stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنگ‌های ناپلئونی
پیامد جنگ‌های ناپلئونی

جنگ‌های ناپلئونی مرزهای اروپا را به هم ریخت، موازنه به وجود آمده در جنگ هفت ساله را بهم زد و بذر انقلاب و اندیشه‌های جدید را در اروپا پاشید. اما سقوط ناپلئون موجب بازگشت اوضاع و تثبیت آن در قالب یک قرارداد همگانی یعنی کنگره وین شد که پس از عهدنامه وستفالی دومین کنگره اروپایی برای تدوین یک نظم جدید به‌شمار می‌رفت. کنگرهٔ وین با ایجاد کنسرت اروپا که می‌توانست مقابل جاه‌طلبی‌های شهریارانی چون ناپلئون بایستد صلح عمومی جهان را برای یک قرن (تا آغاز جنگ جهانی اول) تضمین کرد.
جنگ والمی در بیستم سپتامبر ۱۷۹۲
کیست لوزالمعده

Medical condition
| کیست لوزالمعده | کیست لوزالمعده |
| --- | --- |
تخصص: پزشکی گوارش
نشانه‌ها: معمولاً بدون علامت است. در برخی موارد: درد شکم، زردی و کاهش وزن وجود دارد.
عوارض: پانکراتیت، سرطان لوزالمعده
درمان: برداشتن کیست با جراحی برای کیست‌های پرخطر
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
میزان بروز نسبی تومورهای‌های مختلف لوزالمعده، کیست‌های در سمت راست مرکز با رنگ سبز نشان داده شده‌اند. همچنین کیست‌های غیر توموری شامل کیست‌های کاذب لوزالمعده، کیست احتباسی، کیست اپیتلیال خوش‌خیم، کیست لنفی اپیتلیومی، کیست سنگفرشی (کیست درموئید و کیست اپیدرمی در طحال نابجای داخل لوزالمعده)، کیست‌های غیر توموری موسینی و لنفانژیوم‌ها می‌باشد.
کیست لوزالمعده (انگلیسی: Pancreatic cyst) یک کیسه پر از مایع در لوزالمعده است. شیوع کیست‌های لوزالمعده بر اساس مطالعات تصویربرداری ۲٪ تا ۱۵٪ است، اما بر اساس یافاه‌های کالبد شکافی، شیوع ممکن است تا ۵۰٪ هم باشد. اکثر کیست‌های لوزالمعده خوش‌خیم هستند و خطر بدخیمی (سرطان لوزالمعده) ۰٫۵٪ تا ۱٫۵٪ است. کیست‌های کاذب لوزالمعده و سیست‌آدنوم سروزی لوزالمعده (که مجموعاً ۱۵٪ تا ۲۵٪ از کل کیست‌های لوزالمعده را تشکیل می‌دهند) کیست‌های خوش‌خیم لوزالمعده با خطر بدخیمی صفر درصد در نظر گرفته می‌شوند.
علل بروز کیست لوزالمعده ممکن است خوش‌خیم تا بدخیم باشد. کیست‌های لوزالمعده می‌توانند در زمینهٔ پانکراتیت ایجاد شوند، اگرچه تنها ۶ هفته پس از پانکراتیت حاد تشخیص داده می‌شوند.
نئوپلاسم‌های پاپیلاری موسینی داخل مجرای در مجرای اصلی لوزالمعده (IPMNs) با اتساع آن همراه هستند، در حالی که IPMNهای شاخهٔ جانبی با اتساع مجرا همراه نیستند. با روش تصویربرداری MRCP می‌تواند به تشخیص موقعیت کیست‌ها نسبت به مجرای لوزالمعده کمک کند و درمان و پیگیری مناسب‌تری را اتخاذ نمود. شایع‌ترین بدخیمی که می‌تواند به صورت کیست لوزالمعده ظاهر شود، تومور کیستی موسینی است.
تشخیص

کیست‌های لوزالمعده معمولاً به صورت اتفاقی و زمانی که تصویربرداری پزشکی برای اهداف دیگری انجام می‌شود، کشف می‌شوند و معمولاً بدون علامت هستند. برای تشخیص این کیست‌ها معمولاً از ام‌آرآی یا سی‌تی اسکن با مادهٔ حاجب استفاده می‌شود. گاهی لازم است بیمار کارهای تشخیصی بیشتری همچون سونوگرافی آندوسکوپیک (با یا بدون بیوپسی) و MRCP انجام دهد. سونوگرافی آندوسکوپیک در تشخیص ویژگی‌های پرخطر رادیوگرافیک کیست‌های لوزالمعده در مقایسه با ام‌آرآی از دقت بالاتری برخوردار است، به خصوص اگر از کنتراست تقویت‌کننده نیز استفاده شود.
بر اساس تصویربرداری، کیست‌هایی که باعث انسداد مجرای صفراوی و اتساع مجرای اصلی لوزالمعده بیش از ۱۰ میلی‌متر شوند، یا اگر توده در دیواره‌های آنها بزرگتر از ۵ میلی‌متر باشد، همه اینها ویژگی‌های پرخطر محسوب می‌شوند و با خطر ۵۶٪ تا ۸۹٪ سرطان مرتبط هستند.
تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای مایع کیست ممکن است به تشخیص کیست لوزالمعده کمک کند، اما بازده آن متغیر و بین بین ۲۵٪ تا ۵۰٪ است. جهش‌های ژنی سرکوبگر تومور فون هیپل لیندو (مرتبط با بیماری فون هیپل لیندو) با کیست‌های ساده، سیست‌آدنوماهای سروزی و تومورهای نورواندوکرین لوزالمعده که کمتر شایع هستند، مرتبط هستند. جهش‌های ژن KRAS با بروز کیست‌های موسینی، جهش‌های ژن GNAS با نئوپلاسم‌های پاپیلاری موسینی در مجرای اصلی لوزالمعده و جهش‌های بتا-کاتنین با بروز تومورهای توپر پاپیلاری کاذب مرتبط هستند.
انواع

کیست‌های کاذب لوزالمعده و همچنین سیست‌آدنوماهای سروزی هر دو خوش‌خیم هستند و احتمال بدخیمی ندارند. سیست‌آدنوماهای سروزی معمولاً در دهه ۵–۷ زندگی ظاهر می‌شوند که ۶۰ درصد موارد در زنان است.
نئوپلاسم‌های پاپیلاری موسینی مجرای اصلی لوزالمعده (IPMN مجرای اصلی) یا شاخه‌های آن (IPMN مجرای شاخه‌ای) یا هر دو مجرا (IPMN نوع مختلط) را درگیر می‌کند. این کیست‌ها ضایعاتی پیش‌بدخیم هستند و تومورهای پاپیلاری موسینی مجرای اصلی دارای پتانسیل بدخیمی ۳۳ تا ۸۵٪ هستند و تومورهای پاپیلاری موسینی مجرای فرعی/شاخه‌ای با خطر ۱۵٪ بدخیمی در ۱۵ سالگی همراهند. این کیست‌ها معمولاً در دهه پنجم زندگی رخ می‌دهند و شیوع آن در مردان و زنان برابر است. این کیست‌ها ممکن است به صورت ضایعات منفرد یا متعدد ظاهر شوند و ممکن است باعث پانکراتیت شوند زیرا مجرای لوزالمعده توسط موسین مسدود شده است.
نئوپلاسم کیست موسینی لوزالمعده معمولاً دُم لوزالمعده را درگیر می‌کند و ۹۰ درصد موارد زنان را درگیر می‌کند و معمولاً در دهه ۴–۶ زندگی ظاهر می‌شوند. این کیست‌های دارای پتانسیل بدخیمی به میزان ۱۰٪ تا ۳۴٪ هستند. این نوع از کیست‌ها با مجاری لوزالمعده ارتباط برقرار نمی‌کنند و معمولاً به صورت ضایعات منفرد، دیواره ضخیم، بدون حفره‌های متعدد درونی (تنها دارای یک حفره) ظاهر می‌شوند. این کیست‌ها به‌طور مشخص حاوی سلول‌های استرومایی تخمدانی هستند.
تومورهای نورواندوکرین لوزالمعده ممکن است گاهی دچار دژنراسیون شوند و کیست تشکیل دهند. این نوع تومورها از سلول‌های غدد درون‌ریز لوزالمعده به وجود می‌آیند و ۱۰٪ آنها عملکرد فعال دارند و قادر به ترشح هورمون هستند. ۸۰٪ از این تومورها گیرنده‌های سوماتواستاتین را بیان می‌کنند، بنابراین می‌توان آنها را در اسکن گالیم شناسایی کرد.
رهنمودهای پیگیری

کیست‌های ۱ تا ۵ میلی‌متری در سی‌تی اسکن یا سونوگرافی معمولاً برای تعیین سرشتی بسیار کوچک هستند و خوش‌خیم تلقی می‌شوند. هیچ پیگیری تصویربرداری بیشتر برای این ضایعات توصیه نمی‌شود. کیست‌های ۶ تا ۹ میلی‌متری نیاز به یک بار پیگیری ظرف ۲ تا ۳ سال دارند، ترجیحاً با کلانژیوپانکراتوگرافی تشدید مغناطیسی (MRCP) برای ارزیابی بهتر مجرای لوزالمعده. اگر در پیگیری دوم اندازه‌اش تغییری نکرده باشد، پیگیری تصویربرداری بیشتری توصیه نمی‌شود. برای کیست‌های ۱ تا ۱٫۹ سانتی‌متری، پیگیری با MRCP یا سی‌تی اسکن چند مرحله‌ای در ۱ تا ۲ سال بعدی پیشنهاد می‌شود. اگر در پیگیری وضعیتش ثابت مانده باشد، فاصله پیگیری تصویربرداری‌های بعدی به ۲ تا ۳ سال افزایش می‌یابد. کیست‌های ۲ تا ۲٫۹ سانتی‌متری پتانسیل بدخیمی بیشتری دارند و یک سونوگرافی آندوسکوپی اولیهٔ پیشنهاد می‌شود و به دنبال آن MRCP یا سی‌تی اسکن چند مرحله‌ای ظرف ۶ تا ۱۲ ماه باید انجام شود. اگر بیماران جوان هستند، ممکن است جراحی برای جلوگیری از نیاز به پایش طولانی در نظر گرفته شود. اگر این کیست‌ها در پیگیری پایدار بمانند پیگیری تصویربرداری بعدی با فاصله ۱ تا ۲ سال انجام می‌شود.
قرارداد (فیلم ۲۰۰۶)

| قرارداد | قرارداد |
| --- | --- |
کارگردان: بروس برسفورد
تهیه‌کننده: آوی لرنر بوعز دیویدسون
نویسنده: Stephen Katz John Darrouzet J.D. Zeik
بازیگران: مورگان فریمن جان کیوساک جیمی اندرسون آلیس کریج مگان دادز جاناتان هاید بیل اسمیترویچ Ian Shaw ند بلامی کوری جانسون میرچا مونرو
موسیقی: نورمن کوربی
فیلم‌بردار: دانته اسپینوتی
تدوین‌گر: مارک وارنر
شرکت تولید: آوی لرنر امت/فورلا اوسیس
توزیع‌کننده: First Look International
تاریخ‌های انتشار: ۹ اکتبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-۱۰-۰۹) (حیفا) ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-0۷-۲۴) (ایالات متحده)
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: آلمان آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: $۵٬۵۴۹٬۲۰۰
قرارداد (انگلیسی: The Contract) فیلمی آلمانی آمریکایی در ژانر دلهره‌آور اکشن به کارگردانی بروس برسفورد است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد.
بازیگران

مورگان فریمن
جان کیوساک
آلیس کریج
مگان دادز
جاناتان هاید
ند بلامی
کوری جانسون
میرچا مونرو
دهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: برلین, آلمان
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۱
جوایز: خرس طلایی (ال‌لازاریو دی تورمس)
تاریخ جشنواره: ۲۴ ژوئن – ۵ ژوئیه ۱۹۶۰
وبگاه: Website
دهمین  دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۴ ژوئن تا ۵ ژوئیه ۱۹۶۰ ادامه پیدا کرد. که در نهایت فیلم ال‌لازاریو دی تورمس برنده خرس طلایی شد.
هارولد لوید رئیس هیئت داوران
رییس هیئت داوران

رییس هیئت داوران در این دوره هارولد لوید انتخاب شده بود.
بخش رقابتی

| عنوان انگلیسی | عنوان اصلی | کارگردان(ها) | کشور تولید کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| از نفس افتاده | À bout de souffle | ژان-لوک گدار | France |
| برکات زمین | Biyaya ng lupa | مانوئل سیلوهای | فیلیپین |
| یک لیوان آب | Das Glas Wasser | هلموت کانتر | آلمان |
| یک لیوان آب | Doaa al-Karawan | هنری برکات | مصر |
|  | ال‌لازاریو دی تورمس | سزار فرناندز آرداوین | اسپانیا |
| بهار گذشته ما | Eroica | مایکل کاکویانیس | یونان |
| مهمانی تمام شد | Fin de fiesta | لئوپولدو تره نیلسون | آرژانتین |
| حتی ابرها دست خوش پیشامد میشه | Gureumeun heulleogado | یو هیون موک | کره جنوبی |
| عشق و سرقت | Il Mattatore | دینو ریسی | ایتالیا |
| میراث باد | Inherit the Wind | استنلی کریمر | آمریکا |
| عهد یک زن | Jokyo  | کن ایچیکاوا | ژاپن |
|  | Kaks' tavallista Lahtista | ویل سالمینن | فنلاند |
| نمایشگاه | Kirmes | ولفگانگ اشتاوته | آلمان |
| عشق بازی | Les Jeux de l'amour | فیلیپ د بروکا | فرانسه |
| من برده |  | Ubol Yugala | تایلند |
| نور جدید | Nai Kiran | S. M. Agha | پاکستان |
| من برادر دوم | Nianchan | شوهئی ایمامورا | ژاپن |
| جیب‌بر | Pickpocket | روبر برسون | فرانسه |
|  | Puberun | موکرجی پرابهات | هند |
| کمتر از ده پرچم | Sotto dieci bandiere | دویلیو کولتی | ایتالیا |
|  | Sängkammartjuven | گوران گنتل | سوئد |
| سکوت خشمناک | The Angry Silence | گای گرین | بریتانیا |
| ایمان، امید و سحر | Tro, håb og trolddom | اریک بالینگ | دانمارک |
| مبارزه برای قله عقاب | Venner | تانسردایبسن | نروژ |
| رودخانه وحشی | Wild River | الیا کازان | آمریکا |
برندگان

| جایزه | به خاطر فیلم | برنده |
| --- | --- | --- |
| خرس طلایی | ال‌لازاریو دی تورمس | سزار فرناندز آرداوین |
| خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان | از نفس افتاده | ژان-لوک گدار |
| خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن | نمایشگاه | ژولیت مانیل |
| خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد | میراث باد (فیلم ۱۹۶۰) | فردریک مارچ |
فوتوفون

فوتو فون (به انگلیسی: Photophone) یک دستگاه مخابراتی است که امکان انتقال گفتار بر روی یک پرتو نور را فراهم می‌کند. این اختراع به‌طور مشترک توسط الکساندر گراهام بل و دستیار او چارلز سامنر تاینر در تاریخ ۱۹ فوریه سال ۱۸۸۰ در آزمایشگاه بل در خیابان 1325L واقع در واشینگتن دی سی ثبت شد. هر دوی این افراد بعداً به همکاری کامل با انجمن آزمایشگاه ولتا، که توسط بل ساخته و تأمین مالی شده بود پرداختند.
یک پلاک تاریخی در کنار مدرسه فرانکلین در واشینگتن دی سی که یکی از نقاطی را مشخص کرده که تلفن فتوفون در آن به نماش گذاشته شده‌است
در ۳ ژوئن سال ۱۸۸۰، دستیار بل یک پیام تلفنی صوتی بی‌سیم را بین پشت بام مدرسه فرانکلین و پنجره آزمایشگاه بل، حدود ۲۱۳ متر (۶۹۹ فوت) دورتر، ارسال کرد.
بل معتقد بود که فتوفون مهمترین اختراع وی است. از ۱۸ حق اختراعی که به نام شخص بل به تنهایی اعطا شده، و ۱۲ اختراع دیگر مشترک با همکارانش، ۴ مورد مربوط به تلفن همراه است که بل از آنها به عنوان "بزرگترین دستاورد" یاد کرد و اندکی قبل از مرگ به خبرنگار گفت که فتوفون "بزرگترین اختراع [من] است، حتی بزرگتر از تلفن ".
فتوفون پیش‌درآمد سیستم‌های ارتباطی فیبر نوری بود که از دهه ۱۹۸۰ به محبوبیت و کاربرد جهانی دست یافت. حق ثبت اختراع اصلی فوتو تلفن (U.S. Patent ۲۳۵٬۱۹۹ دستگاه سیگنالینگ و برقراری ارتباط با نام فتوفون) در دسامبر ۱۸۸۰ صادر شد، دهه‌ها قبل از اینکه اصول آن کاربردهای عملی پیدا کند.
تصویری از یکی از یادداشت‌های بِل در سال ۱۸۸۰
طرح

فتوفون شبیه تلفن‌های هم عصر خود بود، با این تفاوت که از نور مدوله شده به عنوان ابزاری جهت انتقال بی‌سیم استفاده می‌کرد، در حالی که در تلفن معمولی این ابزار برق مدوله شده در مدار سیمی بود.
شرح خود بل از مدوله کننده نور:
دریافته ایم که ساده‌ترین دستگاه برای تولید اثر از آینه صفحه ای از مواد انعطاف‌پذیر تشکیل شده‌است که در پشت آن صدای گوینده هدایت می‌شود. تحت عمل صدا، آینه به‌طور متناوب محدب و مقعر می‌شود و بنابراین به‌طور متناوب نور را پراکنده و متراکم می‌کند.
روشنایی یک پرتو نور منعکس شده، که از محل گیرنده مشاهده می‌شود، متناسب با تغییرات صدا-فرکانس در فشار هوا (همان امواج صوتی) که بر روی آینه عمل می‌شود، تغییر می‌کند.
در شکل اولیه نیز، گیرنده فتوفون غیر الکترونیکی بود و با استفاده از اثر صدا-تصویر ساخته شده بود. بل دریافت که بسیاری از مواد می‌توانند به عنوان مبدل مستقیم نور به صدا عمل کنند. کربن سیاه ثابت کرد که در این زمینه می‌تواند فوق‌العاده ظاهر شود. گیرنده طراحی شده آزمایشی، با استفاده از یک پرتوی مدوله شده از نور خورشید به عنوان یک سیگنال آزمایش، و تنها با استفاده از رسوب کربن سیاه، لحنی را ایجاد کرد که بل آن را برای گوشی که به دستگاه چسبیده باشد «به طرز دردناکی بلند» توصیف گرفت.
در فرم الکترونیکی نهایی آن، گیرنده فوتوفون از یک آشکارساز تصویر سلول سلنیوم در کانون عدسی یک آینه سهموی استفاده می‌کند. مقاومت الکتریکی سلول (بین حدود ۱۰۰ تا ۳۰۰ اهم) با نوری که به آن می‌تابد تغییری با نسبت معکوس خواهد داشت، یعنی مقاومت آن در صورت کم نور شدن بیشتر، و در هنگام تابش نور شدید کمتر است. سلول سلنیوم نقش میکروفون کربن (یا یک دستگاه با مقاومت متغیر) را در مدار یک تلفن معمولی خواهد داشت؛ که متشکل از یک باتری، یک گوشی الکترومغناطیسی و مقاومت متغیر است و همگی به صورت سری به هم متصل شده‌اند. سلنیوم جریان عبوری از مدار را مدوله می‌کند و جریان با استفاده از گوشی مجدداً به تغییرات فشارِ هوا (صدا) تبدیل شد.
بل در سخنرانی خود در انجمن پیشرفت آمریکایی آمریکا در اوت ۱۸۸۰ اعتبار اولین نمایش انتقال گفتار را با نور به آقای A.C. Brown از لندن در پاییز ۱۸۷۸ اعطا کرد.
از آنجا که این دستگاه از انرژی تابشی استفاده می‌کرد، دانشمند فرانسوی ارنست مرکادیر پیشنهاد کرد که نباید این اختراع را «فوتو تلفن» بلکه «رادیو تلفن» نامید، زیرا آینه‌های آن انرژی تابشی خورشید را در چندین باند از جمله باند مادون قرمز نامرئی منعکس می‌کند. بل مدتی از این نام استفاده کرد اما نباید آن را با اختراع بعدی " رادیو تلفن " که از امواج رادیویی استفاده می‌کرد اشتباه گرفت.
اولین ارتباطات صوتی بی‌سیم موفق

بل احتمالاً همزمان با ماه عسل خود در اروپا با مابل هوبارد (هممسرش)، خاصیت تازه کشف شده سلنیوم ر ا (که دارای مقاومت متغیر نسبت به تابش نور است و در مقاله ای از رابرت سابین که در ۲۵ آوریل ۱۸۷۸ در نیچر منتشر شد) خوانده‌است. سابین در آزمایش‌های خود از یک وسیله اندازه‌گیری برای دیدن تأثیرات نور بر سلنیوم نصب شده در مدار دارای باتری استفاده کرد. با این حال بل استدلال کرد که با اضافه کردن یک گیرنده تلفن به همان مدار، او قادر به شنیدن آنچه سابین فقط می‌تواند ببیند خواهد بود.
توماس واتسون، همکار سابق بل، به عنوان ناظر ساخت شرکت تلفنی نوپای بل در بوستون، ماساچوست کاملاً مشغول بود، در نتیجه بل چارلز سامر تینتر، سازنده تجهیزات را که قبلاً به کمیسیون حمل و نقل ونوس در سال ۱۸۷۴ ایالات متحده منصوب شده بود را برای آزمایشگاه جدید خیابان "L" خود در واشینگتن، با نرخ ۱۵ دلار در هفته، استخدام کرد.
در ۱۹ فوریه ۱۸۸۰، این دو موفق شدند در آزمایشگاه جدید خود با اتصال مجموعه ای از توری‌های فلزی به دیافراگم، که در پاسخ به صداهای گفتاری یک پرتو نور را قطع می‌کرد، یک فتوفون عملیاتی بسازند. هنگامی که پرتوی نور مدوله شده بر روی گیرنده سلنیوم بل، بر روی هدفون‌های وی افتاد، صدای آواز آقای تینتر که آهنگ Auld Lang Syne را می‌خواند به راحتی شنیده شد.
در آزمایش ۱ آوریل ۱۸۸۰ در واشینگتن دی سی، بل و تینتر در فاصله حدود ۷۹ متر (۲۵۹ فوت) و در امتداد یک کوچه که پشت پنجره آزمایشگاه آنها قرار داشت ارتباط فتوفونی برقرار کردند. چند ماه بعد، در ۲۱ ژوئن، آنها با استفاده از نور خورشید به عنوان منبع نور، موفق به برقراری ارتباط واضح در فاصله ۲۱۳ متر (۶۹۹ فوت) شدند. در آن زمان روشنایی الکتریکی عملی (لامپ رشته‌ای) توسط ادیسون به تازگی به ایالات متحده معرفی شده بود (به همین دلیل بود که از نور خورشید شد). در آزمایش‌های بعدی، فرستنده نور خورشید را از سطح آینه بسیار نازکی که در انتهای لوله صحبت نصب شده منعکس می‌کرد. همان‌طور که کلمات گفته می‌شدند باعث می‌شدند تا آینه بین حالت‌های محدب و مقعر نوسان داشته و میزان نور منعکس شده از سطح آن به گیرنده را تغییر دهد. تینتر که در پشت بام مدرسه فرانکلین بود با بل صحبت می‌کرد و بل در آزمایشگاهش مشغول گوش دادن بود. همزمان بل از پنجره آزمایشگاه، کلاه خود را با شدت تکان داده و به تینتر علامت می‌داد.
گیرنده یک آینه سهموی بود که سلولهای سلنیوم در نقطه کانونی آن قرار داشتند. این اولین ارتباط رسمی بی‌سیم تلفنی (خارج از آزمایشگاه آنها) بود که از پشت بام مدرسه فرانکلین تا آزمایشگاه بل در خیابان 1325 "L" برقرار شده بود؛ بنابراین فتوفون را به اولین سیستم تلفن بی‌سیم صوتی شناخته شده در جهان تبدیل کرد [نیازمند منبع] (حداقل ۱۹ سال قبل از اولین وسیله ارتباط گفتاری رادیویی). قبل از اینکه بل و تینتر تحقیقات خود را به منظور توسعه گرافوفون به پایان برسانند، آنها ۵۰ روش مختلف برای مدولاسیون و تغییر شکل پرتوهای نور برای تلفن نوری ابداع کرده بودند.
دریافت و تطابق

خود تلفن هنوز هم چیز جدیدی بود و رادیو دهه‌ها با مرحله تجارت سازی اش فاصله داشت. مقاومت اجتماعی در برابر شکل آینده نگرانه ارتباط فتوفون را می‌توان در تفسیر اوت ۱۸۸۰ نیویورک تایمز مشاهده کرد:
انسان عادی … در درک نحوه استفاده از پرتوهای خورشید کمی مشکل پیدا خواهد کرد. آیا پروفسور بل قصد دارد بوستون و کمبریج را با یک باریکه‌های تابش خورشید به تیر برق آویزان است. و اگر چنین است، اندازه قطر چراغ‌های خورشیدی به چه مزیانی هستند … [و] آیا عایق بندی آنها در برابر هوا لازم است؟ … تا زمانی که (عموم مردم) مردی را در حال عبور از خیابان‌ها با سیم نمره ۱۲ با نوری بر روی شانه خود ببیند که آنها را از تیر برقی به تیر برق دیگر آویزان می‌کند، این احساس عمومی وجود خواهد داشت که چیزی در مورد پروفسور بل وجود دارد فتوفون که فشار عظیمی بر اعتبار انسانی می‌آورد.
پیشرفت‌های بعدی

اگرچه محققان تلفن بل چندین پیشرفت فزاینده و ناچیزی در طراحی بل و تینتر ایجاد کردند، شرکت انتقال رادیویی مارکونی از اوایل سال ۱۸۹۷ شروع به گسترش برد دامنه تلفن و توسعه بیشتر تلفن همراه کردند، تا زمانی که آزمایش‌ها آلمان و اتریش در آغاز قرن ۲۰ همه چزی را تغیر داد.
ارنست رومر فیزیکدان آلمانی بر این باور بود که افزایش حساسیت سلولهای سلنیوم بهبود یافته وی، همراه با تواناییهای برتر دریافت «قوس صحبت» پروفسور H.T. Simon، باعث می‌شود که فتوفون در فواصل بیشتری عملی شود. رومر از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۲ یک سری انتقال تجربی را در امتداد رودخانه هاول و دریاچه وانسی انجام داد. وی گزارش داد که آزمایش او در فاصله ۱۵ کیلومتری (۹ مایل) و با شرایط خوبی موفقیت بوده. به‌طور که میزان موفقیت در روز و شب نیز بدست آمده. وی آزمایش‌ها خود را در حوالی برلین از سال ۱۹۰۴ و همراه با نیروی دریایی آلمان ادامه داد، که نورافکن با قدرت بالا را برای استفاده در سیستم انتقال تهیه می‌کرد.
شرکت زیمنس و هلسکه آلمان با استفاده از لامپ‌های قوس کربنی مدولاسیون شده که دامنه مفیدی حدود ۸ کیلومتر (۵٫۰ مایل) فراهم می‌کند، دامنه کاری فوتو تلفن را افزایش داد. آنها واحدهایی را به صورت تجاری برای نیروی دریایی آلمان تولید کردند که بعداً با استفاده از صدای مدوله کشتی نورافکن برای افزایش برد خود به ۱۱ کیلومتر (۶٫۸ مایل) تغییر کاربری پیدا کردند.
تحقیقات Admiralty انگلیس در طی جنگ جهانی اول منجر به ایجاد یک مدوله کننده آینه ارتعاشی در سال ۱۹۱۶ شد. سلولهای گیرنده مولیبدنیت حساس تر، که حساسیت بیشتری به اشعه مادون قرمز نیز داشتند، در سال ۱۹۱۷ جایگزین سلولهای سلنیوم قدیمی تر شدند. دولتهای ایالات متحده و آلمان نیز در زمینه پیشرفتهای فنی سیستم بل کار کردند.
در سال ۱۹۳۵ شرکت کارل زایس آلمان با استفاده از لامپهای تنگستن با فیلترهای مادون قرمز که توسط آینه‌های لرزان یا منشورهای مدوله شده تولید فتوفون‌های مادون قرمز را برای گردان‌های تانک ارتش آلمان آغاز کرده بود. این فتوفون‌ها از گیرنده‌هایی استفاده می‌کردند که سلول‌های ردیاب و تقویت کننده‌ها از جنس سولفید را به کار می‌برد و برد آنها در شرایط مطلوب را به ۱۴ کیلومتر (۸٫۷ مایل) می‌رساند. ارتشهای ژاپن و ایتالیا نیز قبل از سال ۱۹۴۵ سعی در توسعه مشابه ارتباطات راه دور موج سبک داشتند.
چندین آزمایشگاه نظامی، از جمله آزمایشگاه‌های ایالات متحده، با استفاده از لامپ‌های بخار فشار بالا و قوس جیوه با قدرت ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ وات، تحقیقات و توسعه زیادی را بر روی تلفن همراه ادامه دادند.
بزرگداشت‌ها

در ۳ مارس ۱۹۴۷، یکصدمین سال تولد الکساندر گراهام بل، پیشگامان تلفنی آمریکا یک نشان تاریخی را در کنار یکی از ساختمانها، مدرسه فرانکلین، که بل و سامنر تینتر برای اولین آزمایش رسمی خود استفاده کردند، تعیین و نصب کرد. تینتر در ابتدا روی سقف ساختمان مدرسه ایستاده بود و به پنجره آزمایشگاهش بل سیگنال ارسال کرد. این نشان کمک‌های علمی و مهندسی تاینتر را تأیید نکرد. در ۱۹ فوریه ۱۹۸۰، دقیقاً ۱۰۰ سال پس از اولین انتقال فوتو تلفن بل و تینتر در آزمایشگاه خود، کارکنان موسسه اسمیتسونیان، انجمن ملی جغرافیایی و آزمایشگاه‌های بل AT & T در محل خیابان ولتا ۱۳۵۰ سابق بل جمع شدند به منظور بزرگداشت یاد این مهم گرد هم آمدند.
بزرگداشت صدسالگی فتوفون برای اولین بار توسط محقق و نویسنده الکترونیک فارست م. میمس پیشنهاد شده بود. این پیشنهاد هنگام بازدید از دفتر کار خود در انجمن جغرافیای ملی به دکتر ملویل بل گروسنور، نوه مخترع (گراهام بل)، ارائه شد. این گروه نهایتاً صد سالگی اولین انتقال آزمایشگاهی موفقیت‌آمیز فتوفون را با استفاده از فتوفون نمایشی دست‌ساز آقا میمس که عملکردی مشابه مدل بل و تینتر داشت را جشن گرفت.
میمس یک جفت فرستنده گیرنده LED مدرن باتری دار ساخته شده و ساخته شده توسط ۱۰۰ یارد (۹۱ متر) ساخته و تهیه کرده‌است ۱۰۰ یارد (۹۱ متر) فیبر نوری. ریچارد گوندلاخ از آزمایشگاه‌های بل و الیوت سیوویچ از اسمیتسونیان از این دستگاه در مراسم بزرگداشت برای نشان دادن یکی از فرزندان امروزی تلفن همراه استفاده کردند. انجمن نشنال جغرافیایی همچنین یک نمایشگاه آموزشی ویژه را در سالن Explorer خود نصب کرد و برجسته اختراع فتوفون را با موارد اصلی وام گرفته شده از مؤسسه اسمیتسونیان برجسته کرد.
مطالعات بیشتر

فیلتر خطی اتمی
فرکانس‌های بسیار بالا
تکنولوژی کروزا
امنیت لیزری
پراکندگی مای
بازتابنده یکپارچه سازی با سیستم عامل
N-slit interferometer
پنجره نوری
پنجره رادیو
پراکندگی ریلی
گیرنده و هدست فتوفون، نیمی از سیستم مخابراتی نوری بل و تینتر در سال ۱۸۸۰
تصویر یک فرستنده فتوفون، نشان دادن مسیر تابش نور خورشید، قبل و بعد از تعدیل
تصویر گیرنده فتوفون، به تصویر کشیدن تبدیل نور مدوله شده به صدا و همچنین منبع برق الکتریکی آن (P)
نقاشی ارنست رومر که در یک ایستگاه به "سیستم تلفن بی سیم نوری فوتو الکتریک" خود گوش می دهد.
مهدی عاشوری (کاراته)

مهدی عاشوری گرمجانی معروف به مهدی عاشوری (زاده ۱۲ مرداد ۱۳۷۷ در چالوس) کاراته کار اهل ایران است. وی توانست در بخش کومیته تیمی به همراه تیم ایران در مسابقات آسیایی قزاقستان سال ۱۴۰۰ مدال نقره و در مسابقات آسیایی مالزی سال ۱۴۰۲ مقام اول را کسب کند.
زندگی‌نامه

وی موفق به کسب عناوین قهرمانی کومیته تیمی آسیا در کشور مالزی و نایب قهرمانی کومیته تیمی آسیا در کشور قزاقستان و عناوین مختلف در لیگ‌های جهانی کاراته وان شده‌است.
چهاردهمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: برلین, آلمان
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۱
جوایز: خرس طلایی (تابستان خشک)
تاریخ جشنواره: ۲۶ ژوئن – ۷ ژوئیه ۱۹۶۴
وبگاه: Website
چهاردهمین  دوره جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۶ ژوئن تا ۷ ژوئیه ۱۹۶۴ ادامه پیدا کرد. که در نهایت فیلم تابستان خشک برنده خرس طلایی شد.
تندیس آنتونی مان رئیس هیئت داوران
هیئت داوران

آنتونی مان, رئیس هیئت داوران در این دوره انتخاب شده بود.
بخش رقابتی

| عنوان انگلیسی | عنوان اصلی | کارگردان(ها) | کشور تولیدکننده |
| --- | --- | --- | --- |
|  | سیرسه (فیلم) | Manuel Antín | Argentina |
| Time of the Innocent | Die Zeit der Schuldlosen | Thomas Fantl | Germany |
| Soft Hands | El aydi el naema | Mahmoud Zulfikar | Egypt |
| Faust | Faust | Michael Suman | USA |
| Destination Death | Herrenpartie | Wolfgang Staudte | Yugoslavia, Germany |
|  | Kanojo to kare | Susumu Hani | Japan |
| This Summer at Five | Kesällä kello 5 | Erkko Kivikoski | Finland |
| In the Affirmative | L'Amour avec des si | کلود للوش | France |
|  | La Difficulté d'être infidèle | Bernard Toublanc-Michel | Italy, France |
|  | La ragazza di Bube | لوئیجی کومنچینی | Italy, France |
|  | La visita | آنتونیو پیترانجلی | Italy, France |
| Weeping for a Bandit | Llanto por un bandido | کارلوس سائورا | Spain, France, Italy |
| The Escaped | Los evadidos | انریکه کارراس | Argentina |
| The Big City | Mahanagar | ساتیاجیت رای | India |
| Night Must Fall | Night Must Fall | کارل رایز | United Kingdom |
| زن حشره‌ای | Nippon konchuki | شوهئی ایمامورا | Japan |
| Of Human Bondage | Of Human Bondage | کن هیوز, هنری هاتاوی | United Kingdom |
|  |  Os Fuzis  | روی گوئرا | Brazil, Argentina |
| Polish Passion | Polnische Passion | Janusz Piekałkiewicz | Poland |
| School for Suicide | Selvmordsskolen | Knud Leif Thomsen | Denmark |
| تابستان خشک | Susuz Yaz | متین ارکسان | Turkey |
| گروبردار (فیلم) | The Pawnbroker | سیدنی لومت | USA |
|  | Tonio Kröger | Rolf Thiele | France, Germany |
برندگان

| جایزه | به خاطر فیلم | برنده |
| --- | --- | --- |
|  خرس طلایی | تابستان خشک | متین ارکسان |
| خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان | شهر بزرگ | ساتیاجیت رای |
| خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر زن |   حشره زن | ساچیکو هیداری |
| خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر مرد | گروبردار | راد استایگر |