stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چیونگمو

| چیونگمو | چیونگمو |
| --- | --- |
میراث فرهنگی ناملموس یونسکو: میراث فرهنگی ناملموس یونسکو
صحنه‌ای از رقص چیونگمو: صحنه‌ای از رقص چیونگمو
کشور:  کره‌جنوبی
منبع: ۰۰۱۸۹
منطقه: آسیای شرقی
اطلاعات ثبت: اطلاعات ثبت
ثبت: ۲۰۰۹
چیونگمو (به کره‌ای: 처용무) یک رقص درباری در اساطیر کره است که به چیویونگ، پسر اژدها در دریای ژاپن مربوط می‌شود. این رقص کهن‌ترین بازمانده از رقص‌های درباری از دوره ی دودمان شیلا است.
این رقص در شب سال‌نو برای ترویج خوشبختی انجام میشده‌است و در سال ۲۰۰۹ به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو اضافه شد.
لباس و آرایش

رقص توسط پنج مرد ملبس به رنگ سفید، آبی، سیاه و سفید، قرمز و زرد انجام می‌شود که نمادی از چهار جهت اصلی و مرکز است. آن‌ها ماسک‌هایی به رنگ قرمز روشن (شرابی) و دندان‌های سفید به صورت می‌زنند و گوشواره قلع، یک گردنبند از دانه‌های سرب و کلاه سیاه‌وسفید تزئین شده با دو شکوفه گل صدتومانی از دیگر زیورآلاتی است که در هنگام رقص به‌تن می‌کنند.
زبان چندترکیبی

زبانی که در آن نقش‌های نحوی عمدتاً از طریق ترکیب عناصر واژگانی و دستوری در قالب واژه‌هایی پیچیده و طولانی نشان داده می‌شود، زبان چندترکیبی (polysynthetic language) یا زبان انضمامی (incorporating language) نامیده می‌شود.
زبان‌های چندترکیبی معمولاً «جمله‌واژه‌هایی» طولانی دارند مانند واژه tuntussuqatarniksaitengqiggtuq در زبان یوپیک که به معنی «هنوز دوباره نگفته بود که داشته می‌رفته شکار گوزن» است.
آتشفشان کوشلف

| آتشفشان کوشلف | آتشفشان کوشلف |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
آتشفشان کوشلفLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه : آتشفشان کوشلفLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۸۲۲ متر (۵٬۹۷۸ فوت)
فهرست‌بندی: 
مختصات: ۵۱°۲۱′۲۵″شمالی ۱۵۶°۴۵′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۳۵۷°شمالی ۱۵۶٫۷۵°شرقی﻿ / 51.357; 156.75
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه ووستوچنی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: ۱۶۹۰ ± 10 years
آتشفشان کوشلف (انگلیسی: Koshelev) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
پاول کوهوت

| پاول کوهوت | پاول کوهوت |
| --- | --- |
پاول کوهوت در سال ۲۰۰۸: پاول کوهوت در سال ۲۰۰۸
زاده: ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۸ ‏(۹۶ سال) پراگ، چکسلواکی
پیشه: نویسنده
ملیت: چک
امضا: 
 جوایز جایزه دولتی اتریش برای ادبیات اروپایی  :  جوایز جایزه دولتی اتریش برای ادبیات اروپایی  
پاول کوهوت (زادهٔ ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۲۸) رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و شاعر چک و مقیم اتریش است. او یکی از اعضای حزب کمونیست چکسلواکی، یکی از شرکت‌کنندگان فعال در دوره بهار پراگ و از مخالفان حزب کمونیست در دهه ۱۹۷۰ بود و تا فروپاشی بلوک شرق اجازه بازگشت از اتریش به چک، به او داده نشد. او یکی از امضاءکنندگان منشور ۷۷ بود.
زندگی‌نامه

او تا بعد از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در سال ۱۹۴۷ و بعد دریافت مدرک هنر و زیبایی‌شناسی از دانشگاه چارلز در سال ۱۹۵۲، هنوز یک کمونیست وفادار بود. او سپس به عضویت کمیته مرکزی اتحادیه جوانان چکسلواکی در آمد و تا سال ۱۹۶۰ به فعالیت پرداخت. در طی این دوره بود که شروع به نوشتن نمایشنامه و شعر کرد. او همچنین عضو اتحادیه نویسندگان بود.
در سال ۱۹۵۶ به مدت کوتاهی به عنوان گزارشگر و مفسر در تلویزیون چکسلواکی مشغول به کار شد. از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶، در تئاتر وینورادی به عنوان نمایش‌پرداز به فعالیت پرداخت‌. در آنجا، او جذب جنبش اصلاحات شد و به خاطر تردید‌هایی در باب گرایش سیاسی-فرهنگی او، از اتحادیه نویسندگان استعفا داد. در سال ۱۹۶۷، در پی قرائت عمومی نامه اعتراض آلکساندر سولژنیتسین به اتحادیه نویسندگان شوروی، او و چند نویسنده برجسته تحت اقدام کیفری قرار گرفتند‌.
به خاطر اینکه او و سایر فعالان تئاتر که مخالف حکومت بودند، از فعالیت در بخش تئاتر رسمی منع شده بودند او یک گروه تئاتر به نام لیوینگ روم، با بازیگران پاول لاندوسکی، ولاستا خراموستووا، ولاستیمیل ترژشنیاک و دخترش برای اجرای مخفیانه یک نمایش با اقتباس از نمایشنامه مکبث اثر ویلیام شکسپیر در پراگ، تشکیل داد. نمایشنامه‌نویس چک اهل بریتانیا، تام استاپارد نمایشنامه هملت داگ، مکبث کاهوت خود را، با الهام‌گیری از این رویدادها نوشته است‌.
در سال ۱۹۶۸، او به یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌ها در رویداد بهار پراگ تبدیل شد. در سال بعد از حزب کمونیست اخراج شد و آثارش تحت سانسور شدید قرار گرفت. درسال ۱۹۷۸، او و سومین همسرش اجازه یافتند تا به اتریش سفر کنند که در آنجا با بورگ‌تئاتر  قرارداد داشت. در حالی که در اتریش بودند، تابعیت چکسلواکی آنها باطل شد و قادر به بازگشت نبودند‌. در سال ۱۹۸۰، آنها تابعیت اتریش را کسب کردند و در شهر وین اقامت گزیدند. در اتریش به فعالیت خود در امر نویسندگی ادامه داد و جایزه آکادمی والدویرتل اتریش را دریافت کرد.  بعد از فروپاشی دولت کمونیست، آنها اغلب به پراگ می‌روند و دوران زندگی خود را مدتی در اتریش و مدتی در سازاوا جمهوری چک، می‌گذرانند‌.
آثار

از برجسته‌ترین نمایشنامه‌های او درام قاتل فقیر است که در سال ۱۹۷۶، در سالن تئاتر اثل بریمور برادوی اجرا شد. این نمایش اقتباسی از داستان کوتاه «فکر» (Thought) اثر لئونید آندریف است.
افتخارات و جوایز

جایزه ادبی فرانتس تئودور تسکوور ۱۹۶۹
جایزه دولتی اتریش برای ادبیات اروپا ۱۹۷۷
جایزه جام برهان ۱۹۹۷ (به آلمانی: Das Glas der Vernunft) (جام برهان) (جایزه شهروندی کاسل)
صلیب افتخار اتریش برای علم و هنر، درجه یک ۱۹۹۹
صلیب شایستگی جمهوری فدرال آلمان ۲۰۰۲
مدال افتخاری شهر وین پایتخت اتریش ۲۰۰۴
عبدالستار دوشوکی

عبدالستار دوشوکی (زاده چابهار -) پژوهشگر و فعال سیاسی بلوچ اهل ایران است. دوشوکی از مخالفین جمهوری اسلامی ایران، و ریاست مرکز مطالعات بلوچستان در لندن را نیز بر عهده دارد.
پیش از انقلاب

دوشوکی فعالیت‌های خود را از دوران دانشجویی در سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. در آن سال او انجمن بلوچ‌های مقیم مرکز را در تهران تأسیس کرد.
بعد از انقلاب

او در انقلاب ۵۷ نیز شرکت داشت، اما بعد از سر کار آمدن جمهوری اسلامی و ماجرای انقلاب فرهنگی، از دانشگاه اخراج شد. او سپس به چابهار بازگشت و موقتاً به تدریس در دبیرستان و هنرستان مشغول شد و پس از سه ماه به عنوان «معلم ضدانقلاب» اخراج شد. او سپس، مثل بسیاری از سایر فعالین سیاسی، به خارج از ایران گریخت و به انگلستان مهاجرت کرد. در سال ۱۹۸۹ دکترای خود را در رشته پزشکی از دانشگاه لیدز انگلستان دریافت کرد. وی فوق لیسانس مدیریت خود را از دانشکده مدیریت دانشگاه شهر لندن در سال ۱۹۹۱ دریافت نمود.
دوشوکی یک فعال سیاسی شناخته شده در طیف اپوزیسیون و مسائل حقوق بشری است و به عنوان تحلیلگر مسائل سیاسی ایران، خاور میانه، پاکستان و اقوام ایرانی و به‌ویژه موضوعات مربوط به استان سیستان و بلوچستان در رسانه‌های مختلفی از جمله [[بی‌بی‌سی]]، صدای آمریکا، رادیو فردا، العربیه، الشرق الاوسط ,تلویزیون من و تو و ایران اینترنشنال و پارس و ایران فردا و تلویزیون میهن و غیره و رادیو فرانسه ظاهر شده و مقالات وی در سایت‌های مختلف منتشر می‌شوند.
اولگا بیسرا

| اولگا بیسرا | اولگا بیسرا |
| --- | --- |
اولگا بیسرا در صحنه‌ای از فیلم جاسوسی که دوستم داشت (۱۹۷۷): اولگا بیسرا در صحنه‌ای از فیلم جاسوسی که دوستم داشت (۱۹۷۷)
نام هنگام تولد: Bisera Vukotić
زادهٔ: ۲۶ مهٔ ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال) موستار، یوگسلاوی
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۱
شریک زندگی: لوسیانو مارتینو
بیسرا ووکوتیچ (سیریلیک صربی: Бисера Вукотић؛ زادهٔ ۲۶ مهٔ ۱۹۴۴) با نام هنری اولگا بیسرا بازیگر یوگسلاوی‌الاصل اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به یک بار دیگر پیش از رفتنمان، خوش به‌حال پولداران، جاسوسی که دوستم داشت، اولین شب آرامش، سنبله، ثور، جدی و زنان زندانی بند ۷ اشاره کرد.
نو (تئاتر)

اجرای نو
نو (به ژاپنی: Nō ،能) همچنین نوگاکو (به ژاپنی: Nōgaku ،能楽) 
نوعی تئاتر سنتی ژاپنی است. به‌طور سنتی نوازندگان موسیقی و بازیگران آن را مردان تشکیل می‌دادند اما از آغاز قرن بیستم روند ورود زنان به عرصهٔ بازیگری این تئاتر سنتی ژاپنی آغاز و به‌طور پیوسته افزایش یافت. اغلب بازیگران اصلی آن نقابی بر چهرهٔ خود می‌نهند که به شیته موسوم است. موضوع‌های اصلی نمایش‌ها را معمولاً داستانهای اساطیر ژاپنی یا چینی یا ادبیات ژاپنی تشکیل می‌دهند ولی امروزه موضوع‌های روز نیز در نو به نمایش کشیده می‌شوند.

تئاتر نو در قرن ۱۴ میلادی توسط کانامی کیوتسوگو و فرزندش زِآمی موتوکیو ابداع شد. در آن زمان بازیگران نو همزمان نویسندگان قطعات نمایش نیز بودند. زِآمی موتوکیو یکی از مشهوزترین ایده پردازان نو است.

در دورهٔ زمانی اِدو، مابین قرون ۱۶ تا ۱۹ میلادی، بازیگری و تماشای نو امتیاز ویژه‌ای برای طبقهٔ سامورایی‌ها محسوب می‌شد و بازیگران رتبه‌های موروثی سامورایی داشتند. مهم‌ترین مدارس بازیگری نو عبارت بودند از: 観世, کانزه; 宝生, هوشو; با金春, کُمپارو; و 金剛, کونگو، که بازیگران را برای بازی در نقش‌های گوناگون تعلیم می‌دادند؛ موسیقی مختص نو و بازیگران نقش مکمل نیز از این مدارس آغاز شد. این سیستم که به ایه موتو موسوم است امروزه نیز به کار خود ادامه می‌دهد. در دورهٔ مِیجی البته مدرسهٔ بازیگری دیگری به آن چهار مدرسه با امتیازات برابر افزوده شد که کیتا(喜多) نام دارد.

نو به‌طور سنتی همراه با نوعی نمایش کمدی ژاپنی بنام کیوگِن اجرا می‌شود. در سال ۲۰۰۱ این دو تحت عنوان نوگاکو در فهرست میراث فرهنگی و معنوی بشر به ثبت رسید.

بازیگران تئاتر نو شرح می‌دهند که چگونه حس مکان را گم میکنند و به چه دشواری میتوانند تعادل خود را حفظ کنند، چرا که سوراخ‌های چشمِ نقاب‌های آن‌ها بسیار تنگ است. این یکی از دلایل لغزنده راه رفتنِ خاص آنهاست، که در آن هرگز چشم را از کف اتاق برنمی‌دارند.
موضوع‌ها و داستان‌ها

موضوع‌ها در قطعات نمایشی نو به زمینه های نمایشی زیر تقسیم بندی می‌شوند:
درام الهی: قطعه‌ای دربارهٔ ایزد یا ایزدبانوهای ژاپنی، باشندگان اساطیری بیگانه یا یک خدای آسمانی.
درام بشری: قطعه‌ای اغلب با داستانی توام با جنگ و نبرد و درسهای اخلاقی برای یادآوری معنای حقیقی زندگی.
درام زنانه: قطعه‌ای دربارهٔ زنی زیبا یا یک معشوقه.
درام جنون: قطعه‌ای دربارهٔ مسائل جاری روز و چالشهای رایج زندگی.
درام هیولا: قطعه‌ای که در آن هیولایی به نام اُنی ظاهر می‌شود و نبرد بین نیروهای خیر و شر.
صحنهٔ نمایش نو
نمونه‌ای از ماسک‌های تئاتر نو
میشا کالینز

| میشا کالینز | میشا کالینز |
| --- | --- |
کالینز در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو ۲۰۱۵: کالینز در کامیک-کان بین‌المللی سن دیگو ۲۰۱۵
نام هنگام تولد: دمیتری تیپنز کراشنیک
زادهٔ: ۲۰ اوت ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) بوستون، ماساچوست
پیشه(ها): بازیگر نویسنده، شاعر کارگردان تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸–تاکنون
همسر: ویکتوریا وانتوک ازدواج۲۰۰۲-۲۰۲۰
فرزندان: مایسون ماری کالینز و وست انکسیمندر کالینز
دمیتری تیپنز کراشنیک (به انگلیسی: Dmitri Tippens Krushnic) مشهور به میشا کالینز (متولد ۲۰ اوت ۱۹۷۴)، یک بازیگر آمریکایی است. میشا کالینز بیشتر برای بازی در نقش فرشته ای به نام کستیل در سریال (شبکه تلویزیونی) سی دابلیو به نام سوپرنچرال شناخته می‌شود. او همچنین در سریال شوالیه‌های گاتهام درنقش هاروی دنت نیز ظاهرشده است.
زندگی

کالینز در بوستون ایالت ماساچوست به دنیا آمد. مادرش ربکا تریپز و پدرش ادوارد کراشینک نام دارند. او در مورد نام خانوادگی کراشنیک گفته که مطمئن نیست این نام از کجا می‌آید و به ۶ نسل قبل از او در کانادا بر می‌گردد. او قبل از بازیگری در زمان کلینتون در کاخ سفید به مدت چهار ماه کار کرده بود. کالینز تحصیلات خود را در دانشگاه شیکاگو در رشته نظریه اجتماعی به اتمام رساند. کالینز در سال ۲۰۰۲ با ویکتوریا ونتوچ ازدواج کرد. آنها یک پسر به نام وست انکسیمندر کالینز (متولد ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰) و یک دختر به نام مایسون ماری کالینز (متولد ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲) دارند.درسال ۲۰۲۰پس ازهجده سال زندگی و یازده سال اشنایی قبل از ازدواجشان ازهمدیگر جداشدند.
میشا ناشر شعر بود و در " The Columbia Poetry Review" , " The California Quarterly" و دیگر جورنالهای ادبی کار می‌کرد. فیلمی که میشا کمک کرد تا ساخته شود " Loot" که توانست " Best Documentary Feature" را ببرد.
میشا در ماراتون‌ها و الترا ماراتون‌های زیادی شرکت کرده‌است. او به همراه پسرش یک برنامهٔ آشپزی به اسم " cooking fast and fresh with west" دارد و بزرگ‌ترین برنامهٔ شکار را در جهان ترتیب داده‌است و توانسته ۵ رکورد جهانی نیز ثبت کند.
میشا زمان زیادی را در انزوای صومعهٔ یازمیت، تبت و جاهای دیگر گذرانده‌است. او یک موتور سوار نیز است. به علاوهٔ این کارهایش بخاطر کارهای دیگری مانند احساس شوخ‌طبعی و ارتباط برقرار کردنش با طرفدارانش معروف است.
فیلمشناسی

ارتفاعات آزادی (۱۹۹۹)
دختر، گسیخته شده (۱۹۹۹)
کارلا (۲۰۰۶)
مگر آن که از روی جنازه‌اش رد شوی (۲۰۰۸)
تلویزیونی

افسون‌شده (۱۹۹۹)
۲۴ (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۲)
سی‌اس‌آی (۲۰۰۴)
بخش فوریت‌های پزشکی (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۶–۲۰۰۵)
ان‌سی‌آی‌اس (۲۰۰۶)
مانک (۲۰۰۶)
سی‌اس‌آی: نیویورک  (۲۰۰۷)
سوپرنچرال (۲۰۲۰–۲۰۰۸)
جراحی پلاستیک (مجموعه تلویزیونی) (۲۰۰۹)
کمپین

در ۳ دسامبر ۲۰۰۹، میشا کالینز در توییترش از فالوور هاش (که به مینیون‌های میشا معروفن) خواست که ایده‌های جدید برای یک پروژه "MinionStimulus" پیشنهاد بدن. هدف این بود که برای دولت آمریکا پول محرک[Stimulus money]جمع آوری کنند (بودجه ای که برای کمک به متوقف کردن رکود اقتصادی هست)
این هدف که جمع کردن بودجه برای دولت بود خیلی زود رها شد تا تبدیل بشه به یک گروه و وبسایت خیریهٔ خصوصی سازمان یافته که توسط Lisa Walker، که بعداً به عنوان Minion Stimulus معروف شد، شروع شد. بعد از اینکه میشا وبسایت نوپای لیزا رو دید، اون رو به مدیرعامل امور خیریه منصوب کرد. با تشویق‌ها و حمایت‌های میشا، مینیون‌ها بیشتر از ۳۰٬۰۰۰ دلار برای کمک به یونیسف برای کمک کردن به هائیتی جمع کردند.
اواسط سال ۲۰۱۰, به کمک The Art Department به عنوان سازمان مادر، Minion Stimulus تبدیل شد به Random Acts(حرکت های (کارهای) تصادفی). آماده است تا دنیا رو تسخیر کنه، یک حرکت تصادفی از مهربونی در هر زمان. (One random act of kindness at a time)یعنی یه کار از پیش تعیین نشده و ناگهانی برای کمک و مهربونی کردن به جهان. هر کار کوچیک یا بزرگی میتونه باشه.
۲۱ آگوست ۲۰۱۰، میشا سایت رو راه اندازی کرد، یه ویدئو پست کرد که هدف سازمان رو توضیح می‌داد و اعلام کرد که ۵ سپتامبر می‌دود تا برای کمک به هائیتی و پاکستان پول جمع کنه
جوایز

جایزه برگزیده مردم (۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ ،۲۰۱۸)
جایزه ادبی من بوکر

| جایزه ادبی من بوکر | جایزه ادبی من بوکر |
| --- | --- |
توصیف: بهترین رمان جدید انگلیسی‌زبان چاپ بریتانیا یا ایرلند
مکان: خانه سامرست، استرند، لندن، انگلستان
کشور: بریتانیا 
برگزارکننده: گروه بوکر (۱۹۶۹–۲۰۰۱) گروه مان (۲۰۰۲–۲۰۱۹) Crankstart (۲۰۱۹–اکنون)
پاداش(ها): ۵۰٬۰۰۰ پوند
نخستین دوره: ۱۹۶۹؛ ۵۶ سال پیش (۱۹۶۹-خطا: زمان نامعتبر}})
وبگاه: 
جایزهٔ ادبی مَن بوکر (به انگلیسی: The Man Booker Prize) که به نام جایزهٔ بوکر هم شناخته می‌شود، یکی از مهم‌ترین جوایز ادبی در جهان است که هر سال به بهترین رمان جدید انگلیسی‌زبان چاپ بریتانیا یا ایرلند اعطا می‌شود. این جایزه تا سال ۲۰۱۴ تنها به نویسندگان کشورهای مشترک‌المنافع، انگلیسی‌ها و ایرلندی‌ها تعلق می‌گرفت؛ اما از سال ۲۰۱۴ همه آثار نوشته‌شده به زبان انگلیسی حق شرکت در آن را پیدا کردند. نام برندهٔ این جایزه به‌طور وسیعی در مطبوعات آورده می‌شود. بنابراین بردن جایزهٔ بوکر تأثیر فراوانی در فروش کتاب می‌گذارد.
در سال ۲۰۰۵ جایزهٔ دیگری که هر نویسندهٔ زنده‌ای از سراسر جهان واجد شرایط گرفتن آن است، با نام جایزه جهانی من بوکر معرفی شد. نسخهٔ روسی این جایزه با نام جایزه بوکر روسی در سال ۱۹۹۲ آغاز شد.
روند انتخاب و اعطای جایزه

روند انتخاب برنده جایزه با تشکیل یک کمیته مشورتی شامل یک نویسنده، دو ناشر، یک نماینده ادبی، یک کتاب‌فروش، یک کتابدار و یک رئیس منصوب شده توسط بنیاد جایزه بوکر آغاز می‌شود. سپس کمیته مشورتی، هیئت داوران که عضویت آن هر ساله تغییر می‌کند را انتخاب می‌کند. هرچند در موارد نادر ممکن است داور یک بار دیگر انتخاب شود. داوران از میان منتقدان برجسته ادبی، نویسندگان، دانشگاهیان و شخصیت‌های برجسته عمومی انتخاب می‌شوند. داورهای انتخاب شده بدون دخالت مدیران بنیاد جایزه بوکر و حامیان مالی کار می‌کنند.
روند انتخاب و اعطای جایزه > معرفی کتاب

هر ناشر می‌تواند تا دو عنوان کتاب جدید (چاپ همان سال) را به بنیاد بوکر معرفی کند. به علاوه، کتاب نویسندگانی که قبلاً جایزهٔ بوکر را گرفته‌اند یا در ۱۰ سال گذشته جزو فهرست نهایی آن بوده‌اند نیز بررسی می‌شود. ناشران می‌توانند تا پنج عنوان کتاب دیگر را برای بررسی ارائه کنند. داوران موظفند هشت تا دوازده عنوان از این کتاب‌ها را درخواست کنند تا در فهرست آثار مورد بررسی قرار گیرد. یک وجه تمایز بزرگ جایزهٔ بوکر با دیگر جوایز ادبی در این است که داوران همهٔ آثار معرفی شده را می‌خوانند. فهرست کتاب‌های معرفی شده اکیداً محرمانه است.
روند انتخاب و اعطای جایزه > فهرست‌ها و جایزه

داوران ابتدا یک فهرست اولیه و سپس یک فهرست نهایی شامل شش عنوان کتاب را معرفی می‌کنند. برای عضویت در فهرست نهایی باید دستکم یکی از داوران از کتاب حمایت کند. نویسندگانی که کتاب آنها به فهرست نهایی راه پیدا کرده یک نسخهٔ جلد چرمی از کتاب خود به همراه ۲٬۵۰۰ پوند پول دریافت می‌کنند.
با اجماع داوران جایزهٔ بوکر به یکی از عناوین فهرست نهایی تعلق می‌گیرد. ارزش نقدی این جایزه هم‌اکنون ۵۰٬۰۰۰ پوند است. مبلغ جایزه در اصل ۲۱٬۰۰۰ پوند بود و از سال ۲۰۰۲ با پشتیبانی گروه مَن به مقدار فعلی افزایش پیدا کرد.
اسپارتاکوس

برای دیگر کاربردها، اسپارتاکوس (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| اسپارتاکوس | اسپارتاکوس |
| --- | --- |
زاده: ۱۱۱ پیش از میلاد
درگذشته: ۷۱ پیش از میلاد
فرماندهی: رهبری انقلاب ضد برده‌داری سوم
اسپارتاکوس (به یونانی: Σπάρτακος) (به لاتین: Spartacus) برده‌ای بود که علیه جمهوری روم بپاخاست. اسپارتاکوس رهبری انقلاب ضد برده‌داری سوم را بر عهده داشت.
پیش‌زمینه

برده رومی، و رهبر انقلاب ضد برده‌داری، در اصل از مردم تراکی بود که در رم در مدرسه تعلیم گلادیاتورها (که در آن بردگان را برای جنگ با یکدیگر آماده می‌کردند) تعلیم می‌دید. در سال ۷۳ ق-م در این مدرسه، برضد برده‌داری رهبری قیامی را بعهده گرفت و خبر آن به سرعت در سراسر روم پیچید، هزاران نفر برده از هر رنگ و نژاد تحت رهبری اسپارتاکوس قرار گرفتند. سنای روم چندین سپاه به مقابله آن‌ها فرستاد، اما همه این سپاهیان به وسیلهٔ برده‌ها در هم شکسته شدند. آنگاه مارکس لیسی نیوس کراسوس فرماندهی سپاهیان روم را برای درهم شکستن انقلاب بردگان در دست گرفت و در سال ۷۱ قبل از میلاد اسپارتاکوس را در نبردی سهمگین شکست داده اسپارتاکوس کشته شد و بردگان بسیار بخاک و خون درغلتیدند. آنچه در زیر می‌خوانید نقل و اقتباسی است از رمان جالب و دلفریب اسپارتاکوس نوشته نویسنده نامدار آمریکایی هوارد فاست (۱۹۱۴)
«کریکسوس غلامی غول‌آسا در سلول مجاور اسپارتاکوس بود، قصه پردرد قیام بردگان و عملیات جنگی بی پایان بردگان سیسیل را که بیش از نیم قرن پیش شروع شده بود بتفصیل برایش تعریف کرد. اسپارتاکوس با آنکه برده و برده زاده بود، اینک در اینجا، در میان همنوعان خویش، پهلوانانی را می‌دیدند که شکوه و عظمتشان با شکوه و عظمت اخیلوس و هکتور و ادیسه خردمند برابری می‌نمود و حتی از آن هم درمی‌گذشت… اما چه شیر مردانی! از سویی انوس (Enus) بود که تمام غلامان جزیره را آزاد کرده و سه سپاه روم را نابود ساخته بود؛ از سویی دیگر آتنیون (Atenion) یونانی سائویوس تراکی او ندارت ژرمنی و بن جواش یهودی _ همان بن جواشی که با کشتی از کارتاژ گریخته و با کلیه سرنشینان آن به آتنیون پیوسته بود.
اسپارتاکوس هنگامی که این چیزها را می‌شنید احساس می‌کرد که قلبش از غرور مالامال شده‌است. احساس پاکی از برادری و همدردی نسبت به این پهلوانان و شیرمردان وجودش را می‌آگند یکپارچه همدردی می‌شد. آن‌ها را خوب می‌شناخت، می‌دانست چه احساس می‌کردند و رؤیای چه چیز را می‌دیدند و در آرزوی چه می‌سوختند. کشور و شهر و نژاد مفهومی نداشت؛ بندگی و بردگیشان یک امر مشترک بود. در عین حال می‌دید که با وجود همه عظمت رقت‌انگیزی که قیام‌هایشان داشت نتیجه کار باز عدم موفقیت بود و …
قیام اسپارتاکوس > آغاز قیام

قیام اسپارتاکوس در سال ۷۳ پیش از میلاد آغاز شد. اسپارتاکوس از اهالی شمال دریای اژه و از مردم تراکی بود. وی در جنگی اسیر ارتش روم شد و سپس به جمع گلادیاتورها پیوست. در رم در مرکز آموزشی گلادیاتورها (که در آن بردگان را برای مبارزه با یکدیگر آماده می‌کردند) کار می‌کرد. در پی ظلم و ستمی که بر بردگان در روم باستان وارد می‌شد، اسپارتاکوس دست به قیام گسترده‌ای زد و در راه آزادی به همراه بردگانی که به او پیوسته بودند، به پیروزی‌های بزرگی نیز دست یافت؛ و حتی توانست گایوس کلودیوس گلابر (Gaius Claudius Glaber) را به همراه تعداد زیادی از سپاهیانش شکست دهد.
قیام اسپارتاکوس > گسترش قیام

پیام قیام ضد برده‌داری اسپارتاکوس به سرعت در سرتاسر روم پیچید. بردگان، در کشورهای اطراف، دست به شورش زدند و اربابان خود را کشتند و خانه‌ها و انبارهای آن‌ها را به آتش کشیدند. هزاران برده، از رنگ و نژادهای گوناگون، به سپاه اسپارتاکوس پیوستند و تحت رهبری او به مبارزه پرداختند. سنای روم چندین سپاه به مقابله آن‌ها فرستاد، اما برده‌ها این سپاهیان را در هم شکستند. بدین ترتیب، اسپارتاکوس چند سال در برابر سپاه منظم و مجهز روم پایداری کرد.
قیام اسپارتاکوس > پایان قیام

آنگاه، مارکوس لایکینیوس کراسوس فرماندهی سپاهیان روم را برای درهم شکستن انقلاب بردگان در دست گرفت. او در سال ۷۱ پیش از میلاد اسپارتاکوس را در جنگی سخت شکست داد.
و بیش از ۶۰۰۰ نفر به صلیب کشیده شد و قیامش پایان یافت، این در حالی بود که هیچ‌کدام از همراهانش حاضر به معرفی او به رومیان نشدند. با این حال ۵۰۰۰ برده نیز از دستگیری نجات یافتند.
روایت دیگری هم هست که می‌گوید اسپارتاکوس در میدان نبرد کشته شده و یارانش را در دوطرف جاده آپیا که یکی از جاده‌های منتهی به رم بود به صلیب کشیدند که این روایت معتبر تر از روایات دیگر است.
برای مطالعه بیشتر > کلاسیک

آپیان. Civil Wars. Translated by J. Carter. (Harmondsworth: Penguin Books, 1996)
Florus. Epitome of Roman History. (London: W. Heinemann, 1947)
Orosius. The Seven Books of History Against the Pagans. Translated by Roy J. Deferrari. (Washington, DC: Catholic University of America Press, 1964).
پلوتارک. Fall of the Roman Republic. Translated by R. Warner. (London: Penguin Books, 1972)، with special emphasis placed on "The Life of Crassus" and "The Life of Pompey".
سالوست. Conspiracy of Catiline and the War of Jugurtha. (London: Constable, 1924)
برای مطالعه بیشتر > مدرن

Bradley, Keith R. Slavery and Rebellion in the Roman World, 140 B.C. –70 B.C. Bloomington; Indianapolis: Indiana University Press, 1989 (hardcover, ISBN 0-253-31259-0); 1998 (paperback, ISBN 0-253-21169-7). [Chapter V] The Slave War of Spartacus, pp. 83–101.
Rubinsohn, Wolfgang Zeev. Spartacus' Uprising and Soviet Historical Writing. Oxford: Oxbow Books, 1987 (paperback, ISBN 0-9511243-1-5).
Spartacus: Film and History, edited by Martin M. Winkler. Oxford: Blackwell Publishers, 2007 (hardcover, ISBN 1-4051-3180-2; paperback, ISBN 1-4051-3181-0).
Trow, M.J. Spartacus: The Myth and the Man. Stroud, United Kingdom: Sutton Publishing, 2006 (hardcover, ISBN 0-7509-3907-9).
Genner, Michael. "Spartakus. Eine Gegengeschichte des Altertums nach den Legenden der Zigeuner". Two volumes. Paperback. Trikont Verlag, München 1979/1980. Vol 1 53-X Vol 2
Plamen Pavlov, Stanimir Dimitrov,Spartak - sinyt na drenva Trakija/Spartacus - the Son of ancient Thrace. Sofia, 2009, ISBN 978-954-378-024-2
شکست اسپارتاکوس
برگزیدن رهبر آینده جمهوری اسلامی ایران

طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، انتخاب سومین رهبر جمهوری اسلامی ایران پس از پایان رهبری سید علی خامنه‌ای با انتخاب اعضای مجلس خبرگان رهبری انجام می‌گیرد. طبق آیین‌نامهٔ مصوب خبرگان برای برگزیدن رهبر باید حداقل دو سوم خبرگان رأی‌دهنده، به نامزد رهبری، رأی دهند.
هم‌اکنون ششمین دوره مجلس خبرگان که در انتخابات ۱۴۰۲ برگزیده شده‌اند و تا سال ۱۴۱۰ دوره نمایندگیشان ادامه دارد، وظیفه انتخاب رهبر در صورت لزوم را بر عهده دارند.
در قانون‌اساسی سخنی از جانشین یا قائم‌مقام رهبری به میان نیامده است؛ ولی خبرگان می‌توانند در زمان رهبر کنونی، جانشین یا قائم‌مقام برای او برگزینند، ولی پس از برکناری حسینعلی منتظری، از سمت قائم‌مقام رهبر جمهوری اسلامی ایران، دیگر از این شیوه، استفاده نشده است.
طبق قانون اساسی، در صورت ناتوانی موقت رهبر از وظیفه‌های خود یا تا هنگام معرفی رهبر پسین، شورایی شامل رئیس‌جمهور و رئیس قوهٔ قضاییه و یکی از فقیهان شورای نگهبان به انتخاب مجمع تشخیص مصلحت نظام همهٔ وظایف رهبری را به‌طور موقت به عهده می‌گیرد. چنانچه در این مدت یکی از ایشان به هر دلیل نتواند وظیفه‌اش را بگذارد، فرد دیگری به انتخاب مجمع، با حفظ اکثریت فقیهان در شورا به جای وی منصوب می‌گردد. خامنه‌ای بیش از ۸۵ سال سن و سابقه‌ای از بیماری‌ها را دارد.
گزینه‌های احتمالی

رهبری ایران هیچ‌گاه به‌طور عمومی در خصوص جانشین‌های احتمالی بحث نمی‌کند، که پاسخ به این که چه کسی کشور را پس از درگذشت خامنه‌ای اداره خواهد کرد را به پرسشی برای گمانه‌زنی تبدیل کرده است. در گزارش فارن افرز در ۲۰۲۳ نوشته شد که با توجه به این که خامنه‌ای با خیزش روبرو است جانشینی را احتمال دارد به یک بحران بدل کند و نتیجه آن خلأ و نزاع است.