حمله به یواس‌اس لیبرتی
تحقیقات در مورد حمله > تحقیقات دولت آمریکا

دادگاه شواهدی ارائه کرد مبنی بر اینکه نیروهای مسلح اسرائیل فرصت کافی برای شناسایی صحیح لیبرتی داشتند. دادگاه اطلاعات کافی برای قضاوت در مورد دلایل تصمیم هواپیماهای اسرائیلی و قایق‌های اژدر موتوری برای حمله در اختیار نداشت… این مسئولیت دادگاه نبود که در مورد مقصر بودن مهاجمان تصمیم بگیرد و هیچ مدرکی وجود نداشت. از ملت مهاجم شنیده می‌شود.

- بیانیه خبری وزارت دفاع ایالات متحده در ۲۸ ژوئن ۱۹۶۷ در مورد دادگاه تحقیقات نیروی دریایی در مورد حمله.
تحقیقات آمریکایی، یادداشت‌ها، سوابق شهادت، و گزارش‌های مختلف مربوط به حمله لیبرتی یا ذکر آنها شامل موارد زیر است، اما محدود به آنها نیست:
دادگاه تحقیق نیروی دریایی ایالات متحده ژوئن ۱۹۶۷
گزارش رئیس ستاد مشترک ژوئن ۱۹۶۷
یادداشت‌های اطلاعاتی سیا ژوئن ۱۹۶۷
گزارش کلارک کلیفورد ژوئیه ۱۹۶۷
شهادت کمیته روابط خارجی سنا در طول جلسات استماع لایحه مجوز کمک خارجی در سال ۱۹۶۷، ژوئیه 1967
بررسی کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان در سال 1971
گزارش تاریخچه آژانس امنیت ملی در سال ۱۹۸۱
سوابق دادگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده حاوی شهادت اعضای خدمه لیبرتی، عکس‌های آسیب حمله و گزارش‌های مختلف است. دادگاه به این نتیجه رسید که سوابق شهادت نشان می‌دهد «تحقیق سطحی، با اختلافات بی شمار بین کاپیتان و خدمه اش». بر اساس سوابق دادرسی دادگاه تحقیق نیروی دریایی، چهار روز برای استماع شهادت سپری شد: دو روز برای چهارده بازمانده از حمله و چندین شاهد متخصص نیروی دریایی ایالات متحده، و دو روز جزئی برای دو شاهد متخصص نیروی دریایی ایالات متحده. هیچ شهادتی از پرسنل اسرائیلی درگیر شنیده نشد.
سوابق رسمی ایالات متحده در مورد حادثه لیبرتی فوق محرمانه و برای عموم بسته شد. دولت آمریکا و اسرائیل مشترکاً اعلام کردند: حمله اسرائیل به یو اس اس لیبرتی نتیجه اشتباه بوده‌است و نه بیشتر. دریاسالار توماس اچ. مورر، یکی از اعضای ستاد مشترک ارتش در زمان حادثه لیبرتی، گفت که او «نمی‌تواند ادعای اسرائیلی‌ها مبنی بر اینکه این یک مورد هویت اشتباه است را بپذیرد».
یادداشت‌های سیا از دو سند تشکیل شده‌است: یکی به تاریخ ۱۳ ژوئن۱۹۶۷ و دیگری به تاریخ ۲۱ ژوئن۱۹۶۷. یادداشت ۱۳ ژوئن «روایتی از شرایط حمله از تمام منابع موجود جمع‌آوری شده‌است». یادداشت ۲۱ ژوئن تحلیلی نقطه به نقطه از یافته‌های تحقیق اسرائیل از واقعیت است. در پایان این بیانیه آمده‌است: «این حمله از روی بدخواهی نسبت به ایالات متحده صورت نگرفت و اشتباهاً انجام شد، اما شکست ستاد ارتش اسرائیل و هواپیمای مهاجم در شناسایی لیبرتی و حمله متعاقب آن توسط قایق‌های اژدر ناهمخوان و نشان‌دهنده سهل انگاری فاحش بود."
گزارش کلارک کلیفورد به این نتیجه رسید: «حمله غیرقانونی به لیبرتی یک اقدام آشکار از سهل انگاری فاحش است که دولت اسرائیل باید کاملاً مسئول آن شناخته شود و پرسنل نظامی اسرائیلی درگیر باید مجازات شوند»
شهادت کمیته روابط خارجی سنا علاوه بر جلسه استماع مربوط به لایحه مجوز کمک‌های خارجی، سؤالات و اظهارات چندین سناتور و پاسخ‌های وزیر دفاع وقت، رابرت مک نامارا، در مورد حمله لیبرتی را شامل می‌شود. در اکثر موارد، سناتورها از این حمله ناامید شده بودند، همان‌طور که سناتور بورک بی هیکنلوپر بیان کرد: "از آنچه خوانده‌ام نمی‌توانم برای یک دقیقه تحمل کنم که این [حمله] یک تصادف بوده‌است." همان‌طور که جی ویلیام فولبرایت، رئیس کمیته اظهار داشت:ما حدود دوهفته پیش [گزارش تحقیق درباره حمله] را درخواست کردیم و هنوز آن را از وزیر راسک دریافت نکرده‌ایم. تا زمانی که به آن برسیم، به موضوع دیگری خواهیم پرداخت.» وزیر مک نامارا وعده تحویل سریع گزارش تحقیقات را داد،"چهار ساعت دیگر خواهید داشت» و در پایان سخنان خود گفت: «به سادگی می‌خواهم تأکید کنم که گزارش تحقیقاتی هیچ مدرکی دال بر قصد آگاهانه برای حمله به کشتی آمریکایی نشان نمی‌دهد»
گزارش تحقیق کمیته خدمات مسلح مجلس نمایندگان، «بازبینی ارتباطات جهانی وزارت دفاع» تحقیقی متمرکز بر حمله لیبرتی نبود، اگرچه شامل بخشی است که جریان ارتباطات مرتبط با حادثه لیبرتی را توصیف می‌کند.
گزارش تاریخ آژانس امنیت ملی(NSA) همان‌طور که از نامش مشخص است، یک گزارش تاریخی است که به سوابق دادگاه تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحده، پیام‌ها و یادداشت‌های مختلف نظامی و دولتی و مصاحبه‌های شخصی برای محتوای آن اشاره می‌کند. این گزارش با بخشی تحت عنوان «سوالات بی پاسخ» بپایان می‌رسد و در مورد مقصر بودن به هیچ نتیجه ای نمی‌رسد. با این حال، شامل اسناد محرمانه‌شده بود که بیان می‌کرد: «هر مصاحبه رسمی با خدمه‌های لیبرتی شواهد ثابتی را نشان می‌داد که واقعاً لیبرتی پرچم آمریکا را برافراشته بود و علاوه بر این، شرایط آب و هوایی برای اطمینان از رعایت آسان و شناسایی آن ایده‌آل بود.»
انجمن کهنه سربازان یو اس اس لیبرتی، متشکل از کهنه سربازان کشتی، بیان می‌کند که تحقیقات کنگره ایالات متحده و سایر تحقیقات ایالات متحده در واقع تحقیقات در مورد این حمله نبودند، بلکه گزارش‌هایی بودند که فقط از شواهد دادگاه تحقیق نیروی دریایی ایالات متحده استفاده می‌کردند، یا تحقیقات غیرمرتبط با مقصر بودن آنها درگیر مسائلی مانند ارتباطات است. از نظر آنها، دادگاه تحقیق نیروی دریایی ایالات متحده تنها تحقیق واقعی در مورد این حادثه تا به امروز است. آنها می‌گویند که با عجله انجام شد، تنها در ده روز، حتی اگر رئیس دادگاه، دریاسالار آیزاک کید، گفت که انجام درست شش ماه طول می‌کشد. شرایط تحقیق محدود به این بود که آیا هیچ نقصی از جانب خدمه لیبرتی ' جراحات و مرگ و میر ناشی از حمله نقش داشته‌است یا خیر.
مایکل اورن (سفیر سابق اسرائیل در ایالات متحده) ادعا می‌کند که «آرشیو ملی ایالات متحده هیچ مدرکی ندارد که نشان دهد اطلاعات به دست آمده توسط لیبرتی تصویر دقیق واشینگتن را از وقایع جبهه جولان و نیات اسرائیل در آنجا تقویت می‌کند.»