تک‌بیضگی احتمالی آدولف هیتلر
شواهد و مدارک > کالبدشکافی شوروی

در سال ۱۹۶۸، روزنامه‌نگار اهل شوروی، لو بزیمنسکی، کتاب خود با نام مرگ آدولف هیتلر را منتشر کرد. او یک آزمایش پزشکی قانونی شوروی را توصیف می‌کند و کالبدشکافی ادعایی را به رهبری فاوست شکاروسکی منتشر کرد. این سند مدت کوتاهی پس از پایان جنگ جهانی دوم بر اساس بررسی بقایای هیتلر که ادعا می‌شد متعلق به هیتلر است جمع‌آوری شده‌است. بیان کرد:
کالبدشکافی که توسط آسیب‌شناسان ارتش سرخ بر روی بدن هیتلر انجام شد… [یافته‌های واضحی] به دست آمد: بیضه چپ را نمی‌توان در کیسه بیضه یا روی طناب اسپرماتیک داخل کانال اینگوینال یا در لگن کوچک پیدا کرد[...]
رابرت جی ال وایت، در کتاب خدای روانی: آدولف هیتلر (۱۹۷۸)، صحت این شواهد را پذیرفت:
از آنجایی که این موضوع برای رشد روانی هیتلر از دوران کودکی به بعد اهمیت قابل توجهی دارد، اجازه دهید در اینجا مکث کنیم و به مشکل بیضه‌های پیشوا بپردازیم. اکنون می‌توان تأیید کرد که تامی‌های بریتانیایی در تمام طول خط اول نسخه خود از راهپیمایی سرهنگ بوگی درست می‌گفتند؛ اگرچه در نسخه آخر به وضوح اشتباه می‌کردند - به عبارت دیگر، مگر اینکه شش فرزند گوبلز فرزندان فرزندخواندگی باشند. رحم جایگزین پدری یا نوعی مداخله الهی که تا به حال در نظر گرفته نشده و احتمالاً نامطلوب است.
مورخان اصلی به این نتیجه رسیده‌اند که از سال ۱۹۴۵، اتحاد جماهیر شوروی نسخه‌های مختلفی از سرنوشت هیتلر ارائه کرده‌است. این منجر به نتیجه‌گیری کالبد شکافی از نظر پروپاگاندا شد. ران روزنبام روزنامه‌نگار در کتابش توضیح هیتلر استدلال می‌کند که کالبد شکافی هیتلر توسط شوروی را نمی‌توان به‌عنوان معتبر پذیرفت، زیرا گفته می‌شود جسد پیشوا پس از خودکشی او در داخل فورربونکر تقریباً به‌طور کامل سوزانده شده‌است و بقایای کافی برای انجام هر گونه تحلیل مناسب وجود نداشته‌است. روزنبام استدلال می‌کند که بر اساس اطلاعات پزشک خود هیتلر و انصراف نویسندگان فرم منتشر شده گزارش، گزارش کالبد شکافی شوروی ساختگی بوده‌است.
مورخ آنتون یواخیمشتالر مورخ در تحقیقات گسترده خود در مورد شرایط مرگ هیتلر از یک آسیب‌شناس آلمانی نقل می‌کند که در مورد کالبد شکافی شرح داده شده در کتاب بزیمنسکی می‌گوید: «گزارش بزمنسکی مضحک است … هر یک از دستیاران من بهتر عمل می‌کرد … همه چیز مسخره است … کار غیرقابل تحمل بدی است … متن بخش پس از مرگ ۸ [مه] ۱۹۴۵ هر چیزی جز هیتلر را توصیف می‌کند.» مورخ مشهور ایان کرشاو اجساد اوا براون و هیتلر را توصیف می‌کند که وقتی ارتش سرخ آنها را پیدا کرد، فقط یک استخوان فک پایین و یک پل دندان از آنها باقی مانده است. می‌گوید: «سربازان شوروی هر چیزی را که می‌توانستند در مقابل خروجی پناهگاه هیتلر بیابند، برداشتند، آن را در جعبه گذاشتند و ادعا کردند که اجساد آدولف و اوا هیتلر است. رفتار غیرحرفه‌ای افسران اطلاعاتی شوروی و در نتیجه کیفیت پایین تحقیقات آنها، گزارش کالبد شکافی مشکوک مملو از تناقضات علمی و آلوده به انگیزه‌های ایدئولوژیک… باعث شد با مورخانی مانند یواخیمشتالر، فست و کرشاو موافق باشم و به این نتیجه رسیدم که شوروی جسد هیتلر را پیدا نکرده‌است.»
مصاحبه با پزشک شوروی، سرهنگ دوم فاوست شکاروسکی، که کالبدشکافی هیتلر را رهبری کرد، در بخش اضافی و در دی‌وی‌دی مجموعه مستند دهه ۱۹۷۰ دنیا در جنگ قرار دارد. شکاروسکی ادعا می‌کند که کسانی که کالبد شکافی ادعایی را انجام می‌دهند به‌طور غیرمنتظره‌ای یک بیضه را گم کرده‌اند. شکاروسکی قاطعانه می‌گوید که هیتلر از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار نگرفته‌است. این در تضاد آشکار با شواهدی است که نشان می‌دهد هیتلر با شلیک به سمت راست سرش خودکشی کرده‌است و روایت‌های مختلفی از سرنوشت هیتلر توسط اتحاد جماهیر شوروی بر اساس خواسته‌های سیاسی‌اش ارائه شده‌است.