شهر کربن صفر
اصول راهنما

صفر خالص یک مفهوم علمی است که می‌توان آن را بر اساس اهداف قابل اندازه‌گیری تعریف کرد. این می‌تواند چارچوب مرجعی برای درک و ارزیابی تأثیر اقدامات برای رسیدگی به تغییرات آب و هوا فراهم کند. استفاده از مفهوم صفر خالص به عنوان چارچوبی برای اقدامات اقلیمی، باید به عنوان بخشی از فعالیت‌های جاری سیستم‌های اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و عملیاتی، اندازه‌گیری و پایش شود.
بازه زمانی مورد نیاز یک عامل اساسی است که باعث تعیین فوریت اقدامات برای صفر خالص می‌شود. از سال ۲۰۲۱، تأثیر انتشار کربن بر گرمایش سطح سیاره یکنواخت، تقریباً خطی و بلند مدت است؛ بنابراین، تلاش برای دستیابی به صفر خالص باید برنامه‌های بلندمدتی باشد که در چندین دهه حفظ و حمایت شود. هدف صفر خالص، دستیابی به حالت تعادلی است که بتوان آن را طی چندین دهه تا قرن‌ها حفظ کرد.
دانشمندان می‌توانند تغییرات در حال اتفاق در جو کره زمین را اندازه‌گیری کنند و بودجه مورد نیاز برای کربن را تخمین بزنند، اما شناسایی و عملیاتی کردن مداخلات بایستی در سطوح مختلف در سراسر جهان رخ دهد. به عنوان یک چارچوب مرجع برای تصمیم‌ گیرندگان، تأثیر این موضوع در سطح جهانی باید به اهداف قابل تعریف برای نهادها در سطوح ملی، زیرملی، شرکتی، سازمانی و فردی تبدیل شود.
در عمل، تعیین اهداف خالص صفر به صورت خودتنظیمی و داوطلبانه بوده‌است. حقوق، اهدافی را تعیین می‌کنند تا به آن‌ها دست یابند. برخی از آنها در کمپین‌ها و ابتکارات داوطلبانه مانند توافق پاریس، کمپین مسابقه تا صفر سازمان ملل، رقابت شهرها تا صفر، انجمن مالکان دارایی‌های خالص صفر و ابتکار اهداف مبتنی بر علم از جمله این اقدامات است. ارزیابی‌های منظم پیشرفت از جمله ارزیابی‌های ابتکارات جهانی مستقل مانند CDP و ابتکار مسیر انتقال (TPI)، نوعی بازخورد را ارائه می‌دهد. تا سال ۲۰۲۲ بیش از ۱۰۰۰ شهر، شامل ۲۵ کلان شهر در سراسر جهان و ۱۰۰ شهر در ایالات متحده، بخشی از پویش Cities Race to Zero هستند.
در حالی که تعیین اهداف، یک امر کلیدی است، اما اهداف باید از طریق مکانیسم‌های مؤثر برای حکمرانی، نظارت، پاسخگویی و گزارش‌دهی پایش و پیگیری شود. اهداف بلندمدت باید به اقدامات عملی کوتاه‌مدت، با برنامه‌ها و روش‌های دقیق برای ایجاد خطوط پایه، اندازه‌گیری نتایج و ارزیابی اثرات تبدیل شوند. از بسیاری جهات، شهرها برای رسیدگی مؤثر به مسائل آب و هوایی در موقعیت حساسی قرار دارند: آنها به اندازه کافی بزرگ هستند که از صرفه جویی در مقیاس بهره ببرند و به اندازه کافی به مشکلات واقعی نزدیک هستند تا بر توسعه استراتژی‌های واقعی قابل اجرا تمرکز کنند. با افزایش تقاضا، انگیزه قوی برای رسیدگی به مسائل و یافتن و به اشتراک گذاری راه حل‌ها ایجاد می‌شود.
هفت رویکرد از کربن صفر خالص برای استفاده موفقیت‌آمیز از آن به عنوان چارچوبی برای اقدام آب و هوایی بسیار مهم است. این رویکردها با توسعه شهرهای صفر خالص مرتبط هستند.
زودتر بهتر است. اقدامات اقلیمی پیشرو، همراه با برنامه‌ریزی بلندمدت طی سال‌ها یا دهه‌ها، مقرون به صرفه‌ترین راه برای دستیابی به اهداف دما و همچنین انعطاف پذیرترین راه در مواجهه با اطلاعات جدید است.
جامع باشید. با رسیدن سطح کربن به نقاط اوج بحرانی، برنامه‌هایی که به جای کاهش جزئی انتشار گازهای گلخانه‌ای به‌طور جامع مقابله می‌کنند، ضروری می‌شوند. نواحی مشکل دار که درمان آن‌ها سخت‌تر است باید در کنار موارد ساده‌تر مورد توجه قرار گیرند.
مراقب اتکای بیش از حد به استراتژی‌های حذف کربن در مراحل اولیه باشید. این‌ها هنوز به خوبی شناخته و درک نشده‌اند و ممکن است نگرش «تجارت مانند همیشه» را نسبت به تغییرات آب و هوایی پررنگ کند.
ارزیابی مجدد و بهبود سیستم‌ها برای جبران کربن. چنین سیستم‌هایی از نظر قابلیت‌های علمی و فنی مورد تردید قرار گرفته‌اند. یکپارچگی محیطی؛ ساختارهای نظارت، گزارش و راستی آزمایی؛ و اثرات اجتماعی و زیست‌محیطی.
به‌کارگیری اصول توسعه پایدار. دستیابی به صفر خالص در سطح جهانی مستلزم اجرای گذارهای عادلانه و عادلانه است که اهداف اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی را در مناطقی با شرایط بسیار متفاوت متعادل می‌کند.
بر استراتژی‌های گسترده برای پایداری تمرکز کنید. شهرها به‌طور بالقوه می‌توانند چندین مشکل را به‌طور همزمان، از طریق راه حل‌هایی که مبتنی بر طبیعت، مبتنی بر تنوع زیستی و رهبری مردم هستند، حل کنند. توجه به این نکته مهم است که والدین دارای فرزندان کوچک، فقرا، سالمندان و معلولان ممکن است شهر را متفاوت از آن‌هایی که ثروتمند هستند و راحت تر جابه‌جا می‌شوند، تجربه کنند.
فرصت‌ها را ببینید. راه‌حل‌ها و نوآوری‌های صفر خالص جدید منجر به تغییرات اقتصادی می‌شود که شامل فرصت‌هایی برای سرمایه‌گذاری، تجدید و رشد می‌شود.
شباهت‌های زیادی بین شهرهای بدون کربن و شهرهای اکو وجود دارد. بحث‌های مربوط به اکوشهرها به‌طور گسترده‌تری بر روی مسائل اجتماعی و زیست‌محیطی با تأکید کمتر بر نظارت بر کربن و ضرورت رسیدن به تعادل انرژی خالص متمرکز می‌شوند. بسیاری از اصول پیشنهادی برای توسعه شهرهای زیست‌محیطی نیز با شهرهای صفر خالص مرتبط هستند، از جمله تجدید نظر در اولویت‌های کاربری زمین برای ایجاد جوامع با کاربری مختلط پایدار؛ تجدید نظر در اولویت‌های حمل و نقل به نفع حمل و نقل پیاده، دوچرخه، گاری و حمل و نقل عمومی به جای خودرو؛ افزایش آگاهی زیست‌محیطی؛ حمایت از کشاورزی محلی و باغ‌های محلی و ترویج بازیافت و حفظ منابع.