stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زانتندورف

| Zwentendorf an der Donau | Zwentendorf an der Donau |
| --- | --- |
Nuclear power station at Zwentendorf: Nuclear power station at Zwentendorf
  نشان:   نشان
Zwentendorf an der Donauموقعیت در اتریش: Zwentendorf an der Donauموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۸°۲۰′۳۳″ شمالی ۱۵°۵۴′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۴۲۵۰°شمالی ۱۵٫۹۱۳۸۹°شرقی﻿ / 48.34250; 15.91389: مختصات: ۴۸°۲۰′۳۳″ شمالی ۱۵°۵۴′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۳۴۲۵۰°شمالی ۱۵٫۹۱۳۸۹°شرقی﻿ / 48.34250; 15.91389
کشور: اتریش
ایالت: نیدراسترایش
ناحیه: Tulln
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hermann Kühtreiber (SPÖ)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳٫۸۵ کیلومتر مربع (۲۰٫۷۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸۲ متر (۵۹۷ فوت)
جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴): جمعیت (۱۱ دی ۱۳۹۴)
 • کل: ۴٬۰۱۲
 • تراکم: ۷۵/کیلومتر مربع (۱۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۳۴۳۵
پیش‌شماره‌ها: ۰۲۲۷۷
پلاک خودرو: TU
وبگاه: www.zwentendorf.at
زانتندورف (به آلمانی: Zwentendorf) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه تولن واقع شده‌است. زانتندورف ۵۳٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۸۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شمس‌آباد (تهران)

شمس‌آباد (مجیدیه شمالی) نام محله ای است که در شمال شرقی شهر تهران و در ناحیه ۲ در منطقه ۴ واقع شده‌است. این محله طی تقسیمات شهرداری و شورای شهر تهران در سال ۱۳۸۷ از شمال به بزرگراه شهید زین الدین، از جنوب به بزرگراه رسالت، از شرق به بزرگراه امام علی و از سمت غرب به خیابان استاد حسن بنا ختم می‌شود و به نام شمس‌آباد-مجیدیه نام گذاری شد. با توجه به سرشماری سال ۱۳۸۵ محله شمس‌آباد-مجیدیه ۵۵٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد.
تاریخچه شمس‌آباد

محله شمس‌آباد تا قبل از سال ۱۳۸۷ یک محله مستقل بود و تعداد ۳۷٬۶۶۵ نفر جمعیت را در خود جای می‌داد که از شمال به بزرگراه همت (پیچ شمس‌آباد) و از جنوب به بلوار کاووسی (بلوار بیژن)، از شرق به خیابان شهید کرد و خیابان هدایتی (کرمان شمالی) و از غرب به خیابان استادحسن بنا محدود می‌شد.
محله شمس‌آباد در ابتدا در مالکیت عین‌الدوله بود. منوچهر ستوده در جلد دوم جغرافیای تاریخی شمیران، شمس‌آباد را این گونه توصیف می‌کند:
«املاک این سه دهکده [مبارک‌آباد، لویزان، شمس‌آباد] متعلق به عین الدوله بود و قصد فروش داشت. رضاخانِ هروی بصیرالدوله به خیال خرید افتاد ولی نقدینه‌ای نداشت. از ناظرخان پولی قرض کرد و این سه دهکده را خرید. قرار بر این بود که پس از خرید و ضبط املاک قرض ناظرخان را به اقساط بپردازد اما طولی نکشید که ناظرخان فوت شد و بصیرالدوله صاحب همه املاک شد. بدرالسلطنه همسر رضاخان بصیرالدوله بود که پس از فوت رضاخان املاک به او رسید. بدرالسلطنه نیز پس از فوت رضاخان به حباله نکاح صدیق اعلم درآمد. بدین ترتیب صدیق اعلم دست به این اراضی پیدا کرد».
او حدود جغرافیای شمس‌آباد را در سال ۱۳۴۲ اینطور توصیف می‌کند:
«دهکده شمس‌آباد در شمال مجیدیه است. اراضی ده متعلق به آقای هروی است و فعلاً در اجاره حاج مرشد ازگلی است. در فرهنگ جغرافیای ایران آمده‌است که شمس‌آباد ده کوچکی است با ۲۰ تن سکنه و خیابان مصفایی میان شمس‌آباد و مجیدیه است.»
ساخت‌وساز در این محل بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و با افزایش مهاجرت روستائیان به شهرها [اکثرا استان یزد] و تبدیل زمینهای کشاورزی به واحدهای مسکونی افزایش یافت و می‌توان گفت که این محله در مقایسه با محله‌های سنتی تهران (همچون مبارک‌آباد، دولاب، بهارستان و…) محله‌ای نوپا با سابقه حداکثر ۴۰ ساله است.
تاریخچه مجیدیه

این محله با احداث بزرگراه رسالت به دو محله کاملاً جدا و به نام‌های مجیدیه شمالی و مجیدیه جنوبی تقسیم گردید. مجیدیه شمالی در ناحیه ۲ منطقه ۴ شهرداری تهران و مجیدیه جنوبی در منطقه ۸ شهرداری تهران قرار دارد. مجیدیه شمالی قبل از ادغام با محله شمس‌آباد، از شمال به میدان سرباز، از جنوب به بزرگراه رسالت، از غرب به خیابان شهید استادحسن بنا و از سمت شرق به خیابان کمالی ختم می‌شد. جمعیت این محله ۲۹۴۰۶ نفر بوده‌است.
محله مجیدیه نیز هم چون شمس‌آباد در مالکیت عبدالمجید عین‌الدوله بود و به دست او آباد شد، به همین دلیل به آن مجیدیه می‌گویند. کارخانه معروف آبجوسازی مجیدیه که در این محل بود و کارگران آن از فارس و ترک ساکن همین قریه بودند. مالک این ده، شاهزاده یمین السلطنه و خرده مالک بود. جمعیت آن طبق سرشماری آن سال‌ها ۸۹۴ تن مرد و ۷۹۰ تن زن و از این جمعیت عده زیادی ارمنی بودند. در مجیدیه یک آسیاب آبی خرابه قدیمی قرار داشت.
زمین‌های این محله پیش از این، ماسه‌ای و برای کشاورزی نامناسب بود و به همین جهت این محله، ساکنان زیادی نداشت. در ابتدا عده‌ای آذری ساکن شدند که کوچه‌های آن خاکی و فاقد امکانات رفاهی بود و آب محله از جوی آب روستای شمس‌آباد تأمین می‌شد. در اواخر سال ۱۳۳۲ برق به این منطقه رسید. بعدها نیز ارمنی‌ها در این نقطه سکونت یافتند.
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > ایستگاه های مترو:

ایستگاه خواجه عبدلله انصاری
ایستگاه شهید زین‌الدین
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > خطوط اتوبوسرانی: > خط اتوبوس ۲۱۰ (معلم - هروی)، در مسیر عبور از:

در مقصد هروی: ۱- ایستگاه اتوبوس رسالت، ۲- ایستگاه اتوبوس تره بار، ۳- ایستگاه اتوبوس آتش نشانی، ۴- ایستگاه اتوبوس سه راه پیاله، ۵- ایستگاه اتوبوس میدان ملت،  ۶- ایستگاه اتوبوس طاهر.
در مقصد معلم: ۱- ایستگاه اتوبوس صالحی، ۲- ایستگاه اتوبوس میدان ملت، ۳- ایستگاه اتوبوس محمدی، ۴- ایستگاه اتوبوس بهشتی، ۵- ایستگاه اتوبوس سه راه پیاله، ۶- ایستگاه اتوبوس سرباز، ۷- ایستگاه اتوبوس مخابرات، ۸- ایستگاه اتوبوس پارک، ۹- ایستگاه اتوبوس چهار راه مجیدیه.
این خط به طور کلی از خیابان های: منصوری (۱۶ متری دوم)، جعفری، استادحسن‌بنا شمالی، برادران محمدی (ریحانی)و ابوالحسنی در محدوده این محله عبور میکند.
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > خطوط اتوبوسرانی: > سامانه تندرو خط ۱۰۹:

ایستگاه مجیدیه-شمس‌آباد
ایستگاه فرجام
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > خیابان ها و میادین اصلی:

این محله از ۸ خیابان اصلی که شامل:
خیابان استادحسن‌بنا شمالی
خیابان ۱۶ متری اول
خیابان منصوری (۱۶ متری دوم)
خیابان کمالی
بلوار کاووسی (بلوار بیژن)
خیابان برادران محمدی (ریحانی)
خیابان شهید کرد
خیابان هدایتی
و از ۶ میدان و چندراهی اصلی که شامل:
میدان ملت
میدان سرباز
میدان بهشتی
سه راه پیاله
چهار راه مجیدیه
چهار لاهیجانی
تشکیل شده است.
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > مراکز خدمات عمومی:

کلانتری ۱۹۰ مجیدیه
ایستگاه آتش‌نشانی ۲۳
مرکز مخابرات تندگویان
سرای محله مجیدیه‌ و شمس‌آباد
پلیس +۱۰
شهرداری ناحیه ۲ منطقه ۴
دفاتر پیشخوان دولت شماره
اداره آموزش و پرورش منطقه ۴ تهران
بازار میوه و تره‌بار مجیدیه
مجموعه ورزشی آرش میراسماعیلی
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > مدارس:

دبیرستان سلام شهيد زين الدين
دبیرستان مرسلین (بزرگسالان)
دبیرستان ۱۴ معصوم
دبیرستان علم و ایمان
دبستان علم و ایمان
دبیرستان سرای دانش
دبیرستان دانشپور
دبستان منتظری
دبستان دانشپور
دبیرستان اولیا
هنرستان برادران مظفر
دبیرستان گلهای زهرا
دبیرستان آل یاسین
دبستان دخترانه آناشید
مرکز پیش دانشگاهی دخترانه باغچه بان ۲
دبیرستان حورا
دبیرستان و هنرستان راه فاطمه
دبستان آذین علم
دبیرستان سلام (رسالت)
دبستان دخترانه حورا
دبیرستان سلیمه (سلام)
دبستان سرای زندگی
مدرسه دارالقرآن
دبستان شهید خداقلی
دبیرستان مهدیه
دبستان تزکیه
دبیرستان امامت
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > بوستان و فضا های سبز

بوستان گلریز
بوستان مجیدیه
بوستان ارژنگ
بوستان دهقان
بوستان ملل
بوستان بهاران
بوستان برزین
بوستان سینا
بوستان مقدم
بوستان موسایی
بوستان خانعلی
بوستان مهتاب
بوستان بهار
بوستان شهید کرد
بوستان دنیای کودک
بوستان دبیران (معلم)
بوستان نظامی
بوستان مهرآوه (مهر)
بوستان فرجام
بوستان خانعلی
بوستان کاشف
بوستان گلستان دوم
بوستان قربانی
بوستان آذین
بوستان گلدیس
بوستان ذاکری
بوستان شهر کتاب
بوستان ساجدین
بوستان غفاری
بوستان طاهر
فضای سبز چمن
بوستان یاس
بوستان آرمن آودیسیان (ارس)
بوستان سامان
بوستان موحد
اماکن و دسترسی های حمل و نقل > مراکز خرید:

مرکز خرید دنیای نور
مرکز خرید نگین
پاساژ آریا
نگارخانه

میدان ملت (واقع در خیابان استادحسن‌بنا شمالی)
میدان بهشتی (از سمت جنوب به بلوار کاووسی (بلوار بیژن) و از شمال به خیابان برادران محمدی (ریحانی) منتهی می‌شود)
میدان سرباز (واقع در خیابان استادحسن‌بنا شمالی)
سرای محله مجیدیه و شمس‌آباد (واقع در انتهای خیابان شهیدکرد)
تاکسی هنگ کنگ

تاکسی هنگ کنگ
تاکسی هنگ کنگ (به انگلیسی: Taxis of Hong Kong) در هنگ کنگ تعداد کمی از تاکسی‌ها به‌طور مستقل در اختیار افراد اداره می‌شوند، اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها متعلق به ۱۷ شرکت تاکسیرانی مستقل است که تاکسی‌ها را به صورت شیفتی به ۴۰۰۰۰ راننده خوداشتغال اجاره می‌دهند.
تا سال ۲۰۲۴، ۱۸۱۶۳ تاکسی در هنگ کنگ وجود دارد که از این تعداد ۱۵۲۵۰ تاکسی شهری، ۲۸۳۸ تاکسی مناطق جدید و ۷۵ تاکسی Lantau بودند. آنها هر روز به ترتیب به حدود ۱٫۱ میلیون نفر خدمات ارائه می‌دهند.
تاریخچه > قرن ۱۹

در دوران استعمار اولیه، صندلی‌های سدان تنها شکل حمل و نقل عمومی بودند. صندلی‌های عمومی طبق تعرفه‌هایی که به‌طور برجسته نمایش داده می‌شد، مجوز گرفتند و شارژ شدند. صندلی‌های صندلی در همه هتل‌ها، اسکله‌ها و چهارراه‌های اصلی یافت می‌شد و صندلی‌های محکم برای حمایت منظم فریاد می‌زدند.
دقیقاً مانند اتومبیل‌های موتوری امروزه، صندلی‌های شخصی وجود داشتند و نشانگر مهمی از وضعیت یک فرد بودند. وضعیت یک افسر مدنی با تعداد حاملان متصل به صندلی او مشخص می‌شد.
تعداد آنها در حدود سال ۱۹۲۰ به اوج خود رسید، زمانی که ۱۲۱۵ صندلی سدان ثبت شده در جاده‌ها بودند.
ریکشا اولین بار در سال ۱۸۷۰ توسط یک تاجر آمریکایی از ژاپن وارد شد. آنها برای سالهای متمادی یک نوع حمل و نقل محبوب بودند و در اوایل قرن بیستم به بیش از ۷۰۰۰ نفر رسیدند. ریکشاها با صندلی‌های سدان برای مشتریانی که بسته به بودجه، عجله یا زمینی که باید مورد مذاکره قرار گیرند، رقابت می‌کردند. ریکشا سریع‌تر بود، اما برای بالا رفتن از شیب‌های جزیره هنگ کنگ مناسب نبود. قبل از اینکه تراموا پیک هنگ کنگ در سال ۱۸۸۸ راه اندازی شود، ساکنان ثروتمند The Peak با صندلی‌های سدان توسط افراد سردسیر از مسیرهای شیب دار به محل اقامت خود، از جمله خانه تابستانی فرماندار سابق سر ریچارد مک دانل، که می‌توانستند از آب و هوای خنک تر استفاده کنند، حمل می‌شدند.
با این حال، محبوبیت ریکشاها پس از جنگ جهانی دوم کاهش یافت. از سال ۱۹۷۵ هیچ مجوز جدیدی برای ریکشاها صادر نشده است و مجوزها غیرقابل انتقال شدند؛ بنابراین، یک نژاد در حال مرگ از تنها چند مرد مسن هنوز تجارت خود را در اسکله فری ادینبورگ، عمدتاً برای گردشگران انجام می‌دهند. کشوهای ریکشا ۳۰۰ دلار هنگ کنگ برای دور زدن بلوک می‌گرفتند. در سال ۱۹۹۸ حدود هشت مورد وجود داشت و تنها چهار مورد در سال ۲۰۰۲ و دو مورد در سال ۲۰۱۱ باقی مانده بود.
طبق گزارش‌ها آخرین صندلی سدان در سال ۱۹۶۵ رها شد و از زمان جابجایی اسکله Central Star Ferry در پایان سال ۲۰۰۶ ریکشاها ناپدید شدند.
تاریخچه > قرن ۲۰

نام چینی تاکسی مورد استفاده در هنگ کنگ، dik si (的士)، ترجمه کانتونی کلمه انگلیسی «تاکسی» است. اولین پیشگام سرویس تاکسی مدرن ممکن است وو زونگ (胡忠) باشد. در سال ۱۹۴۱، اعتقاد بر این است که او ۴۰ تاکسی، از جمله ۱۰ کارت سفید، که به دولت اجاره داده بود، داشت. هنگامی که اشغال هنگ کنگ توسط ژاپن در دسامبر همان سال آغاز شد، او عملیات حمل و نقل خود را به حالت تعلیق درآورد. او پس از جنگ با ۱۰۰ ماشین کار خود را از سر گرفت.
این سرویس اولین بار به‌طور رسمی توسط دولت در سال ۱۹۴۷ با ۳۲۹ اتومبیل ثبت شد. در سال ۱۹۶۰ این سرویس به‌طور رسمی مناطق جدید را تحت پوشش قرار داد و خدمات به ۱۰۲۶ خودرو افزایش یافت. تعداد تاکسی‌ها در سال ۱۹۸۰ در ۱۰۰۰۰ ضرب می‌شود.
قبل از سال ۱۹۷۴، رنگ تاکسی‌ها در هنگ کنگ به رنگ‌های انتخاب شده توسط دارندگان مجوز بستگی داشت، اگرچه اداره حمل و نقل به سردرگمی قابل توجهی برای مسافران ناشی از تکثیر رنگ‌ها و اختلاط با وسایل نقلیه شخصی اشاره کرده بود و تا دسامبر ۱۹۶۹ شروع به بررسی یک لباس فرم کرد.
در ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۴، دولت رنگ‌های استاندارد - نقره ای برای نیمه بالایی و قرمز برای نیمه پایین - را برای تمام تاکسی‌ها در هنگ کنگ تعیین کرد تا تاکسی‌های غیرقانونی را از بین ببرد. از آنجایی که بیشتر وسایل نقلیه در کولون به دلیل مرکز جمعیت بودن آن جمع می‌شدند و تقاضا در مناطق جدید توسط اپراتورهای غیرقانونی تأمین می‌شد، یک سرویس تاکسی مجاز که فقط برای مناطق جدید تهیه می‌کرد در ۵ ژوئن ۱۹۷۶ اعلام شد. از آن زمان به بعد. تاکسی‌های «معمولی» (قرمز) مجاز خواهند بود در مناطق جدید و همچنین جزیره کولون و هنگ کنگ به فعالیت خود ادامه دهند. تاکسی‌های سرزمین‌های جدید - نقره ای برای نیمه بالایی و سبز برای نیمه پایین - از ورود به مناطق شهری منع خواهند شد. دسته ای از ۲۰ تاکسی آبی که به جزیره لانتائو خدمات می‌دهند در سال ۱۹۸۳ شروع به کار کردند.
تاریخچه > نگارخانه

Nissan Cedric, Tai Po Market station
Toyota Prius
Ford Connect, Wah Fu
Toyota Crown Comfort v2.0
BYD e6
Nissan NV200
Toyota JPN Taxi (Comfort Hybrid)
سوزانا یاویکولی

| سوزانا یاویکولی | سوزانا یاویکولی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ اوت ۱۹۵۴ رم، ایتالیا
درگذشت: ۱۷ ژوئن ۲۰۰۵ (۵۰ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، صداپیشه، نویسندهٔ دیالوگ و مدیر دوبلاژ
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۴ تا ۲۰۰۵
سوزانا یاویکولی (ایتالیایی: Susanna Javicoli؛ ‏ ۷ اوت ۱۹۵۴ – ۱۷ ژوئن ۲۰۰۵) بازیگر، صداپیشه، نویسندهٔ دیالوگ و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به شب بزرگ، سوسپیریا، آرماگدون و اکشن اشاره کرد.
بنگاه‌های کوچک و متوسط

بنگاه‌های کوچک و متوسط (به انگلیسی: small and medium-sized enterprises)،که بنگاه های کوچک و متوسط ​​(SMEs) یا کسب‌وکارهای کوچک و متوسط ​​(SMBs) و همچنین بنگاه‌های زودبازده نیز عنوان می شوند ،بنگاه های اقتصادی هستند که با شاخص‌هایی مانند تعداد کارکنان، سرمایه، دارایی کل، حجم فروش و ظرفیت‌های تولیدی خاصی مشخص می شوند .
رایج‌ترین تعریف برای این بنگاه‌ها که با عنوان اختصاری SME در جهان شناخته می‌شوند، تعریف اتحادیه اروپا از آن‌ها است. براساس این تعریف بنگاه‌های زود بازده بنگاه های صنعتی، بازرگانی، کشاورزی یا خدماتی هستند که کارکنان آن‌ها کمتر از ۱۰۵ نفر باشند.براساس تعریف اتحادیه اروپا، دسته‌بندی بنگاه‌های کوچک و متوسط به این ترتیب است:
۱. بنگاه‌های خرد: ۹-۱ نفر نیروی کار
۲. بنگاه‌های کوچک: ۴۹- ۱۰ نفر نیروی کار
۳. بنگاه‌های متوسط: ۲۴۹- ۵۰ نفر نیروی کار
در بررسی وضعیت بنگاه‌های زودبازده در سراسر اروپا مشخص شد که در سال ۲۰۱۷، ۲۴.۶ میلیون SME در بخش بازرگانی ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپا فعالیت می‌کردند که ۲۲.۹ میلیون آن‌ها بنگاه های خرد، ۱.۴ میلیون بنگاه های کوچک و ۰.۲ میلیون بنگاه های متوسط بودند. در مقابل، تنها ۴۷۰۰۰ بنگاه بزرگ در این بازه زمانی در اروپا فعالیت می‌کردند.
کسب وکار های کوچک و متوسط در برابر کسب و کار های بزرگ قرار می‌گیرند و نسبت به آن ها مزایای بسیاری دارند؛ ازجمله ارزش افزوده، نوآوری، کارآفرینی و انعطاف‌پذیری بیشتر. بنگاه های کوچک و متوسط ​​همچنین باعث ایجاد رقابت در بسیاری از بخش های اقتصادی هستند.
با توجه به نقش این بنگاه ها در اشتغال، SME ها به علل اقتصادی و اجتماعی مهم هستند.مدیران عامل بنگاه های کوچک و متوسط ​​اغلب بنیانگذاران و مالکان آنها ​​هستند. وظایف مدیر عامل در یک بنگاه کوچک و متوسط ​​بازتاب دهنده وظایف مدیرعامل یک بنگاه بزرگ است: مدیر عامل باید زمان، انرژی و دارایی خود را به صورت راهبردی برای هدایت بنگاه های کوچک و متوسط ​​اختصاص دهد.
بنگاه‌های کوچک و متوسط که به‌اختصار SME نامیده می‌شود، در متون فارسی به عناوین گوناگون زیر ترجمه شده اند:
صنایع کوچک و متوسط
کسب و کارهای کوچک و متوسط
شرکت‌های کوچک و متوسط
سازمان‌های کوچک و متوسط
مؤسسات کوچک و متوسط
واحدهای کوچک و متوسط
واحدهای صنعتی کوچک و متوسط
بنگاه‌های صنعتی کوچک و متوسط
تعریف بنگاه های کوچک و متوسط در کشورهای مختلف با یکدیگر تفاوت دارد و تابع شرایط اقتصادی ،بازرگانی و صنعتی حاکم است. برخی از معیارهایی که برای تعیین نوع بنگاه (کوچک، متوسط و بزرگ) به‌کار می‌روند عبارتند از: تعداد کارکنان، سرمایه، دارایی کل، حجم فروش و ظرفیت تولید.
در این میان رایج‌ترین معیار، تعداد کارکنان است که این نیز از کشوری به کشور دیگر متفاوت تعیین می‌شود.بنابر دستورالعمل بانک مرکزی ایران برای تأمین مالی بنگاه‌های اقتصادی کوچک و متوسط در سال ۱۴۰۱،" بنگاه اقتصادی کوچک" واحد اقتصادی است که تعداد کارکنان آنها طی یکسال گذشته کمتر از ۵۰ نفر بوده است و" بنگاه‌ اقتصادی متوسط" واحد اقتصادی است که تعداد کارکنان آنها طی یکسال گذشته بین ۵۰ تا ۱۰۰ نفر بوده است.
برای مثال در زیر تعاریفی که  چند کشور عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–اقیانوسیه (اپک) از بنگاه های کوچک و متوسط دارند، آمده است:
استرالیا

صنایع کوچک: کمتر از ۱۰۰ نفر کارکن
صنایع متوسط: بین ۱۰۰ تا ۴۹۹ نفر کارکن
کانادا

صنایع کوچک: کمتر از ۱۰۰ نفر کارکن و با فروش کمتر از ۵ میلیون دلار کانادا
صنایع متوسط: بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ نفر کارکن و با فروش بین ۵ تا ۲۰ میلیون دلار کانادا
چین

صنایع کوچک: بین ۵۰ تا ۱۰۰ نفر کارکن
صنایع متوسط: بین ۱۰۱ تا ۵۰۰ نفر کارکن
اندونزی

صنایع کوچک و متوسط: کمتر از ۱۰۰ نفر کارکن
ژاپن

صنایع کوچک: کمتر از ۲۰ نفر کارکن
صنایع متوسط: بین ۲۰ تا ۳۰۰ نفر کارکن یا کمتر از ۱۰۰ میلیون ین سرمایه
کره جنوبی

صنایع کوچک و متوسط: کمتر از ۳۰۰ نفر کارکن و سرمایه بین ۲۰ تا ۸۰ میلیارد وون کره
مالزی

صنایع کوچک و متوسط: کمتر از ۱۵۰ نفر کارکن و گردش فروش سالانه کمتر از ۲۵ میلیون رینگیت
نیوزیلند

صنایع کوچک و متوسط: تا ۵۰ نفر کارکن
فیلیپین

صنایع کوچک: بین ۱۰ تا ۹۹ کارکن و دارایی بین ۱/۵ تا ۱۵ میلیون پزو
صنایع متوسط: بین ۱۰۰ تا ۱۹۹ کارکن و دارایی بین ۱۵ تا ۶۰ میلیون پزو
سنگاپور

صنایع کوچک و متوسط: دارایی ثابت کمتر از ۱۵ میلیون دلار سنگاپور
تایوان

صنایع کوچک و متوسط: کمتر از ۲۰۰ نفر کارکن و سرمایه کمتر از ۶۰ میلیون دلار تایوان
آمریکا

صنایع کوچک و متوسط: کمتر از ۵۰۰ کارکن
بنگاه‌های کوچک و متوسط در ایران

در ایران نیز تعریف واحدی از بنگاه‌های کوچک و متوسط ارائه نشده‌است و از سازمانی به سازمان دیگر متفاوت است. در یک طبقه‌بندی بنگاه‌های صنعتی ایران برحسب اندازه بنگاه به چهار گروه ۴۹-۱۰ نفر کارکن، ۹۹-۵۰ نفر کارکن، ۱۴۹-۱۰۰ نفر کارکن و ۱۵۰ نفر کارکن و بیشتر تفکیک شده‌اند که از این میان، سه گروه نخست در زمرهٔ بنگاه‌های کوچک و متوسط محسوب شده‌اند.
در ایران، صنایع کوچک و متوسط (SMEs) نقش حیاتی در اقتصاد ایفا می‌کنند. این صنایع حدود ۸۰٪ از کل صنعت کشور را تشکیل می‌دهند و بیش از ۹۴٪ از تعداد کل صنایع فعال را شامل می‌شوند. علاوه بر این، صنایع کوچک به تنهایی ۴۱٪ از اشتغال کشور را به خود اختصاص داده‌اند.
برخی از اقداماتی که دولت می‌تواند در ارتباط با بنگاه‌های کوچک و متوسط پیش بگیرد عبارتند از:
توسعهٔ خوشه‌های صنعتی
توسعهٔ پارک‌های علم و فناوری و نیز مراکز رشد (مراکز زادپروری یا آنکوباتورها)
برقراری ارتباطات پیمانکاری فرعی
توسعهٔ شبکهٔ کسب و کار
راه‌اندازی مراکز یک مرحله‌ای (به انگلیسی: one-stop-shop)
توسعهٔ فناوری‌های اطلاعاتی جهت دسترسی بنگاه‌ها به منابع مهم اطلاعاتی
حمایت از سرمایهٔ خصوصی مخاطره‌پذیر
مساعدت با بنگاه‌ها برای انجام فعالیت‌های تحقیق و توسعه و انتقال فناوری
مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۱۱

| قهرمانی آسیا ۲۰۱۱ | قهرمانی آسیا ۲۰۱۱ |
| --- | --- |
شهر میزبان:  تاشکند، ازبکستان
زمان برگزاری: ۱۹–۲۲ مه
ورزشگاه: مجموعه ورزشی یونس‌آباد
قهرمانان: قهرمانان
آزاد:  ازبکستان
فرنگی:  ایران
زنان:  ژاپن
→ ۲۰۱۲۲۰۱۰ ←: → ۲۰۱۲۲۰۱۰ ←
کشتی قهرمانی آسیا ۲۰۱۱ بیست و چهارمین دوره از رقابت‌های قهرمانی آسیا می‌باشد که از ۱۹ تا ۲۲ مه ۲۰۱۱ در تاشکند، ازبکستان برگزار گردید.
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ایران | ۵ | ۴ | ۲ | ۱۱ |
| ۲ |  ازبکستان | ۴ | ۲ | ۴ | ۱۰ |
| ۳ |  ژاپن | ۴ | ۱ | ۳ | ۸ |
| ۴ |  قزاقستان | ۳ | ۱ | ۵ | ۹ |
| ۵ |  چین | ۲ | ۵ | ۲ | ۹ |
| ۶ |  کرهٔ شمالی | ۲ | ۱ | ۴ | ۷ |
| ۷ |  قرقیزستان | ۱ | ۰ | ۴ | ۵ |
| ۸ |  مغولستان | ۰ | ۳ | ۸ | ۱۱ |
| ۹ |  کرهٔ جنوبی | ۰ | ۳ | ۴ | ۷ |
| ۱۰ |  هند | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۱ |  ویتنام | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۲ |  اردن | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۲ |  عراق | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۱۳ کشور) | مجموع (۱۳ کشور) | ۲۱ | ۲۱ | ۴۲ | ۸۴ |
رده‌بندی تیمی

| رتبه | آزاد مردان> تیم | آزاد مردان> امتیازات | فرنگی مردان> تیم | فرنگی مردان> امتیازات | آزاد زنان> تیم | آزاد زنان> امتیازات |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ازبکستان | ۵۱ |  ایران | ۶۵ |  ژاپن | ۶۲ |
| ۲ |  ایران | ۴۹ |  ازبکستان | ۵۰ |  چین | ۵۶ |
| ۳ |  مغولستان | ۴۸ |  کرهٔ جنوبی | ۴۹ |  مغولستان | ۵۵ |
| ۴ |  قزاقستان | ۴۳ |  قرقیزستان | ۴۵ |  قزاقستان | ۴۲ |
| ۵ |  کره شمالی | ۳۴ |  قزاقستان | ۴۳ |  کره شمالی | ۳۳ |
| ۶ |  چین | ۳۴ |  چین | ۳۸ |  قرقیزستان | ۲۸ |
| ۷ |  کرهٔ جنوبی | ۲۹ |  ژاپن | ۲۷ |  هند | ۲۷ |
| ۸ |  قرقیزستان | ۲۹ |  هند | ۲۳ |  ویتنام | ۲۶ |
| ۹ |  ژاپن | ۲۷ |  اردن | ۱۴ |  ازبکستان | ۱۵ |
| ۱۰ |  هند | ۲۳ |  عراق | ۱۰ |  کرهٔ جنوبی | ۱۴ |
خلاصه مدال‌ها > آزاد مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۵۵ ک‌گ | یانگ کیونگ-ایل  کرهٔ شمالی | یاسوهیرو اینابه  ژاپن | لی وو-جو  کرهٔ جنوبی |
| ۵۵ ک‌گ | یانگ کیونگ-ایل  کرهٔ شمالی | یاسوهیرو اینابه  ژاپن | راحول آواره  هند |
| ۶۰ ک‌گ | دوران جمعه‌قاضیف  قزاقستان | مصطفی آقاجانی  ایران | Batsaikhany Nemekhbayar  مغولستان |
| ۶۰ ک‌گ | دوران جمعه‌قاضیف  قزاقستان | مصطفی آقاجانی  ایران | ری جونگ-میونگ  کرهٔ شمالی |
| ۶۶ ک‌گ | Yang Chun-song  کرهٔ شمالی | اختیار نوروزف  ازبکستان | Batchuluuny Ankhbayar  مغولستان |
| ۶۶ ک‌گ | Yang Chun-song  کرهٔ شمالی | اختیار نوروزف  ازبکستان | Innokenti Innokentev  قرقیزستان |
| ۷۴ ک‌گ | رشید قربانف  ازبکستان | چونگیائو ژانگ  چین | Lee Yun-seok  کرهٔ جنوبی |
| ۷۴ ک‌گ | رشید قربانف  ازبکستان | چونگیائو ژانگ  چین | اونوربات پروجاو  مغولستان |
| ۸۴ ک‌گ | احسان امینی  ایران | Kanat Berdiyev  قزاقستان | Aibek Usupov  قرقیزستان |
| ۸۴ ک‌گ | احسان امینی  ایران | Kanat Berdiyev  قزاقستان | زائوربک سوخیف  ازبکستان |
| ۹۶ ک‌گ | قربان قربانف  ازبکستان | عرفان امیری  ایران | Natsagsürengiin Zolboo  مغولستان |
| ۹۶ ک‌گ | قربان قربانف  ازبکستان | عرفان امیری  ایران | دولت شبان‌بای  قزاقستان |
| ۱۲۰ ک‌گ | آرتور تایمازوف  ازبکستان | کمیل قاسمی  ایران | ژیوی دنگ  چین |
| ۱۲۰ ک‌گ | آرتور تایمازوف  ازبکستان | کمیل قاسمی  ایران | جارگالسایخانی چولونبات  مغولستان |
خلاصه مدال‌ها > فرنگی مردان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۵۵ ک‌گ | آرسن ارالیف  قرقیزستان | ایلدار حفیظوف  ازبکستان | محسن حاجی‌پور  ایران |
| ۵۵ ک‌گ | آرسن ارالیف  قرقیزستان | ایلدار حفیظوف  ازبکستان | لی جونگ-باک  کرهٔ جنوبی |
| ۶۰ ک‌گ | المت کبیسپایف  قزاقستان | Anil Kumar  هند | عبدالمحمد پاپی  ایران |
| ۶۰ ک‌گ | المت کبیسپایف  قزاقستان | Anil Kumar  هند | Dilshod Aripov  ازبکستان |
| ۶۶ ک‌گ | علی محمدی  ایران | Kim Min-chul  کرهٔ جنوبی | Beibit Nugumanov  قزاقستان |
| ۶۶ ک‌گ | علی محمدی  ایران | Kim Min-chul  کرهٔ جنوبی | Hiroyuki Shimizu  ژاپن |
| ۷۴ ک‌گ | محسن قاسمی  ایران | Kim Jin-hyeok  کرهٔ جنوبی | آسخات دیلمحمداف  قزاقستان |
| ۷۴ ک‌گ | محسن قاسمی  ایران | Kim Jin-hyeok  کرهٔ جنوبی | Azizbek Murodov  ازبکستان |
| ۸۴ ک‌گ | داوود اخباری  ایران | چو هیو-چول  کرهٔ جنوبی | Duan Ning  چین |
| ۸۴ ک‌گ | داوود اخباری  ایران | چو هیو-چول  کرهٔ جنوبی | Rustam Sultonov  ازبکستان |
| ۹۶ ک‌گ | Evgeniy Achkasov  ازبکستان | داوود گیل نیرنگ  ایران | An Chang-gun  کرهٔ جنوبی |
| ۹۶ ک‌گ | Evgeniy Achkasov  ازبکستان | داوود گیل نیرنگ  ایران | Yahia Abu-Tabeekh  اردن |
| ۱۲۰ ک‌گ | بشیر باباجان‌زاده  ایران | کانگ منگ  چین | Ali Nadhim  عراق |
| ۱۲۰ ک‌گ | بشیر باباجان‌زاده  ایران | کانگ منگ  چین | Murat Ramonov  قرقیزستان |
خلاصه مدال‌ها > آزاد زنان

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| ۴۸ ک‌گ | سون یانان  چین | تسوگتبازارین اینخجارگال  مغولستان | So Sim-hyang  کرهٔ شمالی |
| ۴۸ ک‌گ | سون یانان  چین | تسوگتبازارین اینخجارگال  مغولستان | Mikhrniso Nurmatova  قرقیزستان |
| ۵۱ ک‌گ | Zhao Shasha  چین | Davaasükhiin Otgontsetseg  مغولستان | Han Kum-ok  کرهٔ شمالی |
| ۵۱ ک‌گ | Zhao Shasha  چین | Davaasükhiin Otgontsetseg  مغولستان | Hikari Sugawara  ژاپن |
| ۵۵ ک‌گ | Chikako Matsukawa  ژاپن | Yang Chen  چین | Choe Jong-bok  کرهٔ شمالی |
| ۵۵ ک‌گ | Chikako Matsukawa  ژاپن | Yang Chen  چین | Aiyim Abdildina  قزاقستان |
| ۵۹ ک‌گ | Takako Saito  ژاپن | Liu Gui  چین | سرن سوکهی  مغولستان |
| ۵۹ ک‌گ | Takako Saito  ژاپن | Liu Gui  چین | Dương Thị Lan  ویتنام |
| ۶۳ ک‌گ | کائوری ایچو  ژاپن | Kim Ran-mi  کرهٔ شمالی | Lương Thị Quyên  ویتنام |
| ۶۳ ک‌گ | کائوری ایچو  ژاپن | Kim Ran-mi  کرهٔ شمالی | Sharkhüügiin Tümentsetseg  مغولستان |
| ۶۷ ک‌گ | Yoshiko Inoue  ژاپن | Tsedendorjiin Bayarzayaa  مغولستان | Tatyana Zakharova  قزاقستان |
| ۶۷ ک‌گ | Yoshiko Inoue  ژاپن | Tsedendorjiin Bayarzayaa  مغولستان | Navjot Kaur  هند |
| ۷۲ ک‌گ | گوزل مانیورووا  قزاقستان | وانگ جیائو  چین | کیوکو هاماگوچی  ژاپن |
| ۷۲ ک‌گ | گوزل مانیورووا  قزاقستان | وانگ جیائو  چین | Badrakhyn Odonchimeg  مغولستان |
کشورهای شرکت‌کننده

۲۳۴ شرکت کننده از ۲۱ کشور در این رویداد شرکت کردند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   چین (۲۱)   تایوان (۵)   هند (۱۹)   ایران (۱۴)   عراق (۹)   ژاپن (۲۱)   اردن (3)  |   قزاقستان (۲۱)   قرقیزستان (۲۰)   مغولستان (۱۴)   کره شمالی (۱۱)   فیلیپین (۲)   قطر (۲)   کرهٔ جنوبی (۱۷)  |   سوریه (۷)   تاجیکستان (۱۴)   تایلند (۳)   ترکمنستان (۲)   امارات متحده عربی (۱)   ازبکستان (۲۰)   ویتنام (۸)   |
سفرهای میتی‌کومان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سفرهای میتی‌کومان: سفرهای میتی‌کومان
-: -
まんが水戸黄門: まんが水戸黄門
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: کازویوکی اوکاساکو
موسیقی: کِنتارو هانِدا
استودیو: نک پرداکشنز
شبکه: تی‌وی توکیو
پخش اصلی:  ۳ سپتامبر ۱۹۸۱  –  ۱۵ ژوئیه ۱۹۸۲
قسمت‌ها: ۴۶
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
میتو کومون (به ژاپنی: まんが水戸黄門 Manga Mitokōmon) که در ایران با نام سفرهای میتی‌کومان شناخته می‌شود، یک پویانمایی ژاپنی است که توسط شرکت کناک (سازندهٔ پسر شجاع و مسافر کوچولو) ساخته شد. این پویانمایی سال‌ها با دوبلهٔ فارسی از شبکهٔ ۲ سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می‌شد.