stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوید دیفرانسیسکو
ورزش‌های ماشینی

شغل اولیه دیفرانسیسکو در جریان دهه ۱۹۶۰ در ورزش ماشینی شامل رالی‌های جاده‌ی، مسابقات روی یخ و رانندگی پورشه جیمکانا می‌شود. علاوه بر آن، دیفرانسیسکو یک گردآورنده و بازسازی‌کننده ماشینها و موتورسیکلت‌های مسابقه قدیمی شامل سیاتا ۲۰۸ سال ۱۹۵۳ که در سال ۲۰۰۷ میلادی در کونکورسو ایتالیانو نشان داده شدند، Brough Superior 1938 که با CSRG قدیمی در دهه ۱۹۸۰ مسابقه کرد، DP 1956 AC Bristol برنده محلی SCCA NW و بریس وسایط مسابقه جاده‌ای کارخانه یاماها است. او در خلق Pixar Motorama سهم داشت، رویدادی که به عنوان یک رویداد متعلق به کارمندان آغاز کرده و نهایتاً ساختن فیلم «Cars» از آن الهام گرفت و به سطح یک نمایش خصوصی ماشین شناخته شده به سطح بین‌المللی در مقر پیکسار در امریویل، کالیفرنیا رشد کرد.
شهرک سفیر امید

شهرک سفیر امید یکی از شهرک‌های شهر تبریز است و در کنار محلهٔ منظریه تبریز و در حوزهٔ استحفاظی شهرداری منطقه ۷  این شهر واقع شده‌است. این شهرک در سال ۱۳۸۹ از شهرک طالقانی به این اسم تغییر نام داده‌است.
از اماکن عمومی این شهرک می‌توان به مجتمع فرهنگی دکتر مبین اشاره کرد که دارای کتابخانه عمومی، سالن تئاتر و خانهٔ اسباب‌بازی است. همچنین در پارک کوثر این شهرک که جای مناسبی برای پیاده‌روی است، شهربازی کوثر و سالن ورزشی امید قرار دارد که امکانات مناسبی را برای تفریح جوانان فراهم کرده‌است.
اماکن مذهبی

مسجد امام حسین
مراکز تفریحی و استراحتی

مجتمع فرهنگی دکتر مبین
شهربازی پارک کوثر
سالن ورزشی امید
مراکز درمانی

کلینک ابن سینا
مهسا امرآبادی

| مهسا امرآبادی | مهسا امرآبادی |
| --- | --- |
زادهٔ: ‎۱۲ تیر ۱۳۶۳ (۴۰ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: روزنامه‌نگار زندانی سیاسی فعال اجتماعی
مهسا امرآبادی خبرنگار، زندانی سیاسی، مترجم و روزنامه‌نگار ایرانی است. که با روزنامه‌های اعتماد، آفتاب بهار، شرق و صبح آزادی همکاری داشته‌است. وی همسر مسعود باستانی بود.
زندگی‌نامه

وی کار مطبوعاتی خود را در دهه ۸۰ آغاز کرده و با روزنامه‌های اصلاح‌طلب همکاری داشته‌است. پیش از انتخابات در روزنامهٔ اعتماد ملی فعال بود در سال ۱۳۹۰ نیز از اعضای تحریریه روزنامه توقیف شده اعتماد بوده‌است که از تاریخ بیست و هشتم دی ماه ۱۳۹۰ دوباره شروع به انتشار کرده‌است.
او تجربه کار در خبرگزاری ایلنا، آفتاب‌نیوز، روزنامه‌های بهار، شرق، اعتماد، هفته‌نامه صبح آزادی و غیره را دارد.
همسر سابق او مسعود باستانی، نیز از زندانیان سیاسی و روزنامه‌نگاران اصلاح طلب است که پس از طی یک دوره درمانی در تاریخ بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۰ از بیمارستان به زندان رجایی‌شهر منتقل شده‌است. همسرش نیز در سال ۸۸ به ۷ سال زندان محکوم شد. آشنایی او با مسعود باستانی در سال ۱۳۸۸ صورت گرفت و آن دو جشن پیوندشان را خارج از زندان و در بین مرخصی‌های خود گرفتند.
زندگی‌نامه > بازداشت در سال ۱۳۸۸

مهسا امرآبادی پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸)، در خرداد ۱۳۸۸ بازداشت و بیش از ۷۰ روز را در زندان به‌سر برد. یکی از دوستان مسعود باستانی گزارش می‌کند که پس از وقایع ۱۳۸۸، نیروهای جمهوری اسلامی قصد بازداشت مسعود باستانی را داشتند اما با مراجعه به منزل، همسر او را بازداشت کردند. او در این مدت تحت نظر بود تا آنکه مسعود خودش را معرفی کرد و همسرش بعد از مدتی آزاد شد. پس از آزادی مهسا امیرآبادی، وی در مصاحبه‌ای مدعی شد که همسرش برای آزادی او مجبور به اعتراف اجباری شده‌است. پس از این ادعا بود که دادگاهی علیه خود امیرآبادی شکل گرفت. امرآبادی برای بازداشت سال ۸۸ به اتهام اقدام تبلیغی علیه نظام در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه به یک سال زندان تعزیری محکوم شد.
امیرآبادی برای بار دوم به همراه با فخرالسادات محتشمی‌پور و شهین جهادی در جریان اعتراضات جنبش سبز در ۱۰ اسفند ۱۳۸۹ در اعتراض به حبس خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و همسرانشان بازداشت شد. او در ۲۵ اسفند همان سال، به قید کفالت آزاد شد. برخی رسانه‌ها آزادی او در پی قرار وثقه گزارش کردند.
زندگی‌نامه > بازداشت در سال ۱۳۹۰

وی در ۲۲ خرداد ۱۳۹۰، بار دیگر به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام از طریق مصاحبه و گزارش» از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی پیرعباس به یک سال دیگر حبس تعزیری و ۵ سال حبس تعلیقی محکوم شد. دیگر اتهامات او، حضور در جلسات خانواده‌های زندانیان سیاسی، تجمعات اعتراضی، مصاحبه‌های سیاسی و دیدار با مراجع تقلید برای اقدامات سیاسی عنوان شده بود. امرآبادی در اردیبهشت سال ۹۱ برای اجرای حکمش به زندان اوین معرفی کرد. وی در تاریخ بیست و شش تیرماه ۱۳۹۲ از زندان به مرخصی فرستاده شد.
در نهایت او در ۲۷ شهریور ۱۳۹۲ از زندان آزاد شد. آزادی او به خاطر حکم عفوی بود که به وی داده شد. آزادی وی در کنار جمعی دیگر از زندانیان سیاسی، در آستانه سفر روحانی، رئیس‌جمهور وقت به نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل صورت گرفت.
زندگی‌نامه > پس از آزادی

امیرآبادی پس از آزادی نتوانست در مطبوعات فعالیت روزنامه‌نگاری خود را ادامه دهد و به ترجمه و تألیف پرداخت. او همچنین فروشگاهی در تهران برای ارائه محصولات اورگانیک در سال ۱۳۹۲ راه‌اندازی کرد.
تالیفات و ترجمه‌ها

سلسله کتاب‌های خانواده سلطنتی که در رنج سنی کودکان نوشته شده‌است، از آثار ترجمه‌ای اوست. او کتاب آشنایی با شیوه درس خواندن و خوب آموختن از ریچارد پل را نیز ترجمه کرده‌است.
همچنین بخوانید

نقض حقوق روزنامه‌نگاران و خبرنگاران در جمهوری اسلامی ایران
سن-اونوره-دو-شنلی، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Honoré-de-Shenley | Saint-Honoré-de-Shenley |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
استان:  استان کبک
ناحیه: شودییر-آپالاش
منطقه شهری: Beauce-Sartigan
Constituted: April 19, 2000
حکومت: حکومت
 • Mayor: Herman Bolduc
 • Federal riding: Beauce
 • Prov. riding: Beauce
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۳٫۷۰ کیلومتر مربع (۵۱٫۶۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۳۳٫۱۰ کیلومتر مربع (۵۱٫۳۹ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۶۱۰
 • تراکم: ۱۲٫۱/کیلومتر مربع (۳۱/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۲٫۱%
 • Dwellings: ۶۶۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0M 1V0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.sthonoredeshenley.com
سن-اونوره-دو-شنلی (به فرانسوی: Saint-Honoré-de-Shenley) شهری در منطقه شهری بوس-سارتیگان ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۶۲۵ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۳۶٫۴۶ کیلومتر مربع است.
معماری استعماری پرتغالی

نقشه‌ای از امپراتوری پرتغال و اراضی ادعایی، مسیرهای تجاری دریایی، و منافع اقتصادی‌اش.
معماری استعماری پرتغالی (انگلیسی: Portuguese colonial architecture) به شیوه‌های مختلف معماری رایج در امپراتوری پرتغال اشاره دارد که می‌توان نشان آنان را در مستعمره‌های پرشمار سابق پرتغال در آمریکای جنوبی، شمال آفریقا، آفریقای سیاه، هند، اقیانوسیه، و شرق آسیا یافت. در برخی ازین مستعمرات سابق (از جمله در هند، برزیل، و ماکائو) آثار معماری استعماری پرتغال به جاذبه‌های گردشگری بدل شده‌اند.
قرن پانزدهم میلادی

در قرن پانزدهم میلادی پرتغال پایه‌های نخستین امپراتوری استعماری در جهان را ریخت. معماری این امپراتوری در این قرن غالباً بر اساس کارکرد و نیاز نظامی بود. از غالباً مستعمرات پرتغال با استحکامات نظامی دفاع می‌شد و این آثار الگوهای اصلی معماری پرتغال در این دورانند. دژ المینا نمونهٔ بارز معماری استعماری پرتغال در قرن پانزدهم است. کار ساخت این دژ در ۱۴۸۲ میلادی آغاز شد و برای مدتی طولانی پیچیده‌ترین و نفوذناپذیرترین استحکامات نظامی در آفریقای سیاه به‌شمار می‌رفت. مثل بسیاری از قلاع و استحکامات انحصاری پرتغال در آن زمان، این دژ به شیوه‌ای کاربردی و جدی و خشک ساخته شده و هدف اصلی عملکرد دفاعی آن است.
به‌جز معماری نظامی، معماری مذهبی هم در این زمان در امپراتوری پرتغال اهمیت داشت. مذهب ریشه و نیروی اصلی روانهٔ گسترش استعماری پرتغال بود و بسیاری از قدیمی‌ترین کلیساهای مسیحی در آفریقا متعلق به این دوره‌اند. مانند معماری نظامی، معماری مذهبی این دوره نیز خشک و عملکردی بود. از نمونه‌های معماری مذهبی این دوران می‌توان به کلیسای جامع فونچال در فونچال اشاره کرد که کار ساخت آن در ۱۴۹۱ آغاز شد.
برج برانکو در آزور آغاز ساخت ۱۴۷۱
کلیسای جامع فونچال آغاز ساخت ۱۴۹۱
دژ الجدیده آغاز ساخت ۱۴۸۵
کلیسای سانتو آنتونیو در موزامبیک آغاز ساخت ۱۴۹۸
دژ اصیله در مراکش آغاز ساخت ۱۴۷۵
کلیسای دو روزاریو در دماغه سبز آغاز ساخت ۱۴۹۵
دژ المینا در غنا آغاز ساخت ۱۴۸۲
کلیسای سانتو میخل ارکانیو آغاز ساخت ۱۴۶۰
قرن شانزدهم میلادی

در قرن شانزدهم میلادی امپراتوری پرتغال بزرگترین و عظیم‌ترین امپراتوری استعماری و مهمترین دولت اروپایی بود. مثل قرن بیش، معماری استعماری پرتغال در این قرن با هدف حداکثر کردن کاربردی بودن ساخته می‌شد، ولی بر خلاف قرن گذشته به اصول زیبایی‌شناختی نیز توجه می‌شد و این اصول برای کاربردی ساختن بناها کنار گذاشته نمی‌شدند. این کشمکش بین کاربردی بودن و زیبایی به شاخصهٔ اصلی رنسانس پرتغال بدل شد.
ابنیه نظامی در این زمان قلاع عظیم و تأثیرگذاری بودند. در این قرن برای نخستین بار کاخ‌ها و خانه‌های اشرافی برای فرمانروایان مستعمراتی پرتغالی ساخته شد. نمونهٔ بارز قلعه نظامی‌ای که در خود کاخی هم دارد قلعه ریس ماگوس در ناتال برزیل است. این قلعه در منطقه‌ای استراتژیک واقع شده و نمای خارجی ساده و خشکی دارد اما نمای داخلی کاخ آن به شکلی مناسب تزئین شده‌است.
در این قرن معماری مذهبی پرتغال به‌شکلی شگفت گسترش یافت. ثروت بسیار این امپراتوری که از راه تجارت ادویه بدست می‌آمد سوخت عطش مذهبی تاریخی برای مسیحی‌کردن غیرمسیحیان بود. انگیزیسیون پرتغالی در این قرن باعث شد دادگاه‌های بسیاری در مستعمرات این کشور به‌ویژه در هند برپا شود. کلیسای جامع گوا در شهر قدیم گوای هند نمونه‌ای از آثار عظیم معماری استعماری پرتغالی است که برای به نمایش گذاردن تسلط مسیحیت و پرتغال در این منطقه برپا شده بود.
قلعه ریس ماگوس برزیل سال آغاز ساخت ۱۵۹۸
کلیسای جامع گوای هند سال آغاز ساخت ۱۵۱۰
قلعه صویره سال آغاز ساخت ۱۵۰۶
کلیسای سائو فرانسیسکوی هند سال آغاز ساخت ۱۵۱۷
کاخ شهرداری سالوادور، باهیا سال آغاز ساخت  ۱۵۴۹
نمازخانه باوارته در موزامبیک سال آغاز ساخت ۱۵۲۲
کاه میسریکوردیا در ماکائو سال آغاز ساخت  ۱۵۶۹
قرن هفدهم میلادی

پرتغال قرن هفدهم را به گسترش تدریجی و رقابت با دیگر قدرت‌های استعماری اروپا گذراند. به علت جنگ‌ها و عملیات‌های نظامی پرشمار پرتغال در این دوران (از جمله جنگ هلند و پرتغال)، معماری نظامی استعماری پرتغال با اصول علمی و خردگرایی عصر روشنگری و با هدف غلبه بر سلاح‌های نوین گسترش یافت. قلعه و حصار کولونیا دل ساکرامنتو نمونهٔ این استحکامات نظامی هستند. شیوهٔ عمدهٔ این ابنیه از معمری باروک الهام‌گرفته بود.
درگیری‌های بسیار پرتغال در این قرن باعث شد عطش و جزم‌گرایی مذهبی برای توجیه کردن اعمال این امپراتوری رشد یابد. معماری مذهبی این قرن پرتغال صحنهٔ گذار از تکلف‌گرایی به معماری روان باروک بود. نمونهٔ بارز این آثار کلیسای سائو کاتانو در هند است که مانند دیگر آثار مذهبی پرتغال در این قرن برای به نمایش گذاشتن پرستیژ و ثروت پرتغال به شکل متجمل و غالباً در شیوهٔ باروک ساخته شده‌اند.
قلعه کروز دا بارا در برزیل سال آغاز ساخت ۱۶۱۲
کلیسای سائو کاتانو در هند  سال آغاز ساخت  ۱۶۳۹
قصر فرماندار موزامبیک  سال آغاز ساخت ۱۶۱۹
کلیسای جامع سالوادور  سال آغاز ساخت ۱۶۷۶
قلعه سائو جرونیمو هند  سال آغاز ساخت ۱۶۱۴
کلیسای دوپیلار برزیل  سال آغاز ساخت ۱۶۹۶
قلعه کولونیا دل ساکرامنتو اروگوئه  سال آغاز ساخت ۱۶۸۰
صومعه سائو بنتو برزیل  سال آغاز ساخت ۱۶۳۳
قرن هجدهم میلادی

در قرن هجدهم امپراتوری پرتغال با گسترش عظیم مستعمراتش روبرو بود. با این‌حال زمین‌لرزه ۱۷۵۵ لیسبون خسارت وحشتناکی به پایتخت این امپراتوری وارد آورد و این امر تأثیر بسیاری بر معماری آن گذارد.
معماری شهری علم‌گرا در مستعمرات پرتغال در این قرن به‌کار گرفته شد و شیوهٔ باروک شمال پرتغال که از پورتو نشأت می‌گرفت به رایج‌ترین شیوه بدل شد. با کشف طلا و الماس در مستعمرات آمریکای جنوبی، این مستعمرات اهمیت بسیاری یافتند و سکونت‌گاه‌های پرشماری در آن‌ها ساخته شد. قدیمی‌ترین پارک عمومی قاره آمریکا در ۱۷۷۰ در پاسیو پابلیکو ساخته شد. نمونهٔ بارز معماری این زمان کاخ فرمانروای برزیل در ریو دو ژانیرو است که در ۱۷۳۸ ساخته شد. این بنا نمای خارجی سفید و شسته‌ای دارد که با پنجره‌ها و دروازه‌های سنگ خاکستری باروک تکمیل شده‌است.
کلیساهای مستعمراتی در این قرن در به کار گرفتن شیوهٔ باروک و تزئینات تجملاتی را به‌سرحد خود رساندند.
کلیسای سان فرانسیسکوی برزیل سال ساخت ۱۷۶۶
ساختمان سنادو ماکائو سال ساخت۱۷۸۴
کلیسای کاندلاریا سال ساخت ۱۷۷۵
ساختمان شورای شهر اورو پرتو سال ساخت ۱۷۸۰
کلیسای سن  دومینگوز سال ساخت ۱۷۰۷
کاخ فرمانداران سال ساخت ۱۷۱۴ در برزیل
کلیسای سانتا آنا هند سال ساخت ۱۷۰۷
کاخ فرماندار مستعمراتی برزیل سال ساخت ۱۷۳۴
قرن نوزدهم میلادی

کاخ سلطنتی سائو کریستاوآ سال ساخت ۱۸۱۶
دانشگاه پزشکی گائو سال ساخت۱۸۴۲
ساختمان دولتی ماکائو سال ساخت ۱۸۴۹
تئاتر دم پدرو پنجم ماکائو سال ساخت ۱۸۶۰
ساختمان نظامی در ماکائو سال ساخت ۱۸۷۴
مرکز خرید مندیلو در دماغه سبز سال ساخت ۱۸۷۸
کاخ فرو در آنگولا سال ساخت ۱۸۸۵
قرن بیستم میلادی

شورای شهر بولامو در گینه بیسائو سال ساخت ۱۹۱۹
مدرسه ونیلاله در تیمور شرقی سال ساخت ۱۹۳۳
ساختمان شورای شهر ماپوتو سال ساخت ۱۹۴۷
دبیرستان در موپاتو سال ساخت ۱۹۵۲
بانک ملی آنگولا  سال ساخت ۱۹۵۶
دبیرستان در دماغه سبز سال ساخت ۱۹۶۰
ایستگاه راه‌آهن بیرا موزامبیک سال ساخت ۱۹۶۶
امپراتوری پرتغال در انتهای قرن پانزدهم.
امپراتوری پرتغال در انتهای قرن شانزدهم
امپراتوری پرتغال در انتهای قرن هفدهم
امپراتوری پرتغال در انتهای قرن هجدهم
بروس آلجر

| بروس آلجر | بروس آلجر |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از تگزاس حوزهٔ ۵م: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از تگزاس حوزهٔ ۵م
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۵۵ – ۳ ژانویه ۱۹۶۵: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۱۹۵۵ – ۳ ژانویه ۱۹۶۵
پس از: Joseph Franklin Wilson
پیش از: Earle Cabell
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: بروس رینولدز آلجر ۱۲ ژوئن ۱۹۱۸ دالاس، U.S.
درگذشته: ۱۳ آوریل ۲۰۱۵ (۹۶ سال) پالم بی، فلوریدا، U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): (1) Lucille Antoine Alger (طلاق در ۱۹۶۱ میلادی)  (2) Priscilla Jones Alger (ازدواج در ۱۹۷۶–۲۰۱۲, وفاتش)
فرزندان: ۵
پیشه: بنگاه املاک و مستغلات
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۴۵
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم
بروس رینولدز آلجر (Bruce Reynolds Alger) (زاده ۱۲ ژوئن ۱۹۱۸ – درگذشت ۱۳ آوریل ۲۰۱۵)، سیاستمدار آمریکایی، صاحب بنگاه املاک و توسعه‌دهنده و نماینده جمهوری‌خواه ایالات متحده از تگزاس و اولین نمایندهٔ ناحیهٔ دالاس از زمان بازسازی بود. او از ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ خدمت کرد. اگرچه او در دالاس به دنیا آمد، اما آلجر در وبستر گرووز، میسوری، در حومه کوچکی از سنت لوئیس بزرگ شد.
پیشینه

آلجر، پسر دیوید بروس آلجر، نماینده بانک و کلر فریمن سابق، شاعر و نویسنده‌ای مشتاق بود. آلجر با بورسیه تحصیلی، در دانشگاه پرینستون، نیوجرسی تحصیل کرد. در آنجا به تحصیل فلسفه، هنر و موسیقی پرداخت و از اعضای مهم تیم فوتبال بود. آلجر در ۱۹۴۰ با مدرک ای بی از دانشگاه پرینستون، پس از اتمام یک پایان‌نامه ارشد طولانی ۷۳ صفحه‌ای با عنوان «نقاشی چینی» فارغ‌التحصیل شد. او به عنوان نماینده میدانی برای شرکت آرسی‌ای، کار کرد.
با فرا رسیدن جنگ‌جهانی دوم، آلجر به ارتش ایالات متحده پیوست و به اسکادران پنج در مدرسه پرواز پیشرفته نیروی‌هوایی ارتش در کلی فیلد در سن آنتونیو، تگزاس ملحق شد. او با بمب‌افکن‌ها پرواز کرد و به درجه کاپیتانی رسید و ادعا کرد که پس از پایان جنگ در اوت ۱۹۴۵، جزو اولین سربازان آمریکایی در ژاپن بوده‌است. او نشان صلیب پرنده ممتاز را دریافت کرد. پس از بازگشت به زندگی غیرنظامی، آرسی‌ای به این دلیل که او برای مدت طولانی از تولید تلویزیونی خارج شده بود، از استخدام مجدد او خودداری کرد.
در ۱۹۴۵، آلجر به دالاس نقل مکان کرد و شرکت توسعه املاک و مستغلات خود را تأسیس کرد. او به عنوان اولین رئیس اتاق بازرگانی وایت راک انتخاب شد.
توسعه پارک آلجر

آلجر در ۱۹۵۰، توسعه یک زیرمجموعه ۱۸۰ قطعه‌ای را در شرق دور دالاس، در نزدیکی جاده پیوی که نام او را داشت و به پارک آلجر معروف است، اعلام کرد. آلجر پس از انتخاب شدن در کنگره، به حمایت از توسعه ادامه داد. او حتی در مراسمی برای محله سخنرانی کرد.
شکست برای انتخاب مجدد، ۱۹۶۴

در ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸، آلجر دو دموکرات را شکست داد که بعدها به نام‌های معروف ایالت تبدیل شدند. در ۱۹۵۶، او هنری وید، دادستان ناحیه دالاس که هفده سال بعد به عنوان متهم پرونده سقط جنین روی وید، محکوم شد را شکست داد. در رأی‌گیری، آلجر با ۱۰۲، ۳۸۰ رأی (۶٫۵۵ درصد) در مقابل ۸۱، ۷۰۵ رأی وید (۴٫۴۴ درصد) به پیروزی رسید. در ۱۹۵۸ که یک سال به شدت دموکراتیک در سطح ملی بود، آلجر با ۶۲، ۷۲۲ رأی (۶٫۵۲ درصد) بارفوت سندرز با ۵۶، ۵۶۶ رأی (۴٫۴۷ درصد) را شکست داد. سندرز نامزد ناموفق دموکرات‌ها در برابر سناتور جان تاور در ۱۹۷۲ نیز بود و بعدها توسط رئیس‌جمهور کارتر، به عنوان قاضی منطقه‌ای ایالات متحده، منصوب شد.
در ۱۹۶۲، آلجر آخرین دوره خود در مجلس را با ۸۹، ۹۳۸ رأی (۳٫۵۶ درصد) در مقابل بیل جونز دموکرات با ۶۹، ۸۱۳ رأی (۷٫۴۳ درصد) به دست آورد. آلجر در انتخابات عمومی ۱۹۶۴ توسط شهردار سابق دالاس، ارل کبل دموکرات، کنار زده شد. آلجر ۱۲۷، ۵۶۸ رأی (تنها ۵٫۴۲ درصد) به دست آورد که تعداد رأی قابل توجهی در انتخابات مجلس نمایندگان بود. با این حال، میزان مشارکت در ۱۹۶۴ به اندازه‌ای بیش از ۱۹۶۲ بود که آلجر با وجود اینکه در رای‌گیری، نزدیک به ۴۰ هزار رأی بیش از دوره قبل به دست آورده بود، شکست خورد. کبل با ۱۷۲، ۲۸۷ رأی (۵٫۵۷ درصد) پیروز شد. شکست آلجر را می‌توان به موارد زیر نسبت داد:
روند رأی دهندگان دموکرات دالاس در انتخابات ۱۹۶۴ که کل هیئت قانونگذاری ایالتی شش نفره جمهوری‌خواه را از شهرستان دالاس حذف کردند،
جو سیاسی ناشی از ترور جان اف کندی در دالاس،
رسم دموکرات تگزاس،
حضور یک بومی تگزاس، رئیس‌جمهور جانسون، در برگه رأی،
نامزدی ضعیف اپوزیسیون، سناتور جمهوری‌خواه، بری گلدواتر از آریزونا که گزینه مورد نظر آلجر برای ریاست بود.
جان تاور در مورد رابطه خود با آلجر در مصاحبه‌ای در۱۹۷۱ با جو بی فرانتز، مورخ از دانشگاه تگزاس، بحث کرد و اشاره کرد که؛ چون آلجر می‌خواست نامزد شود، تاور انتخابات ویژه سنای ایالات متحده در۱۹۶۱ را به آلجر موکول کرد:
«من و بروس با هم خیلی خوب بودیم. بروس مردی بسیار انعطاف‌ناپذیر و شکاک است. او صداقت فکری مردانی مانند آقای ریبرن و لیندون جانسون را زیر سؤال برد، در نتیجه دوستی پیدا نکرد. من تاکنون علناً یک کلمه تحقیرآمیز در مورد یکی از اعضای هیئت تگزاس نگفته‌ام و قصد گفتن هم ندارم. هرچند که برخی از آن‌ها هر از گاهی تمایل داشته‌اند که در مورد من چیزهایی را به صورت عمومی بگویند. من واکنشی نمی‌دهم.»
بازگشت به زندگی خصوصی

پس از یک دهه حضور در کنگره، آلجر دوباره به عنوان یک دلال املاک کار کرد. او املاک بروس آلجر را در ۱۹۷۳ تشکیل داد. این شرکت دفاتری در ساختمان وان نورث پارک دالاس داشت. او مدتی به فلوریدا نقل مکان کرد اما در ۱۹۷۶ به دالاس بازگشت. آلجر در کارولتون ساکن بود که در منطقه ۳ شهرستان دالاس واقع شده‌است. او به جز چند حضور کوتاه در دید عمومی، از کانون توجهات سیاسی دور ماند. اوراق مربوط به آلجر در کنگره، در بخش آرشیو کتابخانهٔ عمومی دالاس قرار دارد.
آلجر در ۱۹۶۱ از لوسیل «لین» آنتوان جدا شد، به گفتهٔ او سیاست، باعث دلسردی آن‌ها در ازدواج شد تا جاییکه آن‌ها جز علاقه مشترک به بازی جین رامی، اشتراک دیگری نداشتند. این زوج سه فرزند داشتند. جیل آلجر در دهکده‌ای در شهرستان سامتر در مرکز فلوریدا بود و پسرانشان دیوید و استیون بودند که به ترتیب در ۱۹۶۴ و ۲۰۱۲ درگذشتند. همسر دوم آلجر، پریسیلا جونز سابق، نیز در ۲۰۱۲ پس از سی و شش سال زندگی مشترک، درگذشت. او دو فرزندخوانده به نام‌های رابرت جونز از آمهرست و لورا جونز از چتم در ماساچوست داشت. آلجر، هفت نوه و هفت نتیجه نیز داشت. او در ۱۹۹۰ بازنشسته شد و ده سال را با همسرش پریسیلا با یک وسیله نقلیه تفریحی در سراسر ایالات متحده سفر کرد. این زوج در ۲۰۰۰ در خلیج بارفوت در شهرستان بروارد در نزدیکی ملبورن در بخش مرکزی ساحل اقیانوس اطلس فلوریدا، ساکن شدند.
در ۱۳ آوریل ۲۰۱۵، آلجر بر اثر بیماری قلبی در سن نود و شش سالگی در یک مرکز بهزیستی در پالم بی، در شهرستان بروارد، فلوریدا فوت کرد.
رابطه پاشش

پاشش نور به دلیل شکست در گذر از یک منشور
رابطه پاشش(به انگلیسی: dispersion relation)، بیانگر رابطه میان طول موج یا عدد موج با بسامد یا انرژی است. پاشش زمانی روی می‌دهد که سرعت فاز و سرعت گروهِ یک موج دگرسان باشد. پدیده پاشش تنها به فیزیک کلاسیک محدود نمی‌شود و در فیزیک کوانتومی نیز با این پدید روبه‌رو هستیم و می‌توان گفت که این پدیده در فیزیک کوانتومی بسیار پررنگ‌تر است از فیزیک کلاسیک زیرا در کوانتوم بیشتر وقت‌ها سرعت گروه و سرعت فاز برای ذره‌های کوانتومی یکسان نیست.
پاشش

پاشش زمانی رخ می‌دهد که طول موج‌های یک بسته موج هرکدام دارای سرعت انتشار گوناگونی در فضا باشد:
عبدلله الساعی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  عبدلله علی الساعی
زادروز:  ۱۷ مارس ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  دوحه، قطر
قد:  ۱٫۸۲ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی الغرافه
شمارهٔ پیراهن:  ۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  اوپن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹– |  الغرافه |  ۴۶ |  (۲) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۸ |  زیر ۱۹ سال قطر |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  زیر ۲۰ سال قطر |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  زیر ۲۱ سال قطر |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۲
عبدلله الساعی (زاده ۱۷ مارس ۱۹۹۹) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است. که در پست هافبک برای باشگاه ورزشی الغرافه بازی می‌کند.
دیوکلتیان

امپراتور روم
دیوکلسین یا دیوکلتیانوس یا دیوکلتیان (به لاتین: Gaius Aurelius Valerius Diocletianus Augustus)، نام کامل گایوس اورلیوس والریوس دیوکلتیانوس، امپراتور روم از ۲۰ نوامبر ۲۸۴ تا ۱ مه ۳۰۵ بود.
زندگی

دیوکلسین در سال ۲۴۵ متولد شده و مرگ او در سال ۳۱۱ بود. او در دوران آشوب‌های امپراتوری، امپراتوری روم را بین چهار نفر تقسیم کرد و خود به حکومت بر متصرفات شرقی پرداخت که شامل مصر، یونان، مقدونیه و ارمنستان بود و بدین ترتیب باعث ثبات امپراتوری شد. با روی کار آمدن وی دوران پرینکیپاته به اتمام رسیده و نظام جدید دومیناته آغاز شد. پس از دوران اصلاحات بنیادی او ساختار دولت را دگرگون ساخت و به پایایی اقتصاد امپراتوری و ارتش یاری رساند و و آن را برای یک سدهٔ دیگر تندرست نگاه داشت.
او با نرسه پادشاه ایران ساسانی پیمان صلحی بست که چهل سال دوام داشت و دو کشور بر سر مرزها به همداستانی رسیدند. آن‌گاه وی به حل مشکلات درونی روم پرداخت.
در سال ۲۹۵ پس از میلاد توسط امپراتور دیوکلتیان روابط بین محارم را در سراسر امپراتوری ممنوع کرد. در بقیه امپراتوری روم نیز زنای محارم یک تابو اجتماعی بود. اتهام زنا با محارم علیه بیگانگان، از جمله مسیحیان اولیه، به عنوان نشانه‌ای از تباهی اخلاقی و ماهیت وحشیانه آنها مطرح می‌شد. در مصر این قانون اجرا نمی‌شد تعدادی از دلایل اجتماعی-اقتصادی وجود دارد که برای چهار قرن نخبگان (اما نه سلطنتی) مصری‌ها ترجیح می‌دادند با خواهر و برادر یا خواهر و برادر ناتنی خود ازدواج کنند.
او در ۳۰۵ در پنجاه و نه سالگی و به دلیل بیماری، از امپراتوری کناره گرفت و بدین‌سان نخستین امپراتور روم بود که به خواست خود، از تخت قدرت به زیر آمد.
موکساتین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com: International Drug Names
کد ATC: None
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 2-[1,1-di(phenyl)ethoxy]-N,N-dimethylethanamine :  نام آیوپاک 2-[1,1-di(phenyl)ethoxy]-N,N-dimethylethanamine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۳۵۷۲-۷۴-۵
پاب‌کم CID: ۱۹۱۴۲
کم‌اسپایدر: ۱۸۰۶۲
UNII: ZSJ254W6SF
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID60189244 
ECHA InfoCard: 100.020.626 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C18H23NO۱
جرم مولی: 269.38 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES CC(C1=CC=CC=C1)(C2=CC=CC=C2)OCCN(C)C :  SMILES CC(C1=CC=CC=C1)(C2=CC=CC=C2)OCCN(C)C 
 InChI InChI=1S/C18H23NO/c1-18(20-15-14-19(2)3,16-10-6-4-7-11-16)17-12-8-5-9-13-17/h4-13H,14-15H2,1-3H3 Key:BBIMHFSPNXQFAH-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C18H23NO/c1-18(20-15-14-19(2)3,16-10-6-4-7-11-16)17-12-8-5-9-13-17/h4-13H,14-15H2,1-3H3 Key:BBIMHFSPNXQFAH-UHFFFAOYSA-N 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
موکساتین (انگلیسی: Moxastine) یک داروی آنتی هیستامین و آنتی کولینرژیک, بر پایه دیفن هیدرامین است.
چاهوک (نیک‌شهر)

مکان
| چاهوک | چاهوک |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۶°۰۸′۴۴″شمالی ۵۹°۲۹′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۴۵۶۵۶۰°شمالی ۵۹٫۴۹۱۷۹۲۹°شرقی﻿ / 26.1456560; 59.4917929: مختصات: ۲۶°۰۸′۴۴″شمالی ۵۹°۲۹′۳۰″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۴۵۶۵۶۰°شمالی ۵۹٫۴۹۱۷۹۲۹°شرقی﻿ / 26.1456560; 59.4917929
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: بنت
جمعیت: ۲۵۶ نفر (سرشماری ۹۵)
چاهوک، روستایی در دهستان بنت بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۶ نفر (۹۲ خانوار) بوده است.
سن-ایپولیت، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Hippolyte | Saint-Hippolyte |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Saint-Hippolyte: Saint-Hippolyte
مختصات: ۴۵°۵۶′ شمالی ۷۴°۰۱′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۹۳۳°شمالی ۷۴٫۰۱۷°غربی﻿ / 45.933; -74.017: مختصات: ۴۵°۵۶′ شمالی ۷۴°۰۱′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۹۳۳°شمالی ۷۴٫۰۱۷°غربی﻿ / 45.933; -74.017
استان:  استان کبک
ناحیه: Laurentides
منطقه شهری: La Rivière-du-Nord
Constituted: July 1, 1855
حکومت: حکومت
 • Mayor: Bruno Laroche
 • Federal riding: Rivière-du-Nord
 • Prov. riding: Rivière-du-Nord
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۲٫۶۰ کیلومتر مربع (۵۱٫۲۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۲۰٫۶۵ کیلومتر مربع (۴۶٫۵۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۸٬۰۸۳
 • تراکم: ۶۷٫۰/کیلومتر مربع (۱۷۴/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۱۲٫۰%
 • Dwellings: ۴٬۷۸۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J8A 1A1
کد(های) منطقه: 450 and 579
وبگاه: www.saint-hippolyte.ca
سن-ایپولیت (به فرانسوی: Saint-Hippolyte) شهری در منطقه شهری لا ریوییر-دو-نورد ناحیه لورانتید در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۶٬۷۱۶ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۲۱٫۱۹ کیلومتر مربع است.