stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کفش بلا
شروع به کار

کفش بلا در سال ۱۳۴۱ توسط نهاپت مرادیانس و همسرش، نوارت طومانیانس روبن‌پور و سه فرزندش، استپان، ایزابل و ریدا، با سرمایه سه میلیون ریال به ثبت رسید. چند ماه بعد، امیر و منصور عمید حضور شرکت بلا را که هنوز وارد مرحله تولید نشده بود، خریداری کردند.
منصور عمیدحضور که معتقد بود رونق یا سودآوری در تولید است نه توزیع، برای همین شرکت جم را در سال ۴۲ ثبت کرد. «شرکت و کارخانجات لاستیک و کفش‌سازی جم» اولین شرکت صنعتی خانواده عمیدحضور است.
یکی از برادران عمیدحضور، نقش گروه بلا در پیشبرد صنعت مدرن ایران را این‌گونه شرح می‌دهد: ما در برابر انحصار تولید کفش که در دستان ایروانی و کفش ملی بود، ایستادیم و نه‌تنها به فکر رونق کسب و کار خویش بودیم، به حقوق مشتری نیز احترام می‌گذاشتیم. این مبارزه، در ابتدا، مبارزه‌ای سخت و دشوار بود، چراکه ایروانی شبکه گسترده‌ای از سیاستمداران، بانکداران و تکنوکرات‌ها را به حامیان خود بدل کرده بود و به شدت در مقابل هر رقیب نوپایی مقاومت می‌کرد.
هاشم عمید حضور در سال ۱۳۴۳، بدون گذراندن پایان‌نامه پیش از به پایان رساندن دوره فوق‌لیسانس، به ایران سفر کرد و به خواست مادر و برادر بزرگ‌تر در ایران ماند و در وزارت اقتصاد و دارایی مشغول به کار شد. او پس از استخدام، مدت پنج سال در بخش کارشناسی روابط ایران و اروپای شرقی وزارت اقتصاد به عنوان معاون محمد یگانه فعالیت کرد. او به عنوان کارشناس و مدیر میانی در اکثر مذاکرات و انعقاد همکاری‌های فنی، اقتصادی و بازرگانی با اروپای شرقی و شوروی مشارکت داشت.
تجارت گروه بلا، در اوایل دهه ۱۳۵۰، با بازگشت اسماعیل عمید حضور رونق بسیار گرفت. او در سال ۱۳۵۱، دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه کلرمونت کالیفرنیا دریافت کرد و پایان‌نامه‌اش را در اقتصاد نفت نوشت و مدتی نیز در صندوق بین‌المللی پول، کار کرد. در سال ۱۳۵۱، با دعوت جمشید آموزگار وزیر دارایی و مسوول تیم مذاکرات نفتی، به عنوان مشاور نفتی به ایران بازگشت. هاشم و اسماعیل با وجود کار در بخش دولتی، به برادران خود در گروه صنعتی بلا، کمک فکری می‌کردند. هاشم در سال ۱۳۵۶، به اصرار برادرانش از کار دولتی کناره گرفت، به گروه بلا پیوست و تمام حواس خود را بر رونق تجارت خانوادگی متمرکز کرد. او نقش مؤثری در توسعه فعالیت گروه بلا و خصوصاً کارخانه جم پیش از انقلاب داشت.
شبکه فروش

گروه صنعتی بلا رشد کرد و در میانه دهه ۵۰، علاوه بر کفش، چرم، کارتن و جوراب نیز تولید می‌کرد و حتی برای فروش کالاهای خود در شبکه‌های ارتباطی، در حدود سال ۱۳۵۲، از کامپیوتر استفاده می‌کردند.
محصولات گروه بلا، انواع کفش‌های پلاستیکی، لاستیکی، گالش، پوتین، ورزشی، دمپایی، کفش تنیس مردانه و… بود. یکی از محصولات بلا، در آغاز، کتانی تخت پلاستیکی بود. پس از چند سال از مواد PVC برای تولید کفش استفاده کردند؛ چون سبک و راحت بود. آنان در شش سال اول، فروشگاه پخش نداشتند، تا اینکه در خرداد ۱۳۴۷ در سرچشمه و بعدها در چهارراه گلوبندک، فروشگاه کفش بلا به بهره‌برداری رسید. فعالیت‌های اداری و بخشی از توزیع کفش را در این پاساژ انجام می‌دادند. شرکت بلا، بخشی از تولید را به صورت انحصاری به بنکدارها می‌فروخت و مقداری از آن را خودش در بازار تهران و شهرستان‌ها پخش می‌کرد. به تدریج از سال ۱۳۴۹ فروشگاه‌ها در سطح تهران و شهرستان‌ها گسترش یافت. پس از آن همچنین قسمت بنکداری و عمده‌فروشی به توزیع کفش می‌پرداخت. گروه بلا در سال ۱۳۵۷، دومین شرکت بزرگ تولید انواع کفش ماشینی، دارای ۱۸۹ نمایندگی فروش در سطح کشور بود. ۵۹ فروشگاه در تهران و ۱۳۰ فروشگاه در شهرستان‌ها، به توزیع کفش می‌پرداختند. نواحی استانی به ۹ منطقه تقسیم شده بود. در هر منطقه، یک فروشگاه مرکزی بود که محصولات را بین فروشگاه‌های زیرمجموعه خود پخش می‌کرد. مالکیت و مدیریت به سه شکل زیر طراحی شده بود.
۱- فروشگاه‌های شرکتی: این فروشگاه‌ها، متعلق به شرکت بود و پرسنل آن کارمندان گروه محسوب می‌شدند. فروشنده‌ها تا سه درصد پورسانت می‌گرفتند که ۶۵ درصد از این مبلغ، سهم مسوول فروشگاه و ۳۵ درصد سهم فروشنده بود. از مجموع این فروشگاه‌ها، ۱۱۵تای آنها شرکتی بودند.
۲- فروشگاه‌های درصدی: این فروشگاه‌ها شخصی بودند، ولی پرسنل آن کارمندان شرکت بودند. مالکان فروشگاه، ۹ درصد پورسانت دریافت می‌کردند. از میان این فروشگاه‌ها، شش فروشگاه شخصی بودند.
۳- فروشگاه‌های حق‌العمل کاری: این فروشگاه‌ها نیز شخصی بودند. پرسنل آن، غیرشرکتی و فروشنده تا ۲۰ درصد پورسانت می‌گرفت. ۶۸ تا از این فروشگاه‌ها، حق‌العمل کاری بودند.
با گسترش تولید و بهبود کیفیت، از طریق معاملات پایاپای، در اوایل دهه ۵۰، بخش اندکی از محصولات کارخانه‌های کفش ماشینی از جمله شرکت بلا به اروپای شرقی، شوروی، افغانستان و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس صادر شد.
گروه صنعتی بلّا

موسسات گروه، شامل شرکت تولیدی و صنعتی بلا، تولیدکننده انواع کفش پلاستیکی و چرمی (تأسیس ۱۳۴۱)، شرکت جم، تولیدکننده انواع کفش لاستیکی (تأسیس ۱۳۴۸)، پخش جمشید، اداره فروشگاه‌ها (تأسیس ۱۳۴۹)، شرکت مهپوش، تولیدکننده انواع کفش چرمی (تأسیس ۱۳۵۱)، شرکت بلا انواع کفش (تأسیس ۱۳۵۴)، ایران و فرانسه، جوراب گیلان (تأسیس ۱۳۵۰)، مرکز دیتا سنتر (تأسیس ۱۳۵۳)، شرکت‌مدار بودند. از دیگر فعالیت‌های این خانواده، شرکت کارتن کار، چرم زوک (در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۶)، و بانک داریوش (در سال ۱۳۵۳) بود. آنان در زمینه سرمایه‌گذاری، کامپیوتر، توزیع و تولید کفش چرمی، کتانی، چکمه، پوتین، چرم و جوراب (خصوصاً در فاصله سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۵) مشارکت داشتند. گروه بلا طی ۱۵ سال، فعالیتش را گسترش داد. این موسسات، بیش از ۲۵۰۰ پرسنل داشت. به نظر می‌رسد گسترش قابل توجه فعالیت شرکت‌ها در پنج سال آخر، به علت افزایش درآمدهای نفتی اتفاق افتاد. همین نکته پاشنه آشیل برخی از شرکت‌های گروه، در ارتباط با برخی از بانک‌ها شد. به نظر می‌رسد گروه از نظر توانایی در صنعت کفش و گسترش فعالیت بعد از کفش ملی، قرار داشت. گاهی اوقات گروه بلا از برخی محصولات کفش ملی تقلید می‌کرد.
در سال ۱۳۵۲، برخی تجار مذهبی نظیر کاظمی، توسلی، رفیق‌دوست، علیزاده، اسماعیل‌کارور و خانواده عمیدحضور در قم، کارخانه کارتن کار را به منظور تهیه انواع کارتن بسته‌بندی، تأسیس کردند. در تیر ۱۳۵۵، سهامداران شرکت با ریاست هاشم و اسماعیل عمیدحضور و اسماعیل کارور (مدیرعامل شرکت در سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷)، افزایش سرمایه شرکت را به ۲۸۰ میلیون ریال، پیشنهاد کردند، تا زیان‌های گذشته جبران و امکان پیشرفت آینده و تحصیل تنخواه‌گردان فراهم شود. در اواسط دهه ۵۰، گروه صنعتی بلا، صاحب ۴۲۵۳۲ سهم از ۵۰ هزار سهام شرکت کارتن کار بود. این افزایش سرمایه، در سال ۱۳۶۶ موجب شد سهامداران سابق شرکت، علیه عمیدحضور شکایت کنند؛ مبنی بر اینکه افزایش صوری سرمایه از ۲۲۰ میلیون ریال به ۵۰۰ میلیون ریال در غیاب و بدون اجازه سایر سهامداران بوده‌است. بعد از این ادعا، مبلغ افزایش سرمایه به صاحبان سهام مسترد شد. سرانجام پس از حدود هشت سال، در سال ۱۳۷۳، شعبه یک دادگاه حقوقی، حکم کرد که برخلاف ادعای شاکیان، افزایش سرمایه شرکت در سال ۱۳۵۵، با اجازه اکثریت صاحبان سهام صورت گرفته و جعل و تزویری در افزایش سرمایه شرکت رخ نداده‌است.
شرکت کارتن‌کار، در سال ۱۳۵۴ حدود ۲۰۰ پرسنل داشت، یک مهندس، ۱۸ کارمند و ۱۸۰ کارگر در آن مشغول به کار بودند.
امور رفاهی در کفش بلا

سیاست‌های رفاهی با استفاده از تجربه بازار بود. اگر کسی بیشتر تلاش می‌کرد، مدیرعامل از تنخواه به او پاداش می‌داد. گاهی وامی به یک کارگر نیازمند می‌داد، یا بازپرداخت آن را می‌بخشید. برای ازدواج خانواده‌های نیازمند و جهیزیه آنها یا در ایام عید مواد غذایی مانند برنج و روغن و خاکه‌زغال در زمستان بین کارگران توزیع می‌شد.
برادران عمیدحضور، در مواقعی همچون ازدواج، بیماری، یا خرید خانه پرسنل، حمایت‌هایی پدرانه از آنان می‌کردند. گسترش فعالیت شرکت‌ها، پرسنل و توسعه فعالیت صنعتی، موجب شد گروه بلا از اوایل سال ۱۳۵۲، از برخی افراد برجسته دانشگاهی برای سازماندهی مدیریتی، دعوت به کار کرد. آنها شروع به تغییراتی در الگوی اداره شرکت‌ها کردند، اما مدیریت جدید به دلیل فرصت اندک و فشار بدهی‌ها، موفقیتی به دست نیاورد.
پرسنل دفتر تجاری، در چندین سال اول اشتغال، بیمه نشده بودند، از این رو در موقع بیماری، بخشی از هزینه درمان آنها را می‌پرداخت. به مدت چندین سال در دفتر تجاری، برای اضافه کار، پولی پرداخت نمی‌شد؛ برای همین در مواقع مشکلات، به آنها کمک می‌کرد. پرسنل کارخانه، زودتر از کارکنان دفاتر تجاری بیمه شدند. در چند سال اول برای کارگران، سرویس رفت و آمد وجود نداشت و کارگران با کامیون‌های باربری جابه‌جا می‌شدند. پس از مدتی، کارخانه برای کارگران مناطق اسلامشهر و شهرری سرویس گذاشت. در اوایل دهه ۱۳۵۰، کارخانه‌های کفش بلا، به دلیل افزایش تقاضا، توسعه بازار و گسترش فروشگاه‌هایش در سه شیفت کار می‌کرد. به نظر می‌رسد تا اواخر سال ۱۳۵۴، ایده توسعه فعالیت در آنها وجود داشت؛ به همین دلیل برای توسعه کارخانه‌ها و متمرکز کردن کلیه واحدهای صنعتی که در اطراف تهران، گیلان و قم قرار داشتند، حدود ۱۰۰ هکتار زمین، در اطراف ساوه خریداری کردند.
سن خوزه ده لاس لاخاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کوبا
| سن خوزه ده لاس لاخاس | سن خوزه ده لاس لاخاس |
| --- | --- |
شهر: شهر
Town's Catholic church: Town's Catholic church
موقعیت سن خوزه ده لاس لاخاس در نقشه: موقعیت سن خوزه ده لاس لاخاس در نقشه
استان: استان مایابکه
تأسیس‌شده: ۱۷۷۸
تأسیس‌شده: ۱۸۷۹ (Municipality)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۹۱ کیلومتر مربع (۲۲۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۵ متر (۴۴۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۶۹۳۷۵
 • تراکم: ۱۱۷٫۴/کیلومتر مربع (۳۰۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
کد منطقه: +۵۳–۴۷
سن خوزه ده لاس لاخاس (به اسپانیایی: San José de las Lajas) یک شهر در کوبا است که در استان مایابکه واقع شده‌است.
خصوصیات

سن خوزه ده لاس لاخاس ۵۹۱ کیلومترمربع مساحت و ۶۹٬۳۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Coslada خواهرخواندهٔ سن خوزه ده لاس لاخاس هست.
کرجی‌کشان ولگا

کرجی‌کشان ولگا اثر ایلیا رپین (۱۸۷۰ تا ۱۸۷۳ میلادی)
کرجی‌کشان ولگا (به روسی: Бурлаки на Волге) نقاشی رنگ روغن بر روی بوم اثر ایلیا رپین نقاش و مجسمه‌ساز واقع‌گرای اجتماعی اهل روسیه می‌باشد. این نقاشی که ابعادش ۱۳۱/۵ در ۲۸۱ سانتی‌متر می‌باشد بین سالهای ۱۸۷۰ تا ۱۸۷۳ میلادی کشیده شده است. نقاشی تصویر ۱۱ باربر را نمایش می‌دهد که در حال کشیدن یک دوبه (نوعی قایق) یا کرجی در ساحل رود ولگا هستند.
کهن‌گرایی

کهن‌گرایی ایده‌ای است که می‌گوید ملت‌ها یا هویت‌های قومی، ثابت و طبیعی و باستانی هستند. کهن‌گرایان استدلال می‌کنند که هر فردی یک هویت قومی ذاتی‌ای دارد که مستقل از فرایندهای تاریخی است. درست است که مفروضاتِ ابتداییِ ضمنی پیرامون این زمینه در جامعه و بسیاری از تحقیقات آکادمیک رایج است اما پژوهشگران ملی‌گرایی و قوم‌گرایی، کهن‌گراییِ هویتی را به طور گسترده رد می‌کنند چون افراد می‌توانند هویت‌های قومی متعددی داشته‌باشند که قابل تغییر و ساخته‌شدهٔ اجتماع هستند.
کهن گرایی  را می‌توان از نظر فلسفی در اندیشه‌های رمانتیسیسم آلمانی ردیابی کرد، به ویژه در آثار یوهان گوتلیب فیشته و یوهان گوتفرید هردر. برای هردر، ملت مترادف با یک گروهِ زبانی بود. به نگرش هردر، زبان مترادف با اندیشه بود و چون هر زبانی در جامعه آموخته می‌شود(هر جامعه زبان خودش را دارد) پس هر جامعه‌ای متفاوت می‌اندیشد. در این دیدگاه هردر، جامعه در طول زمان، با ماهیتی ایستا(ثابت) فرض شده‌است.
کهن‌گرایی پس از جنگ جهانی دوم به طور گسترده‌ای توسط بسیاری از پژوهشگران ملی‌گرایی رد شد. پژوهشگران نوین، ملت را به عنوان یک اجتماعِ ساخته‌شده توسط فن‌آوری‌ها و سیاست‌های مدرنیته در نظر گرفتند.
کهن‌گرایی پیرامون قومیت استدلال می‌کند که «قومیت‌ها و ملیت‌ها وجود دارند زیرا سنت‌های اعتقادی و عملی نسبت به اشیاء اولیه مانند عوامل زیستی و به‌ویژه موقعیت سرزمینی وجود دارند».
این استدلال بر مفهوم خویشاوندی متکی است که در آن اعضای یک گروه قومی احساس می‌کنند ویژگی‌ها، ریشه‌ها یا گاهی اوقات حتی یک رابطه خونی مشترک دارند.
منطقه بحرانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: علی احمدزاده
تهیه‌کننده: سینا عطاییان دنا، علی احمدزاده
فیلمنامه‌نویس: علی احمدزاده
بازیگران: امیر پوستی، شیرین عابدینی راد، مریم صادقیان، علیرضا کی منش،‌ ساغر سحرخیز، مینا حسنلو،‌علیرضا راستجو، صبا باقری
موسیقی: میلاد موحدی
فیلم‌بردار: عباس رحیمی
شرکت تولید: Counter Intuitive film
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ اوت ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-0۸-۱۰)  
مدت زمان: ۱ ساعت و ۳۹ دقیقه
کشور: ایران و آلمان
زبان: فارسی،‌ آلمانی
منطقه بحرانی فیلمی است ساخته علی احمدزاده، محصول مشترک ایران و آلمان. این فیلم در هفتاد و ششمین دوره جشنواره فیلم لوکارنو برنده جایزه پلنگ طلایی بهترین فیلم شد. کارگردان فیلم به دلیل ممنوع‌الخروجی نتوانست در جشنواره حاضر شود.
تولید فیلم

این فیلم بدون مجوز و مخفیانه در تهران فیلمبرداری شده و بازیگران زن فیلم بدون حجاب در آن بازی کرده‌اند.
خلاصه داستان

داستان این فیلم درباره یک فروشنده مواد مخدر به نام امیر است که با سگ خود در تهران زندگی می کند و با آدم‌های گوناگونی دیدار می‌کند و انواع مواد مخدر به آنها می فروشد.
جوایز

برنده پلنگ طلایی بهترین فیلم هفتاد و ششمین جشنواره لوکارنو، ۲۰۲۳
مارکو بایشینیو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Marco João Costa Baixinho
زادروز:  ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
قد:  ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا
شمارهٔ پیراهن:  ۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال اسپورتینگ
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال بنفیکا
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال آلورکا
۲۰۰۷–۲۰۰۸:  اوئیراس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |  کاراگدو |  ۶۹ |  (۷) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال مافرا |  ۱۱۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۵– |  باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا |  ۱۶۲ |  (۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۲:۲۳, ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۲:۲۳, ۲۲ آوریل ۲۰۲۲ (UTC). 
مارکو بایشینیو (پرتغالی: Marco Baixinho؛ زادهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاسوژ د فریرا و باشگاه فوتبال مافرا اشاره کرد.
دوران باشگاهی

بایشینیو که در آرودا دوس وینوس، ناحیه لیسبون به دنیا آمد، بیشتر دوران جوانی خود را در باشگاه فوتبال اسپورتینگ و برای مدت کوتاهی در باشگاه فوتبال بنفیکا گذراند.
در تابستان ۲۰۱۱، بایشینیو به باشگاه فوتبال مافرا از دسته سوم پیوست. در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۵، پس از چهار فصل بازی معمولی برای مافرا که با کسب عنوان قهرمانی در سطح سوم فوتبال پرتغال به پایان رسید، قراردادی دو ساله با باشگاه لیگ برتری پاسوژ د فریرا امضا کرد. سرمربی این باشگاه در زمان عقد قرارداد، خورخه سیمائو، سرمربی سابق مافرا بود که سابقه همکاری با بایشینیو را داشت.
بایشینیو قرارداد خود را در ژانویه ۲۰۱۶ تا تابستان ۲۰۱۹ تمدید کرد. او اولین گل خود را در لیگ برتر در ۵ دسامبر همان سال در جریان پیروزی ۲ بر ۱ مقابل باشگاه فوتبال بوآویشتا، در حالی‌که در پست هافبک دفاعی وارد بازی شده‌بود به ثمر رساند. پس از سقوط پاسوژ در سال ۲۰۱۸، او چهار گل زد تا به آنها کمک کند تا به عنوان قهرمان بازگردند (پنج بار در تمام مسابقات) و سپس قرارداد جدیدی در ژوئن ۲۰۱۹ امضا کرد.
تاوانیاسکو

مکان
| تاوانیاسکو | تاوانیاسکو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
تاوانیاسکو: تاوانیاسکو
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان تورین (TO)
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۶ کیلومتر مربع (۳٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۰ متر (۸۹۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۸۳۲
 • تراکم: ۹۷/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Tavagnaschesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 10010
پیش‌شماره تلفن: 0125
تاوانیاسکو (به ایتالیایی: Tavagnasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

تاوانیاسکو ۸٫۶ کیلومترمربع مساحت و ۸۳۲ نفر جمعیت دارد و ۲۷۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
باشگاه فوتبال دیترویت اکسپرس (۱۹۸۳–۱۹۸۱)

Football club
دیترویت اکسپرس یک تیم فوتبال آمریکایی مستقر در دیترویت، میشیگان و عضو لیگ فوتبال آمریکا بود. آنها در سال ۱۹۸۱ پس از انتقال تیم اصلی اکسپرس به واشینگتن، دی.سی به لیگ پیوستند. ای‌اس‌ال اکسپرس بازی‌های خانگی خود را در پونتیاک سیلوردوم و سپس در تارتار فیلد در محوطه دانشگاه ایالتی وین انجام داد.
این تیم در سال ۱۹۸۲ قهرمان لیگ شد.
درماتیت لاکی

Medical condition
| درماتیت لاکی | درماتیت لاکی |
| --- | --- |
تخصص: Dermatology
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
درماتیت لاکی (همچنین با عنوان "حساسیت به لاک" شناخته می‌شود) یک بیماری پوستی است که با درماتیت تماسی با لاک‌های مختلف مشخص می‌شود.
کنشکین

مکان
| کنشکین | کنشکین |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
کنشکین: کنشکین
مختصات: ۳۶°۱۴′۳۲″شمالی ۴۹°۳۴′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۴۲۲°شمالی ۴۹٫۵۸۱۵°شرقی﻿ / 36.2422; 49.5815: مختصات: ۳۶°۱۴′۳۲″شمالی ۴۹°۳۴′۵۳″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۴۲۲°شمالی ۴۹٫۵۸۱۵°شرقی﻿ / 36.2422; 49.5815
استان: قزوین
شهرستان: تاکستان
بخش: مرکزی
دهستان: قاقازان غربی
جمعیت: 
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۸
معرفی روستا

کنشگین روستایی در استان قزوین است. این روستا در ۴۵ کیلومتری شهر قزوین و ۳۰ کیلومتری شهر تاکستان و جز دهستان قاقازان غربی در ارتفاع ۱۷۰۰ متری از سطح دریا در منطقه‌ای کوهپایه‌ای قرار دارد. البته این روستا در آن منطقه به کنشگین معروف است. اهالی این روستا به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند و پیرو مذهب تشیع هستند.
↑  ایران دهیار
شهر ابدی (۱۹۱۵ فیلم)

| شهر ابدی | شهر ابدی |
| --- | --- |
تبلیغ فیلم در روزنامه: تبلیغ فیلم در روزنامه
کارگردان: ادوین اس پورتر
بر پایه: شهر ابدی اثر Hall Caine
بازیگران: پالین فردریک
شرکت تولید: شرکت فیلم‌سازی فیمس پلیرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ آوریل ۱۹۱۵
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: United States
زبان: صامت 
شهر ابدی یک فیلم درام صامت آمریکایی محصول ۱۹۱۵ به کارگردانی هیو فورد و ادوین اس پورتر به تهیه کنندگی آدولف زوکور است. این فیلم با بازی پائولین فردریک در اولین نقش خود در فیلم، این محصول بر اساس رمان ۱۹۰۱ و نمایشنامه برادوی به همین نام در سال ۱۹۰۲ توسط هال کین با بازی ویولا آلن و فردریک دی بلویل ساخته شده‌است. قسمت اعظم شهر ابدی قبل از شروع جنگ بزرگ در انگلستان و ایتالیا فیلمبرداری شد. این فیلم از طریق آژانس رزرو فیلم انتخاب ویژه برای شرکت فیلم‌سازی فیمس پلیرز منتشر شد.
شهر ابدی اکنون گمشده در نظر گرفته می‌شود. در سال ۱۹۲۳ به کارگردانی جورج فیتزموریس و با بازی باربارا لا مار، برت لایتل و لیونل بریمور بازسازی شد.
طرح

همسر لئونه، یکی از اعضای گارد پاپ، با این باور که خود را ترک کرده‌است، پسر خردسالش دیوید را نزد خواهران خیریه رها می‌کند و خودکشی می‌کند. دیوید کوچولو توسط خواهران بزرگ می‌شود و به یک ارباب سپرده می‌شود که او را به لندن می‌برد و با او بدرفتاری می‌کند. دیوید با دکتر روزلی، که یک تبعیدی سیاسی است، دوست می‌شود و همبازی روما، دختر دکتر می‌شود. او نام رزا را به خود می‌گیرد. سالها بعد رم تحت قیمومیت بارون بونلی می‌شود دیوید یک آژیتاتور سوسیالیست است و به ویژه در تقبیح بارون، که نخست‌وزیر ایتالیا نیز هست، پرشور است. بارون ترتیبی می‌دهد که دیوید را بکشد، اما رم او را نجات می‌دهد. بعداً با وعده‌های دروغین بخشش برای شوهرش به او خیانت می‌کند. دیوید فکر می‌کند رم عمداً به او خیانت کرده‌است. او بارون را می‌کشد و روما مقصر این جنایت را به عهده می‌گیرد. دیوید با پاپ دوست می‌شود، متوجه می‌شود که او پدرش است و از طریق نفوذ پاپ، روما آزاد می‌شود و دوباره به شوهرش ملحق می‌شود.
بازیگران

پائولین فردریک - دونا روما
توماس هلدینگ - دیوید روسی
بچه گربه‌ها رایچرت - روما کوچولو
آرتور اوپنهایم - دیوید کوچولو
جورج استیلول - لئون
دلا بلا - همسر لئونه
فرانک لوزی - بارون بونلی
فولر ملیش - پاپ پیوس یازدهم
جی. جیکوئل لانو - چارلز مینگلی
جورج ماجرونی - دکتر روزلی
جان کلولو - برونو روکو
آملیا رز - النا روکو
فردی وردی - جوزف روکو
لاتی آلتر - پرنسس بلینی
لارنس گرانت - سفیر انگلیس
میسی هارلن - عضو سفارت
والتر کریون - عضو سفارت
F.Gaillard - نانوا
مری لندر - همسر نانوا
رابرت ویویان - پدر پیفری
هربرت هوبن - پادرون
ویلیام لوید - فلیس
جی آلبرت هال - وکیل دادگستری
تولید

فیلم در لوکیشن لندن و در فروم رم، کولوسئوم و باغ‌های واتیکان در رم، ایتالیا فیلمبرداری شد. تولید با جنگ جهانی اول متوقف شد و بقیه فیلم در شهر نیویورک فیلمبرداری شد.
↑  Greta de Groat. "Pauline Frederick: The Eternal City (1915)". stanford.edu.
↑  "The Eternal City". silentera.com. Retrieved May 8, 2013.
کلودین بارتو

| کلودین بارتو | کلودین بارتو |
| --- | --- |
بارتو در سال ۲۰۲۳: بارتو در سال ۲۰۲۳
نام هنگام تولد: کلودین مارگارت کاستلو بارتو
زادهٔ: ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) مانیل، فیلیپین
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲–تاکنون
حزب سیاسی: PDP–Laban
همسر: Raymart Santiago (ا. ۲۰۰۶–۲۰۱۳)
فرزندان: ۳
خویشاوندان: گرچن بارتو (خواهر) مارجوری بارتو (خواهر) جولیا بارتو (خواهرزاده) جونیور (عمو)
کلودین مارگارت کاستلو بارتو (متولد ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۹) یک هنرپیشه فیلیپینی است. او که به خاطر تطبیق پذیری بازیگری اش شناخته می‌شود، یکی از پرکارترین بازیگران سرگرمی فیلیپین به حساب می‌آید. او جوایز متعددی از جمله دو جایزه فاماس و یک جایزه ستاره دریافت کرده‌است.
کلودین مارگارت کاستلو بارتو در ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۹ در مانیل، فیلیپین به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از هفت فرزند میگل و استرلا «ایندی» بارتو است. کلودین دو خواهر دارد که بازیگر هم هستند: گرچن بارتو و مارجوری بارتو.
زندگی شخصی

در مارس ۲۰۰۲، یک ماه پس از موفقیت در گیشه فیلمشان باور کردم۲، بارتو شریک زندگی واقعی و چهار ساله خود، ریکو یان، را از دست داد. این بازیگر بر اثر پانکراتیت حاد هموراژیک درگذشت و مرگ او یکی از تکان دهنده‌ترین حوادث نمایشی فیلیپین تلقی شد.
بارتو در ۲۷ مارس ۲۰۰۶ با بازیگر Raymart Santiago ازدواج کرد، اما در سال 2013 طلاق گرفتند. آنها دو فرزند به نام‌های سابینا و سانتینو سانتیاگو دارند. او در سال ۲۰۱۵ کودکی را به فرزندی پذیرفت و نام او را کویا بارتتو گذاشت.
فعالیت‌های سیاسی

در ۷ اکتبر ۲۰۲۱، کلودین پیشنهاد خود را برای نامزدی به عنوان عضو شورای شهر برای شهر اولانگاپو در انتخابات ۲۰۲۲ تحت حزب سیاسی PDP–Laban رسمی کرد. در ۱۲ آوریل ۲۰۲۲، کلودین حمایت خود را از نامزد ریاست جمهوری بونگبونگ مارکوس در انتخابات ابراز کرد.
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش(ها) | شبکه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۶ | تلویزیون | خودش | ABS-CBN |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۷ | خانه در طول دا ریلز | بنگ کوسم | ABS-CBN |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۸ ۱۹۹۹–۲۰۰۰ | اوکی دوکی دکتر | تونی | ABS-CBN |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۸ | پالیباس لالاکه | تریسی / مهمان | ABS-CBN |
| ۱۹۹۳ | مالالا مو کایا: واکمن |  | ABS-CBN |
| ۱۹۹۳ | مالالا مو کایا: ترپو | روزا | ABS-CBN |
| ۱۹۹۳ | مالالا مو کایا: در بوگ بوگ |  | ABS-CBN |
| ۱۹۹۵–۲۰۰۹ ۲۰۱۵–۲۰۲۲ | هر چه زودتر | هم میزبان / اجراگر | ABS-CBN |
| ۱۹۹۶ | مالالا مو کایا: کارت ولنتین | استلا | ABS-CBN |
| ۱۹۹۶ | مالالالا مو کایا: پیاهرام این یک روز بازم |  | ABS-CBN |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ | نمایشگاه ستاره‌های درامای تئاتر: کلودین | نقش‌های مختلف | ABS-CBN |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ | Mula sa Puso | اولیویا "ویاً پریرا | ABS-CBN |
| ۱۹۹۸ | وانسپاناتیم: پامانا نی لولا Gare |  | ABS-CBN |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ | سان ک مان نارورون | روزاریو / روز ماری / روزند | ABS-CBN |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ | Sa Dulo ng Walang Hanggan | آنجیلین مونتنه گرو-کریسوتومو / آنجیلین | ABS-CBN |
| ۲۰۰۲ | وانسپاناتیم: ستار | استارا | ABS-CBN |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ | پترپو | میگ | ABS-CBN |
| ۲۰۰۴ | مارینا | مارینا اگواس / کریستینا ستو دومینگو | ABS-CBN |
| ۲۰۰۵ | تو این همه میگی | نیا کروز فونتانیلا | ABS-CBN |
| ۲۰۰۶ | هدیه‌های جادویی ستاره‌ها: عکس‌های خانوادگی | گوان | ABS-CBN |
| ۲۰۰۶ | قسمت تلویزیون آهنگ شما خدا به شما خوشبختی کند آقایان | مهمان قسمت با پیولو پاسکوال | ABS-CBN |
| ۲۰۰۷ | والانگ کاپالیت | ملانی سانتیلیان | ABS-CBN |
| ۲۰۰۸ | سینسری پیشکش: مالینو | آنجلا کورتز | ABS-CBN |
| ۲۰۰۸ | ایسا پا لامنگ | کاترین رامیرز / کیت دلا ریا | ABS-CBN |
| ۲۰۰۹ | بُکاس پَا | جولیا | ABS-CBN |
| ۲۰۱۰ | ب. ب. فیلیپین | خودش / قاضی | شبکه GMA |
| ۲۰۱۰ | کلوئدین | نقش‌های مختلف | شبکه GMA |
| ۲۰۱۰ | بانتای | شیلا | شبکه GMA |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ | داستان‌های ناشناخته | زن مورد آزار | تلویزیون ۵ |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ | ناماماسکو پو | لینت "لین" ریفرا | شبکه GMA |
| ۲۰۱۱ | شب‌های وحشتناک | نقش‌های مختلف به عنوان میلا / امیلی / لارا / جیکی | شبکه GMA |
| ۲۰۱۱ | ایگلوت | ماریلا داسرای ریورا | شبکه GMA |
| ۲۰۱۲ | بین قلب‌ها | کلاریس بینیتس | شبکه GMA |
| ۲۰۱۲ | بیریتر | کارملا ابسامیس | شبکه GMA |
| ۲۰۱۴ | نمایشگاه "رزا مِی" | خودش / مهمان | شبکه GMA |
| ۲۰۱۵ | مالالا مو کایا: ایتاک | لینی | ABS-CBN |
| ۲۰۱۶ | مالالا مو کایا: پارک لونتا | لورینا | ABS-CBN |
| ۲۰۱۶ | چرا منابیس اینگ اولاپ؟ | مارلا آلوارز | تلویزیون ۵ |
| ۲۰۱۹ | Maalaala Mo Kaya: رقص زمین | ویویان کنانان | ABS-CBN |
| ۲۰۲۰ | زندگی واقعی | خودش / مهمان | تلویزیون ۵ |
| ۲۰۲۲ | آرزو کو لانگ: بیستا | ماندا | شبکه GMA |
| ۲۰۲۲ | تادانا: هانگگنگ کیلان | دولورز "دولی" مونتمایور | شبکه GMA |
| ۲۰۲۲ | لحظه‌ها | خودش / مهمان | شبکه ۲۵ |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ | عاشقان و دروغگویان | اولیویا "ویاً پریرا لورنتی | شبکه GMA |
| ۲۰۲۴ | وایل | هلینا رمانو-آتیلانو | شبکه GMA |
تکسولا، اکلاهما

مکان
| Texola, Oklahoma | Texola, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
5th Street: 5th Street
Location of Texola, Oklahoma: Location of Texola, Oklahoma
مختصات: ۳۵°۱۳′۱۱″ شمالی ۹۹°۵۹′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۲۱۹۷۲°شمالی ۹۹٫۹۹۲۲۲°غربی﻿ / 35.21972; -99.99222: مختصات: ۳۵°۱۳′۱۱″ شمالی ۹۹°۵۹′۳۲″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۲۱۹۷۲°شمالی ۹۹٫۹۹۲۲۲°غربی﻿ / 35.21972; -99.99222
State: اکلاهما
شهرستان: Beckham
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶ مایل مربع (۱٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۴۶ فوت (۶۵۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۶
 • تراکم: ۶۰/مایل مربع (۲۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73668
کد منطقه: 580
FIPS code: 40-73150
GNIS feature ID: 1098827
تکسولا(به انگلیسی: Texola) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۶ نفر بوده‌است.