زکری تیلور
حرفه نظامی > جنگ مکزیک و آمریکا

در انتظار الحاق جمهوری تگزاس، که استقلال خود را در سال 1836 ایجاد کرده بود، تیلور در آوریل 1844 به فورت جسوپ در لوئیزیانا فرستاده شد و به او دستور داده شد که در برابر تلاش های مکزیک برای بازپس گیری قلمرو محافظت کند.ژنرال های ارشد بیشتری در ارتش ممکن است این فرماندهی مهم را بر عهده گرفته باشند، مانند وینفیلد اسکات و ادموند پی گینز.اما هر دو از اعضای شناخته شده حزب ویگ بودند و شهرت غیرسیاسی و روابط دوستانه تیلور با اندرو جکسون باعث شد تا او به عنوان رئیس جمهور جیمز ناکس پولک انتخاب شود.پولک به او دستور داد تا در قلمرو مورد مناقشه در تگزاس، "روی یا نزدیک ریو گرانده" در نزدیکی مکزیک مستقر شود.تیلور نقطه ای را در کورپس کریستی انتخاب کرد و ارتش اشغالگر او تا بهار بعد در انتظار حمله مکزیکی در آنجا بودند.
هنگامی که تلاش های پولک برای مذاکره با مکزیک شکست خورد، مردان تیلور در مارس 1846 به سمت ریو گرانده پیشروی کردند و جنگ قریب الوقوع ظاهر شد.خشونت چند هفته بعد، زمانی که نیروهای مکزیکی به برخی از افراد کاپیتان ست ب. تورنتون در شمال رودخانه حمله کردند، آغاز شد.پولک با اطلاع از ماجرای تورنتون، در ماه مه به کنگره گفت که جنگ بین مکزیک و ایالات متحده آغاز شده است.
در همان ماه، تیلور فرماندهی نیروهای آمریکایی در نبرد پالو آلتو و نبرد نزدیک رساکا د لا پالما را بر عهده داشت.اگرچه تعداد زیادی از او بیشتر بود، اما "ارتش شمال" مکزیکی به فرماندهی ژنرال ماریانو آریستا را شکست داد و نیروها را مجبور به بازگشت از ریو گرانده کرد.تیلور بعداً به خاطر رفتار انسانی‌اش با سربازان مجروح مکزیکی قبل از مبادله اسیران با آریستا مورد ستایش قرار گرفت و به آنها همان مراقبتی را که به مجروحان آمریکایی می‌داد، ارائه کرد.او پس از رسیدگی به مجروحان، آخرین مراسم را برای کشته شدگان سربازان آمریکایی و مکزیکی کشته شده در جریان نبرد انجام داد.
این پیروزی‌ها او را به یک قهرمان محبوب تبدیل کرد و در ماه مه 1846 تیلور ارتقای سرلشکری ​​و تجلیل رسمی از کنگره دریافت کرد.در ماه ژوئن به درجه سرلشکری ​​کامل رسید.مطبوعات ملی او را با جرج واشنگتن و اندرو جکسون مقایسه کردند، هر دو ژنرال هایی که به ریاست جمهوری رسیده بودند، اما تیلور هرگونه علاقه به نامزدی را رد کرد.او در نامه‌ای می‌گوید: «چنین اندیشه‌ای هرگز به ذهن من خطور نکرده است، و احتمالاً به سر هیچ عاقلی هم نمی‌رسد».
پس از عبور از ریو گرانده، در ماه سپتامبر، تیلور در نبرد مونتری تلفات سنگینی بر مکزیکی ها وارد کرد و آن شهر را با وجود شهرت تسخیرناپذیرش در سه روز تصرف کرد.تیلور به دلیل امضای یک آتش بس "لیبرال" به جای فشار برای تسلیم در مقیاس بزرگ مورد انتقاد قرار گرفت.پولک امیدوار بود که اشغال شمال مکزیک مکزیکی‌ها را وادار کند که آلتا کالیفرنیا و نیومکزیکو را بفروشند، اما مکزیکی‌ها تمایلی به جدایی از این تعداد قلمرو نداشتند.پولک ارتشی به فرماندهی وینفیلد اسکات فرستاد تا وراکروز، شهر بندری مهم مکزیک را محاصره کند، در حالی که به تیلور دستور داده شد در نزدیکی مونتری بماند.بسیاری از سربازان باتجربه تیلور تحت فرمان اسکات قرار گرفتند و نیروی کوچکتر و کم اثرتر تیلور باقی ماند.ژنرال مکزیکی آنتونیو لوپز دو سانتا آنا نامه ای از اسکات در مورد نیروی کوچکتر تیلور را رهگیری کرد و او به سمت شمال حرکت کرد تا قبل از رویارویی با ارتش اسکات نیروهای تیلور را نابود کند.
تیلور با یادگیری رویکرد سانتا آنا، و امتناع از عقب نشینی با وجود تعداد بیشتر ارتش مکزیک، یک موقعیت دفاعی قوی در نزدیکی شهر سالتییو ایجاد کرد.سانتا آنا با 20,000 مرد در نبرد بوئنا ویستا در فوریه 1847 به تیلور حمله کرد و حدود 700 آمریکایی کشته یا زخمی شدند که هزینه آن بیش از 1500 تلفات مکزیکی بود.آمریکا پیروز شد.
تیلور به پاس پیروزی خود در بوئنا ویستا، در 4 ژوئیه 1847 به عضویت افتخاری انجمن نیویورک سینسیناتی انتخاب شد که شعبه ویرجینیا شامل پدرش به عنوان عضو منشور بود.تیلور همچنین عضو باشگاه آزتک 1847، انجمن نظامی جنگ مکزیک شد.او سه مدال طلای کنگره را برای خدماتش در جنگ مکزیک و آمریکا دریافت کرد و تنها فردی است که سه بار این مدال را دریافت کرده است.
تیلور تا اواخر نوامبر 1847 در مونتری ماند، زمانی که به سمت خانه حرکت کرد.در حالی که او سال بعد را در فرماندهی کل بخش غربی ارتش گذراند، دوران نظامی فعال او عملاً به پایان رسیده بود.در دسامبر، او در نیواورلئان و بتن‌روژ مورد استقبال قهرمان قرار گرفت و زمینه را برای انتخابات ریاست جمهوری 1848 فراهم کرد.
یولیسیز سایمن گرانت در این جنگ زیر نظر تیلور خدمت کرد و در مورد سبک رهبری او گفت: "یک ارتش بهتر، مرد برای انسان، احتمالاً هرگز با دشمنی روبرو نشد که ژنرال تیلور در دو درگیری اولیه جنگ مکزیک فرماندهی کرد."
<<ژنرال تیلور افسری نبود که دولت را با خواسته‌هایش مشکل کند، اما مایل بود با امکاناتی که در اختیارش قرار می‌گرفت بهترین کار را انجام دهد.او احساس مسئولیت می کرد که بیشتر از این نمی رود.اگر فکر می کرد با وسایلی که در اختیارش گذاشته بود برای انجام غیرممکن فرستاده شده است، احتمالاً نظر خود را به اطلاع مقامات می رساند و آنها را وادار می کرد که مشخص کنند چه باید کرد.اگر قضاوت بر ضد او بود، او به بهترین شکل ممکن با وسایلی که در دست داشت، بدون اینکه شکایت خود را در برابر عموم نشان دهد، انجام می داد.هیچ سربازی به اندازه او نمی توانست با خطر یا مسئولیت روبرو شود.اینها ویژگی هایی هستند که کمتر از نبوغ یا شجاعت فیزیکی یافت می شوند.ژنرال تیلور هرگز نمایش یا رژه بزرگی را انجام نداد، چه با لباس یا همراه.در لباس پوشیدن او احتمالاً خیلی ساده بود، به ندرت چیزی در میدان می پوشید که نشان دهنده درجه او باشد، یا حتی اینکه او یک افسر است.اما او برای همه سربازان ارتش خود شناخته شده بود و مورد احترام همه بود.>>