stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نمسیس (رزیدنت ایول)

| نمسیس | نمسیس |
| --- | --- |
شخصیت رزیدنت ایول: شخصیت رزیدنت ایول
تصویری از نمسیس در رزیدنت ایول ۳: تصویری از نمسیس در رزیدنت ایول ۳
نخستین بازی: رزیدنت ایول ۳: نمسیس (۱۹۹۹)
پدیدآور: شینجی میکامی
طراح: یاشوهیسا کاوامورا (نویسنده)  یوشینوری ماتسوشیتا (طراح)
ایفاگر: مت تیلور (آخرالزمان)
صداپیشه:  مختلف آنتونی روساتو (رزیدنت ایول ۳: نمسیس) تایرا کیکوموتو (آلتیمیت مارول در برابر کپ‌کام ۳) گرگ برگر (مأموریت شهر راکون) تورو نارا (پراجکت کراس زون ۲) دیمون دایوب (مارول در برابر کپ‌کام: بی‌نهایت) دیوید کاکمن (رزیدنت ایول ۳) سباستین کروتو (مرگ سحری) 
نمسیس (به ژاپنی: 追跡者، به انگلیسی: Nemesis) یکی از شخصیت‌های ساختگی در مجموعه بازی‌های ویدئویی رزیدنت ایول ساختهٔ شرکت کپ‌کام است که اولین بار در نسخهٔ رزیدنت ایول ۳: نمسیس ظاهر می‌شود.
نمسیس یک سلاح بیو ارگانیک آزمایشی که شرکت آمبرلا توسط القای انگل ان‌ئی-آلفا در ستون فقرات تایرنت تی-۱۰۳ که او را تبدیل به قویترین سلاح بیو ارگانیک مبدل کرد. این نوع مخصوص از نمسیس به عنوان شخصیت اصلی منفی در بازی رزیدنت ایول ۳ ظاهر می‌شود. او در شهر راکون رها شد و دستور از بین بردن تمام اعضای S.T.A.R.S را داشت. نمسیس به صورت شخصیتی بیرحم، قوی، پراستقامت و نسبتاً با هوش و فهم بالا نمایش داده می‌شود. برخلاف تایرنت‌های مدل قبلی او، نمسیس توانایی خود را در به‌کارگیری از جنگ‌افزار و سلاح‌های گرم برای رسیدن به هدف خود نشان می‌دهد. همچنین او قابلیت تفکر نیز دارد، مانند هنگامی که به هلیکوپتر نجات شلیک و باعث سقوط آن می‌شود، و حتی قادر به کمی صحبت کردن است (او مدام کلمهٔ استارز را با تلفظ‌های گوناگون تکرار می‌کند).
صداپیشگی این شخصیت بر عهده آنتونی روساتو در بازی اصلی، و گرگ برگر در نسخهٔ رزیدنت ایول: مأموریت شهر راکون (۲۰۱۲) است. در نسخهٔ بازسازی رزیدنت ایول ۳ صداپیشگی این شخصیت توسط دیوید کاکمن انجام شده‌است و نیل نیوبورن کار ضبط حرکت او را ارائه می‌دهد. او در فیلم رزیدنت ایول: آخرالزمان (۲۰۰۴) با نقش‌آفرینی متیو جی. تیلور حضور داشته‌است. نمسیس همچنین در چندین فرنچایز دیگر نیز حضور داشته‌است، که از جمله آن می‌توان به شخصیت قابل بازی در مجموعه کراس‌اور مارول در برابر کپ‌کام و بازی مرگ سحری (۲۰۱۶) اشاره کرد.
دانته (شیطان هم می‌گرید)

| دانته | دانته |
| --- | --- |
شخصیت شیطان هم می‌گرید: شخصیت شیطان هم می‌گرید
دانته در نسخهٔ شیطان هم می‌گرید ۵: دانته در نسخهٔ شیطان هم می‌گرید ۵
نخستین حضور: شیطان هم می‌گرید (۲۰۰۱)
پدیدآور: هیدکی کامیا
طراح: ماکوتو تسوچیبایاشی، دایگو ایکه‌نو (شیطان هم می‌گرید ۲ و ۳) تاتسویا یوشیکاوا (شیطان هم می‌گرید ۴ و ۵) آلساندرو تاینی (دی‌ام‌سی: شیطان هم می‌گرید)
صداپیشه:  انگلیسی درو کومبز (شیطان هم می‌گرید، سری ویوتیفول جو)  روبن لنگدن (شیطان هم می‌گرید ۳، ۴، و ۵، مجموعه پویانمایی، مجوعه مارول در برابر کپ‌کام، تپن، شین مگامی تنسی ۳)  تیم فیلیپس (نبرد سلطنتی ستارگان پلی‌استیشن، دی‌ام‌سی: شیطان هم می‌گرید)  وینسنت تانگ (پازل فایتر)   ژاپنی توشی‌یوکی موریکاوا 
ایفاگر ضبط حرکت: روبن لنگدن (شیطان هم می‌گرید ۳، ۴، و ۵) تیم فیلیپس (دی‌ام‌سی: شیطان هم می‌گرید)
دانته (ژاپنی: ダンテ؟) شخصیتی تخیلی و قهرمان اصلی در مجموعه بازی‌های اکشن-ماجراجویی شیطان هم می‌گرید است که توسط شرکت کپ‌کام تولید شده‌است و چهار عنوان از آن در مجموع ۹ میلیون نسخه فروخته‌اند. دانته یک شکارچی اهریمن و شخصیت اصلی سه بازی اول و یکی از شخصیت‌های اصلی بازی چهارم و پنجم بوده‌است. این شخصیت در مجموعه انیمه و سری مانگای شیطان هم می‌گرید ۳ نیز حضور دارد.
او فردی نیمه اهریمن است زیرا پدر او اسپاردا (یک اهریمن کامل) و مادر او یک انسان بود. دانته برادر دوقلویی به نام ورژیل دارد که در انتهای نسخه سه بازی (که داستانش وقایع قبل داستان شماره ۱ بازی را بازگو می‌کند) ورجیل را به قعر جهنم پرتاپ می‌کند و از بازگشایی دوباره دروازه جهنم که سالیان پیش توسط اسپاردا بسته شده بود جلوگیری می‌کند.
شخصیت

دانته یک فرد مزدور است که اهریمنان را از بین می‌برد. و همیشه یک پالتوی انگلیسی قرمز می‌پوشد و شمشیری به نام طغیان (rebellion)(البته در نسخه پنجم بازی، این شمشیر شکست و جای خود را به شمشیر شیطانی دانته داد) و دو کلت ام۱۹۱۱ به نام‌های Ebony و Ivory دارد؛ این تفنگ‌ها هیچگاه به پرکردن خشاب نیاز ندارند.او یک شکارچی شیطان حرفه ایست و کار با هر نوع سلاحی را بلد است. او چهار سبک مبارزه اصلی به نام‌های حقه بازی، استاد شمشیرزن، تفنگدار و گارد سلطنتی دارد (البته در نسخه سوم دو سبک جدید به نام‌های جیوه و روح دوگانه به سبک‌هایش اضافه شد). او بیشتر به خوی انسانی خود تکیه کرده و برعکس ورژیل علاقه برای کسب قدرت ندارد.
او هرگز مأمور انتظارات دیگران نمی‌شود. او به خونسردی و مزه‌پرانی به غول آخرهای بازی شهره بوده‌است.او علاقه زیادی به خوردن پیتزا و بستنی توت فرنگی (در انیمه) دارد.
محبوبیت

دانته از نظر محبوبیت در کتاب گینس رتبه ۲۸ را دارد. او همواره یکی از جذاب‌ترین و خوش تیپ‌ترین شخصیت‌های تاریخ بازی‌های رایانه‌ای بوده‌است. وی به خاطر ظاهر و استایل خاصش و خصوصیات شخصیتی ویژه‌اش خیلی زود تبدیل به یکی از شناخته شده‌ترین و محبوب‌ترین شخصیت‌ها در دنیای بازی‌های رایانه‌ای شد.
دیوید کارادین

| دیوید کارادین | دیوید کارادین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جان آرتور کارادین
زادهٔ: ۸ دسامبر ۱۹۳۶ هالیوود، کالیفرنیا
درگذشت: ۳ ژوئن ۲۰۰۹ (۷۳ سال) تایلند
علت مرگ: دار زدن
ملیت: آمریکایی
جوایز: برندهٔ جایزه گلدن گلوب
وبگاه: http://www.david-carradine.com
دیوید کارادین (به انگلیسی: John Arthur Carradine) (۸ دسامبر ۱۹۳۶–۳ ژوئن ۲۰۰۹) بازیگر آمریکایی بود.
گزیده فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که دیوید کارادین در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
ماچو کالاهان (۱۹۷۰)
خداحافظی طولانی
خیابان‌های پایین شهر
مسابقه مرگ ۲۰۰۰
گلوله توپ
در راه افتخار
تخم مار
پرنده‌ای روی سیم
حکومت نظامی
بیل را بکش بخش ۱
بیل را بکش بخش ۲
انسان راست‌قامت
کمیل
ریچارد سوم
مسابقه مرگ
کرانک: ولتاژ بالا
ال دورادو
پیامبران کنار جاده
مرده سقوط کن
باکس‌کار برتا
پروژه نهایی آرچی
خانواده جدید سوئیسی رابینسون
مرگ

دیوید کارادین، در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۰۹ در هتلی در تایلند به دلیل اختناق شهوانی درگذشت.
برزیل در المپیک تابستانی ۲۰۰۸

برزیل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ که در شهر پکن چین برگزار شد، کاروان برزیل با ۲۷۷ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۵ مدال (۳ طلا، ۴ نقره، ۸ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، برزیل در ردهٔ ۲۳ مسابقات قرار گرفت.
ایوکو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: نملوژه فنوتسخپ (ان.و.)
صنعت: خودروسازی
بنا نهاده: ۱ ژانویه ۱۹۷۵؛ ۴۹ سال پیش (۱۹۷۵-01}})
دفتر مرکزی: تورین، ایتالیا
افراد کلیدی: پاول مانفرینو  (مدیر عامل اجرایی)
محصولات: خودروهای تجاری موتورهای دیزلی گیربکس و اکسل خودروهای تجاری، تجهیزات سنگین و ماشین‌آلات کشاورزی
خدمات: خدمات مالی
درآمد:  ۹٫۴ میلیارد یورو (۲۰۱۲)
مالک: اکسور (۲۷٫۱٪)
تعداد کارکنان: ۲۵،۰۰۰ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته: آسترا ایوکو باس هولیز باس ماگیروس اف‌پی‌تی اینداستریال
وبگاه: www.ivecogroup.com
ایوكو استراليس XP 510
ایوِکو ان.و. (به انگلیسی: Iveco N.V.) شرکت خودروسازی چندملیتی ایتالیایی است، که در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع کامیون و اتوبوس فعالیت می‌کند و دفتر مرکزی و کارخانه اصلی آن، در شهر تورین، ایتالیا قرار دارند. این شرکت به‌واسطه شرکت تابعه خود یعنی اف‌پی‌تی اینداستریال، طراح، سازنده و توسعه‌دهنده انواع گیربکس، اکسل و موتورهای دیزل نیز می‌باشد.
این شرکت، شاخه‌ای از شرکت سی‌ان‌ایچ اینداستریال محسوب می‌شد که در ژانویه سال ۲۰۲۲ از این شرکت جدا گردید. ایوکو سالیانه حدود ۲۰۰،۰۰۰ خودروی تجاری و ۴۶۰،۰۰۰ موتور دیزلی تولید می‌کند. از آغاز تا پایان سال ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت ۱۱٫۱۹ میلیارد یورو از فروش محصولاتش به‌دست‌آورده بود.
نام ایوکو؛ مخفف نام ابرشرکت صنعتی وسیله‌نقلیه (به انگلیسی: Industrial Vehicle Corporation) است. این شرکت از مشارکت، ادغام و سرمایه‌گذاری چند شرکت اروپایی در صنعت خودروهای تجاری، از جمله فیات، لانچیا و افیسینه مکانیکه، یونیک و ماگیروس در سال ۱۹۷۵ تشکیل شد.
امروزه شرکت ایوکو نقش پررنگی را در بازار خودروهای تجاری و بازار موتورهای دیزلی از جمله موتورهای دریایی، موتورهای لکوموتیو و دیزل‌ژنراتورها با ظرفیت‌هایی تا قدرت ۱۰۰۰ اسب‌بخار، بازی می‌کند. بیشترین فروش این شرکت را خودروهای ترابری مسافر، وسایل نقلیه تجاری، ماشین‌آلات نظامی و کامیون‌های ۳٫۵ تنی، تشکیل می‌دهند.
اکنون اکسور ان.وی. مالک ۲۷٫۱٪ از سهام ایوکو است. بخشی از سهام ایوکو در بورس سهام ایتالیا معامله می‌شود.
لورا مالوی

| لورا مالوی | لورا مالوی |
| --- | --- |
لورا مالوی در سال ۲۰۱۰: لورا مالوی در سال ۲۰۱۰
زادهٔ: ۱۵ اوت ۱۹۴۱ ‏(۸۳ سال)
محل تحصیل: دانشگاه آکسفورد
پیشه(ها): استاد فیلم و مطالعات رسانه‌ای
لورا مالوی (به انگلیسی: Laura Mulvey) (زادهٔ ۱۵ اگوست ۱۹۴۱) اندیشمند و نظریه‌پرداز سینما و فیلمساز انگلیسی است. او تحصیلات خود را در دانشگاه آکسفورد به پایان رساند و هم‌اکنون استاد فیلم و مطالعات رسانه‌ای در دانشکده برکبک لندن است. او همچنین قبل از تصدی این پست سال‌ها در مؤسسهٔ فیلم انگلستان فعالیت کرده بود.
نظریات

او از اوایل دهه هفتاد دست به ایجاد یک نظریه فمینیستی در سینما زد. او سینمای رسمی را یک سینمای مردانه خواند و این اعتقاد خود را بیان داشت که در سینمای رسمی زنان همواره تحت یک نگاه خیرهٔ مردانه هستند. او سینمای هالیوود را یک سینمای پدرسالار خواند. این نظریات را او در مقالهٔ معروف خود یعنی لذت بصری و سینمای روایی در سال ۱۹۷۳ به چاپ رساند. او در این مقاله و دیگر نظریات سینمایی اش متأثر از زیگموند فروید، ژاک لاکان و کریستین متز بود. او اعتقاد داشت که باید برعکس از سینما لذت زدایی کرد و بدین طریق یک سینمای زنانهٔ فمینیستی به‌وجود آورد. او برای آزمودن نظریات سینمایی‌اش دست به فیلمسازی زد و رشته‌ای از فیلم‌های فمینیستی نیز آفرید.
نظریات > سرگیجه هیچکاک

او مخصوصا در  مورد اثر آلفرد هیچکاک، سرگیجه معتقد است که:
سرگیجه به عنوان یک فیلم خود انعکاسی، مراقبه ای در مورد تماشاگر فیلم، حول پیکره مادلین به عنوان تجسم سینما می چرخد.
سینما، ظاهر زندگی را جعل می‌کنند و از طریق یک توهم اغواکننده، آن را پنهان می‌کنند.
به عنوان فیلمساز

مالوی علاوه بر نوشتن تئوری چند فیلم آوانگارد را نیز در دهه ۷۰ میلادی ساخت. از معروفترین آن‌ها می‌توان به معمای ابوالهول (۱۹۷۷) که آن را با همسرش پیتر والان ساخته بود اشاره کرد. در این فیلم دوربین هیچگاه با زوم کردن به فضا دخول نمی‌کند و همواره حرکاتی دورانی دارد. از دیگر مشخصات این فیلم استفاده منقطع از جملات است که ظاهراً با تصویر کامل می‌شوند. ادعا می‌شود که حرکات دوربین با کوشش شخصیت اصلی داستان که یک مادر است برای گریز از مردسالاری همخوانی دارد. در پایان مالوی و والان با اقتباس از این جمله لاکان که «رابطه جنسی ممکن نیست» یک بازی هزارتویی را نشان می‌دهند که در آن دو نقطه نورانی به یکدگر می‌رسند. اندازه‌گیری که در سایت سینماتریک (http://www.cinemetrics.lv/movie.php?movie_ID=9911) نشان می‌دهد که این فیلم از ۱۰۶ نما با طول متوسط ۴۷٫۴ ثانیه تشکیل شده‌است.
کتاب‌ها و مقالات

لذت بصری و سینمای روایی (۱۹۷۳)
بیست و چهار بار مرگ در ثانیه: آرامش و تصویر متحرک (۲۰۰۶)
فیلم‌ها

شهبانوی آمازون (۱۹۷۴)
معمای ابوالهول (۱۹۷۷)
امی (۱۹۸۰)
بلوربینی (۱۹۸۲)
فریدا کالو و تینا مادوتی (۱۹۸۲)
پرچم ترینیداد و توباگو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کاربرد: پرچم زمینی ملی
تناسب: ۳:۵
پذیرفته‌شده: ۳۱ اوت ۱۹۶۲
 :  
گونه دیگر از پرچم ترینیداد و توباگو: گونه دیگر از پرچم ترینیداد و توباگو
کاربرد: پرچم دریایی شهروندی و کشوری
تناسب: ۱:۲
 :  
گونه دیگر از پرچم ترینیداد و توباگو: گونه دیگر از پرچم ترینیداد و توباگو
کاربرد: پرچم دریایی نظامی
تناسب: ۱:۲
 :  
پرچم ترینیداد و توباگو در ۳۱ اوت ۱۹۶۲ پذیرفته شد.
ام‌اچ‌پی آرنا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
محل: اشتوتگارت، آلمان
شروع ساخت: ۱۹۳۳
بازگشایی: ژوئیه ۱۹۳۳
نام های سابق: «آدولف-هیتلر-کمپف باهن» (۱۹۴۵-۱۹۳۳)«ورزشگاه قرن» (۱۹۴۹-۱۹۴۵)«ورزشگاه نکر» (۱۹۹۳-۱۹۴۹)«ورزشگاه گوتلیب دایلمر» (۲۰۰۸-۱۹۹۳)«مرسدس بنز آرنا» (۲۰۲۳-۲۰۰۸)
گنجایش: ۵۱۰۰۰ نفر
مستاجرها: باشگاه فوتبال اشتوتگارت
ام‌اچ‌پی آرنا ورزشگاهی واقع در شهر اشتوتگارت، آلمان است. این ورزشگاه تا ۱۹۹۳ «ورزشگاه نکار» نام داشت. این نام از روی رودخانه نکار است که در همان نزدیکی‌ها واقع شده. این ورزشگاه که در سال ۱۹۳۳ ساخته شده ۵۸ هزار نفر گنجایش دارد و ورزشگاه اختصاصی تیم باشگاه فوتبال اشتوتگارت در بوندسلیگا است. زمانی که تیم اشتوتگارتر کیکرز در بوندسلیگا بود این تیم نیز از این ورزشگاه استفاده می‌کرد.
تاریخ

ورزشگاه در ۱۹۳۳ از روی طرح‌های پل بوناتز، معمار آلمانی، ساخته شد. مدت کمی پس از ساخته شدن نام آن را به «آدولف-هیتلر-کمپف باهن» تغییر دادند. از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ «ورزشگاه قرن» خوانده می‌شد و بعدها «کمپف باهن». در این سال‌ها نیروهای آمریکا در آن بیسبال بازی می‌کردند. از ۱۹۴۹ به بعد از نام «ورزشگاه نکر» استفاده شده‌است.
در اواخر ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ مرمت و بازسازی بزرگی در ورزشگاه صورت گرفت و هزینه‌های این کار بخشا توسط کارخانه دایملر-بنز تأمین شده بود. از همین رو «شورای شهر اشتوتگارت» آن را تقدیم به گوتلیب دایلمر (از اولین مخترعان صنعت ماشین که در دهه ۱۸۸۰ اختراعاتش را در این منطقه امتحان کرده بود) کرد و نامش را به نام او تغییر داد. ساختمان اصلی باشگاه، موزه جدید و کارخانه‌ای از مرسدس بنز در نزدیکی واقعند.
تاریخ > تاریخ برگزاری بازی‌های مهم

ورزشگاه در ۱۹۵۹ میزبان دیدار «فینال جام باشگاه‌های اروپا» بود که بین رئال مادرید و «استاد ده ریم» و با پیروزی رئال مادرید خاتمه یافت.
ورزشگاه گوتلیب دایملر اولین بار در جام جهانی ۱۹۷۴ میزبان چهار بازی (سه تا مرحله اول و یکی مرحله دوم) بود. از جمله دیدار حساس آرژانتین و ایتالیا که ۱-۱ مساوی تمام شد.
سپس در مسابقات جام ملت‌های اروپا در ۱۹۸۸ میزبان دو بازی بود. یکی بازی ایرلند و انگلستان در مرحله اول که با پیروزی ۱-۰ ایرلند خاتمه یافت و یکی بازی حساس شوروی و ایتالیا در نیمه نهایی که با پیروزی ۲-۰ شوروی و راه یافتن این تیم به فینال خاتمه یافت. در همین سال فینال جام باشگاه‌های اروپا نیز مجدداً در این ورزشگاه انجام شد. این بار تیم‌های پی‌اس‌وی آیندهوون و بنفیکا فینال را برگزار کردند و پس از تساوی ۰-۰ آیندهوون در ضربات پنالتی برنده شد و جام را به خانه برد.
در جام جهانی ۲۰۰۶ این ورزشگاه میزبان ۶ بازی بود و یکی از مهم‌ترین ورزشگاه‌های جام بود. ۵ بازی گروهی و یک بازی رده بندی در این ورزشگاه برگزار شدند.
تیلور نگرون

| تیلور نگرون | تیلور نگرون |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ اوت ۱۹۵۷ گلندیل، کالیفرنیا
درگذشت: ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۵ (۵۷ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹–۲۰۱۵
تیلور نگرون (به انگلیسی: Taylor Negron) (زاده ۱ اوت ۱۹۵۷-درگذشته ۱۰ ژانویه ۲۰۱۵) بازیگر آمریکایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم آخرین پسر پیش‌آهنگ، دکترهای جوان عاشق، ضد جاسوسی، پانچ‌لاین، خط صورتی نازک، همان بهتر که بمیرم، یک تابستان دیوانه، هیچ‌چیز به‌جز دردسر، بازنده و خون‌آشام‌ها اشاره کرد.
دیابلو ۴

| دیابلو ۴ | دیابلو ۴ |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): بلیزارد انترتینمنت
ناشر(ها): اکتیویژن بلیزارد
کارگردان(ـان): لوییس باریگا جو شلی
تهیه‌کننده(ها): تیفانی وات
هنرمند(ان): جان مولر
سری: دیابلو
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز پلی‌استیشن ۴ پلی‌استیشن ۵ ایکس‌باکس وان ایکس‌باکس سری اکس/اس
تاریخ(های) انتشار: ۵ ژوئن ۲۰۲۳
ژانر(ها): نقش‌آفرینی اکشن هک اند اسلش
حالت(ها): چندنفره
دیابلو ۴ (انگلیسی: Diablo IV) یک بازی ویدئویی آنلاین در سبک هک اند اسلش و نقش‌آفرینی اکشن است که توسط بلیزارد انترتینمنت و در پلت‌فرم‌های پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس وان، ایکس‌باکس سری اکس/اس، و مایکروسافت ویندوز در ۵ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. این بازی چهارمین نسخه از مجموعه بازی‌های دیابلو به‌شمار می‌رود و نخستین مرتبه در بلیزکان ۱ نوامبر ۲۰۱۹ معرفی شد مناطقی از بازی همچون سیاهچال‌ها، همانند سری‌های قبلی دیابلو هستند. در بازی دیابلو ۳، امکان انتخاب جنسیت‌های مختلف برای کارکترها وجود داشت و در قسمت جدید و در دیابلو ۴، امکانات شخصی‌سازی بیشتری برای ظاهر کارکتر منظور گردیده‌است، همانند انتخاب پرتره اختصاصی کارکتر یا تعیین رنگ پوست.
میرزا محمود اصولی

| میرزا محمود اصولی | میرزا محمود اصولی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۴۷ شمسی ارومیه
درگذشت: ۱۳۲۹ شمسی شهر ارومیه
مدفن: قم
ملیت: ایرانی
پیشه: روحانی
آثار: مؤسس حوزه علمیه شهر ارومیه
دوره: قاجار- پهلوی
فرزندان: ندارد
میرزا محمود اصولی (۱۳۲۹-۱۲۴۷هجری شمسی) از نام‌آوران ارومیه بود. میرزا محمود فرزند احمد الشرع از علمای درجه اول و مجتهدین بزرگ ارومیه در قرن اخیر است. این عالم به سال ۱۲۴۷ شمسی (۱۲۸۵قمری) در این شهر متولد شده و پس از اتمام تحصیلات ابتدایی به عتبات عالیات رفته و پس از سال‌ها کسب علم و دانش و کسب درجهٔ اجتهاد به زادگاه خود برگشت و در مسجد میرزا حسین آقا مجتهد مشغول ارشاد مردم شد. اصولی پس از بیماری ممتد در بهمن ماه ۱۳۲۹ شمسی (۱۳۷۰ قمری) در ارومیه درگذشت. وی در علم اصول تبحر خاصی داشت. او در فتنهٔ جیلوها و کردها رهبر و راهنمای مردم ارومیه بوده‌است.
اسفراین (ولایت)

| ولایت اسفراین | ولایت اسفراین |
| --- | --- |
نام: ولایت اسفراین
کشور: ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: اسفراین
نام‌های دیگر: مهرجان، سپراین
اِسْفَرایِن؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان بزرگ، که در منابع مختلف از شهر مهرجان در این ولایت بسیار یاد شده و حتی برخی، مهرجان را نام قدیم ولایت نیز دانسته‌اند. این ولایت در مسیر جاده نیشابور به جرجان قرار داشته و دارای موقعیت ارتباطی خوبی بوده است. شمار بسیار زیادی از بزرگان و اهالی علم و فقه و حدیث از این ولایت برخاسته‌اند. ولایت اسفراین را در جغرافیای امروز، به شهرستان اسفراین استان خراسان شمالی ایران و حدی از نواحی پیرامون آن، مطابقت داده‌اند.
اسفراین در میان ولایت‌های ربع نیشابور در صفحه‌ای از نسخه خطی کتاب تاریخ نیشابور الحاکم.
نام‌شناخت

اسفراین؛ یکی از ولایت‌های ربع نیشابور خراسان؛ نام این ولایت: در البلدان، به صورت اسفرائین؛ در حدود العالم، سبراین؛ در معجم البلدان، أَسفَرَایین؛ در احسن‌التقاسیم، أَسفَرایِن؛ در الانساب، إسفرایین؛ در اللباب، إسفَرایِین ثبت گردیده است. به نقل از بیهقی، سبب نامگذاری اسفراین را چنین نوشته‌اند که این واژه، در اصل، اسپرآیین است؛ «اسپر»، به معنی «سپر» است و «آیین»، به معنی «روش»؛ گویا مردم آنجا به برداشتن سپر، خو کرده بودند که شهر ایشان بدین لقب خوانده شد. همچنین گفته‌ان که اسفندیار آن را بنیان نهاد و به نام او نامیده شد، سپس با گذشت روزگار دگرگون شد.
حدود و ویژگی‌ها > جغرافیا

اسفراین؛ از ولایت‌های دوازده‌گانه ربع نیشابور خراسان؛ در مسیر جاده نیشابور به جرجان قرار گرفته به گونه‌ای که این جاده، آن را به دو نیم، تقسیم می‌کرده و به نقل از بیهقی، گفته‌اند که این ولایت، دربرگیرنده بیش از چهار صد و پنجاه آبادی بوده است. یاقوت حموی، نام قدیم این ولایت را مهرجان دانسته است و به گفته وی، مهرجان، نام یکی از قریه‌های این ولایت است. اما ابن حوقل، مهرجان و اسفراین را دو شهر جدا به‌شمار آورده و از آن‌ها در ردیف شهرهای ربع نیشابور (بوزجان، مالن معروف به کواخرز، خایمند، سلومک، سنکان، زوزن، کندر، ترشیز، خان روان، آزادوار، خسروجرد، بهمن‌آباد، مزینان، سبزوار، دیواره، مهرجان، اسفرایین، خوجان، ریوند، رایکان، طابران، نوقان و تروغوذ) یاد نموده و در بخشی از کتاب صورةالارض، فاصله جغرافیایی مهرجان را با اسفراین و دیگر شهرهای مسیر نیشابور تا اسفراین، چنین مشخص کرده است: از نیشابور تا خان‌روان یک مرحله (مرحله= واحد مسافت‌شمار قدیم)؛ و از خان‌روان تا مهرجان، دو روز؛ و از مهرجان تا اسفراین، دو روز راه است. سمعانی، ابوالفدا و به خصوص جغرافیانویسانی همچون اصطخری، ابن حوقل، مَقدِسی که از فواصل شهرهای خراسان یاد کرده‌اند، اسفراین و مهرجان را دو محل جدا از هم دانسته و فاصله آن دو را دو روز راه نوشته‌اند.
حدود و ویژگی‌ها > ویژگی‌ها

محمد مقدسی؛ اسفراین را ولایتی، بزرگ و گرانمایه و مرکز انگور خوب و کشتزار برنج و حبوبات توصیف کرده که جاده جرجان آن را به دو نیمه می‌کند و شهر آن نیز به همین نام است. این شهر، شهری آبادان و ارجمند است و آب آشامیدنی آن از نهری که از کوه می‌آید تأمین می‌شود. در شهرهای ولایات ربع نیشابور، مهم‌تر از شهر اسفراین نیست، بازارهای زیبا داشته و امتیازات دیگر نیز دارد، از جمله اینکه مردم آن، اهل حدیثند. ابوعبدالله حاکم در کتاب تاریخ نیشابور، از اینکه پادشاه قباد پور فیروز (ساسانی)، نام این ولایت را به خاطر سرسبزی صحرا و نیکی هوایش، مهرجان نامید و همچنین ازدواج قباد با دختر یکی از بزرگان قریه فریمان این ولایت، خبر داده است که انوشیروان دادگر، حاصل این ازدواج بود.
مشاهیر و بزرگان

ولایت اسفراین به فراوانی عالمان، مشهور است. ابوعبدالله حاکم در کتاب تاریخ نیشابور، به این موضوع اشاره نموده و همچنین یاقوت حموی در معجم البدان، تصریح نموده که گروه زیادی از بزرگان پیشوایان به این ولایت منسوبند و از این جمله به یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم اسفراینی (متوفی ۳۱۶ هجری)، ابواسحاق ابراهیم بن محمد بن ابراهیم اسفراینی (متوفی ۴۱۸ هجری)، ابوعوانه یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم بن یزید اسفراینی (متوفی ۳۱۶ هجری)، محمد بن علی بن حسین ابوعلی اسفراینی واعظ (ابن‌السقّاء)، ابوعبدالله حافظ ابوعلی اسفرایینی (متوفی ۳۷۲ هجری)، ابوحامد احمد بن محمد بن احمد (فقیه؛ امام اسفراینی؛ ۳۴۴–۴۰۶ هجری)، ابوبکر محمد بن عبدالله بن مهدی مهرجانی نیشابوری اشاره نموده است. در تاریخ نیشابور الحاکم، از ۳۵ تَن از علما و دانشمندان و محدثان مقیم نیشابور که به اسفراین منسوبند یاد شده و همچنین از حمویه بن علی که در منابع مختلف با عنوان «صاحب جِیش خراسان»، «سلطان»، «صاحب وجود خراسان» و سپهدار و نامدار لشکرهای شرق و خراسان بود سخن گفته شده حمویه، خود را به قریه فریمان اسفراین نسبت می‌داد و از میان خاندان معروف حمویه در خراسان، بزرگان بسیاری در حوزه ادب و عرفان و سیاست برخاسته‌اند.
پانوشت‌ها

↑  ابوعبدالله حاکم نیشابوری (۱۳۷۵)، تاریخ نیشابور، ترجمهٔ محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص۲۱۶
1 2  محمد بن احمد مقدسی (۱۳۶۱)، احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، ترجمهٔ علینقی منزوی، تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص. ج۲، ص۴۳۶
1 2  احمد بن ابی یعقوب (۱۸۶۰)، کتاب البلدان، لیدن: بریل، ص. ص۵۵
↑  حدود العالم من المشرق الی المغرب، ترجمهٔ تحقیق یوسف الهادی، قاهره: دارالثقافیه، ۱۹۹۹، ص. ص۱۱۵
1 2  شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷)، معجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۱، ص۱۷۷
↑  شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (۱۹۷۷)، احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، بیروت: دار صادر، ص. ج۱، ص۱۷۷
↑  ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی (۱۹۸۰)، الانساب، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ص. ج۱، ص۲۳۵
↑  عزالدین ابن الاثیر الجزری (۱۹۸۰)، اللباب فی تهذیب الانساب، بیروت: دار صادر، ص. ج۱، ص۵۵
↑  احمد نیک‌گفتار (۱۳۸۷)، مطالعه پهنه شهر اسفراین و ولایت ارغیان در دوران اسلامی، دانشگاه تهران، ص. ص۱۴۴
↑  ابوعبدالله حاکم نیشابوری (۱۳۷۵)، تاریخ نیشابور، ترجمهٔ محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص ۲۱۷
↑  ابن حوقل (۱۹۳۸)، صوره‌الارض، بیروت: دارصادر، ص. ج۲، ص۴۳۳-۴۳۴، ۴۵۶
↑  محمد فرجامی. «دو فصل کاوش باستان شناختی در شهر تاریخی بلقیس اسفراین». Academia. ص. ص۴. دریافت‌شده در ۱۳ مرداد ۱۳۹۴.
↑  محمد بن احمد مقدسی (۱۳۶۱)، احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، ترجمهٔ علینقی منزوی، تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص. ج۲، ص۴۶۶
↑  ابوعبدالله حاکم نیشابوری (۱۳۷۵)، تاریخ نیشابور، ترجمهٔ محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص ۲۱۶
↑  ابوعبدالله حاکم نیشابوری (١٣٧۵)، تاریخ نیشابور، ترجمهٔ محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص ۲۱۶
↑  شهاب‌الدین ابی عبدالله یاقوت حموی (١٩٧٧ میلادی)، معجم‌البلدان، بیروت: دارصادر، ص. ج۱، ص۱۷۷، ۲۳۳ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
↑  ابوعبدالله حاکم نیشابوری (١٣٧۵)، تاریخ نیشابور، ترجمهٔ محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ص. ص ۳۴۰-۳۵۰، ۲۱۶، ۲۸۵-۲۸۶
فهرست منابع

«احسن‌التقاسیم فی معرفةالاقالیم»، تألیف ابوعبدالله محمد بن احمد مقدسی، ترجمه علینقی منزوی، تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ۱۳۶۱.
«احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم»، شهاب‌الدین اب‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت:دار صادر، ۱۹۷۷م.
«الانساب»، ابی‌سعد عبدالکریم بن محمد بن منصور التمیمی السمعانی، قاهره: مکتبة ابن التمیمیة، ۱۹۸۰م.
«اللباب فی تهذیب الانساب»، عزالدین ابن الاثیر الجزری، بیروت: دار صادر، ۱۹۸۰م.
«تاریخ نیشابور»، ابوعبدالله حاکم نیشابوری، ترجمه محمد بن حسین خلیفه نیشابوری، با مقدمه و تصحیح و تعلیقات محمدرضا شفیعی کدکنی، تهران: آگه، ۱۳۷۵.
«حدود العالم من المشرق الی المغرب»، تحقیق یوسف الهادی، قاهره: دارالثقافیه، ۱۹۹۹م.
«دو فصل کاوش باستان شناختی در شهر تاریخی بلقیس اسفراین»، محمد فرجامی، ارائه شده در همایش ملی باستانشناسی ایران، برگزار کننده دانشگاه هنر دانشگاه بیرجند، اردیبهشت ۱۳۹۴. انتشار آنلاین در وبگاه Academia.edu, uploaded by Mohammad Farjami.
«صورة الارض»، تألیف ابی‌القاسم ابن حوقل النصیبی، بیروت: دارصادر، ۱۹۳۸م.
«کتاب البلدان»، احمد بن ابی یعقوب ابن واضح الکاتب المعروف بالیعقوبی، لیدن: بریل، ۱۸۶۰م.
«مطالعه پهنه شهر اسفراین و ولایت ارغیان در دوران اسلامی» (پایان‌نامه کارشناسی ارشد)، احمد نیک‌گفتار، دانشگاه تهران، گروه باستانشناسی، ۱۳۸۷.
«معجم‌البلدان»، شهاب‌الدین ابی‌عبدالله یاقوت بن عبدالله الحموی الرومی البغدادی، بیروت: دار صادر، ۱۹۷۷م.
| ن ب وخراسان | ن ب وخراسان | ن ب وخراسان |
| --- | --- | --- |
| شهرهای مهم خراسان |  بخارا  بلخ  تون  جاجرم  چهارمغان  خبوشان  سبزوار  سمرقند  طبس  طوس  غزنین  قندهار  کشمر  کناباد  مرو  مزار شریف  نسا  نیشابور  هرات  ترمذ  نخشب  |     |
| رَبع‌های خراسان |  ربع بلخ  ربع مرو  ربع نیشابور  ربع هرات  |     |
| پیشینه |  تاریخ خراسان  تاریخ هرات  تاریخ مرو  تاریخ بلخ  تاریخ بخارا  تاریخ سبزوار  تاریخ کاشمر  تاریخ نیشابور  قهستان  آذر برزین‌مهر  آتشکده کشمر  سرو کشمر  تخارستان  راه خراسان  |     |
| در تقسیمات سیاسی معاصر |  استان خراسان  استان خراسان رضوی  استان خراسان شمالی  استان خراسان جنوبی  ولایت هرات  ولایت مرو  ولایت بلخ  |     |
| زبان |  فارسی خراسانی  ترکی خراسانی  ترکمنی  بلوچی رخشانی  تاتی  گویش کاشمری  کردی کرمانجی  گویش کوهسرخی  گویش بخاری  گویش بیرجندی  گویش سبزواری  گویش تربتی (تربت حیدریه)  گویش تربتی (تربت جام)  گویش تونی  گویش نیشابوری  گویش هراتی  عربی خراسانی  هزارگی  سبک خراسانی  |     |
| هنر |  معماری خراسانی  رقص خراسانی  موسیقی خراسانی  |     |
| مردمان خراسان برپایهٔ زبان |  فارسی‌زبانان خراسان (شامل فارسیوان‌ها/تاجیک‌ها)  ترک‌های خراسان  ترکمن‌های خراسان  تات‌های خراسان  کردهای خراسان  بیات خراسان  عرب‌های خراسان  بلوچ‌های خراسان  کولی‌های خراسان  |     |
درگاه خراسان: درگاه خراسان
| ن ب وربع نیشابور | ن ب وربع نیشابور |
| --- | --- |
ربع‌ها:  پشت‌فروش  ریوند  شامات  مازل 
ولایت‌ها:  ارغیان  اسفراین  اسفند  باخرز  بیهق  پشت  جاجرم  جام  جوین  خبوشان  خواف  رخ  زوزن 
محتواهای مرتبط:  ابرشهر  نیشابور  تاریخ نیشابور