stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گوآم
پایگاه‌های نظامی

منطقه مشترک ماریاناها بر تأسیسات نظارت دارد که تقریباً ۱۶۰۰۰ هکتار یا ۲۹ درصد از کل مساحت زمین جزیره را پوشش می‌دهد. این شامل:
پایگاه دریایی ایالات متحده گوام، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا (سانتا ریتا)، شامل شبه جزیره اروتی، زمین‌های اضافی و با صلاحیت اکثریت بندرگاه اپرا
پایگاه نیروی هوایی اندرسن، نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (ییگو)، از جمله نورث‌وست فیلد
پایگاه تفنگداران دریایی کمپ بلز، سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا (دددو)
ضمیمه مهمات، نیروی دریایی ایالات متحده - ارتفاعات مرکزی جنوبی (که قبلاً به عنوان مجله دریایی شناخته می‌شد)
ایستگاه رایانه و مخابرات دریایی گوام، نیروی دریایی ایالات متحده (دددو)، که گاهی اوقات به آن "NCTS Finegayan" گفته می‌شود.
ایستگاه رادیویی دریایی باریگادا (باریگادا) که اغلب به آن "رادیو باریگاداً گفته می‌شود.
ستاد مشترک ماریاناها (آسان)، در ضمیمه تپه نیمیتز
بیمارستان دریایی گوام (آگانا هایتس)
فینگایان جنوبی (دددو)، یک مجتمع مسکونی نظامی
اندرسن جنوبی (ییگو)، که قبلاً پادگان دریایی گوام بود تا زمان بسته شدن آن در سال ۱۹۹۲
قلعه خوان مونیا، گارد ملی گوام (تامونینگ)
در سال ۲۰۱۰، ارتش ایالات متحده پیشنهاد کرد که یک اسکله ناو هواپیمابر جدید در گوام بسازد و ۸۶۰۰ تفنگدار دریایی و ۹۰۰۰ نفر از وابستگان آنها را از استان اوکیناوا، ژاپن به گوام منتقل کند. از جمله کارگران ساختمانی مورد نیاز، این افزایش جمعیت گوام را در مجموع ۷۹۰۰۰ نفر افزایش می‌دهد که ۴۹ درصد نسبت به جمعیت ۱۶۰۰۰۰ نفری آن در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته است. در نامه‌ای در فوریه ۲۰۱۰، آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا به شدت از این طرح‌ها به دلیل کمبود آب، مشکلات فاضلاب و تأثیر آن بر صخره‌های مرجانی انتقاد کرد. از سال ۲۰۲۲، سپاه تفنگداران دریایی تصمیم گرفته است ۵۰۰۰ تفنگدار دریایی را در نیمه اول دهه ۲۰۲۰ در جزیره مستقر کند که ۱۳۰۰ نفر از آنها قبلاً در پایگاه مستقر شده‌اند.
حکومت و سیاست

گوام توسط یک فرماندار منتخب و یک مجلس قانون‌گذاری تک‌مجلسی ۱۵ نفره اداره می‌شود که اعضای آن سناتور نامیده می‌شوند. قوه قضائیه آن توسط دیوان عالی گوام نظارت می‌شود.
دادگاه منطقه‌ای گوام دادگاه صلاحیت فدرال ایالات متحده در این منطقه است. گوام یک نماینده به نمایندگان بدون حق رأی مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌کند که در حال حاضر جمهوری‌خواه جیمز مایلن است. این نماینده در تصویب نهایی قانون رأی ندارد، اما در کمیته رأی دارد و از امتیاز صحبت در مجلس برخوردار است.
شهروندان آمریکایی در گوام در یک نظرسنجی غیررسمی ریاست جمهوری به انتخاب خود در انتخابات عمومی ریاست جمهوری ایالات متحده رأی می‌دهند، اما از آنجایی که گوام هیچ رأیی در مجمع گزینندگان ایالات متحده آمریکا ندارد، این نظرسنجی هیچ تأثیر واقعی ندارد. با این حال، در اعزام نمایندگان به کنوانسیون‌های ملی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها، گوام در رقابت‌های ریاست جمهوری ملی تأثیرگذار است. این نمایندگان توسط کنوانسیون‌های محلی حزب انتخاب می‌شوند.
وضعیت سیاسی

در دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، یک جنبش قابل توجه به نفع تبدیل شدن این قلمرو ایالات متحده به یک ناحیه مشترک‌المنافع وجود داشت که به آن سطحی از خودگردانی مشابه پورتوریکو و جزایر ماریانای شمالی می‌داد. در یک همه‌پرسی در سال ۱۹۸۲، رأی‌دهندگان علاقه خود را به دنبال وضعیت مشترک‌المنافع نشان دادند. با این حال، دولت فدرال نسخه‌ای از همسود (مشترک‌المنافع) را که دولت گوام پیشنهاد کرده بود، رد کرد، زیرا بندهای آن با بند سرزمینی (ماده چهارم، بخش ۳، بند ۲) از قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ناسازگار بود. سایر جنبش‌ها از ایالت شدن گوام در ایالات متحده، اتحاد با ایالت هاوایی، یا اتحاد با جزایر ماریانای شمالی به عنوان یک قلمرو واحد، یا استقلال حمایت می‌کنند.
اولین کنوانسیون قانون اساسی گوام توسط دهمین مجلس قانونگذاری گوام تأمین مالی شد و از ۱ ژوئن ۱۹۶۹ تا ۲۹ ژوئن ۱۹۷۰ با ۴۳ نماینده منتخب تشکیل جلسه داد. دومین کنوانسیون قانون اساسی گوام در ۱ ژوئیه ۱۹۷۷ تشکیل شد تا قانون اساسی برای گوام ایجاد کند که رابطه این جزیره را با ایالات متحده تغییر دهد، نه اینکه صرفاً رابطه موجود را اصلاح کند. این کنوانسیون به‌طور دوره‌ای تا ۳۱ اکتبر ۱۹۷۷ تشکیل جلسه می‌داد. اگرچه در سطح فدرال تأیید شد، مردم گوام به‌طور قاطع قانون اساسی را در یک همه‌پرسی که در اوت ۱۹۷۹ برگزار شد، رد کردند و ۸۲ درصد با آن مخالفت کردند. از سال ۱۹۷۹ هیچ کنوانسیون جدیدی مطابق با اختیارات کنگره ایالات متحده برگزار نشده است.
در سال ۱۹۹۷، کمیسیون استعمارزدایی برای آگاه‌سازی مردم گوام دربارهٔ گزینه‌های مختلف وضعیت سیاسی در رابطه با ایالات متحده، از جمله ایالت شدن، اتحادیه آزاد و استقلال، تأسیس شد. از سال ۱۹۹۸، این جزیره در حال بررسی یک همه‌پرسی غیرالزام‌آور دیگر در مورد استعمارزدایی بوده است. این کمیسیون برای چندین سال غیرفعال بود، اما در سال ۲۰۱۳ شروع به جمع‌آوری بودجه برای راه‌اندازی یک کارزار آموزشی عمومی کرد. تا اواخر سال ۲۰۱۶ پیشرفت چندانی در این زمینه حاصل نشد. در اوایل دسامبر ۲۰۱۶، کمیسیون مجموعه‌ای از جلسات آموزشی را در روستاهای مختلف در مورد وضعیت فعلی رابطه گوام با ایالات متحده و گزینه‌های خودمختاری که ممکن است در نظر گرفته شود، برنامه‌ریزی کرد. مدیر اجرایی فعلی کمیسیون ادوارد آلوارز است و ده عضو دارد. انتظار می‌رود این گروه مقالات موضعی در مورد استقلال و ایالت شدن منتشر کند، اما محتوا هنوز تکمیل نشده است.
سازمان ملل متحد از خودمختاری بیشتر برای گوام و سایر سرزمین‌های مشابه حمایت می‌کند. کمیته ویژه استعمارزدایی سازمان ملل موافقت کرده است که طرح آموزشی فرماندار را تأیید کند. در گزارش کمیسیون در می ۲۰۱۶ آمده است: «با دانشگاهیان دانشگاه گوام، [کمیسیون] در حال کار بر روی ایجاد و تأیید مواد آموزشی بود. دفتر فرماندار در تهیه مواد آموزشی برای عموم مردم با کمیسیون همکاری نزدیکی داشت.»
ادوارد آلوارز در سمینار منطقه‌ای اقیانوس آرام سازمان ملل در ماه می ۲۰۱۶ به سازمان ملل گفت که وزارت کشور ایالات متحده کمک هزینه ۳۰۰۰۰۰ دلاری را برای آموزش استعمارزدایی تصویب کرده است. «امیدواریم که این ممکن است نشان‌دهنده تغییر در سیاست [ایالات متحده] نسبت به سرزمین‌های غیرخودگردان آن مانند گوام باشد، جایی که آنها مایل‌تر به شرکت در بحث‌ها در مورد آینده ما هستند و حمایت واقعی برای کمک به ما برای رسیدن به خودمختاری واقعی و خودمختاری ارائه می‌دهند.»
در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۰، دولت گوام به سازمان ملت‌ها و اقلیت‌های غیررسمی (UNPO) پیوست.
وضعیت سیاسی آینده آن موضوع بحث‌های مهمی بوده است، با نظرسنجی‌های عمومی که نشان‌دهنده ترجیح قوی به ایالت آمریکا است.
وضعیت سیاسی > روستاها

گوام به ۱۹ بخش دهکده‌ای تقسیم شده است:
آگانا هایتز
آسان-مینا
باریگادا
چالان پاگو-اوردوت
ددیدو
اگات، گوآم
هاگاتنیا
اوماتاک
ایناراجان
مریزو
مانیلاو
مونمون-توتو-مایت
پیتی، گوآم
سانتا ریتا
سیناجانا
تالوفوفو
تامونینگ
جیگو
یونا، گوآم
آموزش

شبکه کتابخانه‌های عمومی گوام، کتابخانه یادبود Nieves M. Flores را در هاگاتنیا و پنج شعبه کتابخانه اداره می‌کند.
اداره آموزش و پرورش گوام به کل جزیره گوام خدمات‌رسانی می‌کند. در سال ۲۰۰۰، ۳۲۰۰۰ دانش‌آموز در مدارس دولتی گوام تحصیل می‌کردند، از جمله ۲۶ مدرسه ابتدایی، هشت مدرسه راهنمایی، شش دبیرستان و مدارس جایگزین. مدارس دولتی گوام با مشکلاتی مانند نرخ بالای ترک تحصیل و نمرات ضعیف در آزمون‌ها دست و پنجه نرم کرده‌اند.
شبکه آموزشی گوام همیشه به عنوان یک جامعه کوچک در فاصله ۹۷۰۰ کیلومتری از سرزمین اصلی ایالات متحده با بدنه دانشجویی بسیار متنوع، از جمله بسیاری از دانش‌آموزانی که از پیشینه‌های بدون آموزش سنتی آمریکایی می‌آیند، با چالش‌های منحصر به فردی روبرو بوده است. رکود اقتصادی در گوام از اواسط دهه ۱۹۹۰ مشکلات مدارس را تشدید کرده است.
قبل از سپتامبر ۱۹۹۷، وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا با هیئت آموزش گوام همکاری می‌کرد. در سپتامبر ۱۹۹۷، وزارت فعالیت‌های آموزشی دفاع (DoDEA) مدارس خود را برای فرزندان پرسنل نظامی افتتاح کرد. مدارس DoDEA، که به فرزندان برخی از کارمندان غیرنظامی فدرال نیز خدمات ارائه می‌دهند، در سال ۲۰۰۰، ۲۵۰۰ دانش‌آموز داشتند. DoDEA گوام سه مدرسه ابتدایی/راهنمایی و یک دبیرستان را اداره می‌کند.
دانشگاه گوآم (UOG) و کالج اجتماعی گوام، که هر دو به‌طور کامل توسط انجمن غربی مدارس و کالج‌ها معتبر هستند، دوره‌هایی را در آموزش عالی ارائه می‌دهند. UOG عضو گروه انحصاری تنها ۱۰۶ مؤسسه اعطای زمین در کل ایالات متحده است. دانشگاه جزایر اقیانوس آرام یک مؤسسه کوچک هنرهای لیبرال مسیحی است که در سطح ملی توسط انجمن فراملی کالج‌ها و مدارس مسیحی معتبر شناخته شده است.
مراقبت‌های بهداشتی

دولت گوام تأسیسات اصلی مراقبت‌های بهداشتی جزیره، بیمارستان مموریال گوام را در تامونینگ نگهداری می‌کند. پزشکان و دندانپزشکان دارای گواهی هیئت مدیره ایالات متحده در تمام تخصص‌ها فعالیت می‌کنند. بیمارستان نیروی دریایی ایالات متحده در آگانا هایتز به اعضای فعال و وابسته جامعه نظامی خدمت می‌کند.
یک آمبولانس هوایی مبتنی بر مشترک در این جزیره وجود دارد، CareJet، که حمل و نقل اضطراری بیمار را در سراسر گوام و جزایر اطراف ارائه می‌دهد. یک بیمارستان خصوصی، شهر پزشکی منطقه‌ای گوام، در اوایل سال ۲۰۱۶ افتتاح شد. مدیکید در گوام پذیرفته می‌شود.
نگارخانه

نقشه گسترش مردمان آسترونزیایی دوران نوسنگی در جزایر اقیانوس‌های هند و آرام
استقبال مردم چمورو از کشتی اسپانیایی از نوع مانیلا گالنون در جزایر ماریانا، حدود ۱۵۹۰ میلادی. نگاره از دفترنامه بوکسر
خیابان اصلی هاگاتنیا حدود ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۰
عکسی از گوام از فضا که توسط ماهواره رصدی زمین ناسا.
پناهگاه ملی حیات وحش گوام در ساحل ریتیدین پوینت.
ورود مار درختی قهوه‌ای تقریباً جمعیت پرندگان بومی را ریشه‌کن کرد.
موزه گوآم در هاگاتنیا که در سال ۲۰۱۶ گشایش یافت.
اجرای رقص محلی توسط جوانان در مایکرونیژیا مال، ۲۰۱۲
یک تیم قایق بازویی در تامون
سواحل شنا در مرکز گردشگری تامون
پایانه فرودگاه بین‌المللی انتونیو بی وان پت. این فرودگاه میزبان یونایتد ایرلاینز است، بزرگ‌ترین کارفرمای بخش خصوصی گوام.
نقشه ای از زمین‌های مورد استفادهٔ ارتش ایالات متحده در گوام، ۲۰۱۰
فرودگاه جزیره گوآم
دید هاگاتنیا از سمت قلعه سانتا آگوئدا
نشانگر مسیر بزرگراه ۸ گوام
ساخت‌وساز در بندر گوآم، ۲۰۱۴
کتابخانه روباز اوتاماک که در سال ۱۹۳۳ ساخته شد، اولین کتابخانه در جنوب گوام بود.
ملامین سیانورات

| Melamine-cyanuric acid complex | Melamine-cyanuric acid complex |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک135-Triazine-246(1H3H5H)-trione compd. with 135-triazine-246-triamine (1:1): نام‌گذاری آیوپاک135-Triazine-246(1H3H5H)-trione compd. with 135-triazine-246-triamine (1:1)
دیگر نام‌هاMelamine-cyanuric acid compound melamine-cyanuric acid adduct melamine cyanurate melamine isocyanurate: دیگر نام‌هاMelamine-cyanuric acid compound melamine-cyanuric acid adduct melamine cyanurate melamine isocyanurate
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 37640-57-6, (Fmr. 70371-20-9)
پاب‌کم: 93198
MeSH: melamine+cyanurate
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES n1c(N)nc(N)nc1N.N1C(=O)NC(=O)NC1=O :  SMILES n1c(N)nc(N)nc1N.N1C(=O)NC(=O)NC1=O 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C6H9N9O3 (C3H6N6·C3H3N3O3)
جرم مولی: 255.19 g/mol
انحلال‌پذیری در آب: none
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
ملامین سیانورات (به انگلیسی: Melamine cyanurate) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۹۳۱۹۸ است. که جرم مولی آن ۲۵۵٫۱۹ g/mol می‌باشد.
نقاب (جوین)

| نقاب | نقاب |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: جوین
بخش: بخش مرکزی
سال شهرشدن: ۱۳۷۳
مردم: مردم
جمعیت: ۱۴۷۲۳ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۱۳٪ مثبت (۵سال)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱۴۵۲۲
وبگاه: neghabcity.ir
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۳۲ ج
کد آماری: ۲۱۸۴
  نقاب  روی نقشه ایران ۳۶°۴۲′۱۶″شمالی ۵۷°۲۵′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۰۴۴۲۸°شمالی ۵۷٫۴۱۹۶۰۴°شرقی﻿ / 36.704428; 57.419604   :   نقاب  روی نقشه ایران ۳۶°۴۲′۱۶″شمالی ۵۷°۲۵′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۷۰۴۴۲۸°شمالی ۵۷٫۴۱۹۶۰۴°شرقی﻿ / 36.704428; 57.419604   
 :  
نقاب شهری در  شمال غربی استان خراسان رضوی در شرق ایران است. این شهر مرکز شهرستان جوین است. بر اساس مصوبه هیئت وزیران در تاریخ ۷ اردیبهشت ۱۳۷۳، شهر نقاب به عنوان مرکز بخش جوین شناخته شد. همچنین با ارتقا بخش جوین به شهرستان در ۱۸ آذر سال ۱۳۸۶، شهر نقاب به عنوان مرکز شهرستان جوین تعیین گردید. همچنین مردم نقاب به زبان ترکی خراسانی صحبت می کنند.
جمعیت

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر، برابر با ۱۴٬۷۲۳ نفر بوده‌است. جمعیت نقاب در سال ۱۳۹۰، ۱۳٬۶۱۴ نفر برآورد شده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۷۵ | ۹٬۵۷۸ | —     |
| ۱۳۸۵ | ۱۲٬۰۲۲ | ۲۵٫۵٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۳٬۶۱۴ | ۱۳٫۲٪+ |
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > آثار ثبت‌شده

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار ملی شهرستان جوین
گل‌کن (بافت)

| گل‌کن | گل‌کن |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: بافت
بخش: مرکزی
دهستان: بزنجان
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
گل‌کن، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان، کشور ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان بزنجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
محمدتقی رهنمایی

| محمدتقی رهنمایی | محمدتقی رهنمایی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۲۳/۶/۱۱ هشتپر ، تالش
محل زندگی: تهران 
پیشه: از پیشگامان توسعه گردشگری در ایران ، هیئت علمی دانشگاه تهران
زمینه کاری: جغرافیا، گردشگری
ملیت:  ایران
تحصیلات: دکترا
دانشگاه: دانشگاه تهران
محمدتقی رهنمایی استاد بازنشسته جغرافیای دانشگاه تهران و از پیشگامان و نخستین مدرسان گردشگری در ایران است که نقش بسیاری در توسعه جغرافیای علمی و مدرن در کشور داشته و در حوزه‌هایی مثل برنامه‌ریزی محیطی با نگاه طبیعت‌گرا، برنامه‌ریزی شهری
بر اساس هنجارهای توسعه پایدار و برنامه‌ریزی گردشگری بر مبنای روش‌های روزآمد علمی از جمله پیشگامان این مباحث در ایران محسوب می‌شود و ایشان دکترای خود را در دانشگاه ماربوگ آلمان دریافت کردند و در بسیاری از انجمن‌های ملی و بین‌المللی جغرافیا و گردشگری عضویت دارد، از جمله: انجمن علمی گردشگری ایران، انجمن جغرافیای ایران، انجمن متخصصان گردشگری، انجمن جغرافیای دانشگاه ماربورگ آلمان و ریاست کمیته جهانگردی (گردشگری) کمیسیون ملی یونسکو، مدیریت گروه جغرافیای دانشگاه تهران و….
در اسفند ۱۳۹۱ خانه اندیشمندان علوم انسانی و خانه جغرافیا با همکاری دانشگاه علم و فرهنگ، پژوهشکده گردشگری پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، انجمن علمی جغرافیا و سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با برگزاری مراسم نکوداشت وی، از خدمات وی به دانش جغرافیا و گردشگری تقدیر نمودند.
تالیفات

مبانی کشورشناسی ایران: ترجمه از آلمانی به فارسی، تهران، مؤسسهٔ جغرافیایی سحاب، چاپ اول ۱۳۶۵، چاپ دوم ۱۳۷۲
توان‌های محیطی ایران: تألیف، مبانی جغرافیایی طرح جامع سرزمین، مرکز مطالعات و تحقیقات شهرسازی و معماری ایران، تهران ۱۳۷۰
مجموعه مباحث و روش‌های شهرسازی (جغرافیا): مرکز مطالعات و تحقیقات معماری و شهرسازی ایران، چاپ اول ۱۳۶۹، چاپ دوم ۱۳۷۱، چاپ سوم ۱۳۸۲
کتاب گیلان: از مجموعهٔ همه جای ایران: ۳جلد، با هم‌کاری گروه نویسندگان، ۲۴۰۰ صفحه، گروه پژوهش‌گران ایران، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم ۱۳۸۰
فرایند برنامه‌ریزی شهری در ایران، انتشارات سمت چاپ اول ۱۳۸۳ و دوم ۱۳۸۴
توزیع بهینه دانشگاه‌ها و مراکز علمی با نگاهی به جغرافیای فرهنگ در ایران، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، چاپ اول ۱۳۸۳
سیمای فرهنگی ایران: گروه نویسندگان، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انتشارات، انتشارات عیلام ۱۳۷۹
ترجمه انگلیسی کتاب سیمای فرهنگی ایران ۱۳۸۰
رسالهٔ دکتری با عنوان:
Kulturlandschaftswandel in den talern der Elburz – Sudflanke unter besonderer Beruksichtigung der naherholungsfunktion tehrans.
Dissertation, Marbug, Philipps, Universitat, 1979
چاپ دانشگاه ماربوگ
گلچهران

گُلچهران روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد.
جغرافیا

گلچهران در منطقه ای با آب و هوای سرد و کوهستانی در شمال غربی شهر بروجرد و جنوب شهر اشترینان قرار گرفته‌است. روستای گلچهران در کیلومتر ۷ جاده بروجرد – ملایر واقع شده‌است و با راهی فرعی به طول یک کیلومتر به این جاده می‌پیوندد. روستاهای نزدیک به این روستا عبارتند از:ملمیجان، دره گرگ، قائدطاهر، چهاربره، شومه، رضاآباد، بردسره، بندیزه، خشتیانک، ونایی، کرکیخان و ده ترکان.
از دشت‌ها و زمین‌های هموار مجاور این روستا می‌توان به دشت‌های برخوردار، چشمه کوره، دره بید، توکه، چشمه محمد، آرمیلاخور، نیزار، درآسیاب، رودخانه بالا، دره غفارکش، چشک رضا (چشمه کل رضا)، کاه ریز، چشمه سبز، اوتاف، دره رود و بردسفید اشاره کرد. عمده محصول باغی این منطقه انگور است و بیشتر زمین‌های این منطقه زیر کشت دیم گندم و جو است.
گردشگری

گلچهران در منطقه مشهور و خوش آب و هوای تک درخت بروجرد واقع شده‌است. در اطراف گلچهران مناطق سرسبز و خوش آب و هوایی وجود دارد که شهرنشینان بروجردی و دیگر مناطق اطراف را در روزهای تعطیل بهار و تابستان به خود جذب می‌کند. از جمله گردشگاه‌های تفریحی گلچهران می‌توان به گلال یا رودخانه کوچک منطقه و بیشه زارهای اطراف آن اشاره کرد. همچنین باغ‌های گسترده انگور در مناطق گلال، توکه، چش کوره (چشمه کوره)، چش ممد (چشمه محمد)، زیر اسل، دره غوئیله (دره عمیق) و دره کهریز زیبایی خاصی به منطقه بخشیده‌اند. از دیگر نقاط دیدنی روستای گلچهران می‌توان به سرتپه، سقاخانه جعفر، سر خرمن جا (خرمنگاه)، مزارستان، قلاخانی، مسافرخانه، قلا خرمن جویی و قلا عمو غلامحسن اشاره کرد.
نزدیکترین روستا به آن روستای ملمیجان است.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت گل چهران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۵۷ نفر بوده‌است که از این میان ۳۷۱ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۲۰۰ خانوار دارد.
وضعیت فرهنگی

گویش مردمان این روستا لری سیلاخوری محلی است که با لهجه‌های روستاهای مجاور اندکی متفاوت است. زندگی طایفه‌ای در روستا رنگ باخته‌است. با این وجود از نظر تبارشناسی، بیشتر ساکنان روستا از طایفه‌های مرادجانی، موسیوند بختیاری، کوشکی، قرمیلی، و هستند. نام خانوادگی بیشتر ساکنان روستای گلچهران، معظمی گودرزی است. به همین علت اسامی افراد در این روستا بیشتر همراه با اسم پدر ذکر می‌شود. کشاورزی، کارگری ساختمانی و دامپروری شغل بیشتر اهالی گلچهران است.
این روستا زادگاه پهلوان نامی کشتی کشور مرحوم عزت‌الله گودرزی است که از کشتی گیران بنام و هم عصر جهان پهلوان تختی است که از او به عنوان اولین رقیب مرحوم تختی نام برده می‌شود. مشاغل این روستا بر عکس دیگر روستاها که عمدتاً کشاورزی می‌باشد کارگری و کشاورزی و مخلوطی از انواع مشاغل دیگر می‌باشد.
امکانات روستا

از امکانات عمومی گلچهران می‌توان به شبکه آب، برق، تلفن، مدرسه راهنمایی و ابتدایی، مهدکودک، خانه بهداشت، حمام عمومی، مسجد و حسینیه اشاره کرد. بافت خانه‌های گلچهران بیشتر به صورت خشتی بود که در اثر زمین‌لرزه بروجرد در سال ۱۳۸۵، بخشی از بافت قدیمی خانه‌ها تخریب و خانه‌های جدید در آن احداث شد. روستای گلچهران دارای دهیاری و شورای اسلامی روستا است.
محمدحسن دوگانی آغچغلو

| محمدحسن دوگانی آغچغلو | محمدحسن دوگانی آغچغلو |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۵ خورشیدی فسا، ایران
درگذشته: ۱۴ شهریور ۱۳۹۷
تحصیلات: دکترای ریاضیات دانشگاه شفیلد
محمدحسن دوگانی آغچغلو (زادهٔ ۱۳۳۵ در فسا، درگذشته ۱۴ شهریور ۱۳۹۷) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ فسا در دورهٔ هفتم و هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
درگذشت

وی در صبح چهارشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۷ در ۶۲ سالگی در بیمارستان عرفان تهران درگذشت.
کارپیلاهتی

| کارپیلاهتی | کارپیلاهتی |
| --- | --- |
شهرداری سابق: شهرداری سابق
Korpilahden kunta: Korpilahden kunta
چشم‌انداز کارپیلاهتی از بالای کوه اوراویووری: چشم‌انداز کارپیلاهتی از بالای کوه اوراویووری
  نشان:   نشان
موقعیت کارپیلاهتی در فنلاند: موقعیت کارپیلاهتی در فنلاند
کشور: فنلاند
استان‌های فنلاند: فنلاند غربی
منطقه‌های فنلاند: فنلاند مرکزی
تأسیس شده: ۱۸۶۱
ادغام شده در یووسکوله: ۲۰۰۹
کرسی: دهکده مرکزی کارپیلاهتی
مساحت۷۹۴٫۶۲: مساحت۷۹۴٫۶۲
 • خشکی: ۶۱۴٫۵۸ کیلومتر مربع (۲۳۷٫۲۹ مایل مربع)
 • آب: ۱۷۷٫۴۴ کیلومتر مربع (۶۸٫۵۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۸-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۸-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۰۶۱
 • تراکم: ۸٫۲۳/کیلومتر مربع (۲۱٫۳/مایل مربع)
کارپیلاهتی (انگلیسی: Korpilahti) یک شهرداری سابق در فنلاند است. به همراه یووسکوله مالیاسکونتا، کارپیلاهتی در ۱ ژانویه ۲۰۰۹ با یووسکوله ادغام شد. این مکان در استان فنلاند غربی سابق واقع شده و بخشی از فنلاند مرکزی منطقه است. حدود ۴٬۵۰۰ نفر ساکن تابستانی به ۲٬۰۰۰ کلبهٔ تابستانی این منطقه مراجعه می‌کنند.
این شهرداری یک‌زبانه به زبان فنلاندی است. این شهرداری همچنین به نام «کارپیلاکس» در سوئدی نیز شناخته می‌شد. نام سوئدی اکنون بر اساس اعلام مؤسسه زبان‌های فنلاند منسوخ شده است. از نظر سیاسی، حزب مرکز غالب است. کارپیلاهتی یکی از فقیرترین شهرداری‌های فنلاند با نرخ بیکاری ۱۴٫۴٪ (۲۰۰۲) بود. کارپیلاهتی به دلیل طبیعت خود، با تپه‌های بزرگ و حدود ۲۰۰ دریاچه، نسبتاً شناخته شده است. دریاچه پیه‌ین، دومین دریاچه بزرگ فنلاند، جزئی از منطقه کارپیلاهتی است.
نادر گلچین
عدم فعالیت پس از انقلاب

در سالهای پس از انقلاب، نادر گلچین به دلایل مختلف، دیگر در زمینه خوانندگی فعالیتی نداشت. خود او در مصاحبه‌ای با روزنامه همشهری
گفته بود: «من عضوی از وزارت فرهنگ و هنر بودم سالها در این وزارتخانه با ارکسترهای مختلف همکاری داشتم. آن موقع به اقتضای جوانی حس و حال فعالیت در من زیاد بود ولی با نزدیک شدن به ایام پیری خود به خود میل به فعالیت‌های هنری کاهش یافت. در ظاهر اینطور نشان نمی‌دهم ولی به قول شاعر «بر ظاهر آباد من امید مبند من خانه ویرانه‌ام از من بگریز»».
از نادر گلچین در ایران، آلبومی در سال ۱۳۸۴ به نام «گریز» منتشر شد. این آلبوم در واقع بازنشر کارهای مشترک قبل از انقلاب وی با فریدون شهبازیان بود.
در ۱۷ دی ۱۳۸۶ در فرهنگسرای هنر (ارسباران) مراسمی برای نکوداشت نادر گلچین و یادمان محمودی خوانساری برگزار شد و از این هنرمندان عرصه موسیقی تقدیر به عمل آمد.
بیماری و مرگ

وی در ۴ شهریور ۱۳۹۶ بر اثر تشدید بیماری قلبی، ریوی در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان گاندی، تهران بستری شد و ظهر روز جمعه ۳۱ شهریور ۱۳۹۶ بر اثر ایست قلبی در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
قبر نادر گلچین و دخترش نادیا گلچین در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
محمدرضا نقاشان

محمدرضا نقاشان (زاده ۱۳۳۱)، از اعضای هیئت علمی دانشکده برق دانشگاه صنعت آب و برق و دانشگاه علم و فرهنگ و از صاحب نظران طرح مطالعات جامع شبکه سراسری برق ایران است. او با درجهٔ استادیاری به تدریس در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد این دانشگاه صنعت آب و برق می‌پردازد.
سوابق تحصیلی

وی دارای مدرک کارشناسی الکتروتکنیک از دانشگاه علم و صنعت ایران، کارشناسی ارشد عایق‌های فشار قوی از دانشگاه یومیست انگلستان است. او همچنین در سال ۱۳۷۵ دکترای تخصصی فشار قوی از دانشگاه دورتمند آلمان را دریافت کرد

همچنین، وی دارای مقالاتی متعددی در کنفرانس‌ها داخلی و خارجی می‌باشد.
سوابق اجرایی

رئیس سابق دانشگاه صنعت آب و برق تهران
رئیس سابق دانشکدهٔ برق، دانشگاه صنعت آب و برق تهران
حبیب‌الله ملک‌زاده آملی

| حبیب‌الله ملک‌زاده آملی | حبیب‌الله ملک‌زاده آملی |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و یکم، بیست و دوم  مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و یکم، بیست و دوم  مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
حبیب‌الله ملک‌زاده آملی سیاست‌مدار ایرانی بود، که در  بیست و یکم ، بیست و دوم  بعنوان نماینده آمل از استان مازندران در مجلس شورای ملی حضور داشت.
نسخه اولیه (مجموعه تلویزیونی)

| نسخه اولیه Early Edition | نسخه اولیه Early Edition |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: در برابر آینده
ژانر:  فانتزی  ماجراجویی  کمدی-درام 
سازنده: ایان آبرامز پاتریک پیج ویک روبنفلد
بازیگران: کایل چندلر شانیسا دیویس ویلیامز فیشر استیونس کریستی سوانسون بیلی ورلی مایلز جفری
راوی: کایل چندلر فیشر استیونس
کشور سازنده: آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۴
شمار قسمت‌ها: ۹۰
تولید: تولید
مدت: حدود ۴۵ دقیقه
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۶ – ۲۷ می ۲۰۰۰
در برابر آینده با نام اصلی نسخه اولیه (به انگلیسی: Early Edition) یک مجموعه تلویزیونی فانتزی ماجراجویی آمریکایی است. این سریال توسط شبکه سی‌بی‌اس تولید و از ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۶ تا ۲۷ مِه ۲۰۰۰ پخش می‌شد.
خلاصه داستان

داستان سریال در شهر شیکاگو می‌گذرد و دربارهٔ گری هابسون (کایل چندلر)، مردی است که به طرز عجیبی هر روز صبح یک نسخه از روزنامهٔ شیکاگو سان-تایمز را، یک روز قبل از چاپ آن بدست می‌آورد. او با کمک دوستانش سعی می‌کند جلوی حوادث تلخی که قرار است در آن روز اتفاق بیافتند را بگیرد.
گری مدتیست که از همسرش جدا شده و دوستی به نام چاک (فیشر استیونس) که کارگزار بورس است دارد. چاک دستیار اصلی او در جلوگیری از وقوع حوادث است. گری هر روز با مشکلات و موانع زیادی روبرو می‌شود و سعی می‌کند با زمان‌بندی و برنامه‌ریزی از بروز حوادث مختلف جلوگیری کند. او با افراد مختلفی آشنا می‌شود و حتی با بعضی از آن‌ها دوست می‌شود، اما این دوستی به خاطر مشغله‌های گری ادامه پیدا نمی‌کند. بعدها به‌طور اتفاقی و با کمک روزنامه، گری و چاک صاحب کافه رستورانی می‌شوند که پاتوق همیشگی‌شان بود.
بازیگران و شخصیت‌ها > اصلی

کایل چندلر در نقش گری هابسون
شانیسا دیویس ویلیامز در نقش ماریسا کلارک
فیشر استیونس در نقش چاک فیشمن (فصل ۱–۲؛ مهمان، فصل ۳–۴)
پنتر، پلا، و کارل در نقش گربه
کریستی سوانسون در نقش اریکا پاجت (فصل ۳)
مایلز جفری در نقش هنری پاجت (فصل ۳)
بیلی ورلی در نقش پاتریک کویین (فصل ۳–۴)
بازیگران و شخصیت‌ها > تکراری

ران دین در نقش کارآگاه ماریون زیک کرامب، کسی که به عنوان متصدی بار گری فعالیت می‌کند
ویلیام دیون در نقش برنی هابسون، پدر گری، کسی که دیوانهٔ نیوکی است
تس هارپر در نقش لوئیس هابسون، مادر گری
کنستانس ماری در نقش کارآگاه تونی بریگاتی
لوئیس آنتونیو راموس در نقش میگل دیاز
مایکل ویلی در نقش کارآگاه پال آرمسترانگ
فایووش فینکل در نقش فیل کازاکیان
بازیگران و شخصیت‌ها > ستارگان مهمان

در طول اجرای این مجموعه، نسخهٔ اولیه (در برابر آینده) همچنین بسیاری از ستاره‌های مهمان برجسته از تلویزیون، فیلم‌های بلند و سایر صنایع سرگرمی را به نمایش گذاشت.
از بازیگران مشهور تلویزیونی می‌توان به آنا کلامسکی، فایووش فینکل، فلیسیتی هافمن، کن جنکینز، جین کراکوسکی، لورا لیتون، رابرت دانکن مک‌نیل، سینتیا نیکسون، پائولی پرتی، رابرت پیکاردو و مایکل شنون اشاره کرد.
لوئیس گوست، جونیور، برنده جایزه اسکار، نقش مهمی در قسمت دوم فصل دوم «مدال» داشت.
دیوید ریدلر، ناشر سابق شیکاگو سان تایمز، چندین بار به عنوان ناشر سان تایمز ظاهر شد، روزنامه‌ای که به گری تحویل داده می‌شد، در حالی که راجر ایبرت، منتقد فیلم، نقش خود را به صورت تک‌جلوه به تصویر کشید. تارا لیپینسکی، کولیو، تون لاک، دیک باتکوس، پت اوبراین و مارتینا مک‌براید از دیگر حضورهای افتخاری هستند.