مهار اغتشاش
نمونه‌های معاصر > اعتراضات جنبش جان سیاه‌پوستان مهم است

در ماه مه ۲۰۲۰، جورج فلوید،  مردی  سیاه‌پوست و آمریکایی  در  شهر  مینیاپولیس، هنگامی که در بازداشت پلیس بود، توسط  یک  افسر  پلیس  سفیدپوست  به  قتل  رسید.  این  حادثه  که  به  صورت  فیلم  توسط  یک  شاهد  ضبط  و  در  رسانه‌های  اجتماعی  منتشر  شد،  خشم  و  انزجار  عمومی  را  در  آمریکا  و  سایر  کشورهای  جهان  برانگیخت.  در  این  فیلم،  دیده  می‌شد  که  افسر  پلیس  زانوی  خود  را  به  مدت  بیش  از  نه  دقیقه  روی  گردن  جورج  فلوید  فشار  می‌دهد،  در  حالی  که  او  به  سختی  نفس  می‌کشد  و  التماس  می‌کند  که  نمی‌تواند  نفس  بکشد.  این  صحنه  دلخراش،  بار  دیگر  تبعیض  نژادی  سیستماتیک  و  خشونت  پلیس  علیه  سیاه‌پوستان  در  آمریکا  را  در  کانون  توجه  قرار  داد  و  موجب  آغاز  موجی  از  اعتراضات  گسترده  در  حمایت  از  جنبش  جان  سیاه‌پوستان  مهم  است شد.
در  تابستان  ۲۰۲۰،  آمریکا  شاهد  تعداد  زیادی  تظاهرات  گسترده  در  حمایت  از  جنبش  «جان  سیاه‌پوستان  مهم  است»  بود.  این  اعتراضات  که  با  هدف  مقابله  با  تعصب  نژادی  و  خشونت  پلیس  علیه  سیاه‌پوستان  برگزار  می‌شد،  در  بسیاری  از  شهرهای  آمریکا  به  وقوع  پیوست  و  با  حضور  میلیون‌ها  نفر  از  اقشار  مختلف  جامعه  همراه  بود.  معترضان  خواستار  اصلاحات  اساسی  در  نظام  پلیس  و  برقراری  عدالت  نژادی  در  جامعه  آمریکا  بودند.  با  توجه  به  حجم  زیاد  اعتراضات  و  درگیری‌های  پراکنده  بین  معترضان  و  پلیس،  ادارات  پلیس  و  در  برخی  موارد  نیروی  گارد  ملی  برای  پایان  دادن  به  این  اعتراضات  به  خیابان‌ها  اعزام  شدند.  پلیس  اغلب  از  لباس  و  تجهیزات  ضد  شورش  استفاده  می‌کرد  و  برای  متفرق  کردن  معترضان  از  گلوله‌های  غیرکشنده  مانند  گلوله‌های  لاستیکی  و  همچنین  مواد  تحریک‌کننده  مانند  گاز  اشک‌آور  و  اسپری  فلفل  استفاده  می‌کرد.  استفاده  از  این  روش‌ها  توسط  پلیس،  با  انتقادهای  زیادی  از  سوی  فعالان  حقوق  بشر  و  سازمان‌های  بین‌المللی  مواجه  شد  و  آنها  پلیس  را  به  استفاده  بی‌رویه  از  زور  و  نقض  حقوق  معترضان  متهم  کردند.
این  حوادث  به  طور  گسترده  در  رسانه‌های  اجتماعی  مستند  شد  و  فیلم‌ها  و  تصاویر  زیادی  از  خشونت  پلیس  علیه  معترضان  در  اینترنت  منتشر  شد.  این  فیلم‌ها  و  تصاویر  که  اغلب  توسط  شهروندان  عادی  با  استفاده  از  تلفن‌های  همراه  خود  ضبط  می‌شد،  نقش  مهمی  در  افزایش  آگاهی  عمومی  درباره  خشونت  پلیس  و  تبعیض  نژادی  در  آمریکا  داشت.  مستندسازی  و  حمایت  از  اعتراضات  در  رسانه‌های  اجتماعی  به  گسترش  و  جهانی  شدن  جنبش  «جان  سیاه‌پوستان  مهم  است»  کمک  کرد  و  باعث  شد  تا  مردم  در  سراسر  جهان  با  این  جنبش  و  اهداف  آن  آشنا  شوند  و  به  آن  بپیوندند.  یک  مطالعه  که  توسط  مؤسسه  ملی  بهداشت  انجام  شد،  به  بررسی  نقش  رسانه‌های  اجتماعی  در  افزایش  آگاهی  عمومی  درباره  تبعیض  نژادی  و  خشونت  پلیس  و  همچنین  تأثیر  آنها  در  مشروعیت  بخشیدن  به  جنبش  «جان  سیاه‌پوستان  مهم  است» پرداخت. این  مطالعه  نشان  داد  که  رسانه‌های  اجتماعی  نقش  مهمی  در  سازماندهی  اعتراضات،  انتشار  اطلاعات  و  ایجاد  همبستگی  بین  معترضان  داشته‌اند.
علاوه  بر  پلیس،  گروه‌های  ضد  اعتراض  و  شبه‌نظامیان  راست  گرا  نیز  به  معترضان  حمله  کرده  و  آنها  را  مورد  خشونت  قرار  دادند.  این  گروه‌ها  که  اغلب  مسلح  به  سلاح‌های  گرم  بودند  و  با  ایدئولوژی‌های  نژادپرستانه  و  ضد  سیاه‌پوستان  شناخته  می‌شدند،  به  دنبال  ایجاد  ترس  و  وحشت  در  میان  معترضان  و  برهم  زدن  اعتراضات  مسالمت‌آمیز  آنها  بودند.  آنها  به  جای  استفاده  از  مواد  تحریک‌کننده  یا  سایر  ابزارهای  استاندارد  مهار  اغتشاش،  اغلب  از  روش‌های  خشن‌تری  مانند  زدن  ماشین  به  معترضان  استفاده  می‌کردند.  این  اقدامات  خشن  منجر  به  مجروح  و  حتی  کشته  شدن  تعدادی  از  معترضان  شد.  داده‌ها  نشان  می‌دهد  که  اعتراضات  جنبش  "جان  سیاه‌پوستان  مهم  است"  به  طور  خاص  با  مداخله  دولتی  بسیار  بیشتری  نسبت  به  سایر  اعتراضات  در  آمریکا  مواجه  شد.  این  مداخله  دولتی  علاوه  بر  اعزام  نیروهای  پلیس  و  گارد  ملی  برای  مهار  اعتراضات،  شامل  استفاده  از  تکنیک‌های  نظارتی  و  جاسوسی  علیه  فعالان  و  رهبران  جنبش  نیز  می‌شد.  تکنیک‌های  سرکوب  که  توسط  دولت  و  همچنین  گروه‌های  ضد  اعتراض  راست  گرا  استفاده  می‌شد،  منجر  به  مجروح  و  کشته  شدن  تعدادی  از  معترضان  شد  و  باعث  شد  تا  بسیاری  از  فعالان  و  سازمان‌های  حقوق  بشری  دولت  آمریکا  را  به  نقض  حقوق  بشر  و  سرکوب  اعتراضات  مسالمت‌آمیز  متهم  کنند.  در  طول  و  پس  از  اعتراضات،  قوانین  و  مقررات  زیادی  تصویب  یا  نوشته  شد  تا  این  اعتراضات  را  محدود  کند  و  از  تکرار  آنها  در  آینده  جلوگیری  کند.  قانون‌گذاران  و  مردم  درباره  روش‌های  مهار  اغتشاش  و  نقض  اصلاحیه  اول  قانون  اساسی  ایالات  متحده  از  جمله  حق  تجمع  و  حق  آزادی  بیان  توسط  این  روش‌ها،  ابراز  نگرانی  کردند.  ۴۵  ایالت  از  ۵۰  ایالت  آمریکا  این  قوانین  را  مورد  بررسی  قرار  دادند.  هر  دو  حزب  سیاسی  اصلی  در  آمریکا  درباره  تمایز  بین  شورش  و  اعتراض  ابراز  نگرانی  کردند  و  بر  ضرورت  حفظ  حق  اعتراض  مسالمت‌آمیز  مردم  تأکید  کردند.