stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ده روز شگفت‌انگیز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اوّلین چاپ در آمریکا: اوّلین چاپ در آمریکا
نویسنده(ها): الری کوئین
کشور: ایالات متحّدهٔ آمریکا
زبان: انگلیسی
مجموعه: الری کوئین mysteries
گونه(های) ادبی: رمان معمایی
ناشر: Little, Brown (US) Gollancz (UK)
تاریخ نشر: ۱۹۴۸
گونه رسانه: Print (گالینگور و کتاب جلدکاغذی)
پس از: قاتل روباه است 
پیش از: Cat of Many Tails 
ده روز شگفت‌انگیز یا شگفتی ده روز (به انگلیسی: Ten Days' Wonder) رمانی است از الری کویین که برای اوّلین بار در سال ۱۹۴۸ چاپ شد. رمانی معمّایی که وقایعش در درجهٔ اوّل در شهر خیالی رایتزویل در آمریکا رخ می‌دهد.
خانه سوزنگر

| خانه سوزنگر | خانه سوزنگر |
| --- | --- |
نام: خانه سوزنگر
کشور: ایران
شهرستان: دزفول
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۶۰۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۷۸
خانه سوزنگر مربوط به دوره قاجار است و در دزفول، محله قلعه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
امایه-سو-اورنی

| Amayé-sur-Orne | Amayé-sur-Orne |
| --- | --- |
The Town Hall: The Town Hall
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: نرماندی
دپارتمان: کالوادوس
بخش: Caen
کانتون: Évrecy
کمون: Évrecy-Orne-Odon
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Sylvain Colino
مساحت۱: ۵٫۲۹ کیلومتر مربع (۲٫۰۴ مایل مربع)
جمعیت (2010)۲: ۱٬۰۲۶
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 14006 /14210
ارتفاع: ۷–۱۰۹ متر (۲۳–۳۵۸ فوت)  (avg. ۵۰ متر یا ۱۶۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
امایه-سو-اورنی (به فرانسوی: Amayé-sur-Orne) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Évrecy واقع شده‌است.
خصوصیات

امایه-سو-اورنی ۵٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۲۶ نفر جمعیت دارد و ۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عرفان باچدیم

عرفان باچدیم (انگلیسی: Irfan Bachdim؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل اندونزی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چونبوری، باشگاه فوتبال آرما، باشگاه فوتبال اوترخت، باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
دادگاه توکیو

تصویر متهمان ژاپنی در دادگاه
دادگاه نظامی بین‌المللی برای خاور دور (به انگلیسی: International Military Tribunal for the Far East) همچنین به عنوان دادگاه توکیو (به انگلیسی: Tokyo Trial) و دادگاه جنایات جنگی توکیو (به انگلیسی: Tokyo War Crimes Tribunal)، دادگاهی بود که پس از تشکیل دادگاه نورنبرگ توسط فرماندهٔ عالی ایالات متحده آمریکا در ژاپن، ژنرال مک آرتور برگزار شد. وی ۱۱ قاضی دادگاه را نیز منصوب کرد. این قضات از بین نامزدهای پیشنهادی از سوی دولت‌های امضاکنندهٔ شرایط تسلیم ژاپن (یعنی ایالات متحده آمریکا، استرالیا، کانادا، چین، فرانسه، انگلستان، هلند، نیوزیلند و شوروی) به اضافهٔ دو کشور هند و فیلیپین انتخاب شدند. دادگاه توکیو همچون دادگاه نورنبرگ فقط راجع به مجرمان اصلی جنگی بود. این دادگاه در سوم می ۱۹۴۶ در توکیو آغاز به کار و در دوازدهم نوامبر ۱۹۴۸ رأی خود را صادر کرد. حکم اعدام متهمان در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸ به اجرا درآمد.
در ۲۹ آوریل ۱۹۴۶ کیفرخواستی علیه ۲۸ متهم ژاپنی صادر شد که دارای ۵۵ فقره و در سه بخش تنظیم شده بود. بخش نخست (فقرات یک تا ۳۶): جرایم علیه صلح، بخش دوم (فقرات ۳۷ تا ۵۲): قتل عمد، بخش سوم (فقرات ۵۳ تا ۵۵) سایر جرایم جنگی معاهداتی و جرایم علیه بشریّت. مظنونان جنایت‌های جنگی ژاپن به عنوان مظنونان «الف» یا «ب» یا «ج» طبقه‌بندی شده‌بودند. دادگاه توکیو فقط مظنونان «الف» (یعنی متهمان به جرایم علیه صلح) را تحت تعقیب و محاکمه قرار داد. در میان ۲۸ متهم این دادگاه، چهار نخست‌وزیر (که یکی از آنها هیدکی توجو بود)، چهار وزیر امور خارجه، پنج وزیر جنگ و شماری افراد دیگر وجود داشتند. بنا به دلایل سیاسی هیچ کیفرخواستی علیه شخص امپراتور شووا (هیروهیتو) صادر نشد. در دادگاه توکیو شهادت ۴۱۹ شاهد استماع شد و ۷۷۹ شهادت‌نامهٔ کتبی مورد رسیدگی قرار گرفت. از میان ۲۸ متهم، ۷ نفر به اعدام، ۱۶ نفر به حبس ابد، یک نفر به ۲۰ سال حبس و یک نفر نیز به ۷ سال حبس محکوم شدند. همچنین دو نفر از متهمان در طول محاکمه مُردند و یک متهم دیگر نیز از نظر روانی برای محاکمه نامناسب اعلام شد. در دادگاه توکیو هیچ‌کس از متهمان برائت حاصل نکرد. پویی آخرین امپراتور چین که با اشغال منچوری توسط ارتش سرخ به اسارت اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درآمده بود، به دادگاه آورده شده و علیه ارتش سلطنتی ژاپن شهادت داد.
بسیاری از ژاپنی ها از این واقعیت قدردانی می کنند که در طول دادگاه نظامی بین المللی ، یک قاضی هندی به نام رادهابینود پال، تنها کسی از یازده قاضی متحد بود که  حکم بی گناهی را  برای رهبران ارشد زمان جنگ ژاپن صادر کرد. اینطور نیست که جاستیس پال جنایات امپراتوری ژاپن را انکار کرده یا توجیه کرده باشد - او رویدادهایی مانند قتل عام نانجینگ را کاملاً تصدیق کرد. به گفته جاستیس پال، ژاپن صرفاً از قدرت‌های غربی «تقلید» کرده است. قضاوت قاضی پال احساسات مبهم نسبت به جنگ جهانی دوم در هند را روشن می‌کند، جایی که تجاوز نیروهای محور و استعمار متفقین به عنوان دو رویه‌های سکه نظامی‌گری و سلطه امپراتوری تلقی می‌شد.
متهمان

بیست و هشت متهم این دادگاه عمدتاً افسران نظامی و مقامات دولتی هستند.
متهمان > حکم

یکی از متهمان، شومی اوکاوا، از نظر روانی برای محاکمه ناسازگار شناخته شد و اتهامات منتفی شد.
دو متهم، یوسوکه ماتسوئوکا و اوسامی ناگائو به مرگ طبیعی در جریان محاکمه فوت کردند.
شش متهم برای جنایات جنگی، جنایت علیه بشریت و جنایت علیه صلح (کلاس A، کلاس B و کلاس C) به اعدام با چوبه دار محکوم شدند:
ژنرال دویهارا کنجی، رئیس سرویس‌های اطلاعاتی در مانچوکوئو
کوکی هیروتا، نخست‌وزیر (وزیر خارجه بعدی)
ژنرال سیشیرو ایتاگاکی وزیر جنگ
ژنرال هیتارو کیمورا، فرمانده ارتش منطقه برمه
سپهبد آکیرا موتو، رئیس ستاد ارتش منطقه چهاردهم
ژنرال هیدکی توجو، فرمانده ارتش کوانتونگ (نخست‌وزیر بعدی)
یک متهم به اتهام جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت (کلاس B و کلاس C) به اعدام با چوبه دار محکوم شد:
ژنرال ایوانه ماتسویی، فرمانده، نیروی اعزامی شانگهای و ارتش منطقه مرکزی چین
هفت متهمی که به اعدام محکوم شده بودند در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۸ در زندان سوگامو در ایکه‌بوکورو اعدام شدند. مک آرتور که از شرمساری و دشمنی با مردم ژاپن می‌ترسید، به خواسته رئیس‌جمهور ترومن سرپیچی کرد و عکاسی از آن را ممنوع کرد. در عوض چهار عضو شورای متفقین را به عنوان شاهدان رسمی به عنوان شاهد اعدام وارد کرد.
۱۶ متهم به حبس ابد محکوم شدند. سه نفر (کونی‌آکی کوایسو، شیراتوری توشیئو و اومیزو یوشیجیرو) در زندان درگذشتند، در حالی که سیزده نفر دیگر بین سالهای ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶ در [آزادی مشروط] درگذشتند:
ژنرال سادائو آراکی وزیر جنگ
سرهنگ هاشیموتو کینگورو، محرک اصلی جنگ دوم چین و ژاپن
فیلد مارشال هاتا شونروکو وزیر جنگ
بارون کی‌ایچیرو هیرانوما، نخست‌وزیر
هوشینو نائوکی، دبیر ارشد کابینه
کایا اوکینوری، وزیر دارایی
مارکی کیدو کوایچی، لرد نگهبان مهر خصوصی
ژنرال کونی‌آکی کوایسو، فرماندار کل کره، نخست‌وزیر بعدی
ژنرال جیرو می‌نامی، فرمانده ارتش کوانتونگ، فرماندار سابق کره
معاون دریاسالار  تاکازومی اوکا، وزیر نیروی دریایی
ژنرال هیروشی اوشیما، سفیر در آلمان
ژنرال کنریو ساتو، رئیس اداره امور نظامی
دریاسالار شیمادا شیگه‌تارو، وزیر نیروی دریایی
شیراتوری توشیئو، سفیر ایتالیا
ژنرال تی‌ایچی سوزوکی، رئیس هیئت برنامه‌ریزی کابینه
ژنرال یوشیجیرو اومیزو، وزیر جنگ و رئیس ستاد کل ارتش
وزیر امور خارجه شیگه‌نوری توگو به ۲۰ سال حبس محکوم شد. توگو در سال ۱۹۵۰ در زندان درگذشت.
وزیر امور خارجه مامورو شیگه‌میتسو در سال ۱۹۵۰ به ۷ سال زندان محکوم شد و به‌طور مشروط آزاد شد. او بعداً به عنوان وزیر امور خارجه و معاون نخست‌وزیر ژاپن پس از جنگ خدمت کرد.
رای و احکام دادگاه توسط مک آرتور در ۲۴ نوامبر ۱۹۴۸، دو روز پس از یک جلسه رسمی با اعضای کمیسیون کنترل متفقین برای ژاپن که به عنوان نمایندگان محلی اتحادیه عمل می‌کردند، تأیید شد. شش تن از نمایندگان کشورهای کمیسیون خاور دور هیچ توصیه ای برای عفو نکردند. استرالیا، کانادا، هند و هلند مایل بودند که ژنرال برخی از مجازات‌ها را کاهش دهد. او ترجیح داد این کار را نکند. پس از آن، موضوع عفو روابط ژاپن با قدرت‌های متفقین را مختل کرد تا اینکه در اواخر دهه ۱۹۵۰، اکثریت قدرت‌های متفقین موافقت کردند که آخرین جنایتکار جنگی محکوم شده را از اسارت آزاد کنند.
هیروتا کوکی در دادگاه
متهمان در دادگاه نظامی بین‌المللی خاور دور: (ردیف جلو، از چپ به راست) نخست‌وزیر ژاپن توجو هیدکی، دریاسالار اوکا تاکازومی، (ردیف عقب، از چپ به راست) رئیس شورای خصوصی ژاپن هیرانوما کیچیرو، وزیر امور خارجه توگو شیگنوری
دشتی‌کلاته غربی

| دشتی‌کلاته غربی | دشتی‌کلاته غربی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۴۴′۲۰″شمالی ۵۳°۵۶′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳۸۸۸۹°شمالی ۵۳٫۹۴۶۳۸۹°شرقی﻿ / 36.738889; 53.946389: مختصات: ۳۶°۴۴′۲۰″شمالی ۵۳°۵۶′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۳۸۸۸۹°شمالی ۵۳٫۹۴۶۳۸۹°شرقی﻿ / 36.738889; 53.946389
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: بندرگز
بخش: مرکزی
دهستان: انزان غربی
جمعیت: ۴۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
دشتی‌کلاته غربی روستایی در دهستان انزان غربی بخش مرکزی شهرستان بندرگز استان گلستان ایران است.
سه تن از اسامی معروف روستای دشتی کلاته غربی عبارتند از  معلم غلامرضا امیری ،احمد کمشی و‌عبدالله میرعابدینی می باشد
از
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۴۵۴ نفر (۱۶۶خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۳۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۵۴۸ | ۳٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۴۵۴ | ۱۷٫۲٪− |
امای-سو-سولس

| Amayé-sur-Seulles | Amayé-sur-Seulles |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: فرانسه
ناحیه: نرماندی
دپارتمان: کالوادوس
بخش: Caen
کانتون: Villers-Bocage
کمون: Villers-Bocage Intercom
حکومت: حکومت
 • شهردار(2008–2014) : Pascal Cotard
مساحت۱: ۵٫۶۲ کیلومتر مربع (۲٫۱۷ مایل مربع)
جمعیت (2010)۲: ۲۰۰
 • تراکم: ۳۶/کیلومتر مربع (۹۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: 14007 /14310
ارتفاع: ۹۱–۱۹۴ متر (۲۹۹–۶۳۶ فوت)  (avg. ۱۶۰ متر یا ۵۲۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
امای-سو-سولس (به فرانسوی: Amayé-sur-Seulles) یک کمون در فرانسه است که در Canton of Villers-Bocage واقع شده‌است.
خصوصیات

امای-سو-سولس ۵٫۶۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
عاری از یهود

کنیسه‌ای در شهر بیدگوشچ در لهستان اشغالی، ۱۹۳۹. بر روی پارچه نوشته شده: «این شهر عاری از یهودیان است».
تبلیغ برای کافه‌ای در توبینگن که آن را judenfrei می‌خواند.
عاری از یهود (به آلمانی: Judenfrei) اصلاحی در زبان آلمانی به معنای «خالی از یهود» یا «پاکسازی‌شده از یهودیان» است که در زمان رژیم نازی به شهرها یا مناطقی اطلاق می‌شد که جمعیت یهودیان ساکن در آن‌ها پاک‌سازی شده بودند. در کنار این واژه، اصطلاح judenrein (به معنی «پاکیزه از یهود») نیز برای رساندن این منظور که منطقه از هر گونه خون یهودی – که به باور نازی‌ها ناپاک به‌شمار می‌رفت – پاکسازی شده‌است، به کار گرفته می‌شد. این واژگان نژادپرستانه با روی کار آمدن رژیم نازی و یهودستیزی آن ابداع شدند و نخست توسط ایشان در پیش از آغاز جنگ جهانی دوم در آلمان، و سپس در سرزمین‌های اشغالی توسط آلمان، همچون لهستان اشغالی در ۱۹۳۱، به کار گرفته شدند. در جریان هولوکاست، بسیاری از یهودیانی که پیشتر توسط نازی‌ها شناسایی شده و می‌بایست نشان زرد بر لباس‌های خود می‌بستند به ناچار مناطق زندگی خود را ترک کرده و در گتوهای نازی‌ها اسکان داده شدند.
پس از پایان جنگ جهانی دوم تلاش‌هایی برای بازگرداندن یهودیان بومی آلمان به آن کشور و بازساخت کنیسه‌ها و مراکزی از ایشان که در جریان رژیم نازی یا شب‌های بلورین نابود شدند صورت گرفت. از judenrein و Judenfrei از آن پس برای توصیف آزار و اذیت جوامع یهودی یا دولت اسراییل در سراسر جهان بهره گرفته می‌شود.
مناطق عاری از یهود

شهرها، روستاها، و مناطقی که هدف پاک‌سازی قومی یهودیان قرار می‌گرفتند توسط نازی‌ها عنوان «منطقه عاری از یهود» را دریافت می‌کردند؛ اگرچه همواره تعدادی از یهودیان با پنهان شدن و کمک گرفتن از مردم محلی اقدام به ماندن در آن مناطق می‌کردند. در برلین، این افراد با عنوان «زیردریایی‌نشین‌ها» شناخته می‌شدند، چرا که گویی توانایی غیب شدن (در زیر امواج) را داشتند. بسیاری از ایشان از جنگ جان سالم به در بردند و بازماندگان هولوکاست را تشکیل دادند.
گلن‌هاوزن، آلمان – در تاریخ ۱ نوامبر ۱۹۳۸ و پس از آنکه کنیسه شهر بسته شده و جمعیت یهودی آن ناچار به ترک شهر شدند توسط روزنامه Kinzigwacht عاری از یهود اعلام شد.
بیدگوشچ، لهستان – در دسامبر ۱۹۳۹
آلزاس – توسط روبرت واگنر در ژوئیه ۱۹۴۰ judenrein نامیده شد.
لوکزامبورگ اشغال شده توسط آلمان نازی – در ۱۷ اکتبر ۱۹۴۱ به نوشته روزنامه‌ها judenfrei اعلام شد.
استونی اشغال شده توسط آلمان نازی – در جریان کنفرانس وانزه در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲ کشوری «عاری از یهود» اعلام شد.
دولت مستقل کرواسی – نخست در فوریه ۱۹۴۲ خود را «عاری از یهود» نامید. اما تنها در ۱۹۴۴ و پس از اطمینان حاصل شدن از اخراج همه یهودیان این کشور توسط گشتاپو بود که یکی از دیپلمات‌های آلمانی در کرواسی در تلگرامی به برلین در ۱۸ آوریل ۱۹۴۴ عنوان کرد که «کرواسی اکنون یکی از کشورهایی است که مسئله یهود در آن حل شده‌است.»
وین – در ۹ اکتبر ۱۹۴۲ توسط آلوئیس برونر «عاری از یهود» اعلام شد.
برلین – در ۱۹ مه ۱۹۴۳
اندیس قزل دره شاه خانی

| قزل دره شاه خانی> موقعیت | قزل دره شاه خانی> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان قزوین
شهر: حوالی جیرنده
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
نام اندیس: قزل دره شاه خانی
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: مس
نوع ماده: فلزی
قزل دره شاه خانی یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر جیرنده استان قزوین قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
دره باغ (لردگان)

| دره باغ | دره باغ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: لردگان
بخش: بخش منج
دهستان: منج
جمعیت: ۱۱۷ نفر 
دره باغ روستایی از توابع بخش منج شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان منج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۷ نفر (۲۳خانوار) بوده‌است.
اندیس قشلاق

| قشلاق> موقعیت | قشلاق> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان لرستان
شهر: حوالی شازند
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
نام اندیس: قشلاق
نوع اندیس: غیرفلزی
نام ماده: تالک
نوع ماده: غیر فلزی
قشلاق یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر شازند استان لرستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، تالک است.
دره باغ (پلدختر)

| دره باغ (پلدختر) | دره باغ (پلدختر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۴′۱۶″ شمالی ۴۸°۱′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۷۱۱۱°شمالی ۴۸٫۰۳۱۹۴°شرقی﻿ / 33.07111; 48.03194: مختصات: ۳۳°۴′۱۶″ شمالی ۴۸°۱′۵۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۷۱۱۱°شمالی ۴۸٫۰۳۱۹۴°شرقی﻿ / 33.07111; 48.03194
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: پلدختر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جلوگیر
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
دره باغ (پلدختر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پلدختر در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جلوگیر قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
دشتی‌اسماعیل‌خانی

| روستای «دشتی‌اسماعیل‌خانی» | روستای «دشتی‌اسماعیل‌خانی» |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۹°۱۶′۴۹″ شمالی ۵۰°۵۷′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۲۸۰۲۸°شمالی ۵۰٫۹۶۵۰۰°شرقی﻿ / 29.28028; 50.96500: مختصات: ۲۹°۱۶′۴۹″ شمالی ۵۰°۵۷′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۲۸۰۲۸°شمالی ۵۰٫۹۶۵۰۰°شرقی﻿ / 29.28028; 50.96500
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دشتستان
بخش: بخش آب‌پخش
دهستان: دشتی اسماعیل‌خانی
جمعیت: ۵۴۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۷۳۴۸۷
دشتی‌اسماعیل‌خانی، روستایی است از توابع بخش آب‌پخش در شهرستان دشتستان استان بوشهر ایران.
این روستای سرسبز در میان انبوهی از درختان نخل و در فاصله ۱۵ کیلومتری شهر بزرگ آبپخش قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان دشتی اسماعیل‌خانی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۶۹نفر (۱۷۲خانوار) می‌باشد.
امیر شاپورزاده

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
زادروز: ۲۸ شهریور ۱۳۶۱
زادگاه: تهران، ایران
قد: ۱٫۷۸
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
شمارهٔ پیراهن: ۱۸
پُست: مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
: Grün-Weiß Eimsbüttel
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ ۲۰۰۴–۲۰۰۷ ۲۰۰۷–۲۰۰۸ ۲۰۰۸–۲۰۱۲ ۲۰۱۲-۲۰۱۶ | هامبورگ هانزاروستوک فرانکفورت استیل‌آذین کیکرز اوفنباخ |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۸۷–۱۳۸۸ | ایران | ۴ (۰) |
امیر شاپورزاده (زاده ۲۸ شهریور ۱۳۶۱ در تهران) مهاجم ایرانی - آلمانی  سابقه بازی در باشگاه فوتبال استیل آذین در کارنامه دارد.
تیم‌های باشگاهی

او در سال ۲۰۰۲ میلادی وارد تیم دوم هامبورگ شد و در سال ۲۰۰۴ به تیم هانزاروستوک پیوست و اولین بازی خود را در بوندس لیگا انجام داد. او همچنین یک سال در تیم اف‌اس‌وی فرانکفورت حضور داشت و پس از آن به تیم فوتبال استیل‌آذین پیوست.
بازی‌های ملی

شاپورزاده برای بازی‌های غرب آسیا در سال ۲۰۰۷ به تیم دوم ایران دعوت شد و در بازی مقابل عراق به میدان رفت.
او همچنین در بازی دوستانه‌ای با زامبیا به تیم ملی دعوت شد.
دره‌دزدان (خرم‌آباد)

| دره‌دزدان | دره‌دزدان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۳۳′۴۴″ شمالی ۴۸°۲۷′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۶۲۲۲°شمالی ۴۸٫۴۶۴۱۷°شرقی﻿ / 33.56222; 48.46417: مختصات: ۳۳°۳۳′۴۴″ شمالی ۴۸°۲۷′۵۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۶۲۲۲°شمالی ۴۸٫۴۶۴۱۷°شرقی﻿ / 33.56222; 48.46417
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: خرم‌آباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ده‌پیر شمالی
جمعیت: ۲۲۵ نفر
دره‌دزدان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ده‌پیر شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۵ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
اندیس قزل دره شاه خانی ۲

| قزل دره شاه خانی ۲> موقعیت | قزل دره شاه خانی ۲> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان قزوین
شهر: حوالی ابهر
فاصله تا نزدیک‌ترین روستا: ۱ کوه گبر کیلومتر
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
مشخصات فنی کانی: مشخصات فنی کانی
فرمول شیمیایی: CuFeS۲
نوع کانه: کالکو پیریت
پاراژنز: پیریت ، مالاکیت، آزوریت، لیمونیت، کوارتز ، هماتیت، سریسیت
توضیحات: آلتراسیون لیمونیتی شدن، هماتیتی شدن، سیلیسی شدن
سنگ معدن: سنگ معدن
ژنز: آذرین
سنگ میزبان: آندزیت
شکل: رگه ای
توضیحات: عیار نقره: ۷ - ۱۳ ppm
زلزله: زلزله
وضعیت لرزه‌خیزی ناحیه: غیر فعال
نام اندیس: قزل دره شاه خانی ۲
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: مس
نوع ماده: فلزی
قزل دره شاه خانی ۲ یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر ابهر استان قزوین قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.سنگ میزبان این اندیس آندزیت است  در این اندیس، پاراژنز‌های پیریت ، مالاکیت، آزوریت، لیمونیت، کوارتز ، هماتیت، سریسیت یافت می‌شوند.
علی‌اصغر اوجانی

| علی‌اصغر اوجانی | علی‌اصغر اوجانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ خرداد ۱۳۳۶ تهران، ایران
درگذشت: ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ (۵۲ سال) بیمارستان بوعلی، تهران، ایران
ملیت:  ایران
پیشه: کارگردان تلویزیونی، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۸–۱۳۸۹
علی‌اصغر اوجانی (زاده ۲۸ خرداد ۱۳۳۶ در تهران - درگذشته ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ در تهران) کارگردان تلویزیونی و تهیه‌کننده سینما اهل ایران بود.
گزیدهٔ آثار > سینما

زمزمه بودا (۱۳۸۶)
دبستان شوک (۱۳۷۹)
اصحاب کهف (۱۳۷۶)
سفر بخیر (۱۳۷۳)
همه دختران من (۱۳۷۲)
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

آشپزباشی و قبله عالم (۱۳۷۴)
پنچری (۱۳۷۱)
تله‌تئاتر «مرگ دستفروش» (۱۳۶۳)
تله‌تئاتر «لومومبا» (۱۳۶۲)
اندیس جلیز جند-۱

| جلیز جند-۱> موقعیت | جلیز جند-۱> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان تهران
شهرستان: شهرستان فیروزکوه
شهر: حوالی فیروزکوه
ارتفاع: ۲۱۰۰
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
تعداد نمونه گرفته شده: ۲۰۰ عدد
سنگ معدن: سنگ معدن
ژنز: رسوبی
شکل: توده ای
زلزله: زلزله
وضعیت لرزه‌خیزی ناحیه: فعال
نام اندیس: جلیز جند-۱
نوع اندیس: مصالح ساختمانی
نام ماده: سنگ آهک
نوع ماده: مصالح ساختمانی
جلیز جند-۱ یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر فیروزکوه استان تهران قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، سنگ آهک است.
داگ هامرشولد

| داگ هامرشولد | داگ هامرشولد |
| --- | --- |
همرشولد در دهه ۱۹۵۰: همرشولد در دهه ۱۹۵۰
دومین دبیرکل سازمان ملل متحد: دومین دبیرکل سازمان ملل متحد
دوره مسئولیت ۱۰ آوریل ۱۹۵۳ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱: دوره مسئولیت ۱۰ آوریل ۱۹۵۳ – ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱
پس از: تریگوه لی
پیش از: او تانت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ یونشوپینگ، سوئد
درگذشته: ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ (۵۶ سال) ان‌دولا، رودزیای شمالی، فدراسیون رودزیا و نیاسالند (زامبیا)سانحهٔ هوایی
ملیت:  سوئد
پیشه: سیاستمدار
تخصص: پدیدآور، اقتصاددان
جایزه‌ها: جایزهٔ صلح نوبل
امضا: 
داگ هامِرْشولْدْ (به سوئدی: Dag Hammarskjöld) (زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۵ در یونشوپینگ، سوئد – درگذشتهٔ ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱) پدیدآور، اقتصاددان و دومین دبیرکل سازمان ملل متحد بود. او همچنین دریافت‌کنندهٔ جایزهٔ صلح نوبل می‌باشد و به چهار زبان انگلیسی، سوئدی، آلمانی و فرانسوی سخن می‌گفت. وی از آوریل ۱۹۵۳ تا هنگام مرگش، که در ۵۶سالگی و بر اثر سانحهٔ هوایی (سپتامبر ۱۹۶۱) روی داد، دبیرکل سازمان ملل بود. او جوان‌ترین فردی بود که در این سمت قرار گرفت؛ و همچنین تنها فردی که در این سمت ترور شد.
وی به دلیل انتقاد از آمریکا به خاطر وتوی قطعنامه‌های ضد اسرائیلی و با حق تعیین سرنوشت ملت فلسطین در کشورهای منطقه غرب آسیا توجه زیادی جلب کرد.
آرامگاه داگ همرشولد
روز هجدهم سپتامبر سال ۱۹۶۱ میلادی داگ هامرشولد، سیاستمدار سوئدی و دومین دبیرکل سازمان ملل متحد، در جریان یک مأموریت سیاسی برای پایان دادن به جنگ‌های کنگو، بر اثر سقوط هواپیما کشته شد.
پیشینه

داگْ هامرشولد در ۲۹ ژوئیه سال ۱۹۰۵ م در سوئد به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات خود به تدریس اقتصاد در دانشگاه استکهلم سوئد پرداخت و در سال ۱۹۵۱ م معاون وزارت امورخارجه سوئد شد.
هامرشولد در آوریل ۱۹۵۳ م نامزد دبیرکلی سازمان ملل متحد شد و به عنوان دومین دبیرکل این سازمان، رای اکثریت را به دست آورد. وی مجدداً در ۱۹۵۷ م به این سمت برگزیده شد. هامر شولد یکی از معدود دبیران کل سازمان ملل بود که به حقوق کشورهای جهان سوم توجه خاصی نشان می‌داد. هامر شولد در ایفای وظایفش خالی از هرگونه محافظه کاری بود. او در ماجرای بحران کانال سوئز در سال ۱۹۵۶ از مصر دفاع کرد و برای حل و فصل حوادث کشور آفریقایی کنگو همت گماشت. هامرشولد به درخواست پاتریس لومومبا، نخست‌وزیر کنگو، هزاران نیروی حافظ صلح سازمان ملل را برای پایان دادن به فعالیت‌های گروه‌های شورشی کنگو، روانه این کشور ساخت و سپس برای میانجی‌گری بیشتر در منازعات کنگو در تابستان سال ۱۹۶۰ م عازم این کشور شد. اما در روز ۱۸ سپتامبر آن سال، هواپیمای هامرشولد در آسمان کنگو هدف آتشبار ضدهوایی گروه‌های شورشی این کشور به رهبری موسی چومبه قرار گرفت و سرنگون شد که به کشته شدن هامرشولد و کلیه همراهان انجامید.‎
او پیش از مرگ به سبب فعالیت‌های صلح دوستانه اش در ماجرای کنگو، موفق به دریافت جایزه صلح نوبل شده بود. پس از هامر شولد، اوتانْتْ به دبیرکلی سازمان ملل منصوب شد.
سانحهٔ هوایی

داگ در سال ۱۹۶۱ برای حل بحران‌های جنگ داخلی در کنگو برای دیدار با موسی چمبه که بخشی از کنگو (ایالت کاتانگا) را در اختیار خود گرفته بود و خواستار جدایی آن از کنگو بود، راهی آفریقا شد که ناگهان هواپیمایش در کشور زیمبابوهٔ کنونی سقوط کرد. موسی چمبه دشمن قسم‌خوردهٔ پاتریس لومومبا بود و از آن‌جا که سازمان ملل اقدامات تروریستی موسی چمبه را مورد قبول جامعهٔ جهانی نمی‌دانست، طبق شواهدِ در دست، گمان می‌رود که این سانحهٔ هوایی یک ترور از جانب چمبه بوده‌است.
در سال ۲۰۱۶ فارن پالیسی اعلام کرد، شواهد تازه، از احتمال ترور توسط سرویس‌های آفریقای جنوبی مورد حمایت سیا خبر می‌دهد.
این وبسایت اعلام کرد که تروریست‌ها احتمالاً مورد پشتیبانی سیا، سرویس اطلاعاتی بریتانیا و یک شرکت بلژیکی بوده‌اند.
انسداد پهنای باند

انسداد پهنای باند کاهش عمدی سرویس اینترنت توسط ارائه دهنده اینترنت (ISP) است. این یک اقدام واکنشی است که در شبکه‌های ارتباطی برای تنظیم ترافیک شبکه و به حداقل رساندن تراکم پهنای باند استفاده می‌شود.
ISP ها یا ادمین های شبکه گاهی اوقات به طور عمد سرعت حرکت داده ها از طریق شبکه را تنظیم می کنند (کم یا زیاد) ، اقدامی که تحت عنوان انسداد پهنای باند شناخته میشود. دلایل مختلفی برای انسداد پهنای باند وجود دارد، از جمله محدود کردن ازدحام شبکه، به ویژه در شبکه های با دسترسی عمومی. ISP ها ممکن است برای کاهش استفاده یک کاربر خاص یا کلاس خاصی از کاربران از سرویس خاصی از انسداد پهنای باند استفاده کنند. ISPها همچنین می توانند پهنای باند را مسدود کنند تا استفاده تمام کاربران از شبکه یکنواخت شود.
انسداد می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد تا به‌طور فعال بارگذاری کاربر را در برنامه‌هایی نظیر رسانه جاری، پروتکل‌های بیت‌تورنت و دیگر برنامه‌های به اشتراک‌گذاری فایل محدود کند، و حتی استفاده از پهنای باند کل را که در همه کاربران در شبکه ارائه می‌شود، محدود می‌کند.
اندیس جلمانده (گل مانده)

| جلمانده (گل مانده)> موقعیت | جلمانده (گل مانده)> موقعیت |
| --- | --- |
استان: استان یزد
شهر: حوالی ساغند
مشخصات فنی معدن: مشخصات فنی معدن
سنگ معدن: سنگ معدن
ژنز: آذرین
زلزله: زلزله
وضعیت لرزه‌خیزی ناحیه: غیر فعال
نام اندیس: جلمانده (گل مانده)
نوع اندیس: فلزی
نام ماده: مس
نوع ماده: فلزی
جلمانده (گل مانده) یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر ساغند استان یزد قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است.
دره‌دره رضاآباد

| دره‌دره رضاآباد | دره‌دره رضاآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۳۳′۳۹″ شمالی ۵۱°۴۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۶۰۸۳°شمالی ۵۱٫۷۰۰۲۸°شرقی﻿ / 30.56083; 51.70028: مختصات: ۳۰°۳۳′۳۹″ شمالی ۵۱°۴۲′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۶۰۸۳°شمالی ۵۱٫۷۰۰۲۸°شرقی﻿ / 30.56083; 51.70028
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: بویراحمد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: سررود جنوبی
جمعیت: ۱۳ نفر
دره‌دره رضاآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان سررود جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳ نفر (۵خانوار) بوده‌است.