stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اورل اشتاین
دستاوردهای پژوهشی > بزرگ‌ترین کشف: غارهای هزار بودا

بزرگ‌ترین کشف اورل اشتاین در غار موگای (غارهای هزار بودا) در نزدیکی دون‌هوانگ در سال ۱۹۰۷ انجام شد. او در این مکان، یک نسخهٔ چاپی از سوترای الماس را یافت که قدیمی‌ترین متن چاپی شناخته‌شدهٔ جهان است و به سال ۸۶۸ میلادی بازمی‌گردد. علاوه بر آن، او ۴۰ هزار طومار دیگر را کشف کرد که با جلب اعتماد و رشوه دادن به متولی تائوئیست این غارها، به‌تدریج خارج کرد.
او ۲۴ صندوق نسخهٔ خطی و ۴ صندوق شامل نقاشی‌ها و آثار باستانی را از این غارها خارج کرد. برای این اکتشاف، او به مقام شوالیه مفتخر شد، اما در مقابل، ملی‌گرایان چینی او را یک غارتگر دانستند و علیه او اعتراضاتی صورت گرفت. هرچند برخی دیگر بر این باورند که اقدامات او به پیشرفت دانش کمک کرده است.
کشفیات اورل اشتاین باعث شد شکارچیان گنج و کاوشگران فرانسوی، روسی، ژاپنی و چینی نیز به جمع‌آوری آثار باستانی از این مناطق بپردازند و بخش‌هایی از این مجموعه را به دست آورند.
در سال ۱۹۰۷، اورل اشتاین پنج نامهٔ سغدی را که با نام «نامه‌های باستانی سغدی» شناخته می‌شوند، در برج دیده‌بانی متروکه‌ای در نزدیکی دووان (دون‌هوانگ) کشف کرد. این نامه‌ها متعلق به اواخر دورهٔ دودمان جین غربی هستند.
در سفر اکتشافی ۱۹۰۶–۱۹۰۸، زمانی که اشتاین در حال نقشه‌برداری در جنوب کونلون و در نزدیکی خط جانسون بود، دچار سرمازدگی شدید شد و چندین انگشت پای راست خود را از دست داد.
در دوران استراحت از سفرهای طولانی در آسیای مرکزی، او بیشتر در چادر زندگی می‌کرد. محل اقامت موقت او در مراتع آلپی بخش گاندربل، در دهانهٔ دره سند قرار داشت. در همین مکان، سال‌ها پیش از آن، او متن راجترنگنی را از زبان سانسکریت به انگلیسی ترجمه کرده بود، که در سال ۱۹۰۰ منتشر شد.
در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷، سنگ یادبودی در موهاند مارگ، جایی که اشتاین چادر خود را برپا می‌کرد، نصب شد.
دستاوردهای پژوهشی > چهارمین سفر اکتشافی و کاوش‌های دیگر

چهارمین سفر اورل اشتاین به آسیای مرکزی، برخلاف سفرهای قبلی، با شکست روبه‌رو شد. او گزارشی از این سفر منتشر نکرد، اما دیگران دربارهٔ ناکامی‌ها و رقابت‌ها میان منافع بریتانیایی و آمریکایی در چین، همچنین درگیری میان موزه هنر هاروارد و موزه بریتانیا، و در نهایت اختلافات بین پال جی ساکس و Langdon Warner، دو حامی مالی هاروارد، نوشته‌اند.
بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳، اشتاین دو سفر اکتشافی به امتداد رود گهگر هکره انجام داد تا شواهد فیزیکی از رود ساراسواتی که در ریگ‌ودا توصیف شده، بیابد. هرچند او موفق نشد توالی زمانی دقیق باستان‌شناسی این منطقه را تعیین کند، اما کارهایش تأثیر قابل‌توجهی بر باستان‌شناسی هند گذاشت. او در بررسی‌های خود از Hanumangarh تا بهاولپور، پاکستان، حدود ۱۰۰ سایت تاریخی و پیشاتاریخی را شناسایی کرد و در برخی از آن‌ها کاوش‌های مقدماتی انجام داد. مشاهدات او دربارهٔ گسترش جغرافیایی این سایت‌ها، منبع ارزشمندی برای پژوهشگران بعدی، از جمله Amalananda Ghosh (۱۹۱۰–۱۹۸۱) و Katy Dalal شد. او همچنین مکان‌هایی مانند Munda, Bhadrakali Temple و یزمان، پاکستان را مستند کرد.
زندگی شخصی

اشتاین در تمام عمرش مجرد ماند، اما همیشه یک سگ به نام «دَش» داشت (در مجموع هفت سگ با این نام).
او در سال ۱۹۰۴ تابعیت بریتانیایی دریافت کرد.
اشتاین در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۳ در کابل درگذشت و در قرارگاه نظامی شیرپور به خاک سپرده شد.
بازی بزرگ و نقش سیاسی

اورل اشتاین، همراه با رقبایش سون هدین، سر Francis Younghusband و نیکلای پرژوالسکی، از بازیگران کلیدی در رقابت سیاسی بریتانیا و روسیه در آسیای مرکزی، موسوم به بازی بزرگ، بودند. کاوش‌های آن‌ها تحت حمایت امپراتوری‌های بریتانیا و روسیه انجام شد و هدف آن‌ها پر کردن نقاط ناشناختهٔ نقشه‌ها، جمع‌آوری اطلاعات ارزشمند و ایجاد «منطقه نفوذ» برای باستان‌شناسی و همچنین اهداف سیاسی بود.
آثار هنری‌ای که او جمع‌آوری کرد، میان موزه بریتانیا، کتابخانه بریتانیا، موزهٔ سرینگر و موزه ملی دهلی نو تقسیم شدند.
افتخارات و جوایز

اشتاین در طول زندگی خود جوایز متعددی دریافت کرد. در ۱۹۰۹، مدال مؤسس از انجمن سلطنتی جغرافیا به او اهدا شد «به دلیل کاوش‌های گسترده در آسیای مرکزی و به‌ویژه کارهای باستان‌شناسی‌اش».
در همان سال، او اولین مدال طلای یادبود کمپبل را از انجمن آسیایی بمبئی دریافت کرد.
او همچنین چندین مدال طلای دیگر دریافت کرد:
- مدال طلای Société de Géographie در ۱۹۲۳
- مدال طلای بزرگ Grande Médaille d'or از انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیای کبیر و ایرلند در ۱۹۳۲
- مدال طلای Society of Antiquaries of London در ۱۹۳۵
- مدال یادبود هاکسلی از Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland در ۱۹۳۴
در افتخارات زادروز پادشاه در سال ۱۹۱۰، او به همراه امپراتوری هند (CIE) منصوب شد به دلیل خدماتش به‌عنوان بازرس کل آموزش و نقشه‌بردار باستان‌شناسی در ایالت مرزی شمال غربی.
دو سال بعد، در افتخارات زادروز پادشاه در سال ۱۹۱۲، او به شوالیه فرمانده (KCIE) ارتقا یافت به دلیل خدماتش به‌عنوان سرپرست دایره باستان‌شناسی در منطقه مرزی شمال غربی.
او مدارک افتخاری متعددی از جمله دکتری عالی ادبیات (DLitt) از دانشگاه آکسفورد (۱۹۰۹) و دکترای علوم (DSc) از دانشگاه کمبریج (۱۹۱۰) دریافت کرد.
در سال ۱۹۱۹، اورل اشتاین به‌عنوان عضو خارجی آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند انتخاب شد.
در ۱۹۲۱، او به‌عنوان عضو آکادمی بریتانیا (FBA) برگزیده شد.
در ۱۹۳۰، اشتاین عضو افتخاری بین‌المللی فرهنگستان هنر و علوم آمریکا و در ۱۹۳۹، عضو بین‌المللی انجمن فیلسوفان آمریکا شد.
آثار و نوشته‌ها

اورل اشتاین در طول فعالیت علمی خود آثار متعددی منتشر کرد. برخی از مهم‌ترین کتاب‌ها و مقالات او عبارت‌اند از:
۱۸۹۶. «یادداشت‌هایی دربارهٔ جغرافیای باستانی مسیر پیر پنتسال». مجلهٔ انجمن آسیایی بنگال. کلکته.
۱۸۹۶. یادداشت‌هایی دربارهٔ گزارش او*کونگ از کشمیر. وین: Gerold، ۱۸۹۶. منتشرشده به زبان‌های انگلیسی و آلمانی.
۱۸۹۸. گزارش مفصل دربارهٔ یک سفر باستان‌شناسی همراه با نیروی میدانی بونر. لاهور: انتشارات دولتی پنجاب.
۱۹۰۰. Kalhaṇa's راجترنگنی – تاریخ شاهان Kaśmīr، در دو جلد. لندن، انتشارات A. Constable & Co. Ltd. تجدید چاپ در دهلی توسط Motilal Banarsidass، ۱۹۷۹.
۱۹۰۴. ویرانه‌های مدفون در شن‌های ختن. لندن، انتشارات Hurst and Blackett, Ltd. [نسخه دیجیتال](https://books.google.com/books?id=1Ra3AAAAIAAJ) بایگانی‌شده  در ۴ آوریل ۲۰۲۳ توسط Wayback Machine
۱۹۰۵. گزارش مطالعات باستان‌شناسی در ایالت مرزی شمال غربی و بلوچستان. پیشاور: انتشارات دولتی.
۱۹۰۷. ختن باستانی: گزارش مفصل کاوش‌های باستان‌شناسی در ترکستان چین. دو جلد. انتشارات Clarendon Press، آکسفورد. [نسخه دیجیتال](https://books.google.com/books?id=FaMMAQAAMAAJ) بایگانی‌شده  در ۵ آوریل ۲۰۲۳ توسط Wayback Machine
۱۹۱۲. ویرانه‌های صحاری ختا: روایت شخصی از اکتشافات در آسیای مرکزی و غربی‌ترین بخش چین. دو جلد. لندن: Macmillan & Co. [نسخه دیجیتال](https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.69508)
۱۹۱۸. «مسیرهایی از پنجاب به ترکستان و چین که توسط ویلیام فینچ (۱۶۱۱) ثبت شده‌اند». مجلهٔ جغرافیایی.
۱۹۲۱. سرایندیا: گزارش مفصل اکتشافات در آسیای مرکزی و غربی‌ترین بخش چین. پنج جلد. آکسفورد: Clarendon Press.
۱۹۲۱. هزار بودا: نقاشی‌های باستانی بودایی از معابد غاری تونگ‌هوانگ در مرز غربی چین.
۱۹۲۳. یادداشت‌هایی دربارهٔ نقشه‌های ترکستان چین و کانسو.
۱۹۲۵. آسیای درونی‌ترین: جغرافیای آن به‌عنوان عاملی در تاریخ. لندن: انجمن سلطنتی جغرافیا.
۱۹۲۷. لشکرکشی اسکندر در شمال‌غرب هند.
۱۹۲۸. آسیای درونی‌ترین: گزارش مفصل کاوش‌ها در آسیای مرکزی، کانسو و شرق ایران. پنج جلد. انتشارات Clarendon Press.
۱۹۲۹. در مسیر اسکندر به رود سند: روایت شخصی از اکتشافات در مرز شمال‌غرب هند.
۱۹۳۲. بر مسیرهای باستانی آسیای مرکزی: روایتی کوتاه از سه اکتشاف در آسیای درونی و شمال‌غرب چین.
۱۹۳۳. بر مسیرهای باستانی آسیای مرکزی: جلد ۱.
۱۹۳۷. کاوش‌های باستان‌شناسی در شمال‌غرب هند و جنوب‌شرق ایران.
۱۹۴۰. مسیرهای باستانی غرب ایران: روایت یک سفر باستان‌شناسی.
۱۹۴۴. «یادداشت‌های باستان‌شناسی از منطقهٔ هندوکش». انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیای کبیر و ایرلند.
فهرست کامل‌تری از آثار اشتاین در راهنمای مجموعه‌های اشتاین در بریتانیا ارائه شده است. pp. 49–61.
عکس اورل اشتاین به همراه سگش و گروه پژوهشی در حوضه تاریم
نقشهٔ تکله‌مکان از کتاب سرایندیا، اورل اشتاین، ۱۹۲۱، جلد پنجم.
نامه‌ای از اورل اشتاین به رودولف هرنله از کاشغر، ۲۵ مه ۱۹۰۱.
سنگ قبر اورل اشتاین در قرارگاه نظامی شیرپور، کابل
قطعه‌ای از فرش کشف‌شده توسط اورل اشتاین در یک گودال زباله در لولان، سین‌کیانگ، مربوط به قرن سوم یا چهارم میلادی
موزه راه‌آهن استانبول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
İstanbul Demiryolu Müzesi: İstanbul Demiryolu Müzesi
Location in Istanbul: Location in Istanbul
بنیان‌گذاری: ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۵؛ ۱۹ سال پیش (۲۰۰۵-23}})
مکان: Sirkeci, Istanbul, Turkey
مختصات: ۴۱°۰۰′۵۵″شمالی ۲۸°۵۸′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۰۱۵۳°شمالی ۲۸٫۹۷۷۱°شرقی﻿ / 41.0153; 28.9771
گونه: Railway
بازدیدکنندگان: ۵۲٬۷۷4 (2006)
وبگاه: Istanbul Railway Museum
نمای جلوی لوکوموتیو قطار مسافری با ابزار مهندسی، در داخل موزه راه‌آهن استانبول
موزه راه‌آهن استانبول (به ترکی استانبولی: İstanbul Demiryolu Müzesi) واقع در ترمینال تاریخی استانبول سرکیسی در محله سیرکچی ناحیه فاتح در استانبول، ترکیه است. این موزه در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۵ افتتاح شد و توسط راه‌آهن دولتی ترکیه (TCDD) اداره می‌شود.
این موزه در ترمینال راه‌آهن و در سال ۱۸۸۸ ساخته شده و در سال ۱۸۹۰ افتتاح گردید، در حال حاضر حدود ۳۰۰ مورد تاریخی را در معرض نمایش قرار داده است. این نمایشگاه دارای ۱۴۵ متر مربع (۱٬۵۶۰ فوت مربع) مساحت است، و شامل بخش‌هایی از قطارها و ایستگاه‌های راه‌آهن، عکس‌ها و اسناد مرتبط با آنها می‌باشد. وسایل دیگر نمایشگاه شامل خدمات مبلمان و وسایل نقره‌ای ماشین‌های ناهارخوری، تجهیزات اداری ایستگاه، کابین راننده یک قطار برقی، قطعات سازنده برخی از ماشین‌های ریلی تاریخی TCDD، صفحات هشدار دهنده و ساعت و زنگ ایستگاه به نمایش گذاشته شده است.
بر اساس گزارشها در سال ۲۰۰۶ تعداد ۵۲٬۷۷۴ نفر، از جمله ۳۱٬۱۵۳ گردشگر خارجی از این موزه بازدید کردند.
بازدید

این موزه همه روزه به جز روزهای یکشنبه و دوشنبه از ساعت ۰۹۰۰ تا ۱۷۰۰ باز بوده و بازدید از آن رایگان است.
نشانی:
ترمینال استانبول سرکیسی
سرکیسی، استانبول
نمایی از داخل موزه راه‌آهن در منطقه سیرکچی استانبول
ابدیت (فیلم آینده)

| ابدیت | ابدیت |
| --- | --- |
کارگردان: دیوید فرین
تهیه‌کننده: ترور وایت تیم وایت
نویسنده: پت کانن
بازیگران:  الیزابت اولسن  مایلز تلر  کلوم ترنر  دیواین جوی رندالف 
فیلم‌بردار: روآری اوبراین
شرکت تولید:  ای۲۴  استار تروور اینترتینمنت 
توزیع‌کننده: ای۲۴
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
ابدیت (به انگلیسی: Eternity) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی به کارگردانی دیوید فرین، نویسندگی پت کانن و با بازی الیزابت اولسن، مایلز تلر، کلوم ترنر و دیواین جوی رندالف است.
زمینه داستانی

پس از مرگ، هر شخص فقط یک هفته فرصت دارد تا انتخاب کند که ابدیت را کجا بگذراند. برای جوآن، لری و لوک، این واقعاً یک سؤال است که آن را با چه کسی بگذرانند. جوآن باید بین عشق اولش، یا مردی که زندگیش را با او ساخته است، یک نفر را انتخاب کند.
بازیگران

الیزابت اولسن در نقش جوآن
مایلز تلر در نقش لری
کلوم ترنر در نقش لوک
دیواین جوی رندالف در نقش آنا
جان اوایل در نقش رایان
اولگا مردیز در نقش کارن
تولید

پت کانن فیلمنامه ابدیت را نوشت و در سال ۲۰۲۲ به فهرست سیاه بهترین فیلمنامه‌های تولید نشده انتخاب شد. در مارس ۲۰۲۴، دیوید فرین برای کارگردانی فیلم برای ای۲۴ استخدام شد و الیزابت اولسن، مایلز تلر و کلوم ترنر برای ایفای نقش در آن شرکت کردند. در اواخر ماه می، دیواین جوی رندالف به بازیگران پیوست. در ماه ژوئن، جان ارلی و اولگا مردیز به بازیگران پیوستند.
تولید > فیلمبرداری

تصویربرداری اصلی در ۲۴ می ۲۰۲۴ در ونکوور آغاز شد و تولید در ۵ جولای به پایان رسید.
برده‌رش تبریزخاتون

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| برده‌رش تبریزخاتون برده رش تبریزخاتون | برده‌رش تبریزخاتون برده رش تبریزخاتون |
| --- | --- |
village: village
برده‌رش تبریزخاتون: برده‌رش تبریزخاتون
مختصات: ۳۵°۵۴′۲۲″ شمالی ۴۶°۵۲′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۰۶۱۱°شمالی ۴۶٫۸۸۲۷۸°شرقی﻿ / 35.90611; 46.88278: مختصات: ۳۵°۵۴′۲۲″ شمالی ۴۶°۵۲′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۰۶۱۱°شمالی ۴۶٫۸۸۲۷۸°شرقی﻿ / 35.90611; 46.88278
استان‌های ایران: استان کردستان
شهرستان‌های ایران: شهرستان دیواندره
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان دیواندره
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان چهل چشمه
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۲۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
برده‌رش تبریزخاتون یکی از روستاهای استان کردستان است که در دهستان چهل‌چشمهٔ بخش مرکزی شهرستان دیواندره واقع شده‌است.
الکتریسیته زمین‌گرمایی

نیروگاه زمین‌گرمایی در نگرو شرقی فیلیپین.
الکتریسیته زمین‌گرمایی به تولید انرژی الکتریکی از انرژی زمین‌گرمایی اطلاق می‌شود. فناوری مورد استفاده در این طرح‌ها شامل نیروگاه‌های بخار خشک، نیروگاه‌های تبدیل به بخار سیال(Flash Steam)، نیروگاه چرخه دوگانه است. در حال حاضر ۲۴ کشور جهان از انرژی زمین‌گرمایی برای تولید برق استفاده می‌کنند، در حالی که حرارت زمین‌گرمایی در ۷۰ کشور جهان مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.
پتانسیل تولید برق از انرژی زمین‌گرمایی از ۳۵ تا ۲٬۰۰۰ گیگاوات برآورد شده‌است. ظرفیت نصب‌شده کنونی در جهان ۱۰٬۷۱۵ مگاوات است که ایالات متحده آمریکا با ظرفیت تولید ۳٬۰۸۶ مگاوات جایگاه نخست و کشورهای فیلیپین و اندونزی در رتبه‌های بعدی قرار دارند.
در کشور ایسلند ۸۷٪ انرژی گرمایی مورد نیاز ساختمان‌ها توسط انرژی زمین‌گرمایی تولید می‌شود.
تولید انرژی زمین‌گرمایی به علت میزان بسیار اندک استخراج انرژی گرمایی در مقایسه با حرارت درونی کره زمین انرژیی پایایی در نظر گرفته می‌شود.
شدت انتشار گازهای گلخانه‌ای در نیروگاه‌های زمین‌گرمایی موجود به‌طور متوسط ۱۲۲ کیلوگرم کربن دی‌اکسید (CO
۲) به ازای هر مگاوات ساعت انرژی الکتریکی است که حدود یک هشتم یک نیروگاه با سوخت زغالی معمولی است.
تاریخچه

تاریخ اولین استفاده از انرژی زمین گرمایی به شاهزاده پیرو گینوری کونتی در ایتالیا بازمی‌گردد. در سال ۱۹۰۴ میلادی برای اولین بار استفاده تجاری از انرژی زمین گرمایی به عنوان یک منبع تولید برق در ایتالیا شروع شد و سپس در سال ۱۹۵۸ نیروگاه زمین‌گرمایی وایراکی در نیوزیلند و در دهه ۱۹۶۰ نیروگاهی در منطقه آتشفشانی آبفشان‌ها (The Geysers) در ایالت کالیفرنیای آمریکا ساخته شد که امروزه بزرگترین نیروگاه زمین گرمایی به‌شمار می‌رود. تا سال ۲۰۰۸ انرژی زمین گرمایی سهمی کمتر از یک درصد از تولید کل انرژی الکتریکی جهان را به خود اختصاص داده.
انواع استفاده از انرژی زمین گرمایی

نیروگاه‌های زمین گرمایی با توجه به تکنولوژی در دسترس، هزینه ساخت و موقعیت محل از روش‌های مختلفی برای استخراج و تبدیل انرژی زمین گرمایی استفاده می‌کنند.
انواع استفاده از انرژی زمین گرمایی > نیروگاه زمین گرمایی با دو سیال

سیالی که معمولاً به شکل دو فاز مایع و بخار می‌باشد از چاه‌های زمین گرمایی خارج می‌شود که هرچه تعداد این چاه‌ها بیشتر باشد میزان مایع وبخارخارج شده از چاههاو متناسب با آن میزان تولید برق نیز بیشتر می‌شود. این سیالات در مخزن جداکننده بخار از مایع جمع‌آوری شده و سلیس فاز بخار از مایع جدا می‌شود. بخار جدا شده وارد توربین شده و باعث چرخش پره‌های توربین می‌شود. پره‌ها نیز به نوبه خود محور توربین و در نتیجه محور ژنراتور را به حرارت وا می‌دارند که باعث به وجود آمدن قطب‌های مثبت و منفی در ژنراتور شده و در نتیجه برق تولید می‌شود.
انواع استفاده از انرژی زمین گرمایی > نیروگاه زمین گرمایی با سیال تک فاز

در این نوع نیروگاه‌ها نیاز به مخزن جداکننده نمی‌باشد زیرا آب گرم وارد مبدل حرارتی شده و حرارت خود را به سیال عامل دیگری که معمولاً ایزوپنتان می‌باشد و نقطه جوش پایین‌تری نسبت به آب دارد منتقل می آند، دراین فرایند ایزوپنتان به بخار تبدیل شده و به توربین منتقل می‌شود که در اینجا توربین و ژنراتور طبق توضیحات فوق می‌توانند برق تولید کنند.
انواع استفاده از انرژی زمین گرمایی > نیروگاه‌های بخار خشک

این دسته نیروگاه‌ها از آب‌های داغ موجود در پوسته زمین که معمولاً به صورت بخار به سطح زمین می‌رسند استفاده می‌کنند. این بخار مستقیماً وارد یک توربین که به مولد وصل شده می‌شود و از انرژی جنبشی آن برای چرخش توربین استفاده می‌شود. این روش ابتدایی‌ترین روش استفاده از انرژی زمین گرمایی به حساب می‌آید و برای اولین بار در لاردالرو (Lardarello)در ایتالیا و در سال ۱۹۰۴ به کار گرفته شد. این نوع نیروگاه‌ها با وجود بهره‌وری بالایشان آب زیادی را به صورت بخار به همراه مقداری از گازهای مختلف در هوا آزاد می‌کنند.
انواع استفاده از انرژی زمین گرمایی > نیروگاه‌های تبدیل به بخار سیال(Flash Steam)

در این دسته نیروگاه‌ها از سیال‌های با دما و فشار بالا (دمای بالای ۱۸۲ درجه) استفاده می‌شود. از آنجایی که آب در داخل زمین در تحت فشار بالایی قرار دارد همواره به صورت مایع است. در این دسته نیروگاه‌ها آب بیرون آمده از داخل زمین وارد مخزنی کم فشار می‌شود. پایین بودن فشار داخل مخزن موجب خواهد شد که سیال موجود در مخزن به سرعت بخار شود. سپس از بخار تولید شده برای چرخاندن توربین استفاده می‌شود. در صورتی که مقداری از سیال به صورت مایع در داخل مخزن باقی بماند این مایع در مخزن دوم به بخار تبدیل می‌شود.
انواع استفاده از انرژی زمین گرمایی > نیروگاه چرخه دوگانه

در این دسته از نیروگاه‌ها امکان استفاده از سیال در دمای پایین‌تر از ۱۸۰ درجه نیز وجود دارد. در این روش آب بیرون آمده از زمین برای گرم کردن سیالی دیگر با دمای جوش پایین مورد استفاده قرار می‌گیرد. گرمای ناشی از آب داغ سیال دوم را به سرعت بخار می‌کند و از این سیال برای چرخاندن توربین استفاده می‌شود. یکی از مزایای این نیروگاه‌ها آزاد نکردن بخار آب در محیط است و از طرف دیگر امکان پیدا کردن منابع زمین گرمایی در دمای پایین‌تر از ۱۸۰ درجه بسیار بیشتر است و به همین دلیل بیشتر نیروگاه‌های زمین گرمایی آینده از این نوع خواهند بود.
مزایا

استفاده از انرژی زمین گرمایی دارای مزایای متعددی نسبت به استفاده از منابع سوخت‌های فسیلی است ولی مزیت اصلی آن عدم وجود هزینه‌های مربوط به تأمین سوخت است. همچنین از دیدگاه اثرات طبیعی میزان گازهای نامطلوب تولید شده در این نیروگاه‌ها اندک است. از دیگر مزایای این دسته نیروگاه می‌توان به ثابت بودن میزان انرژی استخراج شده در تمامی فصول سال و امکان کارکرد این نیروگاه‌ها به صورت ۲۴ ساعته نیز اشاره کرد. از دید اقتصادی استفاده از منابع زمین گرمایی میزان وابستگی قیمت برق تولیدی به قیمت سوخت‌های فسیلی را هم کاهش می‌دهد.
معایب

از منظر مهندسی باید به این نکته اشاره کرد که سیال مورد استفاده در نیروگاه‌های زمین گرمایی دارای خاصیت خورندگی در فلزات است و از جهت دیگر پایین بودن دمای سیال (نسبت به سیال در بقیه نیروگاه‌های حرارتی) در طول مسیر انتقال سیال موجب افزایش این خاصیت خورندگی می‌شود. بر طبق اصول ترمودینامیک پایین بودن دمای سیال همچنین موجب محدود شدن بهره‌وری نیروگاه می‌شود. بیشتر انرژی گرمایی استخراج شده تلف می‌شود اما حرارت پایین خروجی نیروگاه را می‌توان در مکان‌های مختلف مانند گلخانه‌ها، خشک کردن الوار یا گرم کردن فضاهای داخلی به کار گرفت.
نگرانی‌های طبیعی مختلفی پیرامون ساخت نیروگاه‌های زمین گرمایی وجود دارد که مهم‌ترین آن کاهش پایداری زمین در مناطق اطراف محل ساخت نیروگاه‌است این عیب در نیروگاه‌های زمین گرمایی پیشرفته به علت تزریق آب در بین سنگ‌هایی که قبلاً با آب تماس نداشته‌اند بیشتر ایجاد می‌شود. این تأثیر به دلیل تزریق آب در زمین به وجود می‌آید. بخار بازگشته از زمین ترکیباتی مانند کربن دی اکسید، گوگرد و... را به همراه خواهد داشت؛ با این حال میزان گازهای آزاد شده حدود ۵٪ مواد منتشر شده به وسیله نیروگاهی فسیلی با همین ظرفیت است. نیروگاه‌های زمین گرمایی می‌توانند با نصب یک سیستم کنترل‌کننده مواد منتشر شده میزان انتشار کربن دی اکسید را به کمتر از ۰٫۱٪ برسانند. آب خارج شده از زمین همچنین حاوی میزان اندکی از عناصر خطرناک مانند جیوه، آرسنیک، آنتیمون و... نیز خواهد بود. در این حالت دفع این آب‌ها به رودخانه‌های یا دریا می‌تواند خطرات زیست‌محیطی را به همراه داشته باشد.
گرچه محل‌های مستعد برای استخراج انرژی زمین گرمایی می‌توانند تا چندین دهه انرژی گرمایی را تأمین کنند ولی سرانجام گرمای استخراجی تمام خواهد شد. برخی این سرد شدن زمین در محل استخراج انرژی را دلیلی بر تجدیدناشدنی بودن این انرژی تفسیر می‌کنند. برای مثال دومین نیروگاه زمین گرمایی جهان از نظر قدمت در Wairakei با مشکل کاهش تولید روبه‌رو شده‌است. با این حال به نظر می‌رسد که این محل‌ها می‌توانند در طول زمان گرمای خود را بازیابند. بر طبق یک تخمین پتانسیل سایت زمین گرمایی واقع در ایسلند انرژی معادل ۱۵۰۰ تراوات یا ۱۵ تراوات در طول صد سال خواهد بود حال آنکه کل تولید برق زمین گرمایی از این سایت در حال حاضر ۱٫۳تراوات در سال است.
نیروگاه زمین گرمایی در ایران

با توجه به قرار گرفتن ایران در یک کمربند آتشفشانی امکان بهره‌برداری از این انرژی در ایران نیز وجود دارد. نیروگاه زمین‌گرمایی مشگین‌شهر، اولین نیروگاه زمین گرمایی ایران در استان اردبیل و در دامنه کوه سبلان با ظرفیت نهایی بالغ بر ۵۰ مگاوات در حال مطالعه و انعقاد قرارداد جهت احداث می‌باشد. با توجه به تحقیقات انجام شده امکان ساخت این دست نیروگاه‌ها در مناطق مستعد دیگری نیز مانند دامنه کوه تفتان و مناطق سهند و سبلان وجود دارد.
نیروگاه زمین‌گرمایی لاردالرو در ایتالیا.
جام برندگان جام کونکاکاف ۱۹۹۵

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ برگزاری: ۱۹ آوریل ۱۹۹۵ - ۴ آوریل ۱۹۹۶
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 تیکوس (یکمین عنوان):  تیکوس (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  لوئیس آنخل فیرپو
جایگاه سوم:  ماراتن
→ ۱۹۹۴ ۱۹۹۶ ← : → ۱۹۹۴ ۱۹۹۶ ← 
جام برندگان جام کونکاکاف ۱۹۹۵ چهارمین دوره از جام برندگان جام کونکاکاف بود.
مرحله مقدماتی > منطقه آمریکای شمالی

گریک امریکان در برابر  تیکوس انصراف داد.
مرحله مقدماتی > منطقه آمریکای مرکزی A

۱۹ آوریل ۱۹۹۵
| لوئیس آنخل فیرپو  | ۸ - ۰ |  سن مارکوس |
| --- | --- | --- |
۹ مه ۱۹۹۵
| سن مارکوس  | ۱ - ۲ |  لوئیس آنخل فیرپو |
| --- | --- | --- |
:
مرحله مقدماتی > منطقه آمریکای مرکزی B > مرحله اول

۱۴ مارس ۱۹۹۵
| ماراتن  | ۴ - ۰ |  کاسموس |
| --- | --- | --- |
۱۶ مارس ۱۹۹۵
| کاسموس  | ۴ - ۱ |  ماراتن |
| --- | --- | --- |
۲ آوریل ۱۹۹۵
| آکروس کریستال  | ۲ - ۳ |  سوئیچتپکز |
| --- | --- | --- |
۱۲ آوریل ۱۹۹۵
| سوئیچتپکز  | ۲ - ۲ |  آکروس کریستال |
| --- | --- | --- |
:
مرحله مقدماتی > منطقه آمریکای مرکزی B > مرحله دوم

۱۶ ژوئیه ۱۹۹۵
| سوئیچتپکز  | ۱ - ۱ |  ماراتن |
| --- | --- | --- |
۲۲ ژوئیه ۱۹۹۵
| ماراتن  | ۵ - ۰ |  سوئیچتپکز |
| --- | --- | --- |
:
مرحله مقدماتی > منطقه کارائیب > مرحله اول

۸ مارس ۱۹۹۵
| آرسنال  | ۱ - ۰ |  راسینگ آروبا |
| --- | --- | --- |
۲۵ مارس ۱۹۹۵
| راسینگ آروبا  | ۱ - ۲ |  آرسنال |
| --- | --- | --- |
۲۲ مارس ۱۹۹۵
| کلونیال  | ۳ - ۱ |  یونگ کلمبیا |
| --- | --- | --- |
۵ آوریل ۱۹۹۵
| یونگ کلمبیا  | ۵ - ۰ |  کلونیال |
| --- | --- | --- |
روبرت در برابر  وسترن تایگرز انصراف داد.
مرحله مقدماتی > منطقه کارائیب > مرحله سوم

۲۳ سپتامبر ۱۹۹۵
| یونگ کلمبیا  | ۵ - ۳ |  وسترن تایگرز |
| --- | --- | --- |
۳۰ سپتامبر ۱۹۹۵
| وسترن تایگرز  | ۱ - ۱ |  یونگ کلمبیا |
| --- | --- | --- |
:
نیمه نهایی

۲ آوریل ۱۹۹۶
| تیکوس  | ۲ - ۱ |  ماراتن |
| --- | --- | --- |
۲ آوریل ۱۹۹۶
| لوئیس آنخل فیرپو  | ۸ - ۰ |  یونگ کلمبیا |
| --- | --- | --- |
:
رده بندی

۴ آوریل ۱۹۹۶
| ماراتن  | ۱۲ - ۰ |  یونگ کلمبیا |
| --- | --- | --- |
:
فینال

۴ آوریل ۱۹۹۶
| تیکوس  | ۲–۱ |  لوئیس آنخل فیرپو |
| --- | --- | --- |
تماشاگران: ۴,۲۰۰
چسترویل، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Chesterville | Chesterville |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
نام مستعار: Quebec's little سوئیس: نام مستعار: Quebec's little سوئیس
Chesterville: Chesterville
مختصات: ۴۵°۵۷′۴۵″ شمالی ۷۱°۴۹′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۹۶۲۵۰°شمالی ۷۱٫۸۲۰۸۳°غربی﻿ / 45.96250; -71.82083: مختصات: ۴۵°۵۷′۴۵″ شمالی ۷۱°۴۹′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۹۶۲۵۰°شمالی ۷۱٫۸۲۰۸۳°غربی﻿ / 45.96250; -71.82083
استان:  استان کبک
ناحیه: Centre-du-Québec
منطقه شهری: آرتاباسکا
Settled: 1835-1849
Constituted: December 18, 1982
حکومت: حکومت
 • Mayor: Louis Lafleur
 • Federal riding: Richmond—Arthabaska
 • Prov. riding: Richmond—Arthabaska
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷٫۰۰ کیلومتر مربع (۴۵٫۱۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۱۵٫۴۲ کیلومتر مربع (۴۴٫۵۶ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۸۹۱
 • تراکم: ۷٫۷/کیلومتر مربع (۲۰/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۰٫۳%
 • Dwellings: ۴۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0P 1J0
کد منطقه: 819
Highway: Route 161
وبگاه: www.chesterville.net
چسترویل (به فرانسوی: Chesterville) شهری در منطقه شهری آرتاباسکا ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۸۹۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۱۴٫۸۹ کیلومتر مربع است.
منطقه تل‌آویو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اسرائیل
| منطقه تل‌آویو מחוז תל אביב | منطقه تل‌آویو מחוז תל אביב |
| --- | --- |
استان: استان
منطقه تل‌آویو اسرائیل: منطقه تل‌آویو اسرائیل
مختصات: ۳۲°۰۵′ شمالی ۳۴°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۸۳°شمالی ۳۴٫۸۰۰°شرقی﻿ / 32.083; 34.800: مختصات: ۳۲°۰۵′ شمالی ۳۴°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۸۳°شمالی ۳۴٫۸۰۰°شرقی﻿ / 32.083; 34.800
مرکز: تل‌آویو
حکومت: حکومت
 • -: -
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۶ کیلومتر مربع (۶۸ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱٬۲۲۱٬۶۰۰
 • تراکم: ۶۹۰۰/کیلومتر مربع (۱۸۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (IST)
کد منطقه: ۰۳ ۹۷۲
کد ایزو ۳۱۶۶: IL-TA
منطقه تل‌آویو یکی از ۷ منطقه اسرائیل می‌باشد. منطقه تل‌آویو از قسمت غرب با دریای مدیترانه و از قسمت شمال، جنوب و شرق با منطقه مرکزی همسایه می‌باشد. پایتخت این منطقه و گسترده ترین شهر آن تل‌آویو می‌باشد که به نام آن نامگذاری شده است. در منطقه یک نفا (واحد حکومتی) به اسم «نفت تل‌آویو» موجود می‌باشد که مساحت آن با منطقه، ناحیه مشترک دارد. این منطقه به سه منطقه های طبیعی تقسیم می گردد: تل آویو، رامات گان و هولون. در شاخص اطرافی، فاصله از منطقه تل‌آویو و دسترسی خودبه‌خودی تحت عنوان مقیاس های دفتر آمار مرکزی شرح داده شد.
شهرها

تل‌آویو (مرکز منطقه)
بت یام
بنی براک
گیواتائیم
خولون
کریات اونو
اور یهودا
رمت گن
رمت هشارون
القیراث

مکان
| Al ghiras | Al ghiras |
| --- | --- |
استان‌های یمن: استان صنعا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (Yemen Standard Time)
ال قیراس یک منطقهٔ مسکونی در یمن است که در استان صنعا واقع شده‌است.