stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رادیوسوند
تاریخچه > ساختارهای مکانیکی و اضافی در رادیوسوند > نخ و نخ بازکن

همانطورکه مشهود است، یک دستگاه رادیوسوند توسط نخی به بالون هواشناسی بسته می‌شود. نقش این نخ همین نیست که رادیوسوند و بالون را به یکدیگر متصل نگهدارد. هر جسمی دارای تابش‌های حرارتی یا مادون قرمز است. بالون نیز از این قاعده مستثنی نیست و تابش‌های گرمایی آن می‌تواند بر روی حسگر دمای رادیوسوند تأثیر بگذارد. به همین دلیل یک حداقل فاصله برای از میان برداشتن این تأثیر باید بین بالون و رادیوسوند وجود داشته باشد. این فاصله بین ۲۴ تا ۳۰ متر است. این حدفاصل توسط طول نخ ایجاد می‌شود. ولی نقش نخ در همین‌جا نیز به پایان نمی‌رسد. بلکه برای کمک به جی‌پی‌اس نیز مجدداً از طول نخ کمک گرفته می‌شود. رادیوسوند آویخته از بالون مانند یک آونگ تمایل به نوسان دارد. در واقع رادیوسوند زیر تأثیر نیروی بادی که در سطوح فوقانی جوّ پیوسته در حال وزش است به صورت یک آونگ مخروطی به گردش و نوسان می‌افتد. این نوسانات به نوبه خود منجر به بروز نوسان در داده‌های بدست آمده از گیرنده جی‌پی‌اس می‌شوند. برای از میان برداشتن نوسانات مزبور افزایش دوره تناوب نوسان آونگ راه حلّ خوبی می‌باشد. دوره تناوب نوسان یک آونگ با طول بازوی آونگ ارتباط مستقیم دارد. چون بازوی آونگ در اینجا همان نخ رادیوسوند است، افزایش طول آن معادل افزایش طول همان بازو است که طول نخ رادیوسوند را به بیش از ۶۰ متر می‌رساند. طول نخ در این شرایط مشکلاتی در آغاز رها نمودن بالون و رادیوسوند به عهده خواهد داشت. این مشکلات به وزش باد مربوط می‌شود؛ زیرا هنگامیکه در سطح زمین باد می‌وزد، به بالون نیروی افقی وارد می‌شود که با نیروی بالابری آن به‌طور برداری جمع می‌شود و برآیند آن به صورت برداری با زاویه‌ای بزرگتر از صفر و کوچکتر از ۹۰ درجه با افق خواهد بود. طبیعی است که هر قدر سرعت وزش باد در سطح زمین بزرگتر باشد، زاویه بردار برآیند به صفر نزدیکتر شود؛ زیرا باد تندتر معادل نیروی افقی بزرگتر است. کاهش زاویه بردار برآیند به این معنا است که بالون مدت زمان طولانی تری را نیاز دارد تا به مقدار کافی از زمین دور شود و در واقع مسافت طولانی در نزدیک زمین پرواز می‌کند. تصور نمایید که در چنین شرایطی رادیوسوند هم با یک نخ به طول ۶۰ متر در زیر بالون آویخته شده باشد. در چنین شرایطی رادیوسوند حتماً به سطح زمین برخورد نموده و آسیب خواهد دید. اگر هم بتواند از برخورد با زمین بگریزد چون هنوز به مقدار کافی از سطح زمین دور نشده احتمال برخورد آن به اشیاء بلند مانند درخت، چراغ‌های پایه بلند، لبه ساختمان‌ها و مانند آن‌ها هنوز وجود خواهد داشت. به همین دلیل این ۶۰ و چند متر نخ به دور قرقره ویژه‌ای بسته می‌شود که پس از رها نمودن بالون و رادیوسوند، نخ از طریق آن به تدریج باز خواهد شد. این قرقره را نخ بازکن نامیده‌ایم که در زبان انگلیسی آن را UNWINDER یا DEREELER می‌خوانند. در بخش بالایی نخ بازکن‌ها قلابی وجود دارد که برای بستن نخ بازکن به دهانه بالون، تعبیه شده‌است. نوع دیگری از نخ بازکن‌ها هستند که برای کنترل سرعت بازشدن نخ و ایجاد تأخیر کافی برای جلوگیری از بروز مشکلات یادشده در بالا، یک بادکنک در انتهای قرقره حامل نخ دارند. این بادکنک باد نمی‌شود و دهانه آن بر انتهای قرقره محکم شده‌است. نخ هنگام بازشدن به این بادکنک برخورد نموده و در واقع کمی به آن گیر می‌کند، به طوری که لحظه ای از باز شدن آن جلوگیری به عمل می‌آید که در نتیجه آن، نخ به آرامی و با تأخیر باز خواهد شد. نمونه‌هایی از این نوع نخ بازکن‌ها در تصاویر ۳۱ تا ۳۴نشان داده شده‌اند. همانطورکه در تصاویر ۲۷ تا ۳۴ مشخص شده، یک عدد قلاب پیچ شده در بالای نخ باز کن تعبیه شده که نخ بازکن را توسط یک نخ به دهانه بالون متصل می‌نماید.
تاریخچه > Ground Check یا وسیله آزمون زمین

وسیله‌ای است که عمدتاً به منظور آزمودن رادیوسوند، پیش از ارسال به جوّ و در روی زمین به کار می‌رود. در شکل۱۸ یک نمونه از آن که توسط آن وضعیت حسگرهای دما و رطوبت از نظر سالم بودن مشخص شده و علاوه بر آن فرکانس فرستنده رادیوسوند را نیز توسط همین دستگاه که در شکل مزبور نشان داده شده، تنظیم می‌کنند.
تاریخچه > برخی تجهیزات اندازه‌گیری جوّ بالا که رادیوسوند بخش اصلی آن‌ها است > دراپ سوند

رادیوسوندها گاهی به وسیله هواپیما بر بالای مرکز توفان‌ها برده شده و به درون مرکز توفان رها می‌گردند تا اطلاعات دریافتی از آن به منظور مطالعه و بررسی توفان‌ها توسط دانشمندان بکار گرفته شود. این رادیوسوند به چتری مجهز می‌باشد که امکان سقوط تدریجی را به درون گردبادهای توفانی فراهم می‌آورد. به این رادیوسوند اصطلاحاً دراپ سوند (Drop Sonde) گفته می‌شود. برای دریافت اطلاعات DropSonde یک گیرنده رادیویی درون هواپیمای رهاکننده DropSonde وجود دارد. برای بررسی لایه‌های بالاتر جوّ از راکت سوند استفاده می‌شود.
تاریخچه > بالون‌های هواشناسی Weather Balloons

همانطورکه پیشتر نیز بیان گردید بالون‌های هواشناسی وظیفه حمل رادیوسوندها را به درون اقیانوس عظیم جوّ بالای سر ما به عهده دارند. بالون‌های هواشناسی ممکن است به ارتفاع نزدیک به ۴۰ کیلومتری صعود می‌نماید. این بالون‌ها در طی صعود به درون جوّ مرتب بزرگ و بزرگتر شده (بر پایه اینکه دیواره آن قابل انعطاف بوده و تمایل به مساوی نمودن فشار درون و برون دارد، با کاهش فشار هوای بیرون که با افزایش ارتفاع به وجود می‌آید، حجم بالون مرتب افزایش پیدا می‌کند) تا در نهایت ضخامت جداره بالون به حدّی نازک می‌شود تا دیگر دوام پیدا نکرده و بالون ب‌ترکد و رادیوسوند همراه با نخ و بالون ترکیده شده به طرف زمین به پائین می‌افتد. یک پرتاب موفق بالون معمولاً پروازی به مدت ۹۰ الی ۱۵۰ دقیقه را در پی دارد. در طی پرواز رادیوسوند اطلاعات مربوط به دمای محیط، رطوبت نسبی، فشار جوّ، سمت و سرعت باد را در سطوح مختلف جو توسط قرستنده رادیویی خود به زمین ارسال می‌نماید. به‌طوری‌که کلیه گیرنده‌های زمینی که بر روی فرکانس آن رادیوسوند تنظیم شده باشند و در برد امواج رادیویی آن قرار گرفته باشند و در ضمن توانایی خواندن اطلاعات کد شده مربوطه را داشته باشند، قادر خواهند بود تا اطلاعات مزبور را دریافت نمایند. مشاهدات رادیوسوند Radio Observation یا به اختصار RAOB نامیده می‌شود.
شکل ۲۰: تعقیب بالون پایلوت توسط دوربین نقشه‌برداری
شکل ۲۱: تصویر یک تئودولایت یا دوربین نقشه‌برداری که در دهه ۵۰ میلادی در هواشناسی ایران جهت تعقیب بالون پایلوت به منظور پیدا کردن سمت و سرعت باد لایه‌های بالایی جوّ و همچنین ارتفاع کف ابر تا سطح زمین به کار برده می‌شد.
شکل ۲۲: آنتن دستگاه رادیوتئودولایت درحال کار در فرودگاه مهرآباد تهران- سالهای دهه ۱۳۴۰ شمسی
شکل ۲۳: رادار باد در مهرآباد تهران سال ۱۳۴۰ هجری شمسی.
شکل ۲۴:ارسال بالونی در مهرآباد تهران سال ۱۳۴۰ هجری شمسی که در زیر آن بازتابنده رادار بسته شده.
شکل ۲۵: تصویر رادار باد در ایستگاه هواشناسی فرودگاه شیراز سال ۱۳۸۹ هجری شمسی.
شکل ۲۶: صفحه نمایش رادار باد درون کابین رادار، هواشناسی بندرعباس
شکل ۲۷: نخ بازکن رادیوسوند به همراه نخ دور آن که در رادیوسوندهای سال ۲۰۰۵ به بعد به کار برده شده‌اند.
شکل ۲۸: نخ بازکن رادیوسوندهای دهه ۸۰ میلادی که به دستگاه ازن سوند پیوست می‌شدند و حامل نخی به طول حدود ۶۳ متر بودند.
شکل ۲۹: باتری‌های فعال شونده با آب جهت تأمین انرژی برق لازم در رادیوسوند.
شکل ۳۰:یک بسته حاوی رادیوسوند RS80-15 که تا سال ۱۳۸۶ هجری شمسی در هواشناسی ایران به کار برده می‌شد. این رادیوسوند دارای سامانه کمک ناوبری امگا و لورن است.
شکل ۳۱:انواع نخ بازکن‌های بادکنک دار
شکل ۳۲: نخ بازکن بادکنک دار مربوط به رادیوسوند فرانسوی
شکل ۳۳: نخ بازکن در حالت بسته‌بندی مربوط به رادیوسوند ایرانی
شکل ۳۴: نخ بازکن بادکنک دار مربوط به رادیوسوند ایرانی در حالتی که درب آن جهت استفاده باز شده
دانکن اسکات (شناگر)

دانکن اسکات (انگلیسی: Duncan Scott؛ زادهٔ ۶ مهٔ ۱۹۹۷) یک شناگر اهل بریتانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز همچون مدال نقره شنا ۲۰۰×۴ متر آزاد امدادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ شده‌است.
پلاسبو (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: Alejandro Seri
تهیه‌کننده: Ninoos Bethishou Cherelle George Lester Smith
نویسنده: Luciano Saber
بازیگران: فرانچسکو کوئین
موسیقی: Bill Dunn
توزیع‌کننده: LS Films
تاریخ‌های انتشار: ۳۱ ژانویه ۱۹۹۸ (۱۹۹۸-0۱-۳۱) (New York)
مدت زمان: ۸۶ دقیقه
پلاسبو (انگلیسی: Placebo Effect) یک فیلم است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فرانچسکو کوئین اشاره کرد.
لیدیا گئورگیان

| لیدیا گئورگیان | لیدیا گئورگیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰ ‏(۸۴ سال) کومودینی، یونان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: انستیتو دولتی هنرهای زیبای ایروان
شناخته‌شده برای: نقاشی
همسر: ارنست مارتیروسیان
جوایز: 
لیدیا گئورگیان (ارمنی: Լիդիա Գևորգյան؛ زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰) نقاش و طراح صحنه اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰ در کومودینی در به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنرهای زیبای ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شد.
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
آرشاک دوم
یک تکه از آسمان (فیلم ۱۹۸۰) (۱۹۸۰)
سو همیلتون (مدل و بازیگر)

| سو همیلتون | سو همیلتون |
| --- | --- |
پلی‌میت پلی‌بوی: پلی‌میت پلی‌بوی
April 1965: April 1965
پس از: Jennifer Jackson
پیش از: Maria McBane
جزئیات: جزئیات
زادهٔ: Karen Susan Hamilton ۱۴ نوامبر ۱۹۴۵ گلندیل، U.S.
درگذشته: ۲ سپتامبر ۱۹۶۹ (۲۳ سال)
قد: ۴ ft ۱۱ in (۱٫۵۰ m)
سو همیلتون (انگلیسی: Sue Hamilton؛ ۱۴ نوامبر ۱۹۴۵ – ۲ سپتامبر ۱۹۶۹) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ایان باربور

| ایان باربور | ایان باربور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اکتبر ۱۹۲۳ پکن، جمهوری چین
درگذشت: ۲۴ دسامبر ۲۰۱۳ (۹۰ سال) مینیاپولیس، مینه‌سوتا
پیشه(ها): مولف، پژوهشگر، استاد دانشگاه
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۹–۱۹۹۰
همسر: دایان کین
ایان گِریِم باربور (به انگلیسی: Ian Graeme Barbour) پژوهشگر چینی ساکن ایالات متحده آمریکا در زمینه روابط بین علم و دین بود.
زندگی‌نامه

در پنجم اکتبر ۱۹۲۳ در پکن در چین به دنیا آمد و کودکی خود را در آنجا گذراند.
تحصیلات خود را در رشته فیزیک در دانشگاه دوک و دانشگاه شیکاگو ادامه داد و دست آخر در سال ۱۹۵۰ با درجه دکتری از دانشگاه شیکاگو فارغ‌التحصیل شد. به سبب علاقه وافر به الهیات پس از گرفتن دکتری فیزیک به دانشگاه ییل رفت تا ظلّ نظام دانشگاهی مدرکی در الهیات کسب کند. عاقبت در سال ۱۹۵۶ موفق به دریافت لیسانس الهیات (B.Div.) از دانشگاه ییل شد. از سال ۱۹۵۵ تا زمان بازنشستگی خود (سال ۱۹۸۶) در کالج کارلتون در مینه‌سوتا مشغول تدریس و تحقیق بود و ثمرات بی نظیری برای جامعه علمی و دینی به هدّیت گذاشت.
او همچنین طی سالیان ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۱ در دانشگاه آبردین اسکاتلند در دو نوبت سخنرانی‌های گیفورد خود را تحت عنوان «اخلاق در عصر تکنولوژی» و «دین در عصر علم» ارائه داد که بعدها با همین عنوان به چاپ رسیدند. در سال ۱۹۹۹ در سن ۷۶ سالگی به خاطر پیشرفت‌هایی که برای دیالوگ میان جهان علم و جهان دین برقرار کرد جایزه بنیاد تمپلتون (به انگلیسی: Templeton Prize) (تقریباً معادل یک میلیون پوند) را از آن خود کرد.
وقتی ایان باربور جایزه تمپلتون را برنده شد، جان کاب، فیلسوف دین و الهی دان معاصر آمریکایی، باربور را چنین توصیف کرد که هیچ‌کس از فلاسفه معاصر به اندازه او نتوانسته است میان معرفت دینی، معرفت علمی و ارزش‌های اخلاقی پیوستگی و وحدت ایجاد کند. وفق رای کاب، آثار باربور به جهت عمق و به‌کارگیری وسعت منابع منحصر به فرد و بی‌نظیر است.
این جایزه عموماً به کسانی تعلق می‌گیرد که سهم زیادی در برقراری زندگی روحانی آدمیان داشته‌اند. سرانجام در بیستم دسامبر ۲۰۱۳ بر اثر سکته به کما و پس از چهار روز در مینیاپولیس، ایالت مینه‌سوتا درگذشت.
کتابشناسی

Christianity & the Scientists (1960)
Issues in Science and Religion (1966)
Science & Religion (1968) «علم و دین» - (ترجمه توسط بهاءالدین خرمشاهی ۱۳۶۲)
Science & Secularity: The Ethics of Technology (1970) «اخلاق در عصر تکنولوژی»
Review of Science & Secularity with discussion of other books from Journal of Religion
Myths, Models and Paradigms (1974), ISBN 0-334-01037-3
Religion in an Age of Science (1990), ISBN 0-06-060383-6 «دین در عصر علم»
Foreword in Religion & Science: History, Method, Dialogue (1996), W. Mark Richardson (ed.) and Wesley J. Wildman (ed.), ISBN 0-415-91667-4
Religion and Science: Historical and Contemporary Issues (1997) ISBN 0-06-060938-9 (revised and expanded version of Religion in an Age of Science)
When Science Meets Religion, (2000), ISBN 0-06-060381-X
Nature, Human Nature, and God (2002), ISBN 0-281-05545-9
جودیت مالینا

| جودیت مالینا | جودیت مالینا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ ژوئن ۱۹۲۶ کیل، ایالت آزاد پروس، آلمان
درگذشت: ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ (۸۸ سال) انگلوود، نیوجرسی، ایالات متحده آمریکا
علت مرگ: بیماری تنفسی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: نیو اسکول
همسر: جولیان بکهانون رزنیکوف
امضاء: امضاء
جودیت مالینا (انگلیسی: Judith Malina؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۲۶ - درگذشته ۱۰ آوریل ۲۰۱۵) هنرپیشه، نویسنده و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا و زاده آلمان بود.
او و همسرش جولیان بک مؤسس گروه تئاتر زندگی بودند که یکی از معروفترین و اثر گذارترین کمپانی‌های تئاتر با گرایش‌های رادیکال سیاسی در دهه ۵۰ و ۶۰ ایالت متحده بوده‌است. وی همچنین برنده جوایزی همچون کمک هزینه گوگنهایم شده‌است.
مالینا در ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ در انگلوود، نیوجرسی درگذشت.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

موجودات شعله‌ور (۱۹۶۳)
آبنبات (۱۹۶۸)
عشق و خشم (۱۹۶۹)
بعدازظهر سگی (۱۹۷۵)
روزگار رادیو (۱۹۸۷)
داستان‌های آمریکایی، غذا، خانواده و فلسفه (۱۹۸۹)
دشمنان، یک داستان عاشقانه (۱۹۸۹)
بیداری‌ها (۱۹۹۰)
خانواده آدامز (۱۹۹۱)
مقدسین خانواده (۱۹۹۳)
موسیقی از اتاقی دیگر (۱۹۹۸)
روز برفی (۲۰۰۰)
خاطرات نیویورک (۲۰۱۰) از روزا فون پراونهایم
بخشش جودیت مالینا (۲۰۱۹)
بیت حنینا

| بیت حنینا> نویسه‌گردانی(های) دیگر | بیت حنینا> نویسه‌گردانی(های) دیگر |
| --- | --- |
 • به‌عربی:: بیت حنینا
بیت هنینا البلد (مرکز) بیت حنینا الجدید (بالا): بیت هنینا البلد (مرکز) بیت حنینا الجدید (بالا)
استان: استان قدس
حکومت: حکومت
 • نوع: شورای روستا
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۱۶۲۸۴ دونوم (۱۶٫۳ کیلومتر مربع یا ۶٫۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۷): جمعیت (۲۰۰۷)
 • منطقه: ۱۰۷۱ (البلد) ۲۶۷۶۲ (الجدید)
معنای نام: "خانهٔ حنینا"
بیت حنینا (به عربی: بیت حنینا) یک روستا در فلسطین است.
خصوصیات

بیت حنینا ۱٬۰۷۱ نفر جمعیت دارد.
مشاهیر

عبدالحمید شومان، (۱۸۸۸ – ۹ سپتامبر ۱۹۷۴) اقتصاددان، تاجر، نیکوکار و بانکدار.
الیزا گیولسریان

الیزا گیولسریان (ارمنی: Էլիզա Գյուլեսերյան؛ زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۲ - درگذشته ۲۹ اوت ۱۹۹۲) بازیگر و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۲ در پیتیگورسک در به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنرهای زیبا و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی  شد. وی در ۲۹ اوت ۱۹۹۲ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
چلیپای گلگون

معبد چلیپای گلسرخ اثر دنیل مگلینگ ۱۶۱۸میلادی
چلیپای گلگون یا چلیپای گلسرخ (Rosicrucianism) نام انجمن سری فلسفی است که اوایل قرن ۱۷ با انتشار نوشته‌هایی ناشناس در مورد باطن‌گرایی غربی به وجود آمد و بسیاری از مردم را به این دانش علاقه‌مند ساخت. گفته می‌شود دکترین این انجمن بر پایهٔ حقایق سری و باستانی بنا شده که از اکثریت مردم پنهان بود و هدف آن ایجاد هارمونی با طبیعت و عالم روحانی بود.
مانیفست این انجمن شامل موارد گسترده‌ای می‌باشد ولی به‌طور کلی می‌توان آن را ترکیبی از کابالا، هرمسیه و عرفان مسیحی دانست.
چلیپای گلگون هدف خود را اصلاح جامعهٔ بشری و مخفی نگهداشتن برخی علوم از اکثریت مردم تا زمانی که بشریت ظرفیت آن را پیدا کند اعلام کرده است.
با وجود مخالفت‌های بسیاری که علیه چلیپای گلگون وجود داشت و بسیاری آن را کذاب و عوام فریب می‌خواندند، این انجمن در سال ۱۶۱۶ توسط یوهانس والنتینوس آندره، الهیدان آلمانی، تشکیل شد.
اغلب فیلسوفان علوم غیب قرن ۱۷ام همچون مایکل مایر، رابرت فلود و توماس وان نگرش چلیپای گلگون به جهان را تحسین کرده‌اند. در قرن‌های آتی رمان‌های بسیاری در مورد علوم غیب نوشته شده است که از چلیپای گلگون الهام گرفته‌اند.
به گفته دیوید استیونسون (مورخ)، مورخ انگلیسی، چلیپای گلگون با ورود خود به اسکاتلند تأثیر به سزایی بر عقاید فراماسونری گذاشت.
سوبراتا روی

| سوبراتا روی | سوبراتا روی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژوئن ۱۹۴۸
درگذشت: ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳ (۷۵ سال)
ملیت: هند
شهروندی: هند
پیشه(ها): رئیس هیئت مدیره صحرا ایندیا پاریور
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸ – ۲۰۲۳
سوبراتا روی (انگلیسی: Subrata Roy; ۱۰ ژوئن ۱۹۴۸ – ۱۴ نوامبر ۲۰۲۳) سیاستمدار و کارآفرین اهل هند بود، که در سال ۱۹۷۸ شرکت صحرا ایندیا پاریور را تأسیس کرد.
روبن کوچار

| روبن کوچار | روبن کوچار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) ایروان
پیشه(ها): کارگردان فیلم، کارگردان نمایش، نویسنده، هنرمند، تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۵–اکنون
همسر: نارینه کوچار (ازدواج ۲۰۱۰)
فرزندان: ۲
والدین: یرواند کوچار مانیک مکرتچیان-کوچار
جوایز: الگو:چهره هنری افتخاری جمهوری ارمنستان
روبن یرواندی کوچار (ارمنی: Ռուբեն Երվանդի Քոչար؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۵۳) کارگردان فیلم، کارگردان نمایش، نویسنده، هنرمند، تهیه‌کننده است. وی از سال ۱۹۷۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زندگی‌نامه

وی در ۲۶ مارس ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری افتخاری جمهوری ارمنستان، هنرمند افتخاری ارمنستان شده‌است.
فیلمشناسی

| سال | عنوان | گونه | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | Auto-portrait | فیلم سینمایی |  |
| ۲۰۱۸ | اپرا-۸۵ | فیلم مستند | تقدیم‌شده به ۸۵مین سالگرد تالار اپرای ایروان |
| ۲۰۱۶ | The Bard | فیلم مستند | تقدیم‌شده به موسیقی‌دان ارمنی، Tovmas Poghosyan (توماس بوقوسیان) |
| ۲۰۱۵ | خانه آوت ترتریان | فیلم مستند | تقدیم‌شده به آهنسگاز، آوت ترتریان |
| ۲۰۱۵ | دوستان ارمنی‌ها | فیلم مستند | تقدیم‌شده به یک‌صدمین نسل‌کشی ارمنی‌ها |
| ۲۰۱۳ | نام من ویولا است | فیلم سینمایی |  |
| ۲۰۱۱ | نقاشی کوچار در فضا  | فیلم مستند | تقدیم‌شده به پدرش یرواند کوچار و جنبش هنری Painting in Space |
| ۲۰۱۰ | کلید | فیلم سینمایی |  |
| ۲۰۰۸ | مئتاموس | فیلم سینمایی |  |
| ۲۰۰۵ | Arahet | فیلم سینمایی |  |
| ۲۰۰۱ | Herostratus | فیلم سینمایی |  |
| ۱۹۹۵ | هملت | فیلم باله |  |
| ۱۹۹۲ | یرواند کوچار | فیلم مستند |  |
| ۱۹۸۸ | آوتیک | فیلم سینمایی |  |
| ۱۹۸۷ | Fairy About A Bird | فیلم مستند | تقدیم‌شده به مجسمه‌ساز، بنیک پتروسیان |
| ۱۹۸۶ | لیلیت | فیلم باله |  |
| ۱۹۸۵ | کوارتت |  |  |
| ۱۹۸۵ | Give Me Wings | فیلم موزیکال |  |
| ۱۹۸۴ | Call  | فیلم مستند | تقدیم‌شده به نویسنده موشق گالشویان |
| ۱۹۸۴ | خاطرات | فیلم باله |  |
| ۱۹۸۳ | Hello Out There | فیلم باله |  |
| ۱۹۸۳ | Sounds of the Duduk | فیلم مستند | تقدیم‌شده به موسیقی‌دان، جیوان گاسپاریان |
| ۱۹۸۲ | Jazz Trio | موزیکال |  |
| ۱۹۸۱ | Elvira Uzunyan's Singing | فیلم مستند |  |
| ۱۹۸۰ | Metal Game | فیلم مستند | تقدیم‌شده به وزنه‌بردار، یوری واردانیان |
| ۱۹۷۹ | Fountains | فیلم مستند |  |
فیلمشناسی > مجموعه تلویزیونی

۲۰۰۹ - Chain
۲۰۱۰ - The Key
تپه دیگ ور

| تپه دیگ ور | تپه دیگ ور |
| --- | --- |
نام: تپه دیگ ور
کشور: ایران
استان: استان اردبیل
شهرستان: شهرستان گرمی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره اشکانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره اشکانیان، دوره ساسانیان، دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۰۷۲
تاریخ ثبت ملی: ۳۰ بهمن ۱۳۸۶
تپه دیگ ور مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گرمی، بخش مرکزی، دهستان آنی، روستای اینی سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۰۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ماکیچ مارگاریان

ماکیچ شاکاری مارگاریان (ارمنی: Մակիչ Շաքարի Մարգարյան؛ زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۵۱) بازیگر اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۱۴ آوریل ۱۹۵۱ در نوکزار به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
یان نرودا

| یان نرودا | یان نرودا |
| --- | --- |
Portrait of Jan Neruda by Jan Vilímek: Portrait of Jan Neruda by Jan Vilímek
زاده: Jan Nepomuk Neruda ۱۰ ژوئیهٔ ۱۸۳۴ پراگ، امپراتوری اتریش
درگذشته: ۲۲ اوت ۱۸۹۱ (۵۷ سال) پراگ، اتریش-مجارستان
آرامگاه: Vyšehrad Cemetery
پیشه: Poet, journalist
ملیت: مردم چک
سبک نوشتاری: واقع‌گرایی (ادبیات)
جنبش ادبی: May school
کار(های) برجسته: Povídky malostranské
همسر(ها): Anna Holinová
شریک(های) زندگی: Karolína Světlá
یان نرودا
یان نرودا (زاده ۹ ژوئیه ۱۸۳۴ - درگذشته ۲۲ اوت ۱۸۹۱) روزنامه‌نگار، شاعر و نویسنده اهل جمهوری چک بود. وی از سرشناس‌ترین نویسندگان رئالیسم در چک و از اعضای مایووتسی (Májovci=مدرسه ماه مه) بود. یان نرودا در شهر پراگ چشم به جهان گشود و فرزند کوچک عطاری بود که در مالا استرانا زندگی می‌کرد. او پس از فراگیری فلسفه و زبان‌شناسی تا سال ۱۸۶۰ به عنوان معلم کار می‌کرد، سپس به عنوان نویسنده و خبرنگار کارمزد فعالیت خود را آغاز نمود.
دانیل دنت

| دَنیل دنت | دَنیل دنت |
| --- | --- |
دنت در کنفرانس دوم آینده علم، ونیز، ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶: دنت در کنفرانس دوم آینده علم، ونیز، ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶
نام هنگام تولد: دنیل کلمنت دنت سوم
زادهٔ: ۲۸ مارس ۱۹۴۲ بوستون، ماساچوست
درگذشت: ۱۹ آوریل ۲۰۲۴ (۸۲ سال) پورتلند، مین
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد (بی‌اِی) کالج هرتفورد، آکسفورد (پی‌اچ‌دی)
دوره: قرن بیستم/فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: فلسفه تحلیلی
علایق اصلی: فلسفه ذهن فلسفه زیست‌شناسی فلسفه علم علوم شناختی فلسفه دین
ایده‌های چشمگیر: Heterophenomenology Intentional stance Intuition pump الگوی پیش‌نویس‌های چندگانه آگاهی Greedy reductionism تئاتر دکارتی
 تأثیرگرفته از چارلز داروین •  گیلبرت رایل •  برتراند راسل •  ویلارد کواین •  ریچارد داوکینز •  آلن تورینگ •  ویلفرید سلارز •  دیوید هیوم •  ویلیام جیمز •  فریدریش نیچه •  نوام چامسکی :  تأثیرگرفته از چارلز داروین •  گیلبرت رایل •  برتراند راسل •  ویلارد کواین •  ریچارد داوکینز •  آلن تورینگ •  ویلفرید سلارز •  دیوید هیوم •  ویلیام جیمز •  فریدریش نیچه •  نوام چامسکی 
 تأثیرگذار بر ریچارد داوکینز •  داگلاس هافستادر •  سم هریس •  جفری میلر :  تأثیرگذار بر ریچارد داوکینز •  داگلاس هافستادر •  سم هریس •  جفری میلر 
 :  
امضاء: امضاء
دنیل دنت در سال~> ۲۰۰۸

دنیل کلمنت دِنِت (به انگلیسی: Daniel Dennett) (۲۸ مارس ۱۹۴۲ – ۱۹ آوریل ۲۰۲۴) فیلسوف، نویسنده و دانشمند شناخته شده اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در زمینه فلسفه ذهن، فلسفه علم و فلسفه زیست‌شناسی، به‌ویژه فرگشت (نظریه تکامل) و علوم شناختی پژوهش می‌کرد. دنت خداناباور بود و از حامیان جنبش روشن‌ها به‌شمار می‌آمد. مهم‌ترین کتابی که دنت نوشت، ایده خطرناک داروین بود.
زندگی شخصی

دنت بخشی از کودکی خود را در لبنان سپری کرد. پدرش در طول جنگ جهانی دوم مأمور مخفی ضداطلاعات در بیروت بود. در سال ۱۹۴۷ وی پدرش را در یک سانحه مشکوک سقوط هواپیما از دست داد و پس از آن به ماساچوست بازگشت. در سال ۱۹۶۳ او موفق به دریافت مدرک کارشناسی از دانشگاه هاروارد شد.
دنت دکترای خود را از کالج هارتفورد در دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. او در آکسفورد شاگرد فیلسوف معروف گیلبرت رایل و در آمریکا شاگرد کواین بود. او اواخر عمرش استاد دانشگاه تافتس شد و در سال ۲۰۰۱ جایزه ژان نیکو به وی اهدا گردید. انجمن انسان‌گرای آمریکایی وی را به عنوان انسان‌گرای سال ۲۰۰۴ معرفی‌کرد.
در اواخر عمرش، دنت همراه با همسرش در نورث اندوور، ماساچوست زندگی میکرد. او یک پسر و یک دختر داشت و در سال ۲۰۰۶ تحت عمل جراحی نه ساعته‌ای به دلیل دیسکسیون آئورت قرارگرفت. او سپس از دانشمندان و پزشکانی که با تلاش خود بهبود وی را ممکن کردند سپاس‌گزاری کرد و همچنین هرگونه توبه و برگشت به خدا در بستر مرگ را تکذیب‌کرد.
دیدگاه > دین

او دربارهٔ دین چنین نظری دارد: ما نمی توانیم هیچوقت ادیان را حذف کنیم. شاید به شکل ضعیف شده این دین است که باقی می‌ماند، ولی کماکان خطرناک خواهد بود. مانند سرماخوردگی و ویروس هستند.
دیدگاه > فلسفه ذهن

دنت در چندین مکان (مانند «پرتره» در Brainchildren) گفته‌است که پروژه کلی فلسفی او، از زمانی که در آکسفورد بوده‌است، تا حد زیادی بدون تغییر باقی مانده‌است. او عمدتاً به ارائه یک فلسفه ذهن مبتنی بر تحقیق تجربی اهمیت‌می‌دهد.
او در مقاله اصلی، و محتوا و آگاهی، مسئله توضیح ذهن را برای نیاز به یک نظریه محتوا و برای یک نظریه آگاهی برچیده کرد. رویکرد او به این پروژه همچنان به این تمایز اعتقاد دارد. همان‌طور که محتوا و آگاهی ساختار دو طرفه دارد، او به طرز مشابه، بارش فکری را به دو قسمت تقسیم می‌کند.
او بعداً مقالات متعددی در مورد محتوا در موضع ذهنی را جمع‌آوری کرده و نظرات خود را بر آگاهی به صورت یک نظریه متحد در آگاهی توضیح داده‌است. این حجم‌ها به ترتیب گسترده‌ترین دیدگاه‌های او را تشکیل می‌دهند.
در فصل پنج آگاهی، دنت مدل پیش‌نویس چندگانه آگاهی خود را توصیف می‌کند. او بیان می‌کند که "تمام انواع ادراک، در واقع همه انواع فکر یا فعالیت‌های ذهنی - در مغز به وسیله فرایندهای موازی و چندتایی تفسیر شده و سپس در ورودی‌های حسی به انجام می‌رسند.
اطلاعاتی که وارد سیستم عصبی می‌شوند، تحت بازنگری پیوسته‌است." "(صفحه ۱۱۱). بعدها او ادعا می‌کند: "این عملکرد در طول زمان، چیزی شبیه یک روایت یا دنباله‌ای است که می‌تواند به عنوان مشارکت به‌طور مداوم توسط بسیاری از فرایندهای توزیع شده در اطراف مغز مورد توجه قرار گیرد …" (صفحه ۱۳۵، تأکید در اصل)
در این کار، علاقه دنت به توانایی فرگشت برای توضیح برخی از ویژگی‌های تولید محتوا از آگاهی، آشکار است و از آن زمان به بعد فرگشت به بخشی جدایی‌ناپذیر از برنامه او تبدیل شده‌است. او از نظریه‌ای که به عنوان داروینیسم عصبی شناخته می‌شود دفاع می‌کند.
او همچنین با استدلال، علیه کوآلیا می‌گوید: او استدلال می‌کند که این مفهوم چنان گیج‌کننده است که نمی‌توان به هیچ وجه مورد استفاده قرار گیرد یا به صورت غیرمتضاد آن را درک کرد و به همین دلیل بازنویسی معتبر فیزیک‌گرایی را تشکیل نمی‌دهد. استراتژی او، رویکرد معلم ریل را برای بازبینی پدیده‌های شخص اول در شرایط شخص ثالث و انزوای مفاهیمی که این رویکرد با آن‌ها مبارزه می‌کند را منعکس می‌کند.
دنت خود را با چند اصطلاح شناسایی می‌کند: «[دیگران] خاطر نشان می‌شود که اجتناب از اصطلاحات استاندارد فلسفی برای بحث در مورد چنین مسائلی اغلب برای من مشکلاتی ایجاد می‌کند؛ فلاسفه زمان دشواری را برای درک چیزی که من می‌گویم و آنچه را که من انکار می‌کنم صرف می‌کنند.
البته امتناع از بازی کردن با همکارانم، عمدی است؛ زیرا در فرهنگ اصطلاحات فلسفی من استاندارد بدتر از بی‌فایده بودن است - مانع بزرگی برای پیشرفت است، زیرا از خطاهای بسیاری تشکیل شده‌است.»