stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
له هوین چائو

له هوین چائو (انگلیسی: Le Huynh Chau؛ متولد ۱۳ نوامبر ۱۹۸۷؛ ساکن شهر هوشی مین) یک تکواندوکار ویتنامی است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در وزن ۵۸- کیلوگرم شرکت کرد. وی یکی از بزرگترین مدال آوران تکواندو ویتنام است.
لودویگ ماکتاریان

| لودویگ ماکتاریان | لودویگ ماکتاریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۰۸
تعمید شده: -
درگذشت: ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ (۴۷ سال) -
ملیت: ایالات متحده آمریکا
شناخته‌شده برای: نقاشی، تصویرگری و دیوار نگاری
لودویگ ماکتاریان ( انگلیسی: Ludwig Mactarian؛ ۱۹۰۸ – ۱۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۵) نقاش، تصویرگر و دیوار نگار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹۰۸ در سوریه یا اسمیرنا (ازمیر کنونی) به دنیا آمد و در سال ۱۹۲۱ به ایالات متحده مهاجرت نمود. وی از آکادمی ملی طراحی و en:Art Students League of New York فارغ‌التحصیل گشت.  وی در ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۵ در سن ۴۷ سالگی درگذشت و در آرامگاه ملی لانگ آیلند در فارمینگ‌دیل به خاک سپرده شد.
دنیای سوزی وانگ

| دنیای سوزی وانگ | دنیای سوزی وانگ |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: ریچارد کواین
تهیه‌کننده: ری استارک
نویسنده: جان پاتریک بر اساس نمایشنامه‌ای از پل ازبورن
بازیگران: ویلیام هولدن نانسی کوان مایکل وایلدینگ لارنس نیسمیت رابرت ئی. لی آنتونی پارکر
موسیقی: جورج دانینگ
فیلم‌بردار: جفری آنسورث
تدوین‌گر: برت بیتز
شرکت تولید: ام‌جی‌ام بیرتیش استودیو، انگلستان
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۰ نوامبر ۱۹۶۰ (آمریکا)
مدت زمان: ۱۲۶ دقیقه
کشور: بریتانیا آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۷٬۳۰۰٬۰۰۰ دلار (آمریکا/کانادا)
«دنیای سوزی وانگ» (انگلیسی: The World of Suzie Wong) فیلمی در ژانر رمانتیک و درام به کارگردانی ریچارد کواین است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. فیلمنامه این فیلم را جان پاتریک بر اساس نمایشنامه‌ای از پل ازبورن نوشته بود که خود نمایشنامه، اقتباسی از رمانی به نام دنیای سوزی وانگ نوشته ریچارد میسون بود.
بازیگران

ویلیام هولدن
نانسی کوان
مایکل وایلدینگ
لارنس نیسمیت
رابرت ئی. لی
آنتونی پارکر
گری (خاش)

| گری (خاش) | گری (خاش) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: خاش
بخش: بخش ایرندگان
دهستان: کهنوک
جمعیت: ۳۹ نفر (سرشماری ۹۵)
گری (خاش)، روستایی از توابع بخش ایرندگان شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کهنوک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
آتلوپوس ناهومه

| آتلوپوس ناهومه | آتلوپوس ناهومه |
| --- | --- |
آتلوپوس ناهومه، Atelopus nahumae: آتلوپوس ناهومه، Atelopus nahumae
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در بحران انقراض  (IUCN 3.1):  در بحران انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: دوزیستان
راسته:: قورباغه
تیره:: وزغ‌های راستین
سرده:: وزغ‌های جلف
آتلوپوس ناهومه (نام علمی: Atelopus nahumae) نام یک گونه از سرده وزغ‌های جلف است. این گونه به شدت در معرض انقراض قرار دارد.
پوشوینتنه (شهرستان اوپوچنو)

| پوشوینتنه (شهرستان اوپوچنو) | پوشوینتنه (شهرستان اوپوچنو) |
| --- | --- |
Village: Village
پوشوینتنه (شهرستان اوپوچنو): پوشوینتنه (شهرستان اوپوچنو)
مختصات: ۵۱°۳۱′۵۲″ شمالی ۲۰°۲۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۳۱۱۱°شمالی ۲۰٫۳۶۶۹۴°شرقی﻿ / 51.53111; 20.36694: مختصات: ۵۱°۳۱′۵۲″ شمالی ۲۰°۲۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۵۳۱۱۱°شمالی ۲۰٫۳۶۶۹۴°شرقی﻿ / 51.53111; 20.36694
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان ووتسکی
County: شهرستان اوپوچنو
گمینا: گمینا پوشوینتنه (استان ووتسکی)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴۱۲
پوشوینتنه (به لاتین: Poświętne) یک روستا در لهستان است که در گمینا پوشوینتنه (استان ووتسکی) واقع شده‌است. پوشوینتنه ۴۱۲ نفر جمعیت دارد.
چراغ‌آباد (کنارک)

| چراغ‌آباد | چراغ‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۵°۳۲′۰۶″شمالی ۶۰°۲۳′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۵۳۴۹۸۴۷°شمالی ۶۰٫۳۹۳۸۸۹۹°شرقی﻿ / 25.5349847; 60.3938899: مختصات: ۲۵°۳۲′۰۶″شمالی ۶۰°۲۳′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۵۳۴۹۸۴۷°شمالی ۶۰٫۳۹۳۸۸۹۹°شرقی﻿ / 25.5349847; 60.3938899
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: کنارک
بخش: مرکزی
دهستان: بانسنت
جمعیت: ۸۴۳ نفر (سرشماری ۹۵)
چراغ‌آباد، روستایی در دهستان بانسنت بخش مرکزی شهرستان کنارک در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۴۳ نفر (۲۵۱ خانوار) بوده‌است.
لودیا مونترو

لودیا مونترو (اسپانیایی: Ludia Montero‎؛ زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۹۹) وزنه‌بردار اهل کوبا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
دنیای روکانون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): اورسولا لو گویین
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی
مجموعه: حلقه هاینیش
گونه(های) ادبی: علمی‌تخیلی
ناشر: ایس بوکز
تاریخ نشر: ۱۹۶۶
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۱۱۷ صفحه
شابک: شابک ‎۰−۸۲۴۰−۱۴۲۴−۳
پیش از: سیاره تبعید 
دنیای روکانون (به انگلیسی: Rocannon's world)، کتابی است نوشتهٔ اورسولا لو گویین در ژانر علمی‌تخیلی که اولین بار در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. داستان در فضای مجموعه حلقه هاینیش می‌گذرد و دارای عناصر فانتزی قهرمانانه است. شخصیت اصلی کتاب، گاورال روکانون، در سفرش در سیاره‌ای دوردست با لردهایی روبه‌رو می‌شود که در قلعه‌ها زندگی می‌کنند و شمشیر می‌بندند و با نژادهای دیگری برخورد می‌کند که همچون پری‌ها و کوتوله‌های زمینی هستند.
واژه انسیبل، به معنی وسیله ارتباطی سریع‌تر از نور، اولین بار در این کتاب استفاده شد و پس از این در ادبیات علمی‌تخیلی رایج شد.
داستان

در مقدمه چنین آمده که در سیاره FOMALHAUT II، بر اثر مالیات بیگانگان (Starlords)، فقر، دامنگیر نجبای آنگیار (Angyar) شده بود. سلمی (Selmey)، بانوی قصر هالان (Hallan)، با دیدن شکوه از دست‌رفته قصر شوهرش، به یاد گردنبندی می‌افتد که در کودکی بر گردن مادرش دیده بود و گفته می‌شد که ارزشش به اندازه یک پادشاهی بود؛ سال‌هاست که گردنبند گم شده و می‌گویند تنها مردمان فوآ (Fua) می‌دانند که کجاست. مردمان شادی که در میان دره‌های سرسبز و آفتابی دوردست زندگی می‌کنند. سلمی دخترش هالدره را به خواهرش می‌سپارد و در اشتیاق یافتن گردنبند و خوشحال کردن شوهرش، بدون اجازه او سوار بر یک Windsteed (موجوداتی شبیه گربه‌های بزرگ بالدار که جنگجویان آنگیار سوار بر آن‌ها در آسمان مبارزه می‌کنند) به سراغ مردمان فوآ می‌رود. آن‌ها او را به مردمان Gdemiar راهنمایی می‌کنند که دوستداران تاریکی‌اند و در نقب‌های زیر زمین در کوهستان‌های مه‌آلود زندگی می‌کنند. پس از رفتن به نزد آنان، گردنبندش، ارثیه خانوادگی‌اش را از آنان که روزگاری آن‌را ساخته‌اند می‌خواهد، می‌گویند که پیش آن‌ها نیست اما می‌توانند او را به جایی ببرند که گردنبند هست، اما او خود باید گردنبند را از صاحبان جدید بگیرد و او قبول می‌کند. او را از نقب‌های تودرتو عبور داده و بر روی زمین سوار بر غاری می‌کنند که پر از نورهای چشمک‌زن است و به او سوزنی می‌زنند و همه چیز با غرشی تکان می‌خورد و سپس به شب بی‌کران می‌روند.
در موزه‌ای در سیاره‌ای دوردست، گاورال روکانون (Gaverel Rocannon)، نژادشناس موزه به همراه رئیس موزه، خیره، به زیبایی زن بلندبالای زرین‌مویی چشم دوخته‌اند که پوستی تیره دارد و تعدادی از کوتوله‌های گدمیار سیاره فومال‌هاوت دوم همراهی‌اش می‌کنند. کوتوله‌ها سخنان زن را برای آن دو ترجمه می‌کنند که گردنبندی را که در ویترین موزه دیده می‌خواهد. گردنبندی که ارثیه خانوادگی اوست. و روکانون، حیران از زیبایی سلمی، گردنبند را به او می‌دهد.
در فصل اول کتاب، سال‌ها از آن روزگار گذشته و حال، روکانون، برای پژوهش دربارهٔ این سیاره کمتر شناخته‌شده به همراه هیاتی به آنجا آمده. سملی سال‌هاست که درگذشته و نوه او، Mogien، لرد قلعه هالان است و شرایطی پیش آمده که روکانون مجبور می‌شود به همراه موگین و افرادش به سفری طولانی و خطرناک دست بزند تا مگر بتوانند این سیاره و کل لیگ جهانی (دولت بین‌المللی) را از خطر برهانند.
آتسانو سن پائولو

| آتسانو سن پائولو | آتسانو سن پائولو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
آتسانو سن پائولو: آتسانو سن پائولو
آتسانو سن پائولوموقعیت آتسانو سن پائولو در  Italy: آتسانو سن پائولوموقعیت آتسانو سن پائولو در  Italy
مختصات: ۴۵°۴۰′ شمالی ۰۹°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۶۶۷°شمالی ۹٫۶۶۷°شرقی﻿ / 45.667; 9.667: مختصات: ۴۵°۴۰′ شمالی ۰۹°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۶۶۷°شمالی ۹٫۶۶۷°شرقی﻿ / 45.667; 9.667
کشور: ایتالیا
ناحیه: برگامو
استان / شهرستان: استان برگامو (BG)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۲۱ کیلومتر مربع (۱٫۶۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۱۱ متر (۶۹۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۷۷۰۱
 • تراکم: ۱۸۰۰/کیلومتر مربع (۴۷۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Azzanesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۴۰۵۲
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۵
قدیس پشتیبان: پولس
وبگاه: وبگاه رسمی
آتسانو سن پائولو (به ایتالیایی: Azzano San Paolo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان برگامو واقع شده‌است.
خصوصیات

آتسانو سن پائولو ۴٫۲۱ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۷۰۱ نفر جمعیت دارد و ۲۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لتریسم

لتریسم (انگلیسی: Lettrism) یا حَرف‌گری یک جنبش هنری و فرهنگی آوانگارد فرانسوی است که در دهه ۱۹۴۰ میلادی در فرانسه توسط ایزیدور ایزو، شاعر و هنرمند رومانیایی‌تبار، بنیان‌گذاری شد.
جنبش ادبی و هنری حرف‌گری در سال ۱۹۴۵ توسط ایزیدور ایزو در پاریس تأسیس شد. این جنبش در ادامه و نظام‌مند کردن گرایش‌های داداییستی و سورئالیستی، به دنبال تجزیه کلمات به حروف و ترکیب مجدد آنها به صورت صداهای بی‌معنی بود.
این جنبش در ابتدا بر پایهٔ شعر و ادبیات شکل گرفت و سپس به سایر حوزه‌های هنری مانند سینما، نقاشی، موسیقی و حتی سیاست گسترش یافت.
ویژگی‌های اصلی

تأکید بر حروف و صداها: لِتریست‌ها به جای کلمات و معانی آن‌ها، به حروف و صداهای تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها توجه می‌کنند. آن‌ها معتقدند که حروف و صداها دارای انرژی و پتانسیل خلاقانه‌ای هستند که می‌توانند به تنهایی معنا و زیبایی ایجاد کنند.
رد سنت‌های ادبی و هنری: لِتریست‌ها با سنت‌های ادبی و هنری کلاسیک و مدرن مخالفت می‌کردند و به دنبال خلق آثار جدید و تجربی بودند. آن‌ها از تکنیک‌هایی مانند کلاژ، مونتاژ، و استفاده از حروف و صداهای تصادفی در آثار خود استفاده می‌کردند.
نقد جامعه و فرهنگ: لِتریست‌ها به شدت به جامعه و فرهنگ معاصر خود انتقاد می‌کردند و آن را سرکوبگر و محدودکنندهٔ آزادی فردی می‌دانستند. آن‌ها از طریق آثار خود به دنبال ایجاد آگاهی و بیداری در جامعه بودند.
آزادی بیان و خلاقیت: لِتریست‌ها به آزادی بیان و خلاقیت فردی اهمیت زیادی می‌دادند و معتقد بودند که هر فردی باید بتواند آزادانه افکار و احساسات خود را بیان کند.
لِتریسم تأثیر قابل توجهی بر جنبش‌های هنری و فرهنگی بعدی مانند بین‌الملل موقعیت‌گرا و فلکسوس داشته است. اگرچه این جنبش در دهه ۱۹۶۰ میلادی به تدریج از بین رفت، اما میراث آن در هنر معاصر همچنان زنده است.
برخی از هنرمندان و آثار مهم لِتریسم:
ایزیدور ایزو: بنیان‌گذار لِتریسم و خالق آثار متعددی در زمینهٔ شعر، سینما و نقاشی.
موریس لومتر: شاعر و فیلم‌ساز لِتریست که به خاطر فیلم‌های تجربی خود شناخته می‌شود.
گابریل پومراند: شاعر و نظریه‌پرداز لِتریست که به خاطر آثارش در زمینهٔ نقد ادبی و فرهنگی شناخته می‌شود.
لِتریسم یک جنبش هنری و فرهنگی پیچیده و چندوجهی است که درک و تفسیر آن نیازمند مطالعهٔ عمیق‌تر آثار و نظریات هنرمندان و نظریه‌پردازان این جنبش است.
توسعه

ایزیدور ایزو، هنرمند ۲۱ ساله رومانیایی، در سال ۱۹۴۶ تأسیس جنبش لتریستی را اعلام کرد. این جنبش جدید با حدود بیست عضو، در سال ۱۹۴۸ در محله لاتین پاریس با خوش‌بینی اعلام کرد: «۱۲۰ هزار جوان خیابان را تسخیر خواهند کرد تا انقلاب لِتریستی را به پا کنند.» هدف آنها انقلابی در زیبایی‌شناسی سنتی بود. لِتریست‌ها زبان را از نظر خلاقیت، فرسوده می‌دانستند و معتقد بودند که تولید هنری در آینده باید بر روی عنصری خالص‌تر و عمیق‌تر از شعر، یعنی حروف، متمرکز شود.
لتریست‌ها به خاطر تزئین لباس‌هایشان با حروف و شعارها شناخته می‌شدند. آنها همچنین به معماری علاقه‌مند بودند و معتقد بودند که آزادی زندگی در گرو آزادی شهر است. برای آنها مهم بود که هنر از واقعیت جدا نباشد و بر پایه فعالیتی باشد که ارزش زندگی کردن داشته باشد.
اختلاف نظر در مورد اینکه آیا هنر و زیبایی‌شناسی باید زمینه کار باشد یا ضد هنر داداییستی و خرابکاری، باعث ایجاد شکاف در گروه شد. جناح خرابکار، انترناسیونال لِتریستی را تأسیس کرد.
از میان حرف‌گرها، چهره‌هایی مانند گی دوبور (که بعداً از آنها فاصله گرفت) و دیگر چهره‌های برجسته موقعیت‌گرایی ظهور کردند. در سال ۱۹۵۰، گروهی از لِتریست‌ها در کلیسای نوتردام پاریس یک کشیش را ربودند و او را با میشل مور جایگزین کردند. مور، در لباس یک کشیش، در مقابل حدود ۱۰ هزار بازدیدکننده از مراسم عشای ربانی، «موعظه‌ای» ایراد کرد که در آن اعلام کرد «خدا مرده است». در آشوب به وجود آمده، گروه لِتریست‌ها مجبور به فرار شدند و به سختی از یک قتل‌عام توسط جمعیت خشمگین جان سالم به در بردند. پس از اینکه این گروه همچنین سعی کرد یک نشست رسانه‌ای برای چارلی چاپلین را برهم بزند، ایزو از آنها فاصله گرفت و بین‌الملل لِتریستی توسط طرفداران دوبور تأسیس شد که بعدها به بین‌الملل موقعیت‌گرا تبدیل شد.
در سال ۱۹۷۲، مایک رز به گروه پاریسی لِتریست‌ها پیوست. نقاشی‌های «نشانه» که در این دوره ایجاد شد، به شهرت بین‌المللی دست یافتند.
از آثار مهم سینمای لِتریستی اولیه می‌توان به "آیا فیلم از قبل شروع شده است؟" ساخته موریس لومتر (۱۹۵۱)، "رساله در مورد آب دهان و ابدیت" ساخته ایزیدور ایزو (۱۹۵۱) و "ضد مفهوم" ساخته گیل جی. ولمن (۱۹۵۲) اشاره کرد. ایزو اصول زیبایی‌شناسی سینمای لِتریستی را در کتاب "زیبایی‌شناسی سینما" (۱۹۵۳) شرح داده است.
طبقه‌بندی/تمایز

لِتریسم شباهت‌هایی با شعر محسوس و به ویژه شعر بصری دارد. ریچارد گراشوف در رساله خود، لِتریسم را به عنوان یک «استراتژی تولید که در هسته خود ویژگی‌های عرفانی، بازیگوشانه و تجزیه‌کننده را ترکیب می‌کند» تعریف می‌کند و بر این اساس انواع لِتریسم عرفانی، لِتریسم بازیگوشانه و لِتریسم تجزیه‌کننده را از هم متمایز می‌کند. او این تز را مطرح می‌کند که درک محدود از لِتریسم به عنوان «شعر بی‌معنی» یا یک استراتژی تولید صرفاً آوانگارد قابل دفاع نیست.
هدف لِتریسم تجزیه‌کننده، نظم جدید نیست، بلکه در عوض، ساختارزدایی (همچنین: تجزیه) مواد موجود است. نتیجه از معناشناسی دور می‌شود و بنابراین امکان باز کردن سطوح جدیدی از معنا را فراهم می‌کند. بدین ترتیب، ساختارزدایی لِتریستی با تکنیک‌هایی مانند کلاژ یا مونتاژ متفاوت است.
چایکووو

| چایکووو | چایکووو |
| --- | --- |
روستا: روستا
چایکووو: چایکووو
مختصات: ۵۱°۵۱′۲۵″ شمالی ۱۶°۵۶′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۵۶۹۴°شمالی ۱۶٫۹۳۹۷۲°شرقی﻿ / 51.85694; 16.93972: مختصات: ۵۱°۵۱′۲۵″ شمالی ۱۶°۵۶′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۵۶۹۴°شمالی ۱۶٫۹۳۹۷۲°شرقی﻿ / 51.85694; 16.93972
کشور:  لهستان
استان: استان لهستان بزرگ‌تر
شهرستان: شهرستان گوستنگ
گمینا: گمینا گوستنگ
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۹۰
چایکووو (به لهستانی:  Czajkowo) یک روستا در لهستان است که در گمینا گوستنگ واقع شده‌است. چایکووو ۱۹۰ نفر جمعیت دارد.
دیوان ظهیرالدین فاریابی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): ظهیرالدین فاریابی
ناشر: قطره
تاریخ نشر: ۱۳۸۱
دیوان ظهیرالدین فاریابی اثر ظهیرالدین فاریابی است.
تصحیح

تصحیح این کتاب به‌کوشش امیرحسن یزدگردی در سال ۱۳۸۱ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
قانون اساسی اسلوونی

قانون اساسی جمهوری اسلوونی (اسلوونیایی: Ustava Republike Slovenije) قانون اساسی کشور جمهوری اسلوونی است.
محتوا

این سند به ده بخش تقسیم شده است:
مقررات عمومی
حقوق بشر و آزادی های اساسی
اقتصادی و روابط اجتماعی
سازمان‌دهی دولتی (بر اساس این ماده، دو کرسی در مجمع ملی هر یک برای نماینده جوامع ایتالیایی و مجارستانی محفوظ شده است.)
خودگردانی
دارایی عمومی
قانون اساسی و مسائل حقوق
دادگاه قانون اساسی
رویه برای اصلاح قانون اساسی
مقررات موقت و نهایی
پیام هاجر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویر جلد ۲۵ خرداد ۱۳۷۸: تصویر جلد ۲۵ خرداد ۱۳۷۸
سردبیر: اعظم طالقانی
دسته‌بندی: اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی
بسامد: ماهانه
قطع: مجله
ناشر: جامعه زنان انقلاب اسلامی
بنیان‌گذار: اعظم طالقانی
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۷۹؛ ۴۵ سال پیش (۱۹۷۹-خطا: زمان نامعتبر}})
آخرین شماره: آوریل ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-0۴)
کشور: ایران
مستقر در: تهران
زبان: فارسی
اُسی‌ال‌سی: 1033923628
پیام هاجر نشریه‌ای بود که به‌عنوان ارگان جامعه زنان انقلاب اسلامی زیر نظر دبیرکل جامعه یعنی اعظم طالقانی قرار داشت. اولین شمارهٔ این نشریه در آبان ۱۳۵۸ منتشر شد، اما در سال ۱۳۷۹ در ماجرای توقیف فله‌ای مطبوعات توقیف شد. پیام هاجر در دوران فعالیت خود یک بار دیگر هم به دلیل انتشار برخی از جلسات درس حسینعلی منتظری به دستور دادگاه ویژه روحانیت برای مدتی توقیف شده‌بود.
خط مشی

رویکرد نشریه پیام هاجر رویه‌ای انتقادی دربارهٔ ساختار حاکم بر ایران بوده و بیشتر نگاه آن تفسیر عقاید طالقانی دربارهٔ جامعه و زنان بود. با توجه به عضویت اعظم طالقانی در شورای ملی-مذهبی، این نشریه به‌نوعی در زمره ارگان‌های این مجموعه قرار می‌گرفت. این نشریه یکی از نشریاتی بود که به مسئلهٔ قتل‌های زنجیره‌ای به‌صورت مفصل پرداخته بوده و برای اولین بار موضوع قتل حمید حاجی‌زاده و فرزندانش در قتل‌های زنجیره‌ای را بیان کرد.
در سال ۱۳۹۳ و پس از گذشت ۱۴ سال به جامعهٔ زنان انقلاب اسلامی اجازه داده‌شد که دوباره نشریات خود را منتشر کند. اینبار با توجه به نام هفته‌نامه پیام هاجر ارگان این مجموعه به نام پیام ابراهیم انتشار خود را از سر گرفت.
پسرانگی

| پسرانگی | پسرانگی |
| --- | --- |
پوستر نمایش بر پردهٔ عریض: پوستر نمایش بر پردهٔ عریض
کارگردان: ریچارد لینکلیتر
تهیه‌کننده: ریچارد لینکلیتر کاتلین ساترلند جوناتان سهرینگ جان اسلاس
نویسنده: ریچارد لینکلیتر
بازیگران: پاتریشیا آرکت الار کولترین لورلای لینکلیتر ایتن هاک
فیلم‌بردار: لی دنیل شین کلی
تدوین‌گر: ساندرا ادیر
توزیع‌کننده: آی‌اف‌سی فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹ ژانویه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-01-۱۹) (جشنواره فیلم ساندنس)  ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-۰۷-۱۱) (ایالات متحدهٔ آمریکا)  
مدت زمان: ۱۶۶ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۴٫۵میلیون دلار
پسرانگی (به انگلیسی: Boyhood) یک فیلم آمریکایی در ژانر بلوغ و درام حماسی، محصول سال ۲۰۱۴ و به نویسندگی و کارگردانی ریچارد لینکلیتر است. پاتریشا آرکت، الار کولترین، لورلای لینکلیتر و ایتن هاک ستارگان فیلم هستند. این فیلم به‌طور مداوم در یک دورهٔ دوازده‌ساله با فیلمبرداری از الار کولترین که از کودکی به بزرگسالی می‌رسید، ساخته شده‌است. فیلمبرداری این فیلم در تابستان ۲۰۰۲ شروع و در اکتبر ۲۰۱۳ به پایان رسید. این فیلم اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس سال ۲۰۱۴ آمریکا منتشر و با استقبال خیره‌کننده منتقدین همراه بود.نمایش رسمی فیلم به میانهٔ سال ۲۰۱۴ محول گردید. پسرانگی همچنین در بخش اصلی جشنوارهٔ ۶۴ فیلم برلین در بخش رقابتی نامزد دریافت خرس طلایی بهترین فیلم بود و در نهایت خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی را برای «لینکلیتر» به ارمغان آورد و در جشنواره فیلم سیاتل نیز جایزهٔ بهترین فیلم، کارگردانی و بازیگری را بدست آورد.ریچارد لینک لیتر ابتدا نام فیلم را "دوازده سال" گذاشته بود اما وقتی در اواخر فیلمبرداری متوجه شد که فیلمی با نام دوازده سال بردگی به کارگردانی استیو مک کویین در حال ساخته شدن است بخاطر اشتباه نگرفتن نام فیلم تصمیم گرفت اسم آن را عوض کند و سرانجام بعد از مدتی با پیشنهاد همه اعضای گروه نام "پسرانگی" برای فیلم انتخاب شد.پسرانگی در سال ۲۰۱۵ در شش رشته از جمله بهترین فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار شد اما آن سال ،سال درخشش فیلم بردمن بود که جوایز اصلی را بنام خود ثبت کرد و پسرانگی در نهایت موفق شد تنها جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای پاتریشیا آرکت را بدست آورد.
داستان

این فیلم ۱۲ سال از عمر یک پسربچه و خانوادهٔ او، از دوران دبستان تا رسیدن به سن بلوغ را دنبال می‌کند و مسائل عمدهٔ زندگی خانوادگی، تأثیر مدرسه و اجتماع در او و رنج‌ها و تردیدهای نوجوانی وی در این بازه.
بازیگران

پاتریشیا آرکت در نقش اولیویا
الار کولترین در نقش ماسون جونیور
لورلِی لینکلیتر در نقش سامانتا
ایتن هاک در نقش ماسون بزرگ.
تولید

در ماه مه ۲۰۰۲ ریچارد لینکلیتر خبر از این داد که قرار است در تابستان آن سال در شهر زادگاهش، هیوستون، شروع به فیلمبرداری فیلمی بی‌عنوان کند. در این زمان لینکلیتر برنامه داشت که در بازه‌ای دوازده‌ساله هر سال عوامل را برای چند هفته جمع کرده و فیلمبرداری کند. در مورد دلیل این کار هم لینکلیتر اعلام کرده بود که «از خیلی وقت پیش می‌خواستم داستان روابط والدین و کودکی را بگویم که در آن با دنبال‌کردن کودک از کلاس اول تا پایان کلاس دوازدهم را بگوید و داستان را با رفتن کودک به کالج به پایان برسانم. اما مشکل این است که بچه‌ها چنان تغییر می‌کنند که نمی‌شود آن را چندان عملی ساخت؛ ولی حالا کاملاً آماده‌ام که داستانم را با هر اتفاقی که برای این پسر می‌افتد سازگار کنم.» لینکلیتر سپس الار کولترین هفت‌ساله را برای نمایش شخصیت اصلی داستان استخدام کرد و به فیلمبرداری از او در طول دوازده سال از عمرش ادامه داد.
علاوه‌بر این که این فیلم در طول بازه‌ای دوازده‌ساله فیلمبرداری شده است، فیلمنامه‌اش هم در همین بازه نوشته شده، به‌طوری‌که هر چهار بازیگر اصلی فیلم در روند نوشتنش نقش داشته‌اند. لینکلیتر همچنین تأکید می‌کند که فیلمنامهٔ برخی از صحنه‌های فیلم درست شب پیش از فیلمبرداری تکمیل شده‌اند.
تا پیش از تابستان ۲۰۱۳ برای این فیلم نام خاصی برگزیده نشده بود و تنها در این سال بود که لیکلیتر از این فیلم به «دوازده سال» نام می‌برد. با این وجود، وقتی که از فیلمی با نام ۱۲ سال بردگی آگاه شد، به دلیل نگرانی از شباهت بیش‌ازحدِ این نام به نام فیلمش، نام فیلم خود را بی‌درنگ تغییر داد.
تهیه‌کنندهٔ این فیلم، IFC برای فیلمبرداری این فیلم بودجه‌ای ۲۰۰٬۰۰۰ دلاری در نظر گرفت که با تخمین «ورایتی» این مبلغ در طول ۱۲ سال تولید فیلم برابر است با ۲٫۴ میلیون دلار. با وجود محدودیتِ بودجهٔ فیلم، لینکلیتر حدی نامعمول از آزادی را در تولید فیلم داشت به‌طوری‌که هرگز مجبور به نمایش نتایج کارش به IFC، تهیه‌کنندهٔ فیلم نشد. به گفتهٔ ایتن هاک در سال ۲۰۱۳، فیلم پسرانگی که به نام «پروژهٔ دوازده‌ساله» هم معروف است به این صورت بود که من و ریچارد لینکلیتر هر سال و به مدت یازده سال فیلم کوتاهی می‌ساختیم که در آن رشد پسر جوانی را از ۶ سالگی تا ۱۸ سالگی نشان می‌دادیم. من نقش پدر را بر عهده داشتم. فیلم زاویهٔ دیدی تولستوی‌وار داشت. قبلاً فکر می‌کردم مجموعهٔ پیش از طلوع یکتاترین کاری خواهد بود که من هرگز بخشی از آن بوده‌ام، ولی ریک مرا وارد چیزی کرد که حتی غریب‌تر از آن بود. این که صحنه‌ای بازی کنی که در آن پسری در هفت‌سالگی از تو می‌پرسد که چرا راکنها می‌میرند، بعد در دوازده‌سالگی در مورد بازی‌های کامپیوتری با تو حرف می‌زند و در هفده‌سالگی با تو در مورد دخترها حرف می‌زند، و البته تأکید هم بر این باشد که بازیگر همان بازیگر باشد — که متوجه تغییر صدا و بدنش بشوی — این قضیه کمی شبیه عکاسی مرور زمان از وجود بشر است. ... سال بعد، او از مدرسه فارغ‌التحصیل می‌شود و ما هم می‌رویم که فیلم را تمام کنیم. فیلم احتمالاً دو سال دیگر تمام می‌شود.
انتشار و واکنش‌ها > جدول فروش

فیلم «پسرانگی» با پخشی محدود در ۵ سالن نمایش شروع به انتشار کرد و با کسب ۳۸۷٬۶۱۸ دلار با میانگین ۷۷٬۵۲۴ دلار برای هر سالن سینما در رتبهٔ ۱۹ جدول فروش قرار گرفت.
انتشار و واکنش‌ها > واکنش منتقدان

«پسرانگی» تقریباً به اتفاق آرا مورد تحسین منتقدان سینمایی قرار گرفت. راتن تومیتوس، بر اساس ۱۳۸ مروری که بر این فیلم نوشته شده‌است و در آن‌ها به این فیلم به‌طور میانگین ۹٫۴ امتیاز از ۱۰ امتیاز داده شده است، به این فیلم امتیاز ۹۷٪ داده است. این سایت با جمع‌بندی این مرورها نوشته است که این فیلم فیلمی است «حماسی از لحاظ فنی و در عین حال به حد نفسگیری صمیمی از لحاظ روایت، «پسرانگی» بررسی گسترده‌ای است در مورد وضعیت بشر». این فیلم همچنین در متاکریتیک به امتیاز ۱۰۰ از ۱۰۰ بر اساس ۵۰ نقد دست یافت که به معنای «تحسینی جهانی» ست. همچنین، در حالی که نیمی از سال ۲۰۱۴ گذشته بود پیتر ترورس از مجلهٔ رولینگ استون از آن به عنوان بهترین فیلم سال نام برد و در مرورش بر این فیلم به آن امتیاز ۴/۴ داد (اولین امتیاز کاملی که او در سال ۲۰۱۴ به فیلمی داد). همچنین پیتر بردشاو، نویسندهٔ گاردین به پسرانگی ۵/۵ ستاره داد و آن را «یکی بهترین فیلم‌های دههٔ جاری» نامید.
تحسین‌ها

| سال | گروه | جایزه | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۶۴ | بهترین کارگردانی | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۶۴ | جایزهٔ انجمن هنرستان‌های سینمایی آلمان | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۶۴ | خواننده-داوران نشریهٔ برلینر مورگن‌پست | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۶۴ | خرس طلایی | نامزدشده |
| ۲۰۱۴ | جنوب از طریق جنوب‌غربی | جایزهٔ ستارهٔ لوییز بلک لون | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جنوب از طریق جنوب‌غربی | جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم سان‌فرانسیسکو | جایزهٔ کارگردانی مؤسس | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل | بهترین فیلم | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل | بهترین کارگردانی | پیروز |
| ۲۰۱۴ | جشنواره بین‌المللی فیلم سیاتل | بهترین بازیگر زن | پیروز |
نکات قابل توجه

لینکلیتر وصیت کرده بود که در صورت مرگش در زمان فیلم‌برداری پسرانگی ایتن هاوک فیلم را به پایان برساند.
این فیلم به همراه ۱۱ فیلم دیگر جز فیلم‌هایی هستند که ۱۰۰ درصد نقد مثبت را دریافت کرده‌اند.
نقش سامنتا را دختر لینکلیتر بازی می‌کند.
کریستوفر نولان این فیلم را محبوبترین فیلم ۲۰۱۴ خودش می‌داند. وی در همین سال فیلم بین ستاره‌ای را کارگردانی کرده‌است.