stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آمستراد سی‌پی‌سی
مدل‌های مختلف > مدل‌های ویژه و همسان > مدل آلِست 520EX

در سال ۱۹۹۳ شرکت روسی «پاتیسونیک» (که در شهر اومسک روسیه قرار داشت) اقدام به عرضه رایانه Aleste 520EX نمود. این رایانه به طرز بسیار چشمگیری با مدل آمستراد CPC6128 سازگاری داشت. همچنین قابلیت سوئیچ به حالت «ام اس ایکس» نیز در این رایانه قرار داشت.
بازتاب‌ها

در ژانویه ۱۹۸۵ یکی از نویسندگان مجله «بایت» در مورد رایانه آمستراد CPC464 این‌گونه نوشت: «یک رایانه خانگی مفید، شامل صفحه کلید خوب، متن هشتاد ستونی، گرداننده دیسک ارزان و مناسب، و پشتیبانی از اجرای سیستم عاملی مثل "سی پی/ام"»
سخت‌افزار > سی پی یو

تمام رایانه‌های سری CPC بر اساس سی پی یو زد۸۰ و نهایت سرعت ۴ مگاهرتز طراحی شده بودند.
در سری CPC، هم سی پی یو و هم سخت‌افزار ویدئویی به‌طور مشترک از حافظه اصلی دستگاه استفاده می‌کردند، به همین دلیل و برای جلوگیری از تداخل‌های احتمالی، دسترسی حافظه سی پی یو به ازای اجرای هر دستور از چهار سیکل عملیاتی محدود شده بود. دستورهای پردازنده زد۸۰ احتیاج به سه یا چهار سیکل تراشه دارند، نتیجه این محدودیت باعث گردیده بود تا سرعت این پردازنده تقریباً ۳٫۳ مگاهرتز باشد.
سخت‌افزار > حافظه

رایانه‌های آمستراد سی پی سی مجهز به ۶۴ کیلوبایت (در مدل‌های CPC464, CPC664, 464plus, GX4000) یا ۱۲۸ کیلوبایت (CPC6128, 6128plus) حافظه رَم بودند. این مقدار حافظه، با استفاده از کارت‌های توسعه حافظه (که توسط شرکت تولیدکننده طرف سوم ساخته می‌شد) به ۵۱۲ کیلوبایت قابل ارتقاء بودند. به دلیل محدودیت آدرس دهی پردازنده زد۸۰ تا ۶۴ کیلوبایت، جهت آدرس دهی مقادیر بالاتر از قابلیت خاصی به نام بانک سوئیچینگ استفاده می‌شد.
سخت‌افزار > ویدئو

خروجی ویدئوی سری CPC یک مدل غیر متعارف و دوباره طراحی شده «دروازه آرایه» از یک «کنترلر نمایش‌گر ویدئویی» (مانند تراشه موتورولا ۶۸۴۵ یا تراشه‌های مشابه) است که خروجی ویدئویی آن به صورت پیکسلی می‌باشد. در مدل‌های CPC6128 خروجی ویدئویی به صورت یک سیستم مدار مجتمع خاص که «دروازه آرایه» کنترلر آن به صورت تلفیق شده بود، تولید گردید.
سه رزولوشن تصویری توکار و مختلف برای این سری در دسترس قرار دارند:
۲۰۰×۱۶۰ پیکسل با ۱۶ رنگ ("حالت ۰"، متن ۲۰ ستونی)
۲۰۰×۳۲۰ پیکسل با ۴ رنگ ("حالت ۱"، متن ۴۰ ستونی)
۲۰۰×۶۴۰ پیکسل با ۲ رنگ ("حالت ۲"، متن ۸۰ ستونی)
الیته قابلیت افزایش اندازه تصویر در این سری، به وسیله برنامه‌ریزی مجدد «کنترلر نمایش ویدئویی» امکان‌پذیر است.
سخت‌افزار ویدئویی اصلی سری CPC از یک پلت ۲۷ رنگ پشتیبانی می‌کند که از یک فضای رنگ «آری جی بی» تولید گردیده. این فضا برای هر رنگ سه حالت روشن، نیمه روشن و خاموش دارد. در سری «آمستراد پلاس» این پلت به ۴۰۹۶ رنگ افزایش پیدا کرده و حالت‌های فضای «آری جی بی» آن نیز به چهار بیت برای هر رنگ قرمز، سبز و آبی تغییر پیدا کرده‌است.
به جز مدل GX4000، بقیه مدل‌های CPC فاقد یک خروجی استاندارد تلویزیون یا خروجی کامپوزیت ویدئو بودند و در عوض با یک رابط دی‌آی‌ان ۶ پین برای اتصال به نمایشگرهای آمستراد، عرضه می‌شدند. البته آداپتورهای مخصوص اتصال به تلویزیون توسط شرکت‌های سازنده لوازم جانبی برای رایانه‌های آمستراد تولید گردید.
سخت‌افزار > صوت

سری CPC از تراشه صوتی AY-3-8912 استفاده می‌کرد، این تراشه دارای سه کانال صوتی بود که هرکدام قابلیت برنامه‌ریزی و تولید «امواج صوتی»، «نویز» یا هردوی آن‌ها را به صورت داشتند.
صدای تولید شدهٔ مونو به وسیله یک اسپیکر داخلی کوچک (۴ سانتی‌متری) و قابلیت کنترل صدا و آمپلی فایر داخلی تولید می‌شد. خروجی استریو نیز توسط یک خروجی ۳٫۵ میلی‌متری هدفون قابل دسترسی بود.
همچنین قابلیت پخش سمپل‌های صوتی با رزولوشن حدودی ۵ بیت (به صورت فرستادن اطلاعات داده‌ای به تراشه صوتی) نیز وجود دارد. البته این تکنیک فشار زیادی بر روی سی پی یو می‌آورد و باعث کند شدن مابقی عملیات پردازش می‌گردد. نمونه‌های استفاده شده این تکنیک را می‌توان در صحنه‌های غیرقابل بازی از عناوینی چون «مرکز فرماندهی تعقیب»، «بحران (بازی ویدئویی ۱۹۸۶)» و پلیس آهنی (بازی) دید.
سخت‌افزار > گرداننده فلاپی دیسک

رایانه‌های آمستراد از گرداننده فلاپی دیسک ۳ اینچ هیتاچی استفاده می‌کردند. این در حالی بود که در همان زمان صنعت «رایانه‌های شخصی» به سمت استفاده از دیسک‌های ۳٫۵ اینچ ابداعی سونی روی آورده بود. شرکت آمستراد تعداد زیادی گرداننده ۳ اینچ از آسیا خریداری کرده بود، این گرداننده‌ها توسط پاناسونیک سفارشی ساز شده بودند. گرداننده انتخابی آمستراد (که به صورت توکار برای مدل‌های بعدی استفاده شد) یک دستگاه «تک-چگالی» بود که ۴۰ شیار برای خواندن و نوشتن داشت و کاربر باید به صورت دستی اقدام به پشت و رو نمودن دیسک برای دستیابی به اطلاعات سمت دیگر آن می‌کرد. هر طرف این دیسک‌ها به‌طور مجزا دارای سوئیچ محافظ نوشتن است. هر طرف دیسک به نام‌های "A" و "B" شناخته شده و هر کدام ۱۸۰ کیلوبایت فرمت می‌شوند (در فورمت AMSDOS، دو کیلوبایت دایرکتوری و ۱۷۸ کیلوبایت فضای ذخیره اطلاعات). در مجموع این دیسک‌ها قابلیت ذخیره حدود ۳۶۰ کیلوبایت اطلاعات را دارا می‌باشند. رابط کاربری همراه گرداننده، یک «کنترلر فلاپی دیسک» NEC 765 می‌باشد، که در مدل‌های مختلفی از رایانه‌های شخصی «آی بی ام» (مانند PC/XT, PC/AT و PS/2) نیز استفاده شده‌است. این دیسک‌ها که «تک-چگالی» می‌باشند، با استفاده از تغییرات بسامدی و مغناطیسی می‌توان آن‌ها را وادار به ذخیره اطلاعات به صورت «چگالی دوبل» نمود.
دیسک‌ها داخل یک روکش کاغذی یا یک بدنه سخت پلاستیکی قرار گرفته و به صورت بسته دیسک عرضه می‌شدند. بدنه این دیسک‌ها از مدل‌های ۳٫۵ اینچی نازک‌تر و سخت‌تر بود. یک پوشش فلزی لغزان داخلی، وظیفه حفاظت از سطح نرم مدیای داخل بدنه را برعهده داشت. این پوشش فلزی در دیسک‌های ۳٫۵ اینچ ساخت سونی به صورت خارجی و لغزان بر روی بدنه دیسک قرار داشتند. دیسک‌های ۳ اینچی به‌طور چشمگیری از دیسک‌های ۳٫۵ و ۵٫۲۵ اینچی گرانتر بودند. این عوامل در کنار ظرفیت پایین‌تر نسبت به رقیبان، در نهایت منجر به توقف تولید دیسک‌های ۳ اینچی بعد از مدت کوتاهی از توقف تولید رایانه‌های آمستراد سی پی سی گردید.
به غیر از رایانه‌های آمستراد سی پی سی، سیستم‌های دیگری نیز از این دیسک‌های ۳ اینچ استفاده می‌کردند (آمستراد پی سی دبلیو، اسپکتروم ۳+، Sega SF-7000 و سیستم‌های مبتنی بر سیستم عامل سی پی/ام مانند سری Tatung Einstein و «اوزبورن»)
با استفاده از رابط کاربری استاندارد Shugart، امکان استفاده از گرداننده‌های استاندارد ۳، ½۳ یا ¼۵ اینچ برای آمستراد سی پی سی و به صورت گرداننده دوم، در دسترس بود. برنامه‌هایی مانند ROMDOS و ParaDOS سیستم عامل AMSDOS را طوری گسترش داده که توانایی فورمت دیسک‌های «دو-طرفه» ۸۰ تراک را داشته باشد، در این صورت بر روی یک دیسک تا ۸۰۰ کیلوبایت اطلاعات می‌توان ذخیره کرد.
سخت‌افزار > امکانات گسترش

سخت‌افزار و ثابت افزار این رایانه‌ها طوری طراحی شده بود که نرم‌افزارها بتوانند بر روی حافظه رام قابل گسترش، به درستی عمل کنند. ثابت افزار آمستراد به شکلی طراحی شده که نرم‌افزارهای جدید بدون کمترین مشکل و به راحتی بتوانند به این حافظه‌های رام دسترسی داشته باشند. از جمله این نرم‌افزارها می‌توان به واژه پردازها و نرم‌افزارهای کاربردی برنامه‌نویسی اشاره کرد (برای مثال برنامه Protext، Brunword و اسمبلر MAXAM)
بعضی از تراشه‌های رام را به‌طور مستقیم نمی‌توان به سری CPC متصل نمود، در عوض پلاگین خاصی به نام rom boxes وجود دارد که شامل سوکت‌هایی برای جای‌گذاری تراشه‌های رام و مدار کوچکی جهت سوئیچ بین این تراشه‌ها است. این boxeها از طریق درگاه پشت دستگاه، به رایانه متصل می‌شوند. نرم‌افزارهایی که بر روی این تراشه‌های افزودنی رام قرار دارند، بسیار سریعتر از نرم‌افزارهایی که بر روی دیسک یا نوار کاست قرار دارند بارگذاری می‌شوند. به همین دلیل قسمت بوت دستگاه طوری طراحی شده که ابتدا اقدام به بررسی وجود رام بر روی تراشه‌های درگاه گسترش نموده و در صورت وجود اولویت بارگذاری را به آن می‌دهد. این قابلیت به میزان زیادی توانایی شخصی‌سازی سیستم را به کاربران مشتاق می‌دهد. البته بسیاری از کاربران عادی تا زمانی که این مطالب را در نشریات مطالعه نکرده بودند، از این توانایی در زمینه رام‌های افزودنی اطلاعی نداشتند، زیرا به این قابلیت در دفترچه راهنمای رسمی سری CPC اشاره‌ای نشده و فقط در راهنمای «ثابت افزار» در این باره توضیح داده شده‌است.
این رایانه‌ها همچنین دارای یک سوکت ۹ پین ورودی جوی استیک می‌باشد که با استفاده از کابل مخصوص جداکننده، امکان استفاده از دو جوی استیک در این رایانه وجود دارد.
لوازم جانبی > درگاه سریال RS232

رایانه آمستراد دارای دو درگاه سریال «RS-232» است که در قسمت پشت دستگاه قرار دارد و در مدل CPC464 دارای یک کانکتور جهت اتصال گرداننده دیسک یا دیگر لوازم جانبی می‌باشد.
رابط کاربری اورجینال این رایانه همراه با یک Book of Spells و جهت تسهیل انتقال اطلاعات بین رایانه‌های آمستراد و دیگر سیستم‌هایی که از همان پروتکل رام مشابه استفاده می‌کنند، عرضه می‌گردد. محدودیت‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری این اینترفیس باعث شد تا شرکت Pace اقدام به ساخت نسخه‌ای جدید و البته سازگار با نسخه تولیدی آمستراد نماید. همچنین شرکت‌های متفرقه دیگری نیز اقدام به تولید اینترفیس‌های سریال برای این سری نمودند. از جمله این شرکت‌ها می‌توان به KDS Electronics و Cirkit اشاره نمود.
نرم‌افزار > بیسیک و سیستم عامل

مانند بسیاری از رایانه‌های خانگی آن دوران، سری CPC در داخل حافظه رام خود دارای یک سیستم عامل و مفسر بیسیک اختصاصی می‌باشد. مفسر بیسیک آن، «لوکوموتیو بیسیک» نام دارد که نسخه بهبود یافته‌ای از بیسیک تراشه زد۸۰ (تولید شرکت «لوکوموتیو سافت ویر») است که برای ریز رایانه‌های «بی‌بی‌سی میکرو» طراحی شده بود. این مفسر بیسیک جهت دسترسی آسان به منابع صوت و تصویر سیستم (توسط دستور POKE) طراحی شده بود.
نرم‌افزار > سی پی/ام

سیستم عامل «سی پی/ام» (محصول شرکت دیجیتال ریسرچ) از مدل‌های CPC664 و CPC6128 که برپایه دیسک می‌باشند، پشتیبانی می‌کند. سیستم‌های مبتنی بر ۶۴ کیلوبایت با CP/M 2.2 و مدل‌های دارای ۱۲۸ کیلوبایت با CP/M 3.1 عرضه می‌شدند. سیستم عامل فشرده CP/M 2.2 حجم زیادی از سکتورهای بوت دیسک‌های ۳ اینچ را اشغال می‌کرد. این سکتورها که "System format" نامیده می‌شوند توسط دستور CPM| از درون لوکوموتیو بیسیک به‌طور مستقیم قابل بارگذاری می‌باشد، این قابلیت یکی از انتخاب‌های مشهور بین سازندگان بازی است که باعث ساخت روتین‌های بارگذاری بازی‌ها می‌شود.
نرم‌افزار > زبان‌های دیگر

با وجود اینکه کمپایلرهایی برای زبان‌های لوکوموتیو بیسیک، سی و پاسکال در رایانه‌های آمستراد قابل دسترسی است، اغلب نرم‌افزارهای CPC به زبان اسمبلی تراشه زد۸۰ نوشته می سد. اسمبلرهای معروف عبارت بودند از: Hisoft's Devpac, Arnor's Maxam, و (در کشور فرانسه) DAMS. سیستم‌های CPC دارای دیسک گردان (به جز سری پلاس) به همراه یک نرم‌افزار مفسر جهت آموزش زبان لوگو عرضه می‌شد. همچنین یک کمپایلر زبان سی توسط شرکت Tandy Europe تولید و توسط شرکت Micro Business در بازار اروپا توزیع گردیده بود.
نرم‌افزار > رولند

جهت شناخته کردن سری CPC در بازار و بین کاربران، تعدادی بازی ویدئویی توسط یکی از شرکت‌های تابعه آمستراد با نام Amsoft منتشر گردید. این بازی‌ها با عنوان «رولند» نامگذاری شدند. این بازی‌ها بر اساس شخصیت واحدی طراحی نشده بودند. برای مثال در بازی Roland Goes Digging شخصیت رولند یک نوجوان با موهای بور، در Roland Goes Square Bashing قهرمان بازی یک مکعب سفید رنگ پادار و در بازی Roland in the Caves شخصیت اصلی بازی یک حشره جهش یافته‌است. از سری بازی‌های با نام رولند، فقط دو عنوان دارای گیم پلی و شخصیت یکسانی بودند: «رولند در زمان» و «رولند در فضا». نام شخصیت رولند، از نام «Roland Perry» یکی از طراحان اصلی سری CPC اقتباس شده‌است.
بخش کامپیوتر اشنایدر

شرکت آمستراد به دلیل نداشتن نمایندگی عرضه در کشورهای آلمان، اتریش و سوئیس، تصمیم گرفت جهت ورود به این بازارها با یکی از شرکت‌های بومی آلمان وارد یک شراکت گردد. به همین منظور آمستراد با شرکت Schneider Rundfunkwerke AG اقدام به همکاری نمود (این شرکت آلمانی تا قبل از این به خاطر تولیدات گرانقیمت صوتی خود شناخته شده بود). در سال ۱۹۸۴ و در پی این مشارکت بخش Schneider Computer جهت تولید سری آمستراد CPC و با نام تجاری Schneider CPC، به وجود آمد.
با وجود اینکه طراحی هر دو سیستم از نظر سخت‌افزاری بر یک پایه استوار است، با اینحال تفاوت‌های زیادی بین سری آمستراد CPC و اشنایدر CPC به چشم می‌خورد. برجسته‌ترین اختلاف مربوط به صفحه کلید سری اشنایدر می‌باشد. مدل‌های اشنایدر CPC464 و CPC664 به جای صفحه کلید رنگی، دارای صفحه کلید خاکستری رنگ و یک دست می‌باشد که فورمت چینش کلیدهای آن به صورت انگلیسی می‌باشد. شرکت اشنایدر برای کاربرانی که خواستار استفاده از چینش آلمانی صفحه کلید "QWERTZ" بودند، اقدام به طراحی نرم‌افزار ویژه‌ای نمود که این عمل را به صورت نرم‌افزاری انجام می‌داد. جهت جلوگیری از تداخل‌های ناخواسته الکترونیکی، سری اشنایدر CPC مجهز به یک پوشش داخلی فلزی گردیده بود. به همین دلیل نیز مدل اشنایدر CPC6128 به جای کانکتورهای edge، دارای کانکتورهای مدل ریبون شده بود. هر دو تغییر (کانکتورهای ریبون و صفحه کلید خاکستری رنگ) در تولیدات بعدی آمستراد CPC نیز قرار داده شدند.
در سال ۱۹۸۸ و در پی عدم قبول شرکت اشنایدر جهت تولید رایانه‌های سازگار با سری AT آمستراد، مشارکت این دو شرکت پایان یافت. شرکت اشنایدر بعد از پایان مشارکت اقدام به فروش باقی‌مانده سری CPC کرد و از بازار مناسب این سری، جهت معرفی مدل‌های PC خود استفاده نمود. با وجود این مشارکت و سعی فراوان شرکت آمستراد و تولید مدل‌های CPC464 و CPC6128، تلاش‌های آمستراد برای جا انداختن نام و برند «آمستراد» در بین مردم آلمانی زبان اروپا، به جایی نرسید و شکست خورد.
جامعه آمستراد

رایانه‌های سری «آمستراد سی پی سی» از طول عمر نسبتاً مناسبی برخوردار بود و به همان نسبت که در کارهای تجاری از آن استفاده می‌شد، در بازار بازی‌های ویدئویی نیز موفق بود. برنامه نویسان برای این سری نرم‌افزارهای زیادی تولید کردند، حتی برای این رایانه سیستم عامل‌های مبتنی بر رابط کاربری گرافیکی(GUI) نیز تولید شدند. (مانند FutureOS و SymbOS). سایت‌ها و انجمن‌های اینترنتی فراوانی در مورد اخبار، سخت‌افزار، نرم‌افزار، برنامه‌نویسی و بازی‌های آمستراد وجود دارند. مجله‌های CPC در طول دهه هشتاد میلادی توسط شرکت‌های مختلف در کشورهایی مانند بریتانیا، فرانسه، اسپانیا، دانمارک، استرالیا و یونان چاپ و منتشر شدند. از میان مجله‌های معروف می‌توان به مجله رسمی شرکت آمستراد و ناشران مستقل (Amstrad Action, Amtix!, CPC Attack, Australia's The Amstrad User, از فرانسه Amstrad Cent Pour Cent و Amstar) اشاره کرد. در پایان تولید رایانه‌های سری CPC، شرکت آمستراد اجازه پخش رایگان رام CPC را صادر کرد، با اینحال پیام‌های مربوط به کپی رایت آن تغییر پیدا نکرد و این بدان معنی است که حقوق آن‌ها هنوز در اختیار آمستراد قرار دارند. البته این اجازه به سازندگان برنامه‌های امولاتور «آمستراد سی پی سی» داده شد که ثابت افزار CPC را همراه با برنامه هایشان عرضه کنند.
تأثیرات سری CPC بر دیگر محصولات آمستراد

شرکت آمستراد با تولید رایانه‌های «آمستراد پی سی دبلیو» راه موفقیت‌آمیز CPC464 را ادامه داد. این رایانه نیز براساس تراشه زد۸۰، گرداننده دیسک ۳ اینچ و نرم‌افزار لوکوموتیو ساخته شده بود. سری PCW در اصل به این دلیل تولید شده بود تا (به همراه پروژه‌ای تحت عنوان ANT) به عنوان مدل‌های پیشرفته از رایانه‌های CPC باشند. با این وجود شرکت آمستراد تصمیم گرفت توان خود را برای تولید و عرضه مدل PCW صرف کند و به این ترتیب پروژه ANT هرگز به مرحله بهره‌برداری نرسید.
در ۷ آوریل ۱۹۸۶ شرکت آمستراد اعلام کرد که شرکت «تحقیقاتی سینکلر» را خریده است و بنابراین تمام حقوق مربوط به تولیدات با برند سینکلر را در دنیا به دست آورده است. از جمله ذخیره انبار رایانه‌های مدل اسپکتروم و Sinclair QL در اختیار آمستراد قرار گرفت. آمستراد با فروش این موجودی انبار به تنهایی بیش از ۵ میلیون پوند درآمد کسب کرد و بعد از مدتی دو مدل جدید از سری اسپکتروم را با نام‌های «اسپکتروم +۲» را براساس سخت‌افزار اسپکتروم ۱۲۸ به همراه یک گرداننده داخلی نوار کاست (مانند مدل آمستراد CPC464) و در همان سال مدل «اسپکتروم +۳» را با یک گرداننده داخلی فلاپی دیسک (مشابه CPC664 و CPC6128) به بازار عرضه کرد.
عباس شاکری

عباس شاکری حسین‌آباد (متولد ۱۳۳۷ در یزد) اقتصاددان نهادگرای ایرانی، استاد تمام دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی و سردبیر فصل‌نامه اقتصاد و جامعه است.
او عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است.
شاکری برای نگارش کتاب مقدمه‌ای بر اقتصاد ایران برگزیدهٔ اولِ دهمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فارابی شد.
اقتصاد کلان
عباس شاکری از اساتید برجسته مباحث مربوط به اقتصاد کلان در دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی است. کتاب اقتصاد کلان شاکری به عنوان یکی از کتب مرجع برای تدریس اقتصاد کلان به شمار می‌رود و در تدوین برخی کتاب‌های آموزشی اقتصاد کلان به عنوان منبع مورد استفاده قرار گرفته است.
او معتقد است نقدینگی در ایران عامل اصلی تورم نبوده و جهش قیمت ارز باعث آن است و تشدید کسری بودجه دولت در بعد رخ دادن جهش‌های ارزی نیز به دلیل سیاست‌های تثبیتی نبوده و بخاطر خود جهش قیمت ارز است. به عنوان مثال وی تقاضای مردم برای خرید برنج در بقالی را اشاره می‌کند که سبب افزایش قیمت برنج در بقالی نمی‌شود و قیمت ارز باعث تغییر قیمت برنج در بقالی می‌شود. او رابطه بین شاخص‌‌های اقتصادی تورم، نقدینگی، کسری بودجه دولت، نرخ ارز و وضعیت تجارت خارجی رابطه مبادله در اقتصاد ایران را بدین صورت می‌داند که قیمت ارز عامل اصلی ایجاد و بغرنج شدن وضعیت سایر شاخص‌های ذکر شده است.
عباس شاکری از جمله اساتیدی است که بر اهمیت توجه به مفروضات نظریه‌های اقتصادی تاکید فراوان دارد و معتقد است برای ارائه یک تحلیل درست باید به مطابقت پیش‌فرض‌های خود با واقعیت موجود دقت کنیم. وی که در شبکه‌های اجتماعی حضور ندارد و در عرصه عمومی نیز بسیار کم سخنرانی و مصاحبه می‌کند، در یک سخنرانی به تاریخ ۹ خرداد ۱۴۰۱ با موضوع جراحی اقتصادی از عدم توجه بایسته بسیاری از تحلیل‌گران اقتصادی به روش‌شناسی علم اقتصاد و مفروضات نظریه‌های اقتصادی گلایه کرد و گفت غلبه این گونه تحلیل‌ها بر فضاهای رسانه‌ای و علمی انگیزه انسان را برای اظهار نظر از بین می‌برد. شاکری در این سخنرانی با کنایه درباره این دسته از تحلیل‌ها اظهار داشت: صندوق بین‌المللی پول چند دهه قبل خدمت بزرگی به جامعه ایران کرد؛ این نهاد یک بسته سیاستی منتشر کرد که با گذشت چند دهه همچنان عده‌ای در ایران تصور می‌کنند با حفظ کردن گزاره‌ها و سیاست‌های آن بسته می‌توانند کارشناس و اقتصاددان بشوند.
تورم در ایران
شاکری با نگاه تک‌علیتی و تک‌ساحتی در تبیین تورم مخالف است و می‌گوید دست‌های قدرت‌طلب و منفعت‌طلب سعی در آدرس غلط دادن درباره تورم دارند تا سیاستگذاران و مردم را سردرگم کنند. او معتقد است: ریشه‌یابی و تحلیل تورم در عین حال که قدری پیچیده است اما چارچوب و سیر تحلیل آن بسیار روشن است. در تاریخ اندیشه اقتصادی تورم معلول و نتیجه سه گروه از عوامل است. در واقع این سه گروه عوامل هستند که نوع تورم را تشخص می‌دهند. تورم یا معلول جاذبه تقاضاست  (demand pull inflation) یا حاصل فشار هزینه‌هاست (Cost push inflation) یا ماهیت ساختاری دارد. درباره نوع سوم تورم سه گروه عوامل ساختاری ذکر شده است؛ یکی قدرت قیمت‌گذاری دلخواه (Arbitrary markup pricing)، یکی تضادهای توزیعی  (Distribution conflicts) و دیگری شاخص‌بندی (indexation).
او رابطه بین شاخص‌‌های اقتصادی تورم، نقدینگی، کسری بودجه دولت، نرخ ارز و وضعیت تجارت خارجی رابطه مبادله در اقتصاد ایران را بدین صورت می‌داند که قیمت ارز عامل اصلی ایجاد و بغرنج شدن وضعیت سایر شاخص‌های ذکر شده است.
سپرده قانونی

سپرده قانونی (انگلیسی: Bank reserves) یا ذخیره بانکی سپرده‌ای است که بانک‌ها در حساب‌های خود نزد بانک مرکزی دارند یا وجوه نقدی که در مخازن خود نگهداری می‌کنند. در برخی کشورها بانک‌های مرکزی حداقلی را به عنوان سپرده قانونی تعیین می‌کنند که برابر با درصدی از بدهی بانک‌ها (یا در واقع سپرده مشتریان بانک‌ها) است. گاهی حتی در صورتی که مقرراتی در ارتباط با سپرده قانونی وجود نداشته باشد، بانک‌ها خود اقدام به نگهداری ذخیره برای وقایع پیش‌بینی‌نشده‌ای همچون هجوم ناگهانی مردم برای برداشت از حساب‌هایشان یا بحران بانکی
می‌کنند که به آن ذخیره ویژه یا اختیاری گفته می‌شود.
استفاده از واژه ذخیره برای سپرده قانونی از دیدگاه حسابداری ممکن است گمراه‌کننده باشد، زیرا ذخایر در حسابداری به‌طور معمول بخشی از حقوق صاحبان سهام یک شرکت محسوب می‌شوند و بنابراین همراه با بدهیها در سمت چپ ترازنامه طبقه‌بندی می‌شوند، در صورتی که سپرده‌های قانونی بخشی از داراییهای یک بانک محسوب می‌شوند و در گزارش سالانه بانک‌ها تحت عنوان موجودی نقدی نزد بانک مرکزی طبقه‌بندی می‌شوند.
نسبت سپرده قانونی

به درصدی از سپرده مشتریان بانک‌ها که طبق مقررات بانک مرکزی، بانک‌ها موظف به سپرده‌گذاری آن نزد بانک مرکزی هستند، نسبت سپرده قانونی گفته می‌شود و از جمله ابزارهای سیاست پولی بانک مرکزی است. بانک مرکزی از طریق افزایش نسبت سپرده قانونی حجم تسهیلات اعطایی بانک‌ها را منقبض و از طریق کاهش آن، اعتبارات بانک‌ها را منبسط می‌کند. در ایران مطابق قانون پولی و بانکی نسبت سپرده قانونی از ۱۰ درصد کمتر و از ۳۰ درصد بیشتر نخواهد بود و بانک مرکزی ممکن است برحسب ترکیب و نوع فعالیت بانک‌ها نسبت‌های متفاوتی برای آن تعیین کند.
زمین‌لرزه ۱۳۹۶ هجدک

زمین‌لرزه ۱۳۹۶ هجدک با شدت ۶٫۱ ریشتر صبح روز جمعه ۱۰آذر ۱۳۹۶ در نزدیکی هجدک در شهرستان راور در شمال استان کرمان اتفاق افتاد. مدیرکل ستاد بحران استان کرمان در مورد زلزله هجدک گفت در بررسی‌های اولیه تلفات جانی مشاهده نشده‌است.
این زمین‌لرزه ۵۱ مصدوم داشت.
زمین‌لرزه‌های ۶٫۲ و ۶٫۱ و ۵٫۱ در ۲۱ آذر مجدد تکرار شدند همراه با پس‌لرزه‌های بزرگ‌تر از ۴ ریشتر در مجموع ۹ لرزش فقط در ۲۱ و ۲۲ آذر.
این زمین‌لرزه در شهرهای کرمان، راور، زرند، سیرجان و رفسنجان احساس شده‌است.
جزئیات زمین‌لرزه

بزرگی: ۶٫۱ محل وقوع: استان کرمان - حوالی هجدک (راور -کرمان)
تاریخ و زمان وقوع به وقت محلی: ۱۳۹۶/۰۹/۱۰ ۰۶:۰۲:۴۴
طول جغرافیایی: ۵۷٫۳۹
عرض جغرافیایی: ۳۰٫۷۳
عمق زمین‌لرزه: ۱۰ کیلومتر
نزدیک‌ترین شهرها:
۳۷ کیلومتری هجدک (راور)
۴۶ کیلومتری شهداد (کرمان)
۴۸ کیلومتری چترود (کرمان)
نزدیکترین مراکز استان:
۵۸ کیلومتری کرمان
۲۹۳ کیلومتری بیرجند
محل وقوع زمین‌لرزه

مرکز لرزه‌نگاری دانشگاه تهران شدت این زلزله را ۶٫۱ و محل وقوع آن را هجدک در شهرستان راور در شمال شهر کرمان گزارش کرد.
خبرگزاری رویترز به نقل از مرکز هشدار سونامی اقیانوس آرام شدت این زمین‌لرزه را ۶٫۳ اعلام کرده‌است. همچنین محل وقوع زمین‌لرزه در ۵۰ کیلومتری شمال شرق کرمان و در عمق ۳۰ کیلومتری زمین عنوان شده‌است.
پس لرزه‌ها

تاکنون دست کم ۴۲ پس لرزه با شدت بین ۳٫۴ تا ۵٫۱ منطقه را لرزانده‌است.
پس لرزه‌ها > زمین‌لرزه‌های مکرر

به گزارش مرکز لرزه‌نگاری کشوری دانشگاه تهران ۲۱ آذر ۱۳۹۶ از ساعت ۱۲ و ۱۳ دقیقه ظهر به وقت ایران، زمین لرزه‌های متعددی (حداقل ۹ زمین‌لرزه) بزرگتر از ۴ ریشتر که اولی به بزرگی ۶٫۲ بوده و مجدد نیمه‌شب ۲۲ آذر دو زمین‌لرزه ۶٫۱ در عمق ۱۰ کیلومتری و ۵٫۱ در عمق ۵ کیلومتری با فاصله ۸ دقیقه این منطقه را لرزاند. طی روزهای پیش از آن از ۱۷ام و هفته پیش از آن ۶ زمین‌لرزه متعدد بزرگتر از ۴ ریشتر در منطقه رخ دادند. البته در خبری به نقل از بی‌بی‌سی فارسی که نیمه شب منتشر شد، خبرگزاری ایسنا فاصله دو زمین‌لرزه نیمه شب را لحظاتی پس از زمین‌لرزه اول عنوان کرده بود.
ضایعات و خسارات

براساس گزارش‌های منتشرشده، تعدادی ساختمان، به‌خصوص خانه‌های روستایی، خراب شدند و چندین نفر زخمی شدند. رئیس دانشگاه علوم پزشکی کرمان گفته‌است ۵۲ نفر از زمین‌لرزهٔ صبح امروز دچار مصدومیت شده‌اند..
پس‌لرزه‌های با بزرگی بیشتر از ۲٫۵ ثبت‌شده تا ۶۷ روز پس از زمین‌لرزهٔ آذر ۱۳۹۶ هُجدک. (منبع داده‌ها، جستجوی وبسایت مرکز لرزه‌نگاری کشوری است)
یونکرس سی‌ال.۱

| یونکرس سی‌ال> ۱ | یونکرس سی‌ال> ۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد تهاجمی
کشور سازنده:  آلمان
تولیدکننده: یونکرس
نخستین پرواز: ۴ مارس ۱۹۱۸
معرفی‌شده در: ۱۹۱۸
کاربر اصلی: لوفت‌اشترایت‌کرفته
تعداد ساخته‌شده: ۴۳ فروند
یونکرس سی‌ال. ۱ (به آلمانی: Junkers CL.I) یک هواگرد تهاجمی تک‌باله تک‌موتوره دوره جنگ جهانی اول ساخت شرکت یونکرس در امپراتوری آلمان بود.
طراحی و استفاده

یونکرس سی‌ال. ۱ یک هواگرد تمام‌فلزی تک‌باله بال‌پایین بود که نخستین بار روز ۴ مارس سال ۱۹۱۸ به پرواز درآمد. با توجه به مشکلات صنعت آلمان در تولید هواگردهای فلزی، تنها ۴۷ فروند از آن تولید شد. این هواگرد به خوبی تسلیح شده بود و سه مسلسل و یک محفظه بمب برای نارنجک ضدنفر در زیر بدنه داشت.
مشخصات فنی

سی‌ال. ۱:
خدمه: ۲ نفر
طول: ۷.۹ متر
طول بال: ۱۲.۰۴ متر
ارتفاع: ۲.۶۵ متر
وزن بارگذاری‌شده: ۱٬۰۵۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۱ × موتور خطی ۶ سیلندر ب‌ام‌و مرسدس دی.۳آ خنک‌شونده با مایع: ۱۸۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۱۶۱ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز: ۶٬۰۰۰ متر
طول پرواز: ۲ ساعت
۳ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری ال‌ام‌گه ۱۵/۰۸
نارنجک ضدنفر
حوزه موشکی وایت سندز

| حوزه موشکی وایت سندز (۱۹۶۰) حوزه مشترک آزمایش موشک‌های هدایت‌شونده نیومکزیکو (۱۹۴۷) میدان آزمایش وایت سندز (۱۹۴۵)  حوزه بمباران و توپخانه الماگوردو (۱۹۴۱) | حوزه موشکی وایت سندز (۱۹۶۰) حوزه مشترک آزمایش موشک‌های هدایت‌شونده نیومکزیکو (۱۹۴۷) میدان آزمایش وایت سندز (۱۹۴۵)  حوزه بمباران و توپخانه الماگوردو (۱۹۴۱) |
| --- | --- |
بخشی از فرماندهی آزمایش و ارزیابی ارتش ایالات متحده آمریکا: بخشی از فرماندهی آزمایش و ارزیابی ارتش ایالات متحده آمریکا
واقع در کوه‌های سن آندرس، کوه‌های اسکورا، کوه‌های سن آگوستین، حوضه تولاروزا، و چوپادرا مسا در نیومکزیکو : واقع در کوه‌های سن آندرس، کوه‌های اسکورا، کوه‌های سن آگوستین، حوضه تولاروزا، و چوپادرا مسا در نیومکزیکو 
بیشتر مناطق شمالی حوصه تولاروزا (آبی) مورد استفادهٔ حوزه موشکی وایت سندز (مناطق داخل محیط مشخص‌شده با خط‌چین) است که چندین منطقهٔ غیرنظامی (از جمله پارک ملی وایت سندز تحت نظر سازمان پارک‌های ملی) و نیز تأسیسات نیروی هوایی آمریکا را محصور کرده‌است.: بیشتر مناطق شمالی حوصه تولاروزا (آبی) مورد استفادهٔ حوزه موشکی وایت سندز (مناطق داخل محیط مشخص‌شده با خط‌چین) است که چندین منطقهٔ غیرنظامی (از جمله پارک ملی وایت سندز تحت نظر سازمان پارک‌های ملی) و نیز تأسیسات نیروی هوایی آمریکا را محصور کرده‌است.
موقعیت حوزه موشکی وایت سندز: موقعیت حوزه موشکی وایت سندز
مختصات: ۳۲°۲۰′۰۸″ شمالی ۱۰۶°۲۴′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۳۵۵۶°شمالی ۱۰۶٫۴۰۵۸۳°غربی﻿ / 32.33556; -106.40583 پایگاه هوایی نظامی کوندرون در نزدیکی جنوبی‌ترین نقطهٔ حوزه موشکی وایت سندز
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
کنترل‌کننده: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
وبگاه: www.wsmr.army.mil
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۸: تکمیل اردوگاه فوریهٔ ۱۹۵۷: تکمیل مجتمع پرتاب ۳۷
سازنده: سپاه مهمات
اطلاعات پادگان: اطلاعات پادگان
فرمانده کنونی: سرتیپ اریک دی. لیتل (۲۰۲۱–اکنون)
فرماندهان پیشین:  سرتیپ دیوید سی. ترایبولا (۲۰۱۹–۲۰۲۱)  سرتیپ گرگوری جی. بردی (۲۰۱۸–۲۰۱۹)  سرتیپ اریک ال. سانچز (۲۰۱۶–۲۰۱۸)  سرتیپ تیموتی آر. کافین (۲۰۱۴–۲۰۱۶)  سرلشکر گون بینگهام (۲۰۱۲–۲۰۱۴)  سرتیپ جان جی. فراری (۲۰۱۱–۲۰۱۲)  سرتیپ دیوید ال. مان (۲۰۰۸–۲۰۰۹)  سرتیپ ریچارد ال. مک‌کیب (۲۰۰۷–۲۰۰۸) 
حوزه موشکی وایت سندز (انگلیسی: White Sands Missile Range؛ (مخفف انگلیسی: WSMR)) یک منطقهٔ آزمایش نظامی است که توسط نیروی زمینی ایالات متحده اداره می‌شود. این حوزه در ابتدا تحت عنوان زمین آزمایش وایت سندز در ۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۵ تأسیس شد. پارک ملی وایت سندز در این حوزه قرار دارد.