stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوارهای قسطنطنیه
بخش‌های گوناگون دیوارهای قسطنطنیه > دیوارهای تئودوسیوس

در سال ۴۰۸ در دوران سلطنت امپراتور تئودوسیوس دوم، در ۱۵۰۰ متری غرب دیوار قدیمی که به طول ۵۶۳۰ متر از دریای مرمره تا حومهٔ بلاکرنه در نزدیکی شاخ طلایی ادامه یافته بود، ساخت و ساز دیوار جدیدی آغاز شد. تحت نظارت آنتمیوس، بخشدار ارشد شرق، دیوار جدید که دیوار تئودوسیوس نامیده می‌شد، ساخته و در سال ۴۱۳ کامل شد. در ۶ ام نوامبر ۴۴۷، زلزلهٔ شدیدی بخش‌های بزرگی از دیوار را نابود کرد و از آنجاییکه در آن زمان شهر از سوی آتیلای تاتار (Attila the Hun) تهدید می‌شد، تئودوسیوس دوم به بخشدار شهر، کایروسِ فلوروسی (Kyros of Floros)، که گاهی به او کنستانتین می‌گفتند، دستور داد تا بر تعمیرات ضروری نظارت کند. کایروس کار مرمت دیوارها را به گروهی سپرد و به نقل از کتیبه‌های لاتین و یونانی واقع بر دروازهٔ مولوی خانه (Mevlevihane)، مأموریت آنها ۶۰ روز بعد به اتمام رسید. در همان زمان دیوار خارجی دیگری اضافه و خندق وسیعی جلوی دیوارها حفر شد.
دیوارها در دو خط دفاعی در مجاورت خندق، از لایه‌های متناوبی از آجر و سنگ ساخته شده بودند. دیوار داخلی (دیوار بزرگ، The Great Wall) سازه ای مستحکم به ضخامت ۵ متر و ارتفاع ۱۲ متر بود. ۹۶ برج که اکثراً مربعی شکل بودند (برج‌های هشت و شش ضلعی نیز بین آنها وجود داشت)، با ارتفاع ۲۰–۱۸ متر و به فاصلهٔ ۵۵ متر از یکدیگر سازه را تقویت می‌کردند. بالای هر برج تراس بارو داری قرار گرفته بود. فضای داخلی بنا دو طبقه داشت. از طبقهٔ پایین، که به داخل شهر راه پیدا می‌کرد، به عنوان انبار استفاده می‌شد، درحالی‌که، طبقهٔ بالا که دسترسی به آن از طریق گذرگاه درون دیوارها میسر بود، پنجره‌هایی برای مشاهدهٔ شهر و پرتاب گلوله قرار داشتند. دسترسی به دیوارها از طریق پلکان وسیع کنارشان امکان‌پذیر بوده‌است. دیوار خارجی (سنگر خارجی، Proteichisma) به فاصلهٔ ۲۰–۱۵ متری از دیوار اصلی ساخته شد و فضایی به نام پِریبوُلوس (peribolos، به معنای محوطه) بین دو دیوار ایجاد کرد. ضخامت پایهٔ دیوار خارجی ۲ متر بود و اتاق‌های طاق داری هم تراز با پریبولوس داشت که بالای آنها گذرگاهی بارو دار با ارتفاع ۸/۵ متر قرار گرفته بود. دسترسی به دیوار خارجی از سمت شهر، از طریق دروازه‌های اصلی، یا درهای فرعی کوچک واقع در پایهٔ برج‌های دیوار داخلی امکان‌پذیر بود. دیوار خارجی نیز ۹۶ برج به فرم‌های مربع و هلالی شکل داشت که در وسط فاصله‌های مابین برج‌های دیوار داخلی قرار گرفته بودند. برج‌ها شامل اتاق‌های پنجره داری هم تراز با پریبولوس بودند که بالای آنها تراسی بارو دار قرار داشت و قسمت‌های پایینیشان یا تو پر بودند یا درهای فرعی کوچکی داشتند که دسترسی به تراس خارجی را امکان‌پذیر می‌ساختند. خندق در فاصله ای حدود ۱۵ متر از دیوار خارجی قرار داشت و تراسی به نام پاراتِشِن (parateichion) را ایجاد کرده بود که در آن جاده ای سنگفرش شده در امتداد طول دیوارها قرار گرفته بود. خود خندق ۲۰ متر پهنا و ۱۰ متر عمق داشت و در قسمت داخلی اش دیوار کنگره‌داری به ارتفاع ۱/۵ متر وجود داشت که اولین خط دفاعی محسوب می‌شد.
بخش‌های گوناگون دیوارهای قسطنطنیه > دیوارهای بلاکرنه

در گوشهٔ شمال غربی شهر، حومهٔ بلاکرنه به همراه کلیسای مهم پاناژیا ولاشِرنیوتیسا (Panagia Vlacherniotissa) خارج از دیوارهای تئودوسیوس قرار گرفتند. در زمان سلطنت هراکلیوس (Heraclius)، در حدود سال ۶۲۷ در خلال محاصرهٔ آوارها (Avar) جهت محافظت از بلاکرنه دیوار تکی ساخته شد. در سال ۸۱۴، لئو ی پنجم ارمنی برای حفاظت از منطقه در برابر یورش بلغارها، در مقابل دیوار هراکلیوس دیوار جدیدی ساخت. در قرن ۱۲ ام، زمانیکه بلاکرنه به مقر کارامد امپراتوری تبدیل شده بود، مانوئل یکم کومننوس جهت محافظت از کاخ‌های امپراتوری، دیواری ساخت که از انتهای دیوارهای تئودوسیوس شروع می‌شد و بعداً با دیوار دیگری (احتمالاً در زمان سلطنت ایزاک دوم آنجلوس) به دیوار هراکلیوس متصل شد. با وجود همهٔ این‌ها، استحکامات بخش بلاکرنه همچنان از استحکامات دیوار تئودوسیوس ضعیف تر بود و از این مکان بود که سربازان صلیبی جنگ صلیبی چهارم توانستند به دیوارها نفوذ کرده و برای اولین بار وارد شهر شوند.
دیوار بلاکرنه شامل ۴ دیوار مجرد است که در دوره‌های زمانی مختلف ساخته شده‌اند. دیوارها در کل ۱۵–۱۲ متر طول داشته، از دیوارهای تئودوسیوس ضخیمتر هستند؛ در مقایسه با دیوارهای تئودوسیوس برج‌های این دیوار به یکدیگر نزدیکترند و خندقی در مقابلشان وجود ندارد. استحکامات از انتهای دیوارهای تئودوسیوس با دیوار کومننوس آغاز شده و به وسیلهٔ دیوار آنجلوس به دیوار هراکلیوس (که به نوبهٔ خود به دیوارهای دریایی واقع در شاخ طلایی متصل است) وصل می‌شوند. دیوار لئوی پنجم در مقابل دیوار هراکلیوس قرار دارد.
بخش‌های گوناگون دیوارهای قسطنطنیه > دیوارهای دریایی

اولین دیوارهای مشرف به دریا به همراه دیوار زمینی اصلی به دستور کنستانتین اول ساخته شدند و شهر را از سمت دریای مرمره (Propontis) و خلیج شاخ طلایی (Khrysoun Keras) احاطه کردند؛ اطلاعات اندکی در مورد این دیوارها در دسترس است اما احتمال می‌رود که دیوارهای بعدی شبیه به همین دیوارها ساخته شده باشند. پس از اولین بزرگ سازی شهر، در سال ۴۳۹ تئودوسیوس دوم به بخشدار آن زمان شرق، کایروس پاناپولیتس (Kyros Panopolites) دستور داد که دیوارهای دریایی قدیمی را به اندازه ای گسترش دهد که تمام شهر را دربر گیرند. ساخت دیوارها شبیه به دیوارهای تئودوسیوس اما ساده‌تر از آن‌ها بود. از آنجاییکه در آن زمان تهدیدی از طرف دریا برای شهر وجود نداشت، این بنا با یک دیوار تک نسبتاً کم ارتفاع ساخته شد و ناوگان‌های رومی در آنجا از برتری مسلم خود لذت می‌بردند. جریان‌های دریایی بسفر و بادهای جنوب غربی (Lodos)، حمله به شهر را برای کشتی‌های جنگی پارویی یا بادبان دار غیرممکن می‌کرد. زنجیری سنگین که با بشکه‌های شناور تقویت می‌شد از دسترسی دشمنان به دیوارهای مشرف به شاخ طلایی جلوگیری می‌کرد و به مانند برج کاراکوی در امتداد دهانهٔ این ورودی کشیده شده بود. یک انتهای این زنجیر به برجی در سیرکچی (Sirkeci) و انتهای دیگر آن به برج مربعی بزرگی که بعدها زیرزمینش به مسجد یرآلتی (Yeralti، به معنای زیرزمین) تبدیل شد، بسته شده بود.
پس از فتح سوریه، مصر و کرت توسط اعراب، خطر از جانب دریا افزایش یافت و باعث شد امپراتورها یکی پس از دیگری به دیوارها رسیدگی کنند. اولین بار آناستاسیوس دوم در اوائل قرن ۸ ام دیوارها را نوسازی کرد. میکائیل دوم بازسازی ای در مقیاس بزرگ را بنیان نهاد که نهایتاً توسط جانشینش تئوفیلوس انجام شد؛ این بازسازی شامل مرتفع کردن دیوارها می‌شد. گرچه، در زمان محاصرهٔ شهر در جنگ صلیبی چهارم، هنگامی که ونیزی‌ها توانستند به دیوارها یورش ببرند، ثابت شد که دیوارهای دریایی نقطهٔ آسیب‌پذیری در استحکامات شهر هستند. پس از این تجربهٔ تلخ و باز پس گرفتن شهر در سال ۱۲۶۱، میکائیل هشتم پالایولوگوس، زمانی که با تهدید حمله از طرف چارلز آنژویی (Charles d'Anjou) مواجه شد، وقت زیادی را صرف مرتفع کردن و تقویت دیوارهای مشرف به دریا کرد.
بخش‌های گوناگون دیوارهای قسطنطنیه > دیوارهای پروپونتیس

دیوار پروپونتیس در حدود خط ساحلی - به استثنای بندرها و اسکله‌ها - ساخته شد و با داشتن ارتفاعی به اندازهٔ ۱۵–۱۲ متر شامل ۱۰ دروازه، ۳ دروازهٔ کوچک، ۱۸۸ برج و طول کلی تقریباً ۸۴۶۰ متر به همراه ۱۰۸۰ متر دیگر که دیوار داخلی بندر ولانگا (Vlanga) را تشکیل می‌داد، می‌شد. چندین بخش دیوار طی ساخت و ساز جادهٔ ساحلی در سال ۵۷–۱۹۵۶ تخریب شدند. برج‌های دیوار، از برج مرمرین (Marble Tower) تا دماغهٔ سنت دمتریوس (cape of St. Demetrius) واقع در لبهٔ دژ باستانی شهر – کنج حرمسرا (Seraglio Point)جای گرفته بودند.
پلان دیوارهای تئودوسیوس
باشگاه فوتبال راهیان کرمانشاه

Football club
باشگاه فوتبال راهیان کرمانشاه که سابقاً با نام شیرین فراز کرمانشاه فعالیت می‌کرد یکی از باشگاه‌های فوتبال ایران است. این باشگاه در سال ۱۳۹۴ منحل شد، اما با خرید امتیاز آن توسط باشگاه فوتبال استقلال جنوب تهران به فعالیت خود ادامه داد.
خرید امتیاز و صعود از لیگ دسته دو

این تیم به همت محمد درخشان (قائم مقام باشگاه شیرین فراز) و با خرید امتیاز تیم عقاب از همایون ایمن‌پور تأسیس شد. در همان سال اول تأسیس درخشان با سپردن هدایت تیم به فراز کمالوند و برگزاری اردوی آماده‌سازی در ترکیه مقدمات صعود به لیگ برتر را مهیا نمود اما به دلیل اختلاف با فرمان کریمی مدیر عامل باشگاه از سمت خود استعفا داد و پس از صعود این تیم به دلیل نداشتن مدیریت فوتبالی با مشکل مواجه شد، ابتدا اصغر شرفی به عنوان مدیر فنی کار خود را با این تیم آغاز کرد ولی او طی مدت فصل نقل و انتقالات نتوانست سرمربی تیم را معرفی کند. در یک هفته مانده به شروع لیگ میودراگ یسیچ به عنوان سرمربی تیم انتخاب شد و ستار همدانی دستیار او شد.
صعود از لیگ دسته یک

این تیم در دوره ۱۳۸۶–۱۳۸۵ لیگ دسته اول فوتبال ایران به رقابت با دیگر تیم‌ها می‌پرداخت و در گروه خود پس از تیم پگاه گیلان دوم شد این تیم در آن دوره از بازی‌ها در تمام بازی‌های خانگی خود را در کرمانشاه پیروز شد و فقط در مقابل هما با تساوی بدون گل متوقف شد و به مرحله پلی‌آف این رقابت‌ها رسید و برای صعود به لیگ برتر فوتبال ایران با تراکتورسازی تبریز تیم اول دیگر گروه بازی کرد و با غلبه بر این تیم تبریزی، به لیگ برتر فوتبال ایران راه یافت.
حضور در لیگ برتر

در طول یازده هفته اول لیگ ۱۳۸۶–۱۳۸۷ تیم شیرین‌فراز توانست بازی‌های نسبتاً قابل قبولی ارائه دهد و در میانه جدول قرار بگیرد و حتی توانست پرسپولیس تهران قهرمان همان فصل را در کرمانشاه متوقف کند . اما مشکلات تیم از هفته دوازدهم و با حضور نیافتن یسیچ بر روی نیمکت که دلایل آن هنوز نامشخص است، شروع شد، به گونه‌ای که شیرین‌فراز در ۶ بازی باقیمانده خود تا پایان نیم‌فصل فقط یک گل به ثمر رساند.
تغییر نام

سال ۱۳۹۱ مدیریت تیم نام این تیم را به راهیان کرمانشاه تغییر داد.
سقوط به دسته دوم و رای دادگاه مبنی بر بازگشت به لیگ یک

تیم راهیان کرمانشاه در سال ۹۴ به لیگ دسته دوم سقوط کرد. اما در سال ۹۸ دادگاه کرمانشاه و دادگاه تجدید نظر اعلام کردند که سقوط تیم در فصل ۹۴-۹۳ لیگ یک غیر قانونی بوده است و رای به بازگشت تیم به لیگ یک دادند.
انحلال باشگاه

این تیم در سال ۹۴ منحل شده و باشگاه فوتبال استقلال جنوب تهران امتیاز آن را خریداری کرد.
در ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ رئیس هیات فوتبال استان کرمانشاه اعلام کرد که مجوز بازگشت تیم فوتبال راهیان به لیگ دسته اول فوتبال ایران صادر شده‌‌است.
در دی ۱۴۰۳ رئیس فدراسیون فوتبال اعلام کرد تیم راهیان در صورت بازگرداندن پولی که به موجب حکم دادگاه از حساب سازمان لیگ برداشت شده می‌تواند به رقابت‌های لیگ دسته اول فوتبال بازگردد.
سرمربیان

| Name | Period |
| --- | --- |
 فراز کمالوند: ۲۰۰۶-۰۷
 میودراگ یشیچ: ۲۰۰۷
 محمود فکری: ۲۰۰۷
 مارکو اکتاویو: ۲۰۰۷-
 شهرام مهرپیما: ۲۰۰۸-
 یعقوب وطنی: ۲۰۰۸-۰۹
 محمود فکری: ۲۰۰۹-۱۰
 ادموند یونان‌پور: ۲۰۱۰
 مجید آغاجری: ۲۰۱۰-۲۰۱۱
 هادی برگی‌زر: ۲۰۱۱
 محمدرضا مهاجری: ۲۰۱۱
 مجید آغاجری: ۲۰۱۱
 امید طیری: ۲۰۱۲
 جواد زرینچه: ۲۰۱۲-۲۰۱۳
 ادموند یونان‌پور: ۲۰۱۳-۲۰۱۴
کارگزاری اتحادیه اروپا برای گردانش سامانه های فناوری داده در اندازه بزرگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگزاری اتحادیه اروپا برای گردانش عملیاتی سامانه های فناوری داده ها در اندازه بزرگ در زمینه آزادی، امنیت و عدالت: کارگزاری اتحادیه اروپا برای گردانش عملیاتی سامانه های فناوری داده ها در اندازه بزرگ در زمینه آزادی، امنیت و عدالت
 دفتر مرکزی eu-LISA در تالین، استونی:  دفتر مرکزی eu-LISA در تالین، استونی
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۲۰۱۱ (تاسیس)   ۱ دسامبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-۱۲-۰۱) (شروع فعالیت)
حوزهٔ قدرت: اتحادیه اروپا
ستاد:  ۵۹°۲۷′۰۲″شمالی ۲۴°۴۴′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۴۵۰۶۴۰°شمالی ۲۴٫۷۳۶۶۷۰°شرقی﻿ / 59.450640; 24.736670
سازمان‌های اجرایی: Agnes Diallo، مدیر اجرایی Luca Tagliaretti، معاون مدیر اجرایی زولت سولنوک، رئیس هیئت مدیره
سند کلیدی: Regulation (EU) 2018/1726
وبگاه: eulisa.europa.eu
fa (in English: Expected satiety): fa
کارگزاری اتحادیه اروپا برای گردانش عملیاتی سامانه های فناوری داده ها در اندازه بزرگ در زمینه آزادی، امنیت و عدالت ( eu-LISA ) یک کارگزاری اتحادیه اروپا (EU) است که در سال ۲۰۱۱ برای اطمینان از کارکرد پیوسته سامانه های بزرگ پایه گزاری شد. سامانه های فناوری داده ها در حوزه آزادی، امنیت و عدالت در کاربست سیاست های پناهندگی، مدیریت مرز و مهاجرت اتحادیه اروپا نقش بنیادین دارند.  این سازمان کنش  های خود را در ۱ دسامبر ۲۰۱۲ آغاز کرد.
1 2  "Who We Are". eu-LISA. Retrieved 23 December 2020.
لینک های خارجی

وب سایت رسمی
شبکه آژانس های اتحادیه اروپا
رناتو کیانتونی

| رناتو کیانتونی | رناتو کیانتونی |
| --- | --- |
کیانتونی در سال ۱۹۵۲: کیانتونی در سال ۱۹۵۲
زادهٔ: ۱۹ آوریل ۱۹۰۶ برشا، ایتالیا
درگذشت: ۲۴ دسامبر ۱۹۷۹ (۷۵ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۸
رناتو کیانتونی (ایتالیایی: Renato Chiantoni؛ ‏ ۱۹ آوریل ۱۹۰۶ – ۲۴ دسامبر ۱۹۷۹) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به تقدیم به مادر عزیزم در زادروزش، سه بیگانه در رم، به‌خاطر عشق پوپیا، شاهزاده سیندرلا، صومعه پارم، به من میگن بولدوزر، روزهای عاشقی، راز سانتا ویتوریا، کنتس پابرهنه، میهمان یک‌شبه، تمامی رنگ‌های تاریکی و پوچینی اشاره کرد.
تیم ملی بسکتبال مردان بلیز

تیم ملی بسکتبال بلیز نماینده بلیز در مسابقات بین‌المللی است.
دیوید گرانت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۰)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ ژوئن ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال)
زادگاه:  شفیلد
پست:  Left-back
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۱۳۳ |  (۴) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد |  ۲۴ |  (۱) |
| ۱۹۸۳ |  ← باشگاه فوتبال چسترفیلد (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال کاردیف سیتی |  ۲۵ |  (۰) |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال روچدیل |  ۹۷ |  (۲) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون |   |   |
|  |  Mossley (قرضی) |   |   |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال بوستون یونایتد |  ۳۵ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیوید گرانت (انگلیسی: David Grant؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۶۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال مکلسفیلد تاون، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، باشگاه فوتبال چسترفیلد، باشگاه فوتبال روچدیل، باشگاه فوتبال بوستون یونایتد، و باشگاه فوتبال کاردیف سیتی اشاره کرد.
بوسلی، آلپ-ماریتیم

| بوسلی، آلپ-ماریتیم Beausoleil, Alpes-Maritimes Bèusoleu  (اکسیتان) | بوسلی، آلپ-ماریتیم Beausoleil, Alpes-Maritimes Bèusoleu  (اکسیتان) |
| --- | --- |
کمون (فرانسه): کمون (فرانسه)
کاخ ریویرا: کاخ ریویرا
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: پروانس-آلپ-کوت دازور
دپارتمان: آلپ-ماریتیم
بخش: نیس
کانتون: بوسلی
کمون: CA Riviera Française
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Gérard Spinelli
مساحت۱: ۵٫۴۸ کیلومتر مربع (۲٫۱۲ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۱۳٬۵۷۶
 • تراکم: ۲۵۰۰/کیلومتر مربع (۶۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۰۶۰۱۲ /۰۶۲۴۰
ارتفاع: ۴۰–۶۲۱ متر (۱۳۱–۲٬۰۳۷ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
بوسِلی (به فرانسوی: Beausoleil؛ تلفظ فرانسوی: [bosɔlɛj] اکسیتان: Bèusoleu [ˌbɛwsuˈlew] ; ت.ت. 'Beautiful Sun' خورشید زیبا) یک کمون در بخش آلپ-ماریتیم در منطقه پروانس-آلپ-کوت دازور، در جنوب شرقی فرانسه است. از جنوب با پادشاهی موناکو همسایه است. کمون بوسِلی در سال ۱۹۰۴ تأسیس شد. قرار بود به‌نام مونت کارلو سوپریور (فرانسوی: [mɔ̃t kaʁlɔ sypeʁjœʁ] ; ت.ت. 'Upper Monte Carlo' مونته کارلو بالا) خوانده شود اما پس از مدتی، این ایده در پی اعتراض مقامات مونگاسک (Monegasque) کنار گذاشته شد.
بوسلی ۵٫۴۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
خواهرخوانده

شهر البا، پیدمانت در ایتالیا، خواهرخواندهٔ بوسلی است.
جمعیت

در سال ۲۰۱۷، جمعیت بوسِلی ۱۳٬۶۰۷ نفر بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۸ | ۱۴٬۱۴۴ | —     |
| ۱۹۷۵ | ۱۲٬۲۰۸ | ۱۳٫۷٪− |
| ۱۹۸۲ | ۱۱٬۶۶۴ | ۴٫۵٪− |
| ۱۹۹۰ | ۱۲٬۳۲۶ | ۵٫۷٪+ |
| ۱۹۹۹ | ۱۲٬۷۷۵ | ۳٫۶٪+ |
| ۲۰۰۷ | ۱۳٬۸۷۹ | ۸٫۶٪+ |
| ۲۰۱۲ | ۱۳٬۲۷۲ | ۴٫۴٪− |
| ۲۰۱۷ | ۱۳٬۶۰۷ | ۲٫۵٪+ |
کتابخانه عمومی کوئینز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کتابخانه مرکزی کوئینز، جامائیکا: کتابخانه مرکزی کوئینز، جامائیکا
نوع: عمومی
تأسیس: ۱۸۹۶؛ ۱۲۹ سال پیش (۱۸۹۶-خطا: زمان نامعتبر}})
موقعیت: کوئینز، نیویورک
مختصات: ۴۰°۴۲′۲۸″ شمالی ۰۷۳°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۷۰۷۷۸°شمالی ۷۳٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 40.70778; -73.79500
شمار شعبه‌ها: ۶۲
گردآوری: گردآوری
شمار: ۷/۵ میلیون مورد
دسترسی و استفاده: دسترسی و استفاده
گردش سالیانهٔ کتاب: ۱۵/۷ میلیون در سال مالی ۲۰۱۴
جمعیت استفاده‌کننده: ۲٬۲۷۰٬۳۳۸ (کوئینز)
شمار اعضا: نزدیک به ۹۲۹۰۰۰ مراجعه‌کننده فعال در سال مالی ۲۰۱۴
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
بودجه: ۱۲۸/۱۴۷ میلیون دلار (سال مالی ۲۰۱۳)
مدیر: دنیس والکات، رئیس و مدیرعامل
وبگاه: www.queenslibrary.org
نقشه: نقشه
fa (in English: Expected satiety): fa
کتابخانه عمومی کوئینز (QPL) که با نام‌های کتابخانه عمومی شهرستان کوئینز و کتابخانه کوئینز (QL) نیز شناخته می‌شود، کتابخانه عمومی ناحیه کوئینز و یکی از سه سیستم کتابخانه عمومی در شهر نیویورک است. این کتابخانه یکی از بزرگ‌ترین سیستم‌های کتابخانه‌ای در جهان از نظر تیراژ است که در سال مالی ۲۰۱۵ میزان ۱۳/۵ میلیون مورد را امانت داده است و از نظر حجم، یکی از بزرگ‌ترین سیستم‌های کتابخانه در کشور محسوب می‌شود. برپایه داده‌های وب سایت آن، این کتابخانه حدود ۷/۵ میلیون مورد دارد که ۱/۴ میلیون آن در کتابخانه مرکزی آن در جامائیکا، کوئینز است. این کتاب توسط مجله Library «کتابخانه برگزیده سال ۲۰۰۹» نامگذاری شد.
اگرچه در سال ۱۸۵۸ به صورت اشتراکی سازماندهی شد، کتابخانه مرکزی اصلی در بلوار پارسونز در جامائیکا در سال ۱۹۳۰ افتتاح شد و بعداً با معماری چهار طبقه با مضمون احیای رنسانس گسترش یافت. قدمت تأسیس اولین کتابخانه کوئینز در فلاشینگ به سال ۱۹۵۸ برمی‌گردد، و به یکی از بزرگ‌ترین سیستم‌های کتابخانه عمومی در ایالات متحده تبدیل شده است که شامل ۶۲ شعبه در سراسر منطقه می‌باشد. کتابخانه عمومی کوئینز به جمعیت ۲/۳ میلیونی کوئینز خدمات می‌دهد که یکی از بزرگ‌ترین جمعیت مهاجر در کشور است. در نتیجه، درصد زیادی از مجموعه‌های کتابخانه به زبان‌هایی غیر از انگلیسی، به‌ویژه اسپانیایی، چینی، کره‌ای و روسی هستند.
تاریخچه

اولین کتابخانه در کوئینز در سال ۱۸۵۸ در فلاشینگ به صورت آبونمان تأسیس شد. این کتابخانه در سال ۱۸۶۹ به یک کتابخانه تیراژ آزاد تبدیل شد
کتابخانه مرکزی قدیمی
شاخه اصلی Far Rockaway که بعداً در اثر آتش‌سوزی از بین رفت
چیتگونگ-۱۲

| چیتگونگ-۱۲ | چیتگونگ-۱۲ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه چیتاگونگ
Division: استان چیتاگونگ
رأی‌مندان: 285,966 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1973
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): شمسول حق چودری
چیتگونگ-۱۲ (به لاتین: Chittagong-12) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه چیتاگونگ واقع شده‌است.
علی‌همت مومی‌وند

| علی همت مومیوند | علی همت مومیوند |
| --- | --- |
در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر: در سی و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر
زادهٔ: ۱۰ تیر ۱۳۳۹ ‏(۶۴ سال) نهاوند، استان همدان
ملیت: ایرانی
پیشه: صداپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۳ تا کنون
آثار برجسته: اسکندرخان
عنوان: آقای همت
فرزندان: هادی و محمد امین
پدر: علی صفر مومیوند
خویشاوندان: مظفر ، علی آقا و مرتضی (برادران) حسین خداداد بیگی(پدر عروس)
علی همت مومیوند (زاده ۱۰ تیر ۱۳۳۹ نهاوند) از دوبلورهای ایرانی است. وی تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در رشتهٔ علوم تربیتی به پایان رسانده و مدت ۱۴ سال به عنوان دبیر و مسئول واحد سمعی و بصری آموزش و پرورش در ادارهٔ آموزش و پرورش منطقهٔ ۱۴ تهران مشغول به فعالیت بوده‌است و به دلیل حضور مستمر در دوبله، از تدریس در آموزش و پرورش کناره‌گیری می‌کند. وی از جملهٔ نخستین گویندگان دوبلاژ پس از انقلاب است که در سال ۱۳۶۳ از طریق آزمون ورودی برگزار شده از سوی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به این حرفه وارد شده و مقدمات هنر دوبلاژ را نزد اساتیدی چون عزت‌الله مقبلی، علی کسمایی، جلال مقامی، ژرژ پطروسی و مهدی علیمحمدی فرا گرفته‌است. از معرف‌ترین دوبلوری وی برای دوبلوری انیمیشن پهلوانان شخصیت اسکندرخان است.
آقای مومیوند به دلیل جنس صدای باریتون منعطف و منحصر به فردی که دارند، شخصیت‌های کارتونی و تخیلی زیادی را گویندگی کرده‌اند و هم‌زمان، کاراکترهای جدی بسیاری را هم از ایشان شنیدیم. صدای رسا و شیوا آقای مومیوند، در قالب دکلمه و خواندن متن‌هایی منهای دوبله، بسیار شنیدنی است و به همین جهت استودیوهایی از جمله استودیو چکاوا با ایشان همکاری داشته‌اند.
اخراج از آموزش و پرورش

علی همت مومیوند با حدود ۱۴ سال سابقه و به همین دلیل از آموزش و پرورش اخراج شد و این امر باعث ترک خدمت ایشان شد و ایشان با توجه به علاقه ای که به تدریس و معلمی داشت به خاطر علاقه بزرگ‌تر خود رها کرد و وارد کار دوبلوری شد.
ایشان مدت بسیاری در منطقه ۱۲ تهران حوالی میدان شهدا آموزش و پرورش تهران مشغول به خدمت بود. و طبق اظهار ایشان علاقه بسیار زیاد به دوبلوری باعث ترک خدمت شد و ایشان نوشتند که (از ادامه خدمت به آموزش و پرورش معذورم) و آنها نیز با احترام کامل ایشان را اخراج کردند.
فعالیت‌ها

مرد کوچک (فیلم) (مارلون وینز)
نماهنگ‌های توصیه‌های ایمنی برای شرکت گاز (شخصیت آقای ایمنی)
مختارنامه (مصعب بن زبیر (جعفر دهقان))
مردان آنجلس (خدمتکار خانه ماکسیمیلیانوس)
یوسف پیامبر (لابان، پدر زن یعقوب نبی)
پهلوانان (اسکندر خان)، در قسمت بار دنیا در نقش(سنجر خان)
تیزرهای تبلیغاتی (قورباغه داروگر)
باب اسفنجی (باب اسفنجی شلوار مکعبی)(تام کنی)
گربه‌سگ (کاراکتر سگ)(تام کنی)
ند و پنتون (پنتون)
داستان اسباب‌بازی (بازلایتیر)
شیرشاه (تیمون)
شکرستان (صمد ، پیر پلاسی ، رمضون و راویِ فصل جدید)
سریال «قصه‌های جزیره» (الک کینگ)
سریال امام علی (دو نقش:مغیره - برادر قطام)
فیلم سینمائی تنها در خانه (هری لایم).
فیلم سینمائی طرفدار(وسلی اسنایپس)
انیمیشن مهارت‌های زندگی (آقا مرتضی پدربزرگ دانا و مهسا)
انیمیشن مثل نامه (پیرمرد دانا، شاعر)
فیلم افسانه ۱۹۰۰ (مکس)
کارتون باغچهٔ گوردون (گوردون)
کوه میان ما
۲۴ (جرج مِیسُن، کریستُفر هندرسُن)، سریال رؤیای فرمانروای بزرگ (روباه طلایی)
افسانه جومونگ (فرماندار وان‌زی‌کین)
آفرین پدر (آرمان با بازی بومن ایرانی).
سریال مأمور انتقال (۲۰۱۲) (در نقش "جیانی" و "جیمی")
افسانه شهر قالی (حاکم شهر قالی)
جوکر (رابرت دنیرو)
تنت (کنت برانا)
اعتراف (یو جه-میونگ)
سیا ساکتی و ماجرای‌های خفن (انیمیشن) (پلیس انیمیشن و خاله پسر سهراب).
دیجیمون ۰۱ (راوی - آگومون - گریمون)
سرزمین بادها (سانگ گا)
شرک: ۱ و ۱/۵ و ۲ و ۳ و ۴ و ۴/۵ (شرک)
عصر یخبندان: ۴ و ۵ (سید)
ماداگاسکار ۳ (مارتی)
جان ویک(ویگو)
پسر جهنمی   (پسر جهنمی )
هری پاتر و جام آتش(فیلم چهارم در نقش مودی چشم جادویی)
ناسور (اخنس بن مرثد)
بازی‌های رایانه ای:گوست ریکان
1,dungeon siege,کیت آرچر۲,تمدن ۴, عصر میانه: جنگ تمام‌عیار,جنگ تمام‌عیار: شوگان ۲و
موزه راه آهن آریزونا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Arizona Railway Museum: Arizona Railway Museum
بنیان‌گذاری: 1983
مکان: 330 E. Ryan Rd, Chandler, Arizona
گونه: Railroad rolling stock and artifacts
موزه راه آهن آریزونا یک موزه راه‌آهن است که در چندلر، آریزونا واقع شده است.
در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی تأسیس و ثبت شد. این به راه آهن آریزونا و جنوب غربی ایالات متحده اختصاص داده شده است. در این موزه مجموعه گسترده‌ای از انبارهای راه‌آهن و مصنوعات وجود دارد. دو مورد از موارد به نمایش گذاشته شده در این موزه، در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده‌اند، مواردی که در این موزه به نمایش گذاشته شده شامل "لوکوموتیو راه آهن جنوب اقیانوس آرام شماره SP 2562" و "شماره مناقصه ۸۳۶۵" و "جرثقیل و ماشین ابزار خراب کننده بخار راه آهن" و … می‌باشد.
نگارخانه

تصاویر زیر مربوط به موزه راه‌آهن آریزونا و نمایشگاه‌های آن است که شامل دو خودروی ثبت‌شده در فهرست ملی مکان‌های تاریخی نیز می‌باشد.
موزه راه آهن آریزونا در چندلر، آریزونا
(NRHP = National Register of Historic Places)
جرثقیل و ماشین ابزار خراب کننده بخار راه آهن
NRHP مرجع شماره ۰۷۰۰۱۳۰۱
ساختمان موزه راه آهن آریزونا و فروشگاه هدیه. این موسسه در سال ۱۹۸۳ به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی، آموزشی و تاریخی تأسیس شد.
یکی از نمایشگاه‌های داخل موزه راه آهن آریزونا.
این موزه در خیابان 330 E. Ryan در چندلر، آریزونا واقع شده است و لوکوموتیو راه‌آهن جنوبی اقیانوس آرام شماره SP 2562 و شماره مناقصه ۸۳۶۵ (تصویر در پس‌زمینه) و جرثقیل بخار بخار راه‌آهن و ماشین ابزار را در خود جای داده است که هر دو فهرست شده‌اند. در فهرست ملی اماکن تاریخی، مراجع #07001301 و #09000511.
لوکوموتیو راه آهن جنوب اقیانوس آرام شماره SP 2562 و مناقصه شماره ۸۳۶۵ در سال ۱۹۰۰ ساخته شد. این لوکوموتیو در موزه راه آهن آریزونا در معرض نمایش است. لوکوموتیو یک مدل: BLW 2-8-0، ساخته شده به عنوان: SP 2562 (2-8-0) توسط شرکت بالدوین لوکوموتیو، شماره سریال: ۲۹۰۶۴ است. لوکوموتیو و مناقصه در فهرست ملی اماکن تاریخی ذکر شده است. مرجع #09000511.
لوکوموتیو ماگما ریل بالدوین شماره ۱۰. بالدوین لوکوموتیو ورکز این لوکوموتیو را در سال ۱۹۵۰ به عنوان یک DRS 6-6-1500، دیزلی برای راه آهن مک کلود ریور به عنوان شماره ۲۹ ساخت.
لوکوموتیو C&NW E8 توسط شرکت حمل و نقل شیکاگو و شمال غربی اداره می‌شود و در سال ۱۹۵۰ ساخته شده است.
ماشین تجاری راه آهن جنوبی در سال ۱۸۹۷ برای شرکت راه آهن جنوبی ساخته شد. این خودرو که «دره صحرا» نام داشت، در سال ۱۹۰۱ به عنوان اتومبیل رئیس‌جمهور در راه آهن کارولینای جنوبی و جورجیا خدمت کرد.