stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اریک هاینزه
نظریه حقوقی

هاینزه در مفهوم بی‌عدالتی، آنچه را که او سب «کلاسیک» نظریه عدالت می‌نامد، از افلاطون تا رالز مورد بررسی قرار می‌دهد. هاینزه ادعا می‌کند که نظریه‌پردازان دانش نظری حقوق از فرضیه آشکار که می‌گوند «عدالت» و «بی‌عدالتی» متضادهای منطقی هستند، از مفهوم «بی‌عدالتیم فاصله می‌گیرند. برای هاینزه، «بی‌عدالتی» در زبان غربی باستانی و مدرن، اتفاق ریشه‌شناسی محض است. «عدالت» و «بی‌عدالت» در چارچوب‌های متعارف و از قبل تعریف شده، متضاد ظاهر می‌شوند که در آن نورم‌های مشخص به‌صورت غیرانتقادی فرض می‌شوند. فراتر از این فرضیه‌ها، رابطه میان این دو اصطلاح بسیار پیچیده‌تر می‌شود.
برای رفع این اشتباه تکراری، هاینزه مفهوم نظریه عدالت پسا کلاسیک را با استفاده متون ادبی به‌صورت مثال پیشنهاد می‌کند. این پروژه تداوم منشورات قبلی هاینزه در باب حقوق و ادبیات است. آدریان هوی، دانشمند فیمینست، در مقاله‌ای در مجله «قانون و نقد» چگونگی ابتکار هاینزه را در نظریه انتقادی برای ارائه خوانش‌های بدیل از ویلیم شکسپیر به بررسی می‌گیرد. هوی با استناد به مثالی از کمدی اشتباهات (The Comedy of Errors) توضیح می‌دهد که چگونه دانشمند در قرن بیستم، غالباً فکر می‌کرد که شکسپیر به دنبال ارائه نقد اجتماعی- حقوقی جدی در نمایش‌نامه‌ای ظاهراً بی‌هوده نبوده‌است.
طبق سخن هوی، هاینزه مجموعه‌ای از دوگانه انگاری‌های اجتماعی- حقوقی؛ ارباب – خدمت‌کار، شوهر – همسر، بومی – بی‌گانه، والدین – فرزند، پادشاه – پارلمان، خریدار – فروشنده را آشکار می‌کند. [هاینز] ادعا می‌کند که کمدی، مفاهیم کمدی و اشتباه را به‌کار می‌برد تا روابط مشکل ساز اجتماعی- حقوقی را که استوار بر مدل‌های سنتی هستند ولی مدل‌های سیطره اجتماعی- حقوقی و پاین‌تر را که در حال تغییر هستند، بازتاب می‌دهند. هوی همچنین می‌افزاید، براساس خوانش هاینزه، «این دیدگاه مرد صاحب امتیاز است که در نمایش‌نامه به چالش کشیده می‌شود». هاینزه در مفهوم بی عدالتی این مطالب را توسعه می‌دهد. او نظریه‌های کلاسیک عدالت را از افلاطون تا رالز بررسی می‌کند و مفروضات ظاهراً منطقی مخالف میان مفاهیم «عدالت» و «بی‌عدالتی» را به چالش می‌کشد.
آزادی بیان

هاینزه در زمینه حقوق بشر، محدودیت‌های اروپایی غربی را در مورد آزادی بیان مکرراً به چالش کشیده‌است، همانگونه که در ممنوعیت‌های به اصطلاح «بیان نفرت‌آمیز» تجسم یافته‌است. هاینزه استدلال می‌کند که دموکراسی مدرن راه‌های مؤثرتر و مشروع‌تری برای مبارزه در برابر عدم تحمل‌پذیری اجتماعی دارد، بدون این‌که اظهار نظر را در حوزه عمومی محدود نماید. طبق سخن اریک برندت، کارشناس آزادی بیان، هاینزه مشکلات بیشتری وابستگی را در محدودیت‌های «بیان نفرت‌آمیز» شناسایی می‌کند. برندت می‌نویسد که طبق نقد هاینزه، این ممنوعیت‌ها «غالباً برای جلوگیری از تبعیض علیه گروه‌های نژادی یا سایر گروه‌ها ضروری است». ولی در حقیقت آن‌ها خود میان گروه‌های (نژادی، قومی، مذهبی و همجنس‌گرایان) که طبق قانون جلوگیری از «بیان نفرت‌آمیزم حقوق شان حفظ است و گروه‌های که حقوق شان حفظ نشده‌است (مانند سایر گروه‌های مذهبی، معلولان جسمی و روانی و ترانجنستی‌ها) تبعیض قائل می‌شوند.
هاینزه در کتاب خود «سخنان نفرت‌آمیز و شهروندی دموکراتیک» بحث‌های جاری را دربارهٔ قانونی بودن سخنان خطرناک، تحریک‌آمیز یا توهین‌آمیز بررسی می‌نماید. او اذعان می‌دارد که برخی دموکراسی‌ها احتمالاً به حد کافی ناپدار باشند که نیاز به ممنوعیت داشته باشند، اما دموکراسی‌های که معیارات قابل تشخیص را طی کرده‌اند تا به آنچه که هاینزه آن را دموکرسی دیرینه، باثبات و باسعادت (LSPD)‏ می‌نامد، مبدل شوند که این دموکراسی‌ها می‌توانند به‌طور مشروع بیان را در گفتمان عمومی براساس دلایل «نظر گزینشی» تحت معیارات مستقل قابل بررسی وضعیت استثنایی که شکل‌دهنده وضعیت اضطراری امنیت ملی باشد، محدود کند.
هاینزه مدرک می‌کند که سخنان نفرت‌آمیز در بعضی کشورها از قبیل؛ رواندا، جمهوری وایمار، یوگسلاویا بلافاصله پس از جنگ سرد و سایر دموکراسی‌های ضعیف باعث خشونت شده‌است. هاینزه اذعان می‌دارد که یکی از این کشورها «دموکرسی دیرینه، باثبات و باسعادت (LSPD) نبودند. در مقابل، دموکراسی‌های تکامل یافته راه‌های مشروع‌تر و مؤثرتری برای مبارزه علیه خشونت و تبعیض دارند که نیازی به مجازات افرادی دارای سخنان نفرت‌آمیز ندارند. طبق سخن لزلی ابدیلا، مدل مرکزی LSPD» می‌تواند نشان دهد که دولت‌های دموکراتیک غربی مواضعی اخلاقی و نمادین اتخاذکردند – نه همیشه کامل یا بدون تناقض- ولی قطعاً بیشتر در موارد جنبی و قابل تحمل. تدابیری از جمله قوانین عدم تبعیض، تعلیم و تربیه ابتدایی کثرت‌گرایانه (و ممنوعیت تعقیب، آزار و اذیت گفتاری افراد) پیام‌های اخلاقی و نمادین دولت را علیه عدم تحمل یا خشونت را نشان می‌دهد.
تمایلات جنسی

هاینزه همچنین در مورد مشکلات جنسی و حقوق نیز نوشته‌است. جیمز ام. دونوان، برخی انتقادات هاینزه از سازمان‌های بین‌المللی را خلاصه می‌سازد. دونوان تصریح می‌دارد که از دیدگاه هاینزه، «ناکامی در راستای گنجانیدن گرایش جنسی در اجندای حقوق بشر سازمان ملل متحد در اواخر قرن بیشتم، نه تنها باعث حذف گرایش جنسی شد بلکه بیشتر منجر به مبهم‌سازی آن گردید که به نوبه خود برای توجیه متداوم محرویت آن مورد استفاده قرار گرفت. از نظر جنیفر ویلسون، دیگاه هاینزه به‌صورت اخص «انزوا و حذف تراجنسیتی را از قوانین ضدتبعیض» توضیح می‌هد.
سیاست‌های حقوق بشر بین‌المللی

انتقادات هاینزه از قوانین و سازمان‌های بین‌المللی نیز از موضوعات مشخص آزادی بیان و تمایلات جنسی فراتر رفته‌است. به عباره دیگر، او چگونگی سیاسی شدن سازمان‌های بین‌دولتی و غیردولتی و ناکامی آن‌ها را در امر رعایت از دستورها خود بررسی می‌نماید. طبق سخن رزا فریدمن، هاینزه توضیح می‌دهد که چگونه کشورهای عضو شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و همچنین پیشنیان آن‌ها، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد از رأی‌گیری دسته‌جمعی استفاده می‌کند تا از «حاشیه سازی جاافتاده و سیستماتیک توجه، بدور از بدترین وضعیت حقوق بشری اطمینان حاصل کند».
برخلاف نویسندگان حامی سازش سیاسی و روی‌کردهای مقطعی، هاینزه ادعا می‌کند که معیار کاربرد جهانی یکنواخت نورم‌ها و معیارهای لزوماً در هر مفهوم حقوق بشر تسجیل یافته‌است. او همچنین هشدار می‌دهد، از آنجاییکه حقوق بشر طوری ترتیب داده شده‌است تا بگونه جهانی در تمامی کشورها، بدون درنظر داشتن سیستم سیاسی تطبیق گردد، اما این قوانین بنا به تعریف هرگز الزامات و نیازمندی‌های یک دولت دموکراتیک را به‌صورت کامل برآورده نمی‌کند.
حرفه

هاینزه پس از این‌که مدرک لیسانس و کارشناسی ارشد را از دانشگاه پاریس به‌دست‌آورد، به عنوان دانشمند DAAD وارد دانشگاه آزاد برلین شد و دکترای خود را از مدرسه حقوق هاروارد دریافت کرد. پس از فلوشیپ فولبرایت در دانشگاه اوترخت، دکترای حقوقش را در دانشگاه لیدن به پایان رساند.
سایر جواز هاینزه شامل مساعدت‌های مالی از بنیاد نوفیلد؛ فلوشیپ اوبرمن (مرکز مطالعات پیشرفته، دانشگاه لوا)، فلوشیپ شاتوبریاند (وزارت تحصیلات عالی فرانسه)؛ فلوشیپ شلدون (مدرسه حقوق هاروارد)؛ مساعدت مزایای عمومی آندرس (مدرسه حقوق هاروارد) و فلوشیپ حقوق بشر سی. کلاید فرگوسن (مدرسه حقوق هاروارد) می‌باشد.
هاینزه قبل از این‌که در دانشگاه لندن منصوب شود، در کمیسیون بین‌المللی حقوق‌دانان در ژنوا و دادگاه اداری سازمان ملل متحد در نیویورک کار کرد. هاینزه به سازمان‌های حقوق بشر عفو بین‌الملل، لیبرتی و مؤسسه تنوع رسانه‌ای مشورت داده‌است. او همچنین در هیئت تحریریه مجله بین‌المللی حقوق بشر ایفای وظیفه می‌نماید.
سید رضا نیک‌نژاد

سرتیپ سید رضا نیک نژاد (۱۳۱۴ کرمانشاه-) ریاست شهربانی کل کشور را به مدت سه سال بر عهده داشت.
نیک نژاد سال ۱۳۱۴ در شهر کرمانشاه به دنیا آمد و پیش از انقلاب پلیس استان‌های کرمانشاه و خوزستان خدمت کرد. وی پس از پیروزی نقلاب به سمت ریاست شهربانی کردستان و سپس استان تهران منصوب شد. وی پس از آن به معاونت اداری و قائم مقامی شهربانی کل کشور منصوب گردید. او در تیر۱۳۶۶ به پیشنهاد علی اکبر محتشمی وزیر کشور وقت به ریاست شهربانی انتخاب شد. و تا ۹ تیرماه ۱۳۶۹ در این سمت فعالیت کرد. وی پس از آن به عنوان مشاور وزیر کشور در امور انتظامی به فعالیت‌های خود تا پایان دوره خدمت ادامه داد.
او در زمان انتصاب به ریاست شهربانی درجه سرهنگی داشت که با توجه به نامه علی اکبر محتشمی وزیر کشور و لزوم داشتن درجه امیری برای فرماندهان ژاندارمری و شهربانی با نیک نژاد و محمد سهرابی فرمانده وقت ژاندارمری درجه امیری (سرتیپی) اعطا شد.
| ن ب ورؤسای شهربانی کل کشور | ن ب ورؤسای شهربانی کل کشور |
| --- | --- |
پهلوی:  محمد درگاهی (۱۳۰۸–۱۳۰۲)  محمدصادق کوپال (۱۳۰۹–۱۳۰۸)  فضل‌الله زاهدی (۱۳۱۰–۱۳۰۹)  محمدحسین آیرم (۱۳۱۵–۱۳۱۰)  رکن‌الدین مختاری (۱۳۲۰–۱۳۱۵)  یحیی رادسر (۱۳۲۱–۱۳۲۰)  عبدالعلی اعتمادمقدم (۱۳۲۲–۱۳۲۱)  محمدحسین جهانبانی (۱۳۲۳–۱۳۲۲)  عبدالله سیف (۱۳۲۴–۱۳۲۳)  محمود خسروپناه (۱۳۲۵–۱۳۲۴)  ابراهیم ضرابی (۱۳۲۵)  محمدعلی صفاری (۱۳۲۶–۱۳۲۵)  ابراهیم ضرابی (۱۳۲۷–۱۳۲۶)  محمدعلی صفاری (۱۳۲۸–۱۳۲۷)  فضل‌الله زاهدی (۱۳۲۹–۱۳۲۸)  سید مهدی فرخ (۱۳۲۹)  محمد دفتری (۱۳۲۹)  عبدالحسین حجازی (۱۳۳۰–۱۳۲۹)  فضل‌الله زاهدی (۱۳۳۰)  حسن بقایی (۱۳۳۰)  منصور مزین (۱۳۳۰)  شمس‌الدین امیرعلائی (۱۳۳۰)  محمدابراهیم امیرتیمور کلالی (۱۳۳۰)  محمدصادق کوپال (۱۳۳۱–۱۳۳۰)  عزیزالله کمال (۱۳۳۱)  محمدکاظم صالح شیبانی (۱۳۳۱)  محمود افشارطوس (۱۳۳۲–۱۳۳۱)  نصرالله مدبر (۱۳۳۲)   محمدرضا شاهنده (۱۳۳۲)  محمد دفتری (۱۳۳۲)  مهدی‌قلی علوی مقدم (۱۳۳۹–۱۳۳۲)  ناصر امیرانصاری (۱۳۳۹)  نعمت‌الله نصیری (۱۳۴۳–۱۳۳۹)  محسن مبصر (۱۳۴۹–۱۳۴۳)  جعفرقلی صدری (۱۳۵۲–۱۳۴۹)  صمد صمدیان‌پور (۱۳۵۷–۱۳۵۲)  مهدی رحیمی (۱۳۵۷) 
جمهوری اسلامی:  محمدعلی نوروزی* (۱۳۵۷)  ناصر مجللی (۱۳۵۸–۱۳۵۷)  سید مصطفی مصطفایی (۱۳۵۸)  سید مصطفی میرسلیم* (۱۳۵۹–۱۳۵۸)  هوشنگ وحید دستجردی (۱۳۶۰–۱۳۵۹)  سید ابراهیم حجازی* (۱۳۶۱–۱۳۶۰)  جلیل صمیمی (۱۳۶۶–۱۳۶۱)  سید رضا نیک‌نژاد (۱۳۶۹–۱۳۶۶)  سید امان‌الله مرتضوی (۱۳۷۰–۱۳۶۹) 
* سرپرست: * سرپرست
آفتابگیر

عکس سیاه‌وسفید آفتابگیر، عکاس؛ مکس دوپین
آفتابگیر یک تصویر سیاه‌وسفید مربوط به سال ۱۹۳۷ در ژانر نوگرایی از عکاس مدرنیست استرالیایی مکس دوپین است. این تصویر سر و شانه‌های مردی را نشان می‌دهد که در یک ساحل دراز کشیده و در حال آفتاب گرفتن است. تصویر از زاویه‌ای پایین گرفته شده. این تصویر به عنوان یکی از نمادهای سمبلیک و بیانگر شیوه و روش زندگی استرالیایی توصیف شده‌است و به‌طور قطع، یکی از شناخته‌شده‌ترین عکس‌های استرالیا است.
عوشه

| عوشه دختر خلیفه سویدی Ousha bint Khalifa Al Suwaidi | عوشه دختر خلیفه سویدی Ousha bint Khalifa Al Suwaidi |
| --- | --- |
عوشه بنت خلیفه بن احمد بن خلیفه بن خمیس بن یاروف السویدی: عوشه بنت خلیفه بن احمد بن خلیفه بن خمیس بن یاروف السویدی
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۲۰ العین
درگذشت: ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۸ (۹۸ سال) دبی
ملیت: امارات متحده عربی
پیشه(ها): شاعر، و نویسنده
عوشه دختر خلیفه سویدی (به عربی: عوشه بنت خلیفة السویدی؛ ; ۱ ژانویهٔ ۱۹۲۰ – ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۸) همچنین معروف به فتات العرب (دختر اعراب)، عشاء الشاعر (عوشه شاعر) شاعری عرب اهل امارات متحده عربی بود. او در اواخر دهه ۱۹۹۰ خود را از سرایش شعر بازنشسته کرد و فقط به خواندن اشعار خود در مدح محمد پیامبر اسلام ادامه داد. او خواهر احمد خلیفه السویدی سیاستمدار و اولین وزیر امور خارجه امارات متحده عربی است.
سنین جوانی و تحصیل

عوشه در العین به دنیا آمد و در خانواده‌ای اهل علم و دین بزرگ شد. خانواده او عاشق ادبیات بود و عوشه غرق در اشعار نفیس شد. عایشه در دوازده سالگی شعر گفتن را آغاز کرد و در ۱۵ سالگی به دلیل شعرهای قدرتمندش به رسمیت شناخته شد. بعدها به دبی نقل مکان کرد. او یک شخصیت برجسته فرهنگی بود. او با تعداد زیادی از اشعارش در زمره بهترین شاعران شعر نبطی عرب (از لحاظ تاریخی با نام نجدی نیز شناخته می‌شود) به‌شمار می‌رود. آثار او که توسط هنرمندان محبوب اماراتی و عرب اجرا شده‌است در گسترش شعر نبطی در امارات، به ویژه در میان شاعران زن جوان اثرگذار بوده‌است. موفقیت عوشه السویدی در ژانری که مردانه بود دری را بر روی نسل بعدی شاعران زن گشود.
آثار

آثار عوشه متأثر از شاعران کلاسیک مانند المتنبی، ابوتمام و المعاری و همچنین شاعران محلی نبطی از جمله المجیدی بن ثاهر، رشید الخلاوی، سلیم بن عبدالحی و محسن حزانی است.
در سال ۱۹۸۹، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، ولیعهد دبی در آن زمان، دیوانی از اولین مجموعه اشعار منتشر شده خود را برای او فرستاد و به او به‌جای نام اصلی‌اش «فتات الخلیج» (دختر خلیج) لقب «فتات العرب» (دختر اعراب) را داد.
خلیج فارس و مناظر صحرا الهام بخش بسیاری از اشعار عوشه السویدی هستند که به مضامینی مانند عشق، خرد، میهن‌پرستی و نوستالژی می‌پردازد. این اشعار که به زبان نبطی سروده شده‌اند، تجربیات شخصی او در امارات متحده عربی و همچنین فرهنگ و گذشته این کشور را تشریح می‌کنند.
جوایز و افتخارات

امروزه از عوشه السویدی به خاطر آثار عمیقش که راه را برای شاعران زن در جهان عرب هموار کرد، یاد می‌شود. آهنگ‌های خوانندگان محبوب اماراتی و عرب تعداد زیادی از اشعار به یادگار گذاشته او را برای مردم در همه جا تکرار می‌کنند.
در سال ۲۰۰۹ او به خاطر خدماتش جایزه ابوظبی را دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۰ در یازدهمین جشنواره شعر کلاسیک شارجه برنده جایزه شد و بعداً جایزه ابوظبی را که توسط شیخ محمد بن زاید آل نهیان ارائه شد، دریافت کرد.
در سال ۲۰۱۱ یک جایزه سالانه برای شاعران زن اماراتی به نام او تأسیس شد و بخشی به افتخار او در موزه زنان دبی اختصاص یافت.
زندگی عوشه توسط رفیا قباش، رئیس دانشگاه خلیج عربی در بحرین منتشر شد.
در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۲ گوگل دودل نشان خود را در کشورهای عربی و شمال آفریقا به افتخار او تغییر داد.
حمله ازبک‌ها به خراسان (۱۵۷۸)

حمله ازبک‌ها به خراسان در سال ۱۵۷۸ میلادی به فرماندهی جلال‌خان ازبک صورت گرفت. شاه طهماسب یکم با جلال‌خان ازبک (والی مرو) شرط کرده بودند که در ازای دریافت ۳۰۰ تومان در سال، از تاراج رعایا و صحرانشینان خراسان و لشکرکشی به آن حدود خودداری کند. پس از مرگ شاه طهماسب چون این مبلغ پرداخت نشد، جلال‌خان ازبک به خراسان حمله کرد ولی از قوای مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان شکست خورد. مرتضی قلی‌خان پرناک ترکمان سرش را در انظار عموم در مشهد، بر بالای مناره‌ای گذاشت.
پس از مرگ شاه تهماسب اول در دوران کوتاه پادشاهی شاه اسماعیل دوم به دلیل بی‌لیاقتی این پادشاه، هرج و مرج سراسر ایران را فرا گرفته بود. در آغاز پادشاهی شاه محمد خدابنده جلال خان پسر دین محمد خان با سپاه بزرگی از نساوابیورد به قصد غارت و تخریب خراسان حرکت می‌کند و بدون دیدن هیچ گونه مقاومتی به حدود مشهد می‌رسد. سپس جلال خان که پایمردی هیچ قزلباشی را در برابرش نمی‌دید تا شهر جام (تربت جام) پیش رفت و آنجا را نیز به تاراج برد مرتضی‌قلی خان پرناک ترکمان در این فاصله سپاهی جمع‌آوری می‌کند. مرتضی قلی خان به سمت ازبک‌ها هجوم برده و آنها را شکست می‌دهد و جلال خان را اعدام می‌کند.
پطرس

«پترس» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، پترس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| پاپ مقدس پطرُس | پاپ مقدس پطرُس |
| --- | --- |
رسول، اندرز دهنده، شهید: رسول، اندرز دهنده، شهید
پطرُسِ قدیس. اثری از پیتر پل روبنس در حالیکه کلیدهای بهشت و جهنّم سیاه (تاریکی و جهنّم) و طلایی (نور و بهشت) را در دست دارد و جامهٔ پشمینهٔ پاپ را بر تن.: پطرُسِ قدیس. اثری از پیتر پل روبنس در حالیکه کلیدهای بهشت و جهنّم سیاه (تاریکی و جهنّم) و طلایی (نور و بهشت) را در دست دارد و جامهٔ پشمینهٔ پاپ را بر تن.
کلیسا: مسیحیت اولیه
منصوب‌شده در: ۳۰ میلادی
پایان دوره: ۶۴ یا ۶۷ میلادی
پیشین: تحلیف‌گر (نخستین پاپ)
جانشین: لینوس
رسته‌ها: رسته‌ها
انتصاب: توسط عیسی
اطلاعات فردی: اطلاعات فردی
نام هنگام تولد: شَمعون (سایمون)
زادهٔ: نامعلوم بیت صیدا، بلندی‌های جولان، سوریه، امپراتوری روم
درگذشت: ح ۶۴ میلادی نمازخانه کلمنتین، واتیکان هیل، رم، امپراتوری روم
والدین: یوحنا
پیشه: ماهیگیر
قدوسیت: قدوسیت
روز بزرگداشت: Main feast (به همراه پولس) ۲۹ ژوئن (کلیسای کاتولیک، کلیسای ارتدکس شرقی، ارتدوکسی مشرقی، انگلیکان، لوتریانیسم) Chair of St Peter در رم ۱۸ ژانویه (Pre-1960 گاهشمار رومی) Confession of St Peter ۱۸ ژانویه (انگلیکان) Chair of St Peter ۲۲ فوریه (کلیسای کاتولیک) St Peter in Chains ۱ اوت (pre-1960 گاهشمار رومی)
تکریم‌شده در: همهٔ کلیساهای مسیحی
صفت‌ها: کلیدهای بهشت، pallium, papal vestments, خروس، man crucified head downwards, vested as an Apostle, holding a book or scroll. Iconographically, he is depicted with a bushy white beard and white hair.
پشتیبانی: Patronage list
زیارتگاه‌ها: کلیسای سن پیترو
پِطرُس (به لاتین: Petrus) یا شمعون، یکی از دوازده حواری عیسی مسیح، رهبران کلیسای مسیحیت اولیه بودند. پطرس توسط عیسی مسیح در گفتگوی «صخرهٔ کلیسای من» در متی ۱۶:۱۸ به پیشوایی مسیحیان و مسیحیت برگزیده شد و این همان مقامی بود که مسیحیان کاتولیک آن را مقام «پاپ» می‌دانند و در نتیجه کلیسای کاتولیک پطرس را نخستین پاپ می‌داند که ۳۱ سال پاپ بود. همهٔ کلیساهای مسیحی باستان پطرس را به عنوان قدیسی مهم و بزرگ می‌شمارند و او را بانی کلیسای انطاکیه و بعدتر کلیسای رم می‌دانند، ولی در خصوص اقتدار جانشینان متعدد او در مسیحیت امروز اختلاف نظر دارند.
او در حدود سال یک میلادی در بیت صیدا به دنیا آمد. طبق سنت مسیحی، حکومت روم پطرس را در سال ۶۴ میلادی و در پایتخت این کشور (در رم) اعدام کرد.
مقبره وی در زیر کلیسای بزرگ واتیکان قرار دارد.
خانواده پطرس

خانوادهٔ پطرس در جلیل در شهر بیت صیدا زندگی می‌کردند. آن‌ها هم خود ماهی‌گیر بودند و هم چندین قایق ماهی‌گیری داشتند، که به دیگران اجاره می‌دادند.
پدر پطرس یونا نام داشت. نام اصلی پطرس، شمعون بود. شمعون بعدها توسط عیسی مسیح به «کیفا» یا همان «پطرس» که به معنای صخره است ملقب شد. او برادری به نام اندریاس داشت، که پیش از او به عیسی مسیح ایمان آورد.
پطرس در مسیحیت

«پطرس» شکلِ یونانی شدهٔ واژهٔ آرامی «کیفا» به معنی «صخره» است. بر اساس انجیل، علت نامگذاری شمعون به «پطرس» توسط عیسی مسیح اینگونه عنوان می‌شود:
«من بر این صخره کلیسای خود را بنا می‌کنم، و قدرت‌های جهنم، هرگز قادر به نابودی آن نخواهند بود. من کلیدهای ملکوت خدا را در اختیار تو (پطرس) می‌گذارم تا هر دری را بر روی زمین بگشایی در آسمان نیز گشوده شود و هر دری را بر روی زمین ببندی، در آسمان بسته شود»
انجیل مرقس:
بر اساس سنّت مسیحی، مرقس رسول (نگارندهٔ انجیل مرقس)، شاگرد و دستیار پطرس رسول بود -پطرس او را فرزند ایمانی خود می‌نامد- که پسرعموی برنابا رسول و همکار/همیار پولس رسول بود. مرقس رسول انجیل مرقس را بر اساس روایت پطرس رسول به کتابت درآورد؛ به عبارت دیگر، راوی انجیل مرقس، پطرس رسول می‌باشد که مرقس آن‌ها را مکتوب نموده است. قدیمی‌ترین اشارهٔ به جای مانده به این موضوع، در متن‌های به جای مانده از پاپیاس و ایرنائوس است، که از شحصیت‌های شناخته شده در مسیحیت اولیه (قرن اول و دوم میلادی) هستند.
رسالهٔ اول پطرس و رسالهٔ دوم پطرس:
در سنت مسیحی، پطرس را نویسندهٔ دو رساله (رسالهٔ اول پطرس و رسالهٔ دوم پطرس) از مجموعهٔ کتب/رساله‌های موجود در بخش عهدجدید از کتاب مقدس مسیحی دانسته‌اند. لازم است ذکر شود که با توجه به حرفهٔ پطرس (ماهی‌گیری) این احتمال هست که وی خود قادر به نوشتن نبوده باشد و سخنان خود را توسط یک دستیار/مترجم به کتابت درآورده باشد. این احتمال با توجه به بخش پایانی رسالهٔ اول پطرس تقویت می‌شود: "این نامه را توسط سیلوانوس، که او را برادری وفادار به شمار می‌آورم در چند کلمه می‌نویسم و موعظه و گواهی می‌دهم که…"
مقام پطرس در مسیحیت:
پطرس، در مسیحیت، حواری و شاگرد ارشد عیسی مسیح می‌باشد، که عیسی مسیح «کلیسا» و به عبارتی «مسیحیت» را به هدایت او بنا می‌کند. هر چهار انجیل (انجیل مرقس، انجیل لوقا، علی‌الخصوص انجیل متی و انجیل یوحنا) به مقام پطرس بین شاگردان مسیح تأکید کرده‌اند. در انجیل یوحنا، عیسی مسیح خطاب به پطرس رسول، از او می‌خواهد تا مسیحیان را هدایت کند. یوحنای رسول که خود یکی از دوازده حواری بود، در این انجیل به احترامی که برای پطرس رسول قائل بوده است تأکید کرده و در شرح واقعهٔ رستاخیز مسیح می‌نویسد، "هر دو با هم می‌دویدند، اما آن شاگرد دیگر [یوحنا] در جلو، تندتر از پطرس می‌دوید و نخست بر سر قبر آمد. خم شده نظر کرد که کفن در آنجا مانده بود، اما وارد قبر نشد. سپس شمعون پطرس نیز که عقب تر از او [یوحنا] بود رسید و به درون قبر وارد شد… پس آنگاه شاگرد دیگر [یوحنا] که نخست بر قبر رسیده بود، وارد شد .."؛ به این ترتیب یوحنا در نقطهٔ اوج ایمان مسیحیت -رستاخیز مسیح- با ورود نخست پطرس رسول به مقبرهٔ خالی مسیح، بر جایگاه پطرس رسول تأکید می‌کند.
در اعتقادنامهٔ مسیحیان کاتولیک، پطرس رسول، ارشدِ سایر حواریون و سنگ بنای کلیسا دانسته می‌شود که عیسی مسیح، کلید رستگاری و کلیسا را در اختیار او قرار داد.
پطرس در قرآن و منابع اسلامی

مقالهٔ اصلی: شمعون الصفا
برخی از مفسرین معتقدند پطرس یکی از سه رسول یاد شده در داستان اصحاب قریه است که در قرآن، سوره یس آیه۱۳–۳۶ بیان شده است. روایات در این که شهر این قوم همان شهر باستانی انطاکیه است هم‌نظر هستند. اگرچه مضامین تا اندازه‌ای با منابع مسیحی سازگار است، اما در برخی عناصر داستان تفاوت‌هایی نیز به چشم می‌خورد. ماجرای رفتن برنابا و پولس به انطاکیه، و تبلیغ در آن جا و پیوستن پطرس به آن‌ها، در کتاب اعمال رسولان در باب‌های ۱۱ تا ۱۳ به تفصیل وارد شده است، اما با متن قرآن تفاوت‌هایی دارد؛ برخی روایات در صدد توضیح این اختلاف به جای پولس، توما و برخی یعقوب را می‌گذارند و آمدن پطرس به سوی انطاکیه برای آزادی دو رسول دیگر از زندان پادشاه انطاکیه را تأیید می‌کنند.در منابع اسلامی نیز او با نام شمعون و معمولاً با لقب «صفا» معرفی می‌شود. «صفا» شکل عربی کلمه کیفا در زبان آرامی است به معنای صخره. می‌توان این عنوان را مترادف «شمعون پطرس» در عهد جدید دانست؛ از همین منابع بر می‌آید که او از بستگان عیسی بوده است. علی ابن ابراهیم قمی در تفسیر خویش، به نقل از جعفر صادق بر این نکته تأکید می‌کند که او یگانه پیشوای مسیحیان، و وصی عیسی پس از او بوده است.
عبدالرحیم سلیمانی اردستانی در کتاب خود می‌نویسد: پس از عیسی، پطرس علاوه بر تبلیغ مسیحیت، دوباره به شغل ماهیگیری مشغول شد. در سال‌های نخست پس از عیسی نزاعی الاهیاتی میان مسیحیان درگرفت. نخستین و مهم‌ترین جدایی در تاریخ مسیحیت، همان جدایی پولس از حواریان و در رأس آنان پطرس است. گاهی گروه یهودیان تازه‌مسیحی‌شده در آن سال‌ها، مانند ناصریان و ابیونی‌ها، را زیر رهبری حواریان به ویژه پطرس و یعقوب پسر حلفا عنوان می‌کنند.
قتل پطرس

در سال ۶۴ میلادی، نرون (امپراتور روم) دستور به آتش زدن رُم (پایتخت روم) داد و سپس تقصیر را بر گردن مسیحی‌ها نهاد. از این رو که پطرس رهبر کلیسا بود وی را دستگیر کرده و واژگون به خواست خودش بر صلیب کردند؛ زیرا خود وی گفت من لیاقت ندارم مانند عیسی مسیح بمیرم. به این ترتیب تخمین زده می‌شود پطرس بین سال‌های ۶۴ تا ۶۸ میلادی توسط دولت روم اعدام شده باشد.
نوشته های منسوب به پطرس

در مجموعه ی کتاب مقدس در عهد جدید که شامل متون رسمی و مقدس مسیحیان است، دو رساله منسوب به پطرس وجود دارد. علاوه بر متون رسمی عهد جدید، در ادبیات مسیحی غیر رسمی (آپوکریفای عهد جدید) متونی وجود دارند که خود را به پطرس شمعون منسوب می کنند. بخش پایانی نسخه انجیل پطرس که احتمالاً در ميانه ي قرن دوم ميلادي توسط شخصی ناشناس نوشته شده یکی از آنها است.  نوشته دیگر مکاشفه پطرس است که در فهرست موراتورین یاد شده است و نشان می دهد که چه اهمیت ویژه ای داشته است.  به نظر می رسد مکاشفه پطرس که دو کتاب است، بین سال های 100 تا 150 پس از میلاد نوشته شده باشد.  نوشته دیگر اعمال پطرس است که یکی از قدیمی ترین اعمال رسولان در مسیحیت است و احتمالا مربوط به اواخر قرن دوم پس از میلاد است.
قاب ساز

قاب‌ساز (به زبان انگلیسی: framer )"یا قاب بند"کسی است که قاب میسازد ( یا به آن را میبندد و شکل می‌دهد). مواد و مصالح مورد استفاده برای  قاب سازی معمولاً چوب، چوب مهندسی شده یا فولاد سازه ای هستند.
صنعت ساختمان

در ساخت و ساز ساختمان یک قاب ساز  یا قاب بند درواقع همان نجار است که عناصر اصلی سازه ای یک ساختمان با اسکلت چوبی به نام قاب را مونتاژ می کند، که به این کار قاب بندی چوبی میگویند.
هنر

قاب ساز شخصی است که برای آثار هنری و عکس ها قاب عکس می سازد.
↑  "Framer". def. 1. and "Frame, v." def. 5 and 7. Oxford English Dictionary Second Edition on CD-ROM (v. 4.0) © Oxford University Press 2009
ارشی خان

| ارشی خان | ارشی خان |
| --- | --- |
ارشی خان در سال ۲۰۱۸: ارشی خان در سال ۲۰۱۸
پیشه(ها): بازیگر، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴– تاکنون
شناخته‌شده برای: بیگ باس ۱۱ بیگ باس ۱۴
آرشی خان، یک مدل هندی، بازیگر، مشهور اینترنتی و شخصیت تلویزیونی است. او به حزب کنگره ملی هند پیوست تا در انتخابات ۲۰۱۹ بمبئی شرکت کند. خان قبل از اینکه حرفه بازیگری و مدلینگ را دنبال کند، یک فیزیوتراپیست بود.
خان و خانواده اش زمانی که خان چهار ساله بود از افغانستان به هند نقل مکان کردند. خان تحصیلات خود را در بوپال گذراند. بعداً خان به بمبئی رفت تا شانس خود را در بازیگری و مدلینگ امتحان کند.
ارشی که به کنگره ملی هند پیوسته بود به دلیل تعهدات حرفه ای استعفا داد. ارشی در سال ۲۰۲۱ به مدرسه کشتی کج گریت کالی سی‌دابلیویی (CWE) پیوست
در سال ۲۰۲۱، خان به دلیل کپی برداری از لیدی گاگا و پوشیدن پاره ای از لباس جوایز موسیقی ویدئویی ام تی وی ۲۰۲۰ در مراسم بعد از مهمانی بیگ باس ۱۴ مورد انتقاد قرار گرفت.
در مارس ۲۰۲۱، خان پس از انتشار پستی در مورد مفتی منک و گفت که او یک فروشنده اسلامی است مورد انتقاد شدید قرار گرفت.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | زبان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | مالی میشتو | تامیل | اولین فیلم تامیل |
| ۲۰۱۴ | آخرین امپراتور | هندی | اولین فیلم هندی |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | بیگ باس ۱۱ | شرکت کننده | در روز ۸۴ اخراج شد |
| ۲۰۱۸ | لیگ کریکت باکس - فصل ۳ | شرکت کننده | شرکت کننده در تیم کلکته |
| ۲۰۱۸ | کالج و بیمارستان Savitri Devi | نایانتارا |  |
| ۲۰۱۹ | لیگ کریکت باکس - فصل ۴ | شرکت کننده | بازیکن Ajmergarh Royals |
| ۲۰۱۹ | ویش | کالانکینی |  |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ | بیگ باس ۱۴ | چلنجر | در روز ۶۵ وارد شد و در روز ۱۲۷ اخراج شد |
فیلم‌شناسی > ظواهر خاص

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | سرگرمی کی راات | خودش |
| ۲۰۱۸ | عشق من مرجوان | خودش |
فیلم‌شناسی > سری وب

| سال | سلسله | نقش | یادداشت | مرجع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | مری اور مارلو | مریم |  |  |
| ۲۰۲۰ | خواسته‌های شیطانی | کمینه |  |  |
| ۲۰۲۱ | رائت کی رانی بیگم جان | بیگم جان |  |  |
فیلم‌شناسی > نماهنگ

| سال | عنوان | هنرمند | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | Garamm Chulha Me Hat N Lagava | پریا، راجش جا | خودش |
| ۲۰۱۸ | گادی‌های مری فراری | ویکی تاکور | خودش |
| ۲۰۱۹ | بندی | ویجی وارما | خودش |
| ۲۰۱۹ | رز ولنتاین | ویکی کجلا | خودش |
| ۲۰۱۹ | نایین نشیله | اس بی هاریانوی | خودش |
| ۲۰۱۹ | کت و شلوار پاتیالا | آکی آریان | خودش |
| ۲۰۱۹ | پیار دی ABC | جایدف | خودش |
| ۲۰۲۰ | چاملی | ویجی وارما | خودش |
| ۲۰۲۱ | کروپا راهو د | روشیکش شلار | خودش |
جوایز و نامزدها

| سال | جایزه | دسته‌بندی | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | کنفرانس رهبری هند | سرگرمی سال ۲۰۱۸ امور هند | برنده |
| ۲۰۱۹ | جوایز کالاکار | سلبریتی و سرگرمی محبوب اینترنتی سال ۲۰۱۹ | برنده |
درجه‌های نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران

درجه‌های نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به درجات نظامی مرسوم در نیروهای مسلح ایران اشاره دارد، که از ۳ سازمان نظامی شامل: ارتش جمهوری اسلامی ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران تشکیل می‌شود. درجه‌های ارتش به ۴ نیرو شامل: نیروی زمینی، نیروی هوایی، نیروی پدافند هوایی و نیروی دریایی، درجه‌های سپاه به دو بخش (نیروی زمینی و نیروی هوافضا در یک بخش و نیروی دریایی به‌عنوان بخش دوم) هم‌چنین درجه‌های فراجا تقسیم می‌گردد.