هیتنری
تعریف > واژه‌شناسی

هیچ مرجع مرکزی دینی وجود ندارد که نام خاصی را به همه پیروان تحمیل کند. از این رو، گروه‌های هیتنری مختلف از واژه‌های متفاوتی برای توصیف خود و دین خود استفاده کرده‌اند. با این نام‌ها و اصطلاح‌های خودساخته، معنایی در مورد اعتقادات سیاسی-اجتماعی‌شان به‌دست می‌آید.
پژوهش‌گرانی که به مطالعه این دین می‌پردازند، معمولاً از اصطلاح هیتنری و هیتنیسم برای توصیف آن استفاده می‌کنند، به این دلیل که این کلمات دربرگیرنده همه انواع جنبش‌های هیتنری می‌شود. این اصطلاح متداول‌ترین گزینه‌ای است که توسط پیروان هیتنری در بریتانیا استفاده می‌شود، همچنین استفاده از این نام‌ها در آمریکای شمالی و جاهای دیگر نیز رو به رشد است. این اصطلاح‌ها مبتنی بر کلمه هیتن (به انگلیسی: heathen) به‌معنای بت‌ها هستند که در زبان گوتیک «haithn» است، و توسط مبلغان آرین گوتیک به‌عنوان معادل هر دو کلمه یونانی هلنیس (Hellenis) و اتنیکوس (ethnikós) - «از یک قوم» پذیرفته شد. این کلمه توسط نویسندگان مسیحی اولیه قرون وسطی در اروپای آلمانی برای توصیف غیرمسیحیان استفاده می‌شد. با استفاده از آن، پیروانش در پی این هستند که این نام‌گذاری را از مسیحیان بازپس بگیرند. بسیاری از پیروان هیتنری، اصطلاح هیتن را بر پگان ترجیح می‌دهند، زیرا این اصطلاح قدیمی از زبان‌های ژرمنی سرچشمه می‌گیرد، درحالی‌که پگان ریشه در زبان لاتین دارد.
اصطلاح‌های دیگری که در برخی متون دانشگاهی استفاده می‌شود عبارتند از: پاگانیسم ژرمنی معاصر (contemporary Germanic Paganism) و نئوپاگانیسم ژرمنی (Germanic Neopaganism)، البته دومین نام، یک «اصطلاح ساختگی» است که توسط محققان و با کاربردی محدود در جامعه غیرمذهبی توسعه یافته‌است. در ادامه، بلین استفاده از پاگانیسم اروپای شمالی (North European Paganism) را به‌عنوان یک اصطلاح علمی جامع برای این آیین پیشنهاد کرد. استرمیسکا اشاره کرد که پیش‌نهاد بلین برای پیروانی خوب است که از سیستم‌های اعتقادی جوامع فنلاندی و اسلاوی از نظر زبانی و از شمال شرقی اروپا الهام گرفته‌اند. او طرف‌دار پاگانیسم نوردیک مدرن (Modern Nordic Paganism) بود، اما پذیرفت که این اصطلاح آن دسته از پیروان هیتنری را که از سیستم‌های اعتقادی پیش از مسیحیت جوامع آلمانی غیر نوردیک، مانند آنگلوساکسون‌ها و گوت‌ها الهام گرفته‌اند، نادیده می‌گیرد.
نام دیگر این دین، در ایسلند، آساترو (Ásatrú) است، که به‌عنوان آسیر، «باور» یا «وفاداری» ترجمه می‌شود - آسیر زیرمجموعه‌ای از خدایان در اساطیر نورس است. آساترو بیش‌تر در آمریکای شمالی استفاده می‌شود با این تفاوت که در آن‌جا آساتروار (Asatruar) گفته می‌شود. این اصطلاح مورد علاقه پیروانی است که بر خدایان نوردیک اسکاندیناوی اعتقاد دارند، آساترو در ابتدا یک اصطلاح محبوب برای نام‌گذاری در میان پیروان و طرف‌داران بود، اما استفاده از آن با گذشت زمان کاهش یافته‌است.
سایر پیروان دین خود را واناترو (Vanatrú) به‌معنای «کسانی‌که به وانیرها احترام می‌گذارند»، یا دیسیترو (Dísitrú)، به‌معنای «کسانی‌که الهه‌ها را گرامی می‌دارند» - بسته به تأکید الهیات خاص خود - معرفی می‌کنند.  گروه کوچکی از پیروان هیتنری که یوتون را ستایش می‌کنند، آیین خود را بوکاترو (Rokkatru) می‌نامند. اگرچه بوکاترو به اسکاندیناوی محدود شده‌است، از اواسط دهه ۲۰۰۰ اصطلاحی که در اسکاندیناوی محبوبیت زیادی پیدا کرده‌است فورن سیر (Forn Siðr) یا فورن سید (Forn Sed) است. این‌ها نیز نام‌هایی هستند که از مسیحی گرفته شده‌است، و قبلاً به‌معنای «تحقیرآمیز» و برای توصیف دین پیش از مسیحیت در اسکاندیناوی قدیم هیمسکرینگلا (Heimskringla) استفاده می‌شد. سایر اصطلاح‌های مورد استفاده در این جامعه برای توصیف دین خود عبارتند از: دین شمالی (Northern Traditio)، پاگانیسم نورس (Norse Paganism)، و پاگانیسم ساکسون (Saxon Paganism). درحالی‌که در یک‌سوم اول قرن بیستم، نام‌های رایج ژرمن (German)، نوردیک (Nordic) یا دین آلمانی (Germanic Faith) بودند. در ایالات متحده، گروه‌هایی که بر گرایش آلمانی تأکید دارند، از ایرمینیسم (Irminism) استفاده کرده‌اند، درحالی‌که آن‌هایی که بر رویکرد آنگلوساکسون تمرکز می‌کنند، از فرنسایدو (Fyrnsidu) یا تئودیسم (Theodism) استفاده کرده‌اند.
بسیاری از پیروان نژادپرست هیتنری، اصطلاحات اودینیسم یا ووتنیسم را برای معرفی دین خود ترجیح می‌دهند. گروه نژادپرست مستقر در انگلستان «وُدنز فُک» (Woden's Folk) طرف‌دار وُدنیسم (Wodenism) و آیین وُدن فُک (Woden Folk-Religion) بود، و گروه نژادپرست دیگری با نام «هیتن فرانت» (Heathen Front)، از اصطلاح اُدالیسم (Odalism) که توسط وارگ ویکرنس ابداع شده بود، جانب‌داری کرد. بنابراین یک دیدگاه کلی وجود دارد، که همه کسانی‌که از اودینیسم استفاده می‌کنند، تفسیری آشکارا سیاسی، راست‌گرا و نژادپرستانه از این دین اتخاذ می‌کنند، درحالی‌که آساترو توسط گروه‌های میانه‌رو هیتنری استفاده می‌شود. چنین تقسیم‌بندی‌ای از این دین به‌صورت رسمی وجود ندارد و استفاده از این اصطلاحات در عمل وجود دارد. گرگوریوس اشاره کرد که اودینیسم «بسیار مشکل‌ساز» بود، زیرا به این معنا برداشت شد که خدای اودین - که از اساطیر نورس اقتباس شده‌است - جزئی از الهیات این گروه‌های مرکزی است، که این‌طور نبوده‌است. علاوه بر این، حداقل یک گروه غیرنژادگرا با نام اودینس‌هاف بریتانیا، از این اصطلاح استفاده می‌کند، تا ارادت خاص خود به اودین را نشان دهد.