stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جوزف آدامز
ازدواج پدر و مادر

لیفده یک کشتی هلندی بود که در بهار ۱۶۰۰ پس از میلاد، شش ماه قبل از نبرد سکیگاهارا به ولایت بونگو آمد. در زمان حرکت کشتی، ۱۱۰–۱۰۹ خدمه در کشتی حضور داشتند، اما تعداد خدمه در طول سفر دشوار دو ساله به‌طور چشمگیری کاهش یافت، به طوری که تعداد بازماندگان پس از ورود به ژاپن به حدود ۲۰ نفر و پس از آن به ۱۴ نفر کاهش یافت. مشهورترین این ملوانان بازمانده، آنجین میئورای بریتانیایی بود که توسط قدرتمندترین مرد آن زمان، توکوگاوا ایه‌یاسو، به شدت به کار گرفته شد. با این حال، او که نگران همسر و فرزندانی بود که در کشورش به جا گذاشته بود، نتوانست اشتیاق خود را به خانه سرکوب کند و چندین بار از ایه‌یاسو خواست تا به وطن خود بازگردد. با این حال، ایه‌یاسو که برای توانایی آنجین ارزش زیادی قائل بود، به او اجازه بازگشت به ژاپن را نداد، اما در عوض به او اقامتگاهی در ادو و قلمرویی در همی در شبه جزیره میورا داد. اعتقاد بر این است که در همان زمان بود که او به همسر ژاپنی خود معرفی شد.
با این حال، رازهای زیادی پیرامون همسر ژاپنی آنجین وجود دارد. به ویژه، ناشناخته بودن اصل و نام او است. یک کتاب تاریخی مربوط به دوره میجی بیان می‌کند که همسرش «دختر کازویوشی ماگومه» بود، اما در اسناد ژاپنی باستانی یا سوابق خانه‌های تجاری بریتانیا و هلند هیچ تأییدی وجود ندارد. همسر او نیز چندین بار با رئیس پست تجاری بریتانیا ملاقات کرده و در دفتر خاطرات ریچارد کوکز آمده‌است، اما عجیب است که نام همسر او ذکر نشده‌است. امروزه نام همسر او به عنوان اویوکی شهرت پیدا کرده‌است.
مدت کوتاهی پس از انعقاد معاهده دوستی و تجارت انگلیس و ژاپن در پایان دوره ادو، رمانی در مورد آنجین به عنوان شخصیت اصلی در انگلستان منتشر شد و نمایشنامه کابوکی مشابهی بلافاصله پس از اتحاد انگلیس و ژاپن در ژاپن اجرا شد. در دوره میجی منعقد شد. نام همسری که در اینها آمده‌است «ماریا» در اولی و «تسو» در دومی است. بررسی حدود ۱۰ اثر و بیوگرافی انتقادی مربوط به آنجین که از آن زمان تا سال ۱۹۷۰ در ژاپن و انگلستان منتشر شده بود، مشخص می‌سازد که نام همسر «بیکونی»، «تائه» به معنی «گل داوودی» است. «ماگومه کاگه یو»، و غیره، اما «اویوکی» ظاهر نمی‌شود.
اولین حضور «اویوکی» در رمان سامورایی‌های دریا شیراایشی ایچیرو ja:白石一郎 (۱۹۷۳) است، اما به نظر من این نام برای اولین بار در سامورایی چشم آبی میئورا آنجین (۱۹۸۰) توسط تاداشی ماکینو، مورخ محلی شهر ایتو استفاده شده‌است. اعتقاد بر این است که منبع قرار گرفتن این کتاب و این واقعیت که این کتاب به انگلیسی ترجمه شده و توسط محققان غربی به آن استناد شده‌است، منجر به گسترش «اویوکی» شده‌است. در واقع، از آن زمان، بیشتر کتاب‌های خارجی مرتبط با آنجین، اویوکی را په عنوان نام همسر و مادر پسر او جوزف پذیرفته‌اند.
پس از مرگ پدر

در ۱۶ مه ۱۶۲۰، هنگامی که پدرش درگذشت، او ریاست خانواده و قلمرو را به ارث برد و نام آنجین میئورا را به خود گرفت. او همچنین بیشتر شمشیرها را از پدرش به ارث برده‌است. جوزف توسط پدرش به عنوان دریانورد آموزش دید و در سال‌های ۱۶۲۴ و ۱۶۳۵ به عنوان دریانورد به کوچین چین رفت.
در آن زمان، فرمانروایی ایه‌یاسو، که در تجارت خارجی فعال بود، جای خود را به هیده‌تادا داد، که تمایلی به تجارت خارجی نداشت و محدودیت‌های تجارت کشتی‌های مهر قرمز، شوئین سن (کشتی دارای مجوز بازرگانی) به تدریج توسط نسل بعدی، توکوگاوا ایه‌میتسو، تشدید شد. با این حال تا آخر به جوزف مهر قرمز و افتخار نامه دادند و فعالیتش تضمین شد. اسنادی وجود دارد که آنها تا سال ۱۶۳۲ به تجارت مشغول بودند، و گفته می‌شود که یک سند به تاریخ ۱۶۳۶ هنوز وجود دارد و تأیید می‌کند که او تا زمان انزوای ملی یا ساکوکو فعال بوده‌است.
سرنوشت او پس از آن مشخص نیست. گفته می‌شود که پس از مرگ او در میئورا، قلمرو خود به خاک سپرده شد.
گالیسیا (اسپانیا)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| گالیسیا Galicia | گالیسیا Galicia |
| --- | --- |
بخش خودمختار: بخش خودمختار
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت: موقعیت
مختصات: ۴۲°۳۰′۰۰″ شمالی ۸°۶′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۵۰۰۰۰°شمالی ۸٫۱۰۰۰۰°غربی﻿ / 42.50000; -8.10000: مختصات: ۴۲°۳۰′۰۰″ شمالی ۸°۶′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۵۰۰۰۰°شمالی ۸٫۱۰۰۰۰°غربی﻿ / 42.50000; -8.10000
استان‌ها: لاکرونیا، لوگو، اورنسه، پونتودرا
دهستان‌ها: ۳۱۵
مرکز: سانتیاگو د کمپوستلا
حکومت: حکومت
 • رئیس‌جمهور: Alberto Núñez Feijóo ((PPdeG))
مساحت(۵٫۸٪ از اسپانیا؛ رتبه ۷ ام): مساحت(۵٫۸٪ از اسپانیا؛ رتبه ۷ ام)
 • کل: ۲۹۵۷۴٫۴ کیلومتر مربع (۱۱۴۱۸٫۷ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • کل: ۲۷۷۸۹۱۳
 • تراکم: ۹۴/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
 • رتبه جمعیت: ۵ ام
 • ترکیب نژادی: ۶٪ از اسپانیا
اهلیت: اهلیت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰ (WET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (WEST)
کد ایزو ۳۱۶۶: ES-GA
زبان‌های رسمی: اسپانیایی، گالیسی
اساسنامه خودمختاری: ۱۹۳۶  ۲۸ آوریل ۱۹۸۱
Parliament: مجالس عمومی
کرسی‌های کنگره: ۲۵ (از ۳۵۰)
کرسی‌های سنا: ۱۹ (از ۲۶۴)
وبگاه: www.xunta.es
گالیسیا (به اسپانیایی: Galicia) یکی از بخش‌های خودمختار اسپانیا است و در شمال غرب شبه‌جزیره ایبری واقع شده‌است. پایتخت آن شهر باستانی و مذهبی سانتیاگو د کمپوستلا است. گالیسیا از سوی شرق با مناطق خودمختار «کاستیا و لئون» و «آستوریاس» و از سوی جنوب با کشور «پرتغال» هم‌مرز می‌باشد.
زبان‌های رسمی گالیسیا زبان اسپانیایی و زبان گالیسی هستند و زبان‌های دیگری مانند فالا و لئونی نیز در این منطقه رواج دارند.
گالیسیا کشوری با فرهنگ و آداب «سلتی» است. از هنگام به دست آوردن خودمختاری در سال ۱۹۷۸ گالیسیا توسط دولت این منطقه (Xunta de Galicia) اداره می‌شود.
آب و هوا

آب و هوای این منطقه با شرایط جوی اقیانوس اطلس پیوندی مستقیم دارد؛ معتدل و به شدت مرطوب است. بارانهای شدید از ویژگی‌های خاص این منطقه می‌باشد. میانگین دمای هوا در ساحل دریا در لاکرونیا ۱۳٬۸ درجه سانتیگراد و در ویگو ۱۴٬۷ درجه است. در کوهپایه میانگین دمای هوا در سال حدود ۱۴ درجه و در مناطق کوهستانی مانند «پدرافیتا دو کابریرو» ۸ درجه است. میانگین میزان بارش سالیانه در گالیسیا حدود ۱۴۰۵ لیتر بر هر متر مربع برآورد شده‌است. شمال غرب گالیسیا با داشتن میانگین ۱۵۰ روز بارندگی در سال پر باران‌ترین بخش کّل اسپانیا می‌باشد.
تقسیمات

این بخش از چهار استان تشکیل شده‌است که عبارتنداز:
استان لاکرونیا
استان لوگو
استان اورنسه
استان پونتودرا
اقتصاد

گالیسیا یک منطقه با کنتراست اقتصادی بسیار بالاست. ساحل غربی گالیسیا با شهرهای بندری بزرگ مانند "ویگو" و صنایع دریائی و ماهیگیری مرفه و جمعیت آن رو به افزایش است. با این حال مناطق داخلی گالیسیا ("اورنسه" و "لوگو") با زمین‌های کوچک کشاورزی از نظر اقتصادی وابستگی کامل به کشاورزی دارند و از نظر اقتصادی ضعیف هستند. با این همه صنایع گردشگری رو به رشد، جنگلداری پایدار و کشاورزی ارگانیک توانسته‌اند بدون به خطر انداختن منابع طبیعی و فرهنگ‌های محلی در رشد اقتصادی گالیسیا سهیم باشند.
اقتصاد گالیسیا به صورت سنتی بر ماهیگیری و کشاورزی استوار است و در مقایسه با مناطق دیگر اسپانیا مهم‌ترین منبع درآمد گالیسیا ماهیگیری است. بر همین اساس آژانس کنترل شیلات اروپا در «ویگو» مستقر است.
با این همه از سال ۲۰۰۲ بخش خدمات با شاغل کردن بیش از ۵۸۲۰۰۰ نفر از کّل جمعیت کارگری (۱۰۷۲۰۰۰ نفر) بزرگ‌ترین بخش اقتصادی گالیسیا به‌شمار می‌رود.
صنایع بزرگ گالیسیا شامل کشتی‌سازی ("ویگو" و "فرول")، صنایع نساجی و سنگ (کارخانجات گرانیت در "لاکرونیا") می‌باشند.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۴ جمعیت گالیسیا ۲۷۴۸۶۹۵ نفر می‌باشد که ۵۱٬۷٪ آن را زنان و ۴۸٬۳٪ را مردان تشکیل می‌دهند.
| استان | مرکز استان | جمعیت | نام به لاتین |
| --- | --- | --- | --- |
| لاکرونیا | آکُرونیا | ۱۱۲۷۱۹۶ | A Coruña |
| لوگو | لوگو | ۳۳۹۳۸۶ | Lugo |
| اورنسه | اورنسه | ۳۱۸۳۹۱ | Ourense |
| پونتودرا | پونتودرا | ۹۴۷۳۷۴ | Pontevedra |
جیمی کمپل (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۷)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  James Charles Campbell
زادروز:  ۱۱ آوریل ۱۹۳۷
تاریخ مرگ:  1994
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| – |  باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد |   |   |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۹ |  باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون |  ۳۱ |  (۹) |
| ۱۹۵۹–۱۹۶۲ |  باشگاه فوتبال پورتسموث |  ۵۰ |  (۱۲) |
| ۱۹۶۲–۱۹۶۴ |  باشگاه فوتبال لینکولن سیتی |  ۶۳ |  (۱۶) |
| – |  ولینگتون تاون |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جیمی کمپل (انگلیسی: Jimmy Campbell; ۱۱ آوریل ۱۹۳۷ – 1994) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، باشگاه فوتبال میدنهد یونایتد، و باشگاه فوتبال پورتسموث اشاره کرد.
فهرست شاهان پهلوی

| ایران | ایران |
| --- | --- |
نشان شاهنشاهی ایران: نشان شاهنشاهی ایران
سوگند رضاشاه در مجلس مؤسسان در تکیه دولت، ۲۴ آذر ۱۳۰۴.: سوگند رضاشاه در مجلس مؤسسان در تکیه دولت، ۲۴ آذر ۱۳۰۴.
 :  
جزئیات: جزئیات
شیوه خطاب: اعلی‌حضرت همایون شاهنشاه
نخستین پادشاه: رضاشاه
واپسین پادشاه: محمدرضا پهلوی
آغاز پادشاهی: ۲۴ آذر ۱۳۰۴
پایان پادشاهی: ۲۲ بهمن ۱۳۵۷
سکونتگاه رسمی: تهران
گمارنده: مجلس مؤسسان نخست ایران
مدعیان کنونی: رضا پهلوی
دودمان پهلوی آخرین دودمان شاهان ایران بود که از ۲۱ آذر ۱۳۰۴ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به‌مدت ۵۳ سال بر ایران سلطنت کردند. در مجموع، دو شاه از دودمان پهلوی بر ایران حکومت کردند: رضاشاه از ۲۱ آذر ۱۳۰۴ تا ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ و محمدرضاشاه از ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷. رضاشاه که تا پیش از به سلطنت رسیدن رضاخان نیز نامیده می‌شد، با فرمان نخستین مجلس مؤسسان ایران به دوران ۱۲۹ ساله سلطنت شاهان قاجار پایان داد و سلسله پهلوی را پایه‌گذاری کرد. با شعله‌ور شدن آتش جنگ جهانی دوم، نیروهای متفقین، امپراتوری بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی به ایران حمله‌ور شدند و دوران سلطنت ۱۶ ساله رضاشاه بر ایران در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ پایان یافت. بعد از رضاشاه ولیعهد و فرزند ارشد وی، محمدرضا، پادشاه ایران شد. محمدرضاشاه تا ۱۳۵۷ و بیش از ۳۷ سال بر ایران حکومت کرد و در ۲۶ دی ۱۳۵۷ در پی گسترده شدن حوادث انقلاب ۱۳۵۷ ایران را ترک کرد و در ۲۲ بهمن همان سال با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ تاج و تخت سلطنت را از دست داد. بعد از انقلاب ۱۳۵۷، محمدرضا پهلوی دیگر هرگز به ایران بازنگشت و سلطنت دودمان پهلوی در ایران به پایان رسید.
پس از انقراض این سلسله سه تن از این دودمان، مدعی تاج و تخت ایران شدند: به دنبال انقلاب ۱۳۵۷ و برکناری محمدرضا شاه از سلطنت، وی تا زمان مرگش در ۵ مرداد ۱۳۵۹ مدعی تاج و تخت ایران بود. در پی مرگ محمدرضا پهلوی و به دلیل اینکه بر اساس قانون اساسی مشروطه ایران ولیعهد تا پیش از رسیدن به سن ۲۰ سالگی نمی‌توانست به مقام شاهی برسد، فرح پهلوی، شهبانوی پیشین ایران، به‌عنوان نایب‌السلطنه، جانشین محمدرضا پهلوی شد. در ۹ آبان ۱۳۵۹ و در پی ۲۰ ساله شدن رضا پهلوی، وی به‌طور رسمی مدعی تاج و تخت سلطنت ایران شد و تا به امروز نیز در این مقام است.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: دودمان پهلوی
پیشینه > رضا شاه

مقالهٔ اصلی: رضاشاه
رضا شاه، نخستین شاه این دودمان، زادهٔ ۲۴ اسفند ۱۲۵۶ ه‍.خ در آلاشت مازندران و در خانواده‌ای دهقان بدنیا آمد. پدرش عباسعلی داداش بیگ سوادکوهی، یاور فوج سوادکوه بود که با عنوان یاور (معادل ستوان) در فوج هفتم سوادکوه از فوج‌های مازندران خدمت می‌کرد. عباسعلی خان متولد سال ۱۲۳۰ ه‍.ق برابر با ۱۱۹۳ ه‍.خ در آلاشت و از اهالی آلاشت و فرزند مرادعلی خان سلطان (سلطان درجه نظامی برابر سرهنگ) بود. مرادعلی خان از اهالی آلاشت متولد ۱۲۱۰ ه‍.ق و پدر بزرگ رضاخان و صاحب منصب فوج سوادکوه بود که در سال ۱۲۷۲ ه‍.ق (برابر با ۱۲۳۵ ه‍.خ) در جنگ هرات در مقابل انگلیسی‌ها کشته شد. نوش‌آفرین آیرملو، مادر رضا شاه، پس از مرگ پدرش وی را به تهران برد و رضا در سنین نوجوانی به بریگاد قزاق تهران پیوست. در سال‌های پایانی قرن سیزدهم هجری به دنبال قرن‌ها رهبری ضعیف شاهان پیش و همچنین جنگ بین دولت‌های خارجی در خاک ایران در فاصله ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹ م. کشور ایران در وضع بسیار بدی قرار داشت. احمد شاه قاجار، آخرین شاه دودمان قاجاریه بسیار جوان و ناتوان از اداره مملکت بود، وی کابینه‌ای ضعیف و فاسد داشت و ایران عملاً تحت حاکمیت کشورهای خارجی به ویژه امپراتوری روسیه و بریتانیا که در ایران منافع اقتصادی و ژئوپولتیکی فراوانی داشتند اداره می‌شد. در پی این شرایط نابه‌سامان رضا خان در ۳ اسفند ۱۲۹۹ م. به همراه ۱۲۰۰ سرباز دست به کودتا زد و تهران را اشغال کرد. به دنبال این کودتا سید ضیاالدین طباطبایی به عنوان نخست‌وزیر جدید منصوب شد و چند هفته بعد نیز رضا خان به عنوان وزیر جنگ جدید برگزیده شد. مدتی بعد احمد شاه ایران را ترک کرد و نمایندگان مجلس پنجم شورای ملی در ۱۰ آبان ۱۳۰۴ ه‍.خ در غیاب وی طرحی را به تصویب رساندند که طی آن احمد شاه قاجار از سلطنت خلع و قدرت به رضا پهلوی واگذار شد. با منقرض شدن دودمان قاجار و آغاز سلطنت رضاشاه شاهنشاهی ایران نیز تأسیس و جایگزین ممالک محروسه ایران شد. در زمان حکومت رضا شاه و در ۶ دی ۱۳۱۳ ه‍.خ نام رسمی ایران از پرشیا و پرسه به ایران تغییر یافت. این امر طی اعلامیه‌ای رسمی و درخواست دولت ایران از مجامع بین‌المللی صورت گرفت. رضا شاه ۱۶ سال بر ایران حکومت کرد و در دوران حکومتش اقدامات فراوانی انجام داد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به نوسازی ارتش ایران، کشف حجاب، احداث راه‌آهن سراسری ایران و تدوین قانون مدنی ایران اشاره کرد. دوران سلطنت رضاشاه با حوادث بین‌المللی مهمی به ویژه سال‌های دهه ۱۹۳۰ م. و حوادث زمینه‌ساز جنگ جهانی دوم همزمان شده بود و در ۱۳۲۰ ه‍.خ با آغاز جنگ جهانی دوم و با وجود اعلام بی‌طرفی از سوی ایران در این جنگ، نیروهای اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا به بهانه جلوگیری از نفوذ آلمان نازی به ایران حمله کردند، ایران را به اشغال خود درآوردند و رضا شاه را از سلطنت خلع و از ایران تبعید کردند. رضا شاه سال‌های پایانی عمرش را در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی به سر برد و در ۴ مرداد ۱۳۲۳ ه‍.خ در همان‌جا در گذشت.
پیشینه > محمدرضا شاه

مقالهٔ اصلی: محمدرضا پهلوی
محمدرضا شاه، دومین شاه این دودمان در ۴ آبان ۱۲۹۸ در خانه‌ای در دروازه قزوین تهران به دنیا آمد. وی که چهارمین فرزند رضا خان و نخستین فرزند مذکرش بود در ۷ سالگی و پس از به شاهی رسیدن رضا خان به ولیعهدی برگزیده شد. محمدرضا در تهران به مدرسه نظام رفت و در ۱۳۱۰ برای ادامه تحصیل عازم کشور سوئیس شد. بعد از برکناری رضا شاه  در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ محمدرضا به عنوان دومین شاه این دودمان جانشین پدرش شد. سلطنت محمدرضا شاه در سال‌های نخست تحت تأثیر اتفاقاتی همچون جنگ جهانی دوم، اشغال ایران، جمهوری مهاباد و غائله آذربایجان بود. با پایان جنگ جهانی دوم و خروج نیروهای نظامی خارجی از ایران و در پایان دهه ۱۳۲۰ ه‍.خ صنعت نفت در ایران ملی شد و اتفاقاتی که در پی ملی شدن نفت ایران رخ داد باعث شدند تا محمدرضا شاه و محمد مصدق، نخست‌وزیر، دچار اختلاف شوند و در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ه‍.خ ارتش ایران با حمایت سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا و انگلیس دست به کودتا زد و مصدق برکنار شد و محمدرضا شاه قدرت را در دست گرفت. در این سال‌ها دو ابرقدرت آن زمان، ایالات متحده آمریکا و شوروی درگیر جنگ سرد شده بودند و ایران نیز با پیوستن به سازمان پیمان مرکزی پیش از پیش به آمریکا و بلوک غرب نزدیک و تبدیل به یکی از متحدان اصلی این کشور در خاورمیانه شد. در پی این اتفاقات قدرت محمدرضا شاه در ایران دو چندان شد و در سال‌های بعدی وی پایه‌گذار اقداماتی همچون دادن حق رأی به زنان، انقلاب سفید و ایجاد سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران اشاره کرد. در ۱۳۵۷ ه‍.خ با گسترش نارضایتی‌ها میان مردم از قدرت محمدرضا شاه کاسته شد و به دنبال گسترده‌شدن حادثه‌های انقلاب در ۲۶ دی ۱۳۵۷ ه‍.خ محمدرضا شاه ایران را ترک کرد و قدرت را به نخست‌وزیر وقت شاپور بختیار سپرد. دوران نخست‌وزیری بختیار چندان دوامی نداشت و در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ ه‍.خ با اعلام بی‌طرفی ارتش دولت بختیار نیز از قدرت کنار رفت و با پیروزی انقلاب دوران ۳۷ سال سلطنت محمدرضا شاه به پایان رسید.
پیشینه > مدعیان سلطنت

مقالهٔ اصلی: رضا پهلوی
با وجود آنکه محمدرضا شاه هیچ‌گاه به‌طور رسمی تاج و تخت را واگذار نکرد و از مقام خود کناره‌گیری نکرد اما با یک همه‌پرسی در ایران در فروردین ۱۳۵۸ حکومت مشروطه سلطنتی پایان یافت و نظام جمهوری اسلامی جایگزینش شد. محمدرضا پهلوی که چند روز پیش از پیروزی انقلاب و در ۲۶ دی ۱۳۵۷ ایران را ترک کرده بود دیگر هیچ‌گاه به ایران بازنگشت. او پس از ترک ایران مدتی در مصر، مراکش، باهاما، مکزیک و آمریکا به سر برد و در نهایت به دعوت انور سادات رئیس‌جمهور وقت مصر به قاهره رفت که در ۵ مرداد ۱۳۵۹ در همان شهر در اثر سرطان گره‌های لنفاوی درگذشت. در پی مرگ محمدرضا پهلوی و به دلیل آن‌که فرزندش رضا پهلوی هنوز به سن قانونی ۲۰ سالگی نرسیده بود فرح دیبا، شهبانوی ایران مدعی سلطنت ایران شد. در ۹ آبان ۱۳۵۹ رضا پهلوی به سن قانونی رسید و با اعلام رسمی مدعی سلطنت ایران شد.
تبارنامه

مقالهٔ اصلی: تبارنامه دودمان پهلوی
برای مطالعهٔ بیشتر

Cronin, Stephanie (1997). The Army and Creation of the Pahlavi State in Iran, 1921-1926 (به انگلیسی). London: I.B. Tauris. p. 224.
Afkhami, Gholam reza (2009). The life and times of the Shah (به انگلیسی). London: University of California Press. p. 740.
Milani, Abbas (2011). The Shah (به انگلیسی). New York: Palgrave Macmillan. p. 496.
جورج پلاتر

| جورج پلاتر سوم | جورج پلاتر سوم |
| --- | --- |
ششم فرماندار مریلند: ششم فرماندار مریلند
دوره مسئولیت ۱۴ نوامبر ۱۷۹۱ – ۱۰ فوریه ۱۷۹۲: دوره مسئولیت ۱۴ نوامبر ۱۷۹۱ – ۱۰ فوریه ۱۷۹۲
پس از: جان ئی. هاوارد
پیش از: جیمز بریس
عضو سنای ایالتی مریلند: عضو سنای ایالتی مریلند
دوره مسئولیت ۱۷۷۷ – ۱۷۹۰: دوره مسئولیت ۱۷۷۷ – ۱۷۹۰
نماینده کنگره قاره‌ای اهل مریلند: نماینده کنگره قاره‌ای اهل مریلند
دوره مسئولیت ۱۷۷۸ – ۱۷۸۰: دوره مسئولیت ۱۷۷۸ – ۱۷۸۰
عضو خانه نمایندگان مریلند: عضو خانه نمایندگان مریلند
دوره مسئولیت ۱۷۵۷ – ۱۷۶۶: دوره مسئولیت ۱۷۵۷ – ۱۷۶۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۸ نوامبر ۱۷۳۵ کشتزار اسکاترلی، استان مریلند، آمریکای بریتانیا (موقعیت در هالیوود، مریلند مدرن)
درگذشته: ۱۰ فوریهٔ ۱۷۹۲ (۵۶ سال) آناپولیس، مریلند، U.S.
آرامگاه: کشتزار اسکاترلی
همسر(ان): هانا لی؛ الیزابت آن روسبی
جورج پلاتر سوم (George Plater) (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۷۳۵ – درگذشتهٔ ۱۰ فوریه ۱۷۹۲)، مزرعه‌دار، وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل شهرستان سنت ماری، مریلند بود. او میان سال‌های ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۰ نمایندهٔ مریلند در کنگره قاره‌ای بوده و مدت کوتاهی میان سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۲ به عنوان ششمین فرماندار مریلند خدمت کرد.
اوایل زندگی و تحصیلات

جورج پلاتر سوم در سوترلی، مزرعهٔ خانوادگی در نزدیکی لوناردتوون، مریلند چشم به جهان گشود.
پدرش، جورج دوم، با ربکا ادیسون بولز، بیوهٔ صاحب مزرعه، در سال ۱۷۲۹ ازدواج کرد. پدربزرگش جورج پلاتر میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۲ کفیل دادستان کل بود. همچنین او میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۷۰۷ خزانه‌دار پاتوکسنت، میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۶ مأمور وصول مالیات پاتوکسنت، میان سال‌های ۱۶۹۶ تا ۱۶۹۷ خزانه‌دار پوکوموک، میان سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۶۹۶ خزانه‌دار کل مریلند و میان سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۷۰۷ افسر نیروی دریایی در پاتوکسنت بوده‌است.
خواهر و برادر او از جمله ربکا پلاتر تایلو (زادهٔ ۸ اوت ۱۷۳۱ در شهر لئوناردز، شهرستان سنت مری)، همسر جان تایلو دوم؛ آن (زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۷۳۲ در شهر لئوناردز، سنت مری)، همسر ادوارد لوید (که در سال ۱۷۶۷ ازدواج کردند)؛ توماس آدیسون (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۷۳۸، در سوترلی، سنت مری که در نوزادی از دنیا رفت)؛ و الیزابت نورتون (زادهٔ ۷ اوت ۱۷۴۲ در سنت مری)، همسر رودهام کنر و بعدها، همسر توماس دیویس، بودند.
حرفهٔ سیاسی

پس از آموزش اولیه در خانه، پلاتر در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبرگ، ویرجینیا مشغول به تحصیل شد و در سال ۱۷۵۲ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۷۵۳ در انگلستان در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد و در دادگستری مریلند پذیرفته شد. میان سال‌های ۱۷۵۷ تا ۱۷۵۹ نمایندهٔ مجلس سفلی مریلند بود. او در میان سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۷۷ عضو نیروی دریایی منطقهٔ پاتوکسنت و در سال‌های ۱۷۷۱ تا ۱۷۷۴ عضو شورای فرماندهی بوده‌است. پلاتر با نزدیک شدن به انقلاب، شهر سنت مری را در کنوانسیون آناپولیس نمایندگی کرد که تبدیل به یک حکومت انقلابی شد. او توسط شورای ایمنی مریلند به جمع‌آوری کمک هزینهٔ حمله به کبک، گماشته شد. او نیز در ۱۴ اوت ۱۷۷۶ در نهمین مجمع برای پیش‌نویس نخستین قانون اساسی مریلند منصوب شد.
پلاتر براساس قانون اساسی جدید، از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۰ رئیس سنای ایالت مریلند شد. مریلند او را به عنوان نماینده در سال ۱۷۷۸ به کنگره قاره‌ای اعزام کرده و او تا سال ۱۷۸۱ نمایندهٔ ایالت خود در این کنگره بود.
مریلند مجمعی را برای بررسی قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برگزار کرده بود که پلاتر نیز در آن حضور داشت و در ۲۸ آوریل ۱۷۸۸ زمانی که وی رئیس مجمع بود، برای تصویب قانون اساسی رأی‌گیری کردند. در همان سال پلاتر به عنوان نامزد انتخاباتی معرفی شد ولی در نهایت رأی لازم را نی‌آورد.
پلاتر در اواخر سال ۱۷۹۱، به عنوان فرماندار انتخاب شد و در دسامبر همان سال شروع به کار کرد. ولی مدت زمان مسئولیت او کوتاه بود، زیرا که او کمتر از سه ماه پس از آغاز مسئولیت خود در دفتر کارش چشم از جهان فروبست. او در سوترلی، مریلند به خاک سپرده شد، اما محل قبر او مشخص نیست.
زندگی شخصی

پلاتر یک پروتستان معتقد و فعال بود که به مدت ۲۸ سال به عنوان متصدی امور مالی و اداری کلیسای اسقفی سنت اندرو (کلیسایی که به تأسیس و ساخت آن کمک کرد)، خدمت کرده‌است.
پلاتر ابتدا با هانا لی ازدواج کرده و تک فرزندشان شارلوت نام داشت (زادهٔ حدود سپتامبر ۹/۱۷۶۳ و در جوانی نیز درگذشت). سپس با الیزابت آن راسبی ازدواج کرد و صاحب شش فرزند به نام‌های: ربکا، جورج، جان، توماس، ادوارد و آن شدند. ربکا پلاتر (زادهٔ ۸ مارس ۱۷۶۵) با ارتشبد اوریا فارست که سیاستمدار و رهبر نظامی بود، ازدواج کرد. او مادربزرگ آلیس گرین، همسر شاهزاده دون آنجل ماریا د ایتوربیده و هوارته بود که به نوبت، والدین شاهزاده دون آگوستین د ایتوربیده و گرین، رئیس خانه امپراتوری مکزیک، بودند. جورج پلاتر چهارم (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۷۶۶ در سنت مری، مریلند، درگذشتهٔ ۱۰ آوریل ۱۸۰۲ در سوترلی) با سیسلیا براون باند در ۲۲ مارس ۱۷۹۸ و بعدها با الیزابت سامرویل ازدواج کرد. جان راسبی پلاتر (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۷۶۷ در آناپولیس، آن آروندل، مریلند) با الیزابت تاتل ازدواج کرد. او وکیل و قاضی بود. توماس پلاتر (زادهٔ ۵ مه ۱۷۶۹ در آناپولیس، آن آروندل، مریلند) با آن لینگان و بعدها با اوالیناهایت بوچانان ازدواج کرد. او وکیل بود و تا رسیدن به نمایندگی مریلند در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا مسیر را ادامه داد. آن پلاتر (زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۷۷۰ در سوترلی، سنت مریس، مریلند) با فیلیپ بارتون کی ازدواج کرد. دختر آن‌ها، الیزابت راسبی کی، همسر پنجمین فرماندار لوئیزیانا، هنری جانسون و نخستین دختر عموی فرانسیس اسکات کی بود. پسر آنها، فیلیپ بارتون کی جونیور پیش از جنگ داخلی آمریکا به عنوان یکی از اعضای مجلس نمایندگان لوئیزیانا برای پریش لافورش، لوئیزیانا خدمت می‌کرد. او به کمک پسر عموی خود، فرانسیس اسکات کی، در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد.
زمانی که پلاتر در دهم فوریه ۱۷۹۲ در پایتخت آناپولیس، مریلند چشم از جهان فروبست، پیکرش به خانه بازگردانده شد و در سوترلی بر روی ساحل رودخانه پاتوکسنت در سنت ماری به خاک سپرده شد. حداقل ۹۳ برده در زمان مرگ وی در مزرعه زندگی می‌کردند. از این خانه نگهداری و توسط بنیادی که به همین منظور تأسیس شده، به عنوان موزه بهره‌برداری می‌شود. ملک او در مسیر ۲۴۵ و درست بیرون از هالیوود، مریلند واقع شده و در طول تابستان درب آن بر روی بازدیدکنندگان باز است.
نوگالس، آریزونا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آریزونا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| نوگالس، آریزونا | نوگالس، آریزونا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Nogales, Arizona: Nogales, Arizona
Location in Santa Cruz County and the state of آریزونا: Location in Santa Cruz County and the state of آریزونا
ایالت:  آریزونا
شهرستان: سانتاکروز
حکومت: حکومت
 • شهردار: Arturo Garino
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳٫۹ کیلومتر مربع (۲۰٫۸ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۴٫۰ کیلومتر مربع (۲۰٫۸ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۰ کیلومتر مربع (۰٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۶۸ متر (۳۸۳۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۰۱۷
 • تراکم: ۳۸۶٫۵/کیلومتر مربع (۱۰۰۱٫۶/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST (no تغییر ساعت تابستانی))
زیپ‌کدs: ۸۵۶۰۰-۸۵۶۹۹
کد منطقه: 520
کد FIPS: ۰۴-۴۹۶۴۰
وبگاه: www.nogalesaz.gov
نوگالس (به انگلیسی: Nogales) شهری در شهرستان سانتاکروز ایالت آریزونا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰٬۸۳۷ نفر جمعیت داشته است. نوگالس، به‌طور رسمی در تاریخ ۱۸۹۳ میلادی به‌عنوان یک شهر شناخته شد.
توماس جانسون

| توماس جانسون | توماس جانسون |
| --- | --- |
قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده آمریکا: قاضی دستیار دیوان عالی ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۱۹ سپتامبر ۱۷۹۱ – ۱۶ ژانویه ۱۷۹۳: دوره مسئولیت ۱۹ سپتامبر ۱۷۹۱ – ۱۶ ژانویه ۱۷۹۳
نامزد کننده: جرج واشینگتن
پس از: جان رالج
پیش از: ویلیام پترسون
اولین فرماندار مریلند: اولین فرماندار مریلند
دوره مسئولیت ۲۱ مارس ۱۷۷۷ – ۱۲ نوامبر ۱۷۷۹: دوره مسئولیت ۲۱ مارس ۱۷۷۷ – ۱۲ نوامبر ۱۷۷۹
پس از: رابرت ادن (سلطنتی)
پیش از: توماس لی
دومین فرستاده شهر فدرال: دومین فرستاده شهر فدرال
دوره مسئولیت ۲۲ ژانویه ۱۷۹۱ – ۲۳ اوت ۱۷۹۴: دوره مسئولیت ۲۲ ژانویه ۱۷۹۱ – ۲۳ اوت ۱۷۹۴
پس از: تأسیس دفتر
پیش از: گوستاووس اسکات
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۴ نوامبر ۱۷۳۲ سنت لئونارد، مریلند، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۲۶ اکتبر ۱۸۱۹ (۸۶ سال) فردریک، مریلند، U.S.
آرامگاه: قبرستان ماونت اولویر، فردریک، MD
حزب سیاسی: فدرالیست
امضا: 
توماس جانسون (Thomas Johnson) (زادهٔ ۴ نوامبر ۱۷۳۲ – درگذشتهٔ ۲۶ اکتبر ۱۸۱۹)، وکیل، سیاستمدار، وطن‌پرست قرن هجدهم آمریکا بود. او نمایندهٔ اولین کنگرهٔ قاره‌ای در ۱۷۷۴ بود، جاییکه انجمن قاره‌ای را امضاء کرد. او فرماندهٔ شبه‌نظامیان مریلند در ۱۷۷۶ بود و به عنوان اولین فرماندار (غیر استعماری) مریلند در ۱۷۷۷ انتخاب شد. جانسون در طی زندگی حرفه‌ای خود، دوستی شخصی و سیاسی با جورج واشینگتن داشت که در اوت ۱۷۹۱ او را به سمت قاضی دادگاه عالی منصوب کرد. وی برای مدت کوتاهی خدمت کرد و در ژانویه ۱۷۹۳ به دلیل مسائل سلامتی خود استعفا داد.
زندگی پیش از انقلاب

توماس جانسون در ۴ نوامبر ۱۷۳۲ در شهرستان کالورت، مریلند، در خانوادهٔ توماس و دورکاس سدویک جانسون، متولد شد. پدربزرگ وی که او هم توماس نام داشت، وکیلی در لندن بود که پیش از سال ۱۷۰۰ به مریلند مهاجرت کرده بود. توماس جوان‌تر، چهارمین فرزند از ده فرزندی بود که بعضی از آن‌ها بعدها خانواده‌های بزرگی برای خودشان داشتند. (لوئیزا جانسون، دختر برادرش جاشوا، با جان کوئینسی آدامز ازدواج کرد).
توماس، خواهران و برادرانش در خانه درس خواندند. به عنوان یک جوان، او جذب قانون شد و آن را با یک شرکت تأسیس شده مطالعه کرد و در ۱۷۵۳ در کانون وکلای مریلند پذیرفته شد. در ۱۷۶۰، او کار خود را به شهرستان فردریک منتقل کرد و در ۱۷۶۱ برای اولین بار برای عضویت مجمع استانی مریلند انتخاب شد. در ۱۶ فوریه ۱۷۶۶، جانسون با آن جنینگز، دختر قاضی‌ای که زیر نظر او کارآموزی کرده بود، ازدواج کرد. آن‌ها هشت فرزند داشتند که یکی از آن‌ها در دوران نوزادی و دیگری در سن بلوغ، فوت کردند.