حزب کمونیست چین

| حزب کمونیست چین 中国共产党 Zhōngguó Gòngchǎndǎng | حزب کمونیست چین 中国共产党 Zhōngguó Gòngchǎndǎng |
| --- | --- |
: 
کوته‌نوشت: CPC (همچنین CCP)
دبیرکل: شی جین پینگ
کمیته دائمی: شی جین پینگ لی که چیانگ لی جان شو وانگ یانگ وانگ هانینگ ژائو لجی هانگ ژنگ
بنیان‌گذار:  گریگوزی وویتینسکی چن دوشیو لی داژائو دیگران اولین نمایندگان کنگره ملی:  هنک اسنیولییت   ولادیمیر نئومن  لی دا  لی هانجون  ژانگ گوتائو  لیو رنجینگ  مائو تسه تونگ  هی شوهنگ  دونگ بیئو  چین تنغیو  وانگ جینمل  دنگ انمینگ  چن گونگبو  چو فوهای  یائو هویسنگ و دیگران 
بنیان‌گذاری: ۲۳ ژوئیه ۱۹۲۱؛ ۱۰۳ سال پیش (۱۹۲۱-23}}) منطقه اولین کنگره ملی حزب کمونیست چین، ۱۰۶ روئه وانتز، شانگهای تحت انحصار فرانسه
ستاد: ژونگنانهای، ناحیه شیچنگ، پکن
روزنامه: روزنامه خلق
شاخه جوانان: اتحادیه جوانان کمونیست چین پیشگامان جوان چین
اندیشکده: دفتر تحقیقات سیاست‌گذاری مرکزی
بازوی مسلح: ارتش آزادی‌بخش خلق پلیس مسلح خلق شبه نظامیان چینی
بازوی کارگری: فدراسیون اتحادیه‌های کارگری سراسر چین
اعضای ثبت‌نام کرده  (۲۰۲۲):  ۹۸,۰۴۱,۰۰۰
مرام سیاسی: کمونیسم مارکسیسم–لنینیسم سوسیالیسم چینی ناسیونالیسم چینی مائوئیسم
طیف سیاسی: چپ تندرو (مورد مناقشه)
وابستگی ملی: جبهه متحد (با احزاب دیگر چین)
وابستگی بین‌المللی: نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری
شعار: به خلق خدمت کن
سرود: «انترناسیونال» 
کنگره ملی خلق (13th): ۲٬۱۰۳ از ۲٬۹۸۰ (۷۱٪)
NPC Standing Committee: ۱۲۱ از ۱۷۵ (۶۹٪)
: 
وبگاه: وبگاه
cpc.people.com.cn: cpc.people.com.cn
حزب کمونیست چین (CPC؛ چینی ساده: 中国共产党؛ چینی سنتی: 中國共產黨؛ پین‌یین: Zhōngguó Gòngchǎndǎng) معروف به حزب کمونیست چینی (CCP)، بنیانگذار و تنها حزب حاکم سیاسی جمهوری خلق چین (PRC) است. حزب کمونیست چین هشت حزب کوچک فرعی مجاز دیگر را به عنوان جبهه متحد رهبری می‌کند. حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ با کمک دفتر شرق دور حزب کمونیست روسیه (بلشویک‌ها) و دبیرخانه شرق آسیا انترناسیونال کمونیست تأسیس شد. این حزب به سرعت رشد کرد و در سال ۱۹۴۹ پس از جنگ داخلی چین، دولت ملی‌گرای کومینتانگ (KMT یا حزب ناسیونالیست چین) را از سرزمین اصلی چین به تایوان سوق داد و جمهوری خلق چین را در ۱ اکتبر ۱۹۴۹ تشکیل داد. این حزب نیروهای مسلح کشور، ارتش آزادی‌بخش خلق (PLA) را کنترل می‌کند.
ح.ک.چ رسماً بر اساس سانترالیسم دموکراتیک سازماندهی می‌شود، اصلی که توسط ولادیمیر لنین، تئوریسین مارکسیست روسی، تئوریزه شده است و شامل بحثی دموکراتیک و آزاد در مورد سیاست شرط وحدت در حمایت از سیاستهای توافق شده‌ است. از نظر تئوریک، بالاترین ارگان ح.ک.چ کنگره ملی است که هر پنج سال تشکیل می‌شود. هنگامی که کنگره ملی در جلسه نیست، کمیته مرکزی بالاترین ارگان است، اما از آنجا که ارگان فقط یک بار در سال جلسه می‌گذارد، بیشتر وظایف و مسئولیت‌ها به عهده دفتر سیاسی و کمیته دائمی آن است، اعضای هیئت مدیره بعنوان رهبر عالی حزب و دولت شناخته می‌شوند. رهبر حزب اخیراً دفاتر دبیرکل (مسئول وظایف احزاب غیرنظامی)، رئیس کمیسیون نظامی مرکزی (CMC) (مسئول امور نظامی) و رئیس‌جمهور دولت (یک موقعیت تشریفاتی) را در اختیار دارد. از طریق این پست، رهبر حزب رهبر عالی مقام کشور است. رهبر فعلی دبیرکل شی جین پینگ است که در هجدهمین کمیته مرکزی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲ انتخاب شد.
به‌طور رسمی، ح.ک.چ به کمونیسم متعهد است و هر ساله به شرکت در نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگر ادامه می‌دهد. طبق قانون اساسی حزب، حزب کمونیست چین به مارکسیسم - لنینیسم، اندیشه مائو تسه تونگ (مائویسم)، سوسیالیسم با مشخصات چینی، نظریه دنگ شیائوپینگ، سه نماینده، چشم‌انداز علمی توسعه و اندیشه شی جین پینگ پایبند است. توضیح رسمی اصلاحات اقتصادی چین این است که این کشور در مرحله اولیه سوسیالیسم قرار دارد، مرحله توسعه ای مشابه شیوه تولید سرمایه‌داری. اقتصاد دستوری تأسیس شده در زمان مائو تسه تونگ با اقتصاد «سوسیالیستی» در زمان دنگ شیائوپینگ، سیستم اقتصادی فعلی، جایگزین شد. بر این اساس «تمرین تنها معیار حقیقت است».
از زمان فروپاشی دولت‌های کمونیستی اروپای شرقی در ۱۹۸۹–۱۹۹۰ و انحلال اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱، ح.ک.چ بر روابط حزب به حزب خود با احزاب حاکم کشورهای سوسیالیستی باقی مانده، تأکید کرده‌است. در حالی که ح.ک. چ هنوز روابط احزاب با احزاب کمونیست غیر حاکم در سراسر جهان را حفظ می‌کند، از دهه ۱۹۸۰ روابط خود را با چندین حزب غیر کمونیست برقرار کرده‌است، به ویژه با احزاب حاکم کشورهای تک حزبی (از هر ایدئولوژی که باشد) احزاب حاکم در دموکراسی‌ها (ایدئولوژی آنها هر چه باشد) و احزاب سوسیال دموکرات. ح.ک. چ با بیش از ۹۱ میلیون عضو، دومین حزب سیاسی بزرگ در جهان پس از حزب بهاراتیا جاناتا هند است.