stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جورج قرداحی

| جورج قرداحی | جورج قرداحی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جورج گابریل قرداحی
زادهٔ: ۱ مهٔ ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) فیطرون، لبنان
ملیت: لبنانی
پیشه(ها): مجری و خبرنگار
جورج قرداحی (انگلیسی: George Kurdahi) (زاده ۱ مه ۱۹۵۰ در فیطرون، لبنان) مجری، فعال رسانه‌ای و خبرنگار مشهور لبنانی است. او در سپتامبر ۲۰۲۱ به‌عنوان وزیر اطلاع‌رسانی در دولت نجیب میقاتی در لبنان انتخاب شد و از مجلس این کشور رأی اعتماد گرفت.
قرداحی دانش‌آموخته‌ی علم سیاست و حقوق از دانشگاه لبنان است و فعالیت رسانه‌ای خود را در تلویزیون لبنان آغاز نمود. در عین حال در روزنامه‌ی لسان الحال به‌عنوان روزنامه‌نگار فعالیت می‌نمود.
وی در سال ۱۹۷۹ به شبکه‌ی جهانی مونت کارلو در پاریس پیوست که باعث شد وی به شهرت فراگیر برسد. او تا سال ۱۹۹۲ در این شبکه فعالیت نمود و به پست سردبیر منصوب شد و بعد از آن به‌عنوان سردبیر در شبکه‌ی شرق در پاریس منصوب گردید که دو سال ادامه داشت و بالاخره در سال ۱۹۹۴ به شبکه‌‌ی ام بی سی اف ام لندن که در آن زمان که در شرایط سختی به سر می‌برد پیوست. قرداحی توانست موجب ارتقای این شبکه شود. وی در سال ۲۰۰۰ توانست برنامه‌ی مسابقه‌ی چه کسی یک میلیون را می‌برد که برنامه‌ای ساخته‌شده به سبک چه کسی می‌خواهد یک میلیونر باشد؟ را به زبان عربی در ام بی سی ۱ اجرا کند؛ که باعث رسیدن وی به شهرت درجه‌ی اولی در جهان عرب گردید.
بعد از آن نیز برنامه‌ی قدرت دهم را که جایزه‌ای معادل ده میلیون ریال سعودی داشت، اجرا کرد. وی بعد از اظهار نظر در خصوص اوضاع سوریه از شبکه‌ی ام بی سی اخراج گردید و برنامه‌ی المسامح کریم را اجرا کرد که با استقبال وسیعی مواجه شد.
وی با شخصیت‌های سیاسی و مذهبی زیادی همچون احمد الطیب مفتی اعظم الازهر، سید روح‌الله خمینی و همچنین سید علی خامنه‌ای نیز دیدار داشته و به‌عنوان سفیر حسن نیت سازمان ملل انتخاب گردیده‌ است.
اجرای برنامه

من سیربح الملیون؟
افتح قلبک
التحدی
القوة العاشرة
مسابقة الجماهیر
الملیونیر
المسامح کریم
من سیربح ۲ میلیون
المسامح کریم ۲
أهل القمة
جام پاریس

تورنمنت فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جام سال ۱۹۷۶: جام سال ۱۹۷۶
سازمان:  راسینگ پاریس (۱۹۵۷–۶۶)  پاریس (۱۹۷۳)  پاری سن-ژرمن (۱۹۷۵–۹۳, ۲۰۱۰–۱۲) 
سال بنیان‌گذاری: ۱۹۵۷
سال تعطیلی: ۲۰۱۲؛ ۱۳ سال پیش (۲۰۱۲-خطا: زمان نامعتبر}})
شمار تیم‌های حاضر: ۴ (۱۹۵۷–۲۰۱۰) ۲ (۲۰۱۲)
قهرمان آخر:  بارسلونا (اولین قهرمانی)
موفق‌ترین باشگاه:  پاری سن-ژرمن (۷ قهرمانی)
جام پاریس یک مسابقه فوتبال پیش از فصل بود که توسط باشگاه فرانسوی پاری سن-ژرمن در زمین اصلی‌شان پارک د پرنس در پاریس، فرانسه برگزار شد. این مسابقات در سال ۱۹۵۷ توسط میزبانان سابق راسینگ پاریس برای جشن گرفتن ۲۵ سالگی خود تأسیس شد. نسخه افتتاحیه ۱۹۵۷ به عنوان پیشرو در جام بین قاره‌ای و جام باشگاه‌های جهان فیفا در نظر گرفته می‌شود.
جام پاریس که به عنوان معتبرترین تورنمنت دوستانه فوتبال فرانسه در نظر گرفته می‌شود، ابتدا توسط راسینگ پاریس بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۶ برگزار شد. در سال ۱۹۷۳ برای مدت کوتاهی با سازمان‌دهندگان جدید پاریس بازگشت؛ قبل از اینکه پاری سن ژرمن با موفقیت دوباره مسابقات را در سال ۱۹۷۵ راه اندازی کرد. در سال ۱۹۹۳ به دلایل مالی رها شد. پاری سن-ژرمن آن را در سال ۲۰۱۰ به مناسبت چهلمین سالگرد تأسیس باشگاه احیا کرد. این آخرین نسخه تا به امروز بود.
واسکو دوگاما در سال ۱۹۵۷ برنده افتتاحیه جام پاریس شد، در حالی که بارسلونا آخرین دوره را در سال ۲۰۱۲ برد. تیم پاری سن-ژرمن با ۷ عنوان قهرمانی در رتبه اول و تیم بلژیکی اندرلشت با ۳ عنوان قهرمانی در رتبه دوم قرار دارد؛ درحالی که تیم فرانسوی راسینگ پاریس و تیم‌های برزیلی سانتوس و فلومیننزه تنها تیم‌های دیگری بودند که بیش از یک بار قهرمان این رقابت‌ها شدند. رقیب سرسخت پی‌اس‌جی، مارسی در میان گروهی از باشگاه‌هایی است که یک بار قهرمان این مسابقات شده‌اند.
تاریخچه > از راسینگ تا پی‌اس‌جی

جام پاریس در سال ۱۹۵۷ توسط میزبانان سابق راسینگ پاریس برای جشن گرفتن ۲۵ این باشگاه سالگی تأسیس شد. تیم پاریسی قهرمان اروپا یعنی رئال مادرید، تیم برزیلی واسکو دوگاما و تیم آلمانی روت‌وایس اسن را به مسابقاتی که در پارک د پرنس برگزار شد دعوت کرد. نسخه افتتاحیه آن، که توسط واسکو دوگاما پس از شکست رئال مادرید آلفردو دی استفانو در فینال به دست آمد، باعث ایجاد جام بین قاره‌ای در سال ۱۹۶۰ به عنوان یک مسابقه رسمی باشگاهی اروپایی/آمریکای جنوبی مورد تأیید یوفا/کونمبول شد.
از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۳، چهار تیم (از جمله میزبان) به صورت حذفی باهم بازی کردند. جام پاریس دارای دو بازی نیمه نهایی، یک پلی‌آف مقام سوم و یک فینال بود. این مسابقات هر سال در تابستان بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۶ توسط راسینگ پاریس برگزار می‌شد. برای مدت کوتاهی در سال ۱۹۷۳، با باشگاه پاریس به عنوان میزبان جدید بازگشت. پس از تلاش ناکام پاریس برای راه اندازی مجدد مسابقات، پاری سن ژرمن و رئیس باشگاه دنیل هچتر در سال ۱۹۷۵ با موفقیت این کار را انجام دادند. پاری سن ژرمن با یوهان کرایف، اسطوره هلندی و دراگان جاییچ ستاره صرب، در فینال مقابل والنسیا اسپانیایی شکست خورد. نسخه بعدی بدتر بود زیرا پی‌اس‌جی هر دو بازی را باخت و آخر شد.
تاریخچه > اولین قهرمانی پی‌اس‌جی

نسخه ۱۹۷۸ نامتعادل‌ترین نسخه از همه آنها بود. چند هفته قبل از جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸، پاری سن ژرمن از تیم‌های ملی فوتبال هلند و ایران دعوت کرد. نارنجی‌ها به راحتی رقابت را بردند و در فینال کلوب بروژ را شکست دادند (۷–۱). پی‌اس‌جی سرانجام در سال ۱۹۸۰ قهرمان مسابقات شد. گل تساوی دقیقه آخر دومنیک باتنای از روی نقطه پنالتی در یک بازی هیجانی ۴–۴ در مقابل استاندارد لیژ، بازی را به ضربات پنالتی فرستاد، جایی که پی‌اس‌جی اولین جام پاریس را از آن خود کرد.
در سال ۱۹۸۲، تیم برزیلی اتلتیکو مینیرو بزرگ‌ترین شکست تاریخ پی‌اس‌جی را در این تورنمنت وارد کرد، زیرا باشگاه پایتخت در نیمه نهایی ۰–۳ باخت. پاری سن ژرمن در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶ عنوان قهرمانی را پس گرفت، قبل از یک دوره فاجعه بار ۱۹۸۷ که در آن باشگاه برای اولین بار از سال ۱۹۷۶ به رده آخر رسید. شکست مقابل دینامو زاگرب آخرین شکست پاریسی‌ها در ۹۰ دقیقه بود. از آن زمان، پی‌اس‌جی فقط در ضربات پنالتی شکست خورده‌است.
بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۳، تنها یک دوره از مسابقات لغو شد که در سال ۱۹۹۰ به دلیل شرایط بد زمین بود. کنسرت رولینگ استونز در پارک د پرنس، چند هفته قبل، مقصر اصلی آن بود. جام پاریس در سال ۱۹۹۱ بازگشت و آخرین بازی پی‌اس‌جی را با اسپانسر تاریخی پیراهن آرتی‌ال دید. این همکاری ۱۷ ساله با کسب مقام سوم در مقابل اسپورتینگ به پایان رسید. در سال ۱۹۹۳، گل به خودی فرانسوا کالدرارو به اوسر، دومین قهرمانی متوالی و هفتمین قهرمانی مجموع پی‌اس‌جی را به ارمغان آورد. این آخرین دوره مسابقات تا سال ۲۰۱۰ و آخرین قهرمانی پی‌اس‌جی تا به امروز است. باشگاه، جام پاریس را به دلایل مالی رها کرد.
تاریخچه > وضعیت فعلی

پی‌اس‌جی در سال ۲۰۱۰ جام پاریس را به مناسبت چهلمین سالگرد آن احیا کرد. پیش از شروع مسابقات، پی‌اس‌جی از برو پاری سن-ژرمن با آهنگ به غرب برو توسط ویلیج پیپل و یک گوش‌سیاه به نام ژرمن به ترتیب به عنوان سرود و مسکات رسمی باشگاه رونمایی شد. باشگاه پاریسی از پورتو، رم و بوردو دعوت کرد. این رقابت که از جام امارات آرسنال الگوبرداری شده بود، به فرمت مرحله گروهی برای نسخه ۲۰۱۰ تغییر یافت. پی اس جی پورتو را ۱–۰ شکست داد و امتیازات را با رم با نتیجه ۱–۱ تقسیم کرد، در حالی که بوردو توسط رم ۱–۱ مهار شد و پورتو را ۲–۱ شکست داد. هر دو باشگاه فرانسوی با چهار امتیاز به پایان رسیدند، اما بوردو گل‌های بیشتری به ثمر رساند و با تفاضل گل بهتر، جام پاریس را برد.
این مسابقات که در سال ۲۰۱۱ برگزار نشد، در سال ۲۰۱۲ به Trophée de Paris تغییر نام داد. این مسابقات تنها یک مسابقه معتبر را مقابل بارسلونا برگزار کرد. تیم اسپانیایی جام را بالای سر برد و پس از پایان بازی با تساوی ۲–۲ در ضربات پنالتی ۱–۴ در پارک د پرنس پیروز شد. رافینیا و لیونل مسی از روی نقطه پنالتی، بارسلونا را به برتری رساندند، قبل از اینکه زلاتان ابراهیموویچ و زومانا کامارا از پی‌اس‌جی مجبور به ضربات پنالتی شوند. این آخرین دوره مسابقات تا به امروز بود.
ژرمن گوش‌سیاه پی‌اس‌جی در سال ۲۰۱۰ رونمایی شد.
ژاوی بازیکن بارسلونا پس از قهرمانی در سال ۲۰۱۲ جام را دریافت کرد.
آزمون مداد

آزمون مداد (انگلیسی: Pencil test) یک آزمایش غیررسمی برای تعیین میزان رشد پستان و تعیین نیاز به پوشیدن سوتین است. آزمون مداد در سال ۱۹۷۱ در یک ستون مشاوره شیکاگو سان-تایمز به‌نامِ «از آن لندرز بپرسید» منتشر شد که عمدتاً حاوی نظرات و پاسخ‌های خوانندگان روزنامه - چه طرفداران بستن سوتین بودن و چه مخالفان آن - به مطلبی در روزنامه بود در «سرزنشِ زن بی‌سوتینی که بی‌شرمانه پستان‌هایش بالا و پائین می‌پرید و برای خرید [به خیابان] رفت… [که برای لندر] سیل از نامه‌ها را روانه دفتر روزنامه کرد.» در این میان، یکی از خبرنگاران شیکاگو نظر خود را چنین به اشتراک گذاشت:
اگر زنی در این باره بلاتکلیف است، با انجام این آزمون می‌تواند به آسانی به سؤال «سوتین بپوشم یا نپوشم» پاسخ دهد. یک مداد چوبی معمولی بردارید. آن را زیر یک پستان خود قرار دهید. اگر مداد در آنجا ماند، باید سوتین بپوشید. اگر مداد افتاد، می‌توانید سوتین نپوشید و بدون آن باشید.
معنی ضمنی آزمونِ مداد این است که پستان‌هایی که به قدر کافی آویزان نیستند تا مداد را در جا زیر خود نگه دارند، در اصطلاح «خودنگهدار» هستند و نیازی به ساپورت سوتین ندارند.
پیامد اجتماعی

مثبت شدن این آزمون (ماندن مداد زیر پستان) برای برخی از دختران نشانه آن است که بالاخره یک زن بالغ هستند.
تاکنون هیچ مدرک مستدلی در مورد اعتبار آزمون مداد ارائه نشده است، اما برخی افراد آن را روشی می‌دانند برای تعیین اینکه آیا یک دختر تازه‌بالغ باید بستن سوتین را آغاز کند یا خیر. فرض بر این است که اگر دختر مدادی را زیر پستان بگذارد و در جای خود بماند، پوشیدن سوتین توصیه می‌شود. اما اگر مداد به زمین بیفتد، هنوز سوتین لازم نیست. عوامل دیگر هنگام انتخاب سوتین عبارتند از: حمایت فیزیکی از پستان‌های بسیار بزرگ، درد هنگام ورزش و رفاه کلی فرد.
افتادگی پستان

مقالهٔ اصلی: افتادگی پستان
برخی از زنان از آزمون مداد برای تشخیص افتادگی پستان‌ها استفاده می‌کنند. با این حال، درجاتی از افتادگی عادی و سرشتی (طبیعی) است. افتادگی پستان تا حدی به صفات ارثی مانند خاصیت ارتجاعی پوست و تراکم پستان بستگی دارد که بر نسبت چربی سبک‌وزن به غدد شیری سنگین‌تر تأثیر می‌گذارد. برخی از افتادگی‌ها به دلیل پیری بافت‌های غده ای پستان است که معمولاً باعث سفتی سینه می‌شود. تعریفِ افتادگی پستان در میان عوام و جامعه پزشکی، متفاوت است. جراحان پلاستیک شدت افتادگی را با ارزیابی موقعیت نوک پستان نسبت به چین زیرپستانی طبقه‌بندی می‌کنند. آنها پستان‌های زن را افتاده نمی‌دانند مگر اینکه نوک پستان در زیر چین زیرپستانی قرار گیرد. در پیشرفته‌ترین مرحله، نوک پستان‌ها زیر چین قرار دارند و رو به پائین هستند.
پوشیدن سوتین مانع از افتادگی پستان‌ها نمی‌شود. بسیاری از زنان با این باورِ اشتباه که پستان‌ها نمی‌توانند از نظر تشریحی خود را حفظ کنند، خیال می‌کنند که پوشیدن سوتین از افتادگی پستان‌هایشان در سنین بالاتر جلوگیری می‌کند. پژوهشگران، تولیدکنندگان سینه‌بند و متخصصان بهداشت نتوانسته‌اند هیچ‌گونه شواهد علمی برای تأیید این فرضیه بیابند که پوشیدن سوتین برای هر مدت زمانی، افتادگی پستان‌ها را کند می‌کند. تولیدکنندگان سوتین تنها سعی می‌کنند بگویند که سوتین فقط بر شکل پستان‌ها، در همان مدت زمانی که پوشیده می‌شوند، تأثیر می‌گذارد.
در فرهنگ عامه

در سال ۱۹۷۵، شورای دانشجویان دانشگاه تگزاس در آستین یک دستورالعمل پوشش را تصویب کرد که از جمله مفاد آن، پوشیدن اجباری سوتین در دختران و زنانی بود که در آزمون مداد اجباری رد شوند. این تصمیم توسط یکی از اعضای زن شورای دانشجویی مورد انتقاد قرار گرفت و او پیش از تصویب این قانون با ۱۱ رای موافق در مقابل ۹ رای مخالف، جلسه را ترک کرد.
تپه آرایری باشو

| تپه آرایری باشو | تپه آرایری باشو |
| --- | --- |
نام: تپه آرایری باشو
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان آوج
بخش: بخش مرکزی شهرستان آوج
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۹۷۷۹
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ شهریور ۱۳۸۲
تپه آرایری باشو مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در استان قزوین، شهرستان آوج، بخش مرکزی شهرستان آوج، روستای لک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ شهریور ۱۳۸۲ با شمارهٔ ثبت ۹۷۷۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مکان‌هایی در قلب

| مکان‌هایی در قلب | مکان‌هایی در قلب |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: رابرت بنتون
تهیه‌کننده: آرلن دوناوان
نویسنده: رابرت بنتون
بازیگران: سالی فیلد لیندسی کروز دنی گلاور جان مالکوویچ اد هریس
موسیقی: جان کندر
فیلم‌بردار: نستور آلمندروس
تدوین‌گر: کارول لیتلتون
توزیع‌کننده: ترایستار پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۴ (۱۹۸۴-09-۲۱)  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
هزینهٔ فیلم: ۹٫۵ میلیون دلار آمریکا
مکان‌هایی در قلب (به انگلیسی: Places in the Heart) فیلمی ۱۱۲ دقیقه‌ای به کارگردانی رابرت بنتون با بازی سالی فیلد است.
جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۵۵

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
کشور میزبان: ونزوئلا
تاریخ برگزاری: ۲۵ تیر-۱۲ مرداد
شمار تیم‌ها: ۴ (از ۲ فدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۱ (در ۱ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 سائوپائولو (یکمین عنوان):  سائوپائولو (یکمین عنوان)
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱۲
گل‌های زده شده: ۴۰ (۳٫۳۳ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  روبن پادین (۷ گل)
→ ۱۹۵۳ (تورنمنت دوم) ۱۹۵۶ ← : → ۱۹۵۳ (تورنمنت دوم) ۱۹۵۶ ← 
جام باشگاه‌های جهان کوچک ۱۹۵۵ چهارمین دوره جام باشگاه‌های جهان کوچک بود، مسابقاتی که دوره اول آن بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۷ و دوره دوم آن بین سال‌های ۱۹۶۳ و ۱۹۶۵در ونزوئلا برگزار شد. این مسابقات با حضور چهار شرکت‌کننده، نیمی از اروپا و نیمی از آمریکای جنوبی و به صورت نوبت‌گردشی برگزار شد. بازیکنانی مانند ماریو کولونا، خوزه آگواس و کاستا پریرا برای بنفیکا، دیانو سانی و نیلتون ده سوردی برای سائوپائولو، فاس ویلکس و پاسیگویتو برای والنسیا در این مسابقات شرکت کردند.
از آنجایی که میلان و رئال مادرید شرکت نکردند، با باشگاه اسپانیایی والنسیا و تیم محلی لا ساله جایگزین شدند. از سوی دیگر، شرکت برزیلی سائوپائولو بخشی از توری بود که شامل کلمبیا و مکزیک نیز می‌شد، درحالی که والنسیا پس از رئال مادرید و بارسلونا، سومین تیم اسپانیایی بود که از ونزوئلا دیدن کرد.
این مسابقات توسط کارآفرینان اسپانیایی دامیان گاوبکا و پدرو ریس سازماندهی شد و مطبوعات آن را "جام سرتیپ مارکوس پرز خیمنز" نامیدند، که هرگز از آن به عنوان "جام باشگاه‌های جهان کوچک" یاد نکردند. مهاجم آرژانتینی روبن پادین از لا ساله (که از کوکوتا دپورتیوو برای بازی انحصاری در این تورنمنت قرضی گرفته شده بود) با ۷ گل بهترین گلزن بود.
شرکت کننده

| تیم | نحوه صعود |
| --- | --- |
 بنفیکا: قهرمان لیگ برتر پرتغال ۱۹۵۴-۵۵
 والنسیا: رتبه پنجم لالیگا ۱۹۵۴-۵۵
 سائوپائولو: قهرمان جام پائولیستا ۱۹۵۴
 لا ساله: قهرمان لیگ برتر ونزوئلا ۱۹۵۵
بازی‌ها

۲۵ تیر
| والنسیا  | ۴–۳ |  بنفیکا |
| --- | --- | --- |
| بوکوئه  ۳'   پاسیگویتو  ۴۳'  ویلکس  ۵۲'  فوئرتس  ۶۹' | Report | آرسنیو  ۳۰' آگواس  ۴۶'، ۸۰' |
تماشاگران: ۴۰،۰۰۰
داور: بنیتو جکسون (ونزوئلا)
۲۵ تیر
| لا ساله  | ۴–۱ |  سائوپائولو |
| --- | --- | --- |
| آلفردو  ۱۱' (گل‌به‌خودی)  پادین  ۳۱'، ۳۳'، ۵۶' | Report | توماس  ۴۳' |
تماشاگران: ۱۵،۰۰۰
داور: دلو (انگلیس)
۲۷ تیر
| لا ساله  | ۱–۱ |  والنسیا |
| --- | --- | --- |
| پادین  ۳۵' | Report | مانیو  ۵۸' |
داور: دلو (انگلیس)
۲۹ تیر
| بنفیکا  | ۰–۰ |  سائوپائولو |
| --- | --- | --- |
|  | Report |  |
داور: هکتور اوسوریو (ونزوئلا)
۳۱ تیر
| لا ساله  | ۱–۴ |  بنفیکا |
| --- | --- | --- |
| پادین  ۲۵' | Report | آرسنیو  ۶۰'  سالوادور  ۶۶'  چانو  ۶۵' (گل‌به‌خودی)   کالادو  ۸۱' |
داور: دلو (انگلیس)
۱ مرداد
| سائوپائولو  | ۲–۰ |  والنسیا |
| --- | --- | --- |
| سانی  ۵'  جینو  ۷۰' | Report |  |
داور: بنیتو جکسون (ونزوئلا)
۳ مرداد
| سائوپائولو  | ۴–۲ |  بنفیکا |
| --- | --- | --- |
| سانی  ۲۳'، ۵۰'  مائورینیو  ۵۵'  تیکسیرا  ۸۳' | Report | سالوادور  ۶۲'  کایادو  ۸۷' |
داور: تئو هرناندز (ونزوئلا)
۵ مرداد
| لا ساله  | ۰–۴ |  والنسیا |
| --- | --- | --- |
|  | Report | فوئرتس  ۲'  ویلا  ۹'   سیگوی  ۵۵'، ۸۵' |
داور: دلو (انگلیس)
۷ مرداد
| لا ساله  | ۱–۳ |  سائوپائولو |
| --- | --- | --- |
| پادین  ۸۷' | Report | لانزونی  ۴۰'  جینو  ۵۷'   سانی  ۶۲' |
داور: دلو (انگلیس)
۸ مرداد
| بنفیکا  | ۲–۱ |  والنسیا |
| --- | --- | --- |
| آگواس  ۱۱'، ۷۰' | Report | پاسیگویتو  ۳۲' |
داور: هکتور اوسوریو (ونزوئلا)
۱۰ مرداد
| لا ساله  | ۰–۰ |  بنفیکا |
| --- | --- | --- |
|  | Report |  |
داور: دلو (انگلیس)
۱۲ مرداد
| سائوپائولو  | ۱–۱ |  والنسیا |
| --- | --- | --- |
| لانزونی  ۱۸' | Report | مانو  ۵۰' |
داور: بنیتو جکسون (ونزوئلا)
جدول نهایی

| تیم | امتیاز | بازی | برد | تساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  سائوپائولو | ۸ | ۶ | ۴ | ۲ | ۰ | ۱۱ | ۸ | ۳ |
|  والنسیا | ۶ | ۶ | ۲ | ۲ | ۲ | ۱۱ | ۹ | ۲ |
|  بنفیکا | ۶ | ۶ | ۲ | ۲ | ۲ | ۱۱ | ۱ | ۱ |
|  لا ساله | ۴ | ۶ | ۱ | ۲ | ۳ | ۷ | ۱۳ | -۴ |
گلزنان

| رتبه | بازیکن | باشگاه | گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  روبن پادین |  لا ساله | ۷ |
| ۲ |  دیانو سانی |  سائوپائولو | ۴ |
چری بولت

| چری بولت | چری بولت |
| --- | --- |
چری بولت در فوریه ۲۰۲۱ از چپ به راست: می، بورا، چه‌رین، جی‌وون، یوجو، هه‌یون و ره‌می: چری بولت در فوریه ۲۰۲۱ از چپ به راست: می، بورا، چه‌رین، جی‌وون، یوجو، هه‌یون و ره‌می
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: سئول، کره جنوبی
ژانر: کی-پاپ دنس پاپ تین پاپ
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۹ (۲۰۱۹)–۲۰۲۴
ناشر(ان): اف‌ان‌سی دابلیو
اعضا:  هه‌یون  یوجو  بورا  جی‌وون  ره‌می  چه‌رین  می 
اعضای پیشین:  می‌ره  کوکورو  لین‌لین 
وبگاه: Official Website
چری بولت (انگلیسی: Cherry Bullet; کره‌ای: 체리블렛) گروه دخترانهٔ اهل کره جنوبی بود که زیر نظر اف‌ان‌سی انترتینمنت شکل گرفت و توسط لیبل زیرمجموعهٔ آن، اف‌ان‌سی دابلیو مدیریت می‌شد. گروه در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۹ با انتشار نخستین آلبوم تک‌آهنگ خود به نام Let's Play Cherry Bullet فعالیت خود را آغاز کرد. این گروه هفت عضو داشت: هه‌یون، یوجو، بورا، جی‌وون، ره‌می، چه‌رین و می. در ابتدا گروه ده نفره بود و می‌ره، کوکورو و لین‌لین در دسامبر ۲۰۱۹ گروه را ترک کردند. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ پس از اینکه چهار نفر از هفت عضو قرارداد خود را با اف‌ان‌سی فسخ کردند منحل شد.
تبلیغات

جی‌وون و یوجو در کنار بی‌تی‌اس مدل‌هایی برای برند یونیفرم کره‌ای اسمارت در سال ۲۰۱۸ بودند. این اعضا در سال ۲۰۱۹ نیز برای این برند انتخاب شدند.
اعضا

اطلاعات برگرفته از پروفایل اعضا در ناور است.
اعضا > اعضای فعلی

هه‌یون (کره‌ای: 해윤) - لیدر، وکال
یوجو (کره‌ای: 유주) - وکال، رپر
بورا (کره‌ای: 보라) - وکال
جی‌وون (کره‌ای: 지원) - وکال، رپر
ره‌می (کره‌ای: 레미) - دنسر، وکال
چه‌رین (کره‌ای: 채린) - دنسر، وکال
می (کره‌ای: 메이) - وکال
اعضا > اعضای پیشین

می‌ره (کره‌ای: 미래) - لیدر
کوکورو (کره‌ای: 코코로) - دنسر، وکال
لین‌لین (کره‌ای: 린린) - رپر، وکال
آتش‌بازی (فیلم ۱۹۴۷)

| آتش‌بازی | آتش‌بازی |
| --- | --- |
کارگردان: کنت انگر
بازیگران: کنت انگر
موسیقی: اتورینو رسپیگی
توزیع‌کننده: Mystic Fire Video (DVD)
تاریخ‌های انتشار:  ۱۹۴۷ (۱۹۴۷)  
مدت زمان: ۱۴ min.
کشور: آمریکا
آتش‌بازی (انگلیسی: Fireworks) یک فیلم به کارگردانی کنت انگر است که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کنت انگر اشاره کرد.
کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان

| کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان | کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان |
| --- | --- |
پوستر رسمی: پوستر رسمی
کارگردان: آنتونی روسوجو روسو
تهیه‌کننده: کوین فیگ
فیلمنامه‌نویس: کریستوفر مارکوساستیون مک‌فیلی
بر پایه: کاپیتان آمریکا اثر جو سایمن جک کربی
بازیگران:  کریس ایوانز  اسکارلت جوهانسون  سباستین استن  آنتونی مکی  کوبی اسمالدرز  فرانک گریلو  امیلی ونکمپ  هایلی اتول  رابرت ردفورد  ساموئل ال. جکسون  ماکسیمیلیانو هرناندز 
موسیقی: هنری جکمن
فیلم‌بردار: ترنت اوپالاک
تدوین‌گر: جفری فورد
شرکت تولید: مارول استودیوز
توزیع‌کننده: استودیو سینمایی والت دیزنی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ مارس ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-03-۱۳) (تماشاخانه ال کاپیتان)  ۴ آوریل ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-0۴-۰۴) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۳۶ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۷۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۷۱۴٫۴ میلیون دلار
کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان (به انگلیسی: Captain America: The Winter Soldier) نام فیلمی ابرقهرمانی محصول سال ۲۰۱۴ آمریکا است که بر پایهٔ شخصیت کاپیتان آمریکای کتاب‌های مارول کامیکس و به کارگردانی برادران روسو ساخته شده‌است. این فیلم، دنبالهٔ کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو (۲۰۱۱) و نهمین فیلم در دنیای سینمایی مارول محسوب می‌شود. فیلم‌نامهٔ این فیلم را کریستوفر مارکوس و استیون مک‌فیلی نوشته‌اند. کریس ایوانز در نقش کاپیتان آمریکا، اسکارلت جوهانسون، سباستین استن، آنتونی مکی، کوبی اسمالدرز، فرانک گریلو، امیلی ونکمپ، هایلی اتول، رابرت ردفورد و ساموئل ال. جکسون در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. در این فیلم، کاپیتان آمریکا، بیوه سیاه و فالکون به دنبال گره‌گشایی توطئه‌ای هستند که علیه شیلد صورت گرفته‌است و در این بین، با یک آدم‌کش حرفه‌ای و رازآلود به نام سرباز زمستان روبه‌رو می‌شوند.
فیلم‌نامه در سال ۲۰۱۱ نوشته شد. برادران روسو در ژوئن ۲۰۱۲ برای کارگردانی این فیلم وارد مذاکره شدند و یک ماه بعد انتخاب بازیگران شروع شد. فیلم‌برداری در آوریل ۲۰۱۳ در لس‌آنجلس آغاز شد و بعد در واشینگتن و کلیولند ادامه یافت. با این که کارگردانان می‌خواستند از جلوه‌های ویژه کم‌تر استفاده شود، اما ۲٬۵۰۰ جلوهٔ ویژه برای این فیلم توسط شش کمپانی مختلف ساخته شد.
فرش قرمز کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان، ۱۳ مارس ۲۰۱۴ در لس آنجلس برگزار شد و ۲۶ مارس ۲۰۱۴ به صورت جهانی و ۴ آوریل ۲۰۱۴، به صورت ۲بعدی، ۳بعدی و آی‌مکس ۳بعدی در آمریکای شمالی اکران شد. این فیلم در گیشه و نظر منتقدان موفق بود و نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین جلوه‌های ویژه نیز شد. کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان با فروش بیش از ۷۱۴ میلیون دلار به هفتمین فیلم پرفروش ۲۰۱۴ و ۲۸امین فیلم پرفروش ابرقهرمانی تبدیل شد. دنبالهٔ آن به نام کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی به کارگردانی برادران روسو در ۶ مه ۲۰۱۶ اکران شد.
بازیگران

کریس ایوانز در نقش استیو راجرز / کاپیتان آمریکا
اسکارلت جوهانسون در نقش ناتاشا رومانوف / بیوه سیاه
سباستین استن در نقش باکی بارنز / سرباز زمستان
آنتونی مکی در نقش سم ویلسون / شاهین
کوبی اسمالدرز در نقش ماریا هیل
فرانک گریلو در نقش کراس بونز
امیلی ونکمپ در نقش شارون کارتر / مأمور ۱۳
هایلی اتول در نقش پگی کارتر
رابرت ردفورد در نقش الکساندر پیرس
ساموئل ال. جکسون در نقش نیک فیوری
تولید > آماده‌سازی

«این کارگردانان را برای این فیلم استخدام کردیم، زیرا ایده ما را، یعنی ساختن یک تریلر سیاسی دهه هفتادی که نقابی از یک فیلم ابرقهرمانی بزرگ بر چهره دارد، دوست داشتند. درست مثل فیلم اول، وقتی جو جانستون را آوردیم گفتیم: 'می‌خواهیم یک فیلم جنگ جهانی دومی دهه چهلی بسازیم که نقابی از یک فیلم ابرقهرمانی بزرگ بر چهره دارد.' این مسئله را دوست دارم که داریم دنباله‌ای می‌سازیم که با این فیلم اول از لحاظ ژانر بسیار متفاوت است. فکر می‌کنم جالب باشد. در کمیک همیشه این کار را انجام می‌دهند.»
—کوین فیگ، تهیه‌کنندهٔ کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان
در آوریل ۲۰۱۱ و پیش از انتشار کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو، کریستوفر مارکوس و استیون مک‌فیلی اعلام کردند که مارول کار بر روی دنبالهٔ این فیلم را آغاز کرده‌است. در سپتامبر ۲۰۱۱، کریس ایوانز گفت که دنباله احتمالاً تا پیش از سال ۲۰۱۴ منتشر نمی‌شود. در ژانویه ۲۰۱۲، نیال مک‌دوناف که در نخستین انتقام‌جو در نقش دام دام دوگان بازی کرده بود، گفت که فیلمبرداری این فیلم احتمالاً پس از ساخته شدن ثور: دنیای تاریک شروع خواهد شد. تا مارس ۲۰۱۲، مارول سه گزینه برای کارگردانی این فیلم داشت: جرج نلفی، اف. گری گری و برادران روسو. استودیو سینمایی والت دیزنی اعلام کرد که دنبالهٔ کاپیتان آمریکا: نخستین انتقام‌جو ۴ آوریل ۲۰۱۴ منتشر خواهد شد. دیزنی اعلام کرد که «فیلم دوم از جایی آغاز می‌شود که داستان انتقام‌جویان تمام می‌شود و استیو راجرز به همکاری خود با شیلد و نیک فیوری ادامه می‌دهد، در حالی که خود را با دنیای جدید تطبیق می‌دهد.» در ماه آوریل، اف. گری گری تصمیم گرفت تا فیلم یک‌راست بیرون از کامپتون را کارگردانی کند و از بین گزینه‌ها کنار رفت.
تولید > نوشتن

مک‌فیلی گفت که پروسه نوشتن فیلم‌نامه اواسط ۲۰۱۱ و حدوداً زمان انتشار نخستین انتقام‌جو آغاز شد. او در این‌باره گفت: «ما امیدوار بودیم که فیلم دوم هم ساخته شود و همین‌طور برای خودمان گزینه‌های مختلفی را امتحان می‌کردیم.» چند ماه نخست نوشتن روندی سینوسی داشت، اما بعد از زمانی که خلاصه داستان نوشته شد، داستان تغییر زیادی نکرد. آن‌ها تصمیم گرفتند تا داستان را در دنیای امروزی قرار دهند و ابتدا چندین سکانس فلش‌بک جنگ جهانی هم در آن قرار دادند، اما بعداً تصمیم گرفتند آن‌ها را حذف کنند، زیرا فکر می‌کردند که فیلم به‌هم‌ریخته می‌شود. آن‌ها می‌خواستند فیلم به صورت «کاپیتان علیه دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم» باشد و هم‌زمان مقداری کمدی نیز به آن اضافه کنند، زیرا کاپیتان متعلق به این زمان نیست. دیگر خواستهٔ آن‌ها این بود که فیلم به واقعیت بیشتر نزدیک باشد و از نظر عناصر فانتزی بین کاپیتان آمریکا و انتقام‌جویان تفاوت وجود داشته باشد. البته داستان‌های کمیک‌بوک‌های کاپیتان آمریکا، این مسئله را تضمین کرده بودند که این فیلم نمی‌تواند کاملاً پای‌بند بر واقع‌گرایی باشد. این مسئله به خصوص در مورد معرفی آرنیم زولا در این فیلم مؤثر بود، زیرا عناصر علمی‌تخیلی فیلم را افزایش می‌داد.
بازخورد > گیشه

کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان ۲۵۹٫۸ میلیون دلار در آمریکای شمالی و ۴۵۴٫۳ میلیون دلار در دیگر نقاط جهان فروخت و فروش کلی ۷۱۴٫۴ میلیون دلار را ثبت کرد و به پنجمین فیلم پرفروش سال ۲۰۱۴ تبدیل شد.
بازخورد > منتقدین

وبسایت راتن تومیتوز اعلام کرد که با بررسی نظر ۲۲۲ منتقد، ۸۹٪ آن‌ها دربارهٔ فیلم نظر مثبت داشته‌اند و به آن به صورت میانگین نمرهٔ ۷٫۵ از ۱۰ داده‌اند. متاکریتیک بر اساس نظر ۴۴ منتقد به این فیلم نمرهٔ ۷۰ از ۱۰۰ داده است. سینما سکور هم اعلام کرد که تماشاگران، به این فیلم به صورت میانگین نمرهٔ A داده‌اند.
دنباله

مقالهٔ اصلی: کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی
کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی در ۶ مه ۲۰۱۶ و با کارگردانی برادران روسو به نمایش درآمد. ایوانز یک بار دیگر نقش کاپیتان آمریکا را تکرار کرد و رابرت داونی جونیور در نقش مرد آهنی، چادویک بوزمن در نقش پلنگ سیاه، جرمی رنر در نقش شاهین‌چشم، اسکارلت جوهانسون در نقش عنکبوت سیاه، سباستین استن در نقش باکی بارنز و الیزابت اولسن در نقش جادوگر سرخ به ایفای نقش پرداختند.