stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استون‌هنج
محافظت از استون‌هنج و مالکیت آن

همچنین ببینید: محوطه استون‌هنج
در جریان اصلاحات پروتستانی، قطعهٔ زمین حریم استون‌هنج به تصرف مالکی خصوصی درآمد و تا سدهٔ بیستم میلادی ملک شخصی ماند.
در سده نوزدهم گردشگری در استون‌هنج رو به فزونی نهاد. بسیاری از بازدیدکنندگان تکه‌سنگی را به عنوان یادبود با خود می‌بردند یا روی خرسنگ‌ها یادگاری می‌نوشتند.
در سال ۱۸۴۷ هم خط راه‌آهن به دشت سالزبری رسید و در سال ۱۸۵۷ با اتصال آن به خط سراسری، سفر یک روزه از لندن به استون‌هنج ممکن شد.
همچنین در ۱۸۸۶ شرکت راه‌آهن لندن و جنوب غربی طرح خط راه‌آهنی را پیشنهاد کرد که مستقیماً از وسط کورسوس‌های استون‌هنج می‌گذشت. این طرح اجرایی نشد ولی ده سال بعد هم خط ریلی دیگری در نزدیکی استون‌هنج در دست طراحی بود.
در ۱۸۷۲ نیز لاباک تلگرافی دریافت کرد مبنی بر اینکه بخشی از محوطهٔ استون‌هنج به منظور خانه‌سازی فروخته شده‌است. لاباک، که نمایندهٔ لیبرال میدستون در پارلمان بود به‌شدت نگران تأثیر مخرب گردشگران و صنایع بر استون‌هنج بود. وی در سال ۱۸۷۳ لایحه‌ای را با نام «محافظت از یادمان‌های ملی» در پارلمان مطرح کرد. این طرح رای نیاورد. لاباک در شش سال آتی هر سال این لایحه را در پارلمان مطرح کرد و هر بار شکست خود. در یکی از این مجالس، لاباک متن کامل هفت مشعل معماری (اثر دوستش جان راسکین) را برای نمایندگان خواند. با این حال محافظه‌کاران به رهبری بنجامین دیزرائیلی پیشنهادهای لاباک را تهدیدی برای حقوق مالک می‌دانستند. در نهایت در ۱۸۸۲ و با پیروزی لیبرال‌ها به رهبری ویلیام اوارت گلدستون در انتخابات، لایحه محافظت از یادمان‌های باستانی تصویب شد. نشنال تراست نیز در سال ۱۸۹۵ دایر شد و نبردی حقوقی بین دولت و سِر ادموند بر سر محافظت از استون‌هنج درگرفت.
با مرگ سر ادموند در آوریل ۱۸۹۹ محوطهٔ استون‌هنج به پسرش (که او هم سر ادموند نام داشت) رسید. سر ادموندِ پسر برای فروش استون‌هنج ۱۲۵٬۰۰۰ پوند طلب کرد که رئیس خزانهٔ بریتانیا آن را «مطلقاً غیرممکن» خواند. شایعاتی مبنی بر فروش استون‌هنج به یک «میلیونر آمریکایی» نیز بر سر زبان‌ها بود.
سر ادموندِ پسر خود تنها یک پسر داشت که وی در ۱۹۱۵ در دومین نبرد ایپر کشته شد. خود سر ادموندِ پسر هم هفت ماه بعد درگذشت و املاک بلاوارثش تجزیه و به مزایده گذاشته شد. استون‌هنج و محوطهٔ بلافاصله‌اش را مردی اهل سالزبری به نام سسیل چاب به قیمت ۶٬۶۰۰ پوند خرید.
در نهایت در اکتبر ۱۹۱۸ چاب بر آن شد که استون‌هنج را «به ملتش هدیه کند.» در جشنی که به این مناسبت برگزار شده بود چاب اسناد استون‌هنج را به کمیسیون کار و بناهای عمومی سپرد.
امروزه استون‌هنج و محوطهٔ اطرافش یکی از آثار ثبت‌شده در میراث جهانی یونسکو است استون‌هنج در مالکیت تاج‌وتخت بریتانیا است و مدیریت آن را مؤسسهٔ میراث انگلستان بر عهده دارد. مالکیت محوطه‌های اطراف استون‌هنج نیز بر عهدهٔ مؤسسهٔ نشنال تراست است.
ثبت در یونسکو و گردشگری

در سده بیستم تعداد بازدیدکنندگانی که با خودروی شخصی به استون‌هنج می‌آمدند و در محوطهٔ آن پارک می‌کردند رو به فزونی نهاد. در سال ۱۹۶۸ یک پارکینگ، تأسیسات رفاهی جدید برای بازدیدکنندگان، و یک زیرگذر از جادهٔ A344 (که با افزایش حجم ترافیکی گذر از آن برای گردشگران خطرناک شده بود) ساخته شد.
در ۱۹۸۴ گروه مطالعهٔ استون‌هنج تشکیل شد و در سال ۱۹۸۶، یونسکو استون‌هنج و محوطهٔ اطرافش را در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت کرد.
پیشنهاد اولیه تنها مبنی بر ثبت جهانی یادمان استون‌هنج می‌شد اما یونسکو اصرار داشت استون‌هنج و محوطه‌اش روی هم به عنوان میراث جهانی ثبت شود.
مخالفت دولت بریتانیا در رابطهٔ جادهٔ پرتردد A303 بود که در محوطهٔ پیشنهادی یونسکو قرار داشت. در نهایت دولت بریتانیا در دسامبر ۱۹۹۹ با ثبت جمعی استون‌هنج و محوطه‌اش موافقت کرد. در سال ۲۰۱۳ جادهٔ A344 مسدود شد و روی آن را چمن کاشتند.
در دسامبر همان سال مرکز گردشگری جدیدی با طراحی گروه دنتون کورکر مارشال در استون‌هنج افتتاح شد. امروزه استون‌هنج یکی از شناخته‌شده‌ترین سازه‌های پیشاتاریخی جهان و پذیرای سالانه بیش از یک میلیون گردشگر است. در بعضی فهرست‌های دو سده اخیر، استون‌هنج را در فهرست‌های عجایب جهان (به‌سبک عجایب هفت‌گانهٔ باستان) آورده‌اند.
هزاران نفر در بیست و یکم ژوئن (سی و یکم خردادماه) هر سال در استون‌هنج گرد هم می‌آیند تا انقلاب تابستانی یا طولانی‌ترین روز سال را جشن بگیرند. برگزاری این آیین، که پیشینه‌ای بیش از یک سده دارد، در سال ۱۹۸۵ پس از درگیری خشونت‌بار برگزارکنندگان فستیوال آزاد استون‌هنج با پلیس ویلتشر (موسوم به نبرد بینفیلد) ممنوع و از سال ۲۰۰۰ از سر گرفته شد. در سال ۲۰۱۴ حدود ۳۷٬۰۰۰ نفر در این رویداد حضور یافتند.
همچنین دروئیدگرایان، پیروان معنویتی منسوب به پگانیسم مدرن که در سال ۱۷۸۱ بنیان شده‌است استون‌هنج را پرستشگاه خود می‌دانند؛ بااین‌حال مناسبتی بین دروئیدهای اصلی و استون‌هنج اثبات نشده‌است.
استون‌هنج در ادبیات و هنر > استون‌هنج در ادبیات

در بزنگاه جنبش رمانتیسم، استون‌هنج (که تا آن زمان نامش با نام دروئیدها گره خورده بود) جایگاه ویژه‌ای در ذهن نویسندگان و هنرمندان پیدا کرد. رمانتیک‌ها، که علیه هنجارهای عصر روشنگری قیام کرده بودند استون‌هنج را مکانی خوفناک، تاریک، و شیطانی می‌دانستند و در آثار خود آن را به عنوان نمادی از تاریخ پایدار، ظالمانه، و خشونت‌باری که بر فردیت و «اکنون» سایه انداخته‌است به کار می‌بردند.

در اوت ۱۷۹۳ و با اعلان جنگ بریتانیا به فرانسه شاعر انگلیسی ویلیام وردزورث، که هوادار فرانسهٔ انقلابی بود و از اقدامات ضد لیبرال دولت ویلیام پیت جوان‌تر سرخورده شده بود به دشت سالزبری نقل مکان کرد. در آنجا وردزورث شعر مشهورش را با عنوان شبی در دشت سالزبری سرود. این شعر روایتگری زنی است که همسرش در جنگ مرده و کودکانش از گرسنگی. مدتی بعد نیز وردزورث منظومهٔ بلندتری سرود با عنوان ماجراهای دشت سالزبری. در هر دو اثر استون‌هنج زمینهٔ مهیب و مخوف روایت شعری را شکل می‌دهد.
در سال ۱۸۰۳ شاعر و نقاش انگلیسی ویلیام بلیک به جرم شورش، زدوخورد با یک سرباز امپراتوری، و توهین به تاج‌وتخت دستگیر شد. در جریان محاکمه‌ای که پس از آن آمد، بلیک کار بر روی کتاب پیامبرانهٔ اورشلیم، تجلی آلبیون غول را آغاز کرد. در این کتاب صدصفحه‌ای که شعر و نقاشی در آن درهم تنیده شده‌اند، بلیک همچون وردزورث با استفاده از گذشتهٔ باستانی در مورد بریتانیای نوین و بی‌عدالتی‌های آن سخن می‌گوید.
در اورشلیم استون‌هنج، یا به توصیف بلیک «معبد ظالمانهٔ دروئیدی»، نماد خشونت و گذشته‌ای از بریتانیا است که اکنونِ آن را عذاب می‌دهد. بلیک می‌نویسد:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|      ... دنیایی شگفت‌انگیز و سنگی از سرنوشتی بی رحم |  | 6     a wondrous rocky World of cruel destiny |
|      سنگ بر سنگ افراشته تا ستارگان: کشیده از تیری تا تیری دیگر |  | 7     Rocks piled on rocks reaching the stars: stretching from pole to pole. |
|      سازه خود آیین طبیعی است و قربان‌گاه‌هایش اخلاقیات طبیعی |  | 8     The Building is Natural Religion & its Altars Natural Morality. |
|      سازه‌ای از مرگ لایزال: که ابعادش یاس لایزالند. |  | 9     A building of eternal death: whose proportions are eternal despair. |
در ۱۸۱۴ و اوج جنگ‌های ناپلئونی، رمان‌نویس رمانتیک انگلیسی فنی برنی، که با ژنرالی فرانسوی ازدواج کرده و به موجب جنگ‌های ناپلئونی ده سالی مجبور به سکونت در فرانسه شده بود آخرین رمانش آواره؛ یا، دشواری‌های زنانه را منتشر کرد. در این رمان سِر جسپر، نجیب‌زاده‌ای پیر، قهرمان داستان ژولیت را به استون‌هنج می‌کشاند. ژولیت استون‌هنج را «ویرانه‌ای ضخیم» توصیف می‌کند که «عظیم است و شگفت، اما ناخوشایند و خوفناک.» این «یادمان زمخت روزگاران کهنه» در اثر برنی نمادی است از نرینگی و خشونتی که بر قامت آسیب‌پذیر قهرمان زن داستان سایه می‌اندازد.    استون‌هنج در رمان تس از خانواده دوربرویل اثر توماس هاردی (۱۸۹۱) هم حضوری مهم دارد. در اوج این داستان شخصیت اصلی، که معشوقش را کشته و به استون‌هنج پناه آورده، استون‌هنج را «چنگی غول‌آسا با تنها یک سیم» و «تنها و ملول» توصیف می‌کند.
رمان جاهای پنهان قلب اثر اچ. جی. ولز حول محور بازدیدی از استون‌هنج می‌گردد که در آن پسرک داستان نسبت به استون‌هنج بی‌تفاوت است و ترجیح می‌دهد از اتوموبیل‌ها بازدید کند. به نوشتهٔ ولز «سنگ‌های قدیمی برای او فقط سنگ‌ها قدیمی هستند، ولی موتورها خدایند.»
استون‌هنج در ادبیات و هنر > استون‌هنج در موسیقی

در آلبوم تولد دوبارهٔ (۱۹۸۳) گروه هوی متال بلک سبث آهنگی هست به نام استون‌هنج. اعضای گروه تصمیم گرفتند صحنهٔ اجرا برای تور این آلبوم را بر اساس سنگ‌های استون‌هنج طراحی کنند.
به گفتهٔ ایان گیلان، گریزلر باتلر، نوازندهٔ گیتار باس گروه، که استون‌هنج را از نزدیک ندیده بود به طراحان صحنه گفته بود از ابعاد واقعی استون هنج استفاده کنند. در نهایت صحنهٔ طراحی‌شده هنگام اجرا بر اعضای گروه سایه می‌انداخت و ایشان را کوچک جلوه می‌داد و برای جابه‌جاییش به سه کانتینر نیاز بود.
راب راینر در شبه‌مستند این اسپینال تپ است (۱۹۸۴) با این اتفاق شوخی می‌کند.
استون‌هنج در پس‌زمینهٔ موزیک‌ویدئوی آهنگ کمک! گروه بیتلز نیز دیده می‌شود.
یک گروه پراگرسیو متال مجارستانی هم استون‌هنج نام داشت.
همچنین بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۸۴ فستیوال آزاد استون‌هنج در استون‌هنج برگزار می‌شد.
برده‌داری نوین در ایران

برده‌داری نوین می‌تواند شامل تن‌فروشی، کار اجباری، گدایی، خدمت اجباری در خانه، قاچاق انسان، ازدواج اجباری و برداشتن و قاچاق اعضای بدن شود. به گفتهٔ سازمان ملل متحد چهرهٔ برده‌داری نوین در حال تغییر است و امروزه مردان و کودکان بیشتر از سال‌های پیشین به دام می‌افتند و قربانی کار اجباری می‌شوند اما همچنان سه چهارم از قربانیان در جهان زن هستند. ایران از جمله کشورهایی است که دولت یا زیر مجموعه‌های آن به همدستی در برده‌داری مدرن متهم شده‌اند.
گزارش شاخص جهانی برده‌داری مدرن نشان می‌دهد که ایران، کره شمالی، گینه استوایی و اریتره از جمله کشورهایی هستند که کم‌ترین اقدامات را علیه برده‌داری مدرن انجام می‌دهند. و در سال ۲۰۱۸ م.  ۱.۲۹ میلیون نفر تحت برده‌داری نوین در ایران بوده‌اند. بر اساس این گزارش‌ها که توسط چندین سازمان مدافع حقوق کارگران و ضد برده‌داری تهیه شده‌است، ۳ نفر از ۴ برده در جهان را زنان و دختران تشکیل می‌دهند که ۲۵ درصد از آنان زیر ۱۸ سال سن دارند. قربانیان در کارخانه‌ها، مزارع، معادن، و بخش ساختمان به کار مشغول بوده یا کارگر جنسی بوده‌اند یا به ازدواج اجباری مجبور شده‌اند.
قاچاق انسان

در گزارش سالیانهٔ وزارت امور خارجه ایالات متحدهٔ آمریکا دربارهٔ قاچاق انسان، ایران در جایگاه ردیف ۳ این گزارش که پایین‌ترین جایگاه در این گزارش است قرار می‌گیرد. به گفتهٔ وزارت خارجهٔ آمریکا دولتمردان ایران حداقل استانداردهای لازم برای حذف قاچاق انسان را برآورده نمی‌کنند؛ و تلاش قابل توجهی در این زمینه اجام نمی‌دهند و کودکان و بزرگسالان را مجبور به جنگ برای شبه نظامیان تحت رهبری ایران در سوریه می‌کنند. گروه‌های تحت حمایت ایران به جذب کودک سربازان در منطقه مشغول شده‌اند.
مسائل کودکان

به گفتهٔ یکی از نمایندگان مجلس در سال ۱۳۹۶ ش. بین ۳ تا ۷ میلیون کودکان کار در ایران وجود دارد. که از این میان ۹۰۰ هزار نفر از آنان تا سال ۱۳۹۹ ش. ثبت رسمی شده‌اند. همچنین ۲۰ هزار نفر از این تعداد را در تهران تخمین می‌زنند. به گفتهٔ رئیس سازمان بهزیستی ایران ۹۲ درصد کودکان کار اتباع خارجی هستند. که از عمدتاً از کشورهای افغانستان و پاکستان به ایران وارد شده‌اند. ۵۰ درصد از این کودکان اوراق هویتی ندارند و از طریق قاچاق انسان به ایران وارد شده‌اند. آمارهای سازمان جهانی بهداشت نشان می‌دهد که کار اجباری کودکان در جهان از سال ۲۰۰۰ م. رو به کاهش است اما این آمار در ایران رو به افزایش است. ایران در طی ۳۵ سال نزدیک به ۳۰ طرح برای سازمان‌دهی کودکان کار و خیابان انجام داده که همگی با شکست مواجه شده‌اند. بسیاری از این کودکان مورد آزار و اذیت جسمی و جنسی قرار دارند و به گفتهٔ کنشگران با این کودکان نه تنها در جامعه، بلکه در مراکز دولتی نگهداری کودکان خیابانی هم بدرفتاری می‌شود. به گفتهٔ رسانه‌های ایران ۹۰ درصد از کودکان کار مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند.
کودک‌همسری

در ایران دختران زیر ۱۳ سال و پسران زیر ۱۵ سال با اجازهٔ پدر و «شرط مصلحت» که با تشخص دادگاه انجام می‌شود امکان‌پذیر است. بر اساس آماری سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵ ش. نشان می‌دهد که سالانه به‌طور متوسط ۳۵ هزار دختربچه کم‌تر از ۱۵ سال و ۱۶۰ هزار نوجوان دختر ۱۵ تا ۱۸ ساله در ایران مجبور به ازدواج می‌شوند. این شرایط در حالی است که با افزایش ۳ برابری وام ازدواج در سال ۱۳۹۸ ش. به ۳۰ میلیون تومان کودک‌همسری در ایران به ۴ برابر رسیده‌است. و بر اساس آمار دولت ایران کودکان زیر ۱۵ سال به ویژه دختران از این وام استفاده کرده‌اند. این در حالی است که. کمیسیون قضایی مجلس شورای اسلامی دی ماه سال ۱۳۹۷ ش. طرح ممنوعیت ازدواج زیر ۱۳ سال را به دلیل آنچه مخالفت مراجع تقلید خواند، رد کرد.
کارگران جنسی

همچنین ببینید: تن‌فروشی در ایران
به گزارش عصر ایران، بسیاری از کارگران جنسی در ایران از سنین زیر ۱۲ سال به تن‌فروشی در ایران مجبور می‌شوند و در حدود ۵۰ درصد از این زنان را زنان متأهل تشکیل می‌دهند که به دلیل شرایط اقتصادی به تن‌فروشی روی آورده‌اند.
وضعیت قاچاق انسان در خاورمیانهٔ بزرگ در سال ۲۰۱۹، سبز: ردیف ۱، زرد: ردیف ۲، قهوه‌ای: ردیف ۲ در لیست مراقبت، قرمز: ردیف ۳، آبی: موارد خاص
یک کودک کار در ایران در حال جمع‌آوری ضایعات
استان تمبورونگ

| استان تمبورونگ  دایره زمانی | استان تمبورونگ  دایره زمانی |
| --- | --- |
ز: ز
پرونده:پارک تفریحی جنگل پرادایان Reserve.jpgپرونده:مجتمع اصلی بومی پوتراTemburong (2020-11-29).jpg در جهت عقربه های ساعت از بالا سمت چپ: بنگر شهرک, پارک تفریحی جنگل پرادایان, a مجتمع تجاری در بنگر, a خانه طویل  در تمبورونگ: پرونده:پارک تفریحی جنگل پرادایان Reserve.jpgپرونده:مجتمع اصلی بومی پوتراTemburong (2020-11-29).jpg در جهت عقربه های ساعت از بالا سمت چپ: بنگر شهرک, پارک تفریحی جنگل پرادایان, a مجتمع تجاری در بنگر, a خانه طویل  در تمبورونگ
نام(های) مستعار: جواهر سبز برونئی (گوهر سبز): نام(های) مستعار: جواهر سبز برونئی (گوهر سبز)
کشور: برونئی
شهر: بنگر
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۳۰۶ کیلومتر مربع (۵۰۴ مایل مربع)
جمعیت (2016): جمعیت (2016)
 • کل: ۱۰٬۲۵۱
 • برآورد (2020): ۱۱٬۲۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (BNT)
کدپستی: P
کد منطقه: 5
وبگاه: temburong.gov.bn
تمبورونگ (به لاتین(disambiguation): تمبورونگ) یک استان در کشور برونئی است که در شرقی‌ترین منطقه این کشور واقع شده‌است مرکز این استان شهر بنگر است.
جغرافیا

این منطقه از شمال توسط خلیج برونئی و از شرق، جنوب و غرب توسط ساراواک، مالزی احاطه شده است رودخانه تمبورونگ از این ناحیه می گذرد و رودخانه سونگای پانداروان بخش غربی مرز با مالزی را تشکیل می دهد بلندترین نقطه بوکیت پاگون با ارتفاع 1850 متر (6070 فوت) است همچنین بلندترین نقطه کشور است اولین پارک ملی برونئی، پارک ملی اولو تمبورونگ، در جنوب منطقه تمبورونگ واقع شده است و 550 کیلومتر مربع (210 مایل مربع) از جنگل تمبورونگ را پوشش می دهد این پارک ملی دارای یک مرکز تحقیقات علمی به نام مرکز مطالعات میدانی جنگل های بارانی کوالابلالونگ است که فقط با قایق قابل دسترسی است25 هکتار (62 هکتار) از منطقه کوالا بلاانگ برای پروژه های تحقیقاتی سرمایه گذاری مشترک که توسط دانشگاه برونئی داروسلام، مطالعات میدانی کوالا بلاانگ و موسسه تحقیقات گرمسیری اسمیتسونیان انجام شده است، اختصاص داده شده است. آن را "تجربه جنگل های بارانی ملخ" می نامند و توسط بانکداری هنگ کنگ و شانگهای شرکت: برونئی تامین مالی می شود. یک مرکز محدود به بیرون نیز در داخل پارک ملی یافت می شود تمبورونگ 67 کیلومتر (42 مایل) جاده دارد که بنگر را به روستاهای داخلی متصل می کند. علاوه بر این، 54 کیلومتر (34 مایل) جاده دیگر روستاها را در داخل کشور به هم متصل می کند یک جاده جدید 30 کیلومتری (19 مایلی) که مناطق موآرا و تمبورونگ برونئی را به هم متصل می کند در مارس 2020 تکمیل شد14 کیلومتر (8.7 مایل) این جاده از خلیج برونئی می گذرد.
مدیریت

مدیریت منطقه بر عهده دفتر استان تمبورونگ (اداره منطقه تمبورونگ)، یک اداره دولتی زیر نظر وزارت امور داخله است.
منطقه تمبورونگ به پنج موکیم تقسیم می شود:
امو مقیم
مقیم بنگر
مقیم باتو آپوی
مقیم بوکوک
مقیم لابو
جمعیت شناسی

منطقه تمبورونگ کم جمعیت ترین ناحیه در برونئی است طبق به‌روزرسانی سرشماری سال ۲۰۱۶،  جمعیت این کشور ۱۰۲۵۱ نفر بوده و حدود ۲.۵ درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد 52.2 درصد مرد و 47.8 درصد زن بودند. ترکیب نژادی به شرح زیر بود: 65.7% مالایی، 10.3% چینی و 24% غیر از نژادهای فوق الذکر بودند. از نظر وضعیت اقامت 80.7 درصد شهروند، 12 درصد ساکن دائم و 7.3 درصد ساکن موقت بوده اند از نظر مذاهب، 73.3 درصد مسلمان، 13 درصد مسیحی، 1.3 درصد بودایی و 12.4 درصد غیر از ادیان فوق الذکر یا بی دین بودند. گروه های سنی به شرح زیر است: 22 درصد 14 سال به پایین، 19.1 درصد 15 تا 24 سال، 52.3 درصد 25 تا 64 سال و 6.5 درصد 65 سال به بالا بودند. جمعیت غالباً روستایی است، به طوری که 93.9٪ در مناطق روستایی زندگی می کردند در حالی که 6.1٪ در مناطق شهری سرشماری همچنین 2007 خانوار را در 1894 مسکن در این ولسوالی ثبت کرد در سال 2020، جمعیت ناحیه به 11200 نفر افزایش یافته است.
گردشگری

جنگل بکر هنوز هم بیشتر منطقه را در بر می گیرد این منجر به توسعه فشرده صنعت اکوتوریسم در منطقه تمبورونگ می شود. رویدادهای تبلیغاتی اکوتوریسم مانند  ("تعطیلات تمبورونگ ") در پایان سال 2008 توسط گروه گردشگری محلی معروف به ("کشور خود را بشناسید") راه‌اندازی شد تا تشویق شود. مردم محلی و گردشگران از کشورهای خارجی برای سفر به منطقه تمبورونگ  این رویداد تبلیغاتی شروعی برای پروژه قلب بورنئو در مجاورت برونئی است.
مقیم های منطقه تمبورونگ
سیدنی رم

| سیدنی رم | سیدنی رم |
| --- | --- |
سیدنی رم در سال ۱۹۷۴ میلادی: سیدنی رم در سال ۱۹۷۴ میلادی
زادهٔ: ۱۷ مارس ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) اکران، اوهایو، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۹ تا ۲۰۱۳
سیدنی رُم (انگلیسی: Sydne Rome؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۵۱) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی ساکن کشور ایتالیا بوده و در تعدادی فیلم آلمانی و ایتالیایی، از جمله در چند وسترن اسپاگتی هنرنمایی کرده است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به جنون بورژوازی، ثریا، چی؟، هیولا، پدر ماتئو و سکس با لبخند اشاره کرد.
محمدرضا دامغانی

محمدرضا دامغانی (زاده ۲۶ خرداد ۱۳۴۶ در دامغان) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل ایران است. دامغانی در دو دوره به عنوان کمک مربی در تیم‌های زیر ۲۱ سال و زیر ۲۳ سال ایران فعالیت داشته و سرمربی تیم‌های متحد قزوین، پرسپولیس، فولاد سیرجان، صنایع اردکان و آلومینیوم هرمزگان بوده‌است.
شیر (صورت فلکی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صورت فلکی: صورت فلکی
شیرفهرست ستاره‌های شیر: شیرفهرست ستاره‌های شیر
کوته‌نوشت: Leo
نام لاتین: Leonis
نام‌های دیگر: اسد، شیر سپهر
نماد: حیوان شیر
بُعد: ۱۱h
میل: ‏ ‎۱۵°
چارَک (ربع آسمان): NQ۲
پهنه: ۹۴۷ مربع درجه (۱۲)
ستارگان اصلی: ۹، ۱۵
ستارگان بایر/فلَمستِد: ۹۲
ستاره‌های دارای سیاره: ۱۳
ستاره‌های درخشان‌تر از ۳.۰۰m: ۵
ستاره‌های نزدیک‌تر از ۱۰.۰۰ پارسک (۳۲.۶۲ سال نوری): ۵
درخشان‌ترین ستاره: قلب‌الاسد (آلفا شیر) (۱٫۳۵m)
نزدیک‌ترین ستاره: کوتوله ۳۵۹ (۷٬۷۸ ly,  pc)
اجرام مسیه: ۵
بارش‌های شهابی: بارش شهابی اسدی
صور فلکی هم‌جوار: خرس بزرگ شیر کوچک سیاه‌گوش خرچنگ مار باریک سکستان پیاله دوشیزه گیسو
رویت‌پذیر از عرض‌های جغرافیایی +۹۰° و −۶۵°. بهترین مشاهده در ۲۱:۰۰ (۹ شب) در ماه فروردین.: رویت‌پذیر از عرض‌های جغرافیایی +۹۰° و −۶۵°. بهترین مشاهده در ۲۱:۰۰ (۹ شب) در ماه فروردین.
صورت فلکی شیر (به عربی:اسد و به انگلیسی:Leonis) نام یکی از صورت‌های فلکی منطقةالبروجی است که بین دو صورت فلکی خرچنگ از سمت غرب و سنبله از سمت شرق قرار گرفته‌است. این صورت فلکی در نیم‌کره شمالی آسمان قرار دارد. صورت فلکی شیر به دلیل ستارگان پرنورش به‌راحتی در آسمان قابل تشخیص است. یال و شانه‌های این صورت فلکی به‌عنوان یک صورت‌واره به نام «داس» به‌شمار می‌روند که به شکل یک علامت سؤال فارسی (؟) است.
اجرام عمق آسمان

صورت‌فلکی شیر شامل چندین کهکشان پرنور می‌شود. از جمله مسیه ۶۵، مسیه ۶۶، مسیه ۹۵، مسیه ۹۶، مسیه ۱۰۵ و کهکشان همبرگر (NGC 3628) که معروف‌ترین جرم عمق آسمان این صورت فلکی است. مسیه ۶۵ و ۶۶ و کهکشان همبرگر اعضای شیر سه‌گانه هستند. حلقه شیر (Leo Ring)، ابری از گاز هیدروژن و هلیوم، در مدار دو کهکشان موجود در این صورت فلکی یافت می‌شود.
مسیه ۶۶ (M66): کهکشان مارپیچی است که عضوی از شیر سه‌گانه می‌باشد. در فاصله ۳۷ میلیون سال نوری قرار دارد و دارای شکلی است که به خاطر لنز گرانشی اعضای دیگر شیر سه‌گانه تاحدی کشیده شده‌است که برخی ستارگان این کهکشان را دورتر نشان می‌دهد. در نتیجه ممکن است این ستارگان که به‌دلیل لنز گرانشی دورتر از کهکشان دیده می‌شوند، کهکشان کوتوله‌ای باشد که به دور M66 می‌چرخند. M65 و M66 در دوربین‌های دوچشمی بزرگ یا تلسکوپ‌های کوچک قابل رؤیت هستند. ولی کشیدگی آن‌ها فقط در ابزارهای نجومی قدرتمند قابل تشخیص است.
مسیه ۹۵ و ۹۶: M95 و M96 دو کهکشان مارپیچی هستند که ۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارند. این دو کهکشان در تلسکوپ‌های کوچک به‌صورت مبهم دیده می‌شوند ولی با تلسکوپ بزرگ‌تر جزئیات بیش‌تری از آن‌ها قابل رؤیت است. M95 کهکشانی از نوع مارپیچی میله‌ای است.
مسیه ۱۰۵: M105 حدود ۱ درجه از جفت‌کهکشان M95-M96 دورتر است. M105 کهکشانی بیضوی از قدر ۹ است و حدود ۲۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
ان‌جی‌سی ۲۹۰۳ (NGC 2903): کهکشانی مارپیچی میله‌ای است که توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۴ کشف شد. این کهکشان در ابعاد و شکلش بسیار به کهکشان راه‌شیری شبیه است و در فاصله ۲۵ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این کهکشان در مرکزش چندین نقطه داغ وجود دارد که در نزدیکی آن، مناطقی برای تشکیل ستاره وجود دارد. ستاره‌زایی در این منطقه تصور می‌شود به‌دلیل وجود نوار گرد و غباری باشد که با چرخشش امواج ضربه‌ای را به منطقه‌ای با شعاع ۲۰۰۰ سال نوری می‌فرستند. قسمت‌های بیرونی کهکشان شامل چندین خوشه ستاره‌ای باز جوان می‌شود.
همچنین صورت فلکی شیر، چندین مورد از بزرگ‌ترین ساختارهای جهان قابل مشاهده را در خود جای داده‌است. برخی از این ساختارهای کشف شده عبارتند از گروه بزرگ اختروش کلوز-کمپوسانو، گروه بزرگ اختروش یو ۱٫۱۱(U1.11 LQG)، یو ۱٫۵۴ (U1.54) و گروه بزرگ اختروش سترگ که همه آن‌ها گروه‌های بزرگ اختروش هستند. گروه بزرگ اختروش یو ۱٫۱۱(U1.11 LQG) دومین اختروش بزرگ شناخته شده‌است.
همچنین ببینید: دیوار بزرگ هرکول–کورونا بوریلیس
بارش شهابی

بارش شهابی اسدی در آبان رخ می‌دهد و در شب‌های ۲۶ تا ۲۸ آبان به اوج خود می‌رسد. کانون این بارش شهابی نزدیک گامای شیر (جبهه) است. عامل این بارش شهابی دنباله‌دار Tempel-Tuttle می‌باشد. اوج نرخ این بارش شهابی(ZHR) در حالت عادی، تقریباً ۱۰ شهاب در ساعت است.
بارش شهابی اسدی در ماه دی بین ۱۱ تا ۱۷ دی‌ماه (در حالت اوج خود) نیز رخ می‌دهد ولی از اهمیت کمی برخوردار است.
افسانه

نام لاتین این صورت فلکی Leo است. دو هزار سال پیش صورت فلکی ماه مرداد بوده‌است. این صورت فلکی در فصل بهار در نیم‌کره شمالی و در پاییز در نیم‌کره جنوبی قابل مشاهده است. نقش آسمانی این صورت فلکی جزو معدود صورت فلکی‌هایی است که به نام خود شباهت زیادی دارند. در آسمان هم‌چون سلطان حیوانات جلوه می‌کند.
صورت فلکی اسد در زمان‌های باستان از تقدس ویژه‌ای برخوردار بوده‌است. به خصوص در مصر باستان، این تقدس به طغیان سالانه نیل و قرارگرفتن خورشید در صورت فلکی اسد مربوط می‌شود، زیرا این طغیان برای باروری زمین اهمیت حیاتی داشته‌است.
در اسطوره‌شناسی یونان این صورت فلکی زیبا و درخشان به خوان اول هراکلس (هرکول)، قهرمان افسانه‌ای یونان، مرتبط می‌شود. هراکلس در این مأموریت موظف بود شیری را از بین ببرد که در روستای نمیا موجب آزار و اذیت اهالی شده بود.
جانور درنده عملاً شکست‌ناپذیر بود و پوست او سخت‌تر از فولاد می‌نمود. این شیر از اولاد تیفون، بزرگ‌ترین هیولای جهان، بوده‌است و بر طبق بعضی از داستان‌ها او توسط تیفون یا سگ ارتس یا حتی توسط خدای ماه سلنه زخم‌ناپذیر شده‌است. غاری که شیر خوف‌ناک و وحشی در آن می‌زیست دو راه خروجی داشت و جانور درنده به راحتی می‌توانست خود را از یکی از دو دهلیز نجات دهد.
اما هراکلس که پهلوان دانایی نیز بود برای انجام مأموریتش ابتدا یکی از راه‌های خروجی را بست و بر سر راه خروجی دیگر به کمین شیر خطرناک و ترسناک نشست و دو ماه طول کشید تا او را پیدا کرد. هراکلس با کمان خود نیزه‌هایی به سوی حیوان پرتاب نمود، ولی نیزه‌ها به پوست سخت جانور کارگر نیفتاد و کمانه کرد. هراکلس بالاخره موفق شد حیوان درنده را با دستانش خفه کند. جانور مرده نیز برای او مشکلات زیادی ایجاد کرد؛ زیرا کندن پوست حیوان با ابزار معمولی غیرممکن بود. تنها یال شیر که سخت‌تر از الماس بود توانست به قهرمان کمک کند تا عاقبت پوست باشکوه و فولادین را پاره و از بدن جانور جدا سازد.
در عین حال کاری که هراکلس انجام داد به وسیله گیلگمش خدای خورشید نیز انجام گرفته بود، برخی می‌گویند که ارتباط شیر با خدای خورشید حاصل انطباق این صورت فلکی در منطقه‌البروج بابلی با انقلاب تابستانی است.
بزرگ ایزدان، زئوس، عاقبت شیر را به یکی از زیباترین صورت‌های فلکی منطقه‌البروج تبدیل کرد تا ما را در تمام زمان‌ها به یاد پیکارهای قهرمانانه هراکلس بیندازد. بسیاری از اقوام باستانی ستاره اصلی صورت فلکی اسد را که قلب‌الاسد نام دارد، مظهر قدرت و فرمان‌روای آسمان می‌شمردند. فارس‌ها آن را یکی از چهار نگهبان آسمان می‌دانستند که ثروت، قدرت و افتخار با خود می‌آورد.
تجسم

معمولاً این صورت‌فلکی به شکل صورت‌واره داس در پشت سر شیر نمایش داده می‌شود. این صورت‌واره از شش ستاره تشکیل شده‌است:
اپسیلون شیر
رأس‌الاسد شمالی یا مو شیر
ضفیره
جبهةالاسد
اتا شیر
قلب‌الاسد
ستاره‌شناسی

همچنین ببینید: برج اسد
از سال ۲۰۰۲، خورشید از تاریخ ۱۹ مرداد تا ۲۵ شهریور در صورت فلکی شیر دیده می‌شود.
صورت فلکی شیر به شکلی که با چشم غیرمسلح دیده می‌شود. (جرم نورانی وسط تصویر، سیاره مشتری است)
مسیه ۶۶
پدیده لنز گرانشی قابل توجه به‌نام نعل اسب کیهانی (Cosmic Horseshoe) در صورت فلکی شیر
تصویر NGC 2903
Herakles und Loewe
صورت فلکی شیر به همراه صورت فلکی شیر کوچک در بالای آن
متفقین (فیلم)

| متفقین | متفقین |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: رابرت زمکیس
تهیه‌کننده: گراهام کینگ استیو استارکی رابرت زمکیس
نویسنده: استیون نایت
بازیگران: برد پیت ماریون کوتیار لیزی کاپلان جرد هریس ماریون بیلی
موسیقی: آلن سیلوستری
فیلم‌بردار: دان برجس
تدوین‌گر: میک اودزلی
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز (آمریکا) فاکس قرن بیستم (بین‌المللی)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-۱۱-۲۳)  
مدت زمان: ۱۲۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۸۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۱۹٫۵ میلیون دلار
متفقین (به انگلیسی: Allied) یک فیلم آمریکایی در سبک رمانتیک مهیج به نویسندگی استیون نایت و کارگردانی رابرت زمکیس است. فیلم داستان دو نفر به نام‌های مکس واتان (برد پیت) و ماریان بوسه‌ژوق (ماریون کوتیار) است که در طی مأموریتی برای کشتن یک مقام آلمانی عاشق یکدیگر می‌شوند. فیلم‌برداری متفقین از مارس ۲۰۱۶ در کازابلانکا و لندن انجام شد و سپس توسط پارامونت پیکچرز و فاکس قرن بیستم در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ به نمایش درآمد.