مارتین ون بیورن
ریاست جمهوری (1837–1841) > انتخابات ریاست جمهوری 1840

ون بیورن به راحتی در کنوانسیون ملی دموکرات ها در سال 1840 در بالتیمور، مریلند، برای دومین دوره نامزد شد، اما او و حزبش در سال 1840 با انتخابات دشواری روبرو شدند. ریاست جمهوری ون بیورن، با اقتصاد ایالات متحده که در رکود شدید فرو رفته بود، امری دشوار بود.و سایر مسائل تفرقه‌انگیز، مانند برده‌داری، گسترش غرب، و تنش‌ها با بریتانیا، فرصت‌هایی را برای مخالفان سیاسی ون بیورن - از جمله برخی از دموکرات‌های دیگرش - فراهم می‌کند تا از اقدامات او انتقاد کنند.اگرچه تغییر نامزدی ون بیورن هرگز مورد تردید نبود، استراتژیست های دموکرات شروع به زیر سوال بردن خرد ماندن جانسون در بلیط کردند.حتی رئیس جمهور سابق جکسون پذیرفت که جانسون یک مسئول است و بر جیمز ناکس پولک، رئیس سابق مجلس نمایندگان از تنسی به عنوان معاون جدید ون بیورن اصرار داشت.ون بیورن تمایلی به کنار گذاشتن جانسون نداشت، که در میان کارگران و رادیکال‌های شمال محبوب بود و تجربه نظامی را به بلیط اضافه کرد، که ممکن است در برابر نامزد احتمالی ویگ ویلیام هنری هریسون مهم باشد.به جای معرفی مجدد جانسون، کنوانسیون دموکرات تصمیم گرفت به رهبران حزب دموکرات ایالتی اجازه دهد نامزدهای معاون رئیس جمهور را برای ایالت های خود انتخاب کنند.
ون بیورن امیدوار بود که ویگ ها کلی را به عنوان نامزد ریاست جمهوری معرفی کنند، که به ون بیورن اجازه می داد تا کمپین 1840 را به عنوان درگیری بین سیستم خزانه داری مستقل ون بیورن و حمایت کلی از یک بانک ملی انتخاب کند.با این حال، به جای نامزد کردن سخنگویان قدیمی حزب مانند کلی و دنیل وبستر، کنوانسیون ملی ویگ در سال 1839 هریسون را نامزد کرد که در طول دوران حرفه‌ای خود در پست‌های دولتی مختلف خدمت کرده بود و به خاطر رهبری نظامی خود در نبرد تیپکانو و جنگ 1812 به شهرت رسیده بود.رهبران ویگ مانند ویلیام سیوارد و تادئوس استیونس بر این باور بودند که سابقه جنگ هریسون به طور موثر با درخواست‌های مردمی حزب دموکرات مقابله می‌کند.ویگ ها برای معاونت رئیس جمهور، سناتور سابق جان تایلر از ویرجینیا را نامزد کردند.کلی از شکست خود در کنوانسیون عمیقاً ناامید شد، اما با این وجود حمایت خود را پشتیبان هریسون کرد.
ویگ‌ها هریسون را به عنوان مخالف رئیس جمهور معرفی کرد که او را ناکارآمد و فاسد می دانستند.ویگ‌ها همچنین ون بیورن را به‌عنوان یک اشراف‌سالار به تصویر می‌کشیدند که در کاخ سفید با سبکی بالا زندگی می‌کند، در حالی که آنها از تصاویر هریسون در کلبه چوبی در حال نوشیدن آب سیب استفاده می‌کردند تا رأی‌دهندگان را متقاعد کنند که او مردی از مردم است.آنها ضرباتی مانند "ون، ون، یک مرد مصرف شده است" و "مارتین ون ویران" را پرتاب کردند و او را در روزنامه ها و کاریکاتورها مسخره کردند.مسائل مربوط به سیاست در کمپین غایب نبود. ویگ‌ها دستکاری‌های اجرایی ادعایی جکسون و ون بیورن را مورد تمسخر قرار دادند، در حالی که خواستار یک بانک ملی و تعرفه‌های بالاتر بودند.دموکرات ها تلاش کردند تا بر روی سیستم خزانه داری مستقل کارزاری کنند، اما شروع کاهش تورم این استدلال ها را تضعیف کرد.شور و شوق برای "Tippecanoe and Tyler Too"، همراه با بحران شدید اقتصادی کشور، باعث شد که ون بیورن نتواند برای دور دوم انتخابات ریاست جمهوری را به دست آورد.هریسون با رای مردمی 1,275,612 به 1,130,033 و اختلاف رای انتخاباتی 234 به 60 برنده شد.80 درصد از واجدین شرایط در روز انتخابات به پای صندوق های رای رفتند.ون بیورن در واقع آرای بیشتری نسبت به او در سال 1836 به دست آورد، اما موفقیت ویگ در جذب رای دهندگان جدید بیش از دستاوردهای دموکرات ها را لغو کرد.علاوه بر این، ویگ‌ها برای اولین بار اکثریت را در مجلس نمایندگان و سنا به دست آوردند.