stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالله بن طاهر
شیوهٔ حکمرانی > میزان درآمدهای عبدالله در دوران حکومت

قُدامه بن جعفر، عبدالله بن طاهر را بسیار ثروتمند معرفی کرده است، زیرا خراج خراسان را که در سال ۲۲۱ ه‍.ق/۸۳۵ م توسط عبدالله بن طاهر جمع‌آوری شده و قیمت اسرا، گوسفندان و کَرباس‌ها نیز در آن لحاظ شده بود، بالغ بر سی و هشت میلیون درهم می‌داند. علاوه بر آن، اگر بر این مبلغ، مالیات مناطقی که ابن خردادبه جزو خراسان به‌شمار آورده و مشتمل بر کرمان، ری، گرگان و قُومس است، را بیفزاییم، مالیات خراسان بالغ بر چهل و پنج میلیون درهم می‌شود که توسط او گزارش شده است. در این میان و در سال ۲۲۱ ه‍. ق، خراجی که بر عهدهٔ عبدالله بود تا به خزانهٔ خلافت پرداخت کند، بالغ بر سی و هشت میلیون درهم بود. یعقوبی نیز خراج خراسان را بدون محاسبهٔ خمس حاصل از مرزها، بالغ بر چهل میلیون درهم گزارش کرده که بنابر صلاح‌دید طاهریان در مناطق به مصرف می‌رسیده و در کنار آن به جز هدایایی که از عراق برای آنان می‌آمد، سیزده میلیون درهم برایشان ارسال می‌شد. حال اگر بر مبلغ روایت شده توسط یعقوبی که پنجاه و سه میلیون درهم است، خراج طبرستان را که در زمان حکمرانی عبدالله به وی واگذار شد، بیفزاییم، عددی بالغ بر پنجاه و هفت میلیون درهم به دست می‌آید که میزان درآمد طاهریان در سرزمینشان بوده است و دلیل سخن قدامه بن جعفر پیرامون ثروتمندی عبدالله بن طاهر است.
شیوهٔ حکمرانی > خط مشی در برابر مذاهب دیگر

بر اساس شواهد، طاهریان در برخورد با اقلیت‌هایی همچون زرتشتیان، عدالت را پیشهٔ خویش ساختند، چنان‌که عبدالله به مجازات پسرعم خود که در حق یکی از زرتشتیان کرمان خیانت کرده بود، اقدام کرد و همچنین با بعضی از آنان نیز روابط نیکو و دوستانه‌ای داشت. پیرامون روابط با علویان، مأمون به سبب سابقهٔ طاهر در همکاری با علویان، به عبدالله مظنون شد و یکی از نزدیکان خویش را برای آزمودن عبدالله به نزدش در مصر فرستاد اما عبدالله بدون اشاره به علویان، آن شخص را از نتیجهٔ کار بیم داد. از معدود گزارش‌های موجود پیرامون نحوهٔ برخورد عبدالله با علویان نیز تبعید فَضل بن شاذان به بِیهَق و رویارویی با قیام محمد بن قاسم علوی می‌باشد که در مورد دوم طبیعتا عبدالله توانایی بی اعتنایی به این واقعه را نداشت، زیرا درصدد برقراری آرامش و امنیت در خراسان بود اما پس از دستگیری محمد بن قاسم و حاضر کردن او به همراه غل و زنجیر در نزد عبدالله، وی به سرزنش فرماندهٔ خود برای این اقدام پرداخت و در هنگام گسیل داشتن محمد بن قاسم به بغداد نیز، هدایایی را به وی اهدا کرد. اگرچه اقدام عبدالله در رویارویی با محمد بن قاسم، چهره‌ای ستیزه‌جو از وی در برابر علویان را به تصویر می‌کشد اما شواهدی مبنی بر روابط نزدیک و دوستانهٔ عبدالله با علویان و هواخواهان‌شان موجود است. او دارای روابط نزدیک و دوستانه با ابودُلَف قاسم بن عیسی عجلی بود؛ به‌طوری که یک بار معتصم بر ابودلف خشمگین شد و قصد توقیف اموالش را کرد اما با وساطت عبدالله، این مشکل برطرف شد. عبدالله همچنین درخواست ابودلف مبنی بر گسیل داشتن ابوعُبید قاسم بن سَلام، قاضی و ادیب خراسان، به مدت چند ماه به نزد وی را پذیرفت. همچنین دِعْبِل بن علی که مدیحه‌سرای علی بن موسی امام هشتم شیعه بود، اشعاری را در ستایش عبدالله سروده و از وی هدایایی دریافت نموده بود. علاوه بر آن، محمد بن اَسْلَم طوسی، از شاگردان علی بن موسی، مورد احترام عبدالله بود.
حیات فردی و منش عبدالله

پیرامون پوشش عبدالله اینگونه روایت است که او از قَبا، شلوار، طَلیسان و موزه استفاده می‌کرده است. او همانند پدر خویش، طاهر، در زمان اقامت در بغداد، آشپزانی مخصوص در خدمت داشت تا غذاهای مورد علاقهٔ وی را طبخ نمایند که ظاهراً متأثر از تفاوت در نوع غذاهای خراسان و بین‌النهرین بود.
حیات فردی و منش عبدالله > بزرگداشت علم و عالمان

عبدالله در نزد ابن سِکّیت که به روایت ابن خَلَّکان، فرزندان طاهر بن حسین را تعلیم می‌داده است، به فراگیری علم پرداخت. با دقت بر منش عبدالله در مواجهه با عالمان، می‌توان به علاقه‌مندی او به علم و دانش پی برد. او در سفر به شام، بر در خانهٔ عالمی در جهت سؤالی منتظر ماند که واکنش نزدیکانش را به همراه داشت اما عبدالله آنان را به صبر و پاسداشت حرمت و مقام عالمان توصیه کرد. وی علاقهٔ زیادی به طالبان علم و یاری آنان در این راه داشت، چنان‌که پس از دیدار با گروه اعزامی واثِق که با هدف یافتن آثار سد یأجوج و مأجوج روانه شده بودند، هدایا و اموال زیادی را به ایشان بخشید. عبدالله دانش علما را ارج می‌نهاد و به آنان توجه نموده و به دیدارشان می‌شتافت، تا حرمت آنان را نگه دارد، چنان‌که برای دیدار با محمد بن اسلم طوسی مدت زیادی منتظر ماند و پس از رؤیت وی، از اسب پیاده شده و در برابر وی اظهار فروتنی کرد. در دیداری دیگر، عبدالله از ابوزکریا فَرّاء حاجتی خواست تا برآورده سازد و او عبدالله را اینگونه نصیحت نمود که زیبایی صورتش را به موجب گناه با آتش نسوزاند. این سخن عبدالله را منقلب ساخت به‌طوری که تا زمان برخاستن اشک می‌ریخت. دانشمندان و عالمان به سبب ارتباط با عبدالله بن طاهر و علاقه به او، آثار خود را پس از نگارش تقدیم وی می‌کردند. به عنوان مثال ابوزکریا فراء کتاب البهی یا الب‌ها را برای عبدالله بن طاهر به نگارش درآورد یا کتاب فی الصِّداع و عَلَلَه و اوجاع و جمیع اَدویته و السِدر و العِلَلِ المُولده در زمینهٔ سردرد و داروهای مربوط به آن، توسط یوحَنا بن ماسویه برای عبدالله نگارش شد. تذکره‌ای از آوازها تحت عنوان اغانی توسط ابوعثمان یحیی بن مَرْزوق به نگارش درآمد و سپس توسط وی تقدیم عبدالله بن طاهر شد. به‌طور یقین و با توجه به علاقهٔ عبدالله به علم و دانش، کتابخانهٔ وی بسیار غنی بوده و کتب نفیسی را در خود جای داده بود. ظاهراً تعداد زیادی از این کتاب‌ها متعلق به کتابخانهٔ بزرگی در مرو متعلق به دورهٔ یزدگرد ساسانی بوده است که عبدالله به نیشابور منتقل کرده است و کسانی همچون عَتابی شاعر در طی چندین سفر به مرو، از آثار پهلوی آن بهره برده‌بودند. ادارهٔ این کتابخانه در نیشابور را ابوالعَمیثل عبدالله بن خلید بر عهده داشته است که آموزگار ده تن از پسران عبدالله نیز بوده است و آنان در محضر وی علوم زیادی را کسب کردند. علاوه بر آن، وی کاتب طاهر بن حسین نیز بوده و ابیات زیادی را نیز در مدح عبدالله بن طاهر سروده است.
حیات فردی و منش عبدالله > توجه به شعر و هنر

توجه عبدالله به شعر، موجب جذب عدهٔ زیادی از شاعران به سمت وی شد، آنچنان‌که بعضی از آنان جزو همراهان و همنشینان همیشگی‌اش بودند. عوف بن محلم از جمله کسانی بود که به مدت چندین سال در خدمت طاهر بود و سپس به اجبار عبدالله، همراه وی شد اما با وقوف عبدالله به دلتنگی او نسبت به خانه و خانواده، به وی اجازه داد به خانه بازگردد و حتی این اقدام او را تحسین کرد و بدین گونه از یکی از شاعران بزرگ متعلق به خاندان طاهر دست شست. کسانی نیز از نقاط دور به سمت خراسان می‌آمدند و برای دیدار با عبدالله رنج سفر را بر جان می‌خریدند. یکی از این افراد ابوتَمام حبیب بن اوس طایی بود که متولد دمشق بود و در فاصله سال‌های ۲۱۷ ه‍.ق/۸۳۲ م تا ۲۲۰ ه‍.ق/۸۳۵ م روانهٔ خراسان شد. دو تن از شاعران مخصوص عبدالله به نام‌های ابوسعید ضَریر و ابوالعمیثل اِعرابی موظف بودند که شاعران را پیش از حضور در نزد عبدالله بیازمایند. آنان شعر ابوتمام را آزمودند و آن را مناسب ندیدند اما پس از گفتگو با وی، اجازهٔ حضور در نزد عبدالله را صادر کردند. ابوتمام در دو نوبت به حضور عبدالله رسید. بار نخست پس از سرودن شعر خویش هزار دینار از عبدالله دریافت کرد که به موجب رنج زیاد سفر خویش آن را کم شمرد و توجهی بدان نکرد که ناراحتی عبدالله را به دنبال داشت اما با حضور دگرباره در نزد عبدالله، دو هزار دینار به همراه خلعتی گران‌بها از وی دریافت نمود. مواجههٔ وی با شاعری که در نیشابور ابیاتی فارسی می‌خواند، نشانگر حضور افرادی در آن شهر بود که به زبان معمول مردم خراسان، دری، شعر می‌سرودند. شعرای دیگری نیز از بخشش عبدالله بهره بردند. دعبل بن علی که که با مدح علی بن موسی‌الرضا شناخته می‌شود، پس از حضور در نزد عبدالله، ماهانه یکصد و پنجاه هزار درهم از وی دریافت می‌کرد و از حضور او بهره‌مند می‌شد. باری دیگر نیز وی از عبدالله، شش هزار درهم دریافت کرد. اینگونه بخشش‌ها توسط عبدالله، وی را به یکی از بخشنده‌ترین چهره‌ها در زمینهٔ شعر بدل ساخته بود، به‌طوری که در طی امضای کاغذی، دو میلیون درهم بخشیده بود. موسیقی و آواز نیز جزو علایق عبدالله بود و آهنگ‌های بسیاری را بدون انتساب به خویش می‌ساخت. وی حتی مسابقه‌ای ترتیب داده بود که در طی آن به برترین آوازها جایزه می‌داد. همچنین کتابی در زمینهٔ الحان و آوازهای مختلف به دلیل علاقهٔ او به این موضوع، تقدیمش شد. عبیدالله بن عبدالله بن طاهر، فرزند عبدالله، نیز همچون پدر و در اثر تربیت دقیق در این فن، از مشاهیر زمانش بود. اشعار زیادی نیز منسوب به عبدالله بن طاهر موجود است که نمایانگر توانایی و چیره‌دستی وی در ادبیات می‌باشد. علاوه بر آن وی به‌طور کامل بر زبان عربی مسلط بود. مجموع رسائل بجای مانده از او نیز نشانگر تخصص و تسلط او در ادبیات عصرش است، تا بدان درجه که بنابر روایت ابن نَدیم، اشعارش پنجاه ورق است. عبدالله در شعر خویش طعن و دشنام بکار نمی‌برد و دیگران را نیز از این عمل بازمی‌داشت و همچنین بخل و حساست را از آفت‌های شاعری می‌دانست. عبدالله، کنیزی را به منزل خویش راه نمی‌داد و به همین علت کسی از اسرار منزلش آگاه نبود.
میراث > خلافت عباسی

حاکمان طاهری از جمله عبدالله بن طاهر در سراسر دوران حکومت خویش بر خراسان و بخش اعظمی از سرزمین‌های خلافت، خدمات شایانی را به خلافت عباسی در جهت برقراری و گسترش قدرت آنان عرضه کردند. آنان به حراست از قدرت و مشروعیت خلفا در سرزمین‌های تحت فرمان خویش می‌پرداختند و هرگونه حرکت و جنبش ضدعباسی را سرکوب می‌کردند و همواره کرداری تابعانه در برابر خلفا داشتند. علاوه بر موارد مذکور، عده‌ای از طاهریان همچون عبدالله بن طاهر که مقام شرطگی بغداد را نیز بر عهده داشتند نیز رفتاری در راستای دفاع از خلافت بروز می‌دادند. عبدالله در دوران حکومت خویش اقدامات متعددی در راستای گسترش و تحکیم بنیان خلافت انجام داد که از آن جمله می‌توان به سرکوب شورش نصر بن شبث در رقه، بازگرداندن آرامش به اوضاع مصر و شام و رفع التهابات موجود در آن سرزمین‌ها، تسلط بر نواحی مختلف در شرق و مرکز ایران و از میان برداشتن شورش‌ها و جنبش‌های این ناحیه همچون قیام محمد بن قاسم علوی و مازیار اشاره کرد. اینگونه خدمات برجسته به خلافت عباسی نیز با دریافت منشور و لواء حکومت توسط امیران طاهری از خلفا جبران می‌شد و به‌طور کلی رابطه‌ای دو سویه را تشکیل می‌داد که طاهریان همچون مدافع و شمشیر خلافت در سرزمین‌های اسلامی عمل کرده و پایه‌های آنان را به عنوان تنها حکومت مشروع در سراسر سرزمین‌های تحت فرمان استوار ساختند و در مقابل مشروعیت حکومت خویش را از آنان دریافت کردند. در این راستا، عبدالله سعی بر این داشت تا قدرت خلافت سنی را در شرق بر علیه فرقه‌گرایان ایرانی و جدایی‌طلبان از سلطهٔ بغداد و نیشابور پایدار و محکم نگه دارد. در کنار تأمین مشروعیت، خلفای عباسی به سبب اعتماد به وفاداری طاهریان و خدماتشان، در امور مالی نیز آنان را صاحب اختیار قرار دادند و از خراج خراسان و دیگر سرزمین‌های تحت فرمان خاندان طاهری با وجود اهمیت بسیارشان چشم پوشیده و چگونگی مصرف مبالغ هنگفت حاصل از مالیات که گاهی تا چهل میلیون درهم نیز می‌رسید به آنان واگذار کردند و حتی به ارسال هدایای هنگفت برای آنان مبادرت ورزیدند.
میراث > طاهریان و سرزمین‌های تحت فرمان > سیاسی، نظامی و اقتصادی

بنابر روایت یعقوبی، امارت پانزده سالهٔ عبدالله بن طاهر در خراسان با اقتدار و موفقیتی بی‌سابقه همراه بود. او سرزمین خراسان را تحت سایهٔ اطاعت خویش درآورد و فرزندش طاهر را مأمور به فتح سرزمین‌های ترکستان در ماوراءالنهر کرد که او نیز موفق به فتح شهرهایی شد که پیش از آن مسخر کسی نشده بود. این اقدام موجب گسترش قلمرو طاهریان در آن زمان و افزایش قدرت سامانیان در آینده شد. حتی ممکن است که ارسال خراج سالانه از سوی کابُلشاه برای عبدالله بن طاهر که بالغ بر دو هزار بردهٔ غز بود، متأثر از همین فتوحات بوده باشد. ادامهٔ روند ارسال برده، گسترش تجارت میان ماوراءالنهر و بغداد را به دنبال داشت و علاوه بر آن موجب رونق اقتصادی ماوراءالنهر و خراسان و افزایش ثروت خصوصی طاهریان شد. علاوه بر آن به عقیدهٔ کورت، با توجه و دقت در اوضاع پیشین خراسان به علت شورش‌هایی که در این سرزمین رخ داده‌بود و همچنین دوران زمامداری علی بن عیسی، در می‌یابیم که وضعیت معیشت و اقتصادی اهالی خراسان در عصر طاهریان به خصوص عبدالله بن طاهر، بهبود قابل توجهی یافته است. بارتولد از دوران حکومت عبدالله به «عصر استبداد مطلقه منوره» یاد کرده و این تعریف در شعر شعرایی چون ابوتمام نیز جلوه‌گر است. شابشتی از قاطعیت، داوری سخت و مجازات بسیاری از خطاکاران توسط عبدالله سخن رانده است. نزدیکان خلیفه همچون اسحاق بن ابراهیم نیز در نزد معتصم، به تمجید از عبدالله بن طاهر می‌پرداختند. عبدالله در عصر خود اسوه و مورد ستایش عام بود. ابن خلکان وی را نجیب، بلند مرتبه و زیرک توصیف کرده و ذَهبی نیز وی را در ردیف بزرگ‌ترین امیران عصرش که یاور مأمون نیز بوده است، بیان کرد. او حکومتی مقتدر و استوار برای جانشینانش به یادگار گذاشت.
میراث > طاهریان و سرزمین‌های تحت فرمان > علمی

عبدالله در راستای اصلاحات خویش، گسترش علم و تعلیمات عمومی را مورد توجه ویژه قرار داد. بنابر روایات، فرزندان تهی‌دست‌ترین روستاییان در عصر وی، روانهٔ شهرها می‌شدند تا به کسب علم بپردازند که این امر نشان از کوشش عبدالله در این راه و توجه وی به اهمیت آموزش عمومی دارد که بر طبق آن، شخصی از تحصیل علم محروم نشود. به همین علت، وی را از پایه‌گذاران نهضتی به‌شمار می‌آورند که در عصر سامانیان، تجدید حیات فرهنگ ایرانی را به دنبال آورد. اگرچه مراد از علوم، تنها شریعت اسلامی نمی‌باشد، زیرا خاندان طاهری در شعر و علوم دیگر دارای مهارت بودند، چنان‌که عبدالله در این امور دارای مهارت بود یا محمد بن حسن بن مصعب که از یاران عبدالله بود، از مهارت زیادی در موسیقی و آواز برخوردار بود یا منصور بن طلحه که از سوی عبدالله ملقب به «حکیم خاندان طاهر» بود، کتاب‌هایی در زمینهٔ فلسفه و موسیقی به نگارش درآورده بود. در نتیجه وی به علوم مختلف و فراگیری آنان، توجه داشت، چنان‌که از آشنایی او با علم نجوم نیز روایت شده است. پیرامون اعمال عبدالله در زمینهٔ علم و ادب، نوع دیگری از گزارش‌ها همانند گزارش دولتشاه سمرقندی نیز موجود است که بر اساس آن عبدالله بن طاهر فرمانی مبنی بر نابودی کتاب وامِق و عَذرا و دیگر آثار ایرانی صادر کرده است که این گزارش توسط محققین امروزی همچون باسْوِرثْ و زرین‌کوب سخت مورد تردید و انکار قرار گرفته است اما در مقابل، کسانی همچون مَهدویان صحت این گزارش را با توجه به شرایط دشوار طاهریان برای پیراستن هر نوع شائبه تمایلات ملی افراط‌گرایانه از خویشتن و همچنین حساسیت دستگاه خلافت عباسی، دور از ذهن نمی‌دانند و شخص نام‌برده نیز در همین راستا، تقابل و برخورد طاهریان با جریان‌های منتسب به فلسفه و کلام یا عدم استقبال از آنان را در محدودهٔ حکمرانی خویشتن به علت شرایط حاکم بر دستگاه خلافت عباسی و جهان اهل سنت که با اینگونه عقاید مخالف بودند، بیان می‌دارد و تلاش طاهریان را در جهت حفظ موازنه بین تمایلات ایرانی و عربی در امور فرهنگی می‌داند. اگرچه تلاش حاکمان طاهری به ویژه جدیت عبدالله بن طاهر در زمینهٔ گسترش علم، در اقبال تدریجی طبقات مختلف به فراگیری فلسفه و کلام بی تأثیر نبود. تأسیس کتابخانه‌های جدید نیز از دیگر عوامل مؤثر در گسترش فلسفه و کلام بود که به ویژه توسط عبدالله با تأسیس کتابخانهٔ نیشابور صورت پذیرفت و موجب جذب آثار تعداد زیادی از اندیشمندان و ادیبان و صاحبان اندیشه شد و روند و حرکتی علمی را شکل داد که حتی تا دورهٔ فرمانروایان و حکومت‌های بعدی امتداد و گسترش یافت.
سکه‌شناسی

مقالهٔ اصلی: سکه‌شناسی طاهریان
| نوع سکه | سال ضرب | مکان ضرب | تشریح سکه |
| --- | --- | --- | --- |
| فلس | ۲۲۴ قمری | خوارزم | متن رو: لا اله الا الله، وحده لا شریک له، امر بضربه بخوارزم عبدالله بن طاهر سنه اربع و عشرین و مائتین/ متن پشت: محمد رسول‌الله، صلی الله علیه و سلم |
| فلس با نام محمد بن یحیی | - | - | متن رو: لا اله الا الله، وحده لا شریک له، محمد بن یحیی/ متن پشت: محمد رسول‌الله، الامیر عبدالله بن طاهر |
| فلس با نام امیر میکائیل و حسن بن محمد | ۲۲۴–۳۰ قمری | - | بر روی سکه نام عبدالله بن طاهر ذکر نشده و نام امیر میکائیل به عنوان «مولی طاهر بن عبدالله» آمده و همچنین نام حسن بن محمد نیز ذکر شده است. بر روی سکهٔ مضروب در سال ۲۲۸ قمری، تصویر اسبی نیز موجود است. |
:
فرزندان عبدالله

عبدالله بن طاهر دارای ده پسر بود که در ادامه ذکر خواهد شد و علاوه بر آن، برخی از فرزندان وی در کودکی وفات یافتند که شاعران برای تسکین خاطر عبدالله، اشعاری را در این زمینه سرودند.
محمد که حکومت بغداد را در سال ۲۳۷ ه‍.ق/ ۸۵۱ م بر عهده گرفت.
عبیدالله که از شعرای بزرگ عصر خویش بود و در سال ۳۰۰ ه‍.ق/ ۹۱۲ م وفات یافت.
مصعب که در سال ۲۵۸ ه‍.ق/ ۸۷۱ م در بادغیس حضور داشته است.
حسین که در سال ۲۴۸ ه‍.ق/ ۸۶۲ م در هرات سکونت داشته است.
طاهر که در سال ۲۳۰ ه‍.ق/ ۸۴۴ م با مرگ پدر، حکومت را در دست گرفت و در سال ۲۴۸ ه‍.ق/ ۸۶۲ م وفات یافت.
طلحه
سلیمان که حکومت بغداد را در سال ۲۵۵ ه‍.ق/ ۸۶۸ م بر عهده گرفت.
احمد
ابوالعباس عبدالعزیز که شاعر بود و شابشتی، روایتی را از او نقل کرده است.
علی که به روایت تاریخ جرجان، در جرجان درگذشت و جنازهٔ وی برای تدفین در مقبرهٔ خانوادگی طاهریان، به خراسان حمل شد.
منبع‌شناسی

مقالهٔ اصلی: منبع‌شناسی طاهریان
منابع مربوط مربوط به عهد طاهریان را می‌توان به چند گروه تقسیم کرد.
منبع‌شناسی > منابع اولیه

منابع معاصر با موضوع بحث که به صورت مستقیم در سیر برخی از حوادث حضور داشتند یا با فاصلهٔ زمانی کمی به روایت آنان پرداخته‌اند را می‌توان به چند دسته تقسیم کرد که شامل تاریخ‌های عمومی و محلی می‌شود.
تاریخ بغداد اثری است در رابطه با تاریخ شهر بغداد نوشته ابوالفضل احمد بن ابی طاهر طیفور (۲۰۴ تا ۲۰۶ ه‍. ق- ۲۸۰ ه‍.ق) که در قرن سوم نگارش شده است و علاوه بر بیان تاریخ بغداد، روایاتی از خلفا و اطرافیان آنان و رویدادهای آن زمان را نیز در بر می‌گیرد. آنچه اکنون از این کتاب باقی‌است از ۲۰۴ ه‍.ق تا ۲۱۸ ه‍.ق را پوشش می‌دهد و می‌توان از طریق آن به اطلاعات ارزنده‌ای دربارهٔ خلفا و بزرگان دربار و زناشویی مأمون دست یافت. علاوه بر آن روایات تازه‌ای را دربارهٔ طاهر بن حسین و عده‌ای از شاعران و موسیقی‌دانان بیان می‌کند. طبری نیز برای نگارش تاریخ سلسلهٔ عباسی از این اثر بهره برده است و در نقاطی از کتاب او، می‌توان به سبک یکسان دو کتاب پی برد.
تاریخ‌های عمومی سده سوم هجری با توجه به دورهٔ حکومت طاهریان از منابع معاصر و اولیه به‌شمار می‌آیند و به علت نزدیکی با جریان حوادث، حاوی اطلاعات مفیدی در این زمینه هستند.
تاریخ طبری: از جملهٔ این منابع می‌توان به تاریخ طبری اثر محمد بن جریر طبری (۲۲۴–۳۱۰ ه‍.ق) اشاره کرد که در قرن سوم به نگارش درآمده است. این کتاب، تاریخ را از زمان خلقت آدم شروع می‌کند و سپس به نقل داستان پیامبران و پادشاهان قدیمی می‌پردازد. در بخش بعدی کتاب، طبری به نقل تاریخ پادشاهان ساسانی و سپس زندگی پیامبر اسلام، محمد، می‌پردازد. در این کتاب وقایع پس از شروع تاریخ اسلامی (مقارن با هجرت به مدینه) به ترتیب سال تنظیم شده است و تا سال ۳۰۲ ه‍.ق/۹۱۵ م را در بر می‌گیرد. کتاب مزبور در باب روایت حوادث تاریخی دقت و توجه به جزئیات را مدنظر قرار داده و به صورت مفصل به شرح وقایع پرداخته است.
اخبار الطوال تاریخ عمومی مختصری است که در قرن سوم توسط ابوحنیفه دینوری (۲۲۲–۲۸۲ ه‍.ق) نگارش شده است و دارای دو بخش پیش از اسلام و دورهٔ اسلامی می‌باشد. بخش اول از انبیای نخستین همچون آدم آغاز می‌شود و با گزارشی از ضعف دولت ساسانی پایان می‌پذیرد و بخش دوم نیز با توضیح فتوحات مسلمانان آغاز می‌شود و با شرح خلافت معتصم (۲۲۷ه. /۸۳۳ م) پایان می‌پذیرد. در کتاب به تحلیل رویدادها نیز پرداخته شده و دارای ارزش تاریخی و ادبی می‌باشد.
تاریخ یعقوبی تاریخی عمومی است که در قرن سوم هجری است توسط احمد یعقوبی (درگذشت ۲۸۴ هـ) تألیف شده است. این کتاب مشتمل بر چند بخش است که در بخش نخست تاریخ جهان پیش از اسلام مربوط به انبیا و ملل گوناگون را شرح می‌دهد و در بخش بعد، تاریخ اسلام از ولادت محمد، پیامبر اسلام تا خلافت معتمد عباسی (۲۷۹ ه‍.ق/۸۹۲ م) را شرح می‌دهد. کتاب شامل اطلاعات جغرافیایی است و در رابطه با سازمان اداری و تشکیلاتی قرون دوم و سوم نیز نکاتی را بیان می‌کند.
انساب الاشراف کتابی است در باب تاریخ و انساب عرب و مشاهیر آن در قرن سوم هجری و توسط احمد بلاذری (درگذشت ۲۷۸–۲۷۹) تألیف شده است. کتاب با معرفی انساب پیامبران آغاز می‌گردد و پس از رسیدن به نسب اعراب، ترتیب انساب و تیره‌هایشان را شرح می‌دهد و در ضمن آنان به شرح تاریخ آن می‌پردازد که به فهم آن زمینهٔ تاریخی یاری می‌رساند. کتاب همچنین شامل مطالبی پیرامون شرح ایام عرب و پس از آن با ذکر چندین بخش، اخبار خلفای اموی، عباسی و امرای آنان را روایت می‌کند.
سیمونتا استفانلی

| سیمونتا استفانلی | سیمونتا استفانلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ نوامبر ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) رم، ایتالیا
پیشه(ها): بازیگر، کارآفرین، طراح مد
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۸–۱۹۹۲
همسر: میکله پلاچیدو (۱۹۸۹–۱۹۹۴؛ جدا شدند)
فرزندان: ۳ فرزند ویولانته پلاچیدو (دختر)
سیمونتا استفانلی (ایتالیایی: Simonetta Stefanelli؛ ‏ تلفظ ایتالیایی: [simoˈnetta stefaˈnɛlli]؛ ‏ ۳۰ نوامبر ۱۹۵۴) بازیگر، طراح مُد و کارآفرین ایتالیایی است. یکی از دلایل شهرت او بازی در نقش «آپولونیا ویتلی کورلئونه» در فیلم پدرخوانده به کارگردانی فرانسیس فورد کوپولا است. از دیگر فیلم‌های مهم او می‌توان به موسی قانون‌گذار، رسوایی در خانواده و سه برادر اشاره کرد. آخرین نقش‌آفرینی او در فیلم دوستان صمیمی به کارگردانی میکله پلاچیدو در سال ۱۹۹۲ بود.
استفانلی همسر بازیگر و کارگردان ایتالیایی میکله پلاچیدو است که با او در چندین فیلم از جمله درام اروتیک رسوایی در خانواده (۱۹۷۵) هم‌بازی بود. آنها با هم سه فرزند داشتند، از جمله ویولانته پلاچیدو و در سال ۱۹۹۴ طلاق گرفتند. پس از جدایی، استفانلی و فرزندانش برای مدت کوتاهی ساکنِ لندن بودند.
شایعات بی‌اساسی در سال ۲۰۰۶ و سپس در سال ۲۰۰۸ در اینترنت دربارهٔ مرگ او منتشر شد که صحت ندارند.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها

دوستان صمیمی (۱۹۹۲)
فروشگاه بزرگ (۱۹۸۶)
سه برادر (۱۹۸۱)
رسوایی در خانواده (۱۹۷۵)
عروس جوان (۱۹۷۵)
موسی قانون‌گذار (۱۹۷۴)
پدرخوانده (۱۹۷۲)
مرتکب اعمال ناپاک نشو (۱۹۷۲)
مرد سال (۱۹۷۱)
ریچارد ددکیند

| ریچارد ددکیند | ریچارد ددکیند |
| --- | --- |
ریچارد ددکیند در حدود ۱۸۵۰: ریچارد ددکیند در حدود ۱۸۵۰
زادهٔ: ۶ اکتبر ۱۸۳۱ برانشویگ، آلمان
درگذشت: ۱۲ فوریهٔ ۱۹۱۶ (۸۴ سال) براونشوایگ آلمان
ملیت: آلمانی
شناخته‌شده برای: جبر مجرد نظریه جبری اعداد اعداد صحیح قضیه ددکیند
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
 :  
ریچارد ددکیند، (۱۸۳۱-۱۹۱۶) ریاضیدان آلمانی بود.
زندگی

ریچارد ددکیند ریاضیدانی آلمانی بود که چند سالی را در دانشگاه گوتینگن گذراند و بیشتر باقیماندهٔ عمرش را در دانشکده ای فنی تدریس کرد. شهرتش به علت برش ددکیند است. این برش، رجوع به ساخت صوری دستگاه عدد حقیقی اش از اعداد گویا دارد. این کار، قدم مهمی به سوی صورتگرایی ریاضیات که در این قرن ملاحظه کرده‌ایم بوده‌است؛ تنظیمی که ۲۰۰۰ سال پیشتر توسط ادوکسوس پیش‌بینی شده بود.
یولیوس ویلهِلم ریچارد ددکیند (به آلمانی: Julius Wilhelm Richard Dedekind) (۶ اکتبر ۱۸۳۱ – ۱۲ فوریه ۱۹۱۶) ریاضی‌دان آلمانی و مبدع قضیه ددکیند است که می‌گوید:
هرگاه همه نقطه‌های خط راستی به دو رده تقسیم شوند، چنان‌که هر نقطه رده نخستین در طرف چپ هر نقطه رده دومین واقع شود؛ آنگاه یک و فقط یک نقطه وجود دارد که این تقسیم نقاط به دو رده را به وجود می‌آورد، و بدان نحو خط راست را به دو جز تقسیم می‌کند.
کتاب‌شناسی

کتاب‌ها به زبان انگلیسی:
1890. "Letter to Keferstein" in ژان ون‌هاینورت،  1967. A Source Book in Mathematical Logic, 1879-1931. Harvard Univ. Press: ۹۸–۱۰۳.
1963 (1901). Essays on the Theory of Numbers. Beman, W. W. , ed. and trans. Dover. Contains English translations of Stetigkeit und irrationale Zahlen and Was sind und was sollen die Zahlen?
1996. Theory of Algebraic Integers. Stillwell, John, ed. and trans. Cambridge Uni. Press. A translation of Über die Theorie der ganzen algebraischen Zahlen.
Ewald, William B. , ed. , 1996. From Kant to Hilbert: A Source Book in the Foundations of Mathematics , 2 vols. Oxford Uni. Press.
1854. "On the introduction of new functions in mathematics," ۷۵۴–۶۱.
1872. "Continuity and irrational numbers," 765-78. (translation of Stetigkeit...)
1888. What are numbers and what should they be?, 787-832. (translation of Was sind und...)
1872-82, 1899. Correspondence with Cantor, ۸۴۳–۷۷, ۹۳۰–۴۰.
Secondary:
Edwards, H. M. , 1983, "Dedekind's invention of ideals," Bull. London Math. Soc. 15: 8-17.
William Everdell (1998), The First Moderns (به انگلیسی), Chicago: University of Chicago Press
Gillies, Douglas A. , 1982. Frege, Dedekind, and Peano on the foundations of arithmetic. Assen, Netherlands: Van Gorcum.
آیور گراتان-گینس،  2000. The Search for Mathematical Roots 1870-1940. Princeton Uni. Press.
There is an online bibliography of the secondary literature on Dedekind. Also consult Stillwell's "Introduction" to Dedekind (1996).
افغانستان در المپیک تابستانی ۲۰۱۲

افغانستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ که در لندن برگزار شد، با ۶ ورزشکار در ۴ رشته حضور یافت. روح‌الله نیکپای برندهٔ نخستین مدال افغانستان در تاریخ بازی‌های المپیک در پکن، توانست دومین مدال افغانستان را به دست بیاورد. او مدال برنز وزن ۶۸ کیلوگرم تکواندو را به دست آورد.
مدال آوران

| مدال | نام | رشته | مسابقه | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 برنز | روح‌الله نیکپای | تکواندو | وزن ۶۸ کیلوگرم تکواندو | ۹ آگوست (۱۹ مرداد) |
رشته‌ها و ورزشکاران

دو ورزشکار آریانا با ورودی هدیه گزینش شدند.
نکته–رده‌های ذکرشده برای ورزشکاران دو ومیدانی تنها مربوط به گروهی است که ورزشکاران در آن حاضر شدند.
گزیده شد = به مرحلهٔ بعد راه یافت.
ح. م. =حدنصاب ملی
موجود نیست = این مرحله در این مسابقات وجود ندارد.
استراحت = ورزشکار به قرعهٔ استراحت خورده است.
| ورزشکار | رویداد | مقدماتی> زمان | مقدماتی> رتبه‌بندی | یک چهارم نهایی> زمان | یک چهارم نهایی> رتبه‌بندی | نیمه نهایی> زمان | نیمه نهایی> رتبه‌بندی | نهایی> زمان | نهایی> رتبه‌بندی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مسعود عزیزی | ۱۰۰ متر مردان | ۱۱٫۱۹ | ۶ | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. |
| ورزشکار | رویداد | مقدماتی> زمان | مقدماتی> رتبه‌بندی | یک چهارم نهایی> زمان | یک چهارم نهایی> رتبه‌بندی | نیمه نهایی> زمان | نیمه نهایی> رتبه‌بندی | نهایی> زمان | نهایی> رتبه‌بندی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| تهمینه کوهستانی | ۱۰۰ متر زنان | ۱۴٫۴۲ | ۹ | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. | به این مرحله راه نیافت. |
بوکس

مقالهٔ اصلی: بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲
| ورزشکار | رویداد | مرحله یک سی‌ودوم>  نتیجه | مرحله یک شانزدهم>  نتیجه | یک چهارم نهایی>  نتیجه | نیمه‌نهایی>  نتیجه | نهایی>  نتیجه | نهایی> رتبه‌بندی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اجمل فیصل | سبک وزن |  نوردین اوبالی (FRA) بازنده ۹–۲۲ | حذف شد | حذف شد | حذف شد | حذف شد | حذف شد |