stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
من یک زن هستم
بازخورد منتقدین

پس از انتشار، «من زن هستم» با استقبال بسیار گسترده‌ای از طرف منتقدان موسیقی مواجه شد. رسانه رایتس کاپیتال نوشت: «این آهنگ تا حدودی تجربی، شورانگیز و پر از انرژی زنانه است، شاید تا به حال این بهترین چیزی است که از جوردین شنیده‌ایم.» نادین چئونگ از رادیو بلاگ AOL گفت که این آهنگ «جنبه جدیدی» از اسپارکس نشان می‌دهد، و افزود که «او با نگرشی پرشور آواز می‌خواند و روحیه لطیف خود را پشت در می‌گذارد.» جیسون لیپشوتز از بیلبورد آن را «قدرت‌آفرین» نامید. جیمز دین از اتاق خبر MTV نوشت: «اسپارکس از موسیقی خود به عنوان ابزاری برای شادی، رشد و بلوغ استفاده می‌کند».
بسیاری از منتقدین همچنین به شباهت‌های این آهنگ با قطعات بیانسه خواننده آمریکایی ریتم و بلوز اشاره کردند. یکی از نویسندگان WPLJ گفت: "من یک زن هستم" "یک آهنگ رقص قدرتمند است، یک سرود توانمندسازی زنانه است که بسیار یادآور بیانسه است." جرت ویزلمن از نیویورک پست این آهنگ را به عنوان «نسخه‌ای از بیانسه» توصیف کرد. گیل کافمن از ام|تی‌وی نیوز آن را «قطعه ریتم و بلوز در سبک بیانسه» نامید.
اجراها و عملکرد تجاری

در ۱۲ مه ۲۰۱۱، اسپارکس من زن هستم را را برای اولین بار به صورت زنده در فصل دهم آمریکن آیدل اجرا کرد. در نیمه دوم اجرا، اسپارکس کت خود را درآورد تا لباسی مشکی و اندام‌نمای او نمایان شود و سپس رقصندگان زن جای خود را به رقصندگان مرد دادند. ترانه «من زن هستم» در سیزدهمین فصل از برنامه رقص با ستارگان توسط زنان رقصنده نمایش اجرا شد. «من زن هستم» در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده در رتبه هشتاد و دو با ۳۳۰۰۰ دانلود فروخته شده قرار گرفت.
پرچم افتخار

مجموعه ای از پرچم‌های افتخار در بازار لیدن هال لندن آویزان شده است
پرچم افتخار (به انگلیسی: Pride flag) هر پرچمی است که نمایانگر بخش یا بخشی از جامعه ال‌جی‌بی‌تی باشد. افتخار در این مورد به مفهوم افتخار ال‌جی‌بی‌تی اشاره دارد. پرچم ال‌جی‌بی‌تی و پرچم کوئیر اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند.
پرچم رنگین کمان پرکاربردترین پرچم ال‌جی‌بی‌تی و به‌طور کلی نماد ال‌جی‌بی‌تی است. مشتقاتی از پرچم رنگین‌کمان وجود دارد که برای متمرکز کردن توجه بر گروه‌های خاص با منافع مشابه در جامعه (مثل خرده فرهنگ چرم) استفاده می‌شود. همچنین برخی از پرچم‌های افتخار، مانند پرچم چندمهری وجود دارند که منحصراً به موضوعات ال‌جی‌بی‌تی نیستند.
رژه افتخار
نمونه‌های قابل توجه

گیلبرت بیکر پرچم افتخار رنگین کمانی را برای جشن روز آزادی همجنس گرایان در سانفرانسیسکو در سال ۱۹۷۸ طراحی کرد. این پرچم به عنوان «نماد امید» و آزادی و جایگزینی برای نمادهای مثلث صورتی طراحی شده است. این پرچم یک رنگین‌کمان واقعی را نشان نمی‌دهد. در عوض، رنگ‌های پرچم رنگین‌کمان به صورت نوارهای افقی با رنگ قرمز در بالا و بنفش در پایین نمایش داده می‌شوند. این نشان دهنده تنوع همجنسگرایان مرد و زن (گی‌ها و لزبین‌ها) در سراسر جهان است. در نسخه اصلی هشت رنگ، صورتی به معنای تمایلات جنسی، قرمز برای زندگی، نارنجی برای درمان، زرد برای خورشید، سبز برای طبیعت، فیروزه برای هنر، نیلی برای هماهنگی و بنفش برای روح، می‌باشند. یک کپی از پرچم اصلی هشت رنگ، به ابعاد ۲۰ در ۳۰ فوت توسط بیکر در سال ۲۰۰۰ ساخته شد و در منطقه کاسترو در سانفرانسیسکو نصب شد. تغییرات زیادی در پرچم رنگین‌کمان وجود دارد، از جمله مواردی که نمادهای دیگر دگرباشان جنسی مانند مثلث یا لامبدا را در خود جای داده است.
نگارخانه

این پرچم‌ها نشان‌دهنده گرایش‌های جنسی مختلف، جهت‌گیری‌های عاشقانه، هویت‌های جنسیتی، خرده فرهنگ‌ها و اهداف منطقه‌ای و همچنین جامعه دگرباشان جنسی در حالت کلی است.
بهرام عبدولی

بهرام عبدولی (به چینی: 拜合拉木·阿卜杜外力؛) زاده (۸ مارس ۲۰۰۳)یک فوتبالیست حرفه ای چینی است .  او از قومیت اویغور است.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۸ مارس ۲۰۰۳ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  قولجا, سین‌کیانگ, چین
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  شنژن پنگ سیتی
شمارهٔ پیراهن:  ۲۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۵–۲۰۲۱:  منگیانگ شنگل مغولستان داخلی
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  شاندونگ تایشان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  شاندونگ تایشان |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  → جینان شینگژو اف سی (قرضی) |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۲۳ |  → شنژن پنگ سیتی (قرضی) |  ۱۶ |  (۵) |
| ۲۰۲۴– |  شنژن پنگ سیتی |  ۱۹ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۲-۲۰۲۳ |  زیر ۲۰ سال چین |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  زیر ۲۳ سال چین |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  چین |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 20:56, 7 September 2024 (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 00:36, 12 June 2024 (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 20:56, 7 September 2024 (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ 00:36, 12 June 2024 (UTC)
↑  «بازیکن ازبکی با نام ایرانی در تیم ملی چین!». ورزش سه. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۹-۱۲.
آرون سوارتس

| آرون سوارتز | آرون سوارتز |
| --- | --- |
آرون سوارتز در گردهمایی ویکی‌پدیا در سال ۲۰۰۹: آرون سوارتز در گردهمایی ویکی‌پدیا در سال ۲۰۰۹
زادهٔ: ۸ نوامبر ۱۹۸۶ شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۳ (۲۶ سال) بروکلین، نیویورک
علت مرگ: خودکشی
ملیت: آمریکا
پیشه(ها): برنامه‌نویس، نویسنده، فعال اینترنتی
شناخته‌شده برای: کریتیو کامانز، ردیت و قانون توقف سرقت آنلاین
وبگاه: aaronsw.com
آرون سوارتس در ویکی‌مانیا سال ۲۰۰۶ (فرد سمت راست)
آرون سوارتز (به انگلیسی: Aaron Swartz) (۸ نوامبر ۱۹۸۶ – ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳) معروف به پسر اینترنت، یک برنامه‌نویس کامپیوتر، نویسنده، کارآفرین، مجموعه‌دار، سازمان‌دهنده سیاسی و هکتیویست آمریکایی بود. سوارتز در نگارش قالب آراس‌اس (در ۱۳ سالگی) و در ایجاد فریم ورکی برای وب سایت‌ها با نام web.py همکاری نمود. همچنین وی در طراحی معماری کتابخانه باز کمک کرد. وی شرکت اینفوگامی را که در روزهای آغازین خود با ردیت ادغام شد نیز تأسیس نمود و با سهمی مساوی، سهام‌دار شرکت شد.
سوارتز همچنین به جامعه‌شناسی، اطلاع‌رسانی مدنی و کنشگری علاقه‌مند بود. در سال ۲۰۱۰ وی عضو مرکز اعتقادی دانشگاه هاروارد بود. او یکی از بنیان‌گذاران گروه آنلاین Demand Progress بود (شناخته شده برای راه‌اندازی کمپین مقاومت در برابر قانون توقف سرقت آنلاین) و پس از آن با گروه‌های کنشگر Rootstrikers و Avaaz فعالیت نمود.
جسد آرون سوارتز در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳ در آپارتمانش واقع در بروکلین، نیویورک بی جان پیدا شد. سخنگو مرکز سنجش پزشکی نیویورک گزارش کرد که وی خود را حلق‌آویز کرده بود.
زندگی و کار

سوارتز در شهر شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد. مادر وی سوزان و پدر او رابرت سوارتز نام دارند و در هایلند پارک در ایلینوی زندگی می‌کردند. پدر او یک شرکت نرم‌افزار بنیان‌گذاری کرده است و سوارتز از جوانی به برنامه‌نویسی و مطالعه کامپیوتر علاقه داشت. در سن ۱۳ سالگی، سوارتز برنده جایزه ArsDigita شد. این جایزه حاصل مسابقه‌ای بود که در آن جوانان وب سایت‌هایی غیر تجاری، آموزشی و کاربردی می‌ساختند. مسافرت به دانشگاه ماساچوست (MIT) و نشست با بزرگان اینترنت قسمتی از این جایزه بود. در سن ۱۴ سالگی سوارتز با جمعی از متخصصان استاندارد شبکه همکاری کرد تا نسخه اولیه مشخصه آراس‌اس را تألیف نمایند.
در سال ۲۰۱۴ مستند پسر اینترنت (The Internet's Own Boy: The Story of Aaron Swartz) قسمتی از زندگی او را به تصویر کشید.
اینفوگامی و ردیت

او بعدها به دانشگاه استنفورد رفت ولی پس از یک سال دانشگاه را ترک کرد و به جای آن شرکت نرم‌افزاری با نام اینفوگامی تأسیس نمود. شرکت اینفوگامی، شرکتی نوپا (استارت آپ) بود که سرمایه‌گذاری آن توسط شرکت Y Combinator در اولین برنامه تابستانی پشتیبانی مالی صورت گرفت.
با پشتیبانی Y Combinator، سوارتز شروع به کار کردن روی بستر نرم‌افزاری ویکی اینفوگامی کرد (بعدها در web.py و Open Library استفاده شد) سپس او احساس کرد که به کمک نیاز دارد تا به موفقیت برسد و Y-Combinator به او پیشنهاد ادغام اینفوگامی و ردیت را داد که در نوامبر ۲۰۰۵ اتفاق افتاد. شرکت ردیت در اواخر سال ۲۰۰۶ به شرکت وایرد فروخته شد و وی در ژانویه ۲۰۰۷ شرکت وایرد را ترک کرد.
قانون توقف سرقت آنلاین

سوارتز به‌طور تأثیرگذاری در کمپین جلوگیری از قانون توقف سرقت آنلاین (SOPA) فعالیت نمود. وی یکی از سخنرانان اصلی رویداد آزادیِ اتصال۲۰۱۲ که در شهر واشینگتن بود. سخنرانی سوارتس «چگونه ما SOPA را متوقف کردیم» نام" داشت. وی همچنین این سخنرانی را در رویدادی که توسط شرکت ThoughtWorks سازماندهی شده بود ارائه داد.
ویکی‌پدیا

سوارتز نویسنده و ویرایشگر داوطلب در ویکی‌پدیا بود، در سال ۲۰۰۳، او در رای‌گیری هیئت مدیره بنیاد ویکی‌مدیا شرکت کرد اما پیروز نشد.
او در سال ۲۰۰۶ در خصوص چگونگی نگارش مقالات ویکی‌پدیای انگلیسی تحلیلی نوشت و نتیجه گرفت که حجم اصلی محتوای واقعی از ده‌ها هزار مشارکت‌کنندهٔ گاه‌گاهی یا «غیرخودی‌ها» نشأت می‌گیرد که هرکدامشان شاید مشارکت زیادی در سایت نکنند؛ و یک گروه ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ نفره از ویرایشگران ثابت به اصلاح غلط‌های املایی و شکلی گرایش دارند. بنا بر نظر او این غلط‌گیرانند که به مشارکت کنندگان کمک می‌کنند، نه این که مشارکت کنندگان به غلط‌گیران کمک کنند.
تحلیل او با تحلیل جیمی ویلز یکی از بنیان‌گذاران ویکی‌پدیا که معتقد بود گروه مرکزی ویرایشگران ثابت بیشتر محتوا را فراهم می‌کنند و چند هزار ویرایشگر دیگر به مسایل شکلی کمک می‌کنند متفاوت بود.
محاکمه

همزمان با گسترش فعالیت گروه‌ها و سازمان‌هایی نظیر ویکی‌لیکس در نوامبر ۲۰۱۰ سیستم قضایی آمریکا با همکاری اداره تحقیقات فدرال فشار بسیاری بر فعالان اینترنتی وارد کرد و همزمان لوایح بسیاری در کنگره آمریکا برای جلوگیری از سرقت اینترنتی تصویب می‌شد، در همین ایام سوارتز مرتباً با شبکه‌های خبری وابسته به روسیه نظیر راشاتودی مصاحبه می‌کرد و مستقیماً به خطر افتادن امنیت ملی ایالات متحده را از طریق آزادی اینترنت که توسط برخی اعضای کنگره مطرح می‌شد زیر سؤال می‌برد. در شب ۶ ژانویه ۲۰۱۱ پلیس ام‌آی‌تی و سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا آرون سوارتز را در محوطه دانشگاه هاروارد دستگیر و تفهیم اتهام نمود. بنا به گفته مقامات ایالتی و فدرال آمریکا، سوارتز اقدام به سرقت اطلاعات ژورنال دانشگاهی ام‌ای‌تی نمود. سندی که دادستانی علیه وی در اختیار داشت در واقع فیلمی بود که آرون از طریق یک حافظه جانبی و لپ‌تاپ به اتاق سرور کوچکی در دانشگاه ام‌آی‌تی که به گزارش رسانه‌ها حتی قفل هم نبود وارد می‌شود، در واقع این فیلم بعد از حداقل دومین ورود وی به اتاق ضبط شد، چرا که دوربینی که فعالیت وی را ثبت کرد بعد از پیدا کردن لپ تاپ او در اتاق توسط پلیس دانشگاه جاگذاری شد و اجازه دادند حتی او خارج شود. این فیلم به دادستانی و دادگاه اجازه داد حکم سنگین چند میلیون دلاری به همراه چند دهه زندان را برای او مهیا سازند.
مرگ

جسد آرون سوارتز در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳ در آپارتمانش واقع در بروکلین، نیویورک بی جان پیدا شد. سخنگو مرکز سنجش پزشکی نیویورک گزارش کرد که وی خود را حلق‌آویز کرده بود. آرون یک ماه قبل از دادگاهش و در صورت اثبات جرایمش در ارتباط با نفوذ به شبکه رایانه‌ای دانشگاه "ام آی تی" و دسترسی غیرمجاز به جی‌استور و دانلود غیرمجاز ۴٫۸ میلیون مقاله و سند علمی که گفته می‌شود قصد داشته این مقالات را برای استفاده رایگان افراد در دیگر وب‌سایت‌ها قرار دهد او را با حداکثر ۱ میلیون دلار جریمه نقدی و بیش از ۳۵ سال زندان روبرو می‌کرد که نتیجه افزایش تعداد جرایم وی توسط دادگاه قضایی آمریکا از ۴ فقره به ۱۳ فقره بود، خانواده و دوستان‌اش این اتفاقات را زمینه‌ساز خودکشی آرون می‌دانند.
سوارتس در ۲۰۱۲ در اعتراض به قانون توقف سرقت آنلاین
دیوید بروستر

| دیوید بروستر | دیوید بروستر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ دسامبر ۱۷۸۱ Canongate،جدبورگ، Roxburghshire
درگذشت: ۱۰ فوریهٔ ۱۸۶۸ (۸۶ سال)
ملیت: بریتانیا
شهروندی: بریتانیای کبیر
محل تحصیل: دانشگاه ادینبرو
شناخته‌شده برای: پراش نور
جوایز: مدال کاپلی (۱۸۱۵) نشان رامفورد(۱۸۱۸) جایزه کیث (۱۸۲۷–۹، ۱۸۲۹–۳۱) مدال پادشاهی (۱۸۳۰)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک، ریاضیات، اخترشناسی
تأثیر گرفته از: اسحاق نیوتن
تأثیر گذار بر: جیمز دیوید فوریس
 :  
یادداشت‌ها: یادداشت‌ها
Founding Director of the Scottish Society of Arts (1821) Principal of St Andrews University (1837–59) Principal of Edinburgh University (1859–68): Founding Director of the Scottish Society of Arts (1821) Principal of St Andrews University (1837–59) Principal of Edinburgh University (1859–68)
سر دیوید بروستر (Sir David Brewster)‏ KH PRSE FRS‏ ‏(۱۱ دسامبر ۱۷۸۱–۱۰ فوریه ۱۸۶۸)، دانشمند، مخترع، مؤلف و مدیر آکادمیک بریتانیایی بود. او را در علم در درجه اول به دلیل کارهای تجربی‌اش در زمینه نورشناسی فیزیکی می‌شناسند. وی اغلب درگیر مطالعه قطبش نور بود و کشف زاویه بروستر در این زمینه قابل ذکر است. او به مطالعه دوشکستگی بلورها تحت فشردگی پرداخت و فوتو الاستیسیته را کشف نمود، بدین ترتیب وی شاخه کانی‌شناسی نورشناختی را ایجاد نمود. ویلیام هیول به دلیل این کارش او را «پدر نورشناسی تجربی مدرن» و «یوهانس کپلر در نورشناسی» نامید.
بروستر که در زمینه عکس برداری پیشتاز بود، برجسته‌بین ارتقاء یافته‌ای را اختراع نمود که آن را «برجسته‌بین عدسی‌وار» نامید و مبدل به اولین دستگاه سیار سه بعدی شد. او دوربین دوچشمی را اختراع کرد، دو نوع قطبش‌سنج، لنزهای پولیزونال، نورافکن فانوس دریایی و زیبابین را نیز اختراع کرد.
بروستر به پرسبیترینیسم معتقد بود و درحالی که دست برادر خویش را گرفته بود در رویدادهای مرتبط با نا آرامی‌های ۱۸۴۳ در اسکاتلند شرکت نمود، رویدادهایی که منجر به تشکیل کلیسای آزاد اسکاتلند شدند. وی به عنوان مورخ علم، بر روی زندگی و کار قهرمان خویش، آیزاک نیوتون تمرکز نمود. بروستر زندگی‌نامه با جزئیات مفصلی از نیوتون رو در ۱۸۳۱ میلادی منتشر کرده و بعدها مبدل به اولین مورخی شد که بسیاری از مقالات Nachlass نیوتون رو مورد بررسی قرار داد. همچنین بروستر چندین اثر مرتبط با علوم عامه را نگاشت و یکی از بنیانگذاران انجمن علمی بریتانیا ابود که در ۱۸۴۹ میلادی در آن به ریاست دست یافت. او مبدل به چهرهٔ معروف در تحصیلات عالیه اسکاتلند شده و به عنوان مدیر دانشگاه سنت اندروز طی ۱۸۳۷ تا ۱۸۵۹ میلادی و سپس در دانشگاه ادینبرو طی ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۸ میلادی خدمت نمود. همچنین بروستر دائره المعارف ادینبروی ۱۸ جلدی را نیز ویرایش نمود.
زندگی

دیوید بروستر در کانونگیت در جدبرا، راکسبرگشر بدنیا آمد، او فرزند مارگارت کی (۱۷۵۳–۱۷۹۰) و جیمز بروستر (حدود ۱۷۳۵–۱۸۱۵)، رئیس مدرسه گرامر جدبرا و معلم دبیرستان بود. دیوید سومین فرزند از شش فرزند خانواده بود که چهارتایشان پسر و دوتا از آن‌ها دختر بودند: جیمز (۱۷۷۷–۱۸۴۷)، وزیر در کریگ، فریدن؛ دیوید؛ جورج (۱۷۸۴–۱۸۵۵)، وزیر در سونی، فیف و پاتریک (۱۷۸۸–۱۸۵۹)، وزیر در کلیسای ابی در پیسلی.
دیوید بروستر در سن ۱۲ سالگی در دانشگاه ادینبرو پذیرفته شد و هدفش مبدل شدن به یک روحانی بود. او MA خود را در ۱۸۰۰ میلادی دریافت کرده و مجوز وزارت کلیسای اسکاتلند را کسب کرده و سپس در حوالی ادینبرو در موقعیت‌های مختلف به عنوان کشیش فعالیت نمود. بروستر تا آن زمان تقریباً نشان داده بود که میل قوی به علوم طبیعی داشته و با جیمز ویچ اهل جدبرا روابط نزدیکی داشت. ویچ که در محله خود به عنوان مرد علمی شناخته شده و مهارت خاصی در ایجاد تلسکوپ داشت، نزد سر والتر اسکات اینگونه توصیف می‌گردید: «فیلسوف خودآموخته، اخترشناس و ریاضیدان».
بروستر در زمین‌های صومعه ملروز در اسکاتیش بوردرز خاکسپاری شده‌است.
حرفه > تاریخچه فراماسونری اسکاتلند

علاوه بر آثار علمی متعدد و زندگی‌نامه‌های دانشمندان مشهور، بروستر همچنین این اثر را نیز منتشر کرد: «تاریخچه فراماسونری از منابع معتبر اطلاعاتی با توصیف گراند لوژ اسکاتلند از تأسیس آن در ۱۷۳۶ میلادی تا زمان کنونی» این اثر در ۱۸۰۴ میلادی منتشر شد، زمانی که او تنها ۲۳ سال داشت. این اسر توسط الکساندر لاوری کمیسیون شد و برای انتشار به گراند لژ اسکاتلند داده شد. اغلب به اشتباه الکساندر لاوری را نویسنده این اثر می‌دانند. این کتاب مبدل به یکی از آثار استاندارد در زمینه فراماسونری اولیه شد. هیچ مدرکی مبنی بر فراماسون بودن بروستر در زمانی که این کتاب را نوشت وجود ندارد و هیچ مدرکی برای فراماسون بودنش بعد از آن زمان نیز در دست نیست.
حرفه > مخالفت با تکامل

عقاید مسیحی بروستر او را به سمت مخالفت با جهش گونه‌ها و نظریه تکامل می‌برد. نظر او این بود که «علم و مذهب باید یکی باشند، چرا که هردو با حقیقت سروکار دارند که فقط یک مؤلف مشترک دارد.» در ۱۸۴۵ میلادی، بازبینی بسیار انتقادی در مورد اثر «وستیج‌های تاریخ طبیعی خلقت» در «بازبینی بریتانیای شمالی» که در مورد تکامل بود نوشت. او این اثر را توهینی نسبت به رستگاری مسیحی در نظر می‌گرت و یک مثال خطرناک از ماده‌گرایی.
در ۱۸۶۲ میلادی در پاسخ به «منشأ گونه‌ها» از داروین، مقاله «حقایق و خیالبافی‌های آقای داروین» را در «گود وردز» منتشر ساخت. او بیان کرد که کتاب داروین «حقایق جالب و خیالبافی‌های بیهوده» را با هم ترکیب کرده و «گمانه‌زنی‌های خطرناک و منحط» را شکل داده‌است. او تغییرات اقتباسی را می‌پذیرفت، ولی به شدت با نظر داروین در ارتباط با «فرم کهن» مخالفت ورزیده و آن را ایده توهین آمیزی نسبت به هردوی افراد «طبیعت‌گرا و مسیحی» می‌دانست.
خانواده

بروستر دوبار ازدواج کرد. اولین همسرش ژولیت ماسفرسون (حدود ۱۷۷۶ تا ۱۸۵۰) بود که دختر جیمز ماسفرسون (۱۷۳۶–۱۷۹۶)، مترجم احتمالی اشعار اوسیان بود. آن‌ها در ۳۱ ژوئیه ۱۸۱۰ میلادی در ادینبورو ازدواج کردند و چهار پسر و یک دختر داشتند:
جیمز (۱۸۲۱-)
چارلز ماسفرسون (۱۸۱۳–۱۸۲۸)، مغروق.
دیوید ادوارد بروستر (۱۷ اوت ۱۸۱۵ -)، افسر نظامی (سرهنگ دوم) شد که در هند خدمت نمود.
هنری کریگی (۱۸۱۶–۱۹۰۵) افسر نظامی و عکسبردار شد.
مارگارت ماریا گوردون (۱۸۲۳–۱۹۰۷)، کتابی در مورد بروستر نوشت که به عنوان جامع‌ترین توصیف زندگی وی تلقی می‌گردد.
ازدواج دوم بروستر در ۲۶ (یا ۲۷) مارس ۱۸۵۷ میلادی با جین کیرک پورنل (متولد ۱۸۲۷) بود. او دختر دوم توماس پورنل اهل اسکاربورو بود. ماجرای غش کردن لیدی بروستر در مناظره تکامل آکسفورد در ۳۰ ژوئن ۱۸۶۰ میلادی معروف است. بروستر در ۱۸۶۸ میلادی فوت کرد و در صومعه ملروز، کنار همسر و پسر دومش خاکسپاری گشت. ساختمان فیزیک در دانشگاه هریوت-وات به یاد او نامگذاری شده‌است.
خانواده > قدردانی و ارجاعات جدید

نیم تنه بروستر در تالار قهرمانان یادبود ملی والاس در استیرلینگ قرار دارد.
به دیدگاه‌های بروستر در مورد احتمال تکامل هوشمند در سایر سیارات، در تقابل با ایده ویلیام هیول، در رومان «برج‌های بارچستر» اشاره شده‌است.
او به عنوان یک آنتاگونیست (هماورد) خرد در بازی ویدیویی ۲۰۱۵ میلادی با عنوان «اساسینز کرید: سندیکا» پدیدار شده‌است. در آنجا نقش دانشمندی را داراست که برای فرقه دشمن در بازی کار می‌کند. او توسط یکی از پروتاگونیست‌ها به نام اوی فرای کشته می‌شود.
خیابانی در مجتمع ساختمان‌های کینگز (ساختمان‌های علمی مرتبط با دانشگاه ادینبرو)، در ۲۰۱۵ میلادی به یادش نامگذاری شده‌اند.
برای مطالعه بیشتر

Brewster, David (1854). The Creed of the Philosopher and the Hope of the Christian. Murray (reissued by Cambridge University Press, 2009; ISBN 978-1-108-00416-9)
Sir David Brewster (1858). The kaleidoscope, its history, theory and construction with its application to the fine and useful arts. J. Murray. Retrieved 18 September 2011. PDF copy
"The Home Life of Sir David Brewster" (1869). Written by his daughter Margaret Maria Gordon.
هایباخ (فرانکن سفلی)

مکان
| هایباخ (فرانکن سفلی)  | هایباخ (فرانکن سفلی)  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Unterfranken
ناحیه: Aschaffenburg
تقسیمات: 3 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Andreas Zenglein (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۳۶ کیلومتر مربع (۲٫۸۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸۰ متر (۹۲۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۸٬۳۵۲
 • تراکم: ۱۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۹۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 63808
کدهای شماره‌گیری: 06021
پلاک خودرو: AB
وبگاه: www.haibach.de
هایباخ (به آلمانی: Haibach) یک شهر در آلمان است که در آشافنبورگ واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Marck خواهرخواندهٔ هایباخ (فرانکن سفلی) هست.
کدینگ خط

نمونه coding a binary signal using rectangular pulse amplitude modulation دارای کد قطبی بدون بازگشت به صفر
یک نمونه رمزگذاری دوقطبی, یا AMI.
Encoding of 11011000100 در رمزگذاری منچستر
یک نمونه Differential Manchester encoding
یک نمونه Biphase mark code
یک نمونه MLT-3 encoding.
کدینگ خط (نام علمی: Line Coding) یا کدگذاری خط، فرایند تبدیل داده‌های دیجیتال به سیگنال‌های دیجیتال می‌باشد. داده‌های دیجیتال در قالب باینری هستند و به شکل داخلی به صورت یک سری از ۰ و ۱ نمایش می‌یابند.
سیگنال دیجیتال به وسیله سیگنال گسسته نمایش می‌یابد که نماینده داده‌های دیجیتال است. کدبندی خط (به انگلیسی: line encoding) متداول به‌صورت زیر وجود دارند:
تک‌قطبی (به انگلیسی: Unti-Polar)
قطبی (به انگلیسی: Polar)
دوقطبی (به انگلیسی: Bipolar)
کد منچستر
کدبندی تک‌قطبی

کدبندی تک‌قطبی از سطح ولتاژ سیگنال برای نمایش داده‌ها استفاده می‌کند. در این حالت برای نمایش مقدار باینری ۱، ولتاژ بالا انتقال می‌یابد و برای نمایش ۰ هیچ ولتاژی انتقال نمی‌یابد. این حالت به نام «Unipolar-Non-return-to-zero» نیز نامیده می‌شود، زیرا هیچ حالت میانی وجود ندارد و در هر یک از حالت‌ها یا ۰ یا ۱ نمایش می‌یابد.
کدبندی قطبی

در  کدبندی قطبی از چندین سطح ولتاژ برای نمایش مقادیر باینری استفاده می‌شود. کدبندی قطبی به چهار نوع امکان‌پذیر است:
Polar Non-Return to Zero یا NRZ قطبی
Return to Zero یا RZ
Manchester
Differential Manchester
کدبندی دوقطبی

در روش کدبندی دوقطبی از سه سطح ولتاژ به صورت مثبت، منفی و صفر استفاده می‌کنیم. ولتاژ صفر نماینده مقدار باینری ۰ و بیت ۱ نمایش‌دهنده تغییر ولتاژهای مثبت و منفی است.
↑  «انتقال دیجیتال در شبکه‌های کامپیوتری». دی ماه. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ فوریه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۱ فوریه ۲۰۲۰. تاریخ وارد شده در |تاریخ= را بررسی کنید (کمک)
خلافت عباسی

خلافت عباسی (به عربی: الْخِلَافَةُ الْعَبَّاسِيَّة) سومین خلافت در تاریخ اسلام بود. این خاندان را سلسله‌ای از نوادگان عموی محمد بن عبدالله پیامبر اسلام، عباس بن عبدالمطلب (۵۶۶–۶۵۳)، که نام این سلسله برگرفته از اوست، بنیان نهادند. خلفای عباسی پس از سرنگون کردن خلافت اموی در پی جنبش سیاه‌جامگان در سال ۷۵۰ میلادی برابر با سال ۱۳۲ قمری، خلافت اسلامی خود را در بغداد، در عراق امروزی بنیاد نهادند و در اکثر دوران زمامداری، در همین شهر حکومت کردند.
خلافت عباسی نخست در کوفه شکل گرفت و متمرکز شد؛ اما در سال ۷۶۲ خلیفه المنصور شهر بغداد را در نزدیکی شهر تیسفون پایتخت باستانی شاهنشاهی ساسانی بر پا نهاد. بغداد در دوران طلایی اسلام به مرکز دانش، فرهنگ و اختراعات اسلامی تبدیل شد. در این عصر بغداد محل تمرکز دانشگاه‌های مختلف از جمله بیت‌الحکمه شد. بغداد در دوره بنی عباس تبدیل به یک جامعه چندقومیتی و چندمذهبی و به عنوان «مرکز یادگیری» در سراسر جهان به شهرت رسید. دوره عباسی با وابستگی به دولت‌مردان ایرانی (مانند خانواده برمکیان) برای اداره سرزمین‌ها؛ و همچنین حضور فزاینده مسلمانان غیر عرب در امت (جامعه مسلمانان) اداره می‌شد. آداب و رسوم ایرانی به‌طور گسترده از سوی نخبگان حاکم پذیرفته شد و پشتیبانی از هنرمندان و دانشمندان در این دوران اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد. علی‌رغم این همکاری و ارتباط اولیه، عباسیان در اواخر قرن هشتم، بزرگان غیر عرب و سیاست‌مداران ایرانی را از خود بیگانه کرده بودند. عباسیان به ناچار حکومت اندلس (اسپانیا و پرتغال کنونی) (در سال ۷۵۴) را به امویان (امارت قرطبه)، مراکش (مغرب عربی) را به ادریسیان (در سال ۷۸۸)، افریقیه و سیسیل را به اغلبیان (در سال ۸۰۰)، خراسان و ماوراءالنهر و ایران را به ترتیب سامانیان و صفاریان (در دهه ۸۷۰) و مصر را به خلافت شیعه اسماعیلی فاطمیان (در سال ۹۶۹) واگذار کردند.
قدرت سیاسی خلفای عباسی با روی کار آمدن دودمان ایرانی آل بویه و ترکان سلجوقی که بغداد را به ترتیب در سال‌های ۹۴۵ و ۱۰۵۵ تصرف کردند، محدود شد. اگرچه رهبری عباسیان بر امپراتوری وسیع اسلامی به تدریج به یک کارکرد مذهبی تشریفاتی در بیشتر دوران خلافت کاهش یافت، این سلسله در زمان حکومت خلیفه مقتفی بر قلمرو بین‌النهرین خود کنترل داشت و در زمان خلیفه ناصر به ایران گسترش پیدا کرد. دوران پادشاهی و خلافت عباسیان در سال ۱۲۵۸ با فتح بغداد توسط مغولان در زمان هلاکو خان و اعدام مستعصم به پایان رسید. سلسله حاکمان عباسی و به‌طور کلی فرهنگ مسلمانان در سال ۱۲۶۱ در پایتخت سلطنت ممالیک متمرکز شدند. دودمان عباسی با وجود نداشتن قدرت سیاسی (به استثنای قدرت محدود و مختصر خلیفه المستعین قاهره)، همچنان تا چند سال پس از فتح مصر توسط عثمانی‌ها در سال ۱۵۱۷ و براندازی آخرین خلیفه عباسی، متوکل سوم، ادعای خلیفگی داشتند.
پیش‌زمینه

فرزندان عبدالله بن عباس مدت‌ها بود اعتبار و منزلت امامان علوی را حس می‌کردند، خود در طول مرحلهٔ دعوت عباسی با تعمیم هدف مقابلهٔ ضداموی برای یک رهبر هاشمی با شعار «اَلرّضا منْ آل مُحَمَّد»، بدون مشخص کردن شخص یا شاخهٔ نامزد خلافت — چه عباسی و چه علوی — اقدام کرده بودند. نام جنبش «هاشمیه» با ارجاع به خاندان گسترده‌تر بنی‌هاشم، گویای این موضوع بود. به این‌ترتیب عباسیان توانستند در منزلت با اهل بیت شراکت جویند و تصویر شهرت دینی و تظاهر به علم باطنی دینی را به دست آورند. سپس، اقدام به قیام علیه سلسلهٔ امویان کردند و جنبش سیاه‌جامگان در سال ۱۳۲ ه‍.ق/۷۵۰ م، منجر به سقوط امویان و استقرار خلافت عباسیان شد.
دورهٔ نخست: تأسیس، تثبیت و اقتدار

| نام | دوره | مدت |
| --- | --- | --- |
| ابوالعبّاس | ۷۵۰–۷۵۴ م / ۱۳۲–۱۳۶ق | ۴ سال |
| منصور | ۷۵۴–۷۷۵ م / ۱۳۶–۱۵۸ق | ۲۲ سال |
| مهدی | ۷۷۵–۷۸۶ م / ۱۵۸–۱۶۹ ق | ۱۱ سال |
| هادی | ۷۸۶–۷۸۷ م / ۱۶۹–۱۷۰ ق | ۱ سال |
| هارون الرشید | ۷۸۷–۸۰۹ م / ۱۷۰–۱۹۳ ق | ۲۲ سال |
| امین | ۸۰۹–۸۱۴م / ۱۹۳–۱۹۸ ق | ۵ سال |
| مأمون | ۸۱۴–۸۳۳م / ۱۹۸–۲۱۸ق | ۲۰ سال |
| معتصم | ۸۳۳–۸۴۲م / ۲۱۸–۲۲۷ق | ۹سال |
| واثق | ۸۴۲–۸۴۷م /۲۲۷–۲۳۲ ق | ۵ سال |
دورهٔ نخست عبّاسی یا دورهٔ اصیل عبّاسی به دورهٔ صدساله ۱۳۲ تا ۲۳۲ ۷۴۹م تا ۲۳۲ق/ ۸۴۷م گفته می‌شود، از برپایی و جابجایی خلافت از امویان در شام به عباسیان در عراق به‌دست ابوالعباس سفاح تا پیش از خلافت متوکل.
جامعهٔ اموی را بدوی‌محور دانسته‌اند اما جامعهٔ عباسی در تمدن و شهرنشینی پیشرفت کرد، قشرهای بسیاری را جذب نمود و از گونهٔ جامعهٔ اموی دوری کرد. دولت و حاکمیت عباسیان میان پیروان دو گروه در مناقشه بود: «علویان شیعه» که ایرانیان و عرب‌های جنوب پشتیبانی‌اش می‌کردند و «عباسیان» که بیشتر اهل سنت و دولتمردان یاران آن بودند.
دوران سوم: دست‌نشاندگی

این دوره از فتح بغداد توسط آل بویه در ۳۳۴ هجری قمری شروع می‌شود و تا ۵۹۰ هجری که سلجوقیان در عراقین مضمحل شدند به طول انجامید. این دوره به دو بخش تقسیم می‌شود. در نیمه اول آن از فتح بغداد توسط عمادالدوله دیلمی آغاز می‌شود و خلیفه تحت کنترل امرای ایرانی‌تبار و شیعه بویی قرار دارد. در دوره دوم با ورود طغرل‌بیگ، مؤسس امپراتوری سلجوقی، به بغداد در سال ۴۴۸ آغاز می‌شود و تا اضمحلال سلجوقیان عراق به دست خوارزمشاهیان در سال ۵۹۰ به‌طول می‌انجامد. در این دوره خلیفه تحت کنترل سلاطین ترک تبار سنی قرار داشت. طی این دوره، هر زمان امرا و سلاطین مقتدر بودند، خلیفه بیشتر یک منصب نمادین به‌شمار می‌رفت و هر وقت آن‌ها ضعیف می‌شدند، خلیفه قدرت می‌گرفت.