stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قشلاق جیتو

مکان
| قشلاق جیتو | قشلاق جیتو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۲۶′۵۷″ شمالی ۵۱°۳۶′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۴۹۱۷°شمالی ۵۱٫۶۰۶۹۴°شرقی﻿ / 35.44917; 51.60694: مختصات: ۳۵°۲۶′۵۷″ شمالی ۵۱°۳۶′۲۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۴۴۹۱۷°شمالی ۵۱٫۶۰۶۹۴°شرقی﻿ / 35.44917; 51.60694
استان: تهران
شهرستان: قرچک
بخش: بخش قرچک
دهستان: قشلاق جیتو
جمعیت: ۷۹۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
قشلاق جیتو، روستایی از توابع بخش قرچک شهرستان قرچک در استان تهران ایران است
چند  ایل بومی به اسامی سیری ،خانی ،شاهسوند ،دالوند ،لاله،کرد قرچلو ، تاجیک ،شیرازی،
نام‌محلی=
مردمان محلی یا بومی= ایل سیری و خانی و شاهسوند
مردمان اصلی :شاهسوند.خانی.سیری
مردمان غیر بومی یا مقیم=ترک آبادی و دوازده متری ها
قشلاق جیتو، روستایی از توابع بخش قرچک شهرستان قرچک در استان تهران ایران است.
این روستا دو خیابان اصلی به نام های دوازده متری و ترک آباد دارد.
این روستا دو ایل بومی یعنی کسانی که سالایان سال در قشلاق بودن دارد
ترک آبادی ها ودوازده متری ها بومی نیستند
توجه داشته باشید دو ایل شاهسوند و هداوند
بومی قشلاق هستند هستند
مردمان محلی یا بومی=ایل شاهسوند و هداوند و سیری
مردمان غیر بومی یا مقیم=ترک آبادی 
شهيد حسين لاله تنها شهيد اين روستا است.
جمعیت

این روستا در دهستان قشلاق جیتو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷٬۳۴۶ نفر (۱٬۶۸۹خانوار) بوده‌است.
یوچکون

مکان
| Uchkun | Uchkun |
| --- | --- |
Uchkun: Uchkun
مختصات: ۴۱°۲۲′۱۲″ شمالی ۷۵°۲۱′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۳۷۰۰۰°شمالی ۷۵٫۳۶۰۰۰°شرقی﻿ / 41.37000; 75.36000: مختصات: ۴۱°۲۲′۱۲″ شمالی ۷۵°۲۱′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۳۷۰۰۰°شمالی ۷۵٫۳۶۰۰۰°شرقی﻿ / 41.37000; 75.36000
استان: استان ایسیق‌کول
یوچکون (به لاتین: Uchkun) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان ایسیق‌کول واقع شده‌است.
زلوتی لهستان

2-złoty banknote from 1936
زلوتی، یکای پول کشور لهستان است.
هر زلوتی برابر با یکصد گروش است.
دولت لهستان به خاطر تورم بالا در ژانویه سال ۱۹۹۵ با برداشتن چهار صفر از یکای زلوتی موافقت کرد.
در نتیجه هر زلوتی جدید (PLN) برابر با ۱۰,۰۰۰ زلوتی (PLZ) قدیم است.
نرخ کنونی ارز

|  نرخ ارز کنونی برای PLN  |  نرخ ارز کنونی برای PLN  |
| --- | --- |
از XE.com:: AUD CAD CHF CNY EUR GBP INR IRR JPY KRW RUB TRY USD
از یاهو! فاینانس:: AUD CAD CHF CNY EUR GBP INR IRR JPY KRW RUB TRY USD
تتونیا (آیداهو)

مکان
| Tetonia, Idaho | Tetonia, Idaho |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Tetonia, Idaho: Location of Tetonia, Idaho
ایالت: آیداهو
شهرستان: شهرستان تتون، آیداهو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۷ مایل مربع (۱٫۴۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۷ مایل مربع (۱٫۴۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۰۴۷ فوت (۱۸۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۶۹
 • برآورد (2012): ۲۶۵
 • تراکم: ۴۷۱٫۹/مایل مربع (۱۸۲٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کدs: 83424, 83452
کد منطقه: 208
FIPS code: 16-80470
GNIS feature ID: 0398229
تتونیا(به انگلیسی: Tetonia) شهری در شهرستان تتون ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲۶۹ نفر بوده است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
یوتیکا، کارولینای جنوبی

CDP
| Utica, South Carolina | Utica, South Carolina |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Utica, South Carolina: Location of Utica, South Carolina
مختصات: ۳۴°۴۰′۴۱″ شمالی ۸۲°۵۵′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۶۷۸۰۶°شمالی ۸۲٫۹۲۸۶۱°غربی﻿ / 34.67806; -82.92861: مختصات: ۳۴°۴۰′۴۱″ شمالی ۸۲°۵۵′۴۳″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۶۷۸۰۶°شمالی ۸۲٫۹۲۸۶۱°غربی﻿ / 34.67806; -82.92861
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Oconee
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۰۹ فوت (۲۷۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۳۲۲
 • تراکم: ۹۷۹٫۲/مایل مربع (۳۷۸٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 45-73330
GNIS feature ID: 1231880
یوتیکا(به انگلیسی: Utica) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۴۸۹ نفر بوده‌است.
یحیی ذکا

| یحیی ذکا | یحیی ذکا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۰۲ تبریز
درگذشت: ۲۸ دی ۱۳۷۹ تهران
علت مرگ: از کارافتادگی کلیه
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا (قطعه ۸۸، ردیف ۱۶۱، شماره ۷)
شناخته‌شده برای: ایران‌شناس و پژوهشگر تاریخ هنر ایران
یحیی ذُکاء (۱۳۰۲–۲۸ دی ۱۳۷۹) ایران‌شناس و پژوهشگر تاریخ هنر ایران بود.
زندگی

یحیی ذکاء پژوهشگر، نویسنده، استاد دانشگاه، و از کارشناسان برجسته آثار هنری، در سال ۱۳۰۲ در تبریز به دنیا آمد. جدش، حاج میرزا علی اعیان، از تجار معروف تبریز بود. پدرش میرزاعلی نقی ذکاء کارمند راه‌آهن بود و سپس به بانک ملی انتقال یافت. وی در سال ۱۳۱۶ از تبریز به تهران آمد و پس از دو سال به بانک قزوین منتقل شد، تا این‌که مجدداً در سال ۱۳۲۱ به تهران آمد.
تحصیلات

ذکاء تحصیلات ابتدایی را در مدرسه رشدیه تبریز و ترغیب تهران گذراند و دوره اول متوسطه را در دبیرستان‌های تمدن تهران و پهلوی قزوین فرا گرفت. پس از انتقال مجدد پدرش به تهران، دوره دوم متوسطه را حدود سال‌های ۱۳۲۱–۱۳۲۲ در دبیرستان فیروز بهرام، در رشته ادبی، گذراند و از محضر استادان برجسته‌ای چون ذبیح‌الله صفا، پرویز ناتل خانلری، محمدحسین مشایخ فریدنی، و محمدجواد تربتی بهره گرفت. ایرج افشار، هوشنگ کاووسی، و احمد فتحی از همدوره‌های او در این مدرسه بودند. وی حدود سال‌های ۱۳۲۱–۱۳۲۲ دوره ایران‌شناسی را نیز که به همت مرحوم ابراهیم پورداوود و محمد معین در تالار این مدرسه برگزار می‌شد گذراند. افزون بر آن، دوره تخصصی رشته کتابداری را که در طی سال‌های دهه ۱۳۲۰ در محل باشگاه دانشگاه تهران تشکیل گردیده بود گذرانید. در سال ۱۳۳۳، از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشته باستان‌شناسی با رتبه اول فارغ‌التحصیل شد و از نخستین فارغ‌التحصیلان این رشته بود.
مشاغل

پس از گذراندن دوره نظام در آذربایجان، و پیش از آنکه به استخدام رسمی دولت درآید، از سال ۱۳۳۰ به بعد چندین سال متوالی در دبیرستان اندیشه (مدرسه سالزین‌ها موسوم به سن ژان تسکو) به تدریس پرداخت. در ۱۴ بهمن ۱۳۳۵ به استخدام رسمی دولت درآمد، و بیش از یک سال در کتابخانه دانشکده حقوق در کنار محمدتقی دانش‌پژوه، ایرج افشار، و محمد مشکوة به کسب تجربه کتابداری پرداخت؛ و سپس به اداره هنرهای زیبای کشور که بعدها به وزارت فرهنگ و هنر تبدیل گردید، رفت و مسئولیت‌هایی چون کارمند و کفیل اداره موزه‌ها و فرهنگ عامه (۱۳۳۵–۱۳۳۶)، رئیس موزه هنرهای تزئینی (۱۳۳۷)، معاونت اداره کل موزه‌ها و فرهنگ عامه (۱۳۴۰)، رئیس موزه مردم‌شناسی (۱۳۴۱)، رئیس انتشارات ادارات کل باستان‌شناسی و فرهنگ عامه و موزه‌ها و حفظ بناهای تاریخی (۱۳۴۵)، رئیس کتابخانه ملی ایران (۱۳۴۷، حدود یک سال)، و مشاور وزیر فرهنگ و هنر (۱۳۴۹ تا اواخر دوران خدمت، ۱۳۵۷) را برعهده گرفت.
یحیی ذکاء پس از سال‌ها اشتغال در اداره هنرهای زیبا و وزارت فرهنگ و هنر در ۵ شهریور سال ۱۳۵۷ بازنشسته شد و پس از آن تا پایان عمر به فعالیت‌های فرهنگی و تحقیق و تفحص و تألیف مشغول بود، به‌طوری‌که در سال‌های آخر عمر، با وجود بیماری و کهولت، با عنوان کارشناس برجسته موزه هنرهای معاصر و مشاور عالی دائرةالمعارف بزرگ اسلامی به تلاش ادامه می‌داد.
درگذشت

وی در ۲۸ دی ۱۳۷۹، پس از ماه‌ها بیماری، بر اثر از کارافتادگی کلیه، در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (قطعه ۸۸، ردیف ۱۶۱، شماره ۷) به خاک سپرده شد.
پس از درگذشت وی، در مراسم بزرگداشتی که در روزهای ۴ و ۵ خرداد ۱۳۸۰ در خانه بازسازی شده لاله‌ای‌ها واقع در تبریز برگزار گردید، این خانه به نام  دفتر پژوهش‌های تاریخی و فرهنگی یحیی ذکاء نامیده شد، و کتابخانه او که شامل بیش از چهار هزار کتاب و تعداد زیادی دوره‌های مختلف مجلات علمی و فرهنگی در رشته‌های تاریخ، ادب، هنر، و زبان‌شناسی می‌شد در این خانه جای گرفت.
آثار چاپ‌شده

در پیرامون تغییر خط فارسی - نسخه کتاب الکترونیکی
تاریخچه تحولات و تغییرات درفش و علامت دولت ایران در دورهٔ قاجاریه
موزه‌های ایران (با همکاری محمدحسن سمسار)
تاریخچه ارگ سلطنتی تهران و راهنمای کاخ گلستان
نگاهی به نگارگری ایران در سده دهم
تاریخ ارتش ایران
نوروز و بنیاد نجومی آن در همبستگی با تخت‌جمشید
مقالات کسروی
رساله کافنامه
در پیرامون خط
گویش کرنیگان
گویش گلین قیه
چهل کسروی (مجموعه‌ای از مقالات تاریخی، ادبی، اجتماعی و سیاسی احمد کسروی در اوایل دهه سی شمسی. مانند ایل افشار، آذربایگان، چارسو، سکه‌شناسی، روزهای هفته، تاریخ‌ها، باکو و …)
لباس زنان ایرانی از سده سیزدهم هجری تا امروز - (۱۳۳۷)
کولی و زندگی او - (۱۳۳۷)
زمین لرزه‌های تبریز - (۱۳۶۸)
روزنامه خاطرات شرف الدوله - (۱۳۶۸)
کتاب تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران - (۱۳۷۶)
جستارهایی دربارهٔ مردم آذربایگان (با مقدمه دکتر محمدامین ریاحی) (۱۳۷۹)
تاریخ رقص در ایران (سرگذشت رقص در ایران)
کتاب هنر کاغذبری - (۱۳۷۹)
مقاله دریای نور در دانشنامه ایرانیکا
مقاله چرتکه در دانشنامه ایرانیکا
ذکاء، یحیی. «آذری». دانشنامه زبانها و گویشهای ایرانی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ فوریه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۲۵.
موزه نینتندو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ニンテンドーミュージアム: ニンテンドーミュージアム
ورودی موزه نینتندو: ورودی موزه نینتندو
بنیان‌گذاری: ۲ اکتبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-10-۰۲)
مکان: Kaguraden-56 Oguracho, اوجی، کیوتو، استان کیوتو، ژاپن
مختصات: ۳۴°۵۳′۳۴″شمالی ۱۳۵°۴۷′۰۳″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۹۲۹۰۴°شمالی ۱۳۵٫۷۸۴۱۸۸°شرقی﻿ / 34.892904; 135.784188
گونه: موزه بازی‌های ویدیویی
مالک: نینتندو
دسترسی به ترابری همگانی: ایستگاه اوگورا در خط کیوتو (کینتتسو), ایستگاه جی‌آر اوگورا در JR Nara Line
وبگاه: museum.nintendo.com
موزه نینتندو (انگلیسی: Nintendo Museum)، یک موزه بازی‌های ویدیویی واقع در اوجی، کیوتو،  استان کیوتو،  ژاپن است. این شرکت متعلق به شرکت بازی‌های ویدیویی نینتندو است و محصولات متنوعی را از سراسر تاریخ این شرکت نمایش می‌دهد. این موزه در ۲ اکتبر ۲۰۲۴ افتتاح شد.
اسماعیل عبدی

| اسماعیل عبدی | اسماعیل عبدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ تیر ۱۳۵۳ ‏(۵۰ سال) ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۷۴ تهران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایرانی
تحصیلات: لیسانس ریاضی
محل تحصیل: دانشگاه تربیت معلم سمنان، تربیت دبیر حکیم فردوسی کرج
پیشه: معلم
جنبش: کانون صنفی معلمان ایران
اتهام(های) جزایی: اجتماع و تبانی به‌قصد اخلال در نظم عمومی  تبلیغ علیه نظام
مجازات‌های جزایی: شش و ده سال حبس تعزیری
همسر: منیره عبدی
فرزندان: مبینا، امیرحسین، ماندانا
اسماعیل عبدی (زادهٔ ۱۳۵۳) دبیر رسمی آموزش و پرورش اسلامشهر با مدرک کارشناسی ریاضی دارای ۲۱ سال سابقه تدریس است. عبدی عضو کانون صنفی معلمان تهران است و از آبان ۱۳۹۵ در زندان به‌سر می‌برد. او تا آبان ۱۴۰۲ در زندان کچویی کرج محبوس بود و پس از آن با وثیقه آزاد شد.
زندگی

اسماعیل عبدی در ۱۳۵۳ در خانوادهٔ سنتی مسلمانی در تهران به دنیا آمد و در اسلام‌شهر در نزدیکی تهران بزرگ شد. اسماعیل در ۱۳۷۲ دیپلم و از دانشگاه تربیت معلم سمنان فوق دیپلم ریاضی گرفته‌است و پس از آن به عنوان دبیر ریاضی در آموزش و پرورش اسلامشهر استخدام شد. عبدی در ۱۳۷۵ با منیره عبدی ازدواج کرد و به تحصیلات تکمیلی در مقطع کارشناسی ریاضی پرداخت و از تربیت دبیر حکیم فردوسی کرج تحصیلات کارشناسی ریاضی گرفت. از آغاز اشتغال به تدریس به فعالیت‌های صنفی پرداخت و در اولین انتخابات کانون صنفی معلم به عنوان عضو هیئت مدیره انتخاب شد. در ده سال گذشته بارها بازداشت شده‌است و هم‌اکنون برای گذراندن هشت سال حکم خود در زندان به سر می‌برد. همسرش منیره عبدی دارای مدرک کارشناسی ارشد معماری می‌باشد و سه فرزند به نام‌های مبینا و امیرحسین و ماندانا دارند.
فعالیت صنفی

از سال ۱۳۸۵ عضو فعال کانون صنفی معلمان ایران (تهران).
از سال ۱۳۸۹ تا زمان بازداشت، به عنوان دبیر سرویس معلمان، با نشریه «پیام سندیکا» به سردبیری میلاد روبرت درویش (آموزگار عشایری و عضو وقت کانون صنفی معلمان ایران) همکاری می‌کرد.
در ۱۳۹۲ تهران ۳ بار میزبان شورای هماهنگی کانون‌های صنفی معلمان بود در انتخابات دبیرکلی کانون که در آذر همان سال برگزار شد اسماعیل عبدی به عنوان دبیرکل کانون صنفی معلمان ایران انتخاب شد. در همین سال در اعتراض به عمل‌کرد صندوق ذخیره فرهنگیان همراه با نمایندگان ۱۹ تشکل از شورای هماهنگی، جلسه‌ای با آقای غندالی ترتیب داد و مراتب اعتراض شدید فرهنگیان را نسبت به عملکرد صندوق اعلام کردند.
۲۰ شهریور ۱۳۹۳ با حضور ۳۴ تشکل نمایندگان وزارتخانه در نشست شورا به سوالات معلمان پاسخ دادند که دراین گفتگو اسماعیل عبدی و فاضل نمایندهٔ معلمان بودند.
خرداد ۱۳۹۳ در نشست جهانی اتحادیه معلمان و کارکنان آموزش ترکیه اگی‌تیم-سن (EGITIM-SEN) زیر نظر سازمان جهانی معلمان که در آنکارا برگزار شد، به نمایندگی از شورای هماهنگی شرکت کرد.
از سال ۱۳۹۳ از طریق هیئت بازگشایی برخی شعبات کانون راه‌اندازی شد و با تلاش‌های اسماعیل عبدی مراکزی مانند پاکدشت، رباط کریم و اسلام شهر و برخی شعبات مانند بروجرد، شاهرود و زرین‌دشت تأسیس شد.
۲ تیر ۱۳۹۴ به عنوان نماینده شورای هماهنگی برای حضور در اجلاس جهانی معلمان (کنگره ۷ در کانادا) قصد خروج از کشور را داشت که در مرز ارمنستان پاسپورت او توقیف شد و از مسافرت و شرکت او در این اجلاس جلوگیری به عمل آمد. این اجلاس هر ۴ سال یکبار با حضور معلمان از سراسر دنیا برگزار می‌شود.
۱۳۹۵ پس از ده سال ممنوعیت برگزاری مجمع مومی بار دیگر اسماعیل عبدی با بالاترین رای در انتخابات مجمع عمومی کانون تهران به عنوان عضو هیئت مدیره انتخاب و دبیر کانون شد.
فعالیت صنفی > واکنش‌ها

۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ کانون صنفی معلمان ایران در بیانیه‌ای صدور حکم ۱۰ سال زندان برای اسماعیل عبدی را محکوم کرد و خواهان آزادی وی شد.
حضور در عرصه شطرنج

اسماعیل عبدی درجه‌بندی ۱۹۱۴ جهانی شطرنج دارد و داور و مربی درجه ۲ فدراسیون شطرنج است. در سال ۱۳۸۱ در مسابقات کشوری فرهنگیان مقام دوم آورد و در المپیاد فرهنگیان کشور که در سال ۱۳۸۴ در مشهد برگزار شد نفر سومی را به‌دست‌آورد. نایب قهرمانی تیمی کشوری را هم در کارنامه خود دارد.
دستگیری و زندان

در سال ۱۳۹۰ دادگاه انقلاب با ریاست قاضی پیرعباسی حکم ۱۰ سال حبس تعلیقی برای او صادر کرد.
عبدی ۶ تیرماه ۱۳۹۴ توسط قرارگاه ثارالله دستگیر شد و با گذراندن ۴۰ روز انفرادی و ۱۰ ماه بازداشت از زندان آزاد شد.[نیازمند منبع]
اسماعیل عبدی در اعتراض به حکم خود، هم‌زمان با هفته معلم با جعفر عظیم‌زاده دست به اعتصاب غذای نامحدود در بند هشت زندان اوین زد و با تشکیل ستادهای حمایتی گسترده معلمان و حمایت فعالان مدنی پس از ۱۶ روز با قید وثیقه ۳۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. دادگاه تجدید نظر در دو مرحله برگزار گردید و ۶ سال حکم زندان وی تأیید شد.
او مجدد در آبان ۱۳۹۵ بازداشت و زندانی شد.
دستگیری و زندان > ابتلا به کرونا

همچنین ببینید: قربانیان و مبتلایان سرشناس دنیاگیری کروناویروس در ایران و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی دنیاگیری کروناویروس در ایران
در تاریخ ۸ خرداد ۹۸ با شیوع بیماری کرونا به مرخصی رفت؛ در حالی که بنا به بخشنامه قوه قضاییه مرخصی زندانی‌ها تا تاریخ ۱۸ اردیبهشت تمدید شده بود، اسماعیل عبدی در پی مراجعه به دادسرای امنیت اوین برای تمدید مرخصی بر پایه بخشنامه قوه قضاییه بازداشت شد. پس از بازداشت حکم جدید ۱۰ سال زندان بر اساس پرونده سال ۱۳۹۰ که قبلاً به حالت تعلیق درآمده بود به ایشان ابلاغ شد. این ۱۰ سال حکم علاوه بر سالهایی که در حبس بود قلمداد می‌شود.
دستگیری و زندان > اعتصاب غذا

۱۷ اسفندماه ۱۳۹۹ اسماعیل عبدی، فعال صنفی معلمان در زندان اوین دست به اعتصاب زد، این اعتصاب در اعتراض به ایجاد محدودیت‌های جدید و محروم شدن او از حق تماس تلفنی همزمان با انتقال به بند ۶ این زندان صورت گرفت.
پس از مرگ بهنام محجوبی، درویش زندانی که در اثر مسمومیت دارویی و عدم رسیدگی‌ها در زندان جانش را از دست داد، وی به همراه تعدادی دیگر از زندانیان بند ۸ اوین مراسمی را برای او برگزار کردند. پس از این مراسم وی را از این بند به بند ۶ که مخصوص جرایم عمومی است منتقل شد و حق تماس تلفنی آزادانه نیز از او سلب شد.
عبدی پس از ۴ روز با برخورداری از حق تماس تلفنی به اعتصاب غذای خود پایان داد.
آزادی از زندان

پس از گذشت هشت سال و نیم از اجرای دو حکم زندان او (۵ سال از یک حکم و ۳٫۵ سال از حکمی دیگر) به‌صورت پیاپی و با تجویز اعاده دادرسی از سوی دیوان عالی کشور، شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب تهران در روز ۲۲ آبان ۱۴۰۲ با آزادی اسماعیل عبدی به قید وثیقه تا پایان زمان دادرسی موافقت کرد.
مسجد جامع تیرانا

| Great Mosque of Tirana Xhamia e Madhe e Tiranës | Great Mosque of Tirana Xhamia e Madhe e Tiranës |
| --- | --- |
دین: دین
مکان: مکان
مکان: تیرانا  آلبانی
درازا: 56x28m
مسجد جامع تیرانا (Xhamia e Madhe e Tiranës) یا مسجد نمازگاه (Xhamia e Namazgjasë) مسجدی در حال ساخت در تیرانا است. این مسجد در زمانی که به پایان برسد بزرگترین مسجد در بالکان خواهد بود.
یوتئو، آلاباما

مکان
| Eutaw | Eutaw |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Eutaw, Alabama: Downtown Eutaw, Alabama
EutawLocation in Alabama.: EutawLocation in Alabama.
مختصات: ۳۲°۵۰′۲۶″ شمالی ۸۷°۵۳′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۸۴۰۵۶°شمالی ۸۷٫۸۸۸۸۹°غربی﻿ / 32.84056; -87.88889: مختصات: ۳۲°۵۰′۲۶″ شمالی ۸۷°۵۳′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۸۴۰۵۶°شمالی ۸۷٫۸۸۸۸۹°غربی﻿ / 32.84056; -87.88889
ایالت: آلاباما
County: Greene
حکومت: حکومت
 • Mayor: Raymond Steele
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۶ مایل مربع (۱۱٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۶ مایل مربع (۱۱٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۷ فوت (۶۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۹۳۴
 • تراکم: ۴۰۸٫۳/مایل مربع (۱۵۹٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 35462
کد منطقه: 205
کد FIPS: 01-24664
GNIS feature ID: 0118059
وبگاه: http://www.eutawonline.com/
یوتئو (به انگلیسی: Eutaw) شهری در شهرستان گرین ایالت آلاباما است که مساحت آن ۳۱٫۱ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۹۳۴ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۹۴٫۳۴ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
ملاصدرا

| ملاصدرا | ملاصدرا |
| --- | --- |
مجسمه ملاصدرا در خانه زینت‌الملوک شیراز: مجسمه ملاصدرا در خانه زینت‌الملوک شیراز
نام هنگام تولد: صدرالدین محمد بن ابراهیم قوام شیرازی
زادهٔ: ۹ جمادی‌الاول ۹۷۹ (۱۵۷۱ میلادی) شیراز
درگذشت: ۱۰۴۵ قمری (۱۶۴۰ میلادی) بصره
آرامگاه: حرم علی بن ابی طالب
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: صدرالمتألهین - ملاصدرا
فرزندان: ابراهیم شیرازی ام کلثوم. زبیده. نظام الدین. معصومه
حیطه: فلسفه و عرفان اسلامی
مکتب: حکمت متعالیه
ایده‌های چشمگیر: اصالت وجود، تشکیک در وجود، حرکت جوهری
 :  
صدرالدین محمد بن ابراهیم قوام شیرازی یا مُلاصَدرا و صدرالمتألهین (۹۷۹ – ۱۰۴۵ (قمری)) حکیم
متأله و فیلسوف ایرانی سدهٔ یازدهم هجری قمری و بنیان‌گذار حکمت متعالیه است. کارهای او را می‌توان نمایش دهندهٔ نوعی تلفیق از هزار سال تفکر و اندیشهٔ اسلامی پیش از زمان او به حساب آورد. بسیاری از مراکز علمی در شهرهای ایران و جهان و نام برخی از خیابان‌های شهرها همچون شیراز، تهران، مشهد، اصفهان، قزوین و یزد به نام این فیلسوف است.
کودکی و نوجوانی

ملاصدرا در روز 9 جمادی‌الاول ۹۷۹ (۱۵۷۱ میلادی) در محله قوام  شیراز زاده شد و او را محمد نامیدند. به روایتی پدر او خواجه ابراهیم قوام، مردی دانشمند و وزیر فرماندار پارس - محمد میرزا که بعدها به شاه محمد خدابنده معروف شد بود - و صدرالدین محمد تنها فرزند او، حاصل یک دعا بود. به باور هانری کربن خواجه ابراهیم بازرگان بود و به خرید و فروش مروارید، شکر بنگاله و شال کشمیری می‌پرداخت. وی هر از گاهی برای به دست آوردن مروارید به مغاص لؤلؤ در بحرین می‌رفت.
ابراهیم قوام در آغاز، محمد کوچک را به مکتب‌خانه ملااحمد در محله قوام و به نزد ملااحمد برد. محمد دو سال در این مکتب‌خانه خواندن و نوشتن و قرائت قرآن را فراگرفت. سپس او را به یک معلم خانگی به نام ملا عبدالرزاق ابرقویی سپردند تا به محمد صرف و نحو بیاموزد.
دو پیشامد سبب وقفه در تحصیل محمد نوجوان شد، یکی وفات ملا عبدالرزاق ابرقویی بود که محمد نوجوان را در مرگ استاد خود سوگوار کرد و دیگر وفات شاه طهماسب یکم صفوی و به پادشاهی رسیدن شاه اسماعیل دوم صفوی که سبب ناامنی ایران از جمله شیراز گشت، و ابراهیم قوام از بیم جان خانوادهٔ خود را از شیراز به امیرنشین‌های جنوب خلیج فارس کوچاند.
پس از کشته شدن شاه اسماعیل دوم و با به فرمانروایی رسیدن شاه عباس یکم دوران هرج‌ومرج به پایان رسید و ابراهیم و خانواده‌اش به شیراز بازگشتند. محمد به فرمان پدرش به بصره رفت و در حجرهٔ بازرگانی شیرازی به نام یوسف بیضاوی که پدرش با او قرارداد بازرگانی بسته بود، به کار مشغول شد.
سه ماه پس از آن، ابراهیم قوام به دیار باقی شتافت و محمد سوگوار ناگزیر به شیراز بازگشت و به گرداندن حجره‌های بازرگانی پدرش پرداخت.
زندگی و تحصیل در قزوین و سپس اصفهان

ملاصدرا در سن ۶ سالگی به همراه پدرش در پی شاه محمد خدابنده به قزوین پایتخت آن دوران صفویان رفت و دوران نوجوانی و جوانی اش را در آن سامان سپری کرد، او درمدرسه «التفاتیه» قزوین حجره‌ای داشت که هم‌اکنون نیز برای بازدید «طلبه‌ها» و «گردشگران» پابرجااست، سنگ بنای پیشرفت علمی او در حوزه‌های علمیه قزوین بود.
در همان‌جا با شیخ بهایی و میرداماد آشنا شد و پس از انتقال پایتخت به اصفهان، با استادانش به اصفهان مهاجرت نمود.
او در مدرسه خواجو اصفهان نیز از محضر درس استادانش شیخ بهایی، میرداماد (معلم ثالث) و میرفندرسکی بهره جست. ملاصدرا دروس فقه، علوم حدیث و تفسیر را از شیخ بهایی، حکمت الهی و حکمت شرق و غرب را از میرداماد و علم ملل و نحل را از میرفندرسکی آموخت.
به هر حال شاه عباس یکم در پایان سال ۹۹۹ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۶)، از قزوین به اصفهان نقل مکان کرد و این شهر را به پایتختی خویش برگزید.
در بخش‌کردن میراث یکی از توانگران اصفهان، هوش، آگاهی و دانش ملاصدرا در مسایل فقهی بر شاه عباس آشکار شد و شاه تصمیم گرفت تا از مدرسه خواجه بازدید کند و با شیخ بهایی و ملاصدرا بیشتر آشنا شود.
دوران تبعید

ملاصدرا پس از کسب درجهٔ اجتهاد، به تدریس در مدرسهٔ خواجه پرداخت، اما از آنجایی که نظریاتش در برخی مسائل فقهی با بیشتر دانشمندان قشری اصفهان متفاوت بود، او را به بدعت‌گذاری در دین متهم ساختند و خواهان اخراج او از مدرسه و در نهایت تبعید او از اصفهان شدند. بدین سان ملاصدرا از اصفهان تبعید شد. او راه مورچه خورت را در پیش گرفت و از آن‌جا راهی کهک قم گشت.
برخی از اتهام‌هایی که به وی می‌زدند در کتاب گفتگوی خرد آمده است.
ملاصدرا در دوران تبعید به حوزه‌هایی رفت اما به او اجازه نمی‌دادند. جلوی او را می‌گرفتند و او را مرتد می‌خواندند. ملاصدرا به مدت ۵ یا ۷ سال در کهک قم و در تبعید زیست، اما هرگز کار تدریس و پژوهش را رها نکرد و در همان روستای کوچک و دورافتاده به برگزاری نشست آموزشی پیشی گرفت. آموزش‌های وی بیشتر دربارهٔ اندیشه‌ها و باورهای حکیمان و دانشمندان ایرانی مانند شهاب‌الدین سهروردی، ابن سینا و ابویعقوب الکندی و برخی از دانشمندان اندلسی همچون ابن عربی و ابن رشد بودند. به سخنی دیگر، او در این زمان به ریاضت و عبادت پرداخت و مدتی را نیز در شهر قم سپری نمود.
بازگشت به شیراز

الله‌وردی‌خان حاکم ایالت فارس دودمان صفویان در زمان شاه عباس یکم هنگام ساخت مدرسه خان در شیراز، ملاصدرا را که توسط علمای اصفهان تکفیر و در کهک تبعید شده بود به شیراز دعوت کرد. او نامه‌ای بدین مضمون به ملاصدرا نوشت:
الله‌وردی خان در وقف نامه مدرسه خان تصریح کرد که اختیار تدریس را به ملاصدرا واگذار می‌کنم تا اینکه هر درسی را که می‌خواهد در برنامه دروس مدرسه قرار دهد.
حکومت صفوی و در راس آنان شاه عباس تمایلی به تبعید ملاصدرا از اصفهان نداشتند و شاه عباس صفوی به اجبار علمای اصفهان به این کار تن داد. از این رو، الله‌وردی خان گرجی حاکم فارس، بر آن شد که برای این دانشمند در شیراز مدرسه‌ای ساخته و از او برای تدریس در این مدرسه دعوت کند. با پایان یافتن ساخت و ساز بخش مهمی از این مدرسه که بعدها به مدرسه خان نامی شد، الله‌وردی خان چشم از جهان بست و به دیار باقی شتافت. پس از او فرزند وی امام‌قلی خان که از دوستان دوران جوانی ملاصدرا بود پس از پدرش به حکومت فارس رسیده بود، پس از فتح هرمز و بیرون راندن پرتغالی‌ها از خلیج فارس، و در پی پیروزی حکم رفع تبعید ملاصدرا را از شاه عباس گرفته و ملاصدرا را به شیراز دعوت کرد.
درخشان‌ترین دوره زندگی ملاصدرا از لحاظ سودی که به جامعه رساند و طی آن دوره کتاب‌های فراوان و ارزشمندی نگاشت، دوره‌ای است که او پس از بازگشت از کهک در شیراز شروع به تدریس کرد.
ملاصدرا پس از بازگشت به شیراز، تدریس در این مدرسه نوساز را آغاز کرد. در این مدرسه افزون بر حکمت و فقه، ادبیات، اخترشناسی، ریاضیات، شیمی، معرفةالارض (زمین‌شناسی) و علوم طبیعی نیز تدریس می‌شد. اهمیت این مدرسه از مدرسه خواجه اصفهان نیز فزونی یافت.
الله‌وردی خان گرجی با این اقدام خود، دانشگاهی به مفهوم واقعی آن روز بنیان گذاشت، که در آن افزون بر حکمت، فقه، ادب، نجوم، علم حساب، هندسه، زمین‌شناسی، جانورشناسی، گیاه‌شناسی و شیمی تدریس می‌شد. ملاصدرا در پناه فرهنگ دوستی و آزاداندیشی الله وردی خان گرجی تألیفات فراوانی از خود بر جای گذاشت، اما مهم‌ترین حاصل عمر وی بنیاد نهادن حکمت متعالیه بود. بدین وسیله به عالم تشیع خدمتی عظیم نمود.
درگذشت

بنا بر مشهور ملاصدرا در سال ۱۰۵۰ قمری (۱۶۴۰ میلادی) درگذشته است، اما مطابق یادداشت‌های نوه او به نام محمد علم‌الهدی (فرزند فیض کاشانی)، سال صحیح درگذشت وی ۱۰۴۵ قمری (۱۶۳۵ میلادی) بوده است، و گسست ناگهانی و ناقص ماندن برخی نوشته‌های وی مانند تفسیر قرآن و شرح اصول کافی از (شیخ کلینی) در حدود سال ۱۰۴۴ قمری (۱۶۳۴ میلادی)، تاییدکننده این ادعاست.
وفات ملاصدرا در شهر بصره واقع شد ولی بنابر سنت شیعیان او را به شهر نجف بردند و بنابر گفته نوه وی، علم‌الهدی، او را در سمت چپ صحن حرم علی بن ابی‌طالب دفن نمودند.
درگذشت > سالروز بزرگداشت

هر ساله در ایران، روز اول خرداد، تحت عنوان «سالروز بزرگداشت ملاصدرا» شناخته و مراسمی برپا می‌شود. هم‌چنین در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، در بخش مناسبت‌ها، یکم خرداد به نام وی «روز بزرگداشت ملاصدرا [صدرالمتألهین]» نام‌گذاری شده است.
فرزندان ملاصدرا

ملاصدرا پنج فرزند (سه دختر و دو پسر) داشته است که عبارتند از:
ام کلثوم (متولد سال ۱۰۱۹ قمری، ۱۶۰۹ میلادی)، او بزرگ‌ترین فرزند ملاصدرا که دانشمند و شاعر و زنی اهل عبادت و زهد بوده و به همسری ملا عبدالرزاق لاهیجی (شاگرد معروف ملاصدرا) درآمده است.
ابراهیم (متولد سال ۱۰۲۱ قمری، ۱۶۱۱ میلادی)، وی یکی از دانشمندان زمان خود بوده و فیلسوف و فقیه و متکلم و مفسر شمرده می‌شد و از علوم دیگر مانند ریاضیات نیز بهره داشته است. وی کتابی به نام عروة الوثقی در تفسیر قرآن و شرحی بر کتاب لمعة الدمشقیه فقیه لبنانی «شهید» نوشته و چند کتاب دیگر در فلسفه نیز به وی نسبت داده‌اند.
زبیده (متولد سال ۱۰۲۴ قمری، ۱۶۱۴ میلادی)، وی همسر ملا محسن فیض کاشانی (شاگرد دیگر ملاصدرا) شده است.
نظام الدین احمد (متولد سال ۱۰۳۱ قمری، ۱۶۲۱ میلادی)، او در کاشان متولد و در سال ۱۰۷۴ ق (۱۶۶۴ میلادی) در شیراز فوت کرده است. وی نیز فیلسوف و ادیب و شاعر بوده است.
معصومه (متولد سال ۱۰۳۳ قمری، ۱۶۲۳ میلادی)، این دختر ملاصدرا نیز همسر یکی دیگر از شاگردان ملاصدرا به نام قوام الدین محمد نیریزی شد و نیز در دانش و شعر و ادبیات معروف بوده است. برخی شخص دیگری را به نام ملا عبدالمحسن کاشانی، شوهر او دانسته‌اند که او نیز شاگرد ملاصدرا بوده است.