stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ملک کیومرث یکم
کوتوالی قلعهٔ نور

پس از به قدرت رسیدن ملک طوس در ۷۹۲ هجری، قلعهٔ نور به کیومرث سپرده شد و به مقام کوتوال رسید. با آن که در ۷۹۵ تیمور گورکانی به طبرستان آمد و این سرزمین را مطیع خود کرده بود، همچنان قلعهٔ نور در تصرف کیومرث باقی ماند. در سال ۸۰۶ هجری، کیومرث با اسکندر شیخی، فرماندار تیمور در آمل، اختلافاتی داشت.اسکندر پس از اردوکشی تیمور به آذربایجان، بر قلمرو خود افزود و بسیاری از قلعه‌های رستمدار را به افراد زیردست خود سپرد. بدین شکل دارایی ملک کیومرث تنها به همان قلعهٔ نور محدود شده‌بود.
پس از آن که میان تیمور و اسکندر درگیری روی داد، رستم میرزا (فرستادهٔ تیمور) از کیومرث درخواست کمک کرد تا اسکندر شیخی را سرکوب کند. کیومرث پذیرفت و از قلعه‌اش خارج شد، ولی لشکر تیموری او را دستگیر کرد و نزد اسکندر فرستاد و گفت چون کیومرث با تو دشمنی داشت و ما دوستدار تو هستیم، او را به اسارت به تو دادیم، حال به اردوی ما بیا و دست‌بوس شاهزاده رستم شو. اسکندر شرایط این نامه را نپذیرفت و ضمن استقبال گرم از کیومرث، او را آزاد کرد و اسب و پول داد تا هر جا که می‌خواهد برود. اسکندر نهایتاً در سال ۸۰۷ هجری در جنگل‌های تنکابن توسط ارتش تیموری کشته شد؛ اما کیومرث به شیراز رفت و از برادر رستم تیموری، دربارهٔ او شکایت کرد. اما شاهزاده پیرمحمد کاری برای او نکرد و کیومرث را در حبس نگهداشت. این در حالی بود که قلعهٔ نور به دست تیموریان افتاده بود و آن‌ها کوتوالی برای این قلعه تعیین کرده بودند که همسر کیومرث را به عقد خود درآورد.
مردم دویده نزد او حاضر شدند و با او به دروازهٔ قلعه آمده و دربان را کشتند. غوغا درگرفت. هر چه ترک در قلعه بود، التماس عفو نمودند. رستمداریان هر جا اجنبی می‌یافتند، می‌گرفتند نزد ملک می‌آوردند.
_سنگسری، ۱۱۸.
پس از درگذشت ملک طوس و تیمور، کیومرث توانست در ۸۰۸ هجری از شیراز بگریزد. کیومرث برای آن که شناخته نشود، با لباس قلندرها به مازندران آمد و توانست با همان وضع گدایان، به درون قلعهٔ نور وارد شود. ظهیرالدین داستان را چنین می‌گوید: «ملک نیز در قلعهٔ نور می‌رفت و دریوزه می‌کرد. چون چند روز بگذشت و با دربان آشنا شد، شبی درون دروازهٔ قلعه، به کنجی پنهان شد و دربان از آن غافل، در را ببست. چون مردم قلعه به جامهٔ خواب رفتند، ملک گیومرث بلاتوقف به تکیه‌گاه کوتوال برفت.»
وقتی کیومرث توانست به اتاق کوتوال برسد، نایب تیموری و همسرش را کشت و سرشان را بریده و در برج فریاد برآورد و از اهالی خواست هر ترکی را می‌شناسند، بکشند. اهل قلعه چنین کردند و او توانست بر اوضاع دژ تسلط یابد.
حکومت در رستمدار

ملک کیومرث پس از تسلط یافتن بر قلعه، توانست سرزمین‌های موروثی پادوسپانیان، رویان و رستمدار، را تحت کنترل خود درآورد. او در شیراز نذر کرده بود که اگر به قدرت بازگشت، مذهب امامیه را ترویج کند و به این خاطر در ۸۰۸ هجری، اهالی رستمدار را مجبور به پذیرش تشیع امامیه کرد. به جز روستای کدیر که با اهدای ۷۰۰ اسب، به مذهب تسنن باقی ماندند. شاهرخ، پسر و جانشین تیمور، پس از آن که جایگاه خود را تثبیت نمود، در سال ۸۰۹ هجری حکومت ملک کیومرث در رستمدار را به رسمیت شناخت. ملک کیومرث هم با این که در ابتدای امر با احتیاط از شورش‌هایی علیه منافع شاهرخ حمایت می‌کرد، پس از این که او فارس را تصرف کرد، تبعیت از دربار وی را پذیرفت.
حکومت در رستمدار > فتح ری و قومش

ملک کیومرث پس از آن که رستمدار را تحت اختیار خود گرفت، به سوی ری و قومش تاخت و قلعه طبرک، بسطام و سمنان را فتح کرد. او پس از درگیری با خواجه الیاس (والی تیموری در البرز جنوبی) فرزندش به نام اسکندر را به دربار شاهرخ تیموری فرستاد و پوزش خواست. کیومرث تمام مناطق سوق‌الجیشی و قلعه‌های کوهستانی منطقه را به اختیار خود درآورد و نیروهایی در این مناطق مستقر کرد. از جمله برای حفظ و حراست از مرزهای جنوبی خود، قلعهٔ طبرک (در ری) را مقاوم کرد.
خواجه الیاس به دربار شاهرخ شکایت برد و از او برای سرکوب ملک کیومرث، کمک خواست. شاهرخ هم یکی از مقربان دربارش به نام «عبدالعلی بکاول» را فرستاد تا ملک کیومرث را با گفتگو راضی به عقب‌نشینی از مواضعش کند. اما کیومرث نپذیرفت و در نبردی که در دربند شمیران میان او و لشکریان تیموری عراق و خراسان به فرماندهی بکاول رخ داد، پیروز شد و لشکریانش که به گزارش ظهیرالدین، با شجاعت و دلیری می‌جنگیدند، توانستند بسیاری از لشکریان خراسانی و خود بکاول را به قتل رسانند و فرزند نوجوان خواجه الیاس را اسیر کنند، ولی شخص خواجه از معرکه گریخت. شاهرخ با شنیدن خبر شکست نیروهایش، پسر کیومرث که به هرات رفته بود را زندانی کرد و لشکر بزرگ‌تری به سپهسالاری «فیروزشاه» گسیل داشت. ملک کیومرث وقتی سپاه دشمن به دامغان رسید، به استقبال آنان رفت و با اهدای تحفه‌هایی توانست نظر فرستادهٔ تیموری را جلب کند و پسرش، اسکندر، بدین طریق آزاد شد.
حکومت در رستمدار > نخستین جنگ داخلی مرعشیان

پس از درگذشت تیمور، شاهرخ به سادات مرعشی که در تبعید به سر می‌بردند، اجازه داد به طبرستان بازگردند و در حدود آمل و ساری حکومت نمایند. در سال ۸۰۹ هجری مرعشیان بازگشتند و معاصر با آنان، در ۷۷۳ هجری، کیاییان هم در شرق گیلان سربرآورده بودند. ملک کیومرث برای این که حکومت سادات در همسایگی خود را ضعیف نگهدارد، تا سال‌ها در اختلافات داخلی آنان جانب جبهه‌ای را می‌گرفت و به درگیری‌هایشان دامن می‌زد تا خیال حمله به قلمرو او را نکنند.
نخستین بار، در نبرد سروکلا عده‌ای از امیر زادگان مرعشی به سردمداری سید علی ساری و سید علی آمل، درگیر جنگی درونی شدند. در این نبرد ملک کیومرث از شورش سید علی آمل حمایت کرد و با فرستادن لشکری برای او، در پیروزی این جبهه نقش داشت. سید علی ساری به شهر استرآباد گریخت و برادرش، نصیرالدین، را برای دادخواهی از شاهرخ تیموری، به هرات فرستاد. شاهرخ پاسخ مطلوبی به این درخواست داد و علی ساری در نبرد بعدی به سال ۸۱۴ هجری، با لشکریان خراسان و استرآباد توانست به قلمرو پیشین خود بازگردد و سید علی آمل، به همراه متحدش غیاث‌الدین مرعشی، به سوی دربار ملک کیومرث پناه آوردند. پس از مدتی سید علی آمل رستمدار را ترک کرد، به دربار کیاییان گیلان پناه برد و نزد سید رضی کیا روزگار گذراند؛ تا آن که در سال ۸۱۶ هجری اختلافاتی میان ملک کیومرث و حاکم آمل (قوام‌الدین دوم مرعشی) پیش آمد و قوام‌الدین حاضر نشد فراریانی را که از دست ملک کیومرث به آمل می‌گریختند به رستمدار بازگرداند. کیومرث از فرصت استفاده کرد و سید علی آمل را از لاریجان فراخواند و به او لشکری داد تا بتواند به سوی شهر آمل حمله کند. در این زمان سید علی ساری که در بستر بیماری نقرس به سر می‌برد، توان مقابله نداشت و قوام‌الدین به سوی شرق گریخت. غیاث‌الدین که پیشتر متحد سید علی آمل بود، در این زمان نزد سید علی ساری حضور داشت و توسط او عفو شده بود. به پیشنهاد او، علی ساری با علی آمل صلح نمود و اینچنین شهر آمل به علی آمل رسید.
سید علی ساری دختر ملک کیومرث را برای سید مرتضی خواستگاری کرده و دختر قوام‌الدین را هم کیومرث برای پسرش، کاووس، خواستگار نمود. در خلال این پیوندهای خانوادگی، نمارستاق، دیلارستاق و تریته‌رستاق را که روستاهای کوهستانی مازندران بودند، به ملک کیومرث سپردند و قرار شد ملک لاریجان را از کیا ضماندار بگیرد و جزء قلمرو خود نماید و سید علی آمل هم با این قرار و مدار موافقت کند. مدتی بعد، در ۴ ذی‌الحجه ۸۲۰ هجری، سید علی ساری درگذشت و سید مرتضی جانشین او شد. نصیرالدین به وصیت سید علی ساری، برای مرتضی بیعت می‌گرفت و در آمل با سید علی آمل ملاقات و رایزنی کرد و از ملک کیومرث هم دعوت کرد که به آن شهر بیاید و در گفتگو شرکت کند. ملک کیومرث تا میرنادشت رفت و سید علی و نصیرالدین هم به کرکه‌پادشت رفتند و ملک کیومرث در آن موضع به آن‌ها ملحق شد. ملک کیومرث در این دیدار بیعت کرد و سوگند خورد که «مادامی که سید مرتضی با او خلاف نکند، او نیز در جادهٔ موافقت مستقیم باشد.»
حکومت در رستمدار > سفر کیومرث به هرات

در سال ۸۱۷ هجری، ملک کیومرث برای جلب حمایت شاهرخ تیموری، به اتفاقِ برادرش تاج‌الدوله، به هرات سفر کرد. در احسن‌التواریخ ذیل وقایع سال ۸۱۷، گزارش شده «…و همچنین ملک گیومرث رستمداری با پیشکش بسیار به درگاه آسمان مقدار آمد.»
حکومت در رستمدار > دومین جنگ داخلی مرعشیان

حدود یک سال پس از بیعت‌ها، نصیرالدین و مرتضی با هم اختلاف پیدا کردند و در صفر ۸۲۲ هجری کار به درگیری و جنگ کشیده شد؛ ابتدا در نبرد سیره‌چاران شورش نصیرالدین شکست خورد. اما او مجدداً در لپور تجدید قوا کرد. مرتضی از سید علی آمل و ملک کیومرث درخواست کمک کرد و کیومرث گروهی به فرماندهی «جمال‌الدین کالیج» را برای اجابت درخواست او فرستاد. نبرد لپور سه روز طول کشید و کالیج در این کارزار از اسب افتاد و مجروح شد. همچنین ۲۲ نفر از سربازان رستمداری کشته شدند. در پایان نبرد، نصیرالدین از میدان گریخت و به سوی سوادکوه رفت. خانوادهٔ نصیرالدین هم از ساری فرار کردند و از آمل به سمت رستمدار حرکت کردند. ظهیرالدین مرعشی که پسر نصیرالدین بود و از مورخان آن دوره است، در این سفر حضور داشت و پنج ساله بود. برادر کوچک‌تر او، عبدالحی، در این سفر سه سال داشت. نصیرالدین از راه لاریجان به نور آمد و ملک کیومرث در نامه‌ای به او نوشت «با وجود عهد که با سید مرتضی در میان است، از ملاقات با شما تعذر دارد، اما خانه و جا از آن شماست. به هر یک منزل اقامت ارادت است، مختارید.» نصیرالدین هم در پاسخ گفت که خواهان ملاقات با ملک نیست و چون خانواده‌اش از این ولایت می‌گذرند، مجبور به آمدن به قلمرو او شده. نصیرالدین به ناتل رستاق رفت و از آنجا خانواده‌اش را به سوی گیلان برد. پس از آن، در سال ۸۲۴ هجری، نصیرالدین با سید علی آمل متحد شد و در نبرد وازیدمال به جنگ مرتضی رفت؛ اما بار دیگر شکست خورد و از رستمدار به سوی گیلان عقب‌نشینی نمود. ملک کیومرث این بار هم علیه شکست‌خوردگان اقدامی نکرد و متعرض آنان نشد.
حکومت در رستمدار > الموت و مرزهای جنوبی

قلعه الموت یکی از دژهای جنوب دیلم بود که پیش‌تر اسماعیلیان الموت آن را بنا نهاده بودند و در ۶۵۴ هجری هلاکوخان مغول آن را گشوده بود. پس از آن واقعه، قلعه هر از چند گاهی به تصرف گروه‌های مختلف درمی‌آمد. در سال ۸۳۰ هجری یکی از اسماعیلیان به نام «خداوند محمد»، از نسل علاءالدین محمد سوم، موفق شد این قلعه را از دست کیاییان درآوَرَد و تصرف کند. ملک کیومرث سریعاً قلعه را محاصره نمود. کیومرث در زمان کوتاهی موفق شد آن را بگیرد و سپس کوتوالی برای قلعه تعیین کرد. در همین اثنا، در مرزهای جنوبی قلمرو کیومرث حوادثی در حال وقوع بود که او را به سرحد خوار و ری کشاند. الموت به مدت یک سال و چند ماه تحت سیطرهٔ کیومرث باقی بود، تا این که کارکیا محمد (حاکم کیاییان در شرق گیلان) تصمیم گرفت آن را دوباره فتح کند. ملک کیومرث شخصاً نتوانست به مقابله با کارکیا برود و فرزند ارشدش، ملک اویس، را فرستاد تا به کوتوال الموت کمک کند. اما پیش از آن که ملک اویس به معرکه برسد، محاصرهٔ الموت موجب تسلیم کوتوال شده بود و اهالی قلعه که علوفهٔ کافی نداشتند، امان طلبیدند و قلعه را تحویل کارکیا دادند. ملک اویس هم نزد کیومرث بازگشت. پس از این ارتش گیلان مدام به سرحدات قلمرو کیومرث، در قصران و طالقان، دست‌اندازی می‌کرد.
در ۸۳۱ هجری، جهانشاه قراقویونلو، داروغهٔ قزوین (صدرالدین درجزینی) که تحت فرمان شاهرخ تیموری بود، را کشته و شهر را تصرف نموده بود. از آن سو، شاهرخ چهار تن از امرای همجوار آن شهر را مأمور دفع تهاجم جهانشاه نمود، که یکی از این امیران ملک کیومرث بود. با رسیدن متحدان شاهرخ به نزدیکی قزوین، جهانشاه از شهر گریخت و به سوی طارم رفت. قزوین و سلطانیه مجدداً به قلمرو تیموریان افزون گشت.
حکومت در رستمدار > تنش‌ها با کیاییان

زمانی که ملک کیومرث با حملهٔ سید محمد مرعشی و امیر هندوکا مواجه بود، کیاییان به مرزهای غربی او دست‌اندازی کردند و لشکر تنکابن را به ملک حسین، ملک ایرج و ملک طوس سپرده بودند تا شهرهای چالوس و گرگوگردن که در اختیار ملک اویس بود، را ویران کنند. ملک کیومرث به محض این که مقدور شد، از راه کلاردشت به کجور رفت ولی لشکریان گیلان مناطق مذکور را به آتش کشیده و بازگشته بودند. در رجب ۸۴۵ هجری در میان کیاییان جنگ داخلی درگرفت و کارکیا میراحمد بن محمد برای آن که بتواند از کمک کیومرث در این نبردها استفاده کند، قلعه‌های طالقان و فالیس را به او پس داد. کارکیا میراحمد خود به رودسر رفت و تا مدت‌ها با نزدیکانش در آنجا مستقر ماند.
حکومت در رستمدار > درگیری با تیموریان

در ۸۴۶ هجری نیز کیومرث تصمیم گرفت ری و دماوند را به قلمروش ضمیمه کند ولی پس از تسلط بر شهرها، شاهرخ تهدید کرد و با رسیدن لشکریان تیموری به نیشابور، ملک کیومرث اظهار پشیمانی نمود و مناطق مذکور را به سلطان محمد بایسنقر سپرد.
پس از آن که جهانشاه قراقویونلو توانست بر عراق عجم فائق آید، ملک کیومرث با او پیمان اتحاد بست و تعهد کرد علیه کارکیا محمد دوم او را یاری دهد. در عوض بنا بر حکم جهانشاه، طالقانات را به او سپردند و او ضمن تصرف طالقان در سال ۸۵۶، آنجا را به فرزندش ملک بهمن سپرد.
خانواده

ملک کیومرث هشت پسر و دو دختر داشت: ملک اویس، ملک کاووس، ملک اشرف، ملک کیخسرو، ملک بهمن، ملک ایرج، ملک مظفر و ملک اسکندر پسران او بودند و در این میان اویس، اشرف و کیخسرو پیش از کیومرث درگذشتند. از دو دختر کیومرث نیز، یکی همسر مرتضی مرعشی شد که فرزندی نیاورد و دیگری ابتدا همسر جهانگیر (نبیرهٔ ملک طوس) شد، ولی با دستور قتل جهانگیر توسط کیومرث، این دختر به عقد محمد مرعشی درآمد و دو پسر به نام‌های سید کمال‌الدین و قوام‌الدین حاصل این ازدواج بودند. یاسنت لویی رابینو فهرست فرزندان ملک کیومرث را به این صورت ارائه کرده‌است:
ملک اویس: که کلارستاق و چالوسه‌رستاق را به او سپرده بود ولی پیش از پدر درگذشت. اویس با سادات کیایی گیلان وصلت کرده بود و پسرانش عبارتند از:
بیستون که در سال ۸۶۸ هجری در کلارستاق و چالوس مدتی قدرت یافت و خود دو پسر داشت:
فریدون که در ۸۶۸ نامی از او آمده
شاه‌غازی که ۸۹۲ تا ۸۹۹ هجری در کلاردشت حکومت یافت ولی حاکم لاریجان او را محبوس نمود
گشتام که در سال ۸۸۰ زنده بوده
کیومرث که در ۸۶۸ نامی از او به میان آمده
حسین که در ۸۹۹ زنده بود
ملک کاووس: ولیعهد کیومرث که پس از درگذشت او اعلام جانشینی کرد ولی توسط یکی از برادران، اسکندر، به چالش کشیده شد. شاخه ملکان نور از نسل او هستند.
جهانگیر: دومین حاکم ملکان نور
اسکندر
کیخسرو
شاهرخ (م. ۸۷۱ هجری)
ملک اسکندر: از مدعیان جانشینی کیومرث که ملکان کجور از نسل او هستند.
تاج‌الدوله: دومین حاکم ملکان کجور
ملک اشرف: که پسری به نام جلال‌الدوله داشت؛ ضریحی از تخته که بر مقبره امامزاده ابوالقاسم بن موسی کاظم قرار دارد را جلال‌الدوله بن اشرف در رمضان ۸۷۷ ساخته.
ملک کیخسرو: پیش از کیومرث درگذشت
ملک بهمن: از سوی پدر به حکومت طالقان گماشته شد ولی جهانشاه میرزای تیموری آن ناحیه را تصرف کرده و به کیاییان سپرد. ملک بهمن به دربار جهانشاه رفت و عرض شکایت نمود، ولی او را دستگیر کرده و به یکی از جزایر خلیج فارس تبعید کردند. فرزندی به نام هوشنگ داشت که با اقوام خود در ۹۷۱ بدرفتاری نمود.
ملک ایرج
ملک مظفر: پس از درگذشت کیومرث اعلان جانشینی کرد ولی چون کوچک‌ترین فرزند کیومرث بود، مردمان او را نپذیرفتند. اقلاً تا سال ۸۸۰ زنده بود. دو پسر از او شناسایی شده‌اند:
کیومرث که در ۸۶۷ از او نامی آمده
طوس که برادرزاده اسکندر بن کیومرث نامیده شده‌است
دختری که با محمد بن مرتضی مرعشی ازدواج کرد و کمال‌الدین فرزند او بود.
درگذشت و بحران جانشینی

ملک کیومرث نهایتاً در ماه رجب سال ۸۵۷ هجری، درگذشت. او در دوران پایانی حکومت خود، تمام مناطق از دست رفتهٔ پادوسپانیان را بازگرداند و به قلمرو موروثی افزود. در دوازده سال آخر فرمانروایی ملک کیومرث حادثه‌ای رخ نداد و آرامش کامل حاکم بود. او در این سال‌های واپسین، به آبادانی رستمدار کوشید؛ قلاع بسیاری، از جمله کارود لاریجان را که در جنگ‌های سال‌های پیشین تخریب شده بودند، ترمیم نمود و ضمن بازسازی راه‌ها، رباط‌هایی در مناطق دورافتاده بنا کرد.
ملک کاووس، پسر بزرگ کیومرث، در اواخر دوران حکومت او ولایتعهدی داشت و در حد امارت بود. پس از درگذشت ملک کیومرث، کاووس جسدش را از «سر راه یالو» برداشت و به رستمدار برد؛ اما ملک مظفر، کوچک‌ترین برادرش، اجازه ورود به قلعه را به او نداد و ناچار کاووس پدر را بیرون قلعه غسل دهد و در امامزاده طاهر مطهر دفن کند. ملک کیومرث پیش از مرگ، مقبره‌ای برای خود در این امامزاده آماده کرده‌بود. پس از ملک کیومرث بحران جانشینی پدید آمد، که طی آن ملک کاووس با یکی از برادرانش به نام ملک اسکندر درگیر شد. با دخالت کیاییان و دیگر دودمان‌های معاصر، این نزاع موجب دو تکه شدن قلمرو پادوسپانیان شد؛ کاووس و فرزندانش حاکم نور و توابع آن شدند و اسکندر و جانشینانش در کجور و پیرامون آن مستقر گردیدند. این تجزیه قلمرو تا پایان دوران پادوسپانیان بر رویان ادامه یافت.
ماجرای عشقی (فیلم ۱۹۳۲)

| ماجرای عشقی | ماجرای عشقی |
| --- | --- |
کارگردان: ثورنتون فریلند
نویسنده: Ursula Parrott (story) جو سوئرلینگ
فیلمنامه‌نویس: Ursula Parrott
بازیگران: دوروتی مک‌کیل  فرانک رایس
شرکت تولید: کلمبیا پیکچرز
توزیع‌کننده: Columbia Pictures
تاریخ‌های انتشار: ۱۷ مارس ۱۹۳۲
مدت زمان: ۶۸ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
ماجرای عشقی (انگلیسی: Love Affair) فیلمی در ژانر درام و رمانتیک به کارگردانی ثورنتون فریلند است که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دوروتی مک‌کیل اشاره کرد.
شارندورف

| Scharndorf | Scharndorf |
| --- | --- |
Scharndorfموقعیت در اتریش: Scharndorfموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۸°۴′ شمالی ۱۶°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۶۷°شمالی ۱۶٫۷۶۷°شرقی﻿ / 48.067; 16.767: مختصات: ۴۸°۴′ شمالی ۱۶°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۶۷°شمالی ۱۶٫۷۶۷°شرقی﻿ / 48.067; 16.767
کشور: اتریش
ایالت: نیدراسترایش
ناحیه: ناحیه بروک آن در لیتا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hubert Zwickelstorfer
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۸۲ کیلومتر مربع (۹٫۹۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۷ متر (۶۱۴ فوت)
جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴): جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴)
 • کل: ۱٬۱۶۱
 • تراکم: ۴۵/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۲۴۰۳
پیش‌شماره‌ها: ۰۲۱۶۳
شارندورف (به آلمانی: Scharndorf) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه بروک آن در لیتا واقع شده‌است. شارندورف ۱٬۰۴۶ نفر جمعیت دارد.
شارل-فردینان راموز

| شارل-فردینان راموز | شارل-فردینان راموز |
| --- | --- |
راموز روی اسکناس 200 فرانک سوئیس (دیگر مورد استفاده نیست).: راموز روی اسکناس 200 فرانک سوئیس (دیگر مورد استفاده نیست).
نام اصلی: Charles-Ferdinand Ramuz, dit C. -F. Ramuz
زاده: ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۸ لوزان، سوئیس
درگذشته: ۲۳ مهٔ ۱۹۴۷ (۶۸ سال) لوزان، سوئیس
پیشه: شاعر و نویسنده
ملیت:  سوئیسی فرانسوی زبان
دانشگاه: دانشگاه لوزان
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷–۱۹۰۳
همسر(ها): Cécille Cellier
شارل-فردینان راموز (به فرانسوی: Charles-Ferdinand Ramuz, dit C. -F. Ramuz؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۸ –درگذشتهٔ ۲۳ مه ۱۹۴۷) شاعر و نویسنده فرانسوی‌زبان سوئیسی است.
آثار

دهکده کوچک (۱۹۰۳)
آلین (۱۹۰۵)
کیفیت‌های زندگی
ژان لوک ستمدیده (۱۹۰۹)
بهار بزرگ
درمان بیماری‌ها
شادی در آسمان
ترس بزرگ در کوه (۱۹۲۶)
زیبائی به روی خاک (۱۹۲۷)
فارینه یا سکته قلبی
قامت مرد
پسربچه اهل ساووا (۱۹۳۶)
نیاز به عظمت (۱۹۳۷)
یادداشت‌های روزانه
نامه‌ها
آدم و حوا (۱۹۳۲)
پایگاه هوایی کانسک

پایگاه هوایی کانسک (به انگلیسی: Kansk (air base)) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کانسک کشور روسیه قرار دارد و در ارتفاع ۳۱۶ متری از سطح دریا واقع شده است.
شتانسدورف

| شتانسدورف   | شتانسدورف   |
| --- | --- |
Stahnsdorf village church: Stahnsdorf village church
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: براندنبورگ
ناحیه: Potsdam-Mittelmark
تقسیمات: 4 Quarters
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bernd Albers (خودمختار)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۹٫۰۷ کیلومتر مربع (۱۸٫۹۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴ متر (۱۴۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۳۴۸۸
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۷۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۴۵۳۲
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۳۲۹
پلاک خودرو: PM
وبگاه: stahnsdorf.de
شتانسدورف (به آلمانی: Stahnsdorf) یک شهر در آلمان است که در پوتسدام-میتلمارک واقع شده‌است. شتانسدورف ۱۳٬۴۸۸ نفر جمعیت دارد.
تن‌فروشی در اسرائیل

تن‌فروشی در اسرائیل قانونی است. گرچه دولت این کشور راه اندازی فاحشه خانه را غیرقانونی می‌داند اما نتیجه تحقیق یک کمیته پارلمانی در سال ۲۰۰۵ حاکی از آن بود که سالانه ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ زن برای فروش و عرضه در فحشا به اسرائیل قاچاق می‌شوند.
کچی‌کوی (گوموش‌حاجی‌کوی)

| کچی‌کوی (گوموش‌حاجی‌کوی) | کچی‌کوی (گوموش‌حاجی‌کوی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان آماسیه
شهر: گوموش‌حاجی‌کوی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
کچی‌کوی (به ترکی استانبولی: Keçiköy) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در گوموش‌حاجی‌کوی واقع شده‌است.
تورستن اکبرت

| تورستن اکبرت | تورستن اکبرت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ آوریل ۱۹۸۴ پوتسدام
ملیت: آلمان
تورستن اکبرت (انگلیسی: Torsten Eckbrett؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۸۴) قایقران کایاک، و قایقران کانو اهل آلمان است.
هونوکا هایاشی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  هونوکا هایاشی
زادروز:  ۱۹ مهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  اوجی، کیوتو، ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳– |  Cerezo Osaka Sakai |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۹– |  تیم ملی فوتبال زنان ژاپن |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
هونوکا هایاشی (انگلیسی: Honoka Hayashi؛ زادهٔ ۱۹ مهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال است که در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
میخائیل گنیسین

| میخائیل گنیسین | میخائیل گنیسین |
| --- | --- |
نام تولد: میخائیل فابیانویچ گنیسین
زاده: ۲ فوریهٔ ۱۸۸۳ روستوف-نا-دونو، امپراتوری روسیه
خاستگاه:  روس
درگذشته: ۵ مهٔ ۱۹۵۷ (۷۴ سال) مسکو، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
ژانر: موسیقی کلاسیک، اپرا، فوتوریسم روسی
پیشه(ها): آهنگساز و مدرس موسیقی
میخائیل فابیانویچ گنیسین (روسی: Михаил Фабианович Гнесин؛ ۲ فوریهٔ ۱۸۸۳ – ۵ مه ۱۹۵۷) یک آهنگساز و مدرس موسیقی اهل روسیه بود.
او دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو و از شاگردان نیکولای ریمسکی-کورساکف و آناتولی لیادوف بود و یکی از آثار مشهورش با عنوانِ «خاندان مکابی و عنفوانِ جوانیِ حضرت ابراهیم» سبب شد تا به او، لقبِ «گلینکای یهود» بدهند.
وی برنده جوایز متعددی از جمله «جایزه استالین» شده بود.
ماجیک (رمزنگاری)

نمایی از تیم رمز نگاری سرویس جاسوسی در جنگ جهانی دوم
ماجیک (انگلیسی: Magic) یک پروژه تحلیل رمز متفقین در طول جنگ جهانی دوم بود. این سرویس شامل سرویس جاسوسی سیگنال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و واحد ویژه دریایی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود.
کد شکن

جادو برای ترکیب توانایی‌های رمزنگاری دولت ایالات متحده در سازمانی موسوم به دفتر تحقیق ایجاد شد. افسران اطلاعاتی ارتش و نیروی دریایی (و بعداً کارشناسان و تکنسین‌های غیرنظامی) همه زیر یک سقف بودند. اگرچه آنها روی مجموعه ای از رمزها کار می‌کردند، اما مهمترین موفقیت‌های آنها شامل رمزشکنی رمز قرمز، رمز آبی و رمز بنفش بود. تحلیلگران رمزنگاری، پس از ۱۸ ماه تجزیه و تحلیل، سرانجام رمز بنفش را شکستند. برخی معتقدند این بزرگترین شاهکار در تاریخ رمزنگاری است.
ژاپنی‌ها همچنین از «سیستم رمز کورال» کدهای نیروی دریایی ژاپن و جاده (دستگاه رمزگذاری) نیز استفاده می‌کردند. تقریباً همه الگوهای رمزنگاری ژاپنی در طول جنگ توسط نیروهای متفقین رمزگشایی شد.
هند غربی

برای دیگر کاربردها، هند غربی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
نقشه سیاسی هند غربی.
هند غربی یکی از مناطق زیرمجموعهٔ قارهٔ آمریکای شمالی است که توسط اقیانوس اطلس شمالی و دریای کارائیب احاطه شده است. هند غربی شامل ۱۳ کشور جزیره‌ای مستقل، ۱۸ قلمروی وابسته و سرزمین‌های دیگر است که در سه مجمع‌الجزایر عظیم به نام‌های آنتیل بزرگ، آنتیل کوچک و مجمع‌الجزایر لوکایی جای گرفته‌اند.
منطقهٔ هند غربی شامل تمام جزایر واقع در آنتیل، به‌علاوهٔ باهاما و جزایر تورکس و کایکوس است که در اقیانوس اطلس شمالی قرار دارند. امروزه به جای عبارت هند غربی بیشتر از عبارت کارائیب استفاده می‌شود، البته کارائیب ممکن است شامل برخی کشورهای واقع در آمریکای مرکزی یا آمریکای جنوبی که خط ساحلی دریای کارائیب دارند هم باشد مثل کشورهای بلیز، گویان، سورینام، گویان فرانسه، و همچنین کشورهای جزیره‌ای ترینیداد و توباگو و برمودا که این دو از نظر جغرافیایی با سه مجمع‌الجزیرهٔ اصلی متفاوتند اما به جهت فرهنگی تشابه دارند.
تاریخچه

در سال ۱۴۹۲، کریستف کلمب به عنوان اولین فرد اروپایی، رسیدن خود به این جزایر را ثبت و ضبط کرد. مورخان بر این باورند که او اول از همه قدم بر سرزمین باهاما گذاشت. پس از نخستین سفرهای اکتشافی کریستف کلمب به این منطقه از قارهٔ آمریکا، اروپایی‌ها به این منطقه نام «هند غربی» را دادند تا آن را هم از هند اصلی (یعنی هندوستان) متمایز کنند و هم از هند شرقی (یعنی جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا).
در اواخر قرن شانزدهم میلادی، تاجران فرانسوی، انگلیسی و هلندی عملیات خود در دریای کارائیب را شروع کردند و به مناطق کشتیرانی و ساحلی متعلق به اسپانیا و پرتغال حمله کردند. آنها اغلب در مناطق دور از تسلط اسپانیایی‌ها، پناه می‌گرفتند و کشتی‌های خود را تجهیز می‌نمودند از جمله جزایر آنتیل کوچک، ساحل شمال آمریکای جنوبی شامل دهانه اورینوکو Orinoco و سواحل اقیانوس اطلس در آمریکای مرکزی. در آنتیل آنها موفق به ایجاد یک پایگاه استعماری با نام سنت کیتس در سال ۱۶۲۴ و باربادوس در ۱۶۲۶ کردند. زمان انقلاب قند در اواسط قرن هفدهم، هزاران نفر از بردگان آفریقایی به کار در مزارع و کارخانه‌ها مجبور شدند. این بردگان آفریقایی با بومیان منطقه آمیخته شدند.
کشورها به تفکیک جزیره > آنتیل بزرگ

جزایر کیمن (انگلستان)
کوبا
جمهوری دومینیکن
هائیتی
جامائیکا
پورتوریکو (ایالات متحده)
کشورها به تفکیک جزیره > آنتیل

آنگویلا (انگلستان)
آنتیگوآ و باربودا
آروبا (هلند)
باربادوس
بونیر (هلند)
جزایر ویرجین انگلستان (انگلستان)
کوراسائو (هلند)
دومینیکا
گرنادا
جزیره گوادلوپ (فرانسه)
مارتینیک (فرانسه)
مونتسرات (انگلستان)
Nueva Esparta(ونزوئلا)
سابا (هلند)
سنت بارثلمی (فرانسه)
سنت کیتس و نویس
سنت لوسیا
سنت مارتین (فرانسه)
سنت وینسنت و گرنادین‌ها
سینت یوستیشس (هلند)
سنت مارتین (هلند)
ترینیداد و توباگو
جزایر ویرجین ایالات متحده (ایالات متحده)
Federal Dependencies of VenezuelaFederal Dependencies of Venezuela (Venezuela)
کشورها به تفکیک جزیره > مجمع الجزایر

باهاما
جزایر تورکس و کایکوس (انگلستان)
کشورهای حوضه کارائیب
هند غربی در رابطه با شمال و جنوب آمریکا
آتسوتوشی نیشیدا

| آتسوتوشی نیشیدا | آتسوتوشی نیشیدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ دسامبر ۱۹۴۳ میه، ژاپن
ملیت:  ژاپن
محل تحصیل: دانشگاه واسدا دانشگاه توکیو
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: رییس هیئت مدیره توشیبا
آتسوتوشی نیشیدا (به ژاپنی: 西田 厚聰) (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۴۳) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی ژاپنی است، که اکنون به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت توشیبا فعالیت می‌کند.
کچ‌اپ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
صنعت: صنعت بازی ویدئویی
بنا نهاده: ۲۰۱۴؛ ۱۰ سال پیش (۲۰۱۴-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: پاریس، فرانسه
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مادر: یوبی‌سافت
وبگاه: www.ketchappgames.com
کچ‌اپ (انگلیسی: Ketchapp) شرکت بازی ویدئویی فرانسوی است، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد.