stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یواس‌اس ساراناک (۱۸۴۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۸۴۷
آغاز کار::  ۱۴ نوامبر ۱۸۴۸
اعزام::  ۱۲ اکتبر ۱۸۵۰
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,463 tons
درازا::  ۲۱۵ فوت ۶ اینچ (۶۵٫۶۸ متر)
پهنا::  ۳۷ فوت ۹ اینچ (۱۱٫۵۱ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت ۴ اینچ (۵٫۲۸ متر)
عمق نگهداری کشتی::  ۲۶ فوت ۶ اینچ (۸٫۰۸ متر)
سرعت::  ۹ گره (۱۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۰ مایل بر ساعت)
یواس‌اس ساراناک (۱۸۴۸) (به انگلیسی: USS Saranac (1848)) یک کشتی بود که طول آن ۲۱۵ فوت ۶ اینچ (۶۵٫۶۸ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۴۸ ساخته شد.
محمدحسین سپهری

| محمدحسین سپهری | محمدحسین سپهری |
| --- | --- |
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
پیشه: آموزگار
شناخته‌شده برای: امضای بیانیه ۱۴ فعال سیاسی، زندانی سیاسی
آثار برجسته: فعال سیاسی، مخالفت با خامنه‌ای
مخالف: نظام جمهوری اسلامی ایران
فرزندان: فریدون سپهری
خویشاوندان: فاطمه سپهری (خواهر)
محمدحسین سپهری آموزگار، فعال سیاسی، و زندانی سیاسی اهل ایران است.
وی یکی از امضاکنندگان بیانیهٔ ۱۴ فعال سیاسی برای کناره‌گیری خامنه‌ای از حکومت و نیز گذار از نظام جمهوری اسلامی ایران است. سپهری در روز ۲۰ مرداد ۱۳۹۸، به دلیل امضای این بیانیه به دست مأموران امنیتی در مشهد، بازداشت شد.
فاطمه سپهری خواهر اوست.
شکنجه، ابتلا به کرونا و نیز سوء قصد به جان وی

همچنین ببینید: دستگیری، زندان و شکنجه در جمهوری اسلامی ایران و مسائل حقوق بشری در ارتباط با همه‌گیری کووید–۱۹
همچنین ببینید: قربانیان و مبتلایان سرشناس دنیاگیری کروناویروس در ایران و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی دنیاگیری کروناویروس در ایران
سپهری به دلیل مرخصی نیافتن در دورهٔ دنیاگیری کروناویروس (مانند زندانی سیاسی دیگر یعنی عباس واحدیان شاهرودی)، به کرونا دچار شد. وی در این مدت در سلول انفرادی حبس شده و از خدمات پزشکی و ارتباط تلفنی و نیز به دلیل افشاگری دربارهٔ انجام اعدام‌ها در زندان مرکزی مشهد (وکیل‌آباد)، از دیدار با اعضای خانواده، محروم شد.
اصغر سپهری، برادر محمد حسین سپهری گفته بود که مقامات قوه قضاییه، بیماری کرونا را به‌عنوان ابزاری برای شکنجه بر ضد زندانیان سیاسی به کار گرفته‌اند.
وی در هنگام بازجویی، شکنجه‌شده و برخی از دندان‌هایش زیر ضربات مشت بازجو شکست. او در اعتراض به آزار خود در زندان، بیش از یک ماه اعتصاب غذا کرد که همین مسئله باعث انسداد روده‌اش شد.
کنشگری سیاسی، بازداشت وی با ضرب و شتم

محمد حسین سپهری، یکی از امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی برای کناره‌گیری خامنه‌ای از حکومت و نیز گذار از حکومت جمهوری اسلامی است.
وی در روز ۲۰ مرداد ۱۳۹۸، به دلیل امضای بیانیه ۱۴ فعال سیاسی بر ضد خامنه‌ای و حکومت جمهوری اسلامی، به دست مأموران امنیتی در مشهد، بازداشت شد.
اتهام‌ها و محکومیت

محمد حسین سپهری به حکم دادگاه انقلاب مشهد، به اتهام توهین به اسلام، اهانت به خمینی و خامنه‌ای، براندازی حکومت جمهوری اسلامی، تبلیغ علیه نظام، مصاحبه با رسانه‌های معاند نظام، تشویش اذهان عمومی، تشکیل گروه تلگرامی به قصد نشر اکاذیب و برهم زدن امنیت ملی، اخلال در نظم عمومی با تجمع کردن، به ۶ سال حبس، محکوم شد
اتهام‌ها و محکومیت > انفصال از خدمت

در سال ۱۳۹۸ خورشیدی، هیئت تجدید نظر رسیدگی به تخلفات اداری آموزش و پرورش، حکم انفصال از خدمت محمد حسین سپهری (فعال صنفی معلمان اهل مشهد) را به دلیل حضور یافتن در تجمع آبان ۱۳۹۷ معلمان-که بر پایهٔ فراخوان شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان شکل گرفته بود-و نیز انتقاد به خامنه‌ای، تأیید کرد.
شکنجه، ابتلا به کرونا و نیز سوء قصد به جان وی

همچنین ببینید: قربانیان و مبتلایان سرشناس دنیاگیری کروناویروس در ایران و پیامدهای اجتماعی و اقتصادی دنیاگیری کروناویروس در ایران
سپهری به دلیل مرخصی نیافتن در دورهٔ دنیاگیری کروناویروس (مانند زندانی سیاسی دیگر یعنی عباس واحدیان شاهرودی)، به کرونا دچار شد.
وی در مدّت پیش‌گفته، در سلول انفرادی، حبس شده و از خدمات پزشکی و ارتباط تلفنی و نیز به دلیل افشاگری دربارهٔ انجام اعدام‌ها در زندان مرکزی مشهد (وکیل‌آباد)، از دیدار با اعضای خانواده، محروم شد.
اصغر سپهری، برادر محمد حسین سپهری گفته بود که مقامات قوه قضاییه، بیماری کرونا را به عنوان ابزاری برای شکنجه بر ضد زندانیان سیاسی به کار گرفته‌اند.
وی در هنگام بازجویی، شکنجه شده و برخی از دندان‌هایش زیر ضربات مشت بازجو شکست.
او در اعتراض به آزار خود در زندان، بیش از یک ماه، اعتصاب غذا کرد که همین مسئله، باعث انسداد روده‌اش شد.
و در زندان مرکزی (وکیل‌آباد) مشهد، زندانی شد.
سپهری با انتشار ویدئویی گفت که یک نفر با چاقو به خانهٔ او مراجعه کرده‌است؛ ولی پلیس ۱۱۰ پس از تماس تلفنی همسرش هیچ مأموری را برای بررسی این موضوع نفرستاد.
افزون بر محمد حسین سپهری، به جان چند تن دیگر از امضا کنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی یعنی عباس واحدیان شاهرودی، رضا مهرگان و جواد لعل‌محمدی نیز از سوی حکومت جمهوری اسلامی، سوء قصد شد.
بازداشت و زندانی کردن خواهر وی

خواهر وی یعنی فاطمه سپهری نیز در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۹۸، یکی از امضا کنندگان بیانیهٔ ۱۴ زن کنشگر درون ایران است که از بیانیه ۱۴ فعال سیاسی برای کناره‌گیری خامنه‌ای از حکومت و نیز گذار از حکومت جمهوری اسلامی ایران، پشتیبانی کرد
و پس از آن، در ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ به همراه برادرش محمد حسین سپهری، به دست مأموران امنیتی در مشهد، بازداشت و زندانی شد.
در ۹ بهمن ۱۴۰۳، اصغر سپهری، برادر فاطمه و محمدحسین، اعلام کرد جلسه تفهیم اتهام فاطمه و محمدحسین، ۸ بهمن در شعبه ۹۰۵ دادگاه انقلاب مشهد برگزار شد. در این دادگاه برای فاطمه سپهری و محمدحسین سپهری، دو اتهام تحت عناوین «توهین به رهبری» و «تبلیغ علیه نظام» صادر شد. اصغر سپهری گفت، بیانیه خواهر و برادرش که در ۶ دی خطاب به علی خامنه‌ای منتشر شد، باعث تشکیل جلسه بازپرسی شده است. در آن بیانیه، فاطمه و محمدحسین سپهری گفته بودند: «علی خامنه‌ای، اوضاع تو از یک ماه پیش بشار اسد هم وخیم‌تر شده و دیگر نه توان سرکوب داری و نه فرصتی برای فریب‌کاری باقی مانده است.» جلسه بازپرسی به صورت مجازی برگزار شد. به گفته اصغر سپهری، فاطمه از بازپرس خواسته «دوربین را فعال کند تا بتواند او را ببیند، اما بازپرس از این کار امتناع کرده است.» اصغر سپهری فاش کرد، «بسیاری از افرادی که با خواهر و برادرم برخورد دارند، چه در زندان و چه در جلسات دادگاه، از انتشار نام یا تصویر خود به‌شدت واهمه دارند»؛ به گفته او، «این ترس به وضوح نشان‌دهنده این است که آنان از سقوط قریب‌الوقوع رژیم جمهوری اسلامی و پاسخگویی در برابر اعمالشان هراس دارند.»
جان برایت (سیاستمدار)

| بسیار محترم جان برایت | بسیار محترم جان برایت |
| --- | --- |
رئیس هیئت مدیره بازرگانی: رئیس هیئت مدیره بازرگانی
دوره مسئولیت ۹ دسامبر ۱۸۶۸ – ۱۴ ژانویه ۱۸۷۱: دوره مسئولیت ۹ دسامبر ۱۸۶۸ – ۱۴ ژانویه ۱۸۷۱
پادشاه: ملکه ویکتوریا
نخست‌وزیر: ویلیام یوئرت گلدستون
پس از: دوک ریچموند
پیش از: چیچستر پارکینسون-فورتسکیو
صدراعظم دوک نشین لنکستر: صدراعظم دوک نشین لنکستر
دوره مسئولیت ۳۰ سپتامبر ۱۸۷۳ – ۱۷ فوریه ۱۸۷۴: دوره مسئولیت ۳۰ سپتامبر ۱۸۷۳ – ۱۷ فوریه ۱۸۷۴
پادشاه: ویکتوریا
نخست‌وزیر: ویلیام ایوارت گلدستون
پس از: هیو چایلدرز
پیش از: توماس ادوارد تیلور
دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۱۸۸۰ – ۲۵ ژوئیه ۱۸۸۲: دوره مسئولیت ۲۸ آوریل ۱۸۸۰ – ۲۵ ژوئیه ۱۸۸۲
پادشاه: ویکتوریا
نخست‌وزیر: ویلیام ایوارت گلدستون
پس از: توماس ادوارد تیلور
پیش از: اِرل کیمبرلی
دفاتر پارلمانی: دفاتر پارلمانی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۶ نوامبر ۱۸۱۱ روچدیل
درگذشته: ۲۷ مارس ۱۸۸۹ (۷۷ سال) روچدیل، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
ملیت: بریتانیایی
حزب سیاسی: حزب اتحادیه لیبرال (۱۸۸۶–۸۹) حزب لیبرال بریتانیا (۱۸۵۹–۸۶) حزب رادیکال بریتانیا (تا ۱۸۵۹)
همسر(ان): الیزابت پریسمن  (ا. ۱۸۳۹–۱۸۴۱) مارگارت لیتام  (ا. ۱۸۴۷)
جان برایت (انگلیسی: John Bright؛ ‏ ۱۶ نوامبر ۱۸۱۱ – ۲۷ مارس ۱۸۸۹) سیاستمدار حزب لیبرال و حزب رادیکال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یکی از بزرگ‌ترین سخنوران نسل خود و مروج سیاست‌های تجارت آزاد بود. وی یک کوئیکر بود و بیشتر بخاطر مبارزاتش در زمینهٔ قوانین ذرت شناخته می‌شود. دانشگاه آکسفورد در سال ۱۸۸۶ به او دکترای افتخاری داد.
کتاب‌شناسی

John Bright,  Speeches of John Bright, M. P., on the American question (1865) online
Speeches on Parliamentary Reform by John Bright, Esq., M.P., delivered during the autumn of 1866 to the people of England, Scotland, and Ireland, at Birmingham, Manchester, Leeds, Glasgow, Dublin, and London; Revised by Himself. Manchester and London: John Heywood and Simpkin, Marshall, and Co. and All Bookselers. 1866. Retrieved 11 February 2019 – via Internet Archive.
John Bright,  Speeches on Questions of Public Policy, ed. J.E.T. Rogers, 2 volumes (1869).
John Bright, Public Addresses, ed. by J.E. Thorold Rogers, 8 volumes (1879).
John Bright, Public Letters of the Right Hon. John Bright, MP., ed. by H.J. Leech (1885) online
John Bright. Selected Speeches Of John Bright On Public Questions (1914 ) online
John Bright, The Diaries of John Bright, ed. R.A.J. Walling (1930) online.
G. B. Smith (eds.), The Life and Speeches of the Right Hon. John Bright, M.P., 2 volumes 8vo (1881).
بیشتر بخوانید

Andrews, James R. "The rhetorical shaping of national interest: Morality and contextual potency in John Bright's parliamentary speech against recognition of the confederacy." Quarterly Journal of Speech  (1993) 79#1 pp: 40–60.
Ausubel, Herman. John Bright: Victorian Reformer (1966), a standard scholarly biography; online
Baylen, Joseph O. "John Bright as speaker and student of speaking." Quarterly Journal of Speech (1955) 41#2 pp: 159–168.
Briggs, Asa. "Cobden and Bright" History Today (Aug 1957) 7#8 pp 496–503.
Briggs, Asa. "John Bright and the Creed of Reform," in Briggs, Victorian People (1955) pp. pp. 197–231. online
Cash, Bill. John Bright: Statesman, Orator, Agitator (2011).
Fisher, Walter R. "John Bright: 'Hawker of holy things,'" Quarterly Journal of Speech  (1965) 51#2 pp: 157–163.
Gilbert, R. A. "John Bright's contribution to the Anti‐Corn Law League." Western Speech (1970) 34#1 pp: 16–20.
McCord, Norman. The Anti-Corn Law League: 1838–1846 (Routledge, 2013)
Prentice, Archibald. History of the Anti-Corn Law League (Routledge, 2013)
Punch. The Rt. Hon. John Bright, M. P.: cartoons from the collection of "Mr. Punch" (1898), primary sources online
Quinault, Roland. "John Bright and Joseph Chamberlain." Historical Journal (1985) 28#3 pp: 623–646.
Read, Donald. Cobden and Bright: A Victorian Political Partnership (1967); argues that Cobden was more influential
Robbins, Keith. John Bright (1979).
Smith, George Barnett. The Life and Speeches of the Right Honourable John Bright, MP (1881) online
Steelman, Aaron (2008). "Bright, John (1811–1889)".  In Hamowy, Ronald (ed.). The Encyclopedia of Libertarianism. Thousand Oaks, CA: Sage; Cato Institute. pp. 38–39. doi:10.4135/9781412965811.n25. ISBN 978-1412965804. LCCN 2008009151. OCLC 750831024.
Sturgis, James L. John Bright and the Empire (1969), focus on Bright's policy toward India & his attacks on the East India Company online
Taylor, Miles. The Decline of British Radicalism, 1847–1860 (1995).
Taylor, Miles. "Bright, John (1811–1889)", Oxford Dictionary of National Biography (2004); online edn, Sept 2013 accessed 31 Aug 2014 doi:10.1093/ref:odnb/3421
Westwood, Shannon Rebecca. "John Bright, Lancashire and the American Civil War". (Diss. Sheffield Hallam University, 2018) online.
بیشتر بخوانید > تاریخ‌نگاری

Loades, David Michael, ed. Reader's guide to British history (2003) 2: 185–186.
کشتار ارمنی-تاتار ۱۹۰۵–۱۹۰۷

کلیسای ارمنی در روستای گیاز در نخجوان توسط تاتارها ویران شده‌است
کشتار ارمنی – تاتار، کشتاری است که توسط تاتارها(در سده بیستم اقوام مسلمان قفقاز را تاتار می‌نامیدند) به تحریک و با حمایت روسیه تزاری بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۶ علیه ارمنیان صورت گرفت.
تاریخ

مقالهٔ اصلی: ارمنستان روسیه
در نظام اداری و حکومتی که پس از چیرگی روس‌ها بر قفقاز اعمال شد، تنها اصلی که هیچ‌گاه مورد ملاحظه و توجه قرار نداشت، تقسیم منطقه به نوعی از حوزه‌های اداری بود که با ترکیب قومی و فرهنگی منطقه همخوانی داشته باشد. بلکه برعکس، مقامات روس از هر گونه تدبیری که به تنش‌های قومی در میان اتباع امپراتوری دامن می‌زد خرسند بوده و در بسیاری مواقع از این موضوع به نفع تداوم حاکمیت خویش استفاده کردند. تغییر و تحولات اداری مناطق ارمنی‌نشین قفقاز در این دوره نمونه روشنی است از خط مش مذکور. روس‌ها ضمن تعطیلی مدارس و موسسات فرهنگی ارمنیان و توقیف اموال کلیسای ارمنستان و گرجستان، سعی کردند با اعطای یک رشته مزایای اداری برای مسلمان‌ها، اقوام و ملل قفقاز را بر ضد یکدیگر تحریک کنند. زمینه سیاسی و اجتماعی نیز مساعد بود. بدین ترتیب نهضت اجتماعی گسترده‌ای که در سراسر روسیه به صورت انقلاب ۱۹۰۵ میلادی بروز کرد، در قفقاز سریعاً به یک جنگ و جدل داخلی ارمنی‌ها و مسلمان‌ها تبدیل شد که نهضت را به شکست و نابودی کشاند.
کشتار ارمنیان

دولت تزاری که بر اثر جنگ با ژاپن و در نتیجه هیجان‌های انقلابی (انقلاب روسیه (۱۹۰۵))، که پس از شکست‌های منچوری (جنگ روسیه و ژاپن) در سرتاسر کشور احساس می‌شد ضعیف شده بود، تصمیم گرفت به کشتار دست بزند. آنهم به کشتار با واسطه تا مقاومت ارمنیان را درهم بشکند.
«سن پترزبورگ حس تعصب کهنه پرستی تاتارها را علیه ارمنیان برانگیخت و به آنان اشاره کرد که کشتار را آغاز کنند.»
دسته‌های تاتار که به وسیلهٔ مقامات دولتی روس مسلح شده بودند در ماه فوریه سال ۱۹۰۵ به جان ارمنی‌های قفقاز جنوبی افتادند. کشتارها و غارت‌های بسیار شدیدی در نیمه‌های ماه فوریه در باکو روی داد. چند نفر از روشنفکران تاتار، از جمله احمد آغایف مشهور که بعدها در ترکیه نقش مهمی در نهضت (پان تورانیسم) بازی کرد، تبدیل به آلت بی‌اراده‌ای در دست مقامات روسی شدند و از طرف آنان مأموریت یافتند که این کشتارها را راه بیندازند.
همینکه تاتارها کشتارها را آغاز کردند عمال حاکم روس که همدست تاتارها بودند از مداخله در این ماجرا خودداری کردند و نیروهای انتظامی و لشکری را در پستها و پادگانهای خود نگاه داشتند تا میدان را برای کشتار ارمنی‌ها توسط تاتارها باز بگذارند. هدف دولتمردان تزاری این بود که مقاومت ارمنیان را در برابر سیاست روسی کردن آنان درهم بشکنند و به آنان یاداور شوند که در میان توده‌های مسلمان متعصبی قرار گرفته‌اند و تنها روسیه می‌تواند امنیت جانی و مالی آنان را تضمین کند مشروط براینکه از این پس در برابر دولت رفتار رعایای فقیر و مطیع را داشته باشند.
نبرد با تاتارها

مقالهٔ اصلی: قتل‌عام باکو
نیروهای فدایی ارمنی که به منظور دفاع از ارمنی‌های عثمانی به علت کشتارهای ۱۸۹۴–۱۸۹۶ به ارمنستان غربی اعزام شده بودند به مبارزان ارمنی در قفقاز پیوستند. برخلاف انتظار و برنامه‌ریزی شده توسط مقامات روسی و تاتارها، ارمنیان پس از سپری شدن لحظات اول غافلگیری و کشتارهای گسترده به دور حزب فدراسیون انقلابی ارمنی که تنها هدفش محافظت از ارمنیان ساکن در باکو و دیگر شهرهای قفقاز در مقابل حملات تاتارها بود جمع شدند و مبارزه برای حفظ بقای ملی خود را آغاز کردند. آرمن گارو در تفلیس، نیکول دومان در باکو، درو و خچو در ایروان و سرگیس مهرابیان در شوشی، دست به یک مقاومت مسلحانه در برابر تهاجم تاتارها زدند.
حملات علیه ارمنیان باکو در ۱۹ فوریه ۱۹۰۵ میلادی آغاز و در روزهای ۲۰ و ۲۱ فوریه صورت یک کشتار واقعی به خود گرفت. ارمنیان خواستار حمایت مقامات روسی شدند، لیکن مقامات مذکور که در واقع همدست تاتارها بودند از دخالت در این امر خودداری کردند.
ویکتور برار در کتاب خود این گونه می‌نویسد که:
«آنگاه ارمنی‌های باکو به ناچار سرنوشت خود را، خود به دست گرفتند. در ۲۱ فوریه جوانان ارمنی مسلح به طپانچه و تفنگ که به شتاب گردآورده بودند به کوچه‌ها و خیابان‌هایی که دسته‌های مسلح تاتار در آن بودند سرازیر شدند. نظامیان روسی فقط ناظر صحنه بودند، در پایان روز، تاتارها از همه کوچه‌های اطراف کلیسای ارمنیان و اطراف ایستگاه راه‌آهن رانده شده بودند. صبح روز بعد، ارمنیان به سمت محلات دیگر شهر پیش رفتند و برسر راه خود دسته‌های تاتار را پراکنده کردند. انتقام‌جویی خونین بود و هر دم بر نعش تاتارها در کوچه‌ها افزوده می‌شد. در آن دم بود که سران تاتارها به نزد حاکم شهر شتافتند و به التماس از او خواستند که به مبارزه پایان دهد.»
پلیس و نظامیان روسی که تا به آن لحظه به عنوان تماشاچیان بی‌طرف ناظر صحنه نبرد بودند به پیروی از نقش محرکی که نقش مقامات دولت تزاری بود، و تا وقتی که به نظر می‌رسید تاتارها برنده‌اند حالت بی‌طرف به خود گرفته بودند، از آن حالت بدرآمدند، با پیشرفت حمله متقابل ارمنی‌ها ناچار به دخالت شدند و قبول کردند که دوباره نظم را برقرار سازند.
فدراسیون انقلابی ارمنی عمل دفاعی و انتقام‌جویی خود را با کشتن «ناکشیدزه» حاکم باکو، که معلوم شد یکی از عوامل اجرای سیاست شوم سن پترزبورگ است، تکمیل نمود. در تفلیس که پایتخت قفقاز جنوبی بود دفاع ارمنی‌ها به رهبری آرمن گارو پاسدرماجیان به پیروزی کامل انجامید. در ظرف مدت هفت روز نبرد، پانصد فدایی ارمنی، ۱۵۰۰ تاتار مسلح را به عقب‌نشینی واداشتند و تلفات سنگینی بر آنان وارد آوردند.
برطبق گفته حزب داشناک و کمیته مشترک روس و تاتار، ۲۰۵ ارمنی، کشته شدند و ۱۲۱ نفر مجروح؛ که (۷ زن، ۲۰ کودک و ۱۳ سالمند)، در بین کشته شدگان بودند و ۱۱۱ تاتار، کشته شده و همچنین، ۱۲۸ نفر مجروح شدند.
چنین بود داستان کشتارهای ۱۹۰۵ میلادی این کشتارها با شکست پر سروصدایی برای دسته‌های ارتجاعی روس به پایان رسید، و آنان خود را نه تنها در چشم ارمنیان بلکه در نظر ملت خودشان و در برابر افکار عمومی اروپایی نیز بی آبرو کردند.
نگارخانه

اجساد ارمنی در نخجوان
یک قربانی در کشتار باکو
خانه‌ای متعلق به یک ارمنی، توسط تاتارها تخریب شده‌است در روستای تامبات در نخجوان
نیکوقایوس دِر-هوانسیان معروف به نیکول دومان
تروده گیملا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: نروژ
زاده: ۲ دسامبر ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال)
ورزشی: ورزشی
ورزش: اسکی آلپاین
تروده گیملا (انگلیسی: Trude Gimle؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۷۴) ورزشکار اسکی آلپاین اهل نروژ است.
تیلاتوبا، میسیسیپی

مکان
| Tillatoba, Mississippi | Tillatoba, Mississippi |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Tillatoba, Mississippi: Location of Tillatoba, Mississippi
ایالت: ایالت میسیسیپی
County: شهرستان یالوبوشا، میسیسیپی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰ مایل مربع (۲٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰۸ فوت (۹۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۹۱
 • تراکم: ۹۱/مایل مربع (۳۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38961
کد منطقه: 662
FIPS code: 28-73440
GNIS feature ID: 0694981
تیلاتوبا (به انگلیسی: Tillatoba) شهرکی در ایالت میسیسیپی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۱
نفر بوده‌است.
لوچو دالا

| لوچو دالا | لوچو دالا |
| --- | --- |
لوچو دالا: لوچو دالا
زادهٔ: ۴ مارس ۱۹۴۳ بولونیا، ایتالیا
درگذشت: ۱ مارس ۲۰۱۲ (۶۸ سال) مونترو، سوئیس
علت مرگ: حمله قلبی
ملیت: ایتالیا
پیشه(ها): خواننده نوازنده، هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۲–۲۰۱۲
سبک: پاپ، جاز
جوایز: جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا
وبگاه: www.luciodalla.it
لوچو دالا (به ایتالیایی: Lucio Dalla)، (زاده ۴ مارس ۱۹۴۳ - درگذشته ۱ مارس ۲۰۱۲) نوازنده، خواننده و هنرپیشه ایتالیایی است. او در طول زندگی حرفه‌ای خود ۲۲ آلبوم ضبط شده در استودیو و ۹ آلبوم ضبط شده به‌طور زنده با بیش از ۵۸۰ آهنگ از خود به جای گذشته‌است، و همچنین در ۱۶ فیلم نیز به نقش‌آفرینی پرداخته‌است. وی یکی مهم‌ترین و تأثیر گذارترین خواننده‌های ایتالیا به‌شمار می‌آید.[نیازمند منبع] مشهورترین اثر لوچو دالا کاروسو نام دارد. او این ترانه را به یاد انریکو کاروسو خواننده ایتالیایی سرود. این اثر را بیش از ده خواننده دیگر در جهان بازخوانی کرده‌اند. لوچو دالا کار موسیقی را با نواختن کلارینت و در یک گروه جاز آغاز کرد. نخستین تلاش‌هایش برای خوانندگی بی‌ثمر ماند تا سال ۱۹۶۶ میلادی که اولین آلبومش را منتشر کرد.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در بسوز، پسر، بسوز، ریتای غرب، این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه، شب بخیر، آقایان و خانم‌ها و خرابکاران اشاره کرد.
مراسم تشییع او روز ۴ مارس زادروز او با حضور بیش از ۵۰۰۰۰ نفر در شهر بولونیا انجام شد.
باغ عفیف‌آباد

برای دیگر کاربردها، محله عفیف آباد را ببینید.
| باغ عفیف‌آباد | باغ عفیف‌آباد |
| --- | --- |
نام: باغ عفیف‌آباد
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: باغ گلشن
مساحت: ۱۲۷هزار متر مربع (۱۳ هکتار)
کاربری: موزه (کاربری‌کنونی)
دیرینگی: صفویه (۱۲۴۰ ه.ش)
دورهٔ ساخت اثر: ناصرالدین‌شاه
بانی اثر: میرزا علی محمد خان قوام‌الملک دوم
مالک فعلی اثر: ارتش جمهوری اسلامی ایران
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۱۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ خرداد ۱۳۵۱
نقشه باغ عفیف‌آباد
باغ عفیف‌آباد یا گلشن از آثار تاریخی شهر شیراز است. این باغ در محله عفیف آباد در بلوار ستارخان شیراز جای گرفته‌است و هم‌اکنون در اختیار ارتش قرار دارد و یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های ارتش خاورمیانه در آن وجود دارد. این باغ از املاک شخصی ایل ذوالقدر (یعقوب خان ذوالقدر)، حاکم فارس در زمان صفویه بوده‌است. باغ عفیف آباد نمونهٔ کاملی از هنر گل‌کاری ایرانی است. سازنده عمارت باغ، میرزا علی محمدخان قوام الملک دوم است که در سال ۱۲۸۴ ه‍.ش آن را احداث نمود. این باغ در عفیف آباد که یکی از مناطق اعیان‌نشین شیراز است جای دارد و مجموعه در سال ۱۸۶۳ میلادی ساخته شد. این مجموعه شامل یک کاخ سلطنتی، موزه سلاح‌های قدیمی و یک باغ ایرانی است که همگی برای بازدید همگانی فراهم هستند. این مجموعه با شماره ۹۱۳ و در سال ۱۳۵۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تاریخچه

باغ عفیف‌آباد با وسعتی حدود ۱۲۷۰۰۰ متر مربع (۱۳ هکتار) از زیباترین باغ‌های تاریخی شیراز است. این باغ در دوره صفویه از املاک شخصی خان ذوالقدر (حاکم فارس) و باغ‌های مهم و گردشگاه پادشاهان بود. در این دوران این باغ توسط شاهان صفوی مورد استفاده قرار می‌گرفته. در زمان قاجاریه، میرزا علی خان قوام الملک این باغ را خریداری و اقدام به نوسازی باغ و درختان کرد و عمارتی زیبا و آراسته در آن بنا نمود. قوام دوم قناتی در نزدیکی باغ را برای آبیاری آن خریداری کرد. در اواخر دوران قاجار این باغ به دست عفیفه خانم، خواهر زاده بانی باغ می‌رسد. وی در این باغ دگرگونی و بهسازی گسترده‌ای پدیدآورد و به همین جهت پس از آن این باغ به نام عفیف آباد معروف می‌شود. اما وارثین باغ در زمان پهلوی آن را به فرح پهلوی همسر محمد رضا شاه هدیه می‌دهند. در سال ۱۳۴۰ ارتش در مزایده این باغ را خریداری می‌کند تا اینکه پس از انقلاب اسلامی و به کوشش ارتش جمهوری اسلامی و هم‌زمان با روز ارتش در تاریخ ۲۹ فروردین ۱۳۷۰، باغ عفیف آباد به موزه نظامی شماره ۲ کشور مبدل می‌شود.
معماری

این باغ یکی از کهن‌ترین باغ‌های شیراز است، از همین رو سادگی دیرینهٔ خود نگهداشته‌است. سردر باغ دارای چهار ستون گچی ساده است و سرستون‌های آن‌ها با الگو گرفتن از سرستون‌های تخت جمشید طراحی شده‌است. در پیشانی سردر نگاره دو شیر دیده می‌شود به گونه‌ای که گویی در را در میان پنجه‌های خود گرفته‌اند. پس از گذر از در، دالانی که آن را به فضای اصلی باغ پیوند می‌دهد. در سوی دیگر در و بر پیشانی دهلیز آیین تاج‌گذاری یکی از پادشاهان ساسانی به چشم می‌خورد.
ساختمان کاخ دارای دو طبقه است که در آن نزدیک به ۳۰ اتاق تالار وجود دارد. در شمال و جنوب تالار دو بخاری از سنگ مرمر تراشیده شده‌است. طبقه پایین موزه نظامی شده‌است و در آن آب‌نمای زیبایی ساخته شده و سوی خاوری آن با پنجره‌های رنگین ساخته شده‌است. این طبقه با سه پلکان به طبقه دوم راه می‌یابد. طبقه دوم راهروی بلندی دارد که در دو سوی آن اتاق‌های تو در تو جای دارد. در مرکز این طبقه تالاری بزرگ و باشکوه وجود دارد. سقف تالار چوبی است و به نقش‌های گل و بوته، شکارگاه و بزم و شادی آراسته شده‌است. دورادور دیوارها گچ‌بری و مقرنس‌کاری شده و درها و پنجره‌ها از شیشه‌های ساخته شده‌اند. در این طبقه «موزهٔ عبرت» قرار دارد که دربردارنده اتاق‌های همایش، رخت‌کن، نشیمن، مطالعه، پذیرایی و قمارخانه است.
در پیشانی ساختمان نگاره‌ای از تاجگذاری یکی از پادشاهان ساسانی با کاشی آراسته شده‌است. در اصلی ساختمان در سمت شمال است که از مسیر پلکان سنگی به تالار سرپوشیده می‌رسد. نمای شرقی عمارت دربرگیرنده ایوانی بزرگ و زیباست که در تمام طول بنا کشیده شده‌است. نمای غربی آن بسیار ساده است. ایوان جنوبی نیز از دید آذین بندی‌ها همانند ایوان شمالی است. در جلو ایوان بزرگ عمارت چهار ستون بلند ساخته شده‌است و سقف آن با قطعات چوبی پوشیده شده‌است. سر ستون‌های ایوان با الهام از نقش‌های تخت جمشید گچ بری شده‌است. همچنین در جلوی ساختمان نیز استخر بزرگی وجود دارد که راه اصلی باغ از جلو آن آغاز می‌شود.
معماری این باغ آمیزه‌ای از ویژگی معماری دوران هخامنشی، ساسانی و قاجاریه است.
موزه نظامی

در این موزه مجموعه‌ای از سلاح‌های سرد و گرم، خودکار و نیمه خودکار، انواع شمشیر، زره، نیزه، کلاه خود، سپر، انواع تفنگ‌های سرپر، سنگ چخماق، تفنگ‌های شکاری، تپانچه و انواع مسلسل نگهداری می‌شود.
از سلاح‌های با ارزش در این موزه می‌توان به تفنگ‌های شخصی فتحعلی‌شاه، ناصر الدین شاه، مظفرالدین شاه، رضا شاه، محمد رضا شاه و همچنین اسلحه‌های رزمندگان نهضت جنگل و مسلسل آب‌انباری رئیس علی دلواری اشاره کرد.
قهوه‌خانه سنتی و حمام خزینه‌ای

ساختمان قهوه‌خانه به شیوه معماری ایرانی ساخته شده‌است. دیوارهای قهوه‌خانه با آجر ساخته شده در میانه قهوه‌خانه حوض کوچکی وجود دارد. این قهوه‌خانه دارای شش حجره می‌باشد که آراسته به نقوش شاهنامه فردوسی می‌باشد و با ظرافت و زیبایی خاصی بر روی کاشی کشیده شده‌است. از آن میان این نقاشی‌ها می‌توان «داستان ضحاک و کاوه آهنگر»، «داستان زال و سیمرغ»، «نبرد رستم و سهراب»، «نبرد تهمتن و دیو سفید» و «نبرد رستم و اسفندیار» را نام برد.
ساختمان حمام هم بر اساس شیوه سنتی حمام‌های سنتی ایران بنا شده‌است. این حمام دارای دو خزینه آب سرد و گرم می‌باشد که از جاسازی دیگ مسی در کف خزینه، آب گرم فراهم می‌شده‌است. حمام کهن باغ در پشت‌بام دارای مناره و قبه است. در دیوارهای این حمام نقش‌های برجسته‌ای به چشم می‌خورد، که از آن میان می‌توان به «فرهاد در کوه بیستون»، «دیدار مردم با خسرو پرویز ساسانی»، «صحنهٔ ورودی یوسف به جمع زنان مصری» اشاره کرد.
نگارخانه

باغ یا عمارت عفیف آباد شیراز
باغ عفیف آباد شیراز
سمت شمالی ساختمان باغ عفیف‌آباد
چشم‌اندازی از باغ و عمارت عفیف‌آباد
نمای نزدیک ساختمان درون باغ
تالار باغ
نمایی از استخر باغ
تندیس یک سرباز هخامنشی
نقش برجسته یک سرباز قاجار
ایوان کاخ
نمای داخلی
لورا کوفمن

| لورا کوفمن | لورا کوفمن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Laura Bonarrigo
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) بروکلاین، ماساچوست
دیگر نام‌ها: Laura Bonarrigo
قد: 5' 5" (1.65 m)
همسر: Marty Koffman
وبگاه: http://www.laurabonarrigo.com
لورا کوفمن (انگلیسی: Laura Koffman؛ زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۶۴) یک بازیگر است.