stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرودگاه بین‌المللی کروزیرو دو سول

فرودگاه بین‌المللی کروزیرو دو سول (به انگلیسی: Cruzeiro do Sul International Airport) (به زبان بومی: Aeroporto Internacional de Cruzeiro do Sul) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا CZS است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور برزیل قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
گول ایر ترنسپورت :  برازیلیا
زنان در ناسا

نقش زنان در ناسا و زنانی که با این سازمان مرتبط هستند، در طول زمان متغیر بوده‌است. نخستین نقش‌های آنان به مشاغل پشتیبان و اجرایی محدود می‌شد، اما با پایان یافتن برنامهٔ فضایی، زنان فضانورد نیز پدیدار شدند. یکی از مشکلاتی که ناسا در به‌کار گرفتن زنان و اقلیت‌ها در برنامهٔ فضایی با آن روبرو بود این بود که در طول تاریخ این سازمان، فضانوردان همواره متشکل از مردان سفیدپوست بوده‌اند. مشکل دیگر این بود که ناسا، تا پیش از تصویب لایحه فرصت‌های شغلی برابر از سوی دولت، در جستجوی همکاری با زنان در خارج از زمینه‌هایی مشخص نبود. حتی پس از تصویب این قانون نیز تنش‌هایی میان مردان و زنان در محیط کار وجود داشت و بسیاری از مردان از این که مجبور بودند خود را با زنان وفق دهند، مانند استفاده از سرویس‌های بهداشتی مشترک در ساختمان‌ها و فضاپیماها، رضایت نداشتند.
تاریخچه > دهه ۱۹۶۰

زنان در ابتدا به‌عنوان نیروی پشتیبان و در مقام‌های اجرایی، منشی، پزشک، روانشناس و بعدها به‌عنوان مهندس در ناسا کار می‌کردند. در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، ناسا آغاز به استخدام زنان و اقلیت‌ها برای به‌کارگیری در برنامهٔ فضای کرد. در پایان دههٔ ۱۹۶۰ این سازمان هزاران زن را به استخدام خود درآورده بود. برخی از این افراد مانند ماری شپ برتون، گلوریا بی مارتینز (نخستین زن اسپانیایی که به استخدام ناسا درآمد)، کتی آزگود و شرلی هانت در بخش رایانه مشغول به کار بودند و زنان دیگری نظیر سو اروین، لویس رندزدل و مورین باون به‌عنوان منشی اعضای مختلف تیم‌های مأموریت و کنترل پرواز کار می‌کردند. دانا اولری نخستین زن مهندسی بود که در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا مشغول به کار شد. اگرچه که او در این آزمایشگاه یک مهندس خرد محسوب می‌شد، اما برای بیش از هفت سال هیچ مهندس زن دیگری به‌جز اولری وارد بخش آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا نشد. دانا شرلی یکی دیگر از زنانی بود که به‌عنوان یک مهندس مأموریتی در دههٔ ۱۹۶۰ در آزمایشگاه پیش‌رانش جت مشغول به کار شد. علاوه بر شرلی، کارولین هانتون نیز یکی دیگر از زنان شاغل در ناسا و یکی از پیشگامان پژوهش در زمینهٔ متابولیسم و سایر سامانه‌های بدن فضانوردان بود.
مارگارت همیلتون در این دهه به‌عنوان برنامه‌نویس ارشد رایانهٔ راهنما در برنامه فضایی آپولو در ناسا مشغول به کار بود و جوری سالیوان نیز مهندس ارشد زیست‌پزشکی در مأموریت آپولو ۱۱ بود. با این حال، همگان با این پدیده موافق نبودند. جرج لو، مدیر پروازهای سرنشین‌دار ناسا در سال ۱۹۶۲ به کنگره گفته‌بود که کار کردن با زنان کار او را با تأخیر مواجه می‌کند و با این کار به مبارزه علیه زنان پرداخته‌بود. در عین حال و در همان سال، جان اف. کندی حکم ریاست‌جمهوری در مورد وضعیت زنان را به منظور تشویق برابری جنسیتی در محیط کار، امضا کرد. این موضوع متعاقباً باعث شد تا جیمز وب، یکی از مدیران ناسا بخشنامهٔ سیاستی سراسری را تدوین کند که در آن اعلام شده‌بود که ناسا برای تمامی افرادی که خواستار همکاری با این سازمان هستند، فرصت‌هایی برابر ارائه می‌دهد. با این وجود، در سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵ تا ۶۷ هیچ زنی برای پیوستن به گروه فضانوردان انتخاب نشد.
تاریخچه > دهه ۱۹۷۰

دههٔ ۱۹۷۰ سکوی پرشی بود که زنان را به فضانورد شدن نزدیک‌تر کرد. همزمان، ارتش ایالات متحده نیز پذیرش زنان برای آموزش‌های خلبانی را آغاز کرد که در نهایت منجر به پدیداری زنان فضانورد شد. در سال ۱۹۷۷ روند استخدام در ناسا، به‌واسطهٔ کمک‌های نیچل نیوکلز به‌شدت اوج گرفت. بخشی از مزیت‌های استخدام نیکولز این بود که او قبلاً در مجموعه تلویزیونی پیشتازان فضا در نقش ستوان اوهورا حضور یافته بود و این موضوع الهام‌بهش دختران جوان برای تبدیل‌شدن به یک فضانورد در ناسا در آینده بود. یکی از این دختران، می جمیسون بود. او نخستین زن فضانورد سیاه‌پوست در سال ۱۹۹۲ بود. دیگر شخصیت مهم در دههٔ ۱۹۷۰، کارولین هانتون بود که به‌منظور خدمت در کمیتهٔ انتخاب فضانورد ناسا، از فضانورد شدن صرف نظر کرد. ناسا، هانتون را به نقاط مختلف ایالات متحده اعزام کرد تا زنان را به درخواست برای فضانوردی یا ورود به حیطهٔ استم تشویق کند. در سال ۱۹۷۹، کاترین دی سولیوان با یک هواپیمای دبلیوبی-۵۷اف ناسا تا ارتفاع ۶۳٬۳۰۰ پایی پرواز کرد و رکورد غیررسمی جدیدی را برای بیشترین ارتفاع ثبت‌شده توسط زنان آمریکایی ثبت کرد.
تاریخچه > دهه ۱۹۸۰

در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳، سالی راید به‌عنوان نخستین زن فضانورد آمریکایی که به فضا سفر می‌کرد، تاریخ‌ساز شد. حدود بیش از یک سال بعد، جودیت رزنیک موفق شد با شاتل فضایی دیسکاوری به فضا پرواز کند و به دومین زن فضانورد آمریکایی در فضا تبدیل شود. الن اوچوآ در سال ۱۹۸۸ به‌عنوان نخستین زن فضانورد اسپانیایی به ناسا پیوست. اوچوآ به چندین مأموریت اعزام شد که مأموریت فضاپیمای دیسکاوری، آتلانتیس، در مجموع چهار پرواز و حدود ۱٬۰۰۰ ساعت حضور در فضا می‌شد. شنن لوسید نیز در سال ۱۹۸۵ نخستین پرواز فضایی خود را تجربه کرد و در پایان دوران فعالیت خود مجموعاً ۱۸۸ روز را در فضا سپری کرده‌بود. لوسید با ثبت بیشترین روزهای حضور در فضا تا پیش از سال ۲۰۰۲، رکوردی را، هم برای مردان و هم برای زنان در آمریکا به نام خود به ثبت رساند.
تاریخچه > دهه ۱۹۹۰

در دههٔ ۱۹۹۰ ناسا در حال انجام تحقیقات زیادی پیرامون بدن زنان و تأثیرات فضا بر بدن آن‌ها بود. کارولین هانتون در یک سخنرانی در سال ۱۹۹۴ در دومین مراسم رسمی سالانه سلامت زنان و فضا، پیرامون این کار شناخته‌نشدهٔ ناسا به روشنگری پرداخت. در ۳ فوریهٔ ۱۹۹۵، آیلین کالینز به نخستین زنی بدل شد که هدایت یک فضاپیما را بر عهده می‌گرفت. همزمان شنن لوسید نیز به پنج مأموریت فضایی اعزام شد و به‌عنوان دانشمند ارشد برای ناسا در واشینگتن، دی.سی. به کار مشغول شد.
تاریخچه > دهه ۲۰۰۰

با آغاز سال ۲۰۰۰ تعداد زنان در مأموریت‌های مداری ناسا رو به افزایش گذاشت. بیشتر مناصبی که به زنان داده می‌شد شامل بازرسان کمکی و دانشمندان کمکی می‌شد. در دههٔ ۲۰۰۰، درصد زنان منتخب از زیر ۱۰٪ تا پیش از دههٔ ۱۹۹۰، به حدود ۳۰٪ از زنان رسید که عمدتاً شامل به‌کارگیری آنان به‌عنوان بازرسان کمکی می‌شد. برای مثال، پاملا ملروی با شاتل‌های دیسکاوری و آتلانتیس به چندین مأموریت در ایستگاه فضایی بین‌المللی اعزام شد. ملروی علاوه بر فضانوردی، یک خلبان کهنه‌کار ارتش نیز بود که بیش از ۵٬۰۰۰ ساعت پرواز را در پروندهٔ خود داشت. در سال ۲۰۰۷، پگی ویتسون به نخستین زنی بدل شد که فرماندهی ایستگاه فضایی بین‌المللی را برعهده می‌گرفت. او در کنار فرماندهی این ایستگاه، چندین آزمایش را نیز در فضا انجام داد که به پیش‌روی فناوری‌های فضایی تا سطحی که امروزه نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، منجر شدند.
در همان سال باربارا مورگان به نخستین معلم زن در فضا تبدیل شد؛ با این حال، گفته می‌شد که کریستا مک‌اولیف قبلاً به‌عنوان نخستین معلم حاضر در فضا شناخته شده‌است و باربارا مورگان تنها یک جایگزین یا نامزد دوم این عنوان بوده‌است. کریستا مک‌اولیف در سال ۱۹۸۶ در حادثهٔ فضاپیمای چلنجر کشته شد و مورگان نیز تا سال ۲۰۰۷ نتوانست به فضا سفر کند.
تاریخچه > دهه ۲۰۱۰

سونیتا ویلیامز به‌عنوان زنی شناخته می‌شود که رکوردهای بسیاری را برای زنان به ثبت رسانده‌است. این رکوردها شامل در مجموع ۳۲۲ روز حضور درفضا، سپری‌کردن بیش از ۵۰ ساعت در راهپیمایی فضایی و همچنین فعالیت به‌عنوان دومین فرماندهٔ زن ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌شوند.
زنان در برنامه فضایی

برنامهٔ غیررسمی مرکوری ۱۳ به‌عنوان آغاز به‌کارگیری زنان در برنامه‌های فضایی ایالات متحده شناخته می‌شود که در آن هفت فضانورد منتخب اول همگی مردان سفیدپوست بودند. رندی لاولیس و دان فلیکینگر در فرایند انتخاب فضانوردان نقض داشتند، به‌کار گرفتن زنان در این پروژه را مدنظر قرار دادند. لاولیس معتقد بود که زنان نیز درست همانند می‌توانند وظایف بزرگ را در فضا برعهده بگیرند. به همین منظور، لاولیس و فلیکینگر در سال ۱۹۶۰ با جری کاب ملاقات کردند. کاب زنی بود که نقش مهمی را در استخدام و آزمودن زنان در ناسا ایفا کرد.
برنامهٔ زنان در فضا (۲۰ دسامبر ۱۹۵۹) نسخه‌ای «احیاشده» از برنامهٔ نخستین زنان در فضا بود که در نوامبر ۱۹۵۹ لغو شد. همانند برنامهٔ مشابه برای مردان، این برنامه نیز نیازمند آزمودن نامزدها بود. با این حال، مؤلفه‌هایی که برای این آزمون‌ها به‌کار می‌رفتند برای سازگاری با قابلیت‌های زنان، با برنامهٔ مختص مردان متفاوت بود. برای مثال، در مرحلهٔ غربالگری، مردان ملزم به داشتن درجه در پرواز با هواپیماهای جت، رفتن به مدرسهٔ خلبان‌های آزمایشی و داشتن تجربهٔ دست کم ۱٬۵۰۰ ساعت پرواز بودند. از آنجا که زنان از برخی از این فرصت‌ها محروم بودند، غربالگری‌ها بر روی زنانی متمرکز شد که دارای گواهینامه‌های خلبانی تجاری بودند؛ به‌ویژه آن زنانی که سابقهٔ فعالیت به‌عنوان مربی در این دوره را داشتند. جری کاب که نخستین فردی بود که تحت این آزمون‌ها قرار گرفت، به رهبری گروه زنان کارآموز فضانورد همکار (FLATs یا Fellow Lady Astronaut Trainees) به‌همراه ۱۲ زن دیگر منصوب شد که تعداد اعضای این گروه را به ۱۳ نفر رساند (و از این رو، رسانه‌ها این گروه را مرکوری ۱۳ نامیدند). اگرچه کاب به‌عنوان یکی از مشاوران ناسا تعیین شده‌بود و به انجام آزمون‌ها ادامه می‌داد، اما همچنان زنان برای تبدیل‌شدن به فضانورد آموزش نمی‌دیدند.
در طی آزمون‌ها بر روی زنان، برخی دانشمندان معتقد بودند که زنان مزیت‌هایی را برای اعزام به فضا به جای مردان از خود نشان داده‌اند. برای مثال، اندام‌های داخلی زنان در زمان مواجهه با تابش‌ها و لرزش‌ها سازگارتر فرض می‌شد. با توجه به اندازهٔ نسبتاً کوچک‌تر بدن زنان، در صورت استفادهٔ آنان از فضاپیماها، هزینهٔ فضاپیماها و پروازها کاهش می‌یافت. با این حال، پس از آن که مشخص شد ناسا هیچ درخواست رسمی برای چنین عملی صادر نکرده‌است، آزمون‌ها بر روی زنان لغو شدند. لاولیس تصمیم گرفت که از ادامهٔ این برنامه صرف نظر کند و با موقعیتی ناخوشایند در سازمان ناسا روبرو شد. همزمان، جری کاب که به‌عنوان رهبر گروه شناخته شده‌بود و آزمون‌ها بر روی زنان را هدایت می‌کرد، از منصب خود در ناسا عزل شد.
امروز در ناسا

از زمان اشتغال سالی راید به‌عنوان اولین زن فضانورد در ناسا، تا سال ۲۰۲۱ تعداد ۴۳ زن آمریکایی موفق شده‌اند تا به فضا سفر کنند. خارج از ایالت متحده نیز ۱۲ زن فضانورد دیگر بوده‌اند که در فضا حضور پیدا کرده‌اند. امروزه، حدود ۱۰ درصد از فضانوردان در ناسا زن هستند.
رویدادهای مهم

۱۹۵۹: سرتیپ دان فلیکینگر، عضوی از کمیته ویژه مشورتی علوم زیستی ناسا، به‌همراه دکتر و. رندالف «رندی» لاولیس ۲، برنامهٔ نخستین زنان در فضا (WISE) را افتتاح کردند.
۱۹۶۰: دکتر نانسی گریس رومن به نخستین زنی تبدیل شد که یک منصب اجرایی را در ناسا برعهده می‌گرفت.
۱۹۶۱: جری کاب به جایگاه یکی از مشاوران مدیریت ناسا منصوب شد.
۱۹۶۱: جان اف. کندی در مجلهٔ امریکن گرل اظهار کرد که در برنامهٔ فضایی آمریکا به هر دو جنسیت نیاز است.
۱۹۶۳: والنتینا ترشکوا به نخستین زنی بدل شد که بنا بود در فضا حضور پیدا کند.
۱۹۷۸: آنا فیشر، شنن دبلیو. لوسید، جودیت ای. رزنیک، سالی کی. راید، مارگارت آر. سدن و کاترین دی. سالیوان به‌عنوان فضانورد انتخاب شدند.
۱۹۸۳ (۱۸ ژوئن): سالی راید نخستین زنی شد که به فضا سفر می‌کرد.
۱۹۸۴: کاترین دایر سالیوان نخستین زنی شد که به راهپیمایی فضایی پرداخت.
۱۹۸۶ (ژانویه): جودیت ای. رزنیک و شارون کریستا مک‌اولیف، متخصص ترابری، در حادثهٔ چلنجر کشته شدند.
۱۹۹۲ (۱۱ سپتامبر): می جمیسون به نخستین زن سیاه‌پوست حاضر در فضا بدل شد.
۱۹۹۳: الن اوچوآ به نخستین زن اسپانیایی هیسپانیک در فضا بدل شد.
۱۹۹۶: شنن لوسید تبدیل به نخستین زنی شد که مدال افتخار فضایی کنگره را دریافت می‌کرد.
۱۹۹۹ (۲۰ ژوئیه): آیلین کالینز نخستین زنی بود که فرماندهی یک فضاپیما را عهده‌دار می‌شد.
۲۰۰۷: پگی ویتسون نخستین زنی بود که فرماندهی ایستگاه فضایی بین‌المللی را برعهده می‌گرفت.
زنان فضانورد فعال

سرنا ام. آنیون-کانسلور، ام‌دی
تریسی کالدول دایسن، پی‌اچ‌دی
جانت جی. اپس، پی‌اچ‌دی
کریستیانا کوک
نیکول من، سرهنگ دوم، تفنگداران دریایی ایالات متحده
کی. مگان مک‌آرتور، پی‌اچ‌دی
آن سی. مک‌کلین، سرهنگ دوم، نیروی زمینی ایالات متحده
جسیکا یو. میر، پی‌اچ‌دی
کاتلین روبینز، پی‌اچ‌دی
شانون واکر، پی‌اچ‌دی
استفانی دی. ویلسون
سونیتا ال. ویلیامز، کاپیتان، نیروی دریایی ایالات متحده، بازنشسته
دانا اولری، نخستین مهندس زن در آزمایشگاه پیش‌رانش جت
مارگارت همیلتون، برنامه‌نویس ارشد رایانهٔ راهنمای آپولو، در کنار نرم‌افزاری که توسط او و تیم او نوشته شده‌است
سالی راید، نخستین زن فضانورد آمریکایی
مک‌اولیف و مورگان به‌عنوان معلم در پروژهٔ فضا
عده‌ای از اعضای پروژهٔ فلتز (FLATs) یا زنان کارآموز فضانورد همکار (Fellow Lady Astronaut Trainees)
ادواردو ساورین

| ادواردو ساورین | ادواردو ساورین |
| --- | --- |
ساورین در ۲۵ مه ۲۰۱۲: ساورین در ۲۵ مه ۲۰۱۲
نام هنگام تولد: ادواردو لوئیز ساورین
زادهٔ: ۱۹ مارس ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) سائو پائولو، برزیل
شهروندی: برزیلی آمریکایی (۱۹۹۸–۲۰۱۱)
محل تحصیل: دانشگاه هاروارد
شناخته‌شده برای: یکی از بنیان‌گذاران فیس‌بوک
همسر: الین آندری هانسن (ازدواج. ۲۰۱۵)
وبگاه: www.facebook.com/saverin
ادواردو لوئیز ساورین (به انگلیسی: Eduardo Luiz Saverin؛ متولد ۱۹ مارس ۱۹۸۲) کارآفرین و سرمایه‌گذار فرشته برزیلی است. ساورین به همراه مارک زاکربرگ؛ یکی از دو بنیان‌گذار شبکه اجتماعی فیس‌بوک است.تا سال ۲۰۱۸؛ ساورین ۵۳ میلیون سهام (۲ درصد از سهام کل شرکت) در فیس‌بوک دارد.
ساورین در سال ۲۰۱۱ از تابعیت آمریکایی خود چشم پوشی کرد و بنابراین از پرداخت مالیات بر ۷۰۰ میلیون دلار سرمایه اش سرپیچی کرد که باعث جلب توجه رسانه‌ها شد. البته او عنوان کرد که به دلیل «علاقه به کار و زندگی در سنگاپور» که از سال ۲۰۰۹ در آنجا بوده‌است، تابعیت خود را رها کرده و منکر خروج از ایالات متحده برای جلوگیری از پرداخت مالیات شد.
در سال ۲۰۱۰؛ فیلم شبکه اجتماعی به کارگردانی دیوید فینچر ساخته شد که به ماجراهای چگونگی خلق فیسبوک می‌پردازد. در این فیلم بازیگر آمریکایی؛ اندرو گارفیلد نقش ادواردو ساورین را بازی کرده‌است.
اتروکاتلا تانکرویلی

اتروکاتلا تانکرویلی (انگلیسی: Eutrochatella tankervillii) یک گونه از نرم‌تنان در یک منطقه گرمسیری است.
اتروکاتلا تانکرویلی
فرانک آلفورد

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Francis John Alford
زادروز:  ۱۴ مهٔ ۱۹۰۱
زادگاه:  سوئیندون
تاریخ مرگ:  ۱۹۸۲ (۸۰−۸۱ سال)
قد:  ۵ فوت ۶ اینچ (۱٫۶۸ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  باشگاه فوتبال سوئیندون تاون |   |   |
|  |  Darwen |   |   |
|  |  باشگاه فوتبال بارو |   |   |
| ۱۹۲۱ |  باشگاه فوتبال اورتون |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۲۳–۱۹۲۴ |  باشگاه فوتبال بارو |  ۶۴ |  (۳) |
| ۱۹۲۵ |  باشگاه فوتبال لینکولن سیتی |  ۲۰ |  (۳) |
| – |  باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
فرانک آلفورد (انگلیسی: Frank Alford; ۱۴ مهٔ ۱۹۰۱ – ۱۹۸۲ (۸۰−۸۱ سال)) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارون، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال اسکانتورپ یونایتد، باشگاه فوتبال بارو، باشگاه فوتبال لینکولن سیتی، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
ده کناری

| ده کناری | ده کناری |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۹°۱۴′۱۲″ شمالی ۵۷°۱۱′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۲۳۶۶۷°شمالی ۵۷٫۱۹۸۰۶°شرقی﻿ / 29.23667; 57.19806: مختصات: ۲۹°۱۴′۱۲″ شمالی ۵۷°۱۱′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۲۳۶۶۷°شمالی ۵۷٫۱۹۸۰۶°شرقی﻿ / 29.23667; 57.19806
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: جیرفت
بخش: بخش ساردوئیه
دهستان: ساردوئیه
جمعیت: ۳۱ نفر (سرشماری ۹۵)
ده کناری، روستایی از توابع بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ساردوئیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
فرناند سایوه

فرناند سایوه (انگلیسی: Fernand Saivé؛ ۲۴ مهٔ ۱۹۰۰ – ۲۱ آوریل ۱۹۸۱) دوچرخه‌سوار اهل بلژیک بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
فرانسیسکا گال

| فرانسیسکا گال | فرانسیسکا گال |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فوریه ۱۹۰۴ بوداپست
درگذشت: ۲ ژانویه ۱۹۷۳ نیویورک
ملیت: مجارستان
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۱–۱۹۴۶ (سینما)
فرانسیسکا گال (مجاری: Franciska Gaal؛ ۱ فوریه ۱۹۰۴ – ۲ ژانویه ۱۹۷۳) هنرمند کاباره و هنرپیشه اهل کشور مجارستان بود. وی پس از کسب شهرت به خاطر بازی در فیلم‌های مجارستانی، آلمانی و اتریشی، به فعالیت در سینمای هالیوود پرداخت.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به بوکانیر اشاره کرد.
فرودگاه بین‌المللی کریل سر

فرودگاه بین‌المللی کریل سر (به انگلیسی: Carriel Sur International Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا CCP است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کنسپسیون، شیلی کشور شیلی قرار دارد و در ارتفاع ۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
JetSmart :  سروو مورنو (Begins 15 August, 2017) , ال لوا (Begins 14 August, 2017), ال تپوال (Begins 2 October, 2017), کومودورو ارتورو مرینو بنیتز (Begins 15 August, 2017) 
لان ایرلاینز :  سروو مورنو (Begins October, 2017), پرزیدانت کارلوس ایبانیز دل کامپو (Begins 2 October, 2017), کومودورو ارتورو مرینو بنیتز 
Latin American Wings :  کومودورو ارتورو مرینو بنیتز 
اسکای ایرلاین :  ال لوا (Begins 2 October, 2017), کومودورو ارتورو مرینو بنیتز
فرودگاه شهری بیدفورد

فرودگاه شهری بیدفورد (به انگلیسی: Biddeford Municipal Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۹۱۴ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
سایاما ۴۴۶۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: همارس ۵, ۱۹۹۰
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۲۱۴۸۴۵۳
حضیض: ۲.۴۹۴۹۶۹۵
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۲۶۰۷۶۹
تناوب مداری: ۱۷۶۱.۹۲۱۱۸۳۲
آنومالی متوسط: ۱۸۰.۵۲۹۴۷
انحراف: ۱۵.۹۸۹۶۲
 :  
سیارک ۴۴۶۱ (به انگلیسی: 4461 Sayama، نامگذاری:1990EL) چهار هزار و چهارصد و شصت و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۵ مارس ۱۹۹۰ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۱٫۶۰ است.
دستور (کتاب صادقی و ارژنگ)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): علی‌اشرف صادقی و غلامرضا ارژنگ
زبان: فارسی
موضوع(ها): دستور زبان فارسی
ناشر: سازمان کتاب‌های درسی ایران
تاریخ نشر: ۱۳۵۵
دستور نام سه جلد کتاب در حوزهٔ دستور زبان فارسی اثر علی‌اشرف صادقی و غلامرضا ارژنگ است که برای سال دوم، سوم و چهارم متوسطه (رشتهٔ فرهنگ و ادب) نوشته و منتشر شدند. 
این کتاب‌ها که مبتنی بر نظریهٔ نقش‌گرایی آندره مارتینه هستند، از مهم‌ترین منابع در زمینهٔ دستور زبان فارسی به شمار می‌روند.
مگاکولون توکسیک

Medical condition
| مگاکولون توکسیک | مگاکولون توکسیک |
| --- | --- |
میکروگراف کولیت پسودوممبران، عامل مگاکولون توکسیک: میکروگراف کولیت پسودوممبران، عامل مگاکولون توکسیک
تخصص: پزشکی گوارش، جراحی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: K59.3
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 556.9
دادگان بیماری‌ها: 27702
مدلاین پلاس: 000248
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
مگاکولون توکسیک (megacolon toxicum) یک نوع اتساع حاد کولون است. علائم این بیماری شامل انبساط شکمی، تب، شکم درد، شوک می‌شود.
مگاکولون توکسیک معمولاً عارضه ای از بیماری‌های التهابی روده ای مانند کولیت زخمی و به ندرت بیماری کرون و بعضی از عفونت‌های روده بزرگ، از جمله عفونت‌های کلستریدیوم دیفیسیل است که منجر به کولیت پسودوممبران می‌شود، است. نوع دیگری از مگاکولون وجود دارد و می‌تواند مادرزادی باشد (از زمان تولد، مانند بیماری هیرشپرونگ). همچنین می‌تواند توسط شیگلا و انتاموبا هیستولیتیکا ایجاد شود. همچنین ممکن است توسط استفاده از داروی لوپرامید ایجاد شود.
علائم و نشانه‌ها

درد شکم
نفخ شکم
حساسیت شکم
تب
تاکیکاردی (ضربان قلب سریع)
دهیدراسیون
درمان

هدف از درمان این است که روده را آزاد کرده و از فروبردن هوا جلوگیری شود. گاهی برای درمان بیمار حتی از روش کولکتومی (حذف جراحی تمام یا بخشی از روده بزرگ) استفاده می‌شود.
پیش آگهی

اگر وضعیت بیمار بهبود نیابد، خطر مرگ بسیار قابل توجه است. در صورت پاسخ ضعیف به درمان محافظه کارانه، معمولاً کولکتومی مورد نیاز است.
عوارض

سوراخ شدن (پرفوراسیون) کولون
سپسیس
شوک
مگاکولون سمی در یک بیمار مبتلا به کولیت زخمی
یک نمونه پاتولوژیک نشان دهنده مگاکولون توکسیک است.
ساموئل ونس (ورزشکار)

ساموئل ونس (انگلیسی: Samuel Vance; ۳۰ مارس ۱۸۷۹ – ۱۶ مهٔ ۱۹۴۷) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل کانادا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
دراگون‌ایر

هواپیمای ایرباس ای۳۳۰ متعلق به دراگون‌ایر
کاتای دراگون (به چینی: 港龍航空有限公司)، با نام پیشین دراگون‌ایر (به چینی: 港龍航空) شرکت هواپیمایی هنگ کنگی بود، که در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد و تا پایان کار در سال ۲۰۲۰ به‌عنوان شرکت تابعه‌ای از کاتای پسیفیک روزانه به ۴۴ مقصد پروازهای مستقیم داشت.
دفتر مرکزی شرکت کاتای دراگون‌ در هنگ کنگ قرار داشت و فرودگاه بین‌المللی هنگ‌کنگ، قطب این شرکت هواپیمایی به‌شمار می‌آمد. شرکت کاتای دراگون‌ تا پایان کار در ناوگان هوایی خود، دارای ۴۱ فروند هواپیمای جت مسافربری بود.
میتنگ

| میتنگ | میتنگ |
| --- | --- |
شهر: شهر
میتنگ: میتنگ
مختصات: ۲۵°۴۴′شمالی ۶۷°۵۶′شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۷۳°شمالی ۶۷٫۹۴°شرقی﻿ / 25.73; 67.94: مختصات: ۲۵°۴۴′شمالی ۶۷°۵۶′شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۷۳°شمالی ۶۷٫۹۴°شرقی﻿ / 25.73; 67.94
کشور:  پاکستان
ایالت: ایالت سند
میتنگ (به انگلیسی: Meting) یک شهر در پاکستان است که در ایالت سند واقع شده‌است.
میانخره

| میانخره | میانخره |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۳۳′۲۷٫۰۰″ شمالی ۵۱°۱۵′۱۵٫۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۵۵۷۵۰۰۰°شمالی ۵۱٫۲۵۴۱۶۹۴°شرقی﻿ / 28.5575000; 51.2541694: مختصات: ۲۸°۳۳′۲۷٫۰۰″ شمالی ۵۱°۱۵′۱۵٫۰۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۵۵۷۵۰۰۰°شمالی ۵۱٫۲۵۴۱۶۹۴°شرقی﻿ / 28.5575000; 51.2541694
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: دشتی
بخش: مرکزی
دهستان: خورموج
جمعیت: ۱۶۱ نفر (سرشماری ۹۵)
میانخره، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دشتی استان بوشهر ایران.
روستای میانخره در دهستان خورموج قرار دارد.
میانخره در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی خورموج (مرکز شهرستان) واقع شده است این روستا در طول جغرافیائی ۵۱ درجه و ۱۰ دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی ۲۸ درجه و ۱۲ دقیقه شمالی قرار گرفته است. از شمال به روستای چارک و جنوب به روستای وراوی و از غرب به کوه مند محدود می‌گردد.
وجه تسمیه آن واسطه قرار گرفتن بین دو یا چند دره یا خره (میان خره) میانخره نامیده می‌شود. اهالی این روستا نیمی سادات و نیمی را مشایخ بستان بحرانی و بحرینی و قبیله‌های قائدی مزارعی گرگویی امامی و شیبانی و … تشکیل می‌دهند.
جمعیت

این روستا در دهستان خورموج قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۵۰ خانوار) ۲۰۰ نفر است.
طارق بن زیاد کالونی

| طارق‌بن زیاد کالونی | طارق‌بن زیاد کالونی |
| --- | --- |
طارق‌بن زیاد کالونی: طارق‌بن زیاد کالونی
طارق‌بن زیاد کالونیموقعیت طارق‌بن زیاد کالونی در نقشه: طارق‌بن زیاد کالونیموقعیت طارق‌بن زیاد کالونی در نقشه
مختصات: ۳۰°۱۷′شمالی ۷۲°۲۳′شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۹°شمالی ۷۲٫۳۹°شرقی﻿ / 30.29; 72.39: مختصات: ۳۰°۱۷′شمالی ۷۲°۲۳′شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۲۹°شمالی ۷۲٫۳۹°شرقی﻿ / 30.29; 72.39
کشور:  پاکستان
ایالت: پنجاب
ناحیه: ناحیه ساهیوال
ارتفاع: ۱۵۶ متر (۵۱۲ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
طارق‌بن زیاد کالونی (به انگلیسی: Tariq-bin-Ziad Colony) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در پنجاب واقع شده‌است. طارق‌بن زیاد کالونی ۱۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرانسیسکا لارا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 Lara playing for Spanish club Sevilla FC:  Lara playing for Spanish club Sevilla FC
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Francisca Alejandra Lara Lara
زادروز:  ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  سن فرناندو
قد:  1.66 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Villarreal
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Ferroviarios |   |   |
| ۲۰۱۰ |  Coquimbo Unido |   |   |
| ۲۰۱۱ |  Cobreloa |   |   |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۷ |  Colo-Colo |   |   |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Sporting de Huelva |   |   |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  Sevilla |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  Le Havre |  ۱۸ |  (۱) |
| ۲۰۲۱- |  Villarreal |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰– |  تیم ملی فوتبال زنان شیلی |  ۵۹ |  (۲۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۱:۲۰, ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۱:۲۰, ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹ (UTC)
فرانسیسکا لارا (انگلیسی: Francisca Lara؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل شیلی است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان شیلی بازی کرده‌است.
احمد خلفان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ahmad Saleh Khalfan
زادروز:  ۲ آوریل ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  قطر
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  العربی قطر
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱– |  العربی قطر |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
احمد خلفان (انگلیسی: Ahmad Khalfan؛ زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۹۱) یک بازیکن فوتبال اهل قطر است.
صاریغ قلمی شودی

| صاریغ قلمی شودی> وضعیت حفاظت | صاریغ قلمی شودی> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: صاریغ
تیره:: صاریغ
سرده:: صاریغ‌های قلمی
گونه:: M. impavidus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Marmosops impavidus : Marmosops impavidus 
صاریغ قلمی شودی (نام علمی: Marmosops impavidus) نام یک گونه از سرده صاریغ‌های قلمی است.