هسته لینوکس
معماری > تاریخ ویژگی

نسخه ۱٫۰ هسته لینوکس در ۱۴ مارس ۱۹۹۴ منتشر شد. این نسخه از هسته لینوکس تنها از سیستم‌های رایانه ای مبتنی بر تک پردازنده i386 پشتیبانی می‌کند. قابلیت حمل و نقل دغدغه ای شد و به همین ترتیب نسخه ۱٫۲ (منتشر شده در ۷ مارس ۱۹۹۵) پشتیبانی از سیستم‌های رایانه ای با استفاده از پردازنده‌های مبتنی بر معماری Alpha , SPARC و MIPS را به‌دست آورد.
نسخه ۲٫۰ در ۹ ژوئن ۱۹۹۶ منتشر شد. این سریال شامل ۴۱ نسخه بود. ویژگی اصلی ۲٫۰ پشتیبانی از پردازش متقارن متقارن (SMP) و پشتیبانی از انواع بیشتری از پردازنده‌ها است.
نسخه ۲٫۲ که در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۹۹ منتشر شد، Spinlock جهانی را حذف کرد و پشتیبانی از SMP را بهبود بخشید، پشتیبانی از معماری m68k و PowerPC را اضافه کرد، و سیستم‌های جدید فایل (از جمله پشتیبانی فقط خواندنی برای NTFS مایکروسافت) اضافه کرد. [۱۵۴] در سال ۱۹۹۹، IBM تکمیل‌های خود را برای پشتیبانی از معماری S / 390 کد لینوکس ۲٫۲٫۱۳ منتشر کرد.
نسخه ۲٫۴٫۰، در ۴ ژانویه ۲۰۰۱ منتشر شد، شامل پشتیبانی از کارت‌های ISA Plug and Play , USB و PC است. این برنامه همچنین شامل پشتیبانی از پردازنده PA-RISC از Hewlett-Packard است. توسعه برای 2.4.x کمی تغییر کرده‌است که ویژگی‌های بیشتری در طول مدت سریال از جمله پشتیبانی از بلوتوث، Logical Volume Manager (LVM) نسخه ۱، پشتیبانی RAID , InterMezzo و سیستم‌های پرونده ext3 در دسترس قرار گرفته‌است.
نسخه ۲٫۶٫۰ در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۳ منتشر شد. توسعه 2.6.x بیشتر به سمت ویژگی‌های جدید در طول مدت سریال تغییر یافت. از جمله تغییراتی که در سری ۲٫۶ ایجاد شده‌است عبارتند از: ادغام µClinux در منابع هسته اصلی، پشتیبانی PAE، پشتیبانی از چندین خط جدید پردازنده، ادغام معماری پیشرفته پیشرفته لینوکس (ALSA) در منابع هسته اصلی، پشتیبانی از تا ۲۳۲ کاربر (از ۲۱۶ مورد)، پشتیبانی از ۲۲۹ شناسه پردازش (فقط ۶۴ بیتی، آرکهای ۳۲ بیتی هنوز محدود به ۲۱۵)، به‌طور قابل ملاحظه ای تعداد انواع دستگاه‌ها و تعداد دستگاه‌های هر یک را افزایش داد. نوع، پشتیبانی ۶۴ بیتی بهبود یافته، پشتیبانی از سیستم‌های پرونده ای که اندازه پرونده تا ۱۶ ترابایت را پشتیبانی می‌کنند، پیش پردازش درون هسته، پشتیبانی از کتابخانه موضوع بومی POSIX (NPTL)، ادغام لینوکس در حالت کاربری در منابع هسته اصلی، SELinux ادغام در منابع هسته اصلی، پشتیبانی از InfiniBand و موارد قابل توجهی دیگر. همچنین قابل توجه اضافه شدن چندین سیستم فایل در سراسر نسخه‌های 2.6.x: FUSE , JFS , XFS , ext4 و موارد دیگر. جزئیات مربوط به تاریخچه سری هسته‌های ۲٫۶ را می‌توان در پرونده‌های ChangeLog در منطقه انتشار کد منبع سری ۲٫۶ هسته kernel.org یافت.
نسخه ۳٫۰ در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱ منتشر شد. در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۱، توروالدز اعلام کرد که تغییر بزرگ «هیچ چیز نیست. مطلقاً هیچ چیز» نیست؛ و پرسید، «... مطمئن شوید که ما واقعاً نسخه بعدی را نه فقط یک عدد براق جدید، بلکه یک هسته خوب نیز تولید خواهیم کرد.» پس از هفت– ۶–۷ مورد انتظار از روند توسعه، آن منتشر می‌شود. نزدیک به بیستمین سالگرد لینوکس.
در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۲، توروالدز تصمیم گرفت با از بین بردن پشتیبانی از پردازنده‌های i386، پیچیدگی هسته را کاهش دهد، و این سری ۳٫۷ هسته را به عنوان آخرین نسخه پردازنده اصلی پشتیبانی کند. همان سری پشتیبانی یکپارچه برای پردازنده ARM.
نسخه ۳٫۱۱ ، منتشر شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۳، بسیاری از ویژگی‌های جدید مانند پرچم جدید O_TMPFILE را برای بازکردن (۲) به منظور کاهش آسیب‌پذیری پرونده‌های موقتی، مدیریت توان پویا AMD Radeon، رای‌گیری در شبکه با تأخیر کم و zswap (مبادله فشرده) اضافه می‌کند. حافظه نهان).
نسخه ۵٫۰ ، منتشر شده در سال ۲۰۱۹، شامل تکه‌هایی برای آسیب‌پذیری‌های امنیتی Spectre و Meltdown و سایر ویژگی‌های دیگر است.
تغییر عددی از ۲٫۶٫۳۹ به ۳٫۰ و از ۳٫۱۹ به ۴٫۰ تغییر فاقد تفاوت فنی معنی دار است. برای جلوگیری از اعداد جزئی جزئی، تعداد نسخه اصلی افزایش یافته‌است.