stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سالشمار فرمانروایی الموت
حسن صباح (۱۱۲۴–۱۰۸۳ میلادی)

حسن صباح، بنیان‌گذار دولت اسماعیلیه در ایران و نیز بانی دعوت مستقل اسماعیلیه نزاری بود. دربارهٔ آغاز زندگی و دوره جوانی او اطلاعات کمی وجود دارد. حسن صباح در رجب ۴۸۳ هجری قمری مخفیانه وارد قلعه الموت شد. وی تا مدتی هویت خود را پنهان می‌کرد و به عنوان معلمی به نام دهخدا، به کودکان محافظان قلعه درس می‌داد و بسیاری از محافظان نیز به کیش اسماعیلی درآمدند. وی که به هوش و ذکاوت زیاد مشهور است سرانجام با کمک پیروان در داخل و خارج قلعه، به آسانی در اواخر پاییز ۴۸۳ به حکمرانی قلعه دست یافت.
حسن صباح در الموت کتابخانه مهمی ایجاد کرد که مجموعه کتاب‌ها و ادوات علمی آن تا هنگام حمله مغول و تخریب الموت در ۶۵۴ هجری قمری(۱۲۵۴ میلادی)، گسترش یافت.
کیا بزرگ امید (۱۱۳۸–۱۱۲۴ میلادی)

کیا بزرگ امید رودباری که از سوی حسن صباح حاکم قلعه لمسر بود، پس از مرگ حسن و بنا به وصیت او، خداوند الموت شد و حدود ۱۴ سال بر آنجا حکومت کرد. کیا امید، حسن صباح را پیشوا و امام خود می‌دانست، با این حال به ظاهر شریعت توجه بیشتری داشت. وی چهارده سال و دو ماه و بیست روز در رودبار و دژهای ملاحده فرمان راند تا این که در شانزدهم جمادی الثانی سال ۲۸ فوریه ۱۱۳۸ میلادی (۵۳۲ ق) درگذشت. کیا امید، در زمان حیات خود، پسرش محمد بن بزرگ امید را به جانشینی خود برگزید.
محمد بن بزرگ امید (۱۱۶۲–۱۱۳۸ میلادی)

محمد بن بزرگ امید، پس از وفات پدرش کیا بزرگ امید، خداوند الموت و فرمانروای فرقه اسماعیلیه شد. وی تعداد زیادی ترورهای سیاسی به دستور پدرش و توسط فداییان انجام داد که قتل خلیفه عباسی المسترشد در مراغه (۵۲۹ ق / ۱۱۳۴ م)، خلیفه الراشد در اصفهان (۵۳۲ ق/۱۱۳۸ م)، و نیز معین الدین، وزیر سلجوقی (۵۲۱ ق / ۱۱۲۷ م) از آن جمله است. محمد بن بزرگ امید به مدت بیست و چهار سال و هشت ماه امامت اسماعیلیان را داشت تا این که سرانجام در سوم ربیع الاول ۵۵۷ ق / ۲۰ فوریه ۱۱۶۲ م چشم از جهان فروبست.
علاءالدین محمد (۱۲۲۱–۱۲۱۰ میلادی)

علاءالدین محمد فرزند و جانشین جلال‌الدین حسن نومسلمان بود که در سال ۶۱۸ قمری و در سن نه سالگی به جای پدر نشست.
وی ۵ سال پس از فرمانروایی به مالیخولیا دچار گشت و کسی جرئت نمی‌کرد دربارهٔ مسائل حکومت با او سخن بگوید. در نتیجه پریشانی در منطقهٔ تحت فرمانروایی او حکمفرما گشت. خواجه نصیر طوسی مدت‌ها پیش این فرمانروا بوده‌است. سرانجام رکن‌الدین حسن پسر او همراه با دیگر سران دولت تصمیم به قتل او گرفتند. در نیمه‌شب آخر شوال ۶۵۳ قمری (آذر ۶۳۴) حسن مازندرانی او را با تبر گردن زد.
جلال الدین حسن (حسن سوم) (۱۲۵۵–۱۲۲۱ میلادی)

جلال الدین حسن، به هنگام حیات پدرش محمد بن حسن با باورهای او مخالف بود. پس از وفات محمد بن حسن، پدر جلال الدین، وی رهبری اسماعیلیه را به عهده گرفت و عقیده خود را دنبال کرد. نخست اظهار مسلمانی نمود و پیروان خود را ملزم به احکام و شریعت نمود که در این باره به خلیفه بغداد و سلطان محمد خوارزمشاه نامه نوشت.
رکن الدین خورشاه (۱۲۵۷–۱۲۵۵ میلادی)

رکن‌الدین حسن بن محمد، پسر علاء الدین محمد و ملقب به خورشاه، واپسین حاکم الموت است. هولاکو خان، نواده چنگیز برای بار دوم به ایران لشکر کشید در مقابل پیام هلاکو، چاره‌ای جز تسلیم برای رکن الدین باقی نماند، چرا که مقاومت در برابر سپاه هلاگو بی‌فایده بود. الموت سرانجام در ۶۵۴ ق/۱۲۵۴ میلادی تسلیم شد.
رکن الدین خورشاه (۱۲۵۷–۱۲۵۵ میلادی) > تسخیر الموت

رکن الدین خورشاه، آخرین رئیس اسماعیلیه سعی می‌کرد تا به هر صورتی هلاکو و مغولان را از تصرف قلاع اسماعیلیه منصرف کند ولی هلاکو رضایت نداد. رکن الدین خورشاه، به ناچار تسلیم شد و همراه خواجه نصیرالدین طوسی و دیگر اطرافیانش، از قلعه میمون ذر، پایین آمدند و خود را به هلاکوخان تسلیم کردند و این نقطه پایانی برای حکومت مقتدر اسماعیلیان در ایران بود. بدین ترتیب سال ۶۵۴ هـ ق، قلعه الموت به تصرف مغول درآمد و حکومت اسماعیلیه بعد از ۱۷۰ سال به پایان رسید و به دستور منگوقاآن برادر هلاکو، خورشاه کشته شد.
حسن صباح، بنیانگذار حکومت الموت
سید علینقی امین

| سیّد علینقی امین | سیّد علینقی امین |
| --- | --- |
زاده: ۱۲۹۷ سبزوار
درگذشته: ۱۳۷۹ تهران
آرامگاه: حرم شاه عبدالعظیم
تخلص: ابن امین
پیشه: روحانی
زمینه کاری: روحانی، شاعر و نویسنده
ملیت: ایرانی
تحصیلات: حوزوی
سال‌های فعالیت: ۱۳۱۸ تا ۱۳۷۹
دیوان اشعار: دیوان شعر ابن امین
استاد: آقابزرگ تهرانی، محمد صالح حائری مازندرانی
دلیل سرشناسی: تألیف و تصنیف تاریخ سبزوار
همسر(ها): فاطمه عربشاهی
فرزند(ان): سید حسن امین، سید محمد امین خراسانی
پدر و مادر: امین‌الشریعه سبزواری، بی بی عالم عربشاهی
سیّد علینقی امین (زاده ۱۲۹۷ سبزوار- ۱۳۷۹ تهران) مدرّس معقول و منقول، مورخ، متکلم، عارف، ادیب، شاعر و نویسنده ایرانی بود.
زندگی

وی فرزند امین‌الشریعه سبزواری و بی بی عالم عربشاهی بود؛ که در طول حیات خود موفق به دریافت درجات متعدد علمی شد. از جهت اعتبار کتاب شناختی در رأس آنها اجازات او در نقل متون روایی از علامه آقابزرگ تهرانی صاحب الذریعه و علامه سمنانی محمد صالح حائری مازندرانی صاحب حکمت بوعلی و میرزا حسین فقیه سبزواری از مراجع تقلید ساکن مشهد است. وی سالهای مدید به تدریس معقول و منقول در مدرسه سپهسالار قدیم و امامت جماعت در مسجد جامع تهرانپارس مشغول بود. تألیفات او شامل ۳۰ عنوان کتاب و یکصد مقاله در حوزه‌های مختلف علوم انسانی است
نجات از حادثه ترور

سید علینقی امین در حادثه مسجد گوهرشاد در تیر ماه ۱۳۱۴ در کنار استادش حاج میرزا حسین فقیه سبزواری بود ولی از خطر نجات یافت. وی همچنین در حادثه تروریستی سال ۱۳۵۷ که در مسجد خاتم‌الانبیاء تهرانپارس تهران به وقوع پیوست نجات پیدا کرد.
مهم‌ترین تالیفات

تاریخ سبزوار
این کتاب به سلسله مراتب تاریخی و سنوی، همهٔ رخدادهای سیاسی و فرهنگی منطقه بزرگ بیهق، سبزوار، اسفراین و جوین را از زمان ورود یزدگرد سوم (آخرین پادشاه ساسانی) در سال ۲۸ هجری قمری به بیهق تا زمان پایان یافتن این تألیف در ۱۳۵۰ خورشیدی
کتاب خداشناسی و اعتقادات اسلامی در علم کلام جدید
این کتاب نخستین مرتبه در سال ۱۳۴۶ با نام «پرتو حقیقت» و بعد توسط انتشارات وحید در سال ۱۳۶۰ با عنوان «خداشناسی و اعتقادات اسلامی» منتشر شد و شامل نوآوری و نواندیشی‌های فراوان در اثبات وجود جدا و تطبیق علوم جدید به ویژه در نجوم و اخترشناسی و تئوری مه‌بانگ (بیگ بنگ) با آیات قرآنی است که مهم‌ترین اثر فلسفی و کلامی سید علینقی امین است.
شرح دعای کمیل
مهم‌ترین تألیف دینی و عرفانی سید علینقی امین
داستان بوداسف و بلوهر (زندگی بودا براساس روایات اسلامی) که مهم‌ترین اثر منظوم او با نام منطق عارفان چاپ شده است.
مقالات

شعری برای مادرم بی بی عالم امین
شب شعر سبزوار
عالم، تمام مظهر ذات محمد است
مخمسی در منقبت و انتظار فرج امام زمان
زندگی و آثار حاج میرزا حسین سبزواری
از مثنوی بوداسف و بلوهر به اقتفای مولوی
دو غزل در استقبال از حافظ
مناقب ابن بطریق و نورالهدایهٔ دوانی / دربارهٔ بودا
ویژهٔ بیهقی: بیهقی مورخ معروف و دبیر مشهور
اوضاع سیاسی سبزوار بعد از اسلام
حاج میرزا حسین علوی سبزواری
امین الشریعه سبزواری
افتخار الحکماء طالقانی
مساجد و مدارس سبزوار
شریعتمدار سبزواری
سان مایکروسیستمز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت:  نزدک: SUNW  نزدک: JAVA 
بنا نهاده: ۲۴ فوریه ۱۹۸۲؛ ۴۲ سال پیش (۱۹۸۲-۲۴}})
از بین رفته: ۲۷ ژانویه ۲۰۱۰؛ ۱۴ سال پیش (۲۰۱۰-۲۷}})
دفتر مرکزی: منلو پارک، شهرستان سن ماتئو، منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: سراسر جهان
افراد کلیدی: دوریان دلی (رئیس و مدیر عامل)
محصولات: سرور، ایستگاه کار، ذخیره‌سازی، خدمات
مالک: ابرشرکت اوراکل
تعداد کارکنان: ۳۸٬۶۰۰ (بالاترین شمار) در سال ۲۰۰۶
وبگاه: www.sun.com نسخه بایگانی شده در ۴ ژانویه ۲۰۱۰ در وی‌بک ماشین
سان مایکروسیستمز (به انگلیسی: Sun Microsystems) شرکت سازنده رایانه و نرم‌افزار بود که ستاد آن در منلو پارک، شهرستان سن ماتئو، منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا بود. این شرکت در تاریخ ۲۴ فوریه ۱۹۸۲ (۵ اسفند ۱۳۶۰) آغاز به کار کرد و پس از توافق اولیه در تاریخ ۲۷ ژانویهٔ ۲۰۱۰ (۸ بهمن ۱۳۸۸) از ۲۰ آپریل ۲۰۰۹ به‌طور کلی، توسط شرکت اوراکل به قیمت ۷٫۴ میلیارد دلار آمریکا خریداری شد و به نام اوراکل آمریکا تغییر نام داد.
سان مایکروسیستمز، یک فروشنده چندملیتی رایانه در زمینه قطعات رایانه و خدمات اطلاعات فناوری و نیز تولیدکننده‌ای پیشرو در زمینهٔ نرم‌افزار است.
محصولاتِ این شرکت، سرورهای رایانه‌ای و ایستگاه‌های کاری مبتنی بر پردازنده‌های ساخت خود اسپارک و همچنین ریزپردازنده‌های شرکت ای‌ام‌دی، اوپترون و نیز ریزپردازنده‌های زئون از شرکت اینتل، سامانه‌های ذخیره‌سازی داده رایانه، و یک مجموعه‌ای از محصولات نرم‌افزاری از جمله سیستم‌عامل سولاریس، کیت توسعه، زیرساخت‌های وب نرم‌افزار، و برنامه مدیریت هویت هستند. فناوری‌های دیگر که عبارتند از سکوی جاوا، مای‌اس‌کیوال (به انگلیسی: MySQL) و ان‌اِف‌اِس نیز از سوی این شرکت ارائه شده‌است. در ۷ بهمن ۱۳۸۸ خرید سان توسط اوراکل به قیمت ۷٫۴ میلیارد دلار آمریکا بر پایه توافق صورت گرفته در ۳۱ فروردین ۱۳۸۹ خریداری شد و در همان ماه با شرکت اوراکل آمریکا ادغام شده و هر دو تحت نام شرکت اوراکل آمریکا درآمدند.
تاریخچه

طراحی اولیه برای ایستگاه‌کاری مبتنی بر یونیکس سان با نام سان-۱ توسط اندی بچتولشیم ریخته‌شد. وی در آن زمان دانشجوی دانشگاه استنفورد در پالو آلتو در کالیفرنیا بود. در واقع طرح اولیهٔ ایستگاه کاری سان، برای شبکهٔ دانشگاه استنفورد ارایه‌شده بود که بخش از طراحی شخصیِ وی برای ایستگاه‌کاری بود. این ایستگاه کار بر پایه پردازندی موتورولا ۶۸۰۰۰ به همراه واحد مدیریت حافظه (ام‌ام‌یو) برای پشتیبانی از یونیکس طراحی شده‌بود. در ۵ اسفند ۱۳۶۱ وینود کسلا، اسکات مک‌نیلی و اندی بچتولشیم که همگی دانشجویان فارغ‌التحصیل از دانشگاه استنفورد بودند شرکت سان مایکروسیستمز را بنا نهادند. بیل جوی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی که از توسعه‌دهندگان اولیه بی‌اس‌دی بود خیلی زود به آن گروه پیوست و از افراد اصلی و بنیانگذار شرکت شد. نام سان از پروژه صورت گرفته در شبکه دانشگاه استنفورد گرفته شده‌بود. سان از همان ۳ ماهٔ نخست کار، سودآور بود.
سان از سال ۱۳۶۵ با علامت تجاری SUNW به صورت عمومی وارد بازار بورس می‌شود. این علامت تجاری کوته نوشت SUN Workstation بود که بعدها به صورت SUN Worldwide درآمد. این نشان در سال ۲۰۰۷ برای نشان دادن اولویت تجاری و کاری شرکت و به منظور بهتر رساندن اهداف شرکت در پشتیبانی سکوی جاوا به JAVA تغییر نام نمود. نشان سان که به صورت چهار کلمهٔ سان (SUN) متداخل در کنار هم هستند که توسط پروفسور وگان پرت طراحی شده‌بود، طراحی اولیه دارای رنگ نارنجی که کلمهٔ سان به صورت افقی و عمودی در کنار هم قرار می‌گرفت. اما در طراحی دوباره، همین نشان با رنگ بنفش و ایستاده بر روی یک گوشه از این چهارچوب نمایان شد.
تاریخچه > حباب و بعد از آن

در جریان حباب دات-کام، سان شروع به درآمدزایی نمود و باعث افزایش چشمگیر ارزش سهامش شد. با این شرایط آغاز به استخدام کارکنان بیشتری برای توسعهٔ کارهایش کرد. کارهایی که بعضاً به نوآوری‌هایی شایسته بود ولی بیشتر این کارها به خاطر درخواست‌ها از سوی شرکت‌های اینترنتی بود. در سال ۲۰۰۰ (۱۳۷۹ خورشیدی) با ترکیدن حباب دات‌کام، سان به عنوان بزرگترین شرکت فروشندهٔ سخت‌افزار دچار سقوطی باورنکردنی شد. این شرکت که با ورشکست شدن خریدارانش، مشتریان خود را از دست داده بود دچار شوک شدیدی شد. به‌طوری‌که ارزش سهام این شرکت در عرض یک سال یک دهم ارزش آن در دهه ۱۹۹۰ (میلادی) شد و از بیش از یکصد دلار به ازای هر سهم به چیزی در حدود ۱۰ دلار رسید که البته پس از یک‌سال و در سال ۲۰۰۲ (۱۳۸۰ خورشیدی) به ۲۰ دلار به ازای هر سهم رسید. این سریعترین سقوط ارزش در میان شرکت‌های هم نوع خودش بود. سان در سال ۲۰۰۴ با متمرکز کردن ساختمان‌های خود در هیلزبورو، اورگن کارخانهٔ خود را در کالیفرنیا را تعطیل نمود. البته این کارخانه نیز در سال ۲۰۰۶ تعطیل شد. این موضوع‌ها باعث جدا شدن برخی از مدیران ارشد و نخبه شد که این جدا از اخراج برخی از کارکنان بود. کاهش هزینه‌ها از دیگر اقدامات صورت گرفته بود.
تاریخچه > تمرکز کاری پس از واقعه

در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۳ خورشیدی) سان دو پروژهٔ بزرگ خود را که بر روی موازی‌سازی در سطح دستورها و فرکانس کاری بود را لغو نمود. به جای آن سان رو به پروژه‌هایی راجع به ویژگی چندریسمانی و چندپردازشی روی آورد که منجر به تولید اولترااسپارک تی۱ (با نام رمز نیاگارا) شد. همچنین این شرکت به استفاده از پردازشگرهای شرکت فوجیتسو در سرورهای میانی و سطح بالای خود روی آورد. این سری از سرورهای در میانهٔ سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶ش) به عنوان سری-ام و به عنوان بخشی از سرورهای اسپارک اینترپرایز رونمایی و معرفی شد.
بزرگ امیرابراهیمی

| بزرگ امیرابراهیمی | بزرگ امیرابراهیمی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های هجدهم، نوزدهم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌های هجدهم، نوزدهم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: تبریز و مهاباد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
بزرگ امیرابراهیمی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره هجدهم به عنوان نماینده تبریز و در دوره  نوزدهم عنوان نماینده مهاباد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
عزت‌الدین

| عزت‌الدین ازال‌دین | عزت‌الدین ازال‌دین |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: میاندورود
بخش: گهرباران
دهستان: گهرباران شمالی
جمعیت: ۹۸۳ نفر (سرشماری ۹۵)
عزت‌الدین (به مازندرانی: اِزال‌دین)، روستایی است از توابع بخش گهرباران شهرستان میاندورود در استان مازندران ایران.
وجه تسمیه نام

عزت‌الدین همیشه ازال‌دین نامیده‌ می‌شد و هنوز هم با همین نام شناخته می‌شود، نام عزت‌الدین در حقیقت نتیجه اشتباه در فارسی‌سازی کلمه ازال‌دین هست که بدون درنظر گرفتن نام بومی و معنای آن بر این روستا نهاده شد.

ازال در زبان تبری (مازندرانی) به معنای آهن است. دین نیز که در نام بسیاری از مناطق مازندران دیده می‌شود، در پروسه‌ای بس دراز در حوزه زمانی می‌تواند مفهوم مجازی هرگونه بلندی و تپّه را با خود داشته باشد. بنابراین ازال‌دین در زبان تبری معنای تپّه‌ی آهن یا مکانی که در آن آهن یا سنگ آهن فراوانی وجود داشت را می‌دهد.
جمعیت

این روستا در دهستان میان‌دورود بزرگ قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۹۵۶نفر (۲۵۲خانوار) بوده‌است.
عباس آقازمانی

| عباس آقازمانی | عباس آقازمانی |
| --- | --- |
آقازمانی در اولین رژه سپاه در تهران در سال ۱۳۵۸: آقازمانی در اولین رژه سپاه در تهران در سال ۱۳۵۸
سفیر ایران در پاکستان: سفیر ایران در پاکستان
دوره مسئولیت شهریور ۱۳۶۰ – فروردین ۱۳۶۳: دوره مسئولیت شهریور ۱۳۶۰ – فروردین ۱۳۶۳
پس از: احمد مینائی
پیش از: میرمحمود موسوی
فرمانده کل سپاه پاسداران: فرمانده کل سپاه پاسداران
دوره مسئولیت ۲ خرداد ۱۳۵۹ – ۲۷ خرداد ۱۳۵۹: دوره مسئولیت ۲ خرداد ۱۳۵۹ – ۲۷ خرداد ۱۳۵۹
پس از: عباس دوزدوزانی
پیش از: مرتضی رضایی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۸ (۸۴ ساله) تهران، ایران
ملیت: ایران
حزب سیاسی: حزب ملل اسلامیسازمان حزب‌الله
محل تحصیل: دانشکده الهیات و معارف دانشگاه تهران (کارشناسی حقوق)
پیشه: سیاستمدار
تخصص: نظامی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
لقب(ها): ابوشریف
خدمت/شاخه: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سال‌های خدمت: ۱۳۵۷-۱۳۵۹
فرمانده: فرمانده عملیات سپاه پاسداران فرمانده کل سپاه پاسداران
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ ایران و عراق
عباس آقازمانی (زاده ۱۳۱۸ تهران) معروف به ابوشریف، نظامی بازنشسته، سیاستمدار و دیپلمات ایرانی است، که از بنیانگذاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و دوران کوتاهی در سال ۱۳۵۹ نیز فرماندهی کل سپاه پاسداران را برعهده داشت. وی در فاصله سالهای ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۳ سفیر ایران در پاکستان بود.
آقازمانی دانش‌آموخته کارشناسی حقوق اسلامی از دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران است. وی از اعضای حزب ملل اسلامی بود، همچنین از بنیانگذاران سازمان حزب‌الله و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی محسوب می‌شود.
تأسیس سپاه پاسداران

در آغاز انقلاب، ۳ هسته مختلف برای دفاع از انقلاب شکل گرفت. عده‌ای تحت فرمان حسن لاهوتی در پادگان باغ‌شاه مستقر بودند، گروهی دیگر که نزدیکی فکری به نهضت آزادی و دولت موقت مهدی بازرگان داشتند، در ساختمان مرکزی ساواک در سلطنت‌آباد و گروهی از زندانیان سیاسی قبل از انقلاب نیز تحت فرماندهی ابوشریف در پادگان جمشیدیه مستقر بودند.
در اردیبهشت ماه ۱۳۵۸ هر ۳ نیرو با مصوبه شورای انقلاب، با یکدیگر ادغام شدند و در پی آن، نهاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تأسیس گردید. با شکل‌گیری سپاه، جواد منصوری به عنوان فرمانده و ابوشریف نیز از طرف شورای انقلاب به سمتِ عضو شورای فرماندهی و فرمانده عملیات سپاه پاسداران منصوب شد. با شکل‌گیری شورای فرماندهی به عنوان کادر مرکزی سپاه و مشخص شدن وظایف اولیه آن، زمینه تأسیس زیرمجموعه‌های سپاه و توسعه آن در سایر شهرهای ایران فراهم آمد. آقازمانی مدتی بعد، به فرماندهی کل سپاه پاسداران منصوب شد.
فرماندهی سپاه

از زمان وقوع انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ تا اواسط سال ۱۳۶۰، نام ابوشریف ملازم با سپاه پاسداران بوده‌است. در این سال‌ها آقازمانی در مقاطعی به عنوان عضو شورای فرماندهی، فرمانده عملیات و فرمانده کل سپاه، فعالیت می‌کرد. سوابق و تجارب نظامی و چریکی او نقش مهمی در شکل‌گیری و تثبیت سپاه پاسداران در سال‌های نخست، پس از وقوع انقلاب داشت. دوره فرماندهی آقازمانی در سپاه، هم‌زمان بود با انتخاب ابوالحسن بنی صدر به سمت رئیس‌جمهوری و انتصاب او به جانشینی فرماندهی کل قوا از سوی روح‌الله خمینی.
جنگ ایران و عراق

با آغاز جنگ ایران و عراق، آقازمانی از اولین فرماندهان سپاه پاسداران بود، که وارد جبهه‌های جنگ گردید و عرصه حضور او و نیروهای تحت امرش، بیشتر در منطقه غرب کشور بوده‌است و از جمله مسئولیت‌های او در این دوره، نمایندگی شورای عالی دفاع در غرب کشور، فرماندهی عملیات غرب کشور و ریاست ستاد جنگی غرب کشور بود.
سفیر ایران در پاکستان

در اواسط سال ۱۳۶۰، پس از تغییر و تحولات پیش آمده در فرماندهی سپاه پاسداران، آقازمانی از این نهاد کناره‌گیری کرد و اندکی بعد، برای تصدی مسئولیت سفارت ایران در پاکستان، عازم آن کشور شد.
وی در شهریور ۱۳۶۰ به عنوان کاردار ایران در پاکستان منصوب شد و در فروردین ۱۳۶۱ به سمت سفیر ایران در پاکستان انتخاب گردید. آقازمانی تا سال ۱۳۶۳ در این جایگاه فعالیت کرد و پس از یک دوره ۳ ساله، به ایران بازگشت.
حوزه علمیه قم

عباس آقازمانی بعد از بازگشت از سفارت ایران در پاکستان، در سال ۱۳۶۳ به شهر قم رفت و به تکمیل تحصیلات دینی خود تا سطح خارج فقه و اصول، در حوزه علمیه قم پرداخت. در این دوره، هنگامی که حسینعلی منتظری قائم‌مقام روح‌الله خمینی (نخستین رهبر جمهوری اسلامی) بود، نمایندگی ولی فقیه را در امور افغانستان، بر عهده داشت.
اقامت در افغانستان

آقازمانی در سال ۱۳۶۶ پس از کشمکش‌های فراوان در ایران، بار دیگر از کشور خارج شد و به افغانستان رفت. در سال‌های ابتدایی دهه ۱۳۷۰ با خروج نیروهای شوروی از افغانستان و سقوط دولت کمونیستی محمد نجیب الله توسط مجاهدین، ابوشریف به همراه گروه‌های جهادی افغان در هنگام فتح پایتخت، وارد شهر کابل شد.
اقامت در پاکستان

با بروز جنگ داخلی در افغانستان و پس از تصرف کابل توسط نیروهای طالبان، وی به پاکستان رفت. آقازمانی در سال‌های دهه ۱۳۸۰ در پاکستان حضور داشت و در این دوره، به فعالیت‌های دینی اشتغال داشته‌است. روزنامه ایران، در ۲۲ شهریور سال ۱۳۸۹، ضمن مصاحبه با ابوشریف، به تشریح سوابق مبارزاتی و مسئولیت‌های او پس از مهاجرت به خارج ایران پرداخته‌است. در تاریخ ۱۶ تیر ۱۳۹۰ روزنامه خراسان خبر از حضور مجدد آقازمانی در ایران داد. آقازمانی اکنون (۱۴۰۲) در پاکستان زندگی می کند و همه ساله در مراسم روز ملی ایران (سالروز پیروزی انقلاب اسلامی) در اسلام آباد شرکت می کند.
او برخلاف ظاهر سنی گرایانه اش، شیعه بوده و از روحانیون و علمای شیعه پاکستان به حساب می آید؛ اما همین تغییر چهره او پس از خروج از ایران باعث ایجاد حواشی در خصوص مذهب او شد؛ اما به اذعان خود او از پیروان و رهروان انقلاب ایران و سید علی خامنه ای بوده و هست.
وقایع انتخابات ۱۳۸۸

عباس آقازمانی در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۹۳ طی مصاحبه‌ای با خبرگزاری فرهنگ نیوز گفت:
معلوم است که تا وقتی این توان نظامی در ایران وجود دارد، دیگر آن‌ها نمی‌توانند با زور کودتا کنند. کما اینکه در مصر کودتا کردند و حکومت منتخب اخوان‌المسلمین را از بین بردند و در الجزایر ۱۰ سال پیش، این کار را کردند و انتخابات را بهم زدند، ولی در ایران دیگر نمی‌توانند کودتا کنند. یک قدرت نظامی مثل سپاه و بسیج ایستاده و هرگونه توطئه و کودتا را خنثی می‌کند و این قدرت نظامی، قوت قلبی است، هم برای ملت ایران، هم برای امت اسلامی در جهان، که یک نیروی نظامی در برابر این استعمارگران ایستاده و جلوی توطئه آن‌ها را حداقل در ایران و منطقه می‌گیرد. تا وقتی ما از یهود و نصارا تبعیت نکنیم و نوع حکومت آن‌ها را قبول نکنیم آن‌ها از ما راضی نمی‌شوند و علیه ما توطئه می‌کنند و راضی نمی‌شوند که ما حکومت خدا و رسول خدا و ولی خدا و ولی فقیه را داشته باشیم. در حالی که اسلام این‌گونه پیش می‌رود، ما باید یک موضع ارشادی داشته باشیم و از این نظر ما رسالت داریم، که آن‌ها را از انحراف بازداریم، نه اینکه خودمان همه چیزمان را کنار بگذاریم، از ولایت فقیه و نظام و سنتها و فرهنگمان دست بکشیم و از فرهنگ‌های آن‌ها پیروی کنیم. در زمان پیامبر اکرم هم دشمنان اسلام خیلی فتنه می‌کردند، که بین مسلمانان اختلاف بیندازند و مسلمانان را از مسیر اصلی بازدارند و می‌بینیم ۳ تا از خلفا به قتل رسیدند. یعنی در داخل امت اسلامی این اختلافات از طرف دشمنان اسلام، در همان موقع هم بوده و یهودی‌هایی که به دین خودشان هم واقعاً معتقد نیستند، همان موقع بین مسلمانان فتنه انگیزی می‌کردند. خواص باید طرفین این اختلافات را توجیه کنند و آن‌ها را به خطر این اختلافات آگاه کنند و اثر جهانی آن را بر روحیه تمام مسلمانان جهان، بلکه بر روحیه تمام مردم جهان را، به آن‌ها گوشزد کنند و به آن‌ها بفهمانند این کارها نه به نفع اسلام است، نه به نفع ایران و نه به نفع انسانیت است. چرا که نظام ولایت فقیه، به عنوان یک نظام انسانی و منجی بشریت و نظام پیرو راه انبیا و کتب آسمانی و در برابر نظامهای ماتریالیستی و ناسیونالیستی و لیبرالیستی و فاشیستی در جهان مطرح است؛ و نظام اسلامی می‌خواهد نجات بخش انسان باشد، نه اینکه یک گروهی را که می‌خواهند در جهان برتری داشته باشند را، نجات دهد. باید به این آقایانی که اختلاف می‌کنند و نظام را زیر سؤال می‌برند، گفت که شما به خاطر اختلافات گروهی و درونی و شخصی، به روحیه تمام مسلمانان و انسانهای جهان لطمه نزنید و دور هم بنشینید و کمی گذشت کنید و با هم به تفاهم برسید.
سوابق

عضویت در حزب ملل اسلامی
گذراندن دوره‌های آموزش چریکی در اردوگاه‌های فلسطینی
حضور در نبردهای چریکی مبارزان فلسطینی علیه اسرائیل
تأسیس سازمان حزب‌الله در ایران در ۱۳۴۶
حضور در جنگ‌های شهری لبنان
عضو شورای فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
فرمانده و بنیان‌گذار واحد عملیات سپاه پاسداران
نماینده شورای عالی دفاع در غرب کشور
فرمانده عملیات غرب کشور
رئیس ستاد جنگی غرب کشور
عضو شورای عالی سازمان کمک به جنبش‌های آزادی‌بخش
قائم‌مقام فرمانده سپاه پاسداران
فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سفیر ایران در پاکستان
نماینده قائم‌مقام رهبر در امور افغانستان
تغییر چهره عباس آقازمانی پس از مهاجرت به پاکستان که شباهت زیادی به علمای اهل سنت پاکستان دارد
نقاشی و پرتره از عباس آقازمانی (ابوشریف)
عباس بن فرناس

| عباس بن فرناس | عباس بن فرناس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۴ هـ - ۸۱۰ م روندا، اندلس
درگذشت: ۲۷۴ هـ - ۸۸۷ م (حدود۸۰سال) قرطبه، اندلس
ملیت: اندلسی
دیگر نام‌ها: ابوالقاسم عباس بن فرناس بن ورداس
پیشه(ها): دانشمند، مخترع، همه‌چیزدان
آثار برجسته: مخترع اولین هواپیما، مخترع اولین خودنویس و مخترع اولین ساعت به نام میقاته. فیزیک شیمی، ستاره‌شناسی موسیقی و نجوم، اولین کسی که پرواز کرد.
ابوالقاسم عباس بن فِرناس بن وِرداس تاکُرِنی (۱۹۴–۲۷۴ ه‍.ق/۸۱۰–۸۸۶ م) دانشمند، فیلسوف، مخترع، فیزیک‌دان، شیمی‌دان و شاعر اسلامی اهل تاکُر اندلس می‌باشد. او مخترع اولین هواپیما و روش ساخت شیشهٔ امروزی است.
وی معاصر حَکَم بن هشام اموی و عبدالرحمن بن حکم و محمد بن عبدالرحمن اوسط بود. طرح‌های ابن فرناس توسط برادران رایت مورد استفاده قرار گرفتند.
اهتمام به علوم

اهتمام وی بیشتر به ریاضیات، کیمیا، نجوم و فیزیک بود، و نامش در تاریخ به عنوان نخستین مخترع هواپیما ثبت گردیده‌است.
تولد

وی در شهر روندا (رُنده) به دنیا آمد. مادرش از دانشجویان اعزامی غرب به اندلس بود که به دین اسلام درآمد و با یکی از رجال اندلس ازدواج کرد.
مهارت و تخصص‌ها

ابن فرناس (منسوب به «تاکرین») به فراگیری پزشکی و داروسازی پرداخت و در علوم هیئت و ستاره‌شناسی، فیزیک و شیمی مهارت یافت. در موسیقی و ساخت ابزار آن متبحر، و رسم و هندسه معماری را به خوبی آموخته بود.
او در قُرطُبه (کوردوبا) در اندلس بزرگ شد و نفوذ زیادی در دربار بنی امیه داشت که از جملهٔ ایشان می‌توان به حکم بن هشام که بین سال‌های ۱۸۰–۲۰۶ هجری حکمرانی می‌نمود و عبدالرحمن بن الحکم ۲۰۶–۲۳۸ هجری و محمد بن عبدالرحمن ۲۳۸–۲۷۳ هجری اشاره داشت.
خدمات و اختراعات

قبهٔ آسمانی: وی مبادرت به ساخت قبهٔ رصد آسمانی نمود و آن را در خانهٔ خود قرار داد که اشکال ستارگان و خورشید و ماه و آسمان و ابرها و توابع آن از قبیل رعد و برق را نشان می‌داد. این دانش قطعاً در محاسبات پروازی وی، از جایگاه مهمی برخوردار بوده‌است.
هواپیما: ابن فرناس اولین فردی است که توانست اندیشه پرواز انسان را عملی نماید و کار وی سال‌ها بعد سرلوحه افراد دیگری که در اندیشه پرواز بودند قرار گیرد.
کوشش وی برای تحقق پرواز انسان، تا حدود بیست سال ادامه داشت. آنگاه که موفق به پرواز گردید، حیرت و شگفتی اهالی قرطبه را برانگیخت. اهالی قرطبه با دیدن او در حال پرواز و در حالی که جسمش را با ابزاری آکنده از بال و پر پوشانیده بود، به وحشت افتادند. هر چند که در جریان یکی از پروازهای خود، در حالی که مسافتی در آسمان را پیموده بود، سقوط کرد و پشتش آسیب دید. پرواز موفق وی در سال ۸۵۰ میلادی با ابزاری دست‌ساز و کاملاً بر پایهٔ محاسبات هندسی بود. ضمن آن که وی در تحلیلی علمی، سقوط خود را به تعبیه نکردن دقیق «دُم» برای ابزار پروازش بازمی‌گرداند که نشان‌دهندهٔ توجه وی به محاسبات پرواز است.
وی علاوه بر پرواز، به نوآوری‌های دیگری نیز مبادرت نمود:
خودنویس: وی وسیله‌ای استوانه‌ای ساخت که با مرکب روان برای نوشتن پر می‌شد که قرن‌ها جلوتر از «سیتلوی» فرانسوی است.
ذات الحلق: ابزاری نجومی که برای رصد کردن سیارات و نجوم و برای تبیین موقعیت‌های ماه از خورشید یا دائرةالبروج به کار می‌رود.
میقاته: وسیله‌ای برای اندازه‌گیری زمان که به امیر محمد بن عبدالرحمن اموی تقدیم داشت که این ابیات بر آن نقش بسته بود:
این وسیله به قیاس و حساب درجهٔ سایه (ظل) و زوایای آن استوار است که ساعت و دقیقه و ثانیه را نشان می‌دهد و «زیگرید هونکه» می‌نویسد که: «آن الهام‌بخش آیندگان در ساخت ساعت‌های آبی و جیوه‌ای یا ساعت‌های آفتابی دقیق بود.»
او در موسیقی هم فردی مطلع بود؛ و در مرحلهٔ بعد از زریاب قرار دارد و برتری بزرگی در داخل کردن موسیقی شرقی به اسپانیا و تعمیم آن به او نسبت داده می‌شود. موسیقی نظری و تطبیقی که زریاب و ابن فرناس داخل کردند، تنها فارسی و عربی بود و با گذشت سالیان، اصول موسیقی یونانی و فیثاغورسی، زمانی که کتاب‌های یونانیِ مربوط به این موضوع به عربی ترجمه شد، جای آن را گرفت.
او اولین کسی است که در اندلس شیشه را از سنگ استخراج کرد.