stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرام مانوکیان (زاده ۱۸۷۹)

| آرام مانوکیان | آرام مانوکیان |
| --- | --- |
یکمین وزیر کشور و تدارکات اولین جمهوری ارمنستان: یکمین وزیر کشور و تدارکات اولین جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۱۹۱۸ – ۲۹ ژانویه ۱۹۱۹: دوره مسئولیت ۳۰ ژوئن ۱۹۱۸ – ۲۹ ژانویه ۱۹۱۹
نخست‌وزیر: هوهانس کاچازنونی
پس از: تشکیل پست
پیش از: آلکساندر خاتیسیان
Head of the Civil Administration in Yerevan: Head of the Civil Administration in Yerevan
دوره مسئولیت ۲۰ دسامبر ۱۹۱۷ – ۳۰ ژوئن ۱۹۱۸: دوره مسئولیت ۲۰ دسامبر ۱۹۱۷ – ۳۰ ژوئن ۱۹۱۸
فرماندار موقت وان: فرماندار موقت وان
دوره مسئولیت ۱۹/۲۰ مه – ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۵: دوره مسئولیت ۱۹/۲۰ مه – ۳۱ ژوئیه ۱۹۱۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سارگیس هاروتیونی هوهانسیان ۱۹ مارس ۱۸۷۹ فرمانداری الیزابت‌پول، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۱۹ (۳۹ سال) ایروان، نخستین جمهوری ارمنستان
ملیت:  ارمنستان
حزب سیاسی: فدراسیون انقلابی ارمنی
پیشه: میهن‌پرست، سیاستمدار
امضا: 
سارگیس هاروتیونی هوهانسیان (به ارمنی: Սարգիս (Սերգեյ) Հարությունի Հովհաննիսյան) (به انگلیسی: Sargis Hovhannisian) که با نام آرام مانوکیان شناخته می‌شود (ارمنی: Արամ Մանուկեան, reformed: Արամ Մանուկյան؛ ۱۹ مارس ۱۸۷۹ – ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۱۹) سیاست‌مدار، میهن‌پرست، فعال سیاسی-اجتماعی، مؤسس و اولین وزیر کشور و تدارکات اولین جمهوری ارمنستان بود. وی شخص معروف سیاسی در تاریخ معاصر ارمنستان محسوب می‌شود.
زندگی‌نامه

وی در شوشی و ایروان تحصیل نمود. مانوکیان از اعضای فدراسیون انقلابی ارمنی بود. در اواخر ۱۹۱۲ میلادی به وان بازگشت. در سال ۱۹۱۵ مانوکیان فرماندار موقت وان بود. در ۱۹ ژانویه ۱۹۱۹ بر اثر بیماری تیفوس درگذشت.
سمت‌ها

اولین وزیر کشور و تدارکات اولین جمهوری ارمنستان (۱۹۱۸)
فرماندار موقت وان (۱۹۱۵)
نگارخانه

نیمه تنه آرام مانوکیان
توضیحات

↑  as the delegate of the Armenian National Council. "The Armenian provincial council was created in December at a conference sponsored by Bishop Khoren of Erevan. Yet the region lacked a strong and experienced leadership. In Tiflis, the Russian Armenian National Council delegated Aram Manukian to fill the gap.
↑  "The vali had clearly anticipated the 18 May arrival from the north of the Russian vanguard, with the volunteer battalion under Vartan’s command at its head. The next day, Major-General Nikolayev’s division arrived. To avoid a political vacuum, the Russian commander appointed Aram Manukian provisional governor of Van and authorized him to create a local administration. It functioned to the end of July."
راشمیر آر۹۰

| راشمیر آر۹۰ | راشمیر آر۹۰ |
| --- | --- |
کاربری: تفریحی سبک
تولیدکننده: Ruschmeyer Luftfahrttechnik
نخستین پرواز: ۸ اوت ۱۹۸۸ (MF-85)
تعداد ساخته‌شده: MF-85:3 ; R-90:~30
راشمیر آر۹۰ (به انگلیسی: Ruschmeyer_R_90) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع تفریحی سبک ساخت شرکت Ruschmeyer Luftfahrttechnik است. هواگرد راشمیر آر۹۰ نخستین پروازش را در ۸ اوت ۱۹۸۸ (MF-85) میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
معماری خمر

معبد قرن دوازدهمی آنگکور وات شاهکار معماری آنگکوری است. انگکور وات که تحت فرمان پادشاه خمر سوریاوارمان دوم ساخته شده است، یک معبد هندو - بودایی است.
معماری خمر(خمر: ស្ថាបត្យកម្មខ្មែរ)، همچنین به عنوان معماری انگکوری (خمر: ស្ថាបត្យកម្មសម័យអង្គរ) نیز شناخته می‌شود؛ معماری است که توسط خمرها در دوره انگکوری امپراتوری خمر از حدود نیمه دوم قرن هشتم میلادی تا نیمه اول قرن پانزدهم میلادی تولید شده است.
معماری معابد سنگی هندی، به‌ویژه در مجسمه‌سازی، بر جنوب شرق آسیا تأثیر گذاشت و به‌طور گسترده در معماری هندی‌شده معابد کامبوج (خمر)، آنام و جاوه (در هند بزرگ) پذیرفته شد. معماری خمر که از تأثیرات هندی تکامل یافته بود؛ زیرا با توسعه ویژگی‌های خاص خود، که برخی از آن‌ها به‌طور مستقل ایجاد شده بودند و برخی دیگر از سنت‌های فرهنگی همسایه اقتباس شده بودند؛ به وضوح از شبه قاره هند متمایز شد و در نتیجه منجر به ایجاد سبک هنری جدید و منحصر به فردی در معماری آسیایی به نام سنت آنگکوری شد.
توسعه معماری خمر به عنوان یک سبک متمایز به ویژه در تصویرهای هنری از چهره‌های شخصیت‌های الهی و سلطنتی با ویژگی‌های ظاهری نمایانگر جمعیت محلی خمرها، از جمله صورت‌های گردتر، ابروهای پهن‌تر، و دیگر ویژگی‌های فیزیکی مشهود است. در هر مطالعه ای از معماری انگکوری، تأکید و تمرکز بر معماری مذهبی است، زیرا تمام بناهای باقی مانده آنگکوری ماهیت مذهبی دارند. در طول دوره انگکور، تنها معابد و سایر بناهای مذهبی از سنگ ساخته می‌شدند.
ساختمان‌های غیر مذهبی مانند خانه‌ها از مصالح فاسدشدنی مانند چوب ساخته می‌شدند و به همین دلیل دوام نیاورده اند و باقی نماندند.
کتاب‌شناسی

Coedès, George. Pour mieux comprendre Angkor. Hanoi: Imprimerie d'Extrême-Orient, 1943.
Forbes, Andrew; Henley, David (2011). Angkor, Eighth Wonder of the World. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN B0085RYW0O.
Freeman, Michael and Jacques, Claude. Ancient Angkor. Bangkok: River Books, 1999. شابک ‎۰−۸۳۴۸−۰۴۲۶−۳.
Glaize, Maurice. The Monuments of the Angkor Group. 1944. A translation from the original French into English is available online at theangkorguide.com.
Jessup, Helen Ibbitson. Art & Architecture of Cambodia. London: Thames & Hudson, 2004.
Ngô Vǎn Doanh, Champa:Ancient Towers. Hanoi: The Gioi Publishers, 2006.
Roveda, Vittorio. Images of the Gods: Khmer Mythology in Cambodia, Laos & Thailand. Bangkok: River Books, 2005.
Sthapatyakam. The Architecture of Cambodia Phnom Penh: Department of Media and Communication, Royal University of Phnom Penh, 2012.
Gabel, Joachim. Earliest Khmer Stone Architecture and its Origin: A Case Study of Megalithic Remains and Spirit Belief at the Site of Vat Phu.. In: JoGA 2022: 2–137, Journal of Global Archaeology.
نگارخانه

سامبور پری کوک
پره روپ
بانتی سری
گاه‌شماری بربری

گاهشماری بربری (به انگلیسی: Berber calendar)، تقویمی سالانه است که مردم بربر شمال آفریقا از آن استفاده می‌کنند. این گاهشماری در زبان عربی با نام «فلاحی» (کشاورزی) یا «عجم» شناخته می‌شود. دلیل این نام‌گذاری اعراب این است که آن‌ها از گاهشماری بربری برای تنظیم کار فصلی کشاورزی‌شان بهره می‌برند. گاهشماری بربری از نظر زمانی، دقیقاً با گاهشماری یولیانی مطابقت می‌کند. از گاهشماری یولیانی پیش از معرفی گاه‌شماری گرگوری در اروپا استفاده می‌شد و هم‌اکنون نیز در کلیساهای شرق کاربرد دارد.
نام ماه‌های گاهشماری جدید بربر از نام‌های رومی قدیمی استفاده شده در گاهشماری یولیانی گرفته شده‌است.
هاریس گولد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
زاده: هوارس هری تویگ ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۱ بریستول، انگلستان
درگذشته: ۴ نوامبر ۱۹۶۸ (۴۷ سال) سوث‌مید، انگلستان
فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک: فعالیت در مسابقات جهانی فرمول یک
ملیت: بریتانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۴–۱۹۵۸، ۱۹۶۰
تیم‌ها: تیم‌های خصوصی کوپر و مازراتی
ورودی‌ها: ۱۸ (۱۴ شروع)
مجموع امتیازات: ۲
اولین ورود: گراند پری ۱۹۵۴ بریتانیا
آخرین ورود: گراند پری ۱۹۶۰ ایتالیا
هاریس گولد (به انگلیسی: Horace Gould) (زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۱ با نام هاریس هری توییگ در بریستول، درگذشتهٔ ۴ نوامبر ۱۹۶۸ در سوث‌مید) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل انگلستان بود.
حرفه ورزشی

هاریس گولد در سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۰ در مسابقات فرمول یک شرکت کرد. او در مجموع در ۱۸ مسابقه شرکت کرد که از این تعداد ۱۴ مسابقه را به پایان رساند. گولد بیشتر دوران حرفه‌ای خود را با تیم‌های خصوصی کوپر و مازراتی سپری کرد. او در طول دوران حرفه‌ای خود موفق به کسب ۲ امتیاز در مسابقات فرمول یک شد.
زندگی شخصی

گولد در بریستول به دنیا آمد و در همان شهر بزرگ شد. او سه پسر به نام‌های مارتین، استفن و ریچارد داشت که پس از مرگ او در بریستول باقی ماندند.
مرگ و میراث

هاریس گولد در ۴ نوامبر ۱۹۶۸ بر اثر حملهٔ قلبی در سوث‌مید انگلستان درگذشت. مرگ او در سن ۴۷ سالگی پایان ناگهانی یک زندگی پربار بود. گولد به‌عنوان یکی از رانندگان قدیمی و محبوب فرمول یک در انگلستان شناخته می‌شود.
فولکس‌واگن پاسات

Motor vehicle
| فولکس‌واگن پاسات | فولکس‌واگن پاسات |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: فولکس‌واگن
نام‌های دیگر: Volkswagen Dasher Volkswagen Quantum Volkswagen Santana Volkswagen Corsar Volkswagen Magotan Volkswagen Carat
تولید: ۱۹۷۳-اکنون
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه متوسط / خودروی اندازه متوسط (D)
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو or خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک
سکو: US and China model: Volkswagen Group B platform European model: Volkswagen Group MQB platform
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: فولکس‌واگن تیپ ۴ فولکس‌واگن تیپ ۳ فولکس‌واگن کا۷۰
فولکس‌واگن پاسات (Volkswagen Passat) خودرویی است که از سال ۱۹۷۳ تا کنون تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو بوده است.
نسل هشتم پاسات

هشتمین نسل فولکس واگن پاسات (B8) برای اولین بار در نوامبر ۲۰۱۴ معرفی شد. این خودرو در نسخه  سدان و استیشن تولید می‌شد. مارتین وینترکورن، رئیس هیئت مدیره فولکس‌ واگن، نسل هشتم پاسات را "خودرویی لوکس بدون قیمت لوکس" توصیف می‌کرد. این نسل از پاسات در سال ۲۰۱۵، به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد.
فولکس واگن ماگوتان

نسل هشتم فولکس واگن پاسات با نام ماگوتان در چین عرضه شد. بارزترین تفاوت این خودرو با پاسات را می‌توان ۸۰ میلی متر فاصله بین محوری بیشتر دانست. ضمناً طراحی چراغ ها متفاوت از پاسات است.
ماتی ادواردز هیویت

| ماتی ادواردز هیویت | ماتی ادواردز هیویت |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ماتی ادواردز
زادهٔ: اکتبر ۱۸۶۹ میلادی سنت لوئیس، میزوری، ایالات متحدهٔ آمریکا
درگذشت: ۱۹۵۶ (۸۷ سال) بوستون، ماساچوست، ایالات متحدهٔ آمریکا
پیشه: عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۱۹۰۹ میلادی
شناخته‌شده برای: عکاسی لوکیشن از معماری، مناظر و طرح‌ها
American photographer
ماتی ادواردز هیویت (به انگلیسی: Mattie Edwards Hewitt) (زادهٔ اکتبر ۱۸۶۹ میلادی - درگذشته ۱۹۵۶ میلادی) عکاس آمریکایی مکان‌های معماری، مناظر، و طرح‌ها بود که عمدتاً بر اساس موقعیت ساحل شرقی است. در ابتدا او با فرانسیس بنجامین جانستون ارتباط داشت که بعداً معشوق او شد و از سال ۱۹۰۹ میلادی به مدت هشت سال با او زندگی و کار کرد. آن‌ها با هم استودیوی جانستون-هیویت را در شهر نیویورک تأسیس کردند که از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد. آن‌ها در زمینهٔ عکاسی معماری و منظر به خوبی شناخته شدند و عکس‌های زیادی از ساختمان‌ها و باغ‌های معروف گرفتند که عنوان آن‌ها «خانم جانستون و خانم هیویت» یا «فرانسیس بنجامین جانستون و متی ادواردز هیویت» بود.
پس از قطع همکاری با جانستون در سال ۱۹۱۷ میلادی، هیویت شروع به کار انفرادی کرد و به عنوان یک عکاس تجاری به شهرت رسید. او کسب و کار خود را در زمینهٔ عکاسی با تمرکز خاص بر عکس گرفتن برای طراحان، معماران، و معماران منظر، ثبت نماهای داخلی و خارجی خانه‌ها و ساختمان‌های تجاری و باغ‌ها راه‌اندازی کرد. او تا زمان مرگش در بوستون در سال ۱۹۵۶ میلادی به این حرفه ادامه داد.
کاتالوگی از آثار هیویت، با عنوان «پرترهٔ یک دوره در معماری منظر: عکس‌های متی ادواردز هیویت»، به عنوان یک نمایشگاه در ویو هیل، برانکس، نیویورک موجود است.
کتابشناسی

«پول، کود و نگهداری»، فلمینگ، نانسی (۱ مارس ۲۰۱۳). نانسی فلمینگ، شابک: ۹۷۸-۰-۹۶۴۳۰۰۳-۹-۲.
«تصویر مثبت: عکاسان زن در آمریکای پایانی قرن»، گاور، سی. جین (۱۹۸۸). مطبوعات سانی. شابک: ۹۷۸-۰-۸۸۷۰۶-۵۳۳-۰.
«فلچر استیل، معمار منظره: شرحی از زندگی باغ‌سازان»، (۱۹۷۱-۱۸۸۵)، کارسون، رابین اس. (مه ۱۹۸۹). ناشر: آبرامز/ساگاپرس. شابک: ۹۷۸-۰-۸۱۰۹-۱۵۲۳-۷.
«کتاب‌ها: فرانسیس بنجامین جانستون: یک بیوگرافی جدید و فوق‌العاده اغواگر می‌پرسد: آیا یکی از بزرگترین عکاسان آمریکا یک لزبین بود؟»، لیمون، برندان (اوت ۲۰۰۰). خارج (مجله). اینجا انتشارات.
«ویزکایا: یک ویلای آمریکایی و سازندگان آن»، ریبچینسکی، ویتولد؛ اولین، لوری؛ بروک، استیون (۲۰۰۷). انتشارات دانشگاه پنسیلوانیا، شابک: ۹۷۸-۰-۸۱۲۲-۳۹۵۱-۵.
عکس ماتی ادواردز هیویت، پرتره سه چهارم، ایستاده، رو به جلو، بازوی راست روی کشوها را نشان می‌دهد
عکس گرفته شده توسط هیویت در عمارت بیچ‌وود
ستار بهشتی

| ستار بهشتی | ستار بهشتی |
| --- | --- |
اعلامیه دومین سالگرد ستار بهشتی: اعلامیه دومین سالگرد ستار بهشتی
زادهٔ: ۱ شهریور ۱۳۵۵ ۲۳ اوت ۱۹۷۶ رباط کریم، ایران
درگذشت: ۱۳ آبان ۱۳۹۱ (۳۶ سال) ۴ نوامبر ۲۰۱۲ زندان اوین، محله اوین، شهرستان شمیرانات، شمال استان تهران، ایران
علت مرگ: بر اثر شکنجه در مدت بازجویی
پیشه‌ها: کارگر وبلاگ‌نویس
شناخته‌شده برای: زندانی مقتول سیاسی
والدین: گوهر عشقی (مادر)
سید ستّار بهشتی (۱ شهریور ۱۳۵۵ – ۱۳ آبان ۱۳۹۱) کارگر و وبلاگ‌نویس ایرانی بود که در ۹ آبان ۱۳۹۱ توسط پلیس فتا دستگیر شد. او به اتّهام «اقدام علیه امنیت ملی از طریق فعالیت در شبکهٔ اجتماعی و فیس‌بوک» بازداشت و به مکانی نامشخص منتقل شده بود. در مدّت بازجویی به شدت از سوی پلیس فتا شکنجه شد و به دلیل خون‌ریزی ریه، کبد، کلیه و مخچه کشته شد و در آرامستان رباط کریم (محل زندگی‌اش) به خاک سپرده شد. بر اساس گزارش ثبت شده در روابط عمومی بهشت زهرای تهران، بهشتی در ۱۳ آبان فوت کرده است. عموی ستار بهشتی در گفتگو با سایت سحام‌نیوز گفته زمانی که از مسئولان، علّت مرگ را جویا شدند به آن‌ها گفته شد: «خفه شوید و به شما ربطی ندارد.»
پس از انتشار خبر مرگ بهشتی، ۴۱ نفر از زندانیان سیاسی در نامه‌ای که در سایت کلمه منتشر شد اعلام کردند که «ستار بهشتی روزهای ۱۰ و ۱۱ آبان ۱۳۹۱ در بند ۳۵۰ اوین بوده و آثار شکنجه در تمام قسمت‌های مختلف بدنش مشهود بوده است». در این نامه گفته شده که بهشتی در بازداشتگاه پلیس ایران مورد ضرب و شتم قرار گرفته، از سقف آویزان شده، دست‌هایش را به صورت قپانی بسته‌اند و با لگد به سر و گردنش ضربه زده‌اند. کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران در گزارشی که در ۱۹ آبان ۱۳۹۱ منتشر کرد به نقل از یکی از بستگان بهشتی که جنازهٔ او را دیده بود نوشت: «روی سرش فرورفتگی بزرگی بوده و روی سرش گچ کشیده بودند. صورتش باد کرده بوده است. به محض این که بند کفن را باز کردند از کنار زانوی راستش به کفن خون زده و کفن کاملاً خونی شده است. علائمی از کالبد شکافی هم روی بدنش بوده است.» مادر ستار بهشتی نیز در مصاحبه با سحام‌نیوز از خونی بودن کفن وی در هنگام دفن کردن سخن گفته است.
ویکتوریا نولاند سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، در ۹ نوامبر ۲۰۱۲ ضمن اشاره به این‌که «این وبلاگ‌نویس ۳۵ ساله، گناهی جز بیان عقیدهٔ سیاسی خود، مرتکب نشده بود» از مسئولان جمهوری اسلامی خواست چگونگی این قتل را بررسی کنند.
گرفتن رضایت با تهدید

در سال ۱۳۹۱ مأموران امنیتی با آمدن به خانهٔ مادر ستار بهشتی، پس از نشان دادن سه قاتل و شکنجه گر پسرش، با تهدید به بازداشت دخترش، به زور، از او رضایت گرفتند.
دیدار کاترین اشتون با مادر ستار بهشتی

کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا ضمن سفری که به ایران داشت با «فعالان زن» دیدار کرد و آنطور که لیز دوست خبرنگار بی‌بی‌سی در صفحه توئیتر خود نوشته گوهر عشقی مادر ستار بهشتی یکی از ۷ زنی بود که اشتون با آن‌ها دیدار داشته است.
حکم دادگاه در محکومیت قاتل

این پرونده پس از کش و قوس‌های فراوان در ۱۶ مرداد ۱۳۹۳ منجر به صدور کیفرخواست با اتهام قتل شبه عمد برای اکبر تقی‌زاده قاتل وی شد. قاتل به سه سال حبس تعزیری، دو سال اقامت اجباری (تبعید) در نقطهٔ معین و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد. اولیای دم ستار بهشتی به این موضوع اعتراض کردند و پرونده برای اظهارنظر به دادگاه عمومی ارجاع شد و این مرجع با رد اعتراض اولیای دم، در نهایت نظر دادستانی مبنی بر شبه‌عمد بودن قتل ستار بهشتی را تأیید کرد.
در کتابی که پژوهشگاه قوه قضائیه در سال ۱۴۰۱ منتشر کرده، نویسنده از عدم افشای دلیل مرگ ستار بهشتی انتقاد کرده است.
روز دوستی میان مردم ایران و آمریکا

برایان هوک، نمایندهٔ ویژه وزارت خارجه آمریکا در امور ایران، در ۱ شهریور ۱۳۹۸، روز ۱ شهریور مصادف با روز تولد ستار بهشتی را «روز دوستی میان مردم ایران و آمریکا» نامید. این اظهارنظر برایان هوک واکنشی به درخواست گوهر عشقی مادر ستار بهشتی بود که پیشتر در نامه‌ای به دونالد ترامپ خواستار اعلام این روز به عنوان روز دوستی میان مردم ایران با مردم آمریکا شده بود.
بنیاد ستار بهشتی

در سال ۲۰۲۱ بنیاد ستار بهشتی     به خواست مادر ستار گوهر عشقی و به مدیریت مجید نیک‌نام، از دوستان ستار در کالیفرنیا به ثبت رسید و شروع به فعالیت نمود.
پل خیابان فان بورن (شیکاگو)

| پل خیابان فان بورن | پل خیابان فان بورن |
| --- | --- |
پل در سال ۲۰۰۹ با دهانهٔ بازشوی آن برای قایق‌های بادبانی: پل در سال ۲۰۰۹ با دهانهٔ بازشوی آن برای قایق‌های بادبانی
مختصات: ۴۱°۵۲′۳۶″شمالی ۸۷°۳۸′۱۵″غربی﻿ / ﻿۴۱٫۸۷۶۸°شمالی ۸۷٫۶۳۷۳۹۲°غربی﻿ / 41.8768; -87.637392
مکان: مکان
fa (in English: Expected satiety): fa
«پل خیابان فان بورن» یک پل بازشو است که از روی رود شیکاگو در مرکز شهر شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده عبور می‌کند. این پل ششمین پلی است که در این مکان و با این نام ساخته شده و در سال ۱۹۵۶ تکمیل شد. این پل جایگزین پل بازشوی نوع «رولینگ لیفت» ساخته‌شده در سال ۱۸۹۵ شد که توسط ویلیام شرزر طراحی شده بود.
پیوندهای بیرونی

پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Van Buren Street Bridge (Chicago, 1956 bascule) در ویکی‌انبار
جسمانی (مجموعه تلویزیونی)

| جسمانی | جسمانی |
| --- | --- |
پوستر تیزر: پوستر تیزر
ژانر: کمدی-درام
سازنده: آنی ویزمن
بازیگران:  رز بیرن  روری اسکاول  جفری آرند  پال اسپارکس  لو تیلور پاچی  دلا صبا  دیردر فریل  اشلی لیائو  ایان گومز 
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۳۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  آنی ویزمن  کریگ گیلسپی  لیزا جانسون  استفانی لینگ  الکساندرا کانینگهام  مارتی آدلشتاین  بکی کلمنتز  سرا گمبل  جان مک نامارا  رز بیرن 
مدت: ۲۷–۳۴ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  Parasox  High Kick Productions  Nutmegger, Inc.  Fabrication  استودیو فردا 
توزیع‌کننده: اپل
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: اپل تی‌وی پلاس
انتشار اولیه: ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۶-۱۸) – present (present)
جسمانی (انگلیسی: Physical) یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی کمدی-درام است که توسط آنی ویزمن ساخته شده‌است و برای اولین بار از اپل تی‌وی پلاس در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ پخش شد.
در اوت ۲۰۲۱، قبل از پایان فصل اول این سریال، برای فصل دوم تمدید شد.
داستان

داستان «جسمانی» در دهه ۱۹۸۰ اتفاق می‌افتد، «جسمانی» یک کمدی سیاه است که شیلا روبین (رز بیرن) را در سفر خود برای کشف خود از طریق ایروبیک دنبال می‌کند.
بازیگران و شخصیت‌ها

رز بیرن در نقش شیلا روبین
روری اسکاول در نقش دنی روبین
جفری آرند به عنوان جری
پال اسپارکس در نقش جان بریم
لو تیلور پاچی در نقش تایلر
دلا سابا در نقش بانی کاظم
دیردره فریل در نقش گرتا
اشلی لیائو در نقش سیمونه
ایان گومز در نقش ارنی
قسمت‌ها

| شم>  | عنوان  | کارگردان | نویسنده | تاریخ پخش اصلی  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | «بیایید این کار را انجام دهیم» | کریگ گیلسپی | آنی ویزمن | ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۶-۱۸) |
| ۲ | «بیایید سیاسی شویم» | لیزا جانسون | آنی ویزمن | ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۶-۱۸) |
| ۳ | «بریم به کسب و کار برسیم» | استفانی لینگ | رزا هندلمن | ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۶-۱۸) |
| ۴ | «بیایید مهمانی را شروع کنیم» | لیزا جانسون | جسیکا دیکی | ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۶-۲۵) |
| ۵ | «بیایید موافقت کنیم تا مخالف باشیم» | استفانی لینگ | الکساندرا کانینگهام، آنی ویزمن، لکس ادنس | ۲ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۰۲) |
| ۶ | «بیایید آن را روی نوار بگیریم» | استفانی لینگ | لکس ادنس | ۹ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۰۹) |
| ۷ | «بیایید این نمایش را در جاده ببینیم» | استفانی لینگ | آنی ویزمن | ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۱۶) |
| ۸ | «اجازه ندهیم و بگوییم که انجام دادیم» | استفانی لینگ | جاستین بونیلا | ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۲۳) |
| ۹ | «بیایید با واقعیت‌ها روبرو شویم» | استفانی لینگ | رزا هندلمن | ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۷-۳۰) |
| ۱۰ | «بیایید با هم باشیم» | لیزا جانسون، استفانی لینگ | آنی ویزمن | ۶ اوت ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-0۸-۰۶) |
تولید > توسعه

در ژانویه ۲۰۲۰، گزارش شد که اپل در حال نزدیک شدن به سفارش سریال جسمانی است که توسط آنی ویزمن ساخته و نوشته شده‌است و استودیو فردا قرار است تولید کند. در دسامبر ۲۰۲۰، کریگ گیلسپی، لیزا جانسون و استفانی لینگ به عنوان کارگردانان این مجموعه معرفی شدند و گیلسپی قرار است قسمت آزمایشی را کارگردانی کند. این سریال نیم ساعته و شامل ده قسمت است.
در ۴ آگوست ۲۰۲۱، اپل تی‌وی پلاس سریال را برای فصل دوم تمدید کرد.
تولید > انتخاب بازیگر

در ژانویه ۲۰۲۰، رز بیرن به عنوان تیتر فیزیکی گزارش شد. در دسامبر ۲۰۲۰، اعلام شد که برن نقش شیلا روبین را با بازی‌های پال اسپارکس، روی اسکاول، لو تیلور پاچی، دلا سابا، دیردره فریل و اشلی بازی می‌کند. جفری آرند در ژانویه ۲۰۲۱ با ایان گومز در آوریل ۲۰۲۱ به بازیگران پیوست.
تولید > فیلمبرداری

فیلمبرداری فصل اول در نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد و در مارس ۲۰۲۱ به پایان رسید. فیلمبرداری فصل دوم در نوامبر ۲۰۲۱ آغاز شد و انتظار می‌رود در مارس ۲۰۲۲ به پایان برسد.
انتشار

این سریال در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۱ در اپل تی‌وی پلاس به صورت جهانی پخش شد و سه قسمت اول بلافاصله در دسترس بود و بقیه به صورت هفتگی، هر جمعه پخش می‌شد.
بازخورد

در راتن تومیتوز، این سریال بر اساس ۴۸ نقد منتقد، ۶۷٪ محبوبیت دارد، با میانگین امتیاز ۶٫۴۹/۱۰. اجماع انتقادی این وب‌سایت می‌گوید: «حتی یک اجرای مغناطیسی از رز برن نمی‌تواند فیزیکی را از رژه طاقت‌فرسا شخصیت‌های ناخوشایند و انتخاب‌های داستانی نجات دهد». در متاکریتیک، بر اساس ۲۱ منتقد، میانگین وزنی امتیاز ۶۰ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است. مجله اینترنتی آلمانی «اشپیگل» خوشحال شد و به تفاوت بین استقبال آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها اشاره کرد و گفت: «طنزهای اجتماعی بداخلاق به کیش بدن و جنون مصرف گرایانه برای لذت واقعی ما وارد می‌شود. منتقدان آمریکایی نسبتاً وحشت زده بودند - بدون هیچ دلیلی.
زرینه‌رود
نام گذاری

غیاث‌الدین خواندمیر در حبیب‌السیر به جنگ بین آرپاخان و خواجه غیاث الدین محمد، اشاره کرده و چنین می‌نویسد: در حوالی جغتا هر دو شبکه به هم رسیده، دست به تیغ و خنجر بردند و خواجه از آرپاخان شکست خورده، پا به فرار نهاد و هلاکوخان مغول قریه حسین‌آباد را که در ۱۵کیلومتری شهر شاهین دژ می‌باشد، به پایتخت تابستانی انتخاب و آن را به افتخار پسر چنگیزخان جغتای (جغتو) نامگذاری کردند. و جغتوچای نامیده می‌شد.
در فرهنگستان اول زبان فارسی در راستای حذف زبان اقوام، نام زرینه رود را برای این رودخانه انتخاب کردند.
نقشه آذربایجان که اسامی جغتو و تغتو برای رودهای میاندوآب به کار رفته
لوئی ژوردان

| لوئی ژوردان | لوئی ژوردان |
| --- | --- |
لوئی ژوردان در مادام بوواری: لوئی ژوردان در مادام بوواری
نام هنگام تولد: لوئی روبر ژوندر
زادهٔ: ۱۹ ژوئن ۱۹۲۱ مارسی، فرانسه
درگذشت: ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۵ (۹۳ سال) بورلی هیلز، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
ملیت: فرانسه
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۹–۱۹۹۲
لوئی ژوردان (فرانسوی: Louis Jourdan‎؛ زادهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۲۱ – درگذشته ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۵) هنرپیشه اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

او با نام تولد لوئی روبر ژوندر (فرانسوی: Louis Robert Gendre‎) در ۱۹ ژوئن ۱۹۲۱ در مارسی زاده شد. وی تحصیلات خویش را در فرانسه، ترکیه و بریتانیا انجام داد. در زندگینامه ژوردان آمده که او در هتل پدرش در شهر کن در جنوب فرانسه با بازیگران و کارگردانان سینما آشنا شد و به تشویق آن‌ها بر آن شد که بازیگری بیاموزد.
بازیگری در فیلم‌های فرانسوی آغاز کرد. سال‌های نخست بازیگری او با شروع جنگ جهانی دوم همزمان شد. رد کردن نقشی برای یک فیلم تبلیغاتی آلمان نازی، باعث شد که فراری شود و به نیروهای مقاومت فرانسه بپیوندد. پس از پایان جنگ، ژوردان بازیگری را از سر گرفت و نهایتاً پایش به فیلم‌های هالیوودی باز شد. در هالیوود در نقش جنتلمنی فرانسوی با ظاهری جذاب جا افتاده بود و به همین خاطر خودش را «کلیشه فرانسوی» می‌خواند.
سال‌های پایانی دهه ۱۹۴۰ و تمام دهه ۱۹۵۰ اوج فعالیت حرفه‌ای ژوردان بود و با بازی در مقابل هنرپیشگانی همچون شرلی مک‌لین در فیلم «کن-کن»، جوآن فونتین در فیلم «شب‌های دکامرون» (۱۹۵۳)، جنیفر جونز، گریس کلی در فیلم «قو» (۱۹۵۶) و دوریس دی در فیلم «جولی» (۱۹۵۶) شهرت زیادی به دست آورد.
فیلم «ژی‌ژی» که اقتباسی از رمان ژی‌ژی نوشته کولت بود در سال ۱۹۵۸ ساخته شد و موفق به کسب ۹ جایزه اسکار شد، مهم‌ترین نقش‌آفرینی او محسوب می‌شود. با این حال خودش اعتقاد داشت که شاید آن فیلم خوبی برای لزلی کارون و موریس شوالیه (بازیگران اصلی فیلم) محسوب می‌شد، اما او نقشی «سطحی» بازی کرده بود.
در سال‌های آخر بازیگری اش در نقش‌های شخصیت منفی هم بازی کرد، از جمله در فیلم «اختاپوسی» Octopussy از رشته فیلم‌های جیمز باند که در سال ۱۹۸۳ ساخته شد.
در سال ۲۰۱۰ نشان لژیون دونور به وی اعطا شد. ژوردان در پیاده‌رو شهرت هالیوود نیز ستاره‌ای دارد
در سن ۹۳ سالگی در خانه‌اش در بورلی هیلز، لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
زندگی شخصی

ژوردان در سال ۱۹۴۶ با «برتا فردریک» (Berthe Frédérique) ازدواج نمود. در سال ۱۹۵۱ تنها فرزندش «لوئی آنری» زاده شد که در سال ۱۹۸۱ بر اثر مصرف بیش از اندازه دارو درگذشت. همسرش برتا نیز در سال ۲۰۱۴ درگذشت
فیلم شناسی

دزد دریایی (۱۹۳۹)
همان پدر و پسر (۱۹۴۰)
کمدی خوشبختی (۱۹۴۰)
نخستین ملاقات (۱۹۴۱)
ما جوان‌ها (۱۹۴۱)
رژه در ۷ شب (۱۹۴۱)
زن اهل آرل (۱۹۴۲)
زندگی کولی وار (۱۹۴۲)
دختر بچه‌های بندر گل (۱۹۴۳)
فلیسی نانتوی (۱۹۴۵)
پروندهٔ پارادین (۱۹۴۷)
بدون گناهان کوچک (۱۹۴۸)
نام یک زن ناآشنا (۱۹۴۸)
مادام بوواری (۱۹۴۹)
پرندهٔ بهشت (۱۹۵۱)
«آن» دختر سرخپوست (۱۹۵۱)
زمان خوشی (۱۹۵۲)
شب‌های دکامرون (۱۹۵۲)
خیابان استراپاد (۱۹۵۳)
سه سکه در چشمه (۱۹۵۴)
قو (۱۹۵۶)
جولی (۱۹۵۶)
عروس خیلی زیباست (۱۹۵۶)
تبعید خطرناک (۱۹۵۷)
فراری (۱۹۵۷)
ژی‌ژی (۱۹۵۸)
از هر چیزی بهتر (۱۹۵۹)
کن-کن (۱۹۶۰)
باکره‌های روم (۱۹۶۱)
سفر تاریک (۱۹۶۱)
کنت دو مونت-کریستو (۱۹۶۱)
لویتان (۱۹۶۲)
ایرما خوشگله (۱۹۶۳)
آدم‌های خیلی مهم (۱۹۶۳)
آشفتگی (۱۹۶۲)
هتل افراد سرشناس (۱۹۶۳)
ساخت پاریس (۱۹۶۵)
سلاطین (۱۹۶۵)
سروانتس (۱۹۶۶)
پوست جاسوس (۱۹۶۷)
گل در گوشش (۱۹۶۸)
از شیطان نترس (۱۹۶۹)
یک مال بدو (۱۹۶۹)
آئین شیطان پرستان (۱۹۶۹)
کنت مونت کریستو (۱۹۷۵ تلویزیونی)
کنت دراکولا (۱۹۷۷)
خرس‌های نقره‌ای (۱۹۷۸)
معاملهٔ مضاعف (۱۹۸۱)
غرق شده (۱۹۸۲)
اختاپوس (۱۹۸۳)