stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انجمن آثار ملی
مهم‌ترین اقدام‌های انجمن

مهم‌ترین اقدام‌های انجمن عبارت بوده است از تشکیل همایش‌هایی در بزرگداشت فرهیختگان علم و ادب ایران، مانند جشن هزاره فردوسی، احداث و تعمیر آرامگاه برخی از بزرگان مانند آرامگاه‌های فردوسی، ابن سینا و سعدی، و ساخت تندیس آنان و تندیس نادرشاه، و نیز چاپ آثاری در زمینه‌های فلسفی، ادبی و علمی.
تغییر در اساسنامه

در نخستین اساسنامه انجمن، هدف‌های تشکیل آن، چنین بیان شد: تأسیس موزه و کتابخانه‌ای در تهران، ثبت و طبقه‌بندی آثار ملی ایران، نگهداری مجموعه‌های نفیس در کتابخانه‌ها و موزه‌ها، بهره‌مند ساختن مردم از این مجموعه‌ها از راه تعلیم در مدارس و عرضه آنها در نمایشگاه‌ها، و سرانجام حفظ و احیای صنایع و هنرهای ایرانی.
این هدف‌ها در اساسنامه دوره دوم دگرگونی‌هایی یافت که از آن جمله‌اند: تجلیل از بزرگان ایران و احیای نام آنان از راه نشر آثار ایشان، ساختن آرامگاه یا تندیس بزرگان و کمک به تأسیس یا تکمیل کتابخانه‌ها و موزه‌ها در سایر شهرها.
در سال ۱۳۲۹، ابوالحسن صدیقی به انجمن آثار ملی پیوست. در این دوران او چهره‌نگاری از مشاهیر علمی و ادبی ایرانی را به انجام رساند و مجسمه‌ها و تابلوهای ماندگاری از مشاهیر ساخت. چهره‌نگاری از سعدی، بوعلی سینا، فردوسی و حافظ حاصل این دوران است. به مناسبت ۲۰ مهرماه و روز بزرگداشت حافظ در تالار شهید مطهری انجمن آثار و مفاخر فرهنگی از تصویر حافظ اثر ابوالحسن صدیقی رونمایی شد. این اثر در آرشیو انجمن آثار و مفاخر فرهنگی موجود است.
تابلو حافظ در انجمن آثار و مفاخر فرهنگی
انزال زنان

این مقاله دربارهٔ انزال زنان است. برای همتای مردانه آن،، انزال مردان را ببینید.
انزال زنان یا برون‌ریزش زنانه (به انگلیسی: female ejaculation یا squirt) به خروج مایع از غدد شبه پروستاتی زنانه به‌وسیله مجاری ادراری در هنگام ارگاسم گفته می‌شود. این ماده از دیواره‌های واژن ترشح میشود و حالت شیری رنگ و لزج و چسبنده دارد. ماده نامبرده ممکن است در اثر خودارضایی در زنان، و یا در روابط جنسی ترشح شود.
همچنین این مسئله به بحث‌های دربارهٔ وجود موضع جی مربوط می‌شود. این بحث از سال ۱۹۸۲ و پس از انتشار کتابی به نام The G Spot and Other Recent Discoveries About Human Sexuality مطرح شده و هنوز هم جواب قطعی به آن داده نشده‌است.
مکانیسم

در یک نظرسنجی، ۳۵ الی ۵۰ درصد از زنان اذعان داشتند که به هنگام ارگاسم، برون‌ریزش مایع (انزال) را تجربه کرده.
جستارها وابسته

خیس شدن واژن
اندازه واژن انسان
وولوا
کلیتوریس
زنانه‌سازی
مادرسالاری
شواهد مشخصی وجود دارد که غدد شبه‌پروستاتی زنانه در زنان عامل انزال هستند.
جین اشورث

جین اشورث (انگلیسی: Jeanne Ashworth; ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ – ۴ اکتبر ۲۰۱۸) ورزشکار اسکیت سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
روش تجزیه

نمونه‌ای از تجزیه یک گراف به مولفه‌های دو همبند.
مفهوم دوهمبندی (به انگلیسی: Biconnectness) در گراف‌های بدون جهت مفهوم همبندی ساده را گسترش می‌دهد. یک گراف ساده را همبند می‌گوییم در صورتی که بین هر دو رأس آن مسیری وجود داشته باشد. یک گراف دوهمبند(گراف دوهمبند راسی) ساده گرافی است که بین هر دو راس آن دو مسیر مجزا راسی وجود داشته باشد. حال ما در پی آن هستیم که در یک گراف ساده مؤلفه‌های دوهمبند آن را پیدا کنیم. برای این کار از قضیه زیر که به قضیه ویتنی (به انگلیسی: WHITENY) معروف است استفاده می‌کنیم.
قضیه ویتنی

یک گراف K-همبند (به انگلیسی: K-connected Graph)است اگر و تنها اگر برای ناهمبند کردن آن لازم باشد حداقل K راس از رئوس آن را حذف کنیم.
مطلبی که به‌طور مستقیم از قضیه بالا به دست می‌آید این است که یک گراف دوهمبند نیست اگر و تنها اگر یک راس در آن یافت شود که حذف آن موجب ناهمبند شدن گراف شود. چنین راسی را راس برشی می‌نامند.
حال با توجه به رئوس برشی سعی می‌کنیم تعریفی از مؤلفه‌های دوهمبند گراف ارائه دهیم.
تعریف

مولفه دو همبند یک گراف یک مجموعه ماکسیمال از یالهای گراف است که زیر گراف تولید شده توسط آن‌ها دوهمبند باشد.
همان‌طور که از تعریف بالا بر می‌آید مؤلفه‌های دوهمبند به صورت مجموعه‌ای از یال‌ها تعریف می‌شود و در نتیجه یک رأس می‌تواند در بیش از یک مؤلفه دو همبند قرار داشته باشد.
پس ما به دنبال یک افراز از یال‌ها هستیم. برای این کار از دو لم زیر کمک می‌گیریم:
لم ۱

یال‌های e و f به یک مؤلفهٔ دو همبند تعلق دارند اگر و تنها اگر یک دور وجود داشته باشد که شامل هر دوی آن‌ها باشد.
البته یک مؤلفه دو همبند می‌تواند شامل فقط یک یال باشد و لم بالا فقط مؤلفه‌های با بیش از یک یال را مد نظر دارد.
لم ۲

هر یال فقط در یک مولفه دوهمبند قرار دارد.
حال سعی می‌کنیم با کمک دو لم بالا و الگوریتم جستجوی اول عمق (به انگلیسی: DFS) این کار را انجام دهیم.
فرض کنید که الگوریتم DFS از راس a شروع به پیمایش گراف کند و b یک راس برشی در گراف باشد و B جزئی از گراف باشد که در درخت DFS زیر درخت راس b است. ما چگونه می‌توانیم تشخیص دهیم که راس b یک راس برشی است؟
طبق تعریف، راس b در صورتی راس برشی است که هر مسیری از رئوس مجموعه B به سایر نقاط گراف از راس b بگذرد. چون مجموعه B زیر درخت راس b در درخت DFS است و در درخت DFS نیز یال عرضی وجود ندارد در نتیجه تنها یالها یی که مجموعه B را به قسمتهای دیگر گراف متصل می‌کند یالهایی به پدر رئوس B است. یا به بیان دیگر راس b برشی است اگر و تنها اگر هیچ یالی از مجموعه B به پدرهای b وجود نداشته باشد.
حال برای تشخیص این شرط، به ازای هر راس v یک متغیر  H[v] تعریف می‌کنیم که برابر با ارتفاع بالاترین راسی است که از یکی از رئوس زیر درخت v به آن یال وجود دارد. با توجه به این متغیر در صورتی یک راس برشی است که H آن برابر ارتفاع خود آن باشد. پس مسئله ما به این تبدیل می‌شود که H هر راس را محاسبه کنیم. برای این کار در صورتی که H همهٔ بچه‌های v در درخت را بدانیم  H[v] برابر خواهد بود با مینیمم H بچه‌هایش و کمترین ارتفاع پدران مجاورش. پس در نتیجه می‌توانیم با یک تغییر ساده در الگوریتم
DFS ,H
همه رئوس را بدست آوریم و به وسیله آن رئوس برشی و در نتیجه مؤلفه‌های دو همبند گراف را تعیین کنیم. تنها حالت خاصی که وجود دارد ریشه درخت است. بر خلاف رئوس دیگر، ریشه در صورتی برشی است که بیش از یک فرزند در درخت داشته باشد.
پیچیدگی الگوریتم

چون در این الگوریتم فقط از DFS استفاده کرده‌ایم پیچیدگی الگوریتم ما از  O(|v|+|E|)\,\! است.
تجزیه گرافهای جهت دار به مولفه‌های قویاهمبند

حال به بررسی گراف‌های جهت دار و شیوه تجزیه آن‌ها به مؤلفه‌های قویا همبند می‌پردازیم.
تعریف

یک گراف جهتدار را قویا همبند می‌گوییم اگر و تنها اگر به ازای هر دو راس u و v یک مسیر جهتدار از u به v و یک مسیر جهتدار از v به u وجود داشته باشد.
یک مؤلفهٔ قویا همبند یک زیر مجموعهٔ ماکسیمال از رئوس است که زیر گراف القایی آن‌ها قویا همبند باشد.
همان‌طور که می‌بینید بر خلاف مؤلفه‌های دو همبند، مؤلفه‌های قویا همبند زیرمجموعه‌ای از رئوس است. رئوس هر گراف جهتدار را می‌توان به مؤلفه‌های قویا همبند افراز کرد. حال سعی می‌کنیم با استقرا الگوریتمی برای افراز یک گراف به مؤلفه‌های قویا همبند ارائه دهیم.
الگوریتم استقرایی برای یافتن مولفه‌های قویاً همبند

پایه استقرا:در گراف‌هایی که هیچ یالی ندارند هیچ مؤلفه دو همبندی نیز وجود ندارد.
فرض استقرا:ما روش تجزیه گراف‌های با کمتر از m یال را می‌دانیم.
گام استقرا:حال یک گراف با m یال را در نظر بگیرید. یال دلخواه e از آن حذف می‌کنیم و گراف حاصل را طبق فرض استقرا به مؤلفه‌های قویا همبند افراز می‌کنیم. حال یال e را به گراف برمی‌گردانیم. در صورتی که e دو راس از یک مؤلفه را به یکدیگر وصل کند در این صورت تأثیری در افراز ما ندارد. تنها زمانی e می‌تواند مشکل ساز باشد که در گراف SCC یک دور ایجاد کند. (گراف scc منسوب به G گرافی است که در آن هر مؤلفهٔ قویا همبند G را یک راس در نظر می‌گیریم و فقط یال‌هایی را در آن می‌آوریم که دو راس از دو مؤلفهٔ مختلف را به هم متصل می‌کنند)در این صورت کل مؤلفه‌هایی که در دور قرار دارند را یک مؤلفه می‌کنیم.
حال سعی می‌کنیم این الگوریتم را با استفاده از الگوریتم DFS پیاده‌سازی کنیم. برای این کار به ازای هر راس دو عدد در نظر می‌گیریم:
عدد dfs:این عدد تعیین می‌کند که این راس چندمین رأسی بوده‌است که توسط DFS پیموده شده‌است.
:عدد ارتفاع: این عدد به ازای راس x برابر کمترین عدد dfs ای است که x یا یکی از فرزندانش به آن یال داشته‌اند.
در صورتی که به ازای راس x عدد ارتفاع از عدد dfs بیشتر باشد به این معنی است که هیچ‌یک از فرزندان x در درخت DFS به پدری از x یال بازگشتی نداشته‌اند و همچنین هیچ یال عرضی به خارج از زیر درخت x نداشته‌اند. در نتیجه در صورتی که x اولین راسی باشد که چنین شرطی برایش برقرار شده‌است می‌توانیم بگوییم که x و همه فرزندانش یک مؤلفهٔ قویا همبند را تشکیل اده‌اند. پس می‌توانیم با حذف آن‌ها از گراف همین کار را برای بقیه رئوس گراف انجام دهیم و در نتیجه گراف را به مؤلفه‌های قویا همبند افراز کنیم.
پیچیدگی الگوریتم

چون در این الگوریتم فقط از DFS استفاده کرده‌ایم پیچیدگی الگوریتم ما از  O(|v|+|E|)\,\! است.
نمونه‌ای از تجزیه یک گراف به مولفه‌های قویا همبند.
دیمشهر خورگو

مکان
| دیمشهر خورگو | دیمشهر خورگو |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
دیمشهر خورگو: دیمشهر خورگو
مختصات: ۲۷°۳۳′۱۷″ شمالی ۵۶°۲۶′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۵۴۷۲°شمالی ۵۶٫۴۴۶۱۱°شرقی﻿ / 27.55472; 56.44611: مختصات: ۲۷°۳۳′۱۷″ شمالی ۵۶°۲۶′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۵۴۷۲°شمالی ۵۶٫۴۴۶۱۱°شرقی﻿ / 27.55472; 56.44611
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ایسین
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
دیمشهر خورگو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خورگو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
خسرو دانشجو

| خسرو دانشجو | خسرو دانشجو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۳ ‏(۶۰–۶۱ سال) دامغان، سمنان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: استاد دانشگاه تربیت مدرس
خویشاوندان: کامران دانشجو (برادر)فرهاد دانشجو (برادر)
خسرو دانشجو (زاده ۱۳۴۳ دامغان) سیاستمدار اهل ایران است که عضو دوره‌های دوم و سوم شورای شهر تهران بوده‌است. وی در ۹ مرداد ۱۴۰۲ از سوی مهرداد بذرپاش به‌عنوان معاون شهرسازی و معماری وزارت راه و شهرسازی انتخاب شد و به این ترتیب مسئولیت دبیری شورای عالی شهرسازی و معماری کشور نیز به وی سپرده شد که مسئولیت وی تا ۱۴ شهریور ۱۴۰۳ ادامه داشت.
دانشجو در دوره دوم شوراهای شهر و روستا توانست به شورای شهر راه یابد و تلاش زیادی برای انتصاب احمدی‌نژاد به عنوان شهردار تهران انجام داد، وی علاوه بر عضویت در شورا، معاونت نظارت و بازرسی شورای دوم را نیز بعهده گرفت. او در دور سوم هم در انتخابات حضور یافت و جلوسش بر کرسی شورای شهر تهران را به مدت هفت سال دیگر تمدید کرد و این بار علاوه بر معاونت نظارت و بازرسی وظیفه سخنگویی را هم بر عهده داشت. وی در دوره‌ای سه ساله (۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹) رئیس هیئت مدیره باشگاه استقلال هم بوده‌است.
خسرو دانشجو سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران بود. او در پی انتصاب برادرش به ریاست دانشگاه آزاد، به این سمت دست یافت و در ۳۰ شهریور ۱۳۹۲ و به دنبال برکناری برادرش فرهاد دانشجو، از ریاست دانشگاه آزاد اسلامی از این سمت استعفا کرد. وی تاکنون رئیس دانشگاه آزاد واحد تهران سما و واحد تهران غرب، عضو هیئت علمی رسمی دانشگاه تربیت مدرس، مدرس دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، عضو سازمان نظام مهندسی و کارشناس رسمی دادگستری بوده‌است.
جواد نوربخش

| جواد نوربخش (نورعلیشاه) | جواد نوربخش (نورعلیشاه) |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ آذر ۱۳۰۵ کرمان، ایران
درگذشت: ۱۹ مهر ۱۳۸۷ بنبری، آکسفورد، انگلستان
پیشه: روان‌پزشک، شاعر، نویسنده
منصب: پیر سلسله نعمت‌اللهی
جواد نوربخش (۱۹ آذر ۱۳۰۵، کرمان – ۱۹ مهر ۱۳۸۷ آکسفورد) قطب یا پیر سلسله نعمت‌اللهی در ایران، استاد روان‌پزشکی دانشگاه تهران، شاعر و نویسنده و یکی از روان‌پزشکان برجسته کشور بود. وی با تحولات انقلاب ایران در سال ۱۹۷۹ همچون بسیاری دیگر مهاجرت کرد و تا زمان وفاتش در بریتانیا در سن ۸۲ سالگی به ترویج آموزه‌های صوفیه و تعالیم عرفانی در خارج از کشور ادامه داد.
زندگی

نوربخش ۱۹ آذرماه ۱۳۰۵ در شهر کرمان، در جنوب شرقی ایران به دنیا آمد. پدر وی از تاجران بنام کرمان بود. وی در دانشگاه تهران در رشته پزشکی تحصیل کرد و همزمان زیر نظر پیر طریقت خود، میرزا عبدالحسین ذوالریاستین شیرازی  (مونس‌علی‌شاه)، به تربیت معنوی و اربعينات سلوكي پرداخت. پس از درگذشت مونس‌علی‌شاه  در سال ۱۳۳۲ خورشیدی (۱۹۵۳ میلادی)، نوربخش که در آن زمان ۲۶ سال داشت و رئیس بیمارستان بم بود، جانشین او شد.
در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۵۸ (۱۹۷۹ میلادی) و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران جواد نوربخش ایران را برای همیشه ترک گفت و ابتدا حدود ۴ سال در آمریکا به سر برد و سپس عازم لندن شد و تا سال ۱۹۹۳ میلادی در لندن ساکن بود. از سال ۱۹۹۳ میلادی تا پایان عمر در خانقاهی در منطقه‌ای در نزدیکی شهر آکسفورد انگلستان اقامت گزید و به تألیف و انتشار کتاب‌های متعددی دربارهٔ تصوف پرداخت. با مهاجرت جواد نوربخش به غرب فعالیت‌های سلسله نعمت‌اللهی بیشتر در مغرب زمین توسعه یافت.
در سال ۱۹۹۳ میلادی، نوربخش از خانقاه خود در دروازه ناتینگ هیل، لندن، به یک مرکز صوفیان در بنبری، آکسفوردشایر نقل مکان کرد و زندگی‌نامه پیران بزرگ تصوف ایران را به زبان فارسی نگاشت.
در سال ۱۳۳۳ خورشیدی با پروانه دانشور، از نوادگان وفاعلی‌شاه ازدواج کرد. از وی و همسرش پروانه، سه پسر و دو دختر به یادگار مانده‌است.
نوربخش از نسل شیخ کمال الدین نوربخش، یکی از مهم‌ترین مشایخ سلسله نوربخشیه است و با لقب نورعلیشاه نیز شناخته می‌شود.
تحصیلات

در سال ۱۳۱۳ خورشیدی پس از فراگیری قرآن کریم و دیوان حافظ در مکتب‌خانه، به دبستان رفت. دورهٔ دوازده سالهٔ تحصیلات دبستانی و دبیرستانی را در ده سال گذراند و در تابستان ۱۳۲۳ خورشیدی در رشته ادبی و طبیعی موفق به دریافت دیپلم شد. وی در دانشگاه تهران در رشته پزشکی تحصیل کرد.
در سال ۱۳۴۲ خورشیدی موفق به دریافت دیپلم تخصص در رشته روان‌پزشکی از دانشگاه سوربن فرانسه گردید. در سال ۱۳۵۰ استاد تمام وقت رشتهٔ روان‌پزشکی دانشگاه تهران بود و در سال ۱۳۵۶ بازنشسته شد.
از دیدگاه صاحب‌نظران

هانری کوربن، مستشرق و فيلسوف معروف فرانسوی، دربارهٔ جواد نوربخش چنین نوشته بود: «امروزه «قطب» خانقاه نعمت‌اللهی در تهران جواد نوربخش فعالیت چشم‌گیری دارد. با ریاست خانقاه در ابعاد یک دانشگاه تصوف بازسازی شده و بسط یافته‌است (کتابخانه، دستنوشته‌ها، موزه خطاطی و …) نوربخش به کار انتشار متن‌های قدیمی مشغول است. در سال‌های اخیر حدود پنجاه خانقاه جدید در همه جای ایران تأسیس شده‌است. او اقتدار شیخ را به تخصص پزشک اعصاب و روان پیوند زده و کاملاً از محدودیت‌های روان‌کاوی آگاه است.»
درگذشت

وی در سپتامبر ۲۰۰۷ دچار حمله قلبی شد و سلامتش رو به افول گذاشت و در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۸ (۱۹ مهر ماه ۱۳۸۷ش) در خانقاهی که در نزدیکی شهر آکسفورد بنیان نهاده بود، درگذشت.
آثار

دیوان نوربخش
فرهنگ نوربخش (دوره ۸ جلدی)
در خرابات
در بهشت صوفیان
دل و نفس
چهل کلام و سی پیام (دفتر اول و دوم)
جوانمردی
فقر و فقیر
کشکول نور
سگ از دیدگاه صوفیان
شیطان بزرگ «ابلیس»
مسیح در چشم صوفیان (به زبان انگلیسی)
زندگی و آثار شاه نعمت‌الله ولی کرمانی
پیران طریقت
بایزید بسطامی
حلاج (شهید عشق الهی)
حسن بصری پیر پیروان طریقت و راهنمای جوانمردان
جنید
شبلی (مست حق و مجذوب حقیقت)
ابوالحسن خرقانی
چهار پیر طریقت
مردان صوفی
زنان صوفی
پیران خراسان (دوره ۶ جلدی)
پیران بلخ
ذوالنون مصری
پیران و صوفیان نامی کرمان
گلستان جاوید
گلزار مونس
احادیث نبوی
تفسیر منظوم سوره‌های الحجرات، سوره ق، سوره الحشر
طریقت
گفتارهایی در مسیر صوفیه
تصحیح گلشن راز − شیخ محمود شبستری
تصحیح رساله حقّ الیقین − شیخ محمود شبستری
تصحیح تحفة أهل العرفان − شرف‌الدین ابراهیم بن صدرالدّین روزبهان ثانی
تصحیح عبهرالعاشقین − روزبهان بقلی شیرازی
تصحیح رسالة القدس و رساله غلطات السالکین − روزبهان بقلی شیرازی
تصحیح رساله سوانح و رساله‌ای در موعظه − شیخ احمد غزالی
تصحیح رساله‌های سید نورالدین شاه نعمت‌الله ولی − شاه نعمت‌الله ولی
تصحیح مونس السالکین − میرزا عبدالحسین ذوالریاستین «مونس‌علیشاه»
تصحیح دیوان مونس − میرزا عبدالحسین ذوالریاستین «مونس‌علیشاه»
تصحیح مجمع البحار − مظفرعلی شاه کرمانی
تصحیح کلیات اشعار شاه نعمت‌الله ولی − شاه نعمت‌الله ولی
تصحیح دیوان مشتاقیه − مظفرعلی شاه کرمانی
تصحیح جنات الوصال − نورعلیشاه، رونق‌علیشاه، نظام‌علیشاه
The Crucible Of Light: Sufi Terms Illuminated
Handbook of Psychiatry
Turner: The Late Seascapes
Sufism I
Sufism II
Sufism III
Sufism IV
Sufism V
En la Taberna, Paraíso del sufí (Spanish Edition)
Psicología Sufí (Spanish Edition)
The Truths of Love: Sufi poetry
Handbook of Psychiatry (30 Volumes), volume one, volume two, volume three,  volume Four,  volume Five,  volume Six,  volume Seven,  volume Eight, volume Nine, volume Ten, volume Eleven, volume Twelve, volume Thirteen, volume Fourteen, volume Fifteen, volume Sixteen, volume Seventeen, volume Eighteen, volume Nineteen, volume Twenty, volume Twenty-one, volume Twenty-two, volume Twenty-three, volume Twenty-four, volume Twenty-five, volume Twenty-six, volume Twenty-seven, volume Twenty-eight, volume Twenty-nine, volume Thirty.(2019)
جستارهاي وابسته

محمد دهش
عبدالرحیم الکیب

| عبدالرحیم الکیب | عبدالرحیم الکیب |
| --- | --- |
نخست‌وزیر لیبی: نخست‌وزیر لیبی
دوره مسئولیت ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱ – ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۲۴ نوامبر ۲۰۱۱ – ۱۴ نوامبر ۲۰۱۲
رئیس‌جمهور: مصطفی عبدالجلیل Mohammed Ali Salim (موقت) Mohammed Magariaf
قائم‌مقام: Mustafa Abushagur
پس از: علی ترهونی (موقت)
پیش از: علی زیدان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲ مارس ۱۹۵۰ طرابلس، لیبی
درگذشته: ۲۱ آوریل ۲۰۲۰ (۷۰ سال) ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: کنشگر سیاسی مستقل
محل تحصیل: دانشگاه الفاتح دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی
عبدالرحیم الکیب (انگلیسی: Abdurrahim El-Keib؛ زاده ۲ مارس ۱۹۵۰ – درگذشته ۲۱ آوریل ۲۰۲۰) یک سیاست‌مدار اهل لیبی بود.

عبدالرحیم الکیب در ۲۱ آوریل ۲۰۲۰، در سن ۷۰ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
زمین‌لرزه ۲۰۲۵ تبت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
خانه‌های آسیب‌دیده در شهرستان تینگری: خانه‌های آسیب‌دیده در شهرستان تینگری
زمان UTC: ۷ ژانویه ۲۰۲۵، ۰۱:۰۵:۱۶
رویداد ISC: ۶۴۲۷۰۲۶۲۷
USGS-ANSS: کام‌کت
تاریخ محلی: ۷ ژانویه ۲۰۲۵ (۲۰۲۵-01-۰۷)
زمان محلی: ۰۹:۰۵ زمان چین (یوتی‌سی ۸:۰۰+)
بزرگی: Mw 7.1 Ms 6.8
ژرفای کانونی: ۱۰٫۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل)
رومرکز: ۲۸°۳۸′۲۰″شمالی ۸۷°۲۱′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۶۳۹°شمالی ۸۷٫۳۶۱°شرقی﻿ / 28.639; 87.361
نوع: گسل
مناطق آسیب‌دیده: جنوب غربی چین، نپال شمال هند
بیشینه شدت: الگو:CSIS
بیشینه شتاب: ۰٫۴۱۹ اوج شتاب جنبش زمین
پیش‌لرزه‌ها: mb 4.1 
پس‌لرزه‌ها: ۱٬۲۱۱ ثبت‌شده قوی‌ترین: mb 5.1 
تلفات: ۱۲۶–۲۰۰ قربانی، ۳۵۰ مجروح
در ۷ ژانویه ۲۰۲۵ ساعت ۰۹:۰۵ زمان استاندارد چین (یوتی‌سی ۸:۰۰+)، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی Mw 7.1 شهرستان تینگری، واقع در شهر شیگاتسه در منطقه خودمختار تبت در جنوب غربی چین را لرزاند. حداقل ۱۲۶ نفر در این منطقه کشته و ۳۳۷ نفر زخمی شدند. این زمین‌لرزه همچنین ۱۳ نفر را در نپال مجروح کرد و خسارات جزئی در شمال هند به بار آورد. لرزش در سراسر آسیای شمالی احساس شد. این زمین‌لرزه بزرگ‌ترین زمین‌لرزه چین از زمان زمین‌لرزه مادوئو در می ۲۰۲۱ و مرگبارترین زمین‌لرزه از زمان زمین‌لرزه جیشیشان در دسامبر ۲۰۲۳ بود.
کیم دو هان

| کیم دو هان | کیم دو هان |
| --- | --- |
김두한: 김두한
کیم (نفر اول سمت چپ) در سال ۱۹۶۳: کیم (نفر اول سمت چپ) در سال ۱۹۶۳
عضو مجلس ملی کره جنوبی: عضو مجلس ملی کره جنوبی
دوره مسئولیت ۱۰ نوامبر ۱۹۶۵ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۶: دوره مسئولیت ۱۰ نوامبر ۱۹۶۵ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۶
دوره مسئولیت ۳۱ مه ۱۹۵۴ – ۳۰ مه ۱۹۵۸: دوره مسئولیت ۳۱ مه ۱۹۵۴ – ۳۰ مه ۱۹۵۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ مهٔ ۱۹۱۸ کیجو، استعمار ژاپن بر کره (اکنون سئول، کره جنوبی)
درگذشته: ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲ (۵۴ سال) سئول، کره جنوبی
حزب سیاسی: مستقل
دیگر عضویت‌های سیاسی: لیبرال (۱۹۵۴) ترقی‌خواه (۱۹۵۶) سوسیالیسم دموکراتیک (۱۹۵۶–۱۹۶۰) مستقل کره (۱۹۶۵–۱۹۶۶) دموکراتیک جدید (۱۹۶۷–۱۹۶۹، ۱۹۶۹–۱۹۷۲)
فرزندان: کیم اول دونگ
والدین: کیم جوا جین (پدر)
خویشاوندان: سونگ ایل گوک (نوه)
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김두한
هانجا: 金斗漢
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Du-han
مک‌کیون–ریشاور: Kim Tuhan
Pen name: Pen name
هانگول: 의송
هانجا: 義松
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Uisong
مک‌کیون–ریشاور: Ŭisong
 :  
کیم دو هان (کره‌ای: 김두한؛ ۱۵ مه ۱۹۱۸ – ۲۱ نوامبر ۱۹۷۲) فعال ضد کمونیست، سیاستمدار اهل کره جنوبی و پسر کیم جوا جین بود. لقب هنری او یی‌سونگ بود.
اربابان اعماق

| اربابان اعماق | اربابان اعماق |
| --- | --- |
کارگردان: مری آن فیشر
تهیه‌کننده: هاوارد آر کوهن داریل هانی
بازیگران: برادفورد دیلمن پریسیلا بارنز داریل هانی
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ آوریل ۱۹۸۹ (۱۹۸۹-04-۲۱)  
مدت زمان: ۷۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
اربابان اعماق یا ارباب اعماق دریا (به انگلیسی: Lords of the Deep) فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی مری آن فیشر است. در این فیلم بازیگرانی همچون برادفورد دیلمن، پریسیلا بارنز، داریل هانی، ریچارد یونگ و راجر کورمن ایفای نقش کرده‌اند.
خانه‌های فرهنگی در فرانسه

از نمونه خانه‌های فرهنگی در فرانسه
در فرانسه، خانه‌های فرهنگی، مؤسسات فرهنگی هستند که در سال ۱۹۶۱ به ابتکار آندره مالرو، وزیر امور فرهنگی آن زمان ایجاد شده‌است.
تاریخ

در فرانسه است که مفهوم خانهٔ فرهنگی برای اولین بار توسعه می‌یابد. اما کبک(Québec) و بلژیک نمونه‌هایی از این دست را نیز ارائه می‌دهند.
نخستین خانه فرهنگ در فرانسه به ابتکار Paul Vaillant-Couturier در سال ۱۹۳۵ در پاریس، به عنوان کرسی انجمن نویسندگان و هنرمندان انقلابی، با لوئیز آراگون به عنوان دبیرکل تأسیس شد. آن زمان، این مؤسسه بخشی از «انجمن خانه‌های فرهنگ» جبههٔ مردمی بود. هدف این بود که هنر را در دسترس مردم، در کل کشور و به تمام اشکال آن قرار داد (برای مثال سینما، با "سینما-لیبرته"). در سال ۱۹۳۷، آلبرت کامو، خانه فرهنگ در الجزایر را اداره می‌کرد. این اصطلاح همچنین بر سر زبان آندره مالرو و گاتان پیکون، فعالان اتحادیهٔ روشنفکران علیه فاشیسم ظاهر می‌شود.
تاریخ > اقدام تایین کننده آندره مالرو

آندره مالرو در سال ۱۹۵۹ به عنوان وزیر امور فرهنگی منصوب شد، مالرو این مفهوم را مجدداً بر سر زبان‌ها انداخت و آن را در جشنوارهٔ کن ۱۹۵۹ از طریق باشگاه‌های فیلم که قرار بود در آنجا برگزار شود، برانگیخت. ۱۷ نوامبر سال بعد، وی به نمایندگان اعلام کرد که باید یک خانه فرهنگ در هر استان قبل از سه سال ایجاد شود تا «هر کودک شانزده ساله، هرچقدر هم که فقیر باشد، بتواند تماس واقعی با میراث ملی خود و شکوه روح بشریت برقرار کند».
در ماه مارس سال ۱۹۶۱، کمیسیون امکانات فرهنگی و میراث هنری اقدام تأسیس بیست خانهٔ فرهنگ در چهار سال را مصوب کرد. در نتیجه، مالرو آن را به عنوان سنگ بنای سیاست خود، قرار داد تا هدف «در دسترس قرار دادن آثار برجسته بشریت را برای بیشترین تعداد فرانسویان مهیا کند»، که در فرمان ایجاد وزارت امور فرهنگی ذکر شده است.
در مواجهه با یک وزارت‌خانهٔ در حال ظهور و بودجهٔ کم، باید به سرعت با بازکردن اولین خانه‌های فرهنگی، مشروعیت اقدامات فرهنگی را اثبات کرد. محل استقرار در دسامبر سال ۱۹۵۹ به امیل بیازینی، مدیر تئاتر، موسیقی و اقدامات فرهنگی واگذار شد. از پروژه‌هایی که در حال انجام بودند، استفاده شد و آن‌ها در پروژهٔ جدید قرار گرفتند؛ هر چند به قیمت اماکن نامناسب و یک کل ناهماهنگ. همچنین با تکیه بر ساختمان‌هایی که از قبل موجود بودند، به ویژه تئاترهای متولدشده از تمرکززدایی، به دلیل نزدیکی نقش و موقعیت خوب آن‌ها. اما راجر پلانچون در لیون و هوبرت گینوکس در استراسبورگ این پیشنهاد را رد کردند و تمرکز خود را روی تئاتر قرار دادند.
تاریخ > خانه‌های فرهنگ

لو هاور (۱۹۶۱): نخستین خانه فرهنگ، به سرپرستی رینولد آرنولد در سال ۱۹۶۱، در لو هاور، افتتاح شد.
بورژ (۱۹۶۳)، مرکز همایش که در سال ۱۹۳۹ ناتمام مانده بود، مورد بازسازی قرار گرفت و به خانه فرهنگ برای Bourges تبدیل شد و میزبان کمدی Bourges توسط گابریل مونه شد.
آمیان (۱۹۶۶): خانه فرهنگ آمیان در سال ۱۹۶۶ توسط آندره مالرو افتتاح شد.
گرنوبل (۱۹۶۸): خانه فرهنگ (اکنون (MC2) توسط آندره مالرو افتتاح شد.
رنس (۱۹۶۸): خانه فرهنگ
رن (۱۹۶۸): خانه فرهنگ رن.
سن-اتین (۱۹۶۸): این ساختمان در سپتامبر ۱۹۶۸ افتتاح شد، معماران آن Seignol , Ferraz و Gouyon هستند. این خانه در سال ۱۹۸۳ به خانه فرهنگ و ارتباطات تبدیل شد. در سال ۱۹۹۴ به Esplanade تغییر نام داد
نِوِر (۱۹۶۹): خانه فرهنگ Nevers.
شلون-سور-سون ا (۱۹۷۱): خانه فرهنگ (معمار دانیل پیت)، اکنون مرکز هنرها.
پاپیته (۱۹۷۱): خانه جوانان و خانه فرهنگ تأسیس شد
آنژه (۱۹۷۷): خانه فرهنگ آنجرز.
بوبینی (۱۹۸۰): خانه فرهنگ Seine-Saint-Denis MC93 Bobigny.
مونترآل (۱۹۸۱): خانه فرهنگ ولسوالی هوچلاگا-میسونووه.
شامبری (۱۹۸۳): فضای مالرو.
کلرمون-فران (۱۹۷۹): خانه فرهنگ کلرمان-فرند
اما در ده سال، تنها هفت مورد واقعاً افتتاح شده‌اند.
مفهوم خانهٔ فرهنگ

مفهوم خانهٔ فرهنگ، بخشی از تعهد به سیاست تمرکززدایی فرهنگی است که بخشی از آن تحت جبههٔ مردمی و جمهوری چهارم و آغاز شده بود. مفهوم این است که در سراسر فرانسه زیرساخت‌هایی برای پخش در نظر گرفته شود، و نه تنها در پاریس، فرهنگ والا، برای گسترده‌ترین طیف از مخاطبان ایجاد شود.
این تعریف به پیر ماینوت واگذار شده‌است که در مارس ۱۹۶۱، در چارچوب برنامهٔ ۵ ساله فرهنگ، یک مکان ملاقات چند رشته‌ای بین انسان و هنر را چنین توصیف می‌کند که یک آشنایی، یک شوک، یک اشتیاق، راه دیگری برای همه که شرایط خود را در نظر بگیرند. مهم است که همه بتوانند ثروت خود را در آنجا بسنجند، و خود را تأمل کنند. او ایده «برخورد صمیمی» را از طریق رویارویی مستقیم با اثر، بدون «گرفتگی و فقر توضیحات ساده شده»، بیرون از واسطه گری هنری.
بر خلاف سایر سازه‌هایی که قبلاً طراحی شده بودند، مراکز فرهنگی تخصصی نیستند بلکه باید میزبان اجراهای متنوعی همچون تئاتر، باله‌ها یا نمایشگاه‌های هنری باشند. وفادار به تصور مالرو، آنها هرگونه میانجیگری فرهنگی را رد می‌کنند و از رویارویی مستقیم با آثار حمایت می‌کنند.
این پروژه به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. سازه‌ها بدون بحث و گفتگوهای واقعی با جوامع محلی ایجاد شدند، در صورتی که باید نیمی از تجهیزات را تأمین کند؛ بنابراین، خانه فرهنگ در لو هاور در موزه ای باز می‌شود، یعنی کاون در یک تئاتر، خانه‌های بورژ و تونون در مراکز همایش، و " تئاتر د لوئیز پارسیس " در یک سینما.
در نتیجه، سه شهر از اعترازات سال ۱۹۶۸ برای بازپسگیری مجدد مراکز فرهنگی، در کان، فیرمینی و تونون استفاده کردند.
علاوه بر این ، انتقاداتی در رابطه با خانه‌های فرهنگ، و همچنین بر کل سیاست مالرو وارد شد، چرا که برداشتی اشراف گرایانه از هنر بود؛ بنابراین، فراخوان Villeurbanne مدیران مراکز فرهنگی و تئاترهای عمومی را گردهم آورد، و از یک تئاتر متعهد و با یک سیاست واقعی میانجیگری حمایت کردند.