تاریخچه باشگاه فوتبال اینتر میلان
دوران پس از مورینیو (۲۰۱۲–۲۰۱۰)

در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰، اینتر با قراردادی دو ساله، رافائل بنیتز را که به مدت شش سال به عنوان سرمربی تیم لیورپول بود، به خدمت گرفت. انتخاب بنیتز، آغاز مسیری بود که خیلی زود اینتر را از جمع مدعیان قهرمانی ایتالیا دور کرد.
در طول جام جهانی ۲۰۱۰ در آفریقای جنوبی، ده بازیکن از اینتر در تیم‌های ملی خود حضور داشتند. والتر ساموئل و دیگو میلیتو با آرژانتین ، رنه کرهین با اسلوونی، دژان استانکوویچ به عنوان کاپیتان صربستان، سولی مونتاری با غنا، وسلی اسنایدر با هلند، ساموئل اتوئو به عنوان کاپیتان کامرون و ژولیو سزار، مایکون و لوسیو به عنوان کاپیتان با برزیل، در جام جهانی حاضر شدند. که از این بین، وسلی اسنایدر با هلند توانست به دیدار نهایی جام جهانی ۲۰۱۰ راه یابد اما با شکست برابر اسپانیا به مقام نایب قهرمانی جهان دست یافت. اینتر به دلیل محدودیت‌های ایجاد شده به خاطر قوانین فیرپلی مالی، در پنجره نقل و انتقالات تابستانی فعالیت چندانی نداشت، در همین راستا، باشگاه برای جایگزینی تولدو که اعلام بازنشستگی کرده بود، لوکا کاستلاتزی را از سمپدوریا به خدمت گرفت. همچنین مک‌دنالد ماریگا و جاناتان بیابیانی از پارما راهی اینتر شدند. فیلیپه کوتینیو هجده ساله پس از گذراندن دو فصل در تیم واسکو دوگاما در لیگ برزیل، به اینتر بازگشت. اینتر همچنین ریکاردو کوارشما را به بشیکتاش و ماریو بالوتلی را با مبلغ ۳۰ میلیون یورو به منچسترسیتی، نیمی از حق خرید رنه کرهین را به بولونیا و آندریا می را به پیاچنزا فروخت. وید بلچ و ویکتور اوبینا هم به صورت قرضی یک ساله راهی کروتونه و وستهام شدند. در ۲۱ اوت ۲۰۱۰، بنیتز اولین جام خود را با پیروزی ۳-۱ اینتر در برابر رم در سوپرجام فوتبال ایتالیا کسب کرد، اما شش روز بعد، اینتر در سوپر جام اروپا به اتلتیکو مادرید باخت و در کسب این جام، ناکام ماند، این شکست به این معنا بود که اینتر شانس خود را برای کسب ششمین جام خود در یک سال میلادی را از دست داد، کاری که بارسلونا سال قبل موفق به انجام آن شده بود. اینتر با هدایت بنیتز، فصل ۱۱-۲۰۱۰ لیگ قهرمانان اروپا را به عنوان مدافع عنوان قهرمانی این مسابقات، با تساوی خارج از خانه ۲-۲ برابر توئنته آغاز کرد. در نهایت، اینتر توانست پس از تیم تاتنهام، در جایگاه دوم گروه A مسابقات قرار گرفته و به دور بعد صعود کند. اینتر در مرحله یک‌هشتم نهایی باید به مصاف بایرن مونیخ می‌رفت. در ۱۸ دسامبر، اینتر برای اولین بار و پس از پیروزی ۳-۰ مقابل مازمبه، قهرمان جام باشگاه‌های جهان در سال ۲۰۱۰ شد، اما پس از این برد، در ۲۳ دسامبر، به دلیل عملکرد ضعیف او در سری آ و فاصله ۱۳ امتیازی از میلان صدرنشین، اینتر از طریق وب سایت خود اعلام کرد که با رافائل بنیتز بر سر جدایی به توافقی دوطرفه دست یافته است. با این حال، بنیتز علت کسب این نتایج ضعیف را عملکرد نامناسب باشگاه در فصل نقل و انتقالات تابستانی می‌دانست.
در ۲۴ دسامبر ، لئوناردو به عنوان سرمربی اینتر انتخاب شد. اینتر در فصل نقل و انتقالات زمستانی بسیار پرکار بود. به دلیل مصدومیت طولانی مدت والتر ساموئل، اینتر، آندره آ رانوکیا را از جنوا خریداری کرد تا تبدیل به اولین خرید لئوناردو شود. در ۱۳ ژانویه، مانسینی باشگاه را ترک کرد و به اتلتیکو مینیرو پیوست. در ۲۸ ژانویه، اینتر اعلام کرد که جامپائولو پاتزینی را از سمپدوریا به خدمت گرفته است و در مقابل آن، جاناتان بیابیانی راهی سمپدوریا شد. روز بعد، حسین خرجه با قراردادی قرضی از جنوا به اینتر پیوست و همچنین سولی مونتاری به صورت قرضی راهی ساندرلند شد. در آخرین روز از پنجره نقل و انتقالات زمستانی، یوتو ناگاتومو به صورت قرضی از چزنا راهی اینتر شد و در مقابل آن داویده سانتون به صورت قرضی به چزنا پیوست. به این ترتیب، ناگاتومو تبدیل به اولین بازیکن آسیای شرقی شد که با اینتر قرارداد امضا کرده است. همچنین نلسون ریواس  به دنیپرو قرض داده شد.
لئوناردو کار خود را در سری آ با کسب ۳۰ امتیاز از ۱۲ بازی با میانگین ۲٫۵ امتیاز از هر بازی، بهتر از دو مربی قبلی یعنی بنیتز و مورینیو آغاز کرد. در ۶ مارس ۲۰۱۱، لئوناردو با کسب ۳۳ امتیاز از ۱۳ بازی رکورد جدیدی در سری آ ایتالیا به ثبت رساند. رکورد قبلی متعلق به فابیو کاپلو در فصل ۰۵-۲۰۰۴ بود که در ۱۳ بازی ۳۲ امتیاز به دست آورده بود. همچنین در ادامه مسابقات لیگ قهرمانان اروپا، اینتر با هدایت لئوناردو عملکرد نسبتاً قابل قبولی داشت. اینتر و بایرن مونیخ پس از فینال فصل قبل، برای دومین سال متوالی اما این بار در مرحله  یک‌هشتم نهایی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا باید به مصاف یکدیگر می‌رفتند. اینتر بازی رفت را در ۲۳ فوریه و در جوزپه مه آتزا، با تک گل دقیقه ۹۰ ماریو گومز از بایرن شکست خورد. بازی برگشت اینتر و بایرن مونیخ، در ۱۵ مارس و در آلیانز آرنا برگذار شد. بازی تا قبل از دقیقه ۸۸ با نتیجه ۲-۲ دنبال می‌شد. اما گل دقیقه ۸۸ گوران پاندف، حکم صعود اینتر را صادر و از حذف زود هنگام مدافع عنوان قهرمانی مسابقات  جلوگیری کرد. هرچند این تقابل در مجموع دو بازی رفت و برگشت با نتیجه ۳-۳ به پایان رسید، اما این اینتر بود که به دلیل قانون گل زده در خانه حریف، راهی مرحله یک چهارم نهایی مسابقات شد. اینتر در مرحله یک چهارم نهایی مسابقات باید به مصاف دیگر نماینده کشور آلمان یعنی شالکه ۰۴ می‌رفت. در نهایت، اینتر با شکست سنگین ۷-۳ در مجموع دو بازی رفت و برگشت (شکست ۵-۲ در میلان و شکست ۲-۱ در گلزنکرشن) برابر شالکه ۰۴، از دور مسابقات کنار رفت. همچین لئوناردو توانست همراه با اینتر، در رقابت‌های جام حذفی فوتبال ایتالیا در فصل ۱۱-۲۰۱۰ با کسب برتری در برابر تیم‌های جنوآ، ناپولی و آ.اس. رم به فینال مسابقات راه یابد. در فینال هم، اینتر با شکست پالرمو فاتح جام حذفی فوتبال ایتالیا شد. در سری آ نیز، اینتر به مقام نایب قهرمانی دست یافت. لئوناردوی برزیلی، تنها پس از شش ماه اینتر را ترک کرد تا طبق توافقی که با باشگاه پاری سن ژرمن به دست آورده بود، پست مدیریت ورزشی این باشگاه را برعهده بگیرد.
در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۱، ماسیمو موراتی، هدایت باشگاه را به جان پیرو گاسپرینی می‌سپارد که توانسته بود در سال ۲۰۰۹، جنوآ را پس از ۲۰ سال به رقابت‌های اروپایی بازگرداند.
در ژوئیه ۲۰۱۱، مارکو ماتراتزی پس از اینکه قرارداد جدیدی از طرف باشگاه به او پیشنهاد نشد، با انجام حدود ۲۷۰ بازی و کسب ۱۵ جام، اینتر را ترک کرد و اندکی پس از آن اعلام کرد که از فوتبال بازنشسته شده است. او بعداً به عنوان سفیر باشگاه اینتر منصوب شد. چندی بعد، ماتراتزی، لئوناردو را متهم کرد که "از پشت به او خنجر زده" و دلیل جدایی او از اینتر بوده است و همچنین ماسیمو موراتی را متهم کرد که از او در برابر لئوناردو دفاع نکرده است.
گاسپرینی اولین بازی رسمی خود به عنوان مربی اینتر را باید در تاریخ ۶ اوت ۲۰۱۱ و در برابر میلان در سوپرجام فوتبال ایتالیا برگذار می‌کرد. این نخستین بار بود که دو تیم میلان و اینتر در سوپرجام فوتبال ایتالیا روبروی یکدیگر قرار می‌گرفتند؛ همچنین این دیدار دومین مصاف دو تیم برای کسب جام و پس از فینال کوپا ایتالیای فصل ۷۷-۱۹۷۶ نیز بود. در نهایت، این بازی که در کشور چین برگذار شد با نتیجه ۲-۱ به سود میلان خاتمه یافت. به این ترتیب، تنها شانس اینتر برای کسب جام در این فصل از دست رفت. اینتر به خاطر قانون فیرپلی مالی و نداشتن منابع مناسب مالی، مجبور به فروش ستاره‌های خود شد و گوران پاندف و ساموئل اتوئو به خاطر حقوق بالایشان تیم را ترک کردند. در ۲۳ اوت ۲۰۱۱، باشگاه روسی آنژی مخاچ‌قلعه با اینتر برای جذب ساموئل اتوئو با قراردادی سه ساله به توافق رسید که او را با دستمزد ۲۰ میلیون یورو در هر فصل (با احتساب مالیات) به پر درآمدترین بازیکن جهان تبدیل کرد. اینتر به منظور پر کردن جای خالی اتوئو، دیگو فورلان ۳۲ ساله را از اتلتیکو مادرید به خدمت گرفت. هرچند که این مهاجم اروگوئه ای نمی‌توانست برای اینتر در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا به میدان برود، این درحالی بود که باشگاه از این موضوع اطلاع نداشت. ریکی آلوارز ۲۳ ساله نیز از ولز سارسفیلد راهی اینتر شد. با توجه به عملکرد چشمگیر یوتو ناگاتومو در تیم ملی فوتبال ژاپن در جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱، اینتر تصمیم گرفت قرارداد این بازیکن را دائمی کند؛ هزینه این انتقال ۴٫۵ میلیون یورو به اضافه مالکیت مشترک دو بازیکن به نام‌های کالدیرولا و گاریتانو بود.
اینتر فصل جدید را با پیروزی برابر لچه آغاز کرد اما در هفته دوم سری آ از پالرمو شکست خورد. شکست خانگی ۱-۰ مقابل ترابزون اسپور در لیگ قهرمانان اروپا اوضاع را بدتر کرد. در ادامه، اینتر برابر آ.اس. رم به نتیجه تساوی دست یافت و ۳-۱ از نووارا شکست خورد. در نتیجه این شکست ۳-۱ خارج از خانه برابر نووارا تازه صعود کرده، صبر مدیران و مالک باشگاه لبریز شده و گاسپرینی به دلیل کسب نتایج بسیار ضعیف، خیلی زود و تنها پس از گذشت پنج هفته از مسابقات سری آ، از هدایت باشگاه برکنار شد.
در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۱، کلودیو رانیری جایگزین گاسپرینی شد. رانیری نیز آغاز ضعیفی داشت. در ۲۳ اکتبر، اینتر با پیروزی برابر کیه‌وو توانست دومین پیروزی خانگی خود را پس از هفته اول این رقابت‌ها کسب کند. اما رانیری در ادامه توانست با ایجاد تغییرات تاکتیکی مناسب، نتایج بسیار خوبی کسب کند، به طوری که بین ۳ دسامبر ۲۰۱۱ تا ۲۲ ژانویه ۲۰۱۲، اینتر با هدایت رانیری توانست از ۸ مسابقه خود در سری آ و کوپا ایتالیا، ۶ پیروزی کسب کند، اما این روند خوب اینتر با شکست برابر ناپولی به پایان رسید. در ۲۵ ژانویه، اینتر در مرحله یک چهارم نهایی مسابقات جام حذفی فوتبال ایتالیا با نتیجه ۲-۰ از ناپولی شکست خورد و از گردونه رقابت‌ها کنار رفت. در ادمه نیز و در ۲۹ ژانویه، اینتر در هفته بیستم رقابت‌های سری آ با یک گل مغلوب لچه شد.
در آخرین روزهای نقل و انتقالات زمستانی و در ۳۰ ژانویه، ژوان ژسوس از اینترناسیونال راهی اینتر شد. یک روز بعد و در ۳۱ ژانویه، تیاگو موتا با مبلغ ۱۱٫۵ میلیون یورو به پاری سن ژرمن پیوست. باشگاه برای جایگزینی تیاگو موتا، فردی گوارین را به صورت قرضی با بند خرید از پورتو به خدمت گرفت.
بین ۱ فوریه تا ۲۶ فوریه، اینتر از ۵ بازی خود در سری آ، ۴ شکست و ۱ تساوی کسب کرد. به عقیده بسیاری، این نتایج ضعیف ناشی از عملکرد نامناسب و تضعیف تیم در بازار نقل و انتقالات زمستانی بود. در ۴ مارس ۲۰۱۲، اینتر که با دو گل از کاتانیا عقب افتاده بود توانست با تشویق هوداران خود و با دوگل فورلان و میلیتو در دقایق ۷۱ و ۸۰، بازی را به تساوی بکشاند. در بازی بعد نیز اینتر موفق به کسب پیروزی ۲-۰ خارج از خانه برابر کیه‌وو شد. اینتر در مسابقات لیگ قهرمانان اروپا در فصل ۱۲-۲۰۱۱، به عنوان تیم نخست از گروه خود صعود کرد و در مرحله یک‌هشتم نهایی این مسابقات باید برابر مارسی قرار می‌گرفت. در نهایت اینتر با کسب نتیجه تساوی ۲-۲ در مجموع دو بازی رفت و برگشت (شکست ۱-۰ در مارسی و پیروزی ۲-۱ در میلان) و به دلیل قانون گل زده در خانه حریف، از صعود به مرحله یک چهارم نهایی مسابقات بازماند. پس از حذف از مسابقات لیگ قهرمانان اروپا، رانیری تنها دو بازی دیگر بر روی نیمکت اینتر نشست. در نهایت پس از شکست ۲-۰ برابر یووه و در ورزشگاه جدید خانگی این تیم یعنی یوونتوس استادیوم، کلودیو رانیری نیز اخراج شد.
در ۲۶ مارس ۲۰۱۲، آندره آ استراماچونی ۳۶ ساله که پیش از این مربی تیم جوانان اینتر میلان بود، هدایت باشگاه را در ادامه فصل بر عهده گرفت. استراماچونی با کسب ۱۷ امتیاز از ۹ بازی باقیمانده، توانست با اینتر پس از یک فصل سخت در جایگاه ششم سری آ قرار بگیرد و جواز حضور در مرحله پلی آف صعود به لیگ اروپای فصل بعد را کسب کرد.
اینتر طی این دو فصل، از ۵ مربی مختلف استفاده کرد و همه آن‌ها بعد از مدت کوتاهی اخراج شدند. از بین ۵ مربی که در این مدت روی نیمکت اینتر نشستند به جز رافائل بنیتز، هیچ‌کدام سابقه قهرمانی در سطح اول فوتبال اروپا را نداشتند.