stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خشونت طالبان علیه زنان
سیاست‌های جنسیتی > وضعیت استخدام

طالبان با قوانین گذشته افغانستان که اجازه می‌داد زنان افغان در محل کار جنسی مختلط کار کنند، مخالف بودند. ادعا این بود که این نقض قوانین و احکام اسلام است. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۶، طالبان فرمان داد که همه زنان باید از اشتغال منع شوند. تخمین زده می‌شود که ۲۵ درصد از کارمندان دولت زن بودند و وقتی تلفات در بخش‌های دیگر به وجود می‌آمد، هزاران زن تحت تأثیر قرار می‌گرفتند.
ضرر دیگر برای کسانی بود که زنان شاغل به آن‌ها خدمت می‌کردند. تحصیلات ابتدایی همه کودکان، نه فقط دختران، در کابل تعطیل شد، جایی که تقریباً همه معلمان مدارس ابتدایی زن بودند. پس از تصرف شهر، طالبان در سال ۱۹۹۶، هزاران خانوادهٔ تحصیل کرده از کابل به پاکستان گریختند.
ملا عمر، رهبر و مؤسس طالبان، به کارکنان و معلمان زن اطمینان داد که همچنان دستمزد ۵ دلار آمریکا در ماه دریافت خواهند کرد، اگرچه این پیشنهاد کوتاه‌مدت است. یک نمایندهٔ طالبان تصریح کرد: "اقدام طالبان مبنی بر دادن حقوق ماهیانه به ۳۰٬۰۰۰ زن بدون شغل، که اکنون راحت در خانه نشسته‌اند، تازیانه در برابر کسانی است که با اشاره به حقوق زنان به طالبان افترا می‌زنند. این افراد با تبلیغات بی‌اساس سعی در تحریک زنان کابل علیه طالبان دارند.
طالبان استفاده از خانواده بزرگ یا سیستم خیریه زکات را برای اطمینان از عدم نیاز زنان به کار ترویج کرد. با این حال، سال‌ها درگیری به این معنا بود که خانواده هسته‌ای اغلب برای تأمین مخارج خود تلاش می‌کردند چه برسد به کمک خویشاوندان دیگر. صلاحیت قانون‌گذاری اغلب بر عهدهٔ مردان بود، مانند کمک‌های غذایی که باید توسط یکی از اقوام مرد جمع‌آوری می‌شد. ملا غائوس، سرپرست وزارت امور خارجه این احتمال را که زن ممکن است هیچ‌گونه اقوام مرد زنده‌ای نداشته باشد رد کرد و گفت که از میزان توجه و نگرانی بین‌المللی برای چنین درصد کمی از مردم افغانستان شگفت‌زده شده‌است.
متخصصان بهداشت زن از ممنوعیت اشتغال معاف بودند، اما در شرایط بسیار محدودی فعالیت می‌کردند. سختی کار بدنی به‌دلیل جداسازی سیستم اتوبوس و آزار و اذیت گسترده باعث شد برخی از زنان با انتخاب خود شغل خود را ترک کنند. از بین کسانی که باقی ماندند، بسیاری از آن‌ها با ترس از رژیم طالبان زندگی می‌کردند و در طول هفتهٔ کاری اقامت در بیمارستان را برای به حداقل رساندن مواجهه با نیروهای طالبان انتخاب کردند. این زنان برای اطمینان از تداوم خدمات زنان، پیش از زایمان و مامایی، چه در سطح بسیار خطرناک، بسیار حیاتی بودند. در رژیم ربانی، حدود ۲۰۰ کارمند زن در بیمارستان ملالی کابل کار می‌کردند، اما به ندرت ۵۰ نفر زیر نظر طالبان باقی ماندند. سازمان‌های غیردولتی که در افغانستان پس از سقوط طالبان در سال ۲۰۰۱ فعالیت می‌کردند، کمبود متخصصان بهداشت زنان را مانع مهمی در کار آن‌ها می‌دانستند.
استثناء دیگر ممنوعیت اشتغال باعث شد تعداد کمتری از کارگران بشردوست در خدمت باقی بمانند. کدهای تفکیک طالبان به این معنا بود که زنان برای دسترسی به زنان آسیب‌پذیر یا انجام تحقیقات ترویجی بسیار ارزشمند هستند. این استثنا توسط کل جنبش طالبان مجاز نبود، بنابراین موارد مشارکت زنان یا عدم وجود آن، در هر شرایط متفاوت بود. شهر هرات به ویژه تحت تأثیر تعدیل طالبان در رفتار با زنان قرار گرفت، زیرا این شهر قبل از سال ۱۹۹۵ یکی از مناطق جهان بینی و خارج از افغانستان بوده‌است. زنان قبلاً اجازه داشتند در محدوده محدودی از مشاغل کار کنند، اما این امر توسط مقامات طالبان متوقف شد. ملا رزاق، والی جدید هرات، دستور داد که زنان از ترس مناظر مزاحم از عبور از دفتر وی منع شوند.
سیاست‌های جنسیتی > وضعیت آموزش و تحصیلات

طالبان ادعا کردند که وظیفه اسلامی خود را در زمینه آموزش به دختران و پسران به رسمیت می‌شناسند، اما حکمی مبنی بر ممنوعیت تحصیل دختران بالای ۸ سال به تصویب رسید. مولوی کالامادین تأکید کرد که این فقط یک تعلیق موقت است و زنان هنگامی که امکانات و امنیت خیابانی برای جلوگیری از تماس جنسیتی مناسب می‌شود، به مدرسه و کار بازمی‌گردند. طالبان آرزو داشتند که قبل از فراخواندن یک نهاد، علما برای تعیین محتوای برنامه درسی جدید به جای نسخه مجاهدین اسلامی اما غیرقابل قبول ، کنترل کامل افغانستان را در دست داشته باشند.
ممنوعیت اشتغال زنان در سیستم آموزشی بسیار احساس شد. تنها در کابل، این حکم ۱۰۶٬۲۵۶ دختر، ۱۴۸٬۲۲۳ دانشجوی پسر و ۸۰۰۰ دانشجوی دختر دانشگاه را تحت تأثیر قرار داد. همچنین ۷٬۷۹۳ معلم زن برکنار شدند. حرکتی که باعث تضعیف آموزش و پرورش شد و ۶۳ مدرسه را به دلیل کمبود ناگهانی مدرس تعطیل کرد. برخی از زنان مدارس مخفی را در خانه‌های خود برای کودکان محلی یا سایر زنان تحت پوشش کلاس‌های خیاطی مانند آموزشگاه خیاطی سوزن‌طلا اداره می‌کردند. دانش‌آموزان، والدین و مربیان از عواقب آگاه شدن طالبان از فعالیت‌های خود آگاه بودند، اما برای کسانی که احساس می‌کردند تحت حکومت سخت طالبان گرفتار شده‌اند، چنین اقداماتی به آن‌ها احساس عزم و امید می‌داد.
سیاست‌های جنسیتی > مراقبت‌های بهداشتی

پیش از به قدرت رسیدن طالبان در افغانستان، پزشکان مرد اجازه داشتند زنان را در بیمارستان‌ها معالجه کنند، اما حکمی مبنی بر این که هیچ پزشک مردی نباید به بهانه مشورت به بدن زن دست بزند، به زودی معرفی شد. با وجود تعداد کمتر متخصص زنان در زمینه اشتغال، مسافتی که بسیاری از زنان برای جلب توجه باید طی کنند افزایش یافت در حالی که ارائه کلینیک‌های دوران بارداری کاهش یافته بود.
در کابل، برخی از زنان کلینیک‌های غیررسمی را در خانه‌های خود برای خدمات رسانی به خانواده و همسایگان تأسیس کردند، با این حال، تأمین تجهیزات پزشکی برای دستیابی به اثربخشی برای آنها بسیار دشوار بود. بسیاری از زنان به دلیل عدم درمان، رنج طولانی مدت یا با مرگ زودرس مواجه می‌شدند. برای خانواده‌هایی که امکانات، تمایل و حمایت محرم داشتند، می‌توان در پاکستان به دنبال مراقبت‌های پزشکی بود.
در اکتبر ۱۹۹۶، دسترسی زنان به حمام سنتی و عمومی ممنوع شد، زیرا وجود این حمام‌ها غیر اسلامی اعلام شد. این حمام‌ها در کشورهایی که تعداد کمی از آن‌ها آب جاری داشتند، یک مرکز مهم بود و این میله باعث شد که سازمان ملل بتواند افزایش گال و عفونت‌های واژن را در بین زنانی که از روش‌های بهداشتی و دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی محروم هستند، پیش‌بینی کند. نسرین گروس، نویسنده افغان-آمریکایی، در سال ۲۰۰۱ اظهار داشت که چهار سال است که بسیاری از زنان افغان قادر به دعا برای خدای خود هستند زیرا «اسلام زنان را از نماز خواندن بدون حمام بعد از عادت ماهانه منع می‌کند». در ژوئن ۱۹۹۸، طالبان زنان را از حضور در بیمارستان‌های عمومی در پایتخت منع کردند، درحالی‌که قبلاً آنها می‌توانستند در بخش بیمارستان‌های عمومی فقط برای زنان شرکت کنند. این تنها یک بیمارستان در کابل باقی گذاشت که آنها می‌توانستند در آنجا تحت درمان قرار گیرند.
سیاست‌های جنسیتی > حبس اجباری

استرس روانی، انزوا و افسردگی که اغلب با حبس اجباری زنان همراه بود، بر هماهنگی خانواده تأثیر منفی گذاشت. یک نظرسنجی از ۱۶۰ زن به این نتیجه رسید که ۹۷ درصد علائم افسردگی جدی را نشان می‌دهند و ۷۱ درصد کاهش رفاه بدنی خود را گزارش کرده‌اند. لطیفه، ساکن و نویسندهٔ اهل کابل، نوشت:
این آپارتمان شبیه زندان یا بیمارستان است. سکوت بر همه ما سنگینی می‌کند. از آنجا که هیچ‌کدام از ما کارهای زیادی انجام نمی‌دهیم، چیزهای زیادی برای گفتن به یکدیگر نداریم. هر کدام از ما قادر به اشتراک‌گذاری احساسات خود نیستیم، هر کدام خود را در ترس و ناراحتی خود محصور می‌کنیم. از آنجایی که همه در یک گودال سیاه قرار دارند، تکرار مکرر چندان فایده‌ای ندارد که به وضوح نتوانیم ببینیم.
طالبان سالن‌های زیبایی کشور را بستند. استفاده از لوازم آرایشی مانند لاک ناخن و آرایش ممنوع بود.
محدودیت‌های طالبان برای حضور فرهنگی زنان چندین حوزه را تحت پوشش قرار داد. نام مکان‌ها شامل کلمه «زنان» به گونه‌ای تغییر کرد که از این کلمه استفاده نشده‌است. زنان از خندیدن با صدای بلند منع شده بودند زیرا شنیدن صدای زن برای غریبه نامناسب و تحریک‌آمیز تلقی می‌شد. زنان از شرکت در ورزش یا ورود به یک باشگاه ورزشی منع شدند. انجمن انقلابی زنان افغانستان (راوا) به‌طور خاص به این مسائل پرداخت. این مجله توسط مینا کشورکمال تأسیس شد، زنی که در بین دیگر موارد مجله‌ای دو زبانه به نام پیام زنان در سال ۱۹۸۱ تأسیس کرد. وی در سال ۱۹۸۷ در سن ۳۰ سالگی ترور شد، اما در بین زنان افغان به‌عنوان یک قهرمان شناخته می‌شود.
واکنش بین‌المللی

اعتراضات آژانس‌های بین‌المللی برای مقامات طالبان که مقدم بر تفسیر آنها از قوانین اسلامی بودند و از نظر قوانین ملل متحد و قوانین حقوق بشر مقید نبودند، قانونی که به عنوان ابزارهای امپریالیسم غربی تلقی می‌شد، اهمیت چندانی نداشت. پس از تصرف هرات توسط طالبان در سال ۱۹۹۵، سازمان ملل متحد امیدوار بود که سیاست‌های جنسیتی «زمانی که از قیام مردمی به یک دولت مسئول با ارتباط با جامعه اهداکنندگان رسیده‌است» معتدل‌تر شود. طالبان از تسلیم شدن در برابر فشارهای بین‌المللی امتناع ورزید.
در نوامبر ۱۹۹۵، یونیسف همه کمک‌های آموزشی به مناطق تحت کنترل طالبان را متوقف کرد، زیرا آنها معتقد بودند ممنوعیت اختلاط مردان و زنان در آموزش و پرورش نقض پیمان‌نامه حقوق کودک است. پس از کنفرانس زنان پکن در سال ۱۹۹۵، این اقدام باعث تحکیم نقش یونیسف به عنوان یک سازمان پیشرو در امور مربوط به زنان و کودکان شد.
در سال ۱۹۹۶، صندوق نجات کودکان (بریتانیا) نیز حمایت خود را متوقف کرد، زیرا ارتباط با زنان، مراقبان اصلی کودکان، بسیار مشکل بود.
دبیرکل سازمان ملل متحد، پطرس غالی، نگرانی خود را در مورد وضعیت زنان افغان ابراز داشت.
در سال ۱۹۹۹، مادلین آلبرایت، وزیر امور خارجه ایالات متحده علناً گفت: «ما به نمایندگی از زنان و دختران افغانستان که قربانی شده‌اند صحبت می‌کنیم … این جنایتکارانه است و هریک از ما وظیفه داریم جلوی آن را بگیریم».
در ژانویهٔ ۲۰۰۶، یک کنفرانس در لندن در مورد افغانستان منجر به ایجاد یک قرارداد بین‌المللی شد که شامل معیارهایی برای درمان زنان بود. این پیمان شامل موارد زیر است: «جنسیت: تا پایان سال ۱۳۸۹ (۲۰ مارس ۲۰۱۱): برنامه ملی اقدام برای زنان در افغانستان به طور کامل اجرا خواهد شد؛ و مطابق با اهداف توسعه هزاره افغانستان، مشارکت زنان در کلیه نهادهای حکومتی افغانستان، از جمله نهادهای منتخب و منصوب و خدمات کشوری تقویت خواهند شد.» با این حال، یک گزارش عفو بین‌الملل در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ اعلام کرد که دیگر نیازی به وعده‌های پوچ در مورد افغانستان نیست و رفتار با زنان را به‌عنوان یکی از اهداف تحقق نیافته ذکر کرده‌است.
طالبان پاکستانی

گروه‌های مختلف طالبان از حدود سال ۲۰۰۲ در پاکستان وجود داشته‌است. اکثر این گروه‌های طالبان به یک سازمان چتر به نام جنبش طالبان پاکستان پیوسته‌اند. اگرچه طالبان پاکستانی از طالبان افغان متمایز هستند، اما دیدگاه مشابهی نسبت به زنان دارند. طالبان پاکستانی نیز زنانی را به اتهام رفتار غیراسلامی به قتل رسانده و پس از شلاق علنی دختران به‌دلیل روابط نامشروع، آن‌ها را مجبور به ازدواج کرده‌است.
برای مطالعه بیشتر

تهدید زن افغان بایگانی‌شده  در ۶ آوریل ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
انجمن انقلابی زنان افغانستان (راوا)
"Student flees Taliban in 'Pakistan's Switzerland' - CNN.com". 2009-02-03. Retrieved 2009-02-03.
جنگ آرمانها: یک زن ، یک مدرسه و یک رابطه غم‌انگیز پیچیده.
سونیتا مهتا (۲۰۰۲). زنان برای زنان افغان: شکستن افسانه‌ها و ادعای آینده نیویورک: پالگریو مک میلان.شابک ‎۱۴۰۳۹۶۰۱۷۸شابک 1403960178
رزماری اسکاین (۲۰۰۱). زنان افغانستان در زمان طالبان ایالات متحده: MacFarland & Company, Inc.شابک ‎۰۷۸۶۴۱۰۹۰۶شابک 0786410906
Physicians for Human Rights (1998). "The Taliban's War on Women: A health and human rights crisis in Afghanistan" (PDF). Archived from the original (PDF) on 14 June 2007. Retrieved 16 August 2021.شابک ‎۱−۸۷۹۷۰۷−۲۵-X
اتوود، مارگارت (۱۹۸۵). قصه خدمتکار ناشر: لنگر
زنان افغان که برقع پوشیده‌اند
اعدام علنی یک زن معروف به زرمینه توسط طالبان در ورزشگاه غازی، کابل، ۱۶ نوامبر ۱۹۹۹. مادر هفت فرزند پس از ضرب و شتم شوهرش در هنگام خواب متهم شناخته شد.
فهرست ترورهای اسرائیل

فهرست زیر، فهرستی از ترورهای ادعایی و تأیید شده‌ای است که گزارش شده توسط دولت اسرائیل انجام شده است. این موارد شامل تلاش برای ترور افرادی است که گزارش شده به‌طور خاص توسط آژانس‌های مختلف امنیتی، اطلاعاتی و پلیسی اسرائیل هدف قرار گرفته‌اند.
دهه ۱۹۵۰

| تاریخ | مکان | کشور | هدف | توضیحات | اقدام | قاتل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۶ | نوار غزه |  مصر | سرهنگ مصطفی حافظ | یک مقام نظامی مصری که حملات فداییان فلسطینی را از غزه به اسرائیل سازماندهی کرد | بسته بمب | عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل به کارگردانی یهوشافات هارکابی. |
| ۱۴ ژوئیه ۱۹۵۶ | امان |  اردن | سرهنگ دوم صلاح مصطفی | وابسته نظامی مصر در امان، حملات فداییان را از اردن به اسرائیل سازماندهی کرد | بسته بمب | عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل به کارگردانی یهوشافات هارکابی. |
دهه ۱۹۶۰

| تاریخ | مکان | کشور | هدف | توضیحات | اقدام | قاتل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۲ | مونیخ |  آلمان غربی | هاینز کروگ | دانشمند موشکی آلمان غربی که برای برنامه موشکی مصر کار می‌کند | جسد او که از دفاتر شرکتش در خیابان شیلر استراس مونیخ ربوده شد، هرگز پیدا نشد. پلیس سوئیس بعداً دو مأمور موساد را به دلیل تهدید دختر دانشمند دیگری دستگیر کرد و متوجه شد که آنها مسئول قتل هستند. بخشی از عملیات داموکلس | موساد |
| ۲۸ نوامبر ۱۹۶۲ | حلوان |  جمهوری متحده عربی | ۵ کارگر کارخانه مصری | کارگران شاغل در کارخانه ۳۳۳، یک کارخانه موشک سازی مصر. | بمب پستی ارسال شده با علامت پست هامبورگ. بمب دیگری از این دست چهره یک منشی را ناقص و کور کرد. بخشی از عملیات داموکلس | موساد |
| ۲۳ فوریه ۱۹۶۵ | مونته‌ویدئو |  اروگوئه | هربرتس کوکورس | هوانوردی که در قتل یهودیان لتونی در جریان هولوکاست شرکت داشته است | به بهانه واهی راه اندازی یک تجارت هوانوردی توسط مأموران به مونته ویدئو فریب خورده و کشته شدند. | موساد |
دهه ۲۰۰۰

۲۰۰۰، ۲۹–۲۰۰۱ سپتامبر، ۲۵ آوریل. به گفته منابع فلسطینی، ارتش اسرائیل ۱۳ فعال سیاسی را در منطقه الف تحت حاکمیت کامل خودگردان فلسطین ترور کرد که ۹ غیرنظامی کشته شدند.
۲۰۰۱ اسرائیل ۳۵ شبه نظامی مظنون فلسطینی را کشت.
۲۰۰۲ اسرائیل ۷۲ شبه نظامی مظنون را کشت.
۲۰۰۳ (اوت ۲۰۰۳) دولت اسرائیل به منظور تقویت موقعیت میانه‌روها و محمود عباس، مجوز کشتن کل رهبری سیاسی حماس در غزه را «بدون اطلاع بیشتر» به روشی به نام «فصل شکار» صادر کرد.
در فوریه ۲۰۰۵، اسرائیل تعلیق کشتارهای هدفمند را اعلام کرد، در حالی که این حق را برای خود محفوظ می‌داند که ادعا می‌شود «بمب‌های تیک‌دار» را کشت.
لویاتان (کتاب)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تصویرگری دیباچهٔ لویاتان اثر آبراهام باس با سخن آغازین توماس هابز: تصویرگری دیباچهٔ لویاتان اثر آبراهام باس با سخن آغازین توماس هابز
نویسنده(ها): توماس هابز
کشور: انگلستان
زبان: انگلیسی، لاتین (هابز در سال ۱۶۶۸ نسخه جدیدی از کتاب که تفاوت‌هایی با نسخه انگلیسی داشت، به زبان لاتین منتشر کرد)
گونه(های) ادبی: فلسفه سیاسی
تاریخ نشر: ۱۶۵۱
شابک: شابک ‎۹۷۸−۱−۴۳۹۲−۹۷۲۵−۴
لِوْیاتان (به لاتین: Leviathan) اثری فلسفی نوشته توماس هابز، فیلسوف انگلیسی، است که در ۱۶۵۱ به زبان انگلیسی در لندن انتشار یافت.
محتوا

لِویاتان اولین شرح جامع دربارهٔ دولت جدید و ویژگی‌ها و کارکردهای آن است.
این کتاب دارای چهار بخش است: «انسان»، «دولت»، «دولتِ مسیحی»، و «قلمروِ ظلمات» به عنوان ضد دولت مسیحی. هابز در کتاب خود نشان می‌دهد که چگونه ترس از مرگ باعث به وجود آمدن یک قرارداد اجتماعی بین انسان‌ها می‌شود.
لِویاتان تأثیر بسیار مهمی در فلسفهٔ غرب گذاشته و بسیاری از نظریه‌های قرارداد اجتماعی را در رشتهٔ فلسفهٔ سیاسی به وجود آورده‌است.
لِویاتان اشاره‌ای است به هیولا و غولی عظیم‌الجثه که از دریا سَرک می‌کِشد و مثل و مانند ندارد. این نام از باب چهل و یکم کتاب ایوّب، در تورات گرفته شده‌است.
تامس هابز در این کتاب می‌گوید انسان در وضعیت طبیعی با خشونت همسو و همراه است و دست از جنگ و ستیز برنمی‌دارد و به همین دلیل به سرور و رهبری که به او امر و نهی کند (به لِویاتان) نیاز دارد و برای پایان دادن به جنگ و خشونت، چاره کار این است که به «دولت قدرتمند» تن دهد و الزاماتش را بپذیرد.
تامس هابز در کتاب لِویاتان اشاره می‌کند انسان به طبع خودخواه و تنها متوجه به شخص خود و در جنگ دائمی با دیگران است. انسان‌ها از لحاظ خودبینی طبیعی مثل همدیگر هستند. او سه عامل را برای جدال میان انسان‌ها در وضعیت طبیعی ذکر می‌کند:
۱) جدال بر سر منابع
۲) عدم اعتماد به یکدیگر
۳) میل به جلال و شکوه
وضعیت طبیعی وضعیتی است که در آن هیچ قدرت حاکمی و قاعده و قانونی حکمفرما نیست و هر کسی نسبت به هر چیزی محق است. «در این وضعیت، ترس دائم و خطر مرگ خشونت بار وجود دارد و زندگی انسانها قرین انزوا و فقر، نامطبوع، خشن و کوتاه است» (فصل ۱۳) او وضعیت طبیعی را جنگ همه علیه همه می‌داند و بنابراین تصور می‌کند، از آنجایی که انسان‌ها توانایی‌های تقریباً مشابهی دارند به نحوی که یکی نمی‌تواند بر بقیه غلبه مطلق پیدا کند و اینکه همه به یک اندازه مصلحت‌اندیش هستند، ترس از مرگ آن‌ها را بر آن می‌دارد تا با قراردادی دسته‌جمعی متقابلاً از حقوق طبیعی خود دست بشویند و دولت تشکیل دهند. در این صورت حقوق طبیعی خود را به یک فرمانروا که در اساس برخاسته از افراد ملت است، واگذار می‌کنند. این فرمانروا الزاماً پادشاه نیست، بلکه می‌تواند گروهی از مردم یا هر صورت دیگری هم داشته باشد. نکته مهم این است که حاکمیت مطلق طی قرارداد اجتماعی به آن‌ها واگذار می‌شود.
ترجمه به فارسی

کتاب لویاتان توسط حسین بشیریه به فارسی ترجمه شده‌است.
تامس هابز
تابستان همانسال

برای فیلم به همین نام، تابستان همان سال (فیلم) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): ناصر تقوایی
زبان: فارسی
تاریخ نشر: ۱۳۴۸
تابستان همانسال نخستین کتابِ منتشرشدهٔ ناصر تقوایی است که یک مجموعهٔ داستان‌های کوتاه است. نویسنده این دفتر را به صفدر تقی‌زاده تقدیم کرده است.
خزان عشق

خزان عشق یا شد خزان از جمله ترانه‌های مشهور و ماندگار فارسی با متنی عاشقانه از رهی معیری است که نخستین بار در سال ۱۳۱۳ با آهنگسازی و صدای جواد بدیع‌زاده اجرا شد و از معدود ترانه‌های خاطره‌انگیزی است که با گذشت ۹۰ سال تاکنون جاذبهٔ خود را در میان مردم حفظ کرده‌است. این ترانه سال‌ها بعد توسط خوانندگانی چون و هوشمند عقیلی‌مهر و ویگن نیز بازخوانی شده‌است.
در برخی از آثار تلویزیونی و سینمایی ایران، کارگردانان برای ایجاد تم دوران پهلوی و حال و هوای دوران گذشته از پخش این ترانه با صدای بدیع‌زاده استفاده نموده‌اند.
متن ترانه

شعر این ترانه بر اساس اجرای اصلی و نخستین یعنی اجرا و آهنگسازی جواد بدیع‌زاده به شرح زیر است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| شد خزان گلشن آشنایی |  | بازم آتش به جان زد جدایی |
| عمر من ای گل طی شد بهر تو |  | وز تو ندیدم جز بدعهدی و بی‌وفایی |
| با تو وفا کردم تا به تنم جان بود |  | عشق و وفاداری با تو چه دارد سود |
| آفت خرمن مهر و وفایی |  | نوگل گلشن جور و جفایی |
از دل سنگت آه: از دل سنگت آه
| دلم از غم خونین است |  | روش بختم این است |
| از جام غم مستم |  | دشمن می‌پرستم |
تا هستم: تا هستم
| تو و مست از می به چمن چون گل خندان |  | از مستی بر گریهٔ من |
| با دگران در گلشن نوشی می |  | من ز فراقت ناله کنم تا کی |
| تو و می چون لاله کشیدن‌ها |  | من و چون گل جامه دریدن‌ها |
به رقیبان خواری دیدن‌ها: به رقیبان خواری دیدن‌ها
| دلم از غم خون کردی |  | چه بگویم چون کردی |
دردم افزون کردی: دردم افزون کردی
| برو ای از مهر و وفا عاری |  | برو ای عاری ز وفاداری |
که شکستی چون زلفت عهد مرا: که شکستی چون زلفت عهد مرا
| دریغ و درد از عمرم |  | که در وفایت شد طی |
| ستم به یاران تا چند |  | جفا به عاشق تا کی |
| نمی‌کنی ای گل یک دم یادم |  | که همچو اشک از چشمت افتادم |
تا کی بی‌تو بود از غم خون دل من: تا کی بی‌تو بود از غم خون دل من
آه از دل تو: آه از دل تو
| گر چه ز محنت خوارم کردی |  | با غم و حسرت یارم کردی |
مهر تو دارم باز: مهر تو دارم باز
| بکن ای گل با من |  | هر چه توانی ناز |
کز عشقت می‌سوزم باز: کز عشقت می‌سوزم باز
یانینا ویلچوونا

| یانینا ویلچوونا | یانینا ویلچوونا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ مارس ۱۹۱۷ ورشو، لهستان
درگذشت: ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۹ (۶۲ سال) دالاس، تگزاس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: لهستانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۹ تا ۱۹۶۲
یانینا ویلچوونا (لهستانی: Janina Wilczówna؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۱۷–۱۷ سپتامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به ۳۰ قیراط خوشبختی، دکتر مورک و بولک و لولک اشاره نمود.
کامیلو ماستروچینکوئه

| کامیلو ماستروچینکوئه | کامیلو ماستروچینکوئه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ مهٔ ۱۹۰۱ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۳ آوریل ۱۹۶۹ (۶۷ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۸
کامیلو ماستروچینکوئه (انگلیسی: Camillo Mastrocinque؛ ۱۱ مهٔ ۱۹۰۱ – ۲۳ آوریل ۱۹۶۹) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به آخرین رقص، دون پاسکواله، ملکه اسکالا، مردان خشن و زیباترین زوج جهان اشاره نمود.
پایکس پیک، ایندیانا

| پایکس پیک، ایندیانا | پایکس پیک، ایندیانا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
موقعیت پایکس پیک، ایندیانا در نقشه: موقعیت پایکس پیک، ایندیانا در نقشه
پایکس پیک، ایندیاناLocation in Brown County: پایکس پیک، ایندیاناLocation in Brown County
مختصات: ۳۹°۰۷′۴۵″ شمالی ۸۶°۰۸′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۲۹۱۷°شمالی ۸۶٫۱۴۱۳۹°غربی﻿ / 39.12917; -86.14139: مختصات: ۳۹°۰۷′۴۵″ شمالی ۸۶°۰۸′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۱۲۹۱۷°شمالی ۸۶٫۱۴۱۳۹°غربی﻿ / 39.12917; -86.14139
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ایندیانا
County: شهرستان براون، ایندیانا
Township: ناحیه ون بورن، شهرستان براون، ایندیانا
ارتفاع: ۶۰۰ فوت (۲۰۰ متر)
زیپ‌کد: ۴۷۴۴۸
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۱۸–۵۹۸۱۴
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: ۴۴۹۷۱۰
پایکس پیک (به انگلیسی: Pikes Peak) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان براون، ایندیانا واقع شده‌است. پایکس پیک ۱۸۲٫۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماریو کوستا

| ماریو کوستا | ماریو کوستا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ مهٔ ۱۹۰۴ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۲ اکتبر ۱۹۹۵ رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
ماریو کوستا (ایتالیایی: Mario Costa؛ ۳۰ مهٔ ۱۹۰۴ – ۲۲ اکتبر ۱۹۹۵) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به به‌خاطر تو مرتکب گناه شده‌ام، آرایشگر سویل، گلادیاتور رم و ترانه بهار اشاره نمود.
الکسی نیکولایویچ

الکسی نیکولایویچ (روسی: Алексе́й Никола́евич؛ ۱۲ اوت ۱۹۰۴ – ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۸) از دودمان رومانوف آخرین تزار زاده و وارث ظاهری تاج و تخت امپراتوری روسیه بود. او کوچکترین فرزند و تنها فرزند پسر امپراتور نیکلای دوم و همسر او آلکساندرا فیودوروفنا بود. وی هنگام تولد هموفیلی داشت
پس از انقلاب فوریه ۱۹۱۷، او و خانواده‌اش به تبعید داخلی در توبولسک، سیبری فرستاده شدند. به زودی پس از انقلاب اکتبر و به قدرت رسیدن بلشویکها، در طی جنگ داخلی روسیه او به همراه پدر و مادرش، چهار خواهر و سه مستخدم به دستور دولت بلشویکها اعدام شدند، هرچند شایعاتی مبنی بر زنده ماندن وی تا کشف ۲۰۰۷ و کشف یکی از خواهرانش همچنان ادامه داشت. در ۱۷ ژوئیه سال ۱۹۹۸، در هشتادمین سالگرد اعدام او و والدین و سه خواهرش به همراه مستخدمان وفادارشان به‌طور رسمی در کلیسای جامع سنت پیتر و پُل مدح شدند. الکسی و خواهرش ماریا هنوز دفن نشده‌اند. این خانواده در سال ۲۰۰۰ توسط کلیسای ارتدکس روسی در زمره قدیسان شمرده شدند.
از او گاهی به عنوان «آلکسی دوم» یاد می‌شود، زیرا آنها کناره‌گیری پدر او نیکلای دوم را به نفع عمویش گراند دوک مایکل قانونی تشخیص نمی‌دهند. با این وجود، مشروعیت این سمت را نیز به رسمیت نمی‌شناسند، چرا که مطابق قانون، توسط سنای امپراتوری منتشر نشده‌است.
وایت فاکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: 株式会社WHITE FOX
نوع: کابوشیکی گایشا
صنعت: انیمه
پیشینیان: OLM TEAM IWASA
بنا نهاده: آوریل ۲۰۰۷؛ ۱۷ سال پیش (۲۰۰۷}})
بنیانگذاران: Gaku Iwasa
دفتر مرکزی: سوگینامی-کو، توکیو، ژاپن
افراد کلیدی: Gaku Iwasa (رئیس هیئت مدیره)
مجموع سهام: ¥ 3,000,000
زیرمجموعه‌ها: White Fox Tokyo Studio White Fox Izukōgen Studio
شرکت‌های وابسته: Studio Bind
وبگاه: http://w-fox.co.jp/(Official)http://izu-fox.com/(Izukōgen)
وایت فاکس (به انگلیسی: White Fox Co. , Ltd.) (به ژاپنی: 株式会社WHITE FOX)، یک استودیوی پویانمایی ژاپنی است که در آوریل ۲۰۰۷ توسط Gaku Iwasa تأسیس شد. از موفق‌ترین تولیدات این استودیو می‌توان به تولید مجموعه‌های انیمه اقتباس شده اشتاینز;گیت و آرئی: زیرو - شروع زندگی در دنیای دیگر اشاره کرد.
امپراتور هانزی

امپراتور هانزی (انگلیسی: Emperor Hanzei) هجدهمین امپراتور ژاپن بود.
بعد از آزادی

| بعد از آزادی | بعد از آزادی |
| --- | --- |
ژانر: درام اجتماعی خانوادگی
نویسنده: نیلوفر محلوجی
کارگردان: محمدعلی باشه آهنگر
بازیگران: مرتضی اسماعیل کاشی سام کبودوند اصغر همت رضا داوودنژاد اندیشه فولادوند المیرا دهقانی رویا جاویدنیا حسین باشه آهنگر خسرو شهراز قاسم زارع مهری آل آقا امید روحانی ارشا اقدسی آزاده مهدی زاده
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار فصل‌ها: ١
شمار قسمت‌ها: ٣۴
تولید: تولید
تهیه‌کننده: سعید سعدی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک سیما
انتشار اولیه: ٢٧ آذر ۱۴۰۰ – ٨ بهمن ١۴٠٠
بعد از آزادی یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی محمدعلی باشه آهنگر و تهیه‌کنندگی سعید سعدی و نویسندگی نیلوفر محلوجی است. پخش این مجموعه از ٢٧ آذر ۱۴۰۰ در ۳۴ قسمت از شبکه یک سیما آغاز شد.
خلاصه داستان

در خلاصه داستان این سریال آمده است: هر روز با عطر گل‌های باغ‌های شهریار از خواب بلند می‌شدم، مادرم خدابیامرز یه باغچه خوشگل داشت که همیشه سرش گرم بود. بنده خدا اکثر مواقع تنها بود. بابام که راننده بیابون بود صبح تا شب پشت نفتکش اش دنده عوض می‌کرد و بنزین جا به جا می کرد. راه نزدیکش چهار پنج ساعت ترافیک انبار ری تا پمپ بنزینای جنوب و مرکز تهران بود.صبح ها زودتر می‌رفت تا بار بهتر بهش بخوره. اگه هوا سرد بود و مشکلی برای مناطق سردسیر پیش نمی‌اومد، بارش و عوض می‌کردن و می‌فرستادنش سمت همدان آذربایجان کردستان چه می‌دونم استان های سردسیر و برف گیر. این آخریا زیاد حالش میزون نبود خودش چیزی نمی‌گفت ولی ماها که می فهمیدیم. توی خونه‌ای که پدر مادر توش نباشه هیچی نمی تونه جاشونو پر کنه…
بازیگران

مرتضی اسماعیل کاشی در نقش عارف
سام کبودوند در نقش سهیل
اصغر همت در نقش محمود
رضا داوودنژاد در نقش محسن
اندیشه فولادوند در نقش سیمین
المیرا دهقانی در نقش شیدا
رویا جاویدنیا در نقش فروغ
حسین باشه آهنگر در نقش حامد
خسرو شهراز در نقش منوچهر
قاسم زارع در نقش اسماعیل
مهری آل آقا
امید روحانی
ارشا اقدسی
آزاده مهدی زاده در نقش منیر
الناز اسماعیلی  در نقش مریم
شهریار فرد
نیوشا علیپور  در نقش نازنین
محمدموسی اکبری
عبدالصبور خالقی
نادیا پروانی
سبحان حسینی
کارن جیحانی
سامین وحید محمدی
سارا شاهرودیان  در نقش نادیا
رامین سیاردشتی  در نقش مهران
آلاله زارع طلب  در نقش مهشید
لادن قناد در نقش آزاده