stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالعزیز بن عبدالرحمن آل سعود
زندگی

عبدالعزیز در ۱۵ ژانویه ۱۸۷۶ در ریاض به دنیا آمد. خانوادهٔ او رهبران سنتی جنبش مذهبی وهابیت بودند و بر مناطق مرکزی عربستان معروف به نجد حکومت می‌کردند. در ۱۹۰۲ میلادی درحالی‌که خاندان او به کویت تبعید شده بودند، عبدالعزیز جوان توانست با کمک گروه کوچکی از نزدیکان و خدمت‌گزاران خود ریاض را دوباره به چنگ آورد. در ۱۹۱۲ تسلط خود را بر نجد تکمیل کرده و یک ارتش آموزش‌دیده را سازمان داد. بریتانیا در جنگ جهانی اول برای برقراری دوستی با او تلاش مختصری کرد و در ۱۹۱۵ حکومت او را بر احساء (شرق عربستان) و نجد به رسمیت شناخت، اما در مجموع رقیب او شریف حسین که حجاز را تحت کنترل خود داشت، ترجیح می‌دادند.
ابن سعود در ۱۹۲۴ (فتح مکه) و ۱۹۲۵ (فتح مدینه) دشمن خود شریف حسین را شکست داد و در ۱۹۲۶ در مکه تاجگذاری کرد و خود را پادشاه حجاز و نجد نامید و در ۱۹۳۲ وقتی که بیشتر خاک شبه‌جزیره عربستان را به تصرف خود درآورده بود، نام کشور را به عربستان سعودی تغییر داد. او بسیاری از قبایل کوچ‌نشین را وادار به یک‌جانشینی کرد تا به جنگ‌های داخلی میان آنان خاتمه دهد و با جلوگیری از راهزنی و اخاذی از زائران مکه و مدینه، حکومت خود را اعتبار بخشید. در ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹ امتیاز استخراج نفت را به شرکت‌های آمریکائی واگذار کرد و با درآمد حاصل از فروش نفت، عربستان به یکی از ثروتمندترین کشورهای دنیا تبدیل شد. البته بیشتر درآمدهای نفتی به خانواده سلطنتی اختصاص می‌یافت. عربستان در جنگ جهانی دوم بی‌طرف ماند اما به سمت متفقین گرایش داشت. در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل نیز علیه اسرائیل اعلان جنگ داد. او در ۱۹۴۵ اتحادیه عرب را نیز برای تشویق اعراب به اتحاد تأسیس کرد.
ملک عبدالعزیز، ۹ نوامبر ۱۹۵۳ در ۷۷ سالگی درگذشت. پس از مرگ ملک عبدالعزیز در سال ۱۹۵۳ در کشورهای همسایه دو روز عزاداری رسمی اعلام شد و دولت مصر ۲ هفته عزای عمومی اعلام کرد. پرچم سازمان ملل در نیویورک به حالت نیمه‌افراشته درآمد. متفقین از همکاری وی در زمان جنگ بسیار راضی بودند به طوری که نماینده دائم آمریکا در سازمان ملل پس از مرگ ابن سعود از نقش افسانه‌ای وی در رنسانس خاورمیانه خبر داد و کلمنت اتلی رهبر حزب کارگر و نخست‌وزیر سابق بریتانیا او را دوست بسیار صمیمی کشورش در دوران جنگ خواند که فهمی عالی از استراتژی جنگ داشت.
خانواده و فرزندان

شمار دقیق همسران و فرزندان عبدالعزیز نامعلوم است. گفته می‌شود که او ۱۷ تا ۲۲ بار ازدواج کرده او ۴۵ پسر داشت که از بین آن‌ها ۳۶ تن به سن بلوغ رسیدند. تنها ده نفر از این میان به شرایط پادشاه شدن دست یافتند که از این میان شش نفر به این مقام رسیدند. البته با توجه به قوانین مربوط به تعدد زوجات در اسلام هیچگاه بیش از ۴ زن در یک زمان نداشت و ازدواج‌های متعدد وی پس از طلاق همسر قبلی صورت می‌گرفت. وی همسران خود را از بین خانواده‌هایی انتخاب می‌کرد که قصد جلب حمایت آن‌ها را از حکومت خود داشت. تعداد دختران او به درستی مشخص نیست و در یکی از منابع ۲۱۵ نفر برآورد شده‌است. برخی منابع تعداد پسران او را نیز تا ۱۵۰ نفر ذکر کرده‌اند.
هر شش پادشاه پس از عبدالعزیز از فرزندان او بوده‌اند. «حصه بنت احمد سدیری» هفدهمین زن ملک عبدالعزیز و از خاندان «سدیری» بود. او مادر ملک فهد پادشاه اسبق و ملک سلمان پادشاه کنونی عربستان است. دو ولیعهد متوفای ملک عبدالله یعنی شاهزاده سلطان و شاهزاده نایف هم پسران این مادر بودند.
فرزندان ملک عبدالعزیز

تعدادی از فرزندان ملک عبدالعزیز:
فرزندان ملک عبدالعزیز > پسران

۱– ترکی اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۰ – ۱۹۱۹)
– عبدالله اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۱ – ۱۹۰۳)
– خالد اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۲ – ۱۹۰۹)
۲– ملک سعود بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۲ – ۱۹۶۹)
(سلطنت: ۱۹۵۳ – ۱۹۶۴)
– عبدالسلام بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۳ – ۱۹۰۴)
۳– ملک فیصل بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۶ – ۱۹۷۵)
(سلطنت: ۱۹۶۴ – ۱۹۷۵)
– سعد اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۶ – ۱۹۰۹)
– فهد اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۰۷ – ۱۹۱۸)
۴– محمد بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۱۰ – ۱۹۸۸)
ولیعهد ملک فیصل
(ولایت‌عهدی: ۱۹۶۴ – ۱۹۶۵)
۵– ملک خالد (دوم) بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۱۳ – ۱۹۸۲)
(سلطنت: ۱۹۷۵ – ۱۹۸۲)
۶– ناصر بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۱۳ – ۱۹۸۴)
۷– سعد دوم بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۱۵ – ۱۹۹۳)
۸– منصور بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۱۸ – ۱۹۵۱)
۹– ملک فهد (دوم) بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۲۱ – ۲۰۰۵)
(سلطنت: ۱۹۸۲ – ۲۰۰۵)
۱۰– بندر بن عبد العزیز آل سعود
(۱۹۲۳ – ۲۰۱۹)
۱۱– مساعد بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۲۳ – ۲۰۱۳)
۱۲– ملک عبدالله (دوم) بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۲۴ – ۲۰۱۵)
(سلطنت: ۲۰۰۵ – ۲۰۱۵)
۱۳– عبدالمحسن بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۲۵ – ۱۹۸۵)
۱۴– مشعل بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۲۶ – ۲۰۱۷)
۱۵– سلطان بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۱ – ۲۰۱۱)
ولیعهد نخست ملک عبدالله
(ولایت‌عهدی: ۲۰۰۵ – ۲۰۱۱)
۱۶– عبدالرحمن بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۱ – ۲۰۱۷)
۱۷– متعب بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۱ – ۲۰۱۹)
۱۸– طلال بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۱ – ۲۰۱۸)
۱۹– مشاری بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۲ – ۲۰۰۰)
۲۰– بدر اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۲ – ۲۰۱۳)
۲۱– ترکی دوم بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۲ – ۲۰۱۶)
– ماجد اول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۲ – ۱۹۳۴)
۲۲– نواف بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۲ – ۲۰۱۵)
۲۳– نایف بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۴ – ۲۰۱۲)
ولیعهد دوم ملک عبدالله
(ولایت‌عهدی: ۲۰۱۱ – ۲۰۱۲)
۲۴– فواز بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۴ – ۲۰۰۸)
۲۵– ملک سلمان بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۵ – در قید حیات)
(سلطنت: ۲۰۱۵ – تاکنون)
۲۶– ماجد دوم بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۸ – ۲۰۰۳)
۲۷– ثامر بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۸ – ۱۹۵۸)
۲۸– ممدوح بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۹ – در قید حیات)
۲۹– عبدالإله بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۳۹ – در قید حیات)
۳۰–سطام بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۱ – ۲۰۱۳)
۳۱– احمد بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۲ – در قید حیات)
۳۲– هذلول بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۲ – ۲۰۱۲)
۳۳– عبدالمجید بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۲ – ۲۰۰۷)
۳۴– مشهور بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۲ – در قید حیات)
۳۵– مقرن بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۵ – در قید حیات)
ولیعهد نخست ملک سلمان
(ولایت‌عهدی: ۲۰۱۵ – ۲۰۱۵)
۳۶– حمود بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۴۷ – ۱۹۹۴)
– بدر دوم بن عبدالعزیز آل سعود
– جلوی دوم بن عبدالعزیز آل سعود
(۱۹۵۲ – ۱۹۵۲)
فرزندان ملک عبدالعزیز > دختران

۱– نوره اول بنت عبدالعزیز آل سعود
۲– منیره بنت عبدالعزیز آل سعود
۳– ساره بنت عبدالعزیز آل سعود
۴– شیخه بنت عبدالعزیز آل سعود
۵– العنود بنت عبدالعزیز آل سعود
۶– الجوهره اول بنت عبدالعزیز آل سعود
۷– دُلَیِّل بنت عبدالعزیز آل سعود
۸– موضی بنت عبدالعزیز آل سعود
۹– حصه بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۰– البندری بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۱– قماش بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۲– صیته بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۳– نوف بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۴– هیا بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۵– سلطانه بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۶– نوره دوم بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۷– مشاعل بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۸– مضاوی بنت عبدالعزیز آل سعود
۱۹– جوزاء بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۰– فلوه بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۱– شعیع بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۲– لولوه بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۳– لطیفه بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۴– جواهر بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۵– الجوهره دوم بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۶– عبطا بنت عبدالعزیز آل سعود
۲۷– طرفه بنت عبدالعزیز آل سعود
تخریب بقیع

مقالهٔ اصلی: تخریب بقیع
بقیع از دیرباز مکان دفن شخصیت‌های برجسته اسلام بوده‌است که در چند قدمی مسجد النبی در شهر مدینه قرار دارد. ابن سعود تحت تأثیر عقاید وهابیت و سلفی‌گری که زیارت اهل قبور و ساختن قبه و ضریح و زیارتگاه بر روی قبور بزرگان را شرک و بت‌پرستی قلمداد می‌کند، به فتوای جمعی از علمای وهابی دستور تخریب بارگاه و قبور بقیع را در (۸ شوال ۱۳۴۴ ق / ۳۱ فروردین ۱۳۰۵ خ / ۲۰ آوریل ۱۹۲۶ م) صادر نمود.
از جمله کسانی که در قبرستان بقیع دفن گردیده‌اند عبارتند از:
عثمان بن مظعون (برادر زن عمر بن خطاب)
عثمان بن عفان
فاطمه بنت اسد (مادر علی بن ابی‌طالب)
ام‌البنین (همسر علی بن ابی‌طالب)
عباس بن عبدالمطلب (عموی محمد)
عقیل بن ابی‌طالب (برادر علی بن ابی‌طالب)
عبدالله بن جعفر بن ابی‌طالب (برادرزاده علی بن ابی‌طالب)
همسران محمد به جز خدیجه و میمونه بنت حارث:
سوده بنت زمعه
عایشه بنت ابوبکر
حفصه بنت عمر بن خطاب
ام‌سلمه بنت ابی‌امیه
ام‌حبیبه بنت ابوسفیان (خواهر معاویه)
زینب بنت جحش
زینب بنت خزیمه
جویریه بنت حارث
صفیه دختر حیی بن اخطب
دختران محمد به جز فاطمه زهرا:
زینب بنت محمد
ام‌کلثوم بنت محمد
رقیه بنت محمد
حسن مجتبی (امام دوم شیعیان)
زین‌العابدین (امام چهارم شیعیان)
محمد باقر (امام پنجم شیعیان)
جعفر صادق (امام ششم شیعیان)
نافع مدنی (از تابعین)
ابوسعید خدری (از تابعین)
مالک بن انس (امام اهل سنت مالکیه)
عبدالعزیز بن عبدالرحمن [[۱۹۴۵م]] کنار فرزنداش
شهرستان اوزکند

| شهرستان اوزکند (اوزگن) Өзгөн району ۅزگۅن رايونۇ Узгенский район | شهرستان اوزکند (اوزگن) Өзгөн району ۅزگۅن رايونۇ Узгенский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور: قرقیزستان
استان: اوش
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳۰۸ کیلومتر مربع (۱۲۷۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۲۸۱۱۴
 • تراکم: ۶۹/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (GMT +۶)
شهرستان اوزکند (به قرقیزی:Өзгөн району، ۅزگۅن رايونۇ)(به روسی: Узгенский район) یک شهرستان از استان اوش در جنوب غربی قرقیزستان واقع شده‌است. این شهرستان دارای مساحت ۳۳۰۸ کیلومترمربع (۱۲۷۷ مایل مربع) می‌باشد. مرکز این شهرستان شهر اوزکند است.
خصوصیات

شهرستان اوزکند بر اساس آمار سال ۲۰۰۹، دارای یک شهر و ۱۹ روستا است و دارای ۲۲۸٬۱۱۴ نفر جمعیت است که از این تعداد، ۴۹،۴۱۰ نفر در نقاط شهری و ۱۷۸،۷۰۴ نفر باقی‌مانده در نقاط روستایی زندگی می‌کنند. از این جمعیت، ۷۳.۸٪ قرقیز، ۲۲.۲٪ ازبک، ۳.۱٪ ترک، ۰.۳٪ روس، ۰.۳٪ اویغور، ۰.۱٪ تاتار، ۰.۱٪ تاجیک و ۰.۱٪ از گروه‌های قومی دیگر می‌باشند.
زبان توصیف معماری

زبان‌های توصیف معماری (Architecture Description Languages یا ADLs) در چندین حوزه مورد استفاده قرار می‌گیرند: مهندسی سیستم، مهندسی نرم‌افزار، و مدل‌سازی و مهندسی سازمان.
جامعه مهندسی سیستم از یک زبان توصیف معماری به‌عنوان یک زبان یا یک مدل مفهومی برای توصیف و نمایش معماری سیستم‌ها استفاده می‌کند.
جامعه مهندسی نرم‌افزار از یک زبان توصیف معماری به‌عنوان یک زبان کامپیوتری برای ایجاد توصیفی از یک معماری نرم‌افزاری بهره می‌برد. در مورد آنچه به عنوان معماری فنی شناخته می‌شود، معماری باید برای توسعه‌دهندگان نرم‌افزار منتقل شود؛ یک معماری عملکردی به ذینفعان و کاربران مختلف منتقل می‌شود.
برخی از زبان‌های توصیف معماری که توسعه یافته‌اند عبارت‌اند از:
- Acme (توسعه‌یافته توسط دانشگاه Carnegie Mellon - CMU)
- AADL (استانداردشده توسط SAE)
- C2 (توسعه‌یافته توسط دانشگاه کالیفرنیا، ایرواین - UCI)
- SBC-ADL (توسعه‌یافته توسط دانشگاه ملی Sun Yat-Sen)
- Darwin (توسعه‌یافته توسط کالج امپریال لندن)
- Wright (توسعه‌یافته توسط CMU).
نمای کلی

سند ISO/IEC/IEEE 42010 با عنوان «مهندسی سیستم‌ها و نرم‌افزار—توصیف معماری»، یک زبان توصیف معماری را به‌عنوان «هر نوع شکلی از بیان که در توصیف معماری به کار می‌رود» تعریف کرده و حداقل الزامات مربوط به زبان‌های توصیف معماری (ADLها) را مشخص می‌کند.
جامعه مدل‌سازی و مهندسی سازمانی نیز زبان‌های توصیف معماری را برای استفاده در سطح سازمان توسعه داده است. از جمله این زبان‌ها می‌توان به ArchiMate (اکنون به‌عنوان استانداردی از گروه Open Group), DEMO و ABACUS (توسعه‌یافته توسط دانشگاه فناوری سیدنی) اشاره کرد. این زبان‌ها معمولاً به اجزای نرم‌افزاری اشاره ندارند، اما اکثر آن‌ها معماری برنامه‌ای را به‌عنوان معماری‌ای که به مهندسان نرم‌افزار منتقل می‌شود، در نظر می‌گیرند.
بخش عمده‌ای از مطالب ارائه‌شده در ادامه، به دیدگاه جامعه مهندسی نرم‌افزار می‌پردازد.
یک نشانه‌گذاری استاندارد برای نمایش معماری‌ها به برقراری ارتباط متقابل، مستندسازی تصمیمات اولیه طراحی، و ایجاد یک انتزاع قابل‌انتقال از سیستم کمک می‌کند. در گذشته، معماری‌ها بیشتر از طریق نقشه‌های خطوط و جعبه نمایش داده می‌شدند که با عناصری مانند نوع اجزا، ویژگی‌ها، معانی اتصالات و رفتار کلی سیستم همراه بودند. زبان‌های توصیف معماری (ADLها) نتیجه رویکردی زبانی برای نمایش رسمی معماری‌ها هستند و به همین دلیل، کاستی‌های روش‌های قبلی را برطرف می‌کنند. همچنین، ADLهای پیشرفته امکان تحلیل اولیه و ارزیابی عملی بودن تصمیمات طراحی معماری را فراهم می‌کنند.
تاریخچه

زبان‌های توصیف معماری (ADLs) به سه دسته کلی تقسیم‌بندی شده‌اند:
نقشه‌های غیررسمی از نوع جعبه و خط
زبان‌های رسمی توصیف معماری
نمادهایی مبتنی بر UML (Unified Modeling Language).
تاریخچه > دسته‌بندی نقشه‌های جعبه و خط (Box-and-line)

برای مدت طولانی، نقشه‌های جعبه و خط یکی از رایج‌ترین روش‌ها برای توصیف معماری‌های نرم‌افزاری بودند. اگرچه این روش مستندسازی مفیدی ارائه می‌داد، اما سطح غیررسمی بودن آن باعث محدود شدن کاربرد توصیف معماری می‌شد. به همین دلیل، نیاز به روشی دقیق‌تر برای توصیف معماری‌های نرم‌افزاری احساس می‌شد.
به نقل از الن و گارلان (۱۹۹۷): «هرچند این توصیفات ممکن است اسناد مفیدی فراهم کنند، اما سطح غیررسمی بودن آن‌ها کاربردشان را محدود می‌کند. از آنجا که اغلب مشخص نیست چنین توصیفاتی دقیقاً چه معنایی دارند، ممکن است تحلیل معماری برای سازگاری یا تعیین ویژگی‌های غیر بدیهی آن غیرممکن باشد. علاوه بر این، هیچ راهی برای بررسی تطابق اجرای سیستم با طراحی معماری وجود ندارد.»
پری و ولف (۱۹۹۲) نیز به نتیجه مشابهی دست یافته‌اند و اشاره می‌کنند: «علاوه بر ارائه اسناد واضح و دقیق، هدف اصلی مشخصات، فراهم کردن تحلیل خودکار و شناسایی مشکلاتی است که در غیر این صورت شناسایی نمی‌شدند.»
پس از این، رشته‌ای از پژوهش‌ها در مورد زبان‌های رسمی برای توصیف معماری‌های نرم‌افزاری انجام شد. ده‌ها ADL رسمی پیشنهاد شده است که هر کدام ویژگی‌های مفهومی، نحو یا معناشناسی متفاوتی دارند و روی یک حوزه عملیاتی خاص تمرکز کرده یا فقط برای تکنیک‌های تحلیل متفاوت مناسب هستند. به‌عنوان مثال:
زبان‌های خاص دامنه برای سیستم‌های تعبیه‌شده و بلادرنگ (مانند AADL, EAST-ADL، و EADL)
برنامه‌های کنترلی (مانند DiaSpec)
معماری‌های مبتنی بر خط تولید (مانند Koala)
سیستم‌های پویا (مانند Π-ADL).
زبان‌های خاص تحلیل نیز برای جنبه‌هایی مانند دسترس‌پذیری، اطمینان‌پذیری، امنیت، مصرف منابع، کیفیت داده و عملکرد بلادرنگ طراحی شده‌اند.
تاریخچه > چالش‌های پذیرش صنعتی

با این وجود، تلاش‌ها برای پذیرش صنعتی این زبان‌ها به موفقیت مورد انتظار نرسید. برخی از دلایل این امر عبارت‌اند از:
عدم یکپارچگی ADLها در چرخه عمر نرم‌افزار
پشتیبانی ضعیف ابزارهای پیشرفته
مستندات محدود
تمرکز بر نیازهای بسیار خاص
نبود فضای کافی برای گسترش ویژگی‌های جدید
برای غلبه بر این محدودیت‌ها، UML به‌عنوان جایگزینی برای ADLهای موجود مطرح شده است. پیشنهادهای زیادی برای استفاده یا گسترش UML جهت مدل‌سازی مناسب‌تر معماری‌های نرم‌افزاری ارائه شده است.
مطالعه‌ای در سال 2013 نشان داد که متخصصان عموماً از قابلیت‌های طراحی ADLها رضایت داشتند، اما نگرانی‌هایی در مورد آن‌ها داشتند:
کمبود امکانات تحلیل و تعریف ویژگی‌های غیرعملکردی
عدم رسمیت کافی
پیچیدگی و نیاز به بهبود در قابلیت استفاده.
ویژگی‌ها

زبان‌های توصیف معماری (ADL) از تنوع بسیار بالایی برخوردارند و توسط گروه‌های دانشگاهی یا صنعتی توسعه یافته‌اند. بسیاری از این زبان‌ها در ابتدا با هدف ADL طراحی نشده بودند، اما به مرور مشخص شد که برای نمایش و تحلیل معماری مناسب‌اند.
ADLها از زبان‌های مرتبط دیگر متمایز هستند:
از زبان‌های نیازمندی متمایزند، زیرا ریشه در فضای راه‌حل (solution space) دارند، در حالی که نیازمندی‌ها به فضای مسئله مربوط می‌شوند.
از زبان‌های برنامه‌نویسی متمایزند، زیرا معماری‌ها را به راه‌حل‌های خاص محدود نمی‌کنند.
از زبان‌های مدل‌سازی متفاوت‌اند، زیرا تمرکز ADLها بر نمایش اجزا است، در حالی که زبان‌های مدل‌سازی رفتار را توصیف می‌کنند.
ویژگی‌ها > الزامات حداقلی

یک زبان باید شرایط زیر را داشته باشد:
مناسب برای انتقال معماری به تمام ذی‌نفعان باشد.
از وظایف ایجاد، اصلاح، و اعتبارسنجی معماری پشتیبانی کند.
مبنایی برای اجرای سیستم فراهم آورد و امکان افزودن جزئیات به مشخصات ADL برای استخراج مشخصات نهایی سیستم را فراهم کند.
قابلیت نمایش سبک‌های رایج معماری را داشته باشد.
تحلیل معماری یا تولید سریع نمونه‌های اولیه را پشتیبانی کند.
ویژگی‌ها > ویژگی‌های مشترک ADLها

ترکیب نمادهای گرافیکی و فرم متنی با نحو و معناشناسی رسمی.
امکاناتی برای مدل‌سازی سیستم‌های توزیع‌شده.
پشتیبانی محدود از مستندسازی طراحی.
توانایی نمایش سطوح سلسله‌مراتبی جزئیات، از جمله ایجاد ساختارهای فرعی از طریق نمونه‌سازی الگوها.
ویژگی‌ها > تفاوت‌های ADLها

توانایی برخورد با ساختارهای بلادرنگ، مانند ضرب‌الاجل‌ها و اولویت‌بندی وظایف.
پشتیبانی از سبک‌های مختلف معماری (محدودیت در مدیریت معماری‌های شیءگرا یا پویا).
توانایی تحلیل معماری.
مدیریت نمونه‌های مختلف یک معماری خاص در زمینه معماری‌های مبتنی بر خط تولید.
ویژگی‌ها > نقاط قوت ADL

راهی رسمی برای نمایش معماری ارائه می‌دهند.
هم برای انسان و هم برای ماشین قابل درک هستند.
امکان توصیف سیستم در سطحی بالاتر از روش‌های قبلی را فراهم می‌کنند.
امکان تحلیل و ارزیابی معماری برای کامل بودن، سازگاری، ابهام، و عملکرد را می‌دهند.
از تولید خودکار سیستم‌های نرم‌افزاری پشتیبانی می‌کنند.
ویژگی‌ها > نقاط ضعف ADL

اجماع جهانی در مورد آنچه باید نمایش دهند وجود ندارد، به‌ویژه در رابطه با رفتار معماری.
نمایش‌های موجود به سختی قابل تفسیر هستند و توسط ابزارهای تجاری پشتیبانی نمی‌شوند.
بیشتر ADLها بسیار بهینه‌سازی‌شده برای یک نوع تحلیل خاص هستند.
معماری در مقابل طراحی

در زمینه سیستم‌های نرم‌افزاری، معماری به‌طور کلی به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شود که شامل معماری نرم‌افزار، معماری شبکه و معماری سیستم‌ها می‌شود. در هر یک از این دسته‌ها، تمایز واضح و دقیقی بین معماری و طراحی وجود ندارد، و این دو اغلب به‌طور مبهم از یکدیگر تفکیک می‌شوند. برای ایجاد تمایز میان آن‌ها، بهتر است که طراحی را به عنوان یک اسم در نظر بگیریم تا مقایسه‌ای میان دو اسم به جای دو فعل صورت گیرد.
طراحی به انتزاع و مشخص کردن الگوها و اجزای عملکردی اطلاق می‌شود که قبلاً پیاده‌سازی شده‌اند یا قرار است در آینده پیاده‌سازی شوند.
معماری سطحی بالاتر از انتزاع دارد و دقت کمتری در جزئیات می‌طلبد. از نظر ماهیت، معماری بیشتر به ساختار کلی و روابط بین اجزای مختلف سیستم می‌پردازد، در حالی که طراحی به جزئیات و نحوه پیاده‌سازی دقیق‌تر این اجزا تمرکز دارد.
معماری در مقابل طراحی > تفاوت‌های اصلی

معماری به تقسیم‌بندی عملکردها به اجزای اصلی و بزرگ‌تر، محل استقرار فیزیکی یا مجازی این اجزا، استفاده از اجزای آماده یا استاندارد، تعیین رابط‌های مورد نیاز بین اجزا و انتخاب پروتکل‌های ارتباطی برای آن‌ها، و در نهایت استفاده از الگوها و شیوه‌های کلی برای تحقق اهدافی مانند گسترش‌پذیری، پایداری، مقیاس‌پذیری و دیگر ویژگی‌های غیرعملکردی می‌پردازد.
طراحی در واقع همین انتخاب‌ها را با دقت بیشتری مشخص می‌کند و توضیح می‌دهد که چگونه نیازهای عملکردی به اجزای کوچک‌تر تفویض خواهند شد و این اجزا به‌طور دقیق‌تر چگونه در ساختار کلی سازمان‌دهی می‌شوند.
معماری در مقابل طراحی > فرایند شکل‌گیری معماری و طراحی

معماری معمولاً در مراحل اولیه مفهوم‌سازی یک برنامه، سیستم یا شبکه انجام می‌شود و می‌تواند به شکل بخش‌هایی از مستندات نیازمندی‌های غیرعملکردی ظاهر گردد.
در حالی که طراحی معمولاً تحت تأثیر نیازمندی‌ها قرار می‌گیرد و به‌طور مستقیم از آن‌ها هدایت می‌شود. طراحی معمولاً در مستندات نیازمندی‌ها به وضوح مشخص نمی‌شود.
فرایند تعریف معماری ممکن است شامل استفاده از اصول اکتشافی باشد که معمار یا تیم معماری از تجربیات خود در حوزه مربوطه به دست آورده‌اند. مشابه طراحی، معماری نیز اغلب از طریق مجموعه‌ای از تکرارها و بازبینی‌ها تکامل می‌یابد. همان‌طور که اثربخشی طراحی در هنگام پیاده‌سازی و اجرای جزئیات آزمایش می‌شود، اثربخشی معماری نیز در حین تدوین طراحی‌های سطح بالاتر ارزیابی می‌شود. اگر این اثربخشی زیر سؤال برود، ممکن است نیاز به تکرار و بازنگری در معماری یا طراحی ایجاد شود.
تمایز اصلی بین معماری و طراحی به سطح انتزاع و جزئیات و همچنین ترتیب زمانی آن‌ها مربوط می‌شود. به‌طور کلی، معماری قبل از طراحی انجام می‌شود، گرچه هم‌پوشانی و تکرار چرخه‌ای این دو فرایند رایج است.
نمونه‌ها

ArchiMate
Architecture Analysis & Design Language
C4 model (software)
Darwin (ADL)
EAST-ADL
Wright (ADL)
شهرستان نوقات

| شهرستان نوقات Ноокат району نووقات رايونۇ Ноокатский район | شهرستان نوقات Ноокат району نووقات رايونۇ Ноокатский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور: قرقیزستان
استان: اوش
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۳۶۴۵۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (GMT +5)
شهرستان نوقات (به قرقیزی: Ноокат району، نووقات وودانى) یک شهرستان در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان نوقات ۲۳۶٬۴۵۵ نفر جمعیت دارد.
ایالات متحده آمریکا در المپیک تابستانی ۱۹۰۴

ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ که در سنت لوییس ایالات متحده آمریکا برگزار شد، با ۵۲۶ ورزشکار شرکت نمود و موفق به کسب ۲۳۹ مدال (۷۸ طلا، ۸۲ نقره، ۷۹ برنز) شد که در رتبه ۱ مسابقات قرار گرفت.
کافکا ۳۴۱۲

| کشف  | کشف  |
| --- | --- |
کاشف:  آر. کرک دی. رودی
محل کشف: رصدخانه پالومار
تاریخ کشف: ۱۰ ژانویه ۱۹۸۳
طبقه‌بندی: طبقه‌بندی
طبقه‌بندی ریزسیاره: 3412 کافکا
نامیده به نام: فرانتس کافکا (نویسنده)
طبقه‌بندی معمول: 1983 AU2 •  1942 YB 1977 FF3 •  1978 PA2 1978 QE1
رده ریزسیاره: کمربند سیارک‌ها •  Flora[نیازمند منبع]
ویژگی‌های مداری : ویژگی‌های مداری 
مبدأ ۱۶ فوریه ۲۰۱۷ (روز ژولیوسی ۲۴۵۷۸۰۰٫۵): مبدأ ۱۶ فوریه ۲۰۱۷ (روز ژولیوسی ۲۴۵۷۸۰۰٫۵)
پارامتر عدم قطعیت ۰: پارامتر عدم قطعیت ۰
Observation arc: 73.34 yr (26,786 days)
اوج: ۲٫۴۵۶۴ واحد نجومی
حضیض: 1.9940 AU
نیم‌قطر بزرگ: 2.2252 AU
خروج از مرکز مداری: ۰٫۱۰۳۹
تناوب مداری: ۳٫۳۲ سال ژولینی (اخترشناسی) (1,212 روز)
آنومالی متوسط: ۱۳۵٫۴۹درجه (زاویه)
انحراف: ۲٫۹۷۲۷°
طول گره صعودی: ۳۰۷٫۶۳°
شناسه perihelion: ۱۱۷٫۶۷°
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
ابعاد: ۷۰۰۰۶۰۸۴۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۶٫۰۸۴±۰٫۰۸۰ km
سپیدایی هندسی: ۶۹۹۹۲۳۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۰٫۲۳۱±۰٫۰۷۶
قدر مطلق (H): ۱۳٫۴
 :  
سیارک ۳۴۱۲ (به انگلیسی: 3412 Kafka، نامگذاری:1983AU2) سه هزار و چهارصد و دوازدهمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۰ ژانویه ۱۹۸۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۳۰ است.
کیم می سوک

| کیم می سوک | کیم می سوک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) سئول، کره جنوبی
دیگر نام‌ها: Kim Mi-suk
تحصیلات: Korea National Open University - Early Childhood Education (انصراف داد) دانشگاه کیونگ‌وون - Business Administration Graduate School دانشگاه دونگ‌شین - کارشناسی ارشد در صنعت فرهنگی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹-اکنون
همسر: چوی جونگ شیک
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김미숙
هانجا: 金美淑
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Mi-suk
مک‌کیون–ریشاور: Kim Misuk
 :  
کیم می سوک (کره‌ای: 김미숙; هانجا: 金美淑؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۵۹) بازیگر اهل کره جنوبی است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به فیلم ماراتون (۲۰۰۵) و مجموعه‌های تلویزیونی میراث درخشان (۲۰۰۹)، شکارچی شهر (۲۰۱۱)، افسانه اوک‌نیو (۲۰۱۶) و عشق زیباست، زندگی فوق‌العاده است (۲۰۱۹) اشاره کرد.
حرفه

کیم می سوک حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد و از آن زمان یک حرفهٔ پرکار در تلویزیون داشته‌است. از نقش‌های شاخص او می‌توان به درام صبحگاهی وضعیت ملکه (۲۰۰۵) و نقش یک نامادری شرور در درام محبوب میراث درخشان (۲۰۰۹) اشاره کرد. برای به تصویر کشیدن نقش مادر یک دوندهٔ اوتیسمی در فیلم ماراتون (۲۰۰۵)، تعریف و تمجیدهای فراوانی دریافت کرد و نامزد جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مراسم‌های جوایز ناقوس بزرگ و جوایز فیلم کره‌ای شد.
او به خاطر ایفای نقش مکملش در فیلم اکشن دلهره‌آور هفت روز (۲۰۰۷)، دوباره نامزد جایزه در جوایز ناقوس بزرگ، جوایز فیلم اژدهای آبی و جوایز فیلم کره‌ای شد.
سایر فعالیت‌ها

کیم در سال ۱۹۸۷ یک مهدکودک به نام «مهدکودک عشق» (사랑유치원) تأسیس کرد و تا سال ۲۰۰۲ مدیر آن بود. او همچنین یک گروه هنرمند به نام «هیانگ‌می‌هو»، همراه با لی سو چانگ، کوان یونگ هو، یو شی وون، پارک گی ته، لی سانگ گیل و دیگران تأسیس کرد.
آزار تعقیب

زنی که به مدت ۱۷ سال در تعقیب کیم می سوک بود در سال ۲۰۰۷ دستگیر شد.
آیسین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: JP3102000001 
صنعت: خودروسازی
بنا نهاده: ۱۹۴۹
بنیانگذاران: کیشیرو تویودا
دفتر مرکزی: کاریا، آیچی، ژاپن
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: فامیو فوجیموری
رئیس هیئت مدیره: کاشیرو تویودا
محصولات: قطعات خودرو موتورهای درون‌سوز سامانه‌های ترمز
درآمد:  ۲۴٫۹ میلیارد دلار (۲۰۱۳)
سود خالص:  ۷۶۴ میلیون دلار (۲۰۱۳)
مالک: تویوتا (۲۴٫۸٪) صنایع تویوتا (۷٫۶۸٪)
تعداد کارکنان: ۸۳٬۳۷۸ نفر (۲۰۱۳)
وبگاه: www.aisin.com
آیسین (به ژاپنی: アイシン精機株式会社) شرکت قطعه‌سازی ژاپنی است، که یک شرکت تابعه از تویوتا به‌شمار می‌آید و در زمینه پژوهش، تولید و توسعه سامانه‌ها و قطعات خودرو اعم‌از موتورهای درون‌سوز، سامانه‌های ترمز، جعبه‌دنده‌های خودکار، پمپ‌های حرارتی، سلول‌های خورشیدی رنگ‌حساس خودروی برقی دوگانه، مبدل گشتاور و میل گاردان فعالیت می‌کند.
شرکت آیسین در سال ۱۹۴۹ توسط کیشیرو تویودا تأسیس شد. این شرکت در سال ۲۰۰۷ در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۳۴۷ از بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان قرار داشت.
ساختمان مرکزی شرکت آیسین در شهر کاریا، آیچی، ژاپن قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس توکیو و بورس ناگویا معامله می‌شود.
تاریخچه

این شرکت ریشه‌های خود را به سال ۱۹۴۳ بازمی‌گرداند، زمانی که صنایع هوایی توکای (東海航空工業, Tōkai Kōkū Kōgyō؟) به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری مشترک بین شرکت موتور تویوتا و صنایع هوایی کاوازاکی برای تولید موتورهای هواپیما برای خدمات هوایی ارتش امپراتوری ژاپن تأسیس شد. این شرکت به‌سرعت به صنایع هواپیماسازی توکای (東海飛行機工業, Tōkai Hikōki Kōgyō؟) تغییر نام داد، زیرا مشخص شد شرکتی با همین نام از قبل وجود دارد.
پس از جنگ، توکای نام خود را به صنایع آیچی (愛知工業, Aichi Kōgyō؟) تغییر داد و تولید را از قطعات هواپیما به ماشین‌های خیاطی و قطعات خودرو منتقل کرد. در سال ۱۹۶۵، آیچی کوگیو با تولیدکننده قطعات خودرو شینکاوا کوگیو (新川産業) ادغام شد و شرکت آیسین سیکی (アイシン精機株式会社, Aishin Seiki Kabushiki gaisha؟) را تشکیل داد.
در اکتبر ۲۰۱۹، آیسین سیکی اعلام کرد که با شرکت تابعه آیسین اِی‌دبلیو ادغام خواهد شد، مدیریت را یکپارچه کرده و نام شرکت را تغییر خواهد داد. از تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۱، این شرکت ترکیبی به‌طور رسمی به شرکت آیسین تغییر نام داد.