stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نصر دوم سامانی
دستاوردها

در زمان امیر نصر سامانی شهرت رودکی فراگیر شد و نزد امیر نصر بن احمد سامانی، امیر خراسان، تقرب یافت و جایگاه و ثروت او افزایش یافت. وزیر امیر نصر، ابوالفضل بلعمی، نیز از دوستداران رودکی بود. او معتقد بود که در میان عرب‌ها و ایرانی‌ها شخصی مثل رودکی وجود ندارد؛ حتی گفته‌شده که به اصرار بلعمی و امیر نصر بود که رودکی کلیله و دمنه را —که بلعمی از عربی به فارسی ترجمه کرده بود— به نظم درآورد.
در دوران نصر در زمینهٔ نثر نیز پیشرفت‌هایی حاصل شد. کتاب کلیه و دمنه و کتاب سندبادنامه —که از کتاب‌های داستانی حکمت‌آموز هندی پیش از اسلام بودند— به‌دستور نصر و به‌دست خواجه عمید ابوالفوارس قناوزی از پهلوی به فارسی ترجمه شدند. در زمان نصر وزیرش بلعمی کتاب تاریخ الرسل و الملوک تألیف محمد بن جریر طبری را از عربی به فارسی ترجمه کرد. در همان زمان کتاب تفسیر طبری به‌دست جمعی از روحانیان به فارسی ترجمه شد.
در همین دوران در زمینهٔ ترجمه نیز شاهد پیشرفت‌هایی هستیم؛ آثار علمی و دینی بسیاری ترجمه شد. ابوزید احمد بن سهل بلخی —که مورد لطف جیهانی، وزیر نصر بود— کتاب‌های زیادی از عربی به فارسی ترجمه کرد؛ مانند کتاب حدود الفلسفه، ما یصح من احکام النجوم و کتاب اخلاق الامم؛ همچنین او کتابی به‌نام صور الاقالیم در زمینهٔ جغرافیا نوشت. بی‌شک دوران حکومت سی‌سالهٔ نصر را می‌توان عصر درخشانی فرهنگ در قلمرو سامانیان دانست و می‌توان این دستاوردها را نتیجهٔ اقدامات وزرای او دانست؛ چراکه زمانی که نصر به حکومت رسید، هشت سال بیشتر نداشت و با تلاش وزرای او، جیهانی و بلعمی، در دوران امارت نصر قلمرو سامانی تبدیل به مرکز مهم فرهنگ و دانش شد؛ این‌گونه بود که در آن دوران بخارا از شهرهای مهم به‌شمار می‌رفت.
سکه‌شناسی

| تصویر | نوع سکه | سال ضرب | مکان ضرب | تشریح سکه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | دینار | ۳۲۰ و ۳۳۰ ق. | نیشابور | در حاشیهٔ رو یا پشت برخی از دینارهای ضرب دهه‌های ۳۲۰ و ۳۳۰ ق. در نیشابور نام قالب‌تراش به‌صورت «باحارث» (=ابوحارث) آمده است. |  |
|  | درهم | ۳۰۵ ق. | نیشابور | در برخی نمونه‌ها به‌خصوص ضرب‌انداربه و بلخ، صاحب منصبی محلی نیز آمده است. |  |
|  | فلس | ۳۰۲–۳۰۴ ق. | بیشتر بلخ، نیز ضرب اخسکیت، بنکث، تونکث، سمرقند و شاش | بر نمونه‌های ضرب ۳۰۲–۳۰۴ قمری نام حاکم محلی «محمد» نیز در پایین زمینهٔ روی سکه آمده که منظور از آن محمد جبهانی بوده است. |  |
:
سال‌شمار

| سال (هجری قمری) | واقعه |
| --- | --- |
۲۹۳: تولد نصر بن احمد سامانی
۳۰۱: به سلطنت رسیدن امیر نصر در سن هشت‌سالگی
۳۰۶: شورش حسین بن مرورودی
۳۰۸: حملهٔ داعی صغیر برای تصرف خراسان
۳۰۹: پیروزی سامانیان بر علویان طبرستان
۳۰۹: به وزارت رسیدن ابوالفضل بلعمی در دربار امیر نصر
۳۱۰: جنگ بین علویان طبرستان و سامانیان (که به شکست سامانیان انجامید)
۳۱۰: فتح گرگان به‌دست علویان طبرستان
۳۱۴: جنگ بین سامانیان و علویان طبرستان برای بازپس‌گیری گرگان (که سرانجام سامانیان شکست خوردند و غرامت دادند)
۳۱۶: سقوط علویان طبرستان به‌دست سامانیان
۳۱۷: شورش برادران امیر نصر با کمک ابوبکر خبّاز
۳۱۷: به قتل رسیدن اسفار بن شیرویه
۳۲۱: لشکرکشی مردآویج زیاری به گرگان، فتح گرگان به‌دست او، واگذاری آن به سامانیان و دادن خراج به آن‌ها
۳۲۳: به قتل رسیدن مردآویج زیاری
۳۲۵: سرپیچی ماکان کاکی از امیر نصر و پیوستن به وشمگیر زیاری
۳۲۶: مرگ ابوالفضل بلعمی، وزیر امیر نصر سامانی
۳۲۷: عزل ابوبکر چغانی به‌دست امیر نصر از سپهسالاری خراسان
۳۲۹: فتح گرگان به‌دست ابوعلی چغانی
۳۳۰: تصرف شهر ساری به‌دست وشمگیر زیاری
۳۳۱: مرگ امیر نصر دوم سامانی
مؤسسه فناوری کارلسروهه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مؤسسه فناوری کارلسروهه: مؤسسه فناوری کارلسروهه
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱ اکتبر ۲۰۰۹ دانشگاه ۷ اکتبر ۱۸۲۵  مرکز تحقیقات ۱۹۵۶
بودجه: ۷۰۷ میلیون یورو
رئیس: هورست هیپلر، ابرهارد اومباخ
اعضای هیئت علمی: ۳۲۹ نفر
کارمندان مدیریتی: حدود ۸۸۰۰ نفر
دانشجویان: ۲۰۷۷۳ نفر (سال ۲۰۱۱–۲۰۱۰) سهم زنان حدود ۲۷٪  سهم خارجی‌ها ۱۶٪
موقعیت: کارلسروهه، بادن-وورتمبرگ، آلمان
وبگاه: www.kit.edu
مؤسسه فناوری کارلسروهه (به انگلیسی: Karlsruhe Institute of Technology) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در کارلسروهه واقع در ایالت بادن-وورتمبرگ آلمان است، که نتیجهٔ ادغام یک دانشگاه (دانشگاه کارلسروهه (تی‌اچ)) و یک بنیاد پژوهشی (مرکز تحقیقاتی کارلسروهه) در شهر کارلسروهه می‌باشد. این دانشگاه با نام فریدریسیانا (Fridericiana)، تأسیس سال ۱۸۲۵ میلادی، شناخته شده‌است. در سال ۲۰۰۹ میلادی آن را با مرکز ملی تحقیقات هسته‌ای سابق (تأسیس سال ۱۹۵۶) با نام جدید مرکز تحقیقات کارلسروهه (Kernforschungszentrum Karlsruhe (KfK ادغام کردند. دانشگاه کارلسروهه یکی از نه دانشگاه عالی آلمان است و در صدر فهرست دانشگاه‌های برتر اروپا در رشته‌های علوم پایه و مهندسی قرار دارد. (رتبه‌بندی ۶ام از نظر تأثیرگذاری علمی)
تاریخچه

دانشگاه کارلسروهه ابتدا به عنوان مدرسه پلی‌تکنیک Polytechnische Schule در ۷ اکتبر سال ۱۸۲۵ تأسیس شد. طراحی این دانشگاه بر اساس دانشگاه اکول پلی‌تکنیک در پاریس است. در سال ۱۸۵۶ فریدریش اول دوک بزرگ بادن (به آلمانی:Friedrich) این مدرسه را به کالج، یک نهاد تحصیلاتی عالی، ارتقا داد. از سال ۱۹۰۲ این دانشگاه به افتخار او فریدریسیانا هم نامیده می‌شد.
در ۱۸۸۵، نام این نهاد به دانشگاه صنعتی (Technische Hochschule) تغییر یافت. در سال ۱۸۸۶ هاینریش هرتز در سالن اجتماعات این دانشکده وجود تابش الکترومغناطیسی را نشان داد و در سال ۱۸۹۹ دانشکدهٔ فنی کارلسروهه شامل قانون توسعه شده
و چهار سال بعد ماگدالنا نف (Magdalena Neff) در کارلسروهه برای اولین بار به عنوان یک زن در یک دانشکده فنی به تحصیل بپردازد و در سال ۱۹۱۵ ایرنه روزنبرگ اولین زنی بود که موفق به دریافت درجه دکترا از این دانشگاه شد. هم‌اکنون یکی از خیابان‌های کمپ به نام اوست.


در سال ۱۹۲۰ دانشکده جنگلداری کارلسروهه و سه دانشکده دیگر از دانشگاه ابرهارد کارلز توبینگن در فرایبورگ ادغام شدند.

در سال ۱۹۶۷ دانشکده فنی تبدیل به دانشگاه، یک دانشگاه کامل متضمن حق جایزه درجه دکترا در رشته‌های مهندسی، شد.


دانشگاه کارلسروهه از جمله قطب‌های آموزشی در رشته علوم کامپیوتر کشور آلمان است. در سال ۱۹۶۶ آزمایشگاه مرکزی کامپیوتر این دانشگاه تأسیس شد. دانشکدهٔ انفورماتیک کارلسروهه در سال‌های بعدی با امکان تحصیل در دوره‌های منظم ساخته شد.
در تاریخ ۲اوت ۱۹۸۴، این دانشگاه اولین پست الکترونیکی آلمان را دریافت کرد.


در سال ۱۹۷۵، دانشگاه لوگوی جدیدی که رولف لدربوگن، مدیر مؤسسه برای طراحی نظری دانشکده معماری طراحی کرده بود، اختیار کرد.
در ژوئیه سال ۲۰۰۵ برای ارتقای سطح پژوهشی، دانشگاه کارلسروهه به نام خود یک مؤسسه پژوهشی اضافه کرد.


در پی این تحول نام دانشگاه کارلسروهه به مؤسسه فناوری کارلسروهه تغییر یافت در حالی به فعالیت دانشگاهی در کنار فعالیت‌های پژوهشی و فناوری خود ادامه می‌داد.
در آوریل سال ۲۰۰۶ توافق‌نامه برای تأسیس مؤسسه فناوری کارلسروهه (کی‌آی‌تی)((Karlsruhe Institut of Technology (KIT) به امضای پروفسور هورست هیپلر و دکتر دیتر ارتمن از جانب دانشگاه کارلسروهه و و پروفسور مانفرد پاپ و معاونش سیگورد لتو از جانب مرکز تحقیقاتی کارلسروهه رسید.انتخاب این نام در پی رقابت با مؤسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی)
(Massachusetts Institute of Technology (MIT، دانشگاه پیشرو فناوری در آمریکا، انتخاب شد.


در سال ۲۰۰۸، هانس-ورنر هکتور، شریک-مؤسس کمپانی (اس‌ای‌پی)-کمپانی نرم‌افزار-، مبلغ ۲۰۰ میلیون یورو را برای حمایت از محققان در این دانشگاه اختصاص داد. نکتهٔ قابل توجه در این است که، هانس-ورنر هکتور از این دانشگاه به‌طور عادی فارغ تحصیل نشده‌است بلکه او عنوان دکترای افتخاری خود را به خاطر حمایت مالی از کودکان با استعداد در سال ۲۰۰۳ دریافت کرده‌است.
پذیرش و تحصیل

از ترم زمستانی ۲۰۰۸/۲۰۰۹، دانشگاه کارلسروهه سیستم خود را به‌طور کامل از نوع دیپلم از پایه به سیستم کارشناسی و کارشناسی ارشد تغییر داد. دانشجویانی که در سیستم دیپلم تحصیل می‌کردند به همان شیوه ادامه تحصیل می‌دادند در حالی که دانشجویان جدید می‌توانند در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد پذیرش شوند.
سیاست پذیرش در این دانشگاه در هر دانشکده متفاوت است. دانشجوها بر اساس سوابق تحصیلی و دوره‌هایی تخصصی که جداگانه گذرانده باشند انتخاب می‌شوند مانند مهندسی تجارت ولی برخی دیگر از دپارتمان‌ها مانند دانشکده فیزیک، انفورماتیک یا هواشناسی برای پذیرش دانشجوها هیچ پیش شرطی ندارند. در این دانشگاه هر دانشجو برای اتمام دوره‌اش باید حداقل نمرهٔ قبولی در سه ترم اول را آورده باشد تا اجازهٔ ادامه تحصیل در رشتهٔ مربوط را داشته باشد.


در ترم اول، آموزش‌ها کاملا به صورت تئوریک می‌باشد که در بردارندهٔ تمرکز بسیار زیاد بر دروس ریاضی برای رشته‌های مهندسی و علوم طبیعی است. این امکان وجود دارد که دانشجویان در ترم‌های آتی روی تخصص در عملی یا نظری بودن دروس تصمیم بگیرند.
شهرت

با توجه به رتبه‌بندی آکادمیک دانشگاه‌های جهان مدرک رسمی وارد شده توسط کمیسیون اروپا در رتبهٔ دوم در سطح ملی و در ردهٔ ششم در اروپا از نظر تأثیرگذاری علمی است.
دانشگاه کارلسروهه در سال ۱۹۶۷، نمایی از ساختمان فعلی دانشکده اقتصاد
پورتال اصلی دانشگاه
جنگل بلیران

| بلیران | بلیران |
| --- | --- |
گلهای زرد بلیران: گلهای زرد بلیران
جغرافیا: جغرافیا
مکان: تهرانسر، بلیران، تهران، تهران،، تهرانسر، بلیران
جنگل بلیران در روستای بلیران در بخش دشت سر شهرستان آمل قرار گرفته و دارای طبیعتی بکر و زیباست که همه ساله گردشگران زیادی را در سطح منطقه ملی به سمت خود می‌کشاند.
مسیر دسترسی

در جادهٔ قدیم آمل بابل در ۱۵ کیلومتری آمل جاده‌ای به سمت جنگل و کوه می‌رود و در پیچ ورودی جاده فیروزکلا زیبایی تازه‌ای پیدا می‌شود. یک سو کوه هست و جنگل، دیگر سو شالیزار و مزارع و باغات؛ که این مناظر چشم هر بیننده‌ای را نوازش می‌دهد. در انتهای جاده به روستای زیبای بلیران می‌رسیم. روستای بلیران از شمال به روستای کمدره، ازجنوب به جنگل‌های سرفراز شمال و کوه چلاو، از شرق به جنگل‌های سر سبز و انبوه و رودخانه و از غرب نیز به جنگل و کوه متصل شده‌است. بلیران در سال ۱۳۸۷به عنوان منطقه شماره دو نمونه گردشگری معرفی شده. در ابتدای مسیر از روستای بلیران سمت راست به سمت جنگل بلیران وجاده هراز جاده خاکی مناسب برای پیاده‌روی می‌باشد و اگر اهل طبیعت گردی و جنگل نوردی هستید می‌توانید از این مسیر ظرف مدت چهار ساعت به جاده هراز و مجموعه تفریحی و اقامتی نارنجستان خواهید رسید.
مسیر سمت راست به گرمارود وآب معدنی لاله زار خواهد رسید. از این مسیر می‌توانید با پیمایش حدود ۳ ساعت به آب معدنی لاله زار و بعد از یک ساعت دیگر به چلاو خواهید رسید. این مسیرها برای جنگل نوردی مناسب و لذت بخش خواهد بود. این جنگل را به نام جنگل لاله زار می‌شناسند.
گرما رود

رودخانه «گرمارود یا گرمِرو» دارای طولی حدود ۵۰ کیلومتر است که از ارتفاعات شمالی رشته کوه البرز سرچشمه می‌گیرد. حول و حوش این رودخانه دو چشمه آب معدنی اصلی به نام‌های گرو و لاله زار و ده‌ها چشمه آب معدنی دیگر وجود دارد که به سبب دارا بودن املاح معدنی گوناگون دارای خاصیت درمانی شفابخش برای امراض پوستی و دردهای مفصلی می‌باشد.
نگارخانه

تصاویری از جنگل بلیران:
رودخانه بلیران
جنگل بلیران
فصل پائیز جنگل بلیران
جمع ما

| جمع ما | جمع ما |
| --- | --- |
مجری: آزاده نامداری
آهنگ آغاز: ۱۳۹۰
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: الهه بهبودی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه دو
انتشار اولیه: ۱۳۹۰
جمع ما برنامهٔ تلویزیونی ایرانی ساختهٔ گروه اجتماعی شبکه دو به تهیه‌کنندگی الهه بهبودی و اجرای آزاده نامداری در سال ۱۳۹۰ ساخته شده است. این برنامه سری دوم غیرمنتظره است.
عملکرد

این برنامه یکی از جنجالی‌ترین و حاشیه سازترین برنامه‌های تلویزیون بود.وباحضور سوژه هایی مثل مرد سه زنه، زوجی که طلاق عاطفی گرفته اند جوان چاقو کشی که از خشونت پشیمان شده و چاقوکشی را ترک کرده است و ... به بررسی بی پرده و مستقیم موضوعات روز و آسیب های اجتماعی میپرداخت.
برنامه جمع ما اتاق فکری تشکیل شده از اساتید مبرزی داشت از جمله دکترصفارنیا رییس انجمن روانشناسان   دکتر علی انتظاری رییس گروه علوم اجتماعی دانشگاه علامه، دکتر موسوی چلک رییس انجمن مددکاران اجتماعی وقت و اعضای البدل که به فراخور موضوعات انتخاب میشدند.
اتفاقاتی که حین پخش بعضی قسمت‌ها رخ داد و ورود بعضی میهمان‌ها که با فرهنگ جامعه نامتناسب بودند منجر به حاشیه هایی برای این برنامه شد . در هفته آخر برنامه با موضوع تذکر اجتماعی و باحضور مهمانی از طرف نهاد امر به معروف نهی از منکر ، روحانی ای که بینایی خود را به دلیل امر به معروف از دست داده بود و سخنان تنش زای ایشان برنامه جمع ما در بهمن ۱۳۹۰ و پیش از آغاز دهه فجر بطور کامل تعطیل شد .
اتفاقات حاشیه ساز > شکستن پایه صندلی مهمان برنامه

در ۱۳ مهر ۱۳۹۰،پروین هدایتی، معاون سرمایه‌های اجتماعی امور زنان مرکز امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری به برنامه جمع ما دعوت شد. در اواسط برنامه در حالی که آزاده نامداری با پروین هدایتی گفتگو می‌کرد پایه صندلی پروین هدایتی شکست و وی زمین‌خورد. پس از این اتفاق آزاده نامداری چندین بار از کارگردان برنامه خواست تا تصویر را قطع کرده و یک میان برنامه پخش کند اما سهل انگاری عوامل فنی و تولید شبکه دو باعث شد حدود ۴۰ ثانیه تصویر زمین‌خوردن پروین هدایتی و برخاستن وی روی آنتن شبکه دو رود. اما هدایتی با برخوردی مناسب و عادی این حادثه را بسیار اتفاقی جلوه داد.
اتفاقات حاشیه ساز > مرد سه زنه

در تیر ماه۱۳۹۰ مردی دارای سه همسر به برنامه جمع ما آمد که یکی از پرحاشیه‌ترین برنامه‌های تلویزیون شد. مصاحبه نامداری در این برنامه مورد انتقاد مطبوعات قرار گرفت و همه از گفتگوی ضعیف او گلایه داشتند. چند روز بعد از پخش این برنامه عزت‌الله ضرغامی در جمع خبرنگاران دربارهٔ حضور این فرد در برنامه گفت: «این برنامه را دیدم، نظر شخصی ام از جهت آوردن این فرد در استودیو و بیان این مطالب منفی است. کار خوبی نبود و دوستان مان بعد از پخش متوجه اشتباه شان شدند».
اتفاقات حاشیه ساز > اعتراض به لوگوی برنامه

علاوه بر اتفاقاتی مثل شکستن صندلی مهمان، تیتراژ و لوگوی برنامه نیز حاشیه ساز شد. در این برنامه از حلقه و پلاس(+) به وفور استفاده شده که استفاده از صلیب و حلقه توسط فراعنه رایج بوده‌است. در این تیتراژ «حلقه و پلاس» نماد همبستگی مابین تمام قشرها جامعه اعم از دانشجو (قشر روشن فکر جامعه)، رفتگر (قشر متوسط جامعه)، قهرمان رالی (قشر ورزشکار جامعه)، یک خانم چادری (قشر مذهبی)، کودکان، سالمندان، راننده تاکسی و … است. در ادامه، پلاس قرار گرفته روی کتاب‌ها کاملاً تشکیل صلیب داده. طرز قرار گرفتن پلاس روی کتب طوریست که قسمت بالایی پلاس از پایین کوتاهتر شده و تشکیل صلیب داده. پلاس در دست دانشجوی دختر که نماد قشر روشن فکر است؛ با بالا رفتن پلاس روی سر دانشجو کلاه‌ها به بالا پرتاب شده که نماد فارغ‌التحصیلی و تکمیل دروس است. پلاس روی کاپوت ماشین قرار گرفته که جلوی آن طرحی شطرنجی قرار دارد که نمادی از حرکت در فراماسونی است.
عذرخواهی

در شانزدهم مهر ۱۳۹۰ آزاده نامداری با اشاره به پخش اخبار مختلف در مورد حاشیه‌های شکستن پایه‌های صندلی میهمان این برنامه در هفته گذشته گفت: «باید اندکی ظرفیت‌ها و تحملمان را بالا ببریم. حالا اتفاق عجیب و غریبی نبوده است. اینکه خبر ۲۰:۳۰، شبکه من و تو، ما و شما و ایشان! خبر پخش کنند، به‌هرحال تقصیر من نبوده، پایه صندلی افتاد شکست. یک میلیون پول دادیم، صندلی خریدیم دیگه نمی شکنه!»
جستارهای مرتبط

آزاده نامداری
غیرمنتظره
جمال صفوی

| جمال صفوی | جمال صفوی |
| --- | --- |
نام(های) دیگر: ج - ص
زاده: ۱۲۸۷اصفهان
درگذشته: اصفهان
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
جمال صفوی (زادهٔ ۱۲۸۷ در اصفهان – درگذشتهٔ ۱۳۸۴ در اصفهان) خوانندهٔ موسیقی ایرانی در اوایل دوران پهلوی، اهل ایران بود.
زندگی هنری

جمال صفوی خواننده‌ای اهل اصفهان بود. او صدایی «زیر» داشت که گاهی با صدای خوانندگان زن اشتباه گرفته می‌شد. در سال ۱۳۰۷ «ملک‌الشعرای بهار»، برای خوانندگی و ضبط آثاری از «درویش‌خان» و «مرتضی نی‌داوود» همراه با اشعار خودش، جمال صفوی را که در آن زمان ۲۰ سال داشت، برگزید. صدای او در پاییز سال ۱۳۰۷ در تهران، با صدابرداری «فرانک آرتور فلوید» برای کمپانی کلمبیا به مدیریت برادران «ارسطوزاده» به ضبط رسید. وی نخستین خواننده‌ای بود که آثارش در اولین سِری ضبط صفحات کمپانی کلمبیا، ضبط شد. او هم‌چنین از جوان‌ترین خوانندگانی بود که صدایش در صفحات موسیقیِ آن‌زمان، به ثبت رسیده‌است. گروه ۴ نفرهٔ «حسین استوار» (پیانو)، «سالاری» (تار)، «ابراهیم منصوری» (ویلن) و «مهدی غیاثی» (تمبک) در تمامی آثار جمال صفوی او را همراهی کرده‌اند.
نخستین اثر ضبط شده از جمال صفوی، «سرود ملی» در دستگاه ماهور، با شعر ملک‌الشعرای بهار، همراه با تار «یحیی زرپنجه» (به شمارهٔ کاتالوگ: M - 40216) بوده‌است. این اثر، تنها قطعهٔ ضبط شده از تار یحیی زرین‌پنجه با صدای جمال صفوی است.
زندگی هنری > نظام‌نامهٔ ضبط صوت

در سال ۱۳۰۶ ضبط آثاری مانند «مرغ سحر» (با خوانندگی ملوک ضرابی و نوازندگی تار مرتضی نی‌داوود) و «دست حق» (با صدای قمرالملوک وزیری و تار مرتضی نی‌داوود)، بازتاب گسترده‌ای در جامعه داشت و احساس خطر حکومت را برانگیخت. به همین دلیل در سال ۱۳۰۷ «نظام‌نامهٔ مقررات ضبط صوت در صفحات گرامافون» به پیشنهاد «محمد درگاهی» تنظیم شد و در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۰۷ به تصویب هیئت وزرا رسید. این مقررات در ۲۴ اردیبهشت ۱۳۰۷ به کلیهٔ نمایندگی‌های تولید صفحه در ایران ابلاغ شد. این نظام‌نامه در ۵ ماده تنظیم و با مهر و امضای «مهدی‌قلی هدایت» (ریاست وزرا) به شرح زیر ابلاغ شده بود:
ماده ۱. کلیهٔ نمایندگان کمپانی‌ها قبل از هر اقدام، جهت تحصیل اجازهٔ مخصوص برای اسناد و آرتیست‌های خود به اداره نظمیهٔ محل مراجعه و کتباً متعهد بشوند که صفحات را بر طبق این شرایط پر نمایند.
ماده ۲. در هیچ موقع صفحاتی بدون اطلاع و حضور نمایندهٔ نظمیه پر نکرده و با آرتیست‌های غیرمجاز کنترات منعقد ننمایند.
ماده ۳. در کنتراتی بین نمایندگان کمپانی‌ها و آرتیست‌ها منعقد و به ادارهٔ نظمیه ارایه می‌شود نام دستگاه و اشعار و آواز و تصنیف و هویت اشخاص که صفحه را پر می‌کنند با ذکر اسم – خانواده – شغل قید گردد.
ماده ۴. پس از انعقاد کنترات نظمیه را در پروگرام ایامی که صفحه پر می‌شود با ذکر ساعت و محل مشروحاً مستحضر نمایند.
ماده ۵. در صورت تخلف از مقررات صفحاتی که بدون اجازه پر شده متخلفین برای مجازات به محکمه صلحیه تسلیم خواهند شد.
ملک‌الشعرای بهار و جمال صفوی بدون توجه به نظام‌نامه، در پاییز ۱۳۰۷ به ضبط آثارشان ادامه دادند. به همین سبب در ضبط‌های بعدی و در کمپانی‌های مختلف، دیگر اثری از جمال صفوی و ملک‌الشعرای بهار به ضبط نرسید و نام آنان برای همیشه از ضبط صفحات موسیقی خارج شد.
زندگی هنری > ج ـ ص

«ج ـ ص» نام مستعار جمال صفوی بود که بر روی صفحات تولید شدهٔ کمپانی کلمبیا در تهران که برای تکثیر به انگلستان ارسال شده بود، درج شده‌است. این صفحات به دلیل استقبال مردم، مجدداً در آمریکا بازتولید شد. در بازتولید، نام کامل «جمال صفوی» به فارسی و انگلیسی بر روی صفحات نوشته شده‌است.
زندگی هنری > کناره‌گیری از آواز

جمال صفوی پس از اجرا و ضبط صفحات از تهران به اصفهان بازگشت و سکوت پیشه نمود. دلیل این سکوت اجباری به درستی مشخص نیست اما نقلی از جلال‌الدین تاج اصفهانی که با او آشنایی داشته وجود دارد که در مورد جمال صفوی گفته‌است: «صفوی در ۲۲ سالگی مشکل حنجره و تارهای صوتی پیدا کرد و دیگر نتوانست بخواند».
درگذشت

جمال صفوی در سال ۱۳۸۴ در سن ۹۷ سالگی در اصفهان درگذشت. از او ۲ فرزند دختر و ۲ فرزند پسر به یادگار مانده‌است.
آثار هنری

از جمال صفوی مجموعاً ۳۸ روی صفحه (۱۹ عدد صفحه) گرامافون ضبط شده و برجای مانده‌است.
«سرود ملی» در دستگاه ماهور، ساختهٔ ملک‌الشعرای بهار، همراه با تار یحیی زرین‌پنجه و ویلن «نوزاد»
تصنیف «مرغ سحر» در دستگاه ماهور، ساختهٔ مرتضی نی‌داوود با شعر ملک‌الشعرای بهار
تصنیف «نسیم سحر» در آواز ابوعطا، با شعر ملک‌الشعرای بهار (با شماره کاتالوگ 1 M- ۴۰۲۴۰ و ۲) همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی. این تصنیف در سال ۱۳۰۷ چندماه پس از ضبط با صدای جمال صفوی، توسط «اشرف‌السلطنه» بازخوانی شد. این قطعه هم‌چنین توسط «صدیق تعریف» نیز بازخوانی شده‌است.
تصنیف «دلپسند و خوب» در دستگاه ماهور (به شماره کاتالوگ M – 40245) با شعر «وحید دستگردی» همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «دوش دوش» در آواز افشاری ساختهٔ «علی‌اکبر شیدا» ، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری و ویلن ابراهیم منصوری
تصنیف «الا ساقیا» در دستگاه شور، آواز ابوعطا، ساختهٔ علی‌اکبر شیدا، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری و ویلن ابراهیم منصوری
تصنیف «باد صبا» در مایهٔ شوشتری، با شعر ملک‌الشعرای بهار، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
«ساقی‌نامه» همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «باد خزان» در آواز افشاری، ساختهٔ درویش‌خان، با شعر ملک‌الشعرای بهار، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «قهر و آشتی» در دستگاه سه‌گاه ساختهٔ «همایون‌فر» ، همراه با پیانو حسین استوار و ویلن نوزاد
تصنیف «ای کبوتر» در آواز ابوعطا، ساختهٔ «حسام‌السلطنه مراد» با شعر ملک‌الشعرای بهار، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «لاله سر زد» در دستگاه سه‌گاه، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «مرغ بی‌نوا» در آواز بیات ترک همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «به چمن بلبل» در آواز ابوعطا، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «فتح خوزستان» در آواز بیات اصفهان، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
تصنیف «ز فروردین» در دستگاه ماهور، همراه با پیانو حسین استوار و ویلن نوزاد
پیش‌درآمد و آواز ابوعطا، همراه با پیانو حسین استوار، تار سالاری، ویلن ابراهیم منصوری و تمبک مهدی غیاثی
آواز «مخالف سه‌گاه» همراه با ویلن ابراهیم منصوری
آواز «بیات اصفهان» همراه با پیانو حسین استوار
آواز «افشاری» همراه با تار علی‌اکبر شهنازی
جی (اصفهان)

جِی یکی از مناطق کهن شهر اصفهان است که قبل از حملهٔ عرب‌ها، «گِی» نامیده می‌شد. طی دوره‌های طولانی از تاریخ، شهر اصفهان از دو بخش بزرگ جی و یهودیه تشکیل می‌شد.
دیدگاه غالبْ محل این هستهٔ تاریخی شهر را محلهٔ «شهرستان» کنونی در شرق اصفهان می‌داند. با این حال، دیدگاه دیگری یکسان دانستن جی و شهرستان را اشتباه جغرافی‌دانان سده‌های ششم به بعد هجری می‌داند و موقعیت مکانی جی را در مجاورت یهودیه (محلهٔ جوبارهٔ کنونی) در درون باروی تاریخی دورهٔ بوییان می‌انگارد. ابن رُسته توصیفی از باروی جی و ویژگی‌های اخترشناختی چهار دروازهٔ آن می‌آورد که با یکسان انگاشتن شهرستان و جی در تناقض است.
جی یکی از بزرگ‌ترین خیابان‌های اصفهان است. این محله در شرق اصفهان قرار دارد. این محله به دو قسمت تقسیم می‌شود: جی شرقی که به شهر خوراسگان منتهی می‌شود و قسمت غربی که به محلهٔ پروین اعتصامی و احمدآباد منتهی می‌شود.
در برخی روایات اسلامی آمده است که سلمان فارسی اهل قریهٔ جی اصفهان بوده است.
یادداشت

↑  دیگر تلفظ‌های این نام عبارت اند از: «گابا»، «گابیان»، «گابیه» و «گَبی»
جیندال استیل اند پاور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: INE749A01030 
صنعت: شرکت خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۹۵۲
بنیانگذاران: او پی جیندال
دفتر مرکزی:  دهلی نو، هند
مدیر عامل اجرایی: ناوین جیندال
رئیس هیئت مدیره: ناوین جیندال
محصولات: تولید انرژی الکتریکی توزیع انرژی الکتریکی فولاد سنگ آهن
درآمد:  ۲٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۶۵۰ میلیون دلار (۲۰۱۱)
مجموع دارایی:  ۴٫۹ میلیارد دلار (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۷٫۶۶۹ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.jindalsteelpower.com
جیندال استیل اند پاور (به انگلیسی: Jindal Steel and Power) شرکت خوشه‌ای هندی است، که در زمینه تولید و عرضه انرژی و فولاد فعالیت می‌کند.
شرکت جیندال استیل اند پاور در سال ۱۹۵۲ توسط او پی جیندال تأسیس شد و در حال حاضر دارای عملیات در دو بخش انرژی و فلزات بوده، که بخش انرژی آن در حوزه تولید و توزیع انرژی الکتریکی فعال است و بخش فلزات نیز به ۲ شاخه تفکیک شده که شامل؛ تولید فولاد و استخراج سنگ آهن می‌باشند.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر دهلی نو، هند قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس اوراق بهادار بمبئی و بورس اوراق بهادار ملی هند معامله می‌شود.
حاج امجدالسلطان

| حاج امجدالسلطان | حاج امجدالسلطان |
| --- | --- |
نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی: نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تهران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
حاج امجدالسلطان از شاهزادگان قاجاری بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده تهران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
جواد مالک یگانف

| جوادمالک یگانف | جوادمالک یگانف |
| --- | --- |
فرماندار استان لنکران: فرماندار استان لنکران
دوره مسئولیت ژوئن ۱۹۱۹ – ۲۸ آوریل ۱۹۲۰: دوره مسئولیت ژوئن ۱۹۱۹ – ۲۸ آوریل ۱۹۲۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۷۸&#۱۶۰;(۱۸۷۸) ده «توغ» شهرستان خواجه‌وند، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱۹۴۲&#۱۶۰;(۱۹۴۳) (۶۴ ساله) جمهوری شوروی سوسیالیستی کارلو-فنلاند، شوروی
حزب سیاسی: مساوات
همسر(ان): مریم بایرام‌علی‌بیگ‌اوا
فرزندان: «آزرا مالک» -یگان‌اوا «طالیع مالک یگان‌اوا» «آسمان مالک یگان‌اوا»
اقامتگاه: شوشی، باکو
جوادمالک یگانف (ترکی آذربایجانی: Mustafa Mahmudov) سیاستمدار، نماینده مجلس، بانی سندیکای «کارگران مسلمان»، استاندار شهر لنکران و یکی از موسسنان سندیکا در زمان جمهوری دمکراتیک آذربایجان بین سال‌های ۱۹۱۸ الی ۱۹۲۰ بود.
زندگی‌نامه

جوادمالک یگانف در سال ۱۸۷۸، در ده «توغ» شهرستان خواجه‌وند در امپراتوری روسیه زاده شد. پس از گذراندن دوره آموزش در خانه، در سال ۱۹۰۳ راه‌سپار باکو شد تا در میدان‌های نفتی کار کند. سپس به «حزب سوسیالیستی دموکراتیک اسلامی» («همت») پیوست و در خلال چند سال به سوسیالیستی معروف میان کارگران نفتی باکو تبدیل شد.
به خاطر مبارزه اش علیه حکومت تزارها، در سال ۱۹۰۹ بازداشت و از باکو تبعید شد. تا رسیدن پایان دوران تبعیدش به زادگاه خود- «توغ» - بازگشت تا به تحصیلاتش ادامه بدهد. در این مدت با دانشمندان برجسته شوشی، یکی از بزرگ‌ترین مراکز فرهنگی قفقاز ارتباطاتی برقرار نمود. در سال ۱۹۱۵ راه باکو را در پیش گرفت و مجدداً در میادین نفتی اشتغال یافت. در سال ۱۹۱۷، به عضویت حزب مساوات درآمده و همچنین وارد هنرستان فنی شد. در طول دوران دانشجویی اش، علاوه بر زبان‌هایی که بلد بود، بر چند زبان خارجی هم تسلط پیدا کرد. تا اعلان استقلال جمهوری دمکراتیک آذربایجان، جوادمالک یگانف در کنار زبان مادری خود- ترکی آذربایجانی- زبان‌های روسی، آلمانی، فارسی، ارمنی و گرجی را به خوبی فراگرفته بود.