stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اشارات بدن
اشارات بدن و ادعای غیر علمی تشخیص دروغگویی

یکی از اشارات بدنی که به عنوان نشانه تشخیص دروغگویی به کار برده می‌شود، مربوط است به خاراندن بینی یا نزدیک کردن دست به دهان، پوشاندن دهان، سرفههای وانمودی و نیز خمیازههای بی‌مورد. واقعیت آن است که خاراندن بینی و لمس کردن گوشها یا دهان، آن طور که ادعا می‌شود، ربطی به فریب و دروغ گفتن ندارد؛ زیرا عروق پوستی مناطق خاصی از بدن، به‌ویژه جایگاه‌های سر و صورت، دربرگیرنده لبها، بینی، گوش و همین‌طورگردن، شانه‌ها و بخش فوقانی قفسه سینه، توسط مراکز بالاتر مغزی تنظیم می‌شوند و مردم در زمان تصمیم‌گیری و تمرکز کردن، به دلیل حجم بالای خونی که به این جایگاه‌ها جریان پیدا می‌کند، دچار خارش می‌شوند. خمیازه‌کشیدن و سرفه وانمودی نیز در پاسخ به کاهش اکسیژنرسانی یا وجود مانع در خون‌رسانی جایگاه‌های مغزی است، که موجب کاهش آمادگی پاسخ هیجانی ما می‌شود. اعصاب سمپاتیک، خود به تنهایی شریانچه‌های آوران و وابران را عصب‌گیری می‌کند و سرخ‌شدن، در پاسخ به دستپاچگی و خشم، و رنگ‌پریدگی در پاسخ به ترس یا اضطراب به ترتیب مثال‌هایی از وقفه و تحریک رشته‌های عصبی سمپاتیک ارسالی، به مناطق درگیر با این جایگاه‌ها هستند. از طرفی در یک گفت‌وشنود و در شرایطی که از نظر هیجانی، به تمرکز بالایی نیاز هست، «نوراپی‌نفرین» ترشح می‌شود، به‌ویژه اگر کسی، با پرسشهای انتقادی یا اتهامی نسبت به خود مواجه شود، همان‌طور که «رابرت بِرن»(به انگلیسی: Robert|M. Berne) از نظر فیزیولوژ پزشکی بررسی کرده‌است، موجب اضطراب یا خشم می‌گردد؛ بنابراین اشاره‌های زبان بدنی مانند خاراندن بینی، لاله گوش و دهان، بیش از آنکه بیانگر فریب و دروغگویی باشد، تمرکز فرد را در ارتباط نشان دهد.
در پژوهشی دیگر، که در سال ۲۰۱۳ توسط بخش شناختی دانشگاه «مرسی کالیفرنیا» و کالج «لندن» انجام شد، دو پژوهشگر به نامهای «دوران و دل» (به انگلیسی: Duran, N. and Dale,R) به بررسی حرکات و اشارات زبان بدن در زمان فریب یا دروغگویی افراد پرداختند. یافته‌های آنها با استفاده از نرم‌افزار پیشرفته «مسیریابی سه بعدی» (به انگلیسی: Vicon Nexus motion tracking) و پردازش رایانهای بر روی ۲۹ نقطه در جایگاه‌های مختلف سر، چهره و دستها نشان داد که آزمودنی‌ها در برابر پرسشهای خنثی، هیچ تفاوت بارزی در میزان و مدت حرکات سر، دست و چهره نشان ندادند، اما زمانی‌که از آنها سوال‌های انتقادی پرسیده می‌شد، حرکات تمام این سه جایگاه در آزمایش شوندگان کاهش پیدا می‌کرد (کاهش دامنه ۲/۰ تا ۴/۰ میلی‌متر در هر ۲۵۰ میلی ثانیه حرکت).
تحلیل دروغگویی با نشانه‌های زبان بدن (تن‌گفتار)، بسیار پیچیده‌است و ما تنها با چشم و در یک یا چند برخورد چهره به چهره، قادر به تشخیص دروغگویی با استفاده از اشاره‌های زبان بدن نخواهیم بود. به احتمال بسیار زیاد زبان بدن شما بخش مهمی از آن شخصی‌ست که هستید، تا جایی که شاید حتی فکرش هم نکنید.
فضل الهی

«فیض الهی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با همین نام، فیض‌الهی (سرباز) را ببینید.
در بسیاری از ادیان، فضل الهی، فیض الهی، لطف الهی، یا عنایت الهی (به انگلیسی: Divine grace) به معنی اثری از جانب خدا بر انسان‌هاست که آنان را دوباره احیا و تزکیه کرده، انگیزه‌های پاک الهام داده، و قدرت پایداری در مقابل وسوسه‌ها می‌دهد. از طریق فیض الهی است که برای انسان مقابله با شیطان امکان‌پذیر می‌شود.
در مسیحیت، فضل الهی لطف و بخششی رایگان و بی‌معیار است از جانب خدا که موجب آمرزیده‌شدن گناهان و مرحمت می‌شود.
در اسلام نیز همانند مسیحیت فضل الهی باعث رستگاری است. در قرآن فضل الهی بزرگواری‌ای است که بخشنده ملزم به بخشش آن نیست. در قرآن از زبان صالحان آمده است:
و گویند: سپاس خدایی را که اندوه را از ما برد. به راستی پروردگار ما آمرزنده و قدردان است. (۳۴) خدایی که ما را به فضل خویش در این سرای ماندنی [و جاویدان] درآورد که در آن جا نه رنجی به ما می‌رسد و نه خستگی. (۳۵)
کورگ: ۷۰۰۰۰ سال پیش از میلاد

| کورگ: ۷۰۰۰۰ سال پیش از میلاد | کورگ: ۷۰۰۰۰ سال پیش از میلاد |
| --- | --- |
جلد دی وی دی سری کامل: جلد دی وی دی سری کامل
ژانر: داستان ماجراجویی داستان پیشاتاریخ
سازنده: فرد فرایبرگر
کارگردان: اروینگ جی. مور کریستین نایبی
بازیگران: جیم مالیندا بیل یوینگ نائومی پولاک کریستوفر من
راوی: بورگس مریدیت
سازنده موسیقی متن: هویت کرتین
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۱۹
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: جوزف باربرا ویلیام هانا
تهیه‌کننده‌ها: فرد فرایبرگر دیک اوکانر
تدوین‌گر: وارنر ای. لیتون
مدت: ۳۰ دقیقه
تولیدکننده: هانا باربرا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا
انتشار اولیه: ۷ سپتامبر ۱۹۷۴ (۱۹۷۴-09-۰۷) – ۳۰ اوت ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-08-۳۰)
کورگ: ۷۰۰۰۰ سال پیش از میلاد (انگلیسی: Korg: 70,000 B.C.)، مجموعه تلویزیونی ۳۰ دقیقه ای صبح شنبه لایو اکشن ساخته فرد فریبرگر و تهیه کنندگی هانا باربرا است. از ۷ سپتامبر ۱۹۷۴ تا ۳۰ اوت ۱۹۷۵ در شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا پخش شد.
آندونی زوبیزارتا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 زوبیزارتا در سال ۲۰۱۳:  زوبیزارتا در سال ۲۰۱۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Andoni Zubizarreta Urreta
زادروز:  ۲۳ اکتبر ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال)
زادگاه:  بیتوریا، اسپانیا
قد:  ۱٫۸۷ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  بازیکن
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۶–۱۹۷۸:  آرتسبالتا
۱۹۷۸–۱۹۷۹:  دپورتیوو آلاوس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۰ |  دپورتیوو آلاوس بی |   |   |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  دپورتیوو آلاوس |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۸۱ |   اتلتیک بیلبائو بی |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۶ |  اتلتیک بیلبائو |  ۱۶۹ |  (۰) |
| ۱۹۸۶–۱۹۹۴ |  بارسلونا |  ۳۰۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۸ |  والنسیا |  ۱۵۲ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۶۲۹ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۹–۱۹۸۰ |  زیر ۱۸ سال اسپانیا |  ۱۲ |  (۰) |
| ۱۹۸۱ |  زیر ۱۹ سال اسپانیا |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۴ |  زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۸۴ |  آماتور اسپانیا |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۸۵–۱۹۹۸ |  اسپانیا |  ۱۲۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۷ |  باسک |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آندونی زوبیزارِتا اورتا (به اسپانیایی: chii migi Andoni Zubizareta Urreta) دروازه‌بان تیم ملی فوتبال اسپانیا، در ۲۳ اکتبر سال ۱۹۶۱ در ویتوریا گاستیز اسپانیا به دنیا آمد. وی از سا۱۹۸۵ تا ۱۹۹۸ دروازه‌بانی تیم ملی فوتبال اسپانیا را بر عهده داشت.
این دروازه‌بان که متولد باسک می‌باشد، رکورد بیشترین بازی ملی در تیم اسپانیا را دارد او بازی فوتبال را با باشگاه خانگی خود آلاوز شروع کرد و در سال ۱۹۸۱ به آتلتیکو بیلبائو پیوست. وی اولین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۵ انجام داد، سال بعد به بارسلونا پیوست و در بازی‌های جام جهانی شرکت نمود، که در آنجا اسپانیا در یک‌هشتم در ضربات پنالتی مغلوب بلژیک شد او در جام جهانی ۱۹۹۰ نیز بازی کرد و عضو تیم قهرمان بارسلونا در جام اروپای ۱۹۹۲ بود. وی در فینال جام اروپا، مقابل آ.ث. میلان ۴ گل خورد و کمی بعد باشگاه را ترک کرد، سپس به والنسیا پیوست. او در دو جام جهانی دیگر نیز حضور داشت در جام ۱۹۹۴ اسپانیا در یک‌هشتم توسط ایتالیا حذف شد و همچنین در جام جهانی ۱۹۹۸، که آنها موفق به صعود از گروه خود نشدند.
آخرین سمت او در سال ۲۰۱۴ مدیر ورزشی باشگاه بارسلونا می‌باشد.
پوریا عالمی

| پوریا عالمی | پوریا عالمی |
| --- | --- |
پوریا عالمی در سال ۱۳۹۸: پوریا عالمی در سال ۱۳۹۸
زاده: ۲۳ فوریهٔ ۱۹۸۳ (۴ اسفند ۱۳۶۱ خورشیدی) تهران، ایران
محل زندگی: تهران، ایران 
پیشه: نویسنده، طنزنویس، روزنامه‌نگار و نویسنده کودک
زمینه کاری: شاعر، روزنامه‌نگار، نویسنده، طنزنویس
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دیپلم
سبک نوشتاری: طنزنویسی سیاسی
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۹ تاکنون
کتاب‌ها: معاهدهٔ نوشیدن چای، اکون‌آبادی‌ها، آسانسورچی، کاناپه‌چی، آدم‌های عوضی، آمبولانس‌چی و…
دلیل سرشناسی: ستون‌نویسی طنز در مطبوعات (ستون آسانسورچی و…)
همسر(ها): زهرا عمرانی
فرزند(ان): نیلا
 جوایز * دیپلم افتخار برای شهر موش‌ها ۲ از سی و سومین جشنواره فیلم فجر * نامزد جایزه گلشیری (سال ۸۹) * نامزد جایزه رمان متفاوت واو (سال ۸۹)  :  جوایز * دیپلم افتخار برای شهر موش‌ها ۲ از سی و سومین جشنواره فیلم فجر * نامزد جایزه گلشیری (سال ۸۹) * نامزد جایزه رمان متفاوت واو (سال ۸۹)  
پوریا عالمی (زادهٔ اسفند ۱۳۶۱ در تهران) نویسنده، طنزنویس، روزنامه‌نگار و نویسنده کودک ایرانی است. او با ستون‌نویسی طنز در روزنامه‌های ایران در دههٔ ۸۰ و ۹۰ شناخته می‌شود. ستون‌های کاناپه‌چی، آسانسورچی و ماجراهای میدون و سوفیا از جمله ستون‌های پر خوانندهٔ این نویسنده بوده‌است که به صورت کتاب نیز منتشر شده‌است. همچنین مجموعه داستان‌ها و شعرهایی از او در ایران منتشر شده‌است.
کاتیا فولمر، پژوهشگر آلمانی طنز ایران، در کتابش در کنار نام‌هایی هم‌چون کیومرث صابری فومنی، عمران صلاحی و ابراهیم نبوی از پوریا عالمی به عنوان یکی از طنزنویسان شناخته‌شده در ایران نام می‌برد.
این نویسنده در سال ۱۳۹۸ از دنیای مطبوعات خداحافظی کرد و از آن پس به‌عنوان نویسندهٔ کودک در مجموعهٔ آی‌قصه و همچنین به‌عنوان سردبیر در رادیو گوشه فعالیت فرهنگی خود را ادامه داد.
زندگی حرفه‌ای

عالمی بعد از گرفتن مدرک دیپلم، تحصیلات خود را رها کرد. پیش از آن و همزمان با تحصیل دوره متوسطه به عنوان کتابدار در کتابخانه عمومی شهریار و فرهنگسرای شهرک اندیشه مشغول به کار بود. او در این دوره فعالیت مطبوعاتی خود را با همکاری با نشریاتی همچون نوروز و گل‌آقا آغاز کرد.
در سال ۱۳۸۱ اولین بازی فکر خود با عنوان شنل قرمزی را با ایدهٔ ترکیب کمیک‌استریپ و قصه‌گویی، نقشه بازی و کتاب قصه، با تصویرسازی بزرگمهر حسین‌پور، طراحی و روانه بازار کرد. همزمان در این دوره صفحه‌آرایی ماهنامه گل‌آقا و سپس مدیریت هنری چند مجله و روزنامه را تجربه کرد.
اولین کتاب خود را به صورت ناشر مؤلف به عنوان نیم‌ساعت قبل از ساعت هفت در تهران منتشر کرد و سپس نویسنده، سرپرست نویسندگان و سردبیر برنامه‌های رادیویی فرهنگی در رادیو تهران تا ابتدای سال ۱۳۸۸ شد.
در سال ۱۳۸۸ در دوره جدید انتشار روزنامه اعتماد ملی، ستون فال قهوه و مادر رجب را نوشت که باعث شهرت او شد. همچنین همزمان مسئول بخش طنز صفحه شبنامه – نخستین صفحه روزانه طنز در مطبوعات فارسی‌زبان – در روزنامه اعتماد ملی بود.
پس از این بود که به عنوان ستون‌نویس طنز شناخته شد. ستون‌های کاناپه‌چی، آسانسورچی و ماجراهای میدون و سوفیا از جمله ستون‌های پر خوانندهٔ این نویسنده بوده‌است.
فعالیت در مطبوعات

پوریا عالمی در سال ۱۳۷۹ در حالی که در کلاس سوم دبیرستان تحصیل می‌کرد همکاری رسمی خود را مؤسسه فرهنگی گل‌آقا به عنوان کتابدار و نویسنده آغاز کرد. او فعالیت مطبوعاتی خود را همین سال با روزنامه نوروز و روزنامه همشهری و مجله گل‌آقا آغاز کرد. حرفهٔ اصلی او در دورهٔ فعالیت مطبوعاتی ستون‌نویسی طنز برای روزنامه‌ها و مجلات بود. برخی از این ستون‌ها آن‌قدر مشهور شدند که بعدها به صورت کتاب به فروش رسیدند. او مدتی نیز دبیر بازی و طراح بازی‌های رومیزی در مجله بچه‌ها گل‌آقا بود.
فعالیت در مطبوعات > ستون‌های طنز

عالمی تا سال ۱۳۹۸ به‌عنوان ستون‌نویس ثابت روزنامه‌های سیاسی ایران شناخته می‌شد. برخی از این ستون‌ها عبارتند از:
| عنوان ستون | محل انتشار | سال | مدت انتشار |
| --- | --- | --- | --- |
| فال قهوه | روزنامه اعتماد ملی | ۱۳۸۸ |  |
| مادر رجب | روزنامه اعتماد ملی | ۱۳۸۸ |  |
| کاناپه | روزنامه اعتماد | ۱۳۸۹ |  |
| نشر اکاذیب | روزنامه قانون | ۱۳۹۳ |  |
| از هر نظر بی‌ضرر | روزنامه شرق | ۱۳۹۶ |  |
| آمبولانس‌چی | روزنامه شرق | ۱۳۹۱ |  |
| آچارکشی | روزنامه شرق | ۱۳۹۵ |  |
| بی‌ضرر | روزنامه نوروز | ۱۳۷۸ |  |
| شهر بازی | روزنامه همشهری | ۱۳۷۹ |  |
| آسانسورچی | مجله چلچراغ | ۱۳۸۹ |  |
| داستان عجیب میدون و سوفیا | روزنامه شرق | ۱۳۹۸ |  |
| زمین خاکی | روزنامه ورزش و اندیشه | ۱۳۸۳ |  |
| پنجره‌ای رو به آب‌انبار | همشهری جمعه | ۱۳۸۱ |  |
فعالیت در مطبوعات > مجله نیمکت

پوریا عالمی در سال ۱۳۹۳ سردبیری مجله نیمکت ویژه نوجوانان را به عهده گرفت اما خیلی زود در خردادماه همان سال جلوی انتشار این مجله گرفته شد. در این زمان در مجلس شورای اسلامی، جلسه‌ای برای استیضاح علی‌اصغر فانی، وزیر آموزش و پرورش در حال برنامه‌ریزی بود که گفته می‌شود دو سؤال از ده سؤال نمایندگان مخالف مجلس دربارهٔ مجله نیمکت قرار بود پرسیده شود. مجله نیمکت یک روز قبل از تشکیل جلسهٔ استیضاح در ۴ خرداد ۱۳۹۴ اعلام کرد که «به دلیل مشکلات مالی» دیگر منتشر نخواهد شد.
کتاب‌ها

پوریا عالمی در طول سال‌های فعالیت مطبوعاتی خود، در زمینهٔ شعر و داستان نیز فعالیت کرده‌است. او با رمان پنجره زودتر می‌میرد نامزد دریافت جایزهٔ هوشنگ گلشیری شد. همچنین از او مجموعه شعرهایی منتشر شده‌است که معاهدهٔ نوشیدن چای یکی از مشهورترین کتاب‌های شعر اوست. با این وجود عمدهٔ کتاب‌های منتشر شده از این نویسنده گردآوری ستون‌های طنزی است که در روزنامه‌های مختلف از او منتشر شده‌است.
| عنوان | سال چاپ | انتشارات | نکات |
| --- | --- | --- | --- |
| داستان دوتا روباه که در الفبای فارسی زندگی می‌کنند | ۱۴۰۲ | گاندو | کتاب کودک با تصویرسازی مجتبی حیدرپناه. تقدیرشده باشگاه فناوری و نوآوری یونسکو |
| داستان ه آخر تنها | ۱۴۰۲ | گاندو | کتاب کودک با تصویرسازی مجتبی حیدرپناه. تقدیرشده باشگاه فناوری و نوآوری یونسکو |
| داستان آی با کلاه | ۱۴۰۲ | گاندو | کتاب کودک با تصویرسازی مجتبی حیدرپناه. تقدیرشده باشگاه فناوری و نوآوری یونسکو |
| دفتر خلاقیت | ۱۳۹۹ | گاندو | آموزش خلاقیت. تقدیرشده باشگاه فناوری و نوآوری یونسکو |
| لکنت | ۱۴۰۰ | چشمه | مجموعه شعر |
| معاهده نوشیدن چای | ۱۳۹۶ | گاندو | مجموعه شعر |
| کاناپه‌چی | ۱۳۹۶ | مروارید | مجموعه طنز سیاسی روزنامه اعتماد در سال‌های ۸۸ و ۸۹ به انتخاب و با مقدمه ماشالله شمس‌الواعظین |
| آمبولانس‌چی | ۱۳۹۶ | مروارید | مجموعه طنز سیاسی روزنامه شرق در سال‌های ۹۰ و ۹۱ |
| اکون‌آبادی‌ها | ۱۳۹۵ | گاندو | داستان بلند طنز با تصویرگری سلمان طاهری |
| آسانسورچی | ۱۳۹۳ | مروارید | مجموعه طنز سیاسی و اجتماعی هفته‌نامه چلچراغ |
| آدم‌های عوضی | ۱۳۹۳ | مروارید | مجموعه داستان |
| کتاب غم | ۱۳۹۳ | مشکی | شعر بلند |
| از هر نظر | ۱۳۹۳ | آمه | مجموعه‌طنز سیاسی - اجتماعی روزنامه شرق درسال‌های ۹۲ و ۹۳ |
| بی‌ضرر | ۱۳۹۳ | آمه | مجموعه‌طنز سیاسی - اجتماعی روزنامه شرق در سال ۹۲ و ۹۳ |
| مادر رجب | ۱۳۹۴ | روزنه | مجموعه طنز منتشرشده در روزنامه اعتماد ملی در سال ۱۳۸۸ |
| پنجره زودتر می‌میرد | ۱۳۸۹ | علم | نامزد دریافت جایزه هوشنگ گلشیری و جایزه رمان متفاوت واو |
| تفنگ‌بازی | ۱۳۸۹ | روزنه | مجموعه طنز با طراحی مهدی کریم‌زاده |
| دخترها به راحتی نمی‌توانند درکش کنند | ۱۳۸۸ | روزنه | تصویرگر توکا نیستانی |
| نیم‌ساعت قبل از ساعت هفت | ۱۳۸۴ | مؤلف | مجموعه داستان |
| کتاب کاریکاتور گل‌آقا | ۱۳۸۰ | گل‌آقا | همکاری در تألیف با بزرگمهر حسین‌پور |
| فال قهوه |  |  | منتشرنشده |
حکم زندان و خداحافظی از مطبوعات

عالمی در بهمن و اسفند ۱۳۹۱ توسط توسط وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران دستگیر و به‌مدت ۳۲ روز در زندان اوین حبس شد.
بازداشت او به همراه ۱۴ نفر دیگر از روزنامه‌نگاران اتفاق افتاد. با وجود این‌که بیشتر این بازداشت‌شدگان پس از مدتی آزاد شدند اما پوریا عالمی به اتهام «تبلیغ علیه نظام»، از سوی شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به پنج سال حبس تعلیقی و دو سال ممنوع‌الخروجی محکوم شد. این حکم سپس توسط شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر به یک سال حبس تعزیری و دو سال ممنوع‌الخروجی تبدیل شد.
او در مهر ۱۳۹۸ با انتشار یادداشتی از اجرای حکم خود خبر داد و بلافاصله خداحافظی خود را از مطبوعات اعلام کرد. مدتی بعد خبرگزاری میزان، متعلق به قوه قضاییه از عفو ۳۲ نفر از محکومین خبر داد که نام پوریا عالمی نیز در این میان دیده می‌شد.
دیگر فعالیت‌ها

هم‌اکنون او به عنوان بنیان‌گذار و مدیرعامل دو مجموعهٔ آی‌قصه و رادیو گوشه مشغول فعالیت است.
آی‌قصه، یک پلتفرم موبایلی برای تولید قصهٔ کودک به زبان فارسی است که از سال ۱۳۹۷ آغاز به کار کرده‌است. عالمی در این مجموعه علاوه بر مدیریت، به عنوان نویسندهٔ سریال شهر آی‌قصه نیز مشغول به‌کار است.
در کنار این فعالیت‌ها او کارگاه‌هایی را با موضوع روزنامه‌نگاری، طنزنویسی، تفکر خلاق در دانشگاه‌های تهران، دانشگاه علامه (اقتصاد)، دانشگاه هنر و بعضی از دبیرستان‌ها برگزار می‌کند.
پوریا عالمی در کنار محمود دولت‌آبادی و بهادر مالکی - جشن رونمایی شهر آی قصه - شهریور ۱۳۹۸
ریتوپارنا سنگوپتا

| ریتوپارنا سنگوپتا | ریتوپارنا سنگوپتا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ نوامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) کلکته
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹–اکنون
وبگاه: www.rituparna.com
ریتوپارنا سنگوپتا (انگلیسی: Rituparna Sengupta؛ زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۷۱) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دل هنوز بچه است، روباه، مزاحم نشو، نمی‌دانم چرا، فقط، فرشته سرنوشت و کلاه مخفیانه اشاره کرد.
دنیس مک‌دونا

| دنیس مک‌دونا | دنیس مک‌دونا |
| --- | --- |
پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱: پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱
یازدهمین وزیر امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا: یازدهمین وزیر امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۹ فوریه ۲۰۲۱ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵: دوره مسئولیت ۹ فوریه ۲۰۲۱ – ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵
رئیس‌جمهور: جو بایدن
قائم‌مقام: دونالد رمی
پس از: رابرت ویلکی
۲۶امین رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید: ۲۶امین رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید
دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳ – ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳ – ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷
رئیس‌جمهور: باراک اوباما
پس از: جک لو
پیش از: راینس پریبس
۲۵امین معاون مشاور امنیت ملی: ۲۵امین معاون مشاور امنیت ملی
دوره مسئولیت ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰ – ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳: دوره مسئولیت ۲۰ اکتبر ۲۰۱۰ – ۲۰ ژانویه ۲۰۱۳
رئیس‌جمهور: باراک اوباما
پس از: توماس ای. دونیلون
پیش از: آنتونی بلینکن
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Denis Richard McDonough ۲ دسامبر ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال) استیل‌واتر، مینه‌سوتا، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: دموکرات
همسر(ان): کارین هیل‌استروم
فرزندان: ۳
تحصیلات: دانشگاه سنت جان، مینه‌سوتا (BA) دانشگاه جرج‌تاون (کارشناسی ارشد)
دنیس ریچارد مک‌دونا (انگلیسی: Denis Richard McDonough؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۶۹) یک سیاستمدار دموکراتیک آمریکایی است که از فوریه ۲۰۲۱ تا ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان یازدهمین وزیر امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا بود. وی ۲۶امین رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید بود که در آغاز دوره دوم ریاست جمهوری باراک اوباما جانشین جک لو شد و در آن دوره در این نقش خدمت کرد. پیش از این، مک دونا از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ به عنوان قائم‌مقام مشاور امنیت ملی و از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ به عنوان رئیس ستاد شورای امنیت ملی فعالیت می‌کرده‌است.
در ۱۰ دسامبر سال ۲۰۲۰، رئیس‌جمهور منتخب جو بایدن اعلام کرد که قصد دارد مک دونا را به عنوان وزیر امور کهنه‌سربازان ایالات متحده در دولت جدید خود معرفی کند و او نهایتاً موفق شد از سنا رای اعتماد بگیرد.
محوطه باستانی ازبکی

| محوطهٔ باستانی ازبکی | محوطهٔ باستانی ازبکی |
| --- | --- |
ظرفی متعلق به یان تپهٔ ازبکی، موزهٔ ایران: ظرفی متعلق به یان تپهٔ ازبکی، موزهٔ ایران
نام: محوطهٔ باستانی ازبکی
کشور: ایران
استان: استان البرز
شهرستان: شهرستان نظرآباد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: تپه‌ی ازبکی
نوع بنا: تپهٔ باستانی
کاربری: نظامی و مسکونی
کاربری کنونی: در حال ایجاد یک سایت موزه
دیرینگی: از ۷٬۰۰۰ پیش از میلاد تا دوران اسلامی
مالک فعلی اثر: وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
تاریخ ثبت ملی: ۱۳۵۲ خورشیدی به شمارهٔ ۹۵۵
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: ندارد
  محوطهٔ باستانی ازبکی  روی نقشه ایران ۳۵°۵۸′۴۸″شمالی ۵۰°۳۵′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۷۹۹۵۱°شمالی ۵۰٫۵۸۶۲۰۵°شرقی﻿ / 35.979951; 50.586205   :   محوطهٔ باستانی ازبکی  روی نقشه ایران ۳۵°۵۸′۴۸″شمالی ۵۰°۳۵′۱۰″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۹۷۹۹۵۱°شمالی ۵۰٫۵۸۶۲۰۵°شرقی﻿ / 35.979951; 50.586205   
محوطهٔ باستانی ازبکی یکی از محوطه‌های باستانی ارزشمند تاریخی فلات ایران واقع در شهرستان نظرآباد از شهرستان‌های استان البرز می‌باشد.
ازبکی محوطهٔ باستانی گسترده‌ای است که از یک تپهٔ بلند مرکزی (تپهٔ الف) به ارتفاع ۲۶ متر از سطح زمین‌های اطراف و تعدادی تپهٔ کوتاه تشکیل شده‌است که ارتفاع بلندترین آن‌ها از چند متر تجاوز نمی‌کند. برای این محوطهٔ باستانی می‌توان وسعتی برابر صد هکتار به ابعاد یک کیلومتر در یک کیلومتر در نظر گرفت.
محوطهٔ باستانی ازبکی در زمین‌های کشاورزی روستا واقع شده‌است. بخش‌هایی از این محوطهٔ باستانی نه هزار ساله را کارشناسان مرکز باستان‌شناسی ایران در سال ۱۳۴۸ خورشیدی مورد شناسایی قرار داده و در سال ۱۳۵۲ به شمارهٔ ۹۵۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حفاری‌ها و بررسی‌های انجام شده در محوطهٔ ازبکی

بخش‌هایی از محوطهٔ باستانی ازبکی را کارشناسان مرکز باستان‌شناسی ایران در سال ۱۳۴۸ خورشیدی مورد شناسایی قرار داده و در سال ۱۳۵۲ به شمارهٔ ۹۵۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسانیده‌اند.
یحیی کوثری در سال‌های ۵۴–۱۳۵۳ و ۱۳۵۷ تپهٔ اصلی ازبکی (دژ مادها) را مورد بررسی قرار داده‌است. خسروپور بخشنده از کارشناسان پیشین میراث فرهنگی استان تهران نیز در سال ۱۳۷۳ با ترسیم نقشهٔ حریم تپه‌های ازبکی الف و ب گزارشی در این زمینه ارائه کرده‌است
.
حفاری‌ها و بررسی‌های انجام شده در محوطهٔ ازبکی > فصل‌های حفاری در محوطهٔ باستانی ازبکی

نخستین فصل سلسله حفریات باستان شناختی محوطهٔ ازبکی از ۱۵ آذر تا ۱۹ دی ۱۳۷۷ به مدت ۳۵ روز انجام شد. گروه حفاری فوق با سرپرستی دکتر یوسف مجیدزاده و معاونت خسرو پوربخشنده و دو کارشناس و فعالیت ده کارگر محلی، این مهم انجام پذیرفت.
دومین فصل حفاری از روز ۱۲ مهر تا ۱۲ آذرماه ۱۳۷۸ به مدت دو ماه با افزایش تعداد کارشناسان به دوازده نفر صورت پذیرفت.
سومین فصل کاوش در پاییز ۱۳۷۹ با حضور ۷۰ کارگر و چهارمین فصل آن با حضور ۱۵۰ کارگر در ۲۰ شهریور ۱۳۸۰ آغاز شد و در ۹ آذرماه همان سال پایان یافت.
پنجمین فصل کاوش در این محوطه در پاییز ۱۳۸۱ به مدت ۷۵ روز با اعتباری بالغ بر ۴۰ میلیون تومان در پنج تپهٔ ازبکی انجام شد.
ششمین فصل کاوش در این محوطه پس از دو سال وقفه در پاییز ۱۳۸۴ انجام شد. هدف این حفاری، دستیابی به خاک بکر به منظور پی بردن به دوره‌های مختلف تمدنی و فرهنگی در چهار تپهٔ محوطهٔ باستانی ازبکی بود.
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی

براساس کاوش‌های صورت گرفته، محوطهٔ باستانی ازبکی در برگیرندهٔ شش هزار سال بقایای فرهنگی پیش از تاریخ و اوایل دوران تاریخی ایران از نیمهٔ اول هزارهٔ هفتم تا نیمهٔ نخست هزارهٔ اول پیش از میلاد مسیح یعنی دوران مادها است. ازبکی محوطهٔ باستانی گسترده‌ای برابر با صد هکتار و ۱۰ تپهٔ ارزشمند است که شش تپه از آن را گروهی از باستان‌شناسان ایرانی به سرپرستی دکتر یوسف مجیدزاده (از سال ۱۳۷۷ تا ۱۳۸۴) حفاری کرده‌اند.
مجموعه این تپه‌های محوطهٔ باستانی به شرح زیر آورده شده‌است:
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی > ۱- یان تپه

در این تپهٔ کم‌ارتفاع، بقایای پنج دوره معماری خشتی دوره‌های فرهنگی هزتره هفتم و ششم پیش از میلاد شناسایی شده‌است.
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی > ۲- جیران تپه

این تپه با ۲ متر ارتفاع در فاصلهٔ ۲۵۰ متری جنوب‌غربی تپهٔ مرتفع و ۳۰۰ متری شمال‌شرقی یان تپه قرار دارد. در آن استقرارهایی هم‌زمان با یان تچه تا قرن هفتم هجری قمری وجود داشته ولی با تناوب متروک شده و چندی بعد استقرار جدیدی صورت گرفته‌است. البته میانه‌های هزارهٔ ششم تا اواسط هزارهٔ دوم پیش از میلاد در این تپه برای چندین هزاره، استقرار وجود نداشته‌است.<ref">یوسف مجیدزاده فصل نامه‌های حفریات باستان‌شناختی در محوطهٔ ازبکی</ref>
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی > ۳- دوشان تپه

این تپه در حدود ۲۵۰ متری غرب تپهٔ مرتفع قرار دارد. نتیجهٔ حفریات در آن تاکنون به شناسایی سه دوره معماری از عصر آهن منجر شده که به مهاجران صاحب سفال خاکستری تعلق دارد. متأخرترین بقایای بر جای مانده از این سه دوران به دوران مادها است و دو دورهٔ کهن‌تر به اوایل و اواسط استقرار مردمان یعنی از نیمهٔ دوم هزارهٔ دوم تا پادشاهی مادها مربوط می‌شود.
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی > ۴- گوموش تپه

این تپه در غرب تپهٔ مرتفع و در ۲۲۰ متری شمال‌غربی جیران تپه قرار دارد. متأسفانه روی این تپه ویلای به نسبت گسترده و مجلل مالک زمین‌های اطراف محوطه ساخته شده‌است. سفال‌های این تپه بیشتر از نوع سفال‌های دوره‌های اول و دوم در تپهٔ سیلک کاشان، چشمهٔ علی ری و قره تپه شهریار است.
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی > ۵- مارال تپه

این تپه در حدود ۵۰ متری دامنهٔ غربی تپهٔ مرتفع بر سر راه دوشان تپه قرار دارد. در این تپه افزون بر شناسایی تعدادی گورخمرهٔ مادی از سکویی بزرگ مربوط به نیمهٔ دوم هزارهٔ چهارم پیش از میلاد نیز خاک برداری شده‌است.
تپه‌های محوطهٔ باستانی ازبکی > ۶- تپهٔ مرتفع ازبکی (دژ مادی)

محوطهٔ ازبکی در اواسط هزارهٔ دوم پیش از میلاد به شهر بزرگی تبدیل شد. در مرکز این شهر و بر روی بقایای باستانی و پیش از تاریخ، تپه‌ای در ارتفاع ۱٬۲۰۰ متر ارتفاع از سطه دریا و با ۲۶ متر از سطح زمین‌های همجوار، قلعه‌ای به وسعت تقریبی ۲٬۲۰۰ متر مربع با حصاری عظیم به عرض ۷ متر ساخته شد. از این تاریخ تا پایان عصر پادشاهی مادها سه قلعهٔ دیگر بر روی ویرانه‌های نخستین قلعه بر پا شد که آخرین آن‌ها دژ مادی با وسعتی بالغ بر ۹۰۰ متر مربع است. این تپه که خود کهن دژ این محوطهٔ باستانی است، دژ مادی نام دارد و در ۸ مهر ۱۳۵۲ با شمارهٔ ۹۵۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
شگفتی‌های باستانی ازبکی

این محوطهٔ باستانی با توجه به قدمت قابل توجه و اسکان اجتماعات بشری در دوره‌های مختلف تاریخی، شگفتی‌ها و ویژگی‌های خاصی را در خود جای داده‌است که شرح مختصری از آن در موارد زیر آورده شده‌است.
شگفتی‌های باستانی ازبکی > ۱- خشت‌های نه هزار ساله

«یان تپه» یکی از تپه‌های باستانی این محوطه است که در ۷۰۰ متری تپهٔ مرتفع (دژ مادی) قرار دارد. در این تپهٔ کم‌ارتفاع بقایای کهن‌ترین روستای ایران متعلق به دوره‌های فرهنگی هزارهٔ هفتم و ششم پیش از میلاد شناسایی شده‌است. کهن‌ترین خشت‌های دست‌ساز بشر از «یان تپه» کشف شده‌است. این در حالی است که کهن‌ترین خشت‌های شناخته شده در فلات مرکزی ایران تا پیش از حفریات محوطهٔ ازبکی تنها از تپهٔ سیلک در نزدیکی کاشان و تپهٔ زاغه در دشت قزوین به دست آمده بود. آثار محوطهٔ ازبکی به شکل یک روستای کوچک پیش از تاریخی به وسعت تقریبی یک هکتار است. شواهد نشان می‌دهد که ۱۵ تا۲۰ خانوار در این روستا ساکن بوده‌اند. خشت‌های نه هزار ساله یان تپه بیشتر پوک هستند و چون با دست شکل گرفته‌اند، اندازه‌ها و ابعاد مختلفی دارند. همچنین آثار معماری این تپه نشان دهندهٔ دورهٔ آغاز خشت‌سازی در ایران است چرا که هنوز ساکنان آن با تکنیک معماری و دیوار سازی به‌طور کامل آشنایی نداشتند و خشت‌ها را با دست شکل داده و بر روی هم می‌چیدند. طی کاوش‌های صورت گرفته آثاری از وجود سقف در هیچ‌یک از خانه‌های یان تپه به دست نیامده است بلکه کوچکی بیش از حد معمول آن‌ها اشاره بر سرپوشیده بودنشان با وسایل بسیار ابتدایی مانند شاخ و برگ درختان و به احتمال اندودی از گل یا کاهگل بر روی آن‌ها دارد. در این سکونتگاه، مردم مردگان خود را در کف اتاق‌های مسکونی دفن کرده و سپس کف آن‌ها را خشت فرش می‌کردند.
شگفتی‌های باستانی ازبکی > ۱- خشت‌های نه هزار ساله > محوطهٔ باستانی ازبکی و گفتگوی تمدن‌ها

محمد خاتمی (رئیس‌جمهوری وقت) در همایش جهانی گفتگوی تمدن‌ها، خشتی ۹ هزار ساله را به عنوان سند قدمت فرهنگ و مدنیت ایران به کوفی عنان (دبیرکل پیشین سازمان ملل متحد) هدیه کرد. این همایش در روز سه‌شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۷۹ (۵ سپتامبر ۲۰۰۰ میلادی) در شهر نیویورک انجام شد.