stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آخت‌هایزن

Village
| Achthuizen | Achthuizen |
| --- | --- |
Village: Village
The village centre (darkgreen) and the statistical district (lightgreen) of Achthuizen in the former municipality of Oostflakkee.: The village centre (darkgreen) and the statistical district (lightgreen) of Achthuizen in the former municipality of Oostflakkee.
مختصات: ۵۱°۲۵′شمالی ۴°۱۰′شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۱°شمالی ۴٫۱۷°شرقی﻿ / 51.41; 4.17: مختصات: ۵۱°۲۵′شمالی ۴°۱۰′شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۴۱°شمالی ۴٫۱۷°شرقی﻿ / 51.41; 4.17
استان: هلند جنوبی
شهرستان: Goeree-Overflakkee
جمعیت (2004): ca. ۹۰۰
اکتویزن (به هلندی: Achthuizen) یک روستا در هلند است که در Goeree-Overflakkee واقع شده‌است.
خصوصیات

اکتویزن c نفر جمعیت دارد.
به‌نوکه

Village در 23x15px|border |alt=|link= اقلیم کردستان عراق, 23x15px|border |alt=|link= عراق
| به‌نوکه به‌نۆکه | به‌نوکه به‌نۆکه |
| --- | --- |
Village: Village
Banoka Village, ۳۰ مارس ۲۰۱۳: Banoka Village, ۳۰ مارس ۲۰۱۳
به‌نوکه: به‌نوکه
مختصات: ۳۶°۳۷′۴۹٫۹″ شمالی ۴۴°۱۹′۹٫۹۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۰۵۲۸°شمالی ۴۴٫۳۱۹۴۲۷۸°شرقی﻿ / 36.630528; 44.3194278: مختصات: ۳۶°۳۷′۴۹٫۹″ شمالی ۴۴°۱۹′۹٫۹۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۶۳۰۵۲۸°شمالی ۴۴٫۳۱۹۴۲۷۸°شرقی﻿ / 36.630528; 44.3194278
Autonomous region:  اقلیم کردستان عراق
استان: استان اربیل
شهرستان‌های عراق: Soran
Sub-district: خلیفان (اربیل)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰ (ساعت هماهنگ جهانی)
وبگاه: Banoka (Facebook Page)
به‌نوکه (به کردی: به‌نۆکه) یک منطقهٔ مسکونی در عراق است که در کردستان واقع شده‌است.
رابرت وودز بلیس

| رابرت وودز بلیس | رابرت وودز بلیس |
| --- | --- |
وزیر ایالات متحده در سوئد: وزیر ایالات متحده در سوئد
دوره مسئولیت ۳۰ ژانویه ۱۹۲۳ – ۱۵ مارس ۱۹۲۷: دوره مسئولیت ۳۰ ژانویه ۱۹۲۳ – ۱۵ مارس ۱۹۲۷
رئیس‌جمهور: کالوین کولیج
پس از: ایرا نلسون موریس
پیش از: للاند هریسون
سفیر ایالات متحده در آرژانتین: سفیر ایالات متحده در آرژانتین
دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۱۹۲۷ – ۲۹ آوریل ۱۹۳۳: دوره مسئولیت ۹ سپتامبر ۱۹۲۷ – ۲۹ آوریل ۱۹۳۳
رئیس‌جمهور: کالوین کولیج هربرت هوور فرانکلین دلانو روزولت
پس از: پیتر آگوست جی
پیش از: الکساندر دبلیو. ودل
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۵ اوت ۱۸۷۵ سنت لوئیس، میزوری، U.S.
درگذشته: ۱۹ آوریل ۱۹۶۲ (۸۶ سال) واشینگتن، دی.سی.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Mildred Barnes Bliss (ا. ۱۹۰۸)
محل تحصیل: کالج هاروارد (A.B.)
پیشه: افسر خدمات خارجی سفیر کلکسیون شخصی مطالعات تاریخ هنر
شناخته‌شده برای: مؤسس مشترک، دامبرتون اکس
رابرت وودز بلیس (Robert Woods Bliss) (زادهٔ ۵ اوت ۱۸۷۵ – درگذشتهٔ ۱۹ آوریل ۱۹۶۲)، دیپلمات، مجموعه‌دار آثار هنری و نوع‌دوست آمریکایی بود. او یکی از بنیان‌گذاران کتابخانه و مجموعهٔ پژوهشی دامبارتن اوکس در واشینگتن بوده‌است.
اوایل زندگی

بلیس در سنت لوئیس، میزوری در ۵ اوت ۱۸۷۵ چشم به جهان گشود. پدرش، ویلیام هنری بلیس (زادهٔ ۱۸۴۴ – درگذشتهٔ ۱۹۳۲) دادستان ایالات متحده آمریکا و مادرش، آنا لوئیزا وودز بلیس (زادهٔ ۱۸۵۰) بودند. او یک خواهر به نام آنی لوئیز بلیس وارن (زادهٔ ۱۸۷۸ – درگذشتهٔ ۱۹۶۴) نیز داشت. پدرش در سال ۱۸۹۴ دوباره ازدواج کرد و او فرزندخواندهٔ آنا دوریندا بلکسلی بارنز بلیس (زادهٔ ۱۸۵۱ – درگذشتهٔ ۱۹۳۵) شد. بلیس همچنین پس از ازدواج مجدد پدرش برادرخواندهٔ کورا فانی بارنز (زادهٔ ۱۸۵۸ – درگذشتهٔ ۱۹۱۱) و میلدرد بارنز (زادهٔ ۱۸۷۹ – درگذشتهٔ ۱۹۶۹) شد. او در سال‌های ۱۸۹۴ و ۱۸۹۵ در مدرسهٔ خصوصی جی.پی. هاپکینز در بوستون درس خواند و مدرک کارشناسی هنر خود را در سال ۱۹۰۰ از کالج هاروارد دریافت کرد. در کالج عضو باشگاه جغدها (هاروارد) بود. بلیس در سال ۱۹۰۸ با میلدرد ازدواج کرد.
حرفهٔ دیپلماتیک

بلیس پس از فارغ‌التحصیلی از کالج، میان سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۳ برای کار به پورتوریکو رفت. ابتدا در دفتر وزیر مدنی ایالات متحده به فعالیت پرداخت، سپس منشی مخصوص فرماندار پورتوریکو شد. در سال ۱۹۰۳، او آزمون صلاحیت وزارت امور خارجه را گذراند و به سرویس دیپلماتیک خارجی ایالات متحده آمریکا پیوست. بلیس به‌عنوان دیپلمات حرفه‌ای که عضو حزب جمهوری‌خواه بود، در سال ۱۹۰۳ سفیر ایالات متحده در ونیز شد. او همچنین میان سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۷، منشی دوم سفارت ایالات متحده در سن پترزبورگ، میان سال‌های ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ منشی سفارت در بروکسل، میان سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۲ منشی سفارت در بوئنوس آیرس، میان سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۶ منشی سفارت ایالات متحده در پاریس و بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ رایزن سفارت در پاریس بوده‌است. در سال ۱۹۰۸، او نمایندهٔ کنفرانس بین‌المللی برای بررسی تجدیدنظر در مورد قوانین تسلیحات و مهمات مربوطه به قانون کنفرانس ۱۸۹۰ بروکسل شد. در سال ۱۹۱۸، بلیس به‌طور موقت به‌عنوان کاردار سفارت آمریکا در لاههٔ هلند فعالیت کرد.
وقتی جنگ جهانی اول به پایان رسید، رابرت بلیس و همسرش، میلدرد، در پاریس سکونت داشتند. در سال ۱۹۱۴، آن‌ها به راه‌اندازی سرویس آمبولانس صحرایی آمریکایی (که بعدها به سرویس صحرایی آمریکایی شناخته شد) در فرانسه یاری رساندند. کمک‌های آن‌ها شامل اهدای بیست‌وسه آمبولانس و سه ماشین کارکنان به یک واحد بود. آن‌ها همچنین یک انبار مرکزی در پاریس به نام «خدمات توزیع آمریکایی» برای توزیع لوازم و پوشاک پزشکی و جراحی، افتتاح و تجهیز کردند.
در سال ۱۹۲۰، بلیس رئیس بخش امور اروپای غربی در وزارت امور خارجه در واشینگتن شد. او همچنین میان سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ سومین دستیار وزیر امور خارجه، بین سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۷ فرستادهٔ ایالات متحده به سوئد و بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۳ سفیر ایالات متحده آمریکا در آرژانتین بوده‌است. بلیس پس از اتمام خدمت خود به‌عنوان سفیر آمریکا در آرژانتین از سرویس دیپلماتیک خارجه بازنشسته شد.
خدمات جنگ

بلیس پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، تحت عنوان مشاور به وزارت خارجه بازگشت و در سال ۱۹۴۴ دستیار ویژهٔ وزیر امور خارجهٔ وقت آمریکا یعنی کوردل هال شد. وی همچنین بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ دستیار ویژهٔ ادوارد ریلی استتینیوس، وزیر خارجه، بوده‌است. در پایان تابستان و ابتدای پاییز سال ۱۹۴۴، رابرت بلیس در برنامه‌ریزی برگزاری یک‌سری نشست‌های مهم دیپلماتیک در دامبارتن اوکس، نقش به‌سزایی ایفا کرد. این جلسه‌ها که به نام کنفرانس دامبارتن اوکس شناخته می‌شوند، میزبان نمایندگانی از چین، شوروی، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا بود. این نمایندگان در مورد پیشنهادها برای ایجاد سازمانی به‌منظور حفظ صلح و امنیت در جهان مذاکره کردند. خروجی این مذاکرات تصویب منشور سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵ در سان‌فرانسیسکو بود. بلیس برای دومین‌بار در نوامبر ۱۹۴۵ از فعالیت‌های دولتی بازنشسته شد.
جمع‌آوری آثار هنری و دامبارتن اوکس

خانوادهٔ بلیس در سال‌های سکونت خود در پاریس (۱۹۱۲ تا ۱۹۱۹) با دوست دوران کودکی میلدرد بلیس، رویال تایلر که تاریخ-شناس و هنرشناس آمریکایی بود، دوباره ارتباط برقرار کردند. تایلر خانوادهٔ بلیس را با دلالان هنری سرشناس پاریسی آشنا کرد و آتش علاقهٔ روزافزون آن‌ها را به‌عنوان مجموعه‌داران آثار هنری، به‌ویژه آثار هنری بیزانسی و پیشاکلمبی، شعله‌ور کرد. رابرت بلیس به‌ویژه شیفتهٔ آثار هنری پیشاکلمبی بود و اذعان می‌کرد زمانی که تایلر آن را در مغازه‌ای پاریسی در سال ۱۹۱۲ به او نشان داد، «میکروب جمع‌آوری آثار هنری در خاک حاصل‌خیز ریشه دواند».
در سال ۱۹۲۰، خانوادهٔ بلیس خانهٔ خود را در دامبارتن اوکس خریدند. آن‌ها خانه را بازسازی و بزرگ‌تر کردند، به مساحت آن افزودند و چند باغ هم‌سطح در ملک ۵۴ هکتاری ساختند. خانوادهٔ بلیس سال‌های متمادی‌ای (۱۹۲۳ تا ۱۹۳۳) را که خانه‌شان در حال بازسازی بود، خارج از کشور زندگی می‌کردند، هرچند از نزدیک بر مراحل ساخت‌وساز نظارت داشتند. آن‌ها همچنین به ساخت مجموعهٔ هنری خود ادامه دادند و پس از بازنشستگی در سال ۱۹۳۳، در دامبارتن اوکس زمینه را برای ساخت یک موزه و مؤسسهٔ پژوهشی فراهم کردند. در سال ۱۹۳۵، رابرت بلیس به‌همراه فردریک سی. والکات (زادهٔ ۱۸۶۹ – درگذشتهٔ ۱۹۴۹)، متولی مؤسسهٔ کارنگی واشینگتن، به مناطق کوهستانی و استوایی مکزیک، گوآتمالا و هندوراس سفر کرد تا ویرانه‌های تمدن مایا را ببیند. در سال ۱۹۴۰، خانوادهٔ بلیس کتابخانه و مجموعهٔ پژوهشی دامبارتن اوکس را بنا نهادند و آن را وقف و تقدیم به دانشگاه هاروارد کردند. پس از اهدای دامبارتن اوکس به هاروارد، خانوادهٔ بلیس به شهر واشینگتن دی. سی، خیابان بیست‌وهشتم، شمارهٔ ۱۵۳۷ نقل‌مکان کردند. مجموعهٔ آثار هنری پیشاکلمبی رابرت بلیس که در نگارخانهٔ ملی هنر آمریکا در واشینگتن دی.سی. بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۲ به نمایش درآمد، در سال ۱۹۶۳ در بخش جدیدی از دامبارتن اوکس که فیلیپ جانسون طراحی کرده بود، نصب شد.
سال‌های واپسین زندگی

رابرت بلیس با سازمان‌های فرهنگی و مدنی بسیاری همکاری می‌کرد. او به‌عنوان رئیس افتخاری و متولی فدراسیون هنرهای آمریکا، رئیس انجمن خدمات خارجی آمریکا، نایب‌رئیس کمیسیون هنری مؤسسهٔ اسمیتسونین، نایب‌رئیس هیئت‌مدیرهٔ صندوق ملی حفظ آثار تاریخی، مدیر و معاون اول انجمن عدالت جنایی واشینگتن، عضو آکادمی علوم سیاسی و اجتماعی آمریکا، عضو هیئت ناظران هاروارد، متولی موزهٔ تاریخ طبیعی آمریکا در نیویورک، متولی و عضو کمیتهٔ اجرایی مؤسسهٔ کارنگی، واشینگتن دی. سی، متولی موزهٔ هنرهای بدوی نلسون راکفلر، نیویورک، متولی موزهٔ هنر سانتا باربارا، عضو کمیتهٔ مشورتی هنر بخش روابط فرهنگی وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا و دفتر هماهنگ‌کنندهٔ امور بین آمریکایی فعالیت می‌کرد. همچنین او مدارک دکترای افتخاری خود را در رشتهٔ حقوق در سال ۱۹۳۳ از دانشگاه میزوری، در سال ۱۹۳۴ از دانشگاه سیراکیوس و در سال ۱۹۵۱ از دانشگاه هاروارد دریافت کرده‌است. رابرت بلیس یکی از پنج دیپلمات بازنشسته‌ای بود که در سال ۱۹۵۴ نامهٔ اعتراضی نسبت به حمله به جوزف مک‌کارتی در سرویس دیپلماتیک خارجی را امضا کرده بودند.
خانوادهٔ بلیس صاحب فرزند نشدند. رابرت وودز بلیس در ۱۹ آوریل سال ۱۹۶۲ در ۸۶ سالگی در واشینگتن دی.سی. چشم از جهان فروبست.
آثار

بلیس کتابِ هنر بومی قارهٔ آمریکا را در سال ۱۹۴۷ نوشت و منتشر کرد (سپس در سال ۱۹۵۷، به نام هنر پیشاکلمبی، بازنشر شد).
لیلا مروان

| لیلا مروان | لیلا مروان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۶۰ (۵۹ سال) جربه
ملیت: فرانسوی-الجزایری
پیشه(ها): نویسنده، روزنامه‌نگار
لیلا مروان (به فرانسوی: Leïla Marouane) زادهٔ ۱۹۶۰ در جربه واقع در تونس، نویسنده و روزنامه‌نگار فرانسوی-الجزایری است.
زندگی‌نامه

لیلا مروان که نام واقعی او ليلى زينب مروان است، تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را به واسطهٔ تبعید خانواده در الجزایر گذراند. او تحصیل در رشتهٔ پزشکی را نیمه‌تمام رها کرد و به ادبیات رو آورد و مدتی در روزنامهٔ فرانسوی‌زبان الوطن به کار روزنامه‌نگاری پرداخت. در ۱۹۹۵، عازم پاریس گردید و در کلاس‌های پل فورنر با فنون داستان‌نویسی آشنا شد. نخستین رمان خود را با عنوان دختر قصبه (La fille de la casbah) در سال ۱۹۹۶ منتشر کرد. از آن پس یکسره به کار رمان‌نویسی پرداخت. او در ۲۰۱۵، پژوهشی را در دانشگاه پاریس-سوربن با عنوان «دو بیگانه در پاریس» (Deux étrangers à Paris) در خصوص امانوئل بوو و صادق هدایت زیر نظر خانم سوفی باش به انجام رسانید. او تاکنون چند جایزه ادبی در کارنامهٔ خود دارد.
آثار

La Fille de la casbah, Julliard, 1996
Ravisseur, Julliard, 1998
Le Châtiment des hypocrites, Le Seuil, 2001
L'Algérie des deux rives, Fayard, 2003
La Jeune Fille et la Mère, Le Seuil, 2005
La Vie sexuelle d'un islamiste à Paris, Albin Michel, 2007
Le papier, l'encre et la braise, Le Rocher, coll. " Gens d'ici et d'ailleurs» , ۲۰۰۹
Les années boom (collectif), Éditions Chihab, 2016
یوهانس. م. نورمان

| یوهانس>  م. نورمان | یوهانس>  م. نورمان |
| --- | --- |
پرتره گیاه‌شناس نروژی یوهانس. م. نورمان: پرتره گیاه‌شناس نروژی یوهانس. م. نورمان
زادهٔ: ۲۶. اکتبر ۱۸۲۳ آسکر، نروژ
درگذشت: ۱۵. ژانویه ۱۹۰۳ (۷۹ سالگی) کریستینیا، نروژ
ملیت: نروژی
محل تحصیل: اسلو، پاریس، وین، آشافنبورگ
شناخته‌شده برای: دانشمند تحت حمایت دولت 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشکی، گیاهشناسی، قارچ‌شناسی، جنگل‌شناسی
پایان‌نامه: از میان گیاهان عروقی …
 :  
یوهانس موسایوس نورمان (زاده ۲۶ اکتبر ۱۸۲۳ در آسکر، درگذشت ۱۵ ژانویه ۱۹۰۳ در کریستیانیا) گیاه‌شناس نروژی، پزشک آموزش دیده و جنگلبان بود.
نورمان پسر یک کشیش بود، در سال ۱۸۴۷ اولین دوره تحصیلات خود، در آن زمان را، به پایان برد و موفق به کسب مدرک پزشکی شد. اما پس از تنها مدتی کوتاه که در جنگ اول شلسویگ بعنوان پزشک خدمت کرده بود؛ در سال ۱۸۴۷ از شغل پزشکی ارتش، کناره گرفت و تمام وقت خود را اختصاص به مطالعات گیاهشناسی داد.
او بخشی از مطالعات خود را به‌طور مستقل در گودبراندزدالن و فینمارک پی گرفت و بخش دیگر را بعنوان دانشجوی بورسیه دانشگاه اسلو تکمیل کرد.
یوهانس موسایوس نورمان، مدتی را نیز در وین و پاریس به تحصیل گیاهشناسی گذرانده‌است. این دوران نیز نهایتاً بین سالهای ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ پایان یافته و او موفق به کسب مدرک جنگل‌بانی، از آشافنبورگ در بایرن شده‌است. بعد از مراجعت به نروژ، یوهانس موسایوس نورمان، بعنوان مدیر جنگل‌بانی در ترموس و فینمارک استخدام شد و از سال ۱۸۶۰ تا ۱۸۷۶ صاحب این منصب بود.
از سال۱۸۷۶، برای مطالعه پوشش گیاهی و پرورش گیاهان در منطقه قطبی در قطب شمال، از طرف دولت، یک کمک هزینه مطالعاتی به او تعلق داده شد؛ تا بتواند فارغ از دیگر امور به این امر مهم بپردازد.
یوهانس موسایوس نورمان، در سال ۱۸۷۷ از شهر ترومسو به شهر لارویک به منزلی به نشانی «چیرکه گاتا» نقل مکان کرد. این خیابان هنوز هم در گویش محلی اهالی، خیابان نورمان نامیده می‌شود. جایی که وی تا سال ۱۹۰۲ زندگی کرد.
یوهانس موسایوس نورمان، از این منزل در لارویک، هرسال به مدت ۳ ماه به سفرهای گیاهشناسی می‌رفت. حوزه مطالعاتی یوهانس نورمان، جغرافیای شمال نروژ از دیدگاه پوشش گیاهی بود.
حوزه ای که او در سال ۱۸۶۴ بوسیله رساله ای با نام تقریبی، گیاهان در شمال نروژ به‌ندرت به خواست خود متولد شده‌اند، قدم در آن نهاد.
اثر اصلی یوهانس. م. نورمان، «پوشش گیاهی در منطقهٔ قطبی نروژ»، در سالهای ۱۸۹۴ تا ۱۹۰۱ در چند جلد با مجموع ۲۱۳۴ صفحه  منتشر شد. اما این مجموعه، تنها بخشی از کل مقصود اثر است؛ زیرا یک قسمت کلی، که اطلاعات خلاصه ای از آن در دست است، به دلیل بیماری، هرگز تکمیل نشده‌است.
توسط ینس هولمبو، یوهانس موسوس نورمن، بعنوان شخصیتی بزرگ و با عزت، انسانی با هوش و با قابلیت توصیف می‌شود، اما همچنین به عنوان یک طبیعت مغرور و ناسازگار. اثر اصلی وی از دیدگاه گیاهشناسی، جغرافیایی و اکولوژیکی، سرشار از مشاهداتی دقیق توصیف شده‌است.
کورگاش‌تاماک

Village
| Kurgashtamak Кургаштамак | Kurgashtamak Кургаштамак |
| --- | --- |
Village: Village
Kurgashtamakموقعیت روی نقشه باشقیرستانKurgashtamakموقعیت روی نقشه روسیه: Kurgashtamakموقعیت روی نقشه باشقیرستانKurgashtamakموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۲۲′ شمالی ۵۶°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۳۶۷°شمالی ۵۶٫۳۱۷°شرقی﻿ / 55.367; 56.317: مختصات: ۵۵°۲۲′ شمالی ۵۶°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۳۶۷°شمالی ۵۶٫۳۱۷°شرقی﻿ / 55.367; 56.317
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلاگووشچنسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کورگاش‌تاماک (انگلیسی: Kurgashtamak) یک شهرک در شهرستان بلاگووشچنسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یوهانس تیسن

| یوهانس تیسن | یوهانس تیسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ اکتبر ۱۹۵۹ هیلدس‌هایم، آلمان
ملیت:  آلمان
محل تحصیل: دانشگاه گوتینگن
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: مدیر عامل اجرایی ا.آن
یوهانس تیسن (به آلمانی: Johannes Teyssen) (زادهٔ ۱ اکتبر ۱۹۵۹ در هیلدسهایم آلمان) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی آلمانی است، که اکنون به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت ا.آن فعالیت می‌کند.
کارخانه-آشپزخانه

آشپزخانه-کارخانه شماره ۱، مسکو (۱۹۳۱)
شرکت کارخانه آشپزخانه (روسی: Фабрика-кухня) یک شرکت بزرگ مکانیزه خدمات غذایی در اتحاد جماهیر شوروی بود که در دهه ۱۹۲۰–۱۹۳۰ ایجاد شد. هدف اصلی آن تهیه متمرکز مواد غذایی (اعم از پیش ساخته و فرآوری کامل) بود که برای اتاق‌های غذاخوری عمومی یا برای خرید شخصی عرضه می‌شد.
نویسندگان مختلف شوروی توصیف کردند که چگونه «یک فرد می‌تواند از پنجاه تا صد شام در روز تهیه کند». کتابی برای کودکان ، آشپزی برای یک شهر کامل به تفصیل توضیح می‌دهد که چگونه یک کارخانه آشپزخانه کارآمد است.
کادیلاک سی‌تی۶

Motor vehicle
| کادیلاک سی‌تی۶ | کادیلاک سی‌تی۶ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: جنرال موتورز
تولید: ژانویه ۲۰۱۶–اکنون
مدل سال: ۲۰۱۶–۲۰۲۰ (آمریکای شمالی) ۲۰۱۶–اکنون (چین)
مونتاژ: ایالات متحده: دیترویت، میشیگان (مجمع دیترویت/همترامک) چین: جینچیائو، شانگهای (سایک-جی‌ام)
طراح: فرانک وو
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی لوکس اندازه بزرگ (اف)
شکل بدنه: ۴ در سدان
طرح‌بندی: موتور جلو-محور عقب موتور جلو-تمام چرخ متحرک
سکو: سکوی اومگا جنرال موتورز
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۲٫۰ لیتری LSY چهارسیلندر خطی (توربو بنزینی) ۲٫۰ لیتری LTG چهارسیلندر خطی (توربو بنزینی) ۲٫۰ لیتری LNF چهارسیلندر خطی (توربو بنزینی پلاگین هیبریدی) ۳٫۶ لیتری LGX وی۶ (بنزین) ۳٫۰ لیتری LGW وی۶ (توربوی دوگانه بنزینی) ۴٫۲ لیتری LTA وی۸ (توربوی دوگانه بنزینی)
موتور الکتریکی: ۱۰۰ اسب بخار (۷۵ کیلووات؛ ۱۰۱ اسب بخار متری) موتور آهنربای دائم ۲x (سی‌تی۶ پلاگین هیبریدی)
جعبه‌دنده: ۸ سرعته هیدرا ماتیک ۸ال۴۵ خودکار ۸ سرعته هیدرا ماتیک ۸ال۹۰ خودکار ۱۰ سرعته هیدرا ماتیک ۱۰ال۹۰ خودکار الکترونیک متغیر پیوسته (سی‌تی۶ پلاگین هیبریدی)
پیشرانهٔ هایبرید: اتصال برقی دوگانه‌سوز (سی‌تی۶ پلاگین هیبریدی)
باتری: ۱۸٫۴ کیلووات ساعت
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۲۲٫۴ اینچ (۳٬۱۰۹ میلیمتر)
درازا: ۲۰۴٫۱ اینچ (۵٬۱۸۴ میلیمتر) (2016-2018) ۲۰۵٫۸ اینچ (۵٬۲۲۷ میلیمتر) (2019-2021)
پهنا: ۷۴٫۰ اینچ (۱٬۸۸۰ میلیمتر)
بلندی: ۵۸٫۰ اینچ (۱٬۴۷۳ میلیمتر)
وزن خالص: ۳٬۶۶۶–۴٬۳۹۹ پوند (۱٬۶۶۳–۱٬۹۹۵ کیلوگرم)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: کادیلاک فلیت‌وود[نیازمند منبع]
پسین: کادیلاک سلستیک (آمریکای شمالی)
کادیلاک سی‌تی۶ (به انگلیسی: Cadillac CT6؛ مخفف Cadillac Touring 6) یک خودروی لوکس با اندازه بزرگ است که توسط کادیلاک ساخته شده‌است. سی‌تی۶ در نمایشگاه بین‌المللی خودرو نیویورک ۲۰۱۵ معرفی شد و در مارس ۲۰۱۶ در ایالات متحده به فروش رسید. این اولین خودرویی است که استراتژی نام‌گذاری اصلاح‌شده این برند را اتخاذ کرده‌است. سدان سایز کامل کادیلاک دیفرانسیل عقب از زمانی که تولید فلیت‌وود در سال ۱۹۹۶ متوقف شد. این سدان بر روی پلت فرمی متفاوت از مدل کوچک‌تر سی‌تی‌اس ساخته شده‌است و به‌عنوان یک خودروی دیفرانسیل عقب با سیستم چهارچرخ محرک اختیاری طراحی شده‌است. علاوه بر بازارهای اصلی خود در آمریکای شمالی و چین، سی‌تی۶ در اروپا، کره، ژاپن و خاورمیانه نیز عرضه شد.
جنرال موتورز مونتاژ کادیلاک سی‌تی۶ در ایالات متحده را در فوریه ۲۰۲۰ به‌دلیل فروش ضعیف و تجهیزات مجدد تأسیسات دیترویت/همترامک برای تولید خودروهای الکتریکی متوقف کرد، که با جی‌ام‌سی هامر ئی‌وی جدید آغاز شد.
پوپوندتا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= پاپوآ گینه نو
| پوپوندتا Popondetta | پوپوندتا Popondetta |
| --- | --- |
شهر: شهر
مختصات: ۸°۴۶′ جنوبی ۱۴۸°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۸٫۷۶۷°جنوبی ۱۴۸٫۲۳۳°شرقی﻿ / -8.767; 148.233: مختصات: ۸°۴۶′ جنوبی ۱۴۸°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۸٫۷۶۷°جنوبی ۱۴۸٫۲۳۳°شرقی﻿ / -8.767; 148.233
ناحیه: ناحیه پاپوآ
استان: استان شمالی
منطقه: منطقه ایجیویتاری
فرمانداری محلی: فرمانداری محلی شهری پوپوندتا
ارتفاع: ۸۵ متر (۲۷۹ فوت)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۹۵۵۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +
پوپوندتا مرکز استان شمالی، واقع در کشور پاپوآ گینه نو است.
رسپوبلیکا (جنبش مدنی)

رسپوبلیکا (به معنی جمهوری) یک سازمان شهروندی در قزاقستان است که در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۹ پس از انتخابات ریاست جمهوری قزاقستان تأسیس شد و توسط بلا اورینبتوا وبلاگ نویس قزاق رهبری می‌شود. این گروه در جریان اعتراضات ۲۰۱۸–۲۰۲۰ که هدف آن تغییر نظام سیاسی در قزاقستان معروف شد.
عقاید

در یک کنفرانس مطبوعاتی در روز ۱۹ ژوئن ۲۰۱۹، نمایندگان رسپوبلیکا خواستار بازبینی انتخابات ریاست جمهوری، آزادی معترضان انتخابات از زندان، و بازگرداندن نام شهر نورسلطان به آستانه شدند، چنان‌که پیش از مارس ۲۰۱۹ بود. شروط کنشگران رسپوبلیکا در مورد ورود احتمالی‌شان به شورای تازه‌تأسیس ملی اعتماد عمومی، که درنتیجهٔ اعتراضات بعد از انتخابات توسط دولت تشکیل شده بود، اولویت اجرای بی‌قید و شرط قانون اساسی و لغو کلیه قوانین و مقراراتی بود که حقوق اساسی و آزادی‌های مدنی را محدود می‌کنند.
اقدامات

در ژوئیه ۲۰۱۹، زمانی که شورای ملی اعتماد عمومی قزاقستان توسط مقامات کشور به عنوان مصالحه در رابطه با اعتراضات انتخابات ریاست جمهوری ایجاد شد، هیچ کرسی‌ای در این شورای ۴۴ نفره به رسپوبلیکا پیشنهاد نشد. اورینبتوا اظهار داشت که رسپابلیکا «شرایط گفتگوی» خود را به مقامات اعلام کرده‌است.
رسپوبلیکا در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹ قصد خود را برای تشکیل یک حزب سیاسی با جذب ۴۰۰۰۰ نفر در سراسر مناطق اعلام کرد.
در ۹ نوامبر ۲۰۱۹، ۲۴ کنشگر رسپوبلیکا پس از کسب مجوز از مقامات، در پارکی در آستانه علیه سیستم حکومتی ریاست جمهوری تظاهرات کردند.
در اوایل سال ۲۰۲۰، اورینبتوا اظهار داشت که کمبود بودجه مشکل اصلی تبدیل سازمان به یک حزب سیاسی است. رسپوبلیکا امکان تشکیل ائتلاف سیاسی با حزب دیگر اپوزیسیون حزب سراسری سوسیال دموکرات (JSDP) را بررسی کرد، گرچه از آنجایی که رسپوبلیکا اطمینان کافی برای داشتن نماینده در مجالس ملی و محلی توسط JSDP نداشت، این سازمان از رقابت در انتخابات خودداری کرد. در عوض در انتخابات مجلس ۲۰۲۱ و در کنار دو سازمان دیگر بر روند انتخابات نظارت کرد.
سهول آ۵ پلاس

Motor vehicle
| سهول آ۵ پلاس | سهول آ۵ پلاس |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: سهول (جی‌ای‌سی)
نام‌های دیگر: سهول یائو جک جی۷ پلاس کی‌ام‌سی جی۷ (ایران)
تولید: ۲۰۲۱–اکنون
مونتاژ: هفئی، چین بم، ایران (کرمان موتور) روسیه،مسکو
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت (سی)
شکل بدنه: ۵ در لیفت‌بک
طرح‌بندی: موتور جلو-محور جلو
خودروهای وابسته: جک جیایو آ۵
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۵ لیتری HFC4GB2.4E آی۴ (بنزینی)
جعبه‌دنده: ۷ دندهٔ دوکلاچه
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۷۰ میلیمتر (۱۰۹٫۱ اینچ)
درازا: ۴٬۷۸۰ میلیمتر (۱۸۸٫۲ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۲۰ میلیمتر (۷۱٫۷ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۹۲ میلیمتر (۵۸٫۷ اینچ)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: جک جیایو آ۵
سهول آ۵ پلاس (به انگلیسی: Sehol A5 Plus) یک خودروی کامپکت در شکل بدنهٔ لیفت‌بک است که توسط برند سهول از جی‌ای‌سی تولید شده‌است. این خودرو اولین سدان برند سهول است.
سهول آ۵ پلاس در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۲۱ معرفی و فروش آن از اوت همان سال آغاز شد.
مشخصات فنی

آ۵ پلاس از یک موتور ۱٫۵ لیتری تی‌جی‌دی‌آی توربو با کد HFC4GC1.6E و مشترک با سهول کیوایکس بهره می‌برد که ۱۸۴ اسب بخار قدرت و ۳۰۰ نیوتن متر گشتاور دارد. قدرت این موتور از طریق جعبه‌دندهٔ ۷ سرعتهٔ دوکلاچه به چرخ‌های جلو منتقل می‌شود. این خودرو در شرایط مطلوب می‌تواند شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت کمتر از ۸ ثانیه را ثبت کند.
سهول آیپائو (مدل برقی)

یک خودروی برقی بر اساس آ۵ پلاس که در ابتدا سهول ئی۵۰آ پرو نام داشت نیز توسعه یافت و قرار بود در سال ۲۰۲۲ عرضه شود. در مارس ۲۰۲۲، پیش فروش یک خودو که همان مدل تولید انبوه سهول ئی۵۰آ پرو بود به نام سهول آیپائو (爱跑) آغاز شد. این خودرو مجهز به یک مجموعه باتری ۶۴ کیلووات ساعتی بود که حداکثر توان خروجی ۱۴۲ کیلووات و گشتاور ۳۴۰ نیوتن متر با قابلیت بالا بردن توان تولید می‌کند. حداکثر سرعت آن ۱۴۲ کیلومتر بر ساعت است و شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت آن ۷٫۶ ثانیه طول می‌کشد.
بازارها > ایران

این خودرو در ۴ مرداد ۱۴۰۱ و در طی مراسمی در هتل استقلال، در ایران معرفی شد. این خودرو توسط کرمان موتور و با نام کی‌ام‌سی جی۷ عرضه می‌شود. این خودرو پس از کی‌ام‌سی کی۷ و کی‌ام‌سی تی۸ سومین محصول کرمان موتور با برند کی‌ام‌سی است.
نمای عقب
یوهایو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: عکاسی
صنعت: نرم‌افزار موبایل
بنا نهاده: ۲۰۲۰ (۲۰۲۰)
بنیانگذاران: ام ایچ جی (Em Aitch Jay), معیاد شهاده (Muayyad Shehadeh)
دفتر مرکزی: لندن، انگلستان
تعداد کارکنان: ۱۴ (تا تاریخ ژوئیه ۲۰۲۰)
مادر: پلاسماگ
وبگاه: uhive.com
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(های)اصلی: پلاسماگ
انتشار اولیه: ۶ ژوئن ۲۰۲۰؛ ۴ سال پیش (۲۰۲۰-۰۶}})
نوشته‌شده با: Javascript | React native
سیستم‌عامل: آی‌اواس ۹ و بالاتر؛ اندروید ۴٫۴ و بالاتر
حجم: ۱۵۷٫۶ مگابایت (نسخه آی‌اواس)، حدود ۵۲ مگابایت (نسخه اندروید)
در دسترس به: فارسی، انگلیسی، چینی، فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، ژاپنی، کره‌ای، پرتغالی، اسپانیایی و غیره (۳۶ زبان)
نوع: نگاره و ویدئو
مجوز: رایگان‌افزار
یوهایو (به انگلیسی: Uhive) شبکه اجتماعی هم‌رسانی عکس و ویدئو است که ام ایچ جی و گروهش آن را بنیان گذاری کردند و هم‌اکنون پلاسماگ مالکیت آن را برعهده دارد. این نرم‌افزار این امکان را به کاربران خود می‌دهد که عکس‌ها و ویدئوهای خود را در دیگر شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک، توییتر، اینستاگرام، تامبلر و فلیکر همرسانی کنند. کاربران هم‌چنین می‌توانند از فیلترهای دیجیتال برای تصاویرشان استفاده کنند.
یوهایو یک نرم‌افزار مالکیتی است و برای آی‌اواس، اندروید در دسترس است.
دالاهو ایراندوست

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  دالاهو ایراندوست
زادروز:  ۴ ژوئن ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  گوتنبرگ، سوئد
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بروماپویکارنا
شمارهٔ پیراهن:  ۱۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۲:  Balltorps
۲۰۱۳–۲۰۱۵:  GAIS
۲۰۱۶:  هکن
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۱–۲۰۱۷ |  هکن |  ۱۵۷ |  (۲۵) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۴ |  خرونینگن |  ۴۴ |  (۲) |
| ۲۰۲۴ |  بروماپویکارنا |  ۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  زیر ۲۷ سال سوئد |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  زیر ۲۱ سال سوئد |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |  سوئد |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۴ |  سوریه |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۴
دالاهو ایراندوست (زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال ایرانی-سوئدی است. وی برای تیم فوتبال بروماپویکارنا سوئد در نقش هافبک وسط بازی می‌کند. او از پدر مادری ایرانی در سوئد    متولد شده‌است.این بازیکن در سال ۲۰۱۹ به طور جدی به استقلال ایران نزدیک شده بود اما چون پیشنهادی از کشور های اروپایی داشت به ایران نیامد
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد سه بازی دوستانه انجام داده است، وی همچنین در صورت دعوت توانایی بازی برای تیم ملی ایران را نیز دارد.
ایراندوست در نقل و انتقالات تابستانی ۲۰۲۱، تصمیم به جدایی از باشگاه فوتبال هکن گرفت و با امضای قراردادی ۵ ساله راهی خرونینگن هلند شد.