stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارکو پولو

برای دیگر کاربردها، مارکو پولو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| مارکو پولو | مارکو پولو |
| --- | --- |
مارکو پولو بر اساس یک نقاشی قرن شانزدهم میلادی: مارکو پولو بر اساس یک نقاشی قرن شانزدهم میلادی
زادهٔ: ۱۵ سپتامبر ۱۲۵۴ میلادی ونیز
درگذشت: ۹ ژانویهٔ ۱۳۲۴ (۶۹ سال) ونیز، جمهوری ونیز
آرامگاه: کلیسای سن لورنزو
ملیت:  ایتالیا
پیشه(ها): تاجر و جهانگرد
شناخته‌شده برای: مسافرت به قاره آسیا از طریق جاده ابریشم
آثار: سفرهای مارکوپولو
همسر: دوناتا بادوئر
فرزندان: فانتینا بللا مورتا
والدین: مادر: نیکول آنا دفوسه  پدر: نیکول پولو
مارکو پولو (به ایتالیایی: Marco Polo) ( تلفظ ) بازرگان و جهانگرد ونیزی در قرن سیزدهم میلادی بود که سفرهایش را در کتابی به نام سفرهای مارکو پولو ثبت کرده‌است. امروزه، این کتاب با نام‌های کتاب شگفتی‌های جهان یا توصیفی بر جهان شناخته می‌شود. این کتاب در شناساندن آسیای مرکزی و چین به اروپاییان نقش کلیدی داشت. مارکو هنگامی تجارت را فراگرفت که پدر و عمویش، نیکولو و مَفیو به آسیا سفر کرده بودند و با قوبلای‌خان دیدار داشتند. در سال ۱۲۶۹ آن‌ها به ونیز بازگشتند و مارکو را برای نخستین بار دیدند. پس از آن پدر و عمو به همراه مارکوی ۱۷ ساله برای سفر به آسیا به‌وسیلهٔ کشتی، دوباره آماده شدند، پس از ۲۴ سال به ونیز بازگشتند و ونیز را درگیر در جنگ با جمهوری جنوا یافتند. مارکو حین فرماندهی یک کشتی جنگی مقابل جنوا اسیر شد و یک سال به زندان افتاد. او در زندان داستان‌هایش را برای هم‌سلولی‌اش، روستیکلو دا پیزا تعریف کرد. روستیکلو داستان‌ها را به رشتهٔ تحریر درآورد. مارکوپولو در سال ۱۲۹۹ از زندان آزاد و مردی ثروتمند گردید، ازدواج کرد و دارای ۳ فرزند شد. او در سال ۱۳۲۴ از دنیا رفت و در سن لورنزو به خاک سپرده شد. این‌گونه سفرها و ماجراجویی‌های مارکوپولو، الهام‌بخش کسانی چون کریستف کلمب بود.
مارکو سفر خویش را در معیت پدر و عموی خود، نیکولو و مافئو در سفر دوم آنان به شرق، در حدود سال ۱۲۷۰ میلادی (۶۶۹ قمری) آغاز کرد. سفر مارکو در سرزمین‌هایی مانند فلسطین، ایران، ترکستان و سرانجام چین ادامه یافت و بازگشت وی نیز در سال ۱۲۹۲ میلادی (۶۹۲ قمری) از طریق سوماترا، جاوه، سیلان، سواحل هندوستان، ایران و بالاخره سواحل دریای سیاه، قسطنطنیه صورت گرفت و سرانجام به ونیز رسید.
فرودگاه ونیز مارکو پولو و کشتی مارکو پولو برای یادبود او، چنین نامگذاری شده‌اند. همچنین چندین فیلم و کتاب هم در رابطه با او ساخته و نوشته شده‌است.
زندگی > آغاز زندگی و سفر به آسیا

زمان و مکان دقیق زاده شدن مارکو پولو نامشخص است و بیشتر نظرات امروزی بر پایهٔ حدس و گمان است. یکی از جاهایی که احتمال آن می‌رود محل به دنیا آمدن او باشد، یکی از شهرهای ونیز به نام سن جیووانی کریسوستومو است ولی بیشتر تاریخ‌شناسان به جمهوری ونیز و خود شهر ونیز اشاره کرده‌اند و از آن به عنوان زادگاه مارکو پولو یاد کرده‌اند. همچنین برخی از زندگی‌نامه نویسان گفته‌اند که مارکو در شهر کوچک کورچولا در جزیرهٔ کرزولا در کرواسی امروزی به دنیا آمده‌است، هرچند برای این ادعا هنوز سندی پیدا نشده‌است. دربارهٔ تاریخ تولد مارکو سالی که بیشترین اشاره به آن شده‌است ۱۲۵۴ میلادی است. پدر مارکو، نیکلاس پولو تاجر بود که بیشتر با خاورمیانه در تجارت بود و از این راه به اعتبار و ثروت زیادی رسیده بود. پیش از تولد مارکو، نیکلاس و برادرش مافئو (پدر و عموی مارکو) به یک سفر تجاری رفته بودند. در سال ۱۲۶۰ آن دو در قسطنطنیه ساکن بودند، هنگامی که توانستند پیش‌بینی کنند که قرار است وضعیت سیاسی تغییر کند بی‌درنگ تمام دارایی خود را تبدیل به پول کردند (جواهر و اجسام باارزش) و از آن منطقه گریختند. برپایهٔ کتاب سفرهای مارکو پولو، پدر و عموی مارکو از بیشتر منطقه‌های آسیا گذر کردند و با قوبلای‌خان هم دیدار داشتند. در این میان مادر مارکو نیز از دنیا می‌رود و او به ناچار پیش عمو و عمه‌اش بزرگ می‌شود. مارکو به خوبی آموزش می‌بیند و راه و رسم تجارت، پول خارجی، ارزیابی شرایط و چگونگی نگهداری و در دست‌گیری کشتی‌های باری را به خوبی فرا می‌گیرد.
در سال ۱۲۶۹ پدر و عموی مارکو به ونیز بازمی‌گردند و برای نخستین بار مارکو را از نزدیک می‌بینند. در ۱۲۷۱ مارکو، به‌همراه پدر و عمویش رهسپار سفر به آسیا می‌شوند و مجموعه‌ای از رویدادها را تجربه می‌کنند. این مجموعه رویداد در کتاب مارکو نوشته شده‌است. آن‌ها پس از طی نزدیک به ۲۴٬۰۰۰ کیلومتر (۱۵٬۰۰۰ مایل) در سال ۱۲۹۵ پس از ۲۴ سال، درحالی‌که مقدار زیادی پول و گنجینه همراه خود داشتند، دوباره به ونیز بازمی‌گردند.
هنگامی که پولو به ایتالیا بازگشت، ونیز درگیر جنگ با جنوا بود. مارکو پولو که در این موقع فرماندهی یک کشتی را به‌عهده داشت، در نزدیکی جزیرهٔ کورچولا کشتی‌اش توقیف شد و خودش اسیر گردید.
پولو در سال ۱۲۹۹ از زندان آزاد شد و به سرزمین مادری‌اش ونیز بازگشت. در آن‌جا، پدر و عمویش یک خانهٔ بزرگ در بخش مرکزی شهر به نام کنترادا سن جیوانی کریسوستومو برای خود فراهم کرده بودند. کار تجاری آن‌ها ادامه یافت و رونق گرفت و مارکو خیلی زود یک تاجر ثروتمند شد. مارکو کاروان‌های تجاری دیگری را عازم سفر کرد اما خودش دیگر ونیز را ترک نکرد. در سال ۱۳۰۰ با دوناتا بدوئر دختر ویتاله بدوئر که خود یک تاجر بود ازدواج کرد و دارای سه دختر به نام‌های فانتینا، بللا و مورتا شد.
نوشتن کتاب

در زمان اسارت مارکو پولو در زندان، داستان سفرهایش برای هم‌بندی‌اش روستیکلو دا پیزا تعریف کرد و او داستان‌های پولو را مکتوب کرد و مشخص نیست از خودش اطلاعاتی به آن افزوده‌است یا خیر. متن این کتاب خیلی زود در سراسر اروپا پخش شد و با نام سفرهای مارکو پولو مشهور گردید. کتاب سفرهای مارکو پولو سراسر آسیا را در برابر دیدگان خواننده به نمایش می‌گذاشت و نخستین برداشت را دربارهٔ زندگی در خاور دور، چین، هند، ژاپن و خاورمیانه در ذهن اروپاییان پدیدمی‌آورد.
نوشتن کتاب > نقدها دربارهٔ درستی کتاب

پس از انتشار سفرنامهٔ مارکو پولو، مردم او را مورد انتقاد، سرزنش و تمسخر قرار دادند و کتاب او را مجموعه‌ای از دروغ و مطالب جعلی قلمداد کردند. حتی زمانی که در بستر مرگ افتاده بود، کشیشی که در کنار بالینش حضور داشت به او اصرار ورزید که برای نجات روحش، حداقل قسمتی از مطالب سفرنامه‌اش را تکذیب کند اما مارکو پاسخ داد که، من حتی نصف آنچه را که دیدام در سفرنامه‌ام ننوشته‌ام.
در کتاب پولو از پول کاغذی و ویژگی آتش‌گیری زغال، سخن به میان آمده اما دربارهٔ دیوار چین، چوبک غذاخوری یا بستن پا چیزی گفته نشده‌است. این سکوت دربارهٔ چنین پدیده‌های ویژه‌ای در چین این گمان را به‌وجود آورده که مارکو هرگز به چین سفر نکرده بلکه کتابش را بر پایهٔ شنیده‌هایش نوشته‌است.
بررسی‌ها نشان داده‌است دیوار بزرگ چین با این ویژگی که امروزه می‌شناسیم سازه‌ای است مربوط به دوران دودمان مینگ که بیش از دو سده پس از مارکو پولو می‌زیسته‌اند. دودمان یوآن که زمانی بر این سرزمین فرمان می‌رانده و مارکو پولو هم به او خدمت کرده، سرزمین‌هایی در شمال و جنوب جایگاه امروزی دیوار را در دست داشته‌اند و منطقی نبوده که در آن میان یک سنگربندی و بنای به این بزرگی ساخته باشند که هنوز پس از چندین دودمان بر جای مانده باشد. به علاوه این‌که، دیگر اروپاییانی که در دورهٔ فرمانروایی دودمان یوآن به خانبلیق سفر کرده بودند مانند جووانی د مارینیولی و اودوریک پوردنون آن‌ها هم حرفی دربارهٔ چنین دیواری نزده بودند.
با این حال، حتی اگر داستان‌های مارکو پولو حاصل شنیده‌هایش از دیگران بوده باشد، اگر هدف او از بیان داستان‌هایش تأثیرگذاری بر دیگران بوده تا بتوانند از یک تمدن پیشرفته‌تر آگاه شوند، او این زیرکی را به خرج داده تا از بخش‌هایی که گمان می‌کند شنوندهٔ اروپایی ممکن است جامعهٔ چین را به ریشخند بگیرد سخنی به میان نیاورد. اما دلیلی وجود ندارد که اگر داستان‌های او بر پایهٔ شنیده‌هایش باشد، باز در آن‌ها حرفی از چوبک‌های غذا یا بستن پا وجود نداشته باشد و این می‌تواند دلیلی بر عدم سفر وی به شرق باشد.
با گسترش مطالعات دربارهٔ مارکو پولو در اروپای سدهٔ نوزدهم، نشانه‌هایی از حضور وی در امپراتوری بزرگ مغولان پیدا شد. در متون چینی اشاره‌ای به یکی از خدمتگزاران قوبلای خان شده که تلفظ چینی آن «پو-لو» بوده‌است. اما پل پلیو، چین‌شناس فرانسوی، این استدلال را زیر سؤال برد و نشان داد که «پو-لو» ی اشاره شده در متون چینی، مارکو پولو نیست بلکه اشاره به کارگزاری مغولی به نام «پولاد چینگ سانگ» است. این مسئله نشان داد که در منابع آسیایی و چینی هیچ اشارهٔ مستقیمی به وجود مارکو پولو نشده‌است.
پرسشی که همواره مطرح بوده‌است این است که آیا ماکارونی ره‌آورد مارکو پولو از چین به ونیز بوده‌است؟ او در سفرنامه‌اش گفته‌است که تنها یک غزال خشک‌کرده کاه‌اندود و یک پوست گاومیش را تا ونیز به همراه داشته‌است و همچنین توضیح می‌دهد که در چین مردم از گندم به شکل ماکارونی استفاده می‌کنند که نشان‌دهندهٔ این است که در سال ۱۲۹۸ میلادی ماکارونی برای مردم ایتالیا ناشناخته نبوده‌است.
مرگ

در سال ۱۳۲۳ پولو را به‌دلیل بیماری بستری کردند. او در ۹ ژانویهٔ ۱۳۲۴ با وجود تلاش پزشکان برای درمانش، از دنیا رفت. خانوادهٔ پولو از یک کشیش سن پروکولو به نام جیوانی جوستینیانی درخواست کردند که وصیت‌نامه و درخواست‌های پس از مرگ مارکو را قانونی کند. همسر و سه دختر او به عنوان اجراکنندگان وصیت‌نامه تعیین شدند. طبق قانون آن دوران، بخشی از دارایی پولو به کلیسا می‌رسید. پولو این مطلب را پذیرفته بود و خواسته بود که علاوه بر آن در آینده هم مقداری پول به کلیسای سن لورنزو، جایی که قرار است او در آن به خاک سپرده شود، پرداخت شود. همچنین او برده‌ای از قوم تاتار را که از آسیا با خود به ونیز آورده بود، آزاد کرد.
سفرهای مارکو پولو

مقالهٔ اصلی: سفرهای مارکو پولو
نسخهٔ اصلی و معتبر کتاب سفرهای مارکو پولو در دسترس نیست. آنچه امروز وجود دارد با نوشتار نخست بسیار متفاوت است. کتابی که منتشر شده و در دسترس قرار گرفته آمیزه‌ای از چند نسخه از این کتاب است و حتی در جاهایی نوشته‌هایی هم به آن اضافه شده تا مطلب کتاب روشن‌تر شود. برای نمونه، نسخهٔ انگلیسی که هنری یول آن را ترجمه کرده‌است چنین است. نسخهٔ دیگری که توسط ای.سی. مول و پل پلیو در سال ۱۹۳۸ ترجمه شده برپایهٔ نسخهٔ لاتین کتاب است که در سال ۱۹۳۲ در کتابخانهٔ کلیسای جامع تولدو پیدا شده، این نسخه خود ۵۰ درصد از دیگر نسخه‌های این کتاب بلندتر است. می‌توان گفت ۱۵۰ گونه از این کتاب در زبان‌های گوناگون در دسترس است که به دلیل نبود ابزارهای مناسب چاپ در بازهٔ ترجمه تا پخش هر کتاب ایرادهای زیادی در آن‌ها پدیدار گشته‌است و باعث به‌وجود آمدن اختلاف‌هایی در نسخه‌های گوناگون شده‌است. پولو این داستان‌ها را هنگامی که در زندان جمهوری جنوا بود برای هم‌بندی‌اش روستیکلو دا پیزا تعریف کرده بود و او این داستان‌ها را به زبان‌های اوییل، یک زبان میانجی از دوران جنگ‌های صلیبی و زبان تاجران غربی در سرزمین‌های خاوری (مشرق زمین) نوشته بود. گمان آن می‌رود که هدف از این کار، نوشتن یک کتاب دم‌دستی برای تاجران بوده‌است، به ویژه در مورد چگونگی اندازه‌گیری وزن‌ها، مسافت‌ها و دیگر معیارهای اندازه‌گیری.
ایران در سفرنامهٔ مارکو پولو

در سفرنامهٔ مارکو پولو، صفحات بسیار کمی (جمعاً سیزده صفحه) به ایران اختصاص دارد، اما همین توصیف‌های کوتاهش از ایران، نکات بسیاری از حیات اجتماعی ایران را روشن می‌کند.
شهر توریژ (تبریز) نخستین شهر بزرگ منطقه است که مارکو پولو از آن دیدن می‌کند، مارکو شهر تبریز را به نام کهن و رایج آن روز «توریژ» می‌خواند. او این شهر را ناحیه‌ای از عراق عجم می‌پندارد که دارای قلاع بزرگ و مرکز تجارت و هنر در آن منطقه است. همچنین یادآور می‌شود که «شهر، موقعیتی عالی دارد» و کالاهای تجارتی بسیاری از «هندوستان، بغداد، موصل، هرمز» و دیگر نواحی به آن‌جا وارد می‌شود.
در بند سی و یکم سفرنامه، او شرح می‌دهد که تصادفاً به قلعه‌ای برمی‌خورد که به «قلعهٔ آتش‌پرستان» معروف بوده‌است. با توجه به این‌که در نواحی مرکزی ایران، زرتشتیان ایران سکونت دارند، چنین برمی‌آید که مارکو با برخی از پیروان زرتشت ملاقات کرده‌است؛ و در بند سی و دوم نیز به ادامهٔ همین مطلب می‌پردازد و این‌که ایرانیان همواره کوشش می‌کردند تا آتش مقدس را روشن نگاه دارند.
مارکو در بند سی و چهارم، شهر یزد را بزرگ، زیبا و پر رونق توصیف می‌کند، به ویژه پارچه‌های ابریشمی موسوم به «یزدی» نزد بازرگانان شهرت فراوانی داشته‌است. مارکو وسعت منطقهٔ یزد را «هفت روز راه‌پیمایی» دانسته و خود نیز ظرف همین مدت به قلمرو کرمان رسیده‌است. نخلستان‌های زیاد و وجود شکار مانند بلدرچین و کبک برای مارکو بسیار جالب بوده‌است. یزد در آن ایام از شهرهای مشهور و از حیث بازرگانی بسیار پر رونق بوده‌است.
در توصیف کرمان، وی به حکومت تاتارها اشاره می‌کند و این سرزمین را مرکز سنگ‌های قیمتی مانند فیروزه و سنگ‌های صنعتی مانند آهن می‌داند. علاوه بر آن زنان هنرمند کرمانی در نقش‌آفرینی پارچه‌های ابریشمی و تولید صنایع دستی دیگر، نقش فعال خود را داشته‌اند. در این منطقه نیز پرندگانی مانند شاهین و کبک مورد توجه مارکو قرار گرفته‌است.
بند سی و هفتم به هرمز اختصاص دارد. دشت هرمز و رودخانه میناب را مارکو منطقهٔ سرسبز و پر میوه‌ای می‌داند که بسیار متنوع است. هرمز که ناحیه‌ای قدیمی است، محل دادوستد بازرگانان خلیج فارس و کیش بوده‌است. مارکو پولو به موقعیت بندری هرمز و رونق آن در رابطه با تجار هندی اشاره می‌کند، کشتی‌های بزرگ مملو از ادویه و مروارید این منطقه بین عامهٔ مردم به «شهر دقیانوس» معروف است و امروزه نیز خرابه‌های آن را در بخش شمالی جیرفت دانسته‌اند. علاوه بر آن مارکو به صنعت کشتی‌سازی ایران در آن ایام اشاره می‌کند و شیوهٔ ساخت آن را مورد انتقاد قرار می‌دهد و قیر اندود نکردن کشتی‌ها را از معایب آن می‌داند زیرا که بسیاری از آن‌ها غرق می‌شده‌اند. نکتهٔ جالب دیگری که مارکو پولو به آن اشاره می‌کند، بادهای گرم موسمی و گاه کشندهٔ این منطقه‌است.
مارکو پولو هنگام گذشتن از دشت کویر برای اولین‌بار با قنات مواجه می‌شود و از آن به عنوان رودی یاد می‌کند که در مسیر آن غارهایی کنده شده و آب، گاه در بستری زمینی و گاه زیرزمینی جاری می‌شود.
ایران در سفرنامهٔ مارکو پولو > داستان یوحنای کشیش

مقالهٔ اصلی: یوحنای کشیش
یوحنای کشیش، نام یک اسقف و پادشاه افسانه‌ای مسیحی است که بر یک ملت مسیحی که در میان مسلمانان و غیرمسیحیان خاور زمین گم شده‌اند، فرمانروایی می‌کرد. بر پایهٔ این افسانه، یوحنای سهمناک از تبار یکی از سه مغ ایرانی بود که در انجیل به آن‌ها اشاره شده‌است.
در حدود سال ۱۱۶۵ میلادی نامهٔ مفصل و مجعولی از یوحنای کشیش خطاب به مانوئل یکم، امپراتور بیزانس به غرب می‌رسد که شرحی افسانه‌ای از کشور خود می‌دهد و طالب دوستی با سلاطین عیسوی است. این نامه که نویسندهٔ آن معلوم نیست، سیاحان اولیهٔ مشرق زمین را واداشت تا این پادشاه را بشناسند. یکی از این جستجوگران مارکو پولو بود که سفر اول خود را به چین در سال ۱۲۷۱ میلادی، یعنی بیش از یک قرن پس از نوشته شدن نامهٔ یوحنای کشیش آغاز کرد.
به عقیدهٔ مارکو پولو این همان طغرل یکی از خان‌های ترکان کرائیت در آسیای مرکزی بود که نسطوری شده و پس از مدت‌ها رابطهٔ دوستی با مغولان بالاخره به‌دست آن‌ها کشته شده بود.
به جای ماندگان > در رسانه

۱۹۷۹ - ماجراهای مارکو پولو (پویانمایی)
۱۹۸۲ - مجموعه‌ای دنباله‌دار و کوچک دربارهٔ مارکو پولو در سال ۱۹۸۲ توسط کن مارشال و روچنگ اینگ ساخته شد.
۱۹۸۲ - مجموعه فیلم‌های دنباله‌دار از سفرهای پولو به کارگردانی ایتالو کالوینو ساخته شد که دو جایزهٔ امی را از آن خود کرد و در بیش از شش مورد هم نامزد دریافت شد.
۲۰۰۷ - مجموعهٔ دنباله‌دار کوچک تلویزیونی به نام مارکو پولو در سال ۲۰۰۷ ساخته شد. در این فیلم برایان دنی در نقش قوبلای خان و ایان سامرهلدر در نقش مارکو بازی کرده بودند. این فیلم بازگشت پدر و عموی مارکو به ونیز و تنها ماندن او در چین و باز دیدن او پس از سال‌ها را به تصویر می‌کشد.
۲۰۰۸ در ردپای مارکو پولو نام یک فیلم مستند از شبکهٔ پی‌بی‌اس است که در سال ۲۰۰۹ آماده شد. این مجموعه دربارهٔ دو دوست است که بر آن شده‌اند تا از راه‌های زمینی و آبی از ونیز به چین سفر کنند و پا جای پای مارکو پولو بگذارند.
۲۰۱۷ - مارکو پولو:‌ صد چشم
به جای ماندگان > شناسایی‌های بیشتر

دیگر جهانگردان اروپایی مانند جیوانی دا پیان دل کارپینه که آوازهٔ کمتری داشتند، هم پیش‌تر به چین سفر کرده بودند، اما در این میان، کتاب پولو ویژگی‌هایی داشت که باعث شد تنها سفرهای او، این‌چنین در سراسر اروپا شناخته شد. کریستف کلمب از کسانی بود که سفرهای پولو بسیار برایش الهام‌بخش و تأثیرگذار بود تا آن‌جا که بر آن شده بود تا خود به خاور دور سفر کند و آن سرزمین‌ها را از نزدیک ببینید. همچنین یک نسخه از کتاب پولو در میان دارایی‌های شخصی کریستف کلمب هم پیدا شده بود که در گوشه‌های آن خود کلمب نوشته‌هایی را افزوده بود. بنتو د گویس از نوشته‌های پولو دربارهٔ فرمانروایی مسیحیت در خاور، بسیار الهام گرفت تا آن‌جا که خود بار سفر بست و ۶٬۴۰۰ کیلومتر (۴٬۰۰۰ مایل) را در سه سال درنوردید تا به آسیای مرکزی رسید. او هرگز فرمانروایی را که در جستجویش بود پیدا نکرد و دست آخر زنجیرهٔ سفرهایش را در نزدیکی دیوار بزرگ چین در سال ۱۶۰۵ پایان داد. او تنها توانست نشان دهد که Cathay (کاتای) نام دیگر سرزمینی است که ماتئو ریچی (۱۵۵۲ تا ۱۶۱۰) آن را «چین» خوانده بود.
به جای ماندگان > یادبودها

گوسفند مارکو پولو نام یک زیرگونه از گوسفندها است که برای بزرگداشت این جهانگرد، چنین نام‌گذاری شده‌است. پولو در هنگام گذرش از پامیر (با نام باستانی کوه ایمئون) در سال ۱۲۷۱ این جانور را توصیف کرده بود. فرودگاه ونیز به نام فرودگاه ونیز مارکو پولو نام‌گذاری شده‌است.
در ایران نیز از تندیس مارکو پولو در کوهبنان، استان کرمان در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۹۱ رونمایی شد.
به جای ماندگان > نقشه‌نگاری

شاید بتوان گفت که سفرهای پولو بر گسترش نقشه‌نگاری اروپا تأثیر گذاشت و در نهایت باعث به‌وجود آمدن عصر کاوش در یک سده پس از آن شد. جیوانی باتیستا راموسیو گفته‌است که بخش‌هایی از نقشهٔ فرا مائورو بر پایهٔ نقشه‌ای است که مارکو از چین با خود آورده بود.
آگاهی بیشتر

Marco Polo (1918).  William Marsden (ed.). The Travels of Marco Polo (به انگلیسی). LONDON: J.M. Dent & Sons. p. ۴۶۱. Archived from the original on 05 June 2012. {{cite book}}: Check date values in: |تاریخ بایگانی= (help); Unknown parameter |accessتاریخ= ignored (help)(Original from the University of Wisconsin – Madison)
Daftary, Farhad (1994), The Assassin legends: myths of the Ismaʻilis (به انگلیسی) (۲ ed.), I.B. Tauris, p. ۲۱۳
Hart, H. Henry (1948), Marco Polo, Venetian Adventurer (به انگلیسی), Kessinger Publishing
Otfinoski, Steven (2003), Marco Polo: to China and back (به انگلیسی), New York: Benchmark Books {{citation}}: More than one of |نویسنده= و |نام خانوادگی= specified (help)
The Travels of Marco Polo – Volume 1 and Volume 2, written by Marco Polo and Rustichello of Pisa, were published by Project Gutenberg
Yang, Dori Jones (۲۰۱۱-۰۱-۱۱), Daughter of Xanadu (به انگلیسی), Delacorte Press Books for Young Readers (Young Adult novel)
Dalrymple, William (1989), In Xanadu (به انگلیسی)
ساختمانی که هنوز به اسم پولوست
نقشهٔ سفرهای مارکو پولو
یک صفحه از یک نسخهٔ خطی از کتاب توصیفی بر جهان (سفرهای مارکو پولو) که گمان می‌رود در سال‌های ۱۲۹۸–۱۲۹۹ نوشته شده باشد.
پولو در حالی که جامهٔ تارتار به تن دارد. سال نگاره روشن نیست.
سن لورنزو دی ونتزیا، کلیسایی که آرامگاه پولو در آن جای دارد، این نگاره مربوط به پس از بازسازی این بنا است.
یک نقاشی مینیاتور از کتاب سفرهای مارکو پولو یا توصیفی بر جهان.
دست‌نوشته‌های کریستف کلمب در گوشه‌های یک نسخهٔ لاتین کتاب پولو
نقشهٔ فرا مائورو که در سال ۱۴۵۰ توسط فرا مائوروی ونیزی منتشر شد.
دانیلا د گیاکومو

دانیِلا آنِتِه دِ گیاکومو دِ جیوانی (به اسپانیایی: Daniela Anette di Giacomo di Giovanni) (زادهٔ ۵ مه ۱۹۸۵ در کاراکاس از خانواده‌ای ایتالیایی‌تبار) مجری، مدل و ملکه زیبایی اهل ونزوئلا است. او در سال ۲۰۰۵ عنوان دوشیزه بین‌الملل ونزوئلا را به دست آورد و در سال ۲۰۰۶ برنده رقابت‌های دوشیزه بین‌الملل دنیا شد.
موفقیت او در چهل و ششمین دوره این رقابت‌ها در پکن، چین پنجمین قهرمانی یک ونزوئلایی در این مسابقات بود.
کانال تلویزیون

کانال تلویزیونی یا شبکهٔ تلویزیونی (به انگلیسی: television channel)، نوعی شبکهٔ فیزیکی یا مجازی است که از بیش از یک ایستگاه تلویزیونی پخش می‌شود. این شبکه‌ها ممکن است از طریق ایستگاه‌های تلویزیونی یا کابل پخش شده و بسته به نوع محل و چگونگی ارائهٔ خدمات به انواع مختلفی تقسیم گردند.
ساخت شبکه تلویزیونی بسیار پر هزینه است که حدودا در سال ۲۰۲۳ هزینه هر شبکه تلویزیونی ماهواره ای ماهانه ۱۲ میلیون دلار می‌رسد.
شبکه‌های تلویزیونی آنالوگ معمولاً در پهنای باند ۶، ۷ و ۸ مگاهرتز منتشر می‌شوند. در نتیجه فرکانس‌های تلویزیونی و شمارهٔ شبکه‌ها نیز متفاوت خواهد بود. در ماهواره‌ها هر ترانسپوندر به‌طور معمول حامل یک شبکه است.
شبکه‌های تلویزیونی کابلی از طریق شبکه‌های مجاورشان که قدرت یکسانی با آن‌ها داشته و ارتفاع‌شان از سطح دریاهای آزاد با شبکه‌های مذکور برابر است، پخش می‌شوند. شبکه‌های تلویزیونی دیجیتالی نیز به‌طور کاملاً انتخابی به پخش برنامه‌ها می‌پردازند؛ به گونه‌ای که می‌توان از شبکه‌های مجاور آن‌ها (ایستگاه‌های آنالوگ یا دیجیتال) در همان منطقه استفاده نمود.
یورینوسور

| یورینوسور محدودهٔ زمانی: ۱۹۶ تا ۱۷۵ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | یورینوسور محدودهٔ زمانی: ۱۹۶ تا ۱۷۵ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
یورینوسور، Eurhinosaurus: یورینوسور، Eurhinosaurus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزنده‌چهرگان
راسته:: ماهی‌خزنده‌سانان
سرده:: Eurhinosaurus
یورینوسور(نام علمی: Eurhinosaurus) نام یک سرده از تیره قلمی‌بالگان است.
زلزال ۱

|  موشک زلزال۱  |  موشک زلزال۱  |
| --- | --- |
راکت زلزال ۱ در مانور نیروهای نظامی ایران: راکت زلزال ۱ در مانور نیروهای نظامی ایران
نوع: توپخانه راکتی
خاستگاه: ایران
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط:  ایران عراق لبنان جنبش حوثی‌ها
جنگ‌ها: حملات موشکی انصارالله به پایگاه های نجران و جیزان
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: صنایع دفایی ایران
سازنده: صنایع دفایی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
تاریخ تولید: ۱۳۶۹
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
برد نهایی: ۱۵۰ کیلومتر
موتور: موتور های راکتی کوچک دوران دهنده (سوخت جامد)
بیشینهٔ سرعت: ۳ ماخ
زلزال ۱، یک راکت توپخانه سنگین ساخت ایران است که حدوداً ۱۵۰ کیلومتر برد دارد. این راکت از سال ۲۰۰۱ از سیستم طراحی و ساخت موشک‌های ایران خارج شده و امروزه توسط نیروهای ارتش یمن و نیروهای نظامی سوریه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تاریخچه

راکت‌های سری زلزال در کنار راکت‌های سری نازعات، از راکت‌های ایرانی هستند که در طول جنگ ایران و عراق طراحی و ساخته شدند. به گفته منابع ایرانی، بعدها از روی سیستم زلزال، موشک‌های نسل فاتح طراحی و ساخته شدند. همینطور از این سیستم،‌ برای ساخت برخی راکت‌های کاوشگر فضایی در ایران استفاده شده است. از سال ۲۰۰۱، ساخت زلزال ۱ در ایران متوقف شده است.
بعدا بر روی نسل اول زلزال، توسعه صورت گرفت و نسل‌های جدید آن با قابلیت‌های متفاوت رونمایی شد. راکت زلزال با سر جنگی جداشونده یا سر جنگی بارشی، از قابلیت‌های نسل بعدی این راکت‌ها بود.‌‌ زلزال های ۲ و ۳ دو نسل دیگر از نسخه توسعه یافته این راکت هستند.
این راکت، توسط نیروهای ارتش یمن در جنگ بین یمن و عربستان مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس گزارش‌های غیر رسمی، این راکت‌ها در سوریه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
مشخصات فنی

راکت‌های زلزال، سنگین‌ترین راکت‌های ایرانی هستند که قطر ۶۱۰ میلی‌متری و سر جنگی ۶۰۰ کیلوگرمی دارند. جرم سوخت این راکت، ۱۴۲۲ کیلوگرم است. برد این راکت‌ها ۱۲۵ تا‌ ۱۵۰‌‌ کیلومتر است.‌ طول این راکت ۸.۳۲۵ متر است و وزن آن ۲۹۵۰ کیلوگرم است. خطای این موشک را ۵ درصد گزارش کرده‌اند. این راکت‌ها قابلیت پرتاب از لانچرهای متحرک و ثابت را دارند و بر روی لانچرهای سه‌تایی و تکی نصب می‌شوند.‌‌ شکل ظاهری این راکت، شامل بدنه استوانه‌ای، چهار بالک ذوزنقه‌ای در انتهای بدنه و موتورهای راکتی دوران‌دهنده پیش از بخش دماغه است.
اوژنودیلول

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
کد ATC: None
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک 1-(4-Allyl-2-methoxyphenoxy)-3-{[2-(2-methoxyphenoxy)ethyl]amino}-2-propanol :  نام آیوپاک 1-(4-Allyl-2-methoxyphenoxy)-3-{[2-(2-methoxyphenoxy)ethyl]amino}-2-propanol 
پاب‌کم CID: ۹۹۳۰۱۴۵
کم‌اسپایدر: ۸۱۰۵۷۷۶
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID801031595 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C۲۲H۲۹N۱O۵
جرم مولی: ۷۰۰۲۳۸۷۴۷۶۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۸۷٫۴۷۶ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES O(c1ccc(cc1OC)C\C=C)CC(O)CNCCOc2ccccc2OC :  SMILES O(c1ccc(cc1OC)C\C=C)CC(O)CNCCOc2ccccc2OC 
 InChI InChI=1S/C22H29NO5/c1-4-7-17-10-11-21(22(14-17)26-3)28-16-18(24)15-23-12-13-27-20-9-6-5-8-19(20)25-2/h4-6,8-11,14,18,23-24H,1,7,12-13,15-16H2,2-3H3 Key:NWFVEPJYORHHOG-UHFFFAOYSA-N :  InChI InChI=1S/C22H29NO5/c1-4-7-17-10-11-21(22(14-17)26-3)28-16-18(24)15-23-12-13-27-20-9-6-5-8-19(20)25-2/h4-6,8-11,14,18,23-24H,1,7,12-13,15-16H2,2-3H3 Key:NWFVEPJYORHHOG-UHFFFAOYSA-N 
اوژنودیلول (انگلیسی: Eugenodilol) یک مسدودکننده آلفا-۱ و مسدودکننده بتا با فعالیت آگونیست گیرنده β۲-آدرنرژیک ضعیف است که از اوژنول مشتق شده‌است.
ایستگاه متروی امام حسین (تهران)

ایستگاه متروی امام حسین، یکی از ایستگاه‌های خط ۲ متروی تهران است که در میدان امام حسین تهران واقع شده‌است این ایستگاه، ایستگاه تقاطعی خط ۲ و خط ۶ است. این ایستگاه در ۱ آذر ۱۳۸۵ رسماً مورد بهره‌برداری قرار گرفت. همچنین قسمت خط ۶ آن در ۶ مهر ۱۳۹۸ مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
مشخصات

این ایستگاه در ۲۳ متری عمق زمین و در سه طبقه ساخته شده‌است و مساحت آن هشت هزار متر مربع است. این ایستگاه همچنین مجهز به آسانسور برای تردد معلولان جسمی-حرکتی است.
سکوی خط ۶ این ایستگاه بخاطر قرار گرفتن ایستگاه در محل تغییر جهت خط، منحنی ساخته شده است.
کتابخانه ملی برزیل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای هوایی از کتابخانه: نمای هوایی از کتابخانه
تأسیس: ۱۸۱۰؛ ۲۱۴ سال پیش (۱۸۱۰-خطا: زمان نامعتبر}})
موقعیت: ریو دو ژانیرو، برزیل
گردآوری: گردآوری
شمار: ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ قلم
دسترسی و استفاده: دسترسی و استفاده
جمعیت استفاده‌کننده: برای عموم باز است
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
مدیر: هلنا سورو (از سال ۲۰۱۶)
وبگاه: https://www.bn.gov.br/en
نقشه: نقشه
کتابخانه ملی برزیل (به پرتغالی: Biblioteca Nacional do Brasil) یک کتابخانه ملی است که میراث کتابشناختی و اسناد برزیل محسوب شده و در شهر ریو دو ژانیرو قرار دارد. این کتابخانه بزرگ‌ترین کتابخانه در آمریکای لاتین و هفتمین در جهان است که دارای ۹٬۰۰۰٬۰۰۰ اثر است. این کتابخانه نخستین دوره‌های علوم کتابخانه را در آمریکای لاتین برگزار کرد و کارکنان آن موفق به نوسازی خدمات کتابخانه‌ای از جمله توسعه بانک‌های اطلاعاتی آنلاین شدند.
تاریخچه

تاریخچه کتابخانه ملی از اول نوامبر ۱۷۵۵ آغاز شد، هنگامی که لیسبون دچار زلزله شدید شد. کتابخانه سلطنتی در آن زمان یکی از مهم‌ترین کتابخانه‌های اروپا به حساب می‌آمد. این ضرر جبران ناپذیر برای پرتغالی‌ها باعث ایجاد انگیزه انتقال بسیاری از مطالب آن به برزیل شد. این مجموعه در سه مرحله آورده شده که اولین مورد در سال ۱۸۱۰ و دو مورد در سال ۱۸۱۱ بوده است. این کتابخانه با ۶۰٬۰۰۰ کتاب در طبقه بالای یک بیمارستان قرار داشت که برای چنین مجموعهٔ باارزشی بسیار خطرناک بود؛ بنابراین در ۲۹ اکتبر ۱۸۱۰ تاریخی که به تأسیس رسمی کتابخانه ملی اختصاص یافته بود، جان ششم پرتغال حکمی را صادر کرد که شرط آن تأسیس یک کتابخانه سلطنتی از بودجه خزانه‌داری سلطنتی بود.