stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جان هاروی (سیاستمدار آمریکایی)

| جان هاروی | جان هاروی |
| --- | --- |
قلمکاری آلبرت روزنتال از هاروی: قلمکاری آلبرت روزنتال از هاروی
وزیر مشترک المنافع ویرجینیا: وزیر مشترک المنافع ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۷۸۸ – ۱۷۸۹: دوره مسئولیت ۱۷۸۸ – ۱۷۸۹
شهردار ریچموند، ویرجینیا: شهردار ریچموند، ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۷۸۵ – ۱۷۸۶: دوره مسئولیت ۱۷۸۵ – ۱۷۸۶
پس از: رابرت میچل
پیش از: ویلیام پنوک
نماینده کنگره قاره‌ای: نماینده کنگره قاره‌ای
دوره مسئولیت ۱۷۷۷ – ۱۷۷۸: دوره مسئولیت ۱۷۷۷ – ۱۷۷۸
عضو معاهدات ویرجینیا: عضو معاهدات ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۷۷۵ – ۱۷۷۶: دوره مسئولیت ۱۷۷۵ – ۱۷۷۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۷۴۲ شهرستان البمارل
درگذشته: ۶ فوریه ۱۸۰۷ (در سن ۶۴ یا ۶۵) ریچموند، ویرجینیا
تخصص: وکیل، دولتمرد
جان هاروی (John Harvie) (زادهٔ ۱۷۴۲ – درگذشتهٔ ۶ فوریه ۱۸۰۷)، از پدران بنیان‌گذار آمریکایی، وکیل و سازنده اهل ویرجینیا بود. او نماینده دومین کنگره قاره‌ای، جاییکه اصول کنفدراسیون را در سال‌های ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ امضا کرد، بود. او یک وکیل موفق، مالک زمین و همچنین چهارمین شهردار ریچموندِ ویرجینیا بود. توماس جفرسون از زمان کودکی با او دوست بود. پدرش پشتیبان جفرسون بود. او در ۱۷۷۴ پس از جنگ پوینت پلیزنت، مذاکره‌کننده قرارداد صلح بود. در طول جنگ انقلابی آمریکا، او در هیئت جنگ حضور داشت و یک اردوگاه جنگی به نام باراکس را در اموالش، اداره می‌کرد.
زندگی شخصی و تحصیلات

هاروی در ۱۷۴۲ در کشتزار بلمونت در شهرستان آلبمارل ویرجینیا از یک مهاجر اسکاتلندی، جان هاروی پدر (۱۷۰۶-۱۷۶۷) و مارتا گینز هاروی به‌دنیا آمد. برادرش ریچارد، یک فروشگاه در شارلوتزویل را مدیریت می‌کرد و شرکت آر هاروی و شرکاء یا هاروی و شرکاء را با یک شریک تأسیس کرده بود. هاروی دوست صمیمی توماس جفرسون و رابرت موریس بود. پدرش پس از مرگ پیتر جفرسون در سال ۱۷۵۷، تیم قانونی جفرسون شد. هاروی وکیلی بود که در شهرستان آگاستا اقامت می‌کرد.
در ۱۷۶۷، هاروی مزرعه بلمونت را به ارث برد. مادرش به همراه هشت خواهر و برادرش به جورجیا نقل مکان کردند. او با مارگارت مورتون جونز، دختر گابریل جونز و مارگارت استروتر مورتون جونز ازدواج کرد. آن‌ها چهار پسر به نام‌های لوئیز، جان، ادوین و ژاکلین و همچنین سه دختر به نام‌های گابریلا، امیلی و جولیا داشتند. وی تا ۱۷۸۰ در بلمونت زندگی کرد و سپس به ریچموند نقل مکان کرد.
حرفه > حقوق و تجارت

هاروی به‌وسیله تجارت و مهارت‌های مالی خود در ریچموند و در سراسر استان، ثروت زیادی به‌دست‌آورد. او یکی از اولین مدیران بانک ویرجینیا بود و ناظر تعهدات پرداخت سهام افزایش سرمایه، برای بانک بود. او یک دفتر وکالت موفق ایجاد کرد و یکی از اولین وکیل‌هایی بود که در آلبمارل بار مشغول به کار شد.
حرفه > سیاست

بعد از اینکه فرماندار دانمور مجلس بورگس‌ها را منحل کرد، رای‌دهندگان شهرستان آگوستای غربی، هاروی را به عنوان یکی از دو نماینده خود به جانشینی از آن‌ها برای شرکت در پنج مجمع قانون‌گذاری کنوانسیون انقلابی ویرجینیا در ۱۷۷۵ و ۱۷۷۶ انتخاب کردند. قانون‌گذاران همکار، سال بعد هاروی را به عنوان یکی از نمایندگان ویرجینیا در دومین کنگره قاره‌ای انتخاب کردند. هاروی هرگز در شهرستان آگوستای غربی که هیچگاه با ویرجینا ادغام نشد، زندگی نکرد (آن سرزمین در نهایت به شهرستان اوهایو، شهرستان مونانگالیا و شهرستان یوهوگانیا تبدیل شد) اما شهرستان‌های ترانس آپالاچی، در تأمین هزینه سفر نمایندگان خود و همچنین در یافتن مردانی که مایل به انجام این سفر طولانی و طاقت‌فرسا به کاپیتول (عمارت مجلس ایالتی) استان بودند، با مشکلاتی روبرو بودند.
زمانی که در کنگره قاره‌ای، هاروی یکی از پنج نماینده ویرجینیا بود، اساس‌نامه کنفدراسیون را در ۹ ژوئیه ۱۷۷۸ امضا کرد. او در ۱۷۸۰ به عنوان مسئول ثبت اداره زمین منصوب شد و به همین دلیل به ریچموند نقل مکان کرد. دفتر او مسئول معاملات در قلمرو شمال غربی، ویرجینیای غربی، اوهایو و کنتاکی بود. از ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۶، هاروی به عنوان شهردار ریچموند خدمت کرد.
حرفه > نظامی

در ۱۷۷۴، او به عنوان کمیسر قبیله شاونی برای مذاکره در مورد پیمان صلح پس از نبرد پوینت پلیزانت، انتخاب شد. او در ۱۷۷۶ یک سرهنگ در میان شبه نظامیان ویرجینیا بود. هاروی و توماس واکر، از قلعه هیل به عنوان کمیسرهای مشترک منصوب شدند و به آن‌ها اختیارات کامل برای مذاکره با بومیان آمریکایی در فورت پیت داده شد.
سرهنگ هاروی به عنوان مسئول خرید و سازماندهی تدارکات برای شبه نظامیان ویرجینیا و واحدهای ارتش قاره‌ای خدمت می‌کرد. او همچنین در طی جنگ انقلابی آمریکا، در هیئت جنگ حضور داشت. اعضای کنگره که از شرایط دره فورج آگاه شدند، به اردوگاه آمدند تا خودشان شرایط را بررسی کنند. شهرت و توانایی واشینگتن برای رهبری زیر سؤال رفت. هاروی به واشینگتن گفت: «ژنرال عزیزم، اگر مقداری توضیح می‌دادید، همه این شایعات [تحقیرآمیز واشینگتن] مدت‌ها پیش ساکت می‌شد».
در ژانویه ۱۷۷۹، هاروی بر اساس نفوذ خود، کمپ اسرا به نام باراکس که ۶۰۰۰ سرباز هسی (آلمانی) و بریتانیایی را در خود مستقر کرده بود، تأسیس کرد. هاروی این ملک ۲۴۰ جریبی را که در غرب شارلوتزویل واقع شده بود، در حدود ۱۷۷۸، از ریچارد اندرسون خریداری کرد. ساختمان‌های آجری آن، محل سکونت نیروها بودند. این ملک دارای چند باغ، حیوانات مزرعه، مرغداری و سایر ساختمان‌های خارجی بود. تعدادی از مردان از کمپ فرار کردند و در کوهستان مستقر شدند و در آنجا با زنان بومی آمریکایی ازدواج کردند. زمانی که اردوگاه در نوامبر ۱۷۸۰ بسته شد، سربازان باقی مانده به شمال منتقل شدند.
حرفه > مالک و توسعه‌دهنده زمین

هاروی صاحب املاک بزرگی از جمله بلمونت، پن پارک و باراکس بود. در ۱۷۹۸، او ملک بلویدر را از قاضی بوشرود واشینگتن، در ریچموند خرید. این خانه با دیگر عمارت‌های باشکوه، مانند ماونت ورنون مقایسه می‌شد و گفته می‌شد که «خانه‌ای بسیار زیبا و دارای معماری کاملاً برتر و با تقارن و تناسبی زیبا است».
در ۱۷۸۲ او ۱۲ بردهٔ مرد داشت که هیچ جا اشاره‌ای به مردان آزاد شده، نشده‌است. او ۶ گله گاو و ۷ قاطر و کره داشت. در ۲۴ ژانویه ۱۷۸۲، یک آگهی در روزنامه ویرجینیا گزت و امریکن ادورتایزر دربارهٔ جردن، یکی از برده‌های فراری او، منتشر شد. در ۱۷۸۹، هاروی ۱۷ بردهٔ مرد داشت که ۲ نفر از آن‌ها ۱۲ تا ۱۶ سال داشتند. او برای اموالش در محله فردریکسویل در شهرستان آلبمارل، ۲ گاو نر سفید و ۱۰ اسب به عنوان مالیات داد.
مرگ و میراث

زمانی که هاروی در حال بازرسی عمارتی بود که توسط بنجامین لتروب ساخته می‌شد، از پشت بام به پایین افتاد و مجروح شد که منجر به فوت او شد. او در ۶ فوریه ۱۸۰۷ درگذشت و در قطعهٔ خانواده، در بلویدر، به خاک سپرده شد. این ملک بعدها قسمتی از گورستان هالیوود در ریچموند شد. همسرش مارگارت، ملک ۲۰ جریبی بلویدر را به ارث برد و تا ۱۸۱۴ در آنجا زندگی کرد تا اینکه آن را فروخت.
خیابان هاروی میان خیابان پارک و خیابان کری در ریچموند، به نام هاروی نام‌گذاری شده‌است. همچنین گفته می‌شود که خیابان ژاکلین به نام پسر او، ژنرال ژاکلین هاروی نام‌گذاری شده‌است.
جان بایارد

| جان بایارد | جان بایارد |
| --- | --- |
شهردار نیوبرنسویک، نیوجرسی: شهردار نیوبرنسویک، نیوجرسی
دوره مسئولیت ۱۷۹۴ – ۱۷۹۶: دوره مسئولیت ۱۷۹۴ – ۱۷۹۶
پس از: لویس دونهام
پیش از: آبراهام شویلر
دوره مسئولیت ۱۷۹۰ – ۱۷۹۳: دوره مسئولیت ۱۷۹۰ – ۱۷۹۳
پس از: آزاریاه دونهام
پیش از: لویس دونهام
عضو شورای عالی اجرایی پنسیلوانیا برای شهرستان فیلادلفیا: عضو شورای عالی اجرایی پنسیلوانیا برای شهرستان فیلادلفیا
دوره مسئولیت ۱۶ اکتبر ۱۷۸۱ – ۴ نوامبر ۱۷۸۲: دوره مسئولیت ۱۶ اکتبر ۱۷۸۱ – ۴ نوامبر ۱۷۸۲
پس از: ژوزف رید
پیش از: جان دیکینسون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: جان بوبنهایم بایارد ۱۱ اوت ۱۷۳۸ بوهمیا مانور، استان مریلند، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۷ ژانویهٔ ۱۸۰۷ (۶۸ سال) نیو برانزویک، نیوجرسی، U.S.
همسر(ان): Margaret Hodge  (ا. ۱۷۵۹–۱۷۸۰) Mary Grant Hodgson (ا. ۱۷۸۱–۱۷۸۵) Johannah White  (ا. ۱۷۸۶)
روابط: لیتلتون کیرکپاتریک (نوه) جیمز ای. بایارد دوم Charles Hodge Andrew Kirkpatrick (ناپسری) Samuel H. Smith (ناپسری) George Dashiell Bayard (نوهٔ نوهٔ پسری)
فرزندان: ۸، شامل مارگارت
والدین: جیمز بایارد مری اشتون
تحصیلات: آکادمی نوتینگهام غربی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  ارتش قاره‌ای
درجه: سرهنگ
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ انقلابی  •  نبرد براندی‌وین  •  نبرد شهرک آلمانی  •  نبرد ترنتون
جان بوبنهایم بایارد (John Bubenheim Bayard) (زادهٔ ۱۱ اوت ۱۷۳۸ – درگذشتهٔ ۷ ژانویه ۱۸۰۷)، بازرگان، سرباز و دولت مرد اهل فیلادلفیا، پنسیلوانیا بود. او هنگام خدمت در ارتش قاره‌ای به درجه نظامی سرهنگی رسید و در سال‌های ۱۷۸۵ و ۱۷۸۶ میلادی نماینده پنسیلوانیا در کنگره کنفدراسیون بود. بعدها او به عنوان شهردار نیو برانزویک، نیوجرسی انتخاب گردید.
اوایل زندگی

جان بوبنهایم بایارد در ۱۱ اوت ۱۷۳۸ در بوهمیا مانور، شهرستان سیسیل، مریلند زاده شد و فرزند جیمز بایارد (۱۷۱۷ – ۱۷۸۰ میلادی) و ماری آشتون اولی (متولد حدود ۱۷۱۵ میلادی) بود. او یک برادر دوقلو به‌نام جیمز آشتون بایارد (۱۷۳۸ – ۱۷۷۰ میلادی) داشت.
پدر آنها جیمز کوچکترین پسر سموئیل بایارد (۱۶۷۵ – ۱۷۲۱ میلادی)، متولد نیو آمستردام و سوسانا بوچیلی (۱۶۷۸ – ۱۷۵۰ میلادی) بود و پدر و مادر وی اجداد اوگنوی فرانسوی داشتند. جیمز بایارد در آکادمی وست ناتینگهام تحت نظر کشیش سموئیل فینلی آموزش دیده بود. بعدها، او پنجمین رئیس دانشگاه پرینستون شد.
اوایل زندگی > خانواده

اجداد پدری بایارد از اوگنوهای فرانسوی بودند که از طریق هلند از فرانسه فرار نمودند. پدربزرگِ، پدربزرگ وی سموئیل بایارد (درگذشتهٔ حدود ۱۶۴۷ میلادی) پسر کشیش بالتازار بایارد بود که در سال ۱۶۳۸ میلادی با آن استویوسانت، دختر کشیش بالتازار استویوسانت در هلند ازدواج کرد. پس از مرگ سموئیل بایارد، همسر وی چهار فرزندش را که در آن میان پدربزرگ جان بایارد، پتروس بایارد (درگذشتهٔ ۱۶۹۰ میلادی) بزرگترین آنها بود، همراه با برادر خود پتر استویوسانت در ۱۶۴۷ میلادی به هلند نو آورد. در ۱۶۹۸ میلادی، پدربزرگ بایارد، سموئیل بایارد (۱۶۷۵ – ۱۷۲۱ میلادی) به مریلند نقل مکان نموده و در آنجا مزرعه‌ای را به‌نام بوهمیا مانور در شهرستان سیسیل تأسیس کرد. این شهرک برای چندین نسل به عنوان زیستگاه خانواده بایارد باقی ماند.
حرفه

در ۱۷۵۵ میلادی، جان بایارد به فیلادلفیا نقل مکان نمود و تاجر شد. او از طریق دفترخانه تجاری به‌نام جان ریا، وارد دنیای تجارت شد. او به سرمایه‌گذاری شخصی خود در سفرهای حمل‌ونقل دریایی آغاز کرد، در این حوزه به شکوفایی رسیده و به یکی از بازرگانان ممتاز در جامعه بازرگانی مبدل شد. زمانی که او به بنگاه شخصی خود ملحق شد، نام این بنگاه هیج اند بایارد بود. در ۱۷۶۵ میلادی، بایارد تفاهم‌نامه عدم-واردات را در اعتراض به قانون تمبر امضاء کرد، هرچند این امر به تجارت خود وی آسیب می‌رساند. تا ۱۷۶۶ میلادی، او به یکی از افراد پیشتاز در انجمن پسران آزادی فیلادلفیا مبدل شده بود.
حرفه > جنگ انقلاب آمریکا

بایارد در ژوئیه ۱۷۷۴ در کنوانسیون پنسیلوانیا انتخاب گردیده و در ۱۷۷۵ میلادی مجدداً انتخاب شد. این گروه در اوایل به عنوان راه‌حل انقلابی برای مجلس رسمی بود، اما در نهایت به مجلس قانون‌گذاری دولت جدید مبدل شد. زمانی که در ۱۷۷۵ میلادی هنگ‌ها برای دفاع از فیلادلفیا شکل گرفت، بایارد سرهنگ، هنگ دوم شد. در ۱۷۷۶ میلادی، پس از اینکه کنوانسیون به مجلس قانون‌گذاری مبدل شده بود، او در کمیته ایمنی انتخاب شد. در مارس ۱۷۷۷، او عضو اداره جنگ ایالت و سخنگوی مجلس پنسیلوانیا شده و در ۱۷۷۸ میلادی مجدداً انتخاب شد.
همزمان، شرکت هیج اند بایارد با کنگره قاره‌ای قرارداد داشت تا تدارکات ارتش قاره‌ای را تأمین نماید. بایارد یک کشتی بازرگانی را تغییر داده و به عنوان کشتی جنگی خصوصی فرستاد. اما در خزان ۱۷۷۷، بریتانیایی‌ها فیلادلفیا را اشغال نمودند. بایارد خانواده خود را به مزرعه‌ای در پلای‌موت منتقل کرد. پس از ساکن نمودن خانواده‌اش در آنجا، او با هنگ خود به میدان نبرد رفت. آن‌ها در نبردهای براندیوین، جرمن‌تاون و پرینستون جنگیدند. بایارد برای رهبری غیور خود در نبرد پرینستون، از سوی ژنرال واشینگتن فراخوانده شد.
در ۱۷۸۱ میلادی، بایارد مسئول اداره جنگ شده و از طریق این سِمت خود به شورای اجرائی ایالت ملحق شد. طبق قانون اساسی ۱۷۷۶ پنسیلوانیا، این امر یک تشریک مساعی مفید میان کابینه فرماندار و سنای ایالت بود. در ۱۷۸۵ میلادی، او در کنگره کنفدراسیون که خلف کنگره قاره‌ای بود، انتخاب شد. او در سال‌های ۱۷۸۵ و ۱۷۸۶ در این کنگره خدمت نموده و در جلسات آنها در نیویورک که در آن زمان مرکز موقتی ایالت بود، شرکت کرد. در ۱۷۸۷ میلادی، او به عنوان عضو انجمن فلسفی آمریکا انتخاب شد.
حرفه > اواخر زندگی

تا ۱۷۸۸ میلادی، بایارد توانسته بود، بیشتر دیونی که در دوران جنگ انباشته بود را تسویه نماید. او مجبور شد تا ملکی که در مریلند داشت را به یک شاخه دیگر خانواده خود بفروشد و تجارت خود در فیلادلفیا را ببندد. او خانه دیگری در نیو برانزویک، نیوجرسی ساخت و به امید بازنشستگی به آنجا نقل مکان نمود. اما در ۱۷۹۰ میلادی، او به عنوان شهردار نیو برانزویک انتخاب گردید. پس از آن، او بیشتر سال‌های باقی‌مانده عمر خود را به عنوان قاضی دادگاه عرایض عامه در شهرستان میدلسکس خدمت کرد. او در ۷ ژانویه ۱۸۰۷ در خانه‌اش در نیو برانزویک درگذشت و در محوطه نخستین کلیسای پرزبیتاریان در آنجا به خاک سپرده شد.
زندگی شخصی

در ۱۷۵۹ میلادی، او با مارگارت هوج (۱۷۴۰ – ۱۷۸۰ میلادی) که دختر اندرو هوج (۱۷۱۱ – ۱۷۸۹ میلادی)، خواهر اندرو هوج و هاگ هوج و عمه کشیش چارلز هوج (۱۷۹۷ – ۱۸۷۸ میلادی) بود، در فیلادلفیا ازدواج کرد. قبل از مرگ مارگارت در ۱۷۸۰ میلادی، این زوج چندین فرزند داشتند، شامل:
جیمز آشتون بایارد (۱۷۶۰ – ۱۷۸۸ میلادی) که در ۱۷۸۱ میلادی از دانشگاه پرینستون فارغ‌التحصیل شده و با الیزا راجرز که دختر  جان راجرز، عضو هیئت امنای دانشگاه پرینستون از ۱۷۶۵ تا ۱۸۰۷ میلادی بود، ازدواج نمود.
اندرو بایارد (۱۷۶۲ – ۱۸۳۳ میلادی) که در ۱۷۷۹ میلادی از دانشگاه پرینستون فارغ‌التحصیل شده و با دختر سرهنگ چارلز پتیت ازواج نمود.
جان مورای بایارد (۱۷۶۶ – ۱۸۲۳ میلادی) که با مارگارت کاریک ازدواج کرد.
سموئیل بایارد (۱۷۶۶ – ۱۸۴۰ میلادی) که در ۱۷۸۴ میلادی از دانشگاه پرینستون فارغ‌التحصیل شده و با مارتا پینتارد که دختر لوئیس پینتارد و سوسان استاکتون (خواهر ریچارد استاکتون) بود، ازدواج نمود.
جین بایارد (۱۷۷۲ – ۱۸۵۱ میلادی) که با اندرو کرکپاتریک (۱۷۵۶ – ۱۸۳۱ میلادی) ازدواج نمود.
نیکولاس سرل بایارد (۱۷۷۴ – ۱۸۲۱ میلادی)، کسی که در ۱۷۹۸ میلادی با انا لوینگستون بایارد (درگذشتهٔ ۱۸۰۲ میلادی) که دختر نیکولاس بایارد (۱۷۳۶ – ۱۷۹۸ میلادی) و کاترین لوینگستون (۱۷۴۳ – ۱۷۷۵ میلادی) بود، ازدواج کرد. کاترین لوینگستون دختر پیتر فن براگ لوینگستون و همسر وی بود. پس از مرگ انا در ۱۸۰۲ میلادی، او با استر مک‌اینتوش، دختر ژنرال لاکلان مک‌اینتوش و سارا تردکرفت سابق، ازدواج کرد.
مارگارت بایارد (۱۷۷۸ – ۱۸۴۴ میلادی) که در ۱۸۰۰ میلادی با سموئیل هریسون اسمیت (۱۷۷۲ – ۱۸۴۵ میلادی) ازدواج نموده و نویسندهٔ چیره‌دست شد. او بیشتر برای رویدادنامه‌اش تحت عنوان چهل سال نخست جامعه واشینگتن (۱۹۰۶ میلادی) که مبتنی بر نامه‌های وی به دوستان و خانواده بوده و پس از مرگ وی به نشر رسید، شناخته می‌شود.
انا بایارد (۱۷۷۹ – ۱۸۶۹ میلادی)، کسی که با سموئیل بوید ازدواج نمود.
خانواده آن‌ها پس از اینکه این زوج سه فرزند یتیم برادر دوقلوی جان، جیمز آشتون بایارد یکم (۱۷۳۸ – ۱۷۷۰ میلادی) را به فرزندی پذیرفتند، بزرگتر شد. برادر جان با خواهر مارگارت هوج به‌نام آن ازدواج کرده بود و همسر وی نیز در عمر جوانی وفات نمود. سه برادرزاده وی، دو پسر و یک دختر، در ۱۷۷۰ میلادی به خانواده جان بایارد پیوستند: جان اج. بایارد (۱۷۶۲ – ۱۸۲۰ میلادی)، جین بایارد (متولد ۱۷۶۵ میلادی) و جیمز آشتون بایارد دوم (۱۷۶۷ – ۱۸۱۵ میلادی). بایارد دوم در ۱۷۸۴ میلادی از دانشگاه پرینستون فارغ‌التحصیل شد.
سوفیا موران

| سوفیا موران | سوفیا موران |
| --- | --- |
Sofia Moran in Manila 2016: Sofia Moran in Manila 2016
نام هنگام تولد: Soledad Ballon
زادهٔ: ۱۱ مارس ۱۹۴۰ ‏(۸۵ سال) کامارینه جنوبی، فیلیپین
ملیت: فیلیپینی-آمریکایی
دیگر نام‌ها: Sol, Solly
پیشه(ها): بازیگر، خواننده و هنرمند
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷– تاکنون
همسر: Dante A. Magdaluyo (ا. ۱۹۶۰–۲۰۱۹)
فرزندان: ۳
وبگاه: https://sofiamoran.org/
سوفیا موران (زاده ۱۱ مارس ۱۹۴۰) بازیگر، خواننده و هنرمند فیلیپینی است که بیش از ۶۰ فیلم فیلیپینی و غیر فیلیپینی دارد. این هنرپیشه فیلیپینی فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۹۶۷ در فیلیپین آغاز کرد. او در کامارینه جنوبی به دنیا آمد.
او در برادران والینته با بازی جوزف استرادا، جس لاپید پدر، و جون آریستورناس (بزرگ‌ترین ستاره‌های کشور در سال ۱۹۶۸) و به کارگردانی معروف آگوستو بوئناونتورا، اجرا داشت.
موران پس از بازنشستگی از سینما در لاس وگاس، نوادا، و آتلانتیک سیتی، نیوجرسی، با همسرش، دانته آ. ماگدالویو، زندگی کرد. ماگدالویو به عنوان مدیر گودال کازینو در سزار آتلانتیک سیتی کار می‌کرد.
فیلم‌شناسی

| سال | فیلم |
| --- | --- |
۱۹۶۷: Alamid
۱۹۶۷: Pambihirang Pito
۱۹۶۷: Roman Montalan
۱۹۶۷: Pambihirang Tatlo
۱۹۶۷: Magnificent Bandit
۱۹۶۷: Kidlat Meets Gringo
۱۹۶۷: Eagle Commandos
۱۹۶۷: Buhay Marino
۱۹۶۷: Baril at Rosaryo
۱۹۶۷: Walang Hari sa Batas
۱۹۶۸: Valiente Brothers
۱۹۶۸: Tigre Gitano
۱۹۶۸: The Magnificent Zorro
۱۹۶۸: Quinto de Alas
۱۹۶۸: Palos Strikes Again
۱۹۶۸: Leon Guerrero: Laban sa 7 Kilabot
۱۹۶۸: Kapwa walang panginoon
۱۹۶۸: Giyera patani
۱۹۶۸: Daredevil
۱۹۶۸: Dambana ng Kagitingan
۱۹۶۸: Cuadro de Jack
۱۹۶۸: Agents wen Manong
۱۹۶۸: Magnificent Karatista
۱۹۶۹: Dolpe de Gulat
۱۹۶۹: Liquidation Squad
۱۹۶۹: Ang ninong kong Nazareno
۱۹۶۹: Seven Deadly Roses
۱۹۶۹: Kalinga
۱۹۶۹: Ronquillo Brothers
۱۹۶۹: Palos Fights Back!
۱۹۶۹: Franco Negro
۱۹۶۹: Musmos na mandirigma
۱۹۶۹: Target, Hongkong
۱۹۷۰: San Diego
۱۹۷۰: Marupok
۱۹۷۰: Baligtaran
۱۹۷۰: Pigilin mo ang Umaga
۱۹۷۱: Isla de Amor
۱۹۷۱: Arkong Bato
۱۹۷۱: Sophia
۱۹۷۱: Huwag kang makiapid
۱۹۷۱: Inday
۱۹۷۱: Castigo
۱۹۷۱: Playpen
۱۹۷۱: Ang mga Palaban
۱۹۷۱: Women in Cages as Theresa (uncredited)
۱۹۷۱: San Cristobal
۱۹۷۱: Sigaw ng Katarungan
۱۹۷۲: Batwoman and Robin as Catwoman
۱۹۷۲: The Smugglers
۱۹۷۲: Parehas ang Laban
۱۹۷۲: Walang impiyerno sa Matatapang
۱۹۷۲: Bandolera
۱۹۷۲: Secret Witness
۱۹۷۲: Los compadres
۱۹۷۳: Karateka Boxer
۱۹۷۳: I Shall Return
۱۹۷۳: Siete Infantes de Lara as Princesa Gismenia
۱۹۷۳: Kingpin
۱۹۷۴: No Tears for the Brave
۱۹۷۴: Dial 717
۱۹۷۴: Napahiya ka, 'No?
۱۹۷۴: The Magic Fighters
ریسون (آرکانزاس)

مکان
| Rison, Arkansas | Rison, Arkansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Cleveland County Courthouse in Rison - listed on National Register of Historic Places: Cleveland County Courthouse in Rison - listed on National Register of Historic Places
Location in Cleveland County and the state of آرکانزاس: Location in Cleveland County and the state of آرکانزاس
ایالت: آرکانزاس
شهرستان: Cleveland
حکومت: حکومت
 • Mayor of Rison: Vernon R. Dollar
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۷ مایل مربع (۶٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۷ مایل مربع (۶٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶۹ فوت (۸۲ متر)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۱٬۳۴۶
 • تراکم: ۴۷۰٫۷/مایل مربع (۱۸۴٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 71665
کد منطقه: 870
FIPS code: 05-59480
GNIS feature ID: 0058495
ریسون (آرکانزاس) (به انگلیسی: Rison, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱٬۳۴۶ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
جزر و مد (مجموعه تلویزیونی ایرانی)

جزر و مد نام یک سریال تلویزیونی ایرانی به کارگردانی علی عبدالعلی زاده و تهیه کنندگی محسن توکل فرد است. این مجموعه تلویزیونی از شبکه دو سیما پخش شده‌است. این سریال در ۲۶ قسمت در استان خوزستان ساخته شده‌است. این مجموعه به سفارش مرکز سیمای استان‌ها تهیه شده‌است.
| جزر و مد جزر و مد (مجموعه تلویزیونی) | جزر و مد جزر و مد (مجموعه تلویزیونی) |
| --- | --- |
کارگردان: علی عبدالعلی زاده
تهیه‌کننده: محسن توکل فرد
بازیگران: رضا فیاضی، افسانه ناصری، مهدی امینی‌خواه، نصرالله رادش، محسن غفوری
فیلم‌بردار: سهیل خویشکار
تدوین‌گر: رسول صبوری
تاریخ‌های انتشار: آبان ۱۴۰۱
کشور: ایران
خلاصه داستان

قصه جزر و مد از آنجا آغاز می‌شود که لطیف با بازی رضا فیاضی، سال‌ها قبل از ماهشهر به تهران مهاجرت کرده و با تشکیل خانواده صاحب فرزند شده‌است. حالا و در آستانه بازنشستگی، مشکلاتی برای او و خانواده‌اش پیش آمده که ناچارند دوباره به ماهشهر برگردند. با وجود مخالفت‌های فرزندان، درنهایت به ماهشهر می‌روند و در یک خانه‌باغ متروکه‌ای مستقر می‌شوند که از پدر لطیف به ارث رسیده‌است. این مهاجرت، تازه شروع ماجراهایی است که در سریال جزر و مد اتفاق می‌افتد.
بازیگران

رضا فیاضی، افسانه ناصری، مهدی امینی‌خواه، نصرالله رادش، علی غریب، حمید لولایی، خشایار راد، عباس محبوب، علی اصغر حیدری، فریده دریامج ، محمد غدیرزاده ، فردین هردانی ، محسن غفوری و بهار یارمحمدی ایفای نقش می‌کنند.
عوامل سریال

از جمله دیگر عوامل این سریال می‌توان به علی عبدالعلی‌زاده نویسنده و کارگردان، سهیل خویشکار مدیر تصویربرداری، علیرضا شیرالی مدیر صدابرداری و رسول صبوری تدوینگر اشاره کرد.
تاتیانا آندروپووا

| تاتیانا آندروپووا | تاتیانا آندروپووا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: تاتیانا فیلیپوونا لبدوا
زادهٔ: ۱۹۱۷
درگذشت: ۱۹۹۱ (۷۳−۷۴ سال)
ملیت: روسی
پیشه: علوم پرورشی
شناخته‌شده برای: همسر یوری آندروپوف
فرزندان: ۲
تاتیانا آندروپوا (روسی: Татьяна Андропова; زادنام: لبدوا؛ ۱۹۹۱–۱۹۱۷) یک زن اهل شوروی بود که همسر دوم رهبر وقت شوروی، یوری آندروپوف بود.
زندگی‌نامه

لبدوا در سال ۱۹۱۷ به دنیا آمد. او از یک مدرسه در رشته علوم پرورشی فارغ‌التحصیل شد و به فعالیت‌های کومسومول پیوست و در سال ۱۹۴۰ به رهبری کومسومول در کارلیا منصوب شد. در همان سال تاتیانا با همسر آینده خود در پتروزاودسک ملاقات کرد، جایی که او دبیر کمیته منطقه زرتسک بود. در آن زمان یوری آندروپوف به عنوان دبیر اول کمیته مرکزی کومسومول در کارلو-فنلاند خدمت می‌کرد. همسر و دو فرزند آندروپوف هنگام انتصاب او به این سمت همراه او به منطقه مهاجرت نکردند. پس از تماس او با تاتیانا، یوری آندروپوف از همسر اول خود طلاق گرفت. تاتیانا و یوری در تابستان ۱۹۴۱ ازدواج کردند و صاحب دو فرزند به نام‌های ایگور و ایرینا شدند. ایگور اندکی قبل از ازدواج آنها به دنیا آمد که نامشروع بود.
در سال ۱۹۵۱ هنگامی که یوری آندروپوف به دبیر کمیته مرکزی حزب کمونیست منصوب شد، به همراه خانواده شروع به زندگی در مسکو کردند. از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۵۴ یوری آندروپوف به عنوان سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار اتحاد جماهیر شوروی در مجارستان خدمت کرد. تاتیانا و فرزندانشان او را همراهی کردند. در اواخر اکتبر ۱۹۵۶ تظاهرات گسترده علیه اتحاد جماهیر شوروی در بوداپست رخ داد و محل سکونت آنها توسط معترضان محاصره شد که اثرات منفی طولانی مدت بر سلامت تاتیانا داشت. او بوداپست را ترک کرد، اما پس از دو ماه به آنجا بازگشت. در نتیجه این حادثه، تاتیانا در طول زندگی خود دچار فشار خون بالا و سردردهای حاد شد. علاوه بر این، از آن زمان، او از جمعیت و فضاهای باز وحشت داشت.
خانواده یوری در خیابان کوتوزوفسکی مسکو زندگی می‌کردند که سوسلوف و برژنف نیز در آنجا سکونت داشتند. به دلیل مشکلات سلامتی، تاتیانا در زمانی که آندروپوف دبیرکل حزب کمونیست بود، وظایف رسمی را انجام نداد و به عنوان یک گوشه نشین در آپارتمان آنها زندگی می‌کرد. او در سال ۱۹۹۱ درگذشت.
سوپ باله کوسه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: سوپ
خاستگاه: چین
مواد اصلی: باله‌های کوسه
  رسانه: سوپ بالهٔ کوسه:   رسانه: سوپ بالهٔ کوسه
سوپ باله کوسه یک سوپ سنتی یا غذای خورشتی است که در بخش‌هایی از چین، تایوان، و جنوب شرق آسیا سرو می‌شود. باله‌های کوسه، بافت کلی این غذا را ایجاد می‌کنند، و طعم آن از دیگر محتویات سوپ می‌آید. این سوپ، معمولاً در مناسبت‌های خاص مانند عروسی‌ها و ضیافت‌ها یا به‌عنوان یک کالای لوکس سرو می‌شود.
این سوپ قرن‌ها پیش در زمان دودمان سونگ در چین به‌وجود آمد و برای خانواده امپراتوری و برای اعضای دربار سرو می‌شد. در دورهٔ دودمان مینگ، محبوبیت این غذا افزایش یافت و در زمان دودمان چینگ سوپ باله کوسه بسیار مورد تقاضا بود. پس از قرن نوزدهم، با افزایش سطح درآمد جوامع چینی در سراسر جهان، این سوپ به غذایی بسیار محبوب تبدیل شد.
تهیهٔ این سوپ از سوی انجمن بین‌المللی بشریت محکوم شده است، این انجمن بیان می‌کند که تقریباً ۷۲ میلیون کوسه هر ساله به خاطر مصرف باله‌هایشان کشته می‌شوند. در حال حاضر، نگرانی‌های بین‌المللی در مورد پایداری نسل و رفاه کوسه‌ها بر مصرف و در دسترس بودن سوپ در سراسر جهان تأثیر گذاشته است. اخیراً همچنین نگرانی‌های بهداشتی در مورد غلظت بالای BMAA در باله‌های کوسه ایجاد شده است.
جایگزین‌های سوپ باله کوسه اخیراً در بازار وارد شده‌اند که نیازی به باله‌های کوسه ندارند، بنابراین از آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از عمل باله‌گیری کوسه جلوگیری می‌کنند. سوپ یا خورش باله کوسه با باله‌های به‌دست‌آمده از گونه‌های مختلف کوسه تهیه می‌شود.
باله‌های کوسه به صورت خشک، پخته، مرطوب و منجمد فروخته می‌شود. سوپ آماده باله کوسه نیز به راحتی در بازارهای آسیایی موجود است. طعم این سوپ از سایر محتویات سوپ حاصل می‌شود، زیرا خود باله‌ها تقریباً بی‌مزه هستند.
تأثیر بر سلامتی

در فرهنگ چینی اعتقاد بر این است که باله‌های کوسه دارای خواصی از قبیل تقویت نیروی جنسی، افزایش سلامت پوست، افزایش چی یا انرژی حیاتی، جلوگیری از بیماری‌های قلبی و کاهش کلسترول هستند. در طب سنتی چینی اعتقاد بر این است که مصرف باله‌های کوسه به جوان‌سازی، افزایش اشتها و تقویت خون، کمک می‌کند و برای انرژی حیاتی، کلیه‌ها، ریه‌ها، استخوان‌ها و بسیاری از قسمت‌های دیگر بدن مفید است.
ادعاهایی نیز وجود دارد که مصرف باله‌های کوسه از سرطان جلوگیری می‌کند. با این‌حال، هیچ مدرک علمی وجود ندارد، و یک مطالعه نشان داد که غضروف کوسه به‌طور کلی هیچ ارزشی در درمان سرطان ندارد. علاوه بر این، هیچ مدرک علمی مبنی بر استفاده از باله کوسه برای درمان هیچ نوع بیماری وجود ندارد. از سویی دیگر، به‌دلیل پدیدهٔ زیست‌انباشتگی افزایشی، خوردن گوشت کوسه ممکن است با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل و مسمومیت با جیوه و دیگر فلزات سنگین، همراه باشد.
WildAid، یک سازمان غیردولتی حیات وحش، هشدار داده است که خوردن بیش از حد باله کوسه می‌تواند باعث عقیمی در مردان شود. به‌طور کلی، ماهی‌های بزرگ‌تر مانند کوسه، ماهی تن و شمشیرماهی حاوی مقادیر زیادی نمک جیوه و متیل جیوه هستند. سازمان غذا و داروی آمریکا زنانی که به زودی باردار می‌شوند، زنان باردار، مادران شیرده و کودکان خردسال را از مصرف این نوع از ماهی‌ها منع کرده است.
غلظت بالایی از BMAA در باله‌های کوسه وجود دارد. از آن‌جایی که BMAA یک نوروتوکسین است، مصرف سوپ باله کوسه و قرص‌های غضروف، ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های مغزی دژنراتیو مانند آلزایمر، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، و بیماری پارکینسون را تشدید کند.