stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کمیابی
کالاهای غیرکمیاب

در طرف مقابل، کالاهای غیرکمیاب وجود دارد. این کالاها الزاماً بی‌ارزش نیستند و حتی برخی از آنها می‌توانند برای زندگی افراد ضروری باشند. همان‌طور که فرانک فتر در اصول اقتصادی خود توضیح می‌دهد: «ممکن است حتی برخی از کالاهای ضروری برای زندگی به دلیل فراوانی، مورد انتخاب قرار نگیرند. به چنین مواردی کالاهای رایگان می‌گویند. این کالاها در اصطلاح مورد استفاده اقتصاددان‌ها هیچ ارزش مفهومی ندارند. کالاهای رایگان در افراط، یعنی در مقادیر کافی نه فقط برای جلب رضایت بلکه برای برآوردن تمام خواسته‌هایی که ممکن است به آنها بستگی داشته‌باشد، وجود دارند.» در مقایسه با کالاهای کمیاب، کالاهای غیرکمیاب کالاهایی هستند که هیچ رقابتی بر سر مالکیت آنها وجود ندارد. این واقعیت که شخصی از چیزی استفاده می‌کند، مانع استفاده شخص دیگری نمی‌شود برای کالاهای غیرکمیاب است. برای اینکه کالایی غیرکمیاب تلقی‌شود، می‌تواند مقدار بی‌نهایت از آن وجود داشته‌باشد، قابل تصرف نباشد یا اینکه بطور نامحدود تولید شود.
شرح فاجعه مالتوسی به زبان ساده
محوت

شهرستان محوت (به عربی:  ولایة محوت ) یکی از شهرستانهای استان وُسطی در کشور پادشاهی عمان است. شهرستان محوت دارای ۳۲ روستا توابع و با جمعیت بیش از ۸ هزار نفر در این روستاها زندگی می‌کنند.
جمعیت

جمعیت آن در حدود ۹۷۶۱ هزار نفر می‌باشد.
سنت-مادلن-دو-لا-ریوییر-مادلین، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Sainte-Madeleine- de-la-Rivière-Madeleine | Sainte-Madeleine- de-la-Rivière-Madeleine |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Manche-d'Épée: Manche-d'Épée
Ste-Madeleine-de-la-Rivière-Madeleine: Ste-Madeleine-de-la-Rivière-Madeleine
مختصات: ۴۹°۱۴′ شمالی ۶۵°۱۸′ غربی﻿ / ﻿۴۹٫۲۳۳°شمالی ۶۵٫۳۰۰°غربی﻿ / 49.233; -65.300: مختصات: ۴۹°۱۴′ شمالی ۶۵°۱۸′ غربی﻿ / ﻿۴۹٫۲۳۳°شمالی ۶۵٫۳۰۰°غربی﻿ / 49.233; -65.300
استان:  استان کبک
ناحیه: گاسپزی-ایل-دو-لا-مادلن
منطقه شهری: لا اوت-کاسپزی
Constituted: February 27, 1915
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joël Côté
 • Federal riding: Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia
 • Prov. riding: Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶۲٫۳۰ کیلومتر مربع (۱۰۱٫۲۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۶۴٫۴۲ کیلومتر مربع (۱۰۲٫۰۹ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۳۳۴
 • تراکم: ۱٫۳/کیلومتر مربع (۳/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۱۰٫۵%
 • Dwellings: ۲۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0E 1P0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.gaspesie.net/municipaliteste-Madeleine
سنت-مادلن-دو-لا-ریوییر-مادلین (به فرانسوی: Sainte-Madeleine-de-la-Rivière-Madeleine) شهری در منطقه شهری لا اوت-کاسپزی ناحیه گاسپزی-ایل-دو-لا-مادلن در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۳۷۷ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۶۹٫۳۵ کیلومتر مربع است.
چقا (فریدون‌شهر)

مکان
| چقا | چقا |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۳۲°۵۰′ شمالی ۵۰°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۳۳°شمالی ۵۰٫۲۵۰°شرقی﻿ / 32.833; 50.250: مختصات: ۳۲°۵۰′ شمالی ۵۰°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۳۳°شمالی ۵۰٫۲۵۰°شرقی﻿ / 32.833; 50.250
استان: اصفهان
شهرستان: فریدون‌شهر
بخش: مرکزی
جمعیت: ۹۷۱ نفر (سرشماری ۹۵)
روستای چقا در غرب استان اصفهان قرار دارد. این روستا از توابع شهرستان فریدون‌شهر است و در بخش مرکزی این شهرستان واقع است.
مردم چقا مهاجرینی هستند که در زمان های مختلف و از مناطق مختلف به این روستا مهاجرت و سکنا گزیده اند. و روستای چقا را به وجود آورده اند.
جمعیت

این روستا در دهستان برف انبار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۷۱ نفر ( خانوار) بوده‌است.
کاروجاته

مکان
| کاروجاته | کاروجاته |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاروجاته: کاروجاته
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان میلان (MI)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Umberto Gravina
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۴ کیلومتر مربع (۲٫۱ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱۳٬۴۷۹
 • تراکم: ۲۵۰۰/کیلومتر مربع (۶۵۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Carugatesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 20061
پیش‌شماره تلفن: 02
وبگاه: وبگاه رسمی
کاروجاته (به ایتالیایی: Carugate) یک کومونه در ایتالیا است که در استان میلان واقع شده‌است.
خصوصیات

کاروجاته ۵٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۴۷۹ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آرنزاس

مکان در 22px تگزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| شهرستان آرنزاس، تگزاس Aransas County, Texas | شهرستان آرنزاس، تگزاس Aransas County, Texas |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
موقعیت در تگزاس: موقعیت در تگزاس
مختصات: ۲۸°۰۶′شمالی ۹۶°۵۹′غربی﻿ / ﻿۲۸٫۱۰°شمالی ۹۶٫۹۹°غربی﻿ / 28.10; -96.99: مختصات: ۲۸°۰۶′شمالی ۹۶°۵۹′غربی﻿ / ﻿۲۸٫۱۰°شمالی ۹۶٫۹۹°غربی﻿ / 28.10; -96.99
ایالت:  تگزاس
بزرگترین شهر: راکپرت
تاریخ تاسیس: ۱۸۷۱
بخشداری: راکپرت
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۳۶۷ کیلومتر مربع (۵۲۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۶۵۲ کیلومتر مربع (۲۵۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۳٬۱۵۸
 • تراکم: ۱۷/کیلومتر مربع (۴۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۶- (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵- (CDT)
وبگاه: www.aransascounty.org
آرنزاس (به انگلیسی: Aransas) شهرستانی در ایالت تگزاس است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهرستان ۲۲٬۴۹۷ نفر اعلام شد. مرکز آرنزاس شهر راکپرت است. شهرستان آرنزاس در سال ۱۸۷۱ تأسیس شد.
جغرافیا

طبق اداره آمار آمریکا، این شهرستان مساحتی در حدود ۱٬۳۶۷ کیلومتر مربع دارد.
جغرافیا > شهرها

آرنزاس پس
راکپرت
ته‌جو، پادشاه گوریو

با ته‌جو، پادشاه گوگوریو یا تائجو چوسان اشتباه نشود.
| ته‌جو | ته‌جو |
| --- | --- |
سلطنت: ۲۵ ژوئیه ۹۱۸ تا ۴ ژوئیه ۹۴۳
تاج‌گذاری: ۱۵ ژوئن ۹۱۸
پیشین: تاسیس پادشاهی گونگ یه پادشاه گیون سائه گیون سینگئوم
جانشین: هیه جونگ
زاده: ۳۱ ژانویهٔ ۸۷۷
درگذشته: ۴ ژوئیهٔ ۹۴۳ (۶۶ سال)
خاندان: خاندان وانگ
پدر: سجو
ته‌جو یا ته‌جو وانگ گون (زاده ۳۱ ژانویه ۸۷۷ و مرگ ۴ ژوئیه ۹۴۳) اولین پادشاه و بنیانگذار دودمان گوریو است.
میراث

اتحاد سه پادشاهی بعدی در سال ۹۳۶ در تاریخ کره بسیار مهم بود. اتحاد سال ۶۶۸ پس از میلاد توسط سیلا تنها اتحاد تقریباً نیمی از مردم شبه جزیره کره و مجاورت آن بود (که در آن زمان عمدتاً خود را یک قوم تقسیم شده بین بسیاری از ایالت ها می دانستند)، زیرا بخش شمالی توسط بالهائه اداره می شد. خود را به عنوان تناسخ گوگوریو مطرح کرد. با این حال، اتحاد وانگ کن در سال ۹۳۶ یک اتحاد کاملتر بود (که در آن تنها یک دولت واحد در میان مردم پدید آمد، برخلاف قرن هفتم، زمانی که دو کشور، یکپارچه سیلا و بالهای پدید آمدند). مردم شبه جزیره کره پس از آن تا سال ۱۹۴۸ تحت یک دولت واحد و متحد باقی ماندند، زمانی که کره توسط شوروی و نیروهای ایالات متحده به شمال و جنوب تقسیم شد.
نام مدرن "کره" از نام "گوریو" گرفته شده است، که خود از "گوگوریو" گرفته شده است، که میراث آن (و به طور گسترده، قلمرو) وانگ کون و پادشاهی جدیدش ادعا می کردند. بسیاری از کره‌ای‌های امروزی به‌عنوان اولین حاکمی که مردم شبه‌جزیره کره را به‌طور کامل‌تر تحت یک دولت واحد متحد می‌کند، برای کاربرد در وضعیت کنونی تقسیم در شبه‌جزیره کره به مثال او نگاه می‌کنند.
در دوران اولیه سلسله گوریو، عنوان تائجو (هانجا: 太子) تنها یک عنوان همتا برای پسران پادشاه بود. عنوان جداگانه ای برای وارث ظاهری به نام جئونگیون (هانجا: 正尹) وجود داشت.
خانواده

پدر: سجو
مادر: وینسوک
همسرها و فرزندان:
ملکه سین هیه
ملکه جانگ هوا
پادشاه هیه جونگ
ملکه سینمیونگ سونسونگ
شاهزاده تائه جا
پادشاه جونگ جونگ اول
پادشاه گوانگ جونگ
شاهزاده مونوون
سینجونگ
سینسونگ
جوندوک
جونگ موک
دانگ یانگ وون
سوک موک
چونان بووون
هونگ بوکوون
هودائل یانگ وون
دائه میونگ جو وون
گوانگ جو وون
سوگ وانگ جوو وون
دانگ سانوون
یهوا
دائه سو وون
سو سو وون
سو جون وون
سین جو وون
وول هوا وون
سیلم، اکلاهما

CDP
| Salem, Oklahoma | Salem, Oklahoma |
| --- | --- |
CDP: CDP
ایالت: اکلاهما
شهرستان: ادیر
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳ مایل مربع (۸٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۳ مایل مربع (۸٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۸۶ فوت (۳۹۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۸۹
 • تراکم: ۲۶٫۸/مایل مربع (۱۰٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 40-64875
GNIS feature ID: 1853480
سیلم(به انگلیسی: Salem) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱۲ نفر بوده‌است.
روپی‌نیرول

روپی‌نیرول (انگلیسی: Ropinirole) (لا نام تجاری Requip) دارویی است که برای درمان بیماری پارکینسون (PD) و سندرم پای بی‌قرار (RLS) استفاده می‌شود. در PD دوز باید متناسب با اثر تنظیم شود و درمان نباید به طور ناگهانی قطع شود. این دارو از طریق دهان مصرف می‌شود. روپی‌نیرول در ایالات متحده امریکا و انگلستان برای القای استفراغ در سگ‌هایی که سموم یا مواد خارجی غیر اسیدی خورده‌اند تأیید شده است.
عوارض جانبی شایع آن شامل خواب آلودگی، استفراغ و سرگیجه است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل قمار پاتولوژیک، فشار خون پایین همراه با ایستادن و توهم باشد. استفاده در بارداری و شیردهی ایمنی نامشخصی دارد. این دارو آگونیست دوپامین است و با تحریک گیرنده‌های دوپامین D2 عمل می‌کند.
این دارو در سال ۱۹۹۷ میلادی برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. به عنوان یک داروی عمومی در دسترس است. در سال ۲۰۱۹، با بیش از ۳ میلیون نسخه، صد و چهل و چهارمین داروی رایج در ایالات متحده بود. در ژوئن ۲۰۲۰ برای استفاده پزشکی دامپزشکی در سگ‌ها در ایالات متحده و بریتانیا تایید شد.
کاربرد پزشکی

روپی‌نیرول عمدتاً برای بیماری پارکینسون، RLS و علائم خارج هرمی تجویز می‌شود.  همچنین می‌تواند عوارض جانبی ناشی از مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین، از جمله سندرم پارکینسونیسم و ​​همچنین اختلال عملکرد جنسی و اختلال نعوظ ناشی از SSRIها یا داروهای ضد روان پریشی را کاهش دهد.
دوز

روپی‌نیرول در آماده‌سازی‌های مختلفی موجود است، از قرص ۰.۲۵ میلی‌گرم تا قرص ۵ میلی‌گرم. دلیل اصلی، تیتراسیون دوز است.
برای بیماری پارکینسون، بیشیه دوز توصیه شده ۲۴ میلی‌گرم در روز است که در سه دوز جداگانه در طول روز مصرف می شود. بیشینه دوز توصیه شده روپی‌نیرول برای افراد مبتلا به مرحله نهایی بیماری کلیوی (ESRD) در مقایسه با موارد توصیه شده برای افراد دارای عملکرد کلیوی طبیعی باید ۲۵ درصد کاهش یابد. کاهش ۲۵ درصدی دوز نشان دهنده یک رژیم دوز ساده تر از نظر قدرت قرص در دسترس است، در مقایسه با کاهش ۳۰ درصدی دوز.
برای RLS، بیشیه دوز توصیه شده ۴ میلی‌گرم در روز است که ۱ تا ۳ ساعت قبل از خواب مصرف می شود. یک مطالعه برچسب باز ۵۲ هفته‌ای میانگین دوز ۱.۹۰ میلی‌گرم را یک بار در روز ۱ تا ۳ ساعت پیش از خواب داشت.
عوارض جانبی

روپی‌نیرول می تواند باعث تهوع، سرگیجه، توهم، افت فشار خون ارتواستاتیک و حملات خواب ناگهانی در طول روز شود. عوارض جانبی غیرمعمول خاص آگونیست‌های D3 مانند روپی‌نیرول و پرامی‌پکسول می‌تواند شامل بیش‌جنس‌گرایی، ضربه زدن و قمار اجباری باشد، حتی در بیمارانی که سابقه این رفتارها را ندارند.
روپی‌نیرول همچنین زمانی که برای درمان سندرم پای بی‌قرار استفاده می‌شود، باعث ایجاد اثری به نام "افزایش" می‌شود، جایی که به مرور زمان درمان با آگونیست‌های دوپامین باعث شدیدتر شدن علائم RLS می‌شود. این معمولاً منجر به افزایش مداوم دوز در تلاش برای جبران پیشرفت علائم می‌شود. در صورت قطع دارو، علائم به سطح شدتی که پیش از آغاز درمان تجربه کرده بودند، برمی گردند. با این حال، روپی‌نیرول و پرامی‌پکسول هر دو باعث ایجاد اثرات ترک دردناک در صورت توقف درمان می‌شوند و روند مصرف بیماری که دارو را به مدت طولانی از این داروها استفاده می‌کند، اغلب بسیار دشوار است و معمولاً باید تحت نظارت یک متخصص پزشکی باشد.
تمایلات جنسی پرخطر
فارماکولوژی

روپی‌نیرول به عنوان آگونیست گیرنده‌های دوپامین D2، D3 و D4 با بالاترین میل ترکیبی برای D3 عمل می‌کند که بیشتر در نواحی لیمبیک یافت می‌شوند. در گیرنده‌های 5-HT2 و α2 ضعیف است و گفته می‌شود که تقریباً هیچ تمایلی به گیرنده‌های 5-HT1، GABA، mAChRs، α1 و β-آدرنرژیک ندارد.
روپی‌نیرول عمدتاً توسط سیتوکروم P450 CYP1A2 برای تشکیل دو متابولیت متابولیزه می‌شود. SK&F-104557 و SK&F-89124، که هر دو از طریق کلیه دفع می‌شوند، و در دوزهای بالاتر از بالینی، توسط CYP3A4 متابولیزه می‌شوند. در دوزهای بیشتر از ۲۴ میلی‌گرم، CYP2D6 ممکن است مهار شود، اگرچه این تنها در شرایط آزمایشگاهی آزمایش شده است.
کوربیر، سوئیس

مکان در Fribourg
| کوربیر | کوربیر |
| --- | --- |
بخش سوئیس: بخش سوئیس
  نشان:   نشان
موقعیت کوربیر : موقعیت کوربیر 
کوربیرموقعیت روی نقشه سوئیسکوربیرموقعیت روی نقشه کانتون فریبورگ: کوربیرموقعیت روی نقشه سوئیسکوربیرموقعیت روی نقشه کانتون فریبورگ
مختصات: ۴۶°۴۰′ شمالی ۷°۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۶۶۷°شمالی ۷٫۱۰۰°شرقی﻿ / 46.667; 7.100: مختصات: ۴۶°۴۰′ شمالی ۷°۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۶۶۷°شمالی ۷٫۱۰۰°شرقی﻿ / 46.667; 7.100
کانتون: Fribourg
ناحیه: گرویر
حکومت: حکومت
 • شهردار: Syndic
 • مجلس: Syndic
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۶۰ کیلومتر مربع (۳٫۷۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۱۴ متر (۲۳۴۳ فوت)
جمعیت (2018-12-31): جمعیت (2018-12-31)
 • کل: ۸۹۸
 • تراکم: ۹۴/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱:۰۰+ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲:۰۰+ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد(های) پستی: 1647
SFOS number: 2129
احاطه‌شده توسط: Echarlens, Hauteville, Marsens, Villarvolard, Val-de-Charmey
وبگاه: https://www.corbieres.ch   SFSO statistics
کوربیِر (به فرانسوی: Corbières)(به آرپیتان: Corbiéres) یک شهر و شهرداری است که در بخش گرویر کانتون فریبورگ در کشور سوئیس واقع شده است. در ۱ ژانویه ۲۰۱۱ شهرداری سابق ویلاروولار به دستور دولت محلی کانتون فریبورگ منحل شد و زمین‌های آن با کوربیر ادغام شد.
پیشینه شکل‌گیری کوربیر به قرون وسطی باز می‌گردد. نام این شهر برای اولین بار در اسناد ثبت شده در سال ۱۱۱۵ ذکر شده است. تا اواسط قرن بیستم این شهر با نام آلمانی کوربرس نامیده می‌شد، اما این نام دیگر استفاده نمی‌شود.
موقعیت جغرافیایی کوربیر در مرکز کانتون فریبورگ در غرب کشور سوئیس قرار دارد. جمعیت این شهر در پایان سال ۲۰۱۸ بالغ بر ۸۹۸ نفر بوده است. رود سرین از حاشیه این شهر عبور می‌کند.
کوپا لیپتون

تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جامی که به برنده داده می‌شد: جامی که به برنده داده می‌شد
سازمان:  اتحادیه فوتبال آرژانتین   اتحادیه فوتبال اروگوئه
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۰۵
سال تعطیلی: ۱۹۹۲؛ ۳۳ سال پیش (۱۹۹۲-خطا: زمان نامعتبر}})
منطقه: آرژانتین, اروگوئه
شمار تیم‌های حاضر: ۲
رقابت‌های وابسته:  فهرست  کوپا نیوتن  جام افتخاری برتر آرژانتین  جام افتخاری برتر اروگوئه 
موفق‌ترین تیم:  آرژانتین   (۱۸ قهرمانی)
کوپا لیپتون یا کوپا د کاریداد لیپتون یک رقابت فوتبال دوستانه بود که بین تیم‌های ملی آرژانتین و اروگوئه برگزار می‌شد. این مسابقه ۲۹ بار بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۹۲ برگزار شد.
تاریخچه

این جام توسط توماس لیپتون، غول چای اسکاتلندی، برای مسابقاتی بین دو کشور در دو طرف ریو دلا پلاتا اهدا شد، با این شرط که تیم‌ها فقط از بازیکنان بومی تشکیل شوند. جام (قدیمی‌ترین جام بین‌المللی که در مقر اتحادیه آرژانتین به نمایش گذاشته شد) توسط طلاسازان انگلیسی فلوکینگتون از خیابان ریجنت مجسمه‌سازی شد.
این مسابقات به طور سالانه بین سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۲۹ برگزار شد، به استثنای سال‌های ۱۹۱۴، ۱۹۲۰-۱۹۲۱ و ۱۹۲۵-۱۹۵۲. از آن زمان تنها به صورت پراکنده با تنها ۹ نسخه در طول نیم قرن بین سال‌های ۱۹۳۷ و ۱۹۹۲ بازی می‌شود. دهه ۱۹۱۰ به عنوان "عصر طلایی" مسابقات در نظر گرفته می‌شود، زیرا آرژانتین و اروگوئه تیم‌های غالب در آمریکای جنوبی بودند. سپس کوپا لیپتون مهمترین رقابت برای هر دو طرف بود. با این وجود، جام از دهه ۱۹۳۰ به دلیل تولد جام جهانی فوتبال، درگیری بین آرژانتین و اروگوئه و حضور سایر کشورها در مسابقات آمریکای جنوبی، علاقه خود را از دست داد.
کوپا لیپتون در مجموع ۲۹ بار انجام شده است که آرژانتین در ۱۸ مسابقه و اروگوئه در ۱۱ مسابقه برنده شدند.
لیست قهرمانان

این لیست شامل تمامی نسخه‌های این تورنمنت می‌باشد.
| نسخه | سال | قهرمان | نتیجه | نایب قهرمان | شهر | ورزشگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۹۰۵ |  اروگوئه | ۰–۰ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه انجمن ورزش آرژانتین |
| ۲ | ۱۹۰۶ |  آرژانتین | ۲–۰ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۳ | ۱۹۰۷ |  آرژانتین | ۲–۱ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه استودیانتس |
| ۴ | ۱۹۰۸ |  آرژانتین | ۲–۲ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۵ | ۱۹۰۹ |  آرژانتین | ۲–۱ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه جی‌ای‌بی‌ای |
| ۶ | ۱۹۱۰ |  اروگوئه | ۳–۱ |  آرژانتین | مونته‌ویدئو | ورزشگاه بلودره |
| ۷ | ۱۹۱۱ |  اروگوئه | ۲–۰ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه جی‌ای‌بی‌ای |
| ۸ | ۱۹۱۲ |  اروگوئه | ۲–۰ |  آرژانتین | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۹ | ۱۹۱۳ |  آرژانتین | ۴–۰ |  اروگوئه | آویاندا | ورزشگاه راسینگ |
| ۱۰ | ۱۹۱۵ |  آرژانتین | ۲–۱ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه جی‌ای‌بی‌ای |
| ۱۱ | ۱۹۱۶ |  آرژانتین | ۲–۱ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۱۲ | ۱۹۱۷ |  آرژانتین | ۱–۰ |  اروگوئه | آویاندا | ورزشگاه راسینگ |
| ۱۳ | ۱۹۱۸ |  آرژانتین | ۱–۱ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۱۴ | ۱۹۱۹ |  اروگوئه | ۲–۱ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه جی‌ای‌بی‌ای |
| ۱۵ | ۱۹۲۲ |  اروگوئه | ۱–۰ |  آرژانتین | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۱۶ | ۱۹۲۳ |  اروگوئه | ۰–۰ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه اسپورتیوو باراکاس |
| ۱۷ | ۱۹۲۴ |  اروگوئه | ۲–۰ |  آرژانتین | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۱۸ | ۱۹۲۷ |  اروگوئه | ۱–۰ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه مینیسترو برین سینگوئل |
| ۱۹ | ۱۹۲۸ |  آرژانتین | ۲–۲ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه گران پارک سنترال |
| ۲۰ | ۱۹۲۹ |  اروگوئه | ۰–۰ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه گاسیومترو |
| ۲۱ | ۱۹۳۷ |  آرژانتین | ۵–۱ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه لیبرتادورس آمریکا |
| ۲۲ | ۱۹۴۲ |  آرژانتین | ۱–۱ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه سنتناریو |
| ۲۳ | ۱۹۴۵ |  آرژانتین | ۲–۲ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه سنتناریو |
| ۲۴ | ۱۹۵۷ |  اروگوئه | ۱–۱ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه توماس آدولفو دوکیو |
| ۲۵ | ۱۹۶۲ |  آرژانتین | ۳–۱ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوسیو لیبرتی |
| ۲۶ | ۱۹۶۸ |  آرژانتین | ۲–۰ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوسیو لیبرتی |
| ۲۷ | ۱۹۷۳ |  اروگوئه | ۱–۱ |  آرژانتین | بوئنوس آیرس | ورزشگاه خوزه آمالفیتانی |
| ۲۸ | ۱۹۷۶ |  آرژانتین | ۴–۱ |  اروگوئه | بوئنوس آیرس | ورزشگاه خوزه آمالفیتانی |
| ۲۹ | ۱۹۹۲ |  آرژانتین | ۰–۰ |  اروگوئه | مونته‌ویدئو | ورزشگاه سنتناریو |
توماس لیپتون
آرژانتین، قهرمان سال ۱۹۰۵
صحنه‌ای از بازی ۱۹۰۵
جمعیتی که در بازی سال ۱۹۰۷ بودند
عدالت (فیلم ۱۹۱۴)

| عدالت | عدالت |
| --- | --- |
کارگردان: فرانک ویلسون
بازیگران: الک ورستر آلما تیلور استوارت رم
شرکت تولید: هپورت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ژانویه ۱۹۱۴
کشور: بریتانیا
زبان: صامت میان‌متن انگلیسی
عدالت (انگلیسی: Justice) فیلمی صامت در سبک جنایی به کارگردانی فرانک ویلسون محصول سال ۱۹۱۴ بریتانیا است.
کنیانگ چهیش

| کنیانگ چهیش  | کنیانگ چهیش  |
| --- | --- |
دید کُنیانگ چهیش از سمت شمال خاوری: دید کُنیانگ چهیش از سمت شمال خاوری
fa (in English: Expected satiety): fa
کنیانگ چهیش موقعیت روی نقشه پاکستانکنیانگ چهیش موقعیت روی نقشه گلگت-بلتستان : کنیانگ چهیش موقعیت روی نقشه پاکستانکنیانگ چهیش موقعیت روی نقشه گلگت-بلتستان 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۷٬۸۵۲ متر (۲۵٬۷۶۱ فوت) فهرست بلندترین کوه‌های دنیا
برجستگی: ۱٬۷۶۵ متر (۵٬۷۹۱ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۳۶°۱۲′۱۹″ شمالی ۷۵°۱۲′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۰۵۲۸°شمالی ۷۵٫۲۰۷۷۸°شرقی﻿ / 36.20528; 75.20778
جغرافیا: جغرافیا
رشته‌کوه مادر: هیسپار موستاق، قره‌قروم
صعود: صعود
نخستین صعود: ۲۶ اوت ۱۹۷۱ توسط آندرزی هنریش، جان استریزینسکی، ریسزارد سزارفیسکی و آندری زاوادا
آسان‌ترین مسیر: صعود یخی، سنگی و یخ‌رود
کُنیانگ چهیش (Kunyang Chhish) یا کنیانگ کیش دومین کوه مرتفع در هیسپار موزتاغ، زیرشاخه ای در کوه‌های قره‌قروم در پاکستان است. بلندی آن ۷٬۸۲۳ متر (۲۵٬۶۶۶ فوت) است و در رتبه ۲۱ جهان و ۸ در پاکستان قرار دارد.
محل

کنیانگ چهیش در امتداد جناح شمالی یخچال هیسپار، یکی از یخچال‌های اصلی قره‌قروم قرار دارد. سرچشمه یخچال یزغیل است که به دره دره شِمشال ختم می‌شود. این کوه از شمال شرقی محل تلاقی یخچال هیسپار و یخچال کنیانگ بالا می‌رود، در حالی که دستاغل سر (بلندترین قله هیسپار موزتاغ) بر یخچال کنیانگ در انتهای شمالی آن تسلط دارد.
ویژگی‌های قابل توجه

کنیانگ چهیش بیست و یکمین کوه مستقل در جهان است. همچنین به دلیل برخاستن از زمین‌های محلی قابل توجه است: برای مثال، تقریباً ۴٬۰۰۰ متر (۱۳٬۰۰۰ فوت) بالاتر از کمپ اصلی جنوبی خود در یخچال کنیانگ، و ارتفاع آن ۵٬۵۰۰ متر (۳٫۴ مایل) بالای دره هونزا در حدود ۳۳ کیلومتر (۱۰۸٬۰۰۰ فوت) قرار گرفته‌است. این یک قله شیب دار، نوک تیز و پیچیده‌است. به راحتی با دستاغل سر کمی بالاتر در شمال رقابت می‌کند که نمای گردتری دارد.
بدون احتساب دو قله پوماری چهیش ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل) تا ENE، توده کونیانگ چهیش دارای پنج قله است:
کنیانگ چهیش اصلی، ۷٬۸۵۲ متر (۲۵٬۷۶۱ فوت)
کونیانگ چیش جنوبی، 7620 ۷٬۶۲۰ متر (۲۵٬۰۰۰ فوت)، ۷۰۰ متر جنوب غربی، با برجستگی تنها حدود ۱۰۰ متر (۳۳۰ فوت)
کنیانگ چهیش شرقی ۷٬۴۰۰ متر (۲۴٬۳۰۰ فوت)، ۲ کیلومتر ESE, ۲۴۰ متر (۷۹۰ فوت) برجستگی.
کنیانگ چهیش غربی، ۷٬۳۵۰ متر (۲۴٬۱۱۰ فوت)، ۱٫۵ کیلومتر غرب، ۱۷۰ متر (۵۶۰ فوت) برجستگی. همچنین به عنوان قله هرم شناخته می‌شود.
کنیانگ چهیش شمالی، ۷٬۱۰۸ متر (۲۳٬۳۲۰ فوت)، ۶ کیلومتر شمال شرقی، ۵۱۷ متر (۱٬۶۹۶ فوت) برجستگی.
تاریخچه کوهنوردی

اولین تلاش برای صعود از کنیانگ چهیش در سال ۱۹۶۲ انجام شد، اما پس از سقوط بهمن در ۱۸ ژوئیه، دو کوهنورد، سرگرد جیمز میلز و کاپیتان MRF جونز، کشته شدند. اجساد آنها هرگز پیدا نشد.
تلاش بعدی در سال ۱۹۶۵ توسط یک گروه ژاپنی عمدتاً متشکل از اعضای دانشگاه توکیو انجام شد. آنها خط الراس جنوبی کنیانگ چهیش را انتخاب کردند، اما کوهنورد دیگر تاکئو ناکامورا پس از سقوط یک خط الراس باریک در ارتفاع ۷٬۲۰۰ متر (۲۳٬۶۰۰ فوت) درگذشت.
اولین صعود موفق توسط یک تیم لهستانی به رهبری آندری زاوادا در سال ۱۹۷۱ انجام شد. آنها یک مسیر طولانی را از یخچال طبیعی پوماری چیش به سمت خط الراس جنوبی قله طی کردند. با این حال، یکی از اعضای آنها، یان فرانچوک، در یک اتفاق مربوط به شکاف کوه کشته شد.
دومین و تنها صعود ثبت شده دیگر، از شمال غربی اسپور به سمت خط الراس شمالی صعود کرد. دو کوهنورد انگلیسی به نام‌های مارک لو و کیث میلن این مسیر را در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۸ به پایان رساندند. این مسیر برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ انجام شد و مجدداً در سال‌های ۱۹۸۱، ۱۹۸۲ و ۱۹۸۷ صورت گرفت.
شاخص هیمالیا سه تلاش اخیر برای این قله را در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳ فهرست می‌کند.
پس از چهار تلاش ناموفق، از سال ۲۰۰۳، قله شرق برای اولین بار در ژوئیه ۲۰۱۳ توسط یک تیم اتریشی/سوئیسی بر فراز دیوار جنوبی صعود کرد.
کنیانگ چهیش (پس‌زمینهٔ مرکزی) و پوماری چهیش (پس‌زمینهٔ سمت چپ) که از دامنه‌های غربی یازغیل سر دیده می‌شود.
سالار فاتح

میرزا علی خان دیوج یا علی دیوسالار کُجوری (زاده ۱۲۴۵ - درگذشت ۱۳۲۶) ملقب به سالار فاتح از مبارزان و ملاکان و متنفذان مازندران و از مردم شهرستان نور و کجور بود. پدرش میرزا رضاقلی از اهالی روستای کالج و مادرش گوهرخانم برادرزاده میرزا محمدرضاخان صدیق‌الدوله بود. وی تحصیلاتش را در تبریز نزد دایی اش میرزا حسن‌خان احسن‌الملک که در آنجا برای دربار قاجار کار می‌کرد به پایان رساند. در سال ۱۳۰۶ قمری دایی‌اش او را به عنوان سرپست خالصجات سلماس و بعد سرپرست ارامنه گمارد. پس از آن برای مدتی نایب‌الحکومه چهریق، دهخوارقان، ممقان، گوگان و اسکو بود. بعدها به درجه سرهگنی نایل گردید و در انقلاب‌های اوائل مشروطیت و در فتح قزوین و تهران نقش مهمی داشت؛ پس از فتح تهران به دست مشروطه خواهان او به کفالت نظمیه تهران برگزیده شد و از طرف مجلس میلیون ایران در رجب ۱۳۲۷ ه‍.ق لقب سالار فاتح یافت. او در دوران مبارزات چهار کتاب نوشت و به تفنن شعر می‌گفت. دیوان شعر سالار فاتح برای اولین بار در سال ۱۳۹۴ به چاپ رسید. همچنین کتاب‌های خاطرات سالار فاتح، جغرافیای سیاسی مشهد و شهبال اسپیدبال از وی به چاپ رسیده‌است. او اولین کتاب خود را که جغرافیای سیاسی مشهد بود در سن ۳۱ سالگی نوشت.