stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعید کنگرانی
زندگی > در سینما

اولین حضور سعید کنگرانی در سینما در فیلم رضا موتوری بود. سپس با موج نو سینمای ایران همساز شد و برای کارگردان مطرحی چون داریوش مهرجویی در فیلم دایره مینا بازیگری کرد. فیلم سه سال توقیف بود و پیش از نمایشش در نقش جدی در فیلم سرایدار حضور یافت که وجهه دیگری به او بخشید و شروع خوب و متفاوتی برایش محسوب می‌شد. بعد از آن ناصر تقوایی برای ایفای نقش «سعید» شخصیت کلیدی سریال دائی‌جان ناپلئون او را به بازی گرفت که به چهره‌ای ماندگار مبدل شد. بازیگری در فیلم جنجالی در امتداد شب برایش شهرت مضاعف و درآمد خوبی به‌همراه داشت. او محل سکونت خود را از خیابان پیروزی به کامرانیه انتقال داد و تبدیل به سوپراستار سینمای ایران شد، ولی این موفقیت دیری نپایید. کنگرانی بهمن فرمان آرا و شهره آغداشلو را از جمله افرادی برشمرد که در ناکامی او نقش پررنگی بازی کردند.
او همچنین نقش کوتاهی در فیلم صحرای تاتارها در کنار بازیگران سرشناسی چون ویتوریو گاسمن، ماکس فون سیدو، جولیانو جما، فیلیپ نواره، فرناندو ری و ژان- لویی ترنتینیان داشته‌است.[نیازمند منبع]
پس از انقلاب ایران کنگرانی به بازیگری ادامه داد و در پرواز در قفس (۱۳۵۹) و فصل خون (۱۳۶۰) حبیب کاووش بازی کرد. فیلم گرداب (۱۳۶۱) آخرین فیلم او پیش از وقایع بعد بود که علی‌رغم تهیه‌کنندگی بنیاد مستضعفان توقیف شد.
پس از آن چند کارگردان برای ایفای نقش به او پیشنهاد کار دادند از جمله علی حاتمی برای فیلم مادر که او را برای ایفای نقش فرزند عارف مسلک خانواده (که بعدها امین تارخ آن را پذیرفت) در نظر گرفته بود، ولی کنگرانی در سال ۱۳۶۴ بدون ذکر دلیل ممنوع چهره اعلام شد و از ادامه فعالیتش جلوگیری به‌عمل آمد. علی‌رغم تلاش فراوان نتوانست حکمش را تعدیل کند. کنگرانی در سال ۱۳۶۷ ایران را ترک کرد و به کالیفرنیا در آمریکا رفت و ۱۶ سال از بازیگری حرفه‌ای دور ماند. وی پس از بازگشت به ایران در فیلم سینمایی ازدواج به سبک ایرانی (۱۳۸۳) ایفای نقش کرد. پس از آن قرار بود در فیلم فرزند صبح نیز بازی کند.
قرار بود که کنگرانی پیش از مرگش در شهریور ۱۳۹۷ و پس از ۱۴ سال دوری از بازیگری، مجدداً در سریال رقص روی شیشه ایفای نقش کند. اما چند روز قبل از فیلم‌برداری سریال بر اثر ایست قلبی درگذشت.
درگذشت

سعید کنگرانی در تاریخ ۲۳ شهریور سال ۱۳۹۷، در ۶۴ سالگی، بر اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر سعید کنگرانی صبح دوشنبه ۲۶ شهریورماه با حضور خانواده او تنی چند از اهالی سینما و رسانه، در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
آثار > سینمایی

۱۳۸۳ - ازدواج به سبک ایرانی (حسن فتحی)
۱۳۶۰ - گرداب (حسین دوانی)
۱۳۵۹ - فصل خون (حبیب کاووش)
۱۳۵۷ - پرواز در قفس (حبیب کاووش)
۱۳۵۶ - در امتداد شب (پرویز صیاد)
۱۳۵۵ - سرایدار (خسرو هریتاش)
۱۳۵۳ - دایره مینا (داریوش مهرجویی)
۱۳۴۹ - رضا موتوری (مسعود کیمیایی)
آثار > تلویزیونی

۱۳۵۵ - دائی‌جان ناپلئون
گوگوش و سعید کنگرانی در نمایی از فیلم در امتداد شب
سعید کنگرانی در نقش علی در فیلم دایره مینا
قبر کنگرانی در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
کیر (کوکتل)

| کوکتل‌های رسمی آی‌بی‌ای | کوکتل‌های رسمی آی‌بی‌ای |
| --- | --- |
نوع: نوشیدنی مخلوط
حجم الکل اولیه:  شراب 
جام استاندارد:  جام شراب
آی‌بی‌ای عنصرهای مشخص‌شده:  9 cl (9 parts) شراب سفید  1 cl (1 part) کرم دو کاسیس 
تهیه:  کرم دو کاسیس را ته لیوان بریزید، سپس روی آن شراب را بریزید. 
توضیحات: A recipe can be found at the International Bartenders Association website.
 کیر recipe at International Bartenders Association:  کیر recipe at International Bartenders Association
کیر (به فرانسوی: kir) نوعی کوکتل فرانسوی است که با لیکور انگور سیاه با نام کرم دو کاسیس و شراب سفید تهیه می‌شود.
حمله رستوران اوهایو

| حمله رستوران اوهایو | حمله رستوران اوهایو |
| --- | --- |
موقعیت: کلمبوس، اوهایو، اوهایو، U.S. ۴۰°۰۳′۵۰″ شمالی ۸۲°۵۱′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۰۶۳۸۹°شمالی ۸۲٫۸۶۳۳۳°غربی﻿ / 40.06389; -82.86333
تاریخ: ۱۱ فوریه ۲۰۱۶  6:00 p.m. (منطقه زمانی شرقی)
اسلحه:  قداره  چاقو قصابی  خودرو تویوتا 
کشته‌ها: ۱ (عامل حمله)
زخمی‌ها: ۴
مرتکب: محمد بری
انگیزه: تحت بررسی
حمله رستوران اوهایو (انگلیسی: Ohio restaurant machete attack) در ۱۱ فوریه، ۲۰۱۶ محمد بری وارد رستوران ناصره در کلمبوس، اوهایو شد و شروع به تهاجم به مشتریان رستوران با قداره کرد و چهار نفر را زخمی نمود و درحالیکه می‌خواست با خودروی تویوتا خود افسران پلیس را زیر بگیرد. با شلیک پلیس کشته شد.
تحقیقات اف‌بی‌آی

بدنبال تحقیقات اف‌بی‌آی اعلام شد که این عمل تروریستی گرگ تنها است و به شخصی گفته می‌شود که به تنهایی و بدون اینکه با گروهی ارتباط سازمانی داشته یا از آن کمکی دریافت کند در حمایت از آن گروه، جنبش یا عقیده دست به اعمال خشونت‌آمیز می‌زند. محمد ابتدا به رستوران مراجعه کرد و هویت صاحب رستوران را پرسید و بعد که متوجه شد هانی بارزانی صاحب رستوران اهل اسرائیل است. رفت و نیم ساعت بعد با قداره وارد رستوران شد.
رابرت سرویس (مورخ)

| رابرت سرویسعضو آکادمی بریتانیا | رابرت سرویسعضو آکادمی بریتانیا |
| --- | --- |
سرویس در ۲۰۱۱: سرویس در ۲۰۱۱
نام هنگام تولد: رابرت جان سرویس
زادهٔ: ۲۹ اکتبر ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) بریتانیا
جوایز: جایزه داف کوپر (۲۰۰۹)
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: کالج کینگ، کمبریج
کار علمی: کار علمی
نهاد: دانشگاه آکسفورد
رشته اصلی: تاریخ روسیه (۱۸۹۴–)
آثار برجسته: زندگی‌نامه‌های ولادیمیر لنین، ژوزف استالین و لئون تروتسکی
 :  
رابرت جان سرویس FBA (انگلیسی: Robert John Service؛ زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۴۷) مورخ، استاد دانشگاه و نویسنده انگلیسی است که در مورد تاریخ اتحاد جماهیر شوروی، به ویژه از دوران انقلاب اکتبر تا مرگ استالین، مطالب زیادی نوشته است. وی تا سال ۲۰۱۳ استاد تاریخ روسیه در دانشگاه آکسفورد، عضو کالج سنت آنتونی، آکسفورد و عضو ارشد در دانشگاه استنفورد موسسه هوور بود. وی بیشتر به خاطر نوشتن زندگینامه ولادیمیر لنین، ژوزف استالین و لئون تروتسکی شناخته شده است. وی از سال ۱۹۹۸ عضو آکادمی انگلیس است.
مسیر حرفه ای و بازخورد

سرویس مدرک کارشناسی خود را در کالج کینگ، کمبریج گذراند و در آنجا روسی و یونانی باستان تحصیل کرد. وی برای کارهای تحصیلات تکمیلی خود به دانشگاه‌های اسکس و لنینگراد رفت و پیش از پیوستن به دانشگاه آکسفورد در سال ۱۹۹۸ در کیل و دانشکده مطالعات اسلاوی و اروپای شرقی تدریس کرد.
بین سالهای ۱۹۹۵ و ۱۹۸۶، سرویس زندگی‌نامه سه جلدی ولادیمیر لنین را منتشر کرد. وی چندین اثر از تاریخ عمومی راجع به روسیه قرن بیستم نوشت، از جمله "تاریخ روسیه قرن بیستم". او سه‌گانه زندگینامه دربارهٔ سه رهبر مهم بلشویک منتشر کرد: لنین (۲۰۰۰)، استالین (۲۰۰۴) و تروتسکی (۲۰۰۹).
زندگینامه او از تروتسکی توسط همکارش در موسسه هوور، برتراند مارک پتناوده، در کتاب مروری برای بررسی تاریخی آمریکا به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. پتناوده، در حال بازبینی کتاب سرویس در کنار نقد اثر دیوید نورث تروتسکیست (در دفاع از لئون تروتسکی)، سرویس را متهم به ده‌ها اشتباه واقعی، ارائه نادرست شواهد و «بررسی جدی ایده‌های سیاسی تروتسکی» کرد. سرویس پاسخ داد که اشتباهات واقعی کتاب جزئی بوده و در واقع این خود پتناوده است که در آثارش به اشتباه تروتسکی را به عنوان "یک شهید بزرگوار" معرفی می‌کند. این کتاب همچنین توسط هرمان وبر مورخ آلمانی کمونیسم مورد انتقاد قرار گرفت و وی رهبری کارزاری را برای جلوگیری از انتشار این کتاب توسط ناشرش در آلمان بر عهده داشت. چهارده مورخ و جامعه‌شناس نامه ای را به این انتشارات امضا کردند. در این نامه به "انبوهی از اشتباهات واقعی"، "مفاهیم انکارناپذیر" قسمتهایی که سرویس با ریشه یهودی تروتسکی سروکار دارد، اشاره می‌شود، وی تلویحاً او را به یهود ستیزی متهم می‌کند و بیان می‌دارد که سرویس در این اثر برای بی‌اعتبار کردن تروتسکی به "فرمولهای مرتبط با تبلیغات استالینیست " برای این منظور متوسل شده است. سهرکمپ در فوریه ۲۰۱۲ اعلام کرد که ترجمه آلمانی تروتسکی از رابرت سرویس را در ژوئیه ۲۰۱۲ منتشر خواهد کرد. این کتاب در سال ۲۰۰۹ انتشار یافت و جایزه داف کوپر را از آن خود کرد.
آثار

حزب بلشویک در انقلاب ۱۹۱۷–۲۳: مطالعه ای دربارهٔ تغییر سازمانی (۱۹۷۹)
لنین: یک زندگی سیاسی (در سه جلد: ۱۹۸۵، ۱۹۹۱و ۱۹۹۵)
تاریخچه روسیه قرن بیستم (۱۹۹۷)
تاریخ پنگوئن روسیه نوین از تزاریسم تا قرن ۲۱ (۱۹۹۷)
تاریخچه روسیه نوین، از نیکلای دوم تا پوتین (۱۹۹۸، چاپ دوم در سال ۲۰۰۳)
انقلاب روسیه، ۱۹۰۰–۲۷ (مطالعات تاریخ اروپا) (۱۹۹۹)
لنین: یک زندگی (۲۰۰۰)
روسیه: آزمایش با مردم (۲۰۰۲)
استالین: زندگینامه (۲۰۰۴)، آکسفورد، ۷۱۵ صفحه .شابک ‎۰-۳۳۰-۴۱۹۱۳-۷ (۲۰۰۴)
رفقا: تاریخ جهانی کمونیسم (۲۰۰۷)
تروتسکی: زندگینامه (۲۰۰۹)
جاسوسان و کمیسرها: بلشویک روسیه و غرب (۲۰۱۱)
پایان جنگ سرد: ۱۹۹۱–۱۹۸۵ (۲۰۱۵)
آخرین تزارها: نیکلاس دوم و انقلاب روسیه (۲۰۱۷)
روسیه و جهان اسلام (۲۰۱۷)
زمستان کرملین: روسیه و آمدن دوم ولادیمیر پوتین (۲۰۱۹)
خون در برف: انقلاب روسیه ۱۹۱۴–۱۹۲۴ (۲۰۲۳)
باغ شالیمار، سرینگر

| باغ شالیمار | باغ شالیمار |
| --- | --- |
عمارت کلاه‌فرنگی مرمرین در باغ شالیمار: عمارت کلاه‌فرنگی مرمرین در باغ شالیمار
گونه: باغ‌های گورکانی
مکان: سرینگر، جامو و کشمیر، هند
مختصات: ۳۴°۸′۳۲٫۴۸″ شمالی ۷۴°۵۱′۴۶٫۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۱۴۲۳۵۵۶°شمالی ۷۴٫۸۶۲۹۱۱۱°شرقی﻿ / 34.1423556; 74.8629111
مساحت: ۱۲٫۴ هکتار (۳۱ جریب فرنگی)
گشایش یافته: ۱۶۱۹ A٫D٫ (۱۶۱۹ A٫D٫)
بنیان‌گذار: جهانگیرشاه
طراح: جهانگیر
مالک: اداره گردشگری جامو و کشمیر
گرداننده: اداره گردشگری جامو و کشمیر
وبگاه: srinagar.nic.in
باغ شالیمار یکی از باغ‌های گورکانی در سرینگر در جامو و کشمیر تحت مدیریت هند است که در شمال شرقی دریاچه دال واقع شده است. این باغ همچنین به نام‌های باغ‌های شالیمار، فرح‌بخش و فیض‌بخش نیز شناخته می‌شود. باغ ساحلی دیگری که در نزدیکی قرار دارد نشاط باغ (هند)، معروف به «باغ شادی» است. این باغ توسط امپراتوری گورکانی و به دستور جهانگیرشاه در سال ۱۶۱۹ ساخته شد و اوج باغبانی علمی گورکانی محسوب می‌شود. اکنون این باغ به عنوان یک پارک عمومی و «تاج سرینگر» نیز شناخته می‌شود.
این باغ اولین باغ امپراتوری گورکانی با نام باغ‌های شالیمار است که پس از آن باغ شالیمار لاهور در سال ۱۶۴۱ به دستور شاه جهان و باغ شالیمار در دهلی در سال ۱۶۵۳ توسط عزالنسا، همسر شاه جهان، ساخته شدند.
ریشه‌شناسی

چندین باغ دیگر از باغ‌های گورکانی در هند و پاکستان نیز نام «شالیمار» را دارند. اگرچه منشأ دقیق این نام ناشناخته است، اما محتمل‌ترین ریشه‌شناسی، عبارت فاسی-عربی شاه العمارت (استاد بناها) است.
تاریخچه

باغ شالیمار توسط جهانگیر، امپراتور گورکانی، در سال ۱۶۱۹ ساخته شد. او باغ قدیمی را به باغی سلطنتی تبدیل کرد و نام آن را "فرح‌بخش" ("دلپذیر") گذاشت. در سال ۱۶۳۰، به دستور امپراتور شاه جهان، زفرخان، والی کشمیر، آن را گسترش داد و نام "فیض‌بخش" ("بخشنده") را به آن داد. در دوران حکومت والیان سیک، این باغ محل تفریح آنان بود.
در دوران حکومت رانجیت سینگ، عمارت مرمری به عنوان مهمانخانه برای بازدیدکنندگان اروپایی استفاده می‌شد. نصب تأسیسات برقی نیز در دوران مهاراجه هاری سینگ انجام شد؛ بنابراین، این باغ در طول سال‌ها توسط حاکمان مختلف گسترش یافته و به نام‌های مختلفی خوانده شد، اما نام «باغ شالیمار» همچنان مشهورترین نام آن است.
چیدمان

چیدمان باغ برگرفته از الگوی باغ ایرانی است.
این باغ در ابتدا قرار بود در زمینی مسطح و به شکل مربع با چهار بازو که از منبع آب مرکزی به اطراف گسترده شده‌اند، ساخته شود. اما به دلیل زمین‌های تپه ماهور منطقه و وجود چاهی که آب آن از ارتفاع بالاتر به باغ هدایت می‌شد، نیاز به تغییراتی در طراحی اولیه بود.
در طرح اصلاح‌شده، کانال اصلی آب از بالاترین نقطه باغ به پایین‌ترین نقطه آن کشیده شد و به محور اصلی باغ تبدیل شد. این کانال مرکزی که «شاه‌نهر» نام دارد، از میان سه تراس عبور می‌کند. در این طرح، بازوهای شعاعی حذف شدند و شکل باغ به جای مربع (طرح چهارباغ)، به مستطیل تغییر یافت.
این باغ مساحتی بالغ بر ۱۲٫۴ هکتار (۳۱ جریب) را پوشش می‌دهد. طول باغ در امتداد کانال اصلی ۵۸۷ متر (۱۹۲۶ فوت) و عرض کل آن ۲۵۱ متر (۸۲۳ فوت) است. باغ دارای سه تراس است که با فواره‌ها و درختان چنار تزیین شده‌اند. شاه نهر، کانال اصلی تغذیه‌کننده آب برای هر سه تراس است و هر تراس نقش خاصی دارد.
این باغ از طریق کانالی به طول ۱٫۶ کیلومتر (۰٫۹۹ مایل) و عرض ۱۱ متر (۳۶ فوت) که از میان باتلاق عبور می‌کرد، به آب‌های آزاد دریاچه دال متصل می‌شد. در حاشیه دریاچه، بیشه‌های بید و شالیزارهای برنج وجود داشت. مسیرهای سبز وسیعی با ردیف‌هایی از درختان چنار خاوری، دریاچه را احاطه کرده بودند. در باغ، مسیرهای پیاده‌روی مشبک با درختان صنوبر که با فاصله ۰٫۶۱ متر (۲ فوت) از یکدیگر کاشته شده بودند، ایجاد شده بود.
در فرهنگ عامه

شعر "ترانه کشمیری" اثر لورنس هوپ (نام مستعار وایولت نیکولسون) با بیتی که به باغ شالیمار اشاره دارد آغاز می‌شود:
دست‌های کم‌رنگی که کنار شالیمار دوست می‌داشتم
این آهنگ توسط خود لورنس هوپ آهنگسازی شد و در اروپا بسیار محبوب بود. رمان سلمان رشدی به نام شالیمار دلقک (۲۰۰۵) نیز به نام این باغ و نام شخصیت اصلی داستان اشاره دارد که از دلقکی خوش‌رفتار در روستای کشمیری به یک تروریست مسلمان تبدیل می‌شود. این داستان به سرنوشت کشمیر در جهانی پر از تروریسم و مسیری که از کالیفرنیا به کشمیر می‌گذرد، می‌پردازد. گلوب اند میل این کتاب را به عنوان «پرتره‌ای ویرانگر از نابودی کشمیر» ستایش کرده است.
نمایی از باغ شالیمار
ورودی کانال به باغ شالیمار از دریاچه دال، نمای سال ۱۸۶۴
نمایی از باغ شالیمار
عمارت مرمری
معماری دوره گورکانی داخل باغ شالیمار، سرینگر
باغ شالیمار در سرینگر، آوریل ۲۰۱۳
اقیانوسیه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مساحت: ۹٬۰۳۷٬۶۹۵ کیلومتر مربع
جمعیت: ۳۸٬۸۹۴٬۸۵۱ نفر
کشورها: ۱۵ کشور  {{{1}}} استرالیا  اندونزی  پاپوآ گینه نو  پالائو  تونگا  تووالو  جزایر سلیمان  جزایر مارشال  ساموآ  فیجی  کیریباتی  میکرونزی  نائورو  نیوزیلند  وانواتو  
متعلقات: ۲۰ ناحیه   {{{1}}} آب‌سنگ جانستون  آب‌سنگ کینگمن  پلی‌نزی فرانسه  توکلائو  جزایر پیت‌کرن  جزایر دریای مرجان  جزایر کوک  جزایر ماریانای شمالی  جزایر میدوی  جزیره بیکر  جزیره جاوریس  جزیره نورفولک  جزیره هولند  جزیره ویک  جزیره‌های آشمور و کارتیر  ساموآی آمریکا  کالدونیای جدید  گوآم  نیووی  هاوایی  والیس و فوتونا  
زبان‌ها: ۲۸ زبان رسمی   {{{1}}} اسپانیایی  اندونزیایی  انگلیسی  بیسلاما  پالائویی  پیت‌کرن  تاهیتیایی  توک پیسین  توکلائویی  تونگایی  تووالویی  چامورو  روتومایی  ژیلبرتی  ساموآیی  فرانسوی  فوتونی  فیجیایی  مائوری  مارشالی  کارولینی  نائورویی  نیوویایی  هاواییایی  هندی  هیری موتو  والیسی  و بسیاری از زبان‌های غیررسمی دیگر  
منطقه‌های زمانی: گرینویچ+۸ تا گرینویچ-۶
بزرگ‌ترین {{# if:|مناطق مسکونی|شهرها}}:  {{{1}}}  سیدنی ملبورن بریزبن پرث آوکلند  
اُقیانوسیه (به انگلیسی: Oceania) یکی از قاره‌های جهان است که گروه‌های گوناگونی از جزیره‌های اقیانوس آرام را دربر می‌گیرد. اقیانوسیه، کوچک‌ترین قاره از دیدگاه مساحت خشکی و کم‌جمعیت‌ترین قاره پس از قارهٔ جنوبگان می‌باشد. گروه‌های جزیره‌ای اقیانوسیه از دیدگاه قوم‌شناسی شامل چهار گروه استرالزی (استرالیا و نیوزیلند)، پُلی‌نِزی، مِلانزی و میکرونزی می‌شوند.
اقیانوسیه در تعریف غیر دقیق قدیم‌تر خود نامی جمعی برای جزایر پراکنده در سراسر اقیانوس آرام، یعنی کل منطقه جزیره‌ای بین آسیا و قاره آمریکا بود.
اقیانوسیه، در محدودترین معنای امروزی خود، شامل بیش از ده‌هزار جزیره است که مساحت کل خشکی آن‌ها (به استثنای استرالیا، اما شامل پاپوآ گینه نو و نیوزلند) تقریباً ۸۲۲۸۰۰ کیلومتر مربع است.
تا ۳۳۰۰۰ سال پیش هیچ انسانی در منطقه اقیانوسیه زندگی نمی‌کرد، مگر در استرالیا. اگرچه دانشمندان در مورد جزئیات اختلاف نظر دارند، اما عموماً از نظریه‌ای حمایت می‌کنند که منشأ مردم جزایر اقیانوسیه را در آسیای جنوب شرقی می‌داند. تا سال ۲۰۰۰ حدود ۱۲ میلیون جزیره‌نشین در اقیانوسیه (به استثنای استرالیا) زندگی می‌کردند.
محدوده

اقیانوسیه یک مفهوم جغرافیایی و گاه ژئوپلیتیک است. اقیانوسیه، یکی از هشت بومگاه بر روی کره زمین به‌شمار می‌آید.
نیوزلند، گینه نو و کشور استرالیا بخشی از قاره اقیانوسیه به‌شمار می‌آیند. شبه جزیرهٔ مالایا نیز گاه بخشی از اقیانوسیه نامیده شده است.
از دیدگاه تقسیمات کشوری، برخی استان‌های اندونزی و تیمور شرقی، هم به آسیا و هم به اقیانوسیه، تعلق دارند. استان پاپوآ و پاپوآی غربی در کشور اندونزی، بخشی از اقیانوسیه هستند. جزیره تیمور نیز (که از تیمور شرقی و استان تیمور غربی اندونزی تشکیل شده) به همراه جزایر ملوک و ملوک شمالی اندونزی هم، بخشی از آسیا و هم، بخشی از اقیانوسیه شمرده می‌شوند.
جغرافیا

بزرگ‌ترین جزء اقیانوسیه استرالیا است که آن را نه به عنوان یک جزیره بلکه گاه به عنوان یک قاره به‌شمار می‌آورند. بزرگ‌ترین توده خشکی بعدی در اقیانوسیه، گینه نو، دومین جزیره بزرگ جهان (پس از گرینلند)، است. گینه نو بزرگ‌ترین جزء ملانزی است.
بزرگ‌ترین جزایر بعدی در اقیانوسیه جزایر جنوبی و شمالی نیوزیلند هستند که بزرگ‌ترین جزء پلی‌نزی به‌شمار می‌آیند.
اقیانوسیه را می‌توان از نظر جنس ساخت خشکی‌ها به سه گونه از مجمع‌الجزایر تقسیم کرد:جزایر قاره‌ای، جزایر آتشفشانی و جزایر مرجانی. جزایر در هر گروه به شیوه‌های گوناگونی شکل گرفته و از مواد مختلفی ساخته شده‌اند. جزایر قاره‌ای دارای ویژگی‌های فیزیکی متنوعی هستند در حالی که جزایر آتشفشانی و مرجانی از نظر جغرافیای فیزیکی نسبتاً یکنواخت‌اند.
استرالیا، نیوزلند و گینه نو جزایر قاره‌ای هستند. این سه منطقه برخی از ویژگی‌های فیزیکی مشترک دارند. هر سه دارای رشته‌کوه یا بلندی‌هایی هستند (محدوده تقسیم بزرگ در استرالیا. فلات آتشفشانی جزیره شمالی و آلپ جنوبی در نیوزیلند؛ و ارتفاعات در گینه نو). این ارتفاعات کوه‌های چین‌خورده‌ای هستند که وقتی صفحات تکتونیکی به یکدیگر فشار می‌آورند تشکیل می‌شوند. نیوزلند و گینه نو نیز به دلیل فعالیت‌های زمین‌ساختی دارای ویژگی‌های آتشفشانی هستند.
صحرای استرالیا (معروف به آوت‌بَک) بر بیشتر خاک این کشور تسلط دارد. وجود این بیابان نتیجه موقعیت آن در امتداد مدار راس‌جدی و نزدیکی به بادهای خنک، خشک و جنوبی است. یخچال‌های طبیعی نیوزلند نتیجه ارتفاع زیاد جزایر و نزدیکی آن به بادهای خنک و مرطوب است. جنگل‌های بارانی پاپوآ گینه نو نتیجه ارتفاع زیاد جزیره، مجاورت با بادهای گرمسیری مرطوب و موقعیت آن دقیقاً در زیر خط استوای گرم است.
جزایر آتشفشانی اقیانوسیه در اثر فوران‌های آتشفشانی ایجاد شده‌اند. این فوران‌ها در زیر آب شروع می‌شوند، زمانی که ماگمای داغ توسط اقیانوس سرد و سخت می‌شود، با گذشت زمان جزایری با قله مرکزی شیب‌دار شکل می‌گیرند. منطقه ملانزی شامل جزایر آتشفشانی زیادی است زیرا بخش بزرگی از حلقه آتش اقیانوس آرام را تشکیل می‌دهند. این حلقه، مجموعه‌ای از آتشفشان‌ها در پیرامون مرز اقیانوس آرام است. این بخش از حلقه آتش در مرز صفحه اقیانوس آرام و صفحه استرالیا قرار دارد. این یک مرز صفحه همگرا است که در آن دو صفحه به سمت یکدیگر حرکت می‌کنند. کوه‌های آتشفشانی مهم در ملانزی شامل کوه تومانیوی در فیجی؛ کوه لامینگتون در پاپوآ گینه نو؛ و کوه یاسور در وانواتو است.
جزایر مرجانی از اسکلت و بدن موجودات دریایی کوچک به نام مرجان ساخته شده‌اند. گاهی اوقات جزایر مرجانی به سختی به سطح دریا می‌رسند. آنها اغلب به شکل یک حلقه نامنظم از جزایر بسیار کوچک به نام آب‌سنگ هستند که یک تالاب را احاطه کرده‌اند. هنگامی که یک رشته صخره مرجانی در اطراف یک جزیره آتشفشانی جمع می‌شود، آب‌سنگ تشکیل می‌شود. پس از آن جزیره آتشفشانی فرسایش می‌یابد و یک تالاب از آن باقی می‌ماند. آب‌سنگ‌ها را معمولاً به عنوان یک جزیره درنظر می‌گیرند، هرچند که از مجموعه‌ای از خشکی‌های مرجانی پرشمار تشکیل شده باشد. مناطق جزیره‌ای میکرونزی و پلی‌نزی تحت سلطه این جزایر کم ارتفاع هستند. برای نمونه، جزیره مرجانی کواجالین در جزایر مارشال از ۹۷ جزیره و جزیره تشکیل شده است که یکی از بزرگ‌ترین تالاب‌های جهان را احاطه کرده‌اند و مساحتی معادل ۲۱۷۳ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهند. کشور کیریباتی متشکل از ۳۲ آب‌سنگ و یک جزیره منفرد است که در ۳٫۵ میلیون کیلومتر مربع از اقیانوس آرام پراکنده شده‌اند.
ناحیه‌ها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| استرالزی |  | استرالزی ناحیه‌ای است که شامل استرالیا و نیوزیلند (و گاه گینه نو)، و جزایر همسایه آن‌ها در اقیانوس آرام می‌شود. بیشتر استرالزی از نظر زمین‌شناختی بر روی صفحه زمین‌ساختی هندواسترالیایی واقع شده است. بسیاری از سازمان‌ها و نهادها که نام‌هایی چون «انجمن سلطنتی استرالزیایی …» دارند منظورشان از واژه استرالزی جمع دو کشور استرالیا و نیوزیلند است. در قدیم در برخی مسابقات جهانی ورزشی از واژه استرالزی برای اشاره به گروه شرکت‌کننده از استرالیا و نیوزیلند نیز استفاده می‌شد. |
| ملانزی |  | مِلانِزی نام ناحیه‌ای است که از کناره غربی اقیانوس آرام شرقی تا دریای آرافورا در شمال و شمال شرقی استرالیا ادامه دارد. نام ملانزی که از دو واژه یونانی مِلاس (μέλας) (سیاه) و ندوس (νῆσος) (جزیره) تشکیل شده نخستین بار در سال ۱۸۳۲ توسط ژول دومون دورویل برای تعریف تمایز جغرافیایی و قومی این گروه از جزایر نسبت به جزایر پلی‌نزی و میکرونزی استفاده شد زیرا مردم این جزایر تیره‌پوست‌تر از دیگر نواحی اقیانوسیه هستند. ملانزی شامل فیجی، وانواتو، جزایر سلیمان، کالدونیای جدید، پاپوآ گینه نو، استان پاپوآی اندونزی، مجمع‌الجزایر بیسمارک، جزایر ملوک، و جزایر تنگه تورس می‌شود. |
| میکرونزی |  | میکرونِزی یکی از سه مجمع‌الجزایر بزرگ اقیانوس آرام و از مناطق قارهٔ اقیانوسیه است. میکرونزی از سوی غرب به فیلیپین، از جنوب غرب به اندونزی، پاپوآ گینه نو و ملانزی، و از سمت شرق و جنوب شرق به پلی‌نزی محدود می‌شود. نام میکرونزی از زبان یونانی گرفته شده و به معنی جزایر ریز است. این نام نخستین بار در سال ۱۸۳۱ از سوی ژول دومون دورویل پیشنهاد شد. بخش بزرگی از این منطقه از قدیم تحت سلطه اروپاییان درآمد. گوام، جزایر ماریانای شمالی و جزایر کارولین (که بعداً به ایالات فدرال میکرونزی و پالائو تقسیم شد) در آغاز تحت استعمار اسپانیایی‌ها درآمد. تسلط کامل اروپاییان بر این منطقه اما در پایان سده نوزدهم انجام شد. میکرونزی شامل صدها جزیره کوچک در اقیانوس آرام می‌شود. |
| پلی‌نزی |  | پُلی‌نِزی نام گروهی از ۱۰۰۰ جزیره در اقیانوس آرام است. این جزایر بخشی از قاره اقیانوسیه به‌شمار می‌آیند. جزایر پلی‌نزی در میان سه‌گوشی قرار گرفته‌اند که یک سر آن هاوایی، یک سر آن نیوزلند و سر دیگر آن جزیره ایستر است. مهم‌ترین دسته‌جزایر پلی‌نزی فیجی، ساموآ، تونگا، جزایر مارکیز و پلی‌نزی فرانسه نام دارند. معروفترین جزیره‌های پلی‌نزی هاوایی و ساموآ هستند. از جزیره‌های میان استرالیا و آمریکا گروه غربی ملانزی (به معنی جزیره‌های سیاه) و گروه شرقی پلی‌نزی (به معنی جزیره‌های پرشمار) خوانده می‌شوند و میان آن‌ها بسیاری جزیره‌های کوچک وجود دارند که با همدیگر میکرونزی (جزایر ریز) نام گرفته‌اند. گاه برخی از جزیره‌های پلی‌نزی را بخشی از ملانزی هم به‌شمار آورده‌اند. |
نقشه سیاسی

بخش‌بندی و تعریف مناطق اقیانوسیه در منابع گوناگون متفاوتند. بخش‌بندی در نقشهٔ زیر بر پایهٔ ناحیه‌بندی سازمان ملل انجام شده است.
اقیانوس آرام شمالی
اقیانوس آرام جنوبی
استرالیا
نیوزیلند
چاتهام
هاوایی
ویک
ایالات فدرال میکرونزی
پالائو
پاپوآگــــــــینه نو
انـــــــــــــــــــــــــــدونـــــــــــــــزی
جزیره ایستر
پلی‌نزی فرانسه
کوک
کالدونیای جدید
فیجی
تووالو
کیریبــــاتی
سلیمان
توکلائو
مارشـــال
نائورو
گالاپاگوس
وانواتو
تونگا
پـیت‌کرن
گوآم
نورفولک
ماریانای شمالی
ساموآ
س
و.ف
نیووی
کوکوس
کریسمس
کشورها

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   استرالیا ملانزی  تیمور شرقی (بخشی از آن)   فیجی   اندونزی(بخشی از آن)   کالدونیای جدید   پاپوآ گینه نو   جزایر سلیمان   وانواتو  |  میکرونزی  گوام   کیریباتی   جزایر مارشال   مجمع‌الجزایر ماریانای شمالی   ایالات فدرال میکرونزی   نائورو   پالائو  |  پلی‌نزی  نیوزیلند   ساموآی آمریکا   جزایر کوک   پلی‌نزی فرانسه   نیووی   جزایر پیت‌کرن   ساموآ   توکلائو   تونگا   تووالو   والیس و فوتونا   |
همه کشورهای این قاره پایتخت دارند به‌جز کشور توکلائو که تنها کشور بدون پایتخت است.
تاریخ > ورود اروپایی‌ها

اروپایی‌ها به تدریج اقیانوسیه را در عصر جدید اولیه و عصر امروزی کاوش کردند. پرکارترین کاوشگر منطقه جیمز کوک بود که از دستاوردهای بسیار او می‌توان به اولین سفر بزرگش به استرالیا اشاره کرد. به‌تدریج بیشتر این جزایر به عنوان مستعمره توسط کشورهای اروپایی و ایالات متحده تصرف شدند. گروه‌هایی از جمعیت‌های بومی به دلیل بیماری‌های اروپایی از بین رفتند و بسیاری از بومیان مجبور به بردگی شدند.
اقیانوسیه از صحنه‌های اصلی جنگ جهانی دوم بود و در آن، متفقین برای کنترل اقیانوس آرام با ژاپنی‌ها جنگیدند. در دوره بین جنگ جهانی دوم تا ۱۹۸۰ میلادی (عصر استعمارزدایی)، اکثر مستعمرات به استقلال دست یافتند. امروزه جزایر اقیانوسیه در بیش از ده کشور گروه‌بندی شده‌اند.
آب و هوا

جزایر اقیانوس آرام دارای جنگل‌های بارانی استوایی و آب و هوای گرمسیری گرم‌دشتی (ساوانا) هستند. در بخش‌های گرمسیری و نیمه‌گرمسیری اقیانوس آرام، پدیده ال نینو بر شرایط آب و هوایی تأثیر می‌گذارد. در غرب اقیانوس آرام، بادهای موسمی و فصل مرطوب مرتبط با آن در طول ماه‌های تابستان با بادهای خشک زمستانی که در سراسر اقیانوس از خشکی آسیا می‌وزند، در تضاد قرار می‌گیرند.
استرالیای مرکزی آب و هوای بیابانی واقعی دارد و در صحرای استرالیا در تابستان دمای هوا می‌تواند بسیار بالا باشد. در زمستان، می‌تواند به‌طور قابل توجهی در شب خنک شود. در اینجا کمتر از ۲۵۰ میلی‌متر در سال باران می‌بارد و فصل خشک بیش از هشت ماه طول می‌کشد. شمال نیو ساوت ولز و جنوب کوئینزلند در استرالیا دارای آب و هوای نیمه‌گرمسیری با آب و هوای مطبوع در تمام طول سال است، اگرچه در تابستان می‌تواند کاملاً گرم باشد. شهرهای بزرگی مانند سیدنی، پرث و آدلاید دارای آب و هوای مدیترانه‌ای با تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل هستند. ویکتوریا و تاسمانی در جنوب دارای آب و هوای معتدل هستند و زمستان با بارش برف در مناطق مرتفع می‌تواند بسیار سرد شوند. بقیه سال آفتابی و گرم با احتمال موج گرما در ویکتوریا است.
بیشتر مناطق نیوزلند متعلق به منطقه معتدل با آب و هوای دریایی است. شرایط از بسیار مرطوب در ساحل غربی جزیره جنوبی تا تقریباً نیمه‌خشک در مرکز اوتاگو و نیمه گرمسیری در شمال شرقی متغیر است. برف در جزیره جنوبی نیوزلند و در ارتفاعات بالاتر در جزیره شمالی می‌بارد. بارش برف در سطح دریا در جزیره شمالی بسیار نادر است.
هاوایی بسته به عرض جغرافیایی و نوع ناهمواری‌ها آب و هوای متفاوتی دارد. برای نمونه، جزیره هاوایی میزبان ۴ گروه از ۵ گروه آب و هوایی در یک منطقه نسبتاً کوچک است: گرمسیری، خشک، معتدل و قطبی. بالاترین دمای ثبت‌شده در اقیانوسیه در اودناداتا، استرالیای جنوبی (۲ ژانویه ۱۹۶۰) رخ داد، جایی که دما به ۵۰٫۷ درجه سانتی‌گراد رسید. پایین‌ترین دمای ثبت‌شده در اقیانوسیه ۲۵٫۶- درجه سانتی‌گراد در رانفورلی در اوتاگو در سال ۱۹۰۳ بود. پوهنپی از جزایر سنیاوین در میکرونزی مرطوب‌ترین سکونتگاه اقیانوسیه و در مناطق کوهستانی خاص، با بارندگی سالانه بیش از ۷۶۰۰ میلی‌متر در سال، یکی از مرطوب‌ترین مکان‌های روی زمین است. بیگ باگ در جزیره مائویی با میانگین ۱۰۲۷۱ میلی‌متر در سال از مرطوب‌ترین مکان‌های جهان است.