stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کبالت
مشخصات

کبالت یک فلز فرومغناطیسی با وزن مخصوص ۸٫۹ است. دارای دمای کوری ۱۱۱۵ درجه سلسیوس و گشتاور مغناطیسی آهنربا ۱٫۶–۱٫۷ مگنتون بور در هر اتم است. نفوذپذیری نسبی کبالت دو سوم آهن است. کبالت فلزی به صورت دو ساختار کریستالوگرافی رخ می‌دهد: hcp و fcc. دمای انتقال ایده‌آل بین ساختارهای hcp و fcc برابر ۴۵۰ درجه سلسیوس است، اما در عمل اختلاف انرژی بین آنها به قدری کم است که رشد متوسط تصادفی این دو معمول است.
کبالت یک فلز کاهنده ضعیف است و توسط یک لایه غیرفعال در برابر اکسایش محافظت می‌شود. این عنصر توسط هالوژنها و گوگرد مورد حمله قرار می‌گیرد. گرمایش آن در اکسیژن باعث تولید Co3O4 می‌شود که اکسیژن را در دمای ۹۰۰ درجه سلسیوس از دست می‌دهد تا به کبالت(II) اکسید، CoO برسد. این فلز با فلورین (F2) در ۵۲۰ کلوین واکنش می‌دهد تا CoF3 تولید شود؛ و با کلرین (Cl2)، برمین (Br2) و ید (I2)، تولید هالیدهای دوتایی معادل می‌دهد. حتی در صورت گرم کردن با گاز هیدروژن (H2) یا گاز نیتروژن (N2) واکنش نشان نمی‌دهد اما با بور، کربن، فسفر، آرسنیک و گوگرد واکنش نشان می‌دهد. در دماهای معمولی، به آرامی با اسیدهای معدنی و بسیار آرام با هوای مرطوب، اما نه با هوای خشک، واکنش نشان می‌دهد.
تولید

سنگ معدن‌های اصلی کبالت شامل کبالتیت، اریتریت، گلوکودوت و اسکوترودیت است، اما بیشتر کبالت با کاهش محصولات جانبی کبالت در استخراج و گدازگری نیکل و مس بدست می‌آید.
از آنجا که کبالت معمولاً به عنوان محصول جانبی تولید می‌شود، تأمین کبالت تا حدود زیادی به امکان اقتصادی استخراج مس و نیکل در یک بازار معین بستگی دارد. پیش‌بینی شده بود که تقاضا برای کبالت در سال ۲۰۱۷ به میزان ۶٪ رشد کند.
| کشور | تولید | ذخایر |
| --- | --- | --- |
|  جمهوری دموکراتیک کنگو | ۶۴٬۰۰۰ | ۳٬۵۰۰٬۰۰۰ |
|  روسیه | ۵٬۶۰۰ | ۲۵۰٬۰۰۰ |
|  استرالیا | ۵٬۰۰۰ | ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ |
|  کانادا | ۴٬۳۰۰ | ۲۵۰٬۰۰۰ |
|  کوبا | ۴٬۲۰۰ | ۵۰۰٬۰۰۰ |
|  فیلیپین | ۴٬۰۰۰ | ۲۸۰٬۰۰۰ |
|  ماداگاسکار | ۳٬۸۰۰ | ۱۵۰٬۰۰۰ |
|  پاپوآ گینه نو | ۳٬۲۰۰ | ۵۱٬۰۰۰ |
|  زامبیا | ۲٬۹۰۰ | ۲۷۰٬۰۰۰ |
|  کالدونیای جدید | ۲٬۸۰۰ | - |
|  آفریقای جنوبی | ۲٬۵۰۰ | ۲۹٬۰۰۰ |
|  مراکش | ۱٬۵۰۰ |  |
|  ایالات متحده آمریکا | ۶۵۰ | ۲۳٬۰۰۰ |
| سایر کشورها | ۵٬۹۰۰ | ۵۶۰٬۰۰۰ |
| کل جهان | ۱۱۰٬۰۰۰ | ۷٬۱۰۰٬۰۰۰ |
روش‌های مختلفی برای جداسازی کبالت از مس و نیکل وجود دارد که به غلظت کبالت و ترکیب دقیق سنگ معدن بستگی دارد. یک روش، شناورسازی کف است که در آن سورفاکتانتها به اجزای سنگ متصل می‌شوند و منجر به غنی سازی سنگ معدن کبالت می‌شوند. تفت دادن بعدی، سنگ معدن را به سولفات کبالت تبدیل می‌کند و مس و آهن به اکسید، اکسایش می‌یابند. شسته شدن با آب، سولفات را به همراه آرسنات استخراج می‌کند. باقیمانده‌ها بیشتر با اسید سولفوریک شسته می‌شوند و محلول سولفات مس تولید می‌شود. کبالت را می‌توان از سرباره گدازگری مس نیز جدا کرد.
فرایندهای یادشده به اکسید کبالت (Co3O4) تبدیل می‌شوند. این اکسید در اثر واکنش آلومینوترمی یا کاهش در کربن در کوره بلند به فلز تبدیل می‌شود.
تغییراتی که کنگو در قوانین معدن در سال ۲۰۰۲ ایجاد کرد، سرمایه‌گذاری‌های جدیدی را در پروژه‌های مس و کبالت کنگو به همراه داشت. معدن موتانا گلنکور در سال ۲۰۱۶ مقدار ۲۴۵۰۰ تن کبالت، یعنی ۴۰٪ از تولید کنگو و تقریباً یک چهارم تولید جهانی را عرضه کرد. پس از عرضه بیش از حد، گلنکور اواخر سال ۲۰۱۹ موتاندا را به مدت دو سال تعطیل کرد. پروژه معدن کاتانگا از گلنکور نیز از سر گرفته شده‌است و طبق گفته گلنکور تا سال ۲۰۱۹ باید ۳۰۰۰۰۰ تن مس و ۲۰۰۰۰ تن کبالت تولید کند.
کاربردها

در سال ۲۰۱۶، مقدار ۱۱۶۰۰۰ تن کبالت استفاده شد. از کبالت در تولید آلیاژهای با کارایی بالا استفاده شده‌است. همچنین می‌توان از آن برای ساخت باتری‌های قابل شارژ استفاده کرد و ظهور وسایل نقلیه الکتریکی و موفقیت آنها در بازار احتمالاً ارتباط زیادی با تولید فزاینده جمهوری دموکراتیک کنگو دارد. سایر عوامل مهم که باعث تشویق تولید کبالت در کنگو شده‌است، قانون استخراج معدن در سال ۲۰۰۲ بود که سرمایه‌گذاری شرکت‌های خارجی و فراملی مانند گلنکور را افزایش داد و پایان جنگ‌های اول و دوم کنگو بود.
کاربردها > آلیاژها

در گذشته سوپرآلیاژهای پایه کبالت بیشتر مصرف کبالت تولید شده را به خود اختصاص می‌دادند. پایداری دمایی این آلیاژها آنها را برای ساخت پره‌های توربین، توربین‌های گازی و موتورهای جت هواپیما مناسب می‌کند، اگرچه آلیاژهای تک کریستال مبتنی بر نیکل از عملکرد آنها پیشی می‌گیرند.
کاتالیست‌ها
ترکیب های متنوع کبالت کاتالیست‌های اکسیداسیون هستند. کاتالیزورهای مبتنی بر کبالت در واکنش‌های مربوط به مونوکسید کربن استفاده می‌شوند. کبالت همچنین یک کاتالیزور در فرآیند فیشر-تروپش برای هیدروژناسیون مونوکسید کربن به سوخت مایع است.
یک بلوک از کبالت تصفیه شده الکترولیتی (خلوص ۹۹٫۹٪) که از یک پلیت بزرگ بریده شده‌است.
نمودار تولید جهانی کبالت.
طراحی رنگ آبی با استفاده از عنصر کُبالت
کوتلی

| کوتلی کوٹلی | کوتلی کوٹلی |
| --- | --- |
شورای اتحادیه و شهرک: شورای اتحادیه و شهرک
  Emblem:   Emblem
کشور: پاکستان
ایالت: Kotli
Constructed: Mid 15th Century
Union Council: 18 UC (District Govt. system yet to be placed)
حکومت: حکومت
 • Chief Commissioner:  
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۶۲ کیلومتر مربع (۷۱۹ مایل مربع)
بیشترین ارتفاع: ۳۰۰۰ متر (۱۰۰۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۷۷۴۱۹۴
 • تراکم: ۴۲۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
Postal Code: ۱۱۱۰۰
کد منطقه: ۰۰۹۲–۵۸۲۶۴
وبگاه: District Website
کوتلی (به انگلیسی: Kotli) یک شهر در پاکستان است که در کشمیر آزاد واقع شده‌است. کوتلی ۱٬۸۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷۴٬۱۹۴ نفر جمعیت دارد.
کنوانسیون اکتائو

کنوانسیون آکتائو یا کنوانسیون حقوقی دریای خزر توافقی چندجانبه میان کشورهای ساحلی دریای خزر است که در پنجمین اجلاس سران این کشورها در مرداد ماه سال ۱۳۹۷ (۲۰۱۸) در شهر آکتائو (آق‌تاو) قزاقستان، به امضای سران کشورهای جمهوری اسلامی ایران، روسیه، قزاقستان، جمهوری آذربایجان و ترکمنستان رسید.
رژیم حقوقی دریای خزر که برای سالیان متمادی محل اختلاف کشورهای ساحلی بود در این کنوانسیون تا حدود زیادی حل و فصل گردید. از جمله موارد مورد بحث در این کنوانسیون می‌توان به مسائل مربوط به حقوق و تکالیف کشورهای ساحلی در فعالیت‌های ماهیگیری، کشتیرانی، امنیتی و نظامی، چگونگی مقابله با حوادث غیرمترقبه، مبارزه با قاچاق مواد مخدر، محیط زیست، تحقیقات علمی در دریا و بستر دریا و ترانزیت از دریای خزر به آب‌های آزاد اشاره کرد.
در این کنوانسیون، شش موافقتنامه و پروتکل دیگر و همچنین صدور بیانیه اجلاس سران امضا شده‌است. این اسناد شامل موافقت نامه‌های حمل و نقل و ترانزیت، تجاری و اقتصادی، مبارزه با تروریسم، مبارزه با جرایم سازمان یافته، تعامل و همکاری‌های مرزبانی و پیشگیری از درگیری‌های نظامی هستند.
موارد اجماع و اختلاف نظر در کنوانسیون اکتائو

در این نشست میان کشورهای ساحلی دریای خزر، در موضوع «ممنوعیت حضور نیروهای مسلح بیگانه» و «انحصار حضور و دریانوردی هرگونه شناور صرفاً با پرچم یکی از کشورهای ساحلی» و همچنین ممنوعیت اختیار قرار دادن قلمروی کشورهای ساحلی به نیروهای نظامی غیر ساحلی، میان کشورهای ساحلی اجماع حاصل شد.
موضوع تعیین خطوط مرزی و مبدأ سرزمین‌های مجاور خزر، میان کشورهای ایران، جمهوری آذربایجان و ترکمنستان از جمله موارد عدم توافق کشورهای عضو بوده که این موضوع به موجب کنوانسیون بر عهده سه کشور فوق قرار گرفته که در زمان توافق آنها، با رضایت سایر طرف‌ها به کنوانسیون خزر اضافه خواهد شد.
موضع دیگر که در این کنوانسیون با اجماع نظر کشورهای ساحلی همراه نبوده‌است مربوط به تحدید حدود بستر و زیر بستر دریای خزر است که در متن کنوانسیون به آن اشاره‌ای نشده و برای تحدید حدود تنها از چهار منطقه دریایی «آب‌های داخلی»، «آب‌های سرزمینی»، «مناطق ماهیگیری» و «پهنه دریایی مشترک» سخن به میان آورده شده‌است.
در رابطه با بهره‌برداری از منابع نفتی دریای خزر نیز اگر که مورد منازعه نباشد توسط خود کشورها مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند. در مورد منابع مشترک یا مورد اختلاف نیز، اصل بر این است که طرف‌های ذی‌نفع با یکدیگر توافق و نسبت به بهره‌برداری از منابع نفتی اقدام کنند. در صورت عدم توافق میان کشورها، از آن منابع بهره‌برداری صورت نخواهد گرفت.
متن کامل کنوانسیون اکتائو

کنوانسیون وضعیت حقوقی دریای خزر
اعضای این کنوانسیون، کشورهای ساحلی دریای خزر-جمهوری آذربایجان، جمهوری اسلامی ایران، جمهوری قزاقستان، فدراسیون روسیه و ترکمنستان- که از این پس طرف‌ها نامیده می‌شوند،
با استناد به اصول و موازین منشور ملل متحد و حقوق بین‌الملل،
با در نظر گرفتن فضای همکاری، حسن همجواری و تفاهم متقابل بین طرف‌ها،
با پیروی از تمایل به تعمیق و گسترش روابط مبتنی بر حسن همجواری بین طرف‌ها،
با در نظر گرفتن این واقعیت که دریای خزر برای طرف‌ها دارای اهمیت حیاتی می‌باشد و اینکه فقط آنها از حقوق حاکمه نسبت به دریای خزر و منابع آن برخوردار هستند،
با تأکید بر اینکه حل مسائل مربوط به دریای خزر در صلاحیت انحصاری طرف‌هاست،
با شناسایی اهمیت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دریای خزر،
با آگاهی از مسئولیت خود در قبال نسل حاضر و نسل‌های آینده برای حفظ دریای خزر و توسعه پایدار منطقه،
متقاعد از اینکه این کنوانسیون توسعه و تقویت همکاری بین طرف‌ها را تسهیل خواهد کرد و استفاده از دریای خزر برای اهداف صلح جویانه و مدیریت بخردانه منابع آن و نیز اکتشاف، حمایت و حفاظت از محیط‌زیست آن را ارتقاء می‌دهد،
با تلاش در جهت ایجاد شرایط مساعد به منظور توسعه همکاری اقتصادی سودمند متقابل در دریای خزر،
با در نظر گرفتن تغییرات و فرایندهای به وقوع پیوسته در منطقه دریای خزر در سطوح ژئوپلتیک و ملی، ترتیبات موجود بین طرف‌ها و در این رابطه نیاز به تقویت رژیم حقوقی دریای خزر،
کمپ تیرانا

| اشرف ۳ | اشرف ۳ |
| --- | --- |
آلبانی نزدیک تیرانا و شهر ساحلی دورس : آلبانی نزدیک تیرانا و شهر ساحلی دورس 
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
کنترل‌کننده: آلبانی
اردوگاه تیرانا یا کمپ تیرانا که مجاهدین خلق به آن «اشرف۳» می‌گویند؛ مقر کنونی سازمان مجاهدین خلق ایران در شهر تیرانا (پایتخت کشور آلبانی) است. این اردوگاه در منطقه‌ای میان پایتخت کشور آلبانی (تیرانا) و شهر ساحلی دورس قرار دارد.
تاریخچه

اعضای این سازمان، پیش از این، در اردوگاه اشرف در عراق مستقر بودند. پس از سرنگونی صدام در سال ۲۰۰۳، شورای حکومتی عراق، قطعنامه‌ای را به تصویب رساند که خواهان اخراج اعضای سازمان مجاهدین خلق (به‌عنوان متحد صدام در دوران حاکمیتش) از عراق شد. به دنبال آن، دولت موقت عراق و سپس دولت عراق، این خواسته را تأیید کردند.
اعضای سازمان بر اساس توافق با آمریکا در سال ۲۰۱۲ و با توجه به ضرب‌الاجل دولت عراق برای ترک این کشور، به کمپ لیبرتی منتقل شدند تا به کشور دیگری ترانزیت شوند. بر پایهٔ کنوانسیون ژنو، اسیران، پس از آزادی می‌توانند به کشور محل زندگی خود قبل از اِسارت بازگردند یا در کشور ثالِث یا بی‌طرفی اقامت گزینند یا نهایتاً به کشور اصلی خود، بازگردانده شوند. سازمان مجاهدین خلق در دوران نخست‌ وزیری ادی راما به فعالیت خود در آلبانی افزود.
در سال ۱۳۹۵ و پس از تعطیلی قرارگاه لیبرتی، افراد سازمان مجاهدین به کشورهای اروپایی و بیشتر به آلبانی منتقل شدند. ۲۰۰۰ نفر از اعضای مجاهدین در این کمپ زندگی می‌کنند.
اندیش کده آمریکایی رند در گزارش تحقیقی خود، بازگشت به ایران را بهترین گزینه برای بسیاری از اعضای سازمان دانست؛ چون دولت ایران، بدنه این سازمان را از چندین سال قبل، عفو عمومی کرده بود و برخلاف برخی انتظارات، بسیاری از اعضای سازمان که زیر نظر صلیب سرخ به ایران بازگشته‌اند، تحت تعقیب قرار نگرفته‌اند. از سوی دیگر، بر اساس گزارش تحقیقی مؤسسه رند، بسیاری از اعضای سازمان که در اَشرف مستقر بودند، با فریب، به مقر سازمان انتقال یافته بودند. بسیاری از آنان از اسیران ایرانی در جنگ بودند که به آنان گفته شده بود که اگر به "اردوگاه اشرف" بیایند، اِمکان بازگشت به ایران را خواهند داشت.
شرایط اعضای سازمان در اردوگاه

در این مجموعه (که بسیاری از تحلیلگران آن را نه سازمان بلکه فرقه می‌دانند) همانند اردوگاه‌های قبلی مجاهدین به همراه داشتن گوشی همراه، ساعت یا تقویم ممنوع بوده و به نوشته مجله اشپیگل، آنها «کپسول زمان» زندگی می‌کنند. به نوشته اشپیگل اعضای سازمان در این اردوگاه در تمرین‌های هفتگی خود برای بریدن گلو با چاقو، شکستن دست و درآوردن چشم با انگشت تلاش می‌کنند. دولت جمهوری اسلامی، این گروه را مسئول ترور ۱۲۰۰۰ نفر از ایرانیان طی سه دهه می‌داند.
توصیف شرایط اعضای سازمان:
"Ylli Zyla" که بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، رئیس سازمان اطلاعات آلبانی بوده، می‌گوید اعضای این سازمان مثل گروگان در کمپ‌ها زندگی می‌کنند و سازمان با فراغ بال و مصونیت قوانین آلبانی را نقض می‌کند. او همچنین سازمان را به ارتکاب جنایت و نقض قوانین آلبانی متهم می‌کند. برخی از فراریان از کمپ‌های این سازمان و خانواده هایشان، سازمان را به قتل برخی از اعضا متهم می‌کنند.
شرایط اعضای سازمان در اردوگاه > اعترافات روزانه:

یک عضو فراری ۵۵ ساله به گاردین گفت که باید به‌طور روزانه اعترافات اجباری در حضور سایر اعضا پیرامون تصورات جنسی یا عاشقانه اش انجام می‌داد و سپس ممکن بود از سوی سایر اعضا توبیخ و تحقیر شود. طلاق اجباری و جدا کردن فرزندان به دستور مسعود رجوی در دهه هشتاد میلادی صورت گرفت و برخی از اعضای سازمان ۲۰ سال یا بیشتر فرزندانشان را ندیدند. زنان جوان نیز اجازه ازدواج یا فرزند داشتن را ندارند.
شرایط اعضای سازمان در اردوگاه > شکنجه فراریان:

سازمان به اعمال شکنجه سازمان یافته بر علیه فراریان گروه متهم شده‌ است. انتقال از عراق به آلبانی موج فرار را میان اعضای سازمان تشدید کرد. برخی فراریان از کمپ تیرانا که نیمی از آنان را زنان تشکیل می‌دهند در گفتگو با روزنامه گاردین در سال ۲۰۱۸ گفتند که سازمان برای ساکت کردن ناراضیان و پیشگیری از فرار اعضا از شکنجه، سلول انفرادی، مصادره اموال و دور نگهداشتن فرد از خانواده‌اش برای اعمال کنترل بهتر بر وی، بهره می‌برد. سازمان این اتهامات را رد می‌کند. دیده‌بان حقوق بشر تهدید به شکنجه و اعدام، ضرب و شتم و آزار فیزیکی و لفظی بر اساس شهادت فراریان را گزارش کرده‌است. بر اساس شهادت این افراد، دست کم در دو مورد آزارهای سازمان به قتل فرد فراری ختم شده‌است. ۲ نفر از زنان فراری از سازمان به گاردین گفتند که به بهانه بیماری کوچک در کمپ اشرف رحمشان را خارج کرده‌اند.
رابطه با نهادهای امنیتی و دولت آلبانی

دولت آلبانی تنها دولتی بود که اقدام به پذیرش اعضای سازمان مجاهدین خلق در خاک خود کرد. آمریکا ۲۵ میلیون دلار به دولت آلبانی و ۲۰ میلیون دلار به کمیساریای پناهندگان سازمان ملل داد.
سازمان مجاهدین خلق در دوران نخست‌ وزیری ادی راما به فعالیت خود در آلبانی افزود. راما برخلاف انتظاراتی که برای محدود کردن این سازمان به کمپ تیرانا می‌رفت، دست آنان را برای فعالیت در سراسر آلبانی باز گذاشت و در شهر دورس زمین‌های فراوانی را در اختیار این سازمان گذاشت تا به توسعه کمپ و زیرساخت‌ های آن بپردازد.
رسانه‌های محلی آلبانی گزارشاتی از پرداخت‌های این سازمان به سیاست مداران، خبرنگاران و شخصیت‌های آلبانی منتشر کرده‌اند. این گروه به سیاستمداران و اعضای پارلمان و احزاب سیاسی آلبانی پول پرداخت می‌کند تا از این سازمان در مجامع و رویدادهایشان دفاع کنند. ایلیر متا رئیس‌جمهور آلبانی نیز در سال ۲۰۱۹، از کمپ بازدید و با مریم رجوی دیدار کرد.
روزنامه نگاران آلبانیایی می‌گویند که سازمان رابطه قوی با پلیس و نهادهای امنیتی آلبانی دارد.
فعالیت های سایبری سازمان

هزاران اکانت جعلی و ترول که توسط اعصای سازمان اداره می‌شوند در اینستاگرام، تلگرام، فیس‌بوک و بخش نظرات روزنامه‌های غربی شبانه‌روز به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی مشغول فعالیت‌اند. انتشار مطالب "ضدایرانی" و "تبلیغ به نفع رجوی" از وظایف این افراد است. هرچند این سازمان از توان و پشیبانی داخلی در بین ایرانیان برای سرنگونی دولت ایران برخوردار نیست. تحریک سناتورها، روزنامه نگاران و فعالان سیاسی با نوشتن کامنت‌ هایی همچون «سپاسگزارم»، «مردم ایران از شما پشتیبانی می‌کنند» و «رجوی رهبر واقعی ایران است»، بخشی از این فعالیت‌هاست. همچنین اگر مطالبی علیه سازمان نوشته شود اکانت‌های جعلی سازمان، با پیغام‌ها و کامنت‌هایی همچون «تو مزدور رژیم ایران هستی»، «تو صدای مردم ایران نیستی»، «تو آزادی مردم ایران را نمی‌خواهی» به فرد منتقد سازمان حمله می‌کنند.
بنا به تحقیقات مارک اون جونز، محققی آکادمیک که دربارهٔ رباتهای سیاسی در شبکه‌های اجتماعی پژوهش می‌کند، از سال ۲۰۱۶, هزاران اکانت در توییتر فعال شده‌اند که مکان خود را ایران معرفی کرده و در نام خود از کلمات مرتبط با حقوق بشر استفاده می‌کنند و پیامهایی در حمایت از ترامپ و سازمان مجاهدین انتشار می‌دهند. آنان از سخنان ضد جمهوری اسلامی ترامپ حمایت کرده و هشتگهایی همچون IranRegimeChange, #FreeIran و #IstandwithMaryamRajavi را انتشار می‌دهند. در سالهای اخیر تصاویری از فعالیت اعضای سازمان در سالن فعالیت سایبری (Click farm) سازمان افشا شد.
حمایت از سوی آمریکا و عربستان

این سازمان از حمایت مالی صدام برخوردار بود و اکنون از سوی عربستان تأمین مالی می‌شود. یرواند آبراهامیان استاد دانشگاه نیویورک که تالیفات فراوانی دربارهٔ تاریخچه این سازمان دارد می‌گوید هیچ گزینه دیگری جز عربستان نمی‌تواند سازمان را تا این سطح تأمین مالی کند.
عربستان همچنین روابط خود با دولت آلبانی را که پیش از این کم‌ اهمیت و ناچیز بوده و به فعالیت‌های مبلغان تکفیری و وهابی در بالکان محدود می‌شد، توسعه داد. به عقیده یکی از اعضای سابق سازمان، کمک مالی ۱ میلیون یورویی یکی از زیر شاخه‌ های سازمان مجاهدین به حزب دست راستی بکس در اسپانیا، در واقع متعلق به عربستان بوده‌ است. هرچند این حزب دارای دیدگاه‌ های اسلام هراسانه است؛ اما گفته می‌شود که بدون کمک مالی سازمان مجاهدین پیروزی‌اش در انتخابات اسپانیا بعید بود.
پس از استقرار مجاهدین در آلبانی، آمریکا ۲۵ میلیون دلار به دولت آلبانی پرداخت کرد. برای دولت ترامپ، سازمان مجاهدین دارایی ارزشمندی برای بالا بردن تنش و درگیری بین ایران و عربستان است. هرچند پس از قتل جمال خاشقچی موضع عربستان و حامیانش تضعیف شد.
انگیزه دولت آلبانی از پذیرش سازمان مجاهدین خلق

فساد مالی و تروریسم از مشکلات اساسی دولت آلبانی ذکر شده و فساد مالی رهبران و شائبه ارتباط با جرایم سازمان یافته و از موانع مهم این کشور برای پیوستن به اتحادیه اروپا ذکر شده‌است.
دولتهای اروپایی درخواست آمریکا برای پذیرش اعضای این سازمان را رد کردند و آلبانی تنها کشوری بود که این درخواست را پذیرفت. به ظاهر، انگیزه پذیرش این افراد «اقدامی حقوق بشری» اعلام شد اما منتقدان، معامله با آمریکا و استفاده از این موضوع به عنوان یک «کارت» را مطرح می‌کنند. "Olsi Jazexhi" استاد تاریخ دانشگاه شهر دروس آلبانی و منتقد تصمیم دولت می‌گوید سیاستمداران آلبانی امیدوارند با این معامله آمریکا چشم خود را بر فساد آنان ببندد و با کاسبی آنها کاری نداشته باشد. یکی از سندهای دولت آمریکا در سال ۲۰۰۹ که توسط ویکی‌لیکس افشا شد، می‌گوید که هر ۳ حزب آلبانی در جرایم سازمان یافته شریک‌اند و بنا به برخی نظرات تعدادی از اعضای جدید مجلس آلبانی قاچاقچی موادمخدر و عامل پولشویی هستند.
پس از چندین سال استقرار در آلبانی، سازمان مجاهدین خلق بخشی از فرایند فساد مالی و مرتبط به رهبران فاسد در کشور آلبانی به‌ شمار می‌رود.
شرایط اردوگاه تیرانا

جلوگیری از عضویت آلبانی در اتحادیه اروپا:
فعالیت‌ های سازمان مجاهدین خلق که حدود ۱۷ سال در لیست سازمانهای تروریستی آمریکا بوده‌‌است از موانع عضویت آلبانی در اتحادیه اروپا ذکر شده‌است.
زلزله سال ۱۳۹۸:
در جریان زلزله‌ای به قدرت ۵٫۳ ریشتر که در آذر ۱۳۹۸ در آلبانی روی داد، بخش‌هایی از کمپ این سازمان تخریب و برخی از اعضای آن کشته و مجروح شدند.
حمله پلیس آلبانی به اردوگاه تیرانا

صبح روز ۳۰ خرداد ۱۴۰۲، پلیس آلبانی به مقر این سازمان موسوم به «اشرف ۳» حمله‌ کرد و ده‌ها نفر از اعضای این سازمان را بازداشت نمود. رسانه‌‎های وابسته به مجاهدین خلق از کشته‌‌شدن ۱ نفر به نام علی مستشاری (عبدالوهاب فرجی‌نژاد) و زخمی‌شدن حدود ۱۰۰ نفر از اعضای این سازمان، خبر دادند.
کو جانکشن، اورگن

| Cave Junction, Oregon | Cave Junction, Oregon |
| --- | --- |
شهر: شهر
Driving into town from the north: Driving into town from the north
شعار: Gateway to the Oregon Caves: شعار: Gateway to the Oregon Caves
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: اورگن
شهرستان: جوزفین
شرکت شهردار: 1948
حکومت: حکومت
 • شهردار: Carl Jacobson
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۸۲ مایل مربع (۴٫۷۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۸۱ مایل مربع (۴٫۶۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۵۷۵ فوت (۴۸۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۸۸۳
 • برآورد (2012): ۱٬۸۷۵
 • تراکم: ۱۰۴۰٫۳/مایل مربع (۴۰۱٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کدs: 97523, 97531
کد(های) منطقه: 458 and 541
FIPS code: 41-11850
GNIS feature ID: 1139474
وبگاه: www.cavejunctionoregon.us
کو جانکشن (به انگلیسی: Cave Junction) شهری در شهرستان ژوسفین ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱٬۸۸۳ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۱۱ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
کوادریلاترو دلا مدا

| چهارسوی مد (میلان) کوادریلاترو دلا مدا | چهارسوی مد (میلان) کوادریلاترو دلا مدا |
| --- | --- |
Frazione: Frazione
خیابان مونته ناپولئونه: خیابان مونته ناپولئونه
کشور:  ایتالیا
ناحیه: لومباردیا
استان: میلان
کومونه: میلان شهرداری منطقهٔ ۱ 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
 سایر محله‌ها:   مرکز تاریخی · بررا · پورتا تنالیا · گواستالا · کونکا دل ناویلیو · بوتونوتو:  سایر محله‌ها:   مرکز تاریخی · بررا · پورتا تنالیا · گواستالا · کونکا دل ناویلیو · بوتونوتو
کوادریلاترو دلا مدا (ایتالیایی: Quadrilatero della moda)، (تلفظ ایتالیایی: [kwadriˈla:tero della ˈmɔ:da]) (به معنی: چهارسوی مد) یا محلۀ مد خیابان مونته‌ناپولئونه (به ایتالیایی: Via Montenapoleone distretto della moda)؛ یک منطقۀ خرید در مرکز شهر ایتالیایی میلان است که در سراسر جهان به عنوان منطقه‌ای از فعالیت‌های تجاری لوکس شناخته می‌شود، جایی که جواهر فروشی‌ها، بوتیک‌ها و نمایشگاه‌های منحصر به فرد مد ایتالیایی و برندهای بین‌المللی شناخته شده و گران‌قیمت‌ترین پوشاک، طراحی و مبلمان در آن متمرکز شده‌اند.
اضلاع چهارسو، واقع در جنوب طاق‌های پورتا نووا، توسط خیابان مونته‌ناپولئونه (جنوب غربی)، خیابان مانتسونی (شمال غربی)، خیابان اسپیگا (شمال شرقی) و کورسو ونتسیا (جنوب شرقی) تشکیل شده است.
توضیحات

این محله که در داخل شهرداری ۱ میلان، در مرکز شهر قرار دارد؛ که با نام «چهارسوی طلایی مد» نیز شناخته می‌شود، به این دلیل است که توسط چهار خیابان معروف احاطه شده است: خیابان مونته‌ناپولئونه، خیابان مانتسونی، خیابان اسپیگا و کورسو ونتسیا.
یک مرکز خرید لوکس مهم و قلب تپندۀ رویدادهای مرتبط با هفتۀ مد میلان، میزبان فروشگاه‌های پوشاک متعدد از مهم‌ترین برندهای مد، آتلیه‌ها، استودیوها و نمایشگاه‌هایی است که گردشگران را از سراسر جهان جذب می‌کنند.
قلب «کوادریلاترو دلا مدا» از طریق مونته ناپولئونه است - که نام آن به سال ۱۸۰۴ میلادی، در زمان تسلط ناپلئون باز می‌گردد - که به نظر می‌رسد سومین گران‌ترین و معتبرترین خیابان جهان با توجه به «خیابان‌های اصلی در سراسر جهان» باشد. که گران‌ترین خیابان‌های خرید را در سطح بین‌المللی طبقه‌بندی می‌کند.
داخل محله با خیابان‌های بسیار زیبا، مانند: خیابان بورگوسپسو، خیابان سانتو اسپیریتو (به معنی: روح القدس)، خیابان جِزاو (به معنی: عیسی)، خیابان سنت‌آندره‌آ، خیابان باگوتا و خیابان وِرّی غنی شده است. علاوه بر این، کل این منطقه از نظر فرهنگی نیز سرزنده است. از جمله ساختمان‌های مختلف تاریخی و معتبر از نظر معماری می‌توان به این موارد اشاره کرد: خانه-موزه‌های پولدی پتسولی و باگاتی والسکی، کاخ موراندو، گراند هتل ات دو میلان، کلیسای سن فرانچسکو دی پائولا، ساختمان گالاراتی اسکوتی و ساختمان بورومئو دآدا.
از ژوئن ۲۰۲۴ میلادی دسترسی افراد غیر مقیم برای استفاده از خودرو در این محله ممنوع خواهد بود.
بوتیک‌ها در امتداد خیابان جِزاو، در وسط محله.
نادیا کومانچی

نادیا اِلِنا کومانِچی (به رومانیایی: Nadia Elena Comăneci) (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۹۶۱ در اونشت، رومانی) ژیمناست اسطوره‌ای اهل کشور رومانی است. او برندهٔ ۵ مدال طلای مسابقات ژیمناستیک المپیک و نخستین ژیمناستی است که توانست در مسابقات المپیک امتیاز کامل ۱۰ را کسب کند.
نادیا کومانچی در مسابقات و در حین انجام حرکات ژیمناستیک
نادیا کومانچی (راست) و کاندالیزا رایس، وزیر امور خارجهٔ وقتِ ایالات متحدهٔ آمریکا
وی در المپیک سال ۱۹۷۶ در مونترآل کانادا جمعاً ۵ نشان شامل ۳ مدال طلا و یک نقره و یک برنز دریافت کرد و ۴ سال بعد در المپیک ۱۹۸۰ در مسکو نیز به ۲ مدال طلا در حرکات زمینی و چوب موازنه و یک مدال نقره در مجموع انفرادی و یک نقرهٔ تیمی دست یافت.
کومانِچی در نوامبر ۱۹۸۹ تنها چند هفته پیش از انقلاب رومانی و سقوط چائوشسکو، از این کشور فرار کرد و در ایالات متحده سکنی گزید. او در سال ۱۹۹۶ با بارت کانر، یک ژیمناست آمریکایی، ازدواج کرد و در سال ۲۰۰۱ به تابعیت ایالات متحده آمریکا درآمد. البته کومانِچی هم‌چنان شهروند رومانی هم باقی‌مانده‌است. او در سال ۲۰۰۳ کتابی با عنوان نامه‌هایی به یک ژیمناست جوان منتشر کرد. تنها فرزند نادیا در سال ۲۰۰۶ به دنیا آمد.
زندگی‌نامه

نادیا اِلنا کومانچی در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۱، در اونشت، یک شهر کوچک در کوه‌های کارپات، در شهرستان باکائو، رومانی، در منطقه تاریخی مولداوی غربی متولد شد. او یک برادر کوچکتر نیز دارد. والدین وی در دهه ۱۹۷۰ از هم جدا شدند و پدرش بعداً به بخارست، پایتخت نقل مکان کرد. او و برادر کوچکترش آدریان در کلیسای ارتدکس رومانی پرورش یافتند. اشتفانیا، مادر نادیا، در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت که دختر خود را در کلاس‌های ژیمناستیک ثبت کرد زیرا او کودکی بود که آنقدر سرشار از انرژی و فعال بود که مدیریت آن دشوار بود. کومانچی پس از سالها مسابقات ورزشی در سطح بالا، از دانشگاه دانشگاه پلی‌تکنیک بخارست با مدرک تحصیلات ورزشی فارغ‌التحصیل شد، و مدرک مربیگری ژیمناستیک به وی اعطا شد.
مهارت‌های ویژه

کومانچی به خاطر شیوهٔ بی‌نقص، مهارت‌های خلاقانه دشوار و ابتکارش، روش انتقاد از خود و رفتار خونسردش در رقابت شناخته شده بود. روی میله تعادل، او اولین ژیمناستی بود که یک سری پشتک هوایی از جلو بدون تماس دست به میله و چرخ و فلک معلق نیم وارو در هوا را با موفقیت انجام داد.
کتاب و فیلم

خاطرات کومانچی در سال ۲۰۰۴، نامه‌هایی به یک ژیمناست جوان بخشی از مجموعه هنر راهنمایی است که توسط بیسیک بوکز (Basic Books) انجام می‌شود.
کتی هولمز، یک مستند کوتاه در سال ۲۰۱۵ برای شبکه ورزشی آمریکایی ای‌اس‌پی‌ان دربارهٔ کومانچی با عنوان شاهزاده ابدی کارگردانی کرد که برای اولین‌بار در جشنواره فیلم تریبِکا به نمایش درآمد.
در سال ۲۰۱۶ آرت فرانسه یک مستند در مورد کومانچی با عنوان «نادیا کومانچی: ژیمناست و دیکتاتور» (به انگلیسی: Nadia Comăneci: The Gymnast and the Dictator) تولید کرد.
در سال ۱۹۸۴، کومانچی موضوع یک فیلم بیوگرافی تلویزیونی غیرمجاز، به نام نادیا بود. این فیلم بدون دخالت یا اجازه او ساخته شد (اگر چه دیگران به توصیف محتوای فیلم او پرداختند). او بعداً علناً اظهار داشت که تهیه‌کنندگان «هرگز با من ارتباط برقرار نکرده‌اند… اگر صادقانه بگم من حتی نمی‌خواهم آن را ببینم، احساس خیلی بدی نسبت به آن دارم. این فیلم زندگی من را کاملاً تحریف می‌کند.»
در سال ۲۰۱۲، استودیو فیلم‌سازی یونیورسال پیکچرز نادیا را برای دوبلهٔ مادربزرگ نورما به زبان رومانیایی در فیلم انیمیشن لوراکس انتخاب کرد.