دانتون ابی
بازخوردها

برخی معتقدند که این مجموعهٔ تلویزیونی، تصویری دلسوزانه و حاکی از همدردی از این خانواده اشرافی و همچنین از جامعهٔ طبقاتی انگلستان در اوایل سدهٔ بیستم میلادی ارائه می‌دهد. این موضوع انتقادهایی را از سوی احزاب چپ‌گرا و تمجیدهایی را از سوی احزاب راست‌گرا در پی داشته‌است. منتقد ادبی «جیمز فنتون» که در مجله «نقد کتاب نیویورک» مقاله می‌نویسد، دراین‌باره اظهار داشت: «به‌نظر می‌رسد که در این مجموعه، طبقهٔ اشراف، حتی آنهایی که قرار بود در داستانِ تصویری نامعقول و ناپسند داشته باشند، هرگز لحن صحبتشان، زشت و توهین‌آمیز نیست. سعی فراوانی شده‌است تا چهره‌ای خوش‌آیند و صمیمی از آن‌ها ارائه شود؛ حتی زمانی که مجبورند به اقتضای شرایط و موقعیت‌شان، بدون مروت و عاطفه، سخن بگویند.» از سوی دیگر، «جری بویر» در مجلهٔ «فوربز» نوشت: «در مورد ادعای همدردی این سریال با طبقهٔ اشراف، اغراق شده‌است. این سریال لحنی متعادل‌تر از سریال‌های مشابه خود دارد که تلاش دارند طبقه اشراف را تمسخر کنند یا تصویری اهریمنی از آن‌ها به نمایش بگذارند. سریال دانتون اَبی نشان می‌دهد که نیازی نیست، یک سریالِ خوب، چپ‌گرا یا میانه‌رو باشد. داستان‌هایی که فضایل اخلاقی، حفظ مالکیت و ثروت، اصالت و نجابت خانوادگی را تشویق می‌کنند و احساس خوبی دربارهٔ آن‌ها برمی‌انگیزد، می‌تواند به [این] زیبایی و برای طیف گسترده‌ای از مخاطبان، بازگو شوند.»
دانتون ابی از لحاظ تجاری هم موفق بود و تحسینِ عمومی فراوانی برانگیخت؛ هرچند برخی آن را، سطحی‌نگر، غیرواقعی و ملودرام می‌دانند. طرفداران سریال، همین خصوصیات را نیز از دلایل موفقیت سریال می‌دانند. «دیوید کمپ» در مجله ونتی فر نوشت: «این روزها ملودرام برای کسب سود و درآمد، اصلاً خوب و برازنده نیست؛ اما این دقیقاً همان دلیلی است که تماشایش را این همه مفرح و لذت‌بخش کرده‌است. با توصیف دقیق آن از خوبی‌ها و بدی‌ها، و با میزان حساب‌شده‌ای از بالا و پائین‌های [عاطفی]، دانتون اَبی سریالی متفاوت و خوش‌آیند نسبت به آن دسته درام‌های تلویزیونی کنونی شده‌است که در آنها، ابهامات اخلاقی وجود دارد و آرام‌آرام یک حس یأس و ناامیدی در بیننده ایجاد می‌کنند.»
«جیمز پارکر» منتقد ماهنامهٔ آتلانتیک از سریال به شدت انتقاد کرد و ضمن تحسین بازی هنرپیشگان، دیالوگ‌ها و محتوای فیلم‌نامه را مُهمل خواند و آن را یک تولید تلویزیونی بد دانست. «بن دابلیو. هاینمن» سریال را با باری دیگر برایدزهد مقایسه کرد و گفت در مقایسه با آن اثرِ هنری، دانتون ابی تنها یک برنامهٔ سرگرم‌کننده است. او همچنین متذکر شد که «دانتون ابی»، شخصیت‌پردازی خوبی ندارد. «آدریان آنتونی گیل» از روزنامهٔ ساندی تایمز اظهار داشت که دانتون اَبی «تمام آنچیزی است که من در تلویزیون بریتانیا از آن متنفر و ناامیدم. احساسات سطحی اعتماد ملی، سریال‌های سهل‌وممتنع با لباس‌های آنچنانی که چشم‌اندازی ساختگی، بد و شرم‌آور از کشور من ارائه می‌دهد.»
قسمت اول دانتون ابی در انگلستان ۹/۲ میلیون بیینده داشت و موفق‌ترین سریال درام تلویزیونی از زمان پخش سریال وایت‌چپل در سال ۲۰۰۹ در کانال آی‌تی‌وی محسوب می‌شود. با احتساب بینندگان نسخهٔ اینترنتی و همچنین آنهایی که تکرارِ قسمت اول را در تلویزیون دیدند، تعدادِ کلِ تماشاگرانِ قسمت اول بیش از ۱۱/۲ میلیون نفر و تعداد کل تماشاگران قسمت اول بیش از ۱۱/۸ میلیون نفر بود و رکورد تعداد تماشاگران یک «تک‌قسمت» از سریال را شکاند.
در متاکریتیک، این سریال، نمرهٔ نسبی ۹۱ را با استناد به ۱۶ نقد دریافت کرد که «اقبالِ عمومی» محسوب می‌شود. نام این سریال در سال ۲۰۱۱ میلادی در کتاب رکوردهای جهانی گینس بابت «بالاترین رتبه‌ای که یک برنامه تلویزیونی از منتقدان دریافت کرده» ثبت شد و بدین ترتیب، برترین سریال ستوده‌شده توسط منتقدان در جهان نام گرفت. کمی بعد و در همان سال، فصل چهارم سریال برکینگ بد این رکورد دانتون ابی را با نمرهٔ نسبی ۹۶ پشت سر گذاشت.
«سَم والستون» از روزنامهٔ گاردین نوشت:
به زیبایی ساخته شده‌است. بازی‌ها هنری و پرداختِ سریال، دلپذیر و خوب است. «اسمیت» که نقش بیوهٔ اشرافی «کنتس وایولت» را ایفا می‌کند، به طرز دلفریبی کلمات را بیان می‌کند که در برخی موارد به اوج و کمال می‌رسد. اگر به دنبال یک درام تاریخی پر زرق‌وبرق و تجملی برای عصر یکشنبهٔ خود هستید، این سریال، چیزِ لذت‌بخشی برای شما خواهد بود.
تماشاگران این مجموعهٔ تلویزیونی، از تعدادِ زیادِ آگهی‌های بازرگانی که در طول پخش قسمت اول پخش شد، دلخور بودند (۵ آگهی در وسط سریال، ۱ آگهی در آغاز و ۱ آگهی در اواخر آن) و معتقد بودن که این موضوع، پیوستگی داستان و حس و حال آن را را برهم زد. شبکه آی‌تی‌وی در پاسخ گفت که این موضوع بر اساس قوانین مصوبِ «آوکام» بوده و برای تأمین مخارج سنگین سریال، ضرورت داشته‌است.
فصل دوم سریال در بریتانیا در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۱ میلادی و همانند فصل اول در ساعت ۹ شب پخش شد و قسمت اول آن در حدود ۹ میلیون و قسمت دوم آن ۹٫۳ میلیون مخاطب داشت. در ژانویهٔ ۲۰۱۲، پی‌بی‌اس با پخش نخستین قسمت آن ۴٫۲ میلیون ببینده را بخود جلب کرد که در حدود دو برابرِ تعداد بینندگانی است که این سریال در ساعات پرببینده خود دارد و ۱۸ درصد هم از بینندگان فصل اول سریال بیشتر بود.
فصل دوم این سریال، بالاترین رتبه کانال‌های تلویزیونی را از سال ۲۰۰۹ میلادی به بعد، از آنِ شبکه پی‌بی‌اس نمود. بدون در نظر گرفتنِ پخش اینترنتی و قسمت‌های بازپخش شده، فصل دوم سریال به‌طور متوسط ۵٫۴ میلیون ببینده داشت که ۲۵ درصد از بینندگان فصل اول آن بیشتر بود. اضافه بر این، فصل دوم این مجموعه، در «درگاه دیجیتالی پی‌بی‌اس»، به‌طور متوسط ۴٫۸ میلیون ببینده داشت و نسب به فصل اول آن، ۴۰۰ درصد افزایش داشت. در مجموع، از زمان پخش اولین قسمت در ۸ ژانویه، فصلِ دومِ دانتون ابی و برنامه‌های مرتبط به آن، بیش از ۹ میلیون مرتبه از طریق پلت‌فرم‌های اینترنتی گوناگون پخش شده‌است و ۱٫۵ میلیون مخاطب انحصاری داشته‌است. در سال ۲۰۱۳ میلادی، انجمن نویسندگان آمریکا، مجموعهٔ تلویزیونی، دانتون ابی را، چهل و سومین «برنامه برتر تلویزیونی با فیلم‌نامه عالی» در تمام دوران نامید.
فصل سوم سریال در انگلستان در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۲ میلادی و با میانگینِ ۹ میلیون بیینده پخش شد. برای نخستین مرتبه در بریتانیا، قسمت سوم سریال، بیش از ۱۰ میلیون ببینده داشت. در ایالات متحده آمریکا، پخش سریال از ژانویه ۲۰۱۳ آغاز شد و به‌طور متوسط ۱۱٫۵ میلیون ببینده داشت و قسمت آخر آن که در ۱۷ فوریه ۲۰۱۳ پخش شد، ۱۲٫۳ میلیون مخاطب را بخود جذب کرد که بالاترین رتبه را در میان برنامه‌های شبانه داشت. در مجموع، در طول ۷ هفته پخش برنامه، این مجموعه، ۲۴ میلیون مخاطب داشت و پربیننده‌ترین برنامه پی‌بی‌اس در تمام دوران شد.
شایع شده بود که به دلیل خروج دن استیونز از فهرست بازیگران سریال، شخصیت «متیو کرالی» در سریال کشته شد و این موضع باعث انتقادی از سریال شد. نویسنده فیلم‌نامه، لرد فلوز، از این تصمیم دفاع کرد و گفت وقتی استیونز تصمیم به ترک سریال گرفته بود، چارهٔ دیگری جز این نبود. استیونز بعدها گفت که دخالتی در سرنوشتِ «متیو کرالی» نداشته‌است اما برای مرگ این شخصیت در سریال، متأسف است.
فصل چهارم سریال در بریتانیا در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳ با میانگینِ ۹٫۵ میلیون ببینده پخش شد که بیشترین تعداد تماشاگران قسمت اول یک سریال تا آن هنگام بود. در ایالات متحده آمریکا، قسمت اول این فصل در ۵ ژانویه ۲۰۱۴ و با میانگینِ ۱۰٫۲ میلیون ببینده پخش شد که نه تنها، بیشترین تعداد تماشاگر را در آن شب نسبت به سایر سریال‌ها داشت، بلکه بیشترین تعداد تماشاگر را از زمان پخشِ مینی‌سریالِ مستند جنگ داخلی (به کارگردانی کن برنز) در سال ۱۹۹۰ میلادی نیز داشت.
در بریتانیا، قسمت دوم از فصل چهارم، به‌طور متوسط، ۹٫۶ میلیون ببینده داشت.
در آغازِ قسمت سوم این فصل که در ۶ اکتبر ۲۰۱۳ پخش شد به بینندگان هشدار داده شد که «این قسمت حاوی صحنه‌های خشنی است که برای برخی بینندگان آزاردهنده خواهد بود.» محتوای این قسمت که ماجرای تجاوز به «آنا بیتس» بود، سبب گردید تا ۲۰۰ شکایت به ناظر تلویزیونی بریتانیا (آوکام) و ۶۰ شکایت هم به‌طور مستقیم به شبکه تلویریونی آی‌تی‌وی ارائه شود. در تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۱۳، مسئولان «آوکام» اعلام کردند اقدام خاصی برای شکایت‌ها نخواهد کرد، چرا که در آغاز این قسمت از سریال، به بینندگان هشدارهای لازم داده شده بود و زمان پخش سریال هم بعد از ساعت ۹ شب بوده و صحنهٔ تجاوز نیز، نشان داده نشده‌است.