stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صنعت خودروسازی چین

جیلی بوروی عنوان «خودروی سال» چین را در سال ۲۰۱۶ کسب کرد.
بی‌وای‌دی تانگ در سال ۲۰۱۶ عنوان پرفروش‌ترین خودروی سواری اتصال برقی در چین را کسب کرد.
صنعت خودروسازی در چین از سال ۲۰۰۸ بزرگ‌ترین صنعت جهان بر پایه شمار خودروی تولیدشده بوده‌است. از سال ۲۰۰۹ تولید سالانهٔ خودرو در چین از میزان تولید خودرو در اتحادیهٔ اروپا، یا از مجموع تولید ایالات متحده آمریکا و ژاپن پیشی گرفت.
چهار شرکت اصلی تولیدکنندهٔ خودروی چین که بنابر رسم با نام «چهار بزرگ» شناخته می‌شوند، سایک موتور، دانگ‌فنگ، فاو و چانگان هستند. دیگر خودروسازان چینی شامل جیلی، گروه خودروسازی پکن، برلیانس اتومتیو، گروه خودروسازی گوانگ‌ژو، گریت وال، بی‌وای‌دی، چری و جیان‌گوای جی‌ای‌سی می‌شوند. علاوه بر این چندین تولیدکنندهٔ چندملیتی نیز با تولیدکنندگان بومی چین مشارکت می‌کنند.
در حالی که بیشتر خودروهای تولید شده در چین در بازار داخلی این کشور به فروش می‌رسند، اما صادرات این کشور در سال ۲۰۱۱ به ۸۱۴٬۳۰۰ دستگاه رسید.
اصالت صنعت خودروسازی چین به‌طور عمده به شوروی بازمی‌گردد (کارخانه‌ها و طراحی‌های ثبت‌شدهٔ خودروها در دههٔ ۱۹۵۰ با کمک اتحاد جماهیر شوروی بنیانگذاری شدند) و در ۳۰ سال نخست تشکیل جمهوری، دارای ظرفیت کمی بود که از ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار دستگاه در سال تجاوز نمی‌کرد. از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ این صنعت به‌سرعت توسعه یافت. نخست تولید سالانهٔ خودرو در چین در سال ۱۹۹۲ از مرز یک میلیون دستگاه گذشت. تا سال ۲۰۰۰ کشور چین بیش از دو میلیون خودرو در سال تولید می‌کرد. پس از ورود چین به سازمان تجارت جهانی در سال ۲۰۰۱، توسعهٔ بازار خودرو شتاب بیشتری گرفت. میان سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ بازار ملی خودروی چین به‌طور میانگین به میزان ۲۱ درصد، یا به عبارت دیگر معادل یک میلیون دستگاه در هر سال رشد کرد. در سال ۲۰۰۹ کشور چین در مجموع ۱۳٫۷۹ میلیون دستگاه خودرو تولید کرد که ۸ میلیون از آن‌ها خودروی سواری بوده و ۳٫۴۱ میلیون آن‌ها وسایل نقلیه تجاری بودند؛ صنعت خودروسازی چین با این حجم تولید از ایالات متحده آمریکا پیشی گرفت و به بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ خودرو در جهان بر پایهٔ حجم تولید بدل شد. در سال ۲۰۱۰ هم فروش و هم تولید خودروی این کشور به ۱۸ میلیون دستگاه رسید که ۱۳٫۷۶ دستگاه از آن‌ها خودروی سواری بودند؛ این شمار، چه در زمینهٔ تولید و چه در زمینهٔ فروش بیشترین رقم ثبت شده توسط یک کشور در تاریخ صنعت خودروسازی بود. در سال ۲۰۱۴ مجموع تولید خودرو در چین به رقم ۲۳٫۷۲ میلیون دستگاه رسید که معادل ۲۶٪ از کل حجم تولید خودرو در جهان بود.
شمار خودروها، اتوبوس‌ها، ون‌ها و کامیون‌های پلاک‌شده‌ای که در سطح جاده‌های چین تردد می‌کردند در سال ۲۰۰۹ به ۶۲ میلیون دستگاه رسید. شرکت مشاورهٔ مک‌کینزی و شرکا تخمین می‌زند که بازار خودروی چین بین سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۳۰ به میزان ده برابر رشد خواهد کرد. شمار خودروهای ثبت‌شده در چین در مارس ۲۰۱۷ به رقم ۳۰۰٫۳ میلیون دستگاه رسید.
گروه صنعتی اصلی برای صنعت خودروسازی چین با نام «انجمن تولیدکنندگان خودروی چین» (中国汽车工业协会) شناخته می‌شود.
تاریخچه

صنعت خودروسازی چین عمدتاً ریشه در اتحاد جماهیر شوروی دارد (کارخانه‌ها و طراحی‌های خودروی ثبت‌شده، در دههٔ ۱۹۵۰ و با کمک اتحاد جماهیر شوروی بنیانگذاری شدند) و در ۳۰ سال نخست تشکیل جمهوری دارای حجم پایینی بود؛ به‌طوری که حجم تولید خودرو در چین در این دوره از ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار دستگاه در سال تجاوز نمی‌کرد. از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ این صنعت به سرعت توسعه یافت. ظرفیت تولید سالانهٔ اتومبیل در چین در ابتدا از مرز یک میلیون دستگاه در سال ۱۹۹۲ عبور کرد. تا سال ۲۰۰۰ کشور چین سالانه دو میلیون دستگاه خودرو تولید می‌کرد. پس از ورود چین به سازمان تجارت جهانی (WTO) در سال ۲۰۰۱، روند توسعهٔ بازار خودرو شتاب بیشتری گرفت. در میان سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۷ بازار خودروی ملی چین به‌طور میانگین به میزان ۲۱ درصد، یا به عبارت دیگر معادل یک میلیون دستگاه به ازای هر سال رشد کرد. چین در سال ۲۰۰۹ مجموعاً ۱۳٫۷۹ میلیون وسیلهٔ نقلیه تولید کرد، که از این تعداد، ۸ میلیون دستگاه خودروی سواری و ۳٫۴۱ میلیون دستگاه آن‌ها وسیله نقلیه تجاری بودند. چین با این حجم تولید موفق شد از ایالات متحده پیشی گرفته و به بزرگ‌ترین تولیدکنندهٔ خودروی جهان بر پایهٔ حجم تولید بدل شود. در سال ۲۰۱۰ هم میزان فروش و هم میزان تولید خودروی چین از مرز ۱۸ میلیون دستگاه گذشت که از میان آن‌ها ۱۳٫۷۶ میلیون دستگاه را خودروهای سواری تشکیل می‌دادند. این تعداد، چه در زمینهٔ تولید و چه در زمینهٔ فروش، بیشترین رقم ثبت شده توسط یک کشور در تاریخ صنعت خودروسازی جهان بود. در سال ۲۰۱۴ مجموع تولید خودرو در چین به رقم ۲۳٫۷۲ میلیون دستگاه رسید که معادل ۲۶٪ از کل حجم تولید خودرو در جهان بود.
تاریخچه > ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۹

نخستین وسیله نقلیهٔ موتوری ساخت چین یک کامیون بود که مینگ شنگ نام داشت. این کامیون توسط دانیل اف. مایرز طراحی شده‌بود و در زرادخانهٔ ساخت خمپاره‌اندازهای سنگرشکن لیائو نینگ واقع در شن‌یانگ ساخته شد. ساخت پیش‌نمونهٔ این خودرو در ۳۱ مهٔ ۱۹۳۱ به اتمام رسید و به ژانگ زیلینگ تحویل داده‌شد. پیش از آغاز تولید، کارخانهٔ تولیدکننده به‌واسطهٔ حمله ژاپنی‌ها بمباران شد و تولید این خودرو هرگز آغاز نشد. یک ژنرال چینی با نام یانگ هوچنگ، تانگ ژونگ‌مینگ مخترع را به ساخت یک موتور خودرو که با استفاده از زغال‌سنگ کار می‌کرد تشویق کرد. تانگ در سال ۱۹۳۲ شرکت ماشین‌آلات چونگ مینگ را جهت تولید این موتورها در شانگهای بنیان‌گذاری کرد. خودروهایی که به موتور مبتنی بر سوخت زغال‌سنگ مجهز بودند، به علت کمبود سوخت، عمدتاً در طول جنگ دوم چین و ژاپن در چین مورد استفاده قرار گرفتند. روغن تانگ نیز به‌عنوان جایگزینی برای سوخت‌های نفتی در طول جنگ مورد استفاده قرار گرفت.
تاریخچه > ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۰

در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ چندین کارخانهٔ مونتاژ خودرو در چین احداث شدند. این کارخانه‌ها شامل نانجینگ (امروزه با نام شرکت (گروه) نانجینگ اتومبیل)، شانگهای (امروزه با نام شرکت صنایع خودروسازی شانگهای)، جینان (شناخته‌شده با نام گروه کامیون‌سازی وظیفه سنگین ملی چین) و پکن (امروزه با نام شرکت هلدینگ صنایع خودروسازی پکن) بودند. نخستین خودروهای تولیدی چینی که نمونه‌هایی از یک کامیون با نام جیفانگ سی‌ای-۳۰ بودند، در سال ۱۹۵۶ توسط فرست اتومبیل وورکس (فاو) تولید شدند. نخستین کامیون سبک ۲٫۵ تنی چینی (ان‌جی۱۳۰) که بر پایهٔ کامیون روسی گاز-۵۱ ساخته شده‌بود، در سال ۱۹۵۸ در نانجینگ تولید شد. شرکت نانجینگ اتومبیل ورکس، که قبلاً به عنوان بخش تأمین وسایل نقلیهٔ ارتش آزادی‌بخش خلق فعالیت می‌کرد، از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۷ به تولید کامیون می‌پرداخت و تا آن سال مجموعاً ۱۶۱٬۹۸۸ دستگاه کامیون تولید کرد. نخستین خودروهای تولیدی چین، خودروهایی نظیر دانگ‌فنگ سی‌ای۷۱، هونگ‌چی سی‌ای۷۲ و خودروی فنگ هوانگ، که بعداً با نام شانگهای اس‌اچ۷۶۰ شناخته شد را شامل می‌شدند که تولید همگی آن‌ها از سال ۱۹۵۸ آغاز شد.
تاریخچه > ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰

صنعت ساخت خودروهای سواری تشکیل‌دهندهٔ بخش کوچکی از حجم تولید خودرو در طول سه دههٔ نخست شکل‌گیری اقتصاد جامعه‌گرای چین بود. تا سال ۱۹۸۵ مجموع خودروهای تولید شده در این کشور تنها به رقم ۵٬۲۰۰ دستگاه می‌رسید. برای اعلام این که تقاضا برای کالاهای مصرفی دیگر یک سوژهٔ سیاسی نبود، و همچنین برای تشویق به تقبل شخصی هزینه‌ها، همزمان با تبلیغات برای گشوده شدن بازار چین به روی تولیدکننده‌های خارجی، یک روایت خبری ساختگی دربارهٔ نخستین فرد روستایی چینی که صاحب یک خودروی شخصی می‌شد در سراسر جهان انتشار یافت. سان گویینگ که یک مرغ‌دار ساکن در حوالی پکن بود، به‌عنوان شخصی که با درآمد خود موفق شده بود یک خودروی تویوتا پابلیکای نقره‌ای را خریداری کند، در تبلیغات نشان داده‌شد. در حالی که مقالهٔ مذکور به‌طور وسیعی تقلبی بود (همسر گویینگ رانندگی کردن را بلد نبود، و شوهرش نیز در واقع یک مقام رسمی بود، و نه یک فرد روستایی)، این پیام به‌صورت بلند و رسایی به گوش همگان رسید. فروش خودرو به‌طور چشمگیری افزایش یافت؛ هرچند که تقریباً تمامی این خودروها توسط دان‌وِی‌ها خریداری شدند. (دان‌وی یا واحد کار – با وجود ماجرای سان گویینگ، مالکیت شخصی خودرو در آن زمان تقریباً ناشناخته بود)
همچنان‌که تولید داخلی و بومی بسیار محدود بود، و با وجود تعرفهٔ واردات ۲۶۰ درصدی برای وسایل نقلیهٔ خارجی، مجموع واردات به‌طرز چشمگیری رشد کرد. پیش از سال ۱۹۸۴، خودروها غالباً توسط اتحاد جماهیر شوروی به چین صادر می‌شده‌اند. در سال ۱۹۸۴ صادرات خودرو از ژاپن به چین هفت برابر بیشتر شد (از ۱۰٬۸۰۰ به ۸۵٬۰۰۰ دستگاه) و تا میانه‌های سال ۱۹۸۵، چین پس از ایالات متحده به دومین بازار بزرگ صادرات برای ژاپن بدل شد. این کشور فقط در سال ۱۹۸۵ برای واردات بیش از ۳۵۰٬۰۰۰ خودرو حدود ۳ میلیارد دلار هزینه کرد. سه شرکت تاکسیرانی به‌طور ویژه برای خرید خودروهای ژاپنی نظیر تویوتا کراون و نیسان بلوبرد اشتیاق نشان دادند.
از آنجا که این زیاده‌روی در هزینه کم‌کم به زیاندهی در تجارت منجر می‌شد، رهبران چین از طریق اقدام به نشر پروپاگاندا و همچنین محدود کردن دسترسی به مبادلات خارجی، این روند را متوقف کردند. در مارس ۱۹۸۵ تعرفهٔ گمرکی برای کالاهای وارداتی افزایش یافت و تعریف یک «مالیات نظارتی» نیز بعداً به آن اضافه شد. در سپتامبر ۱۹۸۵ تقریباً برای تمامی واردات وسایل نقلیه یک مهلت قانونی دو ساله اعمال شد.
تاریخچه > ۱۹۹۰ تاکنون

در ۲۹ فوریه ۲۰۱۶ وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین ۱۳ خودروسازی که برای دو سال متوالی موفق به برآورده کردن ارزیابی‌های اجباری تولید نشده‌بودند را تعطیل کرد. تعداد خودروها، ون‌ها، اتوبوس‌ها و کامیون‌های ثبت‌شده‌ای که در حال تردد در جاده‌های چین بودند در سال ۲۰۰۹ به ۶۲ میلیون دستگاه رسید، که طبق اعلام ادارهٔ ترافیک وزارت امنیت عمومی، دو سوم از این تعداد را خودروهای سواری تشکیل می‌دهند. در آن زمان پیش‌بینی می‌شد که این تعداد تا سال ۲۰۲۰ به ۲۰۰ میلیون دستگاه برسد. اما در واقع این تعداد تا مارس ۲۰۱۷ به ۳۰۰٫۳ میلیون خودروی ثبت‌شده رسیده‌بود. در یک گزارش تحلیل و بررسی که در سال ۲۰۱۸ توسط دانشگاه کالیفرنیا منتشر شد، پیش‌بینی شده‌است که تا حدود ۴۱۹ میلیون خودرو تا سال ۲۰۲۲ در چین به ثبت خواهند رسید، و این میزان تا سال ۲۰۳۰ از ۵۰۰ میلیون دستگاه گذر خواهد کرد.
بسیاری از خودروهای در حال تردد در جاده‌های کشور چین وارداتی هستند. به گفتهٔ انجمن تولیدکنندگان خودروی چین، این کشور در سال ۲۰۱۷ تعداد ۱٫۲۵ میلیون دستگاه خودرو وارد کرده‌است. با توجه به افزایش تعرفه‌های گمرکی از سوی ایالات متحده آمریکا و چین در ژوئیه ۲۰۱۸، پیش‌بینی شده‌بود که در اواخر سال ۲۰۱۸ و طول سال ۲۰۱۹، هم واردات خودرو به ایالات متحده، و هم فروش خودروهای ساخت ایالات متحده با کاهش روبرو شود. البته در همین زمان ارسال قطعات یدکی به ایران به علت شروع مونتاژ خودروهای چینی در ایران سرعت گرفت.
حتی پیش از سال ۲۰۱۸ نیز تعداد زیادی از خودروهای وارداتی چین ساخت ایالات متحده نبودند. تا سال ۲۰۱۷، خودروسازان آمریکایی تقریباً ۲۵۰٬۰۰۰ خودرو در هر سال به چین صادر کردند، و حدود ۵۰٬۰۰۰ دستگاه خودرو نیز از چین به ایالات متحده وارد شد.
دولت چین هر سال تعداد خودروهایی با پیشرانه‌های مرسوم که اجازهٔ ثبت و دریافت پلاک کسب می‌کنند را محدودتر می‌کند. این عمل به‌خصوص در پکن، که زمان انتظار برای دریافت پلاک در آن در سال ۲۰۱۸ تقریباً معادل پنج سال بوده‌است، انجام می‌گیرد. در آن زمان هزینهٔ دریافت هر پلاک در پکن معادل ۱۴٬۳۰۰ دلار آمریکا بوده‌است؛ مبلغی که برای خریداری یک خودروی کوچک اقتصادی کافی است. در مقابل، روند ثبت و دریافت پلاک برای خودروهای برقی بسیار سریع انجام می‌پذیرد.
تاریخچه > پرفروش‌ترین نشان‌های تجاری در چین > ۲۰۱۷

طبق اعلام انجمن تولیدکنندگان خودروی چین (C.A.A.M)، خودروسازان در چین در سال ۲۰۱۷ تعداد ۲۸٬۲۲۶٬۶۱۶ دستگاه خودروی سواری و تجاری سبک را به بازار عرضه کرده‌اند. فولکس‌واگن در این سال پرفروش‌ترین نشان تجاری باقی ماند و پس از آن نیز شرکت هوندا قرار گرفت. در سال ۲۰۱۷، شرکت جیلی به جایگاه سومین نشان تجاری پرفروش چین و پرفروش‌ترین نشان تجاری چینی در بازار این کشور دست یافت. برندهای کره‌ای و آمریکایی در این سال فروش بسیار کمی را تجربه کردند، شرکت هیوندای از میان ۱۰ خودروساز برتر حاضر در بازار چین خارج شد و جنرال موتورز و فورد نیز هر دو در رده‌های پایین‌تری نسبت به برندهای داخلی قرار گرفتند. در جدول زیر تعداد خودروهای عرضه‌شده بر پایهٔ نشان تجاری درج شده‌است.
پرفروش‌ترین مدل خاص خودرو در سال ۲۰۱۷ خودروی مینی‌ون وولینگ هونگ گوانگ بوده‌است که با همکاری شرکت سایک-جی‌ام، که سابقاً با نام شرکت شانگهای جنرال موتورز شناخته می‌شد، ساخته شده‌است. در حقیقت پنج خودرو از میان ۱۵ خودروی پرفروش چین ساخت شرکت سایک-جی‌ام بوده‌اند. در میان این ۱۵ خودرو، سه مدل متعلق به فولکس‌واگن بوده‌است که یکی از آن‌ها مدل شماره دوی خودروی لاویدا بوده‌است. در عین حال چندین مدل از خودروهای شرکت‌های جیلی، گریت وال و شرکت خودروسازی گوانگ‌ژو (گاک) نیز در این فهرست حضور داشته‌اند. در میان ۱۵ خودروی پرفروش چین، ردهٔ سوم متعلق به خودروی نیسان بلوبرد سیلفی/سیلفی، ردهٔ چهارم از آن هاوال اچ۶، و ردهٔ پنجم نیز متعلق به فولکس‌واگن سانتانای جدید بوده‌است.
| رده | نشان تجاری | تولیدکننده(ها) | فروش در ۲۰۱۷ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | فولکس‌واگن | فاو، سایک | ۳٬۱۳۵٬۲۳۶ |
| ۲ | هوندا | گاک، دانگ‌فنگ | ۱٬۴۰۵٬۰۲۱ |
| ۳ | جیلی اتو | جیلی | ۱٬۲۴۸٬۰۰۴ |
| ۴ | بیوک | سایک جی‌ام | ۱٬۲۲۳٬۴۲۹ |
| ۵ | تویوتا | فاو، گاک | ۱٬۱۳۱٬۶۱۶ |
| ۶ | نیسان | دانگ‌فنگ | ۱٬۱۱۶٬۷۰۹ |
| ۷ | چانگان | چانگان | ۱٬۰۶۲٬۷۱۶ |
| ۸ | بااوجون | سایک-جی‌ام-وولینگ | ۱٬۰۱۶٬۲۲۴ |
| ۹ | هاوال | گریت وال | ۸۵۱٬۸۵۵ |
| ۱۰ | فورد | چانگان | ۸۴۰٬۹۴۶ |
تاریخچه > پرفروش‌ترین نشان‌های تجاری در چین > ۲۰۱۶

| رده | نشان تجاری | تولیدکننده(ها) | فروش در ۲۰۱۶ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | فولکس‌واگن | فاو، شانگهای | ۳٫۰۰۶٫۲۱۵ |
| ۲ | بیوک | شانگهای جی‌ام | ۱٫۲۲۹٫۸۰۴ |
| ۳ | هوندا | گاک، دانگ‌فنگ | ۱٫۱۹۶٫۶۶۴ |
| ۴ | چانگان | چانگان | ۱٫۱۴۹٫۸۲۰ |
| ۵ | هیوندای | پکن | ۱٫۱۴۲٫۰۱۶ |
| ۶ | تویوتا | فاو، گاک | ۱٫۰۶۴٫۷۰۴ |
| ۷ | نیسان | دانگ‌فنگ، ژنگ‌ژو | ۱٫۰۱۵٫۶۰۵ |
| ۸ | فورد | چانگان | ۹۵۱٫۳۹۶ |
| ۹ | هاوال | گریت وال | ۹۳۸٫۰۱۹ |
| ۱۰ | جیلی | جیلی | ۷۷۸٫۸۹۶ |
| ۱۱ | بااوجون | سایک-جی‌ام-وولینگ | ۷۶۰٫۲۹۲ |
| ۱۲ | بایک | بایک | ۷۱۱٫۲۴۶ |
| ۱۳ | دانگ‌فنگ | دانگ‌فنگ | ۶۸۰٫۶۱۷ |
| ۱۴ | وولینگ | سایک-جی‌ام-وولینگ | ۶۶۷٫۶۲۹ |
| ۱۵ | کیا | دانگ‌فنگ یوئدا | ۶۵۰٫۰۰۱ |
| ۱۶ | شورلت | شانگهای | ۵۳۸٫۶۷۱ |
| ۱۷ | آئودی | فاو | ۵۳۶٫۲۸۹ |
| ۱۸ | چری | چری | ۵۰۵٫۴۵۲ |
| ۱۹ | بی‌وای‌دی | بی‌وای‌دی | ۴۹۴٫۱۱۶ |
| ۲۰ | گاک | گاک | ۳۷۱٫۰۰۶ |
هونگ‌چی سی‌ای۷۲ (۱۹۵۹)
شانگهای اس‌اچ۷۶۰
فولکس‌واگن سانتانای چینی
فولکس‌واگن جتا کونیگ
فرودگاه نیلی

فرودگاه نیلی (دری: فرودگاه نیلی) در فاصله یک کیلومتری از مرکز شهر نیلی که مرکز ولایت دایکندی در افغانستان است، فاصله دارد. این فرودگاه داخلی زیر نظر وزارت حمل و نقل و هوانوردی افغانستان (MoTCA) است و به جمعیت ولایت دایکندی خدمات رسانی می‌کند. امنیت داخل و اطراف فرودگاه توسط نیروهای امنیت ملی افغانستان تامین می‌شود. این فرودگاه در گذشته بیشتر برای شرایط اضطراری استفاده شده است.
فرودگاه نیلی که در ارتفاع ۷۲۶۰ فوتی (۲۲۱۳ متری) از سطح دریا قرار دارد، دارای یک باند شنی به ابعاد ۴۴۸۷ در ۹۰ فوت (۱۳۶۸ متر × ۲۷ متر) است. یک ترمینال جدید در سال ۲۰۱۱ با کمک و پشتیبانی نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (ISAF) اضافه شد. این فرودگاه ظرفیت هواپیماهای بزرگ را ندارد و فقط هواپیماهای کوچک غیرنظامی یا نظامی را اداره کند. اشرف غنی، رئیس‌جمهور پیشین افغانستان در سال ۲۰۱۴ وعده داده بود که فرودگاه نیلی را نوسازی خواهد کرد، که به معنای (از جمله موارد) ارتقاء باند آن به آسفالت بود.
نینجا گایدن ۴

| نینجا گایدن ۴ | نینجا گایدن ۴ |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): تیم نینجا کویی تکمو پلاتینیوم گیمز
ناشر(ها): ایکس‌باکس گیم استودیوز
کارگردان(ـان): ماساکازو هیرایاما یوجی ناکائو
تهیه‌کننده(ها): فومیهیکو یاسودا یوجی ناکائو
هنرمند(ان): توموکو نیشی
سری: نینجا گایدن
سکو(ها): پلی‌استیشن ۵ مایکروسافت ویندوز ایکس‌باکس سری اکس/اس
تاریخ(های) انتشار: ربع چهارم ۲۰۲۵
ژانر(ها): اکشن ماجراجویی، هک اند اسلش
حالت(ها): تک‌نفره
رسانه: دیسک بلو-ری
نینجا گایدن ۴ (به انگلیسی: Ninja Gaiden 4) یک بازی ویدئویی رو به انتشار در سبک اکشن ماجراجویی است که با همکاری تیم نینجا، کویی تکمو و پلاتینیوم گیمز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ ایکس‌باکس گیم استودیوز منتشر خواهد شد. این اولین عنوان اصلی در مجموعه بازی‌های نینجا گایدن اثر استودیوی کویی تکمو پس از بیش از ۱۳ سال به‌شمار می‌رود و دنبالهٔ مستقیم نینجا گایدن ۳ (۲۰۱۲) است. داستان بازی در درجه اول از شخصیت جدیدی به نام یاکومو پرده بر می‌دارد، اگرچه قهرمان اصلی این سری، ریو هایابوسا نیز قابل بازی است و نقش مهمی در داستان ایفا می‌کند. بازی نینجا گایدن ۴ در کنار نینجا گایدن ۲ بلک در رویداد ایکس‌باکس دِوِلوپر دیرکت در تاریخ ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵، معرفی شد.
نینجا گایدن ۴ قرار است در اواخر سال ۲۰۲۵، برای پلتفرم‌های پلی‌استیشن ۵، مایکروسافت ویندوز و ایکس‌باکس سری اکس/اس منتشر شود، و در روز اول عرضه شامل اشتراک ایکس‌باکس گیم‌پس خواهد بود.
بررسی اجمالی

نینجا گایدن ۴ پس از «مدت قابل توجهی از زمان» نینجا گایدن ۳ در یک توکیوی نزدیک به آینده اتفاق می‌افتد، که با بازگشت اژدهای تاریک، موجودی بدذات در پشت تیغهٔ اژدهای تاریک از نینجا گایدن (۲۰۰۴) و هماورد اصلی نینجا گایدن: شمشیر اژدها (۲۰۰۸) در هرج‌ومرج فرو رفت. شهر تحت تأثیر دنیای زیرین، ظاهری بارانی سایبرپانک و زیبایی به خود می‌گیرد. به گفته کارگردان بازی، این شرایط ناآرام به مضامین اصلی بازی اضافه می‌شود و مفهوم کلیدی «مصیبت و فلاکت» است.
در این نسخه یک قهرمان جدید، نینجایی جوان به نام یاکومو، معرفی شد تا بازی برای بازیکنان جدید پذیراتر شود.
تنگ الورا

تنگ الورا
| تنگ الورا | تنگ الورا |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
مکان: استان انتاریو، کانادا
نزدیک‌ترین شهر: Guelph
مساحت: ۱۴۵ هکتار (۳۶۰ جریب فرنگی)
تاسیس‌شده: ۲۰۰۶
هیئت حاکمه: Grand River Conservation Authority
تنگ الورا (انگلیسی: Elora Gorge) نام منطقه حفاظت شده گردشگری است که در غرب الورا و ۲۵ کیلومتری شهر گوئلف در استان انتاریو کانادا قرار دارد. رود گراندریور از جنوب تنگ الورا به طول تقریبی ۲ کیلومتر در آن امتداد یافته‌است. منطقه دارای امکانات چادر زدن و مسیرهای پیاده‌روی است و به عنوان مکانی برای قایقرانی و سرگرمی با تیوب بسیار محبوب است.
فرودگاه محلی وادی الدواسر

فرودگاه محلی وادی الدواسر  (به انگلیسی: Wadi al-Dawasir Domestic Airport)  یک فرودگاه همگانی  با کد یاتا WAE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در  کشور عربستان سعودی قرار دارد و در ارتفاع ۶۲۸ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

شرکت هواپیماییs offering scheduled passenger service:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 هواپیمایی سعودی :  ملک عبدالعزیز، ملک خالد 
 فلای‌ناس :  منطقه‌ای ابها، ملک خالد
سینماهای سی‌ژآر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۱۹۶۶
بنیانگذاران: ژرژ ریمون
دفتر مرکزی: شرانت-ماریتیم، فرانسه
محدودهٔ فعالیت: فرانسه
وبگاه: http://www.cgrcinemas.fr
سینماهای سی‌ژآر یا گروه ژرژ-ریمون یک گروه سینمایی در کشور فرانسه است.
این شرکت که در سال ۱۹۶۶ تأسیس شده دارای ۷۰ مجموعه سینمایی در فرانسه است.
اورال آتوموتیو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: صنعت خودروسازی
بنا نهاده: ۱۹۴۱؛ ۸۴ سال پیش (۱۹۴۱-خطا: زمان نامعتبر}})
دفتر مرکزی: میاس، استان چلیابینسک، روسیه
محصولات: خودرو
تعداد کارکنان: ۴۰۰۰ نفر (۲۰۱۸)
وبگاه: uralaz.ru
اورال آتوموتیو (انگلیسی: Ural Automotive) شرکت خودروسازی روسی است، که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد.
طرح مجمع بین‌المللی

لوگوی رسمی
طرح مجمع بین‌المللی آی‌اف (به انگلیسی: iF International Forum Design) شرکت با مسئولیت محدود (آی‌اف) یک سازمان مستقر در هانوفر، آلمان است که خدمات مرتبط با طراحی را ارائه می‌دهد.
بنیان

طرح مجمع بین‌المللی در سال ۲۰۰۱ میلادی به عنوان بازوی تجاری عملیاتی شرکت ترویج طراحی آی‌اف طرح مجمع صنعت هانوفر ای.فاو. راه‌اندازی شد. (تأسیس در سال ۱۹۵۳ میلادی). طرح مجمع بین‌المللی و طرح مجمع صنعت در سطح بین‌المللی برای اعطای سالانهٔ جوایز طراحی محصول آی‌اف شناخته شده‌ است.
بررسی اجمالی

طرح مجمع صنعت هانوفر در سال ۱۹۵۳ میلادی به عنوان «دی گوته ایندوستری‌فُرم» («شکل صنعتی خوب») توسط دویچه مسه آگِ (شرکت نمایشگاه آلمان) (که در آن زمان با نام دویچه مسه - و - آوس‌اشتلونگس - آگِ شناخته می‌شد) تأسیس شد. گروه کاری طراحی صنعتی در فدراسیون صنایع آلمان (بی‌دی‌ای)؛ و سایر شرکت‌های طراحی این مرکز در مرکز نمایشگاهی هانوفر قرار دارد و برای ترویج کالاهای صنعتی از طریق سازماندهی و ترویج نمایشگاه‌ها تأسیس شد. این شرکت اولین نمایشگاه خود را در سال ۱۹۵۳ میلادی برگزار کرد و از سال ۱۹۵۴ میلادی هر ساله جوایز طراحی آی‌اف را اعطاء می‌کند. در سال ۲۰۰۱ میلادی، رالف ویگمان، مدیر عامل، طرح مجمع بین‌المللی را برای نظارت بر عملیات تجاری آی‌اف راه‌اندازی کرد.
فریب‌خورده (فیلم ۲۰۱۷)

| فریب‌خورده | فریب‌خورده |
| --- | --- |
پوستر تریلر: پوستر تریلر
کارگردان: سوفیا کوپولا
تهیه‌کننده: سوفیا کوپولا رومن کوپولا
نویسنده: سوفیا کوپولا
بر پایه: شیطان مصور شده توماس پی. کالینن
بازیگران: ال فانینگ نیکول کیدمن کالین فارل کیرستن دانست انگوری رایس
تدوین‌گر: سارا فلک
توزیع‌کننده: فوکس فیچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-۰۶-۲۳) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۶/۶ میلیون دلار
فریب‌خورده (به انگلیسی: The Beguiled) یک فیلم درام آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی سوفیا کوپولا است، که بر اساس رمان شیطان مصور شده به قلم توماس پی. کالینن و فیلمی به همین نام در سال ۱۹۷۱ ساخته شده‌است. در این فیلم بازیگرانی همچون ال فانینگ، نیکول کیدمن، کالین فارل، کیرستن دانست و انگوری رایس ایفای نقش می‌کنند. نخستین نمایش فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۷ بود که فیلم با تحسین منتقدان مواجه شد و در نهایت نیز موفق شد جایزه بهترین کارگردان جشنواره فیلم کن را برای سوفیا کوپولا بدست آورد.فریب‌خورده توسط فوکس فیچرز در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۷ به اکران عمومی درآمد.
داستان

در سال ۱۸۶۴ و در خلال جنگ داخلی آمریکا در یک مدرسه شبانه‌روزی دخترانه دوشیزه مارتا (مدیر مدرسه) به همرا دوشیزه ادوینا (معلم) و پنج دانش‌آموز به دور از هیاهوی جنگ زندگی می‌کنند. روزی یکی از دانش‌آموزان به نام ایمی در جنگل سرباز زخمی را پیدا می‌کند و او را به مدرسه می‌آورد. بانوان مدرسه از مرد زخمی (سرجوخه مک‌برنی) مراقبت می‌کنند و به او اجازه می‌دهند تا بهبودی در مدرسه بماند. حضور مرد جوان خوش‌قیافه توجه بانوان مدرسه را جلب می‌کند و هر یک از دوشیزگان سعی می‌کنند با محبت به مک‌برنی و پوشیدن لباس‌های زیبا توجه او را جلب کنند. مک‌برنی نیز کم و بیش به محبت آن‌ها پاسخ می‌دهد. در این میان دوشیزه مارتا، دوشیزه ادوینا و دانش‌آموزی به نام الیشیا بیش از همه مورد توجه مک‌برنی قرار می‌گیرند. با بهبودی مک‌برنی دوشیزه مارتا از او می‌خواهد که مدرسه را ترک کند. مک‌برنی که مایل نیست به میدان نبرد بازگردد از دوشیزه مارتا می‌خواهد تا او را به عنوان باغبان مدرسه بپذیرد. همچنین به دوشیزه ادوینا می‌گوید که عاشق او است. اما همان شب دوشیزه ادوینا صداهایی از اتاق الیشیا می‌شنود و هنگامی که به اتاق او می‌رود او را در حال هم‌آغوشی با مک‌برنی می‌بیند. مک‌برنی به دنبال ادوینا می‌رود تا او را آرام کند اما ادوینا که خشمگین است او را هل می‌دهد و مک‌برنی از پله‌ها سقوط می‌کند…
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
نیکول کیدمن: دوشیزه مارتا
کیرستن دانست: دوشیزه ادوینا
کالین فارل: سرجوخه مک‌برنی
ال فانینگ: الیشیا
اوجن دوگا

| اوجن دوگا | اوجن دوگا |
| --- | --- |
اوجن دوگا در آگوست ۲۰۱۴: اوجن دوگا در آگوست ۲۰۱۴
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱ مارس ۱۹۳۷مکرا، مولداوی شوروی (ترانس‌نیستریا امروزی)
ژانر: ‌والس، ارکستر سمفونی، اپرا
وبگاه: www.dogamusic.com/en/
اوجن دوگا 
(به مولداویایی: Eugen Dogaکد: mo منسوخ شده ) (به روسی: Евге́ний Дми́триевич До́га) (زاده یکم مارس ۱۹۳۷) یک آهنگساز و رهبر ارکستر پرآوازه اهل مولداوی است (پیش از فروپاشی اتحاد شوروی شهروند آن کشور بود). وی در سال ‍۱۹۸۷ برنده جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شد. او یکی از آهنگسازان به نام در دوران شوروی بود که همچنان می‌درخشد.
او در گونه‌ها و شیوه‌های گوناگونی آهنگسازی می‌کند که این امر وی را در میان پرکارترین و گونه‌گون‌ترین آهنگسازان جای می‌دهد. او آفریننده سه آهنگ باله (با نام‌های "Luceafărul", "Venancia", "Queen Margot")، اپرای «گفتگوی عشق»، بیش از ۱۰۰ سمفونی موسیقی سازی یا کر، شش چارنوازی، مرثیه، موسیقی کلیسایی است. در کنار اینها او برای ۱۳ نمایش، نمایش رادیویی، بیش از ۲۰۰ فیلم، لبس از ۲۶۰ آهنگ و عاشقانه‌ها و بیش از ۷۰ والس آهنگسازی کرده است. همچنین او موسیقی آیین گشایش و پایان  المپیک ۱۹۸۰ را نوشته بود.
در مولداوی در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۱۷ که دوگا به ترتیب هفتادمین و هشتادمین زادروزش را جشن می‌گرفت به عنوان سال «اوجن دوگا» نامگذاری شد. در بزرگداشت او پیاده‌راه اصلی شهر کیشیناو به نام او «خیابان اوجن دوگا» نامگذاری شده است.
برای ارج نهادن به دستاوردهای برجسته او در موسیقی، سازمان جهانی مالکیت فکری (ژنو) گواهینامه ویژه‌ای را در سال ۲۰۰۷ به او پاداش داد.
زندگینامه

اوجن دوگا (به روسی: یوگنی دوگا) زاده ۱۹۳۷ در منطقه‌ای روستایی از کشور مولداوی است و از سال ۱۹۶۳ وارد دنیای موسیقی شد. استعداد شگرف او چه در دوران شوروی و چه در دوران حاضر همواره ستوده شده است. از او به‌عنوان یکی از برترین آهنگسازان خلاق و رمانتیک یاد می‌شود که آثارش بارها ار سوی دیگر آهنگسازان و رهبران ارکستر اجرا شده است.
بن‌مایه‌ها

↑  Composer Eugen Doga, who wrote publicly to your favorite music, celebrates anniversary. Композитор Евгений Дога, сочинивший всенародно любимую музыку, отмечает юбилей. Channel One Russia.  Первый канал.
↑  Композитор Евгений Дога празднует 70-летний юбилей
↑  «نسخه آرشیو شده». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مارس ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۶ فوریه ۲۰۲۱.
↑  Certificate Wipo Creativity avard بایگانی‌شده  در ۲۰۱۴-۰۸-۱۹ توسط Wayback Machine
↑  «اوگن دوگا». دنیای موسیقی. دریافت‌شده در ۱۸ بهمن ۱۳۹۹.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Eugen Doga». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۱.
تمبر یادبود کشور مولداوی برای اوجن دوگا