انتخاب گروهی
دیدگاه ویلسون

ویلسون استاد زیست‌شناسی فرگشتی هاروارد است که در اوایل دهه ۱۹۷۰ با مطالعه خود در مورد گونه‌های اجتماعی در کتاب‌های خود به نام انجمن‌های حشرات و زیست‌شناسی اجتماعی به شهرت رسید. او در سطح بین‌المللی به‌عنوان «پدر زیست‌شناسی اجتماعی» شناخته می‌شود و مرجع اصلی مورچه‌ها در جهان است. ویلسون طرفدار «تئوری انتخاب چند سطحی» است، که توسعه‌ای از ایده انتخاب خویشاوندی است، که معتقد است سایر اولویت‌های زیست‌شناختی، اجتماعی و حتی محیطی ممکن است در پس این فرایند باشند.
نظریه انتخاب گروهی در اواسط قرن بیستم در دوران سختی قرار گرفت و ویلسون قصد داشت آن را به جایگاه مناسب خود در میان طیف وسیعی از سطوح انتخاب بازگرداند. ویلسون لایه‌های رقابت و فرگشت را با مجموعه‌های تودرتوی ماتروشکاهای روسی مقایسه کرد. پایین‌ترین سطح ژنها است، بعد سلول، سپس سطح جاندار و در نهایت گروه‌ها می‌آیند. سطوح مختلف برای به حداکثر رساندن سازگاری یا موفقیت باروری به‌طور منسجم عمل می‌کنند. این نظریه ادعا می‌کند که انتخاب برای سطح گروهی، که شامل رقابت بین گروه‌ها می‌شود، باید بیشتر از سطح فردی باشد، که شامل افرادی است که در یک گروه رقابت می‌کنند تا یک ویژگی سودمند گروهی گسترش یابد.
ویلسون می‌گوید «اخلاق، مذهب، خلاقیت اساساً به دلیل پدیده ای به نام رفتار اجتماعی ماهیت بیولوژیکی دارند. انتخاب گروهی یا رقابت شدید بین گروه‌ها به رشد بهترین خصلت‌های طبیعت انسان کمک کرد. توانایی ما برای اتحاد و همبستگی، نشان دادن رحمت، شفقت، به خطر انداختن جان خود برای کسی که مرتبط نیست، بهترین ویژگی‌ها.» اساساً هر اصل در یک نظام دینی که به نظر می‌رسد فعالیت‌های مشارکتی درون گروهی را تقویت می‌کند که مزایای «سکولار» را به همراه دارد، می‌تواند به عنوان داده‌ای در حمایت از نظریه او استفاده شود. به عقیده او موفق‌ترین گروه‌ها راه‌هایی را برای حفظ انسجام درون گروهی پیدا می‌کنند و در عین حال به سازمانی دست می‌یابند که به‌طور مؤثر در رقابت برون گروهی سازگار باشد.
ویلسون استدلال می‌کند که توجه به انتخاب گروه با ظهور دین مرتبط است زیرا مذهب به‌طور مرکزی به رفتارهای اجتماعی و نوع‌دوستانه توجه دارد. نوع‌دوستی - پدیده یک ارگانیسم فردی لست که ظاهراً به شیوه‌هایی رفتار می‌کند که با هزینه خود به موفقیت تولیدمثلی دیگران کمک می‌کند. ویلسون اشاره می‌کند که نوع‌دوستی که در سطح کاملاً فردی گرفته می‌شود، در واقع باید به نحوی به منفعت مستقیم تولید مثلی فردی دیگر منجر شود. با این حال، در نظر گرفتن نوع دوستی در زمینه انتخاب گروهی ممکن است به جهت متفاوتی منتهی شود - نوع دوستی واقعی افراد با توجه به سایر افراد یک گروه ممکن است منطقی باشد اگر به سازگاری کلی گروه نسبت به سایر گروه‌های رقیب کمک کند. مشکل اصلی این راه حل در سطح گروه برای وجود نوع دوستی واقعی، مشکل «متقلب‌ها» یا «سواران آزاد» در درون گروه است. در یک زمینه گروهی، افرادی که از نوع دوستی دیگران در گروه سود می‌برند، اما خود از دادن هزینه اجتناب می‌کنند، مزیت قابل توجهی خواهند داشت. اگر به چنین کلاهبردارانی اجازه داده شود که «ترقی کنند»، در نهایت افراد نوع‌دوست در گروه، در مقابل سایر افراد گروه که از آنها سوء استفاده می‌کنند، قرار می‌گیرند و در نهایت، نوع‌دوستی درون گروهی حفظ و پایدار باقی نمی‌ماند.
در بسیاری از موارد، او از معیارهای سنتی «فایده سکولار» استفاده می‌کند تا نشان دهد که باورهای درون گروهی نظام‌های دینی مختلف مزایای تکاملی آشکاری را برای یک گروه نسبت به گروه‌های دیگر به همراه دارد. رشد کلیسای اولیه از طریق تشویق مستقیم آن به خانواده‌های پرجمعیت (تولید مثل) و مراقبت اعضای کلیسا از یکدیگر (بقای متفاوت) از طریق دو بلای بزرگی که امپراتوری روم را در قرون اولیه مسیحیت فرا گرفت، به عنوان نمونه آورده شده‌است. او به مطالعاتی در مورد نقش کلیساهای کره ای در ایالات متحده در ارائه انواع مزایای ملموس برای مهاجران جدید که به گروه‌های کلیسا می‌پیوندند، اشاره می‌کند.