stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرهنگ موج‌سواری
موج‌سواری و محیط زیست

موج‌سواری به عنوان یک ورزش به شدت به یک محیط سالم وابسته است. در نتیجه، گروه‌های ذینفع برای تأثیرگذاری بر استفاده از املاک ساحلی مرتبط با موج‌سواری شکوفا شده‌اند. بین موج‌سواران و سایر گروه‌های کاربری بر سر تخصیص منابع ساحلی اختلاف وجود دارد. دو موضوع مشترک در اکثر اختلافات، دفع فاضلاب و زباله‌های سمی در آب‌های نزدیک ساحل و تشکیل بندرگاه، موج‌شکن و اسکله است. فاضلاب و زباله‌های سمی تقریباً همیشه بر پستانداران تأثیر منفی می‌گذارد. پروژه‌های ساخت و ساز و مهندسی ساحلی می‌توانند اثرات خوب یا بدی بر موج‌های موج‌سواری داشته باشند. در حالی که برخی منابع به اثربخشی گروه‌های زیست‌محیطی موج‌سواری مشکوک هستند، پیروزی‌های قابل توجهی توسط موج‌سوارانی که از مسائل خود دفاع می‌کنند به دست آمده است. برخی از نمونه‌های این پیروزی‌ها عبارتند از:
در سال ۱۹۹۱، بنیاد موج‌سواران (Surfrider Foundation) و سازمان حفاظت از محیط زیست آمریکا (EPA) در دومین پرونده بزرگ قانون آب پاک در تاریخ پیروز شدند. یک شکایت ۵٫۴ میلیون دلاری علیه دو کارخانه کاغذسازی، Louisiana-Pacific Corporation و Simpson Paper Company منجر به ایجاد صندوق بهبود تفریح و کیفیت آب منطقه هامبولت شد و ۵۰ میلیون دلار توسط کارخانه‌ها برای کاهش تخلیه اقیانوس در تأسیسات خود در نزدیکی یوریکا، کالیفرنیا، هزینه شد.
در سال ۲۰۰۸، وزارت بازرگانی ایالات متحده از تصمیم کمیسیون ساحلی کالیفرنیا برای رد ۱٫۳ میلیارد دلار تمدید بزرگراه ۲۴۱ ایالت کالیفرنیا که بر سایت موج‌سواری محبوب و مشهور جهانی Trestles در نزدیکی سن کلمنته، کالیفرنیا تأثیر می‌گذاشت، حمایت کرد. این تصمیم یک پیروزی برای فعالان محیط زیست موج‌سواری بود که یک کارزار مردمی را برای «نجات Trestles، توقف جاده عوارضی» رهبری کردند. در آن زمان، مقامات فدرال ۳۵۰۰۰ بیانیه کتبی در مورد این موضوع دریافت کردند که بیشتر آن‌ها از حمایت از تصمیم CCC حمایت می‌کردند.
یک نمونه جهانی را می‌توان در مورد ذخیره‌گاه جهانی موج‌سواری تازه تأسیس در اریسیرا، پرتغال یافت که در اکتبر ۲۰۱۱ افتتاح شد و توسط رئیس‌جمهور پرتغال، آنیبال کاواکو سیلوا، تأیید شد. رئیس‌جمهور سیلوا «اهمیت حفظ خط ساحلی موج‌سواری… را برای نشاط اقتصاد پرتغال، سلامت محیط زیست ساحلی و دریایی و حفظ کیفیت بالای زندگی برای ساکنان تصدیق کرد.» حفظ این نقطه موج‌سواری بکر توسط ائتلاف نجات امواج و برنامه ذخایر جهانی موج‌سواری آن انجام شد که هدف آن «شناسایی، تعیین و حفظ امواج برجسته، مناطق موج‌سواری و محیط اطراف آنها در سراسر جهان است…».
گردشگری موج‌سواری

صنعت موج‌سواری یک صنعت میلیارد دلاری است که در دهه‌های اخیر به عنوان یک ورزش تفریحی در بسیاری از مناطق ساحلی جهان محبوبیت زیادی پیدا کرده است. معرفی مقاصد جدید موج‌سواری از طریق تلویزیون، فیلم‌ها، مجلات، اینترنت و سایر رسانه‌ها، در کنار دسترسی آسان‌تر به امکانات سفر، باعث رونق گردشگری موج‌سواری شده است. این موضوع تأثیرات زیادی بر جوامع محلی و محیط زیست در کشورهای در حال توسعه و همچنین مناطق توسعه‌یافته در سراسر جهان داشته است. اگرچه گردشگری همیشه دلیل اصلی رشد سریع در کشورهای در حال توسعه نیست، اما در این شرایط، گروه‌های فعال و سازمان‌های غیرانتفاعی مانند بنیاد موج‌سواران، SurfAid, IJourneyGreen، شبکه منابع موج‌سواری، سازمان جهانی گردشگری، NEF و یونسکو با همکاری مردم محلی و دولت‌ها تلاش می‌کنند تا اثرات منفی گردشگری بر محیط زیست را کاهش داده و اثرات مثبت آن را به‌طور عادلانه توزیع کنند. برخی از اثرات منفی گردشگری بر جوامع موج‌سواری عبارتند از:
عدم ایجاد سطوح کافی اشتغال و درآمد
از دست دادن مهارت‌های محلی و عدم ارائه مشاغل ماهر برای جمعیت محلی
استثمار نیروی کار
توزیع نابرابر هزینه‌ها و منافع گردشگری
توسعه سریع و ناپایدار زیرساخت‌ها که می‌تواند باعث فرسایش سواحل و مشکلات ایمنی و بهداشتی شود.
دفع نامناسب زباله و آلودگی (اقیانوس)
عدم اراده سیاسی برای دنبال کردن گردشگری پایدار
کمبود منابع انسانی و اقتصادی
فساد دولت مرکزی و محلی
تمرکز کوتاه‌مدت تضعیف اهداف بلندمدت توسعه
برخی از تأثیرات مثبت گردشگری مرتبط با جوامع موج‌سواری عبارتند از:
میزان پیوندها با اقتصاد داخلی
ایجاد اشتغال
تقویت انتقال فناوری مناسب واقعی
ایجاد شغل برای نیروی کار ماهر و همچنین مدیران، تکنسین‌ها و پرسنل محلی
توزیع عادلانه اجتماعی، بخشی و منطقه‌ای هزینه‌ها و منافع
هماهنگی سیاست‌ها و برنامه‌های دولتی برای افراد محلی و بازدیدکنندگان خارجی
زیرساخت و مشوق‌ها
آلفونس پلیون، جزایر ساندویچ؛ خانه‌های کالانی‌موکو، نخست‌وزیر پادشاه؛ ساخت پارچه. در پیش‌زمینه یک تخته اولو، بزرگ‌ترین تخته موج‌سواری چوبی هاوایی، دیده می‌شود. (حدود ۱۸۱۹)
دوک کاهاناموکو و باشگاه هوی نالو
The علامت شاکا.
ساحل فیسترال با بار ساحلی آماده‌شده برای جشنواره بودرمسترز سال ۲۰۱۰.
هنر موج‌سواری > گرافیک موج‌سواری

«گرافیک موج‌سواری» سبکی هنری است که با خرده‌فرهنگ موج‌سواری در پوسترها، بروشورها، تی‌شرت‌ها و لوگوها همراه است. این سبک به شدت تحت تأثیر هنر اسکیت، کاستم کالچرKustom Kulture و فرهنگ تیکیtiki قرار گرفته است. هنرمندان محبوب در این سبک عبارتند از درو بروفی، دامیان فولتون، ریک گریفین، بیل اوگدن و جیم فیلیپس.
هنر موج‌سواری > موسیقی موج‌سواری

فرهنگ موج‌سواری در موسیقی موج‌سواری با زیرژانرهایی مانند موج راک و موج پاپ منعکس می‌شود. این شامل آثاری از هنرمندانی مانند Jan and Dean, The Beach Boys, The Surfaris ("Wipe Out!")، دیک دیل،  The Chantays, شدووز، و The Ventures می‌شود. این موسیقی الهام‌بخش جنون رقص‌هایی مانند The Stomp, The Frug و The Watusi بود. در حالی که دستهٔ موسیقی موج‌سواری به محبوبیت موج‌سواری کمک کرد، اکثر موج‌سواران در آن زمان، مانند Miki Dora, R&B و بلوز را ترجیح می‌دادند. موج جدیدتری از موسیقی موج‌سواری در ریف‌های آکوستیک هنرمندانی مانند جک جانسون و دونوون فرانکنرایتر، که هر دو موج‌سواران حرفه‌ای سابق هستند، آغاز شده است.
هنر موج‌سواری > هنرهای تجسمی موج‌سواری

بسیاری از مردم طبیعت آزاد و هیپی بسیاری از سبک‌های زندگی موج‌سواری را در نقاشی‌ها و نقاشی‌های دیواری خود مانند موزاییک موج‌سواری مدونا در انسینیتاس، کالیفرنیا گنجانده‌اند. هنرمندان مشهور عبارتند از دامیان فولتون، ریک ریتولد و فیل رابرتز.
هنر موج‌سواری > مد

لباس موج‌سواری (Surfwear) یک سبک محبوب لباس‌های غیررسمی است که از فرهنگ موج‌سواری الهام گرفته شده است. بسیاری از نام‌های تجاری مرتبط با موج‌سواری به عنوان صنعت کلبه‌نشینی آغاز شد و موج‌سواران محلی را با شلوارک، لباس‌های غواصی، تخته‌های موج‌سواری یا قلاده‌ها، و همچنین سایر سخت‌افزارها عرضه می‌کردند.
یکی از اولین شرکت‌های مد موج‌سواری استرالیا، Kuta Lines بود که توسط تونی براون پس از بازدید از بالی در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد. براون پارچه‌ها و طرح‌های اندونزیایی را برای لباس موج‌سواری خود تطبیق داد. از دهه ۱۹۸۰، Kuta Lines از تکنیک‌های سنتی بافت و رنگرزی دارایی‌بافی استفاده کرد که برای موج‌سواری در آب و هوای خنک با پارچه‌های سنگین‌تر و پشمی سازگار بود.
برخی از برندهای لباس دیگر عبارتند از O'Neill, ریپ کرل، کوئیک‌سیلور، Town & Country, Ocean Pacific, بیلابونگ،  Oakley, DaKine, ریف، Roxy, وولکام،  المنت اسکیتبوردز،  Hurley, Von Zipper, Golden Breed و RVCA.
هنر موج‌سواری > بیکینی

بیکینی یک لباس شنای نمادین است. در ابتدا در اروپا محبوبیت داشت اما پس از اینکه ستارگان معروف هالیوود آن را پوشیدند، در ایالات متحده نیز محبوبیت یافت. بر اساس این محبوبیت، فیلم‌ها از بیکینی برای بازاریابی فیلم‌های خود استفاده می‌کردند. بیکینی ارتباطی بین تمایلات جنسی و کنجکاوی نسبت به فرهنگ دوردست جزایر اقیانوس آرام ایجاد کرد. سال‌ها زنان موج‌سوار این گزینه را نداشتند که بیکینی نپوشند، زیرا لباس‌های موج‌سواری دیگری برای نیاز آن‌ها طراحی نشده بود. این تغییر زمانی رخ داد که سبک لباس‌های موج‌سواری توسط کسانی که بخشی از فرهنگ نبودند، پذیرفته شد. شرکت‌ها شروع به تولید شلوارک‌های تخته‌ای مخصوص بدن زنان کردند و به این ترتیب به آنها این گزینه را دادند که علاوه بر بیکینی در مسابقات موج‌سواری بپوشند.
بیچ بویز در حال اجرایی "I Get Around" در سال ۱۹۶۴.
بتانی همیلتون با لباس موج‌سواری
فروشگاه ریپ کرل در پرث
قرن مسیحی (مجله)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد شماره ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰: جلد شماره ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰
ویراستار/ناشر: پیتر دبلیو مارتی
Managing editor: استیو تورنگیت
دسته‌بندی: مسیحیت
بسامد: ماهانه
شمارگان: ۳۶٬۰۰۰
نخستین شماره: ۱۸۸۴
شرکت: بنیاد قرن مسیحی
کشور: ایالات متحده
مستقر در: شیکاگو، ایلینوی
زبان: انگلیسی
وبگاه: christiancentury.org 
شاپا: ۰۰۰۹-۵۲۸۱
قرن مسیحی (انگلیسی: The Christian Century) یک مجله مسیحیت مستقر در شیکاگو، ایلینوی است. این مجله به عنوان مجله شاخص پروتستانگرایی ایالات متحده است.
گربر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: تولید
بنا نهاده: پورتلند، اورگن ۱۹۳۹؛ ۸۵ سال پیش (۱۹۳۹-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: پورتلند، اورگن
محصولات: چاقو ابزار
تعداد کارکنان: ۳۰۰ نفر
مادر: فیسکرس
وبگاه: www.gerbergear.com
گربر (انگلیسی: Gerber) شرکت ابزارسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۹ تأسیس شد.
ولکات، کلرادو

| ولکات، کلرادو | ولکات، کلرادو |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Bridge over Eagle River in Wolcott: Bridge over Eagle River in Wolcott
WolcottLocation in شهرستان ایگل، کلرادو and the state of کلرادو: WolcottLocation in شهرستان ایگل، کلرادو and the state of کلرادو
مختصات: ۳۹°۴۲′۱۰″ شمالی ۱۰۶°۴۰′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۰۲۷۸°شمالی ۱۰۶٫۶۷۸۳۳°غربی﻿ / 39.70278; -106.67833: مختصات: ۳۹°۴۲′۱۰″ شمالی ۱۰۶°۴۰′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۰۲۷۸°شمالی ۱۰۶٫۶۷۸۳۳°غربی﻿ / 39.70278; -106.67833
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  کلرادو
شهرستان: شهرستان ایگل، کلرادو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۹ مایل مربع (۱٫۰۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳۷ مایل مربع (۰٫۹۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۲ مایل مربع (۰٫۰۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۹۹۰ فوت (۲۱۳۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵
 • تراکم: ۴۰/مایل مربع (۱۵٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۱۶۵۵
شماره GNIS: ۰۲۰۴۶۶۵
کد FIPS: ۰۸–۸۵۷۶۰
ولکات (به انگلیسی: Wolcott) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ایگل، کلرادو واقع شده‌است. ولکات ۱٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلتیوم

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
بنا نهاده: ۱۹۸۵
بنیانگذاران: نیک مارتین
دفتر مرکزی: سیدنی، استرالیا
محدودهٔ فعالیت: اتوماسیون طراحی الکترونیکی، اف‌پی‌جی‌ای، سامانه توکار، تخته مدار چاپی
درآمد: ۴۵ میلیون دلار آمریکا (۲۰۱۰)
تعداد کارکنان: ۲۷۵ (در ژانویهٔ ۲۰۱۰)
وبگاه: http://www.altium.com/
آلتیوم (به انگلیسی: Altium) یک شرکت نرم‌افزاری در اصل استرالیایی است که نرم‌افزارهای تحت رایانهٔ طراحی الکترونیکی را برای مهندسان تولید می‌کند. این شرکت در سال ۱۹۸۵ میلادی بنا نهاده شده و دارای مراکزی در سیدنی و ادارات فروشی در آمریکا، اروپا، ژاپن و چین است، همچنین نمایندگان فروشی در اکثر بازارهای اصلی دارد. تا سال ۲۰۰۱ این شرکت با نام پروتل (به انگلیسی: Protel) شناخته می‌شد.
کارایی نرم‌افزار

این نرم‌افزار برای مهندسان الکترونیک یکی از مهم‌ترین و محبوب‌ترین‌ها می‌باشد. از موارد استفاده آن که بین ۹۰ درصد مهندسان الکترونیک مشترک می‌باشد، استفاده از بخش طراحی شماتیک Schematic و مدارچاپی Pcb هست.
البته کارایی این نرم‌افزار به همین دو قسمت محدود نیست و بخش تحلیل، آنالیز، FPGA و… نیز وجود دارد.
تاریخچه اولیه

تاریخچه Altium به سال ۱۹۸۵ با تأسیس شرکت Protel Systems Pty Ltd توسط طراح الکترونیک نیکلاس مارتین بازمی‌گردد. او در دهه ۱۹۸۰ در دانشگاه تاسمانی مشغول به کار بود. او فرصتی را برای بهینه‌سازی طراحی محصولات الکترونیکی با تلفیق تکنیک‌های طراحی الکترونیک با پلتفرم رایانه شخصی دید. این شرکت اولین محصول خود را در سال ۱۹۸۵ عرضه کرد، یک ابزار طراحی و چیدمان برد مدار چاپی مبتنی بر DOS (PCB) Protel PCB از سال ۱۹۸۶ توسط HST Technology Pty Ltd به بازار عرضه شد.
در اکتبر ۱۹۸۶ شرکت ACCEL Technologies مستقر در سن دیگو، مسئولیت بازاریابی و پشتیبانی برنامه PCB را برای ایالات متحده، کانادا و مکزیک تحت نام تانگو PCB به دست آورد. در سال ۱۹۸۷، Protel ویرایشگر نمودار مدار Protel Schematic را برای DOS راه اندازی کرد. این امر توسط Autotrax و Easytrax در سال ۱۹۸۸ دنبال شد.
در دهه ۱۹۹۰، این شرکت شروع به توسعه یک سیستم طراحی الکترونیکی یکپارچه کرد، که از یک مدل داده واحد برای نگهداری تمام داده‌های طراحی مورد نیاز برای ایجاد یک محصول استفاده می‌کند. فرآیندهای توسعه نرم‌افزار FPGA, PCB با یک نمای پروژه و مدل داده مشترک متحد شدند. سپس می‌توان از انواع ابزارهای ویرایش برای دسترسی و دستکاری طرح استفاده کرد، که قسمت‌هایی مانند طرح و طراحی تابلو، تصویربرداری شماتیک، مسیریابی (EDA)، تست، تجزیه و تحلیل و طراحی FPGA را پوشش می‌دهد.
در سال ۱۹۹۱، Protel Advanced Schematic/PCB 1.0 را برای ویندوز منتشر کرد. اولین سیستم طراحی PCB مبتنی بر ویندوز در جهان. همچنین شروع به خرید شرکت‌های مختلف با فناوری‌های مورد نیاز برای ایجاد یک راه‌حل طراحی الکترونیکی یکپارچه کرد.
کلود رینس

| کلود رینس | کلود رینس |
| --- | --- |
کلود رینس در فیلم اکنون، ای مسافر(۱۹۴۲): کلود رینس در فیلم اکنون، ای مسافر(۱۹۴۲)
نام هنگام تولد: ویلیام کلود رینس
زادهٔ: ۱۰ نوامبر ۱۸۸۹ کمبرول، لندن، بریتانیا
درگذشت: ۳۰ مهٔ ۱۹۶۷ (۷۷ سال) لکوونیا، نیوهمپشایر، ایالات متحده
ملیت:  بریتانیا
تحصیلات: آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۰–۱۹۶۶
همسر: ایزابل جینز (۱۹۱۵–۱۹۱۳) طلاق
فرزندان: یک دختر
ویلیام کلود رینس (به انگلیسی: William Claude Rains) (زاده ۱۰ نوامبر ۱۸۸۹ – درگذشته ۳۰ مه ۱۹۶۷) بازیگر انگلیسی-آمریکایی سینما و تئاتر بود که در طول زندگی هنری خویش سه مرتبه نامزد دریافت جایزه اسکار شد ولی هیچگاه این جایزه به وی اعطا نشد.
جوایز و افتخارات

نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بخاطر فیلم آقای اسمیت به واشینگتن می‌رود (۱۹۳۹)
نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بخاطر فیلم کازابلانکا (۱۹۴۲)
نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد بخاطر فیلم آقای اسکفینگتون (۱۹۴۴)
فیلمشناسی

مرد نامرئی (۱۹۳۳)
آنتونی ادورس (۱۹۳۶)
چهار دختر (۱۹۳۸)
ماجراهای رابین هود (۱۹۳۸)
آقای اسمیت به واشینگتن می‌رود (۱۹۳۹)
آقای جردن وارد می‌شود (۱۹۴۱)
مرد گرگ‌نما (۱۹۴۱)
کازابلانکا (۱۹۴۲)
ردیف پادشاهان (۱۹۴۲)
اکنون، ای مسافر (۱۹۴۲)
شبح اپرا (۱۹۴۳)
آقای اسکفینگتون (۱۹۴۴)
بدنام (۱۹۴۶)
لورنس عربستان (۱۹۶۲)
آرسین (شهر)

| آرسین | آرسین |
| --- | --- |
آرسین: آرسین
مختصات: ۴۰°۵۷′ شمالی ۳۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۵۰°شمالی ۳۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 40.950; 39.933: مختصات: ۴۰°۵۷′ شمالی ۳۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۵۰°شمالی ۳۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 40.950; 39.933
کشور:  ترکیه
استان: ترابزون
حکومت: حکومت
 • شهردار: Erdem Şen (AKP)
مساحت: مساحت
 • شهرستان: ۱۸۲٫۹۹ کیلومتر مربع (۷۰٫۶۵ مایل مربع)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۱۰٬۹۸۶
 • شهرستان: ۲۶٬۳۲۵
 • تراکم شهرستان: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۷۰/مایل مربع)
اقلیم: Cfa
آرسین (به ترکی استانبولی: Arsin) شهری است در کشور ترکیه که در استان ترابزون واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۱۰٬۷۱۵ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۲٬۹۷۷ نفر می‌باشد.
ویرکان

| ویرکان | ویرکان |
| --- | --- |
Rural commune and town: Rural commune and town
ویرکانموقعیت ویرکان در نقشه: ویرکانموقعیت ویرکان در نقشه
مختصات: ۳۱°۱۱′ شمالی ۸°۵′ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۱۸۳°شمالی ۸٫۰۸۳°غربی﻿ / 31.183; -8.083: مختصات: ۳۱°۱۱′ شمالی ۸°۵′ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۱۸۳°شمالی ۸٫۰۸۳°غربی﻿ / 31.183; -8.083
کشور:  مراکش
منطقه: مراکش آسفی
استان: استان حوز
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۶۹۱۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (زمان اروپای غربی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (WEST)
ویرکان (به فرانسوی: Ouirgane) یک شهرک در مراکش است که در استان حوز واقع شده‌است. ویرکان ۶٬۹۱۶ نفر جمعیت دارد.
فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی

این مقاله شامل فهرست پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی است.
۲۰۱۰ > پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر

| رتبه | فرودگاه | مکان | مسافران | تغییر سالانه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فرودگاه بین‌المللی سائو پائولوگوارولخس | سائوپائولو | ۲۶٬۷۷۴٬۵۴۶ | ۲۳٫۲% |
| ۲ |  فرودگاه بین‌المللی ال دورادو | بوگوتا | ۱۸٬۹۳۴٬۲۰۳ | ۲۷٬۱% |
| ۳ |  فرودگاه کونگونهاس-سائو پاوئولو | سائوپائولو | ۱۵٬۴۸۱٬۳۷۰ | ۱۳% |
| ۴ |  فرودگاه بین‌المللی برازیلیا | برازیلیا | ۱۴٬۱۴۹٬۳۰۶ | ۱۵٫۸% |
| ۵ |  فرودگاه بین‌المللی ریو دوژانیرو گالیائو | ریو د ژانیرو | ۱۲٬۲۲۹٬۵۱۳ | ۳٫۴% |
| ۶ |  فرودگاه بین‌المللی کومودورو ارتورو مرینو بنیتز | سانتیاگو | ۱۱٬۰۶۴٬۴۸۷ | ۲۲٬۶% |
| ۷ |  فرودگاه بین‌المللی خورخه چاوز | لیما | ۱۰٬۲۷۸٬۴۹۳ | ۱۶٬۹% |
| ۸ |  فرودگاه بین‌المللی سیمون بولیوار (ونزویلا) | کاراکاس | ۸٬۸۳۰٬۶۸۸ | ۰٬۶% |
| ۹ |  فرودگاه بین‌المللی ماریسکال سوکره | کیتو | ۸٬۹۵۶٬۰۲۲ | ۱۲٬۸% |
| ۱۰ |  فرودگاه بین‌المللی مینیسترو پیستارینی | بوئنوس آیرس | ۸٬۷۸۶٬۸۰۷ | ۱۰٬۹% |
| ۱۱ |  فرودگاه سانتوس دومنت | ریو د ژانیرو | ۷٬۸۰۵٬۳۸۷ | ۵۳% |
| ۱۲ |  فرودگاه بین‌المللی دپوتادو لوئیس ادواردو مگاهاس | سالوادور | ۷٬۵۴۰٬۲۹۸ | ۶٫۹% |
| ۱۳ |  محله هوایی یورگ نوبری | بوئنوس آیرس | ۷٬۵۵۸٬۱۴۹ | ۱۶٬۴% |
| ۱۴ |  فرودگاه بین‌المللی تانکردو نوس | بلو هوریزونته | ۷٬۲۶۱٬۰۴۱ | ۲۹٫۳% |
| ۱۵ |  فرودگاه بین‌المللی سلگدو فیلهو | پورتو الگره | ۶٬۶۷۶٬۲۱۶ | ۱۹% |
۲۰۰۹ > پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر

| رتبه | فرودگاه | مکان | مسافران | تغییر سالانه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فرودگاه بین‌المللی سائو پائولوگوارولخس | سائوپائولو | ۲۱٬۷۲۷٬۶۴۲ | ۶٫۵% |
| ۲ |  فرودگاه بین‌المللی ال دورادو | بوگوتا | ۱۴٬۸۹۹٬۱۹۹ | ۱۰٫۷% |
| ۳ |  فرودگاه کونگونهاس-سائو پاوئولو | سائوپائولو | ۱۳٬۶۹۹٬۶۵۷ | ۰٫۲% |
| ۴ |  فرودگاه بین‌المللی برازیلیا | برازیلیا | ۱۲٬۲۱۳٬۸۲۵ | ۱۶٫۹% |
| ۵ |  فرودگاه بین‌المللی ریو دوژانیرو گالیائو | ریو د ژانیرو | ۱۱٬۸۲۸٬۶۵۶ | ۱۰٫۳% |
| ۶ |  فرودگاه بین‌المللی کومودورو ارتورو مرینو بنیتز | سانتیاگو | ۹٬۰۲۴٬۶۱۱ | ۰٫۱% |
| ۷ |  فرودگاه بین‌المللی خورخه چاوز | لیما | ۸٬۷۸۶٬۹۷۳ | ۶٫۰% |
| ۸ |  فرودگاه بین‌المللی سیمون بولیوار (ونزویلا) | کاراکاس | ۸٬۷۷۳٬۴۶۱ | ۲٫۲% |
| ۹ |  فرودگاه بین‌المللی مینیسترو پیستارینی | بوئنوس آیرس | ۷٬۹۲۴٬۷۵۹ | ۱٫۱% |
| ۱۰ |  فرودگاه بین‌المللی ماریسکال سوکره | کیتو | ۷٬۹۰۰٬۲۵۶ | ۰٬۵% |
| ۱۱ |  فرودگاه بین‌المللی دپوتادو لوئیس ادواردو مگاهاس | سالوادور | ۷٬۰۵۲٬۷۲۰ | ۱۷٫۲% |
| ۱۲ |  محله هوایی یورگ نوبری | بوئنوس آیرس | ۶٬۴۸۹٬۰۶۶ | ۱۴٫۱% |
| ۱۳ |  فرودگاه بین‌المللی تانکردو نوس | بلو هوریزونته | ۵٬۶۱۷٬۱۷۱ | ۸٫۲% |
| ۱۴ |  فرودگاه بین‌المللی سلگدو فیلهو | پورتو الگره | ۵٬۶۰۷٬۷۰۳ | ۱۳٫۷% |
| ۱۵ |  فرودگاه ریکایف | ریسیف | ۵٬۲۵۰٬۵۶۵ | ۱۲٫۲% |
۲۰۰۸ > پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی بر پایه جابه‌جایی مسافر

| رتبه | فرودگاه | مکان | مسافران | تغییر سالانه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فرودگاه بین‌المللی سائو پائولوگوارولخس | سائوپائولو | ۲۰٬۴۰۰٬۳۰۴ | ۸٫۵۴% |
| ۲ |  فرودگاه کونگونهاس-سائو پاوئولو | سائوپائولو | ۱۳٬۶۷۲٬۳۰۱ | ۱۰٫۴۳% |
| ۳ |  فرودگاه بین‌المللی ال دورادو | بوگوتا | ۱۳٬۴۵۶٬۳۳۱ | ۴٫۹۰% |
| ۴ |  فرودگاه بین‌المللی ریو دوژانیرو گالیائو | ریو د ژانیرو | ۱۰٬۷۱۷٬۱۲۰ | ۳٫۵۲% |
| ۵ |  فرودگاه بین‌المللی برازیلیا | برازیلیا | ۱۰٬۴۴۳٬۳۹۳ | ۶٫۰۸% |
| ۶ |  فرودگاه بین‌المللی کومودورو ارتورو مرینو بنیتز | سانتیاگو | ۹٬۰۱۷٬۷۱۸ | ۷٫۳۸% |
| ۷ |  فرودگاه بین‌المللی سیمون بولیوار (ونزویلا) | کاراکاس | ۸٬۹۷۵٬۸۹۷ | ۷٬۴% |
| ۸ |  فرودگاه بین‌المللی خورخه چاوز | لیما | ۸٬۲۸۵٬۶۸۸ | ۱۰٫۴% |
| ۹ |  فرودگاه بین‌المللی مینیسترو پیستارینی | بوئنوس آیرس | ۸٬۰۱۲٬۷۹۴ | ۷٫۰۱% |
| ۱۰ |  فرودگاه بین‌المللی ماریسکال سوکره | کیتو | ۶٬۲۷۴٬۹۲۲ | ۱۰٬۱% |
۲۰۰۸ > پررفت‌وآمدترین فرودگاه‌ها در آمریکای جنوبی بر پایه تعداد پروازها

| رتبه | فرودگاه | مکان | مسافران | تغییر سالانه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فرودگاه بین‌المللی ماریسکال سوکره | کیتو | ۳۰۰٬۵۶۰ | ۱۴٬۳۱% |
| ۲ |  فرودگاه بین‌المللی ال دورادو | بوگوتا | ۲۴۸٬۸۱۶ | ۷٫۰۷% |
| ۳ |  فرودگاه بین‌المللی سائو پائولوگوارولخس | سائوپائولو | ۱۹۴٬۱۸۴ | ۳٫۳۱% |
| ۴ |  فرودگاه کونگونهاس-سائو پاوئولو | سائوپائولو | ۱۸۶٬۳۵۳ | ۹٫۳۵% |
| ۵ |  فرودگاه بین‌المللی برازیلیا | برازیلیا | ۱۴۱٬۴۷۷ | ۱۱٫۵۲% |
| ۶ |  فرودگاه بین‌المللی ریو دوژانیرو گالیائو | ریو د ژانیرو | ۱۳۰٬۵۹۷ | ۸٫۹۳% |
| ۷ |  فرودگاه بین‌المللی کومودورو ارتورو مرینو بنیتز | سانتیاگو | ۱۰۴٬۰۰۰ | ۸٫۹۹% |
| ۸ |  فرودگاه کمپو مارته | سائوپائولو | ۱۰۲٬۰۸۸ | ۹٫۲% |
| ۹ |  فرودگاه بین‌المللی خورخه چاوز | لیما | ۹۸٬۷۳۴ | ۶٫۳% |
:
آرگینکز

| آرگینکز | آرگینکز |
| --- | --- |
کمون (فرانسه): کمون (فرانسه)
General view of Argences: General view of Argences
  نشان:   نشان
آرگینکزنمایش نقشه فرانسهآرگینکزنمایش نقشه نرماندی: آرگینکزنمایش نقشه فرانسهآرگینکزنمایش نقشه نرماندی
مختصات: ۴۹°۰۷′۳۷″شمالی ۰°۰۹′۵۹″غربی﻿ / ﻿۴۹٫۱۲۶۹°شمالی ۰٫۱۶۶۴°غربی﻿ / 49.1269; -0.1664: مختصات: ۴۹°۰۷′۳۷″شمالی ۰°۰۹′۵۹″غربی﻿ / ﻿۴۹٫۱۲۶۹°شمالی ۰٫۱۶۶۴°غربی﻿ / 49.1269; -0.1664
کشور: فرانسه
ناحیه: نرماندی
دپارتمان: کالوادوس
بخش: Caen
کانتون: Troarn
کمون: Val ès Dunes
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۱۴–۲۰۲۰) : Dominique Delivet
مساحت۱: ۹٫۷۶ کیلومتر مربع (۳٫۷۷ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۳٬۷۵۶
 • تراکم: ۳۸۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۱۴۰۲۰ /۱۴۳۷۰
ارتفاع: ۲–۷۴ متر (۶٫۶–۲۴۲٫۸ فوت)  (avg. ۴۴ متر یا ۱۴۴ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
آرگینکز (به فرانسوی: Argences) یک کمون در فرانسه است که در کالوادوس واقع شده‌است. آرگینکز ۹٫۷۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
واختانگ یکم

| واخْتانگ یکم> پادشاه ایبریا | واخْتانگ یکم> پادشاه ایبریا |
| --- | --- |
سلطنت: قرن پنجم میلادی
پیشین: مهرداد پنجم ایبری
جانشین: داچی
زاده: ۴۴۰ میلادی متسختا، ایبریا
درگذشته: ۵۲۰ میلادی اوجارما، ایبریا
آرامگاه: متسختا، کلیسای سوتیتسخوولی
همسر(ان): بالین دخت دختر هرمز سوم پادشاه ساسانی هلنا دختر زنون امپراتور روم شرقی
فرزند(ان): داچی لئون مهرداد دو دختر
خاندان پادشاهی: خسرویانی‌ها
پدر: مهرداد پنجم ایبری
مادر: سگدخت
امضا: 
واخْتانگ یکم (به گرجی: ვახტანგ I) معروف به واختانگ گرگ سر از آخرین پادشاهان گرجستان باستان یا همان ایبریا در قرن پنجم میلادی و از سلسله خسرویانی‌ها بوده‌است.
او به عنوان یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های تاریخ گرجستان ظاهر شده و حتی توسط کلیسای ارتدکس گرجی به عنوان یک قدیس از او یاد شده و مراسم روز گرامیداشت این پادشاه، هر ساله در گرجستان برگزار می‌شود.
نام

بنا به زندگی واختانگ گرگ‌سر، بر پادشاه در هنگام تولد نام ایرانی ورازخسروتنگ را نهادند که در گرجی به واختانگ مبدل شد. به نظر می‌رسد این نام از ورخ-تنگِ (وَرهَ-تَنو) ایرانی به معنی گرگ‌تن گرفته‌شده‌باشد که ممکن است بازتاب‌دهنده گرگ‌پرستی در گرجستان باستان باشد. در اواخر قرن ۱۳ میلادی بر بسیاری از پادشاهان و شاهزادگان گرجی نام واختانگ نهاده‌شده‌است.
پادشاهی زودهنگام

واختانگ یکم در سال ۴۴۰ میلادی از پادشاهی گرجی به نام مهرداد و شاهزاده‌ای ایرانی به نام سگ دخت در شهر متسختا به دنیا آمد. مادرش که از آئین زرتشت به دین مسیح گرائیده بود، در زمان عدم بلوغ واختانگ به عنوان نائب السلطنه فرض می‌شد.
واختانگ در ۷ سالگی به عنوان جانشین پدرش مهرداد پنجم پادشاه گرجستان معرفی شد. در آن زمان گرجستان در موقعیت خطرناکی قرار داشت، از یک طرف از لحاظ فرهنگی مورد مزاحمت اقدامات شاهنشاهی ساسانیان مبتنی گسترش آئین زرتشت در گرجستان مسیحی، و از سوی دیگر به لحاظ سیاسی که مورد حملات و غارتگری‌های قوم اُس در دامنه‌های شمالی رشته کوه‌های قفقاز بود.
واختانگ در سن ۱۶ سالگی تصمیم به رهبری یک جنگ انتقام جویانه با اس‌ها گرفت. پیروزی در یک جنگ منحصر به فرد در برابر قوی هیکل‌های دشمن و آزاد کردن خواهرش مهران دخت از اسارت دشمن، حاصل این تصمیم بود.
هنگامی که واختانگ ۱۹ ساله بود بالین‌دخت، دختر هرمز سوم پادشاه ساسانی را به ازدواج خود درآورد. پس از آن هنگام درخواست پادشاه ساسانی، واختانگ در لشکرکشی‌ها نقش مهمی ایفا می‌کرد. برای مثال در لشکرکشی پیروز یکم به هپتالیان در سال ۴۶۰ میلادی و در لشکرکشی به امپراتوری روم شرقی در سال ۴۷۲ میلادی که واختانگ حکومت مجدد لازیکا و آبخازیا را بدست آورد.
بنیانگذاری تفلیس

روزی واختانگ به همراه اعضای دربارش در جنگلی نزدیک متسختا مشغول خوشگذرانی و شکار بودند. شاهین او به دنبال قرقاولی به هوا برخاست و پس از مدتی شاه و همراهانش پرنده‌ها را در کنار یک چشمهٔ آب گرم یافتند که بخار خوشایندی از آن خارج می‌شد، آن‌ها از وفور این چشمه‌های آب گرم شگفت زده شده بودند و پادشاه دستور ساختن شهری را در آنجا صادر کرد که «تبیلیسی» (دارندهٔ چشمه‌های آب گرم) نام گرفت. این شهر که در زبان فارسی با نام تفلیس شناخته می‌شود امروزه پایتخت گرجستان است.
اقدامات مربوط به کلیسا

واختانگ که از دخالت‌های ساسانیان در امور مملکت داری خود خسته شده بود، به مجموعه اقداماتی در جهت تقویت اقتدار سلطنتی خود دست زد و با معطوف ساختن گرایش سیاسی خود به سمت امپراتوری روم شرقی، اقدام به ایجاد روابط حسنه با دولت روم شرقی نمود؛ بنابراین هلنا دختر امپراتور روم شرقی را به ازدواج خود درآورده و پس از دریافت اجازهٔ ترفیع مقام اسقفِ متسختا رهبر مسیحیت گرجستان از قسطنطنیه، اسقفِ متسختا را همراه با ۱۲ اسقف تعیین شدهٔ دیگر جهت تقدیس به انطاکیه فرستاد.
اما این سازماندهی مجدد در جهت افزایش قدرت با ملایمت به انجام نرسید و واختانگ را مجبور به منازعه با مخالفان کرد که در رأس آن‌ها میکائیل، اسقف خلع شدهٔ متسختا بود. این منازعات ساختهٔ اختلاف نظر واختانگ معتقد به مونوفیسیتیسم (اعتقاد به یک ذات داشتن مسیح) و میکائیل معتقد به دیوفیسیستیسم (اعتقاد به دو ذات داشتن مسیح یک ذات الهی و یک ذات انسانی) بود.