stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استاوانگر
تغییرات مرزی

سابقهٔ استاوانگر، به عنوان یک شهر، به قرون وسطی برمی گردد. استاوانگر در سال ۱۸۳۷ هم‌زمان با رسمیت پیدا کردن قانون خودگردانی محلی، در نروژ، به عنوان یک محدودهٔ شهرداری و شهر، تأسیس شد.
این شهرداری، بین سالهای ۱۸۶۷ تا ۱۹۵۳ ضمن ادغام با مناطق و شهرهای همجوار و جزایر اطراف، بارها گسترش پیدا کرده‌است.
در سال ۱۹۶۵ میلادی، ۱۲۱ جزیره متعلق به محدودهٔ شهرداری استاوانگر بودند. از این تعداد ۷ جزیره، در سال ۱۹۷۸ به خاک اصلی شبه جزیرهٔ اسکاندیناوی متصل شده‌اند. بزرگترین این جزایر ۵٫۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. با تغییرات اعمال شده، در سال ۲۰۲۰ میلادی، تعداد جزایر متعلق به محدودهٔ شهرداری استاوانگر به ۳۲۶ جزیره رسید. بزرگترین این جزایر، رِنِنسْ اُوی بود که ۴۰٫۷ کیلومتر مربع مساحت دارد.
مورد قابل توجه دیگر، بزرگترین جزیره در ریفیلکه، اُومبو است که ۵۷٫۵ کیلومتر مربع مساحت دارد و قبلاً با دو شهرداری سابق، که در تقسیمات جدید، دیگر به شکل و اسم قبلی وجود ندارند، به‌طور مشترک اداره می‌شد؛ اما از سال ۲۰۲۰ میلادی، ادارهٔ آن، به‌طور کامل به حوزهٔ شهرداری استاوانگر، منتقل شد. پس از آخرین تغییرات، استاوانگر، در بخش خشکی، از سمت جنوب، با ساندنس، در جنوب غربی با سولا و راندابرگ در غرب، دارای مرز مشترک است. دیگر مرزهای استاوانگر در سمت شمال و شمال غربی و غرب و شرق آبدره هستند. از جمله در سمت شمال غربی، آبدره بوکنافیورد، تیسور را از محدودهٔ شهرداری استاوانگر، جدا می‌کند.
طبیعت

سنگ بستر در استاوانگر متعلق به رشته کوه کالدونین است و بخشی از آن، از  سنگهای رسوبی دگرگون شده از دورهٔ کامبرین، به خصوص با دگرگونی خفیف و لایه‌های قابل تمایز و شکننده تشکیل شده‌است؛ و بخش دیگر آن مربوط به دورهٔ پرکامبرین، با دگرگونی شدید بوده؛ و به خصوص از انواع مختلف گنیس و نیز گرانیت و گابرو تشکیل شده‌است.
تا حدودی دقیقتر از نظر محل، می‌توان گفت که در قسمت مرکزی محدودهٔ شهرداری، عمدهٔ سنگ‌ها از جنس دگرگون شدهٔ خفیف، با لایه‌های قابل تمایز و شکننده هستند. در حالی که در جزایر اطراف، دگرگونی سنگها شدیدتر بوده و جنس آنها سختر، مانند آمفیبولیت و گنیس است. در سمت جنوب، جزایر نسبتاً مسطح و کم ارتفاع هستند. اما رو به سمت شمال، صخره ای تر، ناهموارتر و مرتفع تر می‌شوند. سنگهای رسوبی و نرم، به راحتی، فرسایش یافته و خاک خوبی برای رویش گیاهان تولید کرده‌اند، اما در مناطقی که در معرض وزش باد قرار دارند، پوشش گیاهی فقیر است. هم در بخش قاره و هم در جزایر، بستر سطحی زمین تا حد زیادی توسط رسوبات  یخچالی پوشیده شده‌است. ازاین نظر به نوعی به خصوص جزایر جنوبی، شباهت به خاک قسمت شمالی  منطقه زراعی یَرِن، پیدا می‌کنند.
در شمال محدودهٔ شهرداری، زمین عمدتاً بین تخته سنگهای جنگلی و پوشیده از خلنگ مدفون شده‌است. این جنگل عمدتاً جنگلی از درختان خودروی برگریز و تعدادی صنوبرهای کاشته شده‌است. در جزیرهٔ اُومبو، جنگل کاج طبیعی وجود دارد.
سنگهای سخت دوران پرکامبرین، در منطقهٔ دارای چین خوردگی‌های کالدونین، هم در جزیره و هم در بخش قاره، ارتفاعات اصلی را تشکیل می‌دهند. نمونه‌هایی از این موارد، یکی در بخش قاره در نزدیکی سولا است که ۹۵ متر از سطح دریا بالاتر است؛ و دیگری نقطهٔ علامت گذاری شده، در فاصلهٔ ۷ کیلومتری جنوب مرکز شهر استاوانگر است؛ که ۱۳۸ متر، از سطح دریا ارتفاع دارد. در جزایر، نمونهٔ مشخص این مورد، از جمله یکی تپه باند، با ارتفاع ۵۱۵ متر از سطح دریا است؛ که در  جزیره اُومبو، واقع شده‌است؛ و بلندترین نقطه، در محدودهٔ شهرداری استاوانگر و جزایر اطراف است. نمونه‌های دیگری نیز البته با ارتفاع کمتر در دیگر جزایر منطقه، به چشم می‌خورند.
مرکز شهر استاوانگر، دور یک خلیج کوچک که خود شاخه ای از یک آبدره است؛ قرار دارد. در اینجا یک فرورفتگی شدید، در زیر آب دریاچه، قابل تشخیص است.
جاذبه‌های گردشگری

استاوانگر با ترکیب جاذبه‌های طبیعی و تاریخی، مقصدی جذاب برای گردشگران است. اطراف شهر منظره‌های طبیعی بی‌نظیر از کوه، دریاچه و سواحل سنگی قرار دارد که برای پیاده‌روی و کوهنوردی در فصول مختلف سال مناسب هستند. مسیر پیاده‌روی از جمله مسیر معروف به "پولرا" در نزدیکی کوه پایدن، فرصتی عالی برای لذت بردن از زیبایی‌های طبیعی این منطقه فراهم می‌آورد. علاوه بر این، محله‌های تاریخی مانند محله استرا که به "استاوانگر قدیم" شهرت دارد با خانه‌های چوبی و خیابان‌های باریک، تصویری از تاریخ غنی این شهر را به نمایش می‌گذارند. بازدید از این محله، گردشگران را با فرهنگ و معماری نروژ در قرون وسطی آشنا می‌کند و تجربه‌ای منحصر به فرد از تاریخ زنده را ارائه می‌دهد.
توضیح شهر

مغازه‌ها و دفاتر تجاری اصلی استاوانگر، در مرکز شهر، در شرق و جنوب شرقی خلیج کوچک وُگِنْ، در محله ای با خانه‌های چوبی و قدیمی و خیابان‌های باریک قرار گرفته‌اند. خیابان اصلی شهر، که (چیرکه گاتا:Kirkegata) نام دارد، به فارسی معنی «خیابان کلیسا» می‌دهد؛ و مهمترین و معروف‌ترین خیابان شهر، با امکانات تجاری و خدماتی محسوب می‌شود. بین خلیج کوچک وُگِنْ؛ و دریاچه بِرِیْا، در جنوب، ساختمان کلیسای جامع استاوانگر قرار گرفته‌است. این ساختمان یکی از بهترین و سالمترین ساختمانهای بازمانده از دوران قرون وسطی، در کشور نروژ است. در کنار آن عمارت و باغ اسقف، قرار داشت، یعنی جایی که به احتمال زیاد، در حال حاضر، دبیرستان کلیسای جامع استاوانگر، روی سنگ بنای آن ساخته شده‌است. در جنوب شرقی دریاچه بِرِیْا، ایستگاه راه‌آهن استاوانگر و در سمت جنوب ایستگاه راه‌آهن، ساختمان تئاتر روگالاند، قرار دارند.
از سال ۱۹۵۰میلادی، یک فعالیت گسترده بازسازی و نوسازی، در اطراف و خارج از محلهٔ قدیمی شهر، ظاهر مرکز شهر استاوانگر را دچار تغییرات زیادی کرده‌است. این تغییرات، به ویژه، در میدان بین کلیسای جامع شهر؛ و خلیج کوچک وُگِنْ، مشهود هستند. با این حال، چند محیط قدیمی که دارای ارزش فرهنگی هستند، حفظ شده‌اند. برای مثال یک محله مسکونی، با خانه‌های چوبی قدیمی، در غرب وُگِنْ، به نام (استرا:Straen)، هنوز پا برجاست. این محله همچنین به عنوان «استاوانگر قدیم» شناخته می‌شود.
| داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> ماه | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> ژانویه | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> فوریه | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> مارس | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> آوریل | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> مه | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> ژوئن | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> ژوئیه | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> اوت | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> سپتامبر | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> اکتبر | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> نوامبر | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> دسامبر | داده‌های اقلیم Stavanger(1961-90)> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۳  (۳۷) | ۳  (۳۷) | ۵  (۴۱) | ۹  (۴۸) | ۱۴  (۵۷) | ۱۶  (۶۱) | ۱۸  (۶۴) | ۱۸  (۶۴) | ۱۵  (۵۹) | ۱۱  (۵۲) | ۷  (۴۵) | ۵  (۴۱) | ۱۰٫۳  (۵۱) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | −۱  (۳۰) | −۱  (۳۰) | ۰  (۳۲) | ۳  (۳۷) | ۷  (۴۵) | ۹  (۴۸) | ۱۲  (۵۴) | ۱۲  (۵۴) | ۱۰  (۵۰) | ۷  (۴۵) | ۴  (۳۹) | ۲  (۳۶) | ۵٫۳  (۴۲) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۹۲  (۳٫۶۲) | ۶۶  (۲٫۶) | ۷۵  (۲٫۹۵) | ۵۰  (۱٫۹۷) | ۶۸  (۲٫۶۸) | ۷۳  (۲٫۸۷) | ۹۱  (۳٫۵۸) | ۱۱۵  (۴٫۵۳) | ۱۵۶  (۶٫۱۴) | ۱۴۸  (۵٫۸۳) | ۱۳۶  (۵٫۳۵) | ۱۱۰  (۴٫۳۳) | ۱٬۱۸۰  (۴۶٫۴۶) |
| میانگین روزانه ساعت‌های تابش آفتاب | ۴۸ | ۷۹ | ۱۴۰ | ۱۶۸ | ۲۲۶ | ۲۲۲ | ۱۹۷ | ۱۵۹ | ۱۴۱ | ۸۰ | ۴۵ | ۳۳ | ۱٬۵۳۸ |
[نیازمند منبع]: [نیازمند منبع]
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۷۶۹ | ۳٬۳۳۷ | —     |
| ۱۹۵۱ | ۵۰٬۶۱۷ | ۱٬۴۱۶٫۸٪+ |
| ۱۹۶۰ | ۵۲٬۸۳۵ | ۴٫۴٪+ |
| ۱۹۷۰ | ۸۱٬۷۴۱ | ۵۴٫۷٪+ |
| ۱۹۸۰ | ۸۹٬۹۱۳ | ۱۰٪+ |
| ۱۹۹۰ | ۹۷٬۵۷۰ | ۸٫۵٪+ |
| ۲۰۰۰ | ۱۰۸٬۸۱۸ | ۱۱٫۵٪+ |
| ۲۰۱۰ | ۱۲۳٬۸۵۰ | ۱۳٫۸٪+ |
منبع: Statistics Norway: منبع: Statistics Norway
یادداشت

↑   Vågenیک خلیج کوچک و شاخه ای از آبدره شهراست. (Byfjorden: معنی آبدره شهر می‌دهد و آبدره نزدیک یک شهردر بیشتر از یک مورد، به همین نام خوانده شده‌است. مانند آبدره شهر «برگن» و غیره). این پیش روی آب دریا، بصورت خلیجی کوچک در مرکز شهر در واقع، منشأ نام و ایجاد شهر استاوانگر است. بخش تاریخی و مرکزی استاوانگر، در اطراف Vågen قرارگرفته است.https://snl.no/Vågen
↑   Vågenیک خلیج کوچک و شاخه ای از آبدره شهراست. (Byfjorden: معنی آبدره شهر می‌دهد و آبدره نزدیک یک شهردر بیشتر از یک مورد، به همین نام خوانده شده‌است. مانند آبدره شهر «برگن» و غیره). این پیش روی آب دریا، بصورت خلیجی کوچک در مرکز شهر در واقع، منشأ نام و ایجاد شهر استاوانگر است. بخش تاریخی و مرکزی استاوانگر، در اطراف Vågen قرارگرفته است.https://snl.no/Vågen
نمایی از بالا از خلیج کوچک وُگِونْ، که درمرکز شهر استاوانگر قرار گرفته‌است.
نمایی از کوچه ای در استاوانگر قدیم.
پاراموونت-لونگ مدوو، مریلند

CDP
| Paramount-Long Meadow, Maryland | Paramount-Long Meadow, Maryland |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Paramount-Long Meadow, Maryland: Location of Paramount-Long Meadow, Maryland
ایالت: مریلند
شهرستان: Washington
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۸ مایل مربع (۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۸ مایل مربع (۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲۷۲۲
 • تراکم: ۹۸۰٫۵/مایل مربع (۳۷۸٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS کد: ۲۴-۵۹۷۸۷
پاراموونت-لونگ مدوو (به انگلیسی: Paramount-Long Meadow) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۵۷۱ نفر بوده‌است.
بخش اوجین

District of Madhya Pradesh
| بخش اوجین | بخش اوجین |
| --- | --- |
District of Madhya Pradesh: District of Madhya Pradesh
موقعیت بخش اوجین در نقشه: موقعیت بخش اوجین در نقشه
ایالت: مادیا پرادش
تقسیمات اداری هند: Ujjain
Headquarters: اوجائین
حکومت: حکومت
 • لوک سبها: Ujjain
مساحت: مساحت
 • Total: ۶۰۹۱ کیلومتر مربع (۲۳۵۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۱۹۸۶۸۶۴
 • تراکم: ۳۳۰/کیلومتر مربع (۸۴۰/مایل مربع)
Demographics: Demographics
 • Literacy: 73.55 per cent
 • Sex ratio: ۹۵۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
وبگاه: http://ujjain.nic.in
بخش اوجین (به انگلیسی: Ujjain district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Ujjain division واقع شده‌است. بخش اوجین ۶٬۰۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۸۶٬۸۶۴ نفر جمعیت دارد.
استنلی (جزایر فالکلند)

مکان در 23x15px|border |alt=بریتانیا|link=بریتانیا بریتانیا
| استنلی، جزایر فالکلند | استنلی، جزایر فالکلند |
| --- | --- |
نمای هوایی از استنلی: نمای هوایی از استنلی
  پرچممهر:   پرچممهر
نقشه نشان‌دهنده محدوده بندری استنلی.: نقشه نشان‌دهنده محدوده بندری استنلی.
کشور: جزایر فالکلند
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲٬۱۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۴ (FKST)
وبگاه: http://www.falklandislands.com/
^ : ^ 
استنلی (انگلیسی: Stanley؛‎/ˈstænli/‎ که به عنوان بندر استنلی نیز شناخته می‌شود پایتخت جزایر فالکلند است. بر طبق سرشماری سال ۲۰۰۶ جمعیت آن ۲٬۱۱۵ نفر بوده‌است.
موونت هلسی، اوهایو

مکان
| Mount Healthy, Ohio | Mount Healthy, Ohio |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "A city with a historic past working toward the future": شعار: "A city with a historic past working toward the future"
Location of Mount Healthy, Ohio: Location of Mount Healthy, Ohio
ایالت: اوهایو
شهرستان: Hamilton
بنیان‌گذاری‌شده: 1817 (as Mount Pleasant)
حکومت: حکومت
 • شهردار: George Rouse
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۳۷ فوت (۲۵۵ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶٬۰۹۸
 • تراکم: ۴۴۰۰/مایل مربع (۱۶۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 45231
کد منطقه: 513
FIPS code: 39-52752
GNIS feature ID: 1056439
وبگاه: www.mthealthy.org
موونت هلسی(به انگلیسی: Mount Healthy) شهری در ایالت اوهایو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶٬۰۹۸ نفر بوده‌است.
بخش امودات

District در 23x15px|border |alt=|link= اوگاندا
| Amudat District | Amudat District |
| --- | --- |
District: District
کشور:  اوگاندا
Region: Northern Uganda
Sub-region: Karamoja sub-region
پایتخت: امودات
ارتفاع: ۱٬۲۸۰ متر (۴۲۰۰ فوت)
جمعیت (2002 Estimate): جمعیت (2002 Estimate)
 • کل: ۶۳٬۶۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
وبگاه: Homepage
بخش امودات (به لاتین: Amudat District) یک سکونتگاه مسکونی در اوگاندا است که در اوگاندا واقع شده‌است.
خصوصیات

بخش امودات ۶۳٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
انتقام زورو

| انتقام زورو | انتقام زورو |
| --- | --- |
پرونده:La-venganza-del-zorro-spanish-movie-poster-md.jpg: پرونده:La-venganza-del-zorro-spanish-movie-poster-md.jpg
کارگردان: خواکین لوئیس رومرو مارچنت
فیلمنامه‌نویس:  خسوس فرانکو  خواکین رومرو اِرناندِس 
داستان:  خسوس فرانکو  خواکین رومرو اِرناندِس 
بازیگران:  فرانک لاتیمور  ماریا لوس گالیسیا 
موسیقی: مانوئل پارادا
فیلم‌بردار: رافائل پاچکو
تاریخ‌های انتشار:  ۵ ژوئن ۱۹۶۲ (۱۹۶۲-06-۰۵) (مادرید)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: اسپانیا
انتقام زورو (اسپانیایی: La venganza del Zorro‎) که با نام سایهٔ زورو (انگلیسی: The Shadow of Zorro) هم شناخته می‌شود، یک فیلم ماجراجویی وسترن به کارگردانی خواکین لوئیس رومرو مارچنت است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد و در آن هنگام یکی از فیلم‌های بسیار موفق وسترن بود.
گزیدهٔ بازیگران

فرانک لاتیمور در نقش زورو
ماریا لوس گالیسیا در نقش ماریا
رافائل رومرو مارچنت
هوارد ورنون
ماریا سیلوا
مانوئل الکساندره
فرناندو دلگادو
ایران ائوری
آنتونیو مولینو روخو
لورنسو روبلدو
آنخل آلوارس
لودویگ ویتگنشتاین
زندگی

لودویگ ویتگنشتاین متولد ۲۶ آوریل ۱۸۸۹ و هشتمین فرزند خانواده‌ای ثروتمند بود، پدرش کارل از صاحبان صنعت فولاد اتریش و مادرش لئوپولدینه عضو خانوادهٔ کالموس بود. او در کلیسای کاتولیک غسل تعمید داده شد ولی بسیاری از اجدادش یهودی بودند که بعضیشان پروتستان شده بودند با این‌حال مادرش کاتولیک بود ولی خانوادهٔ یهودی باعث دردسر او در دوران حکومت حزب نازی در اتریش بود. ویتگنشتاین مبتلا به اختلال آسپرگر بوده‌است.
زندگی > دوران اولیه زندگی

او دوران کودکی را تا سال ۱۹۰۳ در خانه درس خواند و چون یونانی بلد نبود در دبیرستان Gymnasium پذیرفته نشد و به دبیرستان رئال‌اسکول در لینتس فرستاده شد، یعنی جایی که آدولف هیتلر تحصیل می‌کرد و در ۱۹۰۵–۱۹۰۴ یعنی زمانی که هر دو ۱۴–۱۵ ساله بودند با او هم‌مدرسه شد. با این حال هیچ گونه مدرکی مبنی بر اینکه این دو با هم هم‌کلاسی بوده‌اند یا ارتباطی داشته‌اند وجود ندارد. حضور ویتگنشتاین در عکسی که از دوران دانش‌آموزی هیتلر وجود دارد بدون سند و مدرک است. او در این دوران علاقهٔ زیادی به فیزیک داشت و دوست داشت فیزیک را نزد بولتزمان ادامه دهد ولی بولتزمان در سال ۱۹۰۶ خودکشی کرد. در دورهٔ دبیرستان به غیر از کتاب‌های بولتزمان کتاب اصول مکانیک نوشتهٔ هرتس و کتاب مسائل جنسی و اخلاق نوشتهٔ واینینگر را می‌خواند. در خانوادهٔ او تجربهٔ خودکشی زیاد به‌چشم می‌خورد و او نیز دوران افسردگی را می‌گذراند، در سال ۱۹۰۴ بزرگ‌ترین برادرش در هاوانا خودکشی می‌کند و در پی آن خبر خودکشی برادر دیگرش در برلین می‌آید، بعدها در سال ۱۹۱۸ در پایان جنگ اول جهانی یک برادر دیگرش هم خودکشی می‌کند.[نیازمند منبع]
زندگی > دانشجویی

ویتگنشتاین در سال ۱۹۰۶ در رشتهٔ مکانیک وارد دانشگاه فنی برلین شد و در سال ۱۹۰۸ برای ادامه تحصیل در رشتهٔ هواپیماسازی به منچستر رفت. در دوران تحصیلش در این دانشگاه به علت علاقه به ریاضیات کتاب‌های اصول ریاضیات اثر راسل و قوانین اساسی اثر فرگه را خواند و برای نشان‌دادن نوشته‌های فلسفی خود -در زمینه‌های ریاضیات و منطق- به فرگه، به دیدن او در ینا رفت. فرگه او را به دانشگاه کمبریج برای تحصیل زیر نظر راسل معرفی کرد.
در سال ۱۹۱۱، با ارائه دست‌نوشته‌ها -و بحث طولانی که روی آن با راسل انجام می‌دهد- در رشته مبانی منطق و منطق ریاضی کالج ترینیتی قبول می‌شود و در کلاس‌های جرج ادوارد مور شرکت می‌کند. او همچنین به عضویت فعال انجمن علوم اخلاقی درآمده و دعوت به عضویت در انجمن «حواریون» می‌شود. در این دوران با دیوید پینزنت آشنا می‌شود و او به بهترین دوست او تبدیل می‌شود. در سال ۱۹۱۳ احساس می‌کند محیط آکادمیک که او را احاطه کرده‌است مانعی برای پرداختن به نظریاتش است بنابراین با دوستش به نروژ می‌رود و در آنجا با کار روی مبانی منطق، «یادداشت‌های منطق» را، که طرح اولیه از کتاب تراکتاتوس یا رساله منطقی-فلسفی است، به راسل ارائه می‌دهد.
زندگی > مرگ پدر و جنگ اول جهانی

با مرگ پدرش در اکتبر سال ۱۹۱۳ او ثروت زیادی به ارث می‌برد و در اسکولدن نروژ شروع به ساخت خانه‌ای ییلاقی برای خود می‌کند، همچنین به‌طور ناشناس ۱۰۰٬۰۰۰ کرون به شاعران و نویسندگان نیازمند از جمله ریلکه، کوکوشکا و تراکل اهدا می‌کند، همچنین در سال ۱۹۱۴ با آغاز جنگ اول جهانی به‌طور داوطلب به ارتش اتریش-مجارستان می‌پیوندد با انفجار در کارخانه اسلحه‌سازی محل خدمتش زخمی می‌شود و در سال ۱۹۱۵ به درخواست خودش در توپخانه فعالیت می‌کند و در سال ۱۹۱۶ به خط مقدم جنگ با روسیه اعزام می‌شود و افتخارات زیادی کسب می‌کند، در این دوران همواره در دفترچه یادداشتش نظریات فلسفی و مذهبی خود را انعکاس می‌دهد و کتاب‌هایی از تولستوی، امرسن و نیچه را مطالعه می‌کند، اعتقادات مذهبی که در اواخر عمر داشت (با وجود نفی روش مسیحیت)، را نشان تأثیر تولستوی بر افکار و فلسفه او می‌دانند.
در سال ۱۹۱۸ در نبرد نزدیکی آزیاگو ایتالیا نشان افتخار نظامی با شمشیر به او اهدا می‌شود و در ماه ژوئیه همان سال رساله را به زبان آلمانی به پایان می‌رساند ولی در ماه نوامبر به اسارت ایتالیایی‌ها در می‌آید و تا اوت ۱۹۱۹ دوران اسارت را می‌گذراند و متن رساله را برای راسل ارسال می‌کند و در سال ۱۹۲۰ اولین دورهٔ آموزگاریش را در تراترباخ اتریش جنوبی آغاز می‌کند و در سال‌های بعد در هسباخ، پوشبرگ و اوت رتال مشغول می‌شود.[نیازمند منبع]
زندگی > چاپ رساله و بازگشت به کمبریج

در سال ۱۹۲۱ رساله منطقی-فلسفی او به زبان آلمانی با پیشگفتار راسل در مجله Annalen der Naturphilosophie به چاپ می‌رسد و در سال ۱۹۲۲ ناشر انگلیسی کنگ پائول موافقت می‌کند رساله را به دو زبان آلمانی و انگلیسی چاپ کند و به پیشنهاد مور برای نسخه انگلیسی نام Tractatus Logico-Philosophicus را برمی‌گزیند. او که معتقد بود در رساله منطقی-فلسفی همه مسائل فلسفی را حل کرده‌است پس از نوشتن رساله کار فلسفی را کنار گذاشت و دوباره سراغ معلمی مدرسه ابتدایی رفت.
او در سال ۱۹۲۶ در پی رفتارش با یکی از شاگردان به دادگاه می‌رود و از آن پس دیگر آموزگاری را کنار می‌گذارد و به باغبانی می‌پردازد، در سال ۱۹۲۷ برنامه منظمی روزهای دوشنبه برای دیدار با اعضای حلقهٔ وین برپا می‌کند و با شنیدن سخنرانی براور در باب مبانی ریاضیات انگیزهٔ کارهای جدید را پیدا می‌کند و در سال ۱۹۲۹ به کمبریج بازمی‌گردد. در جلسه‌ای که راسل و مور ترتیب داده بودند رساله را به عنوان تز دکتری او می‌پذیرند. او سپس بورس تحقیقاتی از کمبریج دریافت می‌کند در این دوران فعالیت‌های دانشگاهی را ادامه می‌دهد و دفتر یادداشت‌های آبی و قهوه‌ای با محتوای درس‌هایش و خطاب‌هایی به شاگردان شکل می‌گیرد. تأثیر و فعالیت او در انجمن علوم اخلاقی در این دوران به اندازه‌ای ست که به او می‌گویند انجمن را به انحصار خود درآورده! و او داوطلبانه برای مدتی شرکت در جلسات را قطع می‌کند.[نیازمند منبع]
زندگی > پیوستن اتریش به آلمان

وی در سال ۱۹۳۵–۱۹۳۶ با تمام‌شدن بورس تحقیقاتی‌اش به اتریش بازمی‌گردد و اثر مهم دیگر خود پژوهش‌های فلسفی را شروع می‌کند. در سال ۱۹۳۸ که اتریش به آلمان می‌پیوندد از انگلستان درخواست تابعیت می‌کند. در این دوران ریشه‌های یهودی وی برایش در آلمان مشکل‌ساز می‌شود. وی از اتریش می‌رود و در کمبریج دوباره مشغول به تدریس می‌شود. درس‌هایش در این دوره را با نام گفتگوها و درس‌گفتارها در باب زیبایی‌شناسی، روان‌شناسی و ایمان دینی پس از مرگش منتشر می‌شود.
در ۱۹۳۹ جنگ دوم جهانی آغاز می‌شود و ویتگنشتاین در سال‌های بین ۱۹۴۱–۱۹۴۴ در سمت دستیار در بیمارستانی در لندن و معاونت آزمایشگاهی در نیوکاسل کار می‌کند تا دوباره در ماه مارس ۱۹۴۴ به کمبریج بازمی‌گردد و به جای مور ریاست انجمن علوم اخلاقی را به دست می‌گیرد.
زندگی > دوران پایانی عمر

در سال ۱۹۴۷ از استادی استعفا می‌دهد و به ایرلند می‌رود و به نوشتن اشارات به فلسفه روان‌شناسی می‌پردازد در سال ۱۹۴۸ مدت کوتاهی دوباره به انگلستان بازمی‌گردد و به نوشتن در باب قطعیت می‌پردازد، در سال ۱۹۵۰ اشاراتی به رنگ را می‌نویسد و برای آخرین بار به نروژ سفر می‌کند و سپس به علت دچار شدن به سرطان غده پروستات به خانه دکتر ادوارد بوان در کمبریج نقل مکان می‌کند و در سال ۱۹۵۱ کار بیشتری روی درباب قطعیت آغاز می‌کند ولی در ۲۹ آوریل در خانه دکتر بوان از دنیا می‌رود، در حالی که به او می‌گوید: «به آنها بگو زندگی فوق‌العاده‌ای داشتم».
کتاب‌شناسی

در واقع ویتگنشتاین در طول زندگی‌اش فقط یک کتاب رساله منطقی-فلسفی را منتشر کرد. او از کارهای بعدی‌اش، تا آن حد که به چاپ آنها تن دهد، رضایت حاصل نکرد.
رساله منطقی-فلسفی؛ چاپ اول ۱۹۲۱ میلادی (Tractatus Logico-Philosophicus)
او پس از آن به نقد و رد نظریات اولین اثر خود «رساله» می‌پردازد. به همین دلیل بسیاری با عناوین «ویتگنشتاین متقدم» و «ویتگنشتاین متاخر» یا ویتگنشتاین جوان و میانسال از او یاد می‌کنند. آثار متعلق به سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۸ عمدتاً بر یادداشت‌هایی مبتنی است که «پژوهش‌های فلسفی» حاصل آن‌هاست.
پژوهش‌های فلسفی؛ دو سال پس از مرگ وی در سال ۱۹۵۳ منتشر شد.
به عقیدهٔ صاحب‌نظران، به رغم تفاوت اساسی نظرات او در رساله و پژوهش‌ها و گسستی که میان دو فلسفه‌اش وجود دارد اما نباید پاره‌ای پیوستگی‌ها در اندیشه او را نادیده گرفت.
او در حدود دوازده هزار صفحه دستنوشته و هشت هزار صفحه ماشین [تایپ] شده از خود باقی گذاشت که از آنها به «میراث» یاد می‌شود. طبق وصیت او، انتشار آنها به آنسکوم، ریز و فون رایت واگذار شد.
بیشتر نوشته‌های او در دو سال آخر عمرش بر اساس موضوع تفکیک شده و در سه کتاب زیر منتشر شده‌است:
در باب یقین؛ آکسفورد ۱۹۶۹
درباره رنگ‌ها؛ آکسفورد ۱۹۷۷
جلد دوم آخرین یادداشت‌ها دربارهٔ فلسفهٔ روان‌شناسی؛ آکسفورد ۱۹۹۲
آثار دیگر او نیز عموماً به صورت یادداشت‌هایی جداگانه است که برخی از آنها دستنوشته‌ها یا تایپ شده‌هایی بود که توسط خودش ترتیب‌بندی نیز شده بود
کتاب‌های آبی و قهوه‌ای؛ آکسفورد ۱۹۵۸
برگه‌ها؛ Zettel مجموعه‌ای است از یادداشت‌های ماشین‌شده از ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۸ که عمدتاً مربوط به ۳ سال آخر این دوره است و ویتگنشتاین خود آنها را مرتب کرده بود.
یادداشت‌ها (۱۹۱۶–۱۹۱۴)
آثار ترجمه‌شده به فارسی

دربارهٔ رنگ‌ها، لودویگ ویتگنشتاین، لیلی گلستان (مترجم)، بابک احمدی (مقدمه)، تهران: نشر مرکز
پژوهش‌های فلسفی، لودویگ ویتگنشتاین، فریدون فاطمی (مترجم)، تهران: نشر مرکز
رساله منطقی - فلسفی، لودویگ ویتگنشتاین، شمس‌الدین ادیب سلطانی (مترجم)، تهران: امیرکبیر
رساله منطقی - فلسفی، لودویگ ویتگنشتاین، سروش دباغ (مترجم)، تهران: هرمس
در باب یقین، لودویگ ویتگنشتاین، مالک حسینی (مترجم)، تهران: هرمس
فرهنگ و ارزش، لودویگ ویتگنشتاین، امید مهرگان (مترجم)، هایکی نیمان (گردآورنده)، گئورگ هنریک فون رایت (گردآورنده)، تهران: انتشارات گام نو
برگه‌ها، لودویگ ویتگنشتاین، مالک حسینی (مترجم)، تهران: هرمس
درس‌گفتارهای زیبایی‌شناسی ویتگنشتاین، لودویگ ویتگنشتاین، امید مهرگان (مترجم)، تهران: مؤسسه فرهنگی گسترش هنر - ۱۳۸۱
لودویگ ویتگنشتاین، نامه‌هایی به پائول انگلمان و لودویش فون فیکر، لودویش ویتگنشتاین، امید مهرگان (مترجم)، تهران: فرهنگ کاوش - ۱۳۸۱
یادداشت‌ها ۱۹۱۶–۱۹۱۴، لودویش ویتگنشتاین، موسی دیباج (مترجم)، مریم حیات شاهی (مترجم)، تهران: سعاد
کتاب‌های آبی و قهوه‌ای: تمهیدات «پژوهش‌های فلسفی»، لودویش ویتگنشتاین، ایرج قانونی (مترجم)، تهران: نشر نی
کتاب آبی، لودویگ ویتگنشتاین، مالک حسینی (مترجم)، تهران: هرمس
ملاحظاتی راجع به شالوده ی ریاضیات ، لودویگ ویتگنشتاین ، (علی شمسی) ( مترجم ) ، تهران : نیلاب - 1400 -1401
یادداشت‌های ویتگنشتاین در سال‌های ۱۹۱۴
پادنگ، اندونزی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اندونزی
| پادنگ [] Error: {{Lang}}: فاقد متن (راهنما) | پادنگ [] Error: {{Lang}}: فاقد متن (راهنما) |
| --- | --- |
شهر: شهر
Padang: Padang
  مهر:   مهر
شعار(ها): Padang Kota Tercinta (Indonesian: Padang, the beloved City): شعار(ها): Padang Kota Tercinta (Indonesian: Padang, the beloved City)
در نقشهٔ اندونزی: در نقشهٔ اندونزی
استان: سوماترای غربی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fauzi Bahar
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۹۴٫۹۶ کیلومتر مربع (۲۶۸٫۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۳ متر (۱۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۹۳۳٬۵۸۴
 • تراکم: ۱۳۰۰/کیلومتر مربع (۳۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷+ (WIB)
کد منطقه: ۷۵۱ (۶۲)+
وبگاه: www.padang.go.id
پادنگ (اندونزیایی: Padang)ڨادڠ شهری در استان سوماترای غربی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۷۷٫۰۶۴ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۰۵٫۰۴۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۸۹۹٫۳۴۹ نفر افزایش یافته‌است.
شوچینگ

کتاب تاریخ یا کتاب رویدادها (چینی سنتی: 書經؛ چینی ساده شده: 书经؛ آوانوشت: شو چینگ یا شوجینگ- شو به معنی اسناد و چینگ به معنی «کتاب» است) مجموعه‌ای تألیف شده از رویدادهای تاریخی چین باستان است. این کتاب با نام شانگ شو (اسناد معتبر) و به اختصار شو (اسناد) خوانده می شود. این کتاب دربردارنده ۵۸ فصل است که همه بر چوب خیزران نگاشته شده بود. این کتاب از کتاب‌های اصلی آئین کنفسیوس است که آن را به شاگردانش تعلیم می‌داد.
پورت آلبرنی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بریتیش کلمبیا, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| پورت آلبرنی | پورت آلبرنی |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Port Alberni: City of Port Alberni
منظر هوایی پورت آلبرنی: منظر هوایی پورت آلبرنی
شعار: Gateway to the Pacific West Coast: شعار: Gateway to the Pacific West Coast
استان:  بریتیش کلمبیا
منطقه: Alberni-Clayoquot Regional District
Incorporated: ۱۹۱۲
حکومت: حکومت
 • Mayor: Mike Ruttan
 • Governing body: Port Alberni City Council
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۷۶ کیلومتر مربع (۷٫۶۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۷۷۴۳
 • تراکم: ۸۹۷٫۹/کیلومتر مربع (۲۳۲۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
Postal code span: V9Y
کد(های) منطقه: ۲۵۰, ۷۷۸
Highways: Highway 4
Waterways: Sproat Lake, Alberni Inlet
وبگاه: portalberni.ca
پورت آلبرنی (به انگلیسی: Port Alberni) شهری است در جزیره ونکوور در استان بریتیش کلمبیای کانادا.
پورت آلبرنی برای ارائه مقرون به صرفه املاک و مستغلات و داشتن مردمی با سبک زندگی فعال شناخته شده است. این شهرستان در سال ۲۰۱۱ دارای جمعیت ۱۷٬۷۴۳ و تراکم منطقه ۲۵٬۳۹۶ نفر بوده است.