stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مزدیسنا
جمعیت زرتشتیان > غرب

در آمریکای شمالی برآورد می‌شود که بین ۱۸٬۰۰۰ تا ۲۵٬۰۰۰ زرتشتی وجود دارد. آن‌ها از جنوب آسیا یا ایران به این منطقه مهاجرت کرده‌اند. در استرالیا ۳٬۵۰۰ زرتشتی وجود دارد که بیشتر در سیدنی زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۱۲ مشخص شد که تعداد زرتشتیان ایالات متحده آمریکا ۱۵٬۰۰۰ نفر است که باعث می‌شود که آمریکا بیشترین جمعیت زرتشتیان جهان پس از هند و ایران را داشته باشد. اخیراً گفته شد که حدود ۳٬۰۰۰ کرد در سوئد زرتشتی شده‌اند.
فهرست کشورهای دارای جمعیت زرتشتی به این شرح است:
| کشور | جمعیت | درصد جمعیت |
| --- | --- | --- |
|  سنگاپور | ۴٬۵۰۰ | ۰٫۰۸۷ |
|  نیوزیلند | ۲٬۰۰۰ | ۰٫۰۴۵ |
|  افغانستان | ۱۰٬۰۰۰ | ۰٫۰۳۱ |
|  ایران | ۶۰٫۰۰۰ | ۰٫۰۲۶ |
|  جمهوری آذربایجان | ۲٬۰۰۰ | ۰٫۰۲۲ |
|  کانادا | ۵٬۰۰۰ | ۰٫۰۱۴ |
|  استرالیا | ۲٬۷۰۰ | ۰٫۰۱۲ |
|  بریتانیا | ۴٬۱۰۵ | ۰٫۰۰۷ |
|  هند | ۶۹٬۰۰۰ | ۰٫۰۰۶ |
| کشورهای عربی خلیج‌فارس | ۲٬۲۰۰ | ۰٫۰۰۵ |
|  آمریکا | ۱۱٬۰۰۰ | ۰٫۰۰۴ |
|  پاکستان | ۵٬۰۰۰ | ۰٫۰۰۲ |
| مجموع | ۱۷۷٬۵۰۵ | ۰٫۰۱۹ |
در ادبیات صوفیانه ایرانی

آتشکده: در اصطلاح صوفیه دل صوفی است که پیوسته در آتش سودای حق در سوز و گداز است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از آن به دیر مغانم عزیز می‌دارند |  | که آتشی که نمیرد همیشه در دل ماست |
|  |  |  حافظ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سینه گو شعلهٔ آتشکدهٔ فارس بکش |  | دیده گو آبِ رخِ دجلهٔ بغداد ببر |
|  |  |  حافظ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از تن باریک من زنار ساخت |  | وز دل سنگینم آتشگاه کرد |
|  |  |  سنایی |
مولوی عشق را تشبیه به آتشکده کرده و می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای عشق چون آتشکده، در نقش و صورت آمده |  |  بر کاروان دل‌زده، یک دم امان ده، یا فتی |
|  |  |  مولوی |
پیر مغان: زرتشت
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مشکل خویش برِ پیر مغان بردم دوش |  | کو به تأیید نظر حل معما می‌کرد |
|  |  |  حافظ |
دیر مغان: کنایه از مجلس عرفا و اولیا و حلقه ذکر است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| صوفی صومعهٔ عالم قدسم لیکن |  | حالیا دیر مغان است حوالتگاهم |
|  |  |  حافظ |
کوی مغان: کنایه است از جایگاه درویشان و محل اقامت پیر و مرشد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| در کوی مغان نیست شدیم از همه هستی |  | چون نیست شدیم از همه هستی، همه هستیم |
|  |  |  مغربی |
مغ - مغان: گاهی نیز عاشق حق را مغ گفته‌اند که سینه‌اش پر از آتش محبت اوست و اهل صفا و یکرنگی است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| در خرابات مغان گر گذرم افتد باز |  | حاصل خرقه و سجاده روان دربازم |
|  |  |  حافظ |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آن خُم که بر او مُهر مغانست نهاده |  | الا به من مغ مسپارید علی‌الله |
|  |  |  سنائی |
«مغان: علامت یکرنگی و یک جهتی»
آتشکده یزد
آتشکده آذرفرنبغ در کاریان لارستان، از سه آتشکدهٔ بزرگ زرتشتیان که بیشتر آن ویرانه شده است.
سکهٔ پادشاه ایران هرمز یکم ساسانی در کنار دارِ مهر (جام آتش از دیرباز نماد اصلی مزدیسنا بوده است)
آتشگاه اصفهان
آتشدانی در آتشکده یزد
سنگ‌نگارههای تخت جمشید که نمادی از نوروز زرتشتیان را نشان می‌دهد. در اعتدال بهاری در روز نخست نوروز، نیرو و توان شیر و گاو در حال نبرد برابر است. شیر نماد خورشید و گاو نماد زمین است.
فر کیانی، نمادی که معمولاً برای نشان دادن آیین زرتشت استفاده می‌شود.
آتشکده جاویدان (صفه سرمسجد) در شهرستان مسجد سلیمان قرار دارد. این بنا متعلق به هفت قرن قبل از میلاد مسیح است
آداب و مراسم زرتشتی
در مزدیسنا سوزاندن چوب‌ها و برگهای معطر در مراسم مذهبی، جشن‌ها و خانه‌ها، برای خشنودی ایزدآذر و دور کردن عناصر فساد مرسوم بوده است. (در مهر اصفهان)
جشن سده سال ۱۳۸۹ در مارکار تهران‌پارس
مراسم سدره‌پوشی یک کودک زرتشتی اهل هند
بخشی از یسنه ۲۸. مطالعه و کشف ویژگی‌های زبان اوستایی توسط اوستا شناسان به شناخت بهتر اصول قدیمی دین زرتشتی کمک شایانی نمود.
نگاره‌ای خیالی از زرتشت (در سمت چپ). نقاشی از رافائل، مکتب آتن، پیرامون ۱۵۰۹ میلادی
مراسم عروسی زرتشتیان در هند
بخش نوخندان

بخش نوخندان یکی از بخش‌های شهرستان درگز در استان خراسان رضوی ایران است.
موقعیت جغرافیایی

این شهر از سمت جنوب شرق با شهرستان درگز و از سمت جنوب با شهرستان قوچان هم‌مرز بوده .فاصله نوخندان با درگز ۱۰ کیلومتر و فاصله‌اش با قوچان ۱۱۵ کیلومتر است؛همچنین از سمت شمال در منطقه زرینه کوه با کشور ترکمنستان هم‌مرز می‌باشد.
گردشگری و محصولات

از نظر آب و هوایی، زمستان‌های معتدل و تابستان‌های خشک دارد.
بهترین زمان سفر در اوایل عید نوروز تا اواسط اردیبهشت می‌باشد که همه مناطق سرسبز، و شهرستان آب و هوایی دلپذیر دارد.مقبره علامه شهرستانی و تپه تاریخی یوخار قلعه(قلعه بلند)از مناطق تاریخی شهرستان می‌باشند.از جمله محصولات این شهر انگور ، گلابی و کشمش است.به دلیل تصرف رودخانه در بالا دست و کشت بی رویه برنج در روستاهای درونگر امروزه آبادانی گذشته از این شهر صلب شده. به طوری که باغات این شهرستان روز به روز بی‌حاصل تر می‌گردد.البته در جهت رفع این مشکل در بالادست این شهرستان در منطقه درونگر سدی تاسیس گردیده است که توسط رودخانه درونگر معروف به سلوا(سیل ابه) و‌بارشهای فصأی تامین می‌گردد.
وضعیت دینی و اداری

سیستم آموزش و پرورش و اداره جهاد کشاورزی این بخش به طور جداگانه از شهرستان درگز فعالیت می‌نمایند.زبان گویش مردمان این منطقه عمدتا ترکی (نزدیک به زبان ترکی ایل قشقایی)و همچنین کرمانجی می‌باشد.از نظر دین،مردم بخش و مناطق اطراف آن مسلمان با مذهب شیعه یا سنی می‌باشند. این شهرستان دارای یک جایگاه سوخت سی ان جی و یک جایگاه سوختگیری بنزین و گازوییل میباشد
تقسیمات کشوری

بخش نوخندان در سال ۱۳۲۸ تأسیس شده و در حال حاضر دارای دو دهستان و یک شهر است:
دهستان درونگر
دهستان شهرستانه
شهرها: نوخندان
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش نوخندان شهرستان درگز در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۱٬۷۰۶ نفر بوده‌است. جمعیت این بخش در سال ۱۳۹۰ به ۱۰٬۶۱۹ نفر رسیده‌است.
دژابا (داغستان)

| دژابا Джаба | دژابا Джаба |
| --- | --- |
Selo: Selo
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: داغستان
شهرستان: شهرستان آختینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
دژابا (به لاتین: Dzhaba) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در داغستان واقع شده‌است.
دوگیجان

| دوگیجان | دوگیجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: مرند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: بناب
جمعیت: ۸۹۵
'، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مرند در استان آذربایجان شرقی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بناب (مرند) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۹۵ نفر ( خانوار) بوده‌است.
بدراق‌ملا

| بدراق‌ملا | بدراق‌ملا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: آق‌قلا
بخش: مرکزی
دهستان: شیخ‌موسی
جمعیت: ۱۳۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
بدراق‌ملا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آق‌قلا در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان شیخ‌موسی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۲۰ نفر (۱۹۹خانوار) بوده‌است.ساکنان آن به طور کامل از ترکمن ها بوده و از طایفه بدراق می باشند.
نسل‌کشی رواندا

| نسل‌کشی رواندا | نسل‌کشی رواندا |
| --- | --- |
یادبود نسل‌کشی نیاماتا، رواندا: یادبود نسل‌کشی نیاماتا، رواندا
موقعیت: رواندا
تاریخ: ۷ آوریل – ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۴
هدف: قوم توتسی
گونه حمله: نسل‌کشی، کشتار جمعی
کشته‌ها: ۵۰۰٬۰۰۰–۱٬۰۰۰٬۰۰۰
مرتکبان: هوتو-تحت رهبری دولت، اینترهاموه و شبه نظامیان ایمپازاموگامبی
نسل‌کشی رواندا در سال1994 به دنبال سقوط هواپیمای حامل «جووینال هابیاریمانا» (Juvénal Habyarimana) رئیس‌جمهور وقت رواندا در نزدیکی کیگالی پایتخت این کشور به وقوع پیوست. «قوم هوتو» این جنایت را به «قوم توتسی» نسبت داد. همین امر در جامعه بی‌حکومت، آغاز درگیری‌های شدید میان این دو قوم شد. در جریان نسل‌کشی سال 1994 روآندا که از آن تحت عنوان تاریک‌ترین فاجعه انسانی نیم سده گذشته یاد می‌شود، علاوه بر کشته‌شدن 800 هزار مرد، زن و کودک، به ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار زن تجاوز جنسی شد.
سازمان ملل در ابتدا از پذیرش این رویداد به عنوان نسل‌کشی خودداری کرد و در نتیجه به شدت مورد انتقاد رسانه‌های جمعی قرار گرفت. این واقعه منجر به بحث‌هایی برای تغییر در ساختار سازمان ملل به منظور برخورد سریع و قاطع جامعه بین‌الملل با نسل‌کشی شد.
فرانسه روز چهارشنبه هفتم آوریل ۲۰۲۱ آرشیو اسناد مربوط به نسل‌کشی رواندا در سال ۱۹۹۴ میلادی را برای استفاده عمومی گشود. این تصمیم در پی انتشار گزارش «فرانسه، رواندا و نسل‌کشی توتسی‌ها (۱۹۹۰–۱۹۹۴)» اجرایی می‌شود. در این گزارش ۱۰۰۰ صفحه‌ای که به سفارش امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهوری فرانسه تهیه شده، آمده‌است که فرانسوا میتران، رئیس‌جمهوری وقت فرانسه و اطرافیانش چشم‌های خود را روی واقعیت رویدادهای رواندا بسته بودند.
رئیس‌جمهوری فرانسه و اطرافیانش در سال‌هایی که رواندا به سوی نفرت قومی پیش می‌رفت، توتسی‌ها و به‌ویژه سازمان نظامی سیاسی این گروه «نژادی» یعنی «جبهه خلق رواندا» را عامل بروز یک کشتار احتمالی می‌دانستند و به همین دلیل، صادرات تسلیحات به دولت هوتو تبار جووینال هابیاریمانا، رئیس‌جمهوری وقت را موجه قلمداد می‌کردند. این تسلیحات چندی بعد برای کشتار صدها هزار توتسی به کار گرفته شد. مقام‌های وقت الیزه و به‌نحوی دولت فرانسه، در سه دهه گذشته و با تکیه بر همین استدلال، نقش خود در بروز بحران انسانی «بی‌سابقه» در رواندا را انکار می‌کردند.
پیشینه

در آوریل ۱۹۹۴، رواندا بیش از هفت میلیون نفر جمیعت داشت که از سه گروه قومی تشکیل می‌شد: هوتو (۸۵٪)، توتسی (۱۴٪ جمیعت) و توا (۱٪). دو گروه هوتو و توتسی در حقیقت بسیار به‌هم شبیه هستند. هر دو یک زبان را صحبت می‌کنند، در یک منطقه زندگی می‌کنند و آداب و رسوم مشابهی دارند.
در دوران قبل از استعمار، توتسی‌ها در ردهٔ بالاتری از اجتماع قرار داشتند و هوتوها طبقهٔ پایین‌تر اجتماع محسوب می‌شدند. پس از انتقال رواندا به عنوان مستعمره به حکومت بلژیک (پس از شکست آلمان در جنگ جهانی) در رواندا سیاستی در پیش گرفته شد که در آن اقلیت توتسی و اکثریت هوتو به اختلافات قومی و نژادی کشیده شدند. این سیاست توسط بلژیکی‌ها که سرپرستی مستعمره رواندا را بعد از جنگ جهانی اول بر عهده داشتند در رواندا بنا نهاده شد؛ هوتو یا توتسی بودن در شناسنامه افراد ذکر می‌شد، و یک هوتو ثروتمند می‌توانست خود را به یک توتسی تغییر دهد تا از احترام و امکانات بیشتری برخوردار شود.
در ۱۹۵۹، هوتوها سلطنت توتسی‌ها را برانداختند و ده‌ها هزار نفر از توتسی‌ها به کشورهای همسایه از جمله اوگاندا گریختند. جمعی از این توتسی‌ها یک گروه پیکارجو به نام جبههٔ هواداران رواندا تأسیس کردند که در سال ۱۹۹۰ به رواندا حمله کرد و تا سال ۱۹۹۳ که قرارداد صلح بسته شد، مشغول به جنگ بودند.
شب ششم آوریل ۱۹۹۴ به هواپیمای حامل جونال هابیا ریمانا رئیس‌جمهوری وقت رواندا و همتایش سیپرین نتاریامیرا رئیس‌جمهوری بوروندی که هر دو از قوم هوتو بودند شلیک شد. هواپیما سقوط کرد و همه سرنشینان آن کشته شدند. افراط گرایان هوتو جبههٔ هواداران رواندا را مسئول این حمله دانستند و بلافاصله دست به کشتار دسته جمعی زدند. جبههٔ هواداران رواندا اعلام کرد که هواپیما توسط خود هوتوها منهدم شده‌است تا به آن‌ها بهانه‌ای برای قتل‌عام دهد.
آغاز نسل‌کشی

با آغاز نسل‌کشی سازمان یافته که ۱۰۰ روز طول کشید، ۸۰۰٬۰۰۰ (آمار سازمان ملل) یا ۱٬۰۷۱٬۰۰۰ (آمار دولت رواندا) از قوم توتسی و هوتوهای میانه‌رو که از پیروی از دستورها هوتوهای تندرو ممانعت کرده بودند کشته شدند.
فهرستی از مخالفان دولت تهیه شده، و در اختیار گروه‌ها شبه نظامی قرار گرفته بود که آن‌ها و خانواده‌هایشان را می‌کشتند. بیشتر قربانیان مردان، زنان، کودکان و نوزادانی بودند که توسط همسایه‌ها، همکاران و دوستان سابق خود کشته می‌شدند، رادیو رواندا همزمان به‌طور مداوم هوتوها را تشویق به قتل‌عام توتسی‌ها می‌کرد. مردان هوتو حتی مورد تهدید قرار می‌گرفتند که اگر زنان توتسی خود را نکشند، خود کشته می‌شوند. روزانه ۱۰٬۰۰۰ نفر و ساعتی ۴۰۰ نفر و دقیقه‌ای هفت نفر کشته می‌شدند، به‌طور مثال کلیسایی که ۱٬۵۰۰ نفر در آن پناه گرفته بودند با بولدزر خراب شد و همگی پناهندگان آن کشته شدند. بعدها اسقف کلیسا به جرم همکاری در جنایت محاکمه شد. اکثر قربانیان با قمه‌ها تکه‌تکه می‌شدند.
در حدود ۲۰۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ زن و دختر توتسی در این مدت مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. ۲۰ هزار جوان روآندایی که اکنون در دهه سوم زندگی خود قرار دارند، فرزندان آن تجاوز جنسی گسترده‌اند. بسیاری از آن‌ها از روی عمد توسط مردان مبتلا به ایدز مورد تجاوز قرار گرفتند. اکنون بسیاری از زنان زنده مانده از نسل‌کشی در کشور رواندا مبتلا به ایدز هستند.
این فاجعه در مقابل چشمان باز دنیا با پوشش کامل خبری رسانه‌ها و بی‌عملی بسیار هولناک سازمان ملل و بی‌تفاوتی جامعه جهانی به بهانه عدم مداخله در امور داخلی رواندا انجام شد. به‌طور مثال در ابتدای نسل‌کشی ۱۰۰۰ نیروی اروپایی برای تخلیه اتباع خارجی از رواندا به آنجا فرستاده شد که به سرعت کشور را ترک کردند یا صلح بانان بلژیکی سازمان ملل مدرسه‌ای را که ۲٬۰۰۰ توتسی به آنان پناهنده شده بودند بعد از رسیدن دستور عقب‌نشینی ترک کردند که منجر به قتل‌عام همه پناهندگان شد.
بعد از اتمام نسل‌کشی هزاران نفر از پناهندگان رواندایی که به کشورهای مجاور پناهنده شده بودند به دلیل شرایط بد و ابتلا به بیماری‌های گوناگون مسری کشته شدند.
نسل‌کشی با شکست هوتوها از نیروهای نظامی گردآوری شده از بین توتسی‌ها و سایر کشورهای آفریقایی متوقف شد و بعدها دادگاهی برای محاکمه سران نسل‌کشی تشکیل شد. هم‌اکنون هزاران نفر از توتسی‌های زنده مانده از نسل‌کشی سعی می‌کنند با دو میلیون هوتوی شرکت‌کننده در کشتار همزیستی مسالمت آمیزی داشته باشند.
فیلم ماندگار هتل رواندا دربارهٔ همین نسل‌کشی ساخته شده‌است.
چگونگی انجام قتل‌ها

حزب وابسته به دولت، در آن زمان یک شاخه جوانان به نام «اینتراهاموه» داشت که آن گروه هم تبدیل به یک نیروی شبه نظامی شد که جریان نسل‌کشی را دنبال می‌کرد. تندروهای هوتو یک ایستگاه رادیویی و روزنامه به راه انداخته بودند که نفرت پراکنی می‌کردند و مردم را با پیام‌هایی از جمله اینکه علف‌های هرز و سوسک‌ها را ریشه کن کنید به کشتن توتسی‌ها تشویق می‌کردند. اسامی آن‌هایی که باید کشته می‌شدند در رادیو اعلام می‌شدند. حتی راهبه‌ها و کشیش‌ها در کشتارها نقش داشتند. آن‌ها از جمله در کشتار مردمی دست داشتند که به کلیسا‌ها پناه برده بودند. سلاح و اطلاعات گروه‌هایی که باید هدف قرار می‌گرفتند به گروه‌های محلی داده می‌شد و آن‌ها می‌دانستند دقیقاً کجا باید هدف‌هایشان را پیدا کنند. شبه نظامیان و جنگجویان نه تنها این عده را بلکه تمام اعضای خانواده‌شان را هم به قتل می‌رساندند. در جریان این قتل‌عام، همسایه‌ها همسایه‌های خود را کشتند و بعضی از مردان حتی همسران توتسی خود را به قتل رساندند. به آن‌ها گفته شده بود اگر این کار را نکنند خودشان کشته خواهند شد.
در آن زمان کارت‌های شناسایی مردم، قومیت آن‌ها را نشان می‌داد. شبه نظامیان جاده‌ها را می‌بستند و توتسی‌ها را پیدا می‌کردند تا بکشند. بیشتر اوقات آن‌ها برای کشتن توتسی‌ها از کاردهای بزرگ و سنگینی استفاده می‌کردند که خیلی از رواندایی‌ها در خانه خود نگهداری می‌کنند. هزاران زن توتسی هم به عنوان برده جنسی به اسارت گرفته شدند.
واکنش‌های بین‌المللی

سازمان ملل و بلژیک نیروهایی در روآندا داشتند ولی به نیروهای سازمان ملل دستور داده نشد که برای توقف قتل‌عام کاری کنند. یک سال بعد از آنکه تعدادی از سربازان آمریکا در سومالی کشته شده بودند، آمریکا نمی‌خواست درگیر یک بحران دیگر در آفریقا شود.
بلژیک و اکثر حافظان صلح سازمان ملل نیز، بعد از آنکه ۱۰ سرباز بلژیکی در رواندا کشته شدند این کشور را ترک کردند. فرانسه که از متحدان دولت هوتو بود، نیرویی را برای تشکیل یک منطقه امن به رواندا فرستاد، اما فرانسه هم متهم است که برای توقف نسل‌کشی در منطقه تلاش کافی نکرده‌است. رئیس‌جمهور فعلی رواندا فرانسه را به سهم داشتن در نسل‌کشی متهم کرده‌است. اتهامی که پاریس آن را رد می‌کند.
پایان درگیری‌ها

جبهه میهنی رواندا متشکل از شورشیان توتسی که سازمان دهی منظمی داشت و توسط ارتش اوگاندا حمایت می‌شد، کم‌کم مناطق بیشتری را به تصرف درآورد و در چهارم ماه ژوئیه پایتخت کشور، کیگالی، را تصرف کرد. بعد از آن، حدود دو میلیون هوتو از میان غیرنظامیان و کسانی که در نسل‌کشی نقش داشتند، به جمهوری دموکراتیک کنگو که آن زمان زئیر خوانده می‌شد پناه بردند.
گروه‌های مدافع حقوق بشر می‌گویند جبهه میهنی رواندا بعد از به دست گرفتن قدرت هزاران نفر از غیرنظامیان هوتو را کشت و حتی نیروهایش برای کشتار کسانی که در نسل‌کشی نقش داشتند به جمهوری دموکراتیک کنگو رفتند. جبهه میهنی رواندا این اظهارات را رد می‌کند.
در جمهوری دموکراتیک کنگو، هزاران نفر از وبا مردند و گروه‌های امدادی متهم شدند که بیشتر کمک‌هایشان در نهایت به دست شبه نظامیان هوتو می‌رسیده و نه مردمی که به آن نیاز داشتند.
تأثیر نسل‌کشی بر جمهوری دموکراتیک کنگو

نسل‌کشی در رواندا به صورت مستقیم باعث دو دهه ناآرامی در جمهوری دموکراتیک کنگو شد. این ناآرامی‌ها تاکنون به بهای از دست رفتن جان پنج میلیون نفر تمام شده‌است.
دولت رواندا که امروز توسط جبهه میهنی رواندا اداره می‌شود دو بار به جمهوری دموکراتیک کنگو حمله کرده و همواره این همسایه بسیار بزرگ‌تر خود را متهم کرده‌است که به شبه نظامیان هوتو اجازه می‌دهد در خاکش عملیات انجام دهند. رواندا همچنین نیروهای محلی توتسی را مسلح کرده‌است.
وضعیت کنونی

رهبر جبهه میهنی رواندا و رئیس‌جمهور این کشور پل کاگامه به خاطر رشد اقتصادی بالای رواندا در سال‌های گذشته تحسین شده‌است. او همچنین سعی کرده‌ که رواندا را تبدیل به یک قطب تکنولوژیک مهم کند و خودش هم در توئیتر بسیار فعال است؛ ولی منتقدانش می‌گویند او مخالفان را تحمل نمی‌کند و چندین تن از مخالفان دولت او به علل نامعلومی مرده‌اند. تقریباً دو میلیون نفر در دادگاه‌های محلی رواندا به اتهام دست داشتن در قتل‌عام و نسل‌کشی محاکمه شده‌اند و رهبران اصلی آن‌ها هم در یک دادگاه سازمان ملل در کشور همسایه تانزانیا محاکمه شده‌اند.
صحبت در مورد قومیت، امروز در رواندا غیرقانونی است. دولت می‌گوید می‌خواهد از وقوع خونریزی‌های بیشتر در کشور جلوگیری کند؛ ولی عده‌ای می‌گویند دولت جلوی آشتی ملی واقعی را می‌گیرد و فقط می‌خواهد سرپوشی بر تنش‌های موجود بگذارد و این ممکن است در آینده به فوران مجدد خشم‌های سرکوب شده بینجامد.
جمجمه‌های قربانیان بیانگر قساوت نسل‌کشی رواندا
معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان

| دید کلی سازمان | دید کلی سازمان |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱ شهریور ۱۳۸۸
گونهٔ سازمان: سازمان دولتی
حوزهٔ قدرت: معاون رئیس‌جمهور
شعار: تجاری‌سازی علم و فناوری
سازمان اجرایی: حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان رئیس‌جمهور
سازمان بالادست: قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران
سازمان‌های زیردست: بنیاد ملی نخبگان ستادهای توسعه فناوری
وبگاه: isti.ir
معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری، نهادی دولتی و ایرانی است که به‌طور مستقیم زیر نظر رئیس‌جمهور قرار دارد و از ابتدای تعریف فضای دانش بنیان در کشور متولی بهبود و توسعه حوزه دانش بنیان در کشور شده‌است. این معاونت بر مبنای مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی تشکیل شده‌است.
پس از استعفای سورنا ستاری و اصرار وی؛ سید ابراهیم رئیسی رئیس‌جمهور طی حکمی روح‌الله دهقانی فیروزآبادی را در ۲۷ شهریور ماه ۱۴۰۱ به عنوان سرپرست معاونت علمی و فناوری خود منصوب کرد.
در ۱۱ آبان ۱۴۰۱ نیز با صدور حکمی از سوی رئیس‌جمهوری، دهقانی فیروزآبادی به عنوان معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش‌بنیان ریاست‌جمهوری منصوب شد.
تاریخچه شکل‌گیری

در سال ۱۳۸۵ و همزمان با دومین سال ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور دولت نهم و دولت دهم جمهوری اسلامی ایران معاونت علمی و فناوری رئیس‌جمهوری آغاز به کار کرد. صادق واعظ‌زاده را در مرداد ماه سال ۱۳۸۵ احمدی‌نژاد به عنوان نخستین معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهوری ایران منصوب کرد. واعظ زاده پس از آغاز به کار رسمی دولت دهم، شهریور ۱۳۸۸ از سمت خود استعفا داد. او دلایل خود برای استعفا را بیان نکرد اما اعلام کرد به عنوان عضو هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه تهران فعالیت می‌کند. احمدی‌نژاد با قبول استعفای واعظ زاده طی حکمی نسرین سلطانخواه را به عنوان معاون علمی و فناوری خود منصوب کرد.
نسرین سلطانخواه ریاضی‌دان ایرانی پس از واعظ‌زاده و در سال ۱۳۸۹، طی حکمی از سوی رئیس‌جمهور دولت دهم به سمت معاونت علمی و فناوری رئیس‌جمهوری رسید.
در سال ۱۳۸۷ چارت سازمانی معاونت علمی و فناوری رئیس‌جمهور را معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور تصویب کرد.
پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در سال ۱۳۹۲ حسن روحانی پس از کسب مسند ریاست‌جمهوری، سورنا ستاری را به عنوان معاون علمی و فناوری خود منصوب کرد. ستاری با این انتصاب، لقب جوان‌ترین عضو کابینه دولت یازدهم را به خود اختصاص داد.
فهرست رؤسا

| ر>  | نام | نام | نگاره | آغاز تصدی | پایان تصدی | دولت | رئیس‌جمهور |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | صادق واعظ‌زاده |  | ۳۱ تیر ۱۳۸۶ | ۱۳ شهریور ۱۳۸۸ | دهم | احمدی نژاد |
| ۲ |  | نسرین سلطان‌خواه |  | ۱۳ شهریور ۱۳۸۸ | ۱۳ مهر ۱۳۹۲ | دهم | احمدی نژاد |
| ۲ |  | نسرین سلطان‌خواه |  | ۱۳ شهریور ۱۳۸۸ | ۱۳ مهر ۱۳۹۲ | یازدهم دوازدهم سیزدهم |  |
| ۳ |  | سورنا ستاری |  | ۱۳ مهر ۱۳۹۲ | ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ | یازدهم دوازدهم سیزدهم | روحانی رئیسی |
| ۴ |  | روح‌الله دهقانی فیروزآبادی |  | ۲۷ شهریور ۱۴۰۱ | ۲۰ مرداد ۱۴۰۳ | سیزدهم | رئیسی |
| ۵ |  | حسین افشین |  | ۲۰ مرداد ۱۴۰۳ | متصدی | چهاردهم | پزشکیان |
ساختمان لادن

نام ساختمان لادن برای نخستین بار در شهریور ماه سال ۱۳۹۱ و در جریان میزبانی ایران از شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها به گوش خورد. در آن زمان این ساختمان به محل استقرار علی سعیدلو معاون بین‌الملل رئیس‌جمهور تبدیل شده بود تا امور این اجلاس را رتق و فتق کند. اما پس از پایان این اجلاس، ساختمان لادن بی استفاده ماند. احمدی‌نژاد تا این‌که در ماجرای خروج هدایای ریاست‌جمهوری در روزهای پایانی دولت بار دیگر نام این ساختمان به گوش خورد. در آن زمان گفته شد که تمام هدایایی که روسای جمهوری از مقامات سایر کشورها گرفته‌اند یک‌شبه بار کامیون شده و به ساختمانی در ونک منتقل شده‌است. ساختمان لادن جایی بود که محمود احمدی‌نژاد و اعضای دولت سابقش هفته‌ای یک بار در آن‌جا دور هم جمع می‌شدند و مسائل کشور را مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می‌دادند. برخی گفتند که این ساختمان غصبی است و احمدی‌نژاد و یارانش قصد دارند با برگزاری جلساتی در این ساختمان، خود را برای ورود مجدد به قدرت در ۴ سال آینده آماده کنند. پس از چالش‌های فراوان برای واگذاری ساختمان لادن، قرعه به نام معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری افتاد و از تاریخ معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری در این ساختمان مستقر شد.
اهداف و وظایف اساسی > اهداف

ارتقای اقتدار ملی، تولید ثروت و افزایش کیفیت زندگی مردم از طریق افزایش توانمندی‌های فناوری و نوآوری در کشور ارتقای نظام ملی نوآوری و تکمیل مؤلفه‌ها و حلقه‌های آن توسعه «اقتصاد دانش‌بنیان» از طریق هماهنگی و هم‌افزایی بین‌بخشی و بین دستگاهی ارتقای ارتباط «دانش» با «صنعت» و «جامعه» و تسهیل تبادلات بین بخش‌های عرضه و تقاضای فناوری و نوآوری تجاری‌سازی دستاوردهای فناوری و نوآوری و توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان توسعه فناوری‌های راهبردی و اولویت‌دار ملی مصرح در نقشه جامع علمی کشور اعتلای ارتباطات بین‌المللی علمی، فناوری و نوآوری و توسعه دیپلماسی علمی و فناوری
حمایت از تجاری‌سازی شرکت‌های دانش‌بنیان

«قانون حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوری‌ها و اختراعات» در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ ۵ آبان ۱۳۸۹ دوره هشتم مجلس شورای اسلامی تصویب شد. اما این قانون تا سال ۱۳۹۲ به‌طور کامل اجرایی نشد.
حسن روحانی از ابتدای کار خود در دولت یازدهم، مبنای سیاست اقتصادی را بر توسعه اقتصاد دانش‌بنیان برای گذار ایران از اقتصاد نفتی و تحقق اقتصاد بدون نفت از طریق اجرائی کردن و عملی سازی بندهای قانون حمایت از شرکت‌ها و مؤسسات دانش بنیان و تجاری سازی نوآوری‌ها و اختراعات را توسط معاون علمی و فناوری بنا گذاشت. کمک به حمایت از ایده‌های نو و ایجاد زیرساخت برای تجاری‌سازی ایده‌ها و نوآوری‌های دانشگاهیان به عنوان مهم‌ترین راهبرد معاونت علمی و فناوری رئیس‌جمهوری تعریف شده‌است. بر همین اساس تا پایان سال ۱۳۹۵، یبش از ۳۰۰۰ شرکت دانش‌بنیان توسط معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری، تحت حمایت‌های این قانون قرار گرفتند.
ساختار

معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری بر اساس مصوبه معاونت توسعه منابع انسانی ریاست‌جمهوری با پنج حوزه معاونت هماهنگی و نظارت راهبردی، علمی و پژوهشی، فناوری و نوآوری، همکاری‌های بین‌المللی و پشتیبانی تعریف شد، که هر یک از این معاونت‌ها دارای سه زیر مجموعه داشتند. همچنین دو مرکز مرکز سیاستگذاری و برنامه‌ریزی کلان دو بخش دیگر معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری تعریف شد.
این معاونت دارای ۱۴ ستاد برای توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان و تجاری‌سازی ایده‌های خلاقانه در حوزه صنایع و فناوری‌های پیشرفته و راهبردی است.
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو
ستاد توسعه علوم و فناوری‌های سلول‌های بنیادی
ستاد توسعه فناوری‌های فرهنگی و نرم
ستاد توسعه علوم و فناوری‌های شناختی
ستاد توسعه فناوری‌های لیزر، فتونیک و ساختارهای میکرونی
ستاد توسعه فناوری‌های مواد و ساخت پیشرفته بایگانی‌شده  در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۷ توسط Wayback Machine
ستاد توسعه فناوری اطلاعات، ارتباطات و فضای مجازی
ستاد توسعه زیست فناوری
ستاد توسعه فناوری حوزه انرژی
ستاد توسعه فناوری‌های حوزه فضایی، حمل و نقل پیشرفته بایگانی‌شده  در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱ توسط Wayback Machine
ستاد توسعه صنایع دانش‌بنیان دریایی
ستاد توسعه گیاهان دارویی و طب سنتی
ستاد بهینه‌سازی انرژی و محیط زیست
ستاد فرهنگسازی اقتصاد دانش بنیان
همچنین ۴ مرکز راهبردی در ساختار این معاونت وجود دارند:
معاونت سیاستگذاری و توسعه
معاونت نوآوری و تجاری‌سازی فناوری
مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی
مرکز شرکت‌ها مؤسسات دانش‌بنیان
مرکز تعاملات بین‌المللی علم و فناوری
مرکز توسعه فناوری‌های راهبردی
مرکز طرح‌های کلان ملی فناوری
ستاد مبارزه با کرونا معاونت علمی و فناوری

با شیوع و همه‌گیری ویروس کرونا در ایران، معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری، همزمان با اقدامات ملی و جهانی، ستادی را برای مبارزه با کرونا متشکل از دبیران ستادهای توسعه فناوری ایجاد کرد. در این ستاد، حمایت‌ها و اقدامات برای مبارزه با شیوع ویروس کرونا و تأمین تجهیزات در دستور کار قرار دارد. یکی از اقدامات این ستاد انتشار فراخوانی توسط معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری بود که با هدف کمک به مقابله با ویروس کرونا منتشر شد. بر اساس این فراخوان از طرح‌های شرکت‌های دانش‌بنیان و فناور حمایت می‌شود و این شرکت‌ها می‌توانند از تسهیلات پرداخت شده با حمایت معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری بهره‌مند شوند.
لینک‌های مرتبط

پایگاه اطلاع‌رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری
دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی
بنیاد ملی نخبگان
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو
ستاد توسعه علوم و فناوری‌های سلول‌های بنیادی
برنامه توسعه زیست بوم واحدهای خلاق
خانه های خلاق و نوآوری ایران