stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رابرت شرلی
سفر به ایران

رابرت به همراه برادرش آنتونی شرلی در ۱۵۹۸م به ایران سفر کرد. آنتونی شرلی در ۱۰ آذر سال ۹۷۸ ه‍.ق/۱ دسامبر ۱۵۹۹ م به همراه ۵۰۰۰ اسب وارد ایران شد و تا اردیبهشت ۹۷۹ ه‍.ق/می ۱۶۰۰ م در ایران ماند. او از سوی لرد اسکس مأموریت داشت تا ارتش ایران صفوی را تعلیم دهد. به او همچنین فرمان داده شده بود که واحد توپخانه ایران را تقویت و نیروها را آموزش دهد.
بعد از آنکه آنتونی به همراه حسینعلی بیگ بیات برای برقراری رابطه با کشورهای مسیحی ایران را ترک کرد، رابرت به همراه چهارده انگلیسی دیگر در ایران ماند. او به خاطر خدماتش در جنگ با عثمانی مورد توجه شاه عباس قرار گرفت و در ایران با ترزا سامپسونیا که برادرزاده یکی از زنان چرکسی شاه عباس بود ازدواج کرد. در سال ۱۶۰۳م با ورود ایشتوان کاکاش، سفیر رودلف دوم، امپراتور امپراتوری مقدس روم و همچنین، سفیر روسیه تزاری، شاه عباس رابرت شرلی را مأمور پذیرایی از سفرا کرد. رابرت شرلی به لنگرود رفت تا هیئت سیاسی را به اصفهان به نزد شاه عباس ببرد، ولی کاکاش و اعضای سفارت به دلیل بدی هوا و ناسازگاری آب و غذا و احتمالاً پشه مالاریا بیمار شدند. کاکاش و سه تن از همراهانش پس از رسیدن به لاهیجان درگذشتند. او در بستر مرگ، منشی‌اش فون در یابل را به جانشینی خود و ریاست هیئت برگزید.
رابرت شرلی در ۱۶۰۹م به فرمان شاه عباس با لباس ایرانی و تاج قزلباش برای انجام ماموریت‌های دیپلماتیک به سفارت ایران در اروپا فرستاده شد تا به دربار جیمز اول انگلستان و دیگر پادشاهان و شاهزادگان اروپایی برود. او همچون برادرش آنتونی، به عنوان سفیر به میان شاهان مسیحی رفت تا آنان را علیه امپراتوری عثمانی متحد کند.
اولین مأموریت در اروپا

رابرت شرلی در امپراتوری مقدس روم به حضور رودلف دوم بار یافت و امپراتور به خاطر خدماتش در جنگ با ترکان عثمانی او را به مقام شوالیه و کنت پالادین مفتخر کرد. رابرت از پاپ پل پنجم نیز لقب کنت دولاتران گرفت. او دو سال در اسپانیا ماند زیرا اطمینان نداشت که جیمز اول، پادشاه انگلستان او را به عنوان سفیر یک دولت خارجی بپذیرد. دربار انگلستان در نهایت او را پذیرفت و پادشاه به او لقب «سر» داد.
رابرت شرلی در انگلستان نامه‌ها و پیشنهادهای شاه عباس در مورد قرارداد بازرگانی بین دو کشور و صدور ابریشم (که انحصار آن در اختیار شاه بود) را ارائه داد؛ ولی هیئت مدیره چهار نفری کمپانی هند شرقی بریتانیا به علت منافعی که انگلستان در تجارت با امپراتوری عثمانی داشت پیشنهادهای شاه عباس را رد کردند. رابرت شرلی سپس به هند رفت و نامه شاه عباس را به جهانگیرشاه امپراتور گورکانی هند تسلیم کرد.
دومین مأموریت در اروپا

او در سال ۱۶۱۳م با هدایای متعدد جهانگیر به ایران بازگشت. شاه عباس قصد داشت یک سفیر به اروپا بفرستد و پس شنیدن خبر بازگشت شرلی او را برای این ماموریت انتخاب کرد. شاه عباس امپراتوری اسپانیا و پرتغال را تنها قدرت‌های اروپایی می‌دانست که می‌توانند علیه امپراتوری عثمانی از طریق عملیات نظامی در مدیترانه، به او کمک کنند و همچنین کمک کنند تا دست آن‌ها از درآمد گمرکی و ترابری صادرات ابریشم ایران کوتاه شود.
به نظر می‌رسد به رابرت شرلی دستور داده شد که تلاش خود برای به توافق رسیدن با مادرید را انجام دهد. اما قرار شد اگر مذاکرات شکست خورد به امپراتوری انگلستان روی بیاورد و نه تنها پیشنهاد‌های جدیدی درباره ابریشم ارائه کند، بلکه با خود کشتی جنگی (احتمالا برای بیرون آوردن جزیره هرمز از چنگ پرتغالی‌ها) نیز بیاورد. شرلی سرانجام در اکتبر سال ۱۶۱۵م اصفهان را ترک کرد و در پاییز سال ۱۶۱۷م به لیسبون رسید. او تلاش می‌کرد به توافقی برسد که طبق آن، اسپانیا_پرتغال صادرات ابریشم ایران را در دست بگیرد و با مسدود کردن دریای سرخ، به دولت عثمانی، فشار اقتصادی بیشتری وارد کند. او همچنین وظیفه داشت فیلیپ سوم را وارد اتحاد نظامی علیه عثمانی کند.
ایده شاه عباس حمله دریایی اسپانیا به قبرس و سپس پیاده شدن در سواحل سوریه و تصرف حلب بود (چون صادرات ابریشم ایران در حلب انجام می شد). همزمان ایرانیان نیز در آناتولی به سمت دیاربکر پیشروی کنند. اسپانیا برای قبولی هر دو پیشنهاد، به عنوان پیش شرط، بر بازگرداندن بندر گمبرون (بندر عباس)، بحرین و قشم تاکید کرد که ایران در سال‌های قبل آن‌ها را پس گرفته بود؛ اما این برای شاه عباس قابل قبول نبود. شرلی در نهایت پس از پنج سال تلاش موفق به مذاکره با اسپانیا نشد. او در ماه مارس سال ۱۶۲۲م اسپانیا را ترک و در دسامبر ۱۶۲۳م به لندن آمد.
اواخر عمر

او سومین سفر خود به ایران را در سال ۱۶۲۷م انجام داد و سر دودمور کاتن، اولین سفیر بریتانیا در ایران را همراهی کرد. اما مدتی پس از رسیدن به ایران در قزوین درگذشت.
سر رابرت شرلی پس بازگشت از سومین و آخرین سفر خود به دیدار شاه عباس برای بازگویی نتایج و بازدید وی رفت؛ منتها بخاطر بدگویی‌های نزدیکان و شایعات با بی‌مهری و کم توجهی شاه عباس پس از مدت‌ها صمیمیت روبه رو شد. این موضوع سبب افسردگی شدید او گشت؛ به طوری که یک ماه آخر عمر خود خیلی کم لب به غذا می‌زد و خیلی کم صحبت می‌کرد و تماماً افسوس عمر برباد رفتهٔ خود را جهت ماموریت‌های بعضاً بی‌نتیجه‌اش می‌خورد. با این حال، گرچه از شاه و حتی اطرافیان گذشته بود اما شاید این غم بود که او را سرانجام از پا درآورد.[نیازمند منبع]
نگاره‌ای از رابرت شرلی در زمان ملاقات با پاپ پل پنجم در رم در سال ۱۶۱۱م؛ کشیده شده در سال ۱۶۱۵–۱۶۱۶ میلادی
نگاره دوتایی رابرت شرلی و همسرش ترزا سامپسونیا؛ لباس و عمامه صفوی شرلی میزبانان اروپایی او را به شدت تحت تأثیر قرار داد.
آزادی وجود ندارد

«آزادی وجود ندارد» (به انگلیسی: No Freedom) ترانه‌ای از دایدو و یکی از قطعه‌های آلبوم سال ۲۰۱۳ او با نام دختری که ول کرد و رفت است. این قطعه در ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۳ در قالب تک‌آهنگ اصلی آن آلبوم منتشر شد. دایدو و ریک نوولز این قطعه را نوشته و به‌همراه رولو آرمسترانگ تهیه‌کنندگی آن را انجام داده‌اند.
«آزادی وجود ندارد» یک بالاد آکوستیک با تأثیراتی از فولک پاپ است. شعر ترانه در مورد ضرورت اجازه دادن به افراد برای آزادی داشتن در محدودهٔ یک رابطه است. «آزادی وجود ندارد» به شنونده یادآوری می‌کند که آزادی واقعی در درون او و انتخاب‌هایی است که می‌کند.
این قطعه، ترانهٔ محبوب جنگجویان ارتش آزاد سوریه در جریان جنگ داخلی سوریه بود.
موقعیت در چارت‌های موسیقی > چارت‌های هفتگی

| چارت (۲۰۱۳) | بالاترین جایگاه |
| --- | --- |
بلژیک (اولتراتاپ ۵۰ فلاندرز): ۴۳
بلژیک (اولتراتاپ ۵۰ والونی): ۱۸
کشورهای مستقل همسود (تاپ‌هیت): ۹۹
فرانسه (اس‌ان‌ئی‌پی): ۶۴
آلمان (جدول‌های رسمی آلمان): ۵۹
هلند (۱۰۰ تک‌آهنگ برتر): ۹۸
روسیه (بیلبورد): ۳۰
اسکاتلند (اوسی‌سی): ۶۱
کره جنوبی (Gaon International Chart): ۳۰
سوئیس (شوایزر هیت‌پاراد): ۲۸
تک‌آهنگ‌های بریتانیا (اوسی‌سی): ۵۱
ایرپلی اوکراین (تاپ‌هیت): ۴۶
موقعیت در چارت‌های موسیقی > چارت‌های پایان سال

| چارت (۲۰۱۳) | جایگاه |
| --- | --- |
ایرپلی اوکراین (تاپ‌هیت): ۱۲۵
فرودگاه لوفکر

فرودگاه لوفکر (به انگلیسی: Lufker Airport) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۷۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۷ متری از سطح دریا واقع شده است.
مت بار

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)
قد:  5'10"
پست:  D
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۸  ۱۹۷۸  ۱۹۷۹ |  Colorado Caribous  Tulsa Roughnecks  Pennsylvania Stoners |   |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مت بار (انگلیسی: Matt Bahr؛ زادهٔ ۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۶) یک بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است.
آلخاندرا پیسارنیک

با آلخاندرا بنیتس اشتباه نشود.
| آلخاندرا پیسارنیک | آلخاندرا پیسارنیک |
| --- | --- |
عکسی که «سارا فاثیو» از آلخاندرا در یک پارک همگانی در بوئنوس آیرس گرفته است.: عکسی که «سارا فاثیو» از آلخاندرا در یک پارک همگانی در بوئنوس آیرس گرفته است.
نام هنگام تولد: فلورا آلخاندرا پیسارنیک
زادهٔ: ۲۹ آوریل ۱۹۳۶ آویاندا، ایالت بوئنوس آیرس، آرژانتین
درگذشت: ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۲ (۳۶ سال) بوئنوس آیرس، آرژانتین
علت مرگ: خودکشی
ملیت:  آرژانتینی
تحصیلات: ادبیات، فلسفه، تاریخ ادیان
محل تحصیل: دانشگاه بوئنوس آیرس
پیشه(ها): شاعر، نویسنده، مترجم
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۱
سبک: شعر، نثر، نوشتار
آلخاندرا پیسارنیک (اسپانیایی: Alejandra Pizarnik‎؛ ۲۹ آوریل ۱۹۳۶ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۲) یک شاعر اهل آرژانتین بود.
زندگی‌نامه

خانوادهٔ او از مهاجرانِ یهودی روس و اسلواک بودند و آلخاندارا از کودکی در آرژانتین، با مشکلاتی نظیرِ داشتنِ لهجهٔ اسپانیولیِ اروپایی، لکنت زبان، جوش‌های صورت و اضافه‌وزن مواجه بود و به همین سبب، اعتمادبه‌نفس پائینی داشت. او که از شکلِ ظاهری قیافه و بدن خود ناراضی بود و خود را با کودکان و نوجوان دیگر مقایسه می‌کرد، از همان دوران، شروع به مصرفِ قرص‌های آمفتامین نمود و این وابستگی دارویی تا سالیان متمادی، وضعیت روحی و جسمانی او را تحتِ تأثیر قرار داد و عوارضی چون نشئگی و بی‌خوابی را برایش به‌همراه داشت.
او در سال ۱۹۵۴ میلادی، در رشتهٔ ادبیات و فلسفه در دانشگاه بوئنوس آیرس آغاز به تحصیل نمود و نخستین کتاب شعر خود را یکسال پس از قبولی در این دانشگاه، در سال ۱۹۵۵ میلادی منتشر کرد. پس از گذراندن واحدهای درسی ادبیات، فلسفه و روزنامه‌نگاری، با آنکه تا ۱۹۵۷ میلادی در دانشگاه ماند، اما تحصیلات خود را به اتمام نرساند.
آلخاندرا در همان دوران دانشگاه، نزد نقاش سورئالیست آرژانتینی «خوان بالیه پلاناس» (کاتالونیایی: Juan Batlle Planas) که تباری کاتالان داشت، شتافت و به فراگیری نقاشی پرداخت.
مطالعات عمیق او در زمینه ادبیات کهن و آثار نویسندگانِ بزرگ دیگر، دانش او را در زمینهٔ ادبیات غنی ساخت و به‌ویژه مبحثِ «ناخودآگاه» در روان‌شناسی، او را به روان‌کاوی علاقه‌مند ساخت.
وی عمیقاً تحت تأثیرِ آثارِ شاعر آرژانتینی «آنتونیو پورکیا» و شعرای سمبولیست فرانسوی «آرتور رمبو» و «استفان مالارمه» بود. اشعار او از صنایع بدیعی و تشبیه‌های ادبی زیرکانه و همچنین نفوذ عمیقی برخورد هستند و بیشتر دربارهٔ «کودکی»، «تنهایی»، «رنج» و از همه مهمتر، «مرگ» است.
آلخاندرا در سال ۱۹۶۰ به پاریس نقلِ مکان کرد و به مدت چهار سال در این شهر زندگی کرد. در پاریس، او ضمنِ انتشارِ اشعار و متون انتقادی ادبی در چندین روزنامه، به همکاری با یک مجلهٔ فرانسوی و چند ناشر دیگر پرداخت و آثار آنتونن آرتو، آنری میشو، امه سزر و ایو بون‌فوآ را نیز به اسپانیولی ترجمه کرد. در همان هنگام، به تحصیل در رشته‌های تاریخ ادیان و زبان فرانسوی در دانشگاه سوربن پرداخت و در اینجا بود که باب آشنایی و دوستی با «خولیو کورتاسار»، «رُسا چاسل» و «اکتاویو پاز» باز شد و این آخری، مقدمه‌ای بر چهارمین کتاب شعر او نوشت.
وی در سال ۱۹۶۹ میلادی، با دریافتِ کمک‌هزینه گوگنهایم به نیویورک رفت و در سال ۱۹۷۱ نیز از کمک‌هزینهٔ برنامه فولبرایت بهره‌مند شد.
آلخاندرا پیسارنیک از افسردگی رنج می‌برد و دو مرتبه تلاشِ ناموفق برای خودکشی داشت و به همین سبب، تحتِ پیگیری و درمان بود. او در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۲ میلادی، در حالی که ۳۶ سال داشت و تنها دو هفته بود که از یک بیمارستان روانپزشکی مرخص شده بود، با خوردن ۵۰ عدد قرص «سِکوباربیتال سدیم» خودکشی کرد. جسدش در «آرامگاه تابلادا» در بوئنوس آیرس به‌خاک سپرده شده است.
دراگنسدورف

| دراگنسدورف   | دراگنسدورف   |
| --- | --- |
Ortsteil  of Dittersdorf: Ortsteil  of Dittersdorf
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Saale-Orla-Kreis
شهرداری: Dittersdorf
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۰۷ کیلومتر مربع (۱٫۱۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۵۵ متر (۱۴۹۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۹-۱۲-۳۱)
 • کل: ۷۲
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۶۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۷۹۰۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۶۴۸
پلاک خودرو: SOK
دراگنسدورف (به آلمانی: Dragensdorf) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Dittersdorf واقع شده‌است. دراگنسدورف ۷۲ نفر جمعیت دارد.
تامارا یروفیوا

تامارا یروفیوا (به انگلیسی: Tamara Yerofeeva) ژیمناست زادهٔ ۴ مارس ۱۹۸۲ میلادی اهل کشور اوکراین است.
تام گروونور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Arthur Thomas Grosvenor
زادروز:  ۲۲ نوامبر ۱۹۰۸
زادگاه:  Netherton، England
تاریخ مرگ:  ۳۱ اکتبر ۱۹۷۲ (۶۳ سال)
پست:  Inside right
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Tippity Green Victoria
:  Vono Works
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۲?–۱۹۲۸ |  Stourbridge |   |   |
| ۱۹۲۸–۱۹۳۶ |  باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی |  ۱۰۷ |  (۱۷) |
| ۱۹۳۶–۱۹۳۷ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۲۲ |  (۱) |
| ۱۹۳۷–۱۹۳? |  باشگاه فوتبال بولتون واندررز |  ۵۳ |  (۷) |
| ۱۹۳?–۱۹۴۳ |  Dudley Town |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۳۳ |  تیم ملی فوتبال انگلستان |  ۳ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تام گروونور (به انگلیسی: Tom Grosvenor) بازیکن فوتبال زادهٔ ۰۱۹۰۸−۱۱−۲۲ ۲۲ نوامبر ۱۹۰۸ اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ ۰۱۹۳۳−۱۰−۱۴ ۱۴ اکتبر ۱۹۳۳ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی انجام داد و با حضور در ۳ بازی ملی، در تاریخ ۰۱۹۳۳−۱۲−۰۶ ۶ دسامبر ۱۹۳۳ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال فرانسه برگزار کرد.
این بازیکن توانست در بازی‌های ملی، ۲ گل به ثمر برساند.
فعالیت‌های سیا در عراق

آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده (سیا) سابقه طولانی درگیری در عراق داشته‌است. اگرچه سیا مستقیماً در کودتای ۱۹۶۳ بعثی که عبدالکریم قاسم را از قدرت برکنار کرد، دخالت نداشت، از اواسط سال ۱۹۶۲ تا زمان سرنگونی قاسم، در حال برنامه‌ریزی برای برکناری قاسم بود و با گروه‌های مخالف عراقی از جمله حزب بعث تماس برقرار کرد. برنامه‌ریزی برای «ناتوانی» یکی از اعضای عالی‌رتبه دولت قاسم با دستمال زهرآلود. پس از اینکه کودتای بعثی ۱۹۶۸ عراق را به حوزه نفوذ شوروی کشاند، سیا با دولت سلطنتی وقت ایران تبانی کرد تا عراق را با مسلح کردن شورشیان کرد بی‌ثبات کند. از سال ۱۹۸۲، سیا در طول جنگ ایران و عراق، ارائه اطلاعات عراق را آغاز کرد. سیا همچنین در کودتای نافرجام ۱۹۹۶ علیه صدام حسین نقش داشت.
سیا نقش مهم و به‌طور کلی مؤثری در جنگ خلیج فارس در اوایل دهه ۱۹۹۰ ایفا کرد، اما توجیه و برنامه‌ریزی حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ بسیار بحث‌برانگیز بود.
۱۹۵۸

روابط ایالات متحده (ایالات متحده آمریکا) و عراق پس از سرنگونی سلطنت عراق در ۱۴ ژوئیه۱۹۵۸ تیره شد که منجر به اعلام حکومت جمهوری به رهبری سرتیپ عبدالکریم قاسم شد. قاسم این عملیات را طراحی کرد، اما سرهنگ عبدالسلام عارف آن را روی زمین رهبری کرد. افسر باسابقه آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) هری روزیتزکه گفت که «شایعاتی مبنی بر توطئه ارتش از ماه‌ها قبل در بغداد منتشر شده بود»، اما «نه عوامل سیا و نه طراحان عراقی نمی‌توانستند زمان وقوع کودتا را بگویند. به یک اتفاق بستگی داشت.» علاوه بر این، تحقیقات بعدی وزارت امور خارجه خاطرنشان کرد که «در حالی که سازمان‌های اطلاعاتی عراق و ایالات متحده از قاسم اطلاع داشتند، تصور نمی‌شد که او هرگز دلیلی برای نگرانی باشد». آلن دالس، مدیر اطلاعات مرکزی، به رئیس‌جمهور دوایت آیزنهاور گفت که سیا «دارای شواهد محکمی که جمال عبدالناصر را در کودتا دخیل می‌داند، ندارد، هرچند که از ناصر الهام گرفته شده بود.» در ۱۵ژوئیه، آیزنهاور با فرستادن تفنگداران دریایی آمریکا به لبنان به درخواست کامیل شامون، رئیس‌جمهور لبنان، با هدف کمک به دولت طرفدار غرب شامون برای بازگرداندن نظم پس از ماه‌ها ناآرامی داخلی، به تحولات عراق پاسخ داد. دولت آیزنهاور در ابتدا نگران «استثمار بعثی‌ها یا کمونیست‌ها از وضعیت» بود، اما دولت جدید عراق را در ۳۰جولای به رسمیت شناخت.
قاسم خود را «تنها رهبر» عراق می‌دانست و هرگونه ارتباط با ناصر را رد می‌کرد، در حالی که عارف علناً از پیوستن عراق به جمهوری متحده عربی (UAR) اتحاد کوتاه مدت مصر و سوریه حمایت می‌کرد. در ۳۰سپتامبر، قاسم با فرستادن عارف به آلمان غربی به عنوان سفیر، اقدام به خنثی کردن او کرد. اما در ۲اکتبر، دالس پیش‌بینی کرد: «به احتمال زیاد، ما آخرین [او] را نشنیده‌ایم.» مأموران مصری در بن با عارف در توطئه ای برای خلع قاسم همکاری کردند، اما عارف مدت کوتاهی پس از بازگشت به بغداد در ۴ نوامبر دستگیر شد. انگلستان که «امید داشت او را به عنوان یک جایگزین عراقی برای ناصر پرورش دهیم. مداخله ناصر به زودی قاسم را وادار کرد تا به کمونیست‌ها روی آورد تا پایگاهی برای حمایت از رژیم خود در برابر ناسیونالیست‌ها حفظ کند.
۱۹۵۹

آیزنهاور که نگران نفوذ اعضای حزب کمونیست عراق (ICP) در دولت قاسم بود، شروع به این سؤال کرد که آیا "ممکن است کمک به [ناصر] برای تصاحب قدرت در عراق، سیاست خوبی باشد." با این حال، مشاوران ارشد آیزنهاور از جمله دالس و برادرش، وزیر امور خارجه، جان فاستر دالس عمدتاً در مورد این موضوع هشدار دادند. به عنوان مثال، در ۱۵ ژانویه۱۹۵۹، فاستر دالس آن را "ضروری است که دست خود را از عراق دور کنیم" زیرا ایالات متحده "آنقدر پیچیده نیست که بتواند با این وضعیت پیچیده ترکیب شود." در ۲۴مارس، عراق به تعجب مقامات ایالات متحده از اتحاد ضد شوروی، پیمان بغداد، خارج شد. در ماه آوریل، شورای امنیت ملی ایالات متحده (NSC) یک کمیته ویژه در مورد عراق (SCI) برای بررسی مجدد وضعیت و پیشنهاد موارد احتمالی مختلف برای جلوگیری از تسلط کمونیستی بر کشور ایجاد کرد. مداخله مخفیانه و نظامی در نظر گرفته شد، اما این امر جان جرنگان، سفیر ایالات متحده در بغداد را "وحشت زده" کرد، که "در نهایت دولت را متقاعد کرد که در عوض ناصر را تحت فشار قرار دهد تا تبلیغات خود را علیه عراق اصلاح کند و نه بر قاسم، بلکه بر کمونیست‌ها تمرکز کند." "ناصر موافقت کرد و قاسم به زودی اقدامات سرکوبگرانه متعددی را علیه کمونیست‌ها انجام داد که عملاً ترس از "قرمز شدن" عراق را ایجاد کرد. یک مقام آمریکایی در آن زمان اظهار داشت که «حملات اخیر ناصر به کمونیسم بیش از هر چیزی که قدرت‌های غربی می‌توانستند در طی سال‌ها کار به دست آورند، برای حفظ پیشروی کمونیسم در خاورمیانه انجام داده‌است.» برایان آر. گیبسون می‌نویسد که «هیچ سندی وجود ندارد که مستقیماً ایالات متحده را به هر یک از تلاش‌های پنهانی متعدد ناصر برای سرنگونی رژیم قاسم مرتبط کند، اگرچه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد سیا به اردن و ارتش جمهوری اسلامی ایران کمک کرده بود تا عراقی‌ها را به کشور بازگردانند." SCI سرانجام در ژانویه۱۹۶۱ تعطیل شد.
۱۹۵۹ > گزارش یونایتد پرس اینترنشنال

ریچارد سیل از یونایتد پرس اینترنشنال (UPI) به نقل از عادل درویش و سایر کارشناسان گزارش داد که سوء قصد ناموفق در ۷ اکتبر۱۹۵۹ علیه قاسم با مشارکت صدام حسین جوان و دیگر توطئه گران بعثی، همکاری بین سیا و اطلاعات مصر بود. گیبسون صحت سیل و درویش را با استناد به اسناد طبقه‌بندی شده به چالش کشیده‌است که نشان می‌دهد سیا در زمان سوء قصد به قتل قاسم چشم پوشی کرده‌است و شورای امنیت ملی «به تازگی سیاست عدم مداخله [خود] را در اول اکتبر تأیید کرده‌است». دالس شش روز قبل از این حادثه پیش‌بینی کرده بود که ممکن است طی دو ماه آینده به قتل قاسم حمله شود، که گیبسون می‌گوید این امر نشان‌دهنده «عدم اطلاعات دقیق» است. با توجه به اینکه مقامات آمریکایی علناً ابراز امیدواری کردند که قاسم به سرعت جراحات خود را بهبود بخشد و به‌طور خصوصی به دنبال منصرف کردن اردن و ایران از مداخله نظامی در عراق در طول بستری شدن قاسم بود، گیبسون حدس زد که «در حالی که ایالات متحده از چندین توطئه علیه قاسم مطلع بود، همچنان به سیاست عدم مداخله خود پایبند است." براندون ولف هنیکات به روشی مشابه می‌گوید: «من از هیچ مدرکی مبنی بر روابط پنهانی بین سیا و بعث قبل از ۷ اکتبر [تلاش برای ترور] بی‌اطلاع هستم. به نظر می‌رسد که ۷ اکتبر بود که بعث را مورد توجه دولت آمریکا قرار داد.» با این حال، کنت آزگود در حالی که اذعان می‌کند که «اثبات مستند کمی مستقیم» دال بر مشارکت آمریکا در توطئه وجود دارد اظهار می‌کند که چون به طور گسترده پذیرفته شده‌است که مصر «در سطحی درگیر بوده‌است» و «ایالات متحده در حال همکاری با ناصر در این زمینه بوده‌است. یک سطح… شواهد و قرائن به گونه ای است که امکان همکاری ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران با فعالان حزب بعث را نمی‌توان رد کرد. علاوه بر این، سیا در طول دوره زمانی مورد بحث درگیر برنامه‌ریزی اضطراری علیه دولت قاسم بود: «هرچه اعتبار اتهامات [سیل] وجود داشته باشد، حداقل اسنادی که در حال حاضر از طبقه‌بندی خارج شده‌اند، نشان می‌دهند که مقامات آمریکایی فعالانه در حال بررسی توطئه‌های مختلف علیه قاسم بودند و اینکه سیا در حال ایجاد دارایی برای عملیات‌های مخفی در عراق بود.»
گرچه پس از تیراندازی صدام (که قرار بود فقط پوشش می‌داد) به سوی قاسم تیراندازی کرد و صدام را مجبور کرد تا در صورت بازگشت به عراق بیش از سه سال را در تبعید در اتحاد جماهیر شوروی تحت تهدید مرگ بگذراند، این سوءقصد با شکست مواجه شد، اما منجر به افشای گسترده مردم شد. صدام و بعث در داخل عراق، جایی که هر دو قبلاً در گمنامی فرورفته بودند و بعداً به بخش مهمی از وجهه عمومی صدام در دوران تصدی وی به عنوان رئیس‌جمهور عراق تبدیل شدند. این احتمال وجود دارد که صدام در زمان تبعید خود از سفارت آمریکا در قاهره بازدید کرده باشد. یکی از مقامات بلندپایه سابق آمریکا به ماریون فاروک اسلاگلت و پیتر اسلاگلت گفت که بعثی‌های عراق، از جمله صدام، «در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ با مقامات آمریکایی تماس گرفته بودند.»
۱۹۶۰

طبق گزارش کمیته کلیسا:
در فوریه ۱۹۶۰، بخش خاور نزدیک سیا به دنبال تأیید چیزی بود که رئیس بخش [ جیمز اچ. کریچفیلد] آن را «کمیته تغییر سلامت» برای پیشنهاد آن برای «عملیات ویژه» برای «ناتوان کردن» یک سرهنگ عراقی که معتقد بود «در حال ترویج» می‌نامید، تأیید کرد. منافع سیاسی بلوک شوروی در عراق." بخش مشاوره کمیته را در مورد تکنیکی جویا شد، "که اگرچه به احتمال زیاد منجر به ناتوانی کامل نمی‌شود، مطمئناً هدف را از پیگیری فعالیت‌های معمول خود برای حداقل سه ماه بازمی‌دارد." و افزود: "ما آگاهانه به دنبال دائمی آزمودنی نیستیم. حذف از صحنه؛ ما هم اعتراضی نداریم که این عارضه ایجاد شود.»... در آوریل [۱۹۶۲]، کمیته [تغییر سلامت] به اتفاق آرا به DDP [معاون برنامه‌ها، ریچارد ام. بیسل جونیور] توصیه کرد که یک "عملیات غیرفعال کردن" انجام شود، با اشاره به اینکه رئیس عملیات توصیه کرد که انجام شود. "بسیار مطلوب." معاون بیسل، تریسی بارنز، از طرف بیسل تأیید شد… عملیات تأیید شده ارسال یک دستمال تک رنگ حاوی یک عامل ناتوان کننده برای سرهنگ از یک کشور آسیایی بود. [جیمز] شیدر [مشاور علمی بیسل] شهادت داد که، در حالی که او اکنون نام گیرنده را به خاطر نمی‌آورد، به یاد داشت که در طول دوره مورد بحث، دستمالی را از کشور آسیایی پست کرده بود که "با نوعی مواد برای آن استفاده شده بود. هدف از آزار و اذیت شخصی که آن را دریافت کرده‌است.»... در جریان تحقیقات این کمیته، سیا اعلام کرد که این دستمال "در واقع هرگز دریافت نشده‌است (اگر در واقع ارسال شده باشد). این سرهنگ می‌افزاید: مدت زیادی پس از بررسی پیشنهاد دستمالی ما قبل از یک جوخه تیراندازی در بغداد (رویدادی که ما هیچ ارتباطی با آن نداشتیم) دچار یک بیماری لاعلاج شد.
اگرچه برخی منابع این عملیات را به عنوان سوءقصد به قاسم نشان می‌دهند، منابع دیگر خاطرنشان می‌کنند که این تفسیر نادرست است یا شواهد آن را تأیید نمی‌کند، به عنوان این تصور که سیا ترور هدف توسط خود متن رد می‌شود. علاوه بر این، بعید است که قاسم دریافت کننده مورد نظر دستمال بوده باشد، زیرا مقامات سیا احتمالاً حمله به رئیس دولت عراق را به خاطر می‌آورند. در حالی که قاسم یک سرهنگ نبود، بلکه یک سرتیپ بود و آشکارا منافع شوروی را در عراق ترویج نمی‌کرد، سرهنگ فهدیل عباس المهدوی، رئیس دادگاه مردمی عراق که طرفدار شوروی بود، کاملاً با توصیف فوق مطابقت دارد. قاسم عملاً ICP را در ژانویه ۱۹۶۰ ممنوع کرد، اما مهدوی یک مجرای مهم بین دولت قاسم و چندین گروه جبهه کمونیستی از جمله «پارتیزان‌های صلح» باقی ماند که علیرغم غیرقانونی بودن رسمی در انظار عمومی اجازه فعالیت در ملاء عام را داشتند. مه ۱۹۶۱ و به دلیل ستایش صریح فیدل کاسترو و همچنین سفرهایش در سراسر اتحاد جماهیر شوروی، بلوک شرق و چین شناخته شده بود. در سال ۱۹۹۱، دیپلمات بلندپایه سابق ایالات متحده، هرمان ایلتس، به روزنامه‌نگار الین اسکیولینو گفت که مهدوی هدف بوده‌است.
۱۹۶۱

در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲، ما علاقه خود را به بعث افزایش دادیم نه اینکه فعالانه از آن حمایت کنیم اما از نظر سیاسی و فکری، بعث را جالب دیدیم. ما متوجه شدیم که آن به ویژه در عراق فعال است. تحلیل ما از بعث این بود که در آن زمان نسبتاً معتدل بود و ایالات متحده به راحتی می‌توانست خود را با سیاست‌های آن تطبیق دهد و از آن حمایت کند؛ بنابراین ما آماده‌سازی طولانی و کند بعث برای به دست گرفتن کنترل را تماشا کردیم. آنها چندین بار برنامه‌ریزی کردند که این کار را انجام دهند و آن را به تعویق انداختند.

جیمز اچ. کریچفیلد، رئیس بخش خاور نزدیک سیا از ۱۹۵۹ تا 1969.
تا سال ۱۹۶۱، سیا حداقل یک مخبر سطح بالا را در شاخه عراقی حزب بعث پرورش داده بود که به آن امکان می‌داد بر فعالیت‌های حزب نظارت کند.
۱۹۶۲

یک کابل سیا فاش می‌کند که حزب بعث «اولین بار در مورد کودتا در آوریل ۱۹۶۲ به عارف نزدیک شد.»
در اواسط سال ۱۹۶۲، نگران تهدید قاسم برای حمله به کویت و سلب مالکیت دولت خود را از ۹۹٫۵ درصد از بریتانیا و آمریکا متعلق شرکت نفت عراق را (IPC) امتیاز منابع، رئیس‌جمهور جان اف کندی دستور داد سازمان سیا تا مقدمات لازم برای یک کودتای نظامی که او را از قدرت برکنار خواهد کرد. آرچی روزولت جونیور وظیفه رهبری این عملیات را بر عهده داشت. یکی از افسران عالی‌رتبه سیا مستقر در ایران در آن زمان به گیبسون گفت که «در حالی که سیا به حزب بعث علاقه داشت، ارتش در واقع تمرکز اصلی آن بود». تقریباً در همان زمان، سیا به یک پروژه موشکی زمین به هوای محرمانه عراق شوروی نفوذ کرد که اطلاعاتی در مورد برنامه موشکی بالستیک اتحاد جماهیر شوروی به دست آورد.
همچنین در سال ۱۹۶۲، مهدوی و برخی از اعضای خانواده اش با یک مورد جدی از آنچه مهدوی آن را «آنفولانزا» نامیده بود گرفتار شدند. مشخص نیست که آیا این بیماری مربوط به برنامه سیا برای مسموم کردن مهدوی در آوریل ۱۹۶۲ بوده‌است یا خیر. ناتان جی. سیتینو مشاهده می‌کند که "زمان بیماری دقیقاً با زمان عمل "ناتوان کننده" مطابق شهادت ذکر شده مطابقت ندارد."