قتل‌های سرخپوستان اوسیج
قتل در شهرستان اوسیج

در اوایل دهه ۱۹۲۰، غرب ایالات متحده توسط گزارش قتل هجده اوسیج و سه غیربومی در شهرستان اوسیج در مدت کوتاهی در شوک فرورفت.. روزنامه‌های کلرادو این قتل‌ها را به عنوان «حکومت وحشت» در زیست‌گاه‌های اوسیج گزارش می‌کردند. به نظر می‌رسید که برخی از قتل‌ها مربوط به چند نفر از اعضای یک خانواده باشد.
در ۲۷ مه ۱۹۲۱، شکارچیان محلی جسد در حال تجزیه آنا براون ۳۶ ساله را در دره ای دورافتاده در شهرستان اوسیج کشف کردند. مقامات محلی که نتوانستند قاتل را شناسایی بکنند بنابراین مرگ او را تصادفی به دلیل مسمومیت با الکل تشخیص دادند و پرونده را کنار گذاشتند.  براون طلاق گرفته بود، بنابراین قاضی اموال او را به مادرش لیزی کیو کایل اعطا کرد. کلسی موریسون، بعداً به قتل براون اعتراف کرد و شهادت داد که ویلیام هیل، یک دامدار برجسته محلی، از او خواسته بود این کار را انجام دهد. همراه با اعتراف خود، موریسون برادرزاده هیل و دوست پسر سابق براون، برایان بورکهارت از نیز مشارکت کننده در قتل دانست. موریسون شهادت داد که پس از ملاقات با براون در خانه خواهرش مولی، او و بورکهارت یک براون را که به شدت مست شده بود به تری مایل کریک بردند، جایی که موریسون به او شلیک کرد و او را کشت.
جسد یکی دیگر از اوسیج‌ها، پسر عموی براون، چارلز وایت‌هورن (همچنین به نام چارلز ویلیامسون شناخته می‌شود)، در نزدیکی پاوهوسکا در همان روز با جسد او کشف شد. وایت هورن به ضرب گلوله کشته شده بود. دو ماه بعد، لیزی کیو کایل نیز کشته شد.  در آن زمان، لیزی برای خودش هدرایت داشت و از شوهر و دو دختر مرحومش به ارث رسیده بود. وارثان او بسیار ثروتمند شدند.
در ۶ فوریه ۱۹۲۳، هنری روان، یکی دیگر از عموزاده‌های براون، در اتومبیل خود در منطقه زیست‌گاه اوسیج پیدا شد که بر اثر اصابت گلوله به سر کشته شده بود. روآن همچنین با هیل ارتباط مالی داشت و ۱۲۰۰ دلار از دامدار وام گرفته بود. هیل با تقلب و فریبکاری ترتیبی داد تا خودش را از بیمه نامه عمر ۲۵۰۰۰ دلاری روان بهره‌مند کند. بیش از یک ماه بعد، در ۱۰ مارس ۱۹۲۳، یک بمب محل سکونت فیرفکس خواهر آنا، ریتا اسمیت را ویران کرد و ریتا و خدمتکارش، نتتی بروکشر را کشت. همسر ریتا، بیل اسمیت که در اثر انفجار صدمات زیادی دیده و چهار روز بعد درگذشت. کمی قبل از مرگش، بیل بیانیه ای مبنی بر نقش داشتن قاتلان مظنون خود ارائه کرد و املاک همسرش را تعیین کرد. تحقیقات بعدی نشان داد که بمب حاوی ۵ گالون آمریکایی (۱۹ لیتر) بود نیتروگلیسیرین بوده‌است.
در ۲۸ ژوئن ۱۹۲۳، هیل و بورکهارت جورج بیگهارت را سوار قطاری به اوکلاهما سیتی کردند تا به بیمارستان منتقل شود.   در آنجا، پزشکان مشکوک شدند که او ویسکی مسموم خورده‌است. بیگ‌هارت با وکیل ویلیام واتکین ووگان  از پاوهوسکا تماس گرفت و از او خواست که در اسرع وقت برای یک جلسه فوری به بیمارستان بیاید. وان پذیرفت و آن شب آن دو مرد ملاقات کردند. بیگ‌هارت گفته بود که در مورد اینکه چه کسی پشت این قتل‌ها بوده‌است مشکوک است و به اسناد مجرمانه ای دسترسی دارد که ادعاهای او را ثابت می‌کند. وان آن شب سوار قطار شد تا به پاوهوسکا بازگردد. جسد وان بعداً در حالی که جمجمه‌اش له شده بود در کنار ریل راه‌آهن در نزدیکی پرشینگ، در حدود پنج مایلی جنوب پاوهوسکا پیدا شد. بیگ‌هارت در همان صبح در بیمارستان درگذشت.
سیزده مرگ دیگر از مردان و زنان اوسیج کامل (کسانی که پدر و مادر اوسیج داشتند)، که سرپرستانی از سوی دادگاه تعیین کرده بودند، بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۳ گزارش شد. تا سال ۱۹۲۵، حداقل شصت اوسیج ثروتمند مرده بودند و زمین آنها به قیم یا قیمشان که وکلا و تاجران سفیدپوست محلی بودند به ارث رسیده بود. اداره تحقیقات (BOI)، آژانس پیشین اداره تحقیقات فدرال (FBI)، بازاری از قاتلان قراردادی ارزان قیمت پیدا کرد تا اوسیج‌ها را به خاطر ثروتشان بکشند. در سال ۱۹۹۵، نویسنده رابرت آلن واریور در مورد قدم زدن در قبرستان اوسیج و دیدن «تعداد بی‌شماری از جوانانی که در آن زمان جان باختند» نوشت.
در سال ۱۹۲۵، بزرگان قبیله اوسیج، با کمک افسر محلی، جیمز مونرو پیل، زمانی که مقامات محلی و ایالتی نتوانستند تعداد فزاینده قتل‌ها را حل کنند، از BOI کمک گرفتند. پایل شواهد خود را مبنی بر قتل و توطئه ارائه کرد و درخواست تحقیق کرد. BOI تام وایت را برای رهبری تحقیقات فرستاد. به دلیل تعداد زیاد سرنخ‌ها و این تصور که پلیس فاسد است، وایت تصمیم گرفت که چهره عمومی تحقیقات باشد در حالی که بیشتر مأموران مخفیانه کار می‌کنند. سایر عوامل استخدام شده عبارتند از: یک کلانتر سابق نیومکزیکو. یک تکاور سابق تگزاس؛ جان برگر که روی تحقیقات قبلی کار کرده بود. فرانک اسمیت؛ و جان رن، سرخپوست آمریکایی از ملت یوتی که قبلاً جاسوس انقلابیون مکزیک بوده است.