فهرست میراث جهانی در مراکش
میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | شهر باستانی فاس | فاس–مکناس | ۱۹۸۱ | ۱۷۰ (ii)(v) | فاس در قرن نهم میلادی تأسیس شد، در قرن سیزدهم و چهاردهم به عنوان پایتخت دولت مرینیان به اوج خود رسید و تا سال ۱۹۱۲ پایتخت این کشور باقی ماند. مدینه فاس یکی از وسیع‌ترین و بهترین شهرهای قدیمی حفظ شده در جهان اسلام از دوره قرون وسطی است که شامل مساجد، مدارس، کاخ‌ها و فواره‌ها می‌شود. |  |
| ۲ |  | مدینه مراکش | مراکش–آسفی | ۱۹۸۵ | ۳۳۱ (i)(ii)(iv)(v) | مراکش در دههٔ ۱۰۷۰ میلادی به مرکز سلسلهٔ مرابطون تأسیس شد. بعداً تا قرن سیزدهم که پایتخت به فاس منتقل شد، پایتخت سلسله خلافت موحدون بود. بناهای تاریخی متعددی از جمله مسجد الکتبیه، میدان جما الفنا، قصر البدیع، کاخ باهیا، آرامگاه سعدیان، چندین مسجد و مدرسه در این شهر وجود دارد. شهر مراکش هنوز به عنوان یک شهر زنده باقی مانده و معماری سنتی، صنایع دستی و تجارت خود را حفظ کرده است. |  |
| ۳ |  | آیت بن حدو | درعه–تافیلالت | ۱۹۸۷ | ۴۴۴ (iv)(v) | آیت بن حدو یک قصر و یک روستا با استحکامات دفاعی است که می‌توان آن را نمونه‌ای معرف از یک سکونتگاه در جنوب مراکش دانست. آیت بن حدو در مسیر تجاری صحراگذر قرار گرفته است. ساختمان‌های آجری-خاکی در نزدیکی یکدیگر قرار گرفته‌اند و با دیوارهای دفاعی و برج‌ها محافظت می‌شوند. برخی از خانه‌ها با نقوش آجری تزئین شده‌اند. قدیمی‌ترین ساختمان‌های آیت بن حدو به قرن هفدهم میلادی برمی‌گردد، اگرچه تکنیک‌های ساخت‌وساز دوره قبلی نیز در این منطقه قابل مشاهده است. |  |
| ۴ |  | شهر تاریخی مکناس | فاس–مکناس | ۱۹۹۶ | ۷۹۳ (iv) | بنیان شهر تاریخی مکناس در قرن یازدهم توسط مرابطون گذاشته شد. در قرن هفدهم، سلطان اسماعیل بن شریف از سلسله علویان مراکش، آن را به‌عنوان پایتخت خود برگزید و پروژه‌های ساختمانی قابل توجهی از جمله دیوارها و باروهای دفاعی به یاد ماندنی و قصبه مولای اسماعیل را اجرا کرد. چیدمان این شهر هر دو جنبه اسلامی و اروپایی معماری و شهرسازی را در بر می‌گیرد. |  |
| ۵ |  | سایت باستان‌شناسی ولیلی | فاس–مکناس | ۱۹۹۷ | ۸۳۶ (ii)(iii)(iv)(vi) | ولیلی در قرن سوم قبل از میلاد به عنوان پایتخت مورتانیا تأسیس شد. این شهر نخست به عنوان یک مراکز نظامی برجسته امپراتوری روم در آفریقا شناخته می‌شد اما طی قرون بعد و در قرن هشتم میلادی به‌عنوان مرکز دولت ادریسیان انتخاب شد. پس از آن، این سایت برای نزدیک به هزار سال اشغال نشد. این امر باعث شد که بقایای بقایای آن به خوبی حفظ شود تا ولیلی به یکی از غنی‌ترین مکان‌های باستان‌شناسی در شمال آفریقا تبدیل شود. بقایای این سایت نشان‌دهنده تعامل فرهنگ‌های مختلف مدیترانه در طول قرن‌های متمادی است. |  |
| ۶ |  | شهر باستانی تطوان | طنجه–تطوان–الحسیمه | ۱۹۹۷ | ۸۳۷ (ii)(iv)(v) | تطوان که درست در جنوب تنگه جبل‌الطارق قرار گرفته است، از قرن هشتم به بعد به عنوان نقطه اتصال مراکش و اندلس شناخته می‌شده است. پس از بازپس‌گیری اندلس، توسط اهالی اخراج‌شده از اندلس بازسازی شد بدین خاطر نفوذ اندلس به وضوح در هنر و معماری آن قابل مشاهده است. در قرون بعدی، این مکان به عنوان محل برخورد تمدن‌های اسپانیایی و عربی-بربری بود. ناحیه و محله مدینه تطوان از کوچک‌ترین محله‌ها در مراکش است اما به خوبی حفظ شده است. |  |
| ۷ |  | شهر باستانی صویره | مراکش–آسفی | ۲۰۰۱ | ۷۵۳ (ii)(iv) | صویره توسط سلطان علوی محمد بن عبدالله در نیمه دوم قرن هجدهم با هدف ایجاد یک بندر و مرکز تجاری بزرگ تأسیس شد. این شهر توسط معماران فرانسوی طراحی شده که از اصول مهندس نظامی فرانسوی سباستین لو پرتر دو ووبن پیروی می‌کردند. در اواخر قرن ۱۸ و ۱۹، صویره یکی از مراکز تجاری عمده اقیانوس اطلس بین آفریقا و اروپا بود. امروزه این شهر عمدتاً ظاهر اروپایی خود را حفظ کرده است. |  |
| ۸ |  | شهر الجدیده | کازابلانکا–سطات | ۲۰۰۴ | ۱۰۵۸ (ii)(iv) | در اوایل قرن شانزدهم، پرتغالی‌ها مستعمره مازاگائو را به عنوان یکی از توقفگاه‌های دریایی مسیر به سمت هند بنا نهادند. آنها آن را تا سال ۱۷۶۹ حفظ کردند. استحکامات شهر از اصول مهندسی نظامی رنسانس همچون قلعه‌های ستاره‌ای پیروی کرده است. در داخل دیوارهای این شهر، چندین بنای تاریخی حفظ شده است که می‌توان به کلیسای تاریخی مانولین و آب انبار پرتغالی اشاره کرد. |  |
| ۹ |  | شهر تاریخی رباط | رباط–سلا–قنیطره | ۲۰۱۲ | ۱۴۰۱ (ii)(iv) | رباط به عنوان مرکز مراکش تحت‌الحمایه فرانسه از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۰ بازسازی شد. این شهر نمونه خوبی از برنامه‌ریزی شهری اوایل قرن بیستم است که می‌توان آن را یکی از بزرگ‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های شهری آن دوره در آفریقا دانست. شهر مدرن ساختمان‌های دوره‌های قبلی، از جمله قصبه الاودایه، برج حسن، و دیوارها و باروهای موحدون را در خود ادغام کرده است. |  |