stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سخن‌چینی
دیدگاه‌ها

برخی افراد، سخن‌چینی را به عنوان پدیده‌ای صدمه رسان، مبتذل و در قالب اجتماعی و عقلانی غیر سودمند و بی‌ثمر می‌پندارند. برخی افراد نیز سخن‌چینی را راهی سرخوشانه برای پراکندن اطلاعات می‌دانند. تعریفی فمینیستی از آن، سخن‌چینی را به مثابه راهی برای صحبت بین دو زن با سبکی و سیاقی صمیمانه و گستره و ساختاری شخصی و خانگی، رویداد فرهنگی زنانه که از محدودیت‌های نقش جنس مؤنث ریشه می‌گیرد و به آن تداوم می‌دهد. اما همچنین به این محدودیت‌ها اعتبار می‌بخشد.
دیدگاه‌ها > عصر نوین انگلستان

در اوایل عصر مدرن در انگلستان، واژهٔ سخن‌چینی به افراد حاضر و همراه در زمان تولد کودک اشاره داشت و تنها به شخص قابله محدود نمی‌شد. همچنین، اصطلاحی عمومی برای دوستان زن، بدون هیچ گونه دلالت مفهومی موهنی شد. این اصطلاح اشاره دارد به باشگاه محلی غیررسمی زنان یا گروهی اجتماعی که می‌توانست رفتاری جامعه پسندانه را از طریق سانسور خصوصی یا آیین‌های مردمی متداول کند. کتاب هشداری برای ولگردان رسوا اثر توماس هارمان در سال ۱۵۶۶ داستان یک ولگرد زن را حکایت می‌کند که به اجبار راضی به ملاقات با مردی در طویله اش شده بود اما به همسر آن مرد خبر داد. همسر مرد با پنج رفیق خشمگین، نیرومند و قلچماق خود سر بزنگاه سر رسیدند و مرد را در حالیکه شلوارش را پایین کشیده بود گیر آوردند و گوشمالی جانانه‌ای به وی دادند. این داستان به وضوح کارکردی اخلاقی خبرچینی را به صورت افسانه‌ای اخلاقی که در آن هم قطاران و رفیقان به حفظ قوانین اجتماعی کمک می‌کنند، دارد.
در اثری با نام Bart's The Chevalier of the Splendid Crestدر سال ۱۹۰۰ از سر هربرت ماکسول در پایان فصل سوم، پادشاه شوالیهٔ وفادار خود، سِر توماس دوروس را با لحنی مهربانانه «رفیق قدیمی من» خطاب می‌کند. چنین رمان تاریخی اشاره به آن دارد که استفاده از این واژه در معنای رفیق به عنوان دوست زمان کودکی تا سال ۱۹۰۰ ادامه داشته‌است.
دیدگاه‌ها > سخن چینی در یهودیت

یهودیت باور بر این است که سخن‌چینی، گفتاری است بی هیچ هدف سازنده‌ای و به عنوان گناه شمرده می‌شود و در زبان عبری با عبارت «لاشون هارا» یا زبان شیطان خوانده می‌شود. منفی صحبت کردن دربارهٔ دیگران حتی اگر بازگویی حقایقی راستین باشد گناه به حساب می آید، چرا که‌شان و مقام انسانی –سخن‌چین و شخص مورد سخن‌چینی - را خوار می‌سازد. در کتاب امثال سلیمان نبی ۱۸:۸ گفته می‌شود: “ گفتار سخن‌چینی آلود به سان تکه‌های کوچک غذایی لذیذ است که جذب درونی‌ترین اجزاء وجودی انسان می‌شود. ”
دیدگاه‌ها > سخن‌چینی در اسلام

در اسلام، سخن‌چینی/غیبت معادل خوردن گوشت بدن مردهٔ برادر مسلمان است. با توجه به باور مسلمانان، سخن‌چینی، بی‌آنکه به قربانی اش فرصت دفاع بدهد به وی صدمه می‌رساند. و این قربانی به مثابه شخص مرده‌است که نمی‌تواند از صدمه به گوشت بدنش دفاع کند. از مسلمانان چنین انتظار می‌رود که با یکدیگر مثل برادر خود رفتار کنند. این باوری ست که از مفهوم برادری ایمان آورندگان به اسلام ریشه می‌گیرد.
دیدگاه‌ها > سخن‌چینی در مسیحیت

در کتب مقدس مسیحیت «رساله‌ای به رومی‌ها»، فهرستی از گناهان از جمله فساد اخلاقی جنسی و قتل شامل حال سخن‌چینی کنندگان می‌شود.
با توجه به انجیل متی ۱۸، حضرت عیسی چنین گفته‌است که برای حل اختلافات بین اعضاء کلیسا طرف تعدی‌کننده می‌بایست به تنهای تلاش کند که اختلاف خود را با طرف آزار رسان حل کند و تنها اگر چنین راهکاری مؤثر نیفتاد، این روند به مرحلهٔ بعدی وارد می‌شود که در آن عضوی دیگر از کلیسا می‌تواند درگیر ماجرا شود. پس از آن، اگر همچنان شخص مقصر حاضر به همکاری نشد، موضوع می‌بایست توسط بزرگان کلیسا بررسی شود اما به اطلاع عموم نرسد.
فیل فاکس رز می‌نویسد، برای سخن‌چینی کردن باید در برابر دیگری، قلب سنگی داشت. ما مرزی بین خودمان و دیگران می‌کشیم و آن‌ها را به عنوان افرادی خارج از دایرهٔ مَحبت و گذشت انسان‌ها نسبت به یکدیگر می‌دانیم. ما فاصله‌ای بین خود و عشق خداوندی ایجاد می‌کنیم. وی در ادامه می‌گوید، چنانچه ما قلب‌هایمان را سخت و سنگی می‌کنیم، منفی گرایی و احساس جدایی در ما رشد می‌کند و به دنیای ما رسوخ می‌کند و دست آخر، با این حقیقت مواجه می‌شویم که بهره بردن از مَحبت خداوندی در هر زمینه‌ای از زندگی برایمان سخت‌تر می‌شود. اما باید توجه داشت که انجیل به همان میزان که طرفدار مسوولیت گروهی است و مخالف سخن‌چینی کردن هم هست.
روانشناسی > مقبولیت اجتماعی سخن‌چین

برداشت دیگران از افراد سخن‌چینی‌کننده افرادی که به‌طور مرتب به سخن‌چینی کردن اهتمام می‌ورزند از قدرت اجتماعی کمی برخوردار بود و محبوبیت کمتری نیز دارند. نوع سخن‌چینی رد و بدل شده نیز بر میزان محبوبیت اثر می‌گذارد، بدین ترتیب که کسانی که به منفی گویی پشت سر دیگران می‌پردازند در قیاس با آنان که نکات مثبت دیگران را پشت سرشان بازگو می‌کنند، کمتر مورد محبوبیت اجتماع هستند. در مطالعه‌ای انجام شده توسط ترنر و همکاران در سال ۲۰۰۳، نشان داده می‌شود که آشنایی قبلی با شخص سخن‌چینی‌کننده باز هم بر محبوبیت شخص سخن‌چینی‌کننده نمی‌افزاید. در مطالعه‌ای، دو شخص به آزمایشگاه پژوهشی آورده شدند تا در مطالعه شرکت جویند. در دو دسته یک بار هر دو دوست و در دستهٔ دیگری هر دو غریبه، مورد بررسی قرار گرفتند. یکی از افراد از همدستان اجرای مطالعه بود و پس از آنکه همکار پژوهش اتاق را ترک می‌کرد، آن دو نفر مشغول سخن‌چینی می‌شدند. سخن‌چینی رد و بدل شده هم مثبت و هم منفی بوده‌است. بدون در نظر گرفتن نوع سخن‌چینی (مثبت علیه منفی) یا نوع رابطه (دوست علیه غریبه) افراد سخن‌چینی‌کننده غیرقابل اعتماد تلقی می‌شدند.
فرانس یانسنس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Frans Janssens
زادروز:  ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۵
زادگاه:  تورنو، بلژیک
تاریخ مرگ:  ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴ (۷۸ سال)
محل مرگ:  لیر، بلژیک
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال بلژیک |   |   |
فرانس یانسنس (هلندی: Frans Janssens؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۴۵ – ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل بلژیک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیرسه اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
پادشاهی ایبری

پادشاهی ایبِری (به گرجی: იბერიის სამეფო ایبِریئیسْ سامِپُ) قلمرو پادشاهی گرجستان باستان است که حدود ۳۰۰۰ سال پیش، توسط نیاکان گرجی‌های امروزی — که با شکست از مادها عده‌ای از آن‌ها از اورارتو مهاجرت کردند — بنا نهاده شد.
ایبری که در زبان گرجی با نام «کارتلی» (استان مرکزی گرجستان) هم شناخته می‌شود، در دوران باستان و هم‌چنین پیش از قرون وسطی نقشی مهم در قفقاز داشت. گرچه پادشاهی ایبری یک پادشاهی مستقل بود، اما در برهه‌های زمانی، به عنوان خراجگزار امپراتوری‌های بزرگ از جمله امپراتوری روم و ساسانیان محسوب می‌شد. ایبریا(گرجستان) همواره در طول تاریخ تحت نفوذ فرهنگی ، سیاسی و قومی هخامنشیان ، اشکانیان و ساسانیان بوده است. خاندان مهران به عنوان ساسانیان ایبری  بنیانگذار سلسله پادشاهی خسرویانی ها در ایبریا(گرجستان) مسیحیت را دین رسمی اعلام کردند و کلیساهای بسیاری در طول قرن‌ها در سراسر منطقه گرجستان ساخته شد.تاسیس و ساخت شهر تفلیس نیز به فرمان واختانگ یکم از سلسله پادشاهی خسرویانی ها میباشد‌.
اصطلاح ایبری از دو اصطلاح «ایبریای قفقاز» و «شبه جزیرهٔ ایبری» در اروپا می باشد که هر کدام تعریف جداگانه دارد.
تاریخ

در سدهٔ هشتم پیش از میلاد، دیائوخی در نتیجه قدرت گرفتن اورارتو فروپاشید. غلبه کول‌ها (کولخیس) و مخالفت آن‌ها با تائوها (دیائوخی) نیز در این امر سهیم بود. قسمتی از سرزمین دیائوخی به کول‌ها واگذار شد. مدتی بعد کشمکش بین کول‌ها و اورارتو آغاز شد و کول‌ها شکست خوردند.
قلمرو اورارتو در زمان خود وسیع‌ترین امپراتوری به‌شمار می‌رفت. در قرن هفتم پیش از میلاد، همزمان با آغاز دوره ضعف اورارتو، مادها پادشاهی ماد را تأسیس کردند. با قدرت گرفتن ماد و شکست خوردن اورارتو، مادها حوالی ارمنستان امروزی ساکن شدند که نتیجه ترکیب این دو قوم (گرجی و ماد) قوم ارمنی بود. در اوسط سدهٔ ششم پیش از میلاد، هخامنشیان جایگزین مادها، در حکومت بر جنوب گرجستان باستان شدند.
سده‌های ششم تا چهارم پیش از میلاد، دوره استحکام قبایل کارتلی، عمدتاً ساکنان گرجستان شرقی شد. کشمکش بین کنفدراسیون‌های مختلف گرجی در نهایت منتج به تشکیل پادشاهی ایبری به پایتختی متسختا شد.
دوران سلطنت پارناواز یکم

پارناواز یکم در سن ۲۷ سالگی به سلطنت رسید و نوعی ساماندهی اداری – نظامی را به وجود آورد که بر مبنای حکومت حاکمان بومی هر منطقه بود که بر طبق آن ساختار کلی حکومتی و سلسله مراتب قدرت به این ترتیب بود:
جنگجویان حرفه‌ای سازماندهی شده از سراسر قلمرو پادشاهی و کشورهای همسایه که هر صد تَن از آنان زیر فرمان فرمانده‌ای موسوم به «آسیستاوی» (سرکردهٔ صد نفر) بودند، آسیستاوی‌ها فرزندان خانواده‌های اشراف بودند که خود تحت فرمان فرمانده‌ای موسوم به «تسیخیستاوی» (سرکردهٔ قلعه) بودند، تسیخیستاوی‌ها فرماندهان پادگان‌های مستقر در قلعه‌های سلطنتی بودند که خود تحت فرمان فرمانده‌ای موسوم به «اریستاوی» (سرکردهٔ مردم) بودند. اریستاوی‌ها که جمعاً ۷ نفر بودند افراد بومی ایالت‌های هفتگانهٔ گرجستان (کولخیس، کاختی، خونانی، سامشویلده، تسوندا، ادزرخه و کلارجتی) بودند که توسط پادشاه برگزیده شده و زیر فرمان شخصی ملقب به سپه سالار بودند و خود سپه سالار نیز مستقیماً از شخص پادشاه فرمان می‌برد.
بدیهی است که این تقسیمات کشوری در درجهٔ اول جهت پیشبرد اهداف نظامی و به منظور سازماندهی مردم به منظور تقویت استحکامات دفاعی به کار گرفته شده بود، ولی جهت‌گیری این سازماندهی هیچ وقت به سمت مقابله با کشورهای همسایه نبود. پس از نزدیک شدن جمعیت مردم قلمرو پادشاهی به عدد ۶۰۰٬۰۰۰ که شامل جمعیت اسرا، مردم خراجگزار خارج از مرزهای قلمرو پادشاهی و مردم خود گرجستان بود، امکان وجود سپاهی با بیش از ۱۰۰ هزار نیرو وجود داشته، اما بر طبق مستندات، ارتش گرجستان در آن زمان متشکل از حدود ۷۰٬۰۰۰ تَن مرد جنگی بوده‌است، یعنی ۱۰٬۰۰۰ تَن به ازای هر ایالت.
پارناواز پس از سازماندهی اداری و نظامی گرجستان، شروع به انجام کارهایی با مضمون اجتماعی و فرهنگی نمود. او علاوه بر آبادانی شهرها و روستاهایی که قبلاً توسط اسکندر مقدونی به ویرانی کشیده شده بودند، به دو پروژهٔ عمرانی نیز رسیدگی کرده‌است که یکی از آن‌ها ساختن تندیسی برای آرمازی (خدای مردم گرجی قبل از مسیحیت) است که بر بلندای کوهی در نزدیکی متسختا و در محوطه‌ای شبیه یک قلعهٔ سلطنتی ساخته شد.
پارناواز در طول حکومت خود مردم طوایف مختلف شمال قفقاز را نیز متحد کرد و با زنی اهل «دزوردزوک» (قومی در قفقاز شمالی) ازدواج کرد تا دزوردزوک‌ها را نیز به اتحادیهٔ گرجستان پیوند دهد. همسر پارناواز به او کمک کرد تا قلمرو پادشاهی اش را با خراجگزار آشفته و متلاطم اش متحد کرده و آن را آرامش ببخشد.
بر طبق نوشته‌های تاریخی گرجستان، پارناواز سیستم نوشتاری گرجی را ابداع کرده و زبان گرجی را زبان رسمی قلمروی پادشاهی خود قرار داد.
مورخین دوران طویل سلطنت پارناواز را ۶۵ ساله نوشته‌اند.
پس از مرگ پارناواز، او را مقابل تندیس آرمازی به خاک سپردند و پسر او سااورماگ جانشین او بر تخت فرمانروایی بر قلمرو پادشاهی ایبری شد.
سیفیوه شابالالا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 شابالالا در حال بازی برای آفریقای جنوبی در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰:  شابالالا در حال بازی برای آفریقای جنوبی در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  لورنس سیفیوه دامبوزا شابالالا
زادروز:  ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  سووتو، آفریقای جنوبی
قد:  ۱٫۷۰ متر (۵ فوت ۷ اینچ)
پست:  وینگر، هافبک هجومی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  AmaZulu
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۱–۱۹۹۴:  Phiri Arsenal
۱۹۹۴–۱۹۹۷:  Phiri Movers
۱۹۹۷–۲۰۰۲:  Kaizer Chiefs F.C
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  Moroka Swallows
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  Alexandra United |  ۲۶ |  (۷) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  Free State Stars |  ۶۴ |  (۳۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۸ |  Kaizer Chiefs |  ۲۰۹ |  (۳۴) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  بی‌بی ارزروم‌اسپور |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  AmaZulu |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۶–۲۰۱۵ |  آفریقای جنوبی |  ۹۰ |  (۱۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 09:00, 20 October 2020 (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 09:00, 20 October 2020 (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۷
لورنس سیفیوه شابالالا (انگلیسی: Lawrence Siphiwe Tshabalala؛ زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل آفریقای جنوبی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ارزروم‌اسپور اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال آفریقای جنوبی بازی کرده‌است.
او زننده اولین گل جام جهانی ۲۰۱۰ برابر مکزیک است که بعدها کاندید جایزه پوشکاش فیفا نیز شد.
تقاطع (فیلم ۱۳۸۴)

| تقاطع | تقاطع |
| --- | --- |
کارگردان: ابوالحسن داوودی
تهیه‌کننده: ناصر شفق سعید حاجی‌میری
نویسنده: فرید مصطفوی ابوالحسن داودی
بازیگران: فاطمه معتمدآریا بهرام رادان بیژن امکانیان باران کوثری سروش صحت مجید مظفری   رضا رادمنش
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: بهرام بدخشانی
تدوین‌گر: بهرام دهقان
شرکت تولید: سازمان سینمایی سبحان
توزیع‌کننده: سبحان گستر (اکران)  تصویر دنیای هنر (پخش خانگی)
تاریخ‌های انتشار: ۲۶ مهر ۱۳۸۵
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
فروش گیشه: ۲۴۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (تهران)
تقاطع فیلم به کارگردانی ابوالحسن داوودی، نویسندگی  فرید مصطفوی و ابوالحسن داودی و تهیه‌کنندگی ناصر شفق و سعید حاجی‌میری محصول سال ۱۳۸۴ است.
خلاصه داستان

دکتر مینو رحمانی متخصص زنان و زایمان، شوهرش مرده‌است و در حالی که قصد دارد با داریوش ازدواج کند، نگران تنها فرزندش امیر است. از سوی دیگر امیر بیشتر اوقات خود را با پدرام که یکی از دوستان هم‌دوره دانشگاهی‌اش است می‌گذراند. در یکی از روزها، پدرام که فرد مرفهی است، به اتفاق امیر برای خوشگذرانی و شب‌نشینی از خانه خارج می‌شوند، اما در مسیر به دلیل سرعت غیرمجاز پدرام، اتومبیل دیگری دچار حادثه شده و منجر به مرگ دو نفر به نام بهناز و مهسا می‌شود. در تقاطع، حول و حوش دکتر مینو رحمانی، امیر، بهناز و مهسا آدم‌های دیگری حضور دارند که به نوعی با تقاطعی بزرگ در زندگی روبه‌رو شده‌اند و تقاطع حوادث، زندگی آدم‌های بسیاری را تغییر می‌دهد.
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
فاطمه معتمدآریا: دکتر مینو رحمانی
بهرام رادان: پدرام
بیژن امکانیان: حمید
باران کوثری: مهسا
سروش صحت: ناصری
علیرضا حسینی: امیر
خاطره اسدی: شادی
السا فیروزآذر: بهناز
رضا رادمنش: نادر
محسن قاضی مرادی: ترقی
آفرین عبیسی: مادر بهناز و مهسا
شمسی فضل‌الهی: مادر ناصری
نیره فراهانی: راننده وانت
امیرمحمد زند: دوست شادی
بهانه رهنما: مادر شادی
مهوش وقاری: مادر پدرام
حسین روزبه: حسابدار شرکت
سهند جاهدی: پسربچه گل‌فروش
شراره دولت‌آبادی: پزشک
مجید مظفری: داریوش
وحید رزاقی: همسر بهناز
الهام فرج‌پور: 
احسان حق‌شناس: 
:
جوایز

تندیس؛ بهترین فیلم؛ ناصر شفق، سعید حاجی‌میری؛ دهمین جشن خانه سینما؛ بخش مسابقه فیلم‌های بلند؛ ۱۳۸۵
تندیس؛ بهترین فیلمنامه؛ فرید مصطفوی، ابوالحسن داودی؛ دهمین جشن خانه سینما؛ بخش مسابقه فیلم‌های بلند؛ ۱۳۸۵
تندیس؛ بهترین بازیگر نقش دوم مرد؛ بیژن امکانیان؛ دهمین جشن خانه سینما؛ بخش مسابقه فیلم‌های بلند؛ ۱۳۸۵
تندیس؛ بهترین جلوه‌های ویژه؛ محسن روزبهانی؛ دهمین جشن خانه سینما؛ بخش مسابقه فیلم‌های بلند؛ ۱۳۸۵
تندیس؛ بهترین طراحی هنری؛ امیرحسین اثباتی؛ دهمین جشن خانه سینما؛ بخش مسابقه فیلم‌های بلند؛ ۱۳۸۵
برهمنبریا-۶

| برهمنبریا-۶ | برهمنبریا-۶ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه برهمن‌بریه
Division: استان چیتاگونگ
رأی‌مندان: 217,470 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1984
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): اب تاج‌الاسلام
برهمنبریا-۶ (به لاتین: Brahmanbaria-6) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه برهمن‌بریه واقع شده‌است.
یلوه پهلوساده

| یلوه پهلوساده> وضعیت حفاظت | یلوه پهلوساده> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 در خطر انقراض  (IUCN 3.1):  در خطر انقراض  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کلنگ‌سانان
تیره:: یلوگان
سرده:: Rallus
گونه:: R. wetmorei
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Rallus wetmorei Zimmer & Phelps, 1944: Rallus wetmorei Zimmer & Phelps, 1944
یلوه پهلوساده (نام علمی: Rallus wetmorei) یک گونه پرنده در حال انقراض در زیرتیرهٔ یلوه‌اییان (Rallinae) از تیرهٔ یلوگان (Rallidae) دربرگیرندهٔ یلوه‌ها، چنگرهای نوک‌سرخ و چنگرها و بومی ونزوئلا است.
هابانرا (آریا)

تصویری از اپرا
هابانرا (آریا) (به فرانسوی: L'amour est un oiseau rebelle) یک آریا و مشهورترین بخش از اپرای کارمن (۱۸۷۵) اثر مشهور ژرژ بیزه است. هابانرا اجرای آغازین و اصلی کارکتر است. اجرای اصلی این قطعه در بازه متزوسوپرانو است. بیزه چنین اعتقاد داشت که این صرفاً یک آهنگ عامیانه محلی است. هنگامی که دیگران به وی گفتند که دارد از چیزی استفاده می‌کند که مصنفش ۱۰ سال پیش درگذشته، مجبور شد که به آواز ووکال کارمن، نتی را اضافه نماید تا متضمن منبع اصلی باشد.
متن ترانه به فارسی

این‌ قطعه را رضا اسپیلی به فارسی برگردانده است.
عشق پرنده‌ی هرزی است
رام ِ هیچ دستی نیست
بیهوده صلایش می‌دهی
تو را گر نخواهد گوشش بدهکار نیست
بر او کارگر نمی‌افتد نه تهدید نه تقاضا
یکی زبان می‌ریزد، دیگری است بی‌تمنا
من‌او را دوست دارم
که هیچ نگفت و من او را می‌پسندم
عشق بچه‌ی کولی است
پایبند ِهیچ قیدی نیست
دوستت دارم اگر دوستم نداشته باشی
بهتر آنکه از عشق من بر حذر باشی
تو بر این گمان که بال‌اش را چیده ای
او بال می‌زند و می‌رَمَد
عشق از تو رَمان، تو در پی‌اش دوان
تو از عشق گریزان، او بر تو روان
می‌آید، می‌رود، باز می‌گردد
زود جانت را در بر می‌گیرد
می‌پنداری در چنگ تو اسیر است او
او از تو است گریزان
می‌پنداری از تو گریزان است او
تو در چنگ او هستی نهان.
برگردان: رضا اسپیلی
شاهین سیاه

| شاهین سیاه | شاهین سیاه |
| --- | --- |
شاهین سیاه، Falco subniger: شاهین سیاه، Falco subniger
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: شاهین‌سانان
تیره:: شاهینیان
سرده:: شاهین
گونه:: F. subniger
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Falco subniger : Falco subniger 
شاهین سیاه (نام علمی: Falco subniger) نام یک گونه از سرده شاهین است.
دمام (ساز)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازهای کوبه‌ای: سازهای کوبه‌ای
طبقه‌بندی:  سازهای کوبه ای 
گسترۀ صوتی: گسترۀ صوتی
 کوک نامعین :  کوک نامعین 
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 دهل :  دهل 
دَمام، که با نام دمامه و دبدبه نیز شناخته می‌شود، سازیست که در تقسیم‌بندی سازها جزو سازهای کوبه‌ای است با نوسان پوست به صدا در می‌آید و در دسته سازهای کوبه‌ای استوانه‌ای شکل قرار می‌گیرد. دمام بیشتر در جنوب ایران به ویژه در اکثر شهرهای استان بوشهر مثل بندر دیلم ،بندر ریگ، بندر گناوه، آبادان، برازجان و بندر دیر و بردستان و  بندرعباس و دیگر شهرهای جنوبی رایج است.
دمام زنی به همراه سنج و شیپور است.
در دمام زنی دمام های مختلفی وجود دارد و ریتم آنها فرق میکند به طور مثال
دمام اِشکون دمامیست با صدای تیز و زننده این دمام سرگروه دمام زنها محسوب میشود و شروع دمام زنی از این شخص گرفته میشود کار این دمام زن بداهه نوازی است و طوری که از اسمش پیداست اِشکون شکستن ریتم است.
نوع بعدی غِنبَر زن است این دمام مسعولیت هدایت کردن ریتم را دارد به نوعی که سرعت دمام زنی با این شخص بالا و پایین میشود.
نوع بعدی دمام زن ساده است به طوری که کار خاصی نباید انجام دهد و فقط باید ریتم ساده را دنبال کند-- ولی اگر یک شخص از گروه ریتم را اشتباه بزند کل گروه به هم ریخته و ریتم به هم میریزد
شخصی در حال تعمیر نوعی از دمام
منشأ و تاریخچه

آنچه از تصویر نگاری‌های گذشته مشهود است حداقل در ۴۰۰۰ سال پیش در میانرودان و مصر طبل‌هایی یافت می‌شده که بعضی ازآن تاکنون به یادگار مانده‌است. در طول تاریخ مردم طبل‌ها را وسیله‌ای جادویی و قابل ستایش می‌شمردند و آن را به منظور دفع بدبختی و شومی یا به هنگام فراخوان ارواح پاک می‌نواختند. طبل‌ها برای اعلام خبر امور نظامی هم به کار رفته‌اند، همانگونه که برای آواز و پایکوبی نیز مورد استفاده فراوان داشتند. دمام نیز از این امور در طول تاریخ مستثنی نبوده‌است. طناب پیچی دمام به شکل Y بوده که شبیه به سازهای کوبه‌ای آفریقا و هندی می‌باشد. ظاهراً نام این ساز را از صدای آن تقلید کرده‌اند. از جمله سازهای کوبه‌ای جنوب ایران خصوصاً بوشهر ،بندر دیلم و بندر گناوه دمام است. دمام در مراسم آیینی گوناگون در جنوب ایران کاربرد داشته‌است که از آن جمله می‌توان به سنج و دمام، زار، نیمه‌های دریایی (زمزمه‌هایی هنگام صید)، دم دم سحری و سبالو اشاره کرد.
اجزاء سازنده

دمام از بخش‌های زیر تشکیل شده‌است:
پیپ، به بدنه استوانه‌ای شکل دمام بدون پوست بند و چمبره گفته می‌شود. پیپ‌های یک تکه چوبی را کلاً به «پیپ گُرمی» می‌شناسند. پیپ گُرم، قطعه‌ای از تنه یک درخت است که درون آن را خالی می‌نمودند و روی آن را صیقل داده و برای استحکام و زیبایی روی آن را روغن ورنیس می‌زدند.
چمبره (چمپره)، حلقه‌ای است از جنس میله‌های باریک فلزی یا نی‌های خاص به نام بمبو، نی باز یا خیزران که آن را مدور می‌سازند. برای اینکه این نی قابل انعطاف باشد، آن را در آب می‌گذارند تا نرم شود، سپس آن را مدور کرده با بند دو سر آن را می‌بندند و اصطلاحاً آن را «لکه‌پیچی» می‌کنند. این عمل که به معنی پیچاندن تکه‌های پارچه یا الیاف به دور چمبره می‌باشد، آنقدر ادامه می‌یابد تا قطر نی یا میله به حدود سه سانتیمتر برسد. هر دمام چهار چمبره دارد، که دو تا دو تا هم اندازه‌اند. چمبره‌ای که ابتدا بر روی پوست قرار می‌گیرد باید کوچکتر باشد. چمبره‌ها در کل باید اندکی از دهانه دمام بزرگتر باشند. چمبره‌ها در کل به منظور نگهداری پوست‌ها در نظر گرفته می‌شوند تا بتوان توسط بندی که در آن می‌گذرانند پوست دمام را کشید و دمام‌ها را کوک کرد.
پوست، برای ساخت دمام معمولاً از پوست بز پس از دباغی و زایل کردن موها استفاده می‌شود، هرچند گاهی در گذشته از پوست آهو نیز استفاده شده‌است.
بند، برای ساخت دمام از بندهای الیافی استفاده می‌شود. این الیاف معمولاً از محصول درخت‌های خرما یا نارگیل است که از انواع آن می‌توان بند گش یا کمبال را نام برد. این نوع بند را نیز از کشورهای آفریقایی یا شهر بمبئی می‌آوردند.
دمام‌سازی > وسایل

وسایل لازم برای ساخت دمام:
سوزن بزرگ (سوزن جوال دوز)
سمبه، ماکری یا گوه، این وسیله تکه چوبی هرمی شکل است که مابین چمبره وپیپ دمام قرار می‌دهند تا بند به آسانی از آن عبور کند.
چوب حزام، چوب حزام دارای اندازهای بین سی تا چهل سانتیمتر است و آن معمولاً از چوبهای محکم مثل کنار می‌سازند.
دمام‌سازی > نحوه ساخت

ابتدا پوست را می‌گندانند، البته بعضاً برای برطرف کردن موها، آنرا تیغ می‌زنند. شیوه سنتی گندانیدن پوست در بوشهر به این شکل است که پوست را در خاکستر داغ می‌انداختند تا چربی‌های زائد از آن جدا شود و پس از گندانیدن، پوست را به دریا می‌بردند تا ضمن شستشوی آن با آب شور دریا موها نیز به راحتی از آن جدا شود البته این عمل در شهرهای دیگر مانند آبادان و یا هییت های جنوبی که در سایر شهرهای ایران در مراسمات مختلف علی الخصوص عزاداری ها به دمام زنی میپردازند با استفاده از آهک نیز انجام میگردد به این روش که پوست را چندین ساعت در آب آهک میخوابانند که با این عمل مو ها و چربی موجود روی پوست به راحتی زدوده میشود، لازم به ذکر است که خواباندن پوست در آهک اگر بیش از سه ساعت به طول بینجامد پوست کیفیت و دوام خود را تا قدری از دست میدهد.
آنگاه پوست عاری از مو و چربی را به روی دمام می‌کشیدند. (برای یک دمام دو پوست برای دو سر آن لازم است). سپس چمبره کوچکتر را روی پوست قرار می‌دهند، اضافات پوست را روی آن برمی‌گردانند، طوری که چمبره دوم روی پوست برگرداننده شده روی چمبره اول قرار گیرد، سپس پوست را دوباره به جهت اول برمی‌گردانند، حال دو چمبره در لابلای پوست‌ها محو شده‌اند. پوست دوم نیز عیناً به همین شکل عمل می‌شود سپس نوبت به قاب‌بندی دمام می‌رسد و آن به آین دلیل است که چمبره‌ها پس از خشک شدن به بالا برنگردند و پوستها شکل خود را از دست ندهند. قاب‌بندی در واقع بستن پوستها به‌طور افقی بر روی چمبره‌ها است. این کار توسط بند نازکی بنام «ستلی» انجام می‌شود. قاب‌بندی عملی موقتی است که پس از خشک شدن پوست‌ها باید بندهای ستلی را از روی پوستها برداشت. بعد از قاب‌بندی دمام نوبت به بند اندازی دمام می‌شود. در این مرحله سوزن بزرگی را که با خود بند دمام را می‌کشد از بین چمبره و دمام عبور می‌دهند برای سهولت کار سمبه را با فشار مابین پیپ و چمبره‌ها قرار می‌دهند تا بند به آسانی عبور کند. روی هر پوست دمام معمولاً هفت یا هشت سوراخ برای گذراندن بند تعبیه می‌شود.
بعد از اینکه بندها را عبور دادند، نوبت به بند کشی می‌رسد. برای این کار دمام را برای چند روزی در جایی که باد خشک بوزد قرار می‌دهند. در قدیم این دمام‌ها را در راه پله‌های طبقات فوقانی منازل قرار می‌دادند (سر پله). در این مرحله دمام‌ها نباید در معرض آفتاب قرار گیرد و برای خشک شدن پوست دقت می‌شود تا این کار فقط توسط باد انجام پذیرد. سپس دمام را بند کشی می‌کنند، البته دمام نو باید تا چند بار پس از استفاده دوباره بند کشی شود تا کاملاً پوست آن جا بیفتد.
دمام‌سازی > طریقه بند کشی

ابتدا دو نفر در طرفین کناره دمام نشسته، توسط چوب حزام، بندهای رد شده را یکی پس از دیگری از ابتدا شروع به کشیدن می‌کنند. این مرحله را کشیدن و یاً تیتTEYT کردن "،" سنات کردنSENAT "، یا "سمت" کردن گویند. حزام کردن که گاهی ازام نیز گفته می‌شود، هنگامی است که بند را به دور دمام به روشی خاص می‌بندند. برای این کار انتهای بند را با قسمت قبل که از زیر چمبره گذشته گره می‌زنند. سپس دو به دو بندها را که به شکل ۷یا ۸ می‌باشد به هم نزدیک می‌کنند. این کار به منظور هر چه سفت‌تر شدن (تیت کردن) بندها است که در نهایت خود به کشیده شدن بیشتر پوست و زیرتر شدن صدای دمام می‌انجامد.
دمام، یکی از وسائل عزاداری در رسومات شیعه می‌باشد.
نودوکمانان

| نودوکاوان | نودوکاوان |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: دوم‌دهانیان
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
فروشاخه:: آرواره‌داران
بالارده:: چهاراندامان
رده:: خزندگان
نودوکاوان (نام علمی: Neodiapsida) نام یک کلاد از کلاد دوکاوان است.
مجلس ضربت زدن

| مجلس ضربت زدن | مجلس ضربت زدن |
| --- | --- |
نویسنده: بهرام بیضائی
شخصیت‌ها: نویسنده کارگردان دستیار کارگردان بازیگر نقش ابن ملجم بازیگر نقش اعرابی بازیگر نقش اعرابیِ دوّم بازیگر نقش قطامه دوازده صحنه‌یار
جای نخستین نمایش: سالنِ اصلیِ تئاترِ شهرِ تهران
زبان اصلی: فارسی
مَجلس ضَربت زدن نمایشنامه‌ای است از بهرام بیضایی، کارِ سالِ ۱۳۷۹.
داستان

نمایشنامه در دَه صحنه گروهی را نشان می‌دهد که می‌خواهند نمایشی دربارهٔ علی بن ابی‌طالب بر صحنه برند.
متن

سالِ ۱۳۷۹ بیضایی مجلس ضربت زدن را به سفارشِ اکبر تشکّری‌نیا (رئیسِ وقتِ تئاترِ حوزهٔ هنریِ سازمانِ تبلیغاتِ اسلامی و، هم‌زمان، رئیسِ تالارِ وحدت) با نگاهی به شخصیتِ علی بن ابی‌طالب نوشت. نمایشنامه در بهمنِ سالِ ۱۳۸۱ به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان منتشر شد.