stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ال‌جیی‌ای ۱۲۰۰

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: LGA
ارتباطات: 1200
پردازنده‌ها: Comet Lake Rocket Lake
پیشین: LGA 1151
پسین: LGA 1700
پشتیبانی حافظه: DDR4
این جستار بخشی از سری سوکت سی‌پی‌یو است.: این جستار بخشی از سری سوکت سی‌پی‌یو است.
اِل‌ جی اِی ۱۲۰۰ (به انگلیسی: LGA 1200) یک سوکت سازگار با ریزپردازنده اینتل برای پردازنده‌های رومیزی کامت لِیک و راکت لِیک است که در Q2 2020 منتشر شد.
ال‌جیی‌ای ۱۲۰۰ به عنوان جایگزینی برای ال‌جیی‌ای ۱۱۵۱ (معروف به سوکت H4) طراحی شده‌است. ال‌جیی‌ای ۱۲۰۰ یک آرایه مشبک کفه با ۱۲۰۰ پین بیرون‌زده برای تماس با پدهای پردازنده است. این سوکت از طراحی اصلاح‌شدهٔ ال‌جیی‌ای ۱۱۵۱ با ۴۹ پینِ بیشتر استفاده می‌کند و باعث بهبود تحویل توان و پشتیبانی از ویژگی‌های افزایشی ورودی/خروجی آینده می‌شود. موقعیت پین ۱ همان است که در پردازنده‌های نسل قبل وجود داشت، اما کلیدزنی سوکت به چپ (قبلاً سمت راست بود) تغییر داده شده‌است، و باعث می‌شد پردازنده‌های کامت لِیک از نظر الکتریکی و مکانیکی با تراشه‌های قبلی ناسازگار باشند.
بایوستار، ایسوس، ای‌اس راک، گیگابایت و ام‌اس‌آی مادربردهای خود را بر اساس چیپست اینتل Z490 از پشتیبانی نسل یازدهم CPUهای رومیزی اینتل راکت لِیک تأیید کرده. پشتیبانی کامل PCIe 4.0 برای مارک‌های منتخب تأیید شده‌است. ایسوس پشتیبانی از PCIe 4.0 در ام.۲ را شامل نمی‌شود و مانع پشتیبانی از اس‌اس‌دی‌های PCIe gen 4.0NVMe می‌شود.
گرماگیر

۴ سوراخ برای چفت‌سازی (به انگلیسی: fastening) گرماگیر به مادربرد در یک مربع با طول جانبی ۷۵ میلی‌متر برای سوکت‌های اینتل ال‌جیی‌ای ۱۱۵۱، ال‌جیی‌ای ۱۱۵۵، ال‌جیی‌ای ۱۱۵۰، ال‌جیی‌ای ۱۱۵۶ و LGA 1200 قرار داده شده‌است؛ بنابراین راه‌حل‌های خنک‌سازی بایستی تعویض‌پذیر (به انگلیسی: interchangeable) باشند.
پدهای اینتل Core i9 10900K
تیمو کرن

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  هوکنهایم
قد:  1.79 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  FV 08 Hockenheim
۰۰۰۰–۲۰۰۸:  باشگاه فوتبال کارلسروهه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال کارلسروهه II |  ۶۰ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال کارلسروهه |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال آستوریا والدورف |  ۱۰۰ |  (۲۵) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال والدهوف مانهایم |  ۲۸ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲ |  ۱۰۳ |  (۳۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۳. 
تیمو کرن (انگلیسی: Timo Kern؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه اشاره کرد.
گویش‌های یونانی باستان

یونانی باستان در دوران باستان کلاسیک، قبل از گسترش یونانی رایج کوین در دوره هلنیستی، به گونه‌های زبانی مختلفی تقسیم شده بود.
بیشتر این گونه‌ها فقط از روی کتیبه‌ها شناخته می‌شوند، اما تعداد کمی از آنها، عمدتاً ایولیک، دوریک و ایونیک، در متون رسمی ادبی نیز در کنار شکل رایج آتیک، یونانی ادبی نشان داده می‌شوند.
به همین ترتیب، یونانی جدید به چندین گویش تقسیم می‌شود که بیشتر آنها از یونانی کوین نشئت گرفته شده‌است.
منشأ

اولین گویش شناخته شده یونانی یونانی میسانی است، گونه‌های یونان جنوبی / شرقی که از الواح Linear B تولید شده توسط تمدن مایکنایی عصر برنز متاخر در اواخر هزاره دوم قبل از میلاد گواهی شده‌است. توزیع کلاسیک گویش‌ها با مهاجرت‌های دوران آهن اولیه  پس از فروپاشی تمدن مایکنایی ایجاد شد. برخی از سخنرانان زبان مایکنایی به قبرس آواره شدند در حالی که برخی دیگر در Arcadia باقی ماندند و باعث ایجاد گویش Arcadocypriot شدند. این تنها گویش با سابقه شناخته شده از عصر مفرغ است. لهجه‌های دیگر باید قبل از اشکال تأیید شده آنها باشند، اما رابطه نمونه‌ها با مایکنی هنوز کشف شده‌است.
ایولیک در سه زیرشاخه صحبت می‌شود: یکی، لزبیین، در جزیره لزبوس و ساحل غربی آسیای صغیر در شمال اسمیرنا. دو مورد دیگر، بئوتیایی و تسالالیایی، در شمال شرقی سرزمین اصلی یونان (در بئوتیا و تسالالیا) صحبت می‌شدند.
حمله دوریان یونانی دوریک را از مکانی احتمالی در شمال غربی یونان تا سواحل پلوپونس گسترش داد. به عنوان مثال، به اسپارتا، به کرت و به جنوبی‌ترین قسمت‌های ساحل غربی آسیای صغیر. یونانی شمال غربی گاهی اوقات به عنوان یک گویش جداگانه دسته‌بندی می‌شود، و گاهی تحت Doric قرار دارد. بیشتر دانشمندان مقدونی را گویش دیگری از یونان می‌دانند که احتمالاً مربوط به یونانی دوریک یا شمال غربی است.
یونی بیشتر در امتداد ساحل غربی آسیای صغیر، از جمله Smyrna و منطقه جنوب آن، بلکه در اوبه نیز صحبت می‌شد. هومر را ایلیاد و اودیسه در نوشته شده بود هومری یونانی (یا حماسه یونانی)، یک شرق یونانی اوایل ترکیب یونی و Aeolic ویژگی‌های. یونانی آتیک، یک گویش فرعی یا خواهری از یونیک، برای قرن‌ها زبان آتن بود. از آنجا که آتیک قبل از فتوحات اسکندر بزرگ و پس از آن ظهور هلنیسم در مقدونیه پذیرفته شد، به گویش «استاندارد» تبدیل شد و به کویین تبدیل شد.
ادبیات

ادبیات یونان باستان با گویش‌هایی ادبی نوشته شده که از لهجه‌های خاص منطقه ای یا باستانی اقتباس شده‌است. نویسندگان یونان باستان لزوماً با گویش بومی خود نمی‌نوشتند، بلکه لهجه ای را انتخاب می‌کردند که برای نوع ادبیاتی که می‌نوشتند، مناسب یا سنتی باشد (نگاه کنید به belles-lettres). همه گویش‌ها شعر در آنها سروده شده‌است، اما فقط آتیک و یونی دارای آثار منثور کامل تأیید شده هستند.
یونانی هومری در اولین شعرهای حماسی، ایلیاد و ادیسه و سرودهای هومری، که به‌طور سنتی به هومر نسبت داده می‌شود و با هگزامتر داکتیلی نوشته می‌شود، استفاده شده‌است. هومریس گویشی ادبی است که دارای عناصر یونی، ایولی و آرکادوسایپوریایی است. هزیود با استفاده از یک گویش مشابه، و نویسندگان بعدی تقلید هومر در حماسه‌های خود، مانند آپولونیوس Rhodius در Argonautica و Nonnus در Dionysiaca. هومر انواع دیگر شعر را نیز تحت تأثیر قرار داد.
اولین بار از یونیک در Archilochus of Paros استفاده می‌شود. این گویش شامل نخستین نثرهای یونانی، از جمله هلاکلیتوس و فیلسوفان یونیک، هکتائوس و لوگرافها، هرودوت، دموکریتوس و بقراط است. شعر الجیک از ایونیا سرچشمه می‌گرفت و همیشه نوشتن آن به زبان ایونی ادامه داشت.
دوریک گویش متعارف غزل سرایی کرال است که شامل آلکمن لاکونی، تیبان پیندار و آوازهای کرال تراژدی آتیک (استاسیما) است. چند شاعر و غزل و لطیفه و کلمات قصار در این گویش نوشت، مانند Ibycus از Rhegium و لئونیداس تارنتومی. نویسندگان زیر به زبان دوریک نوشتند، که به صورت قطعه ای حفظ شده‌است: شاعر طنز Epicharmus و نویسندگان کمدی ایتالیای جنوبی (نمایش نامه phlyax)، نویسنده غذای میتاکوس و ارشمیدس.
Aeolic یک گویش غزلی منحصراً شاعرانه است که توسط Sappho و Alcaeus برای لزبین (Aeolic) و Corinna از Tanagra برای Boeotian نشان داده می‌شود.
Thessalic (Aeolic)، شمال غربی دهاتی، Arcado قبرس و فیلیان هرگز گویش ادبی تا حدی توسط تقلید خنده دار از تبدیل شد و تنها از کتیبه شناخته شده‌است، و آریستوفان و فرهنگ نویسان.
اتاق زیر شیروانی مناسب توسط استفاده شد سخنوران اتاق زیر شیروانی، Lysias، ایسوکراتس، Aeschines و دموستن، فلاسفه افلاطون و ارسطو و مورخ گزنفون. توسیدیدس در Old Attic نوشت. نمایشنامه نویسان تراژیک، آشیلوس، سوفوکلس و اوریپیدس به زبان شاعرانه مصنوعی می‌نوشتند، و نمایشنامه نویس کمیک ارسطوفان به زبانی با عناصر بومی می نوشت.
دسته‌بندی > دسته‌بندی باستانی

قدیمی‌ها این زبان را به سه ژن یا چهار گویش دسته‌بندی می‌کردند: یونی مناسب، یونی (آتیک)، ایولی، دوریک و بعداً زبان پنجم، کوین. گرامرها عمدتاً بر روی گویشهای ادبی و کلمات جداگانه تمرکز می‌کنند. مورخان ممکن است گویش‌ها را به دلایل اسطوره ای / تاریخی دسته‌بندی کنند نه دانش زبانی. طبق گفته استرابون، "Ionic همان آتیک و Aeolic همان Doric است - در خارج از استخر، همه یونانیان ائولیایی بودند به جز آتنیایی‌ها، مگاریایی‌ها و دوریایی‌هایی که در مورد پارناسوس زندگی می‌کنند - در پلوپونس، آخائیان نیز ائولیایی بودند اما فقط Eleans و Arcadians به صحبت‌های Aeolic ادامه دادند ". با این حال، برای اکثر قدیمی‌ها، ایولیک مترادف با ادبیات لزبیک بود. استفانوس از بیزانس ، بئوتیان را ائولیک و اتولیایی را دوریک توصیف کرد. نکته قابل توجه نادانی منابع، به استثنای فرهنگ نویسان، در مورد آرکادی، قبرسی و پامفیلی است.
سرانجام، برخلاف یونان جدید و انگلیسی، اصطلاحات رایج یونان باستان برای گفتار انسان ('glôssa' , 'dialektos' , 'phônê' و پسوند '-isti') ممکن است نسبت داده شود به جای هم گویش و هم زبان. با این حال، "dialektoi" جمع هنگامی استفاده می‌شود که گویش‌ها و کلمات عجیب و غریب توسط دستور زبان شناسان با اصطلاحات "lexeis" یا "glôssai" مقایسه و فهرست شوند.
دسته‌بندی > دسته‌بندی نوین

گویش‌های دوران باستان کلاسیک توسط مقامات مختلف کمی متفاوت گروه‌بندی شده‌اند. Pamphylian یک گویش حاشیه‌ای در آسیای صغیر است و گاهی اوقات بدون دسته‌بندی رها می‌شود. Mycenaean فقط در سال ۱۹۵۲ رمزگشایی شد و بنابراین در طرح‌های قبلی ارائه شده در اینجا گم شده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| شمال غربی، جنوب شرقی | ارنست ریش، موزه Helveticum (1955): یونانی شمالی یونانی دوریک / شمال غربی  ایولیک  پامفیلی؟  یونانی جنوبی یونی - آرکادی-قبرسی - ماینی | آلفرد هوبک: گروه شمال غربی یونانی دوریک / شمال غربی  ایولیک؟  مقدونی باستان؟  گروه جنوب شرقی یونیک - اتاق زیر شیروانی  Arcadocypriot |
| غربی،    {{سخ}} مرکزی،    {{سخ}} شرقی | A. Thumb , E. Kieckers ,    {{سخ}} Handbuch der griechischen Dialekte (1932): یونانی غربی گویشهای دوریک  گویش هخای  گویش الیس  یونان شمال غربی  یونانی مرکزی ایولیک Boiotic  سالیک  لزبیک  Arcadocypriot  یونانی شرقی یونیک  اتاق زیر شیروانی  پامفیلی | W. Porzig, Die Gliederung des indogermanischen Sprachgebiets (1954): یونانی غربی یونان شمال غربی  دوریک  ایولیک  یونانی شرقی یونیک - اتاق زیر شیروانی  Arcadocypriot |
یونان شرقی    {{سخ}} یونانی غربی: CD Buck , The Greek Dialects (1955):  گروه Attic - Ionic اتاق زیر شیروانی  یونیک یونیک شرقی  یونیک مرکزی  یونیک غربی یا ایوبویی  گروه Arcadocypriot آرکادی  قبرسی  پامفیلی  گروه Aeolic لزبین  تسالالیایی  بوئتیان  یونانی غربی گروه شمال غربی یونان فوکیان (از جمله دلفین)  لوکریایی  الین  کوین شمال غربی یونان  گروه Doric لاکونی و هراکلین  مسنی  مگاری  قرنتیان  آرگولیک  رودیان  کوان  Theran و Cyreneean  کریتی  دوریک سیسیلی
واج‌شناسی

گویشهای یونان باستان عمدتاً در مصوت‌ها متفاوت بودند.
واج‌شناسی > هیاتوس

از دست دادن آواهای واکه‌دار، صامت و w از پروتو-یونانی دو واکه با هم درآورده وقفه، شرایط اغلب «برخورد از حروف صدادار» نامیده می‌شود.  گذشت زمان، یونانی زبانان برای جلوگیری از چنین برخوردی تلفظ خود را تغییر می‌دادند و نحوه تغییر واکه‌ها گویش را تعیین می‌کرد.
به عنوان مثال، کلمه برای "خدای دریا" (بدون در نظر گرفتن زبان و فرهنگ از آن می‌آمد) در بعضی از فرم‌های ماقبل تاریخ * poseidāwōn (بود مضافٌ‌الیه * poseidāwonos). از دست دادن * صدادار W poseidāōn سمت چپ، که در هر دو پیدا شده‌است مسینی و هومری گویش. یونیان یونیک * a را به e (poseideōn) تغییر داد، در حالی که یونانی آتیک آن را به عنوان poseidōn منعقد کرد. در لهجه‌های دیگر متفاوت شد:[نیازمند منبع]
قرنتیان: potedāwoni> potedāni و potedān
Boeotian: poteidāoni
کریتی، رودی و دلفی: poteidān
لزبین: poseidān
Arcadian: posoidānos
لاکونی: pohoidān
به نظر می‌رسد این تغییرات برای قرار دادن یک واج واکه به جای دو واژه ایجاد شده‌است، فرایندی به نام "انقباض"، در صورت ایجاد واج سوم و "هایفرز" ("برداشتن") در صورت افتادن یک واج و نگهداری دیگری. گاهی اوقات، این دو واج مانند بعضی موارد مانند یونی نگهداری می‌شوند و گاهی اوقات اصلاح می شوند.
واج‌شناسی > آ

یک تغییر مصوت که گویشهای یونی و آتیکی را از بقیه متمایز می‌کند، تغییر ā () ᾱ) به ē (η) در Ionic، تغییر در همه موقعیت‌ها رخ داده‌است، اما در Attic، تقریباً در همه جا اتفاق افتاده‌است به جز بعد از e , i و r (ε, ι, ρ) یونانی هومری در بیشتر موارد نسخه یونیک را نشان می‌دهد تا نسخه آتیک. دهاتی و Aeolic نشان فرم اصلی با یک ᾱ)
Attic and Ionic mḗtēr (μήτηρ) doricr mā́tēr (μᾱ́τηρ) «مادر» (مقایسه لاتین māter)
اتاق زیر شیروانی neᾱníās (νεᾱνίᾱς) Ionic neēníēs (νεηνίης) «مرد جوان»
واج‌شناسی > ابلاوت

یکی دیگر از اصول دیالکتیساسیون آوازی، به دنبال سری‌های ablaut یا درجه‌های مصوت هند و اروپا است. زبان Proto-هند و اروپایی می‌تواند e (درجه الکترونیکی) را با o (درجه درجه) جایگزین کند یا از هیچ‌یک (درجه صفر) استفاده نکند. به‌طور مشابه، یونانی این مجموعه را به ارث برد، به عنوان مثال، ei , oi , i که به ترتیب نمرات e- , o- و صفر دیفتون هستند. آنها می‌توانند در اشکال فعلی مختلف ظاهر شوند – حال leípō (λείπω) «من ترک می‌کنم»، léloipa کامل (λέλοιπα) «من ترک کردم»، الیپون aorist (ἔλιπον) «من ترک کردم» – یا به عنوان اساس دیالیزاسیون مورد استفاده قرار می‌گیرد: Attic deíknȳmi (δείκνῡμι) «من اشاره می‌کنم» اما کریتین díknūmi (δίκνῡμι)
پسا هلنیستی

گویشهای یونان باستان نتیجه انزوا و ارتباط ضعیف بین جوامع ساکن در زمینهای شکسته بود. همه مورخان عمومی یونان به تأثیر زمین در توسعه دولت-شهرها اشاره می‌کنند. غالباً، توسعه توسعه زبانها باعث عدم تطبیق زبانهای دختران می‌شود. آن مرحله به زبان یونانی رخ نداد. در عوض یونانی استاندارد جای گویش‌ها را گرفت.
افزایش جمعیت و ارتباطات، سخنرانان را نزدیکتر در تماس قرار داده و آنها را تحت همان مقامات متحد می‌کند. یونانی آتیک در همه جا به زبان ادبی تبدیل شد. باک می‌گوید:
در چند قرن گذشته قبل از میلاد، گویش‌های منطقه ای جایگزین گویش‌های محلی شده‌است: کواین شمال غربی یونان، کوئه دورک و کوین آتیک. آخرین مورد در چند قرن اول میلادی جایگزین دیگران در سخنرانی مشترک شد. پس از تقسیم امپراتوری روم، نخستین یونانی مدرن حاکم شد، اگرچه نسخه ای از یونانی آتیک هنوز به‌طور انحصاری در مدارس آموزش داده می‌شد و تا اوایل قرن ۲۰ به عنوان زبان رسمی دولت خدمت می‌کرد. توزیع گویش به شرح زیر بود:
یونانی آتیک
کوینه
زبان یونانی بیزانس
یونانی جدید
دمکراتیک یونانی
کاتارووسا
یوانیک
یونانی قبرسی
یونانی کرت
یونانی جنوبی ایتالیا (Griko و Calabrian / Bovesian)، با حفظ برخی از عناصر دوریک
یونانی پونتیک، با حفظ برخی از عناصر یونی
یونانی کاپادوکیایی
رومانو-یونانی
یونانی دوریک
Doric Koiné
تساکونیان
به گفته برخی از محققان، تساکونیان تنها گویش یونانی مدرن است که از زبان دوریک، البته با تأثیری از کوین، سرچشمه می‌گیرد. برخی دیگر گویشهای ایتالیایی جنوبی را در این گروه گنجانده‌اند، گرچه شاید بهتر باشد آنها را ناشی از نسخه محلی کوین تحت تأثیر Dorican دانست.
یادداشت

↑  Sometimes called the Greek Dark Ages because writing disappeared from Greece until the adaptation of the Phoenician alphabet.
↑  First published in 1928, it was revised and expanded by Buck and republished in 1955, the year of his death. Of the new edition Buck said (Preface): this is virtually a new book." There have been other impressions, but no further changes to the text. The 1955 edition was at the time and to some degree still is the standard text on the subject in the United States. This part of the table is based on the Introduction to the 1955 edition. An example of a modern use of this classification can be found at columbia.edu as Richard C. Carrier's The Major Greek Dialects بایگانی‌شده  در اکتبر ۶, ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine.
↑  Two vowels together are not to be confused with a diphthong, which is two vowel sounds within the same syllable, often spelled with two letters. Greek diphthongs were typically inherited from Proto-Indo-European.
خواندن بیشتر

Bakker , Egbert J. ، ed. 2010 همدم زبان یونان باستان. آکسفورد: ویلی-بلک ول.
Christidis , Anastasios-Phoivos، ویرایش. ۲۰۰۷ تاریخچه یونان باستان: از آغاز تا اواخر دوران باستان. کمبریج، انگلستان: انتشارات دانشگاه کمبریج.
کلوین، استیون سی. ۲۰۰۷. یک خواننده یونانی تاریخی: مایکایی تا کوین. آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد.
هوروکس، جفری. ۲۰۱۰ یونانی: تاریخچه زبان و گویندگان آن. ویرایش دوم آکسفورد: ویلی-بلک ول.
پالمر، لئونارد آر. ۱۹۸۰. زبان یونانی لندن: Faber & Faber.
خواندن بیشتر > بررسی اجمالی

Griechische Dialekte und ihre Verteilung، سایت تیتوس، به آلمانی. لیست، نقشه، جدول ویژگی‌ها.
گویشهای یونانی، Kelley L. Ross. نقشه و شرح مختصر.
گزیده‌هایی از مارگالیت فینکلبورگ، "Greeks and Pre-Greeks: Aegean Prehistory and Greek Heroic Tradition" (PDF). (162 KiB) یکی از مباحث منشأ گویش‌ها است.
خواندن بیشتر > کتیبه‌ها

کتیبه‌های یونانی قابل جستجو. مجموعه قابل توجهی از کتیبه‌های یونان باستان به گویش‌های مختلف که توسط مؤسسه علوم انسانی پکارد منتشر شده‌است.
کتیبه‌های ذکر شده توسط منطقه، مرکز مطالعه اسناد باستانی.
حقیقت را باور نکن

حقیقت را باور نکن (به انگلیسی: Don't Believe the Truth) آلبومی از اوئیسیز است که در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد.
ینگی‌کند سیدلر

| ینگی‌کند سیدلر | ینگی‌کند سیدلر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۶′۵۹″شمالی ۴۸°۱۵′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۴۹۶۷°شمالی ۴۸٫۲۵۷۵۶°شرقی﻿ / 36.44967; 48.25756: مختصات: ۳۶°۲۶′۵۹″شمالی ۴۸°۱۵′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۴۹۶۷°شمالی ۴۸٫۲۵۷۵۶°شرقی﻿ / 36.44967; 48.25756
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: ایجرود
بخش: بخش مرکزی
دهستان: گلابر
جمعیت: ۱۲۸۴ نفر
ینگی‌کند سیدلر، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایجرود در استان زنجان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گلابر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۸۹۴ نفر (۳۷۶ خانوار) بوده‌است.
خانه زندی

| خانه زندی | خانه زندی |
| --- | --- |
نام: خانه زندی
کشور: ایران
استان: استان یزد
شهرستان: شهرستان میبد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۰۷۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۶
خانه زندی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان میبد، محله کوچک، کوچه علی‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حوزه انتخابیه کلی دلاویر

| حوزه انتخابیه اصلی دلاویر | حوزه انتخابیه اصلی دلاویر | حوزه انتخابیه اصلی دلاویر |
| --- | --- | --- |
 :  
| نماینده کنونی |  | جان کارنی (د) |
مساحت: ۲٬۴۸۹ mi²
توزیع: ۸۰٫۰% شهری، ۲۰٫۰% روستایی
جمعیت (۲۰۱۰ ): ۸۹۷٬۹۳۴
درآمد سرانه: ۵۷٬۳۵۷ دلار آمریکا
نژاد: ۶۸٫۹% سفیدپوست، ۲۱٫۴% سیاه‌پوست، ۸٫۲% هیسپانیک، ۱٫۵% دیگر
Cook PVI: D+7
حوزه انتخابیه کلی دلاویر یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت دلاویر قرار دارد.
خانه زعیم (ابوئی فعلی)

| خانه زعیم (ابوئی فعلی) | خانه زعیم (ابوئی فعلی) |
| --- | --- |
نام: خانه زعیم (ابوئی فعلی)
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: زاهدان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره پهلوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره پهلوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۵۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۰ آبان ۱۳۷۷
خانه زعیم (ابوئی فعلی) مربوط به دوره پهلوی است و در زاهدان، خیابان شریعتی، جنب علوم پزشکی واقع شده روبروی خانه شمسی از و این اثر در تاریخ ۲۰ آبان ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حسنی البرازی

| حسنی البرازی | حسنی البرازی |
| --- | --- |
نخست‌وزیر سوریه: نخست‌وزیر سوریه
دوره مسئولیت آوریل ۱۹۴۲ – ژانویه ۱۹۴۳: دوره مسئولیت آوریل ۱۹۴۲ – ژانویه ۱۹۴۳
پس از: حسن الحکیم
پیش از: جمیل الالشی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۹۵ حماه،  سوریه عثمانی
درگذشته: ۱۹۷۵ (۸۰ سال) ترکیه
تخصص: ، سیاستمدار
حسنی البرازی (به عربی: حسنی البرازی) (زاده ۱۸۹۵ – درگذشته ۱۹۷۵) در شهر حماه سوریه کردتبار از تاریخ آوریل ۱۹۴۲ - ژانویه ۱۹۴۳ تصدی نخست‌وزیری سوریه را برعهده داشت.
حسنک وزیر

| حسنک وزیر | حسنک وزیر |
| --- | --- |
وزیر: وزیر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حسن بن محمد میکالی نیشابور،
درگذشته: ۱۴ فوریه ۱۰۳۲ میلادی
حسن بن محمد میکالی شناخته شده به حسنک وزیر، آخرین وزیر سلطان محمود غزنوی بود که به دستور مسعود غزنوی و به فتوای خلیفهٔ بغداد، تحت عنوان قرمطی یا اسماعیلی، در روز ۲۴ بهمن سال ۴۱۰ خورشیدی،‌به دار آویخته شد.
امیر حسنک، از آل میکال از خاندان دیواشتیج شاهزادهٔ سغدی بود. سلطان محمود او را به خاطر دانش و تجربه‌اش به وزارت حکومت خویش منصوب کرد. حسنک در زمان حیات محمود به حج رفت و در هنگام بازگشت به دلیل ناامنی راه‌ها از مسیر مصر به غزنی برگشت. در مصر خلعت خلیفهٔ فاطمی مصر را که شیعهٔ اسماعیلی بود قبول کرده و در غزنی تسلیم سلطان محمود کرد. خلیفهٔ عباسی، حسنک را در واقع بخاطر قبول خلعت فاطمیان و به خدمت نرسیدن وی ولی در ظاهر و با بهانه کردن قرمطی‌گری ساختگی او از محمود خواست وی را تسلیم کند. سلطان محمود که به وزیرش اعتماد داشت و مطمئن بود که وی قرمطی نیست به خواست خلیفه جواب رد داد. ابوالفضل بیهقی می‌گوید که سلطان محمود نسبت به پافشاری خلیفه بر اعدام حسنک وزیر به خشم آمد و گفت:
«به این خلیفهٔ خرف شده بباید نبشت که من از بهر عباسیان انگشت در کرده‌ام در همهٔ جهان و قرمطی می‌جویم و آنچه یافته آید و درست گردد بردار می‌کشند، و اگر مرا درست شدی که حسنک قرمطی است خبر به امیرالمؤمنین رسیدی که در باب وی چه رفتی. وی را من پرورده‌ام و با فرزندان و برادران من برابر است. اگر وی قرمطی است من هم قرمطی باشم!»
پس از مرگ محمود غزنوی، حسنک وزیر از جمله کسانی بود که در به سلطنت رساندن محمد پسر محمود و برادر مسعود تلاش فراوان کرد. زمانی که محمد شکست خورد و مسعود غزنوی زمام امور را در دست گرفت، قرمطی‌گری وزیر پدرش را بهانه گرفته و به درخواست خلیفهٔ بغداد و با پافشاری بوسهل زوزنی، او را به دار آویخت.
"ذکر بر دار کردن حسنک وزیر" که در تاریخ بیهقی آمده‌است بی شک یکی از شاهکارهای نثر فارسی قرن پنجم است. در تاریخ بیهقی آمده‌است:
و حسنک را سوی دار بردند و بجایگاه رسانیدند. بر مرکبی که هرگزننشسته بود نشانیدند و جلادش استوار ببست و رسنها فرود آورد و آواز دادند که سنگ زنید. هیچ‌کس دست بسنگ نمی‌کرد و همه زار می‌گریستند، خاصه نشاپوریان. پس مشتی رند را زر دادند که سنگ زنند و مرد خود مرده بود، که جلادش رسن بگلو افکنده بود و خبه کرده. اینست حسنک و روزگارش و گفتارش، رحمه الله علیه، این بود که خود بزندگی گاه گفتی که: «مرا دعای نشاپوریان بسازد» و نساخت و اگر زمین و آب مسلمانان بغصب بستدند، نه زمین ماند بدو و نه آب و چندان غلام و ضیاع و اسباب و زر و سیم و نعمت، هیچ سودش نداشت. او رفت و آن قوم که این مکر ساخته بودند، نیز برفتند. … احمق مردی که دل درین جهان بندد، که نعمتی بدهد و زشت بازستاند… چون ازین فارغ شدند بوسهل و قوم از پای دار بازگشتند و حسنک تنها ماند، چنان‌که تنها آمده بود، از شکم مادر …
حسنک قریب هفت سال بر دار بماند، چنان‌که پایهایش همه فرو تراشیده و خشک شد، چنان‌که اثری نماند تا بدستوری فرود گرفتند و دفن کردند، چنان‌که کس ندانست که سرش کجاست و تن کجاست و مادرحسنک زنی بود سخت جگرآور. چنان شنیدم که دو سه ماه ازو این حدیث پنهان داشتند و چون بشنید جزعی نکرد، چنان‌که زنان کنند، بلکه بگریست بدرد، چنان‌که حاضران از درد وی خون گریستند. پس گفت: بزرگا، مردا، که این پسرم بود، که پادشاهی چون محمود این جهان بدو داد و پادشاهی چون مسعود آن جهان و ماتم پسر سخت نیکو بداشت.
شش قصیده در مدح وی از فرخی سیستانی در دیوان فرخی موجود است.
حوزه انتخابیه پنجاه‌ویکم کالیفرنیا

| حوزه انتخابیه پنجاه و یکمین کالیفرنیا | حوزه انتخابیه پنجاه و یکمین کالیفرنیا | حوزه انتخابیه پنجاه و یکمین کالیفرنیا |
| --- | --- | --- |
The district from 2003 to 2013 The district from 2003 to 2013: The district from 2003 to 2013 The district from 2003 to 2013
| نماینده کنونی |  | یوان وارگاس (د) |
مساحت: ۴٬۸۹۶ مایل مربع (۱۲٬۶۸۰ کیلومتر مربع) mi²
نژاد: ۱۴٫۴% سفیدپوست، ۶٫۸% سیاه‌پوست، ۸٫۱% آسیایی، ۶۸٫۵% هیسپانیک، 2.2% دیگر
Cook PVI: D+16
حوزه انتخابیه پنجاه‌ویکم کالیفرنیا یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت کالیفرنیا قرار دارد.
چپر (فاریاب)

| چپر | چپر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: فاریاب
بخش: مرکزی
دهستان: مهروئیه
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
چپر، روستایی از توابع بخش مرکزی، شهرستان فاریاب در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان مهروئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
چپدر

| چپدر | چپدر |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۵۸′۲۹″شمالی ۴۸°۵۱′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۹۷۴۷۲°شمالی ۴۸٫۸۵۴۴۴°شرقی﻿ / 33.97472; 48.85444: مختصات: ۳۳°۵۸′۲۹″شمالی ۴۸°۵۱′۱۶″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۹۷۴۷۲°شمالی ۴۸٫۸۵۴۴۴°شرقی﻿ / 33.97472; 48.85444
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: بروجرد
بخش: مرکزی
دهستان: دره‌صیدی
جمعیت: ۷۲ (۱۳۸۵)
چپدر روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان دره‌صیدی در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت چپدر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۲ نفر بوده‌است که از این میان ۳۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۱۵ خانوار دارد.
الجواهر فی تفسیرالقرآن الکریم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): طنطاوی جوهری
تفسیر الجواهر فی تفسیر القرآن کریم توسط طنطاوی جوهری مفسر و عالم دینی در سده سیزدهم و چهاردهم نگاشته شده‌است. این تفسیر به خاطر نام مؤلف به تفسیر طنطاوی نیز شهرت دارد. این تفسیر با شیوه ترتیبی و به زبان عربی نگارش شده و مشهورترین تفسیر کامل با گرایش علوم تجربی است.
تفسیر الجواهر در ۲۵ جلد به علاوه یک جلد پیوست نگارش شده و در آن برخی از بدایع هستی را که در تفسیرش نیامده، اورده است.
مولف

طنطاوی جوهری در سال ۱۸۶۲ در روستای عوض الله حجازی در مصر سفلی متولد شد و در همانجا تا پانزده سالگی به مکتب خانه رفت. سپس برای تکمیل دروس خود به ابتدا به الازهر و سپس به دارالعلوم رفت. و بعد از اتمام درس به کار معلمی در مدارس و سپس دانشگاه مشغول می شود. طنطاولی در سال ۱۹۱۴ بعلت اینکه برخی از میهمانان را در دارالعلوم عامل انگلیس عنوان میکند از آنجا برکنار می شود. و به حزب ملّی گرا (الحزب الوطنی)  می پیوندد. وی در سال ۱۹۲۲ در حالی که شصت سال داشت بازنشسته شد و تدریس را رها کرد و تا سال ۱۹۳۵ به نگارش تفسیر مشغول شد. طنطاوی در ژانویه ۱۹۴۰, در حالی که نزدیک به ۷۸ سال داشت فوت میکند.