stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایزومورفیسم (روانشناسی گشتالت)

برای دیگر کاربردها، ایزومورفیسم را ببینید.
اصطلاح ایزومورفیسم یا یکریختی در لغت متشکل از دو لغت یونانی: isos به معنای «یکسان» یا «برابر» و morphe به معنای «ریخت»، «شکل» یا «حالت» است. در روانشناسی گشتالت، ایزومورفیسم نظریه‌ای است که بیان می‌کند که به دلیل کیفیت‌های گشتالتِ مرتبط، ادراک و بازنمایی فیزیولوژیکیِ زیربنایی مشابه هستند. ایزومورفیسم به تطابق بین یک آرایهٔ محرک و حالت مغزی ایجاد شده توسط آن محرک اشاره دارد و بر این ایده استوار است که فرآیندهای مغز عینی، زیربنا و مرتبط با تجربیات پدیدارشناختی خاص هستند و از نظر عملکردی، شکل و ساختاری مشابه آن تجربیات ذهنی دارند.
ایزومورفیسم را می‌توان به عنوان شباهت در الگوی گشتالتی یک محرک و فعالیت در مغز در هنگام درکِ محرک، توصیف کرد. به طور کلی‌تر، این مفهوم بیان دیدگاه ماتریالیستی است که ویژگی‌های ذهن و آگاهی، نتیجهٔ مستقیم برهمکنش‌های الکتروشیمیایی در مغز فیزیکی است.
یک مثال رایج از ایزومورفیسم، پدیدهٔ فی (phi) است که در آن ردیفی از نورها که به ترتیب چشمک می‌زنند، توهم حرکت را ایجاد می کنند. استدلال می شود که حالت مغز ایجاد شده توسط این محرک با حالت مغز ایجاد شده توسط یک تکهٔ نور که از یک مکان به مکان دیگر حرکت می‌کند مطابقت دارد. محرک به عنوان حرکت، درک می شود زیرا ادراک ذهنی ساختار فضایی با میدان های الکتریکی در مغز که الگوی فضایی آن ساختار فضایی در جهان درک شده را منعکس می‌کند، در ارتباط است.
کارنامه اردشیر بابکان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
برگی از تنها دست‌نویس مرجع این کتاب به‌قلم مهربان کیخسرو: برگی از تنها دست‌نویس مرجع این کتاب به‌قلم مهربان کیخسرو
نویسنده(ها): نامشخص
کشور: ایران ساسانی
زبان: فارسی میانه
موضوع(ها): سرگذشت اردشیر بابکان
گونه(های) ادبی: رمان تاریخی، حماسه
تاریخ نشر: احتمالاً اواخر دوره ساسانی
کارنامه اردشیر بابکان (فارسی میانه:  ترانویسی: Kār-nāmag ī Ardašīr ī Pābagān) یک نوشته کوتاه منثور به زبان فارسی میانه دربارهٔ سرگذشت اردشیر بابکان، نخستین شاهنشاه ساسانی است. درون‌مایه این اثر شامل نسب‌نامه و کودکی اردشیر، اقامت او در دربار اردوان چهارم، واپسین شاهنشاه اشکانی، گریز او از دربار اردوان، تشکیل سپاه، جنگ‌های پشت‌سرهم با اردوان و امیران محلی که همه با کامیابی اردشیر و کشته‌شدن دشمنانش به پایان رسیدند و در آخر شرح حالی فشرده از شاپور و هرمز، به‌ترتیب پسر و نوه اردشیر می‌شود. تنها دست‌نویس مرجع این کتاب در سال ۱۳۲۲ م در گجرات هند به‌دست شخصی با نام «مهربان کیخسرو» در قالب یک دفترنامه، همراه با چند متن فارسی میانه غیردینی دیگر از جمله یادگار زریران و شهرستان‌های ایرانشهر رونویسی‌شده است. شخص یادشده یک روحانی زرتشتی ایرانی بود که به هند کوچید تا به هم‌کیشانش در گردآوری متون مرتبط با زرتشتیان یاری برساند. از کارنامه اردشیر بابکان دست‌نویس‌های دیگری نیز شناخته‌شده که همه آن‌ها رونوشتی از نسخه مهربان کیخسرو محسوب می‌شوند.
نسخه آغازین کارنامه اردشیر بابکان احتمالاً در اواخر دوره ساسانی و در پارس به‌نگارش درآمده است. اشاره اثر به بازی‌های شطرنج (چترنگ) و تخته نرد (نیواردشیر) نشان می‌دهد که قدمت نخستین نسخه، پیش‌تر از روزگار زمامداری خسرو انوشیروان نیست؛ چراکه ورود شطرنج به ایران و پیدایش بازی تخته نرد، هردو به زمانه این شاهنشاه ساسانی منسوب‌اند. تئودور نولدکه، خاورشناس آلمانی، احتمال داده که نگارش کارنامه در زمان خسرو پرویز صورت گرفته باشد. نولدکه همچنین افسانه‌های پارسی مربوط به زندگی کوروش بزرگ که در روایت کتزیاس بازتاب یافته را کهن‌الگویی برای ساخت روایت این کتاب دانسته است. احمد تفضلی، ایرانشناس، کارنامه را تاریخی آمیخته با افسانه و نوعی رمان تاریخی دانسته است. مسعودی در مروج‌الذهب، کارنامه اردشیر بابکان را کتابی در شرح زندگانی اردشیر توصیف کرده و آن را «الکرنامج» خوانده است.
نسخه امروزی کارنامه اردشیر بابکان نثری ساده و نسبتاً متأخر دارد و تأثیر زبان فارسی نو در جای‌جای آن، گاهی حتی در شیوه نگاشتن جمله‌ها، قابل مشاهده است. نسخه امروزی این اثر احتمالاً چکیده یک نسخه کهن‌تر و مفصل‌تر است؛ زیرا روایتی مشابه، اما طولانی‌تر در شاهنامه فردوسی بیان‌شده، اما عناصر زرتشتی روایت کارنامه از شاهنامه، به‌عنوان روایت اسلامی این کتاب حذف‌شده است. عبارت «به کارنامه اردشیر بابکان چنین نوشته است» در بند نخست فصل اول از کارنامه امروزی، به احتمال ایجاز بودن آن می‌افزاید. برخی از متون فارسی میانه در سده‌های ۹ و ۱۰ م به‌دست روحانیون زرتشتی جمع‌آوری و بازنویسی شدند. کارنامه اردشیر بابکان یکی از اندک نمونه‌های غیردینی بازمانده از این متون به‌حساب می‌آید.
نویسنده

هویت نگارنده این کتاب مشخص نیست؛ بااین‌حال بنابر ارزیابی مری بویس، ایرانشناس انگلیسی، احتمالاً روحانیون زرتشتی در نگارش آن دخیل بوده‌اند. مسعودی در مروج‌الذهب، نگارش کارنامه را به خود اردشیر بابکان نسبت‌داده است. گردیزی نیز تألیف کتابی درباره پند و سیاست به نام «کارنامه» را در زین‌الاخبار به اردشیر نسبت‌داده که به‌نظر می‌آید اثری جدا از کارنامه شناخته‌شده امروزی بوده باشد.
خلاصه داستان

همچنین ببینید: اختلاف پیرامون نسبت بابک با ساسان و اردشیر بابکان در تاریخ روایی ایران
کارنامه اردشیر بابکان ۱۳ فصل دارد و خلاصه آن چنین است:
در روزگار ملوک‌الطوایفی پس از اسکندر، بابک به‌عنوان والی اردوان بر پارس حکومت می‌کرد. بابک فرزند پسری نداشت و ساسان که از نوادگان دارای دارایان (داریوش سوم) بود، شبان بابک بود. بابک از نسب ساسان اطلاع نداشت، تا اینکه شبی در خواب دید خورشید از سر ساسان تابیده و همه جهان را روشنی می‌بخشد. شب دوم خواب دید که ساسان بر فیل آراسته سفیدی نشسته و همه بدو نماز می‌برند و تحسین می‌کنند. در خواب شب سوم نیز دید که سه آتشکده فرنبغ، گُشنسب، و برزین‌مهر در خانه ساسان می‌درخشند. بابک تعبیر خواب خود را از خواب‌گزاران خواست و آنان بدو گفتند که این مرد یا یکی از فرزندانش به پادشاهی جهان می‌رسد. بابک، ساسان را به نزد خود خواند و چون از تبارش آگاه شد، دختر خود را بدو داد و حاصل این ازدواج، اردشیر بود که با تربیت بابک به جوانی نام‌بردار تبدیل شد.
اردوان که از شایستگی اردشیر آگاه شد، از بابک خواست که اردشیر را به دربار وی بفرستد و بابک به ناچار اردشیر را به نزد شاه فرستاد. اردشیر هر روز با شاهزادگان به نخجیر و چوگان می‌پرداخت و خوب در این هنرها برتری خود را نشان می‌داد تا اینکه اردوان بر وی خشم گرفت و دستور داد که دیگر بر اسب ننشیند و پیوسته در آخور به‌سر برد. در این زمان، یکی از کنیزان زیبای اردوان دل به اردشیر بست و اردشیر به کمک وی سلاح و درهم و دینار و دو اسب، یکی برای خود و دیگری برای کنیزک به‌دست‌آورد و از دربار اردوان گریخت. اردوان آنان را تعقیب کرد، اما از آن‌جا که فره ایزدی همراه اردشیر بود، بدو دست نیافت. پس اردوان سپاهی را مأمور جنگ با اردشیر کرد، ولی اردشیر با پشتیبانی مردم پارس، سواحل دریا و اسپهان بر لشکریان اردوان پیروز گردید و اردوان کشته شد. در ادامه، شرح نبردهای بین اردشیر با شاه کُردان مادی، هفتواد و مهرک نوش‌زاد آمده است.
پس از کشته‌شدن اردوان، اردشیر دختر او را به زنی خویش درآورد و از چهار برادر این زن، دو تن در اسارت و دو تن در تبعید و در کابل به‌سر می‌بردند. برادرانِ در غربت از خواهر خواستند که با توطئه‌ای اردشیر را بکشد. این توطئه فاش و اردشیر فرمان به کشتن زن داد. اما مأمور قتل دختر که آگاه شد وی از اردشیر باردار است، از کشتن او منصرف شد و او را در خانه‌اش نگه داشت و چون پسر او متولد شد، او را شاپور نام نهاد. بعدها که اردشیر از فرمانش پشیمان بود، آن مرد شاپور را به نزد وی آورد. بخش بعدی مربوط به تولد هرمز، پسر شاپور است؛ پیشگویی هندی پیش‌بینی کرد که دوام پادشاهی خاندان اردشیر از ازدواج پسری از خانواده او با دختری از خانواده مهرک نوش‌زاد حاصل می‌شود. اردشیرِ ناخشنود دستور داد تا همه خانواده مهرک کشته شوند. اما دختری از او مخفی ماند و برحسب اتفاق، شاپور به این دختر برخورد و بی‌اطلاع اردشیر، با او ازدواج کرد و هرمز مخفیانه زاده و تربیت شد. اردشیر بعدها از شایستگی هرمز در هفت سالگی آگاه شد و از گناه فرزند گذشت. ایرانشهر در روزگار هرمز به اوج شکوه رسید. روم و هند به ایران خراج داده و شاهان سرزمین‌های گوناگون با خشنودی به دربار هرمز می‌آمدند.
برگردان‌ها

قدیمی‌ترین برگردان فارسی نو شناخته‌شده از کارنامه در سال ۱۸۹۹ در بمبئی توسط «خدایار دستور شهریار ایرانی» چاپ شد. در ایران معاصر نخستین‌بار احمد کسروی این کتاب را ترجمه و در سال ۱۳۰۶ ه‍.خ منتشر کرد. صادق هدایت نیز ترجمه دیگری در سال ۱۳۱۵–۱۳۱۶ انجام داد و در سال ۱۳۲۳ به نشر رساند. محمدجواد مشکور این اثر را در سال ۱۳۲۹ ترجمه کرد و با بازبینی‌هایی، دوباره در سال ۱۳۶۹ به چاپ رساند. بهرام فره‌وشی، کارنامه را به‌عنوان یک کتابچه آموزش فارسی میانه ترجمه و سال ۱۳۵۴ منتشر کرد. قاسم هاشمی‌نژاد نیز یک ترجمه داستان‌گونه از کارنامه را در سال ۱۳۶۹ ارائه داد. آخرین ترجمه فارسی نو توسط مهری باقری در سال ۱۳۷۸ منتشر گردید. ترجمه‌های هدایت و فره‌وشی بیشترین نزدیکی را با متن اثر دارند؛ به‌طوری‌که برخی از واژه‌های متن اصلی که امروزه دیگر در فارسی منسوخ‌شده یا به‌ندرت کاربرد دارند نیز در آن‌ها دیده می‌شوند. در میان ترجمه‌های دیگر، کسروی و مشکور با شیوه‌ای نزدیک به اشعار سبک خراسانی ترجمه کرده و کارهای هاشمی‌نژاد و باقری در دسته ترجمه‌های آزاد و مطابق زبان امروزی قرار می‌گیرند. ترجمه شهریار ایرانی به‌عنوان نخستین ترجمه، امروزه در دسترس نیست.
کارنامه اردشیر بابکان به انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، روسی، گجراتی، ترکی استانبولی، کردی، گرجی و ارمنی نیز ترجمه‌شده است.
اردشیر (چپ) و بابک (راست) بر سکه‌ای از زمان حکومت اردشیر به‌عنوان شاه ایالت پارس
ترجمه صادق هدایت، نسخه کتابخانه ملی ایران
ایرونی‌ها

مردمان اوستیایی طبق گفته B. A. Kaloev   (گویشوران ایرونی شامل تمام رنگ‌ها بجز رنگ زرد)
مردم ایرونی زیر گروهی از اوستی‌ها هستند. آنها به گویش ایرونی، یکی از دو گویش اصلی زبان اوستیایی صحبت می‌کنند. اکثر ایرونی‌ها پیرو کلیسای ارتدکس شرقی هستند و دارای اقلیت آسیانیست و مسلمان هستند.
آرپنیک زاخاریان

| آرپنیک زاخاریان | آرپنیک زاخاریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ ژوئن [سبک قدیمی: ۱۵ ژوئن] ۱۹۱۳ کیرانتس ، شهرستان داش‌کسن، جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی
درگذشت: ۱۹۸۷ (۷۴ سال)
آرامگاه: ایروان
ملیت: ارمنستان
پیشه: انگورکاری
حزب سیاسی: حزب کمونیست اتحاد شوروی
جوایز:    
آرپنیک زاخاریان (ارمنی: Արփենիկ Զախարյան؛  زادهٔ ۱۵ ژوئن ۱۹۱۳ - درگذشته ۱۹۸۷) انگورکار اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۸ ژوئن [سبک قدیمی: ۱۵ ژوئن] ۱۹۱۳ در کیرانتس به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان کار سوسیالیست (۱۹۴۹)، نشان لنین و نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۹۸۷ در سن ۷۴ سالگی درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
یادداشت

↑  Կիրանց
ایرج صفاتی دزفولی

| ایرج صفاتی دزفولی | ایرج صفاتی دزفولی |
| --- | --- |
نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی
نماینده دوره پنجم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره پنجم مجلس شورای اسلامی
رئیس دوره دوم و سوم دیوان محاسبات کشور: رئیس دوره دوم و سوم دیوان محاسبات کشور
پس از: محمود پاکروان
پیش از: علیرضا رخشنده‌رو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ اسفند ۱۳۱۸ خرمشهر، خوزستان، ایران
درگذشته: ۲۲ خرداد ۱۴۰۱ (۸۳ سال)
حزب سیاسی: حزب جمهوری اسلامی
خویشاوندان: زهره صفاتی (خواهر)
پیشه: سیاستمدار
ایرج صفاتی دزفولی (زادهٔ ۹ اسفند ۱۳۱۸ – درگذشتهٔ ۲۲ خرداد ۱۴۰۱) سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره نخست و دوره پنجم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده آبادان، از استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی حضور داشت. او در ادوار دوم و سوم، رئیس دیوان محاسبات کشور بود.
وی فعالیت سیاسی بر علیه رژیم شاهنشاهی را از اوایل دهه ۱۳۵۰ با عضویت در گروه منصورون آغاز کرد. صفاتی دزفولی از نجات‌یافتگان حادثه بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی در ۷ تیر ماه ۱۳۶۰ بود.
جانکارلو اسبراجا

| جانکارلو اسبراجا | جانکارلو اسبراجا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ مارس ۱۹۲۶ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴ (۶۸ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
دیگر نام‌ها: جانکارلو اسبراجا
پیشه(ها): بازیگر، صداپیشه، کارگردان نمایش، نمایشنامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۸
جانکارلو اسبراجا (ایتالیایی: Giancarlo Sbragia؛ ‏ ۱۴ مارس ۱۹۲۶ – ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴) بازیگر، صداپیشه، کارگردان نمایش و نمایشنامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
اسبراجا در رم به دنیا آمد، در سال ۱۹۴۷ در آکادمی هنرهای دراماتیک سیلویو دی آمیکو فارغ التحصیل شد و اولین بار در تئاتر پیکولو در میلان، با گروه تئاتر جورجیو استرلر روی صحنه رفت. او در سال ۱۹۵۳ با نمایشنامه «شب زنده داری‌های بی‌فایده»به عنوان یک نمایشنامه‌نویس و در سال ۱۹۶۵به عنوان کارگردان صحنه با درام «با عصبانیت به یاد بیاور» شروع به کار کرد. بین سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۵۹ با گروه تئاتر میکل‌آنجلو آنتونیونی و لوکا رونکونی کار کرد و در سال ۱۹۶۰ به همراه انریکو ماریا سالرنو و ایوو گارانی بنیان‌گذار گروه صحنه «آتوری آسوشیاتی» بود. بین دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، اسبراجا در سریال‌های تلویزیونی نیز بسیار فعال بود، او نقش ناپلئون را در سریال موفق «آفتاب‌پرست‌های بزرگ» بازی کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به تونی آرزنتا، مسالینا، شوق مرگ، پروانه خون‌آلود و سرزنش خورشید اشاره کرد.
زندگی شخصی

جانکارلو در سال ۱۹۹۲ با بازیگر زن، الساندرا پانارو  ازدواج کرد و تا پایان عمرش با او زندگی کرد. جانگارلو پدر بازیگر ماتیا اسپراجا بود.
ایرج ادیب‌زاده

ایرج ادیب‌زاده (۱۳۲۵ در تهران) روزنامه‌نگار، مفسر و گزارشگر ورزشی، و مجری برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی ایرانی ساکن فرانسه است.
زندگی‌نامه

او کار نوشتن و روزنامه‌نگاری را از ۱۶ سالگی آغاز کرد و بعد به تحصیل در رشتهٔ ارتباطات پرداخت. با قبول شدن در کنکور رادیو ایران، به رادیو زاهدان پیوست و دورهٔ روزنامه‌نگاری حرفه‌ای خود را با این رادیو ادامه داد. پس از مدتی کار در رادیو زاهدان، به تهران دعوت شد و در رادیو تهران، زیر نظر ایرج گرگین برنامه‌ای را تحت عنوان «صدای شاعر و جهان اندیشه» به روی آنتن برد. بعد از ادغام سازمانی رادیو و تلویزیون به رادیو تلویزیون ملی ایران پیوست. با ایجاد شبکهٔ دوم تلویزیون ایران با مدیریت ایرج گرگین، او نیز به این شبکه دعوت شد و با همکاری کسانی چون مانوک خدابخشیان، حمید قاضی‌زاده، محمد علی اینانلو و رضا آخته برنامهٔ اجتماعی ـ ورزشی ورزش از نگاه دو را به‌روی آنتن تلویزیون ملی ایران برد. این برنامه توانست دو سال پیاپی جایزهٔ پربیننده‌ترین برنامه را دریافت کند. ادیب‌زاده در کنار همکاری با شبکهٔ دوم تلویزیون ملی ایران، به‌مدت هفت‌سال نیز با روزنامهٔ آیندگان همکاری داشت. در طول همکاری با تلویزیون و روزنامهٔ آیندگان، به‌عنوان خبرنگار ورزشی به بیش از ۵۰ کشور جهان سفر کرد و در بازی‌های المپیک مونترآل ۱۹۷۶ و نیز جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ آرژانتین حضور پیدا کرد. با مهاجرت به کشور فرانسه باز هم حرفهٔ روزنامه‌نگاری را ادامه داد و در هفته‌نامهٔ کیهان لندن به‌عنوان روزنامه‌نگار همکاری می‌کرد و پس از تأسیس بخش فارسی رادیو فرانسه به همکاری با این رسانه پرداخت. همچنین از سال ۲۰۰۶ و با تأسیس رادیو زمانه در هلند همکاری با این رسانه را شروع کرد و به ساخت برنامه‌های فرهنگی و سیاسی برای مخاطبان ایرانی پرداخت.
ایستگاه قطار شهری کوهسنگی

ایستگاه قطار شهری کوهسنگی یکی از ایستگاه‌های خط ۲ قطار شهری مشهد است که در کوهسنگی قرار دارد. این ایستگاه در ۱۹ آذر ۱۳۹۸ به بهره‌برداری رسید.
ایستگاه قطار شهری بوستان ریحانه

ایستگاه قطار شهری بوستان ریحانه یکی از ایستگاه‌های خط ۱ قطار شهری مشهد است که در میدان پرواز، ابتدای ورودی فرودگاه قرار دارد. این ایستگاه در ۱۷ بهمن ۱۳۹۴ با حضور حسن روحانی، رئیس‌جمهور، بهره‌برداری رسید.
از این ایستگاه یک خط اتوبوس‌رانی مشهد و حومه می‌گذرد.
میکله پلاچیدو

| میکله پلاچیدو | میکله پلاچیدو |
| --- | --- |
میکله پلاچیدو (چپ) و فدریکا وینچنتی: میکله پلاچیدو (چپ) و فدریکا وینچنتی
زادهٔ: ۱۹ مه ۱۹۴۶ آسکولی ساتریانو استان پروجا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): هنرپیشه و کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۲–اکنون
فرزندان: ویولانته
جوایز: خرس طلایی جشنواره برلین
میکله پلاچیدو (به ایتالیایی: Michele Placido) (زاده ۱۹ مه ۱۹۴۶) هنرپیشه و کارگردان ایتالیایی با شهرت بین‌المللی است. غالباً او را با نقش "کورادو کاتانی" در مجموعه تلویزیونی "La Piovra" به خاطر می‌آورند. در سال ۱۳۶۶ خورشیدی سریال فونتامارا با بازی او (در نقش براردو ویولا) از تلویزیون ایران پخش شده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم راهنمای عشق ۳، کلبه ساحلی، فروشگاه بزرگ، پاینده‌باد ایتالیا، کسب‌وکار بزرگ و باریا اشاره کرد.
زندگی‌نامه

پلاچیدو در آسکولی ساتریانو در ایالت پروجای ایتالیا و در یک خانوادهٔ فقیر زاده شد. او از نسل راهزن معروف ایتالیایی کارمینه کروکو است. پلاچیدو در دوران نوجوانی شغل‌های مختلفی را تجربه کرد. او بازیگری را در "Centro Sperimentale di Cinematografia" ("مرکز تجربی سینماً یا "مدرسهٔ ملی فیلم ایتالیا") در شهر رم و آکادمی هنرهای دراماتیک آموخت.
پلاچیدو اولین نقشش را در فیلم "رویای شب نیمهٔ تابستان" (۱۹۶۹) ایفا کرد. طی ۲ سال بعدی او با کارگردان‌هایی مانند لوئیجی کومنچینی، ماریو مونیچلی، سالواتوره سامپری، دامیانو دامیانی، فرانچسکو روزی، مارکو بلوچیو و کارلو لیتزانی کار کرد. اولین موفقیت او به خاطر ایفای نقش "سرباز پائولو پاسری" در فیلم "Marcia trionfale" در سال ۱۹۷۶ بود که جایزهٔ دیوید دی دوناتلو را به خاطر آن نقش دریافت کرد. ۲ سال بعد خرس طلایی جشنواره برلین را به خاطر ایفای نقش یک کارگر همجنسگرا در فیلم ارنستو دریافت کرد (۱۹۷۸، سامپری).
او در دهه ۱۹۷۰ در چندین فیلم تلویزیونی ظاهر شد اما اوج محبوبیت او در سال ۱۹۸۳ و به خاطر بازی در نقش "کورادو کاتانی" (بازرس پلیس مسئول بررسی مافیا) در سریال تلویزیونی "La Piovra" رقم خورد. او تا ۳ فصل آن سریال (و تا زمانی که کورادو کاتانی ترور می‌شد) در همان نقش ظاهر شد. پس از آن پلاچیدو در تعداد زیادی فیلم و سریال با موضوع جرائم سازمان یافته، در نقش مأمور قانون ظاهر شد. از جمله فیلمی که به زندگی و پروندهٔ قتل جیووانی فالکونه می‌پرداخت. در سال ۲۰۰۸ او (بر خلاف نقش‌های قبلی اش) در فیلم تلویزیونی "L'ultimo padrino" در نقش سرکردهٔ مشهور مافیا برناردو پروونزانو ظاهر شد.
ویولانته پلاچیدو دختر اوست که در زمینهٔ بازیگری فعالیت می‌کند.
گزیدهٔ نقش‌آفرینی‌ها

رسوایی در خانواده
شنبه، یکشنبه و جمعه
تحت درمان
پرونده دختر پیژامه‌پوش
یک مرد محترم
ثریا
تا زمانی که ازدواج یکی‌مان کند
حوری آسمانی
بسترهای بی‌بندوبار
دوستان صمیمی
موسی قانون‌گذار
کالیبر ۹
آدم‌ربایی
اوئدیپوس اُرکا
رخداد (فلسفه)

سقوط برگ
رخداد یا رویداد (به انگلیسی: Event) در فلسفه، ابژه‌ای زمانی است، یا نمونه‌ای از خواصی ویژه در ابژه است. با وجود این، تعریف کلی‌ای از این مقوله، تا به حال، به دست نیامده است؛ در حالی که نظریات متعددی در ارتباط با این مفهوم، وجود دارد.
جیگون کیم

جیگوون کیم این مسئله که «رخدادها دارای ساختار هستند» را تئوریزه کرد. رخدادها از سه چیز ساخته شده اند:
۱- ابژه (x)
۲- یک خاصیت (P)
۳- زمان یا بازه‌ای زمانی (t)

رخداد بوسیلهٔ عملکردی میان این سه (x – P – t) تعریف می‌شود.

یک رخداد منحصربه‌فرد (unique) دارای دو اصل است:
آ: شرط وجودی (existence condition)
ب: شرط هویتی (identity condition)
شرط وجودی بیان می‌دارد که: x – P – t وجود دارند؛ اگر و تنها اگر ابژهٔ x در زمان t از خود خاصیت قیاس‌ناپذیری (n-acid P) را نشان دهد. این بدان معناست که اگر اتفاق مذکور بیفتد، رخدادی منحصربه‌فرد در وجود آمدست.

شرط هویتی بیان می‌دارد که: x – P – t هست y – Q – t' ؛ اگر و تنها اگر x=y ، P=Q و t=t'


کیم از این فرمولها برای تعریف مقولهٔ رخداد استفاده می‌کند؛ البته تحت 5 شرط:
۱- رخدادها فقره‌هایی تکرار نشدنی و جایگزین‌نشدنی هستند که تغیرات، وضعیت‌ها و شرایط خود را نیز دربردارند.
۲- آن‌ها موقعیتی نیمه-زمانی دارند.
۳- فقط خاصیت برسازندهٔ (constructive property) آنهاست که رخدادها را متمایز می‌کند.
۴- با محسوب کردن «خاصیت برسازنده» به‌مثابه رخدادی کلی (generic)، گونه‌ای رابطهٔ رمزگذاری شده بین رخدادها تولید می‌شود؛ و ضمناً رخدادها به سه الزام [پیشینی خود] (x – P – t) محدود نیستند.
دیویدسون

دونالد دیویدسون و جان لمون، نظریه‌ای برای [تبیین] رخدادها ارئه کردند مبنی بر این‌که: رخداد دارای دو شرط اساسی است: معیار علّی (causal) و معیار فضا-زمانی (spatiotemporal).
معیار علّی: دو رخداد یکسانند، اگر و تنها اگر علت و اثر یکسانی داشته باشند.
معیار فضا-زمانی: دو رخداد یکسانند، اگر و تنها اگر در فضایی یکسان و مکانی یکسان رخ دهند.
البته نظریه دیویدسون به همین‌جا ختم نشد. او نکتهٔ دیگری نیز مطرح کرد: «اگر یک گوی فلزی طی زمانی مشخص گرم شود، و در همان زمان 35 درجه دور خود بچرخد، آیا باید گفت که رخدادهای یکسانی وقوع یافته‌اند؟ ولی می‌توان چنین استدلال کرد که گرم کردن آن گوی و چرخیدنش دور خود، احتمالاً به لحاظ زمانی جدا هستند و در نتیجه رخدادهای متمایزی هستند.»
لویس

دیوید لویس رخدادها را این‌گونه نظریه‌پردازی کرد: رخداد قلمرو و خاصیتی فضا-زمانی است. بعبارت دیگر رخداد عضوی از یک رده (class = طبقه) است. در نظریه لویس «e» یک رخداد است، تنها اگر رده‌ای از قلمروهای فضا-زمانی باشد؛ چه در معنایی این‌جهانی (worldly) و چه در معنایی ورای این جهان و آن‌جهانی (otherworldly).

تنها مشکل چنین تعریفی این است که فقط دربارهٔ اینکه رخداد چه می‌تواند باشد حرف می‌زند، اما رخداد منحصربه‌فرد را تعریف نمی‌کند.
بدیو

آلن بدیو در کتاب خود «وجود و رخداد» می‌نویسد که رخداد کثیری (multiple) است که اساساً درون هر وضعیت (situation) یا بعبارت دیگر درون وجود، فاقد معناست. در نتیجه رخداد همواره چیزی است که «نیست»؛ و بنابراین برای آنکه در جایی که رخ می‌دهد یک رخداد بماند، بایست در وضعیت «مداخله» (intervention) کند. مداخله‌ای که قواعد وضعیت را تغییر دهد تا آن رخداد جزئی (particular) اجازه یابد که باشد – این «باشد» یعنی کثیری باشد که به کثرت وضعیت‌اش متعلق است.

این اصطلاحات همه از نظریه مجموعه‌ها اخذ شده‌اند. از این منظر هیچ "یک" (one) [کلی‌ای] موجود نیست و همه چیز کثیر و چندگانه (multiple) است. «یک» (یا احد) زمانی بوقوع می‌پیوندد که وضعیت آن را بشمارد (counts) یا بدان اذعان کند یا تعریفش کند: وضعیت است که آن رخداد را به‌مثابه یک می‌شمارد. برای اینکه رخداد به عنوان یک شمرده شود (یا یکِ وضعیتش به حساب آید) به مداخله نیاز هست؛ و به تصمیم‌گیری درباره اینکه رخداد خود را متعلق به وضعیت‌اش بداند.

این تعریف از رخداد با ممنوعیت خود-تعلقی (self-belonging) ستیز می‌کند. (یعنی عملاً تعریف بدیو از رخداد، مقوله‌ای است درون نظریه مجموعه‌ها که با قواعد این نظریه ستیز می‌کند.)
دلوز

ژیل دلوز درباره مفهوم رخداد در 10 مارس 1987 سخنرانی‌ای ایراد کرده که تفسیری از آن توسط جیمز ویلیام ارائه شده‌است. ویلیامز می‌نویسد: «از نظرگاه تفاوت بین دو جهان ممکن، رخداد فوق‌العاده حائز اهمیت است.» همچنین اضافه می‌کند: «هر رخدادی انقلابی است؛ با توجه به ادغامی که میان علائم (signs) کنش‌ها و ساختارها در طی کل [وقایع] رخداد صورت می‌پذیرد. رخدادها را بیش از آنکه بتوان بر اساس نوع آزادی ای که فراهم می‌کنند یا بخت و اقبالی که داشته‌اند طبقه‌بندی کرد، می‌توان بر اساس شدت (intensity) انقلاب‌شان از هم متمایز کرد.» ضمناً دلوز در 1988 دلوز مقاله‌ای بنام «علائم و رخدادها» (به فرانسه: Signes et événements) نوشت و درآنجا مباحثش را دراین‌باره بیشتر شرح داد.

در کتاب «نیچه و فلسفه» دلوز چنین پرسشی را مطرح کرد: «کدام زیباتر است؟» او در قسمتی از پاسخ بدین پرسش از رخداد نیز سخن به میان آورد: «آنچه که به فرد و شخص ارجاع نمی‌دهد؛ بلکه بیشتر به یک رخداد ارجاع می‌دهد. یعنی به نیروها (forces) در روابط متنوعشان با یک گزاره یا پدیدار (phenomenon) ؛ و به روابط ژنتیکی‌ای که این نیروها را تعین می‌بخشد...»
آندریا کامبیاسو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۰ فوریهٔ ۲۰۰۰ ‏(۲۴ سال)
زادگاه:  جنوآ
قد:  ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  یوونتوس
شمارهٔ پیراهن:  ۲۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۵–۲۰۲۱:  جنوا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۲ |  جنوا |  ۲۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← Albissola |  ۲۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ← Savona |  ۳۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  ← آلساندریا |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← امپولی |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  یوونتوس |  ۳۵ |  (۳) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← بولونیا |  ۳۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۱–۲۰۲۳ |  زیر ۲۱ سال ایتالیا |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  ایتالیا |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳:۱۶, ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۴۵, ۸ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳:۱۶, ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۴۵, ۸ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC)
آندره‌آ کامبیاسو (انگلیسی: Andrea Cambiaso؛ زادهٔ ۲۰ فوریهٔ ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه یوونتوس بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
ایستگاه قطار شهری طبرسی

ایستگاه قطار شهری طبرسی یکی از ایستگاه‌های خط ۲ قطار شهری مشهد است که در بلوار طبرسی قرار دارد. این ایستگاه در ابتدای بهره‌برداری به نام ولایت نامگذاری شده بود که با تصمیم شورای شهر اسامی ایستگاه‌های اول و دوم خط ۲ مشهد تغییر یافت. در ده ماهه اول سال ۱۳۹۶ ایستگاه طبرسی سومین ایستگاه پرتردد خط ۲ مترو بود.
موقعیت جغرافیایی

ایستگاه قطار شهری طبرسی در انتهای بلوار طبرسی شمالی، نزدیک به بزرگراه شهید بابانظر قرار دارد. این ایستگاه دسترسی به مناطقی مانند شهرک کوثر و محله‌های اطراف را فراهم می‌کند.
ایستگاه طبرسی، نخستین ایستگاه خط ۲ قطار شهری مشهد است که با رنگ آبی مشخص شده و از انتهای طبرسی شمالی آغاز و به رضاشهر منتهی می‌شود. این خط با طول ۱۴ کیلومتر شامل ۱۳ ایستگاه است.
نزدیک‌ترین ایستگاه اتوبوس به این مکان، ایستگاه اتوبوس طبرسی شمالی ۴۸ است که دسترسی به این مکان را برای حمل‌ونقل عمومی آسان می‌سازد.
ساعات کاری قطار شهری مشهد از حدود ۶ صبح تا ۱۰ شب است.
ایستگاه قطار شهری امام حسین (اصفهان)

ایستگاه قطار شهری امام حسی یکی از ایستگاه‌های خط ۱ قطار شهری اصفهان که در میدان امام حسین در مرکز اصفهان واقع شده‌است. ایستگاه بعدی در ضلع شمالی ایستگاه تختی و در ضلع جنوبی ایستگاه انقلاب است.
این ایستگاه در مجاورت ساختمان شهرداری اصفهان و ارگ جهان‌نما واقع است. همچنین ساختمان استانداری اصفهان - عمارت چهل ستون - عمارت هشت بهشت - میدان نقش جهان و موزه‌های باستان‌شناسی و مردم‌شناسی در نزدیکی این ایستگاه قرار دارند. در سمت شمال این ایستگاه خیابان چهارباغ پائین - در سمت جنوب خیابان چهارباغ عباسی - در سمت شمال غربی خیابان باب الرحمه - در سمت شمال شرقی خیابان سپه - در سمت جنوب غربی خیابان طالقانی و در سمت جنوب شرقی خیابان باغ گلدسته قرار دارد.
خط دو

خط ۲ قطار شهری اصفهان از خیابان زینبیه محله دارک(سیاه) در شمال شرقی اصفهان آغاز و پس از عبور از زیر قسمت شمال میدان نقش جهان و خیابان سپه در ایستگاه امام حسین از زیر خط شمالی-جنوبی وارد خیابان طالقانی شده و به سمت خیابان کهندژ می‌رود تا در محله جوغبادخمینی شهر به پایان می‌رسد.