stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
غذاهای دهقانی
انواع رایج > سوپ و خورش

آکواکوتا، یک سوپ ایتالیایی که به تاریخ باستان بازمی‌گردد. مواد اولیه عبارتند از آب، نان بیات، پیاز، گوجه‌فرنگی و روغن زیتون، به همراه سبزیجات مختلف و باقی مانده غذاهای که ممکن است در دسترس بوده باشند.
باتچوی، یک سوپ گوشت فیلیپینی یا سوپ رشته است که از گوشت و احشاء خوک که در آبگوشت طعم‌دار شده با زنجبیل، به‌طور سنتی با اضافه کردن خون گوشت خوک تهیه می‌شود
کاسولت، یک خورش لوبیا، گوشت و سبزیجات فرانسوی است که از مناطق روستایی جنوب غربی نشات می‌گیرد و از آن زمان به یکی از اصلی‌ترین غذاهای فرانسوی تبدیل شده است.
کال، آبگوشت یا سوپ ولزی
شولنت، یک خورش سنتی شبات
چوپه، به انواع خورش‌های آمریکای جنوبی گفته می‌شود که عموماً با مرغ، گوشت قرمز، بره یا سیرابی گاو و سایر احشاء تهیه می‌شود.
داکفت، یک سس آلمانی
دینوگوان، یک خورش خون خوک فیلیپینی آمیخته با سرکه
فیجوآدا، در اصل یک خورش پرتغالی متشکل از لوبیا و گوشت است. همچنین یک غذای برزیلی که در اصل توسط برده‌ها از باقی مانده غذای خانه اربابشان درست می‌شد
گازپاچو، به‌طور معمول یک سوپ سبزیجات بر مبنای گوجه فرنگی است که به‌طور سنتی سرد سرو می‌شود و منشأ آن در منطقه جنوب اسپانیا در اندلس است.
مینسترون، غذای موجود در یک قابلمه ایتالیای باستان که هنوز جزء اصلی آشپزی ایتالیایی است.
خورش مولیگان، خورشی که اغلب توسط کارگران دوره‌گرد تهیه می‌شود
مجدره، یک غذای عربی از عدس، برنج، غلات و پیاز
پاپا آل پومودورو، یک سوپ نان که معمولاً با گوجه‌فرنگی، نان، روغن زیتون، سیر و ریحان تهیه می‌شود.
سوپ نخود یا «پودینگ نخود»، یک سوپ غلیظ، که از زمان رواج نخود خشک یک غذای بسیار رایج در اروپا بود، هنوز هم در آنجا و در مناطق فرانسوی-کانادایی خورده می‌شود.
پو او فو، خورش فرانسوی دم گاو، مغز استخوان و سبزیجات و گاهی سوسیس
پتج، یک خورش اصلی که از جوشاندن سبزیجات، غلات و هر آنچه در دسترس بود، که از دوران نوسنگی در جزایر بریتانیا درست می‌شد.
راتاتوی، یک غذای سبزی خورشتی فرانسوی
شچی یک سوپ سنتی روسی است که از کلم، گوشت، قارچ، آرد و خامه ترش درست می‌شود و معمولاً با نان چاودار مصرف می‌گردد.
اسکوس (غذا) نوعی خورش از لیورپول است که نام خود را به اهالی شهر که به اسکوئر معروف هستند داده است.
زاتیروها، یک سوپ اروپای شرقی
انواع رایج > لیست غذاهای دهقانی

لوبیا پخته، خوراک لوبیا خورشتی ساده
بارباکوآ، نوعی پخت آهسته، اغلب از سر حیوان، نسخه قبلی باربیکیو
بلغور گندم، با سبزیجات یا گوشت
برنج شکسته، که اغلب ارزان‌تر از غلات کامل است و سریعتر پخته می‌شود
حباب و جیرجیر، یک غذای ساده بریتانیایی، که از ترکیب سیب‌زمینی و کلم پخته و سرخ شده تهیه می‌شود
گلوله‌های ارزن انگشتی که از آرد راگی که با آب جوشانده شده و گلوله‌های آن تهیه شده و با سس سبزیجات خورده می‌شود.
سبزیجات مانند قاصدک و کلم برگ
پنیر سر، که از جوشاندن سر تمیز شده حیوان برای تهیه آبگوشت درست می‌شود و هنوز هم مصرف می‌شود
هومینی، شکلی از ذرت که مخصوصاً برای مغذی تر شدن تهیه می‌شود
نان اسب، یک نان اروپایی ارزان قیمت که قوت فقرا بود
کاتمشی، یک غذای دهقانی ژاپنی متشکل از برنج، جو، ارزن و تربچه دایکون خرد شده
لمپردوتو، غذای فلورانسی یا ساندویچ تهیه شده از معده چهارم گاو
پانزانلا، سالاد ایتالیایی از نان بیات خیس شده، پیاز و گوجه‌فرنگی
پولنتا، فرنی تهیه شده از ذرتی که برای کشاورزان ایتالیایی باقی گذاشته می‌شد تا صاحبان زمین بتوانند تمام محصولات گندم را بفروشند، که هنوز یک غذای محبوب است.
پومپرینکل، یک نان چاودار تیره سنتی آلمانی است که با فرایند پخت بخار طولانی، آهسته (۱۶ تا ۲۴ ساعت) و ترش تهیه می‌شود.
راتاتویی، غذای سبزیجات خورشتی
لوبیا قرمز و برنج، غذای کریول لوئیزیانا که با لوبیا قرمز، سبزیجات، ادویه‌ها و استخوان‌های باقی‌مانده گوشت خوک به آرامی با هم پخته می‌شد و روی برنج سرو می‌گشت.
سالامی، یک سوسیس با ماندگاری طولانی است که برای مکمل رژیم غذایی با کمبود گوشت استفاده می‌شود
سول فود، که توسط بردگان آفریقایی-آمریکایی تهیه می‌شد، عمدتاً در آن از مواد نامطلوب و آنچه به بردگان بخشیده می‌شد استفاده می‌گشت
ساکوتاش، ترکیبی از ذرت و لوبیا
تاکو، گوشت یا سبزیجات پخته و پیچیده شده در تورتیلاهای ذرت بومی در قاره آمریکا
پولنتا با عدس و کوتچینو ، سوسیس ساخته شده از پوست خوک، پر از پوست، گوشت خوک و ادویه، از ایتالیا
یک تکه نان پمپرنیکل
اسکراپل
گل کلم سرخ شده با سس آگلیتا
پو او فو، خورش اصلی فرانسوی، غذایی محبوب بین فقرا و ثروتمندان به‌طور یکسان
کاسه هومینی، شکلی از ذرت مغذی
هاوکر تامتیت

| هاوکر تامتیت | هاوکر تامتیت |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: هاوکر ایرکرفت
نخستین پرواز: نوامبر ۱۹۲۸
تعداد ساخته‌شده: ۳۵
هاوکر تامتیت (به انگلیسی: Hawker Tomtit) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هاوکر ایرکرفت در کشور بریتانیا است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۲۸−۱۱−۰۱ ۱ نوامبر ۱۹۲۸ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
عباس سحاب

| عبّاس سحاب | عبّاس سحاب |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ دی ۱۳۰۰ تفرش
درگذشت: ۱۴ فروردین ۱۳۷۹ (۷۸ سال) تهران
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا
ملیت: ایرانی
سازمان: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب
آثار برجسته: بنیان‌گذاری نقشه‌نگاری نوین در ایران
فرزندان: غلامرضا و محمدرضا
والدین: ابوالقاسم سحاب
وبگاه: عباس سحاب
عبّاس سحاب (زادهٔ ۳ دی ۱۳۰۰ در روستای فم در شهرستان تفرش – درگذشته ۱۴ فروردین ۱۳۷۹ خورشیدی در تهران)، جغرافی‌دان و نقشه‌نگار (کارتوگراف) برجستهٔ ایرانی است. از او به عنوان بنیان‌گذار دانش نقشه‌نگاری به شیوهٔ نوین در ایران یاد می‌شود. عباس سحاب همچنین بنیان‌گذار مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی سحاب است.
هزار مایل در پرشیا

ده هزار مایل در پرشیا (نام کامل: هزار مایل در پرشیا یا هشت سال در ایران) (انگلیسی: Ten thousand miles in Persia: or, Eight years in Iran) عنوان کتابی است از پرسی سایکس ژنرال و نویسنده بریتانیایی که در سال ۱۹۰۲ میلادی (۱۲۸۱ خورشیدی) منتشر شد. این کتاب دارای عکس‌ها و نقاشی‌های زیادی از ایران است. این کتاب به نوعی یک سفرنامه است. پرسی سایکس تجارب سفر و اقامت خود در ایران را در این کتاب توصیف کرده‌است.
گمینا درلوو

| گمینا درلوو Drelów Commune | گمینا درلوو Drelów Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان لوبلین
شهرستان: شهرستان بیاوا پودلاسکا
کرسی: Drelów
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۲۲۸٫۰۳ کیلومتر مربع (۸۸٫۰۴ مایل مربع)
جمعیت (2014): جمعیت (2014)
 • مجموع: ۵٬۴۹۹
 • تراکم: ۲۴/کیلومتر مربع (۶۲/مایل مربع)
وبگاه: http://www.drelow.pl/
گمینا درلوو (به لهستانی:  Gmina Drelów) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان بیاوا پودلاسکا واقع شده‌است. گمینا درلوو ۲۲۸٫۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۹۹ نفر جمعیت دارد.
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹

| مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ | مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ |
| --- | --- |
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹گه-۶: مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹گه-۶
کاربری: جنگنده
کشور سازنده:  آلمان
تولیدکننده: مسرشمیت
نخستین پرواز: ۲۹ مه ۱۹۳۵
معرفی‌شده در: فوریه ۱۹۳۷
بازنشستگی: مه ۱۹۴۵ در لوفت‌وافه دسامبر ۱۹۶۵ در نیروی هوایی اسپانیا
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
ساخته‌شده: ۳۴٬۰۰۰ فروند
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ (به آلمانی: Messerschmitt Bf 109) که گاهی ام‌ایی ۱۰۹ (Me 109) نیز خوانده می‌شود، یک هواگرد جنگنده تک‌باله تک‌موتوره تک‌سرنشین ساخت شرکت مسرشمیت بود که نخستین پروازش را روز ۲۹ ماه مه سال ۱۹۳۵ انجام داد و با تولید حدود ۳۴٬۰۰۰ فروند از آن بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵ به پر تولیدترین جنگنده در طول تاریخ بدل گشت.
این هواگرد که در اوائل دهه ۱۹۳۰ طراحی شد به همراه فوکه-وولف اف‌و ۱۹۰، جنگنده اصلی آلمان در تمامی جبهات جنگ جهانی دوم از جمله جبهه شرقی و شمال آفریقا بود. ب‌اف ۱۰۹ که در طول زمان در قالب مدل‌های مختلف توسعه یافت، با برخورداری از پیشرفته‌ترین فناوری‌های روز در نقش‌های مختلف شامل رهگیری، محافظت بمب‌افکن، جنگنده-بمب‌افکن، جنگنده روزانه، شبانه و تمامی شرایط آب و هوایی، تهاجمی و شناسایی با خلبانی تک‌خال‌های آلمانی و غیر آلمانی تا واپسین روزهای نبرد و با وجود طراحی هواگردهای جت به خدمت خود در لوفت‌وافه ادامه داد.
آلمانی‌ها این جنگنده را به چندین کشور دیگر نیز ارسال کردند که برخی از آن‌ها تا سال‌ها پس از پایان جنگ جهانی دوم نیز به فعالیت ادامه دادند.
طراحی و توسعه > پیشینه

در سال ۱۹۳۳ وزارت هوانوردی رایش پس از تکمیل تحقیقات، برنامه‌ای جهت جایگزینی جنگنده‌های دوباله آرادو آر ۶۸ و هاینکل هائی ۵۱ تدوین نمود. اواخر ماه مارس همین سال این وزارتخانه ملزومات فنی جدیدی برای جنگنده‌های تک‌سرنشین منتشر کرد. این ملزومات شامل طول پرواز ۲۰ دقیقه‌ای در حداکثر سرعت ۴۰۰ کیلومتر بر ساعت در ارتفاع ۶٬۰۰۰ متری می‌شد. طول کلی پرواز ۹۰ دقیقه، مدت رسیدن به ارتفاع ۶٬۰۰۰ متری حداکثر ۱۷ دقیقه و سقف پرواز دست کم ۱۰٬۰۰۰ متر تعیین گردید. موتور یونکرس یومو ۲۱۰ می‌بایست نیرو محرکه را تأمین می‌کرد. تسلیحات مورد نظر یک توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری درون موتور یا دو مسلسل هماهنگ‌شده ام‌گه ۱۷ ۷٫۹۲ میلی‌متری روی موتور یا ترکیب این دو بود. بارگیری بال نیز می‌بایست کمتر از ۱۰۰ کیلوگرم بر متر مربع نگاه داشته می‌شد.
برای تولید جنگنده مورد نظر در ابتدا ماه فوریه سال ۱۹۳۴ به سه شرکت ب‌اف‌و (بعدا مسرشمیت)، آرادو و هاینکل جهت رقابت سفارش ارسال گردید. ماه سپتامبر همان سال سفارش دیگری نیز به فوکه-وولف به عنوان شرکت چهارم ارائه شد. در این سفارش‌ها به دلیل تازگی موتور یونکرس یومو ۲۱۰، استفاده از موتور دایملر-بنز دی‌بی ۶۰۰ نیز مجاز شمرده شد. به رقابت‌کنندگان اعلام گردید تا اواخر سال فرصت دارند جهت انجام آزمایش‌ها سه پیش‌نمونه تحویل دهند.
طراحی و توسعه > پیش‌نمونه‌ها

کار طراحی بر روی هواگرد مورد نظر در شرکت ب‌اف‌و تحت عنوان پروژه په. ۱۰۳۴ ماه مارس سال ۱۹۳۴ و تنها سه هفته پس از دریافت سفارش، آغاز شد. ماکت اولیه ماه مه و ماکت با جزئیات بیشتر ماه ژانویه سال ۱۹۳۵ تکمیل گردید. وزارت هوانوردی با استفاده از نام شرکت عنوان ب‌اف ۱۰۹ را برای روی این نمونه برگزید.
پیش‌نمونه نخست (فاو-۱) ماه مه سال ۱۹۳۵ تکمیل شد اما موتورهای جدید آلمانی هنوز آماده نبودند. برای به پرواز درآوردن این پیش‌نمونه وزارت هوانوردی چهار موتور کسترل ۶ شرکت بریتانیایی رولز-رویس را با یک فروند هاینکل هائی ۷۰ معاوضه کرد. پس از دریافت دو موتور، یکی از آن‌ها بر روی فاو-۱ نصب شد تا این پیش‌نمونه نخستین پرواز خود را اواخر ماه مه سال ۱۹۳۵ در فرودگاهی در آوگسبورگ انجام دهد. پروازهای آزمایشی فاو-۱ ماه سپتامبر به پایان رسید و هواگرد جهت مشارکت در رقابت، به مرکز آزمایش‌های لوفت‌وافه در پایگاه هوایی رشلین تحویل گردید.
پس از آماده شدن نخستین موتورهای یومو ۲۱۰، پیش‌نمونه دوم (فاو-۲) با موتور ۶۰۰ اسب بخاری یومو ۲۱۰آ ماه اکتبر سال ۱۹۳۵ آماده شد. پس از آن پیش‌نمونه سوم (فاو-۳) به عنوان نخستین مدل مسلح تولید گردید. پرواز این پیش‌نمونه به دلیل عدم دسترسی مجدد به موتور یومو ۲۱۰ تا ماه مه سال ۱۹۳۶ به تعویق افتاد.
طراحی و توسعه > رقابت طراحی

پس از گذر از مرحله آزمایش و پذیرش اولیه لوفت‌وافه، هواگردهای حاضر جهت انجام رقابت‌های رو در رو به پایگاه هوایی تراومونده در شمال آلمان منتقل شدند. این هواگردها شامل پیش‌نمونه سوم آرادو آر ۸۰، پیش‌نمونه سوم فوکه-وولف اف‌و ۱۵۹، پیش‌نمونه چهارم هاینکل هائی ۱۱۲ و پیش‌نمونه دوم ب‌اف ۱۰۹ می‌شد.
به جهت عادت خلبان‌های لوفت‌وافه به هواگردهای دوباله و دارای اتاقک سر باز، در ابتدا ب‌اف ۱۰۹ مورد انتقاد قرار گرفت. با ورود هواگردهای آرادو و فوکه-وولف که گفته می‌شد به عنوان هواگرد ذخیره انتخاب شده بودند و مشخص شدن ضعف عیان آن‌ها، ب‌اف ۱۰۹ به یکی از هواگردهای پیشرو رقابت تبدیل شد. آر ۸۰ با بال مقعر (بعداً بال صاف) و ارابه فرود ثابت و پوشیده، بیش از اندازه سنگین و کم توان ظاهر گردید. کار بر روی این هواگرد پس از ساخت سه پیش‌نمونه متوقف شد. اف‌و ۱۵۹ با بال چتری، با وجود بهره‌گیری از برخی ویژگی‌های پیشرفته، با توجه به داشتن ارابه فرود جمع شونده پیچیده، غیرقابل اعتماد تلقی گردید. در این حال زاویه بالای بنده با سطح هنگام حرکت بر روی زمین که موجب دید ضعیف از جلوی هواگرد می‌شد، مجدداً موجب برانگیخته شدن انتقادات نسبت به ب‌اف ۱۰۹ شد.
در نمونه‌های اولیه ب‌اف ۱۰۹ که مورد آزمایش خلبانان قرار گرفت نمایش ضعیف از ب‌اف ۱۰۹ همه را دلسرد کرد. اتاقک ضعیف، بال‌های ضعیف و اهرم‌هایی ناکار آمد در دو مدل قدیمی پروژه را تا مرز شکست پیش برد. اما هنکل با حمله‌های رعد آسا خود توانست نظر رهبران لوفت‌وافه را جلب کند. از جنبه‌های مثبت این مدل وجود ۱۱۲ قطعه بود که موجب سهولت در نگهداری هواگرد می‌شد، نقص‌های اتاقک خلبان کاملاً برطرف شده بود و بال بارگذاری هواگرد پایین‌تر از مدل‌های قبلی طراحی شده بود که به شکلی قابل توجه در فرود آسان‌تر هواگرد دخالت داشت. اما نکته‌ای در مورد ساختار فاو-۴ نظر همه را به خود جلب کرده بود. ۱۸ درصد سنگین تر از مدل‌های اولیه ب‌اف ۱۰۹ بود بر این اساس مشخص شد که ضخامت بال که ۱۲٫۶ متر با مساحت ۲۳٫۲ متر در نمونه اول (فاو-۱) یک نقطه ضعف بوده که به خوبی در فاو-۴ برطرف شده‌است.
نمونه فاو-۴ کوچکتر از نمونه‌های سابق ب‌اف ۱۰۹ بود و حتی با وجود سنگینی بیشتر نسبت به مدل‌های اولیه به دلیل طراحی مناسب توانست ۳۰ کیلومتر در ساعت سریع‌تر از نمونه‌های قبلی پرواز کند. نمونه فاو-۴ ۱۱۲ برای تست با بال ۱۱٫۵ متر با مساحت ۲۱٫۶ متر آماده شده بود. موتور ارتقاء پیدا کرده بود و فاو-۴ موفق شد موتور یومو ۲۱۰دی‌آ را به عنوان قلب تپنده خود انتخاب کند. تست هواگرد ب‌اف ۱۰۹ نمونه فاو-۴ ۱۱۲ با موفقیت انجام پذیرفت به نحوی که هواگرد سراسر در هدایت خلبان بود. در ۱۲ مارس، وزارت هوانوردی رایش سندی منتشر کرد که به موجب آن ب‌اف ۱۰۹ طراحی شده توسط هنکل که به ۱۱۲ شهرت یافت به تولید انبوه برسد و مسرشمیت ۱۰۹ اولین نمایش عمومی خود را در المپیک برلین در سال ۱۹۳۶ انجام داد.
ویژگی‌های طراحی

در نمونه ب‌اف ۱۰۸ قطعات تا حد ممکن سبک ساخته می‌شد و هدف کاهش قطعات تا حد ممکن بود. برای نمونه می‌توان به کم کردن قطعات اضافی که مسئولیت حفاظت از موتور را دارند اشاره کرد. این قطعات که معمولاً از آهن ساخته می‌شدند وزن بسیار زیادی به هواگرد تحمیل می‌کردند که در ب‌اف ۱۰۹ این قطعات حذف و قطعاتی با آلیاژهای سبک جایگزین آن‌ها شد.
نکته بسیار مهم در طراحی ب‌اف ۱۰۹ وجود چرخ‌هایی با قابلیت جمع شدن در بدنه بود. این چرخ‌ها با زاویه ۸۵ درجه نسبت به بدنه باز می‌شد و به نحوی طراحی شده بود که کمترین فشار اضافه برآن‌ها وارد می‌شد تا خلبان بتواند در بهترین شرایط ممکن هواگرد را بر زمین بنشاند. یکی از ضعف‌های عمده ب‌اف ۱۰۹ وجود چرخ کنترل کوچک در انتهای هواگرد بود، این چرخ کوچک توانایی حفظ کنترل هواگرد در زمان تیک آف را از خلبان می‌گرفت و در مواقع فرود احتمال آسیب دیدن این چرخ و خارج شدن هواگرد از مسیر فرود بسیار زیاد بود. یکی دیگر از اشکال‌های ب‌اف ۱۰۹ این بود که چرخ‌های جلو بسیار بلند بودند و این ارتفاع باعث می‌شد خلبان در هنگام حرکت بر روی باند دید خوبی نسبت به جلو نداشته باشد. همچنین سایه بان هواگرد زاویه‌ای بد داشت و این امر نیز به کم شدن زاویه دید خلبان در هنگام فرود و تیک آف منجر می‌شد. بر طبق گزارش‌ها ۱۰٪ از تمام ب‌اف ۱۰۹ها در مراحل برخاست و حوادث فرود از دست رفته‌اند و تعداد ۱٫۵۰۰ حادثه از این دست بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۱ رخ داده‌است.
پس از اتمام مراحل طراحی هواگرد مرحله طراحی قسمت‌های مرتبط با نصب سلاح‌ها آغاز شد. این مرحله به دلیل پیش‌بینی‌های قبلی و نیز نوع بدنه هواگرد کار زیاد دشواری نبود. موتور با اهرم‌هایی ایمن به بدنه متصل شده و می‌توان نسبت به مدل‌های قدیمی آن را راحت‌تر جابه‌جا کرد. پانل‌های بزرگ در زیر بال می‌توانست برای مواقع مورد نظر به آسانی برداشته شود. مخزن سوخت در زیر کابین خلبان تا انتهای هواگرد به صورت تخت کشیده شده‌است. به‌کارگیری پانل‌های کوچک برای دسترسی آسان به تمام قسمت‌های هواگرد از دیگر نکات برجسته ب‌اف ۱۰۹ بود.
برای ساخت موتور عمدتاً از قطعاتی با فلز منیزیم استفاده می‌شد. هر کدام از چرخ‌ها با اتصالاتی خوب به هواگرد متصل شده بودند. تمام لوله‌های انتقال به خوبی در بدنه جاسازی شده بودند، به نحوی که در معرض کمترین خطر آسیب دیدگی قرار داشتند و همچنین با رنگ‌های مختلف از هم متمایز شده بودند. تجهیزات الکترونیکی به خوبی در جعبه اتصالاتی با فلز سخت کار گذاشته شده بود تا از آسیب‌های احتمالی در امان باشد.
نکته دیگری در طراحی ب‌اف ۱۰۹ که آن را از دیگر رقبای خود برتر می‌ساخت اصلاح در ساختارهای لبه‌های بال‌ها بود. این ارتقاء سیستم کنترل باله‌ها، باعث شده بود هدایت هواگرد در هر حالتی ساده و مطمئن باشد. همچنین همان‌طور که در بخش‌های قبلی گفته شد در نمونه فاو-۴ ب‌اف ۱۰۹ بال‌های کوچکتری برای ب‌اف ۱۰۹ طراحی شده بود که این بال‌های کوچک سبب می‌شد هواگرد به راحتی به سرعت مورد نظر برسد اما در سرعت‌های پایین و در حرکت‌های نزولی عملکرد مناسبی نداشت. ب‌اف ۱۰۹ اقدام به نصب بالابر هیدرولیکی برای هدایت لبه‌ها کرد. نصب این تجهیزات باعث شد هواگرد در شرایط نزولی و سرعت پایین هم بتواند عملکرد مناسبی داشته باشد. ب‌اف ۱۰۹ یکی از پیشگامان استفاده از سامانه‌های بالابر در لبه‌های هواگرد بود.
کاربرد

از پایان سال ۱۹۴۱ ب‌اف ۱۰۹ در واقع به هواگرد رهگیر تبدیل شد و هر کدام از مدل‌های متعدد ب‌اف مختص وظیفه‌ای جداگانه ساخته شده بود. از جمله وظایف متعدد ب‌اف ۱۰۹ می‌توان به محافظت بمب‌افکن‌ها، کاربرد به عنوان جنگنده بمب‌افکن، بمب افکن ویرانگر، هواگرد شناسایی و استفاده ب‌اف ۱۰۹ در تمام حالت‌های ممکن از جمله روز یا شب، یا در هوایی بارانی یا صاف و آفتابی اشاره کرد. ب‌اف ۱۰۹ در طول جنگ و پس از آن برای کشورهای متعددی به جز آلمان خدمت کرده و کاربرد فراوانی در آن کشورها داشته. ب‌اف ۱۰۹ بیشترین تولید را در طول جنگ جهانی دوم داشت، تعداد ۳۳٫۹۸۴ فروند از این هواگرد ساخته شد که این مقدار تولید تا آوریل ۱۹۴۵ ادامه داشت. لوفت‌وافه اعلام کرد که حمله‌های این هواگرد به مواضع دشمن در طول جنگ جهانی دوم ۹۲۸ پیروزی در نبردهای هوایی برای آن‌ها به ارمغان آورده که این موفقیت‌ها عمدتاً در جبهه شرقی و نیز توسط خلبانان تک خال آلمانی در شمال آفریقا به‌دست آمده‌است. توسعه مداوم این جنگنده در کشورهای فنلاند، رومانی، کرواسی و مجارستان رقابتی قابل توجه با نمونه‌های شوروی و سایر متفقین به وجود آورده بود تا آنجا که در جبهه فنلاند مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹گه توانست ۲۵ درصد پیروزی بیشتری نسبت به نمونه‌های قابل مقایسه جنگنده‌های شوروی به‌دست آورد.
جنگ‌افزار

در تغییرات ساختاری که صورت گرفت سلاح‌ها از شلیک به پروانه به بال‌های هواگرد انتقال پیدا کرد. در مسرشمیت ۱۰۹ دو عدد مسلسل با کالیبر پایین و سبک‌وزن نصب شد. در سال ۱۹۳۷ هنگامی که عملکرد ب‌اف ۱۰۹ با هواگردهای هم نوع مقایسه شد کارشناسان در مورد ضعیف بودن قدرت آتش ب‌اف ۱۰۹ مطمئن شدند. طراحان بر آن شدند تا با اضافه کردن دو سلاح دیگر به هر بال در واقع ب‌اف ۱۰۹ را به چهار تیربار ۷٫۹۲ میلی‌متری مجهز کنند، اما مشکل اینجا بود که در کابین خلبان تنها امکان نصب دو سلاح در طرفین وجود داشت. به همین دلیل مسلسل‌های ۷٫۹۲ میلی‌متری حذف و مسلسل‌های  ۲۰ میلی‌متری جایگزین آن‌ها شدند، تنها در مدل ب‌اف ۱۰۹کا مسلسل ۳۰ میلی‌متری کار گذاشته شد.
مسرشمیت ۱۰۹ پس از موفقیت در جنگ داخلی اسپانیا به صورت رسمی وارد لوفت‌وافه شد و به دلیل برتری‌های چشم گیرش به ستون فقرات نیروی جنگنده تبدیل شد. موتور خطی درونی، پیستونی جنگنده ب‌اف ۱۰۹ هیچ‌گاه در طول خدمت به صورت کامل تعویض نشد و در مقطعی توسط گروه فوکه‌وولف شعاع موتور ب‌اف به ۱۹۰ ارتقاء پیدا کرد.
کاربران

آلمان
بلغارستان
کرواسی
فنلاند
مجارستان
ایتالیا
رومانی
چکسلواکی
اسلوونی
اسپانیا
سوئیس
یوگسلاوی
اسرائیل
مشخصات فنی

خدمه: ۱ نفر
نیرومحرکه:
مدل اف: یک موتور دایملر-بنتس: ۱۳۰۰ اسب بخار
حداکثر سرعت:
مدل ایی: ۵۸۰ کیلومتر بر ساعت
مدل اف: ۶۳۰ کیلومتر بر ساعت در ۶۷۰۰ متری
برد: ۶۴۰ کیلومتر
مدل ایی:
۲ × توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری در بال‌ها
۱ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری روی موتور
مدل اف:
۱ × توپ خودکار ۱۵ یا ۲۰ میلی‌متری روی موتور
۲ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری روی موتور
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹
طراحی با استفاده از بالابرهای هیدرولیکی
مدل ایی-۳ سال ۱۹۳۹
مدل ایی مجهز به مسلسل ۲۰ میلی‌متری
مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹
هنر مسگری

بادیه مسی کار مسگران کرمانی متعلق به دوران قاجاریه با نقش و خط. عکس: علی اکبر عبدالرشیدی
«مسگری» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با این نام، مسگری (الیگودرز) را ببینید.
مسگری یکی از صنایع دستی کهن ایران است. اشیا و ظروف مسی دست‌ساز از زمان‌های دور در موزه‌ها قابل مشاهده هستند. پیشینه مسگری در ایران حداقل به پنج هزار سال پیش و در شهر باستانی سیلک کاشان می‌رسد و به ظن غالب اولین فلز مکشوفه به دست انسان همین فلز مس بوده و اولین فلزکاران نیز ایرانیان بوده‌اند. از جمله مراکز عمده این هنر شهرهای اصفهان، زنجان، شیراز، کرمان و کاشان است.
وضعیت رونق مسگری

صنعت مسگری در اصفهان، زنجان، کرمان، شیراز و کاشان و یزد و در دوران اسلامی و تا به امروز از رونق و شکوفایی برخوردار بوده به گونه‌ای که در اغلب این شهرها یکی از بازارها با عنوان بازار مسگرها به صاحبان این هنر - صنعت اختصاص داشت. در بازار مسگرهای این شهرها ده‌ها مسگر به قوت بازو و ضرب چکش خود، انواع ظروف، وسایل و اشیاء مسین می‌ساختند. امروزه در این بازارها هنوز آثاری از این هنر یافت می‌شود. کشف دو کوره ذوب فلز در محوطه سه هزار ساله «اسپیدژ» در سیستان و بلوچستان نشان داد که مردم اسپیدژ، پیش از تاریخ به هنر مسگری و فلزکاری مسلط بوده‌اند.
تشخیص ظروف مسی اصل

یکی از دغدغه خریداران ظروف مسی این هست که نمی‌توانند ظروف مسی اصل را تشخیص دهند، به چند راه برای تشخیص ظروف مسی در زیر توجه کنید:
چکش زنی ریز و منظم انجام شده‌است
قلع داخل ظرف درخشان و براق است
ظرافت و ریزه کاری دارد
از ورق مس با کیفیت و ضخیم استفاده شده‌است
مهر سازنده ظروف مسی روی ظروف هک شده‌است
بازار مسگرهای اصفهان سال ۱۳۶۹ اثر عبدالعلی سطوت
گروت ایلانت

| نام بومی: Ayangkidarrba | نام بومی: Ayangkidarrba |
| --- | --- |
گروت ایلانت از فضا، نوامبر ۱۹۸۹: گروت ایلانت از فضا، نوامبر ۱۹۸۹
گروت ایلانت Groote Eylandtنمایش نقشه قلمرو شمالی (استرالیا)گروت ایلانت Groote Eylandtنمایش نقشه استرالیا: گروت ایلانت Groote Eylandtنمایش نقشه قلمرو شمالی (استرالیا)گروت ایلانت Groote Eylandtنمایش نقشه استرالیا
fa (in English: Expected satiety): fa
ریشه‌شناسی: در زبان هلندی برای «جزیره بزرگ»
جغرافیا: جغرافیا
مکان: خلیج کارپنتاریا
مختصات: ۱۳°۵۸′ جنوبی ۱۳۶°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۳٫۹۶۷°جنوبی ۱۳۶٫۵۸۳°شرقی﻿ / -13.967; 136.583
مساحت: ۲٬۳۲۶٫۱ کیلومتر مربع (۸۹۸٫۱ مایل مربع)
طول: ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل)
عرض: ۶۰ کیلومتر (۳۷ مایل)
بیشترین ارتفاع: ۲۱۹ متر (۷۱۹ پا)
بلندترین نقطه: Central Hill
کشور: کشور
Australia: Australia
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
ایالت‌ها و قلمروهای استرالیا: قلمرو شمالی
Region: East Arnhem Region/ محدوده ثبت‌نشده آلیانگولو
بخش: Anindilyakwa Ward/ محدوده ثبت‌نشده آلیانگولو
بزرگترین منطقه مسکونی: آلیانگولو (جمعیت  ۹۶۶)
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: ۲٬۸۱۱ (سرشماری ۲۰۱۶)
تراکم جمعیت: ۱٫۲۱ /کیلومتر مربع (۳٫۱۳ /مایل مربع)
گروه‌های قومی: Warnindhilyagwa
گروت ایلانت (انگلیسی: Groote Eylandt؛ Anindilyakwa: Ayangkidarrba به معنای «جزیره» ‎/ˈɡroʊtˌeɪlɑːnt/‎) بزرگ‌ترین جزیره در خلیج کارپنتاریا و چهارمین جزیره بزرگ استرالیا است. این مکان توسط کاشف آبل تاسمان در سال ۱۶۴۴ نامگذاری شد و در املای باستانی به معنای «جزیره بزرگ» هلندی است. املای مدرن هلندی Groot Eiland است.
چهار جامعه مسکونی در گروت ایلانت وجود دارد. شرکت معدنی GEMCO شهر آلیانگولا را برای کارگران خود تأسیس کرده‌است. و سه جامعه اصلی بومیان آنگوروگو و اومباکومبا و میلاکبورا در جزیره بیکرتون هستند. همچنین تعدادی ایستگاه در این جزیره وجود دارد.
شباهت کامل

| شباهت کامل | شباهت کامل |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: دیوید کراننبرگ
تهیه‌کننده: دیوید کراننبرگ، مارک بویمن
نویسنده: نورمن اسنایدر، دیوید کراننبرگ
بازیگران: جرمی جان آیرونز ژنه‌ویو بوژو هایدی وان پالسکه باربارا گوردون شرلی داگلاس استیون لَک نیک نیکولز لین کورمک
موسیقی: هاوارد شور
فیلم‌بردار: پیتر سوشیتسکی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۸۸
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: کانادا ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
شباهت کامل (به انگلیسی: Dead Ringers) فیلمی به کارگردانی دیوید کراننبرگ محصول سال ۱۹۸۸ میلادی است. فیلم‌نامه این اثر را کراننبرگ به همراه نورمن اسنایدر برپایه کتاب دوقلوها نوشته باری وود و جک گیسلند نوشتند.
خلاصه فیلم

«کلر نیوو» (بوژو)، بازیگر مشهوری که نابارور است به کلینیک باروری «منتل» مراجعه می‌کند. الیوت و بورلی دو پزشک این کلینیک هستند که دوقلوی همسان نیز می‌باشند. «دکتر الیوت» مغرور که از این بازیگر آزار طلب خوشش آمده با او ارتباط برقرار می‌کند و بدون اطلاع «کلر»، «دکتر بورلی» را تشویق می‌کند جای او را بگیرد «بورلی» خجالتی دلباخته کلر می‌شود و بر خلاف سابق از فاش ساختن جزئیات رابطه خود برای «الیوت» سرباز می‌زند. «کلر» با فهمیدن ماجرا با عصبانیت با آندو درگیر می‌شود. «بورلی» ناراحت و آشفته به میگساری و موادمخدر روی می‌آورد. بعدها در حالی که زندگی حرفه‌ائی الیوت اوج گرفته، «بورلی» دوباره «کلر» را می‌بیند و آن دو شبی را هم می‌گذرانند.
در حالی که الیوت در واشینگتن در حال سخنرانی است، «بورلی» نیز زندگی مشترکی را با «کلر» آغاز می‌کند. وقتی «کلر» برای ده هفته به جرجیا می‌رود، «بورلی» دیوانه‌وار حسادت می‌کند و حالش بدتر می‌شود «الیوت» می‌خواهد مسئله اعتیاد «بورلی» را پنهان نگه دارد، تصمیم می‌گیرد خودش ترک اعتیاد او را در کلینیک در نظر بگیرد در حالی که شرایط روحی بورلی بدتر شده و مقوله‌ای که اسمش را «زنان تغییر شکل یافته» گذاشته ذهنش را به شدت مشغول کرده به «آندرس وولک» طراح (لک) سفارش ساخت مجموعه‌ائی از ابزارهای گروت‌سک پزشکی را می‌دهد تا موقع جراحی بیماران از آنان استفاده کند.
در نتیجه، هر دو برادر از امتیازاتی که در بیمارستان آن بهره می‌برند، محروم می‌شوند. «الیوت» که مطمئن است می‌تواند برادرش را به حال عادی برگرداند او را در کلینیک زندانی می‌کند «کلر» به خانه برمی‌گردد و با «بورلی» تماس می‌گیرد «بورلی» سرایدار را به بازکردن در راضی می‌کند و نزد «کلر» می‌رود پس از گذشت یک هفته وقتی از «الیوت» هیچ خبری نمی‌شود، «بورلی» به کلینیک برمی‌گردد در اینجا دو برادر در لابرات‌وا پر از آت و اشغال خود، رفته رفته سیل قهقرائی طی می‌کند تا اینکه «بورلی» ضربه‌ای مهلک به برادرش وارد می‌کند و سپس با «کلر» تماس می‌گیرد و نمی‌تواند لب از لب بگشاید او به کلینیک باز می‌گردد، کنار جسد «الیوت» دراز می‌کشد و خودکشی می‌کند.
کولماین

| کولماین   | کولماین   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberpfalz
ناحیه: Tirschenreuth
تقسیمات: 19 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Günter Kopp (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۲۹ کیلومتر مربع (۱۲٫۴۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۵ متر (۱۵۹۱ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۲٬۲۶۰
 • تراکم: ۷۰/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 95508
کدهای شماره‌گیری: 09642
پلاک خودرو: TIR
وبگاه: www.kulmain.de
کولماین (به آلمانی: Kulmain) یک شهر در آلمان است که در Tirschenreuth واقع شده‌است. کولماین ۲٬۴۱۶ نفر جمعیت دارد.
گمینا رازمین

| گمینا رازمین Radzymin Commune | گمینا رازمین Radzymin Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان ماسوویان
شهرستان: شهرستان وووومین
کرسی: Radzymin
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۳۰٫۹۳ کیلومتر مربع (۵۰٫۵۵ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۲۴٬۵۴۸
 • تراکم: ۱۹۰/کیلومتر مربع (۴۹۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۱٬۳۷۸
 • روستایی: ۱۳٬۱۷۰
وبگاه: http://radzymin.pl/
گمینا رازمین (به لهستانی:  Gmina Radzymin) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان وووومین واقع شده‌است. گمینا رازمین ۱۳۰٫۹۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۴٬۵۴۸ نفر جمعیت دارد.