آمیگا ۱۰۰۰
اطلاعات فنی

پیش محصول تولیدی آمیگا (با نام رمز Velvet) در اوایل سال ۱۹۸۵ میلادی و با ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رَم و امکان افزایش به ۲۵۶ کیلوبایت، توسط شرکت کمودور در اختیار تیم توسعه دهنده قرار گرفت. در پی اعتراض تیم توسعه دهنده به مقدار کم حافظه، کمودور بعداً حافظه سیستم را به ۲۵۶ کیلوبایت افزایش داد. نام چیپ ست‌های سیستم با نام‌های شناخته شده آن‌ها در مدل‌های بعدی آمیگا تفاوت داشت، «دنیس» و «پائولا» (چیپ ست‌های معروف در سری رایانه‌های آمیگا) در Velvet با نام‌های «دافنه» و «پورتیا» نامگذاری شده بودند. بدنه مدل پیش تولیدی آمیگا ۱۰۰۰ بزرگترین وجه تمایز این مدل از مدل‌های نهایی تولید شده بود، تفاوت اصلی در وجود لوگوی برجسته شرکت کمودور در گوشه بالای سمت چپ بدنه بود و اثری از امضای سازنده یا دستگیره حمل و نقل دستگاه در بدنه دیده نمی‌شد.
آمیگا ۱۰۰۰ از پردازنده موتورولا ۶۸۰۰۰ به عنوان سی‌پی‌یو استفاده می‌کرد که در دو سرعت ۷٫۱۵۹۰۹ مگاهرتز برای ان‌تی‌اس‌سی و ۷٫۰۹۳۷۹ مگاهرتز برای پال تولید گردیدند. سیستم زمان‌بندی ساعت آمیگا ۱۰۰۰ نشات گرفته از فرکانس تصویری سیستم بود که به سادگی به آمیگا اجازه انجام این عملیات را فقط با استفاده از یک کریستال می‌داد. برای هماهنگی با اجرای بهتر بازی‌های ویدئویی، تراشه مخصوصی طراحی گردیده بود که وظیفه هماهنگی بین چیپست DMA و حافظه پردازنده مرکزی را بر عهده داشت که در نتیجه سخت‌افزار آمیگا توانایی اجرای برنامه‌ها را به صورت کاملاً همز مان و بدون هرگونه تأخیری را دارا بود.
با وجود اینکه اکثر آمیگاهای عرضه شده همراه با یک مانیتور آرجی‌بی فروخته شدند، آمیگا ۱۰۰۰ دارای یک «خروجی ویدئوی» داخلی بود که به آمیگا اجازه اتصال مستیم به بقیه مدل‌های مانیتور استاندارد آرجی‌بی موجود در بازار را می‌داد. آمیگا ۱۰۰۰ همچنین دارای یک خروجی مخصوص به نام "TV MOD" بود که با مدولاسیون فرکانس‌های تصویری سیستم به حالت RF، اجازه اتصال دستگاه به تلویزیون‌ها و دستگاه‌های پخش و ضبط‌کننده ویدئوی معمولی (VCR) را می‌داد.
تراشه اصلی موتورولا ۶۸۰۰۰ قابل جایگزینی با تراشه موتورولا ۶۸۰۱۰ در سیستم می‌باشد که در نتیجه اجرای سریعتر دستورالعمل‌ها را در پی خواهد داشت، اما باعث ناسازگاری در اجرای بعضی از نرم‌افزارها خواهد شد. شرکت‌های ارتقاء دهنده سی‌پی‌یو معمولاً از ریزپردازنده‌های سریعتر مانند ۶۸۰۲۰/۶۸۸۸۱ یا ۶۸۰۳۰/۶۸۸۸۲ استفاده می‌کنند و اغلب آن‌ها قابلیت بازگشت به حالت ۶۸۰۰۰ را جهت حفظ سازگاری نرم‌افزارها دارا هستند. تعدادی از بوردهای ارتقای سی‌پی‌یو دارای یک سوکت مخصوص برای قرار دادن ریزپردازنده ۶۸۰۰۰ هستند، در حالیکه بردهای ۶۸۰۳۰ معمولاً همراه با یک ۶۸۰۰۰ آن‌بورد عرضه می‌گردند.
آمیگا ۱۰۰۰ اولیه دارای فقط ۲۵۶ کیلوبایت حافظه رَم بود (اصطلاحاً Amiga Chip RAM)، که قابلیت ارتقاء تا ۵۱۲ کیلوبایت را از طریق اضافه نمودن کارت ارتقای حافظه داشت. محل اضافه شدن این کارت در زیر پوششی در قسمت جلوی بدنه آمیگا قرار دارد. با توجه به مقدار فضای آدرس دهی ۲۴ بیتی ریزپردازنده ۶۸۰۰۰، حافظه رَم دستگاه قابلیت ارتقاء به حداکثر ۹ مگابایت را داشت و این مقدار حافظه فقط در صورتی قابل استفاده می‌شود که سی‌پی‌یو اجازه دسترسی اجرای سریعتر کدهایی را مانند سیکل DMA که با سی‌پی‌یو به اشتراک گذاشته نشده‌اند را بدهد.
یکی از ویژگی‌های آمیگا ۱۰۰۰ وجود یک پورت ۸۶ پین اضافه شونده بود که به مانند آمیگا ۵۰۰ اجازه اضافه شدن کارت‌های ارتقاء حافظه یا آداپتورهای SCSI را به دستگاه می‌داد. این کارت‌ها معمولاً توسط شرکت‌های سخت‌افزاری متفرقه برای آمیگا تولید می‌شدند. این منابع توسط قابلیت پیکربندی خودکار آمیگا (معروف به Autoconfig) به کار گرفته می‌شدند. آمیگا ۱۰۰۰ همچنین قابلیت اضافه شدن کارت افزایش سرعت باس سیستم (Amiga Zorro II) را از طریق درگاه مخصوصی دارا بود.