مدل‌سازی آمیخته بازاریابی
محدودیت‌ها

در حالی که مدل‌های آمیخته بازاریابی اطلاعات بسیار مفیدی را ارائه می‌دهند، دو حوزه کلیدی وجود دارد که این مدل‌ها دارای محدودیت‌هایی هستند که باید توسط همه کسانی که از این مدل‌ها برای اهداف تصمیم‌گیری استفاده می‌کنند در نظر گرفته شوند. این محدودیت‌ها که در زیر به‌طور کامل مورد بحث قرار می‌گیرند، عبارتند از:
تمرکز بر فروش کوتاه مدت می‌تواند به‌طور قابل توجهی اهمیت فعالیت‌های بلندمدت ایجاد سهم را کم ارزش کند.
هنگامی که برای بهینه‌سازی ترکیب رسانه‌ها استفاده می‌شود، این مدل‌ها سوگیری آشکاری به نفع رسانه‌های خاص (مانند تبلیغات تلویزیونی) در مقابل رسانه‌های مختص زمان کمتر (مانند تبلیغاتی که در مجلات ماهانه ظاهر می‌شوند) دارند. سوگیری‌ها همچنین می‌توانند هنگام مقایسه رسانه‌های گسترده با رسانه‌های هدفمند منطقه ای یا جمعیتی رخ دهند.
در رابطه با سوگیری علیه فعالیت‌های ایجاد سهم، بودجه‌های بازاریابی بهینه‌شده با استفاده از مدل‌های آمیخته بازاریابی ممکن است بیش از حد به سمت کارایی گرایش داشته باشند، زیرا مدل‌های آمیخته بازاریابی تنها اثرات کوتاه‌مدت بازاریابی را اندازه‌گیری می‌کنند. اثرات بلندمدت بازاریابی در ارزش ویژه برند آن منعکس می‌شود. تأثیر مخارج بازاریابی بر [ارزش ویژه برند] معمولاً توسط مدل‌های آمیخته بازاریابی درک نمی‌شود. یک دلیل این است که مدت زمان طولانی‌تری که بازاریابی برای تأثیرگذاری بر ادراک برند طول می‌کشد فراتر از تأثیر همزمان یا در بهترین حالت هفته‌های آینده بازاریابی بر فروش است که این مدل‌ها اندازه‌گیری می‌کنند. دلیل دیگر این است که نوسانات موقتی در فروش به دلیل شرایط اقتصادی و اجتماعی لزوماً به این معنا نیست که بازاریابی در ایجاد ارزش ویژه برند بی‌اثر بوده است. برعکس، ممکن است در کوتاه مدت فروش و سهم بازار بدتر شود، اما ارزش ویژه برند در واقع می‌تواند بالاتر باشد. این ارزش ویژه باید در دراز مدت به برند کمک کند فروش و سهم بازار را بازیابی کند.
علاوه بر این، بیشتر رویکردها به مدل‌های آمیخته بازاریابی سعی می‌کنند همه فعالیت‌های بازاریابی را در سطح ملی یا منطقه‌ای در مجموع دربر گیرند، اما تا جایی که تاکتیک‌های مختلف برای گروه‌های مصرف‌کننده جمعیتی مختلف هدف قرار می‌گیرند، ممکن است تأثیر آنها از بین برود. به عنوان مثال، حمایت مالی Mountain Dew از NASCAR ممکن است برای طرفداران NASCAR، که ممکن است شامل چندین گروه سنی باشد، هدف قرار گیرد، اما تبلیغات Mountain Dew در وبلاگ‌های بازی ممکن است برای جمعیت نسل Y هدف قرار گیرد. هر دوی این تاکتیک‌ها ممکن است در گروه‌های جمعیتی مربوطه بسیار مؤثر باشند، اما وقتی در یک مدل آمیخته بازاریابی ملی یا منطقه‌ای در مجموع گنجانده شوند، ممکن است ناکارآمد ظاهر شوند.
سوگیری تجمیع، همراه با مسائل مربوط به تغییرات در ماهیت زمانی خاص رسانه‌های مختلف، زمانی که این مدل‌ها به روش‌هایی فراتر از مدل‌هایی که در ابتدا برای آن طراحی شده‌اند استفاده می‌شوند، مشکلات جدی ایجاد می‌کنند. از آنجایی که رسانه‌ها حتی پراکنده تر می‌شوند، اگر از مدل‌های آمیخته بازاریابی برای قضاوت در مورد اثربخشی نسبی رسانه‌ها و تاکتیک‌های مختلف استفاده شود، بسیار مهم است که این مسائل در نظر گرفته شوند.
مدل‌های آمیخته بازاریابی از عملکرد تاریخی برای ارزیابی عملکرد بازاریابی استفاده می‌کنند و بنابراین ابزار مؤثری برای مدیریت سرمایه‌گذاری‌های بازاریابی برای محصولات جدید نیستند. این به این دلیل است که تاریخچه نسبتاً کوتاه محصولات جدید نتایج آمیخته بازاریابی را ناپایدار می‌کند. همچنین ارتباط بین بازاریابی و فروش ممکن است در دوره‌های راه اندازی و پایدار به‌طور اساسی متفاوت باشد. به عنوان مثال، عملکرد اولیه Coke Zero واقعاً ضعیف بود و کشش تبلیغاتی پایینی را نشان داد. با وجود این، کوکاکولا با یک استراتژی بهبودیافته هزینه‌های رسانه ای خود را افزایش داد و عملکرد خود را به‌طور اساسی بهبود بخشید که منجر به اثربخشی تبلیغات می‌شود که احتمالاً چندین برابر اثربخشی در طول دوره راه اندازی است. یک مدل آمیخته بازاریابی معمولی کاهش هزینه‌های رسانه‌ای را توصیه می‌کند و در عوض به تخفیف‌های سنگین قیمت متوسل می‌شود.