stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گوهر جاگیر

| گوهر جاگیر | گوهر جاگیر |
| --- | --- |
گوهر جاگیر: گوهر جاگیر
گوهر جاگیر: گوهر جاگیر
مختصات: ۳۱°۶′۴۴″ شمالی ۷۴°۱۳′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۱۲۲۲°شمالی ۷۴٫۲۱۶۹۴°شرقی﻿ / 31.11222; 74.21694: مختصات: ۳۱°۶′۴۴″ شمالی ۷۴°۱۳′۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۱۲۲۲°شمالی ۷۴٫۲۱۶۹۴°شرقی﻿ / 31.11222; 74.21694
کشور: پاکستان
استان: پنجاب
بخش (تقسیم کشوری): قصور، پاکستان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
گوهر جاگیر (به انگلیسی: Gohar Jageer) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در قصور، پاکستان واقع شده‌است.
کریستین دونس

کریستین دونس (به انگلیسی: Christian Dünnes) بازیکن والیبال اهل آلمان است.
یو سه یون

| یو سه یون | یو سه یون |
| --- | --- |
زاده: ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال) سئول، کره جنوبی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۴–اکنون
همسر(ها): هوانگ گیونگ هی (ا. ۲۰۰۹)
فرزندان: ۱
وبگاه: yooseyoon.com
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 유세윤
هانجا: 兪世潤
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yu Se-yun
مک‌کیون–ریشاور: Yu Seyun
 :  
یو سه یون (کره‌ای: 유세윤؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۰) کمدین و مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است.
گوت روژنگسکیه

| گوت روژنگسکیه | گوت روژنگسکیه |
| --- | --- |
Village: Village
گوت روژنگسکیه: گوت روژنگسکیه
مختصات: ۵۳°۳۸′ شمالی ۲۲°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۳۳°شمالی ۲۲٫۲۶۷°شرقی﻿ / 53.633; 22.267: مختصات: ۵۳°۳۸′ شمالی ۲۲°۱۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۳۳°شمالی ۲۲٫۲۶۷°شرقی﻿ / 53.633; 22.267
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان وارمی-ماسوری
County: شهرستان اوک
گمینا: گمینا پروستکی
جمعیت: ۶۰
گوت روژنگسکیه (به لاتین: Guty Rożyńskie) یک روستا در لهستان است که در گمینا پروستکی واقع شده‌است. گوت روژنگسکیه ۶۰ نفر جمعیت دارد.
ژوائو مارسلو

امیر علی منتظریان(انگلیسی: AMIR ALI MONTAZERIANزادهٔ ۱۹ مهٔ ۲۰۱۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است
یارشوکو

| یارشوکو | یارشوکو |
| --- | --- |
Village: Village
یارشوکو: یارشوکو
مختصات: ۵۳°۴۵′ شمالی ۱۴°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۷۵۰°شمالی ۱۴٫۶۵۰°شرقی﻿ / 53.750; 14.650: مختصات: ۵۳°۴۵′ شمالی ۱۴°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۷۵۰°شمالی ۱۴٫۶۵۰°شرقی﻿ / 53.750; 14.650
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان پومرانی غربی
County: شهرستان گولنگوف
گمینا: گمینا ستپنگتسا
جمعیت: ۸۰
یارشوکو (به لاتین: Jarszewko) یک روستا در لهستان است که در گمینا ستپنگتسا واقع شده‌است. یارشوکو ۸۰ نفر جمعیت دارد.
یو سو-یانگ

| یو سو-یانگ | یو سو-یانگ |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۹ مارس ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال) کره جنوبی
ژانر: کی-پاپ
پیشه: بازیگر، خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹-حال
یو سو-یانگ (به انگلیسی: Yoo So-young) (زاده ۲۹ مارس ۱۹۸۶)بازیگر، خواننده اهل کره جنوبی است.
جرمی گریم

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۷ مارس ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
قد:  1.81m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Colmar
شمارهٔ پیراهن:  ۶
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |   |   |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۰ |  SR Delémont |   |   |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  Colmar |  ۹۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۳–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |  ۱۵۶ |  (۹) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال استراسبورگ |  ۱۸ |  (۱) |
| ۲۰۲۱– |  Colmar |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱. 
جرمی گریم (انگلیسی: Jérémy Grimm؛ زادهٔ ۲۷ مارس ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استراسبورگ اشاره کرد.
کافرقلعه (سنگسر)

کافر قلعه نام دژی تاریخی است که در حدود ۶ کیلومتری غرب مرکز شهر مهدیشهر (سنگسر) در شهرستان مهدیشهر بر فراز کوهی بلند که از پای آن چشمه گل رودبار می‌جوشد، قرار گرفته‌است.
| کافرقلعه | کافرقلعه |
| --- | --- |
نمایی از کوه گل رودبار مهدیشهر که در سمت چپ تصویر و در بالاترین نقطه، بقایای کافرقلعه سنگسر نیز دیده می‌شود.  : نمایی از کوه گل رودبار مهدیشهر که در سمت چپ تصویر و در بالاترین نقطه، بقایای کافرقلعه سنگسر نیز دیده می‌شود.  
نام: کافرقلعه
کشور: ایران
استان: سمنان
شهرستان: مهدیشهر
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: کافر قَلِیْ
کاربری: قلعه
کاربری کنونی: تاریخی
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
مصالح بکار رفته

دیوارها و برج و باروی آن سنگ و گچ و ساروج و قسمتی از دیوارها از آجر است و پیداست که بنیاد دژ از زمان‌های دیرین بوده و همچنان که از اسم آن مشخص می‌شود بعداً مورد استفاده باطنیان یعنی پیروان حسن صباح(رجب ۴۸۳ تا ۶ ربیع‌الثانی ۵۱۸ هجری قمری) قرار گرفته و به همین جهت به رسم سلجوقیان (شاخهٔ بزرگ ۴۲۹–۵۵۲ هجری) که باطنیان را «ملاحده» می‌نامیدند، آنجا را «کافر قلعه» خوانده‌اند.
باطنیان مستقر در این دژ در سایر مناطق قومس نیز پیروانی داشته‌اند.
دفن اشیا قیمتی در کوه

در سنگسر روایت می‌کنند که قلعه نشینان پس از سال‌ها پایداری سرانجام هنگامی که ناچار به ترک آن شدند سلاح‌ها، وجوه و اشیاء ذیقیمت خود را در جوار قلعه در شکاف کوهی گذاشتند و جلوی آن را با سنگ و صخره چنان گرفتند که به کلّی ناپدید شد و تاکنون کسی به آن دست نیافته‌است. ساختار خاص کوه گل رودبار و صخره‌های پرشیب آن به این فرضیه قوت می‌بخشد.
گرچه علّت ترک قلعه را ذکر نمی‌کنند امّا این واقعه باید پس از کشته شدن رکن‌الدین خورشاه، آخرین خداوند دژ الموت (۶۱۸–۲۹ شوال ۶۵۴ هجری) به فرمان هولاکوخان مغول (۶۵۴–۶۶۳ هجری) یعنی پس از ۶۵۴ هجری انجام شده باشد و احتمالاً از حدود زمان حسن صباح تا این تاریخ مورد استفاده پیروان او بوده‌است.
منبع

اعظمی سنگسری، چراغعلی (۱۳۷۱)، تاریخ سنگسر_مهدی‌شهر، مؤلف
کشتی مارسالا

| پیشینه> مالک.مشخصات اصلی | پیشینه> .مشخصات اصلی |
| --- | --- |
درازا::  about 115 feet (35 meters)
کشتی مارسالا (به انگلیسی: Marsala Ship) یک کشتی است که طول آن about 115 feet (35 meters) می‌باشد.
گوندوانا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ابر قارهٔ گوندوآنا در ۲۰۰ میلیون سال پیش: ابر قارهٔ گوندوآنا در ۲۰۰ میلیون سال پیش
مشخصات: مشخصات
محل شکل‌گیری: نیم‌کره جنوبی
ن ب و: ن ب و
گندوانا ۴۲۰ میلیون سال پیش. نما: نقطهٔ محوری قطب جنوب در مرکز نگاره.
گندوآنا (به انگلیسی: Gondwana), یا گندوانالند (Gondwanaland) نام ابر قاره‌ای در دورهٔ پیشین‌زیستی نو (حدود ۵۵۰ میلیون سال پیش) تا ژوراسیک (حدود ۱۸۰ میلیون سال پیش) است که پس از تقسیم ابرقارهٔ پانگه‌آ به دو ابرقارهٔ گندوآنا و لورازیا تشکیل شد. فاصلهٔ بین این دو ابرقارهٔ جدید را دریایی به نام دریای تتیس پر می‌کرد که دریای خزر، دریای سیاه و دریای مدیترانه را بازمانده‌های این دریای بزرگ می‌دانند.
بقایای گوندوانا حدود دو سوم از مساحت قاره‌های امروزی را تشکیل می‌دهند. آفریقا، اقیانوسیه، آمریکای جنوبی، قطب جنوب و بخش‌هایی از شبه جزیرهٔ هند، همان قارهٔ گندوآنا هستند که در ۱۱۵ میلیون سال پیش و در دورهٔ کرتاسه آغاز به تقسیم شدن کرد. در نخستین تعریف‌ها گندوانا یک ابرقاره در نظر نمی‌گرفتند، زیرا انبوه سرزمین‌های بزرگ بالتیکا، لورنتیا و سیبری از آن جدا بودند.
گوندوانا از ادغام چندین کراتون (بلوک‌های بزرگ و پایدار از پوسته زمین) شکل گرفت و از حدود ۸۰۰ تا ۶۵۰ میلیون سال پیش با اوروژن شرق آفریقا، برخورد هند و ماداگاسکار با شرق آفریقا آغاز شد و در حدود ۶۰۰ تا ۵۳۰ میلیون سال پیش با همپوشانی اوروژن‌های برازیلیانو و کونگا، برخورد آمریکای جنوبی با آفریقا و اضافه شدن استرالیا و قطب جنوب به آن، به پایان رسید. در نهایت، گوندوانا به بزرگ‌ترین قطعه از پوسته قاره‌ای دوران پالئوزوئیک تبدیل شد که مساحتی در حدود ۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۳۹٬۰۰۰٬۰۰۰ مایل مربع) را پوشش می‌دهد، که تقریباً یک پنجم از سطح زمین را شامل می‌شود.
این توده در دوران کربنیفر با یورامریکا ترکیب شد و به تشکیل پانگه‌آ انجامید. در دوران تریاس شروع به جدا شدن از پانگه‌آ شمالی (لائوراسیا) کرد و در اوایل ژوراسیک (حدود ۱۸۰ میلیون سال پیش) شروع به تفکیک شدن کرد. مراحل نهایی جدایی که شامل جدایی قطب جنوب از آمریکای جنوبی (تشکیل تنگه دریک) و استرالیا بود، در دوره پالئوژن (از حدود ۶۶ تا ۲۳ میلیون سال پیش) رخ داد. گوندوانا با اولین تعریف ابرقاره مطابق نبود، زیرا توده‌های زمینی بلتیکا، لورانتیو و سیبری از آن جدا بودند.
نامگذاری

قاره گوندوانا توسط دانشمند اتریشی به نام ادوارد سوئس نامگذاری شد، که از منطقه‌ای در مرکز هند به همین نام گرفته شده است و این نام از زبان سانسکریت به معنای «جنگل گوندها» می‌باشد. این نام پیش از این در زمینه زمین‌شناسی و به‌طور خاص توسط اچ.بی. مدلیکات در سال ۱۸۷۲ مورد استفاده قرار گرفت که توالی‌های رسوبی گوندوانا (پرمی-تریاسیک) نیز از آن توصیف می‌شوند.
برخی از دانشمندان برای ایجاد تمایز واضح بین این منطقه و ابرقاره، به اصطلاح «گوندوانا لند» را ترجیح می‌دهند.
بیات کرد

بیاتِ کُرد یا کردِ بیات نام یکی از آوازهای موسیقی ایرانی است که از متعلقات دستگاه شور دانسته می‌شود. این آواز نزدیکی زیادی با آواز دشتی دارد و در برخی از ردیف‌ها، جزئی از دشتی دانسته شده‌است اما در برخی ردیف‌های دیگر تنها به عنوان یک گوشه از دستگاه شور یا آواز دشتی مطرح می‌شود. بیات کرد احتمالاً ریشه در کردستان دارد. از نظر ردیف‌شناختی بیات کرد شباهت‌های زیادی با دشتی دارد ولی برخلاف دشتی درجهٔ پنجم شور در آن متغیر نیست و نت آغاز هم در آن به جای درجهٔ سوم بر درجهٔ چهارم شور استوار است.
تاریخچه

در موسیقی قدیم ایران، بیات کرد مقام زنگوله دارای دو شعبه با نام‌های چهارگاه و عُزّال بود که چهارگاه خود دو گوشه با نام‌های حجاز مخالف و بیات کرد داشت. پس از تحول مقام به دستگاه نام بیات کرد برای یکی از گوشه‌های دستگاه شور به کار رفت، چنان‌که فرصت شیرازی در بحورالالحان از آن به عنوان بیست و هشتمین گوشهٔ شور نام برده‌است. اما علینقی وزیری بیات کرد را به عنوان گوشه‌ای از آواز دشتی طبقه‌بندی کرد. نام بیات کرد احتمالاً اشاره به این دارد که این آواز از منطقهٔ کردستان ریشه می‌گیرد و وزیری نیز گفته که نوعی موسیقی مشابه در کردستان خوانده و نواخته می‌شود. در موسیقی عربی نیز چند مقام فرعی وجود دارند که نامشان به ریشه داشتن در کردستان اشاره دارد (از جمله کُردانیه، حجاز کردی، حصار کردی و نوای کردی). برونو نتل نیز در ردیف‌های موسیقی ایرانی از گوشه‌هایی با نام کردی، کردِ بیات و پنجهٔ کرد یاد می‌کند و آن‌ها را معادل بیات کرد می‌داند. نام کُردِ بیات نیز گاهی برای این آواز به کار رفته‌است.
پیشوند «بیات» (که در نام آوازهای دیگری همچون بیات ترک و بیات اصفهان نیز به کار می‌رود) ممکن است مخفف «ابیات» باشد. بیاتی‌خوانی نیز به معنای خواندن دوبیتی‌های عاشقانه تعریف شده‌است. همچنین محمدتقی مسعودیه نام بیات کرد را مرتبط با مقام بیاتی، و مهدی برکشلی آن را مرتبط با مقام کردی دانسته‌اند اگر چه این ارتباط اثبات نشده‌است. مسعودیه همچنین خاستگاه آواز بیات کرد را در فرهنگ موسیقایی قوم «کرد البیات» که ساکن عراق هستند می‌داند. اگر رابطهٔ بین بیات کرد و مقام بیاتی اصالت داشته باشد، می‌توان نتیجه گرفت که سابقهٔ آن به حدود قرن هشتم هجری بر می‌گردد چرا که عبدالقادر مراغی در مقاصد الالحان نام بیاتی را در بین شبعات بیست‌وچهارگانه آورده‌است؛ در غیر این صورت، سابقهٔ آن به اواخر دورهٔ صفویه و اوایل دورهٔ قاجاریه برمی‌گردد، چنان‌که در آثاری همچون رسالهٔ بهجت الروح و کلیات یوسفی نام بیات کرد در میان اسامی ۴۸ گوشه مشاهده می‌شود.
تحلیل ردیف

بیات کرد در برخی ردیف‌ها یک آواز مجزا دانسته می‌شود. در ردیف میرزاعبدالله بیات کرد به عنوان یکی از پنج آواز موسیقی ایرانی آمده‌است. داریوش طلایی نیز در کتاب تحلیل ردیف بیات کرد را به عنوان یک آواز مستقل طبقه‌بندی کرده‌است. اما بسیاری منابع دیگر آن را یک آواز مستقل ندانسته‌اند و این که چرا بیات کرد (برخلاف مثلاً افشاری) جزو آوازها برشمرده نشده نیز معمولاً بدون پاسخ قانع‌کننده مانده‌است.
مهدی برکشلی بیات کرد را به عنوان یکی از گوشه‌های آواز دشتی (از متعلقات دستگاه شور) برمی‌شمارد که برخلافِ خود آواز دشتی نت آغازش در درجهٔ چهارم شور است و نه درجهٔ سوم آن. فرهاد فخرالدینی نیز بیات کرد را جزء گوشه‌های دشتی طبقه‌بندی کرده‌است و معتقد است که از گوشه‌هایی همچون بیات کرد، سَمَلی و عُشّاق برای تنوع بخشیدن به آواز دشتی و رفع یکنواختی آن استفاده می‌شود. همچنین در توضیح گوشه بوسلیک در دستگاه شور، فخرالدینی اشاره می‌کند که فرود بوسلیک به محور اصلی شور از طریق گوشه‌هایی نظیر دوبیتی، خارا یا بیات کرد صورت می‌گیرد. (شایان توجه است که نت شاهد بوسلیک منطبق است بر درجهٔ یازدهم شور، که خود یک اکتاو بالاتر از درجهٔ چهارم شور است که نت آغاز بیات کرد است). درجهٔ پنجم شور که نت شاهد آواز دشتی است، در بیات کرد نیز نت شاهد است با این تفاوت که برخلاف آواز دشتی، این درجه نت متغیر نیست. درجهٔ دوم شور، نت ایست موقت بیات کرد است، اما توقف نهایی آن (چه زمانی که در چارچوب دستگاه شور اجرا شود و چه زمانی که در چارچوب آواز دشتی) در نت پایهٔ شور خواهد بود. زمانی که بیات کرد در اکتاو بالاتر اجرا شود، درجهٔ نهم شور (یک اکتاو بالاتر از نت شاهد شور) ممکن است یک ربع پرده پایین آورده شود (مثلاً در شورِ سل، از لا کرن به لا بمل تغییر یابد).
هرمز فرهت نیز از بیات کرد به عنوان یکی از گوشه‌های اصلی دستگاه شور نام می‌برد، و آن را یکی از خاص‌ترین و مستقل‌ترین گوشه‌های این دستگاه می‌نامد. فرهت به این نکته که برخی موسیقی‌دانان بیات کرد را آوازی جداگانه می‌دانند اشاره کرده‌است ولی از آنجا که بیات کرد فقط در دستگاه شور یا آواز دشتی (که از متعلقات شور است) اجرا می‌شود، آن را شایستهٔ این که مدخلی مجزا میان مجموعهٔ دوازده‌تایی دستگاه‌ها و آوازها داشته باشد، نمی‌داند. وی همچنین اشاره می‌کند که دو گوشهٔ «راهِ روح» و «مجلس‌افروز» نیز گاهی در دنبالهٔ بیات کرد اجرا می‌شوند اما شباهت ساختاری آن‌ها با بیات کرد را در حدی می‌داند که توصیف مجزای آن‌ها ضروری نیست. برونو نتل هم از بیات کرد در کنار شوشتری به عنوان گوشه‌هایی که معمولاً مستقل اجرا می‌شوند و ممکن است در حال تبدیل‌شدن به دستگاهی مستقل باشند نام می‌برد. وی همچنین به نقل از منوچهر صادقی بیات کرد را یکی از گوشه‌های اصلی دستگاه شور تلقی کرده‌است (اگر چه ذکر آن در ردیف شور را به اندازهٔ گوشه‌های دیگری نظیر حسینی و گلریز رایج نیافته بود) و طبقه‌بندی کردن آن به عنوان یک آواز مستقل را غیرعادی دانسته‌است. وی همچنین بیات کرد را یکی از معدود گوشه‌های دستگاه شور دانسته که در دستگاه‌های دیگر نیز یافت می‌شود (در کنار دوبیتی، قرچه، رهاوی، حسینی و عُزّال).
اوج آواز بیات کرد تقریباً مشابه گوشه عشاق است. از گوشهٔ عشاق برای اوج آواز ابوعطا هم (که آن نیز از متعلقات شور است) استفاده می‌شود.
نمونه‌ها

تصنیف «سنگ خارا» به آهنگسازی علی تجویدی و خوانندگی مرضیه با شعری از معینی کرمانشاهی نمونه‌ای از آواز بیات کرد است.
مختصات آواز بیات کرد بر پایهٔ شورِ سُل؛ درجهٔ چهارم شور نت آغاز بیات کرد است، و سایر درجات مانند آواز دشتی است (درجهٔ پنجم شور نت شاهد است و نت ایست نهایی هم نت پایهٔ شور است).
کاتناغبیور، لوری

| کاتناغبیور ԿաթնաղբյուրԽոտուռ | کاتناغبیور ԿաթնաղբյուրԽոտուռ |
| --- | --- |
کشور:  ارمنستان
استان: لوری
ارتفاع: ۱۶۵۰ متر (۵۴۱۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۹۹۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
کاتناغبیور (به ارمنی: Կաթնաղբյուր) یک شهر در ارمنستان است که در استان لوری واقع شده‌است. کاتناغبیور در ۳۹ کیلومتری شمال غرب وانادزور، مرکز استان لوری واقع شده‌است.
خصوصیات

کاتناغبیور ۹۹۸ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۶۵۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۰   | ۱۹۷۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۳۳۳   | ۱۲۶۲   | ۱۶۳۵   | ۱۵۰۰   | ۱۳۲۴   | ۵۸۲   | ۹۹۸   | ۸۵۵   |
:
تلیگرام

| تلیگرام | تلیگرام |
| --- | --- |
شورای اتحادیه: شورای اتحادیه
تلیگرام: تلیگرام
کشور:  پاکستان
ایالت: خیبر پختونخوا
بخش: سوات، پاکستان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
تلیگرام (به انگلیسی: Taligram) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در خیبر پختونخوا واقع شده‌است.
انتخابات ریاست‌جمهوری مونته‌نگرو (۲۰۱۸)

انتخابات ریاست‌جمهوری مونته‌نگرو در ۱۵ آوریل ۲۰۱۸ در مونته‌نگرو برگزار شد.
نظام انتخاباتی

رئیس‌جمهور مونته‌نگرو با استفاده از نظام دومرحله‌ای انتخاب می‌شود. اگر هیچ کاندیدایی در دور نخست اکثریت آرا را به‌دست نیاورد، دو هفته بعد انتخابات مجدداً برگزار می‌شود. برای احراز صلاحیت نامزدی در انتخابات، هر کس باید دستکم ۷٬۷۰۰ امضا جمع‌آوری کرده و به کمیسیون انتخابات ایالتی تحویل دهد.
نظام انتخاباتی > نامزدهای تاییدشده

| نامزدها | حزب | حزب | جزئیات | جزئیات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| حازبیا کالاچ |  | حزب عدالت و استقرار | رئیس پارلمان مجلس از حزب عدالت و استقرار |  |
| واسیلی میلیکویچ |  | مستقل | مستقل، از جانب حزب متحد بازنشستگان و افراد معلول حمایت شده |  |
| مارکو میلاچیچ |  | مونته‌نگرو واقعی | رئیس حزب پارلمان واقعی مونته‌نگرو |  |
یاسوشی تاکاهاشی

| یاسوشی تاکاهاشی | یاسوشی تاکاهاشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ دسامبر ۱۹۲۴
درگذشت: ۱۲ فوریه ۲۰۱۳
ملیت: ژاپنی
یاسوشی تاکاهاشی (انگلیسی: Yasushi Takahashi؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۲۴ – ۱۲ فوریه ۲۰۱۳) فیزیک‌دان نظری ژاپنی بود که برای همسانی وارد–تاکاهاشی شناخته می‌شود.
بی‌وای‌دی فلایر

Motor vehicle
| بی‌وای‌دی فلایر | بی‌وای‌دی فلایر |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: بی‌وای‌دی
نام‌های دیگر: Qinchuan QCJ7081 Flyer
تولید: 2001–2008
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودرو شهری
شکل بدنه: هاچ‌بک
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو، خودروی محورجلو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 0.8 L HH368QA1 I3 0.8 L F8CV I3 0.9 L LJ462Q-1 I4 1.05 L LJ465Q-1ANE1 I4 1.05 L HH465Q-2E I4
جعبه‌دنده: 5-speed manual 4-speed manual 4-speed automatic
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۳۰۰ میلیمتر (۹۰٫۶ اینچ)
درازا: ۳٬۶۰۵ میلیمتر (۱۴۱٫۹ اینچ)
پهنا: ۱٬۴۶۸ میلیمتر (۵۷٫۸ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۷۰ میلیمتر (۵۷٫۹ اینچ)
وزن خالص: ۷۲۰ کیلوگرم (۱٬۵۸۷ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: BYD F0
بی‌وای‌دی فلایر (BYD Flyer) خودرویی است که در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس خودرو شهری قرار گرفته، طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو بوده طول آن در حالت طبیعی ۳٬۶۰۵ میلیمتر (۱۴۱٫۹ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۴۶۸ میلیمتر (۵۷٫۸ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۴۷۰ میلیمتر (۵۷٫۹ اینچ) و وزن آن در حالت طبیعی ۷۲۰ کیلوگرم (۱٬۵۸۷ پوند) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.
کارل آسابا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Carl Edward Asaba
زادروز:  ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  وست‌مینستر
قد:  ۱٫۸۸ متر (۶ فوت ۲ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال دالیچ هملت |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال برنتفورد |  ۵۴ |  (۲۵) |
| ۱۹۹۵ |  ← باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد (قرضی) |  ۱۲ |  (۲) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال ردینگ |  ۳۳ |  (۸) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال گیلینگام |  ۷۷ |  (۳۶) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد |  ۶۷ |  (۲۳) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال استوک سیتی |  ۷۰ |  (۹) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال میلوال |  ۲۱ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۳۳۴ |  (۱۰۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کارل آسابا (انگلیسی: Carl Asaba؛ زادهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد، باشگاه فوتبال دالیچ هملت، باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال شفیلد یونایتد، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال برنتفورد اشاره کرد.
گیمبوایلر

| گیمبوایلر  | گیمبوایلر  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Birkenfeld
انجمن شهرداری: Birkenfeld
حکومت: حکومت
 • شهردار: Martin Samson (FL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۵۳ کیلومتر مربع (۲٫۱۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۸۰ متر (۱۵۷۰ فوت)
جمعیت (2012-12-31): جمعیت (2012-12-31)
 • کل: ۴۰۸
 • تراکم: ۷۴/کیلومتر مربع (۱۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 55767
کدهای شماره‌گیری: 06782
پلاک خودرو: BIR
وبگاه: www.gimbweiler.de
گیمبوایلر (به آلمانی: Gimbweiler) یک شهر در آلمان است که در بیرکنفلد واقع شده‌است. گیمبوایلر ۴۴۱ نفر جمعیت دارد.
یلوه بی‌پرواز گینه نو

| یلوه بی‌پرواز گینه نو | یلوه بی‌پرواز گینه نو |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کلنگ‌سانان
تیره:: یلوگان
سرده:: یلوه بی‌پرواز گینه نو D'Albertis & Salvadori, 1879
گونه:: M. inepta
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Megacrex inepta d'Albertis & Salvadori, 1879: Megacrex inepta d'Albertis & Salvadori, 1879
مترادف: مترادف
 Amaurornis ineptus (D'Albertis & Salvadori, 1879)  Habroptila inepta (D'Albertis & Salvadori, 1879):  Amaurornis ineptus (D'Albertis & Salvadori, 1879)  Habroptila inepta (D'Albertis & Salvadori, 1879)
یلوه بی‌پرواز گینه نو (نام علمی: Megacrex inepta)، که همچنین به عنوان یلوهٔ بی‌پرواز پاپوآیی شناخته می‌شود، یک گونه از پرندگان خانوادهٔ یلوگان، در سردهٔ تک‌نماد Megacrex است. با این حال، گاهی، در سردهٔ Amaurornis یا Habroptila گنجانده شده‌است، اما این موضوع نادرست است.
این گونه در اندونزی و پاپوآ گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و باتلاق‌های نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
لیبوشه شورمووا

| لیبوشه شورمووا | لیبوشه شورمووا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اوت ۱۹۳۵ ‏(۸۹ سال) پراگ، چکسلواکی
ملیت: چک
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۹ تا کنون
لیبوشه شورمووا (چکی: Libuše Švormová؛ زادهٔ ۲۳ اوت ۱۹۳۵) یک هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آدلا هنوز شام نخورده و خیابان اشاره کرد.
کاظم فرهادی

| کاظم فرهادی | کاظم فرهادی |
| --- | --- |
زاده: ۲۷ فروردین ۱۳۲۹ بابل
محل زندگی: تهران 
پیشه: نویسنده و مترجم وویراستار
زمینه کاری: ادبیات و سینما و اقتصاد
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی ارشد
سال‌های فعالیت: ۱۳۵۴ تاکنون
کاظم فرهادی (زادهٔ ۷ فروردین ۱۳۲۹ در بابل)، مترجم، نویسنده، پژوهشگر، و ویراستار ایرانی است.
زندگی

او در ۱۳۵۲ دورهٔ کارشناسی اقتصاد بازرگانی را به پایان رساند. سپس در ۱۳۷۳ موفق به اخذ سطح تحصیلی کارشناسی ارشد شد. فرهادی به مدت سی سال در «دفتر سیاست‌ها و پژوهش‌های اقتصادی» به کار تحقیق در زمینهٔ مسائل اقتصاد ایران و جهان اشتغال داشت. او همزمان با فعالیت‌های پژوهشی، از تیر ۱۳۵۴ در «مؤسسه پژوهش تکنولوژی» کار ویرایش کتاب‌های درسی، فیلم استریپ، و نوارهای آموزشی را آغاز کرد که تا امروز ادامه دارد. او در این مدت بیش از ۳۰۰ عنوان کتاب ویرایش کرده‌است.
فرهادی از اواخر دههٔ ۱۳۵۰ تا اواسط دههٔ ۱۳۸۰ به فعالیت مطبوعاتی مشغول بوده و به عنوان عضو هیئت تحریریه یا ویراستار در راه‌اندازی چند هفته‌نامه، ماهنامه و فصلنامه از جمله ماهنامه رونق (نشریه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی)، ماهنامهٔ مجله اقتصادی، فصلنامهٔ مالیات، فصلنامهٔ پژوهش‌ها و سیاست‌های اقتصادی (علمی- پژوهشی) شرکت داشته‌است. به‌علاوه، او در بسیاری از نشریات از جمله نشر دانش، آدینه، دنیای سخن، جهان کتاب، گوهران، چاووش، بازار (ویژه هنر و ادبیات)، سایبان، و فرهنگ توسعه و نشریات دیگر، مقاله‌ها و ترجمه‌هایی را به چاپ رسانده‌است.
فرهادی دبیر مجموعهٔ سینمای ما (فیلمنامه‌های ایرانی) در نشر نی است که تاکنون ۱۰ عنوان از این مجموعه منتشرشده‌است.
کتاب‌شناسی > تألیف

واژگان اقتصاد و زمینه‌های وابسته (انگلیسی- فارسی)، تهران: انتشارات، ۱۳۷۲.
درآمدی برتاریخ ادبیات اسپانیایی- آمریکایی، تهران :نشر نی، ۱۳۹۲.
کتاب‌شناسی > ترجمه > اقتصاد، اقتصاد سیاسی، اقتصاد فرهنگ

دربارهٔ پرسترویکا (مجموعهٔ مقالات)، تری کاکس ودیگران ،(به همراه دکتر سیاوش مریدی)، تهران: انتشارات پاپیروس، ۱۳۶۸.
دگردیسی قدرت. بحران سوسیالیسم یا بحران دولت (مجموعهٔ مقالات)، آلک نوو، بوریس کاگارلیتسکی و دیگران، (به همراه دکتر احمد سیف)، تهران: نشر نشانه، ۱۳۷۵.
پیروزی سیاه. ایالات متحد، تعدیل ساختاری و فقر جهانی، والدن بیو و دیگران، (به همراه دکتر احمد سیف)، تهران:انتشارات نقش جهان، ۱۳۷۶.
اقتصاد وفرهنگ، دیوید تراسبی، تهران: نشر نی، ۱۳۸۲.
علم اقتصاد کلاهبرداری معصومانه، جان کنت گلبرایت، تهران:نشر نی، ۱۳۸۸.
فرهنگ، هنر و توسعه، آمارتیا سن، تهران: نشر چشمه، ۱۳۹۴.
کتاب‌شناسی > ترجمه > شعر، ادبیات، سینما و تئاتر

فیلم‌سازی در آمریکای لاتین (مجموعهٔ مقالات)، گلوبر روشا، آلکس ویانی، پیتر بیسکایند، تبریز:انتشارات حقیقت، فروردین ۱۳۵۷.
نبرد الجزیره (فیلمنامه)، فرانکو سولیناس- جیلو پونته‌کوروو، تهران:نشر چشمه، ۱۳۶۳.
پدر وحشی (فیلمنامه)، پیر پائولو پازولینی، (به همراه فرهاد خردمند)، تهران:نشر چشمه، ۱۳۶۵.
روایت زادبوم (مجموعهٔ شعر)، یاروسلاو سایفرت، دسانکا ماکسیموویچ، اینیاتسیو بوتیتا، آدریانو گونسالس لئون، (به همراه فرهاد خردمند)، تهران: نشر چشمه، ۱۳۶۶.
گزینه شعرهای چزاره پاوزه، (به همراه فرهاد خردمند)، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۱.
عبور از حلقه… و دو نمایشنامهٔ دیگر، رافائل آلبارادو، انریکه بوئناونتورا، خورخه دیاس، تهران: نشر نی، ۱۳۸۴.
آتش درون، آرامش برون (مجموعه مقالات سینمایی)، ساتیاجیت رای، تهران :نشر چشمه، ۱۳۸۶.
رمان آمریکای لاتین، آلخو کارپنتیر (گفتگو با رامون چائو)، تهران:نشر نی، ۱۳۹۱.
کتاب‌شناسی > ترجمه > کودکان ونوجوانان

سکه‌های نقره ئی، برادران گریم، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۳.
جوجه اردک زشت، به روایت کاترین راس، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۳.
برای رفتن به مدرسه آماده‌ام، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۳.
پنگوئن‌ها می‌آیند، آر.ال. پنی، تهران: نشر نشانه، ۱۳۷۴.
مرغ قرمز کوچولو، سیندی وست، تهران: نشر رسانش، ۱۳۸۰.
غول خودخواه، اسکار وایلد، نشر رسانش، ۱۳۸۲.«نشر نی». وب سایت نشر نی. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ اوت ۲۰۱۶.
اندام آیمر

اندام آیمر یک اندام حسی است که در آن روپوست دگرگون شده‌است تا پاپیلای پیازدار را پدیدآورد. تئودور آیمر در سال ۱۸۷۱، آن را برای نخستین بار در موش کور اروپایی یافت. بسیاری از موش‌های کور این اندام را دارند، به ویژه موش ستاره‌پوزه که ۲۵۰۰۰ تا از آنها را به شکل بازوچه‌های حسی بر روی یک پوزه منحصر به فرد دارد. این اندام از توده‌ای از یاخته‌های روپوستی ساخته‌شده‌است و با زواید عصبی میلین‌داری که از درم می‌آیند، عصب داده شده‌است. این زواید، ورم‌های پایانه‌ای را درست در زیر لایه کراتیندار بیرونی روپوست پدیدمی‌آورند.