stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موتور بدون جاروبک دی‌سی
کاربردها > سیستم‌های کنترل حرکت

موتورهای دی‌سی براش‌لس عموماً به عنوان محرک پمپ، پنکه، درایو دوک‌های نخ‌ریسی (اسپیندل) در سرعت‌های تنظیم‌پذیر و متغیر به کار می‌روند. آن‌ها می‌توانند گشتاور بالا با پاسخ سرعت مناسب فراهم آورند. به علاوه، آن‌ها می‌توانند به راحتی برای کنترل از راه دور برنامه‌ریزی و اتوماسیون شوند. به خاطر ساختارشان، خصوصیات گرمایی خوب و راندمان انرژی بالایی دارند. برای بدست آوردن پاسخ سرعت متغیر، موتورهای براش‌لس در سیستم الکترومکانیکی عمل می‌کنند که دارای کنترل‌گر الکترونیکی و سنسور فیدبک مکان روتور است.
کاربردها > تثبیت موقعیت و سیستم‌های تحریک

موتورهای براش‌لس برای تثبیت موقعیت صنعتی و سیستم‌های تحریک به کار می‌روند. برای روبات‌ها سرهم کننده، استپرهای براش‌لس یا موتورهای سروو برای تثبیت موقعیت قطعه برای سرهم نمودن یا یا یک ابزار برای پروسه تولید، همانند جوش‌کاری یا نقاشی به کار می‌روند.
موتورهای براش‌لس دی‌سی همچنین می‌توانند برای به‌حرکت درآوردن محرک‌های خطی استفاده شوند.
کاربردها > مهندسی مدل

موتورهای براش‌لس موتورهای انتخابی محبوبی برای هواپیماهای مدل شامل هلیکوپترها هستند. نسبت قدرت به وزن مطلوب آن‌ها و محدوده بزرگ اندازه‌های دردسترس، از ۵ گرم تا موتورهای بزرگ در اندازه صدها وات، انقلابی در تجارت هواپیماهای مدل برقی با جایگزین نمودن همه موتورهای برقی برش دار ایجاد کرده است. آن‌ها همچنین رشد هواپیماهای مدل ساده و کم‌وزن را به جای مدل‌های بزرگ با موتورهای احتراق داخلی تشویق کرده‌اند. نسبت توان به وزن بزرگ باتری‌های مدرن و موتورهای براش‌لس به مدل‌ها اجازه می‌دهند تا به جای فرازگرفتن تدریجی به صورت عمودی بالا روند. به خاطر نویز پایین و کاهش جرم در مقایسه با موتورهای احتراق داخلی کوچک دلیل دیگری برای محبوبیت آن‌هاست.
کاربردها > روتاری انکودر

روتاری انکودر دو نوع دارد: نوری که بر اساس نور کار خواهند کرد یا مغناطیسی که اساس کار آن‌ها مغناطیسی است و اکثر ابزار فروشان و کارخانه داران و کسانی که از این محصول استفاده می‌کنند میگویند که روتاری‌هایی که اساس کار آن‌ها نوری است دقت بیشتری نسبت به مغناطیسی‌ها دارند.
سایت‌های مختلفی این محصول را برای فروش دارند
انواع روتاری انکودرها عبارت اند از:
| روتاری | روتاری | روتاری | روتاری |
| --- | --- | --- | --- |
| ARC H100 | ARS S 58 | هالوشفت FZ | هالو شفت FC |
| ARS S 50 | ARC S 50 | ARC S 58 | هالو شفت FC |
روتاری انکودر
موتورهای دی‌سی براش‌لس
سیم پیچی استاتور یک موتور الکتریکی بدون جاروبک
امیرحسن چهلتن

| امیرحسن چهلتن | امیرحسن چهلتن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ مهر ۱۳۳۵ ‏(۶۸ سال) تهران ایران
ملیت:  ایران
پیشه(ها): رمان‌نویس، جستار نویس
آثار برجسته: تریلوژی تهران، سپیده دم ایرانی، طوطی سمج، خوشنویس اصفهان، محفل عاشقان ادب
دوره: ۱۹۷۶ تا کنون
همسر: شهلا
فرزندان: اشکان
وبگاه: http://www.cheheltan.net
امیرحسن چهلتن (زاده ۹ مهر ۱۳۳۵، تهران) رمان‌نویس، مقاله‌نویس ایرانی و عضو کانون نویسندگان ایران است. رمان او «محفل عاشقان ادب» در سال ۲۰۲۰ میلادی برنده جایزه بین‌المللی ادبیات از سوی «خانه فرهنگ‌های جهان» در برلین شد. مطبوعات آلمان او را «بالزاکِ ایران» لقب داده‌اند. از ۱۳۸۴ به این سو رمان‌های جدید او از حق انتشار در ایران محروم بوده‌اند. اما ترجمه این رمان‌ها به زبان‌های مختلف در کشورهای دیگر منتشر شده‌اند. او یکی از سه داور بخش فارسی جایزه جهانی True Story Award (جایزه داستان واقعی)؛ جایزه‌ای معتبر و مستقل از دولت‌ها درباره روزنامه‌نگاری، است.
زندگی

امیرحسن چهلتن در تاریخ ۹ مهر ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. در زمانی که در دبیرستان و در رشته ریاضی تحصیل می‌کرد شعر می‌سرود و داستان می‌نوشت. در هجده سالگی برای ادامه تحصیل در رشته مهندسی برق وارد دانشگاه شد و در دوران دانشجویی دو مجموعه داستان منتشر کرد. در سال ۱۳۵۵ مجموعه داستان به نام «صیغه» و در سال ۱۳۵۷ «دخیل بر پنجره فولاد» را منتشر کرد.

وی پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشته مهندسی برق در سال ۱۳۵۸ به منظور ادامه تحصیل در رشته مهندسی الکترونیک به انگلستان رفت. پس از بازگشت به ایران از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۳ به عنوان افسر وظیفه به جبهه رفت، حضور در جنگ ایران و عراق چهل‌تن را واداشت که داستان‌هایی با این مضمون بنویسد که «مونس، مادر اسفندیار» و «کات، منطقه ممنوعه» از آن جمله اند.
انتشار آثار او همواره با سد سانسور مواجه بوده است و اغلب با تأخیر انجام گرفته است. نخستین رمان او «روضه قاسم» که در سال ۱۳۶۲ به چاپ رسید، ناچار بود برای دریافت مجوز خروج از چاپخانه بیست سال منتظر بماند. در سال ۱۳۶۹ رمان «تالار آینه» و در سال ۱۳۷۱ مجموعه داستان «دیگر کسی صدایم نزد» از او منتشر شدند اما با تجدید چاپ آنها مخالفت شد. رمان «مهر گیاه» و مجموعه داستان «چیزی به فردا نمانده است» نیز چند سالی منتظر اجازه انتشار ماندند تا سرانجام در ۱۳۷۷ منتشر شدند.
در پاییز ۱۳۷۷ و به دنبال قتل‌های زنجیره‌ای روشنفکران، و به دعوت پارلمان بین‌المللی نویسندگان او به مدت دو سال به همراه همسر و فرزندش به ایتالیا رفت و در بازگشت به ایران رمانهای «تهران، شهر بی آسمان» و «عشق و بانوی ناتمام» از او به چاپ رسیدند. سپس مجموعه داستان «ساعت پنج برای مردن دیر است»، فیلم- داستانِ «کات، منطقه ممنوعه» و رمان «سپیده دم ایرانی» از او به چاپ رسیدند.
چهلتن در پاییز ۱۳۸۰ به عنوان عضو هیئت دبیران کانون نویسندگان ایران انتخاب شد.
او در دوره بیست و چهارم جایزه کتاب سال با داستان سپیده‌دم ایرانی نامزد این جایزه شد، اما در اعتراض به عملکرد وزارت ارشاد از نامزدی انصراف داد. وی در نامه‌ای به وزارت ارشاد نوشت:
تا زمانی که حتی یک کتاب برای دریافت مجوز معطل یا از حق انتشار محروم مانده باشد، خود را اخلاقاً مجاز به شرکت در این رقابت نمی‌دانم و لذا از سر لطف مرا از این نامزدی معاف بدارید.
امیرحسن چهل‌تن در سال‌های ۱۳۹۰–۱۳۸۸ با بهره‌گیری از بورس دو بنیاد فرهنگی در آلمان اقامت داشت. او از فروردین سال ۱۳۹۰ به دعوت «دانشگاه کالیفرنیای جنوبی» به مدت نه ماه به عنوان نویسنده مهمان در لس‌آنجلس اقامت کرد.
آخرین کتابی که از چهل تن در ایران منتشر شده مجموعه داستانی ست به نام: چند واقعیت باور نکردنی.
چهلتن در سال ۲۰۱۹ به دعوت فرانک والتر اشتاین‌مایر، رئیس‌جمهور آلمان، به آلمان رفت و با او دیدار داشت.
رمان او «محفل عاشقان ادب» تنها سه ماه پس از انتشار در جون ۲۰۲۰ میلادی جایزه بین‌المللی «خانه فرهنگهای جهان» در برلین را از آنِ خود کرد.
از ویژگی‌های اصلی آثار چهلتن می‌توان به تلاش برای روایت داستان در بستری تاریخی خصوصاً تاریخ معاصر و نمایش تأثیر اتفاقات تاریخی بر زندگی شخصی و عاطفی شخصیت‌های داستان و برجسته بودن نقش زن در ساختار روایت اشاره کرد.
مقالات او با موضوع فرهنگ، اجتماع و سیاست از ۱۹۹۹ میلادی به این سو در نشریات بین‌المللی به چاپ می‌رسد که از میان آنها روزنامه آلمانی فرانکفورتر آلگماینه سایتونگ بیشترین سهم را دارد. امکان انتشار این مقالات در مطبوعات ایران وجود ندارد.
زندگی > ماجرای اتوبوس ارمنستان

مقالهٔ اصلی: ماجرای اتوبوس ارمنستان
وی در ماجرای اتوبوس ارمنستان در سال ۱۳۷۵ و در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در لیست چهره‌های فرهنگی اعزامی بود که قرار بود در اتوبوس توسط دولت جمهوری اسلامی به قتل برسند. چهل تن همچنین در نامه محرمانه سعید امامی، معاون وزیر اطلاعات که در ۱۵ تیر ۱۳۷۸ توسط روزنامه سلام افشا شد، یکی از چهار نویسنده‌ای اعلام شده بود که برای جمهوری اسلامی مشکلات امنیتی به وجود آورده‌اند. او همواره مورد حمله رسانه‌های طرفدار حکومت جمهوری اسلامی قرار داشته است.
ترجمه آثار

رمان‌های چهلتن تا کنون به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی، نروژی، لیتوانیایی، عربی و عبری ترجمه و منتشر شده‌اند و داستانهای کوتاهش به بسیاری از زبانهای زنده دنیا.
در رمان «تهران، خیابان انقلاب» فتاح مرد میانسالی ست که اینک در زیرزمین یک کلینیک خصوصی به بازیابی بکارت دخترانی می‌پردازد که پیش از این، آن را از دست داده‌اند. شهرزاد دختر جوانی ست که در همین کلینیک به تور او می‌خورد و فتاح به او دل می‌بندد. دختر که مرد جوانی خواستگار پر و پا قرص اوست در مرکز التهاباتی قرار می‌گیرد که او را به سمت فاجعه می‌برد. هر دو مرد در مراکز قدرت پشتیابانانی دارند. اشتفان وایدنر شرق پژوه آلمانی این رمان را یک اثر ادبی جهانی برشمرده است.
رمان «تهران، آخرالزمان» که آخرین رمان از سه‌گانه تهران است و نخستین بار با عنوان آمریکایی کشی در تهران منتشر شد، در شش اپیزود به زندگی سه نسل از یک خانواده ایرانی می‌پردازد که بر سر آرمان‌های خود زندگی را به قمار می‌گذارند. اینگو آرندت منتقد آلمانی دربارهٔ این رمان گفته است: در این رمان تهران به عنوان یکی از ابرشهرهای جهان که آینده ساکنانش در آن رقم می‌خورد به نمایش گذاشته می‌شود که در طی آن نویسنده تصویر روانی سرزمینش را نیز ارائه می‌دهد.
رمان «خوشنویس اصفهان» محاصره هشت‌ماهه اصفهان، پایتخت باشکوه صفویه توسط افاغنه را دستمایه داستانی قرار داده است. زمانه‌ای که ممنوعیت شراب، موسیقی، رقص و آزادی برای ساکنان رقم زده بود، با بروز یک قحطی گسترده، ناشی از محاصره ناچار با خوردن برگ و ریشه درختان و حیواناتی چون سگ و گربه ادامه یافت و سرانجام به تغذیه از مردار انسان‌ها و نهایتاً به سقوط فلاکت‌بار صفویه منتهی شد. وایدنر معتقد است: رمان چهل تن فراتر از یک رمان تاریخی، یک آرانژمانِ تجربی ست دربارهٔ اخلاق و فرهنگ در موقعیت بحران. این رمان را نباید با رمان‌هایی از همین ژانر نظیر طبیب یا به نام گلسرخ مقایسه کرد، خوشنویس اصفهان جاه طلبانه تر از آنهاست… رمان عجیبی به ترسناکی یک کابوس.
رمان «طوطی سمج» که مطبوعات غربی از آن به عنوان یک داکو-فیکشن یاد کرده‌اند به اتفاقات یک ساله حول و حوش انقلاب ۱۳۵۷ می‌پردازد. منتقد روزنامه زودویچه سایتونگ دربارهٔ آن گفته است: این رمان نگاهی ست به انقلاب از اعماق و در معرض نور قرار دادن مراحل انتقال قدرت. و مثل همه کارهای دیگر چهل تن، حاصلِ هم آمیزی واقعیت‌های جزئی نگارانه و پروازهای رازآمیز تخیل است.
رمان «محفل عاشقان ادب» روایت پسر خانواده‌ای ست از جلسات هفتگی کتابخوانی در خانه پدری. گردهمایی دوستانی قدیمی که در آن متون کلاسیک فارسی خوانده می‌شود. این جلسات تا پاییز ۱۳۷۷ و قتل‌های رنجیره‌ای ادامه می‌یابد و با مرگ پدر برای همیشه پایان می‌گیرد. نیروی عشق و زندگی در این ادبیات، برخلاف قرائت رسمی که فقط بر وجه اسکولاستیک و عبوس ان تأکید می‌کند، چنان سرشار است که مرگ و خموشی حاکم بر خارج از خانه را به سخره می‌گیرد. «در محفل عاشقان ادب تصویر شالوده شکنانه‌ای از این ادبیات ارائه می‌شود که کهن تر، خردمندتر وشوخ طبعانه تر است از آنچه اخلاق رسمی وعرف اجتماعی می‌تواند تحمل کند.» ماتیاس شنیتزلر این رمان را یکی از رمان‌های اساسی قرن بیست و یکم دانسته است.
کتابشناسی > رمان

روض‍ه‍. ق‍اس‍م. ت‍ه‍ران: ن‍ش‍رن‍و، ۱۳۶۲. (این رمان با عنوان «تهران، نور تاریک» به عربی نیز منتشر شده است)
ت‍الار آئ‍ی‍ن‍ه. ت‍ه‍ران: ب‍ه‌ن‍گ‍ار‏‫، ۱۳۶۹.
م‍ه‍ر گ‍ی‍اه. ت‍ه‍ران: روش‍ن‍گ‍ران و م‍طال‍ع‍ات زن‍ان، ۱۳۷۷. شابک ‎۹۶۴-۵۵۱۲-۹۱-۳‬
ع‍ش‍ق و ب‍ان‍وی ن‍ات‍م‍ام. ت‍ه‍ران: ن‍گ‍اه، ۱۳۸۱. شابک ‎۹۶۴-۶۷۳۶-۵۸-۰‬
س‍پ‍ی‍ده‌دم ای‍ران‍ی. ت‍ه‍ران: ن‍گ‍اه، ۱۳۸۴. شابک ‎۹۶۴-۳۵۱-۲۶۰-۶‭‬ (این رمان در سال ۲۰۱۵ میلادی به زبان آلمانی نیز منتشر شده است)
خوشنویس اصفهان: غیرقابل چاپ در ایران، در سال ۲۰۱۵ میلادی به زبان آلمانی و سپس لیتوانیایی منتشر شد.
طوطی سمج: غیرقابل انتشار در ایران، در سال ۲۰۱۸ میلادی به زبان آلمانی منتشر شد.
محفل عاشقان ادب: غیرقابل چاپ در ایران. در سال ۲۰۲۰ به زبان آلمانی منتشر شد.
کتابشناسی > رمان > سه‌گانه تهران

شامل سه رمان:
ت‍ه‍ران، ش‍ه‍ر ب‍ی‌آس‍م‍ان. ت‍ه‍ران: ن‍گ‍اه، ۱۳۸۰. شابک ‎۹۶۴-۳۵۱-۰۷۳-۵ (این رمان تا کنون به زبانهای آلمانی و عربی ترجمه و منتشر شده است)
تهران، خیابان انقلاب. (این رمان تا کنون به زبانهای آلمانی، انگلیسی، ایتالیایی، نروژی و عبری ترجمه شده است)
تهران، آخرالزمان (رمانی دربارهٔ نفرت در پنج اپیزود) (این رمان که به زبان آلمانی منتشر شده است، در نخستین چاپ خود با عنوان «آمریکایی کشی در تهران» منتشر شد اما پس از تغییرات گسترده با نام جدید به چاپ رسید)
کتابشناسی > مجموعه داستان

صیغه. تهران: ۱۳۵۵.
دخیل بر پنجره فولاد. تهران: رواق‏‫، ۱۳۵۷.
دی‍گ‍ر ک‍س‍ی ص‍دای‍م ن‍زد. ت‍ه‍ران: ج‍وی‍ا، ۱۳۷۱.
چ‍ی‍زی ب‍ه ف‍ردا ن‍م‍ان‍ده اس‍ت. ت‍ه‍ران: ن‍گ‍اه، ۱۳۸۱. شابک ‎۹۶۴-۶۱۷۴-۶۴-۷‬
س‍اع‍ت پ‍ن‍ج ب‍رای م‍ردن دی‍ر اس‍ت. ت‍ه‍ران: ن‍گ‍اه‏‫، ۱۳۸۲. شابک ‎‭۹۶۴-۳۵۱-۱۱۴-۶
چند واقعیت باور نکردنی: مجموعه داستان. تهران: نگاه‏‫، ۱۳۹۳. شابک ‎‭۹۷۸-۹۶۴-۳۵۱-۹۶۹-۸‬
کتابشناسی > دیگر آثار

م‍ا ن‍ی‍ز م‍ردم‍ی ه‍س‍ت‍ی‍م: (گ‍ف‍ت‍گ‍و ب‍ا م‍ح‍م‍ود دول‍ت‌آب‍ادی). ام‍ی‍رح‍س‍ن چ‍ه‍ل‌ت‍ن، ف‍ری‍دون ف‍ری‍اد. ت‍ه‍ران: ن‍ش‍ر پ‍ارس‍ی‏‫، ۱۳۶۸.
ک‍ات! م‍ن‍طق‍ه م‍م‍ن‍وع‍ه. (فیلم-داستان) ت‍ه‍ران: ن‍گ‍اه، ۱۳۸۳. شابک ‎‎۹۶۴-۳۵۱-۱۸۵-۵‬
م‍ح‍م‍ود دول‍ت‌آب‍ادی: ج‍ه‍ان آغ‍از م‍ی‌ش‍ود. ت‍ه‍ران: ق‍ص‍ه، ۱۳۸۳. شابک ‎‎۹۶۴-۵۷۷۶-۳۹-۲ (این کتاب سپس در سال ۱۳۹۶ توسط انتشارات نگاه به چاپ رسید)
تهران کیوسک (مجموعه مقالات). غیرقابل چاپ در ایران. در سال ۲۰۱۶ میلادی به زبان آلمانی منتشر شد.
زبان یوچی

| یوچی | یوچی |
| --- | --- |
Euchee: Euchee
Tsoyaha: Tsoyaha
زبان بومی در: ایالات متحده آمریکا
منطقه: شرق مرکزی اکلاهما
قومیت: ۱٬۵۰۰ یوچی (2007)
شمار گویشوران: ۴  (۲۰۱۶) ۱۲ زبان دوم (2016)
تبار: زبان تک‌خانواده یا زبان‌های ماکرو-سویی
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: yuc
گلاتولوگ: yuch1247
مکان مردمان یوچی در زمان ارتباط با اروپایی‌ها: مکان مردمان یوچی در زمان ارتباط با اروپایی‌ها
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان یوچی زبان مردمان یوچی است که در ایالت اکلاهما می‌زیند. نیاکان این مردمان در اصل در جنوب سرقی آمریکا می‌زیستند و بعد در سدهٔ نوزدهم مجبور به کوچ شدند. از آنجا که ارتباط این زبان با دیگر خانواده‌های زبانی مشخص نشده، زبانی تک‌خانواده قلمداد می‌شود.
فردریک نیمانی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Frédéric Koutou Nimani N'Galou
زادروز:  ۸ اکتبر ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  مارسی
قد:  1.91 m
پست:  مهاجم، هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سنت جولیان
شمارهٔ پیراهن:  ۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۵–۱۹۹۸:  Burel
۱۹۹۸–۱۹۹۹:  باشگاه فوتبال المپیک مارسی
۱۹۹۹–۲۰۰۱:  SO Caillolais
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  ویووکس مارونیرز
۲۰۰۲–۲۰۰۶:  آ.اس موناکو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۳ |  آ.اس موناکو |  ۴۳ |  (۹) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  ← باشگاه فوتبال لوریان (قرضی) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۸ |  ← باشگاه فوتبال سدان (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال برنلی (قرضی) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال نانت (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال پائوک (قرضی) |  ۱۳ |  (۱) |
| ۲۰۱۳ |  Istres |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال او.اف.آی کرته |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  Fribourg |  ۱۸ |  (۶) |
| ۲۰۱۶ |  Egersunds |  ۲۴ |  (۱۲) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Fribourg |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Neuchâtel Xamax |  ۱۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۱– |  Sant Julià |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه |  ۸ |  (۲) |
| ۲۰۱۸– |  تیم ملی فوتبال جمهوری آفریقای مرکزی |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۰۰, ۲۸ فوریه ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۸:۴۳, ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۰۰, ۲۸ فوریه ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۸:۴۳, ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹ (UTC)
فردریک نیمانی (انگلیسی: Frédéric Nimani؛ زادهٔ ۸ اکتبر ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوریان، باشگاه فوتبال پائوک، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال او.اف.آی کرته، آ.اس موناکو و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه و تیم ملی فوتبال جمهوری آفریقای مرکزی بازی کرده‌است.
مانیزان (ملایر)

مکان
| مانیزان (ملایر) | مانیزان (ملایر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۱۵′۱۳″ شمالی ۴۹°۰′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۵۳۶۱°شمالی ۴۹٫۰۱۱۹۴°شرقی﻿ / 34.25361; 49.01194: مختصات: ۳۴°۱۵′۱۳″ شمالی ۴۹°۰′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۲۵۳۶۱°شمالی ۴۹٫۰۱۱۹۴°شرقی﻿ / 34.25361; 49.01194
استان: همدان
شهرستان: ملایر
بخش: مرکزی
دهستان: جوزان
جمعیت: ۳۸۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۱
مانیزان (ملایر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جوزان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۸۶ نفر (۱۸۳خانوار) بوده است.
مراسم شیره پزی

هر ساله طی مراسمی با هماهنگی صدا و سیما و مسئولین شهرستان و با همکاری اهالی این روستا مراسمی نمادین برگزار می‌شود که طی آن مردم در لباسهای زیبای محلی مراسم شیره پزی را همراه با جشن و موزیک شاد اجرا می‌کنند و بازدید کنندگان تولیدات روستای مانیزان که شامل شیره انگور، باسلق، گردو و غیره می‌شود را به صورت مستقیم و بدون واسطه از اهالی روستا خریداری می‌نمایند.
آردا توران

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 توران با ترکیه در سال ۲۰۱۶:  توران با ترکیه در سال ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  آردا توران
زادروز:  ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  فاتح، استانبول، ترکیه
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  وینگر، هافبک هجومی
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۹–۲۰۰۰:  آلتین‌تپسی ماکل‌اسپور
۲۰۰۰–۲۰۰۵:  گالاتاسارای
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۱ |  گالاتاسارای |  ۱۳۰ |  (۲۹) |
| ۲۰۰۶ |  ← مانیسااسپور (قرضی) |  ۱۵ |  (۲) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۵ |  اتلتیکو مادرید |  ۱۲۸ |  (۱۴) |
| ۲۰۱۵–۲۰۲۰ |  بارسلونا |  ۳۶ |  (۵) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  ← استانبول باشاک‌شهیر (قرضی) |  ۳۷ |  (۲) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۲ |  گالاتاسارای |  ۳۹ |  (۴) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۲ |  زیر ۱۶ سال ترکیه |  ۱۰ |  (۲) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  زیر ۱۷ سال ترکیه |  ۳۰ |  (۳) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  زیر ۱۸ سال ترکیه |  ۱۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  زیر ۱۹ سال ترکیه |  ۱۷ |  (۶) |
| ۲۰۰۵ |  زیر ۲۰ سال ترکیه |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۶ |  زیر ۲۱ سال ترکیه |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۷ |  ترکیه |  ۱۰۰ |  (۱۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۱۷
آردا توران (ترکی استانبولی: Arda Turan؛ زادهٔ ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۸۷)، بازیکن سابق فوتبال اهل ترکیه است. این فوتبالیست سرانجام در سال ۲۰۲۲ و در سن ۳۵سالگی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. از باشگاه‌هایی که آردا توران در آنها بازی کرده می‌توان به گالاتاسارای ،مانیسااسپور، اتلتیکو مادرید، بارسلونا، اشاره کرد.
زندگی حرفه‌ای > آغاز

آردا توران در سال ۱۹۸۷در بایرام پاشای استانبول به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۹۹ و در حالی که فقط ۱۲ سال داشت به گالاتاسرای پیوست و تا سال ۲۰۰۵ در جوانان گالاتاسرای بازی کرد و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ در تیم اصلی زیر نظر مربیان بزرگی چون فاتح تریم کارکرد
در سال ۱۰–۲۰۰۹ در حالی که تنها ۲۲ سال داشت بازوبند کاپیتانی و شماره ۱۰ گالاتاسرای را ازآن خود کرد. توران در گالاتاسرای توانست یک بار قهرمانی در سوپر لیگ ترکیه و یک بار قهرمانی در سوپر جام ترکیه را تجربه کند.
اما در سال ۲۰۱۱ او یک پیشنهاد فوق‌العاده از اتلتیکو مادرید اسپانیا دریافت کرد و در سال ۲۰۱۱ به این تیم پیوست.
زندگی حرفه‌ای > بارسلونا

آردا توران پس از توافق ۲۹ میلیون پوندی بین بارسا و اتلتیکو و با قراردادی ۵ ساله، از ۲۰۱۵/۷/۷ رسماً بازیکن بارسلونا شد.
همچنین او در ۲ مارس ۲۰۱۶ اولین گل خود را در بارسلونا به ثمر رساند
زندگی حرفه‌ای > استانبول باشاک‌شهر

پس از این که آردا نتوانست در فصل ۱۸–۲۰۱۷ برای بارسلونا بازی انجام دهد، در فصل نقل و انتقالات زمستانی به باشگاه ترکیه‌ای استانبول باشاک‌شهر برای دو فصل و نیم قرض داده شد.
زندگی حرفه‌ای > بازگشت به گالاتاسرای

در ۵ اوت ۲۰۲۰ گالاتاسرای جذب توران را با قراردادی دو ساله اعلام کرد. به دلیل مصدومیت طولانی مدت فرناندو موسلرا او کاپیتان اول باشگاه شد. وی اولین بازی رسمی خود در فصل ۲۱–۲۰۲۰ را در سپتامبر همان سال مقابل غازی عینتاب اسپور در سوپر لیگ انجام داد.
افتخارات > باشگاهی > گالاتاسرای

جام حذفی ترکیه (۱): ۲۰۰۴–۰۵
سوپر لیگ ترکیه (۱): ۲۰۰۷–۰۸
سوپر کاپ ترکیه (۱): ۲۰۰۸
افتخارات > باشگاهی > اتلتیکو مادرید

لیگ اروپا(۱): ۲۰۱۱–۱۲
سوپرکاپ اروپا (۱): ۲۰۱۲
لالیگا (۱): ۲۰۱۳–۱۴
کوپا دل ری اسپانیا (۱): ۲۰۱۲–۱۳
سوپرکاپ اسپانیا (۱): ۲۰۱۴
نایب قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا: ۲۰۱۴
افتخارات > باشگاهی > بارسلونا

لالیگا(۲۰۱۶)
کوپا دل ری اسپانیا(۲۰۱۶)
کوپا دل ری اسپانیا (۲۰۱۷)
سوپرکاپ اسپانیا (۲۰۱۶)
افتخارات > باشگاهی > تیم ملی فوتبال ترکیه

حضور در نیمه نهایی جام ملتهای اروپا (۱): ۲۰۰۸
افتخارات > فردی

بهترین بازیکن سال ترکیه (۱): ۲۰۱۰
بهترین بازیکن ترکیه‌ای شاغل در اروپا (۲): ۲۰۱۲، ۲۰۱۳
بهترین بازیکن ترکیه به انتخاب روزنامه نگاران ورزشی (۴): ۲۰۰۸، ۲۰۰۹ ،۲۰۱۳ , ۲۰۱۴
بیشترین پاس گل در سوپر لیگ ترکیه (۲): 2008-09 (9 Asist), 2009-10 (14 Asist)
پیرلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ISIN: IT0005278236 
بنا نهاده: ۱۸۷۲
دفتر مرکزی: میلان، ایتالیا
افراد کلیدی: Marco Tronchetti Provera
محصولات: تایر برای خودرو، موتورسیکلت و دوچرخه
پیرلی (به ایتالیایی: Pirelli) شرکت تایرسازی ایتالیایی است که دفتر مرکزی آن در شهر میلان قرار دارد. از بزرگ‌ترین و سرشناس‌ترین کارخانجات لاستیک‌سازی در جهان می‌باشد. تولیدکننده لاستیک‌های مسابقات فرمول یک نیز می‌باشد. این شرکت در زمینه تولید کابل‌های برق و تولید کفش نیز فعالیت می‌کند.
فعالیت و تاریخچه

پیرلی یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان تایر در جهان در سال ۱۸۷۲ توسط «جیووانی باتیستا پیرلی»، مهندس جوان ایتالیایی، در شهر میلان تأسیس شد. یک سال بعد نخستین تأسیسات این شرکت برای تولید لاستیک افتتاح شد. پیرلی از همان ابتدا توجه ویژه‌ای به تنوع بخشی به فعالیت‌های خود داشت و بر همین اساس تولید کابل‌های تلفن عایق شده (۱۸۷۹)، کابل‌های تلفن زیرآبی (۱۸۸۶) و نخستین تایر دوچرخه (۱۸۹۰) در دستور کار این شرکت قرار گرفت. نخستین تایر خودرو تولید پیرلی در سال ۱۹۰۱ از خط تولید کارخانه این شرکت خارج شد.
با آغاز قرن جدید، پیرلی شاهد روند پیروزی‌های ورزشی و تأسیس چندین کارخانه در خارج از مرزهای ایتالیا بود. کارخانه‌های پیرلی در اسپانیا، انگلیس و آرژانتین به ترتیب در سال‌های ۱۹۰۲، ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ افتتاح شدند. در دهه ۱۹۲۰ رانندگان مطرحی مانند «نووولار»، «آسکاری» و «فانجیو» پیروزی‌های ارزشمندی را با خودروهای مجهز به تایرهای پیرلی کسب کردند. در سال ۱۹۲۷ پیرلی تایر مسابقه‌ای «سوپرفلکس استلا بیانکا» را معرفی کرد.
در آغاز دهه ۱۹۵۰، پیرلی تایر «سینتوراتو رادیال» را تولید کرد که به نقطه عطفی در تاریخ صنعت تایرسازی مبدل شد. در همان دوران پیرلی توسعه جغرافیایی خود را ادامه داد که این روند تا دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ نیز پابرجا بود. خرید شرکت تایرسازی آلمانی Veith، تأسیس کارخانه تولید کابل در پرو (۱۹۶۸) و استرالیا (۱۹۷۵) از جمله فعالیت‌های پیرلی در آن دوران بودند. در اواسط دهه ۱۹۷۰، پیرلی تایر مشهور P7 یکی از مهم‌ترین اختراعات در این صنعت پس از سینتوراتو رادیال را عرضه کرد. یکی دیگر از اختراعات مهم پیرلی در آن دوران، تولید کابل‌های فیبر نوری بود که دنیای کابل را متحول کرد.
طی دهه ۱۹۸۰، پیرلی شرکت آلمانی متزلر را خریداری کرد که به تولید تایرهای موتورسیکلت می‌پرداخت. همچنین خرید شرکت استاندارد کیبل تلفن، تولیدکننده کابل‌های مخابراتی زمینی، یکی دیگر از خریدهای بزرگ پیرلی در آن دوران بود. پس از تجدید ساختار گسترده شرکت در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳، پیرلی با معرفی تایر "P Zero" بار دیگر حضوری قدرتمند در بازارهای جهانی را تجربه کرد.
هزاره جدید نیز با نوآوری پیرلی همراه بود و معرفی سیستم تولید "MIRS" در سال ۲۰۰۰، انقلابی دیگر در صنعت تایرسازی ایجاد کرد. این بخش به تولید خودکار تایرهایی با عملکرد بالا می‌پردازد. در سال ۲۰۰۱، آزمایشگاه پیرلی، بخش پیشرفته توسعه این شرکت برای فناوری‌های جدید که از فتونیک و فیبرهای نوری تا علوم ماده را در بر می‌گیرد، افتتاح شد.
در سال ۲۰۰۵، پیرلی کسب و کار تولید کابل خود را به گلدمن ساکس فروخت و شرکت جدید پریمزین (Prymsian) نام گرفت. در همین سال، پیرلی نخستین کارخانه تایرسازی خود در چین و کارخانه تولید سیم‌های فولادی برای تایر را در رومانی افتتاح کرد. یک سال بعد نخستین کارخانه تایرسازی پیرلی در رومانی نیز افتتاح شد.
در بهار ۲۰۱۰، بنیاد پیرلی به صورت رسمی در شهر میلان به آدرس اینترنتی www.fondazionepirelli.org و با هدف حفظ پیشینه تاریخی و توسعه فلسفه کسب و کار این شرکت افتتاح شد.
همچنین، پیرلی بار دیگر در این سال به مسابقات فرمول ۱ بازگشت و اکنون نیز تأمین کننده تایر کلیه تیم‌های فرمول یک است.
در سال ۲۰۱۱، پیرلی به عنوان تأمین‌کننده انحصاری تایرهای مسابقات موتورسواری سوپربایک تا سال ۲۰۱۵ برگزیده شد. در همین سال، پیرلی "سینتوراتو P1"، تایر سبز پیشرفته‌ای که برای خودروهای اندازه کوچک و متوسط طراحی شده بود را معرفی کرد. این محصول کاهش مصرف سوخت، حفاظت از محیط زیست و عملکرد بالا در تمامی سطوح را هدف‌گذاری کرده بود.
جیووانی باتیستا پیرلی بنیانگذار پیرلی
سول‌میت (فیلم ۲۰۲۳)

| سول‌میت | سول‌میت |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
هانگول: 소울메이트
 :  
کارگردان: مین یونگ گون
تهیه‌کننده: بیون سونگ مین
فیلمنامه‌نویس: کانگ هیون جو مین یونگ گون
بر پایه: سول‌میت اثر درک شانگ
بازیگران: کیم دا می جون سو نی بیون وو سوک
فیلم‌بردار: کانگ گوک هیون
شرکت تولید: کلایمکس استودیو اَندمارک استودیو استودیو اند نیو کی‌ایست
توزیع‌کننده: نکست انترتینمنت ورلد  واید لنز پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ مارس ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-03-۱۵) (کره جنوبی)    ۲۴ مارس ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-03-۲۴) (آمریکای شمالی)  
مدت زمان: ۱۲۴ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
فروش گیشه: ۲٫۵ میلیون دلار آمریکا
سول‌میت (انگلیسی: Soulmate; کره‌ای: 소울메이트) یک فیلم عاشقانه درام محصول سال ۲۰۲۳ کره جنوبی به کارگردانی مین یونگ گون و با بازی کیم دا می، جون سو نی و بیون وو سوک است. این فیلم اقتباس شده ار فیلم چینی سال ۲۰۱۶ با همین نام است. سول‌میت در ۱۵ مارس ۲۰۲۳ منتشر شد.
کلیسای ال ساگراریو (کیتو)

ورودی اصلی کلیسای ال ساگراریو
محراب بلند ایگلسیا
کلیسای اِل ساگراریو یا لا ایگلسیا د ال ساگراریو (به اسپانیایی: La Iglesia de El Sagrario، به معنی "کلیسای حرم") یک کلیسای کاتولیک دوره رنسانس در شهر کیتو، پایتخت اکوادور است. این عمارت در مرکز تاریخی شهر، خیابان گارسیا مورنو، واقع شده است. این کلیسا بخشی از مجموعه کلیسای جامع متروپولیتن است، اگرچه به دلیل بزرگی و اهمیت آن در تاریخ هنر کیتو، بیشتر شبیه یک کلیسای مستقل است تا یک کلیسای کوچک مجاور.
نگارخانه

گنبد و فانوس
نمای از پایه
مقبره آزادی خواه ونزوئلا آنتونیو خوزه د سوکره در ال ساگراریو
خانه محله ال ساگراریو
درب استعماری
درب خارجی حک شده از دوره استعماری
جزئیات
Reredos