stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رئوس مطالب موضوعات ال‌جی‌بی‌تی
فعالیت

مردان مردآمیز
زنان زن‌آمیز
اعمال جنسی مردان همجنسگرا
اعمال جنسی زنان همجنسگرا
جامعه

رژه دگرباشان جنسی
حقوق دگرباشان در کشورهای گوناگون
سرپرستی فرزند توسط همجنس‌گرایان
فرزندآوری دگرباشان جنسی
ازدواج همجنس
جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی
ایران

حقوق دگرباشان در ایران
حقوق افراد ترنس در ایران
تاریخ دگرباشی در ایران
زبان

زبان‌شناسی لاوندر
اصطلاحات دگرباشان جنسی
فرهنگ

جامعه دگرباشان جنسی
جنبش‌های اجتماعی دگرباشان جنسی
نمادهای دگرباشان
بار همجنس‌گرایان
آیکان همجنس‌گرایی
افتخار به همجنسگرایی
رژه دگرباشان جنسی
محله همجنس‌گرایان
گی‌دار
تاریخ

تاریخ دگرباشی
شاهدبازی
همجنس‌گرایی در یونان باستان
جنبش آزادی گی
شورش‌های استون‌وال
جدول زمانی تاریخ دگرباشی
دین

تراجنسیتی و دین
دین و همجنس‌گرایی
یهودیت و همجنس‌گرایی
لواط
مساحقه
سلامت

همجنس‌گرایی و روان‌شناسی
مراقبت سلامت و جامعه دگرباشان جنسی
روان‌درمانی حمایت‌کننده از همجنس‌گرایان
گرایش جنسی و زیست‌شناسی
گرایش جنسی و محیط
کاهش ایمنی مرتبط با همجنس‌گرایی
مباحث ضد ال‌جی‌بی‌تی

تبعیض بین افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی/ایدز
شعارهای ضد دگرباشی
خشونت علیه افراد دگرباش جنسی
گرایش جنسی آن‌من‌ناپذیر
دگرجنس‌گراهنجاری
دگرجنس‌گراسالاری
همجنس‌گراهراسی
لزبین‌هراسی
دوجنس‌گراهراسی
تراجنسیت‌هراسی
فهرست‌های دیگر

فهرست موضوعات مربوط به تراجنسیتی
فهرست افراد تراجنسیتی
فهرست فیلم‌های مربوط به دگرباشان جنسی
فهرست روزهای آگاهی دگرباشان جنسی
کوئین کلاسیک

«کوئین کلاسیک» (به انگلیسی: Classic Queen) آلبومی از کوئین است که در سال ۱۹۹۲ میلادی منتشر شد.
کلینتون دیویسون

| کلینتون دیویسون | کلینتون دیویسون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱ بلومینگتون، ایلینوی، آمریکا
درگذشت: ۱ فوریهٔ ۱۹۵۸ (۷۶ سال) شارلوتزویل، ویرجینیا، آمریکا
ملیت: آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه شیکاگو دانشگاه پرینستون
شناخته‌شده برای: پراش الکترون
جوایز: جایزه کامستاک در فیزیک (۱۹۲۸) مدال الیوت کرسون (۱۹۳۱)  جایزه فیزیک نوبل (۱۹۳۷)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه پرینستون دانشگاه کارنگی ملون آزمایشگاه‌های بل
استاد راهنما: اون ویلانز ریچاردسون
تأثیر گرفته از: ویلیام شاکلی
 :  
کلینتون ژوزف دیویسون (به انگلیسی: Clinton Joseph Davisson) (متولد ۲۲ اکتبر ۱۸۸۱ - درگذشته ۱ فوریه ۱۹۵۸), یک فیزیک‌دان آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۷ به علت پدیدهٔ پراش الکترونها به واسطه کریستال‌ها موفق به دریافت جایزه فیزیک نوبل گردید. او این جایزه را به همراه جرج پاجت تامسون که به صورت جداگانه اما همزمان موفق به این کشف شده بود مشترکاً دریافت کرد.
او تحصیلاتش را در دانشگاه شیکاگو آغاز کرد و در سال ۱۹۱۱ در دانشگاه پرینستون از تز دکترایش دفاع کرد. او مدتی در دانشگاه کارنگی ملون مشغول به کار بود. او بعدها در شرکت وسترن الکتریک(هم اکنون آزمایشگاه‌های بل) کار کرد.
او در این آزمایش‌ها به صورت تجربی پدیدهٔ پراش الکترون‌ها به واسطه کریستال‌ها را مشاهده کرد.
سارا دی فیلیپو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Sara Di Filippo
زادروز:  ۲۹ ژوئن ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
زادگاه:  اودینه
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹– |  Tavagnacco |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۰۰۰?–۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا |  ۵۰ |  (۴) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
سارا دی فیلیپو (انگلیسی: Sara Di Filippo؛ زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا بازی کرده‌است.
منطقه تپه‌زاری تگزاس

| منطقه تپه‌زاری تگزاس | منطقه تپه‌زاری تگزاس |
| --- | --- |
نمایی از منطقه طبیعی ایالت هیل کانتری در شهرستان باندرا: نمایی از منطقه طبیعی ایالت هیل کانتری در شهرستان باندرا
نقشه منطقه تپه‌زاری تگزاس: نقشه منطقه تپه‌زاری تگزاس
موقعیت: تگزاس مرکزی، ایالات متحده
دستگاه مختصات جغرافیایی: ۳۰°۱۰′۲۷″ شمالی ۹۹°۰۳′۵۵″ غربی﻿ / ﻿۳۰٫۱۷۴۱۷°شمالی ۹۹٫۰۶۵۲۸°غربی﻿ / 30.17417; -99.06528
ارتفاع: ۹۸۰–۲٬۴۶۰ فوت (۳۰۰–۷۵۰ متر)
هیل کانتری تگزاس یا تپه‌زار تگزاس (به انگلیسی: Texas Hill Country) یک منطقه در ایالت تگزاس است.
شهرت این ناحیه بخاطر تپه هاییست که ارتفاعات و آب و هوایی معتدل از نوع مدیترانه‌ای و مطبوع داشته و مورد جذب صدها هزار گردشگر در سال قرار می‌گیرند.
این منطقه در شمال سن آنتونیو و غرب آستین قرار دارد.
پارک ایالتی سنگ سحرآمیز، منطقه طبیعی ایالتی افرای گمشده و پارک ایالتی گارنر در این منطقه واقع هستند.
رودخانه گوادالوپه و رودخانه فریو از این منطقه عبور می‌کنند.
نگارخانه

جاده ۹۶۵ رو به شمال در اواخر زمستان.
تاک شراب در این منطقه به‌خوبی بار می‌آید.
هیل کانتری چراگاه‌های فراوان دارد.
جاده ۱۸۷ رو به جنوب در اواخر تابستان
روح‌الله کیکاوسی

| سرلشکر روح‌الله کیکاوسی | سرلشکر روح‌الله کیکاوسی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۳۳ – ۱۳۳۵: دوره مسئولیت ۱۳۳۳ – ۱۳۳۵
حوزه انتخاباتی: ایرانشهر (دوره‌های هجدهم و نوزدهم)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۷۵ تهران
درگذشته: ۱۳۳۵
سرلشکر روح‌الله میرزا کیکاوسی (۱۲۷۵ تهران - ۱۳۳۵ تهران) از شاهزادگان قاجار و نظامیان دوره قاجار و پهلوی بود. او نماینده شورای ملی در دوره هجدهم و نوزدهم حوزه انتخابیه ایرانشهر در مجلس شورای ملی بود.
پدرش حبیب‌الله میرزا سردار منتخب پسر جهانگیر میرزا نوه فتحعلی شاه قاجار از نظامیان دوره قاجار و اوایل پهلوی بود که در آغاز نام خانوادگی جهانبانی برگزید. روح‌الله میرزا نیز طبق سیره خانوادگی به خدمت نظام درآمد، در جوانی به درجه سرهنگی رسید و در مخاصمات داخلی شرکت داشت. به‌ویژه در سال ۱۳۰۵ در نبرد با سمیتقو یاغی کرد، از خود رشادت نشان داد و مورد توجه قرار گرفت. در همین جنگ شنوایی خود را از دست داد.
در سال ۱۳۱۷ سرلشکر امان‌الله جهانبانی پسر عموی او مورد تعقیب رضاشاه قرار گرفت و از ارتش اخراج شد و به زندان قصر قجر انتقال یافت. از همان تاریخ دستور داده شد که تمام جهانبانی‌ها از ارتش اخراج شوند. او که درجه سرتیپی داشت، فوراً تغییر نام داد و نام خانوادگی کیکاوسی را برای خود برگزید.
سرتیپ کیکاوسی در شهریور ۱۳۲۰ به جای سرلشکر کریم بوذرجمهری فرمانده لشکر اول شد، چند ماهی در آن سمت بود که به فرماندهی لشکر کرمان و مکران برگزیده شد و استانداری کرمان هم چندی در ید قدرت او بود. مدتی هم رئیس مهمات ارتش شد و در سال ۱۳۲۳ درجه سرلشکری گرفت.
سرلشکر کیکاوسی در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی در سی‌ام بهمن تا دوم اسفند ۱۳۳۲ به نمایندگی زاهدان برگزیده شد. این حوزه که نخستین بار در این دوره تشکیل شد، پیشتر حوزه انتخابیه بلوچستان نام داشت و مرکزیت آن در ایرانشهر بود.
مارکوچی

| مارکوچی Маркучи | مارکوچی Маркучи |
| --- | --- |
Selo: Selo
مارکوچینمایش نقشه Amur Oblastمارکوچینمایش نقشه روسیه: مارکوچینمایش نقشه Amur Oblastمارکوچینمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۱°۳۴′ شمالی ۱۲۷°۴۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۶۷°شمالی ۱۲۷٫۷۰۰°شرقی﻿ / 51.567; 127.700: مختصات: ۵۱°۳۴′ شمالی ۱۲۷°۴۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۶۷°شمالی ۱۲۷٫۷۰۰°شرقی﻿ / 51.567; 127.700
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آمور
شهر: بخش سووبودننسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹:۰۰
مارکوچی (به لاتین: Markuchi) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
مارس ۲۰۱۳

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   فوریه   |   فوریه   | مارس | مارس | مارس | آوریل | آوریل |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  |  |  |  | ۱ |
| ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ |
| ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ |
| ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ |
| ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ |
| ۳۰ | ۳۱ |   |   |   |   |  |
سال ۲۰۱۳: سال ۲۰۱۳
مارس ۲۰۱۳، یکی از ماه‌های ۲۰۱۳  میلادی است.
آغاز آن، روز جمعه برابر با ۱۱ اسفند ۱۳۹۱ خورشیدی.
۶ مارس ۲۰۱۳

هوگو چاوز، رییس جمهور ونزوئلا در ۵۸ سالگی درگذشت. تابناک
۷ مارس ۲۰۱۳

دنباله‌دار سی/۲۰۱۱ ال ۴ به زمین نزدیک شد
دنباله‌دار «پن‌استارز (سی/۲۰۱۱ ال ۴)» که از اوایل مارس به منظومه شمسی نزدیک شده است انتظار می رود در اوایل سال ۱۳۹۲ (مارس ۲۰۱۳) با درخششي برابر ستارگان با چشم غیرمسلح قابل رویت باشد. گفتنی است دنباله دار سی/۲۰۱۲ اس۱ نیز در آبانماه ۱۳۹۲ (نوامبر ۲۰۱۳) چندین برابر از ماه نورافشانی خواهد داشت. ایسنا پرسین استار
۱۳ مارس ۲۰۱۳

بنا به گزارش خبرگزاری‌ها، شامگاه امشب ۱۱۵ کاردینال منتخب کلیسای کاتولیک پس از چند دور رایزنی‌های فشرده کارینال آرژانتینی خورخه ماریو برگولیو رابه عنوان پاپ و رهبر جدید کاتولیک های جهان را انتخاب و معرفی کردند و دود سفید از دودکش کلیسای سیستین به هوا برخاست. ویکی‌خبر
پیوندهای روزانه

درگاه: وقایع کنونی/وقایع ۶ مارس ۲۰۱۳
درگاه: وقایع کنونی/وقایع ۷ مارس ۲۰۱۳
درگاه: وقایع کنونی/وقایع ۱۳ مارس ۲۰۱۳
| ن ب ووقایع برحسب ماه | ن ب ووقایع برحسب ماه |
| --- | --- |
۱۹۸۱:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۸۰:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۹:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۸:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۷:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۶:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۵:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۴:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۳:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
۱۹۷۲:  ژانویه  فوریه  مارس  آوریل  مه  ژوئن  ژوئیه  اوت  سپتامبر  اکتبر  نوامبر  دسامبر 
| ن ب وماه‌های خورشیدی دهه ۱۳۸۰ | ن ب وماه‌های خورشیدی دهه ۱۳۸۰ | ن ب وماه‌های خورشیدی دهه ۱۳۸۰ |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۰ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۱ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۲ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۳ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۴ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۵ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۶ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۷ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۸ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
| ۱۳۸۹ | فروردین • اردیبهشت • خرداد • تیر • مرداد • شهریور • مهر • آبان • آذر • دی • بهمن • اسفند |  |
روستن (آلبانی)

| روستن (آلبانی) | روستن (آلبانی) |
| --- | --- |
شهر: شهر
روستن (آلبانی): روستن (آلبانی)
مختصات: ۴۰°۴۰′ شمالی ۲۰°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۶۶۷°شمالی ۲۰٫۳۱۷°شرقی﻿ / 40.667; 20.317: مختصات: ۴۰°۴۰′ شمالی ۲۰°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۶۶۷°شمالی ۲۰٫۳۱۷°شرقی﻿ / 40.667; 20.317
کشور:  آلبانی
شهرستان: برات
شهرداری: اسکراپار
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
روستن (به لاتین: Posten) یک روستا در آلبانی است که در استان اسکراپار واقع شده‌است.
معتز هوساوی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  معتز على حسن هوساوى
زادروز:  ۱۷ فوریهٔ ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال)
زادگاه:  جده
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی
شمارهٔ پیراهن:  ۲۵
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴– |  باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی |  ۵۸ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱ |  Saudi Arabia U-20 |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۴– |  تیم ملی فوتبال عربستان سعودی |  ۱۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۵۰, ۹ مارس ۲۰۱۷ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۱۶, ۲۳ مارس ۲۰۱۷ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۵۰, ۹ مارس ۲۰۱۷ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۱۶, ۲۳ مارس ۲۰۱۷ (UTC)
معتز هوساوی (انگلیسی: Motaz Hawsawi؛ زادهٔ ۱۷ فوریهٔ ۱۹۹۲) یک ورزشکار اهل عربستان سعودی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی و تیم ملی فوتبال عربستان سعودی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Saudi Arabia U-20 Saudi Arabia بازی کرده‌است.
کله‌شق (فیلم)

| کله‌شق | کله‌شق |
| --- | --- |
پوستز اکران سینمایی: پوستز اکران سینمایی
کارگردان: میخائل روسکام
نویسنده: میخائل روسکام
بازیگران: ماتیاس خونارتس
موسیقی: Raf Keunen
فیلم‌بردار: Nicolas Karakatsanis
تدوین‌گر: Alain Dessauvage
توزیع‌کننده: Kinepolis Film Distribution Drafthouse Films
تاریخ‌های انتشار:  ۲ فوریه ۲۰۱۱ (۲۰۱۱-۰۲-۰۲)  
مدت زمان: ۱۲۸ دقیقه
کشور: بلژیک
زبان: Flemish فرانسوی
فروش گیشه: $۱۵۱٬۸۴۰ (US)
کله‌شق (هلندی: Rundskop) فیلمی بلژیکی در سبک درام است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ماتیاس خونارتس اشاره کرد.
رونتگنیم

رونتگنیم یا رونتگنیوم یا آن‌ان‌انیوم یا اکا-طلا (به انگلیسی: Roentgenium) یک عنصر شیمیایی مصنوعی با نماد Rg و عدد اتمی ۱۱۱ است که به افتخار فیزیکدان و برندهٔ جایزهٔ نوبل فیزیک، ویلهلم رونتگن (کاشف پرتو ایکس) نام‌گذاری شده‌است. رونتگنیم یک اتم فوق سنگین بوده و در نتیجه بسیار ناپایدار است؛ به نحوی که پایدارترین ایزوتوپ آن رونتگنیم-۲۸۶ نیمه‌عمری تنها معادل ۱۰ تا ۱۱ دقیقه دارد.
رونتگنیم در گروه ۱۱ جدول تناوبی و دورهٔ هفتم قرار دارد؛ که این باعث می‌شود تا سنگین‌ترین عنصر بلوک d باشد. هرچند که هیچ آزمایشی برای تعیین خواص شیمیایی آن انجام نشده‌است؛ اما به نظر می‌رسد که خواص شیمیایی آن به عنوان نهمین عضو سری ۶d در فلزات واسطه، شبیه به طلا باشد. این عنصر برای اولین بار در ۸ دسامبر ۱۹۹۴ در «مرکز تحقیقات یون سنگین هلمهولتز» در دارمشتات آلمان ساخته شد. با برخورد چند اتم نیکل به بیسموت، در یک شتاب‌دهندهٔ خطی، سه اتم رونتگنیم ساخته شد که هر سه رونتگنیم-۲۷۲ بودند. سرانجام، آیوپاک در نوامبر سال ۲۰۰۴ نام آن را انتخاب کرد.
رونتگنیم ۷ ایزوتوپ دارد، که همه‌گی ناپایدار و مصنوعی هستند. این ایزوتوپ‌ها نیمه‌عمرهایی بسیار کوتاه، متغیر از ۳٫۸ میلی‌ثانیه تا ۶۴۰ ثانیه دارند؛ ازهمین‌رو تحقیقات بر روی رونتگنیم بسیار محدود است و با مشکلات زیادی همراه می‌باشد. با این حال پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که واکنش‌پذیری رونتگنیم بسیار کم باشد؛ به شکلی که حتی به‌عنوان یک فلز نجیب شناخته‌شود.
تاریخچه > کشف

رونتگنیم برای اولین بار در ۸ دسامبر ۱۹۹۴ در «مرکز تحقیقات یون سنگین هلمهولتز» در دارمشتات آلمان ساخته شد. تیم آنها دو اتم نیکل-۶۴ و بیسموت-۲۰۹ را در یک شتاب‌دهندهٔ خطی برخورد دادند؛ و درنهایت ایزوتوپ رونتگنیم-۲۷۲ سنتز و شناسایی شد.
\mathrm {^{209}_{83}{Bi}+_{28}^{64}Ni\rightarrow _{111}^{272}Rg^{*}+_{0}^{1}n}
این آزمایش توسط مؤسسه مشترک تحقیقات هسته‌ای تکرار شد ولی آنها اتم رونتگنیم را شناسایی نکردند. در نهایت در سال ۲۰۰۱ آیوپاک کشف عنصر را به دلیل کمبود شواهد مبنی بر وجود عنصر رد کرد. اما تیم مرکز تحقیقات یون سنگین هلمهولتز دوباره آزمایش را در سال ۲۰۰۲ انجام دادند و این بار وجود ۳ اتم رونتگنیم را گزارش کردند. آیوپاک نیز در سال ۲۰۰۳ وجود عنصر را تأیید کرد.
تاریخچه > نام‌گذاری

با استفاده از عناصر پیش‌بینی‌شده توسط مندلیف رونتگنیم با نام اکا-طلا نیز شناخته می‌شد. در سال ۱۹۷۱ آیوپاک تصمیم گرفت که تا زمانی که عنصر کشف و تأیید نشده و نامی برایش تعیین نشده؛ عنصر را در جدول تناوبی با نام سیستماتیک آن‌ان‌انیوم و نماد Uuu قرار دهند. اگرچه این نام در بسیاری از جوامع شیمیایی، کتاب‌ها و حتیٰ کلاس‌ها استفاده می‌شد؛ ولی بیشتر دانشمندان آن را با نام‌های «عنصر ۱۱۱» یا «۱۱۱-E» و حتی «۱۱۱» می‌شناختند.
نام رونتگنیم با نماد Rg توسط تیم مرکز تحقیقات یون سنگین هلمهولتز، به افتخار ویلهلم کنراد رونتگن فیزیکدان آلمانی و کاشف اشعه X در سال ۲۰۰۴ پیشنهاد داده‌شد. آیوپاک در نوامبر همان سال این نام را پذیرفت.
ایزوتوپ‌ها

مقالهٔ اصلی: ایزوتوپ‌های رونتگنیم
رونتگنیم عنصری مصنوعی و فوق سنگین است که در رآکتورهای هسته‌ای تولید می‌شود و در نتیجه هیچ ایزوتوپ پایداری ندارد. نخستین ایزوتوپ شناسایی‌شدهٔ این عنصر رونتگنیم-۲۷۲ بود که در سال ۱۹۹۴ میلادی تولید و ردیابی شد. هرچند که شواهدی مبنی بر وجود ۱۵ ایزوتوپ رونتگنیم وجود دارد، اما تا کنون ۷ ایزوتوپ آن (از رونتگنیم-۲۷۲ تا رونتگنیم-۲۸۶) شناسایی و توسط آیوپاک تأیید شده‌اند که پایدارترین ایزوتوپ در این میان رونتگنیم-۲۸۶ با نیمه‌عمر ۶۴۰ ثانیه است که چیزی معادل ۱۰ تا ۱۱ دقیقه است.
ایزوتوپ‌ها > راهنمای نشانه‌ها

| رنگ | پایداری نسبت به دیگر ایزوتوپ‌ها |
| --- | --- |
: ایزوتوپ نسبتاً پایدار (نیمه عمر بیش از ۱ دقیقه)
: ایزوتوپ نسبتاً ناپایدار (نیمه عمر بیش از ۱ ثانیه)
: ایزوتوپ ناپایدار (نیمه عمر بیش از ۱ میلی ثانیه)
| نماد | پروتون | نوترون | جرم ایزوتوپ | نیمه‌عمر | حالت واپاشی | محصول واپاشی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۷۲Rg | ۱۱۱ | ۱۶۱ | ۲۷۲٫۱۵۳۲۷‎(۲۵)‎  | ۳٫۸ میلی ثانیه |  \alpha  | ۲۶۸Mt |
| ۲۷۴Rg | ۱۱۱ | ۱۶۳ | ۲۷۴٫۱۵۵۲۵‎(۱۹)‎ | ۶٫۴ میلی ثانیه |  \alpha  | ۲۷۰Mt |
| ۲۷۸Rg | ۱۱۱ | ۱۶۷ | ۲۷۸٫۱۶۱۴۹‎(۳۸)‎ | ۴٫۲ میلی ثانیه |  \alpha  | ۲۷۴Mt |
| ۲۷۹Rg | ۱۱۱ | ۱۶۸ | ۲۷۹٫۱۶۲۷۲‎(۵۱)‎ | ۰٫۱۷ ثانیه |  \alpha  | ۲۷۵Mt |
| ۲۸۰Rg | ۱۱۱ | ۱۶۹ | ۲۸۰٫۱۶۵۱۴‎(۶۱)‎ | ۳٫۶ ثانیه |  \alpha  | ۲۷۶Mt |
| ۲۸۱Rg | ۱۱۱ | ۱۷۰ | ۲۸۱٫۱۶۶۳۶‎(۸۹)‎ | ۱۷ ثانیه |  {SF(90\%)} | نامشخص |
| ۲۸۱Rg | ۱۱۱ | ۱۷۰ | ۲۸۱٫۱۶۶۳۶‎(۸۹)‎ | ۱۷ ثانیه |  \alpha {(10\%)} | نامشخص |
| ۲۸۲Rg | ۱۱۱ | ۱۷۱ | ۲۸۲٫۱۶۹۱۲‎(۷۲)‎ | ۱۰۰ ثانیه |  \alpha  | ۲۷۸Mt |
| ۲۸۶Rg | ۱۱۱ | ۱۷۵ | ۲۸۶؟ | ۶۴۰ ثانیه؟ |  \alpha  | ۲۸۲Mt |
ایزوتوپ‌ها > طول عمر ایزوتوپ‌ها

تمامی ایزوتوپ‌های رونتگنیم به‌شدت ناپایدار و پرتوزا هستند. به‌طور کلی ایزوتوپ‌های سنگین‌تر از ایزوتوپ‌های سبک‌ترِ آن، پایدارتر هستند. پایدارترین ایزوتوپ شناخته‌شدهٔ رونتگنیم، رونتگنیم-۲۸۶ (سنگین‌ترین ایزوتوپ تأیید شده) است که نیمه‌عمری معادل ۱۰٫۷ دقیقه دارد؛ ولی از آنجایی که تحقیقات بر روی این ایزوتوپ ادامه دارد، برخی همچنان رونتگنیم-۲۸۲ را به عنوان پایدارترین ایزوتوپ می‌شناسند. به غیر از رونتگنیم-۲۸۶، رونتگنیم-۲۸۳ نیز از رونتگنیم-۲۸۲ —با نیمه‌عمری معادل ۵٫۳ دقیقه— پایدارتر است؛ ولی این ایزوتوپ هم به‌طور کامل شناخته نشده و تا به امروز تأیید نشده‌است. همچنین گزارش شده که دو ایزوتوپ رونتگنیم-۲۸۰ و رونتگنیم-۲۸۱ نیمه‌عمرهایی بیشتر از یک ثانیه داشته باشند. به جز ایزوتوپ‌های مذکور بقیه ایزوتوپ‌ها آنقدر ناپایدارند که نیمه‌عمر آن‌ها را با میلی‌ثانیه می‌سنجند. پیش‌بینی شده که ایزوتوپ ناشناخته رونتگنیم-۲۸۷ پایدارترین و تنها ایزوتوپ رونتگنیم باشد که با واپاشی بتا تجزیه می‌شود. همچنین پیش‌بینی شده که ایزوتوپ ناشناختهٔ رونتگنیم-۲۷۷ نیمه‌عمری معادل ۱ ثانیه داشته باشد.
هرچند که در دیگر موارد، این چنین پیش‌بینی‌ها در رابطه با نیمه‌عمر با واقعیت تفاوت زیادی داشته‌اند همچون ۳ ایزوتوپ رونتگنیم-۲۸۲، رونتگنیم-۲۸۱ و رونتگنیم-۲۷۸ که نیمه‌عمرهای پیش‌بینی‌شده برای آنها ۱ ثانیه، ۱ دقیقه و ۴ دقیقه بود ولی بعد از سنتز شدن مشخص شد که نیمه‌عمرهایشان به ترتیب ۲ دقیقه، ۱۷ ثانیه و ۴ میلی ثانیه بوده‌است. چنین پیش‌بینی‌هایی در مورد رونتگنیم-۲۸۳ ناشناخته هم وجود داشت که نیمه‌عمر آن را حدود ۱۰ دقیقه تخمین می‌زد اما امروزه مشخص شده که نیمه‌عمرش حدود ۵ دقیقه خواهد بود.
خواص پیش‌بینی‌شده > خواص شیمیایی

رونتگنیم نهمین عضو سری ۶d فلزات واسطه است. از آنجایی که مشخص شده کوپرنیسیم (عنصر ۱۱۲) عضو گروه ۱۲ جدول تناوبی و فلزات پس واسطه است؛ پیش‌بینی می‌شود که عناصر از رادرفوردیم تا رونتگنیم چهارمین دورهٔ فلزات واسطه را تشکیل دهند. محاسبات انجام شده روی انرژی‌های یونشی و شعاع اتمی رونتگنیم، خواص آن را تا حدود زیادی شبیه به طلا جلوه می‌دهد؛ و این بدان معنا است که خواص شیمیایی رونتگنیم به دیگر عناصر گروه ۱۱ تا حدودی شبیه است؛ هرچند که در برخی موارد اختلافات چشم‌گیری با این عناصر دارد.
پیش‌بینی می‌شود که رونتگنیم یک «فلز نجیب» باشد. انرژی یونش آن ۱۰۲۰ کیلوژول بر مول تخمین زده شده، که با گاز رادون تقریباً برابری می‌کند؛ و تنها فلزی که از آن «نجیب‌تر» است کوپرنیسیم می‌باشد. پیش‌بینی می‌شود که عدد اکسایش رونتگنیم دو عدد پایدار ۵+ و ۳+ به همراه ۱+ ناپایدار باشد. پیش‌بینی شده که ۳+ در بین اعداد اکسایش رونتگنیم، پایدارترین آنها باشد. به نظر می‌رسد که واکنش پذیری رونتگنیم(III) به طلا(III) شبیه باشد و همین آن را در واکنش با مواد شیمیایی بسیاری پایدار می‌کند. طلا به دلیل اثرات نسبیتی یک حالت ۱- پایدار تشکیل می‌دهد و پیش‌بینی می‌شود که رونتگنیم هم این‌گونه رفتار کند. پیش‌بینی می‌شود رونتگنیم آفنیته‌ای معادل ۱٫۶ الکترون ولت داشته باشد؛ که در مقایسه با طلا —با رقم ۲٫۳ الکترون ولت— بسیار کمتر است؛ پس بیشتر ترکیبات رونتگنیم یا تشکیل نخواهند شد یا در صورت تشکیل، بسیار ناپایدار خواهند بود. اوربیتال‌های ۶d در عناصر پایانی سری چهارم فلزات واسطه ناپایدارند؛ که موجب افزایش عدد اکسایش رونتگنیم، به رونتگنیم(V) می‌شود که نسبت به طلا(V) واکنش‌پذیری کمتری دارد؛ با وجود تمامی این موارد پیش‌بینی می‌شود که دستیابی به ترکیباتی پایدار از رونتگنیم کاری بسیار سخت باشد.
خواص پیش‌بینی‌شدهٔ رونتگنیم توجه بیشتری نسبت به دو عنصر قبلی خود یعنی مایتنریم و دارمشتادیم دریافت کرده زیرا پیش‌بینی می‌شود که ظرفیت لایهٔ الکترونی ۷s در رونتگنیم پر است. محاسبات بر روی یون RgH نشان داده که پیوند بین دو مولکول رونتگنیم و هیدروژن بسیار قوی است. در مورد ترکیبات AuX و RgX —در حالی که F، Cl، Br، O، Au =X یا Rg باشد— مطالعاتی صورت گرفته‌است. پیش‌بینی شده که +Rg فلزی بسیار نرم و حتی نرم‌تر از +Au باشد؛ هرچند که مشخص نیست که آیا خواص آن اسیدی یا یا بازیست. در محلول‌های آبی یون یک بار مثبت آن، +[Rg(H۲O)۲] تشکیل می‌شود که در آن یک پیوند یگانه بین رونتگنیم و اکسیژن به طول ۲۰۷٫۱ پیکومتر شکل می‌گیرد. همچنین پیش‌بینی شده که رونتگنیم با آمونیاک، سولفید هیدروژن و فسفین تشکیل کمپلکس دهد.
خواص پیش‌بینی‌شده > خواص فیزیکی و اتمی

پیش‌بینی می‌شود که رونتگنیم به دلیل داشتن دستگاه بلوری مکعبی خود تحت شرایط عادی جامد باشد. پیش‌بینی شده که به علت اثرات نسبیتی، رونتگنیم فلزی بسیار سنگین با چگالی ۲۸٫۷ گرم بر سانتی‌متر مکعب می‌باشد؛ که در مقایسه سنگین‌ترین فلزی که تا به حال شناخته شده، اسمیم، که دارای چگالی ۲۲٫۶۱ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، بیشتر است. پیش‌بینی شده که شعاع اتمی رونتگنیم ۱۳۸ پیکومتر باشد.
عناصر پایدار گروه ۱۱ یعنی مس، نقره و طلا همگی آرایش الکترونی لایه آخرشان به شکل nd۱۰(n+1)s۱ است؛ که در حالت برانگیختگی آن‌ها به این شکل nd۹(n+1)s۲ درمی‌آید و همین اختلاف موجب تولید انرژی می‌شود. در مس این اختلاف انرژی بین حالت پایه و برانگیخته به کمترین حد خود می‌رسد و در نتیجه موجب می‌شود که فلز قرمز رنگ به نظر می‌رسد. برای نقره این اختلاف انرژی بیشتر می‌شود و در نتیجه فلز نقره‌ای رنگ به نظر می‌رسد؛ ولی در مورد طلا با افزایش عدد اتمی به دلیل اثرات نسبیتی، حالت برانگیخته پایدارتر می‌شود و در نتیجه اختلاف انرژی، نسبت به نقره، تغییر چندانی نمی‌کند. همین پدیده، روشنگر آن است که طلا در واقع نقره‌ای رنگ است اما به دلیل اثرات نسبیتی رنگ آن، طلایی به نظر می‌رسد. پیش‌بینی شده که الکترون‌های لایه آخر رونتگنیم ۶d۱۰۷s۱ که حالت برانگیخته‌اش طبق این با ۶d۹۷s۲ برابر است. اختلاف انرژی بین حالت پایه و برانگیخته برای رونتگنیم شبیه به نقره است که احتمالات مبنی بر این که رونتگنیم نیز نقره‌ای رنگ باشد را قوی‌تر می‌کند.
طلا
نقره
مس
شیمی آزمایشگاهی

به دلیل واکنش‌پذیری کم ایزوتوپ‌ها، هیچ مطالعهٔ قطعیی دربارهٔ خواص شیمیایی رونتگنیم تا به حال منتشر نشده‌است. برای انجام مطالعات بر روی یک عنصر فرااورانیمی؛ باید حداقل چهار اتم با نیمه‌عمرهای بیش از یک ثانیه مورد بررسی قرار گیرد و در طول مطالعه حداقل یک اتم از عنصر در هفته سنتز شود. رونتگنیم-۲۸۲ نیمه‌عمری معادل ۱۰۰ ثانیه دارد که برای انجام مطالعات کافی است؛ ولی مشکل میزان تولید رونتگنیم است؛ تولید رونتگنیم هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشد و همین خطای آزمایش را زیاد می‌کند. جداسازی و شناسایی باید به‌طور مداوم تکرار شود تا دستگاه‌های پیشرفته بر فاز گازی و محلول‌های آن آزمایش انجام دهند. با وجود طرح فرضیه‌هایی مبنی بر تأثیرات نسبیتی بر روی پر شدن آخرین لایه الکترونی، بر آزمایش‌ها روی رونتگنیم به اندازه عناصر دیگر همچون کوپرنیسیم و لیورموریم تمرکز نشده‌است. رونتگنیم-۲۸۱ و رونتگنیم-۲۸۰ نیز برای این آزمایش‌ها مناسب هستند و پیش‌بینی شده که به عنوان محصولات واپاشی دو ایزوتوپ مسکوویم یعنی مسکوویم-۲۸۸ و مسکوویم-۲۸۹ تولید شوند؛ که بستری مناسب برای آزمایش‌های آینده را فراهم می‌کند.
واژه‌نامه

↑  Nickel
↑  Bismuth
↑  Copernicium
↑  Rutherfordium
↑  Gold
↑  Meitnerium
↑  Darmstadtium
↑  Hydrogen
↑  Ammonia
↑  Hydrogen sulfide
↑  Phosphine
↑  Osmium
↑  Copper
↑  Silver
↑  Copernicium
↑  Livermorium
↑  Moscovium
ویلهلم رونتگن
نمایی از رونتگنیم در جدول تناوبی
لایه‌های الکترونی رونتگنیم
ضریب بازتاب آینه‌های ساخته‌شده از آلومینیوم (Al)، نقره (Ag) و طلا (Au)
رنگ‌های گوناگون آلیاژهای نقره-طلا-مس
کوئین ولی، آریزونا

| کوئین ولی، آریزونا | کوئین ولی، آریزونا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت کوئین ولی، آریزونا در نقشه: موقعیت کوئین ولی، آریزونا در نقشه
مختصات: ۳۳°۱۷′۴۲″ شمالی ۱۱۱°۱۷′۵۲″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۲۹۵۰۰°شمالی ۱۱۱٫۲۹۷۷۸°غربی﻿ / 33.29500; -111.29778: مختصات: ۳۳°۱۷′۴۲″ شمالی ۱۱۱°۱۷′۵۲″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۲۹۵۰۰°شمالی ۱۱۱٫۲۹۷۷۸°غربی﻿ / 33.29500; -111.29778
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۷۳ مایل مربع (۲۵٫۲۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۷۲ مایل مربع (۲۵٫۱۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۰ مایل مربع (۰٫۰۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۰۳۷ فوت (۶۲۱ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۲۶۳۶۱
 • برآورد (۲۰۱۶): N/A
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST (no ساعت تابستانی))
زیپ‌کد: ۸۵۱۱۸
کد منطقه: 520
کد FIPS: ۰۴–۵۸۲۹۰
شماره GNIS: ۰۰۴۰۴۱۳
کوئین ولی (به انگلیسی: Queen Valley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پاینال، آریزونا واقع شده‌است. کوئین ولی ۲۵٫۲۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶٬۳۶۱ نفر جمعیت دارد و ۶۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرزو (خاچماز)

آرزو (به لاتین: Arzu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده‌است آرزو ۱۲۴۹ نفر جمعیت دارد.