نسل‌کشی ارمنی‌ها
به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنیان

فهرست کشورهایی که نسل‌کشی ارمنیان را به رسمیت شناخته‌اند به شرح زیر است:
| کشور | تاریخ |
| --- | --- |
 امپراتوری عثمانی: ۱۹۱۹
 اروگوئه: ۱۹۶۵–۲۰۰۴
 قبرس: ۱۹۷۵–۱۹۹۰–۲۰۱۵
 جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی: ۱۹۸۸
 روسیه: ۱۹۹۵
 کانادا: ۱۹۹۶–۱۳ ژوئن ۲۰۰۲ و ۲۱ آوریل ۲۰۰۴
 لبنان: ۱۹۹۷
 فرانسه: ۲۰۰۶-۲۰۰۱-۲۰۰۰-۱۹۹۸
 بلژیک: ۱۹۹۸
 یونان: ۱۹۹۹
 ایتالیا: ۲۰۰۰–۲۰۱۹
  واتیکان: ۲۰۰۰
  سوئیس: ۱۳ دسامبر ۲۰۰۳
 آرژانتین: ۲۰ اوت ۲۰۰۳ و ۳۱ مارس ۲۰۰۴
 اسلواکی: ۳۰ نوامبر ۲۰۰۴
 هلند: ۲۱ دسامبر ۲۰۰۴–۲۰۱۸
 لیتوانی: ۲۰۰۵
 ونزوئلا: ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۵
 لهستان: ۲۰۰۵
 شیلی: ۲۰۰۷
 سوئد: ۲۰۱۰
 بولیوی: ۲۰۱۴
 اتریش: ۲۰۱۵
 لوکزامبورگ: ۲۰۱۵
 برزیل: ۲۰۱۵
 پاراگوئه: ۲۰۱۵
 بلغارستان: ۲۰۱۵
 جمهوری چک: ۲۰۱۵
 سوریه: ۲۰۱۵
 آلمان: ۲۰۱۶
 پرتغال: ۲۰۱۹
 ایالات متحده آمریکا: ۲۰۱۹ توسط کنگره - ۲۰۲۱ توسط رئیس‌جمهور
فهرست سازمان‌هایی که نسل‌کشی ارمنیان را به رسمیت شناخته‌اند به شرح زیر است:
| سازمان‌ها | تاریخ |
| --- | --- |
کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد: ۱۹۸۵
پارلمان اروپا: ۱۹۸۷
انجمن بین‌المللی پژوهشگران نسل‌کشی: ۱۹۹۷
شورای اروپا: ۱۴ مه ۲۰۰۱ میلادی
مرکز بین‌المللی عدالت انتقالی: ۲۰۰۲
انجمن مردان جوان مسیحی: ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۲
مرکوسور: ۲۴ نوامبر ۲۰۰۷
شورای جهانی کلیساها: ۲۰۱۳
پارلمان آمریکای لاتین: ۱ اوت ۲۰۱۵
حزب سبز اروپا: ۲ ژوئن ۲۰۱۶
ترکیه
در ترکیه صحبت از نسل‌کشی ارمنیان تابو است و دولت ترکیه با ایجاد فضای رعب و تهدید و با اتکا به ماده ۳۰۱ (قانون کیفری ترکیه) از بحث آزاد راجع به این مسئله، جلوگیری می‌نماید. اما شمار روزافزونی از روشنفکران و محققان تُرک، بی‌توجه به این تهدیدها و خطرها صدای اعتراض خود را بلند می‌کنند. نمایندگان سازمان‌های مدنی استانبول با نمایندگان جماعت ارمنیان پراکنده و فعالان ضد نژادپرستی اروپایی دیدار و موضوعات مختلف را مورد بحث قرار می‌دهند. این برنامه هر ساله تحت عنوان (درهای باز) برگزار می‌شود. دولت ترکیه وجود چنین کشتاری را منکر نمی‌شود اما وجود سیاست سیستماتیک برای نابودی ارمنیان را قبول ندارد. ترکیه معتقد است که در آن سال‌ها علاوه بر ارمنی‌ها ترک‌های بی دفاع نیز قربانی آشفتگی‌ها شده‌اند. ترکیه به جای نسل‌کشی از تراژدی بزرگ برای نامیدن آن استفاده می‌کند برخی نهادهای واقع در ترکیه از جمله شاخه استانبول جمعیت دفاع از حقوق بشر این واقعه را نسل‌کشی می‌دانند.
ایران
(۲۴ آوریل ۲۰۰۲ میلادی) برای اولین بار، سی نفر از نمایندگان مجلس ششم با امضای توماری واقعه نسل‌کشی ارمنیان در سال ۱۹۱۵ در ترکیه عثمانی را محکوم کردند. (۹ سپتامبر ۲۰۰۴ میلادی) سید محمد خاتمی از یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها دیدن کرد و با نثار گل به قربانیان این فاجعه ادای احترام کرد.
ایالات متحده آمریکا
۴۹ ایالت از ۵۰ ایالت (همه به جز می‌سی‌سی‌پی)، کشتار ارمنیان را به عنوان نسل‌کشی شناختند.
ولز، (۲۰۰۵ میلادی)
اسکاتلند، (۲۰۱۳ میلادی)
ایرلند شمالی، (۲۰۱۰ میلادی)
استرالیا، (ایالت نیو ساوت ولز در سال ۲۰۰۷ و ایالت استرالیای جنوبی در سال ۲۰۰۹)
اسپانیا، (سرزمین باسک (منطقه خودمختار)، کاتالونیا، جزایر بالئاری ،نابارا و آراگون)
به رسمیت شناختن نسل‌کشی توسط کُردها
رهبران کُردها و سازمان‌های غیردولتی کُردها، نسل‌کشی ارمنیان را به‌طور رسمی به رسمیت شناختند یا عذرخواهی کردند.
سازمان غیردولتی انستیتو کُرد پاریس، حزب دموکرات کردستان عراق، احمد ترک رهبر حزب جامعه دموکراتیک (۳۰ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی)، (احمد ترک، نماینده مجلس ملی کبیر ترکیه که از موضع کردها طرفداری می‌کند، به خاطر وقایع سال ۱۹۱۵ از ارمنیان عذرخواهی کرد، عبدالله اوجالان «توطئه‌های نسل‌کشی که در اوایل سده گذشته علیه ملت ارمنی صورت گرفت را ظالمانه دانست و بیان کرد که ارمنیان با رنجی عظیم تلاش کردند که استوار بمانند و این مقاومت را یک معجزه عنوان کرد».
«احمد ترک» در این باره گفته‌است:
«به احتمال یقین کُردها در نابودی غنای فرهنگی امپراتوری عثمانی نقش داشته‌اند. ما وقتی با برادران ارمنی و آشوری خود روبرو می‌شویم، از نگاه به چهره آنان احساس شرم می‌کنیم. کُردها همواره این آمادگی را دارند که به خاطر اشتباه خود (یعنی کشتار ارمنیان) عذرخواهی کنند تا مردم دو کشور در صلح زندگی کنند.»
شهردار شهر دیاربکر همراه با «عبداله دمیرباش» روز ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۳ میلادی در مراسم رونمایی از بنای یادبود قربانیان نسل‌کشی ارمنیان و آشوریان رسماً از سوی کُردها به خاطر نسل‌کشی ارمنیان و آشوریان از آن‌ها عذرخواهی کرد.
«ما کُردها به نام اجدادمان، از ارمنی‌ها و آشوریان به خاطر نسل‌کشی در ۱۹۱۵ عذرخواهی می‌کنیم. ما به مبارزه و تلاش خود برای آشتی و جبران واقعه ادامه خواهیم داد.»