stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ هندوئیسم در افغانستان
قرون وسطی > غزنویان

مقالهٔ اصلی: کافرستان
دین اسلام در عصر غزنویان در منطقه به شکوفایی رسید و هم‌زمان با آن هندوها و سایر جوامع غیر مسلمانان در افغانستان و خیبر پختونخوا به‌طور کلی زوال شد، با این حال نورستان تنها مکانی بود، که هندوها در آن به‌طور قابل توجه پابرجا مانده و حکومت می‌کردند. این ولایت به‌نام کافرستان (سرزمین کافرها) یاد شد. غزنویان به این منطقه نیز حمله نمودند که این‌گونه توصیف شده‌است:
جهاد دیگر علیه بت‌پرستی بالاخره شروع شد؛ محمود هفتمین یورش را بر علیه نارداین و سپس مرزهای هندوستان یا بخش‌های شرقی هندوکش رهبری کرد؛ آن‌گونه که محمد قاسم فرشته می‌گوید، کشورهای هندوستان و ترکستان دارای میوه عالی و تحسین‌برانگیز هستند. کشوری که ارتش غزنوی به آن یورش برد ظاهراً همان جای است که امروزه کافرستان گفته می‌شود، جای که مردمان آن بت‌پرست بودند و هنوز هم هستند و چندی بعد از سوی مسلمانان به‌نام سیاه‌پوش خطاب می‌شدند. معبدی در نارداین وجود داشت که از سوی ارتش غزنوی ویران شد؛ ارتش غزنوی از آن‌جا سنگی را با خود آوردند که دارای یک کتبیه خاص بود و از نظر هندوها قدمت بسیار والا داشت.
قرون وسطی > انحطاط بیشتر

افغانستان به دلیل موقعیت ایده‌آل خود که آسیای مرکزی و شبه‌قاره هند را باهم وصل می‌کند به کرات مورد یورش قرار گرفته و جنگ‌های فراوانی با ترک‌ها و اعراب داشت. حملات متعدد مسلمانان به شبه‌قاره هند از طریق افغانستان منتج به انحطاط بیشتر جمعیت هندو گردید.
قرون وسطی > امپراطوری مغول

پس از حملات و جنگ‌های مکرر در افغانستان، جمعیت هندو به تدریج کاسته شد، با این حال بیشتر مردمان هندو حتی پس از این‌که امپراطوری مغول بر این سرزمین حاکم شد در آن‌جا ماندند و به امور تجاری و نظامی مشغول شدند، به‌ویژه بعد از این‌که بابر کابل را تسخیر کرد و نام آن را «بازار هندوستان» گذاشت. پس از این‌که جلال الدین محمد اکبر به قدرت رسید، بیشتر هندوها را مقام‌های بلند امپراطوری گماشته شدند.
قرون وسطی > امپراطوری سیک

اطلاعات بیشتر: امپراتوری سیک
زمانی که امپراطوری سیک پس از جنگ‌های نوشار و سیدو تحت رهبری رانجیت سینگ ظهور کرد و قلم‌رو خود را تا دریای کابل وسعت بخشید، آیین‌های هندو و سیک تحت امپراطوری خالصه دوباره وارد افغانستان شد. قوانین متعددی تحت رهبری هری سینگ ناولا در قلم‌رو سیک معرفی گردید تا از هندوها و عقاید دینی آن‌ها محفاظت گردد، از جمله جزای سنگین (اعدام) برای کشتن گاو. پس از این‌که دوست محمد خان در جنگ جمرود مغلوب شد، تعداد زیادی هندوها در کابل در مقامات دولتی گماشته شدند و این امر در نتیجه باعث معرفی مجدد و غالب‌شدن هندوها و سیک‌ها در افغانستان شد، هم‌چنین چندین معبد هندوها در کابل و سایر قلم‌رو سیک باز سازی گردید. بیشتر هندوها اهل پنجاب یا سند بودند.
کتابشناسی

Wirk, Andre (1991). Al-Hind: Making of Indo-Islamic world.
Ancient Pakistan. Vol. 3. University of Peshawar. Dept. of Archaeology. 1967.
Malleson, George Bruce (2005) [1878]. History of Afghanistan, from the Earliest Period to the Outbreak of the War of 1878. Adamant Media Corporation. Elibron Classic Replica Edition.
ماهاجاناپاداها حدود ۵۰۰ قبل میلاد
مهر ویشنو نیکولو که ویشنو را با یکی از پرستندگانش نشان می‌دهد (احتمالاً میهیراکولا)، قرون ۴ تا ۶ میلادی.
ایزدان هندوئیسم، گانش، در گردیز افغانستان
ترکش (مهمات)

تَرَکِش (از مصدر ترکیدن) یا به فارسی افغانستان چره به قطعات پرتاب شده در اثر انفجار مهمات گفته می‌شود.
قطعات ترکش معمولاً بخشی از پوسته پرتابه‌هایی مانند گلوله توپ یا خمپاره است. در برخی از انواع گلوله توپ و خمپاره قطعات ریزتر فلزی در داخل پوسته و در اطراف خرج انفجاری قرار داده می‌شود تا اثر ترکشی بیشتری داشته باشد.
از یک گلوله توپ یا خمپاره هنگام انفجار بالغ بر ۷۰۰ الی ۱۰۰۰ قطعه ترکش جدا می‌شود. سرعت برخورد ترکش‌ها با اجسام بسیار بالا بوده و به راحتی در هر جسمی فرومی‌روند. معمولا ترکش از جنس آلیاژهای چدنی هست که بعد شکسته شدن به قسمت‌های بسیار تیز تقسیم می‌شود.
نگارخانه

مقایسه گلوله‌های ترکش‌های جنگ جهانی اول آمریکا، روسیه، آلمان، فرانسه و بریتانیا
گلوله ترکش ۱۸ پوندی بریتانیا، جنگ جهانی اول
توپ ترکش جنگ جهانی اول در وردون
گلوله‌های خالی شلیک شده در Sanctuary Wood، بلژیک
اوندیل، آریزونا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آریزونا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| اوندیل، آریزونا Avondale, Arizona | اوندیل، آریزونا Avondale, Arizona |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت شهر "اوندیل" در شهرستان مریکوپا و ایالت آریزونا فینیکس: موقعیت شهر "اوندیل" در شهرستان مریکوپا و ایالت آریزونا فینیکس
مختصات: ۳۳°۲۶′۰۱″ شمالی ۱۱۲°۲۰′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۴۳۳۶۱°شمالی ۱۱۲٫۳۴۹۷۲°غربی﻿ / 33.43361; -112.34972: مختصات: ۳۳°۲۶′۰۱″ شمالی ۱۱۲°۲۰′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۴۳۳۶۱°شمالی ۱۱۲٫۳۴۹۷۲°غربی﻿ / 33.43361; -112.34972
ایالت:  آریزونا
شهرستان: مریکوپا
تاریخ شهر شدن: ۱۹۴۶
حکومت: حکومت
 • شهردار: Marie Lopez Rogers
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱٫۳ مایل مربع (۱۰۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۱٫۲ مایل مربع (۱۰۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۷۴ فوت (۲۹۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۶۲۳۸
 • تراکم: ۴۱۹۳/مایل مربع (۱۶۱۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷- (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۶- (MDT)
کد پستی: ۸۵۳۲۳, ۸۵۳۹۲
کد منطقه: ۶۲۳
GNIS_id: ۸۹۵
کد FIPS: ۰۴-۰۴۷۲۰
وبگاه: www.ci.avondale.az.us
اوندیل (به انگلیسی: Avondale) شهری در شهرستان مریکوپا ایالت آریزونا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۶٬۲۳۸ نفر جمعیت داشته است. اوندیل، به‌طور رسمی در تاریخ ۱۹۴۶ میلادی به‌عنوان یک شهر شناخته شد.
اتو برمر

اتو برمر
اتو برمر (Otto Bremer) (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۸۶۷- درگذشت ۱۸ فوریه ۱۹۵۱)، بانکدار و نوع‌دوست آلمانی-آمریکایی بود. او بانک برمر و بنیاد اتو برمر را پایه‌گذاری کرد که منابع مالی برای استفاده در جوامعی که این بانک‌ها در آن‌جا فعالیت می‌کنند، تخصیص می‌دهد.
مهاجرت، بانکداری و آبجو

برمر در ۲۲ اکتبر ۱۸۶۷ در زیزن آلمان از پدری بانکدار به دنیا آمد. او به‌همراه برادرش، آدولف، به آمریکا مهاجرت کرد و در نوامبر ۱۸۸۶ به این سرزمین قدم گذاشت. برمر ابتدا به‌عنوان کارمند سهام در یک شرکت عمده‌فروشی سخت‌افزار بنام سنت پاول، مینه‌سوتا استخدام شد و سپس در سال ۱۸۸۷ به‌عنوان حسابدار در بانک ملی آلمان-آمریکا فعالیت کرد. او در دهه‌های بعد، به سمت‌های بالاتر ترفیع یافت و به یکی از سهام‌داران اصلی بانک تبدیل شد. در سال ۱۹۲۱، برمر به ریاست بانک ملی جدید آمریکا رسید و در این جایگاه به‌مدت ۲۰ سال فعالیت نمود.
آدولف و اتو برمر تا سال ۱۹۰۱ مالک ۲۵ درصد از سهام آب‌جوسازی اشمیت بودند.
پس از مرگ یاکوب اشمیت در سال ۱۹۱۱، آدولف، برادر برمر و داماد اشمیت، آب‌جوسازی اشمیت را اداره کرد. برادران برمر در سیاست نیز دستی بالا داشتند و در دههٔ ۱۸۹۰ علیه قانون انتخاب بخش مینه‌سوتا لابی‌گری کردند. این قانون در صورت تصویب، به بخش‌ها اجازه می‌داد قوانین ضد مصرف الکل وضع کنند. پس از درگذشت آدولف در سال ۱۹۳۹، اتو به ریاست آب‌جوسازی اشمیت رسید.
در دوران رکود بزرگ، یعنی از سال ۱۹۲۹ تا دههٔ ۱۹۳۰، برمر در بسیاری از بانک‌های شهرهای کوچک این منطقه سرمایه‌گذاری کرد و اغلب با سرمایهٔ خود مانع از ورشکستگی بانک‌های محلی می‌شد. تا اواسط دههٔ ۱۹۳۰، او در ۵۵ بانک در این منطقه سهام‌دار بود. برمر همچنین با ریسک‌پذیری بالا، تمام ارزش سهام بانک را خریده بود و راهی نداشت جز این‌که برادرش آدولف که سهام متعلق به خود و همسرش در شرکت آب‌جوسازی اشمیت را (ماری اشمیت برمر، دختر یاکوب اشمیت بنیان‌گذار آب‌جوسازی) به‌عنوان وثیقه قرار داده بود، او را نجات دهد. برمر، به‌همراه برادرش آدولف، شرکت آب‌جوسازی یاکوب اشمیت را اداره می‌کرد.
ربایش ادوارد برمر

در سال ۱۹۳۴، ادوارد برمر که بانک‌دار و برادرزادهٔ اتو بود، در روز روشن وقتی می‌خواست دخترش را به مدرسهٔ سامیت در سنت پائول برساند، به دست گروه کارپیس بارکر ربوده شد. این آدم‌ربایی، به‌همراه ربایش ویلیام هام جی. آر، وارث آب‌جوسازی، پایانی بر توافق اوکانر بود. بر اساس این توافق، جان اوکانر، سرکلانتر سنت پائول، به این گروه خلاف‌کار اجازه داده بود از سنت پائول به‌عنوان پناهگاهی امن استفاده کنند، مشروط بر این‌که جرمی در شهر مرتکب نشوند. خانوادهٔ برمر ۲۰۰۰۰۰ دلار باج دادند که به‌طور بی‌شرمانه‌ای دو برابر باج ۱۰۰۰۰۰ دلار پرداخت‌شده از سوی خانوادهٔ هام بود. پس از حدود یک هفته، هر دو قربانی صحیح و سالم آزاد شدند.
در سال ۱۹۴۳، اتو شرکت اتو برمر را به‌عنوان یک شرکت هلدینگ برای تحکیم منافع‌اش در این بانک‌ها تأسیس کرد، (تا آن زمان، او مالک اصلی یا تنها مالک بیشتر آن‌ها بود). همچنین در سال ۱۹۴۴، او بنیاد اتو برمر را به‌عنوان سازمانی خیریه برای تأمین وجوه برای مقاصد عام‌المنفعه در شهرهای کوچکی که بانک برمر در آنجا حضور داشت، پایه‌گذاری کرد. بودجهٔ این بنیاد از سود شرکت هلدینگ بانک برمر تأمین می‌شد. از سال ۲۰۰۹، این بنیاد سالانه حدود ۲۵ میلیون دلار صرف امور خیریه می‌کند. وانگهی، کارکنان این بانک مدام تشویق می‌شوند تا داوطلبانه در فعالیت‌های محلی شهری شرکت کنند. هر سال، این کارکنان بیش از ۱۰۰۰۰۰ ساعت کار داوطلبانه انجام می‌دهند.
برمر بیش از ۱۰ سال به‌عنوان خزانه‌دار شهر سنت پائول فعالیت کرد و مشاور رؤسای جمهور، وودرا ویلسون و فرانکلین دی روزولت بود.
میراث

هنگامی که اتو برمر در سال ۱۹۵۱ دیده از جهان فروبست، بیشتر دارایی و سهام خود را در شرکت بانک اتو برمر برای بنیاد اتو برمر به میراث گذاشت. تراست مالک اصلی شرکت بانک برمر باقی ماند و حدود ۹۲ درصد از سهام آن را در اختیار داشت. بقیه-ی سهام متعلق به کارکنان یا بازنشستگان این شرکت است.
بانک برمر

بانک برمر، نام بانک‌های متعلق به شرکت مالی برمر می‌باشد و یک شرکت هلدینگ بانکی است که اتو برمر آن را در سال ۱۹۴۳ پایه‌گذاری کرد. آن‌ها شعبه این بانک در مینه‌سوتا، ویسکانسین و داکوتای شمالی را با سرمایه‌گذاری مالی حدود یک میلیارد دلار و تمام دارایی ۱۲٫۳ میلیارد دلار اداره می‌کنند. این شرکت با داشتن دفاتری در سنت پاول مینه‌سوتا، به طور کامل متعلق به کارکنان و بنیاد اتو برمر است.
حسین ماهینی

حسین ماهینی (زادهٔ ۲۵ شهریور ۱۳۶۵) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع بازی می‌کرد. او فوتبال را به شکل خیابانی و از کوچه‌های بوشهر آغاز کرده‌است. همچنین او از دوران کودکی، به همراه پدرش، محمدحسین ماهینی، بازیکن پیشین تیم فوتبال شاهین بوشهر، فوتبال را تجربه کرد. ماهینی، در نوجوانی، مدتی در تیم نوجوانان بسیج بوشهر، حضور داشت و پس از آن به مدت شش سال در تیم نوجوانان، امید و بزرگسالان ایران‌جوان بوشهر به ادامهٔ فوتبال خود پرداخت. ماهینی در تیرماه ۱۳۸۴، هنگامی که ۱۸ سال و نه ماه داشت، از تیم زیر ۱۹ سال ایران‌جوان بوشهر به تیم زیر ۱۹ سال استقلال اهواز پیوست و کمی بعد در شهریور همان سال، به تیم اصلی منتقل شد.
از فصل ۸۵–۱۳۸۴ تا ۸۹–۱۳۸۸ لیگ برتر فوتبال ایران، ماهینی ۹۵ بازی لیگ برای استقلال اهواز به میدان رفت و سه گل هم زد تا توجه دیگر تیم‌های لیگ، همانند ذوب‌آهن اصفهان را جلب کند؛ در تیر ۱۳۸۹، با پیوستن به ذوب‌آهن، تجربه‌ای موفق در این تیم، به دست آورد. او با این تیم، توانست به عنوان دومین تیم ایرانی، به فینال رقابت‌های جدید آسیایی برود و نایب قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۰ شود. در خرداد ۱۳۹۱، ماهینی با بازیکنانی چون محسن بنگر و سید جلال حسینی به تیم فوتبال پرسپولیس پیوست تا خط دفاعی جدیدی در این تیم، پدید آید. در این سال، او با پرسپولیس، نایب قهرمان جام حذفی ۹۲–۱۳۹۱ شد. کمی بعد، او برای انجام خدمت اجباری سربازی، با قراردادی قرضی به ملوان پیوست و از ۲۹ مهر ۱۳۹۳، رسماً به سهمیهٔ ملوان، افزوده شد. او ۲۸ بازی در لیگ برای ملوان انجام داد، یک گل زد و در این مسابقات، از بازیکنان ترکیب ثابت این تیم بوده‌است و تنها دو بار، بیرون کشیده شد. از یک تیر ۱۳۹۵، دوباره به پرسپولیس بازگشت تا شاگرد برانکو ایوانکوویچ شود و یکی از بهترین آمار دفاعی تاریخ لیگ را با تیم آن دوران پرسپولیس، بسازد. او با پرسپولیس به سه قهرمانی لیگ، سه قهرمانی سوپر جام و یک قهرمانی جام حذفی رسید. همچنین در فصل ۲۰۱۷ لیگ آسیا، در تیم فصل قرار گرفت و در فصل ۲۰۱۸، نایب قهرمان آسیا شد.
ماهینی در دو ردهٔ ملی فوتبال ایران نیز بازی کرده‌است. در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ که در دوحه قطر، برگزار شد، وی به همراه تیم ملی فوتبال امید ایران، به مدال برنز مسابقات، دست یافت. ماهینی برای نخستین بار، هنگامی که برای ذوب‌آهن اصفهان بازی می‌کرد، در ۶ خرداد ۱۳۹۰، توسط کارلوس کی‌روش به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد. نخستین بازی ملی او، در یک دیدار دوستانه برابر ماداگاسکار بود که با پیروزی ۱–۰ ایران، همراه شد. او همچنین از بازیکنان ایران، در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بود و توانست با این تیم، به جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴، راه یابد. هرچند که در جام جهانی، تنها یک نیمکت‌نشین بود. ماهینی در مجموع، ۲۳ بازی رسمی برای تیم ملی فوتبال ایران انجام داده‌است و آخرین آنان، در بازی‌های دوستانه بودند.
ماهینی بیشتر در پست‌های دفاعی عقب، بازی کرده‌است؛ جایی که با استفاده از سرعت و توانایی عبور خود، بسیار اثرگذار بوده‌است. او در تیم‌هایی که در آنان حضور داشته‌است، معمولاً جایگاه ثابتی در دفاع راست، داشت اما در پست دفاع چپ نیز به شکل قابل توجهی به کار گرفته شد و در آن منطقه از زمین نیز بسیار موفق بوده‌است. او به دلیل چند پسته بودن و به‌کار گرفته شدن در پست‌های گوناگون، به «آچار فرانسهٔ» پرسپولیس، معروف شد.
اوایل زندگی و زندگی شخصی

حسین ماهینی در ۲۵ شهریور ۱۳۶۵ در بوشهر زاده شد و در محلهٔ جلالی این شهر، زندگی می‌کرد. پدرش، محمدحسین ماهینی، از بازیکنان پیشین تیم فوتبال شاهین بوشهر است؛ او از دوران کودکی، با حسین ماهینی به بازی فوتبال می‌پرداخت. مادر وی، یک آموزگار بوده‌است و ماهینی یک برادر کوچک‌تر و یک خواهر بزرگ‌تر نیز دارد. وی خود را از هواداران پرسپولیس اعلام کرده‌است. ماهینی با انیس محمدی ازدواج کرده‌است و فرزندی دختر، با نام «مایسا» دارد. بنابر گزارشی در مرداد ۱۳۹۳ و طبق گفتهٔ یکی از مسئولان وقت پرسپولیس، ماهینی از دی‌ماه ۱۳۹۱، دانشجوی مرکز آموزش علمی کاربردی پرسپولیس بوده‌است. ماهینی از بازیکنان فعال ایرانی در توییتر است. او در اردیبهشت ۱۳۹۳ به این شبکه اجتماعی پیوست که با پیام تبریک ورود از جک دورسی، مدیر عامل توییتر روبرو شد. بر اساس گزارش و گفت‌وگویی در همشهری‌آنلاین، ماهینی نخستین فوتبالیست از میان بازیکنان پرسپولیس و استقلال (رقبای سنتی در شهرآورد تهران) بوده‌است که وارد اینستاگرام شد. او همچنین اعلام داشته‌است که برنامهٔ تلویزیونی ۹۰، یک برنامهٔ ورزشی ایرانی، را پیگیری می‌کرده‌است.
جنجال سربازی بازیکنان فوتبال در ایران شامل ماهینی نیز می‌شد. پایان خدمت او، به دلیل استفاده از کارت پایان خدمت جعلی، باطل اعلام شد. سپس به دستور معاونت نیروی انسانی اداره کل نیروهای مسلح ایران، ماهینی از ۲۹ مهر ۱۳۹۳، برای انجام خدمت اجباری در سهمیه باشگاه فوتبال ملوان قرار گرفت.
سال‌های نخستین

حسین ماهینی فوتبال را به شکل خیابانی و از کوچه‌های شهر بوشهر آغاز کرده‌است. همچنین او از دوران کودکی، به همراه پدرش، محمدحسین ماهینی، بازیکن پیشین تیم فوتبال شاهین بوشهر، فوتبال را تجربه کرد. ماهینی که خود را از هواداران پرسپولیس اعلام کرده‌است، در نوجوانی، مدتی در تیم نوجوانان بسیج بوشهر، حضور داشت و پس از آن به مدت شش سال در تیم نوجوانان، امید و بزرگسالان ایران‌جوان بوشهر به ادامهٔ فوتبال خود پرداخت.
ماهینی در تیرماه ۱۳۸۴، هنگامی که ۱۸ سال و نه ماه داشت، از تیم زیر ۱۹ سال ایران‌جوان بوشهر به تیم زیر ۱۹ سال استقلال اهواز پیوست و کمی بعد در شهریور همان سال، به تیم اصلی منتقل شد.
دوران باشگاهی > استقلال اهواز (۱۳۸۹–۱۳۸۴)

نخستین باشگاه حرفه‌ای ماهینی، استقلال اهواز بوده‌است و از سال ۱۳۸۴، وی برای پنج فصل با شماره پیراهن ۵ برای این تیم به میدان رفت. ماهینی که در تیرماه ۱۳۸۴ به تیم زیر ۱۹ سال استقلال اهواز پیوسته بود، در ۱ شهریور ۱۳۸۴، رسماً وارد تیم اصلی استقلال اهواز شد و نام وی در فهرست پایانی تیم برای لیگ برتر، قرار گرفت. وی در ژوئیهٔ ۲۰۰۸ (تیر ۱۳۸۷) قرارداد خود را با این باشگاه تمدید کرد و تا تابستان ۲۰۱۰ (تیر ۱۳۸۹) در خدمت استقلال اهواز بود.
از دیدگاه میزان کاربرد، حسین ماهینی با گذشت هر فصل، بیش از پیش، در استقلال اهواز، بازی کرد. در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۵–۱۳۸۴، او تنها در دو مسابقه به میدان رفت. در حالی که در فصل بعدی، شمار بازی‌های لیگ او، به عدد ۶ رسید. با آغاز لیگ برتر فوتبال ایران ۸۷–۱۳۸۶، ماهینی به بازیکن ثابت استقلال اهواز تبدیل شد و در حالی که شمار بازی‌های لیگ او پیش از این، دو رقمی نمی‌شد، در این فصل، ۲۸ بازی انجام داد و یک گل هم زد. در این فصل، تیم استقلال اهواز، در ردهٔ هشتم جدول ۱۸ تیمی لیگ ایران، جای گرفت. او این آمار قابل توجه را، در فصل ۸۸–۱۳۸۷ لیگ برتر نیز ادامه داد؛ فصلی که در آن، ۲۹ بازی و یک گل، حاصل کار ماهینی شد. در این فصل، استقلال اهواز شرایط مناسبی نداشت و در جایگاه ۱۴ جدول لیگ برتر ایران، جای گرفت تا با سقوط به دستهٔ پایین‌تر، تنها دو رده فاصله داشته باشد. همچنین این تیم در این فصل، ۵۴ گل خورده داشت که از بدترین آمار دفاعی آن فصل، بوده‌است.
در فصل ۸۹–۱۳۸۸ لیگ برتر فوتبال ایران، ماهینی همچنان یک بازیکن اثرگذار و ثابت برای استقلال اهواز بود و ۳۰ بازی و یک گل، پایان کار او، در این فصل از لیگ ایران، بود. جدا از این آمار ماهینی، تیم وی فصلی شکست‌آمیز را به خود دید و به عنوان تیم آخر، به ردهٔ پایین‌تر فوتبال ایران، سقوط کرد. استقلال اهواز در مجموع از ۹۵ بازی و ۳ گل ماهینی در لیگ، سود برد. از دیدگاه افتخارات (گرفتن جام یا مدال) ماهینی موفقیتی در استقلال اهواز، کسب نکرد.
دوران باشگاهی > ذوب‌آهن اصفهان (۱۳۹۱–۱۳۸۹)

در انتقالات تابستانی ۲۰۱۰، در تیر ۱۳۸۹، ماهینی به تیم فوتبال ذوب‌آهن اصفهان پیوست. ماهینی در ذوب‌آهن اصفهان تجربه‌ای موفق داشت و با فضای مناسبی که برای وی فراهم شد، توانست به اوج برسد و به تیم ملی فوتبال ایران، دعوت شود. آغاز این تجربهٔ موفق، از فصل ۹۰–۱۳۸۹ لیگ برتر فوتبال ایران بوده‌است؛ هنگامی که ماهینی از بازیکنان ثابت ذوب‌آهن در لیگ سطح نخست کشوری ایران شد و افزون بر انجام ۳۱ بازی، توانست ۲ گل بزند. در پایان این فصل، ذوب‌آهن در جایگاه سوم لیگ، ایستاد و به لیگ قهرمانان آسیا، راه یافت. در فصل پسین نیز، او همین شمار بازی را در مسابقات لیگ، انجام داد و توانست یک گل نیز بزند. در این فصل، ذوب‌آهن در جایگاه ششم لیگ برتر فوتبال ایران، قرار گرفت.
ماهینی همچنین توانست با تیم فوتبال ذوب‌آهن اصفهان، مدال دومی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۰ را به دست آورد. او در مسابقهٔ فینال نیز در ترکیب ثابت تیمش بود اما در پایان، تیم فوتبال سئونگنام موفق شد با نتیجهٔ ۳ بر ۱ در ورزشگاه ملی توکیو بر ذوب‌آهن و ماهینی غلبه کند. این دومین حضور تیم‌های ایرانی در فینال رقابت‌های جدید آسیایی بوده‌است.
در اردیبهشت ۱۳۹۱، ماهینی اعلام کرد که از تیم‌هایی از جمله پرسپولیس و سپاهان اصفهان پیشنهاد دریافت کرده‌است و به‌طور قطعی، به یکی از این دو تیم، خواهد پیوست. در مرداد ۱۳۹۱، بر اساس گزارشی از ایمنا، وی که از قرارداد آخرین فصل خود با ذوب‌آهن، ۱۸۰ میلیون از ۴۵۰ میلیون تومان را دریافت کرده بود، برای دریافت طلب خود، از این باشگاه شکایت کرد.
دوران باشگاهی > پرسپولیس (۱۳۹۳–۱۳۹۱) > ۹۲–۱۳۹۱

درخشش ماهینی در ذوب‌آهن اصفهان، باعث راه‌یابی این بازیکن به تیم ملی فوتبال ایران شد و توجه تیم‌های لیگ برتر فوتبال ایران، همانند پرسپولیس به سوی او جلب شد. در خرداد ۱۳۹۱، ماهینی به همراه بازیکنانی چون محسن بنگر و سید جلال حسینی به تیم فوتبال پرسپولیس پیوست تا خط دفاعی جدیدی در این تیم، شکل بگیرد. قرارداد وی، ۲ ساله بود. در فصل پرفراز و نشیب سرخ‌ها در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۲–۱۳۹۱، که با تغییرات قابل توجهی در کادر فنی همراه شد، وی از بازیکنان ثابت تیم بود؛ در این فصل، ماهینی در ۳۰ مسابقه به میدان رفت، یک گل زد و تنها چهار بار، تعویض شد. در این سال، او توانست با پرسپولیس به فینال جام حذفی فوتبال ایران ۹۲–۱۳۹۱ برسد اما با شکست در ضربات پنالتی، در برابر سپاهان اصفهان، از دستیابی به عنوان قهرمانی این رقابت‌ها، بازماند. ماهینی، ۵ بازی در این سری از مسابقات جام حذفی برای پرسپولیس به میدان رفت و در مرحلهٔ یک‌هشتم پایانی در برابر نفت تهران زنندهٔ یکی از ۴ گل سرخ‌پوشان، بود.
دوران باشگاهی > پرسپولیس (۱۳۹۳–۱۳۹۱) > ۹۳–۱۳۹۲

دومین فصلی که ماهینی در خدمت سرخ‌های ایران بود، با درخشش این بازیکن و تیم فوتبال پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۳–۱۳۹۲ همراه شد. در این فصل که شاگردان علی دایی در یک‌قدمی قهرمانی، از رسیدن به‌جام، بازماندند، این بازیکن به‌عنوان یکی از ۴ مدافع ثابت پرسپولیس، با پاسداری از دروازهٔ این تیم، کمک کرد تا سرخ‌ها تنها ۱۵ گل در این لیگ، دریافت کنند و رکورد کم‌ترین گل خورده را تاریخ لیگ برتر (تا آن دوران) را به دست آورند. ماهینی در این فصل، ۲۴ بار برای پرسپولیس در لیگ برتر به عنوان بازیکن ثابت به میدان رفت، یک بار به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد، یک بار بیرون کشیده شد و ۲ بازی در جام حذفی فوتبال ایران ۹۳–۱۳۹۲ به میدان رفت.
دوران باشگاهی > پرسپولیس (۱۳۹۳–۱۳۹۱) > ۹۴–۱۳۹۳

حسین ماهینی پس از انجام ۷ بازی برای پرسپولیس در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۴–۱۳۹۳، به دلیل باطل شدن کارت معافیت خدمت اجباری خود، از حضور در میدان‌ها فوتبالی محروم شد. در نهایت، برای گذراندن خدمت اجباری سربازی، راهی باشگاه فوتبال ملوان گردید و تا پایان فصل پانزدهم در این تیم حضور داشت. جدایی وی از پرسپولیس، این تیم را برای مدتی با مشکلاتی در پست مدافع راست روبرو ساخت.
دوران باشگاهی > ملوان (قرضی) - (۱۳۹۴–۱۳۹۳)

در حالی شایعاتی پیرامون پیوستن ماهینی به تراکتورسازی تبریز وجود داشت، اما او برای انجام خدمت اجباری سربازی و با قراردادی قرضی، از پرسپولیس به ملوان پیوست و از ۲۹ مهر ۱۳۹۳، رسماً به سهمیهٔ ملوان، افزوده شد. بر اساس اعلام ماهینی، وی هیچ اختیاری (با توجه به قوانین خدمت سربازی ایران) در گزینش میان تراکتورسازی و ملوان نداشته‌است.
ماهینی ۲۸ بازی رسمی در لیگ برتر برای تیم فوتبال ملوان انجام داد و در تمام این مسابقات، از بازیکنان ترکیب ثابت این تیم بوده‌است و تنها دو بار، بیرون کشیده شد. وی همچنین یک گل برای تیم فوتبال ملوان زد. او هنگام بازی برای ملوان، ۵ کارت زرد دریافت کرد که نسبت به آمار چند فصل پیش، نشانی از افزایش میزان خشونت بازی وی، در ملوان است. تک گل وی در این تیم، در ۹ آبان ۱۳۹۴ زده شد؛ جایی که در هفتهٔ یازدهم لیگ برتر، تیم فوتبال ملوان، با درخشش و تک گل حسین ماهینی، توانست از فولاد خوزستان بگذرد. ماهینی با ملوان نیز به قهرمانی یا دستاوردی نرسید و به جز ماندن در لیگ، دستاورد مهم دیگری برای ملوان آن دوران، در دسترس نبود؛ این تیم، در فصل ۹۴–۱۳۹۳، توانست به سختی، در حالی که ۳۰ امتیاز داشت و ۳۴ گل خورده بود، در لیگ برتر فوتبال ایران، خود را نگه دارد اما در فصل بعدی با ۳۵ گل خورده و ۲۷ امتیاز به دستهٔ پایین‌تر، سقوط کرد.
دوران باشگاهی > بازگشت به پرسپولیس (۱۳۹۸–۱۳۹۵) > ۹۶–۱۳۹۵

حسین ماهینی پس از گذراندن دوران سربازی در ملوان، از یک تیر ۱۳۹۵، دوباره به پرسپولیس بازگشت تا شاگرد برانکو ایوانکوویچ شود؛ او پس از بازگشت به پرسپولیس، در ۲۸ تیر ۱۳۹۵ در حالی که یک فصل دیگر قرارداد داشت، قرارداد خود را برای دو فصل دیگر تمدید کرد. در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۶–۱۳۹۵، ماهینی در ۲۹ مسابقه برای سرخ‌های ایران به میدان رفت و یک گل هم زد. او همچنین در ۱۰ مسابقه در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۷ به میدان رفت. خط دفاعی پرسپولیس که در فصل پیشین، با ۳۴ گل خورده، بسیار آسیب‌پذیر بود، در بازگشت ماهینی و مدافع میانی چون سید جلال حسینی، توانست بار دیگر توان‌مندی گذشته را به دست آورد و با دریافت تنها ۱۴ گل، یک رکورد تازه در فوتبال ایران، به‌جای بگذارد. در پایان فصل، ماهینی موفق شد که با پرسپولیس به نخستین قهرمانی دوران فوتبالی خود، در لیگ برتر دست یابد و با فاصله‌ای کوتاه، در رقابت‌های سوپر جام فوتبال ایران ۱۳۹۶ در برابر نفت تهران به پیروزی رسیده و دومین جام را بالای سر ببرد.
در هفته‌های نخستین لیگ شانزدهم فوتبال ایران، ماهینی در پست دفاع راست، جایگاه ثابتی داشت اما بعداً، برانکو او را در پست هافبک دفاعی، مدافع میانی و مدافع چپ نیز به کار گرفت که کمک کرد تا این بازیکن، دوباره به اردوی تیم ملی ایران، دعوت شود. حسین ماهینی، به عنوان مدافع چپ، در تیم منتخب فصلِ لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۷ نیز قرار گرفت؛ همچنین در این فصل، او برای سه هفته در تیم منتخب قرار داشت و آمار خوبی را ثبت کرده‌بود اما در پایان، با شکست برابر الهلال، از ورود به دومین فینال آسیایی، بازماند.
دوران باشگاهی > بازگشت به پرسپولیس (۱۳۹۸–۱۳۹۵) > ۹۷–۱۳۹۶

در فصل هفدهم لیگ برتر خلیج فارس، ماهینی در پست‌های گوناگون دفاعی، ۲۷ بار برای پرسپولیس به میدان رفت، ۲ پاس گل فرستاد و به همراه دیگر مدافع‌های تیم پرسپولیس، عملکرد بسیار خوبی را از خود بر جای گذاشت؛ در این فصل، پرسپولیس با دریافت ۱۵ گل، عنوان برترین خط دفاعی لیگ هفدهم را از آنِ خود کرد و برای دومین سال پشت هم، چند هفته مانده به پایان فصل، قهرمان شد. ماهینی در جام حذفی این فصل نیز ۳ بار به میدان رفته‌است. پرسپولیس در این فصل، در سوپر جام فوتبال ایران ۱۳۹۷ نیز قهرمان شد.
ماهینی در لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ نیز در ۱۰ مسابقه (۸۶۲ دقیقه)، بازی کرد و ۳ بار از سوی کارشناسان ای‌اف‌سی، در تیم منتخب هفته قرار گرفت. در این لیگ، بار دیگر، تیمی که ماهینی در آن بازی می‌کرد، فینالیست آسیا شد و پرسپولیس به فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ راه یافت اما در پایان، کاشیما آنتلرز توانست با زدن دو گل، این تیم را در کسب قهرمانی این رقابت‌ها، ناکام گذارد.
دوران باشگاهی > بازگشت به پرسپولیس (۱۳۹۸–۱۳۹۵) > ۹۸–۱۳۹۷

حسین ماهینی که تا پایان فصل هجدهم لیگ برتر خلیج فارس، با پرسپولیس قرارداد داشت، در ۲۷ تیر ۱۳۹۷، قراردادش را تا سال ۱۴۰۰ با این تیم، تمدید کرد. این مدافع که در ۷ دیدار نخست لیگ برتر فوتبال ایران ۹۸–۱۳۹۷، حاضر بود و مقابل نساجی مازندران، پاس گل نیز فرستاد، در نیمهٔ نخست شهرآورد هشتاد و هشتم تهران، دچار پارگی رباط صلیبی شد و ادامهٔ فصل را از دست داد. هرچند که ماهینی در بازی پایانی لیگ، برای چند دقیقه برابر پارس جنوبی بازی کرد.
این بازیکن در دوران حضور در پرسپولیس، پس از سید جلال حسینی، کاپیتان دوم سرخ‌های ایران، به‌شمار می‌رفت و به دلیل چند پسته بودن و به‌کار گرفته شدن در پست‌های گوناگون، به «آچار فرانسهٔ» پرسپولیس، معروف شد. حسین ماهینی، تا پیوستن به نساجی مازندران، ۱۵۴ بار برای پرسپولیس در رقابت‌های گوناگون، به میدان رفت، ۳ گل زد و ۱۴ پاس گل نیز برای این تیم، به ثبت رساند. ماهینی که با پرسپولیس در سه فصل پی‌درپی به قهرمانی لیگ برتر ایران، رسیده بود، پس از جراحی زانو و رفع مصدومیت، به شرایط ایدئال گذشته بازنگشت؛ او جایگاه ثابت خود را در پرسپولیس از دست داد و نهایتاً از این تیم کنار گذاشته شد.
دوران باشگاهی > نساجی مازندران (۱۳۹۹–۱۳۹۸)

قطع همکاری ماهینی با پرسپولیس، در ساعات پایانی انتقالات لیگ برتر رخ داد و امکان جذب پیشنهادهای گسترده‌ای را نداشت. وی در حالی که از شاهین بوشهر نیز پیشنهاد داشت، در نهایت در ۲۵ دی ۱۳۹۸، قراردادی را برای یک نیم‌فصل با باشگاه فوتبال نساجی مازندران به امضا رساند. بنا بر گزارش ورزش سه، ماهینی پس از جدایی از پرسپولیس، دچار افت نشد و ارائه‌گر بازی‌های خوبی برای نساجی مازندران بوده‌است. از نمایش‌های خوب او در هفته‌های پایانی لیگ برتر فوتبال ایران ۹۹–۱۳۹۸ رقم خورد؛ جایی که ماهینی، مدافع راست نساجی، از اثرگذارترین بازیکنان نساجی برابر فولاد خوزستان بود و بر روی هر سه گل تیم خود، اثر گذاشت. او در نساجی نیز، پرتاب‌های اوت خود را که در آنان شگرد داشت، ادامه داد. در این فصل از لیگ، نساجی در ردهٔ نهم جدول لیگ برتر فوتبال ایران، جای گرفت و ماهینی در ۱۳ مسابقه برای این تیم، به میدان رفت.