stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زوس یهودی
بررسی > روایت تاریخی

داستان فیلم از شخصیتهای واقعی دوک کارل الکساندر و یوزف زوس اوپنهایمر اقتباس شده‌است. فیلم ادعا دارد که تمامی قسمتهای آن بر پایه واقعیت است. در نسخه واقعی این داستان، اوپنهایمر یک بانکدار یهودی و یهودی دربار است که به کارل الکساندر وامهای بزرگ می‌دهد. در برابر این وامها او تجارت را در ورتمبرگ تحت تسلط خود درآورده و مالیات زیادی وضع می‌کند. کارل الکساندر به ناگهانی می‌میرد و بعد از مرگ او اوپنهایمر دستگیر شده و اعدام می‌شود. با اینکه فیلم ادعا می‌کند که تمامی آن بر پایه واقعیت است بسیاری مسائل مطرح شده در فیلم در رابطه واقعی اوپنهایمر و کارل الکساندر اتفاق نیفتاده است.
بررسی > قالبهای یهودستیزانه

این فیلم یهودیان را به صورت افرادی مادیگرا، بی‌اخلاق، کلاهبردار، غیرقابل اعتماد و دارای ایراد فیزیکی نشان می‌دهد. یهودیان به صورت کاپیتالیست و همچنین فقیر و کثیف نشان داده می‌شوند. زوس به صورت فردی با بینی بزرگ، ریش بلند و صدایی تأثیرگذار تصویر شده‌است.
شخصیت زوس بر اساس قالب رباخوار یهودی است. در صحنه اول او دارای طلا و جواهر زیادی است و در صحنه بعد او به دختری آلمانی می‌گوید که خانه او تمامی دنیا است (نازیها اعتقاد داشتند که یهودیان گروهی بین‌المللی با برنامه تصرف دنیا هستند). شخصیت یهودی در داستان از غیریهودیان (جنتیلها) متنفر است و قصد انتقام از آنان دارد. در فیلم همچنین بر این قالب تأکید شده‌است که اگر یهودیان در موقعیت قدرت قرار گیرند آن را فاسد کرده و از آن برای نابود کردن بقیه و کمک به همدینان خود استفاده خواهند کرد.
بررسی > یهودی مخفی

قالب دیگر یهودستیزانه در این فیلم مخفی کردن یهودی بودن زوس توسط وی است. در این قالب بر این مسئله تأکید می‌شود که یهودی با اینکه ظاهر مسیحی به خود بگیرد در نهایت باطن یهودی خود را تغییر نداده‌است و به دنبال اهداف بقیه یهودیان است. زوس ابتدا در لباس مخصوص یهودی به همراه ریش بلند و موهای فرفری نمایش داده می‌شود. در صحنه بعد او خود را به صورت یک اشراف‌زاده آلمانی درآورده و ظاهری مانند بقیه آلمانیها دارد. فیلم تلاش به تأکید بر این مسئله می‌کند که یهودیت بر اساس نژاد بوده و ظاهر مسیحی اوپنهایمر تأثیری بر برنامه واقعی او ندارد.
هارلان کارگردان فیلم در مصاحبه‌ای در مورد فیلم در زمان پخش آن گفته بود: «در میانه فیلم ما فستیوال پوریم یهودیان را نشان می‌دهیم که یهودیان انتقام خود را از گوئیم (جنتیلها)، ما مسیحیان جشن می‌گیرند. در این صحنه من یهودیت واقعی را نشان می‌دهم که امروزه در لهستان فعال است. در برابر یهودیت واقعی، ما شخصیت زوس را نشان می‌دهیم که وزیر اقتصاد دربار است و بسیار باهوش بوده و یک یهودی مخفی است.»
مروارید دیهیم

| مروارید دیهیم | مروارید دیهیم |
| --- | --- |
کارگردان: کاژیمیش کوتز
نویسنده: کاژیمیش کوتز
بازیگران: ووتسیا کووُلیک ماریان اوپانیا اولگیرد ووکاشویچ یان انگلرت فرانچیشک پیچکا
موسیقی: وویچیخ کیلار
فیلم‌بردار: استانیسواف لوت
تدوین‌گر: ایرنا خورینسکا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ ژانویه ۱۹۷۲ (۱۹۷۲-01-۲۷)  
مدت زمان: ۱۱۱ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
مروارید دیهیم (لهستانی: Perła w koronie) یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی کاژیمیش کوتز است که در سال ۱۹۷۱ ساخته و در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۲ به نمایش درآمد. این فیلم نمایندهٔ لهستان جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در چهل و پنجمین دوره جوایز اسکار بود که البته به فهرست نهایی نامزدها راه نیافت.
گزیدهٔ بازیگران

ووتسیا کووُلیک
اولگیرد ووکاشِـویچ
یان اِنگلرت
فرانچیشک پیچکا
یژی سنوتا
برنارد کراوچیک
ماریان اوپانیا
وویچیخ آلابورسکی
آنتونی یوراش
الکساندر بدناش
دهستان کیار بالا

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کیار
بخش: کیار شرقی
مرکز دهستان: سرتشنیز
سال تأسیس: ۱۴۰۲ خورشیدی
جمعیت: ۴٬۴۵۴ نفر (۱۳۹۵)
تعداد آبادی: ۳
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۳۸
دهستان کیار بالا، یکی از دهستان‌های بخش کیار شرقی شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مرکز این دهستان، روستای سرتشنیز است.
مردم

مردم این بخش لرتبار و از ایل بختیاری می باشند که به گویش لری بختیاری سخن می گویند
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان کیار بالا برابر با ۴٬۴۵۴ نفر بوده‌است.
بیغرد

| بیغرد | بیغرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
بیغردموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبیغردبیغرد (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: بیغردموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبیغردبیغرد (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۷°۳۱′شمالی ۵۳°۲۲′شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۱°شمالی ۵۳٫۳۷°شرقی﻿ / 27.51; 53.37: مختصات: ۲۷°۳۱′شمالی ۵۳°۲۲′شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۱°شمالی ۵۳٫۳۷°شرقی﻿ / 27.51; 53.37
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: خنج
بخش: بخش مرکزی شهرستان خنج
دهستان: تنگ نارک
بنیان‌گذاری: قرن هشتم هجری
حکومت: حکومت
 • دهیار: حسن احمدی
جمعیت: ۲۵۹۳ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱۵۲۶۳
بیغرد یا به زبان محلی بخرد روستایی از توابع شهرستان خنج در استان فارس است. این روستا در ۱۵ کیلومتری خنج واقع شده‌است. محصولاتش غلات ، خرما و هندوانه است. هندوانه روستای بیغرد در منطقه بهترین نوع هندوانه محسوب می‌شود.
نام بیغرد به زبان اوستایی یعنی منطقه خداداده که تاریخ دانان معتقد اند از رودی به نام بیغرود گرفته شده که در قرن هشتم هجری وجود داشته‌است. آب و هوای این منطقه گرم و خشک می‌باشد این روستا به دلیل پیشرفت سریع و ناگهانی و داشتن خیران بیشمار به نگین لارستان مشهور است.
بیغرد دارای بیشتر از ۸۰۰ خانهٔ مسکونی و جمعیتی بیشتر از ۳۸۵۴ نفر است. روستای بیغرد مرکز دهستان تنگ نارک می‌باشد
مردم روستای بیغرد به زبان اچمی صحبت می‌کنند و خودمونی (اچمی) هستند و دین مردم بیغرد اسلام اهل سنت شافعی است
روستای بیغرد وتنگ نارک در قرن ۸ میلادی بنیان‌گذاری شده و بعد از شهرستان خنج قدیمی‌ترین منطقه هستند. مناطق باستانی و طبیعی بیغرد عبارت اند از قلعه توخ؛ قلعه شاهنشین؛ چشمه تنگ نارک؛ مقبره پیرجفتی؛ مقبره سید مکرم.
روستای بیغرد پیشرفت چشمگیری در سال‌های ۹۰ تا ۱۴۰۰ به دست خیرین بیغرد داشته‌است. همچنین بیغرد دو مدرسه قدیمی در سال‌های ۱۳۵۰ داشته و الآن هم دارای یک مهد کودک یک کودکستان و شش مدرسه برای پسران و دختر ان وجود دارد و مدرسه‌های جدید آن بین سال‌های ۷۰ تا ۸۰ تأسیس شده‌است
پارک سید عبدالباقی
طرح پارک طرحي منحصربفرد و برگرفته از ارگ های قديمي ميباشد كه در سال 1399 به همت خيرين بيغرد و هزينه ان توسط هيئت خيريه بيغرد (كاووس قاسمي و صلاح الدين قاسمي ازاد و ..... ) جمع اوري شده است.
بناهای تاریخی

کاخ کله توخ(قلعه توخ) که به علت زلزله بزرگ بیغرد کاملاً خراب شده مربوط به احمد توخ بوده‌است.
احمد توخ کدخدا و حاکم بیغرد بوده‌است. این شخص شاهزاده زمان آل کیا بوده‌است که پس از سقوط حکومت به جنوب کشور (بیغرد) تبعید شد؛ کاخ وی در زمان حکومت قاجار به توپ کشیده شد.
آنکه هرگز نزیست

| آنکه هرگز نزیست | آنکه هرگز نزیست |
| --- | --- |
کارگردان: آندژی سورین
بازیگران: میخاو ژبروفسکی
موسیقی: یان کاچماریک
تاریخ‌های انتشار:  ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶ (۲۰۰۶-09-۲۲)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
آنکه هرگز نزیست (به لهستانی: Kto nigdy nie żył…) یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی آندژی سورین است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد و در بیست و هشتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد.
گزیدهٔ بازیگران

میخاو ژبروفسکی
یوآنا سیدور
تِرِسا مارچفسکا
ناتالیا ریبیتسکا
وویچیخ متسفالدوفسکی
یوآنا لیشوفسکا
ماتئوش باناشوک
پیوتر شچپانیک
روبرت وینتسکیویچ
آندژی سورین
روبرت یانوفسکی
یوآنا یابوچنسکا
مودست روچینسکی
باربارا کرافتوونا
مایا بارئوکوفسکا
تِـرِسا اشمیگیلوونا
الکساندر بدناش
دولت پنهان

برای برنامه تلویزیونی با این نام، دولت پنهان (مجموعه تلویزیونی) را ببینید.
با دولت سایه اشتباه نشود.
دولت پنهان (به انگلیسی: deep state) اصطلاحی است در اشاره به دولتِ قدرتمندتر از  دولتِ انتخابی.
دولت پنهان؛ دولتی بالفعل اما مخفی است که با استفاده از امکانات دولتی با هویتی مجهول در تشکیلات رسمی نظام، به‌گونه‌ای سازمان‌یافته و برای مقاصدی غیر از منافع ملی در حال فعالیت است.
پیش زمینه

در برخی از کشورها گروه‌هایی سیاسی وجود دارند که دارای قدرت اقتصادی و نظامی مستقل از ساختار سیاسی حکومت و همچنین دارای قابلیت ادامه حیات بدون پشتیبانی حکومت می‌باشند.
آنها ممکن است دارای پایگاه اجتماعی قوی بوده و معمولاً دارای پیشینه و سابقه طولانی حضور فعال در عرصه سیاسی هستند و به همین دلیل تأثیرگذاری بسزایی که بر امور حیاتی و عملکرد  دولتها دارند و به‌عنوان «دولت در دولت» نامیده می‌شوند.
تعاریف

دولت پنهان از نظر تعریف با دولت سایه تفاوت دارد. تفاوت آنها در این است که «دولت سایه» نماینده دولت رسمی است ولی «دولت پنهان» نماینده و سایه دولت رسمی نیست و سردمدارانی غیر مردمی و بی ریشه دارد.
در کشورهای مختلف

شیلی: ارتش شیلی، دولتی در دولت موجود در شیلی است. آن‌ها نیروهایی منطقه‌ای، متحد، قدرتمند هستند دولت شیلی راهی نداشته به جز اینکه روشی برای کنترل ارتش پیدا کند.
دولت شیلی در عمل دوست دارد روابط خوبی را با همسایه‌های خود را دنبال کند؛ ولی خشونت نسبت به کشورهای همسایه بخشی از دکترین نیروهای نظامی شیلی بوده در این مورد هیچ چیزی از زمان سقوط دیکتاتوری پینوشه تاکنون متفاوت نشده‌است.
ایران: در ایران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به دلیل قدرت اقتصادی، سیاسی و نظامی قابل توجهی که دارد، اغلب به عنوان یک نهاد دولتی پنهان در نظر گرفته می‌شود. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با استقلال قابل توجهی از دولت منتخب عمل می‌کند و در عملیات‌های مخفی و مبارزات نفوذ مختلف شرکت داشته است. این شامل کنترل بر بخش‌های مهم اقتصادی، مشارکت در فعالیت‌های نظامی خارجی و نفوذ بر تصمیم‌های سیاست داخلی است. نفوذ فراگیر سپاه به عنوان یکی از اجزای اصلی دولت پنهان ایران تلقی می‌شود که سیاست‌های داخلی و خارجی را در راستای برنامه‌های آن شکل می‌دهد.
نمونه‌ها

چچن - روسیه
سرویس امنیت فدرال روسیه - روسیه
قزلباش - صفویان
پترولئوس دی ونزوئلا - ونزوئلا
ارتش خلق کره - کره شمالی
ارتش آلمان نازی - آلمان نازی
اس‌اس - آلمان نازی
سپتامبر سیاه در اردن - اردن
شورای عالی نیروهای مسلح مصر - مصر
کمپانی یونایتد فروت - گواتمالا
حزب الله - لبنان
کمپانی یونایتد فروت - هندوراس
کانتوگون - امپراتوری ژاپن
ارتش امپراتوری ژاپن - امپراتوری ژاپن
ینی‌چری - امپراتوری عثمانی
ترکان جوان - امپراتوری عثمانی
سازمان اطلاعات نظامی پاکستان - پاکستان
آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا - ایالات متحده آمریکا
جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا - ایالات متحده آمریکا
مجتمع نظامی صنعتی - ایالات متحده آمریکا
سیا - ایالات متحده آمریکا
کاگ‌ب - اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
چکا - اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
گرگ‌های خاکستری، ضد گریلا، ارگنکون - ترکیه
ام‌آی۵ - بریتانیا
جمهوری وایمار
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی -  جمهوری اسلامی ایران
خطایی (مهاباد)

| خطایی | خطایی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: مهاباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: مکریان شرقی
جمعیت: ۳۸۰ نفر (سرشماری ۹۵)
خطایی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان مکریان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۹۸ نفر (۷۰خانوار) بوده‌است. این روستا در میان شهرستان مهاباد و میاندواب در نزدیکی ده ملا قرار دارد.
جلال‌آباد

برای دیگر کاربردها، جلال‌آباد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| جلال‌آباد | جلال‌آباد |
| --- | --- |
شهر: شهر
از بالا راستگرد: چشم اندازی کامل از جلال‌آباد؛ پل جلال‌آباد؛ ورزشگاه کریکت جلال‌آباد؛ چهارراهی افغانستان؛ مسجد جلال‌آباد؛ مقر شهرداری جلال‌آباد؛ ساختمان‌های جلال‌آباد.: از بالا راستگرد: چشم اندازی کامل از جلال‌آباد؛ پل جلال‌آباد؛ ورزشگاه کریکت جلال‌آباد؛ چهارراهی افغانستان؛ مسجد جلال‌آباد؛ مقر شهرداری جلال‌آباد؛ ساختمان‌های جلال‌آباد.
موقعیت جلال آباد در افغانستان: موقعیت جلال آباد در افغانستان
مختصات: ۳۴°۲۶′۰۳″ شمالی ۷۰°۲۶′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۴۳۴۱۷°شمالی ۷۰٫۴۴۷۷۸°شرقی﻿ / 34.43417; 70.44778: مختصات: ۳۴°۲۶′۰۳″ شمالی ۷۰°۲۶′۵۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۴۳۴۱۷°شمالی ۷۰٫۴۴۷۷۸°شرقی﻿ / 34.43417; 70.44778
کشور:  افغانستان
ولایت: ننگرهار
تاسیس: ١٥٧۰
مساحت: مساحت
 • خشکی: ۱۲۲ کیلومتر مربع (۴۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۷۵ متر (۱۸۸۶ فوت)
جمعیت (٢۰١٧): جمعیت (٢۰١٧)
 • شهر: ۴۰٥۴٢۴
 • شهری: 
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰+ (وقت استاندارد افغانستان)
اقلیم: BWh (اقلیم گرم مدیترانه ای)
جَلال‌آباد مرکز ولایت ننگرهار افغانستان و مهمترین شهر بین کابل تا پیشاور است. شهر جلال‌آباد پنجمین  شهر برجمیعت افغانستان می‌باشد .
جمعیت این شهر در سال ۲۰۲۳ بالغ بر حدود ۲۰۰.۰۰۰ نفر بوده است.
مردم

مقالهٔ اصلی: فهرست شهرهای افغانستان
جمعیت این شهر ۲۶۳٬۳۱۲ تن در سال ۲۰۲۰ بوده است. و دارای ۶ ولشوالی می‌باشد. مساحت این شهر ۱۲٬۷۹۶ هکتار است. بیشینهٔ شهروندان این شهر را مردم پشی تشکیل میدهند پشتون‌ها تشکیل می‌دهند.
پی‌نوشت‌ها

↑  "The State of Afghan Cities report 2015". Archived from the original on 2015-10-31.
↑  "MRRD" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2010-03-04. Retrieved 2013-03-13.
1 2  https://worldpopulationreview.com/countries/cities/afghanistan
دهستان فرامرزان

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بستک
بخش: جناح
مرکز دهستان: هنگویه
جمعیت: ۱۰۸۰۸
ارتفاع مرکز از سطح دریا: ۳۷۰ متر
تعداد آبادی: ۹
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: ۰۷۶–۴۴۳۶
   دهستان فرامرزان    :    دهستان فرامرزان    
فَرامَرزان دهستانی است از توابع بخش جناح شهرستان بستک که در غرب استان هرمزگان در جنوب ایران واقع شده‌است که مرکز این دهستان، هنگویه می‌باشد.
دهستان فرامرزان در مسیل فوقانی رودخانه مهران واقع شده‌است و دهات آن در دو طرف مسیر رودخانه قرار گرفته‌اند.
جمعیت

جمعیت دهستان فرامرزان طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۰۸۰۸ نفر بوده‌است. که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان اچُمی تکلم می‌کنند.
محدودهٔ دهستان فرامرزان

از شمال به کوه کُماخُن و دهستان حومه، از جنوب کوه داربست، و کوه گچویه و شیبکوه، از مغرب به گردنه خنجی و کوه تُرَکی حمیران و دهستان اشکنان، و از سمت مشرق به کهتویه و جناح منتهی می‌شود.
این دهستان در مسیل فوقانی رودخانه مهران واقع شده‌است و دهات آن در دو طرف مسیر رودخانه قرار گرفته‌اند مسیر رودخانه را در بعضی نقاط باتلاق‌های نسبتاً وسیع پر از بوته‌های گَز فرا گرفته‌است.
این دهستان از شهر جناح در مغرب شهر بستک شروع شده و به کمشک در انتهای غربی شهرستان بستک منتهی می‌شود.
مسیر رودخانه

مسیر رودخانه را در بعضی نقاط باتلاقهایی نسبتاً وسیع پر از از بوته‌های گز به لهجه محلی «گِزَک» فرا گرفته که درون آن‌ها حیوانات وحشی مانند گراز زندگی نموده و احیاناً خسارت زیادی به محصولات کشاورزی می‌رسانند.
جادهٔ بستک فرمرزان

جاده بستک به فرمرزان از جناح به بعد به دو رشته شده یکی ازدهات شمالی رودخانه مهران ودیگری از دهات جنوب رودخانه عبور نموده و در روستای کمشک به هم می‌رسند.
فهرست منابع و مآخذ

محمدیان، کوخردی، محمد،  «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی،  «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد.  (بستک در گذرگاه تاریخ)  ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
نگاره‌ها از: احمد سلمان گوده‌ای و محمد محمدیان کوخِردی.
بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید،  «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
چمن پیرا، ناصر پاییز ۱۳۷۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] (Gitashenasi Province Atlas of Iran)
ادبیات صربی

ادبیات صربی (سیریلیک صربی: Српска књижевност) ادبیات متعلق به مردم صرب است که به زبان صربی سخن می‌گویند و در منطقه بالکان ساکن هستند. ادبیات صربی عمدتاً از قرن دوازدهم میلادی گسترش یافت و کارهایی مذهبی در این زبان خلق شد. در سال ۱۴۵۹، پس از اینکه عثمانی‌ها بیشتر صربستان را اشغال کردند، ادبیات مکتوب رو به افول گذاشت اما ادبیات شفاهی در اشکال مختلف مانند اشعار حماسی در مناطق روستایی به شکوفایی ادامه داد. این آثار اغلب در قرن نوزدهم گردآوری و نوشته می‌شد.
احمد زیدآبادی

| احمد زیدآبادی | احمد زیدآبادی |
| --- | --- |
زیدآبادی در جلسه دادگاه - ۱۳۸۸: زیدآبادی در جلسه دادگاه - ۱۳۸۸
زادهٔ: ۹ شهریور ۱۳۴۴ ‏(۵۹ سال) زیدآباد، سیرجان، استان کرمان، ایران
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: دبیرکل سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی (ادوار تحکیم) عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران
همسر: مهدیه محمدی
فرزندان: پرهام، پارسا و پویا
جوایز: قلم زرین آزادی جایزه آزادی مطبوعات جهانی سازمان یونسکو ۲۰۱۱
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: دانشگاه تهران
عنوان پایان‌نامه: دین و دولت در اسرائیل
سال دفاع: ۱۳۸۱
استاد راهنما: احمد نقیب‌زاده
کار علمی: کار علمی
 :  
 :  
احمد زیدآبادی (زاده ۹ شهریور ۱۳۴۴) روزنامه‌نگار و فعال سیاسی اصلاح‌طلب و نزدیک به جریان ملی مذهبی است. او در پی حوادث انتخابات ریاست‌جمهوری (۱۳۸۸) بازداشت و به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. زیدآبادی پس از طی دوران حبس و در تبعید مرداد ۱۳۹۴ مورد عفو عید فطر قرار گرفت و آزاد شد. وی دبیرکل سازمان دانش‌آموختگان ایران اسلامی ادوار تحکیم و عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران نیز بوده‌است.
زندگی

احمد زیدآبادی همسر مهدیه محمدی و داماد محمد محمدی گرگانی (نماینده دوره اول مجلس و از اعضای وابسته به طیف موسوم به ملی‌مذهبی‌ها) است. همچنین وی دارای سه فرزند به نام‌های پرهام، پارسا و پویا است.

او در رشته علوم سیاسی دانشگاه تهران تحصیل کرده و دکترای علوم سیاسی از دانشکده حقوق دانشگاه تهران دارد. تز دکترای او «دین و دولت در اسرائیل» نام داشت. [نیازمند منبع]
از سال ۱۳۶۸ فعالیت روزنامه‌نگاری او در روزنامه اطلاعات آغاز شد. او از سال ۱۳۷۳ در روزنامه همشهری کار می‌کرد و پس از دوم خرداد با بیشتر روزنامه‌های اصلاح‌طلب همکاری داشت. همچنین او سردبیر روزنامه آزاد بود که در سال ۱۳۷۸ منتشر می‌شد.
وی در سال‌های ۱۳۸۶–۱۳۸۷ با هفته‌نامه شهروند امروز همکاری داشت.
وی همچنین عضو هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و عضو شورای سیاست‌گذاری سازمان ادوار تحکیم وحدت و دبیرکل این سازمان نیز بوده‌است. [نیازمند منبع]
سوابق زندان

او در سال ۱۳۷۹ به جرم تبلیغ علیه نظام، تشویش اذهان عمومی و اقدام افسارگسیخته علیه نظام ۱۳ ماه در زندان به سربرد.
همچنین ۲۴ خردادماه در پی حوادث انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) مجدد دستگیر و این بار دادگاه او را به شش سال زندان، پنج سال تبعید به گناباد و محرومیت مادام‌العمر از هر گونه فعالیت سیاسی و شرکت در احزاب و هواداری و مصاحبه و سخنرانی و تحلیل حوادث، به صورت کتبی یا شفاهی، محکوم کرد.
سوابق زندان > حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸

او در این انتخابات حامی مهدی کروبی بود. به گفتهٔ همسرش، زیدآبادی ۱۷ روز در یک اتاق یک در یک و نیم متر، در یک سلول انفرادی در حال اعتصاب غذا بوده و ۱۸ روز دیگر هم بدون اعتصاب غذا در همان اتاق بدون هیچ تماس و ارتباطی نگه داشته شد. گفته می‌شد مهم‌ترین اتهام او نگارش نامه سرگشاده‌ای خطاب به علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی بود که در آن از انتقادناپذیری وی انتقاد کرده‌بود. دادگاه نهایتاً در آذر ماه وی را به ۶ سال زندان در تبعید در گناباد و محرومیت مادام‌العمر از فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی محکوم کرد.
دادگاه تجدید نظر نیز در دی ماه ۱۳۸۸ محکومیت او را (شش سال زندان، پنج سال تبعید به گناباد و محرومیت مادام‌العمر از هر گونه فعالیت سیاسی و شرکت در احزاب و هواداری و مصاحبه و سخنرانی و تحلیل حوادث، به صورت کتبی یا شفاهی) تأیید کرد.
وی بعد از بیش دو سال زندان، با محرومیت از حق مرخصی با وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی به مرخصی ۴۸ ساعته رفت.
از او نقل شده که دربارهٔ زندان اینگونه اظهار نظر کرده‌است:
زندگی به اندازه‌ای زیباست که همه چیز را می‌توان قربانی آن کرد، مگر شرافت را، که عزیزتر و زیباتر از زندگی است و لایق آنکه زندگی را قربانی آن کرد. این اصل اساسی زندگی من است و هر کس لحظه‌ای در این باره تردید کند هرگز مرا نشناخته‌است.
این اشاره‌ای به شرط اجازه مرخصی از زندان به شرط عدم دیدار با مهدی کروبی، میر حسین موسوی و عبدالله نوری است، که وی از قبول آن سر باز زد.[نیازمند منبع]
وی در حالی که در زندان به سر می‌برد در سال ۱۳۹۰ برنده جایزه آزادی مطبوعات جهانی ۲۰۱۱ سازمان یونسکو موسوم به «گیامورو کانو» شد.
زید آبادی در بهار ۱۳۹۴ پس از آزادی از زندان برای گذراندن دوره پنج ساله تبعید به گناباد منتقل شد. اما در تاریخ اول مرداد ۱۳۹۴، درحالی که در تهران برای مرخصی چند روزه به سر می‌برد، آزاد شد.
فعالیت‌ها پس از مرداد ۱۳۹۴ و آزادی

زیدآبادی در جریان انتخابات ۱۳۹۶ با بیان اینکه که تصمیم حاکمیت به مقابله با غرب و عدم بهبود روابط بعد از توافق برجام است که در نهایت به فلج شدن و لغو برجام منتهی می‌شود و از آنجا که تصمیم‌گیر اصلی هسته حاکمیت است، دولت اصلاح‌طلب فقط به عنوان ضربه‌گیر حاکمیت عمل می‌کند و توانایی تصمیم‌سازی مستقل ندارد، به شدت به مخالفت با حمایت اصلاح‌طلبان از حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری این سال پرداخت ولی توصیه‌های او به سران این جریان از جمله محمد خاتمی و مهدی کروبی مورد تأثیر واقع نشد.
وی بعد از این دوره با این استدلال که کشور با مشکلات عدیده حل نشده و بعضاً موجودیتی مواجه است و از آنجا که اصلاح‌طلبان ناتوان از حل مسائل مهم کشور هست و حاکمیت هم اجازه اتخاذ چنین تصمیماتی به آنها نمی‌دهد و از طرف دیگر حکومت به دنبال یکدست کردن حاکمیت است و با ابزارهای مختلف اجازه گرفتن اکثریت مجلس و پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری را هم نخواهد داد، در انتخابات مجلس ۱۳۹۸و ریاست جمهوری ۱۴۰۰ اصلاح طلبان را دعوت به عدم مشارکت و مشروعیت بخشی به انتخابات و تحریم آن و حرکت بسمت بازسازی بدنه اجتماعی این جریان به جای تلاش برای کسب قدرت با نزدیکی و جلب نظر حاکمیت کرد.
زیدآبادی در جریان گفتگوهای بعد از انتخابات ضمن مخالفت با هرگونه تغییر نظام با انقلاب و نشدنی دانستن آن در آینده نزدیک، بزرگ‌ترین بحران ایران را بحران هویت دانست و با بیان اینکه جمهوری اسلامی با نگاه فقه‌گرایانه، به هویت معنوی ایرانی‌ها که پیوند خورده به نوعی از اسلام است آسیب زده و این بحران هویت را ایجاد کرده و برخی همراه با مخالف با رژیم، با این بخش از هویت نیز ضدیت می‌کنند. همچنین وی علی بن ابیطالب و حسین بن علی را به عنوان مواردی از مهم‌ترین محورهای هویتی ایرانیان، چه مسلمان و چه غیر مسلمان دانست که با خواندن تاریخ می‌توانند به آن پی ببرند.
آثار

«دین و دولت در اسرائیل». تهران: نشر روزگار، ۱۳۸۱، ۱۹۷ صفحه
از سرد و گرم روزگار. تهران: نشر نی، ۱۳۹۶، ۲۸۵ صفحه
بهار زندگی در زمستان تهران: نشر نی، ۱۳۹۷، ۲۷۲ صفحه (این کتاب جلد دوم خاطرات و سرگذشت احمد زید آبادی پس از انتشار موفق از سرد و گرم روزگار است).
الزامات سیاست در عصر ملت-دولت نشر نی ۱۳۹۷
گرگ و میش هوای خردادماه - نشر نی ۱۳۹۸
بندی خانه رنج و رهایی - انتشار آنلاین توسط مؤلف ۱۴۰۲
جایزه‌ها

انجمن جهانی روزنامه نگاران و ناشران خبر، احمد زیدآبادی رابه عنوان برنده جایزه قلم زرین آزادی معرفی کرده‌است.
احمد زیدآبادی، در سال ۱۳۹۰ توسط هیاتی متشکل از ۱۲ کارشناس بین‌المللی مستقل رسانه‌ای برنده جایزه آزادی مطبوعات جهانی سازمان یونسکو ۲۰۱۱ موسوم به «گیلرمو کانو» شد.
بنیاد بین‌المللی مطبوعات جایزه قهرمان آزادی مطبوعات جهان در سال ۲۰۱۶ را به وی اهدا کرد.
مقر بنیاد بین‌المللی مطبوعات در وین پایتخت اتریش واقع است و از سال ۲۰۰۰ هر سال این جایزه را به روزنامه نگارانی می‌دهد که از نگاه هیئت داوران بنیاد، اصول حرفه روزنامه‌نگاری را غالباً در شرایط دشوار پاس داشته و برای برقراری جریان آزاد اطلاعات تلاش کرده‌اند.
۳۰۰ مایل تا بهشت

| ۳۰۰ مایل تا بهشت | ۳۰۰ مایل تا بهشت |
| --- | --- |
کارگردان: ماچئی دیچر
فیلمنامه‌نویس: سزاری هاراسیموویچ ماچئی دیچر
بازیگران: یادویگا یانکوفسکا-چشلاک  وویچیخ کلاتا
موسیقی: میخاو لورنتس
فیلم‌بردار: کشیشتف پتاک
تاریخ‌های انتشار:  ۳۰ اکتبر ۱۹۸۹ (۱۹۸۹-10-۳۰)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: لهستان دانمارک فرانسه
زبان: لهستانی 
۳۰۰ مایل تا بهشت (به لهستانی: 300 mil do nieba) یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی ماچئی دیچر است که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. داستان فیلم دربارهٔ دو نوجوان لهستانی است که از جمهوری خلق لهستان می‌گریزند.
گزیدهٔ بازیگران

یادویگا یانکوفسکا-چشلاک
وویچیخ کلاتا
آدریانا بیدژینسکا
کشیشتف استروئینسکی
ویسواف کوماسا
یژی شیبال
ماوگوژاتا روژنیاتوفسکا
استانیسواف یاسکوئوکا
هنریک نیه‌بودک
الکساندر بدناش
چه کسی یهودی است؟

چه کسی یهودی است؟ یک پرسش اساسی در مورد هویت یهودی است. این پرسش معمولاً در مورد این است که چه کسی یهودی تلقی می‌شود که خود شامل بخش‌های فرهنگی، مذهبی، ژنتیکی و فردی است. این پرسش در زمان جنگ جهانی دوم توسط آلمان نازی بسیار پراهمیت گردید و قوانین نورنبرگ در رابطه با آن بودند.
تعریف اینکه چه کسی یهودی است بر اساس نظر خود یهودیان دربارهٔ خودشان و نظر غیریهودیان (جنتیل‌ها) در رابطه با آنان متفاوت است. این به دلیل آن است که یهودیت بر خلاف اسلام و مسیحیت مخلوطی از دین، نژاد و تأبعیت است و بسته به اینکه کدام قسمت مورد توجه قرار بگیرد، تعریف آن متفاوت است. این مسئله مشکلات زیادی به خصوص در اسرائیل ایجاد کرده‌است. از سال ۱۹۶۲ دادگاه‌های زیادی در اسرائیل برای تشخیص یهودی بودن یک فرد تشکیل شده‌است.
بر اساس میشنا که پایه و اساس تلمود است یک فرد یا بر اساس زاده شدن از مادر یهودی، یهودی است. از این رو بر خلاف اسلام و مسیحیت کسی که از دین خارج شده باشد همچنان یهودی محسوب می‌گردد. راه دیگر یهودی بودن فرد بر اساس گرویدن به یهودیت است. ولیکن یهودیت دین تبلیغی نیست و معمولاً یهودیان تمایلی به یهودی کردن بقیه مردم ندارند.
وابستگی به قوانین یهودیت ربانی اخذ شده از تلمود مشکلات زیادی ایجاد کرده‌است که از آن جمله:
فرزندان مادر غیریهودی (جنتیل): که از یک پدر یهودی زاده شده‌اند آیا یهودی محسوب می‌شوند یا خیر.
تغییر دین: چه رویه‌هایی برای تغییر دین وجود دارد و آیا این تغییر معتبر است؟
از بین رفتن هویت یهودی: آیا جمعی از یهودیان که در طی چندین نسل دیگر از قوانین یهودی تبعیت نمی‌کنند یهودی محسوب می‌شوند؟
آیا چنین افرادی باید جزو گروه یهودیان وارد شوند؟
تابعیت اسرائیلی: چگونه قوانین به دست آوردن تابعیت اسرائیلی بر اساس قوانین پایهٔ اسرائیل خواهد بود.