stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جاگیر

یک راجه دربار مراتی به همراه سردارها و جاگیردارها در پیرامونش.
جاگیر در هندوستان در دوره فرمانروایان فارسی‌زبان چون گورکانیان، به زمین‌هایی گفته می‌شد که از سوی شاهان به فرمانروایان محلی یا سران لشکری و کشوری واگذار می‌شد تا به جای دستمزدهای ماهانه از درآمدهای این زمین‌ها بهره‌مند شوند.
به زمین‌های جاگیر به‌طور جمع، «جاگیرات» می‌گفتند و و فردی که جاگیر به وی واگذار شده با عنوان «جاگیردار» نامیده می‌شد.
جاگیر واژه‌ای فارسی است اما در ایران برای این مفهوم از واژه‌های چون تیول (از مغولی)، اقطاع (از عربی)، سیورغال (از مغولی) و دیگر واژه‌ها چون تیمار، زعامت، و خاص استفاده می‌کردند.
این نظام ارباب‌رعیتی مالکیت زمین توسط سلطان دهلی از قرن سیزدهم معرفی شد، بعدها توسط امپراتوری گورکانی و امپراتوری مراتا به کار گرفته شد و تحت کمپانی هند شرقی بریتانیا ادامه یافت.
برخی از جاگیرداران هندو تحت حکومت امپراتوری گورکانی به عنوان ایالات تابعهٔ مسلمان درآمدند، مانند نواب‌های‌ کورنوول. اکثر ایالات شاهزاده‌نشین هند در دورهٔ استعماری راج بریتانیا از جاگیرداران بودند، مانند جاگیر موهرامپور. اندکی پس از استقلال از تاج‌وتخت بریتانیا در ۱۹۴۷، نظام جاگیرداری در دولت هند در سال ۱۹۵۱ لغو شد.
شرح

نظام جاگیرداری نوعی نظام ارباب‌رعیتی زمین اهدایی در شبه‌قاره هند در چارچوب نظام زمین‌داری بود. این نظام در دوران اسلامی شبه‌قاره هند از اوایل قرن سیزدهم شکل گرفت و به افراد منصوب توسط دولت اختیار اداره و جمع‌آوری مالیات از یک منطقه داده می‌شد. مستأجران در خدمت جاگیردار محسوب می‌شدند.
دو نوع جاگیر وجود داشت، یکی مشروط و دیگری غیرمشروط. جاگیر مشروط خانواده حاکم را ملزم به نگهداری نیروهای نظامی و ارائه خدمات به دولت در صورت درخواست می‌کرد. این اهدای زمین، که به عربی اقطاع نامیده می‌شد، معمولاً برای طول عمر صاحب آن اعطا می‌شد و پس از مرگ جاگیردار به دولت بازمی‌گشت.
نظام جاگیرداری توسط سلطان‌نشین دهلی معرفی شد، و در دوران امپراتوری گورکانی ادامه یافت. اما با یک تفاوت. در زمان امپراتوری گورکانی، جاگیردار مالیات جمع‌آوری می‌کرد که بخشی از آن را به عنوان حقوق خود نگه می‌داشت و بقیه را به خزانه مغول می‌داد، در حالی که اختیار اداری و نظامی به یک منصوب جداگانه مغول واگذار می‌شد.
پس از سقوط امپراتوری مغول و تصاحب قدرت توسط امپراتوری مراتا، چاران‌ها، راجپوت‌ها، راجپروهیت‌ها، مردم جت و حکومت‌های سیک جاگیر را در اشکال مختلف به کار گرفتند. بعدها، کمپانی هند شرقی بریتانیا این نظام را حفظ کرد.
تعریف

در پروندهٔ ۱۹۵۵ با عنوان تاکور آمار سینگجی، ایالت راجستان، دیوان عالی هند تعریف زیر از جاگیر را در تفسیر قانون اصلاحات اراضی و بازگشت جاگیرها در راجستان (قانون شمارهٔ VI راجستان، ۱۹۵۲) ارائه داد:
واژهٔ «جاگیر» در اصل به معنای امتیازهایی بود که توسط حکام راجپوت به اعضای قبیله‌شان به‌خاطر خدمات نظامی ارائه‌شده یا موردانتظار اعطا می‌شد. بعدها، امتیازهایی که برای اهداف مذهبی و خیریه و حتی به افراد غیرراجپوت داده می‌شد نیز جاگیر نامیده شد. هم در معنای عمومی و هم در عمل قانون‌گذاری، واژهٔ جاگیر به تمامی امتیازهایی اشاره داشت که به گیرندگان حقوقی در خصوص عایدات زمین اعطا می‌کرد و این همان معنایی است که واژهٔ جاگیر باید بر اساس آن تفسیر شود ...
جانشینی

جاگیر به‌طور فنی یک حکم فئودالی با مدت حیات محدود بود، چرا که پس از مرگ جاگیردار به دولت بازمی‌گشت. با این حال، در عمل، جاگیر به ارث در خط مستقیم پسران جاگیردار می‌رسید.
خانوادهٔ جاگیردار به این ترتیب در عمل، حاکم منطقه بودند، از بخشی از مالیات عایدی داشتند و بقیه را به خزانهٔ دولت تحویل می‌دادند. در دورهٔ حکومت اسلامی و بعدها در مناطقی از هند که تحت کنترل افغان‌ها، سیک‌ها و حکام راجپوت بودند، جاگیردار به تنهایی عمل نمی‌کرد بلکه لایه‌های اداری مختلفی را برای جمع‌آوری درآمد منصوب می‌کرد. به گفتهٔ شاکتی کاک، این مناصب شامل عناوینی همچون پتوار، تحصیلدار، عامل، فوتدار، پرگنه، قانونگو، چهاردار و دیوان بودند.
ابن وافد

| Ibn al-Wāfid ابن وافد | Ibn al-Wāfid ابن وافد |
| --- | --- |
زاده: ۱۰۰۸ تولدو، اکنون استان تولدو، اسپانیا
درگذشته: ۱۰۷۴ (۶۵–۶۶ سال)
پیشه: داروشناس، پزشک، وزیر مأمون تولدو
کار(های) برجسته: Kitāb al-adwiya al-mufrada کتاب الأدویة المفردة
علی بن الحسین بن الوافد الخمی (عربی: علی بن الحسین بن الوافد اللخمی) (حدود ۱۰۰۸ – ۱۰۷۴)، که در اروپای لاتین به نام Abenguefith شناخته می‌شود، یک عرب اندلسی داروشناس و پزشک اهل تولدو بود. وی وزیر مأمون تولدو بود. اثر اصلی او کتاب الادویة المفردة (کتاب الأدویة المفردة است. به لاتین De medicamentis simplicibus ترجمه شده است).
ابن وافد در تولدو داروساز بود و از فنون و روش‌های موجود در کیمیاگری برای استخراج حداقل ۵۲۰ نوع دارو از گیاهان و سبزیجات مختلف استفاده کرد.
شاگرد او علی بن اللکوه مؤلف ʿUmdat al-Ṭabīb fī Maʿrifat al-Nabāt li kulli Labīb، لغت‌نامه معروف گیاه‌شناسی بود.
قصد تخریب

| قصد تخریب | قصد تخریب |
| --- | --- |
کارگردان: جو برلینگر
تهیه‌کننده:  جو برلینگر  اریک اسرایلیان  چیپ روزنبلوم 
نویسنده:  جو برلینگر  سی کریستینسن 
موسیقی: سرج تانکیان
توزیع‌کننده: آبراموراما
قصد تخریب: مرگ، انکار، و تجسم (انگلیسی: Intent to Destroy: Death, Denial, & Depiction) یک فیلم مستند به کارگردانی جو برلینگر محصول سال ۲۰۱۷ که دربارهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها است.
تولید

برلینگر در گروه فیلمبرداری قول (فیلم ۲۰۱۶) بود که برای فیلمبرداری قصد تخریب مشغول به کار شد. این فیلم به‌طور برجسته‌ای از پشت صحنه فیلم The Promise، با بازی اسکار آیزاک و کریستین بیل، برخوردار است، در حالی که زمینه‌های تاریخی را برای فیلم داستانی گنجانده است.
به گفته دانیل خیمنس کاچو بازیگر سریال The Promise، یک سفیر در سرویس خارجی ترکیه با او تماس گرفته و موضع دولت ترکیه را به او گفته است که کشتار در نسل‌کشی ارامنه یک نسل‌کشی نیست. اظهارات او در Intent to Destroy نمایش داده شد.
برلینگر دعوت برای سفر به آنکارا، ترکیه برای مصاحبه با مقامات دولت ترکیه را رد کرد. به گفته وی، درخواست مصاحبه پس از آن ظاهر شد که وی از دولت ترکیه بازخورد درخواست کرد. مقامات ترکیه نگفته‌اند که او با چه کسی ملاقات خواهد کرد و اگر می‌رفت، به او اجازه نمی‌دادند گروه فیلمبرداری خود و هیچ دستگاه ضبطی را بیاورد. برلینگر اظهار داشت: «احساس می‌کردم که این یک سفر بی‌فایده و بالقوه خطرناک است.»
در بوته نقد

لس آنجلس تایمز این فیلم را یک «تلاش استادانه» توصیف کرد. این فیلم «امتیاز انتقادی» ۹۲٪ در راتن تومیتوز به دست آورد. فرانک شِک از هالیوود ریپورتر اظهار داشت که این فیلم "عالی و آموزنده" است، اگرچه او استدلال می‌کند که در برخی مواقع فیلم "مثل یک ویژگی خاص برای نسخه دی وی دی The Promise " پخش می‌شود، جنبه ای که او از آن انتقاد داشت.
جوایز

Intent to Destroy پس از نمایش در تئاتر توسط استارز برای تلویزیون خریداری شد. Intent to Destroy نامزد دریافت جایزه امی برای مستند تاریخی برجسته در چهلمین جوایز خبری و مستند امی شد.
عمارت پست میدان شهرداری رشت

عمارت پست و تلگراف شهر رشت، در ضلع شمالی میدان شهرداری در بخش مرکزی شهر واقع گردیده است. این بنا در تاریخ ۱۳۷۹/۱۲/۲۸ با شماره ۳۴۹۷ به ثبت آثار ملی ایران رسید.
عملیات ساخت بنا در تاریخ ۱۳۱۰/۰۷/۰۷ آغاز و پس از مدت دو سال در تاریخ ۱۳۱۲/۰۷/۲۹ به اتمام رسید. مساحت کلی آن ۱۹۳۰ متر مربع و به شکل L ساخته شده که شامل ۴ طبقه است. طبقه همکف و اوّل آن به شکل L است. طبقه دوّم بر روی ورودی و قسمتی از شرق ساختمان قرار دارد و طبقه سوّم نیز کلاه فرنگی است. مساحت طبقه همکف مجموعاً ۸۲۸/۶ متر است. طبقه اوّل ۷۵۳/۸، طبقه دوّم ۲۷۳/۸۸ و طبقه سوّم ۷۳/۳۵ متر مربع و ارتفاع بنا ۲۰ متر می‌باشد.
این بنا به دستور محمدحسین آیرم فرمانده تیپ مستقل شمال ساخته شده است.
کوه مارک

کوه مارک کوهی است در در دهستان پیشکوه موگویی شهرستان فریدون‌شهر، جنوب روستای وهرگان و غرب روستای مازه وهرگان با ارتفاع ۳۵۰۱ متر. سرچشمه آب ترزه از این کوه می‌باشد.
ساکنان مارک فامیل اسدی آسترکی (خمکاروند) از تیره کوشه می‌باشند. گر چه در دهه‌های آغازینِ قرن حاضر گروه‌های بسیاری از ایل بختیاری نیز همانند سایر ایل‌ها و عشایر ایران یکجانشین شدند، اما هنوز هم بخشی از اولاد خمکار، کوچ‌رو هستند.
تیره کاوشه یکی از تیره‌های طایفه آسترکی می‌باشد که مردانی از این تیره پا به عرصه ظهور دراین طایفه گذاشته‌اند که با خرد‌ورزی و نیک‌اندیشی باعث افتخاراتی برای طایفه آسترکی بودند.
آنیتا سوپرسون

| آنیتا سوپرسون | آنیتا سوپرسون |
| --- | --- |
محل کار: دانشگاه کنتاکی، دانشگاه واترلو، دانشگاه میشیگان، دانشگاه ایالتی کانزاس، دانشگاه شیکاگو،
علایق اصلی: فمینیسم، فلسفه سیاسی، فلسفه اخلاق، قومیت
 :  
آنیتا سوپرسون یک استاد فلسفه آمریکایی در دانشگاه کنتاکی است. او همچنین استاد کرسی چرچیل همفری و الکس پی همفری در دانشگاه واترلو در ترم تحصیلی زمستان ۲۰۱۳ بود.
تحصیلات و شغل

سوپرسون در سال ۱۹۸۱ لیسانس زیست‌شناسی را از دانشگاه دوپال دریافت کرد و مدرک کارشناسی ارشد خود را در فلسفه (با گرایش اخلاق پزشکی) از دانشگاه تنسی، ناکسویل در سال ۱۹۸۵ و دکترای فلسفه خود را از دانشگاه ایلینوی در شیکاگو در ۱۹۸۹ اخذ نمود.
سوپرسون در حال حاضر استاد فلسفه در دانشگاه کنتاکی است که از سال ۱۹۹۲ در آنجا به تدریس اشتغال و فعالیت داشته‌است او یکی از اعضای هیئت علمی گروه مطالعات جنسیت و زنان در دانشگاه کنتاکی است. او همچنین دارای کرسی استادی مدعو چرچیل همفری و الکس پی همفری در فلسفه فمینیستی در دانشگاه واترلو برای نیمسال تحصیلی زمستان ۲۰۱۳ بوده‌است او همچنین در سال ۲۰۰۸ یک کرسی استادی مدعو در دانشگاه میشیگان، آن آربور داشت. او قبل از انتصاب فعلی خود، استادیار دانشگاه ایالتی کانزاس بود و همچنین در دانشگاه ایلینویز در شیکاگو و دانشگاه تنسی، ناکسویل تدریس می‌کرد.
حوزه‌های تحقیقاتی

تحقیقات سوپرسون ابزارهای فلسفه تحلیلی را بر روی موضوعات ارائه شده توسط فمینیسم، به ویژه آن دسته از موضوعاتی که در تلاقی فمینیسم با اخلاق قرار دارند، به ارمغان می‌آورد و بررسی می‌کند. او به ویژه به موضوعات شکاکیت اخلاقی، اقتدار اخلاقی یا الزام گرایی، درون‌گرایی/برون‌گرایی، مسئولیت پذیری، عاملیت، تمایلات تغییر شکل یافته، امتیازات اجتماعی، شر و غیراخلاقی، و خودمختاری بدنی علاقه‌مند است. آثار اخیر او تلاش می‌کند تأثیری را که فمینیسم تحلیلی بر فلسفه جریان اصلی در سال‌های اخیر گذاشته‌است، مستند کند.
انتشارات

سوپرسون یک کتاب نوشته‌است - شکاک اخلاقی، که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد او همچنین دو مجموعه را ویرایش کرده‌است. بیرون از سایه‌ها: مشارکت‌های تحلیلی فمینیستی به فلسفه سنتی و واکنش نظریه‌پردازی: تأملات فلسفی در مورد مقاومت در برابر فمینیسم، همچنین وی تعدادی مقاله با همکاری دیگر محققان فلسفه اجتماعی منتشر کرده‌است. سوپرسون همچنین از سال ۲۰۰۶ در هیئت تحریریه مجله آموزش فلسفه بوده‌است و یکی از سردبیران موضوعی برای مدخل‌های مرتبط با فمینیسم در دائرةالمعارف فلسفه استنفورد است.
انتشارات > شکاک اخلاقی

شکاک اخلاقی برخوردی است با ایده شکاکیت اخلاقی از دیدگاه فمینیستی. در آن، اگرچه سوپرسون تشخیص می‌دهد که در مفهوم نظریه توجیه مشکلات ذاتی وجود دارد، اما سوپرسون همچنان این ایده را دنبال می‌کند و معتقد است که می‌توان نظریه توجیه را یکی از محورهای اساسی علوم فلسفه دانست که نمی‌توان آن را کنار گذاشت و علیرغم مشکلاتش، نشان می‌دهد که اخلاقی بودن در بررسی‌های فلسفی منطقی است. اثری که باعث می‌شود مردم واقعاً به شیوه ای اخلاقی رفتار کنند. سوپرسون معتقد است که نمی‌توان با استدلال در مورد مطلوبیت انجام اعمال اخلاقی به‌صورت فردی بدون در نظر گرفتن انگیزه‌های فردی برای انجام آن اعمال، از اخلاق حمایت کرد و معتقد است که عقلانی بودن اعمال و عقلانی بودن انگیزه آن‌ها باید در کنار یکدیگر ارزیابی شوند.
سوپرسون از دید رایج شک اخلاقی سنتی به عنوان یک بازیگر نظری انتقاد می‌کند که می‌پرسد "چرا باید به شیوه ای اخلاقی عمل کنم؟". سوپرسون معتقد است که این مدل دو واقعیت مهم را نادیده می‌گیرد: اول اینکه مردم اغلب از امتیازات به گونه‌ای بهره می‌برند که نمی‌توان آن‌ها را در خارج از یک مسئله اجتماعی بررسی و تحلیل کرد، و دوم اینکه ترجیحات خود فرد شکاک اخلاقی نظری ممکن است با تجارب ظالمانه‌شان تغییر شکل دهد (و بنابراین تحقق آنها ممکن است در واقع نفع شخصی آنها را به حداکثر برساند) سوپرسون پیشنهاد می‌کند که شکست دادن شک اخلاقی مستلزم اثبات این است که عمل امتیاز دادن به خود بر دیگران غیرمنطقی باشد.
سوپرسون قصد دارد خواننده را متقاعد کند که ظلم نه تنها غیراخلاقی بلکه غیرمنطقی است و معتقد است که این اثبات ممکن است افراد را از رفتار ظالمانه بازدارد. این تز توسط دیگر اخلاق‌گرایان فمینیستی مورد انتقاد قرار گرفته‌است که معتقدند به اندازه کافی با دنیای واقعی ارتباط ندارد زیرا این واقعیت را نادیده می‌گیرد که افراد اغلب به شیوه‌های غیرمنطقی رفتار می‌کنند و اغلب حتی اگر به غیرمنطقی بودن خود پی ببرند به رفتار خود ادامه می‌دهند.
قلب و روح (فیلم ۱۹۴۸)

| قلب و روح | قلب و روح |
| --- | --- |
کارگردان: ویتوریو دسیکا دویلیو کولتی
تهیه‌کننده: دومنیکو فورگس داوانزاتی
نویسنده: اورسته بیانکولی گاسپاره کاتالدو ادموندو دی‌امیسیس آدولفو فرانچی
فیلمنامه‌نویس: اورسته بیانکولی ویتوریو دسیکا
بازیگران: ویتوریو دسیکا ماریا مرکاده جورجو د لولو رینا فرانکتی لوچانو د آمبروزیس کارلو تامبرلانی پینا پیووانی انتسو چروزیکو آگستو ماسترانتونی نریو برناردی آریستیده گاربینی انتسو تورکو لامبرتو پیکاسو لوئیجی پاوزه آوه نینچی الگا ویتوریا جنتیلی تونی اوچی آرتورو براگالیا ککو ریسونه جینو لئورینی گوئیدو نوتاری
موسیقی: انتسو ماستی
فیلم‌بردار: کارلو مونتوری
تدوین‌گر: ماریو سراندریی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ مارس ۱۹۴۸ (۱۹۴۸-0۳-۱۰)  
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
قلب و روح (ایتالیایی: Cuore) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ویتوریو دسیکا و دویلیو کولتی است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویتوریو دسیکا، کارلو تامبرلانی، انتسو چروزیکو، نریو برناردی، آرتورو براگالیا، ککو ریسونه و لوئیجی پاوزه اشاره کرد. این فیلم با نام قلب نیز شناخته می‌شود.
محمدجواد انصاری همدانی

| محمدجواد انصاری همدانی | محمدجواد انصاری همدانی |
| --- | --- |
محمدجواد انصاری همدانی: محمدجواد انصاری همدانی
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۰ هـ. ق، همدان
درگذشته: ۲ ذی‌القعدةالحرام ۱۳۷۹ هـ. ق، همدان
مذهب: شیعهٔ دوازده‌امامی
پیشه: فقه، اصول، عرفان
مرتبه: مرتبه
استادان: عبدالکریم حائری میرزاعلی خلخالی سید علی عرب علی شهیدی
 تأثیرپذیرندگان سید عبدالحسین دستغیب سید محمدحسین حسینی تهرانی حسنعلی نجابت سید علی محمد دستغیب محمد اسماعیل دولابی کریم محمودحقیقی :  تأثیرپذیرندگان سید عبدالحسین دستغیب سید محمدحسین حسینی تهرانی حسنعلی نجابت سید علی محمد دستغیب محمد اسماعیل دولابی کریم محمودحقیقی 
انصاری همدانی در جوانی
محمدجواد انصاری همدانی (۱۲۸۱–۹ اردیبهشت ۱۳۳۹) فقیه و عارف معاصر شیعه بود. فرزند ملا فتحعلی همدانی در شهر همدان و در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد.
تحصیل

از هفت سالگی آموختن دروس حوزوی را با صرف و نحو در کنار پدر آغاز کرد. از دوازده سالگی که مقارن با فوت پدر بود، فقه و اصول و برخی از کتب فلسفی را نزد علمای همدان همچون میرزاعلی خلخالی، سیدعرب، علی شهیدی، محمداسماعیل عمادالاسلام و رشته‌های طب خمسه یونانی و زکریای رازی و علم معرفةالنفس و درس اخلاق را در محضر میرزا حسین کوثر همدانی برادر رضا واعظ معروف طی نمود. انصاری همدانی در ۲۴ سالگی به درجه اجتهاد رسید که مورد تأیید علمای قم همچون عبدالکریم حائری، سیدابوالحسن اصفهانی، محمدتقی خوانساری و قمی بروجردی قرار گرفت.
گرایش به عرفان

وی در ابتدا گرایشی به عرفان نداشت، روزی در دوران طلبگی در همدان می‌شنود که عارفی در لباس اهل علم به همدان آمده و عده‌ای دور وی جمع شده‌اند. وی به قصد ارشاد او هوادارنش وارد جلسه می‌شود و حدود ۲ ساعت سخنرانی می‌کند که «غیر از راه شرع راه دیگری نیست و اگر باشد انحراف محض است.» عارف در پایان سخنان وی نگاهی به او کرده و به او می‌گوید: «به زودی تو خود آتشی به دل سوختگان عالم خواهی زد!»
پس از این رویداد تحولی در درون وی ایجاد می‌شود و برای یافتن پیر و مرشد و راهنمایی در مسیر عشق الهی عموماً از مردم کناره گرفته بارها برای دعا و تضرع در سرما و گرما راهی بیابان می‌شود یا به زیارت حرم فاطمه معصومه به قم می‌رفت که نهایتاً پس از توسلات مکرر فتح بابی از توسل به پیامبر اسلام برای وی حاصل می‌گردد و به درجه‌ای می‌رسد که سید علی قاضی دربارهٔ وی می‌گوید: «ایشان در این راه استادی نداشته و توحید را مستقیماً از خدا گرفته است.»
حالات و سوز و گداز عرفانی‌اش سبب شد تا از سوی برخی تکفیر شود، عبدالکریم حائری (استادش) به وی توصیه می‌کرد که حالاتش را کتمان کند. این دوران که از حدود ۲۸ سالگی وی آغاز می‌شود با بی‌قراری و التهاب تا حدود ۴۰ سالگی‌اش ادامه می‌یابد تا به آرامش می‌رسد.
استادان

اساتید فقه و اصول
میرزا علی خلخالی
سید علی عرب
علی شهیدی
محمد اسماعیل عماد الاسلام
محمدکاظم شیرازی
سایر اساتید
فتحعلی انصاری همدانی (صرف و نحو-پدر وی)
میرزا حسین کوثر همدانی (طب، علم معرفت نفس و اخلاق)
شیخ عبدالکریم حائری یزدی
شاگردان

حسنعلی نجابت شیرازی
سید عبدالحسین دستغیب
کریم محمودحقیقی
سید محمدمهدی دستغیب (برادر عبدالحسین دستغیب و تولیت آستان شاه چراغ)
سید علی‌محمد دستغیب (خواهرزاده عبدالحسین دستغیب)
سید محمدحسین حسینی تهرانی
اسماعیل دولابی
حاج هادی ابهری
سید حسین یعقوبی قائنی
سید عبدالله فاطمی شیرازی
سید جلال تناوش (داماد وی)
افراسیابی (داماد وی)
حاج محمدحسن شرکت
حاج محسن شرکت
محمد ابراهیم اسلامیه (داماد وی)
محمد جابری عربلو
غلامحسین سبزواری
غلامحسین همایونی
محمد حسن بیاتی
سید احمد حسینیان
اسماعیل تخته سنگی (مهدوی نیا)
سید احمد حسینی همدانی
غزلی عرفانی

غزلی عرفانی از انصاری همدانی:
امین‌الضرب

سکه دوران ناصری
امین الضرب لقبی است که به اشخاص بانفوذ که امین پادشاهان و سلاطین در ضرب سکه بوده‌اند می‌گویند و در هر دوره‌ای شخصی که مسئول ضرب سکه رایج کشور می شده است را امین الضرب می‌گفته‌اند.
در لغت‌نامه دهخدا آمده است:
رئیس یا سرپرست ضرابخانه. و بعد از کلمه امین آمده است: (اصطلاح دوره قاجاریه) شخص مورد اعتماد شاه... و غیره.
از معروف‌ترین آن‌ها می‌توان به محمدحسن‌خان اصفهانی، معروف و مشهور به (امین‌الضرب) پدر و محمدحسین امین‌الضرب پسر در دوره قاجار اشاره کرد.
از شخصیت‌های مهم دارای سمت امین‌الضربی میتوان به محمدحسن امین‌الضرب اصفهانی که فنون ضرب سکه را در فرنگ آموخته بود (اولین سرمایه‌گذار صنعتی ایران)، و فرزند وی محمدحسین امین الضرب (سرمایه‌دار و پدر برق ایران) نام برد. محمدحسن از طریق آشنایی با غرب و تجارتخانه‌های اروپایی و امریکایی ایران با شیوه‌های بازرگانی و تجارت آشنا شد و به تشکیل کمپانی پرداخت. آشنایی امین‌الضرب با غرب و تأثیراتی که از آن پذیرفت، موجب شد تا در زمینه‌های جدیدی مثل راه‌آهن و کارخانه نیز سرمایه‌گذاری کند. محمدحسن امین‌الضرب اصفهانی بزرگ‌ترین بازرگان قرن نوزدهم و اولین سرمایه‌گذار صنعتی در ایران و رئیس اتاق بازرگانی تهران بود.
محمدحسن‌خان اصفهانی (امین‌الضرب)

محمدحسن‌خان اصفهانی، یا همان محمدحسن‌خان امین‌الضرب جزو اولین تاجرانی بود که در دوره قاجار با اروپائیان به تجارت مشغول شد. پس از دوستعلی نظام‌الدوله امورات ضرب سکه را به فرمان ناصرالدین شاه به عهده گرفت. در تجارت بسیار موفق بود و اولین کسی بود که به تجارت عتیقه در ایران با فرنگیان پرداخت. به خاطر حرف درباریان و سوء ظن شاه از کار برکنار شد و در اواخر عمر ناصرالدین شاه پذیرای سید جمال‌الدین اسدآبادی در خانه‌اش بود و چند روز قبل از به قتل رسیدن ناصرالدین شاه، میرزا رضای کرمانی چند روزی در خانه ایشان اقامت داشته‌اند.
در تاریخچه اتاق بازرگانی آمده است:
در اواسط سده سیزدهم خورشیدی،  محمدحسن امین الضرب نماینده هیئت تجار تهران توانست با حمایت جمعی از بازرگانان، نظر موافق ناصرالدین شاه را برای تشکیل مجلس وکلای تجار ایران جلب کند و شاه هم در ۱۲ شوال سال ۱۳۰۱ هجری قمری برابر با ۱۲۶۲ خورشیدی اساسنامه این مجلس را تایید کرد. مجلس وکلای تجار ایران که آن را مجلس تجارت هم می‌خواندند، دستگاهی اقتصادی، با صلاحیت حقوقی و شخصیت سیاسی بود.
در کتابی با عنوان سرگذشت پنجاه کنشگر اقتصادی ایران از او به عنوان یکی از افرادی که در دویست سال اخیر تاثیر زیادی بر اقتصاد ایران داشته نام برده شده است.
محمدحسین امین‌الضرب
توق خاردار

| توق خاردار | توق خاردار |
| --- | --- |
توق خاردار، Xanthium spinosum: توق خاردار، Xanthium spinosum
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: میناسانان
تیره:: کاسنیان
زیرخانواده:: کاسنی‌واریان
سرده:: زردینه (سرده)
گونه:: X. spinosum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Xanthium spinosum : Xanthium spinosum 
توق خاردار (نام علمی: Xanthium spinosum) نام یک گونه از سرده زردینه است.
کیث چگوین

| کیث چگوین | کیث چگوین |
| --- | --- |
Chegwin in 1981: Chegwin in 1981
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۵۷ بوتل، انگلستان
درگذشت: ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷ (۶۰ سال) شروپ‌شر
علت مرگ: فیبروز ریوی ایدیوپاتیک
ملیت: بریتانیا
دیگر نام‌ها: Cheggers
پیشه(ها): Broadcaster، هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷–۲۰۱۷
همسر(ها): Maggie Philbin (ا. ۱۹۸۲–۱۹۹۳) Maria Fielden (ا. ۲۰۰۰–۲۰۱۷)
فرزندان: ۲
خویشاوندان: Janice Long (sister) Hugo Chegwin  (nephew)
وبگاه: www.keithchegwin.com
کیث چگوین (انگلیسی: Keith Chegwin; ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۵۷ – ۱۱ دسامبر ۲۰۱۷) Broadcaster، هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
آخوندک زمینی شاخ‌دار

| آخوندک زمینی شاخ‌دار | آخوندک زمینی شاخ‌دار |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
کلاد:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: Mantodea
سرده:: Yersiniops
گونه:: Y. solitarius
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Yersiniops solitarius (Scudder, 1896): Yersiniops solitarius (Scudder, 1896)
آخوندک زمینی شاخ‌دار (نام علمی: Yersiniops solitarius) گونه‌ای از آخوندک‌های نیایشگر و بومی ایالات متحده آمریکا است. آنها حدود ۱ اینچ (۲٫۵ سانتیمتر) طول دارند و پاهای عقب بلندی دارند که به آنها در پریدن کمک می‌کند.
یهودیان کرد

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
نزدیک به ۳۰۰٬۰۰۰ نفر: نزدیک به ۳۰۰٬۰۰۰ نفر
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 اسرائیل: ۲۵۰٬۰۰۰
 ایران: ۳۰۰[نیازمند منبع]
 ترکیه: ۱۰۰[نیازمند منبع]
 عراق: ۵۰[نیازمند منبع]
زبان‌ها: زبان‌ها
آرامی، آرامی یهودی زبانِ نیاکانِ آنها در منطقهٔ کردستان بوده است. نسل‌های جدیدتر به گویش‌های رایجِ محلیِ خود سخن می‌گویند، افزون بر این عبری مزراحی (نیایش‌سرایی و زبان کردی، زبان ترکی آذربایجانی نیز در ایران رایج است dialects.: آرامی، آرامی یهودی زبانِ نیاکانِ آنها در منطقهٔ کردستان بوده است. نسل‌های جدیدتر به گویش‌های رایجِ محلیِ خود سخن می‌گویند، افزون بر این عبری مزراحی (نیایش‌سرایی و زبان کردی، زبان ترکی آذربایجانی نیز در ایران رایج است dialects.
دین: دین
یهودیت: یهودیت
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
دیگر اقوامِ یهودی (مزراحی، سفاردی‌ها، اشکنازی و دیگر اقوام) : دیگر اقوامِ یهودی (مزراحی، سفاردی‌ها، اشکنازی و دیگر اقوام) 
یهودیان کُردستان (عبری: יהודי כורדיסטן، یهودیِ کردستان، آرامی: אנשא דידן، Nashi Didan; کردی: Kurdên cihû) جوامع یهودی کهن شرقی هستند که در منطقهٔ شناخته‌شده به‌عنوان کردستان در شمالِ میان‌رودان، شمال‌غربی ایران، شمال عراق و نیز شمال‌شرقی سوریه و جنوب‌شرقی ترکیه می‌زیند. لباس و فرهنگِ یهودیانِ کردستان، شبیه به همسایگانِ مسلمان و آشوری است. تا مهاجرت دسته‌جمعی یهودیان از کشورهای عربی و اسلامی به اسرائیل در دهه‌های چهل و پنجاهِ میلادی، یهودیان کردستان در جوامع قومی بسته و محدود شده زیست می‌کردند.
یهودیانِ کُردستان در دورانِ باستان

بر اساسِ سنت، بنی اسرائیل از قبیله بنیامین برای نخستین بار پس از فتح آشوریه توسطِ پادشاهی شمالی اسرائیل در قرن هشتم پیش از میلاد واردِ منطقهٔ کردستان شدند و پس از آن به پایتخت آشور نقل مکان کردند.
یهودیان کُرد تبار اسرائیل

کردهای اسرائیل مهاجران و فرزندان مهاجران یهودیان کرد تبار هستند که در حال حاضر در اسرائیل اقامت دارند. جمعیت آن‌ها حدود ۲۵۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد. زبان محاوره میان کردهای یهودی ایرانی که به اسرائیل مهاجرت کردند اغلب کردی اردلانی و کردی جنوبی و کردی سورانی است. سایر کردها نیز در اسرائیل به کردی کرمانجی تکلم می‌کنند.
نگارخانه

ربی موشه گبای
خوشنویسی بهمراهِ عناصر تزئینی دیگر. شامل چهار نیایش‌سرایی در موردِ پوریم در میان یهودیان کرد. اواسط قرن ۱۹ میلادی، کردستان.
روستای کلمه

| کلمه کُلمه | کلمه کُلمه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۲′۲۳″ شمالی ۵۱°۱۴′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۳۹۷۲°شمالی ۵۱٫۲۳۶۹۴°شرقی﻿ / 36.53972; 51.23694: مختصات: ۳۶°۳۲′۲۳″ شمالی ۵۱°۱۴′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۳۹۷۲°شمالی ۵۱٫۲۳۶۹۴°شرقی﻿ / 36.53972; 51.23694
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: کلاردشت
بخش: مرکزی
دهستان: کلاردشت شرقی
بنیان‌گذاری: ۱۱۰۰ ه‍.ق
جمعیت: ۴۳۵ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱۵۲۶
کلمه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاردشت در استان مازندران ایران یکی از دیدنی‌ترین نقاط این منطقه که اشراف کاملی به کوه، جنگل، رودخانه و دشت کلاردشت دارد. از نظر جغرافیایی در ضلع شمالی کلاردشت قرار دارد، همین امر موجب شده تا حکومت‌هایی که در این منطقه حکمرانی می‌کردند کلمه را به محل دیدبانی برگزینند. در منطقه‌ای به نام قلعه گردن آثاری از یک قلعه قدیمی وجود دارد، که البته افرادی سودجو این اثر تاریخی را در اوایل انقلاب ویران کرده‌اند. به گفته ساکنین قدیمی ازنظر جغرافیایی این جایگاه سومین نسل از نظر قرارگیری در منطقه می‌باشد. محل قرارگیری روستا ابتدا در منطقه‌ای به نام هلستان بوده سپس در طول زمان به منطقه‌ای از کلمه به نام هًرسی (در اوایل حکومت صفویه) آورده شده‌است و بعدها در محل کنونی واقع شده‌است.
از آثار دیدنی می‌توان به آبشار گردوک، خانه متروکه ارواح ،قلعه گردن، درخت چنار هزارساله و چشمه، جنگلهای دیدنی و بکر و سایر اماکن طبیعی دیگر نام برد.
جمعیت

این روستا در دهستان کلاردشت شرقی واقع شده‌است و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۸۵ نفر (۱۱۴خانوار) بوده‌است. مردم کلمه از قومیت طبری هستند. مردم کلمه به زبان طبری و گویش کلارستاقی سخن می‌گویند.
پروانکی‌های آند پرویی

| پروانکی‌های آند پرویی | پروانکی‌های آند پرویی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: پروانه‌سانان
تیره:: شاپرک‌های آمریکایی
سرده:: شاپرک‌های آمریکایی
گونه:: M. albipannosa
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Macrosoma albipannosa : Macrosoma albipannosa 
پروانکی‌های آند پرویی (نام علمی: Macrosoma albipannosa) نام یک گونه از تیره شاپرک‌های آمریکایی است.
موشک بالستیک میان‌برد

موشک‌های IRBM و MRBM.
موشک بالستیک میان‌برد گونه‌ای از موشک‌های بالستیک با برد متوسط است که تعریف آن با توجه به استانداردهای سازمان‌های متفاوت، تغییر می‌کند. از نظر وزارت دفاع آمریکا موشک میان‌برد به موشکی گفته می‌شود که بیشینه برد آن بین ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ کیلومتر باشد. در واژگان جدیدتر، موشک‌های بالستیک میان‌برد بخشی از گروه‌بندی گسترده‌تر صحنهٔ (راهبردی) موشک‌های بالستیک هستند که شامل هر نوع موشک بالستیک با برد کمتر از ۳۵۰۰ کیلومتر می‌شود.
موشک‌های بالستیک میان‌برد خاص > ایران

عاشورا (۲۰۰۰–۲۵۰۰ کیلومتر) (ایران)
خیبر (۲۰۰۰ کیلومتر) (ایران)
خرمشهر (برد۲۰۰۰ کیلومتر)(ایران)
عماد (۱۷۰۰ کیلومتر) (ایران)
فجر-۳ (۲۵۰۰ کیلومتر(تخمینی)) (ایران)
قدر-۱۱۰ (۲۰۰۰–۳۰۰۰ کیلومتر) (ایران)
سجیل (۲۰۰۰–۴۵۰۰ کیلومتر) (ایران)
شهاب-۳ (۱۹۳۰-۲۰۰۰ کیلومتر) (ایران)