stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوتیرنهونته یکم
کتابشناسی

قشقائی، حمیدرضا، گاهنمای ایلامیان، تهران، اوگان، ۱۳۹۰.
کامرون، جرج، ایران در سپیده دم تاریخ، ترجمه ی حسن انوشه، تهران، علمی و فرهنگی، ۱۳۷۲.
مجیدزاده، یوسف، تاریخ و تمدن ایلام، تهران، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۷۰.
هینتس، والتر، دنیای گمشده ی ایلام، ترجمه ی فیروز فیروزنیا، تهران، علمی و فرهنگی، ۱۳۷۱.
The Cambridge Ancient History, vol.1 part 2.
بعد از جمعه آینده

| بعد از جمعه بعدی | بعد از جمعه بعدی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: مارکوس رابوی
تهیه‌کننده: آیس کیوب مت آلوارز
نویسنده: آیس کیوب
موسیقی: جان مورفی
فیلم‌بردار: گلن مک‌فرسون
تدوین‌گر: سوزان هاینز
توزیع‌کننده: نیو لاین سینما
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ نوامبر ۲۰۰۲ (۲۰۰۲-11-۲۲)  
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۳٫۵ میلیون دلار
بعد از جمعه آینده (به انگلیسی: Friday After Next) یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی مارکوس رابوی با بازی آیس کیوب (نویسنده فیلم)، مایک اپس (در نقش دوگانه)، جان ویثرسپون و کلیفتون پاول است. این سومین و آخرین قسمت از سه‌گانه جمعه است. فیلمبرداری در ۱ نوامبر ۲۰۰۱ آغاز شد و در ژانویه ۲۰۰۲ به پایان رسید.
گیشه

این فیلم در افتتاحیه آخر هفته ۱۳ میلیون دلار فروخت و در گیشه سوم شد. این فیلم در دومین آخر هفته ۷٫۴ میلیون دلاری به دست آورد و به رتبه ششم سقوط کرد. فروش جهانی آن به ۳۳٫۵ میلیون دلار رسید.
پاسخ انتقادی

این فیلم در راتن تومیتوز دارای امتیاز ۴٫۲ از ۱۰ است. و در متاکریتیک امتیاز ۳۵ از ۱۰۰ را دارد. تماشاگران در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره متوسط «B+» در مقیاس A+ تا F دادند.
ان‌جی‌سی ۱۶۶

| ان‌جی‌سی ۱۶۶ | ان‌جی‌سی ۱۶۶ |
| --- | --- |
اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا): اطلاعات رصدی (مبدأ مبدا)
صورت فلکی: نهنگ
بُعد: 00h 35m 48.8s
مِیل: ‏ 38″ 36′ ‎−13°
انتقال به سرخ: 0.020084
قدر ظاهری (V): 15.18
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
اندازه ظاهری (V): 0.9' × 0.3'
نام‌های دیگر: نام‌های دیگر
PGC 2143.: PGC 2143.
ان‌جی‌سی ۱۶۶ (انگلیسی: NGC 166) نام یک کهکشان در صورت فلکی نهنگ است.
ریکی روبیو

ریکارد روبیو ویو (به انگلیسی: Ricky Rubio) زاده ۱۹۹۰ در بارسلون، اسپانیا بازیکن ملی پوش و حرفه‌ای اسپانیایی است.
این پوینت گارد تیم ملی بسکتبال اسپانیا اکنون در تیم یوتاجز بازی می‌کند. وی سابقه پوشیدن لباس مینه‌سوتا تیمبرولوز ، بارسلونا و یوونتوود را در پرونده خود دارد.
ویکتور پوتمانس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Victor Jean Ghislain Putmans
زادروز:  ۲۹ مهٔ ۱۹۱۴
زادگاه:  نمور، بلژیک
تاریخ مرگ:  ۱۲ نوامبر ۱۹۸۹
محل مرگ:  مرشن
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۲۷–۱۹۲۸:  RFC Liège
۱۹۲۸–۱۹۳۱:  Union FC Hutoise
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۱–۱۹۳۶ |  Union FC Hutoise |  ۱۲۳ |  (۷۶) |
| ۱۹۳۶–۱۹۴۶ |  باشگاه فوتبال استاندارد لیژ |  ۱۶۶ |  (۷۶) |
| ۱۹۴۶–۱۹۵۳ |  Union FC Hutoise |  ۱۳۴ |  (۲۳) |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال بلژیک |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ویکتور پوتمانس (انگلیسی: Victor Putmans; ۲۹ مهٔ ۱۹۱۴ – ۱۲ نوامبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
بریویو

| بریویو | بریویو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بریویو: بریویو
بریویوموقعیت بریویو در  Italy: بریویوموقعیت بریویو در  Italy
مختصات: ۴۵°۴۵′ شمالی ۰۹°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۵۰°شمالی ۹٫۴۵۰°شرقی﻿ / 45.750; 9.450: مختصات: ۴۵°۴۵′ شمالی ۰۹°۲۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۷۵۰°شمالی ۹٫۴۵۰°شرقی﻿ / 45.750; 9.450
کشور: ایتالیا
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان لکو (LC)
دهستان: Beverate, Vaccarezza, Toffo, Bella Venezia, Foppaluera
مساحت: مساحت
 • کل: ۷ کیلومتر مربع (۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۸ متر (۶۸۲ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۰): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۰)
 • کل: ۴۱۱۵
 • تراکم: ۵۹۰/کیلومتر مربع (۱۵۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Briviesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۳۸۸۳
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۹
وبگاه: وبگاه رسمی
بریویو (به ایتالیایی: Brivio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان لکو واقع شده‌است.
خصوصیات

بریویو ۷ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۱۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۰۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورت فرانتس

| کورت فرانتس | کورت فرانتس |
| --- | --- |
زاده: ۱۷ ژانویه ۱۹۱۴ دوسلدورف, امپراتوری آلمان
درگذشته: ۴ ژوئیه ۱۹۹۸ ووپرتال, آلمان
یگان: اس اس
فرماندهی: فرمانده اردوگاه مرگ تربلینکا
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم
کورت فرانتس (به آلمانی: Kurt Franz) (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۱۴، مرگ ۴ ژوئیه ۱۹۹۸) یک افسر آلمانی در دوره رایش سوم و از اوت ۱۹۴۳ تا ۱۹ اکتبر ۱۹۴۳ فرمانده اردوگاه مرگ تربلینکا بود. وی در ۲ دسامبر ۱۹۵۹ دستگیر شد و در سال ۱۹۶۵ به حبس ابد محکوم شد ولی در سال ۱۹۹۳ آزاد شد و در ۴ ژوئیه ۱۹۹۸ در ووپرتال آلمان درگذشت.
بمب جمعیت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): پال آر. ارلیک
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): جمعیت
ناشر: سیرا کلاب/بلنتاین بوکس
تاریخ نشر: ۱۹۶۸
شمار صفحات: ۲۰۱
شابک: شابک ‎۱−۵۶۸۴۹−۵۸۷−۰
بمب جمعیت (انگلیسی: The Population Bomb) کتابی پرفروش نوشته پروفسور دانشگاه استنفورد پال آر. ارلیک و همسرش آن ارلیک (نام وی ذکر نشده) است که در سال ۱۹۶۸ به چاپ رسید. این کتاب در مورد گرسنگی توده انسان‌ها در دهه‌های هفتاد و هشتاد میلادی به خاطر ازدیاد جمعیت و دیگر تغییرات فاحش اجتماعی هشدار می‌دهد و خواستار اقدام فوری برای محدود کردن رشد جمعیت است.
وینربرگر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
ISIN: AT0000831706 
صنعت: مصالح ساختمانی
بنا نهاده: ۱۸۱۹
دفتر مرکزی:  وین، اتریش
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: هیمو شیوش
رئیس هیئت مدیره: فردریک کادرنوسکا
محصولات: آجر کاشی آسفالت
درآمد:  ۱٫۷ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۶۷ € میلیون یورو (۲۰۱۱)
مجموع دارایی:  ۴٫۱ € میلیارد یورو (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۱۱٫۸۵۰ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.wienerberger.com
وینربرگر (به آلمانی: Wienerberger) شرکت مصالح ساختمانی اتریشی است، که بزرگترین تولیدکننده آجر در جهان می‌باشد. این شرکت در سال ۱۸۱۹ در شهر وین، اتریش تأسیس شد.
شرکت وینربرگر دارای ۲۳۰ کارخانه تولید مصالح ساختمانی در ۳۰ کشور جهان است. عمده تولیدات این شرکت شامل آجر، سیمان، بتن و کاشی می‌باشد.
اندرو مک‌کاوی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Andrew McCowie
زادروز:  ۶ ژانویهٔ ۱۸۷۶
تاریخ مرگ:  ۱۵ نوامبر ۱۹۵۷ (۸۱ سال)
محل مرگ:  کمبسلنگ، Scotland
قد:  ۵ فوت ۴ اینچ (۱٫۶۳ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹۴–۱۸۹۶ |  Cambuslang Hibernian |   |   |
| ۱۸۹۶–۱۸۹۹ |  باشگاه فوتبال لیورپول |  ۳۳ |  (۱۱) |
| ۱۸۹۹–۱۹۰۰ |  باشگاه فوتبال آرسنال |  ۲۸ |  (۷) |
| ۱۹۰۰–۱۹۰۱ |  باشگاه فوتبال میدلزبرو |  ۱۷ |  (۵) |
| ۱۹۰۱–۱۹۰۲ |  باشگاه فوتبال چسترفیلد |  ۱۷ |  (۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اندرو مک‌کاوی (انگلیسی: Andrew McCowie; ۶ ژانویهٔ ۱۸۷۶ – ۱۵ نوامبر ۱۹۵۷) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال و باشگاه فوتبال لیورپول اشاره کرد.
کورت فورلر

| کورت فورلر | کورت فورلر |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور سوئیس: رئیس‌جمهور سوئیس
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۸۵ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۵: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۸۵ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۵
پس از: لئون اشلمپف
پیش از: آلفونس اگلی
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۸۱ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۱: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۸۱ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۱
پس از: ژرژ آندره شوالاز
پیش از: فریتز هونگگر
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۷۷ – ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۱۹۷۷ – ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷
پس از: رودلف گناگی
پیش از: ویلی ریتشارد
عضو شورای فدرال سوئیس: عضو شورای فدرال سوئیس
دوره مسئولیت ۸ دسامبر ۱۹۷۱ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۶: دوره مسئولیت ۸ دسامبر ۱۹۷۱ – ۳۱ دسامبر ۱۹۸۶
پس از: لودویگ فون موس
پیش از: آرنولد کلر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: کورت فورلر ۲۴ ژوئن ۱۹۲۴ سنت گالن، سوئیس
درگذشته: ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۸ (۸۴ سال) سنت گالن، سوئیس
ملیت:   سوئیس
حزب سیاسی: Christian Democratic People's Party of Switzerland
محل تحصیل: University of Fribourg
پیشه: سیاستمدار
کورت فورلر (آلمانی:Kurt Furgler) (زاده ۲۴ ژوئن ۱۹۲۴ – درگذشته ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۸) سیاست‌مدار سوئیسی و از اعضای شورای فدرال سوئیس بود.
کورت فورلر سه بار در سال‌های ۱۹۷۷، ۱۹۸۱ و ۱۹۸۵ به عنوان رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس انتخاب شد.
پرتره اسرارآمیز

| پرتره اسرارآمیز | پرتره اسرارآمیز |
| --- | --- |
صحنه‌ای از فیلم: صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: ژرژ ملی‌یس
تهیه‌کننده: ژرژ ملی‌یس
فیلمنامه‌نویس: ژرژ ملی‌یس
بازیگران: ژرژ ملی‌یس
تاریخ‌های انتشار: ۱۸۹۹
مدت زمان: تقریبا ۱ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: صامت
پرتره اسرارآمیز (فرانسوی: Le Portrait mystérieux‎) یک فیلم صامت و کوتاه فرانسوی در ژانر فانتزی به کارگردانی ژرژ ملی‌یس است که در سال ۱۸۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ژرژ ملی‌یس اشاره کرد.
پاسادنا هیلز، فلوریدا

| پاسادنا هیلز، فلوریدا | پاسادنا هیلز، فلوریدا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
پاسادنا هیلز، فلوریداموقعیت پاسادنا هیلز، فلوریدا در نقشهنمایش نقشه فلوریداپاسادنا هیلز، فلوریداپاسادنا هیلز، فلوریدا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: پاسادنا هیلز، فلوریداموقعیت پاسادنا هیلز، فلوریدا در نقشهنمایش نقشه فلوریداپاسادنا هیلز، فلوریداپاسادنا هیلز، فلوریدا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۲۸°۱۷′۱۷″ شمالی ۸۲°۱۴′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۲۸۸۰۶°شمالی ۸۲٫۲۳۷۷۸°غربی﻿ / 28.28806; -82.23778: مختصات: ۲۸°۱۷′۱۷″ شمالی ۸۲°۱۴′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۲۸٫۲۸۸۰۶°شمالی ۸۲٫۲۳۷۷۸°غربی﻿ / 28.28806; -82.23778
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: فلوریدا
شهرستان: شهرستان پاسکو، فلوریدا
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۱٫۱۳ کیلومتر مربع (۳۱٫۳۲۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۷۸٫۳۴ کیلومتر مربع (۳۰٫۲۴۸ مایل مربع)
 • آب: ۲٫۷۸ کیلومتر مربع (۱٫۰۷۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۷ متر (۱۸۷ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۷۵۷۰
 • تراکم: ۹۳/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: 352
مشخصات GNIS: ۲۵۸۳۳۷۳
پاسادنا هیلز (به انگلیسی: Pasadena Hills) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در فلوریدا واقع شده‌است. پاسادنا هیلز ۷٬۵۷۰ نفر جمعیت دارد و ۵۷٫۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
ریکی فون اوپل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: ۱۴ اکتبر ۱۹۴۷ ‏(۷۶ سال) نیویورک سیتی، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت:  لیختن‌اشتاینی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۳–۱۹۷۴
تیم‌ها: انساین، برابام
ورودی‌ها: ۱۴ (۱۰ شروع)
قهرمانی‌ها: ۰
پیروزی‌ها: ۰
سکوها: ۰
مجموع امتیازات: ۰
پول پوزیشن: ۰
سریع‌ترین دور: ۰
اولین ورود: جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۷۳
آخرین ورود: جایزه بزرگ فرانسه ۱۹۷۴
فردریک «ریکی» فون اوپل (آلمانی: Frederick "Rikky" von Opel؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۴۷ در نیویورک سیتی، ایالت نیویورک) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل لیختن‌اشتاین است که از فصل ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ در مجموع در چهارده گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد.
ریچارد گاتهیل

| ریچارد گاتهیل | ریچارد گاتهیل |
| --- | --- |
زادهٔ: ‏۱۳ اکتبر ۱۸۶۲‏  منچستر 
درگذشته: ‏۲۲ مه ۱۹۳۶‏  (۷۳ سال)
محل تحصیل: مدرسه گرامر و آمادگی کلمبیا 
پیشه: کتابدار 
کارفرما: دانشگاه کلمبیا 
ریچارد جیمز هوراتیو گاتهیل (به انگلیسی: Richard James Horatio Gottheil) (۱۳ اکتبر ۱۸۶۲–۲۲ مه ۱۹۳۶) دانشمند سامی‌شناس انگلیسی آمریکایی، صهیونیست، و بنیانگذار سازمان زتا بتا تاو بود.
بوزانوویتسه

| بوزانوویتسه | بوزانوویتسه |
| --- | --- |
روستا: روستا
بوزانوویتسه: بوزانوویتسه
مختصات: ۵۰°۵۵′ شمالی ۱۸°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۹۱۷°شمالی ۱۸٫۶۱۷°شرقی﻿ / 50.917; 18.617: مختصات: ۵۰°۵۵′ شمالی ۱۸°۳۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۹۱۷°شمالی ۱۸٫۶۱۷°شرقی﻿ / 50.917; 18.617
کشور:  لهستان
استان: استان اوپوله
شهرستان: شهرستان اولسنو
گمینا: گمینا اولسنو (استان اوپوله)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۰۸۰
وبگاه: http://www.bodzanowice.olesno.pl
بوزانوویتسه (به لهستانی:  Bodzanowice) یک روستا در لهستان است که در گمینا اولسنو (استان اوپوله) واقع شده‌است. بوزانوویتسه ۱٬۰۸۰ نفر جمعیت دارد.
پایگاه دریایی روزولت رودز

پایگاه دریایی روزولت رودز (به انگلیسی: Roosevelt Roads Naval Station) (به زبان بومی: Department of United States Navy) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا JNR است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۳۳۵۲٫۸ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۱٫۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
پری‌ماهی کلاه‌سیاه

| پری ماهی کلاه سیاه | پری ماهی کلاه سیاه |
| --- | --- |
پری ماهی کلاه سیاه، Gramma melacara: پری ماهی کلاه سیاه، Gramma melacara
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
ارزیابی‌نشده (IUCN 3.1): ارزیابی‌نشده (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: پری‌ماهیان
سرده:: Gramma
گونه:: melacara
پری ماهی کلاه سیاه (نام علمی: Gramma melacara) نام یک گونه از تیره پری‌ماهیان است.
مهیار خضور

| مهیار خضور | مهیار خضور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اکتبر ۱۹۸۳ ‏(۴۰ سال)
ملیت: سوری
تحصیلات: فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای نمایشی شهر دمشق
پیشه: بازیگر
همسر: قمر خلف
مهیار خضور بازیگری سوری است که در تاریخ (۱۰ اکتبر ۱۹۸۳) زاده شد. او که فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای نمایشی شهر دمشق است تا کنون در چندین سریال من‌جمله سریال مشهور باب الحاره حضور داشته است.
الیزابتا سیرانی

| الیزابتا سیرانی | الیزابتا سیرانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۶۳۸ بولونیا، ایتالیا
درگذشت: ۲۸ اوت ۱۶۶۵ (۲۷ سال) بولونیا، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
شناخته‌شده برای: نقاشی
جنبش: باروک
الیزابتا سیرانی (به انگلیسی: Elisabetta Sirani) (ژانویه ۸ ۱۶۳۸ – ۲۸ اوت ۱۶۶۵) نقاش ایتالیایی دوره باروک بود که در سن ۲۷ سالگی و به علتی نامعلوم فوت کرد.او معروف‌ترین زن هنرمند در اوایل دوره مدرن بولونیا بود که یک آکادمی برای دیگر هنرمندان زن تأسیس کرد
زندگی

الیزابتا سیرانی در ژانویه ۱۶۳۸ در بولونیا متولد شد و اولین فرزند مارگریتا و جیووانی آندره سیرانی بود. سیرانی در یک خانواده هنری متولد شد و برای اولین بار در استودیوی پدرش تحصیل کرد.پدرش نقاش مدرسه بولونیا بود و شاگرد گیدو رنی و تاجر آثار هنری بود. زندگی‌نامه او شامل دو بخش است در کتاب کارلو سزار مالوشیا که در سال ۱۶۷۸ منتشر شد تحت عنوان: زندگی نقاشان بولونیایی.مالوشیا شخصاً با خانواده سیرانی آشنا بود و در واقع او استعدادهای الیزابتا را شناخت و پدرش را برای آموزش او تشویق کرد، اگر چه احتمالاً او ادم خودخواهی بوده‌است. شواهدی وجود دارد که پدر سیرانی در ابتدا تمایل نداشت تا به دختر خود نقاشی تدریس کند. با این وجود الیزابتا راه و روش خود را پیدا کرد و کی از بهترین نقاشان بولونیا شد. بر طبق گفته برخی از محققان، آثار او پدر و دو خواهر خود را، که نقاش بودند، تحت‌الشعاع قرار داد. مالوشیا در کتابش دربارهٔ زندگی‌نامه سیرانی، اصالت ترکیب بندی، شیوه کار سریع و حرفه‌ای بودنش را ستایش می‌کند و او را با لاوینیا فونتنا نقاش بولونیایی پیش از او مقایسه می‌کند.
هنگامی که، در سال ۱۶۴۵ جیووانی آندره سیرانی، به بیماری نقرس دچار شد و دیگر قادر به کار نبود الیزابتا به جای او شروع به کار کرد.در این زمان الیزابتا نان اور خانواده شد. بین هزینه‌های تحصیل و کشیدن پرتره برای کسب درآمد الیزابتا مجبور شد تحصیل را رها کند و به تأمین هزینه‌های خانواده خود بپردازد
ازدواج

الیزابتا سیرانی هرگز ازدواج نکرد، حتی با وجود شخصیت گرم و دلپذیرش، حالت پر جنب و جوش و شیوه شاد و موفقش. برخی معتقد بودند، مانند مالوشیا، که پدرش مانع ازدواج دخترش شد؛ با این حال، این اثبات نشده‌است. بسیاری از خانواده‌های ایتالیا یی در قرن ۱۷ به خاطر اینکه ثروت و قدرت در خانواده خودشان بماند در فامیل خود ازدواج می‌کرند. اما خانواده سیرانی نیازی به این کار نداشت و الیزابتا تصمیم داشت که به خانواده خود کمک کند.
مرگ

در سال ۱۶۶۵ الیزابتا سیرانی به‌طور ناگهانی در بولونیا فوت کرد. مرگ او مشکوک به نظر می‌رسید و خدمتکار خانه، لوسیا تولوملی، متهم به مسموم کردن الیزابتا و محاکمه شد. این موضوع مشکوک به نظر می‌رسید چون تولوملی چند روز قبل از مرگ الیزابتا درخواست کرده بود که به کارش در خانه آن‌ها خاتمه دهد. پس از محاکمه، جیووانی آندره سیرانی اتهامات خود را پس گرفت.لورا راگ دربارهٔ مرگ سیرانی می‌گوید «با در نظر گرفتن سن او، سیرانی خیلی جوان بوده‌است برای مردن، اما به طرز ناامید کننده ای برای ازدواجش دیر شده بود». مالوشیا بیماری او را بیماری عشق نامید زیرا او هیچگاه ازدواج نکرد.اما به نظر می‌رسد علت واقعی مرگ او التهاب و زخم معده بوده‌است.این ممکن است ناشی از استرس شدید باشد و فشار ناشی از بار مسئولیت خانواده اش که بر دوش او بود.
سیرانی یک مراسم خاکسپاری کامل داشت که شامل یک کتفالک عظیم (طاق دیسی که بر روی آرامگاه قرار می‌دهند) با مجسمه ای در اندازه واقعی از خودش. (تصویر در کتاب مالوشیا) و شامل موسیقی، سخنرانی، شهروندان برجسته بولونیا در افتخار او بود و او در کلیسای سن دانکنو، بلونیا در همان مقبره ای که گیدو رنی معلم پدرش دفن شد، به خاک سپرده شد. تشییع جنازه عمومی سیرانی باعث شد که از طرف عده ای که خود را مدعی شهر بولونیا می‌دانستند، شهری که سیرانی در ان به دنیا آمد، مانند لورا راگ به عنوان هنرمندی پیش پا افتاده از او یاد شود. مالوشیا اعتقاد دارد که او مسموم نشده اما وضعیتی که برای یک زن جوان، شجاع و سرزنده به وجود آمد شاید به خاطر اشتیاق او به ازدواج و رد و ان توسط پدرش به وجود آمده. یک مقام رسمی در آن زمان نوشت: «او توسط همه عزادار شده بود. خانمها به خصوص انان که پرتره‌شان را کشیده بود نمی‌توانستند برای او کاری کنند. در واقع، این یک بدبختی بزرگ است که چنین هنرمند بزرگی را به نحوی عجیب و غریب از دست بدهیم». مراسم تشییع جنازه او نشان دهنده عزت نفس وی بود که توسط معاصرانش برگزار شد و در واقع نشان دهنده شهرت جهانی او بود.
آموزش

الیزابت سیرانی آموزش حرفه‌ای خود را نزد پدرش جیووانی آندره سیرانی فرا گرفت. جیووانی آندره از جمله شاگردان مورد علاقه گیدو رنی، یکی از هنرمندان برجسته بولونیا بود. پدر الیزابتا در طول حیاتش آثار زیادی تولید نکرد اما به عنوان اولین استاد نقاشی بود که در خانه اش شاگردان را آموزش می‌داد. به هر صورت جیووانی مجبور شد الیزابتا را به عنوان شاگردش آموزش دهد زیرا هراس داشت که استعداد او کارش را تحت‌الشعا قرار دهد.
هنگام دریافت اموزش‌های نقاشی، الیزابتا سیرانی اموزش‌هایی دربارهٔ موضوعات مورد علاقه اش را فرا گرفت. الیزابتا سیرانی در کنار آموزش حرفه‌ای خود در موضوعات مورد علاقه اش، تحصیلات عالی را تمام کرد. اموزشهایی دربارهٔ تاریخچه کتاب مقدس، داستان‌های یونان و رم، اساطیر فراموش شده و افسانه‌های مقدس، دید. الیزابتا دربارهٔ موسیقی نیز فردی باهوش و کارآزموده بود زیرا برادرزاده او یک موسیقی دان بود، با وجود اینکه ان زمان «موسقی مضر، منحرف و فعالیتی نامناسب بود»، هرچند شهرتش به عنوان یک نقاش، هرگز به خاطر فعالیتش در موسیقی آسیب ندیده.
الیزابتا سیرانی از تعدادی از نقاشان مانند انیبال کاراکسی، لورنزو پینینلی، دسابلو، سیمون کانتاریینی و سیگانی تأثیر گرفت. مالوشیا، الیزابتا سیرانی را نابغه معرفی کرده‌است.
شاگردان

الیزابتا نه تنها جانشین پدرش در استودیوی او شد بلکه معلم بسیاری از زنان در دوره رنسانس بود. او تعدادی از هنرمندان زن و مرد را آموزش داد از جمله خواهر جوانش باربارا و آنا ماریا و حداقل دوازده زن جوان دیگر در مدرسه ای که خودش تأسیس کرده بود.او اولین مدرسه نقاشی برای زنان خارج از کلیسای اروپا را داشت و اطمینان حاصل کرد که زنان به این اموزش‌ها دسترسی داشته باشند، بدون در نظر گرفتن اینکه پدرانشان نقاش باشند یا نه، درغیر این صورت درس‌هایی که در دسترس قرار داشت را به آن‌ها آموزش می‌داد.
بعضی از شاگردانش، مثل، ورونیکا فونتنا، بعدها در ایتالیا به عنوان حکاک چوب درجه اول شناخته شد؛ کاترینا پپولی و ماریا النا پانزاچی نیز در بولونیا کارهای حرفه‌ای هنری انجام می‌دادند. کاملیا لانتری و لوکرتیا فرنی که در نقاشی‌های دینی با مقیاس بزرگ متخصص بودند. ورونیکا فرانچی، علاقه اش به موضوعات اساطیری بود. لوکرزیا اسکارپالیا یکی دیگر از شاگردانش بود. و آخرین آن‌ها گینورا کانتروفولی بود که در زمان حیات الیزابتا رغیب و دشمن او بود.
سیرانی نخستین دستمزد خود را در نوجوانیش دریافت کرد، تعمید مسیح، که یک قسمت از ان را به همراهی پدرش در کاپو سانتا در بولونیا انجام داده بود.
کارها > جودیت و هولوفرنس، نیمه قرن ۱۷

موضوع جودیت یکی از محبوبترین موضوعات برای هنرمندان زن قرن هفدهم و حتی قبل و بعد از آن است. تعداد زنانی که مطالعه دربارهٔ نقاشی‌های تاریخی انجام داده‌اند در این زمان افزایش یافته‌است. این موضوع به ویژه برای کسانی که پدرانشان نقاشی‌های تاریخی را مطالعه کرده بودند بیشتر رایج بود. الیزابتا هم استنا نبود و پدرش به او در مورد نقاشی تاریخی آموزش داد. نسخهٔ سیرانی، بسیار از نسخه آرتمیزیا جنتیلسکی متفاوت بود، یک ترکیب کلاسیک، که یادآور رنسانس بود. خدمتکار جودیت پیر و ناتوان است، و در حمل سر هولوفرنس به او کمک می‌کند. سیرانی، جودیت را در شب نقاشی می‌کند و قتل او را تماشا می‌کند. این نقاشی اغلب با نسخه جنتیلسکی سال ۱۶۲۰ مقایسه شده‌است، که اغلب به خاطر خشونتش مورد توجه قرار گرفته‌است. هر دو نفر جودیت را به عنوان یک شخصیت قوی معرفی می‌کنند، در نسخه جنتیلسکی خدمتکارش به او کمک می‌کند و فعالیت بیشتری دارد در حالی که در نسخه سیرانی، او یک خدمتکار کمتر فعال را به تصویر می‌کشد، که تأکیدی است بر قدرت جودیت است.
مورد دیگر در نقاشی جودیت و هولوفرنس از سیرانی، جودیت سرد و بی هیچ حسی در صورتش به تصویر کشیده شده، شدت عمل و خشونت او، در قتل هولوفرنس نهفته‌است نه در صورت و ترکیب رنگ‌ها. در نسخه سیرانی، جودیت به هیچ وجه به سر هولوفرنس نگاه نمی‌کند. جودیتِ نسخه جنتیلسکی به جای قاطع و درگیر بودن، به عنوان زنی زیبا معرفی شده‌است. این واقعیت‌ها و مقایسه آن با جنتیلسکی ثابت می‌کند که به جز جنبه مادی و معنوی، نقاشی‌ها هیچ چیز مشترک دیگری ندارند به غیر از این واقعیت که هر دو این نقاشی‌ها توسط دو زن کشیده شده‌است. مورخان تاریخ هنر فمینیستی این آثار را تلاش برای اثبات اینکه هنرمندان زن می‌توانند به تنهایی روی پای خود بایستند مطرح کرده‌اند.
کارها > سنت انتونی از پادوا، ۱۶۶۲

این نقاشی در پیناکوتکا، در بولونیا، در نزدیکی گیدو رنی آویزان شده‌است. یک فرشته جوان که به‌طور معمول به عنوان یک رؤیای زاهدانه به تصویر کشیده می‌شود در اینجا زانو زده‌است به عنوان یک عاشق بچه‌ها. کودکان آسمانی که با ذات لذت زمین آشنا می‌شوند، البته بعضی از محققان آن را قبول نمی‌کنند. این نقاشی توسط یک جواهر ساز با نام جیووانی باتیستا کرمنز سفارش داده شده بود.
کارها > پورشا زخمی کردن ران خود، ۱۶۶۴

به این نقاشی اغلب از منظر فمنیسم نگاه می‌شود. تصویر دارای یک پس زمینه غمگین است و پورشا با لباسی قرمز بر تن و چاقوی که ان را بالا نگه داشته‌است و ران پای او در حال خونریزی است. بسیاری از محققان فمینیستی این نقاشی را به عنوان تصویری از یک زن قدرتمند می‌دانند. به گفته پلوتارخ، راوی اصلی داستان، پورشا ران پایش را به شدت زخمی‌کرد تا به شوهرش، بروتوس، ثابت کند که او می‌تواند اسرار و رازهایش را با او در میان بگذارد. با این کار می‌خواست شوهرش را از قدرت اراده خود متقاعد کند. با این حال، محققان مدرن معتقدند که در این تصویر پیام و نشانه ای از فمینیست وجود ندارد. محققان مدرن معتقدند که آسیب زدن به خود برای اثبات استحکام اراده زن برای دسترسی به اسرار و افکار شوهرش به هیچ وجه اندیشه ای فمینیستی نیست، علاوه بر این، یک سادومازوخیسم جنسیتی در زخمی‌کردن پای پورشا، لباس نیمه پوشیده اش، چاقوی بالا گرفته و سربند مار مانندش وجود دارد. قرن هفدهم با تصاویر تاریک، جنسیتی، خشونت‌آمیز و ناراحت‌کننده روبرو بود، بنابراین شگفت‌آور نیست که سیرانی یک فضای سنگین و بسته و رنگ‌های غنی را انتخاب کرده‌است. این سبک نماینده و نشان دهنده معلم او، گیدو رنی است، در مقابل جنتیلسکی، که کارش اغلب در برابر کار سیرانی مقایسه می‌شود. در این نقاشی، سیرانی ایدئولوژی جنسی، گیدو رنی را تأیید می‌کند، در حالی که کار جنتیلسکی اغلب این را نفی می‌کند.
در فرهنگ عمومی

جودی شیکاگو در اثر خود میهمانی شام به سیرانی اشاره کرده‌است
در سال ۱۹۹۴، یک دهانه در سیاره ونوس به نام سیرانی نامگذاری شد
در سال ۱۹۹۴ نقاشی کودک و باکره (۱۶۶۳) که در حال حاضر در موزه ملی هنر زنان در واشینگتن دی سی است به عنوان تمبر خدمات پستی ایالات متحده آمریکا انتخاب شد. این اولین اثر یک هنرمند زن بود که برای این سری انتخاب شد.
نگارخانه

کاتا فالک الیزابتا سیرانی، ۱۶۶۵
جودیت و هولوفرنس, نیمه قرن ۱۷, الیزابتا سیرانی.
سنت انتونی از پادوا, ۱۶۶۲, الیزابتا سیرانی. موزه پنکوتکا بولونیا، ایتالیا
پورشا زخمی کردن را خود, ۱۶۶۴ مجموعه هنر و تاریخ بنیاد کاریزوبو
 , بولونیا
کودک و باکره, ۱۶۶۳ موزه ملی هنر زنان در واشینگتن دی سی
ویمپل آر-۷۳

|  آر-۷۳ ای‌ای-۱۱ آرچر  |  آر-۷۳ ای‌ای-۱۱ آرچر  |
| --- | --- |
ماکت آروی‌وی-ام‌دی، جدیدترین نوع صادراتی موجود از آر-۷۳: ماکت آروی‌وی-ام‌دی، جدیدترین نوع صادراتی موجود از آر-۷۳
نوع: موشک هوابه‌هوا کوتاه‌برد
خاستگاه: اتحاد جماهیر شوروی
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت: ۱۹۸۴–اکنون
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: کارخانه ماشین سازی مسکو کومونار، ساخت هواپیما تفلیس، مدیریت TAM
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۱۰۵ کیلوگرم (۲۳۱ پوند)
طول: ۲٫۹۳ متر (۹ فوت ۷ اینچ)
قطر: ۱۶۵ میلیمتر (۶٫۵ اینچ)
طول بال: ۵۱۰ میلیمتر (۲۰ اینچ)
سر جنگی: ۷٫۴ کیلوگرم (۱۶ پوند)
موتور: موشک سوخت جامد
برد عملیاتی:  آر-۷۳ای، آر-۷۳ای: ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل)  آر-۷۳ام، آروی‌وی-ام‌دی: ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) 
بیشینهٔ سرعت: ۲٫۵ ماخ
سامانهٔ هدایت: همه‌جانبه، حرارتی
سکوی پرتاب:  میگ-۲۱ (به‌روز شده)، میگ-۲۳، میگ-۲۵، میگ-۲۷، میگ-۲۹، میگ-۳۱، میگ-۳۵  سوخو-۲۴، سوخو-۲۵، سوخو-۲۷، سوخو-۳۰، سوخو-۳۳، سوخو-۳۴، سوخو-۳۵، سوخو-۵۷ (در آینده)  یاک-۱۴۱، یاکوولف یاک-۱۳۰  هال تجاس  اف-۱۴ نهاجا  جی-۱۰ 
ویمپل آر-۷۳ (نام ناتو: AA-11 Archer) یک موشک هوابه‌هوای کوتاه برد است که توسط ویمپل ان‌پی‌او ساخته شده‌است. این موشک در سال ۱۹۸۴ وارد خدمت شد.
موشک گرمایاب آر-۷۳ به عنوان جایگزینی برای موشک آر-۶۰ طراحی شده‌است. جنگنده‌های جدید روسی همچون میگ-۲۹، سوخو-۲۷ فلانکر و مدل‌های تازه‌تر فلانکر، میگ-۳۱ و سوخو-۳۴ توانایی شلیک این موشک را دارند و برخی از جنگنده‌های قدیمی روسی همچون میگ-۲۱، میگ-۲۳، سوخو-۲۴ و سوخو-۲۵ هم به‌منظور حمل این موشک اصلاح شده‌اند. این موشک توسط بالگردهای تهاجمی روسی همچون میل-۲۴، میل-۲۸ و کاموف-۵۰ نیز حمل می‌شود.
ایران اعلام کرده با انجام عملیات بهینه‌سازی این موشک، توانسته موشک رهاشده از هواپیمای اف۵ را با موفقیت رهگیری و منهدم کند.
کاربران > کاربران فعلی

الجزایر
بنگلادش
بلغارستان
چین
کوبا
اریتره
اتیوپی
گرجستان در سوخو-۲۵ کاام‌ها استفاده می‌شود.
هند
اندونزی
ایران
مالزی
کره شمالی
پرو
لهستان
روسیه
صربستان
اسلواکی
اوکراین
ونزوئلا
ویتنام
مصر