stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
المپیک زمستانی ۱۹۹۸
جدول مدال‌ها

*   کشور میزبان (ژاپن)
| رتبه | NOC | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  آلمان | ۱۲ | ۹ | ۸ | ۲۹ |
| ۲ |  نروژ | ۱۰ | ۱۰ | ۵ | ۲۵ |
| ۳ |  روسیه | ۹ | ۶ | ۳ | ۱۸ |
| ۴ |  کانادا | ۶ | ۵ | ۴ | ۱۵ |
| ۵ |  ایالات متحده آمریکا | ۶ | ۳ | ۴ | ۱۳ |
| ۶ |  هلند | ۵ | ۴ | ۲ | ۱۱ |
| ۷ |  ژاپن* | ۵ | ۱ | ۴ | ۱۰ |
| ۸ |  اتریش | ۳ | ۵ | ۹ | ۱۷ |
| ۹ |  کره جنوبی | ۳ | ۱ | ۲ | ۶ |
| ۱۰ |  ایتالیا | ۲ | ۶ | ۲ | ۱۰ |
| ۱۱ |  فنلاند | ۲ | ۴ | ۶ | ۱۲ |
| ۱۲ |  سوئیس | ۲ | ۲ | ۳ | ۷ |
| ۱۳ |  فرانسه | ۲ | ۱ | ۵ | ۸ |
| ۱۴ |  جمهوری چک | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۱۵ |  بلغارستان | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۱۶ |  چین | ۰ | ۶ | ۲ | ۸ |
| ۱۷ |  سوئد | ۰ | ۲ | ۱ | ۳ |
| ۱۸ |  اوکراین | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۸ |  دانمارک | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۲۰ |  بلاروس | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۲۰ |  قزاقستان | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۲۲ |  استرالیا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۲ |  بریتانیای کبیر | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۲۲ |  بلژیک | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۴ NOC) | مجموع (۲۴ NOC) | ۶۹ | ۶۸ | ۶۸ | ۲۰۵ |
جنیفر لوپز
زندگی و حرفه > کودکی و نوجوانی

جنیفر لوپز در ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۹ در محله کسل هیل شهر نیویورک و از پدر و مادری پورتوریکویی به نام دیوید و گوآدالوپ به دنیا آمد. خواهر کوچک‌ترش لیندا لوپز به شغل خبرنگاری مشغول است. او یک خواهر بزرگ‌تر به نام لسلی نیز دارد. پدرش، دیوید، ابتدا در یک شرکت بیمه به نام گاردین در شیفت شب کار می‌کرد که بعدها به عنوان یک متخصص رایانه در شرکت استخدام می‌شود. زمانی که جنیفر به دنیا می‌آید خانوادهٔ آن‌ها در یک آپارتمان کوچک زندگی می‌کردند که مدتی بعد با پس‌انداز کردن پول، موفق به خرید خانه‌ای بزرگ‌تر و دو طبقه می‌شوند که یک گام بزرگ برای خانواده‌ای با وضع مالی ضعیف بود. وی در پنج سالگی شروع به شرکت در کلاس‌های خوانندگی و رقص کرد. دو سال بعد و در هفت سالگی از طرف مدرسه در یک سفر به نیویورک شرکت می‌کند. پدر و مادر جنیفر لوپز تأکید بسیاری بر اخلاق‌مداری در کار داشته و همواره فرزندانشان را به یادگیری زبان انگلیسی تشویق می‌کردند. همچنین برای اینکه فرزندانشان در زمینه‌های کاری خود دچار مشکلی نشوند، با تشویق آن‌ها به اجرای خوانندگی و رقص در مقابل یکدیگر، به تمرین و افزایش مهارت آن‌ها کمکی شایان توجه کردند. جنیفر تحصیلات دبیرستان خود را در یک مدرسه مذهبی کاتولیک به پایان رسانید - جایی که در تیم‌های ژیمناستیک و سافتبال عضویت داشت. جنیفر در سال ۱۹۸۴ و در ۱۵ سالگی وارد رابطه‌ای با دیوید کروز می‌شود.
در آخرین سال دبیرستان متوجه شد که برای ساخت یک فیلم ناتمام به دنبال بازیگران نوجوان می‌گردند. او در نهایت موفق شد نقش کوتاهی در این فیلم بگیرد. این فیلم که دختر کوچکم نام داشت در سال ۱۹۸۶ ساخته شد و یکی از فیلم‌های درجه پایین، با بودجه کم است. بعد از پایان فیلم‌برداری جنیفر لوپز تصمیم گرفت به یک ستاره سینمایی تبدیل شود. جنیفر برای قانع کردن والدینش سعی بسیار کرد و با وجود اینکه به تازگی در کالج باروک ثبت‌نام کرده بود، پس از گذراندن تنها یک ترم، تصمیم به انصراف از تحصیل گرفت. پدر و مادر جنیفر به شدت با بازیگری وی مخالف بودند و این تصمیم را احمقانه می‌دانستند. به اعتقاد آنها، هیچ لاتین‌تباری این کار را نمی‌کند. تفاوت شدید دیدگاه‌های جنیفر با خانواده‌اش منجر به این شد که وی از خانه خانوادگی خارج شده به آپارتمان خودش در محله منهتن نقل‌مکان کند. در این زمان است که روی به اجرای موسیقی در برخی مکان‌های محلی می‌آورد. چندی بعد او را به عنوان یکی از اعضای یک گروه کر استخدام کردند؛ با همین گروه بود که یک سفر پنج‌ماهه به اروپا رفت، اما همیشه از نقشش در این گروه ناراضی بود، زیرا او تنها عضو گروه بود که اجازه تک‌خوانی نداشت. بعدها در یک اجرای دیگر در کشور ژاپن موفق به یافتن موقعیت شغلی جدیدی تحت عنوان رقاص، خواننده و طراح شد.
زندگی و حرفه > ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ (ورود به صنعت سینما)

لوپز در سال ۱۹۹۱ در گروهی به نام نیو کیدز آن د بلاک به عنوان یک رقصنده کمکی مشغول به کار می‌شود. به همراه همین گروه بود که در هشتمین مراسم جایزه موسیقی آمریکا روی صحنه به اجرا می‌پردازد؛ چندی بعد نیز در یک برنامه تلویزیونی به نام این لیوینگ کالر مشغول به کار می‌شود. زمانی جنیفر تصمیم به کار در این برنامه می‌گیرد که یکی از اعضای این گروه دیگر قادر به ادامه همکاری نبوده و داوطلبان بسیاری تقاضای همکاری با آن‌ها را داشتند؛ در میان ۲٫۰۰۰ درخواست همکاری که در این مورد ارسال شده بود، تنها با همکاری جنیفر لوپز موافقت شده و این شد که وی در آنجا مشغول به کار شد. چندی بعد جنیفر به همراه دیوید کروز که از دوران دبیرستان با وی آشنا شده بود، برای ادامه مراحل فیلم‌برداری به شهر لس آنجلس می‌رود و تا سال ۱۹۹۳ همکاری‌اش را با گروه ادامه می‌دهد. سپس تصمیم می‌گیرد که بازیگری را به عنوان یک حرفه تمام‌وقت پیگیری کند.
نخستین نقش حرفه‌ای جنیفر لوپز با بازی در فیلم گمشده در جنگل محصول سال ۱۹۹۳ رقم می‌خورد. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به لیندسی واگنر و رابرت لاگیا اشاره نمود. در اواخر همان سال بود طی قرارداد همکاری‌ای با شبکهٔ سی‌بی‌اس، وی را برای بازیگری در مجموعه‌ای تلویزیونی به نام دومین شانس‌ها استخدام می‌کنند؛ اما بعد از انتشار تنها شش قسمت، پروژه کنسل می‌شود. علت کنسل شدن این سریال، تخریب صحنه فیلم‌برداری بخاطر زمین‌لرزه ۱۹۹۴ نورت‌ریج عنوان شد. سپس شروع به ساخت سریال مرتبطی با دومین شانس‌ها می‌کنند اما به دلیل بازخورد بد منتقدان و بینندگان، به سرنوشت سریال اول دچار شده و تنها بعد از ساخت چند قسمت، پروژه متوقف می‌شود. از دیگر نقش‌های بزرگ جنیفر لوپز در این دوره، بازی وی در فیلم خانوادهٔ من است که به کارگردانی جورج ناوا، در سال ۱۹۹۵ ساخته شد. در این فیلم جنیفر در نقش کاراکتری به نام ماریای جوان ظاهر می‌شود. از بازیگران فیلم می‌توان به ادوارد جیمز آلموس اشاره نمود و اینکه این فیلم برخلاف کارهای گذشته جنیفر، مورد تحسین منتقدین قرار گرفت. اگرچه که نقش وی در این فیلم زیاد نبود، ولی او را نامزد دریافت جایزه مستقل اسپریت برای بهترین بازیگر زن نقش مکمل می‌کنند. در نوامبر همان سال نیز در فیلم قطار پول بازی کرد که در آن با وسلی اسنایپس و وودی هرلسون هم‌بازی بود. عمده دیدگاه منتقدها در خصوص این فیلم منفی بوده و در عرصه فروش نیز نتوانست مبلغ قابل توجهی را کسب کند، به‌طوری‌که با بودجه ۶۸ میلیون دلاری که صرف ساخت فیلم شد، در باکس‌آفیس تنها موفق به کسب ۷۷ میلیون دلار (در سرتاسر جهان) شد. در اوت سال ۱۹۹۶ جنیفر لوپز در فیلم کمدی جک ظاهر می‌شود. فیلم جک با بودجهٔ ساخت ۴۵ میلیون دلاری، موفق به کسب ۵۹ میلیون دلار در داخل آمریکا می‌شود. نظر منتقدین به این فیلم نیز منفی بود.
زندگی و حرفه > ۲۰۱۳ تا به امروز

در ژانویه ۲۰۱۳ بود که در مقابل جیسون استاتهام، جنیفر لوپز در فیلم پارکر به ایفای نقش پرداخت که در آن نقش کاراکتری به نام لزلی را بازی می‌کرد. نقش‌آفرینی وی در این فیلم توجه منتقدین را به خود جلب کرد به‌طوری‌که شیکاگو تریبون در این خصوص نوشت: «فرصتی برای دراماتیک، شاد، رمانتیک و ناراحت بودن. تماشاگران در تمام مدت توجه‌شان به اوست». در مراسم جوایز گرمی بود که لباس وی مجدداً کانون توجهات شد. در این مراسم جنیفر لوپز با لباسی مشکی که پای سمت راستش تقریباً به شکل کامل از آن بیرون بود ظاهر شد. در ماه مه بود که وی را به سمت ارشد مسئول خلاقیت در شبکه نووتی‌وی منصوب می‌کنند. در ادامه فعالیت‌های تجاری‌اش نیز شرکت ویوا موویل، که در زمینه فروش تلفن‌های همراه مخصوص لاتین‌تبارها بود را راه‌اندازی می‌کند. در تمامی فعالیت‌هایی که انجام می‌داد، لوپز قصد نوعی قدرت‌بخشیدن به لاتین‌تبارها را داشت. خودش در این زمینه اینچنین می‌گوید: «ما در حال شناختن قدرت خودمان هستیم. ما داریم به این نتیجه می‌رسیم که در اینجا مهم هستیم. می‌دانید احتمالاً که ما فقط افراد پشت صحنه مشغول کار در آشپزخانه یا در حال لوله‌کشی نیستیم». در ادامه نیز در تلویزیون فعالیت‌هایش را در این زمینه گسترش داد. وی همچنین با حقوق گزارش شده حدود ۱۷ میلیون دلاری، مجدداً در امریکن آیدل، اینبار در فصل سیزدهم ظاهر شد.
بعد از نتایجی که از اجرای کنسرت‌هایش در تور جهانیش کسب کرد، آلبوم بعدی خود را به نام ای‌کی‌ای (A.K.A) ضبط می‌کند که برگرفته شده از سفرهایش است. این آلبوم قرار است در سال ۲۰۱۴ توسط کپیتال رکوردز منتشر شود. در ابتدای سال ۲۰۱۴ نیز برای تبلیغ آلبوم جدیدش، دو آهنگ جدید به نام‌های همان دختر و دختران را منتشر می‌کند. در ماه مارس بود که یکی از آهنگ‌های رسمی آلبوم جدیدش را به نام آی لو یا پاپی را منتشر می‌کند که در آن فرنچ مونتانا نیز حضور دارد. در ادامه و در ماه آوریل ۲۰۱۴ نیز آهنگ رسمی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ را که به همراه پیت‌بول و خواننده برزیلی، کلودیا لیت اجرا کرده بود، منتشر می‌کند. نام این آهنگ ما یکی هستیم (اوله اولا) گذاشته شده.
چند فیلم قرار است در آینده روانه سینماها شود که جنیفر لوپز از بازیگران آنهاست. از جمله این فیلم‌ها می‌توان به پسر همسایه، لیلا و ایو و انیمیشن خانه اشاره نمود که در این انیمیشن با دیگر ستارگان چون ریانا و استیو مارتین هم‌کار است. جنیفر لوپز در عرصه تلویزیون نیز فعال خواهد بود. شبکه تلویزیونی ان‌بی‌سی سفارش ساخت سریالی ۱۳ قسمتی را در ژانر درام داده که جنیفر لوپز در آن به بازیگری خواهد پرداخت و البته تهیه‌کنندگی آن را نیز بر عهده خواهد داشت. در این سریال که قرار است با نام سایه‌های آبی پخش شود، لوپز نقش یک مادر را بازی می‌کند که در اداره پلیس مشغول به کار است و برای تحقیقات اف‌بی‌آی به مأمور مخفی تغییر حالت می‌دهد. قرار است این سریال در ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ پخش شود. رایان سیکرست نیز از تهیه‌کنندگان این مجموعه خواهد بود.
روابط خصوصی

در مورد روابط خصوصی جنیفر لوپز با مردان، رسانه‌ها تمرکز خاصی دارند. او تاکنون روابط نسبتاً گرمی با شان کامز، کریس جود، بن افلک و مارک آنتونی داشته است. در سال ۱۹۸۴ در سن ۱۵ سالگی (دوران دبیرستان) و هنگامی که کم‌کم داشت به یک ستاره تبدیل می‌شد، او با دیوید کروز روابط دوستانه داشت. در سال ۱۹۹۴ جنیفر لوپز پس از ۱۰ سال رابطه تنگاتنگ با دیوید کروز، به روابط دوستانه‌اش پایان داد. جنیفر لوپز در سال ۲۰۰۴ گفت:
دیوید کروز دوستی است که احتمالاً مرا بهتر از هر کس دیگری می‌شناسد.
نخستین ازدواج لوپز با اوجانی نوآ در ۲۲ فوریه ۱۹۹۷ بود. لوپز نوآ را نخستین بار هنگامی که نوآ به عنوان خدمتکار در رستورانی در میامی کار می‌کرد ملاقات کرد. این دو در ژانویه ۱۹۹۸ از هم طلاق گرفتند. بعداً لوپز نوآ را به عنوان مدیر رستورانش در آوریل ۲۰۰۲ استخدام کرد. اما نوآ در اکتبر همان سال اخراج شد. بعد از آن نوآ از جنیفر به دادگاه شکایت کرد اما این دو به‌طور محرمانه با هم سازش کردند. در آوریل ۲۰۰۶، لوپز از نوآ شکایت کرد تا مانع انتشار کتابی شود که نوآ در آن جزئیات ازدواج و زندگی خصوصی اش با جنیفر را نوشته بود.[نیازمند منبع]
لوپز حدود دو سال و نیم با خواننده هیپ-هاپ، شان کامز رابطه داشت. در ۲۷ دسامبر ۱۹۹۹، لوپز و کامز در نایت کلابی در منهتن بودند که بین همراهان کامز و گروهی دیگر درگیری پیش‌آمد و یک نفر شلیک کرد. لوپز و کامز با ماشین از آنجا دور شدند ولی توسط پلیس متوقف شدند و یک اسلحه روی صندلی ماشین آن‌ها پیدا شد. کامز متهم به حمل اسلحه شد؛ در همین حال علاوه بر استرس پیش از محاکمه پیگیری موضوع توسط مطبوعات مشکل را دوچندان می‌کرد، و لوپز یک سال بعد به جریاناتش با کامز پایان داد، در طی یک دادخواست در ۲۰۰۸ وکیل مدافع گفت که لوپز در این پرونده هیچ نقشی نداشته است. در ۹ آوریل ۲۰۲۲، مجلهٔ پیپل نامزدی لوپز و افلک را تأیید کرد.
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی جنیفر لوپز
آلبوم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: ترانه‌شناسی جنیفر لوپز
آن د سیکس (۱۹۹۹)
جی. لو (۲۰۰۱)
این منم… پس (۲۰۰۲)
تولد دوباره (۲۰۰۵)
آنطور که یک زن دل می‌بازد (۲۰۰۷)
شجاع (۲۰۰۷)
عشق؟ (۲۰۱۱)
ای. کی. ای (۲۰۱۴)
این منم… اکنون (۲۰۲۴)
اهتزاز پرچم پورتوریکو توسط جنیفر لوپز
لوپز در جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی، اوت ۲۰۰۴
لوپز و مارک آنتونی همسر سومش
لوپز و آنتونی در سال ۲۰۰۷
لوپز در کنار مارک آنتونی و کاستاس مارتاکیس مدل یونانی در سال ۲۰۰۸
جنیفر لوپز و مارک آنتونی در کنار نانسی پلوسی، نیدیا ولاسکس و هاویر بسرا
لوپز در تور جهانی دوباره برقص، اکتبر ۲۰۱۲
جی لو در باکو سال ۲۰۱۲
لوپز در مراسم جایزه رسانه‌ای گلد، آوریل ۲۰۱۴
لوپز درحال اجرا در شبکه ام‌تی‌وی سال ۲۰۱۸
جی‌لو و تامی براون تهیه‌کننده موسیقی در سال ۲۰۱۱
ستاره جنیفر لوپز در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود
بوندستاگ

برای ساختمان پارلمان آلمان، رایشتاگ را ببینید.
| مجلس فدرال آلمان  Deutscher Bundestag | مجلس فدرال آلمان  Deutscher Bundestag |
| --- | --- |
بیستمین بوندستاگ: بیستمین بوندستاگ
تاریخچه: تاریخچه
تأسیس: ۱۹۴۹
پیشین: رایشستاگ ۱۹۳۳–۱۹۴۵ فولکس کامر، (آلمان شرقی)، ۱۹۴۹–۱۹۹۰
رهبری: رهبری
رئیس بوندستاگ: بربل باس، سوسیال دموکرات  از ۲۶ اکتبر ۲۰۲۱
نائب رئیس بوندستاگ: توماس اوپرمان، سوسیال دموکرات  از ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
 : هانس-پتر فریدریش، اتحادیه سوسیال-مسیحی بایرن  از ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
 : ولفگانگ کوبیکی، حزب دموکرات آزاد آلمان  از ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷
 : پترا پائو، چپ‌ها  از ۷ آوریل ۲۰۰۶
 : کلاودیا روث، اتحاد ۹۰/سبزها  از ۲۲ اکتبر ۲۰۱۳
 : بدون متصدی، آلترناتیو
ساختار: ساختار
کرسی‌ها: ۶۳۰
گروه‌های سیاسی: مجلس کنونی  دولت (۳۲۵)   سوسیال دموکرات (۲۰۷)   سبز‌ها (۱۱۷)   مستقل (۱) مخالف (۴۰۸)   اتحادیه (۱۹۶)   اتحادیه دموکرات مسیحی (۱۵۳)    اتحادیه سوسیال-مسیحی (۴۳)   دموکرات آزاد (۹۰)   آلترناتیو (۷۶)   چپ‌ (۲۸)   منطق و عدالت (۱۰)   غیر عضو (۸)   آلترناتیو (۱)    همبستگی (۱)    ارزش‌ها (۱)    رای دهندگان شلسویگ جنوبی (۱)    مستقل (۴) 
گروه‌های سیاسی: مجلس آتی دولت (موقت) (۲۰۵)   سوسیال دموکرات (۱۲۰)   سبز‌ها (۸۵) مخالف (۴۲۵)   اتحادیه (۲۰۸)   اتحادیه دموکرات مسیحی (۱۶۴)    اتحادیه سوسیال-مسیحی (۴۴)   آلترناتیو (۱۵۲)   چپ‌ (۶۴)   غیر عضو (۱)   رای دهندگان شلسویگ جنوبی(۱) 
انتخابات: انتخابات
نظام رأی‌گیری: تناسبی مختلط (MMP)
نخستین انتخابات: ۱۴ اوت ۱۹۴۹
آخرین انتخابات سراسری: ۲۳ فوریه ۲۰۲۵
انتخابات آینده: ۲۰۲۹ 
محل نشست‌ها: محل نشست‌ها
رایشستاگ میته، برلین، آلمان: رایشستاگ میته، برلین، آلمان
وبگاه: وبگاه
bundestag.de: bundestag.de
بوندس‌تاگ، ساختمان پارلمان فدرال آلمان
بوندس‌تاگ (به آلمانی: Deutscher Bundestag) پارلمان مرکزی آلمان فدرال است که در شهر برلین، پایتخت آلمان قرار دارد.
شمار نمایندگان بوندس‌تاگ بر اساس قانون انتخاباتی آلمان متغیر است، و بوندس‌تاگ کنونی ۶۳۰ نماینده دارد. در دوره فعلی یعنی دوره ۲۰، شمار نمایندگان تکمیلی، ۲۴ نماینده بود که در حال حاضر به ۲۲ کاهش یافته‌است. هر دورهٔ نمایندگی، چهار سال است. انتخابات پیش از موعد برای حل بحران سیاسی عمده‌ای که با تعادل موجود در مجلس نمی‌توان آن را حل کرد، امکان‌پذیر است. بوندس‌تاگ، قوهٔ مقننه در سطح فدرال یعنی در سطح کل آلمان است. وظیفهٔ تصویب قراردادهای بین‌المللی و بودجهٔ عمومی کشور نیز بر عهدهٔ این مجلس مرکزی است. صدراعظم آلمان با رأی بوندس‌تاگ انتخاب می‌شود. نظارت بر کار حکومت نیز بر عهدهٔ بوندس‌تاگ است. نمایندگان مجلس در فراکسیونهای حزبی و در صورت ضعیف بودن حزبشان به لحاظ کمی در گروه‌های حزبی گرد آمده و خط سیاسی خود را پیش می‌برند. بوندستاگ یک پارلمان با کارکرد واقعی است و در مقایسه با بسیاری کشورهای دیگر، کمتر کارکرد نمایشی دارد. در مورد بسیاری از امور، نه در سطح اجلاس‌های بزرگ علنی، بلکه در کمیته‌های تخصصی تصمیم‌گیری می‌شود.
سالن عمومی

سالن عمومی، که در آن بوندستاگ آلمان و مجلس فدرال تشکیل جلسه می دهند، بزرگترین سالن اجتماعات در ساختمان رایشستاگ است.
در وسط سالن، رئیس بوندستاگ یا نماینده او و دو منشی، پشت سر آنها کارکنان خدمات کمک عمومی قرار دارد.در هیئت رئیسه هم، سمت چپ، محل کمیساریای پارلمانی نیروهای مسلح و نیمکت شورای فدرال، و در سمت راست، نیمکت دولت قرار دارد.نزدیکترین کرسی به هیئت رئیسه برای صدراعظم آلمان و رئیس شورای فدرال محفوظ است.
پشت میز هیئت رئیسه، پرچم فدرال و اروپا در زیر عقاب بزرگ ۲٫۵ تنی بوندستاگ ایستاده است.پرچم آلمان همانند پرچم اصلی جشنواره هامباخ در سال ۱۸۳۲ است که خواسته های وحدت و آزادی را در دوره موسوم به وورمرز با نوار سوم از لورکس طلا نشان می داد. در سال ۱۹۴۹ توسط دولت نوردراین وستفالن به مناسبت اولین جلسه پارلمان در بن به بوندستاگ آلمان ارائه شد و در سال ۱۹۹۹ در تعطیلات تابستانی پارلمان تجدید شد. مرکز سالن عمومی، محل سخنرانان است.در مقابل سخنران، اعضای بوندستاگ نشسته اند.
ترتیب کرسی ها در بوندستاگ آلمان: رئیس جمهور جلسه عمومی را در مقابل خود می بیند. در سمت راست او، در یک نیم دایره، نمایندگان آلترناتیو نشسته اند. در کنار آنها نمایندگان اتحادیه و سپس در وسط دموکرات آزاد نشسته اند. سبز‌ها در سمت چپ میانه و گروه پارلمانی سوسیال دموکرات در نیمه چپ پلنوم نشسته است.اگرچه سبزها در روزهای اولیه خود «چپ‌تر»تر از سوسیال دموکرات در نظر گرفته می‌شدند،اما سوسیال دموکرات در سال ۱۹۸۳ اصرار داشت که هیچ گروه پارلمانی نمی‌تواند در سمت چپ آن بنشیند.این تقسیم تا زمان اتحاد مجدد باقی ماند.از زمانی که، اعضای حزب چپ‌(پیش تر حزب سوسیالیسم دمکراتیک از سال ۱۹۹۰) در سمت چپ افراطی نشسته اند، سوسیال دموکرات دیگر بر جیگاه کرسی های خود اصرار نکرد. بازدیدکنندگان بوندستاگ بالای سر نمایندگان پارلمان در جایگاه های خود می نشینند.آنها مجاز به ابراز تأیید یا مخالفت نیستند، در صورت تخطی از این قوانین ممکن است از سالن اخراج شوند.
در پشت میزهای دولت فدرال و شورای فدرال تابلوهایی وجود دارد که آیتم فعلی دستور کار را با حروف روشن نشان می دهد. به همین ترتیب، یک "F" سبز برای نشان دادن زمان پخش تلویزیون نمایش داده می شود. هشت دوربین به طور دائم در جایگاه‌های مختلف سالن عمومی نصب شده است که از راه دور توسط مدیر تلویزیون مجلس کنترل می‌شود و به دلیل محدودیت تعداد(تنها چند صد تماشاگر در جایگاه‌ها)، به بوندستاگ آلمان کمک می‌کند تا تصمیمات دموکراتیک بوندستاگ را به مناسبت ماده ۴۲ قانون اساسی اتخاذ کند و برای عموم قابل مشاهده باشد. پس از انتخابات فدرال، بر اساس گروه های پارلمانی، کرسی های بوندستاگ آلمان برای همیشه نصب می شوند. سالن عمومی همچنین توسط یک سیستم آینه ای روشن می شود که نور روز را از گنبد به داخل سالن هدایت می کند.
تاریخچه

اولین نهادی که بوندستاگ نام گرفت در زمان کنفدراسیون آلمان (به آلمانی Deutscher Bund) بود. از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۶۶ در فرانکفورت آم ماین تشکیل شد، که به آن کنوانسیون فدرال می گفتند.
با انحلال کنفدراسیون آلمان در سال ۱۸۶۶ و تأسیس امپراتوری آلمان (رایش آلمان) در سال ۱۸۷۱، رایشتاگ به عنوان پارلمان آلمان در برلین تأسیس شد که پایتخت پادشاهی وقت پروس (بزرگترین و تأثیرگذارترین ایالت هم در کنفدراسیون و هم در امپراتوری) بود. دو دهه بعد، ساختمان فعلی مجلس ساخته شد. نمایندگان رایشتاگ با رای مستقیم و برابر مردان انتخاب می شدند (و نه سیستم انتخاباتی سه طبقه ای که تا سال ۱۹۱۸ در پروس حاکم بود). رایشتاگ تا اصلاحات پارلمانی اکتبر ۱۹۱۸ در انتصاب صدراعظم شرکت نکرد. پس از انقلاب نوامبر ۱۹۱۸ و ایجاد قانون اساسی وایمار، به زنان حق رأی داده شد (و در رایشتاگ خدمت کنند) و پارلمان می توانست از رأی عدم اعتماد برای مجبور کردن صدراعظم یا هر عضو کابینه استفاده کند. در سال ۱۹۳۳، آدولف هیتلر به عنوان صدراعظم منصوب شد و از طریق فرمان آتش سوزی رایشستاگ، قانون تفویض اختیارات ۱۹۳۳ و مرگ رئیس جمهور پاول فون هیندنبورگ در سال ۱۹۳۴، قدرت نامحدودی به دست آورد. پس از آن، رایشستاگ به ندرت، معمولاً در خانه اپرای کرول، گرد هم می آمد تا به اتفاق آرا بر تصمیمات دولت مهر و موم بزند. آخرین بار در ۲۶ آوریل ۱۹۴۲ تشکیل شد.
با قانون اساسی جدید در سال ۱۹۴۹، بوندستاگ به عنوان پارلمان جدید آلمان غربی تأسیس شد. از آنجایی که برلین غربی به طور رسمی تحت صلاحیت قانون اساسی(به علت جنگ سرد) نبود، بوندستاگ در بن در چندین ساختمان مختلف، از جمله (به طور موقت) تاسیسات سابق آبرسانی تشکیل جلسه داد. علاوه بر این، به دلیل وضعیت قانونی شهر، شهروندان برلین غربی قادر به رای دادن در انتخابات بوندستاگ نبودند و در عوض توسط ۲۲ نماینده بدون رای  که  توسط مجلس نمایندگان( مجلس قانونگذاری شهر) انتخاب می شدند، نمایندگی می شدند.
بوندشاوس (خانه فدرال) در بن، ساختمان سابق پارلمان آلمان است. جلسات بوندستاگ آلمان از سال ۱۹۴۹ تا زمان انتقال آن به برلین در سال ۱۹۹۹ در آنجا برگزار شد. امروز مرکز کنگره بین المللی بوندشاوس بن و در نواحی شمالی دفتر شعبه بوندسرات ("شورای فدرال") که نماینده ایالت های فدرال است، قرار دارد. مناطق جنوبی در سال ۲۰۰۸ بخشی از دفاتر آلمان برای سازمان ملل متحد شد.
ساختمان سابق رایشتاگ دارای یک نمایشگاه تاریخی (Fragen an die deutsche Geschichte) بود و گهگاه به عنوان مرکز کنفرانس خدمت می کرد. ساختمان رایشتاگ همچنین گاهی اوقات به عنوان مکانی برای جلسات بوندستاگ و کمیته های آن و کنوانسیون فدرال، نهادی که رئیس جمهور فدرال آلمان را انتخاب می کند، استفاده می شد. با این حال، شوروی به شدت به استفاده نهادهای جمهوری فدرال آلمان از ساختمان رایشتاگ اعتراض کرد و سعی کرد با پرواز جت‌های مافوق صوت نزدیک ساختمان، جلسات را مختل کند.
از ۱۹ آوریل ۱۹۹۹، پارلمان آلمان دوباره در برلین در ساختمان اصلی رایشتاگ خود که در سال ۱۸۸۸ بر اساس نقشه‌های معمار آلمانی پل والوت ساخته شد و تحت رهبری معمار بریتانیایی لرد نورمن فاستر، بازسازی شد، گرد هم آمد. کمیته‌های پارلمانی و کمیته‌های فرعی، جلسات عمومی و جلسات گروه پارلمانی در سه ساختمان کمکی که ساختمان رایشستاگ را احاطه کرده‌اند برگزار می‌شود:  Jakob-Kaiser-Haus, Paul-Löbe-Haus and Marie-Elisabeth-Lüders-Haus.
در سال ۲۰۰۵، یک هواپیمای کوچک در نزدیکی پارلمان آلمان سقوط کرد. سپس تصمیم گرفته شد که تردد هوایی خصوصی بر فراز مرکز برلین ممنوع شود.
ادوار بوندستاگ

| توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> دوره | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> انتخابات | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> کرسی | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> اتحادیه | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> سوسیال دموکرات | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> دموکرات آزاد | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> سبز‌ها | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> چپ‌ | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> آلترناتیو | توزیع کرسی در بوندستاگ آلمان (در ابتدای هر دوره)> دیگران |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| اولین | ۱۹۴۹ | 402 | 139 | 131 | 52 | –  |  – | – | 80 |
| 2nd | 1953 | 487 | 243 | 151 | 48 | –  |  – | – | 45 |
| 3rd | 1957 | 497 | 270 | 169 | 41 | – | – | – | 17 |
| 4th | 1961 | 499 | 242 | 190 | 67 | – | – | – | – |
| 5th | 1965 | 496 | 245 | 202 | 49 | – | – | – | – |
| 6th | 1969 | 496 | 242 | 224 | 30 | – | – | – | – |
| 7th | 1972 | 496 | 225 | 230 | 41 | – | – | – | – |
| 8th | 1976 | 496 | 243 | 214 | 39 | – | – | – | – |
| 9th | 1980 | 497 | 226 | 218 | 53 | – | – | – | – |
| 10th | 1983 | 498 | 244 | 193 | 34 | 27 | – | – | – |
| 11th | 1987 | 497 | 223 | 186 | 46 | 42 | – | – | – |
| 12th | 1990 | 662 | 319 | 239 | 79 | 8 | 17 | – | – |
| 13th | 1994 | 672 | 294 | 252 | 47 | 49 | 30 | – | – |
| 14th | 1998 | 669 | 245 | 298 | 43 | 47 | 36 | – | – |
| 15th | 2002 | 603 | 248 | 251 | 47 | 55 | 2 | – | – |
| 16th | 2005 | 614 | 226 | 222 | 61 | 51 | 54 | – | – |
| 17th | 2009 | 622 | 239 | 146 | 93 | 68 | 76 | – | – |
| 18th | 2013 | 630 | 311 | 192 | – | 63 | 64 | – | – |
| 19th | 2017 | 709 | 246 | 153 | 80 | 67 | 69 | 94 | – |
| 20th | 2021 | 736(735) | 197 | 206 | 92(91) | 118 | 39 | 83 | 1 |
احزاب در ائتلاف حاکم
پرچم اتحاد آلمان یک یادبود ملی برای اتحاد دوباره آلمان است که در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ برافراشته شد؛ جلوی ساختمان رایشتاگ در برلین، مقر بوندستاگ تکان می خورد.
لا یونیون، نیومکزیکو

Census-designated place در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| La Union, New Mexico | La Union, New Mexico |
| --- | --- |
Census-designated place: Census-designated place
ایالت: نیومکزیکو
شهرستان: شهرستان دونیا آنا، نیومکزیکو
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۷۳ کیلومتر مربع (۴٫۱۴۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۰٫۷۳ کیلومتر مربع (۴٫۱۴۳ مایل مربع)
 • آب: ۰ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۵۸ متر (۳٬۷۹۹ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱٬۱۰۶
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
کد منطقه: 575
شماره GNIS: 920626
لا یونیون، نیومکزیکو (به انگلیسی: La Union, New Mexico) یک سکونتگاه مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در نیومکزیکو واقع شده‌است.
خصوصیات

لا یونیون ۱٬۱۰۶ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۵۷٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نیوکاسل، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Newcastle, Nebraska | Newcastle, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Location of Newcastle, Nebraska: Location of Newcastle, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان دیکسون، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳۴ مایل مربع (۰٫۸۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۳۴ مایل مربع (۰٫۸۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۸۹ فوت (۳۹۳ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۲۵
 • برآورد (2012): ۳۲۱
 • تراکم: ۹۵۵٫۹/مایل مربع (۳۶۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68757
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-34090
شماره GNIS: 0831615
نیوکاسل(به انگلیسی: Newcastle) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۲۵ نفر بوده‌است.
نیک‌آهنگ کوثر

| نیک‌آهنگ کوثر | نیک‌آهنگ کوثر |
| --- | --- |
زاده: ۵ آبان ۱۳۴۸ ‏(۵۵ سال) تهران، ایران
پیشه: روزنامه‌نگار، کارتونیست، وبلاگ‌نویس
ملیت: ایرانی
دانشگاه: دانشگاه تهران
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۰–اکنون
والدین: سید آهنگ کوثر
نیک‌آهنگ کوثر (زادهٔ ۵ آبان ۱۳۴۸)، کارتونیست، روزنامه‌نگار، وبلاگ‌نویس و کنشگر زیست‌محیطی ایرانی مقیم واشینگتن، دی.سی. در کشور آمریکا است. او مدیرمسئول و سردبیر وبگاه خودنویس است. خودنویس یک رسانه شهروند خبرنگاری است.
پیشینه کار مطبوعاتی

نیک‌آهنگ کوثر دانش آموختهٔ زمین‌شناسی دانشگاه تهران، در سال ۱۳۷۰ وارد مطبوعات شد. با نشریات متعددی از جمله گل آقا، همشهری، کیهان کاریکاتور، روزنامه زن، آفتاب امروز، صبح امروز، بنیان، دوران امروز، حیات نو، مشارکت، نوروز و همبستگی همکاری کرده و کلاس‌های کاریکاتور خانهٔ کاریکاتور ایران را در سال ۱۳۷۵ راه‌اندازی کرد.
کوثر علاوه برکشیدن کارتون و کاریکاتور، در زمینه نوشتن مطالب علمی مرتبط با زمین‌شناسی فعال بود و به خاطر یادداشت‌هایش در مورد بحران آینده آب در ایران و سدسازی‌های بی‌رویه وزارت نیرو، از سوی سید محمد خاتمی برای ارائه توضیح در این مورد دعوت شد.