stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گز (شیرینی)
اصفهان

گز سوغات اصلی اصفهان بوده، به همین مناسبت، ۲۶ بهمن ماه در تقویم گردشگری ایران به نام روز گز اصفهان نام گذاری شده‌است. گفته می‌شود گز اصفهان از زمان صفویه و همزمان با شکوفا شدن مجدد هنر و فرهنگ ایرانی در اصفهان به وجود آمده‌است. در دوران قاجار، این محصول به کشورهای دیگر صادر شد و یکی از شیرینی‌هایی بود که به پادشاهان کشورهای دیگر هدیه داده می‌شد. شیرینی‌ای که در نواحی اصفهان به نام گز ساخته می‌شود نام خود را از شهد ترشح‌یافته از پسیل گز که اختصاصاً بر روی این درختچه جایگیر می‌شود، گرفته‌است. گزانگبین که در منابع مختلف تحت عنوان‌های ترنگبین گون، انگبین گون، گز خوانسار، ترنجبین اصفهان و شهد پارسی نام برده شده‌است. یکی از معدود قندهای فروکتوز به تنهایی در طبیعت است. نوع اصیل این شیرینی که هنوز هم به صورت سفارشی ساخته می‌شود دارای درصد کمی از عصاره گزانگبین است و آنچه به گز شیرین اصفهان هویت داده همین عصاره و شهد انگبین یا گزانگبین است که از درختچه‌هایی به همین نام یعنی گزانگبین در نواحی خوانسار به‌دست می‌آید. عامل تولیدکننده گزانگبین حشره کوچکی است تقریباً به اندازه پشه که روی ساقه یا برگ‌های درخت گزانگبین خانه می‌سازد. سپس از شیره پرورده این گیاه تغذیه کرده و شهد تولید می‌کند. این عمل، یعنی تولید قند طبیعی توسط این حشره که شاید عملی همانند تولید عسل در زنبور عسل است، چندان شناخته شده نیست و نیاز به تحقیقات بیشتر دارد. از اواخر شهریورماه و زمانی که نسیم خنک پاییزی وزان می‌شود، دانه‌های براق و زرد رنگی همانند ارزن از درختچه‌های گز انگبین به‌دست می‌آید که به آن عصاره گزانگبین می‌گویند. ارزش گزِ انگبین‌دار معمولاً ۴ تا ۵ برابر ارزش شیرینی گز معمولی است.
اصفهان > صنعتی شدن گز اصفهان

سابقه تولید گز در اصفهان به عنوان خاستگاه گز به ۴۵۰ سال پیش بازمی‌گردد، اما سابقه صنعتی شدن گز اصفهان حدود ۱۰۰ سال است و پیش از آن گز به صورت کاملاً سنتی تولید می‌شده‌است. صنعتی شدن تولید گز اصفهان نه تنها شامل فرایند تولید و مواد مصرفی، بلکه به‌صورت گسترده‌تر شامل ابزار و تجهیزات مورد استفاده نیز بوده و از جمله مهم‌ترین تغییرات ایجاد شده در مورد پاتیل گزسازی است. این تحول شامل تغییراتی در جنس پاتیل، نوع پاتیل، فرایند گرمادهی و همچنین شیوه گردش مکانیکی آن می‌شود. نقش اصلی در فرایند صنعتی شدن به ویژه طراحی پاتیل بخار را قطب اصفهانی بر عهده داشته‌است؛ و وی برای نخستین بار پاتیل دو جداره که با آب یا روغن کار می‌کند را برای تولید گز اصفهان طراحی و تولید کرده‌است. بیش از ۹۰ درصد گز کشور در اصفهان تولید می‌شود. هم‌اکنون نزدیک ۴۵۰ واحد تولیدی در اصفهان به تولید گز مشغول هستند. و سالانه حدود ۶۵۰ هزار تن گز در اصفهان تولید می‌شود. علی‌رغم آنکه گز اصفهان از محصولاتی است که به عنوان یکی از اولین صادرات ایران از اصفهان، در زمان آقامحمدخان قاجار به جهان عرضه شد، اما جهت حمایت از صادرات این محصول، برند گز اصفهان در سازمان جهانی مالکیت فکری ثبت شده‌است. امروزه در کنار علمی و صنعتی شدن کارگاه‌های تولید گز در اصفهان، برندهای قدیمی گز اصفهان که اکثراً مربوط به دوران اواخر قاجار و پهلوی اول هستند همچنان به فعالیت خود، و اکثراً به صورت خانوادگی، ادامه می‌دهند.
گز اصفهان در سفرنامه‌ها

پولاک نیز در سفرنامه خود با نام ایران و ایرانیان به شیوه پخت این شیرینی اشاره کرده‌است:
تعداد زیادی از قنادی‌های اصفهان شیرینی‌هایی از گزانگبین تهیه می‌کنند. حریره را با سفیدهٔ تخم‌مرغ می‌زنند و بادام، پسته، هل و غیره به آن می‌افزایند و به صورت قرص درمی‌آورند و در حرارت ملایم می‌پزند. قرصهای گز را که روی آن آرد می‌پاشند، در بین شاخه‌های بیدمشک می‌گذارند که خوش‌بو شود. بعد این‌ها را در جعبه بسته‌بندی می‌کنند و به عنوان کالایی سخت مطلوب به سراسر مملکت می‌فرستند.
هانری رنه دالمانی در سفرنامه از خراسان تا بختیاری دربارهٔ این شیرینی می‌نویسد:
درمیان محصولات نباتی ایران نوع قابل ملاحظه‌ای هم هست که آن را گز می‌گویند و از جنس (من) است که در کتب عهد عتیق به آن اشاره شده‌است. این مادهٔ شیرین از ترشحات یک نوع کرم در روی برگ‌های درخت کوچکی تولید می‌گردد.
«شاردن» این محصول عجیب را اینطور تعریف می‌کند:
درخت کوچک گز در حوالی اصفهان زیاد است و از آن شیرهٔ مایعی می‌گیرند که به گز انگبین موسوم است و این شیره از تعرق درخت به‌وجود می‌آید. هرگاه کسی در طرف صبح به تماشای این درخت بپردازد می‌بیند که در زیر آن شیرهٔ غلیظی ریخته شده که شباهت کاملی به من دارد. این من یا گز انگبین مادهٔ سفیدرنگی است شبیه به عسل، بومیان ظروفی در زیر درخت گذارده و با تکان دادن آن مقداری از این مادهٔ شیرین را به‌دست می‌آورند. قنادان اصفهانی از این ماده خمیری درست می‌کنند و مغز بادام و پسته در آن مخلوط کرده قرص‌هایی از آن درست می‌کنند و در جعبه‌ها به فروش می‌رسانند. گز از شیرینی‌های مطلوب ایرانیان است و گاهی هم به خارج هم فرستاده می‌شود.
انواع گز

اعمال هر تغییر کوچک در فرایند تهیه گز، موجب تغییرات بزرگی در طعم آن شده و گونه‌های مختلف شیرینی گز، از لحاظ شکل و مزه، را به وجود آورده‌است.
گز لقمه‌ای: عمده‌ترین و قدیمی‌ترین نوع گز است که به صورت بسته‌های کوچک و لقمه‌ای تهیه می‌شود.
گز آردی: گز آردی را می‌توان محبوب‌ترین نوع این شیرینی دانست. گز آردی را به دلیل برخورداری از گزانگبین، به‌عنوان اصیل‌ترین و مرغوب‌ترین نوع گز می‌شناسند.
گز برشی: گزهای برشی را می‌توان با مغزهای برش خورده در کناره‌های آن شناخت. این نوع گز با دستگاه برش می‌خورد و معمولاً به شکل مربع یا مستطیل است.
گز سکه‌ای: گز سکه‌ای به دلیل شکل ظاهری متفاوت خود به‌صورت جدا دسته‌بندی می‌شود. این نوع گز، شکل گرد و شبیه به سکه دارد.
گز شکن‌دار: یکی از روش‌هایی که برای افزایش ماندگاری گزها به کار می‌برند، کاهش رطوبت آن است. گز شکن‌دار نوعی شیرینی با کمتر از ۶ درصد رطوبت است. این نوع گز به دلیل رطوبت بسیار پایین، با کوچک‌ترین ضربه شکسته می‌شود.
گز روکش شکلات: یکی دیگر از خلاقیت‌های به‌کار رفته در تهیه گز، استفاده از روکش شکلات برای حفظ رطوبت و بالابردن ماندگاری آن است. این نوع گز دیرتر خشک می‌شود.
سوهان گزی: از ترکیب سوغات محبوب شهرهای اصفهان و قم است، و فقط در این شهر تهیه می‌شود. سوهان گزی نامی است که برای این نوع شیرینی با مغز سوهان استفاده می‌شود.
گز نرم: گز نرم به دلیل برخورداری از ۸ الی ۱۲ درصد رطوبت، بافتی سفت‌تر از انواع دیگر دارد. معمولاً ماندگاری گز نرم از سایر گزها بیشتر است. با این‌حال، بافت گز کش طوری است که نرم می‌آید و نیاز به جویدن دارد.
و دیگر انواع موجود آن.
گز کم‌کالری
گز خرمایی
گز بدون قند
گز انگبینی
گون گزی
توران

برای دیگر کاربردها، توران (ابهام‌زدایی) را ببینید.
طبق افسانه، توران مناطقی از جمله ازبکستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان، بخش‌های شمالی افغانستان و پاکستان شمالی را در بر می‌گیرد. این منطقه تقریباً با آنچه امروزه آسیای مرکزی نامیده می‌شود مطابقت دارد. فهرست مناطق ذکر شده در نقشه به عنوان بخشی از توران: ۱. خوارزم ۲. بخارا با بلخ ۳. شهر سبز (نزدیک بخارا) ۴. حصار (تاجیکستان)] ۵. خوقند ۶. پادشاهی مستقل درواز ۷. دره دشت ۸. قندوز ۹. کافرستان ۱۰. چترال ۱۱. گلگت ۱۲. سکردو ۱۳. قرقیزستان ۱۴. استپ‌های شمالی (قزاقستان).
توران، نام یک منطقه در آسیای میانه به معنی سرزمین تور به زبان پارسی میانه است که از آن سوی آمودریا (جیحون) یعنی ماوراءالنهر به خوارزم متصل بوده است و از مشرق تا دریاچهٔ آرال امتداد دارد. تورانیان اصلی از نژاد سکاها در عصر اوستا هستند.
در اوستا

همچنین ببینید: تورانی‌ها (اوستا)
واژهٔ توران در یشت‌های اوستا قبایل چادرنشینی را توصیف می‌کند که اسب‌های تندپا دارند و دشمن ایرانیان یکجانشین هستند. در منابع آشوری ۶۴۱ یا ۶۴۰ پیش از میلاد، این قبایل چادرنشین سکایی شناخته می‌شدند.
در کعبهٔ زرتشت، توران جزء ایالت‌های ایران آمده است.
کهن‌ترین منبع که به واژهٔ توران اشاره می‌کند کتاب اوستا است و تمامی تورانیان در این کتاب نام‌های ایرانی دارند.
در کتاب‌های پهلوی نیز نام‌های تورانیان همه ایرانی است. در شاهنامه هم نام‌هایی مانند پشنگ و ارژنگ، افراسیاب، گرسیوز، اغریرث، گُروی، کهرم، سپهرم، اندریمان، سرخه، شیده، فرنگیس، منیژه، ویسه، فرشیدورد، لهاک، هومان، پیران، بارمان، پیلسم، گلباد، نستیهن، شواسپ، ارجاسپ، ویدرفش، نامخواست و…)، کاملاً آشکار می‌سازد که تورانیان عصر اوستایی، قوم-قبیله‌ای «ایرانی» بوده‌اند.
ایرانی شاخه‌ای از اقوام آریایی هستند که خود به دو دسته ایرانی شرقی (سکاها) و ایرانی غربی (مادها و پارس‌ها) تقسیم می‌شوند.
ارتباط با ترکان

تورانی‌ها شاخه‌ای از قوم آریایی سکاها با فرهنگ نازلتر بودند. هنگامی که در قرن ششم میلادی سرزمین سکاها به زیر سلطهٔ ترکان درآمد، این دو واژه با هم درآمیختند و نام توران به ترکان گفته شد.
پیوند بعدی تورانیان اولیه با مردم ترک اساساً بر اساس ترک‌سازی بعدی آسیای مرکزی، از جمله مناطق فوق، استوار است. به گفته کلیفورد ادموند باسورث، با این حال، هیچ رابطه فرهنگی بین فرهنگ‌های ترک باستان و تورانیان شاهنامه وجود ندارد.
در عصر اشکانی و ساسانی، پس از آن که یاد و خاطرهٔ تورانیان کهن دیگر به اسطوره‌ها پیوسته و در دل حماسه‌ها جای گرفته بود، با جایگزین شدن هپتالیان و خیون‌ها در آسیای میانه، و سپس در عصر اسلامی با ساکن شدن ترکان در این ناحیه، نام قوم-قبیلهٔ فراموش شده و از میان رفتهٔ «توران»، به ساکنان جدید و نوآمدهٔ این منطقه، یعنی هپتالیان و خیون‌ها و هون‌ها، و سرانجام «ترکان» گفته شد و با آنان منطبق شد. از این روست که در متون عصر اسلامی، گاه از اصطلاح تور و توران برای اشاره به ترکان ساکن آسیای میانه و ماوراءالنهر استفاده می‌شود، چنان‌که در لغت‌نامه دهخدا ذیل مدخل توران آمده است: «نام ترکستان است و بعضی از خراسان و آن از مشرق است».
مردم ایران و توران به عنوان یک قوم محسوب می‌شدند که هر دو از نوادگان فریدون بودند اما با دو قلمرو مختلف و اغلب نیز با یکدیگر در جنگ بودند.
ارتباط توران با ترک‌ها نیز از حساب جغرافیایی شاهنامه گرفته شده است که ترک شدن آسیای میانه در طول آن زمان تا اندازه‌ای تکمیل شده بود.
در واقع با توجه به شاهنامه دستکم ۱۵۰۰ سال پس از اوستا، قبایل کوچ‌نشین که ساکنان این سرزمین بودند توسط تورج که پسر دوم فریدون بود رهبری می‌شدند.
از اوستا و کتب دینی پهلوی و داستان‌های ملی و اقوال مورخان قدیم برمی‌آید که ایرانیان و تورانیان از یک نژاد بوده‌اند. منتها ایرانیان زودتر شهرنشین شدند و تورانیان به همان وضع بیابان‌نوردی و چادرنشینی باقی‌ماندند. در کتب متأخر، منطقهٔ ترک و خزر و چین و ماچین و تبت و شرق را به تفاوت خاک تور و ممالک روم و روس و آلان و مغرب را خاک سرم (سلم) دانسته‌اند. برخلاف این پندار، توران و سرمان و دو مملکت دیگر سایینی و داهی، هر چهار مانند خود ایران مرز و بوم آریایی است.
تور یا تورج (در فارسی میانه Tuzh) پسر فریدون در افسانه‌های باستانی ایران است. در شاهنامه وی به اشتباه ترک شناخته شده است. هرچند از نظر فرهنگی هیچ ارتباطی بین تورانیان شاهنامه و فرهنگ باستانی ترک‌ها وجود ندارد.
باید به این نکته اشاره کرد که در نوشته‌ها صفویان، عثمانیان را رومی و دولت روم می‌خواندند. در حالی که عثمانیان، یونانی-رومی نبودند، ولی چون زیست‌بوم آنان از دیرباز روم نامیده می‌شد، این نام‌گذاری بر سرزمین عثمانیان، در میان مسلمانان رواج داشت. هم‌چنین در این دوران، آسیای میانه و دولت شیبانیانِ ازبک را توران می‌خواندند.
سراسر نام‌های تورانیان دارای ریشهٔ ایرانی است. در شاه‌نامهٔ فردوسی که برگرفته‌شده از خدای‌نامه است تورانیان با ایرانیان دارای یک ریشه هستند آن‌گاه که از پادشاهی و تقسیم سرزمین‌ها به دست فریدون سخن می‌رود. تور و سلم و ایرج هر سه فرزندان فریدون هستند یکی از این سرزمین‌ها سرزمین تور در همسایگی و مرز به مرز ترکان-مغولان در شمال چین است که به تور برادر ایرج (نماد ایرانیان) می‌رسد.
سرزمین توران و تورانیان با سرزمین سکاها و قوم سکا برابر است.
نام توران در اشعار ادیبان پارسی‌گو

شمارش واژه‌های مهم هویت زبانی و فرهنگی در ادبیات شاعران ایران‌زمین:
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نام شاعر | قرن میلادی | ایران | توران | پارسی | فارسی معرب | دری | خراسان بزرگ | پهلوی یا پارسی میانه |
| رودکی | نهم و دهم | ۱ |  |  |  |  | ۶ |  |
| فرخی سیستانی | نهم دهم | ۱۶ | ۱ | ۱۵ |  |  | ۱۰ | ۱ |
| ابوسعید ابوالخیر | دهم | ۱ |  |  |  |  | ۲ |  |
| فردوسی | دهم و یازدهم | ۸۰۰ + | ۱۵۰ + | ۱۰۰+ |  | ۲ | ۲۵ | ۲۹ |
| اسدی توسی | یازدهم | ۵۱ | ۵ | ۱ |  | ۱ لغت فُرس |  |  |
| مسعود سعد سلمان | یازدهم | ۲۳ | ۲ | ۱۹ |  | نظم و نثر دری | ۱۳ |  |
| منوچهری دامغانی | یازدهم | ۵ | ۳ | ۴ |  |  |  |  |
| فخرالدین اسعد گرگانی | یازدهم | ۱۵ | ۱۰ | ۱۲ پارسایی | ۲ | ۱ | ۲۸ | ۳ |
| ناصرخسرو | یازدهم | ۱ | ۱ | ۱۹ |  | ۲ | ۷۹ | ۲ |
| سنایی | یازدهم و دوازدهم | ۱۱ | ۱ | ۱۴ |  |  | ۱۳ |  |
| مهستی گنجوی | یازدهم و دوازدهم |  |  | ۱ |  |  | ۱ |  |
| انوری | دوازدهم | ۱۳ | ۳ | ۲ |  | ۱ | ۲۰ |  |
| خاقانی | دوازدهم | ۲ | ۱ | ۴ | ۱ | ۱+ ۱دری نظم | ۴۰ | ۱۸۰ |
| نظامی گنجوی | دوازدهم | ۳۷ | ۲ | ۱۲ |  | ۲+ ۱ نظم و نثر دری | ۲۵ | ۶ |
| امیرخسرو دهلوی | سیزدهم چهاردهم | ۲ | ۷ | ۶ |  |  | ۱۳ |  |
| سعدی | سیزدهم | ۱ | ۱ | ۶+ |  |  | ۷ |  |
| مولوی | سیزدهم چهاردهم | ۱ | ۱ | ۲۹ |  |  | ۶ |  |
| حافظ | چهاردهم |  | ۶ | ۹ |  | ۱+ ۱ نظم دری |  |  |
| عبید زاکانی | چهاردهم | ۱ | ۱ | ۴ |  |  | ۱ |  |
| محتشم کاشانی | شانزدهم | ۱۲ | ۹ | ۳ |  |  | ۴ |  |
| صائب تبریزی | هفدهم | ۱۰ | ۷ | ۳ |  |  | ۵ |  |
| اقبال لاهوری | نوزدهم/درگذشت ۱۹۳۸ | ۱۹ | ۴ | ۳ |  | ۱ طرز دری۱ |  |  |
| پروین اعتصامی | نوزدهم/درگذشت ۱۹۴۱ | ۲ |  | پارسا و پارسایی |  |  |  |  |
:
سعدالدین کوپک

| امیرسعدالدین کوپک | امیرسعدالدین کوپک |
| --- | --- |
پرتره ای از کوپیک سعدالدین: پرتره ای از کوپیک سعدالدین
درگذشت: 1238
علت مرگ: گردن زدن
مدفن: ایلگین، قونیه
ملیت: سلجوقی
پیشه(ها): وزیر مدیر دادگاه
شناخته‌شده برای: تلاش برای تبدیل شدن به سلطان سلطنت سلجوقیان روم
مخالفان:  حسام الدین قراجه  امیر عالم توگان  کایقباد  کیخسرو دوم  دیگر وزیران و امیرعلیه او از جمله شمس الدین آلتیناپا 
سعدالدین کوپک (عربی: سعد الدین کوبک بن محمد، سعدالدین کوپیک بن محمد؛ ترکی استانبولی: Sadettin Köpek، درگذشت ۱۲۳۸) مدیر دربار تحت فرمان دو سلطان سلجوقی روم در قرن ۱۳بود و به دلیل نقش غیرمستقیم خود در اطاعت  سلطنت سلجوقیان روم از امپراتوری مغول به دلیل بی وفایی و اهدافش برای کسب قدرت بیشتر  , در دوره‌های اغتشاش قرن سیزدهم آناتولی معروف بود.او به عنوان استاد شکار و وزیر کار در زمان کیقباد اول خدمت نمود و بعد از این مقام، بر ساخت کاخ کوبادآباد در ساحل دریاچه بی‌شهیر نظارت کرد و سپس در دربار غیاث الدین کیخسرو دوم بعنوان وزیر اعظم خدمت نمود. وی پس از شورش علیه کیخسرو دوم توسط رهبر ایل قایی ارطغرل غازی به قتل رسید
زندگی‌نامه

کوپک، به نام مشاور جانشین کیقباد، کیخسرو دوم، نفوذ خود را به میزان قابل توجهی افزایش داد. نخستین اهداف او ضمانت سلطنت سلطان نو بود. وی دو برادر ناتنی کیخسرو را به همراه مادرشان، شاهزاده ایوبی، خفه نمود، ولی موفق نشد، بعداً توسط حسام الدین قراجه کشته شد، و به دلیل خیانت به دیوارهای کاخ سلجوقی به اعدام شد. همچنین واضح بود که وی خواستار تاج و تخت سلجوقی بوده و با مغولان ارتباط برقرار کرده‌است. وی به وفاداری خوارزمیان، پیروان باقیمانده جلال الدین منگوبرتی که کیقباد در قلعه‌های مختلف آناتولی استقرارکرده بود، شک داشت و رهبر آنان، کرخانی معین، را به زندان انداخت. خوارزمیان پست‌های خود را رها نمودند و به دیار مُدر گریختند و در آن مکان به ایوبیان برای کار به نام مزدور درخواست کردند. بدگمانی کوپک، سلطان نشین را از سربازان کارکشته در زمان تهدید خارجی و بی‌ثباتی داخلی بی نصیب نمود.
کاروانسرایی که توسط سعدالدین کوپک در تاریخ ۱۲۳۵ تا ۱۲۳۷ ساخته شد نزدیک به۲۲ کیلومتر (۱۴ مایل)) باقی مانده‌است. از قونیه در جاده آکسارای. این کاروانسرا که به زازالدین هان مشهور است، دارای دو کتیبه می‌باشد: یکی به اسم کوپک به نام بانی و به تاریخ ۱۲۳۵–۱۲۳۶، آن دیگری حاکی از حمایت کیقباد اول و کیخسرو دوم می‌باشد.
در فرهنگ عامه

در مجموعه تلویزیونی ترکی قیام ارطغرل، سعدالدین کوپک توسط بازیگر ترک، مورات گاریپاغا اوغلو به رخ کشیده. در سریال، اسم سعدالدین کوپک به ترکی به عنوان Sadettin Köpek است و به نام یک خائن نشان داده می‌شود و در نهایت توسط قهرمان داستان، ارطغرل، گردن زده می‌شود.
«زازادین هان» ساخته سعدالدین کوپک
گتاپ، کاشاتاق

مکان
| گتاپ Գետափ | گتاپ Գետափ |
| --- | --- |
گتاپ: گتاپ
مختصات: ۳۹°۲۳′۴۰″ شمالی ۴۶°۳۸′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۹۴۴۴°شمالی ۴۶٫۶۴۸۳۳°شرقی﻿ / 39.39444; 46.64833: مختصات: ۳۹°۲۳′۴۰″ شمالی ۴۶°۳۸′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۳۹۴۴۴°شمالی ۴۶٫۶۴۸۳۳°شرقی﻿ / 39.39444; 46.64833
استان شهرستان: استان کاشاتاق شهرستان قبادلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (UTC)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (UTC)
گتاپ (ارمنی: Գետափ) یک روستا در جمهوری آرتساخ است که در استان کاشاتاق واقع شده‌است.
جینهو

Urban township در 23x15px|border |alt=|link= تایوان
| جینهو 金湖鎮 | جینهو 金湖鎮 |
| --- | --- |
Urban township: Urban township
Jinhu Township in Kinmen County: Jinhu Township in Kinmen County
جینهوLocation in the Repuclic of China (Taiwan): جینهوLocation in the Repuclic of China (Taiwan)
مختصات: ۲۴°۲۶′۱۶″شمالی ۱۱۸°۲۵′۴۱″شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۴۳۷۶۹۱°شمالی ۱۱۸٫۴۲۷۹۹۳°شرقی﻿ / 24.437691; 118.427993: مختصات: ۲۴°۲۶′۱۶″شمالی ۱۱۸°۲۵′۴۱″شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۴۳۷۶۹۱°شمالی ۱۱۸٫۴۲۷۹۹۳°شرقی﻿ / 24.437691; 118.427993
County: کینمن
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۱٫۶۹۶۰ کیلومتر مربع (۱۶٫۰۹۸۹ مایل مربع)
جمعیت (دسامبر ۲۰۱۴): جمعیت (دسامبر ۲۰۱۴)
 • کل: ۲۷۳۶۸
 • تراکم: ۶۶۰/کیلومتر مربع (۱۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸
جینهو (به لاتین: Jinhu, Kinmen) یک سکونتگاه مسکونی در تایوان است که در کینمن، در تنگه تایوان واقع شده‌است.
خصوصیات

جینهو ۴۱٫۶۹۶۰ کیلومترمربع مساحت و ۲۷٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
سعدالله امیرشقاقی

سعدالله امیرشقاقی،‌‌ با نام اسدالله امیرشقاقی و سعید امیری نیز شناخته شده،‌ یکی از راه اندازان سایت های قماربازی در ایران بود.
زندگی نامه

سعدالله امیرشقاقی در ایران متولد شد. او مربی رقص است و در یک مدرسه رقص استانبول تدریس میکرد. میلاد حاتمی از کسانی بود که از سعدالله امیرشقاقی به عنوان یکی از مهمترین مدیران شبکه‌های قماربازی در ایران نام برد. او به طور کلی هرگونه ارتباط با سایت‌های قماربازی در کشور ایران را منکر می شد و مدعی بود که این اتهام ها برای رد گم کردن توسط مدیران اصلی این سایت‌ها به او زده شده است.‌ به‌ ادعای نماینده مجلس ترکیه، آدم تاشکایا، امیرشقاقی، ارتباطات خوبی با دادستان و رئیس پلیس استانبول داشته است. او و پسرش را پدرخواندگان قمار لقب داده اند.‌ در برخی اخبار از قاچاق دختران به عنوان یکی از فعالیت های غیر قانونی آنان معرفی شده است. او با خرید منزل در ترکیه،‌ اقامت دریافت کرده بود که دادگاهی به دنبال سلب تابعیت او بود. ثروت او بیش از ۱۰ میلیون دلار ارزیابی شده است. او با جعل هویت در هتلی در ازمیر زندگی می‌کرد.
اولین بار، فردی به نام «محمد جرجندی»، کارشناس امنیت اطلاعات، مقیم آمریکا که یکی دو سالی است روی موضوع مافیای شرط‌بندی کار می‌کند، نام فردی به نام «سعدالله امیرشقاقی» و پسرش با نام «فرشید امیرشقاقی» (معروف به مونتیگو در اینستاگرام) را به عنوان دو تن از سرشاخه‌های مافیای شرط‌بندی اینترنتی مطرح کرد.
زندگی نامه > بازداشت در سال ۱۴۰۲

امیرشقاقی در ۲۵اسفند ۱۴۰۲ در ترکیه دستگیر شد. به گفته منابع خبری، در این عملیات ۱۲۰ هزار دلار، ۸۰ هزار یورو، ۹ ساعت مچی لوکس و ۱۵ شرکت به ارزش ۵۰۰ هزار دلار، ۱۰ خودرو، سهم شراکت در ۱۷ خانه و ساختمان و ۹ شرکت دیگر کشف، شناسایی و با حکم محکمه های قضایی ترکی ضبط شد. به گفته وزیر کشور، او قصد فرار از ترکیه را داشته که در ازمیر دستگیر شده است. او از سوی مقامات قضایی ترکیه متهم به پولشویی است.
زارتمان (خواننده)

زارتمن (۲۰۲۴)
زارتمان (زاده در برلین) خواننده پاپ و رپر آلمانی است. ترانه یخم آب میشه (به آلمانی: Tau mich auf) از وی در سال ۲۰۲۵ در چارت آلمان به رتبه یک رسید.
سبک موسیقی

از نظر موسیقی، زارتمن پاپ را با رپ ترکیب می‌کند. آهنگ‌های او بیشتر احساسی و غمگین هستند.
سومبات‌هی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مجارستان
| سومبات‌هی Szombathely | سومبات‌هی Szombathely |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان: واش
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۷٫۵۲ کیلومتر مربع (۳۷٫۶۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۷۹۵۹۰
 • تراکم: ۸۲۰/کیلومتر مربع (۲۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۹۷۰۰
کد منطقه: ۹۴
شهر سومبات‌هِی (به مجاری: Szombathely) مرکز استان واش در کشور مجارستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۷۹٫۵۳۴ نفر است.
سرمایه‌گذار نهادی

سرمایه‌گذار نهادی، (به انگلیسی: Institutional investor) شرکت‌های سرمایه‌گذاری مشترک، شرکت‌های سرمایه‌گذاری محدود، شرکت‌های بیمه عمر که اندوخته اعضا را به شکل سبد سهام و اوراق قرضه نگهداری می‌کنند، همه از نمونه‌های سرمایه‌گذار نهادی هستند. این دسته از سرمایه‌گذاران به دلیل حجم بالای دادوستدهایی که انجام می‌دهند، همواره نقش به سزایی در عملکرد بازار به عهده دارند. غیبت سرمایه‌گذاران نهادی در بازار اوراق بهادار پیامدهای جبران‌ناپذیری در پی خواهد داشت.
سعید شهلاپور

| سعید شهلاپور | سعید شهلاپور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ آذرماه ۱۳۲۳ خورشیدی تهران، ایران
ملیت: ایران
تحصیلات: کارشناسی نقاشی
محل تحصیل: دانشگاه هنر تهران
پیشه: مجسمه‌سازی
شناخته‌شده برای: مجسمه‌های چوبی
آثار برجسته: دیوارها،  شیطونک‌ها،  پرتره‌های فلزی
سعید شهلاپور (زاده ۱۳۲۳ در تهران) مجسمه‌ساز ، نقاش ، معمار و چاپگر پیشرو ایرانی است.
فعالیت‌ها

نخستین حضور رسمی شهلاپور در دنیای هنر به شرکت در بینال تهران به سال ۱۳۴۳ برمی گردد، زمانی که او هنوز در دبیرستان بود و اثر خود را از مشهد به این بینال می‌فرستاد. پس از ورود به دانشگاه، نخستین نمایشگاه انفرادی (نقاشی) را در ۱۳۴۷ در تالار قندریز برگزار کرد. پس از رخداد انقلاب، به‌دنبال فعالیت‌های سیاسی چپ وقفهٔ چندساله و ناخواسته‌ای در کار او پدید آمد. نخستین نمایشگاه او پس از انقلاب در گالری پافر به نمایش درآمد (۱۳۶۷) و در سال ۱۳۶۸ به کلاردشت کوچ کرد و مشغول ساخت و ساز شد، کارگاه مجهزی در آنجا دایر نمود و از آن هنگام تا به امروز پیوسته به نقاشی، مجسمه‌ سازی و چاپ دستی مشغول بوده‌است.
سعید شهلاپور سال‌ها در رشته‌های مختلف هنری به‌ویژه مجسمه‌ سازی تدریس و شاگردان بسیاری تربیت کرده‌است. از فعالیت‌های آموزشی او می‌توان به تدریس در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان (۱۳۴۹)، تدریس تاریخ هنر در هنرستان هنرهای زیبای تهران (۱۳۵۰–۵۹)؛ تدریس مجسمه ‌سازی در دانشکده هنرهای تزئینی تهران (۱۳۵۸–۵۹)؛ تدریس مجسمه‌ سازی در دانشگاه هنر تهران (۱۳۸۴–۱۳۹۴) اشاره کرد. او همچنین با راه‌اندازی و حضور در پروژه‌های متعدد مجسمه‌ سازی عمومی در توسعه کمّیِ این شاخه نقش مهمی داشت.
از فعالیت‌های صنفی و حرفه‌ای سعید شهلاپور می‌توان به این موارد اشاره کرد: عضویت در گروه نقاشان تالار قندریز (۱۳۴۸–۱۳۵۷)؛ دبیر، مجری و عضو هیئت داوران چهارمین دوسالانه مجسمه ‌سازی تهران (۱۳۸۴)؛ داوری پنجمین دوسالانه مجسمه‌ سازی تهران؛ عضو شورای سیاستگذاری سمپوزیوم مجسمه‌ سازی تهران (دوم تا هفتم)؛ داور سمپوزیوم‌های دوم، چهارم و نهم تهران؛ مشاور، داور و عضو شورای مجسمه‌ سازی سازمان زیباسازی شهر تهران از سال ۱۳۸۴ تا کنون؛ عضو شورای سیاستگذاری و داور دوسالانه‌های مجسمه ‌سازی شهری تهران؛ عضو شورای سیاستگذاری و داور اولین سمپوزیوم مجسمه‌ سازی کیش؛ هنرمند مدعو در سمپوزیوم‌های مجسمه ‌سازی کرمان، اصفهان، و مشهد.
در کارنامهٔ سعید شهلاپور برگزاری ۸ نمایشگاه انفرادی آثار مجسمه ‌سازی و نقاشی در تهران و رشت به چشم می‌خورد.
از دیگر فعالیت‌های او شرکت در نمایشگاه‌های گروهی متعدد، از جمله:
دوسالانهٔ نقاشی، تهران، ۱۳۴۳
۶ نمایشگاه گروهی مجسمه و نقاشی، تالار قندریز، ۱۳۴۷–۱۳۵۴
نمایشگاه گروهی سفارت فرانسه، تهران، ۱۳۷۵
دوسالانهٔ تهران، هنرمند مدعو، ۱۳۷۶
نمایشگاه ۶ مجسمه ‌ساز، گالری آریا تهران، ۱۳۷۶
نمایشگاه جلوه‌های چهره‌نگاری، گالری آریا، ۱۳۷۶
سلطان‌احمد اردلان

سلطان‌احمد اردلان دیپلمات ایرانی و سفیر ایران در بلغارستان(۱۳۵۱–۱۳۵۴) و روسیه(۱۳۵۴–۱۳۵۷) بود.
وی از کارمندان ثابت وزارت امور خارجه بود و مسئولیت‌هایی مانند معاونت اداره تشریفات را نیز بر عهده داشت.
شادباغی (سراب)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| شاهباغی (سراب) شاهباغی | شاهباغی (سراب) شاهباغی |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان سراب
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مهربان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان اردلان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۴۳۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
شاهباغی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اردلان بخش مهربان شهرستان سراب واقع شده‌است.
اداموا، بخش سپلنو

Village در Kuyavian-Pomeranian, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| اداموا | اداموا |
| --- | --- |
Village: Village
اداموا: اداموا
مختصات: ۵۳°۲۳′۲۸″ شمالی ۱۷°۱۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۳۹۱۱۱°شمالی ۱۷٫۳۰۶۶۷°شرقی﻿ / 53.39111; 17.30667: مختصات: ۵۳°۲۳′۲۸″ شمالی ۱۷°۱۸′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۳۹۱۱۱°شمالی ۱۷٫۳۰۶۶۷°شرقی﻿ / 53.39111; 17.30667
استان‌های لهستان: Kuyavian-Pomeranian
County: Sępólno
گمینا: Więcbork
جمعیت: ۱۲۰
اداموا، بخش سپلنو (به لاتین: Adamowo, Sępólno County) در لهستان است که در Gmina Więcbork واقع شده‌است.
خصوصیات

اداموا ۱۲۰ نفر جمعیت دارد.
الاجینیاگیپورام

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Alaginayagipuram | Alaginayagipuram |
| --- | --- |
روستا: روستا
ایالت: تامیل نادو
بخش: Thanjavur
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۶۳۳
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
الاجینیاگیپورام (به انگلیسی: Alaginayagipuram) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات

الاجینیاگیپورام ۶۳۳ نفر جمعیت دارد.
کمیته مشورتی

هیئت مشاور نهادی است که توصیه های استراتژیک غیر الزام آور را به مدیریت یک شرکت، سازمان یا بنیاد ارائه می دهد. ماهیت غیررسمی یک هیئت مشورتی در مقایسه با هیئت مدیره انعطاف پذیری بیشتری در ساختار و مدیریت می دهد. برخلاف هیأت مدیره، هیأت مشورتی اختیار رأی دادن در مورد مسائل شرکتی یا مسئولیت های امانتداری قانونی را ندارد. بسیاری از کسب و کارهای جدید یا کوچک برای بهره مندی از دانش دیگران، بدون هزینه یا تشریفات هیئت مدیره، هیأت های مشاوره را انتخاب می کنند.
هیئت‌های مشاوره می‌توانند نام‌های مختلفی داشته باشند و به هدف، حوزه یا حتی کشورشان بستگی دارد. چند نمونه که شنیدیم:
اتاق فکر | کمیته های راهبری | هیئت مدیره پروژه | هیئت مشاوره | پنل مشاوره کسب و کار | هیئت مشاوران | تیم مشاوره | کمیته مشورتی | گروه هیئت مشاوران | گروه مشاوره حرفه ای | هیئت مدیره پروژه | هیئت برنامه ریزی | هیئت مشورتی