stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شعم

مکان
| Ash Sha'm | Ash Sha'm |
| --- | --- |
Emirate: رأس‌الخیمه
ارتفاع: ۱۰۷ متر (۳۵۴ فوت)
شعم  نام شهرک بزرگی است از توابع امارت رأس‌الخیمه یکی از امارات هفتگانه دولت امارات متحده عربی در شبه جزیره عربستان...این شهرک روی تپه‌ای در پایهٔ رشته کوه‌های سر بفلک کشیدهٔ کوه حجر قرار دارد، بطوری که از سه طرف کوه آن را احاطه نموده‌است. «شهرک شعم» در ۴ کیلومتری شمال روستای تاریخی جلفار، و در ۶ کیلومتری جنوب دهستان کوهستانی الرمس و دهستان الجیر واقع می‌باشد.
نام‌گذاری

نامیدن این منطقه به «شعم» به دلیل وجود یک نوع ماهی است که به در میان ساکنان منطقه به نام «ماهی شعم» مشهور است. بیشتر ساکنان منطقه شعم از قبائل شحوح و قبیله حبوس هستند.
مشخصات جغرافیایی

براساس اطلاعات موجود شهرک (شعم) در ۵۱ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی، و ۵۴ درجه و ۱۳ دقیقه طول شرقی از نصف‌النهار مبدأ واقع شده‌است. ارتفاع متوسط این شهرک از سطح دریا ۵۰متر است، و در کرانهٔ جنوبی خلیج فارس واقع شده‌است. این منطقه از طبیعت خاصی برخوردار است. از سه جهت کو ه‌های سر بفلک کشیده در رشته کوهای حجر، در پایهٔ این کوه‌ها دشت‌های گسترده أی و صحراهای رملی وجود دارد که مملوه‌است از در ختان کوهستانی مانند: سلم، سمر، کُنار، کُور، کِرت ..است که برزیبایی این دهستان کوهستانی افزوده‌است. همچنین اطراف دهستان باغ‌هایی از نخل خرما احاطه نموده‌است. در میان دشت‌ها چراگاه‌هایی وجود دارد که مرتعی بسیار مناسب برای شترداران و گوسفندداران منطقه‌است....
جمعیت

جمعیت شهرک  شعم  در حدود ۶۰۰ نفر می‌باشند، که از اهل سنت و حنبلی مذهب هستند. شغل عمدهٔ مردم کشاورزی و دامداری و ماهی‌گیری است، همچنین گروهی از اهالی روستا دارای کشتی‌های هستند که گاه وقتی سفر ی کوتاه مدت به هندوستان و سلطنت عمان می‌کنند....
نگارخانه

| ن ب و شهرها و روستاهای بزرگ امارات متحده عربی | ن ب و شهرها و روستاهای بزرگ امارات متحده عربی |
| --- | --- |
  ابوظبی: ابوظبی العین  شهامه  رویس  سلع  غیاثی  مدینه زاید  رحبه  سمحه  سمیح  ام‌النار  جزیره داس  بنی یاس  خزنه  ختم  ساد  وقن  هیر  جزیره دلما  سویحان  رماح  مرفا
  دبی: دبی عویر  جبل علی  مرموم  لیسیلی  خوانیج  حتی  الکرامه
  شارجه: شارجه کلبا  خور فکان  دبا الحصن  حمریه  ذید  وادی الحلو  صجعه
  رأس‌الخیمه: رأس‌الخیمه غلیله  جیر  جلفار  الرمس  دقداقه  ظیت  خور خویر  دقداقه  خران  شعم  مسافی
  عجمان: عجمان مصفوت  منامه  الزهراء  الجرف  مشیرف  راشدیه  الکرامه  نعیمیه  بُستان  نادی الشعله  السوان  حمیدیه  حلیو
  ام‌القوین: ام‌القوین فلج المعلا  جزیره سینیه  راعفه  سلمه  تل الابرق  رمله  لبسه  راشدیه  سره  مهذب  کابر
  فجیره: فجیره  غرفه  دبا الفجیره   طیبه  مربح  سیجی  قدفع  بدیه  شرم   ضدنا  عقه  یبسا  مسافی الفجیره  بثنه  الحیل  فرفار  مدوک  وادی سهم  شوکه  حلاه   اوحله  مریشید   راشدیه   صناعیه
فهرست منابع و مآخذ

دکتر:التدمری، جلال، احمد، (تاریخ جلفار) ، دار القلم: کویت، چاپ سوم، انتشار سال ۱۹۸۱ میلادی. (به عربی).
محمدیان، کوخردی، محمد، “ (الإمارات عبر التاریخ) “، ج۱. سال انتشار ۲۰۰۸ میلادی به (عربی).
دکتر:ادوارد، هندرسون، “ (ذکریات عن دولة الإمارات و سلطنة عمان) “، چاپ موتیف ایت للنشر، مطبعة راشد، عجمان ۱۹۸۸.
کراکوف

مکان
| کراکوف | کراکوف |
| --- | --- |
Royal Capital City of Kraków Stołeczne Królewskie Miasto Kraków: Royal Capital City of Kraków Stołeczne Królewskie Miasto Kraków
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کراکوف: کراکوف
مختصات: ۵۰°۴′ شمالی ۱۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۰۶۷°شمالی ۱۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 50.067; 19.933: مختصات: ۵۰°۴′ شمالی ۱۹°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۰۶۷°شمالی ۱۹٫۹۳۳°شرقی﻿ / 50.067; 19.933
استان: لهستان کوچک‌تر
شهرستان: Kraków County
City rights: ۵ ژوئن ۱۲۵۷
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jacek Majchrowski (فعال سیاسی مستقل)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۳۲۶٫۸ کیلومتر مربع (۱۲۶٫۲ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۰۲۳٫۲۱ کیلومتر مربع (۳۹۵٫۰۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۱۹ متر (۷۱۹ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۴): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۴)
 • شهر: ۷۶۲۵۰۸
 • تراکم: ۲۳۲۷٫۷/کیلومتر مربع (۶۰۲۹/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۷۲۵۸۹۴
اهلیت‌نام: Cracovian
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: ۳۰–۰۲۴ تا ۳۱–۹۶۲
کد منطقه: +۴۸ ۱۲
وبگاه: www.krakow.pl
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: کراکوف
گونه: فرهنگی
معیار: IV
تاریخ ثبت: ۱۹۷۸ (2ام کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: ۲۹
UNESCO region: اروپا
 :  
 :  
کراکوف (به لهستانی: Kraków) یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین شهرهای کشور لهستان است. این شهر در جنوب لهستان قرار گرفته و تا سال ۱۶۰۹ پایتخت لهستان بود.
جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۸ برابر با ۷۵۶٬۴۴۱ نفر بوده‌است.
کراکوف پس از ورشو دومین شهر بزرگ در لهستان است و یکی از مهم‌ترین شهرهای فرهنگی اروپای مرکزی به‌شمار می‌آید. کراکوف را یکی از زیباترین شهرهای اروپا دانسته‌اند و به آن لقب «فلورانس لهستان» نیز داده شده‌است. در جریان جنگ جهانی دوم بسیاری از شهرهای لهستان آسیب‌های فراوانی دیدند اما کراکوف از ویرانی در این جنگ در امان ماند.
شهر کراکوف در کنار رودخانه ویسوا (به لهستانی: Wisła، به آلمانی: Weichsel، تلفظ: وایشسل) قرار گرفته و مرکز استان ماوُپولسکا (Małopolska: به معنی لهستان کوچک) است.
مرکز شهر کراکوف در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و کراکوف در سال ۲۰۰۰ عنوان پایتخت فرهنگی اروپا در آن سال را دریافت کرد. این شهر برای سال ۲۰۱۴ به عنوان «شهر ورزشی اروپا» برگزیده شده و در آن سال در آن مسابقات جهانی والیبال برگزار شد. مسابقات اروپایی هندبال نیز در سال ۲۰۱۶ در کراکوف برگزار شد.
نگارخانه

کارخانه مینا کاری اسکار شیندلر
جزیره پتر یکم

| جزیره پتر یکم Peter I Øy Peter I Island | جزیره پتر یکم Peter I Øy Peter I Island |
| --- | --- |
   پرچم:    پرچم
پایتخت و بزرگترین شهر:  ۶۸°۵۰′ جنوبی ۹۰°۳۵′ غربی﻿ / ﻿۶۸٫۸۳۳°جنوبی ۹۰٫۵۸۳°غربی﻿ / -68.833; -90.583
حکومت: قلمروی وابسته نروژ
قلمروی وابسته نروژ: قلمروی وابسته نروژ
• ادعا : ۲ فوریه ۱۹۲۹
• الحاق : ۶ مارس ۱۹۳۱
• وابستگی : ۲۴ مارس ۱۹۳۳
• پیمان‌نامه جنوبگان : ۲۳ ژوئن ۱۹۶۱
 :  
مساحت: مساحت
• کل: ۱۵۴ کیلومتر مربع (۵۹ مایل مربع)
• یخچال طبیعی: ۹۵٪
جمعیت: جمعیت
• سرشماری : غیرمسکونی
کد ایزو ۳۱۶۶: AQ
جزیره پتر یکم (به نروژی: Peter I Øy) یک جزیره آتشفشانی غیرمسکونی در دریای بلینگسهاوزن است که در فاصله ۴۵۰ کیلومتری از جنوبگان قرار گرفته. این جزیره به عنوان یک قلمروی وابسته مورد ادعای نروژ است و به همراه سرزمین شهبانو ماود و جزیره بووه یکی از سه سرزمین وابسته به نروژ در جنوبگان و زیرجنوبگان را تشکیل می‌دهد. جزیره پتر یکم ۱۱ کیلومتر عرض، ۱۹ کیلومتر طول و همچنین۱۵۶ کیلومتر مربع مساحت دارد. بلندترین نقطه این جزیره، قله لارس کریستنسن نام دارد که ارتفاع آن ۱۶۴۰ متر است. محدوده اطراف این جزیره در بیشتر طول سال مملو از یخ شناور است که دسترسی به آن را بسیار مشکل می‌کند. حیات جانوری این جزیره از پرندگان دریای و خوک دریایی تشکیل شده‌است.
جزیره پتر یکم اولین بار توسط فابین گوتلیب فن بلینگسهاوزن در ۲۱ ژانویه ۱۸۲۱ مشاهده شد و به دنبال پتر یکم روسیه نام‌گذاری شد. اما در ۲ فوریه ۱۹۲۹ دو نروژی بری اولین بار بر روی این جزیره پا گذاشتند و آن را بخشی از قلمرو نروژ خواندند. نروژ در سال ۱۹۳۱ این جزیره را رسماً به قلمرو خود ملحق کرد. در سال ۱۹۶۱ جزیره پتر یکم تحت پیمان‌نامه جنوبگان درآمد. از سال ۱۹۸۷ یک ایستگاه هواشناسی خودکار در این جزیره نصب شده‌است.
جغرافیا

جزیره پیتر یکم یک جزیره آتشفشانی است که در ۴۵۰ کیلومتری سواحل الزورث سرزمین قاره جنوبگان و حدود ۱۴۰۰ کیلومتر در جنوب غربی جزیره اسمیت، نزدیکترین جزایر شتلند جنوبی، واقع شده‌است. مساحت آن ۱۵۴ کیلومتر مربع است. این جزیره تقریباً به‌طور کامل با یخچال‌های طبیعی پوشیده شده و حدود ۹۵ درصد از سطح آن را یخ پوشانده‌است.
اطراف جزیره یک جبهه یخی به ارتفاع ۴۰ متر با صخره‌های عمودی است. امتداد طولانی کلاهک‌های یخی با رخنمون‌های سنگ تکمیل می‌شود. فرود با هواگرد فقط در سه نقطه امکان‌پذیر است و فقط در دوره کوتاهی از سال که جزیره توسط یخ‌های بسته احاطه نشده‌است. این فرودها در سمت غربی در دماغه اینگرید، شبه جزیره‌ای که خلیج‌های نوروگیا و سانده‌فیورد را تقسیم می‌کند، انجام می‌شود. روی دماغه چند نوار باریک ساحلی قرار دارد که برای فرود مناسب است. ساحل نوروگیا تنها ۴ متر عرض دارد و از طریق طاق طبیعی تزارپورتن (دروازه تزار) وارد آن می‌شوند. در سمت غربی یک فلات قرار دارد، در حالی که سواحل شمالی و جنوبی دارای پهنه‌های یخی هستند. ضلع شرقی شیب‌دارترین است و دارای دو ستون صخره‌ای با قله‌های صاف در دریا است.
این جزیره یک آتشفشان سپری است، اگرچه مشخص نیست که آیا هنوز فعال است یا نه، و بر اساس نمونه‌های تاریخی از ۰٫۱ تا ۰٫۳۵ میلیون سال پیش، به عنوان هولوسن یا به عنوان تاریخی طبقه‌بندی شده‌است. قله لارس کریستنسن، یک دهانه مدور به عرض ۱۰۰ متر است. این قله فوق‌العاده برجسته در ارتفاع ۱۶۴۰ متری به نام لارس کریستنسن نامگذاری شده‌است. مشخص نیست که آیا این آتشفشان مرده‌است یا خیر، زیرا ظاهراً قسمت بالایی آن توسط یخبندان تغییر نیافته‌است که نشان‌دهنده فورانی در چندین قرن پیش است.
نبرد آمازون‌ها

در حال انجام...
آمازون با بربر، نسخه رومی کپی از اصل یونانی، جزئیات، حدود ۱۶۰ میلادی، مرمرین؛ گالری بورگزه .
موزاییک آمازونوماکی قرن چهارم پس از میلاد از دافنه، حومه انطاکیه در ارونتوس ( آنتاکیای امروزی، ترکیه). لوور ، دنون وینگ
اکنون در وین نگهداری میشود
در اساطیر یونانی،آمازونوماکی( ترجمه انگلیسی : «نبرد آمازون»؛ جمع، آمازونوماکیا ( یونانی باستان: Ἀμαζονομαχίαι   یا به خط لاتین Amazonomachies )یک نبرد اساطیری بین یونانیان باستان و آمازون‌ها، ملتی که جنگجویانش همگی زن بودند. موضوع نبرد آمازونی در هنر یونان باستان و هنر رومی رایج بود.
آمازونوماکی در اساطیر

در سراسر دوران باستان، آمازون‌ها به عنوان نژادی از جنگجویان زن برخاسته از آرس شناخته می‌شدند، و به شدت خودمختار و در شکار، سوارکاری، تیراندازی با کمان و جنگاوری مهارت داشته‌اند. آنها آرس و آرتمیس  را به ترتیب بعنوان خدای جنگ و الهه شکار می‌پرستیدند و موقعیت جغرافیایی آنها به طور قابل توجهی با سکاها و آسیای صغیر پیوند خورده بود.
در روایت‌های حماسی یونان، آمازون‌ها به‌عنوان شخصیت‌های قهرمانانه غیریونانی در نظر گرفته می‌شدند که در میدان نبرد، قدرت و مردانگی قهرمانان یونانی را به چالش می‌کشیدند، جنگجویانی مانند: آشیل، بلروفون، هرکول، تسئوس و آتنی‌ها از آن جمله‌اند.
آمازونوماکی در اساطیر > جنگ تروا، آشیل

در حماسه‌ی گمشده‌ی یونانی آیتیوپیس، که در قرن هشتم پیش از میلاد سروده شده و عموماً به آرکتینوس میلتوسی نسبت داده می‌شود، آشیل با پانته‌زیله، ملکه‌ی آمازون‌ها، می‌جنگد و او را می‌کشد. پانته‌زیله پس از مرگ هکتور برای کمک به تروآ آمده بود.اسطوره‌های شفاهی و بازگویی‌های این حماسه درباره‌ی سقوط تروآ و نقش آمازون‌ها، بر آثار هومر، به‌ویژه در ایلیاد و ادیسه ، تأثیر گذاشتند..
آمازونوماکی در اساطیر > خان نهم، هرکول

در نهمین خان هرکول، او  از سوی ائوروستئوس مأمور شد که کمربند سلطنتی ملکه آمازون‌ها، هپیولیتا، را برای دخترش به دست آورد. گرچه هرکول و آمازون‌ها در ابتدا آماده مذاکره مسالمت‌آمیز بودند، اما نقشه‌های شوم هرا باعث بروز سوءتفاهمی میان آمازون‌ها و هرکول شد که سرانجام به یک نبرد خونین منجر شد. در این نبرد، آمازون‌ها شکست خوردند و کمربند سلطنتی به دست هرکول افتاد.
آمازونوماکی در اساطیر > جنگ آتیک، تسئوس

در برخی نسخه‌های افسانه، تسیوس همراه با هرکول در نهمین کار او حضور داشت و یا آنتیوپ، خواهر هپیولیتا (یا خود هپیولیتا) را ربود یا با او فرار کرد. آنتیوپ سپس توسط تسیوس به آتن برده شد، جایی که او با تسیوس ازدواج کرد و پسری به نام هیپولیتوس به دنیا آورد. به دنبال این ربایش، آمازون‌ها به یونان حمله کردند و جنگ افسانه‌ای آتیکی میان آمازون‌ها و آتنی‌ها آغاز شد که در نهایت با شکست آمازون‌ها پایان یافت.
آمازونوماکی در هنر

جنگ‌ها موضوع بسیار رایجی در هنر یونان باستان بودند، که در صحنه‌های بزرگ مجسمه‌سازی بر روی معابد و همچنین در بسیاری از سفالینه های یونانی نمایان می‌شدند. به همراه صحنه‌های اقتباس‌شده از هومر و جنگ با غول‌ها ، آمازون‌ماکی نیز انتخابی محبوب بود که نبردهای میان مردان یونانی و بیگانگان زن را به تصویر می‌کشید. در هنر روم باستان نیز بسیاری از این صحنه‌ها بر روی دیواره‌های سنگ‌تراش‌های(گور سنگی) رومی، به ویژه در دوران پسین که رسم بر این شد که صحنه‌های پیچیده‌ی جنگی به صورت تکنیک مجسمه سازی رلیف‌ نقش شود، نمایان شدند. این صحنه‌ها همچنین در موزاییک‌ها نیز به نمایش درآمدند. تعداد کمی از این تصاویر در دوران قرون وسطی به‌وجود آمد و در دوران رنسانس و به ویژه در دوره باروک افزایش یافت.
آمازونوماکی در هنر > سپرهای یونانی اولیه

هنر یونان باستان معمولاً آمازون‌ها را در صحنه‌های نبرد به تصویر می‌کشید و آن‌ها را سوار بر اسب یا در حال استفاده از سلاح‌هایی مانند تیر و کمان، شمشیر، نیزه و سپر نشان می‌داد. بر اساس شواهد موجود، نخستین نشانه‌های ورود این جنگجویان زن به هنر در قالب سپرهای پیشکشی و سپر تزئیناتی دیده می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه شناخته‌شده مربوط به یک سپر سفالی از تیرینس است که به حدود سال ۷۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد.
نماد آمازونوماکی

برای یونانیان، تیتانوماکی(جنگ با تایتان‌ها) و نبرد با غول‌ها نماد پیروزی بود که جهان خودشان بر جهانی بیگانه به دست آورده بود. همراه با نبردها علیه آمازون ها و قنطورس ها،  همچنان نشانگر چیرگی یونانی بر هر چیز بربری ، وحشیانه و ناپسند بودند.
نگارخانه

هرکول در نبرد، قرن ۶ پیش از میلاد
آشیل در حال کشتن پنتزیلیا. تصویر مرکزی (توندو) از یک کیلیک با نقوش قرمز آتیکی، ۴۷۰–۴۶۰ پیش از میلاد. از وولچی.
آمازونوماکی، تابوت سنگ مرمر،  160–170 پس از میلاد، موزه واتیکان
آمازون در حال حمله به یک بربر، گروه مجسمه‌ای یافت‌شده در ویلای آنزیو، دوران آنتونی (حدود ۱۳۸-۱۹۲ میلادی)، نسخه رومی از اصل یونانی. موزه ملی روم
نقش برجسته از ویرانه های مقبره هالیکارناسوس
قطعاتی از نبرد آمازون‌ها در پدیمان غربی معبد آسکلپیوس. حدود ۳۸۰ پ.م
م    سی کوتاهیا تابوت‌خانه آمازونوماکی ۸۸۳۷
جزئیات یک موزاییک اوایل قرن سوم از تونس کنونی
آمازون از مجموعه سفالینه متشکل از  نبرد آمازون‌ها ،  حدود ۳۰۰ پیش از میلاد
تابوت سنگ مرمر آمازونوماکی، موزه باستان شناسی تسالونیکی
مینیاتور قرن پانزدهم از Histoires de Troyes ; تسئوس به عنوان یک شوالیه معاصر نشان داده شده است.
تفسیر روبنس ، 18-1617
یکی از دو نسخه آنسلم فویرباخ آلمانی، 1873
آمازون زخمی، نوع سوسیکلس . نسخه رومی قرن پنجم قبل از میلاد، اصل یونانی.
مراجع

↑  کارت‌رایت, مارک. "زنان آمازون". World History Encyclopedia (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-09.
↑  "Amazon | Greek Mythology & Facts | Britannica". www.britannica.com (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-10.
↑  Cartwright, Mark. "Amazon Women". World History Encyclopedia (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-09.
↑  Dowden, Ken (1997). "The Amazons: Development and Functions". Rheinisches Museum für Philologie. 140 (2): 97–128. ISSN 0035-449X. JSTOR 41234269.
↑  "Amazon | Greek Mythology & Facts | Britannica". www.britannica.com (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-10.
↑  Cartwright, Mark. "Amazon Women". World History Encyclopedia (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-09.
↑  Mark, Harrison W. "Hippolyta". World History Encyclopedia (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-09.
↑  Blok, Josine (2006). "Amazons". Brill's New Pauly Online.
در ادامه مطلب

وایتزمن، کورت ، ویرایش. ، عصر معنویت: هنر عتیقه متاخر و اوایل مسیحیت، قرن سوم تا هفتم ، شماره. 200، 1979، موزه هنر متروپولیتن ، نیویورک،شابک ‎۹۷۸۰۸۷۰۹۹۱۷۹۰ ; متن کامل به صورت آنلاین از کتابخانه‌های هنر متروپولیتن موجود است
پیوندهای بیرونی

پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به نبرد آمازون‌ها در ویکی‌انبار
تکه ای از سپر مرمری
تخته‌هایی از فریز Amazonomachy از مقبره هالیکارناسوس
Amazonmachy: هنر پیشرفت
هرکول در حال مبارزه با آمازون‌ها، سمت A از آمفورای گردن سیاه‌پیکر آتیک.
بلوکی از فریز باسه، حدود ۴۰۰-۴۲۰ پیش از میلاد
مقبره  هالیکارناسوس
سارکوفاگ که نبرد بین یونانیان و آمازون ها را به تصویر می کشد.
هرکول در نبرد با آمازون، قرن 6 پیش از میلاد
جزئیات یک گلدان، ۴۲۰  پیش از میلاد
موریتانی
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای موریتانی
موریتانی یازدهمین کشور بزرگ آفریقا و کشوری است در شمال غربی آفریقا به پایتختی نواکشوت. بندر نواذیبو نیز دومین شهر مهم آن است.
موریتانی از سوی باختر به اقیانوس اطلس و از شمال با صحرای غربی در شمال شرقی با الجزایر از سوی خاور با مالی و در جنوب با سنگال هم‌مرز است. مساحت موریتانی حدود یک میلیون و ۳۰ هزار کیلومتر مربع است که ۹۰ درصد آن را بیابان پوشانده است. هرچه به سمت شمال می‌روید اندازه و سرعت حرکت تپه‌های شنی روان نیز بیشتر می‌شود. در نتیجه خشکسالی‌های شدید، مساحت صحرا از میانه‌های دهه ۱۹۶۰ به این‌سو رو به گسترش داشته است.
بیشتر مساحت موریتانی پوشیده است از فلات‌های صحرای بزرگ که بر فرازشان قلّه‌های منفرد قرار دارد. قله‌های منفرد صحرای موریتانی معمولاً مواد معدنی زیادی در خود جای داده‌اند. در موریتانی به قله‌های کم‌ارتفاع‌تر اصطلاحاً «گلَابه» و به بلندترها «کدیه» می‌گویند. یک سازند کروی و متشکل از دایره‌های هم‌مرکز به نام معروف به چشم صحرا از عارضه‌های مهم جغرافیایی بخش مرکزی شمال کشور است. فلات اَدرار از فلات‌های بلند کشور است با ۵۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا.
رود مهم این کشور رود سنگال است و بلندترین نقطه آن کدیه‌الجل، با ۹۱۵ متر است که در نزدیکی شهر زویرات واقع شده است.
آب و هوای این کشور خشک و داغ است و فقط در جنوب کشور باران کافی می‌بارد. خشکسالی مداوم گله‌های گاو و گوسفند بادیه‌نشینان را تلف کرده است.
منطقه شمامه منطقه حاصلخیزی است در موریتانی که در کرانه شمالی رود سنگال واقع شده و مرز طبیعی کشور با سنگال را تشکیل می‌دهد.
مسجد شنقیط
خیابان اصلی مرکز بندر نواذیبو
دید هوایی از نواکشوت
تقسیمات کشوری

مقالهٔ اصلی: استان‌های موریتانی
موریتانی به ۱۵ استان و ۴۴ شهرستان بخش شده است. تقسیمات موریتانی شامل ۱۲ استان افزون بر سه استان نواکشوت شمالی و جنوبی و غربی، ۵۳ شهرستان و ۲۸۰ شهر است. استان‌های این کشور از این قرارند:
استان ادرار •  استان اینشیری •  استان براکنه •  استان ترارزه •  استان تگانت •  استان تیرِس زِمور •  استان حوض شرقی •  استان حوض غربی •  استان داخله نواذیبو •  استان عصابه •  استان گُرگول •  استان گیدی ماغا •  استان نواکشوت جنوبی •  استان نواکشوت شمالی •  استان نواکشوت غربی
سیاست

در موریتانی رئیس‌جمهور و ۷۷ عضو مجمع ملی با رأی تمامی افراد بالغ برای شش سال انتخاب می‌شوند. مجلس سنا به‌طور غیرمستقیم انتخاب می‌گردد. رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و شورای وزیران را انتصاب می‌کند. احزاب عمده سیاسی عبارتند از: • حزب دموکراتیک و سوسیالیست جمهوریخواه (تنها احزاب قانونی سابق) • حزب بازسازی و تجمع برای دموکراسی • وحدت ملی.
مخالفان دولت موریتانی، دولت کنونی در این کشور به ریاست جمهوری محمد ولد عبدالعزیز را یک رژیم نظامی می‌دانند. این ژنرال پیشین در کودتای ۲۰۰۵ و سال ۲۰۰۸ میلادی شرکت داشت و این دو کودتا باعث به دست گرفتن قدرت توسط وی شده است.
در مردادماه ۹۶ خورشیدی، ۸۵ درصد رأی‌دهندگان در این کشور با اصلاحات پیشنهادی دولت و برخی احزاب مخالف در قانون اساسی موافقت کردند. رأی‌دهندگان با برگزاری همه‌پرسی برای لغو مجلس سنا و جایگزینی آن با شوراهای منطقه‌ای، تغییر پرچم ملی و ادغام برخی نهادهای قانون اساسی در یک ساختار موافق کردند. مسئولان برجسته موریتانی حمایت خود را از لغو محدودیت‌ها بر تعداد دوره‌های ریاست جمهوری که در حال حاضر طبق قانون اساسی موریتانی تنها دو دوره است، اعلام کردند. این در حالی است که برخی تحلیلگران این اصلاحات را گامی در مسیر تقویت پایه‌های قدرت محمد ولد عبدالعزیز و تمدید دوره ریاست وی می‌دانند.
موریتانی مناطق هم‌مرز خود با الجزایر را منطقه نظامی اعلام کرده است.
وزارت دفاع موریتانی اعلام کرده است که این اقدام پس از گسترش دامنه حرکت و فعالیت قاچاقچیان انجام می‌شود زیرا تشخیص غیرنظامیان از کسانی که در شبکه‌های قاچاق دست دارند، دشوار است. بر اساس اعلام این وزراتخانه، هر کس که وارد منطقه مرزی شود یا بخواهد از آنجا عبور کند، خود را در معرض خطر شلیک گلوله بدون هشدار قبلی قرار می‌دهد و به همین دلیل مردم برای نجات جان خود نباید وارد این منطقه شوند. مقام‌های نواکشوت، منطقه نظامی ممنوعه را مربع بین منطقه «الشکات» در شمال شرقی، «عین بن تلی» در شمال غربی، «ظهر تیشیت»، در جنوب غربی و «لمریه» در جنوب اعلام کرده‌اند و بدین ترتیب کل نوار مرزی موریتانی با الجزایر منطقه نظامی اعلام شده است.
آخرین انتخابات ریاست‌جمهوری موریتانی در تیر ۱۳۹۸ برگزار شد. در این انتخابات محمد ولد عبدالعزیز رئیس‌جمهور پیشین موریتانی حضور نداشت و الشیخ محمد احمد غزوانی (وزیر دفاع عبدالعزیز) با کسب ۵۲درصد آرا در انتخابات پیروز شد.. در این دوره برای اولین بار در تاریخ موریتانی، انتقال قدرت طی یک مسیر قانونی و مسالمت آمیز انجام شد.
اقتصاد

اقتصاد موریتانی یکی از ضعیف‌ترین اقتصادهای دنیا است، سنگ آهن و مواد معدنی و فراورده‌های دریایی از اقیانوس اطلس تقریباً تنها صادرات کشور است. کمبود سرمایه‌گذاری و نبود زیرساخت اقتصادی در این کشور از معضلات جدی اقتصاد است که شورش‌های داخلی و فساد حکومتی هم در آن نقش داشتند.
بسیاری از جمعیت کشور به شکل قبیله‌ای و ابتدایی زندگی می‌کنند و تعداد قابل توجهی از جمعیت کشور کوچ‌نشین هستند که یکی از دلایل آن اقلیم موریتانی است.
مردم

جمعیت موریتانی بر اساس برآورد سال ۲۰۱۸ حدود ۴٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر بوده است. موروها (ترکیب آفریقایی‌ها، عرب‌ها و بربرها) حدود ۷۰ درصد جمعیت موریتانی و سایر اقوام غیر عرب‌زبان آفریقایی حدود ۳۰ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند.
تقریباً صددرصد جمعیت مسلمان و اکثراً سنی هستند. فرقه صوفیه تیجانیه نیز در این کشور (و همچنین مراکش و سنگال) پیروان زیادی دارد. زبان رسمی کشور عربی است. گویش عربی حسانیه و زبان‌های ولوف، سونینکه و فولانی نیز زبان‌های اصلی گفتاری مردم هستند. زبان فرانسوی نیز در رسانه‌ها و میان تحصیلکردگان رواج زیادی دارد. در کلاس اول ابتدایی فقط عربی آموزش داده می‌شود اما از کلاس دوم آموزش زبان فرانسوی آغاز می‌شود و مباحث علمی به این زبان آموزش داده می‌شود.
به‌رغم اینکه موریتانی در سال ۱۹۸۱ رسماً پایان نظام برده‌داری در کشور را اعلام کرد، گزارشگر ویژه سازمان ملل در سال ۲۰۱۰ از تداوم مناسبات برده‌داری در این کشور خبر داد. نظام برده‌داری موریتانی در این کشور «حراطین» نامیده می‌شود.
بنا بر اعلام فعالان سیاسی، فرزندان سیاهان آفریقایی که در جریان حمله تاریخی برده داران به اسارت درآمدند، همچنان به عنوان برده به کار گرفته می‌شوند.
طبق آمارهای رسمی، موریتانی آخرین کشور حال حاضر جهان بوده که به نظام برده داری در کشور خود پایان داده است.
برده‌داری همچنان در موریتانی رواج دارد و این کشور از نظر درصد جمعیت برده در ردهٔ نخست جهان است. بر اساس گزارش سی‌ان‌ان در سال ۲۰۱۲ حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد جمعیت این کشور برده (به معنی واقعی کلمه) هستند. تازه در سال ۲۰۰۷ بود که برده‌داری در این کشور غیرقانونی اعلام شد و از آن هنگام تنها یک نفر در دادگاه به این جرم محکوم شده است. بیشتر برده‌ها سیاهپوست‌هایی هستند که نیاکانشان سده‌ها پیش به اسارت بربرهای عرب، که پوست روشن‌تری دارند، درآمده‌اند. خریدوفروش برده معمول نیست اما هدیه دادن آن‌ها رایج است. به ویژه هدیه کودکان برده در هنگام عروسی رواج دارد. با این حال دولت موریتانی وجود برده‌داری در این کشور را انکار می‌کند و فعالان مخالف برده‌داری را نیز به زندان می‌اندازد.
در موریتانی دانشگاه نواکشوت و چند نهاد دیگر آموزش عالی فعالیت دارند اما بیشتر موریتانیایی‌های دارای تحصیلات بالا در خارج از کشور تحصیل کرده‌اند.
اطلاعات عمومی

نرخ رشد سالانه جمعیت: دو درصد.
تراکم جمعیت: ۲٫۵ نفر در هر کیلومتر مربع.
شاخص توسعه انسانی (رتبه): صد و پنجاهمین کشور در بین صد و هفتاد و هفت کشور.
جمعیت زیر خط فقر: ۴۶٫۳ درصد.
امید به زندگی: پنجاه و دو سال.
مرگ و میر کودکان: صد و بیست در هزار نفر.
شیوع ویروس ایدز: ۰٫۶ درصد.
درصد باسوادی: ۵۱٫۲ (مرد: ۵۹٫۵، زن: ۴۳٫۴).
تولید ناخالص داخلی (PIB): ۱٫۲ میلیارد دلار.
تولید ناخالص ملی بر سهم قدرت خرید هر فرد(PPA): ۱۷۷۶.
تولید ناخالص ملی(PNB) بر جمعیت: ۴۲۰ دلار.
بدهی‌های خارجی: ۷۸۵٫۴ میلیون دلار. سرعت رشد: ۶٫۶ درصد.
تعداد خطوط تلفنی و تلفن همراه: یک تلفن برای ۱۴۱٫۴ نفر.
مهم‌ترین شرکای اقتصادی: الجزایر، بلژیک و لوکزامبورگ، برزیل، چین و فرانسه. سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در استخراج نفت صورت گرفته که در سال جاری بهره‌برداری از آن آغاز شده است و بهره‌برداری و درآمد حاصل از نفت آینده درخشانی را برای اقتصاد موریتانی رقم خواهد زد.
واحد پول: اوقیه (یک یورو حدوداً برابر با چهارصد اوقیه).
منابع اصلی:. معادن و صنایع(۳۰ درصد): آهن، سنگ گچ؛ کشاورزی (۲۴ درصد): دامپروری، تولید برنج، ذرت خوشه‌ای و ذرت، ماهیگیری (هشت پا)؛ گردشگری.
یارانه سرانه: ۸۵٫۲۰ دلار.
نقشه عارضه‌نگاری موریتانی.
استان‌های موریتانی
محمد ولد غزوانی رئیس‌جمهور موریتانی و یوتا اورپیلاینن سیاستمدار فنلاندی
هواپیمای مسافربری از موریتانی ایرلاینز اینترنشنال
معلومه خواننده زن اهل موریتانی
شهرستان ویندسور، ورمانت

مکان در 22px ورمانت, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| شهرستان ویندسور، ورمانت Windsor County, Vermont | شهرستان ویندسور، ورمانت Windsor County, Vermont |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
موقعیت در ورمانت: موقعیت در ورمانت
مختصات: ۲۹°۲۷′شمالی ۹۸°۳۱′غربی﻿ / ﻿۲۹٫۴۵°شمالی ۹۸٫۵۲°غربی﻿ / 29.45; -98.52: مختصات: ۲۹°۲۷′شمالی ۹۸°۳۱′غربی﻿ / ﻿۲۹٫۴۵°شمالی ۹۸٫۵۲°غربی﻿ / 29.45; -98.52
ایالت:  ورمانت
تاریخ تاسیس: ۱۷۸۱
بخشداری: ووداستاک، ورمانت
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵۳۰ کیلومتر مربع (۹۷۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۵۱۰ کیلومتر مربع (۹۶۹ مایل مربع)
 • آب: ۲۰ کیلومتر مربع (۷ مایل مربع)
شهرستان ویندسور واقع در ایالت ورمانت است. جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ آمریکا ۵۶۶۷۰ نفر گزارش شده‌است. مرکز شهرستان ویندسور، شهر ووداستاک است.این شهرستان در سال ۱۷۸۱ بنیانگذاری شده‌است.
اکتوپراک، گالباشی

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Aktoprak | Aktoprak |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان آدیامان
District: گول‌باشی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
اکتوپراک، گالباشی (به لاتین: Aktoprak, Gölbaşı) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان آدیامان واقع شده‌است.
پایگاه هوایی روآف پنجاه و هفتم

پایگاه هوایی روآف پنجاه و هفتم  (به انگلیسی: RoAF 57th Air Base) یک فرودگاه نظامی و همگانی با کد یاتا CND است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کونستانس کشور رومانی قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۷ متری از سطح دریا واقع شده است.