stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آریل (دیزنی)
توسعه

آریل بر اساس شخصیت عنوان «پری دریایی کوچولو» اثر هانس کریستیان آندرسن ساخته شد، اما ران کلمنتز، کارگردان و نویسنده همکار، احساس کرد که پری دریایی در داستان اصلی بسیار تراژیک است و شخصیت را بازنویسی کرد و در نتیجه آریل به وجود آمد.
جودی بنسون، که عمدتاً یک بازیگر صحنه تئاتر بود، برای صداپیشگی آریل انتخاب شد، زیرا کارگردانان احساس می‌کردند «فقط یک فرد باید آواز و صدای او را انجام دهد». کلمنتز اظهار داشت که صدای بنسون «شیرینی» و «جوانی» بی‌نظیری داشت. بنسون هنگام ضبط آواز «بخشی از دنیای تو» خواست که نورهای استودیو کم شود تا احساس عمیق بودن در زیر دریا ایجاد شود. «بخشی از دنیای تو» که توسط هاوارد اشمن، ترانه‌سرا به عنوان ترانه «می‌خواهم» نامیده می‌شد، در ابتدا قرار بود از فیلم نهایی حذف شود، زیرا جفری کاتزنبرگ معتقد بود که داستان را کند می‌کند، اما اشمن و کین برای حفظ آن مبارزه کردند.
طرح اصلی آریل توسط انیماتور گلن کین توسعه داده شد. ظاهر او از آلیسا میلانو (که در آن زمان ۱۶ سال سن داشت و میزبان ساخت برنامهٔ ویژه‌ای در کانال دیزنی بود،) و مدل کمدین شری استونر، که ارجاعات لایو اکشن را برای انیماتورها در طول توسعه فیلم ارائه می‌کرد. او بعداً ارجاعات لایو اکشن را برای بل (پیج اوهارا) در دیو و دلبر انجام داد. حرکت موهای آریل در زیر آب بر اساس تصاویری از فضانورد سالی راید در حالی که او در فضا بود انجام شد. استونر همچنین در حال شنا در استخر فیلمبرداری شد که در فیلم به هدایت حرکت آریل زیر آب کمک کرد.
یک چالش در پویانمایی آریل برای فیلم ۱۹۸۹، رنگ مورد نیاز برای نشان دادن آریل در محیط‌های در حال تغییر، هم در زیر دریا و هم در خشکی بود، که برای آن انیماتورها بدون احتساب تغییر لباس به سی و دو مدل رنگی نیاز داشتند. رنگ سبز مایل به آبی دم پری دریایی آریل رنگی بود که مخصوصاً توسط آزمایشگاه رنگ دیزنی ترکیب شده بود. این رنگ بر پایهٔ شخصیت «آریل» نامگذاری شد. انتخاب رنگ سرخ به عنوان رنگ موی آریل موضوع مناقشه‌ای بین فیلمسازان و مدیران استودیو بود که می‌خواستند این شخصیت موهای بلوند داشته باشد. اشاره شد که موی سرخ با دم سبز آریل تضاد بهتری دارد، رنگ سرخ راحت‌تر از زرد تیره می‌شود و شاخه لایو اکشن دیزنی تاچ استون پیکچرز اخیراً شلپ شلوپ را منتشر کرده بود که یک پری دریایی بلوند داشت. موهای سرخ آریل در نهایت حفظ شد.
جودی بنسون در مصاحبه ای اظهار داشت که برای شروع آریل، نویسندگان فیلمنامه را چندین بار اصلاح کردند تا مطمئن شوند که آریل ارتباط خود را در زمینهٔ مدرن‌تر حفظ می‌کند. بنسون از آنها شکایت کرد که آریل را غیرقانونی نوشتند و به آنها پیشنهاد کرد که او را به ریشه‌هایش برگردانند.
یهودیان کرمانشاه

انجمن کلیمیان کرمانشاه (هبرا) در سال ۱۳۴۰
یهودیان کرمانشاه به گروهی از مردم یهودی گفته می‌شود که در شهر کرمانشاه زندگی می‌کنند. قدمت سکونت این مردم به صورت غیرپیوسته بوده، اما بنا بر اسناد نخستین حضور یهودیان در شهر کرمانشاه به سدهٔ ۱۰ میلادی می‌رسد.
تاریخچه

قدمت سکونت مردم یهود در شهر کرمانشاه به صورت منقطع و غیرپیوسته بوده، اما نخستین اشاره به حضور آنان در منابع تاریخی دست‌کم به سدهٔ دهم میلادی می‌رسد. تاریخ‌نگار یهودی سدهٔ دهم میلادی ناتان هاباولی به کرات اشاره کرده که مار اوکبا در حدود سال ۹۱۲ میلادی به دلیل درگیری در بغداد به عنوان رأس جالوت (رئیس آوارگان) به کرمانشاه تبعید شده‌است. گفته می‌شود که جمعیتی از یهودیان در طول سده‌های میانه در این شهر به زندگی خود ادامه داده که در وقایع‌نگاری‌های فارسیهودی بابائی بن لطف بدان اشاره شده‌است.
در نیمۀ نخست قرن هیجدهم میلادی، کرمانشاه محل نبرد و نزاع نیروهای مدعی حاکمیت بود. در نیمه دوم همان قرن نیروهای کریم‌خان زند دو بار به قلعۀ کرمانشاه حمله و بار دوم این قلعه را با خاک یکسان کردند. هرچند ترکیب جمعیتی شهر کرمانشاه تا قبل از این منازعات مشخص نیست، اما ادعا شده که در نتیجهٔ این جنگ‌ها و غارت‌ها یهودیان بسیاری از این شهر مهاجرت کرده‌اند.
دورهٔ قاجار

در ابتدای قرن نوزدهم ربی دیوید بیت هیلل از وجود ۳۰۰ خانوادهٔ یهودی و سه کنیسه در کرمانشاه خبر داده‌است. البته آوراهام کهن این ادعا را رد می‌کند و می‌گوید سند موثقی که این امر را تأیید کند بدست نیاورده است. بر اساس آمار دیگری شمار خانواده‌های یهودی در کرمانشاه درآغاز سدهٔ نوزدهم میلادی، ۱۳۶ خانوار بوده‌است و محلهٔ آن‌ها چهار کوچهٔ باریک پیچ در پیچ بوده که در دو خیابان قرار داشته‌است.
پس از وی نیز مسافران یهودی مانند بنیامین دوم، کستلمان و افرایم نویمارک به تشریح وضعیت اقتصادی یهودیان در کرمانشاه پرداخته‌اند. گفته می‌شود که یهودیان کرمانشاه در سدهٔ نوزدهم همچون دیگر جوامع تحت تأثیر بهائیت و نیز فعالیت‌های میسیونرهای مسیحی قرار گرفته‌اند.
همچنین دو گردشگر دیگر به نام‌های  وولف و دوساسی نیز در سده نوزدهم از کرمانشاه دیدن کرده و اطلاعاتی دربارهٔ یهودیان این شهر به دست داده‌اند.  وولف در سال‌های ۱۸۲۴ و ۱۸۳۰ میلادی دو بار به ایران سفر کرده‌است. دوساسی نیز در ماه اکتبر ۱۸۰۷ از کرمانشاه دیدن کرده‌است. او در کتاب خود جمعیت کرمانشاه را بین ۱۶ تا ۱۸ هزار نفر دانسته که در لوای حکومت شاهزاده محمدعلی میرزا از امنیت نسبی برخوردار بوده‌اند. اما همزمان از آزار و اذیت یهودیان در این شهر خبر داده‌است.
یک گردشگر انگلیسی به نام باکینگهام نیز که پیش از نوامبر ۱۸۲۱ میلادی از کرمانشاه دیدن کرده شمار یهودیان در این شهر را در حدود یکصد نفر دانسته‌است. گفته می‌شود که در سال‌های بعد شمار یهودیان شهر اندکی افزایش یافته و در سال ۱۸۳۸ به حدود ۳۰۰ نفر در قالب ۶۰ خانواده رسیده‌است. در سال ۱۸۷۳ این تعداد به ششصد نفر رسیده‌است.
در سدهٔ نوزدهم که اوضاع بهداشتی شهر کرمانشاه خوب نبود و عدم دسترسی به آب آشامیدنی و امکانات بهداشتی سبب رواج بیماری‌های متعددی می‌شد، یک یهودی بریتانیایی به نام لرد موشه مونتیفیوری در دهه هفتم قرن نوزدهم، مبلغ ۲۷۵ لیره استرلینگ به یهودیان کرمانشاه کمک کرده‌است.
زیلبرشتاین شمار یهودیان کرمانشاه را در سال ۱۹۳۲ حدود ۲ هزار نفر برآورد کرده‌است، اما اوراهام کهن تعداد واقعی یهودیان را در آن زمان حدود ۲۳۰۰ نفر دانسته‌است. همچنین در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم، شمار یهودیان کرمانشاه حدود ۲۵۰۰ نفر برآورد شده‌است. در سال ۱۹۴۸ یعنی اندکی پس از جنگ جهانی دوم شمار یهودیان کرمانشاه افزایش یافته و به ۲۸۶۴ نفر رسیده بود.
محلهٔ یهودیان کرمانشاه فیض‌آباد بود که محل بازار نیز بود و از یهودیان قدیم کرمانشاه خانه‌هایی مانند خانهٔ کاکه باروخ در آن به جای مانده‌است. این محله در نزدیکی یکی از دروازه‌های شهر بود که به دروازهٔ یهودی‌ها معروف بود. گروهی از یهودیان کرمانشاه در سدهٔ نوزدهم مهاجرانی بودند که از عراق امروزی به این شهر کوچ کرده و اقامت در مناطق کردنشین ایران را به سکونت در عراق ترجیح داده بودند.
یهودیان کرمانشاه در سدهٔ نوزدهم دست‌کم دو بار مورد اذیت و آزار قرار گرفته‌اند که یک بار در سال ۱۸۹۳ و بار دیگر در سال ۱۹۰۵ بوده‌است. در سال ۱۹۰۷ محمدمهدی فیض‌مهدوی که نامزد انتخابات مجلس از کرمانشاه بود، یهودیان این شهر را مورد حمله قرار داده و اعلامیه‌ای علیه آنان منتشر کرد و محدودیت‌هایی علیه آنان در نظر گرفت. همچنین در سال ۱۹۰۹ حملاتی به منازل و مغازه‌های یهودیان کرمانشاه صورت گرفت.
دورهٔ پهلوی

در دوران پهلوی دوم و تا قبل از انقلاب ۴ کنیسه در شهر کرمانشاه فعال بود. در حوالی سال ۱۹۱۳ یک گروه صهیونیستی به رهبری شموئل حییم (چاییم) نخستین نمایندهٔ یهودیان ایران در مجلس تهران و صاحب امتیاز نشریهٔ حییم که نخستین گاهنامهٔ یهودیان بود در کرمانشاه تشکیل شد. او به ضدیت با شاه متهم و در سال ۱۹۳۳ اعدام شد.
پس از انقلاب

بخش اعظم جمعیت یهودیان کرمانشاه در سال‌های منتهی به انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و سال‌های ابتدایی پس از آن عمدتاً به اسرائیل و ندرتاً به تهران مهاجرت کردند. جمعیت جامعهٔ یهودیان کرمانشاه در نتیجهٔ مهاجرت به پایتخت و نیز به اسرائیل به طرز چشمگیری کاهش یافته‌است.
در حال حاضر یک کنیسه به نام اتحاد در کرمانشاه فعال است. اجرای مراسم دینی و دیگر مراسم مرتبط بر عهدهٔ خاخام میکائیل قدوسی است. همچنین یهودیان کرمانشاه دارای یک قبرستان هستند که از قدمت تاریخی برخوردار است و در شهرک جعفرآباد واقع شده‌است. قبرستان دیگری نیز که قدمت کمتری دارد در جادهٔ کرمانشاه به کامیاران واقع شده‌است و بهشتیه نامیده می‌شود.
بخش عمده‌ای از یهودیان کرمانشاه اهل شهرستان سنقروکلیایی هستند و به دلیل کاهش جمعیت یهودیان در آن منطقه به شهر کرمانشاه مهاجرت کرده‌اند. از جمله مشاغلی که یهودیان در شهر کرمانشاه بدان اشتغال دارند می‌توان به فرشبافی، رنگرزی و فرش‌فروشی اشاره کرد.
میشل ژیراردون

| میشل ژیراردون | میشل ژیراردون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ اوت ۱۹۳۸ لیون
درگذشت: ۲۵ مارس ۱۹۷۵ (۳۶ سال) لیون
ملیت: فرانسه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۱۹۷۱
میشل ژیراردون (فرانسوی: Michèle Girardon‎؛ ‏ ۹ اوت ۱۹۳۸ – ۲۵ مارس ۱۹۷۵) بازیگر اهل فرانسه بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به هزینه گزافی برای جانم خواهم داد، هاتاری!، عشاق، هفت گناه کبیره و بی‌غیرت ارجمند اشاره کرد.
وی در سن ۳۶ سالگی دست به خودکشی زد. به نظر می‌رسد دلیل خودکشی وی، جدایی از همسر سابق خود خوزه لوئیس د ویلایونگا بوده باشد. او با اووردوز (Overdose) قرص خواب و در شهر لیون فرانسه به زندگی خود پایان داد.
گویش باجلانی

با باجلان اشتباه نشود.
| باجلانی | باجلانی |
| --- | --- |
زبان بومی در: عراق ،ایران
شمار گویشوران: ۵۷٬۰۰۰  (بدون تاریخ)
تبار: هندواروپایی  هندوایرانیایرانیایرانی غربیایرانی شمال غربیزازا-گورانیباجلانی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: bjm
باجلانی لهجه از گویش گورانی و شاخه ای از خانواده زازا-گورانی است که در منطاق شرقی عراق و مناطق غربی ایران دارای گویشور می‌باشد.
ماکارنا آچاگا

| ماکارنا آچاگا | ماکارنا آچاگا |
| --- | --- |
ماکارنا آچاگا در سال ۲۰۱۸: ماکارنا آچاگا در سال ۲۰۱۸
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ماکارنا آچاگا فیگروئا
زاده: ۵ مارس ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) مار دل پلاتا، آرژانتین
خاستگاه: بوئنوس آیرس، آرژانتین
پیشه(ها): بازیگر، خواننده، مدل، مجری تلویزیونی
ساز(ها):  گیتار  صدا 
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–اکنون
ناشر(ان): وارنر میوزیک مکزیکو
ماکارنا آچاگا (اسپانیایی: Macarena Achaga‎؛ ‏ تلفظ اسپانیایی: [makaˈɾena aˈtʃaɣa]؛ ‏ زادهٔ ۵ مارس ۱۹۹۲) بازیگر، خواننده، مدل، مجری تلویزیونی و یوتیوبر اهل آرژانتین است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی مدتی برای کازموپالیتن کار می‌کرد و تصویرش نخستین بار در مجله این استایل چاپ شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به پدر عروس اشاره کرد.
جاناتان دلاپلاس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۰ مارس ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  لسن سور مر
قد:  ۱.۶۷ متر
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  Hyères |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  ES Fréjus |  ۳۰ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Fréjus Saint-Raphaël |  ۵۲ |  (۵) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال زولته وارخم |  ۹۸ |  (۵) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال لیل |  ۳۹ |  (۳) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال کان |  ۶۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال لوریان |  ۴۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۲۱. 
جاناتان دلاپلاس (انگلیسی: Jonathan Delaplace؛ زادهٔ ۲۰ مارس ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زولته وارخم، باشگاه فوتبال لیل، و باشگاه فوتبال کان اشاره کرد.
برج بمونی آقا

| برج بمونی آقا | برج بمونی آقا |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: بهبهان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حومه
جمعیت: ۱۷۴ نفر (سرشماری ۹۵)
مدل بازسازی شده برج بمونی آقا - این مدل در سال ۱۳۹۷ توسط سینا زارعی نوه بمونی آقا، مدل‌سازی شد.
برج بمونی آقا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهبهان استان خوزستان ایران در ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان بهبهان و در کنار رودخانه خیرآباد واقع شده‌است. ساکنان این روستا عموماً به کشاورزی مشغولند و عدهٔ کثیری از اهالی تحصیل کرده روستا، به دلیل موقعیت کاری خود در شهرهایی نظیر بهبهان، اهواز و دیگر شهرستانها ساکن می‌باشند.
تاریخچه

حدود 200 سال پیش، حاج بمونی آقای بزرگ که از بزرگان طایفه آقاجری بود، قلعهٔ زیبا و محکمی در بالای تپه ای که مشرف به رودخانه بود برای سکونت خود بنا کرد.
این قلعه دارای ۲ بخش اصلی شمالی و جنوبی می‌باشد. طبقه اول ضلع جنوبی قلعه که مشرف به رودخانه و معروف به " خان نشین " بود، اتاق مخصوص حاجی و مهمانان ویژه و اتاق‌های طبقه همکف متعلق به زن، دختران و پسران حاجی و خدمتکاران در طبقه اول بخش شمالی قلعه زندگی می‌کردند و طبقه همکف این بخش از قلعه محل نگهداری دام و علوفه بود.
قلعه از سه طرف مشرف به پرتگاه و تنها راه «بار رو» ی قلعه از پشت بود که در مواقع ضروری توسط «تفنگچی ها» از طریق دریچه‌هایی به نام «تیرکش» که در طبقه اول ساختمان طراحی شده بود، حراست می‌شد.
بعداز حاجی بمونی، نوادگانش در این قلعه زندگی کردند که آخرین آنها بمونی آقا بود. بمونی آقا فرزند برات آقا و نوه «حاجي بمونی » بود.
روستای دارای یک مسجد قدیمی و يك آسیاب آبی بود که توسط حاج بمونی بعد از بازگشت از مکه بنا شد.
با امتیاز داشتن این آسیاب، روستاییان زیادی از  اطراف برای آسیاب گندم و جوی خود به این روستا می‌آمدند. آب این آسیاب از مسیری حدود ۳ کیلومتر بالاتر، از درون قنات‌هایی که با دست اهالی روستا زده شده بود و از ميان صخره ها، زیر نخل‌ها و نهايتاً از پشت مسجد قديمي روستا می‌گذشت و تا وارد آسیاب می‌شد و سنگ‌های آسیاب را به حرکت درمی‌آورد… و این چرخه، چشم‌اندازی زیبا و فعالی از روستا درست کرده بود.
و همچنان سال‌ها بعداز فوت حاجی بمونی، چرخ‌های این آسیاب چرخیدند و چرخیدند تا وقتی که دیگر آسیاب آبی از رونق افتاد و ساختمانش به دلیل عدم نگهداری و تعمیرات کم‌کم تخریب شد.
(ایل بزرگ آقاجری دارای ۱۴ زیر مجموعه می‌باشد که از شمال غرب کشور به منطقهٔ خوزستان مهاجرت و در بهبهان، آقاجری و هفتگل سکنا گزیدند)
جمعیت

این روستا در دهستان حومه قرار دارد و جمعیت روستا حدوداً ۲۳۰ نفر ساکن دائم(۴۰ خانوار) می‌باشد.
مدرسه روستا

روستا داری یک مدرسه کوچک ۲ کلاسه می‌باشد که دانش آموزان می‌توانند تا کلاس ششم ابتدایی را در آن بگذرانند. به نسبت جمعیت روستا، از این مدرسه کوچک تاکنون دانش آموزان زیادی به دانشگاه‌های سراسر کشور ورود کرده‌اند و معلمان، کارشناسان، مهندسان و پرستاران مجرب زیادی را به بدنه فعال و کارآمد جامعه تحویل داده‌است.
کشاورزی

کشاورزان برج بمونی آقا هر ساله در ۲ نوبت - بهاره و پاییزه، محصولاتی از قبیل گوجه، خیار، کنجد، خربزه، ذرت، گندم و جو را به شیوه سنتی کشت می‌کردند. این شیوه بسیار خسته کننده، پرهزینه و کم درآمد بود و همچنین با هر کشت، قدرت و حاصلخیزی زمین کمتر و کمتر می‌شد تا اینکه در سال ۱۳۸۸ تیمی از کشاورزان روستا با ثبت شیوه ای از کاشت و آبیاری محصول به نام خود، تحولی در این صنعت ایجاد کردند. آبیاری آسان و کم مصرف، تزریق کود سریعتر و موثرتر، سمپاشی برای از بین بردن علف‌های هرز سریعتر و حتی برداشت پرثمر محصول از مزایای این طرح می‌باشد. از آن به بعد هندوانه به لیست محصولات کشاورزی این روستا اضافه شد و کشاورزان روستا با وسعت بیشتری به کشاوزی مشغول شدند و امروزه به برکت و همت این مردم، روستای برج به یک قطب اقتصادی شهرستان بهبهان تبدیل شده‌است.
زندگی در روستا

شیوه زندگی اهالی روستا با داشتن امکاناتی مانند برق، آب، تلفن، اینترنت و همچنین ورود کامپیوتر، گیرنده‌های مدرن، کالاهای لوکس خانگی و وسایل نقلیه، از آن حالت سنتی به شکلی مدرن و امروزی تغییر حالت داده‌است. بگونه ای که بچه‌های روستا به‌جای بازی‌های قدیمی و سنتی مانند "گرگرکا"،"کلی بلی"،"۷سنگ" و دیگر بازی‌های پرتحرک به بازی‌های رایانه ای، اسکیت و غیره روی آورده‌اند.
با این حال اهالی روستای برج بمونی آقا هنوز جشن‌ها و مراسمات خود را با اندکی تغییر به شکلی سنتی و در چهارچوب فرهنگ خود اجرا می‌کنند. درصد فقیر نشین در این روستا صفر است. برخی مردم روستا با وجود اینکه در شهر بهبهان خانه دارند، روستا را برای سکونت انتخاب کرده‌اند و این تنها به خاطر ارادت و وابستگی است که به خاک خود دارند.
شکارچی روستا

محمد نصیری نسب مردی خوش صحبت و زحمتكش که به «مَشی مَمَد» معروف بود.
مَشی مَمَد همیشه تفنگ و سیگارش همراش بود. او گاهی ساعت‌ها باحوصله در کمین شکار خود می‌نشست و معمولاً در تمام طول این مدت سیگارش خاموش نمی‌شد. اگر بعد از شکار به کمینگاهش می‌رفتید بدون شک از تعداد ته سیگارهایی که آنجا پیدا می‌کردید تعجب میکردید.
آقای نصیری نسب علاوه بر شکار در کشاورزی هم مردی به تمام معنا سختکوش بود. ایشان در دی ماه ۱۳۹۹ چشم از جهان فربستند.
مدل بازسازی شده بخش داخلی برج بمونی آقا
برداشت ذرت در روستای برج بمونی آقا
نمایی از روستای برج بمونی آقا در فصل زمستان
محمد نصیری نسب
قطارهای حومه‌ای در ایران

راه‌آهن حومه به راه‌آهنی گفته می‌شود که میان مرکز شهر و شهرک‌ها، مناطق اطراف و حومهٔ آن ساخته شده‌است. طول این راه‌آهن معمولاً تا ۱۵ کیلومتر بوده و سرعت قطار آن ۵۰ تا ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت است. استفاده‌کنندگان راه‌آهن حومه بیشتر افرادی هستند که محل کار آن‌ها در مرکز شهر و محل زندگیشان مناطق حومه است.
درواقع قطارهای حومه‌ای، قطارهایی هستند به منظور صرفه‌جویی در هزینه‌ها و همچنین به منظور کاهش آلودگی‌های ترافیکی و زیست‌محیطی برای دسترسی راحت‌تر ساکنان شهرهای حومهٔ یک کلان‌شهر به آن شهر، فعالیت می‌کنند.
هزینهٔ استفاده از قطارهای حومه‌ای، مشابه مترو و بسیار ارزان‌تر از قطارهای مسافرتی است. درواقع می‌توان قطارهای حومه‌ای را به متروی برون‌شهری با فاصلهٔ نسبتاً زیادتر تشبیه کرد.
قطارهای حومه‌ای ایران

خطوط حومه‌ای در ایران مدت زمان زیادی نیست که معرفی شده و به بهره‌برداری رسیده‌اند، اما در همین بازهٔ کوتاه با استقبال زیادی از سوی ساکنان حومه قرار گرفته‌اند.
تعریف قطارها و خطوط حومه‌ای در ایران نسبت به دیگر کشورها کمی متفاوت‌تر بیان می‌شود، چرا که قطارهای حومه‌ای در ایران صرفاً نه فقط برای اتصال شهرک‌ها و حومهٔ کلانشهر، بلکه برای اتصال شهرهای کوچک و بزرگ اطراف به کلان‌شهر نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
درحال حاضر خطوط حومه‌ای در 7 ناحیهٔ کشور در حال بهره‌برداری هستند که عبارت‌اند از:
تهران
آذربایجان
خراسان
جنوب
شمال
جنوب شرق
لرستان-زاگرس
خطوط حومه‌ای ایران > تهران

مقالهٔ اصلی: قطارهای حومه‌ای تهران
ناحیهٔ تهران با بیشترین تعداد خطوط و قطارهای حومه‌ای، بیشترین مسافران حومه‌ای را دارد. خطوط این ناحیه دسترسی آسان‌تر ساکنان شهرهای اطراف تهران از ۴ استان را به پایتخت فراهم می‌کنند.
خطوط تهران شامل:
| عنوان خط | مسیر(ها) | موقعیت نسبت به پایتخت | قطار(ها) |
| --- | --- | --- | --- |
| تهران-پرند | ۱ مسیر (تهران-پرند) | جنوب غرب | ۱۴ |
| تهران-کرج-هشتگرد* | ۱ مسیر (تهران-هشتگرد) | غرب | ۴ |
| تهران-قزوین-تاکستان* | ۲ مسیر (تهران-قزوین) (تهران-تاکستان) | شمال غرب | ۳ |
| تهران-قم | ۲ مسیر (تهران-قم) (تهران-جمکران) | جنوب | ۶ |
| تهران-پیشوا-گرمسار | ۲ مسیر (تهران-پیشوا-امام‌زاده) (تهران-گرمسار) | شرق | ۱۰ |
| تهران-فیروزکوه | ۱ مسیر (تهران-فیروزکوه) | شمال شرق | ۱ |
*خط حومه ای غرب و شمالغرب تهران، تحت عنوان کلی تهران-هشتگرد-قزوین-تاکستان توسط راه آهن معرفی شده است.
اما با توجه به اینکه ۲ مسیر دیگر مربوط به استان قزوین می باشند، در این مقاله خط هشتگرد و خط قزوین-تاکستان از هم جدا در نظر گرفته شده،چون عملا شرکت راه آهن حومه این دو خط را مجزا می داند.
خطوط حومه‌ای ایران > آذربایجان

در ناحیهٔ آذربایجان، ۲ خط حومه‌ای، کلانشهر تبریز را به جلفا و دانشگاه شهید مدنی متصل می‌کنند.
| عنوان خط | مسیر(ها) | قطار(ها) |
| --- | --- | --- |
| تبریز-دانشگاه شهید مدنی | تبریز-دانشگاه شهید مدنی | ۵ |
| تبریز جلفا | تبریز جلفا | ۱ |
خطوط حومه‌ای ایران > خراسان

در این ناحیه، یک خط حومه‌ای سرخس را به کلانشهر مشهد متصل می‌کند و دارای دو قطار در یک مسیر است.
| عنوان خط | مسیر(ها) | قطار(ها) |
| --- | --- | --- |
| مشهد-سرخس | مشهد-سرخس | ۲ |
خطوط حومه‌ای ایران > جنوب

خطوط حومه‌ای جنوب، شهرهای اطراف کلانشهر اهواز را به آن و شهرهای دیگر خوزستان را به‌هم متصل می‌کنند.
| عنوان خط | مسیر(ها) | قطار(ها) |
| --- | --- | --- |
| اهواز-اندیمشک | اهواز-اندیمشک | ۲ |
| اهواز-خرمشهر | اهواز-خرمشهر | ۱ |
| اندیمشک-درود | اندیمشک-درود | ۲ |
| کارون-سربندر-ماهشهر | ۲ مسیر (کارون-سربندر)(کارون-ماهشهر) | ۳ |
خطوط حومه‌ای ایران > شمال

خطوط حومه‌ای شمال ایران، شهرهای استان‌های مازندران و گلستان را به هم متصل می‌کنند.
| عنوان خط | مسیر(ها) | قطار(ها) |
| --- | --- | --- |
| گرگان-پل سفید | گرگان-ساری-پل سفید | ۳ |
| گرگان-اینچه‌برون | گرگان-اینچه‌برون | ۱ |
خطوط حومه‌ای ایران > جنوب شرق

خطوط حومه‌ای جنوب شرق، شهرهای استان سیستان و بلوچستان را به هم متصل می‌کنند.
| عنوان خط | مسیر(ها) | قطار(ها) |
| --- | --- | --- |
| زاهدان-خاش | زاهدان-خاش | ۱ |
خطوط حومه‌ای ایران > لرستان-زاگرس

این خط استان خوزستان(اندیمشک) را به لرستان(دورود) متصل میکند.
| عنوان خط | مسیر(ها) | قطار(ها) |
| --- | --- | --- |
| اندیمشک-دورود | اندیمشک-دورود | ۲ |
خطوط حومه‌ای تهران
اسماعیل فدایی

اسماعیل فدایی(۱۳۲۰ – ١٧ بهمن ١۴٠٣) نماینده حوزه انتخابیه سربند استان مرکزی با تعداد آرای ۳۴٬۸۲۸ برابر ۶۶٫۴۰ درصد آراء در اولین دوره مجلس شورای اسلامی بود.
عزیز علی المصری

| عزیز علی المصری | عزیز علی المصری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸۷۹
درگذشت: ۱۵ ژوئن ۱۹۶۵ (۸۶ سال) قاهره
ملیت: امپراتوری عثمانی، مصر
عزیز علی المصری (۱۸۷۹ – ۱۹۶۵) یک سیاست‌مدار، نظامی و دیپلمات عراقی-مصر اهل امپراتوری عثمانی بود. وی دبیرستان در عراق سپری کرد و سپس به دانشکده نظامی‌ای در آستانه ملحق شد و بعد از آن به دانشکده ستاد ارتش پیوست و با یک سال جهشی در ۱۹۰۴ فارغ‌التحصیل شد. به انجمن اتحاد و پیشرفت (جمعیة الاتحاد والترقی) پیوست و در کودتای نظامی این انجمن در تاریخ ۱۹۰۸ شرکت کرد، وی از این انجمن به دلیل مخالفت با اعراب جدا شد و با سلیم الجزائری انجمن قحطانیه را تأسیس کرد که هدف از آن تشکیل پادشاهی ترکی-عربی بود. وی در جنگ یمن سال ۱۹۱۰ شرکت کرد و تلاش کرد و سپس در لیبی ضد هجوم ایتالیا جنگید. سال ۱۹۱۳ دوباره به آستانه بازگشت و انجمن العهد را تأسیس کرد. او در ۹ فوریه ۱۹۱۴ بازداشت شد و محکوم به اعدام شد ولی در ۲۱ آوریل ۱۹۱۴ آزاد شد و به مصر تبعید شد. سال ۱۹۱۶ در مصر، وزارت جنگ را در دولت نخست شریف حسین به عهده گرفت ولی پس از شش ماه به دلیل اختلافاتش با نخست‌وزیر استعفا کرد و به حجاز رفت. پس از پیروزی انقلاب ۱۹۵۲ مصر و برچیدگی سلطنت وی به عنوان سفیر مصر در شوروی انتخاب شد و تا پایان عمر این منصب را به عهده گرفت.
شورای وزیران اتحاد شوروی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مقر پیشین شورای وزیران: مقر پیشین شورای وزیران
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۹۴۶
سازمان پیشین: شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
برچینش: ۱۹۹۱
سازمان پسین: کابینه وزیران
حوزهٔ قدرت: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
ستاد: قصر سنا، مسکو
شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی (روسی: Сове́т мини́стров СССР، آوانگاری Sovet Ministrov SSSR؛ IPA: [sɐˈvʲɛt mʲɪˈnʲistrəf ɛsɛsɛˈsɛr]) به صورت دوژور، دولت اتحاد شوروی را تشکیل می‌داد که در سال 1946، جایگزین شورای کمیسرهای خلق شد و جایگزین آن، کابینه وزیران اتحاد شوروی شد «سال 1991».
ساختار شورا

اعضای شورا، بدینسان بودند:
رئیس شورای وزیران
معاونین اول رئیس شورای وزیران
معاونین رئیس شورای وزیران
این سه، اصطلاحًا «هیئت رئیسه» شورای وزیران را تشکیل میدادند که ریاست آن با رئیس شورا بود و به شرط تصویب شورا، اعضای دیگر شورا هم میتوانستند عضو هیئت رئیسه شوند.
و باقی اعضا:
مدیر امور شورای وزیران
وزیران
رؤسای کمیته های دولتی
رؤسای شوراهای وزیران جمهوری‌های اتحاد شوروی
رؤسای دیگر نهادها و سازمانهای دولتی «مانند کمیسیون کنترل خلق، بانک دولت اتحاد شوروی و اداره مرکزی آمار» به شرط توافق با شورای عالی اتحاد شوروی
فردا عجله کن (فیلم)

| فردا عجله کن | فردا عجله کن |
| --- | --- |
کارگردان: تری ادوارد شالتس
تهیه‌کننده:  ایبل تسفی  رضا فهیم  کوین تورن  هریسون کریس 
نویسنده:  تری ادوارد شالتس  ایبل تسفی  رضا فهیم 
بر پایه: فردا عجله کن اثر د ویکند
بازیگران:  ایبل تسفی  جنا اورتگا  بری کیوگن 
موسیقی: دنیل لوپاتین ایبل تسفی
فیلم‌بردار: چایس اروین
تدوین‌گر: تری ادوارد شولتز
شرکت‌های تولید: لیو نیشن انترتینمنت
توزیع‌کننده: لاینزگیت
تاریخ‌های انتشار:  ۱۶ مه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-0۵-۱۶)  
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۰ میلیون دلار
فردا عجله کن (به انگلیسی: Hurry Up Tomorrow) یک فیلم آمریکایی رو به اکران در ژانر موزیکال دلهره‌آور روان‌شناختی به کارگردانی و تدوین‌گری تری ادوارد شالتس است که بر اساس ششمین آلبوم استودیویی د ویکند به همین نام ساخته شده است.
این فیلم در تاریخ ۱۶ مه ۲۰۲۵، توسط لاینزگیت فیلمز در ایالات متحده منتشر خواهد شد.
پادشاه شیلسونگ

پادشاه شیلسونگ (به کره‌ای: 실성왕)، (سلطنت: ۴۰۲~۴۱۷ میلادی)؛ هجدهمین پادشاه شیلا و از نوادگان کیم آلجی و پسر کیم ته‌سوجی (ژنرال گاکگانگ) و بانو ایریسوک و پسر عموی پادشاه نه‌مول بود. نام‌های دیگر او پادشاه شیلجو، بوجو و بوگوم هستند.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پادشاه شیلسونگ: پادشاه شیلسونگ
هانگول: 실성 마립간
هانجا: 實聖 麻立干
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Silseong Maripgan
مک‌کیون–ریشاور: Silsŏng Maripkan
نام تولد: نام تولد
هانگول: 김실성
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Kim Silseong
مک‌کیون–ریشاور: Kim Silsŏng
حکومت

پدر او کیم ته‌سوجی، گفته می‌شود که پسر کیم مالگو است، اما زمان آن بسیار متفاوت است، بنابراین تا حدودی نامشخص است و در سامگوک یوسا، گفته می‌شود که او برادر کوچکتر پادشاه میچو است. طبق داستان سامگوک ساگی، او پسر کیم مالگو و نوه پادشاه گودو گالمون است. با این حال، در سامگوک یوسا، پدرش ته‌سوجی گفته می‌شود که برادر کوچکتر پادشاه میچو است. سوابق محل تولد او ناشناخته بود، اما گذرگاهی به نام تکبو سابوجی وانگ در یادبود پوهانگ نانگسو ری پیدا شد، و مشخص شد که او در گوم‌سونگ پایتخت شیلا زندگی می‌کرد. تأیید شد که او از خانواده تکبو به دنیا آمد.
طبق سامگوک‌ساگی، شیلسونگ ۷ پا و ۵ اینچ قد داشت، و او فردی باهوش و برجسته بود و می‌توانست آینده را ببیند.
همسر او بانو آریو دختر پادشاه میچو بود
وقتی پادشاه نه‌مول درگذشت و پسرش هنوز جوان بود، شیلسونگ به جای او به عنوان پادشاه بر تخت نشست.
در سال ۴۰۲ با ژاپنی‌ها دوستی برقرار کرد و «کیم میساهون» را به عنوان گروگان فرستاد. بکجه درسال ۴۰۳ میلادی حمله کرد، اما سوابق به تفصیل ذکر نشده است. درسال ۴۰۵ میلادی، ژاپنی‌ها به میونگهانگ حمله کردند، اما نتوانستند آن را نابود کنند و جلوی عقب‌نشینی را گرفتند و حدود ۳۰۰ سرباز ژاپنی را به اسارت گرفتند. درسال ۴۰۷ میلادی، ژاپنی‌ها دوباره به شرق و جنوب حمله کردند و غارت کردند و به بیش از ۱۰۰ نفر از ساکنان خسارت وارد کردند.
درسال ۴۱۲ میلادی پادشاه شیلسونگ، کیم بوکهو پسر پادشاه نه‌مول را به عنوان گروگان نزد گوگوریو فرستاد و درسال ۴۱۵ میلاپی، در پونگدو با ژاپنی‌ها جنگید و پیروز شد.
پس از بازسازی، شیلسونگ تلاش کرد تا نولجی، پسر دیگر پادشاه نه‌مول را به عنوان گروگان به گوگوریو بفرستد. پادشاه نولجی پس از او به تخت نشست و به این ترتیب جانشینی قبیله کیم به تاج و تخت ادامه داد.