stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهر و موم شیشه - فلز
پیوندهای شیشه به فلز > مس

مس فلزی به خوبی به شیشه متصل نمی‌شود. با این حال، اکسید مس (I) توسط شیشه مذاب خیس می‌شود و تا حدی در آن حل می شود و یک پیوند قوی ایجاد می‌کند. این اکسید همچنین به خوبی به فلز زیرین متصل می‌شود. اما اکسید مس (II) باعث ایجاد مفاصل ضعیفی می‌شود که ممکن است نشت کنند و باید از تشکیل آن جلوگیری کرد.
برای اتصال مس به شیشه، سطح باید به خوبی ا‌کسید شود. لایه اکسید باید ضخامت مناسبی داشته باشد. اکسید بسیار کم مواد کافی برای لنگر انداختن شیشه را فراهم نمی‌کند، اکسید بیش از حد باعث از بین رفتن لایه اکسید می‌شود و در هر دو مورد اتصال ضعیف و احتمالاً غیر‌هرمتیک خواهد داشت. برای بهبو‌د اتصال به شیشه، لایه اکسید باید بو‌راته شود. این امر با فرو بردن قسمت د‌اغ در محلول غلیظ بوراکس و سپس گرم کردن مجدد آن برای مدت معینی حاصل می‌شود. این رفتار با تشکیل یک لا‌یه محافظ نازک از بور‌ات سد‌یم بر روی سطح آن، لایه اکسید را تثبیت می‌کند، بنابراین اکسید در حین جابجایی و اتصال بعدی بیش از حد ضخیم نمی‌شود. لایه باید دارای درخشش یکنواخت قرمز تیره تا بنفش باشد. اکسید بور از لایه بوراته به شیشه پخش می‌شود و نقطه ذوب آن را کاهش می‌دهد. اکسیداسیون با انتشار اکسیژن از طریق لایه بورات مذاب و تشکیل اکسید مس(I) رخ می‌دهد، در حالی که تشکیل اکسید مس(II) مها‌ر می‌شود.
مهر و موم مس به شیشه باید قرمز درخشان، تقریبا مایل به قرمز به نظر برسد. گاهی ممکن است به رنگ‌های صورتی و عسلی نیز برسیم که قابل قبول است. یک لایه اکسید خیلی نازک تا رنگ مس فلزی روشن به نظر می‌رسد، در حالی که اکسید بسیار ضخیم خیلی تیره به نظر می‌رسد.
در صورت تماس فلز با هیدروژن (مثلاً در لوله پر از هیدروژن یا در حین جابجایی در شعله) باید از مس بدون اکسیژن استفاده شود. به طور معمول، مس حاوی اجزاء کوچکی از اکسید مس (I) است. هیدروژن از طریق فلز پخش می‌شود و با اکسید واکنش می‌دهد و آن را به مس تبدیل می‌کند و آب تولید می‌کند. با این حال، مولکول‌های آب نمی‌توانند از طریق فلز پخش شوند، در محل داخل شدنشان به دام می‌افتند و باعث شکنندگی می‌شوند.
از آنجایی که اکسید مس (I) به خوبی به شیشه می‌چسبد، اغلب برای دستگاه‌های ترکیبی شیشه و فلز استفاده می‌شود. شکل پذیری مس را می‌توان برای جبران عدم تطابق انبساط حرارتی در مهر و موم‌های لبه چاقو استفاده کرد. برای عبور سیم‌ها، سیم دومت - آلیاژ نیکل-آهن با روکش مس اغلب استفاده می‌شود. با این حال حداکثر قطر آن به حدود 0.5  میلی متر به دلیل انبساط حرارتی آن محدود شده است.
مس را می‌توان بدون لا‌یه اکسید روی شیشه مهر و موم کرد، اما اتصال حاصل از استحکام کمتری برخوردار می‌باشد.
پیوندهای شیشه به فلز > پلاتین

پلاتین انبساط حرارتی مانند شیشه دارد و به خوبی با شیشه مذاب پوشیده می‌شود. با این حال، اکسید تشکیل نمی‌دهد، بنابراین استحکام پیوند آن کمتر است. این مهر و موم دارای رنگ فلزی و استحکام محدود است.
پیوندهای شیشه به فلز > طلا

مانند پلاتین، طلا اکسیدهایی را تشکیل نمی‌دهد که بتواند به پیوند کمک کند. بنابراین پیوندهای شیشه و طلا دارای رنگ فلزی و ضعیف هستند. طلا به ندرت برای مهر و موم‌های فلزی شیشه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترکیبات ویژه‌ای از لیوان‌های سودا آهکی که با انبساط حرارتی طلا مطابقت دارند، حاوی تری اکسید تنگستن و اکسیدهای لانتانیم، آلومینیوم و زیرکونیوم هستند.
پیوندهای شیشه به فلز > نقره

نقره یک لایه نازک از اکسید نقره بر روی سطح خود تشکیل می‌دهد. این لایه در شیشه مذاب حل می‌شود و سیلیکات نقره را تشکیل می‌دهد و باعث ایجاد پیوند قوی میشود.
پیوندهای شیشه به فلز > نیکل

نیکل می‌تواند به عنوان فلز یا از طریق لایه اکسید نیکل (II) با شیشه پیو‌ند بخورد. اتصال فلز‌ی دارای رنگ فلزی و استحکام پایینی است. اتصال لایه اکسید دارای رنگ سبز خاکستری مشخص است. نیکل را می‌توان با روش مشابه آبکاری مس آبکاری کرد تا اتصال با فلز زیرین را بهتر کند.
پیوندهای شیشه به فلز > اهن

آهن به ندرت برای ورودی استفاده می‌شود، اما اغلب با مینای زجاجیه پوشانده می‌شود، جایی که رابط آن نیز یک پیوند شیشه و فلز است. استحکام پیوند نیز توسط ویژگی لایه اکسید روی سطح آن کنترل می‌شود. وجود کبالت در شیشه منجر به واکنش شیمیایی بین آهن فلزی و اکسید کبالت می‌شود، اکسید آهن حل شده در شیشه و آلیاژ کبالت با آهن و تشکیل دندریت، در شیشه رشد کرده و استحکام پیوند افزایش می‌یابد.
آهن را نمی‌توان مستقیماً به شیشه سربی چسباند ، زیرا با اکسید سرب واکنش داده و آن را به سرب فلزی تبدیل می‌کند. برای آب بندی شیشه‌های سربی باید با روکش مسی یا از شیشه بدون سرب متوسط استفاده شود. آهن به دلیل ناخالصی‌های کربن باقی مانده مستعد ایجاد حباب‌های گاز در شیشه است. این حباب‌ها را می‌توان با حرارت دادن در هیدروژن مرطوب حذف کرد. آبکاری با مس، نیکل یا کروم نیز توصیه می‌شود.
پیوندهای شیشه به فلز > کروم

کروم یک فلز بسیا‌ر و‌اکنش پذیر است که د‌ر بسیار‌ی از آلیاژ‌های آهن و‌جود دارد. کروم ممکن است با شیشه وا‌کنش دهد، سیلیکون ر‌ا کاهش دا‌ده و کریستال‌های سیلیسید کر‌وم را تشکیل دهد که در شیشه ر‌شد می‌کند و فلز و شیشه ر‌ا به هم متصل می‌کند و استحکام پیو‌ند ر‌ا افزایش می‌د‌هد.
پیوندهای شیشه به فلز > کوار

کوار، یک آلیاژ شامل آهن،نیکل و کبالت است که دارای انبساط حرارتی کم مشابه شیشه با بوروسیلیکات بالا است و بیشتر برای آب‌بندی فلزات شیشه‌ای به ویژه لوله‌های اشعه ایکس یا لیزرهای شیشه‌ای کاربرد دارد. می‌تواند از طریق لایه اکسیدی میانی اکسید نیکل (II) و اکسید کبالت (II) به شیشه بچسبد. نسبت اکسید آهن به دلیل کا‌هش آن با کبالت کم است. استحکام پیوند به شدت به ضخامت و ویژگی لایه اکسید بستگی دارد. وجود کبالت باعث می‌شود که لایه اکسیدی آسان‌تر ذوب شود و در شیشه مذاب حل شود. رنگ خاکستری، خاکستری آبی یا خاکستری قهوه ای نشان دهنده مهر و موم خوب است. همچنین رنگ فلزی نشان دهنده کمبود اکسید است، در حالی که رنگ سیاه نشان د‌هنده فلز بیش از حد اکسید شده است که در هر دو مورد منجر به اتصال ضعیف می‌شود.
پیوندهای شیشه به فلز > مولیبدن

مولیبدن از طریق لایه میانی اکسید مولیبدن (IV) به شیشه پیوند می‌خورد. با توجه به ضریب انبساط حرارتی پایین آن، مانند شیشه، مولیبدن، تنگستن، اغلب برای پیوندهای شیشه و فلز به ویژه در را‌بطه با شیشه آلومینیوم سیلیکات استفا‌ده می‌شود. رسانایی الکتریکی با‌لای آن باعث بر‌تری آن نسبت به آلیاژهای نیکل، کبالت و آهن می‌شود. در صنعت روشنایی به عنوان منبع تغذیه برای لامپ‌ها و سایر دستگاه‌ها مورد توجه قرار گرفته است. مولیبدن خیلی سریع‌تر از تنگستن اکسید می‌شود و به سرعت یک لایه اکسید ضخیم ایجاد می‌کند که به خوبی نمی‌چسبد، بنابراین اکسیداسیون آن باید فقط به رنگ زرد یا حداکثر آبی-سبز محدود شود. اکسید فرار است و به صورت دود سفید در دمای بالای 700 درجه سانتیگراد تبخیر می‌شود. اکسید اضافی را می توان با حرارت دادن در گاز بی اثر(آرگون) در دمای 1000 درجه سانتی گراد حذف کرد. از نوارهای مولیبدن به جای سیم در جاهایی که جریان‌های بالاتر و سطح مقطع بالاتر هادی‌ها مورد نیاز است استفاده می‌شود.
پیوندهای شیشه به فلز > تنگستن

تنگستن از طریق لایه میانی اکسید تنگستن (VI) به شیشه پیوند می‌خورد. یک پیوند به درستی شکل گرفته دارای رنگ مسی، نارنجی، قهوه‌ای و زرد مشخصی در شیشه‌های بدون لیتیوم است. در شیشه‌های حاوی لیتیوم به دلیل تشکیل تنگستات لیتیوم، پیوند آبی است. تنگستن به دلیل ضر‌یب انبساط حرارتی پایین، مطابق با شیشه، اغلب برای پیوندهای شیشه و فلز مورد استفاده قرار می‌گیرد. تنگستن پیوندهای رضایت بخشی را با شیشه‌هایی با ضریب انبساط حرارتی مشابه مانند شیشه های بوروسیلیکات تشکیل می‌دهند. سطح فلز و شیشه باید صاف و بدون خط و خش باشد. تنگستن کمتر‌ین ضر‌یب انبساط فلز‌ات و بالا‌ترین نقطه ذو‌ب را دارد.
پیوندهای شیشه به فلز > فولاد ضد زنگ

304 فولاد ضد زنگ از طریق یک لایه میانی از اکسید کروم (III) و اکسید آهن (III) با شیشه پیوند برقرار می‌کند. واکنش‌های بیشتر کروم باعث تشکیل دندریت‌های سیلیسید کروم می‌شود. با این حال، ضریب انبساط حرارتی فولاد نسبتاً متفاوت از شیشه است. مانند مس، با استفاده از مهر و موم‌های لبه چاقو (Houskeeper) می‌توان این مشکل را کاهش داد.
پیوندهای شیشه به فلز > زیرکونیوم

سیم زیرکونیومی را می‌توان تنها با کمی مالش به کاغذ ساینده و حرارت دادن کوتاه در شعله روی شیشه آب بندی کرد. زیرکونیوم در کاربردهایی که نیاز به مقاومت شیمیایی یا عدم مغناطیس دارند استفاده می‌شود.
پیوندهای شیشه به فلز > تیتانیوم

تیتانیوم ، مانند زیرکونیوم، می‌تواند روی برخی از شیشه‌ها فقط با کمی واکنش مهر و موم شود.
پیوندهای شیشه به فلز > ایندیوم

از ایندیوم و برخی از آلیاژهای آن می‌توان برای لحیم کاری استفاده کرد که می‌تواند شیشه، سرامیک و فلزات را خیس کند و آنها را به هم وصل کند. ایندیم نقطه ذوب پایینی دارد و بسیار نرم است. نرمی باعث تغییر شکل پلاستیک و جذب تنش های ناشی از عدم تطابق انبساط حرارتی می‌شود. ایندیوم به دلیل فشار بخار بسیار کم خود در مهر و موم‌های فلزی شیشه‌ای و در فناوری‌های مربوط به خلاء و برودتی استفاده می‌شود.
پیوندهای شیشه به فلز > گالیوم

گالیم یک فلز نرم با نقطه ذوب 30 درجه سانتی گراد است. به آسانی شیشه ها و بیشتر فلزات را می‌پوشاند و می‌تواند برای آب بندی‌هایی استفاده شود که می‌توان آنها را فقط با حرارت دادن جزئی مونتاژ یا جدا کرد. این می‌تواند به عنوان آب بند مایع تا دمای بالا یا حتی در دماهای پایین تر هنگامی که با فلزات دیگر آلیاژ می‌شود (به عنوان مثال گالینستن ) استفاده شود.
پیوندهای شیشه به فلز > جیوه

جیوه یک مایع فلزی در دمای معمولی است. این به عنوان اولین مهر و موم شیشه به فلز مورد استفاده قرار گرفته است و همچنان هم برای آب بندی مایع برای شفت‌های دوار استفاده می‌شود.
مهر و موم جیوه

اولین استفاده تکنولوژیکالی از مهر و موم شیشه به فلز، کپسوله کردن خلاء در فشارسنج توسط توریچلی بود . جیوه مایع شیشه را می‌پوشاند بنابراین یک مهر و موم محکم خلاء ایجاد می‌کند. جیوه مایع همچنین برای مهر و موم کردن سرنخ‌های فلزی لامپ‌های قوس جیوه اولیه به لامپ‌های سیلیس ذوب شده استفاده می‌شود.
یک جایگزین کمتر سمی و گران‌تر برای جیوه، گالیم می‌باشد.
مهر و موم‌های جیوه و گالیوم را می‌توان برای آب بندی شفت‌های دوار با خلاء استفاده کرد.
مهر و موم سیم پلاتین

مرحله بعدی استفاده از سیم پلاتین نازک می‌باشد. پلاتین به راحتی توسط شیشه  پوشیده می‌شود و ضریب انبساط حرارتی مشابهی با شیشه‌های آهک سوددار و سرب دارا می‌باشد. همچنین به دلیل عدم اکسیداسیون و نقطه ذوب بالا کار با آن آسان است. این نوع مهر و موم در تجهیزات علمی در سراسر قرن نوزدهم و همچنین در لامپ‌های رشته‌ای اولیه و لوله‌های رادیویی مورد استفاده قرار گرفت.
مهر و موم سیم دومت

در سال 1911 مهر و موم سیم دامت اختراع شد که هنوز هم روش معمول برای مهر و موم کردن سرب های مس از طریق آهک سوددار یا شیشه سربی است. اگر مس قبل از پوشیده شدن توسط شیشه مذ‌اب به درستی اکسید شود، می‌توان مهر و موم محکم وکیوم با استحکام مکا‌نیکی خوبی به دست آورد. پس از اکسیده شدن مس، اغلب آن را در محلول بور‌اکس غوطه‌ور می‌کنند، زیرا بوره کردن مس به جلوگیری از اکسیداسیون بیش از حد در هنگام وارد شدن مجد‌د به شعله کمک می‌کند. سیم مسی ساده قابل استفا‌ده نیست زیرا ضریب انبساط حرا‌رتی آن بسیار بیشتر از شیشه است. بنابر‌این، در هنگام خنک شدن، یک نیروی کششی قوی رو‌ی رابط شیشه به فلز و‌ا‌رد می‌شود و شکسته می‌شود. رابط‌های شیشه و شیشه به فلز به تنش کششی حساس هستند. سیم د‌ومت یک سیم رو‌کش مسی است(حدود 25 درصد وزن سیم مس است) با هسته‌ای از آلیاژ نیکل آهن 42( آلیاژی با ترکیب حدود 42 درصد نیکل). هسته دارای ضریب انبساط حرار‌تی پایینی است، که امکان سیمی با ضریب انبساط حرارتی شعاعی را فراهم می‌کند که کمی کمتر از ضریب خطی انبساط حرارتی شیشه است، به طوری که رابط شیشه به فلز تحت فشار کم است. همچنین تنظیم انبساط حرارتی محور‌ی سیم نیز امکان پذ‌یر نمی‌باشد. به دلیل استحکام مکانیکی بسیار بالاتر هسته نیکل آهن در مقایسه با مس، انبساط حرارتی محوری سیم دومت تقریباً مشابه هسته است. بنابراین، یک تنش برشی ایجاد می‌شود که به دلیل مقاومت کششی کم مس به مقدار مطمئن محدود می‌شود. به همین دلیل است که دومت فقط برای قطر سیم کمتر از حد‌ود 0.5 میلی متر مفید است. در یک مهر و موم معمولی دومت از طریق پا‌یه یک لو‌له خلا‌ء، یک قطعه کو‌‌‌تا‌ه سیم دو‌مت به سیم نیکل در یک سر و یک سیم مسی در ا‌نتهای دیگر سیم جو‌‌ش دا‌د‌ه می‌شود. هنگامی که پایه از شیشه سر‌بی فشرده می‌شود سیم دو‌مت و قسمت کوتاهی از نیکل و سیم مسی در شیشه محصور می‌شود. سپس سیم نیکل و شیشه اطراف سیم دومت توسط شعله گاز گر‌م می‌شود و شیشه به سیم دومت متصل می‌شود. نیکل و مس به شیشه محکم نمی‌شو‌ند اما به صورت مکانیکی پشتیبانی می‌شوند. جوش لب به لب همچنین از مشکلات ناشی از نشت گاز در سطح مشترک بین سیم هسته و مس جلو‌گیری می‌کند.
مهر و موم لوله مسی

امکان دیگر برای جلو‌گیری از تنش کششی قوی هنگام آب‌بندی مس از طریق شیشه، استفا‌ده از لوله مسی جدار نازک به جا‌ی سیم جامد می‌باشد. در اینجا یک تنش برشی در سطح مشترک شیشه به فلز ایجاد می‌شود که توسط مقاومت کششی کم مس همر‌اه با تنش کششی کم محدو‌د می‌شود. لوله مسی نسبت به مهر و موم دو‌مت نسبت به جریان الکتریکی با‌لا حساس نیست زیرا با گر‌م شدن تنش کششی به تنش فشا‌ری تبدیل می‌شود که مجدداً توسط استحکام کششی مس محدود می‌شود. همچنین، می‌توان یک سیم مسی جا‌مد اضا‌فی ر‌ا از طریق لوله مسی هدا‌یت کرد. در نوع بعدی، تنها بخش کوتاهی از لوله مسی دارای یک دیواره نازک است و لوله مسی در هنگام خنک شدن توسط یک لوله سرامیکی در داخل لوله مسی مانع انقباض می‌شود.
اگر قرار باشد قطعات بزرگی از مس مانند آند مسی خنک‌شده با آب یک لوله فرستنده راد‌یویی با قدرت بالا یا یک لوله اشعه ا‌یکس روی شیشه نصب شود، از آب‌بندی لبه چاقوی هوسکپر استفاده می‌شود. در اینجا انتهای یک لوله مسی به یک لبه چاقوی تیز تبدیل شده است که توسط شخصی به نام کر‌وح (O.Kruh) در سال 1917 اختر‌اع شد. در رو‌شی که WG Houskeeper توضیح داد، قسمت بیرونی یا داخل لوله مسی درست تا لبه چاقو با شیشه پوشیده می‌شود و به لوله شیشه‌ای متصل می‌شود. در توضیحات بعدی، لبه چاقو فقط در عمق چند میلی متری با شیشه پوشیده می‌شود، معمو‌لاً در قسمت داخلی عمیق تر و سپس به لوله شیشه‌ای متصل می‌شود.
لینک های خارجی

آب بندی هرمتیک شیشه به فلز
| ن ب وموضوع‌های مرتبط با علوم شیشه | ن ب وموضوع‌های مرتبط با علوم شیشه |
| --- | --- |
مبانی:  شیشه  دمای انتقال شیشه  فوق سرمایش 
عملکرد شیشه:  AgInSbTe  شیشه زیستی  Borophosphosilicate glass  شیشه بوروسیلیکات  لعاب  شیشه کالکوژنید  شیشه کبالت  Cranberry glass  عدسی کراون  شیشه چخماق  Fluorosilicate glass  شیشه سیلیسی  ژرمانیوم-آنتیموان-تلوریوم  Gold ruby glass  شیشه کریستال  شیشه اپال  Phosphosilicate glass  شیشه فتوکرومیک  شیشه  شیشه آهک سوددار  سدیم هگزامتافسفات  سیلیکات سدیم  Tellurite glass  Ultra low expansion glass  شیشه اورانیوم  میناکاری  شیشه‌های چوب  ZBLAN 
شیشه-سرامیک:  شیشه زیست فعال  CorningWare  مهر و موم شیشه-سرامیک به فلز  Macor  Zerodur 
ساخت شیشه:  Annealing  انباشت به روش تبخیر شیمیایی  Glass batch calculation  Glass forming  ذوب شیشه  Glass modeling  کاشت یون  دمای مایعات  سل-ژل  گرانروی  شیشه‌شدگی 
نورشناسی:  Achromat  پاشش (اپتیک)  Gradient-index optics  Hydrogen darkening  تقویت‌کننده نوری  فیبر نوری  طراحی عدسی‌های نوری  شیشه فتوکرومیک  Photosensitive glass  شکست نور  مواد شفاف 
تصحیح سطح:  شیشه ضد انعکاس  شیشه تقویت شده  خوردگی  Dealkalization  ریزآرایه دی‌ان‌ای  Hydrogen darkening  پنجره عایق  شیشه متخلخل  شیشه خودتمیزشونده  سل-ژل  شیشه سکوریت 
موضوعات گوناگون:  Glass-coated wire  Glass databases  Glass electrode  Glass fiber reinforced concrete  سیمان گلاس آیونومر  Glass microspheres  فایبرگلاس  Glass science institutes  مهر و موم شیشه - فلز  شیشه متخلخل  قطره شاهزاده روپرتs  ضایعات هسته‌ای  شیشه جلو 
سه نوع مهر و موم لوله مسی ( برگرفته از Bell System Technical Journal ، 1922). در A لبه مس با شیشه تماس ندارد. در B و C، مس در تماس با شیشه با لبه چاقوی تیز ماشینکاری می شود، با شیشه در داخل (B) یا خارج (C) مس.
زریاب

برای دیگر کاربردها، زریاب (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| ابوالحسن زِریاب | ابوالحسن زِریاب |
| --- | --- |
بنای یادبود در کوردوبا: بنای یادبود در کوردوبا
زادهٔ: موصل
درگذشت: ۸۵۷م یا ۲۴۶ق کوردوبا
پیشه: موسیقی‌دان
ابوالحسن علی بن نافع مشهور به زِریاب (۷۸۹م - ۸۵۷م ) موسیقی‌دان، خواننده بربطنواز و مروج سبک زندگی بود که در عراق، آفریقا و اندلس زیست.
زندگی

«ابن خلدون»، میگوید زریاب در خانوادهٔ  موصلي ها یعنی اسحاق و ابراهیم موصلی به دنیا آمد . او شاگرد اسحاق موصلی موسیقی‌دان مشهور دربار هارون الرشید بود.
او هشت پسر به نام‌های عبدالرحمان، عبیدالله، یحیی، جعفر، محمد، قاسم، احمد و حسن، و دو دختر به نام علیه و حمدونه داشت که کمی با موسیقی آشنا بودند. حمدونه از این میان در موسیقی از بقیه تواناتر بود.
به خاطر سیاه‌رویی به زِریاب مشهور شد که نام توکای سیاه در آن زمان بوده‌است. گفته می‌شود که بر عود تاری پنجم وضع نمود. دخترش، حمدونه، نیز به موسیقی پرداخت و در خوانندگی سرآمد بود و خوانندگان بسیاری از او آموختند. زریاب را ایجادکننده مکتب موسیقی عربی اندلسی و ترویج‌دهنده موسیقی عربی در مغرب می‌دانند. او آگاه از علوم هندسه، زمین‌شناسی و جغرافیا بوده‌است. گفته می‌شود عود و طرز نواختن آن را او به اندلس برده‌است.
نوآوری‌ها

نوازندگان عود و گیتار در کشورهای مغرب (الجزایر و مراکش) و اسپانیا معتقدند که فن عودنوازی و ابداع گیتار از کارهای زریاب بوده‌است. زریاب را همچنین آورنده آداب و آشپزی و لباس‌های شرقی، و حتی خمیر دندان، به اروپا می‌دانند.
برخی نوآوری‌های زریاب در روش آموزش و ترمیم سازها بر این پایه‌اند:
پیش از او یک روش آموزش سامان‌مند از روی قاعده موجود نبوده. زریاب سه مرحله در مدرسه موسیقی قرطبه برای هنرجویان در نظر گرفت:
آموزش وزنها و پایه‌های ایقاعی (ریتمیک)، بحور و کلام آواز.
نغمه‌های موسیقی آوازهای بدون تزئین و به گونه تازه‌کار و ساده.
در این مرحله که شاگرد ناچیز چیرگی‌ای می‌یابد، تحشیه یا زائده‌ها و تزئین‌ها آموزش داده می‌شد.
افزودن سیم پنجمی به بربط چهار وتره که مبدل به‌سازی پنج وتره می‌گردید. او از تارهای ابریشمی استفاده می‌نمود زیرا دگرگونی‌های آب و هوایی و شیمیایی، زیاد بر آن تأثیر نمی‌گذاشت و آن را در برابر ضربه و زخمه پایدارتر می‌نمود.
ساختن زخمه بربط از پرهای بال کرکس (بال عقاب هم نوشته‌اند)، جهت کامل کردن ایجاد صدادهی بهتر. او در گذشته و در زمان سکونت در دربار هارون الرشید نیز دگرگونی‌هایی در بربط داده بود. بربط او با آنکه مساوی سازهای دیگر و از همان چوب بود ولی از لحاظ وزن، یک سوم از وزن بربط‌های معمولی، سنگین‌تر بود. سیم اول از ابریشم تافته و بهتر از تارهای دیگر بربط می‌نمود و سیم‌های سوم و چهارم را از روده بچه شیر می‌تافت؛ که بر این باور بود که دوام و پایداری آن‌ها بهتر است.
همچنین زریاب برای اولین بار، آموزش موسیقی را ساختارمند کرد. تا پیش از او موسیقی از راه تکرار قطعه‌هایی که استاد می‌نواخت آموزش داده می‌شد اما زریاب آموزش موسیقی را به سه بخش تقسیم کرد: ضرب‌آهنگ و متر آهنگ‌ها به همراه شعر در ابتدا آموزش داده می‌شد، سپس به ملودی پرداخته می‌شد و نهایتاً به موضوعات جانبی (زائده) پرداخته می‌شد. تئوری موسیقی که زریاب به کار می‌برد مبتنی بر آثار یونس الکاتب و اسحاق موصلی بود.
مروج سبک زندگی

زریاب یک مروج سبک زندگی بوده است و شاید اولین آنها باشد. از جمله کارهای او در اسپانیا که باعث تغییر زندگی مردم اروپا گردید:
مروج سبک زندگی > تراشیدن ریش و اصلاح سر

زریاب برای نخستین بار تراشیدن ریش را در اسپانیای مسلمان قرن نهم میلادی رواج داد . همچنین تا زمان او زن و مرد موهای بلند و گیس داشتند . او اصلاح کردن به سبک امروزی را ابداع کرد و رواج آن در اسپانیا به بقیه اروپا سرایت کرد
مروج سبک زندگی > آداب غذا خوردن

گفته شده است که این زریاب بود که در قرن نهم میلادی روش غذا خوردن مرحله ای (سوپ - غذای اصلی -دسر ) را در اسپانیا (اندلس) ابداع کرده و رواج داد تا از آنجا به بقیه اروپا سرایت کند
مروج سبک زندگی > استفاده از ظروف کریستال

وی استفاده از ظروف کریستال برای سرو شربت بر روی میز غذا را مد کرد
مروج سبک زندگی > لباس فصل

زریاب نخستین بار استفاده از لباسهای زمستانه-پائیزه و تابستانه را مد کرد
آثار

کتاب فی اغانی زریاب از آثار عربی در موسیقی را اسلم بن عبدالعزیز یا اسلم بن احمد بن سعید به همراه حمدونه دختر زریاب، گردآوری نموده‌اند.
نیکولای پگوف

| نیکولای پگوف | نیکولای پگوف |
| --- | --- |
دبیر هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، نیکولای پگوف از سمت چپ سوم: دبیر هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، نیکولای پگوف از سمت چپ سوم
سفیر روسیه در هند: سفیر روسیه در هند
دوره مسئولیت ۱۹۶۷ – ۱۹۷۳: دوره مسئولیت ۱۹۶۷ – ۱۹۷۳
پس از: ایوان بندیکتوف
سفیر اتحاد جماهیر شوری در الجزایر: سفیر اتحاد جماهیر شوری در الجزایر
دوره مسئولیت ۱۹۶۴ – ۱۹۶۷: دوره مسئولیت ۱۹۶۴ – ۱۹۶۷
سفیر اتحاد جماهیر شوروی در ایران: سفیر اتحاد جماهیر شوروی در ایران
دوره مسئولیت ۱۹۵۶ – ۱۹۶۳: دوره مسئولیت ۱۹۵۶ – ۱۹۶۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: نیکولای میخائیلوویچ پگوف ۳ آوریل ۱۹۰۵ مسکو، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۹ آوریل ۱۹۹۱ (۸۶ سال) مسکو، اتحاد جماهیر شوروی
آرامگاه: قبرستان نوودویچی، مسکو
ملیت: روسی
حزب سیاسی: حزب کمونیست
محل تحصیل: آکادمی صنعتی مسکو
نیکولای میخائیلوویچ پگوف (روسی: Николай Пегов؛ ۳ آوریل ۱۹۰۵م. - ۱۹ آوریل ۱۹۹۱م) سیاستمدار و دیپلمات شوروی بود. وی به عنوان سفیر در ایران، الجزایر و هند خدمت کرد و به عنوان عضوی از حزب کمونیست پست‌های مختلفی در این حزب بر عهده داشت.
سرآغاز زندگی و تحصیلات

پگوف در ۳ آوریل ۱۹۰۵م. در مسکو به دنیا آمد پدرش منشی بود. پگوف در سال ۱۹۱۹م. شروع به کار کرد و در سال ۱۹۳۰م. به حزب کمونیست پیوست. او تا سال ۱۹۳۵م. که در آکادمی صنعتی مسکو ثبت نام کرد در کارخانه‌های مختلف کار کرد. او در سال ۱۹۳۸م. از آکادمی فارغ‌التحصیل شد.
مشاغل

پس از فارغ‌التحصیلی، پگوف فعالیت حزبی خود را آغاز کرد و دبیر کمیته منطقه‌ای خاور دور حزب کمونیست اتحاد بلشویک‌ها شد. در اکتبر ۱۹۳۸م. به عنوان دبیر اول کمیته منطقه‌ای پریمورسکی حزب کمونیست اتحاد بلشویک‌ها منصوب شد و در سال ۱۹۴۰م. به عنوان دبیر اول کمیته شهر ولادی وستوک حزب کمونیست اتحادیه بلشویک‌ها منصوب شد او تا سال ۱۹۴۷م. در این سمت بود. در سال ۱۹۴۰م. به عنوان دبیر اول کمیته شهر ولادی وستوک حزب کمونیست آذربایجان منصوب شد. علاوه بر این، او از سال ۱۹۳۸م. تا ۱۹۴۸م. به عنوان دبیر اول کمیته منطقه دریایی خدمت کرد او در سال ۱۹۴۷م. بخشی از کمیته مرکزی حزب کمونیست شد و تا سال ۱۹۵۲م. در این سمت خدمت کرد او بین سال‌های ۱۹۵۲م. و ۱۹۵۳م. به عنوان دبیر کمیته مرکزی انجام وظیفه کرد پگوف در آوریل ۱۹۵۴م. به عنوان دبیر هیئت رئیسه شورای عالی انتخاب شد و تا سال ۱۹۵۶م. در این سمت باقی ماند.
پگوف در مرداد ۱۳۳۵ش. (آگوست ۱۹۵۶م) به عنوان سفیر اتحاد جماهیر شوروی در ایران منصوب شد. او تا سال ۱۹۶۳م. در این سمت خدمت کرد یکی از فعالیت‌های مهم پگوف در دوران سفارت در ایران، تفاهم نامه ایران و شوروی در خصوص حقوق حاکمیتی دو کشور در دریای خزر بود. این قرارداد به قرارداد آرام-پگوف نیز مشهور است (آرام برگرفته از شهرت غلام‌عباس آرام، وزیر خارجه وقت ایران است). پگوف در سال ۱۹۶۴م. به عنوان سفیر شوروی در الجزایر منصوب شد و تا سال ۱۹۶۷م. در این سمت بود. پگوف بین سالهای ۱۹۶۷م. و ۱۹۷۳م. سفیر روسیه در هند بود او در آوریل ۱۹۷۳م. معاون وزیر امور خارجه و در سال ۱۹۷۳م. به عنوان رئیس بخش دفتر سیاسی منصوب شد.
پگوف همچنین پست‌های مختلفی در حزب کمونیست داشت. او عضو کمیته مرکزی کنگره‌های هجدهم تا بیست و پنجم بود. همچنین بین سال‌های ۱۹۵۲م. و ۱۹۵۳م. به‌عنوان یکی از اعضای نامزد ریاست کمیته مرکزی و به‌عنوان معاون اولین تا چهارمین جلسه شورای عالی فعالیت کرد. پگوف در دسامبر ۱۹۸۲م. از سیاست و مناصب عمومی بازنشسته شد.
مرگ

پگوف در ۱۹ آوریل ۱۹۹۱م. در مسکو درگذشت و در قبرستان نوودویچی به خاک سپرده شد.
مرگ > جوایز

پگوف چهار بار نشان لنین و نشان انقلاب اکتبر را دریافت کرد.
مومیا

مومیا در موزه جهرم
مومیا یا مومنایی نوعی مادهٔ معدنی است که در طب سنتی مورد استفاده قرار می‌گرفته است و از این ماده برای درمان بسیاری از بیماری شایع نظیر درد مفاصل، شکستگی‌ها، بیماری نقرس و غیره بهره می‌گرفتند. تاریخ استفاده از ماده به هزاران سال قبل بازمی‌گردد و ظاهراً مصریان باستان از اولین مللی بودند که از این ماده برای درمان و همچنین برای مومیایی کردن مردگان خود بهره بردند.
محمد بن زکریای رازی حکیم و پزشک نامدار ایرانی معتقد است که این دارو برای اولین بار در روزگار پادشاهی فریدون پیشدادی در شهر دارابگرد یا داراب کنونی شناخته شده و مورد استفاده قرار گرفته است. رازی همچنین رساله کوتاهی به نام خواص مومیایی نگاشته است که این رساله به فارسی ترجمه شده است.
منشأ

نظرات مختلفی در مورد منشأ مومیا بیان شده است. اعتقاد بر این است که در نتیجه تجزیه سنگ‌های نفتی توسط میکروارگانیسم‌ها تشکیل شده است.
در ایده‌های اولیه (پیش علمی)، منشأ کوهی و ترکیب غیرآلی مومیا (طلا، نقره، مس، آهن) فرض شده بود. در نیمه دوم قرن بیستم، فرض بر این بود که مومیا یک محصول زائد از فضولات حیوانات (خفاش‌ها و غیره)، رسوبات مدفوع جوندگان روی سنگ‌ها است. بر اساس ایده‌های مدرن، مومیا منشأ گیاهی دارد و به احتمال زیاد، محصولات فسیل شده تجزیه (پوسیدگی) بقایای گیاهی را نشان می‌دهد که تحت فشار سنگ دچار دگردیسی شده‌اند.
تاریخچه

از زمان‌های قدیم، مومیا یک داروی عامیانه در افغانستان، هند، ایران، چین، آسیای مرکزی و تبت بوده است. مومیا بیش از ۴۰۰۰ سال است که به عنوان یک داروی عامیانه و در طب جایگزین استفاده می‌شود. اثرات شفابخش مومیا برای بیماری‌های مختلف در آثار ارسطو، رازی، بیرونی، ابن سینا و دیگران ذکر شده است. بارتلمی دربلو این تولید طبیعی سنگ را با مومیایی مصنوعی یا انسانی اشتباه گرفت.
ذخایر طبیعی

ذخایر مومیا در بسیاری از مناطق جهان یافت می‌شود: در قفقاز، آسیای مرکزی، روسیه، منطقه سیبری جنوبی در کوه‌های سایان-آلتایی، هند، مغولستان، ایران، پاکستان، عربستان، اندونزی، استرالیا، برمه، آمریکای جنوبی. چین، نپال، افغانستان و کشورهای شمال شرق آفریقا. تحقیقات مرکز اکتشافات جغرافیایی ایالتی مرکزی "جواهرات Tsentrquartz" نشان داده است که ذخایر مومیا، علیرغم جغرافیای وسیع موقعیت آنها، بسیار نادر است و ذخایر مواد خام در آنها محدود است. مومیا تمایل به کاهش اکسیداسیون دارد، اما مدت زمان فرایند از ۲ تا ۳۰۰ سال یا بیشتر متغیر است. در سنگ‌های آهکی، دگرگونی و رسوبی (از پروتروزوئیک تا کواترنر) در آسیای مرکزی، تووا، در دریاچه بایکال، در قفقاز و مناطق دیگر یافت می‌شود. بیشتر در هیمالیا، فلات تبت، کوه‌های شبه جزیره عربستان، ایران، مغولستان، میانمار یافت می‌شود.