stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ریموند کراتی
زندگی و حرفه

کروتی در شهر کیلکنی بزرگ شد. وی هنگامی که در کالج سنت کیاران در کیلینیکی دانشجو بود، شروع به پرروش خوک‌ها در اوقات اضافی خود نمود. کروتی به‌جای این‌که به دانشگاه برود، به اشتیاق خود در زراعت ادامه داده و در ۱۹۴۲ میلادی برای کار در بخش زراعت به نزد یکی از بستگانش که دهقان بود، رفت. یک سال بعد او یک درس ۱۲ ماهه را در کالج زراعتی آلبرت در گالسنوین، دوبلین آغاز کرد. در ۱۹۴۵ میلادی، کروتی یک مزرعه ۲۰۴ هکتار (۰٫۸۳ کیلومتر مربع) را در دونبیل که از کیلکنی زیاد دور نیست، خریداری نموده و دو دهه بعدی عمر خود را صرف پیاده کردن دانش تولیدات زراعتی خود در عمل نمود.
کروتی در ۱۹۵۶ میلادی، هنگامی که هنوز یک دهقان بود، به عنوان یک دانشجوی غیرحضوری در دانشگاه لندن شامل شد و در ۱۹۵۹ میلادی مدرک لیساس خود را درعلوم (اقتصاد) کسب کرد. وی دو سال دیگر را نیز برای آموزش در رشته کارشناسی ارشد علوم (اقتصاد) در مدرسه اقتصاد لندن سپری کرد. در ۱۹۶۱میلادی، او سمتی به عنوان استاد اقتصاد زراعتی در دانشگاه ولز، آبریستویث به‌دست‌آورد. در جریان دهه ۱۹۶۰، کروتی مزرعه خود را فروخت و به عنوان مشاور اقتصادی در آژانس‌های توسعه‌ای مختلف از جمله بانک جهانی کار کرد. شغل کروتی، او را به اکناف مختلف کشورهای در حال توسعه، از جمله آمریکای لاتین، هندوستان و آفریقا کشاند. در ۱۹۷۶ میلادی، او یک مقام دستیاری (فلوشیپ) در دانشگاه ساسکس دریافت کرد. وی در ۱۹۸۲ میلادی، به عنوان استاد احصائیه در ترینیتی کالج، دوبلین گماشته شد.
کروتی یک نویسنده پُربار بود که چندین کتاب، جزوه، مقاله و نامه در رابطه به موضوعاتی چون اقتصاد، تاریخ و دخالت ایرلند در اروپا نوشت. آخرین کار وی تحت عنوان، وقتی تاریخ‌ها به هم می‌خورد: رشد و تأثیر کاپیتالیسم فردگرایانه، توسط پسرش ریموند ویرایش گردیده و پس از مرگ وی در ۲۰۰۱ میلادی به چاپ رسید. این کتاب یک تاریخ اقتصادی بشر است که مراحل بسیار بدوی انسان‌ها تا پیشرفت‌های امروزی را در بر می‌گیرد. پروفسور مایکل مان از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) این کتاب را به نمایندگی از انجمن جامعه‌شناسی آمریکا بررسی نموده و این‌گونه توصیف کرده‌است، «یک کتاب خارق‌العاده از یک مرد خارق‌العاده» و کتابی که «باید خوانده شود».
مخالفت با اتحادیه اروپا

دانش و تجربه کروتی از اقتصاد زراعتی، رویه وی نسبت به شرکت ایرلند در اتحادیه اقتصادی اروپا را شکل می‌داد. سال‌های را که او به عنوان یک دهقان سپری کرد به او یاد داد که زراعت در ایرلند به‌گونه‌ای ساختاربندی شده‌است که استفاده مؤثر از زمین را ترویج نمی‌کند. آن‌گونه که وی بعداً در خاطرات خود، پاسخ یک رادیکال، نوشت:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | در زراعت ایرلندی، آنچه موفقیت یا ناکامی مالی را تعیین می‌کند، این نیست که شما چقدر محصول برمی‌دارید، بلکه این است که چقدر اندک شما هزینه می‌کنید. |  » |
او براین باور رسیده بود که تأثیر کشاورزی زمانی به بهترین حالت می‌رسد که مالیات بر زمین به‌طور سالانه اعمال گردد. این سیاست باعث می‌شد تا مالیات بر مواد خام و محصولات زراعتی از بین برده شده یا کاهش یابد و همچنین افرادی که آماده بودند محصول بالقوه زمین خود را به حد اعظم برسانند را تشویق می‌کرد تا در بخش زراعت باقی بمانند. پیشکش کردن این پیشنهاد از جانب کروتی، نشانده تأثیر وی از اقتصاددان آمریکای به‌نام هنری جرج بود که می‌گفت زمینی که در مالکیت افراد خصوصی قرار دارد، به‌خاطر مزیتی که به مالک آن ارزانی شده‌است، باید تابع مالیات بر زمین باشد. کروتی باورمند بود که اگر ایرلند به اتحادیه اقتصادی اروپا ملحق شود، زراعت ایرلند صدمه خواهد دید، چون دهقانان به‌جای این‌که به‌طور مؤثر تر عمل کنند، بیشتر به کمک‌هزینه‌های خارجی تحت سیاست زراعتی مشترک (CAP) متکی می‌شوند.
به علاوه، کروتی استدلال می‌کرد که ایرلند به عنوان یک کشوری که قبلاً مستعمره بوده‌است مناسب نیست تا به عضویت گروهی از ملت‌های درآید که شامل قدرت‌های استعماری پیشین است. در ۱۹۶۲ میلادی که گفتمان‌های نخستین عمومی پیرامون این‌که آیا ایرلند به اتحادیه اقتصادی اروپا ملحق شود یا خیر آغاز شده بود، کروتی نگرانی‌های خود را مبنی بر امکان از دست دادن هویت ملی ایرلند در صورت ملحق شدن به آنچه او «دولت والای اروپایی» خواند، اظهار داشت. با ارجاع به تاریخ مشقت-بار کشور، او پیشنهاد کرد که:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | آنچه از همه جالب توجه می‌کند این است، مردمی که برای قرن‌های طولانی مشقت برای استقلال خود شناخته می‌شوند، حالا آماده هستند تا یک قسمت بزرگ این استقلال را خودشان تسلیم کنند. |  » |
در ۱۹۷۲ میلادی، کروتی برای مخالفت با الحاق ایرلند به اتحادیه اقتصادی اروپا با استاد کالج ترینیتی به‌نام انتونی کافلان متحد شد. کروتی در طول بیست سال بعدی بر علیه الحاق بیشتر ایرلند به اتحادیه اقتصادی اروپا مبارزه کرد، به‌ویژه هنگام تلاش‌های برای تصویب قانون واحد اروپا در اواسط دهه ۱۹۸۰ (کروتی در مقابل تاویسیک را ببینید). او در انتخابات پارلمانی اروپا در ۱۹۸۹ از حوزه انتخابیه دوبلین خود را نامزد کرد. کروتی ۲۵٬۵۲۵ رأی (۵٫۶۹ درصد از کل آرای معتبر ریخته شده) دریافت کرد، اما برای انتخاب وی کافی نبود. در ۱۹۹۲ میلادی، او بار دیگر با انتونی کافلان متحد شد تا از رأی دهندگان ایرلندی درخواست نماید که پیمان ماستریخت را طی همه‌پرسی که در ۱۸ ژوئن برگزار گردید، رد نمایند.
هرچند کروتی نتوانست حمایت اکثریت مردم را در قبال نظریات خود در انتخابات‌ها و همه‌پرسی‌ها به‌دست بی‌آورد، اما وی تا آخر عمر خود به مبارزه علیه عضویت ایرلند به اتحادیه اروپا ادامه داد.
زندگی شخصی

ریموند کروتی و خانمش بریدجیت هفت فرزند داشتند. او به عمر ۶۸ سالگی در بیمارستان سنت ونسینت، دبلین وفات کرد و در قبرستان تولا در خارج از کیلکنی به خاک سپرده شد.
نشریات منتخب

Irish Agricultural Production, Its Volume and Structure (Cork University Press, 1966)
Cattle, Economics and Development (Commonwealth Agricultural Bureaux, 1980)
Raymond D. Crotty (1986). Ireland in Crisis: A Study in Capitalist Colonial Undevelopment. Brandon/Mount Eagle Publications. ISBN 978-0-86322-083-8.
A Radical's Response (Poolbeg, 1988)
When Histories Collide: The Development and Impact of Individualistic Capitalism (AltaMira Press, 2001)
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  فرانسه (داده‌ها)  آلمان  ایالات متحده آمریکا  هلند  سوئد 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  شناسه DIBبرابر با 002247 معتبر نیست. 
سایر:  سوداک (فرانسه) 1
غار سیدرون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Cueva del Sidrón: Cueva del Sidrón
Location in Spainموقعیت روی نقشه Asturiasغار سیدرون (اسپانیا)موقعیت روی نقشه اسپانیاغار سیدرون (اروپا)موقعیت روی نقشه اروپا: Location in Spainموقعیت روی نقشه Asturiasغار سیدرون (اسپانیا)موقعیت روی نقشه اسپانیاغار سیدرون (اروپا)موقعیت روی نقشه اروپا
مکان: پیلونیا municipality
منطقه: آستوریاس
مختصات: ۴۳°۲۳′۱۰″ شمالی ۵°۱۹′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۳۸۶۱۱°شمالی ۵٫۳۲۸۳۳°غربی﻿ / 43.38611; -5.32833
گونه: کارست
تاریخ: تاریخ
دوره‌ها: پارینه‌سنگی
مرتبط با: نئاندرتالs
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
دسترسی عمومی: no
غار سیدرون (آستوری: Cueva del Sidrón) یک سیستم غار کارست آهکی غیر کربنی است که در شهر پیلونبا در آستوریاس، شمال غربی اسپانیا واقع شده است، در این غار هنر صخره ای پارینه‌سنگی و فسیل‌های بیش از دوازده نئاندرتال یافت شد. این سایت که در سال ۱۹۹۵ به عنوان "ذخیره طبیعی جزئی" اعلام شد، به عنوان پناهگاه پنج گونه خفاش بوده و محل کشف دو گونه قاب بال (سوسک) است.
یافته‌های نئاندرتال

محققان بیش از ۲۵۰۰ عنصر فسیل انسان‌نما را از این سایت کشف کردند. حداقل تعداد افراد در غار سیدرون ۱۳ نفر است. سن این بقایای سه مرد، سه پسر نوجوان، چهار زن و سه نوزاد حدود ۴۹۰۰۰ سال تخمین زده شده است.
استخوان‌ها به خوبی از فرسایش دور بوده و بدون رد دندان گوشتخوار بزرگ حفظ شدند و رسوب غیرعادی استخوان‌ها که به صورت ترکیبی از شن و گل مخلوط شده‌اند، نشان می‌دهد که این نئاندرتال‌ها نه در این نقطه بلکه در مکانی بیرونی مرده‌اند. تعدادی از سناریوها در مورد اینکه چگونه این «اعضای یک خانواده بزرگ» ممکن است به عمق ۶ متر مربع (۶۵ فوت مربع) و فضایی به اندازه اتاق، که تونل استخوان نامیده می‌شود، رسیده باشند، حدسهایی زده‌اند. شواهد برای آدمخواری عبارتند از «وجود علائم برش، پوسته، سوراخ‌های کوبه ای، زخم‌های مخروطی، و پوسته‌های چسبیده». محققان تصور می‌کنند که آنها در یک رویداد فروریختن شکاف‌های مجاور بالای محل یا ورود سیل حاصل از طوفان به داخل غار مرده باشند.
یافته‌های نئاندرتال > نمونه‌ها

| شماره آزمایشگاه | مواد | سن عادی | لایه |
| --- | --- | --- | --- |
| OxA-21776 | استخوان | ۴۸۴۰۰ ± ۳۲۰۰ | Galeria del Osario III |
| بتا-۱۹۲۰۶۵ | SID-19 دندان | ۱۲۰۰ ± ۴۰۸۴۰ | Galeria del Osario III |
| GifA-99704 | استخوان هومینید SID-00B | ۲۵۰۰ ± ۴۹۲۰۰ | Galeria del Osario III |
| بتا-۱۹۲۰۶۶ | استخوان هومینید SID-20 | ۸۳۰ ± ۳۷۳۰۰ | Galeria del Osario III |
منبع:
استیون برخواین

استیون شارله برخواین (هلندی: Steven Charles Bergwijn؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۹۷) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای باشگاه آژاکس بازی می‌کند.
عملکرد باشگاهی > پی اس وی آیندهوون

برگواین در آمستردام از پدر و مادری سورینامی متولد شد. وی در سال ۲۰۱۱ در جوانان آژاکس بازی می‌کرد و به دلیل درگیری با یکی از مربیان جوانان، آنجا را ترک کرد. آیندهوون بلافاصله مداخله کرد و با مهاجم جوان قرارداد بست. برخواین اولین بازی خود را برای جوانان آیندهوون در لیگ دسته دوم در تاریخ ۹ اوت ۲۰۱۴ برابر آشیل ۲۹ انجام داد. او در دقیقه ۷۷ در پیروزی در خانه ۲–۰ به جای لیوسون کاسنزا به میدان آمد.
او سومین گل آیندهوون به آژاکس را به ثمر رساند تا پی اس وی با نتیجه ۰–۳ بازی و البته اردیویسیه را از آن خود کند.
عملکرد باشگاهی > تاتنهام هاتسپر

در پایان پنجره نقل و انتقالات ژانویه ۲۰۲۰، برخواین قراردادی ۵ ساله با تاتنهام هاتسپر به ارزش ۲۶٫۷ میلیون پوند گزارش شده را امضا کرد. در اولین بازی خود در لیگ برتر برابر منچسترسیتی، اولین گل خود را برای این باشگاه به دست آورد که با نتیجه ۲ بر ۰ به پیروزی رسید و همچنین توسط اسکای اسپورتس به عنوان بهترین بازیکن بازی معرفی شد. در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۰، برخواین در بازی مقابل برنلی از ناحیه مچ پا به دچار مشکل شد که می‌تواند او را برای بقیه فصل از این تیم خارج کند.
عملکرد بین‌المللی

برخواین اولین فراخوان بین‌المللی خود را بدست آورد که رونالد کومن او را در اکتبر ۲۰۱۸ او را به تیم ملی هلند دعوت کرد. او اولین بازی خود را در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۱۸ در یک پیروزی ۳–۰ در لیگ ملتهای اروپا برابر آلمان، به عنوان بازیکن فیکس انجام داد.
افتخارات > پی اس وی آیندهوون

اردیویسیه:۲۰۱۴–۱۵، ۲۰۱۵–۱۶، ۲۰۱۷–۱۸
جام یوهان کرایوف:۲۰۱۵٬۲۰۱۶
افتخارات > فردی

بهترین بازیکن جام ملت‌های فوتبال اروپا زیر ۱۷ساله‌ها:۲۰۱۴
تیم منتخب جام ملت‌های فوتبال اروپا زیر ۱۷ساله‌ها:۲۰۱۴
بهترین بازیکن ماه اردویسیه:فبریه ۲۰۱۸
بهترین استعداد ماه اردویسیه:اوت ۲۰۱۸، دسامبر۲۰۱۸
کرتینگا

City در 23x15px|border |alt=|link= لیتوانی
| Kretinga | Kretinga |
| --- | --- |
City: City
Kretinga city square: Kretinga city square
  نشان:   نشان
KretingaLocation of Kretinga: KretingaLocation of Kretinga
مختصات: ۵۵°۵۳′۲۴″ شمالی ۲۱°۱۴′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۹۰۰۰°شمالی ۲۱٫۲۴۲۲۲°شرقی﻿ / 55.89000; 21.24222: مختصات: ۵۵°۵۳′۲۴″ شمالی ۲۱°۱۴′۳۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۹۰۰۰°شمالی ۲۱٫۲۴۲۲۲°شرقی﻿ / 55.89000; 21.24222
منطقه قوم‌نگاری: ژمایتیا
شهرستان:  شهرستان کلایپدا
شهرداری: Kretinga district municipality
Eldership: Kretinga town eldership
پایتخت: Kretinga district municipality Kretinga town eldership Kretinga rural eldership
اولین معرفی: 1253
Granted city rights: 1607
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۲۱٬۴۲۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کرتینگا (به آلمانی: Krottingen) در لیتوانی با جمعیت ۲۱٬۴۲۱ نفر است که در شهرستان کلایپدا واقع شده‌است.
گارسیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Garcia | Garcia |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
GarciaLocation in Catalonia: GarciaLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۸′۱۹″ شمالی ۰°۳۹′۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۳۸۶۱°شمالی ۰٫۶۵۱۳۹°شرقی﻿ / 41.13861; 0.65139: مختصات: ۴۱°۸′۱۹″ شمالی ۰°۳۹′۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۳۸۶۱°شمالی ۰٫۶۵۱۳۹°شرقی﻿ / 41.13861; 0.65139
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: تاراگونا
Comarca: Ribera d'Ebre
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۲٫۴ کیلومتر مربع (۲۰٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۳ متر (۲۴۰ فوت)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۵۹۴
 • تراکم: ۱۱/کیلومتر مربع (۲۹/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Garcià, garciana
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
گارسیا (به اسپانیایی: Garcia, Tarragona) یک شهرستان در اسپانیا است که در تاراگونا واقع شده‌است.
خصوصیات

گارسیا ۵۲٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۵۹۴ نفر جمعیت دارد و ۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اسکودتو

نماد اسکودتو فوتبال ایتالیا
اسکودتو (ایتالیایی: Scudetto) در ایتالیایی به معنای سپر کوچک است. پس از تأیید فدراسیون فوتبال ایتالیا در سال ۱۹۲۴ و فدراسیون راگبی ایتالیا در سال ۱۹۲۸، این نشان بر روی لباس تیم قهرمان فصل سری آ و لیگ راگبی به مدت یکسال قرار می‌گیرد.
اسکودتو در سال ۱۹۲۰ ابداع شد و در لیگ ملی استفاده می‌شد و پس از تشکیل سری آ در سال ۱۹۲۹، به این لیگ هم تعمیم داده شد. نخستین بار تیم جنوا با نشان اسکودتو فصل را آغاز کرد.
ریشه‌ها

منابع به‌طور کلی موافق هستند که شاعر و نمایشنامه نویس ایتالیایی گابریله دانونزیو مخترع اسکودتو بود. در جوانی، دانونزیو از علاقمندان به فوتبال بود. در سال ۱۸۸۷، او یک توپ فوتبال چرمی را در لندن از همان تولیدکننده ای که لیگ فوتبال را تأمین می‌کرد، خریداری کرد و اغلب با دوستانش در سواحل زادگاهش پسکارا بازی می‌کرد.
در سال ۱۹۲۰، شهر رییکا (که اکنون در کرواسی است) از اتریش-مجارستان سابق به ایتالیا ضمیمه شد. پس از این رویداد، دانونزیو پیشنهاد کرد که تیم فوتبال محلی در حمایت از حاکمیت ایتالیا، بر فراز شهر یک سپر سه رنگ سبز، سفید و قرمز به اهتزاز درآورد.
در ۱۹۲۴, فدراسیون فوتبال ایتالیا تصویب کرد به احترام به مدافع قهرمانی، تیمی که فصل قبل قهرمان شده اجازه یابد تا اسکودتو را روی پیراهن خود درج کند. قهرمانی اتحادیه راگبی ایتالیا از سال ۱۹۲۸ این عمل را آغاز کرد و دومین لیگی شد که اسکودتو را در پیراهن تیم مدافع قهرمانی به تصویب رساند. از آن زمان، اسکودتو به سمبل مدافعان قهرمانی هر لیگ ورزشی در ایتالیا تبدیل شده است.
در کشورهای دیگری نظیر فدراسیون فوتبال پرتغال و فدراسیون فوتبال ترکیه از این حرکت الگوبرداری شده است.
اسکودتو (نشان وسط) در لباس جانلوئیجی بوفون در سال ۲۰۱۶
سانتاکین، یوتا

مکان
| سانتاکین، یوتا | سانتاکین، یوتا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Old Santaquin Elementary School is now Chieftain Museum: Old Santaquin Elementary School is now Chieftain Museum
Location of Santaquin, Utah: Location of Santaquin, Utah
مختصات: ۳۹°۵۸′۲۹″ شمالی ۱۱۱°۴۷′۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۹۷۴۷۲°شمالی ۱۱۱٫۷۸۴۴۴°غربی﻿ / 39.97472; -111.78444: مختصات: ۳۹°۵۸′۲۹″ شمالی ۱۱۱°۴۷′۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۹۷۴۷۲°شمالی ۱۱۱٫۷۸۴۴۴°غربی﻿ / 39.97472; -111.78444
ایالت: یوتا
شهرستان: Utah
Settled: 1851
Incorporated: January 4, 1932
همنام: a Ute chief
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶ مایل مربع (۶٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۶ مایل مربع (۶٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۹۸۴ فوت (۱۵۱۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۹٬۱۲۸
 • تراکم: ۱۸۴۸٫۸/مایل مربع (۷۱۳٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 84655
کد منطقه: 801
FIPS code: 49-67770
GNIS feature ID: 1445329
وبگاه: www.Santaquin.org
سانتاکین (به انگلیسی: Santaquin) شهری در ایالت یوتا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹٬۱۲۸ نفر بوده‌است.
الر، بخش نالگوندا

bhongir mandal در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Aler ఆలేరుAlair, Aleru | Aler ఆలేరుAlair, Aleru |
| --- | --- |
bhongir mandal: bhongir mandal
Andhra Pradesh Express crossing Aler Railway Station: Andhra Pradesh Express crossing Aler Railway Station
AlerLocation in Andhra Pradesh, India: AlerLocation in Andhra Pradesh, India
مختصات: ۱۷°۳۹′شمالی ۷۹°۰۳′شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۶۵°شمالی ۷۹٫۰۵°شرقی﻿ / 17.65; 79.05: مختصات: ۱۷°۳۹′شمالی ۷۹°۰۳′شرقی﻿ / ﻿۱۷٫۶۵°شمالی ۷۹٫۰۵°شرقی﻿ / 17.65; 79.05
ایالت: آندرا پرادش
District: Nalgonda
ارتفاع: ۳۶۱ متر (۱۱۸۴ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱ lakh&#۹۱;نیازمند منبع&#۹۳;
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تلگو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
PIN: 508101
کد تلفن: 08685
نزدیک‌ترین شهر: bhongir
نسبت جنسی انسانی: 1:2 نر/ماده (جنس)
Literacy: 75%%
لوک‌سابا constituency: 2
Climate: hot (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن)
الر، بخش نالگوندا (به انگلیسی: Aler, Nalgonda district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در آندرا پرادش واقع شده‌است.
خصوصیات

الر ۱l نفر جمعیت دارد و ۳۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تاجوره

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جیبوتی
| تاجوره الدمار | تاجوره الدمار |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Tadjoura: Tadjoura
تاجورهموقعیت در جیبوتی: تاجورهموقعیت در جیبوتی
مختصات: ۱۱°۴۷′ شمالی ۴۲°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۷۸۳°شمالی ۴۲٫۸۸۳°شرقی﻿ / 11.783; 42.883: مختصات: ۱۱°۴۷′ شمالی ۴۲°۵۳′ شرقی﻿ / ﻿۱۱٫۷۸۳°شمالی ۴۲٫۸۸۳°شرقی﻿ / 11.783; 42.883
منطقهٔ: تاجوره
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرک
ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۸٬۰۹۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (EAT)
پیش‌شماره تلفن: ۲۵۳+
تاجوره (به فرانسوی: Tadjourah) (به عربی: تاجورة) شهرکی در منطقهٔ تاجوره واقع در کشور جیبوتی است که در سال ۲۰۰۵ میلادی دارای ۲۲۱٫۹۳ نفر جمعیت بود.
ارست

مکان
| ارست (اروست) (آروس) | ارست (اروست) (آروس) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
ارست (اروست) (آروس): ارست (اروست) (آروس)
مختصات: ۳۶°۲۱′ شمالی ۵۳°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۵۰°شمالی ۵۳٫۸۶۷°شرقی﻿ / 36.350; 53.867: مختصات: ۳۶°۲۱′ شمالی ۵۳°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۵۰°شمالی ۵۳٫۸۶۷°شرقی﻿ / 36.350; 53.867
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: چهاردانگه
دهستان: پشتکوه
جمعیت: ۷۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
ارست (اروست)، روستایی است از توابع بخش چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان پشتکوه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۷۰۸نفر (۲۳۵خانوار) بوده است.
روستای اُرُست در سرشماری سال ۱۳۹۵
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| شمار خانوار | جمعیت | زن | مرد |
| ۲۳۵ | ۷۰۸ | ۳۴۷ | ۳۶۱ |
خاستگاه نامگذاری

«اروست» در واقع تغییر یافتهٔ «آروس» می‌باشد. طبق اعتقاد خود روستاییان ساکن اروست، این منطقه که قدمت طولانی داشته‌است، طی سال‌هایی برف شدیدی در این مناطق حاکم شده، و شرایط زندگی دامداری و کشاورزی بسیار سخت شد، در نتیجه بسیاری از این منطقه به جاهای دیگر (بیشتر به سمت دریا) کوچ کرده‌اند، اما عده‌ای که باقی ماندند، همگی از روستاهای مختلف موجود در این منطقه به مکان فعلی روستای اروست نقل مکان کرده، و ساکن شدند. روستاهایی که نابود شده‌اند به نام‌های: سورت، کرچ میون، ملک میون، مسیرپا، قلعه سر و کوات و پشرت و کیاسر… بودند.
پس از شکل‌گیری اولیه این روستا ظاهراً نام خاصی برای روستا تعیین نشده بود. اما پس از مدتی عروسی به این منطقه سفر می‌کند (عروس از خاندان نجیب‌زادگان بوده). در هنگام گشت و گذار خسته شده و به دنبال حیوانی برای سوار شدن می‌گردد. به زبان محلی (مازندرانی) درخواست اسب و .. بدین صورت بوده که «آروس مال خواست». این جمله سوم شخص در مورد این عروس در سایر مناطق می‌پیچد و این منطقه را «جایی که عروس، مال (اسب) خواست» می‌نامند؛ یعنی برای آدرس دادن می‌گفتند «عروس مال خواست» به زبان مازندرانی آروس مالخواست.
بدین ترتیب بود که این روستا به نام آروس (عروس) و روستای روبرو به نام «مالخواست» نام گرفته. اما در طی زمان نام روستای آروس به اروست تغییر کرده‌است. ضمن اینکه نام روستای مالخواست همچنان مثل اول باقیست.


برای اثبات این قضیه، دلیل اول اینکه نویسندهٔ این مقاله در قسمت آخر از سفرنامه گریگوری ملگُنُف در سال ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ نام می‌برد که در آن نام روستا به صورت «آروس» آمده‌است.
همچنین محکم‌ترین مدرک برای اثبات این قضیه وجود روستای «ماخواست» می‌باشد؛ یعنی اگر این داستان دروغین باشد نمی‌توان نام روستای مالخواست را توجیه کرد.
زبان و فرهنگ

آروس (اروست) در استان مازندران و با زبان مازندرانی و فرهنگ مازندرانی است. لهجه (بین لهجه‌های زبان مازندرانی (با زبان فارسی بسیار متفاوت است)) این روستا مانند لهجه‌های شرق مازندران و روستاهای نکا و بهشهر است و تفاوت‌هایی با غرب مازندران دارد. از نمونه‌های بارز تفاوت‌های زبان شرق مازندران و غرب وجود مصوت (حروف صدادار) oe در زبان شرق مازندران است. برای مثال کلمه «کلی» در غرب مازندران به صورت keli و در شرق به صورت koeli تلفظ می‌شود (کلی به معنای لانه). زبان مازندرانی تأکید بسیار زیادی بر مصوت‌ها دارد (برخلاف فارسی) و از زبان فارسی دو مصوت بیشتر دارد.
از بازی‌های معروف سنتی روستا، اوسول لولو، چمبلک به چنگ، خط کا، ایدی دیدی (eidi deydi)، سنگ کا، و … است.
افراد مشهور روستای آروس

امید عالیشاه بازیکن تیم پرسپولیس معروف‌ترین فرد روستای آروس است. همچنین امیرمحمد عالیشاه بازیکن تیم ملی نوجوانان (فوتبال) نیز از چهر ه‌های معروف این روستاست.
آموزش به سبک نوین

دبستان
دبستان سپاه دانش اُرُست در سال ۱۳۵۳ دایر شد و آقای علی اصغر راه‌مرد نخستین آموزگار آن بود.بین سالهای ۱۳۵۴و۱۳۵۵و۱۳۵۶سپاه دانشها آقای محمدنیشابوری ازقوچان وحسین غریب ازمشهد ومحمدرضاحقیقی ازارومیه به کمک کدخدا موسی عالیشاه درآموزش دختران وپسران مدرسه خدمات شایانی انجام دادند. نام کنونی آموزشگاه «شهید عین‌الله عالیشاه» می‌باشد. در آغاز پایه‌گذاری، دانش‌آموزان آْن عبارت بودند
پایهٔ یکم: اسحاق‌علی احمدی، محمد احمدی، احمد احمدی، ابوالحسن باقری، غلامرضا خرده‌مینا، مختار خرده‌گیر، مصطفی صادقی، علی اکبر عالیشاه، رحمت عالیشاه، الیاس عالیشاه، علی عالیشاه، رحمان عالیشاه، حسن عالیشاه، محمد عالیشاه، غلام‌رضا عالیشاه، باب‌الله محمدی و حسن معصومی.
پایهٔ دوم: حسین‌جان محمدی، نیکزاد احمدی، علی احمدی، علی عالیشاه، اکبر عالیشاه، هوشنگ باقری، عبدالرضا باقری، برات علی باقری، حسن صادقی، محمد رضا عالیشاه، علی عالیشاه، یعقوب عالیشاه، محمد تقی عالیشاه، حسن عالیشاه، بهرام عالیشاه، ابوالحسن عالیشاه، محمد قاسمی، سلیمان معصومی، محمد معصومی و ولی‌الله نادعلی.
پایهٔ سوم: ناصر معصومی
پایهٔ چهارم: عیسی خوشبین، علی جان عالیشاه و بابا علی عالیشاه.
راهنمایی:
مدرسهٔ راهنمایی اُرِست به صورت ضمیمه در سال ۱۳۶۴ با مدیریت رسول جعفری دایر شد. نام کنونی آموشگاه «شهید صفر علی عالیشاه» اُرُست می‌باشد. در آغاز پایه‌گذاری، آموزگاران آن عبارت بودند از، تیزکار، پرواسی و سید رسول جعفری.
دانش‌آموزان آموزشگاه در آغاز پایه‌گذاری افراد ذیر بودند:
پایهٔ یکم: حمزه‌علی باقری، سید جعفر خردمند، اسماعیل صادقی، مجتبی صادقی، ابراهیم عالیشاه، اصغر عالیشاه، محمود عالیشاه، عبد الحسین عالیشاه، شعبان عالیشاه، حسین معصومی، سید جمال موسوی، رجب معصومی و ابو الفضل معصومی.
گردشگری

از آنجائیکه این روستا چشمه‌سارهای پله‌ای باداب سورت (که پس از چشمهٔ پاموک‌کاله‌ی ترکیه به عنوان دومین چشمهٔ آب شور جهان، ثبت جهانی شده‌است) را در محدودهٔ خود دارد از قوی‌ترین نقاط گردشگری استان مازندران شمرده می‌شود.
در کتب قدیمی

گریگوری ملگُنُف در سال ۱۸۵۸ و ۱۸۶۰ در پی انجام مأموریتی از سوی حکومت قفقاز (برای اجراء وصیت‌نامه پتر کبیر) به شمال ایران سفر کرد. در سفرنامهٔ او آنجا که مناطق مرزی هزارجریب را برمی‌شمارد، نام روستای «ارست» هم دیده می‌شود که آن را به صورت «آروس» می‌نویسد. وی از مرزهای هزارجریب چنین می‌نویسد: استان استرآباد، رود کوچک ساور در روستای کندو در نیم فرسنگی غرب رادکان، روستای برکوله (بارکلا) و نیلا (نیالا) در اشرف در نزدیکی جادهٔ شاهرود، روستای سرخ‌گریه(سرخ‌گریوه) و بالخاس(مال‌خواست) و چشمهٔ آروس (چشمهٔ آب شور روستای ارست یا همان باداب سورت) و چهارده (چهارده کلاته یا دیباج).
سراجلو

مکان
| سراجلو یا سوروجر | سراجلو یا سوروجر |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سراجلو یا سوروجر: سراجلو یا سوروجر
مختصات: ۳۸°۴۲′۱۵″ شمالی ۴۶°۵۲′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۷۰۴۱۷°شمالی ۴۶٫۸۷۱۹۴°شرقی﻿ / 38.70417; 46.87194: مختصات: ۳۸°۴۲′۱۵″ شمالی ۴۶°۵۲′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۷۰۴۱۷°شمالی ۴۶٫۸۷۱۹۴°شرقی﻿ / 38.70417; 46.87194
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: اهر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: آذغان
جمعیت: ۱۱۳ نفر (سرشماری ۹۵)
سراجلو یا سوروجر یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان آذغان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۱۱۳ الی ۳۱۷  نفر جمعیت دارد.
جنبش اعتدال‌گرایی در ایالات متحده

همچنین ببینید: ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا
«سیر پیشروی میخواره» چاپ سنگی توسط «ناتانیل کوریر» که از جنبش اعتدال‌گرایی در ژانویه ۱۸۴۶ میلادی پشتیبانی می‌کند.
جنبش اعتدال‌گرایی در ایالات متحده جنبشی برای محدودکردن مصرف الکل است. این جنبش که به علت ناموفق بودن ممنوعیت الکل از طریق متمم هجدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا از سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۳ میلادی، به اوج خود رسیده بود، در قرون نوزدهم و بیستم میلادی بر سیاست و جامعه آمریکایی تأثیراتی زیادی داشت. امروزه مؤسساتی وجود دارند که به ترویج علل اعتدال‌گرایی ادامه می‌دهند.
اعتدال‌گرایی اولیه: ۱۷۸۴–۱۸۶۱ > تئاتر اعتدال‌گرایی

اعتدال‌گرایی یک ژانر کامل تئاتر را به‌وجود آورد. در سال ۱۸۲۵ میلادی، یک شعر دراماتیک به نام «جاعلین» در تئاتر چارلستون در چارلستون، کارولینای جنوبی به نمایش درآمد. درام مهم بعدی برای اولین بار در سال ۱۸۴۱ میلادی به نام «پنجاه سال از زندگی یک میخواره» نوشته «داگلاس جرولد» منتشر شد. همان‌طور که جنبش شروع به رشد و شکوفایی می‌کرد، این درام‌ها بیشتر در میان مردم عامه محبوب می‌شدند. درام «میخواره» اثر «دبلیو. ایچ. اسمیت» در سال ۱۸۴۱ میلادی در بوستون به نمایش درآمده و بعد از ۱۴۴ نمایش در موزه بارنوم آمریکا در برادوی پایین تولید گردید. این نمایش‌نامه بسیار محبوب بود و به عنوان ورود روایت اعتدال به جریان اصلی تئاتر آمریکا شناخته می‌شود. این نمایش‌نامه تا سال ۱۸۷۵ میلادی یکی از اصلی‌ترین صحنه‌های تئاتر نیویورک بود. «میخواره» شکل معمول یک درام اعتدال‌گرایی را پیروی می‌کند: کاراکتر اصلی دچار سقوط ناشی از الکل می‌شود و پس از محکوم‌کردن نوشیدن الکل، زندگی خود را از آشفتگی بازمی‌گرداند. درام اعتدال‌گرایی به عنوان یک ژانر تئاتر به رشد خود ادامه داده و با ظهور راه‌آهن به عنوان نوعی حمل و نقل تقویت گردید. این نوآوری شرکت‌های تئاتر را قادر ساخت تا بیشتر سیار شده و از شهری به شهری سفر کنند. درام اعتدال‌گرایی زمانی‌که اقتباس دیوید بلاسکو از رمان «بنوش» امیل زولا در تئاتر بالدوین در سان فرانسسکو در سال ۱۸۷۹ میلادی نمایش داده شد، حتی به سواحل غربی رسید. تصویری با عنوان «سیر پیشروی میخواره»، که در بالای مقاله قرار داده شده‌است، جنبش اعتدال‌گرایی را نشان می‌دهد. این تصویر زندگی یک مرد مست را به تصویر می‌کشد، زن به آرامی ناپدید شد و شبِ مرد به مرگ منتهی می‌گردد. این تصویر به ما نشان می‌دهد که مشروب‌خواری یک فعالیت اجتماعی است، هم‌چنین فقر، مرگ و تنهایی را برای مردم به ارمغان می‌آورد.