stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعدی
الهام و بازآفرینی > در تئاتر

نمایشی با عنوان گلگشت در گلستان به کارگردانی داریوش مؤدبیان در سال ۱۳۹۵ در تهران بر روی صحنه رفت که روخوانی نمایشی گزیده‌ای از گلستان سعدی بود. این نمایش اقتباسی، یکی از محصولات کارگاه‌های نمایشی مؤدبیان بود که در سال ۱۳۹۲ برگزار شده‌بود. پری صابری نیز نمایشنامه‌ای بر مبنای زندگی سعدی نوشت که در سال ۱۳۹۱ با عنوان باغ دل‌گشا؛ نگاهی بر احوالات، حکایات و شعر و شاعری شیخ سعدی به چاپ رسید. سلطان فیل‌گردن نیز عنوان نمایشنامهٔ دیگری است داریوش ارجمند که بر اساس یکی از حکایات سعدی نوشته و منتشر کرده است. ماجرای این داستان، ماجرای سلطانی است که از اسب می‌افتد و گردنش در بدنش فرومی‌رود. طبیبان در درمان او راه به جایی نمی‌برند تا اینکه یکی از طبیبان او را درمان می‌کند. اما سلطان به طبیب پاداشی نمی‌دهد و او نیز برای تلافی، دانه‌هایی را به ملیجک می‌سپارد تا در عودسوزها بریزد و باعث می‌شود گردن سلطان دوباره در بدنش فرورود. این نمایشنامه در قالب یک نمایش روحوضی نوشته شده است.
الهام و بازآفرینی > در ادبیاتِ نوین

یکی از نخستین رمانهای فارسی، مجموعهٔ سه‌گانه‌ای است با عنوان شمس و طغرا که محمدباقر خسروی آن را در سال ۱۹۱۰ میلادی در کرمانشاه به چاپ رسانده است. یکی از شخصیت‌های مهم این داستان تاریخی و عاشقانه، سعدی است که مراسم ازدواج دو شخصیت اول داستان را برگزار می‌کند.
الهام و بازآفرینی > در ادبیات کودک و نوجوان

از حکایت‌های بوستان و گلستان، آثار مختلفی برای کودکان و نوجوانان بازنویسی و بازآفرینی شده است. مجموعهٔ ۱۰ جلدی قصه‌های شیرین فارسی اثر فرهاد حسن‌زاده و هفتمین جلد از مجموعهٔ قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب با عنوان قصه‌های گلستان و مُلستان اثر مهدی آذریزدی از جمله کتاب‌هایی هستند که در این حوزه در ایران به چاپ رسیده‌اند.
الهام و بازآفرینی > رویکردهای نو

سعدی از دست خویشتن فریاد عنوان منتخبی از ابیات غزل‌های سعدی به انتخاب عباس کیارستمی است که خوانشی جدید از اشعار سعدی محسوب می‌شود. کیارستمی هر صفحه از کتاب را به یک بیت اختصاص داده و آن‌ها را براساس قافیه و ردیف طبقه‌بندی کرده است. او در برخی از صفحات، برخلاف رویهٔ معمول، ابیات را به صورت سر-و-ته نوشته است. این کتاب نه مقدمه‌ای دارد و نه فهرستی.
یادبود و بزرگداشت > آرامگاه

مقالهٔ اصلی: آرامگاه سعدی
آرامگاه سعدی در شمال شرقی شیراز، در دامنهٔ کوه پهندژ و در کنار باغ دلگشا واقع شده است. این مجموعه با عنوان سعدیه نیز نامیده می‌شود.
محل دفن سعدی، خانقاهی بود که او در سال‌های پایانی زندگی خود در آن می‌زیست. این خانقاه، در نزدیکی سرچشمه‌های نهر رکن‌آباد واقع شده‌بود. در سال ۹۹۸ هجری قمری به حکم یعقوب ذوالقدر، حکمران فارس، بنای خانقاه شیخ تخریب شد.
در سال ۱۱۸۷ هجری قمری به دستور کریمخان زند، یک ساختمان آجری در آن‌جا بنا شد که شامل ۲ طبقه بود؛ طبقهٔ پایین دارای راهرویی بود که پلکان طبقه دوم از آن‌جا شروع می‌شد و مزار سعدی در محفظه‌ای چوبی در اتاق شرقی راهرو قرار داشت.
این بنا و محوطهٔ آن در اثر مرور زمان رو به زوال گذاشت و در دههٔ ۱۳۲۰ خورشیدی به صورت بنایی مخروبه و کثیف و زیستگاه مگسها تبدیل شد. در این زمان، با توجه به اتمام بنای حافظیه، علی‌اصغر حکمت، رئیس وقت انجمن آثار ملی ایران، به فکر احداث بنایی تازه و مناسب افتاد. با تلاش‌های وی، طراحی و ساخت این عمارت جدید، بر عهدهٔ محسن فروغی، معمار ایرانی، و علی صادق گذاشته شد؛ هرچند آندره گدار، معمار فرانسوی نیز بازدیدهایی از آن داشته است. کلنگ احداث این بنا در سال ۱۳۲۷ به دست اشرف پهلوی زده‌شد. این بنا با صرف هزینهٔ ۹۸۰ هزار تومان، در سال ۱۳۳۱ آماده و در روز یازدهم اردیبهشت همان سال با حضور محمدرضا پهلوی و دکتر حسابی، وزیر وقت فرهنگ، افتتاح شد.
معماری بنای جدید سعدیه، با استفاده از عناصر معماری ایرانی صورت گرفته است؛ این بنا از یک ایوان ستوندار بلند و یک رواقِ کشیده تشکیل شده است. رواق و ایوان به‌صورت L جانمایی شده‌اند. در محل برخورد ایوان و رواق، که مزار سعدی در آن قرار دارد، یک گنبد از کاشی فیروزه‌ای تعبیه شده است. آب قنات نیز در آب‌نمای موسوم به حوض ماهی در زیرزمین مجموعه جریان دارد.
این مجموعه در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد.
یادبود و بزرگداشت > تندیس

در سال ۱۳۳۰، با ابتکار و پیگیری علی‌اصغر حکمت، رئیس وقت انجمن آثار ملی ایران، مجسمهٔ بزرگی از سعدی ساخته و در میدان سعدی شیراز در نزدیکی دروازه اصفهان نصب و در سال ۱۳۳۱ هم‌زمان با افتتاح آرامگاه سعدی، رونمایی شد. این تندیس اثر ابوالحسن صدیقی، نقاش و مجسمه‌ساز برجستهٔ ایرانی است و از جنس سنگ مرمر ساخته‌شده است. کار ساخت این مجسمه که بیش از سه متر ارتفاع دارد، یک سال و نیم به طول انجامیده است. نصب این مجسمه در ابتدا با مخالفت و اعتراض برخی از متشرعین شیراز همراه بوده که آن را خلاف احکام اسلام می‌دانستند؛ ولی در نهایت با میانجی‌گری علمای شیراز این اعتراضات خاتمه پیدا کرد.
علت انتخاب این محل برای نصب مجسمهٔ سعدی، واقع شدن این محل در مبدأ ورود مسافران به شیراز بود. اما به مرور زمان، با ساخته شدن مسیرهای جدید، مسافران کمتر این مسیر را انتخاب می‌کردند و این مجسمه امروز کمتر در معرض دید مسافران قرار دارد.
این مجسمه تا اواسط دههٔ ۱۳۷۰ در این میدان واقع بود اما با برچیده شدن تدریجی میدان، مجسمه به میدان گلستان انتقال داده‌شد.
یادبود و بزرگداشت > روز سعدی

مقالهٔ اصلی: روز سعدی
مرکز سعدی‌شناسی، از سال ۱۳۸۱ خورشیدی، روز ۱ اردیبهشت را روز سعدی، اعلام کرد و در یکم اردیبهشت ۱۳۸۹ خورشیدی، در «اجلاس شاعران جهان» در شیراز، نخستین روز اردیبهشت، از سوی نهادهای فرهنگیِ داخلی و خارجی، به‌عنوان «روز سعدی» نام‌گذاری شد.
یادبود و بزرگداشت > پول ملی

سکه‌های پانصد ریالی برنزی ایران از سال ۱۳۸۷ خورشیدی به نقش آرامگاه سعدی مزین شده است. همچنین طرح پشت اسکناس ده‌هزار تومانی (یک‌صد هزار ریالی) نمایی از مقبرهٔ سعدی در شیراز است. گفتنی است که چاپ بیت نخست شعر بنی‌آدم اعضای یک پیکرند بر روی اسکناس‌های یک‌صدهزار ریالی در سال ۱۳۸۹، موجب واکنش‌های رسانه‌ای شد و روایت صحیح این بیت، از فرهنگستان زبان و ادب فارسی استعلام شد.
یادبود و بزرگداشت > یادوارهٔ هفت‌صدمین سال تصنیف گلستان و بوستان

سال ۱۳۱۶ خورشیدی مصادف با ۱۳۵۶ هجری قمری، هفتصدمین سالگرد تصنیف کتاب‌های گلستان و بوستان بود. در این سال به‌منظور بزرگداشت سعدی، به ابتکار علی‌اصغر حکمت، وزیر وقت معارف، مجموعه اقداماتی به عمل آمد. برخی از مهم‌ترین این اقدامات عبارت بودند از:
برگزاری مراسم بزرگداشت و جشن در نقاط مختلف کشور و از جمله در دانش‌سرای عالی تهران
انتشار یک دورهٔ کامل از کلّیات سعدی از روی قدیمی‌ترین و معتبرترین نسخه‌های خطی موجود در آن زمان
انتشار مجموعهٔ مقالات با موضوع تحقیق و تتبع در آثار و احوال سعدی در قالب یک شماره از نشریهٔ تعلیم و تربیت با عنوان سعدی‌نامه
نام‌گذاری دبیرستان اصفهان به نام دبیرستان سعدی
منبع‌شناسی

تاکنون، در مورد سعدی، منابع کمی به زبان فارسی گردآوری شده است. از زمان سعدی تا حدود سال ۱۳۰۰ هجری خورشیدی، آثاری که به سعدی اشاره می‌کنند از کلی‌گویی و داستان‌سرایی فراتر نمی‌روند. در مورد سعدی، منابع و شواهد بیرونی چندانی وجود ندارد و به‌همین دلیل، محققان اغلب به شواهد درونی؛ یعنی آثار خود سعدی روی می‌آورند و تلاش می‌کنند زندگی وی را از نوشته‌های خودش — به‌ویژه بوستان و گلستان — استخراج نمایند. با این حال، یکی از راه‌های کسب اطلاعات دربارهٔ سعدی، مطالعهٔ روزگار و زمانهٔ اوست که با یورش مغول‌ها به ایران هم‌زمان بوده است. به‌طور مثال تاریخ جهانگشای، تاریخ وصاف و جامع‌التواریخ سه اثر دست اول در مورد تاریخ این دوران هستند. در عین حال می‌توان از برخی تذکرهها، سفرنامهها و مقدمه‌های نگاشته‌شده بر آثار او نیز اطلاعاتی در مورد زندگانی سعدی به‌دست‌آورد.
منبع‌شناسی > منابع تاریخی دربارهٔ زمانه سعدی

برخی از منابع تاریخی، اگرچه به صورت مستقیم از سعدی نام نبرده‌اند، اما وقایع تاریخی قرن هفتم هجری را، که با حملهٔ مغول به ایران و پایان حکومت خوارزمشاهیان و خلافت عباسیان مصادف بود، گزارش کرده‌اند. کتاب تاریخ جهانگشای عطاملک جوینی (م. ۶۸۱ هجری)، که وزیر هلاکوخان و معاصر سعدی بود، وقایع زمان ایلخانان را به تصویر کشیده است. تاریخ وصاف را می‌توان ادامهٔ تاریخ جهانگشای دانست که به قلم شرف‌الدین عبداللّه شیرازی (م. ۷۲۸ هجری) نوشته شده است. چکیده‌ای از تاریخ تیره‌های مغول و ترک و تاریخ فرمانروایی چنگیزخان و جانشینان او در کتاب جامع‌التواریخ به قلم رشیدالدین فضل‌الله همدانی (م. ۷۱۷ هجری) آمده است. همچنین کتاب‌های الکامل فی التاریخ به قلم ابن اثیر (م. ۶۳۰ هجری)، معجم‌البلدان اثر یاقوت حموی (م. ۶۲۶ هجری) و طبقات ناصری نوشتهٔ منهاج سراج (م. ۶۵۸ هجری) اطلاعات مهمی در خصوص چگونگی یورش مغول و چیرگی آن‌ها بر سرزمین ایران را ارائه می‌کنند.
منبع‌شناسی > منابع معاصر دربارهٔ سعدی

در دوران معاصر، کتابها و مقالات متعددی دربارهٔ سعدی منتشر شده است. لغت‌نامهٔ دهخدا به چند اثر برجسته معاصر در این باب ارجاع داده است که عبارتند از:
تاریخ ادبیات ایران نوشتهٔ صادق رضازاده شفق
بحث در باب سعدی (یا تحقیق دربارهٔ سعدی) نوشتهٔ هنری ماسه
تاریخ ادبیات ایران جلد دوم (از فردوسی تا سعدی) و جلد سوم (از سعدی تا جامی) نوشتهٔ ادوارد براون
سبک‌شناسی جلد یکم، دوم و سوم نوشتهٔ محمدتقی بهار
ضیاء موحد در کتاب سعدی (شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۴۴۸-۵۸۱-۷) مهم‌ترین کتاب‌هایی را که تا دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی در مورد سعدی نوشته شده است، برمی‌شمارد:
تکوین غزل و نقش سعدی، نوشتهٔ محمود عبادیان (شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۱-۴۷۲-۹)
ذکر جمیل سعدی (مجموعه مقالات کنگرهٔ هزارهٔ سعدی)
در قلمرو سعدی، نوشتهٔ علی دشتی
طبلهٔ عطار و نسیم گلستان، نوشتهٔ جلال‌الدین همایی
حکمت سعدی، نوشتهٔ کیخسرو هخامنشی
مسیر حملهٔ مغول به مناطق مختلف جهان که از ۱۲۰۶ تا ۱۲۲۱ میلادی طول کشید.
برگه‌ای از بوستان سعدی، نوشته‌شده در بخارا در سال ۱۵۳۹ میلادی. این اثر امروزه در موزهٔ هنر نلسون اَتکینز واقع در کانزاس سیتی در ایالات متحدهٔ آمریکا نگهداری می‌شود.
شعری از گلستان
صفحهٔ عنوانِ ترجمهٔ آندره دو ریه از بخش‌هایی از گلستان، منتشرشده در سال ۱۶۳۴
آرامگاه سعدی شیراز
آرامگاه سعدی در اواسط دورهٔ قاجار
مجسمه سعدی در میانه میدان گلستان، شیراز
سعدی شیرازی اثر حسین بهزاد
شعر بنی آدم و نمایی از آرامگاه سعدی در پشت اسکناس صدهزار ریالی
تمبر شوروی به مناسبت هفتصدمین سال سرایش گلستان
ورگم گراند، ریو دو ژانیرو

Neighborhood در 23x15px|border |alt=|link= برزیل
| Vargem Grande | Vargem Grande |
| --- | --- |
Neighborhood: Neighborhood
ایالت: ایالت ریو د ژانیرو
شهرستان/شهر: ریودو ژانیرو
محدوده: ریودو ژانیرو
ورگم گراند، ریو دو ژانیرو (به پرتغالی: Vargem Grande, Rio de Janeiro) یک منطقهٔ مسکونی در برزیل است که در ریودو ژانیرو واقع شده‌است.
نظامی‌گری

با سربازسالاری اشتباه نشود.
همچنین ببینید: خونتای نظامی
تانک‌های آلمانی تایگر در جنگ جهانی دوم
نظامی‌گری یا میلیتاریسم باور یا خواست یک دولت یا ملت به این است که یک حکومت باید توانمندی نظامی خود را قوی نگه‌دارد و از آن برای گسترش منافع یا ارزش‌های ملی خود، استفادهٔ تهاجمی کند. همچنین می‌تواند به‌معنای افتخار به ارتش و آرمان‌های طبقهٔ نظامی و «نفوذ نیروهای مسلح در اداره یا سیاست دولت» باشد
نظامی‌گری، رکن مهمی در ایدئولوژی‌های توسعه‌طلبانه یا امپریالیستی بسیاری از ملت‌ها در طول تاریخ بوده است. برخی از دولت/ملت‌هایی که به نظامی‌گری متهم شده‌اند:[نیازمند منبع]امپراتوری آشور باستان، دولت‌شهر اسپارت، امپراتوری هخامنشی امپراتوری روم، آزتک‌ها، امپراتوری مغول، پادشاهی زولو، پادشاهی پروس، دودمان‌های هابسبورگ/هابسبورگ-لورن، امپراتوری عثمانی، امپراتوری ژاپن، امپراتوری روسیه، شوروی، چین، کره شمالی، عربستان سعودی، اسرائیل، ایران، عراق بعثی، لیبی، آمریکا، آلمان نازی، امپراتوری ایتالیا در دوران بنیتو موسولینی، امپراتوری آلمان، امپراتوری بریتانیا و امپراتوری اول فرانسه.
در سال ۱۹۸۱ هنگامی که رونالد ریگان در آکادمی نظامی ایالات متحده سخنرانی می‌کرد قول داد توان نظامی را افزایش دهد و تأکید کرد: هر ملتی که به اوراق و کاغذها امید بندد و به این اعتبار از تدارک وسایل حمایت کننده غفلت ورزد، هرگز تا به آن حد دوام نخواهد کرد که صفحات زیادی بر تاریخ بیفزاید.
ریکاردو سیروو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ریکاردو سیروو
زادروز:  ۱ آوریل ۲۰۰۲ ‏(۲۲ سال)
زادگاه:  لاتزیو، ایتالیا
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)*
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  کوزنتسا کالچو (قرضی از ساسولو)
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۶–۲۰۲۱:  آ. اس رم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  آ. اس رم |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  ← سمپدوریا |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  ← ساسولو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲– |  ساسولو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← فروزینونه |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۳ |  ← ونتزیا |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← سودتیرول |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۲۴– |  ← کوزنتسا کالچو |  ۱۸ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۰ |  زیر ۱۸ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  زیر ۲۰ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۵:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۵.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲ مارس ۲۰۲۵
ریکاردو سیروو (زادهٔ ۱ آوریل ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال کوزنتسا کالچو بازی می‌کند.
سلما کویومجیان

| سلما کویومجیان | سلما کویومجیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ دسامبر ۱۹۰۷۴ دی ۱۲۸۵ روسچوک، بلغارستان
درگذشت: ۱۹۹۰ (۸۳ سال)۱۳۶۹
مدفن: گورستان ارامنه تهران (بوراستان)
تحصیلات: لیسانس باستان‌شناسی
محل تحصیل: مدرسه لوور پاریس
پیشه: باستان‌شناس
آثار برجسته: رئیس کتابخانه موزه ملی ایران
همسر: محسن مقدم
وبگاه: http://museums.ut.ac.ir/mm/default-18.htm
سلما کویومجیان (تلفظ صحیح: گویومجیان؛ ارمنی: Սալմա Գույումճյան؛ ۲۶ دسامبر ۱۹۰۷ در روسچوک بلغارستان – ۱۹۹۰ در تهران)، باستان‌شناس ارمنی‌تبار اهل بلغارستان بود که از سال ۱۳۱۴ ساکن ایران شد. او رئیس کتابخانه موزه ملی ایران بود و همزمان ماموریت‌های مهم باستان‌شناسی در ایران انجام می‌داد.
ایشان و همسرشان محسن مقدم موفق به دریافت نشان لژیون دو نور از دولت فرانسه شده اند.
زندگی‌نامه

سلما فرزند واغارشاک و آرسینه کویومجیان، در ۲۶ دسامبر ۱۹۰۷ (۴ دی ۱۲۸۵) در روسچوک در بلغارستان زاده شد. خانواده او از سه سالگی به سوئیس، انگلستان و فرانسه سفر کردند. سلما ۱۰ سال را در سوئیس گذراند، ۱۰ سال در فرانسه و ۲ سال ساکن انگلستان بود. در این کشورها در زمینه‌های مختلفی تحصیل کرد اما مهم‌ترین آنها لیسانس باستان‌شناسی از مدرسه لوور پاریس، و دیپلم تدریس زبان انگلیسی در سوئیس بود.
این خانواده از ارمنیان اهل ارمنستان غربی و مهاجر به ترکیه بودند که اوایل سال ۱۹۰۷ میلادی با شدت گرفتن سیاست‌های حکومت عبدالحمید دوم علیه ارمنیان، مجبور به ترک ترکیه شدند و به بلغارستان و سپس دیگر کشورهای اروپایی مهاجرت کردند.
سلما که تحصیلات عالیه مدرسه هنرهای تزئینی دانشکده سوربن، مدرسه لوور و مؤسسه باستان‌شناسی پاریس را گذرانده بود، به مدت ۴ سال یکی از سه منشی انجمن مطالعات ایرانی و هنر ایران در فرانسه بود. او در همین دوران با محسن مقدم، نقاش و باستان‌شناس ایرانی آشنا شد و ازدواج کرد.
مطالعات سلما در باستان‌شناسی ایران دوره ساسانیان و باستان‌شناسی هند و چین بود. مطالعات محسن مقدم در زمینه باستان‌شناسی ایران در دوره پیش از تاریخ تا دوره هخامنشی بود و مطالعات این دو نفر به گونه‌ای مکمل هم بود. سلما در ۲۸ سالگی، در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۶ م. برابر با ۱۳۱۴ ه‍.ش با محسن مقدم ازدواج کرد و در همین سال با هم به ایران رفتند. در ایران هر دو به استخدام وزارت فرهنگ درآمدند و ماموریت‌های سرکشی به آثار باستانی ایران انجام دادند. آنها همچنین مفتش فنی اداره عتیقات در کاوش‌های فرانسوی‌ها در شوش بودند. پس از آن سلما رئیس کتابخانه موزه ملی شد. در همین زمان ماموریت‌های مهمی در امور باستان‌شناسی نیز بر عهده داشت.
کویومجیان پاس‌دار و عاشق تاریخ و هنر ایران بود. اسماعیل جمشیدی روزنامه‌نگار سرشناس که دوست خانوادگی سلما و محسن مقدم بود در خاطراتی گفته است «سِلما کویومجیان بیشتر از هر ایرانی دیگر عاشق تاریخ و هنر این مملکت بود و زمانی که محسن مقدم یک کاشی ایرانی را به یک همکار آمریکایی هدیه داد بسیار عصبانی شد و خواستار عودت این کاشی باستانی گردید.»
کویومجیان در ۳۱ خرداد ۱۳۴۵ از وزارت فرهنگ و هنر بازنشسته شد. او پس از بازنشستگی در کتابخانه موزه مجلس کار می‌کرد. سلما کویومجیان در سال ۱۳۶۹ (۱۹۹۰  میلادی)، چهار سال پس از مرگ همسرش محسن مقدم درگذشت و در گورستان ارامنه تهران (بوراستان) به خاک سپرده شد. از این زوج خانه و موزه مقدم به جا مانده‌است.
در رسانه‌ها

فیلم مستندی به نام «صدای سِلما» به کارگردانی خانم ایروانی درباره سلما کویومجیان ساخته شده است.
نگارخانه

تعدادی از کارهای سوزن‌دوزی سلما کویومجیان که پیش از ۲۵ سالگی و در زمان سکونت در خارج از ایران آفریده بود، در خانه موزه مقدم به نمایش درآمد که تصاویر در زیر قرار گرفته‌است:
سلما در سوزن‌دوزی کار دست خودش
سوزن‌دوزی اثر سلما کویومجیان
سوزن‌دوزی اثر سلما کویومجیان
سوزن‌دوزی اثر سلما کویومجیان
در موزه مقدم توضیحاتی دربارهٔ زندگی سلما نصب شده‌است که در زیر درج شده‌است:
مجموعه عکس‌های قدیمی سلما

مقبره سلما کویومجیان در خاوران تهران
پومونا، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| پومونا City of Pomona | پومونا City of Pomona |
| --- | --- |
شهر: شهر
L.A. County Fair in Pomona.: L.A. County Fair in Pomona.
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت پومونا در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا: موقعیت پومونا در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان:  لس‌آنجلس
Settled: دهه ۱۸۳۰
Incorporated (شهر): ۶ ژانویه ۱۸۸۸
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۹۶۴ مایل مربع (۵۹٫۴۷۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۲٫۹۵۲ مایل مربع (۵۹٫۴۴۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱۲ مایل مربع (۰٫۰۳۰ کیلومتر مربع)  ۰٫۰۵٪
ارتفاع: ۸۵۰ فوت (۲۵۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۹۰۵۸
 • رتبه: ۷ام در شهرستان لس‌آنجلس ۳۵ام در کالیفرنیا
 • تراکم: ۶۵۰۰/مایل مربع (۲۵۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۱۷۶۶–۹۱۷۶۸
کد منطقه: ۹۰۹
کد FIPS: ۰۶–۵۸۰۷۲
GNIS feature ID: ۱۶۶۱۲۴۷
وبگاه: www.ci.pomona.ca.us
پومونا (به انگلیسی: Pomona) شهری در شهرستان لس‌آنجلس، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۹۰۵۸ نفر جمعیت داشته‌است.
افراد مشهور

جسیکا آلبا (بازیگر)
برادران هیوز (کارگردان)
تاد فیلد (بازیگر)
اد نلسون (بازیگر)
ویزر (آیداهو)

مکان
| Weiser, Idaho | Weiser, Idaho |
| --- | --- |
شهر: شهر
Weiser in May 2009: Weiser in May 2009
موقعیت ویزر، آیداهو: موقعیت ویزر، آیداهو
ایالت: آیداهو
شهرستان: واشینگتن
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳۸ مایل مربع (۸٫۷۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۳۸ مایل مربع (۸٫۷۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۲۹ فوت (۶۴۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۵۰۷
 • برآورد (۲۰۱۲): ۵۴۲۵
 • تراکم: ۱۶۲۹٫۳/مایل مربع (۶۲۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۳۶۷۲
کد منطقه: ۲۰۸
FIPS code: ۱۶–۸۶۱۴۰
GNIS feature ID: ۰۳۹۸۳۳۰
وبگاه: weiser.govoffice.com
ویزر (به انگلیسی: Weiser) شهری در شهرستان واشینگتن ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۵٬۵۰۷ نفر بوده است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
پونتیاک، میشیگان

مکان
| Pontiac, Michigan | Pontiac, Michigan |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Pontiac: City of Pontiac
The Pontiac Commercial Historic District in September 2010.: The Pontiac Commercial Historic District in September 2010.
  مهر:   مهر
نام‌های مستعار: Ponticrack: نام‌های مستعار: Ponticrack
Location of Pontiac, Michigan: Location of Pontiac, Michigan
ایالت: میشیگان
شهرستان: اوکلاند
سکونتگاه: 1818
ثبت‌شده: 1861
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Strong Mayor
 • شهردار: Leon Jukowski
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۲۸ مایل مربع (۵۲٫۵۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۹٫۹۷ مایل مربع (۵۱٫۷۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۳۱ مایل مربع (۰٫۸۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۲۲ فوت (۲۸۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۹٬۵۱۵
 • برآورد (2012): ۶۰٬۱۷۵
 • تراکم: ۲۹۸۰٫۲/مایل مربع (۱۱۵۰٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 48340-48343
کد منطقه: 248
FIPS code: 26-65440
GNIS feature ID: 0635224
وبگاه: http://www.pontiac.mi.us
پونتیاک، میشیگان (به انگلیسی: Pontiac, Michigan) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۵۹٬۵۱۵ نفر است که در میشیگان واقع شده‌است.
نخست‌وزیر بریتانیا

برای مشاهده، فهرست نخست‌وزیران بریتانیا را ببینید.
| نخست‌وزیر پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی | نخست‌وزیر پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی |
| --- | --- |
نشان دولتی دولت اعلیحضرت: نشان دولتی دولت اعلیحضرت
پرچم بریتانیا: پرچم بریتانیا
متصدی کنونی کی‌یر استارمر از ۵ ژوئیه ۲۰۲۴: متصدی کنونی کی‌یر استارمر از ۵ ژوئیه ۲۰۲۴
لقب: بسیار محترم
گونه: رئیس دولت
عضوی از:  کابینه بریتانیا  شورای اختصاصی بریتانیا  شورای امنیت ملی بریتانیا 
اقامت‌گاه: شماره ۱۰، خیابان داونینگ لندن، انگلستان، پادشاهی متحده
گمارنده: پادشاه چارلز سوم از پادشاهی متحده از بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی
مدت دوره: تا زمان امر اطمینان از طرف مجلس عوام بریتانیا
دارندهٔ افتتاحی: سر رابرت والپول (به عنوان اولین نخست‌وزیر)
بنیادگذاری: ۴ آوریل ۱۷۲۱
وبگاه: Number10.gov.uk
نخست‌وزیر پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی رئیس دولت بریتانیا است. نخست‌وزیر به فرمانروا در خصوص استفاده از امتیاز ویژه سلطنتی مشاوره می‌دهد، وی ریاست کابینه بریتانیا را بر عهده دارد و وزرای آن را برمی‌گزیند. نخست‌وزیر و هیئت دولت (شامل بالاترین وزرا که سران دولت هستند) همه جواب‌گوی تمام سیاست‌ها و اقدام‌هایشان به پادشاه/ملکه، پارلمان، حزب سیاسی‌شان و نهایتاً به رأی‌دهندگان می‌باشند. نخست‌وزیر کنونی، کی‌یر استارمر در  ۵ ژوئیه ۲۰۲۴ از سوی چارلز سوم منصوب شد.
صلاحیت

نخست‌وزیر به عنوان «رئیس حکومت پادشاهی انگلستان»، دارای بیش‌ترین قدرت در بریتانیا است. او حزب سیاسی اکثریت را رهبری می‌کند، به صورت علنی اکثریت را در مجلس عوام بریتانیا هدایت می‌کند و در عین حال رئیس هیئت دولت (قوه مجریه) است. همچنین وی متصدی هر دو قوهٔ مجریه و مقننه نیز می‌باشد. نخست‌وزیر در مجلس عوام می‌کوشد بر اساس اهداف حزب خود، عملکرد قانون‌گذاری را هدایت کند. صلاحیت اجرائی نخست‌وزیر شامل حق گماشتن (و یا تعویض) تمام اعضای هیئت دولت، هماهنگ نمودن سیاست‌ها و فعالیت‌های تمام سازمان‌های حکومتی و کارکنان و خدمات اجتماعی است. او به عنوان «چهره» و «صدای» رسمی حکومت پادشاه در داخل و خارج از کشور شناخته می‌شود. هیئت رئیسه به تنهایی و با امر نخست‌وزیر بسیاری از قدرت‌های قانونی و امتیازات ویژه ملکه را اجرا می‌کند. این امتیازات شامل امر انحلال پارلمان، امور عالی قضایی، سیاسی، رسمی و انتصاب کلیسایی کلیسای انگلستان و مشاوره اعیانی، مقام سلحشوری، اعطای مدال‌ها و دیگر افتخارات می‌باشد.
مقام

مقام نخست‌وزیری بریتانیا در ابتدا وجود نداشت. این مقام به‌طور آهسته در سیصد سال شکل گرفت. ریشه‌های آن را در تغییرات قانون اساسی که در طول استقرار انقلابی (۱۶۸۸–۱۷۲۰) اتفاق افتاده بود و باعث انتقال قدرت سیاسی از هیئت رئیسه به مجلس شورا شده بود می‌توان پیدا کرد. نخستین نخست‌وزیران (۱۷۲۰–۱۷۸۴) در بهترین دوسوگرایی در این مورد بودند؛ بیشتر آن‌ها از اعلام و استفاده کردن از این مقام امتناع می‌کردند. این مقام بسیار پایین شناخته می‌شد و در مدارک رسمی یادی از آن نمی‌گردید. در ۱۸۳۰، نخست‌وزیر «بهترین میان هم‌قدرتی‌ها» در مجلس شورا و رئیس حکومت پادشاهی انگلستان تبدیل شد. با شروع سده ۲۰ام، مقام نخست‌وزیری مدرن (صدارت) روی کار آمد؛ این جایگاه از سلسه مراتب و مقامات هیئت رئیسه، مجلس شورا و هیئت دولت بالاتر شد. در اوایل همان سده، نفوذ مجلس لردهای انگلیس در عملکرد قانون‌گذاری به جایگاه دوم کشیده شد و قدرت نخست‌وزیر به‌طور غیرمستقیم بالا برده شد. اعمال و تغییرات قانونی اخیر، محدودیت‌هایی روی صلاحیت‌های نخست وزیران قرار داده‌است.
معمولاً از آنجایی که این مقام به صورت قانونی همچنان وجود ندارد (بریتانیا دارای قانون مشروطه مکتوب نیست و از نظر قانونی این کشور همچنان دارای سلطنت مطلقه است) پس در نتیجه در تاریخ اولین نخست‌وزیر هم وجود ندارد؛ با این حال این عنوان را به‌طور سنتی و افتخاری به رابرت والپول می‌دهند که در زمان جرج اول لرد اول خزانه داری بوده‌است.
در سال‌های اخیر نخست‌وزیر معمولاً از بین رهبران یکی از دو حزب کارگر بریتانیا یا حزب محافظه کار که دارای اکثریت در انتخابات شده‌اند از طرف مجلس عوام به پادشاه معرفی می‌شوند. ریشی سوناک نخست‌وزیر سابق بریتانیا سیاست‌مداری از حزب محافظه‌کار بریتانیا بود و کی‌یر استارمر سیاستمداری از حزب کارگر است.
زمینه اساسی

نخست‌وزیر پادشاهی متحده حزب اکثریت سیاسی را رهبری می‌کند، باید اعتماد مجلس عوام (مجلس پائین‌تر مقننه) را جلب کند.
قوانین مرسوم

رسم بر این است که نخست‌وزیر بریتانیا، نقطه نظرات شخصی مقام سلطنت را که در جلسات خصوصی ابراز می‌شود را بازگو و نقل قول نکند.
نگارخانه

مارگارت تاچر
(دورهٔ نخست‌وزیری: ۱۹۷۹-۱۹۹۰)
جان میجر
(دوره: ۱۹۹۰-۱۹۹۷)
تونی بلر
(دوره: ۱۹۹۷-۲۰۰۷)
گوردون براون
(دوره: ۲۰۰۷-۲۰۱۰)
ایل زرزا

ایل زَرزا یکی از ایلات کرد ساکن در استان آذربایجان غربی است. مردمان ایل زرزا بیشتر ساکن در اطراف دریاچه ارومیه اشنویه و اطراف آن از جمله منطقه مرگور، زیندشت، دورود، قلعه شهاب آغا درود، سنگان (به گویش زرزایی سینگان)، نالوس، نالیوان (به گویش زرزایی نلیوان)، نرزیوه، بیژن آباد، علی‌آباد، امیرآباد، خورشت، و گرگ آباد هستند.
سالیان درازی است که این ایل همچون بسیاری از ایلات دیگر یکجانشین شده و به کارهای کشاورزی و صنعتی روی آورده‌اند. جمعیت این ایل در ایران بر اساس نوشته‌های تاریخ مردوخ بالغ بر چهارصد خانوار بوده‌است؛ ولی اکنون آمار دقیقی از جمعیت این ایل در دست نیست. از آنجایی که تمام افراد ایل دارای نام خانوادگی زرزا نمی‌باشند و نیز در چهار کشور دارای جمعیت کرد (ایران، ترکیه، عراق و سوریه) پراکنده شده‌اند، کار سرشماری آن‌ها دشوار است
مردمان ایل زرزا بیشتر ساکن در اطراف دریاچه ارومیه اشنویه و اطراف آن از جمله منطقه مرگور، زیندشت ، دورود ،قلعه شهاب آغا درود، سنگان (به گویش زرزایی سینگان)، خورشت، نالیوان (به گویش زرزایی نلیوان)، نرزیوه،بیژن و گرگ آباد هستند.
انگونه که ابن خلکان نوشته‌است آنها را زرزاری باید گفت و عماد زرزاری یکی از علمای بزرگ شافعی بود که همراه ایوبیان به مصر رفت و حاکم اسکندریه شد و از بزرگان دیگرشان امیر سالار زرزاری و دیگر امیر انوشیروان زرزاری بود که همگی از سرداران ایوبی بودند بنا به گفته ابن خلکان آنها از خاندان برامکه بوده‌اند می‌دانیم که برامکه عشایر خود را به عراق اوردند.
ساختار اجتماعی

ایل زرزا به دو دسته شهرنشین و ده‌نشین تقسیم می‌شود. ده نشین‌ها بیشترند و همه آن‌ها کشاورزند. شمار شهرنشین‌ها کمتر است و در اشنو زندگی می‌کنند و به چهار طبقه زیر تقسیم می‌شوند:
۱. خرده مالکان ۲. پیشه وران ۳. روحانیان ۴. برزگران