stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سد لتیان

سد در لواسان
| سد لتیان | سد لتیان |
| --- | --- |
موقعیت سد لتیان در ایران: موقعیت سد لتیان در ایران
نام رسمی: سد لتیان
کشور: ایران
محل: لواسان
مختصات: ۳۵°۴۷′شمالی ۵۱°۴۱′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۷۹°شمالی ۵۱٫۶۸°شرقی﻿ / 35.79; 51.68
آغاز ساخت: ۱۳۴۲
گشایش: ۱۳۴۶
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: بتنی وزنه ای
بر روی رود: جاجرود
ارتفاع از پی: ۱۰۷ متر
طول تاج: ۴۵۰ متر
گنجایش سرریز: ۱٬۷۵۰ متر مکعب بر ثانیه
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۹۵ میلیون متر مکعب
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: بتنی وزنه ای
نمایی از رودخانه جاجرود در جلوی سد
سد لَتیان (نام پیشین: سد فرحناز پهلوی)، سدی است بر روی رودخانه جاجرود که در ۱۰ کیلومتری شمال شرقی تهران و در جنوب شهر لواسان قرار گرفته‌است. این سد بتنی یکی از منابع اصلی تأمین آب تهران است که ۳۰ درصد از آب شرب شهر تهران را تأمین می‌نماید.
این سد سالانه در حدود ۲۹۰ میلیون متر مکعب آب شرب و ۱۶۰ میلیون متر مکعب آب کشاورزی را تامین می‌کند و سالانه ۱۴۰ میلیون متر مکعب از سد لار به مخزن این سد منتقل شده و به مصرف آب شرب شهر تهران می‌رسد. در مجموع از مخزن این سد سالانه ۵۹۰ میلیون متر مکعب آب برای مصارف گوناگون برداشته می‌شود که حدود نصف  کل مصرف خالص آب شرب بخش خانگی کشور ۱۸ میلیونی هلند با ۸۶ میلیون متر مکعب مصرف خالص آب شرب در بخش خانگی در سال است.
نام‌گذاری

این سد قبل از انقلاب اسلامی ایران سد  بانو فرحناز پهلوی نامگذاری شده بود؛ که پس از  انقلاب سد لتیان نام گرفت.
لتیان نام یکی از روستاهای زیر آب رفته دهستان لواسان کوچک بود که نزدیک‌ترین آن‌ها به دیواره سد لتیان محسوب می‌شد. ساکنان لتیان پس از فروش اراضی خود به دولت در محله‌های شهر لواسان ساکن شدند.
موقعیت

این سد در جنوب شهر لواسان واقع گردیده‌است؛ در محلی که رودخانه برگ جهان به جاجرود می‌ریزد. دو پارک جنگلی به نام‌های لتیان و تلو دریاچه این سد را احاطه کرده‌اند. این سد در دره‌ای در میان کوه جاجرود و کوه بندک ساخته شده و در شمال آن کوه آلون قرار دارد.
این سد بر روی رودخانه «جاجرود» با سطح حوزه آبریزی به مساحت ۶۹۸۰۰ کیلومتر مربع و با متوسط جریان آب سالانه به میزان ۳۵۰ میلیون مترمکعب در فاصله ۵ کیلومتری شهر جاجرود قرار دارد.
این سد بتنی به منظور تأمین آب آشامیدنی تهران ساخته شده و علاوه بر تأمین آب آشامیدنی شهر تهران، برای آبیاری حدود ۳۰ هزار هکتار زمین کشاورزی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.
در سال ۱۳۳۸ مطالعات این سد آغاز گردیده‌است. در سال ۱۳۴۲ عملیات احداث آن شروع و در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسید.
هدف از احداث سد

تأمین آب شرب تهران به میزان ۲۹۰ میلیون مترمکعب از طریق تونل ۹٫۵ کیلومتری به تصفیه خانه تهرانپارس، تأمین آب زراعی دشت ورامین به میزان متوسط ۱۶۰ میلیون مترمکعب و همچنین تولید متوسط سالانه ۷۰۰۰۰ مگاوات ساعت انرژی برق–آبی جهت شبکه سراسری از اهداف اصلی احداث این سد بوده‌است. در ادامه توسعه منابع آب شرب برای مصرف روزافزون تهران بزرگ، از سال ۱۳۶۷ نیز سالانه به‌طور متوسط ۱۴۰ میلیون مترمکعب آب از سد لار، از طریق تونل انتقال لار–کلان به طول ۲۰ کیلومتر به نیروگاه کلان و سپس از آنجا به مخزن سد لتیان انتقال داده شده‌است؛ که این توسعه باعث بالا رفتن حجم آب قابل تنظیم سد لتیان به میزان ۴۱۰ میلیون مترمکعب شده‌است.
رودخانه جاجرود آبریز و تأمین‌کننده اصلی سد لتیان است. رودخانه‌های کُندرود (لوارک)، افچه، برگ جهان از دیگر آبریزهای این سد هستند.
کف دریاچه سد لتیان در ارتفاع ۱۶۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد.
برخی محله‌هایی از شهر لواسان که در شمال دریاچه این سد قرار گرفته‌اند عبارتند از: سبو بزرگ، کلاک، ناران، گلندوک، جائیج، نجارکلا، ناظم آباد و شورکاب.
برای رسیدن به این سد دو مسیر وجود دارد. مسیر اول از تهران و از طریق جاده لشگرک و گردنه قوچک و مسیر دوم از طریق بزرگراه تهران-دماوند است.
در جنوب دیواره بتنی دریاچه، مجتمع مسکونی کارکنان سد لتیان قرار دارد. در جنوب غربی دریاچه روستای مسکونی غیرمجاز نصرت‌آباد قرار داشت که در دی ماه ۱۳۹۱ بدستور مقامات قضایی کلاً تخریب شد و ساکنان آن که همگی مهاجر و غیر بومی بودند را به ورامین انتقال دادند.
امروزه این سد به محل اصلی دفع فاضلاب رودبارقصران تبدیل شده‌است ولی در شهر لواسان بعلت اجرای طرح سیستم فاضلاب شهری از ورود فاضلاب به سد لتیان جلوگیری می‌شود و فضولات به تصفیه خانه منتقل می‌شوند.
نیروگاه آبی سد دارای گنجایش ۴۵ مگاوات می‌باشد. نیروگاه کلان در فاصله ۲۰ کیلومتری در بالادست سد لتیان در منطقه کلان احداث گردیده‌است.
الموقر

Village در 23x15px|border |alt=|link= عربستان سعودی
| Al Muqr | Al Muqr |
| --- | --- |
Village: Village
Al MuqrLocation in Saudi Arabia: Al MuqrLocation in Saudi Arabia
مختصات: ۲۲°۰۰′ شمالی ۳۹°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۰۰۰°شمالی ۳۹٫۳۸۳°شرقی﻿ / 22.000; 39.383: مختصات: ۲۲°۰۰′ شمالی ۳۹°۲۳′ شرقی﻿ / ﻿۲۲٫۰۰۰°شمالی ۳۹٫۳۸۳°شرقی﻿ / 22.000; 39.383
Province: استان مکه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EAT)
ال موقر یک منطقهٔ مسکونی در عربستان سعودی است که در استان مکه واقع شده‌است.
آهیا

مکان
| آهیا | آهیا |
| --- | --- |
Ahja Manor: Ahja Manor
آهیا: آهیا
مختصات: ۵۸°۱۲′۱۴″ شمالی ۲۷°۴′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۲۰۳۸۹°شمالی ۲۷٫۰۷۳۳۳°شرقی﻿ / 58.20389; 27.07333: مختصات: ۵۸°۱۲′۱۴″ شمالی ۲۷°۴′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۸٫۲۰۳۸۹°شمالی ۲۷٫۰۷۳۳۳°شرقی﻿ / 58.20389; 27.07333
شهرستان: شهرستان پولوا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
آهیا (به لاتین: Ahja) یک سکونتگاه مسکونی در استونی است که در دهستان آهیا واقع شده‌است.
پچنکینو

Selo
| Pechenkino Печенкино | Pechenkino Печенкино |
| --- | --- |
Selo: Selo
Pechenkinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانPechenkinoموقعیت روی نقشه روسیه: Pechenkinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانPechenkinoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۱۳′ شمالی ۵۵°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۱۷°شمالی ۵۵٫۳۳۳°شرقی﻿ / 55.217; 55.333: مختصات: ۵۵°۱۳′ شمالی ۵۵°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۱۷°شمالی ۵۵٫۳۳۳°شرقی﻿ / 55.217; 55.333
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیرسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
پچنکینو (انگلیسی: Pechenkino) یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاکس رکوردز

| استاکس رکوردز | استاکس رکوردز |
| --- | --- |
پرونده:Stax-records-logo.jpg: پرونده:Stax-records-logo.jpg
شرکت مادر:  کنکورد
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۷؛ ۶۸ سال پیش (۱۹۵۷-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیان‌گذار: جیم استوارت، استل آکستون
پخش کننده(ها): کنکورد رکوردز (در ایالات متحده آمریکا) گروه موسیقی جهانی (توزیع) ضبط Craft (انتشار مجدد) آتلانتیک رکوردز سرگرمی راینو (کاتالوگ پیش از سال 1968)
سبک: سول، بلوز، فانک
مکان: ممفیس، تنسی
وبگاه رسمی: www.staxrecords.com
استاکس رکوردز یک شرکت ضبط آمریکایی است که در اصل در ممفیس، تنسی مستقر است. این مجموعه که در سال ۱۹۵۷ با نام Satellite Records تأسیس شد، نام خود را در سال ۱۹۶۱ به استاکس رکوردز تغییر داد.
پس از اینکه کنکورد رکوردز در سال ۲۰۰۴ فانتزی را تصاحب کرد، برچسب استاکس دوباره فعال شد و امروزه برای انتشار مواد کاتالوگ ۱۹۶۸–۱۹۷۵ و ضبط‌های جدید توسط اجراکنندگان فعلی آراندبی معاصر استفاده می‌شود. آتلانتیک رکوردز همچنان حقوق اکثریت قریب به اتفاق مواد استاکس در سال‌های ۱۹۵۹–۱۹۶۸ را در اختیار دارد.
توک تیئن

Commune and village در Bà Rịa–Vũng Tàu, 23x15px|border |alt=|link= ویتنام
| Tóc Tiên Xã Tóc Tiên | Tóc Tiên Xã Tóc Tiên |
| --- | --- |
Commune and village: Commune and village
Province: Bà Rịa–Vũng Tàu
District: منطقه‌تان تهانه
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۳٬۶۳۲
 • تراکم: ۹۶٫۷/مایل مربع (۳۷٫۳۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (یوتی‌سی ۷:۰۰+)
توک تیئن (به لاتین: Tóc Tiên) یک منطقهٔ مسکونی در ویتنام است که در استان با ریا-وونگ تائو واقع شده‌است.
خصوصیات

توک تیئن ۳٬۶۳۲ نفر جمعیت دارد.
جیمای

مکان
| جیمای 集美区 | جیمای 集美区 |
| --- | --- |
منطقه (چین): منطقه (چین)
جیمای: جیمای
An aerial view of Jimei District (foreground and center), connected by numerous bridges with Xiamen Island's هولای (in the background right, including فرودگاه بین‌المللی زیامن گائوچی).: An aerial view of Jimei District (foreground and center), connected by numerous bridges with Xiamen Island's هولای (in the background right, including فرودگاه بین‌المللی زیامن گائوچی).
JimeiLocation in Fujian: JimeiLocation in Fujian
مختصات: ۲۴°۳۸′۳۱″ شمالی ۱۱۸°۰۵′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۴۱۹۴°شمالی ۱۱۸٫۰۹۷۵۰°شرقی﻿ / 24.64194; 118.09750: مختصات: ۲۴°۳۸′۳۱″ شمالی ۱۱۸°۰۵′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۴۱۹۴°شمالی ۱۱۸٫۰۹۷۵۰°شرقی﻿ / 24.64194; 118.09750
استان: فوجیان
بخش‌های زیر-استانی در جمهوری خلق چین: شیامن
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
جیمای (به لاتین: Jimei District) یک سکونتگاه مسکونی در جمهوری خلق چین است که در شیامن واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر Cavalaire-sur-Mer خواهرخواندهٔ جیمای هست.
الک پوینت، داکوتای جنوبی

مکان
| Elk Point, South Dakota | Elk Point, South Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Union County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Union County and the state of داکوتای جنوبی
مختصات: ۴۲°۴۱′۸″ شمالی ۹۶°۴۰′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۸۵۵۶°شمالی ۹۶٫۶۸۱۶۷°غربی﻿ / 42.68556; -96.68167: مختصات: ۴۲°۴۱′۸″ شمالی ۹۶°۴۰′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۸۵۵۶°شمالی ۹۶٫۶۸۱۶۷°غربی﻿ / 42.68556; -96.68167
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Union
Incorporated: 1873
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳۶ مایل مربع (۳٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳۶ مایل مربع (۳٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۲۵ فوت (۳۴۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۹۶۳
 • برآورد (2011): ۲٬۰۰۳
 • تراکم: ۱۴۴۳٫۴/مایل مربع (۵۵۷٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 57025
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-18620
GNIS feature ID: 1254905
وبگاه: http://www.elkpoint.org/
الک پوینت(به انگلیسی: Elk Point) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۹۶۳ نفر بوده‌است.
استان اورال (۱۹۳۴-۱۹۲۳)

استان اورال ( روسی: Уральская область) ابلاستی از جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی در داخل اتحاد جماهیر شوروی بود. در ۳ نوامبر ۱۹۲۳ با ادغام استان های پرم ، یکاترینبورگ، چلیابینسک و تیومن ایجاد شد. پایتخت این استان یکاترینبورگ بود. منطقه در زمان ایجاد آن ۱۶۵۹۰۰۰ نفر بود.
در ۲۶ فوریه ۱۹۲۵، منطقه کومی-پرمیاک از بخش غربی استان جدا شد.
در سال ۱۹۲۷، این استان به ۱۶ شهرستان و ۲۱۰ بخش تقسیم شد. اوکروگ ها شامل: ورخنه-کامسکی، زلاتوستوفسکی، ایربیتسکی، ایشیمسکی، کومی-پرمیاتسکی، کونگورسکی، کورگانسکی، پرمسکی، ساراپولسکی، سوردلوفسکی، تاگیلسکی، توبولسکی، ترویتسکی، تیومنسکی، چلیابینسکی و شادرینسکی بودند. مرزهای بین استان ها و ریون ها اغلب تغییر می کرد.
نواحی استان اورال در ۱ مارس ۱۹۳۳
در ۸ اوت ۱۹۳۰، اکروگ ها منحل شد. در ۱۰ دسامبر ۱۹۳۰، استان‌های ملی خانتی-مانسی و یامالو-ننتس در بخش شمالی منطقه توبولسکی سابق ایجاد شدند. در ۱۷ ژانویه ۱۹۳۴، این استان منسوخ شد و با استان های سوردلوفسک ، چلیابینسک و اوب ایرتیش جایگزین شد. در پایان سال ۱۹۳۳، مساحت استان ۱،۸۹۶،۰۰۰ بود.
بلقاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مصر
| بلقاس بلقاس | بلقاس بلقاس |
| --- | --- |
شهر: شهر
بلقاسموقعیت در مصر: بلقاسموقعیت در مصر
مختصات: ۳۱°۱۴′ شمالی ۳۱°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۲۳۳°شمالی ۳۱٫۳۶۷°شرقی﻿ / 31.233; 31.367: مختصات: ۳۱°۱۴′ شمالی ۳۱°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۲۳۳°شمالی ۳۱٫۳۶۷°شرقی﻿ / 31.233; 31.367
استان: دقهلیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EST)
Postal Code: 35631
بلقاس نام شهر و شهرستانی در استان دقهلیه مصر است.
واژن
ریشه‌شناسی و تعریف

واژَن از واژه لاتین به معنای «غلاف» یا «نیام شمشیر» است. از واژَن همچنین می‌توان به‌عنوان «کانال زایمان» در زمینهٔ بارداری و زایمان یاد کرد. واژهٔ «واژَن» گرچه در فرهنگ واژگان و تعاریف آناتومیکی آن تعریف می‌شود، منحصراً به ساختار درونی خاص اشاره دارد، اما به طور عامیانه برای اشاره به کُس یا هم واژَن استفاده می‌شود.
استفاده از واژهٔ «واژَن» به‌معنای «کٌس» می‌تواند سردرگمی پزشکی یا قانونی ایجاد کند. به‌عنوان مثال، تفسیر شخص از مکان آن ممکن است با تفسیر دیگری از مکان مطابقت نداشته باشد. از نظر پزشکی، واژَن کانال بین پردهٔ بکارت و دهانهٔ رحم است، درحالی‌که از نظر قانونی، کٌس (بین لب‌ها) شروع می‌شود. ممکن است استفاده نادرست از واژهٔ واژَن به دلیل عدم توجه کافی به آناتومی اندام تناسلی زنان مانند تحقیقاتی که دربارهٔ اعضای تناسلی مردانه صورت گرفته‌است، باشد و این امر به عدم وجود واژگان صحیح برای دستگاهِ تناسلیِ خارجیِ زنان در میان عموم مردم و متخصصان بهداشت کمک کرده‌است. به همین دلیل درک بهتر دستگاه تناسلی زنان می‌تواند به مقابله با آسیب‌های جنسی و روانی در رابطه با رشد و نمو زنان کمک کند، محققان اصطلاح صحیح کٌس (vulva) را تأیید می‌کنند.
ساختار > تشریح خام

واژَن انسان یک کانال کشسان و عضلانی است که از فرج تا دهانهٔ رحم امتداد دارد. دهانهٔ واژَن در مثلث ادراری تناسلی قرار دارد. مثلث ادراری تناسلی مثلث جلویی میان‌دوراه است و همچنین از دهانهٔ مجرای ادرار و قسمت‌های مرتبط با دستگاه تناسلی خارجی تشکیل شده‌است. کانال واژَن به سمت بالا و عقب، بین مجرای ادرار در جلو و راست روده در عقب حرکت می‌کند. در نزدیکی واژَن فوقانی، دهانهٔ رحم در سطح جلویی خود با زاویهٔ تقریباً ۹۰ درجه به داخل واژَن بیرون زده‌است. منافذ واژَن و مجرای ادرار توسط لب‌ها محافظت می‌شوند.
وقتی واژَن از نظر جنسی برانگیخته نمی‌شود، یک لولهٔ جمع شده‌است که دیواره‌های جلویی و عقبی آن در کنار هم قرار گرفته‌اند. دیوارهای جانبی، به ویژه ناحیهٔ میانی آنها، نسبتاً سفت‌تر هستند. به همین دلیل، واژَن جمع شده دارای بخش عرضی H شکل است. در پشت، واژَن بالایی (فوقانی) توسط کیسه رکتوم رحمی، واژَن میانی توسط بافت همبند ترکیبی و واژَن زیرین (تحتانی) توسط میان‌دوراه از راست‌روده جدا می‌شود. در جایی که مجرای واژَن دهانهٔ رحم را احاطه می‌کند، به چهار ناحیه پیوسته (فورنیکس‌های واژَنی) تقسیم می‌شود. اینها فورنیکس جلویی، فورنیکس پشتی، فورنیکس راست و فورنیکس چپ هستند. فورنیکس پشتی نسبت به فورنیکس جلویی عمیق‌تر است.
حمایت از واژَن توسط عضلات و رباط‌های سه قسمتی بالا، میانی و زیرین آن انجام می‌شود. در یک سومِ بالایی عضلات، ماهیچه بالابرنده مقعد و رباط‌های ترنسرویکال، پوبوسرویکال و ساکروسرویکال، واقع شده‌اند. این بخش توسط قسمت‌های بالایی رباط‌های کاردینال و پارامتریوم پشتیبانی می‌شود. در قسمت میانی واژَن، دیافراگم ادراری تناسلی نقش دارد و توسط عضلات بالابرنده و قسمت پایینی رباط‌های کاردینال پشتیبانی می‌شود. قسمت زیرین واژَن توسط جسم نرمی به نام تنه زیرین، یا دیافراگم ادراری تناسلی و لگنی حمایت می‌شود. همچنین می‌توان قسمت زیرینی را به عنوان حمایت کننده قسمت پشتی‌واژَنی از عضله پوبوواژینال بالابرنده آنی توصیف کرد.
ساختار > دهانهٔ واژَن و پرده بکارت

دهانهٔ واژَن در انتهای پشتی دهلیز کاذب، پشت دهانهٔ مجرای ادرار قرار دارد. دهانهٔ واژَن معمولاً توسط لبه کوچک (لب‌های واژَن) پوشیده می‌شود، اما ممکن است پس از زایمان طبیعی در معرض دید قرار گیرد.
پرده بکارت لایه نازکی از غشای مخاطی است که دهانهٔ واژَن را احاطه کرده یا بخشی از آن را می‌پوشاند. اثرات آمیزش جنسی و زایمان بر پرده بکارت متفاوت است. ممکن است بخشی از آن پاره شود و کاملاً ناپدید شود یا بقایایی به نام «کارونکولا مایریتوفورمس» باقی بماند. در غیر این صورت، به دلیل انعطاف‌پذیری بسیار، ممکن است به حالت عادی خود بازگردد. علاوه بر این، پرده بکارت ممکن است در اثر بیماری، آسیب، معاینه بالینی، خودارضایی یا تمرین بدنی دچار پارگی شود. به این دلایل با بررسی پرده بکارت نمی‌توان باکرگی را به‌طور قطعی تشخیص داد.
ساختار > تنوع و اندازه

مقالهٔ اصلی: اندازه واژن انسان
طول واژَن در زنان در سنین باروری متفاوت است. به دلیل وجود دهانهٔ رحم در دیواره جلویی واژَن، اختلاف طول بین دیواره جلویی تقریباً ۷٫۵ سانتیمتر (۲٫۵ تا ۳ اینچ) و دیوار پشتی، تقریباً ۹ سانتیمتر (۳٫۵ اینچ) وجود دارد. در طول برانگیختگی جنسی، واژَن از نظر طول و عرض منبسط می‌شود. اگر زن به صورت عمودی ایستاده باشد، کانال واژَن در جهت رو به عقب قرار می‌گیرد و زاویهٔ تقریباً ۴۵ درجه با رحم تشکیل می‌دهد. اندازه دهانهٔ واژَن و پرده بکارت نیز متفاوت است. در کودکان، اگرچه پرده بکارت معمولاً به صورت هلالی به نظر می‌رسد، اما اشکال مختلفی ممکن است وجود داشته باشد.
ساختار > رشد

صفحه واژَن پیش ساز واژَن است. در طول رشد، در جایی که انتهای به هم پیوسته مجرای پارامزونفریک (مجرای مولرین) به عنوان غده سینوس وارد دیواره پشتی سینوس ادراری تناسلی می‌شود، صفحهٔ واژَن شروع به رشد می‌کند. همان‌طور که صفحه رشد می‌کند، به‌شکل قابل توجهی دهانهٔ رحم و سینوس ادراری تناسلی را از هم جدا می‌کند. در نهایت، سلول‌های مرکزی صفحه تجزیه می‌شوند و مجرای واژَن را تشکیل می‌دهند. این معمولاً در هفته بیست تا بیست و چهارم رشد رخ می‌دهد. اگر مجرا تشکیل نشود یا ناقص باشد، غشاهایی به نام سپتوم واژَن می‌توانند در سراسر یا اطراف دستگاه ایجاد شوند و منجر به انسداد مجرای خروجی در مراحل بعدی زندگی می‌شوند.
در طول تمایز جنسی در انسان، بدون تستوسترون، سینوس ادراری تناسلی به عنوان دهلیز کاذب واژَن باقی می‌ماند. دو چین ادراری تناسلی برجستگی تناسلی لبه کوچک را تشکیل می‌دهند و رشد تورم‌های لابیوسکروتوم باعث تشکیل لبه بزرگ می‌شود.
در مورد منشأ جنینی واژَن، نظرات متناقضی وجود دارد. دیدگاه اکثریت توصیف کاف در سال ۱۹۳۳ است که بیان می‌کند که دو سوم بالایی واژَن از قسمت دمی مجرای مولر منشأ می‌گیرد، در حالی که قسمت زیرین واژَن از سینوس ادراری تناسلی ایجاد می‌شود. دیدگاه‌های دیگر شرح بولمر در سال ۱۹۵۷ است که اپیتلیوم واژَن صرفاً از اپیتلیوم سینوس ادراری تناسلی نشأت می‌گیرد، و تحقیق ویچی در سال ۱۹۷۰، که توصیف کوف را مجدداً بررسی کرد و به این نتیجه رسید که بالب‌های سینوواژینال همان قسمت‌های پایینی مجرای ولف هستند. دیدگاه ویچی توسط تحقیقات اسیان و همکاران، بوک و دروس پشتیبانی می‌شود. رابوی و همکاران نظریات کاف و بولمر را مورد بررسی قرار داده‌اند و توصیف بولمر را با توجه به تحقیقات خود پشتیبانی می‌کنند. این اختلافات ناشی از پیچیدگی بافت‌های مرتبط و عدم وجود یک مدل حیوانی که با رشدِ واژَنِ انسان مطابقت داشته باشد، است. به همین دلیل، مطالعهٔ رشد واژَن انسان در حال انجام است و ممکن است به حل داده‌های متناقض کمک کند.
تأمین خون و اعصاب

خون عمدتاً از طریق سرخرگ واژینال به واژَن می‌رسد که از شاخه‌ای از سرخرگ تهیگاهی درونی یا سرخرگ زهدانی بیرون می‌آید. شریان‌هایِ واژَنیِ بازپیوندی (به هم پیوسته‌اند) به همراه شاخه گردنی شریان رحمی در سمت واژَن به هم پیوند می‌خورند؛ این باعث تشکیل شاخه‌های واژینال سرخرگ زهدانی می‌شود که در خط میانی جلویی و پشتی واژَن قرار دارد. سایر شریان‌هایی که به واژَن تأمین خون می‌کنند شامل شریان رکتوم میانی و سرخرگ شرمگاهی درونی هستند، که هر دوی آنها شاخه‌هایی از شریان سیاهرگ داخلی هستند. سه گروه عروق لنفاوی همراه با این شریان‌ها همراهی می‌کنند؛ گروه بالایی همراه با شاخه‌های واژَن شریان رحمی؛ گروه میانی همراه با شریان‌های واژَن همراهی می‌کند؛ و گروه زیرین، لنف را از ناحیه بیرون پرده بکارت و در غدد لنفاوی اینگوینال تخلیه می‌کنند. نود و پنج درصد کانال‌های لنفاوی واژَن در ۳ میلی‌متری سطح واژَن قرار دارند.
دو رگ اصلی خون را از واژَن تخلیه می‌کنند، یکی در سمت چپ و دیگری در سمت راست. اینها یک شبکه از رگ‌های کوچکتر، شبکه وریدی واژَن را در کناره‌های واژَن تشکیل می‌دهند که با شبکه‌های وریدی مشابه رحم، مثانه و رکتوم متصل می‌شوند. اینها در نهایت در سیاهرگ تهیگاهی درونی تخلیه می‌شوند.
تأمین عصب واژَن بالایی، از ناحیه سمپاتیک و پاراسمپاتیک شبکه لگنی و تأمین عصب واژَن زیرین از عصب زهاری انجام می‌شود.
کارکرد > ترشحات

ترشحات واژَن عمدتاً از رحم، دهانهٔ رحم و لایه سلولی واژَن تولید می‌شوند، علاوه بر این، در هنگام تحریک جنسی، ترشحات واژَنی کوچکی از غده‌های بارتولین نیز تولید می‌شود.
کمی ترشح لازم است تا واژَن مرطوب شود. ترشحات ممکن است در طول تحریک جنسی، اواسط یا کمی قبل از قاعدگی یا در دوران بارداری افزایش یابد. قاعدگی (همچنین به عنوان «پریود»، «عادت ماهانه» یا «دشتان» شناخته می‌شود) تخلیه منظم خون و بافت مخاطی (معروف به قاعدگی) از دیوارهٔ داخلیِ رحم از طریق واژَن است. غشای مخاطی واژَن در طول چرخه قاعدگی از نظر ضخامت و ترکیب تغییر می‌کند، که تغییر طبیعی و منظمی است که در دستگاه تولیدمثل زنان (به ویژه رحم و تخمدان‌ها) رخ می‌دهد و بارداری را ممکن می‌سازد. محصولات بهداشتی مختلفی مانند تامپون، فنجان قاعدگی و نوار بهداشتی برای جذب یا گرفتن خون قاعدگی در دسترس هستند.
غدد بارتولین که در نزدیکی دهانهٔ واژَن قرار دارند، در ابتدا به عنوان منبع اولیه روانکاری واژَن در نظر گرفته می‌شدند، اما بررسی‌های بیشتر نشان داد که آنها تنها چند قطره مخاط فراهم می‌کنند. روانکاری واژَن بیشتر از طریق تراوش پلاسمایی به نام ترانسودات از دیواره‌های واژَن فراهم می‌شود. این در ابتدا به صورت قطراتی مانند عرق شکل می‌گیرد و به دلیل افزایش فشار مایع در بافت واژَن (گرفتگی عروق) ناشی از ترشح پلاسما به عنوان ترانسودات از مویرگ‌ها از طریق لایه سلولی واژَن آزاد می‌شود.
قبل و در حین تخمک گذاری، غدد مخاطی درون دهانهٔ رحم انواع مختلفی از مخاط ترشح می‌کنند که یک محیط قلیایی و بارور در کانال واژَن فراهم می‌کند که برای بقای اسپرم مطلوب است. پس از یائسگی، روانکاری واژَن به‌طور طبیعی کاهش می‌یابد.
کارکرد > زایمان

واژَن مسیری برای زایمان طبیعی نوزاد است. هنگامی که زایمان نزدیک می‌شود، علائم متعددی از جمله ترشحات واژَن و پارگی غشاها (پارگی کیسه آب) ممکن است رخ دهد. دومی منجر به فوران یا جریان کوچک مایع آمنیوتیک از واژَن می‌شود. این اتفاق معمولاً در ابتدای زایمان رخ می‌دهد. معمولاً در ۱۰ درصد موارد پارگی زودرس کیسه آب قبل از زایمان اتفاق می‌افتد. در بین زنانی که برای اولین بار زایمان می‌کنند، انقباضات برکستون هیکس با انقباضات رحمی واقعی اشتباه گرفته می‌شود، اما در واقع یک راه برای آماده شدن بدن برای زایمان واقعی است. آنها نشانه شروع زایمان نیستند، اما معمولاً در روزهای پیش از زایمان بسیار قوی هستند.
همان‌طور که بدن برای زایمان آماده می‌شود، دهانهٔ رحم نرم می‌شود، نازک می‌شود، به سمت جلو حرکت می‌کند و شروع به باز شدن می‌کند. این به جنین اجازه می‌دهد تا در لگن مستقر شود، فرآیندی که به عنوان سبک شدن شناخته می‌شود. با نشستن جنین در لگن، ممکن است درد ناشی از اعصاب سیاتیک، افزایش ترشحات واژَن و افزایش تکرر ادرار رخ دهد. در زنانی که قبلاً زایمان کرده‌اند، احتمال سبک شدن بعد از شروع زایمان بیشتر است، اما ممکن است در زنانی که برای بار اول زایمان می‌کنند، ده تا چهارده روز قبل از زایمان رخ دهد.
با شروع انقباض‌های رحم، جنین شروع به از دست دادن حمایت از دهانهٔ رحم می‌کند. دهانهٔ رَحِم تا ۱۰ سانتیمتر گشاد می‌شود تا سر جنین را در خود جای دهد، سپس سر از رحم به سمت واژَن حرکت می‌کند. انعطاف‌پذیری واژَن به آن اجازه می‌دهد که به اندازهٔ چند برابر قطر طبیعی خود کشیده و منقبض شود تا نوزاد را به دنیا آورد.
زایمان طبیعی رایج‌تر است، اما اگر خطر و عوارضی وجود داشته باشد، ممکن است عمل سزارین انجام شود. مخاط واژَن پس از زایمان نازک است و دارای تجمع غیرطبیعی مایع (ادما یا خیز) است و تعدادی چینه یا روگا دارد. غشای مخاطی در حدود سه هفته پس از اینکه تخمدان‌ها عملکرد معمول خود را بازیافتند و جریان استروژن دوباره برقرار شد، ضخامت می‌یابد و روگاها بازمی‌گردند. پس از باز شدن و آرام شدن دهانهٔ رحم، شش تا هشت هفته پس از زایمان به حالت قبلی خود برمی‌گردد که به آن دوران پس از زایمان می‌گویند. با این حال، واژَن همچنان از نظر اندازه بزرگتر از قبل خواهد بود.
پس از زایمان، مرحله‌ای از ترشحات واژَن به نام لوشیا وجود دارد که میزان و مدت زمان ترشح آن می‌تواند به‌طور قابل توجهی در زنان متفاوت باشد و می‌تواند تا شش هفته ادامه یابد.
کارکرد > میکروبیوم واژَن

فلور واژَن، میکروبیوتای واژَن یا میکروبیوم واژَن یک اکوسیستم پیچیده‌است که در طول زندگی، از تولد تا یائسگی، تغییر می‌کند. میکروبیوم واژَن در لایه بیرونی پوششی واژَن و روی آن قرار دارد. این میکروبیوم شامل گونه‌ها و جنس‌هایی است که معمولاً در زنان با ایمنی طبیعی علائم یا عفونت ایجاد نمی‌کنند.
میکروبیوم واژَن تحت سلطه گونه‌های لاکتوباسیلوس است. این گونه‌ها گلیکوژن را می‌سوزانند و آن را به قند و اسید لاکتیک تبدیل می‌کنند. تحت تأثیر هورمون‌ها مانند استروژن، پروژسترون و هورمون محرکه فولیکولی (FSH)، اکوسیستم واژَن دچار تغییرات چرخه ای یا دوره ای می‌شود.
اهمیت بالینی > معاینات لگنی

سلامت واژَن می‌تواند در طی یک معاینه لگنی، همراه با سلامت بیشتر از اندام‌های دستگاه تناسلی زنان، ارزیابی شود. چنین معایناتی ممکن است شامل تست پاپ اسمیر (یا آزمایش دهانهٔ رحم) باشد. در ایالات متحده، پیشنهاد می‌شود که آزمون «پاپ اسمیر» از سن ۲۱ سالگی تا ۶۵ سالگی انجام شود. با این حال، کشورهای دیگر آزمون «پاپ اسمیر» را برای زنان غیرفعال جنسی توصیه نمی‌کنند. راهنمایی‌ها در مورد فرکانس آزمون از سه تا پنج سال متفاوت است. معاینه روزمره لگنی در زنان بالغ که باردار نیستند و علائمی ندارند، ممکن است نالازم و حتی مضر باشد. یافته طبیعی در طی معاینه لگنی زنان باردار، رنگ آبی روی دیواره واژَن است.
معاینه لگنی بیشتر در مواقعی انجام می‌شود که علائم ناشناخته‌ای از ترشح، درد، خونریزی غیرمنتظره یا مشکلات ادراری وجود داشته باشد. در طول معاینه لگن، دهانهٔ واژَن از نظر موقعیت، تقارن، وجود پرده بکارت و شکل آن ارزیابی می‌شود. واژَن توسط معاینه کننده با دستکش، قبل از قرار دادن اسپکولوم به صورت داخلی ارزیابی می‌شود تا وجود هر گونه ضعف، تومور یا گرهک را تشخیص دهد. در صورت وجود التهاب و ترشح، آنها نیز ثبت می‌شوند. در طی این زمان، غده‌های اسکین و بارتولین برای شناسایی ناهنجاری‌ها در این ساختارها لمس می‌شوند. پس از تکمیل معاینه دیجیتالی واژَن، اسپکولوم، ابزاری برای دیدن ساختارهای داخلی، با دقت وارد می‌شود تا دهانهٔ رحم قابل مشاهده باشد. معاینه واژَن نیز ممکن است در طی جستجوی حفره انجام شود.
جراحت یا آسیب‌های دیگر به واژَن می‌تواند در هنگام تعرض جنسی یا سایر سوء استفاده‌های جنسی رخ دهد. اینها می‌توانند پارگی، کبودی، التهاب و ساییدگی باشند. تعرض جنسی با اشیا می‌تواند به واژَن آسیب برساند و بررسی آن با اشعه ایکس ممکن است وجود اشیاء خارجی را نشان دهد. اگر رضایت داده شود، معاینه لگن بخشی از ارزیابی تعرض جنسی خواهد بود. معاینات لگن در دوران بارداری نیز انجام می‌شود و زنانی که حاملگی‌های پرخطر دارند بیشتر معاینه می‌شوند.
اهمیت بالینی > داروها

تجویز داخل واژَن نوعی روش مصرف دارو است که در آن دارو به صورت کِرِم یا قرص وارد واژَن می‌شود. از نظر داروشناسی، این روش دارای مزیت بالقوه‌ای است که اثرات درمانی را به‌طور کلی در واژَن یا ساختارهای نزدیک آن (مانند بخش دهانهٔ رحم) با عوارض سیستمیک محدود نسبت به سایر مسیرهای تجویز دارو فراهم می‌کند.
داروهایی که برای رسیدن به دهانهٔ رحم و القای زایمان استفاده می‌شوند، معمولاً از این طریق تجویز می‌شوند، مانند استروژن‌ها، عوامل ضدبارداری، پروپرانولول و ضد قارچ‌ها. از حلقه‌های واژینال نیز می‌توان برای تحویل دارو استفاده کرد، از جمله پیشگیری از بارداری با حلقه واژینال ضدبارداری. اینها به واژَن وارد می‌شوند و سطح دارو را با دوز کم و ثابت در واژَن و در سراسر بدن فراهم می‌کنند. قبل از بیرون آمدن نوزاد از رحم، ممکن است تزریقی برای کنترل درد در حین زایمان از طریق دیواره واژَن و نزدیک عصب زهاری انجام شود. از آنجایی که عصب زهاری حامل فیبرهای حرکتی و حسی است که عضلات لگن را عصب دهی می‌کند، بی‌حس کردن عصب زهاری درد زایمان را تسکین می‌دهد. این داروها به کودک آسیبی نمی‌رسانند و بدون عوارض قابل توجه هستند.