stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویند
آثار باستانی

وجود غارهای ساخته شده به دست انسان در دل کوه‌ها نشان از قدمت بسیار زیاد این روستا دارد. در این روستا دخمه‌های سنگی متعددی قرار دارد که به احتمال زیاد خانه اهالی محل در پیش از تاریخ بوده است. هنوز بررسی علمی معتبری در این منطقه انجام نشده است. در غرب روستا تعداد ۴۰ دخمه بر روی کوهی قرار دارد که در دهی اخیر مورد استفاده انبار روستاییان بوده ولی سازمان میراث فرهنگی به تازگی آن‌ها را تخلیه کرده و مورد حفاظت قرار داده است. یک دخمه بزرگ نیز درون روستا و چهار عدد دیگر در شرق روستا قرار دارند. درون دخمه‌ها رد کلنگ حفاران مشاهده می‌شود و در یکی از دخمه‌های شرقی نقش انسانی بر روی دیوار کنده شده است.
در زیر تپه و صخره‌های اطراف روستای ویند دهکده‌ای با مجموعه‌ای از خانه‌های سنگی منفرد به صورت یک پدیده معماری و باستانی استثنائی وجود دارد. مکان استقرار این خانه‌های سنگی به «قوردی‌قیه»، «تپه چله‌خانه»، «قره‌قیه» و «تپه مسجد یری» مشهور است. وجود سفالهای بدست آمده از این خانه‌های سنگی مربوط به ادوار مختلف تاریخی است. برای مثال این سفالها و قویس‌های جناغی آن به آثار دوره اشکانی، ساسانی، سلجوق، تیموری و صفوی شباهت دارد و حکایت از استمرار آن در طول تاریخ دارد. تپه چله خانه که اغلب خانه‌های سنگی در زیر آن قرار دارد بدلایل مختلف طبیعی مانند فروریزی سقف، پر شدن فضاهای داخلی و… زیاد قابل بازدید نمی‌باشد. اما پلان این خانه‌های سنگی غالباً مربع، مستطیل، بیضی، و اشکال غیر هندسی است که همه نوع اقامتگاه از اتاقهای منفرد و مجتمع در ابعاد مختلف با راهروهای مرتبط به یکدیگر و سقف هلالی شکل و قوسهای جناغی، مسطح با تاقچه‌ها، جای چراغ، جای رختخواب و… وجود دارد که گستردگی و تنوع آن می‌تواند از جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی گردشگری این منطقه محسوب گردد
در دوکیلومتری شمال باختر روستای ویند کلخوران، تپه بلند رسوبی وجود دارد که ضلع جنوبی آن از فرسایش بستر رودخانه بالیخلو، به صورت دیوار مرتفعی درآمده است. در ارتفاع تقریبی ۵۰ متر از بستر رودخانه و بر سینه آن، دخمه سنگی با در ورودی و اتاقک چشمگیر کنده شده است. دروازه یا در دخمه به پهنای یک متر و ارتفاع ۲۳/۱ متر و قطر تقریبی ۷۰ سانتی‌متر ساخته شده است. داخل دخمه، فضایی است که به شکل هرم مثلث القاعده ناقص می‌باشد. درازای اضلاع قاعده هرم یا کف دخمه به ترتیب ۷۰ سانتی‌متر، سه متر و ۸/۳ متر است. بر ضلع باختری دخمه تصویری بر سنگ نقر شده که حالت کلی یک مثلث را دارد و در داخل آن مثلثی کوچک‌تر کنده شده است. در داخل این مثلث «دکوراتیو» نقش آدمی با سری نزدیک به شکل مثلث و دست و پا و بدنی که محیط در مثلث می‌باشد، قالب‌گیری و نقر شده است. در حاشیه آن نیز حروفی کنده شده که قسمت عمده آن از بین رفته است.
آثار صخره‌ای ویند در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
اگزیستانسیالیسم بی‌خدا

اگزیستانسیالیسم بی‌خدا یا اگزیستانسیالیسم خداناباورانه، نوعی اگزیستانسیالیسم است که قویاً، از آثار اگزیستانسیالیسم مسیحی سورن کییرکگور، انشعاب یافت، و اگزیستانسیالیسمی در چهارچوب جهان‌بینی بی‌خدایانه، بنا نمود.
فلسفه سورن کییرکگور پایه نظری اگزیستانسیالیسم را در سده ۱۹ به وجود آورد. اگزیستانسیالیسم بی‌خدا بعد از انتشار هستی و نیستی ژان پل سارتر در ۱۹۴۳ رسمیت یافت، و سارتر بعدها صراحتاً در اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر (۱۹۴۶) به آن اشاره نمود. سارتر پیش از آن با روحیه اگزیستانسیالیسم بی‌خدا آثاری نوشته بود؛ از جمله تهوع (۱۹۳۸) و داستان‌های کوتاه دیوار (۱۹۳۹). سیمون دو بووار نیز از دیدگاه بی‌خدای اگزیستانسیالیست نوشته است.
اندیشه

اصطلاح اگزیستانسیالیسم بی‌خدا اشاره به حذف هر گونه باورهای استعلایی، متافیزیکی و دینی از اندیشه فلسفی اگزیستانسیالیستی دارد. با این حال اگزیستانسیالیسم بی‌خدا می‌تواند در عناصری مثل غم یا شورش در نور محدودیت‌های بشری با اگزیستانسیالیسم دینی، یا با اگزیستانسیالیسم متافیزیکی از طریق پدیدارشناسی و آثار هایدگر نقاط مشترک داشته باشد.
اگزیستانسیالیسم بی‌خدا با اضطراب مرگ بدون توسل به امید نجات از سوی خدا رویارو می‌شود. برای برخی متفکران، ضعف اگزیستانسیال غالباً نظری بوده (مثل ژان پل سارتر)، درحالیکه دیگران تحت تأثیر اضطراب اگزیستانسیالیستی قرار گرفته‌اند (از جمله آلبر کامو و بحث هیچ)
سارتر گفت: «وجود مقدم ذات است». منظور او این بود که، پیش از هر چیزی، انسان وجود دارد (مثلاً روی صحنه) و تنها بعد از آن است که به تعریف خود می‌پردازد.
آبخوری

یک آبخوری معمولی
آبخوری فواره‌ای است که جهت تأمین آب آشامیدنی طرّاحی شده‌است. آبخوری معمولاً از یک حوضچه با آب جاری یا یک شیر آب تشکیل شده‌است. نوشنده به سمت جریان آب خم می‌شود و آب را مستقیماً از شیر می‌نوشد. آبخوری‌های داخلی امروزی ممکن است فیلترهایی برای حذف ناخالصی‌ها از آب و چیلر برای کاهش دمای آن داشته باشند. آب‌خوری‌ها معمولاً در مکان‌های عمومی مانند مدارس، سرویس‌های بهداشتی، کتابخانه‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی یافت می‌شوند.
در کشورهای مختلف

پیش از آن که آب آشامیدنی در خانه‌های شخصی به وجود بیاید، آب آشامیدنی از طریق دسترسی به آبنماهای عمومی در اختیار شهروندان شهرها قرار می‌گرفت.
در کشورهای مختلف > ایتالیا

بسیاری از این فواره‌های نوشیدنی عمومی اولیه را می‌توان در شهرهایی مانند رم دید، که در آنجا به آنها فونتانل‌ و ناسونی‌ (بینی بزرگ) می‌گویند. این آبخوری‌ها امروزه هم مورد استفاده قرار دارند.
در کشورهای مختلف > ایران

همچنین ببینید: سقاخانه
در ایران، به فضاهای کوچکی در معابر برای آب دادن به رهگذران تشنه درست می‌شدند، سقاخانه می‌گفتند. سقاخانه معمولاً ظروف سنگی بزرگی بودند که آب آشامیدنی در آن‌ها ریخته می‌شد و پیاله‌هایی با زنجیر به آن‌ها بسته می‌شد. در ابتدا سقاخانه‌ها بیشتر جنبهٔ خدمات رسانی داشتند ولی به مرور زمان جنبه‌ای مذهبی نیز پیدا کردند و با شخصیت‌های مذهبی همچون ابوالفضل ارتباط پیدا کردند.
یک آبخوری در رم
حامد محمدطاهری

| حامد محمدطاهری | حامد محمدطاهری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۴ همدان، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: ادبیات نمایشی، کارگردانی
محل تحصیل: دانشگاه خواجه نصیر
پیشه‌ها: کارگردان تئاتر نمایش‌نامه‌نویس نمایش‌پرداز
آثار برجسته: «آنتیگونه»، «سیاها»، «خانه در گذشته ماست»
حامد محمدطاهری (متولد ۱۳۵۴، همدان) کارگردان تئاتر و سرپرست گروه تئاتر «نرگس سیاه» بود. برخی اجرای او از نمایشنامه سیاها اثر ژان ژنه را از اتفاقات تئاتری مهم دهه ۷۰ و نقطه عطفی در تئاتر بعد از انقلاب می‌دانند. محمدطاهری ابتدای دهه ۸۰ به آلمان مهاجرت کرد، مدتی به کارگردانی تئاتر پرداخت و سپس این حرفه را رها کرد.
زندگی‌نامه

حامد محمدطاهری در سال ۱۳۵۴ در تبريز به دنیا آمد. دوره دبیرستان را در مدرسه علامه حلی همدان گذراند سپس در رشته مهندسی برق در دانشگاه خواجه نصیر تحصیل کرد. در دوران دانشجویی، در کلاس‌های داستان‌نویسی حمید سمندریان شرکت کرد. در آموزشگاه سمندریان با مجید بهرامی و عاطفه تهرانی آشنا شد. امید عباسی و لیلی رشیدی هم به این جمع اضافه شدند و به تدریج گروهی تشکیل شد که بعدها نرگس سیاه نام گرفت.
نرگس سیاه

گروه تئاتر نرگس سیاه در سال ۱۳۷۵ به سرپرستی حامد محمدطاهری شکل گرفت. نام این گروه به جمله‌ای از نمایش سیاهای ژنه اشاره دارد: «نرگس بزرگ سیاه که کم‌کم در آب ناپدید می‌شود.»
برخی از اعضای این گروه عبارت بودند از: مجید بهرامی، عاطفه تهرانی، پانته‌آ پناهی‌ها، نادر فلاح، بابک حمیدیان، مهدی پاکدل و …
نرگس سیاه به کارگردنی حامد محمدطاهری سه نمایش را در نیمه دوم دهه ۷۰ و نیمه اول دهه ۸۰ اجرا کردند.
خانه در گذشته ماست، ۱۳۸۳
سیاها، ۱۳۷۹
آنتیگونه، ۱۳۷۶
پس از آن گروه از هم پاشید و حامد محمدطاهری نیز به آلمان مهاجرت کرد.
آنتیگونه

حامد محمدطاهری در اواخر سال ۱۳۷۵ تمرین نمایش آنتیگونه اثر سوفوکل را با گروهی از بازیگران جوان آغاز کرد. رضا کشاورز، امید عباسی، شبنم فرشادجو، لیلی رشیدی، مجید صالحی، مجید بهرامی، شبنم قلی‌خانی، از بازیگران این نمایش بودند. حمیرا خوئینی‌ها، عاطفه تهرانی، آزاده مویدی فرد، فیروزه سلطانی، شبنم قلی‌خانی و میترا حریری‌پور نقش همسرایان را برعهده داشتند.  آنتیگونه ابتدا در آموزشگاه سمندریان تمرین می‌شد، اما بعد اختلاف نظرهایی میان گروه و سمندریان پیش آمد که باعث شد با آموزشگاه سمندریان قطع رابطه کنند. با پادرمیانی داوود رشیدی که به واسطه حضور لیلی رشیدی با این گروه آشنا شده بود، اتاقی در تئاتر شهر برای تمرین در اختیار این گروه قرار دادند. آنتیگونه در ۱۳ آذر ۱۳۷۶ روی صحنه رفت.
سیاها

محمدطاهری در سال ۱۳۷۷ به فکر اجرای نمایشنامه سیاها اثر ژان ژنه افتاد. پیش از این دو ترجمه از این نمایشنامه منتشر شده بود، مترجم یکی محمود حسینی‌زاد بود که نمایشنامه را از آلمانی به فارسی برگردانده بود و در سال ۱۳۵۶ توسط انتشارات طوس منتشر شده بود، دومین ترجمه از احمد کامیابی مسک در سال ۵۸ بود. به پیشنهاد حامد محمد طاهری عاطفه طاهایی یک بار دیگر سیاها را ترجمه کرد و متن نمایش حاضر شد.
گروه چند ماهی در سال انتظار تالار قشقایی تئاتر شهر تمرین کردند. اما به مکانی ثابت و بسته برای تمرین احتیاج داشتند. در نهایت حسین پاکدل رئیس وقت تئاتر شهر اجازه داد گروه در موتورخانه تئاتر شهر تمرین کنند. اعضای گروه تئاتر نرگس سیاه موتورخانه را تمیز کردند و سالنی عجیب و نیم دایره‌ای شکل ساختند که خانه خورشید نام گرفت و برای اجرای نمایش سیاها آماده شد.
گروه نرگس سیاه ۱۶ ماه سیاها را تمرین کردند. تمرین‌هایشان بیشتر بر اساس کتاب‌های تئاتر بی‌چیز و هنر رازآمیز اجراگر و آموزه‌های یرژی گروتوفسکی بود.
این اثر از دی ۱۳۷۸ تا تیر ۱۳۷۹ در سالن خورشید اجرا شد و به پارمای ایتالیا و روهر آلمان نیز سفر کرد.
برخی از منتقدان تئاتر، اجرای محمدطاهری از سیاها را نقطه‌عطفی در تئاتر ایران می‌دانند و معتقدند سیاها تاریخ تئاتر پس از انقلاب را از نو تعریف کرد. این عده بر این باورند که خلاقیت، آشنایی‌زدایی و زیبایی‌شناسی محمدطاهری و گروهش در این اجرا از مرزهای مرسوم تئاتری فراتر رفته و آن را خواسته یا ناخواسته به سر حد پرفورمنس آرت رسانده‌است. برخی دیگر، سیاها را نمایش سخیفی می‌دانند از معماگونگی بی‌حاصل و پرت و پلاگویی روشنفکرانه و دهن‌کجی به جریان تئاتر شریف.
نمایش «سیاها» شش ماه روی صحنه بود. به تصمیم کارگردان هیچ بلیط مهمانی صادر نشد و سهمیه‌ای برای مطبوعات و خبرنگاران در نظر گرفته نشد. این موضوع باعث رنجش خبرنگاران شد و نمایش سیاها در بایکوت خبری قرار گرفت.حسین پاکدل، رئیس وقت تئاتر شهر، در مراسمی که سال‌ها بعد برای بزرگداشت محمدطاهری برگزار شد، علت تعطیلی این نمایش را فشار خود تئاتری‌ها دانست.
سیاها > اجرای دوم

ورژن دیگری از سیاها نیز اجرا شد، نمایشی بی کلام و بی حرکت، اجرایی که می‌توان نام «تئاتر گالری» را به آن اطلاق کرد. در این نمایش، هر بار تنها ۲۰ تماشاگر پذیرفته می‌شدند. بازیگران در موقعیت‌های خاصی قرار می‌گرفتند و تماشاگران از آنها دیدن می‌کردند به عنوان مثال پانته‌آ پناهی‌ها با لباس عروس در وانی پر از موش دراز کشیده بود، نوید هدایت‌پور با گل به جزئی از دیوار بدل شده بود و …
خانه در گذشته ماست

«خانه در گذشتهٔ ماست» آخرین اجرای محمدطاهری در ایران است که در اردیبهشت و خرداد ۱۳۸۳، در تالار سایه تئاتر شهر، اجرا شد. عاطفه تهرانی، مجید بهرامی بازیگران این نمایش بودند. مجید بهرامی در طول اجرای این نمایش در یک استخر پر از گل بازی کرد.
سبک

محمد طاهری اصول کاری‌اش را بر پایه آموزه‌های آنچه تئاتر فیزیکال خوانده می‌شود بنا کرد و در این مسیر از اندیشه‌های یرژی گروتوفسکی، کارگردان و نظریه‌پرداز شهیر لهستانی بسیار بهره گرفت. تمرین‌های سخت و طولانی مدت جسمی در شرایط دشوار و گام برداشتن در مسیر تئاتر آزمایشگاهی از جمله ویژگی‌های اساسی فعالیت این گروه است.
بزرگداشت

در جشن انجمن کارگردانان خانه تئاتر که در ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۹۳، در تالار «ناصری» خانه هنرمندان ایران برگزار شد از سه کارگردان تأثیرگذار از سه نسل تقدیر شد: عباس جوانمرد، فرهاد مهندس‌پور و حامد محمد طاهری. در این مراسم که «شب نخبگان غایب» نام داشت، مادر حامد محمدطاهری روی صحنه حاضر شد و جایزه پسرش را از حسین پاکدل گرفت و این جایزه را به مجید بهرامی تقدیم کرد که در آن زمان با سرطان دست و پنجه نرم می‌کرد.
شرکت تایدواتر خاورمیانه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: بورس اوراق بهادار تهران: TAYD1
صنعت: اپراتور بنادر
بنا نهاده: ۲۴ اردیبهشت ۱۳۴۷
دفتر مرکزی: تهران، ایران
محدودهٔ فعالیت: ایران
مالک: بخش خصوصی
تعداد کارکنان: ۱۰۴۸ نفر (۱۳۹۱)
وبگاه: www.tidewater.ir
تایدواتر خاورمیانه، شرکت ایرانی است، که در زمینه ارائه خدمات بندری، دریایی و کشتیرانی، لایروبی، ترانزیت، عمران و فناوری اطلاعات فعالیت می‌نماید. پس از کش و قوس‌های فراوان در زمینه تغییر مالکیت تایدواتر از سال ۱۳۸۷، سهام این شرکت در سال ۱۳۹۷ سرانجام به بخش خصوصی واگذار شد. این شرکت در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۴۷ با سرمایه ده میلیون ریال و با هدف فعالیت در زمینه‌های نصب و تعمیر لوله‌های زیر دریایی، ساخت اسکله و حوضچه‌های تعمیراتی و نیز حمل‌ونقل دریایی، در شهر تهران به ثبت رسید. در سال ۸۷ واگذاری سهام شرکت‌های بزرگ دولتی از جمله تایدواتر به بخش خصوصی از سوی سازمان خصوصی‌سازی در دستور کار قرار گرفت و در خلال این رویداد شرکت سرمایه‌گذاری مهر اقتصاد به عنوان مالک جدید تایدواتر شناخته شد. در سال ۹۰ با آغاز تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران، نام تایدواتر در فهرست تحریم‌های خزانه داری آمریکا و اتحادیه‌اروپا قرار گرفت. امری که فعالیت در بندر شهید رجایی را به علت حضور تایدواتر با مشکلات عدیده ای مواجه کرد و در نهایت نیز به خروج تایدواتر از این بندر در سال ۹۳ منجر شد. در سال ۹۴ با امضای توافقنامه هسته‌ای و لغو تحریم‌های یکجانبه غرب علیه ایران، نام تایدواتر از فهرست تحریم‌ها خارج شد اما در سال ۹۵ با تصویب قانون مقابله با دشمنان آمریکا از طریق تحریم‌ها موسوم به قانون کاتسا در این کشور، تایدواتر بار دیگر در فهرست تحریم‌های خزانه‌داری آمریکا قرار گرفت. در ادامه این سال مجموعه مهر اقتصاد تصمیم به خروج کامل از تایدواتر گرفت. پس از این رویداد مؤسسه مالی و اعتباری کوثر در ۱۷ خرداد همان سال با خرید سهام شرکت فراز انرژی دنا (به عنوان سهامدار ۶۳ درصدی تایدواتر)، به عنوان سهامدار عمده این شرکت شناخته شد. مؤسسه مالی و اعتباری کوثر در نهایت در سال۹۷ سهام شرکت فراز انرژی دنا را به شرکت سیما مارین بندرعباس واگذار کرد تا از این طریق پس از نزدیک به ۱۰ سال سرانجام سکان هدایت تایدواتر به بخش خصوصی واگذار شود. سیما مارین از جمله شرکت‌های خصوصی فعال و با تجربه در زمینه خدمات بندری و دریایی به حساب می‌آید. پس از این رویداد با استقرار تیم مدیریتی با تجربه و حرفه ای در تایدواتر، تجدید ساختار و تنوع بخشی به فعالیت‌های مولد و تأکید بر افزایش سودآوری و حفاظت از حقوق سهامداران در دستور کار قرار گرفت.
تاریخچه

بنیان‌گذاری این شرکت در مهر ۱۳۴۶ با نام «شرکت خدمات دریایی داریوش» متعلق به یک ایرانی، انجام شد. این شرکت پس از یک سال، با همکاری هم‌صنفی‌های خود تبدیل به «شرکت سهامی خاص خدمات دریایی تایدواتر خاورمیانه» شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، این شرکت نیز از جمله دارایی‌هایی بود که مصادره شد و تبدیل به یک شرکت دولتی گشت و زیر نظر سازمان بنادر و دریانوردی جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت. سهام این شرکت، در سال ۱۳۸۳ وارد بورس اوراق بهادار تهران شد و در سال ۱۳۸۷، در پی اجرای اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، سهام مدیریتی این شرکت از سوی سازمان مزبور، واگذار شد. در پی این امر شرکت سرمایه‌گذاری مهر اقتصاد ایرانیان، از مؤسسات مالی سپاه پاسداران، با خرید ۶۴ درصد از سهام این شرکت، بزرگترین سهامدار تایدواتر خاورمیانه محسوب می‌شود. در سال ۹۵ مجموعه مهر اقتصاد تصمیم به خروج کامل از تایدواتر گرفت. پس از این رویداد مؤسسه مالی و اعتباری کوثر در ۱۷ خرداد همان سال با خرید سهام شرکت فراز انرژی دنا (به عنوان سهامدار ۶۳ درصدی تایدواتر)، به عنوان سهامدار عمده این شرکت شناخته شد. مؤسسه مالی و اعتباری کوثر نیز در اداره امور تایدواتر چندان موفق نبود و در نهایت در سال۹۷ سهام شرکت فراز انرژی دنا را به شرکت سیما مارین بندرعباس واگذار کرد تا از این طریق پس از نزدیک به ۱۰ سال سرانجام سکان هدایت تایدواتر به بخش خصوصی واگذار شود. سیما مارین از جمله شرکت‌های خصوصی فعال و با تجربه در زمینه خدمات بندری و دریایی به حساب می‌آید.
فعالیت‌ها

اجرای هرگونه خدمات کشتیرانی از جمله نمایندگی خطوط کشتیرانی
انجام عملیات هیدروگرافی و لایروبی
انجام عملیات راهنمایی کشتی‌ها و امور یدک‌کشی طراحی مشاوره
اجرای پروژه‌های عمرانی ساخت سازه‌های دریایی
انجام امور سوخت و آب رسانی و تدارکاتی به کشتی‌ها در کلیه بنادر و آب‌های کشور و نیز حمل سوخت و آب برای جزایر
انجام هرگونه خدمات بندری از جمله تخلیه و بارگیری عملیات کانتینری، بارشماری، باربندی و ترخیص کالا، در کلیه بنادر و مبادی و مرزهای گمرکی.
تحریم

این شرکت در تاریخ ۲ تیر ۱۳۹۰ (۲۳ ژوئن ۲۰۱۱) از جانب وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا به موجب نقض تحریم‌های بین‌المللی از جانب این شرکت، مورد تحریم ایالات متحده آمریکا قرار گرفت. چند ماه پس از وضع تحریم علیه تایدواتر، سپاه پاسداران در پی پیشنهاد یکی از بازرگانان عضو اتاق بازرگانی تهران، تصمیم به فروش تایدواتر به بخش خصوصی گرفتند که منجر به برداشتن تحریم‌های آمریکا علیه این شرکت و ازسرگیری مجدد فعالیت‌های اقتصادی آن می‌شد. پس از گذشت چند سال از درج آگهی مزایده فروش ۶۳ درصد از سهام تایدواتر، تا سال ۱۳۹۷ این رویداد به وقوع نپیوست. در این سال سرانجام بلوک سهام تایدواتر به بخش خصوصی واگذار شد و ارتباط این شرکت با موسسات مالی وابسته به نیروهای مسلح به صورت کامل قطع گردید.
شرکت لیوا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگوی لیوا: لوگوی لیوا
نام پیشین: Ingenieurbüro LEWA
صنعت: مهندسی مکانیک
بنا نهاده: لئونبرگ، آلمان (1952)
دفتر مرکزی: لئونبرگ، آلمان
خروجی تولید: پمپ
درآمد: 218 میلیون یورو (€) (2014)
مالک: Nikkiso Co, Ltd.
تعداد کارکنان: 1070 در جهان، 580 در آلمان
وبگاه: LEWA Group LEWA USA
لیوا تولیدکننده دوزینگ پمپ، پمپ‌های فرایند و همچنین سیستم‌های اندازه‌گیری سفارشی و واحدهای تولید می‌باشد. این شرکت طی سال‌های گذشته از یک ارائه‌دهنده خدمات خالص به یک ارائه‌کننده راه‌حل، توسعه یافته‌است. سامانه‌های لیوا در صنایع نفت و گاز و صنایع شیمیایی استفاده می‌شود.
.onion

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سال فعال شدن: ۲۰۰۴
نوع دامنه سطح‌بالا: Host suffix ساختگی
وضعیت: توسط کلاینت‌های تور، سرورها و پروکسی‌های استفاده می‌شود
ثبت: تور
نیت استفاده: برای دسترسی به سرویس‌های مخفی شامل دارک وب
استفاده حقیقی: استفاده‌کننده و سرویس‌دهنده به صورت ناشناس باقی می‌مانند و یافتن آن‌ها مشکل خواهد بود
محدودیت ثبت نام: آدرس‌ها به صورت اتوماتیک ثبت می‌شوند
ساختار: نام‌های به صورت رشته‌های ماته توسط کلیدهای عمومی ساخته می‌شوند
اسناد:  RFC 7686  Tor design document  Special Hostnames in Tor specification 
سیاست نزاع: N/A
وب‌سایت: www.torproject.org
.onion یک پسوند دامنه سطح‌بالا است که دسترسی را به سرویس‌های پنهانی ناشناس از طریق شبکه تور ممکن می‌سازد. چنین آدرس‌هایی دی‌اِن‌اِس واقعی نیستند اما با نصب نرم‌افزار پروکسی مناسب، برنامه‌های اینترنتی مانند مرورگرهای وب می‌توانند به سایت‌هایی با آدرس‌های .onion با ارسال درخواست از طریق شبکه سرور تور دسترسی پیدا کنند. هدف اصلی استفاده از چنین سیستمی این است که ردیابی شخص ارائه‌دهندهٔ اطلاعات (برای مثال فروشنده) و شخصی که قصد دسترسی به آن را دارد (خریدار) را دشوار یا غیرممکن کند.
فرمت

آدرس‌ها در دامنه TLD onion به‌طور کلی رشته‌های غیرمنطقی، ناخوانا و عددی-حرفی هستند که بر اساس یک کلید عمومی هنگام پیکربندی یک سرویس پیازی به‌طور خودکار تولید می‌شوند. آن‌ها در خدمات پیازی V2 به طول ۱۶ کاراکتر بودند و برای خدمات پیازی V3 به طول ۵۶ کاراکتر هستند. این رشته‌ها می‌توانند شامل هر حرف الفبا و ارقام اعشاری از ۲ تا ۷ باشند که در base32 یا یک هش ۸۰ بیتی (“نسخه ۲”، یا ۱۶ کاراکتر) یا یک کلید عمومی ed25519 که ۲۵۶ بیتی است به همراه یک شماره نسخه و یک کد تأیید از کلید و شماره نسخه (“نسخه ۳”، «نسل بعدی»، یا ۵۶ کاراکتر) را نشان می‌دهد. در نتیجه، در گذشته تمام ترکیب‌های شانزده کاراکتری base32 می‌توانستند آدرس‌های معتبر نسخه ۲ باشند (هر چند به عنوان خروجی یک هش رمزنگاری، یک رشته تصادفی از این فرم که دارای یک سرویس پیازی مربوطه باشد بسیار بعید است)، در حالی که در نسخه فعلی ۳ تنها ترکیب‌های ۵۶ کاراکتری base32 که به درستی یک کلید عمومی ed25519، یک کد تأیید و یک شماره نسخه (یعنی ۳) را رمزگذاری کرده‌اند، آدرس‌های معتبر هستند. امکان راه‌اندازی یک URL .onion نیمه خوانا (مثلاً با شروع با نام سازمان) وجود دارد با تولید تعداد زیادی از جفت کلیدها (فرایند محاسباتی که می‌تواند موازی‌سازی شود) تا زمانی که یک URL مطلوب به اندازه کافی پیدا شود.
نام «پیازی» به تکنیک مسیریابی پیازی اشاره دارد که توسط Tor برای دستیابی به درجه‌ای از ناشناسی استفاده می‌شود.
دروازه‌های WWW به .onion

پروکسی‌ها به شبکه Tor مانند Tor2web اجازه دسترسی به سرویس‌های پیازی را از مرورگرهای غیر-Tor و برای موتورهای جستجو که از Tor آگاه نیستند، فراهم می‌کنند. با استفاده از یک دروازه، کاربران ناشناسی خود را کنار می‌گذارند و به دروازه اعتماد می‌کنند که محتوای صحیح را تحویل دهد. هم دروازه و هم سرویس پیازی می‌توانند مرورگر را اثر انگشت بگیرند و به داده‌های آدرس IP کاربر دسترسی پیدا کنند. برخی از پروکسی‌ها از تکنیک‌های کشینگ استفاده می‌کنند که ادعا می‌کنند بارگذاری صفحه بهتری نسبت به مرورگر Tor رسمی ارائه می‌دهند.
.exit (دامنه سطح بالای منسوخ شده)

.exit یک دامنه سطح بالای منسوخ شده بود که توسط کاربران Tor برای نشان دادن در حین اتصال به یک سرویس مانند یک وب سرور به نرم‌افزار Tor استفاده می‌شد، بدون نیاز به ویرایش فایل پیکربندی Tor (torrc).
سینتکس استفاده شده با این دامنه hostname + .exitnode + .exit بود، به طوری که یک کاربر که می‌خواست به http://www.torproject.org/ از طریق نود tor26 وصل شود، باید URL http://www.torproject.org.tor26.exit را وارد می‌کرد.
مثال‌هایی از استفاده از این وضعیت می‌تواند شامل دسترسی به سایتی باشد که فقط برای آدرس‌های یک کشور خاص در دسترس است یا بررسی اینکه آیا یک نود خاص کار می‌کند.
کاربران همچنین می‌توانند تنها exitnode.exit را تایپ کنند تا به آدرس IP exitnode دسترسی پیدا کنند.
نماد .exit از نسخه ۰٫۲٫۹٫۸ منسوخ شده است. از نسخه 0.2.2.1-alpha به‌طور پیش‌فرض غیرفعال شده است به دلیل حملات احتمالی در سطح برنامه، و با انتشار سری 0.3 Tor به عنوان «نسخه نهایی» اکنون ممکن است به عنوان منسوخ در نظر گرفته شود.
عنوان رسمی

این دامنه در گذشته به عنوان پسوند میزبان دامنه‌ای در سطح بالا استفاده می‌شد، که از نظر مفهومی شبیه به پسوندهایی مانند .bitnet و .uucp بود که در زمان‌های قبل استفاده می‌شدند.
در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۱۵، ICANN, IANA و IETF دامنه .onion را به عنوان «دامنه استفاده خاص» تعیین کردند، و به این دامنه وضعیت رسمی دادند پس از پیشنهادی از جیکوب اپلبام از پروژه تور و مهندس امنیت فیسبوک، الک مافت.
صدور گواهینامه‌های HTTPS برای دامنه‌های با پسوند .onion

پیش از تصویب رأی‌گیری CA/Browser Forum Ballot 144، گواهینامه HTTPS برای یک نام .onion تنها با در نظر گرفتن .onion به عنوان یک نام سرور داخلی قابل دریافت بود. بر اساس الزامات پایه‌ای CA/Browser Forum، این گواهینامه‌ها می‌توانستند صادر شوند، اما لازم بود که قبل از ۱ نوامبر ۲۰۱۵ منقضی شوند.
با وجود این محدودیت‌ها، DuckDuckGo در ژوئیه ۲۰۱۳ یک سایت پیازی با گواهینامه خودامضا راه‌اندازی کرد؛ فیسبوک در اکتبر ۲۰۱۴ اولین گواهینامه SSL Onion را که توسط یک مرجع گواهی صادر شده بود، دریافت کرد، Blockchain.info در دسامبر ۲۰۱۴ و The Intercept در آوریل ۲۰۱۵. نیویورک تایمز بعداً در اکتبر ۲۰۱۷ به این جمع پیوست.
در پی تصویب رأی‌گیری CA/Browser Forum Ballot 144 و تعیین دامنه به عنوان «کاربرد خاص» در سپتامبر ۲۰۱۵،onion معیارهای RFC 6761 را برآورده می‌کند. مراجع گواهی می‌توانند گواهینامه‌های SSL را برای سایت‌های HTTPS .onion طبق فرآیندی که در الزامات پایه‌ای CA/Browser Forum مستند شده است، صادر کنند، که در Ballot 144 معرفی شده است.
از اوت ۲۰۱۶، ۱۳ دامنه پیازی در ۷ سازمان مختلف توسط DigiCert با HTTPS امضا شده‌اند.
آبشار دودوزن

| آبشار دودوزن | آبشار دودوزن |
| --- | --- |
نمایی از آبشار دودوزن: نمایی از آبشار دودوزن
موقعیت: استان گیلان، ۲۴ کیلومتری شهرستان شفت، منطقه سیاهمزگی
ارتفاع کلی: ~۵۴ متر
سرچشمه: چشمه دودوزن
آبشار دودْوَزَن خرمکش آبشاری واقع در استان گیلان است که در فاصله ۲۴ کیلومتری از شهرستان شفت، در منطقه کوهستانی و ییلاقی "سیاهْمزْگی" قرار گرفته‌است. پوشش جنگلی انبوه، چشمه‌های آب، رودخانه پرآب و خروشان و همچنین آب و هوای خنک باعث شده از این آبشار به عنوان یکی از زیباترین آبشارهای گیلان نام ببرند. در رابطه با ارتفاع این آبشار پژوهش‌های دقیقی صورت نگرفته، اما ارتفاع آن حدود ۵۴ متر تخمین زده شده‌است. همچنین بر اساس تحقیقات زمین شناسان این آبشار چیزی حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ سال قدمت دارد
رامیز مهدی‌اف

| رامیز مهدی‌اف | رامیز مهدی‌اف |
| --- | --- |
Ramiz Ənvər oğlu Mehdiyev: Ramiz Ənvər oğlu Mehdiyev
رئیس آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان: رئیس آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ فوریه ۱۹۹۵: آغاز به کار  ۷ فوریه ۱۹۹۵
رئیس‌جمهور: حیدر علی‌اف، الهام علی‌اف
رئیس نهاد ریاست جمهوری آذربایجان: رئیس نهاد ریاست جمهوری آذربایجان
دوره مسئولیت ۷ فوریه سال ۱۹۹۵ – ۲۳ اکتبر سال ۲۰۱۹: دوره مسئولیت ۷ فوریه سال ۱۹۹۵ – ۲۳ اکتبر سال ۲۰۱۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۷ آوریل ۱۹۳۸ ‏(۸۶ سال) باکو، آذربایجان شوری 
حزب سیاسی: حزب آذربایجان نوین
تحصیلات: دانشگاه دولتی آذربایجان دانشگاه دولتی مسکو (دکترا، ۱۹۷۲)
رامیز مهدی‌اِف (ترکی آذربایجانی: Ramiz Ənvər oğlu Mehdiyev) سیاستمدار و استاد اهل جمهوری آذربایجان است، که هم‌اکنون به عنوان رئیس آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان فعالیت دارد.
وی پیشتر رئیس نهاد ریاست جمهوری آذربایجان بود.
زندگی‌نامه

رامیز مهدی‌اف در ۱۷ آوریل سال ۱۹۳۸، در شهر باکوی آذربایجان شوروی سابق زاده شد. پدرش اصالتاً اهل شهرستان شرور جمهوری خودمختار نخجوان بود. وی در سال 1942 در جنگ جهانی دوم در جبهه کریمه کشته شد. دوران دشوار کودکی و آشفتۀ جوانی را به سرپرستی پدربزرگ مادریش حاجی‌بالا علی‌اف در نخجوان گذراند. او در «مکتب دریایی باکو» (اکنون: آکادمی دولتی نیروی دریایی آذربایجان) تحصیل گرفت و در سال ۱۹۵۷ دانش‌آموخته گردید.