stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابر آروان
تحریم‌ها > تحریم اتحادیه اروپا > خروج از تحریم

در ۱۶ فروردین ۱۴۰۳ اتحادیه اروپا نام ابرآروان را از نهادهای تحت تحریم خود حذف کرد. در متن تصمیم اتحادیه اروپا دلیل حذف نام شرکت ایرانی «ابر آروان» از این فهرست ذکر نشد. ولی ابر آروان اعلام کرد حذف نام این شرکت از فهرست تحریم‌های اتحادیه اروپا در پی شکایت و ارائه مستندات فنی و حقوقی[نیازمند منبع مستقل] به دیوان دادگستری اروپا رخ داده است.
تحریم‌ها > تحریم آمریکا

در خرداد ۱۴۰۲ دولت آمریکا ابرآروان را به دلیل مشارکت در اجرای اینترنت ملی و سانسور اینترنت تحریم کرد. همچنین دو بنیان‌گذار شرکت، پویا پیرحسین‌لو و فرهاد فاطمی هم تحریم شدند. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا این تحریم را بر پایه فرمان اجرایی ۱۳۴۸۶ دونالد ترامپ وضع کرد.
تحریم‌ها > تحریم استرالیا

چهارشنبه ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳ وزارت خارجه استرالیا، شرکت ابر آروان را به همراه ۴ تن از مسئولان و ۲ نهاد جمهوری اسلامی به دلیل کمک به مسئولان جمهوری اسلامی در مسدود کردن اینترنت و نظارت بر مردم تحریم کرد.
تحریم‌ها > تحریم بریتانیا

در سپتامبر ۲۰۲۳ وزارت خارجه بریتانیا، شرکت ابرآروان را به دلیل کمک به جمهوری اسلامی برای سانسور اینترنت تحریم کرد. وزارت خارجه بریتانیا گفت: «ابرآروان از شرکای کلیدی وزارت فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران است و از توسعه اینترانت سراسری که برای قطع ارتباط مردم ایران از اینترنت جهانی استفاده می‌شود، حمایت می‌کند.»
باشگاه ورزشی زمالک

Football club
باشگاه زمالک (به عربی:نادی الزمالک) یک باشگاه ورزشی در مصر است که در شهر قاهره قرار دارد. تیم فوتبال آن در لیگ برتر فوتبال مصر بازی می‌کند.
این باشگاه در ۵ ژانویه ۱۹۱۱ میلادی تأسیس شده‌است.
الزمالک از باشگاه‌های پرطرفدار فوتبال در کشور مصر می‌باشد و همچنین بعد از الاهلی رقیب همشهری‌اش پرافتخارترین تیم در لیگ برتر مصر و لیگ قهرمانان آفریقا می‌باشد.
این باشگاه نام خود را از نام محلهٔ زمالک قاهره گرفته است.
این باشگاه تاکنون ۱۴ بار قهرمان لیگ برتر مصر شده است که آخرین بار آن سال ۲۰۲۲ می‌باشد. همچنین این تیم سابقه ۵ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا را در کارنامه دارد.
افتخارات > داخلی

لیگ برتر فوتبال مصر (۱۴ قهرمانی): ۱۹۵۹–۶۰، ۱۹۶۳–۶۴، ۱۹۶۴–۶۵، ۱۹۷۷–۷۸، ۱۹۸۳–۸۴، ۱۹۸۷–۸۸، ۱۹۹۱–۹۲، ۹۳-۱۹۹۲، ۰۱-۲۰۰۰، ۰۳-۲۰۰۲، ۲۰۰۳–۰۴، ۲۰۱۴–۱۵، ۲۱-۲۰۲۰، ۲۲-۲۰۲۱
جام حذفی فوتبال مصر (۲۸ قهرمانی)
سوپر جام مصر (۴ قهرمانی): ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۱۶، ۲۰۲۰
جام سلطان حسین (۲ قهرمانی): ۱۹۲۰–۲۱, ۱۹۲۱–۲۲
لیگ قاهره (۱۴ قهرمانی)
جام کنفدراسیون مصر (۱ قهرمانی): ۱۹۹۵
افتخارات > قاره‌ای

لیگ قهرمانان آفریقا (۵ قهرمانی): ۱۹۸۴, ۱۹۸۶, ۱۹۹۳، ۱۹۹۶، ۲۰۰۲
جام برندگان جام آفریقا (۱ قهرمانی): ۲۰۰۰
جام کنفدراسیون آفریقا (۲ قهرمانی): ۲۰۱۹، ۲۰۲۴
سوپر جام آفریقا (۵ قهرمانی): ۱۹۹۴، ۱۹۹۷، ۲۰۰۳، ۲۰۲۰، ۲۰۲۴
افتخارات > بین‌المللی

جام باشگاهی آفریقا–آسیا (۲ قهرمانی): ۱۹۸۷، ۱۹۹۷
جام قهرمانی باشگاه‌های عرب (۱ قهرمانی): ۲۰۰۳
سوپر جام سعودی-مصری (۲ قهرمانی): ۲۰۰۳, ۲۰۱۸
مربیان پیشین

نلو وینگادا
جوروان ویرا
محبوبه هنریان

| محبوبه هنریان | محبوبه هنریان |
| --- | --- |
محبوبه هنریان: محبوبه هنریان
زادهٔ: ۲۸ مهر ماه ۱۳۴۱ اصفهان
ملیت:  ایرانی
تحصیلات: کارشناسی ادبیات و هنر- گرایش فیلم و رسانه کارشناسی ارشد مهندسی چندرسانه ای - مولتی مدیا
پیشه: مستندساز، تهیه‌کننده، کارگردان، عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۸ تا کنون
وبگاه: www.veramedia.com
محبوبه هنریان (۱۳۴۱- اصفهان) کارگردان، تهیه‌کننده، مستندساز و عکاس ایرانی تحصیلات سینمایی خود را در کشور انگلستان گذرانده است. او فارغ‌التحصیل کارشناسی ادبیات و هنر با گرایش فیلم و رسانه و کارشناسی ارشد مهندسی چندرسانه ای-مولتی مدیا- می‌باشد. در اکثر فیلم‌های او با تمرکز بر زنان، کودکان و نوجوانان، به موضوع جنگ، علل فرار کودکان، کودکان خیابانی، آزارهای جسمی، بی خانمانی و اعتیاد پرداخته شده است.
ساخت بیش از ۱۰ مجموعه مستند ۵ تا ۷۲ قسمتی در شبکه‌های مختلف سیما و بیش از ۹ فیلم مستند مستقل کوتاه و بلند درکارنامه کاری اوست.
محبوبه هنریان طی دوره‌های متمادی رئیس انجمن مستندسازان سینمای ایران بوده است.
وی همچنین به عنوان داور در چندین جشنواره داخلی
و خارجی، از جمله آکادمی اسکار تلویزیونی - امی، در نیویورک حضور داشته است.
زندگی

محبوبه هنریان، در مهر ماه سال ۱۳۴۱ در اصفهان بدنیا آمد. خانواده ش هنگامی که ۱۲ سال داشت به تهران مهاجرت کردند. در سن ۱۹ سالگی به کشور کانادا رفت و پس از گذراندن یک دوره «عکاسی» در کالج آلگانکویین، برای مدتی به کار عکاسی و خبرنگاری پرداخت. در سال ۱۳۶۷ در هیئت تحریریه یکی از روزنامه‌های ایران، به عنوان مترجم خبرهای سیاسی و فرهنگی مشغول به کار شد. هنریان در سال ۱۳۷۴ برای ادامه تحصیل به کشور انگلستان رفت و پس از یک دوره یکساله خبرنگاری «رسانه»، مشغول تحصیل در دانشگاه ناتینگهام ترنت در مقطع کارشناسی «فیلم و رسانه» شد. در سال ۱۳۷۷ اولین فیلم خود را با موضوع 'کودک و خشونت' در همان کشور ساخت. سپس در سال ۱۳۷۹ پس از دریافت کارشناسی ارشد در رشته «مهندسی چندرسانه ای» (مولتی مدیا) به ایران بازگشت و فعالیت حرفه ای خود را در حوزه ساخت مستندهای اجتماعی و در سمت «تهیه‌کننده و کارگردان» ادامه داد. 
از آخرین کارهای او تهیه کنندگی و کارگردانی مستند 'زندگی به من باز می‌گردد' است که به موضوع جنگ و پناهندگان سوری در لبنان پرداخته است و کارگردانی و تهیه کنندگی فیلم بلند داستانی 'فاصله بازگشت' است که بر اساس داستان واقعی است.
از جمله فیلم‌های هنریان، مستند 'زیبایی ناشناخته' برنده بهترین فیلم مستند در مسکو و نمایش در کشورهای آمریکا، بلژیک، روسیه، برزیل، صربستان و ایران را داشته و فیلم 'بازی با زندگی' کاندید بهترین فیلم مستند در جشن صد سالگی خانه سینما و جشنواره کیش و منتخب فستیوال بین‌المللی فیلمسازان زن، کلن در آلمان بوده است.
فعالیت‌ها > داوری

محبوبه هنریان به عنوان داور در بسیاری از جشنواره‌های داخلی و خارجی معتبر حضور داشته است. از جمله عضو هیئت داوران «آکادمی بین‌المللی هنرها و علوم تلویزیون» معروف به اسکار تلویزیونی «امی» (EMMY)، آمریکا، عضو هیئت داوران «آکادمی سینما و تلویزیون کانادا» (ACCT)، جشنواره فیلم «صداهای مستند» در دبی، جشن «خانه سینما»، «وارش» ...
وی همچنین به عنوان «تهیه‌کننده مهمان» در فستیوال 'گوانجو' در چین (GZ DOC) و 'کنگره جهانی تهیه‌کنندگان علمی و واقع گرا' (WCSFP) در آلمان، که یکی از پراهمیت‌ترین گردهمایی‌های مورد توجه شبکه‌های تلویزیونی جهان و فیلم سازان است، دعوت و حضور داشته است. این کنگره با همکاری فستیوال 'هات داکس کانادا' (Hot Docs)، هر سال در یک کشور متفاوت برگزار می‌شود.
در سال ۱۳۹۴ به دعوت فستیوال هات داکس (Hot Docs) کانادا، محبوبه هنریان به همراه فیلمسازان دیگری همچون مهناز افضلی، مهوش شیخ الاسلامی، مهرداد اسکویی، محمد رسول اف و مسعود بخشی در میز گردی با تمرکز بر کشور ایران، حضور پیدا کردند.
فعالیت‌ها > مسوولیت‌ها

محبوبه هنریان در سالهای ۱۳۸۱ و از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷ به عنوان «رئیس هیئت مدیره انجمن مستندسازان سینمای ایران» فعالیت کرده است. او در چندین دوره به عنوان «دبیر جشن مستند» خانه سینما ی ایران انتخاب شده است. وی همچنین در سال ۱۳۸۸ به عنوان «مدیر بین‌الملل» خانه سینما به نمایندگی از هیئت‌مدیره در جشنواره کن حضور داشته است.
در سال ۱۳۸۳، هنریان به عنوان «مدیر مستندسازی» 'برنامه عمران سازمان ملل متحد' UNDP,انتخاب و پس از زلزله بزرگ بم در آن شهر مشغول به کارشد.
محبوبه هنریان به عنوان یکی از «زنان بانیان صلح از راه دین»، در پروژه مشترک مؤسسه گفت و گوی ادیان در تهران و شورای جهانی کلیساها در ژنو GWCC، طی سال ۸۹–۱۳۸۶ حضور داشته است.
وی همچنین «عضو هیئت علمی» کنفرانس مردم‌شناسی تصویری ایران، دانشگاه سنت اندروز اسکاتلند و «عضو هیئت علمی» همایش انسان‌شناسی تصویری، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، در سال ۱۳۸۷ بوده است.
فعالیت‌ها > سایر فعالیتها

محبوبه هنریان در کنار فیلمسازی علاقمند آموزش و شرکت در فعالیتهای انسان دوستانه نیز بوده است. او با حضور داوطلبانه در چندین کمپ پناهندگان آواره جنگ در اروپا و لبنان تلاش کرده تا با آموزش عکاسی، فیلمسازی و زبان انگلیسی به کودکان، نوجوانان و زنان، امیدی تازه به آینده را در آنها ایجاد کند.
فعالیت‌ها > عضویت آکادمی و انجمن‌های هنری

محبوبه هنریان عضو آکادمی و انجمن‌های بین‌المللی است. از جمله: 'آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون' معروف به اسکار تلویزیونی ـ امی، EMMY -آمریکا، 'آکادمی سینما و تلویزیون کانادا' ACCT، 'انجمن مستندسازان کانادا' DOC، شبکه مستند سازان اروپا EDN، انجمن 'زنان فیلمساز تورنتو' WIFT
و انجمن 'اسکرین نوا اسکوشیا'- هالیفکس Screen Nova Scotia
آثار > فیلم‌شناسی > فیلم مستند

| سال | نام اثر | سمت | زمان فیلم | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۸ | زندگی به من بازمی‌گردد | نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده | فیلم کوتاه |  |
| ۱۳۹۳ | زیبایی ناشناخته | نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده | فیلم نیمه بلند | بهترین فیلم مستند- جشنواره بین‌المللی شکست موانع مسکو منتخب جشنواره سینما حقیقت اکران در INTERdoc، صربستان |
| ۱۳۸۵ | پنهان در غبار | نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده | فیلم نیمه بلند | منتخب فستیوال Bangkok Harm Reduction، تایلند، منتخب فستیوال In the Mind’s Eye، واترلو، کانادا، منتخب فستیوال Documentary Voices,Pulling Focus، دبی |
| ۱۳۸۴ | بم شهری که آرزوی ماست | نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده | فیلم بلند |  |
| ۱۳۸۰ | بیداری تلخ (بی‌خانمانان) | نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده | فیلم نیمه بلند |  |
| ۱۳۷۹ | بازی با زندگی (دختران فراری) | نویسنده، کارگردان، تهیه‌کننده | فیلم کوتاه | منتخب فستیوال بین‌المللی فیلمسازان زن کلن-آلمان، کاندید بهترین مستند در چهارمین جشن خانه سینما، کاندید بهترین فیلم در فستیوال کیش |
:
آثار > فیلم‌شناسی > فیلم داستانی > سرمايه گذار

۱۳۸۹ ـ 'سامی'، ۷۸ دقیقه، کارگردان: حبیب باوی ساجد
۱۳۸۲ ـ 'این یک بازی نیست'، ۳۰ دقیقه (اعتیاد)، با مشارکت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و دبیرخانه پیشگیری از اعتیاد
آثار > مجموعه‌های تلویزیونی

مجموعه مستند ۲۶ قسمتی: 'مستند از نگاهی دیگر' (تولید در ایران و کانادا) ـ شبکه ۱ سیما، سال ۹۲–۱۳۹۰
مجموعه مستند 'چین از دریچه نگاه دنیا'- بخش ایران- تلویزیون مرکزی چین CCTV، با مشارکت موزه بریتانیا و موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن، سال ۱۳۹۱
مجموعه مستند ۵ قسمتی: 'پنهان در مه' (آسیبهای اجتماعی در لندن) – شبکه ۱ سیما - سال ۸۶–۱۳۸۵
مجموعه مستند ۱۳ قسمتی: 'فیزیک در ایران' (فیزیکدانان موفق) – شبکه ۴ سیما- سال ۱۳۸۵
مجموعه مستند ۷۲ قسمتی: 'امیدهای فردا' (نوجوانان) - شبکه ۱ سیما ـ سال ۸۳–۱۳۸۲
مجموعه مستند ۱۴ قسمتی: 'چشمان مضطرب' (کودکان اعتیاد) ـ شبکه ۵ سیما ـ سال ۱۳۸۱
مجموعه مستند ۱۰ قسمتی: 'نمای نزدیک' (زنان موفق ایران) ـ شبکه جهانی جام جم ـ سال ۸۱–۱۳۸۰
مجموعه مستند ۱۳ قسمتی: 'بچه‌های خیابان' ـ شبکه ۴ سیما ـ سال ۸۰–۱۳۷۹
مجموعه مستند ۹ قسمتی: 'فتوکینا ۲۰۰۰' ـ شبکه ۴ سیما ـ سال ۸۰–۱۳۷۹
مجموعه مستند ۳ قسمتی: 'اندیشه‌های سبز' (حقوق کودک) ـ شبکه ۴ سیما ـ سال ۱۳۷۹
مجموعه مستند ۵ قسمتی: 'کودک. فیلم. خشونت' ـ شبکه ۴ سیما ـ سال ۱۳۷۹–۱۳۷۸
آثار > عکاسی

۱۳۹۴ - نمایشگاه عکاسی 'زندگی به من بازمی‌گردد'، در روز جهانی سازمان ملل در حمایت از قربانیان خشونت، تورنتو، کانادا
۱۳۹۳ - نمایشگاه عکاسی 'زندگی به من بازمی‌گردد'، تورنتو، کانادا
هیتالاهتی، هلسینکی

یک غروب تابستانی در هیئتالاهتی
هیتئِالاهتی (انگلیسی: Hietalahti)، (سوئدی: Sandviken) جنوبی‌ترین بخش محله کامپی در شهر هلسینکی مرکز فنلاند است.
از ویژگی‌های قابل توجه این محله وجود کارخانه کشتی‌سازی هیئتالاهتی است.
از مهمترین جاذبه‌های گردشگری هیئتالاهتی، وجود محبوب‌ترین بازار اجناس دست دوم موسوم به میدان هیئتالاهدن‌تری و بازار مواد غذایی آن، چند هتل مجلل و چند رستوران با منوی غذاهای دریایی قابل اشاره است.
مرکز کتاب مقدس بین‌المللی هلسینکی و انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا نیز در این منطقه واقع شده‌اند.
مجسمه موسوم به Olo n:o 22 نیز در میان آب‌های کناری بندر قابل مشاهده است.
سراسرنما از هیئتالاهتی
ملمیجان

| ملمیجان مَل میون | ملمیجان مَل میون |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: بروجرد
بخش: اشترینان
دهستان: گودرزی
جمعیت: ۷۰۵ نفر (سرشماری ۸۵)
ملمیجان Malmijan که در لری به آن مَل میون malmiyun گفته می‌شود روستایی است در شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در شمال این شهرستان قرار گرفته و فاصله آن از شهر بروجرد ۱۲ کیلومتر است. ملمیجان در دهستان گودرزی از توابع بخش اشترینان شهرستان بروجرد قرار دارد. این روستا در نزدیکی جاده بروجرد - ملایر قرار گرفته و تا شهر اشترینان کمتر از ۳ کیلومتر فاصله دارد.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت ملمیجان در سال ۱۳۸۵، برابر با ۷۰۵ نفر بوده‌است که ۳۵۲ نفر آنان مرد و بقیه زن بوده‌اند.
کیتلین مک‌کلاتچی

کیتلین مک‌کلاتچی (به انگلیسی: Caitlin McClatchey) (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۸۵) شناگر اهل بریتانیا است.
آنا واگنر

| آنا واگنر | آنا واگنر |
| --- | --- |
آنا واگنر در سال ۲۰۱۱: آنا واگنر در سال ۲۰۱۱
نام هنگام تولد: آنا آلوارس واگنر
زادهٔ: ۱۹۶۲ لاس پالماس، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
آنا واگنر (اسپانیایی: Ana Wagener‎؛ زادهٔ ۱۹۶۲) بازیگر اهل اسپانیا است.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > سینما

رقص بر آبگینه (۲۰۲۲)
آدو (۲۰۲۰)
سراب (۲۰۱۸)
مهمان نامرئی (۲۰۱۶)
خیلی هیجان‌زده‌ام (۲۰۱۳)
هر آنچه بخواهی (۲۰۱۰)
بیوتیفول (۲۰۱۰)
آبی تیره تقریباً سیاه (۲۰۰۶)
روز هفتم (۲۰۰۴)
تورمولینوس ۷۳ (۲۰۰۳)
بولا (۲۰۰۰)
گزیدهٔ فیلم‌شناسی > تلویزیون

بی‌گناه (۲۰۲۱)
بانو (۲۰۰۸)
مردان پاکو (۲۰۰۷)
وومکس

وومکس ۲۰۱۵
وومکس (انگلیسی: WOMEX) کوتاه شدهٔ عبارت: Worldwide Music Expo به معنای نمایشگاه جهانی موسیقی، یک پروژهٔ بین‌المللی پشتیبانی و توسعه موسیقی ملل است که مرکز آن در برلین مستقر می‌باشد. رویداد اصلی آن نمایشگاهی است که سالانه در مکان‌های مختلف در سراسر اروپا برگزار می‌شود. این رویداد شامل: یک نمایشگاه تجاری، نمایشگاه‌های جانبی، کنفرانس‌ها، اکران فیلم، جلسات شبکه سازی و جوایز است. در این نمایشگاه موسیقی‌دانان و شرکت‌های تولید آثار موسیقیِ آنها، امکان برقراری ارتباط برای تورهای بین‌المللی و پخش آلبوم را دارند.
زمان و مکان‌های برگزاری

درسال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، وومکس در یک همکاری جدید با نمایشگاه موسیقی ملل کپنهاگ و با مشارکت جشنوارهٔ راسکیله، جشنوارهٔ جاز کپنهاگ و سازمان توریستی کپنهاگ، در شهر کپنهاگ دانمارک برگزار شد.
سایر مکان‌های برگزاری رویدادهای وومکس عبارتند از: برلین (۱۹۹۴، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰)، بروکسل (۱۹۹۵)، مارسی (۱۹۹۷)، استکهلم (۱۹۹۸)، روتردام (۲۰۰۱)، اسن (۲۰۰۲، ۲۰۰۴)، نیوکاسل تا تین (۲۰۰۵)، سویا (۲۰۰۳، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸)، تسالونیکی (۲۰۱۲)، کاردیف (۲۰۱۳)، سانتیاگو د کامپوستلا (۲۰۱۴ و ۲۰۱۶)، بوداپست (۲۰۱۵)، کاتوویتس (۲۰۱۷)، لاس پالماس (۲۰۱۸)، تامپرهٔ فنلاند (۲۰۱۹) و وومکس سال ۲۰۲۰ که بار دیگر در بوداپست برگزار می‌شود.
وومکس در ماه اکتبر هر سال و در بسیاری از موارد، در هفتهٔ آخر اکتبر برگزار می‌شود. ثبت‌نام از طریق سایت در روز چهارشنبه، همزمان با برگزاری افتتاحیه انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان در همایش می‌توانند از افتتاحیه، کنفرانس، نمایشگاه تجارت، نمایشگاه‌های جانبی عصرهای پنجشنبه، جمعه و شنبه و جوایز وومکس روز یکشنبه، آخرین روز از این رویداد بازدید نمایند. اگرچه وومکس در درجهٔ اول برای حرفه‌ای‌ها و بازدیدکنندگان تجاری در صحنهٔ موسیقی جهان در نظر گرفته شده‌است، اما مردم محلی و گردشگران نیز می‌توانند بلیط اکثر نمایشگاه‌های عصرانه را خریداری کنند.
تاریخچه

وومکس از سال ۱۹۹۴ آغاز شد و بنیانگذاران آن: کریستوف بور‌کوفسکی و بن ما‌ندلسون بودند.
جوایز

جوایز وومکس نخستین بار در سال ۱۹۹۹ معرفی شد. از آن زمان، وومکس هر سال جوایز خود را برای دستاوردهای ویژه در صنعت موسیقی بین‌المللی به هنرمندان یا متخصصان اهدا می‌کند. وومکس از سال ۲۰۰۶ و با هماهنگی با نمودارهای موسیقی جهانی اروپا و همچنین از سال ۲۰۱۷، هماهنگ با نمودار موسیقی جهان، سه جایزه برتر را برای شرکت‌های تولید آثار موسیقی که بیشترین آلبوم‌های برتر جدول را دارند، ارائه کرده‌است.
هنینگ مانکل

| هنینگ مانکل | هنینگ مانکل |
| --- | --- |
منکل در ایالت نیویورک در ۲۰۱۱: منکل در ایالت نیویورک در ۲۰۱۱
زاده: ۳ فوریهٔ ۱۹۴۸ استکهلم، سوئد
درگذشته: ۵ اکتبر ۲۰۱۵ (۶۷ سال) یوتبری، سوئد
پیشه: رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، ناشر
ملیت: سوئدی
سبک نوشتاری: داستان جنایی مهیج
کار(های) برجسته: رمان‌های کورت والاندر
تأثیرپذیرفته از: مای سیوال، پر واهلو
تأثیرگذاشته بر: استیگ لارسن
وبگاه: http://www.henningmankell.com/
هنینگ مانکل (به سوئدی: Henning Mankell) ‏(۳ فوریهٔ ۱۹۴۸–۵ اکتبر ۲۰۱۵) یک نویسنده جنایی، نویسنده ادبیات داستانی کودکان و یک نویسنده و نمایشنامه‌نویس سوئدی و منتقد و فعال اجتماعی چپ بود. برجسته‌ترین و مشهورترین اثر او بازرس کورت والاندر است. او در کتاب‌ها و نمایشنامه‌هایش به‌طور مداوم مسائل نابرابری اجتماعی و بی‌عدالتی‌ها در سوئد و خارج از کشور را برجسته می‌کرد. در سال ۲۰۱۰، مانکل سرنشین یکی از کشتی‌های ناوگان آزادی غزه بود که توسط کماندوهای اسرائیلی هدایت می‌شد. او در زیر عرشه کشتی مرمره قرار داشت جایی که ۹ غیرنظامی در آب‌های بین‌المللی کشته شدند.
زندگی‌نامه

او سال ۱۹۴۸ در شهر استکهلم متولد شد و وقتی تنها یک سال داشت پدر و مادرش از هم جدا شدند. بیشتر سال‌های کودکی منکل کنار پدر و خواهرش سپری شد.
۱۳ساله بود که خانواده اش به بوروس وستر یوتلند واقع در ساحل غربی نزدیک شهر یوتبری منتقل شدند. اولین بار در پانزده سالگی مادرش را ملاقات کرد اما هیچگاه آن‌ها رابطه عمیقی باهم نداشتند و سرانجام چند سال بعد مادرش خودکشی کرد. منکل از نوجوانی به نویسندگی و تئاتر علاقه‌مند بود. ۲۰ سال داشت که شروع به نویسندگی کرد. نخستین نمایشنامه حرفه‌ای خودرا در سال ۱۹۶۹روی اکران برد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ نمایشنامه‌ای را در شهر فالون برگزار کرد. در سال‌های بعد علاوه بر نوشتن رمان‌های متعدد سراغ کارگردانی تئاتر نیز رفت.
زندگی شخصی

منکل چهار بار ازدواج کرد و صاحب چهار پسر به نام‌های، توماس، ماریوس، مورتن و جان شد. در سال ۱۹۹۸ با ایوا برگمن، دختر کارگردان اینگمار برگمان ازدواج کرد. .
فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی

او یک منتقد و فعال اجتماعی چپ بود. در کتاب‌ها و نمایشنامه‌هایش به‌طور مداوم به نابرابری‌های اجتماعی و بی‌عدالتی‌ها در سوئد و خارج از کشور می‌پرداخت.
منکل در جوانی به لحاظ سیاسی به احزاب چپ رادیکال از جمله جنبش- ۶۸ تمایل داشت. او برای چند دهه خود را به عنوان یک فعال سیاسی و اجتماعی معرفی کرده‌است. منکل در اعتراضات سال ۱۹۶۸ علیه جنگ ویتنام و همین‌طور اعتراض علیه رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی شرکت فعال داشت. او با انجمن فولکت ای بیلد نیز مشارکت داشت.
در ۱۹۷۰، به‌دنبال آشنایی اش با یک زن نروژی که عضو حزب کمونیست کارگران مائوئیست بود به نروژ رفت و در آنجا ساکن شد.
منکل به رغم شرکت فعال در فعالیت‌های این حزب اما عضو این حزب نشد.
ناوگان کوچک غزه

منکل از مدافعان حقوق مردم فلسطین بود و بارها به این کشور سفر کرد. او در مصاحبه‌ای گفته‌است: «اسرائیل تکرار نظام منفور آپارتاید است که زمانی سیاهان آفریقا را در کشور خودشان شهروند درجهٔ دو محسوب می‌کرد.»
در۲۰۱۰، منکل در یک کمپین اعتراضی برای شکستن محاصره نوار غزه سوار بر قایق صوفیا شد. این قایق جزو ناوگان کوچک کمپین کمک رسانی به نوار غزه بود که توسط جنبش آزادی غزه و بنیاد حقوق بشر و آزادی‌های بشردوستانه ترکیه (İHH) سازمان داده شده بود. این قایق همراه با ۵قایق دیگر ناوگان کوچک «آزادی غزه» را تشکیل می‌دادند تا برای شکستن محاصره به نوار غزه مصالح ساختمانی برسانند.
در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۰ نیروی دریایی اسرائیل یورش ناگهانی خود را به شش قایق ناوگان کوچک «آزادی غزه» در آبهای بین‌المللی دریای مدیترانه آغاز کرد. در این تهاجم نه نفر از فعالان صلح کشته شدند. منکل هنگام یورش در پایین عرشه کشتی شاهد صحنه بود که نه نفر به ضرب گلوله توسط نیروهای اسرائیل کشته شدند، پس از آن که قایقها توسط نیروی دریایی اسراییل تسخیر شدند. منکل درمیان دستگیرشدگان توسط کماندوهای اسرائیلی بود، اما مانند بسیاری دیگر ظرف چند روز آزادشد و به سوئد اخراج گردید.
قرار بود منکل در ماه ژوئن ۲۰۱۱ در دومین اقدام اعتراضی ناوگان «آزادی غزه شماره ۲» شرکت کند و جزو ۲۰ سوئدی با شد که در آن حضور پیدا می‌کنند. اما این حرکت اعتراضی به سرانجام نرسید. وی پس از آن خواستار تحریم جهانی علیه اسرائیل شد.
داستان‌نویسی

بیشترین شهرت منکل در دنیا برای خلق کارآگاه کورت والاندر در رمان‌های پلیسی و جنایی‌اش است. بیش از۴۰میلیون نسخه ازکتاب‌های او به فروش رفته‌است. کار او در تئاتر باعث شد نوشتن رمان را درسال‌های ۱۹۸۴–۱۹۹۰ متوقف کند.
بسیاری از رمان‌های بعدی منکل مربوط به مسائل مربوط به مهاجران سایر کشورهای جهان که به سوئد مهاجرت کردند بود، همچنین در خصوص نژادپرستی و استعمار که کتاب‌های :چینی (اهل چین) یا زن شیر سفید و غضب آتش در این زمره‌اند.
در سال ۱۹۹۸در سن ۵۰سالگی منکل و ناشر او ارد فرونت جایزه ادبی صدای آفریقا را که به نویسندگان آفریقایی تعلق می‌گرفت را بنیاد گذاشتند.
در سال ۲۰۰۱ منکل و دان اسرائیل انتشارات لئوپارد را با هدف انتشار کتاب‌های خود و سایر نویسندگان و حتی نویسندگان جهان سوم تأسیس کردند.
کمکهای خیریه

منکل وقت خود را صرف سفر از سوئد به کشورهای آفریقایی و عمدتاً موزامبیک کرد جایی که کار تئاتر را در آنجا آغاز نمود. او کمک‌های قابل توجهی را به سازمان‌های خیریه‌ای که عمدتاً مرتبط به آفریقا بودند اهدا کرد.
در سال ۲۰۰۷ منکل و همسرش اوا بریمن (Eva Bergman) مبلغ ۱۵ میلیون کرون به سازمان خیریه کمک به کودکان (Sos-barnbyar) برای ساختن یک روستا در شیموایو (Chimoio) در غرب موزامبیک بخشیدند.
منکل ازجمله حتی پول برای روستای نل ویلی (Nelvili) در جنوب هندوستان از طریق سازمان دست به دست (Hand i Hand) هدیه کرده بود.
بورسیه فرهنگی

در سال ۱۹۹۸، هنینگ منکل بنیاد هنینگ منکل و بزرگ‌ترین جایزه سوئد برای نمایشنامه نویسان و بورسیه تحصیلی هنینگ منکل را تأسیس کرد. این بورسیه تحصیلی توسط انجمن نمایشنامه نویسان سوئد اداره می‌شود و به‌طور منظم به نمایشنامه نویسان سوئدی که «با ارائه کارشان تعهد اجتماعی و سیاسی و علاقه‌مندی روابط سوئد با جهان خارج را نشان می‌دهند» در پایان هر سال توزیع می‌کند.
علاوه بر این، هنینگ منکل همچنین یک بورس تحصیلی برای نویسندگان نروژی ایجاد کرد و در سال ۲۰۰۹ مزرعه یانسپرش (Jänspers) را در هریه دالن(Härjedalen)اهدا نمود تا وقف استفاده و محل اقامت نمایشنامه‌نویس‌ها و نویسندگان و محیط کار آن‌ها باشد.
مرکز فرهنگی منکل

در سال ۲۰۰۷ مرکز فرهنگی‌ای در محل دوران کودکی منکل، به نام مرکز فرهنگی سوگ منکل (Sveg Mankell) دائر شد، همچنین مرکز فرهنگی دیگری در هریه دالن (Härjedalen) افتتاح شد تا فعالیت‌های فرهنگی هنینگ منکل، شامل نمایشگاه آثار، سخنرانی‌ها و موارد دیگر در معرض دید عموم و علاقه‌مندان قرار گیرد.
منکل در ایران

در سال‌های اخیر رمان‌های متعددی از او به فارسی ترجمه شده‌است که از بین آن‌ها می‌توان به این‌ها اشاره کرد:
بازگشت استاد رقص، ترجمه جواد ذوالفقاری، نشر هیرمند
پنجمین زن، ترجمه فرشته شایان، نشر هیرمند
دیوار آتش، ترجمه شکیبا محب‌علی، نشر هیرمند
قاتلان بدون چهره، ترجمه هادی بنایی، نشر هرمس
پسری که روی تختی پر از برف خوابید، ترجمه مهناز رعیتی، نشر هرمس
سگی که به سوی ستاره‌ای می‌دود، ترجمه مهناز رعیتی، نشر هرمس
کفش‌های ایتالیایی، ترجمه امیر یداله پور، نشر آگه
مرگ

منکل در ماه ژانویه سال ۲۰۱۴در گفتگویی با روزنامه یوتبری-پستن اظهارداشت که دچار سرطان ریه شده و بافت‌های سرطانی به تمامی بدن وی گسترش یافته‌است. او به همین دلیل درروز ۵ اکتبر ۲۰۱۵ درسن ۶۷ سالگی درگذشت. منکل را در قبرستان قدیمی اورگریته درشهر یوتبری (Göteborg) دفن کردند.
قوشاتپه (اردبیل)

| قوشا تپه | قوشا تپه |
| --- | --- |
نام: قوشا تپه
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: اردبیل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۵۷
تاریخ ثبت ملی: ۶ شهریور ۱۳۵۷
قوشا تپه در اردبیل، ابتدای جاده آستارا، روبروی صداو سیما واقع شده و این اثر در تاریخ ۶ شهریور ۱۳۵۷ با شمارهٔ ثبت ۱۶۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گرومن اف‌اف

| گرومن اف‌اف | گرومن اف‌اف |
| --- | --- |
کاربری: Naval fighter
تولیدکننده: گرومن
طراح: لیروی گرومن
نخستین پرواز: 2۹ دسامبر ۱۹۳۱
معرفی‌شده در: June 1933
بازنشستگی: ۱۹۴۰
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا Spanish Republican Air Force نیروی هوایی سلطنتی کانادا
ساخته‌شده: ۱۹۳۲–۱۹۳۴
تعداد ساخته‌شده: ۱۱۶
توسعه‌یافته به: گرومن ایکس‌اس‌بی‌اف
گرومن اف‌اف (به انگلیسی: Grumman FF) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ گرومن در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۳۲–۱۹۳۴ ساخته شد. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۳۱−۱۲−۲۹ ۲۹ دسامبر ۱۹۳۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ابن مقفع

| ابن مقفع | ابن مقفع |
| --- | --- |
نقاشی تخیلی از ابن مقفع اثر جبران خلیل جبران : نقاشی تخیلی از ابن مقفع اثر جبران خلیل جبران 
زادهٔ: ۱۰۶ قمری جور؛ امروزه فیروز آباد
درگذشت: ۱۴۲ قمری (۳۶ سال) بغداد
ملیت: ایرانی‌تبار
دیگر نام‌ها: عبدالله
پیشه(ها): نویسنده و مترجم
آثار: کلیله و دمنه، سیرالملوک
سبک: ادبیات ترجمه
عنوان: ابن مقفع
دوره: قرن دوم هجری
فرزندان: محمد
والدین: دادویه
ابومحمد عبدالله ابن مقفع با نام اصلی روزبه پور داذویه معروف به اِبْنِ مُقَفَّع (زادهٔ ۱۰۶ در جور  فیروز آباد کنونی – درگذشتهٔ ۱۴۲ هجری قمری در بغداد) نویسنده و مترجم ایرانی آثار پارسی میانه به زبان عربی ساکن بصره بود. او با کنیهٔ «أبی محمد» نیز شناخته می‌شد. ابن مقفع از برجسته‌ترین نمایندگان تفکر علمی در سدهٔ دوم هجری است.
روزبه کتاب‌های زیادی از پارسی میانه به عربی برگرداند. از میان کتاب‌هایی که روزبه ترجمه کرد می‌توان از کلیله و دمنه، تاجنامهٔ انوشیروان، آیین‌نامه، سخنوری بزرگ (الأدب الکبیر) و سخنوری خُرد (الأدب الصغیر) نام برد.
تاجنامهٔ انوشیروان، با نام یادداشت های خسرو انوشیروان به پژوهش رحیم زاده صفوی منتشره شده
تنها ترجمه کلیله و دمنه توسط   نصرالله منشی  از روی ترجمه عرب ابن مقفع در دست هست