stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منتووا

مکان
| Mantua | Mantua |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Mantova: Comune di Mantova
Panorama of Mantua: Panorama of Mantua
ناحیه: لمباردی
استان / شهرستان: استان منتووا (MN)
دهستان: Castelletto Borgo, Cittadella, Formigosa, Frassino, Gambarara, Lunetta, Virgiliana
حکومت: حکومت
 • شهردار: Nicola Sodano
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۳٫۹۷ کیلومتر مربع (۲۴٫۷۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۹ متر (۶۲ فوت)
جمعیت (۳۱ ژوئن ۲۰۰۹): جمعیت (۳۱ ژوئن ۲۰۰۹)
 • کل: ۴۸۳۵۳
 • تراکم: ۷۶۰/کیلومتر مربع (۲۰۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Mantovani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۴۶۱۰۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۷۶
قدیس پشتیبان: Anselm of Lucca, the Younger
روز قدیس: ۱۸ مارس
وبگاه: وبگاه رسمی
منتووا (به ایتالیایی: Màntova) listenپرونده:It-Mantova.ogg و در گویش زبان امیلیان Mantua گفته می‌شود. منتووا نام شهری در منطقهٔ لمباردی در ایتالیا و مرکز استانی به همین نام است. قدرت این شهر در طول تاریخ و تأثیری که خاندان گونزاگا بر آن داشتند باعث شده‌است تا این شهر به یک مرکز فرهنگی هنری به‌ویژه قطب موسیقی شمال ایتالیا و کل کشور تبدیل شود. نام منتووا به دلیل نقشی که این شهر در پیشینهٔ اپرا داشته به یاد مانده‌است. این شهر به دلیل داشتن گنجینه‌های معماری، ساخته‌های هنری، مکان‌های آراسته‌ای با نام palazzi و همچنین منظره‌هایی از قرون وسطی و دورهٔ رنسانس بسیار پرآوازه‌است. این شهر، جایی است که رومئو، یکی از شخصیت‌های نمایش‌نامهٔ رومئو و ژولیتِ ویلیام شکسپیر به آن تبعید شد. همچنین این شهر نزدیک‌ترین شهر به محل به دنیا آمدن داستان‌نویس پرآوازه، ویرژیل است.این شهر با شهر بم در ایران پیوند خواهر خواندگی دارد.
منتووا از سه سو به‌وسیلهٔ دریاچه‌های ساخته شده در قرن ۱۲ محدود شده‌است. آن‌ها آب رود مینچیو را ذخیره می‌کنند. رود مینچیو خود از دریاچهٔ گاردا سرازیر می‌شود. این سه دریاچه، لاگو سوپریوره Lago Superiore، لاگو دی متزو Lago di Mezzo و لاگو اینفریوره Lago Inferiore نام دارند به معنی دریاچه‌های «بالایی»، «میانی» و «پایینی». دریاچهٔ چهارمی با نام پاجولو Pajolo در این منطقه وجود داشت که در پایان قرن ۱۸ میلادی خشک شد. این دریاچه، حلقهٔ دفاعی آبی دور شهر را کامل می‌کرد.
پیشینه

بنایی در این منطقه در بستر رود مینچیو قرار دارد که گذشتهٔ آن به سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. این بنا مانند یک جزیره‌است و به صورت طبیعی حفاظت شده‌است. همچنین در قرن ۶ پیش از میلاد روستای اتروسکها بوده‌است. این روستا در افسانه‌های اتروسک‌ها، به‌وسیلهٔٔ اوکنوس یافت شده‌است.
نام منتووا از نام خدای اتروسک‌ها، مانتوس گرفته شده‌است. این سرزمین اول به‌وسیلهٔٔ سنومانی، یکی از قبیله‌های سرزمین گل فتح شد و پس از آن طی نبردهای اول و دوم پونیک به دست رومی‌ها افتاد. آن‌ها نام این سرزمین را به مانتو، نام دختر تئیریاس تغییر دادند. قلمرو جدید به‌وسیلهٔٔ سربازان آگوستوس اشغال شد. کهن‌ترین شهروند اهل منتووا، پوبلیوس ورژیلیوس مارو، ویرژیل نام دارد که شاعر بنامی بوده‌است. او در حدود سال ۷۰ پیش از میلاد در روستایی با نام کنونی ویرجیلیو به دنیا آمده بود.
پس از فروپاشی امپراتوری روم، منتووا این بار از سوی امپراتوری روم شرقی، لمباردها و فرانک‌ها مورد یورش قرار گرفت؛ و در قرن ۱۱ میلادی بخشی از متعلقات بونیفیس کنوسا، مارکوئس از توسکانی شد. آخرین قانون‌گذار خانواده، کونتس ماتیلدا از کانوسا بود، که بر اساس افسانه‌ها او بود که دستور ساخت روتاندا دی سن لورنزو را داد. (۱۰۸۲)
پس از مرگ ماتیلدا از کانوسا، منتووا به یک سرزمین آزاد تبدیل شد و در قرن‌های ۱۲ و ۱۳ با قدرت از خود در برابر امپراتوری مقدس روم دفاع کرد. در سال ۱۱۹۸ آلبرتو پیتنتینو، فراخوان ساخت آبراههٔ مینچیو را داد چیزی که اهالی منتووا آن را «چهار دریاچه» می‌خوانند، به این ترتیب با نیروی طبیعت از شهر دفاع می‌شد. در میان سال‌های ۱۲۱۵ و ۱۲۱۶ شهر زیر نظر پودستای گوئلف رامبرتینو بوواللی بود.
یادداشت و منبع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Mantua». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۴ اوت ۲۰۱۱.
↑  The Art of Mantua (Getty Bookstore)
↑  Giovan Francesco II Gonzaga (duke of Mantua), Britannica Online Encyclopedia
↑  "Mantua and the Gonzaga domains". UNESCO World Heritage Centre. 2006-06-01. Retrieved 2006-09-18.
↑  "Parco del Mincio". Comune di Mantova. Archived from the original on 4 June 2006. Retrieved 2006-09-18.
↑  Fagles, Robert: The Aeneid (۲۰۰۶), ۱۰٫۲۴۲, Penguin Group, ISBN 0-670-03803-2
↑  Conte, Gian Biagio. Trans. Joseph B. Solodow Latin Literature: A History.  Johns Hopkins University Press, 1994.
عروسی عربی

عروسی‌های عربی (عربی: زفاف‎, فرح, یا عرس) مراسم‌های ازدواج هستند که حاوی تأثیرات عربی یا فرهنگ عربی می‌باشند. عروسی‌های سنتی عربی معمولاً شباهت زیادی به عروسی‌های مدرن بادیه‌نشینان و روستایی دارند. آنچه گاهی «عروسی بادیه‌نشین» نامیده می‌شود، یک عروسی سنتی عربی اسلامی است که هیچ تأثیر خارجی ندارد. مراسم‌ها ممکن است در برخی موارد از یک منطقه به منطقه دیگر متفاوت باشند، حتی در همان کشور.
فرایند ازدواج معمولاً با ملاقات‌های خانواده‌های طرفین آغاز می‌شود و با انجام عقد (لیلات آل-دخل leilat al-dokhla) پایان می‌یابد. برای اینکه یک عروسی اسلامی به‌شمار آید، باید هر دو طرف عروس و داماد موافقت کنند و داماد باید وارد خانه عروس شود، اما تنها در حضور والدین او تا رعایت آداب و احترام از هر دو طرف حفظ شود.
رایج‌ترین رویدادهای یک ازدواج مسلمان شامل موارد زیر هستند: پیشنهاد ازدواج، نامزدی، حنا، ازدواج در اسلام، ثبت‌نام، پذیرایی، ولیمه، و ماه عسل.
تنها الزام اسلامی، انجام عقد و اعلام آن است. سایر رویدادها افزودنی‌های فرهنگی هستند. ثبت‌نام رسمی معمولاً یک الزام قانونی است.
ازدواج‌ها

ازدواج سنتی در جهان عرب همان‌طور که در شبه‌قاره هند و در اکثر شرق آسیا مرسوم است، غالب است. سنت‌های این جوامع روابط جنسی پیش از ازدواج و همچنین معاشرت بین مردان و زنان پیش از ازدواج را ممنوع می‌کنند. در این جوامع، وقتی یک زن جوان به اندازه کافی برای ازدواج بزرگ شناخته می‌شود، خانواده‌اش به دنبال خانواده‌هایی با پیشینه اجتماعی مشابه می‌گردند تا جایی که او می‌تواند در آنجا به خوشبختی برسد و بدون مشکل در خانواده جدید خود جا بیفتد. به همین ترتیب، زمانی که یک مرد جوان به اندازه کافی برای ازدواج بزرگ شناخته می‌شود، خانواده‌اش به دنبال عروس‌هایی از خانواده‌های خوب با ارزش‌های خوب می‌گردند.
در حالی که این موضوع در اکثر جوامع دیگر ذکر شده، عوامل دیگری نیز وجود دارند که به راحتی و اطمینان زوجین در جهان عرب در غرب آسیا و شمال آفریقا می‌افزاید: سنت ازدواج خویشاوندی. در این کشورها، حداقل یک‌ششم از تمام ازدواج‌ها ازدواج‌های خویشاوندی هستند. در عربستان سعودی، اکثریت (بیش از ۶۵٪) تمام ازدواج‌ها ازدواج‌های درون‌گروهی و خویشاوندی هستند. بیش از ۴۰٪ از تمام ازدواج‌ها در عراق، اردن، سوریه، یمن، کویت، امارات متحده عربی، عمان، سودان، لیبی، و موریتانی خویشاوندی و درون‌گروهی هستند و بیش از یک‌پنجم ازدواج‌ها در مصر و الجزایر این‌چنین می‌باشند. ازدواج‌های ترتیب داده‌شده شامل ازدواج‌های درون‌گروهی و غیر خویشاوندی می‌شوند و بنابراین از نرخ‌های مشاهده‌شده ازدواج‌های درون‌گروهی و خویشاوندی بیشترند. مسیحیان عرب، مانند قبطی‌ها در مصر، الگوهای مشابهی در ازدواج دارند. ازدواج ویژگی مرکزی جوامع سنتی بومی بود. آزادی ازدواج محدود به این منظور بود که کودکان طبق گروه‌های خانوادگی صحیح و وابستگی‌ها به دنیا بیایند و از ازدواج با برخی اقوام نزدیک یا با هر کسی خارج از گروه اجتناب شود. نظرات در مورد اینکه پدیده باید به‌طور انحصاری مبتنی بر شیوه‌های اسلامی دیده شود، متفاوت است، زیرا یک مطالعه در سال ۱۹۹۲ در میان عرب‌ها در اردن تفاوت‌های معناداری بین مسیحیان عرب و مسلمانان عرب در هنگام مقایسه وقوع خویشاوندی نشان نداد.
در حالی که زیبایی ظاهری به عنوان یک عامل در نظر گرفته می‌شود، اهمیت بیشتری به ویژگی‌های سنتی مانند حجاب، رفتار محترمانه، خلق آرام، خانگی بودن و سادگی داده می‌شود. ویژگی‌های مشابه ارزش‌های خانوادگی و پاکدامنی معمولاً ویژگی‌هایی هستند که خانواده‌ها در هنگام انتخاب همسر به دنبال آن هستند. به‌طور سنتی، فرایند تحقیقاتی شامل بررسی زیبایی ظاهری عروس، رفتار او، نظافت، تحصیلات و در نهایت ویژگی‌های او به عنوان یک خانه‌دار است. در اجرای این تحقیق سنتی، والدین همچنین رفتار خانواده عروس را در نظر می‌گیرند.
به‌طور سنتی، اولین دیدار معمولاً بین عروس، داماد و مادران آن‌ها صورت می‌گیرد. آن‌ها در مکانی عمومی یا در خانه عروس ملاقات می‌کنند و یکدیگر را می‌شناسند. عروس، داماد و همراهان آن‌ها معمولاً به‌طور جداگانه اما در دید یکدیگر می‌نشینند تا با یکدیگر آشنا شوند. در تاریخ اخیر، ممکن است مرد پیشنهاد دهد که به خانواده‌اش بگوید که چه کسی را برای ازدواج در نظر دارند، و ممکن است که مرد و زن قبلاً یکدیگر را بشناسند. در خانواده‌های شهری نیز رایج است که عروس و داماد قبل از آنکه داماد به خانواده عروس برای درخواست اجازه مراجعه کند، با هم بر سر ازدواج توافق کنند.
طلب

طلب  (عربی: طلبة‎) اساساً یک درخواست رسمی برای دست دادن است. این رویداد خصوصی‌تر است و محدود به بستگان عروس و داماد می‌باشد. این اتفاق پس از آن است که هر دو خانواده با تصمیم زوج برای ازدواج موافقت کرده‌اند. در «طلب»، داماد به همراه اعضای خانواده‌اش از خانواده عروس درخواست می‌کند تا دست عروس را برای ازدواج به او بدهند. سپس خانواده‌ها به‌طور رسمی تأیید می‌کنند که زوج قرار است ازدواج کنند.
نامزدی

نامزدی‌ها (عربی: خطوبة‎ در عربستان و همچنین در فقه فقه اسلامی اولیه) یا خطبه در مصر و بلاد شام) معمولاً در یک مهمانی ساده عروسی یا یک شام برای خانواده‌ها در دنیای عرب برگزار می‌شود. عروس هر لباسی که بخواهد می‌پوشد و در این مراسم هیچ "zaffah" (رژه عروسی) وجود ندارد. معمولاً عروس و داماد لباس‌هایی به رنگ‌های هماهنگ می‌پوشند. آن‌ها حلقه‌ها را رد و بدل می‌کنند و حلقه‌ها را بر انگشت حلقه دست راست یکدیگر می‌گذارند.
رِدوه

این رویداد معمولاً یک یا دو روز قبل از روز عروسی برگزار می‌شود. این یک گردهمایی کوچک از بستگان نزدیک مردان از هر دو طرف عروس و داماد است که معمولاً در خانه خانواده عروس برگزار می‌شود. در این تبادل، مردان طرف داماد اطمینان می‌یابند که خانواده عروس از مهمانی راضی هستند. اعضای مرد خانواده طرف داماد همچنین باید تمام مسائل لحظه آخری قبل از عروسی را حل کنند. مسن‌ترین مرد از طرف داماد به تمام بستگان مرد از هر دو طرف تبریک می‌گوید.
حنابندان (غمره)

در فلسطین قدیم، شب حنا شبی بود که برای آماده‌سازی تمام تزیینات عروسی و تنظیمات لحظه آخری استفاده می‌شد. این فرصت برای خانواده‌ها بود تا قبل از عروسی با هم جشن بگیرند. خانواده داماد در خیابان‌های روستا می‌رقصیدند تا به خانه عروس برسند. زمانی که به آنجا می‌رسیدند، خانواده شروع به مخلوط کردن حنا می‌کردند که سپس برای تزیین دستان عروس و داماد استفاده می‌شد (که حنا روی دست داماد معمولاً فقط حروف ابتدایی نام خود و عروس بود)، و سپس مهریه عروس را به او تقدیم می‌کردند (مهریه شرط زن مسلمان برای پذیرفتن مرد در ازدواج است که معمولاً به صورت طلا پرداخت می‌شود زیرا ارزش آن مانند سایر دارایی‌ها کاهش نمی‌یابد). خانواده‌ها سپس شروع به رقص و خواندن موسیقی سنتی موسیقی فلسطین می‌کردند.
در دوران مدرن، به‌ویژه برای کسانی که در فلسطین زندگی نمی‌کنند، شب حنا به سنت‌های خود وفادار است، اما شباهت زیادی به مهمانی دوشیزه دارد؛ دوستان و بستگان زن عروس به همراه او در جشن شرکت می‌کنند که شامل غذا، نوشیدنی و رقص است. گروهی از زنان موسیقی عربی، گاهی موسیقی اسلامی، پخش می‌کنند و همه می‌رقصند. یک زن حنا یا حنانگاری (یک فرم موقت از تزیین پوست با استفاده از حنا) را روی دستان و پاهای عروس و مهمانان طراحی می‌کند—جایی که رنگ حنا تیره‌ترین است زیرا پوست در آن قسمت‌ها مقادیر بیشتری کراتین (پروتئین) دارد که به‌طور موقت با lawsone، رنگ‌دهنده حنا، ترکیب می‌شود.
مردان نیز مهمانی‌ای خواهند داشت که در آن خانواده و دوستان داماد به موسیقی سنتی فلسطینی می‌رقصند. در برخی از آداب روستاها، صورت داماد توسط یکی از اعضای خانواده یا دوستان نزدیک او در آستانه عروسی تراشیده می‌شود. سنت دادن طلا به عروس نیز همچنان استفاده می‌شود. داماد وارد جایی می‌شود که عروس حضور دارد؛ آن‌ها هر دو حنا می‌زنند و سپس داماد مهریه عروس را به او تقدیم می‌کند. بدین ترتیب، عروسی تنها یک رقص و جشن است.
یک عنصر مهم از شب حنا در هر دو مهمانی حنا سنتی و غیر سنتی، لباسی است که زنان فلسطینی و داماد به تن دارند. زنان لباس‌های سنتی (معمولاً با دست دوخته شده) به نام «اِثیاب فلسطینی» می‌پوشند. عروس‌ها لباس‌هایی شگفت‌انگیز و بسیار گلدوزی شده خواهند داشت. داماد نیز معمولاً دشداشه مردانه عربی و حطا (پوشش سر) می‌پوشد.
تقالید عروسی حنا همچنان در میان یهودیان با نسل‌های بیشتر از کشورهای عمدتاً مسلمان محبوب است.
صحرا

در برخی از مناطق (مانند فلسطین)، دوستان و بستگان مرد نیز یک مهمانی شبانه در باغ یا در خیابان مقابل خانه داماد برگزار می‌کنند. گروه‌های موسیقی و رقص به اجرای برنامه می‌پردازند و مردان با داماد می‌رقصند. زنان مجاز به حضور نیستند و ممکن است برنامه را از طریق پخش ویدیویی داخل خانه یا باغ جداشده تماشا کنند. در خانواده‌های اسلامی سخت‌گیر، این تنها راه است که اجازه می‌دهد مردان از خارج از خانواده در عروسی حضور پیدا کنند.
مهمانی/ جشن عروسی

عروسی‌ها معمولاً شامل یک zaffa هستند، یک رژه که با صدای بلند ازدواج زوج را اعلام می‌کند. زفه از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است. برای مثال، در مصر، زفه دمیاطی در شمال محبوب است. در بلاد شام، دبکه سنتی محبوب است. نسخه‌های دیگر از زفه در شمال آفریقا و شبه‌جزیره عربی، همچنین در فرهنگ رایج در کشورهای عربی خلیج فارس وجود دارد؛ حتی زفه با اولین بازرگانان عرب که به آنجا رفتند، به نام Zapin به مالزی رسید.
مهمانی/ جشن عروسی > عروسی‌های شهری

بعد از زفه یا zefaf، عروس و داماد (که بیشتر در مصر است) بر روی یک تخت‌نشینی یا kosha (کوشة) می‌نشینند، که معمولاً از دو صندلی راحت در مقابل مهمانان تشکیل شده است، از جایی که عروس و داماد همانند پادشاه و ملکه حاکم سلطنت می‌کنند. به محض اینکه عروس و داماد در کوشه نشسته‌اند، یک نوشیدنی شربت به مهمانان داده می‌شود و همه به سلامتی آن‌ها می‌نوشند.
سپس عروس و داماد حلقه‌ها را از دست راست خود به انگشت اشاره دست چپ منتقل می‌کنند. با این آیین، جشن‌ها آغاز می‌شود. عروس و داماد اولین رقص خود را می‌رقصند، سپس سایر مهمانان عروسی به آنها می‌پیوندند. معمولاً یک رقاصه شکم یا یک خواننده مهمان‌ها را سرگرم می‌کند، اما در عروسی‌های لوکس‌تر، بیش از یک سرگرم‌کننده وجود دارد. مهمانان با زوج تازه ازدواج کرده می‌رقصند و گاهی داماد توسط دوستانش به هوا پرتاب می‌شود. در عروسی‌های مدرن، بعد از سرگرمی‌های رسمی، یک دی‌جی جشن را ادامه می‌دهد.
بعد از آن، نوبت به بریدن کیک می‌رسد. همان‌طور که در سایر نقاط جهان نیز مرسوم است، عروس و داماد کیک را برش می‌زنند که معمولاً چندین لایه دارد. سپس عروس دسته گل خود را پشت سرش به سمت زنان دیگر می‌اندازد. طبق سنت، هر کسی که دسته گل را بگیرد به عنوان فرد خوش‌شانس شناخته می‌شود زیرا پیش‌بینی می‌شود که او بعدی است که ازدواج خواهد کرد. سپس، زوج آغاز به باز کردن بوفه برای مهمانان می‌کنند که معمولاً شامل انواع مختلفی از سالادها، گوشت‌ها، خورش‌ها، شیرینی‌ها، میوه‌ها و سایر آشپزی عربی است. غذا به عنوان یکی از عوامل بازتاب دهنده ثروت خانواده‌های عروس و داماد در نظر گرفته می‌شود. بعد از اینکه مهمانان غذا خوردند، بسیاری از آن‌ها، به‌ویژه کسانی که از خانواده یا دوستان نزدیک زوج نیستند، بعد از تبریک به زوج، مراسم را ترک می‌کنند. در برخی از عروسی‌ها، ممکن است سرگرمی‌های دیگری نیز وجود داشته باشد، از جمله DJ، رقص، و گاهی یک خواننده یا گروه موسیقی که تا دیروقت شب ادامه دارد. عروس و داماد معمولاً یک شب یا دو شب در هتلی که عروسی در آن برگزار شده است اقامت می‌کنند.
در خانواده‌های مسلمان سخت‌گیر، مردان ممکن است با زنان رقص نکنند یا حتی زنان را در لباس‌های غیرمتعارف تماشا نکنند؛ بنابراین، تنها مهمانان زن و کودکان وارد سالن با زوج عروسی می‌شوند. همچنین، عکاسان و دیگر پرسنل باید زنان باشند، و اگر DJ مرد باشد، باید پشت در بسته کار کند. مردان در یک اتاق یا باغ جداگانه منتظر می‌مانند. در پایان مهمانی، زنان شانه‌های خود را می‌پوشانند و اعضای خانواده‌های مرد می‌توانند وارد سالن شوند. خانواده‌ها به ترتیب به دیدن زوج می‌روند تا تبریک بگویند و هدایا و پول تقدیم کنند. در پایان، ممکن است همه با هم رقص کنند.
شلیک تفنگ جشن به عنوان یکی از بسیاری از رسوم در عروسی‌های عربی شناخته می‌شود. اما این رسوم اغلب مورد انتقاد قرار می‌گیرند زیرا گاهی به تلفات جانی منجر می‌شوند. برای مثال، یک مرد عراقی از حویجه عراق کنترل سلاح خود را از دست داد و در نهایت پسر خود را در مراسم عروسی در ژوئن ۲۰۲۰ شلیک کرده و کشت.
مهمانی/ جشن عروسی > عروسی‌های روستایی

عروسی‌های مدرن شهری تحت تأثیر سنت‌های غربی قرار گرفته‌اند—برای مثال، بریدن کیک و انداختن دسته گل. این مورد در مناطق روستایی یا به‌طور مثال، بیشتر قسمت‌های عربستان سعودی صدق نمی‌کند، جایی که هنوز از سبک سنتی اصیل عروسی اسلامی عربی استفاده می‌کنند. در مناطق روستایی کشورهایی مانند مصر، بعد از زفه، مراسم عروسی معمولاً در یک دشت وسیع برگزار می‌شود، جایی که یک چادر عربی بزرگ به نام sewan (صوان) نصب شده است. سرگرمی‌ها شامل رقاصه شکم یا خواننده است، گاهی هر دو. نوشیدنی‌ها به مهمانان داده می‌شود و غذا روی بشقاب‌های بزرگ سرو می‌شود. غذای رایج fattah است، تکه‌های گوشت بره که در برنج و نان آغشته به خورش قرار دارد. عروس و داماد مراسم را زود ترک می‌کنند، اما مهمانان جشن‌ها را ادامه می‌دهند.
رسوم اسلامی > خواندن فاتحه

در مصر و برخی از قسمت‌های فلسطین و اردن، خانواده عروس پذیرایی در خانه خود برگزار می‌کنند، جایی که داماد به‌طور رسمی از پدر یا مرد مسن‌تر خانواده برای دست دوشیزگی عروس درخواست می‌کند. پس از موافقت پدر، خانواده‌ها فاتحه (سوره) (اولین سوره در قرآن) را می‌خوانند و شربت، نوشیدنی شیرینی که از گل‌ها یا میوه‌ها تهیه می‌شود (معمولاً در مصر) یا قهوه عربی (معمولاً در شام).
رسوم اسلامی > قرارداد ازدواج

قرارداد ازدواج، به نام‌های عقد نکاح، عقد قیران، عقد زواج و کتب الکتاب، محور مراسم رسمی ازدواج است. این مراسم با سخنرانی کوتاهی از یک شیخ یا امام آغاز می‌شود که دربارهٔ چگونگی احترام پیامبر به همسرانش، چگونگی احترام به زنان و اینکه چگونه زنان باید با شوهرانشان رفتار کنند سخنرانی می‌کند. سپس امام از داماد می‌خواهد که به سخنرانی توجه کند، و پدر (یا مرد مسن‌تر خانواده عروس) پیشنهاد را می‌پذیرد. این مراسم مشابه خواندن فاتحه است، اما همچنین زمانی است که اسناد قانونی تکمیل و سپس ثبت می‌شوند. دو شاهد، معمولاً مسن‌ترین مردان هر خانواده، قرارداد ازدواج را امضا می‌کنند و زوج اکنون به‌طور رسمی ازدواج کرده‌اند.
در شام، این رویداد معمولاً در خانه یکی از خانواده‌های عروس یا داماد برگزار می‌شود، یا گاهی در سالن عروسی خود، در یک مسجد یا در دادگاه اگر زوج تصمیم به انجام آن داشته باشند.
رسوم مسیحی

اقلیت بزرگی از مسیحیان عرب، که عمدتاً در منطقه شام (سرزمین) و مصر زندگی می‌کنند، عمدتاً به کلیسای کاتولیک و ارتدکس تعلق دارند و در مراسم‌های عروسی خود از سنت‌های نمادین مسیحیت قدیمی استفاده می‌کنند.
زوج عربی
یک عروسی عربی در دبی
تزئینات حنا از جربه، تونس
تخت‌نشینی داماد و عروس در مراسم حنای یهودی مراکشی؛ نسخه ویرایش‌شده از تصویر اصلی
رقص عروسی عربی (Zaffa) و دبکه
لباس عروسی مردم جبل عربی
محمد سرافراز

| محمد سرافراز | محمد سرافراز |
| --- | --- |
رخ‌نگاره‌ای از سرافراز (خرداد ۱۳۹۴): رخ‌نگاره‌ای از سرافراز (خرداد ۱۳۹۴)
ششمین رئیس سازمان صدا و سیما: ششمین رئیس سازمان صدا و سیما
دوره مسئولیت ۱۷ آبان ۱۳۹۳ – ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵: دوره مسئولیت ۱۷ آبان ۱۳۹۳ – ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵
گمارنده: سید علی خامنه‌ای
پس از: سید عزت‌الله ضرغامی
پیش از: عبدالعلی علی‌عسگری
معاون برون‌مرزی سازمان صدا و سیما: معاون برون‌مرزی سازمان صدا و سیما
دوره مسئولیت ۱۳۷۳ – ۱۳۹۳: دوره مسئولیت ۱۳۷۳ – ۱۳۹۳
پس از: شعبان شهیدی مؤدب
پیش از: محمد اخگری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۰ (۶۴ ساله) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
خویشاوندان: جواد سرافراز (برادر)علی سرافراز † (برادر)محمدمهدی آخوندزاده (شوهرخواهر)
تحصیلات: علوم سیاسی
محل تحصیل: دانشگاه امام صادقدانشگاه سن ژوزف لبنان
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: ایران
خدمت/شاخه: سپاه پاسداران
سال‌های خدمت: ۱۳۶۲–۱۳۶۴؛ ۱۳۶۵
یگان: نهاد نمایندگی ولی فقیهبسیج
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ ایران و عراق عملیات کربلای ۵ (مجروح) 
محمد سرافراز (زاده ۱۳۴۰ در تهران) رئیس اسبق سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران از ۱۵ آبان ۱۳۹۳ تا ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ بوده‌است. وی عضو شورای عالی فضای مجازی و دارای مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه سن ژوزف بیروت است و به زبان‌های انگلیسی و عربی مسلط است.
۲۲ اسفند ۱۳۹۱ اتحادیه اروپا، محمد سر افراز را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی و پخش «اعترافات اجباری» زندانیان سیاسی و روزنامه‌نگاران تحریم کرد.
زندگی

او فرزند یک روحانی به نام ابوالفضل سرافراز است که مدتی نمایندگی ولی فقیه در سازمان هواپیمایی کشوری را بر عهده داشت. دو برادر او پس از انقلاب کشته شدند. جواد سرافراز که از اعضای حزب جمهوری اسلامی و رئیس دفتر محمد حسینی بهشتی، دبیرکل این حزب بود؛ در بمبگذاری در دفتر حزب در ۷ تیر ۱۳۶۰ کشته شد و علی، برادر دیگرش در جریان جنگ ایران و عراق در سال ۱۳۶۵ در شلمچه کشته شد.
او کتابی به زبان عربی با نام جنبش طالبان از ظهور تا افول نیز نوشته که در میانه دهه هشتاد، در بیروت و اردیبهشت سال ۹۰ در ایران توسط انتشارات سروش منتشر شده‌است.
وی در تاریخ ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۵، رسماً از سازمان صدا و سیما بازنشسته شد.
تحریم اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا طی تصمیم مورخ ۲۲ اسفند ۱۳۹۱ (۱۲ مارس ۲۰۱۳)، محمد سر افراز را به دلیل نقشی که در نقض گسترده و شدید حقوق شهروندان ایرانی داشته‌اند، از ورود به کشورهای این اتحادیه محروم کرد. کلیه دارایی‌های این مقامات نیز در اروپا توقیف خواهد شد.
براساس بیانیه اتحادیه اروپا، محمد سرافراز به دلیل پخش «اعترافات اجباری» زندانیان سیاسی و روزنامه‌نگاران تحریم شده و در زمان ریاست بر پرس تی‌وی در پخش اعترافات اجباری متهمان با دستگاه‌های اطلاعاتی همکاری داشته‌است. در این بیانیه همچنین به پخش اعترافات اجباری مازیار بهاری، روزنامه‌نگار ایرانی- کانادایی و در پی آن جریمه ۱۰۰ هزار پوندی شبکه پرس تی‌وی توسط آفکام، اشاره شده‌است.
پخش اعترافات اجباری

محمد سرافراز، ریاست صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و پیش از آن معاونت برون مرزی صدا و سیما و مدیریت شبکه تلویزیونی انگلیسی زبان پرس تی وی را بر عهده داشته‌است.
طی سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ اعترافات دست‌کم ۱۸ زندانی سیاسی و عقیدتی از پرس تی وی، پخش شده‌است.
ریاست سازمان صدا و سیما

محمد سرافراز در ۱۵ آبان ۱۳۹۳ با حکم سید علی خامنه‌ای که در ۱۷ آبان منتشر شد، رئیس سازمان صدا و سیما شد. او پیشتر از سوی رهبر ایران به عضویت شورای عالی فضای مجازی درآمده بود.
محمد سرافراز از زمان ریاست محمد هاشمی رفسنجانی بر سازمان صدا و سیما در این سازمان حضور داشته و یکی از قدیمی‌ترین مدیران این رسانه به‌شمار می‌آید. او که از سال ۱۳۷۱ در معاونت برون مرزی صداوسیما مشغول به کار بوده، در دوران عزت‌الله ضرغامی، مدیریت شبکه‌های انگلیسی زبان پرس تی‌وی و اسپانیایی زبان هیسپان تی‌وی را نیز به صورت هم‌زمان برعهده داشته‌است.
وی نقش مهمی در راه‌اندازی شبکه‌های برون مرزی این سازمان از جمله پرس تی‌وی، هیسپان تی‌وی و العالم داشته‌است. آی فیلم، شبکه‌ای تلویزیونی که به نمایش ۲۴ساعتهٔ فیلم می‌پردازد؛ نیز تحت مدیریت او افتتاح شد.
محمد سرافراز پنجمین مدیر این سازمان در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی محسوب می‌شود. پیش از این عزت‌الله ضرغامی، علی لاریجانی، محمد هاشمی رفسنجانی و صادق قطب‌زاده ریاست سازمان صداوسیما را عهده‌دار بودند که یکی از کلیدی‌ترین نهادهای ایران محسوب می‌شود، از شبکه‌هایی که محمد سرافراز دستور ادغام و حذف آنها را صادر کرد؛ می‌توان به شبکه تماشا ،شبکه شما، شبکه بازار، شبکه جام جم ۲ و شبکه جام جم ۳، اشاره کرد.
دوره تصدی وی در سازمان صدا و سیما با استعفای او در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۵ به پایان رسید و عبدالعلی علی‌عسگری، جانشین وی گردید.
ادعای خروج از کشور

در اردیبهشت ۹۸ یاشار سلطانی در توئیتی تلویحاً اعلام کرد که سرافراز از کشور فرار کرده‌است و فیلمی از شهرزاد میرقلی خان و سرافراز در یک فرودگاه خارجی را منتشر کرد. برخی رسانه‌های اصولگرا این ادعا را رد کردند و گفتند سرافراز در ایران است.
کتاب روایت یک استعفا

در شهریور ۱۳۹۸، سرافراز اقدام به انتشار الکترونیکی کتاب خاطراتش پیرامون حوادث ۲۴ سال حضور در صدا و سیما و دلایل استعفایش از مدیریت سازمان صدا و سیما با نام روایت یک استعفا کرد. انتشار این کتاب حواشی و جنجال‌هایی را در پی داشت.
می‌ترونیک

می‌ترونیک دانش مطالعه ساختارهای دی‌الکتریک تشدید‌کننده رزونانس‌های می است که به عنوان یک رویکرد جدید در فوتونیک زیرموج ظاهر شده است. تشدید می (Mie resonances) به نوعی از تشدیدهای الکترومغناطیسی اشاره دارند که در ساختارهای دی‌الکتریک با ضریب بالای شکست (high-index dielectric) رخ می‌دهند. این تشدیدها زمانی اتفاق می‌افتند که طول موج نور با ابعاد ساختار مقایسه شود.
پیشینه

چندین سال پیش، مشخص شد که ساختارهای دی الکتریک تشدیدکننده ساخته شده از مواد با ضریب شکست بالا ممکن است مکمل خوبی برای پلاسمونیکها باشند، یا حتی در بسیاری از کاربردها جایگزین آن شوند. رزونانس های الکترومغناطیسی وابسته به هندسه و اندازه به عنوان تشدید می شناخته می شوند. چنین تشدیدهایی زمانی اتفاق می‌افتد که طول موج نور درون ذره با ابعاد فضایی آن مانند شعاع 2R≈ λ/n قابل مقایسه باشد، جایی که n ضریب شکست ماده ذره، R شعاع نانوذره و λ طول موج نور است. برای ذرات دی الکتریک با ضریب شکست بالا، می توان رزونانس های الکتریکی و مغناطیسی با توان‌های مشابه را مشاهده کرد. یک تشدید دوقطبی مغناطیسی قوی می‌تواند از طریق جفت شدن نور ورودی با جریان‌های جابجایی دایره‌ای میدان الکتریکی که در داخل ذره قرار دارد، تحریک شود. این ماهیت رزونانس‌های هندسی نشان می‌دهد که یک نانوذره باید از ماده‌ای با ضریب شکست نسبتاً بزرگ ساخته شود تا رزونانس‌های آن به محدوده‌های طیفی مرئی و مادون قرمز میانی (IR) منتقل شود.
ویژگی‌ها و برتری‌ها > کاهش اتلاف انرژی

می-ترونیک بر پایه ساختارهای دی‌الکتریک با ضریب شکست بالا استوار است که دارای اتلاف انرژی کمتری نسبت به فلزات در پلاسمونیک هستند. این ویژگی باعث می‌شود که می-ترونیک بتواند میدان‌های داخلی قوی‌تری را حفظ کند و در نتیجه کارایی بالاتری داشته باشد.
ویژگی‌ها و برتری‌ها > کنترل بهتر نور

می-ترونیک از تشدیدهای Mie بهره می‌برد که امکان کنترل فضایی و زمانی نور را از طریق تداخلات چندقطبی و حالت‌های محدود در پیوستگی فراهم می‌کند. این کنترل دقیق باعث می‌شود که می-ترونیک بتواند در طراحی دستگاه‌های نوری پیشرفته مانند لیزرهای نانویی و حسگرهای بیولوژیکی با حساسیت بالا استفاده شود.
ویژگی‌ها و برتری‌ها > تقویت پاسخ مغناطیسی

در می-ترونیک، امکان تحریک تشدیدهای مغناطیسی وجود دارد که این ویژگی به ایجاد تداخلات و شکل‌دهی غیرمعمول پرتوها کمک می‌کند. این امر منجر به تقویت نور و انتقال بالای ساختارهای متا می‌شود، که در مقایسه با پلاسمونیک، قابلیت‌های بیشتری را ارائه می‌دهد.
ویژگی‌ها و برتری‌ها > عدم وابستگی به فلزات

می-ترونیک به مواد دی‌الکتریک وابسته است، بنابراین از مشکلاتی مانند اکسیداسیون و پایداری پایین فلزات رنج نمی‌برد. این ویژگی باعث افزایش طول عمر و پایداری دستگاه‌ها می‌شود