stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرک مأمور

| شهرک مامور | شهرک مامور |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۲۵′۱۳″ شمالی ۵۰°۴۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۲۰۲۸°شمالی ۵۰٫۸۰۶۶۷°شرقی﻿ / 31.42028; 50.80667: مختصات: ۳۱°۲۵′۱۳″ شمالی ۵۰°۴۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۲۰۲۸°شمالی ۵۰٫۸۰۶۶۷°شرقی﻿ / 31.42028; 50.80667
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: لردگان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سردشت
جمعیت: ۲۸۶۱ نفر (سرشماری ۹۵)
شهرک مامور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری است.
جمعیت

این روستا در دهستان سردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲٬۳۴۳ نفر (۴۲۸خانوار) بوده‌است.
شبیه‌سازی گردابه‌های بزرگ

شبیه‌سازی گردابی بزرگ میدان سرعت گاز متلاطم
شبیه‌سازی گردابه‌های بزرگ (به انگلیسی: (Large Eddy Simulation (LES) یک روش شبیه‌سازی در دینامیک سیالات محاسباتی است. در این روش معادلات ناویه-استوکس برای مقیاس‌های بزرگ که حاوی انرژی هستند حل می‌شوند و اثر مقیاس‌های کوچک بر مقیاس‌های بزرگ مدل‌سازی می‌شود.از نظر هزینه این روش بین روش شبیه‌سازی عددی مستقیم و شبیه‌سازی به روش میانگین‌گیری رینولدز معادلات ناویر- استوکس قرار دارد. از آن جایی که در این روش مقیاس‌های بزرگ جریان که به‌طور مستقیم حل می‌شوند این روش بسیار دقیق تر از روش  شبیه‌سازی به روش میانگین‌گیری رینولدز معادلات ناویر- استوکس است.
لیپیه (شهرستان توماشوف مازوویتسکی)

| لیپیه (شهرستان توماشوف مازوویتسکی) | لیپیه (شهرستان توماشوف مازوویتسکی) |
| --- | --- |
Village: Village
لیپیه (شهرستان توماشوف مازوویتسکی): لیپیه (شهرستان توماشوف مازوویتسکی)
مختصات: ۵۱°۳۰′۱۴″ شمالی ۲۰°۱۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۳۸۹°شمالی ۲۰٫۲۰۰۲۸°شرقی﻿ / 51.50389; 20.20028: مختصات: ۵۱°۳۰′۱۴″ شمالی ۲۰°۱۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۰۳۸۹°شمالی ۲۰٫۲۰۰۲۸°شرقی﻿ / 51.50389; 20.20028
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان ووتسکی
County: شهرستان توماشوف مازوویتسکی
گمینا: گمینا چرنگویتسه
جمعیت(approx.): ۲۰۰
لیپیه (به لاتین: Lipie) یک روستا در لهستان است که در گمینا چرنگویتسه واقع شده‌است. لیپیه ۲۰۰ نفر جمعیت دارد.
شته لیمویی سبز

| شته لیمویی سبز | شته لیمویی سبز |
| --- | --- |
شته لیمویی سبز، Aphis spiraecola: شته لیمویی سبز، Aphis spiraecola
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: نیم‌بالان
تیره:: شتگان
سرده:: شپشه
گونه:: A. spiraecola
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Aphis spiraecola : Aphis spiraecola 
شته لیمویی سبز (نام علمی: Aphis spiraecola) نام یک گونه از سرده شپشه است.
شیم اون-جونگ

| کسب مدال در المپیک> بدمینتون زنان.به نمایندگی از  کره جنوبی | کسب مدال در المپیک> بدمینتون زنان.به نمایندگی از  کره جنوبی | کسب مدال در المپیک> بدمینتون زنان.به نمایندگی از  کره جنوبی |
| --- | --- | --- |
|  |  بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲  | دونفره |
شیم اون-جونگ (انگلیسی: Shim Eun-jung؛ زادهٔ ۸ ژوئن ۱۹۷۱) بدمینتون‌باز اهل کره جنوبی است.
پی‌یرو فوکاچا

| پی‌یرو فوکاچا | پی‌یرو فوکاچا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ اکتبر ۱۹۴۴ ‏(۷۹ سال) چرویا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): خواننده، هنرپیشه
پی‌یرو فوکاچا (ایتالیایی: Piero Focaccia؛ زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۴) خواننده و هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به دختران زیبا و راهبه آتش‌پاره اشاره نمود.
ریوتا ناگاکی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ریوتا ناگاکی
زادروز:  ۴ ژوئن ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  یوکوهاما، ژاپن
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  کاشیما آنتلرز
شمارهٔ پیراهن:  ۶
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۵ |  Shonan Bellmare |  ۱۸۴ |  (۱۹) |
| ۲۰۱۶– |  کاشیما آنتلرز |  ۴۹ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۶ |  ژاپن |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ریوتا ناگاکی (ژاپنی: 永木 亮太؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۸۸) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. وی در تیم ملی فوتبال ژاپن بازی کرده‌است.
ریوتا ناکانو

| ریوتا ناکانو | ریوتا ناکانو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۳ کیوتو
ملیت: ژاپن
ریوتا ناکانو (انگلیسی: Ryōta Nakano؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۳) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است.
شهرک اسکان عشایر (بهبهان)

| شهرک اسکان عشایر (بهبهان) | شهرک اسکان عشایر (بهبهان) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: شهرستان بهبهان
بخش: بخش مرکزی شهرستان بهبهان
دهستان: دهستان حومه
جمعیت (سرشماری ۱۳۹۵): جمعیت (سرشماری ۱۳۹۵)
 • کل: ۱۱۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
شهرک اسکان عشایر یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان حومه واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، شهرک اسکان عشایر ۱۱۶ نفر جمعیت دارد.
شته سبز هلو

| Myzus persicae | Myzus persicae |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: نیم‌بالان
تیره:: شتگان
سرده:: Myzus
گونه:: M. persicae
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Myzus persicae (Sulzer, 1776): Myzus persicae (Sulzer, 1776)
شته سبز هلو (نام علمی: Myzus persicae) (به انگلیسی: Green peach aphid) در ایران شته مزبور با حمله به برگ درختان هلو، سیب، گیلاس، زردآلو و نیز گیاهانی نظیر گوجه فرنگی، سیب‌زمینی، توتون، بادمجان، پنبه، ترب، کرفس، کاهو و آفتابگردان سبب پیچیدگی آن شده و خسارت بسیار شدیدی به بار می‌آورد. خسارت این حشره در درختان بادام شدید است.
اگر چه بسیاری از شته‌ها برای تولید مثل تخم می‌گذارند اما برخی از شته‌ها روند تولید مثل غیر معمولی دارند. این حشره تولید مثل جنسی و غیرجنسی دارد. در تولید مثل جنسی تخم تولید می‌شود اما گاهی نیز نیمف زنده به دنیا می‌آورند.
تخم‌ها زمستان گذرانی می‌کنند و با رسیدن بهار تبدیل به حشرات ماده بالدار و یا بدون بال می‌شوند.
گاهی در جمعیت انبوه شته‌ها فقط جنس ماده وجود دارد و آنها با استفاده از شیوه غیرجنسی تکثیر می‌کنند و نیازی به جنس نر ندارند.
حشرات ماده با روش‌هایی که بکرزایی زنده‌زایی نامیده می‌شود و از شیوه‌های غیرجنسی است به تولیدمثل ادامه می‌دهند.
در روش بکرزایی تخم‌ها در بدن شته‌های ماده به وجود می ایند و حشرات تولید شده از نظر ژنتیکی دقیقاً شبیه حشره مادر است.
در روش زنده‌زایی نیمف (شفیره) در بدن حشره ماده شکل می‌گیرد و از ان خارج می‌شود. شفیره‌ها دقیقاً شبیه شته اما از نظر اندازه کوچکتر از آنان هستند. این روش‌ها در طی تابستان ادامه می‌یابد هر نسل در حدود ۴۰-۲۰ روز زندگی می‌کند. بنابراین یک شته ماده که در فصل بهار از تخم به دنیا می‌آید در طی تابستان می‌تواند باعث و بانی تولید هزاران شته دیگر باشد.
با فرارسیدن فصل پاییز و به دلیل عواملی همچون کاهش دما و یا تغییرات در کیفیت شیره گیاهی شته‌های ماده علاوه بر جنس ماده جنس نر را از طریق بکرزایی نیز تولید می‌کنند.با حضور هر دو جنس نر و ماده تولیدمثل به شکل جنسی و با تولید تخم صورت می‌گیرد تخم‌ها توانایی گذران زمستان را دارند و با امدن فصل بهار شته‌های ماده بالدار و یا بدون بال از آنان بیرون می ایند و دوباره این چرخه طی می‌شود.(majid s)
آفت لاله

شته سبز هلو بر روی سطح زیرین برگ یا ساقه لاله به صورت انگل زندگی کرده و به گیاه زیان می‌رساند. طول بدن این حشره در حدود ۲ میلی‌متر است و به رنگ‌های سفید، زرد و سبز مایل به زرد دیده می‌شود.
الگوی پل

الگوی پل، یک الگوی طراحی در مهندسی نرم‌افزار است که به معنای "جداسازی یک انتزاع از اجرای آن به طوری که این دو بتوانند به صورت مستقل تغییر پذیر باشند."می‌باشد. این الگو توسط باند چهار نفره (GoF) معرفی شده است. الگوی پل از گروه‌های قالب‌دار و گروه‌های تجمعی و بعضاً ارث‌بری برای جداسازی مسئولیتها در طبقات مختلف استفاده می‌کند.
هنگامی که یک کلاس اغلب تغییر می‌کند، ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی گرا بسیار مفید خواهد بود، چرا که تغییرات در کد برنامه، می‌تواند با حداقل اطلاعات از برنامه صورت گیرد. زمانی که کلاس‌ها و کاری که آن‌ها انجام می‌دهند نسبت به یگدیگر تفاوت‌های زیادی داشته باشد، از الگوی پل استفاده می‌شود. خود کلاس به عنوان انتزاع در نظر گرفته می‌شود و کاری که انجام می‌دهد در مرحله پیاده‌سازی آن است. همچنین الگوی پل می‌تواند به عنوان دو لایه از انتزاع در نظر گرفته شود.
زمانی که تنها یک پیاده‌سازی ثابت امکان‌پذیر است در زبان C++ این الگو در اصطلاح Pimpl شناخته می‌شود.
الگوی پل اغلب با الگوی آداپتور اشتباه گرفته می‌شود. در واقع، الگوی پل اغلب در زبان جاوا توسط کلاس الگوی آداپتور پیاده‌سازی می‌شود. مانند مثالی که در ادامه آمده است.
: جداسازی بیشتر پیاده‌سازی با تعویق آن در حدی که از انتزاع استفاده شود، قابل انجام است.
مثال > C

الگوی پل در ساختار درخت شیءها را قرار می‌دهد. این الگو انتراع را از پیاده‌سازی جدا می‌کند. در این جا انتزاع نقش مشتری ای را اجرا می‌کند که اشیاء از آن فراخوانی می‌شوند. مثالی برای پیاده‌سازی در C# در ادامه آمده است:
// Helps in providing truly decoupled architecture
public interface IBridge
{
    void Function1();
    void Function2();
}

public class Bridge1 : IBridge
{
    public void Function1()
    {
        Console.WriteLine("Bridge1.Function1");
    }

    public void Function2()
    {
        Console.WriteLine("Bridge1.Function2");
    }
}

public class Bridge2 : IBridge
{
    public void Function1()
    {
        Console.WriteLine("Bridge2.Function1");
    }

    public void Function2()
    {
        Console.WriteLine("Bridge2.Function2");
    }
}

public interface IAbstractBridge
{
    void CallMethod1();
    void CallMethod2();
}

public class AbstractBridge : IAbstractBridge
{
    public IBridge bridge;

    public AbstractBridge(IBridge bridge)
    {
        this.bridge = bridge;
    }

    public void CallMethod1()
    {
        this.bridge.Function1();
    }

    public void CallMethod2()
    {
        this.bridge.Function2();
    }
}
همان طوری که می‌بینید، کلاس‌های پل، همگی از معماری رابط-محور متشابهی برای ساخت اشیاء استفاده می‌کنند. از طرف دیگر، انتزاع، یک شیء از مرحله پیاده‌سازی را گرفته و آن را اجرا می‌کند. در نتیجه، آن‌ها را کاملاً از یکدیگر جدا می‌کند.
مثال > Crystal

abstract class DrawingAPI
  abstract def draw_circle(x : Float64, y : Float64, radius : Float64)
end

class DrawingAPI1 < DrawingAPI
  def draw_circle(x : Float, y : Float, radius : Float)
    "API1.circle at #{x}:#{y} - radius: #{radius}"
  end
end

class DrawingAPI2 < DrawingAPI
  def draw_circle(x : Float64, y : Float64, radius : Float64)
    "API2.circle at #{x}:#{y} - radius: #{radius}"
  end
end

abstract class Shape
  protected getter drawing_api : DrawingAPI

  def initialize(@drawing_api)
  end

  abstract def draw
  abstract def resize_by_percentage(percent : Float64)
end

class CircleShape < Shape
  getter x : Float64
  getter y : Float64
  getter radius : Float64

  def initialize(@x, @y, @radius, drawing_api : DrawingAPI)
    super(drawing_api)
  end

  def draw
    @drawing_api.draw_circle(@x, @y, @radius)
  end

  def resize_by_percentage(percent : Float64)
    @radius *= (1 + percent/100)
  end
end

class BridgePattern
  def self.test
    shapes = [] of Shape
    shapes << CircleShape.new(1.0, 2.0, 3.0, DrawingAPI1.new)
    shapes << CircleShape.new(5.0, 7.0, 11.0, DrawingAPI2.new)

    shapes.each do |shape|
      shape.resize_by_percentage(2.5)
      puts shape.draw
    end
  end
end

BridgePattern.test
خروجی
API1.circle at 1.0:2.0 - radius: 3.075
API2.circle at 5.0:7.0 - radius: 11.275
مثال > جاوا

این برنامه جاوا (SE 6) یک شکل (shape) را نشان می‌دهد.
/** "Implementor" */
interface DrawingAPI {
    public void drawCircle(final double x, final double y, final double radius);
}

/** "ConcreteImplementor"  1/2 */
class DrawingAPI1 implements DrawingAPI {
    public void drawCircle(final double x, final double y, final double radius) {
        System.out.printf("API1.circle at %f:%f radius %f\n", x, y, radius);
    }
}

/** "ConcreteImplementor" 2/2 */
class DrawingAPI2 implements DrawingAPI {
    public void drawCircle(final double x, final double y, final double radius) {
        System.out.printf("API2.circle at %f:%f radius %f\n", x, y, radius);
    }
}

/** "Abstraction" */
abstract class Shape {
    protected DrawingAPI drawingAPI;

    protected Shape(final DrawingAPI drawingAPI){
        this.drawingAPI = drawingAPI;
    }

    public abstract void draw();                                 // low-level
    public abstract void resizeByPercentage(final double pct);   // high-level
}

/** "Refined Abstraction" */
class CircleShape extends Shape {
    private double x, y, radius;
    public CircleShape(final double x, final double y, final double radius, final DrawingAPI drawingAPI) {
        super(drawingAPI);
        this.x = x;  this.y = y;  this.radius = radius;
    }

    // low-level i.e. Implementation specific
    public void draw() {
        drawingAPI.drawCircle(x, y, radius);
    }
    // high-level i.e. Abstraction specific
    public void resizeByPercentage(final double pct) {
        radius *= (1.0 + pct/100.0);
    }
}

/** "Client" */
class BridgePattern {
    public static void main(final String[] args) {
        Shape[] shapes = new Shape[] {
            new CircleShape(1, 2, 3, new DrawingAPI1()),
            new CircleShape(5, 7, 11, new DrawingAPI2())
        };

        for (Shape shape : shapes) {
            shape.resizeByPercentage(2.5);
            shape.draw();
        }
    }
}
خروجی آن:
API1.circle at 1.000000:2.000000 radius 3.075000
API2.circle at 5.000000:7.000000 radius 11.275000
مثال > PHP

interface DrawingAPI {
    function drawCircle($x, $y, $radius);
}

class DrawingAPI1 implements DrawingAPI {
    public function drawCircle($x, $y, $radius) {
        echo "API1.circle at $x:$y radius $radius.\n";
    }
}

class DrawingAPI2 implements DrawingAPI {
    public function drawCircle($x, $y, $radius) {
        echo "API2.circle at $x:$y radius $radius.\n";
    }
}

abstract class Shape {
    protected $drawingAPI;

    public abstract function draw();
    public abstract function resizeByPercentage($pct);

    protected function __construct(DrawingAPI $drawingAPI) {
        $this->drawingAPI = $drawingAPI;
    }
}

class CircleShape extends Shape {
    private $x;
    private $y;
    private $radius;

    public function __construct($x, $y, $radius, DrawingAPI $drawingAPI) {
        parent::__construct($drawingAPI);
        $this->x = $x;
        $this->y = $y;
        $this->radius = $radius;
    }

    public function draw() {
        $this->drawingAPI->drawCircle($this->x, $this->y, $this->radius);
    }

    public function resizeByPercentage($pct) {
        $this->radius *= $pct;
    }
}

class Tester {
    public static function main()  {
        $shapes = array(
            new CircleShape(1, 3, 7,  new DrawingAPI1()),
            new CircleShape(5, 7, 11, new DrawingAPI2()),
        );

        foreach ($shapes as $shape) {
            $shape->resizeByPercentage(2.5);
            $shape->draw();
        }
    }
}

Tester::main();
خروجی:
API1.circle at 1:3 radius 17.5
API2.circle at 5:7 radius 27.5
مثال > Scala

trait DrawingAPI {
  def drawCircle(x: Double, y: Double, radius: Double)
}

class DrawingAPI1 extends DrawingAPI {
  def drawCircle(x: Double, y: Double, radius: Double) = println(s"API #1 $x $y $radius")
}

class DrawingAPI2 extends DrawingAPI {
  def drawCircle(x: Double, y: Double, radius: Double) = println(s"API #2 $x $y $radius")
}

abstract class Shape(drawingAPI: DrawingAPI) {
  def draw()
  def resizePercentage(pct: Double)
}

class CircleShape(x: Double, y: Double, var radius: Double, drawingAPI: DrawingAPI)
    extends Shape(drawingAPI: DrawingAPI) {

  def draw() = drawingAPI.drawCircle(x, y, radius)

  def resizePercentage(pct: Double) { radius *= pct }
}

object BridgePattern {
  def main(args: Array[String]) {
    Seq (
new CircleShape(1, 3, 5, new DrawingAPI1),
new CircleShape(4, 5, 6, new DrawingAPI2)
    ) foreach { x =>
        x.resizePercentage(3)
        x.draw()
      }
  }
}
پل در LePUS3 (افسانه)
سینما رادیوسیتی

| سینما رادیوسیتی | سینما رادیوسیتی |
| --- | --- |
سر در سینما رادیوسیتی در سال‌های فعالیت: سر در سینما رادیوسیتی در سال‌های فعالیت
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
وضعیت: متروکه
گونه: سینما
سبک معماری: معماری گوگی
موقعیت: تهران، ایران
آدرس: پایین‌تر از میدان ولیعصر، نبش کوچه گیلان
مختصات: ۳۵°۴۲′۲۸٫۷″ شمالی ۵۱°۲۴′۲۳٫۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۰۷۹۷۲°شمالی ۵۱٫۴۰۶۳۸۹°شرقی﻿ / 35.707972; 51.406389
پایان: ۱۳۳۷
گشایش: ۲۷ شهریور ۱۳۳۷
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۲ طبقه
مساحت کل طبقات: حدود ۱۲۳۰ مترمربع
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: حیدر غیایی
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
گونه محل نشیمن: مبلمان سینمایی با مخمل قرمز
ظرفیت نشیمن: ۱۴۰۰ صندلی
سینما رادیوسیتی یکی از سینماهای تهران، ایران بود که توسط حیدر غیایی طراحی و در ۲۷ شهریور ۱۳۳۷ افتتاح شد. با وجود بمب‌گذاری سال ۱۳۵۲ سینما همچنان فعال بود اما در آبان ۱۳۵۷ به آتش کشیده شد و پس از آن تعطیل گشت. این سینما پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شد و اکنون متروکه است. در بهمن ماه ۱۳۹۶، ساختمان سینما پس از بررسی کارشناسان سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی قرار گرفت.
رادیوسیتی به سبک معماری گوگی ساخته شده بود و نمای بیرون آن با چراغ‌های نئون آن را به یکی از مدرن‌ترین سینماهای ایران تبدیل کرده بود. این سینما یکی از پربیننده‌ترین سینماهای تهران بود که غالباً فیلم‌های آمریکایی پخش می‌کرد.
معماری

رادیوسیتی همچون سینما مولن روژ، کاخ سنا و هتل هیلتون توسط حیدر غیایی که از پیشگامان معماری مدرن ایران بود طراحی و در ۲۷ شهریور ماه سال ۱۳۳۷ در خیابان پهلوی تهران با حضور نمایندگان مجلس وقت افتتاح شد. معماری نمای ورودی سینما به سبک گوگی طراحی شد و در طراحی آن از فرم‌های منحنی و مستقیم استفاده شده بود. چراغ‌های نئون قرمز رنگی بر روی نمای بیرونی ساختمان این سینما نصب شده بودند که شب‌ها روشن می‌شدند و جلوه‌ای مدرن به سینما می‌دادند.
دیوار نمای غربی سینما به شکل منحنی است که از قسمت پایینی سقف طبقه دوم شروع می‌شود و به شکل کنسول به سمت پیاده‌روی خیابان ولی‌عصر پیش آمده‌است. همچنین هنگامی که از کناره‌ها به سینما نگاه می‌شود، نمای بیرونی، حالت مقعری شکل دارد که برآمدگی‌های آن از لبه پشت بام قابل مشاهده است.
درهای ورودی سینما از سمت خیابان پهلوی باز می‌شدند و تماماً شیشه‌ای بودند. سالن انتظار، دارای چندین ستون بزرگ مرمرین بود که با ظرافت تراشیده شده بودند. پلکان مارپیچی‌شکل زیبایی این سالن را به بالکن سالن نمایش فیلم که در طبقه دوم قرار داشت، متصل می‌کرد. کف سالن نیز با سنگ مرمر پوشیده شده بود. در معماری سینما از شیشه به صورت گسترده‌ای استفاده شده‌است، ضلع غربی و در ورودی از کف سالن تا سقف شیشه‌ای بودند، به گونه‌ای که پلکان مارپیچ و مردمی که داخل سینما حضور داشتند از بیرون سینما پیدا بودند.
ویژگی‌ها

رادیوسیتی داری یک سالن اصلی بزرگ بود و بالکنی بالای آن قرار داشت که مانند استادیوم طراحی شده بود. این سینما دارای بخش افراد ویژه هم بود که در گوشهٔ سمت چپ سالن اصلی قرار داشت و ورودی آن از ورودی سایر تماشاگران مجزا بود. این ورودی تماشاگران را به طبقه اول هدایت می‌کرد تا از آنجا به تماشای فیلم بپردازند. از جمله افراد مشهوری که در بخش افراد ویژه این سینما به تماشای فیلم نشسته‌است، فرح پهلوی بوده‌است.
ظرفیت سالن سینما ۱٬۴۰۰ نفر بود و صندلی‌هایش از جنس مخمل قرمز بودند. تماشاگران می‌توانستند به راحتی روی صندلی‌ها تکیه دهند و بر پردهٔ سینما مسلط باشند. عرض پردهٔ نمایش چهارده و نیم متر بود.
رادیوسیتی یکی از پربیننده‌ترین سینماهای تهران بود که از اواخر دههٔ ۳۰ فیلمهای روشنفکرانه اکران می‌کرد. بیشتر فیلمهای اکران‌شده در آن آمریکایی بودند. این سینما، محلی برای اجتماع طبقات مرفه جامعه و قرار گذاشتن دختران و پسران بود که با لباس‌های رسمی و کت و شلوار، کراوات و کلاه شاپو در آن جمع می‌شدند. گاهی بلیت آن در بازار سیاه به دو برابر قیمت فروخته می‌شد و به دلیل ازدحام جمعیت، گاهی پلیس نیز دخالت می‌کرد و مردم را پراکنده‌می‌ساخت. سانس ۱۱ صبح روزهای جمعه این سینما بسیار شلوغ بود و جوانان تهرانی با لباس‌های مد روز و شیک برای دیدن فیلم در جلوی آن صف می‌کشیدند.
اکران‌های مشهور

رادیوسیتی با نمایش فیلم فرانسوی-ایتالیایی گوهرفروشان مهتاب با بازی بریژیت باردو محصول سال ۱۹۵۸ افتتاح شد. بیش‌تر فیلم‌های اکران شده در این سینما، ساختهٔ هالیوود بودند. فیلم‌های بربادرفته، ویولون‌زن روی بام، شهرستان رینتری، بیست هزار فرسنگ زیر دریا، داستان وست ساید، شکوه علفزار، زنان عاشق‌پیشه، پرنده شیرین جوانی، پرندگان، خشت و آینه و شب برخی از فیلم‌های خارجی مشهوری بودند که در این سینما به نمایش درآمدند.
ابراهیم گلستان برای نمایش خشت و آینه، رادیوسیتی را به مدت یک ماه اجاره کرد. این فیلم در ۲۹ دی ماه ۱۳۴۴ به مدت سه هفته در این سینما به نمایش درآمد ولی مخاطب چندانی نداشت.
اولین فیلم سه‌بعدی که در تهران به نمایش درآمد، در سینما رادیوسیتی به نمایش گذاشته شد. این فیلم که محصول سال ۱۹۶۶ ایالات متحدهٔ آمریکا و به سبک علمی–تخیلی بود، حباب نام داشت
این سینما از جمله سینماهای نمایش‌دهندهٔ فیلم‌های جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تهران بود که تا پیش از انقلاب در ایران برگزار می‌شد.
در نمایش فیلم چهار سوار سرنوشت که در تاریخ ۲۵ امرداد ۱۳۴۱ انجام شد، فرح پهلوی به دعوت از انجمن طرفداران تربیت پیشاهنگی در جایگاه ویژه سینما رادیوسیتی حضور داشت و به تماشای این فیلم نشست.
حوادث و تعطیلی

در سال ۱۳۴۴ و در هنگام نمایش فیلم پرندگان به کارگردانی آلفرد هیچکاک، تعدادی کبوتر توسط تماشاچیان از بالکن سینما به هوا پرواز داده شدند که موجب اختلال و به هم ریختگی در نظم سالن سینما شد. چراغ‌ها روشن شدند و نمایش فیلم برای مدتی متوقف گردید. این کار موجب ورود مدیریت سینما و پاسبان‌ها به داخل سالن سینما شد.
در تیرماه سال ۱۳۵۲ حادثهٔ بمب‌گذاری توسط سازمان مجاهدین خلق در سینما اتفاق افتاد و تعدادی از صندلی‌های آن در اثر انفجار بمب آتش‌زا در آتش سوختند؛ ولی تا سال ۱۳۵۷ که انقلاب ایران رخ داد، سینما تعطیل نشد و همچنان دایر بود.
سینما رادیوسیتی در جریان انقلاب ایران و در حوادث آبان‌ماه سال ۱۳۵۷ همچون سینماهای کاپری، سینه موند و مولن روژ به آتش کشیده شد. گروهی حدوداً چهل نفری با چوب و چماق به آن حمله کردند شیشه‌ها و لامپ‌های نئونش را شکستند و تخریبش کردند. رادیوسیتی همچون سینماهای آتلانتیک، شهر فرنگ، شهر قصه و گلدن سیتی جزو اولین سینماهایی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شدند و هم‌اکنون در مالکیت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس قرار دارد. این سینما در سال‌های دههٔ ۶۰ برای مدتی تغییر کاربری داد و به داروخانه تبدیل شد که آن نیز پس از مدتی تعطیل شد. این سینما که در حال حاضر ساختمان آن مخروبه شده‌است، در خیابان ولی‌عصر، نرسیده به میدان ولی‌عصر، نبش کوچهٔ گیلان قرار دارد.
رادیوسیتی در شهرهای دیگر

پیش از انقلاب ۱۳۵۷، سینماهایی به همین نام در شهرهای بزرگ ایران ساخته شده بودند:
رادیوسیتی در شهرهای دیگر > سینما رادیوسیتی رشت

سینما رادیوسیتی رشت در سال ۱۳۴۴ در سبزه میدان رشت ساخته شد و در نوروز ۱۳۴۵ با نمایش فیلم هوس و دختر تنها افتتاح گردید. این سینما پس از انقلاب به سینما ۲۲ بهمن تغییر نام داد. در حال حاضر این سینما دارای دو سالن نمایش فیلم و ۹۰۰ عدد صندلی است و به عنوان بزرگ‌ترین سینمای شهر رشت شناخته می‌شود.
رادیوسیتی در شهرهای دیگر > سینما رادیوسیتی مشهد

سینما رادیوسیتی مشهد در سال ۱۳۳۸ در خیابان خسروی مشهد توسط محمد اسکوئیان تأسیس شد. در آن زمان، رادیوسیتی تنها سینمایی در مشهد بود که علاوه بر طبقه همکف دارای بالکن هم در طبقه بالا بود. بهای بلیط ورودی آن ۱۲ ریال بود. پس از ۳ سال به نام سینما سانترال تغییر نام داد و بازگشایی شد. پس از انقلاب، این سینما مصادره شد و با نام سینما انقلاب دوباره آغاز به کارکرد. در تاریخ ۹ خرداد ۱۳۷۱ به دلیل آتش‌سوزی، پس از ۳۳ سال فعالیت تعطیل شد. گنجایش این سینما ۵۲۸ صندلی بود.
در فرهنگِ عامّه

در رمان‌های سفر شب و طوطی قهرمانِ رمان به تماشای فیلم در این سینما می‌رود.
شهیار قنبری در قسمتی از ترانهٔ «دست‌ها» اینگونه به آن اشاره می‌کند:
انگار هفده ساله‌ام، صبح جمعه، سینما
سینما رادیو سیتی، جای رنگ‌پریده‌ها
محمدعلی سپانلو نیز در شعر مسابقات از رادیوسیتی در کنار مولن‌روژ و آسیا نام می‌برد:
دوی ظهر در آسیا، رادیو سیتی، مولن روژ
گواراتر از عطر دوشیزگان محصل
چه کس بود پیش صف سینماها؟
به جا مانده بحثی که در سایه‌ها می‌زند دور
و مرده‌است آن گرگ شادان در آدم نماها.
در خرداد ماه سال ۱۳۹۴ محمد رحمانیان، نمایشی را با عنوان «سینماهای من» بر روی صحنه برد که در اپیزود سوم آن به رادیوسیتی به عنوان یکی از پاتوق‌های روشنفکری آن زمان می‌پردازد.
بازسازی

در سال ۱۳۸۸ مقرر گردید سینما رادیوسیتی توسط شهرداری تهران بازسازی شود و به نام «مجتمع فرهنگی سوم خرداد» نامگذاری شود. این مجتمع که مکانی برای علاقه‌مندان به فرهنگ دفاع مقدس است شامل سه سالن و یک کتاب‌فروشی خواهد بود.
نگارخانه

پلکان مارپیچ برای ورود به بالکن سینما
نمایی از صندلی‌ها و پرده‌های داخل سالن
پلان‌ها و مقطع
نمای بیرونی رادیوسیتی
نمایی از سالن، بالکن و جایگاه ویژه سینما
سینما رادیوسیتی اوایل انقلاب۱۳۵۷
ساختمان متروکه سینما در اردیبهشت ۱۴۰۳
شیم الجبالی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۷ فوریهٔ ۲۰۰۴ ‏(۲۰ سال)
زادگاه:  دسین-شارپیو
قد:  1.65 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Lyon B
شمارهٔ پیراهن:  ۱۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۱–۲۰۱۳:  Vaulx-en-Velin
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  ES Trinité Lyon
۲۰۱۵–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال المپیک لیون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱– |  Lyon B |  ۴ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹ |  France U16 |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  تیم ملی فوتبال تونس |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۵۶, ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۵۶, ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۵۶, ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۵۶, ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ (UTC)
شیم الجبالی (عربی: شيم الجبالي؛ زادهٔ ۷ فوریهٔ ۲۰۰۴) بازیکن فوتبال اهل تونس-فرانسه است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه و تونس بازی کرده‌است.