stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ناحیه دانمارک، میشیگان

| ناحیه دانمارک، میشیگان | ناحیه دانمارک، میشیگان |
| --- | --- |
تاون‌شیپ: تاون‌شیپ
ناحیه دانمارک، میشیگان: ناحیه دانمارک، میشیگان
ناحیه دانمارک، میشیگانLocation within the state of Michigan: ناحیه دانمارک، میشیگانLocation within the state of Michigan
مختصات: ۴۳°۲۵′۴۴″ شمالی ۸۳°۳۹′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۴۲۸۸۹°شمالی ۸۳٫۶۶۴۱۷°غربی﻿ / 43.42889; -83.66417: مختصات: ۴۳°۲۵′۴۴″ شمالی ۸۳°۳۹′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۴۲۸۸۹°شمالی ۸۳٫۶۶۴۱۷°غربی﻿ / 43.42889; -83.66417
کشور: United States
ایالت آمریکا: میشیگان
County: شهرستان تاسکولا، میشیگان
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵٫۳ مایل مربع (۹۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۵٫۳ مایل مربع (۹۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۴۶ فوت (۱۹۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳٬۰۶۸
 • تراکم: ۸۶٫۹/مایل مربع (۳۳٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 26-21600
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: 1626176
ناحیه دانمارک (به انگلیسی: Denmark Township) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان تاسکولا، میشیگان واقع شده‌است.
 ناحیه دانمارک ۹۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۶۸ نفر جمعیت دارد و ۱۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هراس‌مرغان

| هراس‌مرغان محدودهٔ زمانی: سلاندین (پالئوسن میانی) تا پلیستوسن پیشین ~۶۲ تا ۱٫۸ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | هراس‌مرغان محدودهٔ زمانی: سلاندین (پالئوسن میانی) تا پلیستوسن پیشین ~۶۲ تا ۱٫۸ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
اسکلت دوباره ساخته‌شده Titanis walleri، موزه تاریخ طبیعی فلوریدا: اسکلت دوباره ساخته‌شده Titanis walleri، موزه تاریخ طبیعی فلوریدا
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کاکل‌پیشانی‌سانان
بالاخانواده:: †Phorusrhacoidea Ameghino, 1889
تیره:: †هراس‌مرغان Ameghino, 1889
گونه نماد: گونه نماد
†Phorusrhacos longissimus Ameghino, 1887: †Phorusrhacos longissimus Ameghino, 1887
Subfamilies: Subfamilies
 †Brontornithinae  †Mesembriornithinae  †Patagornithinae  †Phorusrhacinae  †Psilopterinae:  †Brontornithinae  †Mesembriornithinae  †Patagornithinae  †Phorusrhacinae  †Psilopterinae
مترادف: مترادف
  Family synonymy Pelecyornidae Ameghino, 1891  Brontornithidae Moreno & Mercerat, 1891  Darwinornithidae Moreno & Mercerat, 1891  Stereornithidae Moreno & Mercerat, 1891  Patagornithidae Mercerat, 1897  Hermosiornidae Rovereto, 1914  Psilopteridae Dolgopol de Saez, 1927  Devincenziidae Kraglievich, 1932  Mesembriorniidae Kraglievich, 1932  :   Family synonymy Pelecyornidae Ameghino, 1891  Brontornithidae Moreno & Mercerat, 1891  Darwinornithidae Moreno & Mercerat, 1891  Stereornithidae Moreno & Mercerat, 1891  Patagornithidae Mercerat, 1897  Hermosiornidae Rovereto, 1914  Psilopteridae Dolgopol de Saez, 1927  Devincenziidae Kraglievich, 1932  Mesembriorniidae Kraglievich, 1932  
طراحی بازسازی‌کننده یک هنرمند از Titanis walleri .
هراس‌مرغان (به انگلیسی: Phorusrhacids) که در زبان عامیانه به عنوان پرندگان وحشت شناخته می‌شوند، تبارشاخه‌ای منقرض‌شده از پرندگان گوشتخوار بزرگ بی‌پرواز هستند که یکی از بزرگترین گونه‌های شکارچیان رأس در آمریکای جنوبی در دوران نوزیستی بودند. محدوده زمانی پذیرفته‌شده مرسوم آنها از ۶۲ تا ۱٫۸ میلیون سال پیش (Ma) را پوشش می‌دهد.
هنگیل

| هنگیل | هنگیل |
| --- | --- |
Hengill, 2004: Hengill, 2004
fa (in English: Expected satiety): fa
هنگیلموقعیت هنگیل در نقشه : هنگیلموقعیت هنگیل در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۸۰۳ متر (۲٬۶۳۵ فوت)
فهرست‌بندی: فهرست آتشفشان‌های ایسلند
مختصات: ۶۴°۰۵′۰۸″ شمالی ۲۱°۱۸′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۶۴٫۰۸۵۵۶°شمالی ۲۱٫۳۱۳۳۳°غربی﻿ / 64.08556; -21.31333
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: ایسلند
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان سپری، fissure vent
آخرین فوران: 150 CE ± 75 years
صعود: صعود
آسان‌ترین مسیر: Hike
هنگیل (به لاتین: Hengill) یک کوه و آتشفشان در ایسلند است که در Grímsnes- og Grafningshreppur واقع شده‌است. هنگیل ۸۰۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
رساله خام و اولیه خاستگاه خانواده، مالکیت خصوصی و دولت اثر فریدریش انگلس بعنوان یک رساله مارکسیستی و کمونیستی مهم.: رساله خام و اولیه خاستگاه خانواده، مالکیت خصوصی و دولت اثر فریدریش انگلس بعنوان یک رساله مارکسیستی و کمونیستی مهم.
نویسنده(ها): فریدریش انگلس
عنوان اصلی: Der Ursprung der Familie, des Privateigenthums und des Staates(خاستگاه خانواده، مالکیت خصوصی و دولت)
کشور: زوریخ، سوئیس(محل اصلی و اول) مکان ناشر فارسی: تهران، ایران
زبان: آلمانی
مجموعه: آثار برتر فریدریش انگلس در باب مارکسیسم
موضوع(ها): ج‍ام‍ع‍هٔ اب‍ت‍دای‍ی
گونه(های) ادبی: سیاسی،اجتماعی،جامعه شناسی،روانشناسی تربیتی سیاسی و اجتماعی محور، فلسفه ماتریالیستی
ناشر:  ناشر فارسی: انتشارات جامی
تاریخ نشر: ۱۸۸۴ تاریخ نشر فارسی: ۱۳۸۰
گونه رسانه: مقاله چاپی، کتاب
شمار صفحات: ۲۷۲ ص
شابک: شابک ‎۹۶۴–۵۶۲۰–۴۵–۷
منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت (به آلمانی: Der Ursprung der Familie, des Privateigenthums und des Staates) رساله‌‌ای است از فریدریش انگلس به سال ۱۸۸۴.
انگلس در این کتاب، ماتریالیسم تاریخی را برای بررسی شکل‌گیری و تحولات خانواده و پدید آمدن دولت به‌کار می‌گیرد. کتاب تا قسمتی برپایهٔ یادداشت‌ های کارل مارکس بر کتاب جامعهٔ باستان اثر لویس مورگان نوشته شده‌است.
فصل‌های کتاب

فصل اول کتاب به «دوران‌های ماقبل تاریخی فرهنگ» می‌پردازد و دوره‌های «توحش» و «بربریت» را بررسی می‌کند.
فصل دوم کتاب به «خانواده» پرداخته و از بخش‌های «خانوادهٔ همخون، «خانوادهٔ پونالوائی»، «خانوادهٔ یارگیر»، «خانوادهٔ تک‌همسر» تشکیل می‌شود.
فصل‌های سوم تا نهم کتاب به «تیرهٔ ایروکوئی، تیرهٔ یونانی، پیدایش دولت آتن، تیره و دولت در روم، تیره در میان سلتی‌ها و ژرمن‌ها، تشکیل دولت میان ژرمن‌ها، بربریت و تمدن» اختصاص دارند.
پیوست کتاب شامل «یک مورد تازه‌کشف‌شده از ازدواج گروهی» است.
ترجمهٔ فارسی

ترجمهٔ فارسی این کتاب در ایران ابتدا به‌صورت خلاصهٔ کتاب توسط تقی ارانی در دههٔ ۱۳۱۰ خورشیدی و بعدها به‌طور کامل توسط دکتر خسرو پارسا انجام گرفته‌است. نکتهٔ جالب آن است که مدت‌ها نام مترجم آن به اشتباه مسعود احمدزاده ذکر شده بود. چون این کتاب مدت‌ها به‌صورت «کتاب جلد سفید» کپی می‌شد، صفحهٔ اول نسخهٔ اصلی، که نام مترجم را داشت، گم شده بود و صفحهٔ دوم که مترجم، کتاب را به مسعود احمدزاده تقدیم کرده بود، ناشران را به این اشتباه انداخته بود.
قطعات رد شده (فیلم)

| قطعات رد شده | قطعات رد شده |
| --- | --- |
کارگردان: تامرا دیویس
بازیگران: جنیفر جیسن لی میشا بارتون باگ هال برد رنفرو درو بریمور   دانیل ماسلانی
موسیقی: استوارت کاپلند
توزیع‌کننده: تریمارک پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۵ ژانویه ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-01-۰۵)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: انگلیسی
زبان: ایالات متحده
قطعات رد شده (به انگلیسی: Skipped Parts) فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی تامرا دیویس است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنیفر جیسن لی، میشا بارتون، باگ هال، برد رنفرو، درو بریمور، آر. لی ارمی، پگی لیپتون، آنجلا فیدراستون و الیسون پیل ایفای نقش کرده‌اند.
فولاد ساختمانی

اشکال مختلف پروفیل‌های فولادی
فولاد ساختمانی یک اصطلاح کلی برای مواد فولادی است که برای ساخت مصالح ساختمانی در اشکال مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسیاری از پروفیلهای فولادی به شکل یک تیر بلند است و مشخصات یک مقطع خاص را دارد. شکل پروفیل‌های فولادی، اندازهٔ آن، ترکیب شیمیایی، مشخصات مکانیکی مانند؛ مقاومت، شیوه‌های ذخیره‌سازی و غیره با استفاده از استانداردها در اکثر کشورهای صنعتی تنظیم می‌شود.
اکثر پروفیل‌های فولادی مانند تیرهای با مقطع I، گشتاور دوم سطح بالایی دارند، به این معنی که از نظر سطح مقطع بسیار قوی هستند و در نتیجه می‌توانند میزان بار زیادی را بدون تغییر شکل درخور اهمیت تحمل کنند.
در این حالت یک تیر فولادی با مقطع I شکل، به عنوان تکیه گاه تیرچه‌های چوبی در یک خانه استفاده می‌شود.
پروفیل‌های ساختمانی معمولی

شکل پروفیل‌های موجود در بسیاری از استانداردهای منتشر شده در سطح جهان شرح داده شده‌است، و تعدادی مقاطع ویژه و اختصاصی نیز موجود است.
I -beam (مقطع I شکل - در انگلیس این شامل تیرهای جهانی (UB) (به انگلیسی: Universal Beams) و ستون‌های جهانی (UC) (به انگلیسی: Universal Columns) است؛ در اروپا شامل IPE , HE , HL , HD و سایر مقاطع است؛ در ایالات متحده شامل پروفیل‌های بال پهن است. (پروفیل‌های WFیا W) و مقطع H)
پروفیل‌های Z (نیمی از فلنج‌ها در جهت‌های مخالف)
HSS-Shape (مقاطع جدار نازک (به انگلیسی: Hollow structural section) همچنین به عنوان SHS (به انگلیسی: structural hollow section) (مقاطع سازه ای توخالی) شناخته می‌شود و شامل مقاطع عرضی مربع، مستطیل، دایره ای (لوله) و بیضوی است)
نبشی (مقطع L شکل)
ناودانی ساختمانی یا ᑕ beam یا مقطع ᑕ
Tee (مقطع T شکل)
پروفیل ریل راه‌آهن (تیر I نامتقارن)
ریل راه‌آهن
ریل راه‌آهن Vignoles
ریل راه‌آهن فلنج دار T شکل
ریل راه‌آهن شیاردار
شمش، یک قطعه بلند با مقطع مستطیل شکل، اما نه آنقدر عریض که به آن ورق گفته شود.
میله، یک مقطع گرد یا مربع با طول زیاد نسبت به عرض آن. همچنین میلگرد و رولپلاک را ببینید.
صفحه، ورق‌های فلزی ضخیم‌تر از ۶ میلی‌متر یا 1⁄4 اینچ است.
تیرچههای فلزی با جان باز
بسیاری از مقاطع با نورد گرم یا سرد ساخته می‌شوند، برخی دیگر با جوش دادن صفحات مسطح یا خم شده با یکدیگر ساخته می‌شوند (برای مثال، بزرگ‌ترین مقاطع جدار نازک دایره ای از خم کردن یک صفحه صاف به شکل یک دایره و جوش دادن درز ساخته می‌شوند).
اصطلاحات آهن نبشی، آهن ناودانی و آهن ورق از سال های قبل به‌طور معمول، قبل از اینکه واژه فولاد به جای آهن فرفورژه به منظور مقاصد تجاری جایگزین شود، استفاده می‌شده‌است. این اصطلاحات بعد از عصر آهن فرفورژه نیز مصطلح بوده‌اند و امروزه هنوز هم علیرغم اینکه نادرست هستند، به‌طور غیررسمی و در اشاره به انبار نبشی فلزی، انبار ناودانی و ورق شنیده می‌شوند. (مقایسه کنید، «ورق حلبی»، هنوز هم گاهی اوقات به‌طور غیررسمی برای فویل آلومینیوم استفاده می‌شود). در نوشتن رسمی برای زمینه‌های کارهای فلزی، اصطلاحات دقیقی مانند انبار نبشی، انبار ناودانی و ورق استفاده می‌شود.
مشخصات فنی پروفیل ساختمانی

یکی از مهم‌ترین مشخصات پروفیل در زمان خرید، ابعاد، سایز، ضخامت و وزن قوطی است که به شرح زیر است.
انواع پروفیل مستطیلی و مربعی در سایز و ابعاد متفاوتی تولید می‌شوند و دارای وزن متفاوتی هستند که در جدول اشتال پروفیل به تفکیک موجود است.
وزن پروفیل هر کارخانه با توجه به ضخامت و طول محصول متفاوت است که می‌توانید در جدول محاسبه وزن پروفیل آن را مشاهده کنید.
ضخامت هر پروفیل بین 0.5 تا 6 میلی‌متر و طول پروفیل بین 6 تا 12 میلی‌متر است.
انواع پروفیل مطابق با استانداردهای مختلف اروپایی BS EN 10219 تولید می‌شوند.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (اروپا)

بیشتر فولادهای مورد استفاده در اروپا مطابق با استاندارد اروپایی EN 10025 مشخص شده‌اند. با این حال، بسیاری از استانداردهای ملی نیز در قوت خود باقی می‌مانند.
درجات معمولی به عنوان 'S275J2' یا 'S355K2W' توصیف می‌شود. در این مثال‌ها، "S" به جای فولاد مهندسی، فولاد ساختمانی را نشان می‌دهد. ۲۷۵ یا ۳۵۵ حد جاری شدن فولاد به نیوتن در هر میلی‌متر مربع یا مگا باسگال (به انگلیسی: megapascals) را نشان می‌دهد. J2 یا K2 با استناد به مقادیر آزمایش ضربه چارپی، سختی مواد را بیان می‌کند؛ و "W" به معنی فولاد هوازده است. از حروف بیشتر می‌توان برای تعیین فولاد دانه ریز ('N' یا 'NL')فولاد آبدیده (به انگلیسی: quenched and tempered steel)('Qیا 'QL')؛ و فولاد نورد حرارتی ("M" یا "ML") استفاده کرد.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (اروپا) > S275JOH

مشخصات S275JOH، درجه فولاد در مشخصات EN 10219، استاندارد EN 10210 است؛ و بیشترین مشخصات مورد استفاده، استاندارد EN10219 است که از مقاطع جدار نازک جوش شده که به صورت سرد شکل داده شده‌اند و از فولادهای غیر آلیاژی و دانه ریز تشکیل شده‌است.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (اروپا) > EN10219

شرایط تحویل فنی برای پروفیل‌های ساختمانی از مقاطع جدار نازک جوش شده که به صورت سرد شکل داده شده و به فرم‌های دایره ای، مربع یا مستطیل می‌باشند را مشخص می‌کند و برای مقاطع جدار نازک شکل داده شده به صورت سرد، که بدون عملیات حرارتی بعدی ایجاد می‌شود، اعمال می‌شود. شرایط لازم برای پذیرش لوله S275JOH، ابعاد و خصوصیات مقطع لوله s275 در EN 10219-2 موجود است.
فرایند تولید لوله‌های فولادی S275JOH: فرایند تولید فولاد باید به اختیار سازنده فولاد باشد. لوله‌های فولادی کربنی S275JOH را می‌توان در فرایند ERW , SAW یا بدون درز و یکپارچه ساخت. تمام مواد فولادی S275JOH و لوله‌های S275JOH باید مطابق با استانداردهای EN10219 باشند.
حد جاری شدن فولادهای در دسترس ۱۹۵، ۲۳۵، ۲۷۵، ۳۵۵، ۴۲۰ و ۴۶۰ است، اگرچه برخی از انواع فولاد بیشتر از سایر موارد استفاده می‌شود، به عنوان مثال در انگلیس، تقریباً تمام فولادهای ساختمانی از درجه S275 و S355 هستند. درجات بالاتر در مواد فولاد آبدیده موجود است (۵۰۰، ۵۵۰، ۶۲۰، ۶۹۰، ۸۹۰ و ۹۶۰ - گرچه درجات بالاتر از ۶۹۰، در حال حاضر در صورت استفاده در ساخت و ساز، به ندرت قابل دسترسی هستند)
مجموعه ای از یورونورم‌ها، شکل مجموعه ای از پروفیل‌های ساختمانی استاندارد را تعریف می‌کنند:
تیر I اروپا: IPE - یورونورم ۱۹-۵۷
تیر I اروپا: IPN - DIN 1025-1
تیر بال پهن اروپا: HE - Euronorm 53-62
ناودانی‌های اروپایی: UPN - DIN 1026-1
پروفیل‌های سرد فرم داده شده اروپایی IS 800-1
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده)

فولادهای مورد استفاده در ساخت و ساز در ایالات متحده، از آلیاژهای استانداردی که توسط ای‌اس‌تی‌ام بین‌الملل شناسایی و مشخص شده‌اند، استفاده می‌کنند. این فولادها دارای یک شناسایی آلیاژ هستند که با A و سپس دو، سه یا چهار عدد پس از آن شروع می‌شود. درجات چهار عددی AISI فولاد که معمولاً برای مهندسی مکانیک، ماشین آلات و وسایل نقلیه استفاده می‌شود یک سری مشخصات کاملاً متفاوت است.
فولادهای ساختمانی استاندارد که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از:
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده) > فولادهای کربنی

A36 -پروفیل‌ها و ورق ساختمانی.
A53 - لوله هاو پروفیل‌های لوله ای ساختمانی.
A500 - لوله هاو پروفیل‌های لوله ای ساختمانی.
A501 -لوله هاو پروفیل‌های لوله ای ساختمانی.
A529 - پروفیل‌ها و ورق ساختمانی.
A1085 - لوله هاو پروفیل‌های لوله ای ساختمانی.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده) > فولادهای کم آلیاژ مقاومت بالا

A441 - پروفیل‌ها و ورق‌های ساختمانی - (جایگزین توسط A572)
A572 - پروفیل‌ها و ورق‌های ساختمانی.
A618 - لوله هاو پروفیل‌های لوله ای ساختمانی.
A992 - کاربردهای ممکن تیرهای مقاطع بال پهن W یا I هستند.
A913 - پروفیل‌های آبدیده بال پهن W (به انگلیسی: Quenched and Self Tempered (QST) W shapes)
A270 - پروفیل‌ها و ورق‌های ساختمانی.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده) > فولادهای مقاوم در برابر خوردگی با آلیاژ کم و مقاومت بالا

A243 - پروفیل‌ها و ورق‌های ساختمانی.
A588 - پروفیل‌ها و ورق‌های ساختمانی.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده) > فولادهای آلیاژی آبدیده

A514 - پروفیل‌ها و ورق‌های ساختمانی.
A517 - دیگهای بخار و مخازن تحت فشار.
فولاد اگلین - اقلام ارزان قیمت هوا فضا و تسلیحات.
استانداردها > فولادهای ساختمانی استاندارد (ایالات متحده) > فولاد آهنگری شده

A668 - فولاد آهنگری
استانداردها > برچسب CE

مفهوم نشان سی‌ای، برای کلیه محصولات ساختمانی و محصولات فولادی، توسط دستورالعمل محصولات ساختمانی (CPD) معرفی شده‌است. CPD یک دستورالعمل اروپایی است که انتشار مجاز همه محصولات ساختمانی در اتحادیه اروپا را مراقبت می‌کند.
از آنجا که اجزای فولادی دارای «ایمنی حیاتی» هستند، درج نشان CE روی آنها فقط در صورتی مجاز است که سیستم کنترل تولید کارخانه (FPC) ای که این محصولات فولادی در آن تولید می‌شود توسط یک نهاد صدور گواهینامه مناسب که به تأیید کمیسیون اروپا رسیده‌است، ارزیابی شود.
در مورد محصولات فولادی مانند مقاطع فولادی، پیچ و مهره‌های ساخته شده از فولاد، برچسب CE نشان می‌دهد که این محصول با استاندارد هماهنگ مربوط مطابقت دارد.
برای سازه‌های فولادی استانداردهای اصلی هماهنگ عبارتند از:
قطعات و صفحه فولادی - EN 10025-1
مقاطع توخالی - EN 10219-1 و EN 10210-1
پیچ‌های قابل پیش تنیدگی - EN 14399-1
پیچ‌های غیرقابل پیش تنیدگی - EN 15048-1
فولاد ساخته شده - EN 1090 -1
استانداردی از سازه‌های فولادی که برچسب CE را پوشش می‌دهد، EN 1090 -1 است. این استاندارد در اواخر سال ۲۰۱۰ وارد شده‌است. پس از یک دوره انتقال دو ساله، برچسب CE در بیشتر کشورهای اروپایی، در اوایل سال ۲۰۱۲ اجباری خواهد شد. تاریخ رسمی پایان دوره انتقال ۱ ژوئیه ۲۰۱۴ است.
فولاد در مقابل بتن > فولاد ساختمانی

خصوصیات - مقاومت فشاری و همچنین مقاومت کششی فولاد ساختمانی با مقاومت‌های نسبت داده شده به بتن متفاوت است.
مقاومت - با دارا بودن مقاومت بالا، سختی، سفتی و خاصیت انعطاف‌پذیری، فولاد یکی از متداول‌ترین مصالح در ساخت و ساز ساختمان‌های تجاری و صنعتی است.
قابلیت ساخت - فولاد تقریباً به هر شکلی قابل ساخت است که با اتصالات پیچی یا جوشی در ساخت و ساز قابل استفاده است. به محض تحویل مصالح در کارگاه ساختمانی، می‌توان سازه فولادی را نصب کرد، در حالی که بتن، حداقل ۱–۲ هفته پس از ریختن و قبل از ادامه عملیات اجرایی، باید به عمل آورده شود، و این باعث می‌شود که فولاد به عنوان مصالح سازه ای سازگار با برنامه عملیات اجرایی باشد.
مقاومت در برابر آتش - فولاد ذاتاً ماده‌ای غیرقابل اشتعال در برابر آتش است؛ ولی به هر حال، هنگامی که تا درجه حرارت‌هایی؛ مانند گرمایی که در جریان یک حادثهٔ آتش‌سوزی ایجاد می‌شود گرم می‌شود، مقاومت و سختی آن به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. قوانین بین‌المللی ساختمان، پوشش‌دادن کافی فولاد را در مواد ضد حریق الزامی می‌دانند، که این باعث افزایش هزینه کلی ساختمان‌های با اسکلت فلزی می‌شود.
خوردگی - فولاد در هنگام تماس با آب، می‌تواند دچار خوردگی شودو یک سازه بالقوه خطرناک را ایجاد می‌کند. برای جلوگیری از هرگونه خوردگی در طول عمر یک سازه فولادی، باید در ساخت سازه‌های فلزی اقدامات لازم صورت گیرد. فولاد را می‌توان رنگ کرد که مقاومت در برابر آب را فراهم می‌کند. همچنین، مواد مقاوم در برابر آتش که برای پوشاندن فولاد استفاده می‌شود معمولاً در برابر آب نیز مقاوم است.
کپک قارچی – فولاد نسبت به چوب سطح مناسب کمتری در محیط، برای رشد کپک قارچی را فراهم می‌کند.
بلندترین سازه‌ها امروزه (که معمولاً به آن " آسمان خراش‌ها " یا ساختمان مرتفع گفته می‌شود) به دلیل قابلیت خوب ساخت و همچنین نسبت بالای مقاومت به وزن فولاد، با استفاده از این مصالح ساخته می‌شوند. در مقایسه با بتن، اگرچه چگالی بتن از فولاد کمتر است، اما نسبت مقاومت به وزن بتن نیز بسیار کمتراست. به همین دلیل یک عضو سازه بتنی برای تحمل یک میزان معین بار به حجم بسیار بزرگتری نیاز دارد. فولاد گرچه متراکم تر است اما برای حمل بار به مواد زیادی احتیاج ندارد. اما، این مزیت برای ساختمانهای کم ارتفاع، یا برای ساختمانهای چند طبقه یا کمتر، اهمیت زیادی ندارد. بارهای ساختمانهای کم ارتفاع نسبت به سازه‌های مرتفع بسیار کمتر است و در نتیجه استفاده از بتن برای سازه اقتصادی تر است. این امر به ویژه در مورد سازه‌های ساده مانند پارکینگ یا هر ساختمانی که دارای شکل ساده مستطیلی است، صادق است.
فولاد ساختمانی و بتن مسلح همیشه فقط به خاطر اینکه ایده‌آل‌ترین مصالح برای سازه هستند انتخاب نمی‌شوند. شرکت‌ها همچون طراحان، به توانایی تولید سود برای هر پروژه ساختمانی متکی هستند. . قیمت مواد اولیه (فولاد، سیمان، مصالح سنگی درشت دانه، سنگدانه‌های ریز، الوار برای کار قالب بندی و غیره) دائماً در حال تغییر است. اگر امکان ساخت یک سازه با استفاده از هر یک از مصالح فولاد و بتن مسلح وجود داشته باشد، ارزانترین آن دو ممکن است تعیین‌کننده باشد. متغیر مهم دیگر، مکان پروژه است. نزدیکترین تأسیسات تولید فولاد ممکن است خیلی بیشتر از نزدیکترین تأمین کننده بتن از محل ساخت و ساز فاصله داشته باشد. هزینه بالای انرژی و حمل و نقل، در انتخاب نوع مصالح نیز تعیین‌کننده است. قبل از شروع طرح‌ریزی کلی یک پروژه ساختمانی، تمام این هزینه‌ها مورد توجه قرار خواهند گرفت.
فولاد در مقابل بتن > ترکیب فولاد و بتن مسلح

سازه‌هایی که از این دو ماده تشکیل شده‌اند از مزایای فولاد و بتن مسلح هر دو بهره‌مند می‌شوند. این روش هم‌اکنون در بتن آرمه متداول است که در آن از ظرفیت کششی میلگردهای تقویتی برای تأمین استحکام کششی در اعضای بتنی سازه استفاده می‌شود. نمونهٔ بارز آن در پارکینگ‌های چند طبقه است. برخی از این پارکینگ‌ها با استفاده از ستون‌های فلزی و دال بتن مسلح ساخته می‌شوند. بتن برای شالوده ریخته می‌شود و سطحی برای ساخته شدن پارکینگ بر روی آن را به پارکینگ می‌دهد. ستون‌های فولادی با پیچ و مهره یا جوشکاری آنها به میخ‌های فلزی که بخشی از آن‌ها از سطح دال بتن‌ریزی شده بیرون گذاشته شده‌اند، به شالوده متصل می‌شوند. تیرهای بتنی پیش ساخته می‌تواند برای نصب در طبقه دوم، به کارگاه تحویل داده شوند، که پس از آن یک دال بتنی برای قسمت روسازی پارکینگ ریخته می‌شود. این روند می‌تواند در مورد چندین طبقه انجام شود. یک پارکینگ از این نوع فقط نمونه ای قابل اجرا از بسیاری از سازه‌هایی است که می‌تواند از بتن مسلح و فولاد استفاده کنند.
مهندس سازه از وجود طرح‌های بی‌شماری برای ایجاد ساختمانی کارآمد، ایمن و مقرون به صرفه آگاه است. این وظیفهٔ آن مهندس است که در کنار مالک(ها)، پیمانکار(ها) و دیگر طرف‌های ذینفع در پروژه؛ برای رسیدن به یک نتیجهٔ ایدال متناسب با نیاز هر کدام از آنها، همکاری کند. مهندس، هنگام انتخاب مصالح سازه‌ای برای ساختمان، متغیرهای زیادی، از جمله هزینه، نسبت مقاومت / وزن، پایداری مصالح، قابلیت ساخت و غیره را در نظر می‌گیرد.
خواص حرارتی

خواص فولاد بسته به عناصر آلیاژی آن بسیار متفاوت است.
درجه حرارت آستنیت کننده، دمایی که در آن فولاد به ساختار بلوری آستنیت تبدیل می‌شود، برای فولاد از ۹۰۰ درجه سلسیوس (۱٬۶۵۰ درجه فارنهایت) در مورد آهن خالص شروع می‌شود و با افزایش میزان کربن، دما به حداقل ۷۲۴ درجه سلسیوس (۱٬۳۳۵ درجه فارنهایت)، برای فولاد یوتکتیک (فولاد حاوی ۸۳٪ وزنی کربن تنها)، پایین می‌آید. با نزدیک شدن میزان کربن به ۲٫۱٪ (نسبت به جرم)، درجه حرارت آستنیت کننده بالا می‌رود و به ۱٬۱۳۰ درجه سلسیوس (۲٬۰۷۰ درجه فارنهایت) می‌رسد. به‌طور مشابه، نقطه ذوب فولاد بر اساس آلیاژ تغییر می‌کند.
کمترین دما که در آن یک فولاد کربنی ساده می‌تواند شروع به ذوب شدن کند، درجه حرارت جامد آن، ۱٬۱۳۰ درجه سلسیوس (۲٬۰۷۰ درجه فارنهایت)، است. فولاد، زیر این درجه حرارت، هرگز به مایع تبدیل نمی‌شود. آهن خالص ("فولاد" با ۰٪ کربن) با شروع به ذوب شدن ۱٬۴۹۲ درجه سلسیوس (۲٬۷۱۸ درجه فارنهایت)، و با رسیدن به ۱٬۵۳۹ درجه سلسیوس (۲٬۸۰۲ درجه فارنهایت) کاملاً مایع است فولاد با ۲٫۱٪ کربن وزن وزن شروع به ذوب شدن در ۱٬۱۳۰ درجه سلسیوس (۲٬۰۷۰ درجه فارنهایت)، و با رسیدن به ۱٬۳۱۵ درجه سلسیوس (۲٬۳۹۹ درجه فارنهایت) کاملاً ذوب می‌شود "فولاد" با بیش از ۲٫۱٪ کربن دیگر فولادی نیست، اما به عنوان چدن شناخته می‌شود.
مقاومت در برابر آتش‌سوزی

اگر فولاد به‌اندازهٔ کافی گرم شود، استحکام خود را از دست می‌دهد. دمای بحرانی یک عضو فولادی دمایی است که آن عضو فولادی در آن دما، دیگر نمی‌تواند با اطمینان، بار خود را تحمل کند. مقررات ساختمان و روش استاندارد در مهندسی سازه؛ بسته به نوع ساختاری عضو، پیکربندی، جهت و ویژگی‌های بارگذاری، دمای بحرانی متفاوتی را تعیین می‌کنند. دمای بحرانی اغلب دمایی در نظر گرفته می‌شود که در آن دما، تنش تسلیم (حد الاستیک) آن عنصر سازه‌ای، تا میزان ۶۰٪ عملکردی که برای آن در دمای اتاق در نظر بوده کاهش یافته‌باشد.به منظور تعیین رتبه‌بندی مقاومت در برابر آتش یک عضو فولادی، از روش محاسبات تأیید و پذیرفته‌شده می‌توان استفاده کرد،یا آزمایش آتش‌سوزی را می‌توان انجام داد؛ دمای بحرانی که آزمایش آتش‌سوزی آن توسط استاندارد پذیرفته‌شده‌ای مانند کد ساختمان، مورد تأیید مرجع صلاحیت داری تعیین شده‌است. در ژاپن این زیر ۴۰۰ درجه سانتیگراد است (نیاز به منبع). در چین، اروپا و آمریکای شمالی (به عنوان مثال، ASTM E-119)، این تقریباً ۱۰۰۰–۱۳۰۰ درجه فارنهایت(530-810 درجه سانتیگراد) است. مدت زمانی که طول می‌کشد تا عضو فولادی تحت آزمایش، به دمای تعیین شده توسط استاندارد آزمایش برسد، رتبه‌بندی مدت زمان مقاومت در برابر آتش را تعیین می‌کند. . انتقال حرارت به فولاد را می‌توان با استفاده از مواد نسوز ضد آتش کند کرده و در نتیجه دمای فولاد را محدود نمود. روش‌های متداول عایق کردن در مقابل حریق برای سازه‌های فولادی شامل استفاده از پوشش فولاد با اندود متورم شونده در گرما، استفاده از مواد گرماگیر، پوشش اندود و همچنین دیوار خشک، بوشش سبک فلزی عایق از جنس کلسیم سیلیکات و پتوهای عایق کننده از مواد پشم معدنی.
در ساختار سازه‌های بتنی معمولاً ضرورت‌های کد رتبه‌بندی مقاومت در برابر آتش رعایت شده‌است؛ همان‌گونه که شرط ضخامت بتنی که میلگرد فولادی را می‌پوشاند، خود سبب ایجاد مقاومت کافی در برابر آتش می‌شود. با این همه، بتن نیز خود می‌تواند دچار «خرد شدگی» و «خوردگی» (در اثر برخورد مکانیکی و آب و هوایی) شده‌باشد، به‌ویژه اگر بتن دارای میزان رطوبت بالایی باشد.
هرچند در سازه‌های بتنی غالباً عایق‌بندی اضافی انجام نمی‌شود، اما گاهی در تونل‌های ترافیکی و مکان‌هایی که احتمال آتش‌سوزی سوخت هیدروکربن بیشتر است، عایق‌بندی اضافی مورد استفاده قرار می‌گیرد، زیرا آتش‌سوزی‌های ناشی از مایع قابل اشتعال، میزان گرمای بیشتری را در مقایسه با آتش‌سوزی ناشی از مواد قابل احتراق معمولی در طی همان مدت زمان آتش‌سوزی به مواد سازه‌ای می‌دهند. مواد ضد حریق سازه‌های فلزی شامل مواد متورم شونده در گرما، مواد گرماگیر، پوشش اندود گچ و همچنین دیوار خشک، بوشش سبک فلزی عایق از جنس کلسیم سیلیکات و پتوهای عایق کننده درجه بالا از مواد معدنی یا پشمی می‌باشند. لازم است که اتصالات مورد توجه قرار گیرد، زیرا انبساط حرارتی سازه‌ای می‌تواند امتیاز و درجه مقاومت در برابر آتش سازه را به خطر بیندازد.