stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کد خطی
مثال: کد آدامار

کد آدامار (به انگلیسی: Hadamard code)، یک کد خطی  [2^{r},r,2^{r-1}]_{2} است که می‌تواند بسیاری از خطاها را تصحیح کند. این کد می‌تواند ستون‌به‌ستون ساخته‌ شود: ستون  iام، بیت های نمایش باینری عدد صحیح  i است، همان‌طور که در مثال زیر نشان داده‌ شده‌است. کد آدامار، دارای حداقل فاصله  2^{r-1} است و بنابراین می‌تواند  2^{r-2}-1 خطا را تصحیح کند.
مثال: کد بلوک خطی با ماتریس مولد زیر، یک کد آدامار  [8,3,4]_{2} است:
{\boldsymbol {G}}_{Had}={\begin{pmatrix}0\ 0\ 0\ 0\ 1\ 1\ 1\ 1\\0\ 0\ 1\ 1\ 0\ 0\ 1\ 1\\0\ 1\ 0\ 1\ 0\ 1\ 0\ 1\end{pmatrix}} .
کد آدامار، یک مورد خاص از کد رید-مالر (Reed-Muller) است. اگر ستون اول (ستون تمام‌صفر) را از  {\boldsymbol {G}}_{Had} خارج کنیم، یک کد سیمپلکس  [7,3,4]_{2}، که کد دوگان کد همینگ است، به‌دست می‌آید.
الگوریتم نزدیک‌ترین همسایه

پارامتر  d، ارتباط نزدیکی با توانایی تصحیح خطای کد دارد. ساختار/الگوریتم زیر، این را نشان می دهد (که الگوریتم رمزگشایی نزدیکترین همسایه نامیده می‌شود):
ورودی: یک بردار دریافت‌شده  v در  \mathbb {F} _{q}^{n} .
خروجی: یک کلمه کد  w در  C که نزدیکترین به  v است، اگر یافت شود.
شروع با  t=0 ، دو مرحله زیر را تکرار کن.
هر کلمه کد را یک نقطه در فضای n -بُعدی \mathbb {F} _{q}^{n} در نظر بگیر. تعداد نقاط درون توپی به شعاع (همینگ) t اطراف بردار دریافت‌شده v را، که با B_{t}(v) نشان داده می‌شود، بشمار.
برای هر  w در  B_{t}(v) ، بررسی کن آیا  w در  C است. اگر چنین بود،  w را به عنوان جواب الگوریتم برگردان.
t را یکی زیاد کن. اگر  t>(d-1)/2، دیگر ادامه نده؛ شمارش کافی‌ست، و هیچ جوابی پیدا نشده‌است.
می‌گوییم  C،  t خطا را تصحیح می‌کند، اگر حداکثر یک کلمه کد در  B_{t}(v) برای هر  v در  \mathbb {F} _{q}^{n} باشد.
نماد رایج

کدها، اغلب با  C نشان داده‌می‌شوند و یک کد به‌طول  n و رتبه  k (یعنی  k کلمه کد در پایه کد، و  k ردیف در ماتریس مولد آن) به طور کلی با  [n,k] شناخته میشود. کدهای بلوکی خطی اغلب به‌صورت  [n,k,d]، که  d، حداقل فاصله همینگ هر دو کلمه کد است، اشاره دارد.
[n,k,d] نباید با  [n,M,d] که نمادی که برای نشان‌دادن یک کد غیرخطی به طول  n ، اندازه  M ( M کلمه کد) و حداقل فاصله همینگ  d است، اشتباه شود.
قید سینگِلتون (به انگلیسی: Singleton bound)

لِم (قید سینگِلتُون): برای هر کد  [n,k,d] خطی  C، داریم  k+d\leq n+1 .
کد  C که پارامترهای آن،   k+d=n+1 را برآورده کند، حداکثر فاصله قابل تفکیک یا MDS نامیده می‌شود. چنین کدهایی، اگر یافت شوند، بهترین کدها هستند.
کدهای معادل: اگر  C_{1} و  C_{2} دو کد به طول  n، و  p یک جایگشت در گروه متقارن  S_{n} که برای آن  (c_{1},\dots ,c_{n}) در  C_{1} باشد، اگر و فقط اگر،  (c_{p(1)},\dots ,c_{p(n)}) در  C_{2} باشد، آن‌گاه  C_{1} و  C_{2}، جایگشت-معادل هستند. به‌طور کلی‌تر، اگر ماتریس مونومیال  n\times n  M\colon \mathbb {F} _{q}^{n}\to \mathbb {F} _{q}^{n} باشد که  C_{1} را ایزومورفیک به  C_{2} بفرستد، آن‌گاه  C_{1} و  C_{2} معادل هستند.
لم : هر کد خطی، جایگشت-معادلِ کدی است که به شکل استاندارد است.
قضیه بونیسولی

یک کد، هم‌فاصله است، اگر، و تنها اگر، ثابت  d یافت شود به‌طوری‌که فاصله هر دو کلمه کد متمایز،  d باشد. ۱۹۸۴، آریگو بونیسولی، ساختار کدهای خطی تک-وزن را روی میدان‌های محدود تعیین و ثابت کرد که هر کد خطی  هم‌فاصله، دنباله‌ای از کدهای همینگ دوگان است.
ریسک‌های تجاری

ریسک تجاری به امکان کسب سود ناکافی یا ضرر و زیان در یک فعالیت بازرگانی اشاره دارد. هر سازمان و کسب‌وکاری در حین انجام فعالیت تجارتی خود با عوامل خطرآفرین گوناگونی روبرو است.ریسک تجاری به معنای عدم اطمینان در سود یا خطر زیان و رویدادهایی است که می‌تواند به دلیل برخی مسائل پیش‌بینی نشده در آینده (برای مثال: تغییر در سلیقه مشتری، تغییر ترجیحات مصرف‌کنندگان، اعتصابات، افزایش رقابت، تغییر در سیاست‌های دولت، منسوخ شدن و غیره ) ایجاد مشکل کند و باعث شکست در کار شود.
ریسک تجاری شامل تمام هزینه های یک تاجر یا یک شرکت در اجرای تجارت خود می شود.به عنوان مثال، شرکتی که قادر به فروش محصولات و پوشش هزینه های عملیاتی خود نباشد، ریسک تجاری بیشتری دارد. یک شرکت ممکن است با خطرات مختلفی در عملیات، تدارکات، خرابی دستگاه‌ها، اعتصابات کارمندان و غیره مواجه شود.
در بازار، ریسک‌ها ممکن است به دلیل نوسانات قیمت‌ها، تغییر روند و مد، اشتباه در پیش‌بینی فروش و غیره ایجاد شوند. علاوه بر این، ممکن است اموال و دارایی‌ها به دلیل آتش‌سوزی، سیل، زلزله، شورش یا جنگ و ناآرامی سیاسی از بین برود که ممکن است باعث وقفه‌های ناخواسته در کار شود؛ بنابراین ریسک‌های تجاری بسته به ماهیت یک فعالیت بازرگانی و عملیات آن ممکن است به اشکال مختلف رخ دهد.
ریسک‌های تجاری ۲ نوع هستند:
ریسک‌های داخلی (ریسک‌های ناشی از مسائل درونی کسب و کار) و ریسک‌های خارجی (ریسک‌های ناشی از رویدادهای خارج از کسب و کار)
ریسک‌های داخلی ممکن است ناشی از عوامل زیر باشند:
عوامل انسانی (مثلاً اعتصاب کارکنان)
عوامل فناورانه (فناوری‌های نوظهور)
عوامل فیزیکی (از کار افتادن ماشین آلات)
عوامل عملیاتی (دسترسی به اعتبار، کاهش هزینه، تبلیغات)
ریسک‌های خارجی ممکن است ناشی از عوامل زیر باشند:
عوامل اقتصادی (ریسک‌های بازار، فشار قیمت‌گذاری،...)
عوامل طبیعی (سیل، زلزله، ...)
عوامل سیاسی (قوانین و مقررات تعیین شده توسط دولت ها).
بسیاری از ریسک های تجاری می توانند به یکدیگر مرتبط باشند.با ظهور بیماری کرونا در سال ۲۰۱۹، بسیاری از کسب و کار ها قربانی آسیب به بازارها شدند. بسیاری از ریسک های داخلی در شرکت ها از جمله تحول در ارتباطات به روش های ارتباطاتی آنلاین، در تجارت پدید آمد.
طبقه‌بندی

ریسک تجاری به انواع زیر طبقه‌بندی می‌شود:
ریسک استراتژیک
محیط بازرگانی: تعامل خریداران و فروشندگان برای خرید و فروش کالا و خدمات، تغییر در عرضه و تقاضا، ساختارهای رقابتی و معرفی فناوری‌های جدید.
معاملات: جابجایی دارایی ها از ادغام ها و تملک ها، اتحادها و سرمایه گذاری های مشترک.
روابط سرمایه گذار: راهبرد برای برقراری ارتباط با افرادی که سرمایه گذاری کرده اند.
ریسک مالی: ریسک‌های مرتبط با ساختار مالی و معاملات است.
ریسک عملیاتی: ریسک‌های مرتبط با رویه‌های عملیاتی و اداری است.
ریسک قانونی
ریسک بازار
سایر ریسک‌ها: مانند بلایای طبیعی ازقبیل (سیل)
فلوریکا پروندا

| فلوریکا پروندا | فلوریکا پروندا |
| --- | --- |
فلوریکا پروندا: فلوریکا پروندا
زادهٔ: ۵ آوریل ۱۹۵۹&#۱۶۰;(۱۹۵۹-۰۴-۰۵) Dor Mărunt, رومانی
ملیت: رومانیایی
تحصیلات: دانشگاه ملی هنر، یاشی
شناخته‌شده برای: رنگ آمیزی
فلوریکا پروندا (متولد ۵ آوریل ۱۹۵۹) یک هنرمند رومانیایی است که در بخارست، رومانی زندگی و کار می‌کند. پروندا در ۵ آوریل ۱۹۵۹ در یک خانواده آرمانیایی متولد شد که از آزار و اذیت رژیم کمونیستی رنج می‌بردند. او فارغ‌التحصیل دانشگاه ملی هنر، ایاشی (۱۹۸۴) است. بین (۱۹۹۳–۱۹۹۷) او دانشیار در دانشگاه ملی هنر بخارست بود.
ریزور ۱۹۱۱

ریزور ۱۹۱۱
ریزر ۱۹۱۱ (rzr)یک ورز و demogroup است که در سال ۱۹۸۵ در نروژ تأسیس شد. طبق گفته وزارت دادگستری آمریکا، ریزر ۱۹۱۱ قدیمی‌ترین گروه کرک نرم‌افزار است که هنوز در اینترنت فعال است.
تاریخچه

این گروه به عنوان ریزر ۲۹۹۲ توسط Doctor No, Insane TTM و Sector9 در نروژ در اکتبر ۱۹۸۵ بنا شد به عنوان یک گروه کرک نرم‌افزار کومودو۶۴. کمی بعد از آن از ۲۹۹۲ تا ۱۹۱۱ تغییر کردند که در دستگاه اعداد پایه ۱۶ به معنای ۷۷۷ تبدیل شد.
بین سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸، این گروه شروع به دور شدن از کومودور ۶۴ کرد و به پلت فرم سخت‌افزار جدید، coding demos و بازی‌ها برای the Amiga تبدیل شد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، ریزر ۱۹۱۱، به عنوان یک گروه کرک برداشته شد، اما همچنان به انتشار دمو و موسیقی ادامه داد.
بازگشت

در ۲۲ ژوئن ۲۰۰۶، ریزر 1911 شروع به انتشار بازی‌ها کرد. آن‌ها از آن زمان تا کنون به‌طور مداوم بازی‌ها را منتشرد کرده‌اند و تا سال ۲۰۱۰ از جمله گروه‌هایی هستند که نشر جدید را آغاز کرده‌اند.
در ۲۲ آوریل ۲۰۱۱، بخش نمایشی ریزر ۱۹۱۱ جایزه انتخاب عمومی را در طی مراسم اهدای جوایز Scene.org برای ۶۴ k برنده شد.
Dycus

Dycus یکی از اعضای ریزر ۱۹۱۱ بود و در سال ۲۰۱۲ در اثر سرطان درگذشت.
برازنده

برازنده یکی از سلاطین غوریان بود که به مدت کوتاه حکومت کرد و در حمله به غزنه با تیر که به سینه او خورد چشم از دنیا گشود.
ریزمعنا

یک ریزمعنا (به انگلیسی: Seme) کوچک‌ترین واحد معنایی می‌باشد که در علم معناشناسی قابل تشخیص و تفکیک است. ریزمعنا به یک ویژگی منفرد برای واحدهای معنایی تکمفهوم (به انگلیسی: Sememe) اشاره دارد. بر اساس ریز معنا می‌توان تفاوت بین تکمفهوم‌ها را شناسایی و تعریف کرد. ریزمعنا در واقع محصول فرایندی است که در آن «حداقل عنصر معنایی» استخراج می‌شود. ریزمعناها در «تحلیل‌های ویژگی» و ایجاد «پایگاه‌های شناخت» کاربرد دارند.
سانینسکویه

Selo
| Sanninskoye Саннинское | Sanninskoye Саннинское |
| --- | --- |
Selo: Selo
Sanninskoyeموقعیت روی نقشه باشقیرستانSanninskoyeموقعیت روی نقشه روسیه: Sanninskoyeموقعیت روی نقشه باشقیرستانSanninskoyeموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۱۷′ شمالی ۵۶°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۸۳°شمالی ۵۶٫۱۳۳°شرقی﻿ / 55.283; 56.133: مختصات: ۵۵°۱۷′ شمالی ۵۶°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۸۳°شمالی ۵۶٫۱۳۳°شرقی﻿ / 55.283; 56.133
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووشچنسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
سانینسکویه (انگلیسی: Sanninskoye) یک شهرک در شهرستان بلاگووشچنسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کشتی حمل سرباز

سربازان در حال بالا رفتن از توری در کنار کشتی ترابری هجومی یواس‌اس مک‌کالیی در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۳، برای تمرین پیاده‌ شدن در جورجیای نو
یواس‌اس دوپیج، یک کشتی ترابری هجومی
کشتی حمل سرباز یا کشتی حمل‌ و نقل نیرو نوعی کشتی است که برای حمل سربازان در زمان صلح یا زمان جنگ استفاده می‌شود. از نظر عملیاتی، کشتی‌های نظامی استاندارد - که اغلب از ناوگان کشتیرانی تجاری تهیه می‌شوند - نمی‌توانند نیروها را مستقیماً در ساحل پیاده کنند و سربازان معمولاً در یک بندر دریایی یا روی کشتی‌های کوچک‌تر مانند دوبه بارگیری و تخلیه می‌شوند.
کشتی ترابری هجومی، گونه‌ای از کشتی‌های اقیانوس‌پیما است که برای انتقال نیروهای تهاجمی به خشکی طراحی شده‌اند. کشتی‌های پیاده‌کننده ی سربازان نیز گونه‌ای دیگر از کشتی‌های جنگی هستند که نیروهای خود را مستقیماً به ساحل آورده و پیاده می‌کنند.
پیشینه

کشتی‌های حمل و نقل سربازان از دوران باستان استفاده می‌شده‌اند. در روم باستان کشتی ناویس لوسوریا (navis lusoria)، کشتی کوچکی بود که توسط پاروزنان و بادبان‌ها حرکت می‌کرد و از آن برای حرکت و جابه‌جایی سربازان در راین و دانوب استفاده می‌شد.
اکثر قدرت‌های بزرگ دریایی در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ به خطوط کشتیرانی داخلی خود یارانه‌هایی را برای ساخت کشتی‌های اقیانوس‌پیما با قابلیت تبدیل به رزم‌ناوهای کمکی در زمان جنگ اختصاص دادند. برای مثال، دولت بریتانیا هم به کانارد و هم به وایت استار لاین در ساخت کشتی‌های آرام‌اس المپیک و اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک کمک کرد. با این‌حال، هنگامی که آسیب‌پذیری این کشتی‌ها در برابر آتش متقابل در طول جنگ جهانی اول مشخص شد، بیشتر آن‌ها به‌عنوان کشتی‌های حمل سرباز یا کشتی بیمارستانی مورد استفاده قرار گرفتند.
جنگ جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم تعداد زیادی کشتی حمل سرباز  از جمله ۲۲۰ کشتی لیبرتی به‌کار گرفته شد:
لیبرتی‌های اصلاح شده قادر بودند تا ۴۵۰، ۵۵۰، یا ۶۵۰ (منابع متفاوت است) نیرو یا اسیران جنگی را منتقل کنند. اصلاحات شامل نصب تخته‌هایی روی عرشه جلویی، دوش و امکانات اضافی، دو ژنراتور دیزلی اضافی، و نصب دو توپ ۲۰ میلی‌متری خودکار اورلیکن بود.
۳۰ کشتی از نوع C4 مبتنی بر  General G. O. Squier-class، که از بزرگ‌ترین کشتی‌ها با بیش از ۶,۰۰۰ سرنشین
کشتی‌های حمل سرباز مبتنی بر کشتی ویکتوری در اواخر جنگ جهانی دوم ساخته شد. در مجموع ۸۴ مورد، تکمیل شد.
تعدادی از کشتی‌های نوع C3  نیز به کشتی‌های اختصاصی تبدیل شدند که قادر به حمل ۲,۱۰۰ سرباز بودند.
حداقل ۱۵ کلاس از نوع حمل و نقل تهاجمی، متشکل از حداقل ۴۰۰ کشتی.
پس از جنگ جهانی دوم

تعدادی کشتی حمل سرباز در جنگ فالکلند، توسط نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا برای حمل سربازان بریتانیایی مورد استفاده قرار گرفتند. در پایان قرن بیستم، تقریباً تمام جابه‌جایی پرسنل نظامی برای مسیرهای دور، توسط هواپیماهای ترابری نظامی انجام می‌شد.
چند نمونه از کشتی‌های حمل سرباز

اس‌اس بلگنلند (۱۹۱۴)
اچ‌ام‌اس برکن‌هد (۱۸۴۵)
آرام‌اس کرمانیه (۱۹۰۵)
یواس‌ای‌تی دورچستر
اچ‌ام‌تی دونرا
اس‌اس جوستیسیا
آرام‌اس لکونیا (۱۹۲۱)
آر ام اس لانکاستریا
اس‌اس لویاتان
آرام‌اس مارتینیو (۱۹۰۶) کشتی خواهر آرام‌اس لوسیتانیا
اس‌اس آمریکا (۱۹۴۰)
اچ‌ام‌اس تامار (۱۸۶۳)
اچ‌ام‌تی روهنا
اچ‌ام‌اس اوترانتو
آرام‌اس المپیک کشتی خواهر تایتانیک
اس‌اس مندی
کشتی حمل سرباز آرام‌اس Queen Mary با نام مستعار «شبح خاکستری»، رکورددار حمل بیشترین تعداد سرباز در یک سفر را در اختیار دارد. این کشتی در اواخر ژوئیهٔ ۱۹۴۳ توانست ۱۵,۷۴۰ سرباز را از ایالات متحده به اروپا ببرد.
General G. O. Squier-class یک کشتی حمل سرباز
Aiken Victory، یک کشتی حمل سرباز که از ایجاد تغییراتی در کشتی ویکتوری، ساخته شد. ویکتوری در حال ورود به بوستون با ۱,۹۵۸ سرباز از اروپا (۲۶ ژوئیه ی ۱۹۴۵)
قرمز (باند)

| Red | Red |
| --- | --- |
اجرای Red در سال ۲۰۲۱: اجرای Red در سال ۲۰۲۱
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: نشویل، تنسی، ایالات متحده
ژانر:  سنگ مسیحی  سنگ جایگزین  فلز جایگزین  متال مسیحی  سنگ سخت  پس از گرانج  نو فلز 
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۲– تاکنون
ناشر(ان):  سونی  ضروری  سرگرمی قرمز  سوخت 
اعضا:  مایکل بارنز  آنتونی آرمسترانگ  رندی آرمسترانگ  برایان مدیروس 
اعضای پیشین:  اندرو هندریکس  هیدن بره  Jasen Rauch  جو ریکارد  دن جانسون 
وبگاه: thebandred.com
رد (به شکل R3D یا RED) یک گروه راک مسیحی آمریکایی از نشویل، تنسی است که در سال ۲۰۰۲ توسط برادران گیتاریست آنتونی آرمسترانگ و نوازنده بیس رندی آرمسترانگ، مایکل بارنز به عنوان خواننده اصلی تشکیل شد.
گروه رد سبک‌های موسیقی راک مسیحی، آلترناتیو راک، متال آلترناتیو، کریستین متال، نو متال، پست گرانج و سنگ سخت را اجرا می‌کند.
دیسکوگرافی

پایان سکوت (۲۰۰۶)
معصومیت و غریزه (۲۰۰۹)
تا زمانی که چهره داریم (۲۰۱۱)
رها کردن وحشت (۲۰۱۳)
زیبایی و خشم (۲۰۱۵)
رفته (۲۰۱۷)
اعلامیه (۲۰۲۰)
دارای رتبه R (2023)
منیره عربشاهی

منیره عربشاهی (زادهٔ ۱۲ مرداد ۱۳۴۱ در کرمان) فعال زنان محبوس، معترض به حجاب اجباری، زندانی سیاسی و مادر یاسمن آریانی محکوم به ۹ سال و ۷ ماه حبس محکوم شد.
تحصیلات و فعالیت‌های کاری

عربشاهی دارای مدرک کارشناسی رشته علوم اجتماعی در مقطع کارشناسی از دانشگاه تهران است. او ابتدا فعالیتش را به عنوان دبیر مدارس استثنایی در مقطع دبستان و راهنمایی در استان البرز آغاز کرد سپس مدتی خبرنگار در مجله «صنعت روز» بود و بعد از آن در زمینه نمایش‌نامه‌نویسی دو سال با رادیو همکاری کرد و مدتی نیز مجری برنامه بهداشت بود.
فعالیت های مدنی

منیره عربشاهی به همراه دخترش یاسمن آریانی و مژگان کشاورز در ۱۷ اسفند ویدئویی را منتشر کرده و که در آن تصاویری از برداشتن حجاب و دادن گل با بانوان در خصوص روز زن و حقوق زن صحبت کرده بود.
بازداشت و دادگاه

او در ۲۲ فروردین ۱۳۹۸ زمانی که برای پیگیری وضعیت بازداشت دخترش یاسمن آریانی به دادسرای اوین مراجعه کرد بازداشت شد.
حکم وی در دادگاه اولیه به اتهامات «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «تشویق و فراهم‌نمودن موجبات فساد و فحشا» در ابتدا به ۱۶ سال زندان و سپس به در داگاه تجدید نظر به ۹ سال و ۷ ماه کاهش یافت.
بیماری در زندان

او در زندان به دلیل سرطان سینه، مشکل تیروئید و بیماری لوپوس برای امور درمانی به مرخصی فرستاده شد اما با فشار مأموران معالجاتش ناتمام باقی ماند.
بوسپیرون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های تجاری: Buspar
AHFS/Drugs.com: monograph
مدلاین پلاس: a688005
روش مصرف دارو: Oral
کد ATC: N05BE01 
وضعیت قانونی: وضعیت قانونی
وضعیت قانونی:  ℞ (Prescription only) 
داده‌های فارماکوکینتیک: داده‌های فارماکوکینتیک
زیست فراهمی: ۵٪
پیوند پروتئینی: ۹۵٪
متابولیسم: Hepatic
نیمه‌عمر حذف: 2-3 hours
دفع: Urine (29-63%), Feces (18-38%)
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 8-[4-(4-pyrimidin-2-ylpiperazin-1-yl)butyl]-8-azaspiro[4.5]decane-7,9-dione :  نام آیوپاک 8-[4-(4-pyrimidin-2-ylpiperazin-1-yl)butyl]-8-azaspiro[4.5]decane-7,9-dione 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۳۶۵۰۵-۸۴-۷ Y
پاب‌کم CID: ۲۴۷۷
IUPHAR/BPS: ۳۶
دراگ‌بنک: DB00490 Y
کم‌اسپایدر: ۲۳۸۳ Y
UNII: TK65WKS8HL
KEGG: D07593 Y
ChEBI: CHEBI:۳۲۲۳ Y
ChEMBL: ChEMBL۴۹ Y
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID2022707 
ECHA InfoCard: 100.048.232 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C۲۱H۳۱N۵O۲
جرم مولی: 385.50314 g/mol g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES O=C1N(C(=O)CC2(C1)CCCC2)CCCCN4CCN(c3ncccn3)CC4 :  SMILES O=C1N(C(=O)CC2(C1)CCCC2)CCCCN4CCN(c3ncccn3)CC4 
 InChI InChI=1S/C21H31N5O2/c27-18-16-21(6-1-2-7-21)17-19(28)26(18)11-4-3-10-24-12-14-25(15-13-24)20-22-8-5-9-23-20/h5,8-9H,1-4,6-7,10-17H2 Y Key:QWCRAEMEVRGPNT-UHFFFAOYSA-N Y :  InChI InChI=1S/C21H31N5O2/c27-18-16-21(6-1-2-7-21)17-19(28)26(18)11-4-3-10-24-12-14-25(15-13-24)20-22-8-5-9-23-20/h5,8-9H,1-4,6-7,10-17H2 Y Key:QWCRAEMEVRGPNT-UHFFFAOYSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
بوسپیرون (به انگلیسی: Buspirone) داروی ضداضطراب خوراکی است که بیشتر برای درمان اختلالات اضطرابی به ویژه اضطراب فراگیر به کار می‌رود. این دارو از نظر ساختار با سایر داروهای ضداضطراب از جمله بنزودیازپین‌ها و باربیتورات‌ها متفاوت است. بوسپیرون همچنین برخلاف سایر داروهای ضد اضطراب، فاقد اثرات
ضدتشنج یا شل‌کننده عضلانی است، عملکرد سایکوموتور را مختل نمی‌کند و وابستگی فیزیکی ایجاد نمی‌نماید؛ بنابراین یک مزیت بوسپیرون در مقایسه با بنزودیازپین‌ها این است که خواب‌آلودگی و اختلال تمرکز ایجاد نمی‌کند. بوسپیرون برخلاف سایر داروهای ضداضطراب برای درمان فوری اضطراب به کار برده نمی‌شود، زیرا اثرات ضداضطراب آن ممکن است پس از گذشت دو هفته از شروع درمان آغاز گردد. این دارو اولین بار در سال ۱۹۸۶ مورد تأیید سازمان غذا و دارو (آمریکا) قرار گرفت.
موارد مصرف > اضطراب

بوسپیرون برای درمان اختلالات یا علائم اضطرابی به کار برده می‌شود. سازمان غذا و دارو (FDA) این
دارو را برای درمان کوتاه مدت و بلندمدت اختلال اضطراب فراگیر و همچنین درمان کوتاه مدت علائم
اضطرابی تأیید کرده است. بوسپیرون اثرات ضداضطراب فوری ندارد و شروع اثر آن ممکن است دو تا چهار هفته پس از شروع درمان ظاهر شود. بوسپیرون در درمان اختلال اضطراب فراگیر تقریباً می‌تواند به اندازه دیگر داروهای ضداضطراب مانند دیازپام، آلپرازولام، لورازپام و کلرازپات اثرات ضداضطرابی داشته باشد. درصورتی که مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) در درمان
اضطراب مؤثر نباشند یا این که بیمار نتواند آنها را تحمل کند، می‌توان بوسپیرون را به عنوان یک داروی خط دوم به کار گرفت
سایر مصارف > اختلال عملکرد جنسی

شواهدی از اثربخشی بوسپیرون در درمان اختلال کمبود میل جنسی (hypoactive sexual
desire disorder) دارد

بوسپیرون همچنین به عنوان یک داروی کمکی برای کاهش عوارض جنسی مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) به کار برده می‌شود
سایر مصارف > متفرقه

بوسپیرون در درمان ترک بنزودیازپین‌ها، ترک باربیتورات‌ها و ترک الکل/دلیریوم ترمنس مؤثر نیست.
موارد منع مصرف

بوسپیرون در موارد زیر نباید مورد مصرف قرار بگیرد
سابقه حساسیت به بوسپیرون
اسیدوز متابولیک (مانند آنچه در دیابت رخ می‌دهد)
همراه با مهارکننده‌های MAO
نارسایی شدید کبد یا کلیه.
عوارض جانبی

یک عارضه شایع مصرف بوسپیرون، سرگیجه است که در بیش از ۱۰٪ از بیماران رخ می‌دهد. سایر عوارض در ۱ تا ۱۰٪ از بیماران دیده می‌شود عبارتند از
سیستم عصبی مرکزی: خواب دیدنهای غیرطبیعی، اختلال تعادل، اغتشاش شعور، سرگیجه، خواب آلودگی،
برانگیختگی هیجانی، سردرد، عصبی بودن، کرختی، حملات خشم، احساس گزگز در اندامها
چشم: تاری دید
گوش: وزوز گوش
قلبی-عروقی: درد سینه
تنفسی: گرفتگی بینی
پوست: تعریق، راش
گوارش: اسهال، تهوع، گلودرد
عصبی-عضلانی و اسکلتی: درد، لرزش، ضعف
بوسپیرون معمولاً به خوبی تحمل می‌شود و عوارض خواب‌آلودگی، اختلال شناختی و سایکوموتور، شل‌کنندگی
عضلانی، وابستگی فیزیکی و اثرات ضدتشنج ندارد. همچنین بوسپیرون، حالت سرخوشی ایجاد نمی‌کند و معمولاً نمی‌گیرد.
نحوه تجویز

بوسپیرون به صورت قرص‌های خوراکی ۵، ۷٫۵، ۱۰، ۱۵ و ۳۰ میلی‌گرم موجود است. دوز اولیه پیشنهادی برای درمان اختلال اضطراب فراگیر ۱۵ میلی‌گرم در روز است که به صورت ۷٫۵ میلی‌گرم دو بار در روز یا ۵ میلی‌گرم سه بار در روز داده می‌شود. هر دو تا سه روز می‌توان دوز دارو را به میزان ۵ میلی‌گرم افزایش داد تا اثر روان‌شناسی بالینی دلخواه حاصل گردد. حداکثر دوز روزانه آن ۶۰ میلی‌گرم است
مصرف بیش از حد

در صورتی که بوسپیرون بدون همراهی با سایر داروها در مقادیر زیاد مصرف شود معمولاًﹰ خطر مرگ وجود ندارد، با این حال اطلاعات قطعی در این مورد وجود ندارد. در یک کارآزمایی بالینی، بوسپیرون به میزان ۳۷۵ میلی‌گرم در روز به مردان سالمی که داوطلب شرکت در مطالعه بودند داده شد و عوارضی مانند تهوع، استفراغ، سرگیجه، خواب‌آلودگی، میوز و مشکلات گوارشی ایجاد شد. در کارآزمایی‌های بالینی مقدماتی، بوسپیرون با مقادیر بالایی چون ۲۴۰۰ میلی‌گرم در روز هم تجویز شده و عوارضی چون بی‌قراری، لرزش و سفتی عضلانی مشاهده گردیده است. یک مورد مرگ در مصرف هم‌زمان ۴۵۰ میلی‌گرم بوسپیرون با آلپرازولام، دیلتازم، الکل و کوکائین مشاهده شده است
تداخلات

بوسپیرون توسط آنزیم Cytochrome P450 3A4 (CYP3A4) متابولیزه می‌شود؛ بنابراین بوسپیرون با داروهایی که دارد. از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
ایتراکونازول (Itraconazole): سطح پلاسمایی بوسپیرون را افزایش می‌دهد.
ریفامپیسین (Rifampicin): سطح پلاسمایی بوسپیرون را کاهش می‌دهد.
نفازودون (Nefazodone): سطح پلاسمایی بوسپیرون را افزایش می‌دهد.
هالوپریدول (Haloperidol): سطح پلاسمایی بوسپیرون را افزایش می‌دهد.
کاربامازپین (Carbamazepine): سطح پلاسمایی بوسپیرون را کاهش می‌دهد.
گریپ فروت:تا حد زیادی سطح پلاسمایی بوسپیرون را افزایش می‌دهد.
فلووکسامین (Fluvoxamine): به میزان متوسط سطح پلاسمایی بوسپیرون را افزایش می‌دهد.
مصرف هم‌زمان بوسپیرون و مهارکننده‌های MAO منجر به افزایش فشار خون خواهد شد.
مصرف در جمعیت‌های خاص > بارداری و شیردهی

بوسپیرون از نظر احتمال خطر در بارداری در گروه B قرار دارد و هنوز به روشنی مشخص نیست که در شیر ترشح می‌شود یا خیر. کارخانه سازنده دارو توصیه می‌کند حین مصرف دارو شیردهی انجام نشود.
مصرف در جمعیت‌های خاص > کودکان

بی خطری و اثربخش بودن مصرف بوسپیرون در افراد زیر ۱۸ سال مشخص نشده است. این دارو در کودکان ۶ تا ۱۷ ساله مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر به کار برده شده است و عوارض جانبی غیرمعمول نداشته است. با این حال مصرف مقادیر ۷٫۵ تا ۳۰ میلی‌گرم از این دارو به صورت دو بار در روز، اثری بیش از دارونما نداشته است.
مصرف در جمعیت‌های خاص > سالمندان

بی خطری، اثربخشی و فارماکوکینتیک بوسپیرون در سالمندان تفاوت قابل توجهی با افراد جوان ندارد. اگرچه احتمال افزایش حساسیت به دارو در سالمندان وجود دارد.
فارماکولوژی > فارماکودینامیک

بوسپیرون به عنوان یک آگونیست با میل ترکیبی بالا به گیرنده‌های سروتونینی 5-HT 1A متصل می‌شود. این دارو یک آگونیست کامل گیرنده‌های پیش‌سیناپسی 5-HT 1A که خود گیرنده های
مهاری هستند می‌باشد. همچنین بوسپیرون آگونیست نسبی گیرنده‌های پس‌سیناپسی 5-HT 1A است. به
نظر می‌رسد اثرات بالینی بوسپیرون از طریق افزایش فعالیت سروتونرژیک در آمیگدال و سایر
بخشهای مدار ترس/اضطراب در مغز اعمال می‌شود.
بوسپیرون با میل ترکیبی کمتر به گیرنده‌های 5-HT 2A، 5-HT 2B، 5-HT 2C، 5-HT ۶ و 5-HT ۷ متصل
می‌شود.
بوسپیرون علاوه بر گیرنده‌های سروتونینی، به عنوان آنتاگونیست گیرنده‌های دوپامینی D2 با میل
ترکیبی پایین نیز عمل می‌کند. این دارو با گرایش بیشتر، خود گیرنده های پیش‌سیناپسی D2 را مهار
می‌کند و فقط در دوزهای بالاتر به عنوان آنتاگونیست گیرنده‌های پس سیناپسی D2 عمل می‌کند.
علاوه بر این بوسپیرون با میل ترکیبی بالا به عنوان آنتاگونیست گیرنده‌های دوپامینی D3 و D4 عمل
می‌کند.
یک متابولیت اصلی بوسپیرون به نام ۱-(۲-پیریمیدینیل) پیپرازین (1-PP)، نسبت به خود بوسپیرون
سطوح خونی بالاتری دارد و به عنوان آنتاگونیست قوی گیرنده‌های آلفا-۲-آدرنرژیک عمل می‌کند. ۱-
(۲-پیریمیدینیل) پیپرازین ممکن است نقش مهمی در اثرات ضدافسردگی بوسپیرون داشته باشد.
برخلاف بنزودیازپین‌ها، بوسپیرون تأثیری بر کمپلکس گیرنده‌های GABA A ندارد.
فارماکولوژی > فارماکوکینتیک

فراهم‌زیستی بوسپیرون از طریق خوراکی ۳٫۹٪ است که در مقایسه با روش تزریقی پایین است. این
مسئله به دلیل متابولیسم عبور اول قابل توجه این دارو است. پس از بلع دارو، زمان رسیدن به حداکثر سطح پلاسمایی ۰٫۹ تا ۱٫۵ ساعت می‌باشد. نیمه عمر حذف دارو از بدن حدود ۲٫۸ ساعت است، هر
چند که در مطالعات مختلف نیمه عمر نهایی دارو بین ۲ تا ۱۱ ساعت گزارش شده است. متابولیت‌های
اصلی بوسپیرون عبارتند از ۵-هیدروکسی بوسپیرون، ۶-هیدروکسی بوسپیرون، ۸-هیدروکسی
بوسپیرون و ۱-(۲-پیریمیدینیل) پیپرازین. ۶-هیدروکسی بوسپیرون به عنوان متابولیت کبدی اصلی
بوسپیرون شناخته می‌شود و سطح پلاسمایی آن بعد از مصرف خوراکی دارو حدود ۴۰ برابر خود
بوسپیرون است. این متابولیت مانند بوسپیرون به عنوان یک آگونیست نسبی گیرنده‌های 5-HT 1A با میل
ترکیبی بالا عمل می‌کند و به همین دلیل نقش قابل توجهی در اثرات درمانی بوسپیرون دارد. ۱-(۲-
پیریمیدینیل) پیپرازین نیز نسبت به خود بوسپیرون سطح پلاسمایی بالاتری دارد و ممکن است نقش
مهمی در اثرات درمانی این دارو داشته باشد.
درصورتی که بوسپیرون همراه با غذا مصرف شود، جذب آن کاهش می‌یابد، اگرچه مصرف هم‌زمان
با غذا، متابولیسم عبور اول را نیز کاهش می‌دهد. نتیجه نهایی مصرف بوسپیرون با غذا افزایش
فراهم‌زیستی دارو است.
تاریخچه

بوسپیرون نخستین بار در سال ۱۹۶۸ توسط شرکت مید جانسون ۱ ساخته شد. این دارو ابتدا به عنوان یک
آنتی‌سایکوتیک مؤثر بر گیرنده‌های D2 سنتز شد، لیکن مشخص شد که تأثیری بر سایکوز ندارد؛ بنابراین مجدداً به عنوان یک داروی ضداضطراب فرآوری گردید. در سال ۱۹۸۶ برای درمان اختلال اضطراب فراگیر مورد تأیید سازمان غذا و دارو قرار گرفت. بوسپیرون در حال حاضر به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است.
کاربردهای تحقیقاتی

برخی مطالعات تأثیر بوسپیرون را در درمان افسردگی و اختلالات رفتاری به دنبال آسیب مغزی نشان داده‌اند. همچنین شواهدی موجود است مبنی بر اینکه مصرف ترکیبی بوسپیرون و ملاتونین می‌تواند منجر به بهبود اختلال افسردگی ماژور و افزایش فرایند ساخته شدن سلول‌های عصبی شود.
متابولیسم بوسپیرون