stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علوم اجتماعی
کتاب‌شناسی > منابع قرن نوزدهم

Andrews, S.P. (1888). The science of society. Boston, Mass: Sarah E. Holmes.
Denslow, V.B. (1882). Modern thinkers principally upon social science: What they think, and why. Chicago: Belford, Clarke & Co.
Harris, William Torrey (1879). Method of Study in Social Science: A Lecture Delivered Before the St. Louis Social Science Association, March 4, 1879. St. Louis: G.I. Jones and Co, 1879.
Hamilton, R.S. (1873). Present status of social science. A review, historical and critical, of the progress of thought in social philosophy. New York: H.L. Hinton.
Carey, H.C. (1867). Principles of social science. Philadelphia: J.B. Lippincott & Co. [etc.]. Volume I, Volume II, Volume III.
Calvert, G.H. (1856). Introduction to social science: A discourse in three parts. New York: Redfield.
کتاب‌شناسی > منابع عمومی

Backhouse, Roger E. , and Philippe Fontaine, eds. A historiography of the modern social sciences (Cambridge University Press, 2014).
Backhouse, Roger E.; Fontaine, Philippe, eds. (2010). The History of the Social Sciences Since 1945. Cambridge University Press.; covers the conceptual, institutional, and wider histories of economics, political science, sociology, social anthropology, psychology, and human geography.
Delanty, G. (1997). Social science: Beyond constructivism and realism. Minneapolis: Univ. of Minnesota Press.
Hargittai, E. (2009). Research Confidential: Solutions to Problems Most Social Scientists Pretend They Never Have. Ann Arbor: University of Michigan Press. ISBN 978-0-472-02653-1.ISBN 978-0-472-05026-0
Hunt, E.F.; Colander, D.C. (2008). Social science: An introduction to the study of society. Boston: Peason/Allyn and Bacon. ISBN 978-0-205-52406-8.
Carey, H.C.; McKean, K. (1883). Manual of social science; Being a condensation of the Principles of social science. Philadelphia: Baird.
Galavotti, M.C. (2003). Observation and experiment in the natural and social sciences. Boston studies in the philosophy of science. Vol. 232. Dordrecht: Kluwer Academic. ISBN 978-1-4020-1251-8.
Gorton, W.A. (2006). Karl Popper and the social sciences. SUNY series in the philosophy of the social sciences. Albany: State University of New York Press.
Harris, F.R. (1973). Social science and national policy. New Brunswick, N.J.: Transaction Books. ISBN 978-1-4128-3445-2. distributed by Dutton
Krimerman, L.I. (1969). The nature and scope of social science: A critical anthology. New York: Appleton-Century-Crofts.
Rule, J.B. (1997). Theory and progress in social science. Cambridge: Cambridge University Press.
Shionoya, Y. (1997). Schumpeter and the idea of social science: A metatheoretical study. Historical perspectives on modern economics. Cambridge: Cambridge University Press.
Singleton, Royce, A.; Straits, Bruce C. (1988). Approaches to Social Research. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-514794-0. Archived from the original on March 3, 2007.
Thomas, D. (1979). Naturalism and social science: a post-empiricist philosophy of social science. CUP Archive. ISBN 978-0-521-29660-1.
Trigg, R. (2001). Understanding social science: A philosophical introduction to the social sciences. Malden, Mass: Blackwell Publishers.
Weber, M. (1906) [1904]. The Relations of the Rural Community to Other Branches of Social Science, Congress of Arts and Science: Universal Exposition. St. Louis: Houghton, Mifflin and Company.
کتاب‌شناسی > منابع دانشگاهی

The Annals of the American Academy of Political and Social Science, ISSN 1552-3349 (electronic) ISSN 0002-7162 (paper), SAGE Publications
Efferson, C. and Richerson, P.J.(In press). A prolegomenon to nonlinear empiricism in the human behavioral sciences. Philosophy and Biology. Full text
کتاب‌شناسی > معترضان و منتقدان

George H. Smith (2014). Intellectuals and Libertarianism: Thomas Sowell and Robert Nisbet
Phil Hutchinson, Rupert Read and Wes Sharrock (2008). There's No Such Thing as a Social Science. شابک ‎۹۷۸−۰−۷۵۴۶−۴۷۷۶−۸
Sabia, D.R. , and Wallulis, J. (1983). Changing social science: Critical theory and other critical perspectives. Albany: State University of New York Press.
اولین سرشماری‌ها و جمع‌آوری اطلاعات جهت به‌دست آوردن آمار نفوس
باستان‌شناسی یکی از شاخه‌های علوم اجتماعیست.
خریداران به دنبال تخفیف در قیمت اجناس اند در حالی که فروشندگان بهترین‌هایشان را در بازار شیکیاستناگو گواتمالا در معرض دید قرار می‌دهند.
ترسیمی از قدیمی‌ترین دانشگاه جهان، دانشگاه بولونیای ایتالیا
نقشه کره زمین
ایرانی نو
زبان ایرانی نو

زبان‌های ایرانی نو اصطلاحاً به زبان‌هایی گفته می‌شود که از سال ۲۵۴ آغاز می‌شوند که شامل زبان پارسی (فارسی)، پشتو، کردی، آسی، بلوچی و … هستند. به لحاظ تاریخی ایرانی نو مانند هر اصطلاحی که برای تعریف یک دورهٔ زبانی به کار می‌رود از منظر جامعه‌شناسی زبان با تأکید بر زبان‌ها یا زبان‌های غالب تعیین می‌شود.
زبان‌های ایرانی نو به دو دسته بخش می‌شوند:
غربی
شرقی
زبان‌های ایرانی نو با این که در ایران، افغانستان و تاجیکستان متمرکز شده‌اند اما گستره جغرافیایی بسیار وسیع‌تری را در بر می‌گیرند، شامل مناطقی در قفقاز، آسیای میانه، ترکستان چین، پامیر، ترکیه، سوریه، عراق و شبه قاره هند.
زبان‌های ایرانی‌تبار غربی

مقالهٔ اصلی: زبان‌های ایرانی غربی
زبان‌های ایرانی‌تبار غربی به دو گروه شمال غربی و جنوب غربی دسته‌بندی می‌شوند. این زبان‌ها غالباً بازمانده زبان‌های زبان مادی، پهلوی اشکانی، آذری باستان، پارسی میانه، پارسی باستان و دری زرتشتی هستند.
گروه شمال غربی:
کردی
لکی
زازاکی
گورانی
شبکی
تبری
گیلکی
تالشی
سمنی
سنگسری
لاسگردی
سرخه‌ای
خوری
بلوچی
سیوندی
تاتی
کرنگانی
شاهرودی
خورش رستمی
رزجردی
گذرخانی
کجلی
آشتیانی
خوانساری
نائینی
وانشانی
گازی
نطنزی
سوی
شاهرودی
یهودی-کاشانی
یهودی-همدانی
یهودی-گلپایگانی
گروه جنوب غربی:
فارسی نو
تاتی قفقاز
لری
لاری
جهوری
بشاگردی
کمزاری
کهمره‌ای
گرمسیری
زبان‌های ایرانی‌تبار شرقی

مقالهٔ اصلی: زبان‌های ایرانی شرقی
دسته شرقی زبان‌های ایرانی نو که اغلب در کشورهای افغانستان، پاکستان، تاجیکستان، روسیه و گرجستان رایج‌اند یه چند گروه تقسیم می‌شوند که عبارتند از:
پشتو
آسی
اُرموری
پراچی
یِدغه
مونجی
خوفی
برتنگی
یدغه
شغنانی
زبان روشانی
اشکاشمی
سنگلیچی
وخی
سریکالی
یزغلامی
یغنابی
گیوه‌بافی

گیوه دوزی در ابرکوه
گیوه‌بافی یا گیوه‌دوزی از قدیمی‌ترین صنایع دستی سرزمین ایران است و طبق سندهای تاریخی به‌دست آمده پیشینهٔ این صنعت به حدود ۱۰۰۰ سال پیش باز می‌گردد.
پیشینه

گیوه یکی از قدیمی‌ترین صنایع دستی مناطق کردنشین است. گفته می‌شود خاستگاه گیوه شهر نودشه از توابع استان کرمانشاه بوده و از آن منطقه به سایر نقاط گسترش یافته است.امروزه می‌توان گفت استفاده از گیوه منسوخ شده و فقط در مناطق کردنشین کاربرد دارد.هم‌اکنون در حدود دویست خانوار در مناطق اورامانات به شغل گیوه‌بافی مشغول هستند.[نیازمند منبع]
البلخی تاریخ‌نویس، در سال ۱۱۰۵ میلادی می‌گوید که غندیجان (جمیلهٔ امروز) در فارس در صنعت گیوه‌بافی مشهور بوده‌است. در سال ۱۳۴۰ میلادی نیز مستوفی جغرافی‌نگار، پس از بازدید از آن منطقه می‌نویسد که پیشهٔ گیوه‌بافی در آنجا در اوج تکامل بوده‌است.[نیازمند منبع]
پای‌افزار گیوه، با توجه به آب و هوای معتدل ایران خنک، سبک و قابل شستشو طراحی شده‌است و به دلیل داشتن تمامی این ویژگی‌ها در میان روستاییان و کشاورزان، از گذشته تا امروز مورد استفاده قرار گرفته‌است.[نیازمند منبع]
روش ساخت

مراحل ساخت و تولید گیوه در ۴ مرحلهٔ چرم‌سازی، رویه‌بافی، تخت‌کشی و گیوه‌دوزی خلاصه می‌شود.
روش ساخت > چرم‌سازی

ابتدا پوست گاو را که از بدنش جدا شده و کاملاً تمیز شده‌است، به درون حوض آبی می‌اندازند و به مدت یک هفته نگه می‌دارند تا خیس بخورد؛ سپس آن را وارد حوض دیگری از محلول آب و آهک می‌اندازند و هر ۳ - ۴ روز پوست را زیر و رو می‌کنند تا محلول به همه جای آن برسد. پس از گذشت یک ماه که پوست در آب و آهک ماند آن را خارج می‌کنند و ۲ روز در محلول آب، زاج و نمک نگه می‌دارند؛ پس از آنکه خشک شد آن را با پیه و چربی‌های داغ‌شده چرب می‌کنند و ۲ تا ۳ روز نیز در برابر نور آفتاب قرار می‌دهند تا چربی لازم جذب آن شود. از این چرم برای کمری، نقاب و پاشنهٔ گیوه و... استفاده می‌شود. یادآوری می‌شود که گیوه‌بافان پیش از استفاده از چرم، آن را برای ۲ ساعت می‌خیسانند و پس از آن، بکار می‌گیرند.
روش ساخت > رویه‌بافی

برای رویه‌بافی اول باید ته اندازی کرد. تعداد دانه‌های ته‌اندازی به‌طور تجربی با مساوی قرار دادن اندازهٔ پهنای دورتادور ۲ انگشت اشاره و وسط در کنار هم با مقدار دانهٔ بافته شده بوده‌است. همین طور که به رج بعدی می‌رسد؛ ابتدا ۳ دانه در رج اول بعد ۴ دانه در رج دوم و همین طور رو به بالا اضافه می‌شود تا اینکه به رج ۶۰ برسیم اکنون بافت سینهٔ رویه تمام شده‌است و حال باید پاشنه را بافت که خود ۹ رج است این ۹ رج وقتی کامل شود آخرین رج آن رجی هم تراز است و در یک خط صاف خواهد بود. از اینجا است که بافت ۹ رج برای دور ساق پا شروع می‌شود. پس از تمام شدن این رج‌ها روی رج یکی مانده به آخر یک رج را زنجیره‌بافی می‌کنند.
نخ مورد استفادهٔ رویه‌بافان نخ پنبه‌ای سه لا است و سوزن آن‌ها بلند و باریک است. یک جفت رویه را می‌توان در ۲ روز بافت. رویه‌بافی درایران حرفهٔ زنان بوده‌است.
روش ساخت > تخت‌کشی

درحال حاضر در رشتهٔ گیوه‌بافی ۲ نوع تخت استفاده می‌شود؛ تخت لاستیکی (امروزه به دلیل حوصله و زمان زیادی که تخت پارچه‌ای نیاز دارد و قیمت بالای آن از تخت لاستیکی که بیشتر لاستیک چرخ‌های ماشین است استفاده می‌شود.) و دیگری تخت پارچه‌ای که نوع اصیل و کهن در تخت کشی گیوه‌است و برتری‌های خاص خود را دارد.
تخت گیوه را از پارچه‌های کتانی محکم، کرباس یا پارچه‌های کهنه می‌سازند به این ترتیب که ابتدا آن‌ها را به شکل نوار نوار می‌برند. طول این نوارها به پهنای تخت مورد نظر بستگی دارد این نوارها را مرتب پشت سر هم قرار داده و با درفش وسط آن‌ها را سوراخ می‌کنند و دوال چرمی را از آن رد می‌کنند. با این کار این نوارها بهم دوخته می‌شوند و پاشنهٔ جلو و عقب که هر دو چرمی بوده و البته عقبی از جلویی پهنتر می‌باشد (پاش لنجه) هم به کف تخت پیوند می‌خورد.
درفش‌ها را داخل خاکستر می‌گذارند تا داغ شوند و بتوانند راحت از میان نوارها عبور کنند کار دوال رد کردن را چندین بار انجام می‌دهند تا پیوندها به خوبی صورت گیرد. وقتی کار دوال رد کردن تمام شد با نمد خیس تخت را نم‌دار می‌کنند و با شفره روی تخت می‌کشند تا سطح تخت هم تراز شود و ریش‌ریش‌های حاصل از جدا شدن تار و پود پارچه ریخته شود و اطراف آن مرتب گردد. سپس با نخ و سوزن اطراف تخت را به روش کج‌بافی می‌دوزند تا هیچ نخی بیرون نزند یا به اصطلاح در نرود و نوارها شکافته نشود.
اکنون با مشته روی تخت می‌کوبند و مرتب با نمد خیس تخت را نمدار می‌کنند و شفره می‌کشند. آنگاه مخلوطی از کتیرا و رنگ جوهری سرمه‌ای را آماده می‌کنند و روی تخت می‌ریزند و با شفره آن را روی سراسر تخت پخش می‌کنند تا به صورت یکدست و صاف به همه جای تخت برسد و در آن نفوذ کند. پس از این کار تخت آمادهٔ عرضه به گیوهٔ باف می‌باشد. تمامی این مراحل تا آماده شدن تخت نزدیک به ۲ روز زمان می‌برد.
روش ساخت > گیوه‌دوزی

برای شروع گیوه‌دوزی اول باید کمری و دوری (بانه، چرم) را دوخت؛ دوری تسمه‌ای چرمی است که دورتادور تخت قرار می‌گیرد. برای دوختن کمری و دوری ابتدا با درفش سوراخی در دوری و تخت ایجاد می‌کنند و سپس با نخ و سوزن آن‌ها را می‌دوزند. پس از آن یک تکه چرم را که سه گوش بریده‌اند برای قسمت پشت پاشنهٔ پا به انتهای تخت می‌دوزند. گاهی برای زیبایی از چرم‌های رنگی روی آن دوباره دوزی می‌کنند. سپس قالب‌های چوبی را داخل تخت گذاشته و رویه را روی آن می‌کشند و شروع به دوختن رویه به دور تخت می‌کنند. سپس با مشته محکم روی گیوه می‌کوبند تا رویه شکل قالب را به خود گیرد.
جلوی قالب پوزهٔ باریک و پشت آن که خود متشکل از چند قالب مکعبی است، مستطیلی است که با اندازهٔ گیوه همخوانی دارد. بعد از دوختن کمری و رویه که با درفش (دروش) کوتاه تیغه گردی انجام می‌شود قسمت اضافهٔ دوری را به روی نوک گیوه بر می‌گردانند و با نخ و سوزن به رویه می‌دوزند چون این قسمت در برابر سنگ محکم‌تر است به سنگ بر یاد می‌شود همچنین قسمت اضافی در انتهای دوری را هم به پشت گیوه می‌دوزند.
برای بریدن نخ یا چرم اضافه از شفره استفاده می‌کنند و برای تیز کردن کش کارد و شفره از سنگ‌های آهکی کف رودخانه‌ها استفاده می‌کنند.
توزیع درآمد

در علم اقتصاد، توزیع درآمد (به انگلیسی:income distribution) شامل نحوه توزیع کل تولید ناخالص داخلی یک کشور در بین جمعیت آن می‌شود. نظریه اقتصادی و سیاست اقتصادی مدت‌هاست که درآمد و توزیع آن را به عنوان یک موضوع اصلی و درخور توجه در نظر گرفته‌است. توزیع نابرابر درآمد باعث نابرابری اقتصادی می‌شود و تقریباً یک مسئله مهم و اصلی در همه کشورهای جهان است.
اقتصاددانان کلاسیک مانند آدام اسمیت (۱۷۲۳–۱۷۹۰)، توماس مالتوس (۱۷۶۶–۱۸۳۴)، و دیوید ریکاردو (۱۷۷۲–۱۸۲۳) توجه خود را بر توزیع درآمد عاملی، یعنی توزیع درآمد بین عوامل اولیه تولید (زمین، کار و سرمایه) متمرکز کردند. اقتصاددانان مدرن به مسائل توزیع درآمد نیز پرداخته‌اند، اما بیشتر بر توزیع درآمد بین افراد و خانوارها تمرکز کرده‌اند. نگرانی‌های مهم نظری و سیاستی شامل تعادل بین نابرابری درآمد و رشد اقتصادی و رابطه اغلب معکوس آنها است.
منحنی لورنتس می‌تواند نشان دهنده توزیع درآمد در یک جامعه باشد. منحنی لورنتس ارتباط نزدیکی با معیارهای نابرابری درآمد، مانند ضریب جینی دارد.
نحوه اندازه‌گیری

مفهوم نابرابری با مفاهیمی چون فقر و عدالت توزیعی تمایز دارد. معیارهای نابرابری درآمد (یا معیارهای توزیع درآمد) توسط دانشمندان علوم اجتماعی برای اندازه‌گیری توزیع درآمد و نابرابری اقتصادی بین شرکت‌کنندگان در یک اقتصاد خاص، مانند اقتصاد یک کشور خاص یا به‌طور کلی در کل جهان استفاده می‌شود. در حالی که نظریه‌های مختلف ممکن است سعی کنند چگونگی ایجاد نابرابری درآمد را توضیح دهند، معیارهای نابرابری درآمد به سادگی یک سامانه اندازه‌گیری را ارائه می‌دهند که برای تعیین پراکندگی درآمدها استفاده می‌شود.
نحوه اندازه‌گیری > محدودیت‌ها

از آنجایی که شکاف زیادی بین حساب‌های ملی (که بر کل اقتصاد کلان متمرکز است) و مطالعات نابرابری (که بر توزیع ثروت تمرکز دارند) وجود دارد. برخی مشکلات و محدودیت‌ها در اندازه‌گیری نابرابری به وجود آمده‌است.
فقدان یک معیار جامع در مورد اینکه چگونه درآمد قبل از اعمال مالیات با درآمد پس از اعمال مالیات متفاوت است، ارزیابی چگونگی تأثیر بازتوزیع دولت بر نابرابری را دشوار می‌کند.
دیدگاه روشنی در مورد اینکه چگونه روندهای بلندمدت تمرکز درآمد توسط تغییرات عمده‌ای چون مشارکت زنان در نیروی کار شکل می‌گیرد، وجود ندارد.
علل نابرابری درآمد

علل نابرابری درآمد و سطوح برابری/نابرابری عبارتند از: اقتصاد کار، سیاست‌های مالیاتی، سایر سیاست‌های اقتصادی، سیاست‌های اتحادیه‌های کارگری و سندیکاها، سیاست‌های پولی و سیاست‌های مالی فدرال رزرو، بازار نیروی کار، توانایی‌های فردی کارگران، فناوری و اتوماسیون، آموزش. , جهانی شدن، تعصب جنسیتی، نژادپرستی، و فرهنگ.
نحوه بهبود نابرابری درآمد > مالیات

مالیات بر درآمد پیش‌رونده بخش بزرگی از درآمدهای بالا و درصد کمتری از درآمدهای پایین را به خود اختصاص می‌دهد. در این نوع از سیاست مالیاتی فقرا مالیات کمتری می‌پردازند و درصد بیشتری از درآمد خود را حفظ می‌کنند و ثروتمندان درآمد بیشتری را به مالیات می‌دهند. این نوع از سیاست‌گذاری در مالیات را می‌توان با این واقعیت توجیه کرد که ۱۰۰ دلار برای یک فرد ثروتمند ارزش چندانی (تقریباً هیچ ارزشی) نسبت به یک فرد فقیر دارد (این مقدار می‌تواند کل مبلغ مالیات بر درآمد باشد). دولت از درآمد مالیاتی نیز برای فعالیت‌های ضروری و مفید برای جامعه استفاده می‌کند. فرض کنید همه افراد جامعه از این نوع از سیاست‌گذاری سود یکسانی خواهند برد، اما ثروتمندان هزینه بیشتری برای آن می‌پردازند، بنابراین این مالیات به نحوی دو برابر نابرابری را کاهش می‌دهد.
نحوه بهبود نابرابری درآمد > نقل و انتقالات غیر نقدی

اگر پول نقد به یک فرد فقیر داده شود، او ممکن است «بهترین» انتخاب اقتصادی برای پول اضافی به دست‌آمده را نکند؛ بنابراین، استفاده از کوپن غذایی یا توزیع مستقیم غذا می‌تواند نمونه‌ای از راه‌حل‌های ارائه شده برای این انتخاب اقتصادی باشد.
نحوه بهبود نابرابری درآمد > یارانه مسکن

اجاره و نگهداری مسکن بخش بزرگی از مخارج خانواده‌های کم درآمد را تشکیل می‌دهد. یارانه‌های مسکن برای کمک به فقرا در دستیابی به مسکن مناسب طراحی شده‌اند.
نحوه بهبود نابرابری درآمد > مزایای رفاهی و بیکاری

این مزایا پول واقعی را برای افراد با درآمد بسیار کم یا بدون درآمد فراهم می‌کند و به آنها آزادی مطلق در تصمیم‌گیری دربارهٔ نحوه استفاده از این مزیت را می‌دهد. این مزایا فقط در صورتی منطقی هستند که فرض کنیم عاملان اقتصادی به نفع خود تصمیم می‌گیرند و بهترین تصمیم اقتصادی برای سود خود را انجام می‌دهند.
نحوه بهبود نابرابری درآمد > ایجاد تحرک در درآمدها

تحرک درآمد نیز یکی از عوامل است که باید با مطالعه میزان نابرابری مورد توجه قرار گیرد. تحرک درآمد توضیح می‌دهد که چگونه فردی می‌تواند وضعیت و رفاه اقتصادی خود را بهبود یا آن را بدتر کند. افراد به سادگی در سلسله مراتب کسب قدرت درآمدی حرکت می‌کنند و تحرک درآمد این تغییرات را در طول کل زندگی توصیف می‌کند. به عنوان مثال، اگر فردی وضعیت اقتصادی خود را بهبود بخشیده باشد، این شخص دارای تحرک اقتصادی «بالا» است.
برای درک تحرک درآمد این دو نمونه را ببینید: اگر به عنوان نمونه افراد ثروتمند همیشه ثروتمند بمانند و فقیرها همیشه فقیر بمانند این وضعیت اشاره به این موضوع دارد که افراد توانایی تغییر موقعیت اقتصادی خود را ندارند در نتیجه در این شرایط نابرابری یک مشکل دائمی به نظر می‌آید. در نمونه‌ای دیگر اگر کارگران بتوانند به راحتی طبقه درآمدی خود را تغییر دهند، مثلاً از طبقه متوسط به طبقه بالا یا از طبقه پایین به طبقه متوسط حرکت کنند، یعنی تغییر آنها نسبتاً ممکن است، نابرابری سیال و موقتی است بنابراین مشکل جدی در وضعیت اقتصادی ایجاد نمی‌شود.
اندازه‌گیری توزیع نابرابری در درآمد در سطح بین‌المللی

با استفاده از ضریب جینی، چندین سازمان مانند سازمان ملل متحد (سازمان ملل) و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) نابرابری درآمد را بر اساس کشور اندازه‌گیری کرده‌اند. شاخص جینی نیز به‌طور گسترده در بانک جهانی استفاده می‌شود. شاخص جینی یک شاخص دقیق و قابل اعتماد برای اندازه‌گیری توزیع درآمد در قیاس یک سطح کشوری با سطح کشوری دیگر است. اندازه‌گیری‌های شاخص جینی از ۰ تا ۱ برای ۱ نابرابری کامل و ۰ برابری کامل است. شاخص جهانی جینی در سال ۲۰۱۶ میلادی ۰٫۵۲ اندازه‌گیری شد.
آزمایشگاه جهانی نابرابری در دانشکده اقتصاد پاریس در دسامبر ۲۰۱۷ میلادی گزارش نابرابری جهانی ۲۰۱۸ میلادی را منتشر کرد که برآوردهایی از نابرابری درآمد و ثروت جهانی را ارائه می‌داد.
برای مطالعه بیشتر

Piketty, T. , & Goldhammer, A. (2014). Capital in the twenty-first century. Cambridge Massachusetts: The Belknap Press of Harvard University Press.
Atkinson, A. B. (2015). Inequality: What can be done? Cambridge, MA: Harvard University Press.
Baumohl, B. (2005). The secrets of economic indicators. Bernard Baumohl. 2005.
Ribeiro, Marcelo Byrro (2020). Income Distribution Dynamics of Economic Systems: An Econophysical Approach, Cambridge University Press (Cambridge, UK, 2020).
شاخص جهانی جینی در ۲۰۱۸ میلادی
خجالتی (مانگا)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
خجالتی: خجالتی
اولین جلد تانکوبون که ترو مومیجیاما را نشان می‌دهد: اولین جلد تانکوبون که ترو مومیجیاما را نشان می‌دهد
ژانر: اکشن ابرقهرمانی
مانگا: مانگا
نویسنده: بوکیمی میکی
ناشر: آکیتا شوتن
ناشر انگلیسی: NA ین پرس
چاپ: شونن چمپیون کامیکس
مجلهٔ: ویکلی شونن چمپیون
جمعیت آماری: شونن
تاریخ انتشار: ۱ اوت ۲۰۱۹ – اکنون
جلدها: ۲۷
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: ماسائومی آندو
نویسنده: یاسوهیرو ناکانیشی
موسیقی: هیناکو تسوباکیاما
استودیو: ایت بیت
شبکه: TXN (تی‌وی توکیو)، BS NTV, NST، ای‌تی-ایکس
پخش اصلی:  ۳ اکتبر، ۲۰۲۳  –  ۲۴ سپتامبر، ۲۰۲۴
تحت لایسنس: کرانچی‌رول (تاکنون) SA/SEA Muse Communication
قسمت‌ها: ۲۴
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
شای یا خجالتی (ژاپنی: シャイ, هپبورن: Shai؟) یک مجموعه مانگای ابرقهرمانی ژاپنی اثر بوکیمی میکی است. این مانگا از اوت ۲۰۱۹ در مجله شونن مانگای ویکلی شونن چمپیون از انتشارات آکیتا شوتن منتشر شده و تا دسامبر ۲۰۲۴ فصل‌های آن در بیست و هفت جلد تانکوبون جمع‌آوری شده است. بر پایه نسخهٔ مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه به کارگردانی ماسائومی آندو توسط استودیوی اِیت بیت دستمایه اقتباس قرار گرفت که از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۳ پخش شد. فصل دوم آن نیز از ژوئیه تا سپتامبر ۲۰۲۴ به نمایش در آمد.
داستان در زمانی روایت می‌شود که هر کشوری ابرقهرمان خود را دارد؛ و ماجرای اصلی حول ترو مومیجیاما، قهرمان ژاپن می‌چرخد. به دلیل کمرویی شدیدش، مردم او را شای (قهرمان خجالتی) صدا می‌کنند. او در همین حین که یادمی‌گیرد کمرویی شدید خود را کنترل و با آن مقابله کند، در کنار دیگر قهرمانان زمین برای دفع شر و حفظ صلح جهانی می‌جنگد. تهدید اصلی قهرمانان گروه ابرشرور آماراریروکو است که توسط استیگما رهبری می‌شود.
داستان > فضای داستان

جهان در آستانه جنگ جهانی سوم قرار داشت؛ و اینجا بود که ابرقهرمانان در سرتاسر جهان پدیدار شدند تا نظم را به جهان بازگردانند و دوره تازه‌ای از صلح جهانی را ایجاد کنند. پس از پایان این تهدید بزرگ، هر قهرمان به کشورش بازگشت تا به امور داخلی کشور کمک کند. همه قهرمانان برای برقراری ارتباط بهتر با یکدیگر، در ایستگاه فضای اسپیس اچ‌کیو (ヒーローたちの隠れ家, Hīrōtachi no Kakurega؟) ملاقات می‌کنند، جایی که برای نظارت و گفتگو در مورد مسائل زمین استفاده می‌شود. طرح داستانی و موضوع اصلی مانگا بیشتر با مردم و " قلب " آن‌ها سروکار دارد که یا توسط قهرمانان محافظت می‌شود یا توسط شرورها تسخیر می‌شود. هر قهرمان به یک جفت دستبند هارت-شیفت (天心輪, Tenshinrin؟) مجهز است که به او اجازه می‌دهد ظاهر معمولی و غیرنظامی خود را به قهرمان تبدیل کند و با دیگران به هر زبانی ارتباط برقرار کند. قهرمان وقتی قلب خود را با دستبندها همگام می‌کند، «قدرت قلب» را برای استفاده در مواقع مناسب ذخیره می‌کند. هر چه اعتقاد و عزم او قوی تر باشد، می‌تواند قدرتمندتر شود. اگر قدرت قلب یک قهرمان تمام شود، او به شکل غیرنظامی خود بازمی‌گردد.
بروشارد هاستل

| بروشارد هاستل | بروشارد هاستل |
| --- | --- |
کاربری: شش سرنشینه
تولیدکننده: Avions Max Holste
نخستین پرواز: ۱۹۵۲
معرفی‌شده در: ۱۹۵۴
بازنشستگی: ۱۹۸۳
کاربر اصلی: نیروی زمینی فرانسه
تعداد ساخته‌شده: ۳۹۶
بروشارد هاستل (به انگلیسی: Max_Holste_Broussard) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شش سرنشینه ساخت شرکت Avions Max Holste است. هواگرد بروشارد هاستل نخستین پروازش را در ۱۹۵۲ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۵۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۳۹۶ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
برگه وولتور

| وولتور | وولتور |
| --- | --- |
کاربری: Ground-attack aircraft
تولیدکننده: برگه اویاسیون
نخستین پرواز: 3 اوت 1951
تعداد ساخته‌شده: ۲
توسعه‌یافته به: برگه آلیزه
بالگرد فرانسوی
برگه وولتور (به انگلیسی: Breguet Vultur) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ برگه اویاسیون در کشور فرانسه است . این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۵۱−۰۸−۰۳ ۳ اوت ۱۹۵۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
داسو کومونواته

| داسو کومونواته | داسو کومونواته |
| --- | --- |
کاربری: Light turboprop civil transport
تولیدکننده: داسو اویاسیون
نخستین پرواز: 1959
تعداد ساخته‌شده: 1
داسو کومونواته (به انگلیسی: Dassault Communauté) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ داسو اویاسیون در کشور فرانسه است . این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۵۹ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
منطقه

نقشۀ مناطق جهان large 1.7m whitespace removed
مَنطَقِه، یک ناحیهٔ جغرافیایی نسبتاً وسیع از یک کشور یا قاره است که دارای ویژگی‌های طبیعی و یا انسانی متمایزی نسبت به مناطق همسایه باشد.
به‌طور کلی، یک منطقه، ناحیه‌ای میانِ گستره‌ای از خشکی یا آب است که کوچک‌تر از همهٔ ناحیهٔ مورد نظر (برای نمونه جهان، یک ملت، یک رشته‌کوه و ...) و بزرگ‌تر از خود مکان مورد نظر است. مثلاً منطقهٔ دماوند کوچک‌تر از ناحیهٔ دماوند و بزرگ‌تر از شهرستان دماوند است. یک منطقه را می‌توان به صورت مجموعه‌ای از واحدهای کوچک‌تر (همانند کشورهای خاورمیانه) یا به صورت جزئی از مجموعه (همانند منطقهٔ خاورمیانه در آسیا) دید.
منطقه‌هایی که بر پایهٔ معیارهای انسانی (مثلاً زبان) تعریف می‌شوند، به ندرت محدودهٔ روشنی دارند، از اینرو اغلب موضوع تفسیرها و گاه اختلافات هستند. اگر مفاهیم جغرافیای طبیعی، انسان و یا حکومت در هم بیامیزند، وضوح تعریف یک منطقه می‌تواند تغییر یابد.
فیات جی.۴۹

| فیات جی>  ۴۹ | فیات جی>  ۴۹ |
| --- | --- |
کاربری: آموزشی دو سرنشینه
تولیدکننده: Fiat
طراح: Giuseppe Gabrielli
نخستین پرواز: سپتامبر ۱۹۵۲
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایتالیا
تعداد ساخته‌شده: ۳
فیات جی. ۴۹ (به انگلیسی: Fiat_G.49) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی دو سرنشینه ساخت شرکت Fiat است. هواگرد فیات جی. ۴۹ نخستین پروازش را در سپتامبر ۱۹۵۲ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۳ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، Giuseppe Gabrielli بود.
فوجی تی-۱

| فوجی تی-۱ | فوجی تی-۱ |
| --- | --- |
T-1B با رنگ‌آمیزی ویژه: T-1B با رنگ‌آمیزی ویژه
کاربری: هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: صنایع سنگین فوجی
تعداد ساخته‌شده: ۶۶
فوجی تی-۱ (به انگلیسی: Fuji T-1) یک هواگرد ساخت کارخانهٔ صنایع سنگین فوجی در کشور ژاپن است.
سوخو تی-۳

| سوخو تی-۳ | سوخو تی-۳ |
| --- | --- |
کاربری: رهگیر
تولیدکننده: سوخو دفتر طراحی تجربی
نخستین پرواز: ۲۶ می ۱۹۵۶
وضعیت: فقط نمونه اولیه
تعداد ساخته‌شده: ۳
گونه‌ها: سوخو -۹
سوخو تی-۳ (به انگلیسی: Sukhoi T-3) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سوخو در کشور اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۵۶−۰۵−۲۶ ۲۶ مه ۱۹۵۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
میگ آی-۳

| میگ آی-۳ | میگ آی-۳ |
| --- | --- |
کاربری: پروتوتایپ هواپیمای جنگنده
کشور سازنده: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
تولیدکننده: میگ
نخستین پرواز: ۱۹۵۶ (I-3U)
تعداد ساخته‌شده: 1 × I-3, 1 × I-3P, 1 × I-3U (دوباره‌سازی از I-3)
میکویان-گورویچ میگ آی-۳ (به انگلیسی: Mikoyan-Gurevich I-3) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ میگ در کشور اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است.
سوخو پی-۱

| سوخو پی-۱ | سوخو پی-۱ |
| --- | --- |
کاربری: رهگیر
تولیدکننده: سوخو دفتر طراحی تجربی
نخستین پرواز: ۱۲ جولای ۱۹۵۷
وضعیت: فقط نمونه اولیه
تعداد ساخته‌شده: ۱
سوخو پی-۱ (به انگلیسی: Sukhoi P-1) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ سوخو در کشور اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۵۷−۰۷−۱۲ ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
الار کولترین

| الار کولترین | الار کولترین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ اوت ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۲- تا کنون
الار کولترین (انگلیسی: Ellar Coltrane؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۹۴) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم خون‌بها و پسرانگی بازی کرده‌است.