stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیکلاس نیکلبی (فیلم ۲۰۰۲)
بازخورد

نیکلاس نیکلبی با بازخورد مثبت منتقدان همراه بود. راتن تومیتوز اعلام کرد که ۷۸٪ منتقدان نظر مثبت راجع به فیلم داشته‌اند که این درصد از روی ۱۲۶ نقد بدست آمده و به صورت میانگین نمره ۶٫۸/۱۰ به آن داده‌اند. در جمع‌بندی منتقدان راتن تومیتوز آمده‌است: «به لطف بازیگران قوی و کارگرانی داگلاس، نیکلاس نیکلبی اقتباسی شایسته و محترمانه از رمان دیکنز است.»
ای.او. اسکات از نیویورک تایمز فیلم را «دو ساعت سرگرمی جذاب» نامید و افزود: «مضمون و روح کتاب کاملاً محترم شمرده شده‌است. کاری که آقای مک‌گراث با تواضع قابل تحسینی انجام داده‌است، بهتر است. او تصمیم گرفته‌است به جای تلاش برای تغییر یا تفسیر دیگری از نیکلاس نیکلبی، اشتیاقش را برای آن به اشتراک بگذارد. او دیالوگ دیکنز را با استعداد نمایشی اقتباس کرده و یک کلاژ تأثیرگذار از نقوش دیکنز را تولید کرده‌است.»
راجر ایبرت از شیکاگو سان-تایمز نوشت: «فیلم هیجان‌انگیز، لذت‌بخش و سرشار از زندگی با بازی‌های شگفت‌انگیز است.»
میک لاسال در سان فرانسیسکو کرونیکل می‌نویسد: «۶۵ فصل طول کشید تا دیکنز داستان نیکلاس نیکلبی را روایت کند اما در فیلم جدید داگلاس مک‌گراث، نویسنده و کارگردان، موفق می‌شود همه‌چیز را در ۱۳۲ دقیقه بازگو کند بدون آنکه داستان شتاب‌زده یا محدودشدهٔ به نظر برسد. این یک داستان سخاوتمندانه است که توسط اجرای‌های جذاب بازیگران بااستعداد روایت می‌شود.»
پیتر ترورز از رولینگ استون به فیلم سه ستاره از چهار ستاره داد و بازی بازیگران، به خصوص کریستوفر پلامر را ستود. دیوید رونی در ورایتی فیلم را «تجربه‌ای لذت‌بخش» توصیف کرد.
جوایز

این فیلم نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی و رامالا گری نامزد دریافت جایزه فیلم اروپا بهترین بازیگر زن شد. نیکلاس نیکلبی جایزه هیئت ملی بازبینی فیلم برای بهترین گروه بازیگران را دریافت کرد.
قوللر آقاسی

قوللر آقاسی یک لغت ترکی به معنای «امیر سپاه غلامان» و یکی از مقامات کشوری در دربار ایران بود.
این منصب در دوره صفویه ایجاد شد. به نوشته میرزا سمیعا «قوللر آغاسی، بعد از عالیجاه قورچی‌باشی عمده‌ترین امراء و ارکان دولت باهره و ریش سفید قاطبه غلامان سرکار خاصه شریفه است.» اصطلاح ترکی قوللر به معنای غلامان، ارتشی بود متشکل از غلامان ارمنی، چرکس و گرجی که در جریان لشکرکشی‌های دوران صفوی به قفقاز اسیر شده بودند. این نیروی نظامی توسط شاه عباس برای مقابله با قدرت «قبایل تُرک قزلباش» که اشراف نظامی صفویان را تشکیل می‌دادند، ایجاد شد. شکل‌گیری سپاه غلامان خاصه شریفه، راه حل مؤثری برای معضل شاه عباس بود، اما در درازمدت، منشأ ضعف دولت صفوی شد، زیرا این غلامان توانایی و ویژگی‌های رزمی قزلباشان را نداشتند. در این دوره «قوللر» همه جا مترادف لغت عربی عربی غلام استعمال شده‌است.
در «تذکره‌الملوک» وظایف قوللرآقاسی چنین نوشته شده‌است: «تیول و مواجب همه ساله و برات و انعام قاطبه غلامان بعد از تجویز عالیجاه قوللر آقاسی به تصویب وزیر دیوان اعلا (وزیر اعظم) می‌رسید، و خدمت ایالت و حکومت ویوزباشی گری و مین‌باشی گری و تیول و مواجب و انعام قاطبه غلامان بر طبق عرض قوللر آقاسی و تعلیقه وزراء اعظم، شفقت می‌شده و امور متعلق به غلامان بر طبق عرض قوللر آقاسی و تعلیقه وزراء اعظم، شفقت می‌شده و امور متعلق به غلامان را ریش سفید سرکار مزبور، که عالیجاه قوللر آقاسی است، به حقیقت رسیده قطع و فصل می‌داده و ارقام و احکام ملازمت و مواجب و تیول همه ساله، و انعام جماعت مذکوره، به طغرا و مهر عالیجاه مشارٌ‌الیه می‌رسید. و عالیجاه مزبور از امراء جانقی بود.»
به نوشته فرهنگ معین قوللرآقاسی مهتر غلامان بوده‌است.
از قوللرآقاسیان معروف در تاریخ ایران می‌توان از رستم‌خان قوللرآقاسی حاکم گرجی‌تبار دوره صفوی و امیربهادر وزیر جنگ محمدعلی شاه قاجار و حسین قوللرآقاسی بنیانگذار سبک نقاشی قهوه‌خانه ای را نام برد.
متروی تبریز

مترو تبریز به مجموعه خطوط فعال و در حال ساخت قطارهای شهری و تراموا در کلان‌شهر تبریز گفته می‌شود. مترو تبریز از ۵ خط (۴ خط اصلی و ۱ خط حومه‌ای) به طول کلی ۱۰۰ کیلومتر تشکیل شده‌است. بخشی از این مجموعه شامل تراموا به درازا کلی ۵۰ کیلومتر خواهد بود.
در حال حاضر خط ۱ متروی تبریز به طول ۱۷/۲ کیلومتر در ۱۸ ایستگاه از ایستگاه متروی ایل‌گلی تا ایستگاه نور در حال بهره‌برداری است.
پیشینه > قونقا

مقالهٔ اصلی: قونقا باشی
پیشینه استفاده از شکل نخستین قطار شهری در تبریز به بیش از یک سده پیش برگشته و این شهر در آن زمان شاهد راه‌اندازی نخستین تراموا کشور برای جابه‌جایی مسافران بود. قاسم خان والی، نخستین شهردار تبریز که فارغ‌التحصیل مدرسه نظامی سن-سیر بود به دلیل آشنایی با جامعه آن روز اروپا می‌خواست تبریز را نیز وارد جهان مدرن کند، از این رو وی ۷۴ سال پس از تأسیس نخستین تراموا در اتریش در سال ۱۸۲۷، تراموا تبریز را در سال ۱۹۰۱ میلادی به کار انداخت.
این وسیله نقلیه که در بدو تأسیس با عاریت گرفتن از کشورهای اروپایی با نام «تراموا» آغاز به کار کرد، پس از اشغال آذربایجان از سوی نیروها تزاری در ۱۲۸۸، «قونقا» نامیده شد و میدان محل استقرار آن تا امروز قونقا باشی نامیده می‌شود. «قونقا» یا تراموا از ۱۲۸۰ تا ۱۳۲۰ به مدت ۴۰ سال در تبریز، مردم را در فاصله ایستگاه راه‌آهن این شهر تا قونقا باشی جابه‌جا می‌کرد. نیروی محرکه واگن‌های تراموا یا قونقا، اسب‌ها بودند که واگن را روی ریل به حرکت درمی‌آوردند.
پیشینه > پیشنهاد اولیه احداث مترو

موضوع مطالعه و احداث قطار شهری تبریز، برای نخستین بار در دی ماه سال ۱۳۶۹ توسط نمایندگان تبریز در مجلس شورای اسلامی مطرح گردید و در نهایت قرار شد، احداث قطار شهری تبریز در برنامه کاری مسئولان قرار گیرد. سپس طی حکمی از سوی استاندار وقت، مسئول مطالعات و مجری قطار شهری تبریز انتخاب شده و در محل شهرداری مستقر گردید. امّا به دلیل عدم امکان استفاده از بودجه شهرداری و نیز عدم وجود منابع دیگر برای تأمین هزینه‌های احداث قطار شهری، موضوع مسکوت ماند. در سال ۱۳۷۵ مجدداً موضوع احداث قطارشهری تبریز قوت گرفته و مذاکراتی توسط استاندار وقت با شرکت اتریشی «اشکودا» انجام شده و مقرر شد که اطلاعات مربوط به حجم ترافیک خیابان‌های اصلی شهر به نمایندگان شرکت مذکور تحویل داده شود که بررسی‌های لازم کارشناسی را انجام دهند؛ ولی به علت مسائل سیاسی فی‌مابین مجدداً پیگیری طرح قطار شهری تبریز به حالت رکود بازگشت.
پیشینه > طرح نهایی احداث قطار شهری

در سال ۱۳۷۹، شهرداری تبریز مطالعات جامع ترافیکی شهر تبریز را به مشاور «سبزینه راه» واگذار نمود. مشاور مذکور در مطالعات امکان‌سنجی به این نتیجه رسید که سه کریدور مسافرخیز از ظرفیت قطار شهری برخوردار است. با توجّه به رشد روزافزون سفرهای درون‌شهری در تبریز و ضرورت استفاده از سامانه حمل‌ونقل ریلی در راستای کاهش مشکلات ترافیکی، مطالعات خطوط قطارشهری تبریز انجام و شبکه قطارشهری تبریز شامل ۴ مسیر، جمعاً به طول ۶۰ کیلومتر و ۶۳ ایستگاه به علاوهٔ مسیر حومه به سهند طراحی گردید.
پیشینه > افتتاح

متروی تبریز به صورت رسمی از ۵ شهریور ۱۳۹۴ با راه‌اندازی فاز نخست خط ۱، در حد فاصل ایستگاه ائل‌گلی تا ایستگاه استاد شهریار به بهره‌برداری رسید. فاز دوم این خط نیز در حد فاصل ایستگاه استاد شهریار تا ایستگاه میدان ساعت در ۲۸ بهمن ۱۳۹۵ راه‌اندازی شد. فاز سوم این خط نیز در تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۹۸ با چهار ایستگاه میدان کهن، امام حسین (ع)، شهید باکری و نور راه اندازی شد ولی با خارج شدن قطار از ریل فاز سه برای رفع ایرادات تعطیل شد و در شهریور ۱۴۰۲ دوباره راه اندازی شد.
سازمان

«سازمان قطار شهری تبریز» در سال ۱۳۸۰ خورشیدی تأسیس و راه‌اندازی شده‌است. هیئت مدیرهٔ این سازمان از ۵ نفر اصلی و یک نفر علی‌البدل شامل شهردار، مدیر سازمان قطار شهری، معاون عمرانی استاندار و ۳ نفر صاحب‌نظر تشکیل پیدا کرده‌است. شورای سازمان قطار شهری تبریز نیز متشکل از استاندار، شهردار و یک نفر کارشناس می‌باشد. در حال حاضر «دکتر یعقوب وحیدکیا»، مدیرعامل این سازمان است.
خطوط

متروی تبریز از پنج خط تشکیل شده‌است.
خط ۱: به طول ۱۷٬۲ کیلومتر با ۱۸ ایستگاه از میدان ایل‌گلی آغاز و از طریق بلوار حمید باکری و ۲۹ بهمن، خیابان امام خمینی، چهارراه محققی، باغ گلستان و خیابان خیام به کوی لاله ختم می‌شود. حدود ۸ کیلومتر به صورت تونل عمیق طراحی شده و عملیات حفاری آن با دو دستگاه حفاری تونل در عمق حدود ۱۶ تا ۲۵ متری انجام گرفته‌است.
خط ۲: خط دوم متروی تبریز به طول حدود ۲۲٬۴ کیلومتر، در حال حاضر طولانی‌ترین مسیر از شبکه ریلی کلان‌شهر تبریز است. این خط، شامل ۲۰ ایستگاه است که از محدوده زمین‌های قراملک تبریز (کارخانه کود آلی) شروع شده، از طریق خیابان وحدت و میدان قراملک (اولین ایستگاه) و پس از عبور از زیر خیابان آخونی، خیابان قدس، در ایستگاه میدان کهن (محققی سابق) دارای ایستگاه تبادلی با خط یک بوده و از طریق میدان دانشسرا، وارد خیابان عباسی شده و ضمن عبور از میدان شهید فهمیده باغمیشه به سمت شهرک نصر، مرزداران، دانشگاه آزاد، نمایشگاه بین‌المللی و نهایتاً در میدان بسیج خاتمه می‌یابد. در طرح توسعة این خط، گذر از منطقه خاوران و اتصال به ایستگاه راه‌آهن تبریز- میانه در نظر گرفته شده‌است.
خط ۳: خط ۳ مترو در امتداد شمالی و جنوبی و به طول ۱۰ کیلومتر شامل ۱۰ ایستگاه است که از ترمینال بزرگ تبریز جنب بزرگراه شهید کسایی آغاز و با عبور از خیابان مشروطه، خیابان شریعتی، در منطقه میارمیار با خطوط یک و دو دارای ایستگاه تبادلی است و پس از عبور از هسته مرکزی شهر، به طرف مراکز پرتراکم جمعیتی در خیابان انقلاب و شهرک ارم امتداد پیدا می‌کند و با عبور از جنب بیمارستان عالی‌نسب به شهرک رضوان شهر منتهی می‌شود.
خط ۴: به صورت لوپ به طول ۱۵٬۴ کیلومتر، شامل ۲۱ ایستگاه از میدان آذربایجان آغاز و پس از عبور از میدان جهاد (نصف راه)، در مسیر آزادی (کمربندی) از چهارراه آبرسان و بیلانکوه و چهارراه عباسی عبور کرده و به انتهای خیابان شهید رجایی جنب اتوبان پاسداران ختم می‌شود. از ویژگی‌های منحصر به فرد این خط، طراحی آن به صورت لوپ بوده و حلقه اتصالی بین تمامی خطوط ریلی مترو تبریز است. در طرح توسعة خط سه و چهار، اتصال این خطوط به فرودگاه بین‌المللی شهید مدنی تبریز به طول شش کیلومتر در نظر گرفته شده‌است.
خط ۵: این خط تراموایی در اصل توسعة خط یک تلقی می‌شود که هدف از طراحی و اجرای آن، احیای پیشینه تاریخی قونقا به راه‌آهن است. این خط با ۵٬۱ کیلومتر شامل یازده ایستگاه، از راه‌آهن تبریز آغاز شده و با عبور چهارراه خطیب، نصف‌راه (جهاد)، تا باغ فجر (گلستان) جایگاه تاریخی قونقا امتداد می‌یابد و دارای ایستگاه تبادلی با ایستگاه ۱۳(قونقا) خط یک است. این خط نهایتاً با عبور از منطقة اهراب، در مجاورت ارک علیشاه (چهارراه شریعتی) پایان می‌یابد.
خط برون‌شهری تبریز- سهند: نیز در محل ایستگاه ۱۷ (شهید باکری) با خط یک دارای ایستگاه مشترک بوده و با عبور از مقابل کارخانه تراکتور سازی به سمت شهر جدید سهند ادامه خواهد یافت.
از میان این مسیرها در حال حاضر خط ۱ به‌طور کامل در حال بهره‌برداری و خط ۲ و ۳ در حال ساخت است.
مشخصات واگن‌ها

قطارهای متروی تبریز با آرایش ۵ واگن، شامل سه واگن موتوردار و دو واگن تریلر، با طول ۱۰۰ متر در نظر گرفته شده که طول سکوهای سوار و پیاده شدن مسافران نیز به همان طول ۱۰۰ متر احداث شده‌است. مشخصات واگن‌های متروی تبریز به شرح زیر است:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ظرفیت مسافر هر واگن: ۱۷۲ نفر ایستاده، ۴۲ نفر نشسته. جمعاً ۲۱۴ نفر
ظرفیت مسافر قطار: ۱۰۷۰ نفر به ازای ۵ نفر در هر متر مربع
تعداد در هر واگن: ۸ در
حداکثر بار محوری: ۱۲٬۵ تن
حداقل شعاع قوس افقی در توقفگاه: ۵۰ متر
حداقل شعاع قوس افقی در مسیر: ۲۰۰۰ متر
طول هر واگن: ۲۰ متر
عرض واگن: ۲۶۰۰ میلی‌متر
ارتفاع واگن: ۳۷۰۰ میلی‌متر
ارتفاع کف: ۱۱۰۰ میلی‌متر
حداکثر شیب خط: ۴٬۸ درصد
حداکثر شتاب در هنگام حرکت: ۱ متر بر مجذور ثانیه
حداکثر سرعت قطار: ۸۰ کیلومتر در ساعت
سرعت متوسط: ۳۲ کیلومتر در ساعت
تجهیزات > کارخانه تولید قطعات پیش‌ساخته بتنی

کارخانه تولید قطعات بتنی(precast yard) در زمینی به مساحت ۹۰۰۰ متر مربع احداث شده‌است. سطح کل زیربنای بخش‌های مختلف حدود ۵۲۰۰ متر مربع می‌باشد و قسمت دپو در حدود ۲۰۸۰۰ متر مربع وسعت دارد.
این کارخانه از ساختمان‌ها و تجهیزات و تأسیسات زیر تشکیل شده‌است.
موتور خانه و پست برق
ایستگاه تولید بتن
سالن تولید قطعات پیش ساخته
جرثقیل‌های دروازه‌ای برای انبار کردن قطعات(segments) در محوطه بیرونی
گاریهای ریلی
تجهیزات > موتورخانه و پست برق

از ۲ دستگاه دیگ بخار دوگانه سوز به ظرفیت بخاردهی ۴۴۰۰پوند بر ساعت برای تأمین بخار و۳ دستگاه کمپرسور هوا به ظرفیت ۱۵ مترمکعب بر دقیقه برای تأمین هوای فشرده و۲ دستگاه ترانس ۱۰۰کیلو واتی و۵۰۰ کیلووات برای تبدیل خط ورودی ۲۰کیلووات به ۴۰۰ وات تشکیل یافته‌است.
تجهیزات > بچینگ پلانت

شامل قسمت تولید بتن با ظرفیت دیگ نیم متر مکعب و ۶عدد سیلوی ۲۰۰ تنی سیمان و محوطه دپوی مصالح (شن و ماسه) پشت بچینگ در موتورخانه مجزا برای گرمایش مصالح دپو شده پشت بچینگ می‌باشد. بتن پیش‌ساخته توسط گاریهایی که بر روی ریل حرکت می‌کنند و bucket قرار گرفته بر روی آن، به محوطه داخل سالن تولید حمل می‌شوند. همچنین بتن عمل آوری شده در قالبها (segments) در دسته‌های سه تایی بر روی گاریهای ریلی که مختص حمل قطعات به بیرون می‌باشند قرار گرفته به خارج از سالن منتقل می‌شوند.
تجهیزات > سالن تولید قطعات پیش‌ساخته

سالن تولید قطعات پیش‌ساخته به مساحت تقریبی ۵۲۰۰ متر مربع در چهار دهانه و همچنین چهار جرثقیل سقفی ۱۰ تن بوده و شامل ۷۲ قالب (۱۲ رینگ قالب) جهت تولید سگمنت می‌باشد. هر رینگ شامل 1 -A
الی 6 -A می‌باشد که قطعه A1 به عنوان Key یا کلید استفاده می‌شود. عملیات عمل آوری بتن توسط بخار (steam curing) انجام می‌گردد.
انبار روباز و دو دستگاه جرثقیل دروازه‌ای:
جرثقیل‌های دروازه‌ای ۲۵ تن قطعات حمل شده در دسته‌های سه تایی را برداشته و در محوطه بیرونی سالن تولید انبار می‌کند. مساحت انبار قطعات در حدود ۲۰۸۰۰ مترمکعب می‌باشد که قابلیت توسعه نمایندهٔ شرکت CBE فرانسه آغاز گردید و در اولین روز ۳۶ سگمنت ویا ۶ رینگ بتن ریزی گردید.
گاریهای ریلی (TROLLEY) جهت بارگیری و تخلیه بتن و همچنین حمل سگمنتی به خارج از سالن تولید
بتن ساخته شده در بچینگ پلانت توسط گاریهایی که Bucket حمل بتن روی آن قرار گرفته‌است به وسیله دستگاه کِشنده بر روی ریل حرکت کرده و به داخل سالن تولید حمل می‌شوند
بتن ریخته شده توسط چادرهای مخصوص پوشانده شده و سپس عملیات عمل آوری بتن توسط بخار آغاز می‌گردد. بتن پیش‌ساخته (segment) در روز بعد توسط گیرنده مخصوص (clamp) از قالب جدا گشته و در قسمتی از سالن برای بیرون بردن به قسمت دپو قطعات ذخیره انتقال می‌یابند.
عملیات بتن ریزی تا به حال تولید تجمعی کارخانه به ۸۹۵۰ رینگ رسیده‌است که تعداد کل رینگ مورد نیاز پروژه ۱۱۲۴۲ رینگ می‌باشد.
شایان ذکر است که کارخانه با هدف تولید ۱۲ رینگ در روز طراحی گردیده‌است.
تراموا

بخشی از مجموعه قطار شهری تبریز را تراموا تشکیل خواهد داد که مراحل مطالعاتی آن در خط ۴ متروی تبریز از سال ۱۳۹۴ آغاز شده‌است. از تراموا برای جابجایی مسافران در سه مسیر زیر به طول کلی ۵۰ کیلومتر استفاده خواهد شد:
خط ۴ متروی تبریز: این مسیر به صورت U-شکل، در دو مسیر رفت و برگشت و به طول ۱۶ کیلومتر از میدان آذربایجان آغاز شده و در امتداد بزرگراه آزادی (کمربندی) با عبور از نصف راه و آبرسان به یوسف آباد ختم می‌شود.
خط برون‌شهری متروی تبریز: حد فاصل تبریز و شهر جدید سهند.
حد فاصل میدان راه‌آهن تا میدان ساعت.
بر اساس تفاهم نامه‌ای که میان شهرداری تبریز و شرکت آلمانی «اشلیگل» در ۷ اسفند ۱۳۹۳ امضا شد، مقرر شد، مدیریت، انتقال تکنولوژی و نظارت عالی بر جنبه‌های تجهیزاتی و عمرانی پروژه تراموای تبریز با برخورداری از استانداردهای اروپایی انجام می‌شود. همچنین بر اساس این تفاهم نامه قرار شد پروژه از لحاظ مالی، توسط گروه مالی ایرانی همکار شرکت اشلیگل آلمان حمایت شود.
طبق این تفاهم نامه، شرکت طرف قرارداد موظف شده تا در زمان ساخت، تکنولوژی آن را به کارخانه ماشین‌سازی و گسترش صنایع ریلی تبریز انتقال دهد. همچنین انتقال دانش مربوط به این سیستم به دانشگاه صنعتی سهند توسط این شرکت صورت خواهد گرفت. هزینه احداث تراموا در خط ۴ مترو، در حدود ۱۰۰ میلیون یورو برآورد شده‌است.
ویژگی‌ها

کار ساخت خط یک مترو تبریز در بعضی بخش‌ها به عنوان رکورد دار کارهای عمرانی در استان و کشور به‌شمار می‌آید، از جمله
بزرگ‌ترین ایستگاه متروی ایران: ایستگاه لاله با ۲۱ طبقه بزرگ‌ترین ایستگاه مترو کشور ایران می‌باشد.
بزرگ‌ترین مناقصه سال ۱۳۸۹ شهرداری تبریز: پروژه دپوی لاله به عنوان بزرگ‌ترین مناقصه عمران شهری سال ۱۳۸۹ در استان آذربایجان شرقی به ارزش ۳۳۰ میلیارد ریال
چهارمین خطوط میان مترو کلانشهرهای کشور پس از تهران و مشهد و شیراز
دومین رکورد در سگمنت‌گذاری در میان میان شهرهای ایران: (پس از رکورد ثبت شده در مشهد)
نگارخانه

ایستگاه متروی امام رضا.
ایستگاه متروی ۲۹ بهمن.
ایستگاه خیام.
ایستگاه خیام.
ایستگاه خیام.
ایستگاه متروی سهند.
ایستگاه متروی سهند.
ایستگاه شهریار.
قونقا یا تراموا؛ شکل نخستین قطارشهری در تبریز.
جشن افتتاحیه خط تراموا یا قونقا در تبریز. سال ۱۲۸۰ خورشیدی.
ساختمان مرکزی سازمان قطار شهری تبریز در مجاورت ایستگاه متروی شهریار.
نمای داخلی واگن‌های متروی تبریز.
قطار مترو، در حال ورود به ایستگاه ائل‌گلی خط ۱ متروی تبریز.
قطار متروی تبریز در حال خروج از ایستگاه شهریار به طرف ایستگاه ۲۹ بهمن.
فرخ مجیدی

| فرخ مجیدی | فرخ مجیدی |
| --- | --- |
زادهٔ: دی ۱۳۲۳ تهران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایرانی، دانمارکی
پیشه(ها): مدیر فیلم‌برداری، کارگردان
آثار: بوعلی سینا (مجموعه تلویزیونی), سربداران (مجموعه تلویزیونی), فیلم و ویدئو در عصر دیجیتال
فرخ مجیدی، مدیر فیلم‌برداری ایرانی و عضو اتحادیه فیلم برداران دانمارک (DFF) است. او مدیر فیلم‌برداری فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی مشهور گوناگونی از جمله بوعلی سینا و سربداران (قسمت ۱ تا ۴) در ایران بوده و در پیش برد پژوهش‌های فیلم‌برداری دیجیتال، نقش پررنگی را در سینما و تلویزیون ایران داشته‌است.
چهارمین جایزه قلم زرین خانه سینما در سال ۱۳۹۳ به فرخ مجیدی برای نگارش کتاب «فیلم و ویدئو در عصر دیجیتال» اهدا شده‌است که از کتاب‌های مرجع در زمینه فیلم‌برداری دیجیتال می‌باشد.
دانش‌آموختگی

فیلم‌برداری سینما: مدرسه عالی سینما و تلویزیون (۱۳۵۲- تهران)
سینمای دیجیتال در Kort & Dokumentar Filmskolen (۱۳۷۸ - کپنهاگ).
متحرک سازی سه بعدی رایانه ای در European Computer Skills Card (۱۳۸۰- کپنهاگ).
فیلم‌شناسی > مدیر فیلم‌برداری

بانوی سردار (۱۳۹۸، پرویز شیخ طادی)
زخم باز (۱۳۹۶، حسین تبریزی)
تپه بادبادکها (۱۳۹۵، علی دلگشایی)
نارنجی پوش (۱۳۹۰، داریوش مهرجویی)
آسمان محبوب (۱۳۸۸، داریوش مهرجویی)
فرزند صبح (۱۳۸۷ ، بهروز افخمی)
رؤیای خیس (۱۳۸۴ ، پوران درخشنده)
رها (۱۳۶۹, فرخ مجیدی)(تولید در دانمارک)
بوعلی سینا (۱۳۶۶، کیهان رهگذار)
صف (۱۳۶۳، علی اصغر عسگریان)
سلندر (۱۳۶۲، واروژ کریم مسیحی)
سربداران (۱۳۶۲، محمدعلی نجفی)(قسمت‌های ۱ تا ۴ - مجری طرح و مدیر فیلم‌برداری)
مدرسه‌ای که می‌رفتیم (۱۳۵۹، داریوش مهرجویی)
مجموعه اسرار دریای سرخ(۱۳۵۸- مشترک ایران_ فرانسه)
الموت (۱۳۵۵، داریوش مهرجویی)
سینمای ایران در عصر پهلوی (۱۳۵۶–۱۳۵۴، فرخ مجیدی)
فیلم‌شناسی > نویسنده و کارگردان

رها(۱۳۶۹, فرخ مجیدی)
فیلم‌شناسی > فیلم‌بردار

صحرای تاتارها (۱۳۵۶، والریو زورلینی)
شطرنج باد (۱۳۵۴، محمدرضا اصلانی)
نیکلاس لوفرانی

نیکلاس لوفرانی (متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۷۱ در نویی-سور-سن، فرانسه) مدیرعامل شرکت Smiley است که صاحب نشان تجاری و حق کپی رایت چهره و نام اسمایلی در بیش از ۱۰۰ کشور است.
شرکت Smiley

در سال ۱۹۹۶ در لندن، نیکولاس لوفرانی و پدرش، روزنامه‌نگاری فرانسوی به نام فرانکلین لوفرانی، شرکت صدور مجوز اسمایلی را تأسیس نمودند، و همه حقوق از پیش موجود نشان تجاری لوگو Smiley که فرانکلین لوفرانی از ۱۹۷۲ در اختیار داشت را بازپس بگیرند.
رشد برند Smiley

نیکولاس لوفرانی ثبت برند تجاری را گسترش داد و با ایجاد هویت تجاری جدید برای برچسب‌ها، بسته‌بندی، کاتولوگ و اقلام مشابه، لوگو را بیش‌تر از همیشه با نام آن مرتبط کرد. همچنین وی ارایه‌های در سراسر جهان ترتیب داد و با پیش گرفتن استراتژی تبلیغاتی جامع[واژگان تبلیغاتی] از همه شرکای صدور مجوز پشتیبانی کرد. هدف از این کار این بود که برای این لوگو سطح پذیرش عمومی مانند سایر لوگوهای آیکونی معروف مانند تیک نایکی یا تمساح لاکست ایجاد شود.
شکلک‌های گرافیکی

در سال ۱۹۹۷ نیکولاس لوفرانی متوجه رشد استفاده از شکلک‌های ساخته شده با کد اسکی در فناوری موبایل شد و تجربه کار با چهره‌های پویانمایی شده Smiley را آغاز کرد، با این قصد که آیکونهای رنگی بسازد که متناظر و مشابه با شکلک‌های اسکی از قبل موجود که فقط با استفاده از علایم نگارشی ساخته شده بودند، باشند تا این شکلک‌ها برای استفاده در فناوری دیجیتالی جذاب‌تر باشند. لوفرانی این تجربه‌ها را به صورت یک واژه‌نامه آنلاین شکلک درآورد که در طبقه‌بندی‌های مختلف مانند - کلاسیک، بیان حالات، پرچم‌ها، جشن‌ها، سرگرمی، ورزشی، آب و هوا، حیوانات، غذا، ملت‌ها، شغل‌ها، سیاره‌ها، صورت‌های فلکی، نوزادان مرتب شده بودند و این طراحی‌ها ابتدا در ۱۹۹۷ در دفتر حق تکثیر ایالات متحده آمریکا ثبت شدند و سپس در سال ۱۹۹۸ این آیکون‌ها به صورت فایلهای جیف بر روی وب منتشر شدند و اولین شکلک‌های گرافیکی شدند که در این فناوری استفاده می‌شدند.
در سال ۲۰۰۰ فهرست راهنمای شکلک که لوفرانی ساخته بود بر روی اینترنت در دسترس کاربران تلفن‌های همراه قرار گرفت تا از نشانی smileydictionary.com دانلود کنند و این فهرست شامل بیش از ۱۰۰۰ شکلک گرافیکی خندانک و نسخه‌های اسکی آن‌ها بود. بعدتر فهرست راهنمای مشابه‌ای هم در سال ۲۰۰۲ در کتاب مارابوت به نام دیکو اسمایلیز (واژه‌نامه شکلک‌ها) منتشر شد.
در سال ۲۰۰۱ شرکت اسمایلی Smiley Company شروع به ثبت حق شکلک‌های گرافیکی لوفرانی مورد دانلود و استفاده در تلفن‌های همراه شرکت‌های مخابراتی مختلف شامل نوکیا، موتورلا، سامسونگ، SFR (ودافون) و اسکای تله‌مدیا کرد.
مناقشه وال-مارت

در سال ۲۰۰۱ شرکت اسمایلی وارد مناقشه طولانی در ایالات متحده با برند سوپرمارکت وال-مارت شد که ادعا می‌کرد مالک حقوق برند تصویری اصلی است. این اختلاف باعث هیچگونه عدم توافقی بر سر حقوق آیکونهایی که نیکولاس لوفرانی ساخته بود یا نام برند اسمایلی نبود. طرفین پرونده در سال ۲۰۱۰ قبل از حضور در دادگاه فدرال در شیکاگو طی شرایط افشا نشده با یکدیگر به توافق رسیدند.
ترکیبی از کار قبلی شرکت و پروفایل تولید شده در پرونده دادگاه باعث اطلاع‌رسانی فراوان دربارهٔ لوگو اسمایلی شد و به شرکای جدیدی برای استفاده از برند در محصولاتی مانند پوشاک، عطر، عروسک مخملی، نوشت‌افزار و راه‌اندازی کارزار تبلیغاتی مجوز گرفتند.
مؤسسه SmileyWorld

در سال ۲۰۰۵ لوفرانی خیریه‌ای به نام مؤسسه The SmileyWorld Association یا (SWA) ایجاد کرد. نیکولاس لوفرانی تصمیم گرفت تا با استفاده از کتان ارگانیک در پوشاک، منابع‌یابی تجارت منصفانه، محصولات اخلاقی را تبلیغ کند و و بخشی از سود شرکت را به مؤسسه SmileyWorld واگذار کرد.
شراکت و فروشگاه‌های آثار مفهومی

نیکولاس لوفرانی با طراحان خوش سابقه مانند تامی هیلفیگر، او را ایتو، و ژان شارل دو کاستلبایک، شراکت کرد و «اسمایلی» شروع به حضور در فروشگاه‌های آثار مفهومی مشهور مانند کولت در پاریس، فرد سگال در لس آنجلس، هنری بندل در نیویورک و اشتایربلوت در مونیخ کرد.
در دسامبر ۲۰۱۱ اولین فروشگاه آثار مفهومی اسمایلی در لندن افتتاح شد.
رتبه‌بندی مالی

شرکت اسمایلی یکی از ۱۰۰ شرکت بزرگ مجوزدهی در جهان است و گردش مالی بیش از ۱۶۷ میلیون دلار در سال ۲۰۱۲ داشته‌است.
نیکولاس لوفرانی
دانیال مؤمنی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  دانیال مؤمنی
زادروز:  ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال)
زادگاه:  اهواز، ایران
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ذوب آهن
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۷–۲۰۱۹:  فولاد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  فولاد |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  شاهین بوشهر |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ذوب آهن |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  فولاد نوین |   |   |
| ۲۰۲۴- |  استقلال ملاثانی |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۱. 
دانیال مؤمنی (زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۹) در اهواز؛ بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه فوتبال پالایش نفت بازی می‌کند.
دوران باشگاهی > فولاد خوزستان

وی اولین بازی خود در لیگ برتر خلیج فارس را در هفته سی‌ام لیگ برتر فوتبال ایران ۹۸–۱۳۹۷، مقابل باشگاه فوتبال تراکتور انجام داد.
قولنج

قولنج اصطلاحی است که در مورد دردهای مبهم در نواحی مختلف بدن به کار می‌رود.
در گذشته برای درد احشای داخل شکم نظیر کلیه نیز اصطلاحاتی مثل قولنج کلیوی به کار می‌رفته‌اند و دل‌دردهای مبهم نیز  قولنج نوزادان نامیده می‌شود، چنان‌که در لغت‌نامه دهخدا نیز اصطلاح قولنج به صورت «دردی که غفلتاً در ناحیهٔ شکم خصوصاً نواحی مجاور به قسمتهای مختلف قولونها حاصل شود» توضیح داده شده‌است. امروزه اصطلاح قولنج بیشتر برای دردهای مرتبط با عضلات و مفاصل به کار می‌رود. اصطلاح قولنج شکستن هم به معنی وارد کردن فشار به مفاصل به شکلی است که باعث آزاد شدن صدایی کوتاه و خشک از آن‌ها شود. این کار معمولاً در مورد مفاصل انگشتان انجام می‌شود، اگر چه برخی قولنج مفاصل بین مهره‌های گردن یا پشت یا مفاصل بزرگ‌تر مثل زانو را نیز می‌توانند بشکنند.
وادی صباح

| وادی صباح | وادی صباح |
| --- | --- |
موقعیت وادی صباح در نقشه: موقعیت وادی صباح در نقشه
کشور: الجزایر
استان: استان عین تموشنت
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۲٫۲ کیلومتر مربع (۸۵٫۸ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۰٬۹۰۵
 • تراکم: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (West Africa Time)
وادی صباح (به عربی: وادي الصباح) یک شهرداری در الجزایر است که در استان عین تموشنت واقع شده‌است.
 وادی صباح ۲۲۲٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۹۰۵ نفر جمعیت دارد.
بومرنگ (هواپیما)

| Boomerang | Boomerang |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: Commonwealth Aircraft Corporation
طراح: Fred David
نخستین پرواز: ۲۹ مه ۱۹۴۲
معرفی‌شده در: ۱۹۴۳
وضعیت: لغو شد
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی استرالیا
ساخته‌شده: ۱۹۴۲–۱۹۴۵
تعداد ساخته‌شده: ۲۵۰[۵۸]
Boomerang (به انگلیسی: CAC_Boomerang) یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت Commonwealth Aircraft Corporation است. هواگرد Boomerang نخستین پروازش را در ۲۹ مه ۱۹۴۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۳ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۴۲–۱۹۴۵ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۲۵۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Fred David بود.
سازمان آتش‌نشانی لندن

نماد سازمان
سازمان آتش‌نشانی لندن «به انگلیسی: London Fire Brigade - به معنی تیپ آتش نشانی لندن» در سال ۱۸۶۵ آغاز به کار کرد. این سازمان دارای ۱۷ عضو است که تمامی آنان از سوی شهرداری لندن منصوب می‌گردند. ۸ نفر از مجلس لندن، ۸ نفر از بخش حوادث لندن و دو نفر نیز از شهرداری لندن در این گروه هستند. فعالیت‌های این سازمان بسیار گسترده می‌باشد.