stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رویال کنین
پژوهش

رویال کنین خوراک‌های خود را بر پایهٔ تحقیقات علمی تولید می‌کند و نخستین مرکز تحقیقاتی خود را در سال ۱۹۷۳ در سن-نولف راه‌اندازی کرد. این شرکت در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ یک مرکز تحقیقاتی دیگر را در میزوری تأسیس کرد و مرکز پژوهشی دیگری نیز در برزیل راه‌اندازی شد. محصولات رویال کنین بر روی یک «گروه تمرکز» متشکل از ۸۰ گربه و ۲۵۰ سگ آزمایش می‌شوند. دانیل کلوش، یکی از دانشمندانی بود که در ابتدا در مرکز تحقیقاتی این شرکت در فرانسه کار می‌کرد و به عنوان «یکی از پیشگامان پژوهش پیرامون اختلال‌ها و بیماری‌های مرتبط با استخوان در میان سگ‌ها» شناخته می‌شود. تحقیقات نشان داده‌است که مشکلات استخوانی در سگ‌های بزرگ می‌تواند با رژیم غذایی مرتبط باشد؛ بنابراین ترکیبات مختلفی برای رفع این مشکل توسعه داده‌شدند. در سال ۱۹۸۰، رویال کنین خوراک جدیدی به نام ای‌جی‌آر را به‌طور خاص برای توله سگ‌هایی که در دستهٔ نژادهای بزرگ قرار می‌گرفتند، عرضه کرد. در آن زمان، این شرکت توجه خود را به سمت تولید غذاهای مخصوص گربه برای مطابقت با نیازهای غذایی خاص نیز معطوف کرد.
هانری لاگارد در طول دههٔ ۱۹۹۰ رئیس هیئت مدیرهٔ این شرکت بود و هدایت روند اجرای سه سیاست اصلی آن را بر عهده داشت. در ابتدا، فیزیولوژی و بیولوژی حیوانات خانگی باید مورد مطالعه قرار می‌گرفت تا سطح دانش شرکت افزایش یابد. در مرحلهٔ دوم، همهٔ محصولات باید با هدف برطرف‌کردن نیازهای خاصی عرضه می‌شدند. بخش تحقیق و توسعه دارای یک دستورالعمل اجباری بود که در آن آمده بود: «هیچ دامپزشک یا دانشگاهی نباید قادر به رد هیچ‌یک از استدلال‌های تغذیه‌ای رویال کنین باشد»؛ دستورالعملی که سیاست دوم شرکت را تأیید می‌کرد. و در نهایت، با حیوانات و نیازهای تغذیه‌ای آنها به جای برخوردی انسان‌وار، باید با «دانش و احترام» رفتار شود. عبارت «دانش و احترام» در آن زمان به‌عنوان شعار شرکت انتخاب شد.
پژوهش > نشریه‌های دامپزشکی و بازبینی‌شده

رویال کنین، با کمک دانشگاهیان، دانشنامه‌هایی دربارهٔ نژادهای سگ و گربه نیز تولید می‌کند که به پانزده زبان نیز ترجمه شده‌اند. همچنین کتاب‌هایی در زمینهٔ اصلاح نژاد و تغذیه و نشریه‌هایی با تمرکز بر پرورش‌دهندگان و جراحان دامپزشکی نیز از سوی این شرکت عرضه می‌شوند. رویال کنین همچنین فصلنامه‌ای علمی با عنوان فوکوس را منتشر کرده‌است که به یازده زبان مختلف، به دست بیش از هفتاد هزار دامپزشک در سراسر جهان رسیده‌است. فوکوس اکنون با نام مجلهٔ فوکوس دامپزشکی شناخته می‌شود. علاوه بر این، هزار و چهارصد و پنجاه مقالهٔ دامپزشکی نیز برای مرکز تغذیهٔ حیوانات خانگی والتهام توسط رویال کنین تولید شده‌است.
جذب نیروی متخصص و حمایت مالی

در سال ۱۹۹۴، لاگارد به این نتیجه رسید که این شرکت باید با «متخصصان» سروکار داشته‌باشد. او اصرار داشت که واژهٔ «سنتی» هرگز نباید به‌کار رود و بنابراین، این کلمه از تمام اسناد و پرونده‌های رایانه‌ای حذف شد و در عوض با واژهٔ «متخصص» جایگزین شد.
این شرکت دارای تیم‌هایی از تکنسین‌های دامپزشکی آموزش‌دیده‌است که به پرورش‌دهندگان و سایر افراد متخصص کمک و مشاوره ارائه می‌دهند. رویال کنین عنوان توصیفی جدید «سینوتکنسین» را برای معرفی تیم‌های فروش آموزش‌دیدهٔ خود ابداع کرده‌است که از پیش به خوبی تثبیت شده‌اند و به مسائل مرتبط با سگ‌ها علاقه داشته‌اند. برخی از این افراد پیش از این داور برنامه‌های تلویزیونی بوده‌اند یا این که به‌دلیل مهارت‌های پرورشی خود، شهرت بین‌المللی کسب کرده‌اند. شرکت رویال کنین همچنین هر ساله از هزاران نمایش گربه و سگ حمایت می‌کند و در برخی از آن‌ها نیز شرکت می‌کند. این شرکت در سال ۲۰۰۹ از حمایت مالی رویداد مسابقهٔ قهرمانان بریتانیا کناره‌گیری کرد، اما گفته شد که حمایت مالی خود از نمایش سگ‌ها را افزایش می‌دهد.
فور پاوز، که یک گروه بین‌المللی حمایت از حیوانات بود، در سال ۲۰۱۳ رویال کنین را به حمایت مالی از رویدادهایی که شامل طعمه‌گذاری خرس‌ها به‌طور غیرقانونی در اوکراین نیز می‌شد، متهم کرد. رویال کنین این ادعاها را تأیید کرد و قول داد تا نسبت به پایان دادن به حمایت مالی خود از چنین رویدادهایی اقدام کند. متعاقباً، شرکت رویال کنین متعهد شد که از نجات خرس‌های مورد استفاده حمایت کند و برای تعیین طرح دقیق پروژه، مذاکراتی را با این گروه آغاز کرد.
کارخانه‌ها

دفتر مرکزی رویال کنین در ایمارگوئس در جنوب فرانسه واقع شده‌است. علاوه بر ایمارگوئس، رویال کنین دارای دوازده مرکز تولید دیگر در سراسر جهان نیز هست که شامل کارخانه‌های واقع در کمبره در شمال فرانسه؛ ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی؛ دسکالوادو، برزیل؛ و گونسالس کاتن، در نزدیکی بوئنوس آیرس، آرژانتین نیز می‌شود.
کارخانهٔ واقع در رولا، میزوری، فقط غذای خشک حیوانات خانگی را تولید می‌کند. رویال کنین به دلیل «نقض قانون آب پاک» در این مجموعه در سال ۲۰۰۵ جریمه شد.
در سال ۲۰۰۴، تأسیسات تولید رویال کنین در دمیتروف، در نزدیکی مسکو، روسیه افتتاح شد. رویال کنین ۱۲ میلیون یورو در ساخت این کارخانه سرمایه‌گذاری کرد و پیش‌بینی کرد که این کارخانه بتواند تولید سالانهٔ شرکت را ۲۲ هزار تن در سال برساند.
دولت لهستان اعلام کرد که قرار است در فوریهٔ ۲۰۰۶ ساخت یک کارخانهٔ پنجاه میلیون یورویی رویال کنین در نیپلومیتز، لهستان آغاز شود که برای بیش از یکصد و پنجاه نفر فرصت شغلی ایجاد می‌کند. در زمان اعلام این خبر از سوی دولت لهستان، این کارخانه به عنوان «نهمین و مدرن‌ترین کارخانهٔ در میان تمامی کارخانه‌های متعلق به شرکت» شناخته شد. این موضوع به‌دلیل آزمایشگاهی بود که قرار بود در طراحی این کارخانه گنجانده شود.
اولین تأسیسات این شرکت در بریتانیا، در دسامبر ۲۰۰۷، یعنی دو سال دیرتر از زمان مورد انتظار، در کسل کری، در نزدیکی بریستول افتتاح شد. انتظار می‌رفت که تولید سالانه برابر با دو هزار تن باشد که هشتاد فرصت شغلی ایجاد می‌کرد. اگرچه برخی از ساکنان محلی به وجود این کارخانه در منطقه معترض بودند، اما برخی دیگر از این تأسیسات استقبال کردند. پس از آغاز تولید محصول در این کارخانه، شکایت‌هایی مبنی بر «بوی غیرقابل تحمل» به آژانس محیط زیست ارائه شد. این شرکت، در تلاش برای رفع این مشکل، فیلترهای کربن و یک کندانسور جدید را با هزینهٔ یک میلیون پوند در این تأسیسات نصب کرد.
در سال ۲۰۰۸، این شرکت هفتاد و سه میلیون دلار برای ساخت کارخانه‌ای در گوئلف، انتاریو، کانادا سرمایه‌گذاری کرد.
کارخانهٔ واقع نورت سو سیتی، داکوتای جنوبی، ایالات متحدهٔ آمریکا، در ابتدا در سال ۲۰۰۷ توسط مارس خریداری شده‌بود و با نام تجاری مارس پت‌کر مشغول به کار بود. این نشان تجاری سپس در سال ۲۰۱۱ به رویال کنین تغییر نام داد که هم غذای خشک و هم غذای تر برای حیوانات خانگی تولید می‌کرد.
دوازدهمین مرکز تولید رویال کنین، که در شانگهای، چین واقع شده‌است، در پایان سال ۲۰۰۹ به‌طور کامل ساخته‌شد.
ژان کاتاری، دامپزشک فرانسوی (سمت چپ) رویال کنین را در سال ۱۹۶۸ تأسیس کرد
مارک برنس

| مارک بِرنِس | مارک بِرنِس |
| --- | --- |
مارک برنس در فیلم معدنچیان (۱۹۳۷): مارک برنس در فیلم معدنچیان (۱۹۳۷)
نام هنگام تولد: Mark Naumovich Neyman (Neumann)
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۱ نیژین
درگذشت: ۱۶ اوت ۱۹۶۹ (۵۷ سال) مسکو
آرامگاه: گورستان نووودویچی، مسکو
ملیت: امپراتوری روسیه
پیشه(ها): هنرپیشه، خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۹–۱۹۶۹
جوایز:      
مارک بِرنِس (روسی: Ма́рк Нау́мович Берне́с؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۱۱ – ۱۶ اوت ۱۹۶۹) هنرپیشه و خواننده اهل روسیه بود. او خواننده ترانه‌های تلخ مشهوری همچون شب تیره بود. صدایش به بینگ کرازبی و سبک خوانندگی‌اش به شانسون‌خوانانی همچون ایو مونتان شباهت داشت.
برنس برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
زنان در آثار شکسپیر

زنان در آثار شکسپیر موضوعی است که به ویژه در بحث‌های عمومی و شاعرانه آثار شکسپیر مورد بحث قرار گرفته‌است. شخصیت‌های اصلی مانند بانوی تاریک در غزلواره‌های او، مقدار قابل‌توجهی از انتقادات را برانگیخته‌اند که این انتقادات در جریان موج دوم فمینیسم دههٔ ۱۹۶۰ انگیزه مضاعفی نیز به‌دست آورده‌اند. زنان در آثار شکسپیر توسط تعداد قابل توجهی از مطالعات طولانی و مقالات دانشگاهی مورد بررسی قرار می‌گیرند و همچین چندین قمر اورانوس نیز به نام زنانی در آثار شکسپیر نام‌گذاری شده‌اند.
در تراژدی‌های شکسپیر و به‌طور کلی نمایشنامه‌های او، انواع مختلفی از شخصیت‌های زن وجود دارد. آن‌ها شخصیت‌های دیگر را تحت تأثیر قرار می‌دهند اما اغلب دست‌کم گرفته می‌شوند. زنان در نمایشنامه‌های شکسپیر همیشه نقش‌های مهمی (و گاهی اوقات نیز نقش اصلی) را دارند. خواه وجود آنها برای تغییر داستان باشد یا تثبیت آن، همیشه دلیلی برای وجود آنها موجود است. برخی از زنان قوی تر از دیگران هستند و تأثیر آنها در جریان نمایش نیز برای هرکدام متفاوت است. آنها اغلب از قهرمانان مرد پیشی می‌گیرند.
تاریخ‌نگاری > نقد قرن ۱۹

انتقادات اولیه از شخصیت‌های زن در درام شکسپیر مبتنی بر ویژگی‌های مثبتی بود که او به آن‌ها می‌بخشید و اغلب ادعا می‌شد که شکسپیر به‌طور واقع‌گرایانه «جوهر زنانگی» را تسخیر کرده‌است. هلن زیمرن، در سال ۱۸۹۵ و در پیش‌گفتار ترجمه انگلیسی مطالعه لوئیس لویس با عنوان «زنان شکسپیر»، بیان کرد که «از میان شخصیت‌های نمایشی شکسپیر، زنان او احتمالاً جذاب‌ترین و به یک معنا، اصیل‌ترین مخلوقات او هستند که با ایده‌آل‌های زنانه رایج در ادبیات روزگار آن زمان تفاوت بسیار دارند.» خود لویس نیز به شکل مشابهی در نتیجه‌گیری خود زنان شکسپیر را ستایش می‌کند: «عصای جادویی شاعر اعماق طبیعت زن را گشوده‌است، جایی که در کنار احساسات دوست‌داشتنی و بدیع، احساسات وحشتناک نیز نقش خطرناک و کشنده خود را ایفا می‌کنند.»
تاریخ‌نگاری > نقد مدرن

منتقدان اخیر رویکردهای مختلفی نسبت به این موضوع اتخاذ کردند. برای منتقدان فمینیست متأثر از فمینیسم فرانسوی، تحلیل بدن زن در نمایشنامه‌های شکسپیر مثمر ثمر بوده‌است. به عنوان مثال، کارول چیلینگتون راتر در کتاب «درون بدن: زنان و نمایش در صحنهٔ شکسپیر»، بر روی جسد کوردلیا هنگامی که پدرش، شاه لیر، او را به صحنه می‌برد، روی بدن اوفلیا در قبر و روی بدن دو زن روی تخت در انتهای اتلو که او این نمایش را «نمایشی که زنان را نابود می‌کند.» می‌خواند، تمرکز کرده‌است.
نمایشنامه هملت

در نمایشنامه هملت دو زن نقش محوری دارند. اول گرترود مادر هملت و دیگری اوفیلیا معشوق وی. نقش گرترود و اوفلیا در پیرنگ داستانی هملت محرز است.
البته عموما نقش گرترود و اوفلیا در قالب چهره‌های کلیشه‌ای همسر بی‌وفا و هوسباز(و گاه فرتوت و حریص) و دختر حرف‌شنو و مظلوم و معصوم بازنمایی می‌شوند و بخش بزرگی از توانمندی‌های نهفته در این دو نقش به همین خاطر در سایه‌ٔ قدرت شخصیت‌های مرد پنهان می‌ماند.
نمایشنامه هملت > گرترود

به عقیدهٔ برخی منتقدین، شکسپیر گرترود را به عنوان شخصیتی بدسیرت شخصیت‌پردازی می‌کند. به نظر می‌رسد که او چندان از مرگ همسرش متا‌ٔثر نشده باشد و مشتاق به ازدواج مجدد با کلودیوس است.
بسیاری از منتقدین مدعی‌اند که گرترود در زندگی‌اش با پادشاه وفادار نبوده است و از قبل می‌دانسته که کلودیوس همسرش را به قتل می‌رساند. این موضوع با سخنان روح پادشاه فوت شده تحکیم می پذیرد که گرترود را  یک «کثافت زناکار»(به انگلیسی: adulterate beast) می‌خواند.
البته منتقدین دیگری می‌گویند که adulterate در معنا، به مفهوم تنزل به جایگاهی پایین‌تر به دلیل ترکیب شدن با ناخالصی یا به معنی آلوده شدن با ماده‌ای پست می‌باشد و براساس گفته‌های روح، کلودیوس گرترود گرانبهای او را آلوده کرده است. بدون وجود گرترود، کلودیوس نمی‌توانست به سادگی تاج و تخت برادر وارث‌دار خود را تصاحب کند.
گرترود مثل هر مادری دوست دارد فرزندش را کنار خود نگه دارد و از او می‌خواهد به ویتنبرگ باز نگردد. او از مطرح شدن احتمال عشق و ازدواج هملت به هیجان می‌آید و سرانجام تنها برای خوش‌آیند هملت جام شراب زهرآلود را بی‌خبر از همه‌جا سر می‌کشد. پس اوست که به هملت می‌گوید «شراب زهرآلود بود» و نقش پیشمرگ‌ دربار را برای پسرش بازی می‌کند.
گرترود با قرار دادن اراده‌ی زنانه‌ی خود در اختیار نظامی مردمحور، تصویری از کمال آرمانی یک ملکه، همسر و مادر را به نمایش می‌گذارد و تلاش او برای عمل کردن به تکلیف یک زن در هر سه‌ٔ این جایگاه‌ها است که سرانجامی تراژیک برای او رقم می‌زند.
شخصیت‌های برجسته زن

آدریانا، در کمدی اشتباهات
بئاتریس، در هیاهوی بسیار برای هیچ
بیانکا، در رام کردن زن سرکش
سلیا، در هر طور شما دوست دارید
کلئوپاترا، در آنتونیوس و کلئوپاترا
کوردلیا، در شاه لیر
کرسیدا، در ترویلوس و کرسیدا
دزدمونا، در اتلو
امیلیا، در اتلو
گرترود، در هملت
گونریل، در شاه لیر
هرمیا، در رؤیای شب نیمه تابستان
هلنا، در رؤیای شب نیمه تابستان
هلنا، در نیک آن باشد که انجامش نکوست
قهرمان، در هیاهوی بسیار برای هیچ
هرمیون، در حکایت زمستان
هیپولیتا، در رؤیای شب نیمه تابستان
ایموژن، در سیمبلین
ایزابلا، در قیاس برای قیاس
جولیا، در دو جنتلمن ورونا
ژولیت، در رومئو و ژولیت
کاترینا، در رام کردن زیرک
لیدی مکبث، در مکبث
لاوینیا، در تیتوس آندرونیکوس
میراندا، در طوفان
مارگارت از آنژو، در هنری ششم قسمت ۱, قسمت ۲, قسمت ۳ و ریچارد سوم
اولیویا، در شب دوازدهم
اوفلیا، در هملت
پورتیا، در تاجر ونیز
شاهزاده خانم فرانسه، در درد بیهوده عشق
پائولینا، در حکایت زمستانی
پردیتا، در حکایت زمستانی
ریگان، در شاه لیر
روزالیند، در هرطور شما دوست دارید
تامورا، در تیتوس آندرونیکوس
سه جادوگر، در مکبث
تیتانیا، دررؤیای شب نیمه تابستان
ویولا، در شب دوازدهم
ولومنیا، در کوریولانوس
تصویری از لیدی مکبث از کتاب ویژگی‌های زنان اثر آنا جیمسون در سال ۱۸۳۲
تصویری از کوردلیا توسط ویلیام فردریک یامز در سال ۱۸۹۶، از گالری گرافیک قهرمانان شکسپیر
سونام کاپور

| سونام کاپور | سونام کاپور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ ژوئن ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) مهاراشترا
ملیت: هندی
پیشه(ها): بازیگر و مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷-اکنون
همسر: آناند آهوجا ((ازدواج ۲۰۱۸))
والدین: آنیل کاپور سونیتا کاپور
جوایز: جایزه بهترین بازیگر کمدی یا عاشقانه برای فیلم زیبا رو از جشنواره استارداست آواردز (۲۰۱۵) - جایزه بهترین بازیگر زن از نگاه منتقدین برای فیلم نیرجا از جشنواره فیلم فیر (۲۰۱۷)
سونام کاپور (انگلیسی: Sonam Kapoor؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۸۵) یک هنرپیشه، و بازیگر سینما اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او دختر بازیگر معروف و توانای سینمای هند آنیل کاپور و دخترعموی آرجون کاپور ستاره جوان بالیوود است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به از داستان‌های عاشقانه بیزارم، عشق من و متشکرم و فیلم پر فروش گنجینه‌ای به نام عشق پیدا کرد اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۷ | عشق من | سکینه |
| ۲۰۰۹ | دهلی-۶ | بیتو شرما |
| ۲۰۱۰ | از داستان‌های عاشقانه بیزارم | سیمران |
| ۲۰۱۱ | متشکرم | سانجانا مالهوترا |
| ۲۰۱۱ | موسوم | آیات |
| ۲۰۱۲ | بازیکنان | نِنا بَرگنزا |
| ۲۰۱۳ | دوست‌داشتنی | زویا حیدر |
| ۲۰۱۳ | بدو میلکها بدو | بیرو |
| ۲۰۱۴ | زیبارو | میلی چاکروارتی |
| ۲۰۱۴ | احمق ها | میرا سگال |
| ۲۰۱۵ | تخت روان دالی | دالی |
| ۲۰۱۵ | گنجینه‌ای به نام عشق پیدا کرد | مَئاتی |
| ۲۰۱۶ | نیرجا | نیجرا بِهانات |
| ۲۰۱۸ | سانجو | روبی |
| ۲۰۱۸ | مرد بهداشت | پاری والیا |
| ۲۰۱۸ | عروسی شیردل‌ها | آونی شرما |
| ۲۰۱۹ | این حسی است | سوئیتی چانداری |
| ۲۰۱۹ | عامل زویا | زویا سینگ |
| ۲۰۲۰ | ای‌کی در مقابل ای‌کی |  |
| ۲۰۲۳ | نابینا |  |
:
عباس پهلوان

| عباس پهلوان | عباس پهلوان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ فروردین ۱۳۱۶ (۸۷ سال)
ملیت: ایرانی
پیشه: روزنامه‌نگار
آثار برجسته: سردبیر مجله فردوسی
عباس پهلوان از شناخته شده‌ترین روزنامه نگاران ایران قبل از انقلاب است و چهارده سال سردبیر مجله فردوسی بود که به نشریه روشنفکران ایران شهرت داشت.
زندگی و فعالیت

عباس پهلوان در ۴ فروردین سال ۱۳۱۶ متولد شد. کار روزنامه‌نگاری را از سن ۱۸ سالگی و با روزنامه‌های «شاهد» و «اتحاد ملل» آغاز کرد و در روزنامه‌های دیگر مثل «آژنگ»، «آتش»، «بامشاد»، «اراده سیاه» و «مهر ایران» قلم زد. وی با اسم مستعار «ع. پیکان» و « آقا شیخ عباس نقال» قلم می‌زد. عباس پهلوان از مؤسسان سندیکای روزنامه نگاران ایران است. وی در مجلات فردوسی و مد روز (زن روز) قلم زده است و مدتی نیز در خبرگزاری پارس (ایرنای امروز)و تاج ورزشی به نوشتن مشغول بود. پس از انقلاب عباس پهلوان مدتی زندانی و سپس مجبور به ترک وطن شد و به اروپا رفت و وقتی اروپا را ناامن دید به آمریکا مهاجرت کرد.
اعتقادات

عباس پهلوان به میهن دوستی و صراحت لهجه شهرت دارد، بسیار روان و بی تکلف می‌نویسد و بدون ملاحظه حقایق را بیان می‌دارد. وی پس از مهاجرت به لوس آنجلس سردبیر روزنامه فارسی زبان عصر امروز است که مخالف جمهوری اسلامی و دخالت دین در سیاست و طرفدار مردم سالاری و دموکراسی است.
وی همچنین در تلویزیون کانال یک برنامه‌ای به نام «تیتر اول» را در روزهای چهارشنبه یا پنجشنبه (یک بامداد) به وقت ایران اجرا می‌کند و مدتی است انتشار مجله فردوسی را در غربت از سر گرفته است.
ویلم هسلینک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Willem Frederik Hesselink
زادروز:  ۸ فوریهٔ ۱۸۷۸
زادگاه:  آرنهم، هلند
تاریخ مرگ:  ۱ دسامبر ۱۹۷۳ (۹۵ سال)
محل مرگ:  بنه‌کوم، هلند
پست:  مهاجم (فوتبال)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹۲–۱۸۹۹ |  باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم |   |   |
| ۱۸۹۹–۱۹۰۱ |  HVV Den Haag |   |   |
| ۱۹۰۲–۱۹۰۵ |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ |   |   |
| ۱۹۰۵–۱۹۱۵ |  Vitesse Arnhem |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۰۵ |  تیم ملی فوتبال هلند |  ۱ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۰۲–۱۹۰۵:  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ (player-coach)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ویلم فردریک هسلینک متولد ۸ فوریه ۱۸۷۸ در آرنهم هلند و در گذشته ۱ دسامبر ۱۹۷۳ در بنکوم هلند بازیکن، مربی و دومین رئیس باشگاه فوتبال بایرن مونیخ بوده‌است.
زندگی‌نامه

هسلینک در روز ۸ فوریه ۱۸۷۸ در آرنهم متولد شد. او در سال ۱۸۹۲ در حالیکه فقط ۱۴ سال سن داشت به همراه چند تن دیگر باشگاه محلی ویتسه آرنهم را تأسیس کرد. او به تیم دن هاگ پیوست و موفق شد در سال‌های طلایی این باشگاه چند بار قهرمان کشور هلند شود. او به خاطر کلاه آبی رنگ و شوت‌های سهمگینش معروف بود.
او در سال ۱۹۰۲ برای تحصیل در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیانز راهی مونیخ شد و در اونجا بدنبال تیم فوتبال می‌گشت و سپس به تیم تازه تأسیس بایرن مونیخ پیوست. او اولین بازیکن خارجی تاریخ بایرن نام گرفت و او در پست مهاجم برای بایرن توپ می‌زد. بایرن در آن سال‌های اولیه به سرعت در حال پیشرفت بود. هسلینک در سال ۱۹۰۳ مربی تیم جوانان شد و در همان سال پس از اینکه فرانتس جان، مؤسس بایرن، مونیخ را ترک کرد او به عنوان دومین رئیس باشگاه انتخاب شد. او و فرانتس بکن باوئر تنها افرادی در تاریخ بایرن هستند که در سه پست ریاست، مربیگری و بازیکن در بایرن فعالیت کرده‌اند ولی تفاوت هسلینک این بود که هر سه پست را هم‌زمان در اختیار داشت! در دوره حضور وی در مونیخ بایرن سه بار متوالی در سال‌های ۱۹۰۴ , ۱۹۰۵ و ۱۹۰۶ قهرمان لیگ محلی باواریا شد و در دوره حضور وی تصویب شد که پیراهن باشگاه قرمز باشد. او در سال ۱۹۰۵ در دومین بازی تاریخ تیم ملی هلند برای کشورش به میدان رفت و موفق شد برای کشورش یک گل به ثمر برساند
او از نظر علمی هم شخصی ممتاز شمرده می‌شد. او در سال ۱۹۰۴ دکترای شیمی خود را بدست آورد و اندکی بعد دکترای فلسفه خود را نیز بدست آورد. او سال ۱۹۰۶ مونیخ را ترک کرد و به هلند برگشت و در آنجا مرکز پزشکی قانونی تأسیس کرد تا بتواند به حل پرونده‌های جنایی کمک کند. او به فوتبالش در ویتسه آرنهم ادامه داد ولی موفق نشد به همراه این تیم قهرمان هلند شود.
باشگاه بایرن مونیخ تحت ریاست وی در سال‌های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۵ و ۱۹۰۶ قهرمان لیگ محلی باواریا شد. وی در ۱ دسامبر ۱۹۷۳ در بنکوم در گذشت.
لانه

آشیانه نوعی عقاب
آشیانه (در پرندگان) یا لانه (در دیگر جانوران) (به انگلیسی: Nest)، پناهگاهی است به منظور نگهداری و حفاظت جانوران، فرزندانشان و تخم‌هایشان. لانه همچنین محلی برای زندگی و رشد نوزادان یا بچه‌های جانداران (معمولاً پرندگان و خزندگان) به‌شمار می‌رود. لانه‌ها معمولاً از برگ، علف و شاخه‌های کوچک درختان درست می‌شود. به لانهٔ پرندگان آشیانه می‌گویند.
ساختمان لانه یک اصطلاح زیست‌شناسی شناخته می‌شود که به عنوان غریزه لانه‌سازی در پرندگان و پستانداران شناخته می‌شود. به‌طور کلی هر گونه سبک متمایزی از لانه دارد. پیچیدگی لانه تقریباً با سطح مراقبت والدین توسط بزرگسالان ارتباط دارد. ساختمان لانه یکی از مزیت‌های اصلی سازگاری در بین پرندگان به‌شمار می‌رود و آنها بیشترین تغییر را در لانه‌های خود دارند از سوراخ‌های ساده زمین گرفته تا لانه‌های مشترک اجتماعی که میزبان صدها نفر است. لانه‌های سگ‌های دشتی و چندین حشره اجتماعی می‌توانند میزبان میلیون‌ها فرد باشند.
هدف لانه‌سازی و آشیانه‌سازی > هدف ساختاری

ساختمان لانه غالباً با انگیزه زیستی در جانوران باردار برای محافظت از فرزندان خود شناخته می‌شود که به عنوان غریزه لانه سازی شناخته می‌شود. جانوران برای محافظت از تخم‌ها، فرزندان یا خود در برابر خطر لانه می‌سازند. ساده‌ترین ساختارهای لانه برای پنهان کردن تخم‌ها از شکارچیان، محافظت از آنها در برابر خورشید یا سایر عوامل محیطی یا به راحتی جلوگیری از پراکنده شدن آن‌ها در جریان‌های اقیانوس است. در برخی موارد، لانه‌ها همچنین به ایمنی حیوانات تخم‌گذار کمک می‌کنند.
هدف لانه‌سازی و آشیانه‌سازی > هدف اجتماعی

بسیاری از سازندگان لانه مراقبت والدین را برای کودکان خود انجام می‌دهند، در حالی که دیگران به راحتی تخم‌های خود را می‌گذارند و آنجا را ترک می‌کنند. جوجه‌ریزی (جوجه‌کشی تخمها با نشستن روی آنها) در بین پرندگان معمول است. به‌طور کلی، پیچیدگی لانه در ارتباط با سطح مراقبت والدین ارائه شده افزایش می‌یابد. آشیانه‌سازی رفتارهای اجتماعی را تقویت می‌کند و باعث می‌شود جمعیت بیشتری در فضاهای کوچک تا حد افزایش ظرفیت حمل و نقل یک محیط افزایش یابد. حشراتی که پیچیده‌ترین ساختمان لانه را به نمایش می‌گذارند. همچنین بزرگ‌ترین ساختار اجتماعی را به نمایش می‌گذارند. در میان پستانداران، موش خال‌موش! برهنه هنگام ایجاد گودال‌های گسترده‌ای که صدها نفر را در خود جای می‌دهد، ساختار کاست مشابه حشرات اجتماعی را به نمایش می‌گذارد.
هدف لانه‌سازی و آشیانه‌سازی > استفاده از محیط زیست

سازگاری در کاربرد مصالح ساختمانی ممکن است یک مزیت سازگاری باشد (انرژی کمتری برای جمع‌آوری مواد استفاده می‌شود) یا یک نقطه ضعف (توانایی کمتر در ساخت تخصص) شواهد موجود نشان می‌دهد که انتخاب طبیعی بیشتر مواقع تخصص را به جای انعطاف‌پذیری در ساخت لانه ترجیح می‌دهد.
هدف لانه‌سازی و آشیانه‌سازی > تأثیر بر محیط زیست

ساختمان لانه می‌تواند تأثیر مهمی بر محیط زندگی جانوران بگذارد. فعالیت ترکیبی حفره موریانه‌ها و موش‌های آزمایشی در آفریقای جنوبی سبب ایجاد چشم‌انداز «میما پرای» شده‌است که توسط مناطق عظیمی از زمین مسطح مشخص شده و با تپه‌هایی به طول ۳۰ متر (۹۸ فوت) و ۲ متر (۶٫۶ فوت) ارتفاع دارد. ساختارهای مشابهی در ایالات متحده وجود دارد که توسط موش‌های جیبی و جوندگان آرژانتین از تیره Ctenomys ایجاد شده‌است.
سازندگان لانه

معماری لانه ممکن است به همان اندازه ظاهر فیزیکی جانوران برای تشخیص گونه‌ها مفید باشد. گونه‌هایی که از طریق چنین ابزاری شناسایی می‌شوند، اخلاقی نامیده می‌شوند. این امر به‌ویژه در زنبورها و موریانه‌ها معمول است، اما در پرندگان نیز قابل استفاده است. در بیشتر جانوران، در لانه‌سازی بین افراد تفاوت وجود دارد. اینکه این تفاوت‌ها توسط ژنتیک یا رفتار آموخته‌شده هدایت می‌شود ناشناخته است.
به استثنای چند پستاندار تونل زنی، سازندگان لانه هیچ کالبدشناسی خاصی از خود نشان نمی‌دهند، در عوض از اعضای بدن که عمدتاً برای اهداف دیگر استفاده می‌شود، استفاده می‌کنند. این احتمالاً به دلیل ماهیت پراکنده ساختمان لانه، به حداقل رساندن فشارهای انتخابی آناتومی مورد استفاده برای ساخت لانه است.
سازندگان لانه > پرندگان

به‌طور کلی، پرندگان ماهرترین لانه‌ساز هستند، اگرچه همه گونه‌های پرندگان لانه‌سازی نمی‌کنند، برخی تخم‌های خود را مستقیماً بر روی تاقچه‌های سنگ یا خاک لخت می‌گذارند، بدون اینکه ابتدا منطقه را اصلاح کنند. ساختمان پیچیده لانه یکی از مزایای اصلی سازگاری پرندگان به‌شمار می‌رود. لانه‌ها به تنظیم دما و کاهش خطرات شکار کمک می‌کنند، بنابراین احتمال زنده ماندن فرزندان تا بزرگسالی را افزایش می‌دهند.
لانه‌های پرندگان از فرورفتگی‌های ساده در زمین که به عنوان خراش شناخته می‌شوند تا مجموعه شاخه‌های تا حد زیادی بدون ساختار تا آویزها یا کره‌های بافته شده با دقت متفاوت متفاوت است. مگاپودها، یکی از معدود گروه‌هایی که به‌طور مستقیم بچه‌های خود را پرورش نمی‌دهند، بچه‌های خود را در تپه ای از پوشش گیاهی تجزیه می‌کنند. یک گونه، Macrocephalon maleo، برای گرم نگه داشتن تخم‌های خود از شن و ماسه آتشفشانی گرم شده با حرارت زمین گرمایی استفاده می‌کند. از ساده‌ترین سازندگان لانه، شاهین‌ها، جغدها و بسیاری از مرغ‌های ساحلی هستند. بافندگان شاید پیچیده‌ترین لانه‌ها را به نمایش بگذارند، رشته‌های چمن که به گره بسته شده‌اند. بیشتر لانه‌های پرندگان جایی در وسط قرار می‌گیرند و بیشتر آنها لانه‌های فنجانی شکل را با استفاده از ترکیبی از گل، شاخه‌ها و برگ‌ها و پرها تشکیل می‌دهند. بعضی از پرندگان، مانند فلامینگوها و بادخورک‌ها، از بزاق استفاده می‌کنند تا لانه خود را در کنار هم نگه دارند. بادخورک لانه‌خوراکی از بزاق به تنهایی برای ساختن لانه‌های خود استفاده می‌کند. لانه شاخدار کاملاً از گل و مدفوع تشکیل شده‌است که روی شاخه‌های درختان قرار می‌گیرد تا به خورشید اجازه دهد آن را به یک ساختار قابل استفاده تبدیل کند. مرغ‌های خیاطی به هم برگ می‌خورند تا پوششی برای مکان‌های لانه خود فراهم کنند.
سازندگان لانه > پستانداران

بسیاری از گونه‌های پستانداران کوچک مانند جوندگان، خرگوش‌ها و سنجاب‌های زمینی برای محافظت از خود و بچه‌های خود جوراب‌هایی را در زمین حفر می‌کنند. سگ‌های دشتی سیستم پیچیده‌ای از تونل‌ها را می‌سازند که می‌تواند زمین‌های وسیعی را در بر بگیرد. یکی از این سازه‌ها به نام شهر، ۲۵۰۰۰ مایل مربع (۶۵۰۰۰ کیلومتر مربع) مساحت داشت و حدود ۴۰۰ میلیون نفر را در خود جای داده بود. خانه‌های آنها سازگار است تا در برابر تغییرات دما (بالای سطح زمین) بزرگ، سیل و آتش‌سوزی مقاومت کنند. خردسالان آنها در عمیق‌ترین محفظه‌هایی که دما در آن بیشترین میزان دما را دارد بزرگ می‌شوند.
سازندگان لانه > دوزیستان

برخی از گونه‌های قورباغه لانه‌هایی از پیچیدگی ساده تا متوسط ایجاد می‌کنند. بسیاری از قورباغه‌های ساکن جویبار تخم‌های خود را در یک توده ژلاتینی قرار می‌دهند که آنها را به پوشش گیاهی زیر آب متصل می‌کنند. ساختار ژله مانع از شستشوی تخم‌ها می‌شود.
سازندگان لانه > خزندگان

تمساح آمریکایی به خاطر مهارت‌های فرزندپروری شهرت دارد. آنها لانه‌های بزرگ گل و لای را در حاشیه رودخانه‌ها یا حصیرهای گیاهی می‌سازند. ماده برای تخمگذاری خود در مرکز سوراخ می‌کند، آنها را می‌پوشاند و سپس آنها را به مدت دو ماه محافظت می‌کند تا از تخم خارج شوند. هنگامی که تخمها شروع به جوجه ریزی می‌کنند، او لانه ای را که با گذشت زمان سفت شده‌است باز می‌کند و بچه‌ها را به سمت آب هدایت می‌کند و برای یک سال دیگر از آنها مراقبت می‌کند. تمساح‌ها در مورد مکان‌های لانه سازی خود بسیار خاص هستند و در صورت خراب شدن یک سایت، سایت را رها می‌کنند.