داستان گودام
تفسیر

با توجه به معنای نام گودام، «او گاو نر است»، احتمالاً او موجودی گاونما بوده باشد. اندرو آر. جرج او را به عنوان یک گاو نر افسانه‌ای توصیف می‌کند. با این حال، متن هیچ اطلاعاتی در مورد ظاهر او ارائه نمی‌کند. بنت آلستر بعید دانست که گودام یک گاو نر باشد و ترجیح می‌دهد با او به‌عنوان شخصیتی شبیه انسان‌ها و خداییان رفتار کند. او چنین فرض کرد که گودام ممکن است بازتابی طنز آمیز از دشمن واقعی شهر اوروک، برای مثال، عیلام باشد. با این حال، او به طور امتحانی از این پیشنهاد حمایت کرد که ممکن است با موتیفِ بسیار گواهی‌شده در هنر بین‌النهرین، گاو-مرد، مرتبط باشد. لورا فلدت معتقد است که او یا یک انسان-گاو اسطوره‌ای بوده، یا خدایی که به تمثیل به عنوان گاو نر توصیف شده است.
پژوهشگران همچنین نقش لوگالگاباگال را متفاوت تفسیر می‌کنند، آلهنا گادوتی معتقد است که او در خدمت اینانا بوده است، زیرا او مستقیماً در زمان صحبت با گودام بیان می‌کند که از طرف یک زن عمل می‌کند. بنت آلستر همچنین می‌گوید که اینانا همان زن مورد نظر است، اگرچه او استدلال می‌کند که نوازنده خدمتکارِ گودام است و سعی می‌کرد میان او و اینانا میانجیگری کند اما در نهایت به او توهین کرد.
یکی دیگر از جنبه‌های داستان گودام که موضوع بررسیِ علمی بوده، هویت ماهیگیر است. جیانی مارکسی پیشنهاد کرده است که می‌توان او را به عنوان دوموزی ماهیگیر (نباید با خدای دوموزید اشتباه گرفت)، شناسایی کرد. دوموزی ماهیگیر پادشاه افسانه‌ای اوروک و اهلِ کوارا است که در فهرست پادشاهان سومری نام او ذکر شده، اما در متن‌های ادبی غایب است. بحث بر سر عبارت tur-re است که نتیجهٔ تحریف در متن باستانی TUR(/dumu/)-zi که آسیب‌دیده است، در نظر گرفته می‌شود (از آنجایی که آغاز دو علامت re و zi شبیه به هم هستند، در صورت آسیب‌د‌یدگی ممکن است اشتباه گرفته شوند). با این حال، آلهنا گادوتی در عوض پیشنهاد می‌کند که این عبارت به‌عنوان šu-peš tur خوانده شود، و می‌گوید که ممکن است کنایه‌ای از پشتور، خواهر گیلگمش باشد که از طریق داستان گیلگمش و هومبابا شناخته می‌شود، اگرچه او به عدم وجود دینگیر (« معرف الهی») اعتراف می‌کند که در جای دیگری مقدم بر نام او وجود دارد و این مساله را مانعی برای این تفسیر می‌داند. بنت آلستر در مقابل معتقد است که Šupeštur یک نام شخصی است، و پیشنهاد می‌کند که این شخصیت با ماهیگیرانی ارتباط دارد که در اسطوره اینانا و آن هنگام مواجههٔ او با باد جنوبی به اینانا کمک می‌کنند. با این حال، او فرض می‌کند که «ماهی‌گیر کوچک»، علی‌رغم ارتباط احتمالی با اسطوره فوق، که به گفته او ممکن است با چنین موضوعاتی سروکار داشته باشد، هیچ اهمیت کیهان‌شناسی ندارد. در نهایت هیچ یک از پیشنهادها را نمی‌توان به طور قطعی اثبات کرد.
موضوع دیگری که موضوع بحث بوده، اصطلاحی است که برای اشاره به سلاح گودام، šarur، استفاده می‌شود. این نام در جای دیگر، تنها در ارتباط با نینگیرسو و نیز در ارتباط نزدیک با نینورتا و سایر خداییانِ مرتبط با آنها، مانند زابابا، گواهی شده است، و داستان گودام یک استثنا بالقوه از این قاعده است. لورا فلدت استدلال می‌کند که می‌توان آن را یک اشارهٔ آگاهانه در نظر گرفت، زیرا داستان گودام احتمالاً بازتابی طنزآمیز از اسطوره‌هایی است که بر نینورتا متمرکز شده‌اند، مانند لوگاله، انجیم یا حماسه آنزو. با این حال، او این احتمال را رد می‌کند که این داستان انعکاس یک افسانهٔ فرضی شامل نبرد بین اینانا و نینورتا باشد.
این واقعیت که گودام زنده رها شده است، احتمالاً نشان‌دهندهٔ ندامت او است، برخلاف آنتاگونیست اسطوره دیگری که بر اینانا متمرکز شده است، شوکالیتودا. بنت آلستر می‌گوید که اشاره به خرید یک الاغ و یک گونی برای گودام توسط مادرش، نشان‌دهندهٔ این است که سرنوشت نهایی او تحقیرآمیز است، زیرا نشان‌دهندهٔ وارونه‌سازی بن‌مایهٔ رایجِ مادری است که قهرمان پیروز را ستایش می‌کند، در این داستان جایگاه گودام از یک «قهرمان سرافراز» به دستفروشی مسافر کاهش می‌یابد. با این حال، به گفته آلهنا گادوتی، این قطعه باید به عنوان نشانه‌ای در نظر گرفته شود که گودام اکنون مانند یک کودک درمانده است و به همین دلیل باید به مادرش وابسته باشد. ست ریچاردسون استدلال می‌کند که سرنوشت گودام شخصیت «زمخت» او را منعکس می‌کند و نشان می‌دهد که او برای زندگی در شهر مناسب نبوده است، و آن را نمونه‌ای از قطعه‌ای می‌داند که تلقی ناامن بودن نواحی روستایی را در مقایسه با مناطق شهری نشان می‌دهد.