stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مصلحت
جوایز و نامزدی‌ها

| مراسم | تاریخ برگزاری | بخش | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین بازیگر نقش اول زن | نازنین فراهانی | نامزدشده |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | وحید رهبانی | نامزدشده |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین تدوین | سیاوش کردجان | نامزدشده |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین موسیقی متن | فردین خلعتبری | نامزدشده |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین طراحی لباس | بهزاد جعفری طادی | نامزدشده |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین طراحی صحنه | بهزاد جعفری طادی | نامزدشده |
| جشنواره فیلم فجر | ۲۲ بهمن ۱۳۹۹ | بهترین کارگردان اول | حسین دارابی | برنده |
فارغان

| فارغان فارغون | فارغان فارغون |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: حاجی‌آباد
بخش: فارغان
سال شهرشدن: ۱۳۸۳
مردم: مردم
جمعیت: ۱،۷۷۳ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۸٪- (۵سال)
میانگین دمای سالانه: ۲۴
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: جواد دهقانی
تأسیس شهرداری: ۱۳۸۳
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۶
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۶۲۶
  فارغان  روی نقشه ایران ۲۸°۰۰′۳۴″شمالی ۵۶°۱۵′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۰۹۴۴۴°شمالی ۵۶٫۲۵۳۳۳۳°شرقی﻿ / 28.009444; 56.253333   :   فارغان  روی نقشه ایران ۲۸°۰۰′۳۴″شمالی ۵۶°۱۵′۱۲″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۰۰۹۴۴۴°شمالی ۵۶٫۲۵۳۳۳۳°شرقی﻿ / 28.009444; 56.253333   
 :  
فارغان شهری در بخش فارغان شهرستان حاجی‌آباد استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱٬۷۷۳ نفر (۹۵۸ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۱٬۸۶۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱٬۹۲۵ | ۳٫۴٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۰٬۷۷۳ | ۴۵۹٫۶٪+ |
تاریخچه

فارغان را می‌توان همانند برزن دیرینه،  در راه (جاده)مسیر شاهی جنوب ایران مانند انشان، تپه یحیی، سوغان بخشی ازتمدن شهر سوخته "آرته" راهی بطرف شرق مغ ستان وهرمز قدیم باجنوبی کوهستانی وشرق ایران که در این مورد همه ی محققین براین  امر واقف ومنابع بسیار هست  ضرب سکه منصوب بوده،  کرد. [نیازمند منبع]
این منطقه با وجود تپه‌های باستانی مورد کاوش‌های باستان‌شناسی قرار نگرفته‌است. [نیازمند منبع]
کوره‌های تولید انواع فلزات باستانی در این منطقه وجود دارد. [نیازمند منبع]
کوره تولید شیشه در این منطقه یافت شده.
ساختمان‌های باستانی در این محل وجود دارد که می‌توان به :اشکفت‌هایی که با ملات ساروج اندود یا سنگ چین شده و محلی موسوم به شاه شکن آتشکده زردشت یا (گاهشمار) در ورودی بُخوان (بخو) یا بُخون  آتشکده وگاه  محلی موسوم به شاه شکن وچاپارخانه، چارتاقی آبگرم ده شیغ و میل آتشی لمُوشوکُو ( میل آتشی) راهنمای کاروان ها اشاره کرد.[نیازمند منبع]
شیر برنزی (شیر طلا بسته، فارغان) توسط کشاورزی درباغی نزدیک قنات پیدا می‌کنند ۱۳۶۳ به علت نگهداری در بندر عباس ممکن نبود موقت در موزه کرمان نگهداری می‌شوند. وجودانواع سفال با رنگ‌های متفاوت از جمله سفال شوش( سبک شُوشیِ) در این منطقه هست اطراف تپه گشنوُ تپه های باستانی منطقه حفاری ممنوع هست.[نیازمند منبع]
تاریخچه > معنای نام

پریتکانی، پارکان، فارغان (فارغانات) فارغان زمین و تارم زمین و سیرمند سه بخش جدا ناپذیر فرهنگی،  قومی، گویشی، هست. [نیازمند منبع]
کتاب [نگاهی اجمالیِ برجغرافیایِ تاریخیِ فارغان زمین] شماره کتاب شناسی ۷۵۷۰۳۴۰ وشابک ۹۷۸-۶۲۲-۷۶۶۱-۰۹-۵  
نام تارم به معنی محل جمع شدن آب است اوتیان درسنگ نبشه بیستون باخط میخی نام کوه بخون با نام بخو آمده 
است شورشیان ویزاته شورشگر برای دروغین دستگیر منابع خط۳۳ تا ۳۴ .  .[نیازمند منبع]
نام سیرمند به معنی سرزمین پر از رزق و روزی است.[نیازمند منبع]
تاریخچه > بناهای تاریخی

بقعه شریف بی بی که نسب او به جعفر صادق می‌رسد در این منطقه وجود دارد.
دو بنا و قلعه‌ای بزرگ از جنس خشت گل خام درنظام آباد ومیمند وجود داشت که به علت بروز اختلافات قومی با خاک یکسان و تنها پی‌های ساروجی آن مانده‌است اما قلعه گلشن (گِل وشن) خندق بزرگی دارد با ساروج ومجهز بوده بنا آغالی بزرگ که در دوران اوخر نادرشاه شکوه ومنزلت داشته چند بار تخریب شد.[نیازمند منبع]
پیش از حمله اعراب در این محل بنایی به نام دروازه دوزخ و بهشت وجود داشته که تخریب شده‌است نسخ مسجع و آثار آن در تنب گوشنوئیه مشرف بر شهر فارغان که در دوران رئیس عبدالجلیل مرمت نموده باقی مانده‌است.
نگاهی اجمالی بر تاریخ جغرافیایی فارغان زمین نویسنده ازین معتضدکیوانی درادامه جنوب میمند قبرها و دخمه‌هایی وجود دارد که در زبان محلی به آن سنگریا خرفت خانه می‌گویند و مردم محلی برای ساخت خانه‌های خود از سنگ‌های موجود در آن‌ها استفاده می‌کردند.[نیازمند منبع]
چاه‌های با بدنه ساروجی و باستانی در این منطقه وجود دارند.[نیازمند منبع]
کوره آجرپزی باستانی در این محل وجود دارد.[نیازمند منبع]
معدن گچ درکناره غربی این منطقه وجود دارد.[نیازمند منبع]
سد باستانی نارمند در این محل وجود دارد. [نیازمند منبع]
جغرافیا > پوشش گیاهی

درختان نخل و انار و انجیر و لیمو و انگور در این ناحیه وجود دارند.
گیاهان گلسرخ و کنجد و عدس و ماش به هندوستان حمل می‌شد فارسنامه ناصری ۱۳۴۶ همانا ونک.[نیازمند منبع]
درکتاب هفت اقلیم ومجمع الانسان آمده است که ایاز نامی ملوک "جرون" راساخت و درسال ۶۸۵ رئیس نورالدین بعدها از این ناحیه بر تخت سلطنت تکیه زده صفحه ۵۳ و۵۲  هفت اقلیم امیناحمدرازی بسال ۱۰۱۰ هجری قمری در ادامه...هرمز در جزیره هرمز در تابستان یخ وجود داشته وبفروش می‌رفته واین یخ از کوه فارغان تأمین می شد. چون نزدیک‌ترین محل به هرمز کوه تشگرد (بخون- فارغان)می باشد.
انواع داروهای گیاهی سنتی صحار ایرانی وتورانی زیست کوه فارغان منبع: کتاب نگاهی اجمالی بر جغرافیایی تاریخ فارغان زمین نویسنده آزین معتضدکیوانی این محل هوم نوش است که از شیره خرما معجونی درست میکردن  و برای بهبودی و تسکین یا بیهوش کردن در طب استفاده داشته‌است.[نیازمند منبع]
اقلیم پارس
نويسنده: مصطفوی، محمدتقی
جلد 1 > صفحه 95
فارغان از توابع حاجى‌آباد(سعادت‌آباد)بندرعبّاس است 1 و همچنين ويرانه‌هاى موسوم به قلعه بهمن در سه كيلومترى فورگ و دو بناى مهمّ عهد ساسانى واقع در تنگ چك‌چك بين رستاق و فورگ كه يكى از آنها قصر دختر نام دارد و ديگرى را آتشگده ميخوانند مربوط به قلمرو فرماندارى كلّ بنادر و جزائر بحر عمّان بوده بيرون از حوزۀ فعلى استان فارس واقع ميگردد ليكن آثارى كه در شهرستان‌هاى مربوط بفرماندارى كلّ بنادر و جزائر خليج‌فارس قرار دارد و با شهرستانهاى جنوبى فارس مجاور و مربوط ميشود.
جغرافیا > صنعت و کشاورزی

باغات این ناحیه مرکبات و گردو می‌باشد.[نیازمند منبع]
کشت (کولک) پنبه شلتوک جوانه برنج (لاله)گویند وشعرهای درایام کاشت برنج خوانده می‌شد، تریاک وتنها وتنباکو (قبلن کشت می‌شد)کُنجد جو گندم ذرت اَرزن سیفی هندوانه محلی که محصولات تابستانی کاشته می‌شود جالیز گویند در این منطقه رواج دارد.[نیازمند منبع]
صنعت‌هایی که از قدیم در این ناحیه وجود داشته سفالگری و کوره‌های ذوب فلز و پارچه بافی و و تولید چرم با رنگ طبیعی و دباغی مشک آبخوری با پوست و پارچه و تولید زیورآلات بوده‌اند. وکالت درخت نارنگی از دوران رئیس غریبشاه بزرگ صورت گرفته ومادر این درخت به سیاهو انتقال داده.[نیازمند منبع]
جغرافیا > فرهنگ و گویش فارغانی (فارغُنی)

گویش فارغُنی
فرهنگ و گویش تمام این ناحیه یکسان بوده و این امر موجب می‌شود که به کل این ناحیه فارغانات
(فارغان زمین) گفته شود.الگو:مدرک فارس نامه ناصری/ نگاه اجمالی برجغرافیای تاریخ فارغان زمین پارس
همه آیین هاتمام مراسم و سنت‌های این ناحیه ریشه کاملاً ایرانی دارد.{{مدرک
آیین تعزیه خوانی از دوران صفوی در این ناحیه وجود دارد.{مدرک}}
جغرافیا > سنت‌های محلی

داستان محلی گوهر شب چراغ از داستان‌های محلی این ناحیه است.[نیازمند منبع]
سنت ههل مشو برای درخواست باران و بازی های بومی محلی کَلموچ، دارچلکا، لپنگ، دار توُپا، وعروسکی بنام گاروُک چمکی(برای دختران) ومهم ترین بازی درخواست باران بنام ( هَلل مِشو) سه یا شبانه شب اول جمع آوری آرد، وهیزم هست آخرین شب کُماچ نان بر آتش چهارعنصر مقدس و"سنگی" درآن پنهان می‌کنند که میر وبزرگ بازی می داند سهم چه کسی میفتد وان شخص باید از محل بازی به سرعت فرار کند وگرنه بصورت نمادین با پاچه زرباف قدیمی بر بند وکار او ضربه شلاقی وارد می‌کنند  او به سرعت می دود وبقیه بازیگران که ناراحتی خشکسالی شر وعصبانی هستند بی محابا باید به پیر خرد مند بزرگ پناه ببرد آنگاه پیر وساطت می‌کند 
و از شخص کتک خورده می‌پرسد وعده بارندگی بده، مثلن پنچ روز و وپیرخردمند آنگاه ضامن او می‌شود البته کمالات زیادی در این بازی هست که در این صفحه جای نشود....در این منطقه جریان دارد.[نیازمند منبع]
هاینریش هاینه

| هاینریش هاینه | هاینریش هاینه |
| --- | --- |
هاینریش هاینه، ۱۸۳۱: هاینریش هاینه، ۱۸۳۱
نام اصلی: کریستیان یوهان هاینریش هاینه
زاده: ۱۳ دسامبر ۱۷۹۷ دوسلدورف، امپراتوری مقدس روم
درگذشته: ۱۷ فوریهٔ ۱۸۵۶ (۵۸ سال) پاریس، فرانسه
نام(های) دیگر: Harry Heine
پیشه: شاعر، مقاله‌نویس، روزنامه‌نگار ، منتقد ادبی
ملیت: آلمانی
دانشگاه: بن، برلین، گوتینگن
سبک نوشتاری: رمانتیسم
کتاب‌ها: آلمان. یک افسانه زمستانی
تأثیرگذاشته بر: فردریش نیچه
امضا: 
کریستیان یوهان هاینریش هاینه (به آلمانی: Christian Johann Heinrich Heine) یا «هاری هاینه» (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۷۹۷ در دوسلدورف – درگذشتهٔ ۱۷ فوریهٔ ۱۸۵۶ در پاریس) شاعر و خبرنگار آلمانی در سدهٔ ۱۹ میلادی بود.
هاینه بیشتر به‌خاطر اشعار غنایی‌اش مشهور شده‌است. او درضمن هم‌زمان، شاعر رمانتیسیسم نیز بود. آثار او یکی از پر ترجمه‌ترین نوشتارها در ادبیات آلمانی به‌شمار می‌روند.
زندگی

هاینه در یک خانواده آلمانی‌شدهٔ یهودی فقیر در دوسلدورف زاده شد و با همراهی و مساعدت عموی ثروتمندش از ۱۸۱۱ تا ۱۸۲۹ زندگی حرفه‌ای خود را با تحصیل در رشته حقوق در دانشگاه‌های گوتینگن، بن و برلین آغاز کرد. بعدها ولی به ادبیات بیشتر علاقه‌مندی پیدا کرد و با  وجود این، تحصیلاتش در رشته حقوق را سال ۱۸۲۵ به پایان رسانید. در همین زمان نیز او از یهودیت به مسیحیت پروتستانی گروید و در مراسم مذهبی نام خود را از «هاری» به «هاینریش» برگرداند.
در سال‌های بعد به‌علت اینکه کار آزاد نویسندگی را برای خود برگزیده بود، زندگانی ناثابتی داشت و مدتی دراز در لندن و مونیخ و ایتالیا به‌سر برد. هاینه سال ۱۸۳۱، آلمان را به قصد پاریس ترک کرد و تا پایان عمرش، زندگی خود را در پایتخت فرانسه گذرانید. آن زمان، در اروپا دوران حکومت مترنیخ بود و هاینه که اینک یک دموکرات انقلابی شده بود در ماه مه ۱۸۳۱ به پاریس رفت و به‌عنوان شاعر و روزنامه‌نویس به همکاری با مطبوعات فرانسه و آلمان پرداخت و از این طریق نیز امرار معاش کرد.
در فرانسه او با نظریه‌پردازان سوسیالیسم آرمانشهری (Utopian socialism) از جمله کونت سان-سیمون همکار شد. انتقاد سیاسی او همچنین با نام «آلمان، یک افسانه زمستانی» از طرف کارل مارکس در روزنامه فوروِرتس (Vorwärts) به چاپ رسید.
در سال ۱۸۳۵ مجلس آلمان نشر آثار هاینه را ممنوع ساخت و در نتیجه اشکالات دائمی مالی هاینریش هاینه ناگزیر شد که در سال ۱۸۳۶ کمک‌های مالی بودجه مخفی دولت فرانسه را برای مهاجرین سیاسی، به مبلغ چهارهزاروهشتصد فرانک در سال بپذیرد. در سال ۱۸۴۸ پس از تغییر دولت این کمک نیز قطع شد. هاینه، دو بار در پائیز ۱۸۴۳ و تابستان ۱۸۴۴ برای بازدید کوتاهی به آلمان بازگشت. از سال ۱۸۴۸ دراثر بیماری ستون فقرات در خانه فقیرانه‌اش در پاریس، که خود آن را «گورستان تشک‌ها» نام نهاد، پایبند و خانه‌نشین شد و از جانب همسرش اوژنی میرا که در اشعار هاینه «ماتیلده» خوانده می‌شود و بعدها معشوقه‌اش موشه (الیزه کرایتز) وفادارانه پرستاری شد.
او در پاریس می‌کوشید میان فرانسوی‌ها و آلمانی‌ها ارتباط فکری برقرار کند. مقالات او زیر عنوان «دربارهٔ تاریخ ادبیات جدید در آلمان» (۱۸۳۴)، اوضاع فرانسه و مجموعه‌ای از مقالاتی که از پاریس برای روزنامه آلگماینه زایتونگ در آگسبورگ می‌نوشت و کتاب «سالن» (۱۸۳۵ تا ۱۸۴۰) که در آن راجع به تاریخ مذهب و فلسفه در آلمان از یک‌طرف و زندگی فرانسوی‌ها از طرف دیگر بحث کرده‌است، نمودار این تلاش اوست.
در سال‌های ۱۸۴۰ هاینریش هاینه به اندیشه‌های سوسیالیستی گروید و در ایام دوستی با کارل مارکس که هاینه از او ۲۰ سال پیر بود منظومه‌ای به نام «بافندگان سیلزی» نوشت که در آن موضوع شورش بافندگان در سال ۱۸۴۴ مطرح است. هاینریش هاینه در ۱۷ فوریه ۱۸۵۶ در پاریس درگذشت و در گورستان مونت مارتر به خاک سپرده شد.
آثار ادبی

هاینریش هاینه در سال ۱۸۲۲ با انتشار «اشعار» در جهان ادب جلوه‌گر شد و پس از آن در سال‌های ۱۸۲۶ و ۱۸۲۷ دو کتاب به نام «سفرنامه‌ها یا تصاویری از یک سفر» از او انتشار یافت که در سال‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۳۱ دو جلد دیگر نیز بر آن‌ها افزوده شد.
هاینه با دید و طنز مخصوص خودش دربارهٔ تمام مسائل مورد توجه عصر خود اظهارنظر کرده‌است و تصویرهای قابل توجهی از طبیعت که در احساس یک شاعر جلوه دارد نشان داده‌است. هاینه این ترانه‌ها را به اضافه آنچه قبلاً نشر داده بود و آثاری که بعد بر آن‌ها افزود در سال ۱۸۲۷ یکجا در کتاب «ترانه‌ها» انتشار داد و این سرشناس‌ترین اثری است که شهرت شاعری او را بنیان گذاشته‌است.
هنگام به قدرت رسیدن نازیسم و سوزاندن کتاب‌ها در برلین سال ۱۹۳۳، در میان نوشتارهای سوخته شده، «المنصور» نوشته هاینریش هاینه نیز وجود داشت، که در آن نوشته شده بود:
این ابتدای کار است. آنجا که کتاب‌ها را می‌سوزانند، انسان‌ها را نیز خواهند سوزاند. المنصور، ۱۸۲۱، مصرع ۲۴۳
هاینریش هاینه منظومه‌ای نیز با عنوان «فردوسی شاعر» در بزرگداشت شاهنامه و سراینده او دارد. او در این منظومه با اشاراتی به رنجی که فردوسی در سرودن شاهنامه کشید، بیش از همه به ستمی که در حق او روا داشتند پرداخته و از ناسپاسی سلطان محمود غزنوی بسیار گفته‌است و از پشیمانی دیرهنگام او. هاینه در ابیات پایانی منظومهٔ «فردوسیِ شاعر»، صحنهٔ دردناکی را به‌تصویر کشیده‌است:
در حالی که صدای جرس کاروان هدایای سلطان محمود غزنوی و بانگ لااله‌الاالله شتررانان از بیرون دروازهٔ غربی شهر توس به‌گوش می‌رسد، کاروان تشییع جنازهٔ فردوسی از دروازهٔ شرقی شهر خارج می‌شود.
فهرست برخی از آثار

برخی از آثار مشهور ادبی او عبارت هستند از:
سوگ‌نامه‌ها همراه با قسمت‌های غنایی (قسمتی از آن المنصور) (Tragödien nebst einem lyrischen Intermezzo)، ۱۸۲۳
تصویرهای سفر (Reisebilder)، ۱۸۲۶–۱۸۳۱
کتاب سروده‌ها، ۱۸۲۷
مدرسه رومانتیک (Die romantische Schule)، ۱۸۳۶
رابیِ باخاراخ (Der Rabbi von Bacharach)، ۱۸۴۰
آلمان. یک افسانه زمستانی، ۱۸۴۴
نگارخانه

مجسمه هاینه در دوسلدورف
مجسمه هاینه در فرانکفورت آم ماین آلمان، تنها مجسمه از ماقبل ۱۹۴۵ در آلمان
مجسمه هاینه در شهر برلن
قبر هاینه در قبرستان مون‌مارتر پاریس.
تمبر آلمانی از سال ۱۹۵۶ که به مناسبت ۱۰۰مین سالگرد مرگ هاینه چاپ شد
تمبر روسی به مناسبت ۱۰۰مین سالگرد وفات هاینه
کریستیان یوهان هاینریش هاینه
علی‌محمد اکبری

| سردار علی‌محمد اکبری | سردار علی‌محمد اکبری |
| --- | --- |
زاده: میهه، کوهرنگ
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
درجه: سرتیپ‌دوم پاسدار
یگان: نیروی زمینی سپاه پاسداران
فرماندهی: تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق (مجروح) جنگ داخلی سوریه
علی‌محمد اکبری سرتیپ دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون فرماندهی سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری را برعهده دارد.
وی فعالیت نظامی را در خلال جنگ ایران و عراق در نیروی زمینی سپاه پاسداران آغاز کرد و مراتب فرماندهی را در تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم طی نمود. او از جانبازان جنگ است.
اکبری از ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸ معاون هماهنگ‌کننده و رئیس ستاد سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری بود، در فاصله سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۴ فرماندهی تیپ ۴۴ قمر بنی‌هاشم را برعهده داشت، از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۵ به‌عنوان جانشین فرمانده سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری فعالیت می‌کرد و از دی‌ماه ۱۳۹۵ فرمانده سپاه قمر بنی‌هاشم چهارمحال و بختیاری است.
یورگن نولدنر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Jürgen Nöldner (right).:  Jürgen Nöldner (right).
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۲ فوریهٔ ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال)
زادگاه:  برلین, آلمان
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Sparta Lichtenberg
–:  BEWAG/Turbine Berlin
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۹–۱۹۷۳ |  Vorwärts |  ۲۸۵ |  (۸۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۰–۱۹۶۹ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۳۰ |  (۱۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یورگن نولدنر (به آلمانی: Jürgen Nöldner) بازیکن فوتبال و مهاجم اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۶۰ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۳۰ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش ۱۶ گل به ثمر رساند. یورگن نولدنر آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۹ میلادی انجام داد.
یوستس فانین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  South Africa
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۹
شیوه(های) بازی: Right-handed
تک‌نفره: تک‌نفره
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد فرانسه: 3R (1947)
ویمبلدون: 3R (1937, 1949)
آزاد آمریکا: 1R (1949)
دونفره: دونفره
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد فرانسه: W (1947)
یوستس فانین (انگلیسی: Eustace Fannin؛ زاده ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۹) یک تنیس‌باز اهل آفریقای جنوبی است.
یوشیشیگه یوشیدا

| یوشیشیگه یوشیدا | یوشیشیگه یوشیدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ فوریهٔ ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال)
ملیت: ژاپنی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰–۲۰۰۴
یوشیشیگه یوشیدا (انگلیسی: Yoshishige Yoshida؛ زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۱۹۳۳) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است.
جان رالز

| جان رالز | جان رالز |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جان بردلی رالز
زادهٔ: ۲۱ فوریهٔ ۱۹۲۱ بالتیمور
درگذشت: ۲۴ نوامبر ۲۰۰۲ (۸۱ سال) لکسینگتون، ماساچوست
محل تحصیل: دانشگاه پرینستون
جوایز: جایزهٔ رولف شاک در منطق و فلسفه (۱۹۹۹)
دوره: فلسفه قرن بیستم
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: فلسفه تحلیلی
محل کار: عضو هیئت علمی دانشگاه هاروارد دانشگاه کرنل مؤسسه فناوری ماساچوست همکار کریست چرچ، آکسفورد 
علایق اصلی: فلسفه سیاسی لیبرالیسم عدالت سیاست قرارداد اجتماعی
ایده‌های چشمگیر: عدالت به‌مثابه انصاف وضع نخستین تعادل تأملی اجماع همپوشان عقل عمومی بی‌طرفی لیبرال پس پرده بی‌خبری Telishment
 تأثیرگرفته از جان لاک ژان-ژاک روسو ایمانوئل کانت جان استوارت‌میل هربرت لیونل آدولفوس هارت آیزایا برلین کارل مارکس :  تأثیرگرفته از جان لاک ژان-ژاک روسو ایمانوئل کانت جان استوارت‌میل هربرت لیونل آدولفوس هارت آیزایا برلین کارل مارکس 
 تأثیرگذار بر یورگن هابرماس Dworkin تامس نیگل توماس پاگ Scanlon جوشا کوهن آمارتیا سن Card Korsgaard اونرا اونیل سوزان نایمن پل کروگمن :  تأثیرگذار بر یورگن هابرماس Dworkin تامس نیگل توماس پاگ Scanlon جوشا کوهن آمارتیا سن Card Korsgaard اونرا اونیل سوزان نایمن پل کروگمن 
 :  
جان رالز (به انگلیسی: John Rawls) (زاده ۲۱ فوریه ۱۹۲۱ – درگذشته ۲۱ نوامبر ۲۰۰۲) فیلسوف لیبرال آمریکایی است که به دلیل صورت‌بندی نظریهٔ عدالت شهرت بسیار دارد. وی از چهره‌های به‌نام فلسفهٔ سیاسی و فلسفهٔ اخلاق در سدهٔ بیستم بود که در سال ۱۹۹۹، جایزه رالف شاک و مدال منطق و فلسفه و علوم انسانی را دریافت کرد. اثر مشهور وی نظریهٔ عدالت (۱۹۷۱) یکی از منابع کلاسیک فلسفهٔ سیاسی محسوب می‌شود. کتاب نظریهٔ عدالت تنها در آمریکا دست‌کم ۲۰۰ هزار جلد فروش داشته و تاکنون به بیش از ۲۰ زبان ترجمه شده‌است.
در سال ۱۹۹۰ ویل کیملیکا در مقدمه کتاب فلسفه سیاسی معاصر نوشت که تولد دوباره فلسفه سیاسی هنجاری، با انتشار نظریهٔ عدالت جان رالز در سال ۱۹۷۱ آغاز شد. رالز یکی از تاثیرگذارترین فیلسوفان سیاسی قرن بیستم محسوب می‌شود. رالز در میان فیلسوفان سیاسی معاصر جایگاه بسیار برجسته و نادری دارد، دادگاه‌های آمریکا و کانادا بارها در احکام خود نظرات رالز را نقل کرده‌اند و سیاستمداران آمریکایی و انگلیسی نیز به نظرات او ارجاع می‌دهند.
رالز در نظریه عدالت به‌مثابه انصاف، توصیه می‌کند که اعضای یک جامعه باید از آزادی‌های اساسی برابر و برابری فرصت برخوردار باشند و در جایی که نابرابری ایجاد شده، بیشترین نفع باید به محروم‌ترین اعضای جامعه برسد. رالز برای توجیه این اصول عدالت اجتماعی، از یک آزمایش فکری به نام وضع نخستین استفاده می‌کند. در این آزمایش، از افراد خواسته می‌شود بگویند که ترجیح می‌دهند در چه نوع جامعه‌ای زندگی کنند، اگر ندانند که در این جامعه، شخصاً چه جایگاه و طبقه‌ای خواهند داشت. رالز در اثر بعدی خود به نام لیبرالیسم سیاسی (۱۹۹۳) به این سؤال بازگشت که با توجه به اختلاف‌نظر معقول بر سر ماهیت زندگی خوب، قدرت سیاسی را چگونه می‌توان مشروع کرد.
زندگی > کودکی

رالز در شهر بالتیمور در ایالت مریلند به دنیا آمد. او دومین فرزند از پنج پسر ویلیام لی رالز و آنا آبل استامپ رالز بود. پدر جان رالز یکی از برجسته‌ترین وکلای دادگستری منطقه بالتیمور بود. رالز کودکی تلخی داشت، او در سال ۱۹۲۸ در هفت‌سالگی دچار بیماری دیفتری شد. برادرش بابی که ۲۰ ماه از او کوچک‌تر بود پس از ملاقات با او بیمار شد و از دنیا رفت. زمستان بعد، رالز مبتلا به سینه‌پهلو شد و این بیماری به برادر کوچک دیگرش، تامی، سرایت کرد و جان او را گرفت. توماس پوگ (نویسنده زندگینامه جان رالز) مرگ این دو برادر را بزرگ‌ترین رخدادهای کودکی رالز می‌داند.
رالز پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه کالورت در بالتیمور، وارد مدرسه کنت در ایالت کنتیکت شد. در سال ۱۹۳۹ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و قدم به دانشگاه پرینستون گذاشت. رالز در پرینستون تحت تأثیر نورمن ملکلم که شاگرد ویتگنشتاین بود قرار گرفت. او در دو سال آخر تحصیلش در پرینستون، عمیقاً به الهیات و نظریات آن توجه داشت و حتی مدتی سودای تحصیل در علوم دینی مسیحی و کشیش شدن را در سر داشت. رالز در رساله ۱۸۱ صفحه‌ای خود با عنوان «معنای گناه و ایمان» به ردّ پلاجیانیسم پرداخت. بخشی از استدلال او برگرفته از کتاب درباره مسئله یهود اثر کارل مارکس بود که بر اساس آن نابرابری طبیعی در توانایی افراد، می‌تواند عاملی عادلانه برای توزیع ثروت در جامعه باشد. رالز حتی پس از آتئیست شدنش هم بسیاری از استدلال‌های ضدّپلاجیانیسم را در کتاب نظریهٔ عدالت تکرار کرد. رالز در سال ۱۹۴۳ با درجه عالی از پرینستون لیسانس گرفت.
زندگی > خدمت در ارتش - ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶

رالز در فوریه ۱۹۴۳ در ارتش آمریکا نام‌نویسی کرد. طی جنگ جهانی دوم، رالز سرباز پیاده‌نظام در منطقه اقیانوس آرام بود. وی در این دوران در منطقه گینه جدید موفق به دریافت نشان ستاره برنزی شد. رالز هنگام خدمت در فیلیپین نبردهای بسیار سختی را تجربه کرد و شاهد صحنه‌های دردناک خشونت و کشتار بود و همین‌جا بود که ایمان مسیحی خود را از دست داد و آتئیست شد.
پس از تسلیم‌شدن ژاپن، رالز جزو ارتش اشغالی ژنرال داگلاس مک‌آرتور بود و به رده گروهبان ارتقا یافت اما پس از مشاهده آثار و نتایج هولناک بمباران اتمی هیروشیما اعتقاد خود به ارتش را از دست داد. رالز حاضر نشد از دستور تنبیه یکی از سربازان اطاعت کند زیرا اعتقاد داشت هیچ تنبیهی توجیه‌شدنی نیست و بنابراین به درجه سرباز تنزل یافت. رالز در ژانویه ۱۹۴۶ ارتش را برای همیشه ترک کرد.
زندگی > کارنامه آکادمیک

رالز در اوایل سال ۱۹۴۶ به پرینستون برگشت تا دکترای خود را در فلسفه اخلاق دریافت کند. او در ۱۹۴۹ با مارگارت وارفیلد فاکس که دانشجوی دانشگاه براون بود ازدواج کرد. حاصل ازدواج آنها چهار فرزند به نام‌های آن وارفیلد، رابرت لی، الکساندر اموری و الیزابت فاکس بود.
رالز مدرک دکتری خود را در سال ۱۹۵۰ از پرینستون دریافت کرد. او تا سال ۱۹۵۲ در این دانشگاه تدریس کرد و پس از دریافت فلوشیپ به دانشگاه آکسفورد رفت و آنجا تحت تأثیر آیزایا برلین و هربرت لیونل آدولفوس هارت قرار گرفت. پس از بازگشت به آمریکا، در دانشگاه کرنل به تدریس پرداخت. در ۱۹۶۲ استاد کامل فلسفه در دانشگاه کرنل شد و توانست در دانشگاه ام‌آی‌تی کرسی دائمی به دست بیاورد. همان سال به دانشگاه هاروارد رفت و حدود پنجاه سال به تدریس پرداخت و طی این مدت چهره‌های معاصر برجسته‌ای در فلسفه اخلاق و فلسفه سیاسی تربیت کرد از جمله تامس نیگل، آلن گیبارد، اونرا اونیل و غیره.
رالز به ندرت مصاحبه می‌کرد. لکنت داشت و از قرار گرفتن در معرض توجه عموم می‌هراسید و تمام زندگی خود را وقف خانواده و کارنامه آکادمیکش کرد.
رالز در سال ۱۹۹۵ برای اولین بار سکته کرد که توان کار کردن را تا حد زیادی از دست داد. با این وجود توانست کتاب حقوق مردمان را که جامع نظرات او دربارهٔ عدالت بین‌المللی است تمام کند، و کتاب عدالت به مثاله انصاف: بیانی دوباره که پاسخی به انتقادات وارده به نظریه عدالت بود هم در سال ۲۰۰۱ و اندکی پیش از مرگ رالز به چاپ رسید. رالز در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۲ در ۸۱ سالگی درگذشت و در ماساچوست به خاک سپرده شد.
فلسفهٔ رالز

رالز سه کتاب مهم منتشر کرده‌است. اولین کتاب او، نظریهٔ عدالت، بر عدالت توزیعی متمرکز بود و تلاش می‌کرد میان ارزش آزادی و برابری، آشتی برقرار کند. دومین کتاب او، لیبرالیسم سیاسی، به این مسئله می‌پرداخت که شهروندان دارای اختلاف‌نظر مذهبی و فلسفی چطور می‌توانند بر سر یک نظام دموکراتیک به توافق برسند. سومین کتاب، حقوق مردمان، بر مسئله عدالت جهانی تمرکز داشت.
فلسفهٔ رالز > نظریه عدالت > اصول عدالت

رالز از دل وضع نخستین، دو اصل عدالت را بیرون می‌کشد. اولین اصل، اصل آزادی است که آزادی‌های اساسی برابر را برای تمام شهروندان تثبیت می‌کند. آزادی «اساسی» عبارتست از آزادی عقیده، آزادی اجتماع، آزادی بیان و همچنین حقوق دموکراتیک. رالز حق مالکیت شخصی را هم به این موارد اضافه می‌کند.
اصل دوم، اصل برابری است که برای تضمین آزادی‌ها بر سر آن توافق می‌شود، زیرا این آزادی‌ها در واقع گزینه‌های پیش روی تمام افراد جامعه و تضمین‌کننده عدالت توزیعی در جامعه هستند. برای مثال، تضمین‌های شکلی آزادی بیان و آزادی اجتماع، ارزش واقعی بسیار کمی برای افراد فقیر و حاشیه‌ای جامعه دارد. تقاضای فرصت‌های دقیقاً برابر برای همه افراد جامعه، بدون شک به اصل آزادی‌هایی که برشمردیم و حالا قصد برابرسازی‌شان را داریم لطمه می‌زند. با این وجود، می‌خواهیم حداقل «ارزش منصفانه» آزادی‌هایمان را تضمین کنیم: هرکس در هر جایگاهی از جامعه قرار بگیرد، می‌خواهد که زندگی برایش ارزش زیستن داشته باشد و سهمی کافی از آزادی داشته باشد تا بتواند اهداف شخصی‌اش را دنبال کند؛ بنابراین شرکت‌کنندگان آزمایش فکری به این سمت حرکت می‌کنند که اصل دوم را شامل دو بخش ببینند: برابری منصفانه فرصت‌ها، و اصل مشهور و البته جنجالی «تفاوت». اصل دوم تضمین می‌کند که افراد دارای سطح مشابه استعداد و انگیزه، شانس‌های نسبتاً مشابهی در زندگی پیدا کنند و نابرابری‌های جامعه به نفع محروم‌ترین افراد جامعه باشد.