stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منصور قدر
تحصیلات

منصور قدر دارای مدرک مهندسی شیمی، لیسانس علوم سیاسی و فوق لیسانس علوم از دانشگاه‌های امریکا بود.
کتاب‌ها

او مؤلف دو کتاب دربارهٔ تاریخ اردن و فلسطین بود. نخستین کتاب وی «فلسطین و اسرائیل» و دومین کتابش که در امرداد ۲۵۲۵ شاهنشاهی مصادف با ژوئیهٔ 1976 میلادی از سوی ادارهٔ انتشارات و مدارک وزارت امور خارجه منتشر شده «لبنان و جهان عرب» نام دارد. قدر در کتاب دوم، تا پایان وقایع تل زعتر و آغاز ریاست جمهوری الیاس سرکیس را شرح داده است.
اطلاع از ربایش موسی صدر

قدر در مصاحبه با تاریخ شفاهی بنیاد مطالعات ایران گفته است مرداد سال ۱۳۵۷ یعنی یک ماه پیش از ناپدیدسازی قهری موسی صدر در لیبی، حافظ اسد از او خواسته به شاهنشاه اطلاع دهد که صدر به زودی دیگر در صحنه سیاسی لبنان نخواهد بود. در اسناد ساواک به تاریخ ۲۵۳۵/۸/۱۹ شاهنشاهی [مصادف با ۱۳۵۵ شمسی] ۲۲ ماه پیش از ربوده شدن صدر نیز آمده است داوید کیمخی، معاون وقت سرویس اطلاعات خارجی اسرائیل، به رئیس ساواک، ارتشبد نصیری می‌گوید کار موسی صدر تمام است و به فکر جایگزین برای او باشید.
سرنوشت

از حیات یا درگذشت منصور قدر اطلاعی در دست نیست. آخرین سندی که از او وجود دارد مصاحبهٔ ۴ مه ۱۹۸۶ او با تاریخ شفاهی بنیاد مطالعات ایران است.
موریس بریت

| موریس بریت | موریس بریت |
| --- | --- |
موریس لی بریت، دریافت کنندهٔ مدال افتخار: موریس لی بریت، دریافت کنندهٔ مدال افتخار
۱۱مین معاون فرماندار آرکانزاس: ۱۱مین معاون فرماندار آرکانزاس
دوره مسئولیت ۱۰ ژانویه ۱۹۶۷ – ۱۲ ژانویه ۱۹۷۱: دوره مسئولیت ۱۰ ژانویه ۱۹۶۷ – ۱۲ ژانویه ۱۹۷۱
فرماندار: Winthrop Rockefeller
پس از: Nathan Green Gordon
پیش از: Bob C. Riley
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: موریس لی بریت ۲۹ ژوئن ۱۹۱۹ کارلیستله (آرکانزاس), US
درگذشته: ۲۶ نوامبر ۱۹۹۵ (۷۶ سال) لیتل راک، آرکانزاس
آرامگاه: قبرستان ملی لیتل راک
شناخته‌شده برای: بازیکن فوتبال NFL معاون فرماندار آرکانزاس (۱۹۶۷–۱۹۷۱)
خدمات نظامی: خدمات نظامی
لقب(ها): «فوتسی»
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۹۴۱–۱۹۴۴
درجه: سروان
یگان: دسته L, 3مین نبرد، ۳۰مین هنگ پیاده، ۳مین بخش پیاده
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ جهانی دوم
جوایز: نشان افتخار صلیب خدمات برجسته ستاره نقره‌ای ستاره برنزی پرپل هارت (4) مدال فرماندهی ارتش تقدیرنامه واحد ریاست‌جمهوری نشان مبارز پیاده صلیب نظامی بریتانیایی مدال نظامی شجاعت ایتالیایی
موریس لی «فوتسی» بریت (۲۹ ژوئن ۱۹۱۹–۲۶ ۱۹۹۵)، بازیکن حرفه‌ای آمریکایی فوتبال، برندهٔ مدال افتخار جنگ دوم جهانی، بازرگان و نائب فرماندار آرکانزاس بود. وی در تیم فوتبال دیترویت لاینز در سال ۱۹۴۱ و سپس از سال ۱۹۶۷ تا سال ۱۹۷۱ در جریان فرمانداری فرماندار وینتروپ راکفلر، یازدهمین نائب فرماندار آرکانزاس بود. راکفلر و بریت از جمله نخستین جمهوری‌خواهان بودند که از دورهٔ بازسازی به بعد در دو سمت عالی‌رتبه ایالت آرکانزاس خدمت می‌کردند.
اوایل زندگی

بریت، پسر موریس لی و ویرجی بریت، با نام موریس بریت در کارلیستله شهرستان لونکه در مرکز آرکانزاس بدنیا آمد. در خوردسالی خانواده‌اش از کارلیسکی به شهرستان لونکه که در همان نزدیکی واقع بود نقل مکان کرد. بریت پس از برنده شدن یک جوره بوت در یک نمایشگاه محلی در نواجوانی، لقب «فوتسی» را دریافت کرد؛ اندازه وی سیزده پا بود. بریت در سال ۱۹۳۷ به‌عنوان دانشجوی اول (دانشجوری ممتاز فارغ‌التحصیل که خطابه جشن فارغ‌التحصیلی را می‌خواند) از دبیرستان لونکه فارغ شد و وارد دانشگاه آرکانزاس در فییتویل شد که در این‌دانشگاه با اعطای بورسیه تحصیلی ورزشی در فوتبال و بسکتبال مورد حمایت قرار گرفت. وی مدرک کارشناسی خود را در رشته روزنامه‌نگاری بدست آورد و به‌محض فراغت در سال ۱۹۴۱، به عنوان ستوان دوم پیاده‌نظام از طریق سپاه آموزش افسران ذخیره در ارتش ذخیره منصوب شد. وی عضو انجمن برادری و باشگاه‌های زنان سیگما چی بود.
باشگاه فوتبال رئال بتیس

Football club
باشگاه فوتبال رئال بتیس باشگاه فوتبالی است که در شهر سویل کشور اسپانیا قرار دارد. این باشگاه که در سال ۱۹۰۷ تأسیس شده است. ورزشگاه این تیم بنیتو ویامارین نام دارد و ۶۰٬۷۲۰ نفر ظرفیت دارد. این تیم پیراهن سبز و سفید رنگ بر تن می‌کند.
رئال بتیس در فصل ۰۸–۲۰۰۷، جشنی به مناسبت صدسالگی تأسیس باشگاه برگزار کرد. آن‌ها بعد از قرار گرفتن در مکان هجدهم فصل ۰۹–۲۰۰۸ لالیگا، به دسته پایین‌تر یعنی لیگا ادلانته سقوط کردند اما دو سال بعد با قهرمانی در آن رقابت‌ها به سطح اول فوتبال اسپانیا بازگشتند. اما آنها بازهم در سال ۲۰۱۳–۱ّ۴به دسته پایین‌تر سقوط کردند. اما دوباره فصل پیش ۲۰۱۴–۱۵ به لالیگا بازگشتند.
این باشگاه همچنین سابقه یک بار قهرمانی در لالیگا را دارد.
تاریخچه

نام «بتیس» از Baetis گرفته شده است که نام رومی رودخانه گوادالکیبیر است که از شهر سویل عبور می‌کند و نام یکی از استانهای روم در آن منطقه بود. پیشوند رئال در سال ۱۹۱۴ پس از حمایت این باشگاه از پادشاه آلفونسو سیزدهم اضافه شد.
تاریخچه > تأسیس

باشگاه فوتبال سویا نخستین باشگاهی بود که در شهر سویل و در اکتبر ۱۹۰۵ تأسیس شد، در حالی که دومین باشگاه این شهر، سویا بالومپیه در سپتامبر ۱۹۰۷، توسط دانشجویان آکادمی پلی تکنیک محلی تأسیس شد و قبل از به رسمیت شناخته شدن در سال ۱۹۰۹ به مدت دو سال در حال فعالیت بود. با وجود این، سال ۱۹۰۷ به عنوان تاریخ رسمی تأسیس این باشگاه شناخته می‌شود.
به دنبال جدایی داخلی از سویا، باشگاه دیگری با نام باشگاه فوتبال بتیس تشکیل شد که در سال ۱۹۱۴ با سویا بالومپیه ادغام شد. این باشگاه در همان سال حمایت سلطنتی خود را دریافت کرد و به همین دلیل نام رئال بتیس بالومپیه (Real Betis Balompié) را به خود اختصاص داد. هواداران همچنان از این باشگاه با عنوان بالومپیه یاد می‌کردند و خود را به عنوان Los Balompedistas می‌شناختند تا آنکه در دهه ۱۹۳۰، بتیس و صفت بتیکوس (Béticos) هنگام بحث دربارهٔ باشگاه و پیروانش به اصطلاحات رایج تبدیل شدند.
رئال بتیس در حال حاضر پیراهن سبز و سفید به تن می‌کند اما در ابتدا با پیراهن‌های یک‌دست آبی و شورت سفید بازی می‌کرد که دلیل دیگری غیر از دسترسی آسان به چنین رنگ‌های ساده ای برای انتخاب این رنگ وجود ندارد.[نیازمند منبع] راموس آسنسیو - یکی از بنیانگذاران و کاپیتان تیم - با کمک روابط خود در اسکاتلند توانست با تیم سلتیک تماس بگیرد و همان پارچه ای را که برای ساخت نوارهای سبز معروف این باشگاه استفاده می‌شد را تأمین کند.[نیازمند منبع] با این وجود در وب سایت رسمی این باشگاه هیچ اشاره ای به سلتیک یا اسکاتلند در تاریخ بتیس نشده است. پس از دریافت موفقیت‌آمیز مواد لازم، مانوئل با تغییر خطوط سبز و سفید به خطوط عمودی، نوارها را درست کرد - چیزی که در آن زمان در اسپانیا کاملاً سابقه نداشت. این حرکتی بود که در نهایت بتیسی را به وجود آورد که امروزه شاهد آن هستیم.[نیازمند منبع]
تاریخچه > دهه ۱۹۳۰: صعود، قهرمانی و سقوط

در دوران جمهوری دوم اسپانیا (۱۹۳۹–۱۹۳۱)، حمایت سلطنتی از همه سازمانها و تشکیلات لغو شد، و به این ترتیب این باشگاه به عنوان بتیس بالومپیه (Betis Balompié) شناخته می‌شد تا اینکه پس از جنگ داخلی اسپانیا دوباره به نام کامل خود بازگشت. این باشگاه برای اولین بار در ۲۱ ژوئن ۱۹۳۱ به فینال کوپا دل پرزیدنتلا د لا رپوبلیکا به میزبانی مادرید راه یافت، که با نتیجه ۳–۱ به اتلتیک بیلبائو باخت. بتیس در فصل ۳۲–۱۹۳۱ با دو امتیاز بالاتر از رئال اویدو در رده نخست جدول قرار گرفت و ۲۵ سالگی خود را با کسب اولین عنوان قهرمانی در دسته سگوندا دیویسیون جشن گرفت و در پی آن به اولین باشگاهی از اندلس مبدل شد که در لا لیگا بازی می‌کند.
در ۲۸ آوریل ۱۹۳۵ و با هدایت مربی ایرلندی پاتریک اوکانل، بتیس قهرمان لا لیگا شد که تا به امروز تنها عنوان قهرمانی آنها در لیگ دسته اول فوتبال اسپانیا بوده است. آنها با یک امتیاز بالاتر از رئال مادرید صدرنشین جدول لیگ شدند. یک سال پس از آن و در فصل ۳۶–۱۹۳۵ بتیس به رتبه هفتم سقوط کرد که از دلایل آن می‌توان فروپاشی ترکیب تیم قهرمان به دلیل اوضاع اقتصادی نامناسب باشگاه و شروع جنگ داخلی اشاره کرد، تا آنجا که تنها ۱۵ ماه پس از کسب عنوان قهرمانی در لیگ فقط دو بازیکن از ترکیب تیم قهرمان سال ۱۹۳۵ در تیم باقی مانده بودند: پرال و سارو. در طول جنگ داخلی بین سالهای ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹ هیچ لیگ رسمی برگزار نشد، اما با از سرگیری لیگ در فصل ۴۰–۱۹۳۹، دقیقاً ۵ سال پس از کسب عنوان قهرمانی باشگاه، بتیس به دسته دوم سقوط کرد.
تاریخچه > تاریکترین دوران

علیرغم بازگشت کوتاه مدت به لیگ برتر که فقط یک فصل به طول انجامید، این باشگاه همچنان رو به زوال بود و در سال ۱۹۴۷ با سقوط به ترسرا دیویسیون، به بدترین دوران خود رسید. بسیاری از هواداران ده سالی را که در این دسته گذراندند، کلیدی برای «هویت» و «روح» باشگاه می‌دانند. در طول این دوران، بتیس به دلیل پر شدن ورزشگاه خود در بازی‌های خانگی و داشتن حمایت گسترده در مسابقات خارج از خانه، به «مارش سبز» شهرت پیدا کرد.
وقتی این تیم در سال ۱۹۵۴ به سطح دوم فوتبال اسپانیا بازگشت، به تنها باشگاهی در اسپانیا تبدیل شد که عنوان قهرمانی در هر سه دسته برتر فوتبال اسپانیا را به دست آورده است. عامل اصلی در گذر بتیس از این دوره تاریک و بازگشت به سگوندا را می‌توان رئیس آن، مانوئل روئیز رودریگز دانست.
تاریخچه > بنیتو ویامارین

در سال ۱۹۵۵، مانوئل روئیز رودریگز از مدیریت باشگاه کنار رفت و معتقد بود که نمی‌تواند رشد اقتصادی بیشتری ایجاد کند و به این ترتیب بنیتو ویامارین معروف‌ترین رئیس سابق بتیس جایگزین وی شد. در زمان ریاست او بتیس در فصل ۵۹–۱۹۵۸ به لیگ برتر بازگشت و در پایان فصل ۶۴–۱۹۶۳ جایگاه سوم جدول را به خود اختصاص داد. خرید ورزشگاه هلیوپولیس توسط او در سال ۱۹۶۱ نقطه عطفی در تاریخ باشگاه محسوب می‌شود. این ورزشگاه تا سال ۱۹۹۷ بنیتو ویامارین نامیده می‌شد. در سال ۱۹۶۵، ویامارین پس از ده سال هدایت باشگاه، از سمت خود کنار رفت.
تنها یک سال پس از جدایی ویامارین، این باشگاه دوباره به دسته دوم سقوط کرد و پس از آن تقریباً به شکل متوالی صعود و سقوط به دسته بالاتر و پایین‌تر را تجربه کرد تا آنکه توانست جایگاه خود را در دسته برتر فوتبال اسپانیا در فصل ۷۵–۱۹۷۴ تثبیت کند.
تاریخچه > نخستین قهرمانی در کوپا دل ری و راهیابی به اروپا

در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۷، بتیس در فینال کوپا دل ری و به میزبانی ورزشگاه ویسنته کالدرون به مصاف دیگر فینالیست این رقابت اتلتیک بیلبائو رفت. این بازی در وقت‌های معمول با نتیجه ۲–۲ به پایان رسید و در ضربات پنالتی، پس از ۲۱ ضربه، بتیس با نتیجه ۸–۷ پیروز شد. در کنار آن کسب مقام پنجم در لیگ، یک فصل خوب را برای بتیس رقم زد.
پس از آن پیروزی، بتیس در جام برندگان جام اروپا شرکت کرد: پس از حذف میلان با نتیجه ۳–۲ در مرحله اول، این تیم به مرحله یک چهارم نهایی رسید، جایی که آنها به دینامو مسکو باختند. این تیم با وجود عملکرد قدرتمند خود در اروپا، از لیگ سقوط کرد.
دو فصل بعد، بتیس به لا لیگا بازگشت که آغازگر «دوران خوبی» برای این باشگاه بود و در سه فصل پیاپی، کار خود را در جمع شش تیم برتر به پایان رساند و همچنین در دو فصل ۱۹۸۲ و ۱۹۸۴ موفق به کسب سهمیه جام یوفا شد.
در تابستان ۱۹۸۲، ورزشگاه بنیتو ویامارین میزبان دو بازی از جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ بود و همچنین شاهد درهم شکستن تیم ملی مالت در برابر اسپانیا در راه صعود به یوفا ۱۹۸۴ با نتیجه ۱۲–۱ بود.
تاریخچه > موفقیت سرا فرر

پس از سه فصل حضور در لیگ دسته دوم، با مربیگری لورنزو سرا فرر، بتیس برای فصل ۹۴–۱۹۹۵ به دسته برتر فوتبال اسپانیا بازگشت و پس از کسب مقام سوم سهمیه حضور در جام یوفا را به دست آورد.
در رقابت‌های اروپایی، بتیس قبل از شکست ۳–۲ در فینال برابر بوردو، فنرباغچه را در مجموع ۴–۱ و کایزرسلاترن را ۴–۱ مغلوب کرد. در سال ۱۹۹۷، ۲۰ سال پس از قهرمانی در جام حذفی برای اولین بار، این باشگاه به فینال کوپا دل ری رسید که بار دیگر به میزبانی مادرید و این بار در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو برگزار شد که پس از وقت اضافی ۲–۳ مقابل بارسلونا شکست خورد.
اتفاقاً، سرا فرر بتیس را در آن تابستان برای عقد قرارداد با بارسا ترک کرد تا بازیکن سابق بتیس، لوییس آراگونس جایگزین او شود. آراگونس تنها یک فصل با این تیم دوام آورد و تیم را به مقام هشتم در جدول لیگ و یک چهارم نهایی در جام برندگان جام اروپا رساند، جایی که آنها در مجموع ۲ بر ۵ به قهرمان نهایی آن رقابت‌ها، چلسی باختند.
به دنبال آراگونس، دوران مربیگری بحث‌برانگیز خاویر کلمنته آغاز شد، که به یک هوادار تف کرد و تلویحاً گفت که اندلس "یک کشور دیگر است!".[نیازمند منبع] بتیس کار خود را در لا لیگا ۹۹–۱۹۹۸ با کسب رتبه یازدهم پایان داد و در جام یوفا توسط بولونیا در دور سوم حذف شد. برای چند فصل بعدی، بتیس سرمربی‌های زیادی را تعویض کرد، سقوط و سپس صعود کرد تا آنکه با هدایت خوانده راموس در لا لیگا ۰۲–۲۰۰۱ ششم شد.
راموس تنها پس از یک فصل از تیم رفت، اما ویکتور فرناندز، که سابقه قهرمانی در جام برندگان جام اروپا را همراه با رئال ساراگوسا داشت، جایگزین وی شد. او در طی دو سال مربیگری خود تیم را به مقام هشتم و نهم در لیگ و دور سوم جام یوفا ۰۳–۲۰۰۲ رساند که در مجموع با نتیجه ۱–۲ توسط اوسر حذف شد.
در سال ۲۰۰۴، با رفتن فرناندز، سرا فرر به این تیم بازگشت که با هدایت او، بتیس به مقام چهارم لیگ برتر دست یافت. آنها همچنین در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۵ در فینال کوپا دل ری که با میزبانی ورزشگاه ویسنته کالدرون برگزار شد به مصاف اوساسونا رفتند که پس از تساوی در وقت‌های معمول، با گل دقیقه ۱۱۴ بازیکن جوان خود دانی در وقت‌های اضافه ۲–۱ به پیروزی رسیدند و برای دومین بار جام حذفی را بالای سر بردند.
کسب جایگاه چهارم در پایان فصل ۰۵–۲۰۰۴ به این معنی بود که بتیس به اولین تیم اندلسی تبدیل شد که در لیگ قهرمانان اروپا شرکت می‌کند که پس از حذف موناکو در آخرین مرحله مقدماتی با نتیجه ۳–۲ در مجموع بازی‌های رفت و برگشت، به مرحله گروهی این رقابت‌ها راه یافت. در گروه G، علی‌رغم پیروزی ۱–۰ خانگی مقابل چلسی، سرانجام با ایستادن در جایگاه سوم این گروه راهی جام یوفا ۰۶–۲۰۰۵ شد، که در مرحله یک‌هشتم نهایی پس از تساوی ۰–۰ در خانه حریف و باخت ۰–۳ در خانه مقابل استوا بخارست از دور این مسابقات حذف شد.
تاریخچه > جشن صد سالگی

بتیس صد سالگی خود را در سال ۲۰۰۷ جشن گرفت. این جشن شامل یک مسابقه ویژه برابر میلان، قهرمان اروپا در ۹ اوت بود که به لطف پنالتی اوایل نیمه دوم توسط مارک گونزالز ۱–۰ پیروز شد. هفت روز بعد، این باشگاه جام رامون دِ کارانزا را که در شهر همسایه کادیس برگزار شد، پس از پیروزی برابر رئال مادرید در نیمه نهایی و شکست دادن رئال ساراگوسا در ضربات پنالتی در بازی نهایی بالای سر برد.
پیرامون این جشن، تغییرات زیادی در تیم و کادر فنی رخ داد و هشت خرید جدید انجام شد که جایگزین ۱۴ اخراج شدند. در طول دو فصلی (۰۷–۲۰۰۶ و ۰۸–۲۰۰۷) که شامل یکصد سالگی باشگاه بود، بتیس چهار مربی مختلف را تغییر داد. در طول مسابقات اخیر، این باشگاه ۳۷مین تیم در اروپا از نظر میانگین حضور تماشاگران بود.
تاریخچه > سگوندا دیویسیون

پس از سال‌ها جلوگیری از سقوط، فصل ۰۹–۲۰۰۸ برای بتیس پس از تساوی ۱–۱ مقابل رئال وایادولید در خانه با قرار گرفتن در رده هجدهم جدول پایان گرفت و در نتیجه به لیگ دسته دوم سقوط کرد.
در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۹، بیش از ۶۵۰۰۰ هوادار بتیس، از جمله نمادهای این باشگاه مانند رافائل گوردیو، دل سول، هیپولیتو رینکون، خولیو کاردنیوسا و دیگران، با شعار "15-J Yo Voy Betis" به راهپیمایی اعتراضی در سویل پیوستند تا مالک اصلی باشگاه روئیز د لوپرا را ترغیب کنند تا سهم ۵۴ درصدی خود از باشگاه را در بازار عرضه کند تا توسط فردی دیگر، یک نهاد یا طرفداران بتیس خریداری و خود لوپرا از فعالیت‌های روزمره باشگاه حذف شود.
علیرغم این اعتراضات، هیچ تغییری در مدیریت بالایی باشگاه در طول فصل ۱۰–۲۰۰۹ ایجاد نشد، و در نهایت بتیس با کسب مقام چهارم از صعود به لا لیگا ۱۱–۲۰۱۰ بازماند.
تاریخچه > بازگشت به لا لیگا

بار دیگر تحت هدایت پپه مل، بتیس لا لیگا ۱۲–۲۰۱۱ را با چهار پیروزی در همین تعداد بازی آغاز کرد و روبن کاسترو فرم گلزنی خود را از فصل قبل حفظ کرد و ۲۷ گل به ثمر رساند. بتیس پس از بازگشت به لالیگا در اولین فصل حضور خود سیزدهم شد.
در فصل ۱۳–۲۰۱۲، بتیس در لالیگا هفتم شد و راهی لیگ اروپا ۱۴–۲۰۱۳ شد که اولین صعود اروپایی این باشگاه پس از شرکت در لیگ قهرمانان اروپا ۰۶–۲۰۰۵ بود. این رقابت‌های اروپایی برای بتیس پس از شکست در ضربات پنالتی مقابل رقیب محلیشان سویا، در مرحله یک چهارم نهایی پایان یافت. بتیس در لا لیگا ۱۴–۲۰۱۳، سه بازی مانده به پایان فصل سقوط زودهنگامی داشت اما بلافاصله با تثبیت قهرمانی خود در دو بازی مانده به پایان فصل در سگوندا دیویسیون ۱۵–۲۰۱۴ به لا لیگا بازگشت.
ورزشگاه

مقالهٔ اصلی: ورزشگاه بنیتو ویامارین
بنیتو ویامارین با ظرفیت ۶۰٬۷۲۰ صندلی ورزشگاه خانگی رئال بتیس است. در طول دهه ۲۰۰۰ میلادی پس از آنکه مالک باشگاه، تصمیم به ساخت یک ورزشگاه جدید بر روی ورزشگاه قدیمی گرفت، این ورزشگاه مانوئل رویز دِ لوپرا (Estadio Manuel Ruiz de Lopera) نامگذاری شد.
با وجود برنامه‌ریزی‌های زیاد، برنامه‌های نوسازی استادیوم دائماً به تعویق می‌افتاد و نیمی از آن بدون تغییر باقی می‌ماند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۰، پس از تصمیم مسئولان باشگاه، نام ورزشگاه به نام اولیه خود بازگشت.
رنگ‌ها > سیر تکاملی

در سالهای ابتدایی خود، سویا بالومپیه با پیراهن‌های آبی و شورت سفید، که نشان دهنده پیاده‌نظام در آن زمان بود، به میدان می‌رفت. از اواخر سال ۱۹۱۱، این تیم لباسهایی با نوارهای عمودی سبز و سفید را برای خود به کار گرفت که مانوئل آسنسیو راموس، که از کودکی در اسکاتلند تحصیل کرده بود، به تقلید از پیراهن تیم سلتیک از گلاسگو آورد. در ۲۸ فوریه ۲۰۱۷، در سی و هفتمین روز اندلس، رئال بتیس در مصاف با مالاگا، لباسهایی با نوارهای افقی سبز و سفید الهام گرفته از سلتیک پوشید.
زمانی که این تیم در سال ۱۹۱۴ رئال بتیس بالومپیه نام گرفت، از لباس‌های مختلفی استفاده کرد، از جمله: راه راه‌های زرد و سیاه. تی شرت‌های سبز و سپس بازگشت به بالاتنه آبی و شورت سفید. در اواخر دهه ۱۹۲۰، بتیس بار دیگر نوارهای سبز و سفید را تجربه کرد، در این زمان مجمع روندا (۱۹۱۸) متوجه شد که منطقه آندلس این رنگها را به‌طور رسمی پذیرفته است، البته مشخص نیست که این دو موضوع چقدر به هم مرتبط هستند.
از آن زمان، با وجود نسخه‌های مختلف (از جمله راه راه‌های پهن‌تر)، این طرح برای پیراهن بتیس باقی ماند.
دربی سویل

بتیس با همشهری خود، سویا رقابتی دیرینه دارد. این دو ۱۱۴ بار در رقابت‌های رسمی به مصاف هم رفته‌اند که سویا در ۴۵٪ و بتیس در ۳۱٪ این رقابت‌ها پیروز بوده است.
اولین مسابقه بین این دو باشگاه در ۸ فوریه ۱۹۱۵ برگزار شد و سویا با نتیجه ۴–۳ به پیروزی رسید. این مسابقه نیمه تمام ماند، چرا که تنش‌های زیاد سبب شد تا تماشاگران به زمین حمله‌ور شوند و داور مجبور به قطع بازی شد.
در سال ۱۹۱۶، اولین کوپا اندلس برگزار شد که این اولین دربی رسمی منطقه سویل بود. از ۱۷ دوره قهرمانی جام، سویا ۱۴ بار پیروز شد، و تنها یک پیروزی برای بتیس ثبت شد. این شامل یک مسیریابی ۲۲–۰ بعد از اعزام تیم جوانان خود در سال ۱۹۱۸ بود.
اولین باری که این دو تیم در قالب بازیهای لیگ به مصاف هم رفتند، در فصل ۲۹–۱۹۲۸ و در دسته سگوندا اتفاق افتاد که هر دو تیم در بازیهای خانگی خود پیروز شدند (۳–۰ و ۲–۱). نخستین دیدار آنها در لیگ برتر اسپانیا در طول فصل ۳۵–۱۹۳۴ رخ داد که با شکست ۰–۳ خانگی سویا و تساوی ۲–۲ در بتیس همراه بود. رئال بتیس در انتهای این فصل اولین و تا به امروز آخرین قهرمانی خود در لا لیگا را جشن گرفت.
در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۳، بتیس با نتیجه ۵–۰ در سویا شکست خورد و در نهایت سقوط کرد. در اولین بازی که در ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان و به تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۸ برگزار شد، سبز و سفیدها موفق شدند ۴–۲ پیروز شوند.
در سالهای بعد، چندین بازی میان این دو تیم با خشونت همراه بود، از جمله: یک محافظ امنیتی که با عصا توسط یک هوادار سویا مورد حمله قرار گرفت (که دیگر توان راه رفتن نداشت) و در یک مورد دیگر تونی پرتس دروازه‌بان بتیس مورد حمله قرار گرفت و نیز خوان راموس مدیر سویا با یک بطری آب مورد اصابت قرار گرفت؛ حادثه ای دیگر در بازی کوپا دل ری ۲۰۰۷ میان این دو تیم سبب شد تا بازی متوقف شود و سه هفته بعد در ختافه، بدون تماشاگر برگزار شد.
در ۷ فوریه ۲۰۰۹، بتیس در پیس‌خوان ۲–۱ پیروز شد، اما سرانجام از لا لیگا سقوط کرد، در حالی که سویا در جایگاه سوم قرار گرفت.
در تاریخ ۹ نوامبر ۲۰۱۹ بیش از ۱۰٬۰۰۰ هوادار بتیس قبل از آخرین دربی این دو تیم در سال ۲۰۱۹، از تمرین تیمشان بازدید کردند.
افتخارات

| رقابت‌های رسمی> رقابت.رقابت | رقابت‌های رسمی> عملکرد.قهرمان | رقابت‌های رسمی> عملکرد.نایب قهرمان |
| --- | --- | --- |
| لا لیگا | (۱): ۳۵–۱۹۳۴ | --- |
| کوپا دل ری | (۳): ۷۷–۱۹۷۶، ۰۵–۲۰۰۴، ۲۱–۲۰۲۰ | (۲): ۱۹۳۱، ۹۷–۱۹۹۶ |
| سگوندا دیویسیون | (۷): ۳۲–۱۹۳۱، ۴۲–۱۹۴۱، ۵۸–۱۹۵۷، ۷۱–۱۹۷۰، ۷۴–۱۹۷۳، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۵–۲۰۱۴ | (۵): ۵۶–۱۹۵۵، ۶۷–۱۹۶۶، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۴–۱۹۹۳، ۰۱–۲۰۰۰ |
| سوپر جام اسپانیا | --- | (۱): ۲۰۰۵ |
| ترسرا دیویسیون | (۱): ۵۴–۱۹۵۳ | --- |
| جام اندلس (منحل شده) | (۱): ۲۸–۱۹۲۷ | (۱۳): ۲۰–۱۹۱۹، ۲۱–۱۹۲۰، ۲۳–۱۹۲۲، ۲۴–۱۹۲۳، ۲۵–۱۹۲۴، ۲۶–۱۹۲۵ ۲۷–۱۹۲۶، ۲۹–۱۹۲۸، ۳۰–۱۹۲۹، ۳۱–۱۹۳۰، ۳۲–۱۹۳۱، ۳۹–۱۹۳۸، ۴۰–۱۹۳۹ |
عملکرد حضور در رقابت‌های اروپایی

| رقابت | بازی | برد | تساوی | باخت | گ>  ز | گ>  خ | ت>  گل | %برد | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| لیگ قهرمانان اروپا | ۸ | ۳ | ۲ | ۳ | ۶ | ۹ | !— | ۰۳۸ | UEFA.com |
| جام برندگان جام اروپا | ۱۲ | ۵ | ۳ | ۴ | ۱۵ | ۱۳ | !— | ۰۴۲ | UEFA.com |
| جام یوفا / لیگ اروپا | ۴۶ | ۲۴ | ۱۰ | ۱۲ | ۶۳ | ۳۸ | !— | ۰۵۲ | UEFA.com |
| مجموع | ۶۶ | ۳۲ | ۱۵ | ۱۹ | ۸۴ | ۶۰ | !— | ۰۴۸ | UEFA.com |
رکورد بازیکنان

رئال بتیس، ۲۵ دسامبر ۱۹۱۳
عنوان قهرمانی بتیس در لا لیگا ۳۵–۱۹۳۴ با مجسمه‌ای در شهر سویل گرامی داشته می‌شود.
رئال بتیس ۱۹۷۴/۷۵
پیراهن‌های بتیس در سال ۲۰۰۷ به مناسبت صد سالگی باشگاه.
رافائل گوردیو، بازیکن و رئیس بتیس
ورزشگاه بنیتو ویامارین
ورزشگاه بنیتو ویامارین
زمانی که یکی از بازیکنان اولیه این باشگاه در اسکاتلند تحصیل می‌کرد از پیراهن‌هایی که سلتیک می‌پوشید، پیراهن‌های راه راه عمودی سبز و سفید بتیس را الهام گرفت.
بتیس و رقیبشان سویا در یک مسابقه قایقرانی سالانه در رودخانه گوادالکیبیر نیز شرکت می‌کنند.
به زندگی کشیده شده: نسخه باب‌اسفنجی شلوارمکعبی

| به زندگی کشیده شده: نسخهٔ باب اسفنجی شلوار مکعبی | به زندگی کشیده شده: نسخهٔ باب اسفنجی شلوار مکعبی |
| --- | --- |
جلد هنری در اروپا: جلد هنری در اروپا
توسعه‌دهنده(ها): آلترون
ناشر(ها): تی اچ کیو
کارگردان(ـان): شیمپی اچیگو
تهیه‌کننده(ها): شیمپی اچیگو
برنامه‌نویس(ـان): شیمپی اچیگو کوجی یوشیدا یوشی هیرو تاناکا
هنرمند(ان): تومویا هیواتاری کیکو میازاوا تاکهیتو یامادا کاتسوهیکو یاماگوشی یوشینوری نوموتو یوهی فوجیتا
آهنگساز(ان): تومویوشی ساتو
سری: به زندگی کشیده شده باب اسفنجی شلوار مکعبی
سکو(ها): نینتندو دی‌اس
تاریخ(های) انتشار: ۲۵ سپتامبر ۲۰۰۸
ژانر(ها): اکشن
حالت(ها): تک نفره, چند نفره
به زندگی کشیده شده: نسخهٔ باب اسفنجی شلوار مکعبی یک بازی ویدیویی برای نینتندو دی اس است. این بازی بخشی از از بازی به زندگی کشده شده است و براساس مجموعه کمدی انیمیشن نیکلودئون باب اسفنجی شلوار مکعبی، به ویژه قسمت "Frankendoodle" ساخته شده است. این بازی توسط آلترون توسعه یافته و توسط تی اچ کیو منتشر شده است. در سال ۲۰۰۸ در آمریکای شمالی ، استرالیا ، اروپا و ژاپن منتشر شد.
طرح

مشابه نحوه شروع اپیزود "Frankendoodle" ، یک هنرمند در دریا هنگام کار بر روی یکی از آثار هنری خود، به طور تصادفی دو مداد در اقیانوس می ریزد. یکی از مدادها روی پاتریک فرود می‌آید و پس از وحشت کوتاهی به یاد می‌آورد که این یک مداد جادویی است که نقاشی‌ها را زنده می‌کند. پاتریک همچنین به ویژه یکی از نقاشی‌ها را به خاطر می آورد که به دلیل شرایط قبلی، اجازه نقاشی ندارد. این نقاشی به نظر می‌رسد دودِل باب (در دوبله فارسی خط خطی نامیده شد) باشد، جایی که پاتریک ناخودآگاه او را ترسیم می کند تا بخاطر بسپارد که نقاشی ممنوع چیست.
دودلبوب زنده می‌شود و مداد پاتریک را می‌دزد و با دویدن به مرکز شهر بیکینی باتم برود، باعث ویرانی می‌شود. بعد از اینکه پاتریک باب اسفنجی را درباره بازگشت خط خطی مطلع کرد ، هر دو مداد دیگری را که از قبل افتاده بود پیدا می کنند و تصمیم می گیرند که برای جلوگیری از خط خطی یک قهرمان بکشند. سپس به بازیکن اختصاص داده می شود تا شخصیت خود را که در ادامه بازی بازی خواهد کرد، ترسیم کند. باب اسفنجی و پاتریک قهرمان را "شلوار خط خطی" می نامند. اندکی بعد، سپاهی از خط خطی های احضار شده توسط خط خطی از راه می رسد و باب اسفنجی را می رباید و باعث می شود پاتریک و قهرمان جدید شلوار خطی خطی به تعقیب و گریز بپردازند.
پس از نجات باب اسفنجی توسط شلوار خط خطی ، آنها به بیکینی باتم می رسند تا متوجه شوند که آن را نابود کرده اند. آنجاست که آنها اختاپوس را که ادعا می شود کلارینتش توسط ارتش خط خطی به سرقت رفته است، استخدام می کنند و خواستار تعمیر خانه اش می شوند.  سرانجام، آنها آقای خرچنگ را نجات می دهند، که دوباره رستوران آقای خرچنگ را که از نبود او بسته شده بود دوباره باز می کند.
پس از تعقیب خطی خطی از طریق جنگل  و دریای عمیق،  شلوار خط خطی و دیگران یک کشتی موشکی ترسیم کردند تا خطی خطی را به فضای خارج از کشور تعقیب کنند.  خط خطی ماكتی از بیكینی باتم را روی ماه ترسیم كرده بود، به قصد تصور گیجی.  آنها با خط خطی مقابله می کنند و پس از یک درگیری، ظاهراً او را می گیرند تا فقط در آخرین ثانیه در یک کشتی موشکی خودش فرار کند. شلوار خط خطی او را یک بار دیگر به یک سیاره دیگر تعقیب می کند و با مداد جادویی غول خط خطی را شکست می‌دهد.
وقتی اختاپوس تصمیم گرفت كه او را به پایان برساند ، باب اسفنجی متوجه شد كه خط خطی فقط به دلیل تمایل به دوستان، نسخه خود را از بیكینی باتم ایجاد كرد. باب اسفنجی تصمیم می‌گیرد صورت تهدیدآمیز خط خطی را پاک کند و چهره ای شادتر ترسیم کند و در نتیجه یک خط خطی دوستانه تر ایجاد کند. اختاپوس و باب اسفنجی و پاتریک با کشتی موشکی خود به بیکینی باتم برمی گردند و اکنون خط خطی و شلوار خط خطی که دوست شده اند زندگی می کنند و می توانند زندگی خود را در نسخه خط خطی بیکینی باتم به سر ببرند.
گیم پلی

به زندگی کشیده شده: نسخهٔ باب اسفنجی شلوار مکعبی در هسته اصلی خود یک بازی پلتفرم دو بعدی است ، و بازی ای کاملاً شبیه به به زندگی کشیده است . در ابتدای بازی ، بازیکن با صفحه لمسی دی اس قهرمان می کشد تا بازی را شروع کند. در طول بازی ، به بازیکن اختصاص داده می شود که انواع مختلفی از سکوها و اشیا دیگر را که برای ضرب و شتم مورد نیاز است ، ترسیم کند ، که وقتی بازیکن سه پایه خالی را در سطح پیدا می کند ، نشان داده می شود یا بعضی اوقات بلافاصله به آنها اختصاص داده می شود. قهرمان سفارشی در مقایسه با بیشتر بازی ها قدرت مانور اساسی دارد ، به او توانایی پرش ، پوند زمین ، حمله یا "ریزه کاری کاراته" داده می شود که به طور مشابه در نمایش دیده می شود. از این حرکات برای انجام کارهایی مانند شکستن جعبه ها ، فشار دادن دکمه ها و حمله به دشمنان استفاده می شود.