آمیزش جنسی بدون دخول
مسائل بهداشتی

اگرچه در آمیزش جنسی بدون مقاربت انتقال مستقیم منی یا مایعات واژن صورت نمی‌گیرد و به همین خاطر خطرات این نوع فعالیت جنسی بسیار کمتر از آمیزش جنسی دخولی است؛ اما با این حال آمیزش جنسی بدون مقاربت ریسک‌هایی نیز به همراه دارد. احتمال اندک باردار شدن و نیز انتقال بیماری‌های آمیزشی وجود دارد.
بارداری می‌تواند در سکس مقعدی یا هر فعالیت جنسی دیگری که در آن آلت تناسلی در نزدیکی واژن قرار می‌گیرد، رخ دهد؛ زیرا زمانی که اسپرم در ورودی واژن قرار می‌گیرد می‌تواند همراه با دیگر مایعات واژن وارد آن شود و احتمال اندکی وجود دارد که سبب بارداری شود. همچنین ممکن است اسپرم توسط انگشتان به درون واژن منتقل شود.
بیماری‌های مقاربتی‌ای که در آمیزش جنسی بدون مقاربت و غیر دخولی منتقل می‌شوند با آنهایی که در آمیزش جنسی بدون مقاربت و دخولی منتقل می‌شوند متفاوت هستند. بیماری‌های مقاربتی‌ای که در آمیزش جنسی بدون مقاربت غیر دخولی منتقل می‌شوند عبارت‌اند از:
تب‌خال می‌تواند به‌وسیله بوسیدن یا هرگونه تماس دهان با دهان یا آلت تناسلی فرد آلوده به ویروس، منتقل شود (زمانی که این پدیده در دستگاه تناسلی رخ دهد تبخال دستگاه تناسلی نام دارد).
زگیل تناسلی شبیه به تب‌خال است اما عامل آن ویروس متفاوتی است. این بیماری همچنین توسط تماس پوست آلت تناسلی با آلت تناسلی دیگر منتقل می‌شود.
شانکروئید توسط تماس پوست با پوست فرد آلوده‌ای که دارای زخم است، منتقل می‌شود.
سیتومگالوویروس از طریق تماس با ترشحات بدن منتقل می‌شود. (ازجمله خون و بزاق)
ویروس پاپیلومای انسانی از طریق تماس با پوست منتقل می‌شود.
زگیل آبکی از طریق تماس نزدیک با فرد آلوده منتقل می‌شود (به اشتراک گذاری وسایل شخصی یا تماس نزدیک پوستی).
شپش عانه (همچنین شناخته شده به نام شپش ناحیه تناسلی) می‌توان از طریق تماس نزدیک با فرد آلوده منتقل شود.
جرب از طریق تماس نزدیک با فرد آلوده منتقل می‌شود.
سفلیس می‌تواند از طریق بوسیدن منتقل شود، هرچند احتمالش بسیار ناچیز است.
تریکومونیازیس می‌تواند از طریق به اشتراک گذاری اسباب‌بازی جنسی یا با مایعات دستگاه تناسلی منتقل شود.
در آمیزش‌های جنسی بدون مقاربت و دخولی خطرات افزایش می‌یابند زیرا احتمال انتقال مایعات بدن افزایش می‌یابد. بیماری‌های زیر می‌توانند در آمیزش جنسی بدون مقاربت اما دخولی انتقال یابند:
کلامیدیا به‌طور کلی توسط آمیزش دخولی از راه واژن و مقعد انتقال می‌یابد. در موارد نادر از طریق آمیزش دهانی نیز ممکن است انتقال یابد.
سوزاک توسط آمیزش دخولی از راه واژن و مقعد انتقال می‌یابد. می‌تواند از طریق آمیزش دهانی نیز انتقال یابد.
هپاتیت ب می‌تواند از طریق آمیزش دهانی انتقال یابد.
بسیاری از افراد نگران خطر ابتلا به HIV/ایدز هستند. عموماً برای مبتلا شدن به ویروس ایدز فرد باید یا رابطه جنسی ناایمن داشته باشد، از سرنگ آلوده استفاده کند یا ویروس از مادر به کودک منتقل شود. امکان انتقال بیماری ایدز در روابط بدون مقاربت مانند بغل کردن و… و جود ندارد اما ممکن است خون یا ترشحات اندام تناسلی (منی و ترشحات مهبل) آلوده به ویروس ایدز وارد زخم باز روی پوست شود.
تنها راه ممکن برای رساندن احتمال بارداری یا مبتلا شدن به بیماری‌های آمیزشی به صفر، خودداری از انجام هرگونه فعالیت جنسی است. اگرچه راه‌هایی برای کاهش این ریسک‌ها وجود دارد.
مانند:
استفاده از کاندوم
استفاده از پوشش‌های دهانی لاستیکی هنگام سکس دهانی
استفاده از دستکش لاتکس هنگام فعالیت‌هایی مانند خودارضایی متقابل
با این همه برای کاهش احتمال ناچیز بارداری در اثر آمیزش جنسی بدون مقاربت می‌توان از روش‌های پیشگیری از بارداری هورمونی استفاده کرد. محافظت دوگانه (استفاده هم‌زمان از ابزارهای جداکننده و هورمون‌ها) می‌تواند خطر بارداری یا ابتلا به بیماری‌های آمیزشی را به‌طور چشمگیری کاهش دهد.