stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خوژوف
تاریخچه

شواهد تاریخی حاکی از آن است که در سده دوازدهم میلادی شهر خوژوف به صورت دهکده‌ای کوچک قرار داشت. اما در قرن هیجدهم میلادی و وارد شدن اروپا به مرحله صنعتی و کشف معادن عظیم زغال سنگ در تپه‌های سیلیسین در کنار دهکده هورشاو و ورود مهاجران جویای کار به این منطقه، دهکده دنج هورشاو تبدیل به شهری در حال رشد شد. چند سال بعد دولت لهستان اقدام به تأسیس کارخانه ذوب آهن در شهر هورشاو کرد و این آغازی بود برای تبدیل این شهر کوچک به قطبی صنعتی در لهستان.
پس از پایان جنگ جهانی اول و شکست امپراتوری آلمان، لهستان استقلال خود را دوباره بازیافت و در سال ۱۹۱۸ رسماً اعلام استقلال کرد. اما دوران استقلال دیری نپایید و با یورش آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، شهر هورشاو هم در سپتامبر همان سال به اشغال ورماخت درآمد. در این دوران آلمان با استفاده از کارخانجات و امکانات شهر صنعتی هورشاو بخشی از نیازهای چرخ عظیم جنگی خود را پر می‌کرد. در سالهای پایانی جنگ آلمانها در شهر خوژوف دو اردوگاه کار اجباری و اردوگاه مرگ هولوکاست را برپا کردند که نهایتاً با شکست ورماخت در سال ۱۹۴۵ شهر هورشاو آزاد شد.
همینک شهر خوژوف یکی از مراکز مهم صنعتی لهستان به‌شمار می‌رود.
مکان شهر هورشاو در نقشه کشور لهستان با نقطه قرمز نشان داده شده‌است.
ترکستان، قزاقستان

مکان
| ترکستان Түркістан تۇرکىستان Туркестан | ترکستان Түркістан تۇرکىستان Туркестан |
| --- | --- |
مقبره خواجه احمد یسوی: مقبره خواجه احمد یسوی
استان: ترکستان
حکومت: حکومت
 • Akim (شهردار): Ashirbekov Bakitzhan Aydarhanovich
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • شهر: ۲۲۷۰۹۸
 • شهری: ۱۴۲۸۹۹
ترکستان (به قزاقی: Түркістан، تۇرکىستان) یا حضرت ترکستان یا یَسی شهری در استان ترکستان کشور قزاقستان است که در سرشماری سال ۲۰۰۹ میلادی، ۱۴۲٬۸۹۹ نفر جمعیت داشته است و از دوران تاریخ باستان به‌عنوان شهر شناخته می‌شده است.
با ارتقاء شهر چیمکند به «شهر هم‌درجه استان» و استقلال آن از حوزه اداری استان قزاقستان جنوبی، این شهر به عنوان مرکز جدید استان قزاقستان جنوبی انتخاب و نام استان نیز به استان ترکستان تغییر داده شد. در راستای سیاست‌های پانترکیسمی نظربایف و دولت قزاقستان این شهر از سال ۲۰۱۸ به جای چیمکند مرکز استان قزاقستان جنوبی انتخاب و نام استان نیز به استان ترکستان تغییر داده شد.
خواجه احمد یسوی، صوفی معروف، در اسپیجاب زاده شد اما در یسی زیست و نام او نیز منسوب به همین شهر است.
ادبیات مصر باستان

هیروگلیف‌هایی از معبد ستی یکم که اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود.
ادبیات مصر باستان به زبان مصری از دوره فراعنه مصر تا پایان تسلط رومی‌ها نوشته شده است. این آثار قدیمی‌ترین مجموعه ادبیات مصری را تشکیل می‌دهند. به همراه ادبیات سومری، این آثار به عنوان اولین ادبیات جهان در نظر گرفته می‌شوند.
نوشتن در مصر باستان—چه به خط هیروگلیف و چه به خط هیراتی—برای اولین بار در اواخر هزاره چهارم قبل از میلاد، در مرحله پایانی دوره پیش از سلسله‌های مصر، پدیدار شد. تا زمان پادشاهی کهن (قرن ۲۶ تا ۲۲ قبل از میلاد)، آثار ادبی شامل متون تدفینی، نامه‌ها و مکاتبات، سرودها و اشعار، و همچنین متون خودزندگی‌نامه‌ای بود که به شرح زندگی و کارنامه مقامات برجسته اداری می‌پرداخت. تا اوایل پادشاهی میانه (قرن ۲۱ تا ۱۷ قبل از میلاد) بود که ادبیات روایی مصر شکل گرفت. این تحول به عنوان یک "انقلاب رسانه‌ای" توصیف شده است که به گفته ریچارد بی. پارکینسون، نتیجه ظهور طبقه روشنفکر کاتبان، حساسیت‌های فرهنگی جدید نسبت به فردیت، سطح بی‌سوادی بی‌سابقه و دسترسی گسترده به مواد نوشتاری بود.  بنابراین، خلق ادبیات فعالیتی نخبه‌گرایانه بود که توسط طبقه کاتبان وابسته به دفاتر دولتی و دربار فرعون حاکم انحصاری شده بود. با این حال، در میان پژوهشگران مدرن اجماع کامل وجود ندارد که ادبیات مصر باستان تا چه اندازه به نظم اجتماعی-سیاسی دربارهای سلطنتی وابسته بوده است.
تاریخچه

نوشتن در مصر باستان - اعم از هیروگلیف و هیراتیک - برای اولین بار در اواخر هزاره چهارم قبل از میلاد در مرحله اواخر مصر پیش از سلسله ظاهر شد. در زمان پادشاهی کهن مصر (قرن ۲۶ قبل از میلاد تا قرن ۲۲ قبل از میلاد)، آثار ادبی شامل متون تشییع جنازه، رساله‌ها و نامه‌ها، سرودها و اشعار، و متون یادبود خودزندگینامه ای بود که کارنامه مقامات برجسته اداری را بازگو می‌کرد. تا اوایل پادشاهی میانه مصر (قرن ۲۱ قبل از میلاد تا قرن ۱۷ قبل از میلاد) بود که ادبیات داستانی مصری ایجاد شد. این یک «انقلاب رسانه‌ای» بود که به گفته ریچارد بی. پارکینسون، نتیجه ظهور طبقه روشنفکری از کاتبان، حساسیت‌های فرهنگی جدید در مورد فردیت و دسترسی جریان اصلی به مطالب نوشتاری بود؛ بنابراین آفرینش ادبیات یک فعالیت برای نخبگان بود که در انحصار طبقه کاتبان وابسته به ادارات دولتی و دربار سلطنتی فرعون حاکم بود. با این حال، در مورد وابستگی ادبیات مصر باستان به نظم سیاسی-اجتماعی دربارهای سلطنتی، بین محققان مدرن اتفاق نظر کاملی وجود ندارد.
نوشتار

ریچارد بی. پارکینسون و لودویگ دی. مورنز می‌نویسند که ادبیات مصر باستان - که به‌طور محدود به عنوان belles-lettres ("نوشته زیبا") تعریف می‌شود - تا اوایل سلسله دوازدهم پادشاهی میانه به صورت مکتوب ثبت نشده بود. متون پادشاهی قدیم عمدتاً برای حفظ فرقه‌های الهی، حفظ روح در زندگی پس از مرگ، و مستندسازی گزارش‌هایی برای کاربردهای عملی در زندگی روزمره خدمت می‌کردند. تا زمان پادشاهی میانه بود که متون با هدف سرگرمی و کنجکاوی فکری نوشته می‌شد. پارکینسون و مورنز همچنین بر این باورند که آثار مکتوب پادشاهی میانه رونویسی از ادبیات شفاهی پادشاهی قدیم بوده‌است. معروف است که برخی از شعرهای شفاهی در نوشته‌های بعدی حفظ شده‌است. به عنوان مثال، آهنگ‌های زباله دان‌ها به عنوان آیات نوشته شده در کتیبه‌های مقبره پادشاهی قدیم حفظ می‌شد.
نامه‌های خصوصی

قدیمی‌ترین نامه‌های خصوصی شناخته‌شده روی پاپیروس در معبدی یافت شد که مربوط به دوران سلطنت جدکارع (۲۴۱۴–۲۳۷۵ قبل از میلاد) از دودمان پنجم مصر است. تاریخ نامه‌های بیشتری به سلسله ششم، زمانی که زیرژانر رساله آغاز شد، می‌باشد. متن آموزشی کتاب کیمیت، مربوط به دودمان یازدهم مصر، حاوی فهرستی از سلام‌های رساله ای و روایتی با پایان‌نامه و اصطلاحات مناسب برای استفاده در زندگی‌نامه‌های یادبود است. سایر نامه‌های اوایل پادشاهی میانه نیز یافت شده‌اند که از فرمول‌های رساله‌ای مشابه کتاب کیمیت استفاده می‌کنند. پاپیروس‌های حقاناخت، نوشته یک کشاورز نجیب‌زاده، مربوط به سلسله یازدهم است و نشان دهنده برخی از طولانی‌ترین نامه‌های خصوصی است که در مصر باستان نوشته شده‌است.
ترک‌شرفلی

Village
| Türkşerefli | Türkşerefli |
| --- | --- |
Village: Village
District: هیمنه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
تورک شرفلی، هایمانا (به لاتین: Türkşerefli, Haymana) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در هیمنه واقع شده‌است.
اویدو (رومانی)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Ovidiu image_shield=ROU CT Ovidiu CoA> jpg | Ovidiu image_shield=ROU CT Ovidiu CoA> jpg |
| --- | --- |
شهر: شهر
مسجد اویدو: مسجد اویدو
Status: Town
Component villages: Poiana, Culmea
حکومت: حکومت
 • شهردار: George Scupra (Social Democratic Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۲٫۶۳ کیلومتر مربع (۳۱٫۹۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: کاهش۱۲٬۳۴۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: http://www.primariaovidiu.ro/
شهر اویدو (به رومانیایی: Ovidiu) در شهرستان کونستانس در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۳٬۴۵۸ نفر است.
پانگاسینان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فیلیپین
| پانگاسینان | پانگاسینان |
| --- | --- |
استان: استان
جانمای استان پانگاسینان در نقشه فیلیپین: جانمای استان پانگاسینان در نقشه فیلیپین
مرکز: لینگایان
 • رتبه: ام
 • رتبه: ام
  • رتبه: ام
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸+ (PHT)
زبان: زبان تاگالوگ، انگلیسی
پانگاسینان (Pangasinan) یکی از استان‌های کشور فیلیپین است. این استان بخشی از جزیرهٔ لوزون به شمار می‌رود.
مرکز این استان شهر لینگایان است. جمعیت آن حدود دو میلیون و ششصد هزار نفر است. مساحت این استان پنج هزار و سیصد و شصت کیلومتر مربع است.
توبیاس وندل

توبیاس وندل (آلمانی: Tobias Wendl؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۸۷) لژسوار اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۷ مدال طلا، ۱۰ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
خینالیق

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| خینالیق Xınalıq | خینالیق Xınalıq |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان قوبا
ارتفاع: ۲٬۳۵۰ متر (۷۷۱۰ فوت)
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۲٬۰۷۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
خینالیق روستایی تاریخی در شمال شرقی جمهوری آذربایجان است که پیشینه آن به دوران پادشاهی آلبانیای قفقاز بازمی‌گردد. این روستا روی کوه‌های شهرستان قوبا قرار دارد. این روستا همچنین یکی از دورترین و سخت دسترس‌ترین نقاط در قفقاز است. این روستا ۲۰۰۰ نفر جمعیت دارد. تعداد اندکی از بومیان منطقه به زبان خینالیقی که از خانواده زبان‌های قفقاز شمال شرقی می‌باشد سخن می‌گویند؛ همچنین دیگر ساکنان به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. این منطقه قدمت بسیار زیادی دارد و مملو از آثار هندوها و بوداییان است و همچنین آثار بسیاری از دین زرتشت در این منطقه وجود دارد.
تاریخچه سیفلیس

نقاشی جرارد دی لایریس به دست رامبرانت، حدود ۱۶۶۵–۶۷، رنگ روغن روی بوم، دی لایریس که خود نقاش و نظریه‌پرداز هنر بود، از سفلیس مادرزادی رنج می‌برد و این بیماری به شدت موجب تغییر شکل صورت او شده بود و در نهایت منجر به کوری وی شد.
تاریخچه سفلیس موضوعی است که بر روی آن مطالعات بسیار زیادی شده است، اما هنوز خاستگاه دقیق سفلیس مورد مناقشه است. می‌دانیم که سیفلیس پیش از ورود اروپاییان به قاره آمریکا در این قاره وجود داشت. مناقشه بر سر این است که آیا سفلیس در جای دیگری در جهان هم وجود داشت یا خیر. در این مورد دو فرضیه اولیه وجود دارد:
فرضیه کلمبی: طبق این فرضیه سفلیس در بازگشت خدمه از سفر دریایی کریستف کلمب از قاره آمریکا به اروپا وارد شد.
فرضیه پیشاکلمبی: این فرضیه بر این باور است که سفلیس از قبل در اروپا وجود داشته، اما ناشناخته بوده است.
شواهد موجود بیشتر از فرضیه کلمبی حمایت می‌کنند.
اولین نمونه‌های گسترش سفلیس در اروپا مربوط به سال‌های ۱۴۹۴/۱۴۹۵ در ناپل ایتالیا، طی حمله فرانسوی‌ها به ثبت رسیده‌اند. به علت شیوع این بیماری با بازگشت سربازان فرانسوی، این بیماری در برخی زبان‌ها به «بیماری فرانسوی» معروف شد و هنوز هم به صورت سنتی آن را به این نام می‌خوانند. در سال ۱۵۳۰، برای نخستین بار یک شاعر و پزشک ایتالیایی به نام گیرولامو فراکاستورو نام «سفلیس» را برای عنوان یکی از اشعار خود به زبان لاتین به کار برد. این شعر با وزن شش ضربی داکتیلیک، شیوع این بیماری در ایتالیا را توصیف می‌کند. همچنین به لحاظ تاریخی این بیماری به «آبله بزرگ» نیز مشهور است.
نخستین بار فریتز شادین و اریش هوفمان در سال ۱۹۰۵ باکتری‌ای را که باعث این بیماری می‌شود، یعنی «ترپونما پالیدیوم» شناسایی کردند. اولین درمان مؤثر (سالوارسان) در سال ۱۹۱۰ توسط پل الریخ به کار گرفته شد، که با بررسی استفاده از پنی‌سیلین و تأیید کارایی آن در سال ۱۹۴۳ ادامه یافت. قبل از ظهور درمان مؤثر، استفاده از جیوه و روش قرنطینه و درمان‌هایی که اغلب بدتر از خودِ بیماری بودند، رواج داشتند. احتمال می‌رود بسیاری از چهره‌های مشهور تاریخی مانند هنری هشتم،  فرانتس شوبرت، آرتور شوپنهاور، ادوارد مانه و آدولف هیتلر مبتلا به این بیماری بوده‌اند.
یک بینی مصنوعی متعلق به قرن ۱۷–۱۸ که به دلیل اثرات بیماری از این گونه جایگزین‌ها استفاده می‌شده است.
آمار گرفته شده نشان می‌دهد که تنها در سال ۱۹۹۹، ۱۲ میلیون مورد جدید آلوده به سفلیس در سراسر جهان مشاهده شد که بیش از ۹۰٪ آنها در کشورهای در حال توسعه زندگی می‌کردند. اگرچه در دهه ۱۹۴۰ به دلیل اینکه پنی‌سیلین به طور گسترده در دسترس و قابل استفاده بود میزان ابتلاء کاهش چشم‌گیری داشت، اما پس از آغاز هزاره سوم در بسیاری از کشورها ابتلاء به عفونت افزایش یافته و این ابتلاء در اکثر موارد با ویروس HIV همراه بوده است. دلیل این افزایش تا حدودی به استفاده از شیوه‌های غیرایمن در رابطه‌های جنسی میان مردانی که با مردان دیگر رابطه جنسی دارند، افزایش بی‌بند و باری، تن‌فروشی، و کاهش استفاده از کاندوم تشخیص داده شده است.
بین قرن‌های ۱۸ و ۱۹ سفلیس در اروپا شیوع زیادی داشته است. در اوایل قرن ۲۰ در کشورهای توسعه‌یافته، عفونت‌ها به سرعت با شیوع استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها کاهش پیدا کردند، و این روند تا دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ادامه داشت. از سال ۲۰۰۰، نرخ رشد سفلیس در آمریکا، کانادا، انگلستان، استرالیا و اروپا افزایش یافته است، و این روند بیشتر در میان مردان همجنس‌گرا دیده می‌شود.
پانی (اکلاهما)

مکان
| Pawnee, Oklahoma Paári | Pawnee, Oklahoma Paári |
| --- | --- |
شهر: شهر
Pawnee Bill Ranch and Museum: Pawnee Bill Ranch and Museum
شعار: " Where The West Remains ": شعار: " Where The West Remains "
Location of Pawnee, Oklahoma: Location of Pawnee, Oklahoma
State: اکلاهما
شهرستان: Pawnee
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۶۹ فوت (۲۶۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۱۹۰
 • تراکم: ۱۰۱۵٫۴/مایل مربع (۳۹۲٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 74058
کد(های) منطقه: 539/918
FIPS code: 40-57650
GNIS feature ID: 1096479
پانی(به انگلیسی: Pawnee) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۱۹۶ نفر بوده‌است.
اووگلوی، مینه‌سوتا

مکان
| Ogilvie, Minnesota | Ogilvie, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Ogilvie, Minnesota: Location of Ogilvie, Minnesota
State: مینه‌سوتا
شهرستان: Kanabec
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۳ مایل مربع (۲٫۴۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۳ مایل مربع (۲٫۴۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۵۰ فوت (۳۲۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۳۶۹
 • برآورد (2012): ۳۶۱
 • تراکم: ۳۹۶٫۸/مایل مربع (۱۵۳٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56358
کد منطقه: 320
FIPS code: 27-48166
GNIS feature ID: 0648904
اووگلوی، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Ogilvie, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در Kanabec County واقع شده‌است.
خصوصیات

اووگلوی ۲٫۴۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۶۹ نفر جمعیت دارد و ۳۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داباش

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مجارستان
| داباش Dabas | داباش Dabas |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
شهرستان: پِشت
حکومت: حکومت
 • شهردار: Kőszegi Zoltán
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶۵٫۹۹ کیلومتر مربع (۶۴٫۰۹ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۷۴۸۱
 • تراکم: ۱۱۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۲۳۷۰
کد منطقه: ۲۹
وبگاه: www.dabas.hu
داباش (به مجاری: Dabas) در پِشت در کشور مجارستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۷٫۴۸۱ نفر است.
اکالتارا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Akaltara | Akaltara |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایالت: چتیسگر
بخش: Janjgir-Champa
ارتفاع: ۲۸۳ متر (۹۲۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۳۳۳
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان هندی، زبان چتیسگری
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: ۴۹۵۵۵۲
کد تلفن: ۹۱۷۸۱۷
پلاک خودرو: CG 11
اکالتارا (به انگلیسی: Akaltara) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در چتیسگر واقع شده‌است.
خصوصیات

اکالتارا ۲۱٬۳۳۳ نفر جمعیت دارد و ۲۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اولریکه هولتسنر

اولریکه هولتسنر (آلمانی: Ulrike Holzner؛ زادهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۸) ورزشکار بابسلد زنان اهل آلمان است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ترکمن، وزیرکپرو

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Türkmen | Türkmen |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان سامسون
District: وزیرکوپرو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
ترکمن، وزیرکپرو (به لاتین: Türkmen, Vezirköprü) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در وزیرکوپرو واقع شده‌است.
پاورز لیک، داکوتای شمالی

مکان
| پاورز لیک، داکوتای شمالی | پاورز لیک، داکوتای شمالی |
| --- | --- |
شهر: شهر
ساختمان لژیون آمریکا در پاورز لیک: ساختمان لژیون آمریکا در پاورز لیک
Location of Powers Lake, North Dakota: Location of Powers Lake, North Dakota
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Burke
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲۴ مایل مربع (۳٫۲۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۹ مایل مربع (۲٫۵۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲۵ مایل مربع (۰٫۶۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۲۰۵ فوت (۶۷۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۸۰
 • برآورد (2011): ۲۸۸
 • تراکم: ۲۸۲٫۸/مایل مربع (۱۰۹٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58773
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-64140
GNIS feature ID: 1030794
پاورز لیک(به انگلیسی: Powers Lake) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۸۰ نفر بوده‌است.
ویکتور کیول

ویکتور کیول (انگلیسی: Viktor Kjäll؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۸۵) ورزشکار کرلینگ اهل سوئد است.
اوون ساوند

City در 23x15px|border |alt=|link= انتاریو, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| اوون ساوند | اوون ساوند |
| --- | --- |
City (lower-tier): City (lower-tier)
اوون ساوند: اوون ساوند
Owen Sound Harbour: Owen Sound Harbour
نام مستعار: The Scenic City: نام مستعار: The Scenic City
استان:  انتاریو
شهرستان: شهرستان گری، انتاریو
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ian Boddy
 • Governing Body: Owen Sound City Council
 • MPs: Owen Sound City Council
 • MPPs: Bill Walker
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۲۴٫۲۲ کیلومتر مربع (۹٫۳۵ مایل مربع)
 • شهری: ۲۵٫۹۸ کیلومتر مربع (۱۰٫۰۳ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۶۲۷٫۸۰ کیلومتر مربع (۲۴۲٫۳۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۰۷ متر (۱۰۰۷ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • City (lower-tier): ۲۱۶۸۸
 • تراکم: ۸۹۸٫۱/کیلومتر مربع (۲۳۲۶/مایل مربع)
 • شهری: ۲۲۶۴۹
 • تراکم شهری: ۸۷۱٫۸/کیلومتر مربع (۲۲۵۸/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳۲۲۵۹
 • تراکم کلان‌شهری: ۵۱٫۴/کیلومتر مربع (۱۳۳/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
Postal Code: N4K
کد(های) منطقه: ۵۱۹/۲۲۶
وبگاه: www.owensound.ca
Dwellings: 9,532 dwellings: Dwellings: 9,532 dwellings
اوون ساوند (به انگلیسی: Owen Sound) یک شهرک در کانادا است که در شهرستان گری، انتاریو واقع شده‌است.
خصوصیات

اوون ساوند ۲۵٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۲۱٬۶۸۸ نفر جمعیت دارد.
ترک‌انجیر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| ترک‌انجیر | ترک‌انجیر |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
بخش: شهرستان لنکران
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۵۵۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
ترک‌انجیر (به لاتین: Türkəncil) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده‌است.
خصوصیات

ترک‌انجیر ۵۵۱ نفر جمعیت دارد.
ریشه واژه

گفته می‌شود ترک‌انجیر به‌معنای روستای ترک‌ها است.
درنیچه

مکان
| درنیچه | درنیچه |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Dernice: Comune di Dernice
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان آلساندریا (AL)
دهستان: Montebore
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸٫۳ کیلومتر مربع (۷٫۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۰۰ متر (۲۰۰۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲۳۵
 • تراکم: ۱۳/کیلومتر مربع (۳۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Dernicesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 15056
پیش‌شماره تلفن: 0131
درنیچه (به ایتالیایی: Dernice) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
خصوصیات

درنیچه ۱۸٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۲۳۵ نفر جمعیت دارد و ۶۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اکاواک (کاهتا)

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Akkavak | Akkavak |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آدیامان
District: کاختا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اکاواک، کهتا (به لاتین: Akkavak, Kahta) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
ایل جودکی

جودَکی یکی از ایلات لر از مردم بالاگریوه می‌باشد.دانشنامه ایرانیکا و ولادیمیر مینورسکی ایل جودکی را یکی از ایلات مردم بالاگریوه معرفی می‌کند. مردم ایل جودکی در استان‌هایی از جمله لرستان و بعد خوزستان ساکن هستند، همچنین بسیاری از آنها در استان‌های ایلام  و مازندران پراکنده‌اند.
| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
 ایران: ساکن در استان‌های لرستان، شمال خوزستان، مناطق تبعیدی، مناطق فیلی:  ایران: ساکن در استان‌های لرستان، شمال خوزستان، مناطق تبعیدی، مناطق فیلی
زبان‌ها: زبان‌ها
لری بالاگریوه‌ای: لری بالاگریوه‌ای
دین: دین
شیعه: شیعه
:
تاریخ

سکونتگاه جودکی‌ها منطقه‌ای کوهستانی بین رودخانه دز تا خرم‌آباد و به‌طور دقیق‌تر منطقه بالاگریوه است. سکونتگاه این ایل با ایل‌های سکوند، پاپی، دیرکوند و بیرانوند مشترک است.
آرنولد ویلسون در حدود سال ۱۹۱۰ میلادی سکونتگاه جودکی‌ها را در مسیر خرم‌آباد تا دزفول معرفی می‌کند.
جودکی‌ها از کهنه تباران بالاگریوه و لرستان هستند. خان‌های جودکی دارای قلعه‌هایی همچون قلعه نصیر و قلعه رزه هستند، همچنین به گفته برخی منابع تیمور لنگ ۲۰ تن از مردان جودکی را در دوران اتابکان لر بکار گرفته است.
حتی در دوره افشاریان مظفرخان جودکی و جنگاورانی از ایل جودکی به سپاه نادر شاه پیوستند به گونه ای که مظفرخان به همراه پانزده هزار از سپاهیان به سرکوب حبشیان آشوبگر خوزستان پرداخت. همچنین جودکی‌ها در جنگ با هند نادرشاه را همراهی کردند و پیروزمندانه به لرستان بازگشتند.
در سالی که آغا محمد قاجار کشته شد و محمد خان زندیه لرستان آمد و درپی بازگرداندن تاج و تخت به زندیه بود. باجنگ‌هایی که با قاجارها نمود از سیلاخور به میان جودکی آمد و کردعلی و محمدتقی جودکی یاریش نمودن و در کنار بیرانوندها خان زند را پشتیبانی نمودند. فتحعلی شاه قاجاریه محمدخان فرمانبردار کزاز و ملایر، عباس آقادر نهاوند، تقی خان بروجردی و حسن خان والی فرمان داد که محمدخان زند و یارانش را بکشند، به‌دنبال این فرمان محمدولی خان قاجار با دوازده هزار سپاه به مرز جودکی در آبسرده آمد و خان زند و الوار در کوه گردبر سپاه قاجار شبیخون زدند و آسیب سختی به آنها وارد نمودند. سرانجام در شبی که محمدخان زند در قلعه رزه بود، ملک میرزاخان خزل فرمانروای قجری دزفول با سیصد سوار به آنها شبیخون زد که خان زند و بیشتر یارانش گرفتار شدند و شماری هم از آنها کشته شدند. ملک میرزاخان گرفتاران را به حسن خان والی داد و او هم آنها را گوشمالی داد و محمدخان زند را کور کرد و برای فتحعلی شاه فرستاد. محمدتقی جودکی از بزرگان کشته شده در این رخدادبود.
وجه تسمیه نام

محققان با بررسی تحول واجی و آوایی از زبان فارسی باستان تا به امروز، همچنین بررسی زبانهای اکدی، عیلامی و هندواروپایی (آریایی) معتقدند که «یَاوتی‌یا» همان واژه «جودکی» امروزی است که ایلی از ایلات بالاگریوه است.
داریوش بزرگ «یَاوتی‌یا» را یکی از طوایف پارس و قوم و قبیله وه یزدات (بردیا) به حساب می‌آورد.
زبان

مردمان ایل جودکی به زبان لری بالاگریوه ای سخن می‌گویند.
جمعیت

آلبرت هوتوم-شیندلر در دهه ۱۹۹۰ میلادی طایفه جودکی را با خانواری در حدود ۸۰۰ خانوار معرفی می‌کند. در برخی منابع دیگر این تعداد تا دهه ۱۹۳۰ میلادی ۶۰۰ خانواده معرفی شده است.
البته در زمان رضا شاه پهلوی از طایفه جودکی به شهرستان‌های ازنا، درود، بروجرد، شازند، قزوین و دزفول تبعید شدند و سالیان سال در این شهرستان‌ها زندگی می‌کنند
اسکار مان زبان‌شناس و پژوهشگر مسائل ایران و آسیای مرکزی در تحقیقی که در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۷ میلادی صورت داده از یک گروه کوچک از جودکی‌ها به نام جوکیِ حسین‌آباد در پشتکوه نام می‌برد.
تقسیمات ایلی

تیره‌ها و طوایف ایل جودکی:
• میرزالی وند (اصالتا میرزالی های کهگیلویه)
حیدروند
بخشی‌وند
آبسری
هفت تخم
بابایی
کرم‌وند
مینه‌ای
شهسواروند(اصالتا میرزالی های کهگیلویه)
کایدی
الهیاروند
جودکی
لنگونی
لطوند (لئه‌وند)
محمودوند
سادات
درویش
مچمی وند
عابدی
محمدی‌های ساکن دورود
مدیری
بلاوسی
آقامیرزایی (شامل ده طایفه)
آقارضایی (شامل ۸ طایفه)
براواسی
انارویی
باوه
لوتی
مریخ

مقایسه نسبت اندازه حقیقی سیاره مریخ با زمین
نگاره‌ای ثبت‌شده به‌سال ۱۹۷۸ میلادی از آتشفشان کوه المپوس بر سطح سیارهٔ مریخ.
کوه المپوس با ارتفاع ۲۲ کیلومتر از نقطه ژئودزی (تقریبا سه برابر کوه اورست)، بزرگ‌ترین آتشفشان سپری منظومهٔ شمسی محسوب می‌شود.
عکسی از سطح سیاره مریخ که توسط مریخ نورد گرفته شده است.
مریخ یا بهرام چهارمین سیاره در منظومهٔ شمسی است که در یک مدار طولانی‌تر و با سرعتی کمتر از زمین به دور خورشید می‌چرخد. هر یک بار گردش این سیاره به دور خورشید معادل ۶۸۷ شبانه‌روز زمین طول می‌کشد و طول شب و روز آن از زمین کمی طولانی‌تر است.
نام فارسی این سیاره بهرام و نام عربی-یونانی آن مِریخ است. در کتاب‌های قدیمی فارسی آن را فلک شحنهٔ پنجم و سایس رواق پنجم نیز نامیده‌اند.
قطر مریخ نزدیک به یک‌دوم قطر زمین و برابر ۶٬۷۹۰ کیلومتر است. (قطر زمین: ۱۲٬۷۵۶ کیلومتر).
نوری که از خورشید به مریخ می‌رسد نصف نوری است که زمین دریافت می‌کند، اما روز مریخی چهل دقیقه طولانی‌تر از زمستان زمین است و به این خاطر امکان رشد گیاهان در شرایط گلخانه‌ای در مریخ وجود دارد. روزهای مریخ ۲۴ ساعت و ۳۷ دقیقه طول می‌کشد. از آن‌جا که محور سیاره مریخ همانند زمین °۲۴ درجه کج است، در این سیاره نیز فصل‌های سال وجود دارند. اما هر سال مریخی کم و بیش دو برابر سال زمینی یعنی ۶۷۸ روز طول می‌کشد.
اتمسفر مریخ سرخ‌رنگ است و از زمین در آسمان شب نیز سرخی آن دیده می‌شود. کرهٔ مریخ دو قمر کوچک به نام‌های فوبوس و دِیموس دارد که ظاهری نابسامان دارند. این دو قمر شاید شهاب‌سنگ هستند که در مدار مریخ به دام افتاده‌اند. اگر شخصی در کرهٔ مریخ باشد خواهد دید که فوبوس سه بار در یک روز طلوع و غروب می‌کند. دیموس نیم فوبوس بوده و چنانچه از مریخ به آن نگاه کنیم این قمر بیشتر همانند یک ستاره خواهد بود تا یک ماه. خورشیدگرفتگی در مریخ به دلیل کوچک بودن قمرهای آن کامل نیست. قمرهای مریخ به سطح آن نزدیک هستند و بزرگ‌ترین قمر آن فوبوس است که گردش آن به دور سیارهٔ مریخ نزدیک به ۷ ساعت و ۳۹ دقیقه و ۲۷ ثانیه است. زمان گردش مداری دیموس نیز ۱ روز و ۶ ساعت و ۲۱ دقیقه و ۱۶ ثانیه است.
مریخ، سیاره سرخ‌رنگ سامانهٔ خورشیدی، یک‌دوم زمین قطر دارد و مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکی‌های روی زمین است. همانند زمین، یخ‌های قطبی، دره‌های عمیق، کوه، غبار، توفان و فصل دارد. در دشت‌های آن مانند ماه، گودال‌هایی برآمده از برخورد سنگ‌های آسمانی دیده می‌شود. با وجود اندازهٔ کوچکش، بلندترین قلهٔ سامانهٔ خورشیدی یعنی کوه المپوس و بزرگ‌ترین درهٔ منظومهٔ شمسی در این سیاره پیدا شده است.
کهنه‌بودن بیشتر دهانه‌های برخوردی سیارهٔ مریخ نشان‌دهندهٔ پرکاری زیاد پدیده‌های زمین‌شناختی در این سیاره است.
در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲ اولین تصویر و اطلاعات ثبت شده توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب از سیاره مریخ توسط ناسا منتشر شد.
عکسی از غروب خورشید در سطح سیاره مریخ که به رنگ آبی است.