stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حکایت‌های کمال

| حکایت‌های کمال | حکایت‌های کمال |
| --- | --- |
نویسنده: سید حسین امیرجهانی نسیم عرب امیری آزاده محسنی کریم خودسیانی
کارگردان: قدرت‌الله صلح‌میرزایی
بازیگران: محمود پاک‌نیت  مه     لقا   می  نوش  حمید ابراهیمی محمدرضا شیرخانلو امیر نوری امیرحسین کافتری یوسف صیادی رامین ناصرنصیر سعید عسگری بیژن بنفشه خواه شهرام عبدلی محمدحسین بلوکات شهره لرستانی  محمد بیگی سعید پیردوست شهربانو موسوی   علیرضا باقری فلور نظری بهنام داوری سیروس میمنت مهرداد ضیایی علي مسلمی همراز اکبری آرش نوذری داریو‌ش سلیمی بیتا خردمند فریده دریامج محیا    دهقانی  اکبر سنگی مختار سائقي بهشاد مختاری عباس محبوب مرتضی ضرابی حمید صفایی جواد زیتونی وحید اسمی خانی اکبر رحمتی
سازنده موسیقی متن: فردین خلعتبری
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۳۳
تولید: تولید
تهیه‌کننده: محسن شایانفر
مکان تولید: شهرک سینمایی غزالی
فیلم‌برداری: ناصر محمود کلایه
مدت: ۵۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکهٔ ۲ سیما
انتشار اولیه: ۱۱ آبان ۱۳۹۸ – ۲۷ آذر ۱۳۹۸
حکایت‌های کمال یک مجموعه تلویزیونی به کارگردانی قدرت‌الله صلح میرزایی و تهیه کنندگی محسن شایانفر است که در سال ۱۳۹۸ از شبکه دوم سیما پخش شد. این سریال در۳۳ قسمت بر اساس مجموعه داستان حکایت‌های کمال نوشته محمد میرکیانی ساخته شده‌است.
داستان

قهرمان داستان پسری نوجوان به نام کمال است. فضای این سریال در دهه ۴۰ در شهرک غزالی می‌گذرد و فضایی طنز و نوستالژی دارد.
یوزف هاس

| یوزف هاس | یوزف هاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ اوت ۱۹۳۷
ملیت: سوئیس
یوزف هاس (انگلیسی: Josef Haas؛ زادهٔ ۳ اوت ۱۹۳۷) اسکی‌باز صحرانوردی اهل سوئیس است.
مقعدلیسی

| مقعد لیسی | مقعد لیسی |
| --- | --- |
نگاره‌ای از عمل جنسی مقعد لیسی دو زن: نگاره‌ای از عمل جنسی مقعد لیسی دو زن
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
اعضا مرتبط: مقعد و زبان
زمان انجام: قبل از انگشت کردن و سکس مقعدی یا به عنوان عشق بازی قبل از آمیزش جنسی
تحریک: تحریک
تحریک در زن‌ها: مقعد
سلامت و ایمنی: سلامت و ایمنی
بیماری محتمل در صورت آلودگی: احتمال انتقال برخی از بیماری‌های آمیزشی در صورت آلودگی مقعد
روش ایمن: شستن و ضدعفونی مقعد قبل از مقعدلیسی و انجام انما نیز می‌تواند مفید باشد.
مقعدلیسی (به انگلیسی: anilingus) نام عملی جنسی و نوعی سکس دهانی است که میان دو فرد انجام می‌گیرد. در این عمل فردی به‌وسیلهٔ دهان، لب، زبان و دندان خود مقعد فرد دیگری را تحریک می‌کند. مقعدلیسی می‌تواند در هر گرایش جنسی برای لذت شخصی یا تحقیر جنسی مورد استفاده قرار گیرد. لذت‌بخش بودن مقعد لیسی به‌علت وجود میزان زیاد پایانه‌های عصبی در بخش مقعد است. این عمل می‌تواند پیش از انگشت کردن و سکس مقعدی یا به‌عنوان عشق‌بازی قبل از نزدیکی جنسی انجام شود.
نحوهٔ انجام

مقعدلیسی شامل انواع مختلفی از تکنیک‌ها مانند بوسیدن، حرکت زبان روی باسن و بین شکاف آن و لیسیدن بیرون و داخل مقعد است. مقعدلیسی را می‌توان در پوزیشن‌های زیر انجام داد:
فردی در شیوه سگی بی‌حرکت قرار گرفته‌باشد و شریکش مقعد او را بلیسد.
فرد به پشت دراز کشیده و پاهای خود را بالا می‌دهد و شریک وی مقعد او را می‌لیسد.
در حالت ۶۹ (فردِ زیرین، مقعد فردِ رویی را می‌لیسد).
فرد ایستاده و شریکش پشت او زانو می‌زند و مقعد او را می‌لیسد.
ریسک‌های بهداشتی

عمل مقعدلیسی دارای خطرات بهداشتی بالقوهٔ ناشی از تماس مستقیم دهان با مدفوع است. بیماری‌هایی که ممکن است از طریق تماس زبان با مدفوع منتقل شود عبارت‌اند از:
بیماری‌های ویروسی: هپاتیت ای، هپاتیت بی، هپاتیت سی، فلج اطفال، ویروس پاپیلوم انسانی، ویروس هرپس سیمپلکس
بیماری‌های عفونی و التهابی: کلامیدیا تراکوماتیس، گاستروآنتریت، التهاب ملتحمه، سوزاک
بیماری باکتریایی: شیگلوز (اسهال خونی)
و انگل روده و سایر بیماری‌های مقاربتی است.
یک کار تحقیقی جدید بیانگر رابطهٔ بین سکس دهانی و سرطان گلو است و دلیل آن انتقال ویروس اچ‌پی‌وی است؛ زیرا این ویروس در اکثر سرطان‌های مربوط به گردن دیده شده‌است. این تحقیق نتیجه‌گیری می‌کند که افرادی که یک تا ۵ شریک جنسی برای سکس دهانی در زندگی‌شان داشته باشند، احتمال سرطان گلو را نسبت به کسانی که هرگز چنین عملی را انجام نداده‌اند، دو برابر کرده‌اند. آن‌هایی که بیش از ۵ شریک جنسی دهانی داشته‌اند، ۲۵۰ درصد احتمال ابتلا به سرطان را افزایش داده‌اند. با این حال، احتمال انتقال ویروس اچ‌آی‌وی در هنگام مقعدلیسی زیاد نیست.
ساحل عاج

| جمهوری ساحل عاج République de Côte d'Ivoire (فرانسوی) Kɔdiwari Jamana (دیولا) ساحل عاج | جمهوری ساحل عاج République de Côte d'Ivoire (فرانسوی) Kɔdiwari Jamana (دیولا) ساحل عاج |
| --- | --- |
   پرچم     نشان ملی  :    پرچم     نشان ملی  
شعار: ‘Union – Discipline – Travail’ (فرانسوی) 'Unity – Discipline – Work': شعار: ‘Union – Discipline – Travail’ (فرانسوی) 'Unity – Discipline – Work'
سرود: سرود ملی ساحل عاج (انگلیسی: "Song of Abidjan")  : سرود: سرود ملی ساحل عاج (انگلیسی: "Song of Abidjan")  
پایتخت: یاموسوکرو ۶°۵۱′ شمالی ۵°۱۸′ غربی﻿ / ﻿۶٫۸۵۰°شمالی ۵٫۳۰۰°غربی﻿ / 6.850; -5.300
بزرگترین شهر: آبیجان
زبان(های) رسمی: زبان فرانسوی
زبان محلی: Bété Dioula Baoulé Abron Agni Cebaara Senufo others
گروه‌های قومی  (۲۰۱۸): 41.1% Akan 17.6% Voltaiques / Gur 27.5% Dyula, Maninka 11.0% Kru 2.8% othersa
دین(ها)  (۲۰۱۷): ۴۲٫۹٪ اسلام ۳۳٫۹٪ مسیحیت —۱۷٫۲٪ کلیسای کاتولیک —۱۳٫۵٪ پروتستانتیسم —۳٫۱٪ دیگر مسیحی 19.1% Unaffiliated ۳٫۶٪ زنده‌انگاری ۰٫۵٪ سایرین
نام(های) اهلیت: Ivorian
حکومت: حکومت متمرکز نظام ریاستی جمهوری under a نظام پارلمانی
• رئیس‌جمهور : آلاسان واتارا
• معاون رئیس‌جمهور : بدون متصدی
• Prime Minister : Hamed Bakayoko
 :  
قوه مقننه: پارلمان
• مجلس اعلا: سنا
• مجلس سفلا: مجلس ملی
استقلال: استقلال
• از فرانسه : ۷ اوت ۱۹۶۰
 :  
مساحت: مساحت
• کل: ۳۲۲٬۴۶۳ کیلومتر مربع (۱۲۴٬۵۰۴ مایل مربع) (۶۸ام)
• آبها (٪): ۱٫۴
جمعیت: جمعیت
• برآورد سال ۲۰۲۰: ۲۶٬۳۷۸٬۲۷۴ (۵۳ام)
• تراکم: ۶۳٫۹ بر کیلومتر مربع (۱۶۵٫۵ بر مایل مربع) (۱۳۹ام)
تولید ناخالص داخلی (GDP)  برابری قدرت خرید (PPP): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: $۱۶۳٫۵۹۴ بیلیون
• سرانه: $۶٬۲۰۱
تولید ناخالص داخلی (GPD) (اسمی): برآورد ۲۰۲۰ 
• کل: $۵۸٫۷۹۲ بیلیون
• سرانه: $۲٬۲۸۶
شاخص جینی (۲۰۰۸): ۴۱٫۵ 
شاخص توسعه انسانی (۲۰۱۸):  ۰٫۵۱۶ ۱۶۵ام
واحد پول: فرانک سی‌اف‌ای آفریقای غربی (XOF)
منطقه زمانی: یوتی‌سی  (ساعت گرینویچ)
جهت رانندگی: راست
پیش‌شماره تلفنی: +۲۲۵
کد ایزو ۳۱۶۶: CI
دامنه سطح‌بالا: .ci
 شامل تقریباً ۱۳۰٬۰۰۰ Lebanese و ۱۴٬۰۰۰ مردم فرانسوی. :  شامل تقریباً ۱۳۰٬۰۰۰ Lebanese و ۱۴٬۰۰۰ مردم فرانسوی. 
ساحل عاج با نام رسمی جمهوری ساحل عاج (به فرانسوی: Côte d'Ivoire)، کشوری در غرب آفریقا که پایتخت کنونی آن یاموسوکرو و پایتخت پیشین آن آبیجان است.  این کشور حدود ۲۶٫۳ میلیون نفر جمعیت دارد که حدود ۴۲ درصد از آن از قوم آکان و بقیه از چندین قوم دیگر هستند. ۳۹ درصد از مردم این کشور مسلمان و ۳۳ درصد مسیحی هستند. زبان رسمی ساحل عاج، فرانسوی و واحد پول آن، فرانک سِاف‌آ آفریقای غربی است. ساحل عاج از شمال شرق با بورکینافاسو، از شمال با مالی، از شمال غرب با گینه، از شرق با غنا و از غرب با لیبریا همسایه است و از سوی جنوب به اقیانوس اطلس می‌رسد.
ساحل عاج در ۴۴–۱۸۳۳ تحت‌الحمایه فرانسه شد و پس از آن در سال ۱۸۹۳ مستعمره کشور فرانسه درآمد. ساحل عاج در سال ۱۹۶۰ به رهبری فلیکس اوفویت-بوانی به استقلال رسید، وی تا سال ۱۹۹۶ بر این کشور حکومت کرد.
سیاست

رئیس‌جمهور در این کشور قدرت را در دست دارد. بر اساس قانون اساسی، رئیس‌جمهور با رأی مستقیم مردم برای دوره‌ای پنج ساله انتخاب می‌شود. قرار بود انتخابات ریاست جمهوری در این کشور در سال ۲۰۰۵ برگزار شود اما دولت آن را تاکنون به تعویق انداخته‌است.
مجلس این کشور ۲۲۵ عضو دارد و نمایندگان آن با رأی مردم باید انتخاب شوند.
مجلس ملی ساحل عاج طی نشستی برگزاری یک همه‌پرسی برای تغییر قانون اساسی در اکتبر ۲۰۱۶ را تصویب کرد. طبق قانون اساسی تازه، مقام معاونت ریاست‌جمهور ایجاد و یک مجلس سنا مشتمل بر مقامات سابق تشکیل خواهد شد.
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای ساحل عاج
کشور ساحل عاج با وسعت ۳۲۲٬۴۶۰ کیلومتر مربع در ساحل شمالی خلیج گینه و اقیانوس اطلس واقع شده‌است. این کشور از غرب به کشورهای لیبریا و گینه، از شمال به کشورهای مالی و بورکینافاسو، از شرق به کشور غنا و از جنوب به اقیانوس اطلس محدود می‌شود.
ساحل عاج با کشور لیبریا ۱۶۱۷ کیلومتر، غنا ۶۶۸ کیلومتر، گینه ۶۱۰ کیلومتر، بورکینافاسو ۵۸۴ کیلومتر اقیانوس اطلس ۵۱۵ کیلومتر و با کشور مالی ۵۳۲ کیلومتر مرز مشترک دارد.
مرزهای این کشور با لیبریا از نوع طبیعی می‌باشد و رودخانه کارالی که به خلیج گینه واقع در اقیانوس اطلس می‌ریزد، مشخص‌کننده آنست.
ساحل عاج دارای آب و هوایی گرمسیری و مرطوب در امتداد ساحل (در جنوب) و آب و هوایی نسبتاً خشک و اقلیمی ساوان و نیمه بیابانی در شمال است. از نظر اقلیمی ساحل عاج دارای اقلیمی صاف با دشت‌ها موجدار می‌باشد، غرب و شمال غرب ساحل عاج را نیز نواحی کوهستانی فرا گرفته‌است. بلندترین نقطهٔ ساحل عاج، قلهٔ کوه نیمبا نام دارد که با ۱۷۵۲ متر ارتفاع در غرب ساحل عاج واقع شده‌است.
بزرگ‌ترین دریاچهٔ ساحل عاج، دریاچهٔ سالاموسو، نام دارد، همچنین سه رود مهم، ساساندرا بانداما و کوموئه در ساحل عاج جریان دارند.
در آغاز منطقهٔ ساحل عاج زیستگاه بیش از شصت قوم و قبیلهٔ آفریقایی بوده‌است که مهم‌ترین آنها، بائوله، بته، سنوفو، آگنی، مالینکه، دان و لوبی بودند.
جغرافیا > وضعیت آب و هوا

ساحل عاج در مدار ۵ الی ۱۰ درجه عرض جغرافیایی قراردارد. این کشور از لحاظ آب و هوایی در مناطق شمالی و جنوبی متفاوت می‌باشد. به طوری که منطقه جنوب دارای آب و هوایی استوایی و در شمال یعنی بعد از مدار ۸ درجه جغرافیایی آب و هوا نیمه استوایی می‌باشد. رطوبت این کشور به‌طور متوسط ۷۰ درصد و میزان بارندگی در آن بین ۱۰۰۰ تا ۲۵۰۰ میلی‌متر می‌باشد.
درجه حرارت در این منطقه به‌طور متوسط بین ۲۹ الی ۲۸ درجه سانتیگراد است که با رطوبت بسیار زیاد (شرجی) نسبتاً زیاد می‌باشد.
به‌طور کلی آب و هوای این کشور را می‌توان به ۴ بخش تقسیم کرد: الف – فصل بزرگ بارندگی از آوریل تا اوت به همراه باد و طوفان شدید (فروردین تا مرداد) ب – فصل بارندگی از سپتامبر تا نوامبر (شهریور تا آبان) ج – فصل خشک از پایان نوامبر تا آوریل (ابتدای آذر تا اول فروردین) د – فصل کوتاه مدت خشک در ماه اوت (حدود نیمه دوم مرداد ماه)
تقسیمات کشوری

کشور ساحل عاج دارای ۱۹ استان می‌باشد:
| نقشه | شماره | استان | مساحت | جمیعت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ۱ | آنیبی (Agneby) |  |  |
|  | ۲ | بافن (Bafing) |  |  |
|  | ۳ | ساساندرای سفلی (Bas-Sassandra) |  |  |
|  | ۴ | دانگل (Denguele) |  |  |
|  | ۵ | هجده کوه (Dix-Huit Montagnes) |  |  |
|  | ۶ | فروماژه (Fromager) |  |  |
|  | ۷ | ساساندرای علیا (Haut-Sassandra) |  |  |
|  | ۸ | دریاچه (Lacs) |  |  |
|  | ۹ | کولاب (Lagunes) |  |  |
|  | ۱۰ | مارائو (Marahoue) |  |  |
|  | ۱۱ | کاوالی میانه (Moyen-Cavally) |  |  |
|  | ۱۲ | کوموئهٔ میانه (Moyen-Comoe) |  |  |
|  | ۱۳ | کوموئه انزی (N'zi-Comoe) |  |  |
|  | ۱۴ | ساوان (Savanes) |  |  |
|  | ۱۵ | باندامای جنوبی (Sud-Bandama) |  |  |
|  | ۱۶ | کوموئهٔ جنوبی (Sud-Comoe) |  |  |
|  | ۱۷ | واله دو بانداما (Vallee du Bandama) |  |  |
|  | ۱۸ | وورودوگو (Worodougou) |  |  |
|  | ۱۹ | زانزان (Zanzan) |  |  |
اقتصاد

تولید ناخالص داخلی این کشور ۳۲٫۸۶ میلیارد دلار است. نیروی کار این کشور ۶٬۹۰۷٬۰۰۰ نفر است که ۶۸ درصد آن‌ها در بخش کشاورزی مشغول به کارند.
آمار دقیقی از تعداد بیکاران در این کشور در دست نیست اما تخمین زده می‌شود نرخ بیکاری در این کشور ۴۰ تا ۵۰ درصد باشد. ۴۲ درصد مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند و نرخ تورم در سال ۲۰۰۷ میلادی ۱٫۸ درصد بود.
محصولات صادراتی این کشور شامل کاکائو، قهوه، الوار، نفت، پنبه، موز، آناناس، روغن خرما و ماهی است که به کشورهای فرانسه (۱۸٫۳ درصد)، هلند (۹٫۷ درصد)، آمریکا (۹٫۱ درصد)، نیجریه (۷٫۲ درصد) و آلمان (۴٫۲ درصد) صادر می‌شود.
محصولات وارداتی این کشور شامل سوخت، کالاهای اساسی و مواد غذایی است که از کشورهای نیجریه (۲۷٫۶ درصد)، فرانسه (۲۵٫۴ درصد) و چین (۴٫۳ درصد) وارد می‌شود.
مردم

جمعیت این کشور در حدود ۲۶٫۳ میلیون نفر با میانگین سنی ۱۹٫۴ سال می‌باشد. امید به زندگی در این کشور برای زنان ۵۱٫۸۲ سال و برای مردان ۴۶٫۶۲ سال است.
۷ درصد از مردم این کشور به بیماری ایدز مبتلا هستند. ۳۵ تا ۴۰ درصد از مردم این کشور مسلمان و ۲۰ تا ۳۰ درصد مسیحی هستند. زبان رسمی این کشور فرانسوی است.
شهرهای بزرگ این کشور عبارتند از:
آبیجان ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر، بواکه ۶۵۰٬۰۰۰ نفر، دالوآ ۲۵۰٬۰۰۰ نفر، سن‌پدرو ۲۰۰٬۰۰۰ نفر، یاموسوکورو ۲۰۰٬۰۰۰ و بقیه مردم هم در سایر شهرها و روستاها زندگی می‌کنند.
نرخ رشد جمعیت در این کشور حدود ۴٫۷ درصد در سال می‌باشد.

فلیکس هوفویت-بوینی رئیس‌جمهور پیشین ساحل عاج و جان اف. کندی رئیس‌جمهور پیشین آمریکا به همراه بانوان اول هر کشور
ییرژی دوپیتا

| ییرژی دوپیتا | ییرژی دوپیتا | ییرژی دوپیتا | ییرژی دوپیتا |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۲ دسامبر ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) شومپرک
قد:  ۶ فوت ۴ اینچ (۱۹۳ سانتیمتر)
وزن:  ۲۲۷ پوند (۱۰۳ کیلوگرم؛ ۱۶ سنگ ۳ پوند)
پست:  Centre
ضربه:  Left
بازی برای:  HC Dukla Jihlava (ČSSR) HC Olomouc (CSSR) Eisbären Berlin (DEL) HC Vsetín (CZE) فیلادلفیا فلایرز (لیگ ملی هاکی) ادمونتون اویلرز (لیگ ملی هاکی) HC Pardubice (CZE) HC Znojemští Orli (CZE)
تیم ملی:   چک
منتخب ان‌اچ‌ال:  133rd overall, 1992 Boston Bruins 123rd overall، ۱۹۹۸ New York Islanders
سوابق بازی:  ۱۹۹۰–۲۰۱۳
ییرژی دوپیتا (انگلیسی: Jiří Dopita؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۶۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ادمونتون اویلرز و فیلادلفیا فلایرز اشاره کرد.
ماساکو هوزومی

| ماساکو هوزومی | ماساکو هوزومی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۶ فوکوشیما
ملیت: ژاپن
ماساکو هوزومی (ژاپنی: 穂積 雅子؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۶) اسکیت‌باز سرعت اهل ژاپن است.
لارین ویلیامز

لارین ویلیامز (انگلیسی: Lauryn Williams؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۳) یک ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در بازی‌های المپیک ۲ مدال و در مسابقات جهانی ۶ مدال کسب کرده‌است.
پارا قایقرانی در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴

| پارا قایقرانی در پارالمپیک هفدهم | پارا قایقرانی در پارالمپیک هفدهم |
| --- | --- |
ورزشگاه: ورزشگاه آبی ویر-سو-مارن، ورزشگاه ملی المپیک آبی ایل دو فرانس، سر-سور-مرن
تاریخ‌ها: ۶–۸ سپتامبر ۲۰۲۴
شرکت‌کنندگان: ۱۰۰ نفر
→۲۰۲۰۲۰۲۸←: →۲۰۲۰۲۰۲۸←
پارا قایقرانی  (انگلیسی: Paracanoeing at the 2024 Summer Paralympics) یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۶ تا ۸ سپتامبر ۲۰۲۴ در ورزشگاه آبی ویر-سو-مارن، در پاریس برگزار شد. رقابت‌های پارا قایقرانی بادبانی نیز به میزبانی همین ورزشگاه بود. این دوره، سومین دوره‌ای بود که ورزش پارا قایقرانی به عنوان بخشی از پارالمپیک برگزار شد. پنج رویداد قایقرانی سرعت برای زنان و مردان، سه رویداد کایاک و همچنین دو رویداد واکا در هر دسته برگزار شده بود.
جدول مدال‌ها

*   کشور میزبان (فرانسه)
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  بریتانیای کبیر | ۴ | ۴ | ۰ | ۸ |
| ۲ |  برزیل | ۱ | ۲ | ۱ | ۴ |
| ۳ |  استرالیا | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۳ |  اوکراین | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۵ |  الجزایر | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  شیلی | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  مجارستان | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  فرانسه* | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۹ |  کانادا | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۰ |  آلمان | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۱۱ |  ایالات متحده آمریکا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۱ |  نیوزیلند | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۱ |  چین | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۱۳ کشور) | مجموع (۱۳ کشور) | ۱۰ | ۱۰ | ۱۰ | ۳۰ |
توماس کرول

توماس کرول (هلندی: Thomas Krol؛ زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۹۲) اسکیت‌باز سرعت اهل هلند است.
غضروف

| غضروف | غضروف |
| --- | --- |
غضروف شیشه‌ای: غضروف شیشه‌ای
شناسه‌ها: شناسه‌ها
MeSH: D002356
TA98: A02.0.00.005
TA2: 381
غُضروف بخشی از یک اندام مانند تیغه بینی، حنجره، نای و لاله گوش را می‌سازد یا انتهاهای استخوانها را در یک مفصل می‌پوشاند. استخوان‌ها داشتن حرکتی آسان بر روی یکدیگر را مدیون غضروف‌های سالم هستند. وظیفه دیگر غضروف‌های مفصلی جذب شوک در طی حرکات فیزیکی است. نام‌های قدیم‌تر غضروف در فارسی کَرکَرَک، کَرَرانَک، کرجن و چَرندو بوده‌است.
غضروف بافت پیوندی نیمه‌جامد است که از مزانشیم جنینی منشأ می‌گیرد. یاخته‌های سازنده غضروف کندروسیت نام دارند. کندروسیتها ماتریکس غضروف را می‌سازند. ماده زمینه‌ای ماتریکس حاوی مقدار زیادی آب (تا ۷۰٪). گلیکوزآمینوگلیکانها (کندروئیتین سولفات و اسید هیالورونیک) و گلیکوپروتئین‌ها مانند اگریکان است. در این ماده زمینه‌ای الیاف (کلاژن و الاستین) قرار دارند.
به‌طور کلی با توجه به غالب بودن نوع رشته شرکت‌کننده در ساختمان ماتریکس غضروف، در بدن سه نوع غضروف داریم: غضروف رشته‌ای مانند دیسک بین مهره‌های کمر، غضروف کِشسان (ارتجاعی) مانند لاله گوش، غضروف شیشه‌ای مانند غضروف مفصلی.
غضروف شیشه‌ای

غضروف شیشه‌ای (شفاف، هیالین) چون در حالت تازه و بدون رنگ آمیزی به رنگ سفید مایل به آبی و شفاف در دیواره مجاری تنفسی، بینی، محل اتصال دنده‌ها به جناغ، سر استخوان دراز در محل مفصل دیده می‌شود. به علت نبودن پری‌کندریوم در سطح غضروف مفصلی، تغذیه آن توسط مایع مفصلی تأمین می‌گردد. در غضروف شفاف، کندروسیتهای محیطی، بیضوی، کوچک و جوان هستند، ولی کندروسیتهای مرکزی گرد، در نواحی مرکزی گاهی گروه‌های ۲ و ۴ سلولی که در درون یک گودال (لاکونا) قرار گرفته‌اند، مشاهده می‌گردند، چون این سلول‌ها از تقسیم یک سلول واحد حاصل می‌شوند، به گروه‌های ایزوژنیک موسوم هستند. ماتریکس غضروف شیشه‌ای حاوی فیبریل‌های ظریف کلاژن نوع II می‌باشد، که به علت داشتن ضریب شکست مشابه ماده زمینه‌ای در رنگ آمیزی معمولی و با میکروسکوپ نوری قابل مشاهده نیست. علاوه بر الیاف کلاژن، ماتریکس غضروف شفاف حاوی کندرواتین سولفات، اسید هیالورونیک و گلیکوپروتئینی به نام کندرونکتین است. در دوره جنینی، قالب اولیه استخوان‌های دراز کوتاه از نوع غضروف شفاف است.[نیازمند منبع]
غضروف کشسان

غضروف کشسان یا ارتجاعی (الاستیک) بسیار انعطاف‌پذیرتر از غضروف شیشه‌ای است؛ و در حالت تازه به رنگ مایل به زرد دیده می‌شود. رنگ و خاصیت ارتجاعی این غضروف، ناشی از وجود الیاف الاستیک فراوان در ماتریکس آن می‌باشد. این نوع غضروف به‌طور محدود در ساختمان لاله گوش دیواره قسمتی از مجرای شنوایی خارجی و شیپور استاش، اپیگلوت و غضروف‌های میخی حنجره به کار رفته‌است. غضروف کشسان، سلول‌هایی شبیه غضروف شیشه‌ای دارد؛ ولی ماتریکس آن به علت داشتن الیاف کشسان فراوان، از ماتریکس غضروف متفاوت است.
غضروف رشته‌ای

غضروف رشته‌ای یا فیبرو (Fibro)، ترکیبی از غضروف و بافت همبند متراکم هستند. بطوری که یاخته‌های غضروفی همراه با ماتریکس بسیار محدود در اطراف خود، در بین دسته‌های الیاف کلاژن نوع I قرار دارند. به همین دلیل نیز در رنگ آمیزی معمولی، ماتریکس در آن اسیدوفیل دیده می‌شود. در این نوع غضروف سلول‌ها همه مشخصات سلول‌های غضروفی را دارا می‌باشند و به صورت ردیف در حد فاصل رشته‌های کلاژن قرار گرفته‌اند؛ بنابراین غضروف‌پوش (پری‌کندریوم) مشخصی در اطراف غضروف رشته‌ای دیده نمی‌شود.
این غضروف در ساختمان دیسک بین مهره‌ای - مفصل استخوان‌های شرمگاهی - برخی زردپی‌ها و رباط‌ها که فشار زیادی را باید تحمل کنند، بکار رفته‌است. منشأ غضروف فیبر، بافت همبند است. بدین معنی که در ناحیه‌ای که غضروف رشته‌ای تشکیل خواهد شد، فیبروبلاستها به تدریج تغییر شکل یافته و به کندروسیتها تبدیل می‌شوند و سپس به وسیلهٔ لایه نازکی از ماتریکس احاطه می‌شوند. این تغییر تدریجی از بافت همبند متراکم به غضروف رشته‌ای در جاهایی که غضروف رشته‌ای دیده می‌شود، به خوبی قابل مشاهده است.
رشد غضروف

رشد سطحی (Appositional growth): در این طریق، کندروبلاستهای مشتق از لایه کندروژنیک پری کندریوم، با ترشح ماتریکس غضروفی و محصور شدن در آن باعث افزایش تعداد کندروسیتها و رشد توده غضروفی در ناحیه سطحی می‌شوند.
رشد بینابینی (Interstitial growth): در این روش، سلول‌های حاصل از تقسیم میتوزی کندروسیتهای عمقی و ترشح ماتریکسی توسط آن‌ها باعث افزایش حجم غضروف از درون می‌گردد.
کریستل هاس

کریستل هاس (انگلیسی: Christl Haas؛ ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۳ – ۸ ژوئیه ۲۰۰۱) اسکی‌باز آلپاین اهل اتریش بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
تماشاگه

یک تماشاگه با طومارآویز و گل آرایی ژاپنی
تماشاگه در تنریو-جی
تماشاگه، (به ژاپنی: 床の間)، (به انگلیسی: tokonoma یا ساده toko(床))، یک فضای فرورفته در یک اتاق پذیرایی به سبک ژاپنی است که در آن اشیائی را برای قدردانی هنری به نمایش می‌گذارند. در انگلیسی، یک تماشاگه را می‌توان شاه‌نشین نامید.
تاریخچه

دو نظریه در مورد تماشاگه وجود دارد: اولین نظریه این است که از ساختار اتاق شیندن-زوکوری که در دوره هیان (۱۱۸۵-۷۹۴) شکوفا شد و در دوره موروماچی (۱۵۷۳-۱۳۳۶) رو به زوال بود، نشات می‌گیرد. دوم این است که از ساختار اتاق صومعه‌های ذن در دوره کاماکورا (۱۳۳۳-۱۱۸۵) نشات گرفته است. در اتاق صومعه، تخته‌ای به نام اوشیتا (押板) وجود داشت که در آن لوازم محراب بودایی مانند شمعدان، عود سوز و گلدان را به نمایش می‌گذاشت. روی دیوار پشت اوشیتا یک طومار آویزان با مضمون بودایی بود.
نظریه دوم این است که اوشیتا و دیوار پشتی در دوره موروماچی به یک تماشاگه به سبک شوئین-زوکوری تبدیل شدند.
در شوین-زوکوری، یک سبک معماری که در دوره موروماچی توسعه یافت، تماشاگه به‌عنوان دکوراسیون اتاق مورد استفاده قرار گرفت و صاحب‌خانه در مقابل تماشاگه که با چیزهای مختلف تزئین شده بود برای ملاقات با مهمانان می‌نشست. با این حال، در مورد مهمانان مهم، صاحب‌خانه آنها را برای نشان دادن احترام، جلوی تماشاگه می‌نشاند.
در اصل فضایی دیواری بود که طومارها را در آن می‌آویختند، با یک سَکو در جلوی آن و وسایلی مانند بُخوردان، شمعدان و گلدان گل که روی آن قرار می‌گرفتند.
مشخصات

مواردی که به طور معمول در تماشاگه نمایش داده می‌شوند، طومارآویز خوشنویسی یا تصویری و یک گل‌آرایی ژاپنی هستند.
بونسای و آکیمونو مانند مجسمه بودا نیز رایج هستند. اگرچه به طور سنتی، بونسای برای چنین احترامی شایسته محسوب نمی‌شد. تماشاگه و محتویات آن از عناصر اساسی دکوراسیون داخلی سنتی ژاپن است. کلمه 'toko' در لغت به معنای "کف" یا "تخت" است. 'ma' به معنی "فضا" یا "اتاق" است.
هنگام نشستن مهمانان در اتاقی به سبک ژاپنی، آداب صحیح این است که مهم‌ترین مهمان را در نزدیک‌ترین مکان به توکونوما بنشینید، زیرا در دورترین مکان از ورودی است، مکانی به نام کامیزا.
قدم گذاشتن در تماشاگه اکیداً ممنوع است، مگر با رعایت دقیق آداب و برای مرتب کردن یا تغییر محتویات تماشاگه.
ستون یک طرف تماشاگه، که توکو-باشیرا (床柱) نامیده می‌شود معمولاً از چوب ساخته شده و مخصوصاً برای این منظور تهیه شده است.
این می‌تواند از یک تنه به ظاهر خام که هنوز پوست آن متصل باشد، تا یک قطعه مربع از مغز چوب با دانه‌بندی ریز باشد. انتخاب توکو-باشیرا سطح رسمی بودن را برای تماشاگه تعیین می‌کند.
معمار آمریکایی فرانک لوید رایت تحت تأثیر معماری ژاپنی قرار گرفت. او معنی تماشاگه را به معنای غربی آن ترجمه کرد: شومینه. این حالت بیشتر به یک هسته تشریفاتی در معماری وی تبدیل شد.
نمایی از کنار یک تماشاگه
نمای دقیق یک تماشاگه و جنبه‌های یک اتاق ژاپنی
فتح آسیای میانه توسط روسیه

حمله روسیه به آسیای میانه، که فتح آسیای مرکزی توسط روسیه نیز اطلاق می‌شود، مجموعه‌ای از لشکرکشی‌های امپراتوری روسیه به آسیای مرکزی طی چندین دهه و جزئی از جنگ‌های توسعه‌طلبانه ارضی روسیه بود.
در قرن شانزدهم، امپراتوری روسیه اقدام به گسترش قلمرو خود به سمت شرق کرد. این تلاش تا قرن نوزدهم و تحت امپراتوری روسیه ادامه یافت، زمانی که ارتش امپراتوری روسیه موفق به تصرف تمام آسیای مرکزی شد. اکثریت این سرزمین به نام ترکستان روسیه شناخته شد. نام "ترکستان" برای اشاره به این منطقه به دلیل سکونت اقوام ترک در آن استفاده شد. با مشاهده جذب امپراتوری‌های مختلف آسیای مرکزی توسط روسیه، امپراتوری بریتانیا به دنبال تقویت هند بود که منجر به بازی بزرگ شد. این بازی زمانی پایان یافت که هر دو طرف در نهایت افغانستان را به عنوان یک منطقه حائل بی طرف تعیین کردند.
اگرچه امپراتوری روسیه در طول جنگ جهانی اول فروپاشید، اما حوزه نفوذ روسیه در آسیای مرکزی شوروی تا سال ۱۹۹۱ باقی ماند. این منطقه اکنون شامل کشورهای قزاقستان در شمال، ازبکستان در مرکز، قرقیزستان در شرق، تاجیکستان در جنوب شرقی و ترکمنستان در جنوب غربی است. زبان روسی هنوز در برخی از این کشورها به رسمیت شناخته می شود.
زمینه

در قرن نوزدهم، امپراتوری روسیه کنترل خود را بر سبزدشت قزاقستان افزایش داد. تسلط روسیه بر آسیای مرکزی چندین دهه طول کشید. در سال ۱۸۳۹، روسیه نتوانست خان نشین خیوه را در جنوب دریای آرال فتح کند. در سال های ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۳، روس ها خطی از قلعه ها را از شمال دریای آرال به سمت شرق در امتداد رود سیردریا ساختند. در سال های ۱۸۴۷ تا ۱۸۶۴، آنها از شرق سبزدشت قزاقستان عبور کردند و خطی از قلعه ها را در امتداد مرز شمالی قرقیزستان ساختند. در سال های ۱۸۵۴ تا ۱۸۶۸، آنها از قرقیزستان به سمت جنوب حرکت کردند، تاشکند و سمرقند را تصرف کردند و بر خانه نشین‌های خوقند و بخارا تسلط یافتند. آنها اکنون مثلثی را در اختیار داشتند که نقطه جنوبی آن ۱۶۰۰ کیلومتر ( ۹۹۰ مایل) در جنوب سیبری و ۱۹۲۰ کیلومتر ( ۱۱۹۰ مایل) در جنوب شرقی پایگاه های تامین آنها در رود ولگا قرار داشت. گام بعدی تبدیل این مثلث به مستطیل با عبور از دریای کاسپین بود. در سال ۱۸۷۳، روس ها خیوه را فتح کردند و در سال ۱۸۸۱، غرب ترکمنستان را تصرف کردند. در سال ۱۸۸۴، آنها واحه مرو و شرق ترکمنستان را تصرف کردند. در سال ۱۸۸۵، گسترش بیشتر آنها به سمت جنوب به سمت افغانستان توسط بریتانیا مسدود شد. در سال های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵، روس ها کوهستان پامیر را در جنوب شرقی اشغال کردند.