stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاشمر
مشکلات شهری > دو بانده‌شدن جادهٔ کاشمر به شادمهر

جادهٔ کاشمر به شادمهر به طول ۵۵ کیلومتر که محل تردد مردم شهرستان‌های مختلف و نیز زائران و مسافران در ایام مختلف سال است به‌دلیل کم عرض بودن جاده شاهد حوادث زیاد رانندگی است به‌طوری که در یک دههٔ گذشته بیش از ۱۰۰ نفر در این مسیر جان باختند. اگرچه دولت نهم و در سال ۱۳۸۵ خورشیدی موضوع دوبانده شدن این جاده به تصویب رسید اما همچنان این جاده دوبانده نشده است.
فتوحات مهرداد یکم
قلعه دزد مربوط به صدر اسلام، ۱۴۰۰ خورشیدی
شهبانو فرح پهلوی در امامزاده سید حمزه، ۲۰ آذر ۱۳۵۳ خورشیدی
دانش‌آموزان در آزمایشگاه دبیرستان شاهد که بیشترشان (یا همه‌شان) از مردمان فارسی‌زبان هستند، ۱۳۹۱ خورشیدی
اشکنه قروتی یا اشکنه کشک، ۱۴۰۲ خورشیدی
پیاده‌روی جاماندگان اربعین به‌طرف امامزاده سید مرتضی، ۱۴۰۳ خورشیدی
حسن عابدینی از اساتید نامدار موسیقی محلی کاشمر، ۱۳۹۳ خورشیدی
محمدجواد پورحسن (۱۳۴۴ – ۱۳۹۳ خورشیدی) نخستین کسی که در کاشمر توانست مدرک ممتازی از شورای ارزشیابی انجمن خوشنویسان ایران را کسب کند، ۱۳۸۶ خورشیدی
باغات انار کاشمر، ۱۴۰۰ خورشیدی
مصاحبهٔ خبرگزاری تسنیم دربارهٔ جاذبه‌های گردشگری کاشمر و منطقهٔ کوهسرخ، ۱۳۹۷ خورشیدی
قالی دستباف کاشمر، ۱۳۹۹ خورشیدی
مغازهٔ خشکبارفروشی؛ مکانی برای خرید سوغاتی‌های کاشمر، ۱۴۰۲ خورشیدی
گزارش صدای آمریکا از برند مشروبات الکلی کاشمر در کشور آلمان، ۱۴۰۲ خورشیدی
جادهٔ کاشمر به ریوش، ۱۴۰۰ خورشیدی
ویدئویی از جادهٔ روستای محروم و کویری گندم‌بر به کاشمر، ۱۴۰۳ خورشیدی
کوچه مخابرات؛ محل تجمع تاکسیران‌های درون‌شهری، ۱۴۰۰ خورشیدی
کتابخانه شهید آیت‌الله مدرس، ۱۴۰۳ خورشیدی
مجتمع آموزشی فرهنگی و گردشگری پارادایس، ۱۴۰۳ خورشیدی
پارک جنگلی سید مرتضی، ۱۴۰۳ خورشیدی
سینما ایران کاشمر، ۱۴۰۳ خورشیدی
شهر کاشمر پس از زمین‌لرزهٔ سال ۱۴۰۳
دشت طلاآباد در جنوب شهر، ۱۴۰۰ خورشیدی
تامی مورث

| تامی مورث | تامی مورث |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۹ استکهلم
ملیت: سوئد
تامی مورث (انگلیسی: Tommy Mörth؛ زادهٔ ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۹) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
کیا اسپکترا

کیا اسپکترا (انگلیسی: Kia Spectra) یک خودروی کامپکت محصول شرکت کیا موتورز است که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ تولید می‌شد. این خودرو در بعضی بازارها با نامهای کیا سفیا و کیا سراتو عرضه می‌شد. تولید این خودرو در سال ۲۰۰۹ متوقف شد و کیا فورت (در برخی بازارها با نام کیا سراتو عرضه می‌شود) جانشین آن شد.
نسل اول

هاچ‌بک: ۲۰۰۰–۲۰۰۱ مقالهٔ اصلی: کیا سفیا
هاچ‌بک: ۲۰۰۱–۲۰۰۴ مقالهٔ اصلی: کیا سفیا
سدان: ۲۰۰۱–۲۰۰۴ مقالهٔ اصلی: کیا سفیا
نسل دوم

۲۰۰۴–۲۰۰۶ مقالهٔ اصلی: کیا سراتو
۲۰۰۷–۲۰۰۹ مقالهٔ اصلی: کیا سراتو
توئین هیلز، آلاسکا

CDP در آمریکا
| Twin Hills Ingricuar | Twin Hills Ingricuar |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Twin Hills, Alaska: Location of Twin Hills, Alaska
مختصات: ۵۹°۴′۴۱″ شمالی ۱۶۰°۱۷′۴″ غربی﻿ / ﻿۵۹٫۰۷۸۰۶°شمالی ۱۶۰٫۲۸۴۴۴°غربی﻿ / 59.07806; -160.28444: مختصات: ۵۹°۴′۴۱″ شمالی ۱۶۰°۱۷′۴″ غربی﻿ / ﻿۵۹٫۰۷۸۰۶°شمالی ۱۶۰٫۲۸۴۴۴°غربی﻿ / 59.07806; -160.28444
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Dillingham
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۱ مایل مربع (۵۷٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۱٫۸ مایل مربع (۵۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۶۹
 • تراکم: ۳٫۲/مایل مربع (۱٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
کد منطقه: 907
FIPS code: 02-79780
توئین هیلز (به انگلیسی: Twin Hills) شهری در ناحیه سرشماری دیلینگهام، آلاسکا ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۶۹ نفر بوده‌است.
خشت (کازرون)

| خشت | خشت |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: کازرون
بخش: خشت
سال شهرشدن: ۱۳۶۹
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۴۹۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱ (فارس)
 :  
خِشت(کهن دیار شیران آز) یکی از شهرهای شهرستان کازرون مرکز بخش خشت و دومین شهر بزرگ این شهرستان است. شهر خشت در دشت خشت استان فارس قرار دارد. این شهر در همسایگی با استان بوشهر بوده و بر سر راه کازرون-برازجان قرار گرفته است.
شهر خشت KHESHT در ۱۸۰ کیلومتری شیراز مرکز استان پارس و ۱۱۵ کیلومتر بندر بوشهر مرکز استان بوشهر قرار‌ دارد.
مهم‌ترین محصولات صادراتی آن خرما و رطب است و از آن به عنوان شهر حصیربافی نیز یاد می‌شود.
آب و هوا

دشت خشت دارای دو شهر با نام های شهر خشت و شهر کنارتخته است. این دو شهر دارای آب و هوای گرم و تا اندازه‌ای  در تابستان دارای شرجی و در زمستان دارای هوای پلیمه است. دمای آن در برخی روزهای تابستان تا ۵۰ درجه سانتی گراد نیز می‌رسد.
بخش خشت و کنارتخته با کوه‌های پیرامون خود به جز در فصل های زمستان و بهار، پوشش گیاهی نسبتاً کمی دارد.
کوهستان «ملینار» (مُله ی نار) خشت به دلیل بلندی از سطح دریا دارای آب و هوای خنک‌تری نسبت به دشت خشت می‌باشد و یکی از جاهای گردشگری به ویژه در موسم بهار است.
نخلستان‌های خشت دومین نخلستان بزرگ کشور پس از نخلستان های آبپخش در استان بوشهر می‌باشد.
جاهای دیدنی برای گردشگری

کوه تنگ جیز(شاهنشین) که به جا مانده از دوران ساسانیان است همراه با دژ فراز کوه (قلعه) و حوض و پله‌های سنگی، همچنین کوه تنگ هامون،کوه درختی، بلندی های «مله ی نار»،سیمرو از جاهای دیدنی دشت خشت کارزون است.
گویش شهروندان خشت

گویش مردم خشت اکثرا فارسی و لری جنوبی و اقلیتی ترکی قشقایی می‌باشد.
معماری و شهرسازی

با دانش و یادگارهای ساسانی «تنگ جیز» چنین می نماید که ساختمان های سنگ و گچی و با مصالح آهک نیز در خشت ساخته می شده است. پس از ساسانیان بیشتر ساختمان های دولتی برج و باروهای نگهبانی با سنگ و گچ و آهک بوده است اما شهروندان کمتر توانسته اند دارای آن گونه ساختمان ها باشند.بنابراین به دلیل آب و هوای گرم و خشک  دشت خشت، از دیر باز خانه هایی از جمله کومه، کپر و پاشُلی می ساختند که «اوژن فلاندن» آن ها را در سفرنامه خود ساختمان های سبک ویژه نامیده است. به دلیل نیاز سرانجام خانه های خشتی و گِلی توانسته در سراسر دشت خشت دنبال و ساخته شوند چرا که مصالح آن  خاک بوده و سقف آن نیز کنده و شاخه درخت. پس از انقلاب بهمن ساختمان های آجری و خشت سیمانی برای کم کردن زیان جانی و مالی زمین لرزه ساخته می شود. هم اکنون شهر خشت با دانش جوانان و مهندسان خود دارای ساختمان های زیباتری شده است .
جاده آمد و شد

خشت در ۵ کیلومتری جاده شیراز - بوشهر در جایی که دو استان فارس و بوشهر به همدیگر پیوند خورده اند قرار دارد. راه ورود به شهر خشت از شهر کنارتخته می گذرد.
همچنین  راه دیگری نیز استان کهگلویه و بویراحمد را به شهر خشت پیوند می دهد.
محور خشت_وحدتیه (در دست ساخت) که یکی از محور های مهم خواهد بود و موجب نزدیک شدن ۳۰ کیلومتری مسیر استان فارس به بندر گناوه در استان بوشهر خواهد بود و همچنین سبب پیشرفت اقتصادی در شهرهای خشت و کنارتخته خواهد بود.
مردم شهر خشت  پارس ، لر و قشقایی هستند.
انزوای اجتماعی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حوزه: روان‌شناسی
انزوای اجتماعی وضعیت عدم ارتباط کامل یا تقریباً کامل بین یک فرد و جامعه است. این وضعیت با تنهایی متفاوت است که نشان دهندهٔ عدم تماس موقّت و غیرارادی با انسان‌های دیگر جهان است. انزوای اجتماعی ممکن است معضلی برای افراد در هر سنی باشد، هر چند احتمال اینکه علائم بر اساس گروه سنی متفاوت باشد، وجود دارد.
انزوای اجتماعی در هر دو موردِ موقّت و برای کسانی که چرخهٔ ایزوله شدن مادام‌العمر دارند دارای ویژگی‌های مشابه است. انواع انزوای اجتماعی شامل ماندن در خانه برای مدت طولانی، عدم ارتباط با خانواده، آشنایان یا دوستان و/یا جلوگیری از بروز هرگونه تماس با انسان‌های دیگر در هنگام بروز این فرصت‌ها می‌باشد.
آثار

انزوای واقعی اجتماعی در طول سال‌ها و دهه‌ها می‌تواند یک بیماری مزمن باشد که بر همه جنبه‌های وجود شخص تأثیر می‌گذارد. انزوای اجتماعی می‌تواند به احساس تنهایی، ترس از دیگران یا اعتماد به نفس منفی منجر شود. فقدان تماس مستمر انسانی همچنین می‌تواند باعث تعارض با دوستان (محیطی) شود، فرد منزوی اجتماعی ممکنست ندرتاً با اعضای خانواده صحبت کند.
در مورد انزوای مربوط به خُلق (mood-related isolation)، فرد ممکن است در طی یک اپیزود افسردگی، منزوی شود تا سطحی که روحیه‌اش بهبود یابد. ممکن است فرد سعی کند رفتار منزوی خود را لذت بخش یا راحت تظاهر کند.
روابط می‌تواند برای فرد منزوی یک چالش باشد، چراکه شاید فرد در خلال روحیه سالم‌تر با دیگران ارتباط برقرار کند و با بازگشت به حالت ایزوله به خاطر یک روحیه ضعیف یا افسرده متعاقباً به حالت منزوی بازگردد.
انزوای اجتماعی می‌تواند یک عامل مستعدکننده برای خودکشی باشد. افرادی که زندگی خود را در انزوا تجربه می‌کنند نسبت به افرادی که روابط اجتماعی محکمی با دیگران دارند نسبت به خودکشی آسیب پذیرتر هستند. یک مطالعه نشان داد که انزوای اجتماعی یکی از شایع‌ترین عوامل خطر شناسایی شده در مردان استرالیایی است که اقدام به خودکشی می‌کنند. پروفسور ایان هیکی از دانشگاه سیدنی معتقد است که انزوای اجتماعی شاید مهم‌ترین عامل مؤثر در اقدام به خودکشی مردان باشد. هکی گفت شواهد زیادی وجود دارد مبنی بر اینکه مردان از شبکه‌های اجتماعی محدودتر از زنان برخوردار بودند و این شبکه‌ها به شدت مبتنی بر کار هستند.
فقدان روابط اجتماعی بر توسعه ساختار مغز تأثیر منفی می‌گذارد. در موارد شدید انزوای اجتماعی، مطالعات مربوط به موش‌ها و میمون‌های جوان نشان داده‌است که مغز چگونه به دلیل عدم رفتار و روابط اجتماعی به شدت تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
بوخر

شهرستان and town در 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Búger Keegan Patel | Búger Keegan Patel |
| --- | --- |
شهرستان and town: شهرستان and town
  مهر:   مهر
Municipal location: Municipal location
BúgerLocation of the town in Majorca: BúgerLocation of the town in Majorca
مختصات: ۳۹°۴۵′ شمالی ۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۵۰°شمالی ۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 39.750; 2.983: مختصات: ۳۹°۴۵′ شمالی ۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۷۵۰°شمالی ۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 39.750; 2.983
بخش خودمختار: جزایر بالئاری
استان: جزایر بالئاری
جزیره: مایورکا
Comarca: Raiguer
حکومت: حکومت
 • Mayor (2007-): Pere Perelló Amengual
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۲۰ مایل مربع (۸٫۲۹ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۱۰۶۰
 • تراکم: ۳۳۱٫۲/مایل مربع (۱۲۷٫۸۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
بوخر (به اسپانیایی: Búger) یک شهرستان در اسپانیا است که در Raiguer واقع شده‌است.
خصوصیات

بوخر ۸٫۲۹ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۶۰ نفر جمعیت دارد.
گرامش

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آلبانی
| گرامش Gramsh | گرامش Gramsh |
| --- | --- |
شهر: شهر
گرامشمحل شهر گرامش در نقشهٔ آلبانی: گرامشمحل شهر گرامش در نقشهٔ آلبانی
مختصات: ۴۰°۵۲′ شمالی ۲۰°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۶۷°شمالی ۲۰٫۱۸۳°شرقی﻿ / 40.867; 20.183: مختصات: ۴۰°۵۲′ شمالی ۲۰°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۸۶۷°شمالی ۲۰٫۱۸۳°شرقی﻿ / 40.867; 20.183
ناحیه: الباسان
استان: استان گرامش
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۰٬۴۷۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کدپستی: 3301
کد منطقه: 0513
پلاک خودرو: GR
وبگاه: www.bashkiagramsh.gov.al
گرامش شهرکی در مرکز کشور آلبانی است.
کلبش، کارولینای شمالی

مکان
| Calabash, North Carolina | Calabash, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
نام مستعار: "Seafood Capital of the World": نام مستعار: "Seafood Capital of the World"
Calabash, North CarolinaLocation within the state of North Carolina: Calabash, North CarolinaLocation within the state of North Carolina
مختصات: ۳۳°۵۳′۳۳″ شمالی ۷۸°۳۴′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۸۹۲۵۰°شمالی ۷۸٫۵۶۶۶۷°غربی﻿ / 33.89250; -78.56667: مختصات: ۳۳°۵۳′۳۳″ شمالی ۷۸°۳۴′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۸۹۲۵۰°شمالی ۷۸٫۵۶۶۶۷°غربی﻿ / 33.89250; -78.56667
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Brunswick
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۴ مایل مربع (۳٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۹ فوت (۱۵ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۷۱۱
 • تراکم: ۵۰۱٫۵/مایل مربع (۱۹۳٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 28467
کد منطقه: 910
FIPS code: 37-09540
GNIS feature ID: 1019469
کلبش (به انگلیسی: Calabash) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۷۸۶ نفر بوده‌است.
پچ (شهر کوزوو)

Municipality and city در District of Peć, 23x15px|border |alt=|link= کوزوو
| Peć | Peć |
| --- | --- |
Municipality and city: Municipality and city
Пећ (Peć) Peja (Pejë): Пећ (Peć) Peja (Pejë)
Town of Peć.: Town of Peć.
PećLocation in Kosovo: PećLocation in Kosovo
مختصات: ۴۲°۳۹′ شمالی ۲۰°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۶۵۰°شمالی ۲۰٫۳۰۰°شرقی﻿ / 42.650; 20.300: مختصات: ۴۲°۳۹′ شمالی ۲۰°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۶۵۰°شمالی ۲۰٫۳۰۰°شرقی﻿ / 42.650; 20.300
District: District of Peć
مساحت: مساحت
 • Municipality and city: ۶۰۲ کیلومتر مربع (۲۳۲ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • Municipality and city: ca. ۱۷۰٬۰۰۰ (municipality) ca. ۸۲٬۳۰۰ (city)
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۶۰٬۰۰۰
 : As of 2009
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کد منطقه: +381
Car plates: 03
وبگاه: Municipality of Peć
پچ (به صربی: Пећ) شهری در منطقه پچ کشور کوزوو است که در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۷۵٬۴۱۱ نفر جمعیت داشته‌است.
یان اوتوسون

یان اوتوسون (انگلیسی: Jan Ottosson؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۶۰) اسکی‌باز صحرانوردی اهل سوئد بود.
گلاره قدربیووا

| گلاره قدربیووا | گلاره قدربیووا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۰۳ باش گوینوک، شهرستان شکی، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۹۴۲ سیبری، اتحاد جماهیر شوروی
دیگر نام‌ها: گلاره کویلوگیزی
پیشه(ها): روزنامه‌نگار، آموزگار، سیاستمدار
گلاره ابراهیم خلیل گیزی قدربیووا (نام خانوادگی افندیوا؛ ۱۹۰۳–۱۹۴۲) فعال حقوق زنان و سیاستمدار کمونیست اهل جمهوری آذربایجان بود. او به تعلیم و تربیت و همچنین روزنامه‌نگاری مشغول بود و چندین مقاله در نشریات مختلف نوشت. او سردبیر اولین مجلهٔ زنان آذربایجان به نام «شرق گادینی» (۱۹۲۳–۱۹۳۷) شد. گلاره همچنین رئیس باشگاه علی بایراموف، سازمان جنبش زنان آذربایجان، در سالهای ۱۹۳۰–۱۹۳۷ بود.
او به عضویت یک سازمان انقلابی در جریان سرکوب‌های استالینیستی متهم شد، و به همین دلیل زندانی شد و بعداً به سیبری تبعید گردید. اطلاعات دقیقی از زندگی وی در تبعید و مرگ او در دست نیست.
زندگی‌نامه > سال‌های آغازین

گلاره در سال ۱۹۰۳ در روستای باش گوینوک ناحیهٔ نوخا (منطقهٔ شکی کنونی) به دنیا آمد. از منابع چنین برمی‌آید که خانوادهٔ وی یکی از خانواده‌های ثروتمند و محترم آن ناحیه بوده‌اند و ذکر شده‌است که پدرش در گذشته مالک زمین بوده‌است و به همین دلیل بعداً توسط اشراف محلی گوینوک کشته شد. در سال ۱۹۲۰، قدربیووا در دوره‌های آموزشی که در شکی افتتاح شد، ثبت نام کرد و تحصیلات خود را به پایان رساند و حق تدریس را به دست آورد. او در این هنگام تدریس را آغاز کرد و در روستا به دختران آموزش می‌داد و به این ترتیب، درگیر مسائل عمومی شد.
زندگی‌نامه > حرفه

قدربیووا در سن ۲۰ سالگی به سمت رئیس بخش زنان این ناحیه منصوب گردید، و از این دوره به بعد یکی از پیشگامان نهضت آزادی زنان در آذربایجان شد. او در سال ۱۹۲۳ به حزب کمونیست آذربایجان پیوست و در کمیتهٔ حزب ناحیهٔ شکی مشغول به کار شد.
او بارها در مطبوعات ظاهر می‌شد تا ایدهٔ آزادی زنان را در جامعه ترویج کند. او در سال‌های کار در ولسوالی‌ها در نشریاتی مانند «ینی فکر» (اندیشهٔ نو)، «کندی قزتی» (روزنامهٔ روستا) و سایر نشریات همکاری داشت. در سال ۱۹۲۳، زمانی که مجلهٔ «شرق گادینی» منتشر شد، قدربیووای ۲۰ساله یکی از اولین خبرنگاران زن آن شد و با مقالات خود به شهرت رسید. او در ماه مه ۱۹۳۱ به عنوان سردبیر مجلهٔ «شرق گادینی» منصوب شد. او مقالات خود را با نام مستعار «کویلو گیزی» (دختر روستایی) می‌نوشت. او از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۷ به عنوان مدیر باشگاه زنان علی بایراموف خدمت کرد.
او بعداً ادارهٔ زنان را در شمکر (در آن زمان شمخور نامیده می‌شد) و قبه رهبری کرد. در سال ۱۹۲۷ به عنوان مدیر بخش زنان کمیتهٔ اجرایی مرکزی آذربایجان منصوب شد. وی همچنین مدتی سمت ریاست ادارهٔ امور فرهنگی و آموزشی توده‌ای در کمیساریای مردمی آموزش و پرورش آذربایجان را بر عهده داشت. در ۷ ژانویهٔ ۱۹۳۶، مقاله‌ای در مورد قدربیووا در پراودا، روزنامه برجستهٔ اتحاد جماهیر شوروی منتشر شد.
زندگی‌نامه > دستگیری و تبعید

در دورهٔ سرکوب استالینیستی، فعالیت‌های قدربیووا به عنوان تبلیغات ناسیونالیستی و ضد شوروی تعبیر می‌شد. یکی از دلایل اولیهٔ این امر، انتشار کتاب «تاریخ یک قصر» با ویرایش قدربیووا به مناسبت پانزدهمین سالگرد تأسیس باشگاه علی بایراموف در سال ۱۹۳۶ بود. این کتاب به عنوان اثری که با دیدگاهی ناسیونالیستی نوشته شده بود به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و به سرعت توجه مقامات بالاتر را به خود جلب کرد. علاوه بر این، دوستی او با ملی‌گرایان آذربایجانی مانند حسین جاوید، احمد جواد و سید حسین باعث شد که او به «عضو فعال یک سازمان خرابکارانه» متهم شود.
در سال ۱۹۳۷، حمید سلطان‌اف و میرزا ممد قاسم‌اف به عنوان اعضای یک سازمان خرابکار شهادت دادند و در شهادت خود ذکر کردند که گلاره قدربیووا نیز یکی از اعضای این سازمان بوده‌است. میرزا ممد قاسم‌اف در شهادت خود اظهار داشت که قدربیووا خود مدعی عضویت در سازمان برانداز بوده و توسط ابراهیم تقی‌اف در آن استخدام شده‌است. در همین حال، حمید سلطان‌اف در شهادت خود اشاره کرد که قدربیووا یکی از اعضای سازمان بوده و توسط میرزا ممد قاسم‌اف در آن استخدام شده‌است. یکی دیگر از دلایل متهم‌شدن قدربیووا، درخواست‌هایی است که بیلقیس هاشم‌زاده به میرجعفر باقرف در ۲۵ فوریه و ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۳۷ نوشته‌است. او در این اسناد اشاره کرد که قدربیووا با احمد جواد و حسین جاوید نویسندگان ملی‌گرا که در آن زمان در بازداشت بودند و همچنین با تامارا سالیکوا، سنوبر ایوبوا، خاور کارایوا و خدیجه حسینوا ارتباط داشت.
در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۳۸، دستوری به شمارهٔ L-956 برای دستگیری گلاره قدربیووا صادر شد. او در ۲۶ ژوئیه هنگام شرکت در مراسم تشییع جنازهٔ مادرش در روستای باسقل، در شهرستان اسماعیللی دستگیر شد. در ۲۷ ژوئیه، حکم بازداشت او صادر شد، در حالی که او قبلاً دستگیر شده بود.
در نوامبر ۱۹۳۸، بیلقیس هاشم‌زاده به عنوان شاهد در مورد پروندهٔ مربوط به قدربیووا مورد بازجویی قرار گرفت. او در شهادت خود اطلاعات دقیقی در مورد فرد محکوم ارائه کرد. او اشاره کرد که کریم گازیف، برادر گلاره، به دلیل فعالیت‌های انقلابی خود به عنوان یکی از اعضای فعال حزب مساوات زندانی و تبعید شده‌است. علاوه بر این، او تأکید کرد که کتاب «تاریخ یک قصر» که به سردبیری قدربیووا منتشر شد، با روحیهٔ ایدئولوژی مساوات نوشته شده‌است.
در سال ۱۹۳۸، قدربیووا چهار بار - در ۱۵ اوت، ۳۱ اکتبر، ۱۵ نوامبر و ۲۱ نوامبر - بازجویی شد و در همهٔ این بازجویی‌ها تمام اتهامات علیه خود را رد کرد. در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۳۹، پروتکلی در مورد پایان یافتن تحقیقات در مورد پروندهٔ مربوط به گلاره قدربیووا تهیه شد. او طبق مواد ۷۲ و ۷۳ قانون جزایی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان متهم شد. اتهامات علیه او توسط شورای مشورتی ویژه زیر نظر کمیسر امور داخلی اتحاد جماهیر شوروی در فوریهٔ همان سال تأیید شد. در ۹ ژوئن، تصمیمی اتخاذ شد که گلاره قدربیووا برای یک دورهٔ پنج ساله به یک بازداشتگاه فرستاده شود.
زندگی‌نامه > اواخر زندگی و مرگ

در مورد اواخر زندگی قدربیووا اطلاعاتی در دست نیست. بر اساس برخی منابع، او در سال ۱۹۴۲ طی یک عمل جراحی ناموفق در حالی که در تبعید بود درگذشت. به گفتهٔ تهران شمس‌الدینسکایا، که مدعی است همراه با قدربیووا در یک کمپ بوده‌است، گمان می‌رود که قدربیووا از آپاندیسیت رنج می‌برد و او دو عمل جراحی را پشت سر گذاشت. به گفتهٔ او، قدربیووا در ۲۹ دسامبر ۱۹۴۲ در بیمارستان ایستگاه راه‌آهن تومسکایا پس از سومین عمل جراحی در غیاب پزشکان حرفه‌ای، پرستاران و تجهیزات پزشکی مناسب درگذشت.
در اکتبر ۱۹۵۰، در گزارشی که به معاون وزیر نوشته‌شد، بیان گردید که زندانی قدربیووا در ماه مه ۱۹۴۲ ناپدید شده و بر اساس تصمیم دادستانی، در تاریخ ۲۸ اکتبر ۱۹۴۸ باید دوباره زندانی شود. در این گزارش همچنین قید شده که قدربیووا پس از پایان دورهٔ زندانش ناپدید شده‌است و باید جستجو و دوباره زندانی شود.
در ۱۳ سپتامبر ۱۹۵۷، نمایندهٔ اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان، اسماعیلوف، در مورد پروندهٔ قدربیووا درخواست تجدید نظر داد و خواستار ابطال تصمیم شورای ویژه در سال ۱۹۳۹ به دلیل فقدان شواهد جنایی شد. متعاقباً، در ۱۰ اکتبر، کالج جنایی دادگاه عالی شوروی آذربایجان با این درخواست موافقت کرد و منجر به تبرئهٔ وی شد.
زندگی‌نامه > زندگی شخصی

گلاره قدربیووا با احمد گلاره قدربیوف ازدواج کرد اما بعداً از هم جدا شدند، اگرچه نام خانوادگی او را حفظ کرد. شوهر دوم او، آصف رحمانوف، مدت طولانی در سرویس‌های امنیتی کار کرد و در دوران سرکوب زندانی شد و در نهایت در ۳ ژانویهٔ ۱۹۳۸ تیرباران شد. برادر قدربیووا، کریم گازیف، به عنوان یکی از اعضای فعال حزب مساوات، تبعید شد.
میراث

مدرسه‌ای در روستای باش گوینوک و خیابانی در منطقهٔ نریمانوف در باکو به نام گلاره قدربیووا نامگذاری شده‌اند.
توپ طلا

برای جایزه‌ای متناظر که به بهترین بازیکن فوتبال زن اعطا می‌شود، توپ طلای زنان را ببینید.
Award
| توپ طلا | توپ طلا |
| --- | --- |
جام توپ طلا: جام توپ طلا
تاریخ: ۱۹۵۶؛ ۶۹ سال پیش (۱۹۵۶-خطا: زمان نامعتبر}})
کشور: فرانسه
برگزارکننده: فرانس فوتبال
نخستین دوره: ۱۹۵۶
دارندهٔ کنونی:  رودری (نخستین بار)
بیشترین دفعات برد:  لیونل مسی (۸ بار)
بیشترین دفعات نامزدی:  کریستیانو رونالدو (۱۸ نامزدی)
وبگاه: francefootball.fr
 → ۲۰۲۳  توپ طلا  ۲۰۲۴ ← :  → ۲۰۲۳  توپ طلا  ۲۰۲۴ ← 
توپ طلا (به فرانسوی: Ballon d'Or) یک جایزهٔ فوتبالی سالیانه است که از سوی مجلهٔ فرانس فوتبال به بهترین فوتبالیست سال جهان اعطا می‌شود. این جایزه از سال ۱۹۵۶ میلادی اعطا شده است، اگرچه در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ میلادی در طی قراردادی با فیفا، این جایزه به‌طور موقت با بازیکن سال فوتبال جهان ادغام شد و به‌عنوان توپ طلای فیفا نام گرفت. با این حال، این همکاری در سال ۲۰۱۶ میلادی پایان یافت و جایزه تحت نام توپ طلا به کار خود ادامه داد و نام جایزهٔ سالیانهٔ فیفا نیز به بهترین بازیکن مرد فیفا تغییر یافت. لیونل مسی با دریافت ۸ توپ طلا (سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰، ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۵، ۲۰۱۹، ۲۰۲۱، ۲۰۲۳) رکورددار کسب این جایزه است.
با پیشنهاد گابریل آنو، نویسندهٔ ورزشی، توپ طلا براساس رأی‌گیری میان روزنامه‌نگاران ورزشی به یک بازیکن فوتبال مرد که در سال اخیر بهترین عملکرد را داشته اعطا می‌شود. از سال ۱۹۵۶ تا ۲۰۰۶ میلادی همین رویه برقرار بود. پس از سال ۲۰۰۷ میلادی، سرمربی‌ها و کاپیتان‌های تیم‌های ملی نیز حق رأی پیدا کردند. در اصل، توپ طلا جایزه‌ای مختص بازیکنان اروپایی بود اما از سال ۱۹۹۵ میلادی به بعد، توپ طلا به بازیکنانی با ملیت‌های غیراروپایی که در یکی از باشگاه‌های اروپا شاغل بودند نیز تعلق گرفت. این جایزه در سال ۲۰۰۷ میلادی با توجه به اینکه همهٔ بازیکنان فوتبال حرفه‌ای از سراسر جهان واجد شرایط هستند، به یک جایزهٔ جهانی تبدیل شده است.
تاریخچه

استنلی ماتیوس بازیکن باشگاه فوتبال بلکپول برندهٔ نخستین توپ طلا بود. تا پیش از سال ۱۹۹۵ میلادی، این جایزه در رسانه‌های انگلیسی‌زبان به «فوتبالیست اروپایی سال» معروف بود. ژرژ وه‌آ بازیکن باشگاه فوتبال آ.ث. میلان تنها برندهٔ آفریقایی این جایزه، نخستین برندهٔ غیراروپایی است که در سالی که قوانین تغییر یافت، موفق به کسب این جایزه شد. رونالدو بازیکن باشگاه فوتبال اینتر میلان نیز نخستین برندهٔ اهل آمریکای جنوبی بود. لیونل مسی رکورد بیشترین تعداد جایزه را دارد و هشت بار برنده توپ طلا شده است. کریستیانو رونالدو نیز پنج بار برنده توپ طلا شده است. سه بازیکن نیز هر کدام سه بار توپ طلا گرفته‌اند: یوهان کرایف بازیکن باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام و باشگاه فوتبال بارسلونا، میشل پلاتینی بازیکن باشگاه فوتبال یوونتوس، و مارکو فان باستن بازیکن باشگاه فوتبال آ.ث. میلان. بازیکنان اهل کشورهای هلند، آلمان، و پرتغال، هرکدام با ۷ جایزه، بیش‌ترین توپ طلا را برده‌اند. تنها فقط بازیکنان اهل آلمان (۱۹۷۲) و هلند (۱۹۸۸) توانسته‌اند در یک سال رتبه‌های اول تا سوم در رده‌بندی توپ طلای آن سال را کسب کنند. دو باشگاه اسپانیایی بارسلونا و رئال مادرید هرکدام با ۱۲ برنده، بیش‌ترین بازیکن برندهٔ توپ طلا را داشته‌اند.
میان سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ میلادی، توپ طلا با جایزه‌ای مشابه به‌نام بازیکن سال فوتبال جهان ادغام گردید و جایزهٔ توپ طلای فیفا ایجاد شد، که به بهترین بازیکن مرد فوتبال جهان اعطا می‌شد، اما این ادغام دیری نپایید. پس از سال ۲۰۱۱ میلادی، یوفا جایزهٔ بهترین بازیکن سال اروپا را ایجاد کرد تا قالب اصلی جایزهٔ توپ طلا حفظ شود.
نه بازیکن (بابی چارلتون، فرانتس بکن‌باوئر، گرد مولر، پائولو روسی، زین‌الدین زیدان، ریوالدو، رونالدینیو، کاکا و لیونل مسی) تاکنون هم برندهٔ جام جهانی فوتبال و لیگ قهرمانان اروپا، و هم برندهٔ توپ طلا شده‌اند.
برندگان جایزهٔ توپ طلا عمدتاً بازیکنان خط حمله بوده‌اند. با گذشت زمان، این جایزه به مجموعهٔ اختصاصی‌تری از لیگ‌ها و باشگاه‌ها رفته است. تا پیش از سال ۱۹۹۵ میلادی، بازیکنان ۱۰ لیگ برندهٔ توپ طلا شده‌بودند، در حالی که پس از سال ۱۹۹۵ میلادی، تنها بازیکنان لیگ‌های انگلیس، آلمان، ایتالیا، و اسپانیا برندهٔ این جایزه شده‌اند. لا لیگای اسپانیا برندهٔ بیش‌ترین تعداد توپ طلا است. بارسلونا و رئال مادرید بیش‌ترین برندگان توپ طلا پس از سال ۱۹۹۵ میلادی بوده‌اند.
اهدای توپ طلای سال ۲۰۲۰ به دلیل شیوع ویروس کرونا لغو گردید و با مراسم سال ۲۰۲۱ ادغام گردید که لیونل مسی بالاتر از روبرت لواندوفسکی برنده توپ طلای این مراسم شد.