stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام
افتخارات

لیگ برتر فوتبال هلند
قهرمانی (۳۶): ۱۸–۱۹۱۷، ۱۹–۱۹۱۸، ۳۱–۱۹۳۰، ۳۲–۱۹۳۱، ۳۴–۱۹۳۳، ۳۷–۱۹۳۶، ۳۹–۱۹۳۸، ۴۷–۱۹۴۶، ۵۷–۱۹۵۶، ۶۰–۱۹۵۹، ۶۶–۱۹۶۵، ۶۷–۱۹۶۶، ۶۸–۱۹۶۷، ۷۰–۱۹۶۹، ۷۲–۱۹۷۱، ۷۳–۱۹۷۲، ۷۷–۱۹۷۶، ۷۹–۱۹۷۸، ۸۰–۱۹۷۹، ۸۲–۱۹۸۱، ۸۳–۱۹۸۲، ۸۵–۱۹۸۴، ۹۰–۱۹۸۹، ۹۴–۱۹۹۳، ۹۵–۱۹۹۴، ۹۶–۱۹۹۵، ۹۸–۱۹۹۷، ۰۲–۲۰۰۱، ۰۴–۲۰۰۳، ۱۱–۲۰۱۰، ۱۲–۲۰۱۱، ۱۳–۲۰۱۲، ۱۴–۲۰۱۳، ۱۹–۲۰۱۸، ۲۰۲۰–۲۰۲۱، ۲۰۲۱–۲۰۲۲
جام حذفی فوتبال هلند
قهرمانی (۲۰): ۱۷–۱۹۱۶، ۴۳–۱۹۴۲، ۶۱–۱۹۶۰، ۶۷–۱۹۶۶، ۷۰–۱۹۶۹، ۷۱–۱۹۷۰، ۷۲–۱۹۷۱، ۷۹–۱۹۷۸، ۸۳–۱۹۸۲، ۸۶–۱۹۸۵، ۸۷–۱۹۸۶، ۹۳–۱۹۹۲، ۹۸–۱۹۹۷، ۹۹–۱۹۹۸، ۰۲–۲۰۰۱، ۰۶–۲۰۰۵، ۰۷–۲۰۰۶، ۱۰–۲۰۰۹، ۱۹–۲۰۱۸، ۲۱–۲۰۲۰
سوپر جام فوتبال هلند
قهرمانی (۹): ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۵، ۲۰۰۲، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۱۳، ۲۰۱۹
افتخارات > بین‌المللی

جام بین‌قاره‌ای: ۲
لیگ قهرمانان اروپا: ۴
جام در جام اروپا: ۱
جام یوفا: ۱
سوپرجام اروپا: ۲
چندین جایزه بین‌المللی آژاکس
پوزیشن ۶۹

پوزیشن ۶۹ (به انگلیسی: 69 position) نام یکی از روش‌های آمیزش جنسی است که طی آن، دو نفر هم‌زمان به تحریک دهانی ناحیه تناسلی یکدیگر می‌پردازند. این وضعیت به‌گونه‌ای است که بدن دو نفر به شکلِ عددِ ۶۹ انگلیسی در کنار هم قرار می‌گیرند، به طوری که سر یکی در نزدیکی ناحیه تناسلی دیگری و بالعکس قرار دارد. این وضعیت به دلیل نزدیکی و امکان تحریک متقابل، برای بسیاری از زوج‌ها جذاب است.
این نامگذاری به‌واسطهٔ شباهت بصری بدن‌ها به عدد ۶۹ است و به همین دلیل در بین مردم رایج شده است. حالت بدن دو شخص آمیزش‌کننده به اعداد «۶» و «۹» در عددنویسی، اصطلاحاً «۶۹» نام‌گذاری شده است. دو فردی که به این روش سکس می‌کنند، می‌توانند (زن یا مرد) باشند.
تاریخچه

تصاویری از رابطه جنسی متقابل دهانی در موقعیت 69.
""چپ:"" انیمیشین یک زوج دگرجنسگرا زن در بالا، ""مرکز:"تصویر یک زوج لزبین، ""راست:"" یک زوج همجنسگرا (دو مرد)
در زبان انگلیسی تحریک جنسی دوطرفه و همزمان، به معادل فرانسوی «عدد ۶۹» اشاره دارد. قدیمی‌ترین مورد اشاره به اصطلاح ۶۹، به زمان انتشار پرسش‌نامه‌های فاحشه در دههٔ ۱۷۹۰ میلادی بازمی‌گردد که معمولاً به یکی از اولین رهبران انقلاب فرانسه، تروژین د مریکورت نسبت داده می‌شود.  اولین نمایش صریح و بدون پرده از روش ۶۹ بر روی یک چراغ نفتی در موزه مونیخ بازمی‌گردد.
در کاما سوترا، قدیمی‌ترین کتاب مصور هندی به زبان سانسکریت نیز اگرچه با نامی متفاوت اما به این روش آمیزش جنسی اشاره کرده است. «زمانی که یک مرد و یک زن به‌صورتی وارونه دراز کشیده‌اند، یعنی سر یکی به سمت پاهای دیگری باشد و مشغول انجام رابطهٔ دهانی باشند، به آن جمع لذت گفته می‌شود».
روش

روش ۶۹ می‌تواند به‌صورت‌های متنوعی انجام شود که مقعدلیسی دوطرفه، انگشت کردن واژنی یا مقعدی می‌تواند از جملهٔ آنها باشد. در این روش آمیزش، شریک‌های جنسی به‌صورت همزمان از لحاظ جنسی تحریک می‌شوند. برای افرادی که از لحاظ قد در محدودهٔ مشابهی قرار ندارند، انجام این روش می‌تواند دشوار یا کاهش کارآمدی آن شود.
واژه‌نامه

↑  Soixante-neuf
↑  Whore's Catechisms
↑  Theroigne de Mericourt
↑  Congress of a crow
کارل هاگلین

| کارل هاگلین | کارل هاگلین | کارل هاگلین | کارل هاگلین |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۲۳ اوت ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال) سودرتلیه
قد:  ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱۸۰ سانتیمتر)
وزن:  ۱۸۶ پوند (۸۴ کیلوگرم؛ ۱۳ سنگ ۴ پوند)
پست:  Left wing
ضربه‌ها:  Left
تیم در لیگ ملی هاکی تیم‌های سابق:  Washington Capitals نیویورک رنجرز آناهایم داکس Pittsburgh Penguins Los Angeles Kings
تیم ملی:   سوئد
منتخب ان‌اچ‌ال:  168th overall، ۲۰۰۷ نیویورک رنجرز
سوابق بازی:  ۲۰۱۱–تاکنون
کارل هاگلین (انگلیسی: Carl Hagelin؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۸۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به نیویورک رنجرز و آناهایم داکس اشاره کرد.
ناصر عبداللهی

| ناصر عبداللهی | ناصر عبداللهی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: ناصر عبداللهی
زاده: ۱۰ دی ۱۳۴۹ بندرعباس، استان هرمزگان، ایران
درگذشته: ۲۹ آذر ۱۳۸۵ (۳۵ سال) مرگ مغزی بیمارستان شهید هاشمی‌نژاد، تهران، ایران
ژانر: موسیقی پاپ
ساز(ها): پیانو، کیبورد، گیتار، سازهای کوبه‌ای
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۵
نوع صوت: باس
استاد(ها): نعمتی بزرگ
علت سرشناسی: ترانه ناصریا
بنیانگذار: گروه موسیقی ناصریا
آلبوم پرآوازه: دوستت دارم هوای حوا بوی شرجی ماندگار عشق است
امضا: امضا
ناصر عبداللهی (۱۰ دی ۱۳۴۹ – ۲۹ آذر ۱۳۸۵) خواننده، آهنگساز، تنظیم‌کننده، نوازنده و ترانه‌سرای ایرانی بود که در آغاز با ترانهٔ «ناصریا» به شهرت رسید.
زندگی

ناصر عبداللهی ۱۰ دیِ ۱۳۴۹ در محلّهٔ سیدکاملِ بندرعباس زاده شد. پدرش عبدالرحمن عبداللهی کارگر بازنشسته بود و مادرش مهرنگار بندری نیایی خانه‌دار بود. از ۱۳ سالگی به موسیقی علاقه‌مند شد. فعالیت‌های هنری خود را از سال‌های نوجوانی در صدا و سیما و حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی استان هرمزگان آغاز کرد.
وی کار حرفه‌ای را به‌طور جدی از سال ۱۳۷۴ آغاز کرد. در سال ۱۳۷۵ همراه با همسرش به تهران آمد. محمدعلی بهمنی وی را به انتشارات دارینوش معرفی کرد. پس از آن آلبوم‌های «عشق است» و «دوستت دارم» ناصر را این انتشارات ضبط و منتشر کرد. ناصر با انتشارات فوق دچار اختلافاتی شد. پس از آن آلبوم‌های «بوی شرجی» توسط انتشارات شمیم جنوب، هوای حوا و ماندگار توسط انتشارات آوای نکیسا و پس از مرگ او، آلبوم رخصت توسط انتشارات آوای مهر میهن به بازار روانه شد.
زندگی > زندگی خصوصی

او چهار برادر و یک خواهر دارد. عبداللهی در هجده سالگی با «فهیمه غفوری» اهل بندرعباس که سه سال از خودش بزرگ‌تر بود ازدواج کرد. حاصل آن سه فرزند (دو پسر و یک دختر) به نام‌های نوید، نازنین و نامی است. نینا فرزند چهارم ناصر حاصل ازدواج او با فاطمه فهیمی است. فرزند دختر او، نازنین در حال حاضر نوازنده و خواننده سبک پاپ است. او با بازخوانی چند ترانه از پدرش شهرت پیدا کرده است.
بررسی آثار

بیشتر اشعار ترانه‌های آغازین او از سروده‌های محمدعلی بهمنی بود. در کار موسیقی به گفتهٔ خود وی تحت‌تأثیر سبک موسیقی ابراهیم منصفی بود، طوری‌که در سال‌های آغازین کار هنری ترانه‌های منصفی را بازخوانی می‌کرد.
ترانه‌های مورد انتخاب وی در آلبوم‌هایش بیشتر دارای مفاهیم اجتماعی و حماسی (مانند ترانه‌های «یادم باشد»، «کودکان خیابانی»، «سربلند» و «شیوهٔ ما»)، مذهبی (مانند ترانه‌های «مهر علی و زهرا»، «احمد ثانی»، «یا فاطمه» و «مهر دلبر») و عاشقانه (مانند ترانه‌های «تو ای عشق»، «ماه من»، «بهت نگفتم» و «راز») بودند.
از این موارد می‌توان به نمونه‌های زیر اشاره نمود:
اجتماعی: ترانهٔ «یادم باشد» (از آلبوم «دوستت دارم»، شعر از مجتبی کاظمی، دکلمه از پرویز پرستویی)
حماسی: ترانهٔ «شیوهٔ ما» (از آلبوم «عشق است»، شعر از محمدعلی بهمنی)
مذهبی: ترانهٔ «مهر دلبر» (از آلبوم «هوای حوا»، شعر از حکیم سنایی)
عاشقانه: ترانهٔ «راز» (از آلبوم «ماندگار»، شعر از نیلوفر لاری پور)
ناصریا

پس از ارائه ترانه ناصریا منتقدان عبداللهی گفتند که این کاری اسپانیایی است و از نغمه‌های جیپسی کینگز برگرفته شده است. اما وی معتقد بود که چنین نیست و این کار وزن و آهنگ عربی دارد، آهنگی که بارها با سازهای دیگری نظیر عود (ساز)، دهل، و دف نواخته شده‌بود. اما با گیتار خیر، و عبداللهی این کار را انجام داد.
نغمهٔ ترانهٔ ناصریا سال ۱۳۷۶ ساخته شد. شعر این آهنگ به گویش بندری است و به گفته عبداللهی هدف از ساخت آن اعتراض بر ضد ستم در جهان و نیز همدردی با ستمدیدگان جهان بوده است. بر اساس متن شعر ناصریا اگر کسی قصد یاری ستم دیده‌ای را داشته‌باشد پس از تحمل سختی بسیار و دشواری‌های این راه، در پایان پیروز خواهد شد.
درگذشت

در ۳ آذر ۱۳۸۵ خورشیدی ناصر عبداللهی به دلایل نامشخصی بی‌هوش شد. به گفتهٔ همسر او، ناصر در روز حادثه توسط افراد ناشناسی مضروب شده بود و از ناحیه سر دچار خون‌ریزی بود. به همسر وی اجازه پیگیری قانونی داده نشد. علت مرگ وی هنوز ناشناخته، و در دست پیگیری است. محمدعلی بهمنی، بعدها در مصاحبه‌ای به تاریخ فروردین ۱۴۰۳ فاش کرد که چند نفر از آشنایان ناصر او را با خود به بهانه‌ی شنا به محلی در بندرعباس بردند و آن‌جا مضروبش کردند و همین ضربات عامل فوت او شد.
او آن زمان در بندرعباس بود و سپس وی را برای درمان تخصصی به تهران منتقل کردند. عبداللهی پس از آنکه ۲۶ روز را در کما سپری کرد سرانجام در روز ۲۹ آذر و در ۳۶ سالگی در بیمارستان هاشمی‌نژاد تهران درگذشت. پیکر وی به زادگاهش در بندرعباس منتقل شد و در قطعه مفاخر آرامستان (بهشت زهرا) قدیم واقع در کیلومتر ۷ جاده بندرعباس به میناب به خاک سپرده شد.
طبق‌زنی

طبق‌زنیِ میسیونری دو زن و مالشِ کُسِ یکدیگر به‌هم. یکی از موقعیت‌های مختلفی که در آن زن به‌منظور لذت جنسی کُس خود را به بدن شریک جنسی‌اش می‌مالد.
طَبَق‌زَنی (به انگلیسی: Tribadism) نوعی از آمیزش جنسی زن‌آمیز در میان زنان همجنس‌گرا و دو‌جنسگرا است. در این نوع از آمیزش، دو زن روبه‌روی هم به‌طور موازی نشسته و پاها را به‌طور ضربدری به‌صورتی قرار می‌دهند که سطح خارجی فرجشان با هم تماس پیدا کرده و سپس با حرکت پایین‌تنهٔ آن‌ها را به یکدیگر تکان داده و می‌مالند؛ آن ها از این کار احساس لذت برده و به اوج جنسی می‌رسند.
این لغت امروزه به‌ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد اما خود عمل بین همجنس‌گرایان زن به‌شدت رواج دارد.
در میان جانوران، این عمل تنها در بونوبو دیده می‌شود. بونوبوها در کونگو ساکن هستند.
خاقانی، شاعر فارسی‌زبان قرن ششم هجری، در هجویه‌ای دربارهٔ مردم بغداد، با دقت و با جزئیات طبق‌زنی را شرح داده‌است.
اعمال جنسی

طبق‌زنی یک عمل جنسی رایج در میان زنانی است که با زنان رابطه جنسی دارند. اگرچه اصطلاح طبق‌زنی اغلب به عمل تحریک واژن با واژن گفته می‌شود، این عمل شامل انواع مختلفی از فعالیت‌های جنسی است. علاوه بر حالت قیچی که در آن دو طرف پاهای خود را در حالتی شبیه به شکل قیچی در هم می‌بندند و فرج‌های خود را به‌هم فشار می‌دهند، طبق‌زنی می‌تواند پوزیشن میسیونری، پوزیشن زن در بالا و پوزیشن داگی استایل یا حالت‌های دیگر یا حرکت ساده فرج زن روی ران، شکم، باسن، دست یا قسمت دیگری از بدن شریک جنسی‌اش را هم شامل شود.
دو زن در حال طبق‌زنی در پوزیشن قیچی
دو زن در پوزیشن قیچی
واد تاوریره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| واد تاوریره | واد تاوریره |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر: مختصات: مختصات: ناتوان در تجزیه عرض جغرافیایی به عنوان یک رقم:N {{#coordinates:}}: عرض جغرافیایی نامعتبر
استان: استان سیدی بلعباس
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
واد تاوریره (به عربی: واد تاوريرة) یک شهرداری در الجزایر است که در استان سیدی بلعباس واقع شده‌است.
یوگنی مایوروف

یوگنی مایوروف (روسی: Евгений Александрович Майоров؛ ۱۱ فوریه ۱۹۳۸ – ۱۰ دسامبر ۱۹۹۷) بازیکن هاکی روی یخ اهل شوروی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
وادسو (شهرک)

مکان
| وادسو Vesisaari Čáhcesuolu | وادسو Vesisaari Čáhcesuolu |
| --- | --- |
شهر: شهر
View of the town: View of the town
منطقه: نروژ شمالی
شهرستان: فینمارک
District: Øst-Finnmark
منطقه شهری: وادسو
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳۷ کیلومتر مربع (۱٫۳۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۶ متر (۲۰ فوت)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۵٬۱۱۶
 • تراکم: ۱٬۵۱۸/کیلومتر مربع (۳۹۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱:۰۰ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۰۲:۰۰ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: 9800 Vadsø
وادسو) (به لاتین: Vadsø) یک منطقهٔ مسکونی در نروژ است که در شهرستان فینمارک واقع شده‌است.
خصوصیات

وادسو ۳٫۳۷ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۱۱۶ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جگوار کارز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه
صنعت: خودروسازی
بنا نهاده: ۱۹۲۲
بنیانگذاران: ویلیام لیونز ویلیام والمزلی
دفتر مرکزی: وایتلی، کاونتری، بریتانیا
افراد کلیدی: سایروس پالونجی میستری (رئیس هیئت مدیره) رالف اسپت (مدیر عامل اجرایی)
محصولات: خودروهای لوکس
مالک: تاتا موتورز
تعداد کارکنان: ۱۰٬۰۰۰ نفر (۲۰۰۹)
مادر: جگوار لندرور
وبگاه: www.jaguar.com
کارخانه مرکزی جگوار لندرور
جگوار کارز (به انگلیسی: Jaguar Cars) شرکت خودروسازی بریتانیایی است، که دفتر مرکزی آن در شهر وایتلی، کاونتری، در کشور انگلستان قرار دارد. این شرکت هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از گروه خودروسازی جگوار لندرور به‌شمار می‌آید، که خود از شرکت‌های تابعه شرکت هندی تاتا موتورز می‌باشد.
جگوار در سال ۱۹۲۲ تحت نام سوالو سایدکار کمپانی، توسط ویلیام لیونز تأسیس شد. این شرکت پس از جنگ جهانی دوم به جگوار تغییر نام داد. در ۱۹۳۴ خودروهای تولید شده توسط شرکت جگوار، نخست با نام اس‌اس و اندکی بعد با نام اس‌اس جگوار، به بازار عرضه شدند. این شرکت در ۱۹۶۶ به بریتیش موتور هلدینگز فروخته شد.
دو سال بعد، در ۱۹۶۸ جگوار با لیلاند موتورز ادغام گردید و شرکت جدید بریتیش لیلاند نام گرفت. شرکت خودروسازی جگوار در سال ۱۹۷۵ توسط دولت بریتانیا، ملی اعلام شد. در ابتدای دهه ۱۹۸۰ روند خصوصی‌سازی در این شرکت آغاز گردید، که سرانجام در پی جدایی از بریتیش لیلاند، با نام کنونی، یعنی جگوار کارز به‌ثبت رسید. در سال ۱۹۸۴ شرکت جگوار موفق شد که به عنوان یک شرکت مستقل وارد بازار بورس لندن گردد، ولی در سال ۱۹۹۰ کلیه سهام آن توسط شرکت آمریکایی فورد خریداری شد و برای قریب به دودهه، تحت مدیریت فورد به فعالیت ادامه داد.
در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۰۸ شرکت تاتا موتورز، جگوار را از فورد خریداری نمود. سپس با ادغام لندرور و جگوار، گروه جگوار لندرور را راه‌اندازی کرد. هم‌اکنون جگوار کارز به همراه لندرور و رنجرور، تحت مدیریت گروه جگوار لندرور فعالیت می‌کند.
شرکت جگوار همواره یکی از فعال‌ترین خودروسازها در زمینه طراحی و ساخت خودروهای لوکس سفارشی بوده‌است، که بارها برای الیزابت دوم، چارلز، شاهزاده ولز و سران سیاسی دیگر کشورها، خودروهای سفارشی تولید کرده‌است. در سال‌های گذشته نیز شرکت جگوار اقدام به ساخت خودرو برای نخست‌وزیر بریتانیا نموده‌است. واپسین خودروی تولیدشده توسط این شرکت، مدل جگوار ایکس‌جی می‌باشد، که در ماه مه سال ۲۰۱۰ عرضه شده‌است.
تاریخچه

جگوار کارز شرکت تولیدکننده خودروهای لوکس می‌باشد، که دفتر مرکزی آن در کاونتری انگلستان قرار دارد. این شرکت اکنون زیرمجموعه کمپانی «تاتا موتورز» بوده و در بخش تجاری «جگوار لندرور» این گروه فعالیت می‌کند.
این شرکت در سال ۱۹۲۲ توسط سر ویلیام لیونز و ویلیام والمزلی با نام «سوالو سایدکار کمپانی» (به انگلیسی: Swallow Sidecar Company) تأسیس شد و در ابتدا به تولید اتاقک اضافه کنار موتورسیکلت می‌پرداخت.
این شرکت پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۴ به «اس‌اس کارز» تغییر نام داد و سرانجام در سال ۱۹۴۵ با نام کنونی یعنی جگوار کارز به ثبت رسید. شعار تبلیغاتی جگوار «ظرافت، وسعت، سرعت» بود و در دهه ۱۹۵۰ در مسابقات اتومبیل‌رانی بسیار موفق ظاهر شد.
جگوار پس از ادغام با کمپانی «بریتیش موتور» در سال ۱۹۶۸ جزئی از کارخانه «بریتیش لیلاند» گردید، که پیش از آن شرکت‌های روور و «استاندارد ترایمف» را نیز خریداری کرده بود. دو سال بعد جگوار و دایملر دو قطب بزرگ بریتیش لیلاند شده بودند و روور و ترایمف، در سوی دیگر قرار داشتند. تا اینکه در اوایل دهه ۱۹۸۰ بیشتر این شرکت‌ها به «گروه آستین روور» پیوستند که البته جگوار در بین آن‌ها نبود.
جگوار در سال ۱۹۸۴ وارد بورس لندن شد و بلافاصله پس از عرضه سهام خود به‌طور عمومی، در لیست ۱۰۰ شرکت برتر این مرکز قرار گرفت. این شرکت پنج سال بعد توسط کمپانی فورد خریداری شد، که در پی آن، از فهرست شرکت‌های بورس لندن خارج گردید. جگوار تاکنون دو نشان سلطنتی از ملکه الیزابت دوم و پرنس چارلز دریافت کرده‌است.
پس از چندین بار تغییر مالکیت در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۰۸ مدیران شرکت فورد اعلام کردند، که قصد فروش جگوار و روور به یک شرکت هندی به نام تاتا موتورز را دارند، که پیش‌بینی می‌شد، این خرید تا پایان فصل دوم سال ۲۰۰۸ انجام شود. قرارداد تاتا موتورز علاوه بر جگوار، سه زیرمجموعه دیگر آن، از جمله بخشی از دایملر کمپانی، متعلق به جگوار، روور و لانکستر را نیز شامل می‌شد و نهایتاً این قرارداد در تاریخ دوم ژوئیه ۲۰۰۸ با مبلغ ۷٫۱ میلیارد پوند، منعقد گردید.
جگوار کارز پس از سال‌ها ناکامی، سرانجام در نمایشگاه خودروی پاریس در سال ۲۰۱۰ بسیار قوی ظاهر شد و از میان صدها خودروی موجود در این نمایشگاه، خودروی جگوار آخرین تکنولوژی‌ها را به کار گرفته بود و به همین دلیل جزو ستارگان نمایشگاه خودروی پاریس لقب گرفت. طراحی بی نظیر و متفاوت خودروی جگوار سی-ایکس۷۵ موجب شد، تا تمامی بازدیدکنندگان نمایشگاه توجه ویژه‌ای به آن داشته باشند و به عنوان ستاره نوظهور صنعت خودروسازی در پاریس معرفی شود.
خودروهای جگوار

این شرکت در ابتدا به تولید موتورسیکلت‌های سایدکار می‌پرداخت، اما پس از مدتی بر تولید خودرو متمرکز شده و نام شرکت در سال ۱۹۳۳ به «اس‌اس کارز» تغییر کرد. جگوار اس‌اس ۱۰۰، نخستین خودرویی بود که در سال ۱۹۳۵ با نام جگوار عرضه شد.
پس از جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۵، اس‌اس کارز نام خود را به جگوار تغییر داد، زیرا نام این شرکت مشابه با سازمان شبه نظامی نازی آلمان بود. جگوار مارک پنج، نخستین خودروی جگوار پس از پایان جنگ بود، که در سال ۱۹۴۸ تولید شد. در همان سال سدان لوکس جگوار ایکس‌کا۱۲۰ را نیز روانه بازار کرد، که سریع‌ترین خودروی تولیدی تا آن زمان محسوب می‌شد. این اتومبیل از محبوبیت بسیاری برخوردار شد و به جگوار کمک کرد، تا حضور قدرتمندی در بازار خودروهای اسپورت داشته باشد.
در دهه ۱۹۵۰، صادرات محصولات لوکس جگوار به بازار ایالات متحده آمریکا آغاز شد. جگوار مارک هفت سالون، در سال ۱۹۵۱ و به صورت اختصاصی برای بازار آمریکا معرفی شد. در سال ۱۹۵۶، این خودرو برنده جایزه «رالی مونت کارلو» گردید.
در اواسط دهه ۱۹۵۰ جگوار مدل‌های جگوار مارک هشت و جگوار مارک نه را به خط تولید خود اضافه کرد. همزمان و با ارتقا عملکرد جگوار ایکس‌کا، شرکت مدل جگوار ایکس‌کا۱۴۰ را نیز تولید کرد. پس از آن، جگوار ایکس‌کی۱۵۰ معرفی شد، که سریع‌تر از مدل‌های قبلی خود بود، اما جذابیت مدل‌های ۱۲۰ و ۱۴۰ را نداشت.
در دهه ۱۹۶۰، یکی از مشهورترین خودروهای جگوار متولد شد. جگوار تیپ ای، که در بازار ایالات متحده آمریکا به نام ایکس‌کا ای شناخته می‌شد، در سال ۱۹۶۱ عرضه گردید. این خودروی اسپرت، در دو گونه کوپه و کانورتیبل، عملکرد فوق‌العاده را با ظاهری بسیار جذاب، در هم آمیخته بود. جذابیت جگوار ای تایپ، به حدی بود، که حتی تحسین «انزو فراری»، مؤسس شرکت فراری را نیز در پی داشت.
یک دهه بعد، این شرکت جگوار ایکس‌جی۶سی و جگوار ایکس‌جی۱۲سی کوپه را برای ملحق شدن به محصولات سدان خود معرفی کرد. مدل ایکس‌جی۱۲سی سریعترین سدان تولیدی تا آن زمان بود. در اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی، مدل محبوب تیپ ای، با مدل جگوار ایکس‌جی‌اس جایگزین شد. در دهه ۱۹۸۰ جگوار روند رو به رشد خود را، ادامه داده و مدل جگوار ایکس‌جی‌اس اچ‌ای و خودروی سوپر اسپورت؛ جگوار ایکس‌جی۲۲ را روانه بازار کرد.
البته در آن زمان، خودروهای جگوار به واسطه برخی نقص‌های فنی نیز مشهور شدند، که مشکلات الکتریکی، بیش از سایر موارد، نارضایتی مشتریان اتومبیل‌های جگوار را به همراه داشت. از سوی دیگر، سخت‌تر شدن رقابت، به واسطه حضور خودروهای آلمانی و کمبود منابع مالی، جگوار را بر آن داشت، تا طی همکاری با شرکتی دیگر، به فعالیت‌های خود ادامه دهد. این تصمیم در نهایت به خرید جگوار توسط فورد در سال ۱۹۹۰ منجر شد.
با این وجود، مشکلات مالی جگوار و کاهش فروش این شرکت، فورد را نیز تحت تأثیر قرار داد. از این رو، فورد برای کاهش ضرر خود، جگوار و برند لندرور را در سال ۲۰۰۸ به شرکت هندی تاتا موتورز فروخت. اگرچه عدم اطمینان به جگوار همچنان بر محصولات این برند سایه افکنده بود، اما معرفی مدل‌های جدید مانند جگوار ایکس‌اف و مدل‌های نمادینی مانند جگوار ایکس‌کا و جگوار ایکس‌جی (ایکس۳۵۱) با طراحی جدید، امروزه شرایط را تغییر داده و آینده روشنی را، برای جگوار رقم زده‌است.
فهرست مدل‌ها > ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۰

| مدل خودرو | سال‌های تولید |
| --- | --- |
اس‌اس ۱: ۱۹۳۲–۱۹۳۶
اس‌اس ۲: ۱۹۳۲–۱۹۳۶
اس‌اس ۹۰: ۱۹۳۵
اس‌اس جگوار ۱٫۵: ۱۹۳۶–۱۹۴۰
اس‌اس جگوار ۲٫۵: ۱۹۳۶–۱۹۴۰
اس‌اس جگوار ۳٫۵: ۱۹۳۸–۱۹۴۰
جگوار اس‌اس۱۰۰: ۱۹۳۶–۱۹۳۹
فهرست مدل‌ها > ۱۹۴۵ تا کنون

| مدل خودرو | سال‌های تولید |
| --- | --- |
جگوار ۱٫۵: ۱۹۴۶–۱۹۴۸
جگوار ۲٫۵: ۱۹۴۶–۱۹۴۸
جگوار ۳٫۵: ۱۹۴۶–۱۹۴۸
جگوار تیپ سی: ۱۹۵۱–۱۹۵۳
جگوار تیپ دی: ۱۹۵۴–۱۹۵۶
جگوار ایکس‌کا۱۴۰: ۱۹۵۵–۱۹۵۷
جگوار ۲٫۴ لیتر: ۱۹۵۶–۱۹۵۹
جگوار مارک هشت: ۱۹۵۷–۱۹۵۸
جگوار ایکس‌کااس‌اس: ۱۹۵۷
جگوار ۳٫۴ لیتر: ۱۹۵۷–۱۹۵۹
جگوار ایکس‌کی۱۵۰: ۱۹۵۷–۱۹۶۱
جگوار مارک نه: ۱۹۵۹–۱۹۶۱
جگوار مارک ۲: ۱۹۶۰–۱۹۶۷
جگوار مارک ایکس: ۱۹۶۲–۱۹۶۶
جگوار تیپ (۱۹۶۳): ۱۹۶۴–۱۹۶۸
جگوار ایکس‌جی۱۳: ۱۹۶۶
جگوار ۴۲۰: ۱۹۶۷–۱۹۶۸
جگوار ۴۴۰: ۱۹۶۷–۱۹۷۰
جگوار ۲۴۰: ۱۹۶۸–۱۹۶۹
جگوار ۳۴۰: ۱۹۶۸
جگوار ایکس‌جی‌اس: ۱۹۷۶–۱۹۹۱
جگوار ایکس۲۰۰: ۱۹۹۱–۱۹۹۶
جگوار ایکس‌جی۲۲۰: ۱۹۹۲–۱۹۹۴
جگوار ایکس۳۰۰: ۱۹۹۵–۱۹۹۷
جگوار ایکس۱۰۰: ۱۹۹۶–۲۰۰۵
جگوار ایکس۳۰۸: ۱۹۹۸–۲۰۰۲
جگوار نوع اس: ۱۹۹۹–۲۰۰۷
جگوار نوع ایکس: ۲۰۰۱–۲۰۰۹
جگوار ایکس۳۵۰: ۲۰۰۳–۲۰۰۹
جگوار ایکس۱۵۰: ۲۰۰۵-اکنون
جگوار ایکس‌اف: ۲۰۰۸-اکنون
جگوار ایکس۳۵۱: ۲۰۰۹-اکنون
جگوار اف: ۲۰۱۳-اکنون
جگوار لندرور

مقالهٔ اصلی: جگوار لندرور
جگوار لندرور، شرکت چندملیتی خودروسازی است، که در زمینه توسعه، طراحی، تولید و فروش انواع خودرو فعالیت می‌کند.
ریشه‌های مشارکت و همکاری دو شرکت خودروسازی جگوار کارز و لندرور به سال ۲۰۰۲ بازمی‌گردد، که با مدیریت کمپانی فورد شروع به فعال نمودند. شرکت فورد که در سال ۱۹۸۹ جگوار کارز را تصاحب کرده بود، در سال ۲۰۰۰ نیز اقدام به خریداری شرکت لندرور از گروه خودروسازی ب ام و نمود.
شرکت جگوار لندرور در سال ۲۰۰۸ در پی خریداری جگوار و لندرور توسط گروه خودروسازی هندی تاتا موتورز، راه‌اندازی شد، سپس برند رنجرور را نیز با آن‌ها ادغام نمود. این شرکت تا ماه مارس ۲۰۱۲ شمار ۳۰۵٫۸۵۹ دستگاه خودرو به‌فروش رسانده بود، که سهم لندرور؛ ۲۵۱٫۶۳۲ دستگاه و جگوار نیز ۵۴٫۲۲۷ دستگاه را، به خود اختصاص می‌داد. دفتر مرکزی شرکت جگوار لندرور در وایتلی، در حومه شهر کاونتری، میدلندز غربی، انگلستان قرار دارد.
کارخانه‌های تولیدی

از سال ۲۰۰۸ که شرکت جگوار تحت مدیریت جگوار لندرور قرار گرفت، خودروهای این شرکت به‌همراه برندهای لندرور و رنجرور، توسط مهندسان هر سه شرکت، در کارخانه «وایتلی» کاونتری طراحی شده و در دو کارخانه مجهز جگوار لندرور ساخته می‌شوند. یکی از این کارخانه‌ها «کستل برومویچ» در بیرمنگام بوده و دیگری «هیل وود بادی» در نزدیکی لیورپول است.
جگوار ایکس‌کی۱۲۰
جگوار ام‌کی ۲
جگوار ام‌کی۵
جگوار ایکس‌جی۶ خیابان ارم، شیراز
جگوار ایکس‌کی۸
جگوار ایکس‌جی ایکس۳۵۱
جگوار ایکس‌جی‌اس
جگوار ایکس‌جی۲۲۰ مدل سال ۱۹۸۸
جگوار ایکس‌جی‌آر۱۰۰
جگوار سی-ایکس۱۶ در نمایشگاه خودروی فرانکفورت ۲۰۱۱
جگوار سی-ایکس۷۵ در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۱۰
لامیه ولی‌اوا

لامیه ولی‌اوا (ترکی آذربایجانی: Lamiyə Vəliyeva؛ زادهٔ ۵ آوریل ۲۰۰۲) ورزشکار پارادوومیدانی اهل جمهوری آذربایجان است. رشته تخصصی او دو سرعت است. وی به عنوان نماینده جمهوری آذربایجان در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ حضور پیدا کرد.
ورزش حرفه‌ای

لامیه ولی‌اوا در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ برای جمهوری آذربایجان دویده و برنده مدال طلا در مادهٔ دو ۴۰۰ متر کلاس تی ۱۳ و مدال نقره در مادهٔ دو ۱۰۰ متر کلاس تی ۱۳ شد.
ور در مسابقات جهانی پارا دو و میدانی ۲۰۲۳ رقابت کرد و دو مدال طلا در ماده‌های دو ۱۰۰ و ۴۰۰ متر کلاس تی ۱۳ را به دست آورد. مجدداً به رقابت در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس پرداخته و در ماده‌های یاد شده دو مدال طلا را ازآن خود نمود.
لامیه ولی‌اوا نماینده جمهوری آذربایجان در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود که توانست در مادهٔ دو ۱۰۰ متر کلاس تی ۱۳ به مدال طلا دست یابد. وی همچنین با زمان ۱۱٫۷۶ ثانیه رکورد جدیدی در رشته دو ۱۰۰ متر به نام خود ثبت کرد، به طوری که رکورد «لیلا آدزمتوا» اهل اوکران را که با زمان ۱۱٫۷۹ ثانیه در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ به ثبت رسانده بود، شکست. او همچنین با زمان ۵۵٫۰۹ ثانیه برنده مدال نقره در مادهٔ دو ۴۰۰ متر کلاس تی ۱۳ شد.
جوایز

به دستور الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، مورخ ۱۰ سپتامبر سال ۲۰۲۴، از لامیه ولی‌اوا در ازای دست‌آوردهای قابل توجه‌اش در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ و خدماتش به پیشرفت ورزش آذربایجانی با اعطای نشان شهرت تقدیر به عمل آمد.
بنابر دیگر دستور هم‌زمان رئیس‌جمهور آذربایجان، به لامیه ولی‌اوا و مربی‌اش به خاطر کسب مدال‌های طلا و نقره در در بازی‌های پارالمپیک ۲۰۲۴ به ترتیب جایزه‌های ۲۰۰ هزار و ۱۰۰ هزار منات آذربایجان اهدا شد.
تجره (ورامین)

مکان
| تجره | تجره |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
تجره: تجره
مختصات: ۳۵°۱۳′۴۱″ شمالی ۵۱°۴۲′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۸۰۶°شمالی ۵۱٫۷۱۳۰۶°شرقی﻿ / 35.22806; 51.71306: مختصات: ۳۵°۱۳′۴۱″ شمالی ۵۱°۴۲′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۲۲۸۰۶°شمالی ۵۱٫۷۱۳۰۶°شرقی﻿ / 35.22806; 51.71306
استان: تهران
شهرستان: ورامین
بخش: بخش جوادآباد
دهستان: بهنام عرب جنوبی
جمعیت: ۲۰۱ نفر (سرشماری ۹۵)
روستای هدف گردشگری تجره، روستایی از توابع بخش جوادآباد شهرستان ورامین در استان تهران ایران است که موقعیت جغرافیایی آن به عرض جغرافیایی ۱۳ دقیقه و ۳۵ درجه و طول جغرافیایی ۴۲ دقیقه و ۵۱ درجه است. این روستا در زمان قاجار به حمایت آقا محمد خان ۶۰ سوار به تهران گسیل داشته‌است. محصولات کشاورزی آن شامل صیفی جات، غلات، پنبه، انگور، انار و انجیر و علوفه دامی است.
وجه تسمیه

در برهان قاطع تجره بر وزن شرر به خانه‌های زمستانی (کاخ) یا سپید پوش می‌گویند.
جمعیت

این روستا در دهستان بهنام عرب جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۴۹خانوار) بوده‌است که بیشترین اقوام ساکن آن، عرب، علیدوستی، قنبری و تاجیک می‌باشند.
آثار تاریخی

آثار تاریخی فرهنگی باقی مانده این روستا عبارتند از مزار علی اکبر شاه ترک، تپه بزرگ، تپه شغالی، تپه کوچک (نقارخانه)، قلعه یا کاروانسرای رضاخان علیدوستی، قلعه ایوب خان علیدوستی، قلعه ابراهیم و خانه‌های اربابی ایوب خان و ابراهیم علیدوستی، باغ پایین، باغ کهنه، باغچه قلعه باغ، باغ علیدوستی که درختان کهن‌سال دارد، مسجد و مکتب خانه یا مدرسه قدیمی که خانه شعبانعلی بوده‌است و برج دو طبقه قدیمی که باقی مانده برج نگهبانی قلعه ای بوده که در مکان قدیمی روستای تجره در حیاط آقای قنبری باقی مانده‌است ضمن اینکه قدیمی تر از قلعه رضاخان و ایوب خان می‌باشد.
آثار تاریخی > آرامگاه علی اکبر شاه ترک

شاه علی اکبر ترک عارفی نامدار بوده‌است که لقبش شاه بوده و مراد منطقه بوده‌است.
این آرامگاه شامل گنبدی هرمی شکل و پله ای زیبا و دیدنی است که مدخل ورودی آن رو به شمال و جنوب می‌باشد و دارای دو ایوان شمالی و جنوبی است که هر دو طرف آن سرپوشیده است و سقف آن قوسی هلالی دارد و مشابه هم هستند به ابعاد ۷* ۳۰۵ متر طول و عرض بدون هیچ تزئین در ایوان، که با سقف ضربی بعدها الحاق شده‌است.
اتاق هشت ضلعی آن که دیوارهای بدنه اش تو رفته محرابی شکل است که دارای سکو یا تخت شاه نشین در قسمت شرقی و غرب اتاق است. هر چهار طرف آن طاقچه‌های بزرگ مشابه هم با تزئینات گچبری ساده و گلدانی دارد و مقبره این بزرگوار در وسط اتاق قرار گرفته که ضریح ندارد و ضخامت دیواره‌هایش به بیش از یک متر می‌رسد که با مصالحی چون خشت و گل و آجر و ملات ساخته شده‌است. کنار امامزاده خانقاه و ذکرخانه‌ای بوده که کاملاً تخریب شده‌است. تاریخ بنا آن به دوران صفوی بر می‌گردد که قسمتی هم در دوران قاجاریه تعمیر شده‌است. ضمناً چهار طرف امامزاده را قبرستان بزرگی محاصره کرده که بیشترین اقوام دفن شده در آن علیدوستی، محمدی، قنبری، طباطبائی و تاجیک می‌باشند.
شجره نامه ای در دست نیست.