stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منطقه حفاظت‌شده بیجار
اقلیم

منطقه حفاظت‌شده بیجار دارای آب و هوایی نیمه خشک است. به علت ارتفاع زیاد منطقه نسبت به سایر مناطق استان کردستان، اختلاف درجه حرارت سردترین روز سال با گرم‌ترین روز سال به ۷۹ درجه سانتی گراد می‌رسد. حداقل دما در منطقه مربوط به بهمن ماه با ۳۸ درجه سانتی گراد زیر صفر و حداکثر آن مربوط به ماه‌های تیر و مرداد با ۴۱ درجه سانتی گراد بالای صفر بوده‌است.
متوسط بارش سالیانه منطقه ۴۳۹ میلی‌متر است. طول مدت ماه‌های خشک منطقه به ۴ ماه می‌رسد و تعداد روزهای یخبندان منطقه ۱۶ روز می‌باشد.
دره‌های مهم منطقه شامل دره کمتاران، قزل اوزن، سید شهاب، حاج زاغه سی، وال و قمچقا می‌باشند.
رودخانه قزل اوزن حد جنوبی منطقه را طی می‌کند و در شمال منطقه رودخانه قمچقا جریان دارد.
منابع آب

منابع آب منطقه را می‌توان به دو دسته شامل ۱-رودخانه و ۲-چشمه تقسیم‌بندی نمود.
رودخانه قزل اوزن: این رودخانه که یکی از پرآب‌ترین رودخانه‌های استان کردستان می‌باشد در امتداد مرز جنوبی منطقه جریان دارد. آب این رودخانه از ارتفاعات چهل چشمه و منطقه سارال دیواندره سرچشمه می‌گیرد.
رودخانه قمچقا: این رودخانه در حد شمالی منطقه جریان داشته و به لحاظ نقش و اهمیت در منطقه هم‌تراز با رودخانه قزل اوزن می‌باشد. این رودخانه از غرب به شرق جریان داشته و با بستری سنگلاخی یا سنگریزه‌ای از ارتفاعات زرنیخ و قره گل سرچشمه گرفته و پس از عبور از منطقه حفاظت شده بیجار و روستای بزرگ قم چقا در محلی به نام ولی بیک و خرابه چول ارخ به رودخانه گورانی تغییر نام داده که پس از عبور از قریه حیران تلو در قریه گل قشلاق به قزل اوزن می‌پیوندد.
مهم‌ترین چشمه‌های واقع در منطقه که در فصل تابستان و پاییز برای حیات وحش منطقه دارای اهمیت حیاتی هستند به شرح زیر می‌باشند:
چشمه حاج زاغه سی: واقع در ارتفاعات سلیم کش
چشمه کله شیر: واقع در تپه ماهورهای شمال غرب روستای صلوات آباد
چشمه سید شهاب: واقع در دره‌های کوه سلیم (واقع در منطقه امن)
چشمه قره بلاغ: واقع در بالا دست جنوب روستای قره بلاغ در دامنه شمالی کوه سلیم
چشمه گچی بابا: واقع در دربند روستای متروکه گچی بابا
چشمه میه رژگه: واقع در دره میه رژگه در شمال روستای صلوات آباد
چشمه قاچاق: واقع در شمال روستای حسین‌آباد زردکمر
چشمه تپه شرف خان: واقع در دره شرف خان
چشمه کانی شفا: واقع در حاشیه روستای متروکه اوغلان میر احمد
چشمه کانی چایگ: واقع در شمال روستای آق داغ
چشمه دره آسیابان: واقع در دربند روستای قم چقا
چشمه جوکوب: واقع در شرق روستای صلوات آباد
چشمه بن مرسی: واقع درحاشیه جنوبی منطقه امن سلیم
قلعه قمچقای واقع در منطقه حفاظت شده بیجار از جاذبه‌های گردشگری این منطقه به‌شمار می‌رود.
منطقه حفاظت شده بیجار به لحاظ تشکیلات اجرایی برای حفاظت دارای سه پاسگاه شامل یک واحد سرمحیط بانی در روستای صلوات آباد و دو واحد محیط بانی در روستای چشمه سنگین و قم چقای می‌باشد.
گونه‌های شاخص جانوری

۳۰گونه پستاندار، ۱۴۰گونه پرنده و ۲۰ گونه خزنده در این منطقه شناسایی شده‌است.
تاکنون در منطقه حفاظت شده بیجار ۱۹ گونه و ۱۷ جنس در ۱۰ خانواده از پستانداران شناسایی شده‌اند که به نظر می‌رسد تعداد پستانداران منطقه بیشتر از این باشد.
بارزترین گونه منطقه قوچ و میش ارمنی می‌باشد که جمعیت قابل ملاحظه‌ای از آن در منطقه زیست می‌نماید. از دیگر گونه‌های شاخص منطقه می‌توان به شنگ، گربه وحشی، کفتار، گرگ، گراز و روباه اشاره نمود.
این منطقه در سنوات گذشته زیستگاه آهو بوده‌است که نسل آن در این منطقه منقرض گردیده‌است. در این رابطه توسط اداره کل محیط زیست کردستان تلاش‌هایی جهت احیا و رهاسازی این گونه شروع گردیده‌است.
جمعیت زیادی از خانواده‌های مختلف پرندگان در منطقه حفاظت شده بیجار زیست می‌نمایند که متأسفانه تاکنون مطالعه جامعی در این خصوص انجام نشده‌است اما بر اساس اطلاعات موجود مربوط به مشاهدات پراکنده کارشناسان تاکنون ۸۵ گونه متعلق به ۲۲ خانواده از پرندگان در این منطقه شناسایی شده‌اند. از پرندگان شاخص منطقه می‌توان از عقاب طلایی، لیل، بالابان، شاهین، کبک، باقرقره نام برد.
در منطقه حفاظت شده بیجار دو رودخانه قزل اوزن و قم چقا محل مناسبی برای زیست، تخم ریزی و تغذیه آبزیان به خصوص ماهیان به‌شمار می‌روند. مهم‌ترین گونه‌های آبزی مشاهده شده در منطقه عبارتند از: سیاه ماهی معمولی، سیاه ماهی خالدار، عروس ماهی، سس ماهی کلفت لب، سس ماهی معمولی، ماهی اسپله، ماهی کولی، لاک‌پشت آبی، مار آبی، خرچنگ گر
از گونه‌های شاخص جانوری منطقه حفاظت شده بیجار می‌توان از قوچ و میش ارمنی، شنگ، گربه وحشی، کفتار، گرگ، گراز، روباه، انواع خزندگان نام برد. این منطقه در سنوات گذشته زیستگاه آهو بوده‌است که نسل آن در این منطقه منقرض گردیده‌است. در این رابطه توسط اداره کل محیط زیست کردستان تلاش‌هایی جهت احیا و رهاسازی این گونه شروع گردیده‌است.
تاکنون مطالعه جامعی در خصوص خزندگان و دوزیستان این منطقه انجام نشده‌است.
پوشش گیاهی

در حال حاضر ۱۳۷ گونه گیاهی در منطقه حفاظت شده بیجار شناسایی شده‌است. گونه گیاهی پرانگوس یا به زبان محلی جاشیر از گونه‌های گیاهی تازه شناسایی شده منطقه حفاظت شده بیجار است.
در کل تیپ گیاهی غالب منطقه تیپ مرتعی است ولی در این منطقه به صورت پراکنده پوشش‌های درختچه‌ای نظیر بادام، آلوچه وحشی، دافنه و سراسوس نیز مشاهده می‌گردد.
این منطقه در برنامه‌ریزی تورهای طبیعت‌گردی جایگاه ویژه‌ای داشته و می‌توان با برنامه‌ریزی و فراهم ساختن امکانات، توریست‌های علاقه‌مند را به این منطقه هدایت نمود.
فهرست وابسته‌های دیپلماتیک بوسنی و هرزگوین

نقشه کشورهای دربردارنده سفارتخانه بوسنی و هرزگوین
بوسنی هرزگوین
فهرست سفارت‌های بوسنی و هرزگوین، فهرستی از مراکز سفارتخانه و کنسولگری کشور بوسنی و هرزگوین در سراسر جهان است.
بوسنی و هرزگوین (به بوسنیایی (خط لاتین): Bosna i Hercegovina، به صربی (خط سیریلیک): Босна и Херцеговина) کشوری است در جنوب شرقی اروپا. پایتخت آن سارایوو است. این کشور در ۱۹۹۲ پس از فروپاشی یوگسلاوی تشکیل شد.
از جمله تنش‌های سیاسی نظامی این کشور، جنگ بوسنی بین جمهوری صرب بوسنی با حمایت صربستان و جمهوری بوسنی و هرزگوین بود. هر چند اکنون کشورهای بوسنی و هرزگوین و صربستان با هم ارتباط دارند، ولی روابط آنان هنوز هم مناقشه انگیز است.
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در برلین
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در کانبرا
سرکنسولگری بوسنی و هرزگوین در فرانکفورت
سرکنسولگری بوسنی و هرزگوین در استانبول
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در لندن
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در مسکو
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در اسلو
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در اتاوا
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در پراگ
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در استکهلم
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در توکیو
سفارتخانه بوسنی و هرزگوین در واشنگتن دی سی
آسیا

| کشور میزبان | نمایندگی | فرستاده |
| --- | --- | --- |
|  چین |  پکن (سفارت) | Amel Kovačević |
|  هند |  دهلی نو (سفارت) | Sead Avdić |
|  اندونزی |  جاکارتا (سفارت) | Tarik Bukvić |
|  ایران |  تهران (سفارت) | Emir Hadžikadunić |
|  اسرائیل |  تل آویو (سفارت) | Ivana Levi |
|  ژاپن |  توکیو (سفارت) | Pero Matić |
|  اردن |  امان (سفارت) | Zlatko Dizdarević |
|  کویت |  کویت سیتی (سفارت) | Jasin Ravašde |
|  مالزی |  کوالالامپور (سفارت) | Ensar Eminović |
|  پاکستان |  اسلام‌آباد (سفارت) | Armin Limo |
|  قطر |  دوحه (سفارت) | Nudžeim Rečica |
|  عربستان سعودی |  ریاض (سفارت) | Razim Čolić |
|  ترکیه |  آنکارا (سفارت)  استانبول (سرکنسولگری)  ازمیر (کنسولگری) | Dragoljub Ljepoja Brane Pećanac Kemal Baysak |
|  امارات متحده عربی |  ابوظبی (سفارت) | Radomir Kosić |
آفریقا

| کشور میزبان | نمایندگی | فرستاده |
| --- | --- | --- |
|  مصر |  قاهره (سفارت) | Slobodan Šoja |
|  لیبی |  طرابلس (سفارت) | Ferhat Šeta |
:
آمریکا

| کشور میزبان | نمایندگی | فرستاده |
| --- | --- | --- |
|  کانادا |  اتاوا (سفارت) | Milenko Mišić |
|  ایالات متحده آمریکا |  واشنگتن دی سی (سفارت)  شیکاگو (سرکنسولگری) | Mitar Kujundžić Eldin Kajević |
اروپا

| کشور میزبان | نمایندگی | فرستاده |
| --- | --- | --- |
|  اتریش |  وین (سفارت) | Haris Hrle |
|  بلژیک |  بروکسل (سفارت) |  |
|  بلغارستان |  صوفیه (سفارت) | Sifet Podžić |
|  کرواسی |  زاگرب (سفارت) | Vladimir Raspudić |
|  جمهوری چک |  پراگ (سفارت) | Nediljko Bilić |
|  دانمارک |  کپنهاگ (سفارت) | Muhamed Hajdarević |
|  فرانسه |  پاریس (سفارت) | Almir Šahović |
|  آلمان |  برلین (سفارت)  فرانکفورت (سرکنسولگری)  مونیخ (سرکنسولگری)  اشتوتگارت (سرکنسولگری) | Tomislav Limov Nikica Džambo Veljko Obrenović Haris Halilović |
|  یونان |  آتن (سفارت) | Boro Bronza |
|  سریر مقدس |  واتیکان (سفارت) | Jasna Krivošić Prpić |
|  مجارستان |  بوداپست (سفارت) | Nikola Đukić |
|  ایتالیا |  رم (سفارت)  میلان (سرکنسولگری) | Branko Kesić Jugoslav Brdar |
|  مقدونیه شمالی |  اسکوپیه (سفارت) | Milan Balaban |
|  مونته‌نگرو |  پودگوریتسا (سفارت) | Branimir Jukić |
|  هلند |  لاهه (سفارت) | Miranda Sidran-Kamišalić |
|  نروژ |  اسلو (سفارت) | Elma Kovačević |
|  لهستان |  ورشو (سفارت) | Koviljka Špirić |
|  رومانی |  بخارست (سفارت) | Branko Nešković |
|  روسیه |  مسکو (سفارت) | Ivan Barbalić |
|  صربستان |  بلگراد (سفارت) | Boriša Arnaut |
|  اسلوونی |  لیوبلیانا (سفارت) | Željko Jerkić |
|  اسپانیا |  مادرید (سفارت) | Željana Zovko |
|  سوئد |  استکهلم (سفارت) | Darko Zelenika |
|   سوئیس |  برن (سفارت) | Jakob Finci |
|  بریتانیا |  لندن (سفارت) | Jadranka Negodić |
اقیانوسیه

| کشور میزبان | نمایندگی | فرستاده |
| --- | --- | --- |
|  استرالیا |  کانبرا (سفارت) | Damir Arnaut |
سازمان‌های بین‌المللی

| سازمان میزبان | نمایندگی | فرستاده |
| --- | --- | --- |
| سازمان امنیت و همکاری اروپا |  وین | Igor Davidović |
|  اتحادیه اروپا |  بروکسل | Osman Topčagić |
|  شورای اروپا |  استراسبورگ | Zdenko Martinoić |
| ناتو |  بروکسل |  |
|  سازمان ملل متحد |  نیویورک | Mirsada Čolaković |
|  سازمان ملل متحد |  ژنو | Emina Kečo-Isaković |
مردم اسکاتلندی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کل جمعیت: کل جمعیت
c. 28–40 million worldwideA: c. 28–40 million worldwideA
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 اسکاتلند   ۴٬۴۴۶٬۰۰0 (2011) (Scottish descent only):  اسکاتلند   ۴٬۴۴۶٬۰۰0 (2011) (Scottish descent only)
 ایالات متحده آمریکاB: 6,006,955 Scottish 5,393,554 Scotch-Irish
 کاناداC: ۴٬۷۱۹٬۸۵۰
 استرالیا: ۱٬۷۹۲٬۶۰۰
 انگلستانD: ۷۹۵٬۰۰۰
 ایرلند شمالیE: ۷۶۰٬۶۲۰
 آرژانتین: ۱۰۰٬۰۰۰
 شیلی: ۸۰٬۰۰۰
 فرانسه: ۴۵٬۰۰۰
 لهستان: ۱۵٬۰۰۰
 نیوزیلندF: ۱۲٬۷۹۲
 جزیره من: ۲۴۰۳
زبان‌ها: زبان‌ها
انگلیسی (انگلیسی اسکاتلند) گیلیک اسکاتلندی •  اسکاتس: انگلیسی (انگلیسی اسکاتلند) گیلیک اسکاتلندی •  اسکاتس
دین: دین
mainly پرسبیتری،  also Roman Catholicism, Episcopalianism; other minority groups; agnostics and atheists.: mainly پرسبیتری،  also Roman Catholicism, Episcopalianism; other minority groups; agnostics and atheists.
A These figures are estimates based on official  census data of populations and official surveys of  identity. B Scottish Americans and Scotch-Irish Americans. C Scottish Canadians. D Scottish born people in England only E Ulster-Scots F  missing: A These figures are estimates based on official  census data of populations and official surveys of  identity. B Scottish Americans and Scotch-Irish Americans. C Scottish Canadians. D Scottish born people in England only E Ulster-Scots F  missing
مردم اسکاتلند (Scots، گیلیک اسکاتلندی: Albannaich) یک ملت و از گروه‌های قومی و بومیِ اسکاتلند هستند.
مردمشناسی

به لحاظِ تاریخی، آن‌ها از ادغامِ دو قوم سلت‌ها و پیکتها که پادشاهی اسکاتلند (یا Alba) را در قرن نهم میلادی تأسیس کردند پدید آمده‌اند. پس از آن، کامبرین‌ها و همچنین آنگلوساکسونهای ژرمن و نورس‌ها نیز با ملت اسکاتلندی ادغام شدند.
مردمشناسی > دوره نوین

در ویرایشِ نوین، مردم اسکاتلند یا اسکاتلندی برای اشاره به هر کسی که به شکلِ زبانی، فرهنگی یا خانوادگی (با ریشه‌های اجدادی یا ژنتیکی) از درون اسکاتلند هستند بکار می‌رود.
واژه‌شناسی

واژهٔ لاتینِ Scotti در اصل به گیل‌ها اشاره می‌کند اما برای توصیفِ همهٔ ساکنانِ اسکاتلند نیز بکار می‌رود.
در بسیاری از کشورهای دیگر همچون کشورهای آمریکای شمالی و جنوبی، استرالیا و نیوزیلند نیز مردمی با پیشینهٔ نیاکان اسکاتلندی وجود دارند.
خوانش بیشتر

Spence, Rhoda, ed. The Scottish Companion: a Bedside Book of Delights. Edinburgh: R. Paterson, 1955. vi, 138 p. N.B. : Primarily concerns Scottish customs, character, and folkways.
سیکریمین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
 داده‌ها:  US سازمان غذا و دارو (آمریکا): Cycrimine 
کد ATC: None
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 1-Cyclopentyl-1-phenyl-3-(piperidin-1-yl)propan-1-ol :  نام آیوپاک 1-Cyclopentyl-1-phenyl-3-(piperidin-1-yl)propan-1-ol 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 77-39-4
پاب‌کم CID: 2911
دراگ‌بنک: DB00942
کم‌اسپایدر: 2808
UNII: 543567RFQQ
ChEBI: CHEBI:59692 Y
ChEMBL: ChEMBL1201227
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID50861769 
ECHA InfoCard: 100.000.932 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C19H29NO
جرم مولی: ۷۰۰۲۲۸۷۴۴۷۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۸۷٫۴۴۷ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES OC(CCN1CCCCC1)(C2CCCC2)c3ccccc3 :  SMILES OC(CCN1CCCCC1)(C2CCCC2)c3ccccc3 
 InChI InChI=1S/C19H29NO/c21-19(18-11-5-6-12-18,17-9-3-1-4-10-17)13-16-20-14-7-2-8-15-20/h1,3-4,9-10,18,21H,2,5-8,11-16H2 Key:SWRUZBWLEWHWRI-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C19H29NO/c21-19(18-11-5-6-12-18,17-9-3-1-4-10-17)13-16-20-14-7-2-8-15-20/h1,3-4,9-10,18,21H,2,5-8,11-16H2 Key:SWRUZBWLEWHWRI-UHFFFAOYSA-N 
سیکریمین (انگلیسی: Cycrimine) (نام تجاری Pagitane) یک داروی مرکزی آنتی کولینرژیک است که برای کاهش سطح استیل‌کولین در درمان بیماری پارکینسون طراحی شده است. مکانیسم اثر آن اتصال به گیرنده استیل‌کولین موسکارینی M1 است.
سنتز

سنتز سیکریمین:
منطقه تاریخی ایروینگتون، ایندیاناپلیس

مکان تاریخی در ایالات متحده آمریکا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
منطقه تاریخی ایروینگتون تریس (ایندیاناپلیس): منطقه تاریخی ایروینگتون تریس (ایندیاناپلیس)
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
ثبت نامعتبر: ثبت نامعتبر
 :  
کتابخانه یادبود بونا تامپسون، آخرین ساختمان باقی مانده از محوطه قدیمی دانشگاه باتلر: کتابخانه یادبود بونا تامپسون، آخرین ساختمان باقی مانده از محوطه قدیمی دانشگاه باتلر
نمایش نقشه ایندیاناپلیسنمایش نقشه ایندیانانمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: نمایش نقشه ایندیاناپلیسنمایش نقشه ایندیانانمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
موقعیت: در ۸ کیلومتری شرق مرکز شهر ایندیاناپلیس در حاشیه غربی شهرک وارن و در خیابان واشینگتن واقع شده‌است که مسیر US40 نیز قبلاً در امتداد آن قرار داشت.
مختصات:  ۳۹°۴۵′۵۶″ شمالی ۸۶°۴′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۶۵۵۶°شمالی ۸۶٫۰۷۶۱۱°غربی﻿ / 39.76556; -86.07611
مشاحت: ۵۴۵ جریب فرنگی (۲۲۱ هکتار)
ساخت: ۱۸۷۰
معمار: چندگانه
سبک معماری: سبک ایتالیایی‌مآب، امپراتوری دوم فرانسه، معماری نئوگوتیک، ملکه ان و معماری دوران بازسازی استعماری و معماری نوسازی تودور.
ش. منبع ثبت ملی: 87001031
افزوده‌شده به فهرست ملی: ۲۹ مه ۱۹۸۷
منطقه تاریخی ایروینگتون (انگلیسی: Irvington Historic District) که بعداً به نام واشینگتن اروینگ نامگذاری گردید، منطقه‌ای تاریخی در ایندیاناپلیس است. ایروینگتون منطقه‌ای به مساحت ۲۲۱ هکتار است که در سال ۱۹۷۸ در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت. در آن سال، این ناحیه از ۲۳۷۳ ساختمان و ۵ سازه دیگر و ۲ سایت محلی برخوردار بود.
تاریخچه

این شهر که در سال ۱۸۷۰ توسط سیلوستر جانسون و جیکوب جولیان بنا شده و در ابتدا به عنوان حومه ایندیاناپلیس شناخته می‌شد، در امتداد جاده‌های پر پیچ و خم خاکی و آجری قرار داشت و انعکاس و چشم‌اندازی از طراحی سبک دوران رمانتیک را نشان می‌داد، ایروینگتون در ابتدا حومه آرامی بود که در آن هنرمندان، سیاستمداران، ژنرال‌های نظامی، دانشگاهیان و سران صنایع محلی ساکن بودند و در سال ۱۹۰۲ به ایندیاناپلیس ضمیمه شد.
موقعیت این شهر در ۸ کیلومتری شرق مرکز شهر ایندیاناپلیس در حاشیه غربی شهرک وارن و در خیابان واشینگتن واقع شده‌است و یک مسیر جاده ملی تاریخی است که مسیر US40 نیز قبلاً در امتداد آن قرار داشت. در اوایل دهه ۱۹۰۰، یک سیستم قطار برقی سریع‌السیر از ایروینگتون تا مرکز شهر ایندیاناپلیس در امتداد شاهراه ۴۰ ایالتی آمریکا حرکت می‌کرد.
ایروینگتون بزرگ‌ترین منطقه تاریخی حفاظت شده محلی در ایندیاناپلیس است. این منطقه از حدود ۲۸۰۰ ساختمان و نزدیک به ۱۶۰۰ قطعه زمین تشکیل شده‌است. هفتاد و هشت درصد از خانه‌های این منطقه قبل از سال ۱۹۶۰ ساخته شده بودند. طرح این منطقه تاریخی در سال ۲۰۰۱ با کوشش شورای جامعه تاریخی و درخواست از ساکنان، توسط کمیسیون حفظ آثار تاریخی با سرپرستی اتحادیه ایندیاناپلیس در ۴ اکتبر ۲۰۰۶ به تصویب رسید.
دانشگاه باتلر

از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۲۸، دانشگاه باتلر در ایروینگتون تأسیس شد. دانشگاه باتلر، ایروینگتون را به یک جامعه دانشگاهی تبدیل کرد. محوطه دانشگاه در گوشه جنوب غربی ایروینگتون، بین راه‌آهن پنسیلوانیا و خط راه‌آهن بالتیمور- اوهایو قرار داشت. ساختمان‌های آن شامل: ساختمان اصلی (۱۸۷۵)، ساختمان علوم (۱۸۹۲)، آسایشگاه زنان (دهه ۱۸۸۰)، کتابخانه یادبود بونا تامپسون (۱۹۰۳، که امروزه به عنوان مرکز یادبود بونا تامپسون شناخته می‌شود) و تالار ورزشی جنگ جهانی اول می‌باشد.
مناسبت‌ها

ایروینگتون یک منطقه مسکونی خانوادگی است. در طول سال، چندین جشنواره در جامعه برگزار می‌شود که به دوستان و همسایگان این امکان را می‌دهد تا گردهمایی مشترک داشته باشند.
برای بیش از ۱۰ سال، انجمن تاریخی ایروینگتون میزبان یک مراسم اجتماعی بستنی و نمایش هنری و موسیقی برای جذب همسایه‌ها در مرکز یادبود بونا تامپسون بوده‌است. تا به این ترتیب آن‌ها بتوانند دربارهٔ تاریخچه ایروینگتون اطلاعات بیشتری کسب کرده و از کتابخانه بازدید کنند. کلوب شبانه باغ ملی ایروینگتون رویدادهای سالانه‌ای را برای نشان دادن باغ‌ها، خانه‌ها و هنر محلی برگزار می‌کند.
هنر

ایروینگتون محل تولد و خانه تنها جنبش هنری تاریخی در مرکز ایندیانا و یک مکان خاص برای نامگذاری گروه ایروینگتون بود. این گروه از هنرمندان در دهه ۱۹۰۰ در ایروینگتون باهم ملاقات، تمرین و نمایش هنری داشتند. امروزه بسیاری از خانه‌ها و استودیوهای هنرمندان این گروه در سراسر جامعه ماندگار شده‌اند.
کلیساها

جماعت‌های کلیسا با خانواده‌ها جدیدی شکل گرفت. یکی از قدیمی‌ترین آنها یک جماعت آفریقایی-آمریکایی به نام کلیسای باپتیست ایروینگتون است. این انجمن که در سال ۱۸۸۷ تشکیل شد، یکی از قدیمی‌ترین جماعت‌های آفریقایی-آمریکایی در شهرستان ماریون بود. جماعت‌های کلیساهای دیگری مانند کلیسای مسیحی خیابان داونی اول در ساختمان اصلی دانشگاه باتلر ملاقات کردند و بعدها در دهه ۱۸۹۰ یک کلیسا ساختند. پروتستان‌ها برای تشکیل یک کلیسا در اوایل دهه ۱۹۰۰ گرد هم آمدند. کاتولیک‌ها در سال ۱۹۰۹ درخواست یک منطقه داشتند که به «بانوی لردهای ما» تبدیل شد. همه این مذاهب امروزه خانه‌های عبادتگاه‌های تاریخی و زیبای خود را حفظ کرده‌اند.
معماری‌های تاریخی

ایروینگتون هم از نظر معماری و هم از نظر فرهنگی برای این منطقه قابل توجه است. معماری این منطقه سبک‌های مختلف معماری آمریکایی از ۱۸۷۰ تا ۱۹۵۰ را به خود اختصاص داده‌است، از جمله سبک ایتالیایی‌مآب، امپراتوری دوم فرانسه، معماری نئوگوتیک، ملکه آن و معماری دوران بازسازی استعماری و نوسازی تودور.
ویلیام دی. کمبل

ویلیام دورانت کمبل
ویلیام دورانت کمبل (انگلیسی: William D. Campbell؛ ‏ تلفظ: ‎/ˈkæmbəl/‎) از پیشکسوتان برجسته پیش‌آهنگی جهان، فرزند زاده ویلیام دی دورانت، بنیانگذار شرکت جنرال موتورز، در ایالت میشیگان آمریکا دیده به جهان گشود.
زندگی‌نامه

ویلیام در سال ۱۹۲۹ از دانشگاه پرینستون پایان‌نامه تحصیلی دریافت کرد و ابتدا به شغل بانکداری پرداخت و پس از چند سال در موزه تاریخ طبیعی آمریکا مشغول به کار شد و تا پایان دهه ۱۹۳۰ شش بار به سفرهای تحقیقاتی در سرزمین‌های بکر آفریقایی رفت و درجنگ دوم جهانی هم در ارتش آمریکا در سمت فرماندهی یک واحد آتشبار خدمت کرد. در ضمن سفرهای آفریقایی خود به این نکته پی برد که پیشاهنگی می‌تواند کمک زیادی به رشد فکری جوانان جوامع عقب مانده و مهارت آموزی به آنان داشته باشد و از این رو سال‌ها بعد با صرف وقت و ثروت شخصی کمک زیادی به توسعه پیش‌آهنگی در کشورهای جهان سوم کرد.
ویلیام کمبل در دوران تحصیل در دبیرستان به جرگه پیش‌آهنگی پیوست و درجات تعلیماتی مختلف را گذراند و سرانجام موفق به کسب نشان ممتاز پیش‌آهنگ عقاب (Eagel Scout) شد. او در دهه ۱۹۵۰در حالی که در تشکیلات اداری سازمان پیش‌آهنگی آمریکا در سمت ریاست امور بین‌المللی فعالیت می‌کرد، هم‌زمان در نقش عضو هیئت امنای چند مؤسسه خیریه و بیمارستان و کلیسا به خدمات اجتماعی خود ادامه می‌داد.
در دهه ۱۹۶۰ در تشکیلات جهانی پیش‌آهنگی مشغول به کار شد واز سال ۱۹۶۱ تا۱۹۷۷ به عنوان رئیس بنیاد جهانی پیش‌آهنگی (World Scout Foundation) که خود آن را ایجاد کرده بود به گسترش پیش‌آهنگی در جهان ادامه داد.
کمبل به پاس خدماتی که در پیش‌آهنگی جهان داشت به کسب نشان ارزشمند برنز ولف که بالاترین نشان جهان پیش‌آهنگی است نایل شد و علاوه بر آن بالاترین نشان‌های پیش‌آهنگی در هفت کشور جهان و از جمله ایران را دریافت کرد.
ویلیام کمبل در نخستین سفری که در اوایل سال ۱۳۵۰ به ایران داشت و در بازدیدی که از اردوگاه پیش‌آهنگی منظریه به عمل آورد، تحت تأثیر اقدامات عمرانی که حسین بنایی در آن اردوگاه به عمل آورده بود، آمادگی خود را برای پرداخت هزینه ایجاد درمانگاه مجهزی در منظریه را اعلام کرد. به توصیه دکتر بنایی محل ساخت آن درمانگاه را در جنوبی‌ترین منطقه اردوگاه و مشرف بر خیابان انتخاب کردند تا علاوه بر رفع نیازهای اردوگاه، مردم محل و شهروندان عادی هم بتوانند به سهولت از خدمات آن برخوردار شوند. کمبل در جریان ساخت و تجهیز درمانگاه نیز چند بار به ایران سفر کرد و از مراحل ساخت درمانگاه بازدید به عمل آورد.
درمانگاه مزبور تا مدتی بعد از انقلاب اسلامی ایران هم تابلوی «درمانگاه کمبل» را بر سر در ورودی خود داشت و چندی بعد به علت افزایش جمعیت و ازدیاد رفت‌وآمد به منطقه، درمانگاه مزبور توسعه یافت و به نام‌های «بیمارستان فرهنگیان» و «بیمارستان شهید باهنر» به خدمت رسانی به اهالی منطقه و فرهنگیان ادامه داد.
هاوکر پی.وی.۳

| هاوکر پی> وی. ۳ | هاوکر پی> وی. ۳ |
| --- | --- |
کاربری: جنگنده
تولیدکننده: هاوکر ایرکرفت
طراح: Sydney Camm
نخستین پرواز: ۱۵ ژوئن ۱۹۳۴
تعداد ساخته‌شده: ۱
هاوکر پی.وی. ۳ (به انگلیسی: Hawker P.V.3) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هاوکر ایرکرفت در کشور بریتانیا است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۳۴−۰۶−۱۵ ۱۵ ژوئن ۱۹۳۴ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
شطیطه نیشابوری

شطیطه نیشابوری معروف به بی‌بی شطیطه زنی بود که در سدهٔ دوم هجری در نیشابور می‌زیست و بنا به روایت‌های مذهبی موسی کاظم، از امامان شیعه هدیه‌ای از او پذیرفت و امروزه برای او آرامگاهی در شهر نیشابور در خراسان به نام آرامگاه بی‌بی شطیطه وجود دارد.
آرامگاه و مسجد شطیطه
مقبره او در زیر سقف  بقعه بی‌بی شطیطه در شمال غرب نیشابور قرار دارد.
گفته شده از میان انبوه وجوه و کالای سنگین که به عنوان سهم امام به مدینه فرستاده شد تنها نقدینه یک‌درهمی و دست‌رشت چهاردرهمی شطیطه نیشابوری مورد پذیرش امام قرار گرفت.
در بارهٔ بی‌بی شطیطه، مجلسی در جلد یازدهم بحار الانوار، و شهرآشوب در مناقب، و هاشمی بحرانی در مدینه المعاجز، و قطب راوندی در خرایج این حدیث را نقل کرده‌اند که بی بی شطیطه مورد عنایت ویژهٔ  حضرت موسی بن جعفر  الکاظم قرار گرفته‌بود.
شرح ماجرا

شیعیان نیشابور برای آنکه خمس و هدایای خود را به دست امام زمانشان برسانند، نماینده‌ای انتخاب کردند و سی هزار دینار و پنجاه هزار درهم و دو هزار پارچه جامه به او دادند که آنها برای موسی کاظم ببرد. زن مؤمنه‌ای که شطیطه نام داشت، یک درهم و پاره‌ای از پارچه‌ای را که بدست خود، آن را رشته بود و چهار درهم ارزش داشت، را آورد و گفت: «من می‌فرستم اگر چه کم است، لکن از فرستادن حق امام، اگر چه کم باشد نباید حیا کرد.» سپس آن جماعت جزوه‌ای را آوردند که در آن سؤالاتی بود و مشتمل بود بر هفتاد ورق، در هر ورقی یک سؤال نوشته بودند و ما بقی ورق را سفید گذاشته بودند که جواب آن را در زیرش نوشته شود، هر ورقی را روی هم گذاشته بودند و مثل کمربند سه بند بر آن چسبانده بودند و بر هر بندی مهری زده بودند که کسی آن را باز نکند. و به محمد بن علی نیشابوری -که نماینده مردم نیشابور انتخاب شده بود- گفتند: «این جزوه را هنگام شب به امام بده و فردای آن شب آن را بگیر، پس هرگاه دیدی مهرها صحیح است مهر را از آنها بشکن و ملاحظه کن ببین هرگاه جواب مسائل را بدون شکستن مهرها داده است پس او امامی است، مستحق مال‌ها، پس آن مال‌ها را به او بده و الا اموال ما را به خودمان برگردان.» سپس آن شخص به مدینه وارد شد و نزد موسی کاظم رفت و موسی کاظم بوی گفت: «من به تمام مسائلی که در جزوه است جواب دادم. پس آن را بیاور و درهم شطیطه که وزنش، یک درهم و دو دانق است را نیز بیاور! آن، در کیسه‌ای قرار دارد که چهارصد درهم در آن می‌باشد و همچنین آن تکه پارچه او -که در پشتواره جامه‌ی دو برادری که از اهل بلخ هستند قرار دارد- را نیز بیاور.» سپس گفت: «ای ابوجعفر! به شطیطه سلام مرا برسان و به او این همیان پول (حاوی چهل درهم) را بده و به او بگو: برای تو شقه‌ای از کفن‌های خودم را هدیه فرستادم، و همچنین به شطیطه بگو که تو تا نوزده روز بعد از رسیدن ابوجعفر و وصول شقه و درهم‎ها زنده خواهی بود.» پس محمد بن علی نیشابوری به خراسان برگشت و دید اشخاصی را که موسی کاظم اموالشان را قبول نکرده و برگرداند همه فطحی مذهب شده‌اند ولی شطیطه بر مذهب تشیع باقی است، پس سلام موسی کاظم را به او رساند و همیان و شقه کفن که موسی کاظم برای او فرستاده بود را به او رساند. شطیطه نوزده روز زنده بود چنانکه موسی کاظم گفته بود، و چون وفات یافت موسی کاظم در حالی که سوار بر شتری بود برای تجهیز او آمد، و وقتی کارش تمام شد سوار بر شتر خود شده و به‌طرف بیابان برگشت.
نانتسدیتشوایلر

| نانتسدیتشوایلر   | نانتسدیتشوایلر   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Kusel
انجمن شهرداری: Oberes Glantal
تقسیمات: 3
حکومت: حکومت
 • شهردار: Martin Holzhauser jun. (CDU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۸۲ کیلومتر مربع (۳٫۷۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۲۰−۲۵۰ متر (−۶۰۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۱٬۱۹۷
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 66909
کدهای شماره‌گیری: 06383
پلاک خودرو: KUS
وبگاه: www.nanzdietschweiler.de
نانتسدیتشوایلر (به آلمانی: Nanzdietschweiler) یک شهر در آلمان است که در گلان-مونشوایلر (فرباندسگماینده) واقع شده‌است. نانتسدیتشوایلر ۱٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد.