stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نبرد سواستوپول (۱۹۴۲–۱۹۴۱)
تهاجم ارتش سرخ به شبه‌جزیره کرچ

در این حال ارتش یازدهم ورماخت برای محافظت از خط ساحلی طولانی شبه‌جزیره در مقابل پیاده‌سازی نیرو توسط شوروی، یگان‌هایی را در طول آن مستقر کرده بود که امکان به‌کارگیری آن‌ها در تهاجم به سواستوپول وجود نمی‌داد. به هر صورت تمرکز اصلی فون مانشتاین بر سواستوپول بود و نیروهای دفاع ساحلی ورماخت حداقلی به حساب می‌آمدند.
هنگامی که تلاش ارتش یازدهم ورماخت برای ورود به سواستوپول هنوز به مقصود نهایی خود نرسیده نبود، ارتش سرخ در قالب ضدحمله کلی که از ناحیه مسکو آغاز شده بود، با نیروهای ارتش پنجاه و یکم خود روز ۲۶ دسامبر مجموعه‌ای حملات آبی-خاکی را علیه نقاط مختلفی از شبه‌جزیره کرچ در غرب کریمه به انجام رساند و در دو طرف شهر کرچ پیاده شد. دو روز بعد ارتش چهل و چهارم شوروی عملیات پیاده‌سازی دیگری این بار علیه فئودوسیا صورت داد. هدف این عملیات انهدام ارتش یازدهم ورماخت و پس گرفتن شبه‌جزیره کریمه بود. با عقب‌نشینی نیروهای ورماخت، ارتش سرخ شبه‌جزیره کرچ را تصرف کرد. فرماندهی عالی آلمان تهاجم به سواستوپول را روز ۳۱ دسامبر متوقف کرد تا مسئله نیروهای دشمن در فئودوسیا حل شود. جبهه تازه‌تشکیل شده کریمه شوروی از روز ۲۷ فوریه تهاجمی به سمت غرب کریمه آغاز کرد. به هر صورت این تهاجم با دادن تلفات سنگین هیچ موفقیت عملیاتی خاصی حاصل نکرد اما موجب کاهش فشار آلمانی‌ها بر سواستوپول با انتقال نیرو به جبهه کرچ و فراهم آمدن فضای تنفس برای مدافعان در محاصره این شهر شد.
ضد حمله فون مانشتاین به مواضع دشمن در شبه‌جزیره کرچ، موسوم به عملیات تراپن‌یاگت (شکار هوبره)، از روز ۸ مه آغاز شد. با وجود گریز آشفته ارتش‌های چهل و چهارم و پنجاه و یکم شوروی، نیروهای فون مانشتاین بیشتر قوای ارتش چهل و هفتم شوروی را بین خود و دریای آزوف به محاصره انداختند و تا روز ۱۴ مه خود را به کرچ رساندند. در جریان این ضدحمله جبهه کریمه شوروی در عرض تنها دوازده روز تقریباً تمامی تجهیزات سنگین و ۱۷۵ هزار تن از نیروهای خود را از دست داد.
آماده‌سازی برای نبرد نهایی

برنامه‌ریزی ورماخت جهت تهاجم مجدد به سواستوپول و انتقال توپخانه سنگین محاصره بدین منظور، همزمان با درگیری‌های ناحیه کرچ صورت گرفت. ارتش یازدهم ورماخت پس از باز پس‌گیری کرچ با سرعت زیادی بیشتر نیروهای خود را مجدداً به ناحیه سواستوپول منتقل کرد و تنها سپاه ۴۲ ورماخت با یک لشکر و چند یگان رومانیایی برای دفاع از شبه‌جزیره کرچ و ساحل جنوبی در آن باقی گذاشته شد. لشکر بیست و دوم زرهی ورماخت برای عملیات در بدنه اصلی خاک شوروی از کریمه خارج شد؛ به هر صورت این یگان با توجه به شرایط جغرافیایی، مناسب عملیات در ناحیه سواستوپول نبود. بدین ترتیب با وجود به‌کارگیری تعداد زیادی توپ تهاجمی، با توجه به نیاز به آن‌ها در تهاجم تابستانه در سایر نقاط خط مقدم، هیچ تانکی از ورماخت در نبرد نهایی بر سر سواستوپول استفاده نشد. ورماخت انواع مختلفی از قطعات توپخانه را بدین منظور به ناحیه اعزام کرد. این موارد شامل هویتزر‌های فوق سنگین ۳۰۵، ۳۵۰ و ۴۲۰ میلی‌متری و همچنین دو توپ ۶۰۰ میلی‌متری کارل و یک توپ ۸۰۰ میلی‌متری دورا می‌شد. دورا با شلیک گوله‌های هفت تنی قدرتمندترین قطعه توپخانه در جهان به حساب می‌آمد و برای کاربرد آن به ۴۱۲۰ خدمه نیاز بود. مجموعاً ۲۰۸ آتشبار شامل ۶۱۱ قبضه توپ در خط مقدمی به طول تنها ۳۴ کیلومتر متجمع شد. این با فاصله پرتراکم‌ترین قدرت آتشی بود که آلمانی‌ها تا بدین لحظه از جنگ در یک نقطه ایجاد می‌کردند. فرماندهی عالی ۳۰۶ توپخانه (Harko 306) تمامی این آتشبارهای توپخانه را هدایت می‌نمود. علاوه بر این گردان ۳۰۰ زرهی ورماخت مجهز به خودروهای تخریب گولیات در اختیار فون مانشتاین قرار گرفت. روز ۷ مارس مسئولیت دفاع ساحلی از ارتش یازدهم ورماخت به «افسر فرماندهی دریایی کریمه» منتقل شد.
مدافعان نیز در این مدت بی‌کار ننشسته بودند و بر استحکامات خود می‌افزودند. با بهره‌گیری از شرایط دشوار جغرافیایی نقاط مستحکم، تَله‌های تانک و میدان‌های مین جدید حول ناحیه دفاعی شامل سه خط جداگانه ایجاد گردید. استحکامات دفاعی شوروی شامل ۱۹ قلعه نوین و ۳۶۰۰ جان پناه توپ می‌شد. چند توپ سنگین دریایی با کالیبر ۱۵٫۲ تا ۳۰ سانتی‌متر در مواضع مستحکم دفاعی ثابت نصب گردید. تا این زمان قوای ارتش سرخ درون محاصره به هفت لشکر تفنگ‌دار، یک لشکر سواره‌نظام و سه تیپ تفنگ‌دار دریایی مجموعاً با حدود ۱۰۶ هزار نفر و ۶۰۰ توپ و خمپاره‌انداز صحرایی رسیده بود.
علاوه بر این مدافعان ۳۸ تانک و ۵۳ هواگرد سبک عملیاتی در اختیار داشتند. با این حال بیشتر هواگردها در جریان نبرد نهایی از ناحیه خارج و به مناطق شرقی منتقل شدند. از طرفی ناوگان دریای سیاه شوروی نیز با انتقال تدارکات و تأمین آتش پشتیبانی و حتی ارسال تفنگ‌داران دریایی خود نقش فعالی در امر دفاع ایفا می‌کرد. به هر صورت با حمله آلمانی‌ها به شناورهای سطحی تدارکات‌رسان، شوروی وادار به اتکا به زیردریایی‌های خود بدین منظور شد.
ترکیب یگان‌ها

نیروهای گردآمده ورماخت برای تهاجم به سواستوپول مجموعاً شامل موارد زیر بودند:
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  سپاه ۵۴ (قسمت شمالی): لشکر بیست و دوم پیاده‌نظام: سرتیپ لودویگ وولف  لشکر بیست و چهارم پیاده‌نظام: سرلشکر هانس فون تتائو  لشکر پنجاهم پیاده‌نظام: سرلشکر اشمیت  لشکر صد و سی و دوم پیاده‌نظام: سرتیپ لیندمان |  سپاه ۳۰ (قسمت جنوبی): لشکر هفتاد و دوم پیاده‌نظام  لشکر صد و هفتادم پیاده‌نظام  لشکر بیست و هشتم سبک |  هنگ تقویت‌شده ۲۱۳ پیاده‌نظام  گردان ۳۰۰ زرهی |  سپاه کوهستان رومانی (قسمت مرکزی): لشکر یکم کوهستان رومانی  لشکر هجدهم پیاده‌نظام رومانی   |
تمامی فرماندهان این لشکرهای ورماخت پیش از این نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرده بودند. سپاه کوهستان رومانی عملیات درگیر نگاه داشتن دشمن در قسمت مرکزی و محافظت از جناح درونی دو سپاه ورماخت را به انجام می‌رساند.
ناوگان دوم هوایی لوفت‌وافه هم با بیش از ۶۰۰ هواگرد تهاجمی کاملاً به کریمه بازگشت. عملیات هوایی بر فراز سواستوپول نیز یکی از بالاترین تمرکزهای هواگردهای لوفت‌وافه در یک ناحیه در جبهه شرقی بود. یگان‌های سپاه ۸ هوایی و سایر آرایش‌های لوفت‌وافه که برای این عملیات در ناحیه سواستوپول مستقر شدند شامل این موارد بود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  جناح ۵۱ بمب‌افکن با دو گروه  جناح ۷۶ بمب‌افکن با دو گروه  گروه ۱ جناح ۱۰۰ بمب‌افکن |  گروه ۳ جناح ۱ آموزش  جناح ۷۷ بمب‌افکن شیرجه‌ای با سه گروه  گروه‌های ۲ و ۳ جناح ۷۷ شکاری |  گروه ۳ جناح ۳ شکاری  اسکادران ۳ گروه ۱۱ شناسایی تاکتیکی  اسکادران ۳ گروه ۱۳ شناسایی تاکتیکی   |
یگان‌های ارتش سرخ درون محاصره هنگام نبرد نهایی شامل این موارد بودند:
ارتش ساحلی: سرلشکر ایوان پتروف
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  لشکر دوم تفنگ‌دار  لشکر بیست و پنجم تفنگ‌دار: سرلشکر تروفیم کولومیتست  لشکر نود و پنجم تفنگ‌دار: سرهنگ الکساندر کاپیتوخین  صد و هفتاد و دوم تفنگ‌دار  سیصد و چهل و پنجم تفنگ‌دار  لشکر سیصد و هشتاد و ششم تفنگ‌دار  لشکر سیصد و هشتاد و هشتم تفنگ‌دار |  لشکر چهلم سواره‌نظام |  تیپ ۷ تفنگ‌دار دریایی: سرهنگ یوگنی ژیدیلوف  تیپ ۸ تفنگ‌دار دریایی: سرهنگ گورپیشچنکو  تیپ ۷۹ تفنگ‌دار دریایی   |
پیامدها

با تسخیر کامل شبه‌جزیره کریمه فون مانشتاین به درجه فیلدمارشالی نائل آمد. پس از این پیروزی نیروهای آلمانی و رومانیایی روز ۵ ژوئیه، با حضور ایون آنتونسکو، رهبر رومانی و فیلدمارشال فون مانشتاین، مراسم رژه بزرگی در سواستوپول اجرا کردند. در عرض چند روز آینده، میهای یکم، پادشاه رومانی و تعداد زیادی از فرستادگان نظامی و سایر صاحب‌منصبان از کشورهای بی‌طرف و دوست آلمان از سواستوپول و رزمگاه‌های آن دیدار کردند. با وجود تبلیغات سو حاکمیت شوروی علیه مهاجمان، پس از جمع‌آوری تسلیحات پخش‌شده بین آن‌ها، غیرنظامیان ساکن سواستوپول با آلمانی‌ها برای دفن کشته‌ها، پاکسازی و تعمیر خرابی‌ها، بازیابی تأسیسات خدماتی و همچنین اداره شهر همکاری کردند.
در پی این مقاومت سرسختانه حاکمیت شوروی نشان لنین را به شهر سواستوپول اعطا کرد. این مقاومت ارتش یازدهم ورماخت را برای تمامی طول عملیات بارباروسا در شبه‌جزیره کریمه درگیر نگاه داشت و اجازه به‌کارگیری آن توسط آلمانی‌ها تا ماه اوت سال ۱۹۴۲ در نقاط دیگر خط مقدم را نداد.
تصویر ماهواره‌ای از ناحیه سواستوپول، خلیج سرورنایا در قسمت غربی و مرکزی
توپ فوق‌سنگین ۸۰۰ میلی‌متری دورا در حال شلیک
نیروهای ورماخت در حال تهاجم نهایی به سواستوپول، ژوئن ۱۹۴۲
فون مانشتاین در خرابه‌های سواستوپول، ژوئیه ۱۹۴۲
روابط ارمنستان و عراق

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ارمنستان:  عراق
 :  
روابط دوجانبه بین ارمنستان و عراق وجود دارد. ارمنستان در بغداد سفارت دارد و عراق در ایروان سفارت دارد. ارمنستان و عراق در سال ۱۹۹۲ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روابط دیپلماتیک خود را آغاز کردند. این روابط به‌عنوان یک فرصت برای هر دو کشور به منظور تقویت همکاری‌های سیاسی و اقتصادی تلقی می‌شود.
در سال‌های اخیر، نمایندگان سیاسی و دیپلماتیک از هر دو کشور به‌طور متناوب به دیدار یکدیگر رفته‌اند. این تبادل‌ها شامل سفرهای رسمی و نشست‌های دو جانبه است که به تقویت روابط و افزایش درک متقابل کمک می‌کند.
تاریخچه

ارمنستان و عراق به دلیل ارتباط باستانی و نزدیکی، روابط عمیقاً تاریخی دارند. ارتباط فرهنگی بین ارمنستان و عراق در زمان ارمنستان باستان و سومری‌ها که در بین‌النهرین سکونت داشتند، قدمت دارد. این روابط زمانی گسترش یافت که ارمنی‌ها شروع به نقل مکان و سکونت در بین‌النهرین کردند، که به یک جامعه قدیمی ارمنی در عراق کمک کرد، جایی که این جامعه در دوره‌های مختلف موفق به رشد و بالندگی شد. پادشاهی ارمنستان روابط گسترده‌ای با مردم بین‌النهرین داشت.
تصور می‌شد که ریشه ارمنی‌ها از بین‌النهرین است که در عراق امروزی قرار دارد. زمانی که نسل‌کشی ارمنی‌ها رخ داد، عراق بخشی از امپراتوری عثمانی بود. بسیاری از ارمنی‌ها توسط ارتش عثمانی به اجبار تبعید، اخراج و قتل‌عام شده بودند، بسیاری از ارمنی‌ها در عراق و کردستان عراق پناه گرفتند. بسیاری از اعراب محلی برای ارمنیان سرپناه و پناهگاه داده بودند، بنابراین از دوران سخت جان سالم به در بردند. پس از فتح ارمنستان توسط اتحاد جماهیر شوروی، روابط ارمنستان با عراق تا سال ۱۹۹۱ به شوروی تغییر یافت.
روابط رسمی

ارمنستان و عراق پس از اعلام استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۲ روابط خود را برقرار کردند و ارمنستان در سال ۲۰۰۰ سفارت خود را در بغداد افتتاح کرد و عراق همتای خود را یک سال بعد افتتاح کرد. ارمنستان خود با جنگ عراق مخالف بود، اما نیروهایی را برای کمک به مأموریت آمریکایی در این کشور فرستاد.
نسل‌کشی ارمنی‌ها

تنش‌های پراکنده بین عراق و ترکیه، که دومی دشمن سرسخت ارمنستان است، چندین بار باعث شده است که رهبری عراق، ترکیه را محکوم کند و به دنبال به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها باشد.
رهبری اقلیم کردستان عراق تا حد زیادی این جنایات را محکوم کرده و از طرف مردم کرد از نسل‌کشی مردم ارمنی عذرخواهی کرده بود. در سال ۲۰۱۷، جامعه ارمنی در کردستان عراق به همه‌پرسی و نتایج در کردستان عراق خوش آمد گفت و همچنین در مورد حمایت کردها از ارمنی‌ها در جریان نسل‌کشی اظهار نظر کرد.
در سال ۲۰۱۹، شیخ یوسف النصری، اعضای کمیته عالی دائمی همزیستی و صلح جامعه دولت عراق، و همچنین هیئت روحانیون، خواستار به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها شدند.
همکاری‌های اقتصادی

عراق یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری ارمنستان است. در سال ۲۰۱۶، تجارت بین آنها بیش از ۱۴۰ میلیون دلار بود. تجارت بین ارمنستان و عراق در سال ۲۰۱۶ ۳۰ درصد رشد داشته است.
همکاری‌های اقتصادی > حجم تجارت

حجم تجارت بین ارمنستان و عراق به‌طور کلی پایین است. با این حال، در سال‌های اخیر، دو کشور تلاش کرده‌اند تا با برگزاری نمایشگاه‌ها و نشست‌های تجاری، مبادلات تجاری خود را افزایش دهند. محصولات ارمنی شامل مواد غذایی، نوشیدنی‌ها و محصولات صنعتی می‌تواند به بازار عراق وارد شود.
همکاری‌های اقتصادی > فرصت‌های سرمایه‌گذاری

عراق به‌عنوان یک کشور با منابع طبیعی غنی، به ویژه نفت و گاز، فرصت‌های سرمایه‌گذاری خوبی را ارائه می‌دهد. ارمنستان می‌تواند در زمینه‌های زیرساختی، فناوری اطلاعات و صنایع غذایی به عراق کمک کند. همچنین، عراق می‌تواند به ارمنستان در زمینه تأمین انرژی و مواد اولیه کمک کند.
روابط فرهنگی > تبادل فرهنگی

ارمنستان و عراق دارای تاریخ و فرهنگی غنی هستند. جامعه ارمنی در عراق، که به‌ویژه در بغداد و مناطق دیگر زندگی می‌کند، به‌عنوان یک پل فرهنگی بین دو کشور عمل می‌کند. برگزاری جشنواره‌های فرهنگی، نمایشگاه‌های هنری و تبادل هنرمندان می‌تواند به تقویت این روابط کمک کند.
روابط فرهنگی > آموزش و پژوهش

همکاری‌های آموزشی و پژوهشی نیز می‌تواند یکی از زمینه‌های مهم روابط فرهنگی باشد. تبادل دانشجویان و برگزاری کنفرانس‌ها و سمینارهای علمی می‌تواند به ارتقای سطح علمی و فرهنگی هر دو کشور کمک کند.
نمایندگی‌های دیپلماتیک مقیم

ارمنستان در بغداد سفارت دارد. سفارت ارمنستان در عراق به‌عنوان نمایندگی دیپلماتیک این کشور در بغداد فعالیت می‌کند. این سفارت نقش مهمی در تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین ارمنستان و عراق دارد. سفارت ارمنستان در عراق پس از برقراری روابط دیپلماتیک در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد. این سفارت به‌عنوان نماینده رسمی ارمنستان در عراق، وظیفه برقراری و تقویت روابط دوجانبه را بر عهده دارد.
عراق در ایروان سفارت دارد. سفارت عراق در ایروان، پایتخت ارمنستان، به‌عنوان نمایندگی دیپلماتیک این کشور در ارمنستان فعالیت می‌کند. این سفارت نقش مهمی در تقویت روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین عراق و ارمنستان دارد.
سفارت ارمنستان در بغداد
تقویم المپیک تابستانی ۲۰۰۸
مراجع

↑  "Olympic Games Competition Schedule", BOCOG (به انگلیسی), 2006-11-09 Retrieved on 2007-02-05.
سیبری (فیلم ۲۰۲۰)

| سیبری | سیبری |
| --- | --- |
کارگردان: ایبل فرارا
فیلمنامه‌نویس: ایبل فرارا کریس زوئیس
بازیگران: ویلم دفو دنیا سیچو سایمن مک‌برنی کریستینا چیراک دانیل خیمنس کاچو
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ فوریه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-02-۲۴) (برلین)  ۲ ژوئیه ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۷-۰۲) (آلمان)  ۲۰ اوت ۲۰۲۰ (۲۰۲۰-0۸-۲۰) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایتالیا آلمان مکزیک
زبان: انگلیسی 
سیبری (به انگلیسی: Siberia) فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی ایبل فرارا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویلم دفو، دنیا سیچو، سایمن مک‌برنی، کریستینا چیراک و دانیل خیمنس کاچو ایفای نقش کرده‌اند.
آلوکاردا، دختر تاریکی

| آلوکاردا، دختر تاریکی | آلوکاردا، دختر تاریکی |
| --- | --- |
کارگردان: Juan López Moctezuma
نویسنده: Alexis Arroyo Juan López Moctezuma
بازیگران: تینا رومرو کلاودیو بروک داوید سیلوا مارتین لاسال Susana Kamini Adriana Roel
توزیع‌کننده: Yuma Films, Films 75
تاریخ‌های انتشار:  ۲۶ ژانویه ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-۰۱-۲۶) (مکزیک)  
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: مکزیک
زبان: انگلیسی 
آلوکاردا، دختر تاریکی (اسپانیایی: Alucarda, la hija de las tinieblas‎) یک فیلم ترسناک فراطبیعی به کارگردانی خوان لوپس موکتسوما محصول سال ۱۹۷۸ سینمای مکزیک است. از بازیگران آن می‌توان به تینا رومرو، کلاودیو بروک، داوید سیلوا و مارتین لاسال اشاره کرد.
دانشگاه نیوکاسل

با دانشگاه نیوکاسل (استرالیا) اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۸۳۴؛ ۱۹۰ سال پیش (۱۸۳۴-خطا: زمان نامعتبر}}) (تحت عنوان مدرسه پزشکی و جراحی) ۱۹۶۳؛ ۶۱ سال پیش (۱۹۶۳-خطا: زمان نامعتبر}}) (تحت عنوان دانشگاه نیوکاسل)
وابستگی آکادمیک: گروه راسل
موقوفه مالی: ۸۷٫۱ میلیون پوند (۲۰۲۳)
بودجه: ۵۹۲٫۴ میلیون پوند (۲۰۲۲/۲۳)
اعضای هیئت علمی: ۳۰۹۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
کارمندان مدیریتی: ۳۵۴۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
دانشجویان: ۲۷۸۵۰ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
کارشناسی: ۲۰۹۶۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
تحصیلات تکمیلی: ۶۸۸۵ نفر (۲۰۲۲/۲۳)
موقعیت: نیوکاسل، تاین اند ور، انگلستان ۵۴°۵۸′۴۱″شمالی ۱°۳۶′۵۴″غربی﻿ / ﻿۵۴٫۹۷۸°شمالی ۱٫۶۱۵°غربی﻿ / 54.978; -1.615
پردیس: شهری
رنگ آموزشگاه:   آبی آسمانی
وبگاه: www.ncl.ac.uk
دانشگاه نیوکاسل (به انگلیسی: Newcastle University) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در تاین اند ور واقع در شمال شرقی انگلستان است که در سال ۱۹۶۳ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است.
این دانشگاه در سال ۱۲۱۳ شمسی (۱۸۳۴ میلادی) به عنوان دانشکده پزشکی و جراحی وابسته به دانشگاه دورهام آغاز به‌کار نمود. در سال ۱۳۴۲ شمسی (۱۹۶۳ میلادی) متعاقب تصویب پارلمان انگلستان به عنوان دانشگاه نیوکاسل در نظام آموزشی انگلستان به رسمیت شناخته شد.این دانشگاه همکاری بسیار تنگاتنگی با دانشگاه های کشور آمریکا و استرالیا به‌ویژه دانشگاه میشیگان در ان‌آربور دارد.
دانشگاه نیوکاسل جزو معدود دانشگاه‌هایی است که با عضویت در گروه راسل حدود دو سوم از بودجه‌های پژوهشی دانشگاهی در بریتانیا را به خود جذب می‌کند. مطابق نظام ارزشیابی وزارت علوم ایران این دانشگاه در رده موسسات آموزش عالی ممتاز می‌باشد.
شهرت این دانشگاه عمدتاً به دلیل تحقیقات گسترده در زمینه چشم‌پزشکی، سلول‌های بنیادی، ژنتیک پزشکی و علوم اعصاب و مهندسی پزشکی بیومواد بوده و مدارک پزشکی این دانشگاه در انگلستان و دنیا از اعتبار بالایی برخوردار است.
دانشکده برق و مهندسی کامپیوتر این دانشگاه مطابق آخرین رده‌بندی در میان ۶۸ دانشگاه انگلستان رتبه هفتم را کسب کرده‌است.
نیوکاسل در آخرین رده‌بندی msn Travel به عنوان بهترین شهر دانشگاهی انگلستان معرفی شده‌است.
تاریخچه تأسیس

تاریخچه تأسیس دانشگاه نیوکاسل به اکتبر ۱۸۳۴ میلادی (۱۲۱۳ شمسی) بازمی‌گردد که به صورت دانشکده پزشکی و جراحی با پذیرش ۲۶ دانشجوی پزشکی آغاز به کار نمود. در خرداد ۱۲۳۱ شمسی (مطابق با ماه ژوئن ۱۸۵۲ میلادی) متعاقب مناقشه‌ای میان استادان، این دانشکده به دو کالج پزشکی رقیب تجزیه شد. اکثریت اعضا به عضویت کالج پزشکی نیوکاسل درآمدند و سایرین کالج پزشکی و علوم کاربردی نیوکاسل را بنیان‌گذاری نمودند. در همان سال دانشگاه دورهام، کالج تحت مدیریت اکثریت یعنی کالج پزشکی نیوکاسل را به عنوان زیر مجموعه‌ای از دانشکده پزشکی دورهام به رسمیت شناخت و نخستین مدرک پزشکی این کالج چهار سال بعد در سال ۱۲۳۵ شمسی (۱۸۵۶ میلادی) صادر گردید. یک سال بعد دو کالج مجدداً با یکدیگر متحد شدند و متعاقباً در سال ۱۲۴۰ شمسی (۱۸۷۰ میلادی) مجموعاً به کالج پزشکی دانشگاه دورهام در نیوکاسل تغییر نام دادند.
در سال ۱۲۴۱ شمسی (۱۸۷۱ میلادی) نیاز روزافزون صنعت معدن در منطقه به متخصصین سایر علوم نظیر شیمی، فیزیک، زمین‌شناسی و ریاضیات جامعه علمی نیوکاسل را ناگزیر از تأسیس کالج علوم فیزیکی نیوکاسل نمود که بعدها در سال ۱۲۸۳ شمسی (۱۹۰۴ میلادی) به افتخار ویلیام جورج آرمسترانگ به آرمسترانگ کالج تغییر نام داد.
هر دو کالج علوم پزشکی و علوم فیزیکی نیوکاسل تا اوایل قرن بیستم میلادی به عنوان بخشی از دانشگاه دورهام به فعالیت ادامه دادند تا اینکه پیشی جستن کالج پزشکی نیوکاسل از لحاظ علمی و پژوهشی از دانشکده پزشکی دانشگاه دورهام، اعضاء پارلمان انگلستان را برآن داشت تا به استقلال این کالج از دانشگاه دورهام رأی داده و متعاقباً تأسیس دانشگاه نیوکاسل را به تصویب برسانند.
افتخارات علمی

دانشمندان دانشگاه نیوکاسل ابداع‌کننده شیوه جدید و بحث‌برانگیزی هستند که به صورت بالقوه در صورت تصویب پارلمان انگلستان پایانی خواهد بود بر بیماری‌های ارثی با منشأ میتوکندریایی.همچنین محققان و دانش جویان رشته ی مهندسی پزشکی این دانشگاه موفق به ساخت بیومواد جدیدی شده اند که میتواند بیماری هایی همچون پوکی استخوان و پیر چشمی را به طور کامل از بین ببرد.با این وجود دانشجویان این دانشگاه ترجیح می‌دهند اختراعات خود را در ایالات متحده آمریکا به ثبت برسانند تا در بریتانیا
دانشگاه نیوکاسل به همراه کینگز کالج لندن و دانشگاه وارویک تنها مراکز تحقیقاتی هستند که واجد مجوز جهت پژوهش در زمینه جنین‌های دورگهٔ انسانی و حیوانی می‌باشند.
نگارخانه

محوطه اصلی دانشگاه
کینگز گیت، مجموعه تشکیلات اداری دانشگاه
سردر دانشگاه نیوکاسل
کِلِرمونت تاور، مجموعه علوم کامپیوتر
محوطه اصلی دانشگاه
ساختمان آرمسترانگ
سردر ورودی ساختمان آرمسترانگ
ساختمان آرمسترانگ
ماگلی نوئل

| ماگلی نوئل | ماگلی نوئل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ ژوئن ۱۹۳۱
درگذشت: ۲۳ ژوئن ۲۰۱۵ (۸۳ سال)
ملیت: فرانسه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۱–۲۰۰۲
ماگلی نوئل (فرانسوی: Magali Noël‎؛ ‏ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۱ – ۲۳ ژوئن ۲۰۱۵) بازیگر و خواننده اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به پائولو بارکا، معلم مدرسه و برهنه‌گرای آخر هفته، قصه‌های ممنوعه… دربارهٔ برهنگی، زندگی شیرین، ستیریکون، آمارکورد، زد، بلوار، حقیقت درباره چارلی، کشیش متأهل و وفاداری اشاره کرد.
یادگاری (فیلم)

| یادگاری | یادگاری |
| --- | --- |
پوستر اکران: پوستر اکران
کارگردان: کریستوفر نولان
تهیه‌کننده:  سوزان تاد  جنیفر تاد 
فیلمنامه‌نویس: کریستوفر نولان
بر پایه: «ممنتو موری» اثر جاناتان نولان
بازیگران:  گای پیرس  کری-ان ماس  جو پانتولیانو  ماریان مولرلایلی 
موسیقی: دیوید جولیان مایکل کامن
فیلم‌بردار: والی فیستر
تدوین‌گر: دودی دورن
توزیع‌کننده: نیومارکت فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۵ سپتامبر ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-09-۰۵) (ونیز)  ۱۶ مارس ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-۰۳-۱۶) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵–۹ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۹٫۷ میلیون دلار
یادگاری (به انگلیسی: Memento) فیلمی نئو نوآر و روانشناسانه به کارگردانی کریستوفر نولان و محصول سال ۲۰۰۰ است. نولان فیلم‌نامه را بر پایهٔ داستان کوتاهی از برادرش، جاناتان نوشته‌است. گای پیرس، کری-ان ماس و جو پانتولیانو در این فیلم بازی کرده‌اند. ممنتو شامل سکانس‌های سیاه و سفید می‌باشد که روایت آن‌ها خطی است و سکانس‌های رنگی که وقایع به صورت برعکس (از آخر به اول) در آن‌ها روایت می‌شود. در آخر داستان این دو نوع روایت‌ها به هم پیوند می‌خورد.
ممنتو در ۵ سپتامبر ۲۰۰۰ در جشنواره فیلم ونیز اکران شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. منتقدین ساختار  روایت غیرخطی فیلم را ستودند. فیلم در گیشه هم موفق بود و جوایز و نامزدی‌های بسیاری دریافت کرد، از جمله نامزدی جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه غیرافتباسی و بهترین تدوین فیلم. از این فیلم به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های دهه ۲۰۰۰ میلادی یاد می‌شود.
خلاصه داستان

لئونارد شلبی (گای پیرس) بر اثر یک اتفاق، حافظه کوتاه مدت خود را از دست می‌دهد و با کمک یادداشت‌ها، خالکوبی‌ها و عکس‌هایش سعی می‌کند کسی که همسرش را کشته‌است پیدا کند و انتقام بگیرد. در خالکوبی‌هایش اشاره شده که فردی به نام جان یا جیمز با نام   خانوادگی جی.....[ادامه نامعلوم] همسر او را کشته‌است و به‌دنبال او می‌گردد. به کمک پلیسی به نام تدی شخصی به نام جیمی گراندز را پیدا کرده و می‌کشد و لباس‌ها و ماشین او را صاحب می‌شود و آنجا پی‌می‌برد که نام واقعی تدی جان ادوارد گمل است. شماره پلاک ماشین او را به عنوان مظنون بعدی یادداشت کرده و روی بدنش خالکوبی می‌کند. در کتش که در واقع کت جیمی بوده آدرس یک بار را پیدا کرده و به آنجا می‌رود و در آنجا با ناتالی همسر جیمی آشنا می‌شود. در پایان طی ماجراها و اتفاقاتی ناتالی که دوستش در اداره صدور گواهینامه کار می‌کند رد پلاک ماشین را گرفته و او می‌رود در همان مکانی که جیمی گراندز را کشته بود تدی را می‌کشد.
بازیگران

گای پیرس - لئونارد
کری-ان ماس - ناتالی
جو پانتولیانو - تدی
مارک بون جونیور - برت
استیون توبولوسکی - سمی
هریت سنسوم هریس - خانوم جانکیس
کلوم کیت رنی - داد
لری هولدن - جیمی
جورجا فاکس - همسر لئونارد
ماریان مولرلایلی - هنرمند خال‌کوبی
توماس لنون - دکتر
واکنش‌ها

ممنتو در گیشه با موفقیت روبرو شد. این فیلم بیش از ۲۵ میلیون دلار در آمریکای شمالی و ۱۴ میلیون دلار در دیگر کشورها درآمد ناخالص کسب کرد و درآمد کلی ناخالص آن در دنیا در اوت ۲۰۰۷ به حدود ۴۰ میلیون دلار رسید.
واکنش‌ها > واکنش منتقدان

ممنتو مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در راتن تومیتوز امتیاز ۹۲ درصد را کسب کرد. جیمز براردینلی منتقد آنلاین فیلم به ممنتو چهار ستاره از چهار ستاره داد و آن را شماره یک ده فیلم برتر پایان سال و شماره شصت و سه در فهرست صد فیلم برتر تاریخ خود قرار داد.
مونیکا ترویت

| مونیکا ترویت | مونیکا ترویت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ آوریل ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) مونشن‌گلادباخ، آلمان
ملیت: آلمانی
مونیکا ترویت (آلمانی: Monika Treut؛ زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۵۴)' کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل آلمان است.
از فیلم‌های او می‌توان به اروتیک اشاره کرد.
چندلر بینگ

| چندلر بینگ | چندلر بینگ |
| --- | --- |
شخصیت فرندز: شخصیت فرندز
نخستین حضور: The Pilot (1994)
آخرین حضور: The Last One (2004)
پدیدآور: دیوید کرین (تهیه‌کننده) مارتا کافمن
ایفاگر: متیو پری جاشوا دوال پرستون (جوان)
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نام کامل: چندلر میوریل بینگ
جنسیت: مرد
پیشه: استنباط آماری و پیکربندی مجدد داده ها (فصول ۱–۹) Junior Advertising Copywriter (seasons 9–10)
خانواده: چارلز بینگ (پدر) نورا تایلر بینگ (مادر)
همسر: مانیکا گلر (از 2001)
فرزند: جک بینگ (b. 2004) اریکا بینگ  (b. 2004)
خویشاوندان:  جک گلر  (پدر-زن)  جودی گلر  (مادرزن)  راس گلر (برادرزن)  بن گلر  (nephew)  اما گلر گرین  (niece) 
ملیت: ایالات متحده آمریکا
چندلر میوریل بینگ یک شخصیت خیالی و اصلی از فرندز ساخت شبکه ان بی سی است. شخصیت چندلر بینگ را متیو پری ایفای نقش کرده است. چندلر در نظرسنجی به عنوان محبوب ترین شخصیت سریال انتخاب شد.
ویژگی‌ها

چندلر بینگ شخصیتی بذله‌گو و شوخ است چنان‌که گاهی این رفتار او باعث آزردگی دیگران می‌شود. او از این ویژگی‌ به عنوان مکانیزم دفاعی استفاده می‌کند.
والدین او در کودکی‌اش حین اجرای مراسم روز شکرگزاری از هم جدا شده‌اند و چندلر به همین دلیل به جشن شکرگزاری حساسیت دارد.
چندلر در دوران دانشگاه هم اتاقی راس گلر بود.
شغل

چندلر در بخش تحلیل داده‌ها و آمار یک شرکت مشغول به کار است. اما هیچ یک از دوستانش به درستی درکی از شغل او ندارند. در یکی از قسمت‌های سریال چندلر ناچار می شود به دلیل سختی‌های کار استعفا بدهد تا بتواند پیش همسرش مانیکا گلر بماند.
آلدو لادو

| آلدو لادو | آلدو لادو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ دسامبر ۱۹۳۴ ‏(۹۰ سال) رییکا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۸–اکنون
آلدو لادو (انگلیسی: Aldo Lado؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۳۴) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به دخترخاله، انسان‌نما و خوش به‌حال پولداران اشاره نمود.
نینو وینجلی

| نینو وینجلی | نینو وینجلی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ ژوئن ۱۹۱۲ ناپل، ایتالیا
درگذشت: ۲۶ مارس ۲۰۰۳ (۹۰ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۱-۲۰۰۰
نینو وینجلی (ایتالیایی: Nino Vingelli؛ ‏ ۴ ژوئن ۱۹۱۲ – ۲۶ مارس ۲۰۰۳) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به با صدای لوپارا، به من میگن پاگنده، زیبا اما فقیر، حقوق، مردی که می‌خندد، پاهای طلایی، کافه اکسپرس، بطن سیاه رتیل، ترزا، کاستا دیوا، بزرگ‌ترین شیادان عالم و ناپلی‌ها در میلان اشاره کرد.
وینجلی در سال ۱۹۵۹ برنده روبان نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.