stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سانتیاگو بلانکو

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
نام کامل: Santiago Blanco Gil
زاده: ۱۳ ژوئن ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) ، اسپانیا
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: Retired
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
نوع راندن: Climber
تیم(های) آماتور: تیم(های) آماتور
۱۹۹۴: تیم موویستار
 :  
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۱۹۹۵–۱۹۹۷: تیم موویستار
۱۹۹۸–۲۰۰۰: ویتالیسیو سگوروس
۲۰۰۱–۲۰۰۲: تیم موویستار
۲۰۰۳–۲۰۰۴: Relax-Bodysol
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
2 stages بوئلتا آ اسپانیا: 2 stages بوئلتا آ اسپانیا
 :  
سانتیاگو بلانکو (اسپانیایی: Santiago Blanco‎؛ زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۷۴) دوچرخه‌سوار اهل اسپانیا است. وی در مسابقات تور دو فرانس و جیرو دیتالیا شرکت کرده است.
مسئله کوچک‌ترین دایره

مسئلهٔ کوچکترین دایره یا  کمینه دایره پوششی نقاط، یک مسئله ریاضی است که کوچکترین دایره پوششی شامل همه نقاط صفحه اقلیدسی را محاسبه می‌کند. مسئله کوچکترین دایره پوششی در فضای n بعدی، مسئله ای است که کوچکترین کره که همه مجموعه نقاط را شامل می‌شود، محاسبه می‌کند. این مسئله در ابتدا توسط ریاضی‌دان انگلیسی James Joseph Sylvester در سال ۱۸۵۷ مطرح شد.
مسئله کوچک‌ترین دایره در صفحه یک مثال از مسئله تحلیل تعیین محل است به طوری که محل یک امکان جدید باید به گونه‌ای انتخاب شود که دورترین فاصله‌ای که هر مشتری باید طی کند تا به این امکان برسد کمینه شود.مسئله پیدا کردن کوچک‌ترین دایره در صفحه در ابعاد بالاتر هم در زمان خطی قابل حل است.
مشخصات

اغلب روش‌های هندسی برای حل این مسئله، نقاطی را در نظر می‌گیرند که روی مرز کوچک‌ترین دایره واقع شده‌اند و برپایهٔ دو اصل سادهٔ زیر می‌باشند:
۱) کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی نقاط یکتاست.
۲) کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی برای مجموعهٔ نقاط S، حداکثر با ۳ نقطه از S روی مرز دایره مشخص می‌شود. اگر این دایره با دو نقطه مشخص شود، در این صورت خط متصل کنندهٔ این دو نقطه باید قطر کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی نقاط باشد و اگر با سه نقطه مشخص گردد آنگاه مثلث شامل این سه نقطه منفرجه نخواهد بود.
راه حل‌های زمان خطی

همان طور که نیمورد مگیدو (Nimrod Megiddo) نشان داد،مسئلهٔ کوچک‌ترین دایره پوششی نقاط می‌تواند در زمان خطی حل شود و برای این مسئله در فضای اقلیدسی در هر بعد ثابتی همین زمان اجرا وجود دارد.
المو ولز(Emo Welzl) یک الگوریتم تصادفی برای کوچک‌ترین دایره پوششی نقاط با زمان اجرای (O(n ارائه داد که این الگوریتم بر پایهٔ الگوریتم برنامه خطی ریموند سیدل(Raimund Seidel) است.
این الگوریتم بازگشتی، مجموعه نقاط Q و S را به عنوان آرگومان دریافت می‌کند و کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی از اجتماع Q و S را تا زمانی که هر نقطه از Q نقطه‌ای از نقاط مرزی کوچک‌ترین دایره نهایی شود محاسبه می‌کند.
بنابراین، برای حل مسئله اصلی می‌توانیم الگوریتم فوق را برای مجموعه S که شامل نقاطی که قرار است پوشش داده شوند و Q که یک مجموعه تهی است فراخوانی کرد.
همان‌طور که الگوریتم به صورت بازگشتی فراخوانی می‌شود، مجموعه Q تا زمانی که مساوی همه نقاط مرزی دایره نشده‌است بزرگ می‌شود.
این الگوریتم نقاط درون مجموعه S و P را به صورت رندوم بررسی می‌کند و همچنین کوچک‌ترین دایره شامل اجتماع P و Q را نیزمورد بررسی قرار می‌دهد. در هر مرحله، الگوریتم بررسی می‌کند که آیا نقطه بعدی r به این دایره تعلق دارد یا نه و اگر نداشت دایره را با دایرهٔ دیگری که از فراخوانی الگوریتم با آرگومان‌های P و Q+r به دست می‌آید جایگزین می‌کند. چه دایره توسط دایره دیگری جایگزین شود و چه نشود، r جز مجموعه نقاط P محسوب می‌شود. در بررسی هر یک از نقاط، باید آزمایش‌های مداومی انجام شود که مشخص کند آیا هر نقطه به یک دایره مستقل تعلق دارد و همچنین امکان اجرای یک الگوریتم بازگشتی را دارد یا نه. می‌توان نشان داد که احتمال این که نقطه iام، یک الگوریتم بازگشتی تولید کند برابر با (O(۱/i است. به همین دلیل زمان کل اجرای مسئله خطی است.
متعاقباً، مسئله کوچک‌ترین دایره جز کلاس عمومی مسئله‌های نوع LP است که می‌تواند با استفاده از الگوریتم‌هایی چون ولز که مبتنی بر برنامه‌نویسی خطی هستند حل شود. در نتیجهٔ عضویت در این کلاس، نشان داده شد که اتکا به بُعد فاکتورهای ثابت در زمان محدود (O(n، که یک فاکتور برای تابع‌های Seidel's است، می‌تواند به زیر مجموعه‌های نمایی که اتکا روی N را حفظ می‌کنند کاهش پیدا کند.
سایر الگوریتم‌ها

با توجه به بررسی‌های مگیدو(Megiddo) و اینکه کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی می‌تواند با زمان اجرای خطی پیدا شود، تعداد زیادی از الگوریتم‌ها با پیچیدگی بالاتر ظاهر شدند. ساده‌ترین الگوریتم برای حل این مسئله از مرتبهٔ n۴ است به این ترتیب که تمام دایره‌های متشکل از دو نقطه و سه نقطه ممکن را در نظر گرفته و سپس بین تمام آن‌ها کمینه می‌گیرد.
کریستال و پیرس(Chrystal and Peirce) الگوریتمی ارائه دادند که از استراتژی بهینه‌سازی محلی استفاده می‌کند به این ترتیب که دو نقطه روی مرز دایره در نظر می‌گیرد و با جایگزین کردن پی در پی جفت نقاط روی مرز، دایره را کوچک می‌کند تا به کمینهٔ خود برسد.
چاکرابرتی و چادهوری(Chakraborty and Chaudhuri) یک روش خطی برای انتخاب دایرهٔ اولیهٔ مناسب و جفت نقاط روی مرز دایره ارائه کرده‌اند. با هر گام از این الگوریتم یکی از جفت نقاط روی مرز به عنوان یک راس جدید در پوش محدب قرار می‌گیرد؛ بنابراین اگر پوش حاوی h راس باشد، این الگوریتم می‌تواند در مرتبهٔ زمانی n*h پاسخ دهد.
الزینگا و هرن(Elzinga and Hearn) الگوریتمی را پیشنهاد دادند که یک دایرهٔ پوششی را برای زیر مجموعه‌ای از نقاط نگه می‌دارد. در هر گام الگوریتم، از نقطه‌ای که توسط حوزهٔ پوششی هنوز پوشش داده نشده‌است، برای پیدا کردن یک فضای پوششی بزرگ تر که زیر مجموعهٔ جدیدی از نقاط و البته شامل همین نقطه است، استفاده می‌شود. با اینکه این الگوریتم در بدترین حالت زمان اجرایی از مرتبهٔ h۳*n دارد، طراحان الگوریتم معتقدند که در آزمایش‌هایشان این الگوریتم در زمان خطی پاسخ می‌داده است. درنزر و شله(Drezner and Shelah) پیچیدگی این الگوریتم را بررسی کرده‌اند.کد برنامه به دو زبان برنامه‌نویسی فورترن و ،C از هرن و ویجای و نیکل(Hearn, Vijay & Nickel) در دسترس هست.
مسئلهٔ کوچک‌ترین حوزه می‌تواند به عنوان یک برنامه از درجهٔ دو فرموله شود که با استفاده از یک سیستم محدودیت خطی و تابع‌های محدب درجهٔ دو تعریف می‌شود. بنابراین هر الگوریتم جهت دار ممکن می‌تواند جواب مسئله را بدهد.هرن و ویجای ثابت کردند که راه حل‌های ارائه شده از جکبسن و کریستال - پیرس معادل هم هستند.
دوگان این برنامه درجهٔ دو ممکن است بتواند به صورت ضمنی فرمول بندی شود. الگوریتمی از لاوسون can be described in this way as a primal dual algorithm.می‌تواند به عنوان یک راه حل دوگان اولیه محسوب شود.
شمُس وهای (Shamos and Hoey) یک الگوریتم با زمان اجرای n*log n ارائه کردند بر این مبنا که مرکز کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی باید یک راس از دورترین نقطهٔ دیاگرام ورونوی از مجموعه نقاط ورودی باشد.
گونهٔ وزن دار مسئله

نسخهٔ وزن دار مسئلهٔ کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی، ورودی‌ها را به عنوان مجموعه‌ای از نقاط در فضای اقلیدسی در نظر می‌گیرد که هر کدام وزنی دارند. هدف این مسئله پیدا کردن نقطه ایست که بیشینه فاصلهٔ وزن دار با هر نقطهٔ دیگری را کمینه کند. مسئلهٔ اصلیِ کوچک‌ترین دایرهٔ پوششی می‌تواند با اختصاص دادن همهٔ وزن‌ها به همان اعداد بهبود پیدا کند. همانند نسخهٔ بدون وزن، حالت وزن دار مسئله می‌تواند در زمان خطی حل شود، بدیهی است که راه حل‌هایی با زمان اجرای کندتر نیز موجودند.
لاست (فصل ۶)

جعبه اطلاعات فصل تلویزیون
| لاست (فصل ۶) | لاست (فصل ۶) |
| --- | --- |
فصل ۶: فصل ۶
پرونده:Lost S6 DVD.jpgجلد دی‌وی‌دی فصل ۶: پرونده:Lost S6 DVD.jpgجلد دی‌وی‌دی فصل ۶
بازیگران:  نوین اندروز  نستر کاربونل  هنری ایان کوسیک  امیلی دی راوین  مایکل امرسون  جفری‌دیوید فاهی  متیو فاکس  هورهه گارسیا  جاش هالووی  دنیل دای کیم  یونجین کیم  کن لئونگ  اوانجلین لیلی  تری اوکوئین  زلیخا رابینسون  سم اندرسون  ال اسکات کالدول  الیزابت میچل  دامینیک مانهن  ایان سامرهلدر  جان تری  سونیا والگر  سینتیا واتروس 
شمار قسمت‌ها: ۱۸
پخش: پخش
شبکه اصلی: ای‌بی‌سی
انتشار اصلی: ۲ فوریه ۲۰۱۰ – ۲۳ مه ۲۰۱۰
گاه‌نگاری فصل: گاه‌نگاری فصل
→ قبلی فصل ۵ : → قبلی فصل ۵ 
فصل ششم و آخرین فصل مجموعه تلویزیونی آمریکایی لاست در ۲ فوریه ۲۰۱۰ در ایالات متحده و کانادا پخش شد. این فصل داستان بازماندگان حادثه سقوط هواپیمای اوشینیک ایرلاینز پرواز ۸۱۵ در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۴ در جزیره‌ای مرموز در اقیانوس آرام جنوبی را ادامه می‌دهد. بازماندگان باید با دو نتیجه انفجار یک بمب هسته‌ای در جزیره در دهه ۱۹۷۰ مقابله کنند. در حالی که داستان در جزیره ادامه دارد، فلش به پهلو، جدول زمانی دوم را نشان می‌دهد، که در آن پرواز ۸۱۵ هرگز سقوط نمی‌کند. این فصل در ۲۴ اوت ۲۰۱۰ به صورت دی‌وی‌دی و بلوری همراه با مجموعه کامل باکس سریال منتشر شد. در ویژگی‌های ویژه گنجانده شده بود «مرد جدید مسئول»، قسمتی که قبلاً پخش نشده بود و به عنوان پایانی پس از رویدادهای پایانی عمل می‌کند.
بازیگران

مقالهٔ اصلی: فهرست شخصیت‌های لاست
بازیگران > شخصیت‌های اصلی

نوین اندروز در نقش: سعید جراح
نستر کاربونل در نقش: ریچارد آلپرت
هنری ایان کوسیک در نقش: دزموند هیوم
امیلی دی راوین در نقش: کلر لیتلتون
مایکل امرسون در نقش: بنجامین لینوس
جفری‌دیوید فاهی در نقش: فرانک لاپیدوس
متیو فاکس در نقش: جک شپرد
هورهه گارسیا در نقش: هوگو هارلی ریس
جاش هالووی در نقش: جیمز ساویر فورد
دنیل دای کیم در نقش: جین‌سو ون
یونجین کیم در نقش: سان‌ها ون
کن لئونگ در نقش: مایلز استرام
اوانجلین لیلی در نقش: کیت آستن
تری اوکوئین در نقش: جان لاک
زلیخا رابینسون در نقش: ایلانا وردانسکی
بازیگران > شخصیت‌های دوره‌ای و مهمان

الیزابت میچل در نقش: ژولیت برک
دامینیک مانهن در نقش: چارلی پیس
جرمی دیویس در نقش: دنیل فارادی
ایان سامرهلدر در نقش: بون کارلیل
ربکا میدر در نقش: شارلوت لوئیس
هارولد پرینو در نقش: مایکل داوسون
سینتیا واتروس در نقش: لیبی
میشل رودریگز در نقش: آنا لوسیا کورتز
مگی گریس در نقش: شانون رادرفورد
مالکوم دیوید کلی در نقش: والت لوید
جان تری در نقش: در نقش: کریستین شپرد
الن داله در نقش: چارلز ویدمور
سونیا والگر در نقش: پنی ویدمور
فیونولا فلانگان در نقش: الویز هاوکینگ
کیتی سیگال در نقش: هلن
برد ویلیام هنکه در نقش: برام
میرا فورلان در نقش: دنیله روسو
دانیال روبوک در نقش: لزلی آرت
اندرو دیوف در نقش: میخائیل
ویلیام ماپوتر در نقش: ایتن رام
جون گریس در نقش: راجر لینوس
کوین دورند در نقش: مارتین کیمی
مارک پلگرینو در نقش: جیکوب
تیتوس ولیور در نقش: مرد سیاه‌پوش
ال اسکات کالدول و سم اندرسون در نقش: رز و برنارد ندلر
کیمبرلی جوزفدر نقش: سیندی
قسمت‌ها

مقالهٔ اصلی: فهرست قسمت‌های لاست
| شم>  کلی | شم>  در فصل | عنوان | کارگردان | نویسنده | Featured character(s) | تاریخ انتشار اصلی | U> S. تعداد بیننده (میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 104۱۰۵ | 1۲ | «LA X» | Jack Bender | Damon Lindelof & Carlton Cuse | various | ۲ فوریه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-02-۰۲) | 12.09 |
| ۱۰۶ | ۳ | «What Kate Does» | Paul Edwards | Edward Kitsis & Adam Horowitz | Kate | ۹ فوریه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-02-۰۹) | 11.05 |
| ۱۰۷ | ۴ | «The Substitute» | Tucker Gates | Elizabeth Sarnoff & Melinda Hsu Taylor | Locke | ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-02-۱۶) | 9.82 |
| ۱۰۸ | ۵ | «Lighthouse» | Jack Bender | Carlton Cuse & Damon Lindelof | Jack | ۲۳ فوریه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-02-۲۳) | 9.95 |
| ۱۰۹ | ۶ | «Sundown» | Bobby Roth | Paul Zbyszewski & Graham Roland | Sayid | ۲ مارس ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-03-۰۲) | 9.29 |
| ۱۱۰ | ۷ | «Dr. Linus» | Mario Van Peebles | Edward Kitsis & Adam Horowitz | Ben | ۹ مارس ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-03-۰۹) | 9.49 |
| ۱۱۱ | ۸ | «Recon» | Jack Bender | Elizabeth Sarnoff & Jim Galasso | Sawyer | ۱۶ مارس ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-03-۱۶) | 8.87 |
| ۱۱۲ | ۹ | «Ab Aeterno» | Tucker Gates | Melinda Hsu Taylor & Greggory Nations | Richard | ۲۳ مارس ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-03-۲۳) | 9.31 |
| ۱۱۳ | ۱۰ | «The Package» | Paul Edwards | Paul Zbyszewski & Graham Roland | Sun & Jin | ۳۰ مارس ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-03-۳۰) | 10.13 |
| ۱۱۴ | ۱۱ | «Happily Ever After» | Jack Bender | Carlton Cuse & Damon Lindelof | Desmond | ۶ آوریل ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-04-۰۶) | 9.55 |
| ۱۱۵ | ۱۲ | «Everybody Loves Hugo» | Daniel Attias | Edward Kitsis & Adam Horowitz | Hurley | ۱۳ آوریل ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-04-۱۳) | 9.48 |
| ۱۱۶ | ۱۳ | «The Last Recruit» | Stephen Semel | Paul Zbyszewski & Graham Roland | various | ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-04-۲۰) | 9.53 |
| ۱۱۷ | ۱۴ | «The Candidate» | Jack Bender | Elizabeth Sarnoff & Jim Galasso | Jack & Locke | ۴ مه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-05-۰۴) | 9.59 |
| ۱۱۸ | ۱۵ | «Across the Sea» | Tucker Gates | Carlton Cuse & Damon Lindelof | Jacob & Man in Black | ۱۱ مه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-05-۱۱) | 10.32 |
| ۱۱۹ | ۱۶ | «What They Died For» | Paul Edwards | Edward Kitsis & Adam Horowitz & Elizabeth Sarnoff | various | ۱۸ مه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-05-۱۸) | 10.47 |
| 120۱۲۱ | 17۱۸ | «The End» | Jack Bender | Damon Lindelof & Carlton Cuse | various | ۲۳ مه ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-05-۲۳) | 13.57 |
بازخورد

در راتن تومیتوز، این فصل دارای رتبه محبوبیت ۶۸٪ با میانگین امتیاز ۸٫۷ از ۱۰ بر اساس ۳۴ بررسی است. اجماع انتقادی این وب‌سایت می‌گوید: «تغییر گمشده‌ها در اسطوره‌های مرکزی همه بینندگان را راضی نمی‌کند، اما طرفداران سرسخت با اجرای قوی نمایش و تعهد مداوم به مضامین آن آرامش خواهند یافت».
اولین قسمت پخش شده این فصل توسط ۱۳ میلیون بیننده آمریکایی و قسمت پایانی مجموعه توسط ۱۳٫۵ میلیون بیننده آمریکایی تماشا شد. کل فصل به‌طور متوسط ۱۰ میلیون بیننده داشت.
لباس بمب

یک تکنسین ئی‌اودی با لباس بمب
لباس بمب (به انگلیسی: bomb suit) یا لباس خنثی‌سازی مهمات انفجاری (ئی‌اودی) (به انگلیسی: Explosive Ordnance Disposal (EOD) suit) یا لباس انفجار (به انگلیسی: blast suit)، یک لباس زرهی سنگین است که برای مقاومت در برابر فشار ایجاد شده توسط بمب و هر قطعه ای که ممکن است بعد از انفجار بمب تولید شود، طراحی شده‌است. این لباس معمولاً توسط پرسنل آموزش دیده‌ای که سعی در خنثی‌سازی بمب دارند استفاده می‌شود. برخلاف زره‌های بدن بالستیک، که معمولاً روی محافظت از تنه و سر تمرکز می‌کنند، لباس بمب باید از تمام قسمت‌های بدن محافظت کند، زیرا خطرات ناشی از انفجار بمب کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
قسمت‌هایی از لباس بمب، برای حداکثر محافظت روی هم قرار می‌گیرند و لباس به روش‌های مختلف از بدن محافظت، و همچنین پرتابه‌های ناشی از یک وسیلهٔ منفجر شده را منحرف یا متوقف می‌کند. این لباس، فشار موج انفجاری که به فرد داخل لباس منتقل می‌شود را متوقف کرده یا تا حد زیادی کاهش می‌دهد. اکثر لباس‌های بمب، مانند لباس بمب پیشرفته، از لایه‌های کولار، فوم و پلاستیک برای انجام این عملکردها استفاده می‌کنند.
به منظور به حداکثر رساندن محافظت، لباس‌های بمب با یک جفت دستکش قابل تعویض و اتصالات محافظ مچ ارائه می‌شود. این کار، به دست‌های فردی که آن را پوشیده، تحرک و محافظت لازم برای کار می‌دهد و از آلودگی متقابل شواهد یافت شده (مانند اثر انگشت) جلوگیری می‌کند.
تکنسین‌های ئی‌اودی لباس‌های بمب را در طول مراحل شناسایی، ایمن‌سازی یا رویه‌های اختلال در تهدیدات احتمالی یا تأیید شده انفجاری می‌پوشند. در صورت منفجر شدن دستگاه انفجاری تهدید کننده، چنین لباس‌هایی باید در برابر تکه‌تکه شدن، فشار بیش از حد انفجار و اثرات حرارتی و درجه سوم محافظت کنند. در عین حال، این لباس می‌تواند به‌طور قابل توجهی مانع تحرک یا آگاهی موقعیتی فردی که در آن قرار دارد شود.
طوریکه در متن بالا ذکر گردیده ، لباس بمب جهت محافظت تمام بدن طراحی شده است و این لباس ( طراحی جدید ) از هفت قسمت ساخته شده .
۱.کلاه
۲.ژاکت
۳.دستکش
۴.پشت بند
۵.بیضه بند
۶.ساق بند ( پاچه ها )
۷.پا پوش ( کفش ها )
جهت سهولت در کار تکنیسین ( خنثی کننده ) بمب امکاناتی هم در لباس وجود دارد :
۱.تهویه هوا ( سرد کن ، بخار شکن ) در کلاه
۲.چراغ جهت دید بهتر در شب
۳.میکروفن جهت صحبت کردن
۴.اسپیکر جهت پخش صدای تکنیسین
۵.برق اضطراری در زمان از کار افتادن باطری های اصلی‌
مسائل مربوط به ارگونومی

برای متوقف کردن مؤثر موج انفجار، لایه‌های ضخیم کولار، فوم و پلاستیک برای جلوگیری از آسیب جدی بدن مورد نیاز است. از آنجایی که کل بدن نیاز به محافظت دارد، لباس بمب به دست آمده سنگین است (۸۰ پوند (۳۶ کیلوگرم) یا بیشتر) و گرما به حدی است که ریسک گرمازدگی جان فرد را به خطر می‌اندازد و حرکت را مختل می‌کند. به همین دلیل، اغلب یک نفر پس از شناسایی، لباس بمب را می‌پوشد تا برای خنثی سازی به وسیله انفجاری نزدیک شود. وزن لباس غالباً با میزان محافظتی که می‌تواند ایجاد کند، رابطه مستقیم دارد؛ بنابراین طیف وسیعی از لباس‌های بمب‌گذاری در دسترس هستند تا سازمان‌ها بتوانند در صورت امکان حفاظت مورد نیاز را بدون تحمل وزن غیرضروری لباس انتخاب کنند. یک لباس بمب مینیمال شامل یک ژاکت، پیش‌بند و کلاه ایمنی است که وزن آن کمتر از ۱۱ پوند (۵ کیلوگرم) می‌باشد. این موارد به عنوان موارد مناسب برای فعالیت‌های مین‌روبی ذکر شده‌اند اما برای فعالیت‌های مرتبط با ئی‌اودی مناسب نیستند.
مواد به کار رفته در یک لباس بمب، که آن لباس را واجد شرایط محافظت می‌کند، نمی‌تواند گرمای تولید شده توسط بدن را آزاد کند. نتیجه می‌تواند گرمازدگی باشد که منجر به بیماری، آشفتگی و کاهش توانایی فرد برای انجام وظیفه شود. جدیدترین مدل لباس‌های بمب شامل سیستم‌های خنک‌کننده با باتری برای جلوگیری از گرمازدگی است. یک مطالعه سازنده ادعا می‌کند که سیستم‌های خنک‌کننده داخلی در لباس‌های بمب ۳۹ پوند (۱۸ کیلوگرم) و ۸۱ پوند (۳۷ کیلوگرم) به کاربر کمک می‌کنند تا یک ساعت (حتی در یک محیط بسیار گرم) در دمای قابل کار باقی بماند.
گرمازدگی هنگام پوشیدن لباس ئی‌اودی می‌تواند مشکل ساز باشد
شیرو ایشی

در این نام ژاپنی، «ایشی» نام خانوادگی است.
| شیرو ایشی | شیرو ایشی |
| --- | --- |
سرگرد (بعدها سپهبد) شیرو ایشی در سال ۱۹۳۲: سرگرد (بعدها سپهبد) شیرو ایشی در سال ۱۹۳۲
نام بومی: 石井 四郎
زاده: ۲۵ ژوئن ۱۸۹۲ شیبایاما، استان چیبا، امپراتوری ژاپن
درگذشته: ۹ اکتبر ۱۹۵۹ (۶۷ سال) توکیو، ژاپن
وفاداری:  امپراتوری ژاپن
شاخه نظامی:  ارتش امپراتوری ژاپن
سال‌های خدمت: ۱۹۲۱–۱۹۴۵
درجه: ژنرال جراح (سپهبد)
فرماندهی: واحد ۷۳۱، ارتش کوانتونگ
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ دوم چین و ژاپن  جنگ جهانی دوم 
نشان‌ها: مدال گولدن کایت، نشان درجه ۴
شیرو ایشی (ژاپنی: 石井 四郎؛ انگلیسی: Shirō Ishii) یک پزشک و میکروب‌شناس و افسر عالی‌رتبهٔ ارتش ژاپن و فرمانده «واحد ۷۳۱» بود که یک واحد جنگ بیولوژیک در ارتش امپراتوری ژاپن محسوب می‌شد و در آن، آزمایش‌هایِ پزشکیِ اجباری و غالباً مرگباری بر روی اسرای جنگی در جریان جنگ دوم چین و ژاپن انجام می‌شد.
زندگی‌نامه > سال‌های اولیه

ایشی در «روستای شیبایاما» در منطقهٔ «سانبو» واقع در استان چیبا زاده شد و در دانشگاه کیوتو به تحصیلِ رشتهٔ پزشکی پرداخت. او در سال ۱۹۲۱ میلادی، به عنوان جراح و با درجهٔ «ستوان‌جراح» وارد ارتش امپراتوری ژاپن شد. سپس در سال ۱۹۲۲ به «بیمارستان شماره ۱ ارتش» و «دانشکده پزشکی ارتش ژاپن» در توکیو منتقل شد. فعالیت‌های ایشی در این مرکز، آنچنان مافوق‌هایش را در ارتش راضی کرد که او را مجدداً برای فوق‌تخصص، به مدت دو سال به دانشگاه کیوتو فرستادند. در حین دوران تحصیل، او عادت داشت باکتری‌های مختلف را در ظروف گوناگون و به عنوان «حیوان دست‌آموز» (و نه برای تحقیقات پزشکی) پرورش دهد. این کارِ او، موجب شده بود که در دانشگاه، مورد توجه کارکنان آنجا قرار گیرد.
در سال ۱۹۲۵ میلادی، او به درجهٔ «سروان جراح» نائل آمد و تا سال ۱۹۲۷ میلادی، مشغول تهیهٔ مقدمات و راضی‌کردنِ مقامات برای ایجاد یک «برنامه سلاح‌های بیولوژیک» بود. با آغاز سال ۱۹۲۸ میلادی، او دست به یک سفر ۲ ساله به غرب زد. در این مدت، تحقیقات گسترده‌ای دربارهٔ اثرات سلاح‌های بیولوژیک و شیمیایی در دوران جنگ جهانی اول و پس از آن نمود. این مأموریت، بسیار موفقیت‌آمیز بود و موجب شد تا ایشی، پشتیبانیِ «سادائو آراکی» (وزیر جنگ دولت ژاپن) را به‌دست آورد. او در ژانویهٔ ۱۹۳۱ میلادی به درجهٔ «سرگرد جراح» ارتقاء یافت.
زندگی‌نامه > پروژهٔ سلاح‌های بیولوژیک

در سال ۱۹۳۲ میلادی، ایشی آزمایش‌های مقدماتی بیولوژیک خود را، در غالبِ یک برنامهٔ نظامی مخفیانه برای ارتش ژاپن، در «قلعهٔ نظامی ژونگما» آغاز نمود. در سال ۱۹۳۵ درجه نظامی‌اش به «سرهنگ‌دوم جراح» ارتقاء یافت. در سال ۱۹۳۶ میلادی، واحد ۷۳۱ تأسیس شد. ایشی یک محوطه عظیم مشتمل بر ۱۵۰ ساختمان در زمینی به مساحتِ ۶ کیلومتر مربع در حومهٔ شهر هاربین در چین ساخت و آزمایش‌های محرمانه خود را در آن مکان ادامه داد. یک داستان دروغین هم برای مردم عادی ساختند که این تأسیسات، متعلق به یک مجتمع بزرگِ تصفیه آب است.
ایشی در سال ۱۹۳۸، به درجهٔ «سرهنگ‌تمام جراح» نائل شد. در ۹ فوریه ۱۹۳۹، او در «سالن بزرگ کنفرانس وزارت جنگ» سخنرانی مبسوطی دربارهٔ «جنگ بیولوژیک» کرد. یکی از حاضرانِ در جلسه، «شاهزاده یاسوهیتو» (برادر امپراتور هیروهیتو، ۱۲۴مین امپراتور ژاپن) بود که در عین حال، شاهد یک عملِ زنده‌شکافی بود که توسط ایشی در همان جلسه انجام شد. ایشی در ماه اکتبر، «مدال گولدن کایت» (نشانِ درجه ۴) را دریافت کرد. از سال ۱۹۴۰ میلادی، ایشی سرپرست «بخش سلاح‌های بیولوژیک» در ارتش کوانتونگ و همچنین رئیس «بخش باکتری‌شناسی دانشکدهٔ پزشکی ارتش» بود و در مارس سال بعد، به درجهٔ «سرلشکر جراح» نائل آمد. در سال ۱۹۴۲ میلادی، ایشی دست به آزمایش‌های عملی با میکروب‌های پرورش‌یافته‌اش زد. او نه تنها، روش‌های گوناگونی را برای پراکندن این میکروب‌ها (همچون انواع سلاح‌های گرم و بمب و غیره) آزمود؛ بلکه بر روی اسرای جنگ در زندان، سربازان دشمن در میدان نبرد و حتی شهروندان عادی در شهرهای چین، این آزمایش‌ها را پیاده کرد. بنا بر تخمینِ برخی مورخان، ده‌ها هزار نفر در جریان این تماس‌های میکروبی و آزمایش‌های بیولوژیک (از جمله طاعون خیارکی، وبا و سیاه‌زخم و غیره) جان خود را از دست دادند. آن‌ها در واحد نظامی خود، آزمایش‌های فیزیولوژیک نیز بر روی انسان‌ها انجام می‌دادند که از آن میان می‌توان به زنده‌شکافی، سقط‌های اجباری، ایجاد مصنوعی و تعمدی سکته‌های مغزی، قلبی، یخ‌زدگی و سرمازدگی اشاره نمود.
از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ میلادی، «ایشی»، رئیس «بخش پزشکی ارتش اول ژاپن» بود. او در مارس ۱۹۴۵ به درجهٔ «سپهبد جراح» رسید و در همان ماه، نقشهٔ حملهٔ میکروبی به شهر سن دیگو آمریکا را، با استفاده از هواپیماهای کامی‌کازه، طرح‌ریزی کرد. (عملیات شکوفه‌های گیلاس در شب). در روزهای پایانی جنگ اقیانوس آرام و احتمالِ شکستِ قریب‌الوقوع ژاپن، نیروهای ارتش ژاپن، ساختمان‌های واحد ۷۳۱ را منفجر کردند تا هیچ‌گونه نشان و سندی از تحقیقات انجام‌یافته در آنجا باقی نماند. «ایشی» به منظور پاک‌سازی کامل هرگونه مدرک، دستور داد ۱۵۰ فردی را که در آن مکان باقی‌مانده و در صفِ انجام آزمایش بر رویشان بودند، کشته شوند.
در مجموع، بر روی بیش از ۱۰هزار نفردر واحد ۷۳۱، آزمایش‌های پزشکی انجام پذیرفت که از این تعداد افراد، سالیانه حدود ۶۰۰ نفرشان توسط «کِمپئی‌تائی» (پلیس مخفی ژاپن) تأمین می‌شد. این افراد را «ایشی» و همکارانش «ماروتا» (واژهٔ ژاپنی برای «الوار») می‌نامیدند. اینکه خاستگاه این کلمه از کجا بود، مشخص نیست و شاید ایشی آن‌ها را به صورت اشیایی بی‌ارزش و مصرفی می‌دید؛ یا آنکه این نام‌گذاری، در ادامهٔ داستان جعلی‌ای بود که بین مردم پخش کرده بودند؛ مبنی بر آنکه در آن مکان، دستگاه‌های اره‌کشی و الوارسازی موجود است.
زندگی‌نامه > مصونیت از اتهام جنایت جنگی

ایشی توسط نیروهای آمریکاییِ درگیر دراشغال ژاپن، در پایانِ جنگ جهانی دوم دستگیر شد و قرار شد وی و سایر مقامات بلندپایهٔ واحد ۷۳۱، توسط مقامات اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بازجویی شوند. با این حال، ایشی و همکارانش موفق شدند مقامات مسئول را پیش از برگزاری «دادگاه نظامی بین‌المللی شرق آسیا» متقاعد کنند تا به آنها، در ازایِ افشای کامل نتایج تمامی تحقیقات و آزمایش‌های پزشکی و جنگ بیولوژیک بر روی انسان، مصونیت کامل قضایی بدهند. مقامات شوروی با اینکار مخالف بودند و می‌خواستند بازجویی و محاکمهٔ آنان انجام شود، اما مقامات آمریکایی پس از دریافتِ گزارشی از محققانِ میکروب‌شناسِ خود، با این کار مخالفت کردند. در میانِ این محققان، می‌توان از «دکتر ادوین هیل» (رئیس فرماندهی پزشکی ارتش آمریکا موسوم به «فورت دیتریک») نام برد که در گزارش خود، نوشته بود تجربیات و آزمایش‌های «ایشی» و همکارانش، «بدون چون‌وچرایی، ارزشمند» است و «تحت هیچ شرایطی در کشور آمریکا، به دلیل تنگناهای اخلاقی، قابل انجام نیست» و حالا این امکان پیش آمده که «نتایج این آزمایش‌ها، به آسانی و ارزانی به‌دست آید». در ۶ مه ۱۹۴۷ میلادی، ارتشبد داگلاس مک‌آرتور در نامه‌ای به واشینگتن تلویحاً توافقِ به‌عمل‌آمده را شرح داد و درخواست کرد اطلاعات به‌دست آمده، در مجاریِ امنیتی بماند و به عنوان مدرکی دالِ بر جنایت جنگی، استفاده نشود. سرانجام توافق نهایی در سال ۱۹۴۸ به‌دست آمد. بدین ترتیب، ایشی هرگز بخاطر جنایات جنگی‌اش محاکمه نشد.
«ریچارد درایتون» یک مدرسِ تاریخ در دانشگاه کمبریج مدعی شد که «ایشی» بعدها به مریلند آمد تا در زمینهٔ سلاح‌های میکروبی مشاوره دهد. اگر واقعاً ایشی به مریلند رفته باشد، به احتمال زیاد به «فورت دیتریک» رفته‌است که یک مرکز مشهور و بزرگ آزمایش‌های پزشکی در شهر فردریک در ایالت مریلند است. یک منبع دیگر اظهار داشت که «ایشی» در ژاپن ماند و یک درمانگاه خصوصی تأسیس نمود و در آن به درمانِ رایگانِ بیماران پرداخت. گفته می‌شود وی علاقهٔ خاصی به سلامتِ کودکان داشت. او یک دفترچه خاطرات هم از خود بجا گذاشت، اما در آن، هیچ اشاره‌ای به فعالیت‌هایش در دوران جنگ نکرده بود. ایشی در سن ۶۷ سالگی، بر اثرِ سرطان گلو درگذشت. بنا به اظهار دخترش، او در بستر مرگ، به مذهب کاتولیسیسم گروید.
کیم سونگ کیو

برای بازیگر دیگر با همین نام، کیم سونگ کیو (بازیگر، زاده ۱۹۸۶) را ببینید.
| کیم سونگ کیو | کیم سونگ کیو |
| --- | --- |
کیم در نوامبر ۲۰۲۲: کیم در نوامبر ۲۰۲۲
زادهٔ: ۲۸ آوریل ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال) جونجو، استان جولا شمالی، کره جنوبی
محل تحصیل: دانشگاه ده‌کیونگ
پیشه‌ها: خواننده بازیگر مجری
نماینده: دابل اچ تن
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: کی-پاپ پاپ راک بالاد دنس پاپ
ساز(ها): وکال پیانو
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
ناشر(ان): وولیم دابل اچ تن
عضو کنونیِ: اینفینیت
وبگاه: dhtne.com
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김성규
هانجا: 金聖圭
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Seong-gyu
مک‌کیون–ریشاور: Kim Sŏng-kyu
 :  
 :  
کیم سونگ کیو (کره‌ای: 김성규؛ زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۸۹) که بیشتر با نام سونگ‌گیو (انگلیسی: Sunggyu) شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او لیدر و وکالیست اصلی گروه پسرانه اینفینیت است. در نوامبر ۲۰۱۲، او فعالیت انفرادی خود را با انتشار نخستین آلبوم چندآهنگه به نام من دیگر آغاز کرد که در جایگاه شماره یک جدول آلبوم‌های گائون قرار گرفت. دومین آلبوم چندآهنگه‌اش به نام ۲۷ (۲۰۱۵) در جایگاه شماره یک جدول آلیوم‌های گائون و شماره هشت جدول آلبوم‌های جهانی بیلبورد ایالات متحده قرار گرفت.