stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آب‌انبار آقا شهاب

| آب‌انبار آقا شهاب | آب‌انبار آقا شهاب |
| --- | --- |
نام: آب‌انبار آقا شهاب
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: شهرستان آران و بیدگل
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آب‌انبار
کاربری کنونی: آب‌انبار
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
بانی اثر: میرزا معصوم طباطبائی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۴۲۰۷
تاریخ ثبت ملی: ۹ بهمن ۱۳۸۴
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: بله
آب‌انبار آقاشهاب مربوط به دوره صفوی است و در آران و بیدگل، خیابان ۲۲ بهمن، کوچهٔ بنی‌طباء واقع شده است؛ و این اثر در تاریخ ۹ بهمن۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۴۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تاریخچه، مشخصات

این بنا توسط میرزا معصوم طباطبائی فرزند محمد طباطبائی در سال ۱۰۸۹ ساخته شده است. در حدود ۸۰ سال پیش آقا شهاب طباطبائی از نوادگان میرزا معصوم این بنا را تعمیر کرده است. پس از مدتی دوباره روبه خرابی گذاشته است. از این رو، این آب‌انبار به نام او خوانده می‌شود.
کتیبه‌ای سنگی داخل این آب‌انبار یافت شده است که به سال ساخت بنا برمی‌گردد.
این آب‌انبار در زمینی به مساحت ۴۰۰ مترمربع احداث شده است و زیربنای آن ۳۷۵ مترمربع می‌باشد.
این آب‌انبار دارای چهار بادگیر بوده که پس از تخریب دوباره به شکل اولیه بازسازی شده است. سردرِ آب‌انبار به خاطر تخریب ساباط متصل به آن، فروریخته اما به شکل کاملاً ساده‌ای بازسازی شده است.
به کوشش سازمان میراث فرهنگی طاق چشمه‌های مخزن و همچنین کف فرش روی بام، مرمت شده است.
آبادی مجید

| آبادی مجید | آبادی مجید |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: شوشتر
بخش: بخش شادروان
دهستان: شعیبیه غربی
جمعیت: ۸۳ نفر (سرشماری ۹۵)
آبادی مجید، روستایی از توابع بخش شادروان شهرستان شوشتر در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان شعیبیه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۶ نفر (۱۹خانوار) بوده‌است.
مدل کسب و کار الکترونیکی

تعاریف مختلف مدل کسب و کار
تعریف مدل کسب و کار، غالباً با دشواری همراه است زیرا در زمینه‌های متفاوت کسب وکار، معانی متفاوتی از آن برداشت می‌شود. این نقیصه در تعریف مدل‌های نوین کسب و کار الکترونیک بیش از سایر حوزه‌ها احساس می‌شود. در این باره تحقیقات و فعالیت‌های آکادمیک و قابل اتکاء اندکی انجام شده‌است.
تعاریف متعددی از مدلهای کسب و کار شده‌است. در زیر برخی از مهم‌ترین تعاریف ارائه شده آمده است. برخی از تعاریف، بیان کننده اهدافی هستند که یک مدل کسب و کار دنبال می‌کند. برخی دیگر بر اجزای اصلی مدلهای کسب و کار و شاید به نوعی بر ارتباطات درونی این اجزاء، متمرکز شده‌اند. جدول روبرو برخی از پراستفاده‌ترین تعاریف مدلهای کسب و کار را نشان می‌دهد.
اهمیت و ضرورت مدل کسب و کار الکترونیک E-Business Model

واژه مدل کسب و کار الکترونیک در سال‌های 2000 و 2001 رایج شد. درصورتیکه مدل کسب و کار الکترونیک با دقت تعیین شود، می‌تواند به بنگاه‌ها کمک کند تا استراتژیهای کسب و کار الکترونیک خود را پیاده سازند. به علاوه به آن‌ها اجازه می‌دهد تا کسب و کارشان را بشناسند، ارزیابی کنند، تغییر دهند و حتی شبیه سازی کنند. برخی از مهم‌ترین مزایای مدل کسب و کار الکترونیک عبارتند از:
اهمیت و ضرورت مدل کسب و کار الکترونیک E-Business Model > مزایای مدل کسب و کار الکترونیک

فرایند مدلسازی سیستم‌های اجتماعی یا یک هستی‌شناسی مانند یک مدل کسب و کار الکترونیک به شناخت عوامل مرتبط در یک حوزه معین و و درک ارتباطات بین آن‌ها کمک می‌کند.
استفاده از مدلهای کسب و کار الکترونیک فرموله شده، به مدیران کمک می‌کند تا بتوانند درکشان را از یک کسب و کار الکترونیک به راحتی با دیگر ذینفعان به اشتراک گذارند.
ترسیم و استفاده از مدلهای کسب و کار الکترونیک به عنوان یک پایه برای تسهیل مباحث تغییر و تحول عمل می‌کند. طراحان مدل کسب و کار به آسانی می‌توانند اجزاء یک مدل کسب و کار الکترونیک را تغییر دهند.
یک مدل کسب و کار الکترونیک فرموله شده، می‌تواند مانند نگرش "ارزیابی متوازن" به تعیین شاخصهایی برای ارزیابی کمک کند.
مدلهای کسب و کار الکترونیک به مدیران کمک می‌کنند کسب و کار الکترونیک را شبیه سازی کنند و به این ترتیب آموخته‌های خود را از آن افزایش دهند. این در واقع روشی برای ریسک کردن بدون به خطر انداختن سازمان است.
همانطور که پتروویک، کیتل و تکستن شرح می‌دهند: مدل کسب وکار توصیف یک سیستم اجتماعی پیچیده با تمام بازیگران، روابط و فرایندهایش نیست. بلکه توصیفی از منطق یک سیستم تجاری برای خلق ارزشی معین، است. از اینرو مدل کسب و کار از استراتژی سازمان نشأت گرفته و به عنوان الگویی برای طراحی فرایندهای تجاری استفاده می‌شود.
آدیومیتد

آدیومیتد وب‌گاهی است از نوع شبکه‌های اجتماعی که برای آهنگ‌سازان و خوانندگان مستقل و هواداران آنها برخط شده‌است. ثبت نام و هزینه در این وب‌گاه رایگان می‌باشد. دفتر مرکزی این وب‌گاه میامی واقع در فلوریدا است.
FZD7

فریزلد ۷ (انگلیسی: Frizzled-7) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «FZD7» کدگذاری می‌شود.
اعضای خانوادهٔ ژن‌های فریزلد، یک گیرنده جفت‌شونده با پروتئین جی با هفت دومین پروتئینی تراغشایی را کد می‌کنند که همگی پروتئین‌های مسیر سیگنالینگ Wnt هستند.
بیان این ژن، عملکرد طبیعی پروتئین APC را تضعیف می‌کند و سیگنال‌های وابسته به بتا-کاتنین را در سلول‌های کمتر تمایزیافتهٔ سرطان مری افزایش می‌دهد.
برای مطالعهٔ بیشتر

Finch PW, He X, Kelley MJ,  et al. (1997). "Purification and molecular cloning of a secreted, Frizzled-related antagonist of Wnt action". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 94 (13): 6770–5. Bibcode:1997PNAS...94.6770F. doi:10.1073/pnas.94.13.6770. PMC 21233. PMID 9192640.
Hering H, Sheng M (2002). "Direct interaction of Frizzled-1, -2, -4, and -7 with PDZ domains of PSD-95". FEBS Lett. 521 (1–3): 185–9. doi:10.1016/S0014-5793(02)02831-4. PMID 12067714.
Strausberg RL, Feingold EA, Grouse LH,  et al. (2003). "Generation and initial analysis of more than 15,000 full-length human and mouse cDNA sequences". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 99 (26): 16899–903. Bibcode:2002PNAS...9916899M. doi:10.1073/pnas.242603899. PMC 139241. PMID 12477932.
Yao R, Natsume Y, Noda T (2005). "MAGI-3 is involved in the regulation of the JNK signaling pathway as a scaffold protein for frizzled and Ltap". Oncogene. 23 (36): 6023–30. doi:10.1038/sj.onc.1207817. PMID 15195140.
Omoto S, Hayashi T, Kitahara K,  et al. (2004). "Autosomal dominant familial exudative vitreoretinopathy in two Japanese families with FZD4 mutations (H69Y and C181R)". Ophthalmic Genet. 25 (2): 81–90. doi:10.1080/13816810490514270. PMID 15370539.
Gerhard DS, Wagner L, Feingold EA,  et al. (2004). "The status, quality, and expansion of the NIH full-length cDNA project: the Mammalian Gene Collection (MGC)". Genome Res. 14 (10B): 2121–7. doi:10.1101/gr.2596504. PMC 528928. PMID 15489334.
Vincan E, Darcy PK, Smyth MJ,  et al. (2005). "Frizzled-7 receptor ectodomain expression in a colon cancer cell line induces morphological change and attenuates tumor growth". Differentiation. 73 (4): 142–53. doi:10.1111/j.1432-0436.2005.00015.x. PMID 15901282.
Rual JF, Venkatesan K, Hao T,  et al. (2005). "Towards a proteome-scale map of the human protein-protein interaction network". Nature. 437 (7062): 1173–8. Bibcode:2005Natur.437.1173R. doi:10.1038/nature04209. PMID 16189514.
Lim J, Hao T, Shaw C,  et al. (2006). "A protein-protein interaction network for human inherited ataxias and disorders of Purkinje cell degeneration". Cell. 125 (4): 801–14. doi:10.1016/j.cell.2006.03.032. PMID 16713569.
Vincan E, Darcy PK, Farrelly CA,  et al. (2007). "Frizzled-7 dictates three-dimensional organization of colorectal cancer cell carcinoids". Oncogene. 26 (16): 2340–52. doi:10.1038/sj.onc.1210026. PMID 17016432.
Struewing IT, Barnett CD, Zhang W,  et al. (2007). "Frizzled-7 turnover at the plasma membrane is regulated by cell density and the Ca(2+) -dependent protease calpain-1". Exp. Cell Res. 313 (16): 3526–41. doi:10.1016/j.yexcr.2007.07.012. PMID 17716656.
آرتور فورتنت

| آرتور فورتنت | آرتور فورتنت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۸۳۸
درگذشت: ۱۹۰۱
ملیت: فرانسه
آرتور فورتنت (انگلیسی: Arthur Fortant; ۱ ژانویهٔ ۱۸۳۸ – ۱۹۰۱) پرسنل نظامی اهل فرانسه بود. با آغاز جنگ بوشین، و اعلام بی‌طرفی قدرت‌های خارجی، فورتنت ترجیح داد که از ارتش فرانسه استعفا دهد و جنگ را در کنار باکوفو (شوگون) ادامه دهد.
وی در نبرد هاکوداته شرکت کرد، که در آن فرمانده یکی از چهار هنگ ژاپنی بود.
آرزوهان دوغان یالچینداغ

| آرزوهان دوغان یالچینداغ | آرزوهان دوغان یالچینداغ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۶۵ (۵۸–۵۹ سال)
ملیت:  ترکیه
محل تحصیل: دانشگاه بغازیچی
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: رییس هیئت مدیره دوغان هولدینگ
آرزوهان دوغان یالچینداغ (به ترکی استانبولی: Arzuhan Doğan Yalçındağ) (زاده ۱۹۶۵) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی ترکیه‌ای است، که در حال حاضر به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت دوغان هولدینگ فعالیت می‌کند.
آرتم بسیدین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Artem Yuriyovych Biesiedin
زادروز:  ۳۱ مارس ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  خارکیف
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف
شمارهٔ پیراهن:  ۴۱
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Sports School 13 Kharkiv
:  Arsenal Kharkiv
۲۰۰?–۲۰۱۲:  DVUFK 1 Kharkiv
۲۰۱۲:  باشگاه فوتبال متالیست خارکوف
۲۰۱۲–۲۰۱۳:  Dynamo football school
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵– |  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف |  ۸۳ |  (۳۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال متالیست خارکوف (قرضی) |  ۱۹ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۲ |  Ukraine U16 |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Ukraine U17 |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  Ukraine U18 |  ۴ |  (۳) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  Ukraine U19 |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۶– |  تیم ملی فوتبال اوکراین |  ۱۳ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ مه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۹ مه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۱۹
آرتم بسیدین (اوکراینی: Артем Юрійович Бєсєдін؛ زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
مراکز پژوهشی علوم و مهندسی مواد

مراکز پژوهشی علوم و مهندسی مواد (MRSECs) مراکز تحقیقاتی دانشگاهی هستند که توسط برنامه MRSEC بخش تحقیقات مواد در بنیاد ملی علوم (NSF) پشتیبانی می‌شود. این مراکز از تحقیقات بین رشته‌ای و چند رشته‌ای در زمینه اهمیت اساسی و تکنولوژیکی حمایت می‌کنند و تحقیقات را با آموزش و پرورش ادغام می‌کنند. MRSECها نیاز به کیفیت تحقیق برجسته، وسعت فکری، حمایت از زیرساخت‌های تحقیقاتی و آموزش و پرورش را دارند. MRSECها همکاری‌های فعال بین موسسات علمی، آزمایشگاه‌های ملی و صنعت و همکاری‌های بین‌المللی را تسهیل می‌کنند.
مقدمه

MRSECها جزء مهمی از پروژهٔ تحقیقاتی مبتنی بر مرکز NSF هستند، اما همچنین اهمیت تاریخی دارند. MRSECs توسط NSF در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد، اما ریشه در آزمایشگاه‌های تحقیقات مواد NSF (MRLs) در سال ۱۹۷۲ آغاز شده‌است که به نوبه خود از آزمایشگاه‌های بین رشته‌ای (IDLs) آغاز شده توسط وزارت دفاع در سال ۱۹۶۰ تکمیل شده‌است. این مرکز متقابل انضباطی فعالیت‌های مبتنی بر اساس، تغییرات قابل توجهی در نحوه تحقیق و آموزش مواد در موسسات علمی انجام داده‌است و IDLها / MRLها با کمک رشد سریع در بخش‌های علوم و مهندسی مواد در ایالات متحده در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ به حساب می‌آیند. آن‌ها همچنین سهم قابل توجهی را در برنامه ملی مواد تشکیل دادند که از دوران اولیه پس از اسپوتنیک ظهور کردند، که منجر به رشد شدید در آموزش و پرورش علمی و مهندسی مهندسی و توسعه امکانات آزمایشی دانشگاه شد.</ref>
از آنجا که بخش عمده ای از اطلاعات مربوط به MRSEC فعلی در وب سایت‌ها در دسترس است، تنها یک مرور کلی از برنامه فعلی ارائه شده‌است. هدف اصلی این مقاله بررسی جنبه‌های تاریخی MRSECها و اهمیت تأثیر آن‌ها بر تحقیقات و آموزش مواد در ایالات متحده است.
وضعیت فعلی MRSEC > خلاصه برنامه

تحقیق انجام شده در MRSECs در گروه تحقیقاتی بین رشته‌ای (IRGs) انجام می‌شود، تیم‌های شش تا دوازده یا بیشتر محققان بر روی یک موضوع پژوهشی فعلی اهمیت ملی کار می‌کنند. MRSECs در اندازه‌های دو تا چهار IRG می‌باشد. مباحث IRGها در یک مرکز ممکن است بر موضوعات مرتبط علمی یا تکنولوژیکی متمرکز شوند یا می‌توانند زمینه‌های متفاوتی از پژوهش را پوشش دهند.
سطوح بودجه برای یک MRSEC معین در حال حاضر حدود ۱٫۵ تا ۳٫۵ میلیون دلار در سال است، بسته به محدوده کل برنامه تحقیقاتی. هر مرکز دارای انعطاف‌پذیری قابل توجهی برای توزیع وجوه خود در مطابقت با پیشنهادی و پیشنهادی پژوهشی و آموزشی خود است. علاوه بر این، مراکز به شدت تشویق می‌شوند که بخش کوچکی از وجوه خود را برای حمایت از پروژه‌های بذر اعمال کنند و به آن‌ها اجازه می‌دهند تا به فرصت‌های جدید تحقیقاتی واگذار شوند.
MRSECs مشارکت با سایر موسسات دانشگاهی، آزمایشگاه‌های ملی و صنعت و همکاری‌های بین‌المللی را فراهم می‌کند. مراکز همچنین دارای امکانات گسترده‌ای برای آزمایش و محاسبات هستند که به‌طور کلی برای کاربران خارجی قابل دسترسی هستند. یک شبکه تسهیل شده به تازگی تأسیس شده دسترسی به طیف وسیعی از ابزارهای تجربی را در شبکه ملی MRSEC هماهنگ کرده‌است.</ref> یک وظیفه کلیدی برای این مراکز آموزش و پرورش یک نیروی کار ماهر است. بزرگترین جزء بودجه این مرکز به حمایت دانشجویان (دانشجویان کارشناسی و فارغ‌التحصیل) و محققان پس از دکتری اختصاص دارد. علاوه بر این، MRSECS از طریق همکاری با موزه‌ها و سایر نهادهای عمومی، فعالیت‌های گسترده‌ای را در زمینه فعالیت‌های آموزشی و تبلیغاتی در ارتباط با K-12 دانش آموزان و آموزش عمومی ایفا می‌کند.
وضعیت فعلی MRSEC > نتایج مسابقه اخیر

به‌طور کلی، جوایز MRSEC برای شش سال با رقابت‌ها برگزار می‌شود هر سه سال یکبار. مسابقات برای همه مؤسسات دانشگاهی آمریکا باز است و معمولاً فقط یک جایزه در هر مؤسسه به دست می‌آید.
۹ جایزه بر اساس رقابت در سال ۲۰۱۰/۲۰۱۱ برگزار شد و دوازده جایزه بر اساس رقابت ۲۰۱۳/۲۰۱۴ ساخته شد که در مجموع ۲۱ جایزه (ژوئن ۲۰۱۶) از این برنامه پشتیبانی می‌شود.
کلاس 2011 MRSECs:
دانشگاه کالیفرنیا در سانتا باربارا - آزمایشگاه تحقیقات مواد (۳ سازمان جاسوسی)
دانشگاه کرنل - مرکز تحقیقات مواد (۳ گروه)
دانشگاه دوک - مرکز تحقیقات و نوآوری مواد مرجع مثلث: مجموعه نرم‌افزاری مواد نرم (2 IRGs)
دانشگاه میشیگان - نانومواد فوتونی و چند ضلعی (2 IRGs)
دانشگاه نورث وسترن - ساختارهای مواد نانوساختار چند منظوره (3 IRGs)
دانشگاه پنسیلوانیا - آزمایشگاه تحقیق بر ساختار ماده (۴ گروه جاسوسی)
دانشگاه یوتا - مواد نسل جدید برای پلاسمونیک و Spintronics آلی (2 IRGs)
دانشگاه ویسکانسین-مدیسون - مواد و اتصالات نانوساختار (4 IRGs)
دانشگاه ییل - مرکز تحقیقاتی در مورد ساختارها و پدیده‌های نوآورانه (2 IRGs)
کلاس 2014 MRSEcs:
دانشگاه براندیس - مواد نرم‌افزاری Bioinspired (2 IRGs)
دانشگاه شیکاگو - مواد مرکز تحقیقات (3 IRGs)
دانشگاه شیکاگو - مرکز تحقیقات مواد (۳ سازمان جاسوسی)
دانشگاه کلمبیا - دقت مونتاژ Superstratic و Superatomic جامدات (2 IRGs)
دانشگاه هاروارد - مرکز تحقیقات مواد (۳ گروه)
مؤسسه فناوری ماساچوست - مرکز علوم و مهندسی مواد (۳ گروه)
دانشگاه مینسوتا - مرکز تحقیقات علوم و مهندسی مواد (۳ گروه جاسوسی)
دانشگاه نبراسکا - پلاریزاسیون و پدیده‌های اسپین در ساختارهای نانوفروسی (2 IRGs)
دانشگاه نیویورک - مرکز تحقیقات علوم و مهندسی مواد (۲ گروه جاسوسی)
دانشگاه ایالتی اوهایو - مرکز مواد مغذی (۳ گروه جاسوسی)
دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا - مرکز علوم نانومقیاس (۴ سازمان جاسوسی)
دانشگاه پرینستون - مرکز پرینستون برای مواد مجتمع (2 IRGs)
سابقه تاریخی > وضعیت تحقیق مواد قبل از سال ۱۹۶۰

مطالعه مدرن مواد متشکل از بسیاری از رشته‌های علمی سنتی، از جمله فیزیک، شیمی، مهندسی و به‌طور فزاینده ای علوم زیست‌شناسی و ریاضیات است. تا اواسط قرن بیستم، رشته‌های مختلف به بررسی مواد با متدولوژی‌های متمایز خود پرداختند. همکاری میان رشته‌ای، به ویژه در موسسات علمی، عادی نبود. استثناهای گذشته روشی موفق برای همکاری بود که منجر به تحولات شدید فناوری در طول جنگ جهانی دوم شد، از جمله برنامه‌های نظامی و صلح آمیز تولید انرژی هسته ای.
در اواخر دهه ۱۹۵۰، تحولات مهمی در نحوه شکلگیری دولت فدرال در حمایت از تحقیقات میان رشته‌ای و همکاری در موسسات دانشگاهی مشاهده شد. راه اندازی موفقیت‌آمیز اسپوتنیک فضایی روسیه در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ تأثیر زیادی بر نحوه انجام تحقیقات علمی و فناوری در ایالات متحده داشت. در طول یک سال از این تاریخ، دولت فدرال دو سازمان جدید را تأسیس کرد: اداره ملی حمل و نقل هوایی و فضایی (ناسا)، که تعریف اکتشاف فضایی ایالات متحده را برای بقیه قرن و فراتر از آن تعریف کرده و آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (ARPA، بعداً DARPA) در وزارت دفاع. ARPA وظیفه گسترش مرزهای فناوری و علم، اغلب با برنامه‌های بالقوه نظامی بود. علاوه بر این، قانون آموزش ملی دفاع ۱۹۵۸ هدف اصلی افزایش تعداد مهندسین، دانشمندان و ریاضیدانان آموزش دیده بود و شامل مقررات برای کمک مالی بود.</ref>
شور و شوق پست Sputnik برای سرمایه‌گذاری بیشتر در تحقیقات علمی به پیشنهاد توصیه‌های گسترده‌تر در مارس ۱۹۵۸ برای هماهنگ‌کردن تحقیقات مواد در ایالات متحده توسط کمیته علمی و مشاوره رئیس‌جمهور آیزنهاور (PSAC) پیشنهاد شد. یک گزارش بعدی تحت عنوان «تقویت علم آمریکا» در دسامبر ۱۹۵۸ به رئیس‌جمهور آیزنهاور ارسال شد. این گزارش به موجب دستورالعمل رئیس‌جمهور آیزنهاور در تاریخ ۱۳ مارس ۱۹۵۹ به تشکیل شورای فدرال برای علم و فناوری منجر شد. یکی از اقدامات اولیه این شورا، ایجاد «کمیته هماهنگی تحقیق و توسعه مواد» (CCMRD) بود که توسط John W. Williams، مدیر تحقیق کمیسیون انرژی اتمی (AEC)، رهبری شد. نتیجه نهایی ایجاد سه آزمایشگاه بین رشته‌ای دانشگاهی (IDLs) در اواسط سال ۱۹۶۰ تحت نظارت ARPA بود.
ایده یک آزمایشگاه بین رشته‌ای در علوم جامد و علوم مواد در حال حاضر در تنظیمات آزمایشگاهی صنعتی (مانند آزمایشگاه‌های بل و دیگران) بسیار موفق بوده‌است، به عنوان مثال برای توسعه ترانزیستور و لیزر منجر شده‌است. تأسیس چنین آزمایشگاهی در یک محیط دانشگاهی به‌طور طبیعی از مطالعات دوران پس از اسپوتنیک برای یک نیروی کار بزرگ و با شدت آموزش دیده به وجود آمده‌است. دانشگاه‌های آمریکایی در موقعیت ایده‌آل قرار گرفتند تا فرصتی برای ترکیب مأموریت‌های آموزشی خود با توسعه برنامه‌ریزی شده تسهیلات پیشرفته ای از پیشرفته‌ترین و پیشرفته تر فراهم کنند.
سابقه تاریخی > آزمایشگاه‌های بین رشته‌ای (IDLs(1960-1972

ایجاد ۱۱ آزمایشگاه بین رشته‌ای در دانشگاه کورنل، دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه Northwestern، توسط ARPA در ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۰ به‌طور رسمی اعلام شد. این قراردادها مستلزم این بود که این دانشگاه‌ها "یک برنامه پژوهشی مواد بین رشته‌ای را ایجاد کنند و باید لازم پرسنل و امکانات تحقیق در علم مواد … "در سال بعد (۱۹۶۱) هشت IDL اضافی ایجاد شد:
دانشگاه براون، دانشگاه شیکاگو، هاروارد، دانشگاه مریلند، مؤسسه فناوری ماساچوست، دانشگاه کارولینای شمالی، دانشگاه پردو و دانشگاه استنفورد.
IDL 12 در سال ۱۹۶۲ در دانشگاه ایلینوی اضافه شد که توسط کمیسیون انرژی اتمی (AEC) اداره شد. در نتیجه، سه قرارداد AEC و دو قرارداد از طریق ناسا وجود داشت. نقش AEC در ایجاد یک جامعه پژوهشی قوی مواد از زمان ظهور رآکتورهای هسته ای و اهمیت مواد در هزینه‌های رآکتور، بازده و ایمنی شناخته شده‌است. در سال ۱۹۵۵ جان فون نویمان، ریاضیدان مشهور و مشارکت کننده در پروژه منهتن، در نقش او به عنوان کمیسیون AEC و عضو کمیته مشورتی عمومی AEC، به شدت از یک مؤسسه متمرکز بر مواد در محیط دانشگاهی حمایت کرد. .</ref>
تأثیر IDLها بر آموزش دانشجویان قابل توجه بود. تا سال ۱۹۶۹ بیش از ۳۶۰ مدرک دکتری جدید اعطا شد. گزارش آکادمی ملی علوم به این نتیجه رسید که این برنامه‌های مبتنی بر مرکز، در تعریف «علوم و مهندسی مواد» به عنوان یک فعالیت بین رشته‌ای جدیدی که از طریق افزایش سریع بخش‌های علوم مواد بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ و فراتر از آن اثرگذار بود، نقش مهمی داشت. علاوه بر این، برای ساختن زیرساخت‌های جدید این مراکز برتری، منجر به آموزش دانشمندان مواد، بلکه فیزیکدانان، شیمیدانان، مهندسان و متخصصین دیگر شد. .</ref></ref>
مطالعهٔ آکادمی ملی نشان داد که هرچند IDLها موفق بودهاند، اما برای رشد همکاری میان رشته‌ای میان اعضای هیئت علمی از ادارات مختلف دانشگاه وجود دارد. با این حال، تصدیق شد که بودجه واحد مشترک و استفاده مشترک از امکانات تجربی مشترک توسط دانش آموزان و اعضای هیئت علمی از بخش‌های مختلف، دانه‌هایی برای افزایش بین رشته‌ای در تحقیقات مواد را کاشت.</ref></ref>
سابقه تاریخی > تأثیر IDLها / MRLها در دیگر مراکز NSF

در اواسط دهه ۱۹۸۰، همگرائی از تعدادی از روند مطلوب برای موسسات فعالیت‌های مرکز مبتنی بر NSF در طیف وسیعی از زمینه‌های مختلف دیده شد. علاقه شدید به سرمایه‌گذاری‌های دولتی در علوم پایه ای بود که می‌توانست با استفاده از منابع مالی از صنعت و سایر منابع توانمند شود. علاوه بر این، نقش تیم‌های چند رشته‌ای در انجام تحقیق و آموزش دانشجویان به‌طور گسترده‌ای قدردانی شد.</ref> اولین ابتکار جدید مبتنی بر مراکز در NSF، ایجاد مراکز تحقیقات مهندسی (ERCs) در سال ۱۹۸۵ بود. گرچه نقش سابق ۲۵ ساله در مورد تأمین مواد آزمایشگاهی در آماده کردن دانشگاه‌ها برای قبول نقش گسترده‌تر در انجام پژوهش‌های بین رشته‌ای برای ایجاد انواع جدید مراکز مهم بود، این ارتباط تاریخی به‌طور گسترده‌ای مورد قدردانی قرار نگرفت. هر دو NSF و دفتر سیاست‌های فناوری علمی، ایجاد ERCها را به عنوان مهم‌ترین ابتکار جدید در سال ۱۹۸۵ برای استفاده از وجوه NSF مشاهده کردند. شرح زیر از اعلام برنامه ERC در سال ۱۹۸۵ روشن است:
"جورج A. Keyworth II، مشاور ریاضی ریگان و مدیر دفتر سیاست‌های فناوری علم، اشاره به ایجاد ERC توسط بنیاد ملی علوم به عنوان: تنها مهم‌ترین چیزی است که ما به عنوان یک دولت در افزایش کارایی و کارایی دلار و R & D فدرال. وی گفت که این مراکز به نیازهای شناخته شده در زمینه علوم مختلف و علم و فناوری پاسخ می‌دهند: «ادامه دادن به مرزها در این زمینه‌ها به دلیل پیچیدگی تیم‌های چند رشته‌ای برای کار بر روی مشکلات محدود شده‌است. دانشگاه‌های ما، قابل توجیه و قابل درک بودن، ساختار یافته‌اند به دنبال تحقیقات انضباطی از سوی دیگر، ما به طور فزاینده ای خود را به عنوان یک کشور مقابله با حل مسائل که راه حل‌های مبتنی بر تکنولوژی را در بر می‌گیرند پیدا می‌کنیم. ما باید جوانان ما را به یک محیط حل مسئله تبدیل کنیم … این مراکز - به جای مراجعه به مراکز علمی و فناوری - مکانی چند رشته‌ای هستند که از طریق آن شیمیدانان، فیزیکدانان، متخصصان نوروبیولوژی، مهندسین و غیره می‌توانند با یکدیگر همکاری کنند و مشکلاتی را حل کنند که در عین حال دشوار است. "</ref></ref>
ویلیام اوج بیکر (Mark William O. Baker) اشاره کرد که نظرات فوق در مورد پتانسیل اقتصادی ERCها تقریباً همانند کسانی است که IDLهای اولیه را در اوایل دهه ۱۹۶۰ توصیف می‌کنند. بیکر نتیجه می‌گیرد که «در حقیقت طراحیش را پیدا کرده‌است تا چنین توافق کنونی را درمورد این مفهوم پیدا کند که بخش بزرگی از بهترین استعدادهای آکادمیک را به خود اختصاص داده‌است.»
اولین شش جایزه ERC در سال ۱۹۸۵ ساخته شد. این جوایز به‌طور کلی برای پنج سال به طول می‌انجامید و یک سال دیگر تمدید ۵ ساله برای کل بودجه ۱۰ ساله. در همان سال، NSF جوایز پنج ساله را برای پنج مرکز ابرکامپیوتر ساخت و برنامه‌هایی برای توسعه یک برنامه برای مراکز علمی و فناوری (STC) ایجاد کرد که در نهایت تمام قسمت‌های برنامه‌های NSF را لمس کرد. اولین 11 STC در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد. ۱۳ مرکز که متعلق به کلاس 2013 STC هستند، طیف گسترده‌ای از موضوعات را شامل مطالعات مغز و هوش و مدل‌سازی فرایندهای اتمسفر به مطالعه مواد کوانتومی می‌کنند.</ref>
با توجه به نگرانی‌های مربوط به تأثیرات بر تأمین مالی مرکز در مراسم تحلیف فردی، هیئت علمی ملی نیازمند دریافت جوایز مرکز نمی‌باشد. از زمان تأسیس ERCها و STCها تعداد زیادی از مراکز دیگر در همه رشته‌های اصلی NSF ایجاد شده‌است و در حال حاضر یک عنصر ضروری از نمونه‌های تأمین مالی NSF را تشکیل می‌دهند.