stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نابی‌یوو

Village
| Nabiyevo Набиево | Nabiyevo Набиево |
| --- | --- |
Village: Village
Nabiyevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNabiyevoموقعیت روی نقشه روسیه: Nabiyevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانNabiyevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۱۵′ شمالی ۵۷°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۲۵۰°شمالی ۵۷٫۵۳۳°شرقی﻿ / 53.250; 57.533: مختصات: ۵۳°۱۵′ شمالی ۵۷°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۲۵۰°شمالی ۵۷٫۵۳۳°شرقی﻿ / 53.250; 57.533
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورزیانسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
نابی‌یوو (انگلیسی: Nabiyevo) یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
جولی برچیل

| جولی چرچیل | جولی چرچیل |
| --- | --- |
زاده: ۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) بریستول، انگلستان
پیشه: رمان‌نویس ستون نویس گزارشگر
همسر(ها): تونی پارسونز (ا. ۱۹۸۱–۱۹۸۴) کوسمو لندزمن (ا. ۱۹۸۵–۱۹۹۲) دنیل راون (ا. ۲۰۰۴)
فرزند(ان): ۲ پسر
 :  
جولی برچیل (Julie Burchill) (زادهٔ ۳ ژوئیه ۱۹۵۹)، نویسنده‌ای اهل انگلستان است. او کار خود را به عنوان نویسنده در نیو موزیکال اکسپرس در سن ۱۷ سالگی آغاز کرده و از آن زمان به بعد با روزنامه‌هایی چون دیلی تلگراف، ساندی تایمز و گاردین همکاری نموده‌است. نوشته‌های وی که روزنامه آبزرور در ۲۰۰۲ میلادی آن‌ها را «به‌طور جسارت‌آمیزی صریح» و «معمولاً تعرضی» خواند، در چندین مورد منتج اقدام حقوقی علیه وی شده‌است. برچیل همچنین یک رمان‌نویس بوده و یک سریال تلویزیونی براساس رمان ۲۰۰۴ وی، شوگر راش، ساخته شده‌است.
دوران کودکی و تحصیلات

جولی برچیل در بریستول متولد شده و در مدرسه غیر-گزینشی دولتی بریسلنگتون آموزش دید. پدر وی یکی از فعالین اتحادیه کمونیستی بوده و در یک کارخانه مشروب سازی کار می‌کرد. مادر جولی شغلی در کارخانه ساخت جعبه مقوایی داشت. در ۲۰۱۰ میلادی، برچیل در مورد والدین خود نوشت: «من به خانواده‌ها زیاد اهمیت نمی‌دهم. من عاشق پدر و مادرم بودم، اما اگر صادقانه بگویم حالا که آن‌ها وفات نموده‌اند، زیاد دلتنگ شان نیستم»؛ با این حال، او سه سال بعد با چیزی که بیان داشت این گفته خود را تکذیب کرد، او گفت که نمی‌تواند به بریستول بازگردد، چون هر باری که او حرف‌زدن کسی را به لهجه بریستولی با والدینش می‌شنود، به وی یادآوری می‌کند که چقدر دلتنگ آن‌ها شده‌است. او به دانشگاه نرفت و دورهٔ پیش دانشگاهی را نیز تنها چند هفته بعد از پذیرفته شدن ترک نمود تا به نوشتن برای نیو موزیکال اکسپرس (NME) آغاز کند.
حرفه نویسندگی و مجری‌گری > در نیو موزیکال اکسپرس

او حرفه نویسندگی خود در نیو موزیکال اکسپرس (NME) را در سن ۱۷ سالگی در ۱۹۷۶ میلادی پس از این آغاز کرد که به یک آگاهی این روزنامه که در آن نوشته بود «ماجراجویان جوان و شیک» در مورد جنبش پانک که در آن‌زمان در حال ظهور بود بنویسند، (اتفاقاً با شوهر آینده‌اش، تونی پارسونز) پاسخ داد. او توانست با فرستادن یک «مدح» از آلبوم اسب‌های پتی اسمیت، این شغل را از آن خود نماید. او بعداً نوشت که حالا تنها موسیقی سیاه دوست دارد و بیان داشت: «زمانی که من در واقع یک موسیقی پانک را شنیدم، با خود فکر کردم، آه خدای من! این موسیقی نیست، این تنها داد زدن است». در حقیقت، او توانست نخستین آلبوم پانک در انگلستان، آلبوم فراخوان برای جوانان از گروه موسیقی بیگانگان با هم‌خوانیِ آدریان بورلاند که به‌طور خصوصی عرضه می‌گردید را تقبیح کند: «ادیِ گونه قرمز سیمای دارد که با رشک خود می‌تواند یک شیردوش دیوان را سبز بگرداند». آن‌گونه که او چندی بعد بیان کرد، از اقبال خوب وی، «پانک در عرض دو سال خاتمه یافت. این تنها ویژگی خوب آن بود». زمانی که او ۲۰ سال داشت، کار در نیو موزیکال اکسپرس را ترک نموده و شروع به نوشتن به عنوان نویسنده آزاد نمود تا بتواند در مورد موضوعات مختلف بنویسد، با این حال او هرگز نوشتن در مورد موسیقی پاپ را به‌طور کامل ترک نکرد.
حرفه نویسندگی و مجری‌گری > دهه ۱۹۸۰

کارفرماهای اصلی وی پس از ترک نیو موزیکال اکسپرس شامل روزنامه‌های فیس و سَندی تایمز بود، جای که او در مورد سیاست، موسیقی پاپ، مُد و اجتماع می‌نوشت و همچنین از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ به عنوان منتقد فیلم برای این روزنامه‌ها کار کرد. او بعداً در ۲۰۰۸ میلادی اذعان داشت که «بدون شرکت» در اکران فیلم‌ها، در مورد آن‌ها نقد سرهم می‌کرد و شوهر قبلی وی، کاسمو لاندسمان نیز اذعان نموده‌است که به نیابت از وی در اکران‌ها شرکت می‌کرد.
در جریان جنگ فالکلند در ۱۹۸۲ میلادی، برچیل استدلال نمود که یکه‌تازی جنرال گالتیری، شر بزگتری را متوجه می‌ساخت. او جستارهای به حمایت از مارگارت تاچر می‌نوشت. هم‌دلی وی با تاچر به وی کمک کرد تا ستونی در روزنامه دَ میل آن سندی به‌دست بی‌آورد، اما او در ۱۹۸۷ میلادی برخلاف خط سیاسی معمول این روزنامه حرکت نموده و از خوانندگان خود اکیداً درخواست نمود تا به حزب کارگر رأی دهند. هرچند او ادعا می‌کند که د میل آن سندی را می‌پسندد، او در ۲۰۰۸ میلادی در مورد روزنامه‌نگارانِ دیلی میل گفت: «همگی می‌دانند که سریال هاکس فقط دسته بزرگی از زناکاران هستند، بدترین رفتار در جهان – و بعد شما در دیلی میل افرادی را دارید که به نحوی می‌نویسند که گویا آن‌ها قائم مقام کشیشان باشند… داوری اخلاقی در مورد مادران تنها و چه چیزهای دیگری».
حرفه نویسندگی و مجری‌گری > دهه ۱۹۹۰ میلادی

برچیل به‌طور مکرر و صادقانه در مورد رابطه خود با مواد مخدر حرف زده‌است، او می‌نویسد که «به حدی در دماغ گُنده خود کوکائین می‌ریخت که برای بیهوش کردن کل نیروهای مسلح کلمبیا کافی بود». او بیان داشت که «به عنوان کسی که از کمرویی مزمن و سقف پایینِ خستگی رنج می‌برد… من فقط نمی‌توانم تصور کنم من هیچ‌گاهی بدون [کوکائین] می‌توانستم هیچ‌گونه زندگی اجتماعی داشته باشم، این‌که من به عنوان ملکه گروچو کلب در یک قسمت اعظم دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ پادشاهی می‌کردم را کنار بگذارید». هرچند برچیل به‌طور مکرر زندگی شخصی خود را به نوشته‌هایش کشانده، اما زندگی شخصی وی به موضوعی برای نظریات عامه مبدل گردیده‌است، به‌ویژه در جریان این دوره که «هر چیزی مرتبط با او – ازدواج‌هایش، شهوت‌رانی‌اش، کودکانش – ظاهراً به خبر مبدل می‌شدند».
در ۱۹۹۱ میلادی، برچیل همراه با لاندیسمان و توبی یانگ، یک مجله کم-عمر به‌نام مدرن رویو را پایه‌گذاری کردند که از طریق آن او با شارلوتی ریوین آشنا شده و همراه وی رابطی داشت که توجه همگان را جلب کرد. او در مصاحبه‌ای با لین باربر در ۲۰۰۴ میلادی گفت، «[من] تنها برای شش هفته در ۱۹۵۵ میلادی هم‌جنس‌گرا بودم»، یا در مقاله‌ای در ۲۰۰۰ میلادی اظهار داشت، «شش ماه بسیار لذت‌بخش همجنس‌گرایی من». این مجله که با شعار «فرهنگ فرودست برای اندیش‌مندان» آغاز به کار کرده بود، تنها تا ۱۹۹۵ میلادی، زمانی که برچیل و همکاران وی ورشکسته شدند، دوام آورد. این مجله برای مدتی کوتاهی در ۱۹۹۷ توسط بروچیل به همکاری ویراستاری راوین، مجدداً احیا گردید. «جنگ فاکس» در ۱۹۹۳ میلادی میان برچیل و نویسنده کامیل پالیا که در مجله مدرن رویو منتشر می‌گردید، توجه بسیاری را به خود جلب کرد.
در ۱۹۹۵ میلادی، برچیل ستونی برای روزنامه تایمز تحت عنوان «من یک سلیطه هستم و افتخار می‌کنم» نوشت و در این مقاله استدلال نمود که زنان باید واژه «سلیطه» که برای تحقیر استفاده می‌شود، را اصلاح کنند. او نوشت: «بنا بر ماهیتی که این چیزها دارد، طی سال‌های اخیر، کسی که تحقیر شده‌است قدم‌های را برای پذیرفتن این تحقیرها برداشته اند؛ از این‌رو ما سیاه پوستانی داریم که همدیگر را «سیاه» می‌گویند، هم‌جنس بازهای داریم که به رسم تحقیر یکدیگر را «همجنس‌باز» می‌گویند و بعد ابله‌های کلاس-بالایی داریم که به خوشحالی یک دیگر را «هینری» صدا می‌زنند.
در ۱۹۹۶ میلادی، بازیگر، نویسنده، نمایش‌نامه نویس و کارگردان تئاتر استیون برکوف در رابطه به یکی از مقاله‌های برچیل که در روزنامه سندی تایمز منتشر گردیده و شامل نظریاتی بود که پیشنهاد می‌کرد برکوف «به‌طور ترسناکی زشت» است، به دادگاه در رابطه به این افترا شکایت نموده و برنده شد. قاضی فرمان داد که اقدامات برچیل باعث «تمسخر و تحقیر» وی شده‌است. آن‌گونه که خود برچیل می‌گوید، دهه ۱۹۹۰ یک دوره متلاطم برای وی بود:
من ورقه اخراجم از شغل بی‌درد سر خود در سندی اکسپرس را گرفتم، جای که بعداً پی‌بردم که لقب من «اسب کالیگولا» بوده‌است، چون بهترین دوستم – که برای مدت مختصری ویراستار بود – من را انتصاب نموده بود. برای نخستین‌بار در تمام دوره کاری درخشانم، هیچ‌کسی نمی‌خواست من را استخدام کند. به نحوی من خود را به‌طور خمیده وارد ستونی در روزنامه پیر و پاتالِ پانچ کردم – و بعداً از آنجا هم اخراج شدم! به یقین که سرانجام من به آخر خطِ افسانه‌ای خود رسیده بودم؟
حرفه نویسندگی و مجری‌گری > از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ میلادی

برچیل یکی از نخستین منتقدان رسمِ کوچک شمردن افراد طبقه اجتماعی پایین‌تر با زدن برچسب کولی «چاوها» نسبت به آن‌ها بود. در ۲۰۰۵ میلادی، او مستند شبکه اسکای وان در دفاع از چاوها را ارایه کرد. او در مصاحبه‌ای با دیلی تلگراف در آن زمان اظهار داشت که، «مسخره کردن کسانی که نسبت به شما در وضعیت بدتری قرار دارند، اصلاً شوخی نیست. این رقت‌انگیز، بزدلانه و زور گویی است». «این کار نشانه از خود بیزاری است. … طبقه متوسط نمی‌توانند افرادی را که از آن‌ها بیشتر خوشحال هستند تحمل کنند، از این‌رو آن‌ها به چاوها برای چیزهای مانند پوشیدن جواهرات ارزان قیمت می‌تازند. این حسادت است، ژوئن آن‌ها در درون خود باور دارند که چاوها نسبت به آن‌ها بهتر هستند. آن‌ها حتی زیباتر هم هستند».
پس از ترک روزنامه گاردین، او در اوایل ۲۰۰۵ میلادی به روزنامه تایمز رفت، روزنامه‌ای که حاضر بود، تقاضاهای وی را برآورده ساخته و حقوق قبلی وی را دو برابر کند. چندی پس از آغاز ستون هفتگی خود در آنجا، او به جرج گلووی اشاره کرد، اما ظاهراً او را با نماینده پیشین پارلمان، ران براون اشتباه گرفته و زشت‌کاری‌های براون را به گالووی نسبت داد، «او اعراب را ترغیب کرد تا با نیروهای بریتانیای در عراق بجنگند». او در ستون خود عذرخواهی نموده و روزنامه تایمز غرامتی را که گفته می‌شود ۵۰٬۰۰۰ پوند بوده‌است، پرداخت کرد.
عصر یخبندان: ظهور دایناسورها

| عصر یخبندان: ظهور دایناسورها | عصر یخبندان: ظهور دایناسورها |
| --- | --- |
پوستر اکران تئاتر: پوستر اکران تئاتر
کارگردان: کارلوز سالدانیا
تهیه‌کننده: لوری فورته جان سی. دانکین
فیلمنامه‌نویس:  مایکل برگ  پیتر آکرمن  مایک ریس  یونی برنر 
داستان: جیسون کارتر ایتن
بازیگران:  ری رومانو  جان لگویزمائو  دنیس لری  کویین لطیفه 
موسیقی: جان پاول
تدوین‌گر: هری هیتنر
شرکت‌های تولید: بلو اسکای استودیو انیمیشن فاکس قرن بیستم
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-0۷-۰۱) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۹۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۸۸۶٫۷ میلیون دلار
عصر یخبندان: ظهور دایناسورها (به انگلیسی: Ice Age: Dawn of the Dinosaurs) فیلمی پویانمایی کمدی ماجراجویی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ است که توسط بلو اسکای استودیو تولید و توسط فاکس قرن بیستم توزیع شده است. این فیلم دنباله عصر یخبندان: ذوب (۲۰۰۶) و سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های عصر یخبندان است. این فیلم توسط کارلوز سالدانیا و با همکاری مایک تورمیر از فیلم‌نامه‌ای توسط مایکل برگ، پیتر آکرمن، مایک ریس و یونی برنر، بر اساس داستانی توسط جیسون کارتر ایتن کارگردانی شده است. ری رومانو، جان لگویزمائو، دنیس لری و کریس وج نقش‌های خود را از دو فیلم نخست و شان ویلیام اسکات، جاش پک و کویین لطیفه نقش‌های خود را از ذوب تکرار می‌کنند. سایمون پگ در نقش یک راسو به نام باک به بازیگران می‌پیوندد. در این فیلم، در حالی که منی و الی در حال آماده شدن برای فرزندشان هستند، سید تنبل زمینی پس از دزدیدن تخم‌های یک تیرانوسوروس ماده، توسط او دزدیده می‌شود و بقیه گله را هدایت می‌کند تا او را در دنیای گمشده گرمسیری که دایناسورها در زیر یخ زندگی می‌کنند، نجات دهند.
این فیلم در ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ و اولین فیلم عصر یخبندان و فاکس قرن بیستم بود که به صورت سه‌بعدی اکران شد. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد و ۸۸۶٫۷ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت و به سومین فیلم پرفروش سال ۲۰۰۹، پرفروش‌ترین فیلم پویانمایی سال ۲۰۰۹ و پرفروش‌ترین فیلم عصر یخبندان و بلو اسکای استودیو تبدیل شد. دو دنباله، عصر یخبندان: رانش قاره‌ای و عصر یخبندان: مسیر برخورد، به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ منتشر شدند.
بازیگران

ری رومانو در نقش منی، یک ماموت پشمالو و رهبر گله. همچنین او شوهر الی، بهترین دوست سید و دیه‌گو و پدر هلو است.
جان لگویزمائو در نقش سید، یک تنبل زمینی و بنیان‌گذار گله. او همچنین بهترین دوست منی و دیه‌گو و پدرخوانده سه بچه دایناسور است.
دنیس لری در نقش دیه‌گو، یک اسمیلودون و یکی از اعضای گله و بهترین دوست منی و سید.
سایمون پگ در نقش باک، یک راسوی شکارچی دایناسور که به گله می‌پیوندد.
کویین لطیفه در نقش الی، یک ماموت پشمالو ماده، همسر منی، مادر هلو و خواهرخوانه کراش و ادی.
شان ویلیام اسکات در نقش کراش، یک صاریغ، برادر بیولوژیکی ادی و برادرخوانده الی.
جاش پک در نقش ادی، یک صاریغ، برادر بیولوژیکی کراش و برادرخوانده الی.
کریس وج در نقش اسکرات، سنجاب دندان‌شمشیری.
کارن دیشر در نقش اسکراتی، سنجاب دندان‌شمشیری پرنده ماده، عشق و رقیب اسکرات
فرانک ولکر در نقش ماما، روی و دیگر دایناسورها
بیل هیدر در نقش آهو
جین لینچ در نقش مادر سهمگین‌مرغ
کریستن ویگ در نقش پادگی مادر بیدستر بزرگ
کارلوز سالدانیا در نقش بچه دایناسورها / پرنده بدون پرواز
یونیس چو در نقش مدیسون (بیدستر بزرگ دختر)
میل فلاناگان در نقش مادر موریانه‌خوار
کریستین پایکز در نقش جانی کوچولو، یک موریانه‌خوار
سله‌آ لویس در نقش مادر استارت
رندی تام در نقش دیگر دایناسورها
دویکا پریک (صداهای اضافی)
تولید

بلو اسکای تصمیم گرفت که در سومین قسمت عصر یخبندان یک ماجراجویی «چه می‌شد اگر» را دنبال کند، شبیه به یافتن یک میمون غول‌پیکر در کینگ کونگ یا یک شانگری-لا در میان برف. به همین دلیل، دایناسورها به داستان اضافه شدند. طراح شخصیت، پیتر دا سیو، از این تغییر استقبال کرد، زیرا نمی‌توانست پستانداران غول‌پیکر دیگری را برای اضافه شدن به داستان تصور کند. رویکرد «دنیای گمشده» باعث شد که دایناسورها با رنگ‌های متنوعی طراحی شوند، زیرا «لزومی نداشت که دایناسورها فقط قهوه‌ای باشند، و می‌شد با رنگ‌هایشان آزادانه برخورد کرد، چون هیچ‌کس نمی‌داند دقیقاً چه رنگی بودند.» رودی بر اساس باریونیکس طراحی شد، زیرا ظاهر شبیه به تمساحش را دا سیو حتی ترسناک‌تر از تی‌رکس می‌دانست.
انتشار

عصر یخبندان: ظهور دایناسورها نمایش‌های ویژه‌ای را در روز پدر، ۲۱ ژوئن ۲۰۰۹، در ۳۳۰ سینما در سراسر ایالات متحده به‌صورت اختصاصی در قالب سه‌بعدی برگزار کرد. این تاریخ به دلیل وجود تم پدرانگی در داستان فیلم انتخاب شد. اکران گسترده‌ فیلم در ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ انجام شد.
فیلم در سینماهایی که فناوری رئال‌دی سه‌بعدی را داشتند، در این فرمت به نمایش درآمد. با این حال، این موضوع باعث ایجاد حاشیه‌هایی شد، زیرا فاکس اعلام کرد که دیگر هزینه‌ تأمین عینک‌های سه‌بعدی را برای سینماها پرداخت نخواهد کرد.  این تصمیم باعث شد که تعدادی از سینماها تهدید کنند که فیلم را فقط در قالب دو‌بعدی اکران خواهند کرد.
انتشار > رسانه خانگی

عصر یخبندان: ظهور دایناسورها در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۹ در قالب دی‌وی‌دی استاندارد و بلوری با کیفیت بالا در آمریکای شمالی منتشر شد. دو نسخه‌ دی‌وی‌دی عرضه شد: نسخه تک‌دیسکی و پک دو دیسکی «اسکرات پک» که شامل سه بازی مرتبط با اسکرات بود. نسخه‌ بلوری سه‌دیسکی شامل یک دیسک بلوری، یک دیسک دی‌وی‌دی تک‌دیسکی، یک نسخه دیجیتال، ابزار ساخت کتاب داستان دیجیتال عصر یخبندان، تفسیر کارگردان کارلوز سالدانیا، صحنه‌های حذف‌شده و مستند پشت‌صحنه، دو پویانمایی کوتاه اسکرات به نام‌های دیوانه شده است و زمانی برای بلوط نیست (که هر کدام نخست به صورت رسانه خانگی بر روی فیلم اول و دوم منتشر شده بود) و آموزش طراحی اسکرات توسط فیلم‌سازان.
نسخه‌ بلوری سه‌بعدی نخست به‌طور انحصاری همراه با خرید برخی تلویزیون‌های پاناسونیک بین ۱۶ مه تا ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۰ ارائه شد و سپس در ۳۰ اوت ۲۰۱۰ به‌صورت عمومی منتشر شد. همچنین، در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۰، نسخه‌ای سه‌بعدی دی‌وی‌دی در قالب دو دیسک منتشر شد، دیسک اول: نسخه‌ تریوسکوپیک سه‌بعدی (با برجستگی سبز-ارغوانی) و دیسک دوم: نسخه‌ دو‌بعدی معمولی.
بازخورد > گیشه

عصر یخبندان: ظهور دایناسورها با فروش ۱۹۶٫۶ میلیون دلار در آمریکای شمالی و ۶۹۰٫۱ میلیون دلار در سایر کشورها، مجموع فروش جهانی ۸۸۶٫۷ میلیون دلار را در مقابل بودجه ۹۰ میلیون دلاری خود به دست آورد. این فیلم سومین فیلم پرفروش سال ۲۰۰۹، پرفروش‌ترین فیلم پویانمایی سال ۲۰۰۹، پرفروش‌ترین فیلم از مجموعه عصر یخبندان و چهاردهمین فیلم پویانمایی پرفروش تاریخ است. همچنین، این فیلم با عبور از در جستجوی نمو، رکورد بالاترین فروش بین‌المللی برای یک فیلم پویانمایی را به نام خود ثبت کرد. عصر یخبندان: ظهور دایناسورها با فروش ۲۱۸٫۴ میلیون دلار در آخر هفته افتتاحیه، رکورد بزرگ‌ترین افتتاحیه برای یک فیلم پویانمایی را به خود اختصاص داد. این رکورد تا سال ۲۰۱۸ پابرجا بود تا اینکه فیلم شگفت‌انگیزان ۲ آن را شکست.
بازخورد > گیشه > آمریکای شمالی

این فیلم در روز افتتاحیه خود، با نمایش در ۴,۰۹۹ سالن سینما، ۱۳٫۸ میلیون دلار فروش داشت. در اولین آخر هفته خود، با فروش ۴۱٫۷ میلیون دلار در رتبه دوم پس از تبدیل‌شوندگان: انتقام فالن قرار گرفت. این کمترین میزان فروش آخر هفته افتتاحیه در بین فیلم‌های عصر یخبندان بود، اما به دلیل اکران در روز چهارشنبه، بخشی از مخاطبان خود را پیش از آخر هفته جذب کرده بود. با این حال، فیلم توانست سومین فیلم پرفروش فاکس در سال ۲۰۰۹ (پس از آواتار و آلوین و سمورچه‌ها: اسکوئیکل) شود. سومین فیلم پویانمایی پرفروش سال ۲۰۰۹ لقب بگیرد. با پیشی گرفتن اندک از قسمت دوم، عصر یخبندان: ذوب که ۱۹۵٫۳ میلیون دلار فروش داشت، به پرفروش‌ترین فیلم این مجموعه تبدیل شود. با این وجود، از نظر تعداد بلیت‌های فروخته‌شده، پایین‌تر از دو فیلم اول عصر یخبندان قرار گرفت.
بازخورد > گیشه > قلمروهای دیگر

در اولین آخر هفته اکران جهانی، فیلم ۱۵۱٫۷ میلیون دلار فروش داشت که این میزان، بزرگ‌ترین افتتاحیه برای یک فیلم پویانمایی در آن زمان بود. پرفروش‌ترین بازارهای خارجی آن پس از آمریکای شمالی، آلمان (۸۲٫۲ میلیون دلار)، فرانسه و منطقه مغرب (۶۹٫۲ میلیون دلار) و بریتانیا، ایرلند و مالت (۵۶٫۹ میلیون دلار) بود. این فیلم پرفروش‌ترین فیلم پویانمایی سال در تمام کشورهای بزرگ بود، به‌جز اسپانیا و استرالیا.
بازخورد > پاسخ انتقادی

در راتن تومیتوز، فیلم بر اساس ۱۶۵ نقد، امتیاز ۴۶٪ را با میانگین امتیاز ۵٫۴ از ۱۰ کسب کرده است. اجماع منتقدان سایت می‌گوید: «عصر یخبندان: ظهور دایناسورها از پویانمایی عالی بهره می‌برد -- به‌ویژه طراحی دایناسورها فوق‌العاده است -- اما داستان آن خسته‌کننده و یکنواخت است.» در متاکریتیک، این فیلم بر اساس ۲۵ نقد، امتیاز ۵۰ از ۱۰۰ را دریافت کرده که نشان‌دهنده‌ «نقدهای متوسط یا ترکیبی» است. مخاطبانی که توسط سینماسکور مورد نظرسنجی قرار گرفتند، به فیلم نمره‌ "A−" در مقیاس A+ تا F دادند.
راجر ایبرت به فیلم ۳٫۵ از ۴ ستاره داد و نوشت: «عصر یخبندان: ظهور دایناسورها بهترین فیلم در میان این سه‌گانه است و یکی از بهترین نمونه‌های استفاده از فناوری سه‌بعدی در یک فیلم پویانمایی محسوب می‌شود.» کیت فیپس از ای.وی. کلاب به فیلم نمره‌ C+ داد و گفت: «قسمت سوم تعهد خود به دوره‌ تاریخی را کنار می‌گذارد، حرکتی که احتمالاً طرفداران متعصب عصر یخبندان را ناراحت خواهد کرد.» کری ریکی از فیلادلفیا اینکوایرر از تخیل زوس پویانمایی فیلم تعریف کرد، اما داستان یکنواخت و اجرای صوتی بی‌روح را مورد انتقاد قرار داد. جیمز دایر از امپایر به فیلم ۳ از ۵ ستاره داد و آن را «روایت سرگرم‌کننده و پرشتاب» توصیف کرد. او همچنین بازی پگ را ستود اما اضافه کرد که «شخصیت‌های کهنه‌شده از هیجان همیشگی و بازیگوشی داستان کاسته‌اند.»
فیلیپ فرنچ از گاردین نسبت به طنز سطحی فیلم انتقاد داشت و احساس کرد که «اکثر بزرگسالان آن را بیش از حد طولانی خواهند یافت». بن چایلد، نویسنده‌ دیگر گاردین، فیلم را قابل پیش‌بینی دانست. او با وجود تمجید از خط داستانی اسکرات، احساس کرد که «خنده‌های کمی در فیلم وجود دارد و هیچ احساسی از تلاش واقعی تیم سازنده به‌جز تیم پویانمایی دیده نمی‌شود. شما تقریباً از قبل می‌دانید که چه اتفاقی خواهد افتاد و هر شخصیت چه خواهد گفت... در واقع، در مقطعی از فیلم تقریباً داشتم خوابم می‌برد.» ریچارد پروپس نقدی منفی ارائه داد و این قسمت را بدترین فیلم در سری عصر یخبندان دانست. او ضمن تمجید از پویانمایی، شخصیت‌ها و داستان را فاقد جذابیت و درگیرکننده بودن توصیف کرد و گفت: «فیلم هرگز جان نمی‌گیرد و هرگز تأثیرگذار نمی‌شود.» داسکورکارد به فیلم ۳ از ۱۰ ستاره داد و نوشت: «صداپیشگان دیگر مانند سال ۲۰۰۲ محبوب نیستند... در لحظاتی، فیلم تلاش می‌کند تا با شخصیت جدیدی مانند باک یا ستاره‌ همیشگی فیلم‌های صامت، اسکرات، تماشاگران را جذب کند. هرچند که اجرای پرانرژی سایمون پگ در نقش راسوی دیوانه و حضور همیشه جذاب اسکرات سرگرم‌کننده هستند، اما دو شخصیت به‌تنهایی نمی‌توانند این سه‌گانه را از یک شکست در روایت پویانمایی نجات دهند. این دو قطعاً نمی‌توانند ساخت قسمت دیگری از عصر یخبندان را توجیه کنند.»
برخی از انتقادات به پایان‌بندی خط داستانی اسکرات معطوف شده است، جایی که او پس از یک درگیری، هم بلوط و هم اسکراتی را از دست می‌دهد. درو فرایدی این پایان را «طنزی که به جای خنده‌دار بودن، بی‌رحمانه به نظر می‌رسد» توصیف می‌کند و می‌نویسد: «اسکرات از خواسته‌هایش برای عشق چشم‌پوشی می‌کند و برای مدتی خوشحال است و مجازاتی نمی‌بیند. اما کشش بلوط برای او بیش از حد قوی است و در نهایت، عشق را رها می‌کند. و این کار او مجازات می‌شود.» او استدلال می‌کند که این پایان ناامیدکننده‌تر می‌شود، زیرا اسکراتی دیگر در ادامه‌ مجموعه حضور ندارد: «چند دقیقه‌ی آخر 'ظهور دایناسورها' را حذف کنید و تصور کنید که چه پایان باشکوهی می‌توانست داشته باشد!»
بازخورد > تمجیدات

این فیلم در هشتمین دوره جوایز انجمن جلوه‌های بصری در دو بخش برای «پویانمایی برجسته در یک فیلم پویانمایی» و «شخصیت متحرک برجسته در یک فیلم بلند پویانمایی» نامزد شد.
عصر یخبندان: ظهور دایناسورها - تجربه چهاربعدی

عصر یخبندان: ظهور دایناسورها - تجربه چهاربعدی یک فیلم ۱۴ دقیقه‌ای چهاربعدی است که در سینماهای چهاربعدی مختلف در سراسر جهان نمایش داده می‌شود. این فیلم نسخه‌ای خلاصه‌شده از عصر یخبندان: ظهور دایناسورها است که با تصویر سه‌بعدی و تأثیرات حسی مانند صندلی‌های متحرک، باد، مه، برف و بوها تجربه‌ای فراگیر را برای مخاطبان فراهم می‌کند. این فیلم توسط سیم‌اکس-ایورکس تولید شده و نخستین نمایش آن در مه ۲۰۱۲ در سالن چهاربعدی باغ‌وحش سن دیگو برگزار شد. از ژوئن ۲۰۱۲، این فیلم در تئاتر راکسی واقع در دنیای فیلم برادران وارنر استرالیا نیز به نمایش درآمد. در ژوئیه ۲۰۱۲، نمایش آن در فلپس آکواریم واقع در آکواریوم شید در شیکاگو نیز آغاز شد.
بازی ویدئویی

یک بازی ویدئویی تای-این توسط اکتیویژن منتشر شد. این بازی به بازیکنان اجازه می‌دهد تا به عنوان یکی از شخصیت‌های فیلم بازی کنند، دنیای زیرزمینی دایناسورها را کشف کنند و معماهایی را بیشتر از ۱۵ سطح حل کنند.
نوح ابراهیم

| نوح ابراهیم | نوح ابراهیم |
| --- | --- |
نوح ابراهیم، دهۀ ۱۹۳۰: نوح ابراهیم، دهۀ ۱۹۳۰
زادهٔ: ۱۹۱۳ حیفا، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸ (۲۵ سال) ضمیده، شهرستان عکا، فلسطین
ملیت: عثمانی-فلسطینی
شهروندی: امپراتوری عثمانی (۱۹۱۳–۱۹۲۰) سرپرستی فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۳۸)
پیشه(ها): شاعر، انقلابی، آهنگساز، خواننده
نوح ابراهیم (۱۹۱۳ – ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸) شاعر و انقلابی فلسطینی بود.او یکی از کادرهای انقلاب ۱۹۳۶ فلسطین شمرده می‌شود. نوح ابراهیم شاعری مردمی بود و اشعاری به زبان عامیانه و سرودهای انقلابی سرود که در آن مردم فلسطین را به قیام علیه بریتانیا و مبارزه با صهیونیسم و ایستادگی در برابر آنان ترغیب می‌کرد. او علاوه بر شعر، خواننده و آهنگساز بود و تعدادی صفحۀ گرامافون با صدای خود ضبط کرد. او را شاعر محبوب انقلاب ۱۹۳۶ می‌نامند. در آثار او روحیهٔ میهن‌گرایی، انتقاد سیاسی و اجتماعی و طعنه‌های گزنده به اضافهٔ استعدادش در سرودن شعر به گویش محاوره‌ای فلسطینی یافت می‌شود.
درگذشت

در اکتبر ۱۹۳۸ در حالی که او به دیدار اقوام خود در روستای مجد الکروم می‌رفت، با همراهی سه نفر از همراهانش در مسیر روستای طمره، نیروهای بریتانیایی را دیدند که در در حال ساخت استحکامات در کوه بودند. آنان به گروه ابراهیم توجه کردند و حرکت آنها را زیر نظر گرفتند، در حالی که از دره‌ای عمیق در زمین‌های کابول به سمت روستای کوهستانی کوکب ابو الهیجاء، سواره بر است بالا می‌رفتند. بریتانیایی‌ها در نزدیکی خربة ضمیدة و در جنگلی به نام الصنیبعة در نزدیکی طمره کمین می‌کنند. چهار سوارکار پیاده شدند تا مدتی استراحت کنند، اما یک نیروی نظامی بریتانیا، با پشتیبانی اسکادران هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، آنها را غافلگیر کرد در حالی که می‌خواستند راه را ترک کنند. نوح به همراه هر یک از سه یارانش: محمد خضر قبلاوی و عزالدین خلایله و ابی‌رعد (از سوری‌های داوطلب انقلاب) در ضمیده بین روستاهای کوکب الهیجاء و تمره در شمال فلسطین در شهرستان عکا به قتل رسیدند. آن روز، جمعه، اولین روز ماه رمضان، ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸ بود. اجساد آنان را در یکی از چاه‌ها انداختند، سپس مردم روستای تمره اجساد را کشف کردند، به مسجد قدیمی روستا بردند، بر آنها نماز خواندند و در قبرستان قدیمی روستا به خاک سپردند. بعداً لوح یادبود نوح ابراهیم در روستا در سال ۱۹۸۶ برپا شد.
بزرگداشت

در سال ۱۹۹۰، مدال قدس برای فرهنگ و هنر را از سازمان آزادیبخش به نام او رسید. جایزه‌ای برای میراث مردمی به نام او در سال ۱۹۸۳ به ابتکار کمیتهٔ دانشنامهٔ فولکلور فلسطین در شهر البیره تأسیس شد. خیابانی در اردوگاه یرموک در دمشق به نام او نامگذاری شد و کتاب‌ها و مطالعاتی دربارهٔ او منتشر شده است.
برببیا

مکان
| برببیا | برببیا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
برببیا: برببیا
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان وارزه (VA)
دهستان: Bozza di Lago, Brebbia Superiore, C.na Cucù, Case Piano, Ghiggerima, Giardinetto, La Chiesuola, Ronchèe, Ronco, Uccelliera, Villaggio Europa
حکومت: حکومت
 • شهردار: Domenico Gioia
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۳ کیلومتر مربع (۲٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۳۵ متر (۷۷۱ فوت)
جمعیت (۳۱ ژانویه ۲۰۰۹): جمعیت (۳۱ ژانویه ۲۰۰۹)
 • کل: ۳٬۷۱۸
 • تراکم: ۵۹۰/کیلومتر مربع (۱۵۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Brebbiesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 21020
پیش‌شماره تلفن: 0332
قدیس پشتیبان: پطرس و پولس
روز قدیس: 29 June
وبگاه: وبگاه رسمی
برببیا (به ایتالیایی: Brebbia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وارزه واقع شده‌است.
خصوصیات

برببیا ۶٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۷۱۸ نفر جمعیت دارد و ۲۳۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلاکانوک (آلاسکا)

مکان در آمریکا
| Alakanuk Alarneq | Alakanuk Alarneq |
| --- | --- |
آلاسکا: آلاسکا
AlakanukLocation in Alaska: AlakanukLocation in Alaska
مختصات: ۶۲°۴۱′۵″ شمالی ۱۶۴°۳۸′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۶۲٫۶۸۴۷۲°شمالی ۱۶۴٫۶۴۵۲۸°غربی﻿ / 62.68472; -164.64528: مختصات: ۶۲°۴۱′۵″ شمالی ۱۶۴°۳۸′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۶۲٫۶۸۴۷۲°شمالی ۱۶۴٫۶۴۵۲۸°غربی﻿ / 62.68472; -164.64528
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Wade Hampton
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱ مایل مربع (۱۰۶٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۲٫۴ مایل مربع (۸۳٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۸٫۷ مایل مربع (۲۲٫۴ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳ فوت (۱ متر)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۷۰۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: 99554
Area code: 907
FIPS code: 02-01200
آلاکانوک (به انگلیسی: Alakanuk) شهری در ناحیه سرشماری وید همپتون ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۶۵۲ نفر بوده‌است.