stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داستان اسکندر
نسخه‌های داستان > نسخه‌های سریانی

نسخهٔ سریانی رمانس اسکندر در پنج نسخهٔ خطی نگهداری می‌شود که قدیمی‌ترین آنها در سال ۱۷۰۷–۱۷۰۹ جمع‌آوری شده‌اند. این نسخه‌ها تا اندازهٔ بسیاری بر اساس نسخهٔ یونانی منسوب به کالیستنس هستند؛ تنها با تغییرات اندکی مانند اضافه شدن سفر اسکندر به چین.
همچنین در ادبیات سریانی، آثار مستقل دیگری وجود دارد به دست‌نوشته‌های رمانس اسکندر پیوست می‌شوند. این آثار شامل رمانس سریانی اسکندر اند که ترکیب آن معمولاً به شمال میان‌رودان در حدود ۶۲۹–۶۳۰ پس از میلاد، اندکی پس از شکست‌دادن ایرانیان توسط هراکلیوس نسبت داده می‌شوند. با این حال، برخی استدلال کرده‌اند که بازخوانی سریانی در ابتدا به شکل اولیه در اوایل قرن ششم تولید شده و در اوایل قرن هفتم در پرتو مضامین آخرالزمانی معاصرِ آن زمان به‌روز شده‌است. موضع دیگری که برخی از محققان اتخاذ کرده‌اند این است که این متن پیرامون رخدادهای بیزانسی-ساسانی در حدود سال ۶۱۴ سروده شده‌است. افسانه سریانی دارای روایت‌های دیگری است که در قدیمی‌ترین رمان‌های عاشقانه یونان یافت نمی‌شود، از جمله قسمتی که اسکندر دیواری را علیه یاجوج و ماجوج می‌سازد. شعری نیز وجود دارد بر اساس افسانه سریانی که کمی دیرتر سروده شده گ‌است. (این شعر اغلب به اشتباه به یعقوب سروقی نسبت داده می‌شود) در نهایت، یک نسخهٔ کوتاهتر از افسانه و یک زندگی‌نامهٔ کوتاه از اسکندر در این نسخه هست.
رمانس سریانی اسکندر شباهت زیادی به داستان ذوالقرنین در قرآن دارد.
اسکندر تاج و تخت خود را با ملکه «نوشابه» شریک می‌شود. برگرفته از شرف‌نمای نظامی گنجوی و نسخه‌ای خطی متعلق به ناصرالدینِ نصرت‌شاه، سلطان بنگال (کتابخانه بریتانیا).
هنر هفتم (برنامه تلویزیونی)

| هنر هفتم | هنر هفتم |
| --- | --- |
تیتراژ برنامه هنر هفتم: تیتراژ برنامه هنر هفتم
ژانر: مصاحبه
مجری: اکبر عالمی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه یک
هنر هفتم یک برنامهٔ تلویزیونی ایرانی است که در دههٔ ۷۰ خورشیدی، پنج‌شنبه شب‌ها از شبکه یک پخش می‌شد. مجری این برنامه اکبر عالمی بود. هنر هفتم در اصل هفتاد برنامه بود که هفت قسمت‌اش ضبط شد ولی پخش نشد.
فهرست فیلم‌های پخش‌شده

۲۴ مرداد ۱۳۷۰: دزد دوچرخه
۲۸ مرداد ۱۳۷۰: سن‌میکله یک خروس داشت
۳۱ مرداد ۱۳۷۰: رم، شهر بی‌دفاع
۱۴ شهریور ۱۳۷۰: خلبانان باز می گردند
۲۱ شهریور ۱۳۷۰: جاده
۱۱ مهر ۱۳۷۰: مردی که به زانو در آمد
۱۸ مهر ۱۳۷۰: پدر سالار
۲۵ مهر ۱۳۷۰: سه برادر
۲ آبان ۱۳۷۰: دیار فراموش شده ۱
۱۶ آبان ۱۳۷۰: دیار فراموش شده ۲
۳۰ آبان ۱۳۷۰: جوردانو برونو
۷ آدر ۱۳۷۰: خاموشی دریا
۱۴ آذر ۱۳۷۰: ساحل زیبای کوچک
۲۱ آذر ۱۳۷۰: آخرین میلیاردر
۲۸ آذر ۱۳۷۰: خانه سکوت
۵ دی ۱۳۷۰: یک محکوم به مرگ گریخته است
۱۲ دی ۱۳۷۰: دن کیشوت
۱۹ دی ۱۳۷۰: شاهدی در شهر
۲۶ دی ۱۳۷۰: پول
۳ بهمن ۱۳۷۰: ساعت ساز سنت پل
۱۷ بهمن ۱۳۷۰: روز جشن
۲۴ بهمن ۱۳۷۰: روز جشن (تکرار برنامه قبل)
۱ اسفند ۱۳۷۰: خانواده پواسونار
۸ اسفند ۱۳۷۰: آخرین نبرد
اردیبهشت ۱۳۷۱: بعد از جنگ
اردیبهشت ۱۳۷۱: قاتل در شماره ۲۱ زندگی می کند
خرداد ۱۳۷۱: انتخاب اسلحه
خرداد ۱۳۷۱: عبور از پاریس
تیر ۱۳۷۱: دزدی کمد
تیر ۱۳۷۱: گوپی سرخ دست
تیر ۱۳۷۱: تنهایی یک دونده دو استقامت
مرداد ۱۳۷۱: دکتر استرنج لاو
مرداد ۱۳۷۱: مرد سوم
مرداد ۱۳۷۱: الیور کرامول
مرداد ۱۳۷۱: مردی برای تمام فصول
شهریور ۱۳۷۱: مردی از آران
شهریور ۱۳۷۱: یک روز از زندگی ایوان دنیسوویچ
شهریور ۱۳۷۱: قتل
مهر ۱۳۷۱: پرونده ایپکرس
مهر ۱۳۷۱: جدا افتاده
مهر ۱۳۷۱: جاسوس ها
مهر ۱۳۷۱: الیور توییست
مهر ۱۳۷۱: دره عقاب ها
آبان ۱۳۷۱: آرزوهای بزرگ
آبان ۱۳۷۱: یادداشت کوییلر
آبان ۱۳۷۱: انتخاب آقای هابسن
آبان ۱۳۷۱: خرابکاری
آذر ۱۳۷۱: شب به یاد ماندنی
آذر ۱۳۷۱: قتل در قطار سریع السیر شرق
آذر ۱۳۷۱: آنچه می آید
دی ۱۳۷۱: زرد ابری
دی ۱۳۷۱: سد شکنان
دی ۱۳۷۱: بازرس
دی ۱۳۷۱: بیلی باد
بهمن ۱۳۷۱: روز شغال
بهمن ۱۳۷۱: هانری پنجم
تیر ۱۳۷۲: رزم ناو پوتمکین
تیر ۱۳۷۲: ایوان مخوف ۱
تیر ۱۳۷۲: ایوان مخوف ۲
مرداد ۱۳۷۲: استاکر
مرداد ۱۳۷۲: الکساندر نوسکی
مرداد ۱۳۷۲: مرد آهنین
مرداد ۱۳۷۲: کودکی ایوان
ملاکلایه

| ملاکلایه | ملاکلایه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش رودبار الموت شرقی
دهستان: الموت بالا
جمعیت: ۷۱ نفر (سرشماری ۹۵)
ملاکلایه یکی از روستاهای بخش رودبار الموت شرقی در رشته کوه البرز در شمال شهرستان قزوین به‌شمار می‌رود. رودبار شهرستان و رودبار الموت، منطقه کوهستانی و تاریخی معروف رودبار الموت (قزوین) را تشکیل می‌دهند که طی سال‌های گذشته به دو بخش تقسیم شدند.
روستای ملاکلایه در ۱۰ کیلومتری معلم کلایه قرار دارد و آب و هوای آن گرم و خشک است. از غرب به روستای صائین کلایه، از شمال غربی به روستای خشکچال و از جنوب شرقی به معلم کلایه و از شرق به کندانسر منتهی می‌شود.
رودخانه اندج رود در جنوب این روستا قرار دارد.
ملاکلایه ۲۱ خانوار دارد که تعداد زیادی از آن‌ها به قزوین مهاجرت کرده‌اند و اغلب در فصلهای کاشت، داشت و برداشت برنج و همچنین برداشت گیلاس در ماه خرداد به ملاکلایه بازمی‌گردند.
آب آشامیدنی و کشاورزی مردم ملاکلایه از چشمه و از طریق لوله‌کشی تأمین می‌شود.
بخش عمده محصولات کشاورزی این روستا را برنج تشکیل می‌دهد، همچنین بخش عمده محصولات باغی این روستا در حال حاضر گیلاس است. در قدیم مقدقابلبتوجهی هی گردو، انگور، قیصی و … در این روستا تولید می‌شده.
مسیردسترسی به روستای ملاکلایه: قزوین> رجایی دشت> دیکین> معلم کلایه> شهرک> صائین کلایه> ملاکلایه
گسترش روم در ایتالیا

مقالات مرتبط: گسترش روم در آیبریا
* ۱. قرمز پررنگ:گستره رم و متحدانش در ۵۰۰قبل از میلاد
* ۲. قرمز کم رنگ:گستره رم بعد از نبردهای لاتین در ۳۳۸ قبل از میلاد
* ۳. صورتی:گستره رم در شروع نبردهای سوم سمنایت در ۲۹۸ قبل از میلاد
* ۴. نارنجی:گستره رم پس از پایان نبردهای سوم سمنایت در ۲۹۰ قبل از میلاد
* ۵. کرمی:گستره رم پس از پایان نبردهای پیرهیک در ۲۷۲ قبل از میلاد
* ۶. زرد:گستره رم در شروع نبردهای پونیک در ۲۶۴ قبل از میلاد
* ۷. سبز:گستره رم پس از نبدهای پونیک در ۲۱۸ قبل از میلاد
گسترش روم در سرزمین ایتالیا مجموعه ای از درگیری‌ها و کشمکش‌هایی است که بین رومی‌ها و سایر اقوام ایتالیا به وجود آمد و موجب شد که رُم که یک شهر کوچک در ایتالیا بود مبدل به فرمانروای این شبه جزیره بشود. اولین جنگ رومی علیه سابین‌ها بود و اولین فتوحات این قوم در نزدیکیهای تپه‌های آلبان و پایینتر از منطقه لاتیوم به دست آمد که این دست‌آوردها را به پادشاهان رومی نسبت می‌دهند. سقوط آخرین پادشاه رومی باعث جنگهای بعدی بین رومی‌ها و اتروسک‌ها شد چرا که شاهان رومی از این قوم انتخاب شده و دارای حمایت از جانب آنها بودند. در خلال سال ۳۹۰ قبل میلاد، گالها از شمال ایتالیا وارد شده و روم را غارت کردند. در نیمه دوم قرن چهارم پیش از میلاد، رومی‌ها بارها با سامنایت‌ها، که یک ائتلاف قبیله ای قدرتمند در منطقه آپنین بود، درگیر شدند که به پیروزی رومیها انجامید. با پایان این جنگ‌ها، روم به قدرتمندترین ایالت مرکزی ایتالیا تبدیل شد و گسترش آن به شمال و جنوب آغاز گردید. آخرین تهدید روم زمانی بود که پادشاه تارنتوم (شهری در جنوب ایتالیا) از پادشاه اپیروس در خواست کمک کرد که منجر به شکل‌گیری جنگ پیروزی شد و در نهایت ایتالیا تحت سلطه کامل روم درآمد. جنگ‌های پونیک نبرد بعدی رومی‌ها بود که این مردمان را برای اولین بار برای جنگیدن به خارج از ایتالیا کشاند.
پس زمینه

نام‌های مردمان باستانی بومی ایتالیا نشان دهنده وجود جمعیت‌های گوناگونی است که در عصر آهن و قبل از گسترش رومیان و تسخیر ایتالیا در شبه جزیره ایتالیا ساکن شده‌اند. بسیاری از نام‌ها یا اختراعات علمی هستند یا نام‌های معمول هستند که توسط نویسندگان باستانی آثار به زبان یونانی و لاتین باستان استفاده شده‌اند.
با توجه به نام‌های خاص قبایل و مردم ایتالیای باستانی، دوره زمانی که در آن مورخان نام‌های منسوب تاریخی مردم ایتالیای باستان را ذکر می‌کنند، بیشتر در حدود ۷۵۰ سال قبل از میلاد (در پایه‌گذاری افسانه‌ای روم) تا حدود ۲۰۰ سال است. این نام‌ها بیشتر در دوره میانی جمهوری روم دیده می‌شود تا زمانی که کل ایتالیا به دست رومیان افتاد.
تقریباً همه این مردمان و قبایل کم وبیش به زبان‌های هندواروپایی صحبت می‌کردند: ایتالیایی‌ها، سلتها، یونانیان باستان، و قبایلی که احتمالاً موقعیت‌های میانی مختلفی را بین این گروه‌های زبانی اشغال می‌کردند. از سوی دیگر، برخی از مردم ایتالیا (مانند رائتی‌ها، کامونی‌ها، اتروسک‌ها) احتمالاً به زبان‌های غیر هند و اروپایی صحبت می‌کردند. علاوه بر این، مردمانی که به زبان‌های خانواده آفریقایی-آسیایی صحبت می‌کنند، به ویژه فنیقی‌ها و کارتاژی‌های عمدتاً سامی، در برخی از مناطق ساحلی ایتالیا (به ویژه در جزیره سیسیل در غرب و جنوب ساردینیا) ساکن بودند و مستعمراتی ایجاد کرده بودند.
برخی از محققان معتقدند که بسیاری از مردمان به زبان‌های غیر هند و اروپایی صحبت می‌کردند. برخی از آن‌ها پیش هندواروپایی یا دیرینه‌اروپایی بودند، در حالی که برخی دیگر نزدیک به هند و اروپایی (یعنی هر چیزی که دارای مولفه‌های ترکیبی بین هند و اروپایی و غیرهندواروپایی است) بودند.
برقراری هژمونی در ایتالیای جنوبی و مرکزی (۲۶۴–۳۴۳ قبل از میلاد)

پس از اندکی از غارت رم، رومی‌ها تجدید قوا کرده و آماده گسترش حوضه نفوذ در ایتالیا گشتند.
برقراری هژمونی در ایتالیای جنوبی و مرکزی (۲۶۴–۳۴۳ قبل از میلاد) > ایتالیای مرکزی

سامنیت‌ها به اندازه رومیان جنگجو و ثروتمند بودند و در سناریوی بومی خود قصد داشتند در سرزمین‌های نزدیک در دشت‌های حاصلخیز ایتالیایی در مجاورت روم گسترش یابند. جنگ اول سامنیت‌ها، بین سال‌های ۳۴۳ و ۳۴۱ قبل از میلاد، به دنبال یورش گسترده سامنیت‌ها به قلمرو روم، با نبرد کوه گاوروس (battle of Mount Gaurus) (342 قبل از میلاد) و نبرد سوسولا (battle of Suessula) (341 قبل از میلاد) آغاز شد. رومی‌ها سامنیت‌ها را شکست دادند، اما به دلیل شورش بسیاری از متحدان لاتین در یک درگیری معروف به جنگ لاتین، بدون اینکه بتوانند از موفقیت به دست آمده به‌طور کامل استفاده کنند، مجبور به عقب‌نشینی از جنگ شدند.
در حدود سال ۳۴۰ قبل از میلاد، رم در دو جپهه درگیر جنگ شده بود سمنیت‌ها و شهرهای لاتین تبار شورشی. سرانجام لاتین‌ها در نبرد وزوویوس (battle of Vesuvius) و بار دیگر در نبرد تریفانوم (battle of Trifanum) شکست خوردند و پس از آن مجبور شدند تسلیم قدرت روم شوند.و بدین ترتیب جنگ سمنتیت اول اتمام یافت.
پس از چندی، جنگ دوم سمنیت‌ها (۳۰۴–۳۲۷قبل از میلاد) آغاز شد که چالشی طولانی‌تر و جدی تر برای هر دو طرف به حساب می‌آمد چرا که شامل ۲۰ سال اعلام جنگ و ۲۴ نبرد جدی و تلفات شدید می‌شد. نواحی مختلف در خلال جنگ مثل شهر ناپل (naples) دست به دست می‌شد و پیروزی و شکست گاه و بی گاه برای طرفین رخ می‌داد. سرانجام سرنوشت جنگ‌ها در نبرد بوویانوم (Bovianum) در ۳۰۵ قبل از میلاد به نفع روم تغییر اساسی کرد و سمنیت‌ها تسلیم مذاکرات صلح شدند. پس از توافق صلح در ۳۰۴ قبل از میلاد روم سرزمین‌ها ی فراوانی را به جمهوری الحاق کرد و مستعمراتی هم در سرزمینهای سمنیت ایجاد شد.
اما صلح دوام چندانی نداشت و هفت سال بعد، در حالی که اوضاع برای رومی‌ها آرام به نظر می‌رسید، سمنیت‌ها دوباره متحد شدند و جنگ سوم سمنیت‌ها آغاز گردید که در طی آن در نبرد کامرینوم (Camerinum) رومی‌ها شکست خوردند. در این بین سمنیت‌ها سعی کردند با تمام دشمنان روم در شبه جزیره ایتالیا همکاری کنند تا از اعمال نفوذ گسترده جمهوری در تمام ایتالیای مرکزی و جنوبی جلوگیری کنند. بدین ترتیب در سال ۲۹۵ قبل از میلاد جمهوری روم با سپاهی متحد و متشکل از گال‌ها، سمنیت‌ها، اتروسک‌ها و آمبری روبرو شد. اما در طی زد و خوردهایی که درگرفت جمهوری به پیروزی قطعی رسید و نشان داد که در مرکز شبه جزیره قدرتی را یارای مقابله با او نیست. علاقه برای نبرد و تصرف سرزمین در این نبردها مختص طبقه اشرافی مثل خاندان کلودیا نبود و این اشتیاق شامل تمام پاتریسین‌ها و پلبی‌ها می‌شد.
بنابر این میل به گسترش در جنوب ایالیا در جمهوری ایجاد شد اما اینبار در جنوب وجود تمدن بزرگ یونان یا مگنا گرائسیا (magna graecia) با منافع بزرگ اقتصادی و سازمان‌های سیاسی و پشتیبانی نظامی گسترده راه جمهوری را کندتر می‌کرد.
برقراری هژمونی در ایتالیای جنوبی و مرکزی (۲۶۴–۳۴۳ قبل از میلاد) > ایتالیای جنوبی

مقاله‌های مرتبط: گرائسیا مگنا، یونان باستان، تاریخ باستان، پادشاهی اپیروس
با آغاز قرن سوم قبل از میلاد جمهوری روم مبدل به قدرتی منطقه ای در شبه جزیره شده بود اما تا این زمان هنوز هیچ تماس جدی با قدرت‌های نزدیک آن زمان یعنی کارتاژها و مستعمرات یونانی نداشت، ناگفته نماند که کلونی‌های یونانی‌تبار مراودات زیادی با سمنیت‌ها داشتند و در مواقعی با آنان پیمان‌های تجاری و دفاعی می‌بستند.
از سکه‌هایی که در منطقه کامپانیای جمهوری روم بدست آمده می‌توان فهمید که حداقل روابط تجاری محدودی بین روم و کلونی‌های یونانی وجود داشت اما اطلاعات چندانی در این رابطه در دست نیست.
البته این قراردادهای تجاری می‌تواند در نتیجه جنگ‌های روم-سمنیت بوجود آمده باشد اما هرگز نمی‌توانست پاسخگوی نیازهای جمعیت روستایی جمهوری روم برای منافع کشاورزی باشد بنابراین می‌توان علاقه توسعه روم به سمت سرزمین‌های جنوبی را اینگونه توجیه کرد.
پیرهوس در سال ۲۸۰ قبل از میلاد به سرزمین‌های رومی یورش برد و در طی این تهاجم اکثر مستعمرات یونانی و همچنین بقایای سمنیت‌ها او را یاری نمودند و در ابتدای یورش، پیروزی‌هایی را علیه رومیان بدست آوردند. پس از مدتی زد و خورد پیرهوس به این نتیجه رسید که توانایی حفاظت از دست‌آوردهایش در ایتالیا را ندارد بنابراین به سمت آپولونیا در اپیروس عقب‌نشینی کرد، در طی این اقدام مگنا گرائسیا و متحدانش در برابر جمهوری روم تنها ماندند و لژیون‌های رومی به سمت جنوب حرکت کردند و تحت پیمان فوئدرا (foedera) نواحی مختلف مگنا کرائسیا را تقسیم نموده و تحت انقیاد و کنترل غیر مستقیم خود درآوردند.
تصرفات در طی نبردهای پونیک (۲۶۴–۱۳۳ قبل از میلاد)

مقاله‌های مرتبط: کارتاژ، فنیقیه، سیسیلی، تونس
جمهوری روم پس از تصرف شبه جزیره ایتالیا و بدست آوردن شهرت نظامی برای لژیون‌هایش، برای یورش به نواحی خارج از ایتالیا نیز خیز برداشت. کوه‌های آلپ در نواحی شمال همچون دیوار حائلی میان روم و گال‌ها عمل می‌کرد و میل برای گسترش در سرزمین‌های جنوبی به خصوص سیسیل ایجاد گشت، جایی که باعث بوجود آمدن نبردهای سهمگین پونیک شد. چرا که کارتاژها در این نواحی استحکامات و قدرت نظامی خود را مستقر کرده بودند.
تصرفات در طی نبردهای پونیک (۲۶۴–۱۳۳ قبل از میلاد) > سیسالپین گال

لژیون‌های رومی اندکی قبل از شروع نبردهای پونیک از رودخانه پو عبور کرده و قسمت‌های کوچکی را از سیسالپین تصرف کرده بود. تا اینکه در سال ۲۲۲ قبل از میلاد در خلال جنگ کلاستیدیوم (battle of Clastidium) لژیون‌های روم توانستند پایتخت قبیله اینسوبری یعنی مدیولانیوم (میلان امروزی) را تصرف کنند.
برای تحکیم دست‌آوردهای خود، جمهوری روم شروع به کلونیزه کردن این ناحیه با نام کرمونا (Cremona) و نواحی مجاور در قلمرو قبیله بویی (boii) تحت نام پیاچنزا (Piacenza) کرد. این کار باعث ایجاد نفرت میان سایر قبایل باقی مانده گال در آلپ شد که در نهایت موقع یورش هانیبال به ایتالیا این قبایل نیز دست به شورش زدند.
در خلال نبردهای دوم پونیک (۲۲۲–۲۰۰ قبل از میلاد) روم ابتدا سرزمین‌های شمال آپنین و سپس ونتی (veneti) در نزدیکی شهر ونیز امروزی را تصرف و به نواحی قبیله لیگوریا (liguria) یورش برد. و اینچنین سیسالپین به صورت کامل به تصرف روم درآمد.
در سال ۲۰۰ قبل از میلاد گال‌ها در طی شورش خود کلونی پیاچنزا را تسخیر کردند و کلونی کرمونا به خطر افتاد. با رد هرگونه مصالحه، جمهوری روم مشت آهنین خود را به گال‌ها نشان داد. در ۱۹۶ قبل از میلاد پوبلیوس کورنلیوس اسکیپیو ناسیکا، اینسوبری‌ها را شکست داد و در ۱۹۱ قبل ای میلاد بویی‌ها که پیاچنزا و ریمینی دار در اختیار داشتند سرکوب شدند. پس از عبور لژیون‌های کورنلیوس از رودخانه پو اوضاع رو به آرامی نهاد و قبایل سنومانی و ونتی به این نتیجه رسیدند که روم تنها قدرت قابل اتکا در منطقه است به این ترتیب روم قدرت سیسالپین را در دست گرفت. در ۱۸۱ قبل از میلاد در شمال شرقی سیسالپین کلونی جدید آکویلیا (Aquileia) نیز تأسیس شد.
در ۱۷۷ قبل از میلاد ایستریا و ۱۷۵ قبل از میلاد لیگوریا به‌طور کامل به انضمام روم درآمد.
چند دهه بعد پوبلیوس تأکید می‌کند که جمعیت سلتیک در دره پو با کاهش جمعیت مواجه بوده این می‌تواند به دلیل تبعیض، برده‌گیری و کشتار سلتی‌ها به دست رومیان بوده باشد.
تصرفات در طی نبردهای پونیک (۲۶۴–۱۳۳ قبل از میلاد) > مگنا گرائسیا

مقاله‌های مرتبط: سیسیلی رومی
مگنا گرائسیا استانی بود که جنوب ایتالیا و سیسیل را شامل می‌شد.
جزیره سیسیلی در دوره اول نبردهای پونی به دست رومیان افتاد. تا سال ۲۱۲ فقط شهر سیراکیوز در سیسیل مستقل مانده بود که آنهم به خاطر حکومت شاه هیرو دوم بود که متحد روم به‌شمار می‌رفت.
هر چند بعدها نوه او هیرونیموس با هانیبال متحد شد و باعث گردید شهر به محاصره رومی‌ها درآید که در سال ۲۱۲ قبل از میلاد سقوط کرد.
در سال ۲۰۵ قبل از میلاد و پس از فرار هانیبال تقریباً تمام استان به دست رومیان افتاد.
ایجاد کلونی‌های جدید رومی (civium romanorum) عنصر اصلی برنامه کنترل سرزمینی جدید بودند که از ۱۹۷ قبل از میلاد شروع شد. در سال ۱۹۴ قبل از میلاد، پادگان‌های رومی با ۳۰۰ سرباز کارکشته در سالرنوم (Salernum)، پوتئولی (Puteoli) لیترنوم (Liternum) وولتورنوم (Volturnum)، بوکسنتوم (Buxentum) و در سیپونتوم (Sipontum) در دریای آدریاتیک تأسیس شدند. این شیوه در قلمرو برتی (Brettii) نیز تکرار شد. در سال ۱۹۴ قبل از میلاد مستعمرات رومی کروتون و تمپسا و به دنبال آن مستعمرات لاتین کوپیا (۱۹۳ قبل از میلاد) و والنتیا (۱۹۲ قبل از میلاد) تأسیس شدند.
پیاده‌نظام و سواره نظام سمنایت، نقاشی آبرنگی از کتیبه آرامگاه در نولا، قرن ۴ قبل از میلاد
ایتالیا در سال ۴۰۰ قبل از میلاد
* اقوام سلتی به رنگ قهوه ای در شمال
* آمبریا به رنگ آبی
* اتروسک‌ها به رنگ قرمز
* سمنایت‌ها به رنگ سبز پر رنگ
* گستره رم و متحدان به رنگ نارنجی
* کارتاژی‌ها به رنگ بنفش
* یونانی‌ها به رنگ زرد
* ساردینیایی‌ها سبز کم رنگ
* سایر اقوام به رنگ سبز فسفری
مجسمه شاه پیرهوس از اپیروس در موزه باستانشناسی ناپل
نقشه تصرفات سیسالپین گال در شمال ایتالیا در اوایل قرن اول قبل از میلاد.
عزرا

مقالهٔ اصلی: عزیر
عزرا قانون را برای مردم می‌خواند اثر گوستاو دوره

کلیسای کاتولیک کلیسای ارتدکس شرقی
عزرا (به عبری:עֶזְרָא، به عربی: عُزَیر، به فارسی:عُزِیر) از پیامبران بنی‌اسرائیل و از کاتبانی است که دومین گروه اسیران یهودی در بابل را که از اسارت بابل به اسرائیل بازمی‌گشتند، رهبری می‌کرد.
عزرا در عهد عتیق

عزرا از نسل پنحاس نوه اهارون بود. وی پسر سرایا و نوه حلقیا، کاهن بزرگ دوران سلطنت یوشیا بود. عزرا کتب شریعت موسی را از بر می‌دانست و احکام شریعت را رونویسی می‌کرد. در طول زمان زندگی او در بابل، مورد توجه اردشیر یکم مشهور به اردشیر درازدست قرار گرفت و وی مأموریت یافت به اورشلیم برود. عزرا به همراه تمام اسرائیلیان، کاهنان و لاویان که در شاهنشاهی ایران زندگی می‌کردند؛ به اورشلیم رهبری کرد. تعداد یهودیانی که با عزرا به اورشلیم آمدند هزار و پانصد تن بودند که سه روز در ساحل احوا توقف کردند و چندین روز در آن‌جا روزه گرفتند. ۳۸نفر از ایشان لاوی و ۲۲۰ نفر از خدمتگزاران هیکل بودند. در روز دوازدهم بهار، عزرا و دیگر یهودیان مسافرتشان را شروع کردند تا این که به اورشلیم رسیدند. در اورشلیم، اردشیر به عزرا اختیار داد که هر اقدامی را در ارتباط با مذهب یهود انجام دهد. او در اورشلیم احکام تورات را برای عبرانیان خواند و در بنای دیوار اورشلیم به نحمیا یاری رسانید. کتاب عزرا از بخش‌های عهد عتیق است که عزرا آن را نوشته است؛ این کتاب به زبان عبری قدیمی و آرامی نوشته شده است. یهودیان اعتقاد دارند که یوسف بن متی، عزرا را در اورشلیم دفن کرده است؛ در حالی که برخی مورخان یهودی و مسلمان نیز محل دفن او را در نزدیکی بصره عراق دانسته‌اند. از جهت زمانی برخی قسمتهای کتاب عزرا با برخی دیگر حدود یکصد سال فاصله زمانی دارد.
عزرا در اسلام

مقالهٔ اصلی: عزیر
در قرآن، کلمه عبری عزرا به صورت عزیر آمده است. بنا به روایت قرآن، شخصی که برخی آن را عزیر دانسته‌اند، در زمان ویرانی شهری که برخی مفسرین آن را بیت‌المقدس دانسته‌اند؛ به خواب رفت و پس از صدسال زنده شد، در حالی که رنگ خوراک و نوشیدنی او تغییر نکرده بود. زمانی که عزیر از خواب برخاسته بود، شهر اورشلیم بازسازی شده بود. بر اساس قرآن، گروهی از یهود عزیر را پسر خدا دانسته‌اند و کافر شدند. برخی مفسرین معتقدند این گروه از یهود که عزیر را پسر خدا می‌دانسته‌اند در یمن سکونت داشته‌اند. برخی از روایات عزرا را برادر عزیر دانسته‌اند.
آیه ۹:۳۰ در سورة التوبة قرآن وجود دارد که به‌طور خلاصه یهودیان و مسیحیان را متهم به کفر و شرک می‌کنند. «یهودیان می‌گویند: عزرا (عزیر) پسر خداست. و مسیحیان گفتند: مسیح پسر خداست. این سخنی است که از زبانشان آمده است. آنها گفتار کسانی را که [پیش از آنان] کافر شدند تقلید می‌کنند. خداوند آنها را نابود کند. چگونه فریب خورده‌اند؟» به‌طور سنتی، اولین عبارت این بیان را مفسران مسلمان و علمای غربی اسلام، اشاره به عزرا به نام «کاتب» دانسته‌اند.
انتقادات علیه عزرا

ویل دورانت تردید کرده است توراتی را که عزرا برای مردم خواند، همان کتابی باشد که در زمان یوشیا خوانده می‌شد. وی می‌نویسد:
«آیا آن (کتاب شریعت موسی) چه بوده است؟ این کتاب درست همان کتاب عهدی که یوشیا پیش از آن بر مردم خوانده بود نیست، چه در کتاب عهد تصریح شده است که آن را در مدت یک روز دو بار بر یهودیان فرو خواندند در حالی که خواندن کتاب دیگر محتاج یک هفته وقت تمام بوده است.»
احمد حجازی السقا می‌نویسد:
یهودیان سامری قائلند که تورات کنونی به دست عزرا نوشته شده است و او در آن دخل و تصرفاتی انجام داده که علّت آن سابقه دشمنی ساکنان مملکت اسرائیل [در برابر ساکنان مملکت یهودا] بوده است که اصرار داشتند ریاست یهود در دست آنها باشد و هیکل آنها در نابلس، قبله باشد و در مقابل ساکنان مملکت یهودا، اصرار داشتند ریاست در آنها باشد و هیکل آنها در اورشلیم، قبله باشد. پس اهل اورشلیم، نصوص تورات را تغییر داده و خط عبرانی را وضع کردند. تورات را با آن نوشتند و در نزاعی که بر سر قبله بین آنها درگرفت، شاه بابل نظر سامری‌ها را پذیرفت و عبرانی‌ها را از بقای هیکل خود در اورشلیم، منع نمود و آنچه را در بیت‌المقدس ساخته بودند، نابود کرد. پس عزرا و زوربیل به پا خواستند و خطی غیر از خط عبرانی درست کردند و حروف را ۲۷ عدد قرار دادند و شریعت را با آن خط و با حذف و اضافات زیاد، نوشتند. آن دو گروه، قبل از بازگشت به وطن، در جوّی دوستانه، آن تورات را پذیرفتند و هر گروهی گمان می‌کرد که پس از بازگشت، ریاست از آنِ او خواهد بود؛ ولی پس از بازگشت به وطن با هم اختلاف پیدا کردند در حالی که تورات تغییر یافته، همچنان نزد آنها باقی ماند.
نویسنده مزبور، در ادامه، مدّعی است که عزرا در تورات، مقام داود را پایین آورد و با تهمت اینکه جدّش مرد صالحی نبوده است، او را لایق پادشاهی نمی‌دانست. حجازی، علت این کار عزیر را، تقویت موقعیت کاهنان می‌داند چرا که در آن دوران، مقام آنان که جامع ریاست دین و دنیا بودند، پایین آمده بود.

او می‌نویسد:
عزرا مدّعی شد که یهودا پسر یعقوب به زنی زنا کرد و از نسل او داود زاده شد و سپس در تورات نوشت که «زنا زاده، تا ده پشت در گروه خدا جای نمی‌گیرد». عزرا داود را به ارتباط نسلش با موآبیان نیز متّهم کرد تا هم از طریق پدر و هم از طریق مادر، او را تحقیر کرده باشد و در تورات نوشت که عمونی‌ها و موآبی‌ها تا ده پشت در گروه خدا جای نمی‌گیرند… این در حالی بود که در تورات تصریح کرده بود که (کلّ امرء بما کسب رهین) یعنی: هر کس در گرو اعمال خویش می‌باشد).
وی در اینکه شخصی که در آیه ۲۵۹ بقره آمده (که صد سال مرده بود و بعد خدا او را زنده کرد)، دربارهٔ تطبیق او با عزرا، تشکیک می‌کند.
این مکان به عنوان آرامگاه عزرا در العزیر نزدیک بصره شناخته می‌شود.
تصویری نقاشی شده از عزرا.
قسمتی از کتاب عهد عتیق (عزرا ۱۰–۲۴؛ نحمیا 1:9a) در نسخه قدیمی لنینگراد
نقاشی از تصویر عزرا در کتاب Promptuarii Iconum Insigniorum
کامیلا-۱۱

| کامیلا-۱۱ | کامیلا-۱۱ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه کومیلا
بخش: استان چیتاگونگ
رأی‌مندان: 328,280 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1973
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): مزیبل هوکه
کامیلا-۱۱ (به لاتین: Comilla-11) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کومیلا واقع شده‌است.
کامیلا-۳

| کامیلا-۳ | کامیلا-۳ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه کومیلا
Division: استان چیتاگونگ
رأی‌مندان: 383,086 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1973
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): یوسف عبدالله هارون
کامیلا-۳ (به لاتین: Comilla-3) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه کومیلا واقع شده‌است.
فینال لیگ کنفرانس اروپا ۲۰۲۳

Football match
فینال لیگ کنفرانس اروپا ۲۰۲۳ بازی نهایی لیگ کنفرانس اروپا ۲۳–۲۰۲۲، دومین فصل از سطح سوم مسابقات فوتبال باشگاهی اروپا است که توسط یوفا برگزار شد. این بازی در ورزشگاه سینوبو در شهر پراگِ جمهوری چک در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۳ برگزار شد.باشگاه فوتبال فیورنتینا و باشگاه فوتبال وستهام یونایتد فینالیست‌های این دوره از مسابقات لیگ کنفرانس اروپا بودند. در نهایت این وستهام یونایتد بود که برای اولین بار فاتح لیگ کنفرانس اروپا شد.
جستار های وابسته

• فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۳
• فینال لیگ اروپا ۲۰۲۳
• سوپرجام اروپا ۲۰۲۳
آلودگی هوا

آلودگی هوا در ایران
آلودگی هوا ناشی از پخت کک
آلودگی هوا زمانی اتفاق می‌افتد که حجم زیادی از ذرات یا مواد زیان‌آور از قبیل گازها، ذرات و زیست‌مولکول‌ها وارد اتمسفر کرهٔ زمین شود. آلودگی هوا مخلوطی از ذرات معلق و گازهایی است که غلظت آن به محدوده مضر برای انسان رسیده‌است که می‌تواند هم در داخل ساختمان و هم در خارج ساختمان باشد. آلودگی هوای درون ساختمان به دلیل سوزاندن منابع سوخت جامد - مانند هیزم، ضایعات محصولات کشاورزی و سرگین - برای پخت‌وپز و گرمایش ایجاد می‌شود. سوزاندن چنین سوخت‌هایی، به ویژه در خانوارهای فقیر، می‌تواند سبب آلودگی هوا و در نتیجه بیماری‌های تنفسی گردد که می‌تواند باعث مرگ زودرس افراد شود. سازمان جهانی بهداشت آلودگی هوای داخل ساختمان را «بزرگ‌ترین خطر بهداشت محیطی در جهان» نامیده‌است. آلودگی هوای بیرون ساختمان عامل افزایش چندین علت اصلی مرگ‌ومیر در جهان، از جمله سکته مغزی، بیماری‌های قلبی، سرطان ریه و بیماری‌های تنفسی، مانند آسم است.
آلودگی هوا می‌تواند باعث افزایش بیماری‌ها در انسان یا گرمایش کرهٔ زمین گردد. بر اساس گزارشی از سازمان جهانی بهداشت، آلودگی هوا در سال ۲۰۱۲ باعث مرگ هفت میلیون انسان در سراسر جهان شده‌است. مقداری از آلودگی هوا از منابع طبیعی مانند فعالیت آتشفشان‌ها، و بیشتر آن ناشی از فعالیت‌های انسانی مانند سوزاندن سوخت‌های فسیلی یا فعالیت‌های کشاورزی می‌باشد.
برآورد می‌شود که کاهش بهره‌وری و کاهش کیفیت زندگی ناشی از آلودگی هوا سالانه ۵ تریلیون دلار برای اقتصاد جهان هزینه دربردارد، و در کنار تأثیرات منفی بر روی سلامتی و افزایش مرگ و میر، یکی از عوارض جانبی نظام اقتصادی معاصر و بیشتر فعالیت‌های انسانی محسوب می‌شود، اگرچه گاهی به‌طور نسبی کنترل و نظارت می‌شود. فناوری‌ها و استراتژی‌های مختلفی برای کاهش آلودگی هوا وجود دارد. برای کاهش اثرات آلودگی هوا، قوانین و مقررات بین‌المللی و ملی اجرا می‌شود. قوانین محلی، در مواردی که به خوبی اجرا می‌شوند، سبب بهبود سلامت عمومی شده‌اند. در سطح بین‌المللی، برخی از این تلاش‌ها موفقیت‌آمیز بوده‌اند - برای مثال پیمان مونترال در کاهش انتشار مواد شیمیایی مخرب لایه اوزون یا پیمان ۱۹۸۵ هلسینکی در کاهش انتشار گوگرد موفقیت‌آمیز بوده‌اند، در حالی که تلاش‌های دیگری مانند اقدام بین‌المللی در مورد تغییرات آب و هوا تاکنون موفقیت کمی کسب کرده‌اند.