علوم اعصاب رفتاری
روش‌های پژوهش > اندازه‌گیری فعالیت عصبی

تکنیک‌های نوری- روشهای نوری برای ثبت فعالیتهای عصبی متکی به روشهایی هستند که در پاسخ به حوادث سلولی مرتبط با پتانسیل‌های عمل یا انتشار انتقال دهنده عصبی، خصوصیات نوری سلولهای عصبی را اصلاح می‌کنند. رنگهای حساس به ولتاژ (VSD) از اولین روشهای تشخیص نوری فعالیت عصبی بودند. VSDها معمولاً در پاسخ به تغییر ولتاژ در غشای نورون، خواص فلورسنت خود را تغییر می‌دهند و باعث می‌شوند فعالیت الکتریکی زیر آستانه غشا و فوق آستانه (پتانسیل‌های عمل) قابل تشخیص باشد. پروتئین‌های فلورسنت حساس به ولتاژ با کد ژنتیکی نیز تولید شده‌است.
تصویربرداری کلسیم متکی به رنگها یا پروتئین‌های رمزگذاری شده ژنتیکی است که پس از اتصال به کلسیم که به‌طور گذرا در طی یک پتانسیل عمل وجود دارد، فلورسانس می‌شوند. Synapto-pHluorin فلورین روشی است که به پروتئین همجوشی متکی است که پروتئین غشای وزیکول سیناپسی و پروتئین فلورسنت حساس به pH را ترکیب می‌کند. با آزاد شدن وزیکول سیناپسی، پروتئین کایمریک در معرض pH بالاتر شکاف سیناپسی قرار دارد و باعث تغییر قابل اندازه‌گیری در فلورسانس می‌شود.
ضبط تک‌واحدی- روشی که به موجب آن الکترود به مغز یک حیوان زنده وارد می‌شود تا فعالیت الکتریکی را که توسط سلول‌های عصبی مجاور نوک الکترود ایجاد می‌شود، تشخیص دهد. به‌طور معمول این کار با حیوانات آرام شده انجام می‌شود اما بعضی اوقات روی حیوانات بیدار که در یک رویداد رفتاری انجام می‌شوند، انجام می‌شود، مانند موش تشنه که درجه خاصی از کاغذ سنباده را که قبلاً با آب جفت شده، به منظور اندازه‌گیری الگوهای مربوط به شلیک سلول‌های عصبی در محل تصمیم‌گیری، مخلوط می‌کند.
ضبط چندالکترود- استفاده از یک دسته از الکترودهای ریز برای ثبت فعالیت همزمان حداکثر صدها نورون.
fMRI - تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی، روشی است که بیشتر در انسان‌ها اعمال می‌شود، که در آن می‌توان تغییرات جریان خون مغزی را در دستگاه MRI تشخیص داد و برای نشان دادن فعالیت نسبی مناطق مغز در مقیاس بزرگتر (به ترتیب صدها هزاران نورون).
PET - توموگرافی انتشار پوزترون با استفاده از معاینه پزشکی هسته ای 3-D ذرات موسوم به فوتون را تشخیص می‌دهد. این ذرات با تزریق رادیو ایزوتوپها مانند فلورین ساطع می‌شوند. تصویربرداری PET فرآیندهای آسیب شناختی را پیش‌بینی می‌کند که تغییرات آناتومیکی را برای تشخیص و توصیف بسیاری از آسیب‌شناسی‌ها مهم می‌داند.
الکتروانسفالوگرافی- یا EEG؛ و روش مشتق شده از پتانسیل‌های مربوط به رویداد، که در آن الکترودهای پوست سر فعالیت متوسط سلول‌های عصبی در قشر را کنترل می‌کنند (که مجدداً بیشتر در انسان‌ها استفاده می‌شود). در این روش از انواع مختلف الکترودها برای سیستم‌های ضبط مانند الکترودهای سوزنی و الکترودهای پایه نمکی استفاده می‌شود. EEG امکان بررسی اختلالات روانی، اختلالات خواب و فیزیولوژی را فراهم می‌کند. این می‌تواند رشد مغز و تعامل شناختی را کنترل کند.
نورواناتومی عملکردی- همتای پیچیده تری از فرنولوژی. بیان برخی از مارکرهای تشریحی برای انعکاس فعالیت عصبی گرفته شده‌است. به عنوان مثال، تصور می‌شود که بیان ژن‌های اولیه فوری ناشی از فعالیت عصبی شدید است. به همین ترتیب، تزریق 2-deoxyglucose قبل از برخی از کارهای رفتاری می‌تواند با محلی سازی آناتومیکی آن ماده شیمیایی دنبال شود. توسط نورونهایی که از نظر الکتریکی فعال هستند جذب می‌شود.
MEG - مگنتوآنسفالوگرافی عملکرد مغز انسان را از طریق اندازه‌گیری فعالیت الکترومغناطیسی نشان می‌دهد. اندازه‌گیری میدان‌های مغناطیسی ایجاد شده توسط جریان الکتریکی جریان یافته در سلول‌های عصبی، فعالیت مغز مرتبط با عملکردهای مختلف انسان را در زمان واقعی، با دقت فضایی میلی‌متر شناسایی می‌کند. پزشکان می‌توانند بدون تهاجم داده‌هایی را برای ارزیابی اختلالات عصبی و برنامه‌ریزی درمان‌های جراحی به دست آورند.