stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خط دفاعی
فهرست خطوط دفاعی > تاریخی

دیوار گرگان
دیوار مادی
دیوار بزرگ چین، چین
خطوط دفاع ساسانی
دیوار بزرگ گرگان، ایران
دیوار دربند
لایمز ژرمنیکوس، آلمان
دیوار هادریان، انگلستان
خط دفاعی ماژینو، فرانسه
خط دفاعی هیندنبورگ، فرانسه
خطوط دفاعی ویکتوریا، مالت
استحکامات نظامی غرب روسیه، روسیه
خط دفاعی زیگفرید، آلمان
خط دفاعی گوتیک، ایتالیا
خط دفاعی پنتر-واتان، روسیه
خط دفاعی کی-وی، خطی دفاعی بین وور و کونینگ‌شویکت در جنگ‌جهانی‌دوم
خط دفاعی شوستر، لوکزامبورگ
فهرست خطوط دفاعی > امروزی

سنگر روسیه–اوکراین، اوکراین
دیوار دربند
باشگاه فوتبال کوژوتپک

Football club
باشگاه فوتبال کوژوتپک یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اهل السالوادور بود که در کوژوتپک، کوسکاتلان واقع شده است. این تیم در سال ۲۰۰۳ فعالیت خود را متوقف کرد.
افتخارات

لیگ برتر السالوادور: ۱ نایب قهرمانی
دسته دوم السالوادور: ۱ قهرمانی
متالیکا

| متالیکا | متالیکا |
| --- | --- |
متالیکا در ۲۰۲۴. از چپ به راست: کرک همت، لارس اولریک، رابرت تروهیو و جیمز هتفیلد: متالیکا در ۲۰۲۴. از چپ به راست: کرک همت، لارس اولریک، رابرت تروهیو و جیمز هتفیلد
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
ژانر:  هوی متال  ترش متال  اسپید متال  هارد راک 
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱–اکنون
ناشر(ان):  مگافورس  الکترا  ورتیگو  برادران وارنر  بلکند 
اسپین‌آف‌ها:  مگادث  فانتازم 
اعضا:  جیمز هتفیلد  لارس اولریک  کرک همت  رابرت تروهیو 
اعضای پیشین:  دیو ماستین  ران مکگاونی  کلیف برتون  جیسون نیوستد 
وبگاه: metallica.com
متالیکا (انگلیسی: Metallica) گروه موسیقی هِوی متال آمریکایی است که در سال ۱۹۸۱ به‌وسیله جیمز هتفیلد (خواننده و گیتاریست) و لارس اولریک (درامر) در لس آنجلس پایه‌گذاری شد و برای بخش عمده‌ای از فعالیتشان در سان فرانسیسکو اقامت داشته‌اند. تمپوهای سریع، موسیقی‌های بی‌کلام و نوازندگی پرحرارت گروه، آن‌ها را در کنار مگادث، انترکس و اسلیر به یکی از «چهار بزرگ» بنیان‌گذار ترَش متال تبدیل کرد. ترکیب کنونی متالیکا شامل اعضای بنیان‌گذار و ترانه‌سراهای اصلی، یعنی هتفیلد و اولریک؛ گیتاریست اصلی کرک همت و نوازندهٔ بیس رابرت تروهیو می‌شود. دیو ماستین (گیتاریست) که در پی اخراج از متالیکا، گروه مگادث را تشکیل داد و ران مکگاونی، کلیف برتون و جیسون نیوستد (نوازندگان بیس) اعضای سابق گروه هستند.
متالیکا نخست با انتشار سومین آلبومشان، عروسک‌گردان (۱۹۸۶) به موفقیت تجاری دست یافت. از این آلبوم به‌عنوان بهترین اثر گروه یاد می‌شود. آلبوم بعدی، ... و عدالت برای همه (۱۹۸۸)، منجر به نخستین نامزدی آنان برای جایزهٔ گرمی شد. پنجمین آلبوم، متالیکا (۱۹۹۱)، نقطهٔ عطفی برای گروه و شاهد تغییر سبک ترَش متال آنان بود؛ این آلبوم شمار بیشتری از مخاطبان جریان اصلی را جذب گروه کرد و به موفقیت تجاری قابل توجهی دست یافت و تا به امروز بیش از ۱۶ میلیون نسخه در ایالات متحده فروش کرده و همچنین پرفروش‌ترین آلبوم دورهٔ سانداسکن به‌شمار می‌رود. متالیکا پس از تجربهٔ ژانرها و گرایش گوناگون در آثار بعدی، با نهمین آلبومشان، آهنربای مرگ (۲۰۰۸) به سبک ترش متال خود بازگشتند.
متالیکا با فروش بیش از ۱۲۵ میلیون نسخه آلبوم در سراسر جهان، از لحاظ تجاری به عنوان یکی از موفق‌ترین گروه‌های موسیقی در تاریخ شناخته می‌شود. متالیکا از سوی مجلاتی مانند رولینگ استون به عنوان یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان تمام دوران معرفی شده است؛ رولینگ استون این گروه را در رتبهٔ ۶۱ فهرست ۱۰۰ هنرمند برتر تمام دوران قرار داده است. بر اساس گزارش نیلسن سانداِسکن تا سال ۲۰۱۷، متالیکا سومین هنرمند پرفروش موسیقی (از زمانی که نیلسن سانداِسکن شروع به پیگیری فروش در سال ۱۹۹۱ کرد) است و ۵۸ میلیون نسخه آلبوم در ایالات متحده فروخته است. این گروه، ۹ بار برندهٔ جایزه گرمی شده است که این به نوبه خود یک رکورد محسوب می‌شود و ۱۱ آلبوم منتشر شده از این گروه نیز به‌طور پی‌درپی در بیلبورد ۲۰۰ از شماره یک کار خود را شروع کرده که این موضوع نیز یک رکورد محسوب می‌شود. در سال ۲۰۱۸ متالیکا برنده جایزه موسیقی پولار در سوئد شد و نخستین گروه هوی متالی است که این جایزه را کسب کرد. متالیکا همچنین، اولین گروه موسیقی است که در هر هفت قاره جهان اجرای زنده داشته است که برای این گروه، یک رکورد محسوب می‌شود.
پیشینه > سوار بر آذرخش، عروسک‌گردان‌ و مرگ برتون (۱۹۸۴–۱۹۸۶)

متالیکا دومین آلبوم استودیویی خود یعنی سوار بر آذرخش را از فوریه تا مارس ۱۹۸۴ در دانمارک ضبط کرد. این آلبوم در اوت ۱۹۸۴ منتشر شد و به رتبهٔ ۱۰۰ جدول بیلبورد ۲۰۰ رسید. در هنگام پخش، یک چاپخانهٔ فرانسوی به اشتباه جلدهای آلبوم را به رنگ سبز رنگ چاپ کرد که اکنون اشیای کلکسیونی محسوب می‌شوند. ماستین برای دو قطعه در این آلبوم اعتبار نویسندگی دارد. این آلبوم درحالی‌که لحن معترضانه همه‌شان را بکش را حفظ کرده بود، هم از لحاظ موسیقی و هم از لحاظ مفاهیم شعری از آلبوم اول پخته‌تر بود.
مسئول استعدادیاب الکترا رکوردز و یکی از بنیان‌گذاران Q-Prime Management در کنسرت سپتامبر ۱۹۸۴ حضور یافتند. آنها تحت تأثیر اجرای گروه قرار گرفتند و در نهایت متالیکا با الکترا قرارداد بست و مشتری Q-Prime Management شد. موفقیت روزافزون متالیکا به حدی بود که لیبل بریتانیایی گروه یعنی میوزیک فور نیشنز، ترانهٔ «مرگ تدریجی» را در قالب تک‌آهنگ در نسخهٔ محدود منتشر کرد که ۴۰٫۰۰۰ نسخه وارداتی در ایالات متحده فروش داشت. دو ترانه از سه ترانه در این اثر — نسخه‌های بازخوانی «آیا من خبیث هستم؟» اثر دایموند هد و «بلیتزکریگ» اثر بلیتزکریگ — در پخش مجدد سال ۱۹۸۸ همه‌شان را بکش قرار گرفتند. متالیکا برگزاری نخستین تور اروپایی بزرگ خود را با گروه تنک آغاز کرد که کنسرت‌ها به‌طور میانگین ۱٫۳۰۰ نفر جمعیت داشتند. با بازگشت به ایالات متحده، یک تور مشترک با وسپ به پشتیبانی آرمورد سینت برگزار شد. متالیکا بزرگ‌ترین نمایش خود را برای ۷۰٫۰۰۰ نفر در فستیوال مانستر آو راک در دونینگتون پارک انگلستان در ۱۷ اوت ۱۹۸۵ با بون جووی و رت اجرا کرد. طی نمایشی در اوکلند، کالیفرنیا، در جشنواره دی آن د گرین، گروه برای جمعیت ۶۰٫۰۰۰ نفری به اجرا پرداخت.
سومین آلبوم استودیویی متالیکا، عروسک‌گردان، از سپتامبر تا دسامبر ۱۹۸۵ در دانمارک ضبط شد و در مارس ۱۹۸۶ منتشر شد. این آلبوم در بیلبورد ۲۰۰ به رتبه ۲۹ رسید و ۷۲ هفته در جدول ماند. این نخستین آلبوم گروه بود که در ۴ نوامبر ۱۹۸۶ گواهی گواهی طلا گرفت و در سال ۲۰۰۳ گواهی پلاتینیوم شش‌مرتبه‌ای دریافت کرد. استیو هیوی در آل‌میوزیک این آلبوم را «بزرگ‌ترین دستاورد گروه» معرفی کرد. پس از انتشار آلبوم، متالیکا اجرای پشتیبان آزی آزبورن در تور ایالات متحده را به عهده داشت. هتفیلد هنگام اسکیت‌برد مچ دستش شکست اما به برگزاری تور ادامه داد و آوازخوانی بر عهده او بود. تکنسین گیتار جان مارشال نواختن گیتار ریتم را عهده‌دار شد.
در ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۶، طی تور اروپایی متالیکا، اعضای گروه کارت‌هایی کشیدند تا مشخص کنند که در کدام طبقه در اتوبوس مخصوص تور خواهند خوابید. برتون پیروز شد و ترجیح داد در جای خواب همت بخوابد. حوالی طلوع آفتاب در نزدیکی دورارپ سوئد، راننده اتوبوس کنترل خود را از دست داد و اتوبوس شروع به لغزیدن کرد و چندین بار واژگون شد. اولریک، همت و هتفیلد آسیب جدی ندیدند. با این حال، اتوبوس بر روی برتون برگشت و او زیر اتوبوس جان باخت. هتفیلد گفت:
اتوبوس را دیدم که درست روی او افتاده است. دیدم پاهایش بیرون زده است. هول شدم. به یاد دارم که راننده اتوبوس سعی می‌کرد پتو را از زیرش بیرون بیاورد تا برای دیگران استفاده کند. رفتم و گفتم: «لعنتی این کار را نکن!» می‌خواستم [راننده اتوبوس] را بکشم. نمی‌دانم مست بود یا … تنها چیزی که می‌دانستم این بود که رانندگی می‌کرد و کلیف دیگر زنده نبود.
پیشینه > پیوستن نیوستد، … و عدالت برای همه  و متالیکا (۱۹۸۶–۱۹۹۴)

مرگ برتون آیندهٔ متالیکا را در هاله‌ای از ابهام قرار داد. سه عضو باقیمانده به هم گفتند که اگر برتون بود از آن‌ها می‌خواست که ادامه دهند و با تأیید خانوادهٔ برتون، گروه در صَدَدِ یافتن جایگزین برای او بود. تقریباً ۴۰ نفر — از جمله دوست دوران کودکی همت، لس کلیپول از گروه پرایمس؛ تروی گرگوری از پرانگ; و جیسون نیوستد — برای عضویت در گروه تست دادند تا جای برتون را پر کنند. نیوستد تمام ترانه‌های اجراشده در کنسرت‌های متالیکا را آموخته بود. پس از تست، متالیکا او را به سانفرانسیسکو دعوت کرد. هتفیلد، اولریک و همت تصمیم گرفتند که نیوستد را جایگزین برتون کنند. نخستین اجرای زنده او با متالیکا در رسیدا، لس آنجلس بود. گروه تور خود را در فوریه ۱۹۸۷ به پایان رساند.
پیشینه > (۱۹۹۰–۱۹۸۸) … و عدالت برای همه (...And justice for all)

وقتی جیسون جای ثابتی در گروه به‌دست‌آورد، گروه برای ضبط آلبوم چهارم خود ... و عدالت برای همه آماده شد.
«… و عدالت برای همه» که در اوت ۱۹۸۸ منتشر شد، در رده‌بندی پرفروشهای آمریکا به رتبه ۶ دست یافت و نامزد جایزه «گرمی» برای بهترین گروه «متال/هارد راک» شد. گروه دوباره به اجرای تورهای گسترده‌ای در کشورهای مختلف پرداخت. دو ترانهٔ آلبوم «عدالت» به‌طور مستقل در آمریکا منتشر شد و گروه برای ترانه تنها جرئتِ ساختِ اولین ترانهٔ ویدئویی را به خود داد و سرانجام برای اجرای مستقل «تنها» به جایزه گرمی دست یافت.
پیشینه > (۱۹۹۳–۱۹۹۰) آلبوم سیاه (Black album)

در سال ۱۹۹۱ گروه آلبومی با نام خود، با عنوان متالیکا منتشر کرد که به آلبوم سیاه هم شناخته می‌شود. این آلبوم که با تولیدکنندگی باب راک منتشر شد نسبت به آلبوم‌های قبلی کاری تازه بود. آهنگ‌ها کوتاه‌تر و نواها پُرتر، عمیق‌تر و با یکنواختی کمتر بودند.
«آلبوم سیاه» خیلی زود توانست در نقاط مختلف جهان رتبه اول را کسب کند و هفته‌ها در صدر بماند. چندین ترانه از این آلبوم به‌طور مستقل یا ترانه ویدئویی منتشر شد. این آلبوم موفق‌ترین آلبوم متالیکا تا به امروز است. گروه جایزه‌های متعددی از جمله یک گِرَمی برای خود آلبوم و چندین جایزه «ام-تیوی» و «جایزه موسیقی آمریکا» را به خود اختصاص داد. گروه تورهای بسیاری گذاشت، به تنهایی در توری موسوم به «شامگاهی با متالیکا» با گروه گانز ان روزز یا در فستیوال‌های متعدد به اجرای برنامه پرداخت. متالیکا آلبوم سیاه و همچنین ترانه‌های دیگر را به میان مردم برد.
همچنین در سال ۱۹۹۲ به همراه گانز ان روزز و هنرمندان بسیاری مانند دیوید بویی و التون جان در کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری به اجرا پرداخت.
پیشینه > (۱۹۹۹–۱۹۹۴) بارگذاری، بازبارگذاری، گاراژ، اِس اَند اِم

Load , Reload , Garage Inc, S&M

پنج سال طول کشید که آلبوم بعدی متالیکا منتشر شد. آلبومی با نام بارگذاری که طولانی‌ترین آلبوم متالیکا تا آن زمان بود. این آلبوم شامل ۱۴ آهنگ بود و تمامی ظرفیت موجود بر روی سی‌دی را پر کرد. این آلبوم و نیز آلبوم بعدی بازبارگذاری که در سال ۹۷ منتشر شد، تولیدکنندگان مشترک داشتند و هر دو آلبوم با هم نوشته و تقریباً هم‌زمان ضبط شد و ادامه‌دهنده راهی بود که با «آلبوم سیاه» آغاز شد. از لحاظ موسیقی پر محتوا و کوبنده، ترانه‌ها رها، قدرتمند و التقاطی بودند، منصفانه نیست اگر بگوییم متالیکا تغییر زیادی کرد؛ چراکه گروه همان گروهی است که «همه‌شان را بکش» و «…و عدالت برای همه» را ضبط کرده ولی دوقلوهای لود، متالیکایی را نشان می‌دهد که دوران «فقط نگرش، فقط سرعت» را پشت سر گذاشته و به نگرش «خودت باش» بازگشته است.
با به پایان رسیدن تورهای پی در پی «لود» و «ریلود» و احتمالاً پایان این مرحله از متالیکا کاملاً طبیعی است که گروه تا حدی درون‌نگر شود. درحالی‌که آلبوم‌های لود از لحاظ شعر بخش قابل توجهی از آنچه را که در درون ماست، به شکلی عاطفی و ناخداگاه منتشر می‌کرد، اما زمان آن می‌رسید که به درون آنچه که این گروه را ساخته بود نگریسته شود.
هیچ بازتابی بهتر از تأثیراتش، متالیکا را، متالیکا نمی‌سازد. مانند ۱۹۸۱ که آغاز به کار کردند و ۱۹۸۴ با «بازدید دوباره از گاراژ» و «بازدیدی دوباره-دوباره از گاراژ» در ۱۹۸۷، گروه به گاراژ بازگشت؛ متالیکا همواره گروه گاراژی بوده و هست. خواه در زیرزمین کرک یا رستوران جیسون یا در دخمه لارس و خواه بر روی صحنه و مقابل ۵۰۰۰۰ تماشاچی، متالیکا همیشه همان ترانه یا ردیف را می‌نوازد که جایی در کنار جاده می‌نوازد، که جایی در کنار جاده، آن‌ها را یاری کرده بود.
گروه تا به حال دو پروژه «گاراژی» به صورت «طرف دوم» منتشر کرده و در حقیقت پروژه‌های «روزهای گاراژ» چنان قابل جمع‌آوری و کمیاب شده‌اند که نسخه نه چندان خوب آن‌ها با قیمت‌های سرسام‌آور به فروش می‌رسد. گروه ۱۱ ترانه جدید را انتخاب کرده و سومین پروژه «گاراژی» خود را باز هم با همراهی باب راک ضبط کرد. آلبوم به درستی «گاراژ الحاقی» نام گرفت چرا که تمام ترانه‌های گاراژی قبلی را همراه با ۱۱ ترانهٔ جدید در خود داشت.
متالیکا به‌همراهی ارکستر سانفرانسیسکو در سال ۱۹۹۹ آلبوم زنده اِس اَند اِم را به رهبری مایکل کیمن منتشر کرد. آلبوم به سرعت در مکان دوم جدول‌ها جای گرفت.
پیشینه > مناقشه با نپستر (۲۰۰۱–۲۰۰۰)

در سال ۲۰۰۰ گروه سایت «نپستر» (یک سرویس فایل اشتراکی اینترنتی که به اعضا اجازه می‌داد از کامپیوترهای یکدیگر موسیقی دانلود کنند) را به علت نقض قانون حق تاًلیف به دادگاه کشاند. اما چندی بعد شکایت خود را پس گرفت، شاید بیشتر به‌خاطر تأثیر بدی که بر جای گذاشته بود. ترانه «ناپدید می‌شوم» که برای موسیقی فیلم «مأموریت غیرممکن ۲» نوشته شده بود یکی از ترانه‌های این دوره است. در ژانویه سال ۲۰۰۱ جیسون نیوستد اعلام کرد که از گروه کناره‌گیری کرده است و در آوریل همان سال، درست بعد از شرکت در جوایز، آلریک و همت به استودیو رفتند تا کار بر آلبوم بعدی را آغاز کنند و هتفیلد مسئولیت گیتار بیس را به عهده گرفت. اما در اول اوت تمامی برنامه‌های ضبط و دیگر برنامه‌های گروه قطع شد و جیمز هتفیلد برای ترک اعتیاد خود به الکل، به مرکز ترک اعتیاد مراجعه کرد.
پیشینه > خشم مقدس (۲۰۰۵–۲۰۰۳) (ST Anger)

پس از بهبودی جیمز هتفیلد، «باب راک» جای خالی «نیوستد» را در جلسه‌های ضبط آلبوم پر کرد و در نتیجه گروه پس از ۳ سال آلبوم جدید خود را به بازار عرضه کرد. اسم آلبوم خشم مقدس می‌باشد که دارای نقدهای دوگانه بوده و آلبومی قابل بحث است. این آلبوم از ۱۱ ترانه تشکیل شده است و برای اولین بار در تاریخ هنری متالیکا دارای گیتار سولو نمی‌باشد.
پیشینه > خشم مقدس (۲۰۰۵–۲۰۰۳) (ST Anger) > ورود رابرت تروهیو

در تاریخ ۵ فوریه ۲۰۰۳ رابرت تروهیو رسماً به عنوان نوازنده گیتار بیس جدید متالیکا معرفی می‌شود و به همراه گروه در تور دیوانه‌وار عصبانی از دنیا آغاز به کار می‌کند.
پیشینه > آهنربای مرگ (جاذبه مرگ)(۲۰۱۰–۲۰۰۶) (Death magnetic)

در سال ۲۰۰۸ و پس از ۵ سال متالیکا آلبوم آهنربای مرگ را با تهیه‌کنندهٔ جدیدشان ریک روبین منتشر کرد که اولین آلبوم آن‌ها است که به‌همراه رابرت تروهیو ضبط شده بود و پنجمین آلبومی بود که در صدر جدول پرفروشترین‌ها قرار گرفت، که خود رکوردی برای متالیکا به حساب می‌آمد. متالیکا با این آلبوم بازگشت به ریشه خود یعنی ترش متال کرده است و با آهنگ‌های طولانی و سولوهای خشن و ریتم تند به موسیقی سال‌های دهه ۸۰ میلادی خود برگشته است. در سال ۲۰۰۹ متالیکا رسماً وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد و پس از آن در تور کنسرت تبلیغاتی آلبوم جدیدشان به نام تور مغناطیسگر دنیا (World Magnetic Tour) شرکت کردند.
متالیکا برای اولین بار به همراه اسلیر، مگادث و انترکس در قالب سری فتیوال سونیسفیر در بلغارستان و رومانی و ترکیه شرکت کرد.
پس از گذشتن بیش از دو سال در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۰ در ملبورن استرالیا تور مغناطیسگر دنیا به پایان رسید.
پیشینه > متصل… به خودتخریبی (۲۰۰۸–۲۰۱۶) (Hardwired... To self-Destruct)

متصل… به خودتخریبی (به انگلیسی: Hardwired... To Self-Destruct) دهمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی هوی متال آمریکایی، متالیکا، است که در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۶ منتشر شد. این آلبوم اولین آلبوم متالیکا در هشت سال گذشته و بعد از آلبوم آهنربای مرگ است و این یعنی طولانی‌ترین زمان بین انتشار دو آلبوم توسط آنها. این اولین آلبوم متالیکا است که کرک همت، گیتاریست گروه که در سال ۱۹۸۳ به متالیکا ملحق شد در نوشتن ترانه‌های آن مشارکت ندارد. دلیل آن هم توسط خود کرک همت این‌گونه بیان شده که تلفن همراه خود را گم کرد در حالی که بسیاری از ایده‌ها برای آلبوم جدید در آن قرار داشت. متالیکا پس از انتشار آلبوم متصل… به خودتخریبی (Hardwired... To Self-Destruct) اجرایی زنده و مشترک به‌همراه لیدی گاگا از ترانه "Moth Into Flame" در پنجاه و نهمین مراسم جوایز گرمی سال ۲۰۱۷ داشت که علاوه بر اینکه ورود متالیکا به روی صحنه از سوی مجری اعلام نشد و میکروفون جیمز هتفیلد خواننده گروه با مشکل عدم پخش صدا مواجه شد واکنشی شدید و انتقادی را نیز از سوی طرفداران گروه در اینستاگرام، فیسبوک گروه و شبکه‌های اجتماعی به دلیل اجرا با لیدی گاگا در پی داشت.
در تابستان ۲۰۱۳ متالیکا تور تابستانی ۲۰۱۳ را اجرا کرد و در جریان این تور در ۷ قاره آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، آفریقا، آسیا، اروپا، اقیانوسیه و جنوبگان به اجرا پرداخت و تبدیل به اولین گروهی شد که در هر ۷ قاره جهان اجرای زنده داشته است.
اعضا > اعضای کنونی

لارس اولریش: درام (۱۹۸۱ - تا کنون)
جیمز هتفیلد: آواز، گیتار ریتم (۱۹۸۱ - تا کنون)
کرک همت: گیتار لید (۱۹۸۳ - تا کنون)
رابرت تروهیو: گیتار بیس (۲۰۰۳ - تا کنون)
اعضا > اعضای پیشین

دیو ماستین: گیتار لید (۱۹۸۲–۱۹۸۳)
کلیف برتون: گیتار بیس (۱۹۸۲–۱۹۸۶)
جیسون نوستد: گیتار بیس (۱۹۸۶–۲۰۰۱)
ران مک‌گاونی: گیتار بیس (۱۹۸۲)
لوید گرانت: گیتار لید (۱۹۸۱–۱۹۸۲)
دیسکوگرافی

همه‌شان را بکش (۱۹۸۳)
سوار بر آذرخش (۱۹۸۴)
عروسک‌گردان (۱۹۸۶)
... و عدالت برای همه (۱۹۸۸)
متالیکا (۱۹۹۱)
لود (۱۹۹۶)
ری‌لود (۱۹۹۷)
خشم مقدس (۲۰۰۳)
آهنربای مرگ (۲۰۰۸)
متصل… به خودتخریبی (۲۰۱۶)
۷۲ فصل (۲۰۲۳)
لوگوی کلاسیک متالیکا که به‌دست جیمز هتفیلد طراحی شده و در اکثر آثار گروه به کار رفته است.
رابرت تروهیلو
هتفیلد و همت در حال اجرا، لندن (۲۰۰۸)
باشگاه فوتبال کولواله

Football club
باشگاه فوتبال کولواله یک باشگاه فوتبال در جزایر سلیمان است که در تلکام اس‌لیگ بازی می‌کند. آنها در هونیارا مستقر هستند و زمین آنها ورزشگاه لاسون تاما است.
کولواله یکی از موفق‌ترین باشگاه‌های جزایر سلیمان در سال‌های اخیر بوده است. و قهرمانی باشگاه‌های ملی جزایر سلیمان در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۸ را بدست آورده است.
افتخارات

تلکام اس‌لیگ: ۴ قهرمانی
جام حذفی جزایر سلیمان: ۳ قهرمانی
لیگ قهرمانان اقیانوسیه: ۱ نایب قهرمانی
لیک پارک، فلوریدا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فلوریدا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Lake Park, Florida | Lake Park, Florida |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Lake Park in Palm Beach County, Florida: Location of Lake Park in Palm Beach County, Florida
مختصات: ۲۶°۴۸′۱″ شمالی ۸۰°۳′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۸۰۰۲۸°شمالی ۸۰٫۰۶۴۱۷°غربی﻿ / 26.80028; -80.06417: مختصات: ۲۶°۴۸′۱″ شمالی ۸۰°۳′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۲۶٫۸۰۰۲۸°شمالی ۸۰٫۰۶۴۱۷°غربی﻿ / 26.80028; -80.06417
ایالت:  فلوریدا
County:  پام بیچ
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳ مایل مربع (۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳ فوت (۴ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۸۷۲۱
 • تراکم: ۴۰۱۸٫۸/مایل مربع (۱۵۵۱٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: ۳۳۴۰۳, ۳۳۴۰۸, ۳۳۴۱۰
کد منطقه: 561
FIPS code: 12-38600
GNIS feature ID: 0285268
لیک پارک (به انگلیسی: Lake Park) شهرکی در شهرستان پام بیچ ایالت فلوریدا است که در سال ۱۹۲۱ بنیان‌گذاری شده‌است. این شهرک طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۱۵۵ نفر جمعیت داشته و مساحت آن نیز ۶٫۱ کیلومتر مربع است.
خنگ (بیرجند)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| خونگ شریف (بیرجند) خونگ شریف | خونگ شریف (بیرجند) خونگ شریف |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان خراسان جنوبی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بیرجند
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان بیرجند
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان القورات
جمعیت (۲۰۱۶): جمعیت (۲۰۱۶)
 • کل: ۳۵۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
خونگ شریف روستایی است در دهستان القورات از توابع بخش مرکزی شهرستان بیرجند، واقع در استان خراسان جنوبی که بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵۳ نفر (در ۱۲۸ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۲۵ | ۹۲۱ | —     |
| ۱۳۸۵ | ۴۷۶ | ۴۸٫۳٪− |
| ۱۳۹۵ | ۳۵۳ | ۲۵٫۸٪− |
پیکلهاب

اتو فون بیسمارک در لباس نظامی و کلاه فلزی پیکلهاب
پیکلهاب (به آلمانی: Pickelhauben یک کلمه کلی برای "روسری")یا پیکلهلم نیز که با زائده میخ مانند خود در قسمت میانی در قرن ۱۹ و ۲۰ توسط افسران نظامی، آتش نشانان و پلیس پروس و آلمان استفاده می‌شد تبدیل به سنبل جنگ گرایی پروسیا (منطقه سکونت قوم بالتی غربی به نام پروس‌ها) در اوایل قرن بیستم شد. در نگاه اول اینطور به نظر می‌رسید که اجزای نسبتاً تیز تعبیه شده در بخش فوقانی و میانی کلاه خود کاربرد عملی خاصی نداشته باشند و به همین دلیل استفاده از آنها طی جنگ جهانی اول به کلی کنار گذاشته شد. اگرچه این کلاه معمولاً با ارتش پروس استفاده می‌شد که در سال‌های ۱۸۴۲–۱۸۴۳ آن را پذیرفت، در آن دوره به‌طور گسترده توسط ارتش‌های دیگر تقلید شد. امروزه نیز به عنوان بخشی از لباس تشریفاتی در ارتش کشورهای خاصی مانند سوئد، شیلی و کلمبیا استفاده می‌شود.
پیکلهاوب باواریایی
تاریخچه > ریشه‌ها

پیکلهاب در اصل در سال ۱۸۴۲ توسط پادشاه پروس فردریک ویلیام چهارم طراحی شد، شاید به عنوان کپی از کلاه ایمنی مشابه که در همان زمان توسط ارتش روسیه پذیرفته شد. مشخص نیست که آیا این یک مورد تقلید، اختراع موازی بود، یا اینکه هر دو بر اساس کلاه خودهای ناپلونی قبلی بودند. نوع اولیه روسی (معروف به "کلاه یاروسلاو خردمند ") توسط سواره نظام نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت، که از سنبله به عنوان نگهدارنده ستون موی اسب در لباس کامل استفاده می‌کرد، این رویه در برخی از مدل‌های پروس نیز دنبال می‌شد (به گالری مراجعه کنید).
تاریخچه > در جنگ جهانی اول

تمام کلاه‌های ایمنی که قبل و در طول سال ۱۹۱۴ برای پیاده‌نظام تولید می‌شد از چرم ساخته می‌شد. با به درازا کشیده شدن جنگ، ذخایر چرم آلمان کاهش یافت. پس از واردات گسترده از جنوب آمریکا، به ویژه آرژانتین، دولت آلمان شروع به تولید پیکلهاب با مواد جایگزین کرد. در سال ۱۹۱۵، برخی در ساخت پیکلهاب شروع به استفاده از ورق فولادی نازک کردند. با این حال، فرماندهی عالی آلمان نیاز به تولید تعداد بیشتری کلاه ایمنی داشت که منجر به استفاده از نمد تحت فشار و حتی کاغذ برای ساخت آن شد. پیکلهاب در سال ۱۹۱۶. متوقف شد و جای خود را به استالهلم داد.
قیصر ویلهلم دوم ، آگوست فون مکنزن و دیگران با پوشش‌های پارچه ای پیکلهاب در سال ۱۹۱۵
در تبلیغات متفقین
تاریخچه > کاربرد کنونی

هم‌اکنون توسط گارد سلطنتی سوئد و ارتش شیلی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تاریخچه > نماد فرهنگی

در اوایل سال ۱۸۴۴، هاینریش هاینه شاعر، پیکلهاب را به عنوان نمادی از ارتجاع و یک لباس سر نامناسب به تمسخر گرفت. این شعر بخشی از طنز سیاسی او دربارهٔ سلطنت معاصر، شوونیسم ملی و میلیتاریسم بود که به شدت علیه جنبش‌های دموکراتیک به کار می‌رفت، با عنوان آلمان. یک داستان زمستانی شانخته می‌شد.
در جام جهانی ۲۰۰۶ در آلمان، یک نسخه تولیدات پلاستیکی از پیکلهاب به عنوان fanware مورد استفاده آلمانی‌ها قرار گرفت. مدل متداول در رنگ مشکی قرمز-طلایی(پرچم آلمان) و رنگ‌های متنوع دیگری نیز موجود بود.[نیازمند منبع]
کلاه ایمنی میخ دار تا اواخر دوره بین جنگ، حتی پس از پایان پوشیدن پیکلهاب، بخشی از تصویر ذهنی کلیشه ای از امپراتوری آلمان باقی ماند. این احتمالاً به دلیل استفاده گسترده از پیکلهاب در تبلیغات متفقین قبل جنگ جهانی اول بود.
تاریخچه > نگارخانه

پیاده نظام پروس در ۱۸۴۵ (راست)
مراسم تشریفاتی هنگ‌های گارد زندگی سلطنتی سوئد.
کلاه کایراسیه اسپانیایی
گارد سوئد
سربازان آلمانی
اولین هنگ پیاده نظام گارد سلطنتی، کاخ بزرگ، بانکوک، تایلند
گروه نظامی کلمبیایی در بنای یادبود سربازان و پلیس کشته شده در بوگوتا
یکلهاب روسی نسخه ۱۸۴۹
اکاسکا، داکوتای جنوبی

مکان
| Akaska, South Dakota | Akaska, South Dakota |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in Walworth County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Walworth County and the state of داکوتای جنوبی
مختصات: ۴۵°۱۹′۵۵″ شمالی ۱۰۰°۷′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۳۳۱۹۴°شمالی ۱۰۰٫۱۱۹۷۲°غربی﻿ / 45.33194; -100.11972: مختصات: ۴۵°۱۹′۵۵″ شمالی ۱۰۰°۷′۱۱″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۳۳۱۹۴°شمالی ۱۰۰٫۱۱۹۷۲°غربی﻿ / 45.33194; -100.11972
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Walworth
Incorporated: 1907
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶۱ مایل مربع (۱٫۵۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶۱ مایل مربع (۱٫۵۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۷۸ فوت (۵۴۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۲
 • برآورد (2011): ۴۳
 • تراکم: ۶۸٫۹/مایل مربع (۲۶٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 57420
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-00540
GNIS feature ID: 1265103
اکاسکا(به انگلیسی: Akaska) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۲ نفر بوده‌است.
ژان-ژاک روسو

| ژان-ژاک روسو | ژان-ژاک روسو |
| --- | --- |
پرتره‌ای از روسو توسط موریس کانتن دو لا تور (۱۷۵۳): پرتره‌ای از روسو توسط موریس کانتن دو لا تور (۱۷۵۳)
زاده: ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲ ژنو
درگذشته: ۲ ژوئیهٔ ۱۷۷۸ (۶۶ سال) ارمنانویل، در نزدیکی پاریس
آرامگاه: پانتئون (پاریس)
ملیت: جمهوری ژنو
سال‌های فعالیت: عصر روشنگری
همسر(ها): تِرِز لوواسور
امضا: امضا
ژان-ژاک روسو (به فرانسوی: Jean-Jacques Rousseau) (انگلیسی: Jean-Jacques Rousseau) (زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۷۱۲ م. – درگذشتهٔ ۲ ژوئیه ۱۷۷۸ م.) فیلسوف، نویسنده و آهنگساز اهل جمهوری ژنو بود که در سدهٔ هجدهم و اوج دورهٔ روشنگری اروپا می‌زیست.
اندیشه‌های او در زمینه‌های سیاسی، ادبی و تربیتی، تأثیر بزرگی بر معاصران گذاشت. نقش فکری او که سال‌های زیادی از عمرش را در پاریس سپری کرد، به عنوان یکی از راه‌گشایان آرمان‌های انقلاب کبیر فرانسه قابل انکار نیست. اگر چه روسو، از نخستین روشنگرانی است که مفهوم حقوق بشر را به‌طور مشخص به کار گرفت، اما نزد او از این مفهوم تنها می‌توان به معنایی ویژه و محدود سخن به میان آورد. در مجموع باید گفت که وی رادیکال‌تر از هابس و جان لاک و شارل دو مونتسکیو می‌اندیشید. شاید به همین دلیل است که برخی از پژوهشگران تاریخ اندیشه، وی را اساساً در تداوم سنت فکری عصر روشنگری نمی‌دانند، بلکه اندیشهٔ او را بیشتر در نقد فلسفهٔ روشنگری ارزیابی می‌کنند. البته تئو هابسن معتقد است روسو به نوع نگاه روشنگری باور داشت، ولی با چنان شدت غیرطبیعی‌ای که باعث می‌شد طرفدارانش را نیز افرادی از خود راضی، دنیاپرست و صرفاً دنبال منافع ببیند. برای روسو، صرف نظر کردن انسان از آزادی، به معنی صرف نظر کردن از خصلت انسانی و «حق بشری» است. روسو تلاش می‌کند، نوعی هماهنگی میان آزادی فردی و جمعی ایجاد نماید. وی این کار را در اثر معروف خود قرارداد اجتماعی که در سال ۱۷۶۲ میلادی نوشته شد، انجام می‌دهد. این کتاب روسو اولین اثر ترجمه شده به فارسی در سال ۱۳۰۰ شمسی توسط یدالله مایل تویسرکانی است.
یکی دیگر از کتاب‌های مهم روسو به نام امیل در زمینه تربیت کودکان است.
تحریر کتاب رویاهای گردشگر او پس از مرگ او ادامه یافت و در سال ۱۷۸۲م. به چاپ رسید.
پرتره روسو از آلان رمزی