stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فونت‌لب
تاریخچه

این نرم‌افزار ابتدا توسط شرکت SoftUnion Ltd. در سن پترزبورگ، روسیه، با مدیریت برنامه‌نویس اصلی یوری یارمولا توسعه یافت. در سال ۱۹۹۲، شرکت Pyrus North America Ltd. در ایالات متحده تأسیس شد تا FontLab 2.0 را برای ویندوز ۳٫۰ که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، توزیع و بازاریابی کند. در نهایت، Pyrus North America تمامی حقوق FontLab را خریداری کرد، یارمولا را استخدام نمود و سپس با تغییر ساختار به Fontlab Ltd. , Inc. تبدیل شد. این شرکت به صورت توزیع‌شده فعالیت می‌کند، اما برنامه‌نویسی همچنان عمدتاً توسط تیمی روسی، بخشی از آن در سن پترزبورگ، انجام می‌شود، در حالی که شرکت در پاناما ثبت شده است.
اولین محصول FontLab برای مک FontLab 3 بود که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. FontLab Studio 5 اولین نسخه‌ای بود که به‌طور همزمان برای هر دو سیستم‌عامل مک و ویندوز عرضه شد. اگرچه در ابتدا نسخه‌های ویندوز همیشه زودتر منتشر می‌شدند، اما از زمان عرضه FontLab 6 (VI)، هر دو نسخه به‌طور همزمان منتشر می‌شوند.
علاوه بر این، FontLab ویرایشگرهای فونت جانبی برای بازارهای خاص توسعه داده است.
TypeTool، نسخه‌ای ساده‌شده از FontLab Studio، به عنوان یک ویراستار فونت ابتدایی و اقتصادی طراحی شده است که ویژگی‌های ساده‌ای برای پروژه‌های کوچک ارائه می‌دهد. در گذشته، AsiaFont Studio (یا Fontlab Composer) نسخه‌ای پیشرفته‌تر از FontLab بود که امکاناتی برای ویرایش فونت‌های چینی، ژاپنی و کره‌ای داشت. این قابلیت‌ها از نسخه ۵٫۱ به بعد در FontLab Studio گنجانده شده‌اند.
ویژگی‌های OpenType برای اسکریپت‌های پیچیده‌ای مانند عربی، دیواناگری و تای به‌صورت مستقیم پشتیبانی نمی‌شوند اما می‌توان آن‌ها را اضافه کردMicrosoft’s Volt.
فونت‌لب همچنین مجموعه‌ای از ابزارهای طراحی و تبدیل فونت را برای سیستم نرم‌افزاری فونت غیرمتمرکز خود در آن زمان ایجاد کرد. ScanFont یکی از این ابزارها بود که وظیفه تبدیل تصاویر اسکن‌شده و بیت‌مپ‌های گلیف‌ها به گلیف‌های وکتوری را بر عهده داشت. این ابزار در ابتدا بخشی از FontLab 2 بود، اما در نسخه بعدی به یک برنامه مستقل تبدیل شد. با عرضه FontLab VI، قابلیت‌های ScanFont دوباره در برنامه اصلی ادغام شد.
بعد از آن TransType معرفی شد، یک تبدیل‌کننده فونت برای انتقال فونت‌ها بین فرمت‌های تروتایپ، اوپن‌تایپ و تایپ ۱ فونت و همچنین بین پلتفرم‌های مکینتاش و ویندوز. پس از آن، چند تبدیل‌کننده فونت کوتاه‌مدت و تخصصی‌تر عرضه شدند: FONmaker برای تبدیل فونت‌های وکتور به بیت‌مپ؛ FontFlasher برای تبدیل فونت‌های وکتور «معمولی» به فونت‌های وکتور پیکسلی برای نمایش با وضوح پایین در برنامه‌های فلش؛ و FogLamp برای تبدیل فایل‌های اصلی Fontographer به فرمت‌های مدرن. (نسخه‌های جدیدتر FontLab Studio, FontLab VI، و FontLab 7 اکنون می‌توانند فایل‌های اخیر Fontographer را به‌صورت مستقیم باز کنند)
تاریخچه انتشار

FontLab 8 ژوئن ۲۰۲۲ (مک و ویندوز)
FontLab 7 نوامبر ۲۰۱۹ (مک و ویندوز)
FontLab VI دسامبر ۲۰۱۷ (مک و ویندوز)
TypeTool 3 مارس ۲۰۰۷ (مک و ویندوز)
FontLab Studio 5 دسامبر ۲۰۰۵ (مک)، نوامبر ۲۰۰۵ (ویندوز)
FontLab 4 دسامبر ۲۰۰۱ (ویندوز)
FontLab 3 ژوئن ۱۹۹۸ (ویندوز)، آوریل ۱۹۹۹ (مک)
TypeTool اوت ۱۹۹۷ (ویندوز)
جغرافیای سنت کیتس و نویس

موقعیت سنت کیتس و نِویس در آمریکای شمالی.
سنت کیتس و نِویس یک کشور جزیره‌ای دوقلو با مساحت کل خشکی تنها ۲۷۰ کیلومتر مربع در قاره آمریکای شمالی است. جزیره سنت کیتس، بزرگتر بین این دو، ۱۸۰ کیلومتر مربع مساحت دارد و در عرض جغرافیایی ۱۷٫۳۰ شمالی و طول جغرافیایی ۶۲٫۸۰ غربی واقع شده است. نویس ۹۳ کیلومتر مربع مساحت دارد و در عرض جغرافیایی ۱۷٫۱۰ شمالی، طول جغرافیایی ۶۲٫۳۵ غربی، و تقریباً در ۳ کیلومتری جنوب شرق سنت کیتس واقع شده است. این جزایر حدود یک سوم مسیر از پورتوریکو تا ترینیداد و توباگو هستند. جزایر سنت کیتس و نویس آتشفشانی و کوهستانی است. پایتخت این کشور شهر باستر است.
جزایر سنت کیتس و نویس بخشی از گروه جزایر بادپناه از آنتیل کوچک هستند. آنها در حدود ۱۱۳ کیلومتری جنوب آنگویلا و ۳۰۰ کیلومتری جنوب شرقی پورتوریکو قرار دارند. تنگه باریکی به عرض ۳٫۲ کیلومتر این دو جزیره را از هم جدا می‌کند.
جغرافیای فیزیکی

مساحت کل خشکی گشور ۲۶۹ کیلومتر مربع است. از نظر زمین‌شناسی، سنت کیتس و نویس تپه‌ای یا کوهستانی و منشأ آتشفشانی است که قله‌های مجاور را در زنجیره‌ای از کوه‌های آتشفشانی نیمه‌زیرآبی نشان می‌دهد. هر دو جزیره در معرض فعالیت لرزه‌نگاری زیرزمینی هستند که گاهی منجر به زلزله می‌شود. رسوبات گدازه در سمت بادگیر سنت کیتس گواهی بر گذشته آتشفشانی این منطقه است.
جغرافیای فیزیکی > سنت کیتس

سنت کیتس، بزرگتر بین این دو جزیره، با ۱۶۸ کیلومتر مربع وسعت، به شکل بیضی با گردنی بلند و شبه‌جزیره‌ای کوچک در انتهای جنوب شرقی آن است. این شبه جزیره مسطح است و از برکه‌های نمک و سواحل سفید تشکیل شده است. کوه‌های بلند در بخش مرکزی جزیره امتداد یافته و از جنوب شرقی به شمال غربی کشیده شده‌اند. کوه لیامویگا، مخروط آتشفشانی خفته با ارتفاع ۱۱۵۶ متر، بلندترین نقطه جزیره است. تالار بریمستون در ضلع جنوب غربی جزیره، ۲۲۹ متر ارتفاع دارد و از سنگ‌های آتشفشانی پوشیده شده با لایه‌ای از سنگ آهک تشکیل شده است.
خاک حاصلخیز سنت کیتس به خوبی آبیاری می‌شود، زهکشی کافی دارد و معمولاً به آبیاری کمی نیاز دارد. مناطق جنگلی ۴۵۰۰ هکتار خشکی‌ها را شامل می‌شود و شامل جنگل‌های بارانی در ارتفاعات پایین و جنگل‌های همیشه‌سبز بالای ۲۵۰ متر است. ۷۷۰۰ هکتار زمین مناسب کشاورزی وجود دارد که بیشتر خاک آن از پایه رسی تشکیل شده است. مشکل فرسایش حاد تا اواخر دهه ۱۹۸۰ در بخش‌های خاصی از جزیره ادامه داشت. فرسایش در نتیجه کمبود مواد معدنی ناشی از عدم آیش، چرای بی‌رویه، و کشت مخلوط ناکافی بود.
جغرافیای فیزیکی > نویس

نویس مخروطی شکل است و ده کیلومتر عرض و سیزده کیلومتر طول دارد و وسعت آن نود و سه کیلومتر مربع است. قله نویس در مرکز زنجیره‌ای از کوه‌ها، بلندترین نقطه جزیره با ۹۶۵ متر ارتفاع است. دامنه‌های ناهموار و جنگلی آن به آرامی از دریا بلند می‌شوند. خاک روی قله نویس هوازده است. خاک‌های همه جای نویس عموماً حاصلخیزتر از خاک‌های سنت کیتس هستند و فرسایش بسیار بدتری را تجربه کرده‌اند. آب در ارتفاعات زیاد است. فصل بارانی در نویس وجود ندارد، اما رگبارها ممکن است سیل‌آسا باشند. چندین چشمه آب گرم معدنی در این جزیره وجود دارد.
آب و هوا

سنت کیتس و نویس هر دو دارای آب و هوای استوایی هستند که توسط بادهای بسامان شمال خاوری تعدیل شده است. تغییرات روزانه یا فصلی کمی وجود دارد. دما معمولاً بین ۱۸ تا ۳۲ درجه سانتی‌گراد و میانگین تقریباً ۲۶ درجه سانتی‌گراد متغیر است. در ارتفاعات بالاتر دما کمتر است. رطوبت به‌طور کلی حدود ۷۰ درصد است. میزان بارندگی سالانه بین ۱۰۰ تا ۳۰۰ سانتی‌متر متغیر است. هیچ‌کدام از این دو جزیره فصل بارانی مشخصی را که در بسیاری از جزایر دیگر کارائیب وجود دارد، ندارند. بادها عمدتاً شرقی هستند و به ندرت از نوزده کیلومتر در ساعت تجاوز می‌کنند به جز در فصل طوفان جزایر که از ژوئیه تا سپتامبر رخ می‌دهد.
زمین‌شناسی

جزیره سنت کیتس تقریباً منحصراً از سنگ‌های آتشفشانی آندزیت یا کانی‌شناسی داسیتی تشکیل شده است. زمین‌شناسی آن شبیه به جزایر آتشفشانی دیگر در مجمع‌الجزایر آنتیل کوچک است. این جزایر قله‌های یک رشته کوه زیرآبی هستند که مرز شرقی صفحه را تشکیل می‌دهد که به عنوان صفحه زمین‌ساختی کارائیب شناخته می‌شود. سنت کیتس جهتگیری شمال باختری-جنوب خاوری دارد و حدود ۸۰ کیلومتر طول و ۱۶ کیلومتر پهنا دارد. کل این گروه از جزایر از نظر زمین‌شناسی جوان هستند و احتمالاً کمتر از ۵۰ میلیون سال پیش، در دوران میوسن، شروع به شکل‌گیری کرده‌اند. فعالیت آتشفشانی در امتداد یال‌های این کمان در دوران میوسن رخ داده و از آن زمان تاکنون ادامه دارد.
نویس جزیره ای آتشفشانی است که شکل‌گیری خود را در اواسط دوره پلیوسن (تقریباً ۳٫۴۵ میلیون سال پیش) آغاز کرد. با این حال، این جزیره شامل شماری از کانون‌های فوران مجزا است که سن آنها از اواسط پلیوسن تا پلیستوسن متغیر است. این از درست کردن هر مدل واحدی از تکامل زمین‌شناسی جزیره جلوگیری می‌کند. زمین‌شناسی نویس را می‌توان به چهار واحد غیررسمی تقسیم کرد: آتشفشانی کانون‌های فوران، سنگ‌های آتشفشانی - آذرآواری‌ها و گِل‌رودها، نهشته‌های رودخانه‌ای و دریاچه‌ای و سواحل برجسته.
نگارخانه

سنت کیتس و نویس و جزیره‌های پیرامونی
نقشه سیاسی سنت کیتس و نویس
شهر باستر، پایتخت سنت کیتس و نویس
ناهمواری‌های سنت کیتس و نویس.
خورشید پشت ابرها
پیرس (آیداهو)

مکان
| Pierce, Idaho | Pierce, Idaho |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in شهرستان کلیرواتر، آیداهو and the state of آیداهو: Location in شهرستان کلیرواتر، آیداهو and the state of آیداهو
ایالت: آیداهو
شهرستان: شهرستان کلیرواتر، آیداهو
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۲ مایل مربع (۲٫۱۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸۲ مایل مربع (۲٫۱۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰۹۴ فوت (۹۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۰۸
 • برآورد (2012): ۴۹۳
 • تراکم: ۶۱۹٫۵/مایل مربع (۲۳۹٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 83546
کد منطقه: 208
FIPS code: 16-62740
GNIS feature ID: 0397030
پیرس(به انگلیسی: Pierce) شهری در شهرستان کلیرواتر ایالت آیداهو است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۵۰۸ نفر بوده است.
شورش شینجوکو

شورش شینجوکو (به ژاپنی: 新宿騒乱)، یک درگیری خشونت‌آمیز بین پلیس و معترضان ضد جنگ ویتنام بود که ایستگاه شینجوکو در توکیو، ژاپن، در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۸ را اشغال کردند.
این حادثه در چارچوب تظاهرات گسترده به مناسبت «روز جهانی ضد جنگ» رخ داد. در مجموع بیش از ۸۰۰۰۰۰ فعال چپ ژاپنی، از جمله ائتلاف ضد جنگ بهایرن، اتحادیه‌های کارگری، و گروه‌های دانشجویی رادیکال نیز که در اعتراضات دانشگاهی ژاپن در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹ شرکت داشتند، اقدامات مختلفی را انجام دادند. تظاهرات و فعالیت‌های اعتراضی در سراسر ژاپن. گروه بزرگی از معترضان در توکیو با اشغال ایستگاه شینجوکو و ایجاد اختلال در عبور و مرور عادی قطارها امیدوار بودند که مخالفت خود را با حمایت دولت ژاپن از جنگ تحت رهبری ایالات متحده در ویتنام ابراز کنند. این شورش عمدتاً تا صبح روز ۲۲ اکتبر به دلیل استناد پلیس به قانون ضد شورش شکسته شد، اقدامی که عمدتاً توسط مطبوعات مورد تأیید قرار گرفت و منجر به اعتماد بیشتر پلیس شد.
پس زمینه

در ۸ اوت ۱۹۶۷، قطار باری حامل سوخت جت به مقصد پایگاه‌های هوایی ایالات متحده در فرودگاه تاچیکاوا و پایگاه هوایی یاکوتا با قطار باری دیگری برخورد کرد و در ایستگاه شینجوکو آتش گرفت.
این حادثه دیدنی توجه را به این واقعیت جلب کرد که از قطارهای ژاپنی برای حمل تجهیزات جنگی برای حمایت از جنگ ایالات متحده در ویتنام استفاده می‌شد و به ویژه ایستگاه شینجوکو را به هدف اعتراضات تبدیل کرد. در تابستان ۱۹۶۸، گروه‌های مختلف برای رویدادهای اکتبر «تمرین» کردند. در ماه ژوئن، اعضای Beheiren تحصن ۱۱۰۰۰ نفری را در نزدیکی گینزا ترتیب دادند.
در ۲۱ ژوئن، ذنگاکورن دانش آموزان وارد کاندا، توکیو شدند و سعی کردند آن را اشغال کنند. در ۲۶ ژوئن، ۴۰۰۰ عضو سانپا ذنگاکورائن در ایستگاه شینجوکو تظاهرات کردند.
در ۸ اکتبر، گروهی متشکل از ۶ تا ۸ هزار نفر از فعالان، ایستگاه شینجوکو را اشغال کردند و تلاش کردند محموله‌های سوخت جت را که از آن عبور می‌کرد، متوقف کنند. با این حال، آنها توسط پلیس با ماشین‌های آب پاش و گاز اشک آور مورد ضرب و شتم قرار گرفتند، چیزی که پلیس از آن برای ایجاد محدودیت در افکار عمومی از فعالان استفاده کرد.
در ۲۱ اکتبر ("روز بین المللی ضد جنگ")، سالگرد یک سالگی مارش در پنتاگون، تجمع‌ها در سراسر ژاپن توسط چندین گروه، علیرغم قوانین ممنوعیت برگزاری آنها در آن روز برگزار شد.
معترضان می‌خواستند مخالفت خود را با حمایت دولت ژاپن از جنگ تحت رهبری ایالات متحده در ویتنام نشان دهند.  در توکیو، روز با راهپیمایی‌های بزرگ مسالمت‌آمیز در معبد میجی و پارک هیبیا که توسط سوهیمو، بهایرن، حزب سوسیالیست ژاپن (JSP) و حزب کمونیست ژاپن(JCP) سازماندهی شده بود با حدود ۳۵ تا ۵۵ هزار شرکت کننده در سراسر شهر آغاز شد. مینسی نیز که به حزب کمونیست ژاپن وابسته بود توسط گروه‌های دانشجویی تحصن مسالمت آمیزی با ۱۲۰۰۰ دانش آموز را ترتیب داد.
 اعتراضات خارج از وزارت دفاع ژاپن در روپونگی و هتک حرمت از قبر نخست‌وزیر یوشیدا شیگه‌رو. در نقاط دیگر سراسر کشور، ۶۰۰۰ دانشجو و ۸۰۰۰ فعال دیگر در ۱۸ استان و ۶۰۰ شهر، شاهد تجمع بیش از ۸۰۰۰۰۰ اتحادیه کارگری وابسته به سوهیو بودند.
نام افغانستان

افغانستاندر زبان فارسی به معنی سرزمین مردم افغان یا افغان‌ها است.که در بنیان از نام قوم افغان، که خود نام قوم پشتون است گرفته شده‌است. این نام نخستین بار در قرن دهم میلادی درست شد. سیاستمداران افغان در قرن نوزدهم نام «افغانستان» را بر سرزمین‌های بازمانده امپراتوری درانی گذاشتند.
دایرةالمعارف آریانا می‌نویسد: کشوری که در تاریخ دوره نو جهان به نام افغانستان از آن یاد می‌شود، در قرون وسطی به اسم خراسان و در عهد باستان به نام آریانا شهرت داشته‌است.
محمدباقر مصباح‌زاده در کتاب تاریخ اقوام در باب افغانستان گفته‌است:(( در گذشته برخی مورّخان و پژوهشگران افغان با هدایت برخی از سیاست ورزان فرمانروا بر افغانستان، پژوهش های گسترده‌ای بر روی شواهد و منابع موجود انجام دادند، آنچه با نام «آریانا» یافت شد، نشان دهنده این بود که آریانا از دید جغرافیایی و منطقه‌ای با آریا روابط تنگاتنگی داشت. در برخی از آیین های آریایی‌ها و آریاناها می‌توان به زبان، چهره، ساختار ژنتیکی اشاره کرد.))
واژه آریانا در زبان یونانی «آریانیوس» و در زبان آریانایی «آریانا» گفته می‌شد.
در اینجا اگر جداگانه به این اسامی بر اساس سندها و سرچشمه های مختلف تاریخی پرداخته می‌شود، اما نمی‌توان انتظار داشت این نوشتار همهٔ دوگانه پنداری ها یا اختلاف دیدگاه ها در این زمینه‌ها را از میان ببرد و چه بسا در برخی موارد در آن کمبود یافت می‌شود؛ چرا که هنوز سرچشمه ها، مدرک‌ها و سندهای فراوان دیگری نیز در این باره وجود دارد که باید جستجو شوند. به‌ویژه باید توجه داشت که کاوش کنونی به‌عنوان سرآغاز گفته شده‌است و لذا دامنه کاوش آن گسترده تر خواهد شد.
افغانستان > افغانستان به عنوان نام یک کشور

امروزه افغانستان نام کشوری محصور در خشکی در تقاطع آسیای مرکزی و جنوبی است.
واژه افغانستان به عنوان نام رسمی این کشور قدمت زیادی ندارد و در سال ۱۳۰۲ خورشیدی (۱۹۲۳) در زمان سلطنت سلسله بارک‌زایی و در قانون اساسی امان‌الله شاه به تصویب رسیده است. واژه افغان در سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴) و در قانون اساسی تصویبی محمد ظاهرشاه (آخرین پادشاه سلسله بارک‌زایی) با تعریفی تازه و به معنی همه افراد شهروند کشور افغانستان به کار گرفته شد.
پیش از تصویب قانون اساسی امان‌الله شاه در زمان امرای درانی و امرای پیشین امان‌الله در سلسله بارک‌زایی نام خراسان به عنوان نام این کشور شناخته میشد که طی تصویب این قانون به افغانستان تغییر کرد.
افغانستان > نقش بریتانیا در نامگذاری دولت درانی و بارک‌زایی به افغانستان

دائرةالمعارف آریانا می‌نویسد: کشوری که در تاریخ معاصر جهان به نام افغانستان یاد می‌شود در قرون وسطی به‌اسم خراسان و در عهد باستان به‌نام آریانا شهرت داشت.
پس از تاسیس امپراتوری درانی توسط احمدشاه به علت این که بخش اصلی این امپراتوری و مرکزیت آن در حوزه تمدن خراسان بزرگ قرار داشت احمدشاه قلمرو تحت فرمان خود را که از مشهد تا دهلی و از آمو تا دریای عمان را در بر می‌گرفت خراسان نامید.
پس از ورود انگلیس به منطقه، انگلیسی‌ها اقدامات بسیاری برای تضعیف کشورهای منطقه در جهت اهداف استعماری خود انجام دادند. از جمله این اقدامات تغییر نام دولت‌های منطقه با هدف ایجاد جنگ دینی و قومی در داخل کشور‌ها و همچنین بروز اختلاف بین کشورهای مختلف بود. سر جان ملکم سفیر انگلیس در تهران، دولت قاجار را متقاعد کرد تا در همه قراردادها و نامه‌های رسمی از نام «افغانستان» به جای نام «خراسان» استفاده کنند و دیگر این کشور را خراسان خطاب نکنند.
مونت‌استوارت الفنستون رئیس هیئت سفارت انگلیس در قلمرو پادشاهی درانی در سال ۱۸۰۸ میلادی در کتاب خود با نام «سلطنت کابل» می‌نویسد که افغانان کشور خویش را خراسان خطاب می‌کنند و خود را خراسانی می‌خوانند. او همچنین می‌نویسد که خان بهاولپور (اکنون در پاکستان واقع است) اولین رعیتی است که الفنستون دیده و خود را خراسانی خطاب کرده است. با همه این توصیفات الفنستون نام خراسان را برای این کشور شایسته نمی‌داند و معتقد است که نام افغانستان را که دولت قاجار (با مشاوره سفیر انگلیس) بر این سرزمین نهاده‌ برای این کشور مناسب‌تر است و او طرفدار کاربرد و تعمیم همین نام برای این کشور است.
لرد اکلند نماینده بریتانیا در سال ۱۸۳۸ میلادی در طی معاهده سه‌جانبه لاهور که میان او، راجت سینگ و شاه شجاع درانی که از مقام خود خلع شده بود نام افغانستان را به شاه شجاع تحمیل کرد و قلمرو درانی را در این قرارداد به جای عبارت خراسان با نام افغانستان مورد خطاب قرار داد و این اولین باری بود که در قراردادی که یک طرف آن ظاهرا دولت درانی قرار دارد نام قلمرو تحت فرمان این دولت افغانستان خطاب میشود.
پس از معاهده سه جانبه لاهور به علت ضعف شاهان درانی و بارک‌زایی و ناتوانی آنها در اعتراض به دولت بریتانیا و قاجار، این دو دولت در دیگر معاهدات رسمی خود نیز بارها نام افغانستان را به جای نام خراسان به کار بردند. تا اینکه پس از حدود صد و بیست سال تحمیل این نام به دو دولت درانی و سپس بارک‌زایی این نام در دوره حکومت امان‌الله شاه، پنجمین پادشاه بارک‌زایی وارد قانون اساسی شد و در سال ۱۹۲۳ میلادی بالاخره تبدیل به نام رسمی این کشور شد.
آریانا

مردم افغان نام عمومی برای کشور خود دارند که اکثراً نام افغانستان را به‌کار می‌برند.
بر حسب تعریف وندیداد، در فرگرد یکم وندیداد، این سرزمین در منطقه‌ای سردسیر قرار دارد که بر کرانهٔ رود دایتی نیک قرار دارد، ده ماه از آن سرد و دو ماه آن گرم است. اهورامزدا در وندیداد می‌گوید که: اگر من هر سرزمینی را که آفریدم، چنان آرامش‌بخش نبود که به چشم مردمانش خوش آید، همه به باختر روی می‌آوردند. بنابرین به‌طور مشخص، معلوم نیست که سرزمین باختر، از نظر جغرافیایی در کجا واقع شده‌است. به‌گمان برخی، منظور از رود دایتی، که باختر در کرانهٔ آن آفریده شده.
اراتس‌تن (۲۷۶–۱۹۶ ق. م)، اولین نویسندهٔ یونانی است که اسم آریانا را برای سراسر سرزمین‌های میان تا رود سند به‌استثنای غرب (بلخ) و سرزمین‌های شمالی اطلاق کرده‌است. به‌گفتهٔ ریچارد فرای، به‌کاربردن نام آریانا توسط اراتس‌تن، اما، استرابون (۶۳/۶۴ق. م ـ ۲۱م)، جغرافیدان معروف عهد قدیم یونان، که اندکی بعد از سقوط دولت یونانی باختر می‌زیست و از افغانستان امروزی با نام آریانا یاد کرده، غرب (بلخ) و سغد را هم جزئی از آریانا به‌شمار آورده‌است.
کلاودیوس بطلمیوس (۸۳–۱۶۱ م)، ریاضی‌دان، جغرافی‌دان و ستاره‌شناس که در اسکندریه مصر زندگی می‌کرد به نام آریانا یاد کرده‌است.
افق جغرافیایی اوستا، کتاب مقدس زرتشتیان، نیز محل (آریانا = سرزمین اصلی آریایی‌ها) را که زادگاه زرتشت هم به‌شمار می‌رود، در گسترهٔ جغرافیای تاریخی افغانستان قرار می‌دهد.
در فرگرد اول وندیداد، از شانزده شهر آریایی یاد شده که در سر این شهرها باختر یعنی نخستین سرزمین آریایی‌ها قرار گرفته‌ است. پس از آن از شهرهای سغده (سغدیان یا سغد)، مورو (مرو)، بخدی (بلخ)، نیسایه (نواحی بین بلخ و هرات، یعنی میمنه)، هرویو (هرات)، وئه‌کرته (کابل)، اوروه (روه یعنی سرزمین پکتیکا یا غزنه یا طوس)، خننتا یا وهرکان (گرگان)، هراویتی (حوزه ارغنداب یا قندهار)، هائتومنت (وادی هیرمند)، رگا یا راغه (ناحیه راغ در بدخشان یا ری)، شخر یا چخر یا کخر (غزنه یا شاهرود)، وارنا یا ورن (بامیان یا وانای وزیرستان یا صفحه البرز یا خوار)، هپت هیندو (پنجاب) و رانگه یا رنگا (محل آن معلوم نیست) سخن رفته‌است.
کامینو (پیدمونت)

مکان
| کامینو | کامینو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Camino: Comune di Camino
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان آلساندریا (AL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸٫۴ کیلومتر مربع (۷٫۱ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۷۶۳
 • تراکم: ۴۱/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 15020
پیش‌شماره تلفن: 0142
کامینو (پیدمونت) (به ایتالیایی: Camino, Piedmont) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
خصوصیات

کامینو ۱۸٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۷۶۳ نفر جمعیت دارد.
آیه نفر

آیه نَفْر آیه ۱۲۲ سوره توبه است که عده‌ای از مؤمنان را از جهاد منع کرده و به علم‌آموزی و تبلیغ دین دعوت می‌کند. برخی از مفسران و فقیهان این آیه را از دلایل حجیت خبر واحد و حجیت فتوای مجتهد و واجب بودن تحصیل برای اجتهاد و جواز تقلید دانسته‌اند.
متن و ترجمه

وَمَا کانَ الْمُؤْمِنُونَ لِینفِرُوا کافَّةً ۚ فَلَوْلَا نَفَرَ مِن کلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَائِفَةٌ لِّیتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَلِینذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَیهِمْ لَعَلَّهُمْ یحْذَرُونَ ﴿۱۲۲﴾ و شایسته نیست مؤمنان همگی (به سوی میدان جهاد) کوچ کنند، چرا از هر گروهی از آنان، طایفه‌ای کوچ نمی‌کند (تا طایفه‌ای در مدینه بماند)، که در دین (و معارف و احکام اسلام) آگاهی یابند و به هنگام بازگشت به سوی قوم خود، آنها را بیم دهند؟! شاید (از مخالفت فرمان پروردگار) بترسند، و خودداری کنند.
شأن نزول

در شأن نزول این آیه آمده‌است هنگامی که پیامبر اسلام به سوی میدان جهاد حرکت می‌کرد، همه مسلمانان به استثنای منافقان و معذوران به‌همراه او به میدان جهاد حرکت می‌کردند، پس از آنکه آیاتی در مذمت منافقان نازل شد و متخلفان غزوه تبوک را مورد سرزنش قرار داد، مؤمنان با جدیت بیشتری در میدان‌های جهاد حاضر می‌شدند، حتی در جنگ‌هایی که خود پیامبر شرکت نمی‌کرد همه مؤمنان به جهاد می‌رفتند و پیامبر را تنها می‌گذاشتند، این آیه نازل شد و اعلام کرد که در غیر ضرورت، شایسته نیست همه مسلمانان به‌سوی میدان جنگ بروند بلکه گروهی در مدینه بمانند، و معارف و احکام اسلام را از پیامبر بیاموزند، و به دوستان مجاهدشان پس از بازگشت تعلیم دهند.
تفسیر

علامه طباطبایی معتقد است از آیه نفر به دست می‌آید که منظور از تفقه در دین، فهمیدن همه معارف دینی (اصول و فروع) است نه فقط احکام عملی (فقه اصطلاحی). او استدلال می‌کند که از عبارت «ولینذروا قومهم: و قوم خود را انذار کنند» به دست می‌آید که انذار با بیان فقه اصطلاحی، صورت نمی‌گیرد، بلکه احتیاج به بیان اصول عقاید و دیگر معارف دارد. همچنین به گفته علامه طباطبایی از این آیه به دست می‌آید که وظیفه کوچ کردن برای جهاد، از طلبه علوم‌دینی برداشته شده‌است. برخی نیز از این آیه برداشت کرده‌اند که اسلام به علم‌آموزی اهمیت می‌دهد زیرا آیه عده‌ای را از جهاد منع می‌کند تا به فراگیری دانش بپردازند.
تفسیر > استدلال برای جواز تقلید

برخی از مفسران و فقیهان، دربارهٔ جایز بودن تقلید به این آیه استناد کرده‌اند. به نظر آنان آیه نفر، که بر ضرورت سفر برای تفقّه در امر دین دلالت دارد، از دلایل قرآنی تقلید غیرعالمان از فقیهان و عالمان است. آنان معتقدند که فراگیری تعلیمات اسلام و رساندن آن به دیگران در مسائل فروع دین و لزوم پیروی از آنها، همان تقلید است.
تفسیر > استدلال به اثبات خبر واحد

برخی نیز با استناد به آیه ۱۲۲ سوره توبه قبول خبر واحد را اثبات می‌کنند. برخی هم با این آیه قبول قول مسئله‌گویان دینی را اثبات می‌کنند.
یواس‌اس اوبراین (دی‌دی-۷۲۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۲ ژوئیه ۱۹۴۳
آغاز کار::  ۸ دسامبر ۱۹۴۳
اعزام::  ۲۵ فوریه ۱۹۴۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  2,200 tons
درازا::  ۱۱۴٫۸ متر (۳۷۷ فوت)
پهنا::  ۴۰ فوت (۱۲ متر)
آبخور::  15 ft 8 in (4.8 m)
سرعت::  34 knots (63 km/h)
یواس‌اس اوبراین (دی‌دی-۷۲۵) (به انگلیسی: USS O'Brien (DD-725)) یک کشتی بود که طول آن ۱۱۴٫۸ متر (۳۷۷ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
میک‌هیومن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مدل یک مرد با کت و شلوار تجاری: مدل یک مرد با کت و شلوار تجاری
توسعه‌دهنده(ها): تیم میک‌هیومن
انتشار اولیه: ۲۰۰۰؛ ۲۵ سال پیش (۲۰۰۰-خطا: زمان نامعتبر}})
انتشار پایدار: 1.2.0    /    ۶ نوامبر ۲۰۲۰؛ ۴ سال پیش (۲۰۲۰-06}})
 :  
مخزن: github.com/makehumancommunity/makehuman  
نوشته‌شده با: پایتون
سیستم‌عامل: لینوکس، مک‌اواس، مایکروسافت ویندوز
نوع: گرافیک کامپیوتری سه‌بعدی
مجوز: پروانه عمومی همگانی آفرو
وبگاه: www.makehumancommunity.org
مِیک‌هیومَن (انگلیسی: MakeHuman) یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز گرافیک کامپیوتری سه‌بعدی میان‌افزار است که برای نمونه سازی فوتورئالیسم انسان‌نما طراحی شده‌است. این نرم‌افزار توسط جامعه‌ای از برنامه‌نویسان، هنرمندان و دانشگاهیان علاقه‌مند به مدل‌سازی شخصیت‌های سه‌بعدی توسعه یافته‌است.
برا (پیدمونت)

مکان
| برا | برا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Bra: Comune di Bra
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان کونیو (CN)
دهستان: Bandito, Boschetto, Borgo Nuovo, Cà del Bosco, Castelletto, Chiossa, Crociera Burdina, Falchetto, Grione, Matrotti, Piumati, Pollenzo، Quinto Bianco, Riva, Rivo, Ronchi, Sabecco Superiore, San Matteo, San maurizio, Sant'Agnese, Scatoleri, San Michele, Tetti Bona, Tetti Milanesi, Tetti Rasa
حکومت: حکومت
 • شهردار: Bruna Sibille
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۹ کیلومتر مربع (۲۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸۵ متر (۹۳۵ فوت)
جمعیت (31 July 2007): جمعیت (31 July 2007)
 • کل: ۲۹٬۱۶۹
 • تراکم: ۴۹۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Braidesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 12042
پیش‌شماره تلفن: 0172
قدیس پشتیبان: Madonna dei Fiori
روز قدیس: 8 September
وبگاه: وبگاه رسمی
برا (پیدمونت) (به ایتالیایی: Bra, Piedmont) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات

برا ۵۹ کیلومترمربع مساحت و ۲۹٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد و ۲۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای وایل شهر، سپره تانبک، سان سوستی و گوالدو تادینو خواهرخوانده‌های برا (پیدمونت) هستند.
چشم غیرمسلح (فیلم ۱۹۹۸)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: ویسنته آراندا
تهیه‌کننده: Andrés Vicente López
نویسنده: ویسنته آراندا Alvaro del Amo Fernado G Delgado
بازیگران: لائورا مورانته آنا ابره‌گن خوانخو پوئیخ‌کوربه میگل بسه خوزه کرونادو سوسی سانچس  رودولفو سانچو
موسیقی: José Nieto
فیلم‌بردار: Flavio Martinez Labiano
تدوین‌گر: تِـرِسا فونت
توزیع‌کننده: Lola Films
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ فوریه ۱۹۹۸ (۱۹۹۸-0۲-۲۰)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: اسپانیا
چشم غیرمسلح (اسپانیایی: La Mirada del Otro‎) یک فیلم است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لائورا مورانته و خوانخو پوئیخ‌کوربه اشاره کرد.