stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی‌اکبر صفائیان
کارهای هنری

علی اکبر صفائیان به عنوان یکی از هنرمندان مدرن ایران محسوب می‌شود. او در کارهایش از دنیای فانتزی شعر، ادبیات عرفانی ایران وهمچنین موضوعات اجتماعی مانند جنگ، مقاومت و رابطه بین انسان و ماشین تأثیر می‌پذیرد. مراحل خلاقانه کارهایش پرسش مربوط به ماهیت چیزها را مطرح می‌کند. به گفته وی، هنر، تلاش برای «رسیدن به هستی» است.
نقاشی‌ها و مجسمه‌های او، به ویژه در دهه ۱۹۷۰، دگرگونی و اتحاد عناصر انسانی، حیوانی وارگانیک را نشان می‌دهد.
آثار صفائیان را بهروز سور اسرافیل (منتقد هنری روزنامه آیندگان)  «سورئالیسم ایرانی» خوانده است.
جواد مجابی منتقد هنری و نویسنده در «نود سال نوآوری در هنر تجسمی ایران» (تهران، نشر پیکر ۱۳۹۵) می‌نویسد:
"صفائیان یکی از مهمترین هنرمندان دهه ۵۰ است. درجریان اولین نمایشگاهش نقدی بر آثار علی اکبر صفائیان درروزنامه اطلاعات نوشتم. در این نقد حضور نقاشی تازه‌نفس را نوید دادم که شنگولانه خیالات شگرف می‌آفریند. مضمون غالب تابلوهایش، انسان و طبیعت در نوعی به هم آمیختگی عاشقانه نشان داده می‌شود.
انسان در این تابلوها با گل و گیاه و خاک و دریا و کوه عجین است؛ جزئی از طبیعت است نه در برابرش یا مسلط بر آن. زن از متن برکه، از درون گل، از افق آسمان، طالع می‌شود، مرد از دشت می‌روید، به کوه تکیه داده و سر در آسمان، افراشته. دست مرد، گل می‌شود، بدن زن به درختی بدل می‌گردد، زنان و مردان از آب و خاک و باد بر می‌آیند، در آن عجین می‌گردند، با آن طبیعت مادر یگانه می‌شوند، حکایت هستی خود را به زبان رنگ‌های پرجلا و بازی‌های هوش ربای خطوط و سطح‌های درهم شونده، باز می‌نمایند.
خانه آفتاب با گزینش آثار صفائیان، برای یک نمایشگاه، نقاش جوان پرتوانی را به ما معرفی کرده که اولین گام‌های خود را جسورانه برداشته است."
نقاشی‌های نیمه اول سالهای ۱۳۵۹ علی اکبر صفائیان همچنین مسائل اجتماعی را بازتاب می‌دهد. در آن، او با موضوعاتی مانند جنگ، مقاومت و ریشه‌های اجتماعی و عاطفی انسان برخورد می‌کند. آثار مهم این مرحله، تابلوهای نقاشی جنگ و صلح است. بعدها، علی اکبر صفائیان، کار خود را علاوه بر نقاشی و مجسمه‌سازی به تکنیک‌های آمیخته ونقش برجسته اختصاص می‌دهد. از جمله مجموعه‌های نقش برجسته‌های "میراث زمین" (۱۳۸۷تا۱۳۸۳) و مجموعه‌های نقش برجسته‌های "میراث" (از۱۳۸۷). مجموعه‌های نقش برجسته‌های "میراث زمین" و "میراث" ساختار انتزاعی دارند. نقش برجسته‌های "میراث" در مقایسه با نقش برجسته‌های "میراث زمین" تک رنگ است. این آثار بر خلاف دوره آغازین و میانی هنرمند فیگوراتیو نیستند.
کارهای علی اکبر صفائیان علاوه بر نقش برجسته، نقاشی، مجسمه‌سازی و چاپ دستی (etching) و میناکاری نیز می‌باشد.
اشعار

"بانو سنجاقک بنفش“ کتاب شعر، علی اکبر صفائیان، ۱۳۸۷ فارسی انگلیسی، انتشارات "پژواک کیوان" تهران
"این جا ایران است“ مجموعه اشعار، ۱۳۹۱، بخشی از اشعار علی اکبر صفائیان، آلمانی، "انتشارات سوژه"
ذخیره‌گاه طبیعی سورینام مرکزی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نمایی از ولتزبرگ در ذخیره‌گاه طبیعی سورینام مرکزی: نمایی از ولتزبرگ در ذخیره‌گاه طبیعی سورینام مرکزی
مکان: ناحیه سیپالیوینی، سورینام
معیار ثبت: طبیعی: (ix), (x)
شمارهٔ ثبت: ۱۰۱۷
تاریخ ثبت: ۲۰۰۰
مساحت: ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ هکتار (۴٬۰۰۰٬۰۰۰ جریب فرنگی)
وبگاه: https://www.protectedplanet.net/central-suriname-nature-reserve-world-heritage-site
مختصات: ۴°۰′ شمالی ۵۶°۳۰′ غربی﻿ / ﻿۴٫۰۰۰°شمالی ۵۶٫۵۰۰°غربی﻿ / 4.000; -56.500
موقعیت ذخیره‌گاه طبیعی سورینام مرکزی در سورینام: موقعیت ذخیره‌گاه طبیعی سورینام مرکزی در سورینام
ذخیره‌گاه طبیعی مرکزی سورینام (هلندی: Centraal Suriname Natuurreservaat (CSNR)) یک واحد حفاظتی در سورینام است که منطقه‌ای از جنگل‌های بارانی استوایی را حفظ می‌کند.
تاریخ

ذخیره‌گاه طبیعی مرکزی سورینام در سال ۱۹۹۸ توسط سازمان بین‌المللی حفاظت و دولت سورینام از ادغام سه ذخیره‌گاه طبیعی موجود رالی‌والن، تافلبرگ و ایلرتس دهان گبرگته ایجاد شد. این منطقه در سال ۲۰۰۰ به دلیل اکوسیستم جنگل‌های بارانی استوایی بکر خود در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت.
این جنگل از سوی جف هاربرز، بنیانگذار مایکروسافت، حمایت مادی دریافت کرده‌است.
محیط

ذخیره گاه در منطقه بوم‌جنگل‌های مرطوب گویان است. این منطقه شامل ۱۶٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۶٬۲۰۰ مایل مربع) از جنگل‌های استوایی اولیه کوهستانی و دشتی شامل بخش‌هایی از ارتفاعات گویان می‌شود.
به خاطر تندروها و گونه‌های پرنده‌اش، از جمله خروس‌سنگی گینه شناخته شده‌است. بیش از ۵۰۰۰ گیاه گوناگون و پستانداران بزرگ مانند جگوار، آرمادیلو غول پیکر و هشت گونه از پستانداران در منطقه شناسایی شده‌اند. یک ایستگاه تحقیقاتی در پای ولتزبرگ قرار دارد و این منطقه یک جاذبه گردشگری است.
نمایی از ذخیره‌گاه طبیعی مرکزی سورینام
وزنه‌برداری در المپیک تابستانی ۱۹۸۴

وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ نام رویداد ورزش وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۴ برگزار شد.
مدال‌آوران

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| بازی‌ها | طلا | نقره | برنز |
| Flyweight –52 kg جزئیات | زنگ گوچیانگ  چین | ژو پیشون  چین | کازوشیتو مانابه  ژاپن |
| Bantamweight 52–56 kg جزئیات | وو شوده  چین | لای رونمینگ  چین | ماساهیرو کوتاکا  ژاپن |
| Featherweight 56–60 kg جزئیات | چن ویچیانگ  چین | جلو رادو  رومانی | تسای ون-یی  چین تایپه |
| Lightweight 60–67.5 kg جزئیات | یائو جینگیوان  چین | آندری سوکاچی  رومانی | یونی گرونمن  فنلاند |
| Middleweight 67.5–75 kg جزئیات | کارل-هاینز راشینسکی  آلمان غربی | ژاک دومر  کانادا | دراگومیر چوروسلان  رومانی |
| Light-heavyweight 75–82.5 kg جزئیات | پتره بچرو  رومانی | رابرت کاباس  استرالیا | ریوجی ایسائوکا  ژاپن |
| Middle-heavyweight 82.5–90 kg جزئیات | نیکو ولاد  رومانی | پتره دومیترو  رومانی | دیوید مرسر  بریتانیای کبیر |
| First-heavyweight 90–100 kg جزئیات | رولف میلسر  آلمان غربی | واسیله گرواپا  رومانی | پکا نیمی  فنلاند |
| Heavyweight 100–110 kg جزئیات | نوربرتو اوبربورگر  ایتالیا | اشتفان تاشنادی  رومانی | گای کارلتون  ایالات متحده آمریکا |
| Super heavyweight +110 kg جزئیات | دین لوکین  استرالیا | ماریو مارتینز  ایالات متحده آمریکا | مانفرد نرلینگر  آلمان غربی |
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  چین (CHN) | ۴ | ۲ | ۰ | ۶ |
| ۲ |  رومانی (ROU) | ۲ | ۵ | ۱ | ۸ |
| ۳ |  آلمان غربی (FRG) | ۲ | ۰ | ۱ | ۳ |
| ۴ |  استرالیا (AUS) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۵ |  ایتالیا (ITA) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۶ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۷ |  کانادا (CAN) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  ژاپن (JPN) | ۰ | ۰ | ۳ | ۳ |
| ۹ |  فنلاند (FIN) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۱۰ |  چین تایپه (TPE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۰ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
|  | مجموع | ۱۰ | ۱۰ | ۱۰ | ۳۰ |
دوپینگ

سرنگ حاوی موادنیروزا
دوپینگ (به انگلیسی: Doping)، دوپاژ (به فرانسوی: Dopage) یا زورافزایی، به معنای استفاده ورزشکار از مواد یا روش‌هایی است که به قصد افزایش کارایی در ورزش انجام می‌شود. موضوع علمی دوپینگ در ورزشکاران به عنوان یکی از شاخه‌های اصلی رشته پزشکی ورزشی است.
پیرامون واژه

واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده‌است و در اصل اشاره به یک نوشیدنی الکلی باستانی دارد که به عنوان محرک در مراسم رقص استفاده می‌گردید. به تدریج این واژه استفاده گسترده‌تری کرد و در ورزش امروز به معضلی تبدیل شده‌است. در پارسی واژهٔ «زورافزایی» توسط فرهنگستان زبان و ادب فارسی برابر واژهٔ دوپینگ تصویب شده‌است.
مجازات‌ها > دوپینگ آگاهانه

در صورت مصرف استروئیدهای آنابولیک، داروهای ادرارآور، هورمون‌های پپتیدی و گلیکوپروتئینی و آنالوگ‌های آنها:
در نخستین ارتکاب به جرم ۲ تا ۴ سال محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی.
در دومین ارتکاب جرم محرومیت مادام العمر از شرکت در مسابقات رسمی.
مجازات‌ها > دوپینگ ناآگاهانه

در رابطه با مصرف مواد غیرمجاز دیگر به جز موارد مذکور در دوپینگ آگاهانه:
در نخستین مورد تخلف ۳ تا ۶ ماه محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی.
در دومین مورد تخلف ۲ سال محرومیت از شرکت در مسابقات رسمی.
در سومین مورد تخلف، محرومیت مادام العمر از شرکت در مسابقات ورزشی.
مجازات‌ها > دوپینگ ناآگاهانه و آگاهانه

محرومیت از شرکت در مسابقات بین‌المللی یا مسابقات تحت نظارت فدراسیون ملی.
محرومیت از شرکت در سمینار یا همایش بین‌المللی و رسمی.
محرومیت از موقعیت شغلی داوری، مربیگری، مسئولیت، ریاست و مشاوره ورزشی.
سلب هر گونه ترفیع، مدال، عناوین و مقام‌هایی که در هنگام یا پس از تاریخ دوپینگ کسب شده‌است.
مجازات‌ها > اشخاص حقوقی

در مورد ارتکاب به جرم دوپینگ، تنها ورزشکار متخلف مجازات نمی‌شود بلکه گاهی مجازات‌هایی برای شخصیت‌های حقوقی از قبیل فدراسیون‌های مربوطه و باشگاه‌های ورزشی در نظر گرفته می‌شود که بیشتر مجازات‌های مالی است و گاهی نیز شامل محرومیت‌هایی می‌شود.
پارادوپینگ

در سال‌های اخیر پدیده‌ای به نام «پارادوپینگ» نیز پا به عرضه وجود نهاده‌است که عبارت است از: دادن دارو به یک ورزشکار توسط حریف جهت کاهش کارایی یا بدنام کردن ورزشکار.
معماری چینی

کلاه فرنگی‌ای در میان باغ
معماری چین نیز همانند سایر هنرهــــای آن از گستردگی و تنـوع فراوان برخوردار است، هر چند آثار معماری آنـــان گاه به علت استفاده از مصالح کم دوام از بین رفته‌اند، ولیکن آنچـــه از این آثار باقی‌مانده، گویای این حقیقت است که آثار چین در حد معماری‌های مصر و بین النهـــرین و ایران باستان است. به‌طور کلی معماری چین شامل معابد (کنفوسیوسی، لائوتسه، بودایی) پاگودا، قصر، دیوار بزرگ چین، خانه و دیرها، آرامگاه‌ها و معابد صخره‌ای (غارها) است.
معماری چین یگانه سیستم معماری در جهان است که ترکیب بندی چوبی عمده آن می‌باشد که تجلی بخش عمیق اصول اخلاقی چینی‌ها و دیدگاه‌های زیبائی، ارزش و طبیعت است.
خصوصیات معماری چین

خصوصیات عمده هنر معماری چین که بر اساس سنن عمیق فرهنگی مبتنی است به قرار ذیل است:
به علت برجسته ساختن ایده تقدم قدرت امپراتوری بر هر چیز و نظریه طبقاتی موفقیت‌های حاصله دربرنامه‌ریزی قصرها و شهرها بیشتربوده‌است.
به زیبایی مجتمع توجه خاصی شده لذا در ترکیب بندی عمده معماری‌ها شکل برقراری خانه‌ها وحیاط‌ها به شکلی است که دو طرف همانند اهرم متقابل عمل کنند.
به هماهنگی عالی معماری با طبیعت توجه خاصی شده‌است. در تاریخ چین در زمینه خصوصیات هنری و سبک و شیوه‌های سازندگی و طراحی معماری به تبادلات با خارج اهمیت زیادی داده شده و این مسئله بر معماری ژاپن، کره، ویتنام و مغولستان تأثیرات زیادی داشته‌است.
خانه چینی

اولین سکونتگاه‌های چینی گودالهایی هستند که به صورت دایره ساخته شده‌اند و روی آن را با شاخ و برگ درختان پوشانده‌اند.
از نظر تزئینی نمونـــه‌های خانه گلی دوره هان کاملاً شبیه سبک‌های موجــــود در چین است. مدخل اصلی در داخل توسط “ مانع ارواح ” (دیواری در مقابل مدخل) حفاظت می‌شود، به‌طوری‌که حیاط از داخل خانه از نظر پنهــــان است. بر اساس عقاید چینی، شیاطین و ارواح پلید در خط مستقیم حرکت می‌کردند و این دیوارها در مقابل مدخل مانع ورود آن‌ها به داخل خانه می‌شدند.
ساختمان معماری خانه امروز چین دقیقاً به نمونه اولیه خویش در هزار سال پیش شباهت دارد. اجزای ضروری این ساختمانهــــا عبارتند از: یک تالار چهار گوشه زیر یک بــــام نوک تیز با قرنیزهای بر آمده، بر روی یک شبکه نگاهدارنده و ستونهــای چوبی، که دیوارها هیچ نقشی در نگاهـداری از سقف ندارند بلکه در حکم پرده‌ها و تیغه‌های جداکننده می‌باشند. معماری چین در چهارچوب این فرمول محـدود، توجهش را بر نمای ساختمــان متمرکز می‌کند. کارایی ساختمان غالباً تابع تزئینات آن بود. جالب توجه‌است که در طی چند قرن جهت همه ساختمان‌ها شمالی ـ جنـــوبی بوده‌است. در معابد یا منازل چینی بام بسیـار اهمیت دارد، جنس آن از آجر و کاشی است و اگر بر سریرهای سلطنتی سایه افکند زرد و گرنه سبز، ارغـــوانی، سرخ یا آبی است.
قصرها و کاخ‌ها

مقالهٔ اصلی: شهر ممنوعه
کاخ‌ها و قصرهای درباری پرابهت و مجلل و سنگفرش شده از آجرهای زراندود و مواد یشمی است و تاکنون نیز جلال و درخشندگی خاص خود را حفظ کرده‌است. از دوران سلسله امپراتوری چین قصرها محل اقامت و زندگی امپراتور و خاندان او بوده و کاخ‌ها مکان رتق و فتق امور دولتی از طرف امپرائور گردیده بود. مقیاس ساختمان‌های قصر و کاخ در سالیان بعد پیوسته توسعه یافت.
قصرها و کاخ‌ها > خصوصیات

خصوصیات مشخص آن‌ها گنبد بسیار بزرگ و شیروانی پوشیده از آجرهای کاشی زرد رنگ و همچنین نقاشی‌های پرطمطرق، سقف‌های گنبدی باحکاکی‌های ظریف و زیبا، زیرسازی مستحکم، پارتیشن‌ها، تیرهای چوبی و ستون‌های سنگ مرمری و بناهای متنوع و رنگارنگ حاشیه آن می‌باشد.
کاخ تای خه در شهر ممنوعه پکن از نمونه‌های معماری قصرها و کاخ‌های امپراتوری محسوب می‌شود. در چین باستان در زمینه سازندگی کاخ به منظور تجسم تقدم قدرت امپراتوری بر هرچیز و نمایاندن نظام طبقاتی با محوریت امپراتوری، ترکیب‌بندی سخت محوری در معماری‌های یادشده مراعات شده‌است.
معابد چینی

در معماری هر کشوری پرستشگاههــا از اهمیت و جایگاه خاصی برخوردارند. مجموعه معابد به جای مانده در کشور چین با توجه به تعدد و تنوع ادیان مورد قبول در آن بسیــار متنوع می‌باشند. که این معابد عبارتند از:
معابد بودایی: به این معابد راههــای طبیعی بسیار زیادی منتهی می‌شود، که معمولاً بر سرازیرهای پیچ در پیچ کشیده شده و با دروازه‌های آراسته‌ای به نام “ پای لوش “ مشخص گردیده‌است. بـرای رهانیدن شیطان در برخی مدخلهـا، پیکره‌های کراهت انگیزی گذاشته شده‌است. رواج آئین بودایی ظاهراً تغییر مهمی در طــرح معابد چینی به وجود نیاورد، چون معابد تائویی و بودایی را از روی یک نقشـه می‌ساختند که در واقع همـــــان نقشه خانه چینیان بود و آن را برای مقـــاصد مذهبی آماده می‌کردند. ترتیب حیاط سازی، با تالارهای مجـاور، شبیه خانه‌های مسکونی بود. تالارهای واقع در حیاطهای جلو اختصــاص به پرستش خدایان یا بودا داشت، در صـــورتی که نقاط مسکونی در پشت معبد محل اقامت راهبان بود. عمده مصالح معابد بودایی چـوب و سنگ است. سقف شیـــروانی است و از پوشش سفـــالی یا چوبی ساخته شده‌است. در بیشتر معـــابد روی سقف بنایی به شکل کشتی قرار دارد که از نظــر هنر بودایی سمبلیک است و به طـــــور کلی سقف این بناها دارای تزئینات پر کــاری است. در معبد رنگ مسلط بر مجموعه بنا رنگ قرمز است.
معابد کنفوسیوسی: دلاویزترین معـــــابد چینی آن‌هایی است که در پکن به دین ملی و رسمـــی آن کشور اختصاص داده شده‌است. معبد کنفوسیوس دارای طاقهـــای باشکوهی است که با ظرافت بسیار کنــده کاری شده، ولی خود معبد بیشتر نمودار حالت فلسفی دارد تا هنــــری. به‌طور کلی ستونهـای معابد، چوبی و سنگی است و غالباً به صـــورت ستون پیکره‌ای از اژدها و سیمرغ که در روبروی مدخل معبد قرار داده شده‌است.
پاگودا

از آثار برجسته و شاخص هنر معماری خاور دور به ویژه چین پاگودا است. این بناهای چتری شکل. چند طبقه‌اند که تعداد طبقات آنهـا فرد است چون عدد زوج در نزد چینی‌ها نحس است. پاگودا از درون دارای پله‌های مارپیچی و گردان است. هر چتر به ایـــوان گردی ختم می‌شود که مأموران حکومتی در این ایوان‌ها مسائل مملکتی را را بررسی می‌کردند، دومین کارکرد این بناهـــا جهت دعا و نیایش بوده و سوم پیشگویان چین در آن بخش طالع بینی می‌کردند و از طرفی جهت وزش باد را مشخص می‌نمود.
پاگودا نوعی از ساختمان‌سازی و معماری بودایی است که به نماد کشور چین تبدیل شده‌است، این بناها که بیشتر در روستـــاها برافراشته شده‌اند و جزء طبیعی آن نقاط به نظر می‌رسند و از استوپای هندی تقلید شده‌اند، با این تفاوت که چینی‌ها به جـــای نقشه گرد، نقشه چهار، شش یا هشت ضلعی را ترجیح می‌دادند و طبقات را تا ارتفاع حداکثر ۹۰متر روی یکدیگر می‌انباشتند.
دیوار چین

مهمترین آثار چینی‌ها دیوار چین است که تا به امروز پا برجاست. این دیوار از شمال شرق چین به سمت شمال غرب امتـــداد دارد که طول آن ۶۴۰۰ کیلومتر و ارتفاع دیــوار ۷ الی ۵/۷ متر است، عرض دیوار هم حدوداً ۵/۷ متر است، به فاصلــه هر چند متر برج‌های دیده بانی در دیوار بزرگ تعبیه گردیده‌است. دیوار دارای چهار دروازه بزرگ است، مصالح این دیوار از آجر و سنگ است، سازنده این دیوار “ شی هوانگ دی ” خاقــان “ بنیانگذار سلسله چین ” بود. این دیوار جهت حفاظت چین از هجـــوم اقوام بیابانگرد زرد پوست به نام “ هونها ” بوده‌است. این دیوار از قرن ۴ ق. م به صورت دیوارهای بریده از چینه و گل وجود داشته‌است ولی در زمان امپراطوری شی هوانگ دی، این دیوارهای مجــزا به یکدیگر متصل شد و از مصالح سنگ و آجر در ان استفاده کرد.
سبک‌های معماری چینی (شمالی و جنوبی)

در ساختمان‌های مذهبی اعم از پاگوداهـــا و معبدها می‌توان دو سبک مشخص معمـــاری چینی را مشاهده کرد. این دو سبک معمولاً شمالی و جنوبی خوانده می‌شود.
تفاوت عمده میان این دو سبک عبارتنـــد از: انحنای شیب سقف و مقدار تزئینـات لبه بام‌ها و پیش آمدگی آنهاست. در سبک جنوبی، سقف‌ها به اندازه‌ای انحنـا پیدا کرده‌اند که گوشه‌های آنها، مثل شاخ گاو به طرف بالا متمایل می‌شود.
سبک شمالی را غالباً سبک قصـــری می‌نامند، زیرا که بهتــرین نمونه‌های این نوع معماری را در عمارات با شکوه شهر ممنوع و آرامگاه‌های خاقان‌های سلسله‌های منگ و منچو می‌تــوان دید. در سبک قصــری، انحنای بام نرم است و به شیب و سقف چادر شبیه شده‌است، تزئینات نیز کمتر و محدودتر است. مجسمه فقط در گوشه‌های بام‌ها دیده می‌شود.
ساختمان‌های انـــدکی از روزگاران گذشته بر جای مانده‌اند یا سبک معماری چین در سده‌های گذشته دستخـــوش تحولات چشمگیر نشده‌است، ساختمان در چین امروز دقیقــــا به نمونه اولیه خویش در هزار سال پیش شباهت دارد.
نگارخانه

مجموعه‌ای از معابد در بالای تپه تایشان
گیانت وایلد گوس پاکودا ساخته شده در سال ۶۵۲ در سلسله تانگ
نه برج پاگوداساخته شده در قرن ۸ میلادی در  سلسله تانگ
سالن چوبی ساخته شده در ۸۵۷ میلادی سلسله تانگ
سه پاگودا معبد چانگ شنگ
The پاگودا معبد فونگساخته شده در سال ۱۰۵۶ در سلسله لیائو که قدیمی‌ترین پاگودا چوبی در چین است.
پاگودا لویهه در هاینگزو ساخته شده در ۱۱۶۵ میلادی در  سلسه سانگ
معبد بهشت در پکنساخته شده در قرن ۱۵ در سلسله مینگ
معبد پوتئو زونگ چنگساخته شده از  ۱۷۶۷ تا ۱۷۷۱ میلادی
های سی  گونگبی (مسلمان ما لایچی) در شهر لینگسیا, گنسو
نمونه‌ای از خانه چینی در پکن
ساختمان های شهر ممنوعه از مهم ترین آثار معماری چینی به حساب می ایند
سن‌لوئی (سنگال)

نقشه سن لوئی
سن لوئی شهری است ساحلی در شمال کشور آفریقایی سنگال که در مرز موریتانی واقع شده‌است. سن لوئی در محلی قرار دارد که رودخانه سنگال به اقیانوس اطلس می‌ریزد. شهر سن لوئی در سرشماری سال ۲۰۰۲ میلادی ۱۵۴ هزار و ۵۵۵ نفر جمعیت داشت.
پیشینه

شهر سن لوئی در قدیم کانون مهمی برای راه‌های بازرگانی بود که از اقیانوس اطلس به صحرای بزرگ آفریقا و سودان می‌رفتند. بهره‌گیری از طلا، عاج، و بردگان سیاه، باعث شد تا این شهر برای استعمارگران فرانسوی اهمیت زیادی پیدا کند. از سال ۱۶۵۹ تا ۱۷۷۹ در این محل ۹ شرکت بازرگانی مستقر شد که معروف‌ترین آن‌ها شرکت کاپ‌ورت سنگال و شرکت هند غربی بودند. شهر سن لوئی در آن زمان ۱۰ هزار نفر جمعیت داشت. از سال ۱۸۲۲ تا ۱۸۲۷ بارون روژر در این شهر تجارتخانه‌ای به نام «مورل ات پروم« بنا کرد که تا مدت‌ها مهم‌ترین عمارت مستعمره به‌شمار می‌آمد. در سال ۱۸۲۷ سن لوئی به مرکز سیاسی کشور نیز تبدیل شد و دولت در آن استقرار یافت.
این شهر از ۱۶۷۳ تا ۱۹۰۲ پایتخت مستعمره فرانسوی سنگال به‌شمار می‌آمد و از ۱۸۹۵ تا ۱۹۰۲ پایتخت آفریقای غربی فرانسه شد. در سال ۱۹۰۲ پایتخت کشور به داکار منتقل شد. سن لوئی از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۵ هم‌چنین به عنوان مرکز مستعمره موریتانی به‌شمار می‌آمد.
دریاچه بلویه (استان ریازان)

| دریاچه بلویه | دریاچه بلویه |
| --- | --- |
روسی: Озеро Белое (English: "White Lake"): روسی: Озеро Белое (English: "White Lake")
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی)
The Northwestern shore of the lake: The Northwestern shore of the lake
Location of Monumentنمایش نقشه European Russiaدریاچه بلویه (استان ریازان) (روسیه)نمایش نقشه روسیه: Location of Monumentنمایش نقشه European Russiaدریاچه بلویه (استان ریازان) (روسیه)نمایش نقشه روسیه
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: ریازان
نزدیک‌ترین شهر: اسپاس-کلپیکی
مختصات: ۵۵°۱۶′۵۰″ شمالی ۴۰°۱۴′۰″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۲۸۰۵۶°شمالی ۴۰٫۲۳۳۳۳°شرقی﻿ / 55.28056; 40.23333
مساحت: ۳۴ هکتار (۸۴ جریب فرنگی؛ ۰ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۷۴ (۱۹۷۴)
هیئت حاکمه: پارک ملی مشچیورسکی
Lake Beloye: Lake Beloye
Picnic area, Lake Beloye, Rayazan Oblast: Picnic area, Lake Beloye, Rayazan Oblast
Lake Beloye: Lake Beloye
مساحتِ رو: ۳۴ هکتار (۸۴ جریب فرنگی)
بیشترین ژرفا: ۵۰ متر (۱۶۰ فوت)
طول کرانه۱: ۲٫۲ کیلومتر (۱٫۴ مایل)
۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.: ۱ درازای ساحل سنجش خوش‌تعریفی نیست.
 :  
دریاچه بلویه (روسی: Бе́лое о́зеро؛ IPA: [ˈbʲɛləjə ˈozʲɪrə]) یک دریاچه در استان ریازان کشور روسیه است.
پارک ملی دریاچه مالاوی

| پارک ملی دریاچه مالاوی | پارک ملی دریاچه مالاوی |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
نمایی از ساحل دریاچه: نمایی از ساحل دریاچه
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: منطقه مرکزی مالاوی و منطقه جنوبی مالاوی، مالاوی
مختصات: ۱۴°۰۲′ جنوبی ۳۴°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۰۳۳°جنوبی ۳۴٫۸۸۳°شرقی﻿ / -14.033; 34.883
مساحت: ۹۴ کیلومترمربع
تاسیس‌شده: ۲۴ نوامبر ۱۹۸۰
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
گونه: طبیعی
معیار: vii, ix, x
تاریخ ثبت: ۱۹۸۴ (۸مین کمیته میراث جهانی یونسکو)
شماره ثبت: ۲۸۹
State Party: مالاوی
Region: فهرست میراث جهانی یونسکو در آفریقا
 :  
 :  
پارک ملی دریاچه مالاوی یک پارک ملی در انتهای جنوبی دریاچه مالاوی در مالاوی، آفریقای جنوب شرقی است. این تنها پارک ملی در مالاوی است که با هدف حمایت از ماهی و زیستگاه‌های آبزی ایجاد شده‌است. با وجود این هدف اصلی آن، پارک ملی دریاچه مالاوی شامل سرزمین اصلی، جنگل ساحلی و چندین جزیره سنگی کوچک در دریاچه مالاوی است.
پارک ملی دریاچه مالاوی در سال ۱۹۸۴ به عنوان یکی از میراث جهانی یونسکو ثبت شد که از اهمیت ویژه ای برای حفظ تنوع زیستی به ویژه تنوع ماهی برخوردار است. از دیگر ویژگی‌های این پارک می‌توان به زیبایی طبیعی برجسته منطقه با منظره ای دلچسب آن که با آبهای شفاف دریاچه متضاد است، اشاره کرد.
دریاچه مالاوی در دره کافتی بزرگ آفریقا قرار دارد. این دریاچه ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا و با عمق ۷۰۰ متر در برخی مکان‌ها، یکی از عمیق‌ترین دریاچه‌های جهان است.
تنوع زیستی

دریاچه مالاوی حاوی بیشترین تنوع ماهی در سراسر جهان است. در منطقه پارک حدود نیمی از ۱۰۰۰ گونه تخمینی وجود دارد که بیش از ۹۰٪ از آنها بومی این منطقه هستند که فقط قابل مقایسه با جزایر گالاپاگوس می‌باشد.
این دریاچه حاوی ۳۰٪ از کلیه گونه‌های شناخته شده سیکلید، به ویژه Mbuna است. به جز ۵ گونه، هر ۴۰۰ گونه موجود بومی هستند.
محدودیت منطقه حفاظت شده برای ماهی‌ها فقط به بخش کوچکی از دریاچه که در آن زندگی می‌کنند، ممکن است عجیب به نظر برسد. در حقیقت، بسیاری از آنها، خصوصاً Mbuna، به روش زندگی خود به جزایر و سواحل بسیار خاص محدود می‌شوند.
ساحل عاج در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| ساحل عاج در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | ساحل عاج در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: CIV
ان‌اوسی: کمیته ملی المپیک ساحل عاج
در پاریس، فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس، فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۱۱  در ۴ رشته
پرچم‌دار (افتتاحیه): شیخ صلاح سیسه و مابوندو کونه
پرچم‌دار (اختتامیه): آرتور سیسه و مابوندو کونه
مدال‌ها رتبهٔ هشتاد و چهارم:  طلا ۰ نقره ۰ برنز ۱ مجموع ۱ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی ساحل عاج که به عنوان Côte d'Ivoire (کوت دی ایوری) نیز شناخته می‌شود، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این مسابقات از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس برگزار شد. این حضور، پانزدهمین حضور آنها در بازی‌های المپیک تابستانی بود.
این کاروان المپیک با کسب یک مدال برنز به کار خود پایان داد و در جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ به رتبه هشتاد و چهارم دست یافت.
مدال‌آوران

مقاله‌های اصلی: جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و فهرست برندگان مدال المپیک تابستانی ۲۰۲۴
| مدال | نام | ورزش | رویداد | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 3 برنز | چک صلاح سیسه | تکواندو | ۸۰+ کیلوگرم مردان | ۰خطا: زمان نامعتبر۱۰ اوت |
| مدال بر اساس ورزش | مدال بر اساس ورزش | مدال بر اساس ورزش | مدال بر اساس ورزش | مدال بر اساس ورزش |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ورزش |  |  |  | مجموع |
| تکواندو | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مدال‌ها بر اساس جنسیت | مدال‌ها بر اساس جنسیت | مدال‌ها بر اساس جنسیت | مدال‌ها بر اساس جنسیت | مدال‌ها بر اساس جنسیت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جنسیت |  |  |  | کل |
زنان: ۰
| مردان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
مختلط: ۰
| کل | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مدال‌ها بر اساس تاریخ | مدال‌ها بر اساس تاریخ | مدال‌ها بر اساس تاریخ | مدال‌ها بر اساس تاریخ | مدال‌ها بر اساس تاریخ | مدال‌ها بر اساس تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| تاریخ |  |  |  | مجموع |  |
| ۱۰ اوت | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |  |
| مجموع | ۰ | ۰ | ۱ |  |  |
شرکت‌کنندگان

فهرست زیر به ورزش‌هایی اشاره دارد که ورزشکاران ساحل عاجی در آنها شرکت کردند. در فهرست زیر، به تفکیک جنسیت و ورزش حضور آنها مشخص شده است.
| ورزش | مردان | زنان | کل |
| --- | --- | --- | --- |
| دو و میدانی | ۲ | ۳ | ۵ |
| شمشیربازی | ۱ | ۱ | ۲ |
| جودو | ۰ | ۱ | ۱ |
| تکواندو | ۱ | ۲ | ۳ |
| کل | ۴ | ۷ | ۱۱ |
دختر اهل بولونیا

| دختر اهل بولونیا | دختر اهل بولونیا |
| --- | --- |
کارگردان: آلفردو ریتسو
فیلمنامه‌نویس: پی‌یرو رنیولی
داستان: آلفردو ریتسو
موسیقی: کارلو ساوینا
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۷۵ (ایتالیا)    ۱۴ دسامبر ۱۹۷۷ (۱۹۷۷-12-۱۴) (فرانسه)  
مدت زمان: ۷۲ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
دختر اهل بولونیا (ایتالیایی: La bolognese) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آلفردو ریتسو است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

فرانکا گونلا
لوچانو پیگوتسی
رناتو مالاواسی
لوکا اسپورتلی
انتسو پولکرانو
آتیلیو دوتزیو
دادا گالوتی
ریا دِ سیمونه
گوییدو لئونتینی
روبرتینو لورتی
پارک ملی کومو

| پارک ملی کومو | پارک ملی کومو |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
Comoe NP savannah with rainbow: Comoe NP savannah with rainbow
مکان: ساحل عاج
پارک ملی کومو (انگلیسی: Comoé National Park) یک ذخیره‌گاه زیست‌بوم است که در بخش‌های زانزان و ساوانس در شمال‌غربی ساحل عاج واقع شده و جز میراث جهانی یونسکو به حساب می‌آید. این پارک با مساحت بالغ بر ۱۱۵۰۰ کیلومترمربع بزرگترین منطقه حفاظت شده در غرب آفریقا قلمداد می‌شود.