stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مون ژان

| مون ژان Mont Jean | مون ژان Mont Jean |
| --- | --- |
Quartier: Quartier
موقعیت مون ژان در نقشه: موقعیت مون ژان در نقشه
مختصات: ۱۷°۵۴′۵۶″ شمالی ۶۲°۴۸′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۱۷٫۹۱۵۵۶°شمالی ۶۲٫۸۰۹۷۲°غربی﻿ / 17.91556; -62.80972: مختصات: ۱۷°۵۴′۵۶″ شمالی ۶۲°۴۸′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۱۷٫۹۱۵۵۶°شمالی ۶۲٫۸۰۹۷۲°غربی﻿ / 17.91556; -62.80972
کشور:  فرانسه
مجموعه فرادریایی:  سن بارتلمی
مون ژان (به فرانسوی: Mont Jean) یک منطقهٔ مسکونی در فرانسه است که در سن بارتلمی در  کارائیب واقع شده‌است. مون ژان در قسمت شمال شرقی جزیره واقع شده است.
خامبالو

| خامبالو Jambaló | خامبالو Jambaló |
| --- | --- |
Municipality and town: Municipality and town
  پرچممهر:   پرچممهر
Location of the municipality and town of Jambaló in the Cauca Department of Colombia.: Location of the municipality and town of Jambaló in the Cauca Department of Colombia.
Country:  کلمبیا
بخش‌های کلمبیا: بخش کائوکا
حکومت: حکومت
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵۴ کیلومتر مربع (۹۸ مایل مربع)
جمعیت (Census 2018): جمعیت (Census 2018)
 • کل: ۱۶۳۵۳
 • تراکم: ۶۴/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Colombia Standard Time)
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم اقیانوسی
وبگاه: http://www.jambalo-cauca.gov.co
خامبالو (انگلیسی: Jambaló) نام شهری در کشور کلمبیا است.
دیوید گریک (فیلم ۱۹۱۶)

| دیوید گریک | دیوید گریک |
| --- | --- |
کارگردان: فرانک لوید
نویسنده: تام دابلیو. رابرتسون (نمایشنامه ) Julia Crawford Ivers
بازیگران: داستین فارنوم وینیفرد کینگستون هربرت استندینگ
فیلم‌بردار: جیمز وان تریس
شرکت تولید: پلس پیکچرز
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۳۰ آوریل ۱۹۱۶
کشور: آمریکا
زبان: صامت (میان‌متن انگلیسی)
دیوید گریک (انگلیسی: David Garrick) فیلمی به کارگردانی فرانک لوید است که در سال ۱۹۱۶ منتشر شد.
تامی لوگران

| تامی لوگران | تامی لوگران |
| --- | --- |
آمار: آمار
نام واقعی: توماس لوگران
لقب(ها): روح فیلی
وزن(ها):  نیمه‌سنگین  سنگین 
قد: ۵ ft ۱۱ ۱⁄۲ in (۱٫۸۲ m)
بازهٔ دستان: ۷۳ اینچ (۱۹۰ سانتیمتر)
ملیت: آمریکا
زادهٔ: ۲۹ نوامبر ۱۹۰۲ فیلادلفیا، پنسیلوانیا
درگذشت: ۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ (۷۹ سال) آلتوونا، پنسیلوانیا
طرز ایستادن: Orthodox
سوابق بوکس: سوابق بوکس
مجموع مبارزه‌ها: ۱۶۹
تعداد برد: ۱۲۱
برد با ناک‌اوت: ۱۴
تعداد باخت: ۳۲
تعداد تساوی: ۱۴
بدون نتیجه: ۲
توماس پاتریک لوفران (به انگلیسی: Thomas Patrick Loughran) (29 نوامبر ۱۹۰۲–۷ ژوئیه ۱۹۸۲) بوکسور حرفه‌ای آمریکایی و قهرمان سابق وزن نیمه‌سنگین جهان بود. در وب‌سایت بوکس آماتوری، لوفران به عنوان هفتمین بوکسور نیمه سنگین‌وزن در همه زمان‌ها معرفی کرد است در حالی که نات فلیشر بنیانگذار مجله رینگ او را در رده ۴ قرار داده‌است. سازمان بین‌المللی تحقیقات بوکس، لوفران را به عنوان ششمین بوکسور نیمه‌سنگین تمام اعصار رتبه‌بندی کرده‌است. لوفران دو بار نامزد برترین بوکسور مجله رینگ شد، ابتدا در سال ۱۹۲۹ و بار دیگر در سال ۱۹۳۱. وی در سال ۱۹۵۶ به عضویت تالار مشاهیر مجله رینگ و در سال ۱۹۹۱ به عضویت تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس درآمد.
دیوید گرین‌اوی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  20 December 1886
زادگاه:  کوتبریج
تاریخ مرگ:  1946 (aged 59)
محل مرگ:  London, England
قد:  ۵ فوت ۵٫۵ اینچ (۱٫۶۶ متر)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Shettleston
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۰۸–۱۹۲۱ |  باشگاه فوتبال آرسنال |  ۱۶۱ |  (۱۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیوید گرین‌اوی (انگلیسی: David Greenaway؛ 20 December 1886 – 1946 (aged 59)) فوتبالیست اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد.
معماری بافت قدیم بوشهر

کوچه‌های تنگ از ویژگی‌های بافت قدیمی بوشهر
بافت قدیم بوشهر، از دید مکانی و جغرافیایی در نوک شمالی شبه جزیره بوشهر تولد، رشد و گسترش یافته‌است. این محدوده حدوداً ۳۵ هکتار مساحت دارد.
بافت قدیم بوشهر

بافت قدیم بوشهر، از دید مکانی و جغرافیایی در نوک شمالی شبه جزیره بوشهر تولد، رشد و گسترش یافته‌است؛ و از سه جهت شمال، شرق و غرب همسایه دریا و از جنوب به بافت جدید (یا اختلاطی از بافت قدیم و جدید) محدود می‌گردد. چهار محله پیکره و هویت بافت را شکل داده‌اند: محله بهبهانی، شنبدی، دهدشتی و محله کوتی که در این نوع محله بندی عامل "قومیت " نقش اصلی را ایفاء نموده‌است.
بجز بافت مسکونی، در گذشته بافت تجاری آن نیز حائز اهمیت ویژه بوده که هم‌اکنون بخش عمده آن فاقد وجود عینی کالبدی و فعالیت و به صورت متروکه در لابه لای بافت یافت می‌شود.
به‌طور کلی تا حدود سال ۱۳۳۵، بندر بوشهر منحصر به محدوده بافت قدیم و مهم‌ترین و بیشترین کارکردهای شهری در جهت تضمین حیات ساکنین، در آنجا متمرکز بوده، ولی در پی تقلید، تغییر و تحولات شهرسازی، بافت ارگانیک شهر دچار ضربه‌های شدید کالبدی، اقتصادی و عملکردی گردید که برجسته‌ترین شهود آن کشیدن خیابان انقلاب (ششم بهمن سابق) از وسط بافت و تقسیم آن به دو تکه شرقی و غربی می‌باشد. بافت قدیم بوشهر، با توجه به نحوه استقرار و عناصر خاص خود، با بافت دیگر بنادر ساحلی متفاوت بوده دارای بافتی متراکم است که ویژگی‌های منحصربفردی دارد.
عوامل مؤثر درشکل‌گیری بافت قدیم

مهمترین عوامل مؤثر درشکل‌گیری بافت قدیم را می‌توان:
«اقلیم»،
«شکل زمین»
و «وضعیت امنیتی» نام برد.
اقلیم

بوشهر در بیشتر ایام سال آب و هوای گرم و مرطوب دارد و رطوبت بیش از حد و گرمای طاقت فرسایش باعث شده تا بافت قدیم در جدال با این ویژگی و برای کاهش اثرات آن ساخته شود. به همین دلیل کوچه‌های بافت قدیم بسیار باریک و ساختمان‌های دو طرف کوچه‌ها بسیار بلند است. این بلندی باعث شده که کوچه‌ها همواره سایه داشته باشند و نور خورشید مستقیماً به آن‌ها نتابد. از سوی دیگر باریک بودن کوچه‌ها باعث می‌شود که هوا در آن‌ها جریان پیدا کند و رطوبت به حداقل برسد.
شکل زمین

بستری که بافت قدیم بوشهر بر آن سربرآورد به لحاظ پستی و بلندی یکسان نیست. قسمت شرقی این بندر از قسمت غربی بلندتر است. در ساخت خانه‌ها به این نکته توجه وافرشده چراکه علی‌رغم این پستی و بلندی، پشت بامها عموماً در یک سطح قرار دارند.
این اتفاق باعث شده که ساختمان‌ها به شکل پلکانی و براساس شکل واقعی زمین ساخته نشود و اهمیت این موضوع در آن است که اگر این اتفاق رخ می‌داد گرمای زیادی جذب بافت می‌شد و سایه اندازی روی ساختمان‌ها کمتر رخ می‌داد.
وضعیت امنیتی

از زمان‌های دور خلیج فارس محلی بسیار ناامن بوده و بوشهر به لحاظ ارزش و اعتبارش در تجارت همواره در تیررس این ناامنی‌ها قرار داشته‌است. این نکته نیز در ساخت بافت قدیم شهر لحاظ شده‌است. مهم‌ترین نکته مرتبط با این وضعیت، باریک و پرپیچ وخم بودن کوچه هاست. در این کوچه‌ها هر رهگذری بیش از چند متر جلوتر از خود را نمی‌بیند و همین نکته باعث می‌شود هر تازه‌واردی در این کوچه‌ها گم شود. این کوچه‌های تنگ و تاریک در بیشتر محلات قدیم بوشهر به میدانی در وسط یا حاشیه بافت ختم می‌شوند.
عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم

عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم بوشهر از دو منظر قابل بررسی هستند: دسته اول عناصری هستند که جنبه کاربردی دارند و دسته دوم عناصری هستند که واجد جنبه‌های تزئینی‌اند.
به‌طور کلی می‌توان عناصر تشکیل دهنده بناها در بافت قدیم را این‌گونه ذکر کرد:
۱- ورودی ۲- حیاط مرکزی ۳- اتاقها ۴- تراس و شناشیل ۵- پشت بام و جان پناه ۶- جرز و فرو رفتگی بدنه‌ها ۷- سایه بان و شبکه‌های چوبی ۸- بازشوها ۹- بادگیرها ۱۰- پلهها ۱۱- نردهها و معجرها.
ورودی

در بافت قدیم بوشهر، ورودی بنا جزو عناصر اصلی به‌شمار می‌رود. هر ورودی را می‌توان به دو قسمت تقسیم کرد:
الف) قبل از ورود به ساختمان
ب) بعد از ورود به ساختمان
پیش از ورود به ساختمان (پیش از در) ورودی‌ها متفاوتند، بعضی ساده، بعضی پرنقش ونگار و بعضی به شکل پلکانی اند؛ یعنی پس از طی چند پله به در ورودی می‌رسیم. پس از ورود به ساختمان بعد از در معمولاً دالانی وجود دارد که البته در همه بناها دیده نمی‌شود. این دالان ساختمان را به حیاط مرکزی وصل می‌کند، بی‌آنکه به لحاظ بصری از بیرون ورودی، حیاط مرکزی در قاب دیدگان ما باشد.
حیاط مرکزی

در اینجا، حیاط مرکزی در ساختمان‌های مختلف شکل‌های گوناگون دارد؛ حتی در بعضی از ساختمان‌ها اثری از این حیاط دیده نمی‌شود که البته تعدادشان اندک است. در این حیاط مرکزی، که دور تا دور آن را اتاقها گرفته‌اند، معمولاً باغچه و چاه آب قرار دارد. حیاط مرکزی به لحاظ ارتفاع بلند ساختمان‌ها معمولاً همیشه سایه دارد.
اتاق‌ها

اتاقهای ساختمان‌ها زیبا و شگفت انگیزند. در این بناها اتاق‌های پنج دری، چهار دری، سه دری، هفت دری و هشت دری دیده می‌شود.
بیشتر بناها دوطبقه‌اند؛ بنابراین، اتاق‌ها نیز در طبقه اول و دوم کاربری متفاوتی دارند. اتاق‌های طبقه بالا اتاق‌های اصلی به‌شمار می‌روند و اتاق‌های طبقه بالا معمولاً تابستان نشین، زمستان نشین، پذیرایی، آشپزخانه و نظایر آن و در طبقه پایین معمولاً انبار و اتاق مستخدمان قرار دارد.
تراس و شناشیل

از زیبایی‌های چشم‌نواز بافت قدیم بوشهر، بالکنهای چوبی یا شناشیل است که به صورت زیبایی از بدنه ساختمان‌ها بیرون زده و ویژگی آن دید از درون بالکن است با تمامی زیبایی خود، درون گرایی مسلمانان خانه را فراهم آورده و به نظر می‌رسد که نمایی از خصوصیت معماری دوره عثمانی را جلوه می‌دهد، به این صورت که تا اندازه‌ای فضای خانه را به سوی خارج می‌گشاید و شبکه‌های چوبی آن نیز امکان رخنه نسیم دریا را به اندرون فراهم نموده و خود نیز چون سایه بانی بر کاهش دما در اندرون اتاقها نقش ایفا می‌کند. ابعاد شناشیل از دو یا سه متر تا حدود بیست متر، در تغییر است.
شناشیل دارای چند کارکرد مهم است:
نخست مکانی برای استفاده از نسیم و وزش بادهای مطبوع است. در خانه‌های کنار ساحل می‌توان به وسیلهٔ شناشیل از منظره زیبای خلیج فارس استفاده کرد. شناشیلهای داخلی که در یک یا چند جبهه طبقات بالا و مشرف به حیاط ساخته شده‌اند، رابط فضاهای مختلف نیز می‌باشند.
گاهی اوقات به جای نرده‌های ساده چوبی یا فلزی شناشیل، از بازشوها و جداره‌های چوبی ثابت مثل کرکری نیز استفاده شده که این جداره‌های مشبک گذر نسیم را میسرکرده‌است، بدون آنکه از بیرون فضای داخل دیده شود و مانع خوبی در برابر تابش مستقیم آفتاب بوده‌است. بعضی از کرکری‌ها متحرکند و رو به بیرون باز می‌شوند.
در سروده ای از سروده‌های دکتر سید جعفر حمیدی، به شناشیر که یکی از مهم‌ترین عناصر معماری بوشهر است،اشاره شده‌است.
پشت بام

در بافت قدیم پشت بام‌ها و جان پناهها جزو عناصر اصلی و کاربردی به‌شمار می‌روند. معمولاً در شرایط آب و هوایی خاص، مردم شبانه به استراحت بر پشت بام مشغول می‌شوند.
جرز و فرورفتگی بدنه‌ها

در بدنه بنا به دلایل متعددی که عمده‌ترین شان بازشوهای متعددی در بدنه و دیوارهای باربر است مجموعه‌ای از جرز و فرورفتگی‌ها دیده می‌شود. این جرزها و فرورفتگی‌ها در کنترل تابش نور خورشید به داخل ساختمان نقش مهمی دارند.
سایه بان

سایه بانها و شبکه‌های چوبی که در اکثر بناها دیده می‌شود زیبایی خاص و منحصر به فردی به ساختمان‌ها بخشیده‌است. این سایه بانها معمولاً در سه شکل قائم، افقی و ۴۵درجه ساخته می‌شوند و هرکدام کاربرد خاص خود را دارد. سایه بانهای قائم معمولاً سطح وسیعی دارند و در ساختمان‌هایی که سقف بلند دارند استفاده می‌شود. سایه بانهای افقی معمولاً در حیاط مرکزی استفاده می‌شود که هم نقش سایه بان برای طبقه هم کف را بازی می‌کنند و هم به عنوان تراس برای طبقه بالا به کار می‌روند. از سایه بان ۴۵درجه نیز در سقف شناشیلها و سایه بان تراسها استفاده می‌شود.
بازشوها

در بناهای بافت قدیم بازشوهای فراوانی وجود دارد. این بازشوها معمولاً به دو قسمت ثابت و متحرک تقسیم می‌شوند. قسمت ثابت بازشوها، که در حقیقت اعجاز رنگ و نور است به شکل‌های مثلث، مربع، مستطیل یا دایره و سرشار از شیشه‌های رنگی است که جلوه‌ای خاص به بنا می‌بخشد. قسمت متحرک معمولاً دولنگه یا چهارلنگه‌است و براساس موقعیت و زمان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
پله‌ها

پله در بافت قدیم بوشهر از عناصر زیبا به‌شمار می‌رود و در ۳ نوع چرخان و مستقیم و جان پناه دار ساخته می‌شدند. پلههایی که به پشت بام ختم می‌شوند معمولاً چرخان اند و کف پله‌ها به شکل مثلثی می‌باشد. پلههایی که بین طبقات به کار برده می‌شدند، معمولاً مستقیم است. در پشت بام در انتهای پلههای چرخان اتاقکی قرار دارد که در آن به پشت بام باز می‌شود؛ و پله‌های جان پناه دار در بین دو عمارت قرار می‌گیرد و برای قسمت‌های از یک محله است که رفت و آمد درون آن زیاد باشد برای همین کف پله‌ها را بالاتر قرار گرفته تا بتوان در کف پله‌ها از اشیایی مانند گلدان و مجسمه‌های معنی دار برای زیبا شدن محله و بافت خود به کار برده می‌شود.
نرده‌ها و معجرها

همان‌طور که گفته شد پشت بامهای بناهای بافت قدیم از عناصر کاربردی به‌شمار می‌روند. به دلیل ارتفاع زیاد ساختمان‌ها و به خاطر ایمن بودن فضا دورتادور پشت بامها نرده می‌کشیدند، به این نردهها که معمولاً چوبی یا فلزی باقاب چوبی یا سنگی هستند «معجر» می‌گویند.
گرینتاون، اوهایو

| گرینتاون، اوهایو | گرینتاون، اوهایو |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
The Miller House: The Miller House
موقعیت گرینتاون، اوهایو در نقشه: موقعیت گرینتاون، اوهایو در نقشه
مختصات: ۴۰°۵۵′۴۵″ شمالی ۸۱°۲۴′۷″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۹۲۹۱۷°شمالی ۸۱٫۴۰۱۹۴°غربی﻿ / 40.92917; -81.40194: مختصات: ۴۰°۵۵′۴۵″ شمالی ۸۱°۲۴′۷″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۹۲۹۱۷°شمالی ۸۱٫۴۰۱۹۴°غربی﻿ / 40.92917; -81.40194
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: اوهایو
شهرستان: شهرستان استارک، اوهایو
شهر: Lake
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۷ مایل مربع (۷٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۷ مایل مربع (۷٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۰۱ فوت (۳۶۶ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳۱۵۴
 • تراکم: ۱۱۴۹٫۳/مایل مربع (۴۴۳٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۴۴۶۳۰
کد منطقه: 330
کد FIPS: ۳۹–۳۲۲۹۸
شماره GNIS: ۱۰۶۴۷۶۰
گرینتاون (به انگلیسی: Greentown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان استارک، اوهایو واقع شده‌است. گرینتاون ۷٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۱۵۴ نفر جمعیت دارد و ۳۶۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تامی لوکس

تامی لوکس
تامی لوکس (به انگلیسی: Tommy Lucas) بازیکن فوتبال زادهٔ ۰۱۸۹۵−۰۹−۲۰ ۲۰ سپتامبر ۱۸۹۵ اهل انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. وی در تاریخ ۰۱۹۲۱−۱۰−۲۲ ۲۲ اکتبر ۱۹۲۱ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال ایرلند شمالی انجام داد و با حضور در ۳ بازی ملی، در تاریخ ۰۱۹۲۶−۰۵−۲۴ ۲۴ مه ۱۹۲۶ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال بلژیک برگزار کرد.
یواس‌اس ستلایت

یواس‌اس ستلایت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
یواس‌اس ستلایت (اس‌پی-۱۰۱۲)
یواس‌اس ستلایت (۱۸۵۴)
حمیدرضا گنگوزهی

حمیدرضا گنگوزهی (درگذشتهٔ ۱۵ فروردین ۱۳۹۵ در خاش) در جنوب سرحد بلوچستان آموزگار اهل ایران بود که در جریان تلاش برای نجات جان دانش‌آموزان، زیر آوار ماند و جان خود را از دست داد.
شرح حادثه

حمیدرضا گنگوزهی بلوچ معلم دبستان ۵۳ نفری در روستای نوکجوی سرحد بلوچستان بود و در زنگ تفریح به همراه معلم دیگر مدرسه متوجه ریزش دیوار اتاق مخروبه در همسایگی ساختمان مدرسه روی بچه‌ها شد و به‌سرعت برای نجات دانش‌آموزان اقدام کرد اما سرعت و قدرت گردباد به حدی زیاد بود که سبب ریزش دیوار شد و معلم فداکار زیر آوار گرفتار و همچنین سبب زخمی‌شدن عبدالرئوف شهنوازی معلم دیگر نیز شد.
چاکرزهی، فرماندار خاش گفت: دیوار منزل روستایی که در همسایگی مدرسه قرار داشت، به دلیل بارندگی‌های اخیر نم کشیده بود که برای دانش‌آموزان در زنگ تفریح خطرساز شد.
علیرضا نخعی، مدیر کل آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان نیز گفت: «در مسیر رفت‌وآمد دانش‌آموزان، دیوار مخروبه‌ای وجود داشت که به دلیل بارندگی‌های اخیر استحکام آن به کمترین حد خود رسیده بود. آموزگاران این مدرسه پس از اینکه یقین پیدا کردند دیوار در حال ریزش است، دوان‌دوان خود را به دانش‌آموزانی که در کنار این دیوار قرار داشتند، رساندند و دانش‌آموزان را از خطر قرارگرفتن زیر آوار با پرت‌کردن آنان نجات دادند.»
نخعی گفت این دیوار مربوط به فضای آموزشی مدرسه نبود و از آن اهالی روستاست و بیان کرد: «متأسفانه پس از نجات دانش‌آموزان، معلمان فداکار حمیدرضا گنگوزهی و عبدالرئوف شهنوازی زیر آوار گرفتار شدند که یکی از این عزیزان به‌طور کامل و دیگری پایش زیر آوار قرار گرفت.
وی افزود: مدتی طول کشید تا با کمک اهالی منطقه این افراد از زیر آوار بیرون کشیده شوند که متأسفانه حین انتقال این معلمان فداکار به بیمارستان، حمید گنگوزهی جان خود را از دست داد. همچنین در این حادثه عبدالرئوف شهنوازی نیز از ناحیه پا دچار شکستگی شد.»
جیمز رتری

پشت جلدی کتاب جیمز رتری ۱۸۴۷
جیمز رَترِی (۱۸۱۸–۲۴ اکتبر ۱۸۵۴) سرباز و هنرمند، متولد داونتری در نورث‌همپتون‌شر، انگلستان بود، که در دورندا، بخش رانچی، ناگپور، هند درگذشت. وی در زمان ساخت طرح‌های مشهور خود ستوان دوم در لشکر دوم ارتش بنگال بود و در افغانستان خدمت می‌کرد.
اوایل زندگی

پدر جیمز چارلز رتری م.د. (۱۷۷۹–۱۸۳۵) پزشک نورث‌همپتون‌شر و مادرش ماریان فریمن (۱۷۸۸–۱۸۶۶) بود.
تحصیلات

او تسلط خوبی به زبان فارسی داشت و می‌توانست مستقیماً با مردم محلی صحبت کند.
وظیفه

رتری کار خود را به عنوان سرباز آغاز کرد. وی به عنوان ستوان دوم در ۵ دسامبر ۱۸۳۸ تعیین گردید، وقتی او از گریوزند سیورن حرکت می‌کرد، به عنوان یک هندی به مقصد هندوستان فرستاده شد. این کشتی بعداً همان سال در ۲۹ دسامبر ۱۸۳۸ در وسط اقیانوس اطلس زمانی که از میرامیچی به مقصد بریستول کانادا در حرکت بود غرق گردید.
وی به دنبال چارلز رتری (۱۸۱۰–۱۸۴۱)، برادر بزرگترش که در همان دوره در افغانستان کاپیتان بود، ۸ سال در ارتش خدمت کرد.
رتری مدتی را در هندوستان گذراند. او بخشی از نیروی چندملیتی بود که به ارتش سند معروف گردید. او ستوان دوم در لشکر دوم ارتش بنگال بود. وی از سال ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۲ در جنگ اول افغان و انگلیس شرکت کرد.
وی در سالهای ۱۸۳۹–۴۰ در غزنی ایفای وظیفه کرد. تصویر سمت راست، آرامگاه سلطان محمود غزنوی را نشان می‌دهد. رتری هنرمند عاشق این مکان خاص (مقبره سلطان محمود غزنوی) بود و از آن به عنوان یکی از مکانهای جذاب افغانستان یاد می‌کرد.
برادرش، ستوان چارلز رتری ام نی. به عنوان دستیار سرگرد الدرد پوتینگر عمل می‌کرد، او در ۳ نوامبر ۱۸۴۱ هنگام انجام وظیفه در لغمان، نزدیک چاریکار ترور شد. جیمز در دسامبر ۱۸۴۱ در قندهار خدمت می‌کرد.
وی در هنگام عقب‌نشینی انگلیس از کابل به پیشاور در سال ۱۸۴۲ به آنها کمک کرد. آنها از جمرود وارد گردنه خیبر شدند تا قلعه مشهور علی که کلید عبور جاده بود و توسط نیروهای دوست محمد پادگان شده بود، تصرف کنند. روزی رتری به مشکل پرتره خود را به پایان می‌رسانید، که ناگهان صدای گوشخراشی را شنید و در لحظه دیوارها و سنگرهای قلعه به‌طور همزمان منفجر شدند و گردابی از شن و ماسه را بوجود آوردند. وقتی گرد و خاک از بین رفت، هیچ اثری از قلعه باقی نمانده بود.
پس از ترک ارتش، رتری راهنمایی چندین تور را در افغانستان انجام می‌داد.
برادر دیگر رتری، کاپیتان توماس رتری (۱۸۲۰–۱۸۸۰) در آوریل ۱۸۵۶ گردان پلیس نظامی اول بنگال را در لاهور که بعداً به عنوان سی و پنجمین سیک راترا نامگذاری شد، تأسیس کرد.
مرگ

وی در ۲۴ اکتبر ۱۸۵۴ و در سن ۳۶ سالگی، در دوروندا ناگپور، هند درگذشت. در هنگام مرگش وی در ارتش هند کاپیتان بود. او مجرد درگذشت و هیچ وارثی از خود باقی نداشت. املاک وی به برادرش سرگرد دیوید رتری (۱۸۱۴–۱۸۷۴) که ساکن تیورتون بود، رسید.
کلکسیون

آثار وی در کلکسیون‌های ذیل است:
کتابخانه بریتانیا
موزه ارتش ملی
کتاب‌ها

او نویسنده کتاب مناظر، ساکنان و لباس‌های افغانستان از نقاشی‌های ساخته شده در محل توسط جیمز رتری است. هنرمند: جیمز رتری ۱۸۱۸–۱۸۵۴، چاپ سنگی: رابرت کریک، منتشر شده توسط دِی اند سن در ۱۸۴۷. نسخه دوم سال بعد در لندن منتشر شد: توسط هیرینگ و ریمینگتون، ۱۳۷ ریجنت استریت، ۱۸۴۸.
این هنرمند این کلکسیون را به نیروی قندهار اهدا داده‌است که تحت فرماندهی سرلشکر سِر ویلیام نوت، جی.سی. بی و افسران ارتش انگلیس و هند که در جنگ شرکت داشتند.
طرح‌ها و نقاشی‌های او در چاپ سنگی عمدتاً توسط رابرت سی. کاریک حکاکی می‌شد. دیگر حکاکان اِدموند واکر پلاک شماره. ۲, ۱۹, ۲۰, ۲۴ و ۲۵; هنرمند منظره و سنگ نگار ویلیام اِل. والتون پلاک شماره. ۱۳ و ۱۸ و پلاک شماره بودند. پلاک شماره ۲۱ نیز توسط فردریک ویلیام هولم، بود کن همه توسط ناشر استخدام شده بودند.
ویلیام. اِل. والتون یک هنرمند منظره بود که بین سالهای ۱۸۳۴ و ۱۸۵۵ در لندن کار می‌کرد. وی همچنین لیتوگرافی دفاع از جلال‌آباد را برای جنرال سیل (حدود ۱۸۴۵) ساخت.
از جمله مشترکین این نشریه پرنس آلبرت و چندین نفر از اعضای خانواده رتری: سروان چارلز رتری بود. ترکستان؛ سروان آر. اِن. رتری؛ سروان دی. رتری و پیاده‌نظام سبک شاهزاده آلبرت ستوان تی. رتری.
هر صفحه رنگی با متن‌های توضیحی طولانی (تفسیرها) همراه است و تصاویر دقیق و جزیی از مردم، لباس، عادت‌ها و مشاغل شان ارائه شده‌است. مباحث مربوط به موضوعات تاریخی و قومی شرح داده می‌شود، مانند اشکال عبادت در مقبره‌ها و مساجد و آیین‌های شاهنشاهی درانی‌ها. گزیده‌ای کلمات برخی از این متون را می‌توان در وب سایت کتابخانه بریتانیا بدست آورد.
نگارخانه

میر علم کوهستانی،  در پرتره جیمز رتری.۱۸۴۰
سنگ نگاری همان پرتره توسط رابرت کریک. ۱۸۴۷
داخل شهر قندهار،  توسط جیمز رتری. ۱۸۴۱
سنگ نگاری همان پرتره توسط رابرت کریک. ۱۸۴۷
بازار و قلعه شهر قندهار،  گرفته شده از ستوان جیمز رتری،  افغانستان
بانوی کابلی توسط جیمز رتری،  ۱۸۴۸
جحیدر خان حاکم غزنی ۱۸۳۹-۴۲ توسط جیمز رتری
گردنه خیبر در قسمت علی مسجد،  سنگ نگاری شده توسط جیمز رتری،  ۱۸۴۸
آرامگاه سلطان محمود غزنوی حدود ۱۸۳۹–۱۸۴۰
گرینتری، نیوجرسی

| گرینتری، نیوجرسی | گرینتری، نیوجرسی |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت گرینتری، نیوجرسی در نقشه: موقعیت گرینتری، نیوجرسی در نقشه
مختصات: ۳۹°۵۳′۵۵″شمالی ۷۴°۵۷′۴۲″غربی﻿ / ﻿۳۹٫۸۹۸۶۶۸°شمالی ۷۴٫۹۶۱۶۸°غربی﻿ / 39.898668; -74.96168: مختصات: ۳۹°۵۳′۵۵″شمالی ۷۴°۵۷′۴۲″غربی﻿ / ﻿۳۹٫۸۹۸۶۶۸°شمالی ۷۴٫۹۶۱۶۸°غربی﻿ / 39.898668; -74.96168
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  نیوجرسی
شهرستان: شهرستان کمدن، نیوجرسی
Township: چری هیل، نیوجرسی
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۶۶۶ مایل مربع (۱۲٫۰۸۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۶۵۹ مایل مربع (۱۲٫۰۶۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۰۷ مایل مربع (۰٫۰۱۹ کیلومتر مربع)  ۰٫۱۶٪
ارتفاع: ۸۹ فوت (۲۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۱۳۶۷
 • تراکم: ۲۴۳۹٫۸/مایل مربع (۹۴۲٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: 856
کد FIPS: ۳۴۲۷۹۹۵
شماره GNIS: ۰۲۳۸۹۸۷۸
گرینتری (به انگلیسی: Greentree) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کمدن، نیوجرسی واقع شده‌است. گرینتری ۱۲٫۰۸۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۳۶۷ نفر جمعیت دارد و ۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خضر اوشاغی (فکه)

| خضر اوشاغی | خضر اوشاغی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ترکیه
استان: استان آدانا
شهرستان: فکه، ترکیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
خضر اوشاغی (به ترکی استانبولی: Hıdıruşağı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در فکه، ترکیه واقع شده‌است.
میچ نیکولز

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Nichols playing for the Australian Under 23 team:  Nichols playing for the Australian Under 23 team
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  میشل یان نیکولز
زادروز:  ۱ مهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
زادگاه:  Southport, کوئینزلند، استرالیا
قد:  ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال وسترن سیدنی واندررز
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۲۰۰۶:  Palm Beach
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷ |  Palm Beach |  ۸ |  (۹) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال بریزبن رور |  ۱۲۵ |  (۲۴) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال ملبورن ویکتوری |  ۱۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال ملبورن ویکتوری |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال پرث گلوری (قرضی) |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۵– |  باشگاه فوتبال وسترن سیدنی واندررز |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  زیر ۲۰ سال استرالیا |  ۲۲ |  (۱۱) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  زیر ۲۳ سال استرالیا |  ۵ |  (۲) |
| ۲۰۰۹– |  تیم ملی فوتبال استرالیا |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴
میچ نیکولز (به انگلیسی: Mitch Nichols) (زاده ۱ مه ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل استرالیا است.
وی سابقه عضویت در تیم‌های باشگاه فوتبال بریزبن رور، باشگاه فوتبال ملبورن ویکتوری، باشگاه فوتبال پرث گلوری و باشگاه فوتبال وسترن سیدنی واندررز سابقه عضویت دارد.
دونیا رژانیتسا

| دونیا رژانیتسا Доња Ржаница | دونیا رژانیتسا Доња Ржаница |
| --- | --- |
روستا: روستا
دونیا رژانیتساموقعیت دونیا رژانیتسا در نقشه: دونیا رژانیتساموقعیت دونیا رژانیتسا در نقشه
مختصات: ۴۲°۴۸′۳۴″شمالی ۱۹°۵۲′۳۱″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۰۹۳۷۲°شمالی ۱۹٫۸۷۵۴۰۸°شرقی﻿ / 42.809372; 19.875408: مختصات: ۴۲°۴۸′۳۴″شمالی ۱۹°۵۲′۳۱″شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۸۰۹۳۷۲°شمالی ۱۹٫۸۷۵۴۰۸°شرقی﻿ / 42.809372; 19.875408
کشور:  مونته‌نگرو
شهرداری‌های مونته‌نگرو:  شهرداری برانه
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۹۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
دونیا رژانیتسا (به لاتین: Donja Ržanica) یک منطقهٔ مسکونی در مونته‌نگرو است که در شهرداری برانه واقع شده‌است. دونیا رژانیتسا ۹۱۰ نفر جمعیت دارد.
موسالان

| موسالان | موسالان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۲′۴۰″شمالی ۴۵°۲۴′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۷۷۷۶۷۰°شمالی ۴۵٫۴۰۱۶۴۷۷°شرقی﻿ / 36.3777670; 45.4016477: مختصات: ۳۶°۲۲′۴۰″شمالی ۴۵°۲۴′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۷۷۷۶۷۰°شمالی ۴۵٫۴۰۱۶۴۷۷°شرقی﻿ / 36.3777670; 45.4016477
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: میرآباد
بخش: مرکزی
دهستان: گورک نعلین
جمعیت: ۶۱۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
موسالان، روستایی در دهستان گورک نعلین بخش مرکزی شهرستان میرآباد در استان آذربایجان غربی ایران است. این روستا، مرکز دهستان گورک نعلین است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۱۱ نفر (۱۴۱ خانوار) بوده‌است.