stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لشکر ششم زرهی (ورماخت)
تشکیل و سازمان

برنامه مدرن‌سازی سواره‌نظام نیروی زمینی آلمان منجر به تشکیل تیپ ۱ سبک در الگو برداری از سازمان «لشکر سبک مکانیزه» فرانسه، در ۱۲ اکتبر سال ۱۹۳۷ در ووپرتال به فرماندهی سرتیپ اریش هوپنر به عنوان بخشی از سپاه ۱۵ شد. هدف این تیپ بدون شمول وظایف تهاجمی، عمل به نقش سنتی سواره‌نظام در عملیات‌های شناسایی راهبردی و امنیتی بود. هسته این تیپ یک هنگ پیاده‌نظام موتوریزه متشکل از چهار گردان پیاده‌نظام و یک هنگ شناسایی با دو گردان بود. این تیپ همچنین شامل هنگ ۷۶ توپخانه با دو گردان موتوریزه هر یک با ۱۲ هویتزر ۱۰۵ میلی‌متری، گردان مستقل ۶۵ زرهی با ۷۰ تانک سبک پنزر ۱ و ۲ و یگان‌های مختلف پشتیبانی دیگر می‌شد. با توجه به عدم کفایت ستاد تیپ ۱ سبک در کنترل ساختار این آرایش، این تیپ در بهار سال ۱۹۳۸ با تغییرات کوچک سازمانی به لشکر یکم سبک تغییر عنوان داد.
در جریان بحران سودتنلند، این لشکر ماه سپتامبر سال ۱۹۳۸ ابتدا عازم زاکسن و سپس مرز چکسلواکی شد. در این موقعیت، امکان وقوع عملیات‌های تهاجمی ضعف بخش زرهی این لشکر را هویدا ساخت. بدین منظور هنگ ۱۱ زرهی از تیپ ۶ زرهی متشکل از دو گردان هر یک با دو گروهان تانک سبک و یک گروهان تانک متوسط، موقتاً به لشکر یکم سبک ملحق شد تا این لشکر در جریان ورود نیروهای آلمانی به سودتنلند، اساساً به یک لشکر زرهی با توان کمتر از معمول بدل شود. بیشتر تانک‌های این لشکر را تانک پنزر ۱ تشکیل می‌داد. این لشکر در تصرف مابقی چکسلواکی در ماه مارس سال ۱۹۳۹ مشارکت نداشت اما پس از دستیابی ورماخت به تانک‌های اشکودا ۳۵ در چکسلواکی در ماه آوریل که پنتسر ۳۵(تی) نامیده شدند، حدود ۱۳۰ دستگاه از این تانک‌ها به لشکر یکم سبک و تیپ ۱۱ زرهی سپرده شد تا با کنار نهاده شدن تانک‌های پنزر ۱ و بخشی از تانک‌های پنزر ۲ در ماه ژوئیه، به ستون فقرات آن بدل شوند. در این زمان لشکر دارای یک تیپ زرهی با سه گردان هر یک با یک گروهان تانک متوسط و دو گروهان تانک سبک با ۶۵ تانک پنزر ۲، ۱۱۴ تانک پنتسر ۳۵(تی) و ۴۲ تانک پنزر ۴ و مجموعاً ۲۲۱ تانک بود. در همین مدت آرایش نیروهای پیاده‌نظام لشکر نیز با ایجاد تیپ ۶ پیاده‌نظام مجدداً سازماندهی شد. این تیپ شامل گردان ۶ موتورسوار و هنگ ۴ سواره‌نظام با سه گردان و یک گروهان توپخانه پشتیبانی، می‌شد.
تاریخچه عملیاتی > لهستان

این لشکر در میانه ماه اوت سال ۱۹۳۹، با ترک قرارگاه خود و راهی شدن به سمت سیلزی تحت عنوان پوششی «رزمایش پاییزه»، روز ۲۶ اوت با آمادگی عملیات تهاجمی، در مرز لهستان مستقر شد.
در جریان تهاجم آلمان به لهستان که به آغاز جنگ جهانی دوم منجر گردید، این لشکر تنها آرایش زرهی ورماخت بود که از آمادگی کامل رزمی برخوردار بود. لشکر یکم سبک در ابتدا به عنوان نیروی ذخیره ارتش دهم، سپاه ۱۱ را تعقیب می‌کرد اما با ناتوانی پیاده‌نظام در شکستن خط دفاعی دشمن، وارد میدان شد. این لشکر به عنوان بخشی از سپاه ۱۴، با بهره‌گیری از پشتیبانی هوایی با عبور از ویلون خود را به رود وارتا رساند و گذرگاهی بر آن به سمت لودز ایجاد کرد. شرایط بد راه‌ها و تحرک پایین خارج از جاده خودروهای چرخ‌دار، مدت زمان گذر از رود را طولانی کرد. در این موقعیت لشکر مأموریت یافت با پیشروی به سمت رود ویستولا جلوی عقب‌نشینی نیروهای لهستانی از رادوم و کیلتس به سمت ورشو را بگیرد. لشکر یکم سبک بدین منظور می‌بایست خود را در شرق کوژینیتسه به رود ویستولا می‌رساند. این لشکر با طی ۳۱۰ کیلومتر در عرض ۵۰ ساعت و با عبور از رادومسکو، وشچووا و رادوم، روز ۹ سپتامبر به رود ویستولا رسید تا حلقه محاصره کیلتس-رادوم، اولین محاصره جنگ جهانی دوم، را حول نیروهای دشمن تکمیل کند. لشکر یکم سبک نقش ویژه‌ای در به اسارت گرفتن ۶۰ هزار نفر از قوای دشمن در این منطقه ایفا نمود. روز ۱۵ سپتامبر این لشکر به سپاه ۱۵ منتقل شد و دستور به پیشروی به جانب شمال گرفت. لشکر یکم سبک می‌بایست در جنگل‌های حومه غربی ورشو در کرانه رود ویستولا از نفوذ نیروهای لهستانی در حال عقب‌نشینی از مناطق غربی، به شهر جهت شکستن حلقه محاصره آن، جلوگیری می‌کرد. در این شرایط لشکر باید در جغرافیایی نامناسب برای تانک‌ها در دو جبهه به نبرد دفاعی در مقابل نیروهای قدرتمندتر دشمن می‌پرداخت. با شدت گرفتن سختی شرایط، این لشکر مجبور به عقب نشستن از مواضع خود گردید که به رسیدن ۳۰ هزار نفر نیروهای لهستانی از خارج از ورشو به داخل آن شد. با سپردن شدن موقعیت به پیاده‌نظام در ۲۱ سپتامبر، لشکر به گرویچ در جنوب ورشو منتقل شد. حضور این لشکر در نبرد لهستان مجموعاً به کشته شدن ۲۲ افسر و ۲۰۲ سرباز، زخمی شدن ۳۵ افسر و ۵۴۰ سرباز و مفقود شدن ۸۱ سرباز آن انجامید که بیشتر آن نتیجه درگیری‌های مناطق جنگی اطراف ورشو بود.
با وجود ادامه نبردها در لهستان لشکر یکم سبک به آلمان بازگشت. نهایتاً روز ۱۸ اکتبر سال ۱۹۳۹ این لشکر با ضمیمه‌سازی دائمی هنگ ۱۱ زرهی و انحلال تیپ ششم پیاده‌نظام، به لشکر ششم زرهی تغییر عنوان داد.
تاریخچه عملیاتی > نخستین سازمان‌دهی مجدد

پس از پایان نبرد فرانسه، هنگام سازمان‌دهی مجدد لشکرهای زرهی و دو برابر شدن تعداد آن‌ها، شمار یگان‌های زرهی این لشکر کاهش پیدا کرد. به هر صورت، بر خلاف سایر آرایش‌های زرهی، توان لشکر ششم زرهی از طریق یگان‌های پیاده‌نظام آن تقویت شد. بدین ترتیب تیپ ۶ پیاده‌نظام لشکر مجدداً سازمان یافته و شامل گردان ۶ موتورسوار و دو هنگ ۴ و ۱۱۴ پیاده‌نظام هر یک با دو گردان موتوریزه و یک گروهان توپخانه با توپ‌های ۷۵ میلی‌متری شد تا این لشکر در کنار سه گردان زرهی خود مجموعاً پنج گردان پیاده‌نظام داشته باشد. نفربرهای نیمه‌شنی زرهی جدید تنها به یکی از گروهان پیاده‌نظام‌های لشکر تعلق یافت. سومین گردان نیز به هنگ توپخانه آن اضافه گردید. البته این گردان از ماه مارس سال ۱۹۴۰ در کنار این هنگ بود. گردان ۴۱ ضد تانک تیز تعدادی توپ ضد تانک ۵۰ میلی‌متری دریافت نمود که آن را قادر ساخت یک دسته از گروهان خود را به آن‌ها مجهز کند. مابقی یگان‌های ضد تانک همچنان از توپ‌های ۳۷ میلی‌متری قدیمی استفاده می‌کردند.
تاریخچه عملیاتی > شوروی

روز شمار سلطه بر شهرها در شوروی:
۱۹۴۱:
۲۲ ژوئن: سیلینه
۲۲ ژوئن: کانگالیای
۲۲ ژوئن: ارژویلکاس
۲۳ ژوئن: راسینیای
۲۳ ژوئن: کیبارتلیای
۲۶ ژوئن: رامیگالا
۲۶ ژوئن: راگووا
۲۷ ژوئن: شوِداسای
۳۰ ژوئن: رودزاتی
۲ ژوئیه: واراکیانی
۲ ژوئیه: زوبلوا
۳ ژوئیه: بالتیناوا
۳ ژوئیه: گاوری
۴ ژوئیه: آوگسپیلس
۶ ژوئیه: استروف
۸ ژوئیه: اسلاوکوویچی
پیش از آغاز آماده‌سازی برای عملیات تهاجم به شوروی، این لشکر از منطقه بین ترون و دویچ‌آیلائو به منطقه بین ریزنبورگ و اوستروده منتقل شد. در جهت آماده‌سازی و انتقال به مناطق مرزی، راهپیمایی‌ها به صورت شبانه و در چهار شب متوالی صورت پذیرفت. تراکم بالای سایر یگان‌ها در پروس شرقی و تلاقی مسیر آن‌ها با یکدیگر، این امر را بسیار دشوار ساخته بود. به هر صورت کل فرایند انتقال بدن توقف بزرگی، انجام گرفت و قرارگاه لشکر در عصر روز ۲۱ ژوئن در ستسوگکن بر پا گردید. نیروهای لشکر در دو لایه در مرز لیتوانی مستقر شدند. یگان‌های جلودار لشکر در روز ۲۱ ژوئن در مواضع خود آرایش دفاعی گرفتند. تنها در شب پیش از آغاز عملیات بود که تمامی نیروها در جایگاه تهاجمی خود مستقر گشتند.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > منطقه بالتیک

لشکر ششم زرهی به فرماندهی سرتیپ فرانتس لنتگراف به عنوان بخشی از سپاه ۴۱ موتوریزه در جناح شمالی گروه زرهی ۴ از گروه ارتش شمال، با آغاز عملیات بارباروسا منطقه بالتیک را مورد تهاجم قرار داد. این لشکر می‌بایست پس از شکستن خط دفاعی دشمن در جنگل‌های متراکم جنوب تاوراگه و عبور از مرز، از طریق کانگایلیای خود را به راسینیای می‌رساند و به عنوان هدف روز نخست بر گذرگاه رود دوبیسا در شمال شرقی راسینیای مسلط می‌شد. بدین منظور نیروهای جلودار لشکر به دو گروه‌رزمی تقسیم شدند. در جناح راست گروه‌رزمی ضعیف‌تر سرهنگ دوم اریش فرایهر فن زکندورف با هنگ ۱۱۴ پیاده‌نظام موتوریزه، گردان ۶ موتورسوار، گردان ۵۷ شناسایی زرهی و یک گروهان از گردان ۴۱ ضد تانک، وظیفه جلوداری تهاجم و بازکردن راه کانگایلیای را بر عهده داشت. گروه‌رزمی قدرتمندتر سرهنگ ارهارد راوس در جناح چپ با هنگ ۱۱ زرهی، گردان ۱ هنگ ۴ پیاده‌نظام موتوریزه، گردان ۲ هنگ ۷۶ توپخانه، یک گروهان از گردان ۵۷ مهندسی زرهی، یک گروهان از گردان ۴۱ ضد تانک و یک آتشبار از گردان ۲ هنگ ۴۱۱ ضدهوایی، نیز می‌بایست با حرکت پس از گروه‌رزمی دیگر، با شکستن استحکامات مرزی پیشروی خود را بر اساس فرامین بعدی لشکر آغاز می‌کرد. یکی از گروهان‌های تانک لشکر ششم زرهی برای تقویت آن، به لشکر دویست و شصت و نهم پیاده‌نظام ملحق گشته و در عوض دو گردان‌های ۲ هنگ ۵۹ توپخانه و ۲ هنگ ۴۱۱ ضدهوایی از طرف سپاه ۴۱ موتوریزه به لشکر ششم زرهی سپرده شده بود. دلیل الحاق گردان‌های پیاده‌نظام به گردان‌های زرهی لشکر، استفاده آن‌ها از تانک‌های منسوخ و قدیمی پنتسر ۳۵(تی) با زره و تسلیحات ضعیف بود که با وجود برخی مزیت‌ها شامل وزن سبک که عبور آن‌ها از پل‌ها راحت‌تر و تحرک‌پذیری آن‌ها را بیشتر می‌کرد، باعث اجتناب فرمانده لشکر از به‌کارگیری آن‌ها به صورت تجمیع شده و مستقل می‌گردید. در این زمان لشکر ششم زرهی تنها لشکر زرهی نیروی زمینی آلمان بود که همچنان به این تانک‌ها مجهز بود. تأمین قطعات یدکی این تانک‌ها به جهت توقف تولید آن‌ها، رفته‌رفته سخت‌تر می‌شد؛ از همین رو تعداد تانک‌های عملیاتی لشکر با وجود وارد آمدن خسارت اندکی در اثر اقدامات طرف دشمن، مداوما در حال کاهش بود.
عملیات ساعت ۳ بامداد روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ آغاز شد. پس از گلوله‌باران مواضع دشمن توسط توپخانه، لشکر ششم زرهی در برخورد با مقاومت ضعیف، توانست از خط مرزی در جنوب تاوراگه عبور کند اما بلافاصله با مقاومت شدیدی در مناطق جنگی مجاور آن مواجه گشت. گروه‌رزمی زکندورف موفق شد با تصرف آبادی سیلینه، راه کانگالیای را پاکسازی کند و ساعت ۶ صبح بر پل رود ششوویس در کانگالیای در ۴ کیلومتری جنوب تاوراگه مسلط شود. گروه رزمی راوس در شرق کانگالیای با مقاومت شدیدی‌تری توسط دو گروهان شوروی برخورد نمود. عبور از این نقطه برای نیروهای لشکر تا میانه بعد از ظهر به طول انجامید. این لشکر نهایتاً تا عصر همان روز خود را به ارژویلکاس رساند. تصرف این شهر ساعت ۲۲:۳۰ توسط گروه‌رزمی زکندورف انجام گرفت. بدین ترتیب در مواجهه با مشکلات تدارکاتی، کمبود مهمات و شرایط بد راه‌ها، هدف دستیابی به گذرگاه روز دوبیسا در شمال شرقی راسینیای در روز نخست، برای لشکر ششم زرهی محقق نشد. در مجموع از نفرات این لشکر در روز نخست، ۲۰ تن کشته، ۲۲ تن زخمی و دو تن دیگر مفقود شدند.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > روسیه > ضدحمله ارتش سرخ و عقب‌نشینی

با آغاز ضد حمله زمستانی ارتش سرخ در ناحیه مسکو، لشکر ششم زرهی نقش محافظت پسین را برای ارتش سوم زرهی در حین عقب‌نشینی ایفا می‌نمود. در کنار صدها توپ و تهجیزات دیگر، آخرین تانک لشکر که نام «آنتونیِ آخر» بر آن نهاده شده بود، روز ۱۰ دسامبر در نزدیکی کلین از کار افتاد و پشت سر باقی گذاشته شد. جابه‌جایی در شرایط سخت زمستانی تا حدود زیادی به اسب‌ها متکی شد. لشکر در میان نیروهای خود به «لشکر ششم زرهی پیاده» لقب گرفت. هنگامی که لشکر در نهایت نیروهای خود را ماه ژانویه سال ۱۹۴۲ هفتاد کیلومتر پشت خط مقدم بین اسمولنسک و ویازما سازمان مجدد داد برای آن کمتر از هزار نیروی آماده‌به‌رزم و تنها سه قطعه توپخانه باقی مانده بود.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > دومین سازمان‌دهی مجدد

لشکر ششم زرهی ماه آوریل سال ۱۹۴۲ از خط مقدم عقب کشیده شد و برای بازسازی راهی ناحیه پاریس در فرانسه گردید. با انحلال گردان ۶۵ زرهی، هنگ ۱۱ زرهی لشکر به دو گردان تقلیل یافت. این هنگ پیش از رسیدن تجهیزات جدید برای مدتی به عنوان نیروی دفاعی موقتاً به تانک‌های فرانسوی سوموآ اس۳۵ و اوچکیس اس۳۵ مجهز شد. قرارگاه تیپ ۶ پیاده‌نظام نیز منحل گردید و دو هنگ پیاده‌نظام آن به «هنگ پانتسرگرنادیر» تغییر عنوان دادند. گردان ۴۱ ضدتانک لشکر به توپ‌های ۷۵ میلی‌متری ال/۴۸ پاک ۴۰ مجهز شد. توپ‌های یک گروهان خودکششی بر پایه شاسی تانک پنزر ۲ بودند. 'گردان ۶ موتورسوار و گردان ۵۷ شناسایی با یکدیگر ترکیب شدند تا گردان ۶ شناسایی زرهی را تشکیل دهند.
لشکر ماه ژوئن به منطقه برتانی در نزدیکی رن منتقل شد تا در ناحیه گوئیتکیدان به آموزش و تمرین بپردازد. روز ۵ نوامبر دستور به آماده‌سازی جهت بازگشت به جبهه شرقی داده شد. در این میان با پیاده شدن نیروهای متفقین در شمال آفریقا، ادوات لشکر سوار بر قرار شدند تا به جنوب فرانسه بروند اما در نهایت روز ۱۴ نوامبر حرکت به سمت شرق تأیید شد. این بار لشکر ششم زرهی با دریافت البسه و تجهیزات ویژه زمستانی آماده بیشتری بدین منظور داشت.
تاریخچه عملیاتی > شوروی > ناحیه استالینگراد

لشکر ششم زرهی پس از نوسازی، مجدداً به همراه حدوداً ۱۶۰ تانک، عموماً پنزر ۳ و ۴، ماه نوامبر سال ۱۹۴۲ به روسیه بازگشت. در مسیر طولانی انتقال ریلی، چندین حمله غافلگیرانه توسط پارتیزان‌ها صورت گرفت که تلفاتی را متوجه نفرات لشکر کرد. این لشکر ابتدا در دونتسک و سپس در موروزوفسک و کوتلنیکوفو در غرب و جنوب غربی استالینگراد که نیروهای آلمانی با ضد حمله قوای شوروی به محاصره افتاده بودند، مستقر شد. در تلاش برای شکستن محاصره، این لشکر، به عنوان بخشی از گروه ارتش دن اریش فون مانشتاین، با یک نفوذ قدرتمند در عمق خطوط دشمن موفق شد خود را به ۴۸ کیلومتری استالینگراد برساند اما نهایتاً متوقف شد. لشکر ششم زرهی فرمان یافت جهت سد کردن پیشروی دشمن بین رودهای دن و دونتس عقب بنشیند. وارد آمدن خسارت تجهیزاتی سنگین به آلمانی‌ها، آن‌ها را مجبور به ایجاد آرایش‌های جدیدی تحت عنوان گروه‌رزمی زرهی متشکل از تانک‌ها و سایر خودروهای زرهی چندین لشکر کرد. عناصر لشکر ششم رزهی در ابتدا جزوی از گروه‌رزمی فن هوئنرسدورف و سپس گروه‌رزمی بِکه بودند.
دریافت نشان

نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین:
۱۱ ژانویه ۱۹۴۳: سرگرد فرانتس بکه به عنوان فرمانده گردان ۲ هنگ ۱۱ زرهی
برگ‌های بلوط - ۱ اوت ۱۹۴۳: به عنوان فرمانده هنگ ۱۱ زرهی
ستون تانک‌های لشکر ششم زرهی، فرانسه، ۱۹۴۰
تانک پنتسر ۳۵(تی) لشکر ششم زرهی، شوروی، ۱۹۴۱
ویلیام اس. باروز

«ویلیام باروز» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، ویلیام باروز (ابهام‌زدایی) را ببینید.
ویلیام سوارد باروز دوم (به انگلیسی: William Seward Burroughs II) که اغلب با نام ویلیام اس. باروز شناخته می‌شود، نویسنده و هنرمند تجسمی آمریکایی بود. او در کنار آلن گینزبرگ و جک کرواک هسته اصلی نسل بیت را تشکیل دادند. باروز از نویسندگان پست‌مدرنی به‌شمار می‌رود که آثارش بر فرهنگ‌عامه تأثیر شگرفی داشته‌است. وی در طول زندگی‌اش هجده رمان نوشت. همچنین شش مجموعه داستان و چهار مجموعه مقاله بهمراه پنج دفتر متشکل از مصاحبات و مکاتبات نشر داد. همکاری توأمان با بازیگران و موسیقی‌دانان داشت و در بسیاری از فیلم‌ها ایفای نقش کرد. ویلیام باروز همچنین هزاران تابلو نقاشی و اثر تجسمی، تحت تکنیک "Gunshot painting" که خود مبدع آن است، خلق کرد.
| ویلیام اس>  باروز | ویلیام اس>  باروز |
| --- | --- |
ویلیام اس. باروز در تولد ۶۹ سالگیش در سال ۱۹۸۳: ویلیام اس. باروز در تولد ۶۹ سالگیش در سال ۱۹۸۳
زادهٔ: ۵ فوریهٔ ۱۹۱۴ سنت لوئیس، میسوری
درگذشت: ۲ اوت ۱۹۹۷ (۸۳ سال) لورنس، کانزاس
علت مرگ: حمله قلبی
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد
پیشه(ها): داستان‌نویس، مقاله‌نویس و منتقد اجتماعی
عنوان: ویلیام لی
همسر: جون ولمر
فرزندان: ویلیام باروز سوم
امضاء: امضاء
:
زندگی

ویلیام سوارد باروز در پنجم فوریه ۱۹۱۴ در خانواده‌ای متمول در سنت‌لوئیس، میزوری آمریکا متولد شد. در ۱۸۸۰ پدربزرگ‌اش مکانیسم ماشین‌حساب را تکامل داد و شرکت انترناسیونال باروز را تأسیس کرد که به‌واسطهٔ آن ارث کلانی برای فرزندان و نوه‌هایش به‌جا گذاشت، اگرچه برخی زندگی‌نامه‌نویسان باروز معتقدند که در ثروت خانوادهٔ باروز اغراق شده‌است. در هاروارد به مطالعهٔ زبان انگلیسی مشغول شد. سپس کارشناسی ارشدش را به انسان‌شناسی اختصاص داد و پس از آن در دانشکدهٔ وین پزشکی را گذراند. در ۱۹۴۲، در ارتش ایالات‌متحده آمریکا ثبت‌نام کرد تا در دورهٔ جنگ‌جهانی دوم خدمت کند. اما پس از رد شدن از سوی دفترخدمات‌راهبردی و نیروی‌دریایی‌ایالات‌متحده‌آمریکا، به موادمخدر روی آورد که بر زندگی او اثر بسزایی گذاشت. در ۱۹۴۳ در نیویورک با آلن‌گینزبرگ و جک‌کرواک آشنا شد. تأثیر توأمان آن‌ها بر یکدیگر منجر به وجود آمدن جنبش نسل‌بیت شد، که تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر پادفرهنگ دهه۱۹۶۰ رقم زد.
او اکثر آثارش را به‌صورت نوشته‌های نیمه‌زندگینامه‌ای نگاشت که منشأ اغلب آنها حاصل تجربیات او از استعمال هروئین می‌آیند. بیشتر عمرش را مکزیکوسیتی، لندن، پاریس و طنجه زیست. همچنین جنگل‌های‌آمازون را نیز تفرج کرده بود. اشتیاق پیوسته اش مضامینی مانند: عرفان، علم‌غیب، رمل و جادو بودند که هم در آثار و زندگی اش به کرات دیده شد. اولین رمان حرفه‌ای‌اش "شیره ای" (Junkie) را در سال ۱۹۵۳ منتشر کرد و موفقیتی کلان نائل شد. اما غالباً او را به‌سبب سومین رمانش، ناهارلخت "Naked Lunch" می‌شناسند. پس از آنکه ناشرش [Grove Press] ناهارلخت، برای لحن تند و منتقدانهٔ کتاب مورد شکایت واقع شد، این اثر به یکی از اساسی‌ترین پرونده‌های ممیزی در آمریکا تبدیل شد.
اروپا

پس از اتمام دوره در هاروارد، به وین رفت و با جامعهٔ دگرباشان مجار-وایمار در هم تنیده شد؛ پسرک نابالغی را برگزید و در مجامع دگرباشان و حلقهٔ تبعیدیان شرکت جست. در آنجا بود که دختری بنام «ایلس کلپر» Ilse Klapper، زنی یهودی که از دولت نازی گریخته بود، دیدار کرد. این دو هرگز در قید رابطه ای عاشقانه نرفتند اما باروز، علی‌رغم میل والدین اش با او در کرواسی وصلت کرد تا زن بتواند به آمریکا مهاجرت کند. هرچند وصلت شان مدتی بعد فسخ شد اما هردو برای مدت مدیدی دوست باقی مانند. پس از رجعتش با آمریکا، اوضاع روان باروز بای والدین اش مسئله ای بغرنج شد. خصوصاً پس از تصمیمی عامدانه مبنی بر قطع یک بند از انگشت کوچک اش برای تحت تأثیر قراردادن مردی که شیفته اش شده بود این واقعه بعدها دستمایه داستان کوتاهی بنام «انگشت» The Finger شد.
جون ولمر

در ۱۹۴۱، باروز وارد رابطه ای با جون ولمر شد. آنها مشترکاً با جک کرواک و همسرش در یک آپارتمان زندگی می کردد. در این دوران باروز و کرواک گرفتار پروندهٔ قتل لوسین کار بودند که از گزارش آن امتناع کرده بودند.
این واقعه بعدها دستمایهٔ رمان «و اسب آبی‌ها در محفظه‌هایشان جوشانده شدند» شد؛ که پس از مرگشان به طبع رسید.
رفته رفته باروز درگیر مصرف مرفین شد. همسرش ولمر نیز به آمفتامین اعتیاد داشت. در بهار ۱۹۴۶، باروز به اتهام جعل نسخه برای مواد مخدر دستگیر شد. که با شفاعت و ضمانت روان‌پزشک ولمر آزاد گردید.
در سال ۱۹۵۰، درحالی‌که این زوج در مکزیک به‌سر می‌برند، در تعبی طولانی مبنی بر عدم یافت هروئین و آمفتامین، باروز دست به قوادی و مؤاخذهٔ جنسی از پسران جوان می‌زند. ولمر از در پی احساس درماندگی بسیار، دست به نوشیدن الکل زده و رفته رفته دچار می‌گردد.
در ۱۹۵۱، حین بازی ویلیام تل، نقل است سابقه ای مبنی بر تجربهٔ این دو در این بازی مشاهده نشده بود. باروز لیوانی را روی سر همسرش گذاشته و شلیک می‌کند، اما تیر، نه به لیوان بل به سر جون می‌خورد و جون ولمر درجا کشته می‌شود. باروز بعدها به بازپرس شرح می‌دهد: درحال نشان دادن اسلحه به دوستانش بوده که اسلحه از دستش لیز می‌خورد، به میز اصابت می‌کند و گلوله شلیک می‌شود که منجر به کشته‌شدن همسرش می‌شود. باروز ۱۳ زندان می‌گذراند تا زمانی که برادرش با تطمیع و ارتشاء قضات و افسران او را در حالی که منتظر دادرسی است، به قید وثیقه آزاد می‌کند. بعدها باروز در غیاب، به دو سال حبس تعلیقی محکوم می‌شود.
مرگ ولبرگ حتی آلن گینزبرگ را عجین و متأثر می‌کند. گینزبرگ بعدها در رثای او می‌نویسد: جون، چه نوعی از وقوف مرده؟ آیا هنوز حب آشنایان مردنی ات را داری؟ از ما چه به یادت می‌آید؟
همچنین گینزبرگ در "Burroughs: the Movie"، نقل می‌کند " ولبرگ تا قبل از روزهای رهنمون به مرگ اش شخصیتی با گرایش به خودکشی به نظر می‌رسید و همین ممکن است دلیل پذیرش چالش بازی ویلیام تل در نزد او باشد.
بعدها باروز نقش مرگ ولمر در سرنوشت ادبی اش را اساسی قلمداد کرد. شخصی که قلم اش را در معرض تسخیر روحی نحس قرار داد.
وی دستگیر و به قید وثیقه بازداشت می‌شود. سپس، به طنجه می‌گریزد. پس از بازگشتش ایالات متحده، در محاکمه‌ای‌غیابی متهم به قتل شده و به دو سال حبس تعلیقی محکوم می‌شود.
باروز پس از ترک مکزیک، برای چندین ماه به آمریکای جنوبی در پی روانگردان گیاهی «آیاهواسکا» کشانده می‌شود.
که به او متعهد شده بودند برایش خاصیت تله پاتی و تواردی در پی دارد.
مرگ

ویلیام باروز پس از چندین جراحی «سرخرگ کرونری» سرانجام در دوم اوت ۱۹۹۷ در کانزاس، بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت.
باروز از نگاه دیگران

اغلب او را یکی از پرنفوذترین نویسندگان سدهٔ بیستم قلمداد می‌کنند؛ چنان‌که نورمن‌میلر او را «تنها نویسندهٔ زندهٔ آمریکایی که نبوغ دارد.» توصیف کرد.
جک کرواک دربارهٔ ویلیام باروز می‌نویسد: «از زمان جاناتان‌سوئیفت تا امروز، باروز بزرگترین نویسندهٔ هجو نویس بوده‌است.»
او شهرتش را به واسطهٔ انهدام مادام‌العمر نظام‌های اخلاقی، سیاسی و اقتصادی جامعهٔ مدرن آمریکا کسب کرد که به واسطهٔ بیان هجوی و هزل او رقم خورد. جی.جی. بالارد: «مهم‌ترین نویسنده‌ای که پس از جنگ‌جهانی دوم ظهور کرده» می‌خواندش.
ال یورگنسن نقل می‌کند "در سال ۱۹۹۳، روزی برای استعمال در خانهٔ باروز جمع شده بودیم و باروز تصمیم به تزریق هروئین گرفت و کمربندی پر از سرنگ را رو کرد. سرنگ‌های از مد افتادهٔ دهه ۵۰. حالا، متعجب شده بودم که پیرمردی ۸۰ ساله چطور می‌تواند رگ بگیرد اما او کارش را خوب بلد بود. همه نشئه افتاده بودیم، و من متوجه انبوهی نامه روی میزش شدم که در میان آنها چیزی از طرف کاخ سفید بود. بهش گفتم: وای، فکر کنم چیز مهمی باشه که جواب داد: نه احتمالاً هرزنامه ای چیزیه. خب، بازش کردم و دعوت نامه از طرف پرزیدنت کلینتون بود که باروز رو برای جلسهٔ شعرخوانی دعوت کرده بود. بهش گفتم: وای، اصلاً میدونی این یعنی چی؟ که جواب داد: ها؟ رئیس جمهور کیه این روزا؟. که من پخش زمین شدم. اون حتی نمیدونست رئیس جمهور فعلی مملکت کیه!."
آثار ترجمه شده به فارسی

گربه‌ی درون، ترجمه مهدی نوید(نشر چشمه)
ناهار لخت، ترجمه فرید قدمی (انتشارات هیرمند)
کریسمس گردی، ترجمه فرید قدمی (انتشارات روزنه)
زندگی تعطیلات دو دنباست، ترجمه علی قنبری (انتشارات ورا)
باروز و دیوید وودارد، حدود سال ۱۹۹۷
نسل بیت، اعضا از چپ به راست، لوسین کار، جک کرواک، آلن گینزبرگ و ویلیام باروز.
الله‌آباد (رودبار جنوب)

| الله‌آباد | الله‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۰۵′۲۶″شمالی ۵۷°۵۵′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۹۰۶۷۳۹°شمالی ۵۷٫۹۱۷۵۷۰۹°شرقی﻿ / 28.0906739; 57.9175709: مختصات: ۲۸°۰۵′۲۶″شمالی ۵۷°۵۵′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۹۰۶۷۳۹°شمالی ۵۷٫۹۱۷۵۷۰۹°شرقی﻿ / 28.0906739; 57.9175709
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: رودبار جنوب
بخش: مرکزی
دهستان: رودبار
جمعیت: ۳۵۶ نفر (سرشماری ۹۵)
الله‌آباد، روستایی در دهستان رودبار بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۵۶ نفر (۹۶ خانوار) بوده است.
دانشگاه ویلانوا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Villanova University: Villanova University
شعار: Veritas, Unitas, Caritas حقیقت، وحدت، بخشش
نوع: خصوصی
بنیانگذاری شده: ۱۸۵۵
موقوفه مالی: ۳۵۵ میلیون دلار آمریکا
رئیس دانشگاه: پیتر داناهیو
اعضای هیئت علمی: ۵۴۵
کارمندان مدیریتی: بیش از ۲۰۰۰ نفر
دانشجویان: بیش از ۹۵۳۵ دانشجو
موقعیت: فیلادلفیا، پنسیلوانیا، آمریکا
شگون‌نما: Will D. Cat
وبگاه: http://www.villanova.edu
دانشگاه ویلانوا (به انگلیسی: Villanova University) یکی از دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا بوده و درحومه فیلادلفیا واقع است.
محبوب ترین رشته ها در دانشگاه ویلانوا عبارتند از: تجارت، مدیریت، بازاریابی و خدمات پشتیبانی مرتبط. علوم اجتماعی؛ مهندسی؛ حرفه های بهداشتی و برنامه های مرتبط؛ ارتباطات، روزنامه نگاری و برنامه های مرتبط؛ علوم زیستی و زیست پزشکی; روانشناسی؛ کامپیوتر و اطلاعات.
بر اساس مجله US News این دانشگاه رتبه ی ۵۱ را در بین تمام دانشگاه های ایالات متحده کسب میکند و بر اساس Qs ranking در رتبه ۱۵۰ دنیا قرار میگیرد.
این دانشگاه مانند دانشگاه دوک وابستگی مذهبی شدیدی دارد.
دراهوبودیتسه

| دراهوبودیتسه | دراهوبودیتسه |
| --- | --- |
شهر و روستا: شهر و روستا
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه بوهمی مرکزی
ناحیه: Kolín District
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
دراهوبودیتسه
دراهوبودیتسه (به چکی: Drahobudice) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کولین واقع شده‌است.
دراتین

| دراتین Дреатин | دراتین Дреатин |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان صوفیه
شهرستان: شهرستان دراگومان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
دراتین (به بلغاری: Dreatin) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان صوفیه واقع شده‌است.
دلبستگی دهانی جلد ۱ و ۲

دلبستگی دهانی جلد ۱ و ۲ (به انگلیسی: Oral Fixation, Vol. 1 & 2) آلبومی از هنرمند اهل کلمبیا شکیرا است که در ۵ دسامبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-12-۰۵) منتشر شد.
دربند، خیبر پختونخوا

| دربند، خیبر پختونخوا | دربند، خیبر پختونخوا |
| --- | --- |
شهرک و شورای اتحادیه: شهرک و شورای اتحادیه
دربند، خیبر پختونخوا: دربند، خیبر پختونخوا
مختصات: ۳۴°۱۹′ شمالی ۷۲°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۱۷°شمالی ۷۲٫۸۶۷°شرقی﻿ / 34.317; 72.867: مختصات: ۳۴°۱۹′ شمالی ۷۲°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۱۷°شمالی ۷۲٫۸۶۷°شرقی﻿ / 34.317; 72.867
کشور:  پاکستان
ایالت: خیبر پختونخوا
ناحیه: ناحیه مانسهره
حکومت: حکومت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
دربند (به انگلیسی: Darband) یک شهرک در پاکستان است که در ناحیه مانسهره واقع شده‌است.
الکس همیلتون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۶)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Alexander William Hamilton
زادروز:  ۵ آوریل ۱۹۳۶
زادگاه:  آرمادیل، وست لوتیان
تاریخ مرگ:  ۱۹۹۰ (۵۳−۵۴ سال)
محل مرگ:  داندی
قد:  ۵ فوت ۷ اینچ (۱٫۷۰ متر)
پست:  مدافع (مدافع)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال داندی |  ۲۶۱ |  (۱) |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۹ |  East London Celtic |   |   |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۲ |  East London United |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۱–۱۹۶۵ |  اسکاتلند |  ۲۴ |  (۰) |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۵ |  Scottish League XI |  ۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
الکس همیلتون (انگلیسی: Alex Hamilton؛ ۵ آوریل ۱۹۳۶ – ۱۹۹۰ (۵۳−۵۴ سال)) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند بود.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال داندی و باشگاه فوتبال ادینگتون اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است.
دلبستگی دهانی جلد ۱

دلبستگی دهانی جلد ۱ (به اسپانیایی: Fijación Oral, Vol. 1) آلبومی از هنرمند اهل کلمبیا شکیرا است که در ۳ ژوئن ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-06-۰۳) منتشر شد.
کوون سو-هیون (بازیکن هاکی روی چمن)

| کوون سو-هیون | کوون سو-هیون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۷۴
ملیت: کره جنوبی
کوون سو-هیون (انگلیسی: Kwon Soo-hyun؛ زادهٔ ۲۳ فوریهٔ ۱۹۷۴) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی بود.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ اشاره‌کرد.