stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چقرمه کردن
چقرمه کردن در کامپوزیت‌ها > اپوکسی‌ها

در آن‌ها، ذرات شیشه برای بهبود سختی مواد به کار می‌روند. مکانیزم چقرمه کردن در اینجا مشابه مکانیزم انحراف ترک است. این ذرات شیشه‌ای با تغییر مسیر ترک، از گسترش سریع آن جلوگیری می‌کنند.
اضافه نرم کننده‌ها به پلیمرها نیز روشی مؤثر برای افزایش سختی آن‌ها است. این نرم کننده‌ها انعطاف پذیری بیشتری به زنجیره‌های پلیمری می‌‌دهند و باعث می‌شوند که ماده بتواند انرژی شکست بیشتری جذب کند.
در نتیجه، این مکانیزم‌های متنوع نشان می‌دهند که بهبود چقرمگی پلیمرها به ترتیب به ترکیب دقیق مواد و انتخاب مناسب افزودنی‌ها بستگی دارد. انتخاب افزودنی‌های مناسب و طراحی درست می‌تواند مقاومت پلیمر‌ها در برابر شکست و ضربه را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
شماتیک کامپوزیت‌های تقویت شده با الیاف
مکانیزم‌های مختلف چقرمه کردن در اپوکسی‌ها
برمید نیکل (II)

| برمید نیکل (II) | برمید نیکل (II) |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکNickel(II) bromide: نام‌گذاری آیوپاکNickel(II) bromide
دیگر نام‌هاNickel dibromide Nickel bromide Nickelous bromide: دیگر نام‌هاNickel dibromide Nickel bromide Nickelous bromide
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 13462-88-9 Y
پاب‌کم: 278492
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: NiBr2
جرم مولی: 218.53 g/mol
شکل ظاهری: yellow-brown crystals
بوی: odorless
چگالی: 5.098 g/cm3
دمای ذوب: 963 ˚C  
انحلال‌پذیری در آب: Soluble in water and اتانول
خطرات: خطرات
شاخص ئی‌یو: Not listed
خطرات اصلی: Irritant, corrosive
لوزی آتش:   0 1 0
نقطه اشتعال:  
ترکیبات مرتبط: ترکیبات مرتبط
دیگر آنیون‌ها: فلوئورید نیکل(II) کلرید نیکل(II) یدید نیکل(II)
دیگر کاتیون‌ها: کبالت(II) برومید برمید مس(II) palladium(II) bromide
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
برمید نیکل(II) (به انگلیسی: Nickel(II) bromide) با فرمول شیمیایی NiBr۲ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۸٫۵۳ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد خاکستری است.
محمدتقی بطحایی

| محمدتقی بطحایی | محمدتقی بطحایی |
| --- | --- |
رئیس دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی: رئیس دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
دوره مسئولیت ۱۴ دی ۱۳۸۶ – ۱۴ مرداد ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۴ دی ۱۳۸۶ – ۱۴ مرداد ۱۳۸۹
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: علی خاکی صدیق
پیش از: مجید قاسمی
دوره مسئولیت ۲۶ اسفند ۱۳۶۱ – ۲۰ آبان ۱۳۶۴: دوره مسئولیت ۲۶ اسفند ۱۳۶۱ – ۲۰ آبان ۱۳۶۴
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
پس از: محسن تهرانی‌زاده
پیش از: محمد اردبیلی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۹ قم
ملیت:  ایران
محل تحصیل: مهندسی برق قدرت از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و مهندسی کامپیوتر از دانشگاه تهران مهندسی برق قدرت از دانشگاه جرج واشینگتن آمریکا
پیشه: استاد دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
سید محمدتقی بطحایی گلپایگانی (متولد ۱۳۲۹، قم) رئیس سابق دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۴ و همچنین از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ بود. او دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته برق در گرایش قدرت از دانشگاه جرج واشینگتن آمریکا است. وی در هنگام وقوع انقلاب اسلامی به همراه عده دیگری از دانشجویان دانشگاه جرج واشینگتن سفارت ایران در واشینگتن را به دست گرفتند. دکتر بطحایی مدت کوتاهی پس از انقلاب به ایران بازگشت و سپس مدرک دکتری خود را از دانشگاه پلی تکنیک تهران اخذ نمود. وی از مخالفان خروج دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی به بیرون از تهران بود.
گزینه وزارت علوم

صدها استاد و نخبه دانشگاهی با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور، محمدتقی بطحایی، حسن ظهور و علی اکبر صالحی را به عنوان گزینه‌های پیشنهادی خود برای وزارت علوم معرفی کردند.
محمدحسین اژدری

| علی داوودی | علی داوودی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌ بیستم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌ بیستم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بافت
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
علی داوودی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌  بیستم بعنوان نماینده بافت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
پیتر یارو

| پیتر یارو | پیتر یارو |
| --- | --- |
پیتر یارو در سال ۲۰۱۰: پیتر یارو در سال ۲۰۱۰
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳۱ مهٔ ۱۹۳۸ نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۸۶ سال) آپر وست ساید، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ژانر: موسیقی بومی
پیشه: خواننده-آهنگساز نوازنده گیتار تهیه‌کننده موسیقی
ساز(ها):  خوانندگی 
سال‌های فعالیت: دهه ۱۹۵۰–۲۰۲۴
عضو پیشینِ:  پیتر، پال اند مری (۱۹۶۱–۱۹۷۰؛ ۱۹۷۸–۲۰۰۸)  پیتر و نوئل پال (۲۰۰۹–۲۰۲۵) 
پیتر یارو (انگلیسی: Peter Yarrow؛ ۳۱ مهٔ ۱۹۳۸ – ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از دههٔ  ۱۹۵۰ میلادی تا سال ۲۰۲۴ مشغول فعالیت بوده‌است.
محمدحسین غضنفری

| محمدحسین غضنفری | محمدحسین غضنفری |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
محمدحسین غضنفری سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده خرم‌آباد از استان لرستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
نادیا هوردیانکو آندریانوا

| نادیا هوردیانکو آندریانوا | نادیا هوردیانکو آندریانوا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ دسامبر ۱۹۲۱ واسیلکیف
درگذشت: ۲۷ مارس ۱۹۹۸ کی‌یف
ملیت: اوکراین
نادیا هوردیانکو آندریانوا (انگلیسی: Nadija Hordijenko Andrianova; ۱۵ دسامبر ۱۹۲۱ – ۲۷ مارس ۱۹۹۸) مترجم، اسپرانتیست، و نویسنده اهل اوکراین بود.
باشگاه فوتبال شهید قندی یزد

Football club
باشگاه فوتبال شهید قندی یزد یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در شهر یزد، استان یزد قرار دارد. این تیم سابقه قهرمانی در لیگ آزادگان و حضور در لیگ برتر خلیج فارس را دارد.
پیشینه

این باشگاه که در سال ۱۳۶۹ با نام شهید قندی یزد تأسیس شده و در رده‌های نوجوانان و جوانان و امید و بزرگسالان فعالیت میکند. در زمان مربیگری احد شیخ لاری این باشگاه به لیگ برتر خلیج فارس راه یافت. باشگاه شهید قندی پس از یک سال حضور در لیگ برتر سپس به تربیت یزد تغییر نام داد. امتیاز این در سال ۲۰۱۲ به باشگاه فوتبال سنگ آهن بافق منتقل شد.
تیم شهید قندی یزد دوباره با خریدن امتیاز استقلال رامشیر در رقابت‌های لیگ دسته دوم ایران ۹۹–۱۳۹۸  حضور پیدا کرد.
افتخارات

لیگ آزادگان
قهرمان(۱): ۱۳۸۴–۱۳۸۳
لیگ دسته دوم ایران
قهرمان(۱): ۱۳۸۲–۱۳۸۱
اپیفانی (احساس)

یک درک ناگهانی یا یک اپیفانی (در یونان باستان ἐπιφάνεια، epiphanea، "ظهور، تجلی، نمود برجسته") تجربه‌ای از یک درک ناگهانی و اثرگذار است. این اصطلاح، عموماً برای توصیف پیشرفت غیرمنتظره علمی، نویابی دینی یا فلسفی به کار می‌رود، اما می‌تواند در هر شرایطی که ادراک روشنگرانه منجر به فهم یک مسئله یا حالت، از دیدگاه جدید و عمیق‌تر شده‌است، به کار رود. Epiphanies توسط روانشناسان و سایر محققان، به ویژه کسانی که سعی در مطالعه فرایند نوآوری دارند، مورد مطالعه قرار می‌گیرند.
اپیفانی‌ها مواردی نسبتاً نادر هستند و عموماً یک فرایند تفکر ژرف در مورد یک مسئله را دنبال می‌کنند. اپیفانی غالباً توسط پاره ای از اطلاعات جدید و کلیدی تحریک می‌شود، اما مهم‌تر از آن، برای ایجاد جهش ادراک، اپیفانی نیازمند دانش عمیق زمینه‌ای است. اپیفانی‌های معروف شامل کشف ارشمیدس از روشی برای تعیین حجم یک شیء نامنظم (" یوریکا !") و درک آیزاک نیوتن از ارتباط یک سیب در حال سقوط و ماه در حال گردش در مدار با یک نیروی مشترک، می‌شوند.
حکاکی Flammarion. از "L'atmosphère"، کتاب ۱۸۸۸
احمدیه

برای دیگر کاربردها، احمدیه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام برگرفته از: میرزا غلام احمد
بنیان‌گذاری: ۲۳ مارس ۱۸۸۹
بنیان‌گذار: میرزا غلام احمد
ستاد: لندن، بریتانیا (از ۱۹۸۴)
اعضا: ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ پیروان
رهبر: میرزا مسرور احمد
وبگاه: alislam.org
میرزا غلام احمد، بنیانگذار مذهب احمدیه
احمدیه یا قادیانیه که در هندوستان  به صورت رسمی خود را جماعت قادیانی اسلام که ریشه در تعلیمات و زندگی میرزا غلام احمد، بنیان‌گذار مذهب دارد که ادعای مهدویت و منجی‌گری می‌کرد. به این دلیل، در میان تشیع و اهل سنت به‌عنوان مذهب‌ای ارتدادی شناخته می‌شود. مذهب احمدیه از پیروان میرزا غلام احمد، به عنوان «قادیانی»، که نشات‌گرفته از  شهر محل تولد اوست، یاد می‌کنند. قادیان در گرداس پور پنجاب هند است.
جمعیت

آمار درستی از طرفداران این مذهب به دلیل غیرقانونی بودنشان در بعضی از کشورها وجود ندارد. مذهب احمدیه دارای شهرهایی تماماً احمدی‌نشین در کشورهای هندوستان، پاکستان و بنگلادش است. همچنین با توجه به مهاجرت بسیاری از طرفداران این مذهب به اروپا، آمریکا، کانادا و چند کشور آفریقایی از جمله تانزانیا می‌توان طرفداران جماعت احمدیه را در حدود ۷ الی ۱۰ میلیون نفر تخمین زد.
طبق دانش نامه‌ی جهانی مسیحیت، احمدیه سریعترین رشد را بین شاخه‌های اسلام دارد.
گفتنی است که در حدود ۲۰۰هزار تن از پیروان مذهب احمدیه نیز در کشور اندونزی زندگی می‌کنند.
محدودیت‌های مذهبی و مراکز عمده جماعت احمدیه

بعد از اخراج سومین خلیفه جماعت مسلمانان احمدیه از پاکستان، هم‌اکنون مرکز این جمعیت در کشور انگلستان قرار دارد و امروزه پنجمین خلیفه جماعت احمدیه در شهر لندن زندگی می‌کند. طرفداران مذهب احمدیه در ۲ شهر ربوه در پاکستان و قادیان در هندوستان اکثریت مطلق را دارند.
در پاکستان طرفداران این فرقه انجام فعالیت‌های مذهبی و برپایی مساجد خودشان را ندارند و شیوخ سنی و شیعه آن‌ها را «مرتد» و «گمراه» می‌خوانند.
اما در هندوستان طرفداران تفکر احمدی مشکل ابراز عقاید و فعالیت‌های مذهبی خودشان را ندارند و در آنجا آزادانه فعالیت می‌کنند. در انگلستان، استرالیا، کانادا و آمریکا جمعیت احمدیه دارای مساجد و طرفداران زیادی است که اکثر آنان را مهاجرین هندی و پاکستانی‌تبار تشکیل می‌دهند.
عربستان سعودی برای پیروان جماعت احمدیه روادید سفر حج صادر نمی‌کند و پیروان مذهب احمدیه حق ورود به اماکن مقدس اسلامی در عربستان سعودی را ندارند.
احمدیه ستیزی

در آوریل ۲۰۰۸ میلادی، گروهی مسلمانان افراطی در اندونزی، یک مسجد متعلق به مذهب اسلامی احمدیه را به آتش کشیدند و یک مدرسه مذهبی آنان را نیز ویران کردند.
شاخه‌ها

بعد از مرگ میرزا غلام احمد، که خود را عیسی مسیح دوباره ظهور کرده و مهدی مسلمانان می‌خواند، پس از مدتی طرفداران وی بر سر چگونگی ادامه نهضت، رهنمود قرآن در مورد ختم پیامبران (۳۳–۴۰) و چگونگی جانشینی وی به دو دسته کاملاً متضاد تقسیم شدند که عبارت بودند از حرکت احمدیه لاهور و جماعت مسلمین احمدیه.
پیش‌زمینه

پس از مرگ میرزا غلام احمد در سال ۱۹۰۸، رهبری جماعت احمدیه به دست حکیم نورالدین سپرده شد. پیروان جماعت احمدیه مدعی هستند که وی اسلام‌شناسی بی همتا بوده و اولین شخصی بوده‌است که پس از ادعای میرزا غلام احمد مبنی بر مسیح و مهدی موعود بودن با وی در سال ۱۸۸۹ بیعت کرد.
پس از مرگ وی در سال ۱۹۱۴ دوره‌ای از اختلافات و انشعابات در جماعت احمدیه شکل گرفت.
حرکت احمدیه لاهور

عده‌ای از طرفداران وی خواهان تشکیل شورا و هیئتی از اُمنأ برای اداره جماعت احمدیه شدند. طرفداران این طرز فکر با شدید شدن اختلافات مذهبی و عقیدتی با طرفداران خلیفه‌گری، حرکت احمدیه لاهور را به مرکزیت لاهور تشکیل دادند.
گفتنی است که طرفداران حرکت احمدیه لاهور، میرزا غلام احمد را تنها یک شخصیت «اصلاح طلب و آگاه» و محمد را آخرین پیامبر با کتاب و چه بی کتاب خدا می‌دانند.
جماعت احمدیه

طرفداران خلیفه‌گری که نگاهی کاملاً متفاوت به نقش میرزا غلام احمد داشتند، مدعی شدند که محمد آخرین پیامبر با کتاب خدا و میرزا غلام احمد «مسیح و مهدی موعود» و پیامبر بدون کتاب خدا بوده‌است.
به این ترتیب پس از مرگ حکیم نورالدین بروی در سال ۱۹۱۴، طرفداران خلیفه گری، پسر میرزا غلام احمد را به عنوان «خلیفه مسیح و مهدی دوم» برگزیدند.
امروزه خلیفه جماعت مسلمین احمدیه به وسیله نمایندگانی از سراسر کشورهایی که دارای جمعیت قابل توجه احمدی است انتخاب می‌شود و با اینکه اکثر خلفا از فرزندان و نسب میرزا غلام احمد بودند اما در آئین احمدی خلافت به صورت موروثی نیست و در کل خُلفا توسط نمایندگان جماعت احمدی در سرتاسر دنیا و به صورت مادام العمر انتخاب می‌شوند.
خُلفای جماعت احمدیه

خلیفه اول (۱۹۰۸–۱۹۱۴): حکیم نورالدین (۱۸۴۱–۱۹۱۴)
خلیفه دوم (۱۹۱۴–۱۹۶۵): میرزا بشیرالدین محمود احمد (۱۸۸۹–۱۹۶۵)
خلیفه سوم (۱۹۶۵–۱۹۸۲): میرزا ناصر احمد (۱۹۰۹–۱۹۸۲)
خلیفه چهارم (۱۹۸۲–۲۰۰۳): میرزا طاهر احمد (۱۹۲۸–۲۰۰۳)
خلیفه پنجم (۲۰۰۳- تا به امروز): میرزا مسرور احمد (۱۹۵۰–اکنون)
آموزه‌های جمعیت احمدیه

پنج اصل بنیادین جمعیت احمدیه عبارت‌اند از: توحید، نماز، روزه، زکات و حج قابل ذکر است این جمعیت به چند باور اساسی که باورهای اکثریت قاطع مسلمانان جهان (سنی و شیعه) است اعتقاد ندارند.
از آن جمله پیروان مذهب احمدیه پیامبر مسلمانان را واپسین پیامبر نمی‌دانند و میرزا غلام احمد را به عنوان «منجی بشریت» همچنین «مهدی موعود» و «عیسی مسیح» معرفی می‌کنند.
کارزار آفریقا

نبردهای آفریقای شمالی (نام دیگر:نبرد صحرا،پویش آفریقا) شامل نبردهایی در صحرای بزرگ آفریقا در لیبی ، مصر ، مراکش، الجزیره و تونس در جنگ جهانی دوم است.
درگیری‌های نظامی در آفریقای شمالی در جنگ جهانی دوم از ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ آغاز شد و تا ۱۳ ماه مه ۱۹۴۳(نزدیک به سه سال) ادامه پیدا کرد. این نبردها از دید راهبردی برای متفقین غربی و نیروهای محور دازای اهمیت بودند.
هدف نیروهای محور دسترسی به خاورمیانه بود تا به این ترتیب بتوانند میزان دسترسی خود را به نفت افزایش دهند و همچنین دست بریتانیا را از منابع مادی و انسانی امپراطوری‌اش در آسیا و آفریقا کوتاه کنند.
ضمن آنکه تصرف کانال فوق‌العاده استراتژیک سوئز می‌توانست خطوط تدارکاتی بریتانیا به آسیا و آفریقا و بالعکس را نابود کند. چرا که هیتلر از تصرف بریتانیا منصرف شده بود و قصد داشت از طریق حملات هوایی و قطع کردن خطوط تدارکاتی بریتانیا این کشور را از پا درآورد.
همچنین، بعد از شکست مصیبت بار در اروپای غربی در بهار ۱۹۴۰ (سقوط فرانسه، هلند، بلژیک و…)، نبرد آفریقای شمالی این فرصت را برای متفقین به وجود آورد تا جبهه‌ای جدید در مقابل محور بگشایند و همچنین پس از تهاجم آلمان‌ها به اتحاد جماهیر شوری در ژوئن ۱۹۴۱، فشار آلمان‌ها بر جبهه شرق را کاهش دهند.
نبرد آفریقای شمالی سه مرحله داشت: نبرد صحرای غرب (غرب مصر و شرق لیبی)، عملیات مشعل (الجزایر و مراکش) و نبرد تونس.
طی کل نبرد آفریقای شمالی، آلمانی‌ها و ایتالیایی‌ها متحمل ۶۲۰ هزار تلفات شدند، در حالی که کشورهای مشترک‌المنافع بریتانیایی ۲۲۰ هزار نفر از افراد خود را از دست دادند.
تعداد تلفات آمریکایی‌ها فقط در تونس بیش از ۱۸۵۰۰ نفر بود. پیروزی متفقین در آفریقای شمالی موجب نابودی ۹۰۰ هزار نفر از سربازان آلمان و ایتالیا شد، جبهه دیگری را علیه محور گشود و امکان حمله به سیسیل و خاک اصلی ایتالیا در تابستان ۱۹۴۳ را به وجود آورد و تهدید محور علیه میدان‌های نفتی خاورمیانه و خطوط تدارکاتی بریتانیا به آسیا و آفریقا را بر طرف کرد. این سلسله نبردها طی جنگ جهانی دوم از اهمیتی خاص برخوردار بود.
وضعیت مصر، لیبی، تونس الجزایر و مراکش در آستانه جنگ

در ۱۹۴۰، هر یک از پنج کشور در امتداد ساحل آفریقای شمالی- مصر، لیبی، تونس، الجزایر و مراکش- مستعمره یا نیمه مستعمره یک قدرت اروپایی بودند. در ۱۹۱۴، بریتانیا مصر را رسماً کشور تحت‌الحمایه خود کرد. بریتانیا به رغم دادن استقلال ظاهری به مصر تحت حکومت سلطان فؤاد اول در ۱۹۲۲، کنترل سیاست خارجی و دفاع نظامی مصر را همچنان در اختیار داشت. بریتانیا همچنین سواحل کانال سوئز را به اشغال خود درآورد. تسلط بریتانیا بر مصر تحت پیمان ۱۹۳۶ بریتانیا - مصر از نو تثبیت شد.
در ۱۹۱۱، ایتالیا استان‌های سیرنایکا، تریپولیتانیا و فزان را از قلمرو ترک‌ها خارج کرد و در سال ۱۹۳۴ این مستعمره متحد را لیبی نامید.
در ۱۸۸۱، فرانسه به‌طور رسمی کشور تونس را تحت‌الحمایه خود کرد؛ حکمران تونسی تحت نظارت یک ژنرال فرانسوی ساکن تونس بود. مراکش که تحت حکومت یک سلطان بود، طبق پیمان «پیمان فیض» در ۱۹۱۲ تحت حمایت فرانسه درآمد و مانند تونس، یک ژنرال فرانسوی ساکن تونس، بر سلطان و دستگاه اداری او نظارت داشت. فرانسه فتح الجزایر را در سال ۱۸۳۰ آغاز کرد. تا سال ۱۹۴۰ (سال سقوط فرانسه)، الجزایر به‌طور رسمی قسمتی از فرانسه شده بود و یک فرماندار کل مستقیماً بر آن حکومت می‌کرد. با سقوط فرانسه و ایجاد حکومت ویشی در ۱۹۴۰، مستعمره‌های فرانسه در آفریقای شمالی تحت کنترل ویشی قرار گرفت.
مرحله اول: نبرد صحرای غربی

نبرد در آفریقای شمالی هنگامی آغاز شد که در ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۰ ارتش دهم ایتالیا به رهبری رودولفو گراتزیانی از پایگاه‌های خود در لیبی به نیروهای بریتانیایی در غرب مصر (که تعدادشان کمتر بود) حمله کرد چرا که موسولینی به هیتلر قول داده بود که مصر را تسخیر کند.
تشکیلات نامرتب فاشیست‌ها و نبودن روحیه قوی نزد سربازان آن‌ها بریتانیا را قادر ساخت که تا رسیدن قوای کمکی مقاومت نمایند.
ضد حمله موفقیت‌آمیز بریتانیا در ۹ دسامبر ۱۹۴۰ به رهبری ژنرال سر آرچیبالد واول آغاز شد و به شکست نیروهای ایتالیا در ۲۲ ژانویه ۱۹۴۱ در توبروک واقع در شرق لیبی انجامید.
هیتلر به موسولینی پیشنهاد کمک در شمال آفریقا را نمود که با استقبال موسولینی مواجه گردید.
در ۱۲ فوریه ۱۹۴۱، ژنرال آلمانی، اروین رومل وارد لیبی شد تا فرماندهی سربازانی را که برای تقویت متحدین ایتالیایی آلمان فرستاده شده بودند بر عهده گیرد. واحدهای آلمانی به سرعت گسترش یافته و به شکل یک سپاه درآمدند و به «سپاه آلمان در آفریقا» یا Deutsches Afrikakorps شهرت پیدا کردند.
مرحله دوم: عملیات مشعل

عملیات مشعل، نبرد نظامی الجزایر- مراکش، در ۸ نوامبر ۱۹۴۲ شروع شد و در ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲ به پایان رسید.
نیروهای آمریکایی و بریتانیایی به فرماندهی ژنرال آمریکایی دوایت دی. آیزنهاور (رئیس‌جمهور آینده ایالات متحده آمریکا) در این نبرد شرکت کردند. سه گروه ضربت در سواحل نزدیک کازابلانکا واقع در کرانه اقیانوس اطلس در مراکش، در حوالی اوران در غرب الجزایر و همچنین نزدیک شهر الجزیره) بیش از ۲۵۰ مایل به سمت شرق الجزایر) فرود آمدند.
به رغم مقاومت اولیه نیروهای فرانسوی دولت ویشی، کودتایی که توسط نیروی مقاومت فرانسه در شهر الجزیره در ۸ نوامبر صورت گرفت، عملیات سپاه نوزدهم فرانسه را قبل از فرود متفقین خنثی کرد. ژنرال مارک کلارک، معاون آیزنهاور توانست دریاسالار ژان فرانسوا دارلان، نماینده ارشد دولت ویشی در آفریقای شمالی و ژنرال آلفونس ژوین، فرمانده نیروهای مسلح فرانسوی دولت ویشی در آفریقای شمالی را متقاعد کند تا به نیروهای فرانسوی دستور دهند تا در ۱۰–۱۱ نوامبر مقاومت مسلحانه خود را در اوران و مراکش متوقف کنند؛ و در ازای این همکاری، دارلان زمانی که نیروهای فرانسوی به متفقین در آفریقای شمالی ملحق شدند، به عنوان حاکم غیرنظامی فرانسوی آفریقای شمالی باقی‌ماند. البته این انتخاب با نارضایتی بریتانیا همراه بود چرا که دارلان فردی ضد بریتانیایی بود و آن‌ها وی را همدست آلمانی‌ها می‌دانستند.
ورود متفقین موجب اشغال مناطق غیر اشغالی فرانسه توسط آلمان و اعزام سریع سربازان آلمانی به تونس شد.
دریاسالار دارلان اعلام کرد چون مارشال پتن عملاً زندانی آلمانی‌ها است او خود شخصاً مسئولیت دولت فرانسه را به عهده می‌گیرد.
دولت ویشی فرانسه برای جلوگیری از تصرف ناوگان مدیترانه‌ای خود توسط آلمانی‌ها، در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲ آن را در بندرگاه‌های تولون غرق کرد. تا پایان نوامبر، متفقین از مرز تونس در شمال غربی گذشته بودند.
مرحله سوم: نبرد تونس

نبرد تونس با ورود آبی- خاکی متفقین به حوالی اسفاکس در شرق تونس در ژانویه ۱۹۴۳ و همچنین با حمله به مواضع آلمانی‌ها در گافسا در غرب مرکز تونس در ۱۷ مارس ۱۹۴۳ آغاز شد. در ۴ فوریه ۱۹۴۳، ارتش هشتم بریتانیا از مرز لیبی گذشت و وارد تونس شد.
ژنرال آلمانی، اروین رومل که از سوی نیروهای مشترک‌المنافع بریتانیا و ایالات متحده تحت فشار بود و ارتباطش نیز با پایگاه‌های تدارکاتی خود قطع شده بود، سعی داشت با عملیات تدافعی مانع پیشرفت متفقین شود.
در ۱۸ فوریه، نیروهای آلمانی و ایتالیایی توانستند سپاه دوم ایالات متحده را در گذرگاه کاسرین شکست دهند، اما نیروهای محور از نظر تعداد و تجهیزات بسیار کمتر بودند. متفقین آهسته اما پیوسته پیشروی کردند و نیروهای محور را در امتداد مرکزی شمال سواحل تونس محاصره کنند.
در ۷ ماه مه ۱۹۴۳، لشکر هفتم زرهی بریتانیا، شهر تونس -پایتخت کشور تونس- را محاصره کرد و سپاه دوم ارتش ایالات متحده، شهر بیزرت را که آخرین بندرگاه تحت اشغال محور بود تصرف کرد. شش روز بعد، در ۱۳ ماه مه ۱۹۴۳، نیروهای محور در آفریقای شمالی پس از تحمل ۴۰٬۰۰۰ تلفات- آن هم فقط در تونس - تسلیم شدند؛ ۲۶۷ هزار سرباز آلمانی و ایتالیایی به اسارت درآمدند.
آلمانی‌ها و ایتالیایی‌ها در طول کل نبرد آفریقای شمالی متحمل ۶۲۰ هزار تلفات شدند، در حالی که کشورهای مشترک‌المنافع ۲۲۰ هزار نفر از افراد خود را از دست دادند. تعداد تلفات آمریکایی‌ها فقط بعد از جنگ در تونس به بیش از ۱۸۵۰۰ نفر رسید.
نتیجه‌گیری

پیروزی نیروهای متفقین در آفریقای شمالی که موجب نابودی یا خنثی کردن توان نظامی حدود ۹۰۰ هزار سرباز آلمانی و ایتالیایی شد، جبهه دیگری علیه محور گشود، امکان حمله به سیسیل و خاک اصلی ایتالیا در تابستان سال ۱۹۴۳ را فراهم کرد و همچنین، به تهدید محور علیه میدان‌های نفتی خاورمیانه و خطوط تدارکاتی بریتانیا به آسیا و آفریقا پایان داد.
این عملیات در طول جنگ جهانی دوم از اهمیت خاصی برخوردار بود.
عقب نشینی محور و مبارزات تونس در سال 1942 - 1943: ده ها اسیر آلمانی و ایتالیایی در اردوگاه اسیران جنگی گرومالیا پس از سقوط تونس.
برنامه ششم توسعه

برنامه ششم توسعه برنامه پنجساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران بین سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ (تمدید تا پایان سال ۱۴۰۲) است.
این برنامه به منظور دستیابی به رشد اقتصادی متوسط سالیانه ۸ درصد و ضریب جینی ۳۴ درصد در سال پایانی برنامه ارائه شده‌است.
مسائل محوری برنامه

موضوعات خاص راهبردی در مورد آب و محیط‌زیست
موضوعات خاص مکان‌محور در مورد توسعه سواحل مَکران، اروند و بازآفرینی بافتهای ناکارآمد شهری، بافتهای تاریخی و مناطق روستایی
موضوعات خاص بخش پیش‌روی اقتصاد در مورد معدن و صنایع معدنی، کشاورزی، گردشگری، عبوری و حمل و نقل ریلی، فناوری نوین، توسعه و کاربست علم و فناوری و انرژی
موضوعات خاص کلان فرابخشی در مورد بهبود محیط کسب و کار، اشتغال، فضای مجازی، بهره‌وری تأمین منابع مالی برای اقتصاد کشور، نظام عادلانه پرداخت و رفع تبعیض، توانمندسازی محرومان و فقرا (با اولویت زنان سرپرست خانوار)، بیمه‌های اجتماعی و ساماندهی و پایداری صندوق‌های بیمه‌ای و بازنشستگی و پیشگیری و کاهش آسیبهای اجتماعی و اجرای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، فرهنگ عمومی و سبک زندگی ایرانی- اسلامی
توسعه آمادگی دفاعی و امنیتی
محمد شریعتمداری
سوابق

اعتماد جناح‌های مختلف سیاسی کشور به شریعتمداری موجب شد که وی در دو نوبت مراجعه دولت به مجلس شورای اسلامی برای اخذ رأی اعتماد، با بالاترین آراء (دوره نخست با ۱۹۹ رأی و دوره دوم با ۲۱۵ رأی) موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس شورای اسلامی شود. وی به مدت ۸ سال مسئولیت کمیسیون مشترک روابط جمهوری اسلامی ایران با کشورهایی نظیر عربستان سعودی، عراق، عمان، قطر، کویت، پرتغال، اسپانیا، زیمبابوه، اوگاندا، کنیا، فیلیپین، تایلند و…
علاوه بر مسئولیت وزارت بازرگانی ایران، به عنوان نماینده تام‌الاختیار دولت در الحاق به سازمان جهانی تجارت منصوب و در طی همین دوره، جمهوری اسلامی ایران را پس از سال‌ها به عنوان عضو ناظر به سازمان جهانی تجارت وارد کرد. وی ۱۲ سال در سمت ریاست کمیسیون و نیز ریاست هیئت عالی نظارت بر سازمان‌های صنفی کشور، با این شبکه عظیم ارتباط گسترده و ثمر بخشی داشته و هم در دوره وزارت بازرگانی وی قانون جدید نظام صنفی از تصویب مجلس شورای اسلامی گذشت و شورای عالی اصناف از منتخبان شبکه‌های صنفی کشور پا به عرصه وجود نهاد.
در طی دوره وزارت ۸ ساله‌اش، ریاست شورای عالی نظارت بر اتاق‌های بازرگانی و صنایع و معادن و کشاورزی ایران نیز بر عهده داشت که از این دوره به عنوان بهترین دوره همکاری دولت و بخش خصوصی نام برده می‌شود. در طی این دوران، قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران با ۵ سال کار کارشناسی در قالب کمیته‌های گوناگون تخصصی با همکاری همه بخش‌های ذی‌ربط و بخش خصوصی در هزار ماده پس از ۸۰ سال مورد بازنگری و نگارش مجدد قرار گرفت و تقدیم مجلس شورای اسلامی شد.
در طی سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ عضویت هیئت امناء دانشگاه مازندران و دانشگاه علامه طباطبایی را به حکم رئیس‌جمهور و نیز عضویت هیئت امناء بنیاد شهید و امور ایثارگران را به نمایندگی از خانواده‌های شهدا و حکم ریاست‌جمهوری بر عهده داشته است. وی با توجه به مقبولیتی که نزد طرفین دعاوی سیاسی وقت در کشور داشته است، در جریان انتخابات مجلس هفتم، وقوع تحصّن در مجلس ششم و نیز با تشکیل شورای سران سه قوه در برخورد با مفاسد اقتصادی و همچنین در جریان دستگیری برخی عناصر سیاسی و اقتصادی در آن دوران، به عنوان نماینده ویژه دولت و رئیس‌جمهور در حل و عقد مسائل موجود بین دولت، مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان و قوه قضائیه ایفای نقش کرده است.
از سال ۱۳۷۳ پس از ۳ سال عضویت در هیئت امناء ستاد اجرایی فرمان امام با نظر رهبری در سمت ریاست ستاد اجرایی فرمان امام نیز مشغول به خدمت بود.
ازسال ۱۳۷۰ تاکنون عضویت در هیئت امناء آستان شاه‌عبدالعظیم و عضویت و دبیری هیئت امناء مؤسسه علمی - فرهنگی دارالحدیث در قم را نیز تحت اشراف محمدی ری شهری بر عهده دارد.
از سال ۱۳۶۸ در دولت اول اکبر هاشمی رفسنجانی، هم‌زمان با خدمت در سمت معاون نظارت و حسابرسی دفتر، به‌عنوان قائم‌مقام وزیر بازرگانی انجام وظیفه کرد.
مأمور تأسیس معاونت نظارت و حسابرسی دفتر رهبری
همکاری در تهیه قانون تأسیس اطلاعات کشور
معاون اجرایی ریاست‌جمهوری
معاون و جانشین معاونت امور انقلاب نخست‌وزیری در زمان نخست‌وزیری رجایی
عضویت در کمیته مرکزی انقلاب اسلامی در زمان مهدوی کنی و محمدباقر باقری کنی
ستاد استقبال از امام خمینی
معاونت اجرایی رئیس‌جمهور

در ۱۶ مهر ۱۳۹۲، حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، طی حکمی شریعتمداری را به معاونت اجرایی رئیس‌جمهور منصوب کرد.
سرپرست وزارت ورزش و جوانان

در ۶ آبان ۱۳۹۲، و پس از رأی عدم اعتماد مجلس شورای اسلامی به رضا صالحی امیری، دومین وزیر پیشنهادی وزارت ورزش و جوانان، حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران، طی حکمی شریعتمداری را با حفظ سمت معاونت اجرایی رئیس‌جمهور به عنوان سرپرست وزارت ورزش و جوانان منصوب نمود. شریعتمداری برای بیست روز تا ۲۶ آبان ۱۳۹۲ که محمود گودرزی توانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد، سرپرست وزارت ورزش و جوانان بود.