stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روابط آلمان و ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 آلمان:  ایران
 :  
روابط ایران و آلمان به مجموعه روابط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی گفته می‌شود که به‌طور رسمی از سال ۱۸۷۳ میلادی و در پی سفر اول ناصرالدین‌شاه به آلمان در خلال سفر اولش به اروپا شروع شد. در بین سال‌های ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۷ که موجودیت ملی ایران از سوی انگلیس و روسیه به مخاطره افتاده بود، از نظر سیاستمداران ایرانی، آلمان کشوری بود که می‌توانست به عنوان حکومتی که دیدگاهی استعماری نسبت به ایران نداشت و همچنین پیشینه حزب نازی که به دنبال مباحث مربوط به نژاد آریایی بود و ایرانی‌ها را آریایی نژاد و هم نژاد خود می‌دانست، با ورود به صحنه ایران به عنوان قدرت ثالثی خود را مطرح کند و از ایران در برابر روسیه کمونیستی و بریتانیا حمایت نماید. از این‌رو در غیاب حضور پر قدرت دولت‌های دیگر (فرانسه، آمریکا) آلمانی‌ها تنها امید مردم و حاکمان ایران بودند و اشتیاق برای برقراری روابط سیاسی و اقتصادی با آن کشور زیاد بود. آلمانی‌ها نیز بر این باور بودند که اجرای یک سیاست فعالانه در خاورمیانه، منافع آنان را بخصوص در بخش اقتصادی تأمین می‌کند. از این‌رو با درخواست ایران همراهی کردند. دهه ۱۹۱۰ میلادی بود که ایرانیان متوجه شدند بیش از آنکه می‌بایست روی آلمان حساب باز کرده بودند و آلمان بنابر مصالح خودش گاه با دشمنان ایران از جمله روسیه توافقات مهمی انجام می‌دهد.
روابط جمهوری اسلامی ایران با آلمان بعد از انقلاب اسلامی ایران دارای نوسان‌های شدیدی بوده و به‌طور کلی می‌توان گفت در وضعیت بدی قرار داشته‌است. تفاوت در دیدگاه‌های سیاسی طرفین عمده دلایل این تیرگی روابط بوده‌است. مسئله روند صلح خاورمیانه و بحث انرژی هسته‌ای ایران از مباحث تنش‌زا به حساب می‌آید. البته موضوعاتی همچون ترور میکونوس، کتاب آیات شیطانی و کمک‌های آلمان به عراق در جنگ ایران و عراق نیز از موضوعاتی است که همچنان مورد نزاع طرفین است. مناسبات در این دوره هیچگاه خوب نبوده اما دوطرف بنا به دلایل خود تمایل داشتند مناسبات هیچگاه به‌طور کامل قطع نشود. به عبارت دیگر، آلمان حکومت جمهوری اسلامی ایران را نمی‌پسندد؛ ولی بازار مصرف و موقعیت ژئوپولتیک ایران مانع از افزایش دشمنی آلمان از ایران شده‌است. قابل ذکر است که بعد از انقلاب دو کشور در مواقعی تصمیم به نزدیکی روابط دوجانبه گرفتند که هیچ‌کدام راه به جایی نبرد.
هم‌اکنون در حدود ۳۰ درصد از از توان صنعتی ایران بر پایه فناوری آلمان بنیان گرفته‌است.
پیش از جنگ جهانی اول > شکل‌گیری رابطه

نخستین انگیزه‌های ایجاد رابطه با آلمان، در سال ۱۸۵۰ و به درخواست امیرکبیر مطرح شده بود. در آن زمان امیرکبیر در جستجوی دولت ثالث نیرومندی بود که بدون هیچگونه توقع استعماری با ایران روابط سیاسی برقرار کند. در آن زمان آلمان گرفتار هرج و مرج داخلی ناشی از انقلاب ۱۸۴۸ بود و حکومت متمرکزی نداشت و در نتیجه تلاش برای برقراری روابط به شکست انجامید.
نخستین تماس دیپلماتیک ایران و آلمان در سال ۱۸۵۷ رخ داد. در ۲۵ ژوئن این سال بود که در پاریس پیمان مودت و بازرگانی توسط فرخ خان امین‌الملک، سفیر ایران در پاریس و کنت کارل فرانس فن‌هاتس فلدویلدنبورگ (به آلمانی: Karl Franz von Hatzfeld wilddenburg) به نمایندگی از اتحادیه گمرک آلمان به امضا رسید. گام بعدی سفر هیئتی سیاسی به سرپرستی بارون ژولیوس مینوتولی (به آلمانی: Julius Minutolik Freiherr) بود که در سال ۱۸۶۰ وارد ایران شدند و ۳ ماه مهمان ناصرالدین شاه بودند و از مناطقی از ایران بازدید کردند. در خلال سفر اول ناصرالدین شاه به اروپا در سال ۱۸۷۳ وی در ژوئن آن سال به برلین وارد شد. (پس از دیدار از سن‌پترزبورگ و قبل از دیدار از بروکسل و لندن) شاه ۹ روز در برلین بود و با تمام اعضای خاندان سلطنت از جمله ویلهلم اول امپراتور آلمان و بیسمارک صدر اعظم آن کشور ملاقات کرد. وی در ضمن این مذاکرات، علاقه خود را به گسترش و تقویت روابط دو کشور ابراز داشت. در زمان اقامت ناصرالدین شاه در آلمان عهدنامه مودت و تجارت و سیر کشتیها بین ایران و آلمان در ۱۱ ژوئن ۱۸۷۳ به امضاء رسید.
ناصرالدین شاه تلاش کرد بیسمارک را متقاعد کند که سفارت آلمان را در ایران برپا کند ولی بیسمارک که منافعی برای آلمان در ایران متصور نبود، از این کار شانه خالی کرد و منتظر ماند تا اول ایران سفارتش را در برلین دایر کند. همچنین شاه ایران سعی نمود مستشاران مالی و نظامی آلمانی را به ایران بیاورد ولی بیسمارک مدعی شد که چنین افرادی را در اختیار ندارد؛ ولی سرانجام پس از آنکه ایران در سال ۱۸۸۵ سفارتخانه خود را در برلین دایر کرد و بود که آلمان سفارت خود را در تهران بنا کرد و میرزا رضاخان گران مایه (مؤیدالسلطنه) را به عنوان نخستین سفیر ایران در آلمان عازم برلین کرد، ارنست فول براون‌تشوایگ (به آلمانی: Ernest von Braunschweig) به ایران آمد و سفارتخانه آلمان در ایران را بنا نهاد. همچنین آلمان در سال ۱۸۹۷ کنسولگری خود را در بوشهر دایر کرد.
در سال ۱۹۳۶ یالمار شاخت، وزیر دارایی آلمان، با سفر به ایران، آغاز روابط تجاری نزدیک‌تر بین دو کشور را آغاز می‌کند.
پیش از جنگ جهانی اول > زمان قاجار

بعد از دایر شدن سفارت آلمان در ایران بود که روابط اقتصادی بین دو کشور شکل گرفت و حجم صادرات آلمان به ایران رو به رشد گذاشت. گرچه هنوز در مقایسه با حجم واردات ایران از روسیه و انگلستان بسیار ناچیز بود. در این زمان عمده رقابت بر سر احداث خطوط ریلی و جاده در ایران، بین شرکت‌های آلمانی و روسی و همچنین فروش اسلحه به ایران مابین آلمان و فرانسه بود. مظفرالدین‌شاه نیز همان رویه ناصرالدین‌شاه را در پیش گرفت و خواستار حمایت آلمان در مقابل سایر دول اروپایی بود. سفر مظفرالدین‌شاه به برلین در سال ۱۹۰۲ با شکوه و تجملات ویژه‌ای بود، ولی دربار آلمان چندان استقبالی از وی نکردند. از سال ۱۹۰۶ آلمان تلاش کرد خود را به صورت یک قدرت در ایران مطرح کند و آمادگی ایستادگی در برابر انگلستان و روسیه را نیز داشته باشد. حمایت از ایران در مناقشات مرزی با همسایه شمالی‌اش، تأسیس بانک در تهران، ایجاد شبکه راه‌آهن که ادامه راه‌آهنی بود که آلمانی‌ها در عراق کشیده بودند و همچنین میانجیگری درگیری‌های مرزی ایران و عثمانی و مجبور ساختن ترک‌ها به عقب‌نشینی، از جمله این برنامه‌ها بود. این امیدواری در سال ۱۹۰۵ تحقق یافت و به یکی از شرکت‌های آلمانی عضو گروه بانکی شاوف هاوزن (به آلمانی: schafhausen) امتیاز بهره‌برداری از نفت شمال داده شد. تأسیس خط کشتیرانی آلمان در سواحل خلیج فارس دومین دستاورد آلمان در زمان زمامداری ویلهلم شتراسه بود. سومین دستاورد مهم آلمان تأسیس بانک در ایران بود. آلمانی‌ها می‌دانستند که نفوذ اقتصادی روسیه و انگلستان در ایران مرهون بانک‌های آنان در ایران است و از این رو اگر بخواهند سهم بیشتری از بازار تجاری ایران داشته باشند، باید در گام اول یک بانک در ایران دایر کنند. ایران نیز که سخت به دنبال گرفتن یک وام از کشورهای خارجی بود و مذاکراتش با بانک روسیه پیشرفتی نداشت، به اینکار مشتاق بود تا شاید این بانک بتواند وام مورد نیاز ایران را تأمین کند. پس از مذاکرات وزارت امورخارجه آلمان، بانک شرقی آلمان که پیش از این در چند کشور خاورمیانه شعبه دایر کرده بود، موظف به تأسیس شعبه در ایران شد. مجلس ایران در ژوئن ۱۹۰۷ امتیاز اعطا بانک آلمانی را تصویب کرد. دخالت‌های روسیه و انگلستان و اعطای وام‌های مورد نیاز ایران، تأسیس بانک آلمانی را به تأخیر انداخته بود.
پس از اشغال مناطق شمالی ایران شامل تبریز و مناطق غرب دریاچه ارومیه در سال ۱۹۰۹ توسط روسیه، ایران یکبار دیگر از آلمان خواست که با میانجی‌گری در این قضیه، روسیه را به عقب‌نشینی پشت مرزهای خود ترغیب کند. اما آلمان که این عمل را مخالف منافع خود می‌دید، از این کار امتناع کرد. آلمانی‌ها بیم این را داشتند که در ایران با روسیه رودررو شوند و مرزهای طولانی سرزمینشان با شوروی امنیت سابق خود را از دست بدهد. اینکار موجب دلسردی دربار ایران از آلمانی‌ها شد. توافق آلمان و روسیه بر سر اجرای مشترک احداث خط آهن در ایران که از ۱۹۰۷ آغاز شده بود و در ۱۹۱۱ به توافق نهایی رسید، عامل دیگر خودداری آلمان از حمایت از ایران در برابر روسیه شد. بدین ترتیب روابط دو کشور از سال ۱۹۱۰ رو به افول گذاشت. این پیمان روسیه و آلمان موجب خشم مردم و دربار ایران شد و در آن توافق‌های تجاری مهمی در خصوص فعالیت در ایران، بدون مشارکت و اجازه از حکومت ایران گرفته شده بود. به عنوان مثال روسیه می‌توانست خط آن تهران-خانقین را به اجرا درآورد و آلمان نیز خط آهن تهران-بغداد.
جنگ جهانی اول

جنگ جهانی اول یک دوره مهم در همکاری ایران و آلمان ضد روسیه و انگلیس بوده‌است. آلمان سعی داشت از طریق سازماندهی و مدیریت با پول و اسلحه، ملت‌های مسلمان از جمله ترکیه، عراق، ایران و افغانستان را ضد انگلستان بشوراند و به این ترتیب با گشایش جبهه‌ای در جنوب، قدرت روسیه را برای جنگ مستقیم با آلمان کم کند. در این راستا می‌توان اعزام مستشار نظامی ویلهلم واسموس (به انگلیسی: Wilhelm Wassmuss) را نام برد که نقش مهمی در جنوب ایران علیه انگلیسی‌ها اجرا کرد. در ابتدای جنگ ایران طی اعلامیه‌ای بی‌طرفی خود را اعلام کرد ولی آلمان سعی داشت ایران را از بی‌طرفی خارج سازد و به نفع خود وارد جنگ کند. این حربه موفقیت‌آمیز بود و ورود لشگرهای روسی به شمال ایران مانع از آن شد که لشکر روسیه به قفقاز سرازیر شود. در ۱۹۱۵ آلمانی‌ها از حکومت موقتی ایران که به ریاست نظام‌السلطنه مافی در کرمانشاه تشکیل شده بود حمایت کردند. در ۱۷ آبان ۱۲۹۴ (۱۰ نوامبر ۱۹۱۵) قراردادی بین حسن مستوفی‌الممالک، نخست‌وزیر ایران و پرنس هانری رویس، وزیر مختار آلمان در تهران به امضا رسید که به موجب این معاهده دو دولت متعهد شدند از یکدیگر در برابر تهدیدات خارجی حمایت کنند و آلمان پذیرفت در صورت حمله انگلیس و روسیه، کمک‌های نظامی به ایران گسیل دارد. آلمان به موجب امضای عهدنامه برست-لیتوفسک در ۳ مارس ۱۹۱۸ به این عهدنامه عمل کرد. در این پیمان شوروی مجبور بود تمامیت ارضی ایران را به رسمیت بشناسد و نیروهای نظامی این کشور که در حال پیشروی به سمت تهران بودند، بازگشتند. در جریان نهضت جنگل نیز چند افسر آلمانی از جمله سرگرد فون‌پاشن به عنوان مشاور نظامی در خدمت ایرانیان بودند.
جنگ جهانی دوم

در ۸ سپتامبر ۱۹۴۳ (۱۷ شهریور ۱۳۲۳) ایران که همکاری با آلمان را از دست داده بود، برای حفظ منافع کشور اعلان جنگ صوری با آلمان را داد و در صف متفقین قرار گرفت.
بر اساس خاطرات امیراصلان افشار که در زمان اعلام جنگ ایران، در آلمان مشغول به تحصیل بود او به گشتاپو احضار می شود و به وی گفته می شود بر طبق قوانین جهانی چون ایران به آلمان اعلان جنگ داده است او و سایر ایرانیان باید به کمپ اعزام شوند ولی چون آلمانی ها می دانند ایران بر اساس فشار نیروی متفقین و علیرغم میل باطنی این جنگ را اعلام کرده است از این کار خودداری می کنند. همچنین با توجه اعلام جنگ فوق چون مراودات مالی و پستی بین دو کشور متوقف شده بود برای کمک به دانشجویانی نظیر امیراصلان که از این پس دیگر نمی توانستند پولی از اقوام یا دولت خود دریافت کنند هزینه دانشگاه رایگان می شود و ماهیانه ۲۵۰ فرانک نیز از طرف وزارت فرهنگ برای آنها تخصیص می یابد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در خلال جنگ عراق

آلمان در آغاز جنگ ایران و عراق اعلام بی‌طرفی کرد. در طول جنگ ۸ ساله آلمان جزء معدود کشورهای غربی بود که سعی به میانجی‌گری برای پایان جنگ داشت. بعد از پایان جنگ و در سال ۱۳۶۹ روابط دیپلماتیک دو کشور به‌طور تقریباً منظم برقرار شد. در سال ۱۳۷۳ که وضعیت اقتصادی ایران در پی افزایش بدهی‌های خارجی دچار بحران شده بود، آلمان اقدام به عقب‌انداختن بازپرداخت میلیاردها مارک بدهی ایران نمود که کمک بزرگی به ایران بوده‌است. در طی سال‌های ۱۳۷۵ و ۱۳۷۶ چالش‌های بزرگی در روابط دو کشور به وجود آمد که به تیرگی روابط انجامید. از جمله ترور میکونوس، کنفرانس برلین، دستگیری فرج سرکوهی به اتهام جاسوسی برای آلمان و ….
پس از روی کار آمدن دولت اول خاتمی در ۲ خرداد ۱۳۷۶، مقامات آلمانی خط قرمزی بین حکومت و دولت وقت ترسیم کردند و رفتاری مختلف با هریک پیش گرفتند. دعوت از شرکت‌کنندگان ایرانی در کنفرانس برلین گرچه به‌طور رسمی از جانب دولت آلمان نبود، ولی با اجازه و رضایت آن‌ها انجام گرفت. در زمان دولت اول و دوم خاتمی، آلمان در چندین پروژه در ایران حضور داشت. از جمله سفر وارنر مولر (به آلمانی: WARNER MULLER) وزیر اقتصاد آلمان در ۱۱ مهر ۱۳۷۹ به ایران که در خلال آن دو پروژه بزرگ اقتصادی مربوط به گسترش پتروشیمی بندر امام و پارس جنوبی به مجموع مبلغ ۸۵۰ میلیون پوند به شرکت آلمانی لینده (به آلمانی: Linde AG) واگذار شد. ساخت ۶ فروند کشتی اقیانوس پیما در سال ۱۳۸۱ به ارزش ۱۸۹ میلیون دلار بین شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و مجتمع کشتی‌سازی Aker MTW. انتقال تکنولوژی ساخت کشتی‌های کانتینربر. ساخت مجتمع پی‌وی‌سی توسط شرکت UHDE به ارزش ۵۰۹ میلیون دلار در منطقه ویژه پتروشیمی امام خمینی و توسط سازمان نوسازی و گسترش صنایع ایران. تولید مشترک موتور BR900 برای اتوبوس شرکت ایدم تبریز زیر نظر ایران خودرو دیزل و شرکت دایملر کرایسلر به ارزش ۷ میلیون یورو در تعداد ۴۰۰۰ دستگاه موتور در سال که ۲۲٫۵۰ درصد سهام شرکت برای ایران خودرو و ۳۰ درصد متعلق به دایملر بوده‌است. آلمان بعد از پیروزی انقلاب بجز در سال ۲۰۰۱ (در رتبه دوم بعد از ایتالیا) همواره بزرگ‌ترین صادرکننده به ایران بوده‌است. به عنوان مثال صادرات در سال ۲۰۰۲ به ارزش ۲٫۲ میلیارد یورو. در همین سال واردات آلمان از ایران ۳۲ میلیون یورو بوده‌است که عمده آن را فرش، پسته و نفت تشکیل داده بوده.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در خلال جنگ عراق > مهاجرت

مهاجرت ایرانیان و درخواست پناهندگی از کشور آلمان تنها در سال ۲۰۱۱ و تا پایان ماه نوامبر برابر با ۳۰۳۰ پناهجو است. این آمار توسط کمیساریای عالی پناهندگان ارائه شده و نشان می‌دهد که در شش ماه نخست سال ۲۰۱۱ حدود ۷۶۰۰ ایرانی درخواست پناهندگی از کشورهای توسعه‌یافته اروپایی کرده‌اند. از دلایل بالارفتن آمار مهاجرت ایرانیان به کشورهای اروپایی می‌توان نارضایتی از اوضاع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و سیاسی ایران را بیان کرد.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در خلال جنگ عراق > دوره دولت یازدهم

با انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس دولت یازدهم ایران، وزارت امور خارجه آلمان همراه با وزارت‌خانه‌های امور خارجه اغلب کشورهای اروپایی، ضمن تبریک این پیروزی، ابراز امیدواری جهت بهبود روابط با ایران را مطرح کردند. همچنین آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان طی نامه‌ای تنفیذ حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور جدید ایران را تبریک گفت. در متن پیام آمده‌است:
جنابعالی در روزگاری دشوار مسئولیت بزرگی را بعهده می‌گیرید. انتخاب جنابعالی نوید بارور شدن این امید را می‌دهد که مرحلهٔ نوین همکاری سازنده برای صلح و امنیت در منطقه و جهان را در پیش رو داشته باشیم. آلمان مانند گذشته همداستان با همکاران بین‌المللی، سهم خود را ادا خواهد نمود تا با بهره‌گیری از راهکار گفتمان، راه‌حل‌های مناسب برای چالش‌های موجود پیدا گردد. باعث کمال مسرت اینجانب خواهد شد چنانچه دورهٔ مسئولیت جنابعالی فرصت مناسب فراهم آورد که بتوانیم با استفاده از آن، روابط خوب موجود بین دو ملت را عمیق‌تر نمائیم.
پس از انعقاد توافق برجام، میان ایران و گروه پنج بعلاوه یک، معاون صدر اعظم آلمان در رأس هیئتی بلندپایه به ایران سفر کرده و با مقامات دیدار کرد.
روابط فرهنگی

همچنین ببینید: تأثیر فرهنگ آلمانی در ایران
بعد از بروز قضیه سلمان رشدی، روابط دو کشور به تیرگی گرایید. تا سال ۱۹۹۷ که موضوع گفتگوی گفتگوی تمدن‌ها مطرح شد و روابط فرهنگی تحرکی پیدا کرد. حضور ناشران ایرانی در نمایشگاه کتاب فرانکفورت و حضور ناشران آلمانی در نمایشگاه کتاب تهران از دستاوردهای این مقطع زمانی است. همچنین حضور فیلمسازان ایرانی در جشنواره فیلم لایپزیک و جشنواره فیلم برلین و حضور فیلمسازان آلمانی در جشنواره فیلم فجر و نیز حضور چند گروه باستان‌شناسی در ایران و چند نمایشگاه از هنرهای ملی ایران در آلمان از جمله مابقی روابط فرهنگی به‌شمار می‌روند.
با روی کارآمدن دولت یازدهم ایران، روابط فرهنگی دو کشور نیز روبه فزونی گذاشت. افزایش سفر گردشگران آلمانی از ایران و همچنین چاپ کتاب‌هایی در خصوص فرهنگ و تاریخ ایران در آلمان، از جمله نتایج تغییر رویه مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در جهت جذب گردشگر خارجی می‌باشد.
روز یکشنبه ۷ آوریل ۲۰۱۹ دولت آلمان توقف کمک مالی به یک نهاد مذهبی وابسته به جمهوری اسلامی به نام «فدراسیون جمعیت‌های شیعه آلمان» را اعلام کرد. این مرکز صدها هزار دلار به نام فعالیت «علیه تندروی مذهبی و کمک به آشتی مذاهب» از مرکز اسلامی هامبورگ که تحت کنترل مجمع تقریب مذاهب اسلامی است دریافت کرده‌است.
تنش‌ها

روز دوشنبه ۴ فروردین ۱۳۹۹ دادگاهی در آلمان یک مترجم ارتش این کشور به نام «عبدالحمید اس» با به جرم فروش اطلاعات محرمانه به ایران به شش سال و ۱۰ ماه زندان محکوم کرد. همچنین همسر آلمانی وی نیز به جرم همدستی به ۱۰ ماه زندان تعلیقی محکوم شد.
برخورد با حزب‌الله لبنان

برخلاف ایران که در قبال ممنوعیت حزب‌الله در آلمان بلافاصله واکنش نشان داده لبنان تاکنون سکوت اختیار کرده‌است.
حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان در سخنرانی شامگاه جمعه ۱۱ اردیبهشت اشاره​ای به ممنوعیت حزبش در آلمان نکرد. اما رسانه‌های ایران خبر دادند که نصرالله در روز دوشنبه ۱۵ اردیبهشت در یک «سخنرانی سیاسی» به این موضوع خواهد پرداخت.
وزارت کشور آلمان روز پنج‌شنبه ۱۱ اردیبهشت فعالیت همه نیروهای وابسته به حزب‌الله در این کشور را ممنوع اعلام کرد و پلیس این کشور اقدام به تفتیش مراکز تجمع و مساجد در چند ایالت آلمان نمود. دفاتر انجمن‌های وابسته به حزب‌الله در شهرهای برلین، دورتموند، برمن و مونستر نیز توسط مأموران پلیس تفتیش شدند.
مقامات آلمانی گفتند شمار حامیان و فعالان حزب‌الله در این کشور به ۱۵۰۰ تن می‌رسد.
اتحادیه اروپا هم قبلاً در سال ۲۰۱۳ شاخه نظامی حزب‌الله را یک سازمان تروریستی اعلام کرده بود. پیش از این، هلند و بریتانیا نیز بدون تمایز قائل شدن بین شاخه نظامی، سیاسی و اجتماعی حزب‌الله، این سازمان را یک سازمان تروریستی ارزیابی کرده بودند.
ویلهلم واسموس
حسن اسفندیاری رئیس مجلس و موسی نوری اسفندیاری سفیر ایران در آلمان در دیدار با هیتلر
تصویر آدولف هیتلر در قاب عکس اصلی مخصوص پیشوا با آرم صلیب شکسته و علامت مخصوص آدولف هیتلر که به رضا شاه تقدیم شده‌است. این عکس در کاخ صاحبقرانیه در مجموعه کاخ موزه نیاوران نگهداری می‌شود. در قسمت پایین عکس به زبان آلمانی نوشته‌است: اعلیحضرت همایونی -رضا شاه پهلوی - شاهنشاه ایران - با بهترین آرزوها - برلین ۱۲ مارس ۱۹۳۶ - امضای آدولف هیتلر
هایکو ماس و محمدجواد ظریف وزرای امور خارجه آلمان و ایران
ابراهیم‌آباد (زیاران)

| ابراهیم‌آباد | ابراهیم‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: آبیک
بخش: بخش مرکزی
دهستان: خوزنان
جمعیت: ۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
ابراهیم‌آباد روستایی در دهستان زیاران بخش مرکزی شهرستان آبیک استان قزوین ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۷ نفر (۱۷خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۵۰ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۱۵۸ | ۲۱۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۳۷ | ۷۶٫۶٪− |
زبان

مردم این روستا تات هستند و مردم ابراهیم‌آباد به زبان تاتی سخن می‌گویند.
نگارخانه
پرونده:Taleghan_-_Gachsar_road_-_panoramio.jpgدرختان سر به فلک کشیده و کوه‌های ناب
پرونده:Taleghan_-_Gachsar_road_24_-_panoramio.jpgطبیعت بکر و هوای تمیز
الو الو من جوجوام

| الو الو من جوجوام | الو الو من جوجوام |
| --- | --- |
پوستر فیلم الو الو من جوجوام: پوستر فیلم الو الو من جوجوام
کارگردان: مرضیه برومند
تهیه‌کننده: مرضیه برومند احمدعلی حامد
نویسنده: مرضیه برومند
بازیگران: مهدی هاشمی حسن رضایی محمود بصیری مهتاب نصیرپور فهیمه راستکار ریحان برومند رقیه چهره‌آزاد کیومرث ملک‌مطیعی جهانگیر فروهر جهانگیر صمیمی‌فرد مهری ودادیان ارژنگ امیرفضلی فرخ‌لقا هوشمند مهدی شادی‌پور حمید عبدالملکی
موسیقی: بهرام دهقانیار
فیلم‌بردار: عزیز ساعتی
تدوین‌گر: بهرام دهقان
شرکت تولید: فیلم امروز
توزیع‌کننده: خانه فیلم ایران
مدت زمان: ۸۲ دقیقه
کشور:  ایران
زبان: فارسی
الو الو من جوجوام فیلمی برای کودکان محصول سال ۱۳۷۳ به کارگردانی مرضیه برومند است.
داستان فیلم

خانم‌بزرگ مصمم است تا گردن‌بند معروف به «آینه جادو» را به نوه‌اش ریحان ببخشد، اما نیمتاج خانم دختر طردشده خانم‌بزرگ و هم‌چنین پسرش که نمی‌خواهند این امر صورت گیرد با کمک دو سارق (جهانگیر و عبدالله) تصمیم به سرقت گردن‌بند می‌گیرند. سارقین، به هنگام فرار سوار اتومبیل صمیمی (عروسک‌ساز نمایش کودکان) و ساکن منزل خانم‌بزرگ شده و از صحنه دور می‌شوند، در حالی‌که عروسک‌های جوجو و میو نیز سوار ماشین هستند...
بازیگران

مهدی هاشمی در نقش صمیمی
حسن رضایی در نقش چنگیز
محمود بصیری در نقش غلام
مهتاب نصیرپور در نقش خانم مفید
فهیمه راستکار در نقش نیمتاج
ریحان برومند در نقش ریحان
رقیه چهره‌آزاد در نقش حاج خانوم
کیومرث ملک‌مطیعی در نقش آمیرزا
جهانگیر فروهر در نقش عبدل
جهانگیر صمیمی‌فرد در نقش رییس کلانتری
مهری ودادیان در نقش مادر صمیمی
ارژنگ امیرفضلی در نقش اندی
فرخ‌لقا هوشمند در نقش دایه
مریم سعادت در نقش جوجو
عادل بزدوده در نقش میو
روح‌الله مفیدی در نقش سمسار
رحمان (هنرپیشه)

| رحمان (هنرپیشه) | رحمان (هنرپیشه) |
| --- | --- |
رحمن در سال ۱۹۴۸: رحمن در سال ۱۹۴۸
زادهٔ: ۲۳ ژوئن ۱۹۲۱ لاهور، هندِ بریتانیا
درگذشت: ۵ نوامبر ۱۹۸۴ (۶۳ سال) بمبئی، هند
دیگر نام‌ها: سعید رحمان خان
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۹
شناخته‌شده برای: ارباب، همسر و غلام (۱۹۶۲)
رحمان (انگلیسی: Rehman; ۲۳ ژوئن ۱۹۲۱ – ۵ نوامبر ۱۹۸۴) هنرپیشه اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ارباب، همسر و غلام اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که رحمان در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
ارباب، همسر و غلام
تشنه
دوباره صبح خواهد شد
دارماپوترا
چالیا
امواج گنگ
وقت
دل دوباره به یاد آورد
بهار هنوز هم فرا می‌رسد
عروس برای یک شب
شکار
همدم من دوست من
مقصد بهار
دوست
سلام خانم
ماه روز چهاردهم
طوفان
من عاشق بهار هستم
حجاب
جانور
جشنواره
وکیل بابو
آهسته آهسته
نامناسب
ابرشرکت (فیلم)

| ابرشرکت The Corporation | ابرشرکت The Corporation |
| --- | --- |
Theatrical release poster: Theatrical release poster
کارگردان: Mark Achbar Jennifer Abbott
تهیه‌کننده: Mark Achbar Bart Simpson
نویسنده: Joel Bakan Harold Crooks Mark Achbar
راوی: Mikela J. Mikael
موسیقی: Leonard J. Paul
فیلم‌بردار: Mark Achbar Rolf Cutts Jeff Hoffman Kirk Tougas
تدوین‌گر: Jennifer Abbott
شرکت تولید: Big Picture Media Corporation
توزیع‌کننده: Zeitgeist Films
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۳ (۲۰۰۳-۰۹-۱۰) (تورنتو)  ۱۶ ژانویه ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-۰۱-۱۶)  
مدت زمان: ۱۴۵ دقیقه
کشور: کانادا
زبان: انگلیسی 
ابرشرکت (به انگلیسی: The Corporation) فیلمی کانادایی است که در سال ۲۰۰۳ توسط استاد حقوق دانشگاه بریتیش کلمبیا، جوئل باکان- هارولد کروکس- مارک اکبر نوشته شده و توسط مارک اکبر- جنیفر آبوت کارگردانی شده‌است و تا به امروز توانسته‌است بیش از ۲۶ جایزه بین‌المللی معتبر از جمله جایزهٔ بهترین فیلم مخاطبان جهان در جشنوارهٔ فیلم ساندس (۲۰۰۴) و بهترین فیلم جشنواره جهانی فیلم‌های مستند آمستردام (۲۰۰۳ و ۲۰۰۴) و جوایز جینی را از آن خود کند.
این فیلم به بررسی ماهیت «ابرشرکت‌ها» و اثر آن بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد. در این فیلم گفتگوهای بسیار بدیع و اثرگذار با افراد سرشناسی نظیر نوآم چامسکی، نائومی کلاین، میلتون فریدمن و واندانا شیوا، هوارد زین و مایکل مور صورت گرفته‌است که از نظر فرم و محتوا در نوع خود منحصربه‌فرد است.
این مستند سیر تکاملی ابرشرکت تجاری معاصر را از یک شخصیت قانونی که در اصل یک نهاد با چارت دولتی با هدف تأثیر گذاری بر عملکردهای خاص عمومی است، تا راه‌اندازی یک نهاد بازرگانی مدرن که موکل (محق) بیشترین حقوق قانونی یک شخص است را نشان می‌دهد. این مستند بیشتر بر شرکتهای واقع در آمریکای شمالی به ویژه، شرکتهای ایالات متحده، تمرکز دارد.
نسخهٔ فارسی

این فیلم (با زیرنویس فارسی) به همراه یک کتابچه، در آذر ۱۳۹۳ توسط دانیال قارونی‌فرد، آرش حسینیان و مهدی حسینی ارائه شده‌است.
رزیدنت ایول: جزیره مرگ

| رزیدنت ایول: جزیره مرگ | رزیدنت ایول: جزیره مرگ |
| --- | --- |
کارگردان: ایچیرو هاسومی
تهیه‌کننده: هیرویاسو شینوهارا
نویسنده: ماکوتو فوکامی
بر پایه: رزیدنت اویل اثر کپ‌کام
بازیگران:  متیو مرسر  کوین دورمن  ارین کیهیل  استفانی پانیسلو  نیکول تامپکینز 
موسیقی: ریی کوندو
شرکت تولید: Quebico تی‌ام‌اس انترتینمنت
توزیع‌کننده: کادوکاوا
تاریخ‌های انتشار:  ۷ ژوئیه ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-۰۷-۰۷)  
مدت زمان: ۹۱ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: انگلیسی 
رزیدنت ایول: جزیره مرگ (ژاپنی: バイオハザード：デスアイランド, هپبورن: Baiohazādo: Desuairando؟) یک فیلم پویانمایی رایانه‌ای مخصوص بزرگسالان در ژانر ترسناک اکشن است که در جهان مجموعه بازی‌های ویدئویی رزیدنت ایول اتفاق می‌افتد. این پنجمین قسمت و چهارمین فیلم در مجموعه پویانمایی رزیدنت ایول به‌شمار می‌رود که پس از رزیدنت ایول: انتقام در سال ۲۰۱۷ و مینی‌سریال رزیدنت ایول: تاریکی بی‌انتها در سال ۲۰۲۱ محسوب می‌شود. این فیلم برای اکران در تاریخ ۷ ژوئیه ۲۰۲۳ (۱۶ تیر) برنامه‌ریزی شده است.
مأمور دفتر علوم دفاعی لیان اس. کندی در حین انجام مأموریتی برای نجات دکتر آنتونیو تیلور از دست آدم‌ربایان است که زنی مرموز در کار او مداخله می‌کند. در این بین، کریس ردفیلد مأمور B.S.A.A در حال بررسی طغیان بیماری زامبی در سان فرانسیسکو است، جایی که علت عفونت قابل شناسایی نمی‌باشد. تنها وجه تشابه قربانیان این است که همه آن‌ها اخیراً از جزیره آلکاتراز دیدن کرده‌اند. به دنبال این سرنخ، کریس و تیمش عازم جزیره می‌شوند، جایی که ترس جدیدی در انتظار آن‌هاست.
صداپیشگان

متیو مرسر صداپیشه لیان اس. کندی
کوین دورمن صداپیشه کریس ردفیلد
استفانی پانیسِلو صداپیشه کلر ردفیلد
نیکول تامپکینز صداپیشه جیل ولنتاین
ارین کیهیل صداپیشه ربکا چمبرز
کریستینا وی صداپیشه ماریا گومز
دامان میلز صداپیشه دیلن بلیک
اتحادیه دفاع یهودی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: «دیگر هرگز»
بنیان‌گذاری: ۱۹۶۸
گونه: یهودیت صهیونیسم نو, عرب‌ستیزی, تروریسم یهودی
ستاد: نیویورک, لس‌آنجلس
افراد کلیدی: میر کاهان ارو روبین شلی روبین میر وینستاین
اتحادیه دفاع یهودی (JDL) یک سازمان مذهبی-سیاسی نظامی ستیزه جوی یهودی که هدف آن «حفاظت از یهودیان در برابر یهودستیزی به هر شیوهٔ ممکن» ذکر شده است.گرچه اظهار داشته که «صریحاً تروریسم را محکوم می‌کند» بیان داشته که «علیه تروریسم و دیگر اعمال خرابکارانه یک سیاست بدون مماشات دارد» اف‌بی‌آی در ۲۰۰۱ آن را یک گروه تروریستی دست راستی طبقه‌بندی کرد. به گزارش اف‌بی‌آی این سازمان در طراحی و انجام اقدامات تروریستی در ایالات متحده نقش داشته است.
اتحادیه فوتبال اندونزی

| کنفدراسیون فوتبال آسیا | کنفدراسیون فوتبال آسیا |
| --- | --- |
تاسیس شده: ۱۹۳۰
عضویت در فیفا: ۱۹۵۲
ریاست: جوهر عارف حسین
وبگاه رسمی: https://www.pssi.org/
اتحادیه فوتبال اندونزی نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در اندونزی است. این نهاد در سال ۱۹۳۰ پایه‌گذاری شده و اکنون عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا است. در حال حاضر ریاست این نهاد بر عهدهٔ جوهر عارف حسین می‌باشد.