stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شینگتای

مکان
| شینگتای 邢台市 | شینگتای 邢台市 |
| --- | --- |
شهر مرکزی: شهر مرکزی
شینگتای: شینگتای
Guo Shoujing Memorial Hall: Guo Shoujing Memorial Hall
موقعیت شینگتای در نقشه: موقعیت شینگتای در نقشه
شینگتایLocation of the city centre in Hebei: شینگتایLocation of the city centre in Hebei
مختصات: ۳۷°۰۴′ شمالی ۱۱۴°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۶۷°شمالی ۱۱۴٫۴۸۳°شرقی﻿ / 37.067; 114.483: مختصات: ۳۷°۰۴′ شمالی ۱۱۴°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۶۷°شمالی ۱۱۴٫۴۸۳°شرقی﻿ / 37.067; 114.483
استان: هبئی
مساحت: مساحت
 • شهر مرکزی: ۱۲۴۳۲ کیلومتر مربع (۴۸۰۰ مایل مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • شهر مرکزی: ۷۱۰۴۱۰۳
 • تراکم: ۵۷۰/کیلومتر مربع (۱۵۰۰/مایل مربع)
 • شهری: ۶۷۰۱۵۴
 • کلان‌شهری: ۱۴۶۱۸۰۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (China Standard)
Postal code: ۰۵۴۰۰۰
کد منطقه: ۰۳۱۹
Licence plate prefixes: 冀E
وبگاه: xingtai.gov.cn
شینگتای (به لاتین: Xingtai) یک شهر مرکزی در جمهوری خلق چین است که در هبئی واقع شده‌است.
خصوصیات

شینگتای ۱۲٬۴۳۲ کیلومترمربع مساحت و ۷٬۱۰۴٬۱۰۳ نفر جمعیت دارد.
ایبرایکینو

Village
| Ibraykino Ибрайкино | Ibraykino Ибрайкино |
| --- | --- |
Village: Village
Ibraykinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانIbraykinoموقعیت روی نقشه روسیه: Ibraykinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانIbraykinoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۳۸′ شمالی ۵۴°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۳۳°شمالی ۵۴٫۳۱۷°شرقی﻿ / 53.633; 54.317: مختصات: ۵۳°۳۸′ شمالی ۵۴°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۳۳°شمالی ۵۴٫۳۱۷°شرقی﻿ / 53.633; 54.317
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیژبولیاکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
ایبرایکینو (انگلیسی: Ibraykino) یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
رباط‌های مصنوعی

رباط‌های مصنوعی دستگاه‌هایی هستند که برای جایگزینی رباط‌های آسیب دیده استفاده می‌شوند. امروزه بیشترین استفاده از رباط‌های مصنوعی در بازسازی رباط صلیبی قدامی است. اگرچه پیوند خودکار همچنان متداول‌ترین روش بازسازی رباط است، اما مواد و ساختارهای زیادی برای بهینه‌سازی رباط مصنوعی از زمان پیدایش آن در جنگ جهانی اول ساخته شده است. بسیاری از رباط‌های مصنوعی مدرن از پلیمرهای مصنوعی مانند پلی اتیلن ترفتالات ساخته شده‌اند. پوشش‌های مختلفی برای بهبود زیست سازگاری پلیمرهای مصنوعی اضافه شده‌است. رباط‌های مصنوعی اولیه در دهه ۱۹۸۰ به دلیل خراب شدن مواد بی اثر بودند. در حال حاضر، از رباط مصنوعی Ligament Advanced Reinforcement System (LARS) به‌طور گسترده‌ای در کاربردهای بالینی استفاده شده‌است. مهندسی بافت یک زمینه رو به رشد برای تحقیق است که هدف آن بازسازی و بازیابی عملکرد رباط است.
تاریخچه

تحقیقات رباط مصنوعی از دوران جنگ جهانی اول آغاز شد. در اولین مورد مستند رباط مصنوعی در سال ۱۹۱۴، دکتر کرنر از یک رشته از جنس نقره به عنوان پیوند مصنوعی برای بازسازی پارگی یک رباط صلیبی قدامی (ACL) استفاده کرد. رباط ساخته شده از ابریشم برای جایگزینی ACL در سال ۱۹۱۸ استفاده شد.
در اوایل دهه ۱۹۸۰، پیشرفت فن آوری در شیمی و علوم مواد، باعث توسعه مواد مناسب پزشکی شد. پزشکان از این مواد مصنوعی در کاربردهای بالینی استفاده کرده‌اند. سازمان غذا و دارو (FDA) رباط مصنوعی ساخته شده از Gore-Tex را برای استفاده در بازسازی ACL در سال ۱۹۸۶ تأیید کرد.
طراحی رباط‌های مصنوعی در دهه ۱۹۸۰ از دو قسمت عمده تشکیل شده بود: یک کابل یا نوار نسبتاً سفت و سیلندرهای لاستیکی سیلیکون در یک یا هر دو انتهای آن. کابل یا نوار معمولاً از الیاف پلی اتیلن، نایلون یا کربن ساخته می‌شد. اندازه سیلندر لاستیکی سیلیکون متناسب با بیماران با اندازه‌های مختلف است. از لحاظ تئوری، انعطاف‌پذیری لاستیک سیلیکونی اجازه برخی از تغییر شکل‌ها را تحت اثر بارگذاری‌های نسبتاً کم می‌دهد، و رباط مصنوعی سفت می‌شود تا شکل خود را تحت اثر بارهای بیشتر حفظ کند. عملاً، این طرح هرگز به هدف خود برای تقلید از خاصیت رباط طبیعی نرسید. عملکرد مکانیکی رباط‌های مصنوعی برای کاربردهای بالینی گسترده کافی نبود. در دراز مدت، افت عملکرد، عوارض و شکست رخ داده‌است.
زوال مواد باعث بی اثر بودن رباط‌های مصنوعی اولیه شد. مشکلات در ماه‌ها و سال‌های پس از درمان اتفاق می‌افتد. JE Paulos در گزارشی دربارهٔ استفاده از گورتکس در بازسازی ACL اظهار داشت: "نتایج اولیه پروتز گورتکس که برای بازسازی ACL استفاده می‌شود، میزان کم شکست را نشان می‌دهد. متأسفانه، با پیگیری‌های بیشتر، میزان عوارض ما همچنان افزایش می‌یابد. نقص مکانیکی، ریزش و عفونت همچنان رخ می‌دهد ". در آن زمان، مواد مورد استفاده در رباط‌های مصنوعی نمی‌توانستند عملکرد مکانیکی کافی را حفظ کنند. برای بسیاری از این مواد، عملکرد مکانیکی آنها در طولانی مدت کاهش می‌یابد.
کاربرد بالینی

رباط صلیبی قدامی (ACL) یک ساختار بدنی انسان است که اغلب آسیب می‌بیند و ممکن است بدون درمان پزشکی باعث آسیب‌های ثانویه به زانوها مانند پارگی مینیسک و تحلیل رفتن غضروف مفصلی بشود. بازسازی ACL یک روش معمول برای آسیب‌دیدگی ACL است که روی ۳۰٪ از بیماران انجام می‌شود، که می‌تواند ثبات ساختار زانو را بازگرداند. در بازسازی‌های سنتی ACL از پیوندهای اتوماگرافت یا آلوگرافت استفاده می‌شود که نیاز به زمان توانبخشی طولانی دارند و در بیشتر موارد در طولانی مدت به باعث بیماری اهدا کننده می‌شوند.
علاقه اولیه به رباط‌های مصنوعی منجر به استفاده از بافت غیرانسانی مانند رباط‌های Proplast ساخته شده از تفلون و الیاف کربن و Polyflex ساخته شده از پلی پروپیلن شد. نتایج مقاومت ضعیف در برابر نیروهای پیچشی را نشان داد. پروتز رباط صلیبی Gore-Tex که در سال ۱۹۸۶ توسط FDA تأیید و بعداً در کلینیک‌ها به تصویب رسید، نرخ پایین شکست مکانیکی اما میزان بالای پارگی در پیگیری را نشان داد. سپس Gore-Tex در عمل جراحی ACL رها شد و سپس رباط لیدز-کیو (LK) به تصویب رسید. در تحقیقات و پیگیری طولانی مدت بعد، رباط LK در ابتدا عملکرد امیدوار کننده ای را نشان داد اما هنوز در ۲ سال نرخ پایداری کم و تغییرات مخرب آن‌ها در مقایسه با مفصل مخالف آنها در یک دهه زیاد شد. در قرن بیست و یکم، رباط Ligament Advanced Reinforcement (LARS) به محبوب‌ترین رباط مصنوعی در بازار تبدیل شد. رباط‌های LARS نه تنها در ابتدا نتایج رضایت بخشی را ارائه می‌دهند بلکه حداقل طی ۲ سال عملکرد متفاوتی ندارند. رباط‌های LARS در تحقیقات کوتاه مدت ثبات بالاتر و میزان عوارض کمتری را در مقایسه با پیوند اتوگرافت نشان می‌دهند و در یک مطالعه ۹ ساله، رباط LARS بقای ۱۰۰٪ را نشان داده‌است. پیوندهای مصنوعی ACL همیشه دچار خزش، خستگی و شکست می‌شوند، بنابراین تقاضا برای پیوندهای مصنوعی با عرضه کافی، خواص مکانیکی رضایت بخش و میزان عوارض پایین اساساً زیاد است. در حال حاضر، رباط LARS قابل مقایسه با پیوندهای اتوگرافت و سایر پیوندهای مصنوعی است.
عوارضی که معمولاً پس از ده سال در رباط‌های مصنوعی رخ می‌دهد، شکستگی، ساییدگی بقایا، سینوویت، بی‌ثباتی مکرر، استئولیز و ورمهای مزمن است. عوارض معمولاً بلافاصله پس از جراحی یا پس از مدت نسبتاً کوتاه ظاهر نمی‌شوند و در چند مورد، پس از ده سال اول شروع به نشان دادن می‌کنند. برای مطالعه عملکرد برخی مواد مصنوعی برای رباط مصنوعی و نظارت بر سلامت بیماران، تحقیقا و پیگیری لازم است. میزان پارگی معمولاً طی ۲ تا ۵ سال ثبت می‌شود.
مهندسی بافت

در حالی که آینده رباط‌های مصنوعی نامعلوم است، محققان برجسته مهندسی بافت قصد دارند رباط را برای بازسازی عملکرد طبیعی بازسازی و ترمیم کنند. مهندسی بافت ACL مبتنی بر بهبود رباط طرفی داخلی (MCL) خواهد بود، زیرا ACL به‌طور طبیعی بهبود نمی‌یابد. از سلول دانه ای در مهندسی بافت برای ترمیم رباط‌های ACL استفاده می‌شود. سلول دانه باید دارای شرایطی از قبیل: به راحتی در دسترس بودن، آمادگی برای تکثیر و کارآمد در تهیه ماتریس خارج سلولی بالغ باشد. سلولهای بنیادی مانند سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان، سلولهای بنیادی مشتق از چربی، سلولهای بنیادی اطراف عروقی و فیبروبلاست پوست ختنه گاه انسان معمولاً در مهندسی بافت استفاده می‌شود.
رباط مصنوعی Ligament Advanced Reinforcement System (LARS). دو قسمت انتهایی قسمت‌های درون استخوانی و قسمت مرکزی آن منطقه درون مفصلی است.
رباط مصنوعی PET پوشش داده شده با پوشش هیالورونیک اسید. نفوذ بافت کلاژن مشهود است.
میزان آسیب دیدگی زانو در بیماران مبتلا به سیستم تقویت و بازسازی رباط ناموفق
سانتیاگو د کوبا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کوبا
| سانتیاگو د کوبا Santiago de Cuba | سانتیاگو د کوبا Santiago de Cuba |
| --- | --- |
شهر: شهر
نمایی از سانتیاگو در شب: نمایی از سانتیاگو در شب
ناحیه: سانتیاگو د کوبا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۲۴ کیلومتر مربع (۳۹۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۲ متر (۲۶۹ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۱۳٫۷۸۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (UTC)
کد پستی: ۹۰۱۰۰
کد منطقه: ۰۲۲
وبگاه: 
پارک Céspedes و خانهٔ دون دیگو ولازکز (به اسپانیایی: Don Diego Velázquez)
سانتیاگو د کوبا (به اسپانیایی: Santiago de Cuba) دومین شهر بزرگ کشور کوبا و مرکز استان سانتیاگو د کوبا است. این شهر در سرشماری سال ۲۰۱۱ دارای ۵۱۳۷۸۴ نفر جمعیت بوده. این شهر در جنوب شرقی کوبا و در فاصله ۸۷۰ کیلومتری از هاوانا واقع شده.
پیشینه

سانتیاگو در ۲۵ ژولای ۱۵۱۵ توسط دیگو ولاسکو د کوٍیار بنا شد. از سال ۱۵۲۳ تا ۱۵۵۶ بعنوان پایتخت کوبا و مرکز استقرار ارتش امپراتوری اسپانیا در منطقهٔ کارائیب محسوب می‌شد.
در ضمن بندر ورودی کشتی‌های برده‌های آفریقا نیز بود به همین دلیل امروزه نیز هنوز هم بسیاری از جمعیت شهر را مردم آفریقایی تبار تشکیل می‌دهند.
پارک ملی

پارک ملی این شهر در سال ۱۹۸۷ در فهرست ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره در یونسکو به ثبت رسید. برای دوستداران طبیعت در آنجا در ۲۰ کیلومتری شهر مناظری شگفت‌انگیز وجود دارد همراه با اقامت گاههای مناسب و گیاهان متنوع.
شهرهای خواهرخوانده

کلمبیا، کارتاگنا
اکوادور، اسمرالداس
پرتغال، لیسبون
ونزوئلا، ماراکایبو
جامائیکا، مونتگوبی
ایالات متحده آمریکا، اوکلند
آرژانتین، روزاریو، سانتا فه
ونزوئلا، سابانتا
مکزیک، سانتیاگو
اسپانیا، سانتیاگو د کمپوستلا
جمهوری دومینیکن، سانتیاگو د کابایروس
ایتالیا، ناپل
اللقبه

Village در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Al-Laqbah اللقبةAl-Laqbeh | Al-Laqbah اللقبةAl-Laqbeh |
| --- | --- |
Village: Village
Al-Laqbahموقعیت در سوریه: Al-Laqbahموقعیت در سوریه
مختصات: ۳۵°۹′۴۶″ شمالی ۳۶°۱۹′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۶۲۷۸°شمالی ۳۶٫۳۲۳۸۹°شرقی﻿ / 35.16278; 36.32389: مختصات: ۳۵°۹′۴۶″ شمالی ۳۶°۱۹′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۶۲۷۸°شمالی ۳۶٫۳۲۳۸۹°شرقی﻿ / 35.16278; 36.32389
استان: استان حما
شهرستان: شهرستان مصیاف
ناحیه: مصیاف
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۱٬۹۰۸
اللقبة یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در استان حما واقع شده‌است.
خصوصیات

اللقبة ۱٬۹۰۸ نفر جمعیت دارد.
آدیداس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: آکتینگزلشافت (آگ)
نماد سهام شرکت: FWB: ADS, OTCQX: ADDYY
ISIN: DE000A1EWWW0 
صنعت: صنعت نساجی پاافزار
بنا نهاده: ۱۰ آوریل ۱۹۲۴
بنیانگذاران: آدولف داسلر
دفتر مرکزی: هرتسوگن‌آوراخ، بایرن، آلمان
محدودهٔ فعالیت: جهانی
افراد کلیدی: ایگور لانداو (رئیس هیئت مدیره) هربرت هاینر (مدیر عامل اجرایی)
محصولات: کفش ورزشی پوشاک ورزشی تجهیزات ورزشی مراقبت‌های شخصی
درآمد:  ۲۱٫۹۱۵ میلیارد یورو (۲۰۱۸)
سود ناخالص:  ۲٫۳۶ میلیارد یورو (۲۰۱۸)
سود خالص:  ۱٫۷۰۲ میلیارد یورو (۲۰۱۸)
مجموع دارایی:  ۱۵٫۶۱۲ میلیارد یورو (۲۰۱۸)
مجموع سهام:  ۶٫۳۶۴ میلیارد یورو (۲۰۱۸)
تعداد کارکنان: ۵۷٬۰۱۶ نفر (۲۰۱۸)
وبگاه: adidas-group.com
آدیداس آگ (به آلمانی: Adidas AG) یک شرکت چندملیتی آلمانی است که مقر آن در شهر هرتسوگن‌آوراخ در ایالت بایرن قرار دارد. آدیداس در زمینه طراحی، توسعهٔ فناوری و تولید انواع پاافزار، کفش ورزشی، تجهیزات ورزشی، پوشاک ورزشی، ساعت، عینک آفتابی، محصولات مراقبت‌های شخصی و لوازم لوکس فعالیت می‌کند.
آدیداس یک هلدینگ است و شرکت تولید پوشاک ورزشی ریبوک، شرکت لوازم گلف تیلورمید و شرکت راک پورت زیرمجموعه‌های آن به‌شمار می‌آیند. آدیداس بزرگ‌ترین تولیدکننده لوازم ورزشی در اروپا و پس از نایکی دومین تولیدکننده بزرگ لوازم ورزشی در جهان می‌باشد.
شرکت آدیداس در سال ۱۹۴۸ توسط آدولف داسلر پایه‌گذاری شد. وی با کمک برادرش رودلف در سال ۱۹۲۴ کار تولید کفش‌های ورزشی را آغاز کرد. رودلف پس از جدایی از برادرش، پوما را پایه‌ریزی کرد.
تاریخچه > برادران داسلر

کریستفر فون وایلم داسلر یک کارگر تولیدی کفش در هرتسوگن‌آوراخ در ۲۰ کیلومتری شهر نورنبرگ بود. پائولین همسر کریستفر نیز یک لباس‌شویی در شهر باواریان را اداره می‌کرد. رودولف «رودی» داسلر نیز پس از پایان مدرسه به پدرش در کارخانه تولید کفش پیوست. وی پس از بازگشت از جنگ جهانی اول مدیر یک شرکت تولید چینی شد و سپس توانست وارد بازار عمده چرم در شهر نورنبرگ شود.
آدولف داسلر نیز پس از بازگشت از جنگ جهانی اول تولیدی کفش‌های ورزشی خود را در لباس‌شویی مادرش در هرتسوگن‌آوراخ را راه اندازی کرد. در ژوئیه ۱۹۲۴، رودولف به هرتسوگن آوراخ بازگشت تا در کنار برادرش کارخانه تولیدی کفش برادران داسلر را تأسیس کند. آن‌ها این سرمایه‌گذاری را در لباس‌شویی مادر خود آغاز کردند. اما در آن زمان برق در شهر آن‌ها قطعی‌های متناوب داشت و این دو برادر مجبور بودند از پدال‌های تولید برق (چیزی شبیه به تولید برق با دوچرخه) روی آورند تا بتوانند تولید در کارخانه کوچکشان را ادامه دهند.
در المپیک تابستانی ۱۹۳۶، آدولف داسلر، با یک ساک پر از کفش‌های ورزشی به دهکده المپیک رفت تا بتواند جسی اونز قهرمان المپیک آمریکایی-آفریقایی را متقاعد کند از محصولات آن‌ها استفاده کند. این نخستین مورد از اسپانسری یک آمریکایی آفریقایی‌تبار در مسابقات المپیک به‌شمار می‌رود. در آن مسابقات اونز توانست ۴ مدال طلا به دست بیاورد. وی این قهرمانی را مرهون کفش‌های برادران داسلر می‌دانست و این مسئله باعث شد که در مدت زمان بسیار کوتاهی شهرت برادران داسلر جهانی شود. پس از این واقعه بود که برادران داسلر از سراسر جهان نامه‌هایی مبنی بر تقاضا برای به‌کارگیری کفش‌های آن‌ها توسط ورزشکاران دریافت کردند. کار آن‌ها در مدت کوتاهی گرفت و تا پیش از جنگ جهانی دوم این دو برادر سالانه بیش از ۲۰۰ هزار جفت کفش به فروش می‌رساندند.
تاریخچه > انشعاب کارخانه

پیش از جنگ جهانی دوم هر دو برادر به حزب نازی پیوستند، اما رادلف توانست خود را به رده‌های بالای حزب نزدیک‌تر کند. اختلافات میان دو برادر رو به فزونی گذارد و با حمله متفقین در سال ۱۹۴۳ (میلادی) اختلافات برادران به اوج خود رسید. هرچند آدولف نسبت به عواقب ادامه جنگ هشدار می‌داد، رادولف سعی می‌کرد خانواده خود را متقاعد کند. پس از بازداشت رادولف توسط سربازان آمریکایی به عنوان یکی از اعضای اس‌اس مسلح (به آلمانی: Waffen SS)، مشخص شد که برادرش، آدولف او را به نیروهای آمریکایی فروخته است.
کارخانه برادران داسلر که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان کارخانه تولید اسلحه ضدتانک فعالیت می‌کرد، در سال ۱۹۴۵ توسط نیروهای آمریکایی تقریباً ویران شد. اما زمانی که کیت، همسر آدولف، ادعا کرد که کارخانه و کارکنان آن تنها تمایل داشته‌اند کفش ورزشی تولید کنند، کارخانه و مسئولین آن بخشوده شدند. پس از این واقعه نیروهای آمریکایی که خاک آلمان را اشغال کرده بودند، خریدار عمده کفش‌های شرکت داسلر شدند.
برادرها در سال ۱۹۴۷ به‌طور رسمی از هم جدا شدند، زمانی که رودی شرکت جدیدی به نام رودا (به انگلیسی: Ruda) که مخفف نامش بود تأسیس کرد. این شرکت سپس به پوما تغییر نام داد. آدولف نیز در ۱۸ اوت ۱۹۴۹، شرکت آدیداس که مخفف نامش آدی داسلر بود را تأسیس کرد. هرچند بسیاری از مردم فکر می‌کنند که آدیداس مخفف جمله انگلیسی 'هر روز دربارهٔ ورزش رویاپردازی می‌کنم' (به انگلیسی: All Day I Dream About Sport) است، اما در واقع این نام مشتق شده از اسم و فامیل آدولف داسلر است.
تاریخچه > رقابت با پوما

پوما و آدیداس پس از جدایی از یکدیگر وارد رقابت شدیدی شدند. این مسئله باعث شد شهر هرتسوگن‌آوراخ به‌طور غیررسمی به دو بخش تبدیل شود و به شهر گردن خم (به انگلیسی: the town of bent necks) شهرت یابد. دلیل آن این بود که مردم شهر همیشه به این دقت می‌کردند که خارجی‌ها چه کفشی به پا دارند. این اتفاق به حدی گسترده شد که دو باشگاه فوتبال شهر نیز از هم جدا شدند، «ای وی هرتسوگن‌آوراخ» از کفش‌های آدیداس استفاده می‌کرد و ۱ اف. سی هرتسوگن‌آوراخ از کفش‌های رادولف حمایت می‌کرد. زمانی هم که هندیمن به عنوان خانه رادولف معرفی شد، افراد به عمد از کفش‌های آدیداس استفاده می‌کردند تا این که رادولف اعلام کرد هر کسی می‌تواند یک جفت کفش مجانی پوما داشته باشد. دو برادر با این که در یک حوزه فعالیت داشتند، هیچ‌گاه به یکدیگر نپیوستند و دائم در تلاش بودند فاصله موجود را افزایش دهند و تا حد امکان از هم فاصله داشته باشند.
در سال ۱۹۴۸ و در نخستین مسابقه فوتبال تیم ملی آلمان غربی پس از جنگ جهانی دوم، اکثر بازیکنان این تیم کفش‌های پوما به پا داشتند. از آن جمله می‌توان به هربرت بوردنسکی، بهترین گل زن آلمان غربی پس از جنگ جهانی اشاره کرد. چهار سال بعد، در المپیک تابستانه ۱۹۵۲ هلسینکی فنلاند، جوزی بارتل قهرمان دو ۱۵۰۰ متر لوگزامبورگ، نخستین مدال طلا با کفش‌های پوما را به نام خود ثبت کرد و نخستین افتخار جهانی پوما به‌شمار رفت.
در المپیک تابستانی ۱۹۶۰، پوما با پرداخت پول به آرمین هری دونده دو سرعت ۱۰۰ متر آلمان، از وی خواست که کفش‌های پوما را در مسابقات بپوشد. پیش از این هری با آدیداس وارد قرارداد شده بود، اما پس از این پیشنهاد از آدولف تقاضای پول کرد که این پیشنهاد رد شد. این ورزشکار آلمانی در حالی که کفش‌های پوما به پا داشت قهرمان مسابقات شد و مدال طلا بدست آورد. اما در مراسم پایانی با کفش‌های آدیداس حاضر شد که باعث شد هر دو برادر داسلر این این موضوع شوکه شوند. هری به این قصد و امید از هر دو برند استفاده کرد تا شاید بتواند از دو برادر پول بگیرد، اما این مسئله باعث عصبانیت شدید آدولف شد و آدیداس مسابقات المپیک را تحریم کرد.
تاریخچه > همکاری با تاپی

پس از مشکلاتی که در سال ۱۹۸۷ در پی درگذشت عجیب هورست داسلر، پسر آدلف پیش‌آمد، شرکت با بحران‌های بسیاری روبرو شد و شرکت توسط یک صنعتگر فرانسوی به نام برنارد تاپی، به قیمت ۱٫۶ میلیارد فرانک (اکنون معادل ۲۴۳٫۹ میلیون دلار) خریداری شد. تاپی این پول را قرض گرفته بود. در آن زمان تاپی به عنوان متخصص نجات شرکت‌های ورشکسته شهرت یافته بود، کاری که آینده او را تأمین ساخت.
تاپی تصمیم گرفت کارخانه را به آسیا منتقل کند. او همچنین از مدونا که در آن زمان بسیار مشهور بود، به عنوان مبلغ آدیداس استفاده کرد. وی هم چنین یک نماینده برای فروش کفش از کرایست‌چرچ نیوزیلند به آلمان فرستاد تا با نوادگان آدولف داسلر (آملیا راندال داسلر و بلا بک داسلر) دیدن کند و شماری محصول جهت معرفی به نیوزیلند بازگرداند.
در سال ۱۹۹۲ وی دیگر نتوانست وام خود را پرداخت کند. به همین دلیل بانک کردیت لیونه مجبور به فروش شرکت آدیداس شد. اما با قیمت برآوردی در آن زمان، ارزش‌گذاری شرکت کمتر از سهام سهامداران این کارخانه بود. بانک دولتی مجبور شد به دلیل وضعیت بدهی تاپی را گزارش دهد. این در حالی بود که تاپی در آن زمان «وزیر امور شهری» فرانسه بود.
در فوریه ۱۹۹۳، بانک کردیت لیونه، آدیداس را به روبرت لویی دریفوس که از دوستان برنارد تاپی بود، به قیمتی بسیار بیش از پیش‌بینی‌ها و قیمت گذاری‌ها فروخت. وی آدیداس را به قیمت ۴٫۴۸۵ میلیارد فرانک (معادل ۶۸۳٫۵۱۴ میلیون یورو) خریداری کرد، در حالی که این مبلغ ۲٫۸۵ میلیارد فرانک (معادل ۴۳۴٫۴۷۹ میلیون یورو) بیش از مبلغ وام برنارد بود. پس از این کارخانه تاپی که مالک آدیداس بود اعلام ورشکستگی کرد.
روبرت لویی دریفوس به عنوان مدیرعامل جدید آدیداس معرفی شد. وی هم چنین مالک المپیک مارسی نیز که تا ۱۹۹۳ در اختیار شرکت تاپی بود، نیز شد.
تاپی در سال ۱۹۹۴ رسماً ورشکستگی خود را اعلام کرد. پرونده‌های بسیاری برای برنارد تشکیل شد که بیشتر آن‌ها مربوط به نتیجه‌سازی (تغییر نتایج فوتبال با پرداخت پول به تیم حریف) در فوتبال بود. در سال ۱۹۹۷، برناد ۶ ماه از حبس ۱۸ ماهه خود را در زندان لا سانته پاریس به سر برد.
تاریخچه > دوران پس از تاپی

در سال ۱۹۹۴ گروه خیریه‌ای به نام روستای کمک به کودکان که مالک گروه جوانان فیفا بود مالکیت آدیداس را به دست آورد. این مالکیت در پی ادغام این دو شرکت روی داد.
در سال ۱۹۹۷، شرکت آدیداس، گروه سالامون که متخصص در تولید لوازم اسکی بود را به دست آورد. پس از این واقعه بود که نام رسمی شرکت نیز به آدیداس-سالامون تغییر یافت، چرا که با به دست آوردن سالامون، آدیداس مالک شرکت گلف تیلورمید و ماکس‌فلی نیز شد. همین ادغام‌ها بود که باعث شد آدیداس توانایی رقابت با نایکی را به دست آورد.
در سال ۱۹۹۸، آدیداس به دلیل محدودیت‌های اعلام شده از سوی انجمن ولی ورزش کالج، برای تعداد و اندازه مارک‌های استفاده شده بر روی لباس‌ها شکایت کرد. براساس قوانین جدید آدیداس نمی‌توانست نام شرکت خود را در کنار سه خط موازی و مورب لوگوی خود قرار دهد.
در سال ۲۰۰۳ میلادی، آدیداس علیه سازمان جهانی بدن‌سازی در دادگاهی در انگلستان اقامه دعوا کرد. این سازمان دو خط موازی شبیه آنچه در لوگوی آدیداس وجود دارد را به عنوان لوگوی خود انتخاب کرده بود. این عمل سازمان جهانی بدنسازی به دلیل این که ممکن بود به اشتباه در انظار عمومی به آدیداس ربط داده شود، خلاف بود.
در سپتامبر ۲۰۰۴ میلادی، طراح مشهور مد انگلیسی، استلا مک‌کارتنی در قراردادی با آدیداس، خط تولید جدیدی راه اندازی کرد. این خط تولید به نام " Adidas by Stella McCartney" شهرت یافت. وظیفه این خط تولید، طراحی و تولید پوشاک و لوازم ورزشی زنانه است، که هم چنان به کار خود ادامه می‌دهد.
در تاریخ ۳ می ۲۰۰۵، آدیداس اعلام کرد که شرکت سالامون از شرکت‌های وابسته خود را به قیمت ۴۸۵ میلیون یورو به آمر اسپورت فروخته است. نزدیک به سه ماه پس از اعلام این خبر، در اوت ۲۰۰۵، آدیداس اعلام کرد که قصد خرید شرکت بریتانیایی ریباک را دارد. قیمت پیشنهادی برای خرید این شرکت بزرگ ورزشی، ۳٫۸ میلیارد دلار اعلام شده بود. خرید ریباک تا ژانویه ۲۰۰۶ میلادی به طول انجامید. اما با این خرید، آدیداس رسماً توانایی رقابت با شرکت نایکی را پیدا کرد. نایکی به عنوان دومین تولیدکننده کفش ورزشی در جهان رقیب بزرگی به نام آدیداس پیدا کرد که اکنون می‌تواند به راحتی با نایک رقابت کند.
در سال ۲۰۰۵ آدیداس برای نخستین بار کفشی با عنوان Adidas 1 را روانه بازار کرد. این کفش نخستین کفش ورزشی بود که ریزپردازنده داشت. این ریزپردازنده با توانایی محاسبه بیش از ۵ میلیون فرمول ریاضی در ثانیه، نخستین کفشی را خلق کرد که به راحتی می‌تواند شرایط استفاده‌کننده را در نظر بگیرد و فرم کفش را براساس نیاز تغییر دهد. این ریزپردازنده با یک باتری کوچک تغذیه می‌شود که به‌طور تقریبی تا ۱۰۰ ساعت دویدن عمر می‌کند و به راحتی قابل تعویض است. در نوامبر همان سال، آدیداس گونه جدیدی از Adidas 1 را روانه بازار کرد. این مدل جدید توانایی‌های بیشتری داشت، از عمر بیشتر باتری تا توانایی تغییر فرم کفش از کفش راحتی تا کفش ورزش حرفه‌ای. همچنین موتور طراحی شده در این کفش، گشتاوری با توان بیش از ۱٫۵ برابر مدل پیشین را شامل می‌شد.
در آوریل ۲۰۰۶، آدیداس خبر از قراردادی ۱۱ ساله داد که بر مبنای آن این شرکت کفش‌ها و لباس ورزشی لیگ برتر بسکتبال آمریکا (NBA) را تأمین کند. براساس این قرارداد، آدیداس علاوه بر NBA، کفش‌های و لوازم مورد نیاز NBDL و WNBA را نیز تأمین می‌کند. این قرارداد در ادامه قرارداد ۱۰ ساله ریباک که در سال ۲۰۰۱ میلادی به اجرا درآمده بود، بسته شد.
تاریخچه > قرارداد فوق سنگین با منچستر یونایتد

در پایان سال ۲۰۱۴ پس از اعلام کناره‌گیری اسپانسر مطرح آمریکایی از تمدید دوبارهٔ قرارداد با منچستر یونایتد به‌علت هزینه‌های گزاف، سایت‌های خبری ورزشی پر شد از خبرهای عقد قرارداد آدیداس با تیم منچستر یونایتد. قرارداد بی‌سابقه و بسیار سنگین! قرارداد ۱۰ ساله‌ای که آدیداس متعهد شد سالی ۷۵ میلیون پوند (در حدود سالی ۲۴۳ میلیارد تومان) به تیم منچستریونایتد پرداخت کند؛ که سرجمع ۷۵۰ میلیون پوند به جیب منچستری‌ها خواهد رفت .. این قرارداد در جهان ورزشی و اسپانسرینگ فوتبالی سابقه نداشته است..
تولیدات > کفش دو

آدیداس اکنون کفش‌های ویژه دویدن بسیار گوناگونی تولید می‌کند. adiStar Salvation 3، adiStar Ride 3(که جایگزین adiStar Cushion 6 شده است)، the Supernova Sequence 4(که جایگزین Supernova Control 10 شده است)، Supernova Glide 3 و …. در همین حال آدیداس کفش‌های ورزشی گران‌قیمت خود را با به‌کارگیری چرم کانگرو تولید می‌کند. این کفش‌ها بیشتر به صورت سفارشی عرضه می‌شوند.
فعالیت در فوتبال

از دهه ۵۰ میلادی آدیداس فعالیت خود را در زمینه فوتبال به‌طور گسترده‌ای افزایش داده است. به برخی از تولیدات آدیداس در زمینه فوتبال می‌توان به توپ‌های فوتبال، کفش‌های ورزشی، دستکش دروازه‌بانی و لباس‌های تیم‌ها اشاره کرد. همچنین آدیداس از جام جهانی ۱۹۷۰ به بعد اسپانسر و تولیدکننده تمام توپ‌های ادوار جام جهانی تا کنون بوده است.
آدیداس با بسیاری از تیم‌های باشگاهی و ملی جهان به منظور اسپانسرینگ و تأمین کیت‌های فوتبال تیم‌ها دارای قرارداد است. از جمله تیم‌های مطرح باشگاهی و ملی که با آدیداس قرارداد دارند:
فعالیت در فوتبال > تیم‌های باشگاهی (زنان و مردان)

لا لیگا اسپانیا
رئال مادرید
سلتاویگو
گرانادا
اوساسونا
پریمیر لیگ انگلیس
پرچمک آستون ویلا
منچستر یونایتد
آرسنال
فولهام
ناتینگهام فارست
سری آ ایتالیا
آس رم
یوونتوس
بوندس‌لیگا آلمان
بایرن‌مونیخ
شالکه
یونیون برلین
لیگ ۱ فرانسه
بوردو
المپیک لیون
لیگ برتر پرتغال
بنفیکا
اردویسه هلند
آژکس
MLS آمریکا
به علت قرارداد بین آدیداس و لیگ MLS تمامی تیم‌های این لیگ (۲۴ تیم) از کیت فوتبال آدیداس استفاده می‌کنند.
سری آ برزیل
اینترناسیونال
سائو پائولو
فلامینگو
فعالیت در فوتبال > تیم‌های ملی (زنان و مردان)

کونمبول (آمریکای جنوبی)
تیم ملی آرژانتین
تیم ملی کلمبیا
تیم ملی پاراگوئه
کونکاکاف (آمریکای شمالی)
تیم ملی مکزیک
یوفا (اروپا)
تیم ملی ایتالیا
تیم ملی اسپانیا
تیم ملی آلمان
تیم ملی ولز
تیم ملی بلژیک
تیم ملی سوئد
تیم ملی اسکاتلند
کاف (آفریقا)
تیم ملی الجزایر
ای اف سی (آسیا)
تیم ملی ژاپن
تیم ملی عربستان
تیم ملی امارات
تیم ملی عراق
قرارداد لیونل مسی با آدیداس

آدیداس کفش‌های لیونل مسی را با نام و لوگو مسی تا سال ۲۰۱۷ عرضه می‌کرد و از سال ۲۰۱۸ نام کفش‌های او را به نمسیس (nemeziz) عرضه کرد. همچنین برای رونمایی از توپ جام جهانی ۲۰۱۸، آدیداس از او استفاده کرد.
فعالیت در ایران

پس از به‌مشکل خوردن فدراسیون فوتبال ایران با برند جیووا، تصمیم گرفته شد تا با آدیداس همکاری شود؛ تیم ملی فوتبال ایران که قبل از انقلاب نیز از سال ۱۹۷۸ آدیداس می‌پوشید، دوباره و پس از سال‌ها از این برند استفاده کرد. آدیداس در سال ۱۳۹۸ بنابر قراردادی تأمین البسه باشگاه فوتبال تراکتور سازی تبریز را بر عهده گرفت.
تیم‌هایی ایرانی که برند پیراهن‌شان آدیداس بوده است:
ذوب‌آهن اصفهان
داماش گیلان
تیم ملی ایران
تراکتور سازی تبریز

یک جفت کفش تمرین فوتبال آدیداس
یک کفش معمولی آدیداس با سه خط که نمایش دهنده لوگوی این کمپانی بر روی کفش‌های آن است
یک جفت کفش مخصوص دو آدیداس
پیراهن اول اسپانیا در جام جهانی ۲۰۱۰ از تولید آدیداس
۴ خرداد

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | خرداد | خرداد | خرداد | خرداد | خرداد |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ |
| ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ |
| ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ |
| ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ |
| ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |  |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۴ خرداد شصت و ششمین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۲۹۹ روز (۳۰۰ روز در سال کبیسه) مانده‌است.
رویدادها

۱۳۸۵ - آغاز تظاهرات ۱۳۸۵ نقده
۱۳۹۳ - آغاز هجوم ملخ‌ها ۱۳۹۳ بشاگرد
زادروزها

۱۲۸۶ ـ عبدالحسین سپنتا، شاعر
۱۳۰۱ ـ عزالدین حسینی، از رهبران و شخصیت‌های دینی و سیاسی مردم کرد
۱۳۳۰ - محمد کاسبی، بازیگر
۱۳۴۵ - احمدرضا عابدزاده، بازیکن فوتبال
۱۳۶۴ - مهرداد اولادی، بازیکن فوتبال
۱۳۶۹ - حمیدرضا علی‌عسگری، بازیکن فوتبال
۱۳۵۶ - احمد باطبی، عکاس، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر