اورشلیم تلمود
مفسران

هیچ‌یک از ریشونیم‌ها تفسیر جامعی دربارهٔ تلمود اورشلیم وجود ندارد، اما توضیحات بسیاری از بخش‌های فردی را می‌توان در ادبیات ریشونیم یافت. مهم‌تر از همه، خاخام سامسون بن آبراهام سنس (حدود ۱۱۵۰ - حدود ۱۲۳۰)معروف به راش، بخش‌های زیادی از تلمود اورشلیم را در تفسیر خود بر میشنا سدر زرایم گزیده و توضیح می‌دهد. با این حال، کار او بر میشنا متمرکز است و تفسیری جامع بر کل تلمود اورشلیم نیست.
یهودا بن یاکار (متوفی حدود د تفسیری بر بسیاری از تلمود اورشلیم نوشت که توسط دیگر ریشونیم نقل شده بود اما اکنون گم شده است.
Kaftor VaFerach، اثر خاخام ایشتوری هاپارچی (۱۲۸۰–۱۳۵۵)، شاگرد خاخام آشر بن جیهیل، روش، یکی از معدود ساخته‌های باقی مانده از ریشونیم دربارهٔ تمام سدر زرایم است. با این حال این یک اثر هلاکی است و فی نفسه تفسیری بر تلمود اورشلیم نیست.
تنها تفسیرهای باقیمانده از ریشونیم در مورد تلمود اورشلیم، تفسیرهای تراکتات شکالیم مناخیم میری، مشولام بن داوود و شموئل بن شنیور است. هر سه این تفاسیر در نسخه معتزل میعیش رساله اورشلیم تلمود شکالیم تجدید چاپ شده است.
با این حال، بسیاری از آخارونیم‌ها بر روی تمام یا بخش‌های عمده تلمود اورشلیم تفسیر نوشتند، و مانند تلمود بابلی، بسیاری نیز بر روی رساله‌های تلمود اورشلیم نوشتند.
یکی از اولین کسانی از آخارونیم که شرحی بر تلمود اورشلیم نوشت، سلیمان سیریلیو (۱۴۸۵–۱۵۵۴) بود که به راش سیریلیو نیز معروف بود، که تفاسیر او فقط Seder Zeraim و رساله Shekalim Seder Moed را پوشش می‌دهد. تفسیر سیریلیو تا زمانی که برای اولین بار در سال ۱۸۷۵ چاپ شد به صورت دستنویس باقی ماند در نسخه ویلنا تلمود اورشلیم، راش سیریلیو فقط برای رساله‌های براخوت و پیه ظاهر می‌شود، اما تفسیر کل سدر زرایم در نسخه‌های موتزل میعیش و اوز وهادار آمده است. سیریلیو علاوه بر تفسیر خود، برای حذف اشتباهات نسخه نویسان نسخه‌های خطی که به مرور زمان در متن تلمود اورشلیم رخنه کرده بود، تلاش کرد و متن اصلاح شده او از جمارا در کنار تفسیر او در نسخه‌های ویلنا و موتزل میعیش بازتولید شده است.
یکی دیگر از تفسیرهای قرن شانزدهم دربارهٔ یروشالمی، تفسیر خاخام الازار بن موشه آزیکری بر تراکتات براخوت و بتزاه است.
نسخه‌های چاپی مدرن امروزی تقریباً همگی حاوی تفسیرهایی هستند، Korbanha-Eida، نوشته دیوید بن نفتالی فرنکل (حدود ۱۷۰۴–۱۷۶۲) از برلین به دستور موید، نشیم و بخش‌هایی از Nezikin، و Pnei Moshe، اثر موسی مارگولیس (حدود حدود ۱۷۰۴–۱۷۶۲) از برلین. .۱۷۱۰؟ –۱۷۸۱) آمستردام در کل تلمود. نسخه ویلنا همچنین شامل ریدواز خاخام یااکوف دووید ویلوفسکی در بیشتر تلمود است. هدف هر سه این تفاسیر، تبیین معنای ساده تلمود شبیه به تفسیر راشی بر باولی است و مؤلفان هر کدام شرح دیگری نوشته‌اند- به ترتیب شیاری ها-کربان، مرعی ها-پنیم و توسفت رید-. که قرار است سبکی مشابه توصافوت باشد.
خاخام Chaim Kanievsky تفسیری را در مورد رساله‌های Berakhot از طریق Nedarim (تقریباً ۷۰٪ تلمود اورشلیم) منتشر کرد که بسیاری آن را واضح‌ترین تفسیر می‌دانند. بیشتر آن در نسخه اوز وهادار یروشالمی تجدید چاپ شده است. خاخام یتزچوک ایزاک کراسیلشیکوف تفسیرهای Toledot Yitzchak و Tevuna را در مورد رساله‌های Berakhot از طریق روش هاشانه (تقریباً ۵۰٪ تلمود اورشلیم) نوشت که از روی نسخه خطی او توسط مؤسسه Mutzal Me-esh منتشر شد.
نسخه و شرح امروزی معروف به یا سیمچه در حال حاضر در آراد در دست تهیه است. نسخه دیگری که در حال آماده‌سازی است، شامل نقل و یادداشت‌های توضیحی به زبان عبری مدرن، یدید نفش است. تلمود اورشلیم همچنین مورد توجه آدین اشتاینسالتز قرار گرفته است، که قبل از مرگش ترجمه ای به عبری مدرن و توضیحی همراه با آن را شبیه به کار خود در مورد تلمود بابلی برنامه‌ریزی کرد. تاکنون فقط تراکتات پیه و شکالیم ظاهر شده‌اند.