stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فدر فون بک
ورماخت > جنگ جهانی دوم > فرانسه

مقاله‌های اصلی: نبرد هلند و نبرد فرانسه
قرارگاه فرماندهی فون بک برای تهاجم به فرانسه به نواحی غربی منتقل شد. بر مبنای طرح اولیه، یگان فون بک که هم‌اینک گروه ارتش ب نامیده می‌شد، بخش اصلی تهاجم را صورت می‌داد. این گروه ارتش در ابتدا بدین منظور ۴۳ لشکر از جمله ۹ لشکر زرهی و ۴ لشکر موتوریزه در اختیار داشت. به هر صورت فون بک نسبت به این طرح معترض بود؛ چرا که این طرح شباهت زیادی به طرح شلیفن در جنگ جهانی اول داشت که اجرای آن در سال ۱۹۱۴ ناکام بود. در طرح جدیدی که توسط سپهبد اریش فون مانشتاین تنظیم شد، بار اصلی تهاجم به گروه ارتش آ منتقل گردید و فون بک عهده‌دار نقش ثانویه شد. نیروهای او می‌بایست یک تهاجم ایذایی به کشورهای سفلی صورت می‌دادند تا متفقین را فریب دهند. بدین ترتیب قوای تحت امر فون بک به ۲۸ لشکر از جمله ۳ لشکر زرهی در قابل دو ارتش ششم و هجدهم تقلیل یافت و قدرتمندترین آرایش‌های آن به گروه ارتش آ منتقل شد.
با آغاز عملیات گروه ارتش فون بک در عرض پنج روز بر هلند مسلط شد. در پی رخنه نیروهای آلمانی در ناحیه سدان و با نگرانی متفقین از افتادن در محاصره، با وجود مقاومت شدید اولیه در بلژیک، قوای دشمن شروع به عقب‌نشینی از مقابل گروه ارتش ب کردند. فون بک قصد داشت با رخنه در خط دشمن در بین نیروهای بریتانیایی و بلژیکی و رسیدن به ساحل دشمن دشمن را به محاصره بیندازد. به هر صورت پیش از آن نیروهای زرهی گروه ارتش آ روز ۲۰ مه خود را به ساحل کانال مانش رساندند و دشمن را بلژیک و شمال شرقی فرانسه به محاصره انداختند. با شکسته شدن خط بلژیکی‌ها توسط نیروهای فون بک، این کشور روز ۲۷ مه دست از جنگ کشید. گروه ارتش ب موظف شد خط دفاعی نیروهای بریتانیایی در ناحیه دانکرک را از جانب شرقی بکشند. فون بک این بار نیز با مقاومت جدی مواجه شد. به هر صورت گروه ارتش ب در نهایت با به اسارت گرفتن ده‌ها هزار نفر، مابقی نیروهای به محاصره‌افتاده دشمن در دانکرک را منهدم کرد. در مرحله دوم عملیات، نیروهای فون بک شامل سه ارتش و دو گروه زرهی، غرب فرانسه را نیز به تصرف درآوردند. پاریس روز ۱۴ ژوئن تسلیم او شد. در پی تسلیم فرانسه، فون بک روز ۱۹ ژوئیه سال ۱۹۴۰ به درجه فیلدمارشال نائل آمد.
گروه ارتش ب به عنوان نیروی حفاظت ساحلی غرب فرانسه از برست تا مرز اسپانیا برگزیده شد. فون بک خود چندان از این وظیفه راضی نبود. در نهایت روز ۳۱ اوت به او دستور داده شد قرارگاه خود را به پروس شرقی منتقل کند. این جابه‌جایی در جهت آماده برای تهاجم به شوروی صورت می‌گرفت. فون بک مدتی دفاع از مرزهای شرقی را برعهده داشت. با این وجود بیشتر فصل زمان درگیر مشکل زخم معده بود. در این مدت جنبش مخالفان هیتلر با نفود به ستاد او در تلاش بودند فون بک را با خود در یک کودتا همراه کنند. فون بک هیچگاه با آن‌ها همکاری نکرد.
سال‌های پایانی

فون بک سال ۱۹۴۴ تقاضای توطئه‌گران کودتای ۲۰ ژوئیه علیه هیتلر را رد کرد.
پس از سقوط برلین و خودکشی هیتلر، فیلدمارشال فون مانشتاین اوایل ماه مه سال ۱۹۴۵ با ارسال تلگرامی به فون بک از او خواست به دولت تازه‌تشکیل‌شده بزرگ‌دریابد کارل دونیتس در حومه هامبورگ بپیوندد. خودروی بک در مسیر این شهر در جاده کیل در شلسویگ-هولشتاین به همراه همسرش روز ۳ مه سال ۱۹۴۵ مورد هدف حمله یک جنگنده-بمب‌افکن بریتانیایی قرار گرفت. اقوال مختلفی از نحوه مرگ او وجود دارد. طبق برخی منابع جسد گلوله‌باران‌شده او، همسر و دخترش چند روز بعد کشف شد. گزارش‌های دیگری نیز آورده‌اند که فون بک هنوز زنده بود که برتیانیایی‌ها او را به بیمارستان نیروی دریایی در الدنبورگ رساند اما بدون این که به هوش بیاید درگذشت. فیلدمارشال فدر فون بک هنگام مرگ ۶۴ سال داشت.
فیلد مارشال فون بک
ژوان ژسوس

ژوان گیلرمه نونز ژسوس (به پرتغالی: Juan Guilherme Nunes Jesus) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه ناپولی بازی می‌کند.
ژوان ژسوس در باشگاه‌های اینترناسیونال، اینتر میلان و رم سابقهٔ حضور دارد.
زندگی تلخ و شیرین

| زندگی تلخ و شیرین | زندگی تلخ و شیرین |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: La Dolce Vita
هانگول: 달콤한 인생
معنای لفظی: The Sweet Life زندگی شیرین
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: The Sweet Life
 :  
ژانر: عاشقانه درام معمایی
نویسنده: جونگ‌ها یون
کارگردان: کیم جین مین
بازیگران: اوه یون سو لی دونگ ووک جونگ بو سوک پارک شی یون
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۲۴
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: چوی یی سوپ
مکان‌های تولید: کره جنوبی ژاپن
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: ام‌بی‌سی
انتشار اولیه: ۳ مه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-05-۰۳) – ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-07-۲۰)
وبگاه: وبگاه
زندگی تلخ و شیرین (انگلیسی: Bitter Sweet Life؛‏ کره‌ای: 달콤한 인생) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۰۸ با بازی اوه یون سو، لی دونگ ووک، جونگ بو سوک و پارک شی یون است. این مجموعه یک ملودرام تاریک با روایت تکه‌تکه و صداهایی است که وضعیت ذهنی شخصیت‌ها را نشان می‌دهد؛ و به عنوان تصویری جسورانه از عشق میان افراد میانسال و خیانت، با عناصری از معما و نوآر تحسین شد.
بازیگران > اصلی

اوه یون سو در نقش اوه یون سو
لی دونگ ووک در نقش لی جون سو
جونگ بو سوک در نقش ها دونگ وون
پارک شی یون در نقش هونگ دا ئه
توپولف تو-۱۴۴

| توپولف تو-۱۴۴  | توپولف تو-۱۴۴  |
| --- | --- |
نمونه اولیه توپولف-۱۴۴ در حال پرواز در تاریخ ۱ فوریه ۱۹۶۹: نمونه اولیه توپولف-۱۴۴ در حال پرواز در تاریخ ۱ فوریه ۱۹۶۹
کاربری: ترابری فراصوت
کشور سازنده: اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
گروه طراحی: توپولف دفتر طراحی تجربی
سازنده: اتحادیه تولید هواپیمای ورونژ
نخستین پرواز: ۳۱ دسامبر ۱۹۶۸
معرفی: ۱ نوامبر ۱۹۷۷
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: آئروفلوت وزارت صنعت هواپیمایی اتحاد جماهیر شوروی ناسا
ساخته‌شده: ۱۹۶۳–۱۹۸۳
تعداد ساخته‌شده: ۱۶
توپولف تو-۱۴۴ (به انگلیسی: Tupolev Tu-144) (به روسی: Ty-۱۴۴) نخستین و یکی از دو هواپیمای ترابری فراصوت جهان در کنار هواپیمای انگلیسی-فرانسوی کنکورد بود. این هواپیما توسط شرکت توپولف شوروی به مدیریت الکسی توپولف ساخته شد. شرکت‌های بوئینگ، مک‌دانل داگلاس و لاکهید مارتین از شرکت‌هایی بودند که برای ساخت خطوط فرا صوت ترابری برای آمریکا در طول دهه ۱۹۶۰ میلادی تلاش کردند، اما ناکام ماندند. هر دو هواپیمای توپولف-۱۴۴ و کنکورد عملکرد رضایت‌بخشی نداشتند و در نهایت، هر دو از فعالیت خارج شدند.
پیشینه

پس از جنگ جهانی دوم و اوج‌گیری جنگ سرد، جهان غرب و بلوک شرق در هر زمینه‌ای به رقابت با یکدیگر از جمله رقابت فضایی پرداختند. همچنین رشد صنعتی سریع شوروی در دهه ۱۹۵۰ باعث ایجاد علاقه‌ای سیری‌ناپذیر در برنامه‌ریزان این کشور به آغاز و پیشبرد پروژه‌های چشمگیر (حتی فراتر از توان اقتصادی و فنی شوروی) از جمله فناوری هوافضا شد. در سال ۱۹۶۰ نیکیتا خروشچف رهبر اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی با اطلاع از اینکه کشورهای غربی به ساخت هواپیمای مسافربری مافوق صوت روی آورده‌اند، دستور اجرای پروژه مشابهی را صادر کرد. ایده شوروی این بود که سرعت بیشتر هواپیما به معنی موفقیت بیشتر است. موفقیت در ساخت توپولف-۱۰۴ و جنگنده‌هایی مانند میگ-۲۱ و لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر شواهدی بر امکان ساخت هواپیمایی با دو برابر سرعت صوت بودند.
در آن زمان فرانسه و بریتانیا برای احیای صنایع هوایی خود به ساخت هواپیمای مسافربری فرا صوت روی آورده بودند. این دو کشور قصد داشتند تا زمان پرواز از اروپا به آمریکا را به تنها چند ساعت کاهش دهند. در ۱۹۶۲ قرارداد رسمی طراحی و ساخت این هواپیما بین دو کشور امضا شد. در همان زمان، دو شرکت بوئینگ و لاکهید هم پروژه‌های مشابهی را آغاز کردند اما به دلیل هزینه بالای پروژه، اجرای آن متوقف شد.
همچنین برای طراحی Tu-144 از طرح آمریکایی شرکت نورث امریکن اوییشن که در سال ۱۹۵۵ قصد طراحی و ساخت یک بمب‌افکن راهبردی فرا صوت را برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا داشت که نتیجه آن بمب‌افکن ایکس‌بی-۷۰ بود و اولین پروازش را در سال ۱۹۶۴ انجام داد و در رده جاسوسی جای گرفت.
مشکلات طراحی و استفاده

در آن زمان چون بخش بزرگی از منابع فنی شوروی به رقابت فضایی اختصاص یافته بود اجرای این پروژه، ساده نبود. زیرا شوروی برای پیشبرد مسابقه فضایی، روی موشک‌های دوربرد و بلندپرواز تمرکز کرده و کمتر بر بمب‌افکن‌های زبرصوت تمرکز کرده بود. به همین دلیل، طراحان مجبور شدند تا یک هواپیمای زبرصوت پیچیده با بازدهی بالا و صرفه اقتصادی را از صفر طراحی کنند.
بدنه این هواپیما به گونه‌ای طراحی شده که مقاومت هوا را به حداقل برساند و با سرعت گلوله پرواز کند. دماغه متمایز و سوزنی این هواپیما طوری ساخته شده بود که وقتی هواپیما برای فرود به باند نزدیک می‌شود، کل دماغه بر اساس به پایین خم شود تا خلبانان دید بهتری به زمین داشته باشند.
دو شرکت کوزنتسوف و کلسوف مسئول ساخت موتورهای آن بودند. ساخت ترمزها و سیستم کنترل موتورها از مشکلات اصلی ساخت توپولف-۱۴۴ بودند.
صدای بلند از مشکلات همیشگی تی‌یو-۱۴۴ بود. طوریکه مسافران مجبور بودند برای گفتگو از قلم و کاغذ استفاده کنند.
مقایسه با کنکورد

با این‌که ظاهر تی‌یو-۱۴۴ و کنکورد شبیه یکدیگر بود، اما تفاوت‌های طراحی زیادی بین آن‌ها وجود داشت. حدس زده می‌شود که جاسوسی از کنکورد در طراحی این هواپیما نقش داشته‌است. توپولف-۱۴۴به خاطر شباهت به کنکورد در کشورهای غربی به نام «کنکوردسکی» شناخته می‌شد.
این هواپیما در دسامبر ۱۹۶۸ سه ماه پیش از کنکورد به پرواز درآمد و نخستین پرواز فرا صوت آن، در ژوئن ۱۹۶۹ بود. نخستین پرواز کنکورد در مارس ۱۹۶۹ و نخستین پرواز فرا صوت آن در اکتبر همان سال بود.
در مقایسه با کنکورد، تی‌یو-۱۴۴ با ۶۷ متر طول، بیش از ۳/۷ متر بلندتر از کنکورد بود و به گونه‌ای طراحی شده بود تا با اندکی بیش از دو برابر سرعت صوت (۲٫۱۵۸ کیلومتر بر ساعت) پرواز کرده و هر کدام از چهار موتور آن، هنگام استفاده از پس‌سوز می‌توانستند نیروی رانشی بیش از ۴۴هزار پوند (حدوداً ۲۰هزار کیلوگرم) تولید کنند. این نیروی رانش، نزدیک به ۶هزار پوند (حدوداً ۲۷۳۰ کیلوگرم) بیشتر از توان هر یک از موتورهای کنکورد بود. اما چون وزن خالی تی‌یو-۱۴۴ نزدیک ۱۰۰ تن بود (۲۰ تن سنگین‌تر از کنکورد) برخاستن آن از روی زمین سخت‌تر بود.
این هواپیما به دلیل مسائل سیاسی در رقابت با کنکورد بدون طی کامل مراحل آزمایش، عرضه شد و دارای ایرادات فراوانی بود. در طراحی تی‌یو-۱۴۴ راه‌حل‌های سطح‌پایین‌تری نسبت به کنکورد، برای حل مشکلات فنی ارائه شده بودند. برای کنکورد، دو چرخ در جلو و دو گروه چهار تایی چرخ زیر بال‌ها طراحی شده بود. اما تی‌یو-۱۴۴ دو چرخ در جلو و ۱۲ چرخ زیر بال‌های خود داشت. یکی از دلایل این تعداد چرخ این بود که تایرهای چرخ‌ها از لاستیک مصنوعی ساخته شده و احتمال تکه‌تکه شدن آن‌ها هنگام فرود، زیاد بود؛ بنابراین فرض بر این شد که اگر یک یا دو تایر تکه‌تکه شوند، تایرهای باقی‌مانده توانایی تحمل وزن هواپیما را هنگام فرود دارند. از سوی دیگر تی‌یو-۱۴۴ بازده آیرودینامیکی کمتری داشت.
برتری‌های کنکورد

کنکورد نخستین هواپیمای مسافربری بود که بخشی از سیستم‌های حیاتی پروازی آن تماماً توسط رایانه هدایت می‌شد. شکل ورودی‌های هوای موتورهای آن دائم تغییر داده می‌شد تا همیشه در بهینه‌ترین حالت ممکن کار کنند.
ترمزهای کنکورد یکی از نخستین ترمزهای ساخته شده از الیاف کربن بودند که می‌توانستند در برابر حرارت شدیدی که در جریان توقف هواپیما بعد از فرود ایجاد می‌شود مقاومت کنند. زیرا سرعت کنکورد هنگام فرود نسبتاً زیاد و حدود ۲۹۶ کیلومتر بر ساعت بود.
کنکورد مجهز به سیستم کنترل پروازی بود که می‌توانست شکل بال‌ها را برای کاهش مقاومت هوا در سرعت‌های فرا صوت به میزان محدودی تغییر دهد. این سیستم که با رایانه کنترل می‌شد پیش از کنکورد هرگز وجود نداشتند (امروزه حتی هواپیماهای مسافربری معمولی هم از این سیستم استفاده می‌کنند).
صدای داخل کابین هواپیما از مشکلات همیشگی توپولف-۱۴۴ بود. زیرا موتورها و سیستم تهویه مطبوع هواپیما (که هوای مورد نیاز خود را از ورودی موتورها می‌گرفتند) صدای هنگفتی ایجاد می‌کردند. تهویه مطبوع بسیار مهم بود چون اصطکاک هوا با پوسته هواپیما می‌توانست باعث افزایش خطرناک دمای داخل کابین شود. اما کنکورد برای پایین نگه داشتن دما از سوخت خود به عنوان گرما بر استفاده می‌کرد. برای همین نیازی به سیستم تهویه مطبوع قدرتمند نداشته و صدای داخل کابین، خیلی زیاد نشود.
سوانح

نخستین سانحه هوایی آن به هنگام نمایش اولیه در نمایشگاه پاریس در ۳ ژوئن ۱۹۷۳ اتفاق افتاد. هواپیما با دماغه پایین و چرخ‌های باز به باند نزدیک شد، سپس با حداکثر توان موتورها به سرعت اوج گرفت. چند ثانیه بعد، چند بار به دور خود پیچید و در هوا تکه‌تکه شد و در روستایی در نزدیکی محل نمایشگاه سقوط کرد. تمامی ۶ نفر خدمه پرواز و ۸ نفر از ساکنان روستا کشته شدند. برای توضیح علت سقوط چندین فرضیه از جمله ۱) سرعت کم هواپیما برای مانورها ۲) گیج شدن خلبانان به خاطر هوای ابری ۳) چرخیدن هواپیما در لحظه آخر برای جلوگیری از تصادف با یک جنگنده میراژ مطرح شدند. زیرا این جنگنده میراژ در نزدیکی تی‌یو-۱۴۴ پرواز می‌کرد تا از بالچه‌های جلوی توپولف (که در آن زمان فناوری پیشرفته‌ای به حساب می‌آمدند) عکس بگیرد. این سانحه باعث اضطراب و تردید شرکت هواپیمایی آئروفلوت برای استفاده از آن شد. برای جلوگیری از سوانح بعدی، توپولف مجبور به رفع مشکلات بسیاری برای دریافت تأیید کیفیت پروازی شد. حتی پس از حل این مشکلات، در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ نخستین پروازهای تجاری این هواپیما، آزمایشی و برای حمل بسته‌های پستی میان مسکو - آلماتی در قزاقستان بودند.
دومین هواپیما نیز در سال ۱۹۷۸ زمانی که در حال انجام آزمایش قبل از تحویل بود سقوط کرد و تمام پرسنل آن کشته شدند.
مشخصات > مشخصات کلی

خدمه: ۳ نفر
ظرفیت: ۱۴۰ مسافر (۱۱ نفر First Class و ۱۲۹ نفر Tourist Class)
طول: ۶۵/۷ متر (۲۱۵/۵۴ فوت)
پهنای بال: ۲۸/۸ متر (با احتساب نوک بال) (۹۴/۴۸ پا)
موتور: ۴ عدد موتور توربوجت Kolesov RD-36-51 یا Kuznetsov NK-144
مشخصات > عملکرد

بیشینه سرعت: ۲/۱۵ ماخ، (۲۳۰۰ کیلومتر بر ساعت)
سرعت کروز: ۲ ماخ، (۲۱۲۵ کیلومتر بر ساعت)
برد: ۶۵۰۰ کیلومتر (۴۰۰۰ مایل)
سقف پرواز: ۲۰٬۰۰۰ متر (۶۵٬۵۰۰ پا)
سرعت اوج‌گیری: ۳۰۰۰ متر بر دقیقه (۹۸۴۰ پا بر دقیقه)
توان وزنی مخصوص: ۰/۴۴
کناره‌گیری

تنها ۱۶ فروند از این هواپیما بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۲ ساخته شد. آئروفلوت حتی نامی از این هواپیما بین ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۲ نیاورد. پس از سانحه هوایی دوم، آئروفلوت برنامه پروازهای تجاری آن را کلا لغو کرد. این هواپیما پس از ۱۰۲ پرواز آن تجاری که تنها ۵۵ پرواز آن با هدف جابجایی مسافر بودند زمین‌گیر شد.
استفاده در پروژه‌های فضایی

توپولف-۱۴۴ بعدها برای آموزش خلبانان شاتل بوران مورد استفاده قرار گرفت. در دهه ۱۹۹۰ و آغاز پروژه «تحقیقات سرعت» زیاد ناسا با هدف ساخت نسل بعدی وسایل نقلیه فرا صوت ، استفاده دوباره از این هواپیما آغاز شد. چون آمریکا هرگز هواپیمای مسافری فرا صوت نساخته بود، ناسا مجبور بود برای پروازهای آزمایشی از دیگر کشورها کمک بگیرد. استفاده از کنکورد ممکن نبود. زیرا بریتیش ایرویز و ایر فرانس کنکورد اضافه‌ای نداشتند که بتوان برای آزمایش از آن‌ها استفاده کرد. از سوی دیگر، فروپاشی شوروی و وضع خراب اقتصاد روسیه باعث ایجاد انگیزه میان دو کشور برای استفاده از این هواپیما شد. برای انجام این پروازها ناسا از خلبانان خود در پروازهای آزمایشی استفاده می‌کرد. با وجود اینکه برخی از قسمت‌های تی‌یو-۱۴۴ با کمک کشورهای غربی بهبود یافته بود اما حمل مسافر با آن، پرهزینه و ناامن بود. نمونه‌های باقی‌مانده این هواپیما به موزه‌ها منتقل یا در آشیانه‌ها انبار شده‌اند.

طراحی ساختاری Tu-144LL
مقایسه ظاهر تی‌یو-۱۴۴ با کنکورد
در حال فرود در فرودگاه برلین شونفلد (ژوئن ۱۹۷۱)
موتورهای تی‌یو-۱۴۴
هواپیمای tu-144LL مورد استفاده ناسا برای انجام تحقیق بر روی ترابری پرسرعت
سوریتاما

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سوریتاما: سوریتاما
つり球: つり球
ژانر: کمدی، علمی-تخیلی
مجموعه تلویزیونی انیمه: مجموعه تلویزیونی انیمه
کارگردان: کنجی ناکامورا
نویسنده: توشیا اونو
موسیقی: کوریکوردر کوارتت
استودیو: ای-۱ پیکچرز
تحت لایسنس: AUS HanabeeNA سنتایی فیلم‌ورکس (سابقاً)UK MVM Films
شبکه: فوجی تی‌وی
پخش اصلی:  ۱۳ آوریل ۲۰۱۲  –  ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲
قسمت‌ها: ۱۲
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
سوریتاما (つり球، به معنای فیشینگ‌بال)، یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن ژاپنی است که بین ۱۳ آوریل ۲۰۱۲ تا ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲ پخش شد. این انیمه تحت لایسنس سنتایی فیلم‌ورکس در آمریکای شمالی، MVM Films در بریتانیا، و Hanabee در استرالیا و نیوزیلند است.
داستان

یوکی سانادا یک دانش‌آموز دبیرستانی است که با مادربزرگش زندگی می‌کند؛ شغل مادربزرگ به گونه ای است که مستلزم جابه‌جایی مکرر است. این امر یوکی را از برقراری هرگونه دوستی واقعی باز می‌دارد، طوری که حتی خیلی از مهارت‌های اجتماعی را هم بلد نیست. یوکی هر زمان که مضطرب می شود، خشکش می زند، نمی تواند نفس بکشد و احساس می کند در حال غرق شدن است. در آخرین محل کار مادربزرگش، جزیره انوشیما، با دانشجویی به نام هارو آشنا می‌شود و این آشنایی سبب دیدار با افراد دیگری همچون آکیرا و ناتسوکی می‌شود و اینجاست که جرقه‌ای برای تغییر زندگی یوکی زده می‌شود.
بل ای‌اچ-۱ کبرا

| AH-1 HueyCobra / Cobra | AH-1 HueyCobra / Cobra |
| --- | --- |
کاربری: بالگرد جنگنده
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: بل هلیکوپتر
نخستین پرواز: ۷ سپتامبر ۱۹۶۵
معرفی: ۱۹۶۷
بازنشستگی: ۲۰۰۱ (نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا)
وضعیت: در حال خدمت
کاربر اصلی: نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا (در گذشته) نیروی هوایی ارتش ایران نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن  ارتش جمهوری کره  نیروی هوایی سلطنتی اردن
ساخته‌شده: ۱۹۶۷–۲۰۱۹
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۱۱۶
توسعه‌یافته از: بل یواچ-۱ ایروکوای
گونه‌ها: بل ای‌اچ-۱ سوپرکبرا  بل ۳۰۹ کینگ‌کبرا
بِل اِی‌اِچ-۱ کبرا (به انگلیسی: Bell AH-1 Cobra) نوعی هلیکوپتر تهاجمی ساخت شرکت بل است که در دهه ۱۹۶۰ بر اساس هلیکوپتر چندمنظوره پرطرفدار یواچ-۱ ایروکوای طراحی شد. این هلیکوپتر اولین پرواز خود را در سال ۱۹۶۵ انجام داده و از سال ۱۹۶۷ وارد ارتش آمریکا شد. این هلیکوپتر در دو نوع اصلی تک‌موتوره و نوع پرقدرت‌تر دوموتوره ساخته شد.
تمامی مدل‌های تک موتوره با نام «هیویی کبرا» (به انگلیسی: Huey Cobra) شناخته می‌شوند
هلیکوپتر AH-1T ' سی کبرا ' در حقیقت نمونه پیشرفته تر AH-1J 'سی کبرا ' محسوب می‌شد.
اولین نمونه‌های دو موتوره این هلیکوپتر با نام‌های بِل اِی‌اِچ-۱جی (به انگلیسی: AH-1J) و بِل اِی‌اِچ-۱تی (به انگلیسی: AH-1T) (نمونه بهبود یافته AH-1J) معروف به سی کبرا (کبرای دریایی) (به انگلیسی: Sea Cobra) مخصوص نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا ساخته شد. نمونه صادراتی ای اچ-۱جی به سی کبرا بین‌المللی (به انگلیسی: International Sea Cobra) معروف شد و خود دارای دو مدل با قابلیت شلیک و هدایت موشک‌های ضد تانک هدایت سیمی بی‌جی‌ام-۷۱ تاو معروف به تاو کبرا (به انگلیسی: TOW Cobra) مجهز به سیستم هدف‌گیری و هدایت تلسکوپی ام-۶۹ (به انگلیسی: M69)این موشک‌ها در پوزه هلیکوپتر و نمونه بدون قابلیت شلیک و هدایت این موشک‌های ضد تانک، معروف به نان تاو (به انگلیسی: Non TOW) بود.
۱۶۰ فروند از مدل نان تاو و ۶۲ فروند از مدل تاو هلیکوپتر ای اچ-۱جی سی کبرا (به انگلیسی: AH-1J Sea Cobra) از سال ۱۹۷۴ توسط هوانیروز ارتش ایران برای پشتیبانی نیروهای زمینی ایران و مقابله با تانک‌ها، زره پوش‌ها و نفربرهای زرهی دشمنان به خدمت گرفته شد که در طول جنگ ایران و عراق بسیار بکار گرفته شد.
نمونه‌های بعدی دو موتوره به ترتیب بِل اِی‌اِچ-۱دبلیو (به انگلیسی: AH-1W) معروف به سوپر کبرا (به انگلیسی: Super Cobra) و آخرین و پیشرفته‌ترین نمونه کبرا یعنی بِل اِی‌اِچ-۱زِد (به انگلیسی: AH-1Z) معروف به وایپر (افعی) (به انگلیسی: Viper) هستند. لازم است ذکر شود نمونه بِل اِی‌اِچ-۱زد با نام زولو کبرا (به انگلیسی: Zulu Cobra) نیز شناخته می‌شود.
بالگرد AH-1W سپاه تفنگداران دریایی آمریکا مجهز به هشت موشک ضد تانک هدایت لیزری هلفایر
تمامی مدل‌های هلیکوپتر کبرا در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا از دهه ۱۹۸۰ با هلیکوپتر ای‌اچ-۶۴ آپاچی جایگزین شد. البته تعدادی از آن‌ها همچون بسیاری از هلیکوپترهای جنگی دیگر آمریکا کاربرد غیرنظامی پیدا کرده و به عنوان هلیکوپتر آتش‌نشان برای اطفای حریق جنگل‌ها استفاده می‌شوند. اما مدل‌های ارتقایافته دوموتوره کبرا معروف به ای‌اچ-۱ دبلیو و ای‌اچ-۱ زد همچنان هلیکوپتر جنگنده اصلی تفنگداران دریایی ارتش ایالات متحده هستند.
مدل‌های مختلف بالگرد کبرا

AH-1E: مدل اولیه تهاجمی
AH-1F: مدل مجهز به موشک ضد زره تاو
TAH-1F: مدل آموزشی اف
AH-1G: هیویی کبری مدل اولیه برای تحویل به نیروی زمینی
AH-1J: سی کبری، اولین مدل ۲موتوره برای خدمت در نیروی دریایی که ایران از همین مدلهارا داراست.
AH-1P: مدل ارتقا یافته و مجهز به موشکهای تاو
AH-1S: اصلاح شده مدل جی، با قابلیت شلیک موشک تاو
AH-1T: سی کبری اصلاح شده مدل جی با قابلیت پرواز بالاتر
TH-1G: مدل آموزشی با فرامین دوگانه
AH-1Q: هیویی کبری قابلیت رزم شبانه و قادر به حمل ۸ موشک تاو
AH-1S: هیویی کبری
TH-1S: مدل آموزشی برای رزم شبانه
AH-1W: سوپر کبری، قادر به انجام رزم شبانه
AH-1Z: کینگ کبری، مدل بهسازی شده AH-1W سوپرکبری
AH-1RO: دراکیولا شبیه مدل W، برای صدور به رومانی
مدل‌های اِی اِچ-۱جِی سی کبرا

مدلهایی از بالگرد بل ای‌اچ-۱جِی سی کبرا (به انگلیسی: AH-1J Sea Cobra) که توانایی حمل و شلیک موشک ضد زره بی‌جی‌ام-۷۱ تاو را ندارند، نان تاو (و یا نان تو) (به انگلیسی: NON TOW)خوانده می‌شوند.
مدلهایی از بالگرد بل ای‌اچ-۱جِی سی کبرا (به انگلیسی: AH-1J Sea Cobra) که به واسطه نصب سیستم هدف‌کیری و هدایت اپتیکی ام-۶۹ در پوزه بالگرد، توانایی حمل و شلیک موشک ضد زره بی‌جی‌ام-۷۱ تاو را دارند، تاو کبرا (به انگلیسی: Tow Cobra)خوانده می‌شوند.
تسلیحات

تمامی مدل‌ها مجهز به توپ چرخان بیست میلی‌متری سه‌لول ام-۱۹۷ هستند و تمامی مدل‌های بالگرد کبرا می‌توانند به راکت‌های هدایت ناپذیر هایدرا ۷۰ در لانچرهای هفت تایی ام-۲۶۰ یا نونزده تایی ام-۲۶۱ مجهز بشوند.

تمامی این مدل‌ها توانایی حمل و شلیک چهار یا هشت موشک ضد تانک هدایت سیمی بی‌جی‌ام-۷۱ تاو را دارند.
البته لازم است ذکر شود اکثر مدل‌های ای اچ-۱جی (به انگلیسی: AH-1J) به سیستم هدف‌گیری و هدایت تلسکوپی ام-۶۹ برای هدف‌گیری و هدایت موشک‌های ضد تانک بی‌جی‌ام-۷۱ تاو در قسمت پوزه مجهز نیستند و قابلیت حمل و شلیک این موشک‌ها را ندارند و به اختصار آن‌ها را نان تاو (به انگلیسی: Non TOW) می‌خوانند.

مدل‌های AH-1W و AH-1Z توانایی حمل و شلیک چهار یا هشت موشک هدایت لیزری ضد تانک ای‌جی‌ام-۱۱۴ هل‌فایر (به انگلیسی: AGM-114 hellfire) و موشک‌های هوا به هوای ایم-۹ سایدوایندر را دارند
کاربران

یک فروند هلیکوپتر غیرنظامی در فرودگاه سالزبورگ
۱۰ ای‌اچ-۱ئی، ۶ ای‌اچ-۱پی و ۶ ای‌اچ-۱ پی آموزشی در سال ۲۰۱۰.
۵۴ فروند در سال ۲۰۱۰
۸۲ فروند فعال است. پنها ۲۰۹۱ مدل بهینه‌سازی‌شده این هلیکوپتر توسط شرکت پنها بدون لیسانس سازنده است.
۸۹ فروند ای‌اچ-۱اس بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۰ در کارخانه صنایع سنگین فوجی تحت لیسانس شرکت بل ساخته شد.
۲۲ ای‌اچ-۱اس و ۹ ای‌اچ-۱اف در سال ۲۰۱۰.
کاربران > کاربران سابق

نیروی دریایی اسپانیا تا سال ۱۹۸۵
کاربران مدل تک‌موتوره
  کاربران مدل دوموتوره
  کاربران هر دو مدل
   کاربران سابق
بل ۲۰۹
AH-1F نیروی هوایی اسرائیل مجهز به موشک‌های ضد تانک ای جی ام -۷۱ " تاو"
قتل رومینا اشرفی

| رومینا اشرفی | رومینا اشرفی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مرداد ۱۳۸۵ تالش، گیلان
درگذشت: ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ (۱۳ سال) روستای سفید سنگان لمیر، بخش حویق، شهرستان تالش
علت مرگ: توسط پدرش با داس سر بریده شد
شهروندی: ایرانی
رومینا اشرفی (۱۵ مرداد ۱۳۸۵ – ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹) دختر نوجوان ۱۴ ساله ایرانی اهل تالش بود که پدرش او را به قتل رساند. او پیش از مرگ به علّت مخالفت خانواده با ازدواجش، به همراه دوست پسرش از خانه گریخته بود، اما پلیس او را دستگیر کرد و به پدرش تحویل داد. قتل او واکنش‌های زیادی را در شبکه‌های اجتماعی به همراه داشت. خبر قتل او، یکم خرداد در تعدادی از کانال‌های پیام‌رسانی محلی تالش منتشر شد. مراسم درگذشت رومینا روز دوشنبه ۵ خرداد در منزل پدربزرگش در روستای سفیدسنگان برگزار شد. قاتلِ وی نهایتاً به ۹ سال حبس محکوم شد.
طبق گفته برخی منابع، پدر او پس از مشورت با دامادش که وکیل دادگستری است و با اطلاع از اینکه در قانون مجازات اسلامی ولی دم قصاص نمی‌شود، وی را با داس به قتل رساند.
به گفته وکیل مادر رومینا، رئیس دادگاه از رضا اشرفی پرسید «اگر تو معتقد بودی ناموست لکه‌دار شده، چرا بهمن خاوری را نکشتی؟... آیا این رفتار یک پدر با فرزندش است؟» و رضا اشرفی پاسخ داد: «اگر بهمن را می‌کشتم قصاص می‌شدم.»
شرح ماجرا

رومینا اَشرفی قبل از ۱۳ سالگی عاشق پسری ۲۸ ساله به نام بهمن خاوری شده بود. پدر رومینا (رضا اشرفی) ظاهراً به‌دلیل اختلاف فرهنگی (مذهبی) که بین دو خانواده وجود داشت، مخالف ازدواج آن‌ها بود. در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۹، رومینا به همراه بهمن خاوری فرار کرد اما یک روز بعد، خانواده اش شکایتی تحت عنوان «آدم‌ربایی» در دادسرا ثبت کردند که منجر به تعقیب قانونی و بازداشت آنها شد. به گفتهٔ خالهٔ رومینا، برای آنکه رومینا را راضی به بازگشت کنند، به او پیغام می‌رسانند که پدرش با ازدواجش موافق است. بر این اساس، خانوادهٔ خاوری سفرهٔ عقدی آماده می‌کنند، ولی در زمان مقرر، رضا اشرفی با پلیس در آن‌جا حاضر می‌شود.
به گفتهٔ افراد محلی، رومینا به علّت ترس از جانش و آشنایی با خلقیات پدرش، تمایلی به بازگشت به خانه نداشته است امّا پلیس به‌ناچار و طبق قوانین، او را به پدرش تحویل داد. به گفتهٔ معاون دادگستری گیلان «پدر رومینا با ملاطفت و مهربانی که نشان داده بود اعتماد بازپرس را جلب کرده بود و با بررسی جمیع شرایط، علّتی برای تحویل ندادن دختر به خانواده‌اش در آن زمان وجود نداشته است». آن‌ها شب را در منزل یکی از بستگان در آستارا به صبح رساندند و فردای آن روز راهی روستای‌شان شدند. در ۱ خرداد ۱۳۹۹ پدر ابتدا سعی کرد رومینا را خفه کند اما موفق نشد و پس از آن سر او را با داس برید. به گفتهٔ یکی از مقامات دادگستری گیلان پدر رومینا بلافاصله پس از قتل دختر، از کردهٔ خود پشیمان شد و از خانه بیرون آمد و تقاضای کمک کرد که بی‌فایده بود. اقوام رومینا (که چند دقیقه بعد از قتل، به محل حادثه رسیده بودند) می‌گویند: رضا اشرفی داس خونی و بخشی از موهای رومینا را بالا گرفته و گفته «غیرت من را ببینید که بچهٔ خودم را کشته‌ام». با شیون‌های مادر و بقیهٔ همسایه‌ها پلیس از راه رسید و قاتل را بازداشت کرد.
سایت میدان در گزارشی با دوست‌پسر رومینا اشرفی و همین‌طور عموی مقتول مصاحبه کرده است، اما هر دو نفر، روایت متفاوتی از ماجرا تعریف کرده‌اند.
شرح ماجرا > ماجرا از زبان بهمن خاوری

«چند سالی بود که عاشق هم بودیم و بالاخره تصمیم گرفتم تا یک نفر را بفرستم و او را از پدرش خواستگاری کنم. اما از آنجایی که مذهب ما یکی نبود، مخالفت کردند. به همین خاطر هم دختر به من گفت که پدرم رضایت نمی‌دهد و باید فراری‌اش بدهم. همین شد که باهم فرار کردیم و پنج روزی ناپدید شدیم. بعد از این ماجرا بود که پدرش در پاسگاه حویق از من به جرم آدم‌ربایی شکایت کرد. حتی به من تهمت زد که دخترش را بیهوش کردم و گاو و طلاهایش را هم دزدیدم. وقتی پاسگاه دختر را خواست و او هم به آن‌ها گفت که به خواسته خودش با من آمده است؛ ولی پدرش بیخیال نشد. در آگاهی آستارا هم از من شکایت کرد و چند روز بعد آگاهی با من تماس گرفت؛ ولی چند نفر از بستگان آمدند و خواستند که ما با هم صیغه کنیم تا ماجرا تمام شود؛ ولی آن مرد با پلیس هماهنگ کرده بود تا من را دستگیر کنند. موقع بازجویی من گفتم که آن دختر را دوست دارم و اجباری در کار نبوده و دختر هم در بازجویی این حرف‌ها را تأیید کرد. یک شب در بازداشتگاه ماندم اما در نهایت تبرئه شدم.»
«رومینا می‌گفت باباش کتکش می‌زده و موهاشو می‌کشیده. حتی به من گفته بود که پدرش معتاده و شیشه میکشه.»