رینارد روباه
در فولکلور و ادبیات اروپای دوره میانه

روباه‌ها به طور کلی در فولکلور سنتی اروپا شهرت حیله گر دارند.  تصور می‌شود که شخصیت خاص رینارد در فولکلور لورن سرچشمه گرفته است و از آنجا به فرانسه، آلمان و کشورهای پایین گسترش یافته است.  [ نیاز به نقل قول برای راستی‌آزمایی ] متناوباً، نسخه‌ای قرن نوزدهمی‌از بازگویی داستان رینارد به طور قطعی بیان می‌کند که «بدون شک ریشه آلمانی دارد» و حدسی را مرتبط می‌کند که شخصیت اصلی را با «یک رینارد از لورن، معروف به‌خاطر ویژگی‌های ولپین خود در قرن نهم» مرتبط می‌کند.
جوزف ژاکوبز ، در حالی که ریشه آن را در لورن می‌بیند، عناصر کلاسیک، آلمانی و "فولکلور باستانی شمالی" را در داستان‌های رینارد دنبال می‌کند.  یاکوب گریم در راینهارت فوکس (برلین، 1834) شواهدی برای این فرض بر اساس دلایل ریشه‌شناختی ارائه کرد که «داستان‌های روباه و گرگ در اوایل قرن چهارم، پنجم و ششم برای فرانک‌ها شناخته شده بودند».
از قرن دوازدهم و سیزدهم حدود بیست و شش داستان مختلف از رینارد روباه وجود دارد. در حالی که ممکن است چیزهای بیشتری نوشته شده باشد، این موارد باقی مانده اند. بسیاری از اینها توسط نویسندگان مختلف و نویسندگان ناشناس نوشته شده است.
ظاهر گسترده ای از شخصیت در فرانسوی قدیمی Le Roman de Renart نوشته شده توسط Pierre de Saint-Cloud در حدود سال 1170 است که محیط معمولی را تعیین می‌کند. رینارد به دربار شاه نوبل (یا لئو)، شیر احضار شده است تا به اتهاماتی که توسط ایزنگریم گرگ علیه او مطرح شده پاسخ دهد. سایر حیوانات انسان‌نما ، از جمله خرس بروین، الاغ بالدوین، و گربه تیبرت (تیبالت)، همگی دست به حیله‌گیری می‌زنند. داستان‌ها معمولاً شامل طنز می‌شوند، که معمولاً اشراف و روحانیون هستند و رینارد را به یک شخصیت دهقانی-قهرمان تبدیل می‌کند.  کلیسای کاتولیک از داستان روباه موعظه، همانطور که در ادبیات رینارد یافت می‌شود، در هنر کلیسا به عنوان تبلیغ علیه لولاردها استفاده کرد.
قلعه اصلی رینارد، Maupertuis ، هر زمان که لازم باشد از دشمنان خود پنهان شود در دسترس او است. برخی از داستان‌ها مراسم تشییع جنازه رینارد را نشان می‌دهند، جایی که دشمنان او برای ارائه سوگواره مادلین پر از تقوای غیر صادقانه جمع می‌شوند و انتقام پس از مرگ رینارد را نشان می‌دهد. همسر رینارد، هرملین، در داستان‌ها ظاهر می‌شود، اما نقش فعال چندانی ایفا نمی‌کند. در برخی نسخه‌ها، زمانی که رینارد مرده تصور می‌شود، او دوباره ازدواج می‌کند و در نتیجه تبدیل به یکی از افرادی می‌شود که او قصد دارد از آنها انتقام بگیرد. Isengrim، املای جایگزین فرانسوی: Ysengrin ، متداول‌ترین آنتاگونیست و فویل رینارد است و عموماً فریبنده می‌شود، اگرچه او گاهی اوقات انتقام می‌گیرد.
یک داستان فردی ممکن است شامل چندین گونه باشد که طبقه بندی را دشوار می‌کند. داستان‌ها اغلب شامل مضامینی از جامعه معاصر با اشاره به آثار، زیارت، اعتراف و جنگ‌های صلیبی است.  بحث بر سر این است که آیا آنها با رویدادهای اجتماعی قابل شناسایی مرتبط هستند یا خیر، اما اردوگاه رو به رشدی وجود دارد.  که پیوندهای مستقیم اجتماعی و حتی اظهارات سیاسی ضمنی را در داستان‌ها می‌بینند. داستان‌ها به گونه ای بیان می‌شوند که تداعی‌ها را آسان می‌کند، اما اثبات آن را دشوار می‌کند.[نیازمند منبع][ نیازمند منبع ]
داستان‌های رینارد قوانین و مفاهیم حقوقی دشوار را به زبان مشترک ترجمه می‌کنند و به مردم این امکان را می‌دهند که هم آن‌ها را درک کنند و هم از مشکلات حقوقی و بدجنسی شخصیت‌ها لذت ببرند. دادگاه درست مانند دادگاه‌های جامعه دوره میانه عمل می‌کند. پادشاه فقط در یک تاریخ مشخص به پرونده‌ها رسیدگی کرد و همه اختلافات یکباره بررسی شد.
نسخه‌های زیادی از دعوای رینارد با یسنگرین، آنتاگونیست همیشگی روباه در طول داستان‌ها پیروی می‌کنند.  خشونت بین آنها و دیگر شخصیت‌ها یک عنصر موضوعی مشترک است. موضوع بحث است  خواه این خشونت حیوانات را نشان می‌دهد که صرفاً به این شکل عمل می‌کنند، یا از نظر انسانی به معنای بازتاب خشونت در جامعه بشری، به ویژه جنگ‌های مختلفی است که مردم عادی در آن زمان متحمل شدند.