اندازه دایناسور
ساروپودومورف‌ها

تخمین اندازه ساروپودومورف با توجه به وضعیت بقایای تکه‌تکه آن‌ها دشوار است. ساروپودها اغلب بدون دم باقی مانده‌اند، بنابراین در برآورد طول کلی، مقدار خطا زیاد است. جرم با استفاده از مکعب طول محاسبه می‌شود، بنابراین برای گونه‌هایی که طول آن‌ها مشخص نیست، وزن حتی بیشتر هم تخمین زده می‌شود. تخمین‌هایی که به‌ویژه عدم قطعیت دارند (به دلیل بخش‌های بسیار پراکنده یا از دست رفته)، با علامت سؤال همراه هستند. هر عدد نشان دهنده بالاترین برآورد یک مقاله پژوهشی است.
یکی از سوروپودهای بزرگ، به نام ماراپونیساروس فراجیلیموس، مبتنی بر اساس بقایای بسیار کمی که توسط دیرینه شناسان در سال ۱۸۷۸ توصیف شده، فرض شده‌است. تجزیه و تحلیل تصاویر موجود در گزارش اولیه نشان داد که این گونه ممکن است بزرگ‌ترین حیوان خشکی در تمام دوران بوده باشد و احتمالاً ۱۰۰–۱۵۰ تن متری (۱۱۰–۱۷۰ تن کوچک) وزن داشته‌است و طول آن بین ۴۰–۶۰ متر (۱۳۰–۲۰۰ فوت) برآورد شده‌است.
یکی از تحلیل‌های بعدی از شواهد باقی‌مانده، نشان داد که اندازه بزرگی این جانور بیش از حد تخمین زده شده‌است که تا حدی به دلیل اشتباهات چاپی در گزارش اصلی است. این موضوع بعدها در یک مطالعه متفاوت به چالش کشیده شد که در آن استدلال شد، اندازه‌گیری‌های Cope واقعی هستند و هیچ مبنایی برای فرض اشتباهات تایپی وجود ندارد.
با این حال، این مطالعه، گونه‌ها را دوباره طبقه‌بندی کرد و به همین ترتیب، طول بسیار کمتر ۳۰٫۳ متر (۹۹ فوت) و جرم کمتر ۷۸٫۵ تن متری (۸۶٫۵ تن کوچک) را ارائه کرد. این به خودی خود بعدها به دلیل کوچکی این جانور با چنین اندازه ای مورد مناقشه قرار گرفت و برخی معتقد بودند که حتی در حدود ۳۵–۴۰ متر (۱۱۵–۱۳۱ فوت) و وزنی در حدود ۸۰–۱۲۰ تن متری (۸۸–۱۳۲ تن کوچک) دارد.
یکی دیگر از سوروپودهای بزرگ اما بحث برانگیزتر، بروهاتکایوسور است که وزن محاسبه شده‌ای بین ۱۲۶–۲۲۰ تن متری (۱۳۹–۲۴۳ تن کوچک) و طول ۴۴٫۱ متر (۱۴۵ فوت) داشت. اگرچه وجود این سوروپود مدت‌هاست که به عنوان جعل یا شناسایی نادرست از تنه یک درخت فسیا شده، رد شده بود، اما شواهد عکسبرداری اخیر وجود آن را تأیید می‌کند. برآوردهای جدیدتر و قابل اعتمادتر در سال ۲۰۲۳، وزن بروهاتکایوسور را در حدود ۱۱۰–۱۳۰ تن متری (۱۲۰–۱۴۰ تن کوچک) تغییر داده‌است. با فرض آزادانه‌ترین تخمین، وزن آن ۲۴۰ تن متری (۲۶۰ تن کوچک) است، که آن را برای چنین حیوانی بسیار بزرگ جلوه می‌کند. اگر تخمین اندازه به صورت اسمی در نظر گرفته شوند، بروهاتکایوسور نه تنها بزرگ‌ترین دایناسوری خواهد بود که تا به حال زندگی کرده‌است، بلکه بزرگ‌ترین حیوانی است که بر روی زمین زندگی کرده‌است اندازه آن حتی از بزرگ‌ترین نهنگ آبی ثبت‌شده نیز فراتر می‌رود.
به گفته گریگوری اس. پل، «ابر ساروپودها» یا «نهنگ‌های خشکی» مانند مارااپونیساوروس، برواتکایوزاروس و ردپای بروم تیتانوسور که او آنها را چنین می‌خواند، نباید تعجب‌آور باشد، زیرا ساروپودها نسبت به گرما مقاوم‌تر بودند و به سرعت رشد می‌کردند که رقیب بزرگ‌ترین نهنگ‌ها از نظر جرم بودند.
سایر عوامل بالقوه برای چنین اندازه‌های بزرگ سوروپودها عبارتند از افزایش استحکام استخوان و ویژگی‌های غضروفی برای توزیع و حمایت از وزن سنگین آن‌ها.
به‌طور کلی، ساروپودهای غول‌پیکر را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: شکل‌های کوتاه‌تر اما تنومندتر و حجیم‌تر (بیشتر تیتانوسورها و برخی براکیوسوریدها)، و دیگری شکل‌های بلندتر اما باریک‌تر و سبک‌تر (بیشتر دیپلودوسیدها).
از آنجایی که روش‌های مختلف تخمین گاهی نتایج متناقضی به دست می‌دهند، تخمین‌های توده بدنی ساروپودها می‌تواند به‌طور گسترده‌ای متفاوت باشد و باعث اختلاف نظر بین دانشمندان بر سر مقدار دقیق شود. به عنوان مثال، وزن تیتانوسور دریدنوتوس در ابتدا با مقیاس رشدسنجی نسبت اندام به استخوان، برابر ۵۹٫۳ تن تخمین زده شد، در حالی که تخمین‌های اخیر، بر اساس بازسازی‌های سه بعدی، رقم بسیار کوچک‌تری از ۲۲٫۱ تا ۳۸٫۲ تن را به دست می‌دهند.
ساروپودها طولانی‌ترین و سنگین‌ترین دایناسورها بودند. در بیشتر دوران دایناسورها، کوچک‌ترین ساروپودها تقریباً از هر چیز دیگری در زیستگاه خود بزرگ‌تر بودند، و بزرگ‌ترین آنها از هر چیزی که از آن زمان تاکنون روی زمین راه می‌رفته سنگین تر بود. پستانداران غول پیکر ماقبل تاریخ مانند بلوچی‌دد و فیل راست‌عاج (بزرگ‌ترین پستانداران خشکی کشف شده)، توسط ساروپودهای غول پیکر کوتوله شدند و تنها نهنگ‌های مدرن از نظر وزن نزدیک به آنها می‌شوند یا از آنها پیشی می‌گیرند.
چندین مزیت پیشنهادی برای اندازه بزرگ ساروپودها وجود دارد، از جمله محافظت در برابر شکار، کاهش مصرف انرژی و طول عمر، اما ممکن است مهم‌ترین مزیت آن رژیم غذایی باشد. حیوانات بزرگ در هضم بهتر از حیوانات کوچک کارآمد هستند، زیرا غذا زمان بیشتری را در دستگاه گوارش آنها می‌گذراند. این همچنین به آنها اجازه می‌دهد تا با مواد غذایی با ارزش غذایی پایین‌تر از حیوانات کوچکتر زندگی کنند. بقایای ساروپودها عمدتاً در صخره‌هایی یافت می‌شوند که به عنوان خشک یا خشک فصلی فرض می‌شوند، و توانایی خوردن مقادیر زیادی از جستجوی کم‌مغذی در چنین محیط‌هایی سودمند خواهد بود.
یکی از بلندترین و سنگین‌ترین دایناسورهایی که اسکلت آن‌ها خوب شناخته شده‌است، جیرافاتیتان برانکای (که قبلاً به عنوان گونه‌ای از برکیوسور طبقه‌بندی می‌شد) است که بقایای آن بین سالهای ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۲ در تانزانیا کشف شد. استخوان‌های چندین جانور با اندازه‌های مشابه با اسکلتی که اکنون در موزه برلین به نمایش گذاشته شده‌است، مطابقت داده شده‌است.
ارتفاع این اسکلت ۱۲–۱۳٫۲۷ متر (۳۹٫۴–۴۳٫۵ فوت) است و طول آن ۲۱٫۸–۲۲٫۵ متر (۷۲–۷۴ فوت) است، و متعلق به حیوانی بود که بین ۳۰٬۰۰۰ تا ۶۰٬۰۰۰ کیلوگرم (۶۶٬۰۰۰ تا ۱۳۲٬۰۰۰ پوند) وزن داشت. . یکی از طولانی‌ترین دایناسورهای کامل دایناسور با طول ۲۷-متر-long (۸۹-فوت) دوتیرکی می‌باشد که در وایومینگ در ایالات متحده کشف شد و در موزه تاریخ طبیعی کارنگی پیتسبورگ در سال ۱۹۰۷ به نمایش درآمد
دایناسورهای بزرگتری وجود داشتند، اما دانش ما در مورد آنها کاملاً بر اساس تعداد کمی از فسیل‌های تکه‌تکه است. بسیاری از بزرگ‌ترین نمونه‌های گیاهخوار ثبت شده، در دهه ۱۹۷۰ یا بعد از آن کشف شدند و شامل تیتانوسور عظیم آرژانتیناسور هوینکولنسیس است که بزرگ‌ترین دایناسور شناخته شده بر اساس شواهد غیرقابل بحث بوده و تخمین زده می‌شود ۷۰–۸۰ تن (۷۷–۸۸ تن کوچک) بوده باشد طولی حدود ۳۶ متر (۱۱۸ فوت) داشته‌است. برخی از طولانی‌ترین ساروپودها آن‌هایی بودند که دم‌های فوق‌العاده بلند و شلاق مانند با طول ۲۹–۳۰ متر مانند  دو تیرکی داشتند.
در سال ۲۰۱۴، بقایای فسیل شده یک گونه ناشناخته از سوروپود در آرژانتین کشف شد. تخمین زده می‌شود این تایتانوسور که پاتاگوتایتان مایوروم نام دارد، حدود ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) طول و وزنی حدود ۷۷ تن (۸۵ تن کوچک) داشته باشد و بزرگتر از هر ساوروپود دیگری است که قبلاً پیدا شده بود. نمونه‌های یافت شده به‌طور قابل توجهی بیشتر از تیتانوسورهای قبلی کامل بودند. از آن زمان گفته شد که پاتاگوتیتان لزوماً بزرگتر از آرژانتینوساروس و پوئرتاسوروس نیست. در سال ۲۰۱۹، تخمین زده شد پاتاگوتیتان ۳۱ متر (۱۰۲ فوت) طول و حدود ۵۵ تن (۱۲۱٬۰۰۰ پوند) وزن داشته‌است.
بزرگ‌ترین سوروپودومورف غیر سوروپود، ۱۶ متر (۵۲ فوت) طول و ۱۰ تن (۲۲٬۰۰۰ پوند) بود. یکی دیگر از ساروپودومورف‌های بزرگ یوسکلوسور بود. به ۱۲٫۲ متر (۴۰ فوت) در طول و ۲ تن متری (۲٫۲ تن کوچک) در وزن رسید. یونانوسور نیز به طول ۱۳ متر (۴۳ فوت) رسید.