stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیمرغ
سیمرغ در دوره ساسانی

نشان سیمرغ نگاره‌ای‌ست با ساختاری پیچیده؛ مرغی افسانه‌ای با دُم طاووس، بدن عقاب و سر سگ و پنجه‌های شیر در نماره‌ها و در کتب و نقوش به شکل پرنده‌های شکاری. نشان سیمرغ در دوره ایران ساسانی، بر بسیاری از جام‌ها و ظرف‌ها نقش بسته و شاید نشان رسمی شاهنشاهی ایران بوده باشد. نگاره‌های کشف شده بر بخش غربی دیوار افراسیاب، در شهر سمرقند، شاه یا شاهزاده‌ای را نمایش می‌دهند که همان طرح، همانند جامه خسرو پرویز بر دیوار طاق بستان، روی جامه‌اش نقش بسته. پژوهشگر نگاره‌های دیوار افراسیاب، پروفسور مارکوس موده، (استاد انستیتوی باستان‌شناسی و هنر شرقی دانشگاه مارتین لوتر آلمان) در پژوهش خود یادآور شده که به دلیل وجود این نگاره بر پیکره خسرو بر طاق بستان، ممکن نیست نشانی ساده بوده باشد، او همچنین شبیه بودن کلاه در این دو پیکره را دلیل دیگری بر مهم بودن شخصیت گمنام نقش بسته بر دیوار افراسیاب می‌داند و در ادامه به این نتیجه رسیده که نگاره سیمرغ، به احتمال بسیار پیکر یزدگرد سوم آخرین شاه ساسانی را نشان می‌دهد، چون تاریخ تقریبی ساخت آن نگاره‌ها با سال‌های پایانی شاهنشاهی ساسانی منطبق، و همچنین از میان یکصد پیکره نقش بسته بر آن دیوار، تنها یک نفر جامه‌اش به این نشان آراسته‌است. جامه ابریشمی (یا کفتان) دیگری از پایان دوره ساسانی در موزه سرنوچی پاریس با همان نقش به نمایش گذاشته شده. شماری تکه پارچه ابریشمی، کاشی‌ها و ظرف‌های سیمین و زرین آن دوران نیز، سیمرغ را در همان قالب و همان نقش نشان می‌دهند.
با کمال تأسف

داستان کوتاهاثر بهرام صادقی
با کمال تأسف داستان کوتاهی است از بهرام صادقی (۱۳۶۳-۱۳۱۵) که در ۲۵ شهریور ۱۳۳۷ نگاشته‌شده و اول بار مهر ۱۳۳۷ در مجله صدف منتشر شده است. این داستان بعدها در مجموعه سنگر و قمقمه‌های خالی به سال ۱۳۴۹ توسط کتاب زمان به چاپ رسید. 
این داستان به ابوالحسن نجفی تقدیم شده‌است.
طرح

آقای «مستقیم» از کودکی، تاریخ مرگ بزرگان را یادداشت می‌کرده است. بعد از آن، شروع می‌کند به ثبت تاریخ مرگ دانشمندان، شاعران و بزرگان معاصر و بعد، رو می‌آورد به جمع کردن آگهی تسلیت مردم عادی. در همین حین، به مرگ خودش و دیدن آگهی فوتش می‌اندیشد.
نقد

آذر نفیسی در کتاب خون آبی بر زمین نمناک (در نقد و معرفی بهرام صادقی) این داستان را داستانی مدرن می‌داند که از نظرگاه دانای کل محدود به ذهن تنها شخصیت داستان، آقای «مستقیم» روایت می‌شود. درون‌مایه این داستان، تقابل واقعیت و رؤیاست که گاه درهم می‌آمیزند.  
از جمله تحقیقات صورت گرفته در این زمینه به زبان فارسی می توان به پایان نامه کارشناسی ارشد رشته ادبیات تطبیقی با عنوان بررسی تطبیقی داستان های کوتاه "با کمال تاسف" اثر بهرام صادقی و"بارتلبی محرر" اثر هرمان ملویل در پرتو نظریه اگزیستانسیالیسم اشاره کرد.
نیلز اولاو

| نیلز اولاو | نیلز اولاو |
| --- | --- |
نیلز اولاو دوم در سال ۲۰۰۸: نیلز اولاو دوم در سال ۲۰۰۸
گونه: پنگوئن پادشاه
جنسیت: نر
نام/عنوان: سرلشکر سر نیلز اولاو سوم، بارون جزایر بووه
وجه تسمیه: نیلز اگلین و اولاو سیگرود
سرلشکر سر نیلز اولاو سوم، بارون جزایر بووه یک پنگوئن پادشاه است که در باغ وحش ادینبورگ اسکاتلند زندگی می‌کند. او طلسم و سرهنگ کل گارد پادشاه نروژ است. نام «نیلز اولاو» و درجه‌های مرتبط از سال ۱۹۷۲ از طریق سه پنگوئن پادشاه منتقل شده و دارنده فعلی نیلز اولاو سوم است.
تاریخچه

هنگامی که باغ وحش در سال ۱۹۱۳ افتتاح شد، خانواده بزرگ کشتیرانی نروژی، کریستین سالوسن، یک پنگوئن پادشاه را به باغ وحش ادینبورگ هدیه داد.
هنگامی که گارد پادشاهی نروژ از نمایش نظامی ادینبورگ در سال ۱۹۶۱ برای تمرین نظامی بازدید کرد، ستوانی به نام نیلز اگلین به کلونی پنگوئن‌های باغ وحش علاقه‌مند شد. هنگامی که گارد پادشاهی در سال ۱۹۷۲ به ادینبورگ بازگشت، اگلین ترتیبی داد که هنگ یک پنگوئن را به عنوان عضو بپذیرد. این پنگوئن در سال ۱۹۷۲ به افتخار نیلز اگلین، فرمانده جوخه مته، و اولاو سیگرود، فرمانده گروه HMKG، نیلز اولاو نام گرفت.
نیلز اولاو در ابتدا در هنگ درجه ویسکورپورال (سرجوخه موقت) را دریافت کرد. او هر بار که گارد پادشاه به باغ وحش بازمی‌گشت، ترفیع می‌گرفت. او در سال ۱۹۸۲ سرجوخه شد و سپس در سال ۱۹۸۷ به درجه گروهبانی ارتقا یافت. نیلز اولاو اول اندکی پس از ارتقای درجه گروهبان در سال ۱۹۸۷ درگذشت و جای او را نیلز اولاو دوم، یک پنگوئن تقریباً دو ساله گرفت. او در سال ۱۹۹۳ به درجه سرگروهبانی هنگ و در سال ۲۰۰۱ به «سرگروهبان افتخاری هنگ» ارتقا یافت. در ۱۸ اوت ۲۰۰۵ به عنوان سرهنگ کل همان هنگ منصوب شد. در طی بازدید سال ۲۰۰۵، ۴-فوت-high (۱٫۲-متر) مجسمه برنزی نیلز اولاو به باغ وحش ادینبورگ اهدا گردید. کتیبه مجسمه به گارد پادشاهی و نمایش نظامی اشاره دارد. مجسمه ای نیز در محوطه گارد پادشاهی در هوسبی، اسلو قرار دارد.
افتخار بعدی نشان شوالیه بود که طی بازدید سربازان گارد پادشاهی نروژ در ۱۵ اوت ۲۰۰۸ اعطا شد. لقب شوالیه توسط پادشاه هارالد پنجم تأیید و نیلز اولین پنگوئنی بود که چنین افتخاری را در ارتش نروژ دریافت کرد. در طول این مراسم، جمعیتی متشکل از صدها نفر، ۱۳۰ نگهبان را در باغ وحش تماشا کردند و نقل قولی از پادشاه خوانده شد که نیلز را به عنوان یک پنگوئن وصف می‌کند «از هر نظر واجد شرایط برای دریافت افتخار و حیثیت شوالیه».
پنگوئن سوم، نیلز اولاو سوم، در مقطعی بین سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۶ مسئولیت را به دست گرفت در ۲۲ اوت ۲۰۱۶ در مراسمی با حضور بیش از ۵۰ نفر از اعضای گارد پادشاهی به درجه سرتیپی ارتقا یافت. در ۲۱ اوت ۲۰۲۳ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. نیلز اولاو توسط رکوردهای جهانی گینس به عنوان بالاترین پنگوئن با بالاترین درجه شناخته شده است.
نیلز اولاو از سال ۲۰۰۵ به بعد از نظر درجه نظامی مافوق نیلز اگلین بود. اگلین در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
سر نیلز پس از مراسم شوالیه شدن خود در سال ۲۰۰۸، نیروهای گارد پادشاهی را که سرهنگ کل آن است، بازدید می‌کند. نشان نظامی به باله سمت راست او وصل شده است.
مجسمه برنزی نیلز اولاو
پنجشنبه (آلبوم)

۲۰۱۱ میکس‌تیپاز د ویکند
پنجشنبه (انگلیسی: Thursday) دومین میکس‌تیپ از خواننده و ترانه‌پرداز کانادایی د ویکند است که در ۱۸ اوت ۲۰۱۱ توسط ایکس‌او منتشر شد. مانند اولین میکس‌تیپ او خانه بادکنک‌ها (۲۰۱۱)، د ویکند با تهیه‌کنندگان و ترانه‌سرایان داک مک‌کینی و ایلانجلو همکاری کرد. این دو نفر به‌طور کامل پنجشنبه را تولید کردند و تعداد نمونه‌های موسیقی در آن کمتر از اثر قبلی است. این میکس‌تیپ در تورنتو ضبط شده و همچنین شامل حضور مهمان رپر کانادایی دریک است.
پنجشنبه دارای سبک موسیقی متنوع و خاصی است که از ترکیب داون‌تمپو، دابستپ، دریم پاپ، هیپ هاپ، راک و رگی بهره می‌برد. این آلبوم همچنان به موضوعات مشابه آثار قبلی هنرمند پرداخته و به مصرف مواد مخدر، آزادی‌خواهی و تجربیات او در زمینه عشق و شهرت جدید می‌پردازد. او این میکس‌تیپ را به عنوان اشاره‌ای به رابطه باز جنجالی که با معشوقه سابقش داشته، نام‌گذاری کرده است.
میوند، افغانستان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= افغانستان
| میوند | میوند |
| --- | --- |
میوندLocation in Afghanistan: میوندLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۱°۴۴′۲۲″ شمالی ۶۵°۰۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۳۹۴۴°شمالی ۶۵٫۱۴۰۰۰°شرقی﻿ / 31.73944; 65.14000: مختصات: ۳۱°۴۴′۲۲″ شمالی ۶۵°۰۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۷۳۹۴۴°شمالی ۶۵٫۱۴۰۰۰°شرقی﻿ / 31.73944; 65.14000
ولایت: ولایت قندهار
ولسوالی: ولسوالی میوند
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰+
مَیوند (به لاتین: Maiwand) روستایی در افغانستان است که در ولایت قندهار واقع شده‌است. این روستا در ۵۰ مایلی شمال غربی قندهار، در جاده اصلی قندهار - لشکرگاه واقع شده است. این منطقه از طریق هلمند و دره ارغنداب آبیاری می شود. میوند زادگاه قدیس صوفی قرن سیزدهم لعل شهباز قلندر است. این روستا به خاطر نبرد میوند که در ۲۷ جولای ۱۸۸۰ در جریان جنگ دوم انگلیس و افغانستان رخ داد، قابل توجه است. ایوب خان به همراه ملالی اناء یک تیپ بریتانیایی به فرماندهی ژنرال باروز را شکست دادند. انگلیسی ها این نبرد را با مجسمه شیر میوند را در باغ فوربوری در انگلستان گرامی داشتند.
پوزو المونته

مکان در 23x15px|border |alt=|link= منطقه تاراپاکا, 23x15px|border |alt=|link= شیلی
| پوزو المونته | پوزو المونته |
| --- | --- |
فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی: فهرست شهرهای شیلی و شهرستان‌های شیلی
  نشان:   نشان
منطقه‌های شیلی:  منطقه تاراپاکا
استان: Tamarugal
تأسیس‌شده: ۱۸۷۵
حکومت: حکومت
 • نوع: Municipal council
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۷۶۵٫۸ کیلومتر مربع (۵۳۱۵٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۰۷۲ متر (۳۵۱۷ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲)
 • کل: ۱۱۴۶۵
 • تراکم: ۰٫۸۳/کیلومتر مربع (۲٫۲/مایل مربع)
 • منطقه شهری: ۷۲۰۲
 • محدوده روستایی: ۳۶۲۸
اهلیت‌نام: Pocino
Sex: Sex
 • Men: ۶٬۵۲۱
 • Women: ۴٬۳۰۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۴ (CLT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۳ (CLST)
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم بیابانی
وبگاه: Official website (اسپانیایی)
پوزو المونته (به اسپانیایی: Pozo Almonte) یک شهرستان در شیلی است که در تاماروگال واقع شده‌است. پوزو المونته ۱۳٬۷۶۵٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۱٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده.
عبدالقائم شوشتری

| عبدالقائم شوشتری | عبدالقائم شوشتری |
| --- | --- |
درگذشت: اصفهان
علت مرگ: بیماری
عبدالقائم شوشتری (۱۹ آبان ۱۳۲۵ – ۱ اسفند ۱۴۰۲) مجتهد و عارف معاصر شیعه ایرانی و از شاگردان محمدحسین طباطبایی، رضا بهاءالدینی و محمدتقی بهجت بود. او برادر بزرگ محمداسماعیل شوشتری وزیر اسبق دادگستری بود.
زندگی‌نامه

شوشتری ۱۹ آبان ۱۳۲۵ در شهر فاروج زاده شد. وی در سال ۱۳۳۹ تحصیلات طلبگی را در مدرسه نواب مشهد آغاز کرد. تحصیلات عالی خود را در قم، نزد سید محمدحسین طباطبایی، سید رضا بهاءالدینی و محمدتقی بهجت ادامه داد. وی به‌جز فقه در زمینه‌‌های عرفان، اخلاق، ادیان، مذاهب و طرایق، مطالعه و تحقیق داشت. سابقاً امام جمعه دورود لرستان، شاهین شهر اصفهان و استاد حوزه علمیه اصفهان بوده‌است.
مجتبی قزوینی نخستین استاد اخلاقی وی بود. سپس از عارف مرتاض سید ابوالحسن حافظیان علم اعداد، رمل، جفر و بعض ختومات آموخت اما به قول خود وی علوم غریبه حجاب بوده و به مصداق: «یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم/ دولت صحبت آن مونس جان مارا بس» پس از چند سال از این علوم روگردان شده و دفتر نوشته‌‌هایش را به‌رودخانه ریخته‌ است. حجّت هاشمی موسوی خراسانی اولین استاد عرفانی وی بود.
کتاب خرمن معرفت، مسائل اخلاقی و نکات عرفانی از وی که توسط سید عباس موسوی مطلق تألیف شده‌است.
شوشتری تا پایان عمر در شهر اصفهان ساکن بود.
استادان

عمده استادان وی: مجتبی قزوینی، سید ابوالحسن حافظیان، حجت هاشمی موسوی، محمدتقی بهجت، سید رضا بهاءالدینی، سید حسین یعقوبی قائنی، حسن حسن‌زاده آملی (در درس منظومه و اشارات)، عبدالکریم حامد، محمداسماعیل دولابی و سید محمدحسین طباطبایی بودند.
وی همچنین از اساتید و بزرگان معنوی: محمد ناصری (اصفهانی) - سعادت‌پرور - معلم دامغانی - جعفرآقا مجتهدی - سید محمدحسین حسینی طهرانی - سید احمد نجفی (داماد شیخ عباس قوچانی هاتف، وصی قاضی) - شیخ عباس هاتف قوچانی - ذبیح‌الله قوچانی - سید هاشم رضوی هندی - حسن مصطفوی - بانو مجتهده اصفهانی - محیی‌الدین حائری شیرازی - حسین شفیعی - علی مقدادی (یگانه فرزند وصی عارف حسنعلی نخودکی اصفهانی) بهره‌هایی برده‌است.
فرزانه خجندی

| فرزانهٔ خجندی | فرزانهٔ خجندی |
| --- | --- |
نام اصلی: عنایت حاجی‌اوا
زاده: [۱۲ آبان ۱۳۴۳ ۳ نوامبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) خجند
نام(های) دیگر: فرزانه
لقب: فروغ تاجیکستان
زمینه کاری: شاعر
ملیت:  تاجیکی
تأثیرپذیرفته از: فروغ فرخزاد
فرزانه خجندی با نام اصلی عنایت حاجی‌اِوا (به تاجیکی: Иноят Ҳоҷиева) که با نام فرزانه (به تاجیکی: Фарзона) شناخته می‌شود، شاعر و نویسندهٔ اهل تاجیکستان، ساکن شهر باستانی خجند و از پیشگامان شعر امروز فارسی در تاجیکستان است.
وی در شهریور ۱۳۹۳ برای نخستین بار در مراسم شعرخوانی رهبر ایران شرکت کرد و شعر «شبت خوش باد و روزت خوش» را در جمع خواند.
زندگی

فرزانه به سال ۱۳۴۳ خورشیدی (۱۹۶۴ م) در خانواده‌ای فرهنگی در شهر خجند به دنیا آمد. پس از طی کردن دوران مقدماتی تحصیل، به دانشکدهٔ زبان و ادبیات دانشگاه دولتی خجند رفت و از آن‌جا فارغ‌التحصیل شد.
اشعارش فرزانه تحت تأثیر فروغ فرخزاد و دیگر شاعران پارسی‌گوی از جمله فردوسی و مولانا قرار دارد. وی به فروغ تاجیکستان مشهور است.
فعالیت ادبی

فرزانه صاحب عنوان «شاعر خلقی» تاجیکستان است. از وی تاکنون چندین دفتر شعر منتشر شده‌است که عبارتند از:
طلوع خنده‌ریز، دوشنبه: بی‌جا، ۱۹۸۷
شبیخون برق، دوشنبه: بی‌جا، ۱۹۸۹
برگ‌های زرین، (به زبان روسی)، مسکو: بی‌جا، ۱۹۹۰
آیت عشق، دوشنبه: بی‌جا، ۱۹۹۴
تا بی‌کرانه‌ها، ۱۹۹۷
پیام نیاکان، تهران: بی‌جا، ۱۳۷۶
قطره‌ای از مولیان (۳جلد)، خجند: بی‌جا، ۲۰۰۳
سوز ناتمام، تهران: بی‌جا، ۱۳۸۵
نمونه شعر

گل سپاس



دوست! با دسته مژگان

ابرها را بیا به پشت افق‌ها رانیم.

در تبسم‌کدهٔ نرگس و نیلوفر صبح

گیمن* خورشید را بیا خوانیم.

این سحر جویبار نوخط

می برآرد سواد روشن

اولین بار در برابر ناز عفیف یک گل پیچک به لرزه می‌آید

در سینهٔ کسی دل تهمتن

مینهٔ** شرینکامی

در سرشاخهٔ آلوبالو

قصیدهٔ نشاط می‌گوید.

در سر گور نوی می‌روید

علف نورس سلام و علیک

علف خیر و خوش نمی‌روید



من به تالار سایه و روشن خواهم رفت

که در آن‌جا نیم مردم شاید

زندگانِی قیمتی خود را بهر بد دیدن من می‌بخشند.

نیم دیگر شاید

به نغز دیدن من

من به هر یک گل سپاس هدیه خواهم کرد

گل سپاس به آنی که دوست می‌دارد

برای چشم حبیب‌اش که چشم‌های مرا

درود روشن گفت

برای پیک نجیبش که به دی‌ماه بی‌نجابت من

سلام گرم گل بهمن گفت



برای خانم دلاوری که چندین ماه

می‌نهد درم به درم

عاقبت می‌خرد کتابک کم‌ظرف مرا.

ضامن کفش کودکان وی‌ام

ضامن جامهٔ پشمین زمستانهٔ او.

سحر خوش‌بختی

که مستجاب شود در زمین تشنهٔ دعای باران

می‌روم با سخن می‌گیرم

بار نه چرخ را ز شانهٔ او.



گل سپاس هدیه خواهم کرد

به همانی که بدم می‌بیند

برای یاد مرا در دلش گذر دادن

برای سوز مرا جای در جگر دادن.

برای آن که با بدی هم باشد

می‌کند ذکر نام من

یعنی می‌برارد مرا به عالم روشن

ز قعر دخمهٔ خاموشی.

برای روح مرا بردنش به سوی نافراموشی.

گل سپاس هدیه خواهم کرد



گل سپاس هدیه خواهم کرد

به تمام سپاسمند و ناسپاسان

به شناش و ناشناشان.

به همانی که چشم‌های مرا

شیوهٔ دگر دیدن آموخت

با نگاهم چقدر تجربهٔ زیبا کرد

به دل تو که با دل من بعد از این

رابطهٔ مستقیم

پیدا کرد

گل سپاس هدیه خواهم کرد

به کسی که تمام نیکی عالم

صفات اصلی اوست.

به تو

آری به تو

تنها به تو

ای دوست.
پوسی، استونی

مکان
| پوسی | پوسی |
| --- | --- |
شهر: شهر
ایستگاه راه‌آهن پوسی: ایستگاه راه‌آهن پوسی
  پرچمنشان:   پرچمنشان
شهرستان: شهرستان ایدا-ویرو
بنیانگذاری: ۱۴۷۲
تبدیل به روستا: ۱۹۵۴
تبدیل به شهرک: ۱۹۹۳
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۰۸۳
 • تراکم: ۸۴۹/کیلومتر مربع (۲۲۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: pyssilv.kovtp.ee
پوسی (به استونیایی: Püssi) یکی از شهرک‌های کشور استونی است.
این شهرک در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱٬۰۸۳ نفر جمعیت داشته است.
استیو آستین

| Stone Cold Steve Austin | Stone Cold Steve Austin |
| --- | --- |
آستین در کامیک-کان سن دیگو در سال ۲۰۱۰: آستین در کامیک-کان سن دیگو در سال ۲۰۱۰
نام هنگام تولد: استیون جیمز اندرسون
زادهٔ: ۱۸ دسامبر ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) آستین، تگزاس،  ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه شمال تگزاس
پیشه(ها): کشتی‌گیر حرفه‌ای، بازیگر، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹_تاکنون (کشتی‌گیر) ۱۹۹۸-تاکنون (بازیگر)
همسر(ها): کاترین برهاوس (۱۹۹۲–۱۹۹۰)  لیدی بلازم (۱۹۹۹–۱۹۹۲)  دبرا مارشال (۲۰۰۳–۲۰۰۰)  کریستین فرز (-۲۰۰۹)
فرزندان: ۳
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: د رینگ مستر استیو آستین استیو ویلیامز استونینگ استیو
قد: ۶ ft ۲ in (۱٫۸۸ m)
وزن: ۲۵۲ پوند (۱۱۴ کیلوگرم)
معرفی: ویکتوریا، تگزاس
مربی: کریس آدامز
آغاز: ۱۹۸۹
بازنشستگی: ۲۰۰۳
 :  
وبگاه: BrokenSkullRanch.com
اِستیون جیمز اندرسون (به انگلیسی: Steven James Anderson; زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۴)، یکی از کشتی‌گیران آمریکایی و یکی از (اسطوره‌های تاریخ کشتی حرفه‌ای) است که با نام اِستون کُلد اِستیو آستین (به انگلیسی: Stone Cold Steve Austin) شناخته می‌شود و رکوردار مسابقات رویال رامبل با سه‌بار برد در این مسابقات در سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱ و همین‌طور دارای ۶ دوره قهرمانی در جهان است.
استیو آستین
کودکی و نوجوانی

استیو آستین در شهر کوچکی به نام ادنا که در نزدیکی هیوستن، تگزاس است و در نزد خانواده‌ای که سرپرستی او را به عهده گرفته بودند بزرگ شد. او دارای سه برادر به نام‌های اسکات، کوین و جِف و یک خواهر کوچکتر بنام جنیفر می‌باشد.
او بیشتر با نام خانوادگی‌اش ویلیامز مشهور بود. استیو در دبیرستان نشان افتخار ملی دریافت کرده و از دانشگاه آستین بورسیه گرفت، تا تنها بتواند در تیم فوتبال بازی کند. وی در سال ۱۹۸۷ ترک تحصیل کرد و در نزدیکی هوستنر آغاز به کار کرد.
کودکی و نوجوانی > زندگی شخصی

ویلیامز ۳ بار ازدواج کرده و هر سه بار از همسرانش طلاق گرفته‌است. اولین همسرش بنام جنی کلارک شخصی بود که در زمینه مسابقات با او همکاری می‌کرد ولی در سال ۱۹۹۹ از هم طلاق گرفتند. ویلیامز در سال ۲۰۰۰ با دبورا مک مایکل ازدواج کرد. جدایی آن‌ها در سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد و مشاجرات این دو به دلیل اخلاق بی‌رحمانهٔ استیو ویلیامز ادامه پیدا کرد و در ادامه ازدواج سوم ویلیامز با تس برسزارد نیز به شکست انجامید و در این موقع بود که به دلیل رفتار بد ویلیامز و اینکه او همسر خود را می‌زد، پلیس خودش را وارد صحنه کرد.
باید توجه داشت که ویلیامز فردی بود که از کودکی بر روی پاهای خودش ایستاده بود و دلیل این امر نیز به نوبهٔ خود به دلیل آن بود که ویلیامز از کودکی به سرپرستی گرفته شده بود و علی‌رغم تلاش‌هایش او هرگز نتوانست پدر و مادر واقعی خودش را بیابد. شخصیت او به گونه‌ای بود که بشدت از کمک دیگران بیزار بود. البته پدر ناتنی او یعنی کن ویلیامز او را کمک و پشتیبانی می‌کرد. در دسامبر سال ۲۰۰۷ ویلیامز نام خانوادگی خودش را به آستین عوض کرد. بزرگ‌ترین اشتیاق ویلیامز شکار آهو بود که او را به پرسه زدن در جنگل‌ها می‌کشاند.
کودکی و نوجوانی > بازیگری

آستین همچنین در سینما و تلویزیون هم فعالیت داشته و دارد. او در اولین فیلم اکشن (طولانی‌ترین حیاط) به عنوان نگهبان زندان که زیر نظر آدام سندلر بود بازی کرد. اولین فیلمی که در آن به عنوان نقش اول بازی کرد فیلمی بود به نام (محکوم شده). او همچنین در سال۲۰۱۰ در فیلم بی‌مصرف‌ها با بزرگان سینمای اکشن همبازی شد.
فیلم شناسی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹ | ماورای مت | خودش | فیلم مستند |
| ۲۰۰۵ | طولانی‌ترین فاصله | دانهام |  |
| ۲۰۰۷ | محکوم | جک کانراد |  |
| ۲۰۰۹ | آسیب | جان بریکنر |  |
| ۲۰۱۰ | بی‌مصرف‌ها | دن پین |  |
| ۲۰۱۰ | بیگانه | استرنجر |  |
| ۲۰۱۰ | شکار برای کشتن | جیم رودز |  |
| ۲۰۱۱ | لگد | رایان وارت |  |
| ۲۰۱۱ | ناک‌اوت | دن برنز |  |
| ۲۰۱۱ | نیروی تاکتیکی | تیت |  |
| ۲۰۱۲ | حداکثر مجازات | مننین |  |
| ۲۰۱۳ | بسته | تامی ویک |  |
| ۲۰۱۳ | بزرگ‌شده‌ها ۲ | تام کاوانا |  |
| ۲۰۱۴ | رنجیز دستور | ری پیترز |  |
| ۲۰۱۵ | Smosh: The Movie | خودش |  |
پیشه کشتی حرفه ای > آغاز کشتی‌حرفه ای

در سال ۱۹۸۹ بود که علاقهٔ او به کشتی جلب شد و به مدرسه آموزش کشتی کج در دالاس رفت. بعد از یک سال توانست با موفقیت از مدرسه بیرون آید؛ و به لیگ USWA وارد شد.
پیشه کشتی حرفه ای > مسابقات جهانی کشتی

بعد از اینکه wcw نظرش به او جلب شد، در سال ۱۹۹۱ به wcw وارد شد. او پس از ورود به wcw نامش را به استیو آستین تغییر داد، البته دلیل این امر آن بود که در آن ایام شخصی به نام استیو ویلیامز در کشتی کج مشغول به کشتی گرفتن بود.
پیشه کشتی حرفه ای > مسابقات بالاتر کشتی

او در اواخر تابستان سال ۱۹۹۵ توسط Paul.E که خودش قبلاً کشتی کج کار بوده به ECW فرستاده شد. او با ECW تا آخر سال قرار داد بست، البته او بایستی بعد از پایان قرارداد برای یک قرار داد طولانی مدت تصمیم می‌گرفت. او در ابتدا خودش را Extreme Superstar Steve Austin نامید و مشاجرهٔ او با Sandman شروع شد؛ و در طول مدتی که در ECW مشغول به کشتی گرفتن بود نام خودشو را به استن کلد عوض کرد. بنا به توصیه Sandman آستین در داخل رینگ مشروب می‌خورد؛ که بعدها در WWF یک نمادی برای او شده بود.
پیشه کشتی حرفه ای > فدراسیون جهانی کشتی WWF > آغاز به کار در WWF

در سال ۱۹۹۵ به WWF وارد شد. با نام مستعار the Ringmaster از طرف تد دی بیآسی گردانده می‌شد. و فینیشر یا حرکت نهایی وی استانر بود وقتی که استین در مقابل ساویو وگا شکست خورد، تد دی بیآسی از آستین جدا شد. آستین از روی قصد در این مسابقه شکست خورد تا اینکه مستقل از تد دی بیآسی بشود. اولین موفقیت آستین در سال ۱۹۹۶ وقتی حاصل شد که آستین در مقابل جیک رابرت معروف به مار به مقام King of the Ring
رسید. وقتی در مسابقه پیروز شد بلافاصله علیه WCW صحبت کرد.
پیشه کشتی حرفه ای > فدراسیون جهانی کشتی WWF > مبارزه مقابل برت هارت

آستین توانست خودش را محبوب عموم کند. شخصیت داخل رینگ او به مانند یک سگ وحشی بود که این را خودش به تنهایی بایستی به دست می‌آورد. او به‌طور واضح بدون هیج گونه ترسی با رقیب خودش صحبت می‌کرد و این را به رقیبش می‌فهماند که هیچ ترسی از کسی ندارد. برت هارت این را حس کرد که آستین از کسی ترس ندارد. او از طرف آستین تحریک شد و دوباره به WWF بازگشت. برت هارت توانست آستین را شکست دهد. اما در رویال رامبل ۱۹۹۷ توسط آستین از رینگ بیرون افتاده شد که این موضوع ممکن بود باعث شود تا آستین از کشتی کج کناره‌گیری کند.
آستین از رینگ بیرون افتاده شده بود اما داوران ندیدند که آستین از رینگ بیرون افتاده شده بود. به خاطر همین آستین توانست دوباره وارد رینگ شود. در ابتدا برت هارت فکر می‌کرد که پیروز شده‌است؛ ولی چون او ندیده بود که آستین دوباره وارد ریگ شده‌است از پشت توسط آستین از رینگ بیرون افتاده شد. اما این کشمکش بین آستین و برت هارت در wrestlemania ۱۳ با پیروزی برت هارت به پایان رسید. او در این مسابقه (submision match) توانست با ضربه تفنگ آستین را شکست دهد. آستین بیهوش شد و همین که برت هارت می‌خواست مسابقه را ادامه دهد، داور مسابقه را پایان داد.
پیشه کشتی حرفه ای > فدراسیون جهانی کشتی WWF > آخرین حضور

او در شو راو به تاریخ ۹/۹/۲۰۱۹ به عنوان نماینده امضاء قرارداد مسابقه کمربند یونیورسال بین سث رالینز و براون استرومن حضور یافت و جلوی ای جی استایلز را که قصد پاره کردن قرارد داد را برای بار دوم داشت را گرفت و در آخر همان شو با اب جو از رالینز، استرومن و بقیه که گروه د آفیشیال، زک رایدر و رابرت رود را مقلوب کرده بودند پذیرایی کرد، البته بعد ۳ سال در رسلمنیا ۳۸ مقابل کوین اونز قرار گرفت و بعد ۱۹ سال مسابقه داد و برنده شد طبق گفته خودش مسابقه در رسلمنیا ۳۸ آخرین حضور وی بود
پیشه کشتی حرفه ای > دستاوردها > مقام‌ها

کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی (۶ بار)
برندهٔ رویال رامبل در سال‌های ۱۹۹۷ - ۱۹۹۸ - ۲۰۰۱ (۳ بار)
قهرمانی WWF Tag Team (۴ بار)
قهرمانی WCW World Tag Team (۱ بار)
WCW World Television Title با غلبه بر Bobby Eaton در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۹۱
WCW World Television Title با غلبه بر Barry Windham در تاریخ ۲۳ مه ۱۹۹۲ ) به همراه Brian Pillman با غلبه بر Ricky Steamboat & Shane Douglas در تاریخ ۲ مارس ۱۹۹۳
قهرمانی WCW سنگین‌وزن آمریکا با غلبه بر Dustin Rhodes در تاریخ ۲۷ دسامبر ۱۹۹۳
قهرمانی WCW سنگین‌وزن آمریکا با غلبه بر Ricky Steamboat در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۹۴
WWF King of the Ring با غلبه بر Marc Mero & Jake Roberts در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۹۹۶
قهرمانی بین قاره ای WWF با غلبه بر Owen Hart در تاریخ ۳ اوت ۱۹۹۷ در سالن Summerslam
قهرمانی بین قاره ای WWF با غلبه بر Owen Hart در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۹۷ در سالن Survivor Series
کمپ راک ۲: پایان جم

| کمپ راک ۲: پایان جم | کمپ راک ۲: پایان جم |
| --- | --- |
جلد تمدیدشده نسخه دی‌وی‌دی ایالات متحده آمریکا: جلد تمدیدشده نسخه دی‌وی‌دی ایالات متحده آمریکا
بر پایهٔ: Characters by Karin Gist Regina Hicks جولی براون پائول براون
نویسنده: Dan Berendsen Karin Gist Regina Hicks
کارگردان: پل هون
بازیگران: دمی لواتو جو جوناس نیک جوناس کوین جوناس ماریا کانالز باررا میگان جت مارتین آلیسون استونر
موسیقی از: Christopher Lennertz
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: Kevin Lafferty
فیلم‌برداری: David A. Makin
تدوین‌گر: Girish Bhargava
مدت: ۱۰۴ دقیقه
تولیدکننده‌ها: Coin Flip Productions Alan Sacks Productions
توزیع‌کننده: Disney-ABC Domestic Television
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه دیزنی
انتشار اولیه: ۳ سپتامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-09-۰۳)
انتشار: انتشار
پس از: کمپ راک
کمپ راک ۲: پایان جم (انگلیسی: Camp Rock 2: The Final Jam) یک تله‌فیلم موزیکال آمریکایی در سال ۲۰۰۸ به کارگردانی پل هون و دنباله فیلم ۲۰۰۸ کمپ راک است. در فیلم دمی لواتو، جوناس برادرز (جو جوناس، نیک جوناس و کوین جوناس)، میگان جت مارتین، ماریا کانالز باررا، آلیسون استونر و همچین دانیل کش و کلوئی بریجز به ایفای نقش می‌پردازند. در این فیلم، کمپ تابستانی جدید رقابتی به نام کمپ استار ظاهر می‌شود و توجه همه را به خود جلب می‌کند، که می‌تواند به معنای پایان کمپ راک باشد.
فیلم در ۳ سپتامبر ۲۰۱۰ در شبکه دیزنی نمایش داده شد. تا زمان ساحل جوان ۲ (۲۰۱۵) این آخرین دنباله فیلم از یک فیلم اصلی در کانال دیزنی است.
ضد وسترن

ضدوسترن (به انگلیسی: Anti-Western)، وسترن مدرن یا وسترن متجدد (انگلیسی: Revisionist Western)، گونه‌ای از فیلم‌های وسترن به حساب می‌آیند که در میانه دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰، رایج بودند. برخی از فیلم‌های پس از جنگ جهانی دوم، ایده‌آل‌ها و شکل‌های سنتی وسترن را با افزودن عناصری مانند تیرگی و سیاهی بیشتر، لحن بدبینانه‌تر و تمرکز بیشتر بر بی‌قانونی دوره زمانی فیلم و علاقه بیشتر به واقع‌گرایی به عوض رمانتیسم، به چالش کشیدند. استفاده از ضدقهرمان‌ها هنوز رواج داشت با این تفاوت که در این زیرژانر، نقش‌های قوی‌تری به زنان داده می‌شد و این فیلم‌ها، همدلی بیشتری با بومیان آمریکا و مکزیکی‌ها برمی‌انگیختند. با این‌که در این ژانر، همچنان به قدرت و اقتدار توجه می‌شد، اما به دیدگاه‌های انتقادی موجود به کسب و کار بزرگ، دولت آمریکا، تصویر مردانه (شامل نیروی نظامی و سیاست‌هایشان) و چرخش به سوی اصالت تاریخی بیشتر داشتن، توجه می‌شد.
ضدوسترن در هالیوود

اغلب فیلم‌های وسترن از دهه ۱۹۶۰، تم ضدوسترن دارند. بسیاری از این فیلم‌ها توسط کارگردانان بزرگی ساخته شده‌است که وسترن را موقعیتی برای بیان نقد خود بر جامعه آمریکا و ارزش‌ها در ژانر جدید، دیده‌اند. فیلم‌های این دسته‌بندی شامل بر دشت مرتفع بتاز (۱۹۶۲) و این گروه خشن (۱۹۶۹) اثر سام پکینپا، کت بالو (۱۹۶۵) اثر الیوت سیلورستاین، بزرگ‌مرد کوچک (۱۹۷۰) اثر آرتور پن و مک‌بی و خانم میلر (۱۹۷۱) اثر رابرت آلتمن می‌شود.
وسترن اسپاگتی

مقالهٔ اصلی: وسترن اسپاگتی
وسترن اسپاگتی، به خاطر زمینه ایتالیایی‌اش (گاهی نیز اسپانیایی)، به این نام خوانده شد. این فیلم‌ها اغلب به زبان ایتالیایی، بودجه کم و دارای شاخصه‌های سیال، خشونت‌آمیز و فیلم‌برداری مینیمالیستی بودند که به این واسطه، از اغلب قراردادهای ژانری وسترن‌های قدیمی اجتناب ورزیدند (به گفته برخی خالی از اسطوره کردند). این فیلم‌ها، اغلب به دلیل شباهت بوم اسپانیا به غرب وحشی، در این کشور فیلمبرداری می‌شدند. سرجو لئونه در این جنبش، که تلاش می‌کرد واقع‌گرایی بزرگ‌تری در شخصیت‌ها و پوشش آن‌ها به وجود بیاورد، نقشی فعال داشت. تمام این فیلم‌ها به شکلی ظریف، درگیری فرهنگ‌های انگلیسی و اسپانیایی را به تصویر کشیده می‌شود. لئونه از غرب وحشی، تصور مکانی کثیف و پر از شخصیت‌هایی از لحاظ اخلاقی، خاکستری و دوسویه داشت و این تصور، مبدل به یکی از ویژگی‌های جهانی وسترن اسپاگتی شده و در طیف وسیعی از این فیلم‌ها دیده می‌شود.