عباس لسانی
اعتراضات به دستگیری

در ژانویه ۲۰۰۷، کمیته حقوق جهانی آذربایجانی‌ها (DAHMK) با درخواست آزادی عباس لسانی به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد مراجعه کرد .
در ۱ فوریه ۲۰۰۷، سازمان عفو بین‌الملل عباس لسانی را به‌عنوان زندانی وجدان اعلام کرد.
در همان روز، سخنگوی وزارت خارجه ایالات متحده، شان مک‌کورمک، بیان کرد که این وزارت از وضعیت عباس لسانی که در ایران زندانی است، نگران است و او در زندان تحت فشارهای فیزیکی قرار دارد . در ادامه بیانیه وزارت خارجه آمده است که رژیم ایران زبان آذربایجانی را در مدارس ممنوع کرده، فعالان آذربایجانی را تحت تعقیب قرار می‌دهد و افرادی مانند عباس لسانی که از حقوق فرهنگی و زبانی خود دفاع می‌کنند را به ناحق زندانی می‌کند.  در فوریه ۲۰۰۷، هولگر گوستافسون، عضو کمیسیون روابط خارجی پارلمان سوئد و نماینده حزب دموکرات مسیحی، با ارسال نامه‌ای به محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور وقت ایران، خواستار آزادی عباس لسانی شد. در فوریه ۲۰۰۷، کارل شلیتر، عضو پارلمان اروپا، برای آزادی عباس لسانی به آیت‌الله سید علی خامنه‌ای نامه نوشت. او در نامه خود به شرایط نگهداری، وضعیت سلامت و فشارهایی که به خانواده لسانی وارد می‌شود، اشاره کرد. در ۶ مارس ۲۰۰۷، وزارت خارجه ایالات متحده گزارش سالانه حقوق بشر برای سال ۲۰۰۶ را ارائه کرد که در آن نقض حقوق زبان مادری آذربایجانی‌ها، بازداشت‌های سیاسی و تعقیب فعالان سیاسی، از جمله دستگیری عباس لسانی، مورد اشاره قرار گرفته بود.
در مارس ۲۰۰۸، انجمن آذربایجانی‌های جنوبی مقابل ساختمان بی‌بی‌سی در لندن تظاهراتی برگزار کرد. شرکت‌کنندگان در این تظاهرات خواستار آزادی عباس لسانی شدند. آن‌ها پلاکاردهایی با عبارات «۳۰ میلیون تُرک آذربایجانی تحت سرکوب رژیم ایران هستند!»، «زبان تُرکی آذربایجانی باید در آذربایجان جنوبی زبان رسمی باشد!» و «شکنجه زندانیان وجدان را متوقف کنید!» در دست داشتند. در این تظاهرات که دو ساعت به طول انجامید، شرکت‌کنندگان اعلامیه‌هایی درباره دستگیری عباس لسانی و وضعیت آذربایجانی‌های جنوبی در ایران به زبان انگلیسی توزیع کردند .
در ۲۹ اوت ۲۰۱۵، در استادیوم تختی اردبیل، در جریان مسابقه فوتبال بین تیم‌های شهرداری اردبیل و گیتی‌پسند اصفهان، هواداران اردبیلی شعار «کشور ما آباد باشد، لسانی آزاد باشد» را سر دادند و آزادی عباس لسانی را خواستار شدند.
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵، مصطفی پروین، صالح پیچقانی، توحید امیر امینی، مرتضی پروین و میثم جولانی در استادیوم تختی اردبیل در جریان مسابقه فوتبال توسط نیروهای امنیتی ایران دستگیر شدند. دلیل این دستگیری، بالا بردن پلاکاردهایی با مضمون حمایت از عباس لسانی و دیگر زندانیان سیاسی و سر دادن شعارهای ملی‌گرایانه بود . هر یک از آن‌ها به سه ماه زندان و ۳۰ ضربه شلاق محکوم شدند. با وجود اینکه حکم شلاق باید در پایان دوره حبس اجرا می‌شد، این حکم در نخستین روزهای زندانی شدن آن‌ها به اجرا درآمد.
در سال ۲۰۱۹، کتابی با عنوان «فریاد آزادی» توسط گروهی از حامیان عباس لسانی منتشر شد که شامل اشعار، مقالات، دفاعیات او در دادگاه و مصاحبه‌های او بود.
در همان سال، عباس لسانی در اعتراض به دستگیری خود دست به اعتصاب غذا زد و فعالان ملی کمپینی با عنوان «حمایت از عباس لسانی» راه‌اندازی کردند .  در ۴ فوریه ۲۰۱۹، قباد عباداوغلو، رئیس جنبش دموکراسی و رفاه آذربایجان، خواستار آزادی عباس لسانی شد و از همه دعوت کرد که از او حمایت کنند.  در ۵ فوریه، حزب مساوات خواستار آزادی بدون قید و شرط عباس لسانی و تمامی فعالان ملی که در زندان‌های ایران نگهداری می‌شدند، شد و بیانیه‌ای در این باره منتشر کرد . علاوه بر بیانیه حزب، رئیس آن، عارف حاجیلو نیز سرکوب فعالان ملی در ایران را محکوم کرد و خواستار آزادی عباس لسانی شد .  در ۷ فوریه، صابر رستم‌خانلو رئیس مشترک کنگره جهانی آذربایجانی‌ها، خواستار آزادی فوری عباس لسانی و دیگر افرادی که به‌ ناحق زندانی شده‌اند و تحقق خواسته‌های ملی، سیاسی و اقتصادی تُرک‌های آذربایجانی در ایران شد. در ۱۰ فوریه، فعالان حقوق بشری که از کمپین «حمایت از عباس لسانی» حمایت کرده بودند، مورد حمله نیروهای امنیتی قرار گرفتند؛ خانه‌های مرتضی پروین، مهدی دوستدار و رحیم نوروزی و محل کار علی واثقی و مظاهر معالی مورد تفتیش قرار گرفت.
در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۹، سازمان جوانان ملی‌گرا در مقابل سفارت ایران در باکو تجمعی برگزار کرد تا از حقوق عباس لسانی و دیگر فعالان حمایت کند. شرکت‌کنندگان در این تجمع شعارهایی همچون «آزادی برای هم‌میهنان ما!»، «آذربایجان جنوبی ایران نیست!» و «آذربایجان یکی باشد، پایتختش تبریز باشد!» سر دادند و قطعنامه تجمع را مقابل سفارت قرائت کردند.
در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹، فعالان حزب مساوات تلاش کردند تا مقابل سفارت ایران تجمعی اعتراضی برگزار کنند. در قطعنامه این تجمع، از دولت ایران خواسته شد تا همکاری نظامی با ارمنستان را متوقف کرده و قرارداد تولید مشترک سلاح را لغو کند و عباس لسانی و دیگر فعالان را آزاد کند و به تبعیض‌های قومی پایان دهد.
در مارس ۲۰۲۰، ۱۶۱ فعال ملی و فرهنگی، از جمله روزنامه‌نگاران، شاعران، محققان، نویسندگان و فعالان مدنی، نامه‌ای به ابراهیم رئیسی، رئیس قوه قضائیه ایران، نوشتند و به دلیل خطر ویروس کرونا خواستار آزادی زندانیان سیاسی شدند. در این درخواست نام ۲۸ زندانی سیاسی آذربایجانی از جمله عباس لسانی ذکر شده بود.
در ژوئن ۲۰۲۰، گروه مدافع حقوق بشر «متحد برای ایران» که مقر آن در ایالات متحده است، کمپینی برای جمع‌آوری امضا جهت آزادی عباس لسانی راه‌اندازی کرد.
در دسامبر ۲۰۲۰، در شهر اردبیل، شعارهایی برای آزادی زندانیان سیاسی روی دیوارهای شهر نوشته شد. از جمله این شعارها: «هنوز خبری نداریم»، «زندانیان سیاسی ما را نجات دادند، مدت زیادی است که در قفس هستند، آن‌ها را فراموش نکنیم»، «زندانیان را به مرخصی بفرستید»، «دیدارها و تماس‌های تلفنی عباس لسانی همچنان ممنوع است»، و «سلامت زندانیان سیاسی ما خط قرمز ما است».
در مه ۲۰۲۱، شعارهایی در خیابان‌های اردبیل در حمایت از آزادی زندانیان سیاسی نوشته شد. از آنجا که در آن زمان انتخابات در ایران نزدیک بود، فعالان ملی شعارهایی مانند «ما به حق آزادی زندانیان سیاسی رأی می‌دهیم»، «ما به عباس لسانی رأی می‌دهیم» و «نماینده منتخب ملت آذربایجان در زندان است» بر دیوارها نوشتند.
در اوت ۲۰۲۱، جاوید رحمان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران، گزارش جدیدی درباره نقض حقوق بشر در ایران به مجمع عمومی سازمان ملل ارائه کرد. او در گزارش ۲۵ صفحه‌ای خود اشاره کرد که فعالان جامعه مدنی تُرک مانند عباس لسانی و علیرضا فرشی در ایران به دلیل دفاع از حقوق اقلیت‌ها هدف قرار گرفته‌اند و اطلاعاتی درباره اعتصاب غذای عباس لسانی و هفت فعال ملی دیگر در ژوئن ۲۰۲۱ نیز ارائه داد.
گرافیتی در اعتراض به دستگیری عباس لسانی با متن «ما همه عباس لسانی هستیم.»