stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد (شعر)
بازخوردها

ضیاءالدین ترابی «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» را «یکی از بهترین شعرهای فروغ فرخزاد» و «یکی از ماناترین نمونه‌های شعر امروز» قلمداد کرده‌است. به نظر ترابی، این شعر «در عین سادگی و روانی، از ساحتی استوار و منطقی برخوردار است.» به نظر وی لحن روایی آن از شعر بودن نکاسته‌است.
سیروس شمیسا این شعر را از بعضی جهات «بهترین، موثرترین و مهمترین شعر فروغ» می‌داند؛ «شعری بسیار صمیمانه، تاثیرگذار و مساله‌دار.» به عقیده وی، فروغ در این شعر حرف‌ها و دیدگاه‌هایش را نسبت به زندگی و به طور خاص، زندگی خودش بیان کرده‌است و سروده‌های دیگر او نیز به نوعی از همین عواطف و مفاهیم سرچشمه گرفته‌است. بنابراین رد پای مفاهیم این شعر را می‌توان در بقیه شعرهای فروغ پیدا کرد.
حملات پنجشیر

حملات پنجشیر (روسی : Пандшерская операция - Panjsher Operations)، رشته‌جنگ‌هایی بود میان نیروهای ارتش سرخ و ارتش جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان با مجاهدین تحت امر احمدشاه مسعود برای کنترل درهٔ استراتژیک پنجشیر در نه سال اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی میان سال‌های ۱۳۵۹ الی ۱۳۶۷ خورشیدی.
ارتش شوروی با همکاری ارتش جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان جمعاً نه حملهٔ بزرگ را به درهٔ پنجشیر در طول دوران اشغال افغانستان سازمان دادند که منجر به خسارات زیاد به منطقه و اهالی پنجشیر، نیروی رزمی ارتش سرخ و ارتش جمهوری دموکراتیک افغانستان گردید. چهار تعرض اولیه به پنجشیر به صورتی کاملاً کلاسیک انجام می‌شود که در آن‌ها ستونی از زره‌پوش‌ها پس از بمباران‌های هوایی دست به حمله می‌زند.
سه حملهٔ دیگر (از ۱۵ ماه مه تا اول ژوئیه و از سی‌اُم اوت تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۲ سپس از بیست و یکم آوریل ۱۹۸۴ به بعد) به دلیل گسترش خود، اهمیت تجهیزاتی که به کار گرفته شده‌اند و تاکتیک‌های معمول ثابت می‌کنند که پنجشیر فرمانده مسعود، به صورت هدف شمارهٔ یک شوروی‌ها در افغانستان در آمده‌است. این سه مرحله، بر زیربنای واحد قرار دارد: سهم اعظم عملیات بر عهدهٔ واحدهای هوابرد است که غالباً چتر بازهایی هستند که در عمق جبهه و بر خط الرأس بلندی‌ها، روستاها و نقاط عبور، پیاده می‌شوند. سپس واحدهای زرهی جای آن‌ها را می‌گیرند. در هر سه مورد، استراتژی مسعود عبارت است از عقب‌نشینی به دره‌های مجاور و پراکنده ساختن شوروی‌ها، سپس باز پس گرفتن مواضع از دست رفته یکی پس از دیگری، به ویژه هنگامی که این مواضع به ارتش دولتی واگذار شد.
با وجودی که حملات پنجشیر از شدیدترین عملیات‌های رزمی ارتش‌های شوروی و افغانستان محسوب می‌شد، اما در اثر این نه حمله آن‌ها قادر به کنترل درهٔ پنجشیر نشدند.
در ژانویهٔ ۱۹۸۳ شوروی‌ها به مسعود پیشنهاد متارکهٔ جنگ می‌کنند.
تاکتیک ارتش سرخ در سال ۱۹۸۴ نشانه‌هایی از بازگشت به یک برداشت کاملاً نظامی از جنگ را عرضه می‌دارد. اما این بار با ارتشی جنگنده‌تر با تعرض ۲۱ آوریل خود به پنجشیر، به صورتی یک جانبه، گام جدیدی در تشدید جنگ بر می‌دارند. از آن به بعد، شوروی‌ها می‌کوشند اطراف شهرها را خالی کنند و راه‌های تدارکاتی نیروهای مقاومت را قطع کنند. اما باوجود نبردهای سهمگین اطراف هرات، قندهار و خوست در سال ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶، هرگز به موفقیتی دست نمی‌یابند. به استثنای اطراف مزار شریف.
پنجشیر دو بار به خاطر حملات گستردهٔ ارتش سرخ از سکنه خالی گردید و مردم به ولایت (استان)های همجوار و کشورهای خارجی نظیر پاکستان و ایران مهاجر شدند.
حملهٔ دوم: ۶ سنبله ۱۳۵۹

در این حمله تاکتیک ارتش سرخ و ارتش کمونیستی افغانستان حمله بر غیرنظامیان و تخریب خانه‌ها بود تا از فشار حملات نیروهای مجاهدین علیه خود بکاهند. به همین منظور در منطقهٔ فراج۴۰ تن از اهالی را قتل‌عام کردند و در «غجی» ۳۲ تن را که اکثراً زنان و کودکان بودند قتل‌عام نمودند که اجسادشان تا یک هفته در منطقه باقی‌مانده بود. در منطقهٔ «نولیچ» که ارتش سرخ مورد حمله قرار گرفته بود، سربازان روس کهنسالان، زنان و کودکان را در خانه یکجا نموده خانه را به آتش کشیدند.
حمله سوم: ۲۰ قوس ۱۳۵۹

در این حمله زمستانی ارتش سرخ از ۱۶۰ عراده جنگی ده هزار پیاده نظام استفاده نمود. جنگ هفده روز به طول انجامید و در ۶ جدی سال ۱۳۵۹ این حمله به شکست انجامید و قوای شوروی دره پنجشیر را ترک نمودند.
حمله چهارم: ۲۳ اسد ۱۳۶۰

در طول یک هفته نبرد ارتش سرخ فقط ۲۵ کیلومتر در داخل دره پیش روی می‌نماید. تاکتیک تصرف ارتفاعات به شکست می‌انجامد و ارتش سرخ عقب نشینی می‌کند.
پیش از این حمله احمدشاه مسعود شبکهٔ منظمی از گروه‌های چریکی به نام «گروه‌های متحرک» را سازماندهی نموده و به کار استخباراتی در درون رژیم دست زده بود.
حمله پنجم: ۲۵ ثور (اردیبهشت ) ۱۳۶۱

این حمله با استفاده از ۲۰۰ فروند هلیکوپتر و ۶۰ فروند جت  تحت فر ماندهی ژنرال تر گریگوریان فرمانده سپاه چهلم شوروی در افغانستان، با تاکتیک جدیدی صورت گرفت. بر خلاف حملات قبلی این بار ارتش سرخ از تاکتیک جنگ کلاسیک که ترکیبی از حملهٔ زمینی و هوایی و توپخانه بود استفاده نکرده بلکه با حدود ۶۰۰ پرواز هلیکوپتر به‌طور ناگهانی در داخل پنجشیر نیرو پیاده نمودند. البته این عملیات لو رفته بود و مسعود نیروهای خود را از منطقه تخلیه نموده و آن‌ها را به گروپ‌های کوچک سی نفری متحرک در ارتفاعات کوه‌های پنجشیر پراکنده نموده بود. اما تغییر تاکتیک در ابتدا موفقیت نسبی را به همراه داشت.
یافتن لیستی از ۶۰۰ خبر چین احمدشاه مسعود را در پایتخت و ایجاد سه پایگاه نظامی در طول درهٔ پنجشیر در مناطق رخه، اعنابه و برجمن از دست آورده‌های ارتش سرخ بود. اما نیروی رزمی احمدشاه مسعود آسیب چندانی از این حمله ندیده بود.
حمله ششم: شش هفته بعد از حملهٔ پنجم

با شکست نسبی حملهٔ پنجم در از میان بردن نیروی رزمی احمدشاه مسعود، وزارت دفاع و خاد دولت کمونیستی افغانستان به احمدشاه مسعود اولتیماتوم می‌دهند تا تسلیم گردد در غیر آن به «عملیات خارق العاده» دست خواهند زد. واحدهای موتوریزه و نیروی هوایی نیروهای وِیژه(Spetsnaz) ارتش سرخ عملیات تصفیه را از پایگاه‌های خود در داخل پنجشیر برای از بین بردن پناه گاه‌های و گروپ‌های مجاهدین آغاز نمود، که نه ماه نبرد دوام پیدا می‌کند. ضربات شدید هوایی، دیسانت از طریق هوا، حمله زرهی از طریق زمین شاخص‌های عمده عملیات را تشکیل می‌دادند. دره روزانه به شدت بمبارد می‌گردد و مردم به کوه‌ها پناه می‌برند و ماه‌ها در کوه‌ها در مغاره‌ها زندگی می‌کنند. در طول این جنگ حدود ۶ هزار خانه مسکونی و ۷۰٪ تمام آبادی‌ها و مواشی درهٔ پنجشیر نابود گردید. با دوام جنگ مردم دره را تخلیه کرده به دیگر مناطق افغانستان می‌روند اما از همکاری با رژیم سرباز می‌زنند.
نه ماه جنگ تلفات سنگین به نیرروی جنگی و روحیهٔ سربازان شوروی وارد می‌کند. روس‌ها به مجاهدین پیشنهاد آتش بس می‌دهند. در اواخر زمستان سال ۱۳۶۱ پیشنهاد آتش بس از سوی مجاهدین پذیرفته می‌شود.
حمله هفتم: ۳۱ حمل(فروردین) ۱۳۶۳

تعرض شوروی‌ها در سال ۱۹۸۴ علیه پنجشیر بزرگترین عملیاتی است که شوروی ها از آغاز جنگ تا آن زمان اجرا کرده بودند. در این عملیات گسترده که بعد از پایان آتش بست صورت گرفت حدود بیست هزار سرباز ارتش افغانستان و ارتش شوروی شرکت داشته‌است. روس‌ها در این جنگ از تاکتیک «جنگهای اشباع کن» استفاده نمودند. در این تاکتیک آن‌ها از نیروی زیاد برای تصرف تمام مناطق و از بین بردن دشمن استفاده نمودند. اما با وجود گستردگی و استفاده از وسایل مدرن و بمباران شدید هوایی این عملیات توسط دستگاه استخباراتی احمدشاه مسعود کشف شده بود. برای همین یک روز قبل از آغاز حمله احمدشاه مسعود دستور تخلیه دره از تمام سکنه را صادر نمود. تمام جمعیت بیش از یک صد هزاری پنجشیر داوطلبانه دره را به سوی شهرهای مختلف افغانستان و عمدتاً کابل ترک نمودند.
وسایلی که به کار گرفته می‌شود به وضوح بر تر از گذشته‌است و این حدس راقوت می‌بخشد که تصمیم حمله از سوی عالیترین مقامات کرملین اتخاذ شده‌است. بمب افگن‌های تی. یو. ۱۶ که در ارتفاع متوسط (۸۰۰۰ متری) پرواز می‌کنند، فرشی از بمب بر پنجشیر گسترانیدند. از این بمب افگن‌ها برای اولین بار بود که استفاده می‌شد. تعداد نفراتی که در این حمله شرکت داشتند چیزی حدود بیست هزار سرباز شوروی و پنج تا شش هزار سرباز دولتی بود. در اوایل آوریل یک گروه کوماندویی متعلق به پلیس مخفی(خاد)، دراقدام خود برای قتل احمد شاه مسعود با ناکامی مواجه می‌شود.
شروع حمله روز ۲۱ آوریل بود: واحدهای چترباز به کمک هلیکوپتر بر خط الرأس بلندی‌ها پیاده می‌شوند و هم‌زمان یک ستون زرهی به بالای دره‌های اندراب و پنجشیر روی می نهد. واحدهای دیگری با هلیکوپتر به گردنه انجمندر انتهای پنجشیر و خوست و فرنگ - که تصور می‌شود پایگاهی است برای عقب نشینی مجاهدین - برده می‌شوند. ستون‌های زرهی بدون هیچ مشکلی به روستای بنودر اندراب و آستانه در پنجشیر دست می یابند. اما شوروی‌ها در حمله به دره‌های مجاور، جایی که گروه‌های متحرک مسعود عقب نشینی کرده اند، با شکست مواجه می‌شوند. شوروی ها تلفات سنگینی متحمل می‌شوند. در ماه مه نیروهای ارتش سرخ خوست و فرنگ را ترک می‌کنند اما در پنجشیر کهخالی از سکنه شده‌است باقی می‌مانند، دره ای که هنوز دو سوم آن در دست گروه‌های مسعود است که جنگنده تر از همیشه پایداری می‌کنند.
در این هنگام شوروی‌ها به تاکتیک جدیدی روی می‌آورند: واحدهایی حدود پانصد نفره هر روز صبح باهلیکوپتر و بدون حمایت زره پوش‌ها دراطراف یک روستا پیاده می‌شوند، روستا را باز رسی و مجاهدین را - که شوروی‌ها اسامی آن‌ها را دارند - بازداشت می‌کنند و قبل از فرارسیدن شب، عقب نشینی می‌کنند. به این ترتیب برای مجاهدین تمرکز قوا و دست زدن به حملات غافلگیرانه علیه واحدهایی این چنین متحرک، بسیار دشوار شده‌است.
هدف شوروی ها تسخیر زمین‌ها نبوده‌است بلکه می خواستند محل را نابود یا دست کم نیروهای پویای حریف را ازپی در آورند. نخست راه‌های ارتباطی را قطع می‌کنند و سپس راه‌های عقب نشینی را، و آن گاه به قلب حریف حمله می‌برند و سرانجام او را به دره‌های مجاور می‌رانند تا مجبور شود یا در محل بجنگد یا درضمن عقب نشینی با واحدهای سنگین شوروی که در دره‌ها و پیرامون منطقه مستقر شده رو برو شود. حال ببینیم شوروی‌ها از این حمله چه نصیب داشتند. دقیقاً باز گشت به وضعیت پائیز سال۱۹۸۲، شب قبل از انعقاد قرار دارد متارکهٔ جنگ، ضمن آن که تلفات سنگینی هم متحمل شده بودند.
حملهٔ هشتم: ۱۳۶۳

حمله هشتم پنج ماه بعد از حملهٔ هفتم آغاز شد که پیگیری حملهٔ هفتم و بیشتر شامل حملات هوایی و استفاده از نیروی هوایی می‌شد.
حملهٔ نهم: ۱۳۶۴

حملهٔ نهم بعد از تصرف گارنیزیون (پادگان)پشغور توسط نیروهای احمدشاه مسعود صورت گرفت. در ژوئن ۱۹۸۶، مسعود موفق شد پایگاه دولتی پشغور در پنجشیر را تصرف کند. برای اولین بار مجاهدین از تاکتیک‌های سبک ویتنامی استفاده کردند: تکرار حمله‌هایی از روی نقشه، هماهنگی توپخانه و اقدامات یک گروه کوماندویی، سرعت و دقت. نیروهای احمدشاه مسعود با تصرف پشغور حدود ۶۰۰ نفر از نیروهای دولتی را به اسارت در آوردند، که اکثر آن اسرا در اثر حملهٔ نیروهای ارتش سرخ جان باختند.
خیزش ۲۰۱۹ ونزوئلا

خیزش ۲۰۱۹ ونزوئلا (انگلیسی: 2019 Venezuela uprising) در ۳۰ آوریل بحران ریاست‌جمهوری ونزوئلا ۲۰۱۹ تحت رهبری خوان گوایدو به قیام ونزوئلا که به «عملیات آزادی» موسوم است علیه نیکلاس مادورو منجر شد. در ۳۰ آوریل قیامی با سرنوشتی نامعلوم آغاز گردید. خبرگزاری رویترز در بعد از ظهر ۳۰ آوریل «صلح ناپایدار» را اعلام کرد، با این حال، گوایدو از هوادارانش و نیروهای مسلح کشور خواست تا روز بعد به خیابان‌ها بیایند.
وقایع > آزادی لوپز و فراخوان برای قیام

لئوپولدو لوپز مرشد و آموزگار گوایدو و از «برجسته‌ترین مخالفین» ونزوئلا است که از سال ۲۰۱۴ تحت بازداشت خانگی به سر می‌برد. در ۳۰ آوریل، همراه با گوایدو حضور علنی پیدا کرد. خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش کرد که وی به دستور گوایدو توسط نیروهای امنیتی از بازداشت خانگی رها شده‌است.
در ۳۰ آوریل ۲۰۱۹، کمی قبل‌تر از ساعت ۵ صبح، خودروهای بزرگ حامل نیروهای مسلح نظامی ارتش ونزوئلا بزرگراه فرانسیسکو فاخاردو را مسدود کردند. حوالی ساعت ۵:۵۰ صبح تصویر ویدیویی خوان گوایدو که در کنارش لئوپولدو لوپز و دو نفر از اعضای نیروهای مسلح ونزوئلا ایستاده بودند بر روی یک پریسکوپ در نزدیکی پایگاه نیروی هوایی لا کارلوتا در کاراکاس پخش شد. رهبر مخالف لئوپولدو لوپز که در حصر خانگی به سر می‌برد طی سخنانی اظهار داشت که توسط نیروهای وفادار به گوایدو آزاد شده‌است. در این سخنرانی، گوایدو گفت که این مرحله نهایی عملیات آزادی ونزوئلا است. گوایدو در پایگاه «کارلوتا» از سایر نیروهای نظامی و مردم کشورش خواست به تلاش نهایی سرنگونی حکومت مادورو بپیوندند و «کار را تمام کنند.»
لئوپولدو لوپز به همراه همسرش لیلیان تینتری و دخترشان صبح روز بعد به سفارت اسپانیا در کاراکاس پناه بردند.
درگیری‌ها

در ساعت ۶:۳۰ صبح، وزیر اطلاعات خورخه رودریگز اعلام کرد که دولت مادورو شروع به پراکنده کردن نیروهای وفادار به گوایدو کرده‌است. در عین حال، با سنگربندی دسترسی به کاخ میرا فلورس، را بستند و نیروهای وفادار به مادورو در آنجا گرد آمدند. نیروهای نظامی وفادار به گوایدو لباس یونیفورم آبی پوشیده بودند.
در ساعت ۶:۴۴ صبح، سربازان از داخل پایگاه نیروی هوایی لا کارلوتا به طرف نیروهای هوادار گوایدو در اطراف این پایگاه گاز اشک‌آور شلیک کردند. دیوستا دوکابلو رئیس دپارتمان حزب سوسیالیست ونزوئلا، از حامیان مادورو خواست تا حول کاخ میرافلوروس به دفاع از مادورو برخیزند.
حوالی ساعت ۸ صبح، گوایدو محل سخنرانی‌اش در نزدیکی لا کارلوتارا ترک کرد و موج تظاهراتی به سمت غرب کاراکاس شد. والنتین سانتانا، رهبر پیدریتا، در ساعت ۸:۳۰ صبح اظهار داشت که «زمان دفاع از انقلاب با سلاح است» و به حامیان مادورو فراخوان داد. تقریباً در ساعت ۸:۳۹ صبح، موتورسواران حامی مادورو در ورودی لا کارلوتا بسوی تظاهرکنندگان آتش گشودند
تا آن‌ها را متفرق کنند، حوالی ساعت ۹:۱۵ فعالیت مترو کاراکاس به دلایل امنیتی متوقف شد.
معترضان حامی گوایدو در تلاش بودند تا ساعت ۹:۱۰ وارد دروازه اصلی لاکارلوتا شوند. اما هنگامی که ساعت ۹:۱۵ صبح مترو از حرکت بازایستاد، در ساعت ۹:۴۳ نیروهای هوادار مادورو معترضان را از دروازه لا کارلوتا به عقب راندند.
در ساعت ۱۱ صبح، دادستان کل مادورو تارک ویلیام ساب در تلویزیون دولتی ظاهر شد و اظهار داشت که گوایدو و حامیان وی با «عواقب بعدی» مواجه خواهند شد. یک سرباز حامی مادورو در ۱۱:۰۸ براثر شلیک گلوله‌ای از ناحیه گردن مصدوم شد. در ساعت ۱۱:۱۲ صبح، معترضانی که نزدیک لا کارلوتا بودند با گشوده شدن آتش توسط نیروهای مادورو در ابعاد گسترده متفرق شدند و دقایقی بعد تعداد زیادی زخمی بر زمین بر جای ماند. در ساعت ۱۱:۴۲ زرهی‌های متعلق به وفاداران مادورو تهاجم خود به معترضان را شروع کردند و برخی از معترضان را زیر گرفته مصدوم کردند.
خوان گوایدو پس از ایراد سخنرانی در ظهر، تظاهر کنندگان را به سمت غرب هدایت کرد اما راهپیمایی حامیان گوایدو پس از اینکه از طرف ساختمان حمل و نقل به سوی تظاهرکنندگان شلیک شد در ساعت ۱:۴۱ بعد از ظهر در چاکائو متوقف شد، دقایقی بعد در ساعت ۱:۵۵ بعد از ظهر، نیروهای پلیس با نیروهای رزمی به مقابله پرداختند. بدنبال پراکندگی راهپیمایی گوایدو درگیری‌های دیگری در طول روز اتفاق نیفتاد.
خشونت

ولادیمیر پادرینو، وزیر دفاع مادورو، اظهار داشت که دولت در صورت لزوم به منظور جلوگیری از کودتا اقدام به استفاده از سلاح خواهد کرد.
رویگردانی ارتش و دخالت خارجی

ده‌ها تن از نیروهای گارد ملی ونزوئلا از گوایدو حمایت کرده‌اند.
بنابه گفته صدای آمریکا، کارشناسان ایالات متحده معتقدند که گوایدو هنوز راه طولانی‌ای برای جلب حمایت نیروهای مسلح در پیش دارد و بنا به تشریح شورای آتلانتیک کنده شدن نیروهای گارد ملی قابل توجه است اما کافی نیست.
جان بولتون، مشاور امنیت ملی (آمریکا)، در یک کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت که ولادیمیر پادرینو وزیر دفاع، مایکل مورنو رئیس دیوان عالی کشور، و رئیس اداره گارد ریاست جمهوری مادورو، ایوان هرناندز دالا، از این قیام آگاه بودند و طی سه ماه گذشته در زمینه انتقال صلح آمیز با مخالفین صحبت کرده، و با رفتن مادرو موافقت کرده بودند.
بولتون نیز اظهار داشت که کوبا و روسیه احتمالاً در روز قیام در حمایت از مادورو به او کمک کردند و رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، تهدید کرد که «بالاترین سطح» تحریم‌ها را علیه کوبا به خاطر نقشی که در این قیام ایفا کرد اعمال خواهد نمود. نیویورک تایمز نوشت که بولتون «گفت مقامات مهم در دولت مادورو در ارتباط با مخالفان بوده‌اند و به انتقال قدرت از مادورو به گوایدو متعهد شده بودند» با این وجود هم مورنو و پادرینو در حمایت از مادرو سخن گفته‌اند.
مایک پمپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، اظهار داشت که روسیه برنامه‌های مخفیانه‌ای که برای خروج مادورو از ونزوئلا را در نظر داشت، متوقف کرد؛ پومپئو گفت مادورو هواپیمای خود را به قصد رفتن به کوبا آماده کرده بود، اما روسیه او را متقاعد به ماندن کرد.
مادورو و روسیه انکار کردند که مادورو قصد داشته از ونزوئلا بیرون برود. وزارت خارجه روسیه اظهار داشت که واشینگتن تلاش خود را برای از بین بردن ارتش ونزوئلا انجام داد و اکنون به عنوان بخشی از جنگ اطلاعاتی به جعل خبر می‌پردازد.
در تاریخ ۱ می، پومپئو اعلام کرد: «عملیات نظامی امکان‌پذیر است. اگر این، آن چیزی است که به آن نیاز است، ایالات متحده آن را انجام خواهد داد.»
جان بولتون اظهار داشت حدود ۲۵ هزار نیروی نظامی کوبا در ونزوئلا هستند. وی با اشاره به ادعاها در مورد بروز کودتا در ونزوئلا گفت: «آن کودتایی که نگرانش هستیم ممکن است با رخنه دادن هزاران نیروی نظامی کوبایی در ونزوئلا روی داده باشد. به نظر من اگر کوبایی‌ها امروز ونزوئلا را ترک کنند، مادورو تا قبل از نیمه شب سقوط می‌کند.»
پمپئو در مصاحبه با شبکه خبری ان‌بی‌سی گفت ایالات متحده مصمم است که همه گزینه‌ها برای احیای مجدد دمکراسی در ونزوئلا را روی میز نگه دارد. وی گفت شما همچنین می‌بینید که خوان گوایدو در خیابان‌ها است و ما آقای مادورو را از امروز صبح ندیدیم. ما هواپیمای وی را دیدیم که در فرودگاه پارک شده بود. ما مطلعیم که وی عملاً آماده می‌شد و در نظر داشت که کشور را ترک کند و روس‌ها به وی گفتند که بماند و راهی هاوانا نشود.
سانسور

بنا بر اطلاع سانسور و کنترل رسانه در طول بحران ریاست جمهوری ونزوئلا بلافاصله پس از اعلام قیام صورت گرفت، نت بلاکس گزارش کرد که چندین رسانه اجتماعی و وب سایت‌های خبری توسط خدمات دهنده‌های اینترنت CANTV دولتی فیلتر و سانسور شدند. سیگنال‌های بی‌بی‌سی و سی ان ان باتوسل به زور آفلاین شدند و رادیو محلی و رادیو سراسری کاراکاس به وسیله مقامات اداره مخابرات از کار افتاد.
واکنش‌ها

برخی از رسانه‌های خبری (اگر چه برخی از آن‌ها بعداً پوشش خبری خود را اصلاح کردند)، اما متحدان مادورو و مقامات وفادار به مادورو این رویداد را تلاشی برای کودتا نامیدند. با این‌حال کشورهای دیگر اعلام کرده‌اند که این نه یک کودتا بلکه حوادثی است که در پروسه بحران قانون اساسی به‌وجود آمده‌است.
واکنش‌ها > در حمایت از مادورو

بولیوی - رئیس‌جمهور اوو مورالس "اقدامات کودتا در ونزوئلاً را محکوم کرد و از مادورو حمایت کرد.
کوبا رئیس‌جمهور میگل دایاز-کانل اظهار داشت: ما این حرکت کودتا را که تلاش می‌کند کشور را با خشونت جایگزین کند، رد می‌کنیم. خائنانی که خود را در رأس این جنبش ویرانگر قرار داده‌اند، در خیابان و محیط عمومی نیروهای نظامی و پلیس با سلاح‌های جنگی استخدام کرده‌اند. شهر را در اضطراب و ترور فرو بردند.
ایران - محمد جواد ظریف، وزیر امور خارجه، اظهار داشت: "ما خوشحالیم که مردم ونزوئلا کودتا را شکست دادند. همانطور که دولت‌ها پیشنهاد کرده‌اند، ما همچنان به گفتگو میان مردم ایمان داریم."
روسیه - وزارت امور خارجه روسیه از مخالفان خواست تا از خشونت اجتناب کنند. بیانیه رسانه ای به این شرح است: "برای جلوگیری از ناآرامی و خونریزی مهم است. مشکلی که ونزوئلا با آن مواجه است باید از طریق یک پروسه مذاکره‌ای بدون پیش شرط حل شود."
سوریه - وزارت امور خارجه سوریه "کودتای شکست خورده را به شدت با مشروعیت قانون اساسی محکوم می‌کند".
ترکیه - رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور، اقدامات گوایدو را محکوم کرد و گفت: «کسانی که تلاش دارند تا ونزوئلا را به عنوان وکیل مدافع مستعمرات پست مدرن تعیین کنند، جایی که رئیس‌جمهور از طریق انتخابات منصوب می‌شود و مردم آن را حمایت می‌کنند، باید بدانند که تنها انتخابات دموکراتیک می‌تواند تعیین کند چگونه یک کشور اداره شود.»
لئوپولدو لوپز بعد از آزادی در کنار یک سرباز حامی گوایدو
درگیری بین نیروهای حامی گوایدو و مقامات و نیروهای حامی مادورو
جداشدگان نیروهای گاردملی که به حمایت از گوایدو برخاسته‌اند یونیفرم آبی پوشید بودند
جان بولتون مشاور امنیت ملی (آمریکا) در یک کنفرانس مطبوعاتی در ۳۰ آوریل در جلوی کاخ سفید
میکلا نونان

| میکلا نونان | میکلا نونان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۵ ‏(۴۹ سال) لندن، انگلستان
ملیت: ایتالیایی-استرالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۰–اکنون
میکلا نونان (ایتالیایی: Michela Noonan؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۵) بازیگر اهل ایتالیایی-استرالیایی است که در لندن انگلستان زاده شد. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به همه قدیسین، دختر اقیانوس و خانه و دوری اشاره نمود.
پروانه لیمو

| پروانه لیمو | پروانه لیمو |
| --- | --- |
پروانه برگ‌خوار مرکبات، Papilio demoleus: پروانه برگ‌خوار مرکبات، Papilio demoleus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: پروانه‌سانان
تیره:: پروانه‌های دم‌چلچله‌ای
سرده:: فرانه‌ها
گونه:: پروانه لیمو
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Papilio demoleus کارل لینه، ۱۷۵۸: Papilio demoleus کارل لینه، ۱۷۵۸
پروانه لیمو در بهبهان
پروانه لیمو یا پروانه برگخوار مرکبات (نام علمی: Papilio demoleus) نام یک گونه از سرده فرانه‌ها است. پروانه بومی آسیا و استرالیا است و می‌توان آن را یک آفت مهاجم در سایر نقاط جهان دانست. پروانه به جزیره هیسپانیولا (جمهوری دومینیکن) در نیمکره غربی، و به ماهی، سیشل گسترش یافته است.
نگارخانه

پروانه لیمو در بهبهان
میکل اولمو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Miquel Olmo Forte
زادروز:  ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
زادگاه:  تراسسا
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Terrassa
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۸ |  Terrassa |   |   |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |  Vilafranca |   |   |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  Gavà |  ۸ |  (۰) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۲ |  Premià |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۴ |  Calafell |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  Júpiter |   |   |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  Rubí |   |   |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  Granollers |   |   |
| ۱۹۹۷ |  Sant Cugat |   |   |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  Poble Sec |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۱–۲۰۰۳:  Can Perellada
۲۰۰۳–۲۰۰۴:  Montcada
۲۰۰۴–۲۰۰۵:  Vilassar de Mar
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  Figueres
۲۰۰۶–۲۰۰۸:  Castelldefels
۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال ژیرونا
۲۰۰۹–۲۰۱۲:  Terrassa
۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال سابادل (assistant)
۲۰۱۳–۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال سابادل
۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال منامه
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
میکل اولمو (انگلیسی: Miquel Olmo؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
سعید الشوا

| سعید الشوا | سعید الشوا |
| --- | --- |
شهردار شهر غزه از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۷: شهردار شهر غزه از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۷
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۶۸ غزه، فلسطین
درگذشته: ۲۵ اکتبر ۱۹۳۰ غزه، فلسطین
پیشه: مخالف اختیارات بریتانیا در مورد فلسطین بود و حامی امپراتوری عثمانی در دوران جنگ جهانی اول و طرفدار مفتی اورشلیم، امین الحسینی بود.
سعید الشوا (عربی: سعيد الشوا؛ زادهٔ: ۱۸۶۸ - درگذشته: ۲۵ اکتبر ۱۹۳۰) رهبر سیاسی فلسطینی است که اولین شهردار شهر غزه از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۷ بود. او همچنین یکی از اعضای مهم شورای عالی اسلامی در غزه بود. او مخالف اختیارات بریتانیا در مورد فلسطین بود و حامی امپراتوری عثمانی در دوران جنگ جهانی اول و طرفدار مفتی اورشلیم، امین الحسینی بود.
پینت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نقاشی در ویندوز ۱۱ با ظاهر جدیدپینت در ویندوز ۱۱: نقاشی در ویندوز ۱۱ با ظاهر جدیدپینت در ویندوز ۱۱
نام‌های دیگر: Paintbrush
توسعه‌دهنده(ها): مایکروسافت
همراه با: همه نسخه‌های مایکروسافت ویندوز
نوع: ویرایشگر گرافیک
پِینت (به انگلیسی: Paint) یک نرم‌افزار نقاشی گرافیکی است که در همه نسخه‌های ویندوزهای مایکروسافت وجود دارد. به این نرم‌افزار همچنین ام‌اس‌پینت یا مایکروسافت پینت نیز گفته می‌شود. برنامه فایل‌های با فرمت‌های بیت مَپ (نگاشتِ بیتی، Bitmap) در ویندوز (۲۴-بیت، ۲۵۶ رنگ، ۱۶ رنگ و مونوکروم همه با پسوند bmp.)، جِی‌پِگ (JPEG) و گیف (یا جیف، GIF) (بدون حرکت یا ناپیدایی، اگرچه نسخه‌های ویندوز ۹۸، یک نسخه به‌روز شده ویندوز ۹۵ و ویندوز ان‌تی۴ بعداً پشتیبانی می‌کردند)، پی‌ان‌جی و تی‌آی‌اف‌اف باز و ذخیره می‌کند. برنامه در دو مد رنگی و مد دو رنگ سیاه و سفید کار می‌کند و مُد گری‌اسکیل (Grayscale mode) ندارد. این نرم‌افزار به خاطر سادگی اش در نخستین نسخه‌های ویندوز به سرعت یکی از پرکاربردترین نرم‌افزارها شد. هم اکنون پینت سه بعدی به عنوان جایگزین این نرم افزار در مایکروسافت ویندوز شناخته می‌شود این برنامه می تواند با قلم های مختلف هایش بتواند نقاشی را بکشد.
نقاشی کشیده شده با پینت
سعید کنگرانی

| سعید کنگرانی | سعید کنگرانی |
| --- | --- |
رخ‌نگاره‌ای از سعید کنگرانی در جوانی: رخ‌نگاره‌ای از سعید کنگرانی در جوانی
نام هنگام تولد: سعید کنگرانی فراهانی
زادهٔ: ۱۴ مرداد ۱۳۳۳ تهران، ایران
درگذشت: ۲۳ شهریور ۱۳۹۷ (۶۴ سال) تهران، ایران
علت مرگ: ایست قلبی
مدفن: بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ و سال ۱۳۸۳
همسر: نازنین شهیدی
فرزندان: یک پسر
سعید کنگرانی فراهانی (۱۴ مرداد ۱۳۳۳ – ۲۳ شهریور ۱۳۹۷) بازیگر ایرانی سینما و تلویزیون بود. سریال دایی‌جان ناپلئون در تلویزیون و فیلم‌های در امتداد شب و دایرهٔ مینا در سینما از کارهای شاخص اوست.
زندگی > فعالیت در تئاتر

سعید کنگرانی از کودکی در صحنهٔ تئاتر فعالیت می‌کرد. بعدها در تئاتر «شهر قصه» به ایفای نقش پرداخت و درتیر ۱۳۹۷ به بازی درتئاتر نیرنگ اورنگ درتماشاخانه سنگلج پرداخت.