stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محیط زیست ایران
حامیان محیط زیست

همچنین ببینید: کشته‌شدن جنگل‌بانان و محیط‌بانان در ایران
«محیط زیست به دلیل اینکه یک متحد کننده بالقوه است، امنیتی می‌شود. اگر در مورد دین، از حجاب صحبت کنید، در هر دو طرف مردم هستند، اما محیط زیست، مردم را متحد می‌کند. به همین دلیل این مشکل برای بخشی از نظام است.»
کاوه مدنی، دانشمند محیط زیست در دانشگاه ییل
با کم شدن چشم‌انداز طبیعی به‌طور فزاینده ای توسط گسترش‌های نادرست، اعتراض‌ها بر سر مسائل زیست محیطی شروع به گسترش کردند و واکنش‌های امنیتی را برانگیختند. در یک نمونه در سال ۲۰۱۱، پلیس صدها تظاهرکننده را در حالی که برای تغییر سیاست‌های توسعه که به گفته آنها بزرگ‌ترین دریاچه ایران را ویران کرده بود، مبارزه می‌کردند، دستگیر کرد. یکی از شعارهای اعتراضی این بود که «دریاچه ارومیه رو به مرگ است و مجلس حکم به مرگش داد».
در اوایل سال ۲۰۱۸ نیروهای امنیتی ۹ تن از زیست شناسان کشور را از بنیاد میراث حیات وحش ایرانی (PWHF) دستگیر کردند و آنها را به زندان اوین فرستادند. یکی از آنها، کاووس سید امامی، مدیر بنیاد و جامعه‌شناس برجسته، اندکی بعد در شرایطی که خانواده اش مشکوک می‌دانند، درگذشت. تشدید تنش‌های اقلیمی، خاک‌های تخریب شده و سوء مدیریت بی‌رویه آب که منجر به کمبود می‌شود، به ناآرامی‌های روستایی دامن زده است که توجه نیروهای امنیتی را به گروه‌های زیست محیطی معطوف کرده است.
علیرغم دشواری کارزار، تعداد سازمان‌های غیردولتی کوچک در سال‌های اخیر افزایش یافته است. و با وجود کمبود شغل، تعداد متخصصان حیات وحش نیز وجود دارد. پس از سال‌ها فعالیت‌های زیست‌محیطی دقیق و اغلب پنهان، جوانان ایرانی روش‌های خاص خود را برای انجام کارها ایجاد کرده‌اند.
با کم شدن چشم‌انداز طبیعی به‌طور فزاینده ای توسط گسترش‌های نادرست، اعتراض‌ها بر سر مسائل زیست محیطی شروع به گسترش کردند و واکنش‌های امنیتی را برانگیختند. در یک نمونه در سال ۲۰۱۱، پلیس صدها تظاهرکننده را در حالی که برای تغییر سیاست‌های توسعه که به گفته آنها بزرگ‌ترین دریاچه ایران را ویران کرده بود، مبارزه می‌کردند، دستگیر کرد. یکی از شعارهای اعتراضی این بود که «دریاچه ارومیه رو به مرگ است و مجلس حکم به مرگش داد».
در اوایل سال ۲۰۱۸ نیروهای امنیتی ۹ تن از زیست شناسان کشور را از بنیاد میراث حیات وحش ایرانی (PWHF) دستگیر کردند و آنها را به زندان اوین فرستادند. یکی از آنها، کاووس سید امامی، مدیر بنیاد و جامعه‌شناس برجسته، اندکی بعد در شرایطی که خانواده اش مشکوک می‌دانند، درگذشت. تشدید تنش‌های اقلیمی، خاک‌های تخریب شده و سوءمدیریت بی‌رویه آب که منجر به کمبود می‌شود، به ناآرامی‌های روستایی دامن زده است که توجه نیروهای امنیتی را به گروه‌های زیست محیطی معطوف کرده است
علیرغم دشواری کارزار، تعداد سازمان‌های غیردولتی کوچک در سال‌های اخیر افزایش یافته است. و با وجود کمبود شغل، تعداد متخصصان حیات وحش نیز وجود دارد. پس از سال‌ها فعالیت‌های زیست‌محیطی دقیق و اغلب پنهان، جوانان ایرانی روش‌های خاص خود را برای انجام کارها ایجاد کرده‌اند.
سوسن چلچراغ از گونه‌های گیاهی بومی ایران
پروژه محیط زیستی ایران خانه پدری جهت کاهش مصرف کیسه های پلاستیک وجمع آوری کیسه های پلاستیکی رها شده در تقاطع اتوبان تهران گرمسار و محور گرمسار قم
پروژه محیط زیستی ایران خانه پدری جهت کاهش مصرف کیسه های پلاستیک وجمع آوری کیسه های پلاستیکی رها شده در تقاطع اتوبان تهران گرمسار و محور گرمسار قم
لری کلارک

| لری کلارک | لری کلارک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۳ ‏(۸۲ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۲–اکنون
لارنس دونالد کلارک (انگلیسی: Larry Clark؛ زادهٔ ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۴۳) یک کارگردان، عکاس، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر به خاطر فیلم نوجوانان جنجالی بچه‌ها (۱۹۹۵) و کتاب عکاسی‌اش تولسا (۱۹۷۱) شناخته می‌شود. او در آثارش در درجه اول روی جوانانی متمرکز است که به‌طور غیرقانونی درگیر مصرف غیرقانونی مواد مخدر، رابطه جنسی زیر سن قانونی و خشونت می‌شوند و بخشی از یک خرده فرهنگ خاص مانند موج‌سواری، خرده‌فرهنگ پانک یا اسکیت‌بردینگ هستند.
اوایل زندگی

کلارک در تالسا، اکلاهما متولد شد. او عکاسی را از سنین پایین آموخت. مادرش یک عکاس دوره‌گرد بچه‌ها بود و پدرش مدیر فروش دوره‌گرد دفتر خدمات خوانندگان بود و کتاب‌ها و مجلات را خانه به خانه می‌فروخت و به ندرت خانه بود.
کلارک در سال ۱۹۶۴ برای پیدا کردن یک شغل آزاد به شهر نیویورک نقل مکان کرد، اما در عرض دو ماه به ارتش ایالات متحده فراخوانده شد. از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵، او در جنگ ویتنام در واحدی خدمت کرد که مهمات را برای واحدهایی که در شمال می‌جنگیدند تأمین می‌کرد. او کتاب تولسا را از تجربیاتش با استفاده از عکس‌های مستند سیاه و سفید از مصرف مواد مخدر توسط دوستان جوانش در سال ۱۹۷۱ منتشر کرد.
بخشی از فیلم‌شناسی

بچه‌ها (۱۹۹۵)
روزی دیگر در بهشت (۱۹۹۸)
قلدر (۲۰۰۱)
Teenage Caveman (۲۰۰۲, فیلم تلویزیونی)
کن پارک (2002, کارگردانی به‌همراه ادوارد لاچمن)
Wassup Rockers (۲۰۰۵)
غیرممنوعه (۲۰۰۶, قسمت "Impaled")
دختر اهل مارفا (۲۰۱۲)
The Smell of Us (۲۰۱۴, فرانسه)
دختر اهل مارفا ۲ (۲۰۱۸)
مرد عنکبوتی (بازی ویدئویی ۲۰۰۰)

«مرد عنکبوتی (بازی ویدئویی)» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر عنوان‌ها با نام مشابه، en:List of video games featuring Spider-Man را ببینید.
| مرد عنکبوتی | مرد عنکبوتی |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): نورسافت
ناشر(ها): اکتیویژن
سکو(ها): پلی‌استیشن ۱
تاریخ(های) انتشار: ۳۰ اوت ۲۰۰۰
ژانر(ها): بازی اکشن، ماجراجویی
حالت(ها): تک‌نفره
رسانه: سی دی رام
مرد عنکبوتی (به انگلیسی: Spider-Man) یک بازی ویدئویی اکشن-ماجرایی است که توسط شرکت نورسافت تولید و به وسیله اکتیویژن در ۳۰ اوت ۲۰۰۰ برای کنسول پلی استیشن ۱ منتشر شد. داستان این بازی ماجرای مرد عنکبوتی است که باید یکی از دشمنان قدیمی خود به نام دکتر اختاپوس را متوقف کند، دکتر اختاپوس در این بازی برای مرد عنکبوتی پاپوش می‌دوزد و شهر نیویورک را از گازهای هسته ای پر می‌کند. باس‌های این بازی شامل دکتر اختاپوس، ونوم، کرگدن، میستریو، عقرب و کارنیج می‌باشند. دنباله این بازی تحت عنوان مرد عنکبوتی ۲: ورود الکترو در اکتبر ۲۰۰۱ منتشر شد.
خلاصه داستان

بازخورد
| گردآورنده | امتیاز> دریم‌کست | امتیاز> گیم بوی کالر | امتیاز> ان۶۴ | امتیاز> رایانه شخصی | امتیاز> پلی‌استیشن |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گیم‌رنکینگز | 80% | 67% | 83% | 68% | 87% |
| متاکریتیک | 80/100 | ن/م | 72/100 | 68/100 | 87/100 |
| ناشر | امتیاز> دریم‌کست | امتیاز> گیم بوی کالر | امتیاز> ان۶۴ | امتیاز> رایانه شخصی | امتیاز> پلی‌استیشن |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
آل‌گیم: 
| الکترونیک گیمینگ مانثلی | 7.5/10 | ن/م | 7/10 | ن/م | 7.83/10 |
| یوروگیمر | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | 9/10 |
| گیم اینفورمر | ن/م | ن/م | 8/10 | ن/م | ن/م |
| GameFan | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م | 73% |
| گیم‌پرو |  | ن/م |  | ن/م |  |
| گیم رولیشن | B | ن/م | C | ن/م | B− |
| گیم‌اسپات | 7.2/10 | 6.5/10 | 7.8/10 | 6.6/10 | 7.7/10 |
| گیم‌اسپای | 8/10 | ن/م | ن/م | 77% | ن/م |
| گیم‌زون | 7/10 | ن/م | ن/م | 7/10 | ن/م |
| آی‌جی‌ان | 8.4/10 | 9/10 | 8.5/10 | 6/10 | 9/10 |
| نکست جنریشن |  | ن/م | ن/م | ن/م |  |
| نینتندو پاور | ن/م | 7.1/10 |  | ن/م | ن/م |
| اوپی‌ام (ایالات متحده) | ن/م | ن/م | ن/م | ن/م |  |
| پی‌سی گیمر (ایالات متحده) | ن/م | ن/م | ن/م | 78% | ن/م |
دکتر اختاپوس اینبار با به مرد عنکبوتی پاپوش می‌دوزد و سطح شهر را از گازهای های سمی پر می‌کند. مرد عنکبوتی می‌خواهد جلوی این اتفاق را بگیرد ولی شرورهای دیگری مثل ونوم یا عقرب سد راهش می‌شوند و پس از شکست تک تک آن‌ها، مرد عنکبوتی موفق می‌شود به پایگاه دکتر اختاپوس برود و او را شکست می‌دهد و پس از شکست او، مرد عنکبوتی باید کارنیج را شکست دهد و او را هم شکست می‌دهد ولی سیمبیوت کارنیج به بدن دکتر اختاپوس پیوند می‌خورد و باعث خلق دکتر اختاپوس هیولا می‌شود. مرد عنکبوتی در حالی که دکتر اختاپوس هیولا او را دنبال می‌کند و از طرفی دیگر، پایگاه در حال انفجار است، دست به فرار می‌زند و در آخر سیمبیوت کارنیج از بدن دکتر اختاپوس جدا می‌شود و از بین می‌رود و تمامی ابر شرورها به غیر از ونوم به زندان می‌افتند. شخصیت های مشهور ماورل هم مانند کاپیتان آمریکا، بی باک، پانیشر، مشعل انسانی، گربه سیاه و جی جوناه جیمسون در بازی حضور دارند.
نکات جالب در بازی

در مرحله ای که پلیس به دنبال مرد عنکبوتی است، می‌توان جرثقیلی را دید که رویش عکس کدو تنبل کشیده شده و می‌توان به داخل این جرثقیل رفت و نکات دیگری مثل بمب‌های کدویی می‌توان دید که به حضور گرین گابلین در این بازی اشاره دارد.(البته خود این شخصیت را در بازی مشاهده نمی‌کنیم)
در مرحله ای که مرد عنکبوتی به ساختمان دیلی بیوگل می‌رود، میتوان به صورت خیلی کوتاه ، روح سوار را دید که از ساختمانی پایین می‌رود.
در مرحله ای که پلیس در حالی که مرد عنکبوتی به دیوار چسبیده، موشک پرتاب میکند، میتوان عکس هالک و ولورین را که در گوشه های ساختمان نصب شده، دید.
در اولین مرحله از بازی، میتوان برج چهار شگفت انگیز را دید.
در مراحل مختلف میتوان لوگوی شرکت اکتیویژن را که در بالای ساختمان ها نصب شده، دید.
در مرحله تعقیب مرد عنکبوتی توسط پلیس ، یک بالن تبلیغاتی به رنگ نارنجی وجود دارد که اگر مرد عنکبوتی روی آن برود ، میتواند به صورت خیلی کوتاهی موج سوار نقره ای را ببیند.
در طول بازی، بازیکن میتواند کاور کمیک بوک های مشهور مرد عنکبوتی از جمله کمیک بوک های مرد عنکبوتی شگفت انگیز را جمع آوری کند.
در مراحلی مختلف میتوان ساختمان صنایع استارک متعلق به مرد آهنی را دید. همچنین میتوان در مرحله تعقیب ونوم توسط مرد عنکبوتی، برج راکسون را دید.
یکی از معروف ترین اثر اقتباس شده از این بازی انیمیشن مردعنکبوتی : بازگشت ونوم است. که توسط دو ایرانی ساخته شده استدر مرحله نبرد اول مرد عنکبوتی با ونوم، روی دیوار میتوان اسم گروه هل فایر را دید.
در یکی از سکانی های ویدئویی بازی، در گفتگوی ونوم و مرد عنکبوتی، ونوم چند بار اسم ثور، گالاکتوس را به زبان می‌آورد. در همین گفتگو مرد عنکبوتی هم به آفتاب پرست اشاره میکند.
در مرحله ای که می خواهید به سراغ دزد های بانک بروید میتوان واچر را دید و مشعل انسانی را که روی ساختمان چهار  شگفت انگیز ایستاده و اگر پیش او بروید به مرد عنکبوتی میگوید که نمی‌تواند کمکش کند چون باید با گروه چهار شگفت انگیز به جنگ مول من (دشمن چهار شگفت انگیز) بروند.
نیمور هم در نبرد مرد عنکبوتی با کارنیج دیده میشود.
در یکی از سکانس های ویدئویی بازی، پانیشر با میکروچیپ صحبت میکند.
اقتباس ها

این بازی منبع الهام بسیاری از فیلم ها و آثاری که از مرد عنکبوتی ساخته شده است بوده است.
بازتاب‌ها

این بازی با نقدهای بسیار بالایی نزد منتقدین و بازیبازان دریافت کرد. سایت متاکریتیک به این بازی نمره ۸۷ از ۱۰۰ داد و این بازی را در لیست ۱۰ بازی برتر پلی استیشن یک در سال ۲۰۰۰ قرار داد.
آلفرد هیچکاک
زندگی

هیچکاک در ۱۳ اوت سال ۱۸۹۹ در مغازه استیجاری والدینش در لیتنستون واقع در شرق لندن به دنیا آمد. وی کوچک‌ترین فرزند خانواده بود، یک برادر به نام ویلیام دانیل (۱۹۴۳–۱۸۹۰) و یک خواهر به‌نام الن کاتلین (۱۹۷۹–۱۸۹۲) داشت. نام مادرش اما جین (۱۹۴۲–۱۸۶۳) و پدرش ویلیام ادگار هیچکاک بود که در سال ۱۹۱۴ درگذشت. پدر و مادر وی هر دو از پیروان کلیسای کاتولیک و اصالتاً ایرلندی بودند. پدرش همچون پدربزرگش سبزی فروش بود.
بنا به گفته‌های خود هیچکاک، وی پسری بسیار خوش‌رفتار بود و پدرش نیز با او بسیار مهربان بود و به یاد ندارد که در دوران بچگی همبازی داشته باشد. یکی از خاطرات مورد علاقه او با پدرش که بارها در مصاحبه‌ها گفته‌است، این بود که در ۵ سالگی روزی پدرش وی را به همراه یادداشتی به ایستگاه پلیس در نزدیکی منزلشان می‌فرستد، پلیس به یادداشت نگاه می‌کند و او را برای چند دقیقه در سلول حبس می‌کند. سپس به او می‌گوید «این کاریه که ما با پسرهای شیطون می‌کنیم.» این تجربه در دوران کودکی باعث ترس همیشگی او از پلیس شد و حتی به شوخی در سال ۱۹۷۳ گفته‌است از هر چیزی که به قانون ربط داشته باشد، می‌ترسد.
هیچکاک در ۲۵ ژوئیه ۱۹۱۳ در رشته مهندسی و ناوبری ثبت‌نام کرد. در کتاب سینما به روایت هیچکاک در سال ۱۹۶۲ به فرانسوا تروفو گفته‌است، مکانیک، برق و ناوبری خوانده‌است. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۴ پدرش که از بیماری مزمن انسدادی ریه رنج می‌برد، در سن ۵۲ سالگی فوت می‌کند و او نیز برای حمایت از مادر و خواهرش به‌عنوان کارمند بخش فنی در یک شرکت تلگراف مشغول به کار می‌شود و همزمان به کلاس‌های شبانه در رشته‌های تاریخ هنر، نقاشی، اقتصاد و علوم سیاسی می‌رود و برادر بزرگ‌ترش نیز همان مغازه پدرش را اداره می‌کرد.
پس از آغاز جنگ اول جهانی در ژوئیهٔ ۱۹۱۴ هیچکاک برای اعزام به جبهه‌های جنگ بسیار جوان بود و در سال ۱۹۱۷ که جنگ همچنان در جریان بود، وی به ۱۸سالگی رسید اما از حضور در جنگ به علت بیماری معاف شد و تنها به ارائه خدمت در اموری که تحرک کم می‌خواستند، گماشته شد. پس از جنگ و در سال ۱۹۱۹ او علاقه‌مند به نوشتن شد و چندین نوشته‌اش در نشریه‌هایی مثل هنلی تلگراف منتشر شد. وی در هنلی تلگراف به بخش تبلیغات ارتقا یافت؛ جایی که برای تبلیغات کابل برق طرح‌های گرافیکی کار می‌کرد و به گفته خودش به این کار بسیار علاقه‌مند بود و تا شب‌ها در دفتر مشغول کار بود. در واقع در همین ایام وی به سینما نیز علاقه‌مند شد. از تماشای فیلم بسیار لذت می‌برد و پی‌گیر آثار سینمایی چهره‌های شاخص آن زمان یعنی چارلی چاپلین، دی. دبلیو. گریفیث، باستر کیتون و فریتس لانگ بود.
ورود به سینما

وی در سال ۱۹۱۹ از طریق آگهی استخدامی که در روزنامه دیده بود، برای یک استودیو تازه تأسیس فیلم‌سازی واقع در لندن به نام استودیو ایسلینگتون، چند نمونه کار طراحی خود را ارسال می‌کند و بدین ترتیب او به‌عنوان طراح میان‌نویس در این استودیو استخدام شد و در واقع این اولین ورود هیچکاک به صنعت فیلم‌سازی بود. در موقعیتی مناسب، او نیز اجازه یافت کارگردانی صحنه‌های نه چندان مهم را بر عهده گیرد. در سال ۱۹۲۲ در دهکده‌ای از ایسلینگتون، هیچکاک نیز شخصیت جدید خود را در نقش یک دستیار کارگردان به‌دست‌آورد. اما پس از آن وظایف متعدد دیگری را عهده‌دار شد؛ همچون کارگردان هنری و نویسندگی فیلم‌نامه فیلم‌های زن‌به‌زن و سایه سفید (هر دو در سال ۱۹۲۳)، ماجرای پراحساس (۱۹۲۴)، رذل و سقوط زن پرهیزکار (هر دو در سال ۱۹۲۵).
در ۱۹۲۵ هیچکاک گام دیگری در کارگردانی برداشت. اولین کارش در تولید و ساخت یک کار مشترک انگلیسی-آلمانی بود؛ فیلم پلژرگاردن. پیش از آن در سال ۱۹۲۲ با بازیگر و تهیه‌کننده‌ای به نام سیمور هیکز برای تکمیل صحنه‌های پایانی فیلم همیشه به همسر خود بگویید به‌جای کارگردانی که دچار گرفتاری شده بود، همکاری کرده بود. در همین سال یک فیلم تخیلی را با دو حلقه فیلم هزار فوتی نیز کارگردانی کرد؛ در واقع اولین فیلم او شماره ۱۳ بود که با حمایت کمپانی گینزبورو پیکچرز قصد تولید آن را داشت که البته هرگز به پایان نرسید. پلژر گاردن اولین تجربه او در کارگردانی مستقل بود و با وجود بعضی ضعف‌ها در آن، تجربه‌ای گیرا و مؤثر برای برانگیختن احساسات بود که او برای نخستین‌بار به این کار دست می‌زد.
هیچکاک در تولید دست‌کم ۱۸ فیلم صامت نقش داشته و در فوریه ۱۹۲۲ روزنامه تایمز از وی به‌عنوان «آقای هیچکاک، سرپرست بخش هنری ویژه طراحی میان‌نویس» یاد می‌کند.
گدار علت نبوغ آلفرد هیچکاک در خلاقیت تصویری را حضور چندین‌ساله‌ی وی در سینمای صامت می‌داند.
ازدواج

هیچکاک در ۲ دسامبر ۱۹۲۶ با آلما لوسی رویل که یک فیلم‌نامه‌نویس اهل انگلستان بود، در کلیسا برامپتون اوراتوری ازدواج کرد. الما رویل تنها چند ساعت از هیچکاک بزرگ‌تر بود و پس از ازدواجشان احتمالاً به اصرار مادر هیچکاک از پروتستان به کاتولیک تغییر مذهب داد. او و همسرش برای سال‌ها در تولید فیلم‌ها با یکدیگر همکاری نزدیکی داشتند، به‌طوری که خود هیچکاک سال‌ها بعد و بارها در صحبت‌هایش به این همکاری اشاره می‌کند.
ورود به هالیوود و سال‌های نخست

دیوید سلزنیک تهیه‌کننده نامی هالیوود قراردادی ۷ ساله در آوریل ۱۹۳۹ با هیچکاک تنظیم می‌کند و بدین ترتیب هیچکاک به هالیوود می‌رود. او و همسرش در لس آنجلس سکنی گزیدند و در این ایام کمتر در مهمانی‌ها شرکت یا با مطبوعات مصاحبه می‌کردند. هیچکاک در سال‌های آغازین ورودش به هالیوود تحت تأثیر بودجه‌های هنگفت آن در مقایسه با محدودیت‌هایش در انگلستان قرار گرفت. در همان سال مجله آمریکایی لایف هیچکاک را «بزرگ‌ترین استاد ملودرام پرده سینما در تاریخ» نامید و او را به‌شدت ستود.
اگرچه هیچکاک و سلزنیک به یکدیگر احترام می‌گذاشتند، اما هماهنگی کاری برای آن‌ها کمی دشوار بود. سلزنیک از مشکلات مالی برای تأمین بودجه برخی فیلم‌ها رنج می‌برد و هیچکاک اغلب از کنترل و دخالت سلزنیک بر فیلم‌هایش ناراضی بود. سلزنیک همچنین از روش هیچکاک برای فیلم‌برداری دقیقاً همان چیزی که در فیلم‌نامه بود ناراضی بود. به این معنی که فیلم نمی‌توانست بعداً به شکل دیگری تدوین و بازسازی شود. به‌علاوه این دو از نظر شخصیتی هم به یکدیگر نزدیک نبودند؛ مثلا هیچکاک بسیار کم حرف بود اما سلزنیک پرشورتر بود. به‌دلیل اینکه سلزنیک همانند ساموئل گلدوین که تهیه‌کننده مستقل هالیوود بود نمی‌توانست همواره بودجه برای فیلم‌های هیچکاک مهیا کند پیشنهادی مبنی بر مذاکره با ساموئل گلدوین که یک تهیه‌کننده آمریکایی-لهستانی بود داد. بعدها هیچکاک سلزنیک را یک «تهیه‌کننده بزرگ» نامید.
اولین فیلم هیچکاک در سینمای آمریکا، ربه‌کا با اقتباس از رمان ربه‌کا اثر دافنه دوموریه بود. فیلم که در سال ۱۹۴۰ اکران شد، داستان آشنایی ندیمه‌ای جوان با بازی جون فانتین در مونت کارلو با مرد جوان ثروتمندی به نام ماکسیم دو وینتر (لارنس الیویه) است که همسرش ربه‌کا را به تازگی از دست داده‌است. این فیلم موفق به کسب جایزه اسکار بهترین فیلم در سیزدهمین دوره جوایز اسکار شد، تندیس به تهیه‌کننده فیلم دیوید سلزنیک داده شد و هیچکاک اولین نامزدی خود را برای جایزه اسکار بهترین کارگردانی دریافت کرد؛ در واقع اولین نامزدی‌اش از پنج بار نامزدی بهترین کارگردانی در آکادمی اسکار، برای این فیلم بود.
دومین فیلمی که هیچکاک در هالیوود و در مقام کارگردان ساخت،  خبرنگار خارجی بود که داستان آن در اروپای در آستانه جنگ دوم جهانی می‌گذرد. تهیه‌کننده این فیلم والتر وانگر بود. این فیلم که در سال ۱۹۳۹ فیلمبرداری شد روایت خبرنگاری آمریکایی با بازی جوئل مک‌کری است که برای ثبت گزارش‌هایی از اروپای در آستانه جنگ جهانی دوم به اروپا می‌رود. فیلم از اشاره مستقیم به نازیسم، حزب نازی و آلمانی‌ها اجتناب می‌کند. این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم شد.
سال‌های پس از جنگ در هالیوود (۱۹۵۳–۱۹۴۵)

هیچکاک در فیلم طلسم‌شده (۱۹۴۵) مجدداً با دیوید سلزنیک به همکاری پرداخت. این فیلم با بازی گریگوری پک و اینگرید برگمن یک فیلم روانکاوانه است. در فیلم سکانس رؤیایی وجود دارد که ده دقیقه کوتاه‌تر شده؛ سلزنیک به گفته خودش آن را ویرایش کرد تا بازی در آن تأثیرگذار تر باشد. (این سکانس با همکاری و مشورت سالوادور دالی ساخته شده‌است)
در سال بعد فیلم بدنام به روی پرده رفت. هیچکاک به فرانسوا تروفو گفته‌است که سلزنیک، کری گرانت، اینگرید برگمن و بن هکت را به قیمت ۵۰۰٫۰۰۰ دلار (معادل ۶٫۹ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) به آرکی‌او پیکچرز که یک شرکت معتبر تولید و توزیع فیلم بود فروخت. علت این فروش احتمالاً بخاطر هزینه بالای فیلم جدال در آفتاب برای سلزنیک بوده‌است. تئو آنگلوپولوس کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس یونانی دربارهٔ بدنام گفته‌است: «من همه فیلم‌های هیچکاک را دیده‌ام و از تک تک آن‌ها لذت برده‌ام. فکر می‌کنم انتخاب صحنه‌ای و برتری دادن آن به سایر صحنه‌ها کار منصفانه‌ای نباشد. اگرچه شاید بدنام بهترین فیلم او نباشد، اما من در برابر آن احساس ضعف دارم، شاید به‌دلیل چهره اینگرید برگمن.»
هیچکاک مدتی بعد یک کمپانی فیلم‌سازی مستقل به نام ترنس آتلانتیک پیکچرز را راه اندازی کرد و دو فیلم در آن ساخت؛ طناب (۱۹۴۸) که با شات‌های طولانی ضبط شده و پس از پایان ضبط، هیچ گونه ویرایشی روی آن صورت نگرفته‌است که از این جهت پس از قایق نجات، دومین فیلم با تنظیمات محدود توسط آلفرد هیچکاک به‌شمار می‌رود که رنگی هم بود و جیمز استورات هم در آن به ایفای نقش پرداخت. این در واقع اولین فیلم از چهار فیلمی بود که هیچکاک با همکاری استوارت ساخت. دومین فیلم هیچکاک در آتلانتیک پیکچرز در برج جُدَی (۱۹۴۹) بود که فیلمی در ژانر درام تاریخی و دلهره آور است. ترنس آتلانتیک پیکچرز پس از این دو فیلم به دلیل مشکلات مالی تعطیل شد. فیلم بعدی هیچکاک ترس صحنه (۱۹۵۰) نام داشت که با حمایت کمپانی برادران وارنر در استودیو الستری واقع در انگلستان ساخته شد. در این فیلم پاتریشا هیچکاک، دختر وی نیز برای اولین بار به ایفای نقش پرداخت.
در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ هیچکاک برخلاف رویه فعال سابقش تنها دو فیلم به روی پرده برد. نخست بیگانگان در قطار محصول سال ۱۹۵۱ بر اساس رمانی به همین نام به نویسندگی پاتریشا های‌اسمیت و اعتراف می‌کنم محصول سال ۱۹۵۳، جالب است که هر دو فیلم مجدداً سیاه‌وسفید هستند.
سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۵۴

۱۹۵۴ تا ۱۹۶۴ دهه اوج هیچکاک است، پس از فیلم اعتراف می‌کنم، به ترتیب سه فیلم با نقش آفرینی گریس کلی به نام‌های ام را به نشانه مرگ بگیر (۱۹۵۴)، پنجره عقبی (۱۹۵۴) و گرفتن یک دزد (۱۹۵۵) ساخته شد که هر سه فیلم داستانی معمایی دارند. در فیلم ام را به نشانه مرگ بگیر هیچکاک فیلم‌برداری سه‌بُعدی را هم به‌عنوان تجربه و هم به‌عنوان قرارداد فنی با کمپانی برادران وارنر اجرا کرد.
هیچکاک پس از ام را به نشانه مرگ بگیر، فیلمی با همکاری پارامونت پیکچرز با نام پنجره عقبی (۱۹۵۴) و با بازی جیمز استوارت، گریس کلی، تلما ریتر و ریموند بر ساخت. در این پروژه هیچکاک برای نمایش حالات چهره در شخیصت اصلی‌اش (با بازی جیمز استوارت) از نمای نزدیک استفاده می‌کند؛ از قسمت‌های طنز گرفته تا وحشت درمانده‌اش از تماشای جنایت در آپارتمان، چنین فرمی در فیلم خرابکاری با حالت چهره در همسر جوان با بازی سیلویا سیدنی حس می‌شود.
در سال ۱۹۵۵، هیچکاک شهروند ایالات متحده آمریکا می‌شود. در همان سال، سومین فیلمی که او با نقش آفرینی گریس کلی ساخت به روی پرده می‌رود. گرفتن یک دزد (۱۹۵۵) در ریویرای فرانسه روایت می‌شود که کری گرانت و گریس کلی از بازیگران آن هستند. این آخرین همکاری کلی با هیچکاک بود، پس از آن او در سال ۱۹۵۶ با رینیه سوم، شاهزاده موناکو ازدواج کرد و به حرفه سینمایی خود پایان داد. هیچکاک پس از گرفتن یک دزد، فیلم مردی که زیاد می‌دانست را که در سال ۱۹۳۴ ساخته بود را مجدداً در سال ۱۹۵۶ بازتولید می‌کند، این‌بار با بازی جیمز استوارت و دوریس دی، در این فیلم دوریس دی ترانه‌ای را خلق می‌کند که برنده جایزه اسکار بهترین ترانه می‌شود.
فیلم مرد عوضی (۱۹۵۶) آخرین فیلم هیچکاک برای برادران وارنر بود، این فیلم یکی از معدود فیلم‌های هیچکاک است که بر اساس یک داستان واقعی ساخته شده‌است و طرح آن وقایع زندگی واقعی را از نزدیک دنبال می‌کند. در این فیلم هنری فوندا و ورا مایلز به ایفای نقش پرداختند. هیچکاک به فرانسوا تروفو گفت که ترس مادام‌العمر او از پلیس (به شوخی و اشاره به خاطره کودکی‌اش) او را ترغیب به ساخت این فیلم کرد؛ زمینه فیلم مرد عوضی، مایه بسیاری از فیلم‌های اوست، یعنی شخصی که اشتباه گرفته می‌شود!
در تابستان ۱۹۵۷ و در جریان ضبط یکی از قسمت‌های آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند هیچکاک به‌دلیل فتق و سنگ کیسه صفرا بستری می‌شود و مورد یک عمل جراحی موفق قرار می‌گیرد، پس از این عمل و بهبودی او بلافاصله به کار بازمی‌گردد تا برای پروژه بعدی خود یعنی سرگیجه (۱۹۵۸) آماده شود.
سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۵۴ > سرگیجه (۱۹۵۸)

سرگیجه به باور بسیاری از منتقدان و مخاطبان شاهکار او محسوب می‌شود. این فیلم حاصل همکاری مجدد با جیمز استوارت است که کیم نواک و باربارا بل گدس هم از بازیگران آن به‌شمار می‌روند. در ابتدا هیچکاک نقش اصلی زن را برای ورا مایلز در نظر داشت اما همکاری به دلیل بارداری او میسر نشد. او به اوریانا فالاچی در اینباره گفت: «من به او (ورا مایلز) نقش بزرگی را پیشنهاد کردم که شانس تبدیل شدن به یک بلوند زیبا، پیچیده و یک بازیگر واقعی را داشت. ما کلی دلار خرج کرده بودیم اما اون بد موقع باردار شد، من از زنان باردار متنفرم چون اونا بعدش بچه‌دار می‌شوند.»
سرگیجه شامل تکنیک دوربینی است که توسط ایرمین رابرتز توسعه یافت. معمولاً به‌عنوان زوم دالی شناخته می‌شود که توسط بسیاری از فیلمسازان پسین کپی‌برداری شد. فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم سن‌سباستین هم به نمایش درآمد و هیچکاک برنده جایزه صدف نقره‌ای (بهترین کارگردانی) این جشنواره شد. فیلم دهه‌ها بعد مورد توجه قرار گرفت و در دوران نمایش خود نظرات متفاوت و عمدتاً منفی دربرداشته، مثلاً مجله ورایتی آن را «خیلی کند و طولانی» عنوان کرد. اما سال‌ها بعد و در دهه ۲۰۰۰ مجله معتبر سایت اند ساوند آن را بهترین فیلم تاریخ نامید و بسیاری از منتقدان دیگر هم آن را بهترین فیلم تاریخ و هیچکاک دانستند. در نظرسنجی انستیتوی فیلم آمریکا هم سرگیجه به‌عنوان بهترین فیلم تاریخ سینما معرفی شد. همچنین این فیلم جزو فیلم‌هایی که است که نمره کامل۱۰۰/۱۰۰ را از منتقدان متاکریتیک دریافت کرده‌است. هیچکاک فیلم سرگیجه را شخصی‌ترین فیلم کارنامه‌اش خوانده‌است. فیلمی که یکی از مضامین موردعلاقهٔ هیچکاک، یعنی عشق به مثابهٔ یک وسواس را بررسی می‌کرد. عشقی که زن و مرد را ویران می‌کند.
بعد از سرگیجه و سال ۱۹۵۸ که سال سختی برای هیچکاک بود فرایند پیش تولید شمال از شمال غربی (۱۹۵۹) بسیار کند بود و در همین ایام بیماری سرطان همسرش آلما تشخیص داده شد. زمانی که او در بیمارستان بستری بود هیچکاک علیرغم مشغله کاری‌اش هر روز به او سر می‌زد. آلما تحت عمل جراحی قرار گرفت و بهبودی کامل پیدا کرد اما به گفته خود هیچکاک این باعث شد تا اولین بار زندگی بدون او، که برایش بسیار سخت بود را تصور کند.
سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۵۴ > شمال از شمال غربی (۱۹۵۹)

هیچکاک در اواخر دهه ۵۰ و اوایل ۱۹۶۰ سه فیلم که بسیار در گیشه هم موفق بودند ساخت، شمال از شمال غربی (۱۹۵۹)، روانی (۱۹۶۰) و پرندگان (۱۹۶۳) این سه فیلم علاوه بر اینکه از نظر هنری بسیار مورد توجه قرار گرفتند در فروش نیز بسیار موفق بودند. مجله تایم با انتشار مقاله‌ای شمال از شمال غربی را فیلمی کاملاً سرگرم‌کننده دانست. چهل و ششمین اثر هیچکاک، عنوان نامزدی ۳ جایزه در سی و دومین مراسم اسکار از جمله نامزدی جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامهٔ اصلی برای ارنست لمن را در پی داشت. این فیلم طی دو هفته اکران افتتاحیه خود در تالار موسیقی رادیو سیتی، ۴۰۴٫۰۵۶ دلار (معادل ۳٫۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) فروخت.
سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۵۴ > روانی (۱۹۶۰)

روانی (۱۹۶۰) مسلماً شناخته شده‌ترین فیلم هیچکاک است که بر اساس رمانی به همین نام اثر رابرت بلاک و شخیصت واقعی اد گین ساخته شد. اگرچه اد گین الهامی برای خلق کاراکتر اصلی فیلم با بازی آنتونی پرکینز بود و نمایش آنچه واقعاً اد گین انجام داده بود در سینمای آن دوران ترویج بیش از حد خشونت بود. در واقعیت اد گین منشی زنی را با تفنگ کالیبر ۲۲ به قتل رساند و جسد آن را به شکل بی‌سابقه‌ای مثله کرد اما در فیلم چنین نبود. این فیلم با بودجه کمی معادل ۸۰۰ هزار دلار (معادل ۷٫۳ میلیون دلار در سال ۲۰۲۱) به‌صورت سیاه‌وسفید تولید شد. خشونت و نحوه نمایش جنایت در صحنه دوش گرفتن در سینمای آن سال‌ها بی‌سابقه بود، روانی با استقبال شدید مخاطبان همراه بود و رکورد باکس آفیس در بریتانیا، فرانسه، آمریکای جنوبی، ایالات متحده آمریکا و کانادا را شکست. این فیلم همچنین سودآورترین ساخته هیچکاک بود. روانی سپس تبدیل به یک فرنچایز ترسناک آمریکایی شد و چندین نسخه دیگر از آن مثل روانی ۲، روانی ۳، روانی ۴: آغاز و یک نسخه بازسازی رنگی از ساخته هیچکاک در سال ۱۹۹۸ تولید شد.