نظریه‌های توطئه فرود بر ماه
ادعاهای جعلی > عجایب عکس و فیلم

نظریه پردازان توطئه، بیشتر روی عکس‌های ناسا تمرکز کرده‌اند. آن‌ها به عجیب بودن عکس‌های گرفته شده در ماه اشاره دارند. متخصصان عکاسی و از جمله آن‌هایی که به ناسا مرتبط نیستند، پاسخ می‌دهند که این عجایب آن‌هایی هستند که از یک فرود بر روی ماه انتظار می‌رود، و عکس‌هایی نیستند که بهینه دستکاری شده، یا در استودیو گرفته شده باشند. بعضی بحث‌های اصلی در زیر آمده‌اند.
۱. در بعضی عکس‌ها، رِتیکِل یا شبکه دوربین (به انگلیسی: Reticle) ("+"هایی با فاصله‌های مشخص) پشت اشیاء دیده می‌شود. بر روی دوربین‌ها صفحه رسو (صفحه شیشه‌ای شفاف که رتیکل روی آن نصب است) نصب شده بودند، و این موجب می‌شد تا نمایان شدن اشیاء در جلوی رتیکل‌ها، غیرممکن شود، در واقع می‌بایست همه رتیکل‌ها جلوتر از همه اشیاء باشند.
این موضوع فقط در عکس‌های کپی یا اسکن شده دیده می‌شود، نه در عکس‌های اصلی. علت آن ظاهرسازی عکس است: ناحیه‌های سفید شفاف امولسیون روی شبکه‌های نازک سیاه دوربین قرار دارد. ضخامت شبکه‌های سیاه ۰٫۰۰۴ اینچ (۰٫۱ میلی‌متر) است و امولسیون تقریباً نیمی از آن را محو کرده‌است؛ افزون بر این، در بعضی عکس‌ها، وسط شبکه محو شده‌است ولی بقیه دیده می‌شوند. در بعضی از عکس‌های پرچم آمریکا شبکه‌ها در قسمت قرمز آشکار ولی در قسمت سفید کمرنگ یا محو هستند. هیچ دلیلی برای چسباندن شبکه‌های سفید در عکس وجود ندارد.
در بزرگ نمایی از عکس با کیفیت کم در سال ۱۹۹۸ دیده می‌شود که هم شبکه‌ها و هم قسمت قرمز کم‌رنگ هستند.
در بزرگ نمایی از عکس با کیفیت کم در سال ۲۰۰۴ هم خطوط و هم قسمت قرمز، دیده می‌شوند.
دیوید اسکات به پرچم آمریکا در مأموریت آپولو ۱۵ احترام نظامی می‌گذارد، بازوهای شبکه‌های سیاه دوربین در قسمت سفید رنگ پرچم محو هستند)
با از نزدیک نگاه کردن به پرچم، خطوط محو شده، قابل تشخیص‌اند.
این نتیجه بریده یا چرخانده شدن عکس‌های محبوب برای افزایش تأثیر زیبایی شناختی آن‌ها می‌باشد.
۳. کیفیت عکس‌ها خیلی بالا است.
فضانوردان آپولو عکس‌های کم کیفیت زیادی گرفته‌اند، ناسا تنها عکس‌های با کیفیت را انتخاب کرده‌است.
فضا نوردان آپولو از دوربین‌های با رزولوشن بالای هسل بلد 500 EL با لنزهای کارل زیس و مجله ۷۰میلیمتری با کیفیت متوسط استفاده کرده‌اند.
۴. هیچ ستاره‌ای در عکس‌ها وجود ندارد. فضانوردان آپولو ۱۱ در نشست خبری نیز ادعا کردند که هیچ ستاره‌ای ندیده‌اند.
فضانوردان در مورد دیدن ستارگان با چشم غیر مسلح در وقت روز در ماه صحبت می‌کردند. آن‌ها اغلب ستارگان را به وسیله لنزهای فضاپیمای ناوبری می‌دیدند.
تمام فرودهای با سرنشین به وقت ماه، در روز انجام شده‌اند. پس ستارگان توسط نور خورشید و نور خورشید بازتابی از سطح ماه محو می‌شدند. چشم‌های فضانوردان به نور خورشید در چشم‌اندازهای اطراف عادت کرده بود پس آن‌ها نمی‌توانستند ستاره‌های نسبتاً کم‌نور را ببینند؛ و به همین ترتیب، دوربین‌ها نیز با آن شرایط تنظیم شده بودند و نمی‌توانستند ستارگان را تشخیص دهند. وقتی که پیش‌زمینه روشن است، تنظیمات دوربین می‌تواند یک پس زمینه دارای نور مناسب را، به سیاه تغییر دهد، مجبور کردن دوربین برای عکاسی سریع باعث می‌شود که نور پیش زمینه محو شود. نمایش این تأثیر این است. این تأثیر مشابه قادر نبودن به دیدن ستارگان در یک پارکینگ ماشین نورانی در شب هنگام است، ستارگان وقتی دیده می‌شوند که چراغ‌ها خاموش شوند. فضا نوردان هنگامی می‌توانستند با چشم غیر مسلح ستارگان را ببینند که در قسمت تاریک ماه قرار داشته باشند.
یک دوربین فرابنفش ویژه، با نام طیف‌نگار فرابنفش برای فاصله دور در آپولو ۱۶ به سطح ماه برده شد و در سایه ماه نشین آپولو راه‌اندازی گشت. آن دوربین از زمین و بسیاری از ستارگان عکس گرفت، بعضی‌ها در نور مرئی کم نور و در نور فرابنفش براق و روشن هستند. این مشاهدات چندی بعد با مشاهدات تلسکوپ چرخنده فرابنفش یکی شد؛ علاوه بر آن، موقعیت ستارگان با توجه به زمین و موقعیت آپولو ۱۶ درست است.
عکس‌های گرفته شده از تاج خورشید که شامل سیاره تیر و بعضی از ستارگان پس زمینه به وسیله آلفرد وردن، خلبان ارشد آپولو ۱۵ گرفته شده‌اند.
از سطح ماه، عکس‌هایی توسط فضانورد آلن شپارد در طول مأموریت آپولو ۱۴ از سیاره ناهید (درخشان‌تر از هر ستاره‌ای) گرفته شده‌است.
عکس گرفته شده از ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) توسط فضاپیمای آتلانتیس در فوریه ۲۰۰۸، که یکی از عکس‌هایی است که از فضا گرفته شده‌است و هیچ ستاره‌ای دیده نمی‌شود.
زمین و ایستگاه فضایی میر در ژوئن ۱۹۹۵، یک مثال برای اینکه چگونه نور خورشید باعث محو شدن ستارگان می‌شود.
عکس با نوردهی درازمدت گرفته شده توسط فضانوردان آپولو ۱۶ با طیف‌نگار فرابنفش برای فاصله دور. این دوربین زمین را با پس زمینه صحیح ستارگان نشان می‌دهد.
عکس با نوردهی بالا (۱. ۶ در ثانیه f/2. 8, ISO 1000۰) گرفته شده از (ISS) در ژوئیه ۲۰۱۱ نشان می‌دهد که ستارگان کمی دیده می‌شوند. در این عکس زمین با نور ماه روشن شده‌است نه نور خورشید.
۵. زاویه و رنگ سایه‌ها ناسازگارند. این نشان می‌دهد که نور مصنوعی استفاده شده‌است.
سایه ایجاد شده توسط انعکاس نور حاصل از زمین ناهموار، اعوجاج لنز واید و گرد و غبار ماه پیچیده‌است. منابع نور متفاوتی وجود دارد: خورشید، نور خورشید منعکس شده از زمین، نور خورشید منعکس شده از سطح ماه، نور منعکس شده از فضانورد و ماه نورد. نورهای این منابع توسط غبار ماه در مسیرهای متفاوت پخش می‌شوند، از جمله به طرف سایه‌ها. سایه‌های چاله‌ها و تپه‌ها می‌تواند کوتاه یا بلند شوند. علاوه بر آن، سایه‌ها حالات چشم‌انداز نقطه محو را نشان می‌دهد، و آن‌ها را در یک نقطه در افق همگرا می‌کند.
این تئوری در قسمت میسباسترز از فرود بر ماه ناسا خنثی شد.
۶. پس‌زمینه‌های عکس‌ها یکی هستند، اگرچه عکس‌ها با مایل‌ها فاصله انداخته شده‌اند. این نشان می‌دهد که برای پس‌زمینه از عکس نقاشی شده‌استفاده شده‌است.
پس‌زمینه‌ها یکی نیستند، فقط شبیه‌اند. آنچه که در برخی عکس‌ها نزدیک تپه‌ها دیده می‌شوند، کوه‌هایی هستند که مایل‌ها فاصله دارند. در زمین، آنچه که دور است با جزئیات کمتری دیده می‌شود. در ماه، جو و ریزگرد وجود ندارد تا اشیاء را محوتر کند؛ بنابراین آن‌ها نزدیک‌تر و واضح‌تر دیده می‌شوند. افزون بر آن، اشیاء خیلی کمتری (مانند درختان) وجود دارد که به درک فاصله کمک کند. این موضوع در برنامه «چه کسی برای آپولو گریه کرد؟» توسط (مایک بارا) خنثی گردید.
۷. تعداد عکس‌های گرفته شده به صورت غیرممکنی زیاد است. در هر ۵۰ ثانیه یکی
چرخ دنده ساده با تنظیمات ثابت اجازه دو عکس را در ثانیه می‌دهد. بسیاری پشت سر هم خیلی سریع به صورت پانوراما گرفته شده‌است. این محاسبه (هر ۵۰ ثانیه یک عکس) بر پایه حضور یک فضانورد روی سطح صورت گرفته شده، و این لحاظ نشده‌است که دو فضانورد حجم کار را در راهپیمایی فضایی (EVA) شریک می‌شوند.
۸. این عکس‌ها، مانند بر روی هم قرار دادن Cهای روی سنگ و زمین، شامل چیزهای مصنوعی هستند. این‌ها ممکن است توسط کارکنان استودیو علامت‌گذاری شوند.
اشیاء به شکل C بیشتر به نظر می‌رسد که نقص در هنگام پرینت هستند و در عکس‌های اصلی وجود ندارند. این‌ها احتمالاً موی حلقه شده هستند.
عکس اصلی AS16-107-17445
عکس اصلی AS160107-17446
نگاه از جلو به عکس AS16-107-17446 بعد از آخرین پرینت گرفتن.
۹. یک خانم ساکن پرت (استرالیا) به نام اونا رولند گفته‌است که برای ۲یا۳ ثانیه یک بطری کوکاکولا را در گوشه پایین و راست تلویزیون خود در هنگام پخش آپولو ۱۱ دیده‌است. همچنین او گفت که نامه‌هایی به استرالیای شرقی آمد که به مدت ۱۰ روز آن بطری کوکاکولا به اشتباه در برنامه ظاهر شده‌است.
هیچ گزارش روزنامه یا ضبط از آن یافت نشده‌است. ادعای رونالد فقط به وسیله یک منبع گفته شده‌است. همچنین شکاف‌هایی در داستان وجود دارد، بیان می‌شود که او برای دیدن برنامه مجبور بوده‌است تا نصف شب بیدار بماند، ولی شاهدانی در استرالیا که در روز آن برنامه را دیدند این موضوع را نقض می‌کنند.
۱۰. کتاب ضربه در ماه شامل عکس‌های مرکبی است که نشان می‌دهد آلن شفارد به همراه یک فضانورد دیگر روی ماه به یک توپ گلف ضربه می‌زند.
آن عکس تنها از مسیر تلویزیون، به جای عکس‌های فعلی واقعی استفاده شده‌است. ظاهراً ناشران احساس کردند که برای فروش کتاب خوب است؛ و ناشران اصلاً برای ناسا کار نمی‌کردند.
۱۱. در بعضی از عکس‌ها نقاط گرمی دیده می‌شود که احتمالاً به خاطر استفاده از نور نقطه‌ای قوی می‌باشد.
چاله‌ها در روی سطح ماه نور را مانند شیشه‌های گردی که برای پوشش علائم راهنمایی و رانندگی استفاده می‌شود، یا قطرات باران، منعکس می‌کنند. این یک تابش را در اطراف سایه عکاس ایجاد می‌کند که در عکس دیده می‌شود.
اگر فضانورد در زیر نور بایستد ولی عکاس در سایه قرار داشته باشد، نور انعکاسی از لباس فضانوردی اش مانند نقطه نورانی عمل می‌کند.
بعضی از عکس‌های منتشر شده با کیفیت بالا، آن نقاط نورانی را بهتر نشان می‌دهند. اسکن‌های شفافیت‌های اصلی در حالت کلی بسیار روشن ترند. یک مثال در زیر آمده‌است.
عکس اصلی از (باز آلدرین) در مأموریت آپولو ۱۱
مشهورترین نمونه ویرایش شده. کنتراست بهینه‌سازی شده، و یک نوار سیاه در بالای عکس قرار گرفته‌است.
۱۲. چه کسی از نیل آرمسترانگ هنگام قدم گذاشتن به ماه فیلم‌برداری کرده‌است؟
ماه نورد انجام داده‌است. این وسیله، بسیاری از وسایل دیگر را همراه دوربین تلویزیونی، در خود جای می‌دهد. این باعث می‌شود که ۶۰۰ میلیون نفر از روی زمین آن قدم‌ها را به‌طور زنده ببینند.
نمایی از دوربین نصب‌شده روی بدنهٔ خارجی ماه‌نشین آپولو که امکان تصویربرداری از نخستین قدم‌ها را فراهم می‌ساخت.
نخستین قدم‌های نیل آرمسترانگ روی سطح ماه
۱۳. چه کسی از نمای خارجی لحظهٔ برخاست آپولو از سطح ماه فیلم‌برداری کرده‌است؟
در هر یک از مأموریت‌های آپولو ۱۵، ۱۶ و ۱۷، یک خودروی ماه‌پیما مورد استفاده قرار گرفت که مجهز به دوربین فیلم‌برداری کنترل از راه دور نیز بود. صحنهٔ برخاست این سه آپولو از سطح ماه، توسط دوربین خودروهای ماه‌پیما به تصویر کشیده شد. برای آپولو ۱۱، ۱۲ و ۱۴ چنین صحنه‌ای موجود نیست و لحظهٔ برخاست فقط از نمای داخلی فیلم‌برداری شده‌است.
خودروی ماه‌پیمای آپولو ۱۵
لحظهٔ برخاست آپولو ۱۵ (نمای خارجی)
لحظهٔ برخاست آپولو ۱۵ (نمای داخلی)
۱۴. در فیلم قرار دادن پرچم آمریکا در کره ماه نوک پرچم حرکت دارد؛ همانند حرکت پرچم یا پارچه توسط باد. در صورتی که در ماه هوایی وجود ندارد که باعث تولید باد شود.
این‌طور ایستادن پرچم به دلیل وجود دو میله به صورت افقی و عمودی که در قسمت فوقانی پرچم است.