منهتن

برای دیگر کاربردها، منهتن (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مکان در 23px|border |alt=|link= نیویورک
| منهتن | منهتن |
| --- | --- |
بخش تیلکو: بخش تیلکو
نمایی از میدتاون منهتن: نمایی از میدتاون منهتن
منهتن (قرمز) در شهر نیویورک: منهتن (قرمز) در شهر نیویورک
مختصات: ۴۰°۴۳′۴۲″ شمالی ۷۳°۵۹′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۷۲۸۳۳°شمالی ۷۳٫۹۹۴۱۷°غربی﻿ / 40.72833; -73.99417: مختصات: ۴۰°۴۳′۴۲″ شمالی ۷۳°۵۹′۳۹″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۷۲۸۳۳°شمالی ۷۳٫۹۹۴۱۷°غربی﻿ / 40.72833; -73.99417
ایالت:  نیویورک
شهرستان: شهرستان راکلند، نیویورک
شهر:  نیویورک
سکونتگاه: ۱۶۲۴
حکومت: حکومت
 • نوع: بخش
 • Borough President: گیل برویر (D) — (Borough of Manhattan)
 • District Attorney: سایرس ونس جونیور — (New York County)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳٫۶ مایل مربع (۸۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۲٫۸۳ مایل مربع (۵۹٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱۰٫۸ مایل مربع (۲۸ کیلومتر مربع)  ۳۲٪
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۱۶۳۶۲۶۸
 • تراکم: ۷۱٬۶۷۱٫۸/مایل مربع (۲۷۶۷۲٫۶/کیلومتر مربع)
 • نام اهلیت: منهتنی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد (قالب): ۱۰۰xx, 101xx
کد(های) منطقه: ۲۱۲، ۶۴۶، ۹۱۷
وبگاه: Manhattan Borough President
میدان کلمبوس، یکی از نمادهای اصلی و نقطه توریست‌پذیر در منهتن است.
پارک مرکزی نیویورک (به شکل مستطیل) در مرکز شهر نیویورک قابل رویت است. منهتن در میانهٔ رودخانه هادسون از غرب و رودخانه شرقی از شرق قرار گرفته‌است.
منطقه منهتن در این نقشه با رنگ زرد مشخص شده‌است.
مَنهَتِن (به انگلیسی: Manhattan) (‎/mænˈhætən/‎, ‎/mənˈhætən/‎) از بخش‌های پنج‌گانه کلان‌شهر نیویورک و مرکز اقتصادی و اداری آن، و از نظر تاریخی محل ایجاد آن است. منهتن در ۱ نوامبر ۱۶۸۳ ایجاد شده و حدود و ثغور آن با شهرستان نیویورک ایالت نیویورک یکی است. از لحاظ تراکم جمعیت، منهتن متراکم‌ترین نقطه آمریکا با ۲۵٬۸۴۶ نفر در هر کیلومتر مربع می‌باشد. سازمان ملل متحد و بازار بورس نیویورک در این قسمت قرار دارند. این بخش شامل بیشتر جزیره منهتن، محدود به رود هادسون، رودخانه ایست، و رود هارلم، چند جزیرهٔ کوچک مجاور آن؛ و محله کوچک ماربل هیلز در برانکس است که چسبیده به سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا است و رود هارلم آن را از بقیه منهتن جدا می‌کند. درازای منطقه منهتن ۲۵ کیلومتر است!
منهتن ریشه خود را در یک پست تجاری می‌داند که توسط استعمارگران جمهوری هلند در سال ۱۶۲۴ در منهتن سفلی تأسیس شده‌است. این پست در سال ۱۶۲۶ نیو آمستردام نامگذاری شد. از نظر تاریخی منهتن خریداری شده توسط استعمارگران هلندی از بومیان آمریکا در سال ۱۶۲۶ به مدت ۶۰ گایلدرز خریداری شده‌است که تقریباً برابر ۱۰۵۹ دلار است. این سرزمین و مناطق اطراف آن در سال ۱۶۶۴ تحت کنترل انگلیس قرار گرفت و پس از اعطای زمین چارلز دوم پادشاه انگلیس به |برادرش، دوک یورک، به نیویورک تغییر نام یافت. نیویورک، واقع در منهتن کنونی، از سال ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۰ به عنوان پایتخت ایالات متحده استفاده می‌شد. مجسمه آزادی که شاید مهم‌ترین نماد ایالات متحده آمریکا باشد و در سال ۱۸۸۶ به منظور خوش‌آمدگویی به تازه‌واردان و مهاجران ساخته شد نیز در منطقه منهتن قرار دارد.
مجسمه آزادی از میلیون‌ها مهاجر که در اواخر قرن نوزدهم با کشتی به آمریکا آمدند استقبال کرد و نمادی جهانی از ایالات متحده و آرمان‌های آزادی و صلح آن است. منهتن در طی ادغام شهر نیویورک در سال ۱۸۹۸ به یک بخش تبدیل شد.
بسیاری از مناطق و مکانهای دیدنی منهتن به خوبی شناخته شده‌است، زیرا شهر نیویورک در سال ۲۰۱۷ رکورد ۶۲٫۸ میلیون گردشگر را پذیرفته‌است و منهتن میزبان سه مورد از ۱۰ جاذبه گردشگری پر بازدید جهان در سال ۲۰۱۳ است: میدان تایمز، پارک مرکزی نیویورک و ترمینال گراند سنترال. این منطقه میزبان بسیاری از پلهای برجسته مانند پل بروکلین، پل منهتن، پل ویلیامزبورگ، پل کوئینزبورو، پل تریبورو و پل جرج واشینگتن است. تونل‌هایی مانند تونل‌های هلند و لینکلن؛ آسمان خراش‌هایی مانند ساختمان امپایر استیت، ساختمان کرایسلر و مرکز تجارت جهانی یک؛ و پارک‌هایی مانند پارک مرکزی. محله چینی‌ها دارای بالاترین میزان تمرکز مردم چین در نیمکره غربی است و مسافرخانه استون وال در دهکده گرینیچ، بخشی از بنای یادبود ملی استون وال، زادگاه جنبش مدرن حقوق همجنسگرایان محسوب می‌شود. شهر نیویورک در منتهی‌الیه جنوب منهتن تأسیس شد، و در محله شهرداری خانه نیویورک، مقر دولت این شهر واقع شده‌است. کالج‌ها و دانشگاه‌های زیادی در منهتن واقع شده‌اند، از جمله دانشگاه کلمبیا، دانشگاه نیویورک، کورنل تک، کالج پزشکی ویل کرنل و دانشگاه راکفلر، که در میان ۴۰ برتر جهان قرار گرفته‌اند.
ساختمان‌های مرکز تجارت جهانی که در حملات یازدهم سپتامبر فرو ریختند، در قسمت جنوب غربی این منطقه قرار داشتند. در محل آن‌ها ساختمان‌های جدیدی به همراه یک بنای یادبود و «مرکز بین‌المللی آزادی» احداث شد.