stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هاکی روی یخ در المپیک زمستانی ۲۰۲۲ - انتخابی مردان
دور نهایی انتخابی > گروه E

| جایگاه | Team | Pld | W | OTW | OTL | L | GF | GA | GD | Pts | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  فرانسه | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2022 Winter Olympics |
| 2 |  ایتالیا | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |
| 3 |  لتونی (H) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |
| 4 | Qualifier 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |
نخستین مسابقه(های) در ۲۷ اوت ۲۰۲۰ برگزار خواهد شد. منابع: 
 Host.
دور نهایی انتخابی > گروه F

| جایگاه | Team | Pld | W | OTW | OTL | L | GF | GA | GD | Pts | صلاحیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  دانمارک | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2022 Winter Olympics |
| 2 |  نروژ (H) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |
| 3 |  کرهٔ جنوبی | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |
| 4 | Qualifier 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |  |
نخستین مسابقه(های) در ۲۷ اوت ۲۰۲۰ برگزار خواهد شد. منابع: 
 Host.
امامزاده ذوالفقار

| امامزاده ذوالفقار | امامزاده ذوالفقار |
| --- | --- |
نام: امامزاده ذوالفقار
کشور: ایران
استان: استان سمنان
شهرستان: شهرستان آرادان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: حاجی‌آباد سهرابخانی
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۰۲۴۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ آبان ۱۳۸۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
آدرس: www.ezolfaghar.ir
بنای  امامزاده ذوالفقار مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان آرادان، دهستان یاتری، و در  روستای امامزاده ذوالفقار واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۰۲۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. روستای امامزاده ذوالفقار دارای آب و هوایی خنک تر از مناطق دیگر آرادان به دلیل زمینهای کشاورزی و باغات است همچنین از محصولات اصلی کشاورزی این روستا، گندم، پنبه، خربزه و یونجه را می‌توان نام برد. اکثر قریب به اتفاق اهالی و جوانان این روستا دارای تحصیلات عالی می‌باشند و در ادارات کشور مشغول به فعالیت هستند. اهالی امامزاده ذوالفقار از اقوام مومنی، و بخش دیگری از از آنها ایل الیکایی هستند و به گویش الیکایی صحبت می کنند.
شاینینگ

| شاینینگ | شاینینگ |
| --- | --- |
کوافورث در کنسرت سال ۲۰۰۷: کوافورث در کنسرت سال ۲۰۰۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: هالمستاد، سوئد
ژانر: بلک متال
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–۲۰۰۴, ۲۰۰۴-اکنون
همکاری‌های مرتبط: میهم
اعضا: نیکلاس کوافورث پیتر هاس کریستین لارسون
وبگاه: Shining در مای‌اسپیس
شاینینگ یک گروه دِپرِسیو بلک متال سوئدی‌‌ است که در سال ۱۹۹۶، زمانی که نیکلاس کوافورث، وکالیست بند، دوازده سال بیشتر نداشت، پایه‌گذاری شد. (هرچند نیکلاس کوارفورث، وکالیست بند، شاینینگ را یک بند بلک متال نمی‌داند و در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که متال مزخرف است و شاینینگ را موسیقی‌ای بی‌نظیر و شیطانی خواند) مضامین غنایی موسیقی این گروه محتوای افکار افسرده و پریشان، از جمله مسائل شخصی و اشعار دارای مضامین خودکشی است. نام این گروه برگفته از فیلم یا کتاب «درخشش» نیست، بلکه به گفته کوافورث «راهی به سوی روشنگری» می‌باشد.
تاریخچه

گروه شاینینگ در اوت ۲۰۰۴ پس از آلبوم چهارمشان با نام «سرمای وهم آور» که قرار بود آخرین آلبوم گروه باشد اعلام دیسبند (جدایی) شدن کردند. اما در همان سال گروه شاینینگ با اعضای جدید دوباره متولد شد. پس از آن آلبوم پنجم با نام «هالمستا» که نام شهر مادری کوافورث بود منتشر شد.
موسیقی

شاینینگ به‌طور کاملاً واضح به ترویج خودکشی و استفاده از مواد مخدر می‌پردازد. نیکلاس کوافورث پایه‌گذار و وکالیست گروه با خشنودی ادعا می‌کند نفراتی بوده‌اند که تحت تأثیر موسیقی شاینینگ دست به خودکشی زده‌اند.
از نظر موسیقایی، گروه شاینینگ به مرور از بلک متال رگه دار از سبک دووم، به پروگرسیو بلک متال سوق داده شد و اکنون در موسیقی بند به نسبت گذشته بیشتر از گیتارهای کلاسیک، گیتار سولو، تغییر ضرب آهنگ و تزریق وکال‌های مختلف به موزیک استفاده می‌شود.
نیکلاس کوافورث وکالیست گروه علاقه داشت شنونده‌های گروه را با مضامین نابودی و تجسمات مربوط به خودکشی سیراب کند. در اوایل کار، او از اصطلاح «بلک متال متمایل به خودکشی» برای موزیک گروه خود استفاده کرد تا گروه خود را از «کرم‌های متوسط» (اصطلاح کوافورث برای گروه‌های ضعیف کپی کار) جدا کند. اما در سال ۲۰۰۱ تعداد زیادی از گروه‌های دیگر از این اصطلاح (بلک متال متمایل به خودکشی) برای تعریف ژانر کاری خود استفاده کردند، و این آغاز این بود که نیکلاس دیگر سبک کاری خود را آنگونه توصیف نکند. کوافورث بر این عقیده بود که آن گروه‌ها تصویر ذهنی او را درست متوجه نشده‌اند و از این سبک موسیقی برای درمان و مداوای حال روحی شنونده استفاده می‌کنند، در صورتی که او این ژانر موسیقی را به عنوان یک سلاح در برابر شنوندگان تصویرسازی کرده بود. او اعلام کرد «دیگر شاینینگ را یه گروه بلک متال ننامید» و اصطلاح بلک متال متمایل به خودکشی را «ایده‌ای احمقانه» توصیف کرد.
جدال

کوافورث در ژوئیه ۲۰۰۶ ناپدید شد و خیلی زود شایعه خودکشی وی در جامعه موسیقی متال پیچید. در بیست و سومین روز ماه اوت سال ۲۰۰۶ گروه در وبسایت رسمی خود اعلام کد نیکلاس کوافورث ناپدید شده‌است. در ادامه این اعلامیه گفته شد طبق خواسته شخص کوافورث، گروه با خواننده جدید تحت نام «غول» به کار خود ادامه می‌دهد.
کنسرت گروه در تاریخ ۳ فوریه ۲۰۰۷ که در شهر مادری نیکلاس "هلمستاً برگزار شد، مشخص کرد تمام این مدت "غول" همان نیکلاس کوافورث بوده‌است. کنسرت مذکور بخاطر رفتار خشونت آمیز نیکلاس که گاه‌وبیگاه با خواننده‌های مهمان یعنی "مانیاک" (خواننده سابق میهم)، Attila Csihar و Nattefrost درگیر می‌شد در رسانه‌های سوئد معروف شد. اما دلیل اصلی این شهرت چیز دیگری بود.
به گفته یک شاهد عینی در حین اجرا یکی از تماشاگران به کوافورث نزدیک و آلت تناسلی او را کشید! "غول" پس از گفتن جمله " به من دست نزن!" با لگد به سینه آن مرد کوبید! البته بعداً مشخص شد آن تماشاگر کسی نبود به جز "مانیاک"!
اعضا > اعضای گروه در حال حاضر

نیکلاس کوافورث (غول): وکالیست و گیتار (در استودیو) – (از ۱۹۹۶ تا اکنون)
پیتر هاس: گیتار لید و ریتم (از ۲۰۰۵ تا اکنون)
کریستین لارسون: گیتار بیس (از ۲۰۱۰ تا اکنون)
رینر توئومیکانتو: درامز (از ۲۰۱۲ تا اکنون)
ایوگ والوویرتا: گیتار (در اجرای زنده – از ۲۰۱۲ تا اکنون)
لینک‌های خروجی

Shining در مای‌اسپیس
DARK ESSENCE RECORDS|Shining
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1 
سایر:  هنرمند موزیک‌برینز
جایزه سروانتس

جایزهٔ میگل دو سروانتس (به اسپانیایی: Premio Miguel de Cervantes) جایزه‌ای است در حوزه ادبیات اسپانیایی که هر ساله توسط وزارت فرهنگ اسپانیا به نویسندگان برگزیده اعطا می‌شود. این جایزه را به یاد میگل سروانتس نام نهاده‌اند و ارزش مالی آن ۹۰٬۰۰۰ یورو است، ولی سال۲۰۱۴ به «النا پونیاتوسکا» نویسنده و روزنامه‌نگار مکزیکی ۱۲۵۰۰۰ یورو اهدا شد.
تاریخچه

جایزهٔ ادبی سروانتس در سال ۱۹۷۶ بنیاد گذاشته شد. این جایزه برای مجموعه آثار یک نویسنده هر سال در مادرید پایتخت اسپانیا اهدا می‌شود.
این جایزه که از جمله معتبرترین جوایز ادبی دنیاست، هر سال در سالگرد درگذشت «میگل دو سروانتس»؛ نویسندهٔ مشهور قرن هفدهم کتاب «دن کیخوته» در ماه آوریل توسط وزارت فرهنگ اسپانیا اهدا می‌شود.
مراسم اهدای جایزه سروانتس در دانشگاه مرکزی شهر آلکالا دهنارس، محل تولد میگوئل دوسروانتس برگزار می‌شود.
اعتبار

جایزهٔ ادبی سروانتس که به نوبل ادبیات اسپانیا نیز شهرت دارد، با اهدای جوایز چشمگیر با ارزش مالی زیاد جای معتبری به دست آورده است. جایزهٔ «سروانتس» در ادبیات اسپانیایی‌زبان به لحاظ ارزش فرهنگی و حتی مادی با جایزهٔ نوبل ادبیات برابری می‌کند. این جایزه به همراه جایزه نقدی ۱۹۳٫۰۰۰ دلاری اهدا می‌شود.
این جایزه یک جایزهٔ بین‌المللی است و تنها شرط شرکت در رقابت نویسندگان، نوشتن به زبان اسپانیایی یا ترجمهٔ اسپانیایی کتاب است. به همین دلیل در طول دوران اهدای این جایزه، تقریباً همهٔ برندگان آن، به جز اسپانیایی‌ها از آمریکای جنوبی بوده‌اند.
چون ملاک اصلی جایزهٔ سروانتس زبان مبنا برای رقابت است، به این دلیل می‌توان گفت به جایزهٔ من بوکر شباهت دارد.
برندگان

از برندگان پیشین این جایزه می‌توان به خورخه لوئیس بورخس از آرژانتین، ماریو بارگاس یوسا از پرو و کارلوس فوئنتس از مکزیک، مارگارت آتوود و خوزه امیلیو پاچکو برنه اشاره کرد.
| سال | نام برنده | نام برنده | ملیت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۶ |  | خورخه گیلن |  اسپانیا |
| ۱۹۷۷ |  | آلخو کارپانتیه |  کوبا |
| ۱۹۷۸ |  | داماسو آلونسو |  اسپانیا |
| ۱۹۷۹ |  | خورخه لوئیس بورخس |  آرژانتین |
| ۱۹۷۹ |  | خراردو دیگو |  اسپانیا |
| ۱۹۸۰ |  | خوان کارلوس اونتی |  اروگوئه |
| ۱۹۸۱ |  | اکتاویو پاز |  مکزیک |
| ۱۹۸۲ |  | لوییز روسالس |  اسپانیا |
| ۱۹۸۳ |  | رافائل آلبرتی |  اسپانیا |
| ۱۹۸۴ |  | ارنستو ساباتو |  آرژانتین |
| ۱۹۸۵ |  | گنزالو تورنته بایستر |  اسپانیا |
| ۱۹۸۶ |  | آنتونیو بوئرو بایخو |  اسپانیا |
| ۱۹۸۷ |  | کارلوس فوئنتس |  مکزیک |
| ۱۹۸۸ |  | ماریا زامبرانو |  اسپانیا |
| ۱۹۸۹ |  | آگوستو روا باستوس |  پاراگوئه |
| ۱۹۹۰ |  | آدولفو بیوئی کاسارس |  آرژانتین |
| ۱۹۹۱ |  | فرانسیسکو آیالا |  اسپانیا |
| ۱۹۹۲ |  | دولس ماریا لویاناز |  کوبا |
| ۱۹۹۳ |  | میگل دلیبس |  اسپانیا |
| ۱۹۹۴ |  | ماریو بارگاس یوسا |  پرو |
| ۱۹۹۵ |  | کامیلو خوزه سلا |  اسپانیا |
| ۱۹۹۶ |  | خوزه گارسیا نیه‌تو |  اسپانیا |
| ۱۹۹۷ |  | گیلرمو کابررا اینفانته |  کوبا |
| ۱۹۹۸ |  | خوزه ایه‌رو |  اسپانیا |
| ۱۹۹۹ |  | خورخه ادواردز |  شیلی |
| ۲۰۰۰ |  | فرانسیسکو اومبرال |  اسپانیا |
| ۲۰۰۱ |  | آلبارو موتیس |  کلمبیا |
| ۲۰۰۲ |  | خوزه خیمنز لوزانو |  اسپانیا |
| ۲۰۰۳ |  | گونزالو روخاس |  شیلی |
| ۲۰۰۴ |  | رافائل سانچر فرلوسیو |  اسپانیا |
| ۲۰۰۵ |  | سرخیو پیتول |  مکزیک |
| ۲۰۰۶ |  | آنتونیو گاموندو |  اسپانیا |
| ۲۰۰۷ |  | خوان گلمن |  آرژانتین |
| ۲۰۰۸ |  | خوان مارسه |  اسپانیا |
| ۲۰۰۹ |  | خوزه امیلیو پاچکو |  مکزیک |
| ۲۰۱۰ |  | آناماریا ماتوته |  اسپانیا |
| ۲۰۱۱ |  | نیکانور پارا |  شیلی |
| ۲۰۱۲ |  | خوزه مانوئل کابایرو |  |
| ۲۰۱۳ |  | النا پونیا توسکا | مکزیک |
پی‌نوشت

↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  ملاحسینی، «آشنایی با جایزه‌ی…»، همشهری آنلاین.
↑  Ex-aequo award.
آلکسی بوگایف

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Aleksei Ivanovich Bugayev
زادروز:  ۲۵ اوت ۱۹۸۱
زادگاه:  مسکو ، اتحاد جماهیر شوروی
تاریخ مرگ:  ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴ (۴۳ سال)
محل مرگ:  اوکراین
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  Defender
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  FC Torpedo-2 Moscow |  ۳۶ |  (۳) |
| ۲۰۰۱ |  FC Torpedo Moscow |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  FC Tom Tomsk |  ۳۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  FC Torpedo Moscow |  ۳۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  لوکوموتیو مسکو |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۸ |  FC Tom Tomsk |  ۵۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۸ |  FC Khimki |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  کراسنودار |  ۲۰ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۱۹۳ |  (۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  روسیه |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۴۶, ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵:۴۶, ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ (UTC). 
آلکسی بوگایف (روسی: Алексей Иванович Бугаев؛ ۲۵ اوت ۱۹۸۱ – ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل روسیه بود.
از باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌، می‌توان به لوکوموتیو مسکو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال روسیه بازی کرده‌است.
زندگی شخصی و مرگ

در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۳، بوگایف با داشتن ۴۹۵ گرم مفدرون در کراسنودار دستگیر شد و انتظار می رفت که او به توزیع غیرقانونی مواد مخدر متهم شود. در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴، بوگایف به توزیع مواد مخدر اعتراف کرد و به ۹ و نیم سال زندان محکوم شد. زمانی که بوگایف در زندان بود، به دنبال ثبت نام در ارتش برای خدمت در جنگ اوکراین بود.

سه ماه بعد در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴، بوگایف در جنگ برای روسیه در حمله روسیه به اوکراین کشته شد. به دلیل مرگ وی در منطقه جنگی، جسد وی، یافت نشد.
مهندسی بافت

مهندسی بافت (به انگلیسی: Tissue engineering) به‌عنوان بخشی از دانش زیست‌فناوری، به‌طور عام به معنی توسعه و تغییر در زمینه رشد آزمایشگاهی مولکول‌ها و سلول‌ها در بافت یا عضو، برای جایگزینی یا ترمیم قسمت آسیب دیده بدن است. دانشمندان از سال‌ها قبل قادر به کشت سلول‌ها در خارج از بدن  و محیط دو بعدی بودند، ولی فناوری رشد شبکه‌های پیچیده و سه‌بعدی سلولی برای جایگزینی بافت آسیب دیده اخیراً توسعه یافته‌است. بر اساس تعریف برای ساخت یک بافت به شیوه‌های مهندسی، نیاز به طراحی یک داربست با ساختار فیزیکی مناسب با امکان چسبندگی سلول‌ها به آن، مهاجرت سلولی، تکثیر سلولی و تمایز سلولی و در نهایت رشد و جایگزینی بافت جدید است که همگی این موارد باعث فراهم آوری محیط سه بعدی برای رشد و ارتباطات سلولی می‌شود.
معرفی

مهندسی بافت استفاده از ترکیبی از سلول‌ها، روش‌های مهندسی مواد و عوامل بیوشیمیایی مناسب برای بهبود یا جایگزینی بافت‌های بیولوژیک است. مهندسی بافت شامل استفاده از داربست بافت برای ایجاد یک بافت جدید و زنده برای یک هدف پزشکی می‌باشد که با توجه به گستردگی و اهمیت این موضوع، می‌توان آن را به عنوان یک حوزه در نظر گرفت.
در حالیکه اغلب تعاریف مهندسی بافت طیف وسیعی از کاربردها را پوشش می‌دهد، در اصطلاح به معنی برنامه‌های کاربردی است که کل یا بخشی از بافت (مثل استخوان، غضروف، رگ‌های خونی، مثانه، پوست، عضلات و غیره) را ترمیم یا جایگزین می‌کند. اغلب بافتها نیاز به خواص مکانیکی و ساختاری برای عملکرد مناسب دارند. این اصطلاح نیز برای انجام توابع خاص بیوشیمیایی با استفاده از سلول‌ها در یک سیستم پشتیبانی مصنوعی ایجاد شده‌است (مثلاً پانکراس مصنوعی یا کبدی مصنوعی). اصطلاح بازسازی دارو اغلب به صورت مترادف با مهندسی بافت استفاده می‌شود، گرچه کسانی که در پزشکی احیا کننده فعالیت می‌کنند تأکید بیشتری بر استفاده از سلول‌های بنیادی برای تولید بافت‌ها دارند.
یک تعریف معمولی از مهندسی بافت، همان‌طور که توسط لانگر و وکانتی بیان شده‌است، "یک رشته بین رشته‌ای است که اصول مهندسی و علوم زیستی را در جهت توسعه جایگزین‌های بیولوژیکی که بازسازی، حفظ یا بهبود می‌یابند، اعمال می‌کند. همچنین مهندسی بافت به عنوان "درک اصول رشد بافت و استفاده از آن برای تولید بافت جایگزینی کاربردی برای استفاده بالینی" نیز تعریف شده‌است. شرح بیشتر می‌گوید که "فرضیه اصلی مهندسی بافت این است که کاربرد زیست‌شناسی طبیعی این سیستم، باعث موفقیت بیشتر در ایجاد استراتژی‌های درمانی می‌شود که با هدف جایگزینی، تعمیر، نگهداری یا بهبود عملکرد بافت" هستند. تحولات کلیدی درزمینه چند رشته‌ای مهندسی بافت مجموعه جدیدی از قطعات جایگزین بافت و استراتژی‌های پیاده‌سازی را به دست آورده‌است. پیشرفت‌های علمی در مواد بیولوژیکی، سلول‌های بنیادی، عوامل رشد و تمایز و محیط بیومیمتیک باعث ایجاد فرصت‌های منحصر به فرد برای ساخت بافت‌ها در آزمایشگاه از ترکیبات ماتریس خارج سلولی ("داربست")، سلول‌ها و مولکول‌های فعال بیولوژیکی شده‌است. در میان چالش‌های عمده در حال حاضر با مهندسی بافت، نیاز به عملکرد پیچیده‌تر است، همچنین ثبات عملکردی و بیومکانیک و عروق کشی در بافت‌های آزمایشگاهی که برای پیوند استفاده می‌شوند. موفقیت مداوم مهندسی بافت و توسعه نهایی واحدهای واقعی انسانی از همگرایی پیشرفت‌های مهندسی و تحقیقات اولیه در بافت، ماتریکس، عامل رشد، سلول‌های بنیادی و زیست‌شناسی توسعه، و همچنین مواد و علوم زیستی اصل شده‌است.
از بافت‌های مایع مثل خون سلول‌ها به روش bulk استخراج می‌شوند. استخراج از بافت‌های جامد، سخت‌تر است. معمولاً بافت مالش می‌شود و سپس با آنزیم‌های تریپسین یا کلاژناز هضم می‌شود تا ماتریکس خارج سلولی (ECM) که سلول‌ها را نگه می‌دارد، برداشته شود. بعد از آن، سلول‌ها شناور می‌شوند و با استفاده از سانتریفیوژ استخراج می‌شوند. هضم با تریپسین بسیار وابسته به دما است. در دمای بالاتر هضم ماتریکس سریعتر است، اما آسیب بیشتری ایجاد می‌کند. کلاژناز کمتر وابسته به دما است و باعث کاهش تعداد سلول‌ها می‌شود، اما طول می‌کشد و یک ماده گران‌تر است.
تاریخچه

اولین بار در سال ۱۹۰۰ الکسی کارل واژهٔ مهندسی بافت را مطرح نمود. او به همراه لیندربرگ در انستیتوی مطالعاتی در نیویورک با هدف نگهداری بافت‌های جدید در شرایط آزمایشگاهی و جایگزینی آن‌ها در بدن موجود زنده آزمایش‌هایی را آغاز نمود. پس از کارل و لیندبرگ، کارهای زیادی در این زمینه انجام شد تا اینکه در سال ۱۹۸۰ پوست مصنوعی ساخته شد، و بر روی یک بیمار آزمایش شد. از آن پس به تدریج مهندسی بافت به عنوان یک زمینه یا شاخه جدیدی از علم شروع به گسترش نمود. مهندسی بافت به‌طور عام به معنی توسعه و تغییر در زمینهٔ رشد آزمایشگاهی مولکول‌ها و سلول‌ها در بافت یا عضو، با هدف جایگزینی و ترمیم قسمت آسیب دیده در بدن است. دانشمندان از سال‌ها پیش قادر به کشت سلول‌ها در خارج از بدن بودند اما فناوری رشد شبکه‌های سه بعدی سلولی، با هدف جایگزینی آن به جای بافت آسیب دیده، اخیراً میسر شده‌است.
روش کار

ایده ای که درپس مهندسی بافت قرار دارد ساخت دو نوع اتوگرافت مهندسی است، یکی با رشد دادن سلول‌های خود شخص در محیط آزمایشگاه که بر روی یک داربست انجام می‌شود و دیگری با کاشت یک داربست غیر سلولی در داخل بدن تا سلول‌های بدن بیمار، بافت آسیب دیده را با هدایت داربست ترمیم نمایند. درهر دو مورد، داربست باید همزمان با رشد بافت تخریب شود، بنابراین پس از تکامل و رشد بافت، داربست دیگر وجود نخواهد داشت و بافت تازه تولید شده، می‌تواند مانند بافت از دست رفته عمل کند.
در مهندسی بافت ابتدا یک ماده متخلخل به عنوان ماتریکس خارج سلولی یا داربست برای رشد سلول‌ها تهیه شده و سپس عوامل رشد بر روی آن قرار می‌گیرد. پس از رشد مناسب سلول‌ها در فضای تخلخل‌ها، داربست از محیط آزمایشگاه به درون بدن موجود زنده منتقل می‌شود. به تدریج رگ‌ها به داربست نفوذ می‌کنند تا بتوانند سلول‌ها را تغذیه نمایند. در بافت‌های نرم بدن الزاماً داربست تخریب شده و بافت جدید جایگزین آن می‌شود ولی در بافت‌های سخت، می‌توان از موادی بهره گرفت، که لزوماً تخریب پذیر نباشند.
سلولهای کشت شده می‌توانند سلول‌های ویژه آن بافت یا سلول‌های بنیادی باشند. امروزه سلول‌های بنیادی یکی از جذابترین زمینه‌های تحقیق در علم زیست‌شناسی می‌باشند که دلیل آن را می‌توان در ویژگیهای خاص این سلول‌ها جستجو کرد. در حقیقت سلول بنیادی سلولی با ویژگی خاص است که توانایی خود نوزایی و تمایز به انواع سلول‌های دیگر را داراست این خاصیت سلول‌های بنیادی امکان استفاده از این سلول‌ها را در پزشکی ترمیمی (Regenerative Medicine) یا سلول درمانی فراهم می‌کند و به این دلیل این سلول‌ها در مهندسی بافت به میزان زیادی مورد توجه قرار گرفته‌اند.
مهمترین نگرانی برای هر کاربرد مهندسی بافت، ایمنی بیمار است. مواد توده و مواد حاصل از تخریب یک داربست باید زیست سازگار و قابل پاکسازی و حذف به وسیله بدن باشند. به همان اندازه نیز مهم است که فرایندی که برای شکل‌دهی انتخاب می‌شود، بر روی زیست سازگاری و زیست تخریب پذیری مواد اولیه داربست اثر منفی نگذارد. وظیفه عمده یک داربست هدایت رشد و مهاجرت سلول‌ها از بافتهای مجاور به سمت موضع معیوب یا تسهیل رشد سلول‌های کاشته شده بر روی داربست پیش از پیوند می‌باشد. مطلوب است که سطح از نظر شیمیایی برای چسبندگی و تکثیر سلولی مساعد باشد. قطر بالای حفرات و ارتباط زیاد حفرات برای تشکیل بافت و انتقال مواد مغذی و پسماندهای متابولیک ضروری است. هر چه تخلخل و قطر حفرات افزایش یابد، منجر به افزایش
نسبت سطح به حجم داربست یا به عبارتی سطح بیشتر برای چسبیدن سلول‌ها می‌شود.
در مهندسی بافت از بسیاری از علوم مهندسی برای نیل به این هدف استفاده می‌شود. بیولوژیست‌های سلولی و مولکولی، مهندسین مواد پزشکی، طراحان شبیه‌ساز کامپیوتر، متخصصان تصویر برداری میکروسکوپی و مهندسین رباتیک و نیز بسیاری تجهیزات پیشرفته نظیر بیوراکتورها که بافت‌ها در آنجا رشد نموده و تغذیه می‌شوند، همگی به نوعی در تحقیقات مهندسی بافت سهیم هستند. بافت‌های مصنوعی انسانی نظیر پوست، کبد، استخوان، ماهیچه، غضروف، تاندون، رگ‌های خونی از جمله مواردی هستند که تاکنون بررسی شده‌اند. هدف اولیه کاشتنی‌های مهندسی بافت، شناسایی، ترمیم و بازسازی عیوب و نارسایی‌های بافتی است که برای آن اصول مهندسی و اصول بیولوژیک با هدف تولید جایگزین‌های کامل بافت‌های انسانی ترکیب می‌شوند.
مواد مورد استفاده در مهندسی بافت

به‌طور کلی فلزات، سرامیکها، پلیمرها و آلیاژ و کامپوزیت این مواد در مهندسی بافت استفاده می‌شوند. فلزات دارای استحکام مکانیکی بالایی بوده و در برابر تنش‌های تک بعدی مقاومت مناسبی نشان می‌دهند. ولی از طرفی فلزات در برابر تنش‌های گوناگون و غیر هم محور مقاومت مناسبی نداشته و در اغلب موارد دچار ترک و در نهایت شکست می‌شوند. همچنین در بسیاری از گزارش‌ها، انتقال یون فلزی از پیوند فلزی به بدن بیمار دیده شده‌است.
سرامیک‌ها به لحاظ هدایت استخوانی، یکپارچگی و در برخی موارد القای استخوانی به عنوان یکی از گزینه‌های عالی جهت پیوند بافت تخریب شده به‌شمار می‌روند. از طرفی سرامیک‌ها استحکام مکانیکی مناسبی نداشته و در برابر تنش‌های معمولی نیز رفتاری شکننده دارند. با توجه به این نکته استفاده از این مواد به عنوان افزودنی در بستر پلیمرها به دلیل تنوع در خواص، بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. انتخاب ماده جهت تهیه داربست به میزان زیادی بستگی به نوع بافت مورد نظر دارد. به عنوان مثال سرامیک‌ها و کامپوزیت آن‌ها با پلیمرها جهت بازسازی بافتهای سخت و از پلیمرها جهت بازسازی بافتهای نرم استفاده می‌شود.
به‌طور کلی پلیمرهای مورد استفاده در مهندسی بافت را می‌توان به دو گروه پلیمرهای طبیعی و پلیمرهای سنتزی تقسیم نمود.
تمامی پلیمرهای طبیعی مورد استفاده در مهندسی بافت یا از منابع حیوانی استخراج می‌گردد یا توسط میکروارگانیسم‌ها سنتز می‌شود. با توجه به اینکه این پلیمرها از منابع حیوانی به دست می‌آیند از زیست سازگاری مناسبی درون بدن انسان برخوردار هستند.
سنتز پلیمرها با ویژگی و خصوصیات دلخواه باعث شده که این گروه بزرگ پلیمرها در مهندسی بافت مورد استفاده قرار گیرند. با توجه به نوع، کاربرد و نیاز، می‌توان پلیمری با ویژگی مناسب سنتز نمود.
مواد مورد استفاده در مهندسی بافت > روش‌های تهیه بافت

روش‌های مختلفی برای دستیابی به یک بافت مصنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد که از آن جمله می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
طراحی و رشد بافت‌های انسانی مصنوعی در خارج از بدن برای کاشت بعدی جهت جایگزینی بافت‌های ناسالم. بارزترین مثال در این مورد پیوند پوست است که در درمان سوختگی زخم‌های دیابتی بکار می‌رود.
کاشت محفظه‌های محتوی سلول که باعث ترغیب و القاء رشد و ترمیم بافت می‌گردند. این روش جهت تکثیر و تولید مقادیر زیاد مولکول‌های مورد نیاز برای رشد سلولی نظیر عوامل رشد بکار می‌رود. برای این کار پلیمرهای جدیدی به صورت سه بعدی تولید شده تا چسبندگی و رشد سلول‌های بافت آسیب دیده امکان‌پذیر شود. در این مورد می‌توان به ساخت یک زمینه برای ترمیم ضایعات دندانی اشاره کرد.
تهیه داربست‌هایی از بافت‌های طبیعی انسانی جهت جایگزینی بافت‌های آسیب دیده داخلی. ابتدا جداسازی سلول‌ها از بدن صورت گرفته و در ساختار ماتریکسی قرار می‌گیرند و در انتها درون بدن کاشته می‌شوند. مثالی از این روش ترمیم استخوان، تاندون و غضروف است.
در حال حاضر جایگزین‌های قابل جذب مناسبی از سوی پژوهشگران ارائه شده‌است و بسیاری از آن‌ها خواصی بسیار نزدیک با بافت‌های طبیعی دارند. با وجود این در مورد ترکیبی که بتوان از آن به عنوان یک بافت مصنوعی استفاده نمود همچنان بحث وجود دارد.
هدایت الکتریکی داربست‌های مهندسی بافت یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر عملکرد آن هاست.
به عنوان مثال تحقیقات در زمینه مهندسی بافت استخوان بیشتر بر پایه روش‌های دوم و سوم است. در این مورد ترمیم و جایگزینی استخوان‌های کوچک، پیوند استخوان و هدایت رشد استخوان از موفقیت نسبی برخوردار است، هر چند محققان اعتقاد دارند که سلول‌های بنیادی و سلول‌های استئوبلاست با وجود داربست تخریب پذیر به همراه فاکتورهای رشد، می‌توانند در این راه به آن‌ها کمک کنند. پیوند سلولی اتوژنیک (شکل ژنی مشابه)، از بسیاری از مشکلات نظیر پس زدن عضو بیگانه جلوگیری می‌کند. سلول‌های جداسازی شده تزریق شده به بدن، به تنهایی قادر به شکل‌دادن بافت نیستند. این سلول‌ها نیاز به یک محیط مناسب دارند که در آن ماده حمایت‌کننده مشابه یک زمینه برای کشت سلولی در شرایط داخل شیشه (in vitro) عمل می‌کند.
انواع سلول

سلول‌ها اغلب توسط منبع آن‌ها طبقه‌بندی می‌شوند. سلول‌های اتولوگ (Autolog) سلول‌هایی هستند که از فرد گرفته شده و به خود شخص تزریق می‌شوند. سلول‌های اتولوگ دارای کمترین مشکلات با رد پیوند و انتقال عوامل پاتوژنزا هستند، اما در برخی موارد ممکن است در دسترس نباشند. برای مثال، در بیماری‌های ژنتیکی سلول‌های اتولوگ مناسب موجود نیست. همچنین افراد بسیار بیمار یا سالخورده و نیز بیماران مبتلا به سوختگی شدید، ممکن است مقدار کافی سلول‌های اتولوگ را برای ایجاد سلول‌های مفید مفید نداشته باشند. علاوه بر این، از آنجا که این رده از سلول‌ها باید از بیمار برداشت شود، برخی نگرانی‌ها ازجمله ضرورت انجام جراحی برای چنین عملیاتی است که ممکن است منجر به عفونت محل اهدا یا درد مزمن شود. سلول‌های اتولوگ باید قبل از استفاده از نمونه‌ها کشت شوند: این زمان نیاز دارد، بنابراین راه حل‌های اتولوگ ممکن است خیلی سریع نباشد. به تازگی روند استفاده از سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان و چربی وجود دارد. این سلول‌ها می‌توانند به انواع مختلف بافت از جمله بافت استخوان، غضروف، چربی و عصب تمایز پیدا کنند. تعداد زیادی از سلول‌ها می‌توانند به راحتی و به سرعت از چربی جدا شوند، به این ترتیب پتانسیل ایجاد تعداد زیادی از سلول‌ها را می‌توان سریع و آسان به دست آورد.
سلول‌های آلوژنیک از بدن اهدا کننده از همان گونه‌ها می‌آیند. در حالی که برخی از محدودیت‌های اخلاقی برای استفاده از سلول‌های انسانی برای مطالعات in vitro وجود دارد، استفاده از فیبرو بلاست پوستی از پوست کشت شده انسانی نشان داده‌است که ایمن هستند و بنابراین انتخاب مناسب برای مهندسی بافت پوست هستند.
سلول‌های سینوژنیک این‌ها از افراد گونه‌های دیگر جدا شده‌اند. در سلولهای حیوانی به‌خصوص در آزمایش‌ها با هدف ساخت ایمپلنت‌های قلب و عروق به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفته‌است.
سلول‌های همگنی یا ایزوژنیک از ارگانیزم‌های ژنتیکی مشابه مانند دوقلوها، کلون‌ها یا مدل‌های حیوانات تحقیقاتی بسیار انجماد جدا شده‌اند.
سلول‌های بنیادی سلول‌های نامتعارف هستند که توانایی تقسیم شدن به سلول‌ها را دارند و باعث ایجاد اشکال مختلف سلول‌های تخصصی می‌شوند. با توجه به منبع آنها، سلول‌های بنیادی به سلول‌های بنیادی «بالغ» و «جنینی» تقسیم می‌شوند. بعضی از سلول‌ها در مراحل اولیه جنین بسیار قوی هستند. در حالی که هنوز یک بحث بزرگ اخلاقی در ارتباط با استفاده از سلول‌های بنیادی جنینی وجود دارد، تصور می‌شود که سلول‌های بنیادی دیگری ایجاد شده توسط جایگزین دیگری ممکن است برای ترمیم بافت‌های آسیب دیده یا آسیب دیده مفید باشد، یا می‌توانند برای رشد اندام‌های جدید استفاده شوند.