stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرقس

کشته شدن مرقس در مصر
تندیس مرقس در بام کلیسای جامع سن مارکو در شهر ونیز ایتالیا.
مَرقُس /marqos/ یا سن مارکو (عبری:מרקוס، یونانیΜάρκος به معنی («چکش بزرگ») که نام عبرانی‌اش یوحنا بود، از پیروان عیسی (اما جزئی از حواریون عیسی مسیح نبود) و از نخستین مسیحیان بود.
در مقدمه انجیل مرقس آمده: هنگامی که عیسی از شهر به شهر و ده به ده می‌گشت تا کسانی را که زیر دردهای زندگی می‌نالیدند، آسایش و آرامش بخشد، مرقس نوجوانی بیش نبود. ولی پس از چندی او با شاگرد معروف عیسی، پطرس آشنا شد.
مادرش مریم از اعضای هیکل اورشلیم بود. مرقس در اورشلیم می‌زیست و در آن شهر خانه‌ای داشت که محل اجتماع مسیحیان بود. او در حادثه دستگیری عیسی فرار کرد. و رسولان او را با سبوی آب ملاقات کردند. زمانی که پولس و برنابا، بعد از دیدارشان از اورشلیم، به انطاکیه بازگشتند، مرقس نیز آن‌ها را همراهی کرد. در سفر نخست پولس و برنابا، مرقس دستیار و مشاور پولس بود. اما آنان را در پمفیلیه ترک کرد و به اورشلیم بازگشت. پولس با همراهی مرقس در دومین سفر بشارتی مخالفت کرد و برنابا از همکاری با پولس دست برداشت. برنابا، مرقس را که پسرعمویش بود برداشت و به سمت قبرس رفت. در نامه پولس به کولسیان که از روم نوشته شد، پولس از طرف مرقس سلام رساند و از کولسیان خواست که اگر مرقس به نزدشان آمد، او را به گرمی بپذیرند. پولس در پایان زندگی، مرقس را از نیکان دانست و اعتماد خود را نسبت به او بیان داشت. او نویسنده دومین انجیل بود، انجیل مرقس کمی قبل از ویرانی اورشلیم در سال ۶۰ پس از میلاد نگاشته شده‌است. مرقس پس از نگاشتن انجیل، برای تبلیغ مسیحیت به اسکندریه مصر رفت تا آنان را از پرستش خدایان باستانی‌شان بازدارد. در سال ۶۷ میلادی، مصریان او را کشته و پیکرش را سوزاندند.
در سال ۸۲۸، باقیمانده استخوان‌ها که ادعا میشد متعلق به مرقس هستند را برای اعتبار بخشیدن شهر ونیز به ایتالیا منتقل کردند و در آنجا کلیسای جامع سن مارکو را به یادبود این قدیس ساختند.
پیوندها

انجیل
انجیل مرقس
آلن ریس (راننده مسابقه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸ مونموت‌شر ، انگلستان
درگذشته: ۶ سپتامبر ۲۰۲۴ (۸۶ سال) اسکات ، انگلستان
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  بریتانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۶–۱۹۶۷
ورودی‌ها: ۳ (۳ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۶
آخرین ورود: جایزه بزرگ آلمان ۱۹۶۷
آلن ریس (انگلیسی: Alan Rees؛ زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸ در مونموت‌شر، ولز – درگذشتهٔ ۶ سپتامبر ۲۰۲۴ در اسکات، انگلستان) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ در مجموع در سه گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ریس در ۶ سپتامبر ۲۰۲۴، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
لوئی هفدهم

| لوئی هفدهم | لوئی هفدهم |
| --- | --- |
لوئی هفدهم در هفت سالگی: لوئی هفدهم در هفت سالگی
پادشاه فرانسه (مدعی): پادشاه فرانسه (مدعی)
سلطنت: ۲۱ ژانویه ۱۷۹۳ – ۸ ژوئن ۱۷۹۵
پیشین: لوئی شانزدهم
جانشین: لوئی هجدهم
زاده: ۲۷ مارس ۱۷۸۵ کاخ ورسای، پادشاهی فرانسه
درگذشته: ۸ ژوئن ۱۷۹۵ (۱۰ سال) قلعه پاریس، جمهوری اول فرانسه
آرامگاه: کلیسای سن-دنی (فقط قلب)
دودمان: بوربون
پدر: لوئی شانزدهم
مادر: ماری آنتوانت
لوئی هفدهم (انگلیسی: Louis XVII of France؛ (زادهٔ ۲۷ مارس ۱۷۸۵ – درگذشتهٔ ۸ ژوئن ۱۷۹۵)، دوفن فرانسه بود.
زندگی‌نامه

لوئی شارل دو فرانس، دومین پسر و سومین فرزند پدر و مادرش، لوئی شانزدهم و ماری آنتوانت بود که در روز ۲۷ مارس ۱۷۸۵ میلادی در کاخ ورسای متولد شد. نام او از پدر و خواهر مورد علاقه مادرش، ماریا کارولینا، ملکه ناپل و سیسیل، که در خانواده به نام شارلوت شناخته می‌شد و شارل نسخه مردانه نام او بود، گرفته شد. خواهر کوچکترش، سوفی، یک سال بعد متولد شد. او در پی مرگ برادر بزرگترش، لوئی ژوزف، در ۴ ژوئن ۱۷۸۹، دوفن فرانسه شد.
در روز ۱۳ اوت سال ۱۷۹۲ میلادی و پس از سرنگونی سلطنت فرانسه، لوئی شارل به همراه پدر و مادرش، لوئی شانزدهم و ملکه ماری آنتوانت، عمه‌اش الیزابت و خواهر بزرگترش ماری ترز شارلوت در زندان قلعه تامپل پاریس زندانی شد.
پسر کوچک پس از اعدام پدرش لوئی شانزدهم توسط گیوتین در ۲۱ ژانویه سال ۱۷۹۳ میلادی، لقب لوئی هفدهم پادشاه فرانسه را گرفت و کشورهای اروپایی و فرانسویان تبعیدی عنوان پادشاهی او را به رسمیت شناختند، اما هرگز نتوانست از مزایای عنوان خود استفاده کند. کودک خردسال را چند ماه بعد، از مادرش ملکه ماری آنتوانت جدا کرده و او را به دست زندانبانی به نام سیمون سپردند.
پس از سقوط ماکسیمیلیان روبسپیر و پایان گرفتن دوران ترور انقلاب فرانسه، میانه‌روهای مجلس کنوانسیون تصمیم گرفتند لوئی هفدهم را با اسرای فرانسوی که در اختیار امپراتوری اتریش بودند، معاوضه کنند. اما این کودک در اثر سال‌ها رنج و مرارت به شدت بیمار بود و قبل از اجرای این مبادله بر اثر بیماری سل درگذشت.
به این ترتیب در روز ۸ ژوئن سال ۱۷۹۵ لوئی هفدهم پادشاه خردسال فرانسه بی آن که رنگ سلطنت را ببیند در زندان قلعه تامپل درگذشت. ماری ترز شارلوت، خواهر بزرگترش خوش‌اقبال‌تر بود. پرنسس ماری ترز در روز ۱۹ دسامبر ۱۷۹۵ با زندانیان فرانسوی مبادله و به امپراتوری اتریش تحویل داده شد.
مشکین‌گربه

| مشکین‌گربه | مشکین‌گربه |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: زبادان
سرده:: مشکین‌گربه
مُشکین‌گربه (نام علمی: Genetta) نام یک سرده از زیرخانواده زبادیان است که شامل ۱۴ تا ۱۷ نوع از گوشت‌خواران آفریقایی می‌شود. مشکین‌گربه رایج تنها مشکین گربه‌ای است که در اروپا می‌باشد و در شبه جزیره ایبری و فرانسه یافت می‌شود.
فسیل‌های مشکین‌گربه از اواخر دورهٔ میوسن (وابسته به دوره سوم) و پس از آن در مناطقی در اتیوپی، کنیا و مراکش یافت شده‌است.
ویژگی‌ها

مشکین گربه‌ها جانورانی باریک مانند گربه با بدنی بلند، دم حلقه‌ای بلند، گوش‌های بزرگ، پوزه‌ای نوک‌تیز و چنگال‌هایی تا حدی قابل برگشت هستند. پوست آنها خالدار است اما مشکین‌گربه‌های ملانیستی نیز ثبت شده‌است. آنها غده مشک و کیسه‌های مقعدی دارند. آنها همچنین غدد پرینیال (عجانی) دارند.
همه گونه‌های مشکین‌گربه دارای نوار تیره در امتداد ستون فقرات هستند. آنها از نظر رنگ پوست و الگوی نقطه‌ای متفاوت هستند. اندازه آنها بین گونه‌های مختلف از ۴۰٫۹ تا ۶۰ سانتی‌متر (۱۶٫۱ تا ۲۳٫۶ اینچ) در طول سر به بدن با ۴۰ تا ۴۷ سانتی‌متر (۱۶ تا ۱۹ در) دم طولانی متغیر است. دم آنها تقریباً به اندازه سر و بدن است. آنها چشمانی بزرگ با مردمک بیضوی دارند. عنبیه با رنگ موی آنها مطابقت دارد.
پراکندگی و زیستگاه

همه گونه‌های مشکین‌گربه‌ها بومی آفریقا هستند. مشکین‌گربه معمولی در دوران تاریخی به جنوب غربی اروپا وارد شد. مشکین‌گربه‌ها حدود ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ سال پیش به عنوان جانور نیمه‌اهلی از مغرب به منطقه مدیترانه آورده شد و از آنجا به جنوب فرانسه و ایتالیا راه یافت. مشکین گربه‌ها در آفریقا در زیستگاه‌های جنگلی شمال صحرا، در مناطق ساوانا در جنوب صحرا تا جنوب آفریقا و در امتداد سواحل عربستان، یمن و عمان یافت می‌شوند.
بوم‌شناسی و رفتار

مشکین‌گربه‌ها بسیار چابک و سریع، دارای رفلکس سریع و مهارت استثنایی در کوهنوردی هستند. آنها تنها زبادان‌هایی هستند که می‌توانند روی پاهای عقب خود بایستند. (توضیح مترجم: زَبّادان (نام علمی: Viverridae) نام یک تیره از زیرراسته گربه‌سانان است) آنها راه می‌روند، یورتمه می‌روند، می‌دوند، از درختان بالا و پایین می‌روند و می‌پرند. آنها روی زمین زندگی می‌کنند، اما بیشتر وقت خود را در درختان می‌گذرانند. آنها تنها در نظر گرفته می‌شوند (گروهی نیستند)، مگر در هنگام جفت‌گیری و زمانی که ماده‌ها فرزندی دارند.
آنها همه‌چیزخوار هستند و از روی شانس بی‌مهرگان و مهره‌داران کوچک را شکار می‌کنند، اما از گیاهان و میوه‌ها نیز تغذیه می‌کنند. مشکین‌گربه‌های آبزی به‌طور عمده از ماهی تغذیه می‌کنند. تصور می‌شود که مشکین گربه‌های آنگولا از ملخ‌ها و بندپایان دیگر تغذیه می‌کنند. مشکین‌گربه جانستون احتمالاً به‌طور عمده از حشرات تغذیه می‌کند.
در سال ۲۰۱۴، یک تله دوربین در پارک Hluhluwe–iMfolozi یک مشکین‌گربه خال‌بزرگ را سوار بر پشت دو گاومیش مختلف و یک کرگدن گرفت. این نخستین بار بود که یک مشکین‌گربه در حال سواری گرفتن از دیگر جانوران ضبط شد.
ماده‌ها در هر باروری حداکثر پنج توله به دنیا می‌آورند. آنها توله‌های خود را به تنهایی بزرگ می‌کنند.
تهدیدها

از دست دادن زیستگاه به دلیل جنگل‌زدایی و تبدیل شدن به زمین کشاورزی، تهدیدی بزرگ برای مشکین‌گربه تاج‌خروس و مشکین‌گربه جانستون است. هر دو گونه مشکین‌گربه برای گوشت و پوست نیز شکار می‌شوند. آنها به عنوان گونه‌های آسیب‌پذیر در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت(IUCN) ذکر شده‌اند. اینها همچنین تهدیدهای عمده‌ای برای مشکین‌گربه بورلون است که به عنوان گونه نزدیک تهدید طبقه‌بندی می‌شود.
مشکین‌گربه آبزی ممکن است تحت تأثیر شکار باشد، اما هنوز تهدیدهای عمده شناسایی نشده‌است. این گونه نیز به عنوان گونه نزدیک به تهدید در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت(IUCN) ذکر شده‌است.
مشکین گربه
شکار انواع مشکین‌گربه برای خز
لهستان در المپیک تابستانی ۱۹۲۸

لهستان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ که در شهر آمستردام هلند برگزار شد، کاروان لهستان با ۹۳ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۵ مدال (۱ طلا، ۱ نقره، ۳ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، لهستان در ردهٔ ۲۱ مسابقات قرار گرفت.
پرچم اروپا

برای پرچم‌های کشورهای اروپا، پرچم‌های اروپا را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام: پرچم شورای اروپا پرچم اتحادیه اروپا حلقه ستاره‌ها
کاربرد:  نماد اروپا  پرچم نماد اتحادیهٔ اروپا (27 عضو)  پرچم نماد شورای اروپا (46 عضو) 
تناسب: ۲:۳
پذیرفته‌شده: ۹ دسامبر ۱۹۵۵ (شورای اروپا) ۲۹ ژوئن ۱۹۸۵ (اتحادیه اقتصادی اروپا)
طرح: حلقه‌ای متشکل از دوازده ستارهٔ پنج‌پر به رنگ زرد در زمینهٔ آبی.
طراح: اثر مشترک با مشارکت افراد مختلف، از جمله آرسن هایتز و پل ام.جی. لوی
 :  
پرچم اروپا از دوازده ستارهٔ طلایی تشکیل شده است که دایره‌ای را روی یک زمینهٔ آبی تشکیل می‌دهند. این پرچم، که پرچم رسمی اتحادیه اروپا است، در سال ۱۹۵۵ توسط شورای اروپا (CoE) به عنوان نمادی برای کل اروپا طراحی شد و به تصویب رسید.
از سال ۱۹۸۵، این پرچم نماد اتحادیه اروپا (EU) که ۲۷ کشور عضو آن همگی عضو شورای اروپا نیز هستند نیز بوده است، اگرچه در آن سال اتحادیهٔ اروپا هنوز نام فعلی یا شکل قانونی کنونی (که در سال‌های ۱۹۹۳ و ۲۰۰۹ موجودیت یافت) را به خود نگرفته بود. پذیرش توسط اتحادیه اروپا، که در آن زمان با نام اتحادیه اقتصادی اروپا شناخته می‌شد، منعکس‌کنندهٔ تمایل دیرینهٔ شورای اروپا به مشاهدهٔ کاربرد این پرچم از سوی سایر سازمان‌های اروپایی بود. استفادهٔ رسمی اتحادیه اروپا از این پرچم در دههٔ ۱۹۹۰ به‌طور قابل توجهی گسترش یافت. با این وجود، این پرچم تا به امروز در هیچ‌یک از معاهدات اتحادیه اروپا جایگاهی نداشته است. تصویب این پرچم به‌عنوان یک نماد رسمی به‌عنوان بخشی از قانون اساسی اروپا در سال ۲۰۰۴ برنامه‌ریزی شده بود، اما به تصویب نرسید. اشاره به این پرچم که در متن معاهدهٔ لیسبون آمده بود، در سال ۲۰۰۷ و پس از تصویر این معاهده از متن آن حذف شد. از سوی دیگر، ۱۶ عضو اتحادیهٔ اروپا در آن سال، به اضافهٔ فرانسه در سال ۲۰۱۷، رسماً (با بیانیهٔ شمارهٔ ۵۲۲۴) پیوستن خود به این پرچم را به‌عنوان نماد اتحادیهٔ اروپا تأیید کردند.
این پرچم از سوی سایر نهادهای اروپایی مانند تیم‌های گلف متحد تحت عنوان «تیم اروپا» مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بلازون

در بلازون (توصیف پرچم) ارائه‌شده از سوی اتحادیهٔ اروپا در سال ۱۹۹۶، این طرح چنین توصیف شده است: «در یک زمینهٔ لاجوردی، دایره‌ای متشکل از دوازده کفال طلایی که رئوس آن‌ها با هم تماس ندارند.»
نمادشناسی

پرچم اروپا از دایره‌ای متشکل از دوازده ستارهٔ طلایی بر روی زمینه‌ای آبی تشکیل شده است. این پرچم که در ابتدا در سال ۱۹۵۵ برای شورای اروپا طراحی شد، توسط جوامع اروپایی، پیشینیان اتحادیهٔ کنونی اروپا، در سال ۱۹۸۶ به تصویب رسید. شورای اروپا این پرچم را به‌صورت نمادین به‌شکلی که در زیر آمده توصیف کرده است، اگرچه در توصیف نمادین رسمی تصویب‌شده توسط اتحادیهٔ اروپا اشاره به «جهان غرب» حذف شده است:
بر روی آسمان آبی جهان غرب، ستارگان نمایندهٔ مردم اروپا در شکل یک دایره هستند، که نشانه‌ای است از اتحاد. تعداد این ستاره‌های ثابت و برابر با دوازده است، عددی که خود نماد، کمال و تمامیت است.
مشخصات

بر پایهٔ مشخصات گرافیکی که در سال ۲۰۰۴ توسط شورای اروپا به‌صورت آنلاین منتشر شد، این پرچم به شکل مستطیل و دارای نسبت‌های ۲:۳ است: پرواز (عرض) آن یک و نیم برابر طول اهتزاز (ارتفاع) آن است. دوازده ستارهٔ زرد در یک دایره (که شعاع آن یک سوم طول اهتزاز است) روی یک زمینهٔ آبی متمرکز شده‌اند. همهٔ ستارگان به‌صورت قائم هستند (یک رأس مستقیماً به سمت بالا)، دارای پنج رأس هستند و دارای فاصله‌ای برابر با یکدیگر هستند، طرحی که به موقعیت اعداد روی صفحه ساعت می‌ماند. قطر هر ستاره برابر با یک نهم ارتفاع اهتزاز است.
رنگ‌های این پرچم در راهنمای ۱۹۹۶ شورای اروپا، و به‌طور معادل در راهنمای ۲۰۰۴ شورای اروپا تنظیم شده‌اند. رنگ پایهٔ پرچم تحت عنوان پنتون «آبی رفلکس» تعریف شده است، و ستاره‌های طلایی نیز در پنتون «زرد» به تصویر کشیده شده‌اند:
|  |  لاجوردی  | طلایی |
| --- | --- | --- |
| پنتون | آبی رفلکس | زرد |
| آرجی‌بی | #003399 | #FFCC00 |
| سی‌ام‌وای‌کی | ۱۰۰.۸۰.۰.۰ | ۰.۲۱.۱۰۰.۰ |
لوگوی شورای اروپا در سال ۲۰۱۳ دارای رنگ‌های زیر است:
|  |  لاجوردی  | طلایی |
| --- | --- | --- |
| پنتون | پی‌ام‌اس ۲۸۷ | پی‌ام‌اس ۱۱۶ |
| آرجی‌بی | #1E448A | #FDCB0B |
| سی‌ام‌وای‌کی | ۱۰۰.۶۷.۰.۴۰ | ۰.۲۰.۱۰۰.۰ |
نقشهٔ ساختار
لیکا

سبک‌دانهٔ رس منبسط شده
لیکا یا سبُک‌دانهٔ صنعتی از پوسته سرامیکی سبک و هسته‌ای کندو شکل تشکیل شده که از حرارت دادن گل رس در دمای ۱۱۰۰ تا ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد در یک کورهٔ چرخان، تولید می‌شود.[نیازمند منبع] گلوله‌های مدور لیکا هنگام خروج از کورهٔ گردان، در اندازه‌های ۳۲ میلی‌متر با چگالی بالک تقریبی ۳۵۰kg/m³ هستند. بنا بر مورد استفادهٔ لیکا آن را در اندازه‌های مختلف تولید می‌کنند.
نام‌شناسی

واژه لیکا (Leca) کوتاه‌شده عبارت Light Expanded Clay Aggregate (سبک‌دانهٔ رس منبسط‌شده) است. لیکا در فارسی به سبکدانه صنعتی نیز مشهور است.
محصولات لیکا > دانه کشاورزی

لیکا پون دارای مزایای بی شماری می‌باشد که از آن جمله می‌توان به موارد مهم زیر اشاره نمود:
جایگزین مناسب خاک
ذخیره‌سازی آب توسط لیکا پون
تهویه ریشه به نحو مطلوب
زیبایی ظاهر لیکا پون در مقایسه با خاک
عدم نیاز به زیر گلدانی در گلدانهای آپارتمانی
عاری از هر نوع آفات و بیماری‌ها.[نیازمند منبع]
محصولات لیکا > ملات لیکا

ملات از خوب مخلوط کردن یک جسم چسباننده مانند سیمان یا گچ و یک جسم پرکننده مانند دانه‌های ریز و درشت سبکدانه یا ماسه تهیه می‌شود. ملات خشک پلاستر (اندودکاری)، بنایی (آجرچینی) و ملات با جذب آب کم تهیه شده در مجموعه صنعتی لیکا، از نوع ملات با پایه سیمانی هستند که از دانه‌های سبک لیکا تهیه شده‌اند. ملات سیمانی لیکا در سه دسته پلاستر (اندودکاری)، بنایی (آجرچینی) و ملات با جذب آب کم تولید می‌شود.
محصولات لیکا > بلوک لیکا

بلوک‌های سبک لیکا از مهمترین فراورده‌های لیکا در ایران است.[نیازمند منبع] این بلوک‌ها از مخلوط سبک دانه با سیمان و آب به دست می‌آید. برای حفظ سبکی این قطعات، ریزدانه طبیعی از بتن حذف شده و محصول نهایی دارای تخلخل بالاتری نسبت به بتن نیمه سبک خواهد داشت. وزن فضایی بلوک‌های بتنی دانه سبک اغلب کمتر از ۱۱۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب است. مقاومت این بلوک‌ها حداقل ۳۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع بوده و در صورت نیاز، با طرح اختلاط مناسب می‌توان به مقاومت‌هایی تا ۱۰۰ کیلوگرم بر سانتی‌متر مربع نیز رسید.[نیازمند منبع]
وزن کم
عایق حرارتی
عایق صوتی
مقاوم در برابر آتش
سبکدانه

در روش تولید این دانه‌ها ابتدا خاک رس به عنوان ماده اولیه سبک دانه از معادن خاک رس به واحد فرآوری کارخانه حمل شده، بعد از نمونه‌گیری و کنترل دقیق مواد شیمیایی وحصول اطمینان از نداشتن مواد شیمیایی و آهکی بعد از آب دهی به صورت گل رس وارد کوره گردان می‌شوند. وقتی گل رس در درجه حرارتی حدود ۱۲۰۰ درجه سانتی‌گراد قرار می‌گیرد، گازهای ایجاد شده دانه‌ها را منبسط کرده و هزاران سلول هوای ریز درون آن‌ها تشکیل می‌شود. با سرد شدن مصالح، حباب‌های هوا به صورت فضاهای جداگانه باقی‌مانده و سطح آنها سخت می‌شود.[نیازمند منبع]
جنگ استقلال اوکراین

جنگ استقلال اوکراین (انگلیسی: Ukrainian War of Independence) دوره‌ای از درگیری‌های شدید میان نیروهای سیاسی و نظامی بود که در طول سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۱ ادامه یافت. این درگیری‌ها به برپایی جمهوری اوکراین منتهی شد. این جمهوری بعدها به بخشی از اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی تبدیل گشت.
در این درگیری‌ها نیروهای دولتی، سیاسی و نظامی، از جمله ناسیونالیستهای اوکراین، آنارشیست‌ها، بلشویکها، امپراتوری اتریش-مجارستان، نیروهای مستعمراتی امپراتوری آلمان، امپراتوری عثمانی، پادشاهی بلغارستان، ارتش داوطلب روسیه سفید و نیروهای جمهوری دوم لهستان برای کنترل اوکراین پس از انقلاب فوریه در پادشاهی روسیه و همچنین نیروهای هم پیمان رومانی و فرانسه شرکت داشتند. درگیری‌های مذکور از فوریه ۱۹۱۷ تا نوامبر ۱۹۲۱ طول کشید و به جدایی اوکراین میان بلشویک‌ها ،لهستان و رومانی و چکسلواکی منجر شد. این درگیری به عنوان بخشی از جنگ‌های داخلی روسیه و نیز بسته شدن جبهه شرقی جنگ جهانی اول نیز بحساب می‌آید.
پیشینه

در طول جنگ جهانی اول اوکراین در خط مقدم قرار داشت. با شروع سال ۱۹۱۷ بعد از تهاجم بروسیلوف ارتش امپراتوری روسیه مناطق ولینیا و گالیسیای شرقی را مجدداً تصرف کرد. انقلاب فوریه سال ۱۹۱۷ بسیاری از اقوام را در امپراتوری روسیه تشویق کرد تا خواهان خودمختاری و خود گردانی بیشتری شوند.
یک ماه بعد مردم اوکراین در کی یف اعلام کردند که این کشور یک حاکمیت خودمختار است و با دولت انتقالی روسیه روابط نزدیکی دارد و حاکمیت آن توسط یک شورای مرکزی سوسیالیستی اعمال می‌شود. دولت انتقالی در پتروگراد وفاداری اش را به جنگ غیر مردمی کرسنکی در تابستان ۱۹۱۷ اعلام کرد. این جنگ فاجعه‌ای تمام عیار برای ارتش روسیه بود. ضد حمله آلمان‌ها باعث شد که روسیه تمامی دست‌آوردهای سال ۱۹۱۶ را از دست بدهد و علاوه بر این روحیات ارتش هم در هم شکسته شود و در نتیجه نیروهای مسلح و دستگاه حاکم در سراسر امپراتوری روسیه فرو ریخت.
بسیاری از سربازان و افسران فرار کردند - به ویژه اوکراینی‌ها - ایمان به آینده امپراتوری را از دست دادند و به‌طور فزاینده‌ای احساس کردند شورای مرکزی خودگردان برایشان جایگزین مطلوب تری است. نستور ماخنوٰ آنارشیست اوکراینی فعالیت‌هایش را در جنوب اوکراین با خلع سلاح سربازان و افسران روسیه که از رودخانه هایخور عبور کرده بودند آغاز کرد، در حالی که در شرق حوضه رودخانه دونات، اتحادیه‌های کارگری تحت نفوذ بلشویک‌ها پی در پی اعتصاب به راه می‌انداختند.
اوکراین پس از انقلاب روسیه

تمامی این رویدادها به انقلاب اکتبر در سنت پترزبورگ منجر شد. انقلابی که به سرعت در سراسر امپراتوری روسیه گسترش یافت. قیام کی یف در نوامبر ۱۹۱۷ منجر به شکست نیروهای امپراتوری روسیه در پایتخت شد. شورای مرکزی خودگردان بسرعت قدرت را در کی یف بدست گرفت، در حالی که در اواخر دسامبر ۱۹۱۷ بلشویک‌ها یک جمهوری رقیب اوکراین را در شهر شرقی خارکوف (خارکیف) ایجاد کردند و در ابتدا نام این جمهوری را «جمهوری خلق اوکراین» نامیدند. بلافاصله در کی یف جنگ علیه شورای مرکزی اوکراین شروع شد.
در این شرایط بود که در ۲۲ ژانویه ۱۹۱۸ شورای مرکزی اوکراین اعلام استقلال کرد و روابط خود را با روسیه قطع نمود.
میراث

از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲بسیاری ترانه‌های فولکوریک ساخته شد که از مردم و حوادث این درگیریها الهام گرفته شده‌است
ترانه "ویبورنوم سرخ " ترانه‌ای ملی است که توسط استپان کارنتسکی تهیه شد ه است. ترانه" پیسنیا پرو تیوتیونیک" از رویدادهای مربوط به فرمانده تیپ ارتش خلق اوکراین یوری تیوتیونیک الهام گرفته شد. آهنگ دیگری که در این زمان نوشته شده بود "زا اوکرانیو" بود. این ترانه‌های جنگی دوباره در بخش غربی اوکراین پس از اعلام گلاسنوست توسط میخائیل گورباچف، دوباره به‌طور عمومی خوانده شد و بعد از استقلال اوکراین محبوبیت یافت.
موزه آموزشی به نام تزارویچ اولکسی 1909-1911، جایی که رادا مرکزی اوکراین در آن کار می کرد (امروزه - خانه معلم. کیف)
تاریخ اتحادیه اروپا

اروپا توسط نقشه‌بردار آنتورپ آبراهام اورتلیوس در سال ۱۵۹۵ به تصویر کشیده شده‌است
اتحادیه اروپا در دهه ۹۰ میلادی ۱۲ عضو داشته و اسپانیا و پرتغال بعداً اضافه شده و در نهایت تعداد اعضای آن به ۱۴ عضو می‌رسد. وعلت ۱۲ ستاره طلایی بر روی پرچم آبی رنگ اتحادیه اروپا نیز به همین دلیل می‌باشد؛ و اینکه تعداد اعضا را ۱۳ کشور دانسته و با سوئد و دو کشور دیگر به ۱۵ عضو رسیده صحیح بنظر نمی‌رسد.
روند تاریخی شکل‌گیری اتحادیه اروپایی

بعد از جنگ جهانی دوم و اتفاقات پیش آمده در جنگ و تجاربی که در آن زمان توسط کشورهای اروپایی کسب شد چندین کشور اروپائی تمایل زیادی داشتند که با هم همکاری کنند تا از بروز جنگ‌های جدید پیشگیری کنند. از اینرو شش کشور در سال ۱۹۵۲ «بازار مشترک اروپائی زغال‌سنگ وفولاد» را بنیان نهادند. آنان بر آن بودند تا در کار تولید زغال‌سنگ و فولاد که مواد خام مهمی برای صنایع نظامی بود، با همدیگر همکاری کنند. آن کشورها بر آن بودند که از این راه مانع شوند تا یک کشور دوباره به تنهائی زرادخانه خود را تجهیز کند. این نخستین گام در پیدائی اتحادیه اروپا بود. این همکاری در سال ۱۹۵۸ گسترده‌تر شد و کالاهای دیگر، خدمات و سرمایه را نیز دربر گرفت. سپس همه این همکاری بازار مشترک نام گرفت و به اختصار «ا. گ» نامیده شد. همکاری بازار مشترک با گذشت زمان از جمله محیط زیست، کشاورزی و ترابری را نیز دربر گرفت. در سال ۱۹۹۳ بازار مشترک تبدیل به اتحادیه اروپا (ا. او) شد. آنگاه این امکان برای کشورهای عضو پدید آمد تا بتوانند مشترکاً در مسائل سیاست خارجی اقدام کنند. از آن زمان تاکنون ۱۵ کشور دیگر نیز عضو اتحادیه اروپا شده‌اند و این موضوع بر چگونگی همکاری کشورهای عضو نیز اثر نهاده‌است.
اتحادیه اروپا در دهه نود

در دهه ۹۰ شاهد تحولات بسیار گسترده‌ای در قاره اروپا و روابطی که این قاره در سطح بین‌الملل ایفا می‌کرد بودیم، پس از پایان جنگ سرد و و فروپاشی بلوک کمونیست، تغییرات بسیاری در سطح این قاره کهن به وجود آمد. ابتدای دهه ۹۰ بود که دیوار برلین برداشته شد، مرزبندی و تقسیم اروپا از شرقی و غربی از میان برداشته شده و ما شاهد یک اروپای واحد شدیم. کشورهای اروپایی با فروپاشی شوروی شرایطی را فراهم کردند که همگرایی را در راس اولویت‌های سیاست خارجی خود قرار دادند. در این دهه بود که هویت اروپایی شکل گرفت.
در دسامبر۱۹۹۱ با امضای پیمان ماستریخت، اتحادیه اروپا تشکیل شد و جانشین جامعه اروپا شد. اتحادیه اروپا با تأسیس خود برای اولین بار مفهوم شهروند اروپایی را به وجود آورد و هدف از آن، افزایش همکاری‌های بین دولتی در امور مالی و اقتصادی، همچنین ایجاد سیاست خارجی و امنیتی مشترک و همکاری در امور قضایی و داخلی کشورهای عضو بود. با امضای پیمان ماستریخت، اتحادیه اروپایی تحت نظارت شورای اروپایی متشکل از سران کشورها و دولتها درآمد. پیمان ماستریخت یا معاهده اتحادیه اروپایی، معاهده مؤسس اتحادیه اروپایی محسوب می‌شد که از سوی سران دولت‌های عضو جامعه اروپا در دسامبر ۱۹۹۱ تصویب و در ۷ فوریه ۱۹۹۲ به امضا رسید و از سال ۱۹۹۵ لازم‌الاجرا شد. بر اساس این معاهده به شهروندان هر یک از دولت‌های عضو، عنوان «شهروندی اروپا» اعطا گردید.
در ژانویه ۱۹۹۵ کشورهای اتریش، فنلاند و سوئد با پذیرش پیمان ماستریخت به اتحادیه اروپا ملحق شدند و بدین ترتیب تعداد اعضای اتحادیه به ۱۵ کشور (آلمان، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، انگلیس، بلژیک، هلند، یونان، لوکزامبورگ، ایرلند، دانمارک، پرتغال، اتریش، فنلاند وسوئد) افزایش یافت. در سال ۱۹۹۷ پیمان آمستردام به امضای ۱۵ عضو اتحادیه رسید و براساس آن اقدامات تازه‌ای به منظور همگرایی بیشتر به عمل آمد.
اتحادیه اروپا در قرن بیست و یکم

برنامه گسترش اتحادیه به سوی شرق و جنوب اروپا بعد از مذاکرات صورت‌گرفته در سال ۲۰۰۴ با عضویت ۱۰ عضو جدید و با در نظرگیری انجام تمام شرایط تعیین‌شده برای الحاق، به وجود آمد. لهستان، مجارستان، جمهوری چک، اسلوونی، قبرس، اسلواکی، استونی، لتونی، لیتوانی و مالت از اول ماه مه ۲۰۰۴ رسماً به اتحادیه اروپا پیوستند و اتحادیه ۲۵ کشوری را به وجود آوردند. پیوستن ۱۰ کشور اروپای مرکزی، شرقی و جنوبی بزرگ‌ترین و بی‌سابقه‌ترین روند وحدت اروپاست. بلغارستان، رومانی از ابتدای سال ۲۰۰۷ پیوستند و کرواسی، مقدونیه شمالی
، آلبانی و ترکیه در مرحله بعدی قرار دارند.
پول واحد اروپا

وحدت پولی اروپا با واحد یورو نمایانگر نقطه عطف و بزرگ‌ترین سمبل در روند متحد شدن و یکپارچگی اروپا و بزرگ‌ترین تلاش برای یکسان‌سازی واحدهای پولی در جهان است. کشش به سمت پول واحد نماد هویت مشترک اروپا و سمبل وحدت آن است. یورو پول واحد اروپا از اول ژانویه ۲۰۰۲ در ۱۲ کشور عضو اتحادیه اروپا به گردش درآمد و رسماً به عنوان پول رایج کشورهای عضو مطرح شد. گفته می‌شد که ایجاد پول مشترک به وحدت سیاسی و رونق اقتصادی اروپا کمک خواهد کرد. یکپارچگی پولی یکی از آخرین و مهم‌ترین مراحل اتحاد اقتصادی و در نهایت سیاسی اروپاست.
ماهیت اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا بیشتر یک سازمان بین‌المللی است تا یک دولت فدرال و یک ساختمان پیوندی و چند رگه و یک ترکیب مختلط از عوامل بین‌دولتی و فوق‌ملی دارد. کمیسیون، پارلمان و دیوان دادگستری اروپا صور فوق ملی آن و شورای اروپایی وجه دیگر آن است. قوانین اتحادیه اروپا الزامی و اجباری است و بر قوانین داخلی کشورهای عضو تفوق و برتری دارد.
در حال حاضر اتحادیه اروپا از ۲۷ کشور تشکیل شده و این کشورها روی هم رفته تقریباً ۵۰۰ میلیون نفر جمعیت دارند. کشورهای بیشتری از جمله ایسلند، کرواسی وترکیه نیز مایلند عضو اتحادیه اروپا شوند.
تصویر ماهواره‌ای از قاره اروپا
ابراهیم شیبانی

این مقاله دربارهٔ اقتصاددان ایرانی است. برای کارگردانی با این نام، ابراهیم شیبانی (کارگردان) را ببینید.
| ابراهیم شیبانی | ابراهیم شیبانی |
| --- | --- |
چهاردهمین رئیس کل بانک مرکزی ایران: چهاردهمین رئیس کل بانک مرکزی ایران
دوره مسئولیت ۷ اردیبهشت ۱۳۸۲ – ۱۴ شهریور ۱۳۸۶: دوره مسئولیت ۷ اردیبهشت ۱۳۸۲ – ۱۴ شهریور ۱۳۸۶
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمیمحمود احمدی‌نژاد
قائم‌مقام: محمدجواد وهاجی
پس از: سید محسن نوربخش
پیش از: طهماسب مظاهری
سفیر ایران در اتریش: سفیر ایران در اتریش
دوره مسئولیت ۱۳۸۷ – ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۱۳۸۷ – ۱۳۹۱
پس از: سید محسن نبوی
پیش از: حسن تاجیک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۷ خورشیدی گرمه، شهرستان خور و بیابانک، استان اصفهان
ملیت: ایرانی
همسر(ان): زهرا افشاری
محل تحصیل: لیسانس و فوق لیسانس اقتصاد از دانشگاه تهران دیپلم عالی آمار از مؤسسه مطالعات اجتماعی لاهه فوق لیسانس و دکترای اقتصاد از دانشگاه ایندیانا
پیشه: سیاستمدار، استاد دانشگاه تهران
تخصص: اقتصاددان
امضا: 
ابراهیم شیبانی (۱۳۲۷ خورشیدی) استاد اقتصاد دانشگاه تهران، رئیس کل پیشین بانک مرکزی ایران از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۶ و همچنین سفیر سابق ایران در اتریش از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ است.