stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خجسته کیا
سلسله کتاب و مقالات انتقادی دربارهٔ خجسته کیا

در لحن انتقادی در کتاب شوالیه ناتوی فرهنگی با مقدمه حسین شریعتمداری نوشته شده:
خسته کیا که در انگلستان تحصیلات دانشگاهی خود را به پایان برده بود، کارگردانی تئاتر می‌کرد. از نیمه دهه سی، همان سال‌هایی که رامین متولد شد، او به همراه شاهین سرکیسیان، منوچهر انور، فریدون رهنما، احمد شاملو و… با فارغ التحصیلان هنرستان هنرپیشگی، مانند علی نصیریان، از رهگذر دراماتیزه کردن آثار سادیستی (دیگرآزار) و مازوخیستی (خودآزار) صادق هدایت، به دنبال ساختن سبکی برای نمایش ایرانی بود. در نخستین تجربه‌های خود، گروه هنر ملی را سامان داد که عزت‌الله انتظامی، عباس جوانمرد، جمشید لایق و جعفر والی از اعضاء آن به‌شمار می‌رفتند. خسته کیا از این همنشینی‌ها، به هم‌اندیشی با فرح پهلوی رسید و از سال ۱۳۴۶ که نخستین «کمیسیون جشن هنر شیراز» در کاخ صاحبقرانیه تشکیل شد، خانه خجسته کیا، پاتوق جمعی از هنرمندان و کارگزاران فرهنگی عصر استبداد پهلوی دوم بود؛ کسانی چون هوشنگ کاووسی، که به ریاست اداره سینمای ستمشاهی رسیدند یا مانند منوچهر انور، بر مسند مدیریت کانون سینماگران پیشرو (موج نو سینمای ایران)، نشستند.
گروه انتشارات نیل اواخر (دههٔ ۳۰۱۳)

برای اینکه همان سال‌ها انتشارات «نیل» را عظیمی و آل‌رسول و ابوالحسن نجفی در میدان بهارستان باز کرده بودند و ما هم به آنجا می‌رفتیم. به اصطلاح یک محفل روشنفکری شده بود و همه به آن کتابفروشی می‌آمدند. مرتب همه در این مغازه کوچک جمع می‌شدند. مهدی اخوان ثالث امیرحسین جهانبگلو پدر رامین (که استاد اقتصاد بود) همسرش «خجسته کیا» پرویز ناتل خانلری و زهرا کیا می‌آمدند.
بنیانگذاری تئاتر نوین در ایران (دههٔ ۱۳۴۰)

در دههٔ ۱۳۴۰ نمایشنامه‌نویسانی چون علی نصیریان و بیژن مفید و اکبر رادی و غلامحسین ساعدی و محسن یَلفانی و بهمن فُرسی و خجسته کیا و دیگرانی راه‌هایی نو در نمایشنامهٔ فارسی آزمودند و بیضایی نیز از این نسل به‌شمار می‌آید. او از سالِ ۱۳۴۰ به‌طور جدّی به نوشتن نمایشنامه پرداخت.
عباس جوانمرد، جمیله شیخی، اسماعیل داورفر و «خجسته کیا» به همراه فهیمه راستکار، جعفر والی، بیژن مفید، علی نصیریان و جمشید لایق جمع کوچکی بودند که بیش تر از شش ماه به بهانه تمرین نمایشی به اسم «جنوب مهمان قهوه و نازوک‌های مادام سرکیسیان» می‌شدند و بیش تر وقت‌شان به حرف‌هایی پیرامون تآتر و دوران بعد از کودتا می‌گذشت. هر از چند گاهی هم در این جمع میهمانی از راه می‌رسید. یک بار همراه خجسته کیا، همسرش امیرحسین جهانبگلو و دوست نزدیکش، جلال آل احمد به خانه سرکیسیان آمدند. در این جلسه آل احمد از آن‌ها خواست تا به جای اتکا به نمایش‌های خارجی، دست به نوشتن ببرند.
لی‌لی گلستان دختر ابراهیم گلستان و فخری گلستان در مورد این دوره می‌نویسد: خاطرم هست وقتی نوجوان بودم، پدر و مادرم به تئاتر می‌رفتند. یکبار من را با خودشان به تماشای نمایشی بردند که کارگردان آن نمایش زنی پرجنب و جوش، زیبا و پرشور بود. وقتی پدر و مادرم به پشت صحنه رفتند تا این دوست کارگردانشان را ببینند، من او را نمی‌شناختم. آن روز به این فکر می‌کردم آیا ممکن است روزی مانند آن زن، معروف، موفق و عاشق کارم باشم؟ این زن، خجسته کیا بود و از همان روز الگوی من شد. هر وقت هر جا بود او را دنبال می‌کردم و معاشرت با او را مغتنم می‌شمردم. روزی این را وقتی گالری‌دار شده و بیشتر با او معاشرت کردم به او گفتم. سیمین دانشور با اینکه جلال آل احمد را در کنار خود داشت، از زیر نام او بیرون آمد و سووشون را تحریر کرد.
عباس جوانمر و جمع دوستانش گمشده‌ای داشتند که نمی‌دانستند چیست، اما تفاوت دیدگاه خود با تئاتر «باری به هر جهت» را می‌دانستند و به همین دلیل، سر در هر جایی می‌کردند که بتوانند خود را به هنری بیارایند که آبی بر آتش هدف‌های آرمانی آنها باشد. این جمع کوچک اما صمیمی، بعدها در زمره بهترین هنرمندان تئاتر ایران درآمدند. علی نصیریان، جعفر والی، جمشید لایق، اسماعیل داورفر، خجسته کیا، فهیمه راستگار و …، در زمره همین جمع بودند که بعدها بیژن مفید هم به آنها پیوست.
مرتضی عقیلی نویسد: خبره‌ترین کارگردانان این عرصه مانند خجسته کیا آغاز کرد که در زمره مهم‌ترین فعالیت‌های او در این زمینه می‌توان به بازی در نمایش «عیادتی بر مصیبت حسین بن منصور حلاج و گلدسته» (هر دو نوشته و ساخته خجسته کیا)،
بهر حال این سرآغاز همکاری من با خانم خجسته کیا بود که چند سال بعد در سال ۱۳۴۹ این همکاری با اجرای کار متفاوت: «عیادتی بر مصیبت حسین بن منصور حلاج» ادامه پیدا کرد. در عین حال چون این نمایش (که خانم کیا زندگی حسین بن منصور حلاج را بر اساس متون کهن فارسی نوشته بودند) دارای متنی عرفانی بود و آواز در آن نقش کلیدی داشت، رضا رویگری قطعات آوازی مختلفی از جمله قطعه سمن پویان را در این نمایش خواند. و در واقع این نمایش سرآغاز فعالیت رویگری در تئاتر بود. اهمیت این نمایش در این بود که برای نخستین بار به جای اجرا در صحنه تئاتری در تکیه نیاوران اجرا می‌شد و برای دیدن آن احتیاجی به تهیه بلیط نبود. فقط در انتهای نمایش که کفن منصور حلاج در حیاط گردانده می‌شد،
در عرصه مجسمه‌سازی خجسته کیا در حرفه بازیگری تئاتر نیز تجربه همکاری با بهمن محصص، عباس معیری، ایرج انور، پیتر بروک و شهرو خردمند را در کارنامه درخشان هنری خود دارد.
دراواخر دهه ۴۰ فریدون رهنما و خجسته کیا نیز در تأسیس کارگاه نمایش نقش مهم و راهبردی داشتند.
بنیانگذاری کارگاه نمایش و جشن هنر شیراز (دههٔ۱۳۵۰)

رامین، روایت روزهایی را می‌گفت که پدرش نماینده رژیم پهلوی دوم در سازمان اوپک شد و مادرش نیز در دفتر فرح پهلوی، بام تا شام برای برگزاری جشن هنر شیراز، طرح و ایده می‌داد.
کیا در مقام مشاوری نافذ برای شورای عالی جشن هنر شیراز خدمت کرد. کیا، اگرچه از دستیاران ارشد فرخ غفاری (قائم مقام جشن هنر شیراز) به‌شمار می‌رفت، اما آدمی کم حاشیه و مدیری در سایه بود. بیشتر وقتش را یا در کارگاه نمایش (وابسته به دفتر فرح پهلوی) یا به عنوان سرپرست، در مرکز حفظ هنرهای آئینی (وابسته به سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران می‌گذراند.
نه تنها نمایشنامه‌های چون شهر قصه (بیژن مفید) و آثار عباس نعلبندیان، با حمایت او موفق به کسب جوایز جشن هنر از دست فرح پهلوی می‌شدند، بلکه خجسته کیا، بازیگران گروه تئاتر موسوم به حافظ نو، را به شهرتی جهانی رساند. حافظ نو، بدنام‌ترین محله تهران، در عصر پهلوی بود که کیا همراه کاوه گلستان، اکثر بازیگران آن را که از بدبخت‌ترین قشر زنان ایران در دوران پهلوی بودند، برای اجرای نمایش، به جشن هنر شیراز و سپس فستیوال‌های بین‌المللی برد؛ حکایتی که بازخوانی اش دشوار و غم‌انگیز است.
تهیه زندگینامه همسرش امیرحسین جهانبگلو

(شرکت در تهیه زندگی‌نامه امیرحسین جهانبگلو همراه فرزندش رامین جهانبگلو)
کتاب زندگینامه و شرح آرا و افکار امیرحسین جهانبگلو همسر، روشنفکر و پژوهشگر حوزه‌های فلسفه و اقتصاد، درگذشته به سال ۱۳۷۰، با پژوهش و نگارش من در مجموعه «یاد» منتشر می‌شود. این مجموعه شامل زندگینامه و شرح آرا و افکار مهم‌ترین و اثرگذارترین نخبگان معاصر ایران در حوزه‌های مختلف علوم انسانی است که با دبیری جواد عاطفه در انتشارات ایده منتشر می‌شود.
وی افزود: در این کتاب به‌جز شرح زندگی و منظومه فکری جهانبگلو، تأثیر او بر جریان‌های فکری معاصر و همچنین ارتباطش با دیگر اندیشمندان نیز تحلیل می‌شود. برای سندیت هرچه بیشتر مطالب کتاب، با خانواده این اندیشمند یعنی خجسته کیا نویسنده کتاب «قهرمانان بادپا در قصه‌ها و نمایش‌های ایرانی» همسر و رامین جهانبگلو فرزندش مصاحبه می‌شود.خجسته کیا و امیرحسین جهانبگلو در دهه ۳۰ یا ۴۰ در منزل شخصی خود جلساتی را با محوریت سید احمد فردید و با حضور برخی چهره‌های فلسفه ایران مانند داریوش شایگان و داریوش آشوری برپا کرد. این جلسات که در تاریخ تفکر معاصر با عنوان «فردیدیه» ثبت شده، باعث شد تا سید احمد فردید مناسب برای نشر افکارش داشته باشد. امیرحسین جهانبگلو جز ترجمه در حوزه‌های فلسفه، اقتصاد و سیاست، دغدغه فرهنگ ایرانی را هم داشت و علی نصیریان را تشویق به اجرای نمایش ایرانی کرد. او همچنین از دوستان نزدیک و صمیمی جلال آل احمد بود و در دهه ۲۰ با او انجمن اصلاح را پایه‌گذاری کرد.
شمسی فضل‌الهی در مورد خواهر شوهرش خانم خجسته کیا می‌گویدبه بهانه تولد سهراب سپهری، در تاریکی آنقدر مانده‌ام که از روشنی حرف بزنم، در آبان ماه سال ۱۳۴۳، پس از بازگشت به ایران طراحی صحنهٔ یک نمایش به کارگردانی خانم خجسته کیا را انجام داد. دوره ما، دوره شانس بود. ما با سهراب سپهری، فروغ فرخزاد، بهمن فرسی، خانم خجسته کیا که خواهر شوهر من بودند و بسیاری از بزرگان تئاتر و ادبیات ایران هم دوره بودیم. جوانی ما در دورانی بود که بزرگان هنر ایران در اطراف مان حضور داشتند. پسر عموی من و یکی از اقوام دور ما که سهراب هشت کتاب را به وی تقدیم کرد، باعث شدند من در مجامع مختلف حضور داشته باشم. فروغ را طور دیگری می‌شناختم. توسط آقای ابراهیم گلستان برای پیش تولید فیلم خشت و آینه به دفتر وی در دروس دعوت شدم. سال ۴۱ بود و به همه گفتم که دیگر نمی‌خواهم فیلم بازی کنم.
بعد از آن برای خانم خجسته کیا که یکی از نام‌آوران تئاتر بود در دو تئاتر فوق مدرن ایران به نام‌های «آهن» و «گلدسته» بازی کردم که هر دوی این نمایش‌ها نوشته خود ایشان بود. بعد از آن من با برادر خانم کیا آشنا شدم و با یکدیگر ازدواج کردیم.
امیریه، اردن

مکان در 25px اردن
| Al `Amiriyah | Al `Amiriyah |
| --- | --- |
Al `AmiriyahLocation in Jordan: Al `AmiriyahLocation in Jordan
مختصات: ۳۱°۳۴′۳۰″ شمالی ۳۶°۵′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۷۵۰۰°شمالی ۳۶٫۰۹۹۷۲°شرقی﻿ / 31.57500; 36.09972: مختصات: ۳۱°۳۴′۳۰″ شمالی ۳۶°۵′۵۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۷۵۰۰°شمالی ۳۶٫۰۹۹۷۲°شرقی﻿ / 31.57500; 36.09972
استان‌های اردن: استان عمان
منطقهٔ زمانی: ساعت هماهنگ جهانی + 2
ال امیریه یک منطقهٔ مسکونی در اردن است که در استان عمان واقع شده‌است.
یان مولر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jan Börje Möller
زادروز:  ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
زادگاه:  مالمو
قد:  1.94m
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۷۱:  باشگاه فوتبال مالمو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۱–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال مالمو |  ۱۹۵ |  (۰) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال بریستول سیتی |  ۴۸ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۳ |  Toronto Blizzard |  ۵۵ |  (۰) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال مالمو |  ۱۱۸ |  (۱) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال هلسینگبورگس |  ۵۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  Trelleborgs FF |  ۱۷ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۸۴ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۹–۱۹۸۸ |  تیم ملی فوتبال سوئد |  ۱۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یان مولر (سوئدی: Jan Möller؛ زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۳) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مالمو، باشگاه فوتبال هلسینگبورگس، و باشگاه فوتبال بریستول سیتی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است.
اومنیا

مکان
| اومنیا | اومنیا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
اومنیا: اومنیا
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: وربانو-کوزیو-اوسولا (VB)
دهستان: Bagnella, Borca, Crusinallo, Cireggio, Santa Rita, Agrano, Gattugno, Sant'Anna
حکومت: حکومت
 • شهردار: Maria Adelaide Mellano (حزب دموکراتیک ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰٫۷۸ کیلومتر مربع (۱۱٫۸۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹۵ متر (۹۶۸ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۲): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۲)
 • کل: ۱۵۵۹۱
 • تراکم: ۵۱۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Omegnesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۲۸۸۸۷
پیش‌شماره تلفن: ۰۳۲۳
قدیس پشتیبان: امبروس
روز قدیس: 7 December
وبگاه: وبگاه رسمی
اومنیا (به ایتالیایی: Omegna) یک کومونه در ایتالیا است که در استان وربانو-کوزیو-اوسولا واقع شده‌است.
خصوصیات

اومنیا ۳۰٫۷۸ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۵۹۱ نفر جمعیت دارد و ۲۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر لودی، لمباردی خواهرخواندهٔ اومنیا هست.
عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا

عملیات‌های هوایی در جریان عملیات بارباروسا اشاره به مجموعه‌ای از عملیات‌های هوایی دارد که نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه) و نیروی هوایی شوروی در جریان عملیات بارباروسا در یک بازه حدوداً شش‌ماهه از ۲۲ ژوئن تا ماه اوایل ماه دسامبر سال ۱۹۴۱، سعی در ایجاد برتری هوایی بر فراز مناطق عملیاتی و پشتیبانی نیروهای زمینی خود داشتند.
تاکتیک

جنگنده‌های آلمانی در آرایش‌های گشاد تهاجمی دو و چهار هواگردی به عملیات می‌پرداختند. این تاکتیک جدید و انقلابی با رها کردن آرایش سه هواگردی V شکل، کاملاً بر جنگنده پرسرعت ب‌اف-۱۰۹ منطبق گشته بود تا خلبانان آن در حالتی انعطاف‌پذیر از مزیت سرعت بهره ببرند. مرسوم‌ترین تاکتیک تهاجمی جنگنده‌های آلمانی یورش از بالا و صعود مجدد به ارتفاعات بالا به کمک مزیت صعود سریع هواگردهای ب‌اف-۱۰۹ بود. این عمل بارها در جریان درگیری تکرار می‌شد. خلبانان ب‌اف-۱۰۹ به ندرت وارد رزم چرخشی با جنگنده‌های شوروی می‌شدند.
بمب‌افکن‌های آلمانی در یک یا چند آرایش تنگ V شکل عملیات می‌نمودند تا در کنار تماس‌های هوا به هوای رادیویی، قدرت آتش تیربارچی‌های خود را به حداکثر برسانند.
خلبانان جنگنده‌های شوروی آموزش دیده بودند در آرایش V شکل به عملیات بپردازند که موجب برتری جنگنده‌های آلمانی بر آن‌ها شده بود. جنگنده‌های شوروی هنگام قرار گرفتن زیر حمله جنگنده‌های دشمن، اغلب دایره دفاعی تشکیل می‌دادند. این آرایش حالت دفاعی خوبی ایجاد می‌نمود اما باعث بی‌تاثیر شدن مأموریت این جنگنده‌ها می‌گردید.
بمب‌افکن‌های شوروی در آرایش خطی با سه تا دوازده یا گاهی تعداد بسیار بیشتری هواگرد عملیات می‌نمودند. این آرایش توان آتش دفاعی آن‌ها علیه جنگنده‌های دشمن را کاهش می‌داد اما تمهیدی ضروری به جهت نیاز به حفظ اتصال بصری با فرمانده یگان بود؛ چرا که ارتباط رادیویی هوابه‌هوا در هواگردهای شوروی نایاب بود. تنها هواگرد فرمانده یگان به رادیو مجهز می‌شد که آن هم بسیار غیرقابل بود. بدین ترتیب همکاری در آسمان دشوار می‌گردید و در چندین مورد جنگنده‌های آلمانی با رساندن خود به پشت این خط، بمب‌افکن‌ها یکی پس از دیگری ساقط می‌نمودند؛ به وجهی که آخرین قربانی به اندازه نخستین آن‌ها غافل‌گیر می‌شد.
توان اولیه

| منطقه | جنگنده | بمب‌افکن | تهاجمی | شناسایی | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| لنینگراد | ۶۰۱ (۳۳) | ۳۵۵ (۳۶) | ۷۴ (۲) | ۳۱ (۱) | ۱۰۶۱ (۷۲) |
| بالتیک | ۶۶۸ (۹۵) | ۴۴۱ (۴۵) | ۸۵ (۵) | ۶ | ۱۲۰۰ (۱۴۵) |
| غرب | ۸۶۳ (۱۱۱) | ۵۳۱ (۷۴) | ۸۵ (۳) | ۵۳ (۱) | ۱۵۳۲ (۱۸۹) |
| کیف | ۱۱۹۵ (۱۳۴) | ۵۰۶ (۷۳) | ۱۳۵ (۷) | ۶۴ (۲) | ۱۹۰۰ (۲۱۶) |
| اودسا | ۴۴۸ (۸۲) | ۲۲۳ (۳۶) | ۲۹ | ۱۱۷ (۵) | ۸۱۷ (۱۲۳) |
| مجموع | ۳۷۷۵ (۴۵۵) | ۲۰۵۶ (۲۶۴) | ۴۰۸ (۱۷) | ۲۷۱ (۹) | ۶۵۱۰ (۷۴۵) |
پشتیبانی نزدیک هوایی

پس از حصول برتری هوایی در عرض چند روز، لوفت‌وافه از ۲۵ ژوئن توجه خود را معطوف به پشتیبانی مستقیم یا غیر مستقیم نیروی زمینی کرد. لوفت‌وافه در جریان این پشتیبانی تا پایان ماه نوامبر به شکل میانگین ۲۳۲۷۰ تن مواد منفجره بر سر دشمن فرود می‌آورد. حمله هواگردهای آلمانی تحرکات ریلی و نیروهای شوروی را فلج کرد. هدف قرار دادن خطوط آهن باعث شکستی آن‌ها می‌گشت که تعمیر آن‌ها گاهی تا ۶ ساعت به طول می‌انجامید. بسیاری از یگان‌های شوروی که شتابان به خط مقدم گسیل می‌گشتند پیش از رسیدن به مقصد توسط نیروی هوایی آلمان آسیب می‌دیدند. لشکر چهل و هشتم تفنگ‌دار ارتش سرخ در منطقه بالتیک به گونه‌ای مورد هدف بمب‌افکن‌های آلمانی قرار گرفت که پیش از رسیدن به میدان نبرد متحمل تلفات سنگین شد. لشکر هفتم تانک شوروی نیز در عرض چهارده ساعت ۶۳ تانک از مجموع ۳۶۸ تانک و تمامی ادوات ترابری خود را در اثر این حملات هوایی از دست داد. در ادامه نیروهای ارتش سرخ برای در امان نگاه داشتن خود از این حملات یا کاهش اثرات آن هنگام روز در دسته‌های کوچک به تحرکات می‌پرداختند یا به میان درختان جنگل‌ها پناه می‌بردند که این مسائل باعث کاهش کنترل فرماندهان بر یگان‌ها می‌گشت.
در طرف مقابل نزدیک به دو سوم پرواز هواگردهای نیروی هوایی شوروی در پشتیبانی از تهاجم نیروی زمینی یا دفاع از آن در مقابل حملات هوایی صورت می‌گرفت. از مابقی پروازهای این نیرو حدود ۵ درصد به حملات سطح عملیاتی، ۱۵ درصد به حفاظت از سایر هواگردها و ۱۰ درصد به شناسایی مربوط می‌شد.
لنینگراد

نیروی هوایی شوروی در ابتدای جنگ ۷ هنگ جنگنده و ۶ هنگ بمب‌افکن یا مجموع ۴۲۶ جنگنده و ۱۸۲ بمب‌افکن متوسط در نزدیکی لنینگراد مستقر ساخته بود. قریب به یک سوم از این مقدار جنگنده‌های منسوخ آی-۱۶ و آی-۱۵۳ بودند. هنگ‌های ۷ و ۱۵۹ جنگنده هواگردهای میگ-۳ در اختیار داشتند.
بمباران راهبردی مسکو

مقالهٔ اصلی: حملات هوایی به مسکو
سه هفته پس از آغاز عملیات، به دستور هیتلر لوفت‌وافه موظف به صورت دادن حملات هوایی علیه مسکو شد. حملات هوایی به مسکو عموماً به جهت وحشت‌آفرینی انجام می‌گرفت و به نقل از سرتیپ والتر وارلیمونت، هدف از آن انتقام حملات هوایی شوروی به هلسینکی و بوخارست بود. تصور می‌شد بمباران مسکو به یک «فاجعه مردمی» منجر خواهد شد و همانند تجربه ورشو، روتردام و بلگراد، فروپاشی رژیم شوروی را تسریع خواهد کرد. به هر صورت فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ، فرمانده ناوگان دوم هوایی لوفت‌وافه، با اشاره به توان ناکافی لوفت‌وافه در تهاجم به چنین هدف بزرگی، با این اقدام مخالف بود. هیتلر روز ۱۹ ژوئیه با صدور فرمان شماره ۳۳ پیشوا، ضمن اشاره به موارد دیگر، فرمان به صورت گرفتن تهاجم هوایی به مسکو داد. این عملیات با اسم رمز کلارا ستکین، نخستین بمباران راهبردی بزرگ در جبهه شرقی به حساب می‌آمد. در نخستین سری از حملات هوایی از ساعت ده شب به وقت مسکو در روز ۲۱ ژوئیه تا شب ۲۳ ژوئیه ۴۳۵ بمب‌افکن هائی ۱۱۱، یو ۸۸ و دو ۱۷ سه جناح ۴، ۵۳ و ۵۵ بمب‌افکن لوفت‌وافه در قالب چهار موج، ۳۴۲ تن مواد منفجره و ۸۰ هزار بمب آتش‌زا بر مسکو ریختند. در این زمان ۱۳۸۰ توپ و مسلسل ضدهوایی و نزدیک به ۵۰۰ جنگنده سپاه ۶ جنگنده دفاع هوایی شوروی از حریم هوایی مسکو محافظت می‌کردند. به هر صورت تعداد اندکی جنگنده شبانه مدین منظور موجود بود. طبق ادعای شوروی، در جریان این حمله هوایی ۳۴۳ تن از ساکنین شهر کشته و ۱۰۰۰ تن دیگر زخمی و در طرف مقابل ۳۴ هواگرد آلمانی سرنگون شدند. به هر صورت در حقیقت تنها سه هواگرد لوفت‌وافه شامل دو هائی ۱۱۱ و یک دو ۱۷ در این عملیات از دست رفتند؛ درحالیکه چندین هواگرد آسیب‌دیده دیگر توانستند خود را به اراضی تحت سلطه آلمان برسانند. نیروی هوایی شوروی در این حین ۴ جنگنده خود را تماماً به جهت مشکلات فنی از دست داد. شوروی تلاش زیادی کرد حتی از طریق احداث ساخمان‌های دروغین موقعیت اماکن حساس را از دید شناسایی هوایی لوفت‌وافه مخفی نگاه دارد. به هر صورت مهاجمان با پروازهای شناسایی عکس‌برداری و تحلیل دقیق آن‌ها، با خطای کمی اهداف را مورد اصابت قرار دادند و خسارت جدی متوجه پایتخت دشمن ساختند. بدین ترتیب چندین مرکز صنعتی و نظامی آسیب دید، ۳۷ ساختمان از جمله انبارهای راه‌آهن تخریب گردید و نزدیک به ۱۲۰۰ آتش‌سوزی به پا شد. آسیب به پایگاه برق‌آبی شماره ۱ شبکه قطار شهری مسکو و تأسیسات حیاتی دیگری را از کار انداخت. چندین بمب انفجاری و آتش‌زا در مجموعه کاخ کرملین فرود آمد و آسیب‌هایی را به همراه داشت. یک بمب اس‌سی ۵۰۰ پرتاب‌شده از هواگردهای گروه ۲ جناح ۵۵ بمب‌افکن سقف تالار سنت جورج این کاخ را سوراخ کرد اما منفجر نشد.
لوفت‌وافه در نزدیکی خطوط مقدم پایگاه‌های هوایی مناسبی برای بمب‌افکن‌های دو موتوره نداشت. حملات هوایی به مسکو می‌بایست از پایگاه‌های هوایی در پروس شرقی و غرب بلاروس در فاصله ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتری صورت می‌گرفت. فاصله زیاد مسکو با این پایگاه‌های سبب می‌شد بمب‌افکن‌های آلمانی وادار شوند جهت حمل سوخت بیشتر از میزان مهمات خود بکاهند. بمب‌افکن‌های دورنیه دو ۱۷ لوفت‌وافه تنها میزان حداقلی ۵۰۰ کیلوگرم بمب با خود بدین منظور حمل می‌کردند. این مسئله در کنار دفاع قدرتمند هوایی شوروی بر فراز مسکو، سبب کاهش میزان خسارات و عدم توجیه از دست دادن هواگردهای لوفت‌وافه می‌شد.
نبرد مسکو

همانند هم‌قطاران نیروی زمینی، یگان‌های لوفت‌وافه نیز فرصت چندانی برای آماده‌سازی و همچنین برنامه‌ریزی جهت عملیات تایفون، تهاجم به مسکو، نیافتند و این مسئله امکان اعمال تأثیر کامل را از آن‌ها گرفت. یکی از مهم‌ترین این یگان‌ها سپاه ۸ هوایی بود که به تازگی از ناحیه لنینگراد به ناحیه عملیاتی گروه ارتش مرکز منتقل شده بود. پیش از آغاز تهاجم این یگان به شدت به تعمیرات نیاز داشت.
با انتقال نیروی کمکی در قالب چندین لشکر و هنگ هوایی از سایر مناطق دیگر، هنگام آغاز نبرد مسکو نیروی هوایی تنها بخشی بود که شوروی از منظر عددی توان برابری با لوفت‌وافه داشت. نیروی هوایی شوروی توانست شش گروه هوایی ذخیره هر یک متشکل از چهار تا شش هنگ هوایی در ناحیه مسکو ایجاد نماید. روز ۱ اکتبر شوروی ۸۶۳ هواگرد شامل ۵۷۸ بمب‌افکن و ۲۸۵ جنگنده در این ناحیه داشت که البته از این مقدار ۳۰۱ بمب‌افکن و ۲۰۱ جنگنده در شرایط عملیاتی بودند.
شوروی از روز ۱ اکتبر شروع به دست زدن به تاکتیک جدیدی نمود که در قالب آن ده‌ها هنگ بمب‌افکن‌های منسوخ از جمله هواگردهای دوباله یو-۲ در عملیات‌های شبانه به کار گرفته می‌شدند. تأثیر این تاکتیک سبب شد لوفت‌وافه بخشی از توان جنگنده‌های خود را صرف عملیات‌های شبانه کند.
یونکرس یو ۸۷
پولیکارپوف آی-۱۶ بر فراز لنینگراد تحت محاصره
زن ملبس، مرد برهنه

نمونه ای از زن ملبس و مردان برهنه در، لندن (چپ) , پاریس (راست) و تورنتو (وسط) زنان با آلت مردانه عکس میگیرند در تصویر پایین دختر از دیدن آلت مردی تعجب زده شده و آن را در دست گرفته
زن ملبس، مرد برهنه یک سبک وابسته به شهوت‌نگاری است که بر اساس تعامل واقعی یا تصور شده یک یا چند مرد برهنه با یک یا چند زن دارای لباس صورت می‌گیرد. گاهی این عمل جزوی از خیالی پردازی جنسی زنان یا مردان است که یک عورت‌نمایی یا سناریوی پرستش بدنی را به تصویر می‌کشد.
روابط ارمنستان و سوریه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ارمنستان:  سوریه
 :  
روابط سوریه-ارمنستان و سوریه روابط خارجی بین ارمنستان و سوریه است. ارمنستان سفارتی در دمشق و کنسولگری ای در حلب دارد. سوریه در ۱۹۹۷ در ایروان سفارتی گشود. فاروق الشرع وزیر امور خارجه سوریه در ۱۹۹۲ از ارمنستان بازدید کرد.
سوریه کوتاه مدتی پس از فروپاشی اتحاد شوروی با ارمنستان روابط دیپلماتیک برقرار کرد. حافظ اسد رئیس جمهور سوریه تا حدی به خاطر جامعه بزرگ ارمنی در سوریه روابط خوبی با این کشور حفظ کرد. در حدود ۱۲۰ هزار ارمنی‌تبار در سوریه زندگی می‌کنند که در شهرهای کسب و الیعقوبیه اکثریت را تشکیل می‌دهند و در حیات سیاسی سوریه نقش آفرینی می‌کنند.
فهرست مساجد جهان اسلام

برای فهرست مساجد سراسر جهان، فهرست مساجد را ببینید.
این فهرست ممکن است ناکامل باشد و هرگز نتوان آن را کامل کرد. با  با استفاده از منابع معتبر، به ویکی‌پدیا کمک کنید.
این فهرست ناقصی از برخی مساجد مهم در جهان اسلام است.
مسجد الحرام و مرکز آن کعبه، مکه.
قبةالصخره، بیت‌المقدس.
مسجد النبی، مدینه.
مسجدالاقصی، بیت‌المقدس.
مسجد ابوحنیفه، اعظمیه، بغداد.
مسجد اموی دمشق، دمشق.
مسجد رفاعی، قاهره.
مسجد شاه، اصفهان.
ایا صوفیا، استانبول.
مسجد سلطان احمد، استانبول.
مسجد جامع هرات، هرات.
مسجد کبود، مزار شریف.
مسجد قرطبه، قرطبه.
مسجد پاریس.
ایرانوسیکلا

| ایرانوسیکلا | ایرانوسیکلا |
| --- | --- |
Iranocichla persa: Iranocichla persa
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سیکلیدسانان
تیره:: سیکلید
سرده:: ایرانوسیکلا
ایرانوسیکلا (به انگلیسی: Iranocichla) یا سیکلیدهای ایرانی، یک سرده از ماهیان عضو خانواده سیکلید است که در آب‌های شیرین و آب‌های لب‌شور در جنوب ایران یافت می‌شود. این ماهی‌ها تنها سیکلیدهای بومی ایران هستند.
گونه‌ها

در حال حاضر دو گونه توصیف شده در این سرده شناسایی شده‌اند. یک جمعیت دیگر نیز با قرابت نامشخص از حوضهٔ آبریز رود کر، جایی میان محدودهٔ زیست دو گونهٔ دیگر، گزارش شده‌اند.
(سیکلید ایرانی)Iranocichla hormuzensis Coad، 1982
Iranocichla persa Esmaeili , Seyadzadeh & Seehausen، 2016
فیلتینو

مکان
| فیلتینو | فیلتینو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Filettino: Comune di Filettino
ناحیه: لاتزیو
استان / شهرستان: استان فروزینونه (FR)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Luca Sellari
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۷٫۶۶ کیلومتر مربع (۲۹٫۹۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۰۶۳ متر (۳۴۸۸ فوت)
جمعیت (Sep. 2011): جمعیت (Sep. 2011)
 • کل: ۵۵۴
 • تراکم: ۷٫۱/کیلومتر مربع (۱۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 03010
پیش‌شماره تلفن: 0775
قدیس پشتیبان: San Bernardino da Siena
روز قدیس: 20 May
وبگاه: وبگاه رسمی
فیلتینو (به ایتالیایی: Filettino) یک کومونه در ایتالیا است که در استان فروزینونه واقع شده‌است.
خصوصیات

فیلتینو ۷۷٫۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۵۵۴ نفر جمعیت دارد و ۱٬۰۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایرانی باستان
زبان‌های ایرانی باستان

زبان‌های ایرانی باستان اصطلاحاً به زبان‌هایی گفته می‌شود که از هنگام جدایی اقوام ایرانی از هم‌نژادان آریائیشان در اواخر هزاره ۲ پ. م تا اندکی پس از فروپاشی شاهنشاهی هخامنشی در ۳۳۰ پ. م در میان اقوام ایرانی در پهنه وسیعی از مرزهای شمالی چین در شرق (در میان قبایل سکایی) تا سواحل شمالی دریای سیاه و دریای آزف در غرب (در میان قبایل اسکیتی) و از شمال غرب فلات ایران (در میان قبایل مادی) تا سواحل خلیج فارس (در میان قبایل پارسی) رواج داشتند. زبان‌های ایرانی به مرحلۀ نسبتاً یکپارچه‌ای بازمی‌گردند که با نوآوری‌های مشترک بسیاری، از مرحلۀ زبانی پیشین جدا شده اند، در واقع می‌توان از بازسازی زبان ایرانی آغازین (یا باستان) سخن به میان آورد.
از میان زبان‌های ایرانی باستان فقط آثار مکتوب دو زبان فارسی باستان و اوستایی (با دو گرایش گاهانی و متاخر) وجود دارند. برخی دیگر از زبان‌های این دوره که آثار غیرمستقیمی از آنها برجای مانده یا براساس موازین زبان‌شناختی تاریخی می‌توان به وجودشان اطمینان داشت آراخوسیایی (رُخَجی) باستان، بلخی باستان، پارتی باستان، خوارزمی باستان، سغدی باستان، شیرازی باستان، کرمانی باستان و مادی هستند.
اهل حق

اهل حق یا یارِسان به پیروان دین یاری گفته می‌شود که به‌طور عمده در دو کشور ایران و عراق زندگی می‌کنند. آیینی با باورهای رازورانه (باطنی) که تاریخ دقیق شکل‌گیری آن مشخص نیست، ولی پیروان آن به ازلی و ابدی بودن این آیین باور دارند. این دین در دوره‌های مختلف تاریخی مراحل مختلفی را پشت سر گذاشته است. اگرچه قدمت قدیمی‌ترین متون مذهبی دین یاری تا سدهٔ چهارم هجری (دوره شاه خوشین) و قدمت برخی از نیایشگاه‌های آن به پیش از اسلام نیز می‌رسد، اما ساختار کنونی آن از سدهٔ نهم هجری و توسط سلطان سهاک بنیان نهاده شده است که این شخصیت در اعتقادات مردم یارسان بالاترین جایگاه را در نظام آیینی دارد.
اعتقادات نظری و برخی آداب و مناسک عملی در میان همگی جامعهٔ یارسان مشترک است، اما ممکن است بسته به اینکه سرسپردهٔ دین یاری در چه جغرافیایی زندگی کند، آداب و رسوم متفاوتی نیز در میان آن‌ها وجود داشته باشد. دین یاری نشانه‌هایی از تأثیر آموزه‌های ادیان مختلف را بر آموزه‌های عملی و برخی مبانی نظری خود نشان می‌دهد و شباهت‌هایی با دین‌های دیگر همچون: مهرپرستی، مانویت، یهودیت، مسیحیت و شیعه… در این دین به چشم می‌خورد؛ با این وجود دین یاری از اسلام، جدا است.