stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کالانوس
میراث

دست نوشته‌ای از کالانوس به اسکندر، توسط فیلو به جا مانده‌است.
یک نقاشی اثر ژان بتیست دو شامپانی که در حدود سال ۱۶۷۲ کشیده شده‌است، تصویری را نشان می‌دهد که «اسکندر مقدونی در حال دریافت اخبار مرگ خودسوزی کالانوس است» و در کاخ ورسای و تریانو، ورسای به نمایش گذاشته شده‌است.
برج حمود

| برج حمود برج حمود | برج حمود برج حمود |
| --- | --- |
A narrow street in Bourj Hammoud: A narrow street in Bourj Hammoud
  مهر:   مهر
حکومت: حکومت
 • شهردار: Antranik Meserlian
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵ کیلومتر مربع (۱٫۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۵): جمعیت (۲۰۰۵)
 • کل: ~۱۵۰۰۰۰
منطقهٔ زمانی: +۲
 • تابستانی (DST): +۳
بُرجْ حَمّود (به عربی: برج حمود) (به ارمنی: Պուրճ Համուտ) منطقه‌ای ارمنی‌نشین در شمال شرق و بخش بیرونی شهر بیروت در قضاء المتن در لبنان است. بازماندگان نسل‌کشی ارامنه در این منطقه، بخش بیرونی بیروت مسکن گزیدند.
برج خالد العطار ۲

| برج خالد العطار ۲ | برج خالد العطار ۲ |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: اداری تجاری
موقعیت: دبی، امارات متحده عربی
مختصات: ۲۵°۱۳′۰۳٫۳۴″ شمالی ۵۵°۱۶′۴۲٫۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۲۱۷۵۹۴۴°شمالی ۵۵٫۲۷۸۴۶۱۱°شرقی﻿ / 25.2175944; 55.2784611
آغاز ساخت: ۲۰۰۴
پایان: ۲۰۱۱
بلندی: بلندی
معماری: ۲۹۴ متر (۹۶۵ فوت)
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۶۶ طبقه
برج خالد العطار ۲ (انگلیسی: Khalid Al Attar Tower 2) ساختمان اداری ۶۶ طبقه مستقر در شهر دبی، امارات متحده عربی است، که در سال ۲۰۱۱ احداث گردید.
برج راهداری مقابری

| برج راهداری مقابری | برج راهداری مقابری |
| --- | --- |
نام: برج راهداری مقابری
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان فسا
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: برج
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۹۰۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۶
برج راهداری مقابری مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان فسا، بخش مرکزی، دهستان جنگل، روستای مقابری واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تعدیل‌کننده آنزیم

تعدیل‌کننده آنزیم (به انگلیسی: Enzyme modulator) نوعی دارو است که موجب تعدیل آنزیم‌ها می‌شود. این ترکیبات شامل بازدارنده‌های آنزیم و القاکننده‌های آنزیم هستند.
برج حوت

«حوت» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، حوت (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| برج حوت | برج حوت |
| --- | --- |
 برج حوت در امتداد دایرةالبروج (قوس آبی):  برج حوت در امتداد دایرةالبروج (قوس آبی)
نماد: 
ترتیب: دوازدهمین برج دایرةالبروج
بعد ساعتی: ۲۲:۱۱ ← ۲۴
میل: ۱۱/۴۷- ← ۰ درجه
برج قبل: دلو
برج بعد: برج حمل
صور منطبق: دلو - ماهی
ماه مطابق: اسفند
اقامت خورشید: ۲۹٫۹۵۶روز
بُرج حوت (ماهی، ♓)، دوازدهمین برج فلکی از دایرةالبروج است.
حوت، دوازدهمین برج [خانهٔ] خورشید، قوسی ۳۰ درجه از دایرةالبروج است. این برج خط سیر خورشید در اسفند ماه به مدت ۲۹روز و ۲۲ساعت و ۵۷دقیقه و نام دیگر این ماه در گاهشماری خورشیدی نیز می‌باشد. میانگین شبانه‌روز لحظه تحویل برج حوت ساعت ۰۶:۵۲ روز ۳۰ بهمن است.
این برج دوهزار سال پیش، بیشتر از زمینه صورت فلکی حوت (ماهی یا دوماهی) می‌گذشت و به همین نام باقی ماند؛ ولی امروزه بیشتر آن از زمینه صورت فلکی دلو (ریزنده آب) می‌گذرد.
کلمهٔ حوت به معنی: ماهی است.
هنوز هم حتی در برخی مناطق ایران اسامی ماه‌ها را گاه با اسامی برج‌های فلکی می‌گویند و این امر در بین کشاورزان و در فرهنگ کشاورزی بیشتر کاربرد دارد؛ مثلاً در سمنان ماه اسفند را «اَفتُو وُ حود» (آفتاب و حوت) می‌گویند که در اصل به معنی ورودِ خورشید به صورت فلکی ماهی است.
سیاره این برج نپتون است و عنصر این برج آب است.
سکه یادبود جهانگیر شاه گورکانی با نقش خورشید در برج حوت
حوت
برو هاپولد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تضامنی با مسئولیت محدود
صنعت: ساخت‌وساز
بنا نهاده: ۱۹۷۶
دفتر مرکزی: باث، سامرست، بریتانیا
محدودهٔ فعالیت: جهانی
محصولات: نرم‌افزار
خدمات: مشاور
تعداد کارکنان: ۱٬۸۰۰ نفر
وبگاه: burohappold.com
برو هاپولد (انگلیسی: Buro Happold) شرکت مهندسی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شد.
۶۹ (عدد)

۶۹ (عدد)
Natural number
۶۹(شصت و نه) یک عدد طبیعی است که بعد از ۶۸ و قبل از ۷۰ قرار دارد.
در علم

عدد اتمی تولیوم
در روابط جنسی

پوزیشن 69
بنای توباغی

| بنای توباغی | بنای توباغی |
| --- | --- |
نام: بنای توباغی
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان فراشبند
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۴۷۳۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۸۷
بقایای بنای توباغی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان فراشبند، بخش دهرم، دهستان دهرم، غرب روستای احمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۷۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بنای تپانی

| بنای تپانی | بنای تپانی |
| --- | --- |
نام: بنای تپانی
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان سرپل ذهاب
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۵۷۶
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۷
بقایای بنای تپانی در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۶۰۰ متری شمال غرب روستای تپانی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۵۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تری‌فنیل‌آمین

تری‌فنیل‌آمین یک ترکیب آلی با فرمول (C6H5)3N است. برخلاف اکثر آمین‌ها، تری فنیل آمین غیر بازی است. در دمای اتاق به صورت جامد کریستالی بی‌رنگ با ساختار مونوکلینیک است. این ماده به خوبی در دی‌اتیل اتر و بنزن قابل اختلاط است، اما عملاً در آب و تا حدی در اتانول نامحلول است. مشتقات آن دارای خواص مفیدی در هدایت الکتریکی و الکترولومینسانس هستند و در OLEDها به عنوان انتقال دهنده حفره استفاده می‌شوند.
تری‌فنیل‌آمین را می‌توان با آریلاسیون دی‌فنیل‌آمین تهیه کرد.
خواص شیمیایی

تری فنیل آمین دارای سه گروه آروماتیک است که مستقیماً با اتم نیتروژن مرکزی پیوند شیمیایی دارند. هر گروه آروماتیک به عنوان یک جذب کننده الکترون عمل می‌کند و ابر الکترونی جفت الکترون غیرپیوندی نیتروژن را به سمت خود هدایت می‌کند. با جابجایی جفت الکترون غیرپیوندی نیتروژن، یک بار مثبت جزئی به نیتروژن اعطا می‌شود که با بار منفی جزئی که روی گروه‌های آروماتیک قرار دارد متعادل می‌شود. این آرایش از پروتونه شدن نیتروژن، که سازوکاری کلیدی برای ایجاد خاصیت بازی در یک محلول است، جلوگیری می‌کند.
از این مشخصات اوربیتالی نتیجه می‌شود که سه پیوند N-C همگی در یک صفحه قرار دارند و گروه‌های فنیل با زاویه ۱۲۰ درجه از یکدیگر قرار دارند، که در مورد آمین‌های آلیفاتیک و آمونیاک، که در آن‌ها اوربیتال‌های نیتروژن با آرایش چهاروجهی قرار دارند، صدق نمی‌کند. به دلیل ممانعت فضایی، گروه‌های فنیل در همان صفحه ای که سه پیوند N-C قرار دارند، نیستند. بلکه پیچ خورده‌اند و مولکولی به شکل «پروانه کشتی» ایجاد کرده‌اند.
برندن نلسن

| The Honourable برندن نلسن MBBS، MRACGP، FRACP (Hon> ), FAMA | The Honourable برندن نلسن MBBS، MRACGP، FRACP (Hon> ), FAMA |
| --- | --- |
Director of the Australian War Memorial: Director of the Australian War Memorial
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲: آغاز به کار  ۱۷ دسامبر ۲۰۱۲
پس از: Steve Gower
Ambassador of Australia to Belgium, Luxembourg, EU and NATO: Ambassador of Australia to Belgium, Luxembourg, EU and NATO
دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹ – ۱۰ اکتبر ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹ – ۱۰ اکتبر ۲۰۱۲
پس از: Alan Thomas
پیش از: Duncan Lewis
Leader of the Opposition: Leader of the Opposition
دوره مسئولیت ۳ دسامبر ۲۰۰۷ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۸: دوره مسئولیت ۳ دسامبر ۲۰۰۷ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۸
قائم‌مقام: جولی بیشاپ
پس از: کوین راد
پیش از: مالکوم ترنبول
Minister for Defence: Minister for Defence
دوره مسئولیت ۲۷ ژانویه ۲۰۰۶ – ۳ دسامبر ۲۰۰۷: دوره مسئولیت ۲۷ ژانویه ۲۰۰۶ – ۳ دسامبر ۲۰۰۷
نخست‌وزیر: جان هوارد
پس از: Robert Hill
پیش از: Joel Fitzgibbon
Minister for Education, Science and Training: Minister for Education, Science and Training
دوره مسئولیت ۲۶ نوامبر ۲۰۰۱ – ۲۷ ژانویه ۲۰۰۶: دوره مسئولیت ۲۶ نوامبر ۲۰۰۱ – ۲۷ ژانویه ۲۰۰۶
نخست‌وزیر: جان هوارد
پس از: David Kemp
پیش از: جولی بیشاپ
عضو پارلمان Australian از Bradfield: عضو پارلمان Australian از Bradfield
دوره مسئولیت ۲ مارس ۱۹۹۶ – ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۲ مارس ۱۹۹۶ – ۱۹ اکتبر ۲۰۰۹
پس از: David Connolly
پیش از: Paul Fletcher
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Brendan John Nelson ۱۹ اوت ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) Coburg، Victoria
ملیت: استرالیا
حزب سیاسی: حزب لیبرال استرالیا
همسر(ان): Gillian Adamson
فرزندان: ۲
محل تحصیل: دانشگاه فلیندرز
تخصص: پزشک سیاست‌مدار
برندن نلسن (انگلیسی: Brendan Nelson؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۵۸) یک سیاست‌مدار اهل استرالیا است.
بنونگن

| بنونگن   | بنونگن   |
| --- | --- |
Ortsteil  of Südharz: Ortsteil  of Südharz
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن-آنهالت
ناحیه: Mansfeld-Südharz
شهرداری: Südharz
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۲۸ کیلومتر مربع (۳٫۹۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴۴ متر (۴۷۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۹۵۰
 • تراکم: ۹۲/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۰۶۵۳۶
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۴۶۵۱
پلاک خودرو: MSH
وبگاه: www.rossla.de
بنونگن (به آلمانی: Bennungen) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در Südharz واقع شده‌است. بنونگن ۹۵۰ نفر جمعیت دارد.
ترکیب تیم‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸

این مقاله فهرستی از ترکیب تیم‌های ملی فوتبال در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ است که از ۸ تا ۲۹ ژوئن در کشور سوئد برگزار شده‌است.
گروه ۱ > آلمان غربی

سرمربی: سپ هربرگر
Players no. 18-21 did not travel to Sweden.
گروه ۱ > ایرلند شمالی

سرمربی: پیتر دوهرتی
بازیکنان شماره ۱۸-۲۲ به کشور سوئد مسافرت نکردند.
گروه ۱ > چکسلواکی

سرمربی: کارل کولسکی
گروه ۱ > آرژانتین

سرمربی: گیرمو استابیله
گروه ۲ > فرانسه

سرمربی: آلبر بتو
گروه ۲ > یوگسلاوی

سرمربی: الکساندر تیرنانیک
Players no. 20-22 did not travel to Sweden.
گروه ۲ > پاراگوئه

سرمربی: اورلیو گونزالس
گروه ۲ > اسکاتلند

سرمربی: داوسون واکر (officially only acting manager in place of مت بازبی،  who was seriously injured in the سانحه هوایی مونیخ and unable to resume his duties in time for the tournament)
گروه ۳ > سوئد

سرمربی:  جورج راینور
گروه ۳ > ولز

سرمربی: جیمی مورفی
Note: Swansea Town (now Swansea City) and Cardiff City are Welsh clubs that play in the نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان.
گروه ۳ > مجارستان

سرمربی: لایوش باروتی
گروه ۳ > مکزیک

سرمربی:  انتونیو لوپز هررانز
گروه ۴ > برزیل

سرمربی: ویسنته فئولا
گروه ۴ > شوروی

سرمربی: گاوریل کاچالین
گروه ۴ > انگلستان

سرمربی: والتر وینترباتم
Some sources state that England took only 20 squad members to the 1958 tournament in Sweden, and their squad lists do not include Alan Hodgkinson or Maurice Setters. Other sources, including FIFA's official World Cup records, list 22 players on the squad and include both Hodgkinson and Setters. The likelihood is that these two players were included on the squad list submitted to FIFA but did not travel to the tournament.
گروه ۴ > اتریش

سرمربی: یوزف آرگاوئر
بنز پکن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع پیشین: سرمایه‌گذاری مشترک
صنعت: صنعت خودروسازی
بنا نهاده: ۱۵ ژانویه ۱۹۸۴ (جیپ پکن) ۸ اوت ۲۰۰۵ (بنز پکن)
از بین رفته: ۸ اوت ۲۰۰۵ (جیپ پکن)
دفتر مرکزی: پکن، چین
محدودهٔ فعالیت: چین
محصولات: خودرو
مالک: بایک موتور (۵۱٪) دایملر آگ (۴۹٪)
مادر: بایک موتور
وبگاه: www.bbac.com.cn/
بنز پکن (انگلیسی: Beijing Benz) شرکت خودروسازی چینی است، که در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد.
تمبیلاهان

تمبیلاهان (اندونزیایی: Tembilahan) شهری در استان ریائو کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۴۷٫۹۰۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۷۴٫۶۰۱ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۰۰٫۰۵۹ نفر افزایش یافته‌است.
باریکان (طالقان)

| باریکان | باریکان |
| --- | --- |
روستا: روستا
جاده ورودی به ابتدای روستای باریکان (سر جیری): جاده ورودی به ابتدای روستای باریکان (سر جیری)
مختصات: ۳۶°۰۹′۲۲″شمالی ۵۰°۴۴′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۵۶°شمالی ۵۰٫۷۳۵°شرقی﻿ / 36.156; 50.735: مختصات: ۳۶°۰۹′۲۲″شمالی ۵۰°۴۴′۰۶″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۵۶°شمالی ۵۰٫۷۳۵°شرقی﻿ / 36.156; 50.735
کشور: ایران
استان: البرز
شهرستان: طالقان
بخش: مرکزی
دهستان: میان‌طالقان
بنیان‌گذاری: ۲۷۰ سال قبل درمکان فعلی و از اوائل اسلام درموقعیت قبلی
جمعیت: ۲۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۲۶۱۴۷۷
وبگاه: www.barikan.org
باریکان روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان طالقان در استان البرز ایران. این روستا در دهستان میان‌طالقان قرار دارد. ساکنین این روستا از اقوام تات هستند و به زبان تاتی صحبت می‌کنند.
مشخصات عمومی روستای باریکان

روستای باریکان از نظر موقعیت جغرافیائی در ۵۰درجه و ۴۴دقیقه طول شرقی و ۳۶درجه و ۹دقیقه عرض شمالی واقع شده‌است و جزء دهستان میان‌طالقان بخش «مرکزی» از توابع شهرستان «طالقان» استان «البرز» می‌باشد.
باریکان از روستاهای زیبای منطقه باستانی طالقان و مشرف به سد طالقان می‌باشد. ارتفاع موقعیت استقرار روستا از سطح دریا ۲۰۵۰ متر است. باریکان در مربع مستطیلی واقع است که ضلع جنوبی شرقی آن دارای ارتفاع ۲۳۵۰ متر و ضلع شمال غربی آن ۱۹۵۰ متر ارتفاع دارد.
تغییرات نسبتاً بالای ارتفاع بیانگر موقعیت کوهستانی باریکان است. درصد شیب از ضلغ جنوب غربی به شمال شرقی حدود ۲۵درجه و از ضلع جنوب شرقی به شمال غربی حدود ۱۵ درجه می‌باشد. محدوده باریکان در حدود ۲۰ کیلومتر مربع تخمین زده می‌شود.
روستای باریکان در فرهنگ مشهور دهخدا این‌گونه وصف شده‌است:
«دهی است جزء دهستان وسط بخش طالقان شهرستان طهران که در ۳ هزارگزی جنوب مرکز بخش و یک هزارگزی جنوب راه فرعی شهرک به صمغ آباد قرار دارد. منطقه‌ای است سردسیر با ۲۸۶ تن سکنه. صنایع دستی اهالیش قالیچه و گلیم، و کرباس بافی و راهش مالرو است.»
وجه تسمیه

در خصوص وجه تسمیه نام‌گذاری و مفهوم باریکان نقطه نظرات متعددی مطرح است:
بررسی‌های انجام شده حاکی از آن است که برای <معنی باریکان> دو مفهوم لغوی و نیز یک وصف تاریخی وجود دارد:
۱- باریکان عبارت است از کلمه ترکیبی: بار: (محصول کشاورزی) + ی: (نسبت مکان) + کان: (معدن) است و به معنای: «مکانی حاصلخیز و دارای محصولات زراعی» است.
۲- باریکان عبارت است از کلمه ترکیبی (باریک)= واژه باریک به این دلیل اطلاق شده که روستا در محدوده باریکی در حد فاصل حدود ۲۰۰ تا ۳۰۰ متری میان دو تپه، شامل تپه‌های: («باری کلو = بالای باریکان» و تپه«دماغه»)در سمت شرق و تپه: «کند» (زرعکان) در سمت غرب قرار دارد + اَن «روستاهایی با پسوند «-اَن» در زبان فارسی، در زبان فارسی، به عنوان نشانه مکان و موطن بکار می‌رود». بنا به این تعریف باریکان به معنای (مکانی باریک و کم عرض) است.
۳- بر اساس آثار باقی‌مانده و نیز متون باستانی، قدمت روستا به قبیله پریکانی‌ها در سرزمین «ماد» یا «مادستان» نسبت داده می‌شود که در دره طالقان شاهک‌نشین «باریکانو» را تشکیل داده بودند.
پیشینه تاریخی

آقای دکتر مهرداد ملکزاده در مقاله «سرزمین پریان در خاک مادستان» در سر فصلی، با عنوان «بازماندگان مادی در دره‌های البرز مرکزی» به این نتیجه تقریبی رسیده‌است که دره طالقان به‌طور قطع همان شاهک‌نشین «باریکانو» و دیار «پریکانیان» مادی است. وی معتقد است: «پریکانیان از دیگر (مادان) جداگانه می‌زیستند و در دره طالقان دژی یا شهری به نام باریکان داشتند.»
سایت همراه اندیشه در تبیین نظرات آقای ملکزاده چنین نگاشته‌است: «نام «باریکانو Barikanu» در دو فهرست از شاهک نشین‌های مادی مربوط به سال‌های ۷۱۴و ۷۱۳ ق م در کتیبه سارگون آشوری آمده‌است و به «باریکانه» در جایی آن سوی همدان فعلی و نزدیکی ری باستان اشاره دارد. شایان ذکر است دهی به نام باریکان در حوزه بخش طالقان از شهرستان کرج در استان البرز نیز ثبت شده‌است.»
اما با وجود پیشینه تاریخی روستای باریکان بررسیها حاکی از آن است که روستای باریکان در موقعیت فعلی در اواخر دوران نادرشاه افشار در حدود۲۷۰ سال فبل ایجاد شده‌است. چنانچه در بین اهالی مشهور است که شاه مراد از افسران نادر که در جنگ هرات شهید شد، از بنیانگذاران روستا بوده‌است.
عده ای هم بنیاد آن را به یکی از خوانین کُرد ساوجبلاغ مکری بنام «اردشیر بیگ مکری باریکان» نسبت می دهند که در دوره زندیه و قاجار مناصب حکومتی داشته و املاکی را در این نواحی خریده و روستای باریکان را بنام لقب خود نام می نهد. ضمن آنکه در نواحی بین مهاباد و میاندواب هم منطقه ای تحت نام محال باریکان وجود دارد که از املاک اردشیر بیگ مکری باریکان بوده است.
در توضیح علت تفاوت در پیشینه روستای باریکان در دوره مادها و قدمت روستای کنونی باریکان، برخی از اقوال حکایت از ویرانی روستاهای طالقان و من‌جمله باریکان بر اثر چندین زلزله دارد که تعدادی از آن‌ها بسیار مهیب بوده‌است: «سال ۹۵۸ م - ۱۴۲۸ م - ۱۴۸۵ م ۱۵ اوت–۱۶۰۸م ۲۰ آوریل- ۱۸۰۸ م ۱۶ دسامبر- رجوع شود به قسمت «زلزله» در سایت». بررسی‌های میدانی نیز موید درستی این نظریه‌است. زیرا آثاری از موقعیتهای مسکونی و باستانی در شعاع ۳ کیلومتری موقعیت کنونی روستای باریکان و در مناطی موسوم به:آقا جشمه -پنجعلی- جیر ارزنگ- اسکولدر-کلان دشت- زرعکان- سنقر کلایه- محمود کلایه - خانه کالفان یافت می‌شود.
همچنین با توجه به تصریح منابع تاریخی در حمله هلاکوخان مغول به قلاع اسماعیلیه طالقان و الموت (۶۱۰ ه- -ش) احتمال می‌رود که روستا در جریان این حمله تخریب شده باشد. (ارژنگ قلعه یکی از قلاع اسماعیلیه در جنوب روستا توسط کیا محمد بن بزرگ امیر در سال ۵۰۲ ه- -ش احداث شده‌است)
آداب و سنن

عزاداری
اهالی طالقان که از زمره اولین شیعان آل علی در ایران به‌شمار می‌روند، از دیر باز در رثای واقعه جانگداز کربلا همپای دیگر شیعیان در طالقان به عزاداری می‌پرداختند.
عزاداری در قبل از دهه ۵۰ که روستا دارای جمعیت قابل توجه‌ای بود، از اولین شب دهه در مسجد قدیمی که یک طبقه و دارای ستون‌های چوبی متعددی بود برگزار می‌شد. هر شب بر اساس رسمی که از سال‌ها قبل بر قرار شده بود، یکی از خانواده‌ها متولی پذیرائی چای بود. سینه زنی در باریکان قدیم حال و هوائی خاص داشت که اینک نیز کم و بیش ادامه دارد. در آن دوران مردان روستا چنان از سوز دل سینه زنی می‌کردند که از خود بی‌خود می‌شدند. بر اثر ضربات بسیار سنگین که صدائی رعد آسا داشت از سینه بسیاری از سینه زنان خون جاری می‌شد و اشک‌ها از دیده‌ها روان می‌گشت. در سپیده روز عاشورا، دسته عزاداری از میدانگاهی روستا (رُونَا) به سمت استخر (اَسَلِّی‌سَر) در جنوب شرق بعد به سمت گورستان (جَرمزار) در شمال شرق روستا حرکت می‌کردند. در حالی که علاوه بر بیرق‌های متعدد، علم بزرگی در پیشاپیش دسته حرکت داده می‌شدکه به نشانه نذر پارچه‌هائی به آن گره زده شده بود. عزاداران این ابیات را می‌خواندند:
زَارِیِ، زَارِیِ، زَارِیِ، زَارِ ___ زِارِیِ، یاران ظُلمْ زَارْ
(زاری کنید زاری کنید زاری کنید زاری - زاری کنید همراهان از این ظلم زاری کنید)
همچنین ابیاتی از ترجیع بند محتشم نیز خوانده می‌شد. دسته عزاداران که به‌تدریج کودکان و نوجوانان ونیز زنان به آن می‌پیوستند در ادامه روستا را دور می‌زدند و از محدوده جِیرباغ به محوطه حمام در غرب روستا و در انتهاء به گورستان جِیرمَزار در جنوب غرب قریه می‌رفتند و با این حرکت نمادین ۴ گوشه روستا را به نیت تبرک طی می‌کردند و نزدیک ظهر به مسجد بازمی‌گشتند و مقارن اذان ظهر نماز جماعت اقامه می‌شد. سپس از سفره اطعامی که هر خانوار به فراخور به مسجد می‌آوردند دسته جمعی تناول می‌کردند. از اوائل دهه ۵۰ این رسم تغییر یافت و مراسم از اوائل دهه تا سوم امام با همت بانیان خیر با طبخ غذا از عزاداران پذیرائی می‌گردد.
از حدود اواخر دهه ۵۰ که دهه محرم به فصل زمستان رسید، بخشی از باریکانی‌ها که به تهران مهاجرت کرده بودند «هیئت باریکانی‌های‌های مقیم مرکز» را تأسیس کردند و در هر هفته با قرائت قران به نوبت در منزل باریکانی‌ها تا چند سال پس از انقلاب نیز استمرار یافت.. هیئت طی دهه محرم چند سالی در خیابان قلمستان برگزار می‌شد سپس ازاواخر دهه ۶۰ و ۷۰ با مناسب شدن فصل مجدداً در مسجد باریکان عزا اقامه گردید و از اوائل دهه ۸۰ به دلیل تغییر فصل هیئت در تهران برگزار می‌شود. مهم‌ترین شاخصه مراسم سینه‌زنی سنتی باریکانی‌ها، تشکیل حلقه‌ای است که در آن هر سینه‌زن با دست چپ کمربند سینه‌زن قبلی را گرفته و پس از هر ضربه به سینه (در حالت یک‌ضرب هر بار و در سه ضرب پس از هر سه ضربه) یکبار به سمت جلو خم شده و مجدداً به حال نخست بازمی‌گردند. سینه زن‌ها با هر ضربه به سینه در همان حال یک گام به سمت راست برمی‌دارند و حلقه مدام به خلاف عقربه‌های ساعت می‌چرخد. این نوع سینه زنی موسوم به «شِیلَنگِهْ» در طالقان مرسوم است. همچنین سینه زنی با دو دست با تشکیل حلقه ویا در دو صف نیز معمول است.
کشاورزی و دامداری

دهکده باریکان در زمره روستاهای متوسط منطقه طالقان محسوب می‌شود و دارای مزارع چندان وسیعی نیست. اما با این وصف در گذشته‌ای نه چندان دور، کشاورزی مهم‌ترین محل درآمد محسوب می‌شد.
مزارع باریکان به دو دسته «آبِی» و «دیمی» تقسیم می‌شوند.
زمین‌های آبی عمدتاً در امتداد جنوب به شمال روستا و به موازات رودخانه باریکان و نیز دز ضلع جنوب شرق مزارع <گهره - سنگ دشت - آقا چشمه> قرار دارند و زمین‌های دیم در ضلغ شمال شرق روستا و عمدتاً در مزارع «جارو زمینان و اسپی‌گلک» واقع شده‌اند.
آب مزارع دیمی عمدتاً از رودخانه باریکان تأمین می‌شود که ار محلی به نام «بندگاه» از فاصله در حدود ۵ کیلومتری به جنوب روستا وارد و در استخری که «باریکانی استل» نامیده می‌شود، ذخیره و سپس بر اساس <نوبت آب> که به فاصله هر ۶ روز یکبار تعیین شده‌است، توسط صاحبان مزارع به زمین‌ها هدایت می‌شود. همچنین برخی دیگر از زمین‌های آبی توسط چشمه‌ها مشروب می‌گردد که از مشهورترین آن‌ها «آقاچشمه» و «باریکانی‌چشمه» را می‌توان نام برد.
باریکانی‌ها مانند سایر روستاهای طالقان علاوه بر کشاورزی به دامداری نیز اشتغال داشتند. تقریباً اکثر اهالی علاوه بر چارپایانی چون گاو نر، الاغ و قاطر که در کشاورزی مورد استفاده بودند، تعدادی گاو ماده، گوسفند (قوچ و میش) و بز نیز پرورش می‌دادند. همچنین نگهداری مرغ و خروس نیز رواج داشت.
مهاجرت اهالی به تهران و کرج که از حدود ۵۰ سال قبل آغاز شده‌است، کشاورزی و باغداری را به حداقل کاهش داده‌است. هم‌اکنون دامداری کاملاً منسوخ شده و همچنین غیر از معدودی از مزارع آبی و باغ، کشت دیم به کلی متوقف شده‌است.
محصولات کشاورزی

تا اواخر دهه۵۰ گندم محصول اصلی باریکان بود. کاشت سایر محصولات زراعی علوفه‌ای و جالیزی چون: جو، شبدر، عدس، کدو، خیار، هویج، پیاز، لوبیا، گوجه فرنگی نیز رواج داشت. هم اینک کاشت این نوع محصولات تقریباً متوقف شده‌است.
در این دوره میوه‌های درختی نظیر الوٰ آلبالو، زردآلو به صورت محدود بهره‌برداری می‌شد و درختان توت، گردو و سنجد نیز کم و بیش کاشته می‌شد.
از دهه ۵۰ که گرایش به باغداری گسترش یافت. سیب عمده محصول باریکان را تشکیل می‌دهد. بهره‌برداری از میوه‌هائی چون گیلاس در چند نوع، زردآلو و آلبالو نیز مرسوم است.
مزارع عمده باریکان

مزارع باریکان هر چند وسیع نیستند. اما هریک دارای اسامی بخصوصی هستند که بر اساس شکل ظاهریٰ  انتساب به یک خاطرهٰ موقعیت استقرار یا تعلق داشتن به اشخاص و امثالهمٰ نام‌گذاری شده‌اند.
زمین‌های کشاورزی در هریک از مزارع روستا عمدتاً در مساحتهای کم (حداکثر تا حدود ۱۰۰۰ متر) پراکنده هستند. مالکیت در باریکان عمدتاً به صورت <خرده مالک> می‌باشد. اما کوشش‌هائی از ۴۰ سال قبل به این سو برای پکپارچه کردن مزارع البته در مقیاس کوچک و عمدتاً به دلیل ایجاد <باغ> صورت گرفته‌است.
رودخانه‌های باریکان

رودخانه «باریکان روخانه» یکی از دو رود روستا می‌باشد که از رشته کوه جنوبی روستا که به «ارژنگ یا ارزنگ قله» موسوم است، سرچشمه می‌گیرد.
در دامنه ارزنگ قله دو شعبه رودخانه ارزنگ و باریکان رودخانه به یکدیگر متصل شده و پس از پیمودن حدود ۱۴ کیلومتر به رودخانه «شاهرود» می‌پیوندد.
رودخانه باریکان که به زبان تاتی «باریکان‌روخانه» نامیده می‌شود، رودخانه‌ای دائمی است. لیکن در از نیمه دوم فصل بهار و تابستان آب آن از محلی به نام «بندگاه» برای مصارف کشاورزی روستا و بخش‌های شمالی روستای «فشندک» مورد استفاده قرار می‌گیرد.
دیگر رودخانه باریکان رودخانه فصلی «کامیکی‌روخانه» نام دارد که از دره «سیف‌دارک» در جنوب روستا سرچشمه گرفته و پس از طی دره «گهره» به دره «کامیکی‌دره» وارد و سپس به رودخانه «شاهرود» می‌پیوندد. طول رود حدود ۶ کیلومتر است که در فصل زمستان و اوائل بهار دارای آب و در مابقی سال خشک است.
چشمه‌ها

دبی آب چشم‌های روستا با یکدیگر متفاوت است اما از حداکثر ۱ اینچ تجاوز نمی‌نماید.
چشمه‌ها معمولاً به نام موقعیت محل استقرار نامیده می‌شوند؛ و از نظر موقعیت جغرافیائی به چهار دسته قابل تقسیم هستند
چشمه‌های ضلع جنوب غربی:گلوگاهی‌چشمه
چشمه‌های ضلع جنوب شرقی:–موش‌چشمه–آهنگرچشمه – -سیفدارکی‌چشمه -سنگ‌دشتی‌چشمه
چشمه‌های ضلع شمال غرب:آقاکوره‌ای‌باغ‌چشمه- کاهن‌بندی‌چشمه- گلینکی‌چکی‌سری‌چشمه- چاک زمینی چشمه- حاج آقا چشمه - لاتی چشمه
چشمه‌های ضلع شمال غرب:کمرانی‌چشمه-مزرعه ایس چشمه- چالانی چشمه
چشمه‌های محل استقرار روستا:نظرچشمه– باریکانی‌چشمه-سیدآباد
آب لوله‌کشی بهداشتی روستا از دو چشمه <گلوگاهی چشمه> (۶۵٪) در فاصله ۵۰۰ متری جنوب و <سیفدارکی چشمه> (۳۵٪) در فاصله ۱۱۰۰ متری جنوب شرق تأمین می‌شود.
از اواخر دهه ۷۰ و به ویژه در دهه۸۰ احداث چاه نیز متداول شده‌است و به این ترتیب از آبدهی بسیاری از چشمه‌ها کم و بیش کاسته شده‌است.
راه‌های دسترسی و فواصل

فاصله روستای باریکان تا:
بزرگراه کرج – قزوین:۴۷ کیلومتر
شهر تهران  :۱۳۵کیلومتر
شهر کرج  :۹۵ کیلومتر
شهر شهرک طالقان:۴/۴ کیلومتر
روستای میناوند  :۱/۲ کیلومتر
روستای گلینک  :۷/۲ کیلومتر
روستای زیدشت  :۷/۳ کیلومتر
روستای جوستان  :۱۰ کیلومتر
تا ابتدای سد طالقان ۱۱: کیلومتر
تا دریاچه سد طالقان:۸/۱ کیلومتر
هم‌اکنون یگانه راه اصلی دسترسی به روستای باریکان عبارت است از:
راه طالقان به شهرک که از کیلومتر ۹۰ بزرگراه تهران - قزوین آغاز و در حدود ۳ کیلومتر قبل از شهرشهرک از مسیر اصلی جدا و پس از طی حدود ۲/۱ کیلومتر به روستا وصل می‌گردد. هر دو راه اصلی و فرعی آسفالت است.
راه دیگری در دست احداث است که از شهر جدید هشتگرد به روستای ورکش سپس شهر شهرک متصل خواهد شد. این راه فاصله تهران تا شهرک طالقان را از ۱۳۵ کیلومتر در حدود ۳۵ کیلومتر کاهش خواهد دادو به این ترتیب فاصله تهران - باریکان در آینده نزدیک حدود ۱۰۰ کیلومتر خواهد شد.
جمعیت

جمعیت ساکن اصلی در روستا از سه دهه قبل به این سو به‌تدریج کاهش یافته‌است. در آخرین سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت باریکان ۳۰۶ نفر بوده‌است. (مرد: ۱۶۵ زن: ۱۴۱جمعیت باسواد۲۸۱ نفر) لازم به توضیح است جمعیت مزبور در نیمه دوم سال معمولاً تا زیر۲۰ نفر کاهش می‌یابد.
«باریکانی» نام فامیلی اکثریت منسوبین به باریکان است.
باریکان از نظر طایفه‌ای دارای چهار شاخه اصلی به نام‌های شاه مراد – میرزا - یوسف و قدم می‌باشد.