قدری طوقان
زندگی و پیشه

او در سال ۱۹۱۰ در شهر نابلس، سنجق نابلس، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی، در خانواده‌ای قدیمی به دنیا آمد. پدرش حافظ نام داشت. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه ملی النجاح نابلس گذراند و در سال ۱۹۲۴ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشکدهٔ علوم دانشگاه آمریکایی بیروت ادامه داد و در آنجا با مدرک لیسانس در رشته ریاضیات فارغ‌التحصیل شد، سال ۱۹۲۹.
پس از بازگشت از بیروت به نابلس، به استادی ریاضیات در مدرسه النجاح منصوب شد و به آموزش دربارهٔ علوم نزد مردم عرب پرداخت، رشته‌ای که از معدودی از عرب‌های برجسته در آن ظهور کرده بود. فعالیت‌های ملی خود را از اوایل دههٔ ۱۹۳۰ علیه سرپرستی بریتانیا و جنبش صهیونیستی آغاز کرد. در سال ۱۹۳۶ مقامات انگلیسی او را دستگیر کردند و به مدت ۹ ماه به الحفیر در نقب و سپس به صرفند در جنوب حیفا تبعید کردند. بعد از آزادی برای ادامهٔ تدریس به مدرسه النجاح بازگشت که بعدها مدیر آن شد. او به وظیفهٔ روشنفکران فلسطینی برای ایفای نقش عمده در جامعهٔ خود باور داشت که به پرورش «جوانان باورمندی که برای ارتقای سطح کشور تلاش می‌کنند، تحصیلکرده و میهن‌دوست باشند و می‌دانند چگونه به ملت خدمت کنند» بپردازند.
هنگامی که اساتید دانشگاه و مدارس در ایالات متحده آمریکا، پس از پایان جنگ جهانی دوم، نامه ای به رئیس‌جمهور فرانکلین روزولت ارائه کردند و خواستار باز شدن درهای مهاجرت یهودیان به فلسطین شدند، او در مقام دانشمند و عضوی از انجمن ریاضی آمریکا، ابتکار عمل برای پاسخ به نامهٔ آن اساتید را بر عهده گرفت. وی خطاب به آنها گفت:
شاید برخی از شما ندانید که در فلسطین عرب‌هایی وجود دارند که مالک آن هستند و اینکه از کشورهای قدرتمند بخواهیم آن‌ها را مجبور به پذیرش وطن ملی [برای یهود] کنند، در منشور انصاف و عدالت نیست.
سپس تأکید کرد که عرب‌ها در فلسطین هیچ تقصیری ندارند «تا طعم عذاب را بچشند و وجودشان با مهاجرت مردمی که هیچ ارتباطی با مصائب و ظلم‌هایی که به آنان رسیده ندارند، به خطر بیفتد.» او درد خود را «از بی‌عدالتی‌هایی که بر یهودیان می‌آید» و احساس اندوه خود را از مصیبت‌هایی که «بر آن‌ها وارد می‌شود» و نکوهش نازیسم «و روش‌های آن برای نابودی یهودیان»، ابراز کرد. از اساتید آمریکایی همکارش خواست که اگر «علاقه‌مند به منافع یهودیان و تأمین نهادی برای آنها هستند»، کشورشان را به روی پناهندگانشان یهودی باز کنند.
در سال ۱۹۴۵، قدری طوقان به همراه اسحاق موسی الحسینی و دیگران در تأسیس کمیتهٔ فرهنگ عربی در فلسطین و سازماندهی نخستین نمایشگاه کتاب عربی فلسطین در باشگاه اتحادیهٔ عرب ارتدکس در قدس در سال ۱۹۴۶ کمک کرد که شامل حدود ۸۰۰ کتاب به زبان عربی و ده‌ها کتاب به زبان‌های خارجی بود.
پس از نکبت و صدور تصمیم الحاق کرانه باختری رود اردن به پادشاهی هاشمی اردن، طوقان برای انتخابات مجلس نمایندگان اردن در آوریل ۱۹۵۰ شرکت کرد و به عنوان نمایندهٔ شهر نابلس در دورهٔ دوم مجلس انتخاب شد. او در انتخاباتی که در اوایل سپتامبر ۱۹۵۱ برگزار شد، مجدداً برای مجلس سوم انتخاب شد و تا ژوئن ۱۹۵۴ که دولت تصمیم به انحلال پارلمان گرفت، نمایندهٔ شهر خود باقی ماند. طوقان در نابلس فعالانه در مبارزاتی که اردن در اواسط دههٔ پنجاه میلادی علیه معاهدهٔ اردن و بریتانیا شاهد آن بود، برای عربی‌سازی ارتش اردن شرکت کرد.
در ژوئیه ۱۹۶۴ قدری طوقان به عنوان وزیر امور خارجهٔ اردن در دولت بهجت التلهونی منصوب شد و تا ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۵ که استعفا داد در این سمت خدمت کرد. به عنوان وزیر خارجه، او به دنبال بهبود روابط سیاسی و اقتصادی اردن و مصر بود. قدری طوقان به عنوان عضو شورای عالی آموزش در اردن انتخاب شد و از سال ۱۹۵۵ تا زمان مرگش ریاست انجمن علوم اردن را بر عهده داشت. او در هیئت امنای دانشگاه اردن به هنگام تأسیسش در سال ۱۹۶۲ شرکت کرد. وی همچنین به عضویت فرهنگستان زبان عربی در دمشق برگزیده شد و به عنوان نایب رئیس اتحادیهٔ علمی عربی و عضو فرهنگستان زبان عربی در قاهره نیز انتخاب شد. طوقان به مطالعهٔ میراث علمی عربی به ویژه در زمینه‌های ریاضی و نجوم توجه زیادی داشت و صدها مقالهٔ سیاسی و فکری در روزنامه‌ها و مجلات فلسطینی و عربی منتشر کرد. همچنین سخنرانی‌های علمی زیادی در قاهره، دمشق، بیروت، عمان و بغداد و غیره ایراد کرد و در بسیاری از کنفرانس‌های علمی عربی و بین‌المللی شرکت داشت.