stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نوروسیس (گروه موسیقی)
سبک موسیقی و تأثیرات

نوروسیس به عنوان یک گروه هاردکور پانک شکل گرفت و ترکیبی از هاردکور و هوی متال را با الهام از پانک راک بریتانیایی اجرا کرد و به عنوان کراست پانک یا کراس‌اور ترش توصیف شد. قبلاً دومین آلبوم آنها کلمه به عنوان قانون (۱۹۹۰) موسیقی آوانگارد و اسلاج متال را در خود جای داده بود، ژانری که با وحشیانه‌های هاردکور و سنگینی عمیق دوم متال پیوند می‌خورد. پس از آن، گروه یک صدای اصلی را توسعه داد. گرگ موفیت از بی‌بی‌سی نوشت که از طریق یک «فرایند تکامل و اصلاح» که با سومین آلبوم آنها ارواح در صفر (۱۹۹۲) شروع شد و به پنجمین آلبوم آنها، از طریق نقره در خون (۱۹۹۶) ختم شد، آنها «موسیقی متال را به فضاهایی که قبلاً غیرقابل تصور بود بردند و در این فرایند چیزی را شکل دادند که تاکنون پاسخ قطعی متال به قرن بیست و یکم بوده است.»
سبکی که نوروسیس پیشگام شد، پست متال نامگذاری شده است، یک صدای «گسترده، پیشرو و اغلب آخرالزمانی»، «افزودن صداهای بیگانه، ابزارهای عجیب و غریب و عمق موسیقی امبینت به [رویکرد] خرد کنندهٔ احشایی» از اسلاج متال. صدای آنها نیز به عنوان آوانگارد متال، دوم متال، پست هاردکور، اینداستریال متال، درون متال، استونر متال، متال روانگردان، آلترناتیو متال، پراگرسیو متال، اکستریم متال و به عنوان عناصر به‌کارگیری فولک به کار می‌رود. استیو هیوی از آل‌موزیک آن را اسلاج حاوی اینداستریال، متال و آلترناتیو راک نامید، در حالی که کوری گرو از رولینگ استون آن را ترکیبی از «متال، پانک، اسلاج و آوانگارد» نامید.
وقتی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۰ از اسکات کلی پرسیده شد که تأثیرات گروه چیست، او اظهار داشت: «در این مرحله عمدتاً خودمان هستیم، اما پایه و اساس ما شامل بلک فلگ، پینک فلوید، Amebix، جیمی هندریکس، Die Kreuzen، کینگ کریمسون، ملوینز، سلتیک فراست و البته هنک ویلیامز است.» در مصاحبه‌های دیگر، اعضای گروه همچنین ترابینگ گریسل، جوی دیویژن، بلک سبث، Loop، کرس، Voivod، گادفلش، سوانز و Townes Van Zandt را به‌عنوان تأثیرگذار فهرست کردند. در سال ۲۰۰۷، استیو فون تیل اظهار داشت که از نظر غزلی او و اسکات کلی از ادبیات الهام گرفته‌اند و به نویسندگانی مانند کورمک مک‌کارتی، جک لندن و پل بولز اشاره می‌کند.
در مصاحبه‌ای با گاردین در سال ۲۰۱۶، گروه از گروه‌های آنارکو پانک بریتانیایی اوایل دههٔ ۸۰ نام برد که «مملو از تلخی، خشم و ترس بودند، اما همچنین میل به آزمایش پارامترهای پانک راک، اعم از صوتی، بصری یا ایدئولوژیک» را به‌عنوان یک تأثیر جمعی، از جمله دیسچارج، کرس عنوان کردند. هنرمندان دیگری از ژانرهای دیگر نیز مانند کیلینگ جوک سوانز، هاوک‌ویند و Townes Van Zandt ذکر شدند.
برخی از مفسران خاطرنشان می‌کنند که هم از نظر صوتی و هم از نظر غزلی، نوروسیس یک اثر عاطفی- معنوی شدید را منتقل می‌کند. یک جنبهٔ اسطوره‌ای در تصویرسازی آنها یا یک جنبهٔ آیینی در اجرای آنها وجود دارد. براندون گیست از مجلهٔ رولور نقل می‌کند که «کلی و فون تیل … دربارهٔ گروه خود با زبانی پررنگ، شبه مذهبی، شرف و شکوه صحبت می‌کنند. کلماتی مانند تعهد، فداکاری، تسلیم و روح زیاد به میان می‌آیند.»
بسیاری از گروه‌ها و هنرمندان، نوروسیس را به عنوان الهام‌بخش مهم ذکر کرده‌اند، از جمله Converge، اسلپ‌نات، Yob، آیسیس، مستودون، Amenra, Kylesa, Kylesa , Cobalt, Withered, Baroness, Oathbreaker, چلسی ولف، Palbearer و فول آو هل. تأثیر آن‌ها از طریق کنش‌هایی که ژانر پست متال را تعریف کرده‌اند، مانند آیسیس، Boris, Agalloch, Amenra، پلیکان و Deafheaven بازتاب می‌یابد.
اعضا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 اعضای کنونی دیو ادواردسون — گیتار بیس (۱۹۸۵–اکنون), خواننده (۱۹۹۲–۱۹۸۵)، همخوان (۱۹۹۲–اکنون)، سینث‌سایزر موگ (۲۰۰۰–۱۹۹۸، ۲۰۰۵–۲۰۰۴)  جیسون رودر — درام (۱۹۸۵–اکنون)، سازهای کوبه‌ای (۱۹۹۳–اکنون)  استیو فون تیل — گیتار، خواننده (۱۹۸۹–اکنون)، سازهای کوبه‌ای (۲۰۰۰–۱۹۹۳)  نوا لندیس — کیبورد، سینث‌سایزر، جلوه‌های صوتی، برنامه‌نویسی، نمونه‌برداری (۱۹۹۵–اکنون)، همخوان (۲۰۰۰–۱۹۹۸، ۲۰۰۶–اکنون):  اعضای پیشین اسکات کلی — خواننده، گیتار (۲۰۱۹–۱۹۸۵)، سازهای کوبه‌ای (۲۰۰۰–۱۹۹۳)  چاد سالتر — گیتار، همخوان (۱۹۸۹–۱۹۸۶)  سایمون مک‌ایلروی — کیبورد، سینث‌سایزر، نمونه‌برداری، برنامه‌نویسی، تولید، همخوان (۱۹۹۵–۱۹۹۰)، هنر بصری (۱۹۹۳–۱۹۹۰) هنرمندان بصری آدام کندال (۱۹۹۳–۱۹۹۰)  پیت اینک. (۲۰۰۰–۱۹۹۳)  جاش گراهام (۲۰۱۲–۲۰۰۰)
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های استودیویی

درد ذهن (۱۹۸۷) Pain of Mind
کلمه به عنوان قانون (۱۹۹۰) The Word as Law
ارواح در صفر Souls at Zero (۱۹۹۲)
دشمن خورشید (۱۹۹۳) Enemy of the Sun
از طریق نقره در خون (۱۹۹۶) Through Silver in Blood
تایمز آو گرس Times of Grace (۱۹۹۹)
خورشیدی که هرگز غروب نمی‌کند (۲۰۰۱) A Sun That Never Sets
نوروسیس و جاربو Neurosis & Jarboe (۲۰۰۳) (با جاربو)
چشم هر طوفان (۲۰۰۴) The Eye of Every Storm
با توجه به ظهور Given to the Rising (۲۰۰۷)
افتخار در زوال یافت شد Honor Found in Decay (۲۰۱۲)
آتش‌ها در درون آتش‌ها Fires Within Fires (۲۰۱۶)
روابط خارجی ایران

روابط خارجی ایران
سیاست خارجی ایران به رابطه‌های اقتصادی و دیپلماتیک میان حکومت ایران و حکومت‌های کشورهای دیگر اشاره دارد. به‌طور کلی، می‌توان سیاست خارجی این کشور را به سه بازهٔ زمانی قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی بخش‌بندی کرد.
آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی متفاوتی را دنبال کرده‌اند. محمدرضا پهلوی، در سیاست خارجی به دنبال دوری از تنش بود و با وجود روابط نزدیک با آمریکا، با اتحاد جماهیر شوروی نیز روابط مناسبی ایجاد کرد؛ در همین حال، با بسیاری از کشورهای جنبش عدم تعهد، روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با جهان، وی همواره نیروی نظامی ایران را تقویت می‌کرد. اما با پدیداری جمهوری اسلامی، ایران تبدیل به کشوری تجدیدنظرطلب، مخاصمه‌جو، رادیکال و مذهبی شد. استکبارستیزی و صدور انقلاب از سیاست‌های مورد توجه ایران در این دوره هستند. در زمینهٔ غرب‌ستیزی، جمهوری اسلامی همچنین کوشش کرد که با رژیم‌های کمونیستی روابط نزدیکی برقرار کند. سیاست خارجی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیشتر بر اساس ارزش‌گذاری‌های نظام دینی شکل گرفت و تغییر ماهیت داد. پایه‌گذاری نظام جمهوری اسلامی بر اساس قانون و احکام اسلامی و برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران را مهم‌ترین چالش‌های این کشور در روابط خارجی‌اش برمی‌شمارند. در سال‌های اخیر مذاکراتی با گروه ۱+۵ صورت گرفت اما نه تنها نتیجه مثبتی در سیاست‌های خارجی و تحریم‌های آمریکا علیه ایران نداشت بلکه پس از خروج آمریکا با چرایی نقض برجام توسط جمهوری اسلامی، تحریم‌های شدید و سنگین‌تری علیه ایران ایجاد شد.
پادشاهی پهلوی > محمدرضا پهلوی

آغاز پادشاهی محمدرضا پهلوی، با اشغال ایران در جنگ جهانی دوم هم‌زمان شد. کمی پس از پادشاهی وی، در آغاز دههٔ ۱۳۲۰، ایران پذیرفت که رسماً در کنار متفقین قرار گیرد و متفقین اعلام کردند، به استقلال و یکپارچگی سرزمین ایران احترام خواهند گذاشت.
تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، ایران رویکرد امنیتی خود در منطقه را در ائتلاف با غرب و به‌ویژه ایالات متحده آمریکا تعریف کرده بود. همچنین ایران در طول عمر ۷۲ ساله شورای امنیت سازمان ملل متحد، فقط یک‌بار برای مدت دو سال (۱۹۵۵–۱۹۵۶) به عضویت موقت شورای امنیت انتخاب شد و پس از آن هیچ‌وقت برای چنین جایگاهی برگزیده نشد.
جمهوری اسلامی

مقالهٔ اصلی: سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران
آخرین حکومت‌های ایران، سیاست خارجی متفاوتی را دنبال کرده‌اند. محمدرضا پهلوی، در سیاست خارجی به دنبال دوری از تنش بود و با وجود روابط نزدیک با آمریکا، با اتحاد جماهیر شوروی نیز روابط مناسبی ایجاد کرد؛ در همین حال، با بسیاری از کشورهای جنبش عدم تعهد، روابط گرمی را حفظ کرد. با وجود روابط دوستانه با جهان، وی همواره نیروی نظامی ایران را تقویت می‌کرد. اما با پدیداری جمهوری اسلامی، ایران تبدیل به کشوری تجدیدنظرطلب، مخاصمه‌جو، رادیکال و مذهبی شد و به سرعت جهان را با سیاست‌های تازهٔ خود آشنا ساخت. استکبارستیزی و صدور انقلاب از سیاست‌های مورد توجه ایران در دهه‌های اخیر هستند. در زمینهٔ غرب‌ستیزی، جمهوری اسلامی کوشش کرد که با رژیم‌های کمونیستی روابط نزدیکی برقرار کند و با کشورهایی همانند رومانی، کره شمالی و کوبا به روابطی موفق رسید. در دهه‌های اخیر، ایران با بلاروس، نیجریه و ونزوئلا نیز روابط قابل توجهی داشته‌است. مارک گازیوروسکی، عالم سیاسی، حکومت جمهوری اسلامی ایران را یک حکومت مطرود برای بسیاری از کشورهای جهان می‌داند. اساس سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نیز، بر شعار «نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی» استوار شد و اولویت روابط، با کشورها و حرکت‌های اسلامی و کشورهای منطقه بوده‌است؛ اگرچه، چنین سیاستی با گذشت زمان تغییر کرد و روابط به سوی اروپا، روسیه، انگلستان، ایالات متحده و در پایان، کشورهای عربی تغییر کرد. جمهوری اسلامی از روسیه، چین، سوریه و ونزوئلا به عنوان مهم‌ترین کشورهای متحد خود یاد می‌کند. همچنین این نظام، روابط خوبی نیز با حزب‌الله لبنان، حماس و مبارزان حوثی داشته‌است. برنامه‌های هسته‌ای و موشکی ایران و نوع روابط با اسرائیل، تنش‌ها و تحریم‌هایی را برای این کشور به همراه داشته‌است. در تیر ۱۳۹۴، ایران با گروه ۱+۵ به توافقی مهم با عنوان برنامه جامع اقدام مشترک، دست یافت که پیرامون برنامهٔ هسته‌ای این کشور بود و تحریم‌های اقتصادی را پایان می‌داد. اگرچه خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های مجدد، این توافق را به هم ریخت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، پس از اعلام خروج این کشور از برجام، از ناکارآمدی برجام در پیشگیری از دستیابی جمهوری اسلامی به سلاح اتمی و ادامه‌دار بودن پشتیبانی این نظام از تروریسم و خطر برنامه موشکی بالستیک ایران گفت.
جمهوری اسلامی > اوایل انقلاب و جنگ با عراق

همچنین ببینید: جنگ ایران و عراق
به‌طور دقیق‌تر، در بررسی رخدادهای مهم این دوره، دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ به گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا دست زدند و خمینی، رهبر انقلاب ۱۳۵۷، این عمل را «انقلاب دوم» دانست؛ این رویداد، روابط دیپلماتیک تهران و واشینگتن را پایان داد.
کمی بعد، جنگ ایران و عراق در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹، با هدف‌گیری غرب ایران توسط عراق، رسماً آغاز شد و در اوایل، نیروهای صدام توانستند پیشروی‌های فراوانی انجام دهند. ارتش ایران نیز با رخ‌دادن انقلاب، فرماندهان و نیروهای با تجربهٔ خود را از دست‌داده بود و در عملیات‌های بسیاری شکست خورد. اما از سال ۱۳۶۱، با آزادسازی خرمشهر، نیروهای ایرانی شروع به عقب‌راندن ارتش دشمن کردند. در همان سال، ایران آغاز به انجام عملیات‌هایی در خاک عراق کرد که در پایان، با پیروزی طرف های ایرانی و بعضا در بعضی موارد عراقی همراه شدند. از پایان عملیات کربلای پنج در اسفند ۱۳۶۵، تا آغاز عملیات والفجر ۱۰ ایران در اواخر زمستان سال بعد، برای حدود یک سال، ایران و عراق پیشروی خاصی در خاک یکدیگر نداشتند. سرانجام، در تیرماه ۱۳۶۷، قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت توسط ایران و عراق پذیرفته شد تا افزایش و کشته‌شدگان این جنگ، پس از حدود ۸ سال پایان یابد.
جمهوری اسلامی > دوران روحانی

مقالهٔ اصلی: سیاست خارجی حسن روحانی
ایران که برای چهار دهه با انواع تحریم‌های بین‌المللی روبرو بود، تلاش کرد به اقتصاد خود جان تازه‌ای دهد؛ برنامه جامع اقدام مشترک از مهم‌ترین توافقات جمهوری اسلامی با دیگر ملل بوده‌است که پس از آن، با ورود سرمایه به کشور، پیشرفت اقتصادی قابل توجهی در ایران صورت گرفت. هرچند که خروج آمریکا از برجام و تحریم‌های مجدد، این توافق را به هم ریخت و افزون بر سرمایهٔ خارجی، سرمایهٔ داخلی ایران نیز به خروج از کشور شتافت.
محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی در گفتگویی، با اشاره به کارشکنی‌های روسیه در مذاکرات برجام، اعلام کرد که: «هدف روس‌ها این بود که توافق هسته‌ای انجام نشود. آن‌ها وقتی دیدند ما داریم به توافق می‌رسیم، شروع کردند به ایجاد مانع. چرا روسیه در حالی که می‌توانست از روی مدیترانه خاک سوریه را بزند اما از روی ایران زد… این اتفاق‌ها همه مال بعد از برجام است. روسیه و فرانسه می‌خواستند خطرناک‌ترین متن ممکن را به برجام اضافه کنند، همین روسیه می‌خواست هر ۶ ماه یک بار برجام در شورای امنیت بررسی شود». بر پایهٔ اعلام همین طرف ایرانی، لاوروف در این هنگام، پافشاری می‌کرده‌است که مذاکره متوقف شود و به ظریف گفت: «تو که دستورالعمل نداری؛ برو دستورکار بگیر و برگرد». در بخشی دیگر، ظریف اعلام کرد که سفر قاسم سلیمانی، فرماندهٔ نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب به روسیه با اراده و خواست مسکو انجام شد و نه با ارادهٔ ایران. وی اعلام کرد که «ارادهٔ روسیه به آن بود که دستاورد وزارت خارجه ایران را نابود کند؛ روسیه زمانی پذیرفت آقای سلیمانی به روسیه برود که برجام امضا شد… پوتین وارد جنگ شد اما با نیروی هوایی، اما نیروی زمینی ایران را هم به جنگ کشید». سید جلال ساداتیان از کارکنان پیشین وزارت خارجه ایران، دربارهٔ روابط با روسیه اعلام کرد که روس‌ها به دنبال سود خودشان بوده‌اند و هنگامی که به نتیجهٔ کار رسیده‌اند، به گونه‌ای به منافع ایران، بی‌اعتنایی‌هایی داشتند. او همچنین گفت که یورش‌های اسرائیل به مواضع ایران در سوریه، با سکوت از سوی روسیه یا با تأیید این کشور بوده‌اند. روسیه که در این دوران رسماً متحد ایران شناخته شده‌است، در مناطق عملیات‌ها، دارای سامانه‌های دفاع موشکی زمین به هوا بوده‌است و این توان را داشته‌است که به آسانی از یورش‌های اسرائیل پیشگیری کند اما آسمان سوریه و لبنان را به‌روی این سری یورش‌ها، باز نگه داشت.
کشته شدن قاسم سلیمانی، حمله موشکی ایران به نیروهای آمریکایی در عراق و ادامه‌یافتن بحران خلیج فارس، ایران را در آغاز دههٔ ۲۰۲۰ میلادی، با تنش‌های تازه‌ای روبرو ساخت.
جمهوری اسلامی > در اصول قانون اساسی

سیاست خارجی ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیشتر بر اساس ارزش‌گذاری‌های نظام دینی شکل گرفت و تغییر ماهیت داد. در اصول قانون اساسی ایران اعلام شده‌است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، بر اساس نفی سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری، حفظ استقلال همه‌جانبه و یکپارچگی کشور، دفاع از حقوق تمام مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرت‌های سلطه‌گر و روابط صلح‌آمیز با دول غیرمحارب استوار است؛ جمهوری اسلامی ایران، سعادت انسان در کل جامعه بشری را آرمان خود دانسته و استقلال، آزادی و حکومت حق و عدل را از حقوق مردم جهان می‌داند. همچنین هر قراردادی که سلطهٔ بیگانه بر منابع، فرهنگ، ارتش و دیگر شئون ایران را فراهم آورد، ممنوع اعلام شده‌است. شعار «نه شرقی نه غربی، جمهوری اسلامی» نیز به عنوان فلسفهٔ سیاسی این کشور، در نظر گرفته شده‌است.
روابط ایران و جهان بر پایه کشور

ایران هم‌اکنون با بیش از ١٠٠ کشور جهان روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌است.
روابط آفریقای جنوبی و ایران
روابط آلبانی و ایران
روابط آلمان و ایران
روابط اردن و ایران
روابط ارمنستان و ایران
روابط اروگوئه و ایران
روابط ازبکستان و ایران
روابط اسپانیا و ایران
روابط استرالیا و ایران
روابط اسرائیل و ایران
روابط افغانستان و ایران
روابط الجزایر و ایران
روابط امارات متحده عربی و ایران
روابط اوکراین و ایران
روابط ایالات متحده آمریکا و ایران
روابط ایتالیا و ایران
روابط ایران و اکوادور
روابط ایران و اندونزی
روابط ایران و بحرین
روابط ایران و برزیل
روابط ایران و بریتانیا
روابط ایران و بلاروس
روابط ایران و بنگلادش
روابط ایران و بوسنی و هرزگوین
روابط ایران و بولیوی
روابط ایران و پاکستان
روابط ایران و تاجیکستان
روابط ایران و تایلند
روابط ایران و ترکمنستان
روابط ایران و ترکیه
روابط ایران و تونس
روابط ایران و جمهوری آذربایجان
روابط ایران و جمهوری چک
روابط ایران و جهان عرب
روابط ایران و چین
روابط ایران و دانمارک
روابط ایران و روسیه
روابط ایران و روم
روابط ایران و رومانی
روابط ایران و ژاپن
روابط ایران و سریر مقدس
روابط ایران و سری‌لانکا
روابط ایران و سنگال
روابط ایران و سوئد
روابط ایران و سوئیس
روابط ایران و سودان
روابط ایران و سوریه
روابط ایران و صربستان
روابط ایران و عراق
روابط ایران و عربستان سعودی
روابط ایران و عمان
روابط ایران و غنا
روابط ایران و فرانسه
روابط ایران و فلسطین
روابط ایران و فنلاند
روابط ایران و فیلیپین
روابط ایران و قرقیزستان
روابط ایران و قزاقستان
روابط ایران و قطر
روابط ایران و کانادا
روابط ایران و کره جنوبی
روابط ایران و کره شمالی
روابط ایران و کرواسی
روابط ایران و کنیا
روابط ایران و کوبا
روابط ایران و کویت
روابط ایران و گامبیا
روابط ایران و گرجستان
روابط ایران و لبنان
روابط ایران و لهستان
روابط ایران و لیبی
روابط ایران و مالزی
روابط ایران و مراکش
روابط ایران و مصر
روابط ایران و مکزیک
روابط ایران و هلند
روابط ایران و هند
روابط ایران و ونزوئلا
روابط ایران و ویتنام
روابط ایران و یمن
روابط ایران و یوگسلاوی
روابط ایران و یونان
نمایندگی‌های دیپلماتیک

فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک ایران
فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک در ایران
نگاره‌ای از رضاشاه و آتاترک
نگاره ۳۱ دسامبر ۱۹۷۷ میلادی از استقبال محمدرضا شاه و شهبانو از جیمی کارتر، رئیس‌جمهور آمریکا در کاخ نیاوران. ملک حسین، پادشاه اردن نیز برای صحبت دربارهٔ تحولات منطقه به تهران سفر کرده بود.
سید علی خامنه‌ای، دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران در دیدار با شی جین پینگ، رئیس‌جمهور چین. دومین رهبر ایران، ترجیح شرق بر غرب را از اولویت‌های روز ایران در سال ۱۳۹۶ دانست.
تیتر روزنامه جمهوری اسلامی در ۵ نوامبر ۱۹۷۹ (۱۴ آبان ۱۳۵۸) - اشغال انقلابی سفارت آمریکا
در سال‌های پس از برجام، صادرات و شاغلان ایران افزایش یافت اما تولید ناخالص داخلی به سرازیری افتاد و مشکل تورم پابرجا ماند.
شوروود، ویسکانسین

مکان
| شوروود، ویسکانسین | شوروود، ویسکانسین |
| --- | --- |
روستا: روستا
موقعیت شوروود، ویسکانسین: موقعیت شوروود، ویسکانسین
ایالت: ویسکانسین
شهرستان: میلواکی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۵۹ مایل مربع (۴٫۱۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۵۹ مایل مربع (۴٫۱۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۷۹ فوت (۲۰۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۳٬۱۶۲
 • برآورد (۲۰۱۲): ۱۳٬۱۹۶
 • تراکم: ۸۲۷۸٫۰/مایل مربع (۳۱۹۶٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 414
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۵۵-۷۳۷۲۵
GNIS feature ID: ۱۵۷۴۰۷۱
وبگاه: villageofshorewood.org
شوروود، ویسکانسین (به انگلیسی: Shorewood, Wisconsin) یک شهرک و روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان میلواکی، ویسکانسین واقع شده‌است.
خصوصیات

شوروود ۴٫۱۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد و ۲۰۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هنرپیشه (فیلم)

| هنرپیشه | هنرپیشه |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: محسن مخملباف
تهیه‌کننده: عباس رنجبر
نویسنده: قربان دردی طغان پور
بازیگران: اکبر عبدی فاطمه معتمدآریا ماهایا پطروسیان حمیده خیرآبادی حسین پناهی محمدرضا شریفی‌نیا حمید عبدالملکی سمیرا مخملباف آزیتا حاجیان پروین سلیمانی
موسیقی: احمد پژمان
فیلم‌بردار: عزیز ساعتی
تدوین‌گر: محسن مخملباف
شرکت تولید: خانه فیلم سبز
توزیع‌کننده: پخشیران
تاریخ‌های انتشار: ۱۳ تیر ۱۳۷۲
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
هنرپیشه نام فیلمی به کارگردانی محسن مخملباف و محصول سال ۱۳۷۱ است. در این فیلم اکبر عبدی در نقش بازیگر فیلمهای کمدی سینما ظاهر شده و بخشی از چالشهای درونی زندگی وی به تصویر کشیده شده‌است.
بازیگران

اکبر عبدی (اکبر عبدی)
فاطمه معتمدآریا (سیمین)
ماهایا پطروسیان (زن کولی)
حمیده خیرآبادی (مادر اکبر)
حسین پناهی
محمدرضا شریفی‌نیا
حمید عبدالملکی
سمیرا مخملباف
مریم سپهری
آزیتا حاجیان
پروین سلیمانی
خلاصه داستان

اکبر عبدی بازیگر موفق فیلم‌های کمدی به دلیل نازایی همسرش و مشکلات حرفه‌ای که او را از رسیدن به آروزهایش بازمی‌دارند دچار آشفتگی در زندگی شخصی و اجتماعی است. سیمین همسر اکبر زن کولی ظاهراً لالی را به عقد اکبر درمی‌آورد تا اکبر از او صاحب فرزندی شود. حضور زن کولی زندگی آن دو را دگرگون می‌کند. اکبر به زن دل می‌بندد و کار سیمین به مرز جنون می‌کشد. سیمین به تیمارستان فرستاده می‌شود و زن کولی هم آبستن نمی‌شود. وقتی اکبر زن کولی را به حلبی آباد محل زندگی‌اش بازمی‌گرداند متوجه می‌شود که زن لال نیست. عبدی مستاصل به تیمارستان می‌رود و سیمین را به خانه بازمی‌گرداند. آن دو نوزادی را از پرورشگاه به عنوان فرزندخوانده می‌پذیرند.
جوایزها و انتخاب‌ها

یازدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (بخش مسابقه سینمای ایران) در سال ۱۳۷۱
برنده سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری (جهانگیر میرشکاری)
برنده سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری (ساسان باقرپور)
برنده سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس (رضا علاقه‌مند)
برنده سیمرغ بلورین بهترین طراحی صحنه و لباس (سعید مترصد)
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی (محسن مخملباف)
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین چهره پردازی (عبدالله اسکندری)
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد (اکبر عبدی)
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن (فاطمه معتمدآریا)
دوازدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (بخش مسابقه بهترین عکس) در سال ۱۳۷۲
کاندیدای سیمرغ بلورین بهترین عکس (میترا محاسنی)
دوازدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (بخش مسابقه بهترین پوستر) در سال ۱۳۷۲
برنده دیپلم افتخار بهترین پوستر (رضا عابدینی)
رباعیات خیام

برای آلبوم موسیقی با این نام، رباعیات خیام (آلبوم موسیقی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
رباعیات خیام: رباعیات خیام
نویسنده(ها): غیاث‌الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری
کشور: ایران
زبان: فارسی
موضوع(ها): ادبیات فلسفی
گونه(های) ادبی: سبک خراسانی
تاریخ نشر: سده ۵ و سده ۶ قمری
گونه رسانه: کتاب
رباعیات خیام نام مجموعه‌ای است که از رباعی‌های منسوب به غیاث‌الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری مشهور به خیام فراهم آمده است. این رباعی‌ها در سده‌های پنجم و ششم هجری قمری به زبان فارسی سروده شده‌اند و عمدتاً بیانگر دیدگاه‌های فلسفی او هستند.
این اشعار در زمان حیات خیام به واسطهٔ تعصب مردم مخفی ماند و تدوین نشد و تنها بین یک دسته از دوستان همرنگ و صمیمی او شهرت داشت یا در حاشیهٔ جُنگ‌ها و کتاب‌های اشخاصی به‌طور قلم‌انداز چند رباعی از او ضبط شده‌است و پس از مرگش منتشر شد. به همین خاطر در تعداد این رباعی‌ها و نیز حقیقی یا جعلی بودن بعضی از آن‌ها اختلاف نظر وجود دارد.
خیام زندگی‌اش را به‌عنوان ریاضی‌دان و فیلسوفی شهیر سپری کرد. این در حالی بود که معاصرانش از رباعیاتی که امروزه مایهٔ شهرت و افتخار او هستند بی‌خبر بودند. در چند قرن اخیر این رباعیات بسیار مورد توجه قرار گرفته‌است، به زبان‌های بسیاری ترجمه شده‌اند و تصحیحات فراوانی بر آن‌ها صورت گرفته‌است.
کهن‌ترین دفتر گردآمده از رباعیات خیام طربخانه نام دارد.
خیام

مقالهٔ اصلی: خیام
عُمَر خَیّام نیشابوری (نام کامل: غیاث‌الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خَیّام نیشابوری) (زادهٔ ۲۸ اردیبهشت ۴۲۷ خورشیدی در نیشابور - درگذشتهٔ ۱۲ آذر ۵۱۰ خورشیدی در نیشابور) که «خیامی» و «خیام نیشابوری» و «خیامی النّیسابوری» هم نامیده شده‌است، فیلسوف، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و رباعی‌سُرای ایرانی در دورهٔ سلجوقی بود. در گذشته پایگاه علمی خیام برتر از جایگاه ادبی او بوده‌است و لقب «حجّةالحق» داشته‌است، امروزه اما آوازهٔ وی بیشتر به‌واسطهٔ سرودن رباعیات اوست که شهرت جهانی دارد. افزون بر آن‌که رباعیات خیام را به اغلب زبان‌های زنده ترجمه کرده‌اند. ادوارد فیتزجرالد رباعیات او را به زبان انگلیسی ترجمه کرده‌است که مایهٔ شهرت بیشتر وی در مغرب‌زمین شده‌است.
یکی از برجسته‌ترین کارهای وی را می‌توان اصلاح گاهشماری ایران دانست که در زمان وزارت خواجه نظام‌الملک و در دورهٔ پادشاهی ملک‌شاه سلجوقی (۴۲۶–۴۹۰ هجری قمری) بود. وی در ریاضیات، علوم ادبی، دینی و تاریخی استاد بود. نقش خیام در حل معادلات درجهٔ سوم و مطالعاتش دربارهٔ اصل پنجم اقلیدس نام او را به عنوان ریاضی‌دانی برجسته در تاریخ علم ثبت کرده‌است. ابداع نظریه‌ای دربارهٔ نسبت‌های هم‌ارز با نظریهٔ اقلیدس نیز از مهم‌ترین کارهای اوست.
منبع‌شناسی

عمده منابع پیرامون رباعیات خیام را سیدعلی میرافضلی، پژوهشگر و رباعی‌پژوه، در کتابی تحت عنوان «رباعیات خیام در منابع کهن» جمع‌آوری کرده‌است. امروزه قدیمی‌ترین مجموعهٔ اصیل از رباعیاتی منسوب به خیام، نسخهٔ بودلن آکسفورد است که در سال ۸۶۵ قمری در شیراز کتابت شده‌است، یعنی سه قرن بعد از خیام و دارای ۱۵۸ رباعی است، که به نظر صادق هدایت رباعیات بیگانه و نامعتبر نیز در این مجموعه دیده می‌شوند. تا پیش از تصحیحات علمی مجموعه‌هایی که با نام رباعیات خیام وجود داشت؛ مجموعه‌هایی مغشوش از آرای متناقض و افکار متضاد بود به‌طوری‌که به گفتهٔ صادق هدایت اگر یک نفر صد سال عمر کرده باشد و روزی دو مرتبه کیش و مسلک و عقیدهٔ خود را عوض کرده باشد قادر به گفتن چنین افکاری نخواهد بود. بی‌مبالاتی نسخه‌نویسان و اشتباه کاتبان همیشه در بررسی نسخه‌های خطی دیده می‌شود؛ اما در مورد خیام گاه اشعارش را به‌عمد تغییر داده‌اند تا آن را به مسلک تصوف نزدیک کنند. هدایت حتی می‌گوید یک علت مغشوش بودن رباعیات خیام این است که هر کس می‌خوارگی کرده‌است و رباعی‌ای گفته‌است از ترس تکفیر آن را به خیام نسبت داده‌است. مشکل دیگر این است که بسیاری به پیروی و تقلید از خیام رباعی سروده‌اند و رباعی ایشان بعدها در شمار رباعیات خیام آمده‌است.
ویژگی‌های ادبی

رباعی، نوع خاصی از شعر است که ایرانیان اختراع کرده‌اند و عبارت از دو بیت است، یعنی چهار مصراع؛ که مصراع اول و دوم و چهارمش بر یک قافیه است و در مصراع سوم، شاعر مختار است که همان قافیه را بیاورد یا نیاورد. وزن رباعی همانند وزن «لا حول ولا قوه الا بالله» است.
رباعی مشکل‌ترین نوع شعر است، زیرا کوتاهی کلام فرصت سخن گزاف را به شاعر نمی‌دهد و برای مطلوب شدن شعر شاعر باید طبعی توانا داشته باشد تا بتواند تمام مطلب را در یک مصراع که آن مصراع آخر است ادا کند و سه مصراع دیگر برای مستعد کردن کلام به جهت ادای معنی آن است. باری معلوم می‌شود خیام گذشته از مقامات علم و حکمت، ذوق سرشار و طبع شعری غرا نیز داشته‌است.
خیام نه در قالب شعری، نه در کلمات و اصطلاحات شعری و نه در تفکر شعری‌اش از هیچ شاعری پیروی نمی‌کند چراکه خود در این زمینه صاحب سبک است و تنها از صنعت ایجاز بهره می‌برد. او به سادگی از معنای کلمات برای فهماندن مقصودش بهره می‌گیرد و با چنان مهارتی این کار را انجام می‌دهد که در نظر همگان کاری ساده می‌نماید. گیرندگی تفکرات خیام تنها مخصوص خود اوست و در زبان هیچ شاعر فارسی‌زبان دیگری مشاهده نمی‌شود، زبانی بی‌تکلف دارد و تشبیهات و استعاراتش با ظرافتی خاص و با شکلی ساده و روان چینش شده‌اند.
ویژگی جالبی که در شعر خیام نمایان است دقت نظر خاص او در استفاده از لغات عربی در شعرش است، یعنی یا کاملاً فارسی‌گو بوده‌است یا مانند فردوسی تا حد امکان از کلمات متداول عربی در فارسی استفاده نکرده‌است و با بهره‌گیری از تنها یک یا چند لغت عربی در شعرش مفهوم خاصی را القا کرده‌است. این ویژگی کاملاً در مفهوم شعری خیام نمایان است. این کار خیام از آن‌رو قابل توجه‌است که در گذشته، زبان عربی را حتی می‌توان به نوعی زبان رسمی ایران دانست چرا که تمام کتب علمی و مذهبی، به زبان عربی نوشته می‌شدند و همان‌طور که دیده می‌شود حتی قرن‌ها بعد از خیام نیز اشعار شاعران ایرانی مملو از لغات عربی‌است و این خود ممیزی است که خیام و فردوسی را از دیگر شاعران ایرانی تمییز می‌دهد.