stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیروهای ویژه ایران
واحدهای تکاور > ارتش > نیروی دریایی ارتش

تکاوران ویژهٔ دریایی ارتش ملقب به کلاه‌سبزها که با نام سازمانی S.B.S شناخته می‌شوند، قدرتمندترین نیروی ویژهٔ ایران بوده و این قدرت را با انجام مأموریت در تمامی مناطق از جمله. کویر. دریا. کوهستان. قله‌های برف خیز. باتلاق. ساحل. منطق صخره ای. سطح اب، زیر سطح اب تا عمق ۵۴ متر. نفوذ از آسمان «سقوط آزاد» خروج از زیر دریایی، تصرف واحدهای شناور، مبارزه با دزدان دریایی و… به دست آورده‌است. دوران آموزش این نیرو بشدت سخت و طولانی و به صورت ۲۴ساعته بوده، اس بی اس‌ها نیروهایی بدون محدودیت عملیاتی هستند اولین بار در سال ۱۳۴۹ شمسی جمعی از افسران و درجه داران نیروی دریایی شاهنشاهی ایران برای گذراندن دوره تکاور دریایی و اس بی اس به کشور انگلستان فرستاده شدنند  و درسال ۱۳۵۱ این دوره ها با حضور مربیان تکاور دریایی از رویال مرین انگلستان(royal.marine.commando) در مرکز آموزش تکاور دریایی شهر  منجیل برگذار شد  پس از انقلاب  ۱۳۵۷   تا به امروز این افراد زیر نظر مربیان ایرانی در  همان مرکز آموزش تفنگداران و تکاوران دریایی ارتش (منجیل) آموزش می‌بینند. لازم است ذکر شود در حال حاضر اس بی اس‌ها پس از گذراندن دوره تفنگدار دریایی (۱۸ ماه) و پس از آن در صورت قبولی به دورهٔ تکاور دریایی(۶ ماه), راه میابند و پس از گذراندن این دوره در صورت قبولی به دوره اس بی اس(۶ماه) راه پیدا می‌کنند. عملیات‌های این یگان معمولاً خارج از مرزهای کشور و در قالب تیم‌های چند نفره، بدون پشتیبانی مستقیم، در عمق خاک و آب دشمن انجام می‌شود.
تفنگدارانِ دریاییِ نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران (به اختصار: نداجا) که اعضای آن در مرکز آموزش تکاور منجیل آموزش دیده‌اند، معمولاً از کلاه سورمه ای استفاده می‌کنند، و در مراکز آموزش منجیل و نوشهر آموزش داده می‌شوند
تیپ‌های تفنگدار و تکاور دریایی ارتش:
- تیپ عملیات ویژه دریایی ارتش S.B.S (تیپ مسلم ابن عقیل) واقع در بندر عباس
تیپ یکم تفنگداران دریایی ایران (دسته امام حسین) واقع در بندرعباس
تیپ دوم تفنگداران دریایی ایران (دسته حراست رسول اکرم) واقع در جاسک
تیپ سوم تفنگداران دریایی ایران (دسته حمزه سیدالشهدا) واقع در کنارک
تیپ چهارم تفنگداران دریایی ایران واقع در بندر انزلی
در طول سلطنت آخرین شاه ایران، بسیاری از آموزش‌های نیروی دریایی توسط اعضای واحد اسپتس‌ناز که متعلق به شوروی سابق بود و سرویس دریایی ویژه بریتانیا انجام می‌شد. پس از نشان دادن حداقل نیازهای فیزیکی و استخدام، تفنگدار به مجموعه ای از مدارس فرستاده می‌شود.
واحدهای تکاور > سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

یکی از ۵ شاخهٔ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نخبگان نیروی قدس است که تخصص‌شان عملیات‌های خارج از قلمرو است.
واحدهای تکاور > نیروی زمینی سپاه

در نیروهای ویژه زمینی وجود دارند:
۱-تیپ نیروی ویژه صابرین تهران
۲-تیپ نیروی مخصوص ۳۳ المهدی جهرم
۳- تیپ نیروی مخصوص ۱۱۰ سلمان فارسی زاهدان
تیپ نیروی مخصوص امام حسن مجتبی بهبهان
تیپ نیروی مخصوص میرزا کوچک خان لنگرود
تیپ تکاور انصار الحجه فسا
تیپ تکاور انصار الرسول جوانرود
تیپ تکاور صاحب الزمان سیرجان
تیپ تکاور حضرت مهدی اندیمشک
تیپ تکاور امام سجاد کازرون
واحدهای تکاور > نیروی دریایی سپاه

همچنین در نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تیپ نیروهای ویژه دریایی اباعبدالله[S.N.S.F] موجود است.در نیروهای سازمان بسیج یگان ویژه فاتحین وجود دارد.
واحدهای تکاور > پلیس

در نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، نیروهای ویژه به عنوان یگان ویژه شناخته می‌شوند. نیروی ویژه ضد تروریسم (N.O.P.O) یکی از نخبگان درون نیروی است. واحد ویژهٔ ضد تروریسم نوپو زبده‌ترین واحد این نیرو است.
تمرین واحد نجات گروگان تیپ ۶۵ نوهد
تک‌تیراندازان نیروی دریایی ارتش استتار کرده و مجهز به اشتایر اچ‌اس ۵۰
آرم بازو تکاور دریایی ارتش
گلران

مکان در 23x15px|border |alt=|link= افغانستان
| گلران | گلران |
| --- | --- |
گلرانLocation in Afghanistan: گلرانLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۵°۶′۰″ شمالی ۶۱°۴۰′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۰۰۰۰°شمالی ۶۱٫۶۷۰۰۰°شرقی﻿ / 35.10000; 61.67000: مختصات: ۳۵°۶′۰″ شمالی ۶۱°۴۰′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۰۰۰۰°شمالی ۶۱٫۶۷۰۰۰°شرقی﻿ / 35.10000; 61.67000
ولایت: ولایت هرات
منطقه: ولسوالی گلران
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰+
گلران (به لاتین: Gulran) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولسوالی گلران واقع شده‌است.
آب و هوا

گلران دارای آب و هوای استپی سرد با تابستان های بسیار گرم و زمستان های خنک است.
| داده‌های اقلیم Gulran> ماه | داده‌های اقلیم Gulran> ژانویه | داده‌های اقلیم Gulran> فوریه | داده‌های اقلیم Gulran> مارس | داده‌های اقلیم Gulran> آوریل | داده‌های اقلیم Gulran> مه | داده‌های اقلیم Gulran> ژوئن | داده‌های اقلیم Gulran> ژوئیه | داده‌های اقلیم Gulran> اوت | داده‌های اقلیم Gulran> سپتامبر | داده‌های اقلیم Gulran> اکتبر | داده‌های اقلیم Gulran> نوامبر | داده‌های اقلیم Gulran> دسامبر | داده‌های اقلیم Gulran> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۳٫۴  (۳۸) | ۵٫۲  (۴۱) | ۱۰٫۲  (۵۰) | ۱۶٫۱  (۶۱) | ۲۱٫۳  (۷۰) | ۲۶٫۳  (۷۹) | ۲۸٫۱  (۸۳) | ۲۶٫۱  (۷۹) | ۲۱٫۳  (۷۰) | ۱۵٫۵  (۶۰) | ۹٫۸  (۵۰) | ۵٫۶  (۴۲) | ۱۵٫۷۴  (۶۰٫۳) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۳۷٫۶  (۱٫۴۸) | ۴۸٫۲  (۱٫۹) | ۵۷٫۱  (۲٫۲۵) | ۳۲٫۳  (۱٫۲۷) | ۱۲٫۲  (۰٫۴۸) | ۰٫۰  (۰) | ۰٫۰  (۰) | ۰٫۰  (۰) | ۰٫۰  (۰) | ۵٫۲  (۰٫۲) | ۱۴٫۴  (۰٫۵۷) | ۲۷٫۸  (۱٫۰۹) | ۲۳۴٫۸  (۹٫۲۴) |
| درصد رطوبت | ۵۶ | ۶۱ | ۵۳ | ۴۵ | ۳۰ | ۱۸ | ۱۶ | ۱۷ | ۲۰ | ۳۱ | ۴۸ | ۵۲ | ۳۷٫۳ |
منبع شماره ۱: ClimateCharts: منبع شماره ۱: ClimateCharts
منبع شماره ۲: World Weather Online (humidity): منبع شماره ۲: World Weather Online (humidity)
راگبی ۷ نفره در المپیک تابستانی

| راگبی ۷ نفره در بازی‌های المپیک | راگبی ۷ نفره در بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
IOC Code: RU7
Governing body: راگبی جهانی
Events: 2 (مردان: ۱; زنان: ۱)
المپیک‌های تابستانی: المپیک‌های تابستانی
 ۱۸۹۶  ۱۹۰۰  ۱۹۰۴  ۱۹۰۸  ۱۹۱۲  ۱۹۲۰  ۱۹۲۴  ۱۹۲۸  ۱۹۳۲  ۱۹۳۶  ۱۹۴۸  ۱۹۵۲  ۱۹۵۶  ۱۹۶۰  ۱۹۶۴  ۱۹۶۸  ۱۹۷۲  ۱۹۷۶  ۱۹۸۰  ۱۹۸۴  ۱۹۸۸  ۱۹۹۲  ۱۹۹۶  ۲۰۰۰  ۲۰۰۴  ۲۰۰۸  ۲۰۱۲  ۲۰۱۶  ۲۰۲۰  ۲۰۲۴  ۲۰۲۸ :  ۱۸۹۶  ۱۹۰۰  ۱۹۰۴  ۱۹۰۸  ۱۹۱۲  ۱۹۲۰  ۱۹۲۴  ۱۹۲۸  ۱۹۳۲  ۱۹۳۶  ۱۹۴۸  ۱۹۵۲  ۱۹۵۶  ۱۹۶۰  ۱۹۶۴  ۱۹۶۸  ۱۹۷۲  ۱۹۷۶  ۱۹۸۰  ۱۹۸۴  ۱۹۸۸  ۱۹۹۲  ۱۹۹۶  ۲۰۰۰  ۲۰۰۴  ۲۰۰۸  ۲۰۱۲  ۲۰۱۶  ۲۰۲۰  ۲۰۲۴  ۲۰۲۸ 
   مدال‌آوران :    مدال‌آوران 
برای حضور در المپیک ۲۰۱۶ دو ورزش راگبی ۷ نفره و گلف رقابت داشتند و تصمیم نهایی مبنی بر افزودن راگبی ۷ نفره به المپیک، در جلسه IOC در کپنهاگ در تاریخ اکتبر ۲۰۰۹ گرفته شد. IRB (راگبی جهانی) با فرستادن افراد حاضر در کمیته به رویدادهای برجسته راگبی هفت نفره، در اتخاذ این تصمیم تأثیرگذار بود. همچنین فدراسیون تصمیم گرفت مسابقات جام جهانی راگبی ۷ نفره را لغو کند تا بالاترین سطح این رسته از راگبی در خود المپیک باشد و اهمیت راگبی ۷ نفره در المپیک افزایش یابد.
گنجاندن راگبی هفت در المپیک > پیشنهاد ۱۹۳۲

یک مرد اسکاتلندی مستقر در کانادا، آقای دبلیو هستِی کوکرین، در تلاش خود برای بردن راگبی ۷ نفره به المپیک ۱۹۳۲ لس آنجلس ناموفق بود؛ زیرا کمیته بین‌المللی المپیک پاسخ داد نمی‌توان بیش از دو ورزش نمایشگاهی در المپیک داشت و فوتبال آمریکایی و چوگان ظرفیت را تکمیل کرده‌اند.
گنجاندن راگبی هفت در المپیک > پیشنهاد ۲۰۱۲

راگبی ۷ نفره یکی از پنج رشته ورزشی بود، که در کنار گلف، کاراته، ورزش‌های غلتکی و اسکواش، در پیشنهاد سال ۲۰۰۵ در ۱۱۷ امین جلسهٔ کمیتهٔ المپیک در سنگاپور، پیشنهاد شدند تا در بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ گنجانده شوند. IOC اعلام کرد که هیچ ورزشی اضافه نخواهد شد، مگر اینکه تعدادی از سایر ورزش‌های موجود حذف شوند. با این حال در سال ۲۰۱۲، با رای‌گیری دو رشته ورزشی از بین پنج نامزد، اسکواش و کاراته، به عنوان ورزش‌های بالقوه  انتخاب شدند.
گنجاندن راگبی هفت در المپیک > ۲۰۱۶

این رویداد در طول سه روز ۷۸۰۰۰ طرفدار را به خود جذب کرد و ولز قهرمان جهان مردان شد، در حالی که استرالیا اولین قهرمانی جام جهانی زنان را به دست آورد.
همراه با جام جهانی، IRB از برخی از بزرگ‌ترین نام‌های راگبی برای کمک به این مناقصه استفاده کرد. در مارس ۲۰۰۹، جونا لومو و لارنس دالاگلیو به عنوان سفیران این مناقصه معرفی شدند و در آوریل 2009 Waisale Serevi به عنوان سفیر همزمان با مجمع عمومی کمیته ملی المپیک اقیانوسیه معرفی شد. در می ۲۰۰۹، IRB اعلام کرد که هفت نفره جام جهانی راگبی را کنار می‌گذارد تا شانس گنجاندن این ورزش را افزایش دهد: فایده این حرکت این است که المپیک را به رویداد برتر راگبی بین‌المللی تبدیل کند.
و همچنین راگبی هفت، بیسبال و سافت بال (که در سال ۲۰۰۵ از برنامه المپیک حذف شدند)، کاراته، اسکواش، گلف و ورزش‌های غلتکی (اسکیت سرعت درون خطی) همگی به دنبال گنجاندن در بازی‌های ۲۰۱۶ و رهبران هفت ورزش بودند. در ژوئن ۲۰۰۹ ارائه‌های رسمی به هیئت اجرایی IOC ارائه کرد یک سیستم جدید از این جلسه برقرار شد، که در آن یک ورزش اکنون به جای اکثریت دو سوم قبلی، فقط به اکثریت ساده برای گنجاندن نیاز دارد.
در ۱۳ اوت ۲۰۰۹، اعلام شد که هیئت اجرایی کمیته بین‌المللی المپیک، راگبی را برای گنجاندن در بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ توصیه می‌کند و در ۹ اکتبر ۲۰۰۹، IOC در صد و بیست و یکمین جلسه IOC در کپنهاگ، گنجاندن راگبی هفت نفره در بازی‌های المپیک رای لازم را کسب کرد.
IRB در ابتدا پیشنهاد کرده بود که راگبی ۷ نفره المپیک شامل ۱۲ تیم از هر جنس باشد، که مشابه تعداد تیم‌ها در دیگر مسابقات ورزشی توپی و تیمی است. در طول ارائه IRB در جلسه IOC، دو عضو IOC پرسیدند که چرا فقط ۱۲ تیم شامل می‌شوند: مایک میلر، مدیر اجرایی IRB پاسخ داد: «ما از راهنمایی‌های اعضای اجرایی IOC پیروی کردیم، اما اگر IOC احساس می‌کند باید تیم‌های بیشتری داشته باشیم، ما تیم‌های بیشتری اضافه خواهیم کرد.»
۱۲ تیم راگبی در مسابقات مردان و زنان شرکت می‌کنند و از یکی از چهار مسیر زیر راهیابی تیم‌های ملی مذکور انجام می‌پذیرد:
کشور میزبان به‌طور خودکار واجد شرایط است.
چهار تیم با قرار گرفتن در جمع چهار تیم برتر سری راگبی هفت نفره جهانی (SVNS) واجد شرایط می‌شوند.
شش تیم ملی با کسب مقام اول در مسابقات قهرمانی قاره‌ای واجد شرایط می‌شوند. قاره‌ها شامل اروپا، آفریقا، اقیانوسیه، آسیا، آمریکای جنوبی و آمریکای شمالی هستند.
آخرین سهمیه به قاره‌ای می‌رسد که در مسابقات میان‌قاره‌ای قهرمان شود.
سیستم مسابقه

هر دو رقابت مردان و زنان از دو بخش تشکیل شده است: بازی‌های گروهی و سپس یک دور حذفی.
برای بازی در گروه‌ها، دوازده تیم به سه گروه چهار تیمی تقسیم می‌شوند. هر تیم یک بار با هریک از سه تیم دیگر در گروه خود بازی می‌کند.
در پایان بازی‌های مرحلهٔ گروهی، هشت تیم برتر - دو تیم برتر از هر گروه به علاوه دو تیم از بهترین تیم‌های سوم - به مرحلهٔ یک چهارم نهایی راه پیدا می‌کنند. سپس تیم‌ها دو به دو به رقابت می‌پردازند.
دور حذفی از مرحله یک چهارم نهایی، تا نیمه نهایی و فینال ادامه دارد. تیم‌هایی که ببازند، حذف می‌شوند و نهایتاً در فینال برنده به مدال طلا و بازنده به مدال نقره می‌رسد. دو تیم حذف شده در نیمه نهایی نیز برای کسب مدال برنز و جایگاه سومی بازی می‌کنند.
تاریخچه

اگرچه راگبی از زمان المپیک تابستانی ۱۹۲۴ به هیچ شکلی در المپیک حضور نداشت، IOC تصمیم گرفت تا نسخه هفت نفره این ورزش را به بازی‌ها بازگرداند. نسخه هفت نفره طی دو یا سه روز تکمیل می‌شود و شامل تیم‌های ملی است که حدود ۱۲ بازیکن دارند و مدت زمان مسابقه‌هایشان ۱۴ دقیقه است و این شرایط برای المپیک مناسب است. راگبی ۷ نفره برای المپیک ۲۰۱۶ و المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بعدی به ورطهٔ آزمون گذاشته شد. این ورزش پس از آن برای سال ۲۰۲۴ در پاریس و ۲۰۲۸ در لس آنجلس حفظ شد و با توجه به علاقمندی مردم استرالیا، انتظار می‌رود که در سال ۲۰۳۲ نیز در المپیک بریزبن باقی بماند.
تاریخچه > ۲۰۱۶

مقالهٔ اصلی: راگبی ۷ نفره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶
مسابقات راگبی ۷ نفره سال ۲۰۱۶ در یک میدان موقت در استادیوم دئودورو برگزار شد. برنامه اولیه این بود که مسابقات راگبی در استادیوم سائو ژانواریو برگزار شود. با این حال این برنامه‌ریزی لغو شد زیرا باشگاه مسئول محل برگزاری مهلت ارائه پروژه خود را از دست داد. کمیته سازماندهی ورزشگاه المپیک ژائو هاولانژ را در نظر گرفت که باید با مسابقات دو و میدانی به اشتراک گذاشته می‌شد. بعداً اعلام شد که مسابقات راگبی در یک میدان موقت در استادیوم دئودورو برگزار می‌شود که با محل برگزاری پنج‌گانه مدرن مشترک است. در آوریل ۲۰۱۶، مارک ایگان، رئیس مسابقات راگبی جهانی، نگرانی‌هایی دربارهٔ پیشرفت ساخت و ساز در استادیوم موقت ۱۵۰۰۰ نفری را مطرح کرد.
این رقابت از ۶ تا ۱۱ اوت برگزار شد و حداکثر شش روز طول کشید. در بخش مردان، گروه A شامل فیجی، آرژانتین، ایالات متحده آمریکا و برزیل بود. گروه B شامل آفریقای جنوبی، استرالیا، فرانسه و اسپانیا بود. گروه C شامل نیوزلند، بریتانیای کبیر، کنیا و ژاپن بود. در گروه‌بندی بخش زنان نیز گروه A متشکل از استرالیا، ایالات متحده آمریکا، فیجی و کلمبیا. گروه B شامل نیوزلند، فرانسه، اسپانیا و کنیا بود و گروه C شامل کانادا، بریتانیا، برزیل و ژاپن می‌شد.
تیم زنان استرالیا در اولین فینال اتحادیه راگبی زنان در بازی‌های المپیک ۲۴–۱۷ نیوزیلند را شکست داد. نیوزلند زودهنگام پیش افتاد، اما استرالیا مقاومت کرد و خطرناک‌ترین تیم در تمام طول مسابقه به نظر می‌رسید. دفاع نیوزیلند اوایل بی‌رحم بود. استرالیا در دو دقیقه اول توپ را در اختیار داشت اما راهی برای عبور از آن وجود نداشت. نیوزلند در نهایت پس از پنج دقیقه از طریق کیلا مک‌آلیستر راهی پیدا کرد. استرالیا دو دقیقه بعد تقریباً فرصت داشت یک گل را جبران کند، اما دفاع وحشیانه یک به یک نیوزیلند مانع از این تلاش شد. در نهایت استرالیا در کرنر به گل رسید. به نظر می‌رسید که توپ زود به زمین زده شود و سپس بدون کنترل بازیکن استرالیایی اما تونگاتو از روی خط عبور کند. اما پنج امتیاز به تابلوی امتیازات آنان راه یافت. استرالیا تلاش خود را ادامه داد و دوباره درست در نیمه اول از طریق اوانیا پلیت به گل رسیدند. استرالیا نیمه دوم را افتضاح شروع کرد و توپ را به بیرون زد. اما آنها به زودی با تلاش برای الیا گرین و شارلوت کاسلیک برتری یافتند.
در مسابقات مردان، فیجی اولین مدال المپیک خود را با پیروزی قاطع ۴۳–۷ مقابل بریتانیای کبیر به دست آورد و تیم ملی آفریقای جنوبی با پیروزی مقابل ژاپن، جایگاه سوم را به دست آورد. فیجی که قبلاً هرگز مدال المپیکی با هر رنگی کسب نکرده بود، در ورزشگاه دئودورو با نتیجه‌ای درخشان در برابر بریتانیا، به اولین مدال طلای تاریخ خود در المپیک دست یافت. در دقیقه ابتدایی اوسیا کولینیسائو یک و یک را با تام میچل رها کرد و اگرچه کاپیتان هم‌تیمی او مانع حرکتش شد، کولینیسائو دراز کشید و توپ را از پشت سرش لمس کرد و به گل نخست دست یافت. تقریباً بلافاصله، فیجی برای گل دوم تلاش کرد. سامیسونی ویریویری قبل از ارسال به جری تووای برای گلزنی در زیر پست، دو بازیکن را پشت سر گذاشت. پس از آن بریتانیا شوکه شد و فیجی پنج بار دیگر توانست گل بزند.
معرفی راگبی ۷ نفره و داستان دست‌یابی کشور فیجی به نخستین مدال المپیک تاریخش، توانست یک دست‌آور موفقیت‌آمیز برای این ورزش در نخستین دورهٔ حضورش در المپیک باشد؛ با این حال راگبی آنیون از ورزش‌های بزرگ و اصلی در برزیل نبود.
تاریخچه > ۲۰۲۰

مقالهٔ اصلی: راگبی ۷ نفره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰
تاریخچه > ۲۰۲۴

مقالهٔ اصلی: راگبی ۷ نفره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
در المپیک ۲۰۲۴ پاریس بازی‌های راگبی مردان پیش از افتتاحیه المپیک آغاز شد و ظرف چهار روز، از ۲۴ تا ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۴، برگزار شدند که در این میان روز سوم (۲۶ ژوئیه) هم به علت برگزاری افتتاحیه استراحت بوده و مسابقه‌ای برگزار نشد. بازی‌های همگی در ورزشگاه استاد دو فرانس شهر پاریس به عمل آمدند. پس از پایان رقابت‌های مردان، بخش بانوان از ۲۸ تا ۳۰ ژوئیه، ظرف سه روز، برگزار گردید. در هر بخش دوازده تیم به رقابت پرداختند و در بخش مردان فرانسه که میزبان بود، توانست نخستین مدال طلای این دوره از رقابت‌های خود را، با غلبه بر قهرمان هر دو دوره پیشین بازی‌ها یعنی فیجی، کسب کند. در بخش زنان نیز نیوزیلند عنوان قهرمانی را به دست آورد.
مسابقات مردان > خلاصه

| سال | میزبان | نهایی> مدال طلا | نهایی> امتیاز | نهایی> مدال نقره | مسابقه مدال برنز> مدال برنز | مسابقه مدال برنز> امتیاز | مسابقه مدال برنز> مقام چهارم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ |  ریو دو ژانیرو |  فیجی | ۴۳–۷ |  بریتانیای کبیر |  آفریقای جنوبی | ۵۴–۱۴ |  ژاپن |
| ۲۰۲۰ |  توکیو |  فیجی | ۲۷–۱۲ |  نیوزیلند |  آرژانتین | ۱۷–۱۲ |  بریتانیای کبیر |
| ۲۰۲۴ |  پاریس |  فرانسه | ۲۸–۷ |  فیجی |  آفریقای جنوبی | ۲۶–۱۹ |  استرالیا |
:
مسابقات مردان > جدول مدال

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فیجی | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۲ |  فرانسه | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۳ |  بریتانیای کبیر | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳ |  نیوزیلند | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  آفریقای جنوبی | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۶ |  آرژانتین | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۶ کشور) | مجموع (۶ کشور) | ۳ | ۳ | ۳ | ۹ |
مسابقات مردان > کشورهای شرکت کننده

راهنمای جدول
1st – قهرمان
2nd – نایب قهرمان
3rd – سوم
4th – چهارم
•  – راه نیافت
– میزبان
Q – واجد شرایط مسابقات آتی
| کشور |  ۲۰۱۶ |  ۲۰۲۰ |  ۲۰۲۴ | سال‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  آرژانتین | ششم | سوم | هفتم | ۳ |
|  استرالیا | هشتم | هفتم | چهارم | ۳ |
|  برزیل | دوازدهم | • | • | ۱ |
|  کانادا | • | هشتم | • | ۱ |
|  فیجی | نخست | نخست | دوم | ۳ |
|  فرانسه | هفتم | • | نخست | ۲ |
|  بریتانیای کبیر | دوم | چهارم | • | ۲ |
|  جمهوری ایرلند | • | دهم | ششم | ۲ |
|  ژاپن | چهارم | یازدهم | دوازدهم | ۳ |
|  کنیا | یازدهم | نهم | نهم | ۳ |
|  نیوزیلند | پنجم | دوم | پنجم | ۳ |
|  ساموآ | • | • | دهم | ۱ |
|  آفریقای جنوبی | سوم | پنجم | سوم | ۳ |
|  کرهٔ جنوبی | • | دوازدهم | • | ۱ |
|  اسپانیا | دهم | • | • | ۱ |
|  ایالات متحده آمریکا | نهم | ششم | هشتم | ۳ |
|  اروگوئه | • | • | یازدهم | ۱ |
| جمع | ۱۲ | ۱۲ | ۱۲ |  |
مسابقات بانوان > خلاصه

| سال | میزبان | نهایی> مدال طلا | نهایی> امتیاز | نهایی> مدال نقره | مسابقه مدال برنز> مدال برنز | مسابقه مدال برنز> امتیاز | مسابقه مدال برنز> مقام چهارم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ |  ریو دو ژانیرو |  استرالیا | ۲۴–۱۷ |  نیوزیلند |  کانادا | ۳۳–۱۰ |  بریتانیای کبیر |
| ۲۰۲۰ |  توکیو |  نیوزیلند | ۲۶–۱۲ |  فرانسه |  فیجی | ۲۱–۱۲ |  بریتانیای کبیر |
| ۲۰۲۴ |  پاریس |  نیوزیلند | ۱۹–۱۲ |  کانادا |  ایالات متحده آمریکا | ۱۴–۱۲ |  استرالیا |
:
مسابقات بانوان > جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نیوزیلند | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۲ |  استرالیا | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۳ |  کانادا | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۴ |  فرانسه | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  ایالات متحده آمریکا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۵ |  فیجی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۶ کشور) | مجموع (۶ کشور) | ۳ | ۳ | ۳ | ۹ |
مسابقات بانوان > کشورهای شرکت‌کننده

راهنمای جدول
1st – قهرمان
2nd – نایب قهرمان
3rd – سوم
4th – چهارم
•  – راه نیافت
– میزبان
Q – واجد شرایط مسابقات آتی
| کشور |  ۲۰۱۶ |  ۲۰۲۰ |  ۲۰۲۴ | سال‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  استرالیا | ۱ | ۵ | ۴ | ۳ |
|  برزیل | ۹ | ۱۱ | ۱۰ | ۳ |
|  کانادا | 3 | ۹ | ۲ | ۳ |
|  چین | • | ۷ | ۶ | ۲ |
|  کلمبیا | ۱۲ | • | • | ۱ |
|  فیجی | ۸ | 3 | ۱۲ | ۳ |
|  فرانسه | ۶ | ۲ | ۵ | ۳ |
|  بریتانیای کبیر | ۴ | ۴ | ۷ | ۳ |
|  جمهوری ایرلند | • | • | ۸ | ۱ |
|  ژاپن | ۱۰ | ۱۲ | ۹ | ۳ |
|  کنیا | ۱۱ | ۱۰ | • | ۲ |
|  نیوزیلند | ۲ | ۱ | ۱ | ۳ |
|  روسیه | • | ۸ | • | 1 |
|  آفریقای جنوبی | • | • | ۱۱ | ۱ |
|  اسپانیا | ۷ | • | • | ۱ |
|  ایالات متحده آمریکا | ۵ | ۶ | 3 | ۳ |
| Total | ۱۲ | ۱۲ | ۱۲ |  |
↑  Russia's total includes one appearance as آراوسی (روسیه در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰) in 2020.
جدول مدال ترکیبی

بروزرسانی تا پایان بازی‌های المپیک ۲۰۲۴.
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نیوزیلند (NZL) | ۲ | ۲ | ۰ | ۴ |
| ۲ |  فیجی (FIJ) | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۴ |  استرالیا (AUS) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  کانادا (CAN) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۶ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  آفریقای جنوبی (RSA) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۸ |  آرژانتین (ARG) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۸ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۹ کشور) | مجموع (۹ کشور) | ۶ | ۶ | ۶ | ۱۸ |
هوریانا مانوئل (چپ) از نیوزیلند و کیلی گریفین (راست) از ایالات متحده.
قتل‌های محفلی کرمان

قتل‌های محفلی کرمان به قتل‌هایی گفته می‌شود که در سال ۱۳۸۱ در کرمان اتفاق افتاد. ۶ تن از اعضای بسیج یکی از مساجد کرمان ۵ نفر از شهروندان کرمانی را به قتل رساندند. این افراد در چندین مرحله به اعدام محکوم شدند، اما در نهایت به دلیلی که رضایت خانواده‌های مقتولان خوانده شد، حکم اعدامشان لغو شد. در سال ۱۳۹۲ چهار نفر از متهمان این پرونده حکم نهایی اعدام را از دیوان عالی کشور دریافت کردند و حکم جهت اجرا ابلاغ شد.
دلیل جنایت

در این قتل‌ها تعدادی از اعضای بسیج یکی از مساجد کرمان اقدام به کشتن ۵ نفر نمودند. این افراد در بازجویی‌ها با اشاره به شنیدن سخنرانی محمدتقی مصباح یزدی آن را دلیل اعمال خود دانستند. مصباح یزدی در آن سخنان گفته بود «اگر کسی خلاف شرعی مرتکب شود مؤمنان وظیفه دارند به او تذکر دهند، در مرحله بعد وظیفه دارند که به پلیس معرفی اش کنند، و اگر بعد از چند بار به این نتیجه رسیدند که پلیس و دستگاه قضایی نیز این افراد را مجازات نمی‌کنند، خودشان می‌توانند دست به کار شده و خاطیان را به سزای اعمال خود برسانند.» مصباح یزدی با فرستادن نامه‌ای به دادگاه صدور فتوا را تکذیب نمود. اما گفت تمام سخنانش در کرمان «استنساخ از منابع معتبر فقهی بوده‌است.»
قاتلان

قاتلان همگی عضو پایگاه مقاومت بسیج شهید علی‌اصغر مولای کرمان بودند.
محمدحمزه مصطفوی، ۲۲ ساله‏، مجرد، متولد ۱۳۶۰، فرمانده پایگاه بسیج. او در حال گذراندن خدمت سربازی‌اش در دفتر فرماندهٔ نیروی انتظامی کرمان بود. به گفتهٔ وکیلش او طلبه مدرسه الهادی قم بوده‌است.
علی ملکی، ۲۵ ساله، مجرد، میوه‌فروش
سلیمان جهانشاهی، ۲۲ ساله، مجرد، نقاش ساختمان
محمد یاعباسی، ۲۱ ساله، مجرد، کارمند، جانشین فرماندهی پایگاه مقاومت علی‌اصغر مولا
محمد سلطانی، ۱۹ ساله، مجرد، سرباز قرارگاه سیدالشهداء
چنگیز سالاری، ۳۸ ساله، متأهل، خادم مسجد غلامعلی و از بسیجیان فعال در پایگاه بسیج مسجد
بعضی از مقتولان

مصیب افشاری
محسن کمالی
جمیله (زهرا) امیراسماعیلی
شهره نیک‌پور
محمدرضا نژادملایری
مطابق بررسی شهرام رفیع‌زاده در گویانیوز، تا زمان دستگیری قاتلان، ۱۳ قتل دیگر با روش‌های مشابه در کرمان، صورت گرفته‌است که پرونده آن‌ها مسکوت مانده‌است. به گفته شاهدان عینی، بعد از این قتل ها ، خانواده ها بر سر مزار فرزندانشان حاضر نشدند و جسد ها قابل تشخیص نبود.
جزئیات قتل‌ها

قتل‌ها با طراحی قبلی انجام می‌شده‌است. قربانیان به محل‌های مورد نظر کشانده می‌شدند و پس از دستگیری و بازجویی، در خصوص قتل‌ها تصمیم گرفته می‌شده‌است. در صورتی که تصمیم به قتل می‌شد، قربانیان را به محل‌های خلوت و متروک می‌بردند، می‌کشتند، و جسدشان را سر به نیست می‌کردند.
عاملان قتل در زمان ارتکاب قتل‌ها ۴ دستگاه بی‌سیم‏، خودرو، دستبند و مکان پایگاه مقاومت علی‌اصغر مولا را در اختیار داشته‌اند. محمدحمزه مصطفوی و محمد یاعباسی دارای کارت و احکام ممهور به مهر ناحیهٔ مقاومت بسیج بوده‌اند.
جزئیات قتل‌ها > قتل مصیب افشاری

اولین قتل، قتل مصیب افشاری، جوان ۲۰ ساله بوده‌است که در ۲۲ شهریور ۱۳۸۱ انجام می‌شود. به گفتهٔ حمزه مصطفوی «مصیب مشغول مشروب‌فروشی در میدان ارگ بود. با دیدن بچه‌های پایگاه پا به فرار گذاشت. او را دستگیر کردیم و به پایگاه آوردیم. از او بازجویی کردیم و استخاره کردیم که خوب آمد او را بکشیم. سلیمان گردن او را فشار داد، من دست و پایش را گرفتم و محمد هم کمک کرد، اما موفق نشدیم. من گفتم: مسجد جای امن خداست، بیرون برویم.» قاتلان در ۲۳ شهریور مقتول را به هفت باغ کرمان می‌برند، او را با دستان بسته در یک گودال یک متری می‌گذارند، و سپس سنگ بزرگی را به سمت او پرتاب می‌کنند. مصطفوی در اعترافات خود گفته‌است که چندین بار سنگ را بر سر مقتول کوفته‌است و سپس با کمک همراهانش بر روی مقتول خاک ریخته‌اند. قاتلان سپس به طرف کرمان حرکت می‌کنند و در راه تکیه فاطمیه، زیارت عاشورا می‌خوانند و به خانه‌هایشان بازمی‌گردند. اتهام فروش مشروبات الکلی مصیب افشاری هیچگاه ثابت نشد.
جزئیات قتل‌ها > قتل محسن کمالی

در ۲۹ شهریور ۱۳۸۱ قاتلان در حال بررسی شغل محسن کمالی، جوانی ۲۰ ساله که شنیده بودند فروشندهٔ مواد مخدر است بودند. چنگیز سالاری اولین کسی بود که پرده از قتل او برداشت. او ماه‌ها بعد در اعترافات خود می‌نویسد که کمالی را در آن روز بازداشت کرده‌اند و «با خودرو پیکان علی ملکی از پایگاه خارج شدیم، و به باغ پسته رفتیم در آنجا یک تلمبه آب بود. ما چهار نفر پیاده شدیم و محسن را به کنار حوض آب بردیم. حمزه او را داخل آب انداخت؛ ما هم وارد آب شدیم. حمزه با پای راستش گردنش را زیر آب نگه داشت. ما هم بدنش را ۲۰ دقیقه نگاه داشتیم تا دست و پا زدنش تمام شد و بعد او را به جاده ماهان بردیم، کنار همان جایی که مصیب را انداخته بودیم، انداختیم و رویش کمی خاک ریختیم. بعد من به خانه رفتم.»
جزئیات قتل‌ها > قتل جمیله امیراسماعیلی

محمد یاعباسی در اعترافات خود دربارهٔ قتل جمیله امیراسماعیلی می‌گوید: «آقای مصطفوی شب زنگ زد خانهٔ ما و گفت بلند شو بیا خانه آقای … آدرس را نمی‌دانستم، آدرس داد. گفت فوراً بیا و ماشین را هم بیار و من رفتم دنبال علی ملکی … رفتیم آنجا. دیدم که به آن زن دستبند زدند و حمزه گفت او را به داخل ماشین ببرید … همین‌طور داخل شهر می‌چرخیدیم. حمزه گفت که باید او را به سر تلمبه (حوض) ببریم. مصطفوی استخاره گرفته بود، گفت استخاره خوب است … من گفتم حمزه این زن است و من دست به جایی از او نمی‌زنم. گفت باشد تو اطراف را داشته باش … دیدم که حمزه او را داخل آب انداخت و علی ملکی هم داخل آب بود.»