گلدا مئیر

| گلدا مئیر | گلدا مئیر |
| --- | --- |
גולדה מאיר: גולדה מאיר
مئیر در ۱۹۶۴: مئیر در ۱۹۶۴
: 
چهارمین نخست‌وزیر اسرائیل: چهارمین نخست‌وزیر اسرائیل
دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۶۹ – ۳ ژوئن ۱۹۷۴: دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۶۹ – ۳ ژوئن ۱۹۷۴
رئیس‌جمهور: زالمان شائزیر افاریم کاتزیر
پس از: ایگال آلون (موقت)
پیش از: اسحاق رابین
رهبر حزب کار اسرائیل: رهبر حزب کار اسرائیل
دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۶۹ – ۳ ژوئن ۱۹۷۴: دوره مسئولیت ۱۷ مارس ۱۹۶۹ – ۳ ژوئن ۱۹۷۴
پس از: لوی اشکول
پیش از: اسحاق رابین
وزیر داخلی: وزیر داخلی
دوره مسئولیت ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۰ – ۱ سپتامبر ۱۹۷۰: دوره مسئولیت ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۰ – ۱ سپتامبر ۱۹۷۰
نخست‌وزیر: خودش
پس از: حاییم موشیه شابیرا
پیش از: یوسف بورگ
وزیر امور خارجه: وزیر امور خارجه
دوره مسئولیت ۱۹ ژوئن ۱۹۵۶ – ۱۲ ژانویه ۱۹۶۶: دوره مسئولیت ۱۹ ژوئن ۱۹۵۶ – ۱۲ ژانویه ۱۹۶۶
نخست‌وزیر: داوید بن گوریون لوی اشکول
پس از: موشه شارت
پیش از: آبا ابن
وزیر کار: وزیر کار
دوره مسئولیت ۱۰ مارس ۱۹۴۹ – ۱۹ ژوئن ۱۹۵۶: دوره مسئولیت ۱۰ مارس ۱۹۴۹ – ۱۹ ژوئن ۱۹۵۶
نخست‌وزیر: داوید بن گوریون موشه شارت
پس از: موردشای بنتوف
پیش از: موردشای نامیر
عضو کنست: عضو کنست
دوره مسئولیت ۱۲ فوریه ۱۹۴۹ – ۳ ژوئن ۱۹۷۴: دوره مسئولیت ۱۲ فوریه ۱۹۴۹ – ۳ ژوئن ۱۹۷۴
فرستادهٔ تام‌الاختیار به اتحاد جماهیر شوروی: فرستادهٔ تام‌الاختیار به اتحاد جماهیر شوروی
دوره مسئولیت ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۲۵ ژانویه ۱۹۴۹: دوره مسئولیت ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۸ – ۲۵ ژانویه ۱۹۴۹
پس از: ایجاد منصب
پیش از: موردشای نامیر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: گُلدا مابُویچ ۳ مهٔ ۱۸۹۸ کی‌یف، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۸ دسامبر ۱۹۷۸ (۸۰ سال) اورشلیم غربی
حزب سیاسی: کارگران صهیون (۱۹۱۵–۱۹۱۹) اتحاد کارگر (۱۹۱۹–۱۹۳۰) ماپای (۱۹۳۰–۱۹۶۸) حزب کار (۱۹۶۸–۱۹۷۸)
دیگر عضویت‌های سیاسی: هم‌راستایی (۱۹۶۹–۱۹۷۸)
همسر(ان): موریس مایرسون (ا. ۱۹۱۷–۱۹۵۱)
فرزندان: ۲
محل تحصیل: مدرسهٔ تربیت معلم ایالت میلواکی
امضا: 
گُلدا مئیر (عبری: גּוֹלְדָּה מֵאִיר‎؛ با زادنام گُلدا مابُویچ؛ ۳ مهٔ ۱۸۹۸ – ۸ دسامبر ۱۹۷۸) سیاستمدار اسرائیلی بود که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴ به‌عنوان چهارمین نخست‌وزیر اسرائیل خدمت کرد. او نخستین و تنها رئیس دولت زن اسرائیل و نخستین رئیس دولت زن در خاورمیانه بود.
مئیر متولد خانواده اوکراینی-یهودی در کی‌یف (در آن زمان امپراتوری روسیه) بود. او در سال ۱۹۰۶ به همراه خانواده‌اش به ایالات متحده مهاجرت کرد. او از مدرسهٔ تربیت معلم ایالت میلواکی فارغ‌التحصیل و به عنوان معلم مشغول به کار شد. زمانی که در میلواکی بود، به جنبش صهیونیسم کارگری متمایل شد. در سال ۱۹۲۱، مئیر و همسرش به فلسطین (آن زمان با قیمومت بریتانیا بر فلسطین) مهاجرت کردند و در مرهاویا ساکن شدند و بعداً نماینده کیبوتص در مرکز ملی سندیکایی هیستادروت شدند. در سال ۱۹۳۴، جایگاه او به کمیته اجرایی اتحادیه کارگری ارتقا یافت. مئیر در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن چندین نقش کلیدی در آژانس یهود داشت. او در سال ۱۹۴۸ منشور استقلال اسرائیل را امضا کرد. مئیر در سال ۱۹۴۹ به عضویت کنست درآمد و تا سال ۱۹۵۶ به عنوان وزیر کار خدمت کرد تا اینکه از سوی نخست‌وزیر داوید بن گوریون به سمت وزیر امور خارجه گماشته شد. او در سال ۱۹۶۶ به‌دلیل بیماری از این وزارت کناره‌گیری کرد.
در سال ۱۹۶۹، مئیر پس از مرگ لوی اشکول، سمت نخست‌وزیری را بر عهده گرفت. او در اوایل دوران تصدی خود، دیدارهای دیپلماتیک متعددی با رهبران غربی داشت تا دیدگاه خود را در مورد صلح در منطقه ترویج دهد. وقوع جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ اسرائیل را غافلگیر کرد و خسارات اولیه شدیدی را به ارتش وارد کرد. خشم عمومی ناشی از آن به اعتبار مئیر لطمه زد و منجر به تحقیقاتی در خصوص ناکامی‌ها شد. ائتلاف هم‌راستایی او در انتخابات قانونگذاری بعدی از کسب اکثریت محروم شد. او سال بعد استعفا داد و اسحاق رابین به عنوان نخست‌وزیر جانشین او شد. مئیر در سال ۱۹۷۸ بر اثر لنفوم درگذشت و در کوه هرتسل دفن شد.
مئیر در اسرائیل شخصیتی بحث‌برانگیز است. از او به‌عنوان بنیان‌گذار این کشور و «بانوی آهنین» سیاست اسرائیل یاد شده است، اما همچنین به‌طور گسترده بابت غافلگیری این کشور در طول جنگ سال ۱۹۷۳ مورد سرزنش قرار گرفته است. به‌علاوه، اظهارات تحقیرآمیزش نسبت به فلسطینیان به‌طور گسترده نکوهیده شده است. بیشتر مورخان بر این باورند که مئیر به‌عنوان وزیر کار و مسکن موفق‌تر بود تا نخست‌وزیر.