stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالرحمان السعدی
معلّمان

سعدی معلّمانی داشت، از جمله:
•شیخ عبدالکریم ابن شبل که زبان عربی، فقه و اصول فقه را از او آموخت.
• شیخ عبدالله ابن عایض که زبان عربی، فقه و اصول فقه را از او آموخت.
• شیخ ابراهیم ابن حمد ابن جاسر که تفسیر، حدیث و علوم حدیث را از او تعلیم دید.
• شیخ صعب التویجیری که فقه و اصول فقه را از او یاد گرفت.
• شیخ علی ابن محمد النسایی که اصول دین را از او آموخت.
• شیخ علی ابن ناصر ابن وادی که حدیث، تفسیر، اصول تفسیر، اصول حدیث را به السعدی آموزاند.
• شیخ محمد الامین الشنقیطی که تفسیر و حدیث و مصطلح الحدیث و نیز زبان عربی را از او آموخت.
• شیخ صالح ابن صالح عثمان القاضی (قاضی عنیزه) که به السعدی توحید و تفسیر و اصول فقه و نیز زبان عربی را به السعدی آموزش داد.
• شیخ محمد المانع که زبان عربی را از او یاد گرفت.
• شیخ ابراهیم بن صالح بن عیسی که اصول دین را از او آموخت.
هر یک از معلمان او دروس تخصصی‌شان را به او می‌آموزاندند. ابن شبل، ابن عایض، التویجیری و صالح بن عثمان که در فقه و اصول فقه تخصص داشتند. ابن وادی و ابن جاسر که در تفسیر، حدیث و علم حدیث متخصص بودند. النسایی که در توحید چیره‌دست بود. الشنقیطی و المانع که عربی را استاد بودند.
معلمان السعدی درمناطق مختلفی ازجمله حجاز، مصر، عراق، سوریه، هند و موریتانی تحصیل کرده بودند. بنابراین السعدی در معرض یادگیری از منابع علمیِ خارج از منطقهٔ خودش (نجد) قرار گرفت؛ بی‌آنکه به این مناطق سفر کند.
در میان همهٔ استادانش، السعدی بیش از همه نزد صالح بن عثمان القاضی (قاضی عنیزه و امام مسجد جامع عنیزه) درس آموخت و تا زمان مرگ القاضی در سال ۱۳۵۱/۱۹۳۲ شاگردش بود.
السعدی نزد شیخ محمد الامین الشنقیطی هنگامی‌که در سال ۱۳۳۰/۱۹۱۱ برای تدریس به عنیزه آمد، درس خواند.
السعدی همچنین علاقه بسیاری به نوشته‌های ابن تیمیه و ابن القیم داشت و بسیار از نوشته‌هایشان تأثیر پذیرفت.
زندگی حرفه‌ای

السعدی تدریس را رسماً در ۲۳ سالگی آغاز کرد ولی همچنان به‌عنوان دانش‌آموز در برخی کلاس‌ها حضور می‌یافت. در سال ۱۳۵۰/۱۹۳۱ وقت خودش را کاملاً به تدریس، نوشتن، صدور فتوا اختصاص داد.
در سال ۱۳۵۴/۱۹۳۵ السعدی تفسیر ۸ درجه‌ای خودش از قرآن به‌نام تیسیر الکریم الرحمان را کامل کرد. تیسر الکریم الرحمان را از محبوب‌ترین تفسیرهایی که علمای سلفی نوشته‌اند، می‌دانند.
در سال ۱۳۶۰ قمری/۱۹۴۱ میلادی، السعدی کتابخانه‌ای عمومی در شهر عنیزه با بودجه‌ای که از فرماندار تأنین شده بود، برپا کرد. این کتابخانه افزوده‌ای برای مسجد جامع شهر و نخستین کتابخانهٔ عمومی منطقهٔ نجد بود.
در سال ۱۳۶۰ قمری/۱۹۴۲ میلادی السعدی برای کار قضاوت در عنیزه برگزیده شد، ولی او نپذیرفت. در رمضان ۱۳۶۱ قمری/۱۹۴۲ میلادی او را به‌عنوان امام و خطیب بزرگ‌ترین مسجد جامع شهر تعیین کردند که او ایم کنصب را تا زمان مرگ در سال ۱۳۷۶ قمری/۱۹۵۶ میلادی برعهده داشت.
به‌طور سنتی اما و خطیب بودن در به جایگاه قاضی ربط داشت. یعنی امام مسجد جامع باید قاضی شهر نیز می‌بود. ولی سعدی این کار را نکرد و این دو جایگاه از همان زمان مجزا شده‌اند.
در سال ۱۳۷۳قمری/۱۹۵۳میلادی السعدی به‌عنوان مدیر آموزشی مدرسهٔ دینی «مهد العلم» برگزیده شد.
علیٰ‌رغم اینکه به او پیشنهاد حقوق ۱۰۰۰ ریالی در ماه را دادند (که در آن زمان مبلغ زیادی بود)، ولی او سِمَت مدیریت مدرسه را برگزید تا هیچ حقوقی نگیرد.
توجه به مشکلات معاصر

السعدی به مسائل و مشکلات دورهٔ جدید توجه نشان می‌داد. در سال ۱۳۷۶ قمری/۱۹۵۹ میلادی اثر کوچکی دربارهٔ ممنوعیت سیگار کشیدن و زیان‌های روحی، جسمی و مالی سیگار تألیف کرد. او همچنین عمل پیوند عضو را که نسبتاً جدید بود، یر اساس قوانین اسلامی مجاز می‌دانست.
مذهب

السعدی در مذهب حنبلی رشد یافت که مذهب غالب در منطقهٔ نجد بود. در دوران جوانی شعری ۴۰۰ بیتی دربارهٔ قوانین مذهب حنبلی نوشت.
از آنجا که تحت تأثیر ابن تیمیه و ابن قیم بود، کاملاً به مذهب حنبلی مقید نبود و گاهی وقت‌ها دیدگاه‌هایی متفاوت از مذهب حنبلی اتخاذ می‌کرد. و معمولاً دیدگاه ابن تیمیه را اتخاذ می‌کرد.
شاگردان ممتاز

السعدی حداقل ۳۵ نفر را تدریس کرد که سپس‌تر امام، خطیب، قاضی یا معلم شدند. دانشنامه‌ای از زندگی‌نامهٔ علمای نجد ۱۴۰ تن از شاگردان السعدی را ذکر کرده است. از شاگردان شناخته‌شده‌اش شیخ محمد ابن صالح العثیمین، شیخ عبدالله ابن عبدالعزیز العقیل و شیخ عبدالله ابن عبدالرحمان البسام می‌باشند. السعدی، العثیمین را به‌عنوان جانشین خودش برای معلمی و خطیب بودن در مسجد جامع پس از مرگ برگزید.
شهرت و خوشنامی السعدی به‌عنوان معلم و نویسنده، دانش‌آموزانی را نه‌تنها از منطقهٔ نجد بلکه از دیگر مناطق جذب کرد. او مرتباً نامه‌هایی را که از شبه‌جزیره عربستان و هند دریافت می‌کرد، پاسخ می‌داد. کتابی حجیم که فتواهای السعدی در نامه‌ها و مکاتباتش در آن گرد آوری شد، پس از مرگش تحت عنوان «الفتاوا السعدیة» چاپ شد. تأثیرگذاری و محبوبیت السعدی در زمان حیاتش غالبا به استفادهٔ سریع و به‌موقع او از فناوری‌های جدید برای اشاعهٔ علوم دینی نسبت داده می‌شود
پذیرفتن فناوری‌های جدید

السعدی شخص مهمی در حوزهٔ پذیرش و تأیید فناوری‌های نوین برای اشاعهٔ علوم دینی بود.
السعدی نخستین شخصی بود که بلندگوها را به شهر عنیزه شناساند که در ابتدا با مخالفت‌هایی مواجه شد.
السعدی واکنش نشان داد و خطبه‌ای با بلندگو مبنی‌بر فواید استفاده از فناوری‌های جدید برای اشاعهٔ علوم دینی ایراد کرد.
در سال ۱۳۷۵ قمری/ ۱۹۵۵ میلادی سعدی کتابی تحت عنوان «براهین قرآنی‌ای که علوم سودمند معاصر بخشی از اسلام هستند». در این کتاب در واکنش به مخالفت‌های آن زمان بیان شده‌است که علوم نوین و علوم صنعتی بخشی از اسلام هستند.
آثار نوشته‌شده

السعدی بیش از ۴۰ کتاب در زمینه‌های مختلف از جمله تفسیر، فقه، عقیده و حدیث نوشت. او بیشتر آثارش را پس از ۴۰ سالگی‌اش نوشت.
برخی از آثار او:
•تیسیرالکریم الرحمان که در هشت جلد همهٔ قرآن را تفسیر کرده است و در سال ۱۳۴۴ قمری کامل شد.
•تیسیر اللطیف المنّان، تفسیر موضوعی از جزءهای برگزیدهٔ قرآن.
•القواعد الحسان لتفسیر القرآن که دربارهٔ اصول تفسیر است و در سال ۱۳۶۶ قمری به‌رایگان توزیع شد.
•التوضیح والبیان لشجرة الایمان، راجع‌به عقیده.
•مختصر الاصول الفقه، اثری دربارهٔ اصول فقه.
•بهجة القلوب الابرار که ۹۹ حدیث در آن گردآوری شده است.
•منهج السالکین، در زمینهٔ فقه است.
شرح‌ها و تفسیرها:
•الحق الواضح المبین فی شرح التوحید الانبیا والمرسلین که در زمینهٔ عقیده است و شرح بخشی از «نونیه» ابن قیم است.
•توضیح الکافیة الشافعیة؛ بازنویسی نظم «نونیه» ابن قیم به نثر.
•القول السدید فی مقاصد التوحید، شرحی بر کتاب التوحید محمد بن عبدالوهاب.
•التنبیهات الطیفة؛ شرحی بر العقیدة الوسیطیة از ابن تیمیه.
بیماری و مرگ

در سال ۱۳۷۱ قمری/۱۹۵۰ میلادی دچار بیماری فشار خون و تصلب شراین شد. شاه سعود پس از باخبر شدن از این وضعیت، دو پزشک با جت شخصی‌اش فرستاد تا او را درمان کنند. پزشکان پیشنهاد دادند که در لبنان درمان شود. دو پزشک و السعدی بهلبنان رفتند (سال ۱۳۷۳ قمری/۱۹۵۳ میلادی) و یک ماه آنجا بودند. در این مدت السعدی بهبود یافت؛ اما به او توصیه کردند که فعالیت کمتری داشته باشد. ولی السعدی پس از برگشتن به عنیزه، فعالیت معمول خود را به‌عنوان امام، خطیب معلم ونویسنده ادامه داد. السعدی در سال ۱۳۷۶ قمری/۱۹۵۷ میلادی بر اثر همین بیماری‌ها درگذشت.
حاشیه‌ها و جنجال‌ها

در سال ۱۳۵۹ قمری/۱۹۴۰ میلادی السعدی کتابی دربارهٔ یأجوج و مأجوج نوشت و در این کتاب بر اساس شواهد دینی و جغرافیایی استدلال کرد که قوم یأجوج و مأجوج از سدّی که جلوگیرشان بود، عبور کرده‌اند و از مرزهایشان فراتر رفته‌اند و با دیگر قوم‌های ملحد و بی‌دین ممزوج شده‌اند. خبر ادعاهای السعدی در کتابش در نجد منتشر شد و منجر به اختلافات شدیدی میان موافقان و مخالفان گفته‌های السعدی شد و همتایان السعدی نیز انتقادات زیادی به او وارد کردند. اختلافات همچنان ادامه یافت تا اینکه ملک عبدالعزیز از مسئله آگاه شد. السعدی دعوت شد تا در ریاض با ملک عبدالعزیز ملاقات کند. السعدی به‌تنهایی سفر کرد. ملک عبدالعزیز و مهمانانی که آنجا بودند، مهمان‌نوازانه از او پذیرایی کردند. شاه از السعدی خواست که از این قضیه به‌خاطر جنجال‌هایی که به‌وجود آورده است، دست بردارد. السعدی پذیرفت و گفت انتظار نداشت که از چنین مسئله کوچکی که که برای پژوهش علمی انجام شده، چنین وضعیتی به‌وجود بیاید. عاقبت السعدی این کتاب را منتشر نکرد و هیچ محتوایی از این کتاب را در آثار نوشتاری یا تدریس‌هایش بیان نکرد. اگرچه کسی ندیده است که دیدگاه‌های بیان‌شده در کتابش را انکار کند.
السعدی نخستین کسی بود که بلندگوها را به عنیزه آورد که ابتدائاً با مقامت‌هایی روبه‌رو شد. به‌واکنش السعدی خطبه‌ای مبنی‌بر فواید استفاده از فناوری‌های نوین برای گستراندن آموزه‌های دینی ایراد کرد.
السعدی پیوند عضو را مجاز دانست که در زمان او حکم مناقشه‌انگیزی بود
میراث

در نوامبر ۲۰۱۹ دانشگاه قصیم کنفرانسی دو روزه تحت عنوان عالم ممتاز شیخ عبدالرحمان السعدی و تأثیرش بر ترویج علوم دینی برگزار کرد. این کنفرانس را رئیس مدیریت کل امور خرمین شریفین عبدالرحمان بن عبدالعزیز السُدیس برپا کرد و سخنرانی‌هایی را نیز مفتی اعظم عربستان سعودی عبدالعزیز بن عبدالله الشیخ، عضو شورای علمای ارشد سعد بن ناصر الشثری و فرماندار منطقه قصیم انجام دادند. هدف این کنفرانس تبیین میراث السعدی و تشویق به انجام دادن پژوهش‌های بیشتر برای اندیشه‌ها و دیدگاه‌های شرعی اوبود.
السعدی سه پسر داشت: عبدالله، محمد و احمد. عبدالله (درگذشته در ۱۴۰۵ قمری/۱۹۸۴میلادی) دانشجوی علوم دینی بود برخی از نوشته‌های پدرش را پس از مرگ او منتشر کرد.
رمزگذاری

رمزگُذاری (انگلیسی: Encryption)، روند رمز کردن پیام‌ها یا اطلاعات است به گونه ای که تنها افراد مجاز قادر به خواندن آن باشند (با کُدگذاری یا کُدینگ اطلاعات اشتباه نشود). پیام یا اطلاعات با استفاده از یک الگوریتم، رمزگذاری شده و علائم رمزی به وجود می‌آید که فقط در صورت رمزگشایی قابل خواندن هستند. در رمزگذاری معمولاً یک کلید رمزگذاری شبه تصادفی تولید شده توسط یک الگوریتم، به کار گرفته می‌شود. اگر چه شاید رمزگشایی پیام بدون در اختیار داشتن کلید ممکن باشد، اما در یک رمزگذاری خوب، منابع محاسباتی زیادی برای این کار لازم است. یک گیرنده مجاز به راحتی می‌تواند پیام را با کلید تدارک دیده شده توسط صادرکننده پیام، رمزگشایی کند اما گیرنده غیرمجاز نمی‌تواند.
هدف از رمزگذاری اطمینان از این است که فقط کسانی که مجاز به دستیابی اطلاعات (پیام یک متن یا یک فایل) هستند، قادر به خواندن آن و استفاده از کلید رمزگذاری باشند.
کلید متقارن

در طرح‌های کلید متقارن، کلیدهای رمزگذاری و رمزگشایی مشابهند. طرف‌های ارتباطی قبل از دستیابی به ارتباط امن باید کلید مشابه داشته باشند.
کلید متقارن > کلید عمومی

در رمزگذاری کلید عمومی، کلید رمزگذاری به منظور استفاده و پنهان کردن پیام‌ها به آگاهی عمومی گذاشته شده‌است. درحالی‌که فقط طرف دریافت‌کننده به کلید رمزگشایی که پیام‌ها را قابل خواندن می‌کند دسترسی داشته‌است.
رمزگذاری کلید عمومی برای اولین بار در یک سند رمزی در سال ۱۹۷۳ تعریف شد؛ قبل از آن همه نقشه‌های رمزگذاری کلید متقارن بودند (کلید خصوصی هم نامیده می‌شد).
یک ابزار رمزگذاری کلید عمومی قابل استفاده مردم به نام (Pretty Good Privacy)PGP حریم خصوصی بسیار خوب در سال ۱۹۹۱ توسط Phil Zimmermann نوشته شده، و با کد منبع مجانی توزیع شده؛ آن در سال ۲۰۱۰ توسط Symantec خریداری و به‌طور منظم به روزرسانی شد.
کاربردها

مدت طولانی است که رمزگذاری به منظور تسهیل ارتباطات مخفی توسط دولت‌ها و ارتش مورد استفاده قرار گرفته‌است. در حال حاضر به‌طور معمول به منظور حفاظت از اطلاعات در انواع زیادی از سیستم‌های شخصی مورد استفاده قرار گرفته‌است. به عنوان مثال، مؤسسه امنیت کامپیوتر گزارش داد که در سال ۲۰۰۷، ۷۱٪ از شرکت‌های مورد بررسی رمزگذاری را برای برخی از داده‌های خود در نقل و انتقال، و ۵۳٪ از آن‌ها برای برخی داده‌های خود در ذخیره‌سازی مورد استفاده قرار داده‌اند. رمزگذاری می‌تواند برای محافظت از اطلاعات «در حال استراحت» مانند اطلاعات ذخیره شده بر روی کامپیوتر و ابزارهای ذخیره‌سازی (فلش‌ها) مورد استفاده قرار بگیرد. در سالهای اخیر گزارش‌های متعددی از آشکار کردن اطلاعات محرمانه مانند سوابق شخصی مشتریان از طریق گم شدن یا دزدیده شدن لپ تاپ یا درایوهای پشتیبان منتشر شده‌است. رمزنگاری چنین فایل‌های در حال استراحت باید به حفاظت آن‌ها برای شکست اقدامات امنیتی فیزیکی کمک کند. حقوق دیجیتال سیستم‌های مدیریت، که تا حدی از استفاده غیرمجاز یا بازتولید مطلب تألیفی و حفاظت نرم‌افزار در مقابل مهندسی معکوس جلوگیری می‌کند، مثال دیگر از کاربرد رمزگذاری بر اطلاعات در حال استراحت است. (حفاظت کپی را هم ببینید)
همچنین رمزگذاری برای حفاظت اطلاعات در نقل و انتقال مورد استفاده قرار گرفته‌است. به عنوان مثال اطلاعات از طریق شبکه انتقال داده می‌شوند (تجارت الکترونیکی، شبکه) تلفن همراه، میکروفن‌های بی‌سیم، سیستم‌های ارتباط داخلی بی‌سیم، دستگاه‌های بلوتوث و دستگاه‌های خودپرداز بانک.
در سالهای اخیر گزارش‌های متعددی از مورد نفوذ قرارگرفتن اطلاعات در نقل و انتقال وجود داشته‌است. همچنین به منظور حفاظت در برابر استراق سمع ترافیک شبکه توسط کاربرهای غیرمجاز وقتی که اطلاعات از طریق شبکه منتقل می‌شوند باید رمزگذاری شده باشند.
کاربردها > تأیید پیام

رمزگذاری به خودی خود می‌تواند از محرمانه بودن پیام‌ها محافظت کند، اما هنوز روش‌های دیگری برای حفاظت کامل و اعتبار یک پیام مورد نیاز هستند؛ به عنوان مثال تشخیص معرف‌های رمزی یک پیام (MAC) یا یک امضای دیجیتال. استانداردها برای رمزنگاری نرم‌افزار و سخت‌افزار به منظور اجرای رمزگذاری در بسیاری از جاها قابل دسترسی است، به‌کارگیری رمزگذاری موفقیت‌آمیز برای تأمین امنیت ممکن است یک مشکل چالش‌انگیز باشد، تنها یک خطا در طراحی سیستم یا اجرا می‌تواند اجازه حملات موفقیت‌آمیز را بدهد. گاهی یک دشمن می‌تواند اطلاعات رمزگشایی شده را بدون باز کردن رمزگذاری به‌طور مستقیم به دست آورد.
(به عنوان مثال نگاه کنید به تجزیه و تحلیل ترافیک، توفانTEMPEST، یا اسب تروا (Trojan Horse
امضای دیجیتالی و رمزنگاری باید به منظور جلوگیری از دستکاری، برای متن رمزی در زمان ایجاد به کار برده شده باشد (معمولا در همان دستگاه برای درست کردن پیام مورد استفاده قرار می‌گیرد)؛ به عبارت دیگر هر گره بین فرستنده و عامل رمزنگاری به‌طور بالقوه می‌تواند موجب دستکاری شود.
'رمزگذاری در زمان ایجاد تنها حفاظت است اگر بخش رمزگذاری خودش دستکاری نشده باشد.'
کاخ نورمن‌ها

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نام رسمی: کاخ سلطنتی
مکان: پالرمو، سیسیل، ایتالیا
بخشی از: پالرموی عرب-نورمن و کلیساهای جامع چفالو و مونرئاله
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iv)
شمارهٔ ثبت: ۱۴۸۷–۰۰۱
تاریخ ثبت: ۲۰۱۵
مختصات: ۳۸°۰۶′۳۹″ شمالی ۱۳°۲۱′۱۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۱۱۰۸۳°شمالی ۱۳٫۳۵۳۰۶°شرقی﻿ / 38.11083; 13.35306
موقعیت کاخ نورمن‌ها در سیسیلنمایش نقشه سیسیلکاخ نورمن‌ها (ایتالیا)نمایش نقشه ایتالیا: موقعیت کاخ نورمن‌ها در سیسیلنمایش نقشه سیسیلکاخ نورمن‌ها (ایتالیا)نمایش نقشه ایتالیا
کاخ نورمن‌ها یا کاخ سلطنتی پالرمو کاخی در پالرمو، ایتالیا است. این کاخ مقر پادشاهان سیسیل خاندان هووتویل بود و پس از آن به عنوان مقر اصلی قدرت برای فرمانروایان پسین سیسیل خدمت می‌کرد. از سال ۱۹۴۶ این محل مقر مجمع منطقه‌ای سیسیل بوده‌است. این ساختمان کهن‌ترین اقامتگاه سلطنتی در اروپا است و اقامتگاه خصوصی حاکمان پادشاهی سیسیل و مقر امپراتوری فردریش دوم و کنراد چهارم بود.
تاریخ

این کاخ در بالاترین نقطه مرکز باستانی شهر، درست بالای نخستن سکونتگاه‌های مردمان پونی قرار دارد که بقایای آن هنوز در زیرزمین یافت می‌شود.
باور بر این است که نخستین ساختمان، قصر در سده نهم توسط امیر پالرمو ساخته شده‌است. بخش‌هایی از این بنای اولیه همچنان در پایه‌ها و زیرزمین‌ها که طاق‌های معمولی عربی وجود دارد، قابل مشاهده است. پس از اینکه نورمن‌ها سیسیل را در سال ۱۰۷۲ فتح کردند (تنها ۶ سال پس از تسخیر انگلستان) و پالرمو را به عنوان پایتخت شهرستان جدید سیسیل بنیان‌گذاری کردند، این کاخ به عنوان اقامتگاه اصلی پادشاهان انتخاب شد. پادشاهان نورمن کاخ پیشین اعراب را به یک مجموعه چند منظوره با اهداف اداری و مسکونی تبدیل کردند. تمام ساختمان‌ها از طریق طاق‌ها به یکدیگر مرتبط بودند و توسط باغ‌هایی محصور شده بودند که توسط بهترین باغبانان خاورمیانه طراحی شده بودند. در سال ۱۱۳۲ راجر دوم، کلیسای پالاتینای شناخته‌شده را به مجموعه افزود.
پره نورمن
جزئیات
کلیسای پالاتینا
معادله فرازنده

جان هرشل، شرح ماشینی برای حل با بازرسی برخی از اشکال مهم معادلات ماورایی، ۱۸۳۲
معادله فرازنده یا معادله غیرجبری معادله‌ای است که پاسخش تابعی فرازنده از متغیرها باشد. بیشتر چنین معادله‌هایی دارای پاسخ ریخت بسته نیستند.
نمونه را
 2^{x}=x^{2} یا  x=cosx، یا  x=e^{-x}.
ساحل آمالفی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
Coastline from Ravello: Coastline from Ravello
نام رسمی: Costiera Amalfitana
مکان: Campania, Italy
معیار ثبت: فرهنگی: (ii), (iv), (v)
شمارهٔ ثبت: ۸۳۰
تاریخ ثبت: 1997
مساحت: ۱۱٬۲۳۱ هکتار (۴۳٫۳۶ مایل مربع)
مختصات: ۴۰°۳۹′ شمالی ۱۴°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۶۵۰°شمالی ۱۴٫۶۰۰°شرقی﻿ / 40.650; 14.600
موقعیت ساحل آمالفی در ایتالیا: موقعیت ساحل آمالفی در ایتالیا
ساحل آمالفی (ایتالیایی: Costiera amalfitana) خط ساحلی در جنوب ایتالیا مشرف به دریای تیرنی و خلیج سالرنو است که در جنوب شبه‌جزیره سورنتین و شمال ساحل سیلنتان واقع شده‌است.
این ساحل که در سرتاسر جهان به دلیل چشم‌اندازهای مدیترانه‌ای و تنوع طبیعی آن شناخته می‌شود، نام شهر آمالفی را برگرفته است که مرکز اصلی تاریخی و سیاسی آن است. این ساحل یک مقصد بسیار محبوب گردشگری است. ساحل آمالفی در سال ۱۹۹۷ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
تاریخ

در طول قرون ۱۰ تا ۱۱، دوک‌نشین آمالفی در قلمرو ساحل آمالفی، به مرکزیت شهر آمالفی وجود داشت. سواحل آمالفی بعداً توسط شاهزاده سالرنو کنترل شد تا اینکه آمالفی توسط جمهوری پیزا در سال ۱۱۳۷ غارت شد.
کلیسای تاماراک

| کلیسای تاماراکՏամարքի եկեղեցի | کلیسای تاماراکՏամարքի եկեղեցի |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان تاووش
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: کیرانتس (تامارک)،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکلیسای تاماراک (استان تاووش)نمایش نقشه استان تاووش: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانکلیسای تاماراک (استان تاووش)نمایش نقشه استان تاووش
مختصات: ۴۱°۰۳′۰۱″ شمالی ۴۵°۰۶′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۵۰۲۸°شمالی ۴۵٫۱۰۱۳۹°شرقی﻿ / 41.05028; 45.10139
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: کلیسا
آغاز ساخت: -
پایان ساخت: سده ۱۲ام میلادی
کلیسای تاماراک (ارمنی: Տամարքի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کیرانتس، استان تاووش ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سربانس وانک

| سربانس وانکՍուրբ Հովհաննես վանք | سربانس وانکՍուրբ Հովհաննես վանք |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان لوری
منطقه: [[]]
سال تقدیس: -
مکان: مکان
مکان: آردوی،  ارمنستان
کشور: ارمنستان
موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانسربانس وانک (استان لوری)نمایش نقشه استان لوری: موقعیت در ارمنستاننمایش نقشه ارمنستانسربانس وانک (استان لوری)نمایش نقشه استان لوری
مختصات: ۴۱°۰۱′۱۱″ شمالی ۴۴°۳۵′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۱۹۷۲°شمالی ۴۴٫۵۸۷۵۰°شرقی﻿ / 41.01972; 44.58750
معماری: معماری
معمار(ها): yes
گونه: معماری ارمنی
سبک: صومعه
آغاز ساخت: -
پایان ساخت: سده ۸ام میلادی
سربانس وانک (ارمنی: եկեղեցի؛ انگلیسی: Srbanes Vank) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آردوی، استان لوری ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۸ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
دربند اسفجیر

دربند اسفجیر (به کرمانجی: دِروَند) نام روستایی در بخش خبوشان از توابع شهرستان فاروج استان خراسان شمالی است.
| دربند اسفجیر | دربند اسفجیر |
| --- | --- |
روستا: روستا
دربند اسفجیر: دربند اسفجیر
مختصات: ۳۷°۲۱′۴۶″ شمالی ۵۸°۱۶′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۶۲۷۸°شمالی ۵۸٫۲۷۷۷۸°شرقی﻿ / 37.36278; 58.27778: مختصات: ۳۷°۲۱′۴۶″ شمالی ۵۸°۱۶′۴۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۶۲۷۸°شمالی ۵۸٫۲۷۷۷۸°شرقی﻿ / 37.36278; 58.27778
کشور:  ایران
استان: استان خراسان شمالی
شهرستان: شهرستان فاروج
بخش: بخش خبوشان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
موقعیت

این روستا در فاصله ۱۷ کیلومتری شمال غربی فاروج واقع شده و از شمال به روستای کوران کردیه، از شرق به روستای اسفجیر، از غرب به روستای ترقی و از جنوب به روستای حصار اندف محدود شده‌است.
جمعیت و زبان

این روستا دارای ۲۱۴ نفر جمعیت است و به زبان کرمانجی که از گویش‌های زبان کردی است سخن می‌گویند.
محصولات کشاورزی

مردم این روستا به دامپروری و کشاورزی مشغول هستند و عمده محصولات کشاورزان گردو، انگور، سیب، گیلاس و زردآلو می‌باشد.
جغرافیای طبیعی > کوه

روستای دربند اسفجیر در جوار کوه شاه داغی (به ارتفاع ۲۰۸۰ متر) واقع شده و به دلیل اینکه اطراف این روستا کوه‌ها و تپه‌های فراوانی وجود دارد به همین نام (دربند) شناخته می‌شود.
جغرافیای طبیعی > پوشش گیاهی

پوشش گیاهی منطقه شامل ارس، زرشک، گون، درمنه و کاسنی است.
جغرافیای طبیعی > حیوانات

روباه، شغال، گرگ، مار، موش، کبک، خرگوش و عقاب
جغرافیای طبیعی > رود

رود اسفجیر و دربند از این روستا عبور می‌کند و به خاطر دارا بودن چشمه‌ها و قنات‌های فراوان، جزو سرسبزترین و زیباترین روستاهای منطقه می‌باشد و هر ساله تعداد زیادی از مردم جهت گذراندن اوقات فراغت به این منطقه سفر می‌کنند.
امامزاده‌ها

امامزاده عبدالله بن حسن مجتبی که در فاصله ۳ کیلومتری از روستای دربند اسفجیر واقع شده، محل زیارت و آرامستان مردم این روستا و همچنین روستاهای مجاور بوده و در مراسم عزاداری عاشورای حسینی، اجتماع باشکوه مردم منطقه در این بقعه متبرکه صورت می‌گیرد.
حاکمان

وکیل اوغازی ملقب به وکیل بیگ به همراهی برادرش حکیم بیگ طی حکم صادره از والی قوچان در سال ۱۳۰۴ تا زمان ایجاد ژاندارمری به عنوان خان منطقه منصوب شده و در این روستا سکونت داشتند.
نمای گسترده از باغات روستای دربند اسفجیر تیرماه ۱۳۹۷
طبیعت روستای دربند اسفجیر شهریور ۱۳۹۷
روستای دربند اسفجیر در تیرماه ۱۳۹۷
سه‌گانه در المپیک تابستانی ۲۰۰۰

| سه‌گانه در بیست و هفتمین دوره بازی‌های المپیک | سه‌گانه در بیست و هفتمین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: خانه اپرای سیدنی
تاریخ‌ها: ۱۶ و ۱۷ سپتامبر
رقابت‌کنندگان: ۱۰۰ نفر از ۳۴ کشور
۲۰۰۴ ←: ۲۰۰۴ ←
سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش سه‌گانه در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ و در سیدنی، استرالیا برگزار شد. ۱۰۰ ورزشکار از ۳۴ کشور در این مسابقات به رقابت با یک دیگر پرداختند. این مسابقات در دو روز یعنی ۱۶ و ۱۷ سپتامبر برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  سوئیس (SUI) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۲ |  کانادا (CAN) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۳ |  استرالیا (AUS) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  آلمان (GER) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۴ |  جمهوری چک (CZE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
لکنو

| لَکنو، لاک‌نو लखनऊلکنو یا لاکنو | لَکنو، لاک‌نو लखनऊلکنو یا لاکنو |
| --- | --- |
کلان‌شهر: کلان‌شهر
خط افق کاخ های لکنو: خط افق کاخ های لکنو
نام(های) مستعار: شهر نواب‌ها، شهر طلایی و زرین هند، کنستانتینوپل شرق، شیراز هند: نام(های) مستعار: شهر نواب‌ها، شهر طلایی و زرین هند، کنستانتینوپل شرق، شیراز هند
کشور:  هند
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: لکنو
بنیان‌گذار: مهاراجه لاخان پاسی
همنام: شیراز هند
حکومت: حکومت
 • نوع: متروپولیتن، کلانشهر
 • نهاد: شورای شهر لکنو
 • شهردار: دینش شارما(حزب بهاراتیا جاناتا)
مساحت: مساحت
 • کلان‌شهر: ۳۱۰٫۱ کیلومتر مربع (۱۱۹٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۸ متر (۴۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کلان‌شهر: ۴۸۱۵۶۰۱
 • رتبه: هشتم
 • تراکم: ۲۰۱۱/کیلومتر مربع (۵۲۱۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۹۰۱۴۷۴
اهلیت‌نام: Lucknawi
Languages: Languages
 • Official: زبان هندی، انگلیسی، زبان اردو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 2260xx / 2270xx
Telephone code: ۹۱–۵۲۲
پلاک خودرو: UP-32
نسبت جنسی انسانی: ۸۷۱ نر/ماده (جنس)
وبگاه: lucknow.nic.in
General Data:  Longitude-Latitude:  population_District(extrapolation):  population_total(interpolation):: General Data:  Longitude-Latitude:  population_District(extrapolation):  population_total(interpolation):
نمایی از شهر لکنو پایتخت اوتارپرادش هند
لَکنو (اردو: لکھنؤ، هندی: लखनऊ، انگلیسی: Lucknow) پایتخت ایالت اوتار پرادش در هند است. این شهر مقر اداری «منطقهٔ لکنو» و «بخش لکنو» نیز هست. معنای این شهر در زبان انگلیسی به معنای «شانس» است.
طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ جمعیت این شهر ۲٬۷۵۰٬۴۴۷ نفر بوده و مساحتش ۲٬۵۲۸ متر مربع اعلام شده است. زبان رسمی مردم لکهنؤ هندی و اردو است.
لکنو یکی از سریع‌ترین شهرهای رو به رشد در هند است و به سرعت به عنوان یک مرکز صنعتی، تولیدی، تجاری و خرده‌فروشی خود را مطرح کرده و ترکیبی منحصر به‌فرد از سنت‌های غنی فرهنگی و رشد سریع اقتصادی را ارائه می‌کند. این امر باعث شده اهالی این کلانشهر علاوه بر به حاشیه کشانده نشدن فرهنگ خود و عدم فرهنگ‌باختگی با تکیه بر سنت های خود همه امور را ترقی بخشند. لکنو تنها شهر دارای مترو در اوتار پرادش بوده و دومین شهر بزرگ این ایالت پس از کانپور است.
لکنو شهر محبوب نواب‌ها بوده که حکمرانانی شیعه بودند. به این شهر «شیراز هند» و «قسطنطنیه هند» هم گفته شده است.
در فارسی نام این شهر را به صورت لکنهو، لکنهور، لکناهو، لکناو و لکهنو نیز ضبط کرده‌اند. لکنو را به ادله تاریخی می‌توان ایرانی‌ترین شهر هند دانست و از دیر باز به نام شیراز هند شناخته شده است. این شهر همچنین دارای بیشترین آمار مسلمانان شیعه در هند است به طوری که حدود ⅛ جمعیت لکنو را مسلمانان شیعه که سرمنشأ ایرانی و عربی دارند، تشکیل داده است.
خاندان خمینی

سید احمد موسوی هندی پدر بزرگ سید روح‌الله خمینی، در کینتور به دنیا آمد. او که از هم‌دوره‌های میرحامد حسین محسوب می‌شد، در اواسط قرن سیزدهم هجری، لکنو و کشور هند را ترک کرده و راهی نجف شد. سید احمد موسوی هندی به دعوت بزرگان خمین تصمیم به اقامت در خمین و به‌عهده گرفتن مسئولیت رسیدگی به امور دینی مردم آن منطقه گرفت.
مشاهیر ایرانی‌تبار

مهدی خواجه پیری
غلام‌محمد هفت‌قلمی
میر حامدحسین
سعید اختر رضوی
نواب آصف‌الدوله
ابوالفتح محمد میرزا
محمد علی شاه (هند)
سید علی‌نقی نقوی
سعادت‌علی‌خان
علی نقوی
میرزا سلامت علی دبیر
تغلق‌شاهیان
ابوطالب لندنی
سلیم الزمان صدیقی
سنجر طهرانی
علی فضل
آذرمیدخت صفوی
هانی ایرانی
جاوید اختر
سید طیب جزایری
ابراهیم لکهنویی
محمد هدایت‌الله
میرزا مهدی‌علی‌خان بهادرجنگ
سید بهادر حسن خان بهادر
ناطق مکرانی
نذیر احمد (ایران‌شناس)
تفضل حسین کشمیری
سید دلدار علی نصیرآبادی
آقا حسن عابدی
انیس الحجاج
سراج‌الدین علی خان آرزو
خاندان اجتهاد
غازی‌الدین حیدرشاه
کتب فارسی مطبعه منشی نوال کیشور

فرهنگ آنندراج
برهان قاطع
الاستبصار
دیوان شیخ احمد جامی
انوار سهیلی
نامه خسروان جلال‌الدین میرزا قاجار
نگارخانه

نواب آصف‌الدوله از حاکمان لکنو
ورودی حسینیه آصفی
حسینیه کوچک لکنو
بریانی غذای محبوبی در هند
تالی مخصوص اوتار پرادش همراه با نان، دال سلطانی، ریتا و شاهی پنیر.
کباب بخش بزرگی از آشپزی اوتار پرادش است.
نان یکی از غذاهای عمده مردم در اوتار پرادش است.
کوفته محبوب‌ترین غذای اوتار پرادش است.
ریتا غذایی که ریشه در اوتار پرادش دارد.
سموسه از خوراکی‌های محبوب شهر.
فروشگاه پان هندی در لکنو