stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تمیس (ماهواره)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Five THEMIS satellites: Five THEMIS satellites
فهرست نام‌ها:  Explorer 85 - THEMIS-A - THEMIS-P5 - MIDEX-5A * Explorer 86 - THEMIS-B (ARTEMIS-P1) - THEMIS-P1 - MIDEX-5B * Explorer 87 - THEMIS-C (ARTEMIS-P2) - THEMIS-P2 - MIDEX-5C * Explorer 88 - THEMIS-D - THEMIS-P3 - MIDEX-5D * Explorer 89 - THEMIS-E - THEMIS-P4 - MIDEX-5E 
گونه مأموریت: مغناطیس‌سپهر
اپراتور: ناسا
شناسهٔ کوسپار: 2007-004 (A, B, C, D, E)
شماره ستکات: ۳۰۵۸۰, ۳۰۵۸۱, ۳۰۵۸۲, ۳۰۵۸۳, ۳۰۵۸۴
وبگاه: http://themis.igpp.ucla.edu/
مدت مأموریت: برنامه‌ریزی‌شده: ۲ سال سپری‌شده: ۱۷ سال، ۱۰ ماه و ۲۴ روز
 :  
ویژگی‌های فضاپیما: ویژگی‌های فضاپیما
فضاپیما: Explorer LXXXV
گونه فضاپیما: تاریخچه زمانی رویدادها و تعاملات مقیاس‌کلان در طول خردطوفان‌ها
Bus: THEMIS
سازنده: Swales Aerospace
جرم پرتاب: ۱۲۶ کیلوگرم (هر کدام)
توان: ۳۷ وات (هر کدام)
 :  
آغاز مأموریت: آغاز مأموریت
تاریخ راه‌اندازی: ۱۷ فوریه ۲۰۰۷، ۲۳:۰۱:۰۰ ساعت هماهنگ جهانی
موشک: دلتا ۲ (Delta 323)
سایت پرتاب: پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال، مجتمع شماره ۱۷ پرتاب موشک پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال
پیمان‌کار: بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی
Entered service: ۴ دسامبر ۲۰۰۷
 :  
مشخصات مداری: مشخصات مداری
سامانه مرجع: مدار زمین‌مرکزی
رژیم مأموریت: مدار بیضوی بالا
حضیض gee: ۴۷۰ کیلومتر (۲۹۰ مایل)
اوج gee: ۸۷٬۳۳۰ کیلومتر (۵۴٬۲۶۰ مایل)
انحراف مداری: ۱۶٫۰۰°
تناوب: ۱۸۷۰٫۰۰ دقیقه
 :  
ابزار و تجهیزات: ابزار و تجهیزات
ابزارهای میدان الکتریکی (EFI) تجزیه‌گر ایستابرقی (ESA) مغناطیس‌سنج (FGM) مغناطیس‌سنج سیم‌پیچ جستجو (SCM) تلسکوپ حالت جامد (SST): ابزارهای میدان الکتریکی (EFI) تجزیه‌گر ایستابرقی (ESA) مغناطیس‌سنج (FGM) مغناطیس‌سنج سیم‌پیچ جستجو (SCM) تلسکوپ حالت جامد (SST)
 نشان مأموریت THEMIS برنامه اکسپلورر→ AIM (Explorer 90)سوئیفت (Explorer 84) ← :  نشان مأموریت THEMIS برنامه اکسپلورر→ AIM (Explorer 90)سوئیفت (Explorer 84) ← 
مأموریت تمیس (انگلیسی: THEMIS) که در فوریه ۲۰۰۷ آغاز شد، مجموعه‌ای از پنج ماهواره ناسا بود که با هدف مطالعه آزادسازی انرژی در مغناطیس‌سپهر و وقوع خردطوفان‌ها طراحی شده بود. خردطوفان‌ها پدیده‌هایی هستند که به تقویت شفق‌های قطبی در مناطق قطبی زمین منجر می‌شوند. سه ماهواره در مدار زمین و داخل مغناطیس‌سپهر مستقر شدند، در حالی که دو ماهواره دیگر به مدار ماه منتقل و به نام آرتمیس تغییر نام یافتند. ابزارهای متعددی شامل مغناطیس‌سنج، تجزیه‌گر ایستابرقی، و ابزارهای میدان الکتریکی روی این ماهواره‌ها نصب شده بود. پرتاب این ماهواره‌ها از پایگاه کیپ کاناورال با استفاده از موشک دلتا ۲ انجام شد.
داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط تمیس نشان داد که طناب‌های مغناطیسی جو زمین را به خورشید متصل کرده و جریان‌های عظیمی را به قطب‌های زمین هدایت می‌کنند. همچنین این مأموریت برای اولین بار رویداد آغازین خردطوفان‌های مغناطیسی را شناسایی کرد و اتصال مجدد مغناطیسی به‌عنوان عامل اصلی وقوع این پدیده‌ها تأیید شد. دو ماهواره آرتمیس توانستند مدار نقاط لاگرانژی ماه را برای اولین بار بررسی کنند. همچنین ایستگاه‌های زمینی در آمریکای شمالی با رصد شفق‌های قطبی، داده‌های تکمیلی برای مطالعه تعاملات مغناطیسی خورشید و زمین ارائه دادند. مأموریت تمیس همچنان به جمع‌آوری داده‌های ارزشمند علمی ادامه می‌دهد.
کلیات

تمیس که مخفف تاریخچه زمانی رویدادها و تعاملات مقیاس‌کلان در طول خردطوفان‌ها (Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms) است، مأموریتی بود که در فوریه ۲۰۰۷ به‌عنوان مجموعه‌ای از پنج ماهواره ناسا (THEMIS-A تا THEMIS-E) آغاز شد تا آزادسازی انرژی از مغناطیس‌سپهر را بررسی کند. این پدیده‌ها که خردطوفان نامیده می‌شوند، شفق‌های قطبی را در نزدیکی مناطق قطبی زمین شدت می‌بخشند. نام این مأموریت یک سرواژه است که به تیتان تمیس اشاره دارد.
سه ماهواره در مدار زمین داخل مغناطیس‌سپهر قرار دارند، در حالی که دو ماهواره به مدار ماه منتقل شده‌اند. این دو ماهواره به نام‌های ARTEMIS (شتاب، اتصال مجدد، آشفتگی و الکترودینامیک تعامل ماه با خورشید) تغییر نام یافتند. THEMIS-B به ARTEMIS-P1 و THEMIS-C به ARTEMIS-P2 تغییر نام داد. ARTEMIS-P1 و ARTEMIS-P2 با هم مأموریت THEMIS-ARTEMIS را تشکیل می‌دهند.
ماهواره‌های تمیس در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷ از مجتمع شماره ۱۷ پرتاب موشک پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال توسط یک دلتا ۲ پرتابگر پرتاب شدند. هر ماهواره دارای پنج ابزار مشابه، از جمله مغناطیس‌سنج (FGM)، تجزیه‌گر ایستابرقی (ESA)، تلسکوپ حالت جامد (SST)، مغناطیس‌سنج سیم‌پیچ جستجو (SCM) و ابزار میدان الکتریکی (EFI) است. هر کاوشگر دارای جرم ۱۲۶ کیلوگرم (۲۷۸ پوند)، شامل ۴۹ کیلوگرم (۱۰۸ پوند) سوخت هیدرازین است.
داده‌های مأموریت تمیس با استفاده از نرم‌افزار SPEDAS قابل دسترسی است. کانادا، اتریش، آلمان و فرانسه نیز در این مأموریت مشارکت داشته‌اند.
فضاپیما

شرکت Swales Aerospace، که اکنون بخشی از Orbital ATK و در نهایت نورثروپ گرامن شده است، در بلتسویل، مریلند تمام پنج کاوشگر این مأموریت را تولید کرد. هر کاوشگر در این تأسیسات ساخته و آزمایش شد و سپس برای نصب ابزارها به دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) تحویل داده شد. Swales مسئولیت نصب واحد مدیریت باس (BAU)، واحد اینرسی (IRU)، پنل‌های خورشیدی، آنتن، باتری و سایر اجزای ضروری برای عملکرد فضاپیما را بر عهده داشت. این دومین ماهواره بزرگ ساخته‌شده توسط Swales بود، اولین آن دیدبانی زمین-۱ (EO-1) است که همچنان در مدار زمین باقی مانده است. Swales همچنین طراحی و ساخت تجهیزات پشتیبانی زمینی الکتریکی (EGSE) را برای نظارت بر کاوشگرها در تمام مراحل پیش از پرتاب، از جمله استفاده در سایت پرتاب، بر عهده داشت.
آزمایش‌ها

پس از نصب ابزارها در SSL، برکلی، آزمایش‌های پیش از پرتاب شامل آزمایش‌های خلأ حرارتی، ارتعاش و آکوستیک در آزمایشگاه پیش‌رانش جت پاسادنا، کالیفرنیا انجام شد.
پرتاب

پرتاب تمیسدر ابتدا برای ۱۹ اکتبر ۲۰۰۶ برنامه‌ریزی شده بود. به دلیل مشکلاتی در کیفیت ساخت مرحله دوم موشک دلتا II - مشکلی که مأموریت قبلی استریو را نیز تحت تأثیر قرار داده بود - پرتاب به ۱۵ فوریه ۲۰۰۷ موکول شد. شرایط جوی در ۱۳ فوریه ۲۰۰۷ باعث تأخیر در سوخت‌گیری مرحله دوم شد و پرتاب یک روز به تعویق افتاد. در ۱۶ فوریه، پرتاب به دلیل وضعیت نامساعد بادهای لایه‌های بالایی لغو شد. مراحل آماده‌سازی برای پرتاب جدید در بازه زمانی بین ۲۳:۰۱ تا ۲۳:۱۷ ساعت هماهنگ جهانی در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷ انجام شد.
در ۱۷ فوریه، شرایط جوی مساعد گزارش شد و شمارش معکوس به‌صورت روان ادامه یافت. THEMIS با موفقیت در ساعت ۲۳:۰۱:۰۰ ساعت هماهنگ جهانی پرتاب شد. فضاپیماها حدود ۷۳ دقیقه پس از بلند شدن از موشک جدا شدند. تا ساعت ۰۳:۰۷ UTC در ۱۸ فوریه، اپراتورهای مأموریت در آزمایشگاه علوم فضایی (SSL) دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) موفق به دریافت سیگنال از هر پنج فضاپیما شدند که وضعیت جداسازی را تأیید کرد.
خدمات پرتاب توسط ائتلاف پرتاب و راه‌اندازی از طریق برنامه خدمات پرتاب ناسا (LSP) ارائه شد.
فست

مأموریت Fast Auroral SnapshoT Explorer (FAST) در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ از تمیس پشتیبانی کرد و سپس بازنشسته شد. FAST یک مأموریت از برنامه کاوشگران (SMEX) بود که در سال ۱۹۹۶ پرتاب شد.
وضعیت مأموریت

از ۱۵ فوریه ۲۰۰۷ تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷، پنج ماهواره تمیس در یک آرایش مداری به‌صورت «رشته مرواریدی» حرکت می‌کردند. از ۱۵ سپتامبر تا ۴ دسامبر ۲۰۰۷، ماهواره‌ها به مدارهای دورتر منتقل شدند تا برای جمع‌آوری داده‌ها در دم مغناطیسی آماده شوند. این مرحله از مأموریت به «مرحله سپیده‌دم» معروف بود زیرا مدارهای ماهواره‌ها در اوج و حضیض در سمت سپیده‌دم مغناطیس‌سپهر قرار داشت.
در ۴ دسامبر ۲۰۰۷، نخستین مرحله علمی دم مغناطیسی مأموریت آغاز شد. در این مرحله، دانشمندان داده‌هایی از دم مغناطیسی مغناطیس‌سپهر زمین جمع‌آوری می‌کنند. هدف این مرحله مشاهده خردطوفان‌ها و رویدادهای اتصال مجدد مغناطیسی است. در طول این رویدادها، ذرات باردار ذخیره‌شده در مغناطیس‌سپهر زمین آزاد شده و شفق قطبی ایجاد می‌کنند. تحقیقات دم مغناطیسی در زمستان نیم‌کره شمالی انجام می‌شود زیرا مغناطیس‌سنج‌های زمینی که داده‌های ماهواره‌ها با آن‌ها مقایسه می‌شوند، در طول شب‌های طولانی فعال‌تر هستند. در شب، مشاهده‌ها تحت تأثیر ذرات باردار خورشید قرار نمی‌گیرند.
در سال ۲۰۰۷، تمیس "شواهدی از طناب‌های مغناطیسی که جو بالایی زمین را مستقیماً به خورشید متصل می‌کنند" کشف کرد و نظریه تعامل الکتریکی خورشید-زمین (از طریق "جریان برکلند" یا "جریان‌های هم‌راستا با میدان") که توسط کریستین بیرکلاند حدود سال ۱۹۰۸ مطرح شده بود را تأیید کرد. ناسا همچنین این تعامل را به «باتری ۳۰ کیلوولتی در فضا» تشبیه کرد و اشاره کرد که «طناب شار، ۶۵۰٬۰۰۰ آمپر جریان را به شمالگان پمپ می‌کند».
در ۲۶ فوریه ۲۰۰۸، کاوشگرهای تمیس برای اولین بار موفق به شناسایی رویداد آغازین برای وقوع خردطوفان‌های مغناطیس‌سپهر شدند. دو تا از پنج کاوشگر، که در فاصله تقریباً یک‌سوم فاصله تا ماه قرار داشتند، رویدادهایی را ثبت کردند که نشان‌دهنده اتصال مجدد مغناطیسی ۹۶ ثانیه قبل از تشدید شفق قطبی بود. واسیلیس آنگلوپولوس از دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس)، که محقق اصلی مأموریت تمیس است، اظهار داشت: «داده‌های ما به وضوح و برای اولین بار نشان می‌دهند که اتصال مجدد مغناطیسی عامل آغازین است».
تصاویر و چندرسانه‌ای‌های تمیس
تمیس در مدار.
کشف طناب شار توسط تمیس که جریان ۶۵۰٬۰۰۰ آمپر را به شمالگان هدایت می‌کند.
کشف تمیس که نشان داد میدان مغناطیسی زمین اغلب دو حفره ایجاد می‌کند که ذرات خورشیدی از آن نشت می‌کنند.
تصویر مداری جداگانه فضاپیماهای تمیس.
وضعیت مأموریت > مأموریت تمدیدشده

در ۱۹ مه ۲۰۰۸، آزمایشگاه علوم فضایی (SSL) در دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) اعلام کرد که ناسا مأموریت تمیس را تا سال ۲۰۱۲ تمدید کرده است. ناسا به‌طور رسمی جابجایی THEMIS-B و THEMIS-C به مدار ماه‌مرکزی را تحت نام مأموریت "ARTEMIS" (شتاب، اتصال مجدد، آشفتگی و الکترودینامیک تعامل ماه با خورشید) تأیید کرد که در سال ۲۰۱۹ به "THEMIS-ARTEMIS" تغییر نام یافت. در فوریه ۲۰۱۷، THEMIS ده سال از عملیات علمی خود را جشن گرفت. تا اوت ۲۰۱۷، سه کاوشگر داخلی THEMIS همچنان به جمع‌آوری داده‌های ارزشمند دربارهٔ تعامل خورشید با مغناطیس‌سپهر زمین ادامه می‌دهند.
آرتمیس

با برنامه فضایی آرتمیس، تلاش ناسا برای بازگرداندن انسان به ماه تا سال ۲۰۲۵، یا ماهواره ARTEMIS متعلق به سرویس همپوشانی ناوبری زمین‌ایستای اروپا. اشتباه نشود.
اوایل سال ۲۰۱۰، ARTEMIS-P1 (THEMIS-B) دو گذر نزدیک از کنار ماه و یک گذر نزدیک از کنار زمین انجام داد و به نزدیکی قرارگیری در مدار لیساجو در اطراف نقاط لاگرانژی ماه رسید. ورود به مدار ماه برای آوریل ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود. ARTEMIS-P2 (THEMIS-C) یک گذر نزدیک از کنار ماه انجام داد و در حال طی مسیر ورودی به اولین سفر از سه سفر در فضای عمیق به سمت مدار لیساجو بود و قرار بود در آوریل ۲۰۱۱ وارد مدار ماه شود.
در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۱، ARTEMIS-P1 شروع به شلیک موتورهایش کرد تا از مدار رخ‌گردی خود که به شکل کلیه بود و از ژانویه ۲۰۱۱ در یک سوی ماه قرار داشت، خارج شود. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ساعت ۱۶:۳۰ به وقت UTC, ARTEMIS-P1 وارد مدار ماه شد. دومین کاوشگر، ARTEMIS-P2، در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱ وارد مدار ماه شد. در این مسیر، این دو فضاپیما اولین‌هایی بودند که به مدار نقاط لاگرانژی ماه دست یافتند.
تا اکتبر ۲۰۱۹، هر دو کاوشگر در مدارهای پایدار قرار دارند و انتظار می‌رود که برای مدت طولانی عملیاتی باقی بمانند.
پویانمایی مسیر THEMIS-B
مرحله مدار زمین‌مرکزی
مرحله تزریق به ماه
مرحله مدار لیساجو
مرحله مدار ماه‌مرکزی
THEMIS-B زمین ماه
ابزارها > موجود در فضاپیما

برد دیجیتال میدان‌ها (DFB): از مدار مجتمع دیجیتال برنامه‌پذیر (FPGA) برای پردازش باند عبور قابل تنظیم و انجام تبدیل فوریه سریع (FFT) روی داده‌های ابزار استفاده می‌کند.
ابزارهای میدان الکتریکی (EFI): برای حس کردن میدان الکتریکی در مغناطیس‌سپهر متغیر زمین طراحی شده است.
تجزیه‌گر ایستابرقی (ESA): وظیفه اندازه‌گیری الکترون‌ها و یون‌های حرارتی برای شناسایی و ردیابی جریان‌های سریع در دم مغناطیسی و شناسایی پالس‌های فشاری را بر عهده دارد.
مغناطیس‌سنج فلکس‌گیت (FGM): میدان مغناطیسی پس‌زمینه را برای شناسایی و زمان‌بندی تغییرات ناگهانی مغناطیس‌سپهر در هنگام وقوع خردطوفان اندازه‌گیری می‌کند. این ابزار توسط مرکز هوافضای آلمان و آژانس فضایی اتریش تهیه شده است.
واحد پردازش داده ابزارها (IDPU): بخش اصلی الکترونیک ابزارها در فضاپیمای THEMIS را تشکیل می‌دهد.
مغناطیس‌سنج سیم‌پیچ جستجو (SCM): نوسانات و امواج میدان مغناطیسی با فرکانس پایین را در سه جهت در مغناطیس‌سپهر زمین اندازه‌گیری می‌کند. این ابزار توسط Centre d'étude des Environnements Terrestres et Planétaire (CETP) و مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه (CNRS) ساخته شده است.
تلسکوپ حالت جامد (SST): وظیفه اندازه‌گیری توزیع ذرات پرانرژی را بر عهده دارد.
ابزارها > زمینی

در حالی که ماهواره‌ها مغناطیس‌سپهر را از مدار بررسی می‌کنند، بیست ایستگاه زمینی در آمریکای شمالی به‌طور هم‌زمان شفق قطبی را رصد می‌کنند. عملیات علمی و مأموریتی ایستگاه‌های زمینی توسط آزمایشگاه علوم فضایی دانشگاه کالیفرنیا مدیریت می‌شود.
آرایه تمام‌آسمان مبتنی بر زمین (ASI): آرایه‌ای از تصویربردارهای تمام‌آسمان (ASI) که شفق‌های قطبی را بر فراز قاره آمریکای شمالی از کانادا تا آلاسکا رصد می‌کند تا مکان و زمان آغاز خردطوفان شفقی را تعیین کند.
آرایه مغناطیس‌سنج مبتنی بر زمین (GMAG): GMAG تغییرات میدان مغناطیسی زمین را در نزدیکی سطح آن به دلیل آغاز خردطوفان اندازه‌گیری می‌کند تا زمان‌بندی رویدادهای خردطوفان را مشخص کند.
نتایج تحقیقاتی

ابزارهای تمیس برای ردیابی امواج کُر در حالت ویسلر استفاده شده‌اند که می‌توانند در دوره‌های فعالیت ژئومغناطیسی پایین باقی بمانند.
نتایج تحقیقاتی > فضاپیماهای مرتبط

- Advanced Composition Explorer (ACE)، پرتاب در ۱۹۹۷، همچنان فعال.
- کاسینی-هویگنس
- Cluster
- Double Star، پرتاب‌شده در Cluster.
- هلیوس (فضاپیما)
- مسنجر (فضاپیما) (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging)، پرتاب در ۲۰۰۴، برخورد به عطارد در ۳۰ آوریل ۲۰۱۵.
- وان آلن پروبز
- رصدخانه پویایی‌شناسی خورشید (SDO)، پرتاب در ۲۰۱۰، همچنان فعال.
- رصدخانه خورشیدی و هورسپهری (SOHO)، پرتاب در ۱۹۹۵، همچنان فعال.
- Solar Maximum Mission (SMM)، پرتاب در ۱۹۸۰، پایان خدمت در ۱۹۸۹.
- مدارگرد خورشیدی (SOLO)، پرتاب در ۲۰۲۰.
- کاوشگر خورشیدی پارکر، پرتاب در ۲۰۱۸.
- استریو (فضاپیما) (Solar TErrestrial RElations Observatory)، پرتاب در ۲۰۰۶، همچنان فعال.
- تلسکوپ تریس (TRACE)، پرتاب در ۱۹۹۸، پایان خدمت در ۲۰۱۰.
- کاوشگر فضایی اولیس، پرتاب در ۱۹۹۰، پایان خدمت در ۲۰۰۹.
- WIND، پرتاب در ۱۹۹۴، همچنان فعال.
- ELFIN (Electron Losses and Fields INvestigation)، پرتاب در ۲۰۱۸.
پرتاب تمیس با استفاده از موشک دلتا ۲ 7925-10C در سکوی پرتاب SLC-17B، کیپ کاناورال
کاوشگرهای آرتمیس در مدار ماه
تجزیه و تحلیل فاصله

یک نمودار مربوط به تجزیه و تحلیل فاصله
در ادبیات علم مدیریت، تجزیه و تحلیل فاصله (انگلیسی: Gap analysis) اشاره به مقایسهٔ بین «کارایی واقعی و فعلی» و «کارایی بالقوه» یا «کارایی مطلوب» دارد.
ارزیابی کارایی فعلی و مطلوب می‌تواند کمی یا کیفی باشد.
هژیر داریوش

| هژیر داریوش | هژیر داریوش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۷ بندر انزلی، گیلان، ایران
درگذشت: ۱۲ مهر ۱۳۷۴ پاریس، فرانسه
ملیت: ایرانی
همسر: گلی ترقّی
هژیر داریوش (۱۳۱۷ در بندر انزلی – ۱۲ مهر ۱۳۷۴ در پاریس) کارگردان و فیلم‌ساز اهل ایران بود. او در بندر انزلی زاده شد و در پاریس درگذشت.
زندگی هنری

داریوش کار هنری را از هشت سالگی با نوشتن داستان، مسابقه و طرح جدول در نشریاتی مثل «عدل ایران» و «نوباوگان ایران» آغاز کرد. پانزده ساله بود که خاله‌اش از او خواست تا سردبیری مجله‌ی «خردسالان» او را بپذیرد. چندی پس از آن کار صفحه‌ی سینمایی مجله‌ی «شاهکارها» را بر دوش گرفت و در همان هنگام در مجلهٔ «امید ایران» به نقد فیلم پرداخت. در سال ۱۳۳۷ به فرانسه رفت و کارگردانی فیلم را در مدرسهٔ عالی آموزش فنی سینماتوگرافی (ایدک: پاریس I.D.H.E.C) آموخت. فیلم کوتاه «وقت دیگر عشق من» (۱۳۴۰) در فرانسه، دستاورد این دوره بود.
فیلم‌سازی

«گود مقدس» نخستین فیلم او در ۱۳۴۱، گزارشی فرهنگی بود از زورخانه‌ها. سپس در ۱۳۴۲ «جلد مار» را با بازیگری جمشید مشایخی و فخری خوروش بر پایهٔ داستان همخوابهٔ خانم چاترلی اثر دی.اچ. لارنس ساخت. فیلم سوم او «ولی افتاد مشکلها» در ۱۳۴۴ ناهماهنگی فرهنگی زندگی جوانان را به ریشخند و شوخی می‌گرفت.
برای نمونه «دخترها نه تنها از لباس و آرایش الیزابت تیلور و بریژیت باردو تقلید می‌کنند، بلکه برداشت آنها از حوادث سینمایی این موجوداتِ رؤیایی، به ویژه یک زندگی سودایی است».
پس از آن «چهره ۷۵» را در ۱۳۴۴  ساخت که انتقاد تلخی از رخنهٔ فرهنگ فرنگی به روستاها بود.
در ۱۳۵۱ داریوش فیلم بلند «بی‌تا» را با بازیگری گوگوش و سنا ضیائیان ساخت که با استقبال بسیار تماشاگران روبرو شد.
کارگزار هنری

هژیر دبیرکل جشنواره جهانی فیلم تهران بود. او همچنین دبیر عامل جشنواره‌ی بین‌المللی کودکان و نوجوانان، مسئول سمینار یونسکو در زمینهٔ فیلمسازی مستند آسیا، دبیرکل نخستین جشنواره فیلم‌های جوانان آسیا، دبیرکل نخستین جشنوارهٔ فیلم‌های جوانان آسیا؛ عضو هیئت داوران جشنواره‌های بین‌المللی تائورمینا (قاهره)، کودکان و نوجوانان تهران و جشنوارهٔ جهانی فیلم تهران بود داریوش در مدرسه عالی تلویزیون و سینما (در اوایل دههٔ ۱۳۵۰) کارگردانی تدریس می‌کرد و در سال ۱۳۵۸ به فرانسه مهاجرت کرد و در سال‌های آغازین مدیریت دانشگاه تولوز را به عهده داشت.
زندگی خصوصی

داریوش در پایان دههٔ سی با گلی ترقی داستان‌نویس ازدواج کرد و پس از چند سال زندگی از او جدا شد.
فیلم‌شناسی

«گود مقدس» (۱۳۴۱)
«جلد مار» (۱۳۴۲)
«ولی افتاد مشکلها» (۱۳۴۴)
«چهره ۷۵» (۱۳۴۴)
«بی‌تا» (۱۳۵۱)
داریوش از دیدگاه دیگران

احمدرضا احمدی در نوشته « حقیقت تلخ است» برای ویژه نامه کتاب « نوشتن با دوربین»‌  می نویسد:
« در سال ۱۳۴۹ که در لندن بودم برای گلستان نامه ای نوشتم که می خواهم به مدرسه ی سینمایی بروم. پاسخ نوشت: مدرسه سینمایی هژیر داریوش تحویل می دهد و مدرسه غیر سینمایی مسعود کیمیایی و علی حاتمی.»
مقاله‌ای از داریوش در روزنامهٔ کیهان
مشعشعیان

مشعشعیان، یا آل مشعشع (حکومت ۸۴۵ تا ۹۱۴ق) حکومت شیعه ی اثنی عشری (دوازده امامی) که خاندانی حاکم بر خوزستان از سال ۸۴۵ تا ۹۱۴ ه.ق بوده اند ، این سلسله با اعتقاد به اصل اسلام توسط سید محمد بن فلاح (متوفای ۸۷۰ ه.ق) حیات خود را آغاز و حکومت مستقل شیعه، ابتدا به مرکزیت هویزه و سپس به مرکزیت شوشتر را ایجاد نمود و بر خوزستان حکومت کردند.
عکس پرچم مشعشعیان
سکه های حکومت مشعشعیان
مشعشعیه با ظهور صفویان تا سال ۱۱۵۰ق حکومت خود مختار و سکه ضرب دارند. در این زمان دادگاه حلب شیخ جنید صفوی را به مشعشعی مذهبی بودن متهم نموده و او را محکوم به مرگ نمودند.پس از فوت سید محمد، فرزند دیگرش، محسن (۹۰۵–۸۷۰ق)  رهبری را بر عهده گرفت. این مقطع زمانی، دوره استقرار توأم با آرامش دولت مشعشعی است. در همین زمان قلمرو این حکومت به اوج گستردگی خود رسیده و از جزایر، بصره و حوالی بغداد تا کهگیلویه، بهبهان و شوشتر امتداد یافته و از سوی دیگر به سواحل خلیج فارس، بندرعباس تا کرمانشاه رسید.پس از فوت سید محمد، فرزند دیگرش، محسن (۹۰۵–۸۷۰ق) رهبری را بر عهده گرفت. این مقطع زمانی، دوره استقرار توأم با آرامش دولت مشعشعی است. در همین زمان قلمرو این حکومت به اوج گستردگی خود رسیده و از جزایر، بصره و حوالی بغداد تا کهگیلویه، بهبهان و شوشتر امتداد یافته و از سوی دیگر به سواحل خلیج فارس، بندرعباس تا کرمانشاه رسید.
نبرد شاه اسماعیل و سلطان فیاض‌ مشعشعی اثر معین مصور
استقرار و ثبات مشعشعیان دراین دوره تاریخی را می‌توان نتیجه سیاست اسکان و دفاع سید محسن دانست. ساخت و تجدید بنای قلعه‌ها و حصار شهرها از شاخصه‌های این سیاست است تا جایی که سید محسن را نخستین کسی دانسته‌اند که در حویزه بناهایی را که پیش‌تر از نی بود با آجر و خشت ساخت، قلعه هویزه معروف به «المزینة» یا «محسنیه» نشانه نخستین تلاش‌های او در این زمینه است
بنیان‌گذار

مقالهٔ اصلی: سید محمد مشعشع
نسب سید محمد بن فلاح بن هیبت‌الله به موسی بن جعفر می‌رسد. وی در شهر واسط به دنیا آمد و تحصیلات خود را در شهر حله و در مکتب احمد بن فهد حلی (۷۵۷–۸۴۱ ه.ق) گذراند. مطابق منابع، سید محمد در مدت کوتاهی به درجات علمی بالایی رسید تا جایی که اجازه تدریس را از استاد خود دریافت نمود. با فوت پدر سید محمد، ابن فهد حلی با مادر او و سید محمد نیز با دختر ابن فهد ازدواج کرد.
محمد بن فلاح اهل ریاضت و دارای منش صوفیانه بود تا آن جا که یک بار به مدت یک سال در مسجد جامع کوفه معتکف شد و در طول آن مدت غذای وی اندکی آرد جو بود و در این مدت بسیار می‌گریست.
وی در سال ۸۴۰ ه.ق (یکی دو سال پیش از فوت ابن فهد) از جانب حجت بن الحسن ادعای نیابت کرد و به این ترتیب از جانب استاد مرتد اعلام و محکوم به قتل شد. البته ابن فهد حلی نیز تاب برتری شاگرد را بر خود نداشت.
سید محمد در کتابش (کلام‌المهدی) که در سال ۸۶۵ق نگاشته، خود را سیدی نایب مناب حجت بن الحسن می‌داند و «و هذا السید المناب عن الغائب» تعبیری است که از خود در این کتاب به کار برده‌است. وی علاوه بر نایب مهدی، خود را «امام امت» هم می‌خواند. در واقع سید محمد مشعشع اولین بیان‌کننده بحث ولایت فقیه در زمان غیبت حجت بن الحسن بود.
کلام المهدی مجموعه ایست مشتمل بر مطالب دینی و اعتقادی و پاره ای از نامه‌ها و پاسخهایی که مؤلف به دیگران نوشته و دفع انتقاداتی که بر وی شده‌است می‌نماید بر اثر ادعاء مهدویت. با اینکه ظاهر این کتاب مبتی بر اساس عقائد شیعی می‌باشد و پیروی و تثبیت اصول تشیع را می‌نماید، در عین حال دارای جمله هائیست که با اساس اسلام موافق نبوده و هیچ‌یک از مسلمانان بدان عقیده ندارند، و گفتارهای وی پر از تناقض به نظر می‌آید و مشتمل بر سخنان غریب می‌باشد. مثلاً در صفحه‌های اول کتاب می‌گوید: «و هذا السید الذی ظهر هو بمنزلة محمد الذی جاء بنوع الرسالة و بمنزلة علی الذی قتله ابن ملجم و بمنزلة کل نبی و کل ولی بالنوع الظاهر و ضعف البشریة لا بالقوة القاهرة لان الحقیقة لا تنقل الحجاب و یتصف البدن کجبرئیل مع تشکله بعدة آبدان مع بقاء الحقیقة علی حالها». این کتاب به سال‌های ۸۵۵–۸۶۵ نوشته شده، و نام وی چنانچه ذکر شد در ذریعه ۱۱۱/۱۸ و به پیروی از وی در فهرست میکروفیلمهای کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ۳۲/۲ آمده‌است ولی روی برگ اول نسخه حاضر به نام «رسم السلطان» معرفی شده‌است. , خط نسخ معرب، عناوین شنگرف، در حاشیه تصحیح شده و در چند برگ اول حاشیه‌نویسی دارد که در آن از گفته‌های مؤلف پاسخ می‌گوید، جلد تیماج قهوه ای.
آغاز حرکت

منابع تاریخی آغاز فعالیت‌ها و ادعاهای سیدمحمد را، دست‌یابی وی بر کتاب استادش در «علوم غریبه» می‌دانند که با استفاده از آن و نمایش برخی رفتارهای عجیب، برخی عشایر عرب نواحی خوزستان را مرید خود کرد و تا جایی پیش رفت که خود را به عنوان فقیه جامع الشرائط زمان به «نائب مهدی» ملقب نمود.
به دنبال این جریانات کینه‌توزی شیخ فهد منجر به صدور فتوای کشتن محمد بن فلاح گردید و دو نامه به امیر منصور بن قباد ادریس عبادی نوشته و او را تشویق به کشتن سید نمود و ریختن خونش را مباح دانست. در پی وصول نامه، امیر منصور سید محمد را دستگیر کرد. محمد بن فلاح در دفاع از ادعای خویش و اثبات کینه جویی شیخ موفق به اقناع امیر منصور و آزادی خویش گردید.
استقرار دولت

در ابتدا، قلمرو نفوذ محمد بن فلاح، اطراف واسط، بغداد و جزایر شرقی آن بود، اما به مرور مرکزیت دولت مشعشعی در شوشتر استقرار یافته و حوزه اصلی قدرت آنان منطقه‌ای حدّ فاصل شوشتر، دزفول تا هویزه و بصره گردید. مشعشعیان برای مدتی مناطق جنوبی عراق تا بغداد را نیز تحت تسلط خود داشتند که البته این مناطق با قدرت یافتن دولت عثمانی به مرور از سلطه آنان خارج شد.
عشایر شیعه منطقه جنوب ایران و عراق پشتوانه اصلی دولت مشعشعی به‌شمار می‌آمدند. قبایلی همچون بنی سلامه، بنی کعب، بین طُرف، بنی طیّ از نخستین گروه‌هایی بودند که به محمد بن فلاح پیوستند.

به مرور در پی جنگ‌ها و اقدامات نظامی دولت مشعشعی، مولی علی فرزند سید محمد قدرت یافت. وی حضور جدی خود را در سال ۸۴۰ق در مناطق متعلق به عشایر یاد شده آغاز کرد. مولی علی و یارانش با حمله به مناطق مختلف، توانستند تجهیزات جنگی فراهم کنند و در سال ۸۴۴ق آبادی‌های بین بصره و واسط به نام جزایر را به تصرف درآورند. آنان با تصرف هویزه در سال ۸۴۵ق به دولتی نیرومند تبدیل شدند.
دوره مولی علی

با تسلط مشعشعیان بر هویزه، به ویژه از سال ۸۵۸ق تا ۸۶۱ق رهبری آنان به‌طور عملی در دست مولی علی فرزند سید محمد قرار گرفت. وی توانست شهرهای نجف، کربلا و حلّه را تصرف نماید.
مولی علی سال ۸۴۱ به دنیا آمد، با وجود پدرش نفوذ بسیاری یافت در سال ۸۶۱ق با دستور پیر بوداق به قتل رسید و سرش برای جهانشاه فرستاده شد.
پس از قتل مولی علی، دوباره پدرش سید محمد تا هنگام وفات (۸۷۰ق) رهبری مشعشیان را برعهده گرفت.
اوج اقتدار

پس از فوت سید محمد، فرزند دیگرش، محسن (۹۰۵–۸۷۰ق) رهبری را بر عهده گرفت. این مقطع زمانی، دوره استقرار توأم با آرامش دولت مشعشعی است. در همین زمان قلمرو این حکومت به اوج گستردگی خود رسیده و از جزایر، بصره و حوالی بغداد تا کهگیلویه، بهبهان و شوشتر امتداد یافته و از سوی دیگر به سواحل خلیج فارس، بندرعباس تا کرمانشاه رسید.
استقرار و ثبات مشعشعیان دراین دوره تاریخی را می‌توان نتیجه سیاست اسکان و دفاع سید محسن دانست. ساخت و تجدید بنای قلعه‌ها و حصار شهرها از شاخصه‌های این سیاست است تا جایی که سید محسن را نخستین کسی دانسته‌اند که در حویزه بناهایی را که پیش‌تر از نی بود با آجر و خشت ساخت، قلعه هویزه معروف به «المزینة» یا «محسنیه» نشانه نخستین تلاش‌های او در این زمینه است.
اوج اقتدار > سید محسن و تفکر شیعه امامی

بنا به گزارش محققان، تفکرات و رفتارهای سید محسن مشعشعی بر اساس شیعه امامیه اثنی عشری، از ویژگی‌های دوران حکومت اوست. بازگشت سید نورالله مرعشی شوشتری به شوشتر پس از مهاجرتی طولانی به شیراز که بر اثر ظهور محمد بن فلاح واقع شده بود، فعالیت جدی وی در تبلیغ تشیع امامی در منطقه، همچنین مشاوره او به حکومت و حضور سه تن از اقوامش در دربار مشعشعیان، نشانه این نزدیکی است.
زوال قدرت و نیابت صفویان

بعد از سلطان محسن، پسرانش سیدعلی و ایوب به حکومت رسیدند. البته به نظر برخی از مورخین از آن‌جا که حکومت مشترک بین دو نفر ممکن نیست، ایوب نقش وزیر یا پیشکار برادرش را داشته‌است. حکومت سید علی با حکومت شاه اسماعیل صفوی هم‌زمان بود که یکی از اقداماتش کشتن این دو برادر و از بین بردن استقلال مشعشعیان است.
برخی منابع علت این اقدام شاه اسماعیل را بدگویی برخی بدخواهان دانسته‌اند به این مضمون که علی و ایوب راه عموی خود «مولاعلی» را در پیش گرفتند و مثل او غالی هستند و در دین غلو می‌کنند.

برخی نیز آخرین حاکم دوره استقلال مشعشعیان را سلطان فیاض مشعشعی علی‌اللهی، دانسته‌اند که ادعای الوهیت داشت و در زمان فتح بغداد و با عزیمت شاه اسماعیل به هویزه، جنگ خونینی میان صفویان و آل مشعشع درگرفت. در این نبرد فیاض و پیروانش کشته شدند.
اسماعیل صفوی با کشتن آخرین حاکم مستقل مشعشعی ایالت هویزه را به یکی از امیران صفوی سپرد. با بازگشت شاه صفوی به پایتخت خود، سید فلاح بن محسن از شوشتر به هویزه حمله کرده، آن را تصرّف نمود و با ارسال هدایایی برای شاه اسماعیل، رضایت وی را جلب و در پی آن به عنوان حاکم دست نشانده، حکومت هویزه به وی واگذار شد.

از نکات قابل توجه در این دوره زمانی این است که بنابر گزارش‌های تاریخی، در زمان شاه اسماعیل یا در دوره پسر او شاه طهماسب بوده که بخش غربی خوزستان را که به دست مشعشعیان بود عربستان نامیدند تا از بخش شرقی که شامل شوشتر و رامهرمز که توسط امرای صفوی اداره می‌شد متمایز باشد.