stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آندریا سزارو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۰ آوریل ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  رم
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰?–۲۰۰۲:  باشگاه فوتبال آ.اس. رم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |  Celano |  ۷۴ |  (۷) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  ← باشگاه فوتبال اینتر میلان (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال سالرنیتانا |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  Celano |  ۴۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۱۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۱۲. 
آندریا سزارو (انگلیسی: Andrea Cesaro؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، و باشگاه فوتبال سالرنیتانا اشاره کرد.
ابوسهل ارجانی

ابوسهل ارجانی در ارجان فارس متولد شد. وی طبیبی بنام بود و به روزگار حکومت دیلمیان مورد توجه امرا و سلاطین دیلمی بود. ابوسهل به شیراز مقیم بود و در خدمت عمادالدوله مرزبان بسر میبرد و جاه و مقامی رفیع داشت سپس زن ابوکالیجار او را به قصد مسموم کردن یکی از پردگیان پادشاه متهم کرد و سلطان، امر به حبس او داد و وی در سال ۴۱۶ در زندان درگذشت.
‌
آپتاون، نیواورلئان

مکان تاریخی در ایالات متحده آمریکا
| 0 | 1 |
| --- | --- |
آپتاون، نیواورلئان: آپتاون، نیواورلئان
ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده: ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده
منطقه تاریخی ایالات متحده آمریکا: منطقه تاریخی ایالات متحده آمریکا
 :  
The Latter Memorial Library, a former private mansion built in 1907, sits on the corner of St. Charles Avenue and Soniat St.: The Latter Memorial Library, a former private mansion built in 1907, sits on the corner of St. Charles Avenue and Soniat St.
نمایش نقشه لوئیزیانانمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: نمایش نقشه لوئیزیانانمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
موقعیت: نیواورلئان، لوئیزیانا، United States
معمار: Multiple
سبک معماری: mid-19th-century Revival, late 19th- and 20th-century Revivals, late Victorian, government housing
ش. منبع ثبت ملی: 85001417
افزوده‌شده به فهرست ملی: July 3, 1985
آپتاون (به انگلیسی: Uptown New Orleans) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیواورلئان واقع شده‌است.
آکیهیکو ناکامورا

آکیهیکو ناکامورا (انگلیسی: Akihiko Nakamura؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۹۰) ورزشکار دو و میدانی اهل ژاپن است.
اتسنبورن

| اتسنبورن   | اتسنبورن   |
| --- | --- |
Ortsteil of گلایشن (نیدرزاکسن): Ortsteil of گلایشن (نیدرزاکسن)
کشور: آلمان
ایالت: نیدرزاکسن
ناحیه: Göttingen
شهرداری: گلایشن (نیدرزاکسن)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۱۶
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کلیسای شهر اتسنبورن
اتسنبورن (به آلمانی: Etzenborn) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در گلایشن (نیدرزاکسن) واقع شده‌است. اتسنبورن ۲۱۶ نفر جمعیت دارد.
آنارتیا آمارتئا

| آنارتیا آمارتئا | آنارتیا آمارتئا |
| --- | --- |
نر، توباگو: نر، توباگو
ماده، ترینیدات: ماده، ترینیدات
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: پروانه‌سانان
تیره:: فرچه‌پایان
نام دوبخشی: نام دوبخشی
آنارتیا آمارتئا : آنارتیا آمارتئا 
آنارتیا آمارتئا (نام علمی: Anartia amathea) نام یک گونه از زیرخانواده فرچه‌پایان نیمفالینا است. این گونه در آمریکای جنوبی یافت می‌شود، این پروانه‌ها خیلی شبیه به طاووس متحد، آنارشیا فاطمه شناخته می‌شوند و عمدتاً در شمال آنارتیا آماتکا وجود دارد. مکان آنها احتمالاً سورینام است و این گونه‌ها از پاناما تا آرژانتین وجود دارند. گرانادا، باربادوس و آنتیگوا. در آرژانتین، پاراگوئه، اروگوئه، ارتفاعات برزیل، آمازون شرقی، گویان، ونزوئلا و پاناما و همچنین ترینیداد و دیگر جزایر کارائیب گزارش شده‌است. سوابق آمریکای شمالی یا خطا هستند یا به پرونده‌ها مراجعه می‌کنند.
نگارخانه

آنارتیا آمارتئا, نمای پشتی( MHNT )
آنارتیا آمارتئا, مشاهده شکمی(MHNT)
نر، زیرزمین، ترینیدات
ماده، زیرزمین، ترینیدات
اتسلسروده

| اتسلسروده   | اتسلسروده   |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Nordhausen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sandra Echtermeier
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۵۰ کیلومتر مربع (۱٫۳۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۲۴ متر (۷۳۵ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۹۶
 • تراکم: ۲۷/کیلومتر مربع (۷۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 99735
کدهای شماره‌گیری: 036337
پلاک خودرو: NDH
اتسلسروده (به آلمانی: Etzelsrode) یک شهر در آلمان است که در تورینگن واقع شده‌است. اتسلسروده ۱۰۱ نفر جمعیت دارد.
کاشا، استان پروجا

| کاسچیا | کاسچیا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاشا: کاشا
Cascia: Cascia
کشور: ایتالیا
ناحیه: اومبریا
استان / شهرستان: استان پروجا
دهستان: Avendita، Chiavano، Civita، Colle Giacone، Fogliano، Logna، Maltignano، Ocosce، Onelli، Padule، Poggio Primocaso، Roccaporena، San Giorgio، Trognano، Villa San Silvestro، Atri, Buda, Capanne di Collegiacone, Capanne di Rocca Porena, Cascine di Opagna, Castel San Giovanni, Castel Santa Maria, Cerasola, Colforcella, Colle di Avendita, Colmotino, Fustagna, Giappiedi, Manigi, Opagna, Piandoli, Puro, Sant'Anatolia, Santa Trinità, Sciedi, Tazzo, Valdonica
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gino Emili
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۱٫۰۹ کیلومتر مربع (۶۹٫۹۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۵۳ متر (۲۱۴۲ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۳٬۲۴۵
 • تراکم: ۱۸/کیلومتر مربع (۴۶/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Casciani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 06043
پیش‌شماره تلفن: 0743
قدیس پشتیبان: St. Rita of Cascia
روز قدیس: May 22
وبگاه: وبگاه رسمی
کاشا (ایتالیایی: Cascia؛ ‏ تلفظ ایتالیایی: [ˈkaʃʃa]) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پروجا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاشا ۱۸۱٫۰۹ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۲۴۵ نفر جمعیت دارد و ۶۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای کارپینتو رومانو، کونورسانو و San Luca خواهرخوانده‌های کاشا هستند.
آمو خارازیان

آمو قوندی خارازیان (ارمنی: Ամո Խարազյան؛  زادهٔ ۸ آوریل ۱۸۸۰ - درگذشته ۶ اوت ۱۹۵۷) نمایشنامه‌نویس بازیگر و کارگردان تئاتر اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی با نام اصلی هامازاسپ خارازیان (ارمنی: Համազասպ Խարազյան) در ۸ آوریل ۱۸۸۰ در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ‌التحصیل گشت، وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و نشان پرچم سرخ کار شد. وی در ۶ اوت ۱۹۵۷ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
می‌توانیم انجامش دهیم!

پوستر تبلیغاتی «می‌توانیم انجامش دهیم!»، طرحی از جی. هاوارد میلر در ۱۹۴۳
«می‌توانیم انجامش دهیم!» (به انگلیسی: We Can Do It!‎) پوستری تبلیغاتی است که در سال ۱۹۴۳ میلادی، در خلال جنگ جهانی دوم، توسط جی. هاوارد میلر برای وستینگهاوس الکتریک طراحی شد، تا برای تقویت روحیهٔ نیروی کار در ایالات متحده الهام‌بخش باشد. این پوستر در دورهٔ جنگ جهانی دوم مورد توجه قرار نگرفت.
در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ این تصویر دوباره کشف و به شکل‌های گوناگون تکثیر شد؛ اگر چه اغلب آن را «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» می‌خواندند، اما با نام «رزی پرچ‌کن» هم شناخته می‌شد که شخصیتی نمادین از زنی قوی بود که در صنایع نظامی کار می‌کرد. از پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» در ترویج فمینیسم و دیگر موضوعات سیاسی اوایل دههٔ ۱۹۸۰ نیز استفاده می‌شد. در سال ۱۹۹۴ این پوستر روی جلد مجله اسمیتسونیان قرار گرفت و در سال ۱۹۹۹ از آن به عنوان تمبر کلاس یک در ایالات متحده استفاده شد. در کمپین‌های انتخاباتی سال ۲۰۰۸ چند تن از نامزدها از این تصویر بهره جستند و در سال ۲۰۱۰ یک هنرمند از آن برای گرامیداشت رسیدن نخستین زن به مقام نخست‌وزیری استرالیا استفاده کرد. این پوستر یکی از ده تصویری است، که بیش از دیگر تصاویر از دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا درخواست شده است.
پس از کشف مجدد تصویر، بیشتر بینندگان فرض کرده‌اند که این پوستر فراخوانی برای جذب زنان به تلاش‌های مرتبط با جنگ بوده است؛ این در حالی است که این پوستر در زمان جنگ فقط در تبلیغات داخلی وستینگهاوس، آن هم تنها در فوریه ۱۹۴۳، به کار رفته بود و کاربردش هم نه برای آگهی استخدام زنان بلکه برای تشویق کارگران زنِ موجود به سخت‌تر کار کردن بود. فمینیست‌ها و دیگران رفتار الهام‌بخش و پیام ظاهری پوستر را به نفع خود مصادره کرده‌اند و این تصویر را به شکل‌های مختلف، از جمله برای توانمندسازی خود، ارتقای مبارزات سیاسی، تبلیغات و حتی طنز بازسازی کرده‌اند.
جرالدین دویل می‌گوید وقتی پوستر را روی جلد مجلهٔ اسمیتسونیان دید، متوجه شد خودش سوژهٔ تصویر است. دویل عقیده دارد که تصویر او در زمان جنگ به عنوان یک زن کارگر کارخانه گرفته شده و او ندانسته فرض کرد که تصویرش الهام‌بخش طراحی هاوارد میلر شده است. سازمان‌های مختلفی از جمله تالار مشاهیر زن میشیگان نیز از دویل با لقب «رزی پرچ‌کن» یاد کرده و از او تجلیل کردند. با این همه، در سال ۲۰۱۵ زن حاضر در تصویر دوران جنگ شناسایی شد و مشخص شد که «نائومی پارکر» بوده که آن زمان بیست سال داشته است. او اوایل ۱۹۴۲ پیش از آن که دویل از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود، شاغل بود. ادعای دویل در مورد این که تصویرش الهام‌بخش این پوستر بوده را نمی‌توان تأیید یا رد کرد، بنابراین نه دویل و نه پارکر را نمی‌توان با قطعیت سوژهٔ این پوستر دانست.
پیش‌زمینه‌ها

در خلال جنگ جهانی دوم مشکل بی‌کاری در ایالات متحده آمریکا حل شد. در بهار ۱۹۴۰ در حدود ۷٫۷ میلیون بی‌کار سرشماری شدند. این رقم در پاییز ۱۹۴۱ به ۳٫۴ میلیون رسید و یک سال بعد به ۱٫۵ نفر کاهش یافت. در پاییز ۱۹۴۴ تعداد بی‌کاران کمتر از ۷۰۰٬۰۰۰ نفر شد. با ایجاد میلیون‌ها فرصت شغلی جدید و اعزام مردان جوان به میدان جنگ، ایالات متحده با کمبود نیروی کار مواجه شد. در این هنگام زنان، بازنشستگان و محصلان وارد عرصه شدند و به خاطر احساسات ملی‌گرایانه یا دستمزد در بازار کار مشغول شدند. در همین راستا تفکیک جنسیتی سنتی در جامعه تغییر کرد، به‌طوری‌که جایگاه زن از «خانه‌داری» به «جبهه خانگی» دگرگون شد. تغییر ساختار جنسیتی موجب افزایش تولیدات جنگی شد. در طول جنگ حدود ۶٫۵ میلیون زن وارد نیروی کار شدند. زنانی که بسیاری از آن‌ها متأهل بودند، در انواع شغل‌های با درآمد و بسیاری از مشاغل فنی و تخصصی، که جمعی از آن‌ها قبلاً منحصر به مردان بودند، مشغول شدند. ترکیب وضعیت تأهل زنان کارگر نیز دگرگونی قابل توجهی یافت. از هر ده زن متأهل یکی وارد بازار کار شدند و برای نخستین بار در تاریخ آمریکا، در میان نیروهای کار، تعداد زنان متأهل بیشتر از زنان مجرد شد.
در پایان جنگ جهانی اول، بیست و چهار درصد کارگران کارخانه‌های هواپیمایی زنان بودند، اما این درصد از ابتدای جنگ جهانی دوم افزایش یافت. مری اندرسون، مدیر ادارهٔ زنان، در ژانویه ۱۹۴۲ گزارش داد که حدود ۲٬۸۰۰٬۰۰۰ زن «در حال حاضر درگیر کارهای مرتبط با جنگ هستند و انتظار می‌رود تا پایان سال تعدادشان دو برابر شود.» مهارت‌هایی که زنان از طریق کارهای روزمره خود به دست آورده بودند، بسیار مفید واقع شد و به آن‌ها کمک کرد مجموعه مهارت‌های جدیدی در مشاغل مربوط به جنگ به کار بندند. به عنوان مثال پدیدهٔ فرهنگ عمومی «رزی پرچ‌کن» موجب شد زنان بسیاری به کار پرچ کردن بپردازند. این کار شبیه به خیاطی بود، که زنان با آن آشنا بودند. البته پرچ کردن تنها یکی از مشاغلی بود که زنان در آن به استخدام درآمدند. آن‌ها در بخش‌های مهندسی، خط تولید و استفاده از انواع گوناگون ماشین‌آلات نیز حضور داشتند.
ارتباط با رزی پرچ‌کن

مقالهٔ اصلی: رزی پرچ‌کن
رُزی پَرچ‌کُن یک نماد فرهنگی ایالات متحده آمریکا، از زنی آمریکایی است که قوی و وطن‌پرست بوده و در خلال جنگ در کارخانه‌ها مشغول به کار است و با دستگاه پرچی در دست، مهمات و تجهیزات جنگی تولید می‌کند.
در طول جنگ جهانی دوم ارتباطی بین پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» و آهنگ «رزی پرچ‌کن»، تولید شده در ۱۹۴۲ یا نقاشی نورمن راکول با نام رزی پرچ‌کن، که در روز یادبود (۲۹ مهٔ ۱۹۴۳) بر روی مجلهٔ ستردی ایونینگ پست چاپ شده بود، وجود نداشت. پوستر وستینگهاوس هم با هیچ‌کدام از شخصیت‌های زنی که نام مستعارشان «رزی» بود و پیش‌قراول زنان کارگری شدند که برای تولیدات جنگی در پشت خط مشارکت می‌کردند، ارتباط نداشت. باری، پوستر پس از دو هفته نمایش در فوریه ۱۹۴۳، به مدت چهار دهه ناپدید شده بود. دیگر تصاویر منسوب به «رزی» در این مدت رواج یافتند، و بسیاری‌شان عکس‌هایی بودند، که عکاس‌ها از زنان کارگر برمی‌داشتند. ادارهٔ اطلاعات جنگ ایالات متحده برای برانگیختن مردم کمپین تبلیغاتی بزرگی در سرتاسر کشور به راه انداخته بود، ولی پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» جزئی از پوسترهای آن‌ها هم نبود.
نقاشی نمادین راک‌ول با نام رزی پرچ‌کن از ستردی ایونینگ پست به وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا قرض داده شد، تا در پوسترها و کمپین‌های فروش اوراق قرضه جنگی به کار گرفته شود. پس از جنگ، نقاشی‌های راکول، که شامل قانون حق تکثیر بودند، به تدریج از حافظهٔ عمومی پاک شدند؛ نقاشی‌های او توسط ورثه حفاظت می‌شدند و اجازهٔ تخطی از حق تکثیر به کسی داده نمی‌شد. نتیجهٔ این حفاظت آن بود که نسخهٔ اصلی نقاشی، ارزشمند و گران‌بها شده و در سال ۲۰۰۲ در ازای حدود ۵ میلیون دلار به فروش برسد. در مقابل، فقدان حق تکثیر برای پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» باعث دوباره معروف شدن و کپی‌برداری گسترده از آن شد.
اِد رِیس، یکی از تاریخ‌نگاران داوطلب در وستینگهاوس، متوجه شد که تصویر اصلی در طول جنگ به زنان پرچ‌کن نشان داده نشده بود، بنابراین ارتباط اخیری که بین پوستر و «رزی پرچ‌کن» مطرح شده قابل توجیه نبود. این پوستر جزئی از تبلیغاتی بود که هدف‌شان جذب نیروهای زن برای خط تولید آسترهای کلاه‌خود از جنس میکارتا بود. اد ریس به مسخره گفت که زن داخل پوستر بیشتر امکان داشت که نامش «مالی میکارتا ذوب‌کن» یا «هلن آستر کلاه‌خودساز» باشد.
بازگشت

در سال ۱۹۸۲ میلادی، پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» در مقاله‌ای تحت عنوان «هنر پوستر در راستای میهن‌پرستی» در مجلهٔ واشینگتن پست بازنشر شد؛ مقاله مربوط به پوسترهای مجموعهٔ دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا بود. پس از آن بود که از پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» در ترویج فمینیسم و دیگر موضوعات سیاسی اوایل دههٔ ۱۹۸۰ استفاده شد.
در سال‌های آتی این پوستر برای ترویج فمینیسم تغییر کاربری یافت. فمینیست‌ها در این پوستر تصویری از توانمندی زنان را می‌دیدند. عبارت «ما» در این پوستر به صورت «ما زنان» معنا شد، که همهٔ زنان را به اتحاد و مبارزه با نابرابری جنسیتی فرامی‌خواند. این درک از پوستر با استفادهٔ اولیهٔ آن در سال ۱۹۴۳، که برای کنترل کارکنان و جلوگیری از ناآرامی‌ها بود، بسیار متفاوت بود. جرامایا اکسلروود، استاد تاریخ، معتقد است که تصویر مذکور ترکیبی از گرایش به فمینیسم و «مردانگی (تقریباً شاه نر) و زبان بدن» است.
مجلهٔ اسمیتسونیان این تصویر را در مارس ۱۹۹۴ بر روی جلد خود قرار داد، تا مخاطب را به خواندن مقالهٔ ویژه‌ای در ارتباط با پوسترهای دورهٔ جنگ جذب کند. خدمات پستی ایالات متحده آمریکا نیز تمبری را به ارزش ۳۳ سنت در فوریهٔ ۱۹۹۹ بر اساس همین تصویر منتشر کرد و عبارت «زنان از فعالیت‌های جنگ حمایت کردند» را بر آن افزود. یکی از پوسترهای وستینگهاوس از سال ۱۹۴۳ در موزه ملی تاریخ آمریکا، به عنوان بخشی از آثار دیدنی دهه‌های ۳۰ و ۴۰ میلادی، در معرض دید عموم قرار داشته است.
شخص حاضر در پوستر

در سال ۱۹۸۴ کارگر جنگی سابق، جرالدین دویل در مجلهٔ مدرن میچریتی تصویری از زمان جنگ را مشاهده کرد که در آن زنی جوان در حال کار با ماشین تراش بود، او چنین فرض کرد که این تصویر از او در اواسط تا اواخر سال ۱۹۴۲ گرفته شده باشد؛ یعنی زمانی که او پاره‌وقت در کارخانه کار می‌کرد. ده سال بعد، دویل پوستر «ما می‌توانیم انجامش دهیم!» را بر جلد اسمیتسونیان دید و گمان کرد که تصویر خودش باشد. بدون این که قصد داشته باشد از این ارتباط سود ببرد، تصمیم گرفت اعلام کند که عکس ۱۹۴۲ او در زمان جنگ الهام‌بخش میلر شده تا پوستر را طراحی کند، ادعایی که او را به عنوان مدل پوستر معرفی می‌کرد. پس از آن دویل به عنوان مدل الهام‌بخش پوستر میلر شناخته شد. جیمز جی. کیمبل نسخهٔ اصلی عکس را از آرشیو عکس‌های خبری ای‌سی‌ام‌ای به دست آورد، که بر آن یادداشت زردرنگی ضمیمه شده بود که نام «نائومی پارکر» را بر خود داشت. این تصویر از مجموعه تصاویری است که در پایگاه هوایی المیدا در کالیفرنیا گرفته شدند و خانم پارکر را همراه با خواهرش در مارس ۱۹۴۲ در حال کار کردن در مشاغل مربوط به جنگ نشان می‌دادند. این تصاویر از ابتدای آوریل ۱۹۴۲ در مجلات و روزنامه‌های گوناگون چاپ می‌شدند؛ در این زمان خانم دویل هنوز در میشیگان، در مقطع دبیرستان، تحصیل می‌کرد. در فوریهٔ ۲۰۱۵ کیمبل با خواهران پارکر، که اکنون دارای نام‌های نائومی فرن فرالی ۹۳ ساله و خواهرش آدا وین مرفورد ۹۱ ساله بودند، مصاحبه کرد. وی دریافت که این دو خواهر پنج سال است از شناسایی اشتباه مدل پوستر آگاه بودند تلاش آن‌ها برای اصلاح این اشتباه و تصحیح آمارنوشت‌های تاریخی رد شده‌بود.
اگرچه نشریات زیادی ادعای اثبات‌نشدهٔ خانم دویل را منتشر کرده‌اند، ولی چارلز اِی. روچ، یکی از اهالی پیتسبرگ که از دوستان میلر نیز بود، گفت که میلر عادت نداشت شخصیت‌هایش را از روی عکس بکشد و از مدل‌های زنده استفاده می‌کرد. پنی کلمن، نویسندهٔ «رزی پرچ‌کن: زنان کار پشت خط جبهه در جنگ جهانی دوم» ، می‌نویسد که دویل و روچ هیچ‌کدام نمی‌توانند تعیین کنند که آیا میلر عکس یادشده در نشریات را دیده بود یا خیر.
ائتلاف ملی افغانستان

| ائتلاف ملی افغانستان | ائتلاف ملی افغانستان |
| --- | --- |
رهبر: عبدالله عبدالله
بنیان‌گذاری: ۲۰۱۰ (۲۰۱۰)
مرام سیاسی: اجتماع‌گرایی فرقه‌گرایی اسلام‌گرایی عوام‌گرایی
وبگاه: وبگاه
www.nca.af : www.nca.af 
سیاست در افغانستان حزب‌ها انتخابات: سیاست در افغانستان حزب‌ها انتخابات
ائتلاف ملی افغانستان که در گذشته با نام ائتلاف تغییر و امید شناخته می‌شد، یک ائتلاف سیاسی در افغانستان به رهبری عبدالله عبدالله، وزیر امور خارجه پیشین (۲۰۰۱–۲۰۰۵) و اصلی‌ترین رقیب رئیس‌جمهور حامد کرزی در ۲۰۰۹ انتخابات‌های افغانستان است. عبدالله عبدالله دوست نزدیک احمد شاه مسعود، رهبر ائتلاف شمال، بود که دو روز پیش از حملات ۱۱ سپتامبر کشته شد.
ائتلاف ملی در کنار جبهه ملی افغانستان‎ دو جنبش دموکراتیک مخالف پیشرو علیه دولت‌های حامد کرزی و اشرف غنی هستند. از جمله پشتیبانان عبدالله عبدالله، والی بلخ، عطا محمد نور، است. عبدالله و محمد نور همانند احمد ضیاء مسعود، رئیس جبهه ملی، و امرالله صالح، معاون اول رئیس‌جمهور، از اعضای جمعیت اسلامی افغانستان هستند.
آنارشیست‌ها

| آنارشیست‌ها | آنارشیست‌ها |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: Elie Wajeman
تهیه‌کننده: Lola Gans
نویسنده: Elie Wajeman Gaëlle Macé
بازیگران: طاهر رحیم ادل اگزارکوپولوس
فیلم‌بردار: David Chizallet
تدوین‌گر: François Quiqueré
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ مه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-0۵-۱۴) (جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵)  
کشور: فرانسه
آنارشیست‌ها (فرانسوی: Les Anarchistes‎) فیلمی فرانسوی در سبک درام است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
داستان

در سال ۱۸۹۹، سرتیپ ژان آلبرتینی برای نفوذ به یک گروه آنارشیست انتخاب می‌شود.
کالاندر

منطقه مسکونی در Scotland
| کالاندر گیلی اسکاتلندی: Calasraid | کالاندر گیلی اسکاتلندی: Calasraid |
| --- | --- |
کالاندرکالاندر نمایش داده شده در  اسکاتلند: کالاندرکالاندر نمایش داده شده در  اسکاتلند
جمعیت: ۲٬۷۵۴ (سرشماری ۲۰۰۱ بریتانیا)  est. 3,130 (2006)
مرجع شبکه OS: NN628079 
زیربخش: استیرلینگ
کشور: Scotland
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: CALLANDER
کدپستی منطقه: FK17
کد تلفن: ۰۱۸۷۷ ۳۳....
پلیس: پلیس اسکاتلند
آتشنشانی: اسکاتلندی
آمبولانس: اسکاتلندی
 :  
مجلس انگلستان: Stirling
پارلمان اسکاتلند: Stirling
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا اسکاتلند  ۵۶°۱۴′۳۹″شمالی ۴°۱۲′۵۲″غربی﻿ / ﻿۵۶٫۲۴۴۰۳°شمالی ۴٫۲۱۴۴۶°غربی﻿ / 56.24403; -4.21446:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا اسکاتلند  ۵۶°۱۴′۳۹″شمالی ۴°۱۲′۵۲″غربی﻿ / ﻿۵۶٫۲۴۴۰۳°شمالی ۴٫۲۱۴۴۶°غربی﻿ / 56.24403; -4.21446
کالاندر (به انگلیسی: Callander) یک شهرک در اسکاتلند است که در استیرلینگ واقع شده‌است. کالاندر ۲٬۷۵۴ نفر جمعیت دارد.
احمدعلی‌لر

| احمدعلی‌لر | احمدعلی‌لر |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
احمدعلی‌لر: احمدعلی‌لر
مختصات: ۳۹°۲۶′۱۵″ شمالی ۴۷°۲۰′۰۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۳۷۵۰°شمالی ۴۷٫۳۳۵۵۶°شرقی﻿ / 39.43750; 47.33556: مختصات: ۳۹°۲۶′۱۵″ شمالی ۴۷°۲۰′۰۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۴۳۷۵۰°شمالی ۴۷٫۳۳۵۵۶°شرقی﻿ / 39.43750; 47.33556
کشور:  جمهوری آذربایجان
بخش: شهرستان فضولی
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۱٬۶۲۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
احمدعلی‌لر (به لاتین: Əhmədalılar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان فضولی واقع شده است. احمدعلی‌لر ۱۶۲۶ نفر جمعیت دارد.
آلکس سالیبیان

| آلکس سالیبیان | آلکس سالیبیان |
| --- | --- |
خاستگاه: لانگ بیچ، کالیفرنیا
ژانر:  موسیقی پاپ  پاپ راک  موسیقی کانتری 
پیشه(ها):  تهیه‌کننده موسیقی  ترانه‌سرا 
ساز(ها):  آوازخوانی  کیبورد  گیتار  باس 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۵–اکنون
ناشر(ان):  Kravenworks  کلمبیا رکوردز  آتلانتیک رکوردز  BMG 
آلکس سالیبیان ( انگلیسی: Alex Salibian ) تهیه‌کننده موسیقی، و آهنگساز ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زندگی‌نامه

وی در لانگ بیچ، کالیفرنیا به دنیا آمد .
دیسکوگرافی

| سال | هنرمند | آلبوم | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | Cam | Untamed | تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۵ | میکی اکو | زمان | تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۵ | ال کینگ | Love Stuff | تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۶ | یانگ د جاینت | Home of the Strange | تهیه‌کننده & نویسنده همکار |
| ۲۰۱۷ | هری استایلز | هری استایلز | تهیه‌کننده & نویسنده همکار |
| ۲۰۱۸ | The Head and the Heart | Living Mirage | تهیه‌کننده & نویسنده همکار |
| ۲۰۱۸ | جس گلین | I'll Be There (Acoustic) | تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۸ | یانگ د جاینت | Mirror Master | تهیه‌کننده & نویسنده همکار |
| ۲۰۱۹ | جس گلین | No One (Acoustic) | تهیه‌کننده |
آنگ سان

این مقاله دربارهٔ انگ سن است. برای دخترش، آنگ سان سو چی را ببینید.
| انگ سان | انگ سان |
| --- | --- |
အောင်ဆန်း: အောင်ဆန်း
Deputy Chairman of the Executive Council of Burma: Deputy Chairman of the Executive Council of Burma
دوره مسئولیت سپتامبر ۱۹۴۶ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۷: دوره مسئولیت سپتامبر ۱۹۴۶ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۷
پس از: None
پیش از: U Nu (as Prime Minister)
President of the Anti-Fascist People's Freedom League: President of the Anti-Fascist People's Freedom League
دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۴۶ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۷: دوره مسئولیت ژانویه ۱۹۴۶ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۷
پس از: None
War Minister of Burma: War Minister of Burma
دوره مسئولیت ۱ اوت ۱۹۴۳ – ۲۷ مارس ۱۹۴۵: دوره مسئولیت ۱ اوت ۱۹۴۳ – ۲۷ مارس ۱۹۴۵
پس از: None
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Htein Lin ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۵ Natmauk, Magwe, حکومت بریتانیا در برمه
درگذشته: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۷ (۳۲ سال)
علت مرگ: ترور
آرامگاه: Martyrs' Mausoleum, میانمار
ملیت: میانمار
حزب سیاسی: Anti-Fascist People's Freedom League Communist Party of Burma
همسر(ان): Khin Kyi (ا. ۱۹۴۲)
روابط: U Pha (پدر) Daw Suu (مادر) Ba Win (برادر) Sein Win (برادرزاده) آنگ سان سو چی (دختر)
محل تحصیل: Rangoon University Yenangyaung High School
پیشه: سیاست‌مدار  occupation   = Politician, major general
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: Burma National Army Anti-Fascist People's Freedom League Communist Party of Burma
درجه: سرلشکر (بالاترین درجهٔ نظامی آن زمان)
انگ سان (انگلیسی: Aung San (زادهٔ ۱۳ فوریهٔ ۱۹۱۵ - درگذشتهٔ ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۴۷) یک سیاست‌مدار اهل میانمار بود. او بنیانگذار ارتش نوین میانمار و از مذاکره کنندگان استقلال میانمار از انگلستان در سال ۱۹۴۷ بود. او در همان سال به دست رقیب خود کشته شد. او پدر آنگ سان سو چی فعال سیاسی و برنده جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۹۱ بود.
زمینه

برخی از ملی گرایان برمه ای که کشورشان تحت استعمار بریتانیا بود، جنگ جهانی دوم را یک فرصت می‌دانستند. آنها فکر می‌کردند که با همکاری در جنگ می‌توانند امتیازاتی را از، بریتانیا بگیرند. از سوی دیگر، برخی دیگر مانند ملی‌گرایان حزب تاکینز معتقد بودند که تحت هیچ شرایطی نباید جنگ را آغاز کرد. در اوت ۱۹۳۹، آنگ سان و دیگر اعضای تاکینز حزب کمونیست برمه را تشکیل دادند. علاوه بر این، آنگ سان حزب انقلابی خلق (که پس از جنگ به حزب سوسیالیست برمه تغییر نام داد) را تأسیس کرد و با حزب تاکینز، اتحادیه دانشجویی تمام برمه، فعالان راهبان و حزب بینوایان با با ماو اتحاد تشکیل داد و حزب بلوک آزادی تأسیس شد.
پس از فراخوان حزب تاکینز برای قیام، حکم دستگیری بسیاری از رهبران از جمله آنگ سان صادر شد. آنگ سان به چین گریخت و به دنبال ارتباط با حزب کمونیست چین بود، اما در این مدت توسط ارتش ژاپن پیدا شد و پیشنهاد حمایت از ژاپن دریافت کرد. این منجر به سازماندهی «می‌نامی کیکان» همراه با سرهنگ ارتش ژاپن کیجی سوزوکی به عنوان مهندس ارشد شد. محاصره جاده‌های برمه و قیام‌های مردمی در برمه اهداف اصلی «می‌نامی کیکان» بود.
آنگ سان به‌طور موقت به برمه بازگشت و ۲۹ مرد جوان را برای آموزش در جزیره هاینان تحت اشغال ژاپن استخدام کرد. آنها در تاریخ استقلال برمه به سی رفیق معروف شدند. هنگامی که ارتش ژاپن بانکوک را در سال ۱۹۴۱ اشغال کرد، آنگ سان انتظار داشت ارتش ژاپن به برمه حمله کند و در سال ۱۹۴۲ تشکیل ارتش داوطلب استقلال برمه را اعلام کرد.
نجف‌قلی پسیان

| نجف‌قلی پسیان | نجف‌قلی پسیان |
| --- | --- |
نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی: نماینده بیست و سوممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: مغان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
نجف‌قلی پسیان سیاستمدار ایرانی بود، که در  دورهٔ بیست و سوم به‌عنوان نمایندهٔ مغان و گِرمی در مجلس شورای ملی حضور داشت.
قزل آشچی

| قزل آشچی | قزل آشچی |
| --- | --- |
روستا: روستا
قزل آشچیموقعیت در قزاقستان: قزل آشچیموقعیت در قزاقستان
مختصات: ۴۵°۵۹′۲۶″ شمالی ۸۰°۴۳′۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۹۹۰۵۶°شمالی ۸۰٫۷۱۸۳۳°شرقی﻿ / 45.99056; 80.71833: مختصات: ۴۵°۵۹′۲۶″ شمالی ۸۰°۴۳′۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۹۹۰۵۶°شمالی ۸۰٫۷۱۸۳۳°شرقی﻿ / 45.99056; 80.71833
کشور: قزاقستان
استان: استان آلماتی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (زمان اومسک)
قزل آشچی (به قزاقی: Qyzylashchy) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان آلماتی واقع شده‌است.
نمانیا الکساندروف

نمانیا الکساندروف (انگلیسی: Nemanja Aleksandrov؛ زادهٔ ۱۰ آوریل ۱۹۸۷) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال مانرسا و باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
موزاچه

| موزاچه Музаће (صربی) | موزاچه Музаће (صربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
موزاچهموقعیت موزاچه در نقشه: موزاچهموقعیت موزاچه در نقشه
مختصات: ۴۳°۱۵′۵۱″ شمالی ۲۱°۱۰′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۶۴۱۷°شمالی ۲۱٫۱۸۰۵۶°شرقی﻿ / 43.26417; 21.18056: مختصات: ۴۳°۱۵′۵۱″ شمالی ۲۱°۱۰′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۶۴۱۷°شمالی ۲۱٫۱۸۰۵۶°شرقی﻿ / 43.26417; 21.18056
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه توپلیکا
شهر: بلاتسه
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۱۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
موزاچه (به صربی: Muzaće) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در بلاتسه واقع شده‌است. موزاچه ۱۵۲ نفر جمعیت دارد.