stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فلیپه دوم
سازندگی

فلیپه دوم پایتخت را از تولدو به مادرید منتقل کرد. در دوران فلیپه دوم سازندگی در اسپانیا به اوج خود رسید. فلیپه دوم دستور داد در چهل کیلومتری شمال غرب مادرید بناهایی شامل یک قصر سلطنتی، یک مرکز اداری، یک مدرسه، یک آموزشگاه روحانیون، یک صومعه، یک کلیسا و یک مقبره ساخته شود. در نبرد سن‌کانتن، توپخانهٔ فلیپه دوم کلیسایی را که وقف قدیس لاورنتیوس شده بود، ویران کرد. فلیپه دوم از پی جبران این روی‌داد برآمد و به نشانه سپاسگزاری از خدا برای غلبه بر دشمن نذر کرد که زیارتگاهی را در اسپانیا وقف این قدیس کند. از این رو همه آن ساختمان‌های وسیع مقر سلطنتی قدیس لاورنتیوس نامیده شد.
استقلال هلند

فلیپه دوم در هلند مناصب بالایی را به اسپانیایی‌ها بخشید. او سعی کرد از طریق ایجاد دستگاه تفتیش عقاید، مذهب پروتستان را در هلند از بین ببرد. در نتیجه، مردم هلند در برابر حکومت اسپانیا متحد شدند. دوک آلوا، نایب‌السلطنه اسپانیا در هلند، در دفع این شورش متوسل به خشونت شد. هفت استان پروتستان شمال هلند اتحادیه اوترخت را تشکیل دادند و اعلام کردند که از این پس به اسپانیا وفادار نخواهند بود. با شکل‌گیری این اتحادیه کشتی‌های هلندی به کشتی‌ها و مستعمرات پرتغال و اسپانیا حمله کردند. آن‌ها حتی به خاک اصلی اسپانیا هجوم بردند و چند پایگاه تجاری پرتغال متعلق به هند شرقی را در اختیار گرفتند.
درگذشت

برآورد می‌شود اسپانیا در تمامی دوران حاکمیت او تنها مجموعاً شش ماه را در شرایط صلح به سر برد و این وضعیت آثار متعددی بر جامعه آن نهاد. البته این جنگ‌ها نه درون خاک اسپانیا، بلکه بسیار دورتر از مرزهای آن به وقوع پیوستند.
پس از مرگ فلیپه دوم پسرش، فلیپه سوم، به حکومت اسپانیا رسید.
گیلشینگ

| گیلشینگ   | گیلشینگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberbayern
ناحیه: Starnberg
تقسیمات: 11 Gemeindeteile
حکومت: حکومت
 • Erster Bürgermeister: Manfred Walter (SPD)
ارتفاع: ۵۵۳ متر (۱۸۱۴ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱۷٬۸۵۱
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 82205
کدهای شماره‌گیری: 08105
وبگاه: www.gilching.de
گیلچ از شمال
گیلچینگ شمالی‌ترین و با بیش از ۱۹۰۰۰ نفر جمعیت سومین شهرداری بزرگ در ناحیه باواریای بالایی استارنبرگ است. شهر اصلی به همین نام حدود ۲۰ کیلومتر با مونیخ فاصله دارد.
جغرافیا

این جامعه در چشم‌انداز مورن کوهپایه‌های آلپ در لبه منطقه پنج دریاچه قرار دارد.
Blick auf die Landschaft um Gilching
منشأ نام

این نام از زبان آلمانی باستانی گرفته شده‌است. هنگامی که جانشینان ژرمنی-باواریایی رومیان در ششم قرن حل و فصل منطقه Gilchinger، آنها نام محل خود را Kiltoahinga (بنابراین قدیمی‌ترین شواهد در اوایل قرن ۹)، که از نام شخصی مانند Geldiko (احتمالاً از نام یکی از بزرگان قبیله) گرفته شده‌است. این نام در طول قرن‌ها از Kiltoahinga به نام مکان امروزی گیلشینگ تغییر کرده‌است.
تاریخچه > تا تأسیس کلیسا

در حدود ۴۵۰ ق. م در این منطقه، قبیله سلتیک ویندلیکر سکنی گزیده بود. شهر گیلشینگ برای اولین بار در یک سند ذکر شد و بنابراین به صورت مکتوب در یک سند اهدایی از سال ۸۰۴ به عنوان "Kiltoahinga" قابل تأیید بود. با توجه به متن سند، Reginhart، تام‌الاختیار و مدیر منابع زمین سلطنتی، دست بر خواص خود را در شهرهای Pettenbach را و Glonn به صومعه "Slechdorf"، امروز شلدورف. این هدیه در ۴ آوریل تکمیل شد. سپتامبر ۸۰۴، در دهکده سلطنتی Kiltoahinga در چهارمین سال سلطنت امپراتور چارلز برگزار شد.
گیلچینگ بعداً به رنتامت مونیخ و دادگاه ناحیه استارنبرگ متعلق به رای‌دهندگان بایرن تعلق گرفت. در جریان اصلاحات اداری در بایرن، شهرداری امروزی با فرمان شهرداری در سال ۱۸۱۸ به وجود آمد.
تاریخچه > منطقه‌ها

در جریان اصلاحات منطقه ای در بایرن، در ۱ می ۱۹۷۸ به شهرداری آرگلسرید ملحق شد.
تاریخچه > توسعه جمعیت

بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۱۸، این محله با ۵۵۷۲ نفر یا ۴۱٫۵ نفر از ۱۳۴۲۱ به ۱۸۹۹۳ نفر افزایش یافت. ٪.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال: | ۱۸۴۰ | ۱۹۲۵ | ۱۹۳۹ | ۱۹۵۰ | ۱۹۶۱ | ۱۹۷۰ | ۱۹۸۷ | ۱۹۹۱ | ۱۹۹۵ | ۲۰۰۵ | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۵ |
| مقیم: | ۷۲۵ | ۱٬۷۶۳ | ۲٬۵۶۱ | ۵٫۱۱۹ | ۶٬۴۱۰ | ۸٬۳۴۵ | ۱۲۹۱۳ | ۱۴۰۰۵ | ۱۵۰۵۶ | ۱۶۹۷۸ | ۱۷٬۴۴۵ | ۱۸٬۳۴۰ |
سیاست > دهکده، شهردار و شهردار قبل از سال ۱۹۴۵

سوابق رهبران جامعه و شهرداران قبل از سال ۱۹۴۵ ناقص و ناقص است. اولین رکورد در حال حاضر شناخته شده به سال ۱۸۰۸ بازمی‌گردد. منبع این موضوع «تاریخ منظره و روستای شهرداری گیلچینگ و اطراف» اثر پیتر آیون در سال ۱۹۷۵ است. در حدود سال ۱۸۰۸ اولین مرد روستا خود را رهبر دهکده نامید و از سال ۱۸۵۰ رئیس. در سال ۱۸۶۹، با انتخاب یوهان اشنایدر، برای اولین بار شهردار صحبت شد.
| تصدی | شهردار | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- |
| حدود سال ۱۸۰۸ | مایکل هوگنر | n / A |
| حدود سال ۱۸۵۰ | جان اگولد | n / A |
| ۱۸۵۳–۱۸۵۷ | سیمون بیچلر | n / A |
| ۱۸۵۷–۱۸۶۰ | جان اگولد | n / A |
| ۱۸۶۰–۱۸۶۹ | گئورگ هوگنر | n / A |
| ۱۸۶۹–۱۸۷۶ | جان اشنایدر | n / A |
| ۱۸۷۶–۱۹۰۰ | ارنست آنتون | n / A |
| ۱۹۰۰–۱۹۰۹ | جان اشنایدر | n / A |
| ۱۹۰۰–۱۹۲۵ | بنو روهدوفر | n / A |
| ۱۹۳۵–۱۹۴۵ | جوزف متز | n / A |
سیاست > اولین شهردار بعد از جنگ جهانی دوم

پس از جنگ جهانی دوم، گیلچینگ هفت شهردار داشت. بلافاصله پس از جنگ، یوهان سیمون (CSU) سمت شهردار را بر عهده گرفت. وی تا اولین انتخابات که در ۲۷ نوامبر برگزار شد به صورت بازیگری در اختیار اشغالگران آمریکایی بود. در ژانویه ۱۹۴۶ سیمون شهردار منتخب از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۶، یوزف بارتل (SPD) مسئول تجارت رسمی بود. در سال ۱۹۵۶ جانشین او یوهان کرامر (گروه رای‌دهندگان غیرحزبی - ÜP) بود که در مجموع ۱۶ سال جامعه را مدیریت کرد تا اینکه در سال ۱۹۷۲ توسط هاینریش ویل (CSU) جایگزین شد. ویل با مجموع ۱۸ سال ریاست، رکورددار تا به امروز باقی مانده‌است. در سال ۱۹۹۰، هانس اوسترمایر (Bürgerschaft) که در آن زمان تا حد زیادی ناشناخته بود، به‌طور شگفت‌انگیزی جایگزین هاینریش ویل شد. در سال ۱۹۹۱، اوسترمر به رای‌دهندگان آزاد (FW) پیوست که از آن زمان تا سال ۲۰۰۸ بدون وقفه در سمت شهردار قرار داشتند. در سال ۱۹۹۶، توماس رایش از اوسترمایر پیروی کرد، کسی که تصمیم داشت برای ریاست منطقه نامزد شود، اما ناموفق بود. رایش در سال ۲۰۰۲ با اکثریت در اولین رای‌گیری مجدداً انتخاب شد و در سال ۲۰۰۸ مجدداً نامزد شد. اما در اولین رای‌گیری در ۲۵ سالگی شکست خورد درصد آرا عامل تعیین‌کننده برای این احتمالاً تعهد او به افزایش استفاده از فرودگاه Oberpfaffenhofen بود. در دور دوم انتخابات که سپس در ۱۶ ضروری شد مارس ۲۰۰۸ مانفرد والتر (SPD) در مقابل مایکل هاوزر از CSU با حدود ۵۸٫۶ قرار گرفت. هاوزر ۴۱٫۴ درصد از آرا را دریافت کرد ٪. در ۱ در ۱ می ۲۰۰۸، مانفرد والتر (SPD) جانشین توماس رایش شد. SPD برای اولین بار در ۶۰ سال گذشته شهردار گیلچینگ شد.
| تصدی | شهردار | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۴۶–۱۹۴۸ | جان سایمون | CSU |
| ۱۹۴۸–۱۹۵۶ | جوزف بارتل | SPD |
| ۱۹۵۶–۱۹۷۲ | جان کرامر | BP |
| ۱۹۷۲–۱۹۹۰ | هاینریش ویل | CSU |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۶ | هانس اوسترمیر | fw |
| ۱۹۹۶–۲۰۰۸ | توماس رایش | fw |
| از ۲۰۰۸ | مانفرد والتر | SPD |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  | الگو:Wahldiagramm | الگو:Sitzverteilung |
| سال | CSU | SPD | سبز | FWG | ÖDP | BfG | FDP | جمع | مشارکت رای‌دهندگان |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | ۶ | ۶ | ۵ | ۳ | ۰ | ۲ | ۲ | ۲۴ | ۵۸٫۸٪ |
| ۲۰۱۴ | ۷ | ۷ | ۳ | ۴ | ۱ | ۱ | ۱ | ۲۴ | ۵۲٫۸٪ |
| ۲۰۰۸ | ۸ | ۵ | ۴ | ۴ | ۱ | ۱ | ۱ | ۲۴ | ۶۰٫۵٪ |
| ۲۰۰۲ | ۸ | ۳ | ۱ | ۱۰ | ۲ | ۰ | ۰ | ۲۴ | ۶۱٫۳٪ |
BfG = شهروند برای Gilching{{سخ}} FWG = انجمن رای‌دهندگان آزاد
سیاست > نتایج در انتخابات ایالتی

منبع: اداره آمار ایالت بایرن برای آمار و پردازش داده ها؛ آمار شهرداری ۲۰۱۰
| سال> ۲۰۱۸ | CSU> ۳۱:۱٪ | SPD> ۱۴٫۲٪ | سبز> ۲۲٫۲٪ | fw> ۱۱٫۲٪ | FDP> ۶٫۸٪ | AfD> ۷٫۶٪ | دیگر> ۶٫۸٪ | مشارکت رای‌دهندگان> ۷۸٫۰٪ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۳ | ۴۵٫۴٪ | ۲۵٫۷٪ | ۱۰٫۲٪ | ۶٫۰٪ | ۴٫۸٪ |  | ۷٫۹٪ | ۶۹٫۴٪ |
| ۲۰۰۸ | ۳۳٫۲٪ | ۲۴٫۲٪ | ۱۳٫۳٪ | ۷٫۵٪ | ۱۲٫۴٪ |  | ۹٫۳٪ | ۶۳٫۲٪ |
| ۲۰۰۳ | ۵۸٫۱٪ | ۱۷٫۵٪ | ۱۱٫۴٪ | ۴٫۹٪ | ۳٫۸٪ |  | ۴٫۳٪ | ۶۲٫۲٪ |
| ۱۹۹۸ | ۴۷٫۵٪ | ۱۹٫۷٪ | ۸٫۴٪ | ۱۵٫۴٪ | ۲٫۴٪ |  | ۶٫۸٪ | ۷۲٫۹٪ |
| ۱۹۹۴ | ۴۸٫۹٪ | ۲۸٫۴٪ | ۹٫۰٪ | n / A | ۴٫۳٪ |  | ۹٫۳٪ | ۷۰٫۸٪ |
| ۱۹۹۰ | ۵۰٫۴٪ | ۲۳٫۰٪ | ۱۰٫۲٪ | n / A | ۸٫۹٪ |  | ۷٫۶٪ | ۶۷٫۷٪ |
| ۱۹۸۶ | ۵۲٫۲٪ | ۲۳:۱٪ | ۱۲٫۸٪ | n / A | ۷٫۳٪ |  | ۴٫۶٪ | ۷۱٫۴٪ |
:
سیاست > شهروند افتخاری

از سال ۱۹۸۹ شهرداری شهروندی افتخاری اعطا کرده‌است. اولین شهردار سابق یوهان کرامر، که اولین کسی بود که این جایزه را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد، این جایزه را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۳ رودولف شیخت که به مدت ۴۰ سال از جمله ۱۸ سال به عنوان شهردار سوم عضو شورای شهرداری SPD بود، به عنوان شهروند افتخاری انتخاب شد. لایه همچنین به عنوان یک مورخ و وقایع نگار محلی خدمات بزرگی به جامعه ارائه کرده‌است. در سال ۲۰۰۲، اولین شهردار سابق هاینریش ویل (CSU) نیز این افتخار را دریافت کرد.الگو:Wappenbeschreibung
فرودگاه ویژه Oberpfaffenhofen

بخشی از ناحیه نوگیلچینگ در معرض صدای هواپیماهای ناشی از حرکات پروازی فرودگاه ویژه Oberpfaffenhofen است که از سال ۱۹۳۸ فعالیت می‌کند. در نتیجه این مشکل، چندین ابتکار شهروندی به وجود آمده‌است. در آینده، این فرودگاه همچنین به روی به اصطلاح «سفرهای تجاری واجد شرایط» و در نتیجه برای هوانوردی عمومی باز خواهد شد. تصمیم نهایی برای گسترش عملیات پرواز هنوز گرفته نشده‌است.
فرهنگ و آموزش > مدرسه ابتدایی

مدرسه ابتدایی آرنولدوس
مدرسه ابتدایی جیمز کروس
مدرسه مونته سوری
فرهنگ و آموزش > مدرسه راهنمایی

ام اس گیلچینگ
فرهنگ و آموزش > دبیرستان

کریستوف-پرابست-ژیمنازیم
فرهنگ و آموزش > سایر موسسات آموزشی

نزدیک‌ترین مدرسه متوسطه در شهرداری هرشینگ آم آمرسی است که برای مثال می‌توان از طریق S-Bahn (S8) به آنجا رفت.{{سخ}} گیلچینگ همچنین دارای یک مرکز آموزش بزرگسالان و یک مدرسه موسیقی است.
جاذبه‌ها

زنگ آرنولدوس در کلیسای کلیسای سنت ویتوس معروف است. این زنگ در نشان شهرداری گنجانده شده‌است و قدیمی‌ترین زنگ موجود در بایرن و سومین زنگ قدیمی در آلمان است. کشیش آرنولدوس بین سال‌های ۱۱۸۰ تا ۱۱۸۷ آن را انتخاب کرد.
بخشی از جاده رومی، Via Julia، که آگسبورگ را به سالزبورگ متصل می‌کرد، از میان شهر می‌گذرد. در مرکز آرگلسرید می‌توانید یک کپی از یک نقطه عطف رومی با مایل‌های لاتین حکاکی شده و مسیرهایی به Augusta Vindelicorum را ببینید.
در ورسونهاوس، نمایشگاه دائمی SchichtWerk-Zeitreisen انتقال از اواخر دوران باستان به اوایل قرون وسطی را به عنوان نمونه ای برای بایرن علیا نشان می‌دهد.
در سال ۲۰۰۵، گروه محلی pax christi، قطب صلح را در ایستگاه قطار Gilching-Argelsried اهدا کرد. در پنج ضلع آن کتیبه «ممکن است بر زمین باشد» به زبانهایی که بیشتر در گیلچینگ صحبت می‌شود تکثیر شده‌است. قطب صلح ایجاد شده در سال ۱۹۵۵ توسط معلم، شاعر و فیلسوف ژاپنی گوی ماساهیسا به عنوان یک الگو عمل کرد.
باشگاه آلپاین آلمان از سال ۲۰۰۷ مرکز سنگنوردی بزرگی را در گیلچینگ راه اندازی کرده‌است.
باروهای سلتی و بقایای قلعه‌های سلتی که به خوبی حفظ شده‌اند را می‌توان در بخش مجاور جنگل به سمت جامعه Schöngeising مشاهده کرد.
ایستگاه‌های گاز Allguth در Landsberger اشتراسه توسط لیدیا هاک + جان هوپفنر از مونیخ به عنوان به خصوص از معماری موفق به رسمیت شناخته شد نقطه نظر، به نظر می‌رسد که مانند یک مجسمه سبک، به ویژه در هنگام غروب، به لطف روشن، شناور سقف برج.
کسب و کار

چهار منطقه تجاری در گیلشینگ وجود دارد. پارک تجاری شمالی از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته‌است، پارک تجاری جنوبی پارک صنعتی غرب در مجاورت فرودگاه ویژه Oberpfaffenhofen و مرکز هوافضای آلمان (DLR) قرار دارد که بسیاری از شرکت‌ها از این بخش‌ها در آنجا مستقر شده‌اند. پارک تجاری شرق در حال حاضر در حال توسعه است و در شمال خروجی بزرگراه گیلشینگ قرار دارد.
ترافیک

گیلشینگ در A 96 Munich - Lindau واقع شده‌است و دارای دو تقاطع Gilching و Oberpfaffenhofen/Gilching-West است. جاده ایالتی ۲۰۶۹ Starnberg - Fürstenfeldbruck تا حدی در مسیر تاریخی Via Julia از طریق منطقه شهرداری می‌گذرد.
گیلچینگ از سال ۱۹۰۳ توسط خط راه‌آهن پاسینگ - هرشینگ عبور می‌کند. ایستگاه Geisenbrunn، ایستگاه Gilching-Argelsried و ایستگاه Neugilching که در سال ۱۹۷۲ افتتاح شد، در طول مسیر در منطقه شهرداری قرار دارند. Gilching از سال ۱۹۷۲ یک اتصال S-Bahn داشته‌است، این خط اجرا می‌شود S8 بین هرشینگ و فرودگاه مونیخ. زمان سفر تا مرکز شهر مونیخ حدود ۴۰ دقیقه و تا هرشینگ حدود ۲۰ دقیقه است.
علاوه بر شهرداری‌های Aying (چهار ایستگاه)، Maisach، Pullach و شهر Erding (هر کدام سه ایستگاه)، شهرداری دارای بیشترین توقفگاه‌های SBahn در بین شهرداری‌های خارج از شهر مونیخ در MVV است.
همچنین خطوط اتوبوسرانی منطقه ای به Weßling (خط ۹۴۷)، Gauting (خط ۹۴۹) و Dornierwerk / DLR (همچنین ۹۴۹) وجود دارد.
اتوبوس‌های تندرو X900 (Fürstenfeldbruck - Starnberg), X910 (Weßling - Klinikum Großhadern) و X920 (Fürstenfeldbruck - Klinikum Großhadern) نیز در Gilching توقف می‌کنند.
شخصیت‌ها

در سال ۱۹۴۴، جوزف راتزینگر (متولد ۱۹۲۷) به عنوان یک اپراتور تلفن محلی به عنوان یک کمک کننده در مرکز تلفن محلی مشغول به کار شد.
در سال ۱۹۶۰، شاعر و نویسنده آلمانی جیمز کروس (۱۹۲۶–۱۹۹۷) خانه ای در گیلچینگ خرید. در طول مدتی که در گیلچینگ زندگی کرد، ۱۶ کتاب برای کودکان نوشت.
گئورگ هیگل (۱۹۳۱/۳۲–۲۰۰۶)، مسئول فوتبال، در گیلچینگ زندگی می‌کرد و در آرگلسرید به خاک سپرده شد.
مارکوس بابل (* ۱۹۷۲)، فوتبالیست و بازیکن ملی، از زمان تولدش در گیلچینگ زندگی می‌کرد و در تیم جوانان TSV Gilching-Argelsried از سن هفت تا نه سالگی بازی کرد تا اینکه توسط اف سی بایرن «کشف» شد.
میا جولیا بروکنر (* ۱۹۸۶)، خواننده و بازیگر سابق پورن (میا ماگما)، در گیلچینگ زندگی می‌کند.
مناسبت‌ها

سالی یک بار جشنواره فولکس گیلچینگر در محل نمایشگاه برگزار می‌شد. نکته قابل توجه ورود سنتی باشگاه‌ها به خیمه شب بازی در روز افتتاحیه لست.
انجمن ترویج مشارکت Cecina-Gilching هر سال «هفته ایتالیایی» را برگزار می‌کند که در میدان جدید بازار گیلچینگ برگزار می‌شود و معمولاً با یک برنامه فرهنگی همراه است.
حواشی

در سال ۱۹۷۲، مشعل المپیک در مسیر ۳۰ روزه مشعل المپیک (مسیری از المپیا/یونان از طریق آتن، استانبول، بخارست، وین، پارتنکیرشن) در راه افتتاحیه XX حمل شد. پوشیده شده توسط Gilching برای المپیک مونیخ.
ادبیات

گرهارد دینکل، راینهارد فرانک، گیلچینگ-آرگلسرید. تاریخ روستا در تصاویر، گیلچینگ، ۱۹۹۲.
پیتر جان، کیلتاهینگ و آرنیسریت. تاریخچه منظر و روستای شهرداری گیلچینگ و اطراف آن، مونیخ، ۱۹۷۵.
رودولف شیفت، چگونه در گیلچینگ بود. ۲. نوار. از دهکده کشاورزی تا جامعه سکونتگاهی مسکن و تاریخچه کلیساهای گیلچینگ، گیلچینگ، ۱۹۹۶.
رودولف شیفت، از کیلتراهینگا تا گیلچینگ. مهمترین حقایق از تاریخ محلی، گیلچینگ، ۲۰۰۳.
لینک‌های وب

شهرداری گیلچینگ
Gilching: Amtliche Statistik
سفر در زمان Gilching e. V
موارد

↑   "Fortschreibung des Bevölkerungsstandes". Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung (به آلمانی). 31 December 2013.
↑  ISBN: 3170032631
↑  "Gemeinderat". Gemeinde Gilching. Retrieved 2020-07-31. بایگانی‌شده  در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲.
↑  Nicolette Baumeister: Architektur neues Bayern. Verlagshaus Braun, 2005, S. 33
↑  "Süd - Gemeinde Gilching". Retrieved 2019-11-04. بایگانی‌شده  در ۲۰۲۰-۱۰-۲۰ توسط Wayback Machine «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ اكتبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
↑  "ZDF History" (به آلمانی). Retrieved 2021-11-10.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف شناسه VIAFبرابر با ۱۲۷۹۱۷۳۴۶ معتبر نیست.  2  WorldCat (ورلدکت (از طریق کتابخانهٔ کنگره) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  منطقهٔ موزیک‌برینز 
کلیسای کلیسایی ذکر شده سنت ویتوس ۴۸°۰۶′۳۷″شمالی ۱۱°۱۸′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۱۱۰۳°شمالی ۱۱٫۳۰۱۱°شرقی﻿ / 48.1103; 11.3011﻿ (Lage)
سهام صلح
نقطه عطف رومی (کپی) در مرکز شهر
پمپ بنزین آلگوث Gilching سمت عقب
عملیات چلچراغ

عملیات چلچراغ یک عملیات نظامی بود که توسط سازمان مجاهدین خلق ایران و ارتش عراق در اواخر جنگ ایران و عراق در ۲۸ خرداد ۱۳۶۷ انجام شد. هدف از این عملیات تصرف شهر مرزی مهران به‌منظور کنترل میدان‌های نفتی آن و همچنین روستاهای کرد در منطقه بود، که با موفقیت انجام شد.
نیروهای ایران در ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۸ عملیات مرصاد را در پاسخ به عملیات فروغ جاویدان، آغاز کردند و مهران را از نیروهای مجاهدین خلق پس‌گرفتند.
زمینه‌ها

جنگ ایران و عراق نزدیک به ۸ سال ادامه داشت. عراقی‌ها، که به کمک متحدان خارجی خود تجدید تسلیحات کرده بودند، چندین عملیات بزرگ برای آزادسازی بخش‌هایی از خاک عراق که توسط ایرانی‌ها تصرف شده‌بود، انجام دادند. ارتش عراق قبل از نبرد مقادیر زیادی تسلیحات و سلاح‌های شیمیایی در شهر مرزی مهران مستقر کرد (که در آن هنگام بر اثر جنگ ویران شده‌بود).
صدام حسین از سازمان مجاهدین خلق حمایت می‌کرد و به آن‌ها اجازه داده بود از ایران به پایگاهی در عراق بنام قرارگاه اشرف نقل مکان کنند.
عملیات چلچراغ در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ با همکاری سازمان مجاهدین خلق و ارتش عراق آغاز شد. سازمان مجاهدین خلق در این عملیات مسئولیت حملهٔ زمینی را برعهده داشت و ارتش عراق از آن‌ها با توپخانه، نیروی هوایی و سلاح‌های شیمیایی پشتیبانی می‌کرد.
جنگ

صدام در سال‌های پایانی جنگ، آشکارا از این سازمان به عنوان یک نیروی کمکی نظامی علیه ایران استفاده می‌کرد. این سازمان علیه ایران به ارتش عراق پیوست و اولین عملیات جنگی آن‌ها عملیات آفتاب نام داشت که در ۲۸ مارس ۱۹۸۸در نزدیکی شوش در جنوب غربی ایران انجام شد. مسعود رجوی به نیروهای مسلح خود دستور حمله گسترده به ایران داده بود. رجوی معتقد بود نیروهای وی که تعداد آنها نزدیک به ۷۰۰۰ نفر بود، با استقبال گرم مردم ایران روبرو شده و می‌توانند تهران را اشغال کند.
در شب ۱۸ ژوئن، عراق این عملیات را با کمک مجاهدین خلق که در عراق آموزش دیده و مسلح شده بودند، آغاز کرد. ارتش عراق با به‌کارگیری سارین و ۵۳۰ حمله هوایی با هواپیماهای جنگنده و هلیکوپتر، نیروهای ایران را در منطقه اطراف مهران عقب راندند و به ادعای سازمان مجاهدین خلق نزدیک به ۳۵۰۰ نفر از نیروهای سپاه پاسداران کشته و زخمی شدند و تقریباً یک تیپ سپاه پاسداران تخریب شد. سرانجام، شهر مهران توسط نیروهای عراقی و مجاهدین خلق اشغال شد. نیروهای عراقی و مجاهدین خلق چندین بلندی در اطراف شهر را نیز اشغال کردند و نیز موفق به بدست آوردن غنیمت‌های جنگی از نیروهای ایرانی شدند.
ارتش عراق در طول این عملیات از ۳۰۰۰ عضو مجاهدین خلق استفاده کرد. هدف از اشغال مهران، دستیابی به میدان‌های نفتی آن و کنترل روستاهای کرد منطقه بود. سه گردان مجاهدین خلق با نیروهای عراقی همکاری کردند. نیروهای مجاهدین خلق یونیفرم سربازان ارتش ایران به تن کرده بودند و همین امر به آنها کمک کرد نیروهای ایرانی را غافلگیر و آنها را بکشند یا اسیر کنند. سرانجام سازمان مجاهدین خلق صبح روز بعد مهران را اشغال کرد. نیروهای عراقی پس از سه روز منطقه را ترک کردند اما نیروهای مجاهدین خلق در آنجا باقی مانند. نیروهای ایرانی در عملیات مرصاد تمام نیروهای مجاهدین خلق که در درون خاک ایران باقی‌مانده بودند را کشتند. سرانجام، هر دو طرف در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۸ آتش‌بس را به‌طور رسمی پذیرفتند.
عواقب

عراقی‌ها در شب ۲۱ ژوئن عقب‌نشینی کرده و به مرز بازگشتند و نیروهای مجاهدین را در منطقه اشغال شده تنها گذاشتند. نیروهای مجاهدین خلق مقدار زیادی تجهیزات و نیروهای انسانی از دست دادند. عراق همچنین اقدام به یک بمباران راهبردی گسترده مراکز پرجمعیت و اهداف اقتصادی ایران کرد. در نتیجه آن ۱۰ تأسیسات نفتی و شش پالایشگاه تولید نفت خام در اهواز و چندین تأسیسات و نیروگاه در بی بی حکیمه و گچ ساران تخریب شد.
کتاب

http://csis.org/files/media/csis/pubs/9005lessonsiraniraqii-chap10.pdf
حسن لشگری

| حسن لشگری | حسن لشگری |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: حسن لشکری
زاده: ۱۳۱۷ ه.ش تهران
درگذشته: ۲۳ مرداد ۱۳۵۴ ه.ش (۳۲ سال) تهران
پیشه: آهنگساز، نوازنده
ساز(ها): سنتور، ویلن، پیانو، آکاردئون
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلنآکاردئون: ویلنآکاردئون
حسن لشگری (زادهٔ ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۵۴) آهنگساز و نوازنده اهل ایران بود. وی در عمر کوتاه خود ترانه‌هایی برای خوانندگان مطرح نظیر هایده، گوگوش، عارف و ایرج ساخت.
ترانهٔ «تنها با گل‌ها» به خوانندگی هایده و «آدما» و «دنیا وفا نداره» به خوانندگی گوگوش، از جمله آثار لشگری است.
زندگی‌نامه

حسن لشگری در سال ۱۳۱۷ در تهران متولد شد. پدرش علی‌اصغر لشگری نوازندهٔ تار بود. به همین سبب او از کودکی با موسیقی آشنا شد و نواختن ساز سنتور را نزد برادرش منوچهر لشگری آغاز کرد. پس از آن به هنرستان موسیقی راه یافت و تحصیلات موسیقی خود را به پایان برد. او به نواختن سازهایی نظیر ویلن، پیانو و آکاردئون تسلط داشت. حسن لشگری با رادیو و ارکستر کودک همکاری داشت. برادران او بزرگ لشگری، جواد لشگری، منوچهر لشگری و محمد لشگری نیز از موسیقی‌دانان سرشناس ایرانی بودند.
بیماری و درگذشت

حسن لشگری از سال ۱۳۵۱ دچار بیماری شد. در سال ۱۳۵۲ به توصیهٔ پزشکان به لندن سفر کرد و پس از انجام عمل جراحی طحال، با بهبودی نسبی به تهران بازگشت. با اوج‌گیری دوبارهٔ بیماری، او مجدداً به انگلستان رفت و درمانِ موقتی حاصل شد اما بیماری او پس از مدتی شدت بیشتری گرفت و این‌بار در ماهِ تیر سال ۱۳۵۴، برای معالجه به اسرائیل سفر کرد. در آن‌جا، با وجود انجامِ دو عمل جراحی، همچنان حال او به وخامت گذاشت و به ناچار به تهران منتقل و در بیمارستان آراد بستری شد.
او پس از بازگشت به تهران، در بیمارستان به خبرنگار هفته‌نامهٔ جوانان گفت:
«راستش دوری از وطن و دوستان بیشتر مرا به ناامیدی کشیده بود و حالا که همه را در کنار خود می‌بینم و گاه به نوای موزیک ایرانی گوش می‌دهم امیدی در دلم جوانه کرده و احساس راحتی می‌کنم.»
او همچنین در آخرین مصاحبه قبل از مرگش گفت: «تنها آرزوی من این است که در وطنم بمیرم.» وی در بیمارستان آخرین اثر خود را با عنوان «دیگه باید رفت» بر روی شعری از آذر صراف‌پور ساخت که پس از مدتی توسط هایده خوانده شد. حسن لشگری سرانجام در ۲۳ مرداد سال ۱۳۵۴ ه‍. ش بر اثر سرطان معده درگذشت.
پس از درگذشت حسن لشگری، سیمین بهبهانی شعر زیر را به یاد او سرود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| حسن لشکری به حق پیوست یاد آن نازنین گرامی باد |  | گر چه ناکام از این جهان بگسست آن جهانش به شادکامی باد |
| روز پایان کار و روز حساب ایزدش یار باد و حامی باد |  | در کتاب زمانه تا باقی است یادگارش به نیک نامی باد |
آثار

| نام اثر | آهنگساز | تنظیم‌کننده | شاعر | خواننده | سال انتشار | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| واسه دل بلا شدی |   |  | بهمن رامین | هایده | ۱۳۵۲ |  |
| تنها با گل‌ها |   | واروژان | علیرضا طبایی | هایده | ۱۳۵۲ |  |
| تو چشمون سیاهم |   |  | علیرضا طبایی | هایده |  |  |
| تو نگاه کن |   |  | علیرضا طبایی | هایده |  |  |
| نگاهم با نگاهت قصه‌ها دارد |   | واروژان | ایرج جنتی عطایی | هایده و عارف |  |  |
| دل تو خراب و ویرون بشه |   |  | بهمن رامین | هایده |  |  |
| آدما (منو دیگه نمی‌خوای) |   | واروژان | پرویز وکیلی | گوگوش | ۱۳۵۲ |  |
| دنیا وفا نداره |   |  | بهمن رامین | گوگوش | ۱۳۵۲ |  |
| با نام تو |   |  | ایرج جنتی عطایی | عارف |  |  |
| لباتو غنچه نکن |   |  | کریم فکور | عارف |  |  |
| بگو یار که بودی |   |  | پرویز وکیلی | عارف |  |  |
| چشمان تو (شهر فرنگه چشمات) |   |  | علیرضا طبایی | عارف |  |  |
| سایه تنها |   | افشین | علیرضا طبایی | عارف |  |  |
| حیف عشق من و تو تموم بشه (قصهٔ کتاب‌ها) |   |  | ایرج جنتی عطایی | عارف |  |  |
| بیا دستی برآریم |   |  | عبدالله الفت | عارف |  |  |
| لبان تو |   |  | علیرضا طبایی | عارف |  |  |
| دود از کنده پا میشه |   |  | پرویز وکیلی | عارف |  |  |
| غرور شکسته |   |  | پرویز وکیلی | عارف |  |  |
| گناهت را نمی‌بخشم |   |  | زارعی | عارف |  |  |
| هفته به هفته |   |  | زارعی | عارف |  |  |
| نوبر بهار |   |  | علیرضا طبایی | الهه |  |  |
| ای دل چرا ناز می‌کنی |   |  | عبدالله الفت | الهه |  |  |
| برف میاد |   |  | عبدالله الفت | الهه |  |  |
| به سیم آخر بزنم (باغ انار) |   |  | علیرضا طبایی | الهه |  |  |
| فریب |   |  | مهدی پرنگ | الهه |  |  |
| آسمون ای آسمون |   |  | کریم فکور | الهه |  |  |
| بشنو باور مکن |   |  | زارعی | الهه |  |  |
| نگاه آشنا |   |  | عبدالله الفت | الهه |  |  |
| ای وای (بارون بارونه) | محلی |   |  | الهه |  |  |
| غنچه نو شکفته (نرگس) | افغانی |   |  | الهه |  |  |
| آخه آدم غمش و به کی بگه |   |  | ایرج جنتی عطایی | ضیاء | ۱۳۵۰ |  |
| بذار حرفمو بزنم |   |  | پرویز وکیلی | ایرج |  |  |
| به کس کسونت نمیدم |   |  | پرویز وکیلی | ایرج |  |  |
| بذار حرفمو بزنم |   |  | پرویز وکیلی | ایرج |  |  |
| قصهٔ ساز |   |  | مهدی پرنگ | اکبر زیگلری |  |  |
| لیلا خیمه داره |   |  |  | بهشته |  |  |
| دشت گناه |   |  | عبدالله الفت | تورج روانبخش |  |  |
جیمز لنکفرد

| جیمز لنکفرد | جیمز لنکفرد |
| --- | --- |
سناتور ایالات متحدهٔ آمریکا   از اکلاهما: سناتور ایالات متحدهٔ آمریکا   از اکلاهما
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۵ همکار با جیم اینهاف: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۵ همکار با جیم اینهاف
پس از: تام کوبرن
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از اکلاهما حوزهٔ حوزه انتخابیه پنجم اکلاهما: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از اکلاهما حوزهٔ حوزه انتخابیه پنجم اکلاهما
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۱ – ۳ ژانویه ۲۰۱۵: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۱ – ۳ ژانویه ۲۰۱۵
پس از: مری فالین
پیش از: Steve Russell
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ مارس ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) دالاس، تگزاس
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): سیندی لنکفرد Cindy Lankford
محل تحصیل: دانشگاه تگزاس در آستین (B.S.) Southwestern Baptist Theological Seminary (M.Div.)
تخصص: Youth Camp Programming Director
جیمز پل لنکفرد (به انگلیسی: James Paul Lankford) سناتور ایالات متحده از اکلاهما است. پیشتر او نمایندهٔ حوزه انتخابیه پنجم اکلاهما از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۴۵ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد. لنکفرد با پیروزی در انتخابات ویژهٔ سنای ایالات متحده در اکلاهما در نوامبر ۲۰۱۴ برای جانشینی باقی ماندهٔ دوره تام کوبرن برگزیده شد.