stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باربارا بودیچون

| باربارا بودیچون | باربارا بودیچون |
| --- | --- |
Barbara Bodichon portrait by Samuel Laurence: Barbara Bodichon portrait by Samuel Laurence
نام هنگام تولد: باربارا لی اسمیت بودیچون
زادهٔ: ۸ آوریل ۱۸۲۷ Whatlington, ساسکس، انگلستان، بریتانیا
درگذشت: ۱۱ ژوئن ۱۸۹۱ (۶۴ سال) Robertsbridge, ساسکس، انگلستان، بریتانیا
ملیت: بریتانیایی
دیگر نام‌ها: Barbara Leigh Smith
پیشه(ها): معلم، هنرمند و فعال حقوق زنان
شناخته‌شده برای: Co-founder, Girton College, Cambridge
همسر: Eugène Bodichon
باربارا لی اسمیت بودیچون (۸ آوریل ۱۸۲۷–۱۱ ژوئن ۱۸۹۱) یک معلم و هنرمند انگلیسی و یک فمینیست و فعال حقوق زنان در اواسط قرن نوزدهم بود. او خلاصه تأثیرگذاری های خود را از قوانین انگلستان در مورد زنان در سال ۱۸۵۴ و مجله زنان انگلیسی در سال ۱۸۵۸ منتشر کرد. بودیشون در سال ۱۸۶۹ کالج گیرتون را در کمبریج تأسیس کرد. برادر او بنجامین لی اسمیت کاشف قطب شمال بود.
باربارا در اوایل زندگی‌اش، نیرویی از شخصیت و وسعت همدردی‌هایش را نشان داد که باعث شهرت او در میان بشردوستان و مددکاران اجتماعی شد. درآمد مستقل به او آزادی داد که معمولاً بسیاری از زنان از آن برخوردار نبودند و بودیچون و گروهی از دوستان لندنی در دهه ۱۸۵۰ شروع به ملاقاتهای منظم برای بحث در مورد حقوق زنان کردند و به «بانوهای لانگهام پلیس» معروف شدند. این گروه به یکی از اولین جنبش‌های سازمان یافته زنان در بریتانیا تبدیل شد. در سال ۱۸۵۴، او خلاصه مختصری از قوانین انگلستان در مورد زنان را منتشر کرد، که به ترویج تصویب قانون مالکیت زنان متأهل در ۱۸۸۲ کمک کرد.
امیر (عنوان)

امیر کبیر
امیر (عربی: أمیر) عنوانی است که در کشورهای عربی و فارسی‌زبان به برخی از مقام‌ها گفته می‌شود.
در دوره سامانی، عنوان «امیر» به فرمانروای مطلق این سلسله استفاده می‌شد. امیر اسماعیل سامانی (۸۴۹ - ۹۰۷ میلادی)، دومین حاکم سلسله سامانیان (۸۱۹ - ۹۹۹ میلادی)، عنوان «امیر» را برای حاکمان سلسله خود برگزید و از استفاده از القابی چون «پادشاه» دوری می جست.
در ارتش کنونی ایران برای مقام سرتیپ دوم به بالاتر از عنوان امیر استفاده می‌شود. در تاریخ ایران از این کلمه در دربار هم استفاده می‌شده‌است مثل امیر کبیر یا امیر الامرا.
اوج بیگ

ارطغرل غازی، اوج بیگِ سلجوقیان روم
اوج بیگ یا اوچ بیگ (به ترکی عثمانی: اوج بگ، لاتین‌نویسی: uc beğ) عنوانی بود که در زمان سلطنت سلجوقیان روم و ظهور امپراتوری عثمانی به سرداران جنگاور نیمه‌خودمختار داده می‌شد. آنها به عنوان رهبران گروه‌های جنگجوی آکینجی، در فتوحات و نبردها علیه امپراتوری بیزانس و سایر دولت‌های مسیحی بالکان نقش اصلی را داشتند.
این اصطلاح مشابه مرزبان در فارسی یا مارگراف اروپای غربی است. اوج بیگ‌ها را غازی خطاب می‌کردند و معمولاً درویش بودند. پس از آنکه میخائیل هشتم اعزام نیرو و کمک‌های زمینی را حذف کرد، بسیاری از نظامیان بیزانس به خدمت امپراتوری عثمانی درآمدند.
اولین اوج بیگ روم‌ایلی، شاهین پاشا بود که ادرنه، استارا زاگورا، و پلوودیف را فتح کرد و بعدها بیگلربیگی ایالت روملی شد. پاشا یگیت‌بیگ، اوج بیگ اسکوپیه برای سرزمین‌های صربستان و یونان بود و به سوی بوسنی و موره پیشروی می‌کرد.
حسینعلی خان قاجار ایروانی

حسینعلی خان قاجار ایروانی (درگذشت ۱۱۹۷ قمری) حکمران خانات ایروان در زمان کریم خان زند بود. دوره حکمرانی او از سال ۱۱۷۲ قمری آغاز شد و تا ۱۱۹۷ قمری (۲۵ سال) به طول انجامید. در این دوران قلمروی ایروان ابتدا خراجگذار پادشاده گرجستان، ایراکلی دوم به شمار می‌آمد. همچنین ایروان که همواره جزیی از کشور ایران شناخته می شد، در این دوران مورد توجه دولت های عثمانی و روسیه قرار گرفت و هر یک برای تسلط بر این منطقه می کوشیدند. حسینعلی خان در دوران حکمرانی خود برای دستیابی به استقلال بیشتر تلاش کرد و دوبار با ایراکلی وارد جنگ شد که هر دوبار به عقب نشینی قوای گرجستان منجر گردید. حسینعلی خان قاجار ایروانی را نباید با حسین خان سردار ایروانی، حاکم ایروان در دوره فتحعلی شاه، اشتباه کرد.
تبار

براساس مندرجات کتاب تذکره‌العارفین و تنبیه‌الغافلین، حسینعلی خان پسر محمدعلی پسر شیخعلی پسر محبعلی پسر طهماسب قلی پسر امیرگونه پسر گلابی‌بیگ قاجار بود و از طایفه آغچه‌قوانلو قاجار شمرده می‌شد. از اجداد او چندتن از امرای دربار صفوی بودند. امیرگونه خان که پیش از دریافت لقب خانی، امیرگونه بیک لقب داشت، در زمان اقامت در قزوین حمام بزرگی با صحن و حوض هایی از سنگ مرمر ساخته که به حمام قجر شهرت دارد. بر ورودی این حمام کاشی‌ای به خط میرعماد حسنی نصب بود که در آن قطعه ای با این مطلع نوشته بودند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| برامیرگونه بیک میمون بود |  | این عمارت به حق آل رسول |
از دیگر آثار امیرگونه خان وقف قریه حصار در بلوک طارم سفلی در نزدیکی قزوین است. امیرگونه خان ابتدا ایشیک آقاسی باشی بود و سپس از جانب شاه عباس به عنوان بیگلربیگی ایروان منصوب شد. در زمان حکومت بر ایروان به سبب شجاعت و ایستادگی در جنگ با اهالی گرجستان لقب ساری اصلان گرفت. او سرانجام در سال ۱۰۳۴ قمری کشته شد. شاه عباس پس از امیرگونه خان پسرش طهماسب قلی خان را به حکومت ایروان منصوب کرد. طهماسب قلی خان در سال ۱۰۴۵ قمری پس از چند روز مقاومت در برابر قوای سلطان مراد چهارم ایروان را به نیروهای عثمانی تسلیم کرد و به همراه خانواده‌اش به استانبول پناهنده شد.
از این خانواده نام چندتن دیگر نیز در منابع تاریخی عصر صفوی ذکر شده است، از جمله گلابی‌بیگ مشهور به آقاسی‌خان که برادر طهماسب‌قلی‌خان بوده است و در جریان مجازات قاتلان ساروتقی اعتمادالدوله، در ۱۰۵۵ قمری اعدام شد و نیز نوه امیرگونه‌خان فضلعلی‌خان قاجار که به نوشته کتاب تذکره‌الخطاطین زمانی بیگلربیگی ایروان بود.
آثار و موقوفات

مسجد کبود ایروان
فرزندان

غلامعلی‌خان قاجار، که در زمان مرگ پدرش ۱۵ ساله بود و به عنوان پسر ارشد، پس از درگذشت حسینعلی خان حکمران ایروان شد.
پسری به نام نجفقلی خان که او نیز پسری موسوم به حبیب‌الله خان داشت. حبیب‌الله خان در سن ۲۶ سالگی خدمات دیوانی را ترک کرده و به مشهد و سپس عتبات رفت و به تحصیل علوم دینی پرداخت. کتابی نوشته است موسوم به تذکره العارفین و تنبیه الغافلین. در ابتدای این کتاب شرح احوال و اجداد وی تا گلابی‌بیگ با خطی متفاوت از خط مولف نوشته شده است.
دختری به نام زینب‌بیگم با کلبعلی خان کنگرلو خان نخجوان ازدواج کرد. پسری داشت به نام احسان خان کنگرلو. زینب بیگم در ۲۴ رجب ۱۲۳۹ قمری درگذشت.
دربند (هشترود)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| دربند (هشترود) دربند | دربند (هشترود) دربند |
| --- | --- |
village: village
دربند (هشترود): دربند (هشترود)
مختصات: ۳۷°۲۷′۵۱″ شمالی ۴۶°۴۶′۰۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۶۴۱۷°شمالی ۴۶٫۷۶۷۷۸°شرقی﻿ / 37.46417; 46.76778: مختصات: ۳۷°۲۷′۵۱″ شمالی ۴۶°۴۶′۰۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۶۴۱۷°شمالی ۴۶٫۷۶۷۷۸°شرقی﻿ / 37.46417; 46.76778
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان هشترود
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان هشترود
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قرانقو
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲۳۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
دربند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قرانقو بخش مرکزی شهرستان هشترود واقع شده‌است.
دانشگاه افسری امام علی

با دانشگاه علوم و فنون زمینی امیرالمؤمنین اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام مستعار: دانشگاه افسری نزاجا
شعار: (ایمان، انضباط، آموزش)  (فَالْجُنُودُ بِإِذْنِ اللهِ حُصُونُ الرَّعِیَّةِ)
نوع: دانشگاه نظامی
بنیانگذاری شده: ۱۴ دی ۱۳۰۰
بنیان گذار: رضاشاه پهلوی
وابستگی: ارتش جمهوری اسلامی ایران
ارائه دهنده رشته‌های: مدیریت دفاعی علوم دفاعی مهندسی دفاعی مهندسی تعمیر و نگهداری بالگرد مهندسی عمران خلبانی بالگرد کارشناس ریاضی کارشناس فیزیک
رئیس: سرتیپ دوم علی مهدوی
موقعیت: تهران، ایران
وبگاه: imamaliuniv.aja.ir
دانشگاه افسری امام علی با نام مستعار دانشگاه افسری نزاجا دانشگاه نظامی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که متعلق به نیروی زمینی ارتش می‌باشد.دانشگاه افسری در سال ۱۳۰۰ تأسیس شد. فرمانده دانشگاه افسری در حال حاضر سرتیپ دوم مجتبی امجدیان می‌باشد.
تاریخچه

دانشگاه افسری با نام قدیمی مدرسه صاحب منصبی از قدیمی‌ترین مراکز آموزش عالی در سطح کشور است که توسط سردار سپه و در اجرای بند ج ماده ۵ حکم قشونی ۱۴ آذر ماه سال ۱۳۰۰ تشکیل شد. سردار سپه با الگو برداری از مدرسه نظامی سن سیر فرانسه و با ادغام تجهیزات آموزشی موجود در مدرسه صاحب منصبی قزاقخانه، مدرسه صاحب منصبان ژاندارمری و مدرسه نظام مشیرالدوله ابتدا در خیابان اکباتان همت گمارد.
بعدها این مرکز آموزشی به عمارت امیریه واقع در خیابان سپه نقل مکان کرد و با خرید زمین‌های اطراف توسعه پیدا نمود به طوریکه این مرکز آموزشی اکنون یکصد و چهل هزار متر مربع وسعت دارد.
مدرسه صاحب منصبی از سال ۱۳۱۴ به دانشکده افسری تغییر نام داد و با بهره‌گیری از استادان ایرانی و خارجی به آموزش کلاسیک و نوین افسران نیروهای سه‌گانه و نوپای ارتش شاهنشاهی با محوریت نیروی زمینی در رسته‌های پیاده، سواره، توپخانه و بعدها مهندسی و اردونانس پرداخت. دوره آموزش در دانشکده افسری ابتدا دو سال بود و دانشجویان در سال اول دروس عمومی نظامی و از سال دوم با تعیین رسته، دروس تخصصی مربوطه را فرا می‌گرفتند.
با توسعه فعالیت‌های آموزشی مدت دوره به سه سال افزایش و این مرکز در قالب پنج دانشکده و گروه زبان‌های خارجی از سال ۱۳۶۷ به دانشگاه افسری و در سال ۱۳۷۵ با اخذ مجوز از فرمانده کل قوا به دانشگاه افسری امام علی تغییر نام داد.
دانشجویان

این دانشگاه از میان داوطلبان دیپلمه و پس از موفقیت در آزمونهای علمی، ورزشی و عقیدتی در مقطع کارشناسی دانشجو می‌پذیرد.
لباس کار دانشجویان این دانشگاه شامل کلاه، فرنچ و شلوار استتار با ترکیب رنگ‌های سبز، سیاه و قهوه‌ای است و همچنین لباس رسمی و فرم نیروی زمینی ارتش به رنگ زیتونی به همراه واکسیل به رنگ قرمز بر روی بازوی چپ برای مراسم‌ها، تردد و برنامه صبحگاه و شامگاه عمومی دانشگاه مورد استفاده قرار می‌گیرد. سنوات خدمت و تحصیل هر دانشجو را می‌توان از روی درجه آکادمیک وی فهمید. دانشجویان دانشگاه افسری در حال حاضر به سه گروه سال یک، سال دو و سال سه تقسیم می‌شوند و روی سردوشی آنان هر خط نماینده یک سال می‌باشد بنابراین دانشجویان تازه‌وارد پس از اخذ سردوشی دارای یک خط روی هر کدام از شانه‌ها و در کنار آرم دانشگاه افسری که روی سردوشی آنهاست خواهند بود.
دانشجویان این دانشگاه از بدو ورود، استخدام و دارای حقوق و مزایا می‌باشند. دانشجویان این دانشگاه پس از گذراندن ۷ ترم تحصیلی که ۶ ترم دروس علمی مصوب وزارت علوم به صورت فشرده تر و تعداد واحد بیشتر در طول ترم نسبت به سایر دانشگاه‌ها و یک ترم نظامی و همچنین گذراندن دوره‌ها و آموزشهای سخت و طاقت فرسای رزم در کوهستان، رزم در کویر، رزم در جنگل، و رزم در برف و سرمای شدید، دوره تکاور، و دوره رزم در شرایط ویژه (عملیات ویژه / ردشو) و زندگی در شرایط سخت پس از دانش‌آموختگی به درجه ستوان دومی نائل شده و به یگانهای رزمی یا ستادی جهت ادامه خدمت معرفی می‌شوند. همچنین امکان ادامه تحصیل برای دانش آموختگان این دانشگاه در صورت موافقت یگان خدمتی در کلیه دانشگاه‌های کشور میسر می‌باشد.
دانش آموختگان برجسته

محمدرضا پهلوی
امیرعباس هویدا
ارتشبد بهرام آریانا
ارتشبد رضا عظیمی
ارتشبد فریدون جم
ارتشبد نعمت‌الله نصیری
ارتشبد عباس قره‌باغی
ارتشبد حسین فردوست
ارتشبد غلام‌علی اویسی
سپهبد عبدالعلی بدره‌ای
سپهبد جلال پژمان
سپهبد ناصر مقدم
سپهبد نادر باتمانقلیچ
سرلشکر محمدولی قرنی
سرلشکر ولی‌الله فلاحی
سرهنگ موسی نامجو
سرلشکر علی صیاد شیرازی
سرلشکر حسین حسنی سعدی
سرلشکر علی شهبازی
سرلشکر عطاءالله صالحی
سرلشکر رحمان فروزنده
سرلشکر علی نشاط
سرتیپ محمدحسین دادرس
سرهنگ بیژن کبیری
سرهنگ هوشنگ عطاریان
سرهنگ حسن آبشناسان
سرتیپ احمدرضا پوردستان
سرلشکر عبدالرحیم موسوی
سرتیپ محمدرضا آشتیانی
سرتیپ امیر حاتمی
سرلشگر خلبان فیروز شیخ حسنی
سرتیپ محمود شیخ حسنی
اهمیت دانشگاه افسری

دانشگاه افسری تا امروزه اهمیت تاریخی و استراتژیک خود را حفظ کرده‌است به طوری که بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، ۳۸ بار فرمانده کل قوا در جشن فارغ‌التحصیلی افسران این دانشگاه نظامی شرکت و در آنجا مهم‌ترین نطق‌های کشوری و ملی را در جمع دانشجویان و دانش‌آموختگان این دانشگاه قرائت کرده‌است.
اماکن و بناها

دانشگاه افسری امام علی یکی از قدیمی‌ترین و باسابقه‌ترین مراکز آموزشی می‌باشد. در این دانشگاه چهار ساختمان باستانی وجود دارد (ساختمان‌های چهارگانه) که سال ساخت آنها به سال تأسیس دانشگاه بازمی‌گردد. این ساختمان‌ها ثبت میراث فرهنگی می‌باشد و جزو آثار ملی ایران به حساب می‌آید.
دانشگاه افسری متشکل از پنج دانشکده و کتابخانه ای زیرزمینی که معتبرترین کتابخانه نظامی خاورمیانه می‌باشد.
همچنین این مرکز دارای یک مجتمع رفاهی بزرگ می‌باشد که با حضور فرماندهٔ نیروی زمینی ارتش امیر سرتیپ کیومرث حیدری افتتاح شد. در معماری این مجتمع سعی شده با ساختمان‌های چهارگانه همخوانی داشته باشد. زمین چمن فوتبال و پیست دو و میدانی، سالن فوتسال، استخر، دیوار صخره‌نوردی، دکل کوهستان، سالن اجتماعات، سالن آمفی‌تئاتر، سالن تیراندازی و… از دیگر اماکن این دانشگاه می‌باشد.
مسجد این دانشگاه بعد از انقلاب ساخته شده‌است که مسجدی بزرگ با معماری پیشرفته می‌باشد و تا حدودی با ساختمان‌های چهارگانه همخوانی دارد.
پرچم و نشان فداکاری

با پیشنهاد ارتش و ستاد کل نیروهای مسلح به فرمانده کل قوا سیدعلی خامنه‌ای مبنی بر اهداء پرچم و نشان فداکاری به دانشگاه افسری امام علی نیروی زمینی ارتش، با تصویب فرمانده کل قوا سیدعلی خامنه‌ای، این دانشگاه به افتخار دریافت پرچم و نشان «فداکاری» نایل شد که مراتب به سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی ایران ابلاغ شد. ابلاغ مصوبه اهدای نشان فداکاری دانشگاه افسری امام علی از سوی فرمانده کل ارتش به فرمانده نیروی زمینی توسط دریادار حبیب‌الله سیاری انجام شد.
آیین دانش‌آموختگی افسران ارتش با حضور رضاشاه پهلوی در دانشکده افسری
یک گواهی فارغ‌التحصیلی دانشکده افسری در سال ۱۳۱۶ هجری شمسی
مراسم عزاداری محرم در محوطه دانشگاه افسری - ۱۳۹۹ خورشیدی
میدان صبحگاه دانشگاه
نماد نشان فداکاری بر سردر دانشگاه (سال ۱۴۰۰)
راغب النشاشیبی

| راغب النَّشاشیبی | راغب النَّشاشیبی |
| --- | --- |
راغب النشاشیبی در دههٔ ۱۹۲۰: راغب النشاشیبی در دههٔ ۱۹۲۰
زادهٔ: ۱۸۸۲ قدس، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی
درگذشت: آوریل ۱۹۵۱ (۷۰–۶۹ سال) عمان، اردن
ملیت: عثمانی-فلسطینی-اردنی
شهروندی: امپراتوری عثمانی (۱۸۸۲–۱۹۲۰) سرپرستی فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۸)   ادارهٔ اردنی کرانهٔ باختری (۱۹۴۸–۱۹۵۱)
پیشه(ها): سیاستمدار، مهندس عمران
راغب النَّشاشیبی (۱۸۸۲ – ۱۹۵۱) سیاستمدار فلسطینی بود. او در دوره‌های گوناگون چندین سمت در کشورهای عثمانی، فلسطین و اردن را برعهده داشت، از جمله: نمایندگی مجلس عثمانی ۱۹۰۹–۱۹۱۸، مهندس خدمات عمومی در ناحیهٔ قدس، عضو کنگرهٔ سوریه ۱۹۱۹ و شهردار قدس از ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۴ که پس از خروج از آن، حزب دفاع ملی را تأسیس کرد. او همچنین پس از تقسیم فلسطین در ۱۹۴۸، فرماندار کل کرانهٔ باختری شد و تولیت عمومی حرم شریف بر عهد داشت و عضو دومین سنای اردن ۱۹۵۰–۱۹۵۱ بود.
زندگی و پیشه > سال‌های اولیه

او در سال ۱۸۸۳ یا ۱۸۸۲ در قدس، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. پدرش رشید از افراد سرشناس و ثروتمند قدس و از اعضای هیئت مدیرهٔ متصرفیه بود. راغب تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس این شهر گذراند و سپس به مکتب سلطانی آنجا پیوست. به استانبول رفت و در آنجا از دانشکدهٔ مهندسی عثمانی فارغ‌التحصیل شد.
زندگی و پیشه > سال‌های واپسین

النشاشیبی و حاج امین الحسینی در مواجهه با جنگ ۱۹۴۸ در برابر دشمن مشترک ناکام ماندند و النشاشیبی آن سال را در خارج از کشور در مصر گذراند. پس از نکبت ۱۹۴۸ و الحاق آنچه از فلسطین باقی مانده بود به شرق اردن، النشاشیبی به عنوان وزیر دولت اردن، سپس فرماندار کل کرانهٔ باختری رود اردن منصوب شد که از الحاق آن، بخشی از پادشاهی هاشمی اردن گشت. او همچنین خادم عمومی حرم شریف شد. تا زمان مرگش عضو سنای (اعیان) اردن بود.او دارای نشان فرمانده والامقام امپراتوری بریتانیا (CBE) است. او در دولت‌های گوناگون اردن سمت‌هایی داشت، از جمله: وزیر پناهندگان در دولت هفتم توفیق ابوالهدی از اول سپتامبر ۱۹۴۹ تا ۱۲ ژانویه ۱۹۵۰، وزیر کشور در دولت هفتم توفیق ابوالهدی از ۱۲ ژانویه ۱۹۵۰ تا ۱۲ آوریل ۱۹۵۰، وزیر کشاورزی در دولت دولت اول سید سعید المفتی از ۱۲ آوریل ۱۹۵۰ تا ۱۱ اکتبر ۱۹۵۰، وزیر حمل و نقل در دولت سومین سمیر الرفاعی از ۴ دسامبر ۱۹۵۰ تا ۱ ژانویه ۱۹۵۱، وزیر کشور، ناظر حرم شریف و خادم اماکن متبرکه در دولت سومین سمیر الرفاعی از اول ژانویه ۱۹۵۱ تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۱.
درگذشت

النشاشیبی در آوریل ۱۹۵۱ در سن ۶۹ سالگی بر اثر بیماری در بیمارستان آگوستا ویکتوریا در قدس شرقی درگذشت.
زندگی شخصی

سه پسر داشت، منصور که در حکومت اردن منصوب شد، و دو پسر که فرانسه زیستند.همسر دوم او که یک یهودی فرانسوی بود در خیابان کانتورا زندگی می‌کرد.
لوح یادبود در خیابان پادشاه جورج در اورشلیم (قدس)، تقدیم‌شده به النشاشیبی، ۱۹۲۴.
حفظ کردن

به خاطر سپردن ( انگلیسی بریتانیایی : memorisation ) فرآیندی است که در آن چیزی به خاطر سپرده می شود. به خاطر سپردن یک فرآیند ذهنی است که به منظور ذخیره اطلاعات در حافظه برای یادآوری بعدی اطلاعات دیداری، شنیداری یا تاکتیکی انجام می شود.
خرخون چیست
کسی که تا شب ها میخواند تا به زور بفهمد مثلا کسی بنام هامیتا موجودی سگ خون
مطالعه علمی حافظه، بخشی از علوم اعصاب شناختی است که پیوندی بین رشته‌ای میان روانشناسی شناختی و علوم اعصاب است.
بهبود به خاطر سپاری

در سه سال اول زندگی کودکان، نشانه‌هایی از حافظه در آنها ظاهر می شود که بعداً در سال‌های نوجوانی بهبود می یابد. این نشانه‌ها شامل حافظه کوتاه مدت، حافظه بلندمدت، حافظه فعال و حافظه اتوبیوگرافیک است. حافظه یک ظرفیت اساسی است که نقش ویژه‌ای در عملکرد اجتماعی، عاطفی و شناختی ایفا می کند. مشکلات مربوط به مطالعه توسعه حافظه شامل استفاده از پاسخ کلامی و تأیید است.
بهبود

گرچه تمرین نگهداری (روشی برای یادگیری از طریق تکرار، مشابه یادگیری طوطی‌وار) می‌تواند برای به‌خاطر سپردن اطلاعات در مدت زمان کوتاه مفید باشد، مطالعات نشان داده‌اند که تمرین توضیحی، که به معنای مرتبط کردن مطالب جدید با اطلاعات قدیمی برای دستیابی به درک عمیق‌تر از محتوا است، روش کارآمدتری برای بهبود حافظه است. این موضوع را می‌توان با مدل سطوح پردازش حافظه توضیح داد که بیان می‌کند هرچه فرد هنگام یادگیری مطالب جدید با مرتبط کردن آن با خاطراتی که از قبل می‌داند، به عمق بیشتری در رمزگذاری برود، احتمال بیشتری دارد که اطلاعات را بعداً به خاطر بیاورد.
راه مفید دیگری برای بهبود حافظه‌سپاری استفاده از روش تکه‌بندی است، روشی که در آن فرد اطلاعاتی را که می‌خواهد به‌خاطر بسپارد به گروه‌هایی دسته‌بندی می‌کند. به عنوان مثال، فردی که می‌خواهد یک دنباله طولانی از اعداد را به خاطر بسپارد، می‌تواند این دنباله را به تکه‌های سه‌تایی تقسیم کند، که به او اجازه می‌دهد تعداد بیشتری از اعداد را به خاطر بسپارد. به‌طور مشابه، بسیاری از افراد در آمریکای شمالی شماره‌های تلفن را با تقسیم آن‌ها به سه بخش به خاطر می‌سپارند: یک کد منطقه، به‌دنبال آن یک عدد سه‌رقمی و سپس یک عدد چهار‌رقمی. اگر فهرستی از کلمات برای حفظ‌کردن وجود داشته باشد، با استفاده از تکه‌بندی، کلمات می‌توانند بر اساس حرف آغازین یا دسته‌بندی‌شان (مثلاً ماه‌های سال، انواع غذاها و غیره) به گروه‌هایی تقسیم شوند.
به خاطر سپردن یا مرور واژگان آلمانی-انگلیسی با استفاده از نرم افزار فلش کارت Anki ، در نتیجه تمرین یادآوری فعال . ابتدا فقط سوال نمایش داده می شود. سپس برای تایید، پاسخ نیز نمایش داده می شود.
حواس‌پرتی (فیلم)

| حواس‌پرتی | حواس‌پرتی |
| --- | --- |
کارگردان: ژاک دوپونت
نویسنده: ژان باسان راجر ریبادو-دوما ژاک دوپونت
موسیقی: ریچارد کورنو
فیلم‌بردار: ژان ژاک روچوت
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۶۰ (۱۹۶۰)  
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
حواس‌پرتی (به فرانسوی: Les distractions) یک فیلم سینمایی فرانسوی محصول سال ۱۹۶۰ با بازی ژان-پل بلموندو و به کارگردانی ژاک دوپونت است.
این فیلم در فرانسه به تعداد ۹۵۵٬۰۳۷ فروش بلیت  داشته است.
کیپرس، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| City of Cypress | City of Cypress |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت کیپرس در داخل شهرستان اورنج، کالیفرنیا.: موقعیت کیپرس در داخل شهرستان اورنج، کالیفرنیا.
مختصات: ۳۳°۴۹′۶″ شمالی ۱۱۸°۲′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۸۱۸۳۳°شمالی ۱۱۸٫۰۳۹۱۷°غربی﻿ / 33.81833; -118.03917: مختصات: ۳۳°۴۹′۶″ شمالی ۱۱۸°۲′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۸۱۸۳۳°شمالی ۱۱۸٫۰۳۹۱۷°غربی﻿ / 33.81833; -118.03917
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  اورنج
حکومت: حکومت
 • شورای شهر: شهردار Rob Johnson Douglas A. Bailey Phil Luebben Leroy Mills Todd W. Seymore
 • مدیریت شهری: John Bahorski
 • City Clerk: John Bahorski
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۵۹۰ مایل مربع (۱۷٫۰۶۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۵۸۱ مایل مربع (۱۷٫۰۴۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۰۹ مایل مربع (۰٫۰۲۴ کیلومتر مربع)  ۰٫۱۴٪
ارتفاع: ۳۹ فوت (۱۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۷۸۰۲
 • تراکم: ۷۳۰۰/مایل مربع (۲۸۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۰۶۳۰
کد(های) منطقه: 562, 714
کد FIPS: ۰۶–۱۷۷۵۰
GNIS feature ID: ۱۶۵۲۶۹۶
وبگاه: http://www.ci.cypress.ca.us/
کیپرس (به انگلیسی: Cypress) شهری در شهرستان اورنج، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۷۸۰۲ نفر جمعیت داشته‌است.
نعمت‌الله ایزدی

| نعمت‌الله ایزدی | نعمت‌الله ایزدی |
| --- | --- |
سفیر ایران در روسیه: سفیر ایران در روسیه
دوره مسئولیت ۱۳۶۹ – ۱۳۷۳: دوره مسئولیت ۱۳۶۹ – ۱۳۷۳
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
پس از: ناصر نوبری
پیش از: مهدی صفری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۶ اصفهان، ایران
پیشه: سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری (مرداد ۱۳۹۸ تا بهمن ۱۳۹۸)
نعمت‌الله ایزدی، (متولد ۱۳۳۶ در اصفهان) دیپلمات با سابقه ایران، دانش‌آموخته کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشگاه تهران است. وی در فاصله ماه‌های مرداد ۱۳۹۸ تا بهمن ۱۳۹۸ سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری را بر عهده داشت.
مسئولیت‌های دیگر وی

مشاور وزیر امور خارجه در سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷
سفیر ایران در سلطان‌نشین عمان طی سال‌های ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۱
دستیار معاونت اروپا و آمریکای وزارت امور خارجه از ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴
مدیر کل آسیای شرقی و اقیانوسیه وزارت امور خارجه از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰
سرپرست صندوق بازنشستگی کشوری در فاصله ماه‌های مرداد ۱۳۹۸ تا بهمن ۱۳۹۸
الماسو

Commune در 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Almaşu Váralmás | Almaşu Váralmás |
| --- | --- |
Commune: Commune
Reformed Church in Almaşu: Reformed Church in Almaşu
Commune Almaşu in شهرستان سلاژ: Commune Almaşu in شهرستان سلاژ
AlmaşuLocation in رومانی: AlmaşuLocation in رومانی
مختصات: ۴۶°۵۷′۴۳″ شمالی ۲۳°۸′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۶۱۹۴°شمالی ۲۳٫۱۴۹۴۴°شرقی﻿ / 46.96194; 23.14944: مختصات: ۴۶°۵۷′۴۳″ شمالی ۲۳°۸′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۶۱۹۴°شمالی ۲۳٫۱۴۹۴۴°شرقی﻿ / 46.96194; 23.14944
شهرستان: شهرستان سلاژ
Commune: Almaşu
Historic region: ترانسیلوانی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ulvari Eugen (Democratic Union of Hungarians in Romania)
مساحت: ۱٬۵۹۷ کیلومتر مربع (۶۱۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۲): ۲٬۸۵۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: www.comunaalmasu.ro
الماسو (به لاتین: Almașu) یک منطقهٔ مسکونی در رومانی است که در شهرستان سلاژ واقع شده‌ است.
خصوصیات

الماسو ۱۵٬۹۷ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۸۵۳ نفر جمعیت دارد.
نظریه K

در ریاضیات، نظریه K (به انگلیسی: K-Theory) (یا K-نظریه)، به بیان نادقیق، مطالعه حلقه‌هایی است که توسط کلاف‌های برداری روی فضاهای توپولوژیکی یا اسکیم‌ها تولید شده باشند. این نظریه در توپولوژی جبری به صورت نظریه کوهمولوژی پدیدار می‌گردد که به نظریه Kی توپولوژیکی معروف می‌باشد. در جبر و هندسه جبری، به آن نظریه Kی جبری گفته می‌شود. همچنین این نظریه ابزاری بنیادین در شاخه جبرهای عملگری می‌باشد. این نظریه را می‌توان به عنوان مطالعه برخی از انواع ناورداهای ماتریس‌های بزرگ نیز دید.
نظریه K به ساخت خانواده‌هایِ K-تابعگون‌ها (یا تابعگون‌های K) می‌پردازد که از فضاهای توپولوژیکی یا اسکیم‌ها به حلقه‌های متناظرشان نگاشته می‌شوند؛ این حلقه‌ها برخی از جنبه‌های ساختار فضاها یا اسکیم‌های اصلی را انعکاس می‌دهند. علت چنین نگاشت از نوع تابعگون، همچون تابعگون‌هایی که در توپولوژی جبری به گروه‌ها نگاشته می‌شوند، تسهیل محاسبه برخی از خواص توپولوژیکی از حلقه‌های نگاشته شده از فضاهای اصلی یا اسکیم‌ها می‌باشد. مثال‌هایی از نتایجی که از رهیافت نظریه K حاصل می‌گردند شامل این موارد می‌باشد: قضیه گروتندیک-ریمان-رخ، تناوب بات، قضیه اندیس عطیه-سینگر و اعمال آدامز.
در فیزیک انرژی بالا، نظریه K و به خصوص نظریه K پیچش‌یافته، در نظریه ریسمان‌های نوع II ظاهر می‌گردند. در نظریه ریسمان‌ها حدس زده شده که نظریه K منجر به رده‌بندی D-برین‌ها (D-brane)، میدان قدرت راموند-راموند و همچنین برخی از اسپینورهای روی منیفلدهای مختلط تعمیم‌یافته می‌گردند. نظریه K در فیزیک ماده چگال جهت رده‌بندی عایق‌های توپولوژیکی، ابررساناها و رویه‌های فرمی پایدار به کار رفته‌اند. برای اطلاعات بیشتر در مورد کاربردهای این نظریه در فیزیک، مقاله نظریه K را ببینید.
ارجاعات

↑  Atiyah, Michael (2000). "K-Theory Past and Present". arXiv:math/0012213.
عبدالحی حبیبی

مشاهیر
| عبدالحی حبیبی | عبدالحی حبیبی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۱۰ (میلادی) ۱۲۸۹ (خورشیدی) قندهار، افغانستان
درگذشت: ۸ مه ۱۹۸۴ (۷۳−۷۴ سال) ۲۰ اردیبهشت (ثور) ۱۳۶۳ (خورشیدی) آمریکا
آرامگاه: حبیبی
ملیت: افغانستانی
منصب: ریاست انجمن تاریخ افغانستان نماینده مجلس افغانستان (دورهٔ هفتم)
والدین: ملا عبدالحق آخوندزاده
وبگاه: www.alamahabibi.com
عبدالحیّ حبیبی (۱۲۸۹–۱۳۶۳) تاریخ‌نگار، نویسنده، شاعر و متخصّص زبان و ادبیات فارسی اهل افغانستان بود که به دو زبان(فارسی)و پشتو مسلّط بود.
زندگی‌نامه

عبدالحی حبیبی فرزند ملّا عبدالحق در ۱۲۸۹ (خورشیدی) مطابق ۱۹۱۰ (میلادی) در قندهار به دنیا آمد. پدر کلانش (پدربزرگش)مولوی عبدالرحیم و جدش مولوی حبیب‌الله، محقق قندهاری است. به همین نسبت تخلص خود را حبیبی انتخاب کرده‌است. از لحاظ تبار قومی به قبیله کاکر پشتون پیوند دارد.
عبدالحی در ۱۲۹۹ در مکتب ابتدائیه شالیمار شامل گردید (شروع به تحصیل کرد). پس از پایان دوره شش سالهٔ مکتب، در ۱۳۰۴ شمسی، پای درس مولوی عبدالواسع و مولوی ابوالوفای قندهاری، استاد مدرسه نظامیه دکن، نشست.
او تحصیلات دانشگاهی را ادامه نداد و با مطالعه نشریات افغان، ایرانی و هندی چون سراج الاخبار، حبل‌المتین، کاوه، ایرانشهر، ارمغان، الهلال، صور اسرافیل و دیوان اشعار کلاسیک‌های ادبی دری محشور شد و آشنایی با دیدگاه‌ها و نوشته‌های محمود طرزی افغان و سیدحسن تقی‌زاده محمد قزوینی، سیدکاظم، ایرانشهر، جمال‌زاده ایرانی، جرجی زیدان مصری، شبلی نعمانی هندی، سلیمان ندوی و دیگران به ارتقای شخصیت علمی خویش پرداخت.
آموزش زبان‌های عربی، اردو و انگلیسی را آغاز کرد و با زبان‌های اوستایی، سانسکریتو فارسی باستان آشنایی یافت.
حبیبی در ۱۵ سالگی آغاز به وظیفه رسمی کرد و در ۲۲ سالگی در سال ۱۳۱۱ شمسی با نوشتن تاریخچه سبک‌های شعر پشتو (به فارسی) به کتاب‌نویسی و تألیف پرداخت، هرچند قبل از آن در مجله هفتگی طلوع افغان مقالات می‌نوشت.