stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیلیپ لیوینگستون
اوایل زندگی

لیوینگستون در ۱۵ ژانویه ۱۷۱۶ در آلبانی نیویورک به دنیا آمد. او چهارمین پسر فیلیپ لیوینگستون (۱۶۸۶–۱۷۴۹) دومین لرد مانور و کاترین ون بروگ لیوینگستون دختر پیتر ون بروگ، شهردار آلبانی بود. وی همراه با برادرش، ویلیام لیوینگستون (۱۷۲۳–۱۷۹۰) در منطقه آلبانی بزرگ شد و زمان خود را در میان خانه شهری پدرش در آلبانی و عمارت اربابی در لینلیسگو، در محل اتصال رولیف جانسون کیل و رودخانه هادسون تقسیم کرد.
حرفه

لیوینگستون در ۱۷۳۷ از کالج ییل فارغ‌التحصیل شد و به آلبانی بازگشت تا زیر نظر پدرش کارآموزی تجارت کند. او از طریق نفوذ پدرش، در دولت محلی آلبانی به عنوان کارمند، منصوب شد. سپس مقیم شهر نیویورک شد و واردات و تجارت با جزایر شکر بریتانیا در هند غربی را به‌صورت حرفه‌ای دنبال کرد. در طول جنگ شاه جورج (۱۷۴۴–۱۷۴۸)، لیوینگستون ثروت خود را تأمین و خصوصی‌سازی کرد. او همچنین به شدت در زمینه املاک و تجارت برده، فعال بود. او یک خانه شهری سنگی در خیابان دوک در منهتن و یک ملک به مساحت چهل جریب در بروکلین هایتس داشت. او تاجر شد و از ۱۷۵۴ تا ۱۷۶۲ به عنوان بخش‌دار قسمت شرقی، خدمت کرد.
لیوینگستون ترویج‌کننده تأسیس کالج کینگز (دانشگاه کلمبیا امروزی) بود و به سازماندهی کتابخانه عمومی نیویورک در ۱۷۵۴ کمک کرد. لیوینگستون در ۱۷۵۶ رئیس و عضو مؤسس اولین سازمان خیریه نیویورک، انجمن سنت اندرو بود و اولین اتاق بازرگانی را در ۱۷۷۰ تأسیس کرد. او همچنین یکی از اولین سرپرستان بیمارستان نیویورک بود.
حرفه > سیاست

در ۱۷۵۴، لیوینگستون به عنوان نماینده به کنگره آلبانی رفت. در آنجا، او با نمایندگان چند مستعمره دیگر برای مذاکره با ملت‌های بومی، همراه شد و در مورد طرح‌های مشترک برای مقابله با جنگ فرانسه و هند، گفتگو کردند. لیوینگستون یکی از ترویج کنندگان فعال درتلاش برای جمع‌آوری و تأمین بودجه سربازان در جنگ شد. بر اساس گفته سینتیا ای کیمر؛ او سهامدار شش شرکت خصوصی بود که او را به یکی از سرمایه‌گذاران اصلی مستعمره تبدیل می‌کرد.
او از ۱۷۶۳ تا ۱۷۶۹ به عنوان عضو مجلس نمایندگان استانی و در ۱۷۶۸ به عنوان سخنران، خدمت کرد. در اکتبر ۱۷۶۵، او در کنگره قانون تمبر شرکت کرد. این کنگره اولین اعتراض رسمی به پادشاهی بریتانیا را انجام داد که این اعتراض مقدمه‌ای برای انقلاب آمریکا شد. او برای ادامه ارتباط با رهبران مستعمرات دیگر و کمیته شصت شهر نیویورک، به کمیته مکاتبات شهر نیویورک پیوست. هنگامی که کنگره استانی نیویورک در ۱۷۷۵ تأسیس شد، او به عنوان رئیس آن انتخاب شد.
او به عنوان یکی از نمایندگان کنگره قاره‌ای انتخاب شد. برادرش ویلیام، وکیلی برجسته در نیوجرسی نیز از ۱۷۷۴ تا ژوئن ۱۷۷۶ نماینده کنگره قاره‌ای بود. در ژوئیه ۱۷۷۵، فیلیپ طومار شاخه زیتون را امضاء کرد که آخرین تلاش برای دستیابی به تفاهم، با پادشاهی بریتانیا بود. همانند بسیاری از میهن‌پرستان اولیه، او در ابتدا از جدایی کامل از کشور مادر (بریتانیا) حمایت نکرد، اما در نهایت خود را با مخالفان اقدامات تحمیل‌کننده استعمارگران بریتانیایی، همسو کرد. زمانی که بریتانیا شهر نیویورک را اشغال کرد، فیلیپ و خانواده‌اش به کینگستون در نیویورک، جاییکه او عمارت دیگری داشت، فرار کردند. پس از نبرد لانگ آیلند، ژنرال جورج واشینگتن و افسرانش در عمارت فیلیپ در بروکلین هایتس، یکدیگر را ملاقات کردند و تصمیم گرفتند جزیره را تخلیه کنند. پس از آن، بریتانیایی‌ها از خانه فیلیپ در خیابان دوک به عنوان پادگان و از عمارت وی در بروکلین هایتس به عنوان بیمارستان نیروی دریایی سلطنتی، استفاده کردند.
پس از تصویب قانون اساسی جدید استان نیویورک، وی در ۱۷۷۷ به عضویت سنای ایالت نیویورک برای بخش جنوبی منصوب شد، در حالی که همچنان در کنگره قاره‌ای حضور داشت. لیوینگستون از بیماری ورم رنج می‌برد و سلامتی او در ۱۷۷۸ بدتر شد.
زندگی شخصی

در ۱۴ آوریل ۱۷۴۰، او با کریستینا تن بروک (۱۷۱۸–۱۸۰۱) ازدواج کرد. کریستینا دختر دیرک تن بروک (۱۶۸۶–۱۷۵۱) و مارگاریتا کویلر (۱۶۸۲–۱۷۸۳) بود. همچنین کریستینا خواهر شهردار آلبانی، آبراهام تن بروک و بزرگ‌ترین نوه دختری شهردار آلبانی، دیرک وسلسه تن بروک (۱۶۳۸–۱۷۱۷) از طرف پدربزرگ مادری‌اش (۱۶۶۴–۱۷۴۷) بود. فیلیپ و کریستینا با هم نُه فرزند داشتند.
زندگی شخصی > وفات

لیوینگستون به‌طور ناگهانی هنگام شرکت در جلسه ششم کنگره در یورکِ پنسیلوانیا، درگذشت و در گورستان پراسپکت هیل همان‌جا دفن شد. لیوینگستون، یک پروتستان و یک ماسون بود. زمانی که او فوت کرد، دارایی‌هایش برای پرداخت بدهی‌هایش کافی نبودند و مجریان او از اداره املاک او، صرف نظر کردند. در ۲۵ فوریه ۱۷۸۵، قانون‌گذار نیویورک، قانونی برای واگذاری دارایی فیلیپ لیوینگستون، ارباب و فوت شده، تصویب کرد. متولیان برای پرداخت دیون وی و سایر اهداف ذکر شده در آن، پسر او فیلیپ فیلیپ لیوینگستون، آیزاک روزولت و رابرت سی لیوینگستون، برادرزاده او که پسر رابرت لیوینگستون، سومین لرد مانور بود را به عنوان وارث و امین نامیدند. متولیان مسئولیت اداره «اموال لیوینگستون، پرداخت تمام بدهی‌ها و تصفیه میراث مالی» را بر عهده داشتند. پس از مرگ پسرش؛ کشیش جان هنری لیوینگستون در ۱۷۸۸، داماد او؛ هنری بروکهلست لیوینگستون و برادرزاده او؛ الکساندر همیلتون به عنوان مجریان وصیت‌نامه توسط توماس جونز، منصوب شدند.
میراث

خیابان لیوینگستون و آکادمی فیلیپ لیوینگستون مگنت سابق، هر دو در آلبانیِ نیویورک، به نام او نام‌گذاری شده‌اند. یک مدرسه دولتی نیز در بروکلین، به نام پی اس ۲۶۱ در بروم هیل، به نام او نام‌گذاری شده‌است.
بروواری

مکان در 23x15px|border |alt=استان کیف|link=استان کیف کیف, 23x15px|border |alt=|link= اوکراین
| بروواری Бровари | بروواری Бровари |
| --- | --- |
منظر شهر بروواری در افق: منظر شهر بروواری در افق
  پرچمنشان:   پرچمنشان
بروواریMap of Ukraine with Brovary: بروواریMap of Ukraine with Brovary
مختصات: ۵۰°۳۰′۰۰″ شمالی ۳۰°۴۶′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۰۰۰۰°شمالی ۳۰٫۷۶۶۶۷°شرقی﻿ / 50.50000; 30.76667: مختصات: ۵۰°۳۰′۰۰″ شمالی ۳۰°۴۶′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۵۰۰۰۰°شمالی ۳۰٫۷۶۶۶۷°شرقی﻿ / 50.50000; 30.76667
Oblast:  کیف
Raion: Brovarskyi Raion
حکومت: حکومت
 • شهردار: Temporary Absent
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • کل: ۱۰۹٬۴۷۳
 • تراکم: ۲۵۳۴/کیلومتر مربع (۶۵۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: ۰۷۴۰۰—۰۷۴۰۹
کد منطقه: +۳۸۰ ۴۵۹۴
وبگاه: http://www.brovary.kiev.ua/
بروواری (به روسی: Бровари) شهری در استان کیف در کشور اوکراین واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۰۹,۴۷۳ نفر (۲۰۲۱ تخمینی) است.
مردم سمنانی

| مناطق با جمعیت چشمگیر | مناطق با جمعیت چشمگیر |
| --- | --- |
ایران استان سمنان، استان گلستان: ایران استان سمنان، استان گلستان
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان‌های کومشی: زبان‌های کومشی
دین: دین
اسلام   اکثریت: شیعه اقلیت: سنی: اسلام   اکثریت: شیعه اقلیت: سنی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
دیگر اقوام ایرانی‌تبار (آذری •  مازندرانی •  سیستانی •  تالش •  کرد •   اچم (خودمونی) •  گیلک) : دیگر اقوام ایرانی‌تبار (آذری •  مازندرانی •  سیستانی •  تالش •  کرد •   اچم (خودمونی) •  گیلک) 
مردم سمنانی یا مردم کومشی یا کومسی یا قومسی به مردم بومی شهرستان‌های سمنان، سرخه، دامغان و شاهرود گفته می‌شود که عده ای از آن‌ها به یکی از گویش‌های زبان کومشی گویش می‌کنند. قوم کومش، کومش گستره جنوب البرز است، از قدیم الایام ساکنان این منطقه کومشی می‌گفتند این منطقه در تقسیمات کشوری ایران با نام سمنان شناخته می‌شود.
امروزه گویش کومشی تنها در شهرستان سمنان، سرخه و مهدی‌شهر و نواحی افتر، لاسجرد، بیابانک و ده نمک گویش می‌شود و در دیگر نواحی آن زبان فارسی و تاتی و مازندرانی رایج است. به اعتقاد زبانشناسان از منطقه سمنان تا گرمسار هیچ گونه بومی از زبان فارسی شناخته نشده است و شهر سمنان و روستاهای اطراف سمنان گویش کومشی خود را حفظ نموده‌اند. عبدالله مقدسی مردم کومش را نه فارس و نه تازی می‌داند و در وصف زبان مردم کومش چنین می‌گوید: «زبان کومش و گرگان به هم نزدیک است. ها بکار می‌برند و می‌گویند هاکن و هاده و آن را حلاوتی‌ست، و زبان مردم طبرستان بدانها نزدیک است مگر در آن شتاب است». پس از فتح ایران توسط اعراب لفظ کومش به قومس تغییر کرد و از آن پس به ولایت کومش قومس گفته می‌شد و به مردم بومی آن قومسی گفته می‌شد. امروزه مردم مازندران و گیلان و گلستان به اهالی سمنان کومشی می‌گویند.[نیازمند منبع] اکثر مردم سمنان خود را قومسی و کومشی می‌نامیدند.
محدوده کومش

سرزمین «کومس» که حدود آن را از گرمسار تا بیارجمند می‌دانند، سرزمینی است که در شمال ایران و در شرق ری واقع بوده است. شاهراه بزرگ خراسان که از ری، در ناحیه جبال می‌آمد و به نیشابور در خراسان منتهی می‌گردید از سراسر ایالت قومس می‌گذشت و همه شهرهای مهم قومس سر این راه واقع بود. جغرافی‌نویسان عرب بخشی از شاهراه بین آبادی‌های کنونی عباس‌آباد و لاسگرد دهستانی در شهرستان سرخه را جزء ولایت جداگانه‌ای به نام قومس دانسته‌اند. به گفتهٔ یاقوت حموی قومس معرب کومسی است و سرزمینی است پهناور و مشتمل بر شهرها و ده‌ها و کشتزارها که در دامنه کوهستان طبرستان قرار دارد و شهر مشهور آن دامغان است که در میان ری و نیشابور واقع شده و از شهرهای مشهور آن بسطام، بیار و سمنان است.
نقشهٔ زبانی استان سمنان: رنگ آبی زبان‌های کومشی (سمنانی، سنگسری، افتری و سرخه‌ای) - رنگ سبز تیره زبان مازندرانی (الیکایی، شهمیرزادی، دیباجی و مجنی) - رنگ نارنجی (زبان‌های فارسی، مازندرانی، آذربایجانی و لری) - رنگ سبز روشن گویش‌های فارسی-مازندرانی (ایوانکی) - رنگ زرد زبان فارسی - رنگ قرمز آذربایجانی
تاندربولتز*

| تاندربولتز* | تاندربولتز* |
| --- | --- |
پوستر تیزر: پوستر تیزر
کارگردان: جیک شرایر
تهیه‌کننده: کوین فایگی
نویسنده:  اریک پیرسون  لی سونگ جین  جوانا کالو 
بر پایه: تاندربولتز اثر کرت بوسیک مارک بیگلی
بازیگران:  فلورنس پیو  سباستین استن  دیوید هاربر  وایت راسل  اولگا کوریلنکو  لوئیس پولمن  گرالداین ویسونافن  کریس باوئر  وندل ادوارد پیرس  هانا جان کامن  جولیا لوئی درایفوس 
موسیقی: سان لوکس
فیلم‌بردار: اندرو دروز پالرمو
تدوین‌گر:  هری یون  آنجلا ام. کاتانزارو 
شرکت تولید: مارول استودیوز
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی
تاریخ‌های انتشار:  ۲ مه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-0۵-۰۲)  
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
تاندربولتز* (به انگلیسی: Thunderbolts*) یک فیلم ابرقهرمانی آمریکایی است که بر اساس تیم مارول کامیکس به همین نام در حال ساخت می‌باشد. این فیلم که توسط مارول استودیوز تولید شده و توسط استودیو سینمایی والت دیزنی توزیع شده است، در نظر گرفته شده است که سی و ششمین فیلم در دنیای سینمایی مارول (MCU) باشد. کارگردانی این فیلم بر عهده جیک شرایر و نویسندگی اریک پیرسون، لی سونگ جین، و جوآنا کالو است و گروهی از بازیگران با حضور سباستین استن، هانا جان کامن، وایت راسل، جولیا لوئی درایفوس، فلورنس پیو، دیوید هاربر، اولگا کوریلنکو، هریسون فورد و لوئیس پولمن در آن حضور دارند. در این فیلم، گروهی از ضدقهرمانان به مأموریتی برای دولت می‌روند.
استودیوی مارول در سال ۲۰۲۱ شروع به بررسی تشکیل یک تیم تاندربولتز در MCU کرد. در ژوئن ۲۰۲۲، زمانی که شرایر و پیرسون با هم متحد شدند، اعلام شد که این فیلم در حال ساخت است. بازیگران اصلی فیلم در ماه سپتامبر اعلام شدند و سپس تا اوایل سال ۲۰۲۳ بازیگران دیگری نیز انتخاب شدند. لی برای بازنویسی فیلمنامه فیلم تا مارس ۲۰۲۳ ملحق شد، یکی از چندین خلاقی که برای همکاری با شرایر از سریال مشاجره برای نتفلیکس بازگشت. تولید به دلیل اختلافات کارگری هالیوود در سال ۲۰۲۳ به تعویق افتاد و باعث شد که برخی از بازیگران پروژه را ترک کنند و در اوایل سال ۲۰۲۴ که کالو به آن ملحق شد بازیگران جدید جایگزین شوند. فیلمبرداری در فوریه ۲۰۲۴ آغاز شد و تا جولای در استودیو تریلیث و استودیوهای آتلانتا مترو در آتلانتا، جورجیا، و همچنین در یوتا و نیویورک ادامه خواهد داشت.
تاندربولتز* قرار است در تاریخ ۲ می ۲۰۲۵ به عنوان آخرین فیلم فاز پنجم MCU در ایالات متحده اکران شود.
زمینه داستانی

گروهی از ضدقهرمانان برای دولت به مأموریت می‌روند.
بازیگران

سباستین استن در نقش باکی بارنز: یک سرباز پیشرفته و رهبر دفاکتو تاندربولتز. او که گمان می‌رود در جریان جنگ جهانی دوم کشته شده است، در زمان حاضر به عنوان یک قاتل شستشوی مغزی قبل از حذف برنامه‌هایش دوباره ظاهر شد.
هانا جان کامن در نقش آوا استار / شبح: عضوی از تاندربولتز با ناپایداری مولکولی که می‌تواند از میان اجسام عبور کند.
وایت راسل در نقش جان واکر / مأمور ایالات متحده: یک ابرسرباز پیشرفته و عضوی از تاندربولتز. او یک کاپیتان نشاندار سابق تکاوران ارتش ایالات متحده است و قبل از اینکه توسط دولت ایالات متحده به طرز غیر شرافتی اخراج شود، کاپیتان آمریکا شده بود.
جولیا لوئی درایفوس در نقش والنتینا آلگرا د فونتین: کنت و مدیر سازمان اطلاعات مرکزی که با بلووا و واکر کار می‌کند.
فلورنس پیو در نقش یلنا بلووا: یکی از اعضای تاندربولتز که در اتاق قرمز به عنوان یک بیوه سیاه آموزش دیده بود.
دیوید هاربر در نقش الکسی شوستاکوف / نگهبان قرمز: عضوی از تاندربولتز که همتای فوق سرباز روسی کاپیتان آمریکا و به عنوان یک پدر برای بلووا است. هاربر گفت که این فیلم بیشتر رابطه پیچیده بین بلووا و شوستاکوف را که در بیوه سیاه (۲۰۲۱) معرفی شد، بررسی می‌کند. او خاطرنشان کرد که بلووا نمی‌تواند شوستاکوف را تحمل کند، اما او به کسی نیاز دارد که به او کمک کند احساس کامل بودن کند و شوستاکوف می‌تواند این نقش را ایفا کند.
اولگا کوریلنکو در نقش آنتونیا دریکوف / تسک مستر: عضوی از تاندربولتز با رفلکس‌های عکاسی که به او اجازه می‌دهد سبک‌های مبارزه حریفان را تقلید کند. او قبلاً توسط پدرش دریکوف کنترل می‌شد تا ماموریت‌های اتاق سرخ را انجام دهد تا اینکه توسط خواهر بلووا ناتاشا رومانوف آزاد شود.
هریسون فورد در نقش تادیوس «تاندربولتز» راس: رئیس‌جمهور ایالات متحده. او قبلاً ژنرال ارتش آمریکا و سپس وزیر امور خارجه آمریکا بود.
لوئیس پولمن در نقش سنتری
علاوه بر این، گرالداین ویسونافن به عنوان دستیار دی فونتین انتخاب شده است، در حالی که انتظار می‌رود لارنس فیشبرن و ریچل وایز نقش‌های خود را به عنوان بیل فاستر و ملینا وستوکف از مارول بازی کنند.
انتشار

تاندربولتز* قرار است در تاریخ ۲ می ۲۰۲۵ در ایالات متحده منتشر شود. این فیلم قبلاً برای ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴، ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴، ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۵ و ۵ می ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده بود. این آخرین فیلم فاز پنجم MCU خواهد بود.
سگ‌ها در دین

سگ‌ها در دین، اسطوره‌ها، داستان‌ها و افسانه‌های بسیاری از فرهنگ‌ها نقش داشته‌اند. آنها در سنت‌های مذهبی مختلف در سراسر جهان جایگاهی متنوع و چندوجهی دارند. این تفاسیر اغلب بر پایه‌ طبیعت وفادار و پایبند سگ‌ها شکل می‌گیرد که به نوعی بازتابی از وفاداری انسان به نیروهای برتر است.
در این زمینه‌های دینی، نقش سگ‌ها در دین از نمادهای فضیلت‌هایی مانند وفاداری و حفاظت گرفته تا آموزه‌هایی درباره‌ی پاکی و آیین‌های مذهبی متغیر است که در ادامه‌ مقاله بیشتر مورد بحث قرار خواهد گرفت. از اسطوره‌های باستانی تا آیین‌های معنوی معاصر، حضور سگ‌ها تأثیری ماندگار بر ضمیر جمعی انسان‌ها گذاشته است و بازتابی از میل درونی آنها به معنا و ارتباط در بافت پیچیده‌ ایمان و معنویت است.
در اسطوره‌شناسی، سگ‌ها اغلب به‌عنوان حیوانات خانگی یا نگهبانان دیده می‌شوند. داستان‌هایی درباره‌ سگ‌هایی که از دروازه‌های دنیای مردگان پاسداری می‌کنند، در سراسر اسطوره‌های هندواروپایی تکرار شده‌اند و ممکن است ریشه در دین نیاهندواروپایی داشته باشند. تاریخ‌نگار ژولین دُوی سه روایت مرتبط با سگ‌ها در اسطوره‌شناسی را پیشنهاد کرده است. نخست، ارتباط آنها با زندگی پس از مرگ که به نقش نگهبانی‌شان در اسطوره‌های هندواروپایی اشاره دارد؛ دوم، پیوند میان انسان‌ها و سگ‌ها؛ و سوم، ارتباط آنها با ستاره‌ شباهنگ. شواهد ارائه‌شده توسط دُوی نشان می‌دهد که میان اسناد اسطوره‌ای از فرهنگ‌های مختلف و داده‌های ژنتیکی و فسیلی مرتبط با اهلی‌سازی سگ‌ها، همبستگی وجود دارد.
لیزا کمرر در اثر خود، حیوانات و دین جهانی، رابطه‌ پیچیده‌ میان حیوانات و سنت‌های مذهبی مختلف را بررسی می‌کند. در فرهنگ‌های دینی گوناگون، حیوانات به شیوه‌های متفاوتی درک، مورد احترام و در آیین‌ها به کار گرفته می‌شوند. حضور آنها در داستان‌های دینی و آیین‌های مذهبی، اثری ماندگار بر چشم‌انداز معنوی بر جای گذاشته است و گواهی بر پیوند عمیق میان انسان‌ها و سگ‌ها محسوب می‌شود.
دین آزتک

سگ‌ها برای مردم آزتک در مرکز مکزیک دارای اهمیت مذهبی و نمادین قابل توجهی بودند. چندین محل دفن باستانی مربوط به سگ‌ها در مکزیک کشف شده است. شولوتل، یکی از خدایان مرگ در اساطیر آزتک، به شکل هیولایی با سر سگ به تصویر کشیده شده است.
سنت چینی

اطلاعات بیشتر: سگ (منطقةالبروج)
سگ یکی از دوازده حیوان مقدس در طالع‌بینی چینی است. روز دوم سال نو چینی به‌عنوان روز تولد همه‌ سگ‌ها در نظر گرفته می‌شود و مردم چین در این روز به‌طور ویژه با مهربانی از سگ‌ها مراقبت می‌کنند. در چین، کره و ژاپن، سگ‌ها به‌عنوان محافظانی مهربان شناخته می‌شوند. پانهو، یک اژدها-سگ افسانه‌ای، در داستان‌ها به مردی تبدیل شد و با یک شاهزاده ازدواج کرد.
سگ‌ها در سنت و فولکلور چینی حضوری پررنگ دارند، نه‌تنها در طالع‌بینی و اسطوره‌شناسی، بلکه در جنبه‌های مذهبی و فرهنگی نیز نقش مهمی ایفا می‌کنند. در ادامه، اطلاعات بیشتری درباره‌ی جایگاه سگ‌ها در سنت‌های چینی ارائه می‌شود:
نگهبانان معابد و خانه‌ها: سگ‌ها به‌عنوان محافظان و نگهبانان مورد احترام قرار گرفته‌اند. آنها اغلب در ورودی معابد، خانه‌ها و مکان‌های مهم به تصویر کشیده می‌شوند. در دین عامیانه‌ چین، باور بر این است که سگ‌ها توانایی دفع ارواح خبیث و محافظت در برابر انرژی‌های منفی را دارند. این سنت که از سگ‌ها به‌عنوان محافظ استفاده می‌شود، به‌طور عمیقی در فرهنگ چینی ریشه دوانده و بر نقش آنها به‌عنوان نمادهای وفاداری و هوشیاری تأکید دارد.
بر اساس مقاله‌ای از هنریتا هاتالووا، حکایت معروف ژوانگزی بیان می‌کند که « سگ به‌خاطر خوب پارس کردنش خوب محسوب نمی‌شود، همان‌طور که انسان صرفاً به‌خاطر سخنان نیکو، فاضل و توانا شمرده نمی‌شود.
با وجود نگرش‌های مثبتی که در سنت چینی نسبت به سگ‌ها وجود دارد، این حیوانات تا پیش از ژوئن ۱۹۲۸ برای بیش از ۶۰ سال در چین ممنوع بودند. رابرت ای. بیکرز و جفری ان. واسرستروم اشاره کرده‌اند که: «قدرت توهین‌آمیز واژه‌ ‘سگ’ به‌عنوان لقبی تحقیرآمیز و غیرانسانی در چین بدون شک این توهین را شدیدتر کرده و باعث شده داستان جمله‌ توهین‌آمیز روی تابلو، بیش از پیش باورپذیر به نظر برسد.»
مسیحیت

در متون کتاب مقدس، سگ به‌عنوان نمادی از ناپاکی، گناه و انحراف اخلاقی ظاهر می‌شود.
مکاشفه ۲۲:۱۵: «زیرا بیرون خواهند ماند سگ‌ها، جادوگران، زناکاران، قاتلان، بت‌پرستان و هر که دروغ را دوست دارد و عمل می‌کند.»
فیلیپیان ۳:۲: «از سگ‌ها برحذر باشید، از کارگران شریر برحذر باشید، از اهل ختنه‌ی ظاهری برحذر باشید.»
مسیحیت > کاتولیسم روم

در کاتولیسیسم روم، ایکونوگرافی سنت دومینیک شامل تصویری از یک سگ است. این ارتباط از رویای مادر سنت نشأت می‌گیرد که در خواب دید سگی از رحم او بیرون می‌جهد و پس از آن باردار شد. به همین دلیل، نام فرقه‌ دومینیکن (لاتین کلیسایی: Dominicanus) شباهت آوایی به عبارت «سگ خداوند» یا «تازی خداوند» (لاتین کلیسایی: Domini Canis) دارد. در فولکلور مسیحی، گریم کلیسا اغلب به شکل سگی سیاه ظاهر می‌شود که وظیفه‌ محافظت از کلیساها و قبرستان‌های مسیحی را در برابر حرمت‌شکنی بر عهده دارد.
همچنین در کتاب دوم‌قانونی توبیاس، از سگی وفادار یاد شده که در سفرهای توبیاس، پسر طوبیت و فرشته رفائیل همراه آنها بود.
سنت روچ، که در اوایل قرن چهاردهم در فرانسه زندگی می‌کرد، در کلیسای کاتولیک روم به‌عنوان قدیس حامی سگ‌ها شناخته می‌شود. گفته می‌شود که او هنگام انجام کارهای خیریه به طاعون مبتلا شد و برای مرگ به جنگل پناه برد. در آنجا، سگی وفادار با لیسیدن زخم‌هایش و آوردن غذا، از او مراقبت کرد تا اینکه بهبود یافت. روز ۱۶ اوت، که جشن سنت روچ است، در بولیوی به‌عنوان «روز تولد همه‌ سگ‌ها» گرامی داشته می‌شود.
سنت گینفور نام سگی بود که از قرن سیزدهم تا قرن بیستم، در یک زیارتگاه محلی در فرانسه مورد احترام مردم قرار داشت و به‌عنوان قدیسی عامیانه مورد ستایش قرار می‌گرفت.
سگ سیاه و سفید گاهی به‌عنوان نمادی غیررسمی از فرقه‌ دومینیکن شامل برادران مذهبی، خواهران و راهبه‌های مذهبی به کار می‌رود. این ارتباط از یک بازی زبانی لاتین ناشی می‌شود: نام رسمی این فرقه «مبلغان برادران» (Ordo Praedicatórum، یعنی «فرقه‌ مبلغین») است، اما عموماً با نام «فرقه‌ دومینیکن» (برگرفته از سنت دومینیک، بنیان‌گذار آنها) شناخته می‌شود. از سوی دیگر، واژه‌ی لاتین «Dómini Canes» به معنای «تازی‌های خداوند» است که شباهت آوایی به نام این فرقه دارد.
در سال ۲۰۱۷، یکی از صومعه‌های فرانسیسکن یک سگ از نژاد اشناوزر را به فرزندخواندگی پذیرفت و نام «برادر کارملو» را بر او گذاشتند. تصاویری از برادر کارملو در حالی که لباس راهبان فرانسیسکن را به تن داشت، در اینترنت منتشر شد و به‌سرعت مورد توجه قرار گرفت.
دین مصر باستان

گرچه مصریان باستان بیشتر با گربه‌ها و الهه باستت شناخته می‌شوند، اما سگ‌ها نیز نقشی مقدس داشته و به‌عنوان نمادی مهم در نمادپردازی دینی ظاهر شده‌اند.
سگ‌ها با آنوبیس، خدای جهان مردگان که سر شغال داشت، ارتباط داشتند. در برخی دوره‌ها، دخمه‌های آنوبیئون در سقاره محل دفن سگ‌ها بودند. آنپوت، همسر آنوبیس، همتای زنانه‌ او محسوب می‌شد. او اغلب به‌شکل شغالی باردار یا شیرده یا به‌عنوان شغالی مسلح به خنجر به تصویر کشیده می‌شد.
علاوه بر آنوبیس و آنپوت، دیگر ایزدان مرتبط با سگ‌ها نیز در اساطیر مصر باستان یافت می‌شوند. آم‌هح خدایی کوچک از جهان زیرین که به‌صورت مردی با سر سگ شکاری به تصویر کشیده شده و در دریاچه‌ای از آتش زندگی می‌کرد. دوعاموتف در ابتدا به‌شکل مردی پیچیده در نوارهای مومیایی نمایش داده می‌شد، اما از دوران پادشاهی نوین به بعد، با سر شغال به تصویر درآمد. اوپوآوت به‌شکل گرگ یا شغال، یا مردی با سر گرگ یا شغال ترسیم می‌شد. حتی در مواردی که او به‌عنوان شغال معرفی شده، اغلب با پوشش خاکستری یا سفید نمایش داده شده که اشاره‌ای به ریشه‌های گرگی او دارد. خنتی-آمنتیو یکی از ایزدان آبیدوس در مصر علیا، که به‌شکل شغالی نگهبان شهر مردگان به تصویر کشیده می‌شد.
رابطه‌ میان سگ‌ها و دین به نخستین تمدن‌های بشری بازمی‌گردد. در مصر باستان، سگ‌ها مورد احترام بودند و با آنوبیس، خدای مومیایی‌سازی و دنیای پس از مرگ، مرتبط بودند. آنوبیس معمولاً با سری شبیه سگ به تصویر کشیده می‌شد که نشان‌دهنده‌ی باور مصریان به توانایی سگ‌ها در هدایت ارواح به دنیای پس از مرگ بود. سر ارنست آلفرد والیس باج درباره‌ این باورها می‌گوید: «انسان اولیه‌ مصر ناگزیر حیوانات را می‌پرستید، زیرا آنها از نظر قدرت، زور و هوش برتر از او بودند یا ویژگی‌هایی داشتند که می‌توانست به او آسیب بزند یا باعث مرگش شود.» این دیدگاه نشان می‌دهد که چرا برخی حیوانات، از جمله سگ‌ها، در باورهای دینی مصریان جایگاه برجسته‌ای داشتند. درک این ارتباط، به شناخت بهتر نقش فرهنگی و معنوی سگ‌ها در تاریخ ادیان کمک می‌کند.
اساطیر یونانی

در جهان کلاسیک، سگ‌ها با هکاته ارتباط نزدیکی داشتند. سگ‌ها همچنین برای آرتمیس و آرس، حیواناتی مقدس بودند. سربروس سگی سه‌سر با دمی اژدهاگونه است که وظیفه‌ نگهبانی از دروازه‌های هادس را بر عهده داشت. لایلاپس سگی در اسطوره‌ یونان بود. هنگامی که زئوس نوزاد بود، سگی که تنها با نام «تازی زرین» شناخته می‌شود، از آلماته‌آ، بزی که زئوس را شیر می‌داد، محافظت کرد. در ادیسه هومر، هنگامی که اودیسئوس پس از ۲۰ سال در هیأتی مبدل به خانه بازمی‌گردد، تنها سگ وفادارش، آرگوس او را می‌شناسد و پس از دیدن او، از خوشحالی جان می‌دهد.
بر اساس اساطیر یونانی، سه صورت فلکی از ۸۸ صورت فلکی نجوم غربی نمایانگر سگ‌ها هستند:
سگ بزرگ (درخشان‌ترین ستاره‌ این صورت فلکی شباهنگ است که به‌عنوان ستاره‌ی سگ نیز شناخته می‌شود)
سگ کوچک
تازی‌ها (سگ‌های شکاری)
هندوئیسم

در اسطوره‌شناسی هندو، یاما، خدای مرگ، دو سگ نگهبان چهارچشمی دارد که وظیفه‌ مراقبت از دروازه‌های نرکه را بر عهده دارند. موتاپان، خدای شکار در منطقه‌ مالابار شمالی در کرالا، سگی شکاری را به‌عنوان مرکب خود دارد. در معبد موتاپان، سگ‌ها آزادانه رفت‌وآمد می‌کنند و زائران برای ادای احترام، مجسمه‌های برنزی سگ به معبد اهدا می‌کنند.
سگ (شوان) مرکب یا واهانا بهایراوا، یکی از تجلیات شیوا است.
در مهابهاراتا، زمانی که یودهیشتیرا به دروازه‌های بهشت (سورگا) می‌رسد، ایندرا به او اجازه‌ی ورود می‌دهد اما از ورود سگ همراهش جلوگیری می‌کند. یودهیشتیرا، که نمی‌خواست همراه وفادارش را رها کند، از ورود به بهشت بدون سگ امتناع می‌کند. ایندرا، که از وفاداری بی‌نظیر یودهیشتیرا تحت تأثیر قرار گرفته بود، سرانجام به سگ نیز اجازه‌ ورود به بهشت را داد.
در نمادپردازی برخی الهه‌ها و ایزدان هندو، سگ‌ها در پس‌زمینه‌ی تصاویر دیده می‌شوند، مانند داتاتریا و کاندوبا. در رامایانا، روایت شده که راما، شاه اسطوره‌ای هند، عدالت را برای یک سگ اجرا کرد و به داد او رسید.