stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شورای آتلانتیک
تاریخ

شورای آتلانتیک با هدف تشویق همکاری بین آمریکای شمالی و اروپا که از جنگ جهانی دوم آغاز شده بود، تأسیس شد. در سالهای اولیه فعالیت خود، عمدتاً  انتشار دهنده مقالات سیاستگذاری و نظرسنجی از اروپاییان و آمریکاییها در مورد نگرش آنها به همکاریهای فرا اقیانوس اطلس و بین‌المللی بود. در این سالها، تمرکز اصلی آن بر مسائل اقتصادی بود - عمدتاً تشویق تجارت آزاد بین دو قاره و تا حدی کمتر برای بقیه جهان - اما در زمینه مسائل سیاسی و زیست‌محیطی نیز کار می‌کرد.
ملوین اسمال از دانشگاه ایالتی وین معتقد بود که قدرت واقعی این شورا در ارتباطات آن با سیاست گذاران تأثیرگذار است.
این شورا از همان اوایل عنوان «مرکز گردهمایی‌های غیررسمی» رهبران دو طرف اقیانوس اطلس را پیدا کرد و اعضای آن برای توسعه «شبکه‌های مستمر ارتباطاتی» تلاش می‌کردند.
شورای آتلانتیک در مورد مناطق دیگر نیز فعالیت می‌کند و اولین سازمانی بود که از افزایش حضور ژاپن در جامعه بین‌المللی حمایت کرد. برنامه‌های آسیایی آن از سال ۲۰۰۱ در نتیجه جنگ در افغانستان منجر به افتتاح مرکز و برنامه جنوب آسیا شد. تغییرات آب و هوایی و هماهنگی با هند و چین در مورد این مسائل نیز عاملی در این تحول بود.
در فوریه ۲۰۰۹، جیمز ال جونز، رئیس وقت شورای آتلانتیک، برای کار به عنوان مشاور امنیت ملی جدید رئیس‌جمهور اوباما کناره‌گیری کرد و بعدها سناتور چاک هیگل جانشین وی شد.
علاوه بر این، سایر اعضای شورا نیز برای خدمت به دولت جای خود را ترک کردند: سوزان رایس به عنوان سفیر در سازمان ملل، ریچارد هالبروک به عنوان نماینده ویژه در افغانستان و پاکستان، ژنرال اریک کی شینسکی به عنوان وزیر امور کهنه سربازان و آن ماری اسلاتر به عنوان مدیر برنامه‌ریزی سیاست در وزارت امور خارجه.
چهار سال بعد، هیگل از سمت خود به عنوان وزیر دفاع آمریکا کناره‌گیری کرد. ژنرال برنت اسکوکرافت تا ژانویه ۲۰۱۴، زمانی که سفیر سابق در چین و فرماندار یوتا جان هانتسمن جونیور، رئیس موقت هیئت مدیره سازمان بود منصوب شد.
در سپتامبر ۲۰۱۴، شورای آتلانتیک دیو آنتونی کارگردان مجموعه Call of Duty: Black Ops را به عنوان یک عضو ارشد غیر مقیم استخدام کرد.
در سال ۲۰۱۷، تام بوسرت، که قبلاً عضو خطرات سایبری غیرمقیم زوریخ در ابتکاریه امنیت سایبری شورای آتلانتیک بود، به عنوان مشاور امنیت داخلی دولت ترامپ منصوب شد.
روابط و پشتیبانی مالی

شورای آتلانتیک از شروع تأسیس اعلام کرده‌است که یک مؤسسه غیرحزبی است و اعضای آن «از جناح‌های معتدل آنترناسیونالیستی هر دو حزب» در ایالات متحده هستند. علیرغم ارتباطاتش، این شورا مستقل از دولت ایالات متحده و ناتو بوده و به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی بر اساس منشور سازمان ۵۰۱ (سی)(۳) ثبت شده‌است.
در سپتامبر ۲۰۱۴، اریک لیپتون در نیویورک تایمز گزارش داد که از سال ۲۰۰۸، شورا از بیش از بیست و پنج دولت خارجی کمک‌های مالی دریافت کرده‌است. او نوشت که شورای آتلانتیک یکی از چندین اتاق فکر بود که بودجه قابل توجهی از خارج از کشور دریافت کردند و فعالیتهایی را انجام دادند که «معمولاً با دستور کار دولتهای خارجی مطابقت داشت».
مرکز رفیق حریری شورای آتلانتیک برای خاورمیانه با اعانه بها حریری تأسیس شد و رئیس بنیانگذار آن میشل دان بود. پس از برکناری محمد مرسی از ریاست جمهوری مصر در سال ۲۰۱۳، دان از ایالات متحده خواست تا کمک‌های نظامی به مصر را متوقف کند و برکناری مرسی را «کودتای نظامی» خواند. بها حریری در مورد اقدامات دان به شورای آتلانتیک شکایت کرد و چهار ماه بعد دان از سمت خود استعفا داد.
در سال ۲۰۱۴، شورای آتلانتیک گزارشی مبنی بر افزایش مشارکت تجارت و سرمایه‌گذاری فرا اقیانوس اطلس (TTIP)-یک توافقنامه تجاری-اقامتی بین اتحادیه اروپا و ایالات متحده-با حمایت مالی FedEx که همزمان به‌طور مستقیم برای کاهش تعرفه دوسوی اقیانوس اطلس با کنگره لابی می‌کرد، ارائه داد.
در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، سه اهداکننده بزرگ، هر کدام بیش از یک میلیون دلار آمریکا پرداخت کردند. ۱- میلیونر آمریکایی آدرین آرشت (معاون اجرایی)، ۲-میلیاردر لبنانی بها حریری (برادر سعد حریری، نخست‌وزیر لبنان ۱۰) و ۳-امارات متحده عربی.
الیگارشی اوکراینی تحت اداره Burisma Holdings سالانه صد هزار دلار به مدت سه سال به شورای آتلانتیک از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ اهدا کرد.
فهرست کامل حامیان مالی شامل مراکز نظامی، مالی و شرکتی است.
اهداکنندگان اصلی در سال ۲۰۱۸ فیس بوک و دولت انگلیس بودند.
طبق گفته شورا ،۱۴ درصد (تقریباً ۵٫۵ میلیون دلار) از درآمد سال ۲۰۱۹، از اهداکنندگان دولتی غیرآمریکایی بوده‌است.
مناسبت‌ها

شورای آتلانتیک محلی برای ملاقات سران کشورها، رهبران نظامی و رهبران بین‌المللی از هر دو طرف اقیانوس اطلس ایجاد می‌کند.
در سال ۲۰۰۹، شورا میزبان اولین سخنرانی مهم آندرس فوگ راسموسن دبیرکل سابق ناتو در ایالات متحده بود که در آن موضوعاتی مانند مأموریت ناتو در جنگ در افغانستان، همکاری ناتو با روسیه و روابط گسترده‌تر اقیانوس اطلس را مورد بحث قرار داد.
اعضای کنگره ایالات متحده نیز ظاهر شده‌اند، از جمله سناتور ریچارد لوگار و وزیر امور خارجه جان کری.
این شورا میزبان رویدادهایی با روسای نشسته دولتها و دولتها از جمله میخائیل ساکاشویلی رئیس‌جمهور سابق گرجستان، نخست‌وزیر اوکراین آرسنی یاتسنیوک و رئیس‌جمهور سابق لتونی وایرا وای فرایبرگا است.
از ژانویه ۲۰۰۷، شورا میزبان رهبران نظامی دو طرف اقیانوس اطلس بود. مرکز امنیت بین‌المللی برنت اسکوکرافت شورا، رویدادهای دوره ای موسوم به سری فرماندهان را برگزار کرده‌است، جایی که رهبران نظامی از ایالات متحده و اروپا را دعوت می‌کند تا دربارهٔ تعارض منافع جامعه آتلانتیک صحبت کنند.
به عنوان بخشی از مجموعه فرماندهان، رهبران نظامی آمریکایی مانند ژنرال سابق جورج کیسی و دریاسالار سابق تیموتی کیتینگ و رهبران اروپایی مانند ژنرال ژان لوئیس ژرژلن، فرمانده سابق دفاع فرانسه و ژنرال هلندی تن وان لون در موضوعاتی مانند جنگ عراق، جنگ در افغانستان و تهدیدهای امنیتی در آسیا و آفریقا صحبت کرده‌اند.
رویدادهای سالانه آن شامل جوایز رهبری برجسته در واشینگتن دی سی است. اجلاس رهبران آینده؛ انجمن جهانی وروتسووا در وروتسلاو، لهستان؛ اجلاس انرژی و اقتصاد شورای آتلانتیک در استانبول، ترکیه؛ و جوایز شهروندان جهانی در شهر نیویورک.
در ۲۲ فوریه ۲۰۱۹، شورای آتلانتیک اعلامیه اصول خود را در کنفرانس امنیتی مونیخ منتشر کرد. فردریک کمپ، رئیس و مدیرعامل شورای آتلانتیک، گفت که این "تلاشی برای تجمع و تقویت مجدد مردمان آزاد در سراسر جهان بود.
برنامه‌ها و مراکز > شبکه آتلانتیک جوان

در اجلاس بخارست در سال ۲۰۰۸ راه اندازی شد-جامعه ای از رهبران نوظهور را که دارای چشم‌انداز همکاری نزدیک تر اروپا و آتلانتیک بر اساس ارزشهای مشترک هستند، گرد هم می‌آورد. از طریق ابزارهای آنلاین و رویدادهای منظم، شبکه جوانان آتلانتیک به عنوان محلی برای گفتگوی آزاد بین جوانان آتلانتیکالیست عمل می‌کند تا آنها بتوانند نظرات خود را در مورد طیف وسیعی از مسائل بین‌المللی تبادل کنند. به عنوان محل ملاقات، این شبکه به عنوان مرحله ای برای رهبران جهانی برای خطاب به نسل بعدی و به اشتراک گذاشتن دیدگاه در مورد مسائل جاری عمل می‌کند.
شبکه جوانان آتلانتیک نیز برنامه رهبران آینده را مدیریت می‌کند. این شورا میزبان اجلاس رهبران آینده ۲۰۱۴ در حاشیه اجلاس ناتو در ولز ۲۰۱۴ بود. این اجلاس رهبران آینده رهبران نوظهور کشورهای عضو ناتو را با یکدیگر، رهبران کنونی اتحادیه، افرادی از حوزه امنیت بین‌المللی و یک شبکه جهانی از همسالان متصل کرده‌است.
برنامه‌ها و مراکز > برنامه روابط فرا آتلانتیک

این برنامه گفتگو در مورد مسائل مهمی را که بر تکامل روابط فرا اقیانوس اطلس تأثیر می‌گذارد، ترویج می‌کند. معتقد است که یک رابطه سالم فرا اقیانوس اطلس پیش شرط ضروری برای یک سیستم بین‌المللی قوی تر است. شورا به دنبال شناسایی زمینه‌های همکاری احتمالی و ایجاد شبکه‌های شخصی و درک متقابل است که زمینه‌ساز مشارکت مثر است.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز امنیت بین‌المللی برنت اسکوکرافت

این مرکز روابط ایالات متحده با متحدان و دشمنان را در تلاش برای ایجاد اجماع در مورد سیاست‌هایی که به یک جهان پایدارتر، امن تر و تحت حاکمیت کمک می‌کند، بررسی می‌کند.
برنامه‌ها و مراکز > برنامه جهانی تجارت و اقتصاد

برای تقویت و تقویت ادغام عمیق اقتصادی فعلی بین اروپا و ایالات متحده و همچنین ارتقای رهبری اقیانوس اطلس در اقتصاد جهانی کار می‌کند. این برنامه با گردآوری رهبران تجاری، سیاست گذاران دولتی و کارشناسان اقتصادی، مسائل مربوط به اقیانوس اطلس و جهانی را که برای جامعه تجاری ایالات متحده و اروپا اهمیت دارد، مورد بررسی قرار می‌دهد.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز جنوب آسیا

این مرکز کار آتلانتیک برای کار در مورد افغانستان، پاکستان، هند، بنگلادش، سریلانکا، نپال و بوتان و همچنین روابط بین این کشورها با چین، آسیای مرکزی، ایران، جهان عرب، اروپا و ایالات متحده به عنوان بخشی از برنامه آسیای شورا، مرکز به دنبال تقویت مشارکت با نهادهای کلیدی در منطقه است تا خود را به عنوان محلی برای گفتگو بین تصمیم گیرندگان در جنوب آسیا، ایالات متحده و ناتو معرفی کند. این بحث‌ها امنیت داخلی و خارجی، حکومتداری، تجارت، توسعه اقتصادی، آموزش و سایر مسائل را پوشش می‌دهد.
برنامه‌ها و مراکز > برنامه انرژی و محیط زیست

جنبه‌های اقتصادی و سیاسی امنیت و تأمین انرژی و همچنین مسائل زیست‌محیطی بین‌المللی را مورد بررسی قرار می‌دهد. این برنامه دسترسی آزاد و هوای پاک را ترویج می‌کند و توصیه‌های سیاستی را برای رفع نیازهای کشورهای در حال توسعه از طریق افزایش سرمایه، فناوری و دانش در بخش‌های تأمین آب و انرژی ارائه می‌دهد.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز اوراسیا

گفتگوی رهبران منطقه ای و همتایان همسایه‌های کلیدی و رهبران جهانی را تقویت می‌کند. این مرکز با ترکیب درک تاریخ اوراسیا با دانش سیاست، اقتصاد و انرژی، به دولت‌ها و مشاغل تحقیق و مشاوره می‌دهد. به دنبال ترویج دستور کار همکاری و یکپارچگی منطقه ای بر اساس ارزشهای مشترک و منافع مشترک در آینده ای آزاد، مرفه و صلح آمیز است.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز آفریقا

در سپتامبر ۲۰۰۹ با مأموریتی برای کمک به تغییر رویکردهای سیاست ایالات متحده و اروپا در قبال آفریقا با تأکید بر ایجاد مشارکت‌های ژئوپلیتیک قوی با کشورهای آفریقایی و تقویت رشد و شکوفایی اقتصادی در قاره تأسیس شد.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز رفیق حریری برای خاورمیانه

به نام رفیق حریری (میلیاردر و نخست‌وزیر سابق لبنان و پدر یکی از اهداکنندگان اصلی مرکز) نامگذاری شده‌است. ۷ به دنبال تجزیه و تحلیل نیروهای دگرگون کننده منطقه و همچنین توصیه‌های سیاستی برای ایالات متحده و اروپا در مورد چگونگی ترویج روابط نزدیکتر و مولدتر با منطقه است.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز Adrienne Arsht آمریکای لاتین

مشارکت قوی تری را بین آمریکای لاتین، ایالات متحده و اروپا بر اساس ارزشهای مشترک و منافع استراتژیک مشترک ترویج می‌کند و شبکه خود را از کارآفرینان سیاسی، تجاری و سازمان‌های غیردولتی برای توسعه ایده‌ها برای رهبران سیاست و مشاغل درگیر می‌کند. راه حل‌هایی برای چالش‌های منطقه ای و جهانی.
برنامه‌ها و مراکز > مرکز تاب آوری Adrienne Arsht

در آوریل ۲۰۱۷ تأسیس شد. این مرکز در جهت ایجاد تاب آوری - توانایی آماده‌سازی، جذب و بازیابی از چالش‌های احتمالی - در جوامع و سیستم‌های ما تلاش می‌کند. این برنامه توصیه‌های عملگرا برای به کار انداختن ایده‌ها ارائه می‌دهد - به دولت‌ها، شهرها، مشاغل و سایر رهبران در شناسایی کمک می‌کند.
افراد کلیدی

جان هانتسمن، رئیس سابق
فرد کمپ، رئیس‌جمهور
جان F.W. Rogers، رئیس
دیوید مک کورمیک، رئیس هیئت مشورتی بین‌المللی
فردریک کمپ، رئیس‌جمهور و مدیرعامل
دیمون ویلسون، معاون اجرایی
جان استودزینسکی، نایب رئیس
فران برول، معاون رئیس‌جمهور و مدیر برنامه روابط اقیانوس اطلس
بری پاول، معاون رئیس و مدیر مرکز امنیت بین‌المللی برنت اسکوکرافت
جیسون هیلی، مدیر، Cyber Statecraft Initiative
شجاع نواز، مدیر مرکز آسیای جنوبی
پیتر شچتر، مدیر مرکز Adrienne Arsht آمریکای لاتین
راما ید، مدیر مرکز آفریقا
جان ای. هربست، مدیر مرکز دینو پاتریسیو اوراسیا
دیوید کورانی، مدیر طرح‌های آینده انرژی اوراسیا، مرکز دینو پاتریسیو اوراسیا
گراهام بروکی، مدیر و ویراستار، آزمایشگاه تحقیقات پزشکی قانونی دیجیتال (DFRLab)
کتی بوخمن مک لئود، مدیر مرکز تاب آوری بنیاد آدرین آرشت -راکفلر
متیو باروز، مدیر، آینده نگری، استراتژی و ابتکارات خطرات
دنیس برکمپ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 برکمپ در مراسم رونمایی از مجسمه خود در ورزشگاه امارات در ۲۰۱۴:  برکمپ در مراسم رونمایی از مجسمه خود در ورزشگاه امارات در ۲۰۱۴
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۰ مهٔ ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال)
زادگاه:  آمستردام، هلند
قد:  ۱٫۸۳ متر
پست:  مهاجم، هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۱–۱۹۸۶:  آژاکس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۳ |  آژاکس |  ۱۸۵ |  (۱۰۳) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  اینتر |  ۵۲ |  (۱۱) |
| ۱۹۹۵–۲۰۰۶ |  آرسنال |  ۳۱۵ |  (۸۷) |
| مجموع |   |  ۵۵۲ |  (۲۰۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۹ |  زیر ۲۱ سال هلند |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۰–۲۰۰۰ |  هلند |  ۷۹ |  (۳۷) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۱–۲۰۱۷:  آژاکس (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دنیس نیکلاس برکمپ (به هلندی: ˈdɛnɪs ˈbɛrxkɑmp) (زاده ۱۰ مه ۱۹۶۹ در آمستردام) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل هلند است. وی در سال ۲۰۰۴ میلادی از سوی فیفا به عنوان یکی از ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد. در سال ۲۰۱۷، گل مشهور برکمپ به نیوکاسل یونایتد در فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۲ به عنوان بهترین گل لیگ برتر در ۲۵ سال اخیر این لیگ انتخاب شد. برکمپ از کلیدی‌ترین بازیکنان باشگاه آرسنال در ۱۰ سال دورهٔ طلائی این باشگاه از نیمهٔ دوم دهه نود تا رسیدن به دیدار پایانی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۶ بود که توانست به همراه این تیم ۳ عنوان قهرمانی لیگ برتر و ۴ قهرمانی در جام حذفی را از آن خود کند. همچنین موفق شد دو بار پیاپی به همراه تیم ملی فوتبال هلند به مرحلهٔ نیمه‌نهایی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۰ راه پیدا کند. برکمپ از سال ۲۰۱۱ به عنوان کمک مربی فرانک دی‌بوئر در باشگاه آژاکس معرفی شد و تا اخراجش در دسامبر ۲۰۱۷ در این سمت مشغول به فعالیت بود.
تیم ملی

وی در حال حاضر دستیار سرمربی در تیم آژاکس است. او توسط پله به عنوان یکی از صد بازیکن برتر فیفا در قرن بیستم انتخاب شد. سبک بازی: از برکمپ می‌توان به عنوان یکی از باهوشترین و هنرمندترین بازیکنان تاریخ نام برد. کنترل توپ‌های فوق‌العاده‌ای داشت و پاس‌های خلاقانه‌ای در کمترین فضا هم می‌داد. پاس‌های که فقط از او دیده شد. تیری هانری در مصاحبه‌ای از برکمپ به عنوان بهترین بازیکنی که در کنارش بازی کرده یاد کرد.
دنیس برکمپ بعضی از بازی‌های مهم تیمش را به خاطر ترس از سوار شدن هواپیما از دست داده است.
جانشین فان باستن

پس از کناره‌گیری اجباری مارکو فان باستن از فوتبال، هلند از نظر مهاجم دچار مشکل شد، اما دیری نپایید که جوان مستعدی به‌نام دنیس برکمپ همه نظرها را به سمت خود جلب کرد. ابتدای دوران فوتبال وی با تشویق، اواسط آن با ستایش و هم‌اکنون با حکایتی ویژه توأم شده است.
جانشین فان باستن > ورود به مدرسه فوتبال آژاکس

دنیس برکمپ در مدرسه فوتبال آژاکس اولین مراحل رشد و ترقی را طی کرد. دوستان دنیس به او لقب «بچه لوس» را داده بودند؛ زیرا از کوچک‌ترین مسائل، احساس خطر می‌کرد و به‌طور کلی انسان گوشه‌گیری بود. دنیس در یک خانواده ورزشی پای به عرصه وجود گذاشت. پدر او در تمام عمرش هوادار افراطی منچستریونایتد بود. «دنیس لاو» اسطوره منچستریونایتد بت این پدر بود. از این‌رو تصمیم گرفت نام پسرش را به یاد «لاو» دنیس بگذارد. دست تقدیر چنین مقدور کرده بود که این دنیس سال‌ها بعد رو در روی شیاطین سرخ قرار بگیرد. به هر حال وی خیلی زود جذب مدرسه فوتبال آژاکس شد جایی که در واقع پله اصلی پیشرفت وی نام گرفت. حضور در آن فصل برای این نوجوان خالی از دردسر نبود. دنیس گوشه‌گیر غالباً توسط هم‌سن و سال‌های خود مورد آزاد و اذیت قرار می‌گرفت، اما وقتی پای فوتبال به میان می‌آمد بر همه آن‌ها غلبه می‌نمود. دقیقاً ۱۲ سال داشت که سر از آژاکس درآورد. شروع دوران حرفه‌ای وی از ۱۴ دسامبر ۱۹۸۶ آغاز شد. آژاکس با «رودا جی سی» بازی داشت. نام دنیس با شجاعت خاص یوهان کرایف (مربی وقت آژاکس) در بین ۱۱ نفر ترکیب اصلی جای گرفت. سرانجام علی‌رغم انجام یک بازی خوب مورد توجه قرار نگرفت. وی در سراسر آن فصل ۱۴ بار به میدان رفت. بزرگ‌ترین موفقیت برکمپ سال بعد به‌دست آمد.
جانشین فان باستن > پیش به‌سوی افتخار

برکمپ این افتخار را داشت که به‌عنوان یار تعویضی در بازی فینال جام برندگان جام اروپا (فصل ۱۹۸۷) مقابل تیم باشگاه فوتبال لوکوموتیو لایپزیگ آلمان قرار بگیرد. دیداری که در نهایت با قهرمانی آژاکس و کسب جام توسط این تیم توأم شد. این‌بار بازی خوب او مورد توجه مربی قرار گرفت. دنیس برای هواداران یادآور «مارکو فان باستن» دیگری بود. کم‌کم جای او در ترکیب اصلی تثبیت می‌شد. آژاکس تمام زندگی دنیس بود. در یکی از فصل‌ها که برکمپ مرد اول خط حمله آژاکس نام گرفت تیم وی لیگ هلند را نیز فتح کرد تا اولین افتخار این‌گونه به‌دست آید.
این اتفاق در سال ۱۹۹۰ رخ داد یعنی سال جام جهانی حضور افسانه‌هایی چون رود گولیت و فان‌باستن جایی برای وی جهت قرار گرفتن در تیم ملی باقی نمی‌گذاشت. قهرمان اروپای ۸۸ در حالی‌که یکی از گزینه‌های فتح جام بود در مرحله یک‌هشتم نهایی با شکست برابر آلمان به خانه بازگشت. برکمپ از پای تلویزیون چشم به ساق‌های طلایی اسطوره‌های خود داشت اما با آن بلایی که آن سال بر سر نارنجی‌پوشان آمد مجبور به اشک ریختن شد دنیس نمی‌توانست توقف کند. یک فصل بی‌هیجان در دفترچه خاطرات وی ثبت شد تا اینکه سال جادویی ۱۹۹۲ از راه رسید. تیم آژاکس با هنرنمائی برکمپ جام یوفا را بالای سر برد. این همه تلاش و کوشش دنیس، عاقبت نتیجه داد پوشیدن پیراهن تیم ملی و حضور در جام اروپا (۱۹۹۲ سوئد) هر چند که دنیس در سال ۹۰ با بازی مقابل ایتالیا پیراهن تیم ملی را برای اولین بار تجربه نمود اما با این‌حال نخستین تورنمنت بزرگ و رسمی با هلند شادی دیگری داشت. مردم از مردی سخن می‌گفتند که آمده بود با تکرار خاطرات «فان‌باستن» از قهرمانی هلند در دوره گذشته دفاع کند. هلند به لطف گلزنی‌های دنیس از گروه خود صعود کرد و در مرحله نیمه نهایی پس از تساوی برابر دانمارک در ضربات پنالتی مغلوب شد. او کم‌کم با شکست آشنا می‌شد و یادمی‌گرفت که فوتبال بسان زندگی پرفراز و نشیب با تلخی‌های بسیار و خوشحالی‌های اندکی توأم است. هرچند که او عنوان بهترین گلزن این رقابت‌ها را به همراه دو بازیکن دیگر کسب کرد ولی عنوان قهرمانی دور از دسترس بود.
جانشین فان باستن > زندگی در مسیر جدید

دنیس پس از آنکه خواهرش در یک سانحه هوایی فوت کرد، دیگر هرگز حاضر نشد سوار هواپیما شود. این موضوع به‌عنوان یک تراژدی بزرگ در زندگی وی باقی‌ماند. دنیس حاضر بود از تیم ملی خداحافظی کند اما با هواپیما به محل انجام مسابقه نرود. فارغ از مسائل حاشیه‌ای یک اتفاق خوب در تابستان سال ۱۹۹۳ مسیر حرفه‌ای او را تغییر داد. او و «ویم یونگ» هم‌تیمی وی با پیشنهاد اینترمیلان مواجه شده و راهی نرآتزوری شدند. نخستین تجربه دنیس در خارج از کشور سراسر موفقیت‌آمیز نبود. او به همراه اینتر در سال ۱۹۹۴ جام یوفا را برای دومین بار فتح کرد. محیط ایتالیا چندان مطبوع طبع وی نبود. دنیس مشکلات زیادی برای هماهنگ‌کردن خود با فوتبال تدافعی و بدون روح ایتالیا داشت. تازه این تنها مشکل وی نبود. برکمپ از زبان ایتالیایی کوچک‌ترین اطلاعی نداشت. هنگام برگزاری کنفرانس‌های مطبوعاتی همواره چند تن از هم‌تیمی‌های او در کنارش بودند تا از لحاظ ادای درست جملات دنیس مشکلی احساس نکند. برکمپ در آژاکس طی ۲۳۹ بازی ۱۲۲ گل به ثمر رسانده بود اما در فوتبال ایتالیا ۵۰ بار در میادین ظاهر شد و تنها ۱۲ گل به ثمر رساند این آمار به هیچ وجه جالب توجه به‌نظر نمی‌رسید. سقوط برکمپ با شتاب زیادی پیگیری می‌شد. در این میان یک راه نجات به‌وجود آمد. او در جام جهانی ۱۹۹۴ هم حضور داشت اما مثل همیشه نبود. هلندی‌ها در مرحله یک چهارم نهایی این جام طی یک بازی دیدنی ۳ بر ۲ مغلوب برزیل شدند؛ و در ناامیدی تمام به خانه بازگشتند.
جانشین فان باستن > لندن خانه آرزوها

پس از سپری کردن دو فصل فاجعه‌بار در ایتالیا، دنیس با پیشنهاد آرسنال مواجه شده و بلافاصله به این تیم پیوست. سرمربی وقت توپچی‌ها بوروس راچ نام داشت. این شخص چندان روی نیمکت دوام نیاورد و جای خود را به آرسن ونگر داد. دقیقاً از همین زمان بود که دوران شکوفایی دنیس خیلی دیر اما تابناک شکل واقعی به‌خود گرفت.
ژوئن ۱۹۹۶ زمان امضاء قرارداد دنیس با آرسنالی‌ها بود. برخلاف ایتالیایی‌ها، او خیلی زود خود را با سبک فوتبال جزیره وفق داد. هر چند در ۸ بازی ابتدائی خود برای آرسنال هیچ گلی به ثمر نرساند، اما مردان جزیره صبر پیشه کردند تا به نتیجه مورد نظر خود برسند. آن‌ها روی دنیس سرمایه‌گذاری کرده بودند گام‌های دنیس آهسته اما استوار بود. آمار او کم‌کم رشد کرد وی در خط حمله زوج «ایان رایت» برترین گلزن تاریخ، باشگاه آرسنال بود. همکاری خوب این دو نفر آرسنال را به جلو حرکت داد. دنیس چنان درخشید که مردان بزرگ جزیره اعتراف کردند یکی از بهترین بازیکنان خارجی تاریخ جزیره در ترکیب آرسنال قرار دارد. از جمله تحسین‌کنندگان وی، آلن شیرر بزرگ بود. هنگامی‌که آرسن ونگر در سپتامبر ۱۹۹۶ پای به هایبوری گذاشت، دنیس دگرگون شد. وی بعدها تحت نظر این فرانسوی زیرک با تاکتیک نجات بخشش بهترین بازی‌ها را ارائه داد. چیزی که تعجب کارشناسان را به دنبال داشت. اما دنیس بار دیگر با تیم ملی به نتیجه‌ای نرسید. یورو ۹۶ برای وی عایدی نداشت. هلند در مرحله یک‌چهارم نهائی در ضربات پنالتی مغلوب فرانسه شد تا آن‌ها مغلوب بزرگ لقب بگیرند. اما دنیس در آرسنال حرف اول را می‌زد. در دومین فصل حضور کامل ونگر در آرسنال، باشگاه به موفقیتی بزرگ رسید آن‌ها برای نخستین‌بار پس از قهرمانی حماسی فصل ۱۹۹۱ لیگ را فتح کردند و جام حذفی را نیز به کلکسیون افتخارات تیم محبوب لندنی افزودند. هر چند که دنیس به‌دلیل مصدومیت، دیدار نهائی جام حذفی را از دست داده بود.
جانشین فان باستن > مرد سال فوتبال جزیره

دنیس صاحب یک افتخار بزرگ شخصی نیز شد. اتحادیه فوتبال انگلستان او را به‌عنوان مرد سال فوتبال جزیره انتخاب کرد. این جایزه کمترین پاداشی بود که به پاس زحمات فراوان دنیس به وی اعطا شد. در فصل ۱۹۹۸ دنیس یک نام درخشان نه تنها برای فوتبال انگلستان بلکه در سراسر اروپا بود. جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه در پیش بود. تعریف و تمجید بیش از حد رسانه‌های وطنی دنیس هوشیار را به یاد نخستین تورنمنتش در یورو ۹۲ انداخت که با فان‌باستن قابل قیاس دانسته شد. او می‌دانست تنها با دوری از این حواشی و انجام بازی‌های خوب می‌تواند هلند را به مدارج بالا برساند.
هلند با تساوی مقابل بلژیک، زدن ۵ گل به کره‌جنوبی، تساوی ۲ بر دو مقابل مکزیک به‌عنوان تیم اول از گروه خود بالا آمد، در مرحله بعدی شوت ادگار داویدز یوگسلاوی را در آخرین دقایق مغلوب ساخت اما هنرنمائی دنیس در مرحله یک‌چهارم نهائی مقابل آرژانتین رقم خورد. نبرد دو تیم تا دقیقه ۸۹ با تساوی یک بر یک دنبال می‌شد که در این دقیقه دنیس بین ۲ مدافع آرژانتینی صاحب توپ شد. ضربه‌ای به توپ وارد آورد و سپس با یک حرکت ۲ مدافع را از جریان بازی خارج ساخت.
وی در یک زاویه بسته در حالی‌که جهت تابش آفتاب درست مقابل چشمانش بود با ضربه‌ای دیدنی توپ را به طاق دروازه حریف کوبید. خوشحالی پس از گل وی که با گرفتن دست روی صورت انجام گرفت. نشان‌دهنده شادی بی‌حد و حصر و به بیرون انداختن تمام ناکامی‌های گذشته بود. هلند با هلندی بدون پر (لقبی که به جهت ترسیدن از پرواز هواپیما به وی دادند) به مرحله نهائی پرواز کرد. رقیب مرحله یک‌چهارم نهائی جام جهانی ۴ سال پیش یعنی برزیل بود. هلند این‌بار در دقایق پایانی از شکست فرار کرد اما یاران برکمپ در ضربات پنالتی کم آورده و در نهایت دیدار رده‌بندی را نیز با بی‌انگیزگی خاصی به کرواسی واگذار کردند و سرانجام دنیس به باشگاهش بازگشت اما آنجا نیز اقتدار ویژه منچستریونایتد کمتر به برکمپ اجازه خودنمائی می‌داد. با گذشت زمان و روی کار آمدن جوانان مستعد جایگاه برکمپ که به جهت بالارفتن سن آن بازیکنان همیشگی نبود اشغال شد. اما هرگاه پای به میدان می‌گذاشت با آن دریبل‌های ناگهانی و شوت‌های مرگ‌آور، هوادارانش را به وجد می‌آورد.
جانشین فان باستن > پایان قصه

برکمپ پس از یورو ۲۰۰۰ از عرصه بازی‌های ملی کناره‌گیری کرد. عدم حضور وی در بازی‌های مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ علت حذف ناباورانه هلند معرفی می‌شود. دنیس با زدن ۳۷ گل در ۷۹ بازی ملی دومین گلزن برتر تاریخ فوتبال هلند نام گرفت. وی ۱۲۶ گل برای توپچی‌ها به ثمر رساند که باشگاه در ابتکاری جالب یک‌صد گل ابتدای او و تیری هانری را در قالب یک (DVD) به هوادارانش عرضه کرد. برکمپ به جهت دوری از حواشی فوتبال و علاقه به هواداران نزد آن‌ها با لقب خدای فوتبال شناخته می‌شود. دنیس که نامش الهام گرفته از اسم خواهرش «دنیسی» است از سوی «ونگر» یکی از بهترین خارجی‌های تاریخ لیگ برتر نام گرفت از طرف هانری یک الگو خطاب‌شد و فان باستن وی را مدل کوچک خود و البته درگیر با بدشانسی‌های خویش می‌داند. دنیس با ۵/۷ میلیون یورو به آرسنال پیوست و یک دهه پرافتخار در هایبوری لندن گذراند. وی در سال ۲۰۰۴ و در سن ۳۵ سالگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.
دوران مربیگری

برکمپ ۵۱ ساله که در سال ۲۰۰۶ پس از یازده سال حضور در ترکیب توپچی‌های لندن در انگلستان کفش‌ها را آویخت، همینک هدایت تیم B هلند و جوانان آژاکس را در کشورش بر عهده دارد.
دوران مربیگری > افتخارات

۲ قهرمانی لیگ هلند (۱۹۹۰–۱۹۸۹)
قهرمانی جام حذفی هلند (۱۹۹۳ ـ ۱۹۸۷ ـ ۱۹۸۶)
آقای گل لیگ هلند در سال‌های ۱۹۹۳ ـ ۱۹۹۲ ـ ۱۹۹۱ همراه با آژاکس
همراه با آرسنال قهرمان لیگ برتر در سال‌های (۲۰۰۴ ـ ۲۰۰۲ ـ ۱۹۹۸)
قهرمان جام حذفی جزیره (۲۰۰۲–۱۹۹۸)
۲ بار فاتح جام یوفا همراه اینترمیلان و آژاکس (۱۹۹۴–۱۹۹۲)
بار قهرمان جام در جام اروپا با آژاکس در سال ۱۹۸۷
۱ بار مرد سال فوتبال هلند و جزیره
برکمپ در حال بازی برای آرسنال در سال ۲۰۰۱
لیلی البه

| لیلی البه | لیلی البه |
| --- | --- |
البه در ۱۹۲۶: البه در ۱۹۲۶
زادهٔ: ۲۸ دسامبر ۱۸۸۲ وایله، دانمارک
درگذشت: ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۱ (۴۸ سال) درسدن، آلمان
ملیت: دانمارکی
پیشه: نقاش
همسر: گردا وگنر (۱۹۳۰–۱۹۰۴)
لیلی البه  (به انگلیسی: Lili Elbe؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۸۸۲ – درگذشتهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۱) هنرمند اهل دانمارک بود. وی به عنوان یک زن ترنس و اولین کسی که جراحی تطبیق و بازتایید جنسیت انجام داده‌است، شناخته می‌شود. البه، نقاش و نگارگر دانمارکی بود، در زمان تولد به اشتباه به او جنسیت مرد نسبت دادند اما چند سال پس از ازدواجش، متوجه جنسیت واقعی خود شد؛ اینکه یک زن است و با ظاهر و لباسهای زنانه خوشحال‌تر است. پس از سال‌ها و مراجعه به پزشکان مختلف، پزشکی آلمانی او را در جریان عمل تطبیق و بازتایید جنسیت، عملی که هیچ‌وقت تا آن موقع انجام نشده بود، قرار داد. پس از چندین مرحله عمل تطبیق و بازتایید جنسیت، او برای عمل گذاشتن واژن در سن چهل و هشت سالگی به پزشکش مراجعه کرد.
عمل ناموفق بود و وی مدتی پس از عمل درگذشت. از لیلی البه به عنوان اولین انسان تاریخ که عمل تطبیق و بازتایید جنسیت داشته یاد می‌شود.
فیلمی به نام دختر دانمارکی نیز در مورد داستان زندگی او ساخته شده‌است که به ماجرای زندگی او با گردا وگنر و ماجرای تطبیق و بازتایید جنسیت او می‌پردازد.
اوایل زندگی

البه در سال ۱۸۸۲ در وایل، دانمارک متولد شد. سال‌ تولدش گاهی به عنوان سال ۱۸۸۶ اعلام می‌شود، که ظاهراً از یک کتاب در مورد اوست و برخی از حقایق در موردش تغییر کرده‌است تا از هویت افراد درگیر محافظت کند. زندگی‌نامهٔ همسر البه یعنی گردا وگنر نشان می‌دهد که تاریخ ۱۸۸۲ درست نیست، زیرا آنها در سال ۱۹۰۴ در کالج محل تحصیل خود ازدواج کردند، زمانی که تنها ۱۸ سال داشت، بنابراین تاریخ ۱۸۸۶ درست می‌باشد.
فرض برخی بر این است که البه بیناجنس بوده‌است، هر چند که مورد تردید قرار گرفته‌است. برخی گزارش‌ها نشان می‌دهد که او دارای تخمدان‌های ابتدایی در شکم بود و ممکن است او مبتلا به سندرم کلاین‌فلتر بوده‌باشد.