stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جام جهانی فوتبال
نحوهٔ برگزاری > مسابقهٔ پایانی

مسابقات پایانی با شکل کنونی از سال ۱۹۹۸ اجرایی شد و در طی آن ۳۲ تیم ملی در طول یک ماه در کشورهای میزبان رقابت می‌کنند. دو مرحله وجود دارد: مرحلهٔ گروهی و سپس مرحلهٔ حذفی.
در مرحلهٔ گروهی، تیم‌ها در هشت گروه چهار تیمی به رقابت می‌پردازند. هشت تیم، از جمله میزبان، با سایر تیم‌ها با استفاده از فرمولی بر اساس رده‌بندی جهانی فیفا یا عملکرد در جام‌های جهانی اخیر انتخاب می‌شوند و در گروه‌های جداگانه قرار می‌گیرند. تیم‌های دیگر معمولاً بر اساس معیارهای جغرافیایی به «گلدان‌های» متفاوتی تقسیم می‌شوند و تیم‌های هر گلدان به‌طور تصادفی در هشت گروه قرار می‌گیرند. از جام جهانی ۱۹۹۸، محدودیت‌هایی برای قرعه‌کشی اعمال شده است تا اطمینان حاصل شود که هیچ گروهی شامل بیش از دو تیم اروپایی یا بیش از یک تیم از هر کنفدراسیون دیگری نباشد.
هر گروه یک بازی به‌صورت نوبت‌گردشی را انجام می‌دهد که در آن هر تیم در سه بازی با دیگر تیم‌های هم‌گروه دیدار می‌کند. این بدان معناست که در مجموع شش بازی در یک گروه انجام می‌شود. آخرین دور مسابقات هر گروه به‌طور همزمان برنامه‌ریزی‌شده است تا عدالت بین هر چهار تیم حفظ شود. دو تیم برتر هر گروه به مرحلهٔ حذفی راه می‌یابند. برای رتبه‌بندی تیم‌ها در یک گروه از امتیاز استفاده می‌شود. از جام جهانی ۱۹۹۴، ۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی و صفر امتیاز برای باخت در نظر گرفته شده است؛ تا پیش از این، هر برد ۲ امتیاز و تساوی ۱ امتیاز داشت.
اگر تمام نتایج ممکن (برد، تساوی، باخت) را برای هر شش مسابقه در یک گروه در نظر بگیریم، ۷۲۹ (= ۳۶) ترکیب نتیجه ممکن است. با این حال، ۲۰۷ مورد از این ترکیب‌ها منجر به تساوی بین مقام‌های دوم و سوم می‌شود. در این صورت رده‌بندی بین این تیم‌ها به شرح زیر تعیین می‌شود:
تفاضل گل در همهٔ مسابقات گروهی
تعداد گل زده در همهٔ مسابقات گروهی
اگر دو یا چند تیم بر اساس معیارهای فوق یکسان باشند، رتبه‌بندی آن‌ها به صورت زیر تعیین می‌شود:
امتیازات گرفته شده از یکدیگر (بازی رو در رو)
تفاضل گل با بازی رو در رو
گل‌های زده در بازی رو در رو
امتیازات بازی جوانمردانه که بر اساس تعداد کارت‌های زرد و قرمز دریافتی در مرحله گروهی مشخص می‌شود:
کارت زرد: ۱ امتیاز منفی
کارت قرمز غیرمستقیم (کارت زرد دوم): ۳ امتیاز منفی
کارت قرمز مستقیم: ۴ امتیاز منفی
کارت زرد و کارت قرمز مستقیم: ۵ امتیاز منفی
در صورتی که هر یک از تیم‌های بالا پس از اعمال ضوابط بالا یکسان باشند، رتبه‌بندی آن‌ها با قرعه‌کشی انجام خواهد شد
مرحلهٔ حذفی یک رقابت تک‌حذفی است که در آن تیم‌ها در یک مسابقه با یکدیگر بازی می‌کنند و در صورت لزوم از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شود. این مرحله با مرحلهٔ یک شانزدهم پایانی (یا دور دوم) آغاز می‌شود که در آن تیم اول هر گروه با تیم دوم یک گروه دیگر بازی می‌کند. پس از آن مرحلهٔ یک چهارم پایانی، نیمه‌پایانی، رده‌بندی (مقابلهٔ تیم‌های سوم و چهارم) و بازی‌پایانی دنبال می‌شود.
در ۱۰ ژانویهٔ ۲۰۱۷، فیفا فرمت جدیدی را تصویب کرد، جام جهانی ۴۸ تیمی (برای پذیرش تیم‌های بیشتر)، که شامل ۱۶ گروه سه تیمی می‌شود و از هر گروه، دو تیم اول به مرحلهٔ حذفی صعود می‌کنند و مرحلهٔ حذفی دارای ۳۲ تیم خواهد بود.
میزبان‌ها

مقالهٔ اصلی: میزبان‌های جام جهانی فوتبال
میزبان‌ها > عملکرد

همچنین ببینید: حضور در جام جهانی و آمارهای مرتبط
شش قهرمان از هشت قهرمان، یکی از قهرمانی‌های خود را در حالی که میزبان بوده به دست آورده، استثناها یکی تیم ملی برزیل است که پس از شکست در بازی تعیین‌کننده در زمین خود در سال ۱۹۵۰ نایب قهرمان شد و در نیمه‌نهایی سال ۲۰۱۴ مقابل آلمان شکست خورد، و دوم اسپانیا است که در سال ۱۹۸۲ در زمین خانگی فقط توانست به دور دوم راه یابد. انگلستان تنها عنوان قهرمانی‌اش را در سال ۱۹۶۶ که میزبان بود به دست آورد. اروگوئه (۱۹۳۰)، ایتالیا (۱۹۳۴)، آرژانتین (۱۹۷۸) و فرانسه (۱۹۹۸) اولین قهرمانی خود را هنگامی که میزبان بودند کسب کردند در حالی که آلمان (۱۹۷۴) دومین قهرمانی خود را در زمین خانگی کسب کرد.
کشورهای دیگر نیز هنگام میزبانی مسابقات موفق بوده‌اند. سوئیس (یک چهارم نهایی ۱۹۵۴)، سوئد (نایب قهرمانی در سال ۱۹۵۸)، شیلی (مقام سوم در سال ۱۹۶۲)، کرهٔ جنوبی (مقام چهارم در سال ۲۰۰۲) و مکزیک (یک چهارم نهایی در سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۶) همگی بهترین نتایج‌شان در ادوار جام جهانی را در هنگام میزبانی کسب کردند. تاکنون، آفریقای جنوبی (۲۰۱۰) و قطر (۲۰۲۲) تنها کشورهای میزبانی بوده‌اند که نتوانسته‌اند از دور گروهی صعود کنند.
نتایج > تیم‌های راه‌یافته به نیمه‌نهایی

همچنین ببینید: حضور در جام جهانی و آمارهای مرتبط
| تیم | قهرمانی | نایب‌قهرمانی | سومی | چهارمی | مجموع نیمه‌نهایی‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  برزیل | ۵ (۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴، ۲۰۰۲) | ۲ (۱۹۵۰*، ۱۹۹۸) | ۲ (۱۹۳۸، ۱۹۷۸) | ۲ (۱۹۷۴، ۲۰۱۴*) | ۱۱ |
|  آلمان | ۴ (۱۹۵۴، ۱۹۷۴*، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴) | ۴ (۱۹۶۶، ۱۹۸۲، ۱۹۸۶، ۲۰۰۲) | ۴ (۱۹۳۴، ۱۹۷۰، ۲۰۰۶*، ۲۰۱۰) | ۱ (۱۹۵۸) | ۱۳ |
|  ایتالیا | ۴ (۱۹۳۴*، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲، ۲۰۰۶) | ۲ (۱۹۷۰، ۱۹۹۴) | ۱ (۱۹۹۰*) | ۱ (۱۹۷۸) | ۸ |
|  آرژانتین | ۳ (۱۹۷۸*، ۱۹۸۶، ۲۰۲۲) | ۳ (۱۹۳۰، ۱۹۹۰، ۲۰۱۴) |  |  | ۶ |
|  فرانسه | ۲ (۱۹۹۸*، ۲۰۱۸) | ۲ (۲۰۰۶، ۲۰۲۲) | ۲ (۱۹۵۸، ۱۹۸۶) | ۱ (۱۹۸۲) | ۷ |
|  اروگوئه | ۲ (۱۹۳۰*، ۱۹۵۰) |  |  | ۳ (۱۹۵۴، ۱۹۷۰، ۲۰۱۰) | ۵ |
|  انگلستان | ۱ (۱۹۶۶*) |  |  | ۲ (۱۹۹۰، ۲۰۱۸) | ۳ |
|  اسپانیا | ۱ (۲۰۱۰) |  |  | ۱ (۱۹۵۰) | ۲ |
|  هلند |  | ۳ (۱۹۷۴، ۱۹۷۸، ۲۰۱۰) | ۱ (۲۰۱۴) | ۱ (۱۹۹۸) | ۵ |
|  مجارستان |  | ۲ (۱۹۳۸، ۱۹۵۴) |  |  | ۲ |
|  چک |  | ۲ (۱۹۳۴، ۱۹۶۲) |  |  | ۲ |
|  سوئد |  | ۱ (۱۹۵۸*) | ۲ (۱۹۵۰، ۱۹۹۴) | ۱ (۱۹۳۸) | ۴ |
|  کرواسی |  | ۱ (۲۰۱۸) | ۲ (۱۹۹۸، ۲۰۲۲) |  | ۳ |
|  لهستان |  |  | ۲ (۱۹۷۴، ۱۹۸۲) |  | ۲ |
|  اتریش |  |  | ۱ (۱۹۵۴) | ۱ (۱۹۳۴) | ۲ |
|  پرتغال |  |  | ۱ (۱۹۶۶) | ۱ (۲۰۰۶) | ۲ |
|  بلژیک |  |  | ۱ (۲۰۱۸) | ۱ (۱۹۸۶) | ۲ |
|  ایالات متحده آمریکا |  |  | ۱ (۱۹۳۰) |  | ۱ |
|  شیلی |  |  | ۱ (۱۹۶۲*) |  | ۱ |
|  ترکیه |  |  | ۱ (۲۰۰۲) |  | ۱ |
|  صربستان |  |  |  | ۲ (۱۹۳۰، ۱۹۶۲) | ۲ |
|  روسیه |  |  |  | ۱ (۱۹۶۶) | ۱ |
|  بلغارستان |  |  |  | ۱ (۱۹۹۴) | ۱ |
|  کرهٔ جنوبی |  |  |  | ۱ (۲۰۰۲) | ۱ |
|  مراکش |  |  |  | ۱ (۲۰۲۲) | ۱ |
نتایج > بهترین عملکرد بر پایهٔ کنفدراسیون

همچنین ببینید: حضور در جام جهانی و آمارهای مرتبط
تا به امروز، فینال جام جهانی فقط توسط تیم‌هایی از کنفدراسیون‌های یوفا (اروپا) و کونمبول (آمریکای جنوبی) برگزار شده است. کشورهای اروپایی دوازده عنوان قهرمانی را به دست آورده‌اند، در حالی که آمریکای جنوبی ۱۰ عنوان را کسب کرده است. تاکنون تنها سه تیم از خارج از این دو قاره تاکنون به نیمه‌نهایی این رقابت‌ها رسیده‌اند: ایالات متحدهٔ آمریکا (کونکاکاف) در ۱۹۳۰، کرهٔ جنوبی (ای‌اف‌سی) در ۲۰۰۲ و مراکش در ۲۰۲۲. بهترین نتیجهٔ یک تیم از کنفدراسیون فوتبال آفریقا حضور مراکش در نیمه‌نهایی ۲۰۲۲ بوده و از این قاره کامرون در ۱۹۹۰، سنگال در ۲۰۰۲ و غنا در ۲۰۱۰ در یک‌چهارم نهایی حضور داشته‌اند. دو تیم از کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه در جام جهانی حضور داشته و آن دو تیم استرالیا و نیوزیلند هستند.
برزیل، آرژانتین، اسپانیا، و آلمان تنها تیم‌هایی هستند که در خارج از کنفدراسیون قاره‌ای خود قهرمان جام جهانی شدند؛ برزیل در اروپا (۱۹۵۸)، آمریکای شمالی (۱۹۷۰ و ۱۹۹۴) و آسیا (۲۰۰۲) قهرمان شد. آرژانتین قهرمان جام جهانی در آمریکای شمالی در ۱۹۸۶ و آسیا در ۲۰۲۲ شد، در حالی که اسپانیا در آفریقا در جام جهانی ۲۰۱۰ قهرمان شد. در ۲۰۱۴ آلمان اولین تیم اروپایی بود که در قارهٔ آمریکا قهرمان شد.
| کنفدراسیون | ای‌اف‌سی | سی‌ای‌اف | کونکاکاف | کونمبول | اواف‌سی | یوفا | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| تیم‌ها | ۴۳ | ۴۹ | ۴۶ | ۸۹ | ۴ | ۲۵۸ | ۴۸۹ |
| یک‌هشتم | ۹ | ۱۱ | ۱۵ | ۳۷ | ۱ | ۹۹ | ۱۷۲ |
| یک‌چهارم | ۲ | ۴ | ۵ | ۳۶ | ۰ | ۱۰۵ | ۱۵۲ |
| نیمه‌نهایی | ۱ | ۱ | ۱ | ۲۳ | ۰ | ۶۲ | ۸۸ |
| فینال | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۵ | ۰ | ۲۹ | ۴۴ |
| قهرمان | ۰ | ۰ | ۰ | ۱۰ | ۰ | ۱۲ | ۲۲ |
| نایب‌قهرمان | ۰ | ۰ | ۰ | ۵ | ۰ | ۱۷ | ۲۲ |
| سوم | ۰ | ۰ | ۱ | ۳ | ۰ | ۱۸ | ۲۲ |
| چهارم | ۱ | ۱ | ۰ | ۵ | ۰ | ۱۵ | ۲۲ |
جوایز

مقالهٔ اصلی: بهترین‌های جام جهانی فوتبال
در پایان هر جام جهانی، جوایزی به بازیکنان و تیم‌ها برای دستاوردهایی غیر از آخرین موقعیت‌های تیمی آن‌ها در مسابقات اهدا می‌شود. در حال حاضر شش جایزه وجود دارد:
| جایزه | برای | تعیین‌کننده | نخستین اعطا | توضیحات | ارجاع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| توپ طلا | بهترین بازیکن | رأی‌گیری از اهالی رسانه | ۱۹۸۲ | توپ نقره و توپ برنز به بازیکنانی تعلق می‌گیرد که در رأی‌گیری دوم و سوم شوند |  |
| کفش طلا | بهترین گلزن | تعداد گل | ۱۹۸۲ | با اینکه برای نخستین بار از سال ۱۹۸۲ این جایزه اعطا شده، اما طبق تصمیم فیفا، برای همهٔ ادوار جام جهانی تعمیم داده شد |  |
| دستکش طلا | بهترین دروازه‌بان | گروه مطالعات فنی فیفا | ۱۹۹۴ | قبلاً جایزهٔ یاشین نام داشت |  |
|  بهترین بازیکن جوان | بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال | گروه مطالعات فنی فیفا | ۲۰۰۶ |  |  |
| بازی جوانمردانهٔ فیفا | تیم ارائه‌کنندهٔ بازی جوانمردانه | کمیتهٔ بازیٔ جوانمردانه فیفا | ۱۹۷۸ | تعیین معیارهای بازی جوانمردانه بر اساس سیستم امتیازدهی کمیتهٔ بازی جوانمردانه در فیفا است |  |
| سرگرم‌کننده‌ترین تیم | تیم ارائه‌کنندهٔ بازی‌های سرگرم‌کننده | نظرسنجی از عموم | ۱۹۹۴ |  |  |
از جام جهانی ۱۹۹۸ تیم ستارگان متشکل از بهترین بازیکنان مسابقات نیز برای هر مسابقه اعلام شده است.
آمارها و رکوردها

مقالهٔ اصلی: رکوردها و آمار و ارقام جام جهانی فوتبال
همچنین ببینید: فهرست برندگان جام جهانی فوتبال و حضور در جام جهانی و آمارهای مرتبط
پنج بازیکن در جام‌های جهانی مختلف، مشترکاً رکورد بیشترین حضور در جام‌های جهانی را دارند: آنتونیو کارباخال (۱۹۵۰–۱۹۶۶)، رافائل مارکز (۲۰۰۲–۲۰۱۸)، لوتار ماتئوس (۱۹۸۲–۱۹۹۸)، لیونل مسی (۲۰۰۶–۲۰۲۲) و کریستیانو رونالدو (۲۰۰۶–۲۰۲۲) که همگی در ۵ جام جهانی حضور داشتند؛ رونالدو اولین و تنها بازیکنی است که در ۵ تورنمنت مختلف جام جهانی گلزنی کرده است، و مسی با ۲۶ بازی، بیشترین بازی را در جام جهانی انجام داده است. دیژالما سانتوس (۱۹۵۴–۱۹۶۲)، فرانتس بکن‌باوئر (۱۹۶۶–۱۹۷۴) و فیلیپ لام (۲۰۰۶–۲۰۱۴) تنها بازیکنانی هستند که در سه جام جهانی عضو تیم‌های ستارگان بودند.
میروسلاو کلوزه (۲۰۰۲–۲۰۱۴) با ۱۶ گل بهترین گلزن تاریخ جام جهانی است. او رکورد ۱۵ گل رونالدو (۱۹۹۸–۲۰۰۶) را در بازی نیمه‌نهایی ۲۰۱۴ مقابل برزیل شکست. گرد مولر (۱۹۷۰–۱۹۷۴) با ۱۴ گل در ردهٔ سوم است. گلزن چهارم، ژوست فونتن، رکورددار بیشترین گل زده در یک جام جهانی نیز هست، همهٔ ۱۳ گل او در جام جهانی ۱۹۵۸ به ثمر رسید.
در نوامبر ۲۰۰۷، فیفا اعلام کرد که اعطای مدال به همه اعضای تیم باید عطف به ماسبق شود و به تمام اعضای تیم‌های قهرمان جام جهانی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۴ مدال‌های طلا اعطا شود. درنتیجه پله تنها بازیکن دارنده سه مدال طلای جام جهانی (۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۰) شد؛ اگرچه به دلیل مصدومیت در فینال ۱۹۶۲ بازی نکرده بود. ۲۰ بازیکن دیگر دو مدال طلا دارند. هفت بازیکن هر سه نوع مدال جام جهانی (طلا، نقره و برنز) را به دست آورده‌اند که پنج نفرشان از تیم ۱۹۶۶–۱۹۷۴ آلمان غربی بودند: فرانتس بکن‌باوئر، یورگن گرابوفسکی، هورشت-دیتر هوتگس، سپ مایر، و ولفگانگ اویرات (۱۹۶۶–۱۹۷۴)، نفر ششم، فرانکو بارزی ایتالیایی (۱۹۸۲، ۱۹۹۰، ۱۹۹۴) و جدیدترین آنها میروسلاو کلوزه آلمان (۲۰۰۲–۲۰۱۴) با چهار مدال متوالی.
ماریو زاگالو، فرانتس بکن‌باوئر و دیدیه دشان تنها افرادی هستند که تا به امروز هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان سرمربی قهرمان جام جهانی شده‌اند. زاگالو در سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ به عنوان بازیکن و در سال ۱۹۷۰ به عنوان سرمربی قهرمان شد. بکن باوئر در سال ۱۹۷۴ به عنوان کاپیتان و در سال ۱۹۹۰ به عنوان سرمربی قهرمان شد. دشان این کار را در سال ۲۰۱۸ پس از قهرمانی در سال ۱۹۹۸ به عنوان کاپیتان تکرار کرد. ویتوریو پوتسو تنها سرمربی‌ای است که تاکنون دو جام جهانی (۱۹۳۴ و ۱۹۳۸) را برده است. همهٔ سرمربیان قهرمان جام جهانی، اهل همان کشوری بودند که قهرمان شد.
در بین تیم‌های ملی، آلمان و برزیل بیشترین بازی را در جام جهانی انجام داده‌اند (۱۰۹ بازی)، آلمان رکورددار حضور در فینال‌ها (۸)، نیمه نهایی (۱۳) و یک چهارم نهایی (۱۶) است، در حالی که برزیل رکوردار بیشترین حضور در جام جهانی (۲۱)، بیشترین برد (۷۳) و بیشترین گل زده (۲۲۹) است. این دو تیم دو بار در جام جهانی، در فینال ۲۰۰۲ و در نیمه‌نهایی ۲۰۱۴ با یکدیگر بازی کرده‌اند.
آمارها و رکوردها > بهترین گلزنان

مقالهٔ اصلی: بهترین گلزنان جام جهانی فوتبال
| رتبه | بازیکن | گل |
| --- | --- | --- |
| ۱ |  میروسلاو کلوزه | ۱۶ |
| ۲ |  رونالدو نازاریو | ۱۵ |
| ۳ |  گرد مولر | ۱۴ |
| ۴ |  ژوست فونتن | ۱۳ |
| ۴ |  مسی | ۱۳ |
| ۶ |  پله | ۱۲ |
| ۶ |  امباپه | ۱۲ |
| ۸ |  یورگن کلینزمن | ۱۱ |
| ۸ |  شاندور کوچیش | ۱۱ |
آمارها و رکوردها > عملکرد تیم‌ها

مقالهٔ اصلی: حضور در جام جهانی و آمارهای مرتبط
با این که تا سال ۱۹۹۰ هر برد ۲ امتیاز داشت، در جدول رده‌بندی تیم‌ها، برای هر برد ۳ امتیاز، هر مساوی ۱ امتیاز و هر باخت ۰ امتیاز در نظر گرفته شده است. طبق یک قرارداد آماری در فوتبال، مسابقاتی که در وقت اضافه به نتیجه می‌رسند به‌صورت برد و باخت محاسبه می‌شوند اما مسابقاتی که در  ضربات پنالتی نتیجهٔ آن‌ها مشخص می‌شود به‌صورت تساوی محاسبه می‌شوند. تیم‌ها بر اساس مجموع امتیازات، سپس تفاضل گل و سپس گل‌های زده رتبه‌بندی شده‌اند.
| ردیف | تیم | حضور | قهرمانی | تعداد بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  برزیل | ۲۲ | ۵ | ۱۱۴ | ۷۶ | ۱۹ | ۱۹ | ۲۳۷ | ۱۰۸ | ۱۲۹+ | ۲۴۷ |
| ۲ |  آلمان | ۲۰ | ۴ | ۱۱۲ | ۶۸ | ۲۱ | ۲۳ | ۲۳۲ | ۱۳۰ | ۱۰۲+ | ۲۲۵ |
| ۳ |  آرژانتین | ۱۸ | ۳ | ۸۸ | ۴۷ | ۱۷ | ۲۴ | ۱۵۲ | ۱۰۱ | ۵۱+ | ۱۵۸ |
| ۴ |  ایتالیا | ۱۸ | ۴ | ۸۳ | ۴۵ | ۲۱ | ۱۷ | ۱۲۸ | ۷۷ | ۵۱+ | ۱۵۶ |
| ۵ |  فرانسه | ۱۶ | ۲ | ۷۳ | ۳۹ | ۱۴ | ۲۰ | ۱۳۶ | ۸۵ | ۵۱+ | ۱۳۱ |
| ۶ |  انگلیس | ۱۶ | ۱ | ۷۴ | ۳۲ | ۲۲ | ۲۰ | ۱۰۴ | ۶۸ | ۳۶+ | ۱۱۸ |
| ۷ |  اسپانیا | ۱۶ | ۱ | ۶۷ | ۳۱ | ۱۷ | ۱۹ | ۱۰۸ | ۷۵ | ۳۳+ | ۱۱۰ |
| ۸ |  هلند | ۱۱ | ۰ | ۵۵ | ۳۰ | ۱۴ | ۱۱ | ۹۶ | ۵۲ | ۴۴+ | ۱۰۴ |
ژول ریمه رئیس فیفا، کنفدراسیون‌ها را متقاعد کرد که یک مسابقهٔ بین‌المللی فوتبال را تبلیغ کنند.
ورزشگاه سنتناریو، محل برگزاری اولین فینال جام جهانی در سال ۱۹۳۰ در مونته‌ویدئو، اروگوئه
بازی افتتاحیهٔ ورزشگاه ماراکانا در ریو دو ژانیرو، اندکی پیش از جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰
نمای داخلی ورزشگاه اف‌ان‌بی در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی، در حین مسابقه‌ای در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰
الیزابت دوم در حال اهدای جام ژول ریمه به بابی مور، کاپیتان انگلستان در جام جهانی ۱۹۶۶
جام کنونی در دست عثمان دمبله. این جام از سال ۱۹۷۴ ارائه شده است.
نقشهٔ میزبانان جام جهانی فوتبال، ۱۹۳۰–۲۰۲۲. سبز: یک بار؛ سبز تیره: دو بار؛ سبز روشن: برنامه‌ریزی شده
نمایندگان روسیه انتخاب این کشور به عنوان میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ را جشن می‌گیرند.
نقشهٔ بهترین نتیجهٔ کشورها در جام جهانی
اهالی کرهٔ جنوبی در حال تماشای بازی تیم ملی کشورشان در سئول پلازا در طول جام جهانی ۲۰۰۲. کره‌ای‌ها اولین کشور آسیایی بودند که به نیمه‌نهایی رسیدند.
لیونل مسی آرژانتینی رکورد ۲۶ بازی جام جهانی را در مجموع پنج دوره به ثبت رسانده است.
کریستیانو رونالدو اولین و تنها بازیکنی است که در پنج دوره گلزنی کرده است.
میروسلاو کلوزه با ۱۶ گل در چهار جام جهانی، بهترین گلزن جام جهانی است.
محمود فرشیدی

| محمود فرشیدی | محمود فرشیدی |
| --- | --- |
وزیر آموزش و پرورش: وزیر آموزش و پرورش
دوره مسئولیت ۱۸ آبان ۱۳۸۴ – ۱۰ آذر ۱۳۸۶: دوره مسئولیت ۱۸ آبان ۱۳۸۴ – ۱۰ آذر ۱۳۸۶
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: علی‌اصغر فانی (سرپرست)
پیش از: علیرضا علی‌احمدی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۷ خرداد ۱۳۳۰
درگذشته: ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ (۷۳ سال)
ملیت: ایرانی
فرزندان: ۴
پیشه: سیاستمدار
محمود فرشیدی (۷ خرداد ۱۳۳۰ – ۲۲ اسفند ۱۴۰۳) سیاستمدار و وزیر آموزش و پرورش در دولت رئیس جمهور، محمود احمدی‌نژاد بود که در آذر ۱۳۸۶ کنار گذاشته شد و علیرضا علی‌احمدی (رئیس دانشگاه پیام نور و باجناق احمدی‌نژاد) جایگزین وی گشت.
طرح سئوالات توهین‌آمیز نسبت به پیامبر اسلام در یکی از آزمون‌ها و سرکوب و برخورد با اعتراضات صنفی معلمان انتقادات فراوانی علیه وی برانگیخت.
برین ویلسون

برین ویلسون (انگلیسی: Bryon Wilson؛ زادهٔ ۷ آوریل ۱۹۸۸) ورزشکار اسکی نمایشی اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
بیل کالوین

| بیل کالوین | بیل کالوین | بیل کالوین | بیل کالوین |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۳ دسامبر ۱۹۳۴ تورنتو
درگذشت:  ۳ نوامبر ۲۰۱۰ (۷۵ سال)
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱۷۸ سانتیمتر)
وزن:  ۱۶۵ پوند (۷۵ کیلوگرم؛ ۱۱ سنگ ۱۱ پوند)
پست:  Left Wing
بازی برای:  Toledo Mercurys
تیم ملی:   کانادا
سوابق بازی:  ۱۹۵۶–۱۹۶۲
بیل کالوین (انگلیسی: Bill Colvin; ۳ دسامبر ۱۹۳۴ – ۳ نوامبر ۲۰۱۰) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
ایرگولی

مکان
| ایرگولی Irgòli | ایرگولی Irgòli |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ایرگولی: ایرگولی
ناحیه: ساردینیا
استان / شهرستان: استان نیورو (NU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۵٫۰ کیلومتر مربع (۲۹٫۰ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲٬۲۷۷
 • تراکم: ۳۰/کیلومتر مربع (۷۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 08020
پیش‌شماره تلفن: 0784
ایرگولی (به ایتالیایی: Irgoli) یک کومونه در ایتالیا است که در استان نیورو واقع شده‌است.
خصوصیات

ایرگولی ۷۵٫۰ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
چن دکوان

چن دکوان (انگلیسی: Chen Dequan؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۹۵) اسکیت‌باز سرعت اهل چین است.
آری شفر

| آری شِفر | آری شِفر |
| --- | --- |
خودنگاره در سن ۴۳ سالگی، ۱۸۳۸: خودنگاره در سن ۴۳ سالگی، ۱۸۳۸
زادهٔ: ۱۰ فوریهٔ ۱۷۹۵ دوردرخت
درگذشت: ۱۵ ژوئن ۱۸۵۸ (۶۳ سال) ارژانتوی
ملیت: هلند
شناخته‌شده برای: نقاشی
جنبش: رمانتیسم
یکی از آثار برجسته آری شفر که در آن تصویر دیدار دانته و ویرژیل از روح پائولو و فرانچسکا که در کتاب دوزخ، کمدی الهی به شرح آن پرداخته شده‌است. را به تصویر کشیده‌است
آری شِفر (هلندی: Ary Scheffer; ۱۰ فوریهٔ ۱۷۹۵ – ۱۵ ژوئن ۱۸۵۸) یک نقاش رمانتیک اهل هلند و فرانسه بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است.
نگارخانه

وسوسه مسیح
عشق زمینی و آسمانی
فاوست و مارگارت در باغ
اورفئوس بر مرگ اوریدیس می‌گرید
مرگ سنت لوئیس
آخرین عشا ربانی سنت لوئیس
خانه آری شفر در پاریس
مجسمه آری شفر در دوردرخت، هلند
پرتره پرنسس ماری اورلئانز
سوکجونگ چوسان

با سوکجونگ، پادشاه گوریو اشتباه نشود.
| سوک‌جونگ چوسان | سوک‌جونگ چوسان |
| --- | --- |
نوزدهمین پادشاه چوسان: نوزدهمین پادشاه چوسان
سلطنت: ۱۶۷۴–۱۷۲۰
پیشین: هیونجونگ
جانشین: گیونگ‌جونگ
زاده: ۷ اکتبر ۱۶۶۱ گیونگ‌هوی گونگ، پادشاهی چوسان
درگذشته: ۱۲ ژوئیهٔ ۱۷۲۰ (۵۸ سال) گیونگ‌هوی گونگ، پادشاهی چوسان
آرامگاه: میونگ‌رونگ، گویانگ
همسر(ان): ملکه‌ها: ملکه این‌گیونگ ملکه این‌هیون ملکه این‌وون  صیغه‌های سلطنتی: جانگ هی-بین چوی سوک-بین پارک میونگ-بین کیم یونگ-بین کیم گوی-این  یو سو-اوی
فرزند(ان):  یی یون، پادشاه گیونگ‌جونگ  یی گوم، پادشاه یونگ‌جو 
خاندان: قبیله جون‌جو یی
پدر: پادشاه هیون‌جونگ
مادر: ملکه میونگ‌سونگ
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سوکجونگ چوسان: سوکجونگ چوسان
هانگول: 숙종
هانجا: 肅宗
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Sukjong
مک‌کیون–ریشاور: Sukchong
نام تولد: نام تولد
هانگول: 이순
هانجا: 李焞
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: I Sun
مک‌کیون–ریشاور: Yi Sun
پادشاه سوک‌جونگ (انگلیسی: Sukjong of Joseon) (۷ اکتبر ۱۶۶۱ – ۱۲ ژوئیه ۱۷۲۰) با نام شخصی یی سون، نوزدهمین پادشاه چوسان بوده است که پس از عزل پدرش پادشاه هیون‌جونگ به قدرت رسید.  پس از مرگ وی، پسر بزرگترش گیونگ‌جونگ جانشین او شد.
تولد تا تاجگذاری

پادشاه سوکجونگ در هشتم سپتامبر ۱۶۶۱ (پانزدهمین روز از هشتمین ماه قمری) از پادشاه هیئونجونگ چوسان و ملکه میونگ سونگ در کاخ چانگ دوک به دنیا آمد. نام نسبت داده شده به وی آی سان بود. او در سال ۱۶۶۷ (۶ سالگی) به عنوان شاهزاده میونگ بو رسید و در سال ۱۶۷۴ (۱۳ سالگی) به عنوان نوزدهمین پادشاه چوسان به تخت نشست.
سیاست

پادشاه سوک جونگ سیاستمدار باهوشی بود ولی دوران حکومت وی با برخی از شدیدترین نبردهای حزبی در تاریخ سلسله چوسان همراه شده است. سوکجونگ به منظور قدرتمندتر کردن اختیارات سلطنتی متناوباً حزب در قدرت را با حزبی دیگر جایگزین می‌نمود. با هر بار تغییر دولت که هوانگوک (در لغت به معنی گردش دولت) نامیده می‌شد، حزب بازنده با اعدام‌ها و تبعیدها به‌طور کامل از صحنه سیاست محو می‌شد. با اینحال تغییرات پر هرج و مرج دولت به‌طور قابل ملاحظه‌ای بر زندگی عادی مردم تأثیری نمی‌گذاشت و دوران وی به عنوان یکی از کامیاب‌ترین زمان‌ها مورد توجه می‌باشد.
مرگ

دوران سلطنت سوکجونگ پیشرفت کشاورزی در مناطق دوردست و افزایش فعالیت‌های فرهنگی به مانند انتشار کتاب‌ها را به خود دید. او بعد از ۴۶ سال حکومت در سال ۱۷۲۰ در سن ۵۸ سالگی فوت نمود. وی در منطقه گیونگی و شهر گویانگ در داخل پنج مقبره سلطنتی غربی به خاک سپرده شد.
خانواده > اجداد

پدر: پادشاه هیون‌جونگ (۱۴ مارس ۱۶۴۱—۱۷ سپتامبر ۱۶۷۴)
پدربزرگ: پادشاه هیوجونگ (۳ ژوئیه ۱۶۱۹—۲۳ ژوئن ۱۶۵۹)
مادربزرگ: ملکه این‌سون از قبیلهٔ دوک‌سو جانگ (۹ فوریه ۱۶۱۹—۱۹ مارس ۱۶۷۴)
مادر: ملکه میونگ‌سونگ از قبیلهٔ چونگ‌پونگ کیم (۱۳ ژوئن ۱۶۴۲—۲۱ ژانویه ۱۶۸۴)
پدربزرگ: کیم یوم-یونگ (۱۶۱۹—۱۶۷۵)
مادربزرگ: بانو سونگ از قبیلهٔ یون‌جین سونگ (۱۶۲۱—۱۶۶۰)
خانواده > همسران و فرزندان

ملکه این‌گیونگ از قبیلهٔ گوانگ‌سان کیم (۲۵ اکتبر ۱۶۶۱—۱۶ دسامبر ۱۶۸۰)
دختری با نام نامعلوم (۲۷ آوریل ۱۶۷۷—۱۳ مارس ۱۶۷۸)
دختری با نام نامعلوم (۲۳ اکتبر ۱۶۷۹—۱۶۷۹)
سقط جنین (۲۰ ژوئیه ۱۶۸۰)
ملکه این‌هیون از قبیلهٔ یوهونگ مین (۱۵ مه ۱۶۶۷—۱۶ سپتامبر ۱۷۰۱)
بدون فرزند
ملکه این‌وون از قبیلهٔ گیونگ‌جو کیم (۳ نوامبر ۱۶۸۷—۱۳ مه ۱۷۵۷)
بدون فرزند
همسر نجیب‌زادهٔ سلطنتی هی از قبیلهٔ این‌دونگ جانگ (۳ نوامبر ۱۶۵۹—۹ نوامبر ۱۷۰۱)
یی یون، ولیعهد هوی‌سو (۲۰ نوامبر ۱۶۸۸—۱۱ اکتبر ۱۷۲۴)؛ بعداً پادشاه گیونگ‌جونگ، بیستمین پادشاه چوسان
شاهزاده سونگ‌سو (۱۶۹۰—۱۶۹۰)؛ مورد اختلاف
چوی سوک‌بین از قبیلهٔ هائه‌جو چوی (۱۷ دسامبر ۱۶۷۰—۹ آوریل ۱۷۱۸)
شاهزاده یونگ‌سو (۱۶۹۳—۱۶۹۳)؛ در خردسالی بر اثر بیماری سرخک درگذشت
یی گئوم، شاهزاده یونینگ (۳۱ اکتبر ۱۶۹۴—۲۲ آوریل ۱۷۷۶)؛ بعداً پادشاه یونگ‌جو، بیست و یکمین پادشاه چوسان
پسری با نام نامعلوم (۱۶۹۸—۱۶۹۸)
دختری با نام نامعلوم (۱۷۰۷—؟)؛ مورد اختلاف
همسر نجیب‌زادهٔ سلطنتی میونگ از قبیلهٔ میرانگ پارک (؟ —۱۵ ژوئیه ۱۷۰۳)
یی هوُن، شاهزاده یون‌ریونگ (۱۳ ژوئن ۱۶۹۹—۲ اکتبر ۱۷۱۹)
همسر نجیب‌زادهٔ سلطنتی یونگ از قبیلهٔ آن‌دونگ کیم (۱۶۶۹—۱۲ ژانویه ۱۷۳۵)
بدون فرزند
همسر گوی‌این از قبیلهٔ گیونگ‌جو کیم (۱۶۹۰—۱۷۳۵)
بدون فرزند
همسر سواوی از قبیلهٔ گانگ‌رونگ یو (؟ —۸ آوریل ۱۷۰۷)
بدون فرزند
رسانه‌ها

در سریال‌های کره‌ای افسانه دونگ‌یی (۲۰۱۰) و جانگ اوک‌جونگ، زندگی برای عشق (۲۰۱۳)، به گوشه‌ای از زندگی این پادشاه پرداخته شده است.
ویکتور یاکوشف

| ویکتور یاکوشف | ویکتور یاکوشف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ نوامبر ۱۹۳۷ مسکو
درگذشت: ۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ مسکو
ملیت: روسیه
ویکتور یاکوشف (انگلیسی: Viktor Yakushev; ۱۶ نوامبر ۱۹۳۷ – ۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۱) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
گوتورم برگ

| گوتورم برگ | گوتورم برگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ آوریل ۱۹۲۹ اوپلاند
درگذشت: ۱۳ مارس ۲۰۰۴ بروم، نروژ
ملیت: نروژ
گوتورم برگ (انگلیسی: Guttorm Berge; ۱۹ آوریل ۱۹۲۹ – ۱۳ مارس ۲۰۰۴) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی اسکی‌باز آلپاین اهل نروژ بود.
گوهار ایگیتیان

گوهار تلامنی ایگیتیان (ارمنی: Գոհար Թելմանի Իգիթյան؛ انگلیسی: Gohar Igityan؛ ۲۸ ژوئن ۱۹۶۴) یک بازیگر اهل ارمنستان. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند.
زندگی‌نامه

وی در ۲۸ ژوئن ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۸۷) فارغ‌التحصیل شد. وی در تئاتر نمایشی هراچیا غاپلانیان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شده است.
آنا ویکمن

آنا ویکمن (انگلیسی: Anna Vikman؛ زادهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۱۹۸۱) بازیکن هاکی روی یخ اهل سوئد است.
تسمه تایم

موتور کوزوورث BDR، با تسمهٔ زمان‌بندی و قرقره
تسمهٔ زمان‌بندی یا تسمهٔ تایمینگ یا تسمه تایم (به انگلیسی: Timing belt) تسمه‌ای دندانه‌دار و بخشی از موتور احتراق داخلی است که زمان‌بندی سوپاپهای موتور را کنترل می‌کند و برای هماهنگ‌کردن زمان باز و بسته شدن سوپاپ‌ها حرکت میل‌لنگ را به میل‌بادامک منتقل می‌کند. در برخی از موتورها برای این کار به جای تسمه، چرخ‌دنده به کار می‌رود.
تاریخچه

زمانبندی موتورها در ابتدا توسط زنجیر انجام می‌شد که باعث می‌گردید موتور ماشین با سر و صدا و اصطلاحاً سنگین کار کند. به همین دلیل و همچنین به علت سادگی استفاده، هزینه کمتر، عدم نیاز به روغن کاری و راندمان بالاتر، به تدریج زنجیر جای خود را به تسمه داد.
اولین تسمه تایم در سال ۱۹۴۵ مورد استفاده قرار گرفته‌است. در سال ۱۹۶۲، خودروی آلمانی «گلاس ۱۰۰۴» اولین خودرویی بود که از تسمه تایم استفاده می‌کرد و به تولید انبوه رسید. سپس در سال ۱۹۶۶ پونتیاک برای اولین بار در آمریکا از تسمه تایم در محصول Tempest خود استفاده کرد. در سال ۱۹۶۶ شرکت Vauxhall تولید طراحی جدیدی از موتورهای ۴ سیلندر را آغاز کرد که در آن از تسمه تایم استفاده می‌شد و همین ترکیب بندی امروزه در غالب خودروها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
عملکرد

در موتور احتراق داخلی، تسمه تایم میل لنگ را به میل بادامک(ها) متصل می‌کند، تا به نوبت بسته شدن و بازشدن دریچه سوپاپ‌ها را کنترل کند. یک موتور چهار زمانه مستلزم این است که سوپاپ‌ها یکبار در هر دو دور میل لنگ باز و بسته شوند که تسمه تایم این کار را انجام می‌دهد. این تسمه دارای دندانه‌هایی است تا به وسیلهٔ آن، میل بادامک(ها) را هم‌زمان با میل لنگ بچرخاند. در بعضی از طراحی‌های موتور، تسمه تایم همچنین می‌تواند برای به حرکت درآوردن دیگر اجزاء موتور از قبیل پمپ آب و پمپ روغن نیز استفاده شود.
علائم خرابی

اگر با کاهش قدرت موتور خودروی خود مواجه شده‌اید یا موتور بیش از حد معمول گرما تولید می‌کند از علائم اصلی خرابی تسمه تایم برشمرده می‌شود و البته باید در نظر داشته باشید لرزش زیاد موتور، روغن ریزی، روشن شدن چراغ چک از دیگر علائم خرابی تسمه تایم است که باید در اسرع وقت به تعمیرکار نشان داده شود و برای تعویض آن از لوازم یدکی معتبر استفاده گردد.
عوض کردن تسمه تایمینگ خودرو

زمانی که از اگزوز دود زیادی خارج می شود و در واقع شما با افزایش دود خروجی از اگزوز خودرو رو به رو هستید، بهتر است سری به تسمه تایمینگ بزنید چرا که شاید زمان تعویض آن فرا رسیده باشد. اگر ماشین استارت نخورد، زنگی دیگر به صدا در می آید که نشان از خرابی تسمه تایمینگ دارد. اگر موتور به هنگام حرکت ماشین بد کار کرد، این هم می تواند نشانه ای دیگر از فرا رسیدن زمان تعویض تسمه تایمینگ خودرو باشد.
در زمانی که اقدام به تعویض تسمه تایمینگ خودرو می کنید، بهتر است به همراه این تسمه، بلبرینگ تایم هم تعویض شود. هر چند بلبرینگ عمر بیشتری نسبت به تسمه تایم دارد و معمولا آن را در هر 100 هزار کیلومتر عوض می کنند اما از آنجا که اگر بلبرینگ هم آسیب ببینند خسارات زیادی مانند خرابی تسمه تایم به همراه دارد، پس بهتر است که در زمان تعویض تسمه تایم خودرو آن را هم تعویض کنید.