stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زبان لاسگردی

| زبان لاسگردی | زبان لاسگردی |
| --- | --- |
منطقه: ایران
تبار: هندواروپایی  زبان‌های هندوایرانیزبان‌های ایرانیزبان‌های ایرانی غربیزبان‌های سمنانیزبان لاسگردی
گویش‌ها: بیابانکی                   
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: lsa
گلاتولوگ: lasg1238
زبان لاسگردی (انگلیسی: Lasgerdi language) از زبان‌های محلی سمنان است که در لاسگرد به آن صحبت می‌شود.
جیمز دوم، پادشاه اسکاتلند

| جیمز دوم | جیمز دوم |
| --- | --- |
پادشاه اسکاتلند : پادشاه اسکاتلند 
سلطنت: ۱۴۳۷-۱۴۶۰
پیشین: جیمز یکم
جانشین: جیمز سوم
زاده: ۱۶ اکتبر ۱۴۳۰ ادینبرو، اسکاتلند
درگذشته: ۳ اوت ۱۴۶۰ قلعه راکسبرگ، راکسبرگ، اسکاتلند
همسر: ماری گلدرس
پدر: جیمز یکم
جیمز دوم (به انگلیسی: James II) (زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۴۳۰ – درگذشتهٔ ۳ اوت ۱۴۶۰) پادشاه اسکاتلند از ۱۴۳۷ تا ۱۴۶۰ بود.
زندگینامه

جیمز دوم فرزند جیمز اول و تنها فرزند زنده‌ماندهٔ او بود که به دنبال قتل پدرش در فوریهٔ ۱۴۳۷ قدرت را در شش سالگی به دست گرفت. اما از آنجا که هنوز برای ادارهٔ کشور خیلی کوچک بود کشور دچار هرج و مرج شد و سه خاندان رقیب کریکتون‌ها، لیوینگستون‌ها و داگلاس‌ها بر سر در دست گرفتن قدرت از طریق کنترل پادشاه جوان با یکدیگر وارد جنگ شدند.
جیمز سرانجام توانست اختیارات سلطنتی خود را پس از ازدواج با ماری گلدرس در ۱۴۴۹ به‌دست آورد. نخستین کار او بازگرداندن قدرت سلطنتی به کشور بود که پس از مرگ پدرش دچار فروپاشی شده بود. او تمامی اموال خاندان لیوینگستون را مصادره کرد اما مجبور به مصالحه با خاندان قدرتمند داگلاس شد. با این حال او در ۱۴۵۰ با ویلیام، هشتمین ارل داگلاس درگیری پیدا کرد و در فوریهٔ ۱۴۵۲ او را کشت. سه سال بعد جیمز قلعه‌های داگلاس‌ها را تخریب کرد و املاک وسیعشان را مصادره نمود. سود حاصل از به‌دست آوردن این زمین‌ها چنان بود که جیمز توانست یک دولت قدرتمند مرکزی را برپا کند و اجرای عدالت را بهبود بخشد.
جیمز سپس توجهش را معطوف به انگلیسی‌ها کرد که دوباره مدعی فرمانروایی بر اسکاتلند شده بودند و در ۱۴۵۶ و ۱۴۶۰ به پایگاه‌های آنها در اسکاتلند حمله کرد. جیمز دوم در ۱۴۶۰ و به هنگام محاصرهٔ قلعهٔ راکسبرگ بر اثر انفجار توپ کشته شد.
یواس‌اس هاپکینز (دی‌دی-۲۴۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۹
آغاز کار::  ۲۶ ژوئن ۱۹۲۰
اعزام::  ۲۱ مارس ۱۹۲۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,190 tons
درازا::  ۹۵٫۸۳ متر (۳۱۴٫۴ فوت)
پهنا::  ۹٫۶۵ متر (۳۱٫۷ فوت)
آبخور::  9 feet 3 inches (2.82 m)
سرعت::  35 knots (65 km/h)
یواس‌اس هاپکینز (دی‌دی-۲۴۹) (به انگلیسی: USS Hopkins (DD-249)) یک کشتی بود که طول آن ۹۵٫۸۳ متر (۳۱۴٫۴ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۲۰ ساخته شد.
خانمی برای یک روز

| خانمی برای یک روز | خانمی برای یک روز |
| --- | --- |
کارگردان: فرانک کاپرا
تهیه‌کننده: هری کوهن
نویسنده: رابرت ریسکین
داستان: دیمون رانیون
بازیگران: وارن ویلیاممی رابسونگلندا فارل  رابرت اِمِـت اوکانر   جی ایتن  والیس کلارک هری سی. بردلی  چارلز سالیوان
موسیقی: هاوارد جکسون
فیلم‌بردار: جوزف واکر
تدوین‌گر: جین هولیک
توزیع‌کننده: کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۳
مدت زمان: ۹۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا
خانمی برای یک روز (به انگلیسی: Lady for a Day) فیلم کمدی-درامی ۹۶ دقیقه‌ای به کارگردانی فرانک کاپرا با بازی می روبسون محصول سال ۱۹۳۳ است.
یواس‌اس هاوکوا (۱۸۶۳)

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
به دست آورده شده::  ۱۷ ژوئن ۱۸۶۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  460 tons
درازا::  ۱۲۰ فوت ۷ اینچ (۳۶٫۷۵ متر)
پهنا::  ۲۲ فوت ۱۰ اینچ (۶٫۹۶ متر)
آبخور::  ۱۲ فوت (۳٫۷ متر)
سرعت::  10 knots
نمایی از کشتی یواس‌اس هاوکوا (۱۸۶۳)
یواس‌اس هاوکوا (۱۸۶۳) (به انگلیسی: USS Howquah (1863)) یک کشتی بود که طول آن ۱۲۰ فوت ۷ اینچ (۳۶٫۷۵ متر) بود.
جورک نصیب‌الله

| جورک نصیب‌الله | جورک نصیب‌الله |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۵۶′۴۵″ شمالی ۵۰°۴۳′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۴۵۸۳°شمالی ۵۰٫۷۲۳۳۳°شرقی﻿ / 30.94583; 50.72333: مختصات: ۳۰°۵۶′۴۵″ شمالی ۵۰°۴۳′۲۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۴۵۸۳°شمالی ۵۰٫۷۲۳۳۳°شرقی﻿ / 30.94583; 50.72333
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: کهگیلویه
بخش: بخش سرفاریاب
دهستان: پشته ذیلائی
جمعیت: ۹۹ نفر
جورک نصیب‌الله، روستایی از توابع بخش سرفاریاب شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان پشته ذیلائی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۹ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
اتحادیه دو و میدانی مجارستان

| اتحادیه دو و میدانی مجارستان MASZ | اتحادیه دو و میدانی مجارستان MASZ |
| --- | --- |
ورزش: دو و میدانی
بنیان‌گذاری: ۱۸۹۷
سازمان همکار: اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دو و میدانی
منطقه همکاری: اتحادیه دو و میدانی اروپا
مقر: بوداپست
رییس: Miklos Gyulai
منشی: Marton Gyulai
وبگاه رسمی: وبگاه رسمی
www.masz.hu: www.masz.hu
اتحادیه دو و میدانی مجارستان (مجاری: Magyar Atlétikai Szövetség) سازمان اداره کننده ورزش دو و میدانی در کشور مجارستان است.
این فدراسیون که در سال ۱۸۹۷ تأسیس شده مقر آن در شهر بوداپست قرار دارد.
بلوطاسدی

| بلوطاسدی | بلوطاسدی |
| --- | --- |
روستا: روستا
بلوطاسدیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبلوطاسدیبلوطاسدی (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: بلوطاسدیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانبلوطاسدیبلوطاسدی (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۳۰°۳۴′ شمالی ۵۱°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۶۷°شمالی ۵۱٫۲۱۷°شرقی﻿ / 30.567; 51.217: مختصات: ۳۰°۳۴′ شمالی ۵۱°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۶۷°شمالی ۵۱٫۲۱۷°شرقی﻿ / 30.567; 51.217
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: ممسنی
بخش: بخش رستم
دهستان: پشتکوه رستم
جمعیت: ۹۲ نفر (سرشماری ۹۵)
بلوطاسدی، روستایی از توابع بخش رستم شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان پشتکوه رستم قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۲۰ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است.
روهری

| روهری روهڙی روهڑی | روهری روهڙی روهڑی |
| --- | --- |
شهر: شهر
روهریموقعیت روهری در نقشهنمایش نقشه ایالت سندروهریروهری (پاکستان)نمایش نقشه پاکستان: روهریموقعیت روهری در نقشهنمایش نقشه ایالت سندروهریروهری (پاکستان)نمایش نقشه پاکستان
مختصات: ۲۷°۴۰′۵۹″ شمالی ۶۸°۵۴′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۶۸۳۰۶°شمالی ۶۸٫۹۰۰۰۰°شرقی﻿ / 27.68306; 68.90000: مختصات: ۲۷°۴۰′۵۹″ شمالی ۶۸°۵۴′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۶۸۳۰۶°شمالی ۶۸٫۹۰۰۰۰°شرقی﻿ / 27.68306; 68.90000
کشور: پاکستان
استان: ایالت سند
منطقه: ناحیه سوکور
شوراهای اتحادیه: ۱۱
حکومت: حکومت
 • نوع: Town Council
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۳۱۹ کیلومتر مربع (۵۰۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲ متر (۲۰۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۲۲۴۳۶۲
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
روهری (به انگلیسی: Rohri) یک شهر در پاکستان است که در ناحیه سوکور واقع شده‌است. روهری ۱٬۳۱۹ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۴٬۳۶۲ نفر جمعیت دارد و ۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جویزکیم داوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  جویزکیم آرلین داوا چاکونته
زادروز:  ۹ آوریل ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  کلومب، فرانسه
قد:  ۱٫۹۴ متر (۶ فوت ۴ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  ماریوپول
شمارهٔ پیراهن:  ۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۱–۲۰۱۴:  US Avranches
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  موناکو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ژیل ویسنته |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸– |  ماریوپول |  ۳۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
|  |  زیر ۲۳ سال کامرون |  ? |  (?) |
| ۲۰۱۸– |  کامرون |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸
جویزکیم داوا (انگلیسی: Joyskim Dawa؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل کامرون است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال ماریوپول در لیگ برتر فوتبال اوکراین بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال کامرون بازی کرده‌است.
روهشتدت

| روهشتدت   | روهشتدت   |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: براندنبورگ
ناحیه: Prignitz
انجمن شهرداری: Bad Wilsnack/Weisen
تقسیمات: ۴ روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jürgen Herper
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۸۰ کیلومتر مربع (۱۱٫۱۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۲ متر (۷۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۵۶۴
 • تراکم: ۲۰/کیلومتر مربع (۵۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۹۳۲۲
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۸۷۹۱
پلاک خودرو: PR
روهشتدت (به آلمانی: Rühstädt) یک شهر در آلمان است که در پریگنیتس واقع شده‌است. روهشتدت ۵۶۴ نفر جمعیت دارد.
میستانگت

| میستانگت | میستانگت |
| --- | --- |
Mistinguett by Paul Nadar (son of نادار): Mistinguett by Paul Nadar (son of نادار)
نام هنگام تولد: Jeanne Florentine Bourgeois
زادهٔ: ۳ آوریل ۱۸۷۵
درگذشت: ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۶ (۸۰ سال)
ملیت: فرانسه
میستانگت (فرانسوی: Mistinguett‎; فرانسوی: [mistɛ̃ɡɛt]; ۳ آوریل ۱۸۷۵ – ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۶) خواننده، بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل فرانسه بود.
آنتونی استار

| آنتونی استار | آنتونی استار |
| --- | --- |
استار در ۲۰۲۴: استار در ۲۰۲۴
زادهٔ: ۲۵ اکتبر ۱۹۷۵ ‏(۴۸ سال) ولینگتون، نیوزیلند
تحصیلات: کالج رنگیتوتو دانشگاه آکلند
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵–اکنون
آنتونی استار (انگلیسی: Antony Starr؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر نیوزیلندی است. او غالباً در تلویزیون مشغول به فعالیت است. از نقش‌هایش می‌توان به هوم‌لندر در مجموعهٔ تلویزیونی ابرقهرمانی پسران (از ۲۰۱۹) و مجموعهٔ بانشی (۲۰۱۳–۲۰۱۶) اشاره کرد. استار برای نقش‌آفرینی در فیلم استرالیایی کاش اینجا بودی برندهٔ جایزهٔ اکتا در رشتهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد.
فیلم شناسی

در دنیای پدر من
بدون پارو
سریعترین سرخپوست دنیا
No. 2
After the waterfall
کاش اینجا بودی (فیلم ۲۰۱۲)
American Sausage Standoff
پیمان گای ریچی
تار عنکبوت (فیلم آمریکایی ۲۰۲۳)
سریال

زینا: شاهدخت جنگجو
Shortland Street
Street Legal
Mercy Peak
Terror Peak
Hard Out
Skin & Bone
Serial Killers
Not Only But Always
Outrageous Fortune
The Jaquie Brown Diaries
Spies and Lies
Rush
Bliss
حرفه دشوار (مجموعه تلویزیونی)
Lowdown
بانشی
Banshee Origins
American Gothic
پسران (مجموعه تلویزیونی)
Aunty Donna's Big Ol' House of Fun
The Boys Presents: Diabolical
نسل وی
بازی های ویدیویی

ندای وظیفه: جنگاوری نوین ۲ (بازی ویدئویی ۲۰۲۲)
مورتال کامبت ۱
زندگی شخصی

استار پیش‌تر با بازیگر نیوزیلندی اما لاهانا ازدواج کرده بود. او در سال ۲۰۱۶ در دادگاه عالی شهرستان لس آنجلس درخواست طلاق داد.
در ۴ مارس ۲۰۲۲ گزارش شد که استار پس از تعرض به یک مرد آشپز ۲۱ ساله در یک میخانه محلی، در آلیکانته، اسپانیا دستگیر شده است. او به ۱۲ ماه حبس تعلیقی محکوم شد و برای جلوگیری از زندانی شدن ۵٬۵۳۰ دلار غرامت پرداخت کرد.
زیردریایی تیپ یو ۱۵۱

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
تکمیل شده:: ۷
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
ارتفاع::  ۹٫۲۵ متر (۳۰ فوت ۴ اینچ)
آبخور::  ۵٫۳۰ متر (۱۷ فوت ۵ اینچ)
زیردریایی تیپ یو ۱۵۱ (به انگلیسی: German Type U 151 submarine) یک کلاس از زیردریایی است که ارتفاع آن ۹٫۲۵ متر (۳۰ فوت ۴ اینچ) می‌باشد.
روهرو، اتریش

| روهرو | روهرو |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
روهروموقعیت در اتریش: روهروموقعیت در اتریش
مختصات: ۴۸°۴′۰″ شمالی ۱۶°۵۱′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۶۶۶۷°شمالی ۱۶٫۸۵۸۳۳°شرقی﻿ / 48.06667; 16.85833: مختصات: ۴۸°۴′۰″ شمالی ۱۶°۵۱′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۰۶۶۶۷°شمالی ۱۶٫۸۵۸۳۳°شرقی﻿ / 48.06667; 16.85833
کشور: اتریش
ایالت: نیدراسترایش
ناحیه: ناحیه بروک آن در لیتا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Herbert Speckl (حزب خلق اتریش)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۵۰ کیلومتر مربع (۷٫۹۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴۸ متر (۴۸۶ فوت)
جمعیت (۰۱٫۰۱٫۲۰۱۳): جمعیت (۰۱٫۰۱٫۲۰۱۳)
 • کل: ۱٬۵۳۴
 • تراکم: ۷۵/کیلومتر مربع (۱۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدهای پستی: ۲۴۷۱
پیش‌شماره‌ها: ۰۲۱۶۴
پلاک خودرو: BL
وبگاه: وبگاه رسمی
روهرو (به آلمانی: Rohrau) یک منطقهٔ مسکونی در اتریش است که در ناحیه بروک آن در لیتا واقع شده‌است. روهرو ۱٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر گرترینگن خواهرخواندهٔ روهرو هست.
خراجی (کیار)

| خراجی (شهرکرد) | خراجی (شهرکرد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۵۶°۳۹′۲۸″شمالی ۶۵°۴۶′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۶۵۷۷°شمالی ۶۵٫۷۶۸۸۸°شرقی﻿ / 56.6577; 65.76888: مختصات: ۵۶°۳۹′۲۸″شمالی ۶۵°۴۶′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۶۵۷۷°شمالی ۶۵٫۷۶۸۸۸°شرقی﻿ / 56.6577; 65.76888
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کیار
بخش: بخش کیار
دهستان: کیارغربی
جمعیت: ۲۸۸۰ نفر (سرشماری ۹۵)
خراجی، مرکز دهستان کیار غربی از توابع شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری است.
مردم

مردم این روستا لرتبار و از ایل بختیاری می باشند که به گویش لری بختیاری سخن می گویند
جمعیت

این روستا در دهستان کیارغربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳٬۰۷۸ نفر (۷۷۲خانوار) بوده‌است.
آیریش ایندیپندنت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: روزنامه روزانه
قطع: کامپکت
صاحب(ان) امتیاز: ایندیپندنت نیوز اند مدیا
ویراستار: کورمک بورک
بنیان‌گذاری: ژانویه ۱۹۰۵؛ ۱۱۹ سال پیش (۱۹۰۵}}) (جایگزین دیلی آیریش ایندیپندنت)
جهت‌گیری سیاسی: عوام‌گرایی محافظه‌کاری
دفتر مرکزی: دوبلین، ایرلند
شاپا: ۰۰۲۱-۱۲۲۲
وبگاه: independent.ie
آیریش ایندیپندنت (انگلیسی: Irish Independent) پرفروش‌ترین روزنامه روزانه ایرلندی است.
گردش چاپ

متوسط تیراژ چاپ این روزنامه در سال ۱۹۹۹ تقریباً ۱۶۵۰۰۰ نسخه بود، و تا سال ۲۰۱۶ به حدود ۱۰۰٬۰۰۰ کاهش یافت.
| سال (دوره) | تیراژ متوسط در هر شماره |
| --- | --- |
۱۹۹۹ (ژانویه تا ژوئیه): ۱۶۵,۶۵۰
۲۰۰۶ (ژانویه تا دسامبر): ۱۶۲,۵۸۲
۲۰۰۹ (ژوئیه تا دسامبر): ۱۴۹,۹۰۶
۲۰۱۲ (ژانویه تا ژوئن): ۱۲۵,۹۸۶
۲۰۱۲ (ژوئیه تا دسامبر): ۱۲۳,۹۸۱
۲۰۱۴ (ژانویه تا ژوئن): ۱۱۲,۳۸۳
2016 (January to June): ۱۰۲,۵۳۷
۲۰۱۶ (ژوئیه تا دسامبر): ۹۷,۱۰۴
۲۰۱۷ (ژانویه تا ژوئن): ۹۴,۵۰۲
2017 (July to December): ۹۰,۱۰۷
۲۰۱۸ (ژانویه تا ژوئن): ۸۷,۶۷۳
۲۰۱۸ (ژوئیه تا دسامبر): ۸۳,۹۰۰
زیردریایی تیپ یو ۸۷ آلمان

| پیشینه> مالک.اطلاعات کلی کلاس | پیشینه> .اطلاعات کلی کلاس |
| --- | --- |
سازندگان:: زرمنیاوفت، کیل
کاربران:: نیروی دریایی امپراتوری آلمان
تکمیل شده:: ۶
از دست رفته:: ۴
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۷۵۷ تن (۷۴۵ تن بزرگ)
درازا::  ۶۵٫۸۰ متر (۲۱۵٫۹ فوت)
پهنا::  ۶٫۲۰ متر (۲۰٫۳ فوت)
ارتفاع::  ۹٫۳۵ متر (۳۰٫۷ فوت)
آبخور::  ۳٫۸۸ متر (۱۲٫۷ فوت)
سرعت::  ۱۶٫۸ گره (۳۱ کیلومتر بر ساعت)
زیردریایی تیپ یو ۸۷ آلمان (به انگلیسی: German Type U 87 submarine) یک زیردریایی از کلاس یوبوت است که در جنگ جهانی اول ساخته شد و توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان اداره می‌شد. این زیردریایی ۱۶ اژدر حمل می‌کرد.
بیانات جهانیان و شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنیان

بیانات جهانیان و شاهدان عینی از نسل‌کشی ارمنی‌ها که شامل لیستی از گزارش‌ها، گواهی‌ها و شاهدان عینی از نسل‌کشی ارمنیان و سخنان دیپلمات‌ها، مبلغان مذهبی، ژنرال‌های ارتش، و دیگران از ملیت‌های مختلف اظهار داشتند:
شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها > آرمین وگنر

در آوریل ۱۹۱۵، پیرو امضای پیمان نظامی بین ترکیه و آلمان به همراه گروه پزشکی برای خدمت در ارتش ششم عثمانی، که تحت فرماندهی ژنرال فیلد مارشال، کلمار فرایهر فن در گلتس بود، به خاورمیانه فرستاده شد. از همان ابتدا وگنر به تحقیق پیرامون شایعاتی که از منابع مختلف در مورد قتل‌عام ارمنیان شنیده بود پرداخت. در پاییز همان سال با درجهٔ افسری امکان مسافرت در آسیای صغیر را به دست آورد.
از کتاب «راه بی برگشت» می‌توان به مسیر مسافرت‌های او پی برد. مسیری که وگنر در آن به همراه کاروان‌های میلیونی رانده شدگان ارمنی از خانه و کاشانه خود قدم برمی‌داشت و مرگ هزاران کودک و زن و مرد را با چشمان خود می‌دید. مرگ میلیون‌ها انسان بی‌گناهی که در راه اجرای اهداف و آرمان‌های شوم پان‌ترکیسم صورت می‌گرفت روح و جان او را آزرده می‌کرد و این تنها شاهد جنایت‌ها و آدم‌کشی‌های از پیش تدارک دیده و برنامه‌ریزی شدهٔ ترک‌های جوان و سربازان و ژاندارم‌های ترک، را بر آن می‌داشت تا اطلاعات دست اول خود را جمع‌آوری کرده و به خارج از مرزهای ترک ارسال دارد. این مسیر از استانبول شروع و از رأس‌العین، موصل، بغداد، استان بابل، راکیم پاشا، کیلیکیه، ابوحراره، البوکمال، دیرالزور، رقه، مسکنه، حلب و استان قونیه به استانبول برمی‌گشت.
در حالی که ورود به کمپ‌های مرگ قربانیان ارمنی هم از طرف نژادکشان تُرک و هم از طرف متحدان آلمانی آن‌ها به شدت ممنوع اعلام شده بود تا کوچک‌ترین خبری به دنیای خارج درز نکند، آرمین وگنر در لباس افسر آلمانی تنها کسی بود که با محکومان به مرگ ملاقات و نامه‌ها و پیام‌های آنان و مدارک مختلف را جمع‌آوری می‌کرد.
از وضعیت آن‌ها با دوربین خودش عکس می‌گرفت، گفته‌های آن‌ها را یادداشت می‌کرد و از طریق کنسولگری‌ها و میسیونرهای خارجی آن‌ها را به اروپا و آمریکا می‌فرستاد. پس از کشف نامه‌ای خطاب به مادرش، که در آن دربارهٔ جنایت‌ها و آدمکشی‌های ترک‌های جوان شرح مفصلی ارائه کرده بود، ارتش آلمان او را دستگیر و برای مجازات او را به بخش مراقبت‌های پزشکی بیماران مبتلا به وبا انتقال داد؛ و بالأخره در دسامبر ۱۹۱۶ وگنر به شدت بیمار می‌شود و ارتش آلمان به ناچار او را به آلمان برمی‌گرداند.
شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها > محمدعلی جمال‌زاده

«با گاری و عربانه از بغداد و حلب به‌جانب استانبول به‌راه افتادیم. از همان منزل اول با گروه‌های زیاد از ارمنی‌ها مواجه شدیم که به صورت عجیبی که باورکردنی نیست و ژاندارم‌های مسلح و سوار تُرک آن‌ها را پیاده به جانب مرگ و هلاک می‌راندند. ابتدا موجب نهایت تعجب ما گردید ولی کم‌کم عادت کردیم که حتی دیگر نگاه هم نمی‌کردیم و الحق که نگاه کردن هم نداشت. صدها زنان و مردان ارمنی را با کودکانشان به‌حال زاری به ضرب شلاق و اسلحه پیاده و ناتوان به جلو می‌راندند. در میان مردها جوان دیده نمی‌شد چون تمام جوانان را یا به میدان جنگ فرستاده یا محض احتیاط (ملحق شدن به قشون روس) به‌قتل رسانده بودند. دختران ارمنی موهای خود را از ته تراشیده بودند و کاملاً کچل بودند و علت آن بود که مبادا مردان تُرک و عرب به جان آن‌ها بیفتند.
دو سه تن ژاندارم بر اسب سوار این گروه‌ها را درست مانند گلهٔ گوسفند به‌ضرب شلاق به‌جلو می‌راند. اگر کسی از آن اسیران از فرط خستگی و ناتوانی یا برای قضای حاجب به‌عقب می‌ماند. برای ابد به‌عقب مانده بود و ناله و زاری کسانش بی‌ثمر بود و از این‌رو فاصله به فاصله کسانی از زن و مرد ارمنی را می‌دیدیم که در کنار جاده افتاده‌اند و مرده‌اند یا در حال جان دادن و نزع بودند.
بعدها شنیده شد که بعضی از ساکنان جوان آن صفحات در طریق اطفاء آتش شهوات حرمت دخترانی از ارمنی‌ها را که در حال نزع بوده یا مرده بودند نگاه نداشته بودند. خود ما که خط سیرمان در طول ساحل غربی فرات بود و روزی نمی‌گذشت که نعش‌هایی را در رودخانه نمی‌دیدیم که آب آن‌ها را با خود نمی‌برد.
شبی از شب‌ها در جایی منزل کردیم که نسبتاً آباد بود و توانستیم از ساکنان آن بره‌ای بخریم و سر ببریم و کباب کنیم. دل و رودهٔ بره را همان نزدیکی خالی کرده بودیم. مایع سبز رنگی بود به شکل آش مایعی ناگهان دیدیم که جمعی از ارمنی‌ها که ژاندارم‌ها آن‌ها را در جوار ما منزل داده بودند، با حرص و ولع هرچه تمام‌تر به‌روی آن مایع افتاده‌اند و مشغول خوردن آن هستند. منظره‌ای بود که هرگز فراموشم نشده‌است. باز روزی دیگر در جایی اتراق کردیم که قافلهٔ بزرگی از همین ارامنه در تحت مراقبت سوارهای پلیس عثمانی در آنجا اقامت داشتند.
یک زن ارمنی با صورت و قیافهٔ مردگان به من نزدیک شد و به زبان فرانسه گفت: «تو را به‌خدا این دو نگین الماس را از من بخر و در عوض قدری خوراکی به ما بده که بچه‌هایم از گرسنگی دارند هلاک می‌شوند». باور بفرمائید که الماس‌ها را نگرفتم و قدری خوراک به او دادم. خوراک خودمان هم کم‌کم ته کشیده بود و چون هنوز روزها مانده بود که به حلب برسیم دچار دست‌تنگی شده بودیم.
به حلب رسیدیم. در مهمانخانهٔ بزرگی منزل کردیم که «مهمانخانهٔ پرنس» نام داشت و صاحبش یک نفر ارمنی بود. هراسان نزد ما آمد که جمال پاشا وارد حلب شده و در همین مهمانخانه منزل دارد و می‌ترسم مرا بگیرند و به قتل برسانند و مهمانخانه را ضبط نمایند. با التماس و تضرع درخواست می‌نمود که ما به نزد جمال پاشا که به قساوت معروف شده بود رفته وساطت کنیم. می‌گفت شما اشخاص محترمی هستید و ممکن است وساطت شما بی‌اثر نماند؛ ولی بی‌اثر ماند و چند ساعت پس از آن معلوم شد که آن مرد ارمنی را گرفته و به بیروت و آن حوالی فرستاده‌اند و معروف بود که در آنجا قتلگاه بزرگی تشکیل یافته‌است. خلاصه آن‌که روزهای عجیبی را گذراندیم. حکم یک کابوس بسیار هولناکی را برای من پیدا کرده‌است که گاهی به مناسبتی بر وجودم تسلط پیدا می‌کند و ناراحتم می‌سازد و آزارم می‌دهد.»
(ژنو - ۲۵ خرداد ۱۳۵۰ - سید محمدعلی جمال‌زاده)
شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها > رضاعلی دیوان‌بیگی

رضاعلی دیوان‌بیگی، در مسافرت خود به باکو و تماس با مقامات محلی دولت عثمانی و خود از مشاهدهٔ رفتار عثمانیان نسبت به ارمنی‌ها سخت متأثر شده‌است، در ملاقات با رئیس ستاد لشکریان عثمانی به این جنایات اعتراض می‌کند:
«هنوز در گوشه و کنار شهر، ارمنی‌کشی با کمال شقاوت و قساوت ادامه داشت. تروریست‌های محلهٔ کارگران نفت چونی گورود که آن‌ها را قورشچی می‌نامیدند اطفال بی‌گناه ارمنی را کَت‌بَسته ردیف به زانو می‌نشاندند و شرط می‌بستند هر کس بتواند با یک ضربت قمه سر از تن آن فلک‌زده‌ها جدا کند هزار منات یعنی یک تومان ناز شست از دیگران بگیرد.»
شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها > حسن اسفندیاری

«در تلگراف محتشم‌السلطنه به وزارت خارجهٔ ایران به رقم یکصد هزار ارمنی مقتول در استان ایغدیر و دیگر نواحی آناتولی اشاره دارد که به دست عثمانی‌ها قلع و قمع شدند. ارامنه‌ای هم که به نواحی شهرستان نقده در ایران پناهنده شده بودند مخوف و متوحش از تعقیب قشون عثمانی بودند.»
شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها > یحیی دولت‌آبادی

یحیی دولت‌آبادی در هنگام جنگ از راه آذربایجان و حلب به قسطنطنیه رفته و در راه اوضاع فلاکت‌بار ساکن عثمانی را به چشم دیده‌است، دربارهٔ وضع آن‌ها می‌نویسد:
«این جمعیت در صحراهای اطراف شط فرات از حلب تا آنات متفرق شدند. بعضی تلف شده و بعضی با حالت بسیار بد در خارج از آبادی‌ها در خرابه‌ها یا در زیر درختان و در سایهٔ چادرهای مندرس، زندگانی می‌نمایند. دختران آن‌ها به بهای بخس دادوستد می‌شوند. اطفال آن‌ها اغلب به گدایی برای یک لقمه نان به عابرین زحمت می‌دهند. اگر چه مسیحیان متمول اکنون بی‌نوایند جزای اعمال ناهنجار خویش است که می‌بینند و امکانات دهری است که به آن‌ها می‌رسد لکن دیدار اوضاع و احوال آن‌ها دلخراش است و تنها دلخوشی این بدبختان این است که جنگ تمام شود به خانه‌های خود بازگشت نمایند.
ارمنی‌های آواره شده شاید زیاده از دویست هزار نفر بوده باشند. هر جا قافلهٔ ما ایست می‌کرد مخصوصاً در نزدیک آبادی‌ها اطفال کوچک دختر و پسر این قوم اطراف ما جمع می‌شدند برای گرفتن لقمه نان و دیده می‌شد که بعضی از آن‌ها در همان حال هجوم آوردن برای گرفتن نان غش کرده برزمین می‌افتادند و بعضی از آن‌ها می‌مردند.»
شاهدان عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها > عبدالحسین شیبانی

عبدالحسین شیبانی ملقب به وحیدالملک از رجال سیاسی و استادان دانشگاهی ایران است. وی در دوران مهاجرت سیاسی سال ۱۲۹۴ هجری شمسی مصادف با ۱۹۱۵ میلادی شاهد عینی نسل‌کشی ارمنی‌ها بوده‌است. وی مشاهدات خود را در کتابی به‌نام «خاطرات مهاجرت» نگاشته‌است.
صفحهٔ ۸۲ کتاب:
«ظلم سربازگیری در اینجا زیاد است. از منطقهٔ حدیثه به آن طرف خانواده‌های ارمنی در بیابان‌ها متفرق و از گرسنگی جان می‌سپارند. یک دختر پنج شش سالهٔ ارمنی را خود می‌خواستم به دو لیره بخرم، اما عربی نیم لیره بالا کرده او را خرید. مادرها بدین طریق دخترهای نازنینشان را مفت به مسافرین می‌بخشند که از گرسنگی و فشار ترک‌ها خلاص شوند.»
صفحهٔ ۸۶ کتاب:
«چیزی که امروز جلب توجه می‌کند وجود عده‌ای از ارمنیان می‌باشد. این‌ها مقدمهٔ گروه ارامنه‌اند که از اطراف بغاز داردانل به کنار فرات رانده شده‌اند. بچه‌های زیادی دارند. بیشتر آن‌ها از طبقهٔ کشاورز می‌باشند. چند نفر از آن‌ها تمام روز پیش ما بودند. بدیهی است اهالی محل و به‌خصوص مأمورین دولت خوش نداشتند که ما با آن‌ها صحبت کنیم. بیم آن هم بود که پس از رفتن ما آن‌ها را اذیت کنند. یکی از آن‌ها می‌گفت در اول دولت نفری یک قران هر روز به آن‌ها اعاشه می‌داد ولی سه ماه گذشته بود که آن اعاشه هم قطع گردید. این بیچاره‌ها در زیر درختان خرما منزل دارند.»
صفحهٔ ۸۷ و ۸۸ کتاب:
«بعدازظهر مدتی از سیاست صحبت می‌کردیم مخصوصاً راجع به ارمنی‌ها صبحت در میان بود. دولت عثمانی می‌گفت تقصیر از خود ارمنیان است. بعضی دیگر از دولت عثمانی تنقید می‌کردند.»
چهارشنبه ۲۱ ژوئن:
«در اول منزل دیشب راه صاف بود ولی بعد به پست و بلندی افتاده مورث زحمت گردید. سه چهار پل‌های شکسته روی گودال‌های عمیق زده‌اند که باعث خطر زیاد می‌باشد، در اینجا ارمنی‌ها را به پل‌سازی بازداشته بودند.»
صفحهٔ ۹۰ و ۹۱ کتاب:
«در نزدیکی ابوکمال سایبان‌ها و چادرهای زیاد از ارمنی‌ها دیده می‌شد. حالت این‌ها فی‌الحقیقه تأثرآور است. عدهٔ زیادتری از آن‌ها زن و بچه هستند. معدودی مردهای کهن‌سال میان آن‌ها دیده می‌شوند. همین که ما نزدیک شدیم عدهٔ زیادی دور ما را گرفته با صدای بلند پول و خوردنی طلب می‌کردند. ما هر قدر پول خرد داشتیم به آن‌ها دادیم ولی متأسفانه این جزئی پول نمی‌توانست صدها مردم عریان و گرسنه را از چنگال بدبختی نجات دهد.»
«پیرزنی میان آن‌ها با گریه به زبان ترکی می‌گفت خانه‌های ما را خراب کردند و آنچه هم مانده بود به اسرای انگلیسی و فرانسوی داده ماها را به صحراها بدین حالت انداخته‌اند، چرا ماها را یک دفعه نکشتند تا بدین ترتیب زجرکش نشویم. زنی را دیدم بچهٔ کوچکی در بغل داشت، هر دو گریه‌کنان فریاد از گرسنگی می‌زدند.»
صفحهٔ ۱۲۳ کتاب:
«ملاقات با طلعت‌بیک به کلی دوستانه بود. وقت برخاستن هم تا دم در به مشایعت ما آمد. سپس به مرکز حزب (اتحاد و ترقی) رفته آقایان مدحت شوکت و دکتر ناظم‌بیک که از اعضای مهم حزب اتحاد و ترقی هستند ملاقات و مدتی با آن‌ها صبحت کردیم. از ارامنه صحبت به میان آمد. دکتر ناظم‌بیک از آن‌ها خیلی تکذیب می‌کرد. می‌گفت باید موضوع ارمنیان در این جنگ حل شود و برای بعد از جنگ نماند. ملاقات با حضرات یک ساعت طول کشید.»