stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نل

| نل | نل |
| --- | --- |
کارگردان: مایکل اپتد
تهیه‌کننده: جودی فاستر
نویسنده: ویلیام نیکلسون
بازیگران: جودی فاستر لیام نیسون ناتاشا ریچاردسون
موسیقی: مارک آیشام
فیلم‌بردار: دانته اسپینوتی
تدوین‌گر: جیم کلارک
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار: ۱۴ دسامبر ۱۹۹۴
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۱ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۰۶٫۷ میلیون دلار
نل (به انگلیسی: Nell) فیلمی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۴ به کارگردانی مایکل اپتد است. جودی فاستر با بازی در این فیلم نامزد جایزه اسکار و گلدن گلوب شد.
داستان

دکتری جری لاول در ساحل دریاچه اطراف شهر، با کلبه کوچک و متروک مواجه می‌شود که به شکل عجیبی از هرگونه مظاهر تمدن قرن بیستم خالی است. او در جستجویش در اطراف این کلبه، دختری جوان و وحشی را می‌یابد که مدام جیغ‌های نامفهوم می‌کشد و با زبانی عجیب صحبت می‌کند.
جری همچنین کتاب مقدسی در کلبه پیدا می‌کند که دست نوشته‌ای بدین مضمون در آن وجود دارد: «غریبه! تو را پروردگار به این محل هدایت کرده‌است، پس از فرزند من نل مواظبت کن.» جری شیفته کشف جدید خود از یک روان‌شناس مشهور بنام «دکتر پائولا اولسن» دعوت می‌کند تا این پدیده را مورد مطالعه قرار دهد. اما از همان ابتدا میان آن دو اختلاف پیش می‌آید.
درحالی که دکتر اولسن از درک روحیات نل عاجز می‌ماند، جری روز به روز نزدیکی بیشتری با نل پیدا می‌کند و متوجه ترس شدید او از مردان و تمایلش به ماندن در تاریکی و انزوا می‌شود، به‌تدریج که جری با اسرار زندگی پر درد و رنج نل آشنا می‌شود، یخهای رابطه او و دکتر اولسن شکسته می‌شود و در نهایت هر دوی آن‌ها در فرایند پر پیچ و خم بهبود نل، به نتایج جدیدی در مورد ارتباط خود و زندگی شان می‌رسند و…
موتور عشایری شماره ۲۸ مهدی صادقی

| موتور عشایری شماره ۲۸ مهدی صادقی | موتور عشایری شماره ۲۸ مهدی صادقی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: شهرستان ارزوئیه
بخش: بخش مرکزی شهرستان ارزوئیه
دهستان: دهستان وکیل‌آباد
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
موتور عشایری شماره ۲۸ مهدی صادقی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان وکیل‌آباد واقع شده‌است. موتور عشایری شماره ۲۸ مهدی صادقی ۲۴ نفر جمعیت دارد.
گری (مهرستان)

| گری | گری |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: مهرستان
بخش: مرکزی
دهستان: زابلی
جمعیت: ۱۱۹ نفر (سرشماری ۹۵)
گری روستایی در دهستان زابلی بخش مرکزی شهرستان مهرستان استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۱۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۱ | ۵۴٫۵٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۱۹ | ۱۳۳٫۳٪+ |
سوارکار آبی

برای نقاشی کاندینسکی، سوارکار آبی (نقاشی) را ببینید.
فرانتز مارک: برج اسب‌های آبی، ۱۹۱۳، اثر مفقود.
آگوست ماکه: خانهٔ روشن، ۱۹۱۴
آگوست ماکه: چهرهٔ فرانتز مارک، ۱۹۱۰
سوارکار آبی (به آلمانی: Der Blaue Reiter) نام گروهی از هنرمندان هیجان‌نمای (اکسپرسیونیست) آلمانی در سال ۱۹۱۱ بود که تشکیلاتی نه‌چندان بزرگ را با هدف‌هایی انقلابی به‌وجود آوردند. این گروه که با آغاز جنگ جهانی اول متلاشی شد، با عمر کوتاه خود، نمایندهٔ اوج اکسپرسیونیسم آلمان به‌شمار می‌آید. نام «سوارکار آبی» از عنوان یکی از کارهای واسیلی کاندینسکی گرفته شده است.
«سوارکار آبی» نام گروهی از هنرمندان و عنوانی بود که توسط واسیلی کاندینسکی و فرانتس مارک برای فعالیت‌های نمایشگاهی و انتشاراتی‌شان انتخاب شد. در این فعالیت‌ها، هر دو هنرمند به عنوان سردبیران تنها در سالنامه‌ای به همین نام، که برای اولین بار در اواسط ماه مه ۱۹۱۲ منتشر شد، فعالیت داشتند. این تیم تحریریه دو نمایشگاه در مونیخ در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ برگزار کرد تا ایده‌های نظری هنری خود را بر اساس آثار هنری به نمایش گذاشته شده نشان دهند. پس از آن، نمایشگاه‌های سیار در شهرهای آلمان و سایر شهرهای اروپایی برگزار شد. سوارکار آبی در آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ منحل شد.
هنرمندان مرتبط با «سوارکار آبی» پیشگامان مهم هنر مدرن قرن بیستم بودند. آن‌ها شبکه‌ای آزاد از روابط را تشکیل دادند، اما یک گروه هنری به معنای دقیق‌تر مانند «بروکه» (پل) در درسدن نبودند. آثار هنرمندان وابسته به این جنبش به اکسپرسیونیسم آلمانی اختصاص داده می‌شود.
پیشینه

پیشگام سوارکار آبی، انجمن هنرمندان جدید مونیخ، «اِن‌کافِام» (N.K.V.M) بود که توسط ماریان فون ورفکین، آلکسی فون یاولنسکی، آدولف اربسلوا و کارآفرین، مجموعه‌دار هنری، پیشگام هوانوردی و موسیقیدان آلمانی، اسکار ویتنشتاین، تأسیس شد. اِن‌کافِام در سال ۱۹۰۹ تأسیس شد و کاندینسکی به عنوان اولین رئیس آن، نمایشگاه‌های ۱۹۰۹ و ۱۹۱۰ را سازماندهی کرد. کاندینسکی حتی قبل از اولین نمایشگاه، به دلیل اختلاف نظر با نقاش چارلز یوهان پالمی، به اصطلاح «ماده چهار متر مربع» را وارد اساسنامه اِن‌کافِام کرد، این ماده به کاندینسکی اهرمی برای ترک اِن‌کافِام در سال ۱۹۱۱ می‌داد. در سال ۱۹۱۱، پالمی به کاندینسکی و مارک اجازه داد تا از انجمن خارج شوند و اولین نمایشگاه سوارکار آبی را سازماندهی کنند؛ بنابراین سوارکار آبی یک انشعاب از اِن‌کافِام بود.
زمانی که اختلافات مکرر بین نیروهای محافظه‌کار در اِن‌کافِام، که به دلیل نقاشی‌های به‌طور فزاینده انتزاعی کاندینسکی شعله‌ور شد، وجود داشت، او در ۱۰ ژانویه ۱۹۱۱ از ریاست استعفا داد اما به عنوان یک عضو ساده در انجمن باقی ماند. جانشین او آدولف اربسلوا بود. در ماه ژوئن، کاندینسکی طرح‌هایی را برای فعالیت‌های خود در خارج از اِن‌کافِام تدوین کرد. او قصد داشت «نوعی سالنامه» منتشر کند که می‌توان آن را Die Kette (زنجیره) نامید. در ۱۹ ژوئن، او ایدهٔ خود را به مارک ارائه کرد و با پیشنهاد سردبیری مشترک کتاب، او را به خود جلب کرد.
نام این جنبش از سوارکار آبی است که کاندینسکی در سال ۱۹۰۳ خلق کرد، اما مشخص نیست که آیا این منشأ نام جنبش است یا خیر، زیرا پروفسور کلاوس لانکهایت متوجه شد که عنوان نقاشی بازنویسی شده است. کاندینسکی ۲۰ سال بعد نوشت که این نام از اشتیاق مارک به اسب‌ها و عشق کاندینسکی به سوارکاران، همراه با عشق مشترک به رنگ آبی گرفته شده است. برای کاندینسکی، آبی رنگ معنویت بود: هر چه آبی تیره‌تر باشد، آرزوی انسان برای ابدیت را بیشتر بیدار می‌کند (کتاب او در سال ۱۹۱۱ دربارهٔ معنویت در هنر را ببینید).
در بین اعضای گروه، رویکردها و اهداف هنری از هنرمندی به هنرمند دیگر متفاوت بود؛ با این حال، هنرمندان یک آرزوی مشترک برای بیان حقایق معنوی از طریق هنر خود داشتند. آن‌ها به ترویج هنر مدرن، ارتباط بین هنرهای تجسمی و موسیقی، پیوندهای معنوی و نمادین رنگ و یک رویکرد خودجوش و شهودی به نقاشی اعتقاد داشتند. اعضا به هنر قرون وسطایی اروپا و بدوی‌گرایی و همچنین صحنه هنری غیرفیگوراتیو معاصر در فرانسه علاقه‌مند بودند. در نتیجه رویارویی با ایده‌های کوبیسم، فوویسم و تابشگری، آن‌ها به سمت انتزاع حرکت کردند.
«سوارکار آبی» در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ نمایشگاه‌هایی را ترتیب داد که در آلمان به نمایش درآمدند. آن‌ها همچنین یک سالنامه شامل هنر معاصر، بدوی و هنر فولکلور، همراه با نقاشی‌های کودکان منتشر کردند. در سال ۱۹۱۳، آن‌ها در اولین Herbstsalon آلمان به نمایش گذاشتند.
با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، گروه از هم پاشید. فرانتس مارک و آگوست ماکه در جنگ کشته شدند. واسیلی کاندینسکی به روسیه بازگشت و ماریان فون ورفکین و آلکسی فون یاولنسکی به سوئیس گریختند. همچنین اختلاف نظرهایی در بین اعضای گروه وجود داشت. در نتیجه، سوار آبی کوتاه‌مدت بود و تنها سه سال از ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴ دوام آورد.
در سال ۱۹۲۳، واسیلی کاندینسکی، لیونل فاینینگر، پاول کله و آلکسی فون یاولنسکی گروه Die Blaue Vier (چهار آبی) را به تحریک نقاش و دلال هنری Galka Scheyer تشکیل دادند. Scheyer از سال ۱۹۲۴ به بعد نمایشگاه‌های گروه چهار آبی را در ایالات متحده برگزار کرد.
مجموعه بزرگی از نقاشی‌های سوار آبی در Städtische Galerie در Lenbachhaus در مونیخ به نمایش گذاشته شده است.
سالنامه

سالنامه سوار آبی (Der Blaue Reiter Almanach) که در ژوئن ۱۹۱۱ تصور شد، در اوایل سال ۱۹۱۲ توسط Piper، مونیخ، در ۱۱۰۰ نسخه منتشر شد؛ در ۱۱ مه، فرانتس مارک اولین نسخه چاپی را دریافت کرد. این مجلد توسط کاندینسکی و مارک ویرایش شد؛ هزینه‌های آن توسط صنعتگر و مجموعه‌دار هنری Bernhard Koehler، یکی از بستگان Macke تأمین شد. این کتاب شامل بیش از ۱۴۰ اثر هنری و ۱۴ مقاله اصلی بود. جلد دوم برنامه‌ریزی شده بود، اما شروع جنگ جهانی اول مانع از آن شد. در عوض، چاپ دوم نسخه اصلی در سال ۱۹۱۴، دوباره توسط Piper چاپ شد.
محتوای «سالنامه» شامل موارد زیر بود:
مقالهٔ مارک با عنوان «گنجینه‌های معنوی»، که با نقاشی‌های کودکان، چاپ‌های چوبی آلمانی، نقاشی‌های چینی و «زن با ماندولین پشت پیانو» اثر پابلو پیکاسو تصویرسازی شده بود.
مقاله‌ای از منتقد فرانسوی راجر آلارد در مورد کوبیسم
مقالهٔ آرنولد شوئنبرگ با عنوان «رابطه با متن» و نسخه‌ای از آهنگ او «Herzgewächse»
نسخه‌های خطی آهنگ‌های آلبان برگ و آنتون وبرن
مقالهٔ توماس د هارتمن با عنوان «آنارشی در موسیقی»
مقاله‌ای از لئونید سابانیف دربارهٔ الکساندر اسکریابین
مقاله‌ای از اروین فون بوسه دربارهٔ روبر دولونه، با تصویری از اثر او «پنجره‌ای رو به شهر»
مقاله‌ای از ولادیمیر بورلیوک دربارهٔ هنر معاصر روسیه
مقالهٔ ماکه با عنوان «ماسک‌ها»
مقالهٔ کاندینسکی با عنوان «در باب مسئلهٔ فرم»
مقالهٔ کاندینسکی با عنوان «در باب ترکیب صحنه»
«صدای زرد» اثر کاندینسکی
هنر بازتولید شده در «سالنامه» نشانگر چرخشی چشمگیر از جهت‌گیری اروپامحور و متعارف بود. این مجموعه تحت سلطهٔ هنر بدوی، عامیانه و کودکان بود، با آثاری از جنوب اقیانوس آرام و آفریقا، نقاشی‌های ژاپنی، چاپ‌های چوبی و مجسمه‌های قرون وسطایی آلمان، عروسک‌های مصری، هنر عامیانهٔ روسیه و هنر مذهبی باواریایی که بر روی شیشه نقاشی شده بود. پنج اثر ونسان ون گوگ، پل سزان و پل گوگن از نظر تعداد کمتر از هفت اثر از آنری روسو و سیزده اثر از هنرمندان کودک بود.
نمایشگاه‌ها > اولین نمایشگاه

در ۱۸ دسامبر ۱۹۱۱، «اولین نمایشگاه هیئت تحریریه سوارکار آبی» (Erste Ausstellung der Redaktion Der Blaue Reiter) در گالری مدرن هاینریش تان‌هاوسر در مونیخ افتتاح شد و تا روزهای اول سال ۱۹۱۲ ادامه داشت. ۴۳ اثر از ۱۴ هنرمند به نمایش گذاشته شد: نقاشی‌هایی از هانری روسو، آلبرت بلوچ، دیوید بورلوک، ولادیمیر بورلیوک، هاینریش کامپندونک، روبر دولونه، الیزابت اپشتین، یوجین فون کهلر، واسیلی کاندینسکی، آگوست ماکه، فرانتس مارک، گابریل مونتر، جین بلوئه نیستله و آرنولد شونبرگ و یک کاتالوگ مصور ویرایش شد.
از ژانویهٔ ۱۹۱۲ تا ژوئیهٔ ۱۹۱۴، نمایشگاه با مکان‌هایی در کلن، برلین، برمن، هاگن، فرانکفورت، هامبورگ، بوداپست، اسلو، هلسینکی، تروندهایم و گوتنبرگ در اروپا به نمایش گذاشته شد.
نمایشگاه‌ها > دومین نمایشگاه

از ۱۲ فوریه تا ۲ آوریل ۱۹۱۲، «دومین نمایشگاه هیئت تحریریه سوار آبی» آثاری را به رنگ «سیاه و سفید» (Zweite Ausstellung der Redaktion Der Blaue Reiter, Schwarz-Weiß) در گالری «هنر جدید» هانس گلتز (Neue Kunst Hans Goltz) در مونیخ به نمایش گذاشت.
نمایشگاه‌ها > سایر نمایش‌ها

هنرمندان سوار آبی نیز در موارد زیر شرکت کردند:
۱۹۱۲ کلن، Sonderbund westdeutscher Kunstfreunde und Künstler
۱۹۱۳ برلین، Erster Deutscher Herbstsalon که توسط Herwarth Walden و گالری Der Sturm او برگزار شد.
هنرمندان اعضای این گروه

واسیلی کاندینسکی
آلکسی فون یاولنسکی
فرانز مارک
پل کله
آگوست ماکه
گابریله مونتر
ماریان فون ورفکین
ناتالیا گنچاروا
لیونل فاینینگر
سالنامه سوار کارآبی

نام «سوارکار آبی» بر روی یک سالنامه نیز قرار گرفت که مجموعه‌ای از مقاله‌ها و تصویرهایی بود که توسط کاندینسکی و مارک در سال ۱۹۱۲ انتشار یافت.
واسیلی کاندینسکی، سوارکار آبی، ۱۹۰۳
فرانتس مارک، Blue Horse I, 1911
فرانتس مارک، برج اسب‌های آبی ۱۹۱۳، (مفقود شده از سال ۱۹۴۵)
تمبر یادبود صدمین سالگرد، آلمان (۲۰۱۲)
تصویر روی جلد سالنامهٔ سوارکارآبی
مجموعه ناچیز

در ریاضیات، مجموعهٔ ناچیز به مجموعه‌ای گفته می‌شود که به اندازه کافی کوچک باشد که بتوان آن را برای اهدافی نادیده گرفت. به عنوان مثال، هنگام مطالعهٔ حد یک دنباله، مجموعه‌های متناهی را می‌توان نادیده گرفت و هنگام مطالعه انتگرال یک تابع قابل اندازه‌گیری، مجموعه‌های پوچ را می‌توان نادیده گرفت.
مجموعه‌های ناچیز چندین مفهوم مفید را تعریف می‌کنند که می‌توانند در موقعیت‌های مختلف، مانند درستی در تقریباً همه‌جا، به کار روند. برای اینکه این مفاهیم کار کنند، عموماً فقط لازم است که مجموعه‌های ناچیز یک ایدئال را تشکیل دهند؛ یعنی مجموعهٔ تهی ناچیز باشد، اجتماع دو مجموعه ناچیز ناچیز باشد و هر زیرمجموعه از مجموعهٔ ناچیز ناچیز باشد. برای برخی اهداف، نیاز داریم که این ایدئال یک سیگما-ایدئال باشد، یعنی اجتماع‌های شمارای مجموعه‌های ناچیز نیز ناچیز باشند. اگر I و J هر دو ایدئال‌های زیرمجموعه‌های مجموعه X باشند، می‌توان از زیرمجموعه‌های I-ناچیز و J-ناچیز سخن گفت.
نقطهٔ مقابل یک مجموعهٔ ناچیز، یک ویژگی عمومی است که اشکال مختلفی دارد.
محوطه واقع در زمینهای چم

| محوطه واقع در زمینهای چم | محوطه واقع در زمینهای چم |
| --- | --- |
نام: محوطه واقع در زمینهای چم
کشور: ایران
استان: استان خوزستان
شهرستان: شهرستان شوشتر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۳۷۵
تاریخ ثبت ملی: ۵ آذر ۱۳۸۰
محوطه واقع در زمینهای چم در شهرستان شوشتر، بین روستاهای یباره و بنه نضیر واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۳۷۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محوطه و گورستان چم ژیه

| محوطه و گورستان چم ژیه | محوطه و گورستان چم ژیه |
| --- | --- |
نام: محوطه و گورستان چم ژیه
کشور: ایران
استان: استان ایلام
شهرستان: شهرستان ایلام
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه و گورستان باستانی
دیرینگی: عصر آهن ۳
دورهٔ ساخت اثر: عصر آهن ۳
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۹۶۸
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ دی ۱۳۸۵
محوطه و گورستان چم ژیه مربوط به عصر آهن ۳ است و در شهرستان چوار، بخش مرکزی، دهستان ارکوازی، یک کیلومتری روستای چم ژیه واقع شده است. پرونده این اثر توسط محمد جواد خانزادی تهیه و در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۶۹۶۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نیان (بجستان)

| نیان | نیان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۲۵′۲۶″ شمالی ۵۷°۵۸′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۴۲۳۸۹°شمالی ۵۷٫۹۶۶۹۴°شرقی﻿ / 34.42389; 57.96694: مختصات: ۳۴°۲۵′۲۶″ شمالی ۵۷°۵۸′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۴۲۳۸۹°شمالی ۵۷٫۹۶۶۹۴°شرقی﻿ / 34.42389; 57.96694
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: بجستان
بخش: مرکزی
دهستان: بجستان
جمعیت: ۱۷۳ نفر (سرشماری ۹۵)
نیان (گناباد)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بجستان در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بجستان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۹ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
مدنی انقلاب

| مدنی انقلاب | مدنی انقلاب |
| --- | --- |
مدنی انقلاب: مدنی انقلاب
مختصات: ۳۹°۰۶′ شمالی ۴۸°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۱۰۰°شمالی ۴۸٫۵۳۳°شرقی﻿ / 39.100; 48.533: مختصات: ۳۹°۰۶′ شمالی ۴۸°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۱۰۰°شمالی ۴۸٫۵۳۳°شرقی﻿ / 39.100; 48.533
کشور:  جمهوری آذربایجان
تقسیمات کشوری جمهوری آذربایجان: شهرستان جلیل آباد
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
مدنی انقلاب (به لاتین: Medeni Ingilab) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده است.
محمود صفری

| محمود صفری | محمود صفری |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی: نماینده مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۴ دماوند، ایران
پیشه: فهرست نمایندگان دوره دوم مجلس شورای اسلامی
محمود صفری (زاده ۱۳۲۴ - دماوند) سیاست‌مدار، نماینده سابق دورهٔ دوم مجلس شورای اسلامی در حوزه انتخابیه شهرستان دماوند بود.وي ركورد دار رياست بر واحدهاي دانشگاهي دانشگاه آزاد است،تنها ريس دانشگاهيست كه در تمام دولت ها هرگز عوض نشده،از ابتدا تاسيس دانشگاه آزاد اسلامي واحد دماوند همچنان رياست واحد است (سال ۹٨ کنار رفت). وقبل از رياست دماوند رياست واحدهاي گرمسار و اسلامشهر را برعهده داشته است   ،وي سرانجام در سال ١٤٠١ بازنشسته شده است
مرتر (متروی استانبول)

مرتر (انگلیسی: Merter) یکی از ایستگاه‌های شاخه ای خط ام۱ متروی استانبول است.
این ایستگاه که در جنوب منطقه گون‌گورن قرار دارد در سال ۱۹۹۴ تاسیس شده‌است.
خردون‌کلا

| خردون‌کلا | خردون‌کلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۰′۵۵″ شمالی ۵۲°۳۷′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۱۵۲۸°شمالی ۵۲٫۶۲۸۰۶°شرقی﻿ / 36.51528; 52.62806: مختصات: ۳۶°۳۰′۵۵″ شمالی ۵۲°۳۷′۴۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۱۵۲۸°شمالی ۵۲٫۶۲۸۰۶°شرقی﻿ / 36.51528; 52.62806
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: لاله آباد
دهستان: کاری‌پی
جمعیت: ۱۱۷۲ نفر (سرشماری ۹۵)
خردون‌کلا، روستایی است از توابع بخش لاله‌آباد شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کاری‌پی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۱۱ نفر (۳۰۸خانوار) بوده‌است.
محوطه درمان دره سی

| محوطه درمان دره سی | محوطه درمان دره سی |
| --- | --- |
نام: محوطه درمان دره سی
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان نیر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۵۵۷
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۸۷
محوطه درمان دره سی مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نیر، بخش کورائیم، دهستان یورتچی شرقی، روستای کچل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۵۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
نشان سپه

| نشان سپه | نشان سپه |
| --- | --- |
نشان درجه یک، دو و سه سپه: نشان درجه یک، دو و سه سپه
اهدا توسط شاه ایران: اهدا توسط شاه ایران
گونه: نشان افتخار
خاندان پادشاهی: پهلوی
وضعیت: منحل شده
شاه: محمدرضا شاه
درجه‌ها: سه درجه
  درجه یک    درجه دو    درجه سه نوارهای سینه:   درجه یک    درجه دو    درجه سه نوارهای سینه
| مدال سپه | مدال سپه |
| --- | --- |
مدال درجه یک، دو و سه سپه: مدال درجه یک، دو و سه سپه
اهدا توسط شاه ایران: اهدا توسط شاه ایران
گونه: نشان افتخار
خاندان پادشاهی: پهلوی
وضعیت: منحل شده
شاه: محمدرضا شاه
درجه‌ها: سه درجه
نشان سپه یکی از نشان‌های افتخار در ایران است که نخستین بار توسط رضاشاه و زمانی که هنوز سردار سپه بود ایجاد گردید.
تاریخچه

نشان سپه نخستین بار در ۳۰ فروردین ۱۳۰۳ توسط رضاخان سردارسپه برای اعطا به کسانی که شجاعت فوق‌العاده نظامی از خود نشان می‌دادند یا در راه انجام وظیفه دچار جراحت می‌شدند ایجاد شد. در واقع این نشان جایگزین نشان ذوالفقار گردید. رضاشاه نشان ذوالفقار را برای خود و تعداد انگشت شماری از سران ارتش در طول حکومت خود حفظ نمود و دیگران به دریافت نشان سپه نایل می‌آمدند.
طراحی

این نشان در ابتدای پیدایش دارای شکلی مدور بود که در روی آن تصویر سردارسپه در یونیفرم نظامی دیده می‌شد و اطراف تصویر او مزین به شاخه‌های زیتون بود. پشت این نشان منقوش به سپری پنج پر بود که پنج شمشیر به‌طور متقاطع از این پَرها عبور می‌نمودند. در مرکز این نقش دایره ای برجسته وجود داشت که طرحی از خورشیدی در حال طلوع بر روی آن دیده می‌شد. در بالای نشان نیز تاریخ ایجاد آن به صورت ۲۳ ثور ۱۳۰۳ درج شده بود. وزن این نشان نقره ۱۶/۳۱ گرم و قطر آن ۳۱ میلیمتر بود.
به دلیل نوع درج تاریخ این نشان و وجود عبارت ثور در آن، این نشان در بین مجموعه داران ایرانی به اشتباه با عنوان «نشان ثور رضاخان» نامیده می‌شود.
از روی طراحی و تاریخ این نشان که در زمان احمد شاه قاجار طراحی شده بود، بخصوص تصویر سردارسپه بر روی نشان و مبنای گاهشماری آن که بر خلاف گاهشماری حکومت قاجار بر اساس هجری قمری بود می‌توان به قدرت نفوذ رضاخان و افکار وی برای تغییر مبنای گاهشماری از هجری قمری به هجری خورشیدی از همان روزهای قبل از کسب قدرت پی برد.
این نشان دارای سه درجه بود و برای کسانی در نظر گرفته شده بود که با شجاعت در درگیریهای داخلی می‌جنگیدند.
در زمان محمدرضا پهلوی عنوان این نشان حفظ شد اما طراحی آن به‌کلی تغییر کرد و از یک مدال دو رو و مدور به یک نشان پنج پَر تغییر شکل داد. بدین ترتیب که با اقتباس از نقشی که در پشت نشان اولیه بود نشانی جدید با میناکاری سرخ و آبی ایجاد گردید. پنج پَر این نشان با مینای سرخ و دایره مرکزی با مینای آبی رنگ شدند. خورشید در حال طلوع مرکز نشان نیز طلایی رنگ شد.
این نشان با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران لغو شد.
درجات نشان

نشان درجه یک سپه
نشان درجه دو سپه
نشان درجه سه سپه
درجات مدال

مدال درجه یک سپه
مدال درجه دو سپه
مدال درجه سه سپه
مدال سپه (سردارسپه) در بدو تشکیل
نشان سپه بر گردن محمدرضا پهلوی
محوطه گندآب خرند

| محوطه گندآب خرند | محوطه گندآب خرند |
| --- | --- |
نام: محوطه گندآب خرند
کشور: ایران
استان: استان سمنان
شهرستان: شهرستان مهدی‌شهر
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: هزاره اول
دورهٔ ساخت اثر: هزاره اول
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۸۶۱۹
تاریخ ثبت ملی: ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲
محوطه گندآب خرند مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان مهدیشهر، در دره خرند واقع شده است. این اثر در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۸۶۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اچ‌ام‌سی‌اس ریموسکی (کی۱۲۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۲۲ ژانویه ۱۹۴۰
آب‌اندازی::  ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۰
آغاز کار::  ۳ اکتبر ۱۹۴۰
اعزام::  ۲۶ آوریل ۱۹۴۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۹۲۵ تن بزرگ (۹۴۰ تن؛ ۱٬۰۳۶ تن کوچک)
درازا::  ۲۰۵ فوت (۶۲٫۴۸ متر)
پهنا::  ۳۳ فوت (۱۰٫۰۶ متر)
آبخور::  ۱۱٫۵ فوت (۳٫۵۱ متر)
سرعت::  ۱۶ گره (۲۹٫۶ کیلومتر بر ساعت)
اچ‌ام‌سی‌اس ریموسکی (کی۱۲۱) (به انگلیسی: HMCS Rimouski (K121)) یک کشتی بود که طول آن ۲۰۵ فوت (۶۲٫۴۸ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۰ ساخته شد.
محوطه گندآب

| محوطه گندآب | محوطه گندآب |
| --- | --- |
نام: محوطه گندآب
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان گیلانغرب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: محوطه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۷۰۵
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
محوطه گندآب مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان حومه، ۸۰ متری شمال روستای گناوه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
متیاپین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
گروه دارویی: ضدروان‌پریشی تیپیکال
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 8-methyl-6-(4-methylpiperazin-1-yl)benzo[b][1,4]benzothiazepine :  نام آیوپاک 8-methyl-6-(4-methylpiperazin-1-yl)benzo[b][1,4]benzothiazepine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: ۵۸۰۰-۱۹-۱
پاب‌کم CID: ۲۲۰۴۷
کم‌اسپایدر: ۲۰۷۱۸
UNII: 775D6D91J8
KEGG: D02672
ChEMBL: ChEMBL۲۱۰۶۸۹۲
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID7020891 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C19H21N3S۱
جرم مولی: ۷۰۰۲۳۲۳۴۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۲۳٫۴۶ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES CC1=CC2=C(C=C1)SC3=CC=CC=C3N=C2N4CCN(CC4)C :  SMILES CC1=CC2=C(C=C1)SC3=CC=CC=C3N=C2N4CCN(CC4)C 
 InChI InChI=1S/C19H21N3S/c1-14-7-8-17-15(13-14)19(22-11-9-21(2)10-12-22)20-16-5-3-4-6-18(16)23-17/h3-8,13H,9-12H2,1-2H3 Key:IOEPXYJOHIZYGQ-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C19H21N3S/c1-14-7-8-17-15(13-14)19(22-11-9-21(2)10-12-22)20-16-5-3-4-6-18(16)23-17/h3-8,13H,9-12H2,1-2H3 Key:IOEPXYJOHIZYGQ-UHFFFAOYSA-N 
متیاپین(به انگلیسی: Metiapine) یک داروی ضدروان‌پریشی تیپیکال از گروه دی‌بنزوتیازپین است. به دلیل آزمایشات انسانی محدود، نتایج کمی در مورد ایمنی و اثربخشی متیاپین در انسان وجود دارد.
مصارف پزشکی

متیاپین برای درمان اسکیزوفرنی مورد بررسی قرار گرفته‌است.
عوارض جانبی

مانند سایر داروهای ضد روان پریشی تیپیکال، میزان بالایی از عوارض جانبی خارج هرمی دارد.
متیاپین دارای اثرات آنتی‌دوپامینرژیک قوی است و به عنوان یک آنتی‌سایکوتیک تیپیکال (یعنی نسل اول) طبقه‌بندی می‌شود.
شیمی

متیاپین یک مشتق دی‌بنزوتیازپین است. مانند کلوتیاپین، متیاپین دارای اتم گوگرد است که جایگزین اتم نیتروژن موجود در داروهای ضدروان پریشی مشتق از دی‌بنزاپین مانند کلوزاپین می‌شود.
شیمی > سنتز

متیاپین را می‌توان از طریق مکانیسم زیر سنتز کرد:
محوطه دره آسیاب (قلعه خانم)

| محوطه دره آسیاب (قلعه خانم) | محوطه دره آسیاب (قلعه خانم) |
| --- | --- |
نام: محوطه دره آسیاب (قلعه خانم)
کشور: ایران
استان: استان کردستان
شهرستان: شهرستان قروه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: قلعه، آسیاب، محوطه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۶۰۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۷۹
محوطه دره آسیاب (قلعه خانم) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش چهاردولی، روستای نارنجک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۶۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.