stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ورزشگاه تختی تهران
پیشینه

تقریباً دو سال پس از افتتاح ورزشگاه مونیخ، در سال ۱۹۶۸ در مجله آلمانی Baucn und wohncn مقاله‌ای در مورد اسکلت پوششی کابلی تحت عنوان ورزشگاه سی هزار نفری در تهران چاپ شد.
در خرداد ماه ۱۳۴۵ جهانگیر درویش مشغوبل طراحی ورزشگاه سی هزار نفری شد. تصمیم گرفته شد که این استادیوم به دلیل طراحی خاص خود در منطقه تهران پارس تهران ساخته شود. این منطقه به دلیل داشتن ارتفاع زیاد نسبت به مرکز شهر، شیب کم و یکنواخت زمین به طرف کوه و خصوصاً فضای آزاد و باز دامنه کوه، بهترین موقعیت را برای یک مجموعه ورزشی دارا بود. کلیه راه‌های شرقی – غربی تهران در حد این منطقه به طرف شمال و جنوب منحرف می‌شوند و به علت موقعیت طبیعی کوه‌ها این منطقه در موقعیت بین راهی ترافیک قرار نداشت و ترافیک آن به صورت مماسی بود. چون منطقه‌های پر جمعیت شرق تهران فاقد تأسیسات ورزشی بودند لزوم ایجاد چنین منطقه ای را ایجاب می‌کرد.
مجموعه ورزشگاه تختی تهران، با حدود صد هکتار زمین فضای مناسبی برای صرف اوقات فراغت و همچنین پرداختن به ورزش قهرمانی است. این فضا شامل یک استادیوم کامل است با یک زمین فوتبال چمن، باضافه پیست دو و میدانی از نوع تارتان، زمین شماره ۲، ۴ زمین چمن تمرینی و دوازده زمین خاکی، شش زمین تنیس خاکی، سالن سرپوشیده با امکاناتی مثل زمین فوتسال، بسکتبال، والیبال، هندبال، ژیمناستیم و بدنسازی بانوان، دوازده زمین خاکی فوتبال و در نهایت مجموعه ورزشی شامل استخر و سونا و … می‌باشد. ورزشگاه مذکور که در قسمت شرق تهران قرار دارد، نخستین مجموعه‌ای است که برای پوشش وسیع آن از سیستم کابلی استفاده شده است. طرح جامع ورزشگاه، معماری ورزشگاه و پوشش آن توسط جهانگیر درویش طراحی شد. محاسبات پوشش فضا توسط فرانسوی‌ها (شرکت B.E.T.CETAC) و مدل‌سازی سیستم کابلی در دانشگاه ساری(Surrey) انگلستان و پلی تکنیک لندن انجام گرفت و سپس اجرای آن پوشش توسط مهندسان و کارگران الجزایری، که برای فرانسوی‌ها کار می‌کردند به مرحله اجرا درآمد. در مورد ورزشگاه فرح، مهندس درویش نوآوری‌های زیادی را چه در سامانه پوشش کششی و چه در استخوان‌بندی بتنی طراحی کرده و به اجرا درآورده که در مقایسه با سایر ورزشگاه‌های خارج از کشور می‌توان گفت جزئیات جالب و تازه تری دارد.
امکانات

در این مجموعه، ورزش‌هایی نظیر دو و میدانی، دوچرخه سواری و تنیس انجام می‌شود. هم‌چنین، در سالن‌های چند منظوره مجتمع ورزشی فعالیت‌های نظیر بدن‌سازی (خانم‌ها و آقایان)، والیبال، بسکتبال، فوتبال و ژیمناستیک به صورت آموزشی انجام می‌شود. برای خانم‌ها این کلاس‌ها فقط در تابستان دایر است. زمین چمن فوتبال نیز با گنجایش ۳۰۱۲۲ نفر برای مسابقه‌های رسمی، ۱۲ زمین خاکی، و ۶ زمین چمن برای بازی‌های محلی، چمن مصنوعی و استخر و سونا در نظر گرفته شده است.[نیازمند منبع]
انگیزه‌های ساخت

الف: نیاز شهر تهران در سال ۱۳۵۴ که بانوان به‌طور اختصاصی در آن فعالیت ورزشی داشته و در آینده برای بهره‌برداری ورزشی وسیعتری قابل استفاده است.
ب: ایجاد استخوان بندی ساختمانی که مطابق با تازه‌ترین تکنیک‌ها و مصالح و ادامه فعالیت‌های آرشیتکی در خارج از ایران باشد.
پ: پیش‌بینی ورزشگاه در مجموعه‌ای که برای فعالیت‌های مختلف ورزشی شهر تهران برای سال‌های آینده قابل استفاده باشد.
در مورد طرح ورزشگاه ورزشی تختی پس از آزمایش مشخصات محاسبات روی مدل مقادیر مصالح حدوداً کمتر از ۳ درصد تغییر کرد که اجرای آن ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۲ طول کشیده که نما و طرح از کشور ایتالیا و ساخت این ورزشگاه توسط فرانسوی‌ها می‌باشد.
پوشش سقف

شکل هندسی استخوان بندی پوشش به صورت یک زین اسب می‌باشد.
پوشش از یک طرف متصل به کناره صلب بتنی ورزشگاه و از طرف دیگر توسط یک کابل مرکب به عنوان کناره داخلی غیر صلب مهار شده است.
دو طرف کابل کناره در دو نقطه قرینه نسبت به محور عرضی ورزشگاه به فاصله ۲۳۵ متر از یکدیگر و هر کدام در ارتفاع ۷۰و۷۱ متر مهار شده‌اند.[نیازمند منبع]
وضعیت ورزشگاه بعد از انقلاب ایران

بعد از پیروزی انقلاب در ایران نام ورزشگاه به تختی تغییر یافت ولی سالها بهره‌برداری نمی‌شد. در اواخر دههٔ هفتاد تصمیم گرفته شد ورزشگاه آزادی تهران بازسازی شود و همین مهم بهانه ای شد تا مسئولین وقت به یاد ورزشگاه تختی افتادند و آن زمان بود که همه متوجه شدند که از آن ورزشگاه مجهز خبری نیست و اوضاع بسیار اسف بار است. مسئولین وقت هر بار قول بازسازی آن را می‌دادند اما عملاً کاری صورت نمی‌گرفت. تنهاکاری که انجام شد بر روی سکوهای ترک خرده صندلی نصب شد. در دههٔ نود مدیران ورزشگاه اعلام کردند به بودجه زیاد نیازمندند تا در زمانی حدود یک سال ورزشگاه را بازسازی کنند.
مدیران

از سال ۱۳۵۲ که این مجموعه افتتاح شده مدیران مختلفی برای احیای این مجموعه فعالیت کردند که اسامی آن‌ها عبارتند از:
| مدیر | دوران مدیریت |
| --- | --- |
 رامین دونصب: ۱۳۵۵–۱۳۵۲
 علی پهلوانی: ۱۳۵۷–۱۳۵۵
 علی مرتضی‌قلی: ۱۳۶۴–۱۳۵۷
 مجتبی علیزاده: ۱۳۶۵–۱۳۶۴
 گودرز حبیبی: ۱۳۷۰–۱۳۶۵
 حاج آقا باغی: ۱۳۷۲–۱۳۷۰
 حسین دیانی: ۱۳۷۳–۱۳۷۲
 سعید دانیارزاده: ۱۳۷۷–۱۳۷۳
 علی توکل: ۱۳۷۸–۱۳۷۷
 ضیاء آذری: ۱۳۸۲–۱۳۷۸
 بابک سپهری: ۱۳۸۳–۱۳۸۲
 محمد قاسمی‌نژاد: ۱۳۸۸–۱۳۸۳
 جعفر زرنگار: ۱۳۹۰–۱۳۸۸
 حسین کلانترزاده: ۱۳۹۶–۱۳۹۰
 قاسم رسته: ۱۳۹۸–۱۳۹۶
 حمیدرضا حسین‌پور: ۱۴۰۱–۱۳۹۸
 محمدرضا مجیدی: ۱۴۰۱–متصدی
نگارخانه

نمایی از بیرون ورزشگاه تختی
یان پشک

| یان پشک | یان پشک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ فوریهٔ ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) شرنگسک، لهستان
ملیت: لهستانی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰ تاکنون
یان پشِـک (لهستانی: Jan Peszek؛ زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۴۴) بازیگر اهل لهستان است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به دست‌به‌کار شو، برادر، یک ورشویی، یاوه‌نویس،‌ مرگ همچون یک تکه نان، شخص خیلی مهم، کورچاک، زندگی برای زندگی: ماکسیمیلیان کلبه و خانواده جایگزین اشاره نمود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس شده‌است.
پیتر استوی‌چیف

پیتر استوی‌چیف (به انگلیسی: Petar Stoychev) (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۷۶) شناگر اهل بلغارستان است.
شناسایی (فیلم)

| شناسایی | شناسایی |
| --- | --- |
کارگردان: محمدرضا اعلامی
تهیه‌کننده: محمدرضا اعلامی
نویسنده: محمدرضا اعلامی
بازیگران: محمدعلی سپانلو پروانه معصومی علیرضا منتظری جمشید لایق هوشنگ بهشتی
موسیقی: ناصر چشم‌آذر
فیلم‌بردار: غلامرضا آزادی
تدوین‌گر: محمدرضا اعلامی
شرکت تولید: مرکز فیلم ایران
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۶
مدت زمان: ۱۰۱ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
شناسایی فیلمی به کارگردانی  و نویسندگی محمدرضا اعلامی محصول سال ۱۳۶۶ است.
بازیگران

محمدعلی سپانلو
پروانه معصومی
علیرضا منتظری
جمشید لایق
هوشنگ بهشتی
علیرضا اعلامی
بهروز بقایی
محمود تبریزی
عباس قاجار
خسرو شاه کرمی
مهرماه منتظری رحمانی
پریدخت اقبالپور
گیتا قراگوزلو
سعید خاکسار
حسین قرجاوند
فرهاد علی حیدری
عباس کمال
جمشید حیدری
اکبر معتمدی
فرامرز حیدری
جعفر کمال
حیدر همتی
شاهرخ اکبری
مسعود نبویان
داوود فراهانی
مسعود رحمانی
نوروپاتی ایسکمیک قدامی عصب بینایی

Medical condition
| نوروپاتی ایسکمیک قدامی عصب بینایی | نوروپاتی ایسکمیک قدامی عصب بینایی |
| --- | --- |
تخصص: چشم‌پزشکی، بینایی‌سنجی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نوروپاتی ایسکمیک قدامی عصب بینایی (انگلیسی: Anterior ischemic optic neuropathy) 
یا سکته چشمی، یک وضعیت پزشکی است که شامل از دست دادن بینایی ناگهانی ناشی از قطع جریان خون در قسمت جلویی عصب بینایی میشود.
سید محمد راستگو

سید محمد راستگو (متولد ۱۳۳۵ در کاشان) اسلام‌پژوه، قرآن‌پژوه، حافظ‌شناس، مترجم و دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه کاشان است. او دوره کارشناسی‌ارشد و دکترا را در رشتهٔ علوم قرآن و حدیث در دانشگاه تهران گذرانده‌است.
جوایز

سید محمد راستگو برای ترجمهٔ کتاب بررسی تاریخی قصص قرآن برندهٔ کتاب سال ایران شد. وی همچنین برای کتاب در پی آن آشنا برگزیدهٔ جشنواره شعر فجر شده‌است.
آثار

از آثار او در حوزه تألیف و ترجمه و تصحیح می‌توان به کتاب‌های ذیل اشاره کرد:
ایهام در شعر فارسی؛
ترجمه جلد اول و دوم کتاب چهار جلدی «بررسی تاریخی قصص قرآن»؛
تجلی قرآن و حدیث در شعر فارسی؛
تصحیح و تعلیق دیوان حافظ؛
تلخِ خوش: نقد و نظرهایی در زمینه حافظپژوهی؛
راز جاودانگی؛
سلوک عارفان (ترجمه «المراقبات» میرزا جوادآقا ملکی تبریزی)؛
عرفان در غزل فارسی؛
چنین گفت ابن عربی (ترجمه کتاب «هکذا تکلم ابن عربی» نوشته نصر حامد ابوزید).
کتاب «بررسی تاریخی قصص قرآن»، تألیف دکتر محمد بیومی مهران با ترجمه آقای راست‌گو و مسعود انصاری، در دوره بیست و سوم انتخاب کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به‌عنوان کتاب برگزیده سال در حوزه ترجمه انتخاب شد. همچنین بخشی دیگر از آثار علمی ایشان، تولید ده‌ها مقاله علمی است، مانند: «احوال و آثار شیخ جام»، «نگاهی نو به تأویل»، «راز هنری گونه‌گون خوانی‌های قرآن»، «تفسیر عرفانی امام صادق (ع)»، «نظربازی»، «گذر و نظری سبک شناختی در نوشته‌های باباافضل کاشانی»، «از اسطوره تا عرفان»، «نگار عالم هستی در نگاه نظامی»، «نگاهی نو به تأویل»، «سبک صبور (نگاهی به شعر و شخصیت صبور کاشانی)»، «راز و رمز هنری - بلاغی گونه‌گون خوانی‌های قرآن»، «جور دیگر دیدن: پژوهشی در پیوند عرفان و هنر»، «به که سخن دیرپسند آوری: پژوهشی در بازنگری‌ها و دست‌کاری‌های هنری حافظ»، «مقدمه‌ای بر معیارهای ادبیات انقلاب»، «نگاهی به شعر حکیم سبزواری»، «نقد کتاب نگاهی به کتاب شرح احوال و نقد و تحلیل آثار احمد جام»، «اعمال سلیقه شاعرانه (نقدی بر دیوان حافظ، تصحیح ادیب برومند)»، «آن تلخ‌وش (پیرامون یکی از ترکیبات دیوان حافظ)»، «نقد و بررسی دیوان حافظ به سعی «سایه»»، «امام صادق (ع) و تأویل و تفسیر عرفانی قرآن»، «ساعتی با «عقلاء المجانین»»، «مروری در کتاب «نفثة المصدور»». همچنین ایشان عضو هیئت علمی دانشگاه کاشان است و در سال ۱۳۸۵ ش، سردبیری مجله تخصصی مطالعات عرفانی دانشگاه کاشان را بر عهده داشته‌است.
بکتاش سیاووش

| بکتاش سیاووش | بکتاش سیاووش |
| --- | --- |
بکتاش سیاوش: بکتاش سیاوش
نمایندهٔ مردم ولایت کابل در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت کابل در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۸۳ (۴۱–۴۲ سال) ولایت کاپیسا، افغانستان
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
بکتاش سیاووش (زاده ۱۳۶۲ ولایت کاپیسا) خبرنگار و سیاستمدار اهل افغانستان است. وی نماینده دوره شانزدهم مجلس نمایندگان بود. بکتاش سیاووش مشاور ارشد سیاسی رئیس مجلس نمایندگان افغانستان بود.
زندگی‌نامه

بکتاش سیاووش زاده ۱۳۶۲ در قریه عزت خیل حصه اول کوهستان ولایت کاپیسا می‌باشد. تحصیلات متوسطه خود را در سال ۱۳۸۲ از لیسه عالی عبدالهادی داوی به پایان رسانید. از سال ۱۳۸۱ کار خبرنگاری را ابتدا با نشریه نونهالان شروع کرد و مدتی نیز با تلویزیون طلوع همکاری کرد. وی از سال ۱۳۸۶ تعلیمات خبرنگاری خود را به صورت آنلاین و حضوری در بریتانیا، سریلانکا و پاکستان دید.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های ایشان:
فعالیت خبرنگاری و همکاری با نشریه‌های طلوع افغان، وطن‌دار و ارمغان ملی
کار با تلویزیون طلوع.
ماسیمو سراتو

| ماسیمو سراتو | ماسیمو سراتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ مهٔ ۱۹۱۶
درگذشت: ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹ (۷۳ سال) رم
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۸–۱۹۹۱
ماسیمو سراتو (ایتالیایی: Massimo Serato؛ ‏ ۳۱ مهٔ ۱۹۱۶ – ۲۲ دسامبر ۱۹۸۹) یک بازیگر اهل ایتالیا بود.
فیلم‌شناسی

حالا نگاه نکن
ال سید
شماره یک
پونتیوس پیلاطس
تاجر ونیزی
طلاق
کالبدگشایی
بیوه
مادام دو باری
عشق‌های هرکول
میلیدی و تفنگدارها
کمیل ۲۰۰۰
در آخرین لحظه
چه کسی دادستان را کشت و برای چه؟
آن بالابالاها
افکار شیطانی
شمشیر و صلیب
انسان‌نما
شب غیرعادی
زنان زندانی بند ۷
فقط سیاهی
راهبه قاتل
ورفام

| ورفام | ورفام |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نکا
بخش: هزارجریب
دهستان: زارم‌رود
جمعیت: ۱۲۸ نفر (سرشماری ۹۵)
ورفام، روستایی است از توابع بخش هزارجریب شهرستان نکا در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان زارم‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
کرستین کیلگاس

کرستین کیلگاس (به انگلیسی: Kerstin Kielgass) (زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۶۹) شناگر اهل آلمان شرقی است.
ورزشگاه وسترن سیدنی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای داخلی ورزشگاه در آوریل ۲۰۱۹: نمای داخلی ورزشگاه در آوریل ۲۰۱۹
fa (in English: Expected satiety): fa
نام‌های پیشین: ورزشگاه بانک‌وست (۲۰۲۱–۲۰۱۹)
مکان: پاراماتا، نیو ساوت ولز، استرالیا
مختصات: ۳۳°۴۸′۲۹″ جنوبی ۱۵۰°۵۹′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۸۰۸۰۶°جنوبی ۱۵۰٫۹۹۹۷۲°شرقی﻿ / -33.80806; 150.99972
ترابری همگانی: اسکله پاراماتا راه‌آهن
مالک: دولت نیو ساوت ولز
گرداننده: ونیوزلایو
گنجایش: ۳۰،۰۰۰
رکورد بیشترین شمار تماشاگر: ۲۹،۳۷۲ (مسابقه راگبی در سپتامبر ۲۰۱۹)
ابعاد زمین: ۱۰۶ × ۸۰ متر
سطح: چمن
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: ۲۰۱۶
گشایش: ۱۴ آوریل ۲۰۱۹
هزینه ساخت: $۳۰۰ میلیون
معمار: پاپولوس
پیمانکار اصلی: لندلیز گروپ
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
 راگبی ۱۳ نفره پاراماتا ایلز (۲۰۱۹–اکنون)  وست تایگرز (۲۰۱۹–اکنون)  کانتربری-بنکستاون بولداگز (۲۰۱۹–اکنون)  ساوت سیدنی رابیتوز (۲۰۲۰–اکنون)  راگبی ۱۵ نفره نیو ساوت ولز وازاتاز (۲۰۱۹–اکنون) فوتبال وسترن سیدنی واندررز (ای-لیگ) (۲۰۱۹–اکنون) :  راگبی ۱۳ نفره پاراماتا ایلز (۲۰۱۹–اکنون)  وست تایگرز (۲۰۱۹–اکنون)  کانتربری-بنکستاون بولداگز (۲۰۱۹–اکنون)  ساوت سیدنی رابیتوز (۲۰۲۰–اکنون)  راگبی ۱۵ نفره نیو ساوت ولز وازاتاز (۲۰۱۹–اکنون) فوتبال وسترن سیدنی واندررز (ای-لیگ) (۲۰۱۹–اکنون) 
وبگاه: وبگاه
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
ورزشگاه وسترن سیدنی (به انگلیسی: Western Sydney Stadium)، که به‌خاطر مقاصد تجاری با نام ورزشگاه کام‌بانک شناخته می‌شود، یک ورزشگاه مستطیل شکل چند منظوره است که در پاراماتا، درون منطقه سیدنی غربی بزرگ، در حدود ۲۴ کیلومتری غرب مرکز شهر سیدنی قرار دارد. این ورزشگاه جایگزین ورزشگاه تخریب شده پاراماتا شد که در محل کامبرلند اوال قدیمی، زمین خانگی تیم راگبی مارماهی‌های پاراماتا از سال ۱۹۴۷ ساخته‌شد. ورزشگاه کنونی در آوریل ۲۰۱۹ افتتاح شد و ۳۰٬۰۰۰ ظرفیت صندلی دارد. این ورزشگاه متعلق به دولت نیو ساوت ولز است و توسط ونیوزلایو اداره می‌شود که توسط گروه پاپولوس طراحی شده و توسط آورکان مهندسی شده و توسط لندلیز گروپ با هزینه ساخت ۳۰۰ میلیون دلار ساخته شده‌است. این ورزشگاه میزبان بازی‌هایی در سراسر ورزش‌های بزرگ میدانی مستطیل شکل در سیدنی است.
استفاده‌های اولیه ورزشگاه میزبانی راگبی ۱۳ نفره، فوتبال، راگبی ۱۵ نفره و همچنین کنسرت‌ها و رویدادهای ویژه است. تیم‌هایی که از این ورزشگاه استفاده می‌کنند شامل تیم راگبی پاراماتا ایلز و باشگاه ای-لیگ استرالیا وسترن سیدنی واندررز هستند. از دیگر استفاده‌کنندگان می‌توان به تیم راگبی وست تایگرز و تیم راگبی نیو ساوت ولز واراتاز اشاره کرد. برخی باشگاه‌ها مانند تیم راگبی کانتربری-بنکستاون بولداگز علاوه بر بازی در ورزشگاه استرالیا، بازی‌های خانگی خود را نیز در اینجا انجام می‌دهند.
بازسازی و تصمیم طراحی

در سپتامبر ۲۰۱۵، دولت نیو ساوت ولز اعلام کرد که این ورزشگاه با استادیوم جدیدی که ۳۰٬۰۰۰ صندلی خواهد داشت در همان مکان جایگزین خواهد شد. ابراز علاقه به ساخت در ژوئن ۲۰۱۶ درخواست شد؛ با چهار پیشنهاد همکاری در لیست اولیه. این چهار گروه پاپولوس و لندلیز، گروه کوکس و جان هالند، گروه هاسل و بروکس‌فیلد و در نهایت بی‌وی‌ان و کمپانی لاینگ اورورک بودند. این قرارداد در دسامبر ۲۰۱۶ به کنسرسیوم پاپولوس و لندلیز اعطا شد.
به‌عنوان یک نیازمندی برای گسترش ورزشگاه، استخر یادبود جنگ پاراماتا در مجاورت آن نیز بسته و تخریب شد. گروه کوچکی از معترضان با این تصمیم مخالف بودند و مقداری از پوشش رسانه‌های محلی را نیز برای ترویج کارزارهای آنلاین ضد استادیوم خود به دست آوردند. جایگزینی برای استخر در مارس ۲۰۱۷ اعلام شد و دولت نیو ساوت ولز تأیید کرد که یک مرکز آبزی جدید در محل قدیمی زمین گلف پاراماتا ساخته خواهد شد.
ویژگی‌های ورزشگاه

ویژگی‌های کلیدی ورزشگاه افزایش ۱۰٬۰۰۰ ظرفیت از ورزشگاه قدیمی، افزایش عمده امکانات و تجهیزات، جایگاه‌های بزرگ و شیب‌دار، لینک‌های یکپارچه عابر پیاده و حمل و نقل، محوطه سازی محلی، یک عضویت اختصاصی اعضای باشگاه و یک سیستم صوتی عمومی با کیفیت بالا است. این ورزشگاه همچنین به‌گونه‌ای طراحی شده‌است تا استاندارد پیشرو در طراحی محیطی و انرژی را داشته‌باشد.
نگارخانه

تراس شمالی
نمایی از جیگاه بزرگ اصلی
نمایی از گوشه شمال غربی ورزشگاه
نمایی از گوشه شمال شرغی ورزشگاه
جایگاه بزرگ اصلی
نمای خارجی ورزشگاه
نمای جایگاه امن سکوها
گلالی نور صافی

| گلالی نور صافی | گلالی نور صافی |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره‌های پانزدهم و شانزدهم پارلمان افغانستان: نمایندهٔ دوره‌های پانزدهم و شانزدهم پارلمان افغانستان
حوزه انتخاباتی: ولایت بلخ
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۵۷ (۶۷–۶۸ سال) کابل
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
گلالی نور صافی (زاده ۱۹۵۷ کابل) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم بلخ در دوره‌های پانزدهم و شانزدهم مجلس نمایندگان می‌باشد. ایشان در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون کمیسیون صحت، تربیت بدنی، مبارزه با مواد مخدر، مسکرات و جوانان می‌باشد.
زندگی‌نامه

گلالی نور صافی زاده ۱۹۵۷ از ولایت کابل می‌باشد. ایشان تحصیلات مدرسه‌ای خود را در لیسه ثریا در کابل به اتمام رسانیده است. وی تحصیلات عالی خود را در رشته طب از کشور اوکراین ادامه داده و پس از آن در بخش‌های صحت و درمان مشغول به کار بوده است.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های ایشان:
فعالیت در موسسات صحت و درمان.
باشگاه فوتبال چلسی

Football club
باشگاه فوتبال چلسی (به انگلیسی: .Chelsea F.C) یک باشگاه فوتبال در لیگ برتر انگلستان است که در سال ۱۹۰۵ در غرب لندن بنا نهاده شد. چلسی شش دوره قهرمان لیگ برتر انگلستان شده‌است و همچنین هشت قهرمانی در جام حذفی فوتبال انگلستان و پنج قهرمانی در جام اتحادیه فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود دارد. این تیم در مسابقات اروپایی نیز توانسته‌است دو قهرمانی در جام در جام اروپا، دو قهرمانی در سوپر جام اروپا، دو قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و دو قهرمانی در لیگ اروپا به دست آورد.
چلسی نخستین مقام قهرمانی خود را در سال ۱۹۵۵ میلادی و در لیگ دسته اول انگلستان به دست آورد. این باشگاه چند جام نیز در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به دست آورد، اما تا سال ۱۹۹۷ نتوانست جام مهم دیگری را کسب کند. دهه ابتدایی قرن بیست و یکم درخشان‌ترین و موفقیت‌آمیزترین دوره تاریخ باشگاه چلسی به واسطهٔ قهرمانی در لیگ برتر جزیره در سال‌های ۲۰۰۵، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ و رسیدن به فینال لیگ قهرمانان اروپا در ۲۰۰۸ بوده‌است. بخش عمده‌ای از این افتخارات توسط ژوزه مورینیو کسب شده‌است.
این باشگاه به‌همراه ورزشگاه استمفورد بریج که با ظرفیت ۴۱٬۸۴۱ نفر در منطقه فولام (SW6 1HS لندن) قرار دارد، در سال ۲۰۰۳ توسط رومن آبراموویچ تاجر، به مبلغ ۱۴۰ میلیون پوند خریداری شد.
باشگاه چلسی از فصل ۱۹۶۴–۱۹۶۵ اقدام به استفاده از پیراهن و شورت ورزشی آبی روشن و جوراب‌های سفید رنگ کرد و تا امروز نیز غالباً این رویه ادامه داشته‌است. تا پیش از آن هیچ‌گاه لباس و شورت بازیکنان این باشگاه یک‌رنگ نبوده‌است.
نماد باشگاه چندین بار تغییر پیدا کرده‌است که از دههٔ ۱۹۵۰ تاکنون، نماد شیر به عنوان نماد اصلی باشگاه برگزیده شده‌است. این باشگاه به‌طور میانگین در جایگاه پنجم پایدارترین تیم‌های فوتبال انگلیس قرار دارد. همچنین این تیم با میانگین ۴۱٬۴۰۳ تماشاگر در فصل ۲۰۰۹ – ۲۰۱۰ لیگ برتر انگلیس در رده ششم قرار گرفته‌است.
استمفورد بریج

مقالهٔ اصلی: استمفورد بریج
استمفورد بریج تنها ورزشگاه باشگاه چلسی از ابتدا تاکنون بوده که رسماً از تاریخ ۲۸ آوریل ۱۸۷۷ افتتاح شده‌است. در ۲۸ سال اول تأسیس، استمفورد بریج مورد استفاده دیگر ورزش‌ها به غیر از فوتبال مانند ورزش دو و میدانی نیز قرار داشته. در سال ۱۹۰۴ میلادی برادران گاس میرس و جوزف میرس ورزشگاه را خریداری کرده‌اند تا فقط بازی‌های تیم چلسی در آن برگزار شود.
خانواده میرز برای طراحی جدید ورزشگاه، آرشیبالد لیتش که یکی از برجسته‌ترین معماران اروپا بود را انتخاب کردند که طرح اصلی ورزشگاه کنونی را طراحی و اجرا کند.
آنها پیشنهاد اجاره باشگاه را به باشگاه فوتبال فولهام دادند اما این پیشنهاد رد شد بنابراین صاحبان باشگاه تصمیم به استفاده از زمین در موارد دیگر گرفتند.
طراحی و تهیه نقشه اصلی ورزشگاه شروع شد به‌طوری‌که جایگاه تماشاگران در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر برآورد شده بود. در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی ساخت جایگاه جنوبی ورزشگاه که دارای سقف بود انجام شد. این ورزشگاه به خانه هواداران باشگاه چلسی تبدیل شد که وفادارترین و پرشورترین تماشاگران در دهه‌های ۱۹۶۰، ۷۰ و ۸۰ میلادی بودند.
در سال‌های پایانی دهه ۱۹۶۰ میلادی و اوایل ۱۹۷۰ میلادی طرح جدید ورزشگاه با ظرفیت ۵۰۰۰۰ نفر را اجرا کردند که تماماً دارای صندلی بود. ساخت قسمت شرقی ورزشگاه در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد که هزینه‌ای بسیاری برای باشگاه به همراه داشت که منجر به فروختن ورزشگاه به توسعه‌دهندگان آن شد و تا اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی یک جنگ طولانی مدت قانونی را ایجاد کرد. قسمت‌های شمال، شرق و بخش‌هایی از جنوب ورزشگاه که تماماً دارای صندلی بود تا سال ۲۰۰۱ به‌طور کامل تکمیل شد.
نشان‌واره و نماد باشگاه

از ابتدای تأسیس باشگاه چلسی تاکنون چهار نماد و نشان‌واره در تاریخ باشگاه چلسی مورد استفاده قرار گرفته و همه تحت تغییرات جزئی انتخاب شده بودند. در سال ۱۹۰۵ اولین نشان‌واره باشگاه انتخاب شد که نمادی از یک بازنشسته باشگاه بود. لقب بازنشستگان به مدت نیم قرن در باشگاه چلسی مورد استفاده قرار گرفت در سال ۱۹۵۲ میلادی تد دریک در راستای تغییر و تحول در باشگاه اصرار به حذف نام بازنشسته داشت به همین دلیل نماد جدید انتخاب شد.
نماد شیر آبی رنگ نماد بعدی باشگاه چلسی بود به مدت سه دهه مورد استفاده قرار گرفت این نشان‌واره از سه گل رز قرمز به نمایندگی از کشور انگلستان و دو توپ فوتبال در حاشیه‌ها تشکیل می‌شد که در سال ۱۹۶۰ میلادی با تصویب نهایی مورد استفاده قرار گرفت.
در سال ۱۹۸۶ میلادی کن بیتس مالک باشگاه چلسی برای ایجاد تغییر و تحول نماد نشان‌واره باشگاه را تغییر داد. نشان‌واره جدید شامل دایره‌ای آبی رنگ بود که شیر زرد رنگ و کلمات C.F.C در میان آن قرار گرفته بودند، این نماد با مدت ۱۹ سال به عنوان نشان‌واره اصلی باشگاه چلسی به کار برده می‌شد. با روی کار آمدن مدیریت جدید در رأس باشگاه نشان‌واره باشگاه بار دیگر تغییر کرد و دومین نماد تاریخ باشگاه چلسی یعنی نماد شیر آبی رنگ با اندکی تغییر دوباره مورد استفاده قرار گرفت.
نشان‌واره باشگاه چلسی از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۵۳
نشان‌واره باشگاه چلسی از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۸۶
نشان‌واره باشگاه چلسی از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۵
نشان‌واره باشگاه چلسی از سال ۲۰۰۵ تا اکنون
لباس تیم

تیم چلسی همیشه لباس آبی بر تن کرده‌است البته در ابتدا رنگ آبی لباس روشن‌تر از لباس کنونی بوده‌است. همچنین رنگ جوراب‌ها در ابتدا آبی تیره بوده اما اکنون از رنگ سفید استفاده می‌شود، شورت ورزشی نیز از سفید به آبی تغییر رنگ داده‌است. این تغییرات در سال ۱۹۱۲ انجام شده‌است. در دهه ۱۹۶۰ میلادی تامی دوچرتی که مربی چلسی بود خواهان تغییر شورت آبی و جوراب سفید برای تغییر و تحول شده بود که این تغییر در فصل ۱۹۶۵–۱۹۶۴ لحاظ شد.
در دهه ۱۹۶۰ در یک بازی تیم چلسی لباس راه راه سفید و مشکی همانند لباس تیم اینتر میلان بر تن کرده‌است. از دیگر لباس‌های به یاد ماندنی چلسی می‌توان به لباس با راه راه سبز در دهه ۱۹۸۰، لباس با راه راه‌های سفید و قرمز در اوایل دهه ۱۹۹۰ و لباس با راه راه‌های سربی و نارنجی در اواسط دهه ۱۹۹۰ اشاره کرد.
شرکت آدیداس حامی و تأمین‌کننده لباس‌های ورزشی باشگاه چلسی است که بر اساس قرارداد سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ میلادی اسپانسر این باشگاه بوده‌است. پیش از این شرکت آمبرو در سال‌های (۸۱–۱۹۶۸)، لو کوک اسپوقتیف در سال‌های (۸۶–۱۹۸۱)، مجموعه باشگاه چلسی در سال‌های (۸۷–۱۹۸۶) و همچنین شرکت آمبرو در سال‌های (۲۰۰۶–۱۹۸۷) پشتیبان و اسپانسر لباس‌های ورزشی باشگاه چلسی بوده‌اند. باشگاه در اواسط فصل ۸۴–۱۹۸۳ با شرکت گلف ایر به عنوان اسپانسر باشگاه و تبلیغات بر روی پیراهن‌های ورزشی تیم به توافق رسیدند. پس از آن باشگاه با شرکت گرانگ فارمس و بای لین تی و کمپانی ایتالیایی سیمود قبل از قرارداد طولانی مدت با شرکت سازنده کامپیوتر کمودور اینترنشنال در سال ۱۹۸۹ قرارداد همکاری امضاء کرده‌اند. اسپانسرهای بعدی باشگاه شرکت‌های کورس در سال‌های (۹۷–۱۹۹۵)، اتوگلس در سال‌های (۲۰۰۱–۱۹۹۷) و هواپیمایی امارات در سال‌های (۲۰۰۵–۲۰۰۱) بوده‌اند. شرکت سامسونگ اسپانسر فعلی باشگاه چلسی است که در فصل ۰۸–۲۰۰۷ میلادی به تبلیغات در زمینه گوشی موبایل پرداخته‌است.
طرفداران و رقابت‌ها

هواداران باشگاه چلسی به‌طور متوسط در رده پنجم حضور مداوم در ورزشگاه‌های خود قرار دارند. همچنین این تیم با داشتن ۴۰٬۰۰۰ تماشاگر به‌طور ثابت در هر بازی در ورزشگاه استمفورد بریج در رده پنجم تیم‌های انگلیسی قرار دارد. میانگین تماشاگران چلسی نیز ۴۱٬۴۲۳ نفر است. چلسی با داشتن هواداران بسیار در نقاط مختلف لندن و انگلیس اعم از قشرها کارگر و ثروتمند از تیم‌های محبوب در کشور انگلستان و جهان محسوب می‌شود.
شهرآورد غرب و شمال لندن از مهم‌ترین بازی‌های چلسی در شهر لندن است. براساس نظرسنجی سال ۲۰۰۴ توسط سایت Planetfootball.com نشان می‌دهد که هواداران تیم چلسی تیم‌های آرسنال، تاتنهام و منچستر یونایتد را مهم‌ترین رقیبان تیم خود می‌دانند. رقابت چلسی و تاتنهام از فینال جام اتحادیه فوتبال انگلیس در سال ۱۹۶۷ شروع شده‌است که اولین فینال مابین این دو تیم لندنی بوده. همچنین بازی‌های دو تیم چلسی و لیدز یونایتد در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ از حساسیت‌های زیاد برخوردار بوده‌است، مخصوصاً فینال بحث‌برانگیز جام اتحادیه در سال ۱۹۷۰. رقابت با تیم لیورپول نیز پس از بازی نیمه‌نهایی این دو تیم در لیگ قهرمانان اروپا و انتقال فرناندو تورس از لیورپول به چلسی شدت گرفته‌است.