ولسوالی درایم

{{جعبه شهرستان  افغانستان
|نام‌رسمی=درایم
|تصویر=Afghanistan_Badakhshan_Fayzabad_district_location.PNG
|اندازه‌تصویر=
|برچسب‌تصویر=[[پرونده:Darayim_New.p

ng|بندانگشتی|راست|شهرستان درایم]]
|ولایت=بدخشان 
|مرکز شهرستان =شهر صفا
|نام‌های‌قدیمی= دره یم
|سال‌شهرستان شدن=۱۳۷۴ خورشیدی
|جمعیت=۶۵٬۰۰۰
|رشدجمعیت=
|تراکم‌جمعیت=
|زبان= فارسی 
|مذهب=سنی و اسماعیلیه[نیازمند منبع]
|مساحت=۶۷۰ کیلومتری مربع[نیازمند منبع]
|میانگین‌دما=در تابستان ۳۷
|میانگین‌بارش‌سالانه=
|شمارروزهای‌یخبندان=
|فرماندار =
|پیش‌شماره=+۹۳
|وبگاه=
|شهرها=شهر صفا که مرکز شهرستان درایم می باشد و شهر سعادت در قسمت پاین درایم قرار دارد
|بخش‌ها=سه بخش
|دهستان‌ها=بیشتر از ۹۰ دهکده
}}
شهرستان  درایم یکی از شهرستان های ولایت بدخشان افغانستان است؛ که به فاصله ۴۸ کیلومتری بطرف جنوب غرب شهر فیض آباد موقعیت دارد. این شهرستان  متصل است از شرق با شهرستان  ارگو، خاش و جرم، غرب شهرستان  تیشکان، شمال شمال شرق شهرستان ارگو و جنوب شهرستان  تیشکان و یمگان، ارگو یگانه شهرستان  فاصل میان فیض‌آباد و درایم است.
نفوس آن بیشتر از ۶۵۰۰۰ نفر، بیشتراز ۷۰ قریه بوده و مساحت آن ۶۷۰ کیلومترمربع تخمین گردیده است. که در سال ۱۳۷۴ از حوزه مرکزی فیض آباد جدا گردید. این شهرستان در امتداد یک درهٔ هموار و در میان رشته کوه‌های صخره ای و کوه‌بچه‌های صخره ای(انترزیف، پکماتیت، سلانس، گنایس، کوارسیت، برکچیا، کانگلومرات وغیره) - خاکی(گیل رس) واقع است. این ولسوال زمین نرم و بیشتر تپه‌ها و مناطق آن کشت للمی می‌شود. در بهار و تابستان منظرهٔ دلپذیری دارد. باغ‌های انبوه، دریایی نسبتاً خروشان و منطقهٔ سر سبز است. در این محیط مدارس دینی با داشتن علمای بسیار ورزیده و کلاسیک از رونق بسیار خوب در طول تاریخ برخوردار بوده‌است. قسمت‌های وسط درایم دارای زمین‌های آبی و حاصل خیز است. مردم آن به دامداری و دهقانی مشغول‌اند. رونق تمدن و دانش در اینجا نسبت به سایر نقاط بدخشان بسیار خوب است و اکثر مردم آن به متون کلاسیک دینی دسترسی دارند. در اکثر قریه‌های این شهرستان مکاتب دولتی عصری وجود دارد. دختران هم به مکتب می‌روند. مردمان دامدار آن در تابستان به قسمت‌هایی بالا و سردسیر می‌روند و آنجا را به نام ییلاق یاد می‌کنند، که مراد از آن عکس قشلاق و محله نشیمند دایمی است. مردم بالای درایم به زبان دری تاجیکی صحبت می‌کنند و مردم پایان درایم به زبان ازبکی تکلم میکنند
امتداد آن از جنوب شرق از دریای کوکچه آغاز گردیده‌است و نهایت آن به مرز شهرستان  جرم در رشته کوه‌های هندوکش می‌رسد.
آموزش پرورش
مردم این شهرستان از ایام قدیم مردم علم دوست و با فرهنگ بوده و از زمان های سابق طلاب علم غرض فراگرفتن دانش عالی دینی از جای های مختلف به شهرستان سفر می کنند.
کودکان این ساحه قبل از رفتن به مکاتب نزد ملا امامان می شتابند و هیچ حالتی بر آن ها فرق نمی کند.
پس از فراگرفتن آموزش های ابتدایی مورد نیاز دینی و خواندن قرآن و چند کتاب دینی به نهاد های آموزشی رسمی فرستاده می شوند.
درین شهرستان در مجموع بیست و نه باب مکتب دولتی از جمله شانزده باب لیسه، شش باب متوسطه و هشت باب ابتداییه  فعالیت می کنند.
همچنان درین شهرستان دو باب مدرسه، ویک باب دارالالحفاظ  به گونه رسمی مشغول تعلیم و تربیت دینی فرزندان مسلمان این دیار می باشد، 
همچنان بیست و شش  صنف محلی به گونه نرسری که از طرف مؤسسه محترم ناروی تمویل و تجهیز می گردند در   بیست و شش قریه این شهرستان فعالیت می کنند.
دو مرکزیت تحصیلات نیمه عالی نیز درین شهرستان فعالیت دارند که یکی مرکز حمایوی تربیه معلم مربوط ریاست تربیه معلم مرکز استان بدخشان و دیگری انستیتوت چند رشته ای می باشند. مرکز حمایوی تربیه معلم شاگردان مکاتب از قشر ذکور و اناث را پس از فراغت از صنوف دوازدهم جذب می کند و در رشته های مختلف  به مدت دو سال آموزش و پرورش  می نماید.
در انستیتوت چند رشته ای نظر به مشکلاتی از قبیل نبود تعمیر تدریسی و خوابگاه سایر رشته های مربوطه اش حالا فعالیت ندارند؛ اما رشته زراعت در حال حاضر فعال بوده و شاگردان فارغ از صنوف نهم مکاتب عمومی از قشر ذکور و اناث را  به صنف دهم جذب می کند و پس از سه سال آموزش  ایشان را به نهاد های تحصیلات عالی و نیمه عالی معرفی می دارد. همچنان علاقه مندان فارغ از صنوف دوازدهم مکاتب عمومی و نیز فارغین خود انستیتوت از صنوف دوازدهم را مطابق میل شان به تحصیلات نیمه عالی در صنف سیزدهم و چهاردهم انستیتوت جذب می دارد.
مکان های تاریخی
افراد مشهور