stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مینیماکس
الگوریتم مینیماکس با حرکت‌های جایگزینی

یک الگوریتم مینیماکس یک الگوریتم بازگشتی برای انتخاب حرکت بعدی در یک بازی n نفری است که معمولاً بازی‌ها دو نفره است. هر مقدار، به هر موقعیت یا مکان از بازی وابسته است. این مقدار بوسیلهٔ تابع ارزیابی موقعیت محاسبه می‌شود و مطلوبیت رسیدن به آن موقعیت را برای یک بازیکن نشان می‌دهد. سپس بازیکن مینیمم مقدارهای نتایج موقعیت‌های احتمالی حاصل ٬از حرکت‌های پیش روی حریف را ماکزیمم می‌کند. اگر نوبت حرکت A باشد A به هر حرکت مجاز در آن موقعیت یک مقدار می‌دهد.
یک روش تخصیص ممکن شامل اختصاص دادن یک برد مشخص برای A مانند ۱ و برای B مانند -۱ می‌باشد. این منتهی می‌شود به تئوری بازی‌های ترکیبیاتی که بوسیلهٔ جان هورتون کانوی توسعه داده شده. یک جایگزین از قانونی استفاده می‌کند که اگر نتیجهٔ یک حرکت یک برد فوری برای A باشد یک مقدار متناهی مثبت را به متغیر جایگزینی اختصاص می‌دهد و اگر یک برد فوری برای B باشد یک مقدار متناهی منفی را اختصاص می‌دهد. مقدار A از هر حرکت دیگری، مینیمم مقداری که از هر پاسخ محتمل B نتیجه شده می‌باشد. به این دلیل A را بازیکن حداکثری و B را بازیکن حداقلی می‌نامند؛ بنابراین نام این الگوریتم مینیماکس است. در الگوریتم بالا یک مقدار مثبت یا منفی متناهی به هر کدام از موقعیت‌ها اختصاص داده خواهد شد. به همین خاطر مقدار هر موقعیت مقدار موقعیت پیروزی یا شکست نهایی خواهد بود. اغلب این تنها احتمالی است که در انتهای هر بازی پیچیده مثل شطرنج رخ می‌دهد. زیرا به صورت محاسباتی، عملی نیست که تا انتهای بازی در پیش بگیریم، مگر به سمت انتهای بازی و به موقعیت‌های به جای آن، مقدارهای متناهی داده می‌شود که تخمین زده می‌شود که کدام بازیکن می‌برد.
این می‌تواند توسعه داده شود، اگر بتوانیم یک تابع ارزیابی اکتشافی نگه داریم که مقدارهایی را به حالت‌های غیر نهایی بازی بدون در نظر گرفتن دنبالهٔ کامل احتمالی می‌دهد. سپس می‌توانیم الگوریتم مینیماکس را محدود کنیم تا فقط به یکسری حرکات مشخص پیش رو نگاه کنیم. به این عدد، عدد پیش‌بینی می‌گویند که با “تاو”(پایلز) اندازه‌گیری می‌شود.
این الگوریتم می‌تواند به عنوان جستجوی راس‌های یک درخت بازی در نظر گرفته شود. ضریب انشعاب مفید برای درخت، میانگین بچه‌های هر راس است (برای مثال میانگین حرکات مجاز در یک موقعیت). تعداد راس‌هایی که می‌توان جستجو کرد معمولاً به صورت نمایی با عدد پای افزایش میابد. (اگر حرکت‌های اجباری یا موقعیت‌های تکراری ارزیابی شود، کمتر از نمایی است) تعداد راس‌هایی که برای تحلیل یک بازی جستجو می‌شود حدوداً ضریب انشعاب است که به سمت قدرت تعداد پای‌ها افزایش میابد و این غیر عملی است که بازی مانند شطرنج را به‌طور کامل با الگوریتم مینیماکس تحلیل کنیم.

کارایی الگوریتم سادهٔ مینیماکس احتمالاً به‌طور چشمگیری بدون تأثیر روی نتیجه با استفاده از هرس آلفا بتا پیشرفت می‌کند. روش هرس ابتکاری دیگر هم می‌تواند استفاده شود اما تضمینی وجود ندارد که همهٔ آن‌ها نتیجه‌ای مشابه جستجوی غیر هرسی (un-pruned) دهد.

یک الگوریتم مینیماکس ساده می‌تواند به‌طور واضحی اصلاح شود تا علاوه بر نمرهٔ مینیماکس، کل تنوع اصلی را هم برگرداند.
شبه کد

شبه کدی برای الگوریتم مینیماکس با عمق محدود در زیر آورده شده.
function minimax(node, depth, maximizingPlayer)
    if depth = 0 or node is a terminal node
        return the heuristic value of node
    if maximizingPlayer
        bestValue := -∞
        for each child of node
            val := minimax(child, depth - 1, FALSE))
            bestValue := max(bestValue, val);
        return bestValue
    else
        bestValue := +∞
        for each child of node
            val := minimax(child, depth - 1, TRUE))
            bestValue := min(bestValue, val);
        return bestValue
 (* Initial call for maximizing player *)
 minimax(origin, depth, TRUE)
کد c++

//vector<int>adj[MAX_Size];
 int minimax(int node,int depth,bool maximizingPlayer){
    if(depth== 0||adj[node].size() ==1)return val[nod];//adj%5Bnode].size()==1 mean the node is a Leaf
    if(maximizingPlayer==1){
        int bestValue=-INF;
        for(int i=0;i<adj[node].size();i++){
            val=minimax(child,depth-1,0);
            bestValue=max(bestValue,val);
        }
        return bestValue;
    }
    else{
        int bestValue=+INF;
        for(int i=0;i<adj[node].size();i++){
            val=minimax(child,depth-1,1);
            bestValue=max(bestValue,val);
        }
        return bestValue;
    }
 }
 //(* Initial call for maximizing player *)
 //minimax(origin, depth, TRUE)
مینیماکس به‌طور جداگانه با هر کدام از دو بازیکن در کد برخورد می‌کند. با توجه به اینکه، مینیماکس به الگوریتم نگاماکس ساده می‌شود.
فرض کنید در یک بازی، در هر نوبت، هر بازیکن حداکثر دو گزینه برای حرکت بعدی خود پیش رو داشته باشد. الگوریتم ارائه شده درختی را مانند شکل زیر تولید می‌کند که در آن دایره‌ها نمایانگر حرکت‌های بازیکنی است که الگوریتم را اجرا می‌کند (بازیکن حداکثری) و مربع‌ها نمایانگر حرکت‌های بازیکن مقابل (بازیکن حداقلی) می‌باشد. همان‌طور که توضیح داده شد به دلیل محدودیت منابع محاسباتی، درخت در هر مرحله فقط ۴ حرکت را پیش‌بینی می‌کند.
درخت از یک تابع اکتشافی استفاده می‌کند. حرکت‌هایی که به برد بازیکن با مقدار حداکثر منجر می‌شود با مثبت بی‌نهایت مشخص شده‌اند و حرکت‌هایی که باعث برد بازیکن با مقدار حداقل می‌شود با منفی بی‌نهایت نشان داده شده‌است. برای مثال در سطر ۳ مقدار هر گره برابر مینیمم مقادیر فرزندان آن گره خواهد بود. برای مثال سمت چپ‌ترین گره در سطر سوم باید مینیمم بین ۱۰ و مثبت بی‌نهایت را به عنوان مقدار خود انتخاب کند بنابراین مقدار این گره ۱۰ خواهد شد.
مرحلهٔ بعدی بدست آوردن مقادیر گره‌های سطر دوم است که در این مرحله هر گره مقداری برابر با ماکسیمم مقادیر فرزندان خود خواهد داشت. به همین صورت این الگوریتم کار خود را ادامه می‌دهد و به صورت یک در میان ماکسیمم مقادیر فرزندان و مینیمم آن‌ها را به گره اختصاص می‌دهد تا این که به ریشهٔ درخت برسیم که در این مرحله باید ماکسیمم مقادیر فرزندان را به گره اختصاص دهیم (که در شکل با فلش آبی رنگ مشخص شده‌است) و این همان حرکتی است که بازیکن به منظور به حداقل رساندن انتخاب‌های حداکثری طرف مقابل باید انجام دهد.
مینیماکس و عدم قطعیت

زمانی که بازیکن دیگری وجود نداشته باشد، نظریهٔ مینیماکس تصمیم‌گیری را هم در بر می‌گیرد ولی در این حالت دنبالهٔ تصمیم‌گیری‌ها بر اساس حقایق و اتفاقات ناشناخته و نامعلوم می‌باشند. برای مثال تصمیم‌گیری برای اکتشاف یک معدن مستلزم صرف هزینه‌ای است که در صورتی که مواد معدنی موجود نباشند این هزینه هدر رفته‌است ولی در صورت وجود این مواد این هزینه کاملاً به‌صرفه است و موجب سودآوری می‌گردد. یک راه برای رویارویی با این مسئله این است که به آن به عنوان یک بازی با طبیعت نگاه کنیم و با ایده‌ای شبیه به چیزی که در قانون مورفی وجود دارد جلو برویم و از همان تکنیک‌هایی استفاده کنیم که در بازی «دو نفر با مجموع صفر» استفاده می‌کردیم.

مینیماکس در نظریهٔ تصمیم آماری

در نظریهٔ تصمیم آماری کلاسیک یک برآورد گر δ داریم که برای تخمین پارامتر θ از آن استفاده می‌کنیم. همچنین تابع ریسک
R(θ,δ) را معمولاً به عنوان انتگرال تابع شکست در نظر می‌گیریم و محاسبه می‌کنیم در صورتی که شرایط زیر برآورده شود δ̅ را مینیماکس می‌نامیم:
نظریهٔ تصمیم‌گیری غیر احتمالی

یکی از ویژگی‌های اصلی تصمیم‌گیری مینیماکس غیر احتمالی بودن آن است که در آن بر خلاف تصمیم‌گیری‌هایی که بر اساس مقادیر قابل انتظار و سودهای قابل پیش‌بینی انجام می‌شود، هیچ پیش فرضی راجع به احتمال وقوع پیشامدهای مختلف نداریم و صرفاً یک تحلیل از پیشامدهای ممکن را در نظر می‌گیریم و از آن استفاده می‌کنیم بنابراین در این روش در مقایسه با سایر تکنیک‌های تصمیم‌گیری می‌توانیم راحت‌تر فرضیاتمان را تغییر دهیم.

کاربردهای زیادی از این روش غیر احتمالی وجود دارد که از جملهٔ مهم‌ترین آن‍ها می‌توان به تاسف مینیماکس و نظریهٔ تصمیم‌گیری شکاف اطلاعات اشاره کرد.
علاوه بر این مینیماکس تنها به اندازه‌گیری‌های ترتیبی (که در آن نتایج بتوانند با یکدیگر مقایسه شوند) احتیاج دارد و در آن هیچ احتیاجی به اندازه‌گیری‌های فاصله‌ای نیست (که در آن نتایج شامل این هستند که این روش تا چه میزان بهتر یا بدتر از روش‌های دیگر است) و در نهایت یک دادهٔ ترتیبی را به عنوان خروجی می‌دهد.
نتیجه‌ای که از یک تحلیل مینیماکس به دست می‌آید به ما می‌گوید که آیا استراتژی مورد بحث مینیماکس است یا خیر، بدترین حالت و نتیجهٔ آن چیست و این که در بین بدترین نتایج کدام یک نسبت به بقیه کمتر بد است که در مقایسه با تحلیل‌هایی که بر اساس مقادیر قابل انتظار انجام می‌شود که در آن‌ها نتیجه به این صورت است که به ما می‌گوید که استراتژی مورد بحث به E(x)=n منجر می‌شود روش مینیماکس شفاف‌تر است و از آن می‌توانیم برای داده‌های ترتیبی استفاده کنیم.
جان فون نویمان
کلود براسر

| کلود براسر | کلود براسر |
| --- | --- |
Brasseur in 2013: Brasseur in 2013
نام هنگام تولد: Claude Pierre Espinasse
زادهٔ: ۱۵ ژوئن ۱۹۳۶ ‏(۸۸ سال) نوی-سور-سن، فرانسه
پیشه: بازیگر
آثار برجسته: The Police War (۱۹۷۹) La Boum (۱۹۸۰)
همسر(ها): Peggy Roche (۱۹۶۱－?, طلاق) Michèle Cambon (۱۹۷۰٫۱۱٫۱۴ －)
فرزندان: ۱
والدین: پیر براسور Odette Joyeux
جوایز: شوالیه لژیون دونور (۲۰۰۸)
کلود براسر (فرانسوی: Claude Brasseur‎، زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۳۶) بازیگر اهل کشور فرانسه است.
وی بازیگر فیلم‌هایی همچون ارکستر سرخ، ثریا، شوشو، بازیگران، کارآگاه، سینه‌های یخی، دسته جداافتاده‌ها، هفت گناه کبیره، مهمانی، مهمانی ۲، شاه‌میگو برای صبحانه و چشمان بدون چهره بوده است.
هیدروکسی کلروکین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Plaquenil
AHFS/Drugs.com: monograph
مدلاین پلاس: a601240
رده‌بندی داروهایبارداری:  D (Au), C (U.S.) 
روش مصرف دارو: Oral
کد ATC: P01BA02 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  داروی نسخه‌ای (UK), ℞-only (U.S.) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
نیمه‌عمر حذف: 1–2 months
دفع: Renal
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک (RS)-2-[{4-[(7-chloroquinolin-4-yl)amino]pentyl}(ethyl)amino]ethanol :  نام آیوپاک (RS)-2-[{4-[(7-chloroquinolin-4-yl)amino]pentyl}(ethyl)amino]ethanol 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۱۱۸-۴۲-۳ Y
پاب‌کم CID: ۳۶۵۲
دراگ‌بنک: DB01611 Y
کم‌اسپایدر: ۳۵۲۶ Y
UNII: 4QWG6N8QKH
KEGG: D08050 Y
ChEMBL: ChEMBL۱۵۳۵ Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8023135 
ECHA InfoCard: 100.003.864 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C18H26ClN3O۱
جرم مولی: ۳۳۵٫۸۷۲ g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES Clc1cc2nccc(c2cc1)NC(C)CCCN(CC)CCO :  SMILES Clc1cc2nccc(c2cc1)NC(C)CCCN(CC)CCO 
 InChI InChI=1S/C18H26ClN3O/c1-3-22(11-12-23)10-4-5-14(2)21-17-8-9-20-18-13-15(19)6-7-16(17)18/h6-9,13-14,23H,3-5,10-12H2,1-2H3,(H,۲۰٬۲۱) Y Key:XXSMGPRMXLTPCZ-UHFFFAOYSA-N Y :  InChI InChI=1S/C18H26ClN3O/c1-3-22(11-12-23)10-4-5-14(2)21-17-8-9-20-18-13-15(19)6-7-16(17)18/h6-9,13-14,23H,3-5,10-12H2,1-2H3,(H,۲۰٬۲۱) Y Key:XXSMGPRMXLTPCZ-UHFFFAOYSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
هیدروکسی کلروکین (به انگلیسی: Hydroxychloroquine) (HCQ) که با نام تجاری پلاکونیل Plaquenil و غیره فروخته می‌شود دارویی است که به منظور درمان انواع معینی از مالاریا به کار می‌رود. این دارو مشخصا برای مالاریای حساس به کلروکین به کار می‌رود. دیگر کاربردها عبارتند از درمان روماتیسم مفصلی، لوپوس اریتماتوس، و porphyria cutanea tarda.  به صورت قرص از دهان مصرف می‌شود.
این ترکیب شیمیایی در سال ۱۹۵۵ میلادی جهت مصارف دارویی در ایالات متحده تایید شد.این دارو به عنوان یکی از داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت به عنوان یک دارو ایمن و بسیار اثر بخش برای نظام سلامت قرار گرفت.
موارد مصرف

برای درمان مالاریا و آرتریت روماتوئید استفاده می‌شود.
موارد مصرف > درمان کرونا

با شیوع بیماری کروناویروس (COVID-19) هیدروکسی کلروکین به عنوان یک آزمایش تجربی برای این بیماری مورد استفاده قرار گرفت. البته در یک پژوهش علمی در آمریکا که در تاریخ ۲ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۹ برروی پرونده پزشکی ۳۶۸ بیمار در بیمارستان‌های ارتشی انجام شد نشان داد ۲۸ درصد بیماران کرونایی تحت تجویز هیدروکسی کلروکین درگذشته‌اند. این در حالی است که آمار مرگ نزد آن دسته از مبتلایان که تحت این دارو قرار نداشتند، تنها ۱۱ درصد بود. این پژوهش هم‌چنین روشن کرد که هیدروکسی کلروکین، موجب نشده که نیاز بیماران به دستگاه کمک تنفسی، کمتر از سایرین باشد.
در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۳۹۹ سه نفر از محققانی که روی مقاله‌ای علمی که در آن نسبت به ضررهای مصرف هیدروکسی کلروکین برای درمان کرونا هشدار داده شده بود، کار کرده بودند به منتقدان گفتند که قادر نیستند صحت ادعاهای خود را اثبات کنند چرا که شرکت سرجیفیر که سفارش دهنده این تحقیق بود اجازه تحقیق مستقل درباره داده‌های مورد استناد این پژوهش را نمی‌دهد. در پی انتشار این خبر مجله معتبر علمی لنست مقاله مذکور را حذف کرد. سازمان جهانی بهداشت هم که بر اساس همین تحقیق مطالعه بر روی فواید این دارو را متوقف کرده بود از سرگیری دوباره آن خبر داد. این مقاله که اکنون صحت آن زیر سؤال رفته، مدعی شده بود که نتیجه این تحقیق نشان داده که هیدروکسی کلروکین هیچ فایده‌ای برای بیماران کووید-۱۹ نداشته و حتی خطر بروز عوارضی چون آریتمی ضربان قلب و مرگ را بالا می‌برد.با این حال در ایران این دارو تجویز می شود و در نظر های قاطعی در مورد آن وجود ندارد.
عوارض جانبی

اختلالات بینایی (آسیب به شبکیه) از جمله می‌توان به تاری چشم تا مدت ۲ الی ۳ ساعت بعد از مصرف و گاهی باعث به وجود آمدن هاله نور در چشم فرد می‌شود، و گاهی هم باعث توهم‌های شدید[نیازمند منبع] می‌شود. سرگیجه، اختلالات خونی و ضعف عضلانی. شایع‌ترین عوارض جانبی، تهوع خفیف و گرفتگی معده در اوقات با اسهال خفیف است، گرفتگی شکم، اسهال، مشکلات قلبی، کاهش اشتها، سردرد، حالت تهوع و استفراغ باشد.
تیم آکروجت شاهین‌های نیمه شب

| شاهین‌های نیمه شب | شاهین‌های نیمه شب |
| --- | --- |
Midnight Hawks emblem: Midnight Hawks emblem
فعال: 1997~
کشور:  Republic of Finland
نقش: Aerobatic Display
اندازه: 4
پادگان/ستاد: Tikkakoski AB, Finland
فرماندهان: فرماندهان
شاهین‌های نیمه شب (Midnight Hawks)، یک تیم آکروجت فنلاندی است. این تیم توسط نیروی هوایی فنلاند سازماندهی شده است. هواپیمای مورد استفاده در این تیم جت آموزشی پیشرفته بی‌ای‌ئی سیستمز هاوک است.
تیم آکروجت شاهین‌های نیمه‌شب با چهار بی‌ای‌ئی سیستمز هاوک اجرای برنامه می کنند
لینک های خارجی

پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Midnight Hawks در ویکی‌انبار
شاهین نیمه شب
باشگاه هواداران لهستانی میدنایت هاکس
آدریان شیلر

| آدریان شیلر | آدریان شیلر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ فوریهٔ ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) کورنوال ، انگلستان
ملیت: انگلیسی
پیشه: بازیگر
آدریان شیلر (به انگلیسی: Adrian Schiller) (زاده ۲۱ فوریهٔ ۱۹۶۴) بازیگرانگلیسی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم دختر دانمارکی، خطاهای نرم‌افزاری، ریچارد دوم و به سیم آخر زدن تری پرچت اشاره کرد.
مولتیپل میلوما

Medical condition
| مولتیپل میلوما | مولتیپل میلوما |
| --- | --- |
عکاسی ریزنگاری of a plasmacytoma, the histologic correlate of multiple myeloma. H&E stain: عکاسی ریزنگاری of a plasmacytoma, the histologic correlate of multiple myeloma. H&E stain
تخصص: خون‌شناسی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: C90.0
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 203.0
آی‌سی‌دی-اُ:: M9732/3
اُمیم: ۲۵۴۵۰۰
دادگان بیماری‌ها: 8628
مدلاین پلاس: 000583
ئی‌مدیسین: med/۱۵۲۱
پیشنت پلاس: مولتیپل میلوما
سمپ: D009101
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
میلوم متعدد (به فرانسوی: Myélome) یا مولتیپل میلوما (به انگلیسی: Multiple myeloma) تکثیری بدخیم در پلاسماسل‌ها است که از یک کلون منفرد ایجاد می‌شود. تظاهرات آن به صورت درد استخوان یا شکستگی، نارسایی کلیه، استعداد به عفونت، کم خونی، هایپرکلسمی می‌باشد.
رشدهای ناهنجار پلاسماسل

رشدهای ناهنجار پلاسماسل، بیماری‌هایی هستند که در آن‌ها نوع خاصی از سلول‌های خونی بنام " پلاسماسل " (Plasma cell) سرطانی می‌شوند. این سلول‌ها از نوعی گلبول‌های سفید خون بنام لنفوسیت B ساخته می‌شوند، پلاسماسل‌ها تولیدکننده پادتن یا آنتی‌بادی‌ها هستند. هنگامیکه این سلول‌ها سرطانی می‌شوند ممکن است مقادیر متنابهی پادتن و ماده‌ای بنام " پروتئین - M " تولید کنند که در خون و ادرار یافت می‌شود. انواع متعددی از بدخیمی‌های پلاسماسل وجود دارد. شایع‌ترین آن " مالتیپل میلوما " نامیده می‌شود. پلاسماسل‌های بدخیم می‌توانند در استخوان تجمع کرده و توده‌های کوچکی بنام " پلاسموسیتوم " به وجود آورند.
علائم بالینی

در مولتیپل میلوما پلاسماسل‌های سرطانی در مغز استخوان یافت می‌شوند. مغز استخوان مولد گلبولهای قرمز، گلبولهای سفید و پلاکتها می‌باشد. افزایش سلول‌های سرطانی باعث کاهش سلول‌های خونی و نهایتاً کم خونی می‌شود. همچنین ممکن است پلاسما سل‌ها باعث شکسته شدن استخوان شوند. علائم شایع درد شدید و عمیق در استخوان‌های درگیر، کاهش وزن، علایم کم‌خونی نظیر ضعف، رنگ پریدگی، خستگی و تنگی نفس است. سندرم هیپرویسکوزیته (افزایش ویسکوزیته خون) از تظاهرات نادر است. کرایوگلبولین‌ها، ایمونو گلبولین‌هایی هستند که در درجه حرارت کمتر از ۳۷ درجه سانتیگراد تمایل به رسوب دارند. کرایوگلبولین‌های مونوکلونال معمولاً با یک اختلال هماتولوژیک مشخص همراه هستند و غالباً بدون علامت‌اند.
شیوع

این بیماری می‌تواند مغز همه استخوان‌ها را درگیر سازد ولی شایع‌ترین مکان‌های درگیری عبارتند از ران، کمر، لگن یا بالای بازو. این بیماری در مردان سنین ۷۰–۵۰ سال شایع‌تر است.
مولتیپل میلوما در کشاورزها و افرادی که با چوب و چرم و مشتقات نفتی کار می‌کنند، بیشتر دیده می‌شود.
با افزایش سن، ریسک ابتلا به بیماری هم بیشتر می‌شود.
وقوع مالتیپل میلوما در سن ۶۸ سالگی است و وقوع آن در سنین زیر ۴۰ سال نادر است.
بروز سالیانه آن ۴ نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر است.
در مردان شایع تر است و در سیاه پوستان دو برابر سایر نژادها دیده می‌شود
مالتیپل میلوما %۱ از سرطان‌های سفید پوستان و %۲ سرطان‌های سیاه پوستان را تشکیل می‌دهد.
۱۳٪ بدخیمی‌های خونی در سفیدپوستان و %۳۳ از بدخیمی‌های خونی در سیاه پوستان را مولتیپل میلوما تشکیل می‌دهد.
در کشورهای توسعه یافته شایع تر است ولی در همه جای دنیا با وجود متغیرهای زیاد، پروگنوزها مانند هم هستند.
مرحله بندی مولتیپل میلوما

مرحله I مولتیپل میلوما: در این مرحله، نسبتاً تعداد کمی از سلول‌های سرطانی در بدن پخش شده‌اند. تعداد گلبول‌های قرمز خون و میزان کلسیم خون طبیعی است. هیچ توده‌ای (پلاسموسیتوم) در استخوان یافت نمی‌شود. مقدار پروتئین - M در خون و ادرار بسیار ناچیز است. ممکن است بیماری علامت و نشانه بالینی نداشته باشد.
مرحله II مولتیپل میلوما: در این مرحله سلول‌های سرطانی به تعداد نه کم و نه زیاد در بدن پخش شده‌اند.
مرحله III مولتیپل میلوما: تعداد نسبتاً زیادی سلول‌های سرطانی در بدن پخش شده‌اند. همچنین ممکن است یک یا تعداد بیشتری از موارد زیر دیده شود:
۱- کاهش تعداد گلبول‌های قرمز که منجر به کم خونی شده‌است. ۲- میزان کلسیم خون به دلیل آسیب استخوان‌ها بسیار افزایش یافته‌است. ۳- بیش از ۳ توده استخوانی (پلاسماسیتوم) یافت می‌شود. ۴- مقادیر بالای پروتئین - M در خون یا ادرار دیده می‌شود.
درمان

تالیدومید همراه با دگزامتازون (خط اول درمان)، داروهای ضدسرطان (شیمی درمانی)، بیس فسفونات‌ها ازجمله زولدرونیک اسید و آلندرونیت، داروهای کورتونی، مسکن‌ها، آنتی‌بیوتیکها برای مقابله با عفونت‌ها و تزریق خون در صورت شدید بودن کم‌خونی، پیوند سلول‌های بنیادی مغز استخوان به روش اتولوگ و آلوژن قابل انجام است.
در صورتی‌که طحال بیمار بزرگ شده باشد، ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی برداشت طحال (اسپلنکتومی)(Splenectomy) پیدا کند. اگر میزان پروتئین - M موجود در خون خیلی زیاد باشد، ممکن است خون بیمار نیاز به تصفیه و تعویض پلاسما داشته باشد که تحت عنوان " پلاسما فرز (Plasmapheresis) نامیده می‌شود.
درمان > درمان با روش کریسپر

پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا با پذیرش دو داوطلب (که یکی از آن‌ها به مولتیپل میلوما و دیگری به سارکوم مبتلا بودند) که درمان‌های متداول نتوانسته بود جلوی پیشرفت بیماری آن‌ها را بگیرد، از روش کریسپر استفاده کرده و سلول‌های سیستم دفاعی بدن آن‌ها را با نمونه‌های دستکاری و تقویت شده جایگزین نمودند.
البته هنوز از میزان تأثیرگذاری روش جدید در درمان سرطان این دو داوطلب اطلاعی در دست نیست و محققان اظهار داشته‌اند که تا پایان دوره درمانی و همچنین آزمایش کریسپر روی ۱۶ داوطلب دیگر، جزئیات پژوهش منتشر نخواهد شد.
در آزمایش اخیر، سلول‌های دفاعی بیماران خارج از بدن آن‌ها دستکاری شده و سپس به بدن بازگشته‌اند. دانشمندان هنوز موفق به دستکاری ژنتیکی سلول‌های داخل بدن نشده‌اند.
درمان > درمان با استفاده از xpovio به کمک دگزامتازون

اخیراً FDA این درمان را تأیید کرده که البته می‌بایست به بیمارانی که حداقل چهار درمان نا موفق را تجربه کرده‌اند تجویز شود
ref>https://www.statnews.com/2019/07/03/fda-approves-new-multiple-myeloma-drug-despite-toxicity-concerns/</ref>
تی‌ان‌تی

برای دیگر کاربردها، تی‌ان‌تی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
تری‌نیتروتولوئن یا تی‌ان‌تی (TNT) یا تروتیل یک مرکب هیدروکربن معطر با بوی تلخ بلوری و زرد رنگ است که در ۳۵۴ درجه کلوین ذوب می‌شود. تی‌ان‌تی ماده منفجره است که سرعت انفجار آن ۷۰۲۸ متر بر ثانیه می‌باشد و در بسیاری از ترکیبات انفجاری بکار می‌رود. تی‌ان‌تی به‌وسیله نیتراسیون تولوئن C6H5CH3 تهیه می‌شود و فرمول شیمیایی آن (CH3(NO2)C6H2) و نام آیوپاک آن ۲٬۴،6 Trinitromethylbenzene است.
ویژگیهای ظاهری

تری نیترو تولوئن کریستال‌های سوزنی شکل زرد کمرنگی است که می‌تواند در یک فضای بی هوا (خلاء) تقطیر شود. تی‌ان‌تی در آب بسختی قابل حل است؛ بیشتر در اتر و استون، بنزین و پیریدین حل می‌شود. به دلیل پائین بودن نقطه ذوب تی‌ان‌تی در ۳۵/۸۰ درجه سانتیگراد می‌توان آن را در آب گرمکن ذوب کرد و به آن شکل داد. تی‌ان‌تی سمی است و تماس آن با پوست می‌تواند تولید آلرژی و واکنش انفعالی شدید تولید کند، این واکنش شدید پوست را به رنگ زرد متمایل به نارنجی درمی‌آورد.
قابلیت ذوب در آب: ۱۳۰ میلی‌گرم / لیتر در ۲۰ درجه سانتیگراد
در بخار تحت فشار: ۲۰ درجه سانتیگراد ۵/۱ – ۶ mbar
سرعت انفجار: ۶۷۰۰–۷۰۰۰ میلی / ثانیه ۶۹۰۰ میلی/ثانیه (چگالی: ۱/۶ گرم/سانتیمتر مکعب
تست با حافظ سرب: ۳۰۰ میلی لیتر / ۱۰ گرم
حساسیت ضربه زنی: ۱۵ Nm (۱/۵ کیلو در متر)[نیازمند منبع]
میزان سمی بودن

برخی آزمایش‌های زمینی نظامی با ماده تی‌ان‌تی آلوده‌است. تی‌ان‌تی تا حد زیادی سمی است. می‌تواند از راه پوست جذب شود و موجب سوزش و آزردگی پوست می‌شود و لکه‌ای زرد رنگ متمایل به نارنجی از خود باقی می‌گذارد. در جریان جنگ جهانی اول کارمندان امور دفاعی و مهمات که مواد منفجره را دست می‌زدند پوست آن‌ها به رنگ زرد روشنی درآمد که در اصطلاح به «دختر قناری» یا به صورت ساده «قناری» خوانده شدند که در معنی کارگران امور دفاعی را تشریح می‌کرد. تی‌ان‌تی در نهایت موجب تغییر رنگ موی زنجبیلی به سبز می‌شود. در سال ۱۹۱۶ دولت بریتانیا در مورد زنان کارگر که در زرادخانه سلطنتی بریتانیا بنام وولویچ کار می‌کردند متوجه این نکته شدند که ۳۷٪ آنان از یک درد بسیار شدید رنج می‌برند و اشتهای آن‌ها شدیداً کم شده و گاهی تهوع و برخی هم مبتلا به یبوست می‌شوند، ۲۵٪ آنان از ناراحتی‌های پوستی شدید رنج می‌بردند و ۳۴٪ آنان متوجه تغییر در عادت‌های ماهانه خود شدند. پیش از اینکه ماسک‌های گاز و محافظ‌های پوست شناخته شده باشد صدها کارگر دچار مرگ‌های غیرقابل توصیف شدند.
مردمی که در تماس با تری نیترو تولئن قرار گیرند و بیش از حد با آن در تماس باشند به کم خونی یا آنمی‌های غیرعادی و ناراحتی‌های کبدی غیرقابل وصف دچار می‌شوند. خون و جگر آلوده شده و تورم جگر بروز می‌کند و ناراحتی‌های شدید دیگری به وجود می‌آید که قدرت دفاعی بدن را به‌شدت پائین می‌آورد، این رویداد در حیواناتی که ترینیتروتولئن را خورده یا استشمام کرده باشند نیز دیده می‌شود.
گواهی‌های زیادی در دست است که تی‌ان‌تی موجب اختلال در باروری تخم نر می‌شود و تی‌ان‌تی به احتمال قوی کارسینوژن (ماده ایجادکننده سرطان) است. مصرف تی‌ان‌تی موجب سیاه شدن ادرار می‌شود.
تاریخچه استفاده

تی‌ان‌تی اول بار در سال ۱۸۶۳ توسط یک شیمی‌دان آلمانی بنام جوزف ویلبراند ساخته شده‌است، اما تأثیرات و اثرات آن تا سال‌ها بعد قابل درک نبود، بیشتر به این دلیل که بسیار مشکل بود تا آن را منفجر کنند و علت دیگر اینکه کمتر از مواد منفجره دیگر قدرت داشت. به‌طور کلی چون با بخار آب یا آب گرم قابلیت ذوب شدن دارد می‌توان آن را در جعبه یا هر شکلی ریخت. (ویتنامی‌ها از این روش استفاده کرده و در پوکههای خالی باقی‌مانده از مهمات آمریکائیان استفاده می‌کردند). همچنین می‌دانیم که به دلایلی حساس دیگر در سال ۱۹۱۰ انگلیس این ماده را از قانون مواد منفجره سال ۱۸۷۵ مبری داشته و به‌طور کلی این ماده را جزو مواد منفجره به حساب نیاورده است چه در مورد ساخت یا انبار کردن آن.
ارتش آلمان از این ماده برای پر کردن پوکه‌های نظامی در سال ۱۹۰۲ استفاده کرده‌است. این ماده قابلیت دیگری به آلمان‌ها می‌داد که بتوانند آن را در جنگ جهانی اول در نیروی دریائی استفاده کنند. آن‌ها گلوله‌هایی ساخته بودند که بتواند از دیواره ضد گلوله کشتی‌ها و ناوهای انگلیسی عبور کند، درحالی‌که گلوله‌های انگلیسی به محض برخورد با پوسته ضد گلوله‌ها منفجر می‌شد و به این ترتیب انرژی آن‌ها در بیرون از بدنه تانک یا ضد گلوله یا بدنه کشتی‌ها از بین می‌رفت. انگلیسی‌ها با گذشت زمان این ماده با جایگزین مایدایت (ماده منفجره‌ای که قسمت بزرگی از آن اسید پیکریک است) کردند.
به این دلیل که نیاز به مواد منفجره در جنگ جهانی دوم افزایش پیدا کرد تی‌ان‌تی بارها با ۴۰–۸۰ درصد نیترات آْمونیوم مخلوط شد که ماده منفجره‌ای بنام آماتول را به وجود آورد. گرچه به اندازه تی‌ان‌تی قدرت انفجاری داشت ولی یک اشکال عمده داشت که بسیار نمگیر بود.
خمپاره ۱۲۰ میلیمتری با فیوز مجاور. ساخته شده در ژانویه ۲۰۰۶. اهمیت این خمپاره به خاطر آن است که صد در صد آن با تی ان تی پر شده‌است.
کی یاماموتو

در این نام ژاپنی، «یاماموتو» نام خانوادگی است.
| کی یاماموتو | کی یاماموتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) ایباراکی، اوساکا
ملیت: ژاپن
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۲–اکنون
کی یاماموتو (به ژاپنی: 山本 圭)؛ ( زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۰) یک هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۶۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بوشیدو، حماسه سامورایی اشاره کرد.
پش‌نویس:گاه‌شمار تشکیل جهان و پیدایش حیات

گاه‌شمار جهان تاریخ جهان  را بر اساس کیهان‌شناسی مه‌بانگ توصیف می‌کند.
نخستین مراحل وجودی جهان تقریباً ۱۳.۸ میلیارد سال با عدم قطعیتی در حدود ۲۱ میلیون سال در بازه اطمینان ۶۸٪ تخمین زده می‌شود.
ساده‌تر است که گاه‌شماری جهان را از لحظه‌ پیدایش آن به پنج بخش تقسیم نمود.
جهان بسیار جوان

نخستین پیکوثانیه‌های زمان کیهانی. این مرحله شامل دوره پلانک است که طی آن قوانین فعلی فیزیک ممکن است برقرار نباشند؛ پیدایش نیروهای بنیادی چهارگانه (نخست گرانش و سپس الکترومغناطیس و هسته‌ای قوی و ضعیف؛ و انبساط فضا و فراسرمایش جهان همچنان بسیار داغ بر اثر تورم کیهانی.
لرزش‌های بسیار کوچک جهان در این مرحله، اساس تشکیل ساختارهای بزرگی هستند که بعداً شکل گرفتند. میران درک مراحل مختلف جهان بسیار جوان متفاوت است. مراحل نخستین آن از دسترس آزمون‌های عمل در فیزیک ذرات خارج است اما می‌تواند از طرق دیگری مورد بررسی قرار بگیرد.