stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدسعید فاضلی
زندگی‌نامه > تولد، طفولیت و جوانی

مولانا محمد سعید فاضلی در تاریخ ۷ مهر ۱۳۳۰ هجری شمسی در شهرستان گزیک، از توابع استان خراسان جنوبی دیده به جهان گشود. تا سن ۱۶ سالگی در محضر پدرش، مولانا عبدالعلی فاضلی، که از علمای سرشناس منطقه بود به یادگیری علوم پرداخت. سپس به حوزهٔ اشرفیهٔ لاهور در پاکستان رفته و به تحصیل علم حدیث مشغول شد، پس از آن به عربستان سفر کرده و در دانشگاه اسلامی مدینه، تحصیل علوم حدیث را ادامه داد.
زندگی‌نامه > امامت جمعه هرات

مولانا سعید فاضلی، پس از تکمیل تحصیلات در علوم فقه و حدیث و فارغ‌التحصیلی از دانشگاه اسلامی مدینه به افغانستان سفر کرد و در شهر هرات مشغول به زندگی شد. در هرات، جلساتی را تحت عنوان حلقه‌های تفسیر و حدیث دایر کرد که اکثر حاضران در آن جلسات، عوام بودند. همچنین مولانا سعید فاضلی برای مدت کوتاهی امامت جمعهٔ شهر هرات را بر عهده داشت.
زندگی‌نامه > بازگشت به ایران

مولانا سعید فاضلی برای مدت زیادی در هرات نماند و به ایران بازگشت، ابتدا به مشهد رفته و جلسات تفسیر خود را در مسجد شیخ فیض برقرار کرد. در سال ۱۳۵۹ در بخش شورک ملکی از توابع شهرستان مشهد، اولین و تنها حوزهٔ علمیهٔ اهل سنت در مشهد را تأسیس کرد.
زندگی‌نامه > ورود به تایباد

اقامت مولانا سعید فاضلی در مشهد نیز طولانی نبود، وی مشهد را ترک کرده و به تایباد مهاجرت کرد. در تایباد نیز جلسات تفسیر و حدیث خود را دایر کرد. در سال ۱۳۶۱ به عنوان امام جمعه شهرستان تایباد انتخاب شده و تا زمان وفاتش، امام جمعهٔ این شهر بود. تأسیس حوزهٔ علمیهٔ جامعه الاحناف در سال ۱۳۶۸ در تایباد موجب محبوبیت بیش از پیش مولانا سعید فاضلی گردید.
آثار مکتوب

فقه اسلامی - نماز و روزه
کتاب حج
درس یومیه، ترجمهٔ کتاب المسجد بیت کل مسلم
زندگی‌نامه مولانا زین الدین ابوبکر تایبادی
نقشهٔ استعمار در جهان اسلام
عقیدة المبتدین
روش دعوت و تبلیغ
زندگی‌نامه حضرت ابوبکر
زندگی‌نامه حضرت عمر
زندگی‌نامه حضرت عثمان
زندگی‌نامه حضرت علی
عقیدهٔ اهل سنت و جماعت
به سوی خدا، ترجمهٔ کتاب مع الله
مفهوم نوگرایی و پیشرفت در شریعت اسلام
جماعت تبلیغ در گفتار منصفانه
پچت

| پچت | پچت |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بهشهر
بخش: یانه سر
دهستان: عشرستاق
جمعیت: ۲۹۱ نفر (سرشماری ۹۵)
پَچِت، روستایی است از توابع بخش یانه‌سر شهرستان بهشهر در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان عشرستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۹ نفر (۵۳خانوار) بوده‌است. مردم پچت از قومیت طبری هستند. مردم پچت به زبان طبری (مازندرانی) سخن می‌گویند.
فهرست میراث جهانی در ارمنستان

| میراث جهانی در ارمنستان | میراث جهانی در ارمنستان |
| --- | --- |
 :  
اطلاعات: اطلاعات
کشور: ارمنستان
تاریخ ثبت: ۵ سپتامبر ۱۹۹۳
آثار ثبت شده: ۳
فهرست آزمایشی: ۴
وبگاه: am
میراث جهانی در ارمنستان شامل ۳ اثر (۲ اثر فرهنگی و یک اثر ترکیبی) از مکان‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی در ارمنستان می‌باشد. ارمنستان ۵ سپتامبر ۱۹۹۳ به این کنوانسیون پیوست و تا سال ۲۰۲۰ افزون بر ۳ سایت ثبت شده ۴ سایت نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. در بیستمین جلسه کمیته میراث جهانی در سال ۱۹۹۶، صومعه هاقپات، با توجه به اینکه از ارزش جهانی برجسته‌ای برخوردار است و نمونه ای استثنایی از معماری کلیسایی است به عنوان نخستین اثر در ارمنستان به ثبت رسید.
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است.
صومعه گغارد به همراه رود آزات با وسعتی نزدیک به ۳ هکتار که شامل تعدادی کلیسا و مقبره است و اوج معماری قرون وسطایی ارمنستان را نشان می‌دهد آخرین اثر ثبت شده در این کشور از سال ۲۰۰۰ می‌باشد.
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی و فرهنگی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت (استان‌های ارمنستان) | سال | شماره ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | صومعه‌های هاقپات و ساناهین | لوری | ۱۹۹۶ | ۷۷۷ (ii)(iv) | این دو صومعه بیزانسی در منطقه تومانیان در زمان دودمان کیوریکیان از مراکز مهم آموزشی بودند. ساناهین برای مدرسه روشنگری‌ها و خوشنویسی‌های آن مشهور بود. این دو مجموعه صومعه نمایانگر شکوفایی معماری مذهبی ارمنستان است که سبک منحصر به فردی از ترکیب عناصر معماری کلیسایی بیزانس و معماری سنتی بومی منطقه قفقاز به‌وجود آمده است. صومعه هاقپات در روستایی به همین‌نام در نزدیکی شهر آلاوردی و نزدیک مرز گرجستان قرار دارد و صومعه ساناهین نیز در روستای ساناهین واقع شده است. ساخت این دو بنا سده ۱۰ تا ۱۳ میلادی انجام گرفته است. |  |
| ۲ |  | کلیسای جامع اچمیادزین و آثار باستان‌شناسی زوارتنوتس | آرماویر | ۲۰۰۰ | ۱۰۱۱ (ii)(iii) | کلیسای جامع و کلیساهای اچمیادزین و آثار باستان‌شناسی در زوارتنوتس مزین شدن نمای کلیسا نشان دهنده سیر تحول و پیشرفت سبک کلیسای متقاطع با گنبد مرکزی با پلان چهار گوش یا پلان صلیبی است که تأثیر عمیقی بر پیشرفت معماری و هنری در منطقه گذاشت. اچمیادزین در زمانی که بخشی از ایران بود سه‌کلیسا یا اوچ‌کلیسا نامیده می‌شد و حدود سال ۴۸۰ ساخته شده است. واژه اچمیادزین به معنای ظهور تک‌فرزند است و به عیسی اشاره دارد. ساخت کلیسای جامع زوارتنوتس به فرمان جاثلیق کل ارمنیان، نرسس سوم معروف به نرسس سازنده بین سال‌های ۶۴۱ تا ۶۴۳ میلادی آغاز و در سال ۶۵۲ میلادی به پایان رسید. |  |
| ۳ |  | صومعه گغارد و رود آزات | کوتایک | ۲۰۰۰ | ۹۶۰ (ii) | صومعه گغارد شامل تعدادی کلیسا و مقبره است که بخشی از کوه مجاور آن است که از سنگ تراشیده شده، که نشان از اوج معماری قرون وسطایی ارامنه دارد. مجموعه بناهای قرون وسطایی در منظره‌ای با طبیعیتی بسیار زیبا قرار گرفته است که در ورودی دره آزات توسط صخره‌های برجسته احاطه شده است. گغارد درون دره‌ای خوش منظره در فاصله ۹ کیلومتری از معبد گارنی نهفته است، این کلیسا نام خود را از نیزه مقدسی که مسیح در زمان مصلوب شدن به وسیله آن مجروح شده گرفته است. ساختمان این کلیسای، از جنس گرانیت است. رود آزات که در کنار صومعه گغارد قرار دارد از اسپیتاکاسار سرچشمه می‌گیرد و به ارس می‌ریزد. طول آن ۵۵ کیلومتر (۳۴ مایل) و مساحت حوضه آبخیز آن ۵۲۶ کیلومتر مربع می‌باشد. |  |
:
موقعیت جغرافیایی

موقعیت میراث روی نقشه ارمنستان
فهرست آزمایشی

علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | شماره ثبت معیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | سایت باستان‌شناسی شهر دوین | آرارات | ۱۹۹۵ | ۸ (iii)(iv)(vi) | قدمت شهر به هزاره دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد ولی رشد و گسترش آن اواسط سده چهارم آغاز گردید و جایگزین آرتاشات شد. این شهر باستانی توسط خسرو سوم، پادشاه ارمنی-ایرانی ساخته شده است و به عنوان یک مرکز اداری در دوره شاهنشاهی ساسانی و سپس خلفای بغدادی شناخته شده‌بود. سازه‌های حفاری شده تاریخ کل سایت را تا تخریب آن توسط مغول‌ها در سده سیزدهم نشان می‌دهد. |  |
| ۲ |  | سایت باستان‌شناسی باسیلیکای یریرویکی | شیراک | ۱۹۹۵ | ۱۰ (iii)(iv)(vi) | این مکان باستانی در فلاتی در نزدیکی رودخانه آخوریان ساخته شده است که مرز با ترکیه را تعیین می‌کند و در حدود ۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر باستانی آنی قرار دارد. بازیلیکا از نمونه‌های باستانی معماری ارمنی به‌شمار می‌رود که قدمت آن به دوران هنر و معماری ابتدای مسیحیت بازمی‌گردد. |  |
| ۳ |  | صومعه نوراوانک و دره آماغوی | وایوتس‌جور | ۱۹۹۵ | ۱۳ (i)(iii)(vi)(vii)(ix) | این بنا متعلق به سدهٔ ۱۳ میلادی و در ۱۲۲ کیلومتری ایروان در درهٔ رودخانهٔ آماغو قرار گرفته است. نام نوراوانک در زبان ارمنی به معنی «صومعهٔ نو» است. در سده‌های سیزدهم و چهاردهم میلادی، این صومعه به اقامتگاه اسقف‌های سیونیک و به تبع آن، به یک مرکز مهم مذهبی و سپس مرکز فرهنگی ارمنستان تبدیل شد. |  |
| ۴ |  | صومعه‌های تاتو و تاتوی آناپات و مناطق مجاور دره رود وروتان | سیونیک | ۱۹۹۵ | ۱۴ (i)(ii)(iv)(vi)(vii)(ix) | صومعه تاتو و تاتوی آناپات از کلیسای حواری ارمنی متعلق به سده نهم و هفدهم میلادی هستند که در نزدیکی روستای تاتو، ساحل راست رود وروتان واقع شده است. صومعه تاتو متشکل از سه کلیسا است و در سده ۱۴ و ۱۵ میزبان «دانشگاه تاتو» بوده است که وقف ترویج علم، مذهب، فلسفه و نشر کتاب‌ها و پیشرفت نگارگری ارمنی شده بود. |  |
:
محمدصادق مسرت

| محمدصادق مسرت مشهدی | محمدصادق مسرت مشهدی |
| --- | --- |
دبیر کل حزب مردم ایران،   نایب‌رئیس شورای مرکزی جبهه ملی ایران: دبیر کل حزب مردم ایران،   نایب‌رئیس شورای مرکزی جبهه ملی ایران
پس از: حسین راضی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۱ مشهد، ایران
حزب سیاسی: حزب مردم ایران،   جبهه ملی ایران
اقامتگاه: تهران، ایران، آلمان
پیشه: متخصص داخلی، فوق‌تخصص کبد
محمدصادق مسرت پزشک نمونهٔ سال ۱۳۹۴ و استاد تمام دانشگاه تهران. نایب‌رئیس اول شورای مرکزی جبهه ملی ایران و دبیر کل حزب مردم ایران است. دکتر محسن مسرت، اقتصاددان ایرانی - آلمانی، برادر او می‌باشد. محسن مسرت نیز، به‌مانند برادرش، عضو حزب مردم ایران است. مسرت از تاریخ ۱۳۸۶ به عضویت دائمی فرهنگستان علوم ایران انتخاب شد.
زادروز و تحصیلات علمی

محمدصادق مسرت در سال ۱۳۱۱ در شهر مشهد به دنیا آمد و تحصیلات خود را در همان شهر گذراند.
او از دانشگاه هایدلبرگ آلمان (۱۹۵۷)پزشکی عمومی، تخصص بیماری‌های داخلی (۱۹۶۹) و فوق‌تخصص گوارش (۱۹۸۰) از دانشگاه ماربورگ آلمان را دریافت کرد و هم‌اکنون استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
سوابق علمی و اجرایی: نایب‌رئیس کلینیک داخلی دانشگاه ماربورگ آلمان (۱۹۹۲–۱۹۶۹)؛ دانشیار (۱۹۶۹) و استاد (۱۹۷۲) در دانشگاه ماربورگ هسن آلمان؛ فعالیت در دانشگاه تهران (۱۳۷۲)؛ عضویت در انجمن متخصصان داخلی آلمان؛ انجمن گاستروانترولوژی آلمان و آمریکای شمالی؛ مسئول سمینارهای هلیوباکتر پیلوری در شش سال
او در سال ۱۳۹۴ به‌عنوان پزشک نمونهٔ کشور در رشتهٔ گوارش از سوی پانزدهمین کنفرانس گوارش و کبد کشور انتخاب شد.
وی همچنین عضویت در هیئت تحریریهٔ اکتامدیکا و مجله‌های فرهنگستان علوم پزشکی (AIM و تازه‌های پزشکی و سردبیر مجلهٔ گوارش (۱۳۷۴–۱۳۹۰) را نیز بر عهده داشت. او برای بار دوم در سال ۱۳۸۸ به عضویت هیئت‌مدیرهٔ انجمن سردبیران نشریات علوم پزشکی کشور انتخاب شد.
تعدادی از آثار علمی و تألیفات: ۳۰ مقاله در نشریات فارسی و ۱۴۰ مقاله در نشریات بین‌المللی به شرح زیر است:
فعالیت‌های علمی

صادق مسرت به همراه دکتر ملک‌زاده و … (هیئت مؤسس) اولین مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد (DDRC) را در سال ۱۳۷۲ ایجاد کرد و سرانجام در سال ۱۳۷۵ با پیگیری مداوم و مستمر اعضاء شواری گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی در وزارت بهداشت به‌طور رسمی DDRC را بعنوان اولین مرکز پژوهشی مستقل گوارش و کبد در ایران در دانشگاه علوم پزشکی تهران پذیرفته شد. در سال ۱۳۹۰، DDRC از یک مرکز تحقیقاتی به پژوهشکده بیماریهای گوارش و کبد (DDRI) ارتقاء پیدا کرد. این پژوهشکده متشکل از سه مرکز تحقیقاتی است که با حفظ استقلال مالی و اختیارات کافی یکی از زیر مجموعه‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران محسوب می‌شود.
این مؤسسه چندین گرنت از سازمان‌های مالی پژوهشی ملی و بین‌المللی و صنعت دارویی دریافت کرده و همکاری‌های تحقیقاتی فعالی با سازمان‌های تحقیقاتی تخصصی بین‌المللی از جمله NCI/ NIH/ IARC/ WHO و دانشگاه‌هایی از جمله جان جان هاپکینز، کمبریج، گلاسکو، لیدز، کارولینسکا، سیدنی، ملبورن و تورنتو برقرار نموده است.
بنابر گزارش رسمی از سوی معاونت پژوهشی وزارت بهداشت، این مرکز در سال ۸۴–۱۳۸۳ بعنوان قطب منتخب علمی کشور در میان مراکز پژوهشی پزشکی شناخته شد و بیشترین بازده علمی را در کشور از بین سایر مراکز پژوهشی کسب نمود. همچنین جایزه‌های متعدد ملی (ابن سینا، رازی، هادوی …) و جایزه سازمان کنفرانس کشورهای اسلامی را بعنوان مرکز پژوهشی برتر دریافت نمود. در سال ۱۳۹۳ هم DDRI با بیشترین بازده علمی و پژوهشی از بین تمامی مراکز تحقیقاتی ایران جایزه رازی را از سوی طرف وزارت بهداشت دریافت کرد.
فعالیت‌های سیاسی

صادق مسرت از دوران دبیرستان در نهضت خداپرستان عضویت یافت و در پی ان تا زمان حضورش در ایران در جمعیت آزادی مردم ایران و حزب مردم ایران فعال بود او پس از رفتن به اروپا از اعضای فعال کنفدراسیون اروپا در المان بود. پس از درگذشت حسین راضی در سال۱۳۸۹ محمد صادق مسرت به دبیر کلی حزب مردم ایران انتخاب شد.
مطابق با جلسات ۲۸مهرماه ۱۳۹۰ و۲۱ اردیبهشت ماه ۱۳۹۴ شورای مرکزی جبهه ملی ایران بر اساس اساسنامه خود اقدام به ترمیم شورای مرکزی کرد بر این اساس پوریا مطهری، نصراله جمشیدی، جمشید وحیدا، جمشید میرعمادی، محمد ملک‌خانی، محمد اولیائی فرد، شاهین سپنتا ،علی محمدی، هوشنگ خیراندیش، هوتن دولتی، علی حاج قاسمعلی، حسین مجتهدی، فرهاد بیشه‌ای و رضا گل نراقی انتخاب شدند. همچنین محمد صادق مسرت و جواد شرف الدین به عنوان نمایندگان حزب مردم ایران و امیرابراهیمی به عنوان نماینده حزب ایران به شورا معرفی شدند.
تیمورآباد (لواسان)

تیمور آباد یکی از محله‌های شهر لواسان در استان تهران است. این محله متصل به محله سبو کوچک و در سه کیلومتری محله گلهم دورودک واقع است. نام این محله در کتابهای فرهنگ جغرافیائی کشور و فرهنگ آبادیهای کشور نیز ذکر شده است و جمعیت آن در کتب مزبور بترتیب ۱۱۹ تن و ۱۳۱ تن ذکر شده است. باغات این محله از رودخانه افجه مشروب می‌شوند.
در تیمور آباد مانند دیگر محله‌های لواسان زبان تاتی رایج است.
محمدکاظم سیفیان

| محمدکاظم سیفیان | محمدکاظم سیفیان |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی دوره چهارم: نماینده مجلس شورای اسلامی دوره چهارم
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۱ – ۶ خرداد ۱۳۷۵: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۱ – ۶ خرداد ۱۳۷۵
حوزه انتخاباتی: تهران، ری و شمیران
سی و هفتمین شهردار تهران: سی و هفتمین شهردار تهران
دوره مسئولیت ۲۲ مهر ۱۳۶۱ – ۲ شهریور ۱۳۶۲: دوره مسئولیت ۲۲ مهر ۱۳۶۱ – ۲ شهریور ۱۳۶۲
گمارنده: علی‌اکبر ناطق نوری
پس از: غلامحسین دلجو
پیش از: حسین بنکدار (سرپرست)
استاندار مرکزی: استاندار مرکزی
دوره مسئولیت ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۰ – ۸ آبان ۱۳۶۰: دوره مسئولیت ۱۷ اردیبهشت ۱۳۶۰ – ۸ آبان ۱۳۶۰
رئیس‌جمهور: ابوالحسن بنی‌صدر محمدعلی رجایی سید علی خامنه‌ای
پس از: محمدعلی خواجه پیری
پیش از: محمدعلی خواجه پیری
اولین رئیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی: اولین رئیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت فروردین ۱۳۵۸ – اردیبهشت ۱۳۶۰: دوره مسئولیت فروردین ۱۳۵۸ – اردیبهشت ۱۳۶۰
پس از: ایجاد بنیاد
پیش از: رحمت‌الله خسروی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۴
درگذشته: ۷ خرداد ۱۳۹۵ (۸۰–۸۱ سال)
ملیت: ایرانی
محمدکاظم سیفیان (متولد ۱۳۱۴ - ۷ خرداد ۱۳۹۵) سیاستمدار ایرانی بود.
مسئولیت‌ها و پیشینه اجرایی

اولین رئیس بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و از اعضای فعال و اثرگذار حزب ملل اسلامی
استاندار استان مرکزی در سال ۱۳۶۰
شهردار تهران از ۲۲ مهر ۱۳۶۱ تا ۲ شهریور ۱۳۶۲ به مدت ۹ ماه (با حکم سید روح‌الله خمینی، چهارمین شهردار تهران پس از انقلاب اسلامی)
نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی (دوره چهارم) از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵
صنعتی‌سازی

تأثیر صنعتی شدن با افزایش سطح درآمد در قرن نوزدهم نشان داده شده‌است. نمودار نشان می‌دهد که تولید ناخالص ملی (با برابری قدرت خرید) سرانه بین ۱۷۵۰ تا ۱۹۰۰ در سال ۱۹۹۰ دلار آمریکا برای کشورهای جهان اول (اروپا، ایالات متحده، کانادا، ژاپن) و کشورهای جهان سوم (آسیا، آفریقا، آمریکای لاتین)
صنعتی‌سازی فرایند تغییر اجتماعی و اقتصادی است که یک گروه انسانی را از یک جامعهٔ پیشاصنعتی به صنعتی تبدیل می‌کند. صنعتی‌سازی بخشی از فرایند گسترده‌تر مدرن‌سازی است که در آن تغییرات اجتماعی و توسعهٔ اقتصادی با نوآوری فناورانه و به‌ویژه با توسعهٔ تبدیل انرژی و متالورژی در مقیاس بزرگ ارتباطی تنگاتنگ دارد. صنعتی‌سازی سازمان وسیع یک اقتصاد به‌منظور تولید است.
همچنین صنعتی‌سازی معرف شکلی از تغییر فلسفی است که مردم رویکرد متفاوتی نسبت به درک طبیعت، و فرایند جامعه‌شناسانهٔ عُقَلائی‌کردن فراگیر پیدا می‌کنند.
شرح

بر پایهٔ تقسیم‌بندی ژان فوراستیه، یک اقتصاد از «بخش اول» تولید مواد خام (کشاورزی، دامداری، استخراج منابع معدنی)، «بخش دوم» ساخت و پردازش (فرآوری)، و «بخش سوم» صنایع خدماتی تشکیل شده‌است. فرایند صنعتی‌سازی به‌طور تاریخی بر گسترش بخش ثانویه در یک اقتصاد اشباع‌شده از فعالیت‌های اولیه استوار است.
نخستین تغییر به یک اقتصاد صنعتی از حالت ملکی، انقلاب صنعتی نامیده می‌شود که در اواخر سده ۱۸ میلادی و اوایل سده ۱۹ میلادی در معدود کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی صورت گرفت. این نخستین صنعتی‌سازی در تاریخ جهان بود.
دومین انقلاب صنعتی تغییر کم‌تر چشم‌گیر بعدی در اواخر سده ۱۹ میلادی بود که با دسترسی گسترده به انرژی برق، موتورهای درون‌سوز، و خطوط مونتاژ در کشورهای صنعتی امروزی صورت گرفت.
کمبود بخش‌های صنعتی در یک کشور معمولاً به عنوان یک ضعف عمده در بهبود اقتصاد و انرژی کشور دیده می‌شود که بسیاری از دولت‌ها را به سمت ترغیب یا تأکید بر صنعتی‌سازی برده‌است.
جستار وابسته

صنعتی‌زدایی
صنعتی سازی همچنین به معنای مکانیزه کردن اقتصادی بخشهای دستی سنتی مانند کشاورزی است.
نوجان

| نوجان | نوجان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: کرج
بخش: بخش آسارا
دهستان: آدران
جمعیت: ۵۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 026
نوجان روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است.
مردم این روستا به زبان بومی کرج، صحبت می‌کنند.
آتشگاه در استان البرز را می توان یکی از راههای رسیدن به این محل زیبا دانست.
جمعیت

این روستا در دهستان آدران از بخش آسارا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۸ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.
تاریخچه

در جلد نخست کتاب فرهنگ جغرافیایی ایران نوشته حسینعلی رزم‌آرا که در تیرماه ۱۳۲۸ به چاپ رسیده است ، درباره نوجان اینگونه آمده است که نشان دهنده وضعیت این منطقه در آن دوران است :  نوجان  دهی جزء دهستان ارنگه بخش کرج شهرستان تهران است. در ۲۰ کیلومتری شمال کرج و ۳ کیلومتری باختر جاده کرج به چالوس. کوهستانی و سردسیر ، دارای ۴۶۱ سکنه شیعه مذهب و فارسی زبان. دارای چشمه‌سار. محصولات غلات ، باغات میوه ، لبنیات و عسل . شغل مردم زراعت و گله‌داری و کرباس بافی . دارای راه مالرو.
کراکاتوآ

| کراکاتوآ | کراکاتوآ |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۸۱۳ متر
برجستگی: ۸۱۳ متر (۲٬۶۶۷ فوت) 
ایزولاسیون: ۲۱٫۷۱ کیلومتر (۱۳٫۴۹ مایل) 
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: اندونزی
کراکاتوآ آتشفشانی است که در کشور اندونزی، در تنگه سوندا، بین جزایر سوماترا و جاوه قرار دارد. جزیرهٔ کراکاتوآ از سه مخروط تشکیل شده‌است که یک حفرهٔ تفتالی دارند و یک آتشفشان (کراکاتوآ) به حساب می‌آیند. این آتشفشان به خاطر انفجار ۲۶ اوت سال ۱۸۸۳ معروف است که از میان شدیدترین انفجارهای آتشفشانی بوده‌است و بخش اعظم این جزیره را از بین برده‌است. نمایه شدت فوران آتشفشان ۶ درجه بوده، که تقریباً برابر است با انفجار ۲۰۰ مگاتن تی‌ان‌تی (تری‌نیتروتولوئن)، ۱۳۰۰۰ برابر بازده بمب پسر کوچک (بمب اتمی) در هیروشیما. دهانهٔ مخروط آن از نوع کاسه آتشفشانی (کالدرا) است و فوران آن از نوع فوران پلینیایی است.
انفجار سال ۱۸۸۳ > فوران‌های اولیه

طول جزیرهٔ کراکاتوآ پیش از این انفجار حدود ۹ کیلومتر و عرض آن حدود ۵ کیلومتر بود و این جزیرهٔ خالی از سکنه یک پوشش گیاهی مخصوص مناطق گرمسیری و شرجی داشت.
آخرین فعالیت این آتشفشان پیش از سال ۱۸۸۳ در سال ۱۶۸۰ بوده‌است و به نظر می‌رسید که این آتشفشان خاموش است. باوجود این زمین‌لرزه‌های شدیدی رخ می‌داد. روز ۲۰ ماه مه سال ۱۸۸۳ کراکاتوآ دوباره فعال شد و از دهانهٔ مخروط‌هایش بخار و خاکستر به بیرون فوران می‌کرد. فوران‌های آن تا ۶ کیلومتر ارتفاع داشت و صدای آن‌ها تا باتاویا در جاکارتا شنیده می‌شد. این وضع تا اواخر مه ادامه داشت و شدت آن به‌تدریج کاهش یافت. در طول ژوئن و ژوئیه فعالیت‌های کراکاتوآ دوباره افزایش یافت. گازها، خاکستر و بخارهای آزادشده باعث تاریکی هوا شده بودند.
انفجار سال ۱۸۸۳ > ۲۶ اوت

روز ۲۶ اوت، در حدود ساعت ٬۱۳ انفجار بلندی تا ۵۰ کیلومتری آتشفشان شنیده‌شد و به دنبال آن انفجار شدیدتری (حدود ساعت ۱۴) زمین را لرزاند. این انفجار با فوران شدید خاکستر همراه بود (حدود ۱ میلیون متر مکعب خاکستر به بیرون پرتاب شد) که بخشی از آن تا ارتفاع ۲۷ کیلومتری پرتاب شد و بخش دیگر آن به صورت بارانی از خاکستر همه چیز را در شعاعی به طول ۱۶۰ کیلومتر از کراکاتوآ دربر گرفت و آن ناحیه را در تاریکی کامل فروبرد. پس از آن هم انفجارهایی تقریباً هر۱۰ دقیقه یک بار شنیده می‌شدند. بعد از ظهر همان روز نیز سونامی کوچکی سواحل سوماترا را مورد اصابت قرار داد.
انفجار سال ۱۸۸۳ > ۲۷ اوت

روز ۲۷ اوت، در حالی که در شعاع ۱۶۰ کیلومتری کراکاتوآ همه‌چیز به مدت ۲۲ ساعت در تاریکی کامل قرار داشت، انفجار وحشتناکی (حدود ساعت ۱۰) رخ داد. صدای ناشی از این انفجار بلندترین صدایی بود که گوش‌های انسان تا به حال قادر به شنیدن آن بوده‌اند. این صدا تا ۴۸۰۰ کیلومتری کراکاتوآ، در بخش‌هایی از استرالیا نیز شنیده شد. در این انفجار، حفرهٔ تفتالی آتشفشان به‌طور کامل خالی شد و دوسوم جزیره در دریا فروریخت. در پی این انفجار، سونامی عظیمی سواحل جاوه و جزایر دیگری را به‌طور کامل تخریب کرد و هر نشانی از آبادی را با موج‌های خود به دریا برد. در بعضی نقاط بلندی امواج به ۴۰ متر می‌رسید. این امواج در سواحل آفریقای جنوبی نیز به‌طور خفیف‌تری دیده شدند. همان روز، تلاطم غیرمنتظره‌ای در آب‌های خلیج بیسکای ثبت شد. با آرام گرفتن کراکاتوآ، بهمنی از توده‌های داغ گاز و خاکستر زمین‌های اطراف را دربر گرفت. فروریزی بخش عظیمی از جزیره باعث به وجود آمدن یک کاسه آتشفشانی بسیار بزرگ در کراکاتوآ شد.
تأثیرات انفجار > خسارات مادی و جانی

این انفجار باعث زیان‌های مادی و جانی بسیاری شد حدود ۳۶۰۰۰ هزار نفر جان باختند و پرده گوش اکثر مردم ان منطقه پاره شد. سواحل جزایر اطراف کراکاتوآ در برابر سونامی‌های به وجود آمده به شدت تخریب شدند. همچنین، مواد مذابی که آتشفشان پرتاب کرده بود در جزایر اطراف کراکاتوآ نیز به مقدار فراوان فرود آمد. خاکسترهای آزاد شده تا فاصله‌ای به طول ۱۸۵۰ کیلومتر از آتشفشان به صورت باران فروریختند. بهمن توده‌های ابر داغ نیز باعث خسارات جانی بسیاری در جزایر اطراف شد. برآورد رسمی کشته‌شدگان این سانحه ۳۶٬۴۱۷ نفر بود.
تأثیرات انفجار > تأثیرات آب‌وهوایی

تودهٔ ۲۷ کیلومتری خاکستر پرتاب‌شده آن قدر زیاد بود که باعث شد دمای متوسط جهانی در سال ۱۸۸۴ ۱٫۲۵ درجهٔ سلسیوس کاهش یابد. شرایط دمایی تا ۴ سال همین وضع را داشت. در این فوران، ۲۰ میلیون تن گوگرد آزاد شد، که باعث غروب‌های بسیار تابان و سرخ‌رنگ خورشید به مدت چندین ماه شد.
فرزند کراکاتوآ

در سال ۱۹۲۷ فوران‌هایی زیر دریایی باعث بزرگ شدن مخروط جدیدی شدند که سر از آب درآورد. نام این مخروط آناک‌کراکاتوآ و به معنای فرزند کراکاتوآست. این آتشفشان امروزه نیز فعال است و آخرین فعالیت آن در اوایل نوامبر سال ۲۰۰۷ بود و گازهای داغ، مواد مذاب و سنگ به بیرون پرتاب کرد. این مخروط به سرعت در حال بزرگ شدن است و هر سال ۵ متر بر آن افزوده می‌شود.
نگارخانه

لیتوگرافی مربوط به سال ۱۸۸۸ از فوران کراکاتوآ در ۱۸۸۳
نقشه‌ای از جزیرهٔ کراکاتوآ پس از فوران سال ۱۸۸۳
تنگهٔ سوندا
ورزشگاه ماراکانا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
نام کامل: Estádio Jornalista Mário Filho
مکان: ریو دوژانیرو،  برزیل
مختصات: ۲۲°۵۴′۴۳٫۸۰″ جنوبی ۴۳°۱۳′۴۸٫۵۹″ غربی﻿ / ﻿۲۲٫۹۱۲۱۶۶۷°جنوبی ۴۳٫۲۳۰۱۶۳۹°غربی﻿ / -22.9121667; -43.2301639
مالک: ریو دو ژانیرو
گنجایش: under renovation
ابعاد زمین: 110 x 75 m 105 x 68 m After جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴
سطح: Grass
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: ۲ اوت ۱۹۴۸
گشایش: ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰ (originally) 
نوسازی: ۲۰۰۶، ۲۰۱۳
معمار: Waldir Ramos Raphael Galvão Miguel Feldman Oscar Valdetaro Pedro Paulo B. Bastos Orlando Azevedo Antônio Dias Carneiro
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ۲۰۱۶ Summer Paralympics: جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰ جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ۲۰۱۶ Summer Paralympics
ورزشگاه ماراکانا در ریو دو ژانیرو، برزیل واقع است.
این ورزشگاه در سال ۱۹۵۰ به دست Waldir ramos (مدیر پروژه) تأسیس شد.
تاریخچه

ورزشگاه ماراکانا در ۱۶ ژوئن ۱۹۵۰ میلادی در بازی دوستانهٔ تیم‌های ریو دو ژانیرو  و سائو پائولو به‌طور رسمی افتتاح شد. ۸ روز بعد ورزشگاه میزبان بازیهای جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل بین تیم‌های برزیل و مکزیک بود که با نتیجه ۴ بر صفر به سود برزیل تمام شد. این ورزشگاه همچنین میزبان ۴ بازی دیگر در این دوره جام جهانی بود که یک بازی در دور اول مسابقات و سه بازی دیگر در دور دوم رقابت‌ها بود. علاوه بر این، ورزشگاه ماراکانا میزبان دیدار پایانی جام جهانی ۱۹۵۰ بین تیم‌های برزیل و اروگوئه بود که با نتیجه ۲ بر یک اروگوئه به پیروزی رسید و قهرمان جام جهانی ۱۹۵۰ لقب گرفت. پس از آن به‌طور عمده مورد استفاده باشگاه‌های بزرگ برای برگزاری مسابقات فوتبال قرار گرفته‌است. همچنین میزبان تعدادی از کنسرت‌ها و سایر رویدادهای ورزشی نیز بوده‌است.
ورزشگاه ماراکانا در سال ۱۹۶۶ به دنبال مرگ روزنامه‌نگار معروف برزیلی Mario-Fiho به این نام، نام‌گذاری شد ولی اکثر مردم این ورزشگاه را با همان نام ماراکانا (Maracanã) می‌شناسند.
ماراکانا تا سال ۱۹۹۰ میلادی تغییر چندانی نداشت تا اینکه در ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۲ با مرگ سه تماشاچی و زخمی شدن ۵۰ تماشاچی جایگاه بالایی بسته شد و جایگاه‌های ایستاده ورزشگاه حذف شدند که بر اثر این حادثه ورزشگاه دستخوش تغییراتی شد.
در سال ۲۰۰۷ میلادی که برزیل میزبان جام جهانی ۲۰۱۴ شد، واضح بود که ورزشگاه ماراکانا به عنوان میزبان فینال جام جهانی به تغییرات اساسی و توسعه مجدد نیاز دارد.
توسعهٔ ساختمان ورزشگاه در سال ۲۰۱۰ آغاز شد. در این تغییرات ردیف پایین ورزشگاه بازسازی و سقف جدیدی برای ورزشگاه ساخته شد. در حال حاضر گنجایش آن ۱۱۰٬۸۹۸ تماشاچی است.
و بزرگترین ورزشگاه در برزیل و آمریکای جنوبی است. پس از نوسازی و ارتقاء گنجایش آن به حدود ۱۱۲۳۵۹ تماشاگر می‌رسد و برای بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۴ و بازی المپیک ۲۰۱۶ آماده می‌شود. ورزشگاه ماراکانا در ۲ ژوئن ۲۰۱۳ در بازی دوستانه برزیل و انگلیس بار دیگر افتتاح شد.
ماراکانا ورزشگاه اصلی باشگاه‌های فلامینگو، واسکو دوگاما، فلومیننزه و بوتافوگو می‌باشد. میزبان المپیک ۲۰۱۶ نیز بوده‌است.
پله هزارمین گل خود را در ۱۹ نوامبر ۱۹۶۹ در این استادیوم به ثمر رساند. همچنین بزرگترین گلزن تاریخ این استادیوم زیکو با زدن ۳۳۳ گل در ۴۳۵ بازی میباشد.
چشم‌انداز

چشم‌انداز ۳۶۰ درجه از ورزشگاه ماراکانا
نوده شریف

| نوده شریف | نوده شریف |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گرگان
بخش: بخش بهاران
دهستان: استرآباد شمالی
جمعیت: ۶۰۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷
نوده شریف، روستایی است از توابع بخش بهاران شهرستان گرگان در استان گلستان ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان استرآباد شمالی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۶۳۲نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.