stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جبران خلیل جبران
دوران کودکی

او در ششم ژانویه سال ۱۸۸۳، در خانواده‌ای مسیحی مارونی (منسوب به مارون قدیس) که به «خلیل جبران» شهرت داشتند، در البشری (ناحیه‌ای کوهستانی در شمال لبنان) به دنیا آمد. مادرش دوزنده‌ای هنرمند بود که کامله نام داشت.
مادر جبران کامله رحمه، سی ساله بود که جبران را از شوهر سومش خلیل جبران به دنیا آورد.
شوهرش مردی بی‌مسئولیت بود و خانواده را به ورطه فقر کشاند. «جبران خلیل» یک برادر ناتنی به نام «پیتر» (شش سال بزرگتر از خودش) و دو خواهر کوچکتر به نام‌های «ماریانه» و «سلطانه» داشت که در تمام عمرش به آن‌ها وابسته بود.
از آنجا که «جبران» در فقر بزرگ می‌شد، از تحصیل رسمی بی‌بهره ماند و آموزش‌هایش محدود به ملاقات‌های منظم با یک کشیش روستایی بود که او را با اصول مذهب و انجیل و زبان‌های سریانی و عربی آشنا کرد.
«جبران» هشت ساله بود که پدرش به علت عدم پرداخت مالیات به زندان افتاد و حکومت عثمانی تمام اموالشان را ضبط و خانواده را آواره کرد. سرانجام مادر «جبران» تصمیم گرفت با خانواده‌اش به آمریکا کوچ کند.
در ۲۵ ژوئن سال ۱۸۹۵، جبران در دوازده سالگی با مادر، برادر و دو خواهرش، لبنان را ترک و به ایالات متحده آمریکا رفت و در بوستون ساکن شد. وی در بوستون به مدرسه رفت. در مدرسه، اشتباهی در ثبت نام، نام او را برای همیشه تغییر داد و به کهلیل جیبران Kahlil Gibran تبدیل کرد که علی‌رغم تلاش‌هایش برای بازیابی نام کامل، تا پایان عمرش بر‌جا‌ماند. در سال ۱۸۹۶ آموزگارش که استعداد هنری جبران را دید، او را به عکاس و ناشری بنام «فِرِد هلند دی» معرفی کرد و از آن به بعد جبران وارد مسیر هنر شد. وی جبران را با اساطیر یونان، ادبیات جهان، نوشته‌های معاصر و عکاسی آشنا کرد.
دوران کودکی > بازگشت به لبنان

دختر جوانی به نام «ژوزفین پی بادی» که ثروت سرشاری از ذوق و فرهنگ داشت، دل به محبت این جوان بست و در رشد و کمال او بسیار مؤثر واقع شد.
وی در آمریکا به نگارگری پرداخت. زنان دیگری نیز بعدها در زندگی «جبران» ظاهر شدند که از همه مهم‌تر خانم «مری هسکل» و «شارلوت تیلر» هستند. این دو زن (به ویژه خانم هسکل) شاید بیشترین تأثیر را در زندگی فرهنگی و هنری و حتی اقتصادی «جبران» داشته‌اند. اما جبران پس از حدود سه سال اقامت در آمریکا به شوق زادگاه و عشق به آشنایی با زبان و فرهنگ بومی خویش به وطن بازگشت.
جبران که به کمک «فرد هلند دی» کم‌کم وارد حلقه بوستونی‌ها شده بود و شهرت کوچکی به هم زده بود، با نظر خانواده‌اش تصمیم گرفت به لبنان برگردد تا تحصیلاتش را به پایان برساند و عربی بیاموزد. جبران در سال ۱۸۹۸ وارد بیروت شد و به «مدرسه الحکمه» رفت. جبران در این دوره کتاب مقدس را به زبان عربی خواند و با دوستش یوسف حواییک، مجله‌ای به نام «المناره» منتشر کرد که حاوی نوشته‌های آن دو و نقاشی‌های «جبران» بود.
مرگ در خانواده و بازگشت به ایالات متحده

جبران دانشگاه را در سال ۱۹۰۲ و درحالی‌که زبان‌های عربی و فرانسه را آموخته بود و در سرودن شعر به مهارت رسیده بود، تمام کرد.
در این هنگام رابطه‌اش با پدرش قطع شد و از او جدا شد و زندگی محقر و فقیرانه‌ای را از سر گرفت. در همان هنگام شنید که برادر ناتنی‌اش سل گرفته، خواهرش «سلطانه» مشکل روده‌ای دارد و مادرش گرفتار سرطان است. با شنیدن خبر بیماری هولناک «سلطانه»، «جبران» در ماه مارس ۱۹۰۲ لبنان را ترک کرد. اما دیر رسید و «سلطانه» در چهارده سالگی درگذشته بود. در همان سال، «پیتر» به بیماری سل و مادرش به سرطان درگذشتند.
«جبران خلیل» بعد از پایان تحصیلاتش در فرانسه دوباره وارد آمریکا شد و تا مرگش در سال ۱۹۳۱ در آنجا کار و زندگی کرد.
«جبران خلیل جبران» در سال ۱۹۳۱ به علت سیروز کبدی درگذشت.
آثار

جبران هنرمند پرکاری بود و در طول عمر کوتاهش آثار زیادی تولید کرد، از جمله ۲۸ کتاب، ۸۱ مقاله و حدود ۷۰۰ نگاره. جبران قالب‌های مختلف ادبی مانند شعر، نثر، نمایش‌نامه، مقاله و داستان را آزمود. لیست برخی از کارهایش در پائین آمده‌است.
آثار > به زبان عربی

دمعة و ابتسامة
الأرواح المتمردة
الأجنحة المتکسرة
العواصف (روایة)
البدائع والطرائف: مجموعة من مقالات و روایات، تتحدث عن مواضیع عدیدة لمخاطبة الطبیعة و من مقالاته «الأرض»، نشر فی مصر عام ۱۹۲۳.
عرائس المروج
نبذة فی فن الموسیقی
المواکبت
النبی
آثار > به زبان انگلیسی

The Madman (1918) (transcriptions: wikisource, gutenberg)
Twenty Drawings (1919)
The Forerunner (1920)
The Prophet, (1923)
Sand and Foam (1926)
Kingdom of the Imagination (1927)
Jesus, The Son of Man (1928)
The Earth Gods (1931)
ترجمه به زبان فارسی
پیامبر، ترجمه حسین الهی قمشه ای، انتشارات روزنه
دیوانه، ترجمه موسی بیدج، انتشارات افق
موسیقی، ترجمه موسی بیدج، انتشارات افق
آواره + خدایان زمین، عبدالرضا رضایی، انتشارات افق
عیسی پسر انسان، ترجمه موسی اسوار، انتشارات سخن
اشک و لبخند، ترجمه مهدی سرحدی، انتشارات کلیدر
ماسه و کف، ترجمه مهدی سرحدی، انتشارات کلیدر
عروسان دشت، ترجمه حیدر شجاعی، انتشارات دادار
بالهای شکسته، ترجمه مرضیه صادقی زاده، انتشارات آلوس
آیینه های روح، ترجمه رضا ثمروی حاجی آقا افشین افشاری، انتشارات نشر قطره
نامه های عاشقانه، ترجمه مسیحا برزگر، انتشارات صدای معاصر
دلتنگی ها، ترجمه مسیحا برزگر، انتشارات صدای معاصر
زیبای خفته، ترجمه مسیحا برزگر، انتشارات ذهن آویز
قصه عشق، ترجمه مسیحا برزگر انتشارات خانه معنا
مسیحا، ترجمه میبحا برزگر انتشارات ذهن آویز
و ...
جبران خلیل جبران
تاریخ جادو

هکاته، الهه جادو در یونان باستان.
عقاید جادویی در اروپای غربی

عقیده به اعمال مختلف جادویی در اروپا و تاریخ غرب مرتباً ظهور کرده و کمرنگ شده، و این همه تحت فشارهای دین یکتاپرستی نهادینه شده یا بدبینی در مورد واقعیت جادو و خوب بودن علم گرایی بوده‌است.
در دنیای عهد باستان (روم) جادو مثل امروز تا حدی عجیب و غریب پنداشته می‌شد. مصر، سرزمین hemeticism و بین‌النهرین خاستگاه اولیه موبدان مکان‌هایی بودند که تصور می‌شد تخصص در امر جادوگری فراوان می‌باشد. در مصر، پاپیروس‌ها ی زیادی به یونانی، کپتیک و دموتیک بر جای مانده‌اند. این منابع، شامل نمونه‌های اولیه بیشتر فعالیت‌های جادویی است و آنچه که بعد، قسمتی از انتظارات است فرهنگ غربی از کارهای جادویی را تشکیل می‌داد، به ویژه در جادوی آیینی از همین بر جای مانده هاست. آن‌ها شامل نمونه‌های اولیه زیر می‌شوند:
استفاده از کلمات جادویی که گفته می‌شد نیروی فرمان دادن به ارواح را دارند؛
استفاده از عصاهای شعبده بازی و دیگر ابزارهای سنتی.
استفاده از حلقه جادویی برای دفاع از جادوگر در مقابل ارواحی که احضار یا زنده می‌کند.
استفاده از نشانه‌های رمز آلود و تفکر sigil که در برانگیختن یا زنده کردن روحها به کار می‌رفت.
استفاده از مدیوم‌های روحی نیز در این متن‌ها وجود دارند؛ بسیاری از جادوها، بچه‌ای را طلب می‌کنند تا در حلقه جادویی آورده شود و به عنوان رابطی برای رساندن پیام‌ها از ارواح عمل کند.
زمان امپراتور جولیان روم، که با تأثیرات مسیحیت مقابله می‌کرد، احیاء فعالیت‌های جادویی نو-افلاطونی را در پرده theurgy به خود دید.
در قرون وسطی

نویسندگان قرون وسطایی، که تحت کنترل کلیسا فعالیت می‌کردند، فعالیت‌های جادویی خود را محدود به مخلوط کردن عجایب و مجموعه‌هایی از طلسم‌ها کردند. آلبرتوس مگنوس را به درست یا غلط، انجام دهنده چنین فعالیت‌هایی می‌دانند.
گونه‌های مخصوص مسیحی شده جادو در این دوره پدید آمدند. در اوائل دوران قرون وسطی، فرقه بقایای مقدس به عنوان اشیایی که برای تکریم و تعظیم و به عنوان دارنده نیروهای فوق طبیعی استفاده می‌شدند، پدید آمد.
داستان‌های باور نکردنی از نیروی این بقایای مقدس به جای مانده از قدیسان که باعث معجزات یا جادوها می‌شد، نه تنها برای شفای مریض، بلکه برای عوض کردن نتیجه یک نبرد بر جای مانده‌است. این بقایای مقدس به تعویذ هایی تبدیل شده بودند و کلیساها تلاش می‌کردند نمونه‌های کمیاب و گرانقیمت آن‌ها را خریداری کنند، به امید اینکه مکانی شوند برای زیارت. مانند هر تلاش اقتصادی دیگری، تقاضا باعث افزایش عرضه شد. داستان‌هایی از بقایای مقدس معجزه‌آمیز قدیسان ساخته می‌شد. به عنوان مثال: «داستان‌های طلایی» از جاکوبس دُ وُراجین یا «گفته گوهای جادویی» اثر سزار هِیترباک محبوبیت خاصی هم داشتند. گونه‌های رسماً تجویز شده دیگری از جادوی مسیحی نیز موجود بود. مثلاً شیطان شناسی و فرشته‌شناسی که در اولین grimoireها که پایه این شیطان شناسی‌های مسیحی را تشکیل می‌دهد، جادوگر را ترغیب می‌کند خود را با روزه گرفتن، عبادت (دعا) و قربانی کردن تقویت کند، تا با استفاده از نام مقدس خدا به زبان‌های مقدس، بتواند ازنیروی الهی برای مجبور کردن شیطان به ظاهر شدن و در خدمت اهداف شهوت‌آمیز و حرص آلود او بودن، استفاده کند. عجیب نبود که کلیسا این مناسک و اعمال را همگی رد می‌کرد. در قرن سیزدهم، نجوم (ستاره‌شناسی)، نام‌های بزرگی داشت: در انگلستان، برای جوهان دُ ساکربُسکو، در اروپا، گوییدو بُناتی ایتالیایی که اهل فُرلی بود.
جادوگری در رنسانس

مقالهٔ اصلی: تاریخ جادو
اومانیسم رنسانسی ظهور مجدد هرمسگرایی و دیگر گونه‌های نو-افلاطونی جادوگری آیینی را به خود دید. از طرف دیگر رنسانس و انقلاب صنعتی ظهور علم گرایی را به شکل جایگزینی شدن شیمی به جای کیمیاگری، رد نظریه بطلیموسی در مورد جهان و رشد تئوری جرم تجربه کردند. تنش‌هایی که توسط رفرماسیون پروتستان به وجود آمد، تحولی را در تعقیب و آزار مخالفان فکری بخصوص در آلمان، انگلستان و اسکاتلند پدیدآورد؛ ولی نهایتاً، الهیات جدیدِ پروتستانی، با به زیر سؤال بردن عقیده‌ها ومناسک دینی که بخواهد برای اهداف زمینی و جادویی به کار رود، دشمنی جدید را برای جادوگری آغاز کرد. علم گرایی نیز بیش از دین، دشمنی خونی تر برای جادوگری محسوب می‌شد.
همزمان با جادوگری آیینی و مخصوصی که توسط تحصیل کردگان انجام می‌شد، فعالیت‌های عامه روزمره کسانی که در سرتاسر اروپا به جادوگری می‌پرداختند وجود داشت که یکی از این گروه‌ها مردم حیله گر و نیرنگ باز در بریتانیای کیبر بود. در فعالیت‌های جادویی شان، از ستاره‌شناسی، عقاید و رسوم عامه (فولکور) و گونه‌های تحریف شده جادوگری مسیحی برای پاسخ به نیازهای مشتریان بهره می‌گرفتند.
جادوگری در رنسانس > جادوگری و مسلک رومانتیک (رومانتی سیسم)

آزمایش‌ها تجربی بارون کارل ریشن باخ با Odic force که متعلق به او بود، تلاش کرد خلاء بین جادوگری و علم را پر کند. دوره‌های دیگری نیز در حدود اواخر قرن نوزدهم پدید آمدند که علاقه به جادوگری در آن‌ها رشد کرد، در آن زمان نمادگرایی و دیگر اثرات رومانتی سیسم علاقه جدیدی را به روحانیت جادویی و عجیب و غریب ایجاد کردند.
استعمارگری اروپا که غربی‌ها را با هند و مصر در ارتباط قرار می‌داد، عقاید جادویی و عجیب دیگری را به اروپای آن زمان معرفی کرد. در نیمه دوم قرن نوزدهم تعداد زیادی مؤسسات جادویی تشکیل شد که شامل سازمان هرمسی پگاه زرین و Theosophical soccienty و به ویژه گونه‌های دیگری جادوگری در مورد فراماسونری بود. پگاه زرین اوج قدرت خود را با جذب سرشناسان فرهنگی مانند ویلیام باتلر ییتز، الگونان بلک وود و آرتور میکن به دست آورد.
جادوگری در قرن بیستم

مقالهٔ اصلی: تاریخ جادو
احیاء مجدد علاقه به جادوگری در انگلستان با لغو آخرین قانون جادوگری در سال ۱۹۵۱ از سر گرفته شد. این سرنخی شد برای جرالد گاردنر تا اولین کتاب غیر داستانی (واقعی) خود به نام «جادوگری امروز» را منتشر کند که در آن، او ادعا می‌کرد وجود یک فرقه (جادوگری) را که به دوران اروپای پیش از مسیحیت بازمی‌گشت، آشکار کند. او جادوگری و دین را به گونه‌ای آمیخت که ملت در روشنفکری، مرزهای بین این دو موضوع را تشخیص نمی‌دادند.
دین تازه انتشار یافته گاردنر و بسیاری دیگر، به فضای دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ قدم گذاشتند که در آن زمان ضد فرهنگ هیپیها نیز علاقه دیگری را به جادوگری، روحانیت و دیگر اعمال خارق‌العاده طبیعت به وجود آورده بودند. شاخه‌های مختلف نو-الحادی (بی‌دینی نو) و دیگر دین‌های زمینی که از زمان گاردنر تاکنون انتشار یافته‌اند، طرح ترکیب جادوگری و دین را دنبال می‌کنند. برخی از فمینیست‌ها که روند جادوگری مربوط به ضد فرهنگ را دنبال می‌کردند، یک حرکت مستقل برای پرستش الهه را در پیش گرفتند. این عمل، آن‌ها را به سنت دین جادویی گاردنری مرتبط ساخت و در عوض تأثیر زیادی بر روی آن سنت نیز از خود بر جای گذاشت.
جادوگری در قرن بیستم > عقاید

برخی مردم در غرب یا به گونه‌های مختلف جادوگری عقیده دارند یا آن‌ها را انجام می‌دهند. دو نهاد پگاه زرین و آلیستر کراولی و پیروانشان، به احیاء مجدد سنت جادوگری در دنیای انگلیسی زبان قرن بیستم معروفند. جنبش‌های مشابه دیگری نیز در حدود همین سال‌ها انجام پذیرفت که عمدتاً در فرانسه و آلمان متمرکز بودند. بیشتر تصدیق می‌کنند و به عنوان نو-کافرها (نو-مشرکان) تلقی می‌شوند. سنت‌های دیرینه بومی جادوگری به عنوان کفر (الحاد) پنداشته می‌شوند.
آلیستر کرولی املای "magick" کلمه جادویی را قبول داشت و آن را به عنوان «علم و هنر ایجاد تغییر که مطابق با اراده باشد» می‌دانست. منظور او هم اعمال عادی و روزمره ای که توسط اراده انجام می‌شود هست و هم جادوگری سنتی. در فصل ۱۴ کتاب خود به نام «جادوگری در تئوری و در عمل»، کرولی می‌گوید:
با وجود اینکه بسیاری از جادوگران، واژه «ملحد (کافر)” را ترجیح می‌دهند، “نو-الحادی (نوکافری)” را برخی واژه‌ای دقیق تر برای ارجاع علمی به آن می‌دانند؛ هر دو از لحاظ فنی واژه‌های صحیحی هستند، زیرا “نو الحادی» چیزی نیست جز یک شاخه کوچک الحاد و کفر. ویکا نیز یکی از سنت‌های مشهور در نو الحادی است، که یک دین جادویی همراه با تأثیراتی از پگاه زرین و کرولی است.
ویکان‌ها و دیگر پیروان جادوگری دینی مدرن از جادوگری به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌کنند. با این حال، همه آنها، آن تعریفی که کرولی از جادوگری دارد، ندارند و آن را برای مقاصد یکسان نیز به کار می‌برند. روکبی (۲۰۹–۲۰۰۴:۱۹۳) نشان می‌دهد که ویکان‌ها و جادوگران، این واژه را به اشکال بسیار متفاوت تعریف می‌کنند و آن را برای هدف‌های گوناگونی به کار می‌برند. بر خلاف تعدد عقیده‌ها، او به این نتیجه‌گیری می‌رسد که نتیجه کلی این کار بر روی کسی که آن را انجام می‌دهد، مثبت است.
جادو در قرن بیست و یکم

در بعضی کشورها در قرن ۲۱ام گزارش‌هایی از آزار و کشتار کسانی که به گفته مسوولان «جادوگر» خوانده می‌شدند، وجود دارد. عربستان سعودی تاکنون چندین تن را به جرم جادوگری اعدام کرده‌است که واپسین نمونه آن در ماه دسامبر سال ۲۰۱۱ با اعدام یک زن به وقوع پیوست.
هیگرزتاون، مریلند

مکان
| Hagerstown, Maryland | Hagerstown, Maryland |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Hagerstown: City of Hagerstown
Looking south on Potomac Street in ناحیه تجاری مرکزی Hagerstown: Looking south on Potomac Street in ناحیه تجاری مرکزی Hagerstown
  مهر:   مهر
نام(های) مستعار: Hub City, Maryland's Gateway to the West, H-Town, (formerly) Home of the Flying Boxcar: نام(های) مستعار: Hub City, Maryland's Gateway to the West, H-Town, (formerly) Home of the Flying Boxcar
شعار(ها): A Great Place to Live, Work, and Visit: شعار(ها): A Great Place to Live, Work, and Visit
Location in Maryland and in Washington County: Location in Maryland and in Washington County
مختصات: ۳۹°۳۸′۳۴″ شمالی ۷۷°۴۳′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۶۴۲۷۸°شمالی ۷۷٫۷۲۰۰۰°غربی﻿ / 39.64278; -77.72000: مختصات: ۳۹°۳۸′۳۴″ شمالی ۷۷°۴۳′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۶۴۲۷۸°شمالی ۷۷٫۷۲۰۰۰°غربی﻿ / 39.64278; -77.72000
ایالت:  مریلند
شهرستان: Washington
Founded: ۱۷۶۲
Incorporated: ۱۸۱۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: David S. Gysberts (حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا)
 • شورای شهر:  Council members William M. Breichner Martin E. Brubaker Forrest Easton Ashley Haywood Lewis C. Metzner 
 • Senate:  Council members William M. Breichner Martin E. Brubaker Forrest Easton Ashley Haywood Lewis C. Metzner 
 • Delegate: John P. Donoghue (حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا)
 • U.S. Congress: Roscoe Bartlett (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • شهر: ۱۱٫۸۰ مایل مربع (۳۰٫۵۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۱٫۷۹ مایل مربع (۳۰٫۵۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
 • شهری: ۷۶٫۷ مایل مربع (۱۹۶٫۴ کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۱۰۱۹ مایل مربع (۲۶۳۷ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۳۸ فوت (۱۶۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • شهر: ۳۹۶۶۲
 • برآورد (۲۰۱۱): ۳۹۸۹۰
 • تراکم: ۳۳۶۴٫۰/مایل مربع (۱۲۹۸٫۸/کیلومتر مربع)
 • شهری: ۱۲۰۳۲۶
 • تراکم شهری: ۱۵۶۸٫۸/مایل مربع (۶۱۲٫۷/کیلومتر مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۶۹۱۴۰
 • تراکم کلان‌شهری: ۲۶۰/مایل مربع (۱۰۰/کیلومتر مربع)
 • نام اهلیت: Hagerstonian
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد(s): ۲۱۷۴۰-۲۱۷۴۹
کد(های) منطقه: 301, ۲۴۰
FIPS کد: ۲۴-۳۶۰۷۵
GNIS feature ID: ۰۵۹۸۳۸۵
وبگاه: www.hagerstownmd.org
هیگرزتاون (به انگلیسی: Hagerstown) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۹٬۶۶۲ نفر بوده‌است.
برش الماس

تراش الماس تلاش برای شکل‌دادن الماس با استفاده از سنگ ناهموار و ناهمگن به یک جواهر وجهی است. تراش الماس به دلیل سختی زیاد به دانش، علم، ابزار، تجهیزات و تکنیک‌های تخصصی نیاز دارد.
در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی، اولین صنف الماس تراش‌ها و صیقل‌دهندگان در شهر نورنبرگ آلمان تأسیس شد. این سازمان باعث توسعه انواع مختلف «برش» الماس گردید.
اصطلاح برش در رابطه با الماس دو معنی دارد: اولین معنی به شکل الماس اشاره دارد، مانند مربع، بیضی یا سایر اشکال. معنی دوم به کیفیت خاص برش مربوط می‌شود که کیفیت و قیمت الماس به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد.
از آنجا که الماس یکی از سخت‌ترین مواد شناخته شده است، برای تراشیدن آن از سطوح ویژه ای که با الماس پوشش داده شده‌اند استفاده می‌شود. اولین پیشرفت عمده در زمینه تراش الماس در نیمه دوم قرن چهاردهم با ابداع «برش نقطه‌ای» رخ داد. این نوع برش از شکل طبیعی یک کریستال الماس خشن هشت‌وجهی پیروی می‌کند و به کاهش ضایعات در فرایند برش کمک می‌کند.
برش الماس، و همچنین پردازش کلی، در چند شهر در سراسر جهان متمرکز شده است. مراکز اصلی تجارت الماس آنتورپ، تل‌آویو و دبی هستند که از آنجا مواد خام به مراکز اصلی پردازش هند و چین ارسال می‌شود. الماس‌ها در سورات هند و شهرهای گوانگژو و شنژن چین تراش و صیقل داده می‌شوند. هند در سال‌های اخیر بین ۹۰ درصد از بازار جهانی الماس را در اختیار داشته است و چین در یک سال اخیر مابقی سهم بازار جهانی را در اختیار داشته است. دیگر مراکز مهم الماس نیویورک و آمستردام هستند.
برش الماس
فرایند برش الماس

فرایند اصلی برش الماس شامل این مراحل است. برنامه‌ریزی, برش یا اره زنی, بروتینگ, پرداخت و بازرسی نهایی. یک فرایند برش برلیانت گرد ساده شامل مراحل زیر است:
برنامه‌ریزی – برنامه‌ریزی امروزی الماس با استفاده از نرم‌افزار پیشرفته کامپیوتری انجام می‌شود.
علامت گذاری - مشخص کردن بهترین و بهینه‌ترین شکل ممکن و برش الماس.
اره کردن سنگ زبر - سنگ خام الماس بر اساس شکل اولیه‌اش اره‌کاری می‌شود؛ زیرا همهٔ الماس‌ها نیاز به اره‌کاری ندارند
جدول - این مرحله شامل ایجاد سطح صاف در بالای الماس است که به آن «صفحه» می‌گویند.
برش نوار - در این مرحله، گردن الماس (لبهٔ خارجی که تاج و پایه را از هم جدا می‌کند) شکل‌دهی و صیقل داده می‌شود.
مسدود کردن ۸ وجه غرفه اصلی - این وجه‌ها به ۴ گوشه و ۴ غرفه تقسیم می‌شوند زیرا گوشه‌ها و غرفه‌ها به دلیل ساختار اتمی الماس در جهات مختلف قرار دارند.
تاج - تاج از ۸ وجه اصلی تشکیل شده و به ۴ گوشه و ۴ قاب تقسیم می‌شود.
بروتینگ نهایی - اطمینان از اینکه کمربند الماس کاملاً گرد و صاف است.
پرداخت تمام ۱۶ وجه اصلی.
درخشان - افزودن و پرداخت ۸ ستاره و ۱۶ غرفه و ۱۶ نیمه تاج.
کنترل کیفیت - بررسی تقارن، جلا و برش (زاویه) پس از تکمیل الماس.
اگرچه یک روش تدریجی برای ایجاد یک برش براق گرد است. فرایند واقعی بستگی به اندازه و کیفیت سنگ راف نیز شامل مراحل بسیار زیادی است. به عنوان مثال، در مرحله اول سنگ‌های درشت‌تر بررسی می‌شوند تا شکل سه‌بعدی پیدا کنند، سپس برای یافتن کاربرد بهینه استفاده می‌شود. اسکن ممکن است بعد از هر مرحله تکرار شود و بروتینگ ممکن است در چندین مرحله جدا انجام شود که هر کدام کمربند را به شکل نهایی نزدیکتر می‌کند.
این فقط به این دلیل ممکن است که سختی الماس بسته به سمتی که در آن سعی می‌شود برش یا آسیاب شود، بسیار متفاوت است.
فرایند برش الماس > برنامه‌ریزی

تولیدکنندگان الماس سنگ‌های خام را از جنبه اقتصادی تحلیل می‌کنند و دو هدف اصلی در تصمیم‌گیری‌های مربوط به نحوه برش الماس دارند. هدف اول، حداکثر بازده از سرمایه‌گذاری روی سنگ خام است. هدف دوم، فروختن سریع‌تر الماس برش خورده است.
برای این کار، از دستگاه‌های اسکن استفاده می‌شود تا یک مدل سه‌بعدی کامپیوتری از سنگ خام به دست آید. همچنین، درون‌گذاشت‌ها (نواقص درون سنگ) عکسبرداری می‌شوند و روی مدل سه‌بعدی قرار می‌گیرند. سپس از این مدل برای پیدا کردن بهترین روش برش استفاده می‌شود تا هم بازده اقتصادی به حداکثر برسد و هم الماس سریع‌تر به فروش برسد.
فرایند برش الماس > حفظ وزن

تحلیل نگهداری وزن به بررسی سنگ خام الماس می‌پردازد تا بهترین ترکیب از الماس‌های برش‌خورده را بر اساس ارزش به ازای هر قیراط پیدا کند. برای مثال، یک سنگ خام الماس به وزن ۲٫۲۰ قیراط (۴۴۰ میلی‌گرم) که به شکل اکتاهدرون است، ممکن است بتواند (i) دو الماس نیم‌قیراطی (۱۰۰ میلی‌گرم) تولید کند که ارزش مجموع آن‌ها بیشتر از (ii) یک الماس ۰٫۸۰ قیراطی (۱۶۰ میلی‌گرم) به همراه یک الماس ۰٫۳۰ قیراطی (۶۰ میلی‌گرم) باشد که از همان سنگ خام برش می‌خورند.
این تحلیل به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا بهترین روش برش را انتخاب کنند و از سنگ خام بیشترین ارزش ممکن را استخراج کنند.
برش گرد و برلیانت مربعی ترجیح داده می‌شود که کریستال یک هشت ضلعی باشد، زیرا اغلب ممکن است دو سنگ از یکی از این کریستال‌ها بریده شود. کریستال‌هایی با شکل عجیب و غریب، مانند ماکل‌ها، بیشتر در یک برش فانتزی - یعنی برشی غیر از برلیانت گرد - که شکل کریستالی خاص به آن کمک می‌کند، تراشیده می‌شوند.
حتی با وجود تکنیک‌های مدرن، برش و صیقل دادن کریستال الماس همیشه منجر به کاهش قابل توجه وزن می‌شود، به طوری که حدود ۵۰٪ از وزن اولیه از دست می‌رود. گاهی اوقات برشکارها مجبور می‌شوند برای جلوگیری از نمایان شدن رون‌گذاشت‌ها یا برای حفظ وزن، از نسبت‌ها و تقارن ایده‌آل صرف‌نظر کنند. چون قیمت به ازای هر قیراط الماس معمولاً در نقاط خاصی مانند ۱ قیراط تغییر می‌کند، بسیاری از الماس‌های یک‌قیراطی (۲۰۰ میلی‌گرم) نتیجه‌ای از توافق در کیفیت برش به نفع حفظ وزن قیراط هستند.
در الماس‌های رنگی، برش می‌تواند بر درجه رنگ الماس تأثیر بگذارد و در نتیجه ارزش آن را افزایش دهد. برای تشدید رنگ الماس از اشکال برش خاصی استفاده می‌شود. برش تابشی نمونه ای از این نوع برش است.
الماس‌های رنگ سبز طبیعی اغلب فقط یک رنگ سطحی ناشی از تابش طبیعی دارند که از طریق سنگ گسترش نمی‌یابد. به همین دلیل الماس‌های سبز با قسمت‌های قابل توجهی از سطح الماس خام اصلی (طبیعی) بر روی نگین تمام شده بریده می‌شوند. این طبیعت‌ها هستند که رنگ الماس را فراهم می‌کنند.
فرایند برش الماس > حفظ رنگ

برش الماس‌های رنگی نقش بسیار مهمی در تقویت رنگ و در نتیجه افزایش ارزش آن‌ها دارد. در مورد الماس‌های سبز، رنگ طبیعی معمولاً به دلیل تابش طبیعی است که فقط در لایه‌های سطحی الماس ایجاد می‌شود و به عمق سنگ نفوذ نمی‌کند.
برای حفظ و تقویت این رنگ سبز، جواهرسازان معمولاً بخش‌های قابل توجهی از سطح الماس خام (که به آن «طبیعی‌ها» گفته می‌شود) را در فرایند برش به‌طور عمدی دست نخورده باقی می‌گذارند. این طبیعی‌ها برای حفظ رنگ سبز الماس بسیار اهمیت دارند، زیرا این بخش‌ها جایی هستند که اثر تابش طبیعی متمرکز شده است؛ بنابراین، برش باید به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی شود که هم رنگ سبز سنگ حفظ شود و هم این لایه‌های سطحی مهم حفظ گردند.
یکی از برش‌هایی که به‌ویژه برای تقویت رنگ الماس‌های رنگی، از جمله الماس‌های سبز، مناسب است، برش رادیانت است. این برش درخشندگی الماس را به حداکثر می‌رساند و می‌تواند رنگ الماس را با بازتاب نور به‌گونه‌ای تقویت کند که رنگ طبیعی آن بیشتر نمایان شود. به این ترتیب، برش رادیانت نه‌تنها به جذابیت بصری الماس می‌افزاید بلکه به تقویت رنگ سبز آن نیز کمک می‌کند، که در نهایت باعث افزایش ارزش آن می‌شود.
فرایند برش الماس > به حداکثر رساندن ارزش (افزاش بهره‌وری)

یکی از موضوع‌های بسیار مهم این است که الماس به چه سرعتی به فروش می‌رسد. این موضوع اغلب منحصر به نوع جنس الماس است. در حالی که یک طرح برش خاص ممکن است ارزش بهتری به همراه خودش داشته باشد، یک طرح متفاوت و منحصر به فرد ممکن است الماس‌هایی را به همراه داشته باشد که زودتر به فروش می‌رسند و بازدهی زودتر از سرمایه‌گذاری را فراهم می‌کنند.
فرایند برش الماس > بریدن یا اره کردن

تراش کردن عبارت است از جدا کردن یک قطعه الماس زبر به قطعات جداگانه و ریزتر، که به عنوان تکه‌های جداگانه تمام شود. در مرحله برنامه‌ریزی، تولیدکنندگان الماس مراحل برنامه‌ریزی شکاف را شناسایی می‌کنند و از نتیجه آن برنامه‌ریزی‌ها برای تصمیم‌گیری در مورد نحوه تقسیم الماس استفاده می‌کنند. سازندگان الماس با لیزر یا اره یا الماس دیگر یک شیار در الماس ایجاد می‌کنند و سپس با قرار دادن یک تیغه فولادی در شیار و زدن ضربه ملایم الماس شکافته می‌شود. شکاف می‌تواند در امتداد هر یک از چهار صفحه موازی با وجوه یک الماس هشت وجهی باشد (یعنی عمود بر مورب‌های بدنه سلول واحد).
اره کردن - استفاده از اره الماس یا لیزر، برای بریدن الماس ناهموار به قطعات جداگانه و ریزتر است. برخلاف شکاف، این مرحله شامل برنامه‌ریزی کردن برای برش نیست. این مرحله به الماس‌ها شکل اولیه می‌دهد.
فرایند برش الماس > بروتینگ

فرایند بروتینگ به شکل‌دهی دقیق گرده (حاشیه بیرونی) الماس برای ایجاد یک دایره کامل اطلاق می‌شود. این مرحله در برش الماس اهمیت زیادی دارد، زیرا گرده تأثیر زیادی بر ظاهر کلی الماس و نحوهٔ قرارگیری آن در جواهرات دارد.
در دنیای مدرن، برای برش گرده الماس از روش‌هایی مانند لیزر، صفحه برش الماس‌دار یا چرخاندن دو الماس مقابل یکدیگر استفاده می‌شود تا دقت بالایی در شکل‌گیری دایره به دست آید. همچنین از الماس‌های صنعتی که بسیار سخت هستند، برای سایش و شکل‌دهی استفاده می‌شود. این فرایند نیاز به دقت زیادی دارد، زیرا حتی تغییرات اندک در گرده می‌تواند بر تقارن الماس و کیفیت کلی آن تأثیر بگذارد.
امروزه نرم‌افزارهای کامپیوتری برای اندازه‌گیری دقت گرده و بررسی میزان دایره بودن آن به کار می‌روند. برای اینکه یک الماس به عنوان «برش عالی» شناخته شود، باید گرده آن با دقتی حدود یک دهم میلی‌متر گرد شود. این سطح از دقت باعث می‌شود که الماس به بهترین نحو نور را بازتاب دهد و درخشندگی و زیبایی آن بیشتر شود.
به‌طور کلی، برودینگ نه تنها فرآیندی فنی برای شکل‌دهی الماس است، بلکه نیازمند مهارت‌های ویژه و استفاده از تکنولوژی مدرن برای رسیدن به بالاترین استانداردهای برش است.
فرایند برش الماس > پولیش الماس

صیقل دادن الماس آخرین مرحله در فرایند برش الماس است. در یک کارخانه الماس، فردی به نام برشکار الماس مسئول است که ابتدا وجه‌های اصلی را روی الماس ایجاد می‌کند (که به این مرحله «بلاکینگ» گفته می‌شود). این کار به منظور حفظ حداکثر وزن، وضوح و بهترین زاویه‌ها برای شکل خاص الماس انجام می‌شود. پس از اتمام مرحله بلوکینگ، الماس توسط برشکار صیقل داده می‌شود تا وجه‌های اصلی صاف و هموار شوند که به این مرحله صیقل دادن الماس گفته می‌شود.
پس از آنکه وجه‌های اصلی توسط برشکار صیقل داده شد، برلیانت‌کار به صیقل دادن وجه‌های نهایی می‌پردازد. وجه‌هایی که در این مرحله به الماس اضافه می‌شوند، شامل ستاره‌ها (Stars) و نیمه‌های بالایی و پایینی که به آن‌ها وجه‌های گیره بالایی و پایینی (Upper and Lower Girdle Facets) گفته می‌شود، هستند.
این مراحل به‌طور کلی باعث می‌شود که الماس درخشندگی و زیبایی نهایی خود را به دست آورد.
فرایند برش الماس > بازدید نهایی

مرحله نهایی شامل تمیز کردن کامل الماس در اسیدها و بررسی الماس برای مشاهده اینکه آیا استانداردهای کیفی سازنده را برآورده می‌کند یا خیر.