stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تالاب جوکندان

| تالاب جوکندان | تالاب جوکندان |
| --- | --- |
مرداب جوکندان: مرداب جوکندان
موقعیت: استان گیلان شهرستان تالش
گروه: تالاب
مختصات: 37.91758702619763, 48.9262818400
منبع‌های رود: جوکندان، سیدلرمحله، قلعه بین
مساحتِ رو: ۲۳۸ هزار هکتار
میانگین ژرفا: ۰/۴ متر (سال ۱۳۸۷)
زیاگان: کپورماهیان قورباغه پرندگان مهاجر
گیاگان: نیلوفر مردابی
تالاب جوکندان در شهرستان تالش و جزء منطقه حفاظت شده لیسار و جوکندان در کنار دریای خزر، جزء تالاب‌های دریایی ساحلی و یکی از تالاب‌های نادر در استان گیلان محسوب می‌شود که از پیشروی آب دریای خزر در دهه ۷۰ بوجودآمده است و تقریباً به وسیلهٔ سه حوزه مستقل تغذیه می‌شود.
در مواقع طوفانی، آب دریا هم به قسمتی از تالاب نفود می‌کند. عمق متوسط تالاب حدود ۰/۴ متر است. عمیق‌ترین قسمت حدود ۰/۸ و در کم عمق‌ترین نقاط حدود ۰/۳ متر است. آب این تالاب تنها به وسیلهٔ سه رودخانه کوچک محلی و آب حاصل مزارع تأمین می‌شود.
توسکا گونهٔ ای غالب درختان جوکندان است که در سه دهه قبل یکسره قطع شدند و امروز آثار کنده‌ای در تالاب بچشم می‌خورد.
جغرافیا

این تالاب در شمال ساحل دهستان جوکندان قسمت‌هایی از روستاه‌های قنبرمحله، دیراکری، شاندرمن محله، بیسیم و پشته می‌باشد. این تالاب با طول ۶ کیلومتر و عرض ۲۰۰ متر با مساحت ۲۳۸ هکتار در ۷ کیلومتری شمال شهر تالش (هشتپر) واقع شده‌است.
آبگیری

رودخانه جوکندان
قلعه بین
سیدلر لیسار
خانه‌های بریم شماره ۲۲۶

| خانه‌های بریم شماره ۲۲۶ | خانه‌های بریم شماره ۲۲۶ |
| --- | --- |
نام: خانه‌های بریم شماره ۲۲۶
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: آبادان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۴۶۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۲ شهریور ۱۳۸۶
خانه‌های بریم شماره ۲۲۶ مربوط به دوره پهلوی دوم است و در آبادان، منطقه مسکونی بریم، پلاک ۲۲۶ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
خانقاه (اردبیل)

| خانقاه خنه یی | خانقاه خنه یی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۸°۰۴′۴۳″شمالی ۴۸°۳۰′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۷۸۶۸۴°شمالی ۴۸٫۵۰۴۸°شرقی﻿ / 38.078684; 48.5048: مختصات: ۳۸°۰۴′۴۳″شمالی ۴۸°۳۰′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۷۸۶۸۴°شمالی ۴۸٫۵۰۴۸°شرقی﻿ / 38.078684; 48.5048
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: اردبیل
بخش: هیر
دهستان: هیر
جمعیت: ۴۶۹ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۵۲
خانقاه
روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان اردبیل، بخش هیر، دهستان هیر قرار دارد.
این روستا که تقریباً در سی کیلومتری اردبیل در مسیر اتوبان اردبیل-سرچم-تهران واقع شده هم از نظر معنوی و هم ازنظر طبیعت دارای ویژگی‌های خاص خود است. در اصل این روستا با بقعه معروفش برای عده‌زیادی آشناست.
این دیار درگذشته محل انجام مراسم دراویش و نیز به‌عنوان مکانی امن دور از توطئه‌ها و هجمه‌های راهزنان بوده و زمانی نیز به‌عنوان مکات تجمع صوفیان به شمار می‌آمده است که نام روستا نیز از آنجا برگرفته شده و به خانقاه شهرت یافته‌است.
براساس شنیده‌ها، قدمت بقعه خانقاه به ۶۰۰ سال پیش و دوران صفویه برمی‌گردد. براساس روایت و گفته‌های بزرگان در طول تاریخ گویی این بقعه تخریب شده را خود باباسعید کاشانی ساخته که اهالی بعد از درگذشت این شخصیت وارسته جنازه باباسعید را در این مکان دفن کرده و بعد روی قبر را صندوقچه‌ای گرانبها قرار دادند.
بابا سعید از شاگردان شیخ جبرائیل و از مریدان شیخ صفی‌الدین اردبیلی بوده‌است.
جمعیّت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت این روستا ۴۶۹ نفر با ۱۱۲ خانوار بوده‌است.
انتقام‌گیری برای یک سامورایی

| انتقام‌گیری برای یک سامورایی | انتقام‌گیری برای یک سامورایی |
| --- | --- |
کارگردان: کازوئو موری
تهیه‌کننده: سوجیرو موتوکای
نویسنده: آکیرا کوروساوا
بازیگران: توشیرو میفونه تاکاشی شیمورا مینورو چیاکی دایسوکه کاتو
فیلم‌بردار: تای‌ایچی کانکورا
توزیع‌کننده: شرکت توزیع فیلم توهو با مسئولیت محدود
تاریخ‌های انتشار: ۳ ژانویه ۱۹۵۲
مدت زمان: ۸۲ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: ژاپنی 
انتقام‌گیری برای یک سامورایی (به ژاپنی: 荒木又右衛門 決闘鍵屋の辻 Araki Mataemon: Kettō kagiya no tsuji) یک فیلم سیاه‌وسفید چانبارا به کارگردانی کازوئو موری محصول سال ۱۹۵۲ است. از بازیگران آن می‌توان به توشیرو میفونه، تاکاشی شیمورا، مینورو چیاکی و دایسوکه کاتو اشاره کرد.
خانه‌های بریم شماره ۲۳۰

| خانه‌های بریم شماره ۲۳۰ | خانه‌های بریم شماره ۲۳۰ |
| --- | --- |
نام: خانه‌های بریم شماره ۲۳۰
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: آبادان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۲۰۸
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ بهمن ۱۳۸۶
خانه‌های بریم شماره ۲۳۰ مربوط به دوره پهلوی دوم است و در آبادان، منطقه مسکونی بریم، پلاک ۲۳۰ واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۲۰۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گروه آی‌پی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: LSE: IPO
صنعت: املاک و مستغلات
بنا نهاده: ۲۰۰۱
دفتر مرکزی: لندن، بریتانیا
تعداد کارکنان: ۹۴۰ نفر
وبگاه: www.ipgroupplc.com
گروه آی‌پی (انگلیسی: IP Group) شرکت املاک بریتانیایی است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
منشاه ناصر

منشاه ناصر (به عربی: منشأة ناصر) نام شهر و شهرستانی در استان قاهره مصر است.
تاسوکو ایشیکاوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  تاسوکو ایشیکاوا
زادروز:  ۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  استان کاناگاوا، ژاپن
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
تاسوکو ایشیکاوا (ژاپنی: 石川 扶؛ زادهٔ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۴) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا اشاره کرد.
ملیتزانو

| ملیتزانو | ملیتزانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ملیتزانو: ملیتزانو
ملیتزانوموقعیت ملیتزانو در  Italy: ملیتزانوموقعیت ملیتزانو در  Italy
مختصات: ۴۱°۱۰′ شمالی ۱۴°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۶۷°شمالی ۱۴٫۵۰۰°شرقی﻿ / 41.167; 14.500: مختصات: ۴۱°۱۰′ شمالی ۱۴°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۶۷°شمالی ۱۴٫۵۰۰°شرقی﻿ / 41.167; 14.500
کشور: ایتالیا
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: استان بنونتو (BN)
دهستان: Torello
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۵ کیلومتر مربع (۶٫۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۹۰ متر (۶۲۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱۸۷۶
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۸۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Melizzanesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۲۰۳۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۲۴
وبگاه: وبگاه رسمی
ملیتزانو (به ایتالیایی: Melizzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بنونتو واقع شده‌است.
خصوصیات

ملیتزانو ۱۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۸۷۶ نفر جمعیت دارد و ۱۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رونالد ساندرسون

| رونالد ساندرسون | رونالد ساندرسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ دسامبر ۱۸۷۶ اوکفیلد
درگذشت: ۱۷ آوریل ۱۹۱۸
ملیت: پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
رونالد ساندرسون (انگلیسی: Ronald Sanderson; ۱۱ دسامبر ۱۸۷۶ – ۱۷ آوریل ۱۹۱۸) قایقران روئینگ اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
روور ۱۰

Motor vehicle
| روور ۱۰ | روور ۱۰ |
| --- | --- |
1947 Ten six-light saloon P2: 1947 Ten six-light saloon P2
دید کلی: دید کلی
شرکت: Rover
تولید: ۱۹۲۷–۱۹۴۷
پیشرانه: پیشرانه
موتور: straight 4
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: Rover 9/20
پسین: روور پی۳
روور ۱۰ (Rover 10) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ تولید شده‌است. طول آن در حالت طبیعی ۱۵۶ اینچ (۴٬۰۰۰ میلیمتر) و عرض آن در حالت طبیعی ۶۲ اینچ (۱٬۶۰۰ میلیمتر) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت دستی است.
گروه آی‌تی‌او

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: شرکت خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۹۷۹
دفتر مرکزی: اسکندریه، مصر
محصولات: صنایع شیمیایی صنعت غذایی ترابری معدن
تعداد کارکنان: ۶۵۰ نفر
وبگاه: http://www.itoeg.com/
گروه آی‌تی‌او (انگلیسی: International Trade Office Group) شرکت خوشه‌ای مصری است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد.
موزه ملی هنر مدرن

با موزه هنر مدرن پاریس اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Centre Georges-Pompidou from Notre-Dame de Paris 2011.jpgمرکز ژرژ پمپیدو از نوتردام پاریس، ۲۰۱۱: پرونده:Centre Georges-Pompidou from Notre-Dame de Paris 2011.jpgمرکز ژرژ پمپیدو از نوتردام پاریس، ۲۰۱۱
بنیان‌گذاری: ۹ ژوئن ۱۹۴۷
مکان: مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو
گونه: نگارخانه
بازدیدکنندگان: ۳٬۷۴۵٬۰۰۰ (۲۰۱۳) رتبه نهم جهانی (۲۰۱۳)
مدیر: آلفرد پاکومنت
وبگاه: centrepompidou.fr
موزه ملی هنر مدرن (فرانسوی: Musée National d'Art Moderne‎) موزه ملی فرانسه برای هنر مدرن است. این موزه در پاریس واقع شده و در مرکز ژرژ پمپیدو قرار دارد. این موزه، در میان پربازدیدترین موزه‌های جهان قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های مربوط به هنر مدرن و هنر معاصر است (دومین موزه پس از موزه هنر مدرن نیویورک.) این مجموعه، بیش از ۱۰۰ هزار اثر از ۶۴۰۰ هنرمند از ۹۰ کشور را از زمان سبک فوویسم (۱۹۰۵)، در خود جای داده است. این آثار شامل نقاشی، مجسمه، طرح، چاپ، عکس، سینما، معماری و طراحی می‌شوند. بخشی از این مجموعه، به صورت دوسالانه در فضایی بالغ بر ۱۸۵۰۰ مترمربع در دوطبقه، به نمایش درمی‌آیند؛ یک طبقه به هنر مدرن (از ۱۰۹۵ تا ‍۱۹۶۰ در طبقه پنجم) و دیگری، به هنر معاصر (از ۱۹۶۰ تاکنون و در طبقه چهارم) اختصاص دارد. ۵ سالن نمایش دیگر، بالغ بر ۲۸۰۰۰ مترمربع به موزه اختصاص دارد. آتلیه کنستانتین برانکوشی در ساختمانی مجاور مرکز پمپیدو واقع است.
تالاب بیت حسدا

ویرانه‌های کلیسای بیزانس، مجاور محل تالاب بیت حسدا
مدل استخرها در دوره دوم معبد (موزه اسرائیل)
تالاب بیت حسد نقاشی
رابرت بیت‌من (۱۸۷۷)
تالاب بیت حسدا نام آبگیری طبیعی است با پنج ایوان که در محله مسلمان‌نشین شهر اورشلیم در نزدیکی تپه بیت حسدا واقع شده‌است. بنا بر روایت کتاب مقدس، عیسی، مردی را که ۳۸ سال فلج بود را در این مکان شفا داد. (یوحنا ۲:۵)
تا قرن نوزدهم میلادی، نام تالاب بیت حسدا فقط در انجیل یوحنا آورده شده بود و خود این مکان ناشناخته بود لذا استدلال مورخین این بود که اهمیت استعاری این مکان بیشتر از واقعیت تاریخی آن است و احتمالاً نوشتار کتاب مقدس در مورد تالاب بیت حسدا بعدها توسط فردی که شناخت مستقیم نسبت به اورشلیم نداشته نگاشته شده‌است اما در قرن نوزدهم، باستان شناسان بقایای این تالاب را که با توصیفات انجیل یوحنا مطابقت داشت کشف نمودند.
نام

نام این مکان از زبان آرامی یا عبری گرفته شده‌است. Beth hesda (בית חסד / חסדא)، در زبان آرامی بیت حسدا به معنای خانه رحمت یا خانه نعمت است. در هر دو زبان واژه hesda به معنای شرم یا ننگ نیز آورده شده‌است. شاید علت این دوگانگی معنایی این باشد که این مکان به علت حضور تعداد زیادی از بیماران و معلولین از دید مردمان آن زمان جایگاه افراد شرمگین بوده و از سوی دیگر به واسطه معجزه شفا محل فیض و برکت شمرده می‌شده‌است.
کلمه بیت حسدا با نگارش‌های متفاوت دیگری در انجیل یوحنا و همچنین در ترجمه‌های عربی آن آورده شده‌است. به طوری که این کلمه در انجیل یوحنا به شکل Bethesda و Beth-zatha و Bethsaida و در ترجمه‌های عربی به شکل بیت حسدا، بیت حصدا و بیت صیدا آورده شده‌است.
آنچه مسلم است نگارش Bethsaida یا بیت صیدا اشتباه نگارشی است چرا که بیت صیدا Bethsaida (به معنای شهر صید و ماهیگیری) شهری در شرق رود اردن است.
Franz Delitzsch زبان‌شناس آلمانی این واژه را وام گرفته از ریشه sta می‌داند که در زبان فارسی به صورت استان یا ایستگاه و به معنای جایگاه و محل آورده شده‌است.
تالاب بیت حسدا در انجیل یوحنا

انجیل به روایت یوحنا فصل ۵
۱ و بعد از آن یهود را عیدی بود و عیسی به اورشلیم آمد.
۲ و در اورشلیم نزد بابالضّان حوضی است که آن را به عبرانی بیت حسدا می‌گویند که پنج رواق دارد.
۳ و در آنجا جمعی کثیر از مریضان و کوران و لنگان و شلان خوابیده، منتظر حرکت آب می‌بودند.
۴ زیرا که فرشته‌ای از جانب خداوند گاه بر آن حوض نازل می‌شد و آب را به حرکت می‌آورد؛ هرکه بعد از حرکت آب، اوّل وارد حوض می‌شد، از هر مرضی که داشت شفا می‌یافت.
۵ و در آنجا مردی بود که سی و هشت سال به مرضی مبتلا بود.
۶ چون عیسی او را خوابیده دید و دانست که مرض او طول کشیده‌است، بدو گفت، آیا می‌خواهی شفا یابی؟
۷ مریض او را جواب داد که ای آقا کسی ندارم که چون آب به حرکت آید، مرا در حوض بیندازد، بلکه تا وقتی که می‌آیم، دیگری پیش از من فرورفته است.
۸ عیسی بدو گفت، برخیز و بستر خود را برداشته، روانه شو!
۹ که در حال، آن مرد شفا یافت و بستر خود را برداشته، روانه گردید؛ و آن روز سَبَّت بود.
۱۰ پس یهودیان به آن کسی که شفا یافته بود، گفتند، روز سَبَّت است و بر تو روا نیست که بستر خود را برداری.
۱۱ او در جواب ایشان گفت، آن کسی که مرا شفا داد، همان به من گفت بستر خود را بردار و برو.
۱۲ پس از او پرسیدند، کیست آنکه به تو گفت، بستر خود را بردار و برو؟
۱۳ لیکن آن شفا یافته نمی‌دانست کِه بود، زیرا که عیسی ناپدید شد چون در آنجا ازدحامی بود.
۱۴ و بعد از آن، عیسی او را در هیکل یافته بدو گفت، اکنون شفا یافته‌ای. دیگر خطا مکن تا برای تو بدتر نگردد.
۱۵ آن مرد رفت و یهودیان را خبر داد که آنکه مرا شفا داد، عیسی است.
تاریخچه و معماری

در اورشلیم سه تالاب عمده وجود داشته که تالاب بیت حسدا یکی از آنها محسوب می‌شود. در زمان عیسی مردم اعتقاد داشتند که هر چند وقت یکبار، فرشته‌ای از آسمان نزول می‌کند و آب تالاب را تکان می‌دهد و اولین کسی که در آن لحظه وارد استخر شود شفا می‌یابد.
الاغ طلایی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): آپولیوس
برگرداننده(ها): عبدالحسین شریفیان و دیگران
کشور: امپراطوری روم
زبان: لاتین
مجموعه: ۱۱ داستان مرتبط
موضوع(ها): رمان
تاریخ نشر: سده دوم میلادی تاریخ نشر فارسی: ۱۳۷۹
گونه رسانه: کتاب
الاغ طلایی یا کرّه الاغ طلایی(به انگلیسی: The Golden Ass)، که بدان یازده کتاب تناسخ یا تناسخ‌های آپولیوس نیز گفته می‌شود، مجموعه‌ای از یازده روایت پیوسته به یکدیگر، مربوط به روم باستان است که به زبان لاتین نوشته شده و به صورت کامل و دست‌نخورده باقی‌مانده‌است.
نویسندهٔ این کتاب رمان گونه، که در سدهٔ دوم میلادی نوشته شده و به لحاظ قدمت و محتوای خود حائز اهمیت است، لوکیوس آپولیوس، نویسندهٔ اهل رم باستان است که ساکن آفریقا بود.
معرفی کتاب

تناسخ‌ها یا متامورفوس‌های آپولیوس (Apuleius)، که سنت آگوستین بدان با عنوان الاغ طلایی The Golden Ass یا Asinus aureus اشاره می‌کند، یک رمان به زبان لاتین است که تمامی آن باقی‌مانده‌است.
احتمال دارد که شخصیت اصلی رمان، در واقع خود نویسندهٔ آن باشد. چراکه اسم کوچک این شخصیت، «لوکیوس (لوکیوس) پاتراسی» و همنام با نویسندهٔ کتاب (لوکیوس آپولیوس) است؛ به‌علاوه در پایان رمان، نشان داده می‌شود که قهرمان داستان اهل ماداورا یا ماداوروس Madaurus است، که اینجا زادگاه خود آپولیوس نیز می‌باشد. این نکات باعث شده‌است که برخی از محققان، راوی و قهرمان داستان [=لوکیوس پاتراسی] را با نویسنده آن [= لوکیوس آپولیوس] یکی بشناسند و او را همان کسی بدانند که داستان، حول کنجکاوی‌های شخصیت او، و میل سیری ناپذیرش برای دیدن عمل جادو شکل می‌گیرد.
این شخصیت، در حالی که برای انجام یک طلسم که او را به پرنده تبدیل می‌سازد، تلاش می‌کند، ناگهان و به‌طور تصادفی به یک الاغ تبدیل می‌شود!، این واقعه به یک سفر طولانی، در مجموعه‌ای مملو از داستانهای ادبی و استعاری، منجر می‌گردد. وی سرانجام از طریق مداخلهٔ ایزدبانویی به نام ایسیس، از این وضعیت (خر بودن!) نجات پیدا می‌کند و در نهایت به فرقه او می‌پیوندد.
خلاصه‌ای از محتوای کتاب

الاغ طلایی داستان جوانی به نام لوکیوس را نقل می‌کند که در جامعهٔ رم وارد اجتماع می‌شود و می‌خواهد که حرکت خویش در این جامعه را از جایی آغاز سازد، امّا به بیراهه‌ای عجیب می‌رود.
در این زمان، جامعهٔ رم، خود به جامعهٔ فاسدی تبدیل شده‌است و در حال پوسیدن از درون می‌باشد، به گونه‌ای که همهٔ فکر و ذکر مردمان رم، متوجه مادیّات و ظواهر زندگی شده و مظاهر مادّی زندگی، همچون زن، زمین، ثروت، و…، نزد این مردم، همه چیز محسوب می‌شود و علاوه بر این مظاهر مادّی، مادینگی و نرینگی و غرایز حیوانی نیز، برای آن‌ها حائز اهمیت بسیار شده‌است.
لوکیوس جوان، که خود روایتگر داستان است و از یک به یک مشاهدات خود می‌گوید، به اقتدای مادّه گرایی اجتماع رم، به سمت مادّه گرایی می‌رود و با دل سپردن به لذات جسمانی و غرایز حیوانی، جز ماده و مادینگی هیچ چیز دیگری را نمی‌بیند.
در ادامه لوکیوس شرح می‌دهد که در این مسیر، تا به آنجا پیش روی می‌کند که ناگهان به سودای انجام یک طلسم مادی، کالبد انسانی خویش را از دست می‌دهد و به یک الاغ یا کرّه الاغ تبدیل می‌شود!!
تبدیل لوکیوس به الاغ در حالی است که شعور و قوّهٔ ادراک انسانی اش، همچنان محفوظ و دست نخورده باقی‌مانده‌است و وی به روشنی و وضوح متوجه هر آنچه در اطرافش می‌گذرد، هست.
نهایتاً لوکیوس در طی روند این مسخ، و تبدیل و تغییر کالبد انسانی اش، به اوج درماندگی و فلاکت می‌رسد و عمق و ژرفای تباهی و فساد خویش و همین‌طور جامعهٔ روم را به نظاره می‌نشیند و پوچی و انحطاط اشرافیت پوشالی آن را با تمامی ذرات وجود می‌بیند و حس می‌کند. آن گاه، یعنی در زمانی که لوکیوس به منتها درجهٔ فساد و تباهی خویش رسیده‌است، وی ناگهان به خود می‌آید و از وجود پلید خویشتن در قالب الاغی خود دلزده می‌شود. پس با تمامی وجود خویش می‌خواهد که از آن پس کالبدی انسانی و رفتاری بشری، به معنای واقعی کلمه داشته باشد.
دیری نمی‌پاید که آرزوی لوکیوس برآورده می‌شود و ایزدبانوی فراوانی نعمت، یعنی ایسیس، به یاری او می‌شتابد و او را به کالبد انسانی خویش برمی‌گرداند.
لوکیوس از پس این زایش دوباره، از مادیت و غرایز حیوانی (مادینگی و نرینگی) و از لذات جسمانی می‌بُرد و در مقابل به سمت روحانیت و معنویت رو می‌آورد. بدین ترتیب درحقیقت، داستان الاغ طلایی، داستان سیر و سلوک و فراز و نشیب یک سالک است که گرچه به حضیض می‌رسد، امّا از پس این حضیض دوباره برمی‌خیزد و بلند می‌شود و بالا و بالا و بالاتر می‌رود، تا به اوج خویش برسد.
برای اطلاع دقیق‌تر از محتوای کتاب، لطفاً به بخش معرفی ویل دورانت از محتوای کتاب در ذیل توجه فرمائید.
دربارهٔ این کتاب

این کتاب یکی از دو کتاب خوب در مورد پدیده جادو در رم عصر باستان می‌باشد. علاوه بر این کتاب یعنی کتاب تناسخ Metamorphosis که بیشتر با نام کره الاغ طلایی Golden Ass شناخته می‌شود، کتاب دیگر Apologia de Res Magia می‌باشد که هر دوی این کتاب‌ها در مورد جادوهای آن عصر در رم باستان حاوی اطلاعات خوبی می‌باشند.
امّا الاغ طلایی، که اثر لوکیوس آپولیوس، نویسنده و فیلسوف رومی در سدهٔ دوم میلادی می‌باشد، تنها کتاب این نویسنده‌است که به‌طور کامل باقی‌مانده و باعث شهرت او و ماندنش در یادها شده‌است.
الاغ طلایی اثر آپولیوس، در کنار ساتیرکان(ساتوریکون) اثر پتریوس، دو کتاب باقی‌مانده از رم باستان هستند که علاقه رومیان به فن بیان و تأثیر آنان در تاریخ داستان و داستان کوتاه ثابت می‌کند. گواینکه هر دوی این کتاب‌ها جامع و بلند هستند.
همچنین این کتاب یکی از معدود کتاب‌های جهان در عصر باستان است، که اصول اولیّهٔ رمان‌های امروزی، به گونه‌ای ابتدایی در آن رعایت گردیده و یک خطّ داستانی مشخص در آن گنجانیده شده‌است.
ویل دورانت، الاغ طلایی تألیف آپولیوس را، به لحاظ محتوایی دنباله‌ای از کتاب معروف ساتوریکون اثر پترونیوس می‌داند که قدیمی‌ترین رمان مشهور جهان محسوب می‌شود.
وی در جای دیگر از همین کتاب کتاب شبهای آتیک اثر آولوس گلیوس را، بزرگ‌ترین مجموعه از مطالب بی‌ارزش در ادبیات باستان و نماینده‌ای از نهضت کهنه‌نویسی باستانی می‌خواند و مدعی می‌شود که آپولیوس در الاغ طلایی این شیوه [یعنی جمع‌آوری مطالب بی‌ارزش در عصر باستان] را، به اوج خود رسانیده‌است.
ویل دورانت علت این موضوع را در این نکته جستجو می‌کند که آپولیوس از آفریقا آمده بوده‌است و شوریدگی [و کهنه نویسی] در نوشته‌های او، ممکن است به علت این حقیقت باشد که لاتینی مکتوب در آفریقا، کمتر از لاتینی مکتوب در رم از زبان مردم و جمهوری انحراف حاصل کرده بود.
معرفی ویل دورانت از محتوای کتاب

این کتاب شبیه ساتوریکون، نوشتهٔ پترونیوس، و حتی از آن هم عجیب تر است. عنوان اصلی این کتاب، یازده کتاب تناسخ است و به شرح و بسط داستانی می‌پردازد که لوکیوس پاتراسی دربارهٔ مردی که به خر تبدیل می‌شود، حکایت کرده بود.
الاغ طلایی، یک سلسلهٔ پراکنده از ماجراها و وقایع فردی گوناگون را، که جادوگری، وحشت، عبارات منافی اخلاق و یک زهد عامه پسند چاشنی آن شده‌است، در بر می‌گیرد.
لوکیوس، قهرمان داستان، از پرسه زدنهایش در شهر تسالی، خوش گذرانی‌هایش با زنان گوناگون، و سحر و جادویی که همه جا در پیرامون خود احساس کرده‌است، سخن می‌گوید.
هنگامی‌که لوکیوس آمادهٔ هرگونه ماجرایی می‌شود، روغنی جادویی بر خود می‌مالد و با تمام وجود آرزو می‌کند که به صورت مرغی درآید؛ ولی روغن را که بر خود می‌مالد، به شکل خری کامل در می‌آید!
از این به بعد، داستان به توصیف رنج‌ها و محنت‌های خری می‌پردازد که «دارای حسّ و شعور آدمی» است. تنها مایهٔ تسلّی او: «گوش‌های درازی است که با آن‌ها می‌تواند هر چیزی را بشنود، حتّی اگر از راه خیلی دور باشد!»
به او می‌گویند که اگر گل سرخی بیابد و آن را بخورد، بار دیگر به شکل انسان در خواهد آمد. وی برای رسیدن به گل سرخ تلاش می‌کند و در همان حین، تغییر و تبدیل‌های زیادی را در عالم خریّت از سر می‌گذراند تا اینکه سرانجام موفق می‌شود.
پس از این قضایا، وی که از زندگی سر خورده‌است، نخست به فلسفه و سپس به مذهب روی می‌آورد، یک آئین سپاسگزاری برای ایسیس (الههٔ وفور نعمت در مصر باستان، خواهر و همسر اوزیریس، خدای مصر باستان) به جای می‌آورد که این آئین، شباهت بسیاری به نیایش یک نفر مسیحی برای حضرت مریم دارد.
لوکیوس، سپس سرش را می‌تراشد و در عداد محارم مقام سوم ایسیس پذیرفته می‌شود و راه بازگشت به زمین را با آشکار ساختن رؤیایی که در آن اوزیریس، یعنی: «بزرگ‌ترین خدایان» به او فرمان می‌دهد که به جایگاه خود بازگردد و به وکالت دعاوی بپردازد، هموار می‌کند.
کمتر کتابی این همه مطالب بی‌معنی دارد، ولی در عین حال کمتر کتابی نیز آن‌ها را تا این اندازه خوشایند افاده می‌کند. آپولیوس همهٔ سبکها را می‌آزماید و در تک‌تک‌شان موفق است. او علاقهٔ وافر دارد که الفاظ را با جناس و سجع بیاراید و در نوشتن از عبارات زیبای عامیانه و زبان مهجور، تصغیرهای عاطفی، و نثر موزون و گهگاه شاعرانه استفاده کند.
در نوشته‌های او، حرارت رنگ آمیزی شرقی[کذا، صحیح: غربی]، با رازوری و لذت احساس شرقی، آمیخته‌است.
آپولیوس شاید در الاغ طلایی، بر پایهٔ تجربهٔ خویش می‌خواسته‌است بگوید که خود را به دست لذّت جسمانی سپردن، مایه‌ای سُکرآور است که آدمی را بدل به جانور می‌کند، و تنها به یاری گل خرد و پرهیزگاری است که می‌توان ماهیت انسانی را، بازیافت.
استادی آپولیوس، در توصیف داستان‌های اتفاقی است که به گوش‌های تیز و جستجوگر و یابندهٔ قهرمان حکایتش [یعنی لوکیوس پاتراسی که می‌تواند خود لوکیوس آپولیوس باشد]، رسیده‌است.
به‌عنوان مثال، پیرزنی، دخترک ربوده شده‌ای را، با نقل داستان پسوخه و کوپیدو [عاشقان معروف در اساطیر روم، مثل: لیلی و مجنون ایرانی]، دلداری می‌دهد و برای دخترک تعریف می‌کند که چگونه کوپیدو که پسر ونوس بود، شیفتهٔ دختر زیبایی به نام پسوخه گردید و تمام شادی‌ها به جز لذت دیدار خویش را، به وی داد، حسادت بی رحمانهٔ مادرش را برانگیخت، و سرانجام همه چیز در آسمانها، پایانی خوش یافت.
با وجود نوشته‌ها و ذوق آزمایی‌های فراوان در اطراف عشق پسوخه و کوپیدو، قلم هیچ هنرمندی داستان این عشق اساطیری را، بهتر از این عجوزهٔ سپیدموی [که آپولیوس او را در الاغ طلایی به سخن گفتن واداشته‌است]، بازنگفته‌است.
بریده‌ای از کتاب

همین که شب گذشت و روزی دگر سر زد، بیدار شدم و از بستر بیرون جستم، نیمه مبهوت و در واقع مشتاق این بودم که با چیزهای شگفت‌انگیز، روبه رو و آشنا شوم…
چیزی نبود که ببینم و باورم شود که آن چیز، واقعاً همان است که هست!، بلکه به نظرم می‌آمد که هر چیز به نیروی سحر و افسون، شکلی دیگر یافته‌است. تا آنجا که سنگ‌های پیش پایم را، آدمیانی می‌پنداشتم که به آن شکل درآمده‌اند، و مرغانی که آوای چهچهه‌شان را می‌شنیدم، و نیز درخت‌ها و آب‌های روان، بر من چنان می‌نمودند که واقعی نیستند و خود را بدین پر و بال، و برگ و بار، و چشمه سار درآورده اند!...
علاوه بر این، من می‌پنداشتم که مجسمه‌ها و تصاویر، ممکن است چند لحظهٔ دیگر به حرکت درآیند و دیوارها نیز، سخن گفتن آغاز کنند. یا گاوها و جانوران دیگر زبان باز کنند و اخبار شگفت‌آوری بدهند، و در حال، از آسمان و از پرتو آفتاب، وحی بر من نازل شود!....
سردر کتابخانه بوهن از یکی از آثار آپولیوس: پرتره‌ای اثر پامفیل که لوکیوس پاتراسی را در حال تبدیل به جغد و الاغ طلایی نشان می‌دهد
بیوک جدی‌کار

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۵ آذر ۱۳۰۸ خورشیدی
زادگاه:  تبریز، آذربایجان،ایران
تاریخ مرگ:  ۲۶ آذر ۱۳۹۲ (۸۴ سال)
محل مرگ:  تهران، ایران
قد:  ۱٫۸۹ متر (۶ فوت ۲ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۴۴–۱۹۴۵:  ایران‌جوان بوشهر
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۵–۱۹۴۶ |  ایران‌جوان بوشهر |   |   |
| ۱۹۴۶–۱۹۵۷ |  تاج |   |   |
| ۱۹۵۷–۱۹۵۸ |  ویکتوریا ۱۸۸۹ |   |   |
| ۱۹۵۸–۱۹۶۸ |  تاج |   |   |
| مجموع |   |  ۳۳۴ |  (۱۴۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۲۸–۱۳۴۴ |   ایران |  ۲۹ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
بیوک جدی‌کار (زاده ۱۵ آذر ۱۳۰۸ در تبریز – درگذشته ۲۶ آذر ۱۳۹۲) بازیکن پیشین تاج تهران و تیم ملی فوتبال ایران و اولین لژیونر فوتبال ایران و آسیا بود.
وی به علت این‌که بیشتر گل‌های خود را با پای چپ زده به «چپ طلایی» معروف بود. در مجموع، وی ۴۴۵ گل در رده باشگاهی و ملی زده‌است.
بیوک جدیکار نیز سابقهٔ حضور در تیم ویکتوریا برلین آلمان را هم دارد.
دوران باشگاهی

بیوک جدیکار یکی از نخستین لژیونرهای فوتبال ایران بود که از سال ۱۳۲۳ و در تیم تهرانجوان زیر نظر مرحوم استاد حسین فکری شروع به کار کرد. او در سال ۱۳۲۵ توسط مرحوم علی دانایی‌فرد به تیم «تور» پیوست.در حقیقت او کار اصلی خود را زیر نظر استاد علی دانایی فرد از تیم های پایه ای دوچرخه سواران یعنی تیم های "تور" و "ایرج" آغاز کرد. با نظر علی دانایی‌فرد ، جدیکار در سال ۱۳۲۸ به تیم بزرگسالان تاج سابق اضافه شد و با انجام بازی های درخشان و گلزنی های متوالی و متعدد خود، ظهور مهاجمی قهار و گلزن را به هواداران تاج نوید داد.و همچنین بیوک جدیکار در اوایل دوران فوتبالش در پست دروازه بان بازی میکرد اما با نظر علی دانایی فر به مهاجم تغییر پست داد.