stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیو ئه مون دروآ

شعار در زیر سپر نسخه «انگلیسی» نشان پادشاهی بریتانیای کبیر.
دیو ئه مون دروآ (فرانسوی: Dieu et mon droit‎; تلفظ فرانسوی: ​[djø e mɔ̃ dʁwa]) به معنای خدا و حق من شعار پادشاهی بریتانیا بیرون از اسکاتلند است. این شعار در نسخه‌ای از نشان پادشاهی بریتانیای کبیر که بیرون از اسکاتلند مورد استفاده قرار می‌گیرد ذکر می‌شود. گفته می‌شود نخستین بار ریچارد یکم (۱۱۵۷–۱۱۹۹) آن را به عنوان شعاری در موقع نبرد در اشاره به حق الهی پادشاهان برای حکومت مورد استفاده قرار داد. هنری پنجم (۱۳۸۶–۱۴۲۲) آن را به عنوان شعار رسمی پادشاهی انگلستان قرار داد که «حق من» در آن اشاره به ادعای او نسبت به تاج فرانسه داشت.
کهنه‌لو (ورزقان)

کهنه‌لو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سینا بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.
نصرت‌الله نیک‌روش

| نصرت‌الله نیکروش | نصرت‌الله نیکروش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۷
ملیت:  ایران
تحصیلات: دکترای حقوق بین‌الملل
خویشاوندان: بابک بزرگ‌پناه (خواهرزاده)
نصرت‌الله نیک‌روش (۱۳۱۷ در هرسین - ) شاعر، داستان‌نویس و پژوهشگر ادبی است.
زندگی

نصرت‌الله نیکروش در سال ۱۳۱۷ در شهر هرسین در استان کرمانشاه به دنیا آمد. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم در شهر کرمانشاه ادامه داد. پس از دریافت دیپلم طبیعی به عنوان معلم در آموزش و پرورش مشغول کار شد. پس مدتی تصمیم به ادامه تحصیل گرفت و به تهران رفت. او ابتدا مدرک کاردانی ادبیات دریافت کرد،‌ سپس تحصیلات خود را در رشتۀ‌ علوم سیاسی در مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد ادامه داد. نیک‌روش در نهایت در مقطع دکترا در رشتۀ‌ حقوق بین‌الملل فارغ‌التحصیل شد. او از دوران جوانی در تهران ساکن شد و ضمن حفظ ارتباط با انجمن‌های ادبی کرمانشاه مانند انجمن سخن، در آن شهر به تدریس و نیز ادامۀ‌ فعالیت‌های ادبی مشغول شد. نیک‌روش از سال ۱۳۳۶ به تدریس مشغول است.
نصرت‌الله نیک‌روش همچنین فیلمنامۀ فیلم پویانمایی «سرودخوان یگانگی» را با موضوع زندگی ابوالقاسم فردوسی نوشته‌است که به کارگردانی علی قنبری در مرکز پویانمایی صبا ساخته شده‌است.
آثار > شعر

ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، ات‍ح‍اد ش‍ب‍ن‍م‌ و س‍ی‍ل‌ ان‍ق‍لاب‌، ت‍ه‍ران‌: فتح‏‫، ۱۳۵۸.
نی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، دادگ‍اه‌ ش‍اه‌: ان‍ق‍لاب‍ی‌ت‍ری‍ن‌ دادگ‍اه‌ ت‍اری‍خ‌ ب‍ش‍ری‍ت‌، ت‍ه‍ران‌: فتح‏‫، ۱۳۵۸.
نی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، خوان نهم رستم،‌ با مقدمۀ حسین وحیدی، تهران: نصرت‌الله نیکروش‏‫، ۱۳۹۱.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، سرودهای زرتشت: برگردان گاتاها به شعر فارسی، تهران: فرادید، ۱۳۹۴.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، شور حق، تهران: وزارت آموزش و پرورش،معاونت پرورشی، موسسه فرهنگی منادی تربیت، ‏‫۱۳۸۹.
آثار > داستان

نی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، اف‍س‍وس‌ ک‍ه‌ دی‍ر ش‍د، ت‍ه‍ران‌: آل‍م‍ا، ۱۳۸۱.
نی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، او - ت‍وی‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: بی‌تا.
ن‍ی‍ک‌روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، ب‍اب‍ام‌ خ‍روس‍ی‌ م‍رد ب‍ود، ت‍ه‍ران‌: پ‍دی‍ده‌ (قم: صراط‏‫)، ۱۳۵۰.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، شوق وصال، تهران: نصرت‌الله نیکروش، ‏‫۱۳۹۳.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، عمو سبزی‌فروش: سی و یک داستان طنز، تهران: پرسمان‏‫، ۱۳۹۴.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، عشقت رسد به فریاد، تهران: پرسمان‏‫، ۱۳۹۸.
ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، مریام‏‫، تهران: ابتکار نو‏‫‬، ۱۳۸۷.
آثار > نقد ادبی و مقالات

ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، ب‍ررس‍ی‌ ش‍ع‍ر و ادب‌ ف‍ارس‍ی‌ ت‍ا ن‍وی‍ن‌: ش‍ام‍ل‌ ن‍گ‍رش‍ی‌ ب‍ه‌ اش‍ع‍ار ش‍اع‍ران‌ ق‍دی‍م‌ ت‍ا ج‍دی‍د، ب‍ررس‍ی‌ ت‍ح‍ول‌ س‍ب‍ک‍‌ه‍ای‌ ش‍ع‍ری‌، ب‍ررس‍ی‌ ع‍ل‍ل‌ ت‍ح‍ول‌ ش‍ع‍ری‌، ت‍ه‍ران‌: ف‍ره‍خ‍ت‌، ۱۳۷۷.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، ف‍ره‍ن‍گ‌ م‍س‍خ‌ ش‍ده‌، بی‌جا: انتشارات الفتح‏‫، ۱۳۵۴؛ وی‍رای‍ش‌ دوم، ت‍ه‍ران‌: ن‍ش‍ر ت‍ن‍دی‍س‌، ۱۳۷۹.
نیک‌روش،‌ نصرت‌الله. نقدی بر دانشنامۀ منظوم ایران سرودۀ پروفسور سید حسن امین،‌ در مجلۀ‌ حافظ، شمارۀ ۹۵، تیر ۱۳۹۱، صص ۷۶-۷۰.
نیک‌روش،‌ نصرت‌الله. نقد و نظری بر دیوان قصاید امین،‌ در مجلۀ‌ حافظ، شمارۀ ۱۰۲، خرداد ۱۳۹۲، صص ۳۴-۳۰.
آثار > کمک درسی

ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، ادب‍ی‍ات‌ ف‍ارس‍ی‌ ن‍ظام‌ ج‍دی‍د و پ‍ی‍ش‌دان‍ش‍گ‍اه‍ی‌: ۲۲۰۰۰ ن‍ک‍ت‍ه‌، پ‍رس‍ش‌ و پ‍اس‍خ‌ ت‍ش‍ری‍ح‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: ک‍ان‍ون‌ گ‍س‍ت‍رش‌ ع‍ل‍وم‌، آل‍م‍ا، ف‍ره‍خ‍ت‌، ۱۳۸۰.
ن‍ی‍ک‌روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، م‍ج‍م‍وع‍ۀ طب‍ق‍ه‌ب‍ن‍دی‌ش‍ده‌ و اس‍ت‍ان‍دارد آم‍وزش‌، ن‍ک‍ت‍ه‌ و س‍ن‍ج‍ش‌، ادب‍ی‍ات‌ ف‍ارس‍ی‌ و آی‍ی‍ن‌ ن‍گ‍ارش‌ ۶ .۵ .۴ .۳ .۲ .۱ و (۱ و ۲) پ‍ی‍ش‌دان‍ش‍گ‍اه‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: م‍ؤس‍س‍ۀ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌ ان‍ت‍ش‍ارات‍ی‌، ک‍ان‍ون‌ گ‍س‍ت‍رش‌ ع‍ل‍وم‌، ۱۳۷۹.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، م‍ج‍م‍وع‍ۀ طب‍ق‍ه‌ب‍ن‍دی‌ش‍ده‌ و اس‍ت‍ان‍دارد آم‍وزش‌، ن‍ک‍ت‍ه‌ و س‍ن‍ج‍ش‌، ادب‍ی‍ات‌ (۱ و ۲) پ‍ی‍ش‌دان‍ش‍گ‍اه‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: م‍ؤس‍س‍ۀ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌ ان‍ت‍ش‍ارات‍ی‌ ک‍ان‍ون‌ گ‍س‍ت‍رش‌ ع‍ل‍وم‌، ۱۳۸۰.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، م‍ج‍م‍وع‍ۀ طب‍ق‍ه‌ب‍ن‍دی‌ش‍ده‌ آم‍وزش‌ ادب‍ی‍ات‌ و زب‍ان‌ ف‍ارس‍ی‌ دوره‌ دب‍ی‍رس‍ت‍ان‌ ۶ ن‍ی‍م‌ س‍ال‌ ن‍ظام‌ ج‍دی‍د و پ‍ی‍ش‌دان‍ش‍گ‍اه‍ی‌ ۱ و ۲ (ری‍اض‍ی‌، ت‍ج‍رب‍ی‌ و ان‍س‍ان‍ی‌) ش‍ام‍ل‌ ۲۲۰۰ ... ن‍ظام‌ ج‍دی‍د و ق‍دی‍م‌، ت‍ه‍ران‌: م‍ؤس‍س‍ۀ ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌ ان‍ت‍ش‍ارات‍ی‌ ک‍ان‍ون‌ گ‍س‍ت‍رش‌ ع‍ل‍وم‌، ۱۳۷۷.
نی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، م‍ج‍م‍وع‍ۀ آم‍وزش‌، ن‍ک‍ت‍ه‌، س‍ن‍ج‍ش‌ ادب‍ی‍ات‌ (۳) س‍ال‌ س‍وم‌ ن‍ظام‌ ج‍دی‍د ۹۰۰ ن‍ک‍ت‍ه‌، پ‍رس‍ش‌ و پ‍اس‍خ‌ ت‍ش‍ری‍ح‍ی‌، ت‍ه‍ران‌: ک‍ان‍ون‌ گ‍س‍ت‍رش‌ ع‍ل‍وم‌، ۱۳۸۱.
ن‍ی‍ک‍روش‌، ن‍ص‍رت‌ال‍ل‍ه‌، م‍ج‍م‍وع‍ۀ آم‍وزش‌، ن‍ک‍ت‍ه‌، س‍ن‍ج‍ش‌، ادب‍ی‍ات‌ (۲) س‍ال‌ دوم‌ ن‍ظام‌ ج‍دی‍د، ت‍ه‍ران‌: ک‍ان‍ون‌ گ‍س‍ت‍رش‌ ع‍ل‍وم‌، ۱۳۸۰.
آثار > مقدمه و تحشیه

عزی، سیدیحیی، بی‌دلان: مجموعه اشعار سیدیحیی عزی،‌ با مقدمۀ نصرت‌الله نیک‌روش، تهران: آذینه گل مهر، ‏‫۱۳۹۶.
نمونه شعر

فرشید یوسفی در کتاب باغ هزار گل از نصرت‌الله نیکروش به عنوان یکی از شاعران کرمانشاه یاد کرده و دو غزل «می‌میرم و می‌خندم» و «دل»‌ را از او نقل کرده‌است.
علیرضا آیت‌اللهی از نیک‌روش به عنوان یکی از شاعران کهن‌سرا نام می‌برد که در دهۀ ۱۳۴۰ بر او تأثیر گذاشته‌است.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| از شادی دل هرجا می‌گویم و می‌خندم |  | با یاد رخش گل را می‌بویم و می‌خندم |
| دوران غم و هجران طی گشت به گرییدن |  | وکنون که به وصلستم می‌گویم و می‌خندم |
| همراه چو او رهرو با عشق پرامیدی |  | من راه سعادت را می‌گویم و می‌خندم |
| بنشیند اگر گردی بر چهرۀ‌ دل در ره |  | با اشک صفا آن را می‌شویم و می‌خندم |
| در کعبه و بتخانه،‌ در مسجد و میخانه |  | معشوقۀ‌ دلجو را می‌جویم و می‌خندم |
| اندر چمن هستی با پرورشش چون گل |  | بر شاخۀ پیروزی می‌روسم و می‌خندم |
| «نصرت»‌ تو گهی خندی، گه گریه کنی از غم |  | من نیز چو تو گاهی می‌مویم و می‌خندم |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به درد بی‌دوایی مبتلا دل |  | دریغا با محبت آشنا دل |
| به بزم عاشقان هجردیده |  | به میخواری نشستم دوش با دل |
| شکسته سنگ دشمن جام دل را |  | تهی شد از می صلح و صفا دل |
| دلم در بحر غم مغروق گشته |  | نیابد ساحل شادی چرا دل |
| منم آن عاشق دیوانه «نصرت» |  | که شیدا آفریدندی مرا دل |
کتاب‌شناسی

یوسفی، فرشید. ۱۳۷۰. باغ هزار گل: تذکرۀ سخنوران استان کرمانشاهان، تهران: فرهنگخانۀ اسفار، چاپ اول.
نصیرآباد (فسا)

| نصیرآباد (فسا) | نصیرآباد (فسا) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: فسا
بخش: بخش شیبکوه
دهستان: میانده
جمعیت: ۱۴۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
نصیرآباد (فسا) ، روستایی از توابع بخش شیبکوه شهرستان فسا در استان فارس ایران است. مردم این روستا از زمان گذشته تا کنون همواره مردمی بصیر و فرهنگی و انقلابی تلقی می شوند.عمده شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.
جمعیت

این روستا در منطقه میانشهر (دهستان میانده سابق )قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۱۶ نفر (۳۴۹خانوار) بوده‌است.
افسانه: یک داستان واقعی

| افسانه: یک داستان واقعی | افسانه: یک داستان واقعی |
| --- | --- |
پوستر آمریکایی فیلم: پوستر آمریکایی فیلم
کارگردان: چارلز استاریج
تهیه‌کننده: بروس دیوی وندی فاینرمن
فیلمنامه‌نویس: ارنی کنترراس
داستان: تام مک‌لوکلین ارنی کنترراس
موسیقی: زبیگنیف پرایسنر
فیلم‌بردار: مایکل کولتر
تدوین‌گر: پیتر کولسون
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز (آمریکا) برادران وارنر (بین‌المللی)
تاریخ‌های انتشار: ۲۴ اکتبر ۱۹۹۷
مدت زمان: ۹۹ دقیقه
کشور: آمریکا فرانسه
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۱۸ میلیون دلار
افسانه: یک داستان واقعی (به انگلیسی: FairyTale: A True Story) یک فیلم فانتزی و درام فرانسوی-آمریکایی محصول ۱۹۹۷ به کارگردانی چارلز استاریج و تهیه کنندگی بروس دیوی و وندی فاینرمن است. این فیلم بر اساس داستان پری‌های کاتینگلی ساخته شده‌است. داستان آن در سال ۱۹۱۷ در انگلستان اتفاق می‌افتد و دو کودک را دنبال می‌کند که عکسی می‌گیرند که تصور می‌شود اولین شواهد علمی از وجود پریان باشد. این فیلم توسط آیکون پروداکشنز تولید شد و توسط پارامونت پیکچرز در ایالات متحده و توسط برادران وارنر در سطح بین‌المللی توزیع شد.
داستان

دو دختر خردسال از منظره‌ای عکس می‌گیرند که باعث می‌شود برخی از مردم با توجه به شواهد علمی درون عکس باور کنند که جن‌ها وجود دارند!
بازیگران

پیتر اوتول در نقش آرتور کانن دویل
فلورانس هوث در نقش السی رایت
الیزابت ارل در نقش فرانسیس گریفیث
هاروی کایتل در نقش هری هودینی
پل مک‌گان در نقش آرتور رایت
بیل نای در نقش ادوارد گاردنر
فیبی نیکولز در نقش پولی رایت
آنا چنسلر در نقش پیتر پن
مل گیبسون در نقش گروهبان سرگرد گریفیث
دان هندرسون در نقش سیدنی چالکر
تولید

مکان‌های فیلمبرداری عبارتند از تالار شهر کاتینگلی، کاتینگلی بک، و ایستگاه راه‌آهن کیگلی. این فیلم توسط شرکت تولید مل گیبسون آیکون پروداکشنز تهیه شده‌است و مل گیبسون در نقشی کوتاهی ظاهر می‌شود.
بازخوردها

این فیلم نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد، زیرا امتیاز ۵۷٪ را در راتن تومیتوز از ۲۳ بررسی دارد. این فیلم کمی بیش از ۱۴ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا فروخت. در بریتانیا، فیلم ۲٫۴ میلیون پوند (۴ میلیون دلار) برای مجموع بیش از ۱۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت.
ندوکا موریسون اوزوکوو

ندوکا اوزوکوو (Nduka Morrisson Ozokwo) زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۸۸) یک بازیکن فوتبال اهل کشور نیجریه است.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ندوکا موریسون اوزوکوو
زادروز:  ۲۵ دسامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  Enugu، نیجریه
قد:  1.80 m
پست:  هافبک تهاجمی
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  انوگو رنجرز |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  Nice |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  انوگو رنجرز |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  بولوسپور |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  Mersin İdmanyurdu |  ۱۰۴ |  (۹) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  آداناسپور |  ۴۵ |  (۷) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  FC Wil |  ۱۸ |  (۳) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Ankaragücü |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  Ankaragücü |  ۲ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷ |  نیجریه زیر ۲۰ سال |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۳۵, ۲ ژانویه ۲۰۲۱ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۳۵, ۲ ژانویه ۲۰۲۱ (UTC).
حرفه باشگاهی

اوزوکوو در انوگو نیجریه به دنیا آمد و کار خود را در تیم محلی انوگو رنجرز آغاز کرد، او به تیم فرانسوی OGC Nice رفت و مدت کوتاهی قبل از بسته شدن پنجره نقل و انتقالات تابستان ۲۰۰۷ قراردادی یک ساله امضا کرد، در باشگاه کوت دازور او در کنار هموطنش اونیکاچی آپام، که همچنین بازیکن سابق انوگو رنجرز بود، بازی کرد.
نیس تصمیم گرفت قرارداد خود را در تابستان ۲۰۰۹ تمدید نکند، بنابراین اوزوکوو تا پایان سال به انوگو رنجرز بازگشت
در ژانویه ۲۰۱۰، او با قراردادی شش‌ماهه به تیم لیگ اول بولوسپور TFF پیوست.
حرفه بین‌المللی

نماینده کشورش در مسابقات قهرمانی جوانان آفریقا در سال ۲۰۰۷ بود که تیمش تا کنگو نایب قهرمان شد.
پس از آن، او در جام جهانی ۲۰۰۷ زیر ۲۰ سال در کانادا کاپیتان تیم شد، جایی که پیراهن شماره ۹ را به تن کرد و تیم در مرحله یک چهارم نهایی خارج شد.
منصور علیمرادی

| منصور علیمرادی | منصور علیمرادی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۵۶ جنوب کرمان
محل زندگی: کانادا 
پیشه: نویسندگی
زمینه کاری: نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴- اکنون
کتاب‌ها: تاریک ماه  شب جاهلان   دیگر عناوین در بخش کتابشناسی
 جوایز برگزیده جایزه ادبی هفت اقلیم   برگزیده جایزه باستانی پاریزی   نامزد جایزه ادبی بوشهر  :  جوایز برگزیده جایزه ادبی هفت اقلیم   برگزیده جایزه باستانی پاریزی   نامزد جایزه ادبی بوشهر  
منصور علیمرادی (زاده ۱۳۵۶)، نویسنده، شاعر، پژوهشگر فرهنگ عامه و روزنامه‌نگارایرانی است. او برای رمان تاریک ماه برگزیده هفت اقلیم و همچنین نامزد جایزه چهل و جایزه ادبی بوشهر شده‌است. همچنین برای کتاب اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود برگزیده جایزه باستانی پاریزی شد. او با رمان اوراد نیمروز به عنوان اثر شایسته تقدیر در جایزه ادبی جلال آل احمد معرفی شده‌است.
زندگی‌نامه

منصور علیمرادی سال ۱۳۵۶ در روستای کغارکی در جنوب استان کرمان به دنیا آمد. او از سنین نوجوانی به سرودن شعر و نوشتن داستان پرداخت و پس از آن، به فعالیت در حوزهٔ فرهنگ و ادب شفاهی جنوب استان کرمان روی آورد.
جوایز و افتخارات

رمان تاریک ماه برگزیده چهارمین دوره هفت اقلیم شده‌است.
رمان شب جاهلان نامزد رقابت ادبی بوشهر شده‌است.
مجموعه داستان زیبای هلیل نامزد دومین دوره هفت اقلیم شد.
نامزد نخستین دوره جایزه ادبی چهل شد.
برگزیده چهارمین دوره جشنواره ادبی ماه و مهر شده‌است.
برگزیده دومین جشنواره خارستان - رقابت طنز- شد.
کتاب اشعار و ترانه‌های شفاهی مردمان حوزه هلیل‌رود برگزیده بخش فرهنگ شفاهی جایزه باستانی پاریزی شد.
او با رمان اوراد نیمروز به عنوان برنده جایزه ادبی جلال آل احمد در سال ۱۳۹۹ معرفی شده‌است.
نقد و بررسی آثار

سیروس نفیسی منتقد ادبی دربارهٔ رمان تاریک ماه گفته‌است: «از برجسته‌ترین شاخصه‌هایی رمان تاریک ماه زبان و لحن آن است. همچنین مسئله اقلیم و فرهنگ جنوب کرمان در این روایت مهم و پررنگ است. نویسنده توانسته از آداب و رسوم، سنن و فرهنگ عامیانه مردم جنوب برای خلق روایت بهره خوبی ببرد.»
بلقیس سلیمانی نیز دربارهٔ این نویسنده نوشت: «علیمرادی از غنای فرهنگی زادگاهش جنوب کرمان برای تولید آثارش به خوبی بهره گرفته‌است و به غنای زبانی داستان معاصر ایران کمک کرده‌است. همچنین او با روایت‌هایش شخصیت‌ها و آدم‌هایی را به سرزمین ادبیات داستانی ایران ارائه کرده که تاکنون اصلاً نشانی از این شخصیت‌ها و فرهنگ‌ها در داستان فارسی نبود. اقلیم شگفت داستان‌های منصور علیمرادی نیز هدیه ویژه او به خوانندگان ایرانی است.»
رسول آبادیان روزنامه‌نگار و منتقد ادبی در بررسی سیاق نویسندگی، منصور علیمرادی نوشت: «نویسنده‌ای جستجوگر که موفق شده با تلفیق باورهای بومی و زندگی شهری، شیوه‌ای نو از نوشتن را تجربه کند.»
حسن زعفرانی دربارهٔ داستان‌نویسی منصور علیمرادی در روزنامه اعتماد نوشت: «علیمرادی با تجربه زیستی متفاوت و خلق فضای متنوع و بکر جنوب کرمان، آدم‌هایی را به عرصه داستان می‌آورد که یکسره، رنگ و بوی دیگر دارند؛ با پیشه و پوشاک و زبان و رفتار غریب، گویی از جهانی دیگر آمده‌اند. صدایی تازه از حنجره ای زخمی که آوازشان در برهوتی خوفناک با ساز علیمرادی، به درستی کوک شده‌است. به اختصار به دو ویژگی عمده در آثار علیمرادی اشاره می‌کنم: ۱- مکان و فضا در داستان‌های علیمرادی جایگاه ویژه دارد. این مکان که در بیشتر آثار بیابان‌ها و کوهستان‌های جنوب کرمان است، چنان در سرشت و رفتار شخصیت‌های داستان تنیده می‌شود که خود به کاراکتری مستقل و باهویت تبدیل می‌شود و ساختار داستان‌ها را بی آنکه به چشم بیاید به اثری مدرن مبدل می‌کند. در واقع مکان نه تنها بستری برای رویدادهای داستان، که خود عنصری کنش مند است و در شکل‌گیری حوادث نقش اثرگذار دارد.»
سروش مظفر مقدم نیز در روزنامه شرق نوشت: «مجموعه داستان نام دیگرش باد است سینیور اثری متفاوت است. غنای زبانی، استحکام نثر و ریتم تند و قابل توجه داستان‌ها، این کتاب را خواندنی می‌کند.»
همچنین در یادداشتی منتشر شده در روزنامه شرق آمده‌است: «داستان‌ها اغلب حال و هوایی وهم گونه دارند و به لحاظ جغرافیایی و تا حدودی به لحاظ زبانی به داستان‌های موسوم به داستان اقلیمی شبیه هستند. هراس، خشونت، فضاهای وهمناک و تاریک، روایت ذهنی و ابهام آفرینی و ایجاد تعلیق از راه شیوه روایت و شیوه دادن اطلاعات به خواننده، ازجمله ویژگی‌های بسیاری از قصه‌های منصور علیمرادی در مجموعه نام دیگرش باد است؛ سینیور هستند.»
علی عبداللهی شاعر و مترجم در روزنامه اعتماد نوشت: «شخصیت داستان‌های منصور علیمرادی خاکستری اند و در مرز خودآگاهی و ناخودآگاهی، در مرز میان جبر و اختیار مدام به این سو و آن سو می‌غلتند ولی همیشه و در همه احوال خودشان هستند و همین ویژگی است که آنها را باورپذیر و ملموس می‌کند. اتخاذ همه این تمهیدات از سوی نویسنده باعث نمی‌شود که تعلیق داستان از میان برود.»
در بررسی آثار منصور علیمرادی گفتگوهایی با او در روزنامه جام جم اعتماد، پیام ما، تجربه، ابتکار و… انجام شده‌است. همچنین نقدهایی بر آثار او در رسانه‌های مختلف نوشته شده‌است.
داوری رقابت ادبی

منصور علیمرادی در رقابت‌های متعدد ادبی شعر و داستان و طنز نیز به عنوان داور فعالیت داشته‌است. از آن جمله به داوری در رقابت لیراو جشنواره داستان‌های بومی کنام جایزه ادبی خیام جشنوارهٔ داستان مکران جایزه ادبی مازنداران و… می‌توان اشاره کرد.
آرتیست

| آرتیست | آرتیست |
| --- | --- |
کارگردان: میشل آزاناویسوس
تهیه‌کننده: توما لانگمن
بازیگران: ژان دوژاردن برنیس بژو میسی پایل جن لیلی آگی نینا شیماشکو
موسیقی: لودویک بورس
فیلم‌بردار: گیوم شیفمن
توزیع‌کننده: برادران وارنر واینستین کمپانی
تاریخ‌های انتشار: ۱۵ مه ۲۰۱۱ (کن) ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱ (فرانسه)
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: صامت (با میان‌متن انگلیسی)
هزینهٔ فیلم: ۱۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۳۳٫۴ میلیون دلار
آرتیست (به انگلیسی: The Artist) فیلمی فرانسوی در سبک عاشقانه و کمدی-درام محصول سال ۲۰۱۱ به کارگردانی میشل آزاناویسوس است و ژان دوژاردن و برنیس بژو بازیگران اصلی آن می‌باشند. داستان فیلم مربوط به سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۲ در هالیوود می‌باشد که سینمای صامت در حال افول بوده و گذر به سوی سینمای ناطق بوده‌است و بازیگران آن دچار مشکل شده‌اند. این فیلم خود به صورت صامت و سیاه-سفید فیلم‌برداری شده‌است. منتقدان از این فیلم تمجید بسیاری کرده‌اند.
آزاناویسوس در خصوص موفقیت فیلمش گفته‌است: «شاید چون آرتیست یک فیلم عاشقانه ساده است. جهانی است و یک سگ دوست‌داشتنی دارد. مردم عاشق سگ‌های دوست‌داشتنی‌اند.»
او در پاسخ به این سؤال که چرا از ساختار صامت برای فیلمش استفاده کرده‌است، می‌گوید: «وقتی به عنوان یک تماشاگر، فیلم صامتی را می‌بینم، به نظرم داستانش به شکلی بسیار تکنیکی روایت می‌شود و چون هیچ صدایی وجود ندارد، تماشاگر تمام صداها را در ذهنش بازتولید می‌کند. با این کار مخاطب بخشی از خودش را در فرایند داستان‌گویی شریک می‌کند و بنابراین بسیار بیشتر از یک فیلم ناطق درگیر داستان، شخصیت‌ها و چیزهای دیگر می‌شود. من می‌خواستم همین تجربه را با دیگران سهیم شوم.»
جوایز

آرتسیت در جایزه گلدن گلوب در ۶ بخش نامزد شد و توانست در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۱۲، برنده ۳ جایزه (بهترین فیلم کمدی یا موزیکال، بهترین موسیقی متن و بهترین بازیگر مرد کمدی یا موزیکال) شود. در ژانویهٔ ۲۰۱۲ این فیلم برای ۱۲ جایزه در بفتا نامزد شد و توانست در شصت و پنجمین دورهٔ این جشنواره، ۷ جایزه (بهترین کارگردانی، بهترین فیلم‌نامه‌نویسی، بهترین بازیگر مرد، بهترین موسیقی، بهترین طراحی لباس، بهترین فیلم‌برداری و بهترین فیلم) را از آن خود کند. آرتسیت هم‌چنین توانسته‌است جایزهٔ بهترین فیلم و بهترین کارگردانی حلقهٔ منتقدان فیلم لندن و کارگردانش، میشل آزاناویسوس، جایزهٔ بهترین کارگردانی جایزه انجمن کارگردانان آمریکا را به دست آورد.

این فیلم صامت در ۵ رشته (بهترین فیلم سال، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر مرد، بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی لباس) برنده جایزهٔ اسکار شد.
بازیگران

ژان دوژاردن - جرج ولنتین
برنیس بژو - پپی میلر
آگی - سگ، جک
جان گودمن - ال زیمر
جیمز کرامول - کلیفتون
میسی پایل - کنستانس
پنلوپه آن میلر - دوریس ولنتین
مالکوم مک‌داول - سرخدمتکار
بیتسی تالوک - نورما
بت گرانت - پیشخدمت پپی
اد لاوتر - اولین رانندهٔ پپی
جن لیلی - تماشاگر
کن داویتیان - گروبردار
غز

برای تُرکمان، اصطلاحی تاریخی برای تُرکان اغوز، ترکمان (اصطلاح قومی) را ببینید.
| اوغوز تورکلری | اوغوز تورکلری |
| --- | --- |
محدوده دولت اغوز یبغو از سال ۷۵۰ تا ۱۰۵۵ میلادی.: محدوده دولت اغوز یبغو از سال ۷۵۰ تا ۱۰۵۵ میلادی.
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
پیش از قرن ۱۱ میلادی: آسیای میانه  پس از قرن ۱۱ میلادی: آناتولی •  قفقاز جنوبی •  خراسان بزرگ •  آذربایجان •  بین‌النهرین •  بالکان •  شمال آفریقا تاریخی: یدی‌سان •  شبه‌جزیره کریمه: پیش از قرن ۱۱ میلادی: آسیای میانه  پس از قرن ۱۱ میلادی: آناتولی •  قفقاز جنوبی •  خراسان بزرگ •  آذربایجان •  بین‌النهرین •  بالکان •  شمال آفریقا تاریخی: یدی‌سان •  شبه‌جزیره کریمه
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان‌های اوغوز: زبان‌های اوغوز
دین: دین
عموماً اسلام (سنی •  شیعه •  علوی)  اقلیت: بی‌دین •  مسیحی •  یهودی  تاریخی: شمن‌باوری •  تنگری‌باوری: عموماً اسلام (سنی •  شیعه •  علوی)  اقلیت: بی‌دین •  مسیحی •  یهودی  تاریخی: شمن‌باوری •  تنگری‌باوری
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
سایر مردمان ترک : سایر مردمان ترک 
ترک‌های اوغوز یا غُز (به خط اورخون: 𐰆𐰍𐰔‎، ترکی میانه: ٱغُز) بخشی از اقوام تُرک هستند که به شاخه اوغوز از خانواده زبانهای ترکی صحبت می‌کنند. سنگ‌نبشته اورخون که تُرکمانان اولیه را توصیف می‌کند، احتمالاً به اغوز اشاره دارد. این لغت در نظم و نثر فارسی هم داخل شده و آن طایفهٔ تُرکمانان‌اند.
در قرن هشتم میلادی، آنها یک کنفدراسیون قبیله‌ای تشکیل دادند که به نام دولت «اوغوز یبغو» در آسیای میانه شناخته می‌شد. در قرن دهم، منابع اسلامی آنها را ترکمانان مسلمان خطاب می‌کردند تا از ترکان غیرمسلمان (شمن‌ها و بودایی‌ها) متمایز باشند. اصطلاح «اوغوز» از اواسط قرن دهم به بعد با عنوان «تُرکمان» یا «تُرکمن» جایگزین شد. امپراتوری سلجوقی، امپراتوری عثمانی، سلطنت روم و سلسله‌های آق‌قویونلو، قراقویونلو، افشاریان، خوارزمشاهیان، اتابکان فارس، قاجاریان، دودمان زنگیان و خاندان رسولی یمن از تُرکان اغوز یا ترکمانان بودند. تُرکمان در مجموع یک اصطلاح است که از دوره‌های میانه، به همراه نام باستانی و آشنای تُرک و نام قبیله‌هایی مانند (افشار، بیات، بایندر، قایی، بیگدلی، سالور و…) برای اشاره به تُرکان اغوز که در آناتولی (ترکیه کنونی)، آذربایجان، ایران و ترکمنستان ساکن شده‌اند استفاده شده است.
در قرن یازدهم با پیروزی تُرک‌ها، موج وسیعی از ترکان اوغوز ابتدا خراسان، سپس تمام ایران و سرانجام آناتولی را دربرگرفت که پایگاه فتوحات بعدی آنها شد. اوغوزها همیشه مهم‌ترین و پرجمعیت‌ترین گروه ترک‌ها بوده‌اند و در ایران بسیاری از سایر ترک‌ها و ایرانیان را با خود همگون ساخته‌اند.
تاریخچه

منشأ واژه اوغوز مبهم است. در سنگ‌نبشتهٔ اورخون (سدهٔ هشتم میلادی) در مغولستان در نزدیکی رودهای کرلن و سلنگا می‌توان قومی با این نام را یافت. در این سنگ‌نبشته  ترکان با نام تغز اوغوز (نُه غز) یاد شده است و به نُه قبیله، اغوز، اویرات، آلات، جلایر، تاتار، قنقرات، قیات، کرائیت و مغول تقسیم شده‌اند. نخست این قبایل باج‌گزار و فرمانبردار پادشاهان چین شمالی بودند.
تاریخچه > گوک‌ترک

در زمان پادشاهی گوک‌ترک‌ها نیز (سدهٔ ششم تا هشتم)، نام آن‌ها چندین بار در تکرار شده است. گوک‌ترک‌ها کنفدراسیونی عشایری متشکل از چندین قبیلهٔ ترک در آسیای میانه بود. نخستین از میان قبیله‌ها بودند که به نام ترکان بر دشت مغولستان فرمان رانده و تا شرق اروپا نیز گسترده شدند. آن‌ها از آغاز میان دو برادر بومین خان و ایستمی خان دو بخش شرقی و غربی شدند. ایستمی خان برای تحقق خواست خود که از میان برداشتن دولت هپتالیان بود، به متفق نیرومندی نیاز داشت و خسرو انوشیروان هم که در صدد خاتمه بخشیدن به تجاوزات و تهدیدهای هپتالیان و اعادهٔ اعتبار دولت ساسانی بود، به دنبال متحد توانایی می‌گشت و این دو خیلی زود از بالای سر هپتالیان متوجه وجود یکدیگر شدند و علایم و پیام‌های تفاهم را رد و بدل کردند و به سرعت به هم نزدیک گشتند. سفیران ایستمی خان برای مذاکره به دربار خسرو انوشیروان رفتند و انوشیروان نیز آن‌ها را به گرمی استقبال کرد و اتفاق لازم برای برانداختن دولت هپتالیان به زودی صورت گرفت. یکی از مظاهر این نزدیکی، ازدواج خسرو انوشیروان با دختر ایستمی خان بود. به نوشتهٔ مسعودی نام این دختر که مادر هرمزد چهارم می‌شد، فاقم و به ثبت ابن بلخی قاقم و به نوشتهٔ یک اثر متأخر تاکوم بوده است.
تاریخچه > اغوز یبغو

مقالهٔ اصلی: اغوز یبغو
دولت اغوز یبغو توسط ترکان اوغوز در سال ۷۶۶ میلادی تأسیس شد و از لحاظ جغرافیایی در منطقه‌ای بین سواحل دریای خزر و آرال واقع شده بود. قبایل اوغوز در سرزمین وسیعی شامل قزاقستان امروزی و منطقه دریای آرال، دره سیردریا، دامنه کوهستان قره‌داغ، حاشیه رودخانه چو و کوهستان تین شان حکمرانی می‌کردند و پایتخت آن ینگی‌کند بود.
تاریخچه > ایل قنیق و تشکیل امپراتوری سلجوقی

ایل قِنِق یا قنیق، یکی از ۲۴ ایل بزرگ اغوز بود و شاهزادگان و سرکردگان از میان این ایل انتخاب می‌شدند. رهبری ایشان بر عهدهٔ خاندان دقاق (سلجوق) بود که توانست طی سدهٔ ۵ هجری با حرکت به سمت غرب، امپراتوری سلجوقی را پایه‌ریزی کند.
تاریخچه > نبرد مَلازگرد و ورود به آناتولی و شام

در اوایل سدهٔ دهم میلادی، گروه‌هایی از جنگجویان ترکمان (که به آن‌ها تُرکان غُز یا اُغوز نیز گفته می‌شد) و اصالتاً از آسیای میانه بودند، شروع به حرکت به سمت آذربایجان و حمله به شاهزاده‌نشین‌های ارمنی مانند واسپوراکان، در شرق مرز امپراتوری بیزانس کردند. مورخان ارمنی در این دوره، ترکمن‌ها را جنگجویانی با موهای بلند، مسلح به کمان و نیزه، که سوار بر اسب‌هایی بودند که به سرعت مانند باد پرواز می‌کردند توصیف کرده‌اند. قبایلی که به‌طور قطع تُرک شناخته می‌شدند میان سده‌های ۶ و ۱۰ میلادی در آسیای میانه ساکن بودند. نقل شده است که کردها در آذربایجان با قوم غز که به آذربایجان و همدان و دیاربکر و موصل و… حمله کرده‌بودند، مقابله کرده‌اند.
تُرکان سلجوقی که شاخه‌ای از تُرکان اغوز بودند، در سدهٔ یازدهم میلادی یک امپراتوری تشکیل دادند که از آمودریا تا خلیج فارس و از هندوستان تا دریای مدیترانه گسترش داشت. این امپراتوری شامل بیشتر مناطق ایران، بین‌النهرین، سوریه و فلسطین بود. پیشرفت آن‌ها نشانگر آغاز قدرت تُرک‌ها در خاورمیانه بود و به مرور موجب اسکان آن‌ها شد. در زمان پادشاهی آلپ ارسلان و ملکشاه، امپراتوری سلجوقی گسترش یافت تا تمام ایران، بین‌النهرین و سوریه از جمله فلسطین را شامل شود. در سال ۱۰۷۱ میلادی، آلپ ارسلان ارتش قدرتمند امپراتوری بیزانس را در نبرد ملازگرد شکست داد و رومانوس چهارم (امپراتور بیزانس) را به اسارت گرفت. این پیروزی راه را برای اسکان اقوام ترکمن در آناتولی باز کرد و در ادامه توسط قبایل تُرک آناتولی، امپراتوری عثمانی ایجاد شد که در سده‌های پانزدهم و شانزدهم یکی از قدرتمندترین کشورها در جهان بود. دورهٔ امپراتوری عثمانی بیش از ششصد سال به درازا انجامید. این امپراتوری در اوج خود بر بخش بزرگی در جنوب‌شرقی اروپا تا دروازه‌های وین (اتریش) از جمله مجارستان، منطقهٔ بالکان، یونان، اوکراین و بخش‌هایی از خاورمیانه شامل عراق، سوریه، اسرائیل و مصر، شمال آفریقا تا الجزایر و بخش‌های بزرگی از شبه‌جزیرهٔ عربستان حکومت می‌کرد.