stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوبا در المپیک تابستانی ۲۰۲۴
شرکت‌کنندگان

ورزشکاران کوبایی در رشته‌های زیر در المپیک پاریس ۲۰۲۴ شرکت کردند.
| ورزش | مردان | زنان | کل |
| --- | --- | --- | --- |
| تیراندازی با کمان | ۱ | ۰ | ۱ |
| دو و میدانی | ۷ | ۱۱ | ۱۸ |
| بوکس | ۵ | ۰ | ۵ |
| قایقرانی  | ۱ | ۲ | ۳ |
| دوچرخه‌سواری | ۰ | ۱ | ۱ |
| شیرجه | ۰ | ۲ | ۲ |
| جودو | ۲ | ۲ | ۴ |
| پنج‌گانه مدرن | ۱ | ۰ | ۱ |
| روئینگ | ۱ | ۱ | ۲ |
| تیراندازی | ۲ | ۲ | ۴ |
| شنا | ۱ | ۱ | ۲ |
| تنیس روی میز | ۲ | ۱ | ۳ |
| تکواندو | ۱ | ۱ | ۲ |
| والیبال | ۲ | ۰ | ۲ |
| وزنه‌برداری | ۰ | ۱ | ۱ |
| کشتی | ۸ | ۲ | ۱۰ |
| کل | ۳۴ | ۲۷ | ۶۱ |
مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ

Motor vehicle
| مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ Mercedes-Benz CLS63 AMG | مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ Mercedes-Benz CLS63 AMG |
| --- | --- |
مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ ۲۰۱۳: مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ ۲۰۱۳
دید کلی: دید کلی
شرکت: مرسدس-بنز
تولید: ۲۰۰۶–۲۰۱۹
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: کوپه چهار در شوتینگ بریک پنج در
مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ یک خودروی با کارایی بالا از سری کلاس-سی‌ال‌اس مرسدس-بنز است که توسط شرکت مرسدس-آام‌گ مورد بهینه‌سازی قرار گرفته و فروش آن در سال ۲۰۰۶ آغاز شده‌است. نسل اول این خودرو در سال ۲۰۰۶ به‌عنوان جایگزینی برای مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۵۵ معرفی شد؛ چرا که توان سی‌ال‌اس۵۵ نسبت به رقبایش در آن زمان زیاد نبود. از آنجا که سری سی‌ال‌اس مرسدس-بنز متعلق به خودروهای شرکتی است، در توسعهٔ هر نسل از این مدل از فناوری‌های پیشرفتهٔ مرسدس-بنز استفاده شده‌است.
از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸، دو نسل از این مدل عرضه شد. در سال ۲۰۱۲، عرضهٔ یک مدل شوتینگ بریک هم آغاز شد. علاوه بر این، برای هر نسل از این مدل، یک مدل فیس‌لیفت هم عرضه شده‌است. مرسدس-بنز در نهایت، در سال ۲۰۱۹، مدل سی‌ال‌اس۵۳ را جایگزین سی‌ال‌اس۶۳ کرد و توسعهٔ سی‌ال‌اس۶۳ پس از ۱۲ سال متوقف شد.
بیشترین فروش سری سی‌ال‌اس و سری ئی، به سال ۲۰۱۱ بازمی‌گردد، که با فروش ۳۴۰ هزار دستگاه، ۲۵٪ از فروش سالانهٔ مرسدس-بنز در سراسر جهان را به خود اختصاص دادند.
پیشینه

مرسدس-بنز سی‌ال‌اس ۶۳ آام‌گ نخستین بار در سال ۲۰۰۶ و به‌عنوان جایگزینی برای مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۵۵ معرفی شد. مرسدس-بنز طرح اولیهٔ این خودرو را در طرح مفهومی مرسدس-بنز ویژن سی‌ال‌اس ریخت که بعداً منجر به ساخت نخستین نسل سی‌ال‌اس؛ یعنی کلاس-سی‌ال‌اس دبلیو۲۱۹ شد. سی‌ال‌اس۵۵ خودروی موفقی بود و از بهترین انواع سری آام‌گ شناخته می‌شد. با این وجود، توان این خودرو در سال ۲۰۰۶ کم به نظر می‌رسید. برای جبران این کمبود، مرسدس-آام‌گ در این سال نخستین نسل سی‌ال‌اس۶۳ را عرضه کرد. این خودرو موتوری هشت‌سیلندر دارد که پیش از آن روی سری مرسدس-بنز کلاس-سی‌ال‌کا و کلاس-ئی نصب شده‌بود.
نسل اول (۲۰۰۶–۲۰۰۸)

Motor vehicle
| نسل اول | نسل اول |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۰۶–۲۰۰۸
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۶٫۲ لیتری هشت‌سیلندر
جعبه‌دنده: ۷جی-ترانیک هفت‌دنده
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۸۵۴ میلیمتر (۱۱۲٫۴ اینچ)
درازا: ۴٬۹۱۰ میلیمتر (۴٫۹۱ متر)
پهنا: ۱٬۸۵۱ میلیمتر (۱٫۸۵۱ متر)
بلندی: ۱٬۴۰۳ میلیمتر (۱٫۴۰۳ متر)
وزن خالص: ۱٬۸۷۰ کیلوگرم (۴٬۱۲۰ پوند)
نسل اول این سری در سال ۲۰۰۶ و با قدرتی بیشتر از سی‌ال‌اس۵۵ عرضه شد. این خودرو یک کوپه چهار در بود که از فناوری‌های به‌روز مرسدس-آام‌گ، همچون سامانه ترمز پیشرفته آام‌گ و جعبه‌دندهٔ هفت‌دندهٔ ۷جی-ترانیک استفاده می‌کرد. این نوع جعبه‌دنده به راننده اجازه می‌داد که خودرو را به‌صورت تمام خودکار یا به‌صورت دستی کنترل کند. این خودرو یک موتور بنزینی وی۸ با ظرفیت ۶٬۲۰۸ سانتی‌متر مکعب (۶٫۲۰۸ لیتر) و قدرت ۵۱۴ اسب بخار (۳۸۳ کیلووات) داشت. گشتاور این مدل برابر ۶۳۰ نیوتن متر (۴۶۰ پوند نیرو-فوت) بود و بیشینهٔ سرعت آن به ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (۱۶۰ مایل بر ساعت) می‌رسید. شتاب ۰–۱۰۰ کیلومتر این نسل، ۴٫۵ ثانیه بود. وزن خالص این خودرو ۱٬۸۷۰ کیلوگرم (۴٬۱۲۰ پوند) بود. این خودرو از فناوری میل‌سوپاپ بالاسری دوتایی و سوخت‌رسانی انژکتوری بهره می‌برد. طول این خودرو ۴٬۹۱۰ میلیمتر (۴٫۹۱ متر)، عرض آن ۱٬۸۵۱ میلیمتر (۱٫۸۵۱ متر) و ارتفاعش ۱٬۴۰۳ میلیمتر (۱٫۴۰۳ متر) بود. با توجه به دیدگاه نویسندهٔ وبگاه کار اند درایور، در مقایسه با ب‌ام‌و ام۵، که از رقبای اصلی این خودرو به‌شمار می‌رفت، سی‌ال‌اس۶۳ دارای جعبه‌دندهٔ خودکار بود، اما شاسی ام۵ راحتی بیش‌تری نسبت به سی‌ال‌اس۶۳ داشت.
جعبه‌دندهٔ ۷جی-ترانیک سی‌ال‌اس۶۳، امکان تغییر سبک رانندگی بین سه سبک اسپورت، راحت و دستی را می‌دهد. سبک اسپورت، حدود ۳۰٪ سریع‌تر از حالت راحت و ۵۰٪ سریع‌تر از حالت دستی عمل می‌کند. تغییر سبک بین این سه حالت با فشردن دکمه‌هایی از داخل ماشین امکان‌پذیر است.
نوع جدیدی از سیستم‌های تعلیق که توسط آام‌گ توسعه داده‌شده‌بود روی این خودرو نصب شد. این سیستم تعلیق باعث افزایش فرمان‌پذیری سی‌ال‌اس۶۳ شده‌بود. محور جلویی خودرو ۳۵ میلی‌متر پهن‌تر شده و این موضوع، در قوس چرخ‌ها تأثیر گذاشته‌بود. رینگ این مدل از نوع رینگ‌های آلیاژی آام‌گ از فولاد سبک و با اندازهٔ پیش‌فرض ۱۸ اینچ بود که در صورت درخواست مشتری، به ۱۹ اینچ می‌رسید.
نخستین نسل سی‌ال‌اس۶۳، از استاندارد ایمنی پری-سیف بهره می‌برد. فناوری‌های این استاندارد، نقش آماده‌سازی خودرو و سرنشینان آن برای پاسخ مناسب به تصادف را بر عهده داشتند و می‌توانستند پیش از وقوع تصادف، احتمال آن را تشخیص دهند. از جملهٔ این فناوری‌ها، تحت فشار قراردادن کمربندهای ایمنی، تنظیم محل قرارگیری صندلی سرنشین جلو و بستن خودکار سانروف و پنجره‌ها در هنگام خطر لفزش خودرو است.
نسل اول (۲۰۰۶–۲۰۰۸) > فیس‌لیفت (۲۰۰۸–۲۰۱۱)

فیس‌لیفت مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ در سال ۲۰۰۸ و با رونمایی از نسل جدید خودروهای سری سی‌ال‌اس، عرضه شد. مشابه نسل اول، این خودرو هم یک کوپه چهار در بود و همچون دیگر مدل‌های ۲۰۰۸، این مدل هم به نوعی کاهش‌دهندهٔ صدا مجهز شده‌بود. مدل‌های سال ۲۰۰۸، نوعی فیس‌لیفت از نسل اول بودند و تغییرات فنی هم در آن‌ها به چشم می‌خورد. در مقایسه با نسل پیشین، این نسل دارای جلوپنجرهٔ سه‌قسمتی و چراغ‌های راهنمای ال‌ئی‌دی بود. این نسل از جعبه‌دندهٔ ۷جی-ترانیک پلاس استفاده می‌کرد که نسبت به نسل پیشین، از قابلیت تازهٔ رها کردن دوتایی کلاچ در هنگام تعویض دنده بهره‌مند بود؛ این قابلیت به راننده اجازهٔ استفادهٔ بهتر از ویژگی‌های خودرو و حفظ تعادل بین بخش‌های آن در هنگام کاهش دنده را می‌دهد.
از لحاظ مشخصات فنی، فیس‌لیفت در مواردی ضعیف‌تر از نسل اول بود. برای مثال، قدرت این نسل ۵۰۷ اسب بخار (۳۷۸ کیلووات) بود که کاهشی هفت درصدی داشت. گشتاور خودرو ثابت مانده و وزنش به ۱٬۸۳۰ کیلوگرم (۴٬۰۳۰ پوند) کاهش یافته بود. بیشینهٔ سرعت این نسل هم ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (۱۶۰ مایل بر ساعت) بود و سرعت آن در ۴٫۱ ثانیه از ۰ به ۱۰۰ کیلومتر در ساعت می‌رسید. ظرفیت موتور این خودرو ۶٬۲۰۸ سانتی‌متر مکعب (۶٫۲۰۸ لیتر) بود، که تغییری نسبت به نسل پیشین خود نداشت. این خودرو هم از فناوری میل‌سوپاپ بالاسری دوتایی و سوخت‌رسانی انژکتوری بهره می‌برد. طول این خودرو ۴٬۹۱۷ میلیمتر (۴٫۹۱۷ متر)، عرض آن ۱٬۸۷۳ میلیمتر (۱٫۸۷۳ متر) و ارتفاعش ۱٬۴۳۰ میلیمتر (۱٫۴۳ متر) بود.
سی‌ال‌اس۶۳ فیس‌لیفت از چندین ویژگی ایمنی و امنیتی بهره‌مند بود. این خودرو دو کیسهٔ هوا در جلو برای راننده و سرنشین، کیسه‌های هوا در طرفین در جلو و عقب خودرو و نیز کیسه‌هایی برای محافظت از سر و زانوی سرنشینان داشت. علاوه بر این، کمربندهای ایمنی خودرو به‌طور خودکار به وضعیت مناسب برای سرنشین تنظیم می‌شدند. پشتی صندلی‌ها هم با ضربه به خودرو، کمی جابه‌جا می‌شدند تا احتمال جراحت از نوع واخوردگی گردن پایین آید.
نسل دوم (۲۰۱۱–۲۰۱۴) > فیس‌لیفت (۲۰۱۵–۲۰۱۸)

در اواخر سال ۲۰۱۴، مرسدس-بنز یک نمونهٔ فیس‌لیفت از دومین نسل سری سی‌ال‌اس را عرضه کرد. سی‌ال‌اس۶۳ که همانند کلاس-سی‌ال‌اس تغییرات این فیس‌لیفت را دریافت کرده‌بود، یک کوپهٔ چهار در مشابه مدل استاندارد بود که با ارتقاهای متفاوتی همراه شده‌بود. از لحاظ ظاهری، جلوپنجرهٔ خودرو تغییر کرده و چراغهای آن به فناوری تازه‌ای مجهز شده‌بود که از یک دوربین برای متناسب‌کردن نوردهی چراغ‌ها با توجه به ترافیک و وضعیت جاده استفاده می‌کرد. سپر خودرو هم دچار تغییر شکل شده‌بود. داخل خودرو هم حالتی اسپورت‌تر به خود گرفته بود و در این مدل، به یک صفحه هشت‌اینچی مجهز شده‌بود. طول خودرو برابر ۴٬۹۹۵ میلیمتر (۴٫۹۹۵ متر)، عرض آن ۱٬۸۸۱ میلیمتر (۱٫۸۸۱ متر) و ارتفاعش ۱٬۳۹۶ میلیمتر (۱٫۳۹۶ متر) بود.
این نسخه در دو مدل معمولی و اس عرضه شد. هر دو نسخه از جعبه‌دندهٔ ام‌سی‌تی نسل دوم استفاده می‌کردند. مدل معمولی، وزن ۱٬۸۷۰ کیلوگرم (۴٬۱۲۰ پوند) داشت و توانش به ۵۵۷ اسب بخار (۴۱۵ کیلووات) می‌رسید. گشتاور این مدل هم برابر ۷۲۰ نیوتن متر (۵۳۰ پوند نیرو-فوت) بود. استاندارد این خودرو، یورو ۶ بود و در ۴٫۲ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید؛ ضمن آن که بیشینهٔ سرعتش همچنان به ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (۱۶۰ مایل بر ساعت) محدود شده بود. دیگر مشخصات فنی خودرو، تغییری نسبت به مدل اصلی نداشت. مدل اس، یک خودروی فورماتیک بود که مشخصات فنی بالاتری نسبت به نسخهٔ معمولی داشت. وزن این مدل به ۱٬۹۴۵ کیلوگرم (۴٬۲۸۸ پوند) رسیده بود و بیشینهٔ سرعتش بدون تغییر مانده بود. توان موتور خودرو، ۵۸۵ اسب بخار (۴۳۶ کیلووات) بود و گشتاور ۸۰۰ نیوتن متر (۵۹۰ پوند نیرو-فوت) داشت. شتاب ۰–۱۰۰ این مدل، ۳٫۶ ثانیه بود و دیگر مشخصه‌هایش ثابت مانده بود.
نسل دوم (۲۰۱۱–۲۰۱۴) > نسخه‌های سفارشی > نسخهٔ استیلس

در سال ۲۰۱۳، شرکت ژرمن اسپشل کاستومز یک نسخهٔ سفارشی از نسل دوم سی‌ال‌اس۶۳ را با نام نسخهٔ «استیلس» ، به‌معنای «پنهان‌کار»، عرضه کرد. در این مدل، توان موتور به ۷۵۰ اسب بخار (۵۶۰ کیلووات) رسیده و شتاب ۰–۱۰۰ آن، ۳٫۷ ثانیه بود. گشتاور این مدل، برابر ۸۴۸ نیوتن متر (۶۲۵ پوند نیرو-فوت) بود. حداکثر سرعت در این مدل، به ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت (۲۲۰ مایل بر ساعت) می‌رسید. علاوه بر این، اگزوز خودرو بزرگ‌تر شده و رینگ‌های آن هم به اندازهٔ ۲۰ اینچ رسیده‌بود. دیگر مشخصات این مدل، تغییری نسبت به خودروی اصلی نداشتند.
نسل دوم (۲۰۱۱–۲۰۱۴) > نسخه‌های سفارشی > نسخهٔ برابوس

در سال ۲۰۱۳ و در نمایشگاه خودرو ژنو، دو مدل سفارشی‌شده از نسل دوم خودرو و نسخهٔ شوتینگ بریک آن با نام برابوس بی۶۳اس - ۷۳۰ رونمایی شد. توان این مدل‌ها، ۷۳۰ اسب بخار (۵۴۰ کیلووات) بود و گشتاورشان به ۱٬۰۶۵ نیوتن متر (۷۸۶ پوند نیرو-فوت) می‌رسید. بیشینهٔ سرعت فنی این مدل‌ها، ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت (۲۲۰ مایل بر ساعت) بود و در ۳٫۸ ثانیه، به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، و در ۱۰٫۸ ثانیه به ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسیدند. برای خنک‌سازی خودرو، سامانهٔ ویژهٔ برابوس با نام «سامانهٔ بازتاب حرارت طلایی برابوس» روی این مدل نصب شده بود. از لحاظ ظاهری، نشان برابوس جای نشان مرسدس-بنز را گرفته بود و رینگ‌های ویژهٔ برابوس، جایگزین رینگ‌های پیش‌فرض شده بودند و در دو اندازهٔ ۱۹ و ۲۰ اینچ عرضه می‌شدند. برای داخل خودرو هم یک نمونه پوشش ویژه برابوس در دسترس بود. این مدل، از جعبه‌دندهٔ اسپیدشیفت پلاس ۷جی-ترانیک استفاده می‌کرد.
سی‌ال‌اس۶۳ شوتینگ بریک > نسل اول (۲۰۱۲–۲۰۱۵)

Motor vehicle
| شوتینگ بریک نسل اول | شوتینگ بریک نسل اول |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
تولید: ۲۰۱۲–۲۰۱۵
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۶٫۲ لیتری هشت‌سیلندر
جعبه‌دنده: ۷جی-ترانیک هفت‌دنده
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۸۷۴ میلیمتر (۱۱۳٫۱ اینچ)
درازا: ۴٬۹۵۶ میلیمتر (۴٫۹۵۶ متر)
پهنا: ۱٬۸۸۱ میلیمتر (۱٫۸۸۱ متر)
بلندی: ۱٬۴۱۳ میلیمتر (۱٫۴۱۳ متر) (مدل اول) ۱٬۴۱۶ میلیمتر (۱٫۴۱۶ متر) (دیگر مدل‌ها)
وزن خالص: ۱٬۸۵۵ کیلوگرم (۴٬۰۹۰ پوند) (مدل اول) ۱٬۹۵۵ کیلوگرم (۴٬۳۱۰ پوند) (مدل دوم) ۱٬۷۷۰ کیلوگرم (۳٬۹۰۰ پوند) (مدل اس)
در اواخر سال ۲۰۱۲، یک نسخهٔ شوتینگ بریک از سی‌ال‌اس۶۳ عرضه شد. این خودرو، نوعی استیشن واگن چهار در بود. ظاهر این خودرو مشابه نسل دوم سی‌ال‌اس۶۳ بود.
سی‌ال‌اس۶۳ شوتینگ بریک، در سه نسخهٔ متفاوت عرضه شد. مشخصات فنی یکی از نمونه‌ها، تغییری نکرده‌بود. وزن خودرو، ۱٬۸۵۵ کیلوگرم (۴٬۰۹۰ پوند) بود و بیشینهٔ سرعت ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (۱۶۰ مایل بر ساعت) داشت. شتاب ۰–۱۰۰ خودرو، حدود ۴٫۳ ثانیه بود. مشخصات فنی موتور، تغییری نداشت و قدرت آن همان ۵۲۵ اسب بخار (۳۹۱ کیلووات)، و گشتاورش ۷۰۰ نیوتن متر (۵۲۰ پوند نیرو-فوت) بود. ظرفیت موتور هشت‌سیلندر خودرو هم، مشابه نمونهٔ اصلی، ۵٬۴۶۱ سانتی‌متر مکعب (۵٫۴۶۱ لیتر) بود. این نسخه هم به همان ویژگی‌های ایمنی موجود در نسخهٔ اصلی مجهز بود. طول این خودرو ۴٬۹۵۶ میلیمتر (۴٫۹۵۶ متر)، عرض آن ۱٬۸۸۱ میلیمتر (۱٫۸۸۱ متر) و ارتفاعش ۱٬۴۱۳ میلیمتر (۱٫۴۱۳ متر) بود. این خودرو هم از استاندارد یورو ۵ بهره می‌برد. نمونهٔ دوم، ۱٬۹۵۵ کیلوگرم (۴٬۳۱۰ پوند) وزن داشت و بیشینهٔ سرعت آن، تغییری نکرده بود. این خودرو می‌توانست در ۴٫۳ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. به جز ارتفاع، که به ۱٬۴۱۶ میلیمتر (۱٫۴۱۶ متر) رسیده بود، دیگر مشخصات ظاهری بدنه تغییری نکرده بودند. این مدل، دارای استاندارد یورو ۶ بود. توان این خودرو برابر ۵۵۷ اسب بخار (۴۱۵ کیلووات) و گشتاورش ۷۲۰ نیوتن متر (۵۳۰ پوند نیرو-فوت) بود و ظرفیت موتور آن تغییری نکرده بود. از نوع دوم، یک نمونهٔ فورماتیک با مشخصات فنی مشابه ساخته شده بود. آخرین نمونه، که با پسوند «اس» هم شناخته می‌شود، یک خودروی فورماتیک با وزن ۱٬۷۷۰ کیلوگرم (۳٬۹۰۰ پوند)، توان ۵۸۵ اسب بخار (۴۳۶ کیلووات) و گشتاور ۸۰۰ نیوتن متر (۵۹۰ پوند نیرو-فوت) بود. طول، عرض و ارتفاع این نسخه، با نمونهٔ دوم یکسان بود. با وجود یکی بودن بیشینهٔ سرعت تمام مدل‌ها، این مدل در ۳٫۷ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ثانیه می‌رسید. بدنهٔ این خودرو هم از آلومینیوم و با روش کشش عمیق ساخته شده‌بود.
پنج رنگ برای کابین داخلی این مدل در دسترس بود. علاوه بر این، خریداران می‌توانستند از بین سه چرم با کیفیت‌های متفاوت و سه نوع چوب، یکی را برای کابین داخلی خودرو انتخاب کنند. این نسخه همچنین یک طراحی اختصاصی از جنس فیبر کربن آام‌گ را به خریداران ارائه می‌داد.
سی‌ال‌اس۶۳ شوتینگ بریک > نسل اول (۲۰۱۲–۲۰۱۵) > فیس‌لیفت (۲۰۱۵–۲۰۱۸)

در سال ۲۰۱۵، و همزمان با عرضهٔ فیس‌لیفت نسل دوم سری سی‌ال‌اس، نسل دوم سی‌ال‌اس شوتینگ بریک هم عرضه شد. در مجموع، تغییرات ظاهری زیادی روی این نسل انجام نشده بود. سپر تازه‌ای روی این مدل نصب شده و جلوپنجرهٔ آن هم مطابق دیگر فیس‌لیفت‌های سال ۲۰۱۵ مرسدس-آام‌گ، تغییر کرده بود. چراغ‌های این خودرو هم دستخوش تغییر شده و با استفاده از یک دوربین، وضعیت جاده را تشخیص داده و نوردهی چراغ را تنظیم می‌کردند. در بخش پشتی خودرو، تغییرات جزئی، مثل تیره‌تر شدن جزئی روکش چراغ‌ها، به چشم می‌خورد. در بخش داخلی خودرو، یک صفحهٔ هشت‌اینچی در این مدل تعبیه شده و چینش کلیدهای پنل میانی خودرو برای افزایش کارایی، تغییر یافته بود. در مجموع، پنج رنگ برای داخل خودرو در دسترس بود.
دو مدل معمولی و اس برای این فیس‌لیفت عرضه شد. مدل معمولی، توان ۵۵۷ اسب بخار (۴۱۵ کیلووات) داشت و گشتاور آن هم ۷۲۰ نیوتن متر (۵۳۰ پوند نیرو-فوت) بود. ظرفیت موتور، مشابه نمونهٔ سال ۲۰۱۲، ۵٬۴۶۱ سانتی‌متر مکعب (۵٫۵ لیتر) بود و بیشینهٔ سرعتش هم ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (۱۶۰ مایل بر ساعت) باقی مانده بود. همانند نسخهٔ سال ۲۰۱۲، این مدل هم در حدود ۴٫۳ ثانیه به سرعت صد کیلومتر بر ساعت دست می‌یافت. طول این خودرو برابر ۴٬۹۵۶ میلیمتر (۴٫۹۵۶ متر)، عرض آن ۱٬۸۸۱ میلیمتر (۱٫۸۸۱ متر) و ارتفاعش ۱٬۴۱۹ میلیمتر (۱٫۴۱۹ متر) بود و وزنی برابر ۱٬۸۷۰ کیلوگرم (۴٬۱۲۰ پوند) داشت. این مدل هم از استاندارد یورو ۶ بهره می‌برد. یک مدل فورماتیک هم با مشخصات مشابهی عرضه شد. مشابه خودروی سال ۲۰۱۲، یک مدل «اس» با بهره‌وری از فورماتیک هم برای این فیس‌لیفت عرضه شد. این مدل، توان ۵۸۵ اسب بخار (۴۳۶ کیلووات) و گشتاور ۸۰۰ نیوتن متر (۵۹۰ پوند نیرو-فوت) داشت و با وجود یکسان ماندن بیشینهٔ سرعت، در ۳٫۷ ثانیه به سرعت صد کیلومتر بر ساعت می‌رسید. به جز طول خودرو، که در این مدل به ۴٬۹۵۳ میلیمتر (۴٫۹۵۳ متر) رسیده بود، و وزن آن، که به ۲٬۰۲۵ کیلوگرم (۴٬۴۶۴ پوند) افزایش یافته بود، دیگر مشخصات ظاهری خودرو تغییری نکرده بود. حجم موتور هم ثابت مانده بود.
سی‌ال‌اس۶۳ شوتینگ بریک > نسل اول (۲۰۱۲–۲۰۱۵) > نسخهٔ برابوس

در سال ۲۰۱۳ و در نمایشگاه خودرو ژنو، دو مدل سفارشی‌شده از نسل دوم خودرو و نسخهٔ شوتینگ بریک آن با نام برابوس بی۶۳اس - ۷۳۰ رونمایی شد. توان این مدل‌ها، ۷۳۰ اسب بخار (۵۴۰ کیلووات) بود و گشتاورشان به ۱٬۰۶۵ نیوتن متر (۷۸۶ پوند نیرو-فوت) می‌رسید. بیشینهٔ سرعت فنی این مدل‌ها، ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت (۲۲۰ مایل بر ساعت) بود و در ۳٫۸ ثانیه، به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، و در ۱۰٫۸ ثانیه به ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسیدند. با این وجود، به دلیل محدودیت چرخ‌ها، سرعت مدل شوتینگ بریک به ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت (۱۹۰ مایل بر ساعت) محدود شده بود. برای خنک‌سازی خودرو، سامانهٔ ویژهٔ برابوس با نام «سامانهٔ بازتاب حرارت طلایی برابوس» روی این مدل نصب شده بود. از لحاظ ظاهری، نشان برابوس جای نشان مرسدس-بنز را گرفته بود و رینگ‌های ویژهٔ برابوس، جایگزین رینگ‌های پیش‌فرض شده بودند و در دو اندازهٔ ۱۹ و ۲۰ اینچ عرضه می‌شدند. برای داخل خودرو هم یک نمونه پوشش ویژه برابوس در دسترس بود. این مدل، از جعبه‌دندهٔ اسپیدشیفت پلاس ۷جی-ترانیک استفاده می‌کرد.
جایگزینی با سی‌ال‌اس۵۳

در سال ۲۰۱۹ و در زمان عرضهٔ نسل بعدی سری سی‌ال‌اس مرسدس-آام‌گ، سی‌ال‌اس۵۳ جایگزین سی‌ال‌اس۶۳ شد. در این نسل، ظاهر خودرو دچار تغییرات اساسی شده بود و از میزان عضلانی‌بودن آن کاسته شده بود. چراغ‌های خودرو، در جلو و عقب، باریک‌تر شده و جلوپنجرهٔ خودرو هم تغییرشکل یافته بود. این خودرو هم به‌طور پیش‌فرض با رینگهایی از جنس آلیاژ سبک آلومینیوم در اندازهٔ ۱۹ اینچ (۴۸ سانتیمتر) ساخته شده بود که به درخواست خریدار، به اندازهٔ ۲۰ اینچ (۵۱ سانتیمتر) هم می‌رسید. در داخل خودرو هم یک صفحه نمایش ۱۲٫۳ اینچ (۳۱ سانتیمتر) قرار داده شده بود. محیط و کنترل‌های داخلی خودرو، کاملاً دیجیتالی شده و امکاناتی همچون گرمایش و تهویهٔ صندلی در خودرو قرار داده شده بود. به‌دلیل دیجیتالی شدن، این امکانات از طریق دستورهای صوتی قابل کنترل بودند.
این خودرو، فقط در یک مدل فورماتیک+ در دسترس بود. مشخصات فنی خودرو، نسبت به سی‌ال‌اس۶۳ کاهش داشتند. توان موتور آن، ۴۳۵ اسب بخار (۳۲۴ کیلووات) و گشتاورش، ۵۲۰ نیوتن متر (۳۸۰ پوند نیرو-فوت) بود. حجم موتور شش‌سیلندر این مدل، ۲٬۹۸۷ سانتی‌متر مکعب (۳٫۰ لیتر) بود و از یک جعبه‌دندهٔ خودکار ۹ سرعته بهره می‌برد. این مدل از استاندارد یورو ۶ دی بهره‌مند بود. بیشینهٔ سرعت خودرو، ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (۱۶۰ مایل بر ساعت) بود و می‌توانست در ۴٫۵ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت برسد. ظرفیت باک این مدل هم ۶۶ لیتر بود. طول خودرو برابر ۴٬۹۸۸ میلیمتر (۵٫۰ متر)، عرض آن ۱٬۸۹۰ میلیمتر (۱٫۹ متر) و ارتفاعش ۱٬۴۳۵ میلیمتر (۱٫۴ متر) بود و وزنش هم به ۱٬۹۸۰ کیلوگرم (۴٬۳۷۰ پوند) می‌رسید.
آفریقای جنوبی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| آفریقای جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | آفریقای جنوبی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: RSA
ان‌اوسی: کنفدراسیون ورزش‌ها و کمیته المپیک آفریقای جنوبی
وبگاه: www.sascoc.co.za
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۱۴۳ (۸۰ مرد و ۶۳ زن) در ۲۱ رشته
پرچم‌دار (افتتاحیه): آکانی سیمبین و کایتلین روسکرانتز
پرچم‌دار (اختتامیه): تاتیانا شونماکر
مقامات: لئون فلیسر  chef de mission
مدال‌ها رتبهٔ چهل و چهارم:  طلا ۱ نقره ۳ برنز ۲ مجموع ۶ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۹۰۴ ۱۹۰۸ ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴–۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۰۴ ۱۹۰۸ ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴–۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی آفریقای جنوبی، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دور از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت (۵ تا ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس برگزار شد. این حضور، نهمین حضور پسا آپارتاید در دوران معاصر و بیست و یکمین حضور کلی این کشور در ادوار المپیک تابستانی بود. کاروان آفریقای جنوبی در این دوره با کسب شش مدال (یک طلا، سه نقره و دو برنز) به همراه تایلند و جامائیکا در جایگاه چهل و چهارم رده‌بندی نهایی این دوره از بازی‌ها قرار گرفت.
مدال‌آوران

مقاله‌های اصلی: فهرست برندگان مدال المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
| مدال | ورزشکار | ورزش | رویداد | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 طلا | تاتیانا شونماکر | شنا | ۱۰۰ متر کرال‌پشت بانوان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۹ ژوئیه |
| 2 نقره | تاتیانا شونماکر | شنا | ۲۰۰ متر کرال‌پشت بانوان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱ اوت |
| 2 نقره | بایاندا والازا شان ماسوانگانیی برادلی انکوانا آکانی سیمبین | دو و میدانی | ۱۰۰ متر امدادی ۴ نفره مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۹ اوت |
| 2 نقره | یو-آن  فن دایک | دو و میدانی | پرتاب نیزه زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۰ اوت |
| 3 برنز |  تیم ملی راگبی ۷ نفره آفریقای جنوبی  کریستی گروبلار رایان اوستویزن ایمپی ویزر زین داویدز کووین نورتیژه تیان پرتوریوس تریستان لیدز سلوین داویدز شاون ویلیامز روزکو اسپکمن سیویوه سوییزواپی شیلتون ون ویک رونالد براون   | راگبی ۷ نفره | مسابقات مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۷ ژوئیه |
| 3 برنز | الن هاترلی | دوچرخه‌سواری | کراس کانتری مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۲۹ ژوئیه |
شرکت‌کنندگان

لئون فلیسر در این دوره، رئیس هیات (chef de mission) آفریقای جنوبی بود.
در جدول زیر، به ورزش‌های شرکت شده توسط ورزشکاران این کاروان اشاره شده و آمار ورزشکاران به تفکیک جنسیت ذکر شده است.
| ورزش | مردان | زنان | کل |
| --- | --- | --- | --- |
| تیراندازی با کمان | ۱ | ۰ | ۱ |
| دو و میدانی | ۲۷ | ۱۱ | ۳۸ |
| بدمینتون | ۰ | ۱ | ۱ |
| قایقرانی | ۲ | ۳ | ۵ |
| دوچرخه‌سواری | ۴ | ۴ | ۸ |
| شیرجه | ۰ | ۱ | ۱ |
| سوارکاری | ۱ | ۰ | ۱ |
| شمشیربازی | ۱ | ۰ | ۱ |
| هاکی روی چمن | ۱۶ | ۱۶ | ۳۲ |
| گلف | ۲ | ۲ | ۴ |
| ژیمناستیک | ۰ | ۱ | ۱ |
| جودو | ۰ | ۱ | ۱ |
| روئینگ | ۲ | ۱ | ۳ |
| راگبی ۷ نفره | ۱۲ | ۱۲ | ۲۴ |
| اسکیت‌برد | ۲ | ۱ | ۳ |
| سنگ‌نوردی | ۲ | ۲ | ۴ |
| موج‌سواری | ۲ | ۱ | ۳ |
| شنا | ۳ | ۵ | ۸ |
| سه‌گانه | ۲ | ۱ | ۳ |
| کشتی | ۱ | ۰ | ۱ |
| کل | ۸۰ | ۶۳ | ۱۴۳ |
ارمنستان در المپیک زمستانی ۱۹۹۴

| ارمنستان در المپیک زمستانی ۱۹۹۴ | ارمنستان در المپیک زمستانی ۱۹۹۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: ARM
ان‌اوسی: کمیتهٔ المپیک ارمنستان
وبگاه: www.armnoc.am (به ارمنی)
در لیلهامر: در لیلهامر
رقابت‌کنندگان: ۲  در ۱ رشته
پرچم‌دار: آرسن هاروتیونیان (اسکی آلپاین)
مدال‌ها:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۰ مجموع ۰ 
حضورها در المپیک زمستانی (نگاه اجمالی): حضورها در المپیک زمستانی (نگاه اجمالی)
۱۹۹۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ ۲۰۲۲: ۱۹۹۴ ۱۹۹۸ ۲۰۰۲ ۲۰۰۶ ۲۰۱۰ ۲۰۱۴ ۲۰۱۸ ۲۰۲۲
سایر حضورهای مرتبط: سایر حضورهای مرتبط
 اتحاد شوروی (۱۹۵۶–۱۹۸۸)  تیم متحد (۱۹۹۲):  اتحاد شوروی (۱۹۵۶–۱۹۸۸)  تیم متحد (۱۹۹۲)
ارمنستان کاروان ورزشی را برای شرکت در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر، نروژ از ۱۲ تا ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۴ اعزام کرد. این اولین حضور ارمنستان به عنوان یک کشور مستقل در بازی‌های المپیک زمستانی بود. هیئت ارمنستانی شامل دو بابسلد به نام‌های کن توپالیان و جو آلماسیان از ارمنی‌های آمریکا بود. آن‌ها به عنوان تیمی در رقابت دو نفره شرکت کردند و در جایگاه سی‌وششم قرار گرفتند.
پیش‌زمینه

جمهوری ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ دوباره به کشوری مستقل تبدیل شد. کمیتهٔ المپیک ارمنستان در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۲ توسط کمیتهٔ بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته شد. بازی‌های لیلهامر اولین حضور ارمنستان به عنوان یک کشور مستقل بود، و از آن زمان تاکنون در تمامی المپیک‌های تابستانی و زمستانی شرکت کرده‌اند. بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ از ۱۲ تا ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۴ برگزار شد و مجموعاً ۱٬۷۳۷ ورزشکار از ۶۷ کمیتهٔ ملی المپیک در آن شرکت کردند. هیئت ارمنستان در لیلهامر شامل دو ورزشکار رشتهٔ بابسلد، کن توپالیان و جو آلماسیان بود.
رقابت‌کنندگان

در زیر فهرست شرکت‌کنندگان در بازی‌ها آمده است.
| ورزش | مردان | زنان | مجموع |
| --- | --- | --- | --- |
| بابسلد | ۲ | – | ۲ |
| مجموع | ۲ | ۰ | ۲ |
بابسلد

کن توپالیان در زمان بازی‌های لیلهامر ۳۰ ساله بود و اهل پاتاکیت، رود آیلند است. جو آلماسیان در زمان بازی‌ها ۲۶ ساله بود و در فرامینگهام، ماساچوست متولد شده است. آن‌ها از طریق لیگ جوانان ارمنی با یکدیگر دوست بودند و هیچ‌کدام تا آن زمان به ارمنستان نرفته بودند. رقابت بابسلد دو نفره در طی دو روز، ۱۹ و ۲۰ فوریه، برگزار شد که هر روز دو دور مسابقه انجام شد؛ مجموع زمان‌های هر چهار دور برای تعیین جایگاه نهایی استفاده شد. در روز اول، سورتمهٔ ارمنستان زمان‌هایی برابر با ۵۴٫۸۵ ثانیه و ۵۵٫۰۳ ثانیه ثبت کرد. در پایان روز اول، آن‌ها در جایگاه ۳۷ام از بین ۴۳ تیم شرکت‌کننده قرار داشتند. در روز دوم، زمان‌های آن‌ها به ترتیب ۵۴٫۹۲ ثانیه و ۵۵٫۰۱ ثانیه بود. مجموع زمان آن‌ها برای مسابقه ۳ دقیقه و ۳۹٫۸۱ ثانیه بود که آن‌ها را در جایگاه ۳۶ام قرار داد. مدال‌های طلا و نقره به تیم‌های سوئیسی و مدال برنز به یک تیم ایتالیایی تعلق گرفت.
| ورزشکار | رشته | فینال> دور ۱ | فینال> دور ۲ | فینال> دور ۳ | فینال> دور ۴ | فینال> مجموع | فینال> رتبه |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جو آلماسیان کن توپالیان | دونفرهٔ مردان | ۵۴٫۸۵ | ۵۵٫۰۳ | ۵۴٫۹۲ | ۵۵٫۰۱ | ۳:۳۹٫۸۱ | ۳۶ |
انریکه لوسرو

| انریکه لوسرو | انریکه لوسرو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ اکتبر ۱۹۲۰ ایالت چی‌واوا
درگذشت: ۹ مهٔ ۱۹۸۹ (۶۸ سال) مکزیکوسیتی
ملیت: مکزیک
پیشه: بازیگر
همسر: مارگاریتا اسکالانته گوتیرز
انریکه لوسرو (انگلیسی: Enrique Lucero; ۹ اکتبر ۱۹۲۰ – ۹ مهٔ ۱۹۸۹) بازیگر اهل مکزیک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به هفت دلاور، فرزندان سانچز، بوچ کسیدی و ساندنس کید، ستوان کلمبو، بازگشت مردی به نام اسب، سر آلفردو گارسیا را برایم بیاور، دو قاطر برای خواهر سارا، این گروه خشن، دستهای از مارسی، خداحافظی طولانی، توپهای سان سباستین، سرگرد داندی، و امیلیانو ساپاتا اشاره کرد.
اورگن

مقایسهٔ تولید ناخالص داخلی ایالت‌های آمریکا با کشورهای دیگر در سال ۲۰۱۲. ایالت اورگن در این سال تولید ناخالصی اش قابل مقایسه با کشور عراق بوده‌است.
اورِگِن (به انگلیسی: Oregon، /ˈɔ:r. ɪ. ɡən/) یکی از ایالت‌های غرب آمریکا است که در کناره اقیانوس آرام واقع شده‌است. در شمال با ایالت واشینگتن، در جنوب با ایالت‌های کالیفرنیا و نوادا و در شرق با ایالت آیداهو هم‌مرز است. پایتخت آن سیلم و شهرهای مهم آن پورتلند و یوجین هستند.
مساحت آن ۲۵۵٬۰۲۶ کیلومتر مربع و در سال ۲۰۱۴ جمعیت آن ۳٬۹۷۰٬۲۳۹ نفر بوده‌است.
این ایالت جمعیت قابل توجهی اسب موستانگ دارد.