عباس لسانی
زندگی > پس از سال ۲۰۲۰

در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۱1، یوسف کاری، فعال ملی فرهنگی که در زندان نگهداری می‌شد، به دلیل رفتار بد دستیار دادستان و انتقال از بخش خود به بخش قرنطینه، اعتصاب غذا را آغاز کرد. او این اقدام را به عنوان اعتراض به این شرایط انجام داد. به حمایت از او، از ۱۸ ژانویه، عباس لسانی که در زندان اردبیل بود نیز دست به اعتصاب غذا زد. بعداً برای حمایت از یوسف کاری، سیامک میرزایی که در زندان اوین بود و همچنین برادران علی و رضا واثقی که در زندان اردبیل نگهداری می‌شدند، نیز به اعتصاب غذا پیوستند. عباس لسانی از ۲۰ ژانویه اعتصاب خشک را آغاز کرد. یوسف کاری که از ۱۷ ژانویه اعتصاب خشک را آغاز کرده بود، در شب ۲۰ ژانویه پس از بازگشت به بخش خود از بخش قرنطینه، اعتصاب غذا را متوقف کرد. پس از آن، فعالان سیاسی که به حمایت از او اعتصاب کرده بودند نیز به اعتصاب خود پایان دادند.
در ماه مه ۲۰۲۱، در دوران زندان، یوسف کاری دچار درد شدید کمر و زانو شد. به دلیل بی‌اثر بودن داروها و درمان‌های ارائه‌شده توسط پزشکان زندان، در ۲۵ مه به بیمارستان منتقل شد، اما همان روز پس از معاینه دوباره به زندان بازگردانده شد.
در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۱، او در اعتراض به فشارهایی که توسط مقامات زندان بر زندانیان اعمال می‌شد، دوباره اعتصاب غذا کرد. طبق قوانین ایران، بخش زندانیان سیاسی باید از سایر زندانیان جدا باشد، اما به دلیل اینکه دادگاه‌ها و زندان‌های ایران فعالان سیاسی و اجتماعی را به عنوان زندانیان امنیتی تلقی می‌کنند، این قانون را رعایت نمی‌کنند. بنابراین، این زندانیان را در کنار مجرمان خطرناک قرار داده و فشارهای روانی بر آنان افزایش می‌یابد. بعداً یوسف کاری نیز برای حمایت از عباس لسانی اعتصاب غذا کرد. از 13 ژوئن، هر دو اعتصاب غذای خشک را آغاز کردند. در ۱۳ ژوئن، برادران علی و رضا واثقی و مهرداد شیخی که در زندان اردبیل بودند نیز به اعتصاب غذا پیوستند. . پنج فعال ملی که در اعتصاب غذا بودند، به بخش قرنطینه زندان منتقل شدند و تماس تلفنی با خانواده‌هایشان نیز ممنوع شد. در ۱۴ ژوئن، برای حمایت از زندانیان اعتصاب‌کننده، فعالان ملی که در زندان اوین تهران بودند، یعنی سیامک میرزایی، کیانوش اصلانی و بهنام شیخی، نیز به اعتصاب غذا پیوستند. بعدها خالد پیرزاده، حسین هاشمی و محمد ترکمانی که در تهران زندانی بودند نیز به این اعتصاب پیوستند. در ۱۶ ژوئن، سیامک میرزایی، کیانوش اصلانی و توحید امیر امینی که در زندان اوین تهران به حمایت از اعتصاب غذا پیوسته بودند، به بازداشتگاه تحقیقات وزارت اطلاعات (بند 209) منتقل شده و به مدت ۳ ساعت بازجویی شدند. سپس، مدیریت زندان با خواسته‌های عباس لسانی موافقت کرد و زندانیانی که مرتکب جرایم سنگین و خطرناک شده بودند را از بخش هفتم که زندانیان سیاسی در آن نگهداری می‌شدند، خارج کرد. این فعالان نیز به اعتصاب غذای خود پایان دادند. برادران علی و رضا واثقی که به دلیل اعتصاب غذا به بخش قرنطینه منتقل شده بودند، در ۲۵ ژوئن به بخش‌های قبلی خود بازگردانده شدند.
در ۳۰ اوت ۲۰۲۱، یوسف کاری با وثیقه ۸۰۰ میلیون تومانی به مدت چهار روز برای درمان به مرخصی رفت. اما در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ دوباره به زندان بازگردانده شد.
در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱، علیرضا فرشی اعلام کرد که به دلیل احکام ظالمانه و غیرعادلانه قاضیان در دادگاه‌های ایران و همچنین محرومیت ترک‌ها از آموزش به زبان مادری در مدارس، به مدت ۳ روز دست به اعتصاب غذا خواهد زد. پس از آن، عباس لسانی و ۷ زندانی دیگر نیز به حمایت از علیرضا فرشی به این اعتصاب پیوستند.
عباس لسانی که از نارسایی قلبی و فشار خون بالا رنج می‌برد، در ماه اکتبر ۲۰۲۱.  برای معاینه به کلینیکی خارج از زندان منتقل شد. سپس در ۴ نوامبر برای معاینه به پزشکی قانونی اردبیل منتقل شد. گزارش شد که به دلیل نتایج آزمایش‌های او و نیاز فوری به عمل دیسک کمر، تحت معاینه قرار گرفته است. در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲، او دوباره برای معاینه به پزشکی قانونی اردبیل برده شد. در گزارش کمیسیون پزشکی، ضرورت جراحی دیسک‌های بین مهره‌ای او مورد تأکید قرار گرفت. به همین دلیل، عباس لسانی از ۱۳ فوریه ۲۰۲۲ به مدت ۶ ماه برای درمان در خارج از زندان به مرخصی رفت. پس از مرخصی، فعالان ملی از شهرهایی چون تبریز، ارومیه، اردبیل، پارس‌آباد و مشگین‌شهر، در تاریخ‌های ۱۵، ۲۰ و ۲۵ فوریه به دیدار عباس لسانی در خانه‌اش رفتند. عباس لسانی در ۹ آوریل ۲۰۲۲ در بیمارستان ولیعصر تبریز تحت عمل جراحی دیسک کمر قرار گرفت. دومین عمل جراحی او در ۲۴ مه انجام شد. با وجود درخواست و نظر پزشک پزشکی قانونی، دادستان اردبیل با تمدید مرخصی پزشکی او موافقت نکرد و عباس لسانی در ۲۷ اوت به زندان اردبیل بازگردانده شد.
فعال ملی آذربایجانی در ۲۱ فوریه ۲۰۲۳، پس از اعلام "عفو عمومی" توسط سیستم قضایی، از زندان اردبیل آزاد شد و بلافاصله به شهر یزد تبعید شد. اما او از حکم تبعید سرپیچی کرده و به شهر اردبیل بازگشت، جایی که دیگر فعالان ملی از او استقبال کردند.