سیمولا
تاریخچه

در سال 1957 کریستین نیگارد شروع به نوشتن برنامه‌های شبیه‌سازی کامپیوتر کرد. نیگارد نیاز به یک راه بهتر برای توصیف عدم تجانس و عملکرد یک سیستم را احساس کرد و متوجه شد برای عملی کردن ایده‌های خود بر روی یک زبان رسمی کامپیوتر برای توصیف سیستم، کسی را با مهارت بیشتر در برنامه‌نویسی نیاز دارد. اوله - یوهان دال در ژانویه 1962 به او پیوست. این تصمیم برای ارتباط زبان الگول ۶۰ در مدت کوتاهی پس ازآن گرفته شد. تا قبل از مه ۱۹۶۲ مفاهیم اصلی زبان شبیه‌سازی تعیین شد. "سیمولا ۱" متولد شد، یک زبان برنامه‌نویسی با هدف ویژه برای شبیه‌سازی سیستم‌های رویداد گسسته. کریستن نیگارد برای بازاریابی کامپیوتر جدید یونی‌وک ۱۱۰۷ در اولاخر مه 1962 به یونی‌وک  دعوت شد. در آن دیدار نیگارد ایده‌های سیمولا به رابرت بمر، مدیر برنامه‌نویسی سیستم در یونی‌وک ارائه داد. بمر یک هواخواه سوگند یاد کرده الگول بود و متوجه شد پروژه سیمولا الزام‌آور است. او همچنین رئیس یک جلسه در دومین همایش بین‌المللی پردازش اطلاعات میزبانی شده توسط IFIP بود. او نیگارد را که مقاله "سیمولا: فرمتی از الگول به شرح شبکه‌های رویداد گسسته" را ارائه کرده بود، به این همایش دعوت کرد. مرکز محاسبات نروژی یونی‌وک ۱۱۰۷ را دراوت ۱۹۶۳ با تخفیف قابل توجهی گرفت، که در آن دال سیمولا۱ را تحت قرارداد با یونی‌وک پیاده سازی می‌کرد. پیاده‌سازی بر مبنای یونی‌وک و کامپایلر الگول ۶۰ استوار بود. سیمولا ۱ در یونی‌وک ۱۱۰۷ از ژانویه ۱۹۶۵ به‌طور کامل عملیاتی شد. در سال های بعدی دال و نیگارد زمان زیادی را صرف آموزش سیمولا کردند. سیمولا به چندین کشور در سراسر جهان گسترش یافت و سیمولا ۱ بعداً در کامپیوترهای بوروقس B5500 و کامپیوتر اورال - ۱۶ روسی پیاده شد.
در سال 1966، C.A.R.Hoare مفهوم ساخت کلاس رکورد را معرفی کرد، که دال و نیگارد آن را با مفهوم پیشوندی و ویژگی‌های دیگری برای برآورده کردن نیازهای خود برای مفهوم فرایند تعمیم داده شده گسترش دادند. دال و نیگارد مقاله خود در اعلان‌های کلاس‌ها و زیر کلاس‌ها در کنفرانس کاری IFIP روی زبان‌های شبیه‌سازی در اسلو، در مه ۱۹۶۷ ارائه دادند. این مقاله اولین تعریف رسمی از سیمولا ۶۷ شد. در ژوئن ۱۹۶۷ کنفرانسی برای استاندارد کردن زبان و آغاز تعدادی از پیاده‌سازی‌ها برگزار شد. دال پیشنهادی برای متحد کردن نوع و مفهوم کلاس داد. این به بحثهای جدی منجر شد، و پیشنهاد توسط هیئت مدیره رد شد. سیمولا ۶۷ بود به‌طور رسمی در اولین جلسه از گروه استانداردهای سیمولا (SSG) در ماه فوریه ۱۹۶۸ استاندارد شد.
سیمولا تأثیرگذار در توسعه صحبت کوتاه و بعد زبان‌های برنامه‌نویسی شی گرا بود. آن همچنین کمک به الهام بخشی مدل عملگر از محاسبات هم‌زمان کرد، هر چند سیمولا تنها از همکاری و روال (و نه همزمانی) پشتیبانی می‌کند.
در اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد چهار پیاده‌سازی اصلی از سیمولا وجود داشت:
یونی‌وک ۱۱۰۰ توسط NCC،
سیستم ۳۶۰ و سیستم ۳۷۰ توسط پژوهشکده سوئدی برای دفاع ملی (FOA)،
سی دی سی ۳۰۰۰ توسط دانشگاه اسلو در نصب و راه اندازی کامپیوتر مشترک در جلر
تاپس - ۱۰ توسط ENEA AB
این پیاده‌سازی به طیف گسترده‌ای از زبان‌های برنامه‌نویسی منتقل شدند. تاپس - ۱۰ مفهوم متغیرها و روش‌های عضو عمومی، محافظت شده و خصوصی، که بعداً با سیمولا ۸۷ یکپارچه شد را پیاده کرد. سیمولا ۸۷ آخرین استاندارد است و به طیف گسترده‌ای از زبان‌های برنامه‌نویسی منتقل شده‌است. عمدتاً سه پیاده‌سازی شده وجود دارد:
سیمولا AS،
لوند سیمولا،
GNU Cim - سایت اف تی پی از دانشگاه اسلو
در نوامبر ۲۰۰۱ دال و نیگارد مدال IEEE جان فون نویمان توسط مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک را برای "معرفی مفاهیم برنامه‌نویسی شی گرا از طریق طراحی و پیاده‌سازی سیمولا ۶۷" دریافت کردند. آن‌ها در ماه فوریه ۲۰۰۲، جایزه A.M.2001 تورینگ توسط انجمن ماشین‌ها محاسبهٔ (ACM) را برای "ایده‌های اساسی برای ظهور برنامه‌نویسی شیء گرا، از طریق طراحی شان با زبان‌های برنامه‌نویسی سیمولا ۱ و سیمولا ۶۷" دریافت کردند. متأسفانه نه دال و نه نیگارد نتوانستند خود را به سخنرانی جایزه ACM تورینگ که برنامه‌ریزی شده برای ارائه در کنفرانس OOPSLA 2002 در شهر سیاتل شده بود، برسانند، چرا که دال در ژوئن و نیگارد در اوت از دنیا رفتند.
آزمایشگاه تحقیقات سیمولا یک مؤسسه تحقیقاتی است که بخاطر زبان سیمولا نامگذاری شده‌است، و نیگارد یک موقعیت کاری پاره وقت از سال بازگشایی در۲۰۰۱ آنجا داشت.