stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بمب‌گذاری در کنیسه پاریس (۱۹۸۰)
حمله > قربانیان

چهار نفر در انفجار کشته شدند:
فیلیپ بویسو (۲۲ ساله)، که با موتورسیکلت خود در حال عبور بود، بلافاصله کشته شد.
علیزا شگریر (۴۴ ساله)، مجری تلویزیون اسرائیلی که در تعطیلات بود، در حالی که در پیاده‌رو بیرون قدم می‌زد، کشته شد.
ژان-میشل باربه، یک راننده، در خارج از کنیسه پارک کرده بود و منتظر مشتریان داخل بود.
هیاریو لوپز-فرناندز، یک خانه‌دار پرتغالی از هتل ویکتور هوگو، که تقریباً در مقابل کنیسه قرار داشت، به شدت مجروح شد و دو روز بعد از جراحات خود درگذشت.
چهل و شش نفر نیز زخمی شدند. به گفته محققان، بمب به گونه‌ای تنظیم شده بود که پس از پایان نمازها و زمانی که عبادت‌کنندگان در حال ترک ساختمان بودند، منفجر شود. با این حال، مراسم چند دقیقه دیرتر شروع شده بود و بنابراین افراد کمی در نزدیکی بمب بودند.
واکنش‌ها > واکنش عمومی

پس از حمله، انتقادهای گسترده‌ای از دولت فرانسه صورت گرفت. به مدت سه روز پس از حمله، ده‌ها هزار نفر از جمله یهودیان، غیر یهودیان، اتحادیه‌های کارگری، سیاستمداران، در خیابان شانزه‌لیزه و در نزدیکی کاخ الیزه در اعتراض به حمله راهپیمایی کردند. شب بمب‌گذاری، تظاهرات در ایستگاه متروی شارل دوگل-اتوال آغاز شد. صبح روز بعد، بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر در حمایت از کنیسه جمع شدند. سیمون ویل، رئیس وقت پارلمان اروپا، در راهپیمایی‌های همبستگی شرکت کرد، اما خشم جمعیت از حمایت او از دولت، پلیس ضد شورش را مجبور کرد او را به مکان امنی منتقل کند.
در همبستگی با جامعه یهودی، دو اتحادیه بزرگ کارگری فرانسه، کنفدراسیون عمومی کار (CGT) و کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار (CFDT)، خواستار اعتصاب سراسری در ۷ اکتبر شدند.
واکنش‌ها > واکنش جامعه یهودی

واکنش فوری جامعه یهودی خشم بود. بسیاری از یهودیان سیاست رئیس‌جمهور والری ژیسکار دستن را که به نظرشان در برابر تروریست‌های فلسطینی و افراط‌گرایان راست‌گرا نرم بود، مقصر می‌دانستند. در ۵ اکتبر، تظاهرکنندگان یهودی تلاش کردند به کاخ الیزه و وزارت کشور حمله کنند و با پلیس ضد شورش درگیر شدند. رهگذران با ظاهر نئونازی مورد آزار و ضرب و شتم قرار گرفتند.
شهردار نیویورک، اد کاچ، که یهودی بود، ژیسکار را متهم کرد که «یهودیان را به سازمان آزادی‌بخش فلسطین تحویل می‌دهد»، مشابه به نحوی که فرانسه ویشی یهودیان را به نازی‌ها تحویل داد.
واکنش‌ها > واکنش نیروهای انتظامی

دولت متعاقباً مجموعه‌ای از اقدامعای برای حفاظت از مؤسسات یهودی را اعلام کرد. دویست خودروی پلیس و سه شرکت پلیس ضد شورش (مجموعاً ۶۰۰ پلیس) برای حفاظت از جامعه یهودی در سراسر فرانسه اختصاص داده شدند. در پاریس، پلیس ضد شورش در مقابل هر کنیسه مستقر شد. در استراسبورگ، مقامات خیابان مقابل کنیسه شهر را به روی ترافیک وسایل نقلیه بستند.
واکنش‌ها > رمون بار

شب حمله، نخست‌وزیر فرانسه رمون بار به ایستگاه تلویزیونی TF1 فرانسه گفت: «این حمله نفرت‌انگیز هدفش ضربه زدن به اسرائیلی‌هایی بود که به کنیسه می‌رفتند، اما به مردم بی‌گناه فرانسوی که از خیابان کوپرنیک عبور می‌کردند، ضربه زد». سخنان او در ۸ اکتبر در مجلس ملی، که به «هموطنان یهودی» خود از «همدردی تمام ملت» اطمینان داد، نتوانست آرامش بخشد. درست قبل از مرگش در آگوست ۲۰۰۷، ریموند بار جنجال پیرامون اظهاراتش را به «لابی یهودی» نسبت داد.
واکنش‌ها > تأثیر بر انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۱

نارضایتی طولانی‌مدت جامعه یهودی ۷۰۰,۰۰۰ نفری فرانسه که به طور فزاینده‌ای صدا بلند کرده بود، درباره تمایل ضد اسرائیلی سیاست‌های ژیسکار و واکنش ضعیف دولتش به بمب‌گذاری کنیسه ممکن است به شکست او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۱ کمک کرده باشد. ژیسکار در کمپین موفقیت‌آمیز خود در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۷۴ اکثریت آرای یهودیان را به دست آورد، که او را با تنها ۳۴۰,۰۰۰ رأی پیروز کرد.
اما چند ماه پس از انتخابش، وزیر خارجه خود ژان سووگنارگ را برای دیدار با رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین یاسر عرفات اعزام کرد. ژیسکار همچنین با افتتاح دفتر سازمان آزادی‌بخش فلسطین در پاریس موافقت کرد. در سال ۱۹۷۷، دولت او با آزادی مبارز فلسطینی ابو داود، طراح کشتار المپیک مونیخ ۱۹۷۲، موافقت کرد.
در انتخابات ۱۹۸۱، اکثریت رأی‌دهندگان یهودی به فرانسوا میتران از حزب سوسیالیست رأی دادند که در دور دوم پیروز شد.
مسئولیت

تعدادی از مظنونین احتمالی مورد بررسی قرار گرفتند، از جمله نئونازی‌های اسپانیایی، لیبیایی‌ها، ملی‌گرایان فلسطینی و راست افراطی فرانسه.
مسئولیت > ادعای نادرست نئونازی

چند ساعت پس از بمب‌گذاری، مردی که ادعا می‌کرد نماینده فدراسیون ملی و اقدام اروپایی نئونازی (FANE) است، با آژانس خبری فرانسه تماس گرفت و به نمایندگی از FANE مسئولیت را بر عهده گرفت. با این حال، ژان-ایو پلای، یک جوان ۲۵ ساله که ادعا می‌کرد یهودی است، بعداً اعتراف کرد که این ادعا را برای «"به دردسر انداختن نئونازی‌ها با قانون» مطرح کرده است.
یک سال پس از بمب‌گذاری، محققان نتوانستند هیچ عامل قطعی را شناسایی کنند. پلیس در ابتدا دو مظنون قبرسی، الکساندر پانادریو و جوزف ماتیاس را جستجو کرد، اما تحقیقات در آن زمان پیشرفت نکرد. ادعا شد که پنج فلسطینی با گذرنامه‌های جعلی قبرسی به فرانسه سفر کرده‌اند.
محققان فرانسوی بعداً این حمله را به گروه مبارز فلسطینی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین نسبت دادند.
مسئولیت > حسن دیاب > دستگیری و استرداد

بیست و هشت سال پس از بمب‌گذاری، پلیس سلطنتی کانادا استاد دانشگاه حسن دیاب، یک کانادایی لبنانی‌تبار، را بر اساس درخواست مقامهای فرانسوی دستگیر کرد. گفته می‌شود دیاب با تصویر مشکوک بمب‌گذار مطابقت داشت. او رسماً در نوامبر ۲۰۱۴ پس از استرداد از کانادا به اتهام این حمله متهم شد.
گروه‌هایی مانند عفو بین‌الملل، انجمن آزادی‌های مدنی بریتیش کلمبیا و انجمن آزادی‌های مدنی کانادا ادعا کردند که سوابق دانشگاهی وجود دارد که ظاهراً ثابت می‌کند دیاب در زمان بمب‌گذاری در بیروت، لبنان بوده است.
یک دادگاه فرانسوی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ به دلیل بینات ناکافی اتهامهای علیه دیاب را رد کرد و او در ۱۵ ژانویه به کانادا بازگشت. با این حال، در ۱۹ مه ۲۰۲۱، دادگاه تجدیدنظر حکم قبلی را تأیید کرد و دیاب را به محاکمه در فرانسه ارجاع داد.
مسئولیت > حسن دیاب > محاکمه

محاکمه دیاب در پاریس در ۶ آوریل ۲۰۲۳ آغاز شد. محاکمه به صورت غیابی برگزار شد؛ دیاب پس از آزادی در ۲۰۱۸ در کانادا ماند و برای محاکمه به فرانسه بازنگشت.
پس از یک محاکمه سه هفته‌ای، دیاب در ۲۱ آوریل به جرم قتل‌ها محکوم شد. دادگاه جنایی او را به حبس ابد محکوم کرد. پرونده دادستانی عمدتاً بر گزارش‌های اطلاعاتی و گذرنامه‌ای که ظاهراً توسط دیاب برای سفر به اسپانیا استفاده شده بود، استوار بود، جایی که گفته می‌شود جبهه مردمی برای آزادی فلسطین حمله را آغاز کرده است. دادستانی استدلال کرد که گذرنامه شامل مهرهای ورود و خروج از اسپانیا در زمان حمله بود. دفاع دیاب اصرار داشت که هیچ مدرک مادی او را به جرم مرتبط نمی‌کند. با وجود حکم، مشخص نیست که آیا کانادا دیاب را استرداد خواهد کرد یا خیر.
مسئولیت > حسن دیاب > واکنش‌ها

رهبر سازمان چتر یهودیان فرانسه، Conseil Représentatif des Institutions juives de France، از محکومیت استقبال کرد.
والری ژیسکار دستن، رئیس‌جمهور فرانسه وقت.
ناحیه عین ترک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه عین ترک دائرة عین الترک | ناحیه عین ترک دائرة عین الترک |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه عین ترک در نقشه: موقعیت ناحیه عین ترک در نقشه
Map of Oran Province highlighting Aïn El Turk District: Map of Oran Province highlighting Aïn El Turk District
مختصات: ۳۵°۴۴′۲۷″شمالی ۰°۴۴′۵۷″غربی﻿ / ﻿۳۵٫۷۴۰۸°شمالی ۰٫۷۴۹۲°غربی﻿ / 35.7408; -0.7492: مختصات: ۳۵°۴۴′۲۷″شمالی ۰°۴۴′۵۷″غربی﻿ / ﻿۳۵٫۷۴۰۸°شمالی ۰٫۷۴۹۲°غربی﻿ / 35.7408; -0.7492
استان: استان وهران
پایتخت: عین الترک (ولایة وهران)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶۲٫۷۶ کیلومتر مربع (۶۲٫۸۴ مایل مربع)
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۵۹۴۸۳
 • تراکم: ۳۷۰/کیلومتر مربع (۹۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۴
ناحیه عین ترک (به عربی: دائرة عین الترک) یک ناحیه در الجزایر است که در استان وهران واقع شده‌است. ناحیه عین ترک ۱۶۲٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹٬۴۸۳ نفر جمعیت دارد.
نولس، اکلاهما

مکان
| Knowles, Oklahoma | Knowles, Oklahoma |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Knowles, Oklahoma: Location of Knowles, Oklahoma
State: اکلاهما
شهرستان: Beaver
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۵۳۹ فوت (۷۷۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۱
 • تراکم: ۵۵/مایل مربع (۲۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 73847
کد منطقه: 580
FIPS code: 40-40100
GNIS feature ID: 1094423
نولس(به انگلیسی: Knowles) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۱ نفر بوده‌است.
ناحیه کاناکر زیتون

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| کاناکر زیتون Քանաքեռ-Զեյթուն | کاناکر زیتون Քանաքեռ-Զեյթուն |
| --- | --- |
نمایی از کاناکر زیتون از مام ارمنستان: نمایی از کاناکر زیتون از مام ارمنستان
استان: ایروان
حکومت: حکومت
 • شهردار ناحیه: گوورک قازاریان
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۱ کیلومتر مربع (۳٫۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۸۰ متر (۴۲۰۰ فوت)
جمعیت (2011 est.): جمعیت (2011 est.)
 • کل: ۷۹۶۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
ناحیه کاناکر زیتون (ارمنی: Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջան) یکی از ناحیه‌های دوازده‌گانه ایروان پایتخت ارمنستان می‌باشد که در شمالشرق ایروان واقع شده‌است؛ که از از غرب با ناحیه آرابکیر، از جنوب با ناحیه‌های نورک ماراش و کنترون و از شرق با ناحیه آوان هم‌مرز است.
خصوصیات

ناحیه کاناکر زیتون ۸٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۷۹٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۲۸۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نگارخانه

Holy Mother of God Church of کاناکر
خانه-موزه خاچاطور آبوویان در کاناکر
پارک پیروزی، ایروان
بنای یابود ۱۷۰۰مین سالگرد پذیرش مسیحیت در ارمنستان
چلیپاسنگ (خاچکار) Amenaprkich (Holy Savior)  یا سنگ مزار Petevan, کاناکر
ناحیه سیدی خویلد

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه سیدی خویلد دائرة سیدی خویلد | ناحیه سیدی خویلد دائرة سیدی خویلد |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه سیدی خویلد در نقشه: موقعیت ناحیه سیدی خویلد در نقشه
مختصات: ۳۱°۵۸′۴۷″شمالی ۵°۲۵′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۷۹۷°شمالی ۵٫۴۱۸۳°شرقی﻿ / 31.9797; 5.4183: مختصات: ۳۱°۵۸′۴۷″شمالی ۵°۲۵′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۷۹۷°شمالی ۵٫۴۱۸۳°شرقی﻿ / 31.9797; 5.4183
استان: استان ورقله
پایتخت: سیدی خویلد
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۱۶۴ کیلومتر مربع (۱۹۹۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۳۲۷۹۲
 • تراکم: ۶٫۴/کیلومتر مربع (۱۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Communes: ۳
ناحیه سیدی خویلد (به عربی: دائرة سیدی خویلد) یک ناحیه در الجزایر است که در استان ورقله واقع شده‌است. ناحیه سیدی خویلد ۵٬۱۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲٬۷۹۲ نفر جمعیت دارد.
چسکی تیه‌شین

مکان در Moravian-Silesian
| Český Těšín Czeski Ćeszyń Czeski Cieszyn Czech Teschen | Český Těšín Czeski Ćeszyń Czeski Cieszyn Czech Teschen |
| --- | --- |
شهر: شهر
Town hall of Český Těšín: Town hall of Český Těšín
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان‌های جمهوری چک: Moravian-Silesian
District: Karviná
اولین معرفی: 1155
Town rights: 1920
Town parts:  6 Dolní Žukov Horní Žukov Koňákov Mistřovice Mosty Stanislavice 
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vít Slováček (KDU-ČSL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳٫۸۱ کیلومتر مربع (۱۳٫۰۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۷۰ متر (۸۹۰ فوت)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۵٬۷۵۰
 • تراکم: ۷۶۰/کیلومتر مربع (۲۰۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 737 01
وبگاه: www.info.tesin.cz
چــِسکی تیه‌شین (به چکی: Český Těšín) شهری در منطقه موراویا-سیلزیا کشور جمهوری چک است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۷ میلادی ۲۵٫۷۸۰ نفر بوده‌است.
چشن، شهرستان ترانبرزگ

Village در Subcarpathian, 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Trześń | Trześń |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: Subcarpathian
County: Tarnobrzeg County
گمینا: Gorzyce
چشن، شهرستان ترانبرزگ (به لاتین: Trześń, Tarnobrzeg County) یک روستای لهستان در لهستان است که در Gmina Gorzyce, Podkarpackie Voivodeship واقع شده‌است.
لی بیونگ هون

| لی بیونگ هون | لی بیونگ هون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) چونگچئونگنام-دو، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه ملی کره جنوبی
پیشه(ها): کارگردان تلویزیونی، تهیه‌کننده تلویزیونی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰-اکنون
لی بیونگ هون (به هانگول: 이병훈) (به انگلیسی: Lee Byung-hoon) (زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴) کارگردان و تهیه‌کننده تلویزیون اهل کره جنوبی است. وی به خاطر کارگردانی مجموعه‌های تلویزیونی تاریخی مانند ۵۰۰ سال سلسله چوسان، هو جون و جواهری در قصر شناخته شده است. اکثر کارهای شاخص این کارگردان و تهیه‌کننده کره‌ای از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده است.
سابقه کاری

لی بیونگ هون کار خود را در سال ۱۹۷۰ در شبکه ام‌بی‌سی آغاز و در سال ۱۹۷۴ اولین سریال خود را تولید نمود.
در سال ۱۹۸۳ وی به همراه نویسنده شین بونگ سون سریال تاریخی ۵۰۰ سال سلسله چوسان را تولید نمود. ساخت این سریال ۸ سال به طول انجامید و با میانگین بیننده ۵۱٫۶٪ از سریال‌های پربیننده کشور کره جنوبی شد.
در سال ۱۹۹۹ با سریال هو جون انقلابی در سریال‌های تاریخی کره‌ای به پا کرد. این سریال اولین سریال تاریخی در کره جنوبی بود که به جای پرداختن به زندگی شاهان و اشراف‌زادگان به زندگی یک شخص عادی می‌پرداخت. در این سریال جان کوانگ ریول نقش هو جون پزشک سلطنتی کره و نویسنده کتاب دونگی بوگام یکی کتاب‌های اصلی در طب سنتی کره را بازی کرد. این سریال توانست رکورد بیننده را با ۶۴٪ بشکند. این سریال چهارمین سریال پربیننده در تاریخ تلویزیون کره جنوبی است.
وی در سال ۲۰۰۱ سریال تاجر پوسان را براساس رمانی از چویی این هو و دربارهٔ تاجر افسانه‌ای ایم سانگ اوک ساخت. بعد از این سریال روزنامه نگارن با تمجید از وی، وی را شخصی معرفی کردند که توانست بینندگان جوانتر را نیز به پای تماشای سریال‌های تاریخی بیاورد. پیش از سریال معمولاً افراد مسن تر به تماشای سریال‌های تاریخی می‌نشستند.
لی بیونگ هون را سال ۲۰۰۳ سریال جواهری در قصر یا یانگوم بزرگ را کارگردانی نمود. این سریال موفقیت بزرگی بود و توانست میانگین درصد بیننده ۵۷٫۸٪ را کسب کند. این سریال دهمین سریال پربیننده در تاریخ تلویزیون کره جنوبی است. این سریال با بودجه ۱۵ میلیون دلار تولید و در ۹۱ کشور جهان به روی آنتن رفت. این سریال به یکی از ستون‌های موج کره‌ای تبدیل شد. ۱۰۳٫۴ میلیون دلار درآمد، تبدیل لی یونگ ئه به یک سوپراستار در کشور چین و تبدیل وی به یکی از نمادهای فرهنگی کره از دستاوردهای مهم این سریال بود.
لی بیونگ هون کارگردانی سریال‌های تاریخی را با سریال افسانه سودانگ در سال ۲۰۰۵ ادامه داد. این سریال تنها سریال تاریخی وی بود که از شبکه‌ای غیر از ام‌بی‌سی پخش می‌شد. این کار از شبکه اس‌بی‌اس پخش شد. وی به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ سریال‌های ایسان، دونگ یی و دکتر اسب را کارگردانی نمود.
مجموعه‌های تلویزیونی > به عنوان کارگردان

افسانه اوک نیو (ام‌بی‌سی، ۲۰۱۶)
دکتر اسب (ام‌بی‌سی، ۲۰۱۲–۲۰۱۳)
دونگ یی (ام‌بی‌سی، ۲۰۱۰)
ایسان (ام‌بی‌سی، ۲۰۰۷)
افسانه سودانگ (اس‌بی‌اس، ۲۰۰۵–۲۰۰۶)
جواهری در قصر (ام‌بی‌سی، ۲۰۰۳–۲۰۰۴)
تاجر پوسان (ام‌بی‌سی، ۲۰۰۱–۲۰۰۲)
هو جون (ام‌بی‌سی، ۱۹۹۹–۲۰۰۰)
سومین مرد (ام‌بی‌سی، ۱۹۹۷)
مادر دریا (ام‌بی‌سی، ۱۹۹۳)
۵۰۰ سال سلسله چوسان (ام‌بی‌سی، ۱۹۸۳–۱۹۹۰)
مجموعه‌های تلویزیونی > به عنوان تهیه‌کننده

جاده سلطنتی (ام‌بی‌سی، ۱۹۹۸)
حسادت (ام‌بی‌سی، ۱۹۹۲)
کتاب

امپراتوری رؤیاها: تاریخچهٔ سریال‌های لی بیونگ هون (۲۰۰۹)
جوایز

۲۰۱۰، سومین جشنواره سریال‌های کره‌ای: دستاورد هنری برای افسانه دونگ یی
۲۰۰۸، چهل و چهارمین جشن هنر پک سانگ: بهترین کارگردانی برای ایسان
۲۰۰۴، چهلمین جشن هنر پک سانگ: بهترین کارگردانی برای جواهری در قصر
۲۰۰۲، جایزه انجمن پخش کنندگان تلویزیون: برای تاجر پوسان
۲۰۰۰، جایزه انجمن تهیه‌کنندگان و کارگردانان: بهترین تهیه‌کننده برای هو جون
۲۰۰۰، جایزه انجمن پخش کنندگان تلویزیون: جایزه ویژه برای هو جون
۲۰۱۰، سومین جشنواره بین‌المللی بازار فیلم اداره کل تأمین و رسانه بین‌الملل: افسانه دونگ یی
۲۰۰۴، چهلمین جشنواره بین‌المللی بازار فیلم اداره کل تأمین و رسانه بین‌الملل: بهترین کارگردانی برای جواهری در قصر
نوکسل، مین

Town
| Newcastle, Maine | Newcastle, Maine |
| --- | --- |
Town: Town
Damariscotta River c. 1920: Damariscotta River c. 1920
ایالت: ایالت مین
شهرستان: Lincoln
Incorporated: ۱۷۵۳
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۵۷ مایل مربع (۸۴٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۹٫۰۵ مایل مربع (۷۵٫۲۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۳٫۵۲ مایل مربع (۹٫۱۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۲ فوت (۳۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۷۵۲
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۷۳۹
 • تراکم: ۶۰٫۳/مایل مربع (۲۳٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۰۴۵۵۳
کد منطقه: ۲۰۷
FIPS کد: ۲۳-۴۸۶۴۵
GNIS feature ID: ۰۵۸۲۶۱۷
نوکسل(به انگلیسی: Newcastle) شهری در ایالت مین کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۶۷ نفر بوده‌است.
ناحیه سمیرنا، شهرستان پوپ، آرکانزاس

Township در 23x15px|border |alt=|link= آرکانزاس, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| ناحیه سمیرنا، شهرستان پوپ، آرکانزاس | ناحیه سمیرنا، شهرستان پوپ، آرکانزاس |
| --- | --- |
Township: Township
ایالت:  آرکانزاس
شهرستان: شهرستان پوپ، آرکانزاس
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۰٫۷ مایل مربع (۱۸۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۷۰٫۷ مایل مربع (۱۸۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۰۱ فوت (۴۸۸ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۷۳
 • تراکم: ۲/مایل مربع (۰٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
شماره GNIS: ۶۹۷۱۳
ناحیه سمیرنا، شهرستان پوپ، آرکانزاس (به انگلیسی: Smyrna Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان پوپ، آرکانزاس واقع شده‌است. ناحیه سمیرنا ۱۷۳ نفر جمعیت دارد و ۴۸۷٫۹۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الابور

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Alabur | Alabur |
| --- | --- |
village: village
AlaburLocation in Karnataka, India: AlaburLocation in Karnataka, India
مختصات: ۱۴°۵۳′۵۳″شمالی ۷۶°۰۸′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۸۹۸۰۱۰۰°شمالی ۷۶٫۱۴۷۷۶۰°شرقی﻿ / 14.8980100; 76.147760: مختصات: ۱۴°۵۳′۵۳″شمالی ۷۶°۰۸′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۸۹۸۰۱۰۰°شمالی ۷۶٫۱۴۷۷۶۰°شرقی﻿ / 14.8980100; 76.147760
ایالت: کارناتاکا
District: بلاری
Taluka s: Hagaribommanahalli
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Bellary
نماینده شهر: Village Panchayat
الابور (به انگلیسی: Alabur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
ناحیه سطاره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه سطاره دائرة السطارة | ناحیه سطاره دائرة السطارة |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه سطاره در نقشه: موقعیت ناحیه سطاره در نقشه
Map of Jijel Province highlighting Settara District: Map of Jijel Province highlighting Settara District
مختصات: ۳۶°۴۳′۱۰″شمالی ۶°۲۰′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۱۹۵۵۳°شمالی ۶٫۳۳۵۵۰۶°شرقی﻿ / 36.719553; 6.335506: مختصات: ۳۶°۴۳′۱۰″شمالی ۶°۲۰′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۱۹۵۵۳°شمالی ۶٫۳۳۵۵۰۶°شرقی﻿ / 36.719553; 6.335506
استان: استان جیجل
پایتخت: السطارة
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۴٫۳۳ کیلومتر مربع (۷۱٫۱۷ مایل مربع)
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۱۸۹۷۶
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۲
ناحیه سطاره (به عربی: دائرة السطارة) یک ناحیه در الجزایر است که در استان جیجل واقع شده‌است. ناحیه سطاره ۱۸۴٫۳۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۹۷۶ نفر جمعیت دارد.
کریستیانو رونالدو
اوایل زندگی

کریستیانو رونالدو دوس سانتوس آویرو در ۵ فوریهٔ ۱۹۸۵ در محلهٔ سائو پدرو در فونشال، پایتخت مادیرا، به دنیا آمد و در محلهٔ نزدیک سانتو آنتونیو بزرگ شد. او چهارمین و کوچک‌ترین فرزند ماریا دولورس دوس سانتوس ویویروس دا آویرو (آشپز) و خوزه دینیس آویرو (باغبان شهرداری و مدیر تدارکات پاره‌وقت) است. مادربزرگ او از طرف پدرش، ایزابل دا پیده، اهل جزیرهٔ سائو ویسنته، کیپ ورد بود. او یک برادر بزرگتر به نام هوگو و دو خواهر بزرگتر به نام‌های آلما و لیلیانا کاتیا دارد. مادرش می‌گوید که به دلیل فقر، اعتیاد پدرش به الکل و داشتن بیش از حد فرزند تا آن زمان، می‌خواست او را سقط کند اما پزشکش از انجام این عمل امتناع کرد. رونالدو در یک خانواده مسیحی کاتولیک و فقیر بزرگ شد و اتاقش با تمام خواهر و برادرهایش مشترک بود.
در کودکی، رونالدو از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ برای آندورینیا بازی کرد، که در آن‌جا پدرش مدیر تدارکات بود. و بعداً دو سال را با باشگاه ناسیونال گذراند. در سال ۱۹۹۷، او در ۱۲ سالگی برای آزمونی سه‌روزه به اسپورتینگ رفت و مدتی بعد قراردادی به مبلغ ۱٫۵۰۰ پوند امضا کرد. او سپس از مادیرا به آلکوشاچی در نزدیکی لیسبون نقل مکان کرد تا به آکادمی جوانان اسپورتینگ بپیوندد. در ۱۴ سالگی، او معتقد بود که توانایی بازی کردن به صورت نیمه حرفه‌ای را دارد و با مادرش موافقت کرد که تحصیلات خود را متوقف کند و کاملاً روی فوتبال تمرکز کند. رونالدو به عنوان یک دانش‌آموز زندگی پردردسری داشت، و با اقامت در منطقه لیسبون به دور از خانواده، نتوانست تحصیلات خود را بیشتر از کلاس ششم ادامه دهد. او در بین دانش‌آموزان مدرسه محبوب بود؛ با این حال، پس از پرتاب صندلی به سمت معلمش که به گفته‌اش به او «بی‌احترامی» کرده بود، اخراج شد. یک سال بعد تشخیص داده شد که او مبتلا به تاکی‌کاردی است، شرایطی که ممکن بود او را مجبور به ترک فوتبال کند؛ رونالدو تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت که در آن از لیزر برای سوزاندن چندین مسیر قلبی به یک مسیر استفاده شد و میزان تپش قلب در حال استراحت او را تغییر داد. او ساعاتی پس از عمل از بیمارستان مرخص شد و چند روز بعد تمرینات خود را از سر گرفت.
دوران حرفه‌ای > دوران باشگاهی

مقالهٔ اصلی: دوران حرفه‌ای کریستیانو رونالدو § دوران باشگاهی
دوران حرفه‌ای > دوران ملی

مقالهٔ اصلی: دوران حرفه‌ای کریستیانو رونالدو § دوران ملی
خارج از فوتبال > زندگی شخصی

رونالدو یک مسیحی کاتولیک است. پدر رونالدو، به دلیل بیماری کبد ناشی از اعتیاد به الکل، در سپتامبر ۲۰۰۵ و زمانی که رونالدو ۲۰ سال داشت، درگذشت. رونالدو اعلام کرده که الکل مصرف نمی‌کند، و به دلیل افترا از سوی روزنامه دیلی میرور مبنی بر مصرف زیاد الکل در یک باشگاه شبانه، هنگام بهبودی مصدومیتش در ژوئیه ۲۰۰۸، از آنها خسارت دریافت کرد. او همچنین هیچ خالکوبی ندارد، زیرا به‌طور مرتب خون و مغز استخوان اهدا می‌کند.
رونالدو پنج فرزند دارد. اولین فرزندش (پسر) در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۰ در ایالات متحده به دنیا آمد، و رونالدو اعلام کرد که حضانت کامل وی در اختیار اوست. رونالدو هرگز به صورت عمومی هویت مادر پسرش را فاش نکرده است. رونالدو در سال ۲۰۱۰ رابطه‌ای را با ایرینا شایک آغاز کرد. آنها در ژانویه ۲۰۱۵ به رابطهٔ خود پایان دادند.
در ۸ ژوئن ۲۰۱۷، دوقلوهای دختر—پسر رونالدو از طریق رحم اجاره‌ای به دنیا آمدند. چهارمین فرزند او (دختر) از رابطه با جورجینا رودریگز مدل اسپانیایی متولد آرژانتین در نوامبر ۲۰۱۷ به دنیا آمد و این زوج همچنان با هم در رابطه هستند؛ آنها انتظار داشتند دومین جفت دوقلو خانواده را در سال ۲۰۲۲ به دنیا بیاورند، اما قل پسر در هنگام زایمان فوت کرد و فقط قل دختر زنده ماند.
در ژانویه ۲۰۲۳، پس از اینکه رونالدو به همراه خانواده‌اش به عربستان سعودی نقل‌مکان کرد، حاکمان پادشاهی عربستان، رونالدو را از این قاعده که زوج‌های مجرد اجازه زندگی مشترک در عربستان سعودی را ندارند، مستثنی کردند. یک وکیل سعودی که نامش فاش نشده است به خبرگزاری اسپانیایی افه گفت که «قوانین پادشاهی هنوز هم زندگی مشترک بدون قرارداد ازدواج را ممنوع می‌کند،» اما مقامات سعودی شروع کرده‌اند که «چشمان خود را ببندند و از پیگرد قانونی افرادی مشخص، دست بردارند حتی اگر این قوانین در مواقع بروز مشکل یا جرم اعمال شود.»
خارج از فوتبال > فعالیت‌های بشر دوستانه

رونالدو در طول دوران حرفه‌ای خود کمک‌های خیرخواهانه مختلفی کرده است. تصاویر تلویزیونی از زمین‌لرزه و سونامی اقیانوس هند در سال ۲۰۰۴، پسر بچه هشت ساله ای به نام مارتونیز را با پیراهن تیم ملی پرتغال نشان داد، که پس از کشته‌شدن خانواده‌اش به مدت ۱۹ روز سرگردان بود. پس از آن، رونالدو از آچه در اندونزی به منظور جمع‌آوری کمک‌های مالی برای مرمت و بازسازی خسارات بازدید کرد. رونالدو پس از گرفتن خسارتی فاش نشده از یک پرونده افترا از روزنامه سان در سال ۲۰۰۸، آن مبلغ را به یک مؤسسه خیریه در مادیرا اهدا کرد. در سال ۲۰۰۹، رونالدو صدهزار پوند به بیمارستانی که جان مادرش را در مادیرا پس از مبارزه با سرطان نجات داد، اهدا کرد تا آنها بتوانند یک مرکز درمانی سرطان در جزیره بسازند. در حمایت از قربانیان سیل مادیرا در سال ۲۰۱۰، رونالدو قول داد که در یک مسابقه خیریه در مادیرا بین باشگاه پورتو و بازیکنان باشگاه‌های ماریتیمو و ناسیونال، شرکت کند.
در سال ۲۰۱۲، رونالدو و مدیربرنامه‌اش هزینه درمان تخصصی یک پسر ۹ ساله مبتلا به سرطانی ظاهراً لاعلاج را پرداخت کردند. در دسامبر ۲۰۱۲، رونالدو به یک برنامه سلامتی ارائه شده توسط فیفا پیوست تا آگاهی کودکان را در مورد چگونگی دوری از شرایطی مانند اعتیاد به مواد مخدر، اچ‌آی‌وی، مالاریا و چاقی افزایش دهد. در ژانویه ۲۰۱۳، رونالدو به عنوان یکی از سفیران صندوق نجات کودکان انتخاب شد، سازمانی که امیدوار است بتواند به مبارزه با گرسنگی و چاقی کودکان کمک کند. در مارس ۲۰۱۳، رونالدو موافقت کرد که سفیر انجمن مراقبت از مانگرو در اندونزی باشد، سازمانی که هدف آن افزایش آگاهی در مورد حفاظت از مانگرو است.
رونالدو در سال ۲۰۱۵ پس از اهدای ۵ میلیون پوند به کمک‌های امدادی در زلزله نپال، به عنوان سخاوتمندترین ورزشکار جهان انتخاب شد. در ژوئن ۲۰۱۶، رونالدو کل پاداش ششصدهزار یورویی خود را پس از قهرمانی رئال مادرید در لیگ قهرمانان اروپا اهدا کرد؛ ماه اوت همان سال، در اقدام خیرخواهانه دیگری، یک اپلیکیشن سلفی برای کمک به نجات کودکان راه‌اندازی کرد که به کاربران اجازه می‌دهد با او در لباس و ژست‌های مختلفی سلفی بگیرند.