stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اینترنت اشیای نظامی
نظر اجمالی

اینترنت اشیاء نظامی طیف گسترده‌ای از دستگاه‌ها و وسایل را که از طریق رابط‌های مجازی یا سایبری که در سیستم‌ها ادغام شده‌اند، دارای قابلیت‌های حس فیزیکی، یادگیری و فعال‌سازی هوشمند هستند در بر می‌گیرد. این دستگاه‌ها شامل آیتم‌هایی مثل سنسورها، وسایل و رسانه‌ها، روبات‌ها، پهبادها (UAVs)، دستگاه‌هایی که انسان می‌تواند بپوشد، بیومتریک، مهمات، زره، سلاح و سایر فناوری‌های هوشمند می‌شود. در کل دستگاه‌های (IoMT) را می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد. (اما دستگاه‌ها باید به اندازه کافی حاضر باشند تا یک بافت داده را تشکیل دهند):
دستگاه انتقال داده: دستگاهی متصل و چسبیده به یک چیز فیزیکی که غیرمستقیم آن را به شبکه ارتباطی بزرگتر مرتبط می‌سازد.
دستگاه ثبت اطلاعات: یک دستگاه خوانایی/نوشتاری که قابلیت برهم کنش چیزهای فیزیکی را دارد.
دستگاه حسگر و فعال کننده: یک دستگاه که می‌تواند اطلاعات مرتبط با محیط اطراف را اندازه بگیرد و ان را به سیگنال الکترونیکی دیجیتال یا یک عملیات فیزیکی تبدیل کند.
دستگاه‌های عمومی دیگر: یک دستگاه که می‌تواند پردازش و قابلیت برقراری ارتباط را در درون خود جای دهد و می‌تواند اطلاعات را با یک شبکه بزرگتر تبادل کند و تغییر دهد.
علاوه بر ارتباط انواع مختلف دستگاه‌های الکترونیکی با شبکه یکپارچه، محققان امکان یکی کردن اشیا بی جان مانند گیاهان و سنگ‌ها را درون سیستم بانصب حسگرهایی که آن‌ها را تبدیل به نقطه‌های جمع‌آوری اطلاعات می‌کنند را پیشنهاد داده‌اند. سعی و کوشش‌های این چنینی در راستای پروژه‌های مرتبط به توسعه کارخانه‌های الکترونیکی و e-Plantsها است.
مثال‌های پیشنهاد شده از نرم‌افزارهای loMT شامل شناسایی تاکتیکی، مدیریت هوشمند منابع، پشتیبانی منطقی (یعنی ردیابی و تأمین تجهیزات)، نظارت هوشمند شهری، و نبرد داده‌ها است. چندین ملیت مثل سران سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، اظهار علاقه به منافع فناوری نظامی IoT داشتند.
تاریخچه

پیشرفت‌های اینترنت نظامی اشیا (loMT) غالباً از تلاش‌های نظامی برای تقویت توسعه شبکه‌های حسگر و برنامه‌های محاسباتی کم مصرف در دهه ۱۹۶۰ برای کاربردهای دفاعی ریشه می‌گیرد. حین جنگ سرد، نظام و ارتش ایالات متحده در استفاده از فناوری‌های شبکه حسگر رادیویی یا بی‌سیم برای آشکارسازی و پی بردن و ردیابی زیردریایی‌های شوروی پیشگام بود. یک مثال سیستم نظارت صدا، یک شبکه حسگر صورتی زیردریایی یعنی هیدروفون‌ها که در تمام اقیانوس‌های اطلس و آرام هستند تا به‌عنوان پست‌های شنود زیر آب برای تأسیسات بالای زمینی رفتار کنند. خیلی از حسگرها و فناوری‌های شبکه ای که وزارت دفاع ایالات متحده در این بازه زمانی توسعه داد، سرانجام به‌عنوان پایه ای برای سیستم‌های مدرن اینترنت اشیا بکار گرفته شد. اگر منتقدانه نگاه کنیم، وزارت دفاع آمریکا کمک کرد تا عرصه و صحنه برای محققان اینترنت نظامی loMT در اواخر دهه 1960s با ایجاد شبکه آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته پیش‌درآمد اولیه اینترنت که دانشمندان نظامی پراکنده جغرافیایی از آن برای به اشتراک گذاری داده‌ها استفاده کردند ایجاد شود.
در دهه ۱۹۸۰، آژانس پروژه‌های پیشرفته دفاعی به‌طور رسمی با محققان دانشگاهی در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دانشگاه کارنگی ملون برای توسعه بیشتر شبکه‌های حسگر بی‌سیم و رادیویی توزیع شده همکاری کرد. از آنجا، تحقیق در فناوری‌های حسگر بی‌سیم در سراسر جامعه تحقیقاتی غیرنظامی گسترش پیدا کرد و سرانجام برای کاربردهای صنعتی مانند توزیع برق، تصفیه فاضلاب و اتوماسیون کارخانه استفاده شد. در طی این زمان، وزارت دفاع آمریکا سرمایه‌گذاری سنگینی بر کوچک سازی مدارهای مجتمع برای جاگذاری اشیاء مختلف با تراشه‌های کامپیوتری کوچک انجام داد. در نتیجه تأمین مالی این وزارت، صنعت میکروالکترونیک تجاری زمانی که با کاهش احتمالی پتانسیل مواجه شد، توانست بهبود یابد.
در اواخر دهه ۱۹۹۰، وزارت دفاع از برنامه‌هایی برای جنگ «شبکه‌محور» خبرداد که حوزه‌های فیزیکی، اطلاعاتی و شناختی را برای تقویت اشتراک‌گذاری اطلاعات و همکاری یکپارچه می‌کرد. چند نمونه از پروژه‌هایی که در جهت این هدف هستند و شامل Net Warrior (که قبلاً به عنوان سیستم سرباز زمینی یا سیستم سرباز سواره شناخته می‌شد) و تیپ فرماندهی نبرد Force XXI و پلت فرم ارتباطی زیر، که هر دو در اوایل دهه ۲۰۰۰ رایج بودند. اما، علاقه به تحقیق loMT در ارتش کاهش یافت همان گونه که به موازات آن صنعت تجاری با فناوری جدید پیشرفت کرد. هنگامی که وزارت دفاع تحقیقات خود را در زمینه حسگرهای پیشرفته، سیستم‌های پردازش اطلاعات هوشمند و شبکه‌های ارتباطی ادامه می‌داد، تعداد کمی از شبکه‌های نظامی به دلیل نگرانی‌های امنیتی، از پشته اینترنت اشیا مانند حسگرهای شبکه‌ای و فناوری پاسخ خودکار به‌طور کامل سود برد. از سال ۲۰۱۹، تحقیقات در فناوری مدرن IoT در ارتش شروع به بازیابی مقدار قابل توجهی از پشتیبانی ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده کرد.
برنامه‌ها و پروژه‌ها

اقدامات مبتکرانه متعددی توسط وزارت دفاع به منظور تقویت تحقیقات اینترنت اشیا در حوزه نظامی و همچنین کاهش شکاف فعلی در پیشرفت بین کاربردهای نظامی و صنعتی شکل گرفت.
برنامه‌ها و پروژه‌ها > سرباز متصل

پروژه سرباز متصل یک تحقیق ابتکاری بود که توسط مرکز تحقیقات، توسعه و مهندسی سرباز Natick ارتش ایالات متحده حمایت شد که بر ایجاد تجهیزات بدنه هوشمند تمرکز داشت. هدف این پروژه ایجاد اینترنت اشیا برای هر سرباز با ادغام رادیو باند پهن، حسگرهای زیستی و سیستم‌های پوشیدنی هوشمند به عنوان تجهیزات استاندارد بود. این دستگاه‌ها نه تنها برای نظارت بر وضعیت فیزیولوژیکی سرباز، بلکه برای انتقال داده‌های مأموریت، اطلاعات نظارتی و سایر اطلاعات مهم به خودروهای نظامی، هواپیماها و سایر سربازان مجاور نیز خدمت می‌کردند.
برنامه‌ها و پروژه‌ها > اینترنت میدان جنگ

در سال ۲۰۱۶، آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده پروژه اینترنت میدان نبرد را در پاسخ به طرح کلی عملیاتی ارتش ایالات متحده برای سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۴۰ تحت عنوان «برنده شدن در دنیای پیچیده» ایجاد کرد. در دیدگاه کلی، وزارت دفاع اهداف خود را اعلام کرد تا با پیشرفت‌های تکنولوژیکی دشمنان احتمالی از طریق دور کردن توجه خود از جنگ‌های با فناوری پایین و در عوض تمرکز بر نبرد در مناطق شهری بیشتر همگام شود. به عنوان طرحی دقیق برای آنچه آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده مشکوک شده که جنگ آینده ممکن است به چه صورت باشد، پروژه loMT فشار بیشتری بر روی ادغام بهتر فناوری اینترنت اشیا در عملیات نظامی به منظور آمادگی بهتر برای تکنیک‌هایی مانند جنگ الکترونیکی که ممکن است در پیش باشد آورد.
در سال ۲۰۱۷، آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده، اتحاد تحقیقات مشارکتی اینترنت میدان نبرد را بنا کرد تا محققان صنعت، دانشگاه و دولت را برای پیشبرد مبانی نظری سیستم‌های IoBT گرد هم آورد.
به گفته آزمایشگاه تحقیقاتی ارتش ایالات متحده، پروژه loMT اساساً برای تعامل با محیط اطراف از طریق کسب اطلاعات در مورد محیط، عمل بر اساس آن و یادگیری مداوم از این تعاملات طراحی شده است. نتیجتاً تلاش‌های تحقیقاتی بر چالش‌های حسگرها، فعال‌سازی و یادگیری متمرکز شد. برای اینکه پروژه IoBT طبق آنچه انتظار می‌رفت کارایی داشته باشد و عمل کند، ابتدا باید شرایط پیش نیاز زیر در رابطه با قابلیت فناورانه، سازماندهی ساختاری و اجرای نظامی برآورده شود.
برنامه‌ها و پروژه‌ها > اینترنت میدان جنگ > ارتباط

همه موجودیت‌ها در پروژه IoBT باید قادر باشند به درستی اطلاعات را حتی با وجود تفاوت در طراحی معماری و آرایش، به یکدیگر مرتبط سازند. هنگامی که اینترنت اشیا تجاری آینده ممکن است کمبود استانداردهای یکنواخت را در بین برندها و تولیدکنندگان مختلف در معرض نمایش نشان دهد و ابراز کند، موجودیت‌ها و نهادهای موجود در IoBT باید با وجود نمایش ناهمگونی و ناسازگاری زیاد، سازگار باقی بمانند. به بیان دیگر، تمام تجهیزات الکترونیکی، فناوری، یا سایر پیشنهادها تجاری که توسط پرسنل نظامی منجر به دستیابی به آنها می‌شود باید زبان یکسانی داشته باشند یا دست کم «مترجمانی» باشند که انتقال و ترجمه و پردازش انواع مختلف اطلاعات را ممکن سازد. علاوه بر این، IoBT باید قادر باشد به‌طور موقت دستگاه‌های فناوری و کانال‌های شبکه‌ای موجود را که متعلق به استفاده خود نیست بکار بگیرد مخصوصاً اگر انجام این کار برای سیستم مفید باشد (مثلاً استفاده از زیرساخت‌های شبکه غیرنظامی که در عملیات نظامی یک کلان‌شهر وجود دارد). در آن واحد، loBT باید درجات مختلف قابل اعتماد بودن تمامی شبکه‌هایی که مورد استفاده آن قرار می‌گیرند را لحاظ کند.
زمان‌بندی در موفقیت IoBT بسیار مهم خواهد بود. سرعت ارتباطات، محاسبات، یادگیری ماشین، نتیجه‌گیری و فعال سازی بین موجودیت‌ها برای بسیاری از وظایف مأموریتی، مهم است، برای آنکه سیستم/شبکه باید بداند کدام نوع اطلاعات را اولویت قرار دهد. مقیاس پذیری همچنین به عنوان یک عامل مهم در عملیات بکار می‌رود زیرا شبکه باید به اندازه کافی انعطاف‌پذیر باشد تا در هر اندازه ای کاربرد خود را حفظ کند.
برنامه‌ها و پروژه‌ها > دسترسی شناختی

برای اجزای نیمه مستقل، پهنای باند شناختی انسان به دلیل محدودیت‌های آن در پردازش و رمزگشایی سیل اطلاعات تولید شده توسط سایر موجودات در شبکه، به عنوان یک محدودیت قابل توجه برای IoBT عمل می‌کند. برای به دست آوردن اطلاعات واقعاً مفید در یک محیط تاکتیکی، فناوری‌های نیمه مستقل IoBT باید حجم بی‌سابقه‌ای از داده‌ها با پیچیدگی بسیار در سطوح انتزاع، قابلیت اعتماد، ارزش و سایر ویژگی‌ها را جمع‌آوری کند. به دلیل محدودیت‌های جدی در ظرفیت ذهنی، توجه و زمان انسان، شبکه باید بتواند به راحتی جریان‌های بزرگ اطلاعات تولید و تحویل شده توسط IoBT را به بسته‌هایی با اندازه معقول از اطلاعات ضروری که به‌طور قابل‌توجهی به پرسنل ارتش مرتبط است، کاهش داده و تبدیل کند. مانند سیگنال‌ها یا هشدارهایی که به موقعیت و مأموریت فعلی آنها مربوط می‌شود.
یکی از خطرات مهم پروژه IoBT این است که امکان دارد دستگاه‌ها بتوانند اطلاعات مفیدی را که زمان و توجه ارزشمند انسان را از بین می‌برد یا حتی اطلاعات نامناسبی را که ان‌ها را به انجام کارهایی که نهایتاً پیامدهای نامطلوب داشته باشد و ان هارا گمراه کند منتشر سازد. در عین حال، اگر نهادهای انسانی به درست بودن و صحت اطلاعات ارائه شده توسط فناوری IoBT شک کنند، سیستم پسرفت خواهد کرد. نهایتاً، IoBT باید طوری که برای انسان‌ها بسیار راحت و آسان باشد بدون اینکه کیفیت و کارایی اطلاعاتی که به آنها ارائه می‌دهد به خطر بیفتد عمل کند.
برنامه‌ها و پروژه‌ها > جنگ خاتم/موزائیکی

جنگ موزائیک اصطلاحی است که توسط تام برنز، مدیر سابق دفتر فناوری استراتژیک و دان پت معاون سابق ابداع شد تا رویکرد «سیستم‌های سیستم‌ها» به جنگ نظامی را که تمرکزش بر پیکربندی مجدد سیستم‌ها و فناوری‌های دفاعی است توصیف کند تا بتوان آن‌ها را به سرعت در انواع ترکیبات متفاوت برای کارهای متفاوت در اختیار گرفت. Mozaic Warfare که برای الگو برداری از ماهیت قابل تطبیق پذیری بلوک‌های لگو و هنر موزاییک طراحی شده است، به عنوان استراتژی برای گیج کردن و پیروزی بر نیروهای دشمن با استقرار سیستم‌های تسلیحاتی فناوری کم‌هزینه که می‌توانند نقش‌های متعدد ایفا کنند و اقدامات را با یکدیگر هماهنگ کنند، فراگیر شد تا فرایند تصمیم‌گیری برای دشمن را پیچیده کند. این روش جنگ به عنوان پاسخی به سیستم یکدست و متحد فعلی در ارتش، که بر ساختار متمرکز فرماندهی و کنترل متکی است، مملو از ارتباطات تک نقطه‌ای آسیب‌پذیر و توسعه چند سیستم بسیار توانمند که برای ریسک بسیار مهم هستند، پدید آمد.
از سال ۲۰۱۷ مفهوم جنگ موزائیک در آژانس پروژه‌های پیشرفته دفاعی وجود داشت و به توسعه برنامه‌های فناوری مختلف مانند سیستم فناوری یکدست سازی سیستم‌ها و آزمایش (SoSIT) کمک کرد، که باعث توسعه یک سیستم شبکه‌ای شد که به ایستگاه‌ها و سکوهای زمینی ناپیوسته قبلی اجازه انتقال و ترجمه داده‌ها بین یکدیگر را می‌دهد.
برنامه‌ها و پروژه‌ها > اقیانوس اشیا

در سال ۲۰۱۷، آژانس پروژه‌های پیشرفته دفاعی خبر از ایجاد یک برنامه جدید تحت عنوان «اقیانوس اشیا» داد که در آن برنامه‌ریزی شده بود تا فناوری اینترنت اشیا را در مقادیر بزرگتر به‌کار بگیرد تا آگاهی موقعیتی دریایی پایدار در مناطق وسیع اقیانوسی به‌وجود بیاید. بر اساس این اعلامیه، این پروژه شامل استقرار هزاران اشیا شناور کوچک تجاری است. هرشی شناور شامل مجموعه‌ای از حسگرها است که اطلاعات محیطی - مانند دمای سطح دریا و وضعیت دریا - و اطلاعات فعالیتهایی مانند حرکت کشتی‌های تجاری و هواپیماها را جمع‌آوری می‌کند. سپس تمام اطلاعات جمع‌آوری‌شده از این شناورها به صورت دوره‌ای به یک شبکه ابری برای ذخیره‌سازی و تجزیه و تحلیل سریع فرستاده می‌شوند. هدف آژانس پروژه‌های پیشرفته دفاعی از این رویکرد، به‌وجود آوردن یک شبکه حسگر وسیع است که می‌تواند خودش به‌صورت خودکفا شناورهای نظامی، تجاری و غیرنظامی و همچنین شاخص‌های سایر فعالیت‌های دریایی را شناسایی و ردیابی کند.
پروژه Ocean of Things اساساً بر دو هدف اصلی طراحی کردن شناورهای حسگر و تکنیک‌های تحلیلی که در سازماندهی و تفسیر اطلاعات‌های که دریافت می‌شوند دخیل هستند، متمرکز بود. برای طراحی شناور، این کشتی باید حداقل یک سال در شرایط سخت اقیانوس مقاومت می‌کرد و در آن واحد از اجزای تجاری که در دسترس بود ساخته می‌شد که هزینه هر کدام کمتر از ۵۰۰ دلار بوده. علاوه بر این، اشیا شناورها هیچ خطری برای شناورهای عبوری نداشتند و باید از موادی که برای محیط زیست خطری ایجاد نمی‌کردند ساخته می‌شدند تا بتوانند پس از تمام شدن مأموریت خود را در اقیانوس با آسودگی دفع کنند. با توجه به تجزیه و تحلیل اطلاعات، پروژه بر روی توسعه نرم‌افزار مبتنی بر ابر متمرکز شد که می‌توانست اطلاعات مربوط به محیط و شرایط خود را با استفاده از یک نمایشگر پویا جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل کند و انتقال دهد.
نگرانی‌های امنیتی

یکی از بزرگ‌ترین خطرات شایع فناوری IoMT، خطر تهدیدات و خرابی سیستم است که قابلیت به خطر انداختن کل شبکه را دارد. از آنجایی که اصل مفهوم IoMT این است که همه اجزای شبکه (حسگرها، محرک‌ها، نرم‌افزارها و سایر دستگاه‌های الکترونیکی) برای جمع کردن و انتقال اطلاعات به یکدیگر متصل شوند، محافظت ضعیف دستگاه‌های اینترنت اشیایی در برابر حملاتی که خطرناک هستند می‌تواند منجر شود که مقادیر زیادی اطلاعات که باید محرمانه بماند در معرض خطر قرار دهند. اطلاعات اگر در قالب نرم‌افزار خراب، اطلاعات نادرست و اطلاعات فاش شده باشد، می‌تواند مسبب آسیب جدی و جبران‌ناپذیری شود. طبق گفته وزارت دفاع ایالات متحده، امنیت همچنان اولویت اصلی در تحقیقات اینترنت اشیا است. IoMT باید بتواند تلاش‌های نیروهای دشمن برای حمله، آسیب رساندن، دزدیدن، دستکاری یا خراب کردن شبکه و اطلاعاتی را که در اختیار دارد را پیش‌بینی کند، از آن دوری کند و پس از پیش‌بینی بتواند اطلاعات را که ویرایش شده‌اند بازیابی کند. استفاده از دستگاه‌های پارازیت، استراق سمع الکترونیکی یا بدافزارهای سایبری ممکن است خطری جدی برای محرمانه بودن، یکدستی و در دسترس بودن اطلاعات در شبکه ایجاد کند. علاوه بر این، نهادهای انسانی نیز ممکن است مورد هدف کمپین‌های اطلاعات نادرست قرار گیرند تا منجر به بی‌اعتمادی نسبت به عناصر خاصی از IoMT شود. از آنجایی که فناوری IoMT ممکن است در شرایط خصمانه مورد استفاده قرار گیرد، محققان باید این احتمال اینکه تعداد زیادی از منابع در معرض خطر قرار بگیرند را در نظر داشته باشد تا جایی که الگوریتم‌های ارزیابی ممکن است از برخی از این منابع در معرض خطر استفاده کند تا صحت موجودیت‌های مخرب را به اشتباه تأیید کند را نیز درنظر بگیرد.
برای کاهش دادن و به کمترین میزان ممکن رساندن خطرات مربوط به دستگاه‌های اینترنت اشیا، احتمالاً نیازمند تلاش گسترده شبکه برای نگهداری و حفظ دفاع‌هایی که غیرقابل نفوذ امنیت سایبری باشد و همچنین به‌کارگیری اقدامات ضد جاسوسی است که تهدیدات بالقوه را خنثی، نابود یا غیرقابل نفوذ می‌کند، نمونه‌هایی از استراتژی‌های ممکن عبارتند از استفاده از امنیت «یکبار مصرف» است که در آن دستگاه‌هایی که در معرض خطر دشمن قرار می‌گیرند، به سادگی بلا استفاده تلقی می‌شوند یا از IoMT جدا می‌شوند، و اینترنت‌هایی که شنودهای دشمن را گمراه می‌کنند. از آنجایی که انتظار می‌رود نیروهای دشمن استراتژی‌های خود را برای نفوذ به IoMT تطبیق دهند و تکامل دهند، شبکه همچنین باید یک فرایند یادگیری مداوم داشته باشد که به‌طور مستقل تشخیص ناهنجاری، نظارت بر الگو و سایر مکانیسم‌های دفاعی را بهبود بخشد.
یکی از نکات کلیدی مورد علاقه برای تحقیقات IoMTذخیره‌سازی مطمئن اطلاعات است. از آنجایی که پیش‌بینی می‌شود سیستم IoMT حجم عظیمی از اطلاعات را تولید کند، توجه‌ها به رویکردهای جدید برای نگهداری درست اطلاعات و تنظیم دسترسی محافظت‌شده که اجازه انتشار یا سایر آسیب‌پذیری‌ها را نمی‌دهد متمرکز شد. یکی از راه حل‌های مهم که توسط پنتاگون پیشنهاد شد، Comply to Connect (C2C) بود، یک برنامه امنیتی شبکه که به‌طور مستقل بر کشف دستگاه و کنترل دسترسی نظارت می‌کرد تا همگام با شبکه به‌طور صعودی، در حال رشد موجودیت‌ها باشد.
آلکساندر تامانیان

| آلکساندر تامانیان | آلکساندر تامانیان |
| --- | --- |
تصویر آلکساندر تامانیان بر روی 500 درام ارمنستان: تصویر آلکساندر تامانیان بر روی 500 درام ارمنستان
زادهٔ: ۴ مارس ۱۸۷۸ کراسنودار، اوبلاست کوبان، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۶ (۵۷ سال) ایروان، جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی
ملیت: ارمنی
پیشه: معمار
جوایز:    
ساختمان‌ها: تالار اپرای ایروان Main Layout of Yerevan
 :  
آلکساندر تامانیان (ارمنی: Ալեքսանդր Թամանյան؛ ‏ ۴ مارس ۱۸۷۸ – ۲۰ فوریه ۲۰، ۱۹۳۶) یک معمار اهل ارمنستان بود.
زندگی

تامانیان در سال ۱۸۷۸ میلادی در شهر کراسنودار در یک خانواده بانکدار به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۰۴ از فرهنگستان هنر سنت پترزبورگ فارغ‌التحصیل شد.
تامانیان با Camilla Edwards، که از اعضای خانواده Benois بود، ازدواج نمود. این زوج صاحب دو فرزند پسر به نام‌های Gevorg (Georgi) و Yulius شدند که در ضمن معماران برجسته شدند و آثار پدر خویش را ادامه دادند.
تامانیان در ۲۰ فوریه ۱۹۳۶ در ایروان درگذشت و پانتئون کومیتاس، که در مرکز شهر ایروان واقع شده‌است، به خاک سپرده شد.
ساختمان‌ها

آثار او عبارت اند از:
عمارت آغاسی خانجیان, گلوگاه رود هرازدان – دهه ۱۹۲۰
میدان آندری ساخاروف – ۱۹۲۴ – خیابان نالباندیان، خیابان پوشکین، خیابان واردانانتس
میدان آزادی – خیابان ماشتوتس، خیابان تریان، خیابان سایات‌نووا – ۱۹۲۴–۱۹۳۹
میدان جمهوری ایروان – ۱۹۲۶–۱۹۷۷
رصدخانه دانشگاه - پارک دانش‌آموز (مابین خیابان‌های آبوویان و تریان) – ۱۹۲۶
نخستین نیروگاه برق آبی – چپ ساحل رود هرازدان – ۱۹۲۶
دانشگاه دولتی پزشکی – خیابان کوریون – ۱۹۲۷–۱۹۵۵
مؤسسه جانورشناسی و دامپزشکی – خیابان نالباندیان – ۱۹۲۸
بیمارستان زنان و زایمان – خیابان آبوویان – ۱۹۲۹
مؤسسه فیزیوتراپی – خیابان آبوویان – ۱۹۳۰، ۱۹۳۲، ۱۹۳۹
دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان - خیابان تریان – ۱۹۳۲، ۱۹۳۵
دانشگاه معماری و ساختمان‌سازی – خیابان تریان – ۱۹۳۵
بیمارستان کودکان – خیابان آبوویان – ۱۹۳۹
تالار اپرای ایروان – میدان آزادی – ۱۹۳۳، ۱۹۴۰، ۱۹۵۳
کاخ حکومت ایروان – میدان جمهوری – ۱۹۴۱، ۱۹۵۲
نگارخانه

مجسمه یادبود آرام خاچاتوریان در ایروان
جوایز و افتخارات

وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه استالین شده‌است.
لخ مایفسکی

| لخ مایفسکی | لخ مایفسکی |
| --- | --- |
لخ مایفسکی در سال ۲۰۱۳ میلادی: لخ مایفسکی در سال ۲۰۱۳ میلادی
زادهٔ: ۳۰ اوت ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) کاتوویتس، لهستان
ملیت:  لهستانی
لخ مایفسکی (لهستانی: Lech Majewski؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۵۳) یک کارگردان فیلم، عکاس، تدوین‌گر، فیلم‌نامه‌نویس، نقاش، و نویسنده اهل لهستان است.
از فیلم‌های وی می‌توان به شوالیه، زندانی ریو، باغ لذت دنیوی، دره خدایان و صلیب و آسیاب اشاره نمود.
ستی در خانه

لوگوی SETI@home
ستی در خانه (به انگلیسی: SETI@home) یک پروژه رایانش داوطلبانه مبتنی بر اینترنت است که با استفاده از کامپیوتر داوطلبان انجام می‌شود و از چارچوب BOINC استفاده می‌کند. SETI سرواژهٔ Search for Extra-Terrestrial Intelligence (جستجو برای هوش فرازمینی) است.
این پروژه در لابراتوار علوم فضایی دانشگاه برکلی کالیفرنیا اداره می‌شود. این پروژه وابسته به پردازشگرهای مردم جهان است، به طوری که هر کس می‌تواند با در اختیار قرار دادن کامپیوتر خود از طریق اینترنت در پیشرفت این پروژه کمک کند.
هدف پروژه

هدف این پروژه یافتن سیگنال‌های تکرار شونده در داده‌هایی است که از سوی تلسکوپ‌های رادیویی جهان جمع‌آوری می‌شود. در صورت یافتن چنین چیزی، می‌توان انتظار داشت که یک یا گروهی موجود هوشمند فرازمینی این امواج را فرستاده باشند.
ژاک هنیزدوفسکی

| ژاک هنیزدوفسکی | ژاک هنیزدوفسکی |
| --- | --- |
Jacques Hnizdovsky carving the woodblock "Two Rams" in his studio in New York, 1969: Jacques Hnizdovsky carving the woodblock "Two Rams" in his studio in New York, 1969
نام هنگام تولد: Jakiw Hnizdowskyj
زادهٔ: ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۱۵
درگذشت: ۸ نوامبر ۱۹۸۵ (70 سال) نیویورک
آرامگاه: گورستان لیچاکیو
ملیت: اوکراین (اتریش-مجارستان)
تحصیلات: Academy of Fine Arts, Warsaw Academy of Fine Arts, Zagreb
شناخته‌شده برای: نقاشی, printmaking, آبرنگ, سرامیک, طراحی گرافیک, bookplate design, book illustration, book cover design, lettering design
آثار برجسته: www.hnizdovsky.com www.jacqueshnizdovsky.com
جنبش: stylized realism
ژاک هنیزدوفسکی (اوکراینی: Яків Гніздовський؛ ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۱۵ – ۸ نوامبر ۱۹۸۵) نقاش، و مجسمه‌ساز اهل اوکراین (اتریش-مجارستان) بود.
بی‌اس‌آی‌ام

بی‌اس‌آی‌ام (مدل آی‌جیی‌فت کانال‌کوتاه برکلی (به انگلیسی: Berkeley Short-channel IGFET Model))(اختصاری BSIM) به خانواده ای از مدل‌های ترانزیستور ماسفت برای طراحی مدار مجتمع اشاره دارد. همچنین به گروه بی‌اس‌آی‌ام واقع در دپارتمان مهندسی برق و علوم کامپیوتر (EECS) در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، اشاره دارد که این مدل‌ها را توسعه می‌دهد. مدل‌های دقیق ترانزیستور برای شبیه‌سازی مدارهای الکترونیکی مورد نیاز است که به نوبه خود برای طراحی مدار مجتمع مورد نیاز است. با کوچک‌تر شدن افزاره‌ها در هر نسل فرآیندی (به قانون مُور مراجعه کنید)، مدل‌های جدیدی برای انعکاس دقیق رفتار ترانزیستور مورد نیاز است.
شبیه‌سازهای تجاری و صنعتی آنالوگ (مانند اسپایس) با پیشرفت فناوری و نادرست شدن مدل‌های قبلی، بسیاری از مدل‌های افزاره‌های دیگر را اضافه کرده‌اند. برای استانداردسازی این مدل‌ها به‌گونه‌ای که مجموعه‌ای از پارامترهای مدل ممکن است در شبیه‌سازهای مختلف استفاده شود، یک گروه کاری صنعتی به نام ائتلاف مدل فشرده برای انتخاب، حفظ و ترویج استفاده از مدل‌های استاندارد تشکیل شد. مدل‌های بی‌اس‌آی‌ام که در دانشگاه برکلی توسعه یافته‌اند، یکی از این استانداردها هستند. مدل‌های دیگر پشتیبانی شده توسط این انجمن عبارتند بایگانی‌شده  در ۲۰۱۴-۱۲-۲۸ توسط Wayback Machine پی‌اس‌پی، هایسیوم، و مِکسترام.
مدل‌های بی‌اس‌آی‌ام

مدل‌های ترانزیستور توسعه‌یافته و در حال حاضر توسط دانشگاه برکلی نگهداری می‌شوند:
بی‌اس‌آی‌ام-سی‌ام‌جیی (چندگِیتی مشترک)،
بی‌اس‌آی‌ام-آی‌ام‌جیی (چندگِیتی مستقل)، تنها مدل منتشر شده بدون کُدمنبع (که انتشار آن برای ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ پیش‌بینی شده است)
بی‌اس‌آی‌ام-اس‌اوآی (سیلیکون روی عایق)،
بی‌اس‌آی‌ام-بالک، سابقاً بی‌اس‌آی‌ام۶،
بی‌اس‌آی‌ام۴، برای گره‌های ۰٫۱۳ میکرومتر تا ۲۰ نانومتری استفاده شد،
بی‌اس‌آی‌ام۳، همتای‌پیشین بی‌اس‌آی‌ام۴.
نسخه‌های اصلی مدل‌های بی‌اس‌آی‌ام به زبان برنامه‌نویسی سی نوشته شده‌اند. تمام نسخه‌های جدیدتر مدل‌ها، به جز بی‌اس‌آی‌ام۴ و بی‌اس‌آی‌ام۳، فقط وریلاگ-ای را پشتیبانی می‌کنند. به عنوان مثال، آخرین نسخه بی‌اس‌آی‌ام-اس‌اوآی که از سی پشتیبانی می‌کرد، نسخه بی‌اس‌آی‌ام-اس‌اوآی‌وی۴٫۴ بود.
سید محمدعلی زابلی

سید محمدعلی زابلی(۱۳۳۰) یک روحانی اهل سیستان و بلوچستان بود. او پیش از انقلاب ۱۳۵۷ از مخالفان رژیم شاه محسوب می‌شد.
او در دوره دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی از زاهدان نامزد ورود به مجلس شد. در آن دوره علی اکبر ناطق نوری به عنوان وزیر کشور صلاحیت وی را برای نامزدی در انتخابات رد کرد. این امر منجر به اعتراض در زاهدان گردید. به دنبال این واقعه طرفداران زابلی دفتر امام جمعه و نماینده ولی فقیه را آتش زدند و به استانداری جمله کردند. در این شورش ۳ نفر کشته شدند. استاندار وقت سیداحمد نصری به دستور علی اکبر ناطق نوری اقدام به شلیک به معترضان کرد.
به دستور وزیر کشور برای برخورد با معترضان علی  فلاحیان فرمانده کمیته انقلاب اسلامی، و عباس آخوندی (معاونت سیاسی و اجتماعی وزارت کشور در آن زمان) در منطقه حاضر شده و به مقابله با معترضان پرداختند.
به دعوت فلاحیان و آخوندی و به بهانه صحبت با محمدعلی زابلی وی به استانداری فراخوانده شده و وی در آنجا خلع لباس و دستگیر می‌شود.
روایت ناطق نوری از ماجرا

در انتخابات مجلس دوم، آقای سیدمحمدعلی زابلی از سیستان را شورای نگهبان ردّ صلاحیت کرده بود. ایشان روحانی بود و خیلی هم قیافه علمایی داشت. برخی از سیستانی‌ها هم شورش کرده دفتر امام جمعه ـ آقای عبادی ـ را آتش زدند و سپس به طرف استانداری حرکت کرده بودند که آنجا را تصرّف کنند. آقای سیداحمد نصری، که استاندار آنجا بود، تلفن زد و گفت: "حاج آقا، دارند به طرف استان‌داری می‌آیند ما چه کار کنیم؟"
گفتم: "کوتاه نیایید، برخورد کنید".
جمعه ظهر بود، به آقای آخوندی که برای تشکیل شورای تأمین ویژه به ارومیه رفته بود، گفتم: مستقیماً از همان‌جا به زاهدان برود. اتّفاقاً در آن جمعه، آقای شمخانی هم حضور داشتند، لذا این دو نفر، به اتّفاق، به زاهدان پرواز کردند و جمعه بعد از ظهر کنترل اوضاع را در اختیار گرفتند و آقای فلاحیان نیز روز بعد به آنها پیوست. آقای فلاحیان و آخوندی و شمخانی را با نیرو و امکانات و اختیارات به آنجا فرستادم.
فردا صبح، آقای زابلی را قانع کردند که به استانداری برود. آقای آخوندی زنگ زد و گفت: "آقای زابلی اینجاست، چه کار کنیم؟" گفتم: "به ایشان احترام بگذارید، امّا عمّامه ایشان را بردارید و چشم‌هایش را ببندید و او را به زندان بیندازید".
آقای آخوندی گفت: "این کار هزینه بالایی دارد».
گفتم: "همین که دستور می‌دهم عمل کنید".
آنها آقای زابلی را زندان انداختند و با اغتشاش‌گران نیز برخورد کرده، سه نفر را کشتند.
آقای حسینی، نماینده سیستان در مجلس، جوّسازی علیه استاندار به راه انداخت و اظهار کرد: "استاندار آدم‌کش"، لذا به مجلس رفتم و در جلسه غیرعلنی ماجرای زاهدان را برای نمایندگان تشریح کردم و گفتم: این منطقه حسّاس است و بسیاری از منافقین و فرصت‌طلبان می‌خواستند از این ماجرا سوء استفاده کنند. استاندار آدم‌کش نیست، من دستور دادم تا پانصد نفر را بکشند، امّا برای پانصد و یکمین نفر باید مجدّداً دستور بگیرند. من شاه سلطان حسین نیستم که کوتاه بیایم. بنده را به جرم آدم‌کشی محاکمه کنید و به قوّه قضاییه هم اعلام کردم متّهم نه فرماندار، نه استاندار است، بلکه من هستم. و ماجرای زاهدان نیز بدین صورت پایان یافت».
باشگاه فوتبال مالاگا

Football club
باشگاه فوتبال مالاگا (به اسپانیایی: Málaga CF) باشگاه فوتبال اسپانیایی است که در شهر مالاگا قرار دارد و هم‌اکنون در سگوندا دیویژن اسپانیا بازی می‌کند.
این باشگاه در سال ۱۹۴۸ تأسیس شده‌است. تیم فوتبال مالاگا در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۱ در لالیگا ۴ام شد و به مرحله پلی آف لیگ قهرمانان اروپا راه یافت و بعد از آن در مرحلهٔ گروهی بالاتر از میلان و زنیت به مرحله یک هشتم صعود کرد و در آن مرحله پورتو را از پیش رو برداشت ولی در مرحلهٔ یک چهارم نهایی توسط تیم بوروسیا دورتموند مغلوب و حذف شد. گفتنی است که کاپیتان انها ال نینو بود.
ایسکو از بازیکنان سرشناس این تیم بوده‌است.
افتخارات > اروپا

جام اینترتوتو
قهرمان (۱): ۲۰۰۲