stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موسم میلاد

موسم میلاد (انگلیسی: Christmastide)، یک دوره جشن در مسیحیت غربی است که از شب کریسمس (۲۴ دسامبر) آغاز می‌شود و تا روز عید تعمید مسیح (۵ ژانویه) ادامه دارد. این دوره در برخی سنت‌ها تا جشن تجلی مسیح (۶ ژانویه) یا حتی تا جشن تصفیه مریم مقدس (۲ فوریه) که به عنوان جشن شمع نیز شناخته می‌شود، ادامه می‌یابد.
موسم میلاد زمانی برای جشن گرفتن تولد عیسی مسیح و همچنین تأمل در اهمیت تجسم او (ظهور او به شکل انسانی) است. این دوره با مراسم و آداب و رسوم مختلفی مانند خواندن سرودهای کریسمس، شرکت در مراسم کلیسا، تبادل هدایا و گذراندن وقت با خانواده و دوستان همراه است.
در برخی کشورها، موسم میلاد با سنت‌های محلی خاصی نیز همراه است. به عنوان مثال، در انگلستان، این دوره با پختن کیک‌های مخصوص، آواز خواندن سرودهای کریسمس در خیابان‌ها و اجرای نمایش‌های محلی مرتبط با کریسمس جشن گرفته می‌شود.
موسم میلاد یک دوره مهم در تقویم مسیحی است و به عنوان زمانی برای شادی، جشن و تأمل در معنای کریسمس در نظر گرفته می‌شود.
پلاک وسایل نقلیه امارات متحده عربی

پلاک وسایل نقلیه امارات متحده عربی تحت صلاحیت هر یک از ۷ امارت این کشور است و هر یک از آن‌ها طراحی و سیستم شماره‌گذاری پلاک منحصر به فرد خود را دارند.
نوع

هر امارت طرح پلاک خودروی خود را دارد.
| امارت | ظاهر ۱۲ در ۴۵ | ظاهر ‍۱۵ در ۳۰ |
| --- | --- | --- |
ابوظبی:  
عجمان:  
دبی:  
فجیره: 
رأس‌الخیمه: 
شارجه: 
ام‌القیوین:
پایین درب بالا

| پایین درب بالا | پایین درب بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۹°۸′۱۶″ شمالی ۵۷°۲۶′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۱۳۷۷۸°شمالی ۵۷٫۴۴۸۰۶°شرقی﻿ / 29.13778; 57.44806: مختصات: ۲۹°۸′۱۶″ شمالی ۵۷°۲۶′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۱۳۷۷۸°شمالی ۵۷٫۴۴۸۰۶°شرقی﻿ / 29.13778; 57.44806
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: جیرفت
بخش: بخش ساردوئیه
دهستان: گور
جمعیت: 
پایین درب بالا، روستایی از توابع بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
پنج قبیله متمدن

چهره‌ای از اعضای هر یک از این پنج قبیلهٔ متمدن
پنج قبیلهٔ متمدن (به انگلیسی: Five Civilized Tribes) عبارت‌اند از پنج قبیلهٔ سرخپوست چروکی، چیکاسا، چاکتا، ماسکوگی و سمینول که از دید مستعمره‌نشینان اروپایی به دلیل برخورد مناسب با همسایگان و پذیرش برخی قواعد زندگی اروپایی متمدن شمرده می‌شدند. اینان تا پیش از کوچ اجباری دولت ایالات متحده آمریکا به دیگر بخش‌های این کشور به ویژه ایالت اوکلاهاما در جنوب خاوری این کشور می‌زیستند.
هر کدام از این پنج قبیله در جریان جنگ داخلی آمریکا طرف یکسوی میدان را گرفتند. چاکتا و چیکاسا به سود کنفدراسیون ایالات جنوب می‌جنگیدند و ماسکوگی و سمینول هم همراه با اتحاد شمالی آمریکا. در این میان نیمی از چروکی‌ها در این سوی جبهه بودند و نیمی در آن سو.
مهراب‌آباد

| مهراب‌آباد | مهراب‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: راسک
بخش: پارود
دهستان: مورتان
جمعیت: ۲۴۱ نفر (سرشماری ۹۵)
مهراب‌آباد روستایی در دهستان مورتان بخش پارود شهرستان راسک استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۴۱ نفر (۶۳خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۹۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۲۱۷ | ۱۳۵٫۹٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲۴۱ | ۱۱٫۱٪+ |
فولاد ابزاری

فولاد ابزاری (به انگلیسی: Tool Steel) به دسته‌ای از فولادهای کربنی و آلیاژی گفته می‌شود که برای ساخت ابزار و قالب مناسب هستند. این خواص شامل سختی بالا، مقاومت به سایش، مقاومت به تغییرشکل و دفورمه شدن و قابلیت حفظ لبه برش دهنده در دماهای بالا است. به همین دلیل فولادهای ابزاری برای شکل دهی به سایر مواد مناسب هستند.
فولادهای ابزاری معمولاً در کوره‌های قوس الکتریکی و تحت شرایط و الزامات ویژه فولادهای ابزاری ذوب می‌شوند. فولادهای ابزاری در حقیقت فولادهایی هستند که قابلیت سخت‌کاری و تمپرینگ دارند. درصد بالای عناصر آلیاژی و میکروساختار مناسب کاربردهای طاقت فرسا و شدید، باعث شده که تولید این فولادها دشوار باشد.
خواص اصلی فولاد ابزار شامل مقاومت به سایش، سختی بالا، و قابلیت حفظ شکل در دماهای فوق‌العاده بالا باعث استفاده از آن در ساخت ابزارهایی مانند مته، برقو، کاترها، قالب‌های فورجینگ، و قالب‌های تزریق پلاستیک شده‌است.
بازار فولاد ابزار در سال ۲۰۱۷ بیش از ۴٫۵ میلیارد دلار ارزش داشت و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۲۴ صنعت به بیش از ۲٫۵ میلیون تن فولاد ابزار نیاز داشته باشد. بزرگترین شرکت‌های تولیدکننده فولاد ابزاری در جهان عبارتند از: ناچی-فوجیکوشی، هیتاچی متالز، وست‌آلپاین، ساموئل سان اند کو، ارامت، تیانگونگ اینترنشنال، شرکت فولاد پنسیلوانیا، کی‌لو اسپشال استیل.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری

تعداد بسیار زیادی از فولادهای ابزار به‌طور مؤثری توسط مؤسسه آهن و فولاد آمریکا (AISI) طبقه‌بندی شده‌است که توسط کشورهای بسیاری پذیرفته شده و استفاده می‌شود. سیستم طبقه‌بندی AISI فولادهای ابزار را بر اساس مشخصات برجسته آن‌ها مانند آلیاژ، کاربرد یا عملیات حرارتی آن‌ها به گروه‌های مختلفی تقسیم‌بندی می‌کند.
| گروه | نماد شناسایی |
| --- | --- |
فولادهای ابزاری سخت شونده با آب (Water-Hardening): W
فولادهای ابزاری مقاوم به شوک و ضربه (Shock Resistant): S
فولاهای ابزاری کارسرد سختکاری شونده با روغن (Oil-Hardening): O
فولادهای ابزاری کارسرد، آلیاژ-متوسط، سختکاری شونده در هوا (Air-hardening): A
فولادهای ابزاری کارسرد، کروم-بالا، پرکربن: D
فولادهای ساخت قالب: P
فولادهای ابزاری کار گرم (Hot-Work)، کروم، تنگستن و مولیبدن: H
فولادهای ابزاری تندبر تنگستنی (Tungsten): T
فولادهای ابزاری تندبر مولیبدنی (Molybdenum): M
ریزساختار سختکاری شده یک فولاد ابزاری متداول، شامل زمینه‌ای از مارتنزیت تمپرشده حاوی پراکندگی‌های مختلفی از آهن و کاربیدهای آلیاژی است. وجود درصد بالایی از کربن یا عناصر آلیاژی در این فولادها، امکان سختکاری یا تشکیل مارتنزیت در هنگام خنک کاری را فراهم کرده‌است. هر چه درصد کربن یا عناصر آلیاژی در مارتنزیت در حالت فوق اشباع بیشتر باشد، که از آستنیت مادر به ارث می‌برد، درصد کاربیدهای شکل گرفته در حین تمپرینگ بیشتر خواهد بود. هر چه درصد عناصر تشکیل دهنده کاربیدهای قوی بیشتر باشد، چگالی کاربیدهای پایدار در آستنیت در هنگام کار در حالت گرم و آستنیتی کردن بیشتر خواهد بود. این کاربیدها علاوه بر آن‌هایی که در حین تمپرینگ در مارتنزیت شکل گرفته‌اند، به‌عنوان اجزایی از میکروساختار باقی خواهند ماند. هر چه درصد کربن مارتنزیت و چگالی کاربیدها بیشتر باشد، مقاومت به سایش فولاد افزایش خواهد یافت، اما از طرفی چقرمگی آن کاهش می‌یابد.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه سختکاری شونده با آب: گروه W

فولادهای ابزاری سختکاری شونده در آب کمترین میزان عناصر آلیاژی را در میان فولادهای ابزاری دارند و اساساً این فولادها، فولادهای کربنی هستند. به همین دلیل قابلیت سختکاری آن‌ها پایین بوده و برای تشکیل مارتنزیت باید آن‌ها را در آب کوئنچ کرد. حتی با وجود کوئنچ کردن در آب ممکن است فقط سطح فولاد سخت‌کاری شود. با این حال درصد بالای کربن در فولادهای ابزاری سختکاری شونده در آب این اطمینان را می‌دهند که در هر جایی که مارتنزیت شکل بگیرد، سختی بالایی وجود خواهد داشت. به دلیل درصد پایین عناصر آلیاژی در فولادهای ابزاری سخت شونده در آب، با عملیات حرارتی فقط کاربیدهای آهن شکل خواهند گرفت.
این فولادها توسط آب سختکاری می‌شوند و به همین دلیل فولادهای ابزاری سختکاری شونده با آب نام گذاری شده‌اند. فولادهای گرید-W در حقیقت فولادهای کربن-بالای ساده هستند. این گروه از فولادهای ابزاری به دلیل قیمت پایین‌تر آنها نسبت به سایر فولادهای ابزاری پرکاربردترین فولادهای ابزاری هستند. این فولادها برای کاربردهایی که دمای بالا وجود ندارد بسیار مناسب است. در دماهای بالای ۱۵۰ درجه سلسیوس این فولادها خاصیت سختی خود را به شدت از دست می‌دهند. از آنجایی که این فولادها پس از عملیات حرارتی خیلی بیشتر از فولادهای سختکاری شونده در هوا یا روغن، تاب برداشته یا ترک می‌خورند، امروزه نسبت به قرن ۱۹ و ۲۰ خیلی کمتر از آن‌ها استفاده می‌شود و معمولا از فولاد های آنلینگ شده و یا فولاد هایی که تنش زدایی شده است استفاده میکنند .
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه کار سرد > گروه سختکاری شونده با روغن (Oil Hardening): سری O

فولادهای ابزاری کار-سرد، سخت‌کاری شونده در روغن با هدف تولید فولادهایی با مقاومت به سایش بسیار بالا در شرایط کار در حالت سرد توسعه داده شدند. سختی بالا توسط مارتنزیت کربن-بالای تمپر شده در دمای پایین، برای تولید کاربیدهای پراکنده بسیار ریز، ایجاد می‌شود. به دلیل وجود درصد بالای کربن و عناصر آلیاژی، قابلیت سختکاری تا عمق زیادی از قطعه، توسط کوئنچ کردن در روغن وجود دارد. گرید O7 حاوی درصد بسیار بالایی از کربن و درصد زیادی عناصر آلیاژی است که باعث بهبود تشکیل گرافیت می‌شود، و این امر سبب افزایش قابلیت ماشینکاری و عمر قالب می‌شود.
این سری شامل گریدهای O1 و O2 و O6 و O7 می‌باشد. فولادهای این گروه همگی در دمای ۸۰۰ درجه سلسیوس سخت‌کاری و داخل روغن کوئنچ شده و در دمای زیر ۲۰۰ درجه سلسیوس برگشت (tempering) داده می‌شوند.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه کار سرد > گروه سختکاری شونده در هوا (Air Hardening): سری A

فولادهای ابزاری آلیاژ-متوسط، کار-سرد در شرایط کار در حالت سرد مقاومت به سایش بالایی دارند. گریدهای مختلف این فولادها، به دلیل دامنه مختلفی از درصد کربن و عناصر آلیاژی، ترکیب‌های مختلفی از چقرمگی و سختی ارائه می‌دهند. مشابه فولادهای سخت شونده در روغن، مقاومت در برابر سایش توسط مارتنزیت پر-کربن و کاربیدهای ریز پراکنده فراهم می‌شود. با این حال درصد عناصر آلیاژی به اندازه‌ای زیاد است که امکان تشکیل مارتنزیت در هنگام خنک شدن در هوا نیز وجود دارد و در نتیجه این فولادها در هوا نیز سختکاری می‌شوند. خنک کاری نسبتاً آهسته این فولادها در هوا باعث به حداقل رسیدن اعوجاج و تاب برداشتن قطعه و پایداری ابعادی خوب آن‌ها در هنگام عملیات حرارتی می‌شود. این گروه از فولادهای ابزاری دارای گریدی با نام A10 است که حاوی گرافیت نیز می‌باشد.
فولادهای ابزاری نوین سخت‌کاری شونده در هوا با ویژگی «تغییر شکل و دفورمه شدن کم» خود در طول فرایند خنک کاری شناخته می‌شوند. قابلیت ماشین‌کاری آن‌ها معمولاً خوب بوده و توازن خوبی بین استحکام و مقاومت به سایش در آن‌ها برقرار است.
اولین فولاد ابزاری سخت‌کاری شونده در هوا با عنوان Mushet steel شناخته می‌شد.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه کار سرد > گروه کربن بالا، کروم بالا: سری D

فولادهای ابزاری کار سرد، کربن-بالا، کروم-بالا مقاومت بسیار بالایی در برابر سایش و خوردگی دارند. در این فولادها علاوه بر نقش مارتنزیت کربن-بالای تمپرشده در اجزای میکروساختار، تعداد زیادی از کاربیدهای آلیاژ نیز نقش مهمی در دستیابی به مقاومت در برابر سایش بالا دارند. مقداری از کاربیدهای آلیاژ در هنگام انجماد تولید شده و با آستنیت در هنگام کار در حالت گرم و آستنیتی کردن همزیستی می‌کنند، و مقداری نیز در هنگام تمپرکردن ایجاد می‌شود. در این فولادها نیز، درصد بالای عناصر آلیاژی قابلیت سختکاری را بالا برده و امکان تولید مارتنزیت در هنگام خنک کاری در هوا و در نتیجه پایداری ابعادی قطعه ایجاد می‌گردد. با اینکه مقاومت به سایش فولادهای ابزاری سری-D برای کاربردهای کار در حالت سرد مطلوب است، فرایندهای ماشینکاری و سنگ زنی در هنگام تولید قالب‌های ریخته‌گری و تزریق پلاستیک دشوار است.
فولادهای ابزاری کلاس کار سرد شونده سری D، که در اصل شامل فولادهای D2 و D3 و D6 و D7 است، حاوی ۱۰ تا ۱۳ درصد عنصر کروم است. این فولادها معمولاً سختی خود را تا ۴۲۵ درجه سلسیوس حفظ می‌کنند. از کاربردهای متداول این گروه می‌توان به قالب‌های فورجینگ، بلوک قالب‌های دایکستینگ و قالب‌های ساخت قطعه به روش کشش (drawing) اشاره کرد. به دلیل درصد بالای کروم آنها برخی فولادهای سری D به عنوان فولاد زنگ نزن یا «شبه-زنگ نزن» شناخته می‌شوند. اما به دلیل رسوب کروم و محتوای کربن آن‌ها به صورت کاربید، خاصیت مقاومت به زنگ زدگی آن‌ها پایین است.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه کار گرم

فولادهای ابزاری کار-گرم فولادهایی هستند که برای شکل‌دادن یا برش مواد در دماهای بالا از آن‌ها استفاده می‌شود.
فولادهای ابزار کار گرم کرومی باید مقاومت به بارگذاری ضربه‌ای در حالت گرم فوق‌العاده بالا، مقاومت به نرم شدن در هنگام قرار گرفتن در معرض گرما و مقاومت به خستگی بالایی داشته باشند. این مجموعه الزامات طاقت فرسا، که در فورجینگ و بسیاری از فرایندهای کار در حالت گرم و ریخته‌گری تحت فشار کاملاً متداول است، با استفاده از درصد کربن متوسط و غلظت‌های نسبتاً بالای کروم و سایر عناصر تشکیل دهنده کاربید برطرف می‌گردد. درصد متوسط کربن با محدود کردن غلظت کربن مارتنزیت و محدود کردن اندازه ذرات کاربید آلیاژ، چقرمگی را افزایش می‌دهد. استحکام دما بالای خوب نیز از طریق تمپرینگ در دمای بالا ایجاد می‌گردد، که در آن پراکندگی‌های پایدار و ریز کاربیدهای آلیاژ کروم و وانادیم رسوب می‌کند. این کاربیدهای ریز در زیر کار و استفاده از قالب، بسیار آهسته و کند درشت می‌شوند. درصد آلیاژ بالای فولادهای H نیز سختی پذیری بسیار خوبی را ایجاد کرده و باعث سخت شدن بخش‌های ضخیم قالب توسط خنک سازی در هوا می‌شود.
فولادهای ابزار کار گرم تنگستنی مقاومت به نرم شدگی در دمای بالای بسیار بیشتری نسبت به فولادهای ابزار کار گرم کرومی دارند. این مقاومت به نرم شدگی از طریق افزودن مقادیر قابل توجهی از تنگستن به فولاد ایجاد می‌گردد، که خود نیز علاوه بر کروم، تعداد زیادی کاربیدهای آلیاژ پایدار در داخل ریزساختار ایجاد می‌کند. البته این توزیع کاربیدهای اضافی باعث کاهش چقرمگی می‌شود.
فولادهای ابزار کار گرم مولیبدنی می‌توانند مقاومت به نرم شدگی مشابهی با فولادهای ابزار کار-گرم تنگستنی ایجادکنند، به همین دلیل بسته به قیمت یا دسترسی به هر کدام، می‌توانند جایگزین هم شوند. مولیبدن نیز، که یکی دیگر از عناصر تشکیل دهنده کاربیدهای آلیاژ قوی است، در کنار کروم، وانادیوم و تنگستن به فولاد افزوده می‌شود تا بخش بزرگی از کاربیدهای آلیاژ را فراهم کند، که در صورت قرار گرفتن در معرض عملیات‌های شکل دهی دمای بالا، باعث ایجاد ریزساختارهای پایدار می‌شود.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه مقاوم به شوک

فولادهای ابزاری مقاوم به شوک یا ضربه با هدف ساخت فولادهایی با چقرمگی و مقاومت به شکست بالا در کنار داشتن استحکام و مقاومت به سایش بالا برای کاربردهای بارگذاری ضربه‌ای ساخته شده‌اند. چقرمگی بالا با نگه داشتن درصد کربن در سطح متوسط حاصل می‌شود، به این طریق درصد کربن در مارتنزیت کم بوده و کاربیدهای پراکنده ریز است. درصد عناصر آلیاژی این فولادها نسبت به فولادهای ابزاری گروه W بیشتر بوده و در نتیجه قابلیت سختکاری آن‌ها نیز بالاتر است. عناصر آلیاژی همچنین ایجاد کاربیدهای پراکنده را تقویت می‌کنند.
افزایش زیاد مقاومت به شوک و سختی توسط آلیاژی کردن فولاد با عنصرهای کروم-تنگستن، سیلیکون-مولیبدن، سیلیکون-منگنز انجام می‌شود. فولادهای ابزاری مقاوم به شوک (سری S) طوری طراحی می‌شوند که هم در دماهای بالا و هم در دماهای پایین نسبت به شوک و ضربه ناگهانی مقاوم باشند. برای داشتن استحکام کافی نیاز است که سطح کربن پایین باشد (در حدود ۰٫۵ درصد).
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه تندبر

به مقاله اصلی فولاد تندبر رجوع شود.
طبقه‌بندی فولادهای ابزاری > گروه کاربرد-خاص

فولادهای ابزاری نوع-P که مخفف فولادهای قالب تزریق پلاستیک (Plastic Injection Molds) هستند. این فولادها نسبت به سایر فولادهای ابزاری درصد کربن کمتری دارند، تا امکان ماشینکاری و ایجاد حفره‌های مورد نیاز در آن‌ها، در حالت نرم بازپخت شده، وجود داشته باشد. سپس این فولادها کربن دهی و سختکاری می‌شوند تا سختی سطحی و مقاومت به سایش مورد نیاز ایجاد گردد. یکی از الزامات اصلی فولادهای ساخت قالب، قابلیت صیقل کاری و داشتن بافت سطح عالی در آنهاست. گاهی اگر خوردگی قالب‌های ساخته شده از فولادهای آلیاژ پایین نوع-P مشکل ساز باشد، از فولادهای زنگ نزن مارتنزیتی برای ساخت این قالب‌ها استفاده می‌شود.
فولادهای ابزاری نوع-L که مخفف فولادهای ابزاری آلیاژ-پایین استفاده خاص هستند. فولاد L6 برای مثال چقرمگی بسیار بالایی دارد.
فولادهای ابزاری نوع-F که توسط آب سختکاری می‌شوند و مقاومت به سایش آن‌ها بسیار بیشتر از فولادهای ابزاری نوع-W است.
تولید فولادهای ابزاری

همچنین ببینید: فولادسازی، کوره القائی، و کوره قوس الکتریکی
تولید فولادهای ابزاری > ذوب اولیه

امروزه ذوب در کوره‌های قوس الکتریکی اصلی‌ترین روش تولید فولادهای ابزاری می‌باشد. همچنین امروزه فرایند تولید فولاد به دو مرحله تقسیم شده‌است؛ مرحله اول فقط شامل ذوب بوده و هیچ گونه پالایش و اصلاحی در آن انجام نمی‌شود. در نتیجه می‌توان ماشین آلات و فرایندها را برای این حالت بهینه‌سازی کرد. (برای مثال از کوره‌های قوس الکتریکی فوق قوی استفاده کرد) در مرحله دوم فلز مذاب داغ به داخل یک پاتیل یا مخزن مبدل منتقل شده و عمده پالایش و اصلاح در آنجا انجام می‌شود. مزیت اصلی اصلاح در مخزن ثانویه افزایش سرعت و ظرفیت تولید می‌باشد. راندمان، کیفیت، تکرارپذیری و همچنین ثبات نیز افزایش می‌یابند.
مواد اولیه بخش قابل توجهی از هزینه فولاد ابزاری تولید شده را تشکیل می‌دهند. به همین دلیل، فشارهای ناشی از بازارهای رقابتی، استفاده از موادی با کمترین هزینه که ترکیب شیمیایی نهایی را ایجاد کند، الزامی کرده‌است. معمولاً ۷۵٪ از فلز قراضه ای که قرار است ذوب شود، خود فولاد ابزاری قراضه است. در تولید فولاد ابزاری برای جلوگیری از آلودگی مذاب باید توجه کافی داشت، مخصوصاً آلایش مذاب توسط عناصر نامطلوبی مانند نیکل، کبالت و مس که نمی‌توان آنها را از طریق اکسایش از مذاب حذف کرد. افزودن عناصر آلیاژی از قبیل کروم، تنگستن، مولیبدن، وانادیم، سیلیسیم، و منگنز معمولاً در فرایند AOD (کربن زدایی اکسیژن آرگون) به شکل فِروآلیاژها انجام می‌شود. همچنین می‌توان مولیبدن، کبالت، و وانادیم را به شکل اکسید نیز به مذاب اضافه کرد و سپس در فرایند AOD آنها را کاهش داد (کاهش عکس فرایند اکسایش است که در آن ماده، الکترون جذب می‌کند).
ماده اولیه شارژ شده در مخزن معمولاً با بالاترین سرعت ممکن ذوب می‌شود، سپس به یک مخزن پالایش ثانویه مانند مخزن AOD منتقل می‌شود. سپس در این مخزن با تزریق نسبت‌های کنترل شده‌ای از گازهای اکسیژن و آرگون یا نیتروژن، از درون لوله دم آهنگری (tuyere) غوطه ور در مذاب، پالایش و اصلاح انجام می‌شود. در این فرایند کنترل عالی ترکیب شیمیایی، شامل درصد کربن، گوگرد، فسفر، گاز اکسیژن (O2) و گاز هیدروژن (H2) امکان‌پذیر است. همچنین می‌توان بسته به نوع آلیاژ در حال ساخت، نیتروژن را تا حدودی حذف کرده یا با تزریق آن به مذاب آن را عمداً افزایش داد. از آنجایی که در فرایند AOD منبع گرمای اضافی وجود ندارد، کنترل دما از طریق کنترل نرخ دمش گاز انجام می‌شود. برای تأمین گرمای اضافی می‌توان از افزودن آلومینیوم یا سیلیسیم به عنوان سوخت و ایجاد فرایند اکسایش گرمازا استفاده کرد.
زمانی که ترکیب شیمیایی مورد نظر ایجاد شد و دمای مورد نیاز ایجاد شد، مذاب به داخل یک پاتیل ریخته شده و به ایستگاه ریخته‌گری منتقل می‌شود (برای تفکیک این فرایند با سایر فرایندهای ریختن به آن teeming می‌گویند).
شکل دهی به فلزات توسط ضربه‌های سنگین این پرس سقوطی در دمای بالاتر از دمای تبلور مجدد، نوعی کار گرم (Hot Working) می‌باشد. شکل دهی فلزات توسط این پرس‌های ضربه ای در دماهایی بسیار کمتر از دمای کار-گرم، «فورجینگ سرد» خوانده می‌شود که نوعی فرایند «کار-سرد» می‌باشد. قالب‌های مورد استفاده در این دستگاه‌های پرس باید شرایط بسیار طاقت فرسایی را تحمل کنند.
پاتیلی از آهن مذاب که در حال ریختن مذاب به داخل کوره بلند روباز، برای تولید فولاد است.
پالایش فولاد در یک مخزن کربن زدایی اکسیژن آرگون (AOD)
قلمرو نیوزیلند

قلمرو نیوزیلند (انگلیسی: Realm of New Zealand) متشکل از کل منطقه (یا کشوری) است که در آن پادشاه نیوزیلند به عنوان رئیس دولت عمل می‌کند. کشور نیوزیلند یک فدراسیون نیست؛ این کشور مجموعه‌ای از ایالات و سرزمین‌هایی است که تحت سلطه پادشاه خود متحد شده‌اند. نیوزیلند یک کشور مستقل است. قلمرو وابسته راس (که از مجموعه‌های ادعاهای ارضی در جنوبگان است) و قلمرو وابسته توکلائو دو عضو همراه (جزایر کوک و نیووی) را در قلمرو نیوزلند واقع شده‌اند.
قلمرو وابسته راس ساکن دائمی ندارد، در حالی که توکلائو، جزایر کوک و نیووی جمعیت‌های بومی دارند. سازمان ملل رسماً توکلائو را به عنوان یک منطقه غیر خودمختار طبقه‌بندی کرد؛ جزایر کوک و نیووی به صورت محلی اداره می‌شوند و نیوزلند مسئولیت دفاع و بیشتر امور خارجی را برعهده دارد. استاندار نیوزیلند، نمایندهٔ ملکه بریتانیا در سراسر کشور نیوزیلند است، اگرچه جزایر کوک نمایندهٔ ملکه دیگری دارند.
موقعیت قلمرو نیوزیلند (با جزایر دور افتاده و نیوزلند، گزارمان)، نیووی، توکلائو و جزایر کوک در اقیانوس آرام جنوبی. قلمرو وابسته راس در قطب جنوب نیز سایه افکنده است.)
| محدوده | نماینده ملکه | رئیس دولت | پارلمان | پایتخت | جمعیت | مساحت زمین> km2 | مساحت زمین> sq mi |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  نیوزیلند | فرماندار عمومی نیوزلند | نخست‌وزیر نیوزیلند | مجلس نمایندگان نیوزیلند | ولینگتون | ۴٬۸۹۳٬۱۲۰ | ۲۶۸٬۶۸۰ | ۱۰۳٬۷۴۰ |
|  جزایر کوک | نمایندهٔ ملکه | نخست وزیر | پارلمان جزایر کوک | آواروآ | ۲۱٬۳۸۸ | ۲۳۶ | ۹۱ |
|  نیووی | نمایندهٔ ملکه | استاندار | مجلس نیووی | الوفی | ۱٬۱۴۵ | ۲۶۰ | ۱۰۰ |
|  توکلائو | مدیر توکلائو | رئیس توکلائو | General Fono | فاکاوفو | ۱٬۴۰۵ | ۱۰ | ۴ |
|  سرزمین راس | فرماندار |  | ندارد | پایگاه اسکات | پایگاه اسکات: ۱۰–۸۵ پایگاه مک‌موردو: ۲۰۰–۱٬۰۰۰ (فصلی) | ۴۵۰٬۰۰۰ | ۱۷۰٬۰۰۰ |
قوم آینو (ژاپن)

با قوم آینو (چین) اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 گروهی از آینوها، سال ۱۹۰۲:  گروهی از آینوها، سال ۱۹۰۲
کل جمعیت: کل جمعیت
آمار رسمی دولت ژاپن ۲۵٬۰۰۰ برخی آمار غیررسمی تا ۲۰۰٬۰۰۰.: آمار رسمی دولت ژاپن ۲۵٬۰۰۰ برخی آمار غیررسمی تا ۲۰۰٬۰۰۰.
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 ژاپن: ۲۵٬۰۰۰–۲۰۰٬۰۰۰
 روسیه: ۱۰۹–۱۰۰۰  سرزمین کامچاتکا: ۹۴–۹۰۰
زبان‌ها: زبان‌ها
به لحاظ تاریخی زبان آینو ولی امروزه اغلب به زبان ژاپنی یا زبان روسی تکلم می‌کنند.: به لحاظ تاریخی زبان آینو ولی امروزه اغلب به زبان ژاپنی یا زبان روسی تکلم می‌کنند.
دین: دین
بی‌دینی، جاندارانگاری، بوداگرایی ژاپنی، روح‌باوری، شینتو، مسیحیت، بودیسم، کلیسای ارتدکس روسی: بی‌دینی، جاندارانگاری، بوداگرایی ژاپنی، روح‌باوری، شینتو، مسیحیت، بودیسم، کلیسای ارتدکس روسی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
کامچادال‌ها، مردمان جومون، اُخُتسک‌ها، مردم ریوکیو، امیشی : کامچادال‌ها، مردمان جومون، اُخُتسک‌ها، مردم ریوکیو، امیشی 
مهاجرت انسان از آفریقا
گسترهٔ تاریخی قوم آینو
مردم آینو (به ژاپنی: アイヌ) قوم بومی جزیرهٔ بزرگ هوکایدو در شمال ژاپن و در جزایر کوریل، ساخالین و شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا هستند. به احتمال زیاد امروزه بیش از ۱۵۰ هزار آینو باقی مانده‌است. البته آمار واقعی در دست نیست زیرا بسیاری از والدین برای جلوگیری از تبعیض نژادی نسبت به فرزندانشان در ژاپن، هویت آینوی ایشان را (حتی از خودشان) پنهان می‌کنند.[نیازمند منبع]
واژهٔ آینو به معنای «انسان» است. امروزه آینوها نسبت به نام آینو دید ناخوشایندی دارند و برای نامیدن قوم خود واژهٔ «اوتاری» (به معنی رفیق در زبان آینو) را ترجیح می‌دهند. سرچشمهٔ تاریخی فرهنگ مردمان آینو ادغامی از فرهنگ‌های باستانی اوخاتسک و ساتسومون یکی از فرهنگ‌های باستانی ژاپن است.
زبان آینوها با ژاپنی هم‌ریشه نیست ولی دادوستدهای زیادی با آن داشته‌است. هم‌تباری زبان آینو با هیچ زبان دیگری ثابت نشده و بنابراین یکی از زبان‌های پیوندی به‌شمار می‌آید.
شواهد زبان‌شناختی و فرهنگی، در کنار ظاهر فیزیکی بخشی از جمعیت این کشور، احتمال چندگانه بودن خاستگاه مردم ژاپن و پیوند ژنتیکی با بومیان قارهٔ آمریکا را تقویت می‌کند. قوم آینو به انسان‌های دورهٔ جومون شباهت بسیار دارد و گروهی که بعدها از طریق کشورهای آسیایی، به ویژه کره و چین، وارد خشکی‌های ژاپن شدند و بخش عمدهٔ جمعیت این سرزمین را تشکیل می‌دهند، شبیه به نیاکان یایویی خود هستند.
ریشهٔ نژاد مردمان آینو

یکی از افسانه‌های مردم آینو بیان می‌کند: «مردم آینو صدهزار سال قبل از فرزندان خورشید (لقب نژاد رایج مردمان ژاپنی) زندگی می‌کرده‌اند.»
مردمان آینو از نژادهای اصیل جزیرهٔ ژاپن هستند؛ و نسبت به نژاد یاماتو (نژاد رایج مردمان ژاپن) پوستی روشن‌تر و موی بیشتری را دارا هستند بسیاری از محققان اولیه نژاد مردمان آینو را زیررده‌ای از نژادهای قفقازی می‌دانستند که البته تحقیقات اخیر هرگونه ارتباط را با نژادهای مردمان مدرن اروپایی رد کرده‌است و مکان اصلی خوشهٔ ژنتیکی این مردمان را در شرق و شمال شرق آسیا قرار داده‌است.
تحقیقات نشان داده‌است که این مردمان تشابه ژنتیکی با قفقازی‌ها و اروپایی‌ها ندارند و بیشتر خاستگاهی از شمال شرق آسیا و مردمان مغولستان را دارا هستند. آزمایش ژنتیک آن‌ها بیشتر متعلق به هاپلوگروه D-M55 Y نشان داده‌است.
این شاخهٔ ژنتیکی بیشتر در مجمع‌الجزایر ژاپن مشاهده می‌شود و تنها مکان‌های خارج ژاپن که دارای این شاخه هستند تبت و جزایر آندامان در اقیانوس هند است. این مطالعات که توسط پروفسور تاجیما و همکارانش در سال ۲۰۰۴ انجام شده‌است نشان داده‌است که خوشهٔ ژنتیکی این مردمان دارای هاپلوگروه C-M217 است که این خوشه بیشتر در میان مردمان سیبری و مغولستان بیشتر دیده می‌شود.
موزه هنر پورتوریکو

Art museum in Santurce, San Juan, Puerto Rico
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: سال ۲۰۰۰
مکان: سانتورس
وبگاه: mapr.org
موزه هنر پورتوریکو (به اسپانیایی: Museo de Arte de Puerto Rico) به اختصار MAPR ) یک موزه هنری در سانتورس سان خوآن پورتوریکو، با ۱۸ سالن نمایشگاه است. این موزه در یک ساختمان تاریخی واقع شده‌است که قبلاً توسط بیمارستان وابسته به شهرداری سان خوآن اشغال شده بود.
تاریخچه

ساختمان موزه توسط معمار ویلیام اچ. شیملفنینگ طراحی و در سال ۱۹۲۰ ساخته شده‌است. این بنا باقی مانده مجموعه ویران شده بیمارستان سابق وابسته به شهرداری سان خوآن است. این ساختمان تا سال ۱۹۶۶ به عنوان بیمارستان خدمت می‌کرد ولی بیشتر بدنه آن به مرکز پزشکی ریو پیدرا مدیکال سنتر که به تازگی افتتاح شده بود، منتقل شد. پس از آن تا سال ۱۹۷۵ به عنوان فضای اداری برای اداره حمل و نقل و کارهای عمومی پورتوریکو استفاده می‌شد.
ایده ساخت موزه هنر پورتوریکو به سال ۱۹۹۵ برمی گردد، زمانی که شرکت گردشگری پورتوریکو (به اسپانیایی: Compañía de Turismo de Puerto Rico) با بودجه بانک توسعه دولتی برای پورتوریکو مشغول به کار بود. به جای تخریب ساختمان، در ساختار قدیمی، موزه جدید گنجانده شد.
هارلن، ایندیانا

| هارلن، ایندیانا | هارلن، ایندیانا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت هارلن، ایندیانا در نقشه: موقعیت هارلن، ایندیانا در نقشه
مختصات: ۴۱°۱۱′۴۶″ شمالی ۸۴°۵۵′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۱۹۶۱۱°شمالی ۸۴٫۹۱۹۷۲°غربی﻿ / 41.19611; -84.91972: مختصات: ۴۱°۱۱′۴۶″ شمالی ۸۴°۵۵′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۱۹۶۱۱°شمالی ۸۴٫۹۱۹۷۲°غربی﻿ / 41.19611; -84.91972
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: ایندیانا
شهرستان: شهرستان آلن، ایندیانا
Township: Springfield
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۰ کیلومتر مربع (۳٫۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۸٫۰ کیلومتر مربع (۳٫۱ مایل مربع)
 • آب: ۰ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۳۹ متر (۷۸۴ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۶۳۴
 • تراکم: ۲۰۳٫۲/کیلومتر مربع (۵۲۶/مایل مربع)
زیپ‌کد: ۴۶۷۴۳
کد FIPS: ۱۸–۳۱۴۳۲
هارلن (به انگلیسی: Harlan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان آلن، ایندیانا واقع شده‌است. هارلن ۸٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۳۴ نفر جمعیت دارد و ۲۳۸٫۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.