عصب‌شناسی رفتاری
کاربرد در فناوری

از طریق دانش عمیق‌تر در مورد رفتار حیوانات، عصب‌شناسی رفتاری می‌تواند به پیشرفت‌های تکنولوژیکی کمک کند. مطالعه حیوانات ساده و مشابه منجر به ایجاد سیستم‌های مدل شد که سپس به انسان تعمیم داده شدند. به عنوان مثال، نقشه فضای قشر عصبی کشف شده در خفاش‌ها، قهرمان تخصصی شنوایی و پیمایش، مفهوم نقشه‌های محاسباتی را روشن کرد. (نقشه‌های محاسباتی نشان دهنده دامنه ارزش پارامترهای مهم برای حیوان است و ممکن است به‌طور متفاوتی نمایش مقادیر با اهمیت خاص را بزرگ کنند. تنظیم تک تک نورونها برای مقادیر یک پارامتر نقشه‌برداری در مقایسه با محدوده نقشه وسیع آن، است)
علاوه بر این، یافتن نقشه فضایی جغد انباری منجر به اولین نمونه عصبی از مدل جفرس شد. این مفهوم ممکن است برای درک مکان‌یابی فضایی در انسان، یکی از بستگان پستانداران خفاش استفاده شود. امروزه تخصص عصب‌شناسی رفتاری به‌طور فزاینده ای در فناوری‌های جدید استفاده می‌شود. به عنوان مثال، Randall Beer و همکارانش، الگوریتم‌های به دست آمده از رفتار راه رفتن حشرات را برای ساختن ربات‌هایی که می‌توانند در زمین‌های ناهموار راه بروند، به کار گرفتند (Beer و دیگران). کمک‌های دو طرفه توسط عصب‌شناسی و فناوری انجام می‌شود.
متخصصان عصب‌شناسی رفتاری تلاش می‌کنند تا یک رفتار بر اساس عصب را همان‌طور که در زیستگاه طبیعی یک حیوان اتفاق می‌افتد درک کنند، اما تکنیک‌های تجزیه و تحلیل عصبی فیزیولوژیکی مبتنی بر آزمایشگاه هستند و نمی‌توانند در محیط انجام شوند.
اختلاف بین تحقیقات میدانی و آزمایشگاهی یک مشکل برای عصب‌شناسی رفتاری است. آزمایش‌ها باید برای کنترل و دقت عینی از دیدگاه فیزیولوژی مغز و اعصاب، بر خلاف نظر علم اخلاق‌شناسی، برنامه‌ریزی شود، که مستلزم آن است که آزمایش در وضعیت طبیعی حیوان قابل اجرا باشد، که کنترل نشده یا تحت پویایی محیط می‌باشد.
یک نمونه اولیه از این موارد زمانی بود که والتر رودولف هس روش تحریک کانونی مغز را برای بررسی کنترل عملکردهای رویشی مغز گربه علاوه بر سایر رفتارها ایجاد کرد.
حتی اگر این یک پیشرفت در ظرفیت‌ها و تکنیک‌های فناوری بود، بسیاری از متخصصان عصب‌شناسی رفتاری در ابتدا از آن استفاده نکردند، زیرا این امر باعث اختلال در وضعیت طبیعی گربه می‌شود و بنابراین، به نظر آنها، ارزش این آزمایشات در رابطه با موقعیت‌های واقعی کاهش می‌یابد.
هنگامی که موانع فکری از این قبیل برطرف شد، با تکیه بر انواع ساده و قوی رفتار، و با استفاده از روشهای عصبی زیست‌شناسی جدید برای بررسی کل زنجیره مکانیسم‌های حسی و عصبی که زیربنای این رفتارها است، به دوره طلایی عصب‌شناسی رفتاری منجر شد (Zupanc 2004)
امروزه متخصصان عصب‌شناسی رفتاری به لطف پیشرفت تکنولوژی، می‌توانند الکترودها را حتی به حساس‌ترین مناطق مغز یک حیوان در حالی که با محیط زندگی خود در تعامل است متصل کنند. با استفاده از فناوری و طراحی نوآورانه تجربی، بنیانگذاران علم عصب‌شناسی رفتاری، با ترکیب فناوری و طراحی تجربی نوآورانه این دانش را آغاز کردند.
از آن زمان، حتی پیشرفت‌های غیرمستقیم فناوری، مانند دستگاه‌های باتری دار و ضدآب، متخصصان عصب‌شناسی رفتاری را قادر می‌سازد تا هنگام مطالعه عینی رفتارها، شرایط طبیعی را در آزمایشگاه شبیه‌سازی کنند. علاوه بر این، وسایل الکترونیکی لازم برای تقویت تکانه‌های مغز و انتقال آنها در یک فاصله معین به دانشمندان علوم اعصاب این امکان را داده‌است تا داده‌های رفتاری و فعالیت حیوانات را در محیطهای طبیعی ثبت کنند.
انجام فعالیتها فناوریهای نوظهور می‌توانند عصب‌شناسی رفتاری را تکمیل کنند، و باعث افزایش دوام یک دیدگاه مهم در مورد نوروفیزیولوژی طبیعی شود. فناوری‌های نوظهور می‌توانند مکمل عصب‌شناسی و تقویت کننده دستیابی به دیدگاه مهم نوروفیزیولوژی طبیعی باشند. چالش دیگر و شاید بخشی از زیبایی علم عصب‌شناسی رفتاری، طراحی آزمایشی است. معیارهای عصب شناسیرفتاری به علت قابل اعتماد بودن این آزمایشات با ارزش هستند زیرا این اکتشافات بیانگر رفتار در محیط‌هایی است که در آن تکامل یافته‌اند. متخصصان عصب‌شناسی رفتاری با استفاده از فناوری‌ها و روش‌های جدید که محیط‌های طبیعی را تقلید می‌کنند، مانند علوم اعصاب محاسباتی، عصب و غدد درون ریز و ژنتیک مولکولی، پیشرفت‌های آینده را پیش‌بینی می‌کنند.