ایرانیان بحرین
مشکلات

مقاله‌های اصلی: حقوق بشر در بحرین، ملی‌گرایی عربی، و فرقه‌گرایی
ایرانیان بحرین یا بحرینی‌های ایرانی گروهی از ایرانی‌تباران با پیشینه‌ای طولانی در بحرین هستند. این افراد از دوران‌های قدیم تا کنون در بحرین سکونت داشته‌اند و بسیاری از آنها نوادگان پارسیان ساسانی هستند. اما ارتباطات فرهنگی و زبانی میان این گروه و سایر ایرانیان همیشه بدون چالش نبوده است. در حالی که یک دلیل ساده می‌تواند به عنوان ریشه این پدیده در نظر گرفته شود، در عصر حاضر، عوامل متعددی وجود دارد که باعث می‌شود ایرانیان بحرین هویت ایرانی خود را انکار کنند:
ملیت بحرینی: ایرانیان بحرین به‌طور طبیعی تابعیت بحرین را دارند و از حقوق و تعهدات مرتبط با آن برخوردارند. هویت ملی آنها به‌طور عمیق با بحرین و فرهنگ آن پیوند خورده است.
هویت عربی: یکی از دلایل اصلی پشت ترویج چارچوب "هویت عربی" توسط دولت بحرین در میان جمعیت آن، کاهش پیوندهای عمیق تاریخی آن با ایران و جامعه فارسی‌زبان آن (عجم)، و همچنین شیعیان بومی (بحارنه) است.  تاریخ پیچیده بحرین و ایران و مردم آن‌ها به حداقل قرن پنجم پیش از میلاد در دوران امپراتوری هخامنشی بازمی‌گردد.  در طول قرن‌ها، هر دو منطقه برای کنترل خلیج فارس رقابت کرده‌اند و نفوذ از دوران پیش از اسلام به بعد بارها تغییر کرده است.  به‌طور خاص، در دوران امپراتوری ساسانی، بخش‌هایی از شبه جزیره عربستان و عراق که اکنون عمدتاً تحت کنترل اعراب است، زمانی تحت حاکمیت ایران بوده‌اند.
نژادپرستی و فرقه گرایی: ایرانیان بحرین اغلب ممکن است با تبعیض و نژادپرستی مواجه شوند، و وفاداری آنها همیشه مورد تردید است. بر اساس مطالعه ای در سال 2013، ایرانیان بحرین با پیشینه سنی (اچمی های سنی، مانند بستکی ها، جناحی ها و خنجی ها) با نژادپرستی سیستماتیک مواجه نیستند، فقط کسانی که دارای پیشینه شیعه هستند با نژادپرستی سیستماتیک روبرو هستند. اهل سنت به برادران و خواهران خود از یک قوم با عنوان «عجم» می گویند و ادعا می کنند که خودشان «عجم» نیستند. در بحرین در سال 1282 خورشیدی (1904 میلادی) ایرانیان بحرین با نژادپرستی مواجه شدند. در اصل همه اينا به نام «عجم» معروف بودند، در حال حاضر، انها را بر اساس مذهبی جدا میکنند، اچمی‌های سنی عنوان «عجم» را کنار گذاشتند و بیشتر از عنوان «هوله» استفاده کردند، به این استناد که «عجم‌ها کسانی با ریشه‌های شیعه هستند». سنیان در میان آنها مواجه با تبعیض نیستند و گاهی با عمد یا سهو با اعراب هوله خلط میشوند. هوله اصطلاحی است که در برخی از کشورهای حاشیه خلیج فارس برای توصیف مردمانی با نیاکان و پیشینه سنی از جنوب ایران به کار می‌رود و شامل جمعیت قابل توجهی از این افراد است. این گروه‌ها شامل نوادگان پارس‌ها و آفریقایی‌هایی هستند که در قرن نوزدهم به کشورهای عربی خلیج فارس مهاجرت کردند. برای اینکه فردی به عنوان هوله شناخته شود، نیازی نیست که مذهب سنی را رسماً بپذیرد، اما باید پیشینه‌ای سنی از جنوب ایران داشته باشد، چرا که اجدادشان که به کشورهای عربی خلیج فارس مهاجرت کرده‌اند، باید عضو فرقه سنی بوده باشند. فردی با مذهب سنی ولی پیشینه شیعه از جنوب ایران همچنان به عنوان «عجمی» شناخته می‌شود. اعراب این را جعل هویت جدیدی برای پارسی‌های سنی می‌دانند که در ابتدای ورودشان به عربی صحبت نمی‌کردند.
تأثیر انقلاب اسلامی و تفکیک مذهبی: انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹، تغییرات عمیقی در جامعه بحرین و ایران ایجاد کرد. برخی از این تغییرات، مانند تأکید بر هویت مذهبی شیعه، می‌تواند برای برخی از اقلیت‌های مذهبی در ایران، از جمله ایرانیان بحرین، چالش‌برانگیز باشد. انقلاب اسلامی ایران و ایدئولوژی آن، بر هویت مذهبی شیعه به عنوان هویت ملی ایران تأکید دارد. این موضوع می‌تواند منجر به تفکیک مذهبی بین شیعیان و سنیان در بحرین شود. برخی از ایرانیان بحرین که سنی مذهب هستند، ممکن است به دلیل این تفکیک، تمایل به حفظ هویت ایرانی خود نداشته باشند. دقیقاً به همین دلیل است که بسیاری از ایرانیان سنی بحرین با اعراب همذات پنداری می‌کنند. شایان ذکر است که بسیاری از بحرینی‌ها تصور می‌کنند که ایران فقط یک کشور شیعه و احتمالاً فقط یک قومیت یا نژاد هستند، که این نادرست است زیرا ایران دارای قومیت های بسیار و مذاهب و حتی افراد غیر مذهبی است. روابط سیاسی بین جمهوری اسلامی ایران و بحرین در طول تاریخ پیچیده و اغلب پرتنش بوده است. ادعای حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بر بحرین و حمایت ایران از گروه‌های مخالف در بحرین، شکاف عمیقی بین دو کشور ایجاد کرده است. این تنش‌ها می‌تواند بر تمایل ایرانیان بحرین به حفظ هویت ایرانی خود تأثیر منفی بگذارد. در مدارس دولتی بحرین به دانش‌آموزان آموزش می‌دهند که این منطقه «خلیج عربی» نام دارد و اطلاعات مربوط به حکام، پادشاهان و دوره‌های اشغال (به‌ویژه ایرانی) که منشأ عربی ندارند، به دقت بررسی می‌شود. سیاست‌های فرهنگی بحرین بر محافظت از شهروندان در برابر نفوذ جمهوری اسلامی ایران متمرکز است و با ایجاد آگاهی و همبستگی مذهبی (سنی‌ها - هوله) و (شیعیان - عجم) تلاش می‌کند. این امر به‌طور طبیعی باعث شده که هویت ایرانی آنها به مرور زمان تغییر کند، به‌ویژه زبان، و آنچه از آن باقی مانده، معدود جوامعی هستند که هنوز به فارسی و اچمی صحبت می‌کنند.
تعطیلی مدرسه ایرانی در سال ۱۳۷۵ شمسی (۱۹۹۶ میلادی): تعطیلی مدرسه ایرانی و سیاست‌های فرهنگی خاص بحرین، چالش‌هایی را در زمینه حفظ هویت ایرانی برای بحرینی‌های ایرانی به وجود آورد. این رویدادها، همراه با سیاست‌های فرهنگی، به نوعی «فراموشی اجباری» هویت ایرانی در میان ایرانیان بحرین منجر شده است. این فراموشی شامل کم‌رنگ شدن زبان فارسی، کاهش آشنایی با فرهنگ و تاریخ ایران و حتی در مواردی احساس بیگانگی با هویت ایرانی است.
جهل برخی از ایرانیان دربارهٔ ایرانیان بحرین: بسیاری از ایرانیان امروز در ایران به دلیل عدم آشنایی کافی با تاریخ و فرهنگ بحرینی‌های ایرانی، آنان را با برچسب «عرب» معرفی می‌کنند. این تصور غلط ناشی از شستشوی مغزی و عدم درک درست از تفاوت‌های زبانی و فرهنگی است. به رغم اینکه زبان رسمی بحرین عربی است، بسیاری از بحرینی‌های ایرانی با افتخار از نوادگان ایرانی هستند و ریشه‌های فرهنگی خود را حفظ کرده‌اند. برخی از ایرانیان نیز به دلیل عدم آشنایی با لهجه و زبان محلی بحرینی‌های ایرانی، آن را مسخره میکنند و گویشوران این زبان را مورد تمسخر قرار می‌دهند.[نیازمند منبع]
وضعیت ایران: شاید چون که جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه، سابقه ضعیفی در زمینه حقوق بشر دارد. محدودیت‌های آزادی بیان، آزادی دین و آزادی اجتماعات، و همچنین گزارش‌های متعدد نقض حقوق بشر، تصویری منفی از ایران در ذهن بسیاری از مردم، از جمله بحرینی‌ها، ایجاد کرده است. اقتصاد جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با بسیاری از کشورهای منطقه، از جمله بحرین، ضعیف‌تر است. نرخ بیکاری بالا، تورم، و وابستگی به صادرات نفت، از جمله چالش‌های اقتصادی ایران هستند. این موضوع می‌تواند تصویری منفی از ایران در ذهن بحرینی‌ها، از جمله ایرانی‌الاصل‌ها، ایجاد کند. برخی از بحرینی‌ها ممکن است تصویری کلیشه‌ای از ایرانیان به عنوان افرادی که فقط به دنبال ثروت و جمع‌آوری پول هستند، داشته باشند. این تصور می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی مانند تحریم‌های اقتصادی علیه ایران و برخی از رفتارهای افراد ایرانی در خارج از کشور باشد. در حالی که ایران در زمینه آموزش عالی پیشرفت‌هایی داشته است، اما به‌طور کلی، سطح تحصیلات در جمهوری اسلامی ایران در مقایسه با برخی از کشورهای منطقه، از جمله بحرین، پایین‌تر است. این موضوع می‌تواند تصویری از ایران به عنوان کشوری با سطح توسعه پایین‌تر در ذهن بحرینی‌ها، از جمله ایرانی‌الاصل‌ها، ایجاد کند.