مردوک زاکیر شومی‌یکم، دیده می‌شود، یعنی ۲۵ سال پیش از اینکه وارث و جانشین مردوک زاکیر شومی‌یکم به قدرت برسد. اگر مردوک بلاسو ایقبی ذکر شده در این سند تاریخی، همان مردوک بلاسو ایقبی، یعنی پادشاه مورد نظر ما باشد، شاید این مدرک گواه این باشد که وی هنگامی که قدرت را در دست گرفته، نسبتاً پیر و سالخورده بوده‌است. علاوه بر این، بر یک سنگ‌مرز دیگر هم این نام دیدهمی‌شود. زمان سنگ‌مرز یادشده به سال سی‌ویکم سلطنت نبو-اپل-ایدین، پدربزرگ مردوک بلاسوایقبی مربوط می‌شود، اما این مورد اخیر، گویا فرد دیگری است، چون که اولاً سند مزبور می‌گوید که وی یک فرماندار بوده‌است، ثانیاً چنین طول عمر زیادی برای یک انسان به هیچ وجه طبیعی به نظر نمی‌رسد.
به نظر می‌رسد که این پادشاه بابلی، پایتخت خود را شهر گنناتی Gannanāti قرار داده باشد، شهری که بر کرانه رود دیاله قرار داشت. قلمرو مردوک بلاسو ایقبی شهرهای در Der و نیپور را از سمت جنوب و شرق دربر می‌گرفت. به نظر می‌رسد که حکام و ولایات وی مانند خود او، مقامات و درجاتشان را به طریق وراثتی صاحب شده‌باشند، مانند انلیل-اپل-اوصور Enlil-apla-usur والی شهر نیپور، و فرزندان توبلیت-اشدر Tuballit-Eshdar که از کارکنان و کارمندان دربار بوده‌اند، این مسئله گواه این است که در آن زمان قدرت مرکزی سست بوده و در استان‌ها و بخش‌های بابل خودگردانی و استقلال داخلی وجود داشته‌است.
دوران سلطنت > جنگ اول آشور و بابل

آشوری‌ها در حکومت شمشی‌آدادپنجم دو جنگ پی در پی با مردوک بلاسو ایقبی کردند، انگیزه این نبردها معلوم نیست، اگرچه ممکن است که شمشی‌آداد از رتبه دونی که در زمان حکومت مردوک زاکیرشومی در آن قرار داده شده بود، رنجیده و آزرده خاطر شده و در صدد انتقام و کینه جویی برآمده باشد.
در جنگ اول، مسیر مستقیم به داخل قلمرو بابل توسط دژ زدی Zaddiسد شده بود، به همین دلیل لشکریان آشور از مسیر کرانه شرقی دجله و در امتداد حاشیه کوهستانی حرکت کرد، یعنی اندکی پایین‌تر از جنوب زاب کوچک. بنا به گفته سالنامه‌های شمشی‌آداد، لشکر آشور توقف کرد تا سه شیر درنده را در فراز و فرودهای کوه اپی Epih (جبل حمرین) شکار کند یا بکشد.
سپس، لشکر آشور به مسیر خود ادامه داده و از هر کجا که عبور می‌کرد، پشت سرش ویرانی و غارت برجای می‌گذاشت. وی شهر مه-تورنات Me-Turnat را در کرانه یکی از شاخه‌های رود دیاله قرار داشت محاصره کرد، سپس از روددیاله گذشت کرد و شهر سلطنتی قرنه Qarne را تسخیر کرد و آتش زد. او دیئبینا Di'bina را غارت کرد و سپس به حومه گنناتی، یعنی داتبیر Datebir و ایزدوجه Izduja یورش برد. سپس قیریبتی-النی Qiribti-alani را غارت کرد و خودش ادعا می‌کند که: غنایم و وسایل، متعلقات خدایان، گاوهای نر و گوسفندان (اهالی) را به یغما برده‌است.
لشکر شامشی‌آدادپنجم سپس شهر پادشاهی دور-پاپسوکل Dur-Papsukkal را در نزدیکی شهر دِر چپاول نمود. بعد از آن به نظر می‌رسد که حملات پادشاه آشور با اتحاد بزرگی از کلدی‌ها، ایلامی‌ها، کاسی‌ها و آرامی‌ها مواجه شده باشد. این طور به نظر می‌رسد که این قبایل و مردمان خطر رو به فزونی امپراتوری آشوریان را درک کرده و تصمیم گرفته بودند در برابر آن‌ها با هم متحد شوند. اگرچه منبع آشوری دربارهٔ این جنگ می‌گوید پادشاه آشور دشت را با پیکرهای جنگجویان مردوک بلاسو ایقبی پوشاند. و سالنامه‌های پادشاه آشور هم می‌گویند که وی ارابه‌های جنگی، اسبان و برخی از وسایل اردوگاه بابلیان را تصاحب نمود، ولی از آنجایی که ما با روحیات و منش پادشاهان آشور آشنا هستیم، نباید این گفته‌های پادشاه آشور را بسیار جدی تلقی کنیم،  هر چند که از کیفیت و نتیجه جنگ مزبور حقیقتاً اطلاعات دیگری در اختیار نداریم.
دوران سلطنت > جنگ دوم و سرنوشت مردوک بلاسو ایقبی

جنگ دوم به‌طور بارزی یک عملیات جنگی جراحی مانند بود و شمشی آداد مستقیماً به سراغ شهرگنناتی پایتخت بلاسوایبقی رفت. این اقدام وی باعث شد که مردوک بلاسوایقبی به منطقه دیاله فرار کند، او نخست به نیمیتی-شری Nimitti-sharri رفت و در آنجا پناه گرفت، اما به دنبال تصرف شهر دِر، در آنجا گیر افتاد. او را اسیر کردند و دست بسته به آشور بردند. شمشی آداد ادعا می‌کند که سی هزار اسیر را از شهر دِر تبعید کرده‌است.
بنا به گفته مدارک اطلاعاتی، پس از مردوک بلاسو ایقبی، فردی به نام بابه-احه-ایدین Bāba-aḫa-iddina به حکومت بابل رسیده‌است.
سنگ یادبود نیمرود شمشی-آداد پنجم که وقایع سالانه حکومتش را بازگو می‌کند.
خلیج پاناما

خلیج پاناما (به اسپانیایی: Golfo De Panamá) خلیجی در اقیانوس آرام و نزدیکی ساحل جنوبی کشور پاناما است . کانال پاناما  این خلیج  را با دریای کارائیب و اقیانوس آرام وصل می کند که از اهمیت این خلیج را دوچندان می کند . این خلیج همچنین حاوی چند خلیج کوچک است که خلیج پاناما در سمت شمال آن ، خلیج پاریتا در غرب آن و خلیج سن میگوئل در شرق آن قرار دارند . این خلیج دارای چند جزیره است و در ساحل آن چند بندر مهم مانند پاناما سیتی(Panama City) ، لا پالما (La Palma)و چیتری (Chitrè) وجود دارد. مجمع الجزایر جزایر مروارید که متشکل از بیش از دویست جزیره است که در شرق خلیج واقع شده است.
پایتخت کشور پاناما ، پاناما سیتی (Panama City ) ، اصلی ترین مرکز شهری در ساحل خلیج است .
بزرگترین رودخانه پاناما ، تویرا ، از جنوب به خلیج سن میگل می رود.
مشخصات

حداکثر پهنا ۲۵۰ کیلومتر (۱۶۰ مایل)
حداکثر عمق ۲۲۰ متز (۷۲۰ فوت)
مساحت ۲۴۰۰ کیلومتر مربع (۹۳۰ مایل مربع)
گردشگری

گردشگری بخش بسیار بزرگی از اقتصاد پاناما را تامین می کند که بیشتر آن حول خلیج پاناما می چرخد. محبوب ترین جاذبه جزایر مرواید  آب آشامیدنی و غنی از مواد مغذی و حیات وحش متنوع است که بسیاری از گردشگران و غواصان را به سمت این مجمع الجزایر می کشاند.
از آنجا که جزایر مروارید محبوب ترین مقصد گردشگری در خلیج پاناما است ، جوامع محلی نسبت به تحولات گردشگری سازگاری پیدا کرده اند و تغییر یافته اند. برخی از جزایر ، مانند پدرو گونزالز ، تحت تأثیر رونق گردشگری قرار گرفته است ، زیرا ساکنان این جزایر معتقدند این تحولات برای اقتصاد محلی خوب است ولی ساکنان محلی جزایر دیگر مانند جزیره Contadora معتقدند که گردشگری برای این جزایر مطلوب نیست است چراکه آسیب های فرهنگی به بار می آورد و آنان مایل به حفظ فرهنگ محلی هستند .
آب و هوا

آب و هوا در منطقه خلیج پاناما شدیدا متغیر است که شامل  چند فصل شدیدا خشک (ژانویه-آوریل) و چند فصل شدیدا مرطوب (ماه مه-دسامبر) می باشد . این تأثیر عمده ای بر روی حرا در منطقه دارد ، زیرا فصل خشک و همچنین ال نینو طوفان های شدیدی را ایجاد می کند که می تواند به مانگروها آسیب برساند و چرخه تولید مثل آنها را مختل کند.
ابوموسی اشعری

ابوموسی عبدالله بن قیس اشعری ملقب به ابن قیس، یکی از صحابه محمد و فرماندهی نظامی بود که در سال ۶۱۴ میلادی متولد شد. او در سال ۶۸۵ میلادی به عبدالله بن مطیع حاکم زبیری کوفه که فرار کرده بود، پناه داد. برخی از افراد وی را با استناد به دلایلی منافق می‌دانند.
دوران محمد و خلافت ابوبکر

ابوموسی به همراه برادران و مردان قبیله‌اش (اشعر) محل زندگی خود را که حوالی دریای یمن بود ترک گفت و در زمان جنگ خیبر (۷ هجری/۶۲۸ میلادی) با محمد بیعت نمود؛ بنابراین برخی روایات که وی را در زمره گروهی قرار می‌دهند که به حبشه مهاجرت نمود، نمی‌تواند صحیح باشد. وی در سال ۸ هجری/۶۳۰ میلادی در جنگ حنین شرکت جست و در سال ۱۰ هجری/۲–۶۳۱ میلادی، به همراه معاذ بن جبل به عنوان نماینده محمد به یمن رفت تا مردم آن دیار را به اسلام فرا بخواند. ابوبکر نیز مأموریت دقیقاً مشابهی به وی داد.
نسب

اصل او از طایفه اشعر از قبایل یمنی است که خود بخشی از قبیله قحطان به‌شمار می‌رفت. مادرش ظبیه که عدنانی بود بعدها اسلام آورد و در مدینه از دنیا رفت.
دوران خلافت عمر

در سال ۱۷ هجری/۶۳۸ میلادی، عمر پس از آنکه مغیره بن شعبه را از ریاست بصره عزل نمود، ابوموسی را به جای وی گمارد. در سال ۲۲ هجری/۳–۶۴۲ میلادی، بنا به درخواست مردم کوفه، عمر وی را والی آنجا نمود. اما چند ماه طول نکشید که دوباره عمر وی را از آنجا برداشت و مغیره بن شعبه را جانشینش کرد و خود ابوموسی را دوباره بر بصره گماشت.
ابوموسی هنگامی که والی بصره بود، توانست خوزستان را در سالهای ۲۱–۱۷ هجری/۴۲–۶۳۸ میلادی فتح کند. مرکز آنجا، شهر اهواز (سوق اهواز) در سال ۱۷ هجری/۶۳۸ میلادی، به دست وی افتاد. اما فتح خوزستان به دلیل مقاومت شهرهای آن، با سختی میسر گردید و در سال ۲۱ هجری/۶۴۲ میلادی پس از اینکه مرکز دوم خوزستان به نام شوشتر، سقوط کرد، برخی شهرهای آنجا مجبور به فتح دوباره شدند. در سال ۲۰–۱۸ هجری/۴۱–۶۳۹ میلادی، لشکر وی به اتفاق لشکریان عیاض بن غنم، توانستند بین‌النهرین را فتح کنند. وی همچنین در لشکرکشی به فلات ایران و در جنگ نهاوند حضور داشت و آنجا شهرهای متعددی را فتح کرد.
در سال ۲۳ هجری/۴–۶۲۳ میلادی، گروهی از کردان در منطقه بیروذ اهواز جمع شده و سپاهیان زیادی از مردمان منطقه را جمع کرده و علیه ابوموسی شورش کردند. ابوموسی آنجا را که باقی‌مانده کردان در آنجا پناه گرفته بودند را محاصره کرد و سرانجام شورش را خوابانید. در هنگام تقسیم غنایم این جنگ، شکایتی از ابوموسی به عمر شد که مبنی بر تقسیم ناعادلانه غنایم از سوی ابوموسی بود. در همین سال، ابوموسی به سمت فارس نیز لشکر کشید و به سپاهیان عثمان بن ابی العاص، در فتح آنجا یاری رساند. عثمان پیشتر، بحرین و عمان را نیز فتح کرده بود.
دوران خلافت عثمان

در سال ۲۶ هجری/۷–۶۴۶ از وی شکایاتی شد و برخی از سپاهیانش از وی نافرمانی کردند (برخی منابع نافرمانی سپاهیان را در سال ۲۹ هجری می‌دانند که دانشنامه اسلام، سال ۲۶ را درست می‌داند). جدی‌ترین شکایت از وی در سال ۲۹ هجری/۵۰–۶۴۹ میلادی صورت گرفت که گروهی از بصره وی را متهم به سوء استفاده از اموال کرده و به شکایت نزد عثمان آمدند. عثمان وی را عزل و به جایش عبدالله بن عامر را بر بصره گماشت. با این وجود، مردم کوفه بسیار به ابوموسی احترام می‌گذاشتند و در سال ۳۴ هجری/۵–۶۵۴ میلادی، هنگامی که سعید بن عاص والی کوفه را از آنجا بیرون کردند، خواستار امارت ابوموسی بودند و عثمان وی را والی آنجا کرد و تا هنگام کشته شدن عثمان، ابوموسی والی آنجا بود.