stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوسف سلمان یوسف
اولین فعالیت کمونیستی و مسافرت به خارج

در ۱۹۲۷ یوسف با پیوتر واسلی، یک فرستاده مخفی کمینترن آشنا شد، و آموزش‌های سوسیالیزم و کمونیسم را از او فراگرفت. او در اولین گردهمایی کمونیستی آن سال در نصیریه شرکت کرد. دو سال بعد در ۱۹۲۹، یوسف کار خود در اداره برق را ترک کرد و برای سفر به خارج درخواست پاسپورت کرد. درخواست او به دلیل نداشتن استطاعت مالی رد شد. اما او به هر ترتیب کشور را از طریق کویت، سوریه و فلسطین ترک کرد. در طول مسافرت او کوشش کرد تا با کمینترن وصل شود و از حزب کمونیست فلسطین درخواست کرد تا دست او را در یک کار سیاسی در عراق بند کند. در ۱۹۳۰معاهده انگلستان و عراق امضا شد و این معاهده یک نارضایتی گسترده در عراق به وجود آورد. یوسف به میهن بازگشت و یکسال بعد در ژوئیه ۱۹۳۱ فعالیت سیاسی خود را شروع نمود و یک اعتصاب در مخالفت با عوارض جدید شهرداری را رهبری کرد. او تا فوریه سال ۱۹۳۵ در نصیریه به فعالیت‌های تبلیغاتی ادامه داد تا اینکه عراق را بار دیگر ترک کرد. این بار به مسکو رفت تا در دانشگاه کمونیست کارگران شرق ثبت نام کند. تا آموزش رهبری آینده فعالیت‌های حزب کمونیست را فرا بگیرد. او از طریق سوریه، فرانسه و ایتالیا خود را به شوروی رساند، و تا سال ۱۹۳۷ آنجا دانشجو بود. بنظر می‌رسد قبل از رسیدن به عراق در ژانویه ۱۹۳۸ او زمستان ۱۹۳۷ را در فرانسه و بلژیک با بخش غربی اروپایی کمینترن گذرانده باشد.
بازگشت به عراق

در مسیر بازگشت، با عبدالله مسعود که مشغول سازمان دادن یک گروه کمونیستی در بغداد بود ملاقات کرد. او سپس مدتی را صرف گردش در اطراف کشور کرد، تا اینکه در دسامبر ۱۹۴۰ شنید که مسعود مشغول راه اندازی یک مجله کمونیستی بنام الشرارح است. او به بغداد بازگشت و از وی درخواست کرد تا سردبیری این نشریه را به او بسپارد. مسعود این درخواست را رد کرد ولی به او پیشنهاد داد تا در بغداد بماند و در حزب فعالیت کند که فهد (یوسف) قبول کرد.
انشعاب در رهبری حزب

در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۱ پلیس عبدالله مسعود را دستگیر کرد و فهد به‌جای او رهبری حزب را بعهده گرفت. در نوامبر او به عنوان دبیر اول حزب کمونیست عراق انتخاب شد، و بزودی اتوریته خود را بر حزب اعمال کرد، که در پی آن اکثر اعضای قدیمی کمیته مرکزی حزب را تصفیه کرد. شیوه رهبری فهد منجر به اختلاف در اعضای سرشناس رهبری حزب شد، ژو نون ایوب بارها درخواست کرد تا فهد نشست کنگره را برگزار کند تا قوانین حزب را بررسی کند. فهد در اوت ۱۹۴۲ با اخراج ایوب و حامیانش باین درخواست پاسخ داد. در نوامبر ۱۹۴۲ فهد در کمیته مرکزی دربارهٔ عضو دیگر وادی تالیاح شروع به شکایت کرد. مخالفان او در کمیته از پیگیری شکایت او سرباز زدند و خود او را به دیکتاتوری متهم کردند. این موضوع حل نشد تا اینکه فهد به خارج سفر کرد و در غیاب او طرفداران عبدالله مسعود به برگزاری یک کنگره بدون اطلاع کمیته مرکزی فراخوان دادند. کنگره در ۲۰ نوامبر تشکیل شد و همه طرفداران فهد – غیر از خود فهد- را از کمیته مرکزی اخراج و مسعود را به عنوان سردبیر حزب انتخاب کردند؛ و چون کمیته مرکزی جدید کنترل نشریه حزب بنام الشرارح را دست گرفتند حامیان فهد یک نشریه دیگر بنام القاعده را منتشر کردند. فهد در فوریه ۱۹۴۳ به بغداد بازگشت. در آوریل ۱۹۴۳ پروسه مشکلات پیوستن به حزب شروع شد، که او بزودی توانست مرکزیت تشکیلات را سروسامان بدهد.
ساختن پایه برای یک حزب توده‌ای - ۱۹۴۳–۱۹۴۷

فهد تحت هدایت احساسات طبقاتی خودش و بی‌اعتمادی به روشنفکران و دانشجویان با حفظ اصول لنینیستی برای ساخت حزب اقدام کرد. او روی کارگران شرکت‌های خارجی که در عراق کار می‌کردند متمرکز شد و در وهله اول هم حامیان اصلی‌اش علی ساکار، زاکی بسیم و احمد عباس از او حمایت کردند. با اینکه بخش عظیمی از کارگران صنعتی در کارگاه‌های کوچک بخش خصوصی کار می‌کردند، ولی حزب توجه کمی باین بخش داشت، زیرا این‌ها مثل کارگران نفتی در کرکوک، کارگران راه‌آهن یا کارگران شاغل در بصره دارای اهمیت استراتژیک نبودند. فهد به برگزاری کنگره برای حزب عراقی تسلیم شد و کنفراس حزب در مارس ۱۹۴۴ در خانه علی شکر تشکیل شد و با منشور ملی موافقت شد؛ و شعار حزب سوریه را که عبارت بود از میهن آزاد و مردم خوشبخت را قبول کرد. اولین کنگره حزب یکسال بعد تشکیل شد.
دستگیری و زندان - ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹

در ۱۸ ژانویه ۱۹۴۷ پلیس فهد و زاکی بسام را در خانه یکی از اعضای حزب ابراهیم باجیر شموئیل پیدا کرد. هر سه بازداشت و قبل از انتقال به زندان ابوغریب نزدیک بغداد مورد بازجویی در بخش تحقیقات مرکزی بغداد قرار گرفتند. در این اثنا یهودا صدیق مسئولیت اولی رفقایش را بعهده کرفت. فهد به او توصیه کرد که کنترل را به مالیک سائف محول کند که قبول نکرد. در زندان ابوغریب سه نفر زندانی شرایط سختی را می‌گذراندند از نور آفتاب تا مدت‌ها محروم بودند. آن‌ها از روز ۱۳ ژوئیه در اعتراض دست به اعتصاب غذا زدند. در ۲۰ ژوئیه محاکمات آن‌ها در دادگاه عالی کیفری شروع شد. آن‌ها متهم شدند که با استفاده از منابع مالی خارجی و با تماس با یک دولت بیگانه و با همکاری حزب خالد بکتاش طرح‌های خرابکارانه در قانون اساسی را پیش بردند، و همچنین متهم به تحریک به قیام و انتشار افکار کمونیستی در میان نیروهای مسلح شدند. در ۲۳ ژوئیه هر سه آن‌ها در دادگاه متهم شناخته شده و و حکم اعدام آن‌ها صادر شد. محکومیتها در جامعه طوفان بپا کرد و دولت عقب نشست و حکم فهد را به زندان ابد و دو نفر دیگر را به ۱۵ سال زندان تقلیل داد. آن‌ها از زیر اعدام بیرون آمدند و ابتدا به زندان ابوغریب و سپس به زندان مرکزی بغداد و دست آخر به زندان کوت منتقل شدند. در زندان او با حزب دائماً در تماس بود. بدین‌ترتیب تا سال پرشور انقلابی ۱۹۴۸ او پیوسته فعالیت داشت؛ و در ادامه دستورهای او کشور در بین ماه‌های ژانویه تا مارس در اثر اعتصابات و تظاهرات بهم ریخت. در این تلاطم عراق درگیر رویارویی فلسطین و صهیونیزم شد و از اینکه این موضوع روی هدف و انگیزه کمونیسم سایه انداخته‌است حزب کمونیست عراق ناراحت بود و بعد هم که حزب موضع خود را در رابطه با مسئله فلسطین همسوی شوروی کرد اعتبارش در کشور کاهش پیدا کرد. یک شکست دیگر هنگامی رخ داد که یکی از اعضای حزب در ۹ اکتبر ۱۹۴۸ مخفیگاه سران حزب را به پلیس خبر داد. پلیس در تهاجم به این خانه یهودا صدیق را دستگیر کرد و او بعد از ۲۸ روز تحمل شکنجه برید و به بازجویش گفت که مالک سائف مسئول اول حزب است. سائف در بازجویی همه چیز را قبول کرد. دولت در بازجویی‌ها دریافت که فهد به‌طور مخفیانه حزب را از درون زندان در کوت رهبری می‌کرده‌است و تصمیم به سر به نیست کردن او را گرفت.
مرگ فهد

در ۱۰ فوریه ۱۹۴۹ فهد همراه زاکی بسیم و محمد حسین الصبیبی در یک دادگاه غیر علنی به اتهام سازماندهی فعالیت‌های کمونیستی از زندان محاکمه و هر سه آن‌ها به مرگ محکوم شدند. آن‌ها در ملأ عام در روزهای ۱۳ و ۱۴ فوریه در بغداد بدار آویخته شدند. اجساد آن‌ها تا چند روز بعد برای ایجاد وحشت بر سر دار نگه داشته شد. جسد فهد توسط پلیس در یک قبرستان گمنام بخاک سپرده شد.
مرگ فهد یک ضربه سنگین به جنبش کمونیستی عراق بود. با این حال چند سال بعد حزب قوی تر از قبل بسان یک جنبش واقعی به صحنه آمد که بنظر می‌رسد که یکی از قوی‌ترین سازمان‌های سیاسی همه کشورهای عربی بود. تشکیلاتی که فهد خودش به وجود آورد، همراه با شهادت او توسط یک دولت غیر مردمی، دلیل اصلی زنده ماندن این جنبش شد.
دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیانگذاری شده: ۱۳۸۸
رئیس: محمد فارسی
وبگاه: cpe.shirazu.ac.ir
دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۸ به‌طور رسمی آغاز به کار کرد. گروه مهندسی شیمی این دانشکدده که از اولین بخش‌های مهندسی شیمی کشور به‌شمار می‌رود، در سال ۱۳۴۳ تأسیس شد. با وسعت فعالیت͏‌های آموزشی و پژوهشی و تشکیل گروه͏‌های مهندسی نفت و مهندسی گاز، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۸ ایجاد گردید.
پایلوت تولید الکل

پس از شیوع ویروس کرونا و کمبود مواد ضدعفونی، تصمیم گرفته شد یک خط تولید برای الکل در این دانشکده راه‌اندازی شود. سرانجام در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ پایلوت تولید الکل در دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز راه‌اندازی شد.
نووکیفسکی اووال

نووکیفسکی اووال (روسی: Новокиевский Увал) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
نوومایاچنویه

| نوومایاچنویه Новомаячное | نوومایاچنویه Новомаячное |
| --- | --- |
Selo: Selo
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آستراخان
شهر: بخش وولودارسکی، استان آستراخان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴:۰۰
نوومایاچنویه (به لاتین: Novomayachnoye) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
آلن نوننلی

| آلن نوننلی | آلن نوننلی |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت میسیسیپی حوزهٔ 1st: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایالت میسیسیپی حوزهٔ 1st
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۱: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۱۱
پس از: Travis Childers
عضو سنای Mississippi از حوزهٔ  6th: عضو سنای Mississippi از حوزهٔ  6th
دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۹۵ – ژانویه ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۹۵ – ژانویه ۲۰۱۱
پس از: راجر ویکر
پیش از: Nancy Collins
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Patrick Alan Nunnelee ۹ اکتبر ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) توپلوو، میسیسیپی، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Tori Nunnelee
فرزندان: Reed Emily Nathan
محل تحصیل: دانشگاه ایالتی میسیسیپی
آلن نوننلی (به انگلیسی: Alan Nunnelee) نمایندهٔ حوزه انتخابیه اول میسیسیپی از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا بود که برای نخستین‌بار در ۵۳ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
داگلاس اسمیت (هنرپیشه)

| داگلاس اسمیت | داگلاس اسمیت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
ملیت: کانادا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–اکنون
داگلاس اسمیت (انگلیسی: Douglas Smith؛ زادهٔ ۲۲ ژوئن ۱۹۸۵) هنرپیشه اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها و سریال‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به پرونده‌های اکس، عشق بزرگ، ضدویروس و پرسی جکسون و المپ‌نشینان: دریای هیولاها، انفجاری از گذشته، به یاد داشته باشید، دور از خانه و تنها بمیر اشاره کرد. بازی در فیلم خانم اسلوان و سریال دروغ‌های کوچک بزرگ (مجموعه تلویزیونی) هم جزو نقش آفرینی ها او هستند
اشغال ایران در جنگ جهانی اول

اشغال ایران در جنگ جهانی اول (که با نام‌های جبههٔ ایران یا نقض بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول نیز شناخته می‌شود) تعدادی از درگیری‌ها در منطقهٔ آذربایجان ایران و غرب ایران بین نیروهای بریتانیا، امپراتوری روسیه، و درگیری نیروهای ارمنی و آشوری با نیروهای امپراتوری عثمانی گفته می‌شود که در دسامبر ۱۹۱۴ آغاز و با امضای قرارداد مودروس در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ به پایان رسید. این درگیری‌ها بخشی از جنگ جهانی اول در خاورمیانه محسوب می‌شود. حضور نیروهای روس در ایران با انقلاب روسیه در ۱۷ اکتبر ۱۹۱۷ پایان یافت. هنگامی که نیروهای قزاق روس با واحدهای ارمنی و نیروهای متحد که نیروی دانستر نام نهاده شد، جایگزین شدند. هم زمانی این دوره با خشکسالی و بسته بودن مسیر تجارت با هند و بین النهرین در نتیجه این اشغال باعث پدید آمدن قحطی بزرگ شد که در نتیجه آن میلیونها نفر از ایرانیان جان باختند.
پیش‌زمینه

مقالهٔ اصلی: جنگ جهانی اول
ایران در زمان شروع جنگ رسماً اعلام بی‌طرفی نموده‌بود. با این حال در عمل، نیروهای ایران توسط قدرت‌های مرکز و نیروهای متفقین جنگ جهانی اول تحت تأثیر شرایط از یکی از طرفین طرفداری می‌کردند. منافع غربی در ایران بر مبنای منابع قابل توجه نفت و موقعیت راهبردی ایران که مابین افغانستان و نیروهای متخاصم عثمانی، روس، و بریتانیا قرار داشت. ایران آن زمان با قرارداد سن پترزبورگ به منطقهٔ تحت نفوذ شمال و منطقهٔ تحت نفوذ جنوب تقسیم شده بود. این شرایط تحت پوشش دهه‌ها سیاست مشهور به بازی بزرگ بین روسیه و بریتانیا حاصل شده‌بود. این قرارداد همچنین مناطق تحت نفوذ در تبت، افغانستان و ایران را تعیین نموده بود تا وزنهٔ تعادلی در برابر نفوذ آلمان‌ها را فراهم آورد.
جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ و در شرایطی آغاز شد که احمدشاه قاجار در ایران حکومت می‌کرد. شاه ایران که به‌تازگی تاج‌گذاری کرده‌بود و ۱۸ ساله بود، قدرت کمی داشت. مجلس شورای ملی تعطیل بود و انتخابات مجلس سوم با مخالفت روسیه و بریتانیا به تعویق افتاده‌بود. پس از شروع جنگ، در ایران نظرات متفاوتی پیرامون موضع‌گیری که باید کشور اتخاذ کند وجود داشت. احمدشاه ۳ روز پس از آغاز جنگ یعنی در ۱ نوامبر ۱۹۱۴، بی‌طرفی ایران را در این جنگ اعلان نمود و مستوفی‌الممالک که هوادار بی‌طرفی ایران در جنگ بود به نخست‌وزیری رسید.
۷ سال پیش از شروع جنگ، یعنی در سال ۱۹۰۷، دولت‌های بریتانیا و روسیه تزاری طی قرارداد سن پترزبورگ بر سر تقسیم ایران به دو منطقهٔ نفوذ و یک منطقهٔ بی‌طرف به توافق رسیده بودند که در پی آن، نیروهای خود را در خاک ایران مستقر کرده‌بودند.
نیروهای روس در قسمت‌های شمالی ایران حضور داشتند و نیروهای بریتانیا در جنوب کشور، کنترل اوضاع را در اختیار داشتند. دولت مرکزی ایران عملاً تنها کنترل بخش‌هایی از مرکز ایران را تحت اختیار داشت.
ارتش ایران در زمان آغاز جنگ جهانی اول فاقد نیروی هوایی و دریایی بود و شمار تخمینی نیروهای زمینی ایران چیزی حدود ۷٬۰۰۰ نفر بود. علاوه بر این، نیروهای ایران ملی و تماماً تحت امر دولت نبودند. قوای قزاق توسط روس‌ها تشکیل شده‌بود، ژاندارمری فرماندهان سوئدی داشت، عشایر ایران که مسلح بودند از دولت دستور نمی‌گرفتند و نیروهای شهربانی کم‌تعداد و کم‌تجهیزات بودند.
در حالی که نیروهای روس در خاک ایران حدود ۱۰٬۰۰۰ نفر بود که نیمی از آن‌ها در شهرهای تبریز، ارومیه و اردبیل مستقر بودند. بدین ترتیب ایران در این زمان هم از لحاظ سیاسی در وضعیت نامناسبی بود و هم توان نظامی دفاع از خاک خود در برابر نیروهای خارجی را نداشت.
اشغال > آذربایجان

مقاله‌های اصلی: اشغال تبریز (۱۲۹۷–۱۲۹۳) و آشوریان و آذربایجان غربی در جنگ جهانی اول
اشغال > مرکز

مقاله‌های اصلی: نبرد رباط‌کریم و حیدر لطیفیان
روس‌ها تا قزوین پیش رفتند. با احتمال سقوط تهران، مجلس از اکثریت افتاد و منحل شد زمانی که در سال آغازین جنگ جهانی اول در حدود ۱۲۹۳ هجری شمسی، روسیه به ایران برای اخراج مورگان شوستر اولتیماتوم داد و قوای این کشور وارد ایران شدند و تا رباط‌کریم آمدند و به قوای کمیتهٔ دفاع ملی تحت فرماندهی حیدر لطیفیان حمله کردند. در نتیجهٔ آن، حیدر لطیفیان فرمانده و از رهبران مشروطیت تهران به همراه ۷۰ نفر دیگر ایرانی در نبرد تاریخی رباط کریم کشته شده و سرهایشان بریده شد.
اشغال > جنوب

مقاله‌های اصلی: جنبش جنوب ایران، اشغال بوشهر، و نبرد جهاد
در جنوب ایران، مردم محلی در چند نوبت با قوای انگلیس درگیر شدند که از مهم‌ترین نبردهای جنگ جهانی اول در ایران می‌توان به مبارزه و مقاومت زایر خضرخان اهرمی (تنگستانی) ملقب به امیر اسلام حاکم تنگستان، حسین‌خان چاه‌کوتاهی، از مردان آزادی‌خواه جنوب ایران و رئیس‌علی دلواری، خالو حسین بردخونی دشتی از مبارزان تنگستان و ملا علی تنگستانی از علمای جنوب در استان بوشهر و نبرد جهاد در خوزستان و مبارزهٔ سرسختانه و سرنوشت‌ساز ترکان قشقایی به رهبری صولت‌الدوله قشقایی و مقاومت‌های ناصر دیوان کازرونی و سید عبدالحسین لاری اشاره کرد. جمعی از رجال از قم به اصفهان و سپس اراک و بالاخره به کرمانشاه رفتند و عاقبت در آن‌جا قوای گارد ملی را تشکیل دادند و حکومت موقتی دولت ملی به ریاست رضاقلی نظام‌السلطنه تشکیل گردید. پس از سقوط بغداد اعضاء دولت موقتی دولت ملی و جمع بسیاری از ایرانیان به استانبول رفتند.
اشغال > غرب

مقالهٔ اصلی: عملیات کرمانشاه
در غرب ایران و کردستان نیز ناآرامی‌هایی به وجود آمد. مشایخ نقشبندی در کردستان به فرماندهی شیخ محمد علی حسام الدین نقشبندی و طایفه سراج الدین و سلطان سنجر به قیام علیه ارتش روس برخاستند و توانستند در اطراف سنندج و منطقه مابین اورامانات و کامیاران و سنقر ارتش روسیه را شکست دهند. این پیروزی‌ها در حال گسترش بود که با کشته شدن سلطان سنجر این ناآرامی‌ها به سرعت خاموش شد.
خروج نیروهای خارجی از ایران

با وقوع انقلاب ۱۹۱۷ در روسیه و تشکیل شوروی، از بیشترین حد پیشروی خود در ایران در فوریه ۱۹۱۷ دچار آشفتگی شد و نیروهایش تا ماه اکتبر به پراکندگی کشیده‌شدند. روسیه با امضای پیمان برست-لیتوفسک با آلمان (مارس ۱۹۱۸) متعهد شد نیروهایش را از ایران خارج کند و تا پایان بهار ۱۹۱۸ ایران را ترک کرد. بریتانیا نیروهایش را تا ۳ سال بعد و کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ (۱۹۲۱) در ایران نگه‌داشت.
«روس‌ها در اصفهان»، تصویری چاپ‌شده در هفته‌نامه فرانسوی لو پتی ژورنال به تاریخ ۲۳ آوریل ۱۹۱۶
یک ۵ مارکی با مُهر برابری به ارزش ۱۲ قران و ۱۰ شاهی، چاپ‌شده توسط خزانه‌داری امپراتوری آلمان به سال ۱۹۱۶–۱۷ و در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی اول که بنابر شرایط آن زمان در ایران رایج شده بود.
روی و پشت اسکناس ۱۰ مارکی امپراتوری آلمان با بازچاپ عبارت ۲۵ قران که در زمان اشغال ایران در جنگ جهانی اول رایج بوده‌است.
فنکس

در دیوشناسی، فنکس یک شیطان گوتیک است. او مارکیس بزرگ جهنم است و بیست لژیون شیطان را تحت فرمان خود دارد. همه علوم شگفت‌انگیز را تدریس می‌کند، شاعری ماهر است، و در برابر احضارکننده بسیار مطیع است. فنکس امید دارد پس از ۱۲۰۰ سال به بهشت بازگردد.
توضیحات

او به شکل ققنوس است و که نت‌های شیرینی را با صدای یک کودک می‌خواند، اما جادوگر و هرکسی که با او همراه است نباید به آن گوش کند و باید سریع از او بخواهد شکلی انسانی به خود بگیرد. این شیطان ظاهراً پس از مدتی معین این کار را انجام می‌دهد.
در احضار کردن

کلید کوچک سلیمان، کتاب طلسم قرن هفدهم این شیطان را به شرح زیر توصیف می‌کند:
فنکس یک مارکیس بزرگ است که مانند پرنده ققنوس ظاهر می‌شود و صدای کودکی دارد: اما قبل از اینکه در برابر جن‌گیر بایستد، نت‌های شیرین زیادی می‌خواند. جن‌گیر با همراهانش باید مراقب باشد که به آواز او گوش ندهد، بلکه سریع از او بخواهد شکل انسان به خود بگیرد. سپس او به طرز شگفت‌آوری از همه علوم شگفت‌انگیز صحبت خواهد کرد. او شاعری عالی و مطیع است و امیدوار است پس از هزار و دویستمین سال به عرش هفتم بازگردد و بیست لژیون را اداره کند.
عادا یونات

| عادا یونات | عادا یونات |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ ژوئن ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال) اورشلیم، اسرائیل
ملیت:  اسرائیل
محل تحصیل: دانشگاه عبری اورشلیم مؤسسه عالی علوم وایزمن
جوایز: جایزه ولف در شیمی (۲۰۰۶)  جایزه نوبل شیمی (۲۰۰۹)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): بلورشناسی
محل کار: مؤسسه عالی علوم وایزمن دانشگاه شیکاگو
 :  
عادا یونات (به عبری: עדה יונת) شیمی‌دان و بلورشناس اسرائیلی است که به خاطر فعالیتش در زمینه کشف ساختار و کارکرد روند تکوین پروتئین در سلول‌ها، جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۹ را دریافت کرده‌است. او ریاست بخش تحقیقاتی مؤسسه عالی علوم وایزمن را عهده‌دار می‌باشد. یونات هم‌چنین عضو آکادمی ملی علوم آمریکا و سازمان زیست‌شناسی مولکولی اروپا می‌باشد. او تحقیقات خود را در زمینه بیوسنتز پروتئین از طریق بلورشناسی ریبوزوم آغاز کرد.
عادا یونات، در سال ۱۹۸۰ اولین کریستال ریبوزوم را ساخت. او هم‌چنین در سال ۲۰۰۶ میلادی، جایزه ولف در شیمی را از آن خود کرد.
خانواده و زندگی

او در سال ۱۹۳۹ در اورشلیم به دنیا آمد. والدین او از مهاجران لهستانی باورمنده به جنبش صهیونیسم بودند که قبل از تأسیس کشور اسرائیل به قیمومیت بریتانیا بر فلسطین مهاجرت کرده بودند. خانواده او در اورشلیم اقامت داشتند. پدر او یک خاخام بود و با کمک مادر عادا، در یکی از مناطق مذهبی اورشلیم، یک مغازه خواربار فروشی را برای گذران زندگی اداره می‌کردند.
او دخترخاله روچاما مارتون، روان‌شناس و فعال حقوق بشر اسرائیلی است.
تحصیلات

عادا یونات، مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه عبری اورشلیم در رشته شیمی و مدرک کارشناسی ارشد خود را نیز از دانشگاه عبری اورشلیم در رشته بیوشیمی دریافت کرد. در سال ۱۹۶۸، موفق به دریافت مدرک دکترای خود از مؤسسه عالی علوم وایزمن، در رشته بلورشناسی شد.
جایزه نوبل شیمی

آکادمی سلطنتی علوم سوئد، جایزه نوبل شیمی سال ۲۰۰۹ را به عادا یونات و دو دانشمند آمریکایی به نام‌های توماس استیتز و ونکاترامان راماکریشنان اعطاء کرد.
پروفسور عادا یونات، پس از شنیدن اعطاء شدن جایزه نوبل به وی، به خبرنگاران گفت:
«دریافت این جایزه، در درجه نخست، افتخار بزرگی برای کشور اسرائیل است که به من و امثال من امکان داد این چنین رشد کنیم و دانش اندوزیم».
باورهای سیاسی

عادا یونات در مصاحبه‌ای رادیویی با رادیو گلگلتز که متعلق به نیروهای دفاعی اسرائیل است، خواستار آزادی تمامی زندانیان فلسطینی و بازگرداندن آنان به مناطق خودگردان فلسطین شد. وی گفت:
«تمام زندانیان، مستقل از اینکه معامله‌ای بر سر آزادی گیلعاد شلیط صورت گیرد یا نه باید آزاد شوند».
وی هم‌چنین معتقد است که
«اگر فلسطینی‌ها زندانی نشوند، در صدد ربودن اسرائیلی‌ها نیز بر نمی‌آیند».
عادا یونات در مؤسسه علوم وایزمن
غرجستان

غَرجِستان (همچنان غرچستان، غرشستان، غرج‌الشار و غرچگان و در بعضی جاها گرشستان) سرزمینی بزرگ کوهستانی بود که در میان هرات و کابل قرار داشت. عنوان پادشاه این مکان در قدیم «شار» بود. اکنون این ناحیه در افغانستان است و در منطقه هزارستان یا هزاره‌جات قرار دارد.و این ناحیه مسکن و محل زندگی اقوام هزاره بوده‌است.
جغرافی‌نویسان پیشین عرب آن ناحیه را «غرج‌الشار» گفته‌اند پادشاهان آن ناحیه موسوم بود به «شار» و به گفتهٔ مقدسی واژهٔ «غرج» در زبان اهالی آن ناحیه به معنی کوهستان می‌باشد و بنابراین غرج‌الشار به مفهوم «کوهستان پادشاه» است. در اواخر سده‌های میانه آن سرزمین را غرجستان می‌گفتند و در بیان جنگ‌های مغول نیز به همین یاد شده‌است.
ابن حوقل جغرافیدان مسلمان قرن چهارم هجری قمری طی مشاهداتش از بامیان دربارهٔ غرج‌الشار می‌نویسد: غرج‌الشار دو شهر دارد یکی بشین و دیگری شورمین، وسعت هر دو شهر به یک اندازه است و دارای آبها و باغ هاست. سلطان که این سرزمین به وی منسوب است و به لقب «شار» یاد می‌شود در قریه بلیکان مقیم است.
واژه‌شناسی

غرجستان در اصل از واژه اوستایی «گرش» و پسوند پارسی «ستان» به معنای سرزمین گرفته شده که پس از استیلای عربی نویسی، به گونه گرشستان و سپس غرجستان آمده‌است. واژه اوستایی «گر» در یسنه فقره ۱۴، ۱۶ و ۲۸ ذکر شده‌است و به معنی کوه بکار رفته‌است. واژه «گیرو» به معنی سایه رخ در گویش هزارگی، به‌طور گسترده در مناطق کوهستانی غرجستان کاربرد دارد.
جغرافیا و سکونتگاه تاریخی غرجستان

غرجستان منطقه‌ای کوهستانی و تاریخی در شمال غربی افغانستان است که در دوران گذشته بخشی از خراسان بزرگ به شمار می‌رفته است. این منطقه شامل نواحی کوهستانی و دره‌های مرتفع بوده و در منابع مختلف از آن به‌عنوان یکی از سکونتگاه‌های اصلی قوم هزاره یاد شده است. غرجستان در نزدیکی رشته‌کوه‌های هندوکش قرار دارد و به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، همواره از اهمیت استراتژیک برخوردار بوده است.
جغرافیا و سکونتگاه تاریخی غرجستان > مرزها و موقعیت مکانی

غرجستان در گذشته شامل مناطقی بود که امروزه در ولایت غور، بخش‌هایی از بادغیس، و حتی شمال هرات قرار می‌گیرند. این منطقه از شمال با ترکستان (شمال افغانستان کنونی)، از جنوب با هرات و از شرق با مناطق مرکزی افغانستان هم‌مرز بوده است. وجود کوه‌ها و دره‌های فراوان در این منطقه، آن را به مکانی ایده‌آل برای زندگی اقوامی که نیازمند امنیت و حفاظت طبیعی بودند، تبدیل کرده است.
جغرافیا و سکونتگاه تاریخی غرجستان > آب‌وهوا و منابع طبیعی

غرجستان دارای اقلیم سرد کوهستانی است که با زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل مشخص می‌شود. منابع طبیعی منطقه شامل مراتع وسیع برای دامداری، رودخانه‌ها و چشمه‌های آب شیرین، و زمین‌های حاصلخیز در دره‌ها است. این ویژگی‌ها غرجستان را به منطقه‌ای مناسب برای کشاورزی و دامداری تبدیل کرده و زمینه رشد اقتصادی مردمان محلی را فراهم کرده است.
غرجستان و قوم هزاره
غرجستان در تاریخ به‌عنوان یکی از سکونتگاه‌های قدیمی قوم هزاره شناخته شده است. برخی پژوهشگران بر این باورند که بسیاری از قبایل هزاره در این منطقه زندگی می‌کردند و نقش مهمی در شکل‌دهی به فرهنگ و هویت منطقه داشتند. حضور قوم هزاره در غرجستان به دلایل زیر مورد توجه بوده است:
جغرافیا و سکونتگاه تاریخی غرجستان > ویژگی‌های جغرافیایی و امنیت طبیعی

کوه‌های مرتفع و دره‌های بسته غرجستان، محیطی امن برای قبایل هزاره فراهم کرده بود. این موقعیت جغرافیایی به هزاره‌ها اجازه داد تا در برابر حملات خارجی، به‌ویژه در دوره‌های ناآرامی، مقاومت کنند. بسیاری از پژوهشگران معتقدند که این منطقه یکی از مراکز اصلی مقاومت هزاره‌ها در دوره‌های تاریخی مختلف، به‌ویژه در برابر تهاجمات مغول و اقوام دیگر بوده است.
در خاطرات عبدالرحمن آمده:
قرن‌های بسیار، هزاره‌ها سبب وحشت حاکمان منطقه بودند و از سیصد سال پیش، هیچ سلطانی حتی بابُر تیموری و نادر افشار نتوانسته بود هزاره‌ها را مطیع و آرام کند و قرن‌ها مطلق العنان بودند.
جغرافیا و سکونتگاه تاریخی غرجستان > اقتصاد و معیشت

مردم غرجستان، به‌ویژه هزاره‌ها، به کشاورزی و دامداری مشغول بودند. مراتع غنی و زمین‌های حاصلخیز منطقه، فرصت مناسبی برای پرورش دام و کاشت محصولات کشاورزی فراهم کرده بود. صنایع دستی نیز از دیگر فعالیت‌های اقتصادی مردم منطقه بود.
غرجستان در اشعار فارسی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اگر خواهی که بینی مردمی را |  | به کوهستان غرج و غور شو تو |
— دیوان ناصرخسرو: — دیوان ناصرخسرو
سپهبد سپه شاه شرق ابومنصور
فراتکین دوانی امیر غرجستان
ترا آنجا غلامانند چون خوارزمشاه ای شه
دگر چون میرطوس و زآن گذشتی میر غرجستان
شه غرچگان بود بر سان شیر
کجا پشت پیل آوریدی به زیر
چغانی و ختلی و بلخی ردان
بخاری و از غرچگان موبدان
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به کوهستان غرجستان که دیدی؟ |  | طبیعت را که در آن‌جا بهشت است |
— دیوان فرخی سیستانی: — دیوان فرخی سیستانی
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| رهِ غرجستان و غور، سخت و دشوار |  | ولی مردمش سخت‌تر زین دیوار |
— دیوان عنصری بلخی: — دیوان عنصری بلخی
سازمان امور مالیاتی کشور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۳۸۰
گونهٔ سازمان: مؤسسه دولتی
حوزهٔ قدرت: ایران
ستاد: تهران، خیابان خیام، خیابان داور
رئیس‌کل:    سید محمدهادی سبحانیان
سازمان بالادست: وزارت امور اقتصادی و دارایی
وبگاه: intamedia.ir
سازمان امور مالیاتی کشور یکی از سازمان‌های وابسته به وزارت امور اقتصادی و دارایی است. از جمله وظایف این سازمان اصلاح و دگرگونی نظام مالیاتی و مکانیزه نمودن سیستم مالیاتی ایران و اجرای مالیات بر ارزش افزوده است. رئیس‌کل این سازمان معاون وزیر امور اقتصادی و دارایی محسوب و با پیشنهاد وزیر و تصویب هیئت وزیران منصوب می‌شود. سید محمدهادی سبحانیان در حال حاضر به‌عنوان رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور فعالیت می‌کند.
در راستای اجرای ماده ۵۹ قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران، به‌منظور افزایش کارایی نظام مالیاتی و رفع موانع سازمانی موجود و همچنین تمرکز کلیه امور مربوط به اخذ مالیات در یک سازمان واحد، سازمان امور مالیاتی ایران در سال ۱۳۸۱ به صورت یک مؤسسه دولتی و زیر نظر وزیر امور اقتصادی و دارایی ایجاد گردید. با ایجاد این سازمان کلیه اختیارات، وظایف، نیروی انسانی، امکانات و تجهیزات موجود وزارت امور اقتصادی و دارایی در معاونت امور مالیاتی و بخش و حوزه‌های مالیاتی به این سازمان منتقل گردید.
این سازمان یکی از پردرآمدترین سازمان‌های دولتی در ایران بوده و از سال ۱۳۹۴ تاکنون با پیشی گرفتن از شرکت ملی نفت اولین واریزکننده به خزانه ایران می‌باشد؛ به طوری که در بودجه‌بندی سالیانه درصد بسیار بالایی از درآمدهای وزارت امور اقتصادی و دارایی و بودجه جاری ایران به وسیلهٔ این سازمان حاصل می‌شود.