نبرد کرسی
نیروهای درگیر > ارتش انگلستان

دربارهٔ ارتش انگلستان به تقریب می‌توان گفت؛ «متشکل از سربازان انگلیسی و ولزی، همراه با تعداد معدودی نورمن ناراضی از فیلیپ ششم و همچنین تعدادی مزدور آلمانی بود.» تصور بر این است که تعداد خارجی‌ها بیش از ۱۵۰ نفر نبوده است. تعداد و ترکیب دقیق نیروهای انگلیسی مشخص نیست و برآوردهای معاصر، بسیار متفاوت است. به عنوان مثال؛ «سومین نسخه از وقایع‌نگاری فروآسار، حاوی ارقامی دو برابری در قیاس با نسخهٔ نخست همان وقایع‌نگاری است.» مورخان امروزی، تعداد انگلیسی‌ها را از ۷۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ نیرو تخمین زده‌اند. آندرو آیتن — مورخ تاریخی — رقمی در حدود ۱۴۰۰۰ نفر را پیشنهاد می‌کند که عبارت هستند از «۲۵۰۰ سرباز سنگین‌اسلحه، ۵۰۰۰ کماندار انگلیسی، ۳۰۰۰ هوبلار (سواران سبک و کماندار سواره) و ۳۵۰۰ نیزه‌دار.» مورخ و استاد تاریخ آکادمی نظامی ایالات متحده — کلیفورد راجرز — پیشنهاد ۱۵۰۰۰ را مطرح می‌نماید که متشکل از «۲۵۰۰ سرباز سنگین‌اسلحه، ۷۰۰۰ کماندار انگلیسی، ۳۲۵۰ هوبلار و ۲۳۰۰ نیزه‌دار می‌شود.» جاناتن سمپشن — مورخ قرون وسطی — معتقد است که با توجه به ظرفیت ناوگان اصلی، این نیرو حدود ۷۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ نفر بوده است. از این میان، «بالغ بر ۱۰۰۰ نفر از نیروی ارتش انگلستان، متشکل از محکومان سابقه‌داری بود که با پیشنهاد عفو از محکومیت [پس از پایان لشکرکشی] به خدمت پرداخته بودند.» تصور بر این است که «تعداد این محکومان، شامل نیمی از کل ارتش انگلستان هم باشد.»
سربازان سنگین‌اسلحه هر دو ارتش، در زیر جوشن، یک کژآکند به تن داشتند که می‌توانست از آنها در قبال صدماتِ وارده به اندام محافظت نماید. سربازان ثروتمند یا باتجربه‌تر، مقادیر مختلفی از زره صفحه‌ای را نیز ضمیمه کرده و مکمل کژآکند و جوشن می‌نمودند. حفاظ سربازان در قسمت سر شامل کلاه‌خود سبک از جنس آهن یا فولاد می‌گردید که روباز بود؛ هر چند، این نوع کلاه‌خود در قسمت پایین حفاظی داشت که از گلو، گردن و شانه‌ها تا حدودی محافظت می‌کرد. در برخی از این کلاه‌خودها، یک لبهٔ پیش‌آمده و متحرک نیز وجود داشت که می‌توانست از صورت محافظت نماید. سپرهای سه‌گوشه که معمولاً از چوب سبک با پوششی از چرم ساخته می‌شدند توسط سربازان حمل می‌شد. هیچ‌کدام از مردان سنگین‌اسلحه انگلستان سواره نبودند و سلاح‌هایی هم که استفاده می‌کردند در تاریخ ثبت نشده است؛ اما می‌دانیم که در نبردهای مشابه، از سَرنیزه خود به عنوان درازنیزه استفاده می‌کردند و گاهی هم با بریدن آن، نوعی نیزه کوتاه به دست می‌آوردند و برخی نیز با شمشیر یا تبر می‌جنگیدند.
کمانداران انگلیسی و ولزی از کمان بلند استفاده می‌کردند که سلاح منحصربفرد آنها به حساب می‌آمد. مسلط‌شدن بر چنین سلاحی می‌توانست تا ۱۰ سال طول بکشد و کمانداران متبحر و باتجربه می‌توانستند حدود ۱۰ تیر کمان را در دقیقه و تا فاصلهٔ ۳۰۰ متر (۹۸۰ فوت) پرتاب نمایند. در یک تحلیل رایانه‌ای که در سال ۲۰۱۷ انجام گرفت، مشخص شد که نوک پیکان تیرهای این نوع کمان‌ها که به بادکین پوینت شهره بودند می‌توانست به زره صفحه‌ای معمولی از فاصلهٔ ۲۰۰ متر (۶۶۰ فوت) نفوذ کند. با این همه «به نظر می‌رسد که عمق نفوذ در این فاصله ناچیز بوده است» و نفوذ پیش‌بینی‌شده، در بُرد هدف نزدیک و در برابر زره ضعیف‌تر، کارآمدتر بوده است. منابع معاصر از تیرهایی سخن می‌گویند که: «می‌توانستند در اغلب مواقع، زره را سوراخ نمایند.» کمانداران به صورت متعارف، ترکشی (تیردان) حامل ۲۴ تیر کمان را حمل می‌کردند. در سپیده‌دم روز نبرد، «به هر یک از آنها ۲ ترکش اضافه داده شد» که با احتساب ترکش متعارف خودشان، هر کماندار مجموعاً حامل ۷۲ تیر کمان می‌گردید. این میزان تیر «شاید برای ۱۵ دقیقه تیراندازی آن هم با حداکثر سرعت» کافی بوده باشد هر چند، هر چه بیشتر از زمان نبرد می‌گذشت سرعت تیراندازی آنها هم به دلیل خستگی متعاقباً کاهش می‌یافت و دیگر مثل لحظهٔ آغاز نبرد نبود. تأمین منظم ساز و برگ جنگی بر عهدهٔ واگن‌های تجهیزات نبرد در عقب لشکر بود و فارغ از آن چنانچه در طول نبرد وقفه‌ای ایجاد می‌گردید کمانداران برای بازیابی تیرها به جلو می‌رفتند. مورخان امروزی اظهار می‌دارند که: «در طول چنین نبردهایی، ممکن است تا نیم میلیون تیر کمان شلیک شده باشد.»
ارتش انگلستان به چند نوع سلاح باروتی با تعداد نامعلوم هم مجهز شده بود؛ اینها اسلحه‌های کوچکی بودند که گلوله‌های سربی شلیک می‌کردند. ریباولدکویین سلاحی بود که می‌توانست تیرهای فلزی یا گلوله خوشه‌ای شلیک نماید. گلوله‌انداز — که شکل اولیه توپخانه بوده است — سلاحی بود که می‌توانست گلوله‌های فلزی با قطر ۸۰–۹۰ میلیمتر (۳ ۱⁄۴–۳ ۵⁄۸ اینچ) را شلیک نماید. منابع معاصر و همچنین مورخان امروزی دربارهٔ اینکه چه نوع و چه تعداد از این سلاح‌ها در نبرد کرسی وجود داشته اتفاق نظر ندارند و این در حالی است که چندین گلوله‌انداز آهنی از زمان نبرد بازیابی شده است.