stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهاب رمضان
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- |
| هنوزم عاشقتم (به همراه بهنام صفوی) | امیر ارجینی | شهاب رمضان و بهنام صفوی | سیروان خسروی |
| جادهٔ دنیا | فرید احمدی | شهاب رمضان | سیروان خسروی |
| جشن تنهایی | امیر ارجینی | شهاب رمضان | سیروان خسروی |
| سکوتتو بشکن | فاطمه زینعلی | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| دیوونه بازی (به همراه بهنام صفوی) | محمد کاظمی | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| خوشبختم | حسین غیاثی | سیروان خسروی | سیروان خسروی |
| بمیرم برات | محمد کاظمی | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| دنیارو با تو دوست دارم | محمد کاظمی | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| آه ای خدا | محمد کاظمی | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| من واست جون میدم | امیر یگانه | شهاب رمضان و امیر یگانه | سیاوش صدری |
| مثه پاییزی و میری | حسین غیاثی | شهاب رمضان | سیروان خسروی |
| اولین لبخند | حسین غیاثی | شهاب رمضان | فرشاد فارسی |
| با تو می‌خندم (به همراه رضا صادقی) | محمد کاظمی | شهاب رمضان | فرشاد فارسی |
| عاشق شو | محمد کاظمی | شهاب رمضان | آرون حسینی |
| حالم بده | میثم یوسفی | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| رویای من | حسین غیاثی | شهاب رمضان | نیمان غفاری |
| حس عجیب | محمد کاظمی | شهاب رمضان | نیمان غفاری |
| بارون بمب | حسین صفا | شهاب رمضان | سیاوش صدری |
| یه عشقه | بابک بابایی | بابک بابایی | نیمان غفاری |
| با من نموند | بابک بابایی | شهاب رمضان و نیمان غفاری | نیمان غفاری |
| شهر باران | احمد امیرخلیلی | وحید پویان | حامد برادران |
| یه صدا | احمد امیرخلیلی | شهاب رمضان | نیمان غفاری |
| خوشبختی ما | عاطفه حبیبی | شهاب رمضان و حامد برادران | حامد برادران |
| با خنده گریه می‌کنم | آرش ای‌پی | آرش ای‌پی | مسعود جهانی |
| حس همیشگی | بابک بابایی | بابک بابایی و شهاب رمضان | مسعود جهانی |
| نرو | بابک بابایی | بابک بابایی | نیمان غفاری |
| چی ازت قشنگ‌تره | مهدی دارابی | مهدی دارابی | مسعود جهانی |
| تو که می‌خندی | مهدی دارابی | مهدی دارابی | مسعود جهانی |
| صدات تو گوشمه | مهدی دارابی | مهدی دارابی | مسعود جهانی |
| تو بری کی می‌مونه | علی یاسینی | علی یاسینی | سعید شمس |
| بمون تو خاطرم | پوریا متابعان | پوریا متابعان | سیاوش صدری |
| دروغ چرا | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| اینجوری نگو | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| فرش قرمز | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| رفیق | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| عاشق بی ادعا | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| پادزهر | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| آتیش بازی | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| همه کس | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| دلم تنگه برات | نیما معین | نیما معین | علی بیات |
| دلتو بده به من | فرزام | فرزام | علیرضا ریاضی |
| آرزومه | فرزام | فرزام | علیرضا‌ریاضی |
| چی موند ازت | علیرضا راشا و شهاب رمضان و علی اسماعیلی | شهاب رمضان و علی اسماعیلی | هادی جولانی |
| تو دل برو | علی ایلیا | شهاب رمضان و علی اسماعیلی | هادی جولانی |
جرالد اسکارف

| جرالد اسکارف | جرالد اسکارف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژوئن ۱۹۳۶ لندن، انگلستان
دیگر نام‌ها: جرالد آنتونی اسکارف
پیشه: کاریکاتوریست، طراح، انیماتور
همسر: جین آشر (۱۹۸۱-تاکنون)
جرالد آنتونی اسکارف (به انگلیسی: Gerald Anthony Scarfe) (زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۳۶) کاریکاتوریست انگلیسی است که بیشتر برای کشیدن پرترههای گروتسکی و کاملاً تحریف‌شده‌اش از سیاستمداران و دیگر چهره‌های عمومی شهره است. کارهای او در روزنامه‌ها و نشریات گوناگونی همچون ساندی تایمز چاپ شده است.
زندگینامه

جرالد اسکارف در ژوئن ۱۹۳۶ در لندن زاده شد و به دلیل آسم مزمنی که داشت تا ۱۹ سالگی بیشتر وقتش را در رختخواب بستری بود و در همین دوران کار طراحی را شروع کرد. او مدت کوتاهی برای یک آژانس تبلیغاتی کار کرد و پس از آن به عنوان هنرمند آزاد مشغول کار شد و نخستین آثارش در دههٔ ۱۹۶۰ در ایونینگ استاندارد، پانچ و به‌ویژه پرایوت آی به‌چاپ رسید.
در ۱۹۶۶ مجموعه‌ای از طرح‌های جرالد اسکارف با عنوان «مردمان جرالد اسکارف» به چاپ رسید که شامل سوژه‌ها و تکنیک‌های گوناگونی بود. برخی از پرتره‌ها کاملاً واقعی کشیده شده بود اما برخی دیگر همچون پرتره‌های سامرست موام و دوک و دوشس ویندسور به شدت تحریف شده  و یادآور کارهای جیمز گیلری بودند. خود جرالد اسکارف در این رابطه می‌گوید: «من دوست دارم ببینم که تا چه اندازه می‌توانم صورت یک فرد را بکشم (stretch) و آن چهره هنوز قابل شناسایی باشد.»
جرالد اسکارف در ۱۹۶۹ وارد کار انیمیشن و کارگردانی فیلم برای بنگاه سخن‌پراکنی بریتانیا (بی‌بی‌سی) شد. در ۱۹۷۴ راجر واترز و نیک میسن از اعضای گروه پینک فلوید که یکی از فیلم‌های پویانمایی او را در بی‌بی‌سی دیده بودند از او دعوت به همکاری کردند تا طراحی بروشور مربوط به تور گروه در پادشاهی متحده و ایالات متحده آمریکا را به صورت کمیک انجام داده و تصویری کارتونی از اعضای گروه را نیز در مرکز آن بکشد.  جرالد سپس مجموعه‌ای از ویدیوکلیپ‌های کوتاه انیمیشنی را برای گروه ساخت که در تور In The Flesh آنها در ۱۹۷۷ استفاده شد. او در ۱۹۷۹ طراحی جلد آلبوم دیوار پینک فلوید را انجام داد و در ۱۹۸۲ بر روی نسخهٔ سینمایی آلبوم دیوار با عنوان دیوار پینک فلوید کار کرد. در این فیلم حدود ۱۵ دقیقه تصاویر پویانمایی از کارهای اسکارف وجود دارد که از آن بین می‌توان به سکانس بمباران انگلستان توسط آلمان‌ها در جنگ جهانی دوم اشاره کرد که ترانهٔ «خداحافظ آسمان آبی» را همراهی می‌نماید. جرالد اسکارف همچنین در ۱۹۸۳ برای طراحی پوستر این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ ساترن بهترین طراحی پوستر شد.
جرالد اسکارف در ۲۰۰۸ موفق به دریافت نشان افتخاری C.B.E از سری نشان‌های فرمان امپراتوری بریتانیا برای خدماتش به هنر شد.
زندگی شخصی

او با بازیگر زن جین اشر که در سال 1971 با او آشنا شد ازدواج کرد. این زوج در سال 1981 ازدواج کردند و یک دختر و دو پسر دارند.
برخی از آثار سینمایی و تلویزیونی

۲۰۱۰ - انتخابات ۲۰۱۰ (فیلم تلویزیونی، در نقش خودش)
۱۹۹۷ - هرکول (طراحی تولید)
۱۹۸۶-۱۹۸۸ - بله نخست‌وزیر (تیتراژ)
۱۹۸۰-۱۹۸۴ - بله وزیر (تیتراژ)
۱۹۸۲ - دیوار پینک فلوید (کارگردانی پویانمایی)
جوایز

۱۹۸۳ - نامزد دریافت جایزهٔ ساترن بهترین طراحی پوستر برای فیلم دیوار پینک فلوید (۱۹۸۲)
۱۹۷۴ - نامزد دریافت جایزهٔ تلویزیونی بفتای بهترین برنامهٔ تخصصی برای Long Drawn-Out Trip: Sketches from Los Angeles (۱۹۷۱)
جراشن، آرماویر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| جراشن Ջրաշեն | جراشن Ջրաշեն |
| --- | --- |
استان: آرماویر
تأسیس‌شده: ۱۹۲۸
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۷۲۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
جراشن، آرماویر (به ارمنی: Ջրաշեն) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
خصوصیات

جراشن ۷۲۷ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
جایزه بزرگ آرلینگتون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیست خیابانی (۲۰۲۶): پیست خیابانی (۲۰۲۶)
موقعیت: آرلینگتون، تگزاس
منطقه زمانی: یوتی‌سی ۶:۰۰- (۶:۰۰- ساعت تابستانی)
رویدادهای مهم: آینده: سری ایندی‌کار
پیست خیابانی (۲۰۲۶): پیست خیابانی (۲۰۲۶)
طول: ۴.۳۹ کیلومتر (۲.۷۳ مایل)
پیچ‌ها: ۱۴
جایزه بزرگ آرلینگتون یک مسابقه از سری ایندی‌کار خواهد بود که در سال ۲۰۲۶ به تقویم این مسابقات اضافه می شود.
تاریخچه

اولین مسابقه از سری ایندی‌کار در منطقه دالاس/فورث ورث در شهر آرلینگتون داونز از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۰ تحت کمیته برگزاری AAA برگزار شد.
از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۲۳، تگزاس موتور اسپیدوی متعلق به اسپیدوی در فورت ورث میزبان رویدادهایی تحت کمیته برگزاری ایندی‌کار بود.
خبر رسمی پیوستن جایزه بزرگ آرلینگتون به تقویم ایندی‌کار در ۷ اکتبر ۲۰۲۴ اعلام شد و گزارش های که در ماه قبل منتشر شده بود را تایید کرد.  مسیر مسابقه پیست بین ورزشگاه ای‌تی‌اندتی و Globe Life Field است که به ترتیب ورزشگاه های دالاس کاوبویز و تگزاس رنجرز است، این رویداد به عنوان مشارکت بین ایندی‌کار، و شهر آرلینگتون تگزاس اعلام شده است.
رکسانا (همسر کمبوجیه)

روشنک، در منابع یونانی روشنک به صورت رکسانا نوشته شده است. بر پایه نقل قول از کتاب پرسیکا نوشتهٔ کتزیاس یکی از همسران کمبوجیه دوم بود که فرزندی بدون سر به دنیا آورد. ممکن است (اما نمی‌توان ثابت کرد) که او یکی از دو خواهر کمبوجیه بود که طبق هرودوت ۳٫۳۱٫۶ با او ازدواج کردند.
نام

رکسانا نامی یونانی برگرفته از نام ایرانی باستان روشنک است. *Raṷxšnā- (ولی نه *Raṷxšā̆nā-) که معادل زنانه همتای مردانه اش *Raṷxšna (که در نوشتار پلوتارک دربارهٔ فرمانده لشکر هزار نفری خشایارشای یکم هخامنشی به کار برده است) برای این نام تا کنون معانی مختلفی در نظر گرفته شد از جمله «شجاع و دلیر» چرا که به افسانه ای به همین نام اشاره می‌کند. معانی دیگر ان به نور (برگرفته شده از روشنایی) مانند سپیده دم خورشید، مشعلدار، روشنایی قبل از طلوع، سیاره زهره بازمی‌گردند. از دیگر معانی روشنک می‌توان به «دشت گل‌های آفتابگردان» یا «گل آفتابگردان» اشاره کرد که گمان می‌رود به کلمات آفتاب و نور که از معانی کلمهٔ روشنایی (ریشه نام روشنک) می‌باشند بازگردند. همچنین درختی نیز به همین نام (نام دیگر:درخت صمغ بلسانی) موجود می‌باشد که اغلب به خاطر وجود خواص دارویی مشهور است.
ازدواج کمبوجیه

جوآن ام. بیگوود در مقاله ازدواج با محارم در ایران هخامنشی: اسطوره‌ها و واقعیت‌ها می‌نویسد: هرودوت روایت کرده است که کمبوجیه دوم با خواهرش آتوسا و یک خواهر دیگر تنی دیگر که نام او را ذکر نکرده ازدواج کرده است. به فرض صحت در هیچ جای کتاب نیامده است که آتوسا «خواهر تنی» او بوده است. هرودوت نام خواهر دیگر کمبوجیه که همسر او نیز بوده را ذکر نکرده است.

کتزیاس است که از رکسانا به عنوان زن کمبوجیه نام برده است. مشخص نیست که کمبوجیه در روایت کتزیاس چند همسر داشته است. خانواده رکسانا و اصل و نسب او ناشناخته است و چیزی وجود ندارد که نشان دهد کمبوجیه و رکسانا خواهر و برادر هستند. به علاوه، هیچ تضمینی نیست که داستانی که کتزیاس ارائه می‌کند دقیق‌تر از داستان هرودوت باشد.
بارویر سواگ

| بارویرْ سِواگ Պարույր Սևակ | بارویرْ سِواگ Պարույր Սևակ |
| --- | --- |
نام اصلی: بارویرْ قازاریانՊարույր Ղազարյան
زاده: ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ روستای سووِداشن، استان آرارات، ارمنستان
درگذشته: ۱۷ ژوئن ۱۹۷۱ (۴۷ سال) نزدیکی ایروان، ارمنستان
پیشه: شاعر و چهرهٔ سیاسی
ملیت:  ارمنی
سال‌های فعالیت: دهه۱۹۴۰–۱۹۷۱
همسر(ها): Maya AvagyanNelly Menagharishvili
 جوایز       :  جوایز       
بارویرْ سِواک (به ارمنی: Պարույր Սևակ) (زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ - درگذشته ۱۷ ژوئن ۱۹۷۱) یک شاعر و چهرهٔ سیاسی ارمنستان است.
زندگی

بارویر قازاریان (به ارمنی: Պարույր Ղազարյան) متخلص به بارویر سِواگ شاعر، ادیب و فعال ادبی در ۲۶ ژانویه سال ۱۹۲۴ در خانواده‌ای روستایی در روستای سووِداشن، استان آرارات ارمنستان متولد شد.
خانوادهٔ وی حدود یک قرن پیش از آن از ناحیهٔ خوی به ارمنستان کوچ کرده بودند و بارویر سواگ پس از رافی، داستان‌نویس قرن نوزدهم و یقیشه چارنتس، شاعر انقلابی سال‌های ۱۹۳۰–۱۹۲۰، که خود از قربانیان تصفیه‌های استالینی محسوب می‌شود، سومین نویسندهٔ بزرگ ارمنی است که اصل و نسب وی به ایران و ارمنیان ساکن در این سرزمین می‌رسد. ارتباط بارویر سواگ با ایران تنها به اصل و نسب وی باز نمی‌گردد. او که فارغ‌التحصیل «مؤسسهٔ ادبیات گورکی» در مسکو و نیز از استادان این مؤسسه بود، پایان‌نامهٔ دکتری خود را دربارهٔ زندگی و آثار سایات نوا، ترانه‌سرای ارمنی قرن هجدهم، که ارتباط بی‌واسطه‌اش با شعر عاشقانهٔ فارسی واقعیتی انکار ناپذیر است، نوشته است.
در سال‌های ۵۱–۱۹۴۶ با نشریه «آوانگارد» و روزنامه ادبی و بخش ادبی «انجمن روابط فرهنگی با جماعت ارمنیان پراکنده» همکاری کرد. از سال ۱۹۶۳ عهده‌دار مسئولیت‌های کارشناس ارشد علمی انستیتوی ادبی آکادمی علوم ارمنستان بود. در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۱ دبیر هیئت رئیسه انجمن نویسندگان ارمنستان بود. در سال ۱۹۶۷ به عضویت شورای عالی ارمنستان برگزیده شد.
اولین مجموعهٔ شعر بارویر سواگ، «جاودانگان چنین می‌فرمایند» در ۱۹۴۸ چندان مورد توجه قرار نگرفت، اگر چه برخی از منتقدان نشانه‌هایی از قریحه را در وی مشاهده کرده بودند. منظومه‌های بعدی «دوستی آشتی ناپذیر» در ۱۹۵۳، «جادهٔ عشق» در ۱۹۵۴ و «همچنان با تو» در ۱۹۵۷ نیز از این نظر که به مضامینی چون روابط شخصی و عاشقانه می‌پرداختند از دیدگاه جامعه‌گرایی رسمی چندان مطلوب نبودند و دردسرهایی برای شاعر به وجود آوردند اما انتشار منظومهٔ بلند «ناقوس خاموشی ناپذیر»، در ۱۹۵۹ به یکباره بارویر سواگ را به شاعری ملی مبدل ساخت و شعر او در تهران و بیروت نیز تجدید چاپ شد.
علت استقبال عام ارمنیان از این کتاب بیشتر از ارزش‌های ادبی به موضوع آن مربوط می‌شود. شاعر در این منظومه با تکیه بر زندگی کومیتاس وارداپت، موسیقی‌دان بزرگ ارمنی، به وقایع جنگ جهانی اول و نسل‌کشی ارمنی‌ها می‌پردازد و در واقع، سکوت چندین دهه را در مورد موضوعی ممنوعه درهم می‌شکند.
شهرت بارویر سواگ به منزلهٔ شاعری سنت شکن و نوآور با مجموعهٔ «انسان در کف دست» در ۱۹۶۴، شروع و با آخرین مجموعه‌اش، «بگذار روشنایی باشد» در ۱۹۶۹ به اوج می‌رسد.
افکار و سبک شعری بارویر سواگ

نقد بوروکراسی حزبی، فساد و ریاکاری و دفاع از حقوق و ارزش‌های انسانی با زبانی کاملاً غریب و نامأنوس در شعر سواگ آغاز فصلی جدید را در تاریخ شعر ارمنی نوید می‌دهد. بارویر سواگ ساختار منظم و منطقی کلام را دگرگون کرد. او با توسل به تداعی‌های گسسته و تصاویری غیر شاعرانه ارتباط بی‌واسطه‌تری با اشیاء و دنیای اطراف خود برقرار می‌سازد و خوانندهٔ اشعارش را وامی‌دارد تا به تدریج با کلام او اُنس گیرد و وضع و سرنوشت خویش را همچون کف‌بینی از درون اشعار وی بخواند.
بارویر سواگ شاعر را «منشی خداوند» نامیده است؛ یعنی، آن که از راه گرته‌برداری از کلمات پیر و فرسوده جهان آفرینش را بازنویسی می‌کند. این دیدگاه، که بارویر سواگ در اشعار و مقالات خود زوایای آن را می‌شکافد، از بسیاری جهات یادآور نظریهٔ آشنایی‌زدایی فرمالیست‌های روسی است که از اولین قربانیان سیاست‌های فرهنگی در شوروی دههٔ ۱۹۲۰ بودند.
بنابر این نظریه کلمات و دیگر شکل‌های زبانی در اثر تکرار و عادت به مرور از بار معنایی و مهم‌تر از آن از بار عاطفی تهی می‌شوند و در نتیجه، قدرت بیانی یا به عبارت صحیح‌تر رابطهٔ ابتدایی و بلافصل خود را با واقعیتی که وظیفهٔ بیان آن را دارند از دست می‌دهند لذا کار شاعر بازآفرینی آن رابطهٔ بلافصل از طریق آشنایی‌زدایی یا غریبه سازی است.
از این نظر بارویر سواگ شاعری واقع گراست. وی زیبایی‌ها و بیشتر ناهنجاری‌های زندگی را با حساسیتی فراوان و تصاویری بدیع به تصویر می‌کشد و از منظر آرمان‌های بزرگ بشری بر نابسامانی‌های اخلاقی و اجتماعی قرن می‌تازد لذا شعر او شعری است انسان‌گرا که در عین تازگی و برندگی از بازی‌های افراطی نوگرایانه به دور است.
افکار و سبک شعری بارویر سواگ > مرگ

بارویر سواگ در روز ۱۷ ژوئن ۱۹۷۱ در اوج شکوفایی استعدادهایش در یک حادثهٔ رانندگی کشته شد، همان گونه که خود در یکی از اشعارش مرگی ناگهانی را آرزو کرده بود. این حادثه شایعاتی را مبنی بر قتل سیاسی برسر زبان‌ها انداخت که البته از طرف هیچ منبع موثقی تأیید نشده‌است.
شعری از بارویر سواگ به نام (تو)

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تو تنها دو حرف - تو یک ضمیر معمولی |  | که فقط با دو حرف ساده خود سرشاری این جهان را از آن من می‌کنی |
| تو تنها دو حرف |  | و من چو خاک بهاری به گرمای زندگی آفرین تو انس می‌گیرم |
| تو تنها دو حرف |  | که با تکرارت اینک من طعم خوشبختی را در دهان خود احساس می‌کنم |
| جدائی را دهان می‌دوزم تا کلامی نگوید |  | و اطاعت فرمان رنج را پا سست می‌کنم |
| تو تنها دو حرف |  | و من، نازنین! از خود خویشتن رها |
| به خیل نوابغی که خواهند آمد |  | و قهرمانانی که غبار گشته‌اند می‌پیوندم |
| تو تنها دو حرف |  | و وقتی که ناگهان رها می‌کنی مرا و دور می‌شوی |
| چون خانهٔ متروکی ترک برمی‌دارم |  | دیوارهایم آوار می‌شوند و بی صاحب |
| و اندوه چون موریانه‌ها |  | در تیرها و ستون‌ها و بامم آشیان می‌سازد |
| تو تنها دو حرف |  | تو یک ضمیر معمولی |
آثار

اشعار بارویر سواک به چندین زبان ترجمه شده که نمونه‌هایی از آن با ترجمهٔ فارسی تقدیم می‌شود.
۱۹۴۸ - جاودانگان چنین می‌فرمایند
۱۹۵۳ - دوستی آشتی ناپذیر
۱۹۵۴ - جادهٔ عشق
۱۹۵۹ - ناقوس خاموشی ناپذیر
۱۹۶۴ - انسان در کف دست
۱۹۶۹ - سایات نوا
۱۹۶۹ - بگذار روشنایی باشد
خانه بارویر سواگ

آرامگاه بارویر سواگ
بنیامین، ارمنستان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| بنیامین Բենիամին | بنیامین Բենիամին |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: شیراک
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۷۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
بنیامین، ارمنستان در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی: بنیامین، ارمنستان در سرور تحت شبکه نام‌های جغرافیایی
بنجامین (به ارمنی: Բենիամին) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است. بنجامین در  کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات

بنجامین ۷۴۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
بوئین (شیلی)

مکان
| بوئین | بوئین |
| --- | --- |
فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی: فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی
  نشان:   نشان
منطقه‌های شیلی: منطقه مادرشهری سانتیاگو
استان: مایپو
تأسیس‌شده: ۱۸۴۴
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری
 • Alcalde: Ángel Bozán Ramos (IND)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۱۴٫۱ کیلومتر مربع (۸۲٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۳ متر (۱۵۸۵ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۲): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۲)
 • کل: ۶۳۴۱۹
 • تراکم: ۳۰۰/کیلومتر مربع (۷۷۰/مایل مربع)
 • منطقه شهری: ۵۳۵۰۶
 • محدوده روستایی: ۹۹۱۳
Sex: Sex
 • Men: ۳۱٬۴۴۰
 • Women: ۳۱٬۹۷۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۴ (CLT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۳ (CLST)
کد منطقه: ۵۶ +
وبگاه: Municipality of Buin
بوئین (به اسپانیایی: Buin) یک شهرستان در شیلی است که در مایپو واقع شده‌است. بوئین ۲۱۴٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد و ۴۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بنیفاتو

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= بخش خودمختار والنسیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| بِنیفاتو  Benifato | بِنیفاتو  Benifato |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
  نشان:   نشان
Autonomous community:  بخش خودمختار والنسیا
استان: آلیکانته
کومارکا: Marina Baixa
Judicial district: وییاخویوسا
حکومت: حکومت
 • Alcalde: Enrique Ponsoda Fracés (2003) (PP)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱٫۹۰ کیلومتر مربع (۴٫۵۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۵۸ متر (۲۱۵۹ فوت)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۱۹۴
 • تراکم: ۱۶/کیلومتر مربع (۴۲/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Benifater, benifatera
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: 03517
Official language(s): گویش والنسیایی
بِنیفاتو (به اسپانیایی: Benifato) دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۹۴ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱٫۹۱ کیلومتر مربع است.
بوداکالاس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مجارستان
| بوداکالاس Budakalász | بوداکالاس Budakalász |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان: پِشت
حکومت: حکومت
 • شهردار: Rogán László
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۱۱ کیلومتر مربع (۵٫۸۳ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۰۱۷۱
 • تراکم: ۶۷۰/کیلومتر مربع (۱۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
وبگاه: www.budakalasz.lap.hu
بوداکالاس (به مجاری: Budakalász) در پِشت در کشور مجارستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۰٫۱۷۱ نفر است.
امانکودی (اورانتاندو)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Ammankudi | Ammankudi |
| --- | --- |
روستا: روستا
ایالت: تامیل نادو
بخش: Thanjavur
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۳٬۷۱۷
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
امانکودی (اورانتاندو) (به انگلیسی: Ammankudi (Orathanadu)) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات

امانکودی ۳٬۷۱۷ نفر جمعیت دارد.
بواردمان، کارولینای شمالی

مکان
| Boardman, North Carolina | Boardman, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Columbus
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۱ مایل مربع (۸٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۱ مایل مربع (۸٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۹ فوت (۲۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲۰۲
 • تراکم: ۶۴٫۸/مایل مربع (۲۵٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 37-06660
GNIS feature ID: 1027382
بواردمان (به انگلیسی: Boardman) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۷ نفر بوده‌است.
جبالیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= تشکیلات خودگردان فلسطین
| جبالیا (به عربی:جبالیا) (به عبری: ג'בליה) | جبالیا (به عربی:جبالیا) (به عبری: ג'בליה) |
| --- | --- |
شهر: شهر
منطقه: نوار غزه
استان: شمال غزه
پیدایش: پس از جنگ ۱۹۴۸
حکومت: حکومت
 • -: -
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴ کیلومتر مربع (۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۱۷۲۷۰۴
 • تراکم: ۱۲۰۰۰/کیلومتر مربع (۳۲۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۳+
کد منطقه: ۰۲ (+۹۷۰)
وبگاه: {{URL|example.com|optional display text}}
جبالیا شهری در نوار غزه، استان غزه شمالی و در ۴ کیلومتری شمال شهر غزه است.
شهرهای خواهر

هلند گرونینگن
پیوند به‌بیرون

نقشه غزه دانشگاه تگزاس
The rivers of Paradise in the Byzantine Church near Jabaliyah - Gaza by Jean-Baptiste Humbert, The Madaba Map Centenary, Jerusalem 1999, 216-218.
| ن ب وفهرست شهرهای سرزمین‌های فلسطین کنترل‌شده توسط دولت فلسطین | ن ب وفهرست شهرهای سرزمین‌های فلسطین کنترل‌شده توسط دولت فلسطین |
| --- | --- |
کرانه باختری رود اردن:  ابو دیس  عرابه (شهر)  بنی نعیم  بیت ساحور  بیت جالا  بیت امر  بیتونیا (شهر)  بیت‌لحم  البیره  الظاهریه  دورا (الخلیل)  العیزریه  حلحول  الخلیل  اذنا  جنین  اریحا  نابلوس  قباطیه  قلقیلیه  الرام  رام‌الله  Rawabi (در دست ساخت)  سعیر (شهر)  سلفیت  السموع  ترقومیا  طوباس  طولکرم  یعبد  الیامون  یطا 
نوار غزه:  عبسان الکبیره  بنی سهیلا  بیت حانون  بیت‌لاهیا  دیر البلح  غزه  جبالیا  خان یونس  رفح  الزوایده 
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی
جایبا

مکان
| جایبا | جایبا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
جایبا: جایبا
Piazza San Giuseppe (Saint Joseph square) with the monument of saint and the parish church: Piazza San Giuseppe (Saint Joseph square) with the monument of saint and the parish church
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان روویگو (RO)
دهستان: Borgata Canova, Fortini, Nuova, Surchio, Tommaselle
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roberto Berveglieri
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۱ کیلومتر مربع (۴٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۹ متر (۳۰ فوت)
جمعیت (۱ اکتبر ۲۰۱۱): جمعیت (۱ اکتبر ۲۰۱۱)
 • کل: ۱۱۰۹
 • تراکم: ۹۲/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۴۵۰۳۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۲۵
جایبا (به ایتالیایی: Gaiba) یک کومونه در ایتالیا است که در استان روویگو واقع شده‌است.
خصوصیات

جایبا ۱۲٫۱ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۱۰۹ نفر جمعیت دارد و ۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای کولنیو، الورنیا و Rocchetta Sant'Antonio خواهرخوانده‌های جایبا هستند.
جرامبار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| جرامبار Ջրամբար | جرامبار Ջրամբար |
| --- | --- |
ارمنستان: آراگاتسوتن
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۲۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
جرامبار (به ارمنی: Ջրամբար) یک روستا در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده است.
خصوصیات

جرامبار ۲۱۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
گراتی

مکان
| گِراتی | گِراتی |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
گِراتی: گِراتی
مختصات: ۳۶°۵۲′۲۲″ شمالی ۵۷°۳۱′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۷۲۷۸°شمالی ۵۷٫۵۲۴۱۷°شرقی﻿ / 36.87278; 57.52417: مختصات: ۳۶°۵۲′۲۲″ شمالی ۵۷°۳۱′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۷۲۷۸°شمالی ۵۷٫۵۲۴۱۷°شرقی﻿ / 36.87278; 57.52417
استان: خراسان شمالی
شهرستان: اسفراین
بخش: مرکزی
دهستان: آذری
جمعیت: ۸۲۲
گِراتی روستای است از توابع دهستان آذری بخش مرکزی شهرستان اسفراین واقع در حاشیه جاده اسفراین به سبزوار و ۲۳ کیلومتری جنوب شرق اسفراین، فاصله تا سبزوار ۸۷ کیلومتر.
جمعیت

براساس سرشماری در سال ۱۳۹۰، جمعیت روستای گِراتی ۸۲۲ نفر و ۲۲۵ خانوار بوده است. که از این تعداد، ۳۹۲ نفر مرد و تعداد ۴۳۰ نفر زن می‌باشد. طبق اطلاعات جمع‌آوری شده از خانهٔ بهداشت روستا، جمعیت کل گِراتی تا آخر سال ۱۳۹۲ هجری شمسی برابر با ۸۱۳ نفر از ۲۲۳ خانوار می‌باشد که از این تعداد، ۳۹۳ نفر مرد و تعداد ۴۲۰ نفر زن می‌باشد. قابل ذکر است که جمعیت روستای گِراتی در سرشماری سال ۱۳۴۵ ،۸۲ خانوار و ۳۴۹ نفر بوده است.
زبان

زبان وگویش روستا شامل:تاتی، کرمانجی، ترکی، بلوچی.
طوایف

طایفه‌های روستا
اهالی این روستا ترکیبی از اقوام مختلف هستند که بمرور زمان وپیوندهای خویشاوندی نمونه ای از همزیستی مسالمت آمیز را در این محل تجربه کرده و بوجود آورده‌اند.
این اقوام شامل کرمانج‌ها (ازطایفه قولانلو) که بومیان اصلی این منطقه هستند تاتها که مهاجرین از مناطق سبزوار بوده‌اند. ترک‌ها که عمدتاً از منطقه جوین به این منطقه مهاجرت کرده‌اند شیرازی‌ها یا با سوری‌ها که مهاجر ازبویراحمد وفارس بوده و بلوچ‌ها یا چوبدارها که آنها نیز مهاجر بوده و در اینجا ساکن هستند.
گردشگری در تایلند

Wat Ratchanatdaram، بانکوک
Phra Si Sanphet، آیوتایا
گردشگری کمک بزرگی برای اقتصاد پادشاهی تایلند است. برآورد درآمد گردشگری که مستقیماً به تولید ناخالص داخلی کمک می‌کند از یک تریلیون بات در سال ۲۰۱۳، ۲٫۵۳ تریلیون بات (۲۰۱۶) افزایش داشته‌است که معادل ۹٪ تا ۱۷٫۷٪ تولید ناخالص داخلی کشور است. با احتساب دریافت‌های سفر و گردشگری غیرمستقیم، کل سال ۲۰۱۴ معادل ۱۹٫۳ درصد (۲٫۳ تریلیون بات) از تولید ناخالص داخلی تایلند تخمین زده می‌شود.  سهم واقعی گردشگری در تولید ناخالص داخلی کمتر از این درصد است زیرا تولید ناخالص داخلی در ارزش افزوده و نه درآمد اندازه‌گیری می‌شود. ارزش افزوده صنعت گردشگری تایلند مشخص نیست. به گفته دبیرکل دفتر شورای ملی توسعه اقتصادی و اجتماعی در سال ۲۰۱۹، دولت پیش‌بینی می‌کند که بخش گردشگری ۳۰٪ از تولید ناخالص داخلی را تا سال ۲۰۳۰ به خود اختصاص دهد، در حالی که ۲۰٪ در سال ۲۰۱۹ بود.
گردشگری در سراسر جهان در سال ۲۰۱۷، ۱۰٫۴٪ از تولید ناخالص داخلی جهانی و ۳۱۳ میلیون شغل، یا ۹٫۹٪ از کل اشتغال را به خود اختصاص داده‌است.  بیشتر دولت‌ها گردشگری را یک راه پول ساز آسان و میانبر برای توسعه اقتصادی می‌دانند. موفقیت گردشگری با تعداد بازدیدکنندگان اندازه‌گیری می‌شود.
اداره گردشگری تایلند (TAT)، یک شرکت دولتی تحت وزارت گردشگری و ورزش، از شعار "تایلند شگفت انگیز" برای تبلیغ تایلند در سطح بین‌المللی استفاده می‌کند. در سال ۲۰۱۵، این کار با یک کمپین "Discover Thainess" تکمیل شد.