گوستاف لومبارت
عملیات بارباروسا > عملیات تنبیهی "باتلاق‌های پریپیات

در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۱، به دستور هیملر، هنگهای سواره نظام ۱ و ۲ اس‌اس به فرماندهی کل ارشدرهبر اس‌اس و پلیس اریش فون دم باخ-زلوسکی منصوب شدند. آنها که در تیپ سواره نظام اس‌اس به فرماندهی هرمان فگلاین ترکیب می‌شدند، باید در منطقه مرداب‌های پریپت، منطقه وسیعی از زمین که مناطقی از بلاروس و اوکراین شمالی را پوشش می‌داد، در این عملیات شرکت کنند. این اقدام به عملیات تنبیهی "مرداب‌های پریپیات" معروف شد در ژوئیه و اوت ۱۹۴۱ توسط نیروهای ترکیبی اس‌اس و ورماخت به عنوان "شانه زدن سیستماتیک" منطقه برای یهودیان، "پارتیزان هاً و سربازان ارتش سرخ انجام شد. تاریخ شروع عملیات ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۱ در نظر گرفته شده‌است.
دستورالعملهای کلی برای «پاکسازی» منطقه از پارتیزانها و همیاران یهودی داده شد. قرار بود زنان و کودکان یهودی رانده شوند. هرمان فگلاین این دستورات را چنین تفسیر کرد: سربازان دشمن با لباس متحدالشکل اسیر می‌شدند و کسانی که از لباس خارج شده بودند باید تیرباران شوند. مردان یهودی، به استثنای چند کارگر ماهر مانند پزشکان و کارگران چرم، مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند. فاگلین قلمرو را به دو بخش تقسیم شده توسط رودخانه پریپیات تقسیم کرد، و گروهان اول لومبارد، نیمه شمالی و هنگ دوم را به فرماندهی فرانتس مگیل، نیمه شمالی را گرفت.
در تاریخ ۱ آگوست، هاینریش هیملر با اریش فون دم باخ-زلوسکی و فگلاین در مینسک دیدار کرد، جایی که هیملر دستور داد که "باید همه یهودیان را تیرباران کرد. یهودیان زن را به داخل باتلاق‌ها سوق دهید. پس از دیدار، فاگلین به مردان خود توصیه کرد که هیملر به وی گفت که "برخورد بدون مصالحه" در برخورد با دشمن یهود ضروری است. وی به آنها یادآوری کرد که با هر فرمانده ای که ضعف نشان دهد برخورد سختی خواهد داشت.  پیتر لونگریچ مورخ متذکر می‌شود که بیشتر دستورها برای انجام فعالیتهای جنایتکارانه مانند قتل غیرنظامیان مبهم بوده و در اصطلاحاتی که برای اعضای رژیم معنای خاصی داشت، مطرح شده‌اند. به رهبران توجیهی داده شد که همه یهودیان به عنوان دشمنان بالقوه ای که باید با آنها بی رحمانه برخورد شود، دیده می‌شوند.
ستاد فرماندهی عملیات تفسیر خاص خود را در مورد دستورات اعمال کرد. عصر اول آگوست، لومبارد به نیروهای خود اطلاع داد که «در آینده یک مرد یهودی زنده نخواهد ماند، و نه یک خانواده در روستاها.» در روزهای بعد، وی «اقدام جدیدی را شرح داد که در آن همه یهودیان، از جمله زنان و کودکان، با استفاده لیبرال از سلاح‌های خودکار کشته شدند» (تأکید در اصل).
تا ۱۱ آگوست لومبارد گزارش داد که ۱۱۰۰۰ مرد، زن و کودک کشته شده‌اند - هر روز بیش از ۱۰۰۰ نفر. واحد وی همچنین ۴۰۰ سرباز پراکنده شوروی را به قتل رساند. مگیل ظاهراً آنقدر پرانرژی نبود، زیرا در ۱۲ اوت مجبور شد توضیح دهد که «غارتگران» یهودی را به‌طور کامل ریشه کن نکرد زیرا «باتلاق‌ها به اندازه کافی عمیق نبودند».
تا ۱۳ آگوست، نیروهای ترکیبی گزارش دادند که ۱۳۷۸۸ «غارتگر» کشته شده‌است، تنها ۷۱۴ نفر به اسارت درآمده اند. در همان زمان، کل تیپ سواره نظام اس اس ۴۰۰۰ نفری متحمل ۲ کشته و ۱۵ زخمی شد. گزارش نهایی فاگلین در مورد این عملیات، به تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۱، حاکی از آن است که آنها ۱۴۱۷۸ یهودی، ۱۰۰۱ پارتیزان، ۶۹۹ سرباز ارتش سرخ را با ۸۳۰ زندانی اسیر و ۱۷ کشته، ۳۶ زخمی و ۳ مفقود کشته‌اند.   مورخ، هنینگ پیپر، تعداد واقعی یهودیان کشته شده را نزدیک به ۲۳۷۰۰ نفر تخمین زد.  بنابراین واحدهای فاگلین در اولین هولوکاست بودند که تمام جوامع یهودیان را نابود کردند.
غیرت و ابتکار لمبارد در حالی که به درجه فرماندهی گروهان ارتقا یافت، مورد توجه قرار گرفت، در حالی که ماگیل حضور نداشت و خود را دید که به زودی به یک پست غیر مهم منتقل شد.   در ۳ سپتامبر ۱۹۴۱، لومبارد به دلیل «شجاعت در جنگ» درجه ۱ صلیب آهن را دریافت کرد.