stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رزیدنت ایول (بازی ویدئویی)
ساخت و توسعه > تغییر عنوان

این بازی به صورت کلی و اصلی با نام بایوهزرد (به انگلیسی: Biohazard) ساخته و روانه بازار شد؛ اما با ارائه ویرایش انگلیسی، تغییر عنوان بازی از ژاپنی به انگلیسی نیز بدیهی شد. کریس کرامر، مدیر رسانه‌ای کپ‌کام اعلام کرد که باید عنوان مناسبی در زبان انگلیسی برای بایوهزرد بیابیم که پیش‌تر مورد استفاده نبوده باشد. پیش‌تر محصولی با نام بایوهزرد در محدوده جهانی وجود داشت که سبب می‌شد تا عنوانی جدید و مرتبط برای نسخه انگلیسی آن انتخاب شود. کپ‌کام پس از بحث‌ها و دریافت نظرات مختلف، سرانجام عنوان رزیدنت ایول را برای این بازی انتخاب کرد. در مصاحبه گیمزریدار با کریس کرامر، او این‌گونه دربارهٔ انتخاب نام رزیدنت ایول توضیح داد.
من فکر می‌کنم که این انتخاب بسیار قشنگی بود. به یاد نمی‌آورم که چرا منتظر شنیدن یک گزینه بهتر بودم. شاید به عنوانی مثل کند بودن زامبی یا چیزی شبیه به آن فکر می‌کردم. اما با این نام‌ها، پایه‌های بازاریابی برای این بازی ضعیف می‌شد. اما میکامی و کپ‌کام به درستی این عنوان را انتخاب کردند.
نسخه‌های منتشر شده > برش کارگردان

نسخه برش کارگردان، در حقیقت نسخهٔ به روزرسانی شده نخستین انتشار این بازی است. این بازی در سپتامبر ۱۹۹۷ و برای کنسول پلی‌استیشن منتشر شد. برش کارگردان، برای جبران دیرکرد در انتشار بازی رزیدنت ایول ۲ ساخته شد که دارای دموهای جدیدتری نیز بود. پررنگ‌تر شدن نقش ربکا چمبرز، تغییر در مکان حضور دشمنان، ویژگی جدید چینش، آیتم‌های جدید و مکان‌های جدید در خود عمارت، از تفاوت‌های این نسخه با نسخه نخست بود.
نسخه‌های منتشر شده > ویندوز

در نسخه منتشر شده برای رایانه‌های خانگی، موارد حذف شده در زبان انگلیسی، که در نسخه ژاپنی وجود داشت نیز وجود دارد. صداگذاران ژاپنی نیز از آن جمله هستند. از دیگر ویژگی‌های نسخه ویندوز این بازی، بالاتر بودن گرافیک، آزاد شدن دو اسلحه جدید برای کریس ردفیلد و یک لباس اضافی برای کریس و یک لباس اضافی برای جیل است.
نسخه‌های منتشر شده > نسخه گیم‌کیوب

بازخورد
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
سی‌وی‌جی: ۹٫0 out of 10
گیم رولیشن: A-
رزیدنت ایول (نسخه بازسازی شده) (به انگلیسی: Resident Evil (remake)) نام نسخه بازسازی شده از نخستین بازی رزیدنت ایول است که برای نخستین بار برای کنسول گیم‌کیوب و در ۲۲ مارس ۲۰۰۲ در ژاپن، ۳۰ آوریل ۲۰۰۲ در آمریکای شمالی و در ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۲ در اروپا منتشر شد. بار دیگر، شینجی میکامی کارگردانی این بازی را برعهده گرفت و در پایان به گفته خود، رزیدنت ایول نسخه بازسازی شده، ۷۰٪ نسبت به نسخه پیشین، دچار تغییرات داستانی و ساختاری شده است.
در این نسخه از بازی، داستان، گیم‌پلی، گرافیک، تکسچرها، دشمنان، محیط کلی عمارت اسپنسر و آیتم‌ها دچار تغییرات مثبت فراوانی شدند که این گستردگی، سبب نشد تا داستان اصلی بازی لوث شود. حضور دشمنان جدید و بیان تاریخچه‌ای برای خانواده تریور از دیگر تفاوت‌های بارز میان این دو عنوان بود، به شکلی که لیسا تریور به عنوان یکی از دشمنان بازی، در گیم‌پلی دارای نقشی پررنگ بود. میان‌پرده‌های بسیار باکیفیت نسبت به نسخه نخست، صداگذاران جدید، افزوده شدن آیتم‌ها، سلاح‌ها، معماها و مکان‌های جدید درحالی بود که برای داستان اصلی بازی، مشکلی ایجاد نکرد و در حقیقت، آن را کامل کرد به شکلی که، ویلیام برکین و الکسیا اشفورد را نیز به تاریخچه بازی پیوست داد.
فقط نسخه ارائه شده برای گیم‌کیوب این بازی، ۱٫۳۵ میلیون نسخه به فروش رسید.
در پشت کاور این بازی، در توصیف S.T.A.R.S عبارت Special Tactics And Rescue Squad آورده شده است، این در حالی است که این واژه، کوتاه شده عبارت Special Tactics And Rescue Service است.
نسخه‌های منتشر شده > نسخه کنسول وی

این بازی، درحقیقت، همان نسخه منتشر شده برای گیم‌کیوب است، اما با انجام تغییراتی برای مناسب شدن اجرا در کنسول وی همراه بود. این بازی برای نخستین بار در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۸ در ژاپن و در ژوئن ۲۰۰۹ در آمریکای شمالی و اروپا منتشر شد. IGN به این نسخه از بازی، امتیاز ۸ از ۱۰ را در نظر گرفت. مجله رسمی نینتندو نیز برای این بازی امتیاز ۷۲٪ را در نظر گرفت.
رمان‌های برگرفته از این بازی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): اس. دی. پری
عنوان اصلی: Resident Evil: The Umbrella Conspiracy
زبان: انگلیسی
مجموعه: رزیدنت ایول
موضوع(ها): علمی-تخیلی
گونه(های) ادبی: ترس و بقا
تاریخ نشر: ۱ اکتبر ۱۹۹۸
شمار صفحات: ۳۰۴ صفحه
شابک: شابک [[ویژه:منابع کتاب/ISBN 0-671-02439-6|‎ISBN ۰−۶۷۱−۰۲۴۳۹−۶]]
پس از: رزیدنت ایول: صفر ساعت 
پیش از: رزیدنت ایول: پناهگاه کالیبان 
رزیدنت ایول: دسیسه آمبرلا (به انگلیسی: Resident Evil: The Umbrella Conspiracy) نام رمانی منتشر شده توسط اس. دی. پری است که برگرفته از داستان بازی نسخه نخست بازی رزیدنت ایول است. این رمان، در ۱ اکتبر ۱۹۹۸ و به زبان انگلیسی منتشر شد. کریس ردفیلد، جیل ولنتاین، ربکا چمبرز، آلبرت وسکر و بری بارتون، ۵ شخصیت حاضر در بازی رزیدنت ایول هستند که در رمان منتشر شده نیز حضور دارند.
داستان این رمان، همانند بازی، در عمارت اسپنسر جریان می‌یابد. شرکت آمبرلا در آزمایشگاه این عمارت مشغول انجام آزمایش‌های غیرقانونی هستند. با اینکه این رمان پیش از انتشار نسخه بازسازی شده بازی برای گیم‌کیوب منتشر شد، اما لیسا تریور در آن حضور دارد. از دیگر نکات این رمان، وجود یک دوست برای کریس با نام بیلی رابیتسون است. همچنین مکان قرارگیری شهر راکون نیز در این رمان تغییر یافته است. مکان قرارگیری شهر در غرب میانه است که در این رمان از پنسیلوانیا به عنوان مکان قرارگیری شهر راکون یاد می‌شود.
بازتاب‌ها

بازخورد
| گردآورنده | امتیاز |
| --- | --- |
متاکریتیک: Wii: ۷۶٪ (۱۱ نقد)  PS: ۹۱٪ (۸ نقد)  GC: ۹۱٪ (۳۵ نقد)  DS: ۷۱٪ (۳۴ نقد)
| ناشر | امتیاز |
| --- | --- |
وان‌آپ.کام: DS:B  GC:A  Wii:C+
گیم‌پرو: GC: 
نسخه پلی‌استیشن این بازی، یکی از پرفروش‌ترین بازی‌های وقت، در آمریکای شمالی بود و در دیدگاه منتقدان، نقدهای مثبتی را به خود دید، گیم‌اسپات این بازی را یک بازی ستودنی دانست. مجله Computer Gaming World نسخه ریانه این بازی را در مجموع یک بازی خوب و سرگرم‌کننده بود و نقدهای را بدان وارد نمود، از جمله این نقدها خشونت و درجه ترسناکی بالا در کنار گرافیک پویا، صداگذاری ضعیف، پرداختن کافی به مسائل جنسی و استفاده از ایده‌های جدید و بدیع برای ایجاد ترس و وحشت کلیشه‌ای در یک بازی ترسناک دانست. در مجموع، با برآوردهای کپ‌کام، این بازی توانست ۲٬۷۵۰٬۰۰۰ واحد به فروش برساند.
نسخه گیم‌کیوب این بازی، توانست ۱٫۳۵ میلیون نسخه به فروش برساند. گیم‌اسپات در تحلیل نسخه بازسازی شده این بازی، نسخه بازسازی شده را هنر ناب کپ‌کام و آن را تقریباً، بهترین عنوان از بازی رزیدنت ایول دانست. آی‌جی‌ان نیز نسخه بازسازی شده را متحول شده در زمینه اتمسفر بازی دانست و آن را ترسناک‌تر و باکیفیت‌تر از پیش عنوان کرد.
بخش گیم مجله نیویورک تایمز بعد از ۲۲ سال که به‌طور مکرر مهم‌ترین بازی تاریخ را رزیدنت ایول ۱ معرفی می‌کرد، بالاخره این عنوان را هم بیان نمود که می‌توان این بازی را سازنده یک دنیای فلسفی جدید دانست.
تصویری از بازی
لوگوی نخستین رزیدنت ایول
فهرست فرودگاه‌های استونی

این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های استونی است.
روابط ایران و سنگال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ایران:  سنگال
 :  
سفارتخانه: سفارتخانه
سفارت ایران: سفارت سنگال
نماینده: نماینده
سفیر ایران: سفیر سنگال
روایط ایران و سنگال به مجموعه روابط سیاسی، نظامی و فرهنگی میان کشورهای ایران و سنگال گفته می‌شود.
تاریخچه

سابقه رابطه ایران و سنگال به سال ۱۳۵۰ باز می‌گردد در آن سال وزیر امور خارجه وقت ایران به سنگال سفر می‌کند و دو طرف سنگالی و ایرانی علاقه خود را به گسترش روابط اعلام می‌نمایند. سدار سنگور رئیس جمهور وقت سنگال نیز در جشن‌های ۲۵۰۰ ساله ایران شرکت می‌کند.
در تاریخ ۳۰ شهریور ۱۳۵۰ سفارت ایران در داکار تأسیس شد. یکسال بعد از اعزام سفیر ایران به سنگال، دولت سنگال نیز متقابلاً نسبت به افتتاح سفارت خود در تهران اقدام نمود.
در ۲۴ دیماه ۱۳۸۳ سید محمد خاتمی رئیس جمهور وقت در رأس یک هیئت عالی رتبه به سنگال سفر می‌نماید.
قطع رابطه سنگال با ایران

در اسفند ماه ۱۳۸۹ دولت سنگال با متهم کردن دولت ایران به ارسال اسلحه و کمک به شورشیان در جنوب این کشور روابط سیاسی خود با ایران را قطع کرد.
دولت سنگال طی بیانیه‌ای ادعا کرد که در حمله شورشیان جدایی‌طلب در تاریخ اول اسفند ۱۳۸۹ در کازامانس منطقه‌ای در مرز جنوبی سنگال با گامبیا، سه سرباز سنگالی با استفاده از سلاح‌های ارسالی از ایران، کشته شده‌اند.

در بهمن ماه ۱۳۹۱ و در حاشیه اجلاس سران عضو سازمان همکاری‌های اسلامی در مصر رئیس‌جمهورهای دو کشور ضمن دیدار با یکدیگر، تصمیم به از سرگیری روابط دوکشور کردند.
روابط اقتصادی

در ۱۵ آذر ۱۳۸۷ خط تولید خودروی سمند توسط شرکت سنیران اتو در شهر تیس سومین شهر بزرگ سنگال با حضور علی‌اکبر محرابیان وزیر صنایع و معادن ایران، رئیس جمهور سنگال و مدیرعامل گروه صنعتی ایران خودرو افتتاح شد.

فعالیت این کارخانه به علت ضعف نیروگاه برق شهر تیس محل احداث کارخانه خودرو سازی ایران و لزوم وجود برق فشار قوی متوقف شده است. هرچند طی سال های اخیر این شرکت به مونتاژ اتومبیل های ایرانی از جمله سمند، رانا و دنا روی آورده است
روابط اقتصادی > مبادلات بازرگانی غیر نفتی

| سال | ۱۳۸۲ | ۱۳۸۳ | ۱۳۸۴ | ۱۳۸۵ | ۱۳۸۶ | ۱۳۸۷ | ۱۳۸۸ | ۱۳۸۹ | ۱۳۹۰ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| صادرات | ۴٫۴ | ۲٫۵ | ۲٫۴ | ۵٫۴ | ۱۶ | ۱۵٫۹ | ۱۱٫۹ | ۴٫۸ | ۶٫۱ |
| واردات | - | - | ۰٫۱ | ۰٫۸ | - | - | - | ۰٫۹ | - |
| تراز تجاری | ۴٫۴ | ۲٫۵ | ۲٫۴ | ۴٫۶ | ۱۶ | ۱۵٫۹ | ۱۱٫۹ | ۳٫۹ | ۶٫۱ |
روابط فرهنگی

در سال ۱۳۸۲ و پس از امضای تفاهم‌نامه همکاری بین دو کشور، همکاری در زمینه‌های علمی، تحقیقاتی، فرهنگی در دستور کار قرار گرفت. متعاقب سفر مهدی کروبی رئیس وقت مجلس شورای اسلامی و هیئت همراه در مراسمی، کرسی زبان فارسی در دانشگاه شیخ آنتاجوپ داکار افتتاح شد.
قلاکتی

| قلاکتی | قلاکتی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: دابودشت
دهستان: دابوی جنوبی
جمعیت: ۷۱ نفر (سرشماری ۹۵)
قلاکتی، روستایی است از توابع بخش دابودشت شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان دابوی جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۸ نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
دهستان انگالی

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: بوشهر
شهرستان: بوشهر
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: کره‌بند
جمعیت: ۵،۸۷۹ نفر (۱۳۹۵) 
دهستان انگالی، یکی از دهستان های بخش مرکزی شهرستان بوشهر در استان بوشهر ایران است.
مردم

اکثریت مردم این دهستان مردم لر می باشند که به گویش لری جنوبی سخن می گویند.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۵،۸۷۹ نفر بوده‌است.
تئودور آدورنو

| تئودور آدورنو | تئودور آدورنو |
| --- | --- |
 تئودور آدورنو:  تئودور آدورنو
نام هنگام تولد: تئودور لودویگ ویزنگروند آدورنو
زادهٔ: ۱۱ سپتامبر ۱۹۰۳ فرانکفورت، آلمان
درگذشت: ۶ اوت ۱۹۶۹ (۶۵ سال) ویسپ، سوئیس
مکتب: نظریه انتقادی، نئومارکسیسم
 تأثیرگرفته از هگل، امانوئل کانت، فریدریش نیچه، سورن کیرکگور، کارل مارکس، زیگموند فروید، ادموند هوسرل، لودویگ ویتگنشتاین، گئورگ لوکاچ، ماکس وبر، گئورگ زیمل، امیل دورکیم، مارسل پروست، فرانتس کافکا، برتولت برشت، توماس مان :  تأثیرگرفته از هگل، امانوئل کانت، فریدریش نیچه، سورن کیرکگور، کارل مارکس، زیگموند فروید، ادموند هوسرل، لودویگ ویتگنشتاین، گئورگ لوکاچ، ماکس وبر، گئورگ زیمل، امیل دورکیم، مارسل پروست، فرانتس کافکا، برتولت برشت، توماس مان 
 تأثیرگذار بر یورگن هابرماس، اسلاوی ژیژک، هربرت مارکوزه، امبرتو اکو، مارشال برمن، آلن بدیو :  تأثیرگذار بر یورگن هابرماس، اسلاوی ژیژک، هربرت مارکوزه، امبرتو اکو، مارشال برمن، آلن بدیو 
 :  
تئودور لودویگ ویزنگروند آدورنو (به آلمانی: Theodor Ludwig Wiesengrund Adorno) (زادۀ ۱۱ سپتامبر ۱۹۰۳ - درگذشتۀ ۶ اوت ۱۹۶۹) جامعه‌شناس، فیلسوف، موسیقی‌شناس و آهنگ‌ساز نئومارکسیست آلمانی بود.
او به همراه کسانی چون ماکس هورکهایمر، والتر بنیامین و هربرت مارکوزه از بزرگان مکتب فرانکفورت بود.
زندگی

آدورنو تنها فرزند تاجری ثروتمند، فرهنگ دوست و یهودی به نام اسکار ویزنگروند بود. پدرش چند ماه پس از تولد او پروتستان شد. مادرش، ماریا کالکولی-آدورنو دلا پیانا، اشراف‌زاده‌ای کاتولیک بود که به واسطهٔ خواندن به عنوان سوپرانو در اپراهای ایتالیا و فرانسه مشهور بود. خاله‌اش آگاتا نوازندهٔ چیره‌دست پیانو بود که با آن‌ها زندگی می‌کرد و به آدورنو نوازندگی پیانو را آموخت. او در جوانی به نام مادرش (آدورنو) مقالاتی در زمینهٔ موسیقی می‌نوشت و در سال ۱۹۴۲ در ایالات متحده آمریکا این نام را برای همیشه برای خود برگزید.
آدورنو در نوجوانی وارد کنسرواتوار هُش شد و چند سال نزد برنهارد سکلس آموزش دید. او چنان در نواختن پیانو ماهر بود که توماس مان را به خاطر نواختن سونات پیانوی شمارهٔ ۳۲ بتهوون که به دشواری مشهور است، شگفت زده کرد.[نیازمند منبع]
در ۱۹۱۸ زیگفرید کراکائر که از دوستان خانوادگی‌شان بود، کتاب‌هایی از کانت، هگل، مارکس، ارنست بلوخ و گئورگ لوکاچ به وی اهدا کرد. مطالعهٔ این کتاب‌ها علاقهٔ او را به فلسفه و علوم اجتماعی برانگیخت. در ۱۹۲۰ خواندن کتاب «نظریۀ رمان» نوشتۀ لوکاچ فیلسوف و نویسندۀ مجار، او را سخت تحت تأثیر قرار داد. سال بعد، پس از به پایان رساندن دبیرستان، وارد دانشگاه گوتۀ فرانکفورت شد و مطالعهٔ آکادمیک فلسفه را آغاز کرد. سه سال بعد در سال ۱۹۲۴، رساله‌اش را دربارهٔ پدیدارشناسی هوسرل نزدِ هانس کورنلیوس به پایان برد و مدرکِ دکترایش را دریافت کرد. کورنلیوس او را با فیلسوفانِ نوکانتی آشنا کرد و به تمایل‌های سیاسیِ چپ‌گرایانهٔ او دامن زد. در جریانِ درس‌های کورنلیوس در ۱۹۲۲ با ماکس هورکهایمر آشنا شد که این آشنایی و همکاری میانِ این‌دو تا پایانِ عمر ادامه یافت. به تشویقِ هورکهایمر به مطالعهٔ روان‌شناسی پرداخت که این مطالعات بر آثارش تأثیرِ زیادی گذاشت. در همین سال، مقالاتی پیرامونِ موسیقیِ بارتوک، هیندمیت، ریشارد اشتراوس و آلبان برگ نگاشت. در ۱۹۲۵ به وین رفت تا زیرِ نظرِ آلبان برگ موسیقی را ادامه دهد.[نیازمند منبع]
زندگی > مکتب فرانکفورت

او در سال ۱۹۲۷ در بازگشت به فرانکفورت به انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت پیوست که مکتب فرانکفورت در آن شکل گرفت. در تابستان همان سال، از پایان‌نامۀ دکترای خویش با عنوان «مفهوم ناخودآگاه در نظریۀ برین ذهن» دفاع کرد. در همین حال با برتولت برشت و والتر بنیامین آشنا شد. در همین سال‌ها با شاگردِ مارتین هایدگر، هربرت مارکوزه آشنا شد. این دوستی‌ها تأثیر عمیقی بر آرا و افکار مارکوزه بر جای گذاشت.
در ۱۹۳۱ که هورکهایمر به ریاست انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت رسید، آدورنو نیز جدی‌تر به کار پرداخت و مقاله‌هایش را در نشریه این انجمن به چاپ می‌رسانید. او رساله استادی‌اش را زیر نظر پل تیلیش با عنوان «کیرکه‌گور: شالوده‌ریزی زیبایی‌شناسی» ارائه کرد. او تا سال ۱۹۳۳ که نازی‌ها در آلمان به قدرت رسیدند، به تدریس و نویسندگی ادامه داد.
زندگی > اندیشه

آدورنو در موسیقی و هنر موضع رادیکال و انتقادی داشت و در حوزهٔ جامعه‌شناسی به بررسی تضادهای اجتماعی که بر مردم سنگینی می‌کرد، علاقه‌مند بود. در کتابی به نام شخصیت اقتدارمنش (۱۹۵۰) که با همکاری متفکران دیگری ازجمله الزه فرنکل-برونسویک نوشته‌است رویکرد فاشیستی را از طریق توصیف شخصیتی خشک و دنباله‌رو که مطیع قدرت فرادستان اما تهدیدکنندهٔ فرودستان است بررسی می‌کند. فلسفهٔ آدورنو به شدت تحت تأثیر هگل است و تنش دیالکتیکی میان فرد و جامعه و عام و خاص را بررسی می‌کند. اما از سوی دیگر همانند مارکس ادعای هگل دربارهٔ آشتی‌پذیری این اضداد را رد می‌کند. در کنار هگل و مارکس می‌توان از لوکاچ متقدم نیز به عنوان یکی از تاثیرگزارترین متفکران بر فلسفهٔ آدورنو نام برد. «دیالکتیک منفی» آدورنو هرگونه امکان سنتز نهایی و آشتی قطعی را انکار می‌کند. او پس از مهاجرت به آمریکا در اثر فشار نازیسم به مطالعهٔ فرهنگ تودهای در شکل آمریکایی و سوداگرانهٔ آن پرداخت و سازمان اقتصادی و اجتماعی سرمایه‌داری جدید را به‌عنوان نظامی که گرایش دارد به نظامی فراگیر و بسته تبدیل شود تحلیل کرد. به عقیدهٔ او صنعت فرهنگ (سینما و دیگر رسانه‌ها) با دستکاری و جهت‌دهی اذهان، تصویری دروغین از جهانی تحت کنترل فزاینده را ترسیم می‌کنند. در این شرایط فلسفه و هنر برای آدورنو از مهم‌ترین حوزه‌هایی هستند که مقاومت در برابر سلطهٔ تام و تمام سرمایه‌داری هنوز در آنها امکان‌پذیر است. آدورنو همواره بر ضرورت بهره‌گیری از عقل در جریان نقد و مقاومت پافشاری می‌کند، با این حال پیچیدگی مسئله اینجاست که عقل علمی و محاسباتی خود بخشی از مشکل است. او در کتاب دیالکتیک روشنگری (۱۹۷۴) که با همکاری هورکهایمر نوشته شد، کوشید برای این پرسش پاسخی بیابد که چگونه عقلانیت روشنگری در اوج خود در قرن بیستم می‌تواند جنبش ناسیونال سوسیالیسم را پدیدآورد. از دیدگاه این دو متفکر، روشنگری روندی دیالکتیکی و خودبرانداز است، زیرا عقل روشنگری با کنار گذاشتن تفکر انتقادی و ایده‌های فلسفی بدل به عقلی ابزاری می‌شود نهایتا به جای نجات دهنده و روشنی‌بخش دست در دست نظام سلطه می‌گذارد و نهایتا ناگزیر به «تمامیت‌خواهی» در اشکال گوناگون آن منجر می‌شود. البته آدورنو جنبش روشنگری را نقطهٔ شروع شکل‌گیری خصلت سرکوب‌گرانهٔ عقل نمی‌دانست بلکه ریشه‌های آن را به سرآغاز فرهنگ‌های غربی نسبت می‌داد. آدورنو با چنین اندیشه‌هایی به‌عنوان یکی از رهبران فکری جنبش چپ جدید در دههٔ ۱۹۶۰ در آلمان غربی محسوب می‌شود.
زندگی > مهاجرت و مرگ

یکی از اولین اقدامات نازی‌ها پس از به قدرت رسیدن، تعطیلی انجمن پژوهش‌های اجتماعی فرانکفورت بود. با افزایش فشارهای سیاسی اعضای انجمن از آلمان خارج شدند؛ هورکهایمر به سوئیس رفت و آدورنو راهی آکسفورد شد. او در این سال‌ها چندبار با شناسنامه یِ جعلی به آلمان رفت‌وآمد کرد و بسیاری از اسناد انجمن را به سوییس انتقال داد. در ۱۹۳۷ با گرتل کارپلوس ازدواج کرد. آن‌ها در فوریه ۱۹۳۸ به نیویورک رفتند؛ جایی که هورکهایمر انجمن را به عنوان بخشی از دانشگاه کلمبیا بازگشایی کرده بود.
آدورنو در سال ۱۹۴۹ با اینکه تابعیت آمریکایی گرفته بود، به فرانکفورت بازگشت و به همراه هورکهایمر، انجمن پژوهش‌های اجتماعی را بار دیگر برپا کرد. در ۱۹۵۳ به ریاست انجمن رسید و تا پایان عمر در این مقام باقی‌ماند و سرانجام در ۱۹۶۹ در سوئیس و در پی حمله قلبی درگذشت.
موسیقی

دیدن اپرای ویتسک در وین، ادراک او از موسیقی و هنر را دگرگون کرد. از آن پس هوادار زبان اتونال موسیقی باقی‌ماند که توسط آرنولد شونبرگ، آنتون وبرن و آلبان برگ توسعه داده می‌شد. دلبستگی آدورنو به موسیقی اتونال در مقاله‌هایی که در سال ۱۹۳۱ منتشر کرده‌است، نمایان است. همان زمان در نامه‌ای به کراکائر اذعان داشت که «هریک از آثار شونبرگ مقدس است».
او به این نتیجه رسیده بود که شونبرگ نه تنها موسیقی سنتی را ویران نکرده‌است، بلکه گونهٔ تازه‌ای از موسیقی را پایه نهاده و در کارهای خود، جنبهٔ مثبت آن را اثبات کرده‌است.
آدورنو پیش از جنگ دوم، آثار اتونالی هم ساخته بود: یک کوارتت برای سازهای زهی، یک تریوی سازهای زهی، چند قطعه برای سازهای مجلسی و شماری ترانه‌های اپرا و لیدر بر اساس شعرها و نوشته‌هایی از اشتفان گئورگه، تراکل، کافکا و برشت. مجموعهٔ کامل ساخته‌های آدورنو در سال ۱۹۸۰ توسط ناشر مونیخی Metzger-Riehm در دو مجلد منتشر شده‌است.
برخی آثار

دیالکتیک روشنگری (۱۹۴۴)
موسیقی فیلم (۱۹۴۷)
اخلاق صغیر (۱۹۴۷)
در جستجوی واگنر (۱۹۵۲)
نامطبوع‌ها (۱۹۵۶)
فرانقد شناخت‌شناسی (۱۹۵۶)
سه رساله دربارهٔ هگل (۱۹۵۷)
یادداشت‌هایی دربارهٔ ادبیات (۱۹۶۰)
ماهلر: یک کالبدشناسی موسیقایی (۱۹۶۰)
درآمدی به جامعه‌شناسی موسیقی (۱۹۶۲)
زبان خاص اصالت (۱۹۶۴)؛ (در ایران با نام زبان اصالت در ایدئولوژی آلمانی منتشر شده‌است)
الگوهای نقادی (در دو مجلد در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵)
دیالکتیک منفی (۱۹۶۶)
آلبان برگ: استاد کوچک‌ترین رابطه‌ها (۱۹۶۸)
نظریهٔ زیبایی‌شناسی (۱۹۷۰)
تئودور آدورنو و ماکس هورکهایمر
فهرست فرودگاه‌های اسلواکی

This is این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های اسلواکی است.
فرودگاه‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شهر | منطقه | ایکائو | یاتا | نام فرودگاه | مختصات |
فرودگاه‌های همگانی: 
| براتیسلاوا | Bratislava | LZIB | BTS | فرودگاه ام. آر. استفانیک (Bratislava Airport) | ۴۸°۱۰′۱۲″ شمالی ۰۱۷°۱۲′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۱۷۰۰۰°شمالی ۱۷٫۲۱۲۵۰°شرقی﻿ / 48.17000; 17.21250﻿ (M. R. Štefánik Airport (Bratislava)) |
| کوشیتسه | Košice | LZKZ | KSC | فرودگاه بین‌المللی کوشیتسه (همگانی / نظامی) | ۴۸°۳۹′۴۷″ شمالی ۰۲۱°۱۴′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۶۶۳۰۶°شمالی ۲۱٫۲۴۱۱۱°شرقی﻿ / 48.66306; 21.24111﻿ (Košice International Airport) |
| Jasna |  Liptov | LZJS |  | Aerodrome JASNA | ۴۹°۰۲′۵۲″ شمالی ۰۱۹°۳۰′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۴۷۷۸°شمالی ۱۹٫۵۰۶۶۷°شرقی﻿ / 49.04778; 19.50667﻿ (Jasna Airport) |
| لوچنتس | Banská Bystrica | LZLU | LUE | Bol'kovce Airport | ۴۸°۲۰′۲۲″ شمالی ۰۱۹°۴۴′۰۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۳۹۴۴°شمالی ۱۹٫۷۳۵۸۳°شرقی﻿ / 48.33944; 19.73583﻿ (Bol'kovce Airport (Lučenec)) |
| Martin | Žilina | LZMA |  | فرودگاه مارتین (اسلواکی) | ۴۹°۰۳′۵۵″ شمالی ۰۱۸°۵۷′۰۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۶۵۲۸°شمالی ۱۸٫۹۵۰۸۳°شرقی﻿ / 49.06528; 18.95083﻿ (Martin Airport) |
| نیترا | Nitra | LZNI |  | Nitra Airport | ۴۸°۱۶′۴۶″ شمالی ۰۱۸°۰۷′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۲۷۹۴۴°شمالی ۱۸٫۱۳۲۷۸°شرقی﻿ / 48.27944; 18.13278﻿ (Nitra Airport) |
| پیه‌شتانی | Trnava | LZPP | PZY | فرودگاه پییشتانی | ۴۸°۳۷′۳۰″ شمالی ۰۱۷°۴۹′۴۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۶۲۵۰۰°شمالی ۱۷٫۸۲۸۳۳°شرقی﻿ / 48.62500; 17.82833﻿ (Piešťany Airport) |
| پوپراد | Prešov | LZTT | TAT | فرودگاه پپراد تاتری | ۴۹°۰۴′۲۴″ شمالی ۰۲۰°۱۴′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۷۳۳۳°شمالی ۲۰٫۲۴۱۱۱°شرقی﻿ / 49.07333; 20.24111﻿ (Poprad-Tatry Airport) |
| پریه‌ویدزا | Trenčín | LZPE |  | Prievidza Airport | ۴۸°۴۵′۵۸″ شمالی ۰۱۸°۳۵′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۷۶۶۱۱°شمالی ۱۸٫۵۸۶۶۷°شرقی﻿ / 48.76611; 18.58667﻿ (Prievidza Airport) |
| سنیتسا | Trnava | LZSE |  | فرودگاه سنیکا | ۴۸°۳۹′۲۸″ شمالی ۰۱۷°۱۹′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۶۵۷۷۸°شمالی ۱۷٫۳۲۹۷۲°شرقی﻿ / 48.65778; 17.32972﻿ (Senica Airport) |
| سلیاچ | Banská Bystrica | LZSL | SLD | فرودگاه سیلاچ (همگانی / نظامی) | ۴۸°۳۸′۱۶″ شمالی ۰۱۹°۰۸′۰۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۶۳۷۷۸°شمالی ۱۹٫۱۳۳۸۹°شرقی﻿ / 48.63778; 19.13389﻿ (Sliač Airport) |
| ترنچین | Trenčín | LZTN |  | فرودگاه ترنچین (همگانی / نظامی) | ۴۸°۵۱′۵۴″ شمالی ۰۱۷°۵۹′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۸۶۵۰۰°شمالی ۱۷٫۹۹۲۲۲°شرقی﻿ / 48.86500; 17.99222﻿ (Trenčín Airport) |
| ژیلینا | Žilina | LZZI | ILZ | فرودگاه ژیلینا | ۴۹°۱۳′۵۳″ شمالی ۰۱۸°۳۶′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۲۳۱۳۹°شمالی ۱۸٫۶۱۳۳۳°شرقی﻿ / 49.23139; 18.61333﻿ (Žilina Airport) |
فرودگاه‌های نظامی: 
| مالاتسکی / Kuchyňa | Bratislava | LZMC |  | پایگاه هوایی مالاکی (Kuchyňa Air Base) | ۴۸°۲۴′۰۷″ شمالی ۰۱۷°۰۷′۰۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۴۰۱۹۴°شمالی ۱۷٫۱۱۸۳۳°شرقی﻿ / 48.40194; 17.11833﻿ (Malacky Air Base) |
| پرشف | Prešov | LZPW | POV | Prešov Air Base | ۴۹°۰۱′۴۷″ شمالی ۰۲۱°۱۸′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۰۲۹۷۲°شمالی ۲۱٫۳۱۵۵۶°شرقی﻿ / 49.02972; 21.31556﻿ (Prešov Air Base) |
فرودگاه‌های سابق: 
| Vajnory | Bratislava | LZVB |  | فرودگاه واجنوری (closed Jan. 2007) |  |
روابط آرژانتین و ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 آرژانتین:  ایران
 :  
سفارتخانه: سفارتخانه
سفارت آرژانتین: سفارت ایران
نماینده: نماینده
سفیر آرژانتین: سفیر ایران
روابط آرژانتین و ایران به روابط دیپلماتیک بین جمهوری آرژانتین و جمهوری اسلامی ایران گفته می‌شود. در ابتدا روابط بین دو کشور دوستانه بود، با این حال، پس از بمباران سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس روابط بین دو کشور تیره شد و تقریباً از هم گسست. دولت آرژانتین ایران و نیروهای نیابتی آن را به حملات در خاک خود متهم کرده‌است.
هر دو کشور عضو گروه ۱۵، گروه ۲۴، گروه ۷۷ و سازمان ملل هستند.
تاریخ > روابط اولیه

در سال ۱۹۰۲، آرژانتین و ایران (در آن زمان به نام پرشیا) روابط دیپلماتیک برقرار کردند. در سال ۱۹۳۵ ایران یک سفارت مقیم در بوینس آیرس افتتاح کرد که اولین نمایندگی دیپلماتیک خود در آمریکای لاتین بود. در سال ۱۹۴۸، آرژانتین سفارت خود را در تهران افتتاح کرد.
در اردیبهشت ۱۳۴۴ محمدرضا پهلوی برای سفر رسمی به آرژانتین با آرتورو اومبرتو ایلیا رئیس‌جمهور آرژانتین دیدار کرد. زمانی که شاه در آرژانتین بود، نشان ژنرال آزادیبخش سن مارتین، بالاترین نشان آرژانتین را دریافت کرد.
در دهه ۱۹۷۰، به دلیل بی‌ثباتی سیاسی داخلی در آرژانتین؛ روابط بین دو ملت تا اندکی پس از کودتای مارس ۱۹۷۶ به سردی گرایید. در تیرماه ۱۳۵۶ هیئتی آرژانتینی مرکب از چهار نفر وارد تهران شد. آنها به مدت دو روز با همتایان ایرانی خود دیدار کردند و در مورد احتمالات مختلف همکاری گفتگو کردند و فهرستی از توافقات احتمالی را تهیه کردند که قرار است در تاریخ بعدی امضا شود.
در سال ۱۹۷۹، ایران انقلابی را تجربه کرد که در آن شاه از قدرت کنار رفت و به تبعید فرستاده شد. پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹ اصولاً آسیبی به روابط دوجانبه بین دو ملت وارد نکرد. در سال ۱۹۹۰، آرژانتین توافقنامه انرژی هسته ای را با ایران امضا کرد.
تاریخ > بمب‌گذاری در سفارت اسرائیل و آمیا

در مارس ۱۹۹۲، سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس بمباران شد که بر اثر آن ۲۹ نفر کشته و ۲۴۲ نفر زخمی شدند. مسئولیت این بمب‌گذاری را سازمان جهاد اسلامی که با ایران و احتمالاً حزب‌الله لبنان مرتبط است، بر عهده گرفت.
تاریخ > روابط امروزی

در آگوست ۲۰۲۱، آرژانتین به شدت با تصمیم دولت ایران مبنی بر انتصاب احمد وحیدی به عنوان وزیر کشور مخالفت کرد. وحیدی توسط آرژانتین به عنوان یکی از عاملان حمله به آمیا در سال ۱۹۹۴ متهم شده‌است.
در سال ۲۰۲۰ حدود ۲۰۰۰ ایرانی در آرژانتین زندگی می‌کردند.
بازدیدهای سطح بالا

بازدیدهای بالاترین مقام از آرژانتین در ایران
آلفردو کریم یوما معاون وزیر خارجه (۱۹۹۰)
بازدیدهای بالاترین مقام از ایران در آرژانتین
شاه محمدرضا پهلوی (۱۳۴۴)
فرستاده ویژه میرحسین موسوی (۱۳۶۹)
توافقات دوجانبه

هر دو کشور چند موافقتنامه دوجانبه مانند توافقنامه تجاری (۱۹۹۰) امضا کرده‌اند. یادداشت تفاهم برای توسعه روابط (۱۹۹۰); موافقتنامه همکاری برای استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای (۱۹۹۰) و یادداشت تفاهم برای ایجاد کمیسیون حقیقت در رابطه با بمب‌گذاری آمیا.
نمایندگی‌های دیپلماتیک مقیم

آرژانتین در تهران سفارت دارد.
ایران در بوئنوس آیرس سفارت دارد.
محمدرضا پهلوی به همراه آرتورو اومبرتو ایلیا رئیس‌جمهور آرژانتین در سفر رسمی به آرژانتین؛ می ۱۹۶۵.
سفارت ایران در بوئنوس آیرس
پنجاه و سه نفر (کتاب)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): بزرگ علوی
کشور: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): رمان
گونه(های) ادبی: تاریخ‌نگاری
ناشر: ۱۳۸۹: انتشارات نگاه
تاریخ نشر: ۱۳۳۰
شمار صفحات: ۳۲۸
شابک: شابک ‎۹۷۸−۹۶۴−۳۵۱−۰۶۸−۸
پنجاه و سه نفر کتابی است از بزرگ علوی (سید مجتبی آقابزرگ علوی (۱۳ بهمن ۱۲۸۲، تهران – ۲۸ بهمن ۱۳۷۵ برلین) ملقب به آقا بزرگ علوی نویسندهٔ واقع‌گرا، سیاست‌مدار چپ‌گرا، روزنامه‌نگار نوگرا و استاد زبان فارسی ایرانی) که در سال ۱۳۳۰ خورشیدی منتشر شد. نام کتاب به شمار کسانی اشاره دارد که در زمان رضاشاه به جرم عضویت و فعالیت در گروهی اشتراکی بازداشت، محاکمه و به محکومیت‌های متفاوت زندانی شدند. نویسنده کتاب یعنی بزرگ علوی خود یکی از این پنجاه و سه نفر بود که در زمان دستگیری‌اش آموزگار بود. بزرگ علوی در این کتاب شرح زندانی شدن خود و این افراد را نوشته و داستان و مستندنگاری را به هم آمیخته است.