stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیاهرگ
واریس

گشادگی سیاهرگ را واریس گویند که اکثراً در پا دیده می‌شود. ایستادن زیاد، کم‌تحرکی و نارسایی‌های قلبی می‌توانند باعث تخریب این دریچه‌ها شده و در نتیجه خون در سیاهرگ‌ها تجمع می‌کند و شخص به بیماری واریس مبتلا می‌شود. در بستر عروق، کمپلیانس وریدها بیشترین است.
علل پیدایش واریس پا سستی ماهیچه‌های پا، پای پهن و ایستادن دائم می‌باشد.  بیمار مبتلا به واریس پا، هنگام حرکت حس سنگینی و کشش و درد پا می‌کند. یکی از عوارض واریس، خون‌بستگی یا ترومبوز است که به علت وقفه جریان خون در سیاهرگ گشاد شده به‌وجود می‌آید. واریس بیشتر در نارسایی دریچه‌های سیاهرگی دیده می‌شود. معالجه واریس برداشتن سیاهرگ‌های گشاد شده بوسیله عمل جراحی می‌باشد.
سیاهرگ‌های مهم بدن

بزرگ‌سیاهرگ زبرین
بزرگ‌سیاهرگ زیرین
سیاهرگ بازویی‌سری
سیاهرگ زیر ترقوه‌ای
سیاهرگ زیربغلی
سیاهرگ بازویی
سیاهرگ زند زبرین
سیاهرگ زند زیرین
سیاهرگ ژوگولار داخلی
سیاهرگ ژوگولار خارجی
سیاهرگ ایلیاک مشترک
سیاهرگ ایلیاک خارجی
سیاهرگ ایلیاک داخلی
سیاهرگ رانی
سیاهرگ پوپلیتئال
سیاهرگ درشت‌نی خلفی
سیاهرگ درشت‌نی قدامی
سیاهرگ نازک‌نی
سیاهرگ صافن بزرگ
سیاهرگ صافن کوچک
سیاهرگ باب کبدی
سیاهرگ مزانتریک فوقانی
سیاهرگ طحالی
نیومانواولترامایکروسکوپیک‌سیلیکوولکینوکانایوسیس

تلفظ انگلیسیِ این واژه (Pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis)
شُش‌اوتَرریزبینیک‌سیلیکوتَشفشان‌غباری یا نیومانواولترامایکروسکوپیک‌سیلیکوولکِینوکانایوسیس (به انگلیسی: pneumonoultramicroscopicsilicovolcanoconiosis) بر اساس فرهنگ انگلیسی آکسفورد، واژه‌ای چندتک‌واژی است که بر یک اصطلاح پزشکی گفته می‌شود به‌معنی «نوعی عارضهٔ ریوی (تنفسی) که بر اثرِ استنشاقِ ذراتِ غبارِ سیلیکای آتشفشانی یا کوارتز به‌وجود می‌آید و معمولاً معدن‌چیان به آن مبتلا می‌شوند».
وضعیتی را که به این بیماری منجر می‌شود در بیماری سیلیکوزیس می‌توان مشاهده کرد.
این واژه را از طولانی‌ترین واژه‌های زبان انگلیسی می‌دانند (با ۴۵ حرف)، و طولانی‌ترین واژه‌ای است که در یک فرهنگ لغت انگلیسی آمده‌است.
این واژه را اِورِت ام. اسمیت (Everett M. Smith) در سال ۱۹۳۵ ساخت.
اجزای تشکیل‌دهندهٔ این واژه عبارت‌اند از:

pneumono + ultra + microscopic + silico + volcano + coni + osis
رپ (فیلم‌سازی)

رَپ (به انگلیسی: Wrap) اصطلاحی در فیلم‌سازی است که بصورت «این رَپ است» هم استفاده می‌شود، این اصطلاح از همان روزهای اولیه صنعت فیلم توسط کارگردانان برای نشان دادن پایان تصویربرداری اصلی استفاده می‌شد. از دهه ۱۹۲۰ فیلمسازان از این عبارت زمانی استفاده می‌کردند که تصویربرداری اصلی به پایان می‌رسد و فیلم آماده رفتن به مرحله پس از تولید است. در آن نقطه، برگزاری یک مهمانی برای بازیگران و عوامل فیلم سنتی است. این نشان دهنده پایان همکاری بازیگران با یکدیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و عوامل فیلم (به جز دوبله یا برداشت‌های احتمالی) است. با این حال، ممکن است چند ماه یا سال بعد، از بازیگران اصلی برای کمک به تبلیغ فیلم در زمان آماده شدن برای اکران فراخوانده شود.
شین کلایورت

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Shane Patrick Kluivert
زادروز:  ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۷ ‏(۱۷ سال)
زادگاه:  زاندام
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بارسلونا
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
سال‌ها:  باشگاه‌ها
۲۰۱۳–۲۰۱۶:  باشگاه ورزشی بویتنفلدرت
۲۰۱۶–۲۰۱۷:  باشگاه فوتبال پاری سن-ژرمن
۲۰۱۷–:  باشگاه فوتبال بارسلونا
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| سال‌ها |  تیم |  بازی‌ها† |  (گل‌ها)† |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال هلند |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند |  ۲ |  (۰) |
 ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴:  ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴
شین کلایورت (انگلیسی: Shane Kluivert؛ زادهٔ ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند و زیر ۱۷ سال هلند بازی کرده است.
زندگی شخصی

او در خانواده‌ای کاملا فوتبالی رشد نموده‌است. پدربزرگ او کنت کلایورت و پدرش پاتریک کلایورت، ستاره سابق تیم ملی فوتبال هلند و باشگاه فوتبال بارسلونا است. برادرانش، جاستین کلایورت و روبن کلایورت نیز بازیکن فوتبال هستند.
جوزی مرلی

| جوزی مرلی | جوزی مرلی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جوزپینا مرلی
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) پیزا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: دههٔ ۱۹۶۰-اکنون
جوزی مرلی (ایتالیایی: Giusi Merli؛ ‏ ۲۶ مارس ۱۹۴۳) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به زیبایی بزرگ و تلماسه: بخش دو اشاره کرد.
عبدل‌آباد کانی کبود

| کن‌کبود علیا کنکاو | کن‌کبود علیا کنکاو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۱′۵″ شمالی ۴۷°۵۷′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۱۸۰۶°شمالی ۴۷٫۹۶۳۰۶°شرقی﻿ / 34.01806; 47.96306: مختصات: ۳۴°۱′۵″ شمالی ۴۷°۵۷′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۰۱۸۰۶°شمالی ۴۷٫۹۶۳۰۶°شرقی﻿ / 34.01806; 47.96306
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: دلفان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: میریگ شمالی
جمعیت: ۵۶ نفر
کن‌کبود علیا یا عبدل‌آباد میربگ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان دلفان در استان لرستان، و کشور ایران است. هفت کيلومتر از شهر نورآباد  فاصله دارد. دارای آب و هوای بسیار معتدل است. بیشتر زمین‌های این روستا دیم هستند. روستا داراي ۳۴۶ هکتار زمين کشاورزي (عمدتاً ديم) بوده که عمده محصولات آن گندم، نخود و جو مي‌باشد. شغل اهالی روستا عمدتاً کشاورزی و تا حدودی دامداری است. اراضی موسوم به دره‌گرکی که توسط اداره منابع طبیعی دلفان به عنوان اراضی ملی ضبط و ثبت شده است، متعلق به این روستاست. بیشتر اهالی روستا دارای باغات شخصی هستند. از لحاظ منابع آبی در فقر نسبی به سر می‌برد. دارای یک مرکز جامع خدمات بهداشتی و چشمه‌های متعددی است که از مهمترین آنها می‌توان به چشمه کمره، چشمه پهنه، کنی سوره یا چشمه سرخه، داریاقو و ... است.
جمعیت

این روستا در دهستان میریگ شمالی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (یازده خانوار) بوده‌ است.
یو جین گو

| یو جین گو | یو جین گو |
| --- | --- |
یو جین گو در ژوئیه ۲۰۲۴: یو جین گو در ژوئیه ۲۰۲۴
زادهٔ: ۱۳ اوت ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) سئول، کره جنوبی
دیگر نام‌ها: یو جین گو
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵–اکنون
نماینده: جانوس انترتینمنت
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 여진구
هانجا: 呂珍九
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yeo Jin-gu
مک‌کیون–ریشاور: Yŏ Chin'gu
 :  
یو جین گو (کره‌ای: 여진구؛ زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۹۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را به عنوان بازیگر کودک در فیلم غم‌انگیز (۲۰۰۵) آغاز کرد. او لقب «برادر کوچک ملت» را به دست آورد زمانیکه به عنوان نقش جوانی شخصیت‌های اصلی در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مانند یک گل یخ‌زده (۲۰۰۸)، غول (۲۰۱۰)، افسانه خورشید و ماه (۲۰۱۲) و دلم برات تنگ شده (۲۰۱۲) ایفای نقش می‌کرد. او به خاطر نقش اصلی در تریلر اکشن هوایی: یک پسر هیولا (۲۰۱۳)، شناخته می‌شود که به خاطر آن برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر تازه‌کار مرد در جوایز فیلم اژدهای آبی شد.
از آن پس، او نقش اصلی در فیلم‌های به قلبم شلیک کن (۲۰۱۵)، راه طولانی خانه (۲۰۱۵)، جنگجویان سپیده‌دم (۲۰۱۷) ایفا کرده‌است. او همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی مربای پرتقال (۲۰۱۵)، قمارباز سلطنتی (۲۰۱۶)، چرخه (۲۰۱۷)، دنیاهای بهم پیوسته (۲۰۱۷)، دلقک تاجدار (۲۰۱۹)، دوست‌پسر مطلق من (۲۰۱۹)، هتل دل لونا (۲۰۱۹)، فراتر از شیطان (۲۰۲۱) و پیوند: بخور، عشق بورز و بکش (۲۰۲۲) ایفای نقش کرده‌است.
اوایل زندگی و تحصیلات

یو جین گو زادهٔ ۱۳ اوت ۱۹۹۷ است. او فرزند اول خانواده است و یک برادر کوچکتر از خود دارد. جین گو زمانیکه کودک بود، علاقه داشت که در تلویزیون حضور پیدا کند، بنابراین از پدر و مادرش خواست که به او اجازه دهند تا بازیگری را امتحان کند. با حمایت پدر و مادرش، او درس‌های بازیگری را فرا گرفت و اولین کار خود را در فیلم غم‌انگیز (۲۰۰۵) انجام داد.
یو جین گو از دبیرستان پسرانهٔ نامگانگ در سال ۲۰۱۶ فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه چونگ آنگ در دپارتمان تئاتر تحصیل کرده‌است.
فیلم‌‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فهرست فیلم‌ها و آثار تلویزیونی یو جین گو
عتیقه (۲۰۰۸)
یک گل یخ‌زده (۲۰۰۸)
۱۹۸۷: وقتی روز فرا می‌رسد (۲۰۱۷)
ایلجیما (۲۰۰۸)
جا میونگ گو (۲۰۰۹)
درختی با ریشه عمیق (۲۰۱۱)
افسانه خورشید و ماه (۲۰۱۲)
دلم برات تنگ شده (۲۰۱۲)
ستاره سیب‌زمینی ۲۰۱۳کیوآر۳ (۲۰۱۳)
دلقک تاجدار (۲۰۱۹)
هتل دل لونا (۲۰۱۹)
استارت آپ (۲۰۲۰)
پیوند: بخور، عشق بورز و بکش (۲۰۲۱)
به قلبم شلیک کن
سفیر

| سال | عنوان | منابع |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | آموزش یکپارچه جوانان |  |
| ۲۰۱۲ | مؤسسه حمایت از کودکان روز پیشگیری از خشونت علیه کودکان |  |
| ۲۰۱۳ | خشونت در مدرسه را متوقف کنید |  |
| ۲۰۱۴ | فستیول فیلم ویتنام |  |
| ۲۰۱۴ | فستیوال بین‌المللی فیلم جوانان سئول |  |
| ۲۰۱۴ | نانوم‌یی‌اوم (اشتراک از طریق اتصال) |  |
| ۲۰۱۶–اکنون | تایوان توریسم |  |
سنگسر شش‌خط

نام علمی گونه: (Pomadasys furcatus(Schneider,۱۸۰۱
نامهای علمی مترادف: (Rhonciscus furcatus (Schneider, ۱۸۰۱
نام انگلیسی: Banded grunt
نام فارسی: سنگسر شش خط
اندازه : حداکثر اندازه بدن تا ۳۸ سانتیمتر می‌رسد.
مشخصات

بدن کشیده و فشرده، دندانهای سوهانی شکل و ردیف جلویی آنها بزرگ شده‌است، زیر چانه دارای دو عدد سوراخ و یک حفره میانی است. باله پشتی دارای ۱۲ شعاع سخت و ۱۴ شعاع نرم می‌باشد، رنگ بدن در پشت قهوه‌ای مایل به ارغوانی و هر چه بطرف پایینتر بدن پیش برویم رنگ کمرنگ تر می‌شود. در حدود ۶ نوار طولی تیره بر روی بدن موجود می‌باشد.
زیست شناسی: در آبهای ساحلی نزدیک مناطق صخره‌ای زیستی می‌کند، همچنین در مناطق باز مصبها نیز دیده می‌شود.
نامهای مورد استفاده در جنوب ایران:
وسایل صید: توگوشگیر و قلاب دستی
شاهدخت کاسوگا نو یامادا

| Kasuga no Yamada | Kasuga no Yamada |
| --- | --- |
امپراتریس‌های ژاپن: امپراتریس‌های ژاپن
تصدی: ۵۳۴–۵۳۶
همسر(ان): امپراتور آنکان
خاندان: دودمان یاماتو
پدر: امپراتور نینکین
شاهدخت کاسوگا نو یامادا (به ژاپنی: Princess Kasuga no Yamada) مرگ ۵۳۹ دختر امپراتور نینکین و همسر بیست و هفتمین امپراتور ژاپن، امپراتور آنکان اهل ژاپن بود.
سیلویو نوتو

| سیلویو نوتو | سیلویو نوتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ ژوئن ۱۹۲۵ باری، ایتالیا
درگذشت: ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰ (۷۵ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
پیشه: بازیگر
سیلویو نوتو (ایتالیایی: Silvio Noto؛ ‏ ۱۳ ژوئن ۱۹۲۵ – ۲۴ اکتبر ۲۰۰۰) بازیگر، صداپیشه، مجری رادیو و مجری تلویزیون اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ترانه عاشقانه، ستارگان پائین را می‌نگردند، صندلی الکتریکی و شب‌های داغ کالیگولا اشاره کرد.
کیم سو یون

| کیم سو یون | کیم سو یون |
| --- | --- |
کیم در اکتبر ۲۰۲۴: کیم در اکتبر ۲۰۲۴
زادهٔ: ۲ نوامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه دونگ‌گوک (تئاتر و فیلم)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴–اکنون
نماینده: J Wide Company
همسر: لی سانگ-وو (ا. ۲۰۱۷)
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김소연
هانجا: 金素姸
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim So-yeon
مک‌کیون–ریشاور: Kim Soyŏn
 :  
کیم سو یون (کره‌ای: 김소연؛ زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی آیریس (۲۰۰۹)، پرنسس دادستان (۲۰۱۰)، پنت‌هاوس: جنگ در زندگی (۲۰۲۰–۲۰۲۱) و افسانه نه دم ۱۹۳۸ (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به هفت شمشیر، دو هفته و گابی اشاره کرد.
زندگی شخصی

کیم سو-یون با بازیگر لی سانگ-وو در ژوئن ۲۰۱۷ ازدواج کرد. رابطهٔ عاشقانهٔ آنها از سال ۲۰۱۶ شروع شد. این زوج نخستین بار یکدیگر را در درام آخرهفته‌های ام‌بی‌سی به نام خانهٔ شاد ملاقات کرده بودند.
احمد الشقیری

| احمد الشقیری | احمد الشقیری |
| --- | --- |
احمد الشقیری (ایستاده اولین نفر سمت چپ) یکی از بنیانگذاران استقلال در حدود ۱۹۳۲: احمد الشقیری (ایستاده اولین نفر سمت چپ) یکی از بنیانگذاران استقلال در حدود ۱۹۳۲
بنیانگذار و رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین: بنیانگذار و رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: أحمد أسعد الشقیری ۱ ژانویهٔ ۱۹۰۸ تبنین، عثمانی
درگذشته: ۲۵ فوریه ۱۹۸۰ امان، اردن
حزب سیاسی: سازمان آزادیبخش فلسطین
پدر: اسعد الشقیری
احمد الشقیری (عربی: أحمد أسعد الشقيري)؛ (زاده: ۲۵ فوریه ۱۹۰۸ – درگذشته: ۱۹۸۰) یک سیاستمدار فلسطینی و اولین رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین و بنیانگذار آن است. او همچنین با تشکیل ارتش آزادیبخش فلسطین، مرکز تحقیقات فلسطین و صندوق ملی فلسطین همکاری داشته‌است. پدرش أسعد الشقیری، قاضی شرع و عضو شورای نمایندگان و مفتی ارتش چهارم عثمانی می‌باشد.
فعالیت‌ها > دوران تحصیل

احمد الشقیری به دانشگاه آمریکایی بیروت ملحق شد، جایی که ارتباطش با جنبش ملی‌گرای عرب تقویت شد و او عضو فعال باشگاه العروة الوثقی شد؛ ولی دانشگاه مذکور او را سال بعد به دلیل هدایت یک تظاهرات بزرگ در دانشگاه برای اعتراض به حضور فرانسه در لبنان، اخراج کرد. مقامات فرانسوی تصمیم گرفتند او را در سال ۱۹۲۷ از لبنان اخراج کنند.
احمد الشقیری به مؤسسه حقوق در قدس بازگشت و در همان زمان به عنوان سردبیر روزنامه آینه شرق (مرآة الشرق) مشغول بکار شد. پس از فارغ‌التحصیلی، او در دفتر وکیل عونی عبدالهادی، یکی از بنیانگذاران حزب استقلال در فلسطین، شروع به آموزش و تمرین کرد و در این دفتر او با نمادهای انقلاب سوریه که پناهنده فلسطین بودند، آشنا شد و تحت تأثیر آن‌ها قرار گرفت.
فعالیت‌ها > دوران وکالت

احمد الشقیری بین ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹، الشقیری در حوادث شورش بزرگ فلسطین شرکت داشت. او به عنوان وکیل، در سپتامبر سال ۱۹۳۷ در دفاع از زندانیان فلسطینی در دادگاه‌های انگلیس فعالیت کرد. او همچنین در کنفرانس بلودان در سپتامبر ۱۹۳۷ شرکت کرد و تحت پیگرد مقامات بریتانیا قرار گرفت به همین دلیل فلسطین را به قصد مصر ترک کرد. در سال ۱۹۴۰، هنگامی که پدرش فوت کرد، به فلسطین بازگشت و یک دفتر وکالت در آنجا باز کرد.
وقتی که قرار بر این شد که دفاتر مطبوعات عربی در پایتخت‌های خارجی تأسیس شود احمد الشقیری به عنوان مدیر دفتر مطبوعات عربی در واشینگتن برگزیده شد، و بدنبال آن مدیر دفتر مطبوعات مرکزی عرب در قدس شد و ریاست آن را تا زمان فاجعه فلسطینیان در سال ۱۹۴۸، که در آن به لبنان مهاجرت کرد و در بیروت مستقر شد، به عهده داشت.
فعالیت‌ها > نمایندگی در مجامع بین‌المللی

احمد الشقیری از آنجا که ملیت سوریه را با خود داشت و حامل تجربیات گسترده‌ای بود، از سوی دولت سوریه به عنوان عضو هیئت اعزامی به سازمان ملل در سالهای ۱۹۴۹–۱۹۵۰ انتخاب شد. سپس به قاهره بازگشت و به عنوان معاون دبیرکل لیگ کشورهای عربی خدمت کرد و تا سال ۱۹۵۷ در این سمت باقی ماند.
او همچنین به عنوان وزیر امور خارجه در امور ملل متحد در عربستان سعودی انتخاب شد و نیز به عنوان سفیر دائمی عربستان سعودی در سازمان ملل منصوب شد. الشقیری در طی دوران کارش در سازمان ملل متحد، در دفاع از آرمان فلسطین و مسائل مربوط به مغرب عربی فعال بود.
پس از مرگ احمد حلمی عبد الباقی نماینده فلسطین در اتحادیه عرب، او توسط رؤسای جمهور و پادشاهان اتحادیه عرب انتخاب شد تا این منصب را اشغال کند.
فعالیت‌ها > تأسیس سازمان آزادیبخش فلسطین

در اجلاس سران عرب ۱۹۶۴ (قاهره) رئیس‌جمهور مصر جمال عبدالناصر خواستار تأسیس سازمان آزادیبخش فلسطین شد، و پس از تأسیس این سازمان، اجلاس مزبور نماینده فلسطین احمد الشقیری را به تماس با فلسطینی‌ها و نوشتن یک گزارش و ارائه آن به کنفرانس بعدی سران عرب مکلف نمود. الشقیری در طی آن با کشورهای عربی و فلسطینیان دیدار نمود و طی این سفر پیش‌نویس منشور ملی و اساسنامه سازمان آزادیبخش فلسطین را طراحی کرد، و تصمیم گرفته شد یک کنفرانس فلسطینی عام برگزار شود و الشقیری کمیته مقدماتی کنفرانس را انتخاب کرد، این کمیته به نوبه خود لیستی از نامزدها برای عضویت در اولین کنفرانس فلسطین در (۲۸ مارس و ۲ ژوئن ۱۹۶۴) تهیه کرد که اولین شورای ملی فلسطین برای تشکیل سازمان آزادیبخش فلسطین بود. در این کنفرانس احمد الشقیری به عنوان رئیس آن انتخاب شد، و تأسیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین اعلام شد و منشور ملی و اساسنامه سازمان مورد تأیید قرار گرفت، و الشقیری به عنوان رئیس کمیته اجرایی سازمان انتخاب شد، وی نیز مکلف شد که یک کمیته دائمی متشکل از ۱۵ نفر تشکیل دهد.
الشقیری در دومین کنفرانس سران کشورهای عربی در تاریخ ۵ سپتامبر سال ۱۹۶۴ گزارشی راجع به تشکیل این سازمان ارائه داد که در آن او بر جنبه‌های نظامی و سازمانی برای دستیابی به آزادی فلسطین و بسیج تأکید داشت. این کنفرانس دست‌آوردهای الشقیری را مورد تأیید قرار داد و موافقت کرد که به حمایت مالی سازمان اقدام کند.
الشقیری به کمیته اجرایی سازمان در قدس منصوب شد، پایه‌های کار و مقررات سازمان را تأسیس کرد، و بر تأسیس مدیریت‌های آن در کشورهای عربی و خارجی نظارت کرد و نیز بر ساختن دستگاه نظامی تحت نام ارتش آزادیبخش فلسطین نظارت کرد. در جلسه شورای ملی دوم فلسطین که در ۳۱ مه تا ۴ ژوئن سال ۱۹۶۵ در قاهره برگزار شد، الشقیری گزارشی را دربارهٔ دست‌آوردهای کمیته اجرایی ارائه کرد و سپس از ریاست شورا استعفا کرد و شورا آن را پذیرفت، وی ریاستش برکمیته اجرایی را دوباره تمدید کرد و شورا حق انتخاب اعضای آن را به وی داد.
اجلاس سران عرب در خارطوم > اجلاس ۱۹۶۷

پس از شکست ژوئن، اجلاس اعراب در خارطوم در ۲۹ اوت ۱۹۶۷ برگزار شد. هیئت احمد الشقیری ریاست هیئت سازمان آزادیبخش فلسطین که شامل سعید السبع و شفیق الحوت بود را به عهده داشت، این کنفرانس بعدها به کنفرانس سه (نه) معروف شد نه به صلح، نه به مذاکرات، نه به‌رسمیت شناختن (اسرائیل)، الشقیری ازطرف سازمان آزادیبخش فلسطین یادداشتی را خواند که در زیر خلاصه شده‌است:
اولاً، هیچ مصالحه و همزیستی با اسرائیل وجود ندارد.
ثانیاً، رد مذاکرات با اسرائیل و به‌رسمیت نشناختن مناطقی که قبلاً اشغال کرده‌است (اشغال سرزمین‌های فلسطینی در سال ۱۹۴۸).
ثالثاً، عدم قبول هرگونه توافقی که به آرمان فلسطین زیان برساند یا منجر به حذف آن شود.
رابعاً، کوتاه نیامدن از نوار غزه و کرانه غربی و حمه و به خصوص تأکید بر هویت عربی قدس.
خامساً، در محدوده تماس‌های بین‌المللی در داخل و خارج از سازمان ملل متحد، هیچ کشور عربی در پذیرش هر گونه راه حل برای مسئله فلسطین نمی‌تواند به تنهایی عمل کند.
سادساً، تمرکز ثابت و مداوم در سطح کشورهای عربی و بین‌المللی در رابطه با مسئله فلسطین، البته آرمان فلسطین یک مسئله عربی بسیار مهم اما مردم آن از همه اولاتر و سزاوارترند که بر سرنوشت خودشان تصمیم‌گیری کنند.
اما از آنجایی که کنفرانس خواسته عدم مذکره هیچ دولت عربی به تنهایی را تأیید نکرد، احمد الشقیری از کنفرانس خارج شد و در کنفرانس سران برای بررسی این پیشنهادها نیز شرکت نکرد.
بازنشستگی

الشقیری پس از استعفاء هیچ شغل رسمی را نپذیرفت، بیشتر اوقات سال را درخانه‌اش در قاهره اقامت می‌کرد و تمام وقت مشغول نوشتن بود، و در خانه‌اش سمینارهای فکری برگزار می‌کرد و هنگامی که محمد انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، معاهده صلح مصر و اسراییل را امضا کرد، در اعتراض به آن، قاهره را به قصد تونس ترک کرد.
درگذشت

الشقیری بعد از چند ماه در تونس، دچار بیماری شد و بر اثر آن به شهر طبی الحسین در عمان منتقل شد، اما در ۲۵ فوریه ۱۹۸۰ و در سن ۷۲ سالگی درگذشت. به خواسته خودش، در قبرستان صحابه پیامبر، ابو عبیده عامر بن جراح در دره اردن، در سه کیلومتری مرز با فلسطین، دفن شد.
تألیفات

در میان آثار احمد الشقیری، که حول مسائل عربی و فلسطین به چشم می‌خورد:
مسائل عرب
دفاع از فلسطین
فلسطین در تریبیون سازمان ملل متحد
چهل سال زندگی سیاسی
پروژه دولت عربی متحد
از نوک قله تا شکست در ارتباط با پادشاهان و رؤسای جمهور عرب
تا کجا؟
گفتگو و اسرار با پادشاهان عرب و رؤسای جمهور
نوک‌نهنگ ساوربی

| نوک‌نهنگ ساوربی | نوک‌نهنگ ساوربی |
| --- | --- |
تصویر نوک‌نهنگ ساوربی بر تمبری منتشر شده در جزایر فارو: تصویر نوک‌نهنگ ساوربی بر تمبری منتشر شده در جزایر فارو
جثه در مقایسه با انسان متوسط: جثه در مقایسه با انسان متوسط
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمبود داده  (IUCN 3.1):  کمبود داده  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: آب‌بازان
زیرراسته:: آب‌بازان دندان‌دار
تیره:: نوک‌نهنگان
سرده:: میان‌دندان‌ها
گونه:: M. bidens
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Mesoplodon bidens Sowerby، ۱۸۰۴: Mesoplodon bidens Sowerby، ۱۸۰۴
زیستگاه نوک‌نهنگ ساوربی (به رنگ آبی): زیستگاه نوک‌نهنگ ساوربی (به رنگ آبی)
نوک‌نهنگ ساوربی، که با نام‌های نوک‌نهنگ اطلس شمالی و نوک‌نهنگ دریای شمالی نیز شناخته می‌شود، نخستین گونه شناسایی شده عضو سرده میان‌دندان‌ها از میان آب‌بازان است. جیمز ساوربی، طبیعی‌دان و نقاش انگلیسی، نخستین بار این گونه را در سال ۱۸۰۴ از روی استخوان جمجمه یک نهنگ نر که در سال ۱۸۰۰ در اسکاتلند به ساحل افتاده بود، شناسایی کرد. این نهنگ از پرتعدادترین گونه‌های عضو سرده خود است.
توصیف ظاهری

نوک‌نهنگ ساوربی ظاهری طبیعی اعضای میان‌دندان‌ها را داراست و نرهای آن توسط دندان‌های عاج خود که در انتهای دهان قرار دارند شناسایی می‌شوند. نوک این نهنگ کمی بلند است و ملون در سر شکلی کوژ دارد. الگوی رنگ‌آمیزی بدن خاکستری بر پشت و سایه سفید بر بخش‌های زیرین است. نوک‌نهنگ‌ها همواره بر روی بدن خود جای دندان کوسه‌ها و نیز خود نهنگ‌های ساوربی (در میان نرها) را دارند. طول نهنگ‌های بالغ نر به ۵٫۵ متر و ماده‌ها به ۵ متر می‌رسد. وزنشان نیز میان ۱ تا ۱٫۳ تن می‌شود. مدت زمان بارداری ۱۲ است و بچه به دنیا آمده طولی میان ۲٫۴ تا ۲٫۷ و وزنی نزدیک به ۱۸۵ کیلوگرم دارد.
نوک‌نهنگ‌های ساوربی جانورانی گوشه‌گیر هستند و از کشتی‌ها دوری می‌کنند؛ از این رو بسیار کم دیده می‌شوند. آن‌ها در گروه‌های ۸ تا ۱۰ تایی (شامل نرها و ماده‌ها و بچه‌ها) زندگی می‌کنند و به ساحل افتادن دسته‌جمعی آن‌ها نیز دیده شده است. منبع اصلی غذایی آن‌ها ماهی مرکب و نرم‌تنان است. آن‌ها می‌توانند تا بیش از ۳۰ دقیقه در زیر آب بمانند.
گستره و جمعیت

گستره نوک‌نهنگ ساوربی در اقیانوس اطلس در غرب از آب‌های شرقی کانادا آغاز می‌شود و در غرب این اقیانوس به مناطق میان مادیرا و دریای نروژ می‌رسد. آن‌ها اغلب در آب‌های با ژرفای ۲۰۰ تا ۱۵۰۰ متر حضور دارند. هیچ تخمینی از جمعیت جهانی این گونه وجود ندارد. تا سال ۱۹۹۱، تعداد ۹۰ گزارش از مشاهده این جانور ثبت شدند که بیشتر آن‌ها در شمال شرقی اقیانوس اطلس و در کنار جزیره‌های بریتانیا انجام شده‌اند.
در ۱۰ ژانویه سال ۲۰۰۹ میلادی، یک نوک‌نهنگ ساوربی ماده در کرانه‌های دریای اژه در ترکیه، در حالی که هزاران کیلومتر از قلمرو طبیعی خود فاصله گرفته بود، یافت شد. این نهنگ با موفقیت نجات پیدا کرد و به دریای آزاد بازگردانده شد.
دیپاک کومار

دیپاک کومار (متولد ۵ نوامبر ۱۹۸۷) یک  تیرانداز هندی و یک افسر پلیس (JCO) در نیروی هوایی هند است. او در جام جهانی تیراندازی ۲۰۱۸ در گوادالاخارا به همراه مهولی قوش در ماده تفنگ بادی ۱۰ متر تیمی میکس به مدال برنز دست یافت.
او همچنین نماینده هند در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بو.د
عمارت باغ سپهدار

| عمارت باغ سپهدار | عمارت باغ سپهدار |
| --- | --- |
نام: عمارت باغ سپهدار
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: موزه کشاورزی
کاربری: موزه کشاورزی
دیرینگی: دوره قاجاریه
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجاریه
بانی اثر: محمدولی خان تنکابنی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۲۷
تاریخ ثبت ملی: ۳ اسفند ۱۳۷۷
عمارت باغ سپهدار کوشکی آجری در دو طبقه است که در خیابان فلسطین غربی شهر قزوین، محوطه باغ تاریخی هزار جریب، قرار دارد و در دوره قاجار ساخته شده‌است.
پیشینه

عمارت باغ سپهدار قزوین، منسوب به محمدولی خان تنکابنی ملقب به سپهدار اعظم، شخصیت معروف دوره قاجاریه می‌باشد. این بنا ملهم از عمارت کلاه فرنگی (کاخ چهلستون) و مهمانخانه بزرگ قزوین بنا شده‌است. الگو برداری از دو بنای شاهانه و مجلل دوره‌های صفوی و قاجاریه نمایانگر طبع قدرت طلب سپهدار می‌باشد که برای نمایش اقتدار و جایگاه خود در قزوین ساخته شده‌است. تاریخ احداث آن را می‌توان به سال‌های ۱۳۲۳ تا ۱۳۲۷ هجری قمری نسبت داد.
عمارت در جنگ جهانی اول مورد استفاده نظامیان روس و انگلیس قرار گرفت و چون محمد ولی خان تنکابنی به دولت بدهکاری مالیاتی پیدا کرد، این بنا مانند دیگر املاک ایشان به تصرف دولت درآمد. بنا به سبب عدم رسیدگی دچار آسیب گشت تا اینکه در سال ۱۳۳۵ مرمت شده و در اختیار اداره کشاورزی قرار گرفت و بعد در زمره آثار ملی به ثبت رسید.
معماری بنا

این عمارت به اوایل دوران پهلوی تعلق دارد. نمای ضلع شمالی این بنا رو به سمت خیابان فلسطین است. این عمارت شبیه کوشک ساخته شده وایوانی به صورت غلام گردشی دور آن قراردارد. درطبقه همکف این عمارت، یک راهرویاسالن مرکزی و تعدادی اتاق با کاربری خدماتی و در طبقه بالای آن یک تالار مستطیل شکل کشیده و تعدادی اتاق قرارگرفته‌است. ضلع شرقی وغربی این بنا دارای هفت ستون ودوستون مشترک در تقاطع اضلاع است و در اضلاع شمالی وجنوبی آن پنج ستون وجود دارد. همچنین کف عمارت اندکی بالاتر از کف حیاط قرارگرفته‌است.
موزه کشاورزی

عمارت باغ سپهدار اکنون به صورت موزه کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته می‌شود. برای فضاسازی و تجهیز این موزه که از مصوبات سفر سوم هیئت دولت به قزوین است، با مشارکت اداره کل میراث فرهنگی و سازمان جهاد کشاورزی استان قزوین، هفت میلیارد ریال اعتبار هزینه شده‌است. در موزه کشاورزی قزوین ابزار و ادوات قدیمی کشاورزی از جمله سم پاشی، گاوآهن، خرمن کوب، ترازو، حوزهای سنگی جهت آبش خور چهار پایان در باغستان‌های سنتی، انواع داس، اره، ظروف مسی، کوزه‌های سفالی، قفل و شیرآلات و سنگ‌های آسیاب در فضای تاریخی و زیبا در معرض دید عموم قرار گرفته‌است.
ثبت ملی

باغ سپهدار مربوط به اواخر دوره قاجاریه است و در قزوین، انتهای خیابان فلسطین غربی واقع شده و این اثر در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
باراباس (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): پار لاگرکویست
زبان: سوئدی
موضوع(ها): ادبیات
گونه(های) ادبی: رمان تاریخی
تاریخ نشر: ۱۹۵۰
شمار صفحات: ۱۴۴
باراباس (به انگلیسی: Barabbas) رمانی است که توسط پار لاگرکویست، نویسندهٔ اهل سوئد نوشته شده‌است. این کتاب یکی از آثار مشهور ادبی جهان است.
باراباس برگرفته از نام برده ای است که همزمان با به صلیب کشیده شدن مسیح آزاد گردید.
لای‌ماهی

| لای‌ماهی | لای‌ماهی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 2.3):  کمترین نگرانی  (IUCN 2.3)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: کپورماهی‌سانان
تیره:: کپورماهیان
سرده:: Tinca کوویه، ۱۸۱۶
گونه:: T. tinca
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Tinca tinca (لینه، ۱۷۵۸): Tinca tinca (لینه، ۱۷۵۸)
لای‌ماهی (نام علمی: Tinca tinca) در دریای خزر پراکنش داشته و در خانواده کپورماهیان است. این ماهی همه‌چیزخوار است.
در شمال ایران به آن تیل‌خوس یا چل خوس (به معنی گِل‌خواب) نیز گفته می‌شود.
ویژگی‌ها

دارای دندان‌های حلقی یک ردیفی با فرمول ۴–۵ می‌باشد. حداکثر طول و وزن در این ماهی به ترتیب، ۶۳ سانتی‌متر و ۱۶۰۰ گرم (میانگین ۲۰ سانتی‌متر و ۱۱۰ گرم) می‌باشد. بدن این ماهی ضخیم و تا حدی گرد و از دو پهلو کمی فشرده‌است. خط جانبی کامل و بدن از فلس‌های ریزی پوشیده شده‌است. دهان کوچک و فوقانی و دور همه باله‌ها گرد است. میان باله دمی فرورفتگی کمی وجود دارد. ساقه دمی کوتاه و کلفت بوده و بدن از ماده لزجی پوشیده شده‌است. باله دمی آن‌ها حالت چنگالی ندارد. چشم‌ها قرمز رنگ است. یک جفت سبیلک کوتاه دارد. رنگ بدن در طرفین سبز زیتونی با جلوه‌ای طلایی و باله‌ها به رنگ تیره‌است.
لای ماهی همه چیز خوار است و از کفزیان، نوزاد حشرات، نوزاد نرم‌تنان و گیاهان آبزی تغذیه می‌کند.