stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تایلیس

قبایل در تراکیه اقوام سلتی، از جمله گال‌های تایلیس، با برچسب آبی مشخص شده‌اند.
سکه مسی کاواروس، آخرین پادشاه تایلیس
تایلیس (به یونانی: Τύλις) یا تایل پایتخت یک ایالت کوتاه مدت بالکان بود که توسط پولیبیوس در کتابش به نام تاریخ ذکر شده‌است که توسط سلت‌ها به رهبری کومونتوریوس در قرن سوم قبل از میلاد تأسیس شد. پس از حمله سلت‌ها به تراکیه و یونان در سال ۲۷۹ قبل از میلاد، گالها در نبرد لیسیماکیا در سال ۲۷۷ قبل از میلاد توسط پادشاه مقدونی آنتیگونوس دوم گوناتاس شکست خوردند و پس از این نبرد سهمگین جهت خود را تغییر داده و به نواحی شرقی تراکیا روی آوردند و پادشاهی خود را در سرزمین تایلیس تأسیس کردند. این شهر در نزدیکی لبه شرقی کوه‌های هائموس (بالکان) در منطقه شرقی بلغارستان فعلی قرار داشت. برخی از گروه‌های سلت‌ها، یعنی تکتوساگ‌ها، تولیستوبوگی و تروکمی، در تراکیه باقی نماندند، اما به آسیای صغیر در نواحی نزدیک به مرکز آناتولی رفتند تا حکومت خود را تحت عنوان گالاتیان در آنجا تأسیس کنند. آخرین پادشاه تایلیس کاواروس بود که روابط خوبی با شهر بیزانس داشت. پایتخت او در سال ۲۱۲ قبل از میلاد توسط سایر قبایل تراکی ویران شد و این رویداد پایان پادشاهی او و مردمش بود. روستای مدرن بلغاری تولوو در استان استارا زاگورا اکنون در این مکان واقع شده‌است.
افتخارات

تایل ریج در جزیره گرینویچ در جزایر شتلند جنوبی، قطب جنوب به افتخار این قلمرو باستانی، تایلیس نامگذاری شده‌است.
اطلاعات بیشتر

لیودمیل واگالینسکی, ed. (2010). در جستجوی سلتیک تایلیس در تراکیه قرن سوم قبل از میلاد. موسسه و موزه ملی باستان‌شناسی سوفیا.
ابوت اسپرینگز، آلاباما

مکان
| ابوت اسپرینگز، آلاباما | ابوت اسپرینگز، آلاباما |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
ابوت اسپرینگز، آلاباماموقعیت روی نقشه آلاباماابوت اسپرینگز، آلاباماموقعیت روی نقشه ایالات متحده آمریکا: ابوت اسپرینگز، آلاباماموقعیت روی نقشه آلاباماابوت اسپرینگز، آلاباماموقعیت روی نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۳°۲۱′۳۹″ شمالی ۸۶°۲۸′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۳۶۰۸۳°شمالی ۸۶٫۴۸۱۶۷°غربی﻿ / 33.36083; -86.48167: مختصات: ۳۳°۲۱′۳۹″ شمالی ۸۶°۲۸′۵۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۳۶۰۸۳°شمالی ۸۶٫۴۸۱۶۷°غربی﻿ / 33.36083; -86.48167
ایالت: آلاباما
شهرستان: شلبی
ارتفاع: ۴۹۲ فوت (۱۵۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵:۰۰- (CDT)
زیپ‌کد: ۳۵۱۴۷
کدهای منطقه: 205, 659
شناسه GNIS: 155974
ابوت اسپرینگز (به انگلیسی: Abbot Springs) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان شلبی، آلاباما واقع شده‌است. در حالی که این منطقه زمانی محدوده ای ثبت نشده بود، اکنون بخشی از شرق وست اور است. این منطقه کمتر از ۳ مایل از شهر هارپرسویل فاصله دارد.
جام کیرین

تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۷۸
منطقه: بین‌المللی
شمار تیم‌های حاضر: ۴
قهرمان کنونی:  ونزوئلا (1عنوان)
جام فوتبال کایرین (به ژاپنی: キリンカップサッカー، هپبورن: Kirin Kappu Sakkā) یک مسابقات فوتبال انجمنی است که توسط شرکت آبجوسازی کرین در ژاپن برگزار می شود. میزبان، ژاپن، در هر دوره شرکت می کند. این مسابقات در سال 1978 تأسیس شد و سپس به عنوان جام ژاپن (مسابقه بین المللی که تیم های ملی و باشگاه ها در آن شرکت داشتند) شناخته می شد و آخرین بار در سال 2016 به صورت کامل برگزار شد.
از سال 1992 به بعد، قالب به مسابقات تیم ملی رفت و برگشت تغییر یافت. اولین کشوری که در این رقابت ها برنده شد، آرژانتین بود. ژاپن با یازده عنوان موفق ترین تیم مسابقات است و پس از آن پرو با سه عنوان قهرمانی قرار دارد. از سال 2016، دارندگان جام فعلی بوسنی و هرزگوین هستند.
از زمان شروع مسابقات بین المللی در سال 1992، این مسابقات میزبان تیم های مختلفی از آمریکای جنوبی، اروپا، آسیا و آفریقا بوده است. از میان اعضای آمریکای جنوبی CONMEBOL که دعوت شده اند (آرژانتین، شیلی، کلمبیا، اکوادور، پاراگوئه، اروگوئه و پرو)، پرو موفق ترین بوده است (سه عنوان).
از بین مدعوین اروپایی، هفت قهرمان مختلف حضور داشته اند که موفق ترین آنها جمهوری چک با دو عنوان قهرمانی بوده است که مجارستان، فرانسه، بوسنی و هرزگوین، بلژیک، اسلواکی و اسکاتلند هر کدام یک عنوان را کسب کرده اند. به جز ژاپن، تنها کشور آسیایی دیگری که این مسابقات را برنده شده است، امارات متحده عربی (2005) است که این عنوان را با پرو به اشتراک گذاشت.
هیچ تیم آفریقایی برنده مسابقات نشده است (فقط یک تیم آفریقایی فقط در یک دوره شرکت کرده است).
علاوه بر جام فوتبال سالانه کایرین، چند جام چالش کایرین (به ژاپنی: キリンチャレンジカップ、キリンチャレンンチャレンジ杯 در ژاپن انجام می شود، همچنین توسط کیرنیا، هپبورن، با حمایت سالیانه انجام می شود. . ژاپن جدیدترین جام کایرین 2021 را با پیروزی 1–0 مقابل صربستان در 11 ژوئن 2021 برگزار کرد.
تورنومنت ها

جام 1978 ژاپن
قهرمانی بروسیا مونشن‌گلادباخ آلمان و پالمیراس برزیل.
جام 1979 ژاپن
قهرمانی توسط تاتنهام هاتسپر انگلیس.
جام جهانی فوتبال کایرین ژاپن 1980
قهرمانی توسط میدلزبورو انگلیس
جام جهانی فوتبال کایرین ژاپن 1981
قهرمانی باشگاه کلوب بروژ نروژ.
پیشینه زبان فارسی

سنگ‌نبشته بیستون به زبان پارسی باستان
زبان فارسی از زبان کهن‌تر پارسی میانه (یا پهلوی) آمده که آن نیز خود از پارسی باستان سرچشمه گرفته‌است. پارسی باستان زبان رسمی شاهنشاهی هخامنشی بود و نوادهٔ آن، پارسی میانه، به‌عنوان زبان رسمی و دینی شاهنشاهی ساسانی درآمد که در این دوران در دیگر سرزمین‌های ایرانی گسترش بسیاری یافت. پس از ورود اسلام به ایران، فارسی وارد دوره نوین شد.
زبان‌های ایرانی معمولاً به سه دوره باستان، میانه و نوین تقسیم می‌شوند. این دوره‌ها با دوره‌های تاریخ ایران مطابقت دارند؛ بدین ترتیب که دوره باستان مربوط به زمان شاهنشاهی هخامنشی، دوره میانه مربوط به زمان شاهنشاهی ساسانی و دوره نوین مربوط به زمان ورود اسلام به ایران تا به امروز است. طبق اسناد موجود، زبان فارسی «تنها زبان ایرانی» است که میان سه دوره آن روابط زبانی نزدیکی برقرار است و به همین ترتیب پارسی باستان، میانه و نو همگی نمایانگر یک زبان هستند که همان فارسی است؛ به این معنی که فارسی نو نواده مستقیم پارسی میانه و باستان است؛ در حالی که ایجاد روابط نزدیک ژنتیکی میان دیگر زبان‌های میانه و نوین ایرانی دشوار است. برای نمونه زبان امروزی یغنابی به همان گروه گویشی سغدی تعلق دارد، اما نواده مستقیم این زبان نیست. باختری نیز ممکن است به یِدغه و مونجانی نوین نزدیک باشد؛ اما نیای مستقیم آن دو به‌شمار نمی‌رود. میان زبان نوین وخی و ختنی کهن نیز همین رابطه بر قرار است.
تاریخ شناخته‌شده زبان فارسی را می‌توان به سه دورهٔ متمایز زیر تقسیم کرد:
پارسی باستان

مقالهٔ اصلی: زبان پارسی باستان
«پارسی باستان» در زمان دودمان هخامنشی گفتگو می‌شده‌است. کهن‌ترین متن نوشته‌شده به آن مربوط به سنگ‌نبشتهٔ بیستون است که به زمان داریوش بزرگ (فرمانروایی در ۵۲۲–۴۸۶ پ. م) بازمی‌گردد. آثار نوشته‌شده به پارسی باستان در ایران، رومانی (گرله)، ارمنستان، بحرین، عراق، ترکیه و مصر امروزی یافت شده‌اند. پارسی باستان یکی از کهن‌ترین زبان‌های هندواروپایی است که از آن آثار نوشتاری بر جای مانده‌است. خط پارسی باستان، خط میخی بوده‌است و به نظر می‌رسد در زمان هخامنشی، چندان در میان توده‌ها رایج نبوده‌است و تنها خطی ادبی برای نوشتن سنگ‌نوشته‌ها بوده‌است. پارسی باستان از نظر دستوری پیچیده‌تر از نسل‌های بعدیِ «فارسی» بود.
با توجه به فرضیات خاص تاریخی در مورد تاریخ اولیه و منشأ پارسیان باستان در جنوب غرب ایران (که هخامنشیان از آن جا برخاستند)، پارسی باستان در اصل توسط قبیله‌ای به نام پارسواش صحبت می‌شد که در هزارهٔ نخست پیش از میلاد به ایران وارد شدند و در ناحیه‌ای که امروزه فارس خوانده می‌شود، سکنیٰ گزیدند. زبان آن‌ها، پارسی باستان، به زبان رسمی شاهان هخامنشی تبدیل شد. نوشته‌های آشوری، که در واقع به نظر می‌رسد دربرگیرندهٔ نخستین شواهد حضور ایرانیان باستان در فلات ایران باشند، گاه‌شناسی خوبی ارائه می‌دهند، اما فقط نشانگر جایگاه جغرافیایی تقریبی آنچه امروزه پارسی باستان می‌خوانیم، هستند. در نوشته‌های شلمنسر سوم مربوط به سدهٔ نهم پیش از میلاد که در پیرامون دریاچهٔ ارومیه یافت شده‌اند، برای نخستین بار از پارسواش (در کنار ماتای، احتمالاً مادها) یاد شده‌است. هویت دقیق پارسواش به‌طور قطعی مشخص نیست، اما از نظر زبان‌شناسی، این واژه با واژهٔ پارسی باستان پارسه مطابقت دارد که آن نیز مستقیماً از واژهٔ کهن‌تر *پارسوا می‌آید. همچنین از آنجا که پارسی باستان دربرگیرندهٔ واژگانی از دیگر زبان منقرض‌شده ایرانی، مادی، است، به گفته پرودس شروو ممکن است پارسی باستان پیش از پایه‌گذاری امپراتوری هخامنشی و در نیمهٔ نخست هزارهٔ نخست پیش از میلاد نیز صحبت می‌شده‌است.
علاوه بر پارسی باستان، سه گویش ایرانی باستان دیگر شناخته‌شده‌اند: مادی، سکایی و اوستایی. از دو زبانِ مادی و سکایی، که اولی در غرب ایران و منطقهٔ فرمانروایی ماد و دومی در شمال، از مرزهای چین تا دریای سیاه، ازجمله میان اقوام پارت و ساکنان سُغد رایج بوده، تنها واژگان و عبارت‌هایی در نوشته‌های دیگران برجای مانده‌است؛ اما از زبان‌های اوستایی و پارسی باستان مدارک بسیار در دست است. اوستایی زبان دینی مَزدَیَسنا است.
در کتاب فرهنگ و واژه‌نامه لکی کیان به نقل از کتاب جغرافیای نظامی ایران آمده: «زبان لکی از زبان‌های فارسی قدیم ایران می‌باشد که به علت کوهستانی بودن جایگاه آن مردم، از نفوذ واژه‌های بیگانه محفوظ مانده‌است.» راولینسون نیز، زبان لکی را مشتق شده از فارسی باستان می‌داند.
پارسی میانه > زند و پازند

مقاله‌های اصلی: زند و پازند
زند در اوستا به معنای شرح و تفسیر است و معنای دیگری برای آن وجود ندارد.[نیازمند منبع] زند اوستا یعنی متن اوستا با تفسیر پهلوی آن؛ بنابراین، زند زبان یا لهجه نیست. گاهی در ادبیات این واژه به‌جای اوستا به کار رفته‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| که ما راست گشتیم و هم دین‌پرست |  | کنون زندِ زرتشت زی ما فرست |
پازند کلمه‌ای مشتق از پا + زند است که بعد از اسلام در ایران شکل گرفت و عبارت است از پهلوی روان‌شده بدون لغات هُزوارِش، یعنی به‌جای مفهوم‌نگاشت آرامی، خود کلمات فارسی معادل آن‌ها را نوشته‌اند. پازند معمولاً به خط سادهٔ اوستایی که به آن «دین دبیره» گفته می‌شود، نوشته می‌شود و در بعضی موارد به خط فارسی نیز نوشته شده‌است.
در میان نوشته‌های پازند، سه نامه را که اهمیت بیشتری دارند و باید به عنوان منبعی که از پارسی باستان، اوستا و پهلوی به جای مانده‌است به حساب آوریم، شامل: دانای مینو خرد، ائو گمدئچا، ایاتکار جاماسپیک که سرچشمهٔ بسیاری از لغات پارسی نیز می‌باشند.
فارسی نو

مقالهٔ اصلی: زبان فارسی نو
«فارسی نو» یا «فارسی نوین» واپسین گونهٔ زبان فارسی به‌شمار می‌رود. این گونه در سده‌های هشتم و نهم میلادی در زمان حکومت عباسیان جایگزین فارسی میانه شد. فارسی نو به سه دوره آغازین، کلاسیک و امروزی بخش‌پذیر است. میان این دوره‌ها برخلاف پارسی باستان و میانه، هیچ مرز زبان‌شناسانه مشخصی وجود ندارد و تعریف آن‌ها تلویحاً بر اساس گفته‌های ژیلبر لازار است که اسناد فارسی سده سیزده میلادی به بعد را فاقد ویژگی‌های گویشی می‌داند و شکل‌گیری فارسی معیار همگن را کمابیش به این دوره منتسب می‌کند.
فارسی نو > فارسی نو آغازین

با زوال عباسیان، زندگی ملی ایرانیان دوباره برقرار شد و ایرانیان پایه‌های نوزایی را در زبان خود بنا نهادند. فارسی نو به عنوان یک زبان مستقل برای نخستین بار در بلخ از طریق اقتباس از گونه گفتاری پارسی میانه دربار ساسانی به نام پارسی دری پدیدار شد. گهواره نوزایی ادبی فارسی در شرق ایران بزرگ در سیستان، خراسان و فرارود (افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان امروزی) بود. بنابراین واژگان فارسی نو به شدت از زبان‌های ایرانی شرقی، به ویژه سغدی، تأثیر پذیرفت.
چیرگی فارسی نو در زمان فرمانروایی سه دودمان ایرانی‌تبار طاهریان (۸۲۰–۸۷۲)، صفاریان (۸۶۰–۹۰۳) و سامانیان (۸۷۴–۹۹۹) رخ داد. گفته می‌شود که ابوالعباس مروزی نخستین آوازه‌خوانی بود که به زبان فارسی نو آواز خواند و پس از او اشعار حنظله بادغیسی از معروف‌ترین اشعار در میان فارسی‌زبانان بوده‌است. فارسی نو آغازین برای گویشوران فارسی امروزی تا حد زیادی قابل درک است، زیرا نحو و تا حدودی واژگانش تاکنون نسبتاً پایدار مانده‌اند.
پس از پیروزی اعراب در ایران، فارسی گفتاری همچنان به سوی خاور پیش رفت و به وسیلهٔ سپاهیان و بازرگانان به فرارود و افغانستان کنونی رسید. برای فاتحان عرب، فارسی، بسیار بیشتر از عربی، زبان تبلیغ و نشر اسلام در میان مردم این نواحی بود. از همین‌رو سرانجام فارسی جانشین زبان‌های محلّی از جمله سغدی و دیگر گویش‌ها شد؛ و در همین مناطق، در مرزهای خاوری ایران، بود که فارسی زبان ادبی این جوامع گردید.
نخستین شعرها به زبان فارسی نو در افغانستان امروزی پدیدار شدند. نخستین شاعر بزرگ فارسی‌زبان رودکی بود. او در قرن دهم میلادی در زمان اوج قدرت سامانیان شکوفا شد. اگرچه شعر کمی از او حفظ شده‌است، هنوز به عنوان یک شاعر درباری، نوازنده و خواننده برجسته مشهور است. از جمله آثار گمشده او حکایت‌های تبدیل به نظم‌شده کلیله و دمنه است.
گسترش جغرافیایی فارسی از سده یازدهم به بعد آغاز شد و از آن زمان به عنوان واسطهٔ آشنایی ترکان آسیای میانه با اسلام و فرهنگ شهرنشینی درآمد. فارسی نو به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک زبان میانجی فرامنطقه‌ای مورد استفاده قرار گرفت که به دلیل ساختار ریخت‌شناختی نسبتاً ساده آن بسیار مناسب این کار بود و این وضعیت حداقل تا قرن نوزدهم ادامه داشت. در اواخر قرون وسطی، زبان‌های ادبی اسلامی جدیدی بر اساس الگوی فارسی ایجاد شدند که از آن‌ها می‌توان ترکی عثمانی، جغتایی، دوبهاشی و اردو را نام برد که به عنوان «زبان‌های دختر ساختاری» فارسی در نظر گرفته می‌شوند.
فارسی نو > فارسی امروزی

عده‌ای بر این باورند که ادبیات فارسی از دورهٔ مشروطیت به بعد با ادبیات فارسی دورهٔ قاجار و صفویه و پیش آن متفاوت است و به‌ویژه با تأسیس فرهنگستان ایران (در سال ۱۳۱۳ ه‍.خ) و شروع نهضت ترجمه در ایران، یک دورهٔ نوین در زبان فارسی به‌وجود آمده‌است که گرایش عملی‌تری به برگشت و به پاکی و خالص‌سازی زبان فارسی از عبارات و اصطلاحات پیچیدهٔ عربی دارد.
در فرهنگستان نخست زبان فارسی برای حدود ۲ هزار واژهٔ بیگانه معادل‌یابی انجام شد. فرهنگستان دوم که در سال ۱۳۴۷ تأسیس شد، تا ۱۳۵۱ خورشیدی در مجموع ۶٬۶۶۵ واژهٔ نو در برابر واژه‌های بیگانه پیشنهاد کرد. فرهنگستان سوم در سال ۱۳۶۸ تأسیس شد که فعالیت آن تاکنون ادامه داشته و تا مرداد ۱۳۹۸ برای ۴۵ هزار واژهٔ بیگانه معادل‌یابی کرده‌است. غلامعلی حداد عادل در سال ۱۳۹۸ شمار واژگان معادل‌یابی‌شدهٔ مصوب فرهنگستان را بیش از ۶۰ هزار اعلام کرد.
طی سده‌های اخیر، زبان فارسی در نیمهٔ شرقی قلمرو خود با تنگنا و دشواری روبه‌رو شد، ولی در نیمهٔ غربیِ قلمرو خود (کشور ایران) رو به شکوفایی نهاد. انگلیسی‌ها، با استعمار هند، فارسی از آن سرزمین زدودند و آن را با انگلیسی جایگزین کردند. در پی تسخیر مناطق گسترده‌ای از سرزمین‌های فارسی‌زبان ازسوی روس‌ها در آسیای میانه نیز، سه کانون بزرگ زبان فارسی و تمدن ایرانی در منطقه، یعنی سمرقند، بخارا و مرو رو به زوال نهادند و تحت روند شدید فارسی‌زدایی و ایرانی‌زدایی روس‌ها قرار داده شدند.
بااین‌حال، زبان فارسی همچنان در تاجیکستان زبان اکثریت و زبان رسمی است و در ازبکستان، ساکنان شهرهای بخارا و سمرقند همچنان فارسی‌زبانند و فارسی هنوز در درهٔ فَرغانه و مناطق شرقِ تاشکند رواج دارد. در افغانستان نیز سیاست‌های شاهانِ پشتون‌تبار با گرایش فارسی‌زدایی باعث تنزل بلخ و هرات و کابل به‌عنوان مراکز تمدن فارسی در افغانستان در اواخر سدهٔ بیستم شد، اما فارسی همچنان زبان میانجیِ اصلی در آن کشور است. این روندها در حالی بود که در ایران، زبان فارسی راه پیشرفت و توانمندی را پیمود و مرکز ثقل تولیدات فرهنگی، اعم از کتاب، ترجمه، فیلم و موسیقی به زبان فارسی بیشتر در ایران قرار گرفت.
یک کتیبه پارسی باستان به خط میخی در تخت جمشید
سنگ‌نوشته پارسی میانه پایکولی (۲۹۴ م)، موزه سلیمانیه، کردستان عراق
شاهنامهٔ فردوسی
کلیله و دمنه، یک اثر تأثیرگذار در ادبیات فارسی
شعرهای فارسی در تخت شاه جهان، قلعه آگره، هند
نوشته‌های فارسی در یک نگارگری عثمانی
نامهٔ گویوک خان به پاپ اعظم، نگاشته‌شده به زبان فارسی
صفحهٔ اول شماره یکم روزنامه بخارای شریف، نخستین روزنامه فارسی‌زبان آسیای میانه
ابراهیم ویکتوری

ابراهیم ویکتوری (بهمن ماه ۱۳۱۲) پژوهشگر فضایی، نویسنده و برنامه‌ساز تلویزیونی ایرانی مقیم لوس آنجلس امریکا ست.
زندگینامه

ابراهیم ویکتوری در ۱۲ بهمن ماه ۱۳۱۲ خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. آموزش ابتدایی را در دبستان کوروش، و دورهٔ متوسطه را در دبیرستان فیروز بهرام تهران گذراند. در سال ۱۳۳۱ برای تحصیلات راهی آمریکا شد. پس از یک سال آموختن زبان انگلیسی، در دانشگاه معروف ام‌آی‌تی پذیرفته شد. در طی پنج سال بعد درجات لیسانس و فوق لیسانس را در رشتهٔ مهندسی مکانیک در گرایش‌های تخصصی فن‌آوری نساجی و آیرودینامیک به‌دست آورد. در طی دو سال آخر دانشگاه، ضمن تدریس در بخش نساجی دانشگاه ام-آی-تی، برای پروژه پژوهشی متعلق به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در دانشگاه، تونل بادی برای آزمایش پارچه‌های چتر نجات طراحی کرد.
فعالیت‌ها

در خلال سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۵۴ او به‌عنوان مشاور فنی، تحقیقاتی پیرامون آثار سلاح‌های اتمی (برای نیروی هوایی آمریکا)، موتورهای بی صدا (برای نیروی دریایی آمریکا)، و ناپایداری احتراق در موتورهای موشک (برای سازمان ناسا) به انجام رسانید. او همچنین برای شرکت جانسون و جانسون و دیگر شرکت‌های صنعتی امریکایی در زمینهٔ توسعه تولیدات فعالیت نمود.
در سال ۱۳۵۶ به ایران بازگشت و در یک شرکت ایرانی وابسته به وزارت کشاورزی مشغول به‌کار شد و سرانجام در سال ۱۳۵۸ بار دیگر به آمریکا بازگشت و به تأسیس شرکت شخصی‌اش مبادرت نمود که طراحی نرم‌افزارهای ویژه برای شرکت‌های متوسط را انجام می‌داد.
ابراهیم ویکتوری در برخی از برنامه‌های رادیو و تلویزیون ایرانی برون‌مرزی شرکت و پیرامون سفر در فضا، ستاره شناسی و کیهان شناسی با آنان گفتگو نموده و به اجرای برنامه تلویزیونی ای در شبکه کانال یک بنام شگفتیهای جهان پرداخته است.
عضویت

اعضاء کنونی
عضو انجمن سیگما سای
عضویت پیشین
انجمن موشکی امریکا
مؤسسه هوانوردان و علوم فضایی امریکا
جامعه فضانوردی آمریکا
جامعه فیزیک آمریکا
انجمن مکتشفین
آثار

ابراهیم ویکتوری بیش از ۵۰ مقاله علمی دربارهٔ پژوهشهای خود منتشر نموده‌است[نیازمند منبع]. علاوه بر این طی ۱۵ سال اخیر بیش از ۵۰۰ مقاله متنوع و گوناگون به زبان ساده درباره سفر در فضا، و دو علم ستاره‌شناسی و کیهان‌شناسی در نشریات فارسی زبان آمریکا ارائه داده‌است.[نیازمند منبع]
کتاب‌های چاپ شده

شگفتی‌های جهان
اسرار کائنات بخش نخست
اسرار کائنات بخش دوم
خدا، دین و علم
تجلی کیهانی
چهار کتاب نخست ابراهیم ویکتوری مجموعه‌ای از ۶۰ مقالهٔ پیشتر انتشار داده او می‌باشند که به دو زبان فارسی و انگلیسی و به‌همراه بیش از یکصد عکس کیفیت بالای رنگی از فضا و موضوعات مرتبط انتشار یافته‌اند. کتاب خدا، دین و علم از این نظر از سه کتاب پیشین متمایز است که به مطالب بنیادی‌تر از جمله تمایز خدا و پروردگار می‌پردازد. آخرین کتاب با هدف جداسازی واقعیات از افسانه‌سرایی‌ها در مورد فضا نگاشته شده‌است.
پیوندهای بیرونی

وب‌گاه اختصاصی ابراهیم ویکتوری
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  ایالات متحده آمریکا
اسمیت سنتر، کانزاس

مکان
| Smith Center, Kansas | Smith Center, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "Heart Of The Nation Still Beating Strong!": شعار: "Heart Of The Nation Still Beating Strong!"
Location of Smith Center, Kansas: Location of Smith Center, Kansas
مختصات: ۳۹°۴۶′۴۳″ شمالی ۹۸°۴۷′۷″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۷۸۶۱°شمالی ۹۸٫۷۸۵۲۸°غربی﻿ / 39.77861; -98.78528: مختصات: ۳۹°۴۶′۴۳″ شمالی ۹۸°۴۷′۷″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۷۸۶۱°شمالی ۹۸٫۷۸۵۲۸°غربی﻿ / 39.77861; -98.78528
ایالت: کانزاس
شهرستان: Smith
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–Council
 • شهردار: Trey Joy
 • City Clerk: Rhonda Hyman
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲۴ مایل مربع (۳٫۲۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲۴ مایل مربع (۳٫۲۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۷۹۵ فوت (۵۴۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۶۶۵
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۶۵۶
 • تراکم: ۱۳۴۲٫۷/مایل مربع (۵۱۸٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۶۹۶۷
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۶۵۹۲۵
GNIS feature ID: ۰۴۷۱۹۵۸
وبگاه: City Website
اسمیت سنتر (به انگلیسی: Smith Center) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۶۶۵ نفر بوده‌است.
تحویل (فیلم ۲۰۰۵)

| Delivery | Delivery |
| --- | --- |
film poster: film poster
کارگردان: تیل نواک
تهیه‌کننده: تیل نواک
نویسنده: تیل نواک
موسیقی: آندریاس هورنشوچ ماتیاس هورنشوچ
فیلم‌بردار: تیل نواک
تدوین‌گر: تیل نواک
شرکت تولید: [تیل نواک]
توزیع‌کننده: آژانس فیلم کوتاه هامبورگ
تاریخ‌های انتشار:  ۹ آوریل ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-04-۰۹) (Wiesbaden GoEast Film Festival)  
مدت زمان: ۹ دقیقه
کشور: آلمان
زبان: انگلیسی 
تحویل یک فیلم انیمیشن کوتاه محصول سال ۲۰۰۵ میلادی است که  توسط هنرمند دیجیتال و تجسمی آلمانی ، طراح گرافیک و فیلمساز تیل نواک است که به عنوان پروژه پایان نامه او ساخته شده است.
↑
↑
↑
کوتزه‌بیو (آلاسکا)

مکان در آمریکا
| Kotzebue, Alaska Qikiqtaġruk | Kotzebue, Alaska Qikiqtaġruk |
| --- | --- |
آلاسکا: آلاسکا
Aerial view of Kotzebue: Aerial view of Kotzebue
شعار: "Gateway To The Arctic": شعار: "Gateway To The Arctic"
Location of Kotzebue in Alaska: Location of Kotzebue in Alaska
مختصات: ۶۶°۵۳′۵۰″ شمالی ۱۶۲°۳۵′۸″ غربی﻿ / ﻿۶۶٫۸۹۷۲۲°شمالی ۱۶۲٫۵۸۵۵۶°غربی﻿ / 66.89722; -162.58556: مختصات: ۶۶°۵۳′۵۰″ شمالی ۱۶۲°۳۵′۸″ غربی﻿ / ﻿۶۶٫۸۹۷۲۲°شمالی ۱۶۲٫۵۸۵۵۶°غربی﻿ / 66.89722; -162.58556
ایالات آمریکا: آلاسکا
Borough: Northwest Arctic
حکومت: حکومت
 • شهردار: Eugene Smith
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۷ مایل مربع (۷۴٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲۷٫۰ مایل مربع (۶۹٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۰ فوت (۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۲۰۱
 • تراکم: ۱۱۰/مایل مربع (۴۳/کیلومتر مربع)
 : 
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (AKST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: 99752
Area code: 907
FIPS code: 02-41830
وبگاه: City of Kotzebue, Alaska
کوتزه‌بیو (به انگلیسی: Kotzebue) شهری در بخش نورث‌وست آرکتیک ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۳۰۸۲ نفر بوده‌است.
کاپریلیا ایرپینا

مکان
| کاپریلیا ایرپینا | کاپریلیا ایرپینا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاپریلیا ایرپینا: کاپریلیا ایرپینا
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: آولینو (AV)
دهستان: Breccelle I, Breccelle II, Casale,Marzano, Pozzo del Sale, San Felice, Spinielli,
حکومت: حکومت
 • شهردار: Nunziante Picarello
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۳۸ کیلومتر مربع (۲٫۸۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۷۵ متر (۱۸۸۶ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۲): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۲)
 • کل: ۲٬۴۱۹
 • تراکم: ۳۳۰/کیلومتر مربع (۸۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Caprigliesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 83010
پیش‌شماره تلفن: 0825
قدیس پشتیبان: نیکلاس قدیس
روز قدیس: 6 December
کاپریلیا ایرپینا (به ایتالیایی: Capriglia Irpina) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
خصوصیات

کاپریلیا ایرپینا ۷٫۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۱۹ نفر جمعیت دارد و ۵۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
زوچان

Municipality and city در District of Kosovska Mitrovica, 23x15px|border |alt=|link= کوزوو
| Zvečan | Zvečan |
| --- | --- |
Municipality and city: Municipality and city
Звечан / Zvečan Zveçan / Zveçani: Звечан / Zvečan Zveçan / Zveçani
The town of Zvečan with  Zvečan Fortress: The town of Zvečan with  Zvečan Fortress
  مهر:   مهر
حکومت: حکومت
 • Mayor: Ilir Peci
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۴ کیلومتر مربع (۴۰ مایل مربع)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۱۷٬۰۰۰ (municipality)
 • تراکم: ۲۰۴/کیلومتر مربع (۵۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: 38227
کد منطقه: +381 28
Car plates: 02
وبگاه: Municipality of Zvečan
زوچان (به صربی: Звечан) شهری در منطقه کوسوفسکا متروویسا کشور کوزوو است که در سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی، ۱۷٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است.
گویدو سوم

امپراتور مقدس روم
| گویدو سوم> امپراتور مقدس روم | گویدو سوم> امپراتور مقدس روم |
| --- | --- |
سلطنت: ۸۹۱–۸۹۴
پیشین: Charles III
جانشین: Lambert
پادشاه ایتالیا: پادشاه ایتالیا
سلطنت: ۸۸۹–۸۹۴
پیشین: Berengar I
جانشین: Lambert
درگذشته: ۱۲دسامبر، ۸۹۴ رود تارو، ایتالیا
پدر: گای یکم
مادر: Itta of Benevento
گویدو سوم (وفات یافته در ۱۲ دسامبر ۸۹۴) گاهی با نسخه ایتالیایی نامِ خود گویدو (Guido) و گاهی با نسخه آلمانی نام خود ویدو (Wido) شناخته می‌شود. وی دوک کامرینو از سال ۸۸۰ با عنوان گای یکم یا گای دوم و سپس دوک اسپولتو و کامرینو با عنوان گای سوم از سال ۸۸۳ میلادی بود. وی در سال ۸۸۹ بعنوان پادشاه ایتالیا تاجگذاری کرد و در سال ۸۹۱ امپراتور مقدس روم شد.
وی در جنگ و در سال ۸۹۴ هنگامیکه تلاش می‌کرد شبه جزیره ایتالیا را تحت کنترل خود درآورد در گذشت.
شمس آقاجانی

| شمس آقاجانی | شمس آقاجانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ تیر ۱۳۴۷ فریدونکنار، استان مازندران، ایران
درگذشت: ۱۷ شهریور ۱۴۰۲ (۵۵ سال) تهران، ایران
آرامگاه: آرامگاه بهشت بهشتی فریدونکنار
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی مهندسی برق (گرایش مخابرات)
محل تحصیل: دانشگاه شیراز
پیشه(ها): شاعر و منتقد ادبی
آثار برجسته: مخاطب اجباری، گزارش ناگزیری، سخن رمز دهان
همسر: رویا تفتی
فرزندان: بامداد آقاجانی
جوایز: مجموعه شعر «مخاطب اجباری» یکی از سه اثر برگزیده دهه هفتاد به انتخاب فراپویان
شمس آقاجانی (۴ تیر ۱۳۴۷ – ۱۷ شهریور ۱۴۰۲) شاعر ایرانی و منتقد ادبی بود. او در سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ در «کارگاه شعر و قصه» دکتر رضا براهنی شرکت کرد و از شاعران تاثیرگذار دهه ۷۰ ایران بود.
زندگی

شمس آقاجانی، شاعر و ناقدِ ادبی، در چهارم تیرماه ۱۳۴۷ در شهرستان فریدونکنار چشم به جهان گشود. او در رشته‌ی کارشناسی مهندسی برق (گرایش مخابرات) از دانشگاه شیراز فارغ‌التحصیل شد. سپس به تهران آمد و در آنجا در سال‌های ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ در کارگاه شعر رضا براهنی شرکت کرد. کارگاهی که در دهه ۷۰ سرنوشت شعر نو ایران را به ترتیب دیگری رقم زد و امکانی تازه پیش‌روی شعر فارسی نوپدید گذاشت.[.او در سال ۱۳۷۶ با رویا تفتی، از دیگر اعضای کارگاه شعر و قصه‌ی براهنی، ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، یک فرزند به نام بامداد است.
شمس آقاجانی در دهه ۷۰ به همراه چهره‌هایی مانند بهزاد خواجات، علی عبدالرضایی، حافظ موسوی، رضا چایچی، مهرداد فلاح، رویا تفتی، رزا جمالی، پگاه احمدی، ابوالفضل پاشا، فریاد شیری، مهرنوش قربانعلی و بهزاد زرین پور، شعر این دهه را به خوبی و با درخشش نمایندگی می‌کرد. آقاجانی همچنین در حوزه تئوری شعر یکی از فعالان این حوزه بود و مانند براهنی جزو کسانی است که در دو وجه فعالیت ادبی خود را دنبال می کند: یعنی هم نقد می نویسد و شعر خودش و دیگران را تئوریزه می کند و هم می سراید. زبان شعری آقاجانی زبانی ساده و در عین حال چند ساحتی و چند ظرفیتی است. با شنیدن و خواندن قطعات شعرش می توان به سادگی به این مفهوم سرراست رسید. یکی از مهم‌ترین کتاب‌های او که از قضا در دهه ۹۰ در حوزه تئوری شعر مطرح بود «سخن رمز دهان» است که مورد توجه منتقدان قرار گرفت و بارها خوانده شد.نخستین مجموعه این شاعر با عنوان «مخاطب اجباری» در سال ۱۳۷۷ توسط نشر خیام به بازار عرضه شد و از طرف هیئت داوران کانون شعر فراپویان به عنوان یکی از سه اثر برگزیده دهه هفتاد معرفی شد.