stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تک گروه R1a
منشا > تنوع R1a1a1 (M417) و مهاجرت‌های باستانی

طبق Underhill et al. (2014)، زیرشاخه R1a-M417 به دو زیرگروه Z282 و Z93 حدود ۵،۸۰۰ سال پیش "در نزدیکی ایران و ترکیه شرقی" تقسیم شد. اگرچه R1a به عنوان یک گروه ژنتیکی Y در میان گویشوران زبان‌های مختلف مانند اسلاوی و هندو-ایرانی مشاهده می‌شود، مسئله منشا R1a1a مرتبط با بحث جاری در مورد زادگاه اصلی مردم پروتو-هندواروپایی از مردم نیاهندواروپایی است و همچنین ممکن است به منشا تمدن دره سند مربوط باشد. R1a همبستگی قوی با زبان‌های هندو-اروپایی در جنوبی و غرب آسیا، شرق و مرکز اروپا و اسکاندیناوی دارد و در شرق اروپا، آسیای مرکزی و جنوب آسیا بیشتر شایع است. در اروپا، Z282 به ویژه شایع است در حالی که در آسیا Z93 غالب است. ارتباط بین Y-DNA R-M17 و گسترش زبان‌های هندو-اروپایی برای نخستین بار توسط T. Zerjal و همکاران در سال ۱۹۹۹ ذکر شد.
منشا > ارتباط هندو-اروپایی > پراکندگی پیشنهادی R1a1a از استپ‌ها

همچنین ببینید: مهاجرت‌های هندواروپاییان و مهاجرت هندوآریایی‌ها
سمینو و همکاران (۲۰۰۰) منشا اوکراینی را پیشنهاد کردند و گسترش پس از یخ‌گان هپلوگروپ R1a1 را در دوره حداکثر یخ‌گانی آخرین یخ‌گان مطرح کردند که بعداً با گسترش فرهنگ کوردگان به اروپا و شرق، بزرگ‌تر شد. اسپنسر ولز منشا آسیای مرکزی را پیشنهاد می‌دهد و بیان می‌کند که توزیع و سن R1a1 به مهاجرت باستانی‌ای اشاره دارد که مربوط به گسترش مردم کوردگان از استپ اوراسیا است. طبق گفته پامجاو و همکاران (۲۰۱۲)، R1a1a در استپ‌های اوراسیا یا منطقه خاورمیانه و قفقاز تنوع پیدا کرده است:
آسیای درونی و مرکزی منطقه همپوشانی برای ریشه‌های R1a1-Z280 و R1a1-Z93 است که نشان می‌دهد که یک منطقه تفکیک اولیه از R1a1-M198 احتمالاً در جایی در استپ‌های اوراسیا یا منطقه خاورمیانه و قفقاز واقع شده است، زیرا این مناطق بین جنوب آسیا و اروپا مرکزی و شرقی قرار دارند.
سه مطالعه ژنتیکی در سال ۲۰۱۵ از نظریه کوردگان گیمبوتاس در مورد اورهای‌مت هندو-اروپایی حمایت کردند. بر اساس این مطالعات، هپلوگروپ‌های R1b و R1a، که اکنون در اروپا شایع‌ترین هستند (R1a همچنین در جنوب آسیا رایج است)، از استپ‌های پونتیک-کاسپین گسترش یافته‌اند، همراه با زبان‌های هندو-اروپایی؛ آنها همچنین یک مؤلفه اوتوزومال را در اروپایی‌های مدرن شناسایی کردند که در اروپایی‌های نوسنگی وجود نداشت و این مؤلفه با ریشه‌های پدری R1b و R1a، و همچنین زبان‌های هندو-اروپایی معرفی شده است.
سیلوا و همکاران (۲۰۱۷) noted که R1a در جنوب آسیا به احتمال زیاد از یک منبع آسیای مرکزی واحد گسترش یافته است و به نظر می‌رسد که حداقل سه و احتمالاً بیشتر از ریشه‌های بنیان‌گذار R1a در زیرقاره هند وجود داشته باشد که با امواج متعدد ورود هم‌خوانی دارد. طبق گفته مارتین پی. ریچاردز، یکی از نویسندگان سیلوا و همکاران (۲۰۱۷)، شیوع R1a در هند "مدرکی بسیار قوی برای مهاجرت قابل توجه عصر برنز از آسیای مرکزی است که احتمالاً سخن‌گویان هندو-اروپایی را به هند آورده است."
منشا > ارتباط هندو-اروپایی > منشأهای ممکن یامنا یا فرهنگ شیاردار

دیوید آنتونی فرهنگ یامنا را زادگاه اصلی هندواروپاییان می‌داند. طبق نظر هاوک و همکاران (۲۰۱۵)، یک مهاجرت گسترده از فرهنگ یامنا به سمت شمال در حدود ۲۵۰۰ پ.م. اتفاق افتاد که ۷۵٪ از نسل‌پیشینی ژنتیکی فرهنگ شیاردار (انگلیسی: Corded Ware culture) را توضیح می‌دهد و اشاره می‌کند که R1a و R1b ممکن است "بعد از ۳۰۰۰ پ.م. از شرق به اروپا گسترش یافته باشند". با این حال، تمامی هفت نمونه یامنا متعلق به زیرشاخه R1b-M269 بودند، و هیچ R1a1a در نمونه‌های یامنا پیدا نشده است. این پرسش را مطرح می‌کند که R1a1a در فرهنگ شیاردار از کجا آمده است، اگر از فرهنگ یامنا نبوده باشد.
طبق نظر مارک هاپر، عدم وجود هپلوگروپ R1a-M458 در افغانستان، منشأ استپی پونتیک-کاسپین برای رده‌های R1a در جمعیت‌های مدرن آسیای مرکزی را تایید نمی‌کند.
طبق نظر لئو کلیجن، عدم وجود هپلوگروپ R1a در باقی‌مانده‌های یامنا (علیرغم حضور آن در سامرا و جمعیت‌های شکارچی-گردآورنده شرقی) احتمال اینکه اروپایی‌ها هپلوگروپ R1a را از یامنا به ارث برده باشند را کم می‌کند.
باستان‌شناس بری کانلیف گفته است که عدم وجود هپلوگروپ R1a در نمونه‌های یامنا یک ضعف عمده در پیشنهاد هاوک مبنی بر منشأ یامنا برای R1a است.
سمنوف و بولات (۲۰۱۶) برای منشأ یامنا برای R1a1a در فرهنگ شیاردار استدلال می‌کنند و اشاره می‌کنند که چندین نشریه به وجود R1a1 در فرهنگ شانه‌ای (انگلیسی: Comb Ware culture) اشاره کرده‌اند.
سن-رنه، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-رُنه | سَن-رُنه |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
Saint-René: Saint-René
استان:  استان کبک
ناحیه: شودییر-آپالاش
منطقه شهری: Beauce-Sartigan
Constituted: January 1, 1945
همنام: René Goupil
حکومت: حکومت
 • Mayor: Jean-Guy Deblois
 • Federal riding: Beauce
 • Prov. riding: Beauce
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۱٫۴۰ کیلومتر مربع (۲۳٫۷۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۶۳٫۳۵ کیلومتر مربع (۲۴٫۴۶ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۶۵۸
 • تراکم: ۱۰٫۴/کیلومتر مربع (۲۷/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): افزایش۷٫۵%
 • Dwellings: ۲۸۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0M 1Z0
کد(های) منطقه: 418 and 581
سَن-رُنه (به فرانسوی: Saint-René) قصبه‌ای در منطقه شهری بوس-سارتیگان ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۶۰۹ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۶۱٫۵۳ کیلومتر مربع است.
کاستل فرانکو امیلیا

مکان
| کاستل فرانکو امیلیا | کاستل فرانکو امیلیا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Castelfranco Emilia: Comune di Castelfranco Emilia
Villa Sorra: Villa Sorra
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان / شهرستان: استان مودنا (MO)
دهستان: Casale California, Cavazzona, Gaggio, Madonna della Provvidenza, Manzolino, Panzano, Piumazzo, Rastellino, Recovato, Riolo
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stefano Reggianini
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۱٫۳۱ کیلومتر مربع (۳۹٫۱۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۲ متر (۱۳۸ فوت)
جمعیت (30 June 2009): جمعیت (30 June 2009)
 • کل: ۳۰٬۹۳۳
 • تراکم: ۳۱۰/کیلومتر مربع (۷۹۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Castelfranchesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 41013
پیش‌شماره تلفن: 059
قدیس پشتیبان: Madonna delle Grazie
روز قدیس: September 8
وبگاه: وبگاه رسمی
کاستل فرانکو امیلیا (به ایتالیایی: Castelfranco Emilia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان مودنا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستل فرانکو امیلیا ۱۰۱٫۳۱ کیلومترمربع مساحت و ۳۰٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد و ۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر مارک‌ردویتس خواهرخواندهٔ کاستل فرانکو امیلیا هست.
طایفه شش بلوکی

شش بلوکی نام یکی از بزرگترین طوایف در ایل قشقایی می‌باشد که گاهی به‌علت پر‌جمعیت‌ بودن آن و تیره‌های زیادی که در آن وجود دارد، به عنوان یک  ایل نیز شناخته می‌شود.این طایفه که در تربیت جنگجو و پرورش و نگهداری دام مهارت فراوان داشتند.
شش بلوکی، یکی از طوایف مشهور ایل قشقایی است که طبق آمار دولتی، دارای ۶۴ تیره، ۳۰۰ بُنکو و  ۲۵۰۰۰۰ خانوار (بیله:اُبا) و حدود ششصد هزار تا هفتصد هزار نفر جمعیت می باشد.
تیره‌ها

شورباخورلو، دوست محمدلو، هیبت لو، آرّیق لو، آغاجاری، آهنگر، علی قیالو، اسلاملو، بچگانلو،امیرخانلو، برزگرلو، بهلول لو، ابلوردی، پیرمُرادلو، تراکمه، تول لو، جعفرلو، جیغال لو، چهارمحال لو، داش دمیرلو، کوهی، دوقّوزلو، سلوک لو، سوهرانلو، شاملو(قزلباش‌ها)، عرب چیرپانلو، عرب شال لو، عرب شاملو، عرب شانلو، علمدارلو، عمله، قاسیملو، قجرلو، قره یارلو، قورد، کله لو
ییلاق و قشلاق

قشلاق: بخش‌های وسیعی از شهرستان‌های دشتستان، دشتی، فراشبند و خنج و بخش‌هایی از شهرستان‌های تنگستان، لامرد، ممسنی و گچساران
ییلاق: شهرستان‌های اقلید، سمیرم، بخش کامفیروز و بخش‌های وسیعی از شهرستان آباده
این طایفه در سال ۱۳۶۱ دارای ۶۴ تیره یعنی حدود ۶۴۰۳ خانوار (۳۳۹۳۸نفر) بوده‌است.
باشگاه فوتبال دانداک

Football club
باشگاه فوتبال دانداک (ایرلندی: Cumann Peile Dhún Dealgan) یک باشگاه فوتبال در شهر دانداک، جمهوری ایرلند است.
این باشگاه که در سال ۳۱ اوت ۱۹۰۳ میلادی (۸ شهریور ۱۲۸۲ هجری شمسی) تأسیس شده سابقه ۱۳ قهرمانی در لیگ برتر ایرلند و ۱۱ قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایرلند را در کارنامه دارد. این تیم یکی از پرافتخار ترین باشگاه های فوتبال ایرلند است. دانداک اولین باشگاه ایرلندی بود که دوبار به مرحله گروهی یک رقابت اروپایی صعود کرد. دانداک همچنین بیشترین عنوان قهرمانی لیگ برتر ایرلند در ۱۵ سال اخیر را داراست. همچنین در تمام ادوار لیگ برتر ایرلند، در رتبه دوم بیشترین عنوان قهرمانی قرار دارد.
در سال ۲۱_۲۰۲۰ در یکی از بازی های مرحله گروهی لیگ اروپا ، در برابر آرسنال ۴ بر ۲ شکست خورد.
این تیم بعد از آنکه در سال ۲۰۱۹ به قهرمانی در لیگ برتر ایرلند رسید؛ دیگر نتوانسته است که قهرمان یا نائب قهرمان لیگ شود.
دانداک در سال ۲۰۲۴_۲۰۲۳ ، در جایگاه آخر جدول یعنی رتبه دهم قرار گرفت و برای اولین بار پس از سال ۲۰۰۸، از لیگ برتر ایرلند سقوط کرده و به لیگ یک این کشور وارد شد.
افتخارات

| عنوان رقابت | عنوان فصل | رتبه در جدول | رتبه کل |
| --- | --- | --- | --- |
| لیگ دسته اول فوتبال ایرلند | ۲۰۰۸ | .................. | قهرمان |
| لیگ برتر فوتبال ایرلند | ۱۹۳۳ ۱۹۶۳ ۱۹۶۷ ۱۹۷۶ ۱۹۷۹ ۱۹۸۲ ۱۹۸۸ ۱۹۹۱ ۱۹۹۴ ۲۰۱۴ ۲۰۱۵ ۲۰۱۶ ۲۰۱۸ ۲۰۱۹ | .................. | قهرمان |
| لیگ برتر فوتبال ایرلند | ۲۰۱۳ ۲۰۱۷ | .................. | نائب قهرمان |
| جام حذفی فوتبال ایرلند | ۲۰۱۵ ۲۰۱۸ ۲۰۲۰ | .................. | قهرمان |
| جام حذفی فوتبال ایرلند | ۲۰۱۹ | .................. | نائب قهرمان |
| لیگ کنفرانس اروپا | ۲۰۲۱-۲۰۲۲ ۲۰۲۳-۲۰۲۴ | .................. | ۲ دور قبل از مرحله گروهی |
| لیگ اروپا | ۲۰۱۶-۲۰۱۷ ۲۰۲۰-۲۰۲۱ | چهارم(۴/۴) | حذف در مرحله گروهی |
| لیگ قهرمانان اروپا | ۲۰۱۶-۲۰۱۷ | .................. | ۱ دور قبل از مرحله گروهی |
| لیگ قهرمانان اروپا | ۲۰۱۹-۲۰۲۰ | .................. | ۳ دور قبل از مرحله گروهی |
سن-روک-دو-مکیناک، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Roch-de-Mékinac | Saint-Roch-de-Mékinac |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
استان:  استان کبک
ناحیه: Mauricie
منطقه شهری: Mékinac
Constituted: November 2, 1905
حکومت: حکومت
 • Mayor: Guy Dessureault
 • Federal riding: Saint-Maurice—Champlain
 • Prov. riding: Saint-Maurice—Champlain
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۵٫۵۰ کیلومتر مربع (۶۰٫۰۴ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۴۴٫۵۹ کیلومتر مربع (۵۵٫۸۳ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۴۳۸
 • تراکم: ۳٫۰/کیلومتر مربع (۸/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۳۵٫۲%
 • Dwellings: ۳۰۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0X 2E0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.strochdemekinac.com
سن-روک-دو-مکیناک (به فرانسوی: Saint-Roch-de-Mékinac) قصبه‌ای در منطقه شهری مکیناک ناحیه موریسی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۳۰۹ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۵۵٫۳۹ کیلومتر مربع است.
تخم‌کدو

تخم کدوی صدفی شور
تخم‌کدو دانه کدو است که به عنوان آجیل، بذر، دانه روغنی یا دارو مورد استفاده دارد.
خواص

ویتامین اف، به دو روغن ضروری گفته می‌شود: امگا ۳ و امگا ۶ که در تخم کدو فراوانند. به علاوه، منبع غنی اسید اولئیک، فیبر، پروتئین و ریزمغذی‌ها و درشت مغذی‌های فراوانی است. بعلت تراکم فلز روی، دارای خواص ضدقارچی به ویژه ضدشوره سر است.
| ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) | ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) |
| --- | --- |
انرژی: ۲٬۴۰۱ کیلوژول (۵۷۴ کیلوکالری)
کربوهیدرات: 14.71 g
قند: 1.29 g
فیبر خوراکی: 6.5 g
 :  
چربی: 49.05 g
اشباع: 8.544 g
چربی تک‌سیرنشده: ۱۵٫۷۳۴
چربی غیراشباع چندگانه: ۱۹٫۸۵۶
 :  
پروتئین: 29.84 g
 :  
ویتامین‌ها: درصد ارزش روزانه
ویتامین (B۱): ۶٪ ۰٫۰۷ میلی‌گرم
 (B۲): ۱۳٪ ۰٫۱۵ میلی‌گرم
نیاسین (B۳): ۳۰٪ ۴٫۴۳ میلی‌گرم
پانتوتنیک اسید (B۵): ۱۱٪ ۰٫۵۷ میلی‌گرم
ویتامین ب۶: ۸٪ ۰٫۱ میلی‌گرم
فولیک (B۹): ۱۴٪ ۵۷ میکروگرم
ویتامین ث: ۸٪ ۶٫۵ میلی‌گرم
ویتامین ئی: ۴٪ ۰٫۵۶ میلی‌گرم
ویتامین کا: ۴٪ ۴٫۵ میکروگرم
 :  
مواد معدنی: مقدار درصد ارزش روزانه
کلسیم: ۵٪ ۵۲ میلی‌گرم
آهن: ۶۲٪ ۸٫۰۷ میلی‌گرم
منیزیم: ۱۵۵٪ ۵۵۰ میلی‌گرم
منگنز: ۲۱۴٪ ۴٫۴۹ میلی‌گرم
فسفر: ۱۶۸٪ ۱۱۷۴ میلی‌گرم
پتاسیم: ۱۷٪ ۷۸۸ میلی‌گرم
سدیم: ۱۷٪ ۲۵۶ میلی‌گرم
روی: ۸۰٪ ۷٫۶۴ میلی‌گرم
 :  
دیگر اجزاء: مقدار
آب: 2.0 g
 :  
Link to USDA Database entry: Link to USDA Database entry
 یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی :  یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی 
†درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.  منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا: †درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.  منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا
مهم‌ترین فواید:
کاهش استرس
محافظت از غده پروستات
جوان‌ماندن و حفظ سلامت پوست
از بین بردن عفونت انگلی
بهبود سلامت مغز
کاهش سطح قند خون
پیشگیری از تصلب شرایین
مانع بروز ورم مفاصل
بهبود عملکرد مثانه
تقویت استخوان‌ها
محافظت از کلیه
تسریع در بهبود زخم‌ها
خواص > شایعه کرم کدو

برخی مردم، تخم کدو را باعث کرم کدو می‌دانند؛ اما قضیه دقیقاً برعکس است؛ چون کرم کدو از تخم کدو متنفر است و حاضر است از روده بیرون بیاید و بمیرد! این باعث شد که تخم کدو از سال ۱۸۶۳ تا ۱۹۳۶ در «فارماکوپه ایالات متحده» به عنوان یک ضدانگل ثبت شوند.
خواص > عوارض

به علت تراکم پروتئین می‌تواند باعث آلرژی در برخی شود.
بو دادن آن باعث واسرشتن پروتئین آن به مواد بالنسبه سمی می‌شود.
طبع آن سرد و خشک (پاییزی یا سوداوی) و مصلح آن انگبین است.
چون باعث دفع روغن‌های بد بدن می شوذ، باعث چربی سر می‌شود.
تخم کدوی بیات باعث فوران سوداست.
عید پاک مبارک

| عیدپاک مبارک | عیدپاک مبارک |
| --- | --- |
کارگردان: ژرژ لوتنر
نویسنده: ژان پواره
بازیگران: ژان-پل بلموندو
فیلم‌بردار: ادمون سشان
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ اکتبر ۱۹۸۴ (۱۹۸۴-10-۲۴)  
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
فروش گیشه: ۳٫۴۲۸٫۹۰۰ بلیت (فرانسه)
عید پاک مبارک (فرانسوی: Joyeuses Pâques‎) یک فیلم کمدی فرانسوی به کارگردانی ژرژ لوتنر محصول سال ۱۹۸۴ میلادی است.
بازیگران

ژان-پل بلموندو در نقش استفان مارگل
سوفی مارسو در نقش جولی
ماری لافوره در نقش سوفی مارگل
رزی وارد
میشل بون در نقش روسو
ماری-کریستین دکورارد در نقش مل فلوری
فاطمه زهرا قنبوع

فاطمه زهرا قنبوع بازیگر مراکشی که در سال ۱۹۹۱ در شهر تازه متولد شد. او در کارهای ابتدایی خود در فیلم‌ها و سریال‌های زیادی به خصوص در کارهای ماه مبارک رمضان شرکت کرد و به دلیل حضور در سریال رمضانی شهرت داشت. در سال ۲۰۱۵ در سریال «شیب و جوانی» به کارگردانی عادل الفاضیلی که از اولین تلویزیون مراکش پخش شد شرکت کرد و در نقش یک دانش آموز دبیرستانی در مقطع کارشناسی نقش آفرینی کرد. او در سال ۲۰۱۷ در دو فصل از سریال درام دارالغزلان شرکت کرد و با نام مونیا به ایفای نقش پرداخت. در ماه رمضان ۲۰۱۸ در بیش از یک اثر از جمله سریال «چهره دیگر» و فیلم تلویزیونی «عشق ناشناخته» ایفای نقش کرد و در این آثار به ایفای نقش پرداخت. وی در سال ۲۰۲۰ در سریال یاقوت و انبار حضور داشت و نقش یاقوت را بازی کرد.
تراکوتا

سردیس مریم باکره، حدود ۱۳۹۰–۱۳۹۵ میلادی، تراکوتای چندرنگ.
تراکوتا نوعی سفال است که از رُسِ کوره پُخته‌شده و در مایهٔ رنگ آجری با تِم کمی سرخ یا رنگ سفالِ کوره‌رفته‌است.
کاربرد و تعاریف این اصطلاح متفاوت است، مانند:
در هنر، سفالگری، هنرهای کاربردی، صنایع دستی، ساخت و ساز و معماری، تراکوتا اصطلاحی است که اغلب برای مجسمه‌های سفالی قرمز رنگ یا محصولات کاربردی مانند گلدان‌های گل، لوله‌های آب و فاضلاب، ظروف غذاخوری، کاشی‌های پشت بام و تزئینات سطوح ساختمان‌ها استفاده می‌شود. در چنین کاربردهایی به این ماده تراکوتا نیز گفته می‌شود.
در باستان‌شناسی و تاریخ هنر، تراکوتا اغلب برای توصیف اشیایی استفاده می‌شود مانند مجسمه‌ها و وزنه‌های بافندگی که روی چرخ سفالگری ساخته نشده‌اند، یا ظروف و سایر اشیاء ساخته شده روی چرخ از همان موادی که به آنها گل سفالگری گفته می‌شود. انتخاب اصطلاح به نوع شیء بستگی دارد تا تکنیک مواد یا شکل‌دادن.
سفال‌های معماری لعابدار و نسخه بدون لعاب آن به عنوان سطوح بیرونی ساختمان‌ها، قرن‌ها قبل از محبوبیت در غرب در قرن نوزدهم، در شرق آسیا مورد استفاده قرار گرفت. سفال معماری همچنین می‌تواند به عناصر سرامیکی تزئین شده مانند پیشنماها و روکش‌ها اشاره داشته باشد که تأثیر زیادی بر ظاهر معابد و سایر بناها در معماری کلاسیک اروپا و همچنین در خاور نزدیک باستان داشته‌است.
تولید

قبل از پخت، گل رسی سفالگری به راحتی شکل می‌گیرند. ساخته‌های صنایع دستی را می‌توان با تکنیک افزودن بخش‌هایی از گل رس به قطعات در حال ساخت، یا با کندن و حک کردن یک توده از آن با کمک کاردک یا ابزار مشابه تشکیل داد. با ترکیبی از مهارت‌ها برای ایجاد شکل کلی و سپس حذف یا اضافه کردن بخش‌ها در نقاط مدنظر، جزئیات مدنظر هنرمند ساخته می‌شود.
پس از خشک شدن سازه دست‌ساز، آن را در کوره یا بالای مواد قابل احتراق در گودال قرار می‌دهند تا پخته شود. دمای معمول برای پخت حدود ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد (۱۸۳۰ درجه فارنهایت) است، اگرچه ممکن است در نمونه‌های تاریخی و باستان‌شناسی تا ۶۰۰ درجه سانتیگراد (۱۱۱۲ درجه فارنهایت) باشد.
در طی این فرایند ساخت، محتوای آهن موجود در خاک رس با اکسیژن واکنش می‌دهد و در نتیجه رنگ مایل به قرمز که نماد خاک رس‌های سفالگری است، پدید می‌آید. با این حال، رنگ کلی می‌تواند به‌طور گسترده‌ای در طیف‌های متفاوت باشد که سایه‌های رنگ زرد، نارنجی، نخودی، قرمز، صورتی، خاکستری یا قهوه ای از جمله آن‌ها است.
مرحله نهایی تراشیدن سفال‌های پخته شده‌است. این تکنیک ممکن است کمتر رایج باشد اما نمونه‌هایی را می‌توان در معماری بنگالی بر روی معابد و مساجد هندوها یافت.
مشخصات

سفال پخته شده ضدآب نیست اما زمانی که سطح بدنه آن قبل از پختن، کمی جلا و لعاب داده شود، تخلخل آن کاهش می‌یابد. لایه ای از لعاب می‌تواند نفوذپذیری را بیشتر کاهش دهد و آب‌بندی را افزایش دهد.
سفال‌های بدون لعاب برای استفاده در زیر سطح زمین برای انتقال آب تحت فشار به عنوان یک کاربرد قدیمی، در گلدان‌های باغ، آبیاری یا تزئینات ساختمان در بسیاری از محیط‌ها، و برای ظروف روغن، چراغ‌های نفتی یا اجاق‌ها مناسب است. بیشتر کاربردهای دیگر نیاز به لعاب دادن به مواد دارند، مانند ظروف غذاخوری، لوله‌کشی بهداشتی یا تزئینات ساختمانی که برای محیط‌های یخبندان ساخته شده‌اند.
سفال نیز در صورت ضربه خفیف و تا زمانی که ترک نخورده باشد، صدای زنگ می‌دهد.
سفال‌های رنگ شده (پلی کروم) معمولاً ابتدا با یک لایه نازک از جسو پوشانده می‌شوند و سپس رنگ می‌شوند. این نوع سفال‌ها به‌طور گسترده استفاده می‌شوند، اما فقط برای موقعیت‌های داخلی مناسب است و دوام بسیار کمتری نسبت به رنگ‌های پخته شده در لعابدار سرامیکی دارد. مجسمه‌های سفالی در غرب تا قرن ۱۸ به ندرت در حالت «خام» خود باقی می‌ماندند.
نگارخانه

سردیس منعلق به سده ۶ مبلادی در اخنور، هند
ارتش تراکوتا
سردیس ماکسیمیلیان روبسپیر
نیم تنه الیزابت ویژه لبرون; ساخته آگوستین پاجو در ۱۷۸۳; ارتفاع: ۵۵ سانتی‌متر، عرض: ۴۴ سانتی‌متر، عمق: ۲۱ سانتی‌متر
تزئینات سقفی در بناهای امپراتوری چین در شهر ممنوعه
تاریخچه باشگاه فوتبال ناپولی

مقالهٔ اصلی: باشگاه فوتبال ناپولی
انجمن ورزشی فوتبال ناپولی یا اس‌اس‌سی ناپولی که معمولاً به‌عنوان ناپولی شناخته می‌شود، موفق‌ترین باشگاه فوتبال در جنوب ایتالیا و در میان باشگاه‌های بزرگ در سری آ ایتالیا، سابقه‌ای طولانی دارد که از بنیانگذاری آن ۱۹۰۵ به عنوان باشگاه فوتبال ناپل تا به امروز را در بر می‌گیرد.
ناپولی چندین بار در طول تاریخ خود بازسازی شده است که جدیدترین آنها در سال ۲۰۰۴ بود، آنها بیشتر تاریخ خود را در سری آ سپری کردند. شاید شهرت این باشگاه به خاطر دوره‌ای که دیگو مارادونا در آن عضو بود، بین دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ باشد، که در طی آن چندین جوایز از جمله اسکودتو و دو بار کوپا ایتالیا را به دست آورد. آنها همچنین در اروپا موفق شدند، جایی که جام یوفا را به دست آوردند.
از ناپل تا اینترناپل

فوتبال نخستین بار در اوایل دهه ۱۹۰۰ توسط ملوانان انگلیسی به شهر ناپل آورده شد: دو باشگاه اول عبارتند از Football Club Partenopeo و Naples Foot-Ball & Cricket Club که هر دو در سال ۱۹۰۵ تأسیس شدند.
منشأ ناپل FCC را می‌توان به ویلیام پوتس ردیابی کرد، یک مرد انگلیسی که توسط آژانس دریایی به نام کانارد لاینز استخدام شده بود، او در اوقات فراغت خود یک فوتبالیست آماتور مشتاق بود و تصمیم گرفت در ایتالیا یک باشگاه تأسیس کند. جلسه‌ای از طریق San Severino 43 در ناپل برگزار شد، با هدف ایجاد یکی. پوتس، به همراه همکار انگلیسی آقای بایون و سه ناپلی به نام‌های کنفورتی، کاترینا و آمدئو سالسی، ناپل FCC را تشکیل دادند. سالسی به عنوان نخستین رئیس‌جمهور نامزد شد.
کیت ناپل اورجینال
نخستین کیت آنها شامل یک پیراهن راه راه آبی آسمانی و سرمه‌ای، با شورت مشکی بود. ناپل نخستین بازی خود را در برابر ملوانان بریتانیایی از کشتی به نام عربیک انجام داد، آنها برای کسب جایزه‌ای که به افتخار نخستین رئیس‌جمهور ناپل "کوپا سالسی" نامگذاری شد، رقابت کردند. ناپل پیروز شد و بازی را ۳–۲ برد، شاهکاری که با در نظر گرفتن اینکه عربیک چند روز پیش جنوا معروف را ۳–۰ شکست داده بود، بسیار چشمگیرتر شد. تیم ناپل آن روز بود؛
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  کوک - دروازه‌بان  گاروززو - مدافع  دل پزو - مدافع  لیتی - مدافع |  |  Steinecaer - مدافع  مارین - هافبک  اسکارفولیو – هافبک  مک فرسون - هافبک |  |  Chaudorir - هافبک  Poths - به جلو  Ostermann - به جلو |
یک سال پس از بنیانگذاری آن، قسمت "کریکت" از نام حذف شد و نام باشگاه به سادگی Naples Foot-Ball Club بود. در سال ۱۹۰۹، سر توماس لیپتون، از برند معروف چای لیپتون، هنگام سفر با کشتی خود، از سیسیل دیدن کرد. او مسابقه‌ای به نام جام چالش لیپتون راه اندازی کرد. در این رقابت‌ها سالانه تیم‌های ناپل و سیسیلی به مصاف یکدیگر رفتند. در اکثر فینال‌ها ناپل با باشگاه فوتبال پالرمو بازی کرد. ناپل در فصل اول با نتیجه ۴–۲ قهرمان این رقابت شد. این جام در مجموع شش بار مورد مناقشه قرار گرفت و ناپل نیز در سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۴ آن را برد
کیت اصلی اینترناسیوناله ناپولی
در سال ۱۹۱۲، بخش خارجی ناپل FBC منحل شد و تحت رهبری بایون و اشتاینگر، یک باشگاه ناپل دوم با نام اینترناسیونال ناپولی ایالات متحده تشکیل شد. در همین حال، امیلیو آناترا رئیس ناپل FBC بود که رقابت فوتبالی را در سال‌های بعد در شهر آغاز کرد. آنها در بخش کامپانیا در مسابقات قهرمانی ایتالیا ۱۳–۱۹۱۲ با یکدیگر رقابت کردند و ناپل پیش از باخت به لاتزیو در دور بعد، صدرنشین شد.
فصل بعد، وضعیت برعکس شد و اینترناسیونال ناپولی ناپل را شکست داد و سپس در دور بعد به لاتزیو باخت. این رقابت تا فصل سوم خود در بخش کامپانیا در مسابقات قهرمانی در طول سال ۱۹۱۵ ادامه یافت، اما پس از بازی اول (برنده ۳–۰ اینترناسیونال)، رقابت به دلیل جنگ جهانی اول لغو شد. پس از جنگ از سر گرفته شد زیرا هر دو باشگاه زنده ماندند، با این حال باشگاه‌هایی مانند Puteolana , Bagnolese و Savoia نیز اکنون در منطقه رقابتی بودند. در سال ۱۹۲۲، دو باشگاه رقیب، تحت فشار مالی، به عنوان Foot-Ball Club Internazionale-Naples با نام اختصاری FBC Internaples ادغام شدند.
پایه و اساس انجمن کالچیو ناپولی

در ۲۵ اوت ۱۹۲۶، اعضای اینترناپل تصمیم گرفتند نام جدیدی برای باشگاه خود انتخاب کنند و جورجیو آسکارلی به عنوان نخستین رئیس انجمن کالچیو ناپولی منصوب شد. با آغاز فصل بعد، سیستم لیگ برتر ایتالیا به دو گروه متشکل از ده تیم تقسیم شد. ناپولی با ۱ امتیاز وحشتناکی که از ۱۸ بازی به دست آورده در انتهای گروه خود قرار گرفت.
این همان چیزی است که آنها را I ciucciarelli به معنی «خرهای کوچک» نامیدند، قبلاً باشگاه فوتبال نماد شهر ناپل را که یک اسب بود با خود حمل می‌کرد. اما پس از فصل فوق، برخی در شهر آنها را به عنوان خر مورد تمسخر قرار دادند، با این حال، باشگاه O Ciuccio را به نام آن انتخاب کرد و آن را به طلسم خود تبدیل کرد و آن را با افتخار به نمایش گذاشت. دو فصل بعد آنها به تدریج بهتر عمل کردند و هر بار با این سیستم بالاتر رفتند.
در ناپولی، قهرمان بزرگ هواداران پیش از جنگ، آتیلا سالوسترو بود که خانواده اش در کودکی از پاراگوئه به ناپل نقل مکان کرده بودند. سالوسترو به دلیل سابقه ثروتمندش، هیچ حقوقی از باشگاه نگرفت، اگرچه با یک ماشین موتوری لوکس پاداش دریافت کرد. استعداد او در گلزنی در فصل ۲۹–۱۹۲۸ مشهود بود، زمانی که در ۲۸ بازی ۲۲ گل برای باشگاه به ثمر رساند.
پایه و اساس انجمن کالچیو ناپولی > سری آ: دهه ۱۹۳۰

با ورود فوتبال ایتالیا به دهه ۱۹۳۰، لیگ به شکلی شکل گرفت که امروزه نیز باقی مانده است. فصل ۳۰–۱۹۲۹ نشان داد که ناپولی در مقیاسی بزرگ‌تر چه می‌تواند انجام دهد، آن‌ها در فصلی که تیم‌هایی مانند تورینو، لاتزیو و میلان را شکست دادند، پنجم شدند. شایان ذکر است، سالوسترو به همراه مارچلو میهالیچ، نخستین بازیکنان ناپولی بودند که در این دوره به تیم ملی ایتالیا دعوت شدند.
شش فصل بعدی ناپولی به‌طور مداوم در ده تیم برتر قرار گرفت، از جمله دو مقام سوم در فصل‌های ۳۳–۱۹۳۲ و ۳۴–۱۹۳۳ تحت هدایت مربی افسانه‌ای انگلیسی ویلیام گاربوت. یکی دیگر از قهرمانان برجسته باشگاه در این دوره آنتونیو ووژاک بود. این بازیکن ایتالیایی که در سال ۱۹۲۹ از یوونتوس قرارداد امضا کرد، در یک دوره شش ساله برای ناپولی در ۱۹۰ بازی، ۱۰۲ گل به ثمر رساند. بهترین گلزن جام جهانی ۱۹۳۰، مهاجم آرژانتینی گیلرمو استابیله نیز در فصل ۳۶–۱۹۳۵ در ناپولی بازی کرد.
باشگاه ناپلی قرار بود در سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم با نتایج صعودی و نزولی در سری آ رو به افول بگذارد. آنها در سال ۱۹۳۷ و دوباره در سال ۱۹۴۰ با سقوط به دسته پایین رفتند، جایی که با تفاضل گل ۴ گل باقی ماندند. بر فراز لیگوریا فقط یک فصل پیش از این، آنها پنجم شده بودند. در سال ۱۹۴۲ ناپولی سرانجام به سری بی سقوط کرد و تنها ۴ امتیاز آنها را از شش تیم بعدی جدا کرد. در سری بی، در سال ۱۹۴۳، ناپولی با دو امتیاز صعود مستقیماً از صعود محروم شد و درست پس از برشا در رده سوم قرار گرفت. در پایان فصل، استادیوم جورجیو آسکارلی خود را ترک کرد و به کامپو وومرو نقل مکان کرد.