stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ساموئل اتوئو
آمار ملی > آمار بازی‌های ملی

اطلاعات بیشتر: فهرست گل‌های بین‌المللی ساموئل اتوئو
| سال | بازیها | گلها |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۷ | ۳ | ۰ |
| ۱۹۹۸ | ۵ | ۰ |
| ۱۹۹۹ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۰۰ | ۹ | ۵ |
| ۲۰۰۱ | ۹ | ۲ |
| ۲۰۰۲ | ۱۳ | ۵ |
| ۲۰۰۳ | ۷ | ۲ |
| ۲۰۰۴ | ۹ | ۴ |
| ۲۰۰۵ | ۶ | ۱ |
۲۰۰۶: ۵
| ۲۰۰۷ | ۳ | ۱ |
۲۰۰۸: ۱۱
| ۲۰۰۹ | ۸ | ۵ |
| ۲۰۱۰ | ۱۲ | ۸ |
| ۲۰۱۱ | ۹ | ۴ |
| ۲۰۱۲ | ۲ | ۰ |
| ۲۰۱۳ | ۴ | ۲ |
| ۲۰۱۴ | ۳ | ۱ |
| جمع | ۱۱۸ | ۵۶ |
اتوئو در حال بازی برای بارسلونا در سال ۲۰۰۸
اتوئو در تیم ملی کامرون در سال ۲۰۰۹
فلسفه زندگی

ویلهلم دیلتهی
فلسفه زندگی هر نوع نگرش کلی نسبت به معنای زندگی یا نحوه زندگی باید باشد. این اصطلاح به‌طور کلی به معنای غیررسمی به کار می‌رود، به معنای فلسفه‌ای شخصی است که تمرکز آن حل سوالات اساسی وجودی در مورد وضعیت انسان است تا تلاش فلسفی دانشگاهی.
این اصطلاح همچنین به مفهوم خاصی از فلسفه پردازی به عنوان روشی برای زندگی اشاره دارد مورد تأیید جنبش فلسفه حیات آلمان است که نماینده اصلی آن ویلهلم دیلته و چندین فیلسوف قاره دیگر مانند هنری برگسون و پیر هادوت است.
اوضاع انسانی

وضعیت انسان به نظر می‌رسد مبارزه بین آنچه (وجود) است و آنچه که باید (جوهر) شود، می‌باشد.
شرایط هنجاری - گزینه‌های جایگزین، انتخاب، آزادی، ارزش‌ها، استانداردها، ایده‌آل‌ها، تعهدات، مسئولیت پذیری
مخمصه وجودی - محدودیت، از خود بیگانگی، اضطراب، احساس گناه، دوسوگرایی، پرتابشدگی
پاسخ اصلی به سؤال وجودی

حداقل سه نظریه غالب در مورد چگونگی پاسخ به سؤال وجودی وجود دارد.
پاسخ اصلی به سؤال وجودی > انکار ذات

نیهیلیسم، انکار معنی
پاسخ اصلی به سؤال وجودی > انکار وجود

ذات گرایی
پاسخ اصلی به سؤال وجودی > تأیید زندگی

اومانیسم سکولار
دین
دین به عنوان تلاشی برای غلبه بر مخمصه وجودی

اگزیستانسیالیسم دو شکل اساسی دارد:
دین به عنوان تلاشی برای غلبه بر مخمصه وجودی > اگزیستانسیالیسم مذهبی

اگزیستانسیالیسم مذهبی به بهترین وجه توسط سنت آگوستین، بلیز پاسکال، پل تیلیچ و فلسفه سورن کی یرکگارد مثال زدنی است. اگزیستانسیالیسم دینی معتقد است که واقعیت دو سطح دارد: جوهر، که زمین هستی است و وجود. دین آخرین نگرانی در این دیدگاه است.
امان‌الله تاجیک

| امان‌اله تاجیک | امان‌اله تاجیک |
| --- | --- |
تاجیک به همراه ساز عود: تاجیک به همراه ساز عود
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: امان‌الله تاجیک
نام(های) دیگر: تاجیک
زاده: ۲۷ خرداد ۱۳۱۶ تهران  درگذشته:۱۵ مهر ۱۳۶۶ (۵۰ سال)
ژانر: موسیقی کوچه بازاری
ساز(ها): عود، پیانو
نوع صوت: صدا
تحصیلات: لیسانس موسیقی
وبگاه: فیسبوک امان اله تاجیک
امان‌اله تاجیک (۲۷ خرداد ۱۳۱۶ در تهران - ۱۵ مهر ۱۳۶۶ در تهران) خواننده، نوازنده، نقاش ایرانی بود.
تاجیک در ۲۷ خرداد ۱۳۱۶ در تهران متولد شد، پدرش حیدر خان نیز از صدای خوشی برخوردار بود، او از همان دوران کودکی در کنار تحصیل به کار هنری علاقه‌مند بود، در سن ۱۶ سالگی نواختن ساز عود را نزد پرویز فرصت آموخت، و در نوازندگی و خوانندگی فعالیت داشت، او در آن زمان با دوستان خود گروه ارکستری را به شرح زیر ترتیب داده بودند (کاظم رزازان: نوازنده ویلن، اسکندر بیرجندی:سنتور، هوشنگ کربلایی حسن :عود ۲، مهدی نجف‌دری :ویلن ۲، صفدر علایی :تمپو، جمشید وحادی :فلوت و اکبر صدیف :نوازنده قانون).
وی پس از پایان تحصیلات متوسطه، برای بالا بردن دانش موسیقی خود در سال ۱۳۳۳ به کلاس آزاد هنرستان موسیقی ملی رفت، که در آن زمان ریاست آن با علی رهبری بود، و مدت چهار سال و نیم در این هنرستان در کلاس عود زیر نظر نصرالله زرین‌پنجه مشغول فراگیری تکمیلی این ساز شد و ضمن فراگیری کامل ساز عود، نواختن پیانو را هم در این هنرستان آموخت، و موفق به دریافت دوره چهارساله لیسانس رشته کارشناسی موسیقی ملی گردید، او تنها خواننده موسیقی مردمی بود که فارغ‌التحصیل از هنرستان موسیقی شد.
تاجیک بعدها در اداره تعاونی روستایی تهران مشغول به کار گردید، که از طرف آن سازمان به اهواز مأموریت پیدا کرد و چند سالی در آبادان و اهواز زندگی کرد
در اهواز نخستین آهنگ خود را به نام «رود کارون» را اجرا کرد، شعر آن را جمشید احمدی فر (سرپرست رادیو وقت اهواز) سرود، با آهنگسازی و نوازندگی عود توسط خودش، و ارکستری شامل: امیر پازوکی:ویلن، جمشید وحادی:فلوت، مهدی جهان بیگلو:سنتور و سیروس بانکی:تمپو اجرا کرد، که با استقبال فراوان همراه بود، و تاجیک به شهرت رسید.
در دومین روز عید سال ۱۳۴۴ در برنامه شما و رادیو ترانه «رود کارون» و «رقص پروانه» را با نوازندگی پرویز یاحقی، اکبر صدیف، جمشید وحادی و بیژن شیرازی اجرا نمود که مورد توجه قرار گرفت.
پس از مدتی به تهران بازگشت، و فعالیت‌های خوانندگی خود را گسترش داد، همچنین او در تهران نزد استاد صادقپور هنر نقاشی را نیز فراگرفت، که از او در این رشته نیز آثار قابل توجه و دیدنی بر جای مانده‌است.
از آهنگ‌های معروف وی می‌توان به نخلستان و رود کارون و غم بی پایان اشاره کرد.
از دوستان هنرمندی که با او در خلق آثارش همکاری داشتند می‌توان به مجتبی میرزاده، علی‌اکبر صدیف، کاظم رزازان، جمشید وحادی، پرویزفرصت، مصطفی مرادبختی و احمد هدایتی را نام برد.
زندگی شخصی

تاجیک در زندگی خود ۲ بار ازدواج کرد، و حاصل این ازدواج‌ها سه فرزند به نام‌های خاطره، نجمه و عباس است.
مرگ

تاجیک در سال ۱۳۶۶ در شمال ایران در کسوت سکوت و به دور از دنیای هنر درگذشت، و در گورستان بهشت زهرا تهران در قطعه ۹۶ ردیف ۳۰۵ شماره ۱۴ به خاک سپرده شد.
سوتونگا

مکان در Åland
| سوتونگا | سوتونگا |
| --- | --- |
The southern end of Storsottunga as seen from a passing ferry in 2004: The southern end of Storsottunga as seen from a passing ferry in 2004
  نشان:   نشان
موقعیت سوتونگا در نقشه: موقعیت سوتونگا در نقشه
منطقه: Åland
ناحیه: Archipelago sub-region
منشور (قانون): ۱۹۵۹
حکومت: حکومت
 • Municipal manager: Kennet Lundström
وبگاه: www.sottunga.ax
سوتونگا (به لاتین: Sottunga) یک منطقهٔ مسکونی در فنلاند است که در جزایر الند واقع شده و ۹۰ نفر جمعیت دارد.
سلسله (قروه)

مکان
| سلسله (دهگلان) سلسلە | سلسله (دهگلان) سلسلە |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سلسله (دهگلان): سلسله (دهگلان)
مختصات: ۳۵°۹′ شمالی ۴۷°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۰°شمالی ۴۷٫۴۵۰°شرقی﻿ / 35.150; 47.450: مختصات: ۳۵°۹′ شمالی ۴۷°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۵۰°شمالی ۴۷٫۴۵۰°شرقی﻿ / 35.150; 47.450
استان: کردستان
شهرستان: دهگلان
بخش: بخش بلبان آباد
دهستان: ئیلاق جنوبی
جمعیت: ۵۶۸ نفر (سرشماری ۹۵)
سلسله، روستایی از توابع بخش بلبان آباد شهرستان دهگلان در استان کردستان ایران است.
جمعیت

این روستا قبلا یکی از روستاهای دهستان پنجعلی جنوبی شهرستان قروه بود که باارتقا بخش ییلاق به شهرستان دهگلان بە همراە ده روستای دیگر از قروه منتزع وبهدهستان ئیلاق جنوبی بخش بلبان‌آباد  شهرستان دهگلان الحاق گردید. و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۹ نفر (۱۲۸خانوار) بوده‌است.
زبان مردم روستا کردی میباشد.
کلان‌شهر بخش ۲: صحنه‌هایی از یک خاطره

۱۹۹۹ آلبوم استودیوییاز دریم تیتر
| بررسی انتقادی> منبع | بررسی انتقادی> رتبه‌بندی |
| --- | --- |
آل‌میوزیک: 
Collector's Guide to Heavy Metal: ۸/۱۰
Rock Hard: ۱۰/۱۰
متال استورم: ۱۰/۱۰
کلان‌شهر بخش ۲: صحنه‌هایی از یک خاطره (به انگلیسی: Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory) پنجمین آلبوم گروه موسیقی پراگرسیو راک آمریکایی دریم تیتر است. این آلبوم در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۹ به‌وسیلهٔ الکترا رکوردز منتشر شد. عنوانِ آلبوم دنبالهٔ یکی از آهنگ‌های آلبوم تصاویر و واژه‌ها* از گروه است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد.
صحنه‌هایی از خاطره نخستین آلبوم دریم تیتر است که جردن رودس به عنوان نوازنده کیبورد با گروه همکاری می‌کند. این آلبوم مفهومی که از فیلم دوباره مرده* کنت برانا هم تأثیر گرفته، در ژوئیه ۲۰۱۲ توسط یک نظرسنجی که از سوی رولینگ استون برگزار شده، به عنوان برترین آلبوم پراگرسیو راک همهٔ زمان‌ها انتخاب شد و توانست آلبوم‌های ۲۱۱۲ از راش و نزدیک به لبه* از یس را پشت سر بگذارد.
فهرست ترانه‌ها

همه موسیقی توسط دریم تیتر ساخته شده در غیر این صورت ذکر شد.
| شماره | نام | سراینده | مدت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «Scene One: Regression» (موسیقی: پتروچی) | جان پتروچی | ۲:۰۶ |
| ۲. | «Scene Two: I. Overture 1928» | (بی‌کلام) | ۳:۳۷ |
| ۳. | «Scene Two: II. Strange Deja Vu» | مایک پورتنوی | ۵:۱۲ |
| ۴. | «Scene Three: I. Through My Words» (موسیقی: پتروچی) | پتروچی | ۱:۰۲ |
| ۵. | «Scene Three: II. Fatal Tragedy» | جان میانگ | ۶:۴۹ |
| ۶. | «Scene Four: Beyond This Life» | پتروچی | ۱۱:۲۲ |
| ۷. | «Scene Five: Through Her Eyes» | پتروچی | ۵:۲۹ |
| شماره | نام | سراینده | مدت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۸. | «Scene Six: Home» | پورتنوی | ۱۲:۵۳ |
| ۹. | «Scene Seven: I. The Dance of Eternity» | (بی‌کلام) | ۶:۱۳ |
| ۱۰. | «Scene Seven: II. One Last Time» | جیمز لابری | ۳:۴۶ |
| ۱۱. | «Scene Eight: The Spirit Carries On» | پتروچی | ۶:۳۸ |
| ۱۲. | «Scene Nine: Finally Free» | پورتنوی | ۱۱:۵۹ |
| مجموع مدت: | مجموع مدت: | مجموع مدت: | ۷۷:۰۶ |
دست‌اندرکاران

جیمز لابری - خواننده
جان پتروچی - گیتار، همخوان، برنامه‌نویسی در آهنگ ۷، تهیه‌کننده
مایک پورتنوی - درامز، همخوان، تهیه‌کننده
جردن رودس - کیبورد، تنظیم و رهبری کر
جان میانگ - گیتار بیس
میزی پیترز

| میزی پیترز | میزی پیترز |
| --- | --- |
پیترز در سال ۲۰۲۲: پیترز در سال ۲۰۲۲
نام هنگام تولد: میسی هانا پیترز
زادهٔ: ۲۸ مهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال) استینین، انگلستان
پیشه: خواننده ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵–تاکنون
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: Pop
ساز(ها): Vocals guitar
ناشر(ان): Atlantic Gingerbread Man
وبگاه: www.maisiepeters.co.uk
 :  
میسی هانا پیترز (زاده ۲۸ مه ۲۰۰۰) یک خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است. او کار حرفه ای خود را به‌طور مستقل و با انتشار دو تک آهنگ آغاز کرد. در سال ۲۰۱۸ با آتلانتیک رکوردز قرارداد امضا کرد و دو آلبوم چندآهنگه و موسیقی متن سری دوم سریال کمدی بریتانیایی تلاش را منتشر کرد. در سال ۲۰۲۱، او آتلانتیک را ترک کرد و با لیبل اد شیران قرارداد امضا کرد. اندکی بعد، او اولین آلبوم استودیویی خود را با نام شما برای این ثبت نام کردید منتشر کرد. پیترز دومین آلبوم خود را با نام جادوگر خوب در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر کرد.
زندگی‌نامه

میسی هانا پیترز در ۲۸ مه 2000 در استینین، شهر کوچکی در غرب ساسکس، انگلستان از یک معلم و کارگر ارتباطات متولد شد. او یک خواهر دوقلو به نام الن دارد که در کانال یوتیوب او نمایش داده شده‌است و الهام بخش تک آهنگ پیترز در سال ۲۰۲۱ «بروکلین» بود. پیترز در حدود هشت سالگی شروع به خواندن کرد و در گروه‌های کر اجرا کرد. او اولین آهنگ خود را در سن نه سالگی نوشت و در سن ۱۲ سالگی به‌طور منظم شروع به نوشتن آهنگ کرد
کردهای ازبکستان

| کوردەکانی ئۆزبەکستان> کل جمعیت | کوردەکانی ئۆزبەکستان> کل جمعیت |
| --- | --- |
3,300 (23 February, 2021): 3,300 (23 February, 2021)
دین: دین
اهل سنت  ، اسلام: اهل سنت  ، اسلام
کردهای ازبکستان  به کردی  (کوردەکانی ئۆزبەکستان)
کردهای ازبکستان  از مردم کرد هستند که در کشور ازبکستان زندگی میکنند. کردها به طور کلی یک گروه قومی ایرانی تبار هستند که عمدتاً در مناطق کوهستانی خاورمیانه، شامل بخشهایی از ترکیه، ایران، عراق و سوریه زندگی میکنند. با این حال، جوامع کرد پراکنده نیز در دیگر کشورها از جمله ازبکستان وجود دارند.
کردها در ازبکستان عمدتاً در نتیجه سیاستهای تبعید و جابجایی اجباری که در دوران اتحاد جماهیر شوروی اعمال میشد، به این کشور منتقل شدند. در دوران استالین، بسیاری از کردها از مناطق  کردستان سرخ    ، قفقاز و دیگر مناطق شوروی به آسیای مرکزی، از جمله ازبکستان، تبعید شدند. این جابجاییها اغلب به دلایل سیاسی و امنیتی انجام میشد.
امروزه، کردهای ازبکستان بخشی از جامعه چندفرهنگی این کشور هستند و به همراه دیگر گروههای قومی در این کشور زندگی میکنند. آنها به حفظ فرهنگ، زبان و فرهنگ خود ادامه میدهند، اگرچه ممکن است با چالشهایی در زمینه حفظ هویت قومی خود در یک محیط چندفرهنگی مواجه باشند.
ازبکستان به طور کلی کشوری با تنوع قومی و فرهنگی است که شامل گروههای مختلفی مانند ازبکها، تاجیکها، قزاقها، روسها و دیگر اقلیتهای قومی میشود. کردهای ازبکستان نیز بخشی از این تنوع فرهنگی هستند و به غنای فرهنگی این کشور کمک میکنند.
جنگ صلیبی پروسی

جنگ صلیبی پروسی مجموعه‌ای از لشکرکشی‌های صلیبیان کاتولیک رومی، به رهبری شوالیه‌های تتونیک، برای مسیحی‌سازی اجباری پروسی‌های پاگان بود. شوالیه‌های تتونیک که پس از چندین لشکرکشی ناموفق از سوی پادشاهان مسیحی لهستان فراخوانده شدند، جنگ‌های ضد پروسی‌ها، لیتوانیایی‌ها و ژمایتیایی‌ها را در سال ۱۲۳۰ آغاز کردند. شوالیه‌ها در پایان سدهٔ سیزدهم، که چندین شورش پروسی را سرکوب کرده بودند، چیرگی خود سراسر پروس را بنا نهادند و بر پروسی‌ها از طریق دولت رهبانی خود حکومت می‌کردند. آن‌ها به مرور زبان پروسی و فرهنگ دین پیشا-مسیحی پروسی‌ها را با ترکیبی از نیروی فیزیکی و تفکری از میان بردند. برخی پروسی‌ها به کشور همسایه لیتوانی پناه بردند.
جنگ صلیبی ۲۳-۱۲۲۲

هونوریوس سوم خواستار یک جنگ صلیبی به رهبری کریستیان از اولیوا شد و نماینده پاپ را اسقف بزرگ گینیزنا، وینتسنتی نیاوک برگزید. صلیبیان آلمانی و لهستانی در ۱۲۱۹ در مازوویا گرد هم آمدند، اما برنامه‌ریزی جدی در ۱۲۲۲ تنها هنگام رسیدن اشرافی مانند دوک هنری از سیلزی، اسقف بزرگ لارنتیوس از وروتسواف و لارنتیوس از لبوس انجام گرفت. حاکمان بر این موافقت کردند که تمرکز اصلی بازسازی دژ استعماری خئومنو بود که دژ آن تقریباً به کل بازسازی شد. هرچند تا سال ۱۲۲۳، بیشتر جنگجویان صلیبی منطقه را ترک کردند و پروسی‌ها سرزمین خئومنو و مازوویا را بار دیگر تاراج کردند که منجر به پناه بردن دوک کنراد به دژ پوتسک شد. سارماتیایی‌ها، حتی به گدانسک در پومرلیا نیز رسیدند.
در سال ۱۲۲۵ یا ۱۲۲۸، چهارده شوالیهٔ آلمانی شمالی توسط کنراد و کریستیان برای تشکیل یک فرقه‌ نظامی بکارگماشته‌شدند. این گروه بعدها به عنوان محفل دوبرین شناخته شد. شوالیه‌های دوبرین ابتدا در راندان پروسی‌ها از سرزمین خئومنو موفق بودند، اما یک حملهٔ متقابل پروسی ضد آن‌ها و کنراد منجر به کشته‌شدن بیشتر شوالیه‌ها شد. دوک سوانتوپلک دوم در پومرانی به بازماندگان پناهندگی داد.
فراخواندن شوالیه‌های تتونی

زمانی که کریستیان از اولیوا در رم بود، او با هرمان فون سالزا، استاد بزرگ شوالیه‌های تتونیک ملاقات کرد. با اجازهٔ دوک کنرادِ مازوویا و اشراف مازوویا، کریستیان در سال ۱۲۲۶ از شوالیه‌های تتونیک برای مقابله با پروسی‌ها درخواست کمک کرد. ثبات با پروسی‌ها سپس به کنراد اجازهٔ اینکه دوک بزرگ لهستان بشود را می‌داد. در حالی که هرمان به درخواست لهستانی‌ها علاقه‌مند بود، تمرکز او در کمک کردن به فریدریش دوم در جنگ صلیبی پنجم بود. به دلیل اخراج شوالیه‌ها از بورزنلند در پادشاهی مجارستان، هرمان نیز در تلاش‌های آینده به دنبال خودمختاری بیشتری برای نیروهای خود بود.
هرمان با فریدریش دوم در ریمینی ملاقات کرد و پیشنهاد داد مطیع‌سازی پروسی‌ها باعث می‌شود بتوان راحت‌تر از مرزهای امپراتوری مقدس روم ضد مهاجمان دفاع کرد و احتمالاً به ضدحمله‌های لیتوانیایی ضد جنگ‌های صلیبی مسیحی اشاره می‌کند. امپراتور مقدس روم موافقت خود را با شرکت در مهر و موم پاپی ریمینی در ۱۲۲۶ صادر کرد و به آنها سرزمین خئومنو یا کولمرلند و هر گونه فتوحات آینده را اعطا کرد. مأموریت تغییر دین پروسی‌ها تحت رهبری اسقف کریستیان از اولیوا باقی ماند.
نخستین خیزش پروسی‌ها

پیشروی بیشتر شوالیه‌های تتونیک به پروس با رخداد نخستین خیزش پروسی در ۱۲۴۲ کندتر شد. دوک مسیحی، سوانتوپلک از پومرلیا با پروسی‌های فتح‌شده متحد شد و از یک شورش مسلحانه ضد صلیبیان پشتیبانی کرد زیرا از گسترش سریع شوالیه‌ها به سرزمین‌های همسایه آگاه شده بود. گنجایش مقاومت شوالیه‌های تتونیک تضعیف شده بود، زیرا جنگجویان صلیبی کمتری از آلمان می‌آمدند و میان شاهزادگان لهستانی اختلافاتی بود.
سواره‌نظام صلیبی‌ها و توپخانهٔ کمان زنبورکی در زمین هموار کارآمد بود، اما پروسی‌ها در درگیری‌های کوچک‌تر جنگلی باتجربه‌تر بودند. در حالی که پروسی‌ها و پومرلیایی‌ها بیشتر دژهای تتونیک را اشغال می‌کردند و شوالیه‌ها را در رنسن در ۱۲۴۴ شکست دادند، آن‌ها دارای توانایی محاصره‌ای برای تمام کردن کار شوالیه‌ها نبودند. آلمانی‌ها سیاست و دیپلماسی خود برای تفرقه میان سوانتوپلک و پروسی‌ها به کار بردند. لهستانی‌ها به‌دنبال سرزمین‌های شاهزادهٔ پومرلیایی در کنار رود ویستولا بودند، در حالی که نمایندهٔ پاپ، پاپ اوربان چهارم آینده، از مسیحی‌ها می‌خواست تمرکز خود را به جای جنگ با خودشان ضد بت‌پرستان بگذارند. سوانتوپلک در سال ۱۲۴۸ دست از پشتیبانی از پروسی‌ها برداشت و بیشتر پروسی‌ها در فوریه ۱۲۴۹ با پیمان کرایستبورگ صلح را پذیرفتند. پیمان‌نامه آزادی‌های مدنی و خودمختاری قابل‌توجهی را به بومیان مسیحی‌شده می‌داد. در حالی که بیشتر قبایل موارد پیمان‌نامه را دنبال کردند، جنگیدن متناوب تا سال ۱۲۵۳ ادامه یافت و ناتانگیایی‌ها حتی در نوامبر ۱۲۴۹ در نبرد کروکن شوالیه‌ها را شکست دادند.
تیره‌های بالتیک و پروسی، ۱۲۰۰
هرمان فون سالزا، استاد بزرگ شوالیه‌های تتونی.
دولت تتونیک، ۱۲۶۰
میکو

دو میکو یا خدمهٔ زن زیارتگاه در یک معبد شینتویی.
میکو (به ژاپنی: 巫女, Miko) در خدمهٔ زن در یک معبد شینتویی گفته می‌شود. خانم های جوان میکو آن طور که تصور می‌شود، راهبه‌های باکره نیستند. آنها دختران کاهنان یا ساکنان محلی هستند که نقش اصلی آنها اجرای رقص‌های تشریفاتی در پیشگاه کامی است، لیکن بعضی از کارهای جزئی زیارتگاه را هم که به آنها محول می‌شود، انجام می‌دهند. وقتی دخترهای جوان ازدواج می‌کنند، این وظیفه بر عهدهٔ عده‌ای دیگر قرار می‌گیرد.
لباس میکوها مثل لباس خود کاهنان شبیه لباس‌های درباری دوره هی‌آن است. این لباس از یک کیمونوی سفید با دامن قرمز چاکدار تشکیل شده است. میکوها وقتی به اجرای مراسم کاگورا می پردازند، موهای خود را که ممکن است طبیعی یا از جنس کلاه‌گیس‌های مصنوعی باشد به صورت یک دستهٔ بلند گیسوان در پشت سر آویزان می‌کنند و با روبان قرمز رنگی می‌بندند. برای پوشش پا نیز جوراب‌های مخصوص سفید رنگ ژاپنی به نام تابی استفاده می‌کنند. کفش‌ها نیز از جنس صندل‌های معمولی بیرونه از منزل با بندهای چرمی سفید است.
فرنگیس فروهر

| فرنگیس فروهر | فرنگیس فروهر |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: فرنگیس فرحزادی
زادهٔ: ۱۳۱۹ (۸۳–۸۴ سال) شیراز، ایران
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ‎ ۱۳۴۱–۱۳۵۷
همسران:  جهانگیر فروهر (طلاق)  داوود اسماعیلی (طلاق) 
فرزندان: ۳، از جمله لیلا
فرنگیس فروهر (پیش از ازدواج: فرنگیس فرحزادی، زادهٔ ۱۳۱۹) بازیگر بازنشسته اهل ایران است. او مادرِ خواننده لیلا فروهر است. او همچنین خواهر ژاله فرحزادی، خواننده ایرانی است.
زندگی‌نامه

فرنگیس فرحزادی در سال ۱۳۱۹ در شیراز زاده شد. تا مقطع سیکل تحصیل کرد و پس از آن مدرسه را رها کرد. فرحزادی در سال ۱۳۳۶ با جهانگیر فروهر ازدواج کرد، نام خانوادگی خود را به فروهر تغییر داد و او و شوهرش صاحب دو دختر به نام‌های لیلا و فریبا شدند؛ این ازدواج بعدها در سال ۱۳۵۱ به طلاق انجامید. فرنگیس فروهر در ۲۲ سالگی با نمایش مست (۱۳۴۱) در تئاتر سپاهان اصفهان به روی صحنه رفت و مدتی بعد، با فیلم گنجینه سلیمان (۱۳۴۵) وارد سینمای ایران شد.
پس از طلاقِ فرنگیس و جهانگیر فروهر، فرنگیس فروهر با داوود اسماعیلی — تدوین‌گر، کارگردان، بازیگر و فیلمنامه‌نویس — ازدواج کرد. این دو صاحب پسری به نام حمیدرضا شدند؛ این ازدواج مدتی بعد به طلاق انجامید.
فرنگیس فروهر در ۴۰ فیلم سینمایی به نقش‌آفرینی پرداخت، تا این‌که انقلاب ۱۳۵۷ روی داد و او رسماً بازنشسته شد. فروهر در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ فعال‌تر بود و واپسین نقش‌آفرینی او در سینما، در فیلم پاپوش (۱۳۵۲) روی داد. آخرین حضور او در تلویزیون ایران در نمایشنامه عفریته ماچین، یا استعمار در آستین (نوروز ۱۳۵۷) به کارگردانی رضا میرلوحی بود.آخرین کار بازیگری او در فیلم صمد از جنگ برمیگردد(1367)با کارگردانی پرویز صیاد بود.
آثار

گنجینه سلیمان (۱۳۴۵)
شارلاتان (۱۳۴۵)
هارون و قارون (۱۳۴۶)
لوطی قرن بیستم (۱۳۴۷)
سنگ صبور (۱۳۴۷)
رودخانهٔ وحشی (۱۳۴۷)
چرخ بازیگر (۱۳۴۷)
بی‌گناهی در شهر (۱۳۴۷)
به امید دیدار (۱۳۴۷)
بسترهای جداگانه (۱۳۴۷)
مردان روزگار (۱۳۴۸)
گربه کور (۱۳۴۸)
قهوه‌خانه قنبر (۱۳۴۸)
عشق کولی (۱۳۴۸)
ستاره فروزان (۱۳۴۸)
رقاصه شهر (۱۳۴۹)
وحشی جنگل (۱۳۵۰)
کاکو (۱۳۵۰)
شب عروسی (۱۳۵۰)
رسوای عشق (۱۳۵۰)
خوشگل‌ترین زن عالم (۱۳۵۰)
حیدر (۱۳۵۰)
آتشپاره شهر (۱۳۵۰)
نانجیب (۱۳۵۱)
مرد (۱۳۵۱)
قلندر (۱۳۵۱)
فدایی (۱۳۵۱)
فتانه (۱۳۵۱)
علی سورچی (۱۳۵۱)
ساعت فاجعه (۱۳۵۱)
ساحره (۱۳۵۱)
خر دجال (۱۳۵۱)
توبه (۱۳۵۱)
تنها مرد محله (۱۳۵۱)
پخمه (۱۳۵۱)
اتل متل توتوله (۱۳۵۱)
آشوبگر (۱۳۵۱)
آخرین نبرد (۱۳۵۱)
جنوبی (۱۳۵۲)
پاپوش (۱۳۵۲)
عفریته ماچین یا استعمار در آستین (تئاتر تلویزیونی ۱۳۵۷)
جنیس ابرلی

| جنیس ابرلی | جنیس ابرلی |
| --- | --- |
دستیار وزیر خزانه داری سیاست‌های اقتصادی: دستیار وزیر خزانه داری سیاست‌های اقتصادی
دوره مسئولیت ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱ – ۲۶ آوریل ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱ – ۲۶ آوریل ۲۰۱۳
رئیس‌جمهور: باراک اوباما
پس از: آلن کروگر
پیش از: Karen Dynan
یازدهمین عضو شورای دانشجویان دانشگاه کالیفرنیا: یازدهمین عضو شورای دانشجویان دانشگاه کالیفرنیا
دوره مسئولیت ۱۹۸۵ – ۱۹۸۶: دوره مسئولیت ۱۹۸۵ – ۱۹۸۶
پس از: Fred Gaines
پیش از: David B. Hoffman
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حدود ۱۹۶۴
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیا، دیویس مؤسسه فناوری ماساچوست
جنیس کاریل «جن» ابرلی (Janice Caryl "Jan" Eberly) (متولد حدود ۱۹۶۴ میلادی)، اقتصاددان آمریکایی است. او از ۲۰۰۲ میلادی، استاد برجسته جیمز آر. و هلن دی. راسل مالیه در مدرسه مدیریت کلاگ در دانشگاه نورث‌وسترن است. او از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ میلادی به عنوان دستیار مشاور خزانه برای سیاست اقتصادی و اقتصاددان اصلی وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا خدمت کرده است. او لقب همکار فرهنگستان هنر و علوم آمریکا را در ۲۰۱۳ میلادی کسب نمود. تحقیقات او بر روی حوزه‌های مشترک بین اقتصاد کلان و مالیه تمرکز دارد.
اوان زندگی و تحصیلات

ابرلی در مزرعه مرکبات و آووکادوی فالبروک، کالیفرنیا بزرگ شد. پدر او کهنه سرباز نیروی دریایی و خلبان یونایتد ایرلاینز بود. او در دبیرستان متحد فالبروک شرکت کرد و در بخش «کشاورزان آینده آمریکا» (FFA) آن مدرسه فعال بود. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۸۱ میلادی به عنوان دانشجوی ممتاز، به عنوان اولین رئیس مؤنث ایالت کالیفرنیا در FFA خدمت نمود. در ۱۹۸۲ میلادی اولین رئیس ملی زن در FFA شد.
ابرلی برای دوره لیسانس در ۱۹۸۳ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، دیویس شد. طی سال تحصیلی ۱۹۸۵–۱۹۸۶ میلادی، زمانی که جونیور بود، دانشجوی عضو شورای دانشگاه کالیفرنیا بود که پیکرهٔ حاکمیتی نظام دانشگاهی کالیفرنیا است. وی در این ظرفیت، ضد تداوم مدیریت دانشگاه بر روی دوتا از آزمایشگاه‌های ملی مرتبط با تحقیقات هسته‌ای رأی داد: آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور و آزمایشگاه ملی لس آلاموس. استنلی شینباوم تنها عضو از ۱۲ نفری بود که رأیی هم‌جهت با ابرلی داشت. دانشگاه کالیفرنیا، هدایت مستقیم مدیریتی خود را بر این آزمایشگاه‌ها به ترتیب طی سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۶ میلادی متوقف نمود. او در ژوئن ۱۹۸۶ میلادی با درجه BS در اقتصاد کشاورزی فارغ‌التحصیل شده و عنوان ممتازی را کسب نمود.
پس از علاقه‌مندی به اقتصاد کلان طی سال‌های دوره کارشناسی‌اش، به مطالعات دوره عالی اقتصاد در مؤسسه فناوری ماساچوست ادامه داد. الیور بلانچارد در آنجا استاد راهنمای او بود. او همکار تحقیقات عالیه در بنیاد ملی علوم طی سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ میلادی و همکار اسلوان طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱ میلادی بود. ابرلی طی دوران خود در مدرسه عالیه، یک سال را به عنوان اقتصاددان جونیور در شورای مشاوران اقتصادی جرج اچ. دابلیو. بوش سپری نمود. وی Ph.D. خود را در ۱۹۹۱ میلادی کسب نمود.
حرفه

ابرلی پس از کسب Ph.D. خود به عنوان استادیار دانش مالی در ۱۹۹۱ میلادی به هیئت علمی مدرسه وارتون دانشگاه پنسیلوانیا پیوست. او بین ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ میلادی، ملاقات‌هایی طی بازدیدهای خود در MIT و هاروارد داشت. در ۱۹۹۷ میلادی دانشیار مالیه شد. بعد از سپری کردن ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ میلادی به عنوان دانشیار در مدرسه مدیریت کلاگ دانشگاه نورث‌وسترن، در ۱۹۹۸ میلادی به صورت تمام وقت به کلوگ نقل مکان نمود. در ۲۰۰۲ میلادی عنوان استاد ممتاز جیمز آر. و هلن دی. راسل در دانش مالیه را کسب نمود. او محقق بازدیدکننده در شورای حکام فدرال رزرو و بانک ذخایر فدرال فیلادلفیا و مینیاپولیس بوده‌است. او در ۲۰۱۳ میلادی همکار فرهنگستان هنر و علوم آمریکا شد.
ابرلی از کلوگ جدا شد تا به عنوان دستیار مشاور خزانه در امور سیاست‌های اقتصادی و اقتصاددان اصلی وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا خدمت کند. رئیس‌جمهور باراک اوباما اعلام کرد که او را در مه ۲۰۱۱ به این سمت خواهد گماشت و سنای ایالات متحده نیز اکتبر همان سال این حکم را تأیید نمود. او در این سمت، «دفتر سیاست‌های اقتصادی» را رهبری نمود که به تحلیل اقتصاد ایالات متحده و جهان پرداخته و توصیه‌های سیاسی در حوزه‌هایی از بودجه گرفته تا تحصیلات و مسکن را ارائه می‌کرد. او در آوریل ۲۰۱۳ میلادی از این سمت بیرون آمده و به کلوگ پیوست.
بعداً در ۲۰۱۳ میلادی، دفتر اوباما ابرلی را به یک صندلی خالی در «هیئت فدرال فرماندارن» منصوب ساخت.
تحقیقات

ابرلی به عنوان یک اقتصاددان کلان در MIT تعلیم دید، اما از ۱۹۹۱ میلادی در دپارتمان‌های مالیه در مدارس علوم تجاری به تدریس مشغول شده‌است. وی تحقیقاتش را در حالت کلی به عنوان کاوش در حوزه‌های مشترک این دو زمینه توصیف کردهاست. بخصوص، دغدغه او تصمیم‌سازی هم در شرکت‌ها و هم در سطح خانوار بوده و این که این تصمیمات چه اثراتی بر چشم‌انداز وسیع تر اقتصاد دارد.
میرزا یحیی امام جمعه خویی

میرزا یحیی امام جمعه خویی در سوگند رضا شاه در برابر مجلس مؤسسان در تکیه دولت در روز بیست و چهارم آذر ۱۳۰۴
حاج میرزا یحیی امام جمعه خویی‌ (۱۲۳۹ شمسی/۱۲۷۶ قمری - شهریور ۱۳۲۴ شمسی) از مجتهدین شیعه دوران مشروطیت بود.
زندگی‌نامه

در ۱۲۳۹ در خوی زاده شد و پس از تحصیل مقدماتی در خوی و تبریز به نجف رفت و نزد علاّمه مامقانی و فاضل شربیانی و میرزا حبیب‌الله رشتی و آخوند خراسانی تحصیل کرد و به اجتهاد رسید و به تهران رفت.
در مجلس مشروطه

وی در اولین دورهٔ مجلس شورای ملی به نمایندگی از تبریز، و در دورهٔ دوم به عنوان یکی از پنج نفر علمای طراز اول از سوی مراجع تقلید نجف برگزیده شد تا بر مطابقت مصوبات مجلس با احکام شرع نظارت داشته باشند. بنابر قانون اساسی، آخوند خراسانی مرجع بزرگ شیعه در نجف بیست نفر از علما را به مجلس معرفی کرد تا پنج نفر از آنها را به اتفاق آرا یا به قید قرعه برگزینند. در بیستم امرداد ۱۲۸۹ رأی‌گیری به عمل آمد و پنج نفر انتخاب شدند که امام جمعه خوئی جزو آنها نبود اما اتفاق آرا حاصل نشد و در نشست بعدی که دو روز بعد برگزار شد، تنها میرزا زین العابدین قمی رأی همه ۶۸ نماینده حاضر را کسب کرد و چهار نفر دیگر به قید قرعه انتخاب شدند. امام جمعه خوئی یکی از چهار نفری بود که نامش در قرعه درآمد. پس از حاج میرزا زین العابدین قمی، او دومین نفر از علمای پنج‌گانه بود که وارد مجلس شد (پنجم شهریور ۱۲۸۹). در سال ۱۳۰۴ نمایندهٔ خوی در مجلس مؤسسان بود. امام جمعهٔ خویی عاقد دختران رضا شاه بود.
درگذشت

وی در سال ۱۳۶۴ق/۱۳۲۴ش درگذشت.
فرزندان

او نه پسر به نام‌های محمدامین (صدرالاسلام)، جواد، قوام‌الدین، اسدالله، نظام‌الدین امامی، جمال امامی، نورالدین و حسن و … از دو زن داشت. جمال، نظام الدین، نورالدین و جواد امامی در دورهٔ محمد رضا شاه سمت‌های عالی‌رتبه‌ای چون نمایندگی مجلس را عهده‌دار بودند.