انگشت وسط (ژست)
استفادهٔ سیاسی و نظامی

این حرکت در رویدادهای سیاسی دخالت داشته است. در جریان حادثهٔ یواس‌اس پوئبلو که در آن یک کشتی آمریکایی توسط کرهٔ شمالی به اسارت درآمد، اعضای خدمهٔ آمریکایی که اسیر شده بودند، اغلب به‌طور پنهانی انگشت وسط نشان می‌دادند تا استفادهٔ کره‌ای‌ها از این تصاویر در تبلیغاتشان را تضعیف کنند. کره‌ای‌ها که از معنای این حرکت بی‌اطلاع بودند، در ابتدا از سوی زندانیان به آنها گفته شد که این یک «نشانهٔ خوش‌شانسی هاوایی» است. وقتی که نگهبانان بالاخره متوجه شدند، اعضای خدمه تحت ضربات شدید قرار گرفتند. ابی هافمن در کنوانسیون ملی دموکراتیک ۱۹۶۸ از این حرکت استفاده کرد. رونالد ریگان، در حالی که فرماندار کالیفرنیا بود، به معترضان ضدفرهنگ در برکلی انگشت وسط نشان داد. نلسون راکفلر، که آن زمان معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده بود، این حرکت را در یک توقف کارزاری در نزدیکی بینگهمتون، نیویورک به سوی کسانی که او را هو می‌کردند، انجام داد، که باعث شد این حرکت به «ژست راکفلر» معروف شود. در سال ۱۹۸۲، پیر ترودو، نخست‌وزیر وقت کانادا، به معترضان در سلمون آرم انگشت وسط نشان داد، که باعث شد این حادثه به «سلام سلمون آرم» معروف شود. خود این حرکت به «سلام ترودو» نیز نامیده شده است. رئیس‌جمهور سابق جرج دابلیو. بوش در حالی که فرماندار تگزاس بود، در یک تأسیسات تولیدی در آستین به دوربین انگشت وسط نشان داد و گفت که این «فقط یک سلام پیروزی با یک انگشت» بود. انتونی وینر بعد از اینکه از دفتر مرکزی انتخابات خود خارج شد و انتخابات مقدماتی ۲۰۱۳ نیویورک را باخت، به خبرنگاران انگشت وسط نشان داد. در جریان انتخابات فدرال آلمان ۲۰۱۳، نامزد اصلی حزب سوسیال دموکرات آلمان، پر اشتاینبروک به‌طور جنجالی در یک مصاحبهٔ تصویری با ضمیمهٔ مجلهٔ زوددویچه تسایتونگ انگشت وسط نشان داد.
در جریان جنگ جهانی دوم، گروه هوابرد ۹۱ از نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا این حرکت را به‌عنوان «سلام انگشت سخت» می‌نامید. این حرکت به شکلی شوخ‌طبعانه برای نشان دادن اینکه یک خلبان اشتباهی مرتکب شده یا تخلفی کرده است، استفاده می‌شد؛ این عبارت اشاره به اصطلاحات عامیانهٔ بریتانیایی برای بی‌توجهی (یعنی «انگشتت رو از پشت دربیار») داشت. «دستور انگشت سخت» پس از جنگ به‌عنوان یک سری جوایز از سوی انجمن جانبازان گروه هوابرد ۹۱، با مجسمه‌های چوبی از یک دست که انگشت وسط نشان می‌داد، ادامه یافت. در سال ۲۰۰۵، در جریان جنگ عراق، سرگرد گانری مایکل برگاردت پس از اینکه بمب کنارجاده‌ای نتوانست او را بکشد، به سمت شورشیان عراقی که به نظر می‌رسید او را تماشا می‌کنند، این حرکت را انجام داد و عکسی از آن منتشر شد.
این حرکت در جلسات قضائی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. دادگاه استیناف در هارتفورد، کنتیکت در سال ۱۹۷۶ حکمی صادر کرد که نشان دادن انگشت وسط توهین‌آمیز است اما نه فحش، بعد از اینکه یک افسر پلیس یک نوجوان ۱۶ ساله را به دلیل اینکه به افسر انگشت وسط نشان داده بود، به توهین متهم کرد. این پرونده به دادگاه عالی کنتیکت ارجاع شد، که حکم را تأیید کرد. در مارس ۲۰۰۶، یک دادخواست فدرال در خصوص مسئلهٔ آزادی بیان مطرح شد.
دست دادن انگشت وسط باعث پیامدهای منفی شده است. یک مرد مالزیایی پس از اینکه در یک تعقیب و گریز خودرویی به یک راننده انگشت وسط نشان داد، به دلیل ضرب و شتم شدید کشته شد. یک مرد پاکستانی نیز به دلیل این حرکت توسط امارات متحدهٔ عربی اخراج شد چرا که این حرکت ناقض قوانین و بی‌ادبی است.
افراد به عنوان یک روش اعتراض انگشت وسط نشان داده‌اند. در یک کنسرت، ریکی مارتین به تصویر جرج دابلیو. بوش انگشت وسط نشان داد تا علیه جنگ عراق اعتراض کند. معترضان صرب به سفارت روسیه انگشت وسط نشان دادند و در جمهوری چک به عنوان اعتراض به ناتوانی دولت این حرکت انجام شد. در همان سال‌ها، بسیاری از شهروندان ایتالیا این حرکت را به‌عنوان اعتراض به مالیاتی که «شبیه‌سازی» از دولت نامیده می‌شد، استفاده کردند.
فیلسوف کلبی دیوژن، به تصویر کشیده‌شده توسط ژروم در کنار خمره‌ای که در آن زندگی می‌کرد؛ هنگامی که غریبه‌هایی در مسافرخانه آرزو داشتند سخنران بزرگ دموستن را ببینند، دیوژن انگشت وسط خود را نشان داد و فریاد زد: «این، برای شما، عوام‌فریب آتنی‌ها است.»
چارلز "اولد هاس" رادبورن در سال ۱۸۸۶، نخستین عکس شناخته‌شده از این اشاره.
تمبر پستی اوکراین که یک سرباز اوکراینی را در لباس نبرد نشان می‌دهد که به رزمناو روسی «ماسکوا» انگشت وسط نشان می‌دهد.