stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انگشت‌نگاری دی‌ان‌ای
زمینه

با شروع از دهه ۱۹۸۰، پیشرفت‌های علمی امکان استفاده از دی‌ان‌ای را به عنوان ماده‌ای برای شناسایی افراد فراهم کرد. اولین حق ثبت اختراع که استفاده مستقیم از تنوع دی‌ان‌ای برای پزشکی قانونی را پوشش می‌دهد (US5593832A) توسط جفری گلاسبرگ در سال ۱۹۸۳، بر اساس کاری که وی در دانشگاه راکفلر در ایالات متحده در سال ۱۹۸۱ انجام داده بود، ثبت شد.
ژنتیک‌شناس بریتانیایی سر الک جفریس به‌طور مستقل در سال ۱۹۸۴ در حین کار در بخش ژنتیک در دانشگاه لستر فرآیندی را برای دسته‌بندی دی‌ان‌ای ایجاد کرد که سبب نخستین استفاده از دسته‌بندی دی‌ان‌ای در یک پرونده جنایی شد.
این فرایند که توسط جفریس به همراه پیتر گیل و دیو ورت از خدمات پزشکی قانونی (FSS) ایجاد شد، برای نخستین بار در حل قتل دو نوجوانی که در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۶ در ناربرو، لسترشایر مورد تجاوز و قتل قرار گرفته بودند، از نظر قانونی استفاده شد. . در تحقیقات قتل، به رهبری کارآگاه دیوید بیکر، دی‌ان‌ای موجود در نمونه‌های خون به‌طور داوطلبانه از حدود ۵۰۰۰ مرد محلی که مشتاقانه به پلیس لسترشایر در تحقیقات کمک کردند، به دست آمد و سبب تبرئه ریچارد باکلند، مظنون اولیه شد که به یکی از آنها اعتراف کرده بود. جنایات، و محکومیت بعدی کالین پیچفورک در ۲ ژانویه ۱۹۸۸. پیچفورک، یک کارمند نانوایی محلی، همکار خود یان کلی را مجبور کرده بود که هنگام تهیه نمونه خون از او دفاع کند - سپس کلی از یک پاسپورت جعلی برای جعل هویت پیچفورک استفاده کرد. یکی دیگر از همکاران این فریب را به پلیس گزارش داد. پیچفورک دستگیر شد و خون او برای پردازش و توسعه مشخصات به آزمایشگاه جفری فرستاده شد. مشخصات پیچفورک با مشخصات دی‌ان‌ای به‌جامانده از قاتل مطابقت داشت که حضور پیچفورک را در هر دو صحنه جرم تأیید می‌کرد. او به هر دو قتل اعتراف کرد.
اگرچه ۹۹٫۹ درصد از توالی‌های دی‌ان‌ای انسان در هر فرد یکسان است، به اندازه‌ای از دی‌ان‌ای متفاوت است که می‌توان یک فرد را از دیگری متمایز کرد، مگر اینکه دوقلوهای تک‌تخمکی (یکسان) باشند. دسته‌بندی دی ان ای از توالی‌های تکراری استفاده می‌کند که بسیار متغیر هستند، که تکرارهای پشت سر هم با تعداد متغیر (ماهوارک) نامیده می‌شوند، به‌ویژه تکرارهای پشت سر هم کوتاه (STRs)، که به‌عنوان ریزماهواره‌ها و ماهواره‌های کوچک نیز شناخته می‌شوند. جایگاه‌های ماهوارک بین افراد نزدیک به هم مشابه هستند، اما به قدری متغیر هستند که افراد نامرتبط بعید است که ماهوارک‌های یکسانی داشته باشند.
فرآیندهای دسته‌بندی > استخراج دی‌ان‌ای

هنگامی که نمونه ای مانند خون یا بزاق به دست می‌آید، دی ان ای تنها بخش کوچکی از آنچه در نمونه وجود دارد است. قبل از آنالیز دی ان ای، باید از سلول‌ها استخراج و خالص شود. راه‌های زیادی وجود دارد که می‌توان این کار را انجام داد، اما همه روش‌ها از یک روش اصلی پیروی می‌کنند. سلول و غشای هسته باید شکسته شوند تا دی ان ای در محلول آزاد باشد. هنگامی که دی ان ای آزاد شد، می‌توان آن را از سایر اجزای سلولی جدا کرد. پس از جدا شدن دی ان ای در محلول، بقایای سلولی باقیمانده را می‌توان از محلول خارج کرد و دور انداخت و تنها دی ان ای باقی ماند. متداول‌ترین روش‌های استخراج دی ان ای شامل استخراج آلی (همچنین استخراج فنل کلروفرم)، استخراج چلکس و استخراج فاز جامد است. استخراج دیفرانسیل یک نسخه اصلاح شده از استخراج است که در آن دی ان ای از دو نوع سلول مختلف را می‌توان قبل از خالص سازی از محلول از یکدیگر جدا کرد. هر روش استخراج در آزمایشگاه به خوبی کار می‌کند، اما تحلیلگران معمولاً روش ترجیحی خود را بر اساس عواملی مانند هزینه، زمان درگیر، مقدار دی ان ای تولید شده و کیفیت دی ان ای تولید شده انتخاب می‌کنند.
فرآیندهای دسته‌بندی > تجزیه و تحلیل RFLP

RFLP مخفف پلی مورفیسم طول قطعه محدود است و از نظر تجزیه و تحلیل دی ان ای، یک روش آزمایش دی ان ای را توصیف می‌کند که از آنزیم‌های محدود کننده برای «برش» دی ان ای در توالی‌های کوتاه و خاص در سراسر نمونه استفاده می‌کند. برای شروع پردازش در آزمایشگاه، نمونه باید ابتدا یک پروتکل استخراج را طی کند، که ممکن است بسته به نوع نمونه و/یا SOPهای آزمایشگاهی (روش‌های عملیاتی استاندارد) متفاوت باشد. هنگامی که دی ان ای از سلول‌های داخل نمونه «استخراج» شد و از مواد سلولی خارجی و هر گونه نوکلئازی که دی ان ای را تجزیه می‌کند جدا شد، نمونه را می‌توان به آنزیم‌های محدود کننده مورد نظر معرفی کرد تا به قطعات قابل تشخیص تقسیم شود. پس از هضم آنزیم، ساترن بلات انجام می‌شود. ساترن بلات یک روش جداسازی مبتنی بر اندازه است که بر روی ژل با پروب‌های رادیواکتیو یا نورتابی شیمیایی انجام می‌شود. RFLP را می‌توان با پروب‌های تک جایگاهی یا چند جایگاهی (کاوشگرهایی که یک مکان روی دی ان ای یا چندین مکان روی دی ان ای را هدف قرار می‌دهند) انجام داد. ترکیب پروب‌های چند جایگاهی قدرت تفکیک بالاتری را برای آنالیز مجاز می‌کند، با این حال تکمیل این فرایند می‌تواند چند روز تا یک هفته برای یک نمونه طول بکشد به دلیل زمان بسیار زیاد مورد نیاز هر مرحله برای تجسم پروب‌ها.
فرآیندهای دسته‌بندی > تجزیه و تحلیل STR

سیستم دسته‌بندی دی ان ای مورد استفاده امروزه بر اساس واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) است و از توالی‌های ساده استفاده می‌کند.
از کشوری به کشور دیگر، سیستم‌های مختلف دسته‌بندی دی ان ای مبتنی بر STR در حال استفاده هستند. در آمریکای شمالی، سیستم‌هایی که مکان‌های هسته CODIS 20 تقویت می‌کنند تقریباً جهانی هستند، در حالی که در بریتانیا از سیستم جایگاه دی ان ای-۱۷ استفاده می‌شود و استرالیا از ۱۸ نشانگر هسته استفاده می‌کند.
قدرت واقعی تحلیل STR در قدرت آماری تمایز آن است. از آنجایی که ۲۰ جایگاهی که در حال حاضر برای تمایز در CODIS استفاده می‌شوند، به طور مستقل دسته‌بندی شده‌اند (داشتن تعداد معینی از تکرار در یک مکان، احتمال وجود هر تعداد تکرار در هر مکان دیگری را تغییر نمی‌دهد)، قانون محصول برای احتمالات می‌تواند اعمال شود. . این بدان معناست که اگر فردی دارای نوع دی ان ای ABC باشد، که در آن سه جایگاه مستقل بودند، احتمال اینکه آن فرد دارای آن نوع دی ان ای باشد، احتمال داشتن نوع A برابر احتمال داشتن نوع B برابر احتمال داشتن نوع است. ج. این منجر به توانایی تولید احتمال تطابق ۱ در کوینتیلیون (1x10 18) یا بیشتر شده است. با این حال، جستجوهای پایگاه داده دی ان ای بسیار بیشتر از مطابقت‌های نادرست دسته‌بندی دی ان ای مورد انتظار بود.
فرآیندهای دسته‌بندی > تجزیه و تحلیل کروموزوم Y

با توجه به وراثت پدری، هاپلوتیپ‌های Y اطلاعاتی در مورد اجداد ژنتیکی جمعیت مرد ارائه می‌دهند. برای بررسی این تاریخچه جمعیت و ارائه تخمین‌هایی برای فرکانس‌های هاپلوتیپ در پرونده‌های جنایی، "پایگاه‌داده مرجع هاپلوتیپ Y (YHRD)" در سال ۲۰۰۰ به عنوان یک منبع آنلاین ایجاد شده است. در حال حاضر بیش از ۳۰۰۰۰۰ هاپلوتیپ حداقل (۸ جایگاه) از جمعیت‌های سراسر جهان را شامل می‌شود.
فرآیندهای دسته‌بندی > تجزیه و تحلیل میتوکندری

mtدی ان ای را می‌توان از موادی مانند ساقه مو و استخوان/دندان‌های قدیمی به دست آورد. مکانیسم کنترل بر اساس نقطه تعامل با داده‌ها. این را می‌توان با قرار دادن ابزار در نمونه تعیین کرد.
مسائل مربوط به نمونه‌های دی‌ان‌ای پزشکی قانونی

هنگامی که مردم به تجزیه و تحلیل دی ان ای فکر می‌کنند، اغلب به برنامه‌های تلویزیونی مانند NCIS یا CSI فکر می‌کنند، که نمونه‌های دی ان ای را به تصویر می‌کشند که به آزمایشگاه می‌آیند و بلافاصله تجزیه و تحلیل می‌شوند و به دنبال آن تصویری از مظنون در عرض چند دقیقه کشیده می‌شود. با این حال، واقعیت کاملاً متفاوت است و نمونه‌های کامل دی ان ای اغلب از صحنه جنایت جمع‌آوری نمی‌شوند. قربانیان قتل اغلب قبل از پیدا شدن در معرض شرایط سخت قرار می‌گیرند و اشیایی که برای ارتکاب جنایت استفاده می‌شود اغلب توسط بیش از یک نفر مورد استفاده قرار می‌گیرد. دو مسئله رایجی که دانشمندان پزشکی قانونی هنگام تجزیه و تحلیل نمونه‌های دی ان ای با آن مواجه می‌شوند، نمونه‌های تخریب شده و مخلوط‌های دی ان ای هستند.
مسائل مربوط به نمونه‌های دی‌ان‌ای پزشکی قانونی > دی‌ان‌ای تخریب‌شده

پیش از اینکه روش‌های مدرن PCR وجود داشته باشد، تجزیه و تحلیل نمونه‌های دی ان ای تجزیه شده تقریباً غیرممکن بود. روش‌هایی مانند پلی‌مورفیسم طول قطعه محدود یا پلی‌مورفیسم طول قطعه محدود RFLP، که اولین تکنیک مورد استفاده برای آنالیز دی ان ای در علم پزشکی قانونی بود، به دی ان ای با وزن مولکولی بالا در نمونه برای به دست آوردن داده‌های قابل اعتماد نیاز داشت. با این حال، دی ان ای با وزن مولکولی بالا در نمونه‌های تخریب شده وجود ندارد، زیرا دی ان ای برای انجام دقیق RFLP بسیار تکه‌تکه شده است. تنها زمانی که تکنیک‌های PCR اختراع شد، آنالیز نمونه‌های دی ان ای تجزیه شده قادر به انجام واکنش زنجیره‌ای پلیمراز شد. Multiplex PCR به ویژه جداسازی و تکثیر قطعات کوچک دی ان ای را که هنوز در نمونه‌های تخریب شده باقی مانده‌اند، ممکن می‌سازد. هنگامی که روش‌های Multiplex PCR با روش‌های قدیمی تر مانند RFLP مقایسه می‌شوند، تفاوت زیادی را می‌توان مشاهده کرد. Multiplex PCR از نظر تئوری می‌تواند کمتر از ۱ را تقویت کند نانوگرم دی ان ای، اما RFLP باید حداقل ۱۰۰ داشته باشد نانوگرم دی ان ای به منظور انجام آنالیز.
مسائل مربوط به نمونه‌های دی‌ان‌ای پزشکی قانونی > دی‌ان‌ای تخریب‌شده > تجزیه و تحلیل MiniSTR

در مواردی که نمونه‌های دی ان ای تخریب می‌شوند، مانند آتش‌سوزی‌های شدید یا باقی مانده قطعات استخوان، آزمایش استاندارد STR روی آن نمونه‌ها می‌تواند ناکافی باشد. هنگامی که تست استاندارد STR بر روی نمونه‌های بسیار تخریب شده انجام می‌شود، مکان‌های بزرگتر STR اغلب از بین می‌روند و فقط دسته‌بندی‌های دی ان ای جزئی به دست می‌آید. دسته‌بندی‌های دی ان ای جزئی می‌تواند ابزار قدرتمندی باشد، اما احتمال تطابق تصادفی بیشتر از زمانی است که یک نمایه کامل به دست آید. یکی از روش‌هایی که برای تجزیه و تحلیل نمونه‌های دی ان ای تخریب شده توسعه یافته است، استفاده از فناوری miniSTR است. در رویکرد جدید، پرایمرها به‌طور ویژه برای اتصال نزدیک‌تر به ناحیه STR طراحی شده‌اند.
در آزمایش STR معمولی، پرایمرها به توالی‌های طولانی تری که حاوی ناحیه STR در داخل قطعه هستند، متصل می‌شوند. با این حال، تجزیه و تحلیل MiniSTR تنها مکان STR را هدف قرار می‌دهد، که منجر به یک محصول دی ان ای بسیار کوچکتر می‌شود.
با قرار دادن پرایمرها به مناطق واقعی STR، شانس بیشتری برای تقویت موفقیت‌آمیز این ناحیه وجود دارد. اکنون می‌توان تقویت موفقیت‌آمیز آن مناطق STR را انجام داد و دسته‌بندی‌های دی ان ای کامل تری را می‌توان به دست آورد. موفقیتی که محصولات PCR کوچکتر نرخ موفقیت بالاتری را با نمونه‌های بسیار تخریب شده تولید می‌کنند اولین بار در سال ۱۹۹۵ گزارش شد، زمانی که فناوری miniSTR برای شناسایی قربانیان آتش‌سوزی Waco استفاده شد.
مسائل مربوط به نمونه‌های دی‌ان‌ای پزشکی قانونی > مخلوط‌های دی‌ان‌ای

مخلوط‌ها یکی دیگر از مسائل رایجی است که دانشمندان پزشکی قانونی هنگام تجزیه و تحلیل نمونه‌های دی ان ای ناشناخته یا مشکوک با آن مواجه می‌شوند. مخلوط به عنوان یک نمونه دی ان ای که شامل دو یا چند عامل فردی است تعریف می‌شود. این اغلب زمانی رخ می‌دهد که نمونه‌ای از دی‌ان‌ای از آیتمی که توسط بیش از یک نفر استفاده می‌شود، سواب گرفته شود یا زمانی که نمونه حاوی دی ان ای قربانی و مهاجم باشد. وجود بیش از یک فرد در یک نمونه دی ان ای می‌تواند تشخیص دسته‌بندی‌های فردی را چالش‌برانگیز کند و تفسیر مخلوط‌ها باید فقط توسط افراد بسیار آموزش دیده انجام شود. مخلوط‌هایی که شامل دو یا سه فرد هستند را می‌توان به سختی تفسیر کرد. مخلوط‌هایی که شامل چهار یا چند فرد هستند، برای بدست آوردن دسته‌بندی‌های فردی بسیار پیچیده هستند. یکی از سناریوهای رایج که در آن اغلب مخلوط به دست می‌آید، در مورد تجاوز جنسی است. ممکن است نمونه‌ای جمع‌آوری شود که حاوی مطالبی از قربانی، شرکای جنسی رضایت‌مند قربانی، و مرتکب (افراد) باشد.
با پیشرفت روش‌های تشخیص در دسته‌بندی دی ان ای، دانشمندان پزشکی قانونی نمونه‌های دی ان ای بیشتری را مشاهده می‌کنند که حاوی مخلوط‌هایی هستند، زیرا اکنون حتی کوچک‌ترین مشارکت‌کننده را می‌توان با آزمایش‌های مدرن شناسایی کرد. سهولتی که دانشمندان پزشکی قانونی در نفوذ به مخلوط‌های دی ان ای دارند تا حد زیادی به نسبت دی ان ای موجود از هر فرد، ترکیبات ژنوتیپ و مقدار کل دی ان ای تکثیر شده بستگی دارد. نسبت دی ان ای اغلب مهم‌ترین جنبه ای است که باید در تعیین اینکه آیا یک مخلوط را می‌توان تفسیر کرد یا خیر. به عنوان مثال، اگر یک نمونه دی ان ای دارای دو مشارکت کننده باشد، اگر نسبت دی ان ای ارائه شده توسط یک فرد بسیار بیشتر از فرد دوم باشد، تفسیر دسته‌بندی‌های فردی آسان خواهد بود. وقتی یک نمونه سه یا چند مشارکت کننده داشته باشد، تعیین دسته‌بندی‌های فردی بسیار دشوار می‌شود. خوشبختانه، پیشرفت در ژنوتیپ احتمالی ممکن است این نوع تعیین را در آینده ممکن کند. ژنوتیپ احتمالی از نرم‌افزار رایانه‌ای پیچیده برای انجام هزاران محاسبات ریاضی برای تولید احتمالات آماری ژنوتیپ‌های منفرد موجود در مخلوط استفاده می‌کند.
ملاحظات در ارزیابی شواهد دی‌ان‌ای

هنگام استفاده از RFLP، خطر تئوری تطابق تصادفی ۱ در ۱۰۰ میلیارد (۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰) است، اگرچه خطر عملی در واقع ۱ در ۱۰۰۰ است زیرا دوقلوهای تک تخمکی ۰٫۲٪ از جمعیت انسان را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، میزان خطای آزمایشگاهی تقریباً به‌طور قطع بالاتر از آن است و روش‌های آزمایشگاهی واقعی اغلب نظریه‌ای را که بر اساس آن احتمال‌های تصادفی محاسبه شده است منعکس نمی‌کنند. به عنوان مثال، احتمالات تصادفی ممکن است بر اساس احتمالاتی که نشانگرها در دو نمونه نوارهایی دارند دقیقاً در یک مکان محاسبه شوند، اما یک کارگر آزمایشگاه ممکن است به این نتیجه برسد که الگوهای نواری مشابه اما نه دقیقاً یکسان از نمونه‌های ژنتیکی یکسان با مقداری نقص در آن حاصل می‌شود. ژل آگارز با این حال، در آن صورت، کارگر آزمایشگاه با گسترش معیارهای اعلام مسابقه، خطر تصادف را افزایش می‌دهد. مطالعات انجام شده در دهه ۲۰۰۰ نرخ خطای نسبتاً بالایی را ذکر کردند که ممکن است باعث نگرانی شود. در روزهای اولیه انگشت نگاری ژنتیکی، داده‌های جمعیتی لازم برای محاسبه دقیق احتمال تطابق گاهی اوقات در دسترس نبود. بین سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶، سقف‌های دلخواه-پایین به‌طور بحث‌انگیز بر روی احتمال‌های تطبیق مورد استفاده در تجزیه و تحلیل RFLP، به جای آنهایی که از لحاظ نظری محاسباتی بالاتر بودند، قرار گرفتند.
ملاحظات در ارزیابی شواهد دی‌ان‌ای > شواهد ارتباط ژنتیکی

می‌توان از دسته‌بندی دی ان ای به عنوان شواهدی برای ارتباط ژنتیکی استفاده کرد، اگرچه چنین شواهدی از نظر قدرت از ضعیف تا مثبت متفاوت است. آزمایشی که نشان می‌دهد هیچ رابطه ای وجود ندارد کاملاً قطعی است. علاوه بر این، در حالی که تقریباً همه افراد دارای یک مجموعه واحد و مجزا از ژن‌ها هستند، افراد بسیار نادر که به عنوان " کایمرا " شناخته می‌شوند، حداقل دو مجموعه ژن متفاوت دارند. دو مورد از دسته‌بندی دی ان ای وجود داشته است که به اشتباه نشان می‌دهد که مادری با فرزندانش ارتباطی ندارد.
شواهد جعلی دی‌ان‌ای

تجزیه و تحلیل عملکردی ژن‌ها و توالی‌های کدکننده آن‌ها (قاب‌های خواندن باز [ORFs]) معمولاً مستلزم آن است که هر ORF بیان شود، پروتئین کدگذاری شده خالص شود، آنتی‌بادی‌ها تولید شوند، فنوتیپ‌ها بررسی شوند، محلی‌سازی درون سلولی تعیین شود، و برهمکنش‌ها با پروتئین‌های دیگر جستجو شود. در مطالعه‌ای که توسط شرکت علوم زیستی Nucleix انجام شد و در مجله Forensic Science International منتشر شد، دانشمندان دریافتند که یک نمونه سنتز شده در شرایط آزمایشگاهی از دی ان ای مطابق با هر مشخصات ژنتیکی دلخواه را می‌توان با استفاده از تکنیک‌های زیست‌شناسی مولکولی استاندارد بدون به دست آوردن هیچ بافت واقعی از آن شخص ساخت. .
شواهد دی‌ان‌ای در محاکمات جنایی > مسابقات جزئی

تطابق جزئی دی ان ای نتیجه جستجوهای CODIS با شدت متوسط است که مطابق بالقوه ای تولید می‌کند که حداقل یک آلل در هر مکان مشترک دارد. تطبیق جزئی شامل استفاده از نرم‌افزار جستجوی خانوادگی، مانند نرم‌افزارهای مورد استفاده در بریتانیا و ایالات متحده، یا تجزیه و تحلیل اضافی Y-STR نمی‌شود و بنابراین اغلب روابط خواهر و برادر را از دست می‌دهد. تطبیق جزئی برای شناسایی مظنونان در چندین پرونده در هر دو کشور استفاده شده است و همچنین به عنوان ابزاری برای تبرئه متهمان دروغین استفاده شده است. داریل هانت به اشتباه در ارتباط با تجاوز جنسی و قتل یک زن جوان در سال ۱۹۸۴ در کارولینای شمالی محکوم شد.
شواهد دی‌ان‌ای در محاکمات جنایی > جمع‌آوری پنهانی دی‌ان‌ای

نیروهای پلیس ممکن است نمونه‌های دی‌ان‌ای را بدون اطلاع مظنون جمع‌آوری کنند و از آن به عنوان مدرک استفاده کنند. قانونی بودن این عمل در استرالیا زیر سؤال رفته است.
در ایالات متحده، پذیرفته شده است، دادگاه‌ها اغلب حکم می‌کنند که هیچ انتظاری از حریم خصوصی وجود ندارد و به کالیفرنیا علیه استناد می‌کنند. گرین‌وود (۱۹۸۸)، که در آن دادگاه عالی اعلام کرد که متمم چهارم، جستجو و توقیف بدون مجوز زباله‌هایی را که برای جمع‌آوری در خارج از محدوده خانه رها می‌شوند، ممنوع نمی‌کند. منتقدان این عمل تأکید می‌کنند که این قیاس نادیده می‌گیرد که «بیشتر مردم نمی‌دانند که خطر تسلیم هویت ژنتیکی خود را به پلیس، به‌عنوان مثال، از بین بردن یک فنجان قهوه استفاده‌شده، ندارند. علاوه بر این، حتی اگر آنها متوجه شوند، هیچ راهی برای جلوگیری از رها کردن دی ان ای خود در ملاء عام وجود ندارد.»
دادگاه عالی ایالات متحده در مورد مریلند علیه. کینگ (۲۰۱۳) که نمونه‌گیری دی ان ای از زندانیانی که به دلیل جرایم جدی دستگیر شده‌اند، مطابق قانون اساسی است.
در بریتانیا، قانون بافت انسانی ۲۰۰۴ افراد خصوصی را از جمع‌آوری مخفیانه نمونه‌های بیولوژیکی (مو، ناخن‌ها و غیره) برای تجزیه و تحلیل دی ان ای منع می‌کند، اما تحقیقات پزشکی و جنایی را از این ممنوعیت مستثنی می‌کند.
شواهد دی‌ان‌ای در محاکمات جنایی > انگلستان و ولز

شواهد متخصصی که نمونه‌های دی ان ای را با هم مقایسه کرده است باید با شواهدی در مورد منابع نمونه‌ها و روش‌های به دست آوردن دسته‌بندی‌های دی ان ای همراه باشد. قاضی باید اطمینان حاصل کند که هیئت منصفه باید اهمیت تطابق دی ان ای و عدم تطابق در دسته‌بندی‌ها را درک کند. قاضی همچنین باید اطمینان حاصل کند که هیئت منصفه احتمال تطابق (احتمال اینکه فردی که به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود دارای مشخصات دی ان ای منطبق با نمونه از صحنه باشد) را با احتمال اینکه فردی با دی ان ای منطبق مرتکب جرم شده اشتباه نگیرد. در سال 1996 R v. دوهنی
هیئت منصفه باید شواهد متضاد و تأییدکننده را با استفاده از عقل سلیم خود و نه با استفاده از فرمول‌های ریاضی مانند قضیه بیز بسنجید تا از «گیج، سوء تفاهم و قضاوت نادرست» جلوگیری شود.
شواهد دی‌ان‌ای در محاکمات جنایی > انگلستان و ولز > ارائه و ارزیابی شواهد نمایه‌های دی‌ان‌ای جزئی یا ناقص

در R v Bates مور بیک LJ گفت:
We can see no reason why partial profile DNA evidence should not be admissible provided that the jury are made aware of its inherent limitations and are given a sufficient explanation to enable them to evaluate it. There may be cases where the match probability in relation to all the samples tested is so great that the judge would consider its probative value to be minimal and decide to exclude the evidence in the exercise of his discretion, but this gives rise to no new question of principle and can be left for decision on a case by case basis. However, the fact that there exists in the case of all partial profile evidence the possibility that a "missing" allele might exculpate the accused altogether does not provide sufficient grounds for rejecting such evidence. In many there is a possibility (at least in theory) that evidence that would assist the accused and perhaps even exculpate him altogether exists, but that does not provide grounds for excluding relevant evidence that is available and otherwise admissible, though it does make it important to ensure that the jury are given sufficient information to enable them to evaluate that evidence properly.
شواهد دی‌ان‌ای در محاکمات جنایی > آزمایش دی‌ان‌ای در ایالات متحده

در تمام ۵۰ ایالت ایالات متحده قوانین ایالتی در مورد دسته‌بندی دی ان ای وجود دارد. اطلاعات دقیق در مورد قوانین پایگاه داده در هر ایالت را می‌توان در وب سایت کنفرانس ملی قانونگذاران ایالتی یافت.
شواهد دی‌ان‌ای در محاکمات جنایی > توسعه دی‌ان‌ای مصنوعی

در آگوست ۲۰۰۹، دانشمندان در اسرائیل تردیدهای جدی در مورد استفاده از دی ان ای توسط مجریان قانون به عنوان روش نهایی شناسایی ایجاد کردند. در مقاله ای که در مجله Forensic Science International: Genetics منتشر شد، محققان اسرائیلی نشان دادند که می‌توان دی ان ای را در آزمایشگاه ساخت، بنابراین شواهد دی ان ای را جعل کرد. دانشمندان نمونه‌های بزاق و خونی ساختند که در اصل حاوی دی ان ای شخصی غیر از اهداکننده خون و بزاق بود.
محققان همچنین نشان دادند که با استفاده از یک پایگاه داده دی ان ای، می‌توان اطلاعاتی را از یک دسته‌بندی گرفته و دی ان ای را برای مطابقت با آن ساخت و این کار را می‌توان بدون دسترسی به دی ان ای واقعی شخصی که دی ان ای او را کپی می‌کنند انجام داد. الیگوهای دی ان ای مصنوعی مورد نیاز برای این روش در آزمایشگاه‌های مولکولی رایج هستند.
نیویورک تایمز به نقل از نویسنده اصلی، دانیل فرومکین، گفت: «شما فقط می‌توانید یک صحنه جرم را مهندسی کنید… هر دانشجوی زیست‌شناسی می‌تواند این کار را انجام دهد.» فرومکین آزمایشی را کامل کرد که می‌تواند نمونه‌های دی ان ای واقعی را از نمونه‌های تقلبی متمایز کند. آزمایش او تغییرات اپی ژنتیکی، به ویژه متیلاسیون دی ان ای را تشخیص می‌دهد. هفتاد درصد از دی ان ای در هر ژنوم انسانی متیله است، به این معنی که شامل تغییرات گروه متیل در یک بافت دی نوکلئوتیدی CpG است. متیلاسیون در ناحیه پروموتر با خاموشی ژن همراه است. دی ان ای مصنوعی فاقد این اصلاح اپی ژنتیکی است که به آزمایش اجازه می‌دهد دی ان ای ساخته شده را از دی ان ای واقعی تشخیص دهد.
مشخص نیست که چند بخش پلیس، در صورت وجود، در حال حاضر از این آزمون استفاده می‌کنند. هیچ آزمایشگاه پلیسی به‌طور عمومی اعلام نکرده است که از آزمایش جدید برای تأیید نتایج دی ان ای استفاده می‌کند.
{{سخ}}محققان دانشگاه توکیو برای اولین بار یک طرح تکثیر دی ان ای مصنوعی را با یک سیستم بیان ژن بازسازی شده و ریزبخشی سازی با استفاده از مواد بدون سلول به تنهایی ادغام کردند. چرخه‌های متعدد رقت سریال بر روی یک سیستم موجود در قطرات آب در روغن در مقیاس میکرو انجام شد.
به‌طور کلی، دی ان ای ژنومی مصنوعی این مطالعه، که با استفاده از پروتئین‌های رمزگذاری‌شده خود را کپی می‌کرد و توالی آن را به تنهایی بهتر می‌کرد، نقطه شروع خوبی برای ساخت سلول‌های مصنوعی پیچیده‌تر است. با افزودن ژن‌های مورد نیاز برای رونویسی و ترجمه به دی ان ای ژنومی مصنوعی، ممکن است در آینده بتوان سلول‌های مصنوعی ساخت که با تغذیه مولکول‌های کوچک مانند آمینو اسیدها و نوکلئوتیدها، خود به خود رشد کنند. استفاده از موجودات زنده برای ساختن چیزهای مفید، مانند دارو و غذا، در این سلول‌های مصنوعی پایدارتر و آسان‌تر خواهد بود.
شواهد دی‌ان‌ای به عنوان مدرکی برای اثبات حقوق جانشینی عناوین بریتانیایی

آزمایش دی ان ای برای ایجاد حق جانشینی عناوین بریتانیایی استفاده شده است.
موارد:
بارون مونیهان
بارونت‌های پرینگل
سر الک جفریس، پیشگام دسته‌بندی دیانای. کشف او منجر به محکومیت کالین پیچفورک در سال 1988 .
تغییر طول آلل VNTR در ۶ فرد.
چند شکلی طول قطعه محدود
شیمیدان CBP مشخصات دی ان ای را برای تعیین منشأ یک کالا می‌خواند.
نصور محله

| نصور محله | نصور محله |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۵۱′۵۵″شمالی ۴۸°۵۴′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۶۵۲۱۴۴°شمالی ۴۸٫۹۰۷۲۱۳۸°شرقی﻿ / 37.8652144; 48.9072138: مختصات: ۳۷°۵۱′۵۵″شمالی ۴۸°۵۴′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۶۵۲۱۴۴°شمالی ۴۸٫۹۰۷۲۱۳۸°شرقی﻿ / 37.8652144; 48.9072138
کشور: ایران
استان: گیلان
شهرستان: تالش
بخش: جوکندان
دهستان: ساحلی جوکندان
جمعیت: ۵۲۸ نفر (سرشماری ۹۵)
نصور محله، روستایی در دهستان ساحلی جوکندان بخش جوکندان شهرستان تالش در استان گیلان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۲۸ نفر (۱۱۲ خانوار) بوده است.
برازش

برازش یا برازندگی (در وراثت) یا سازواری یا توانایی زیستی (به انگلیسی: Fitness) بازنمایی کمی موفقیت تولیدمثلی فردی است. یک مفهوم محوری در شناخت نظریه فرگشت می‌باشد. این مفهوم به تناسب میان ژنوتیپ یا فنوتیپ یک ارگانیسم زنده با زیستگاه آن اشاره دارد.
توانایی زیستی به معنی توان یک ارگانیسم برای بقا و تولیدمثل است تا بتواند ژن‌های خود را به نسل بعدی منتقل کند.
به بیان تخصصی‌تر سازواری به معنی توان یک ارگانیسم در پراکندگی یک الل یا یک ژنوتیپ به خزانهٔ ژن در نسلهای آینده در مقایسه با الل‌ها و ژنوتیپ‌های دیگر می‌باشد.
یسنا

گزیده ای از اوستا، کتاب مقدس آیین زرتشتی
یسنه، یَسنا ، یسن یا یزشن (در اوستا : به معنیِ نیایش، به اوستایی 𐬫𐬀𐬯𐬥𐬀‎) به دو معنا است:
یسنا به معنی یک مراسم نیایش بسیار مهم در مزدیسنا
نام یکی از نسک‌های (نسک به معنی فصلی از کتاب) اوستا است که در این مراسم مذهبی خوانده می‌شود.
همچنین از نام‌های دخترانه‌ای‌ است که در میان زرتشتیان بسیار رواج دارد.
نام

این نام از ریشهٔ ایرانی «یز»(yaz)، و در زبانِ اوستا به معنی پرستش و این یک نام کهن ایرانی زرتشتی برای دختران نیز می‌باشد.[نیازمند منبع] واژهٔ «یشتن» (Yashtan)در زبان پهلوی و جشن در فارسی (گرفته شده از یسن) نیز از همین ریشه است.
نسک

یَسنَه یا یسنا نام مهم‌ترین نسک اوستای کنونی است که ۷۲ هات (فصل) دارد و گاهان پنجگانه زرتشت (گاتاها) نیز جزو همین ۷۲ هات به‌شمار می‌آید. در این نوشته‌ها یزدان‌ها به مراسم فرا خوانده می‌شوند و دستور العمل مراسم داده می‌شود. مانند بقیه نسک‌های اوستا یسنا نیز به‌صورت سرود نوشته شده‌است.
قربانی

قربانی در آیین یزشن/یجنه، جایگاه ویژه‌ای دارد. عمل قربانی در آیین‌های یادشده، در زمان‌های گوناگون و مکان‌های متفاوت، به صورت‌های گوناگونی جلوه‌گر می‌شود. اما به هر صورت، روح آیین قربانی در این مراسم همواره وجود داشته و نقش مهمی دارد. زرتشت در راستای اصلاحات خود در دین، مراسم قربانی را ملغی کرد. در دوره‌های بعد، این قربانی کردن‌ها دوباره تا حدودی مرسوم شد و حتی در برخی کتاب‌ها به زبان پهلوی، چگونگی پیشکش کردن قربانی به ایزدان مختلف شرح داده شده‌است.