رنه-ژان کلو

رُنه-ژان کلو، نویسنده، نقاش، شاعر، رساله‌نویس و نمایشنامه‌نویس فرانسوی است؛ او در ۱۹ ژانویه­‌ی ۱۹۱۳ در الجزیره به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۷ در کلرمون-فران از دنیا رفت.
رُنه-ژان کلو در بیست سالگی موفق به دریافت جایزه­‌ی شعر مُزور[1] شد (با هیأت داورانی متشکل از ژان پولان[2]، ژول سوپرویه­‌ل[3]، آنری میشو[4]، اونگارِتی[5]). او جایزه‌­ی داستان کوتاه را برای مجموعه داستان گل سرخ نوئل[6]، جایزه­‌ی دو ماگو[7] را برای رمان ردپاها در نمک[8]، و جایزه‌­ی انجمن ادبا را برای رمان عشق ممنوعه[9] به دست آورد.
او خالق رمان­‌های متعددی است که از جمله‌ی آن­‌ها می­‌توان به عشق ممنوعه (۱۹۸۴)، شهروز پیشگو[10] (۱۹۸۵) و کودک توهم­‌زده[11] (۱۹۸۷، برنده­‌ی جایزه­‌ی رُنودو[12]) اشاره کرد.
گاهشمار زندگی
1913. تولد در الجزیره.
1934. ورود به مدرسه­‌ی هنرهای زیبا. ملاقات با آلبر کامو، مکس پل فوشه، امانوئل روبلس.
1935. جایزه­‌ی شعر مُزور که اعضای هیأت داوران­­ش عبارت بودند از ژان پولان، ژول سوپرویه‌ل، جوزپه اونگارِتی، آنری میشو. جایزه­‌ی پل گیوم (نقاشی). دوستی با رُنه هوئیگ. شروع کلاس­‌های نقاشی نزد گرومر و اوتون فریه در آکادمی اسکاندیناوی.
1945-1942. ژاک سوستل او را به‌­عنوان بازرسِ مأموریت­‌های فرانسه­‌ی آزاد در الجزیره منصوب می­‌کند. تبعید به فرانسه را منتشر می­‌کند که برنده­‌ی جایزه­‌ی میسیون چاد-تیبِستی می­‌شود (رئیس هیأت داوران آلبر مارکه‌­ی نقاش است). مناظر آفریقا، طراحی­‌ها، نقاشی­‌ها.
1965-1948. کارهای زیادی منتشر می­‌کند، از جمله:
1948. رمان رنگ سیاه تاکستان، انتشارات گالیمار.
1949. رمان اشباح در آفتاب، انتشارات گالیمار؛ رُنه کلِمان حقوق این رمان را می­‌خرد.
1951. رمان پشم حیوان، انتشارات گالیمار، برنده­‌ی جایزه­‌ی دو ماگو که رمون کنو رئیس هیأت داوران­ش است.
1954. نمایشنامه‌­ی مکاشفه که برای اولین بار ژان-لویی بارو در تئاتر اودئون اجرای­ش کرد و بعدها در مادرید و آمستردام به روی صحنه رفت.
1955. در نظر دارد نمایشگاه­‌هایی در گالری­‌های کلود و سولِی برگزار کند.
1956. نمایشنامه­‌ی صداهایی در حیاط که در هامبورگ و شهرهای مختلف آلمان به روی صحنه می‌­رود. آبیِ آن­ سوی گور با انتشارت گالیمار؛ فرانسوا تروفو حقوق این رمان را می­‌خرد.
1965. تصمیم می­‌گیرد تمام وقت­ش را صرف نقاشی کند.
1978. دومینیک داگه در جشنواره­‌ی تروآ بازبینی آثار او را ترتیب می­‌دهد.
1983. نمایشگاه نزد ژاک ماسول در پاریس.
1984. رمان عشق ممنوعه، انتشارات گراسه.
1985. رمان شهروز پیشگو، انتشارات گراسه.
1986. نمایشگاه گروه «واقعیت دوم» در گالری هنرهای معاصر شامالی­‌یر.
1987. رمان کودک توهم­‌زده، برنده­‌ی جایزه­‌ی رُنودو.
1988. ویژه‌­نامه­‌ی مجله­‌ی کایه بلو[1] که به­ طور کامل به کتاب­‌ها و نقاشی­‌های رنه-ژان کلو می­‌پردازد.
1989. رمان اشک‌­های لوسیفر، انتشارات گراسه. رساله­‌ی نقاشی در تنگنا، انتشارات فرانسوا بورَن، برنده­‌ی جایزه­‌ی آکادمی فرانسه. مصاحبه­‌های رادیویی با ژاک شانسل، پی­‌یر دکارگ، پی­‌یر سیپریو، روژه ویرینی... نمایشگاه در گالری پی­‌یر لمان در پاریس.
1991. رمان ازدواج عشق با شب، انتشارات گراسه. نگارش نمایشنامه‌­ی زن و نقاب­‌ها، یا کلکسیونرها. بازبینی نقاشی­‌های­ش در گالری هنرهای معاصر شامالی­‌یر. نمایشگاه در اسپَس پی­‌یر لاپورت، در کلرمون فران.
1992. مجموعه شعر شعف وداع، انتشارات کایه بلو/لیبرری بلو.
1993. نمایشگاه نزد ژان-کلود ریدل در پاریس.
1995. رمان چرا زن‌­ها گریه می­‌کنند، انتشارات گراسه.
1997. مرگ در کلرمون فران.
آثار ترجمه‌شده به فارسی
از رُنه-ژان کلو دو رمان با ترجمه‌ی عظیم جابری از زبان فرانسوی به فارسی برگردانده و منتشر شده: چرا زن‌ها گریه می‌کنند (انتشارات افراز)، و کودک توهم‌زده (انتشارات هیرمند). لازم به ذکر است که نام ژان کلو را برای اولین بار در ایران ابوالحسن نجفی مطرح کرد، با ترجمه‌ی داستان کوتاه «درس‌های پنجشنبه» در کتاب بیست و یک داستان از نویسندگان معاصر فرانسه (انتشارات نیلوفر).
[1] Cahiers bleus
[1] Mesures
[2] Jean Paulhan
[3] Jules Supervielle
[4] Henri Michaux
[5] Ungaretti
[6] La Rose de Noël
[7] Deux Magots
[8] Empreintes dans le sel
[9] Un Amour interdit
[10] Charouz le voyant
[11] L’Enfant halluciné
[12] Renaudot