stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ام‌النعسان

| نام بومی: جزیرة ام‌النعسان  (عربی) | نام بومی: جزیرة ام‌النعسان  (عربی) |
| --- | --- |
ام‌النعسانموقعیت جزیره ام‌النعسان در بحرین: ام‌النعسانموقعیت جزیره ام‌النعسان در بحرین
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: خلیج فارس
مختصات: ۲۶°۰۸′۴۲″شمالی ۵۰°۲۴′۰۰″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۴۵°شمالی ۵۰٫۴۰°شرقی﻿ / 26.145; 50.40
مجمع‌الجزایر: بحرین
پهنه‌های آبی نزدیک: خلیج بحرین
مجموع جزیره‌ها: ۱
جزیره‌های مهم: Umm an Nasan Island
مساحت: ۲۰ کیلومتر مربع (۷٫۷ مایل مربع)
طول: ۶ کیلومتر (۳٫۷ مایل)
عرض: ۴ کیلومتر (۲٫۵ مایل)
کرانه‌ها: ۱۹ کیلومتر (۱۱٫۸ مایل)
بیشترین ارتفاع: ۳ متر (۱۰ پا)
کشور: کشور
بحرین: بحرین
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
استان‌های بحرین: شمالیه
بزرگترین منطقه مسکونی: Umm an Nasan (جمعیت  ۱۰)
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
نام اهلیت: Bahraini
جمعیت: ۱۰ (۲۰۱۰)
تراکم جمعیت: ۰٫۵ /کیلومتر مربع (۱٫۳ /مایل مربع)
گروه‌های قومی: جمعیت‌شناسی بحرین، non-Bahraini
اطلاعات زمانی: اطلاعات زمانی
منطقه زمانی: یوتی‌سی ۳:۰۰+ (UTC+۳)
ISO 3166-2:BH: BH-14
وبگاه: www.bahrain.com
ام‌النعسان (عربی: ام‌النعسان) پنجمین جزیره بزرگ در بحرین است که در ۱۷٫۵ کیلومتری غرب منامه پایتخت این کشور قرار دارد. این جزیره در استان  شمالیه جای دارد.
این جزیره ملک خصوصی نخست‌وزیر بحرین خلیفه بن سلمان آل خلیفه است و ورود به آن برای شهروندان عادی محدودیت دارد. به جز سه کاخ پادشاهی و تعدادی باغ، این جزیره توسعه چندانی نداشته و گروه‌های کوچکی از سیاه‌کل در این جزیره وجود دارد.
روستای کوچک ام‌النعسان در ساحل غربی جزیره قرار دارد و چند خانواده عشایری در آن سکونت دارند که مراقبت از گوزن‌ها و غزال‌های جزیره به عهده آنهاست.
جزیره ام‌النعسان از طریق گذرگاه ملک فهد به جزیره بحرین و شهر ساحلی خبر در عربستان سعودی و از طریق گذرگاه جده به جزیره جده متصل می‌شود.
فرودگاه بین‌المللی شیخ زاید (کوکس)

فرودگاه بین‌المللی شیخ زاید (کوکس) (به انگلیسی: Shaikh Zayed International Airport (Kukës)) (به زبان بومی: Aeroporti Zayed bin Sultan Al Nahyan) یک فرودگاه همگانی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۱۸۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر کوکس کشور آلبانی قرار دارد و در ارتفاع ۳۴۱ متری از سطح دریا واقع شده است.
تعقیب مرگبار

| تعقیب مرگبار | تعقیب مرگبار |
| --- | --- |
کارگردان: فرانکو پروسپری
تهیه‌کننده: پینو بوریکی
فیلمنامه‌نویس: فرانکو چیفری
داستان: فرانکو بوتاری
بازیگران:  لوک مرندا  ایزارکو راوائیولی  پاتریتسیا گوری  ژانت اوگرن 
موسیقی: لینو کورزتی
فیلم‌بردار: گابور پوگانی
تدوین‌گر: آلبرتو گالیتی
شرکت تولید: هالیدی چینماتوگرافیا
توزیع‌کننده: نوکلئو استار
تاریخ‌های انتشار:  ۸ دسامبر ۱۹۷۸ (۱۹۷۸-12-۰۸) (ایتالیا)  
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: ایتالیا
فروش گیشه: ₤۴۴۳٫۶۲۷ میلیون پوند
تعقیب مرگبار (ایتالیایی: Il commissario Verrazzano) یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی فرانکو پروسپری است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد.
بازیگران

لوک مرندا
ژانت اوگرن
لوچانا پالوتزی
ماریا باکسا
آتیلیو دوتزیو
گلوریا پیه‌دیمونته
کریس آورام
ایزارکو راوائیولی
جاکومو ریتسو
ادموندو تیـِگی
پاتریتسیا گوری
عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): جمشید خانیان
کشور: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): رمان نوجوانان
ناشر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
تاریخ نشر: ۱۳۸۹
شمار صفحات: ۱۶۶
شابک: شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۹۱۶۲۳۷
عاشقانه‌های یونس در شکم ماهی یک رمان فارسی در حوزهٔ کودک و نوجوان نوشتهٔ جمشید خانیان است که در سال ۱۳۸۹ منتشر شد. این کتاب به‌عنوان کتاب سال شورای کتاب کودک برگزیده شد.
تو عاشق من هستی (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): کارولین کپ‌نس
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی
گونه(های) ادبی: دلهره‌آور
انتشار: ۶ آوریل ۲۰۲۱
ناشر: راندوم هاوس
گونه رسانه: چاپی (گالینگور و شومیز) کتاب صوتی کتاب الکترونیک
شمار صفحات: ۴۰۰
شابک: شابک ‎۹۷۸۰۵۹۳۱۳۳۷۸۱
تو عاشق من هستی (به انگلیسی: You Love Me) یک رمان دلهره‌آور از کارولین کپ‌نس است که توسط انتشارات راندوم هاوس در آوریل ۲۰۲۱ به زبان انگلیسی در ایالات متحده منتشر شد. این دنباله رمان سال ۲۰۱۶ او است به نام اجساد پنهان.
این رمان در هفته پانزدهم آوریل ۲۰۲۱ (شماره پانزدهم) در لیست فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت.
مسابقات هنری در المپیک تابستانی ۱۹۱۲

مسابقات هنری یکی از رویدادهای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ است که در شهر استکهلم، سوئد برای اولین بار در پنج بخش معماری، ادبیات، موسیقی، نقاشی و مجسمه‌سازی برگزار شده است.
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ایتالیا (ITA) | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ |
| ۲ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۳ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۳ |  سوئیس (SUI) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| مجموع (۴ کشور) | مجموع (۴ کشور) | ۵ | ۱ | ۰ | ۶ |
نتایج

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| معماری |  اوژنی مونو و آلفونس لاوریر (SUI) Building plan of a modern stadium | مدال داده نشد | مدال داده نشد |
| ادبیات |  پیر دو کوبرتن (FRA) "Ode to Sport" | مدال داده نشد | مدال داده نشد |
| موسیقی |  ریکاردو بارتلمی (ITA) "Olympic Triumphal March" | مدال داده نشد | مدال داده نشد |
| نقاشی |  کارلو پلگرینی (ITA) Three connected friezes representing "Winter Sports" | مدال داده نشد | مدال داده نشد |
| مجسمه‌سازی |  والتر دابلیو وینانس (USA) Bronze statuette "An American trotter" |  ژرژ دوبوئا (FRA) Model of the entrance to a modern stadium | مدال داده نشد |
جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶

جدول مدال بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۵۶ فهرستی از مدالهای کسب شده توسط ورزشکاران است در طول برگزاری المپیک تابستانی سال ۱۹۵۶ میلادی که در ملبورن استرالیا برگزار شد.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  اتحاد شوروی (URS) | ۳۷ | ۲۹ | ۳۲ | ۹۸ |
| ۲ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۳۲ | ۲۵ | ۱۷ | ۷۴ |
| ۳ |  استرالیا (AUS) | ۱۳ | ۸ | ۱۴ | ۳۵ |
| ۴ |  مجارستان (HUN) | ۹ | ۱۰ | ۷ | ۲۶ |
| ۵ |  ایتالیا (ITA) | ۸ | ۸ | ۹ | ۲۵ |
| ۶ |  سوئد (SWE) | ۸ | ۵ | ۶ | ۱۹ |
| ۷ |  تیم متحد آلمان (EUA) | ۶ | ۱۳ | ۷ | ۲۶ |
| ۸ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۶ | ۷ | ۱۱ | ۲۴ |
| ۹ |  رومانی (ROU) | ۵ | ۳ | ۵ | ۱۳ |
| ۱۰ |  ژاپن (JPN) | ۴ | ۱۰ | ۵ | ۱۹ |
| ۱۱ |  فرانسه (FRA) | ۴ | ۴ | ۶ | ۱۴ |
| ۱۲ |  ترکیه (TUR) | ۳ | ۲ | ۲ | ۷ |
| ۱۳ |  فنلاند (FIN) | ۳ | ۱ | ۱۱ | ۱۵ |
| ۱۴ |  ایران (IRI) | ۲ | ۲ | ۱ | ۵ |
| ۱۵ |  کانادا (CAN) | ۲ | ۱ | ۳ | ۶ |
| ۱۶ |  نیوزیلند (NZL) | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ |
| ۱۷ |  لهستان (POL) | ۱ | ۴ | ۴ | ۹ |
| ۱۸ |  چکسلواکی (TCH) | ۱ | ۴ | ۱ | ۶ |
| ۱۹ |  بلغارستان (BUL) | ۱ | ۳ | ۱ | ۵ |
| ۲۰ |  دانمارک (DEN) | ۱ | ۲ | ۱ | ۴ |
| ۲۱ |  ایرلند (IRL) | ۱ | ۱ | ۳ | ۵ |
| ۲۲ |  نروژ (NOR) | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۲۳ |  مکزیک (MEX) | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۲۴ |  برزیل (BRA) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۴ |  هند (IND) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۶ |  یوگسلاوی (YUG) | ۰ | ۳ | ۰ | ۳ |
| ۲۷ |  شیلی (CHI) | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ |
| ۲۸ |  بلژیک (BEL) | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۲۹ |  آرژانتین (ARG) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۲۹ |  کره جنوبی (KOR) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۳۱ |  ایسلند (ISL) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۱ |  پاکستان (PAK) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۳ |  آفریقای جنوبی (RSA) | ۰ | ۰ | ۴ | ۴ |
| ۳۴ |  اتریش (AUT) | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۳۵ |  باهاما (BAH) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۵ |  یونان (GRE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۵ |  سوئیس (SUI) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۵ |  اروگوئه (URU) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع | مجموع | ۱۵۳ | ۱۵۳ | ۱۶۳ | ۴۶۹ |
سینتیا پاتر

سینتیا پاتر (انگلیسی: Cynthia Potter؛ زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۵۰) ورزشکار شیرجه اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
یخچال طبیعی پریتو مورنو

تصویر هوایی از یخچال پریتو مورنو در سال ۲۰۰۴.
غار یخچالی واقع در شمالی‌ترین بخش یخچال.
یخچال طبیعی پریتو مورنو یخچالی طبیعی است که در پارک ملی لوس گلاسیارس در ایالت سانتاکروز کشور آرژانتین قرار دارد. این منطقه یکی از مناطق عمده جذب گردشگر در پاتاگونیای آرژانتین است.
با رشد و تشکیل ۲۵۰ کیلومتر مربع یخ به طول ۳۰ کیلومتر، این یخچال یکی از ۴۸ یخچالی است که از منطقه یخی پاتاگونیای جنوبی تغذیه می‌شود که در رشته کوه آند قرار دارد و با کشور شیلی مشترک است. این منطقهٔ یخی، سومین ذخیرهٔ بزرگ آب شیرین جهان است. این یخچال طبیعی ۴۸ کیلومتر با شهر ال‌کالافاته فاصله دارد و نامش را از فرانسیسکو مورنو گرفته‌است؛ کسی که در قرن نوزدهم میلادی پیشگام مطالعه روی بوم و سرزمین آرژانتین بود و نقش موثری در دفاع از قلمرو آرژانتین در مناقشهٔ این کشور با شیلی بر سر خط مرزی دو کشور بازی کرد.
وضعیت یخچال

این یخچال یکی از سه یخچال منطقهٔ پاتاگونیاست که در حال رشد است. علت این پدیده به تشخیص یخ‌رودشناسان بستگی دارد.
نقطهٔ انتهایی این یخچال ۵ کیلومتر پهنا دارد و متوسط ارتفاع‌اش ۷۴ متر از سطح دریاچه آرخنتینو است.
از هم گسیختگی

فشار سنگینی یخ به تدریج پخچال را به سمت بازوی جنوبی دریاچه آرخنتینو (برازو ریکو) می‌راند و با سد شدن راهش، آن بخش از باقی دریاچه جدا می‌شود. چون راه خروجی برای آب وجود ندارد، سطح آب این بازو گاهی تا ۳۰ متر بالاتر از سطح اصلی دریاچه می‌رسد. به صورت منظم، فشار با ارتفاع آب محصور شده، بالا می‌رود و شکاف‌ها در طول یخ، باعث به وجود آمدن ازهم‌گسیختگی یخ‌ها شده و با فروریختن یخ‌ها در آب، آب اضافه از بازوی برازو ریکو سرریز کرده و به حوضچهٔ اصلی دریاچه می‌ریزد. با خارج شدن آب از برازو ریکو، خط نشان‌دهندهٔ سطح پیشین آب، نمایان می‌شود. این چرخه به صورت طبیعی یکبار در سال یا در کم‌ترین تکرار خود، یک‌بار در هر ده سال، تکرار می‌شود. آخرین ازهم‌گسیختگی در ژانویهٔ ۲۰۱۳ اتفاق افتاده است و پیش از آن، در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۰۸، ۲۰۰۶، ۲۰۰۴، ۱۹۸۸، ۱۹۸۶، ۱۹۸۰، ۱۹۷۷، ۱۹۷۵، ۱۹۷۲، ۱۹۷۰، ۱۹۶۶، ۱۹۶۳، ۱۹۶۰، ۱۹۵۶، ۱۹۵۳، ۱۹۵۲، ۱۹۴۷، ۱۹۴۰، ۱۹۳۴ و ۱۹۱۷ رخ داده است. به صورت میانگین این ازهم‌گسیختگی‌ها هر چهار یا پنج سال راه ارتباطی برازو ریکو به دریاچهٔ اصلی را سد می‌کنند. ارتفاع آب در این مواقع تا ۵٫۶ متر افزایش می‌یابد.
گردشگری

پریتو مورنو با توجه به اندازه و در دسترس بودن‌اش، یکی از بزرگ‌ترین مناطق جذب گردشگر در پاتاگونیای جنوبی است. این یخچال از نزدیک‌ترین شهر، ال‌کالافاته، با اتوبوس دو ساعت فاصله دارد و بسیاری از تورهای گردشگری، بازدیدهای روزانه برگزار می‌کنند. قرار گرفتن مرکز بزرگی برای بازدیدکنندگان در کنار یخچال و محل مناسبی برای پیاده‌روی در کنار آن، امکان بازدید از پهنهٔ جنوبی و نمای شرقی پخچال را ر سال‌های اخیر امکان‌پذیر کرده‌است به‌طوری‌که تورهای مخصوص یخ‌پیمایی محبوبیت زیادی یافته‌اند. دو برنامهٔ گردشی معمول در این مکان عبارتند از یخ‌پیمایی کوتاه که شامل یک پیاده‌روی یک‌ساعته تا یک و نیم ساعته روی یخ است و یخ‌پیمایی طولانی که اغلب پنج ساعت به طول می‌انجامد. برگزارکنندگان تور به مشتریان‌شان کفش‌های مخصوص یخ‌پیمایی (یخ‌شکن) نیز ارائه می‌کنند.
پانورامایی از بخش شمالی یخچال.
پانورامایی از بخش جنوبی یخچال.
تصویر فضایی از دریاچه آرخنتینو که توسط خدمهٔ فضاپیمای اندور در سال ۲۰۰۱ گرفته شده‌است.
رقیه بنت محمد

| رقیه دختر محمد | رقیه دختر محمد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶۰۱ مکه، حجاز، عربستان
درگذشت: مارس ۶۲۴ (۲۳ سال) مدینه، حجاز، عربستان
آرامگاه: بقیع
همسر(ها): عتبه بن ابی‌لهب عثمان بن عفان
فرزندان: عبدالله بن عثمان
والدین: محمد (پدر)خدیجه (مادر)
خویشاوندان: قاسم (برادر)زینب (خواهر)ام کلثوم (خواهر)عبدالله (برادر)فاطمه (خواهر)ابراهیم (برادر)
خانواده: اهل بیت
رقیه دختر محمد (به عربی: رقية بنت محمد) دومین دختر محمد بن عبدالله و خدیجه بنت خویلد بود. او نخست به عقد عتبه بن ابی‌لهب درآمد. پس از آن که محمّد دعوی پیامبری کرد، عتبه او را طلاق داد. محمّد، دخترش رقیه را به عثمان بن عفان تزویج کرد و از او پسری به نام عبدالله بن عثمان به دنیا آورد. رقیه سال دوم هجرت، در بیست و دو سالگی در مدینه درگذشت، محمد بر پیکر او نماز گزارد و در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد. وی دختری با چشم‌های سیاه و موهایی بلند بود.
اوایل زندگی

رقیه که در حدود سال ۶۰۱ یا ۶۰۲ میلادی در مکه به دنیا آمد، فرزند سوم و دومین دختر محمد و خدیجه، محسوب می‌شود.
زندگی زناشویی > ازدواج با عتبه

او قبل از سال ۶۱۰ با پسر عمویش عتبه بن ابی‌لهب ازدواج کرد، اما ازدواج هرگز انجام نشد.
رقیه با مرگ مادرش مسلمان شد. هنگامی که محمد در سال ۶۱۳ شروع به موعظه آشکار کرد، قریش به محمد یادآوری کردند که "او را از مراقبت از دخترانش راحت کردند" و تصمیم گرفتند آنها را برگردانند تا او مجبور شود با هزینه خود از آنها حمایت کند. به عتبه گفتند که اگر رقیه را طلاق دهد «دختر ابان بن سعید بن العاص یا دختر سعید بن العاص» را به او می دهند.
پس از آنکه محمد به ابولهب هشدار داد که به جهنم خواهد رفت، ابولهب گفت که دیگر با پسرش صحبت نخواهد کرد مگر اینکه رقیه را طلاق دهد، که عتبه بر این اساس چنین کرد.
زندگی زناشویی > ازدواج با عثمان

در سال ۶۱۵ رقیه با یکی از اصحاب برجسته محمد به نام عثمان بن عفان ازدواج کرد. و او را در اولین مهاجرت به حبشه همراهی کرد، جایی که او دچار سقط جنین شد. در سال ۶۱۶ به حبشه بازگشتند، و در آنجا رقیه پسری به نام عبدالله در سال ۶۱۹ به دنیا آورد.در سال ۶۲۱ رقیه دختری به دنیا اورد و انقدر ان دختر زیبا بود که اسمش را لیله گذاشت لیله در سن ۱۲ سالگی به عقد عمر بن خطاب درامد و  عبدالله در شش سالگی در مدینه درگذشت. او دیگر فرزندی به دنیا نیاورد.
عثمان و رقیه از جمله کسانی بودند که در سال ۶۱۹ به مکه بازگشتند. عثمان در سال ۶۲۲ به مدینه هجرت کرد و رقیه بعدها به او ملحق شد.
مرگ

رقیه در مارس ۶۲۵ بیمار شد. عثمان از وظایف نظامی خود معاف شد تا از او پرستاری کند. او اواخر ماه، در روزی که زید بن حارثه با خبر پیروزی آنها در جنگ بدر به مدینه بازگشت، درگذشت.
ستیغ کارنگی

نمای کلی ستیغ کارنگی در سال ۱۹۹۹
ستیغ کارنگی یا خط‌الراس کارنگی (به انگلیسی: Carnegie Ridge) یک خط‌الراس در صفحه نازکا است که در حال حاضر با فرورانش به زیر صفحه آمریکای جنوبی فرورفته است.
تیم داگت

تیم داگت (به انگلیسی: Tim Daggett) ژیمناست زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۶۲ میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
فرمانده نیروی هوایی اسرائیل

| فرمانده نیروی هوایی اسرائیل | فرمانده نیروی هوایی اسرائیل |
| --- | --- |
מפקדי חיל האוויר: מפקדי חיל האוויר
متصدی کنونی تومر بار از ۴ آوریل ۲۰۲۲: متصدی کنونی تومر بار از ۴ آوریل ۲۰۲۲
 نیروی هوایی اسرائیل:  نیروی هوایی اسرائیل
پاسخگوست به: رئیس ستاد کل اسرائیل
بنیادگذاری: مه ۱۹۴۸
نخستین دارنده: اسرائیل امیر
فرمانده نیروی هوایی اسرائیل (به عبری: מפקדי חיל האוויר‎) رئیس و عالی‌رتبه نیروی هوایی اسرائیل است و کنترل عملیاتی را در اختیار دارد و مسئولیت عملیات کلی نیروی هوایی را بر عهده دارد. فرمانده کنونی تومر بار است.
فهرست فرماندهان

| ر>  | تصویر | نام | آغاز تصدی | پایان تصدی | طول دوران | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |   | Amir, Yisraelاسرائیل امیر (۲۰۰۲–۱۹۰۲) | مه ۱۹۴۸ | جولای ۱۹۴۸ | ۲ ماه |  |
| ۲ |   | Remez, Aharonآهارون رامز (۱۹۹۴–۱۹۱۹) | جولای ۱۹۴۸ | دسامبر ۱۹۵۰ | ۲ سال، ۵ ماه |  |
| ۳ |   | Shamir, Shlomoشلومو شامیر (۲۰۰۹–۱۹۱۵) | دسامبر ۱۹۵۰ | اوت ۱۹۵۱ | ۸ ماه |  |
| ۴ |   | Laskov, Haimهایم لاسکوف (۱۹۸۲–۱۹۱۹) | اوت ۱۹۵۱ | مه ۱۹۵۳ | ۱ سال، ۹ ماه |  |
| ۵ |   | Tolkowsky, Danدن تولکوفسکی (زادهٔ ۱۹۲۱) | مه ۱۹۵۳ | جولای ۱۹۵۸ | ۵ سال، ۲ ماه |  |
| ۶ |   | Weizman, Ezerعزر وایزمن (۲۰۰۵–۱۹۲۴) | جولای ۱۹۵۸ | آوریل ۱۹۶۶ | ۷ سال، ۹ ماه |  |
| ۷ |   | Hod, Mordechaiمردخای هود (۲۰۰۳–۱۹۲۶) | آوریل ۱۹۶۶ | مه ۱۹۷۳ | ۷ سال، ۱ ماه |  |
| ۸ |   | Peled, Bennyبنی پلد (۲۰۰۲–۱۹۲۸) | مه ۱۹۷۳ | اکتبر ۱۹۷۷ | ۴ سال، ۵ ماه |  |
| ۹ |   | Ivry, Davidدیوید ایوری (زادهٔ ۱۹۳۴) | اکتبر ۱۹۷۷ | دسامبر ۱۹۸۲ | ۵ سال، ۲ ماه |  |
| ۱۰ |   | Lapidot, Amosآموس لاپیدوت (۲۰۱۹–۱۹۳۴) | دسامبر ۱۹۸۲ | سپتامبر ۱۹۸۷ | ۴ سال، ۹ ماه |  |
| ۱۱ |   | Ben, Avihuآویهو بن نون (زادهٔ ۱۹۳۹) | سپتامبر ۱۹۸۷ | ژانویه ۱۹۹۲ | ۴ سال، ۴ ماه |  |
| ۱۲ |   | Bodinger, Herzlهرتزل بودینگر (زادهٔ ۱۹۴۳) | ژانویه ۱۹۹۲ | جولای ۱۹۹۲ | ۴ سال، ۶ ماه |  |
| ۱۳ |   | Eliyahu, Eitanایتان بن الیاهو (زادهٔ ۱۹۴۴) | جولای ۱۹۹۶ | آوریل ۲۰۰۰ | ۳ سال، ۹ ماه |  |
| ۱۴ |   | Halutz, Danدان حالوتس (زادهٔ ۱۹۴۸) | آوریل ۲۰۰۰ | آوریل ۲۰۰۴ | ۴ سال |  |
| ۱۵ |   | Shkedi, Eliezerالیزر شکدی (زادهٔ ۱۹۵۷) | آوریل ۲۰۰۴ | مه ۲۰۰۸ | ۴ سال، ۱ ماه |  |
| ۱۶ |   | Nehoshtan, Idoایدو نهشتن (زادهٔ ۱۹۵۷) | مه ۲۰۰۸ | مه ۲۰۱۲ | ۴ سال |  |
| ۱۷ |   | Eshel, Amirامیر اشل (زادهٔ ۱۹۵۹) | مه ۲۰۱۲ | اوت ۲۰۱۷ | ۵ سال، ۳ ماه |  |
| ۱۸ |   | Eshel, Amirآمیکام نورکین (زادهٔ ۱۹۶۶) | اوت ۲۰۱۷ | آوریل ۲۰۲۲ | ۴ سال، ۸ ماه |  |
| ۱۹ |   | Norkin, Amikamتومر بار (زادهٔ 1969) | April 2022 | متصدی | ۲ سال، ۸ ماه |  |
برنادت سوبیرو

| Saint Bernadette Soubirous | Saint Bernadette Soubirous |
| --- | --- |
Saint Bernadette of Lourdes: Saint Bernadette of Lourdes
باکره، وقف مذهبی: باکره، وقف مذهبی
زادهٔ: Bernadeta Sobirós ۷ ژانویه ۱۸۴۴ لوردس، اوت-پیرنه، فرانسه
درگذشتۀ: ۱۶ آوریل ۱۸۷۹ (۳۵ سال) نورس، Nièvre, فرانسه
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک
بئاتیفیه: ۱۴ ژوئن ۱۹۲۵، رم، توسط پیوس یازدهم
قدیس‌شدن: ۸ دسامبر ۱۹۳۳، رم، توسط پیوس یازدهم
بزرگداشت: ۶ آوریل ۱۱ فوریه ۱۸ فوریه (فرانسه)
قدیس حامی: Bodily illness, لوردس، فرانسه، shepherds and shepherdesses, against poverty, people ridiculed for their faith
ماری-برنارد "برنادت" سوبیرو (به فرانسوی: Marie-Bernarde "Bernadette" Soubirous) یک قدیس مسیحی کلیسای کاتولیک و اهل فرانسه بود. او در ۱۴ سالگی مدعی شد بانوی کوچکی که از نظر او مریم مقدس بوده را در جلوی یک غار در روستای لوردز دیده‌است. محل این مکاشفه مورد توجه زائرین مسیحی قرار گرفته‌است که از آب آن برای شفاء استفاده می‌کنند.
زندگی

در ژانویه ۱۸۴۴ - در روستای لورد در جنوب فرانسه به دنیا آمد. وی بزرگ‌ترین فرزند خانواده ۷ نفره و فقیر خود بود. او مدعی شد بانویی مقدس را می‌بیند و با او گفتگو می‌کند. عده‌ای به او ایمان آورده و عده‌ای دیگر او را دروغگو خواندند، ولی حرف‌های برنادت که از طرف آن بانوی مقدس (مریم مقدس) بیان می‌کرد و به همه مردم روی زمین پیامهای خوب زیستن را بیان می‌کرد.
برنادت در طول زندگیش معجزات بسیاری از جمله شفای بیماران لاعلاج انجام داد و سرانجام در ۱۶ آوریل ۱۸۷۹ در سن ۳۵ سالگی از دنیا رفت. ۵۵ سال بعد از مرگش از طرف کلیسا به عنوان قدیس حامی بیماران، خانواده و فقرا پذیرفته شد. پس از ۱۲۷ سال، مقامات بدن او را از کلیسایی که وی در آنجا دفن شده بود بیرون آوردند و دیدند که جنازه‌اش نپوسیده‌است و این محل امروزه زیارتگاه کاتولیکها می‌باشد.
تجربه شهود

در سن چهارده سالگی برای اولین بار حالت شهود به او دست می‌دهد و طبق گفته خودش «یک خانم کوچک و جوان» را در تو رفتگی تخته سنگی می‌بیند. این تجربه ۱۸ بار دیگر برای او تکرار می‌شود. در دیدارهای بعدی عده‌ای از مردم هم با او می‌رفتند ولی گویا دیگران چیزی نمی‌دیدند. در آن مکان امروز مجسمه‌ای از مریم مقدس قرار داده شده‌است
و چشمه‌ای در همان مکان جاری است. برنادت خود معتقد بود که ایمان و دعا است که بیمار را شفا می‌دهد. آب این چشمه آزمایش شده و هیچ چیز خاصی جز مواد معدنی در آن یافت نشده‌است. تقاضای برنادت برای ساخت کلیسای کوچک در محل یاد شده باعث شد که تعداد زیادی کلیسا در شهر لورد ساخته شود. تمام این کلیساها زیر نظر کلیسای کاتولیک روم هستند. سالانه نزدیک به ۵میلیون زائر از این شهر دیدن می‌کنند. در فرانسه تنها پاریس هتل‌های بیشتری از شهر لورد دارد.
جسد برنادت

در ۲۲ سپتامبر ۱۹۰۹، بدن او پس از ۳۰ سال از مزار مرطوبش درآورده شد. هرچند صلیبی که در دست او بود و تسبیحش زنگ زده بودند، اما بدنش سالم مانده بود. بدنش را شستند، لباس مجدد بر تنش کردند و دوباره به خاک سپرده شد. بار دوم، در ۳ آوریل ۱۹۱۹، بدن او مجدداً از مزارش درآورده شد. باز هم بدنش سالم مانده بود. در سال ۱۹۲۵ (میلادی)، بدن او برای بار سوم از مزارش درآورده شد. نقابی مومی (بر اساس عکس‌های موجود و ظاهر صورتش) برای وی آماده شد، زیرا کلیسا نگران بود که هر چند بدن او سالم مانده، اما چشمان و بینی تورفته و رنگ تیره شدهٔ پوستش، تأثیر نامناسبی بر مردم داشته باشد. بدن او اکنون در کلیسای سنت برنادت در Nevers محل زیارت مؤمنان کلیسای کاتولیک است. بدن او، با عمر نزدیک به ۱۴۰ سال، هنوز سالم است.
۷ اردیبهشت

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | اردیبهشت | اردیبهشت | اردیبهشت | اردیبهشت | اردیبهشت |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ |
| ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ |
| ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ |
| ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ |
| ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |  |  |  |  |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۷ اردیبهشت سی و هشتمین روز سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۳۲۷ روز (۳۲۸ روز در سال کبیسه) باقی‌است
مناسبت‌ها

روز کازرون
روز جهانی طراحی و گرافیک
رویدادها

۱۳۹۸ - کشته شدن طلبه همدانی
زادروزها

۱۳۵۳ - آرش مجیدی، بازیگر
۱۳۶۳ - شهاب مظفری، خواننده
۱۳۷۷ - سارینا فرهادی، بازیگر
درگذشت‌ها

۱۳۶۵ - آتش خیر، بازیگر
سرود کریسمس (فیلم ۱۹۷۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: ریچارد ویلیامز
تهیه‌کننده: چاک جونز
نویسنده: چارلز دیکنز
فیلمنامه‌نویس: چارلز دیکنز
بر پایه: سرود کریسمس اثر چارلز دیکنز
بازیگران: الستر سیم مایکل هوردرن ملوین هیز جوآن سیمز دایانا کوئیک
راوی: مایکل ردگریو
موسیقی: تریسترام کری
توزیع‌کننده: شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ دسامبر ۱۹۷۱ (۱۹۷۱-۱۲-۲۱)  
مدت زمان: ۲۵ دقیقه
کشور: آمریکا
«سرود کریسمس» (انگلیسی: A Christmas Carol) فیلمی در ژانر فانتزی به کارگردانی ریچارد ویلیامز است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به الستر سیم، مایکل هوردرن و جوآن سیمز اشاره کرد.
غار دست‌ها

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
دست‌ها در غار دست‌ها: دست‌ها در غار دست‌ها
نام رسمی: غار دست‌ها، رود پینتوراس
مکان: استان سانتا کروس، آرژانتین
معیار ثبت: فرهنگی: (iii)
شمارهٔ ثبت: ۹۳۶
تاریخ ثبت: ۱۹۹۹
مساحت: ۶۰۰ هکتار (۱٬۵۰۰ جریب فرنگی)
منطقه حائل: ۲٬۳۳۱ هکتار (۵٬۷۶۰ جریب فرنگی)
مختصات: ۴۷°۹′ جنوبی ۷۰°۴۰′ غربی﻿ / ﻿۴۷٫۱۵۰°جنوبی ۷۰٫۶۶۷°غربی﻿ / -47.150; -70.667
موقعیت غار دست‌ها در Santa Cruz Provinceنمایش نقشه Santa Cruz Provinceغار دست‌ها (آرژانتین)نمایش نقشه آرژانتین: موقعیت غار دست‌ها در Santa Cruz Provinceنمایش نقشه Santa Cruz Provinceغار دست‌ها (آرژانتین)نمایش نقشه آرژانتین
غارِ دست‌ها (به اسپانیایی: Cueva de las Manos) غاری در استان سانتا کروس در آرژانتین است که در فاصلهٔ ۱۶۳ کیلومتر (۱۰۱ مایل) جنوب شهر پریتو مورنو قرار دارد. این غار به‌دلیل وجود غارنگاره‌هایی از دست‌های انسان مشهور است. هنر درون این غار به ۹۰۰۰ تا ۱۳۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. چندین دست انسان بر روی دیواره‌های این غار نقاشی شده‌اند که براساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن به حدود ۹۳۰۰ سال (حدود ۷۳۰۰ پیش از میلاد) بازمی‌گردد. این تاریخ‌گذاری براساس لوله‌های ساخته‌شده از استخوان که در درون غار باقی مانده‌بودند انجام شده‌است که با این لوله‌های استخوانی رنگ را به دیوارهٔ غار اسپری می‌کردند.
در میان اَشکال متنوع غار، با مطالعهٔ لایه به لایهٔ آن‌ها، محققان نگاهی به زندگی کسانی که در غارها زندگی می‌کردند انداختند و به این نتیجه رسیدند که این غار و اطراف آن تا حدود سال ۷۰۰ میلادی و احتمالاً توسط نیاکان مردم تهولچه، قبیله‌ای از سرخ‌پوستان، که در صحرای پاتگونونی ساکن بودند مسکون بوده‌است. این غار در سال ۱۹۴۹ توسط پژوهشگران کشف شد و سپس مطالعات گسترده‌تری در دههٔ ۱۹۶۰ روی غار انجام گردید. این مجموعه در سال ۱۹۹۹ میلادی به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده‌شد.
موقعیت

این غار در درهٔ رود پینتوراس، در نقطه‌ای بکر از پاتاگونیا در آرژانتین قرار دارد که دسترسی به آن از طریق جادهٔ شنی است که جادهٔ روتا ۴۰ را از شمال بایو کاراکولس ترک کرده و ۴۳ کیلومتر (۲۷ مایل) شمال شرقی تا ضلع جنوبی پینتوراس کانیون را طی می‌کند.
غار اصلی ۲۴۸ متر (۸۱۴ فوت) عمق دارد و ورودی آن ۱۵ متر (۴۹ فوت) پهنا و ورودی آن ۱۰ متر (۳۳ فوت) ارتفاع دارد. زمین داخل غار دارای شیب صعودی است که در ارتفاعی حدود ۲ متر (۶٫۶ فوت) به پیش می‌رود.
آثار هنری

ویژگی‌های غار دست‌ها، شامل یک جاذبهٔ باستان‌شناسی، محیط‌های اطراف و نمایش‌های هنری آن است که به آن ارزش جهانی داده‌است. عامل مهم مشهوریت این غار، عدم از بین رفتن نقاشی‌ها و طرح‌ها به خاطر عوامل و تهدیدهای محیطی است. زیستگاه اطراف این محوطهٔ باستان‌شناسی دست‌نخورده و بکر است و دارای گونه‌ای مشابه حیواناتی است که حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش به‌طور کاملاً هنری در غار نقاشی شده‌اند. این مورد همچنین در مورد گونه‌های گیاهی نیز صدق می‌کند.
تصاویر دست‌ها به‌صورت نگاتیو نقاشی شده‌اند، و در واقع شابلون‌گذاری شده‌اند. اعتقاد بر این است که ساکنان غار، جای دست خود را با کمک رنگ در لوله‌هایی از استخوان بر دیوارهٔ غار نقاشی می‌کردند. اکثر آثار از دست چپ هستند، که نشان می‌دهد احتمالاً لوله‌های اسپری را در دست راست خود نگه می‌داشتند و بر روی دست چپ‌شان رنگ را اسپری می‌کردند.
در کنار دست‌ها، نقاشی‌هایی از انسان، گواناکو، ریا، گربه‌ایان و دیگر حیوانات، و همچنین اَشکال هندسی مانند زیگزاگ و نیز خورشید و صحنه‌هایی از شکار نقاشی شده‌اند. جامعهٔ شکارچی-گردآورندگانی که در این غار ساکن بودند، این نقاشی‌ها را برای دنبال‌کردن شکار خود که در آن زمان بیشتر یک گونه از لاما بود می‌کشیدند. محبوب‌ترین وسیلهٔ شکار در آن زمان چیزی به نام بولا بود که مانند گرز می‌ماند با این تفاوت که سر آن توپ مانند است و به چیزی شبیه طناب وصل می‌شود.
هنرمندان از رنگدانه‌های معدنی شامل اکسید آهن برای رنگ قرمز و بنفش، از کائولینیت برای تولید رنگ سفید، از ژاروسیت برای زرد، و از منگنز اکسید برای سیاه استفاده می‌کردند.
درهٔ  رود پینتوراس
صحنهٔ شکار
پای ریا (پرنده) در میان دست‌های انسان