فهرست میراث جهانی در اکوادور
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
سایت فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | مجمع‌الجزایر گالاپاگوس | گالاپاگوس | ۱۹۷۸ | ۱ (vii)(viii)(ix)(x) | این مجمع الجزایر شامل ۱۹ جزیره آتشفشانی است (آتشفشان جزیره بارتولومه در تصویر) که حدود ۱٬۰۰۰ کیلومتر (۶۲۰ مایل) با سواحل آمریکای جنوبی فاصله دارد و در اقیانوس آرام قرار گرفته است. این جزایر به دلیل انزوای شدید و در عین حال در تلاقی سه جریان اقیانوسی، گیاهان و جانوران منحصر به فردی را در خود پرورانده است. حیواناتی شامل ایگوانای دریایی، لاک‌پشت‌های غول‌پیکر گالاپاگوس، پنگوئن گالاپاگوس، و گونه‌های متعدد دیگری همچون سهره‌های داروین. گونه‌های نادر و خاص این جزایر باعث توجه چارلز داروین که در سال ۱۸۳۵ میلادی به آنجا رفته بود، شد و بر تکمیل نظریهٔ فرگشت توسط او نقش داشت. فرآیندهای آتشفشانی دائماً در حال تغییر شکل جزایر هستند. یک تغییر مرز قابل توجه در سال ۲۰۰۱ در محدودهٔ سایت میراث جهانی انجام شد. |  |
| ۲ |  | شهر کیتو | پیچینچا | ۱۹۷۸ | ۲(ii)(iv) | کیتو توسط اسپانیایی‌ها در سنهٔ ۱۵۳۴ میلادی و بر خرابه‌های تمدن اینکا پایه‌ریزی شد. مرکز تاریخی کیتو، معماری دوران استعمار را به بهترین شکل حفاظت کرده و کمترین تغییر را در میان شهرهای آمریکای لاتین داشته است. از نظر معماری، ساختمان‌ها با ترکیبی از سبک‌های اروپایی و بومی ساخته شده‌اند که با محیط خشن در رشته کوه‌های آند در ارتفاع ۲٬۸۱۸ متر (۹٬۲۴۵ فوت) ساخته شده‌اند. مکتب کیتو باروک برخی از کلیساهای مهم همچون بازلیکا و صومعه سنت فرانسیس، کلیسای کومپانیا، و کلیسای سانتو دومینگو را خلق کرده که آثار هنری درون این ابنیه هم قابل توجه هستند. |  |
| ۳ |  | پارک ملی سانگای | چیمبورازو، مورونا-سانتیاگو، تونگوراهوا | ۱۹۸۳ | ۲۶۰(vii)(viii)(ix)(x) | این پارک ملی شامل چندین اکوسیستم مختلف است که از جنگل‌های بارانی استوایی در ارتفاعات پایین‌تر گرفته تا یخچال‌های طبیعی مرتفع در کوه‌ها، همراه با جنگل ابری، علفزارها و تالاب‌ها را دربرمی‌گیرد. آتشفشان چینه‌ای و فعال سنگای (یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌های جهان، در تصویر) و تونگوراهوا دائماً در حال تغییر شکل چشم‌انداز منطقه هستند. این نواحی دورافتاده است و زیستگاه گونه‌های گیاهی و جانوری بومی متعددی است. از گونه‌های مهمی که در پارک زندگی می‌کنند می‌توان به گونه‌های در حال انقراض تاپیر کوهی، تاپیر آمریکای جنوبی، رخ‌کرکس آند، مورچه‌خوار غول‌پیکر، و جگوار اشاره کرد. |  |
| ۴ |  | مرکز تاریخی کوئنکا | آزوای | ۱۹۹۹ | ۸۶۳(ii)(iv)(v) | شهر کوئِنکا توسط اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۵۷ میلادی بنا نهاده شد. این شهر همچون دیگ جوشانی از جمعیت اسپانیایی و بومی عمل می‌کرد. اصل طرح مشبک شهر، بر پایهٔ ایده‌های عصر رنسانس بود و ایده‌های برنامه‌ریزی شهری تا به امروز حفظ شده است؛ البته بیشتر ساختمان‌ها مربوط به دوره‌های بعد، به ویژه از قرن ۱۸ و ۱۹، زمانی که شهر مدرن شد، هستند. برخی از ساختمان‌های مهم شهر کاتدرال قدیمی، کاتدرال جدید (در تصویر)، صومعه کارملیت و کلیسای سن فرانسیسکو  هستند. |  |
| ۵ |  | کهاپاگ نیان: سیستم راه‌های آند | سایت‌های متعدد | ۲۰۱۴ | ۱۴۵۹(ii)(iii)(iv)(vi) | کهاپاگ نیان یک سیستم جاده‌ای گسترده از دوران پیش از اینکا و اینکا است که بیش از ۳۰٬۰۰۰ کیلومتر (۱۹٬۰۰۰ مایل) در سراسر کوه‌های آند را در بر می‌گیرد. جاده‌ها قله‌های بلند با جنگل‌های بارانی، سواحل، دره‌ها و بیابان‌ها را به هم متصل می‌کند. سیستم جاده‌ای راه حیات امپراتوری اینکا را تشکیل می‌داد که امکان حمل و نقل و تبادل کالا و همچنین جابجایی پیام‌آوران، مسافران و حتی ارتش را فراهم می‌کرد. این سایت شامل ۲۷۳ جزء است که شامل سازه‌هایی مانند جاده‌ها، پل‌ها، خندق‌ها و زیرساخت‌های پشتیبانی می‌شود که ۲۳ مورد آن در اکوادور است. این سایت با آرژانتین، بولیوی، شیلی، کلمبیا و پرو به اشتراک گذاشته شده است. |  |
: