stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیخ فضل‌الله نوری
دستگیری > دادگاه

مخالفان شیخ، با فتح تهران، نزد مجاهدان و یپرم‌خان رفته و گفتند که هرگاه شیخ نوری زنده بماند، امکان دارد در سراسر کشور مردم را وادار به مخالفت با فاتحان تهران کند و حرکتی مذهبی توسط مردم علیه آن‌ها به وجود آورد و اگر فرصت از دست برود بیم وقوع همه گونه حوادث مخاطره‌آمیز خواهد رفت. یپرم خان تصمیم گرفت اعدام وی را به موقع اجرا بگذارد.
روز ۱۲ رجب جمعی از مجاهدین به خانهٔ وی رفتند و او را دستگیر نمودند و به وسیله درشکه به میدان توپخانه آوردند و در یکی از اتاق‌های طبقه فوقانی محبوسش نمودند.
اعضای دادگاهی که محاکمه نوری را انجام داد، عبارت بودند از ۱۳ نفر: منتصرالدوله پیشکار سپهدار، نظام سلطان، حمیدالملک شیبانی، جعفرقلی خان استانبولی، سالار فاتح، یمین نظام، میرزا علی محمدخان، میرزا علی محمدخان عمیدالسلطان، میرزا محمد مدیر روزنامه نجات، اعتلاء الملک، سید محمد ملقب به امامزاده، جعفرقلی خان بختیاری، ابراهیم زنجانی عضو لژ بیداری.
ملک‌زاده در کتاب تاریخ انقلاب مشروطیت ایران خود ذکر می‌کند که علی‌رغم تلاش و جستجویی که انجام داده صورت‌جلسهٔ مکتوبی از آن دادگاه به دست نیاورده است و ظن‌قوی این است که صورت‌جلسه‌ای تنظیم نشده یا اگر شده است در همان روزها از میان رفته است و بنابراین مطالب را به صورت نقل‌قول از بعضی از اعضای محکمه یا رؤسای مجاهدین نقل می‌کند.
ناظم‌الاسلام کرمانی می‌نویسد:
(امروز شیخ فضل‌الله را بردند به اتاق خورشید. او را در محل استنطاق نشانیده، ابتدا از او پرسیدند شما که در اول امر مشروطه‌خواه بودید، حکم به وجوب مشروطیت دادید، به قم مهاجرت نمودید، چرا از قول و حکم خود نکول کردید و حاج شیخ فضل‌الله جواب داد:
من از اول تاکنون مشروطه‌خواه بوده و می‌باشم، همه وقت متابعت جناب آخونده ملاکاظم را نموده. در جواب او گفتند پس چرا بعد نوشتید مشروطه حرام است؟ شیخ منکر شد که من هرگز چنین چیزی ننوشته‌ام. نوشته شیخ را که ما سابقاً درج نمودیم به او ارائه دادند که در آن نوشته بود ما مشروطه نمی‌خواهیم و مشروطه مخالفت با قوانین اسلام دارد.
شیخ گفت:
دیگران این نوشته را مهر کردند، من هم از ترس شاه مهر کردم.
به او مدلل نمودند که خود او باعث و مؤسس اصل اصیل در باب آن نوشته بوده است.
بعد از آن آقا شیخ ابراهیم زنجانی ورقة الزامیه‌ای را که از پیش حاضر کرده بود، از بغل درآورده و بر او قرائت نمود و در مدت قرائت آن نوشته، شیخ ساکت و سرش را روی عصای خود گذارده گوش می‌داد)
..... گفتی خلاف من در سر همان یک ماده ۱ قانون اساسی است. باز جمعی همان ماده را برداشته در خانه خودت آورده، بنده هم بودم با قریب بیست نفر از وکلا مدلل کردیم که همان ماده باید همان‌طور که هست نوشته شود. مجدداً قانع شده باز قرآن حاضر کرده، قسم مؤکد یاد کردی که دیگر ابدأ مخالفت نکنی و فردا به مجلس بیائی. بناگاه قسم و عهد را شکسته به حضرت عبدالعظیم رفتی. در حضرت عبدالعظیم کتبأ و نطقا چه افتراء نمانده که به و کلاه نزدی و چه افساد ماند که نکردی. به چه دلیل و کلاء را بابی و دهری خواندی؛ آیا تصور نکردی که در قانون انتخابات به عموم اهل ایران دستورالعمل داده شده که هر کس را متدین و امین دانند انتخاب کنند؟ آیا همه مردم بابی بودند که بابی انتخاب کردند با سایرین غیر بابی بودند در میان خود امین تر از بابی نیافتند یا اینکه خاصیت دیوارهای بهارستان بوده
اعدام

پس از فتح تهران، فضل‌الله نوری بازداشت شد و به حکم ابراهیم زنجانی در ۹ مرداد ۱۲۸۸ برابر با ۱۳ رجب ۱۳۲۷ قمری در میدان توپخانه تهران حدود یک ساعت و نیم مانده به غروب به دار آویخته شد. خانواده‌اش جسد او را در منزلش دفن کردند و بعد از ۶ ماه نبش قبر و جسدش به قم منتقل و در صحن اتابکی حرم فاطمه معصومه دفن شد.
وسائل اعدام از چند روز پیش فراهم شده بود و داری را که صنیع و آجودان‌باشی با آن به دار آویخته‌شده بودند در میدان توپخانه سرپا بود.
به گفتهٔ مهدی بامداد، به دستور هیئت مدیره‌ای که پس از انحلال مجلس عالی تشکیل شد، فضل‌الله نوری به دار آویخته شد.
اعدام > تجلیل پس از مرگ او

جلال آل احمد در کتاب خدمت و خیانت روشن‌فکران می‌نویسد: «از آن روز بود که نقش غرب‌زدگی را همچون داغی بر پیشانی ما زدند و من نعش آن بزرگوار را بر سردار همچون پرچمی می‌دانم که به علامت استیلای غرب‌زدگی پس از ۲۰۰ سال کشمکش بر بام سرای این مملکت افراشته شد».
سید روح‌الله خمینی در سخنرانی‌های بسیاری از شیخ فضل‌الله نام برده و از او به عنوان سمبل مبارزه علیه استعمار یاد کرده است.[نیازمند منبع] سید روح‌الله خمینی در جمع مردم قم گفت[نیازمند منبع]: «لکن راجع به همین مشروطه و این که شیخ فضل‌الله رحمة الله ایستاد که مشروطه باید مشروعه باشد، باید قوانین موافق اسلام باشد. در همان وقت که ایشان این امر را فرمود و متمم قانون اساسی هم از کوشش ایشان بود. مخالفان و خارجی‌هایی که قدرتی را در روحانیت می‌دیدند کاری کردند که برای شیخ فضل‌الله مجاهد مجتهد و دارای مقامات عالیه یک دادگاه درست کردند و یک نفر منحرف روحانی نما، او را محاکمه کرد و در میدان توپخانه، شیخ فضل‌الله را در حضور جمعیت به دار کشیدند.» و در جای دیگر می‌گوید: «جرم شیخ فضل‌الله بیچاره چه بود؟ جرم شیخ فضل‌الله این بود که قانون باید اسلامی باشد. جرم شیخ فضل‌الله این بود که احکام قصاص غیرانسانی نیست. انسانی است او را دار زدند و از بین بردند و شما حالا به او بدگویی می‌کنید.»
محمود طالقانی گفته است: «کشته شدن آقا شیخ فضل‌الله نوری بدون محاکمه، لکّه ننگی در تاریخ مشروطیت نهاد.»
پس از پیروزی انقلاب ۵۷ در ایران، نظام جمهوری اسلامی از وی به عنوان «شهید شیخ فضل‌الله نوری» یاد می‌کند و بزرگراهی در شهر تهران را نیز به نام وی نام‌گذاری کرده است.
سید مرتضی آوینی در کتاب فردایی دیگر می‌نویسد: «قانون یا باید خود را «قانون» یا باید خود را «حافظ شریعت» بداند یا خود، شریعتی دیگر خواهد شد. پس، رویکرد تاریخی ما به قانون در مشروطیت روی آوردن به شریعتی دیگر بود، بی‌آنکه خود بدانیم. شیخ فضل‌الله نوری به همین «نسبت» توجه یافته بود، چرا که «شرع» نیز در مقام احکام به مجموعه‌ای از شرط‌ها و حدود – یعنی قانون – مبدل می‌شود».
افتتاح ساختمان شیخ فضل‌الله نوری در محل مجلس شورای اسلامی ایران

مراسم افتتاحیه ساختمان شهید شیخ فضل‌الله نوری ساختمان اداری و کمیسیون‌های مجلس شورای اسلامی با حضور و سخنرانی علی لاریجانی و علی فدوی و جمعی کثیری از نمایندگان برگزار شد.
خانه شیخ فضل‌الله نوری

خانه شیخ فضل‌الله نوری در محله سنگلج قدیم تهران و در خیابان بهشت، خیابان شیخ فضل‌الله نوری، بن‌بست جوان قرار دارد.
این خانه به مدت ۱۸ ماه پس از اعدام فضل‌الله نوری، محل دفن وی بود و در حال حاضر به علت عدم رسیدگی در حال تخریب می‌باشد.
احیاء مسجد شیخ فضل‌الله نوری در منطقه ۱۲ تهران

مسجد شیخ فضل‌الله نوری؛ به دلیل نزدیکی خانه فضل‌الله نوری به این مسجد و همچنین برگزاری نماز جماعت توسط وی در این مسجد به این نام شهره شده است. میرزا یونس خان جارچی دربار قاجار بود و زمین این مسجد از موقوفات میرزا یونس خان جارچی دربار قاجار بوده.
مسجد میرزا یونس خان در دوران قاجار برپا شد و فضل‌الله نوری در آن نماز می‌خواند، مسجد میرزا یونس خان چندسالی متروکه بود.
مسجد شیخ فضل‌الله نوری در دوران پهلوی دوم توسط حسین غفاری (روحانی) و حسین لرزاده احیاء شد.
مسجد شیخ فضل‌الله نوری در دوران نظام جمهوری اسلامی ایران توسط محمدباقر قالیباف و مهدی چمران دوباره احیاء و به نام مسجد شیخ فضل‌الله نوری نام گذاری شد.
به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران سومین مرحله مرمت و مقاوم‌سازی مسجد شیخ فضل‌الله نوری از دی ماه سال ۱۳۹۸ متعاقب تجهیز کارگاه پروژه آغاز شده است. مقاوم‌سازی بنا، ترمیم گنبد مسجد و کاشی کاری از مهم‌ترین اقدامات سازمان عمرانی مناطق در این پروژه به‌شمار می‌آید.
آدرس؛ استان تهران، شهر تهران، خیابان بهشت، خیابان شیخ فضل‌الله نوری، تقاطع بن‌بست جوان، شماره ۳۰
عقیده‌ها

نوری از رهبران قیام تنباکو در تهران و از مخالفان جنبش مشروطه و مدافعان «مشروطه مشروعه» و معتقد به انحراف فرهنگی مشروطه بود.
فضل‌الله نوری در آغاز جنبش مشروطه از مخالفان سید محمد طباطبایی و عبدالله بهبهانی و از متحدان میرزای شیرازی، میرزاحسن آشتیانی، حسین محدث نوری، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و عین‌الدوله نخست‌وزیر مقتدر مظفرالدین شاه بود اما پس از مدتی به مشروطه‌خواهان پیوسته و در مهاجرت به قم به آن‌ها همراهی کرد، اما پس از مدتی به مخالفت با سیدین سندین و مشروطه برخاست. او در مخالفت با مشروطه، هم عهد و پیمان محمدعلی شاه و امین السلطان بود و شاه هم پول به او می‌داد و هم دستور.
عبدالعلی حائری از محققان تاریخ مشروطه در علت جدایی فضل‌الله نوری از مجلس و مشروطیت می‌نویسد که پس از تصویب قانون اساسی (در سال ۱۲۸۵ شمسی/۱۹۰۶ میلادی)، شیخ فضل‌الله که متوجه شد مشروطه با اسلام سازگاری ندارد، از دیگر رهبران روحانی انقلاب جدا شده و به مخالفت با تصویب قوانین برگرفته از قوانین غربی پرداخت. این مخالف ریشه در مسائل ایدئولوژیکی و نظری داشت، شیخ فضل‌الله اعلام داشت که برای مطابقت این قوانین با قوانین اسلامی باید از پنج نفر از مجتهدین طراز اول تهران به انتخاب علماء، امور مجلس را تحت نظارت خود قرار دهند تا از تصویب قوانین مخالف شرع مقدس اسلام جلوگیری نمایند.
شریف کاشانی ریاست انجمن باغ میکده در مورد شیخ فضل‌الله نوری: او در مخالفت با مشروطه، هم عهد و پیمان محمدعلی شاه بود و تمام حرکاتش از تحریکات او بود، شاه هم پول می‌داد و هم دستور می‌داد.
عقیده‌ها > مخالفت با قانون اساسی

عبدالله نصری در رویارویی با تجدد می‌نویسد: شیخ فضل‌الله که همواره با تدوین قانون اساسی مخالفت می‌کرد در اواخر دوران تحصن خود ناگزیر شد تا بر لزوم تکمیل قانون اساسی اصرار بورزد. در یکی از لوایح او اینچنین ذکر می‌کند:
مجلس شورای ملی و اجتماع وکلا و مبعوثین در آن، و مقصد رفع ظلم و نشر عدالت و اصلاح مملکت، بدون نظامنامه [قانون اساسی] که عموم اهالی و حکام و کارگزاران ممالک به آن رویه حرکت نمایند، چگونه تصور می‌شود. تدبیر منزلی، که اول مرحلهٔ حکمت عملی است، بدون دستور نمی‌شود، تدبیر مملکتی، چگونه بدون قانون ممکن خواهد بود.
عقیده‌ها > مخالفت با مجلس قانونگذاری

فضل‌الله نوری مجلس قانونگذاری را نمی‌پذیرد، چرا که قانونگذاری را خلاف شرع می‌داند. او قانونگذاری را مخالف با خاتمیت و کمال دین تلقی می‌کند:
پس این دارالشورا که مردم خواستند منعقدش نمایند و از روی موافقت (با) طباع اکثریت آرا تعیین قانون کنند، اگر مقصودشان جعل قانون جدید بود، چنان‌که این هیئت را مقننه می‌خوانند، بی‌اشکال تصدیق به صحت آن منافات با اقرار به نبوت و خاتمیت و کمال دین داشت. اگر مقصود، جعل ترتیب قانون موافق شرع بود، اولاً: آنکه ابداً ربطی به آن جماعت نداشت و بالکلیه از وظیفهٔ آن هیئت خارج بود و ثانیاً آنکه عمل به استحسان عقلی است و حرام
فضل‌الله نوری در لوایح عبدالعظیم چنین می‌نویسد: «خدای تعالی راضی مباد از کسی که دربارهٔ مجلس شورای ملی غیر از تصحیح، تکمیل و تنقیح، خیالی داشته باشد؛ و بر سخط و غضب الهی گرفتار باشند کسانی که مطلب مرا برخلاف واقع انتشار می‌دهند و با تدلیس مسلمانان، آنان را به اشتباه می‌اندازند و راه رفع شبهه را از هر جهت مسدود می‌سازند تا سخن ما به گوش مسلمانان نرسد و به خرج مردم بدهند که فلانی و سایر مهاجرین منکر اصل مجلس شورای ملی شده‌اند»
عقیده‌ها > عدالتخانه

نوری اصلاح امور را با تأسیس مجلسی با عنوان عدالتخانه میسر می‌دانست. در واقع نوری به دنبال تأسیس نهادی بود که از این طریق «جلوی بی‌عدالتی‌ها را بگیرد».
عقیده‌ها > مخالفت با وکالت

نوری دخالت در امور عامه را از باب ولایت می‌دانست نه وکالت. از این روی نمایندگان را به عنوان وکیل مشروع نمی‌دانست.
مگر نمی‌دانید که در امور عامه وکالت صحیح نیست، این باب ولایت شیعه است؛ یعنی تکلم در امور عامه و مصالح عمومی ناس مخصوص است به علیه‌السلام یا نواب عام او و ربطی به دیگران ندارد و دخالت غیر آن‌ها در این امور حرام و غصب نمودن مسند پیغمبر (ص) و علیهم‌السلام است.
عقیده‌ها > مخالفت با برابری مردم فارغ از دین

نوری با برابری حقوق مسلمانان و غیرمسلمانان مخالف بود. او در این باره گفت: «ای بی‌شرف و ای بی غیرت! ببین صاحب شرع برای این که تو منتحل به اسلامی، برای تو شرف مقرر فرموده و امتیاز داده تو را و تو خودت از خودت سلب امتیاز می‌کنی و می‌گویی: من باید با مجوس و ارمنی و یهودی برادر و برابر باشم؟»
عقیده‌ها > مخالفت با مدرسه به سبک جدید

فضل‌الله نوری از مخالفان احداث مدرسه دخترانه بود. نوری در جلسه‌ای خصوصی به ناظم‌الاسلام کرمانی روزنامه‌نگار عصر مشروطه ایران و مخالف سرسخت اندیشه‌های فضل‌الله نوری دربارهٔ مدارس جدید می‌گوید: «ناظم الاسلام، تو را به حقیقت اسلام قسم می‌دهم. آیا این مدارس جدیده خلاف شرع نیست؟ و آیا ورود به این مدارس مصادف با اضمحلال دین اسلام نیست؟ آیا درس زبان خارجه و تحصیل شیمی و فیزیک عقیده‌های شاگردان را سخیف و ضعیف نمی‌کند؟ مدارس را افتتاح کردید. آنچه توانستید در جراید از ترویج مدارس نوشتید، حالا شروع به مشروطه و جمهوری کردید؟ نمی‌دانید در دولت مشروطه اگر من بخواهم روزنه و سوراخ این اتاق را متعدد نمایم باید مالیات بدهم و اگر یک سوراخ را دو سوراخ کنم باید مالیات بدهم و کذا و کذا.»
«اباحه مسکرات و اشاعه فاحشه‌خانه‌ها و افتتاح مدارس تربیت نسوان و دبستان دوشیزگان و صرف وجوه روضه‌خوانی و وجوه زیارات مشاهد مقدسه در ایجاد کارخانجات و تسویه طرق و شوارع…»
عقیده‌ها > مخالفت با آزادی بیان

فضل‌الله نوری به صراحت از امتناع آزادی در متون دینی سخن می‌گوید و معتقد است: «بنای قرآن بر آزاد نبودن قلم و لسان است.» وی از سوئی منکر وجود آزادی در مهم‌ترین متن دینی می‌گردد و از سوی دیگر بر این باور است که اعتقاد به آزادی حرف اشتباهی است و حتی «این سخن در اسلام کلیتاً کفر است.» نوری در قطعه فوق از آزادی سخن می‌گوید و آن را نفی می‌کند و برابر با کفر می‌نشاند. گو اینکه می‌توان نتیجه گرفت که وی با آزادی‌های مضاف (بیان، قلم و…) سازگاری دارد و آنان را می‌پذیرد. اما با دقت در سخنان او نمی‌توان چنین نتیجه‌ای گرفت اساساً وی نه تنها با آزادی‌های مضاف مخالف است، بلکه حتی پیشنهاد می‌کند واژه آزادی از بحث‌های موجود حذف شود: «اگر از من می‌شنوید، لفظ آزادی را بردارید که عاقبت این حرف ما را مفتضح خواهد کرد.»
اسامی برخی از شاگردان

عبدالکریم حائری یزدی بنیان‌گذار حوزهٔ علمیهٔ قم،
سید حسین طباطبایی قمی
میرزا مهدی آشتیانی،
محمدحسن شریعت سنگلجی تهرانی فرزند شیخ حسن شریعت،
محمدمهدی امامی مازندرانی (شیخ مهدی امامی امیری بابلی مازندرانی)،
سید موسی زرآبادی
کتاب‌شناسی

بخشی از تألیفات وی:
رساله سؤال و پاسخ، حاوی ۲۳۶ پرسش از میرزای شیرازی، که در سال ۱۳۰۵در تهران منتشر شد؛
رساله سؤال و پاسخ، حاوی ۶۰ پرسش از میرزای شیرازی، که در سال ۱۳۰۶ در تهران منتشر شد.
رساله منظوم فقهی الدر التنظیم (به زبان عربی)؛
رساله فقهی فی قاعده ضمان الید که در ضمن کتاب «إشارة السبق إلی معرفة الحق» توسط دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در تاریخ ۱۴۱۴ هجری قمری در قم چاپ شده است؛
رساله فی المشتق که تقریرات درس میرزای شیرازی است در و تهران به تاریخ ۱۳۰۵ منتشر شد؛
رساله تحریم استطراق حاجیان از راه جبل به مکه معظمه؛
صحیفه قائمیه (صحیفه مهدویه) حاوی مجموعه ادعیه مهدی می‌باشد؛
ضمایمی بر کتاب تحفه الزائر از محمدباقر مجلسی (در پایان کتاب)؛
شرح و توضیحات شیخ شهید بر اقبال سید بن طاووس؛
بیاض (کتاب دعا)؛
حاشیه بر کتاب شواهد الربوبیه ملاصدرا؛
حاشیه بر کتاب فرائد الاصول مرتضی انصاری؛
روزنامه شیخ (لوایح آقا شیخ فضل‌الله)؛
حرمت مشروطه که علت موافقت اولیه و مخالفت ثانویه ایشان با مشروطیت را بیان می‌کند و در تاریخ ۱۳۲۶ ق در تهران انتشار یافت.
آثار و تألیفات دربارهٔ فضل‌الله نوری در سال‌های اخیر

دربارهٔ افکار و اقدامات سیاسی مذهبی این مجتهد سیاسی آثار و تألیفات زیادی منتشر شده است که برخی از مهم‌ترین این آثار در سال‌های اخیر عبارتند از:
نامه علامه قزوینی به شیخ فضل‌الله نوری، پژوهشگر: علی ابوالحسنی (مُنذِر), مرکز اسناد انقلاب اسلامی ۱۹ مرداد ۱۳۸۵
حکایت پای دار، روایت زندگی شهید شیخ فضل‌الله نوری/ محسن مؤمنی شریف/ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان / ۱۳۸۱
اندیشه سبز، زندگی سرخ، زمان و زندگی شیخ فضل‌الله نوری/ علی ابوالحسنی/ عبرت / ۱۳۸۱
کارنامه شیخ فضل‌الله نوری، پرسش‌ها و پاسخ ها/ ناصر ابوالحسنی/ عبرت / ۱۳۸۱
آخرین آواز قو!؛ بازکاوی شخصیت و عملکرد شیخ فضل‌الله نوری بر اساس، آخرین برگ، زندگی او/ علی ابوالحسنی/ عبرت / ۱۳۸۱
ستاره‌ای بر دار، نگاهی به زندگی شهید شیخ فضل‌الله نوری/ عباس آقایی/ مرکز اسناد انقلاب اسلامی/ ۱۳۸۳
شیخ فضل‌الله نوری و مکتب تاریخ‌نگاری مشروطه/ علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران / ۱۳۸۵
کارنامه شیخ فضل‌الله نوری / علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران / ۱۳۸۵
در محضر شیخ فضل‌الله نوری؛ اسناد حقوقی عهد ناصری/ منصوره (نظام مافی) اتحادیه، سعید روحی، سیدعلی آل داود (مقدمه)/ تاریخ ایران / ۱۳۸۵
دیده‌بان، بیدار!؛ دیدگاه‌ها و مواضع سیاسی و فرهنگی شیخ فضل‌الله نوری/ علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران/ ۱۳۸۵
اندیشه سبز، زندگی سرخ؛ زمان و زندگی شیخ فضل‌الله نوری/ علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران/ ۱۳۸۵
نگاه دوم؛ روایتی دیگر از زندگی و اندیشه‌های شیخ فضل‌الله نوری/ شمس الدین تندرکیا، مجتبی شکوری (به اهتمام)/ عقل سرخ / ۱۳۸۵
کالبدشکافی چند شایعه دربارهٔ شیخ فضل‌الله نوری؛ فروش مدرسه چال به بانک استقراضی، رشوه‌گیری از شاه و امین السلطان و… / علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران/ ۱۳۸۵
خانه، بر دامنه آتشفشان؛ شهادتنامه شیخ فضل‌الله نوری/ علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران / ۱۳۸۵
شیخ فضل‌الله نوری و مکتب تاریخ‌نگاری مشروطه/ علی ابوالحسنی/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران/ ۱۳۸۵
بازخوانی روزنامه شیخ فضل‌الله نوری/ ستار شهوازی بختیاری (به اهتمام)/ مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران/ ۱۳۸۶
مشروطه شرعی و مشروعه شرطی؛ بازخوانی نظریات میرزای نائینی و شیخ فضل‌الله نوری/ طرح فردا / ۱۳۸۷
سر دار؛ گزارشی تحلیلی از بر دار رفتن شیخ فضل‌الله نوری در نهضت مشروطه/ تندر کیا/ کتاب صبح / ۱۳۸۷
مشروطه شرعی و مشروعه شرطی؛ بازخوانی نظریات میرزای نائینی و شیخ فضل‌الله نوری/ طرح فردا / ۱۳۸۷
تاریخ مشروطه ایران/ احمد کسروی/ نگاه / ۱۳۸۷
تاریخ هیجده ساله آذربایجان (بازمانده تاریخ مشروطه ایران)/ احمد کسروی/ نگاه / ۱۳۸۷
تاریخ بیداری ایرانیان (تلخیص و بازنویسی تاریخ بیداری ایرانیان)/ محمدبن علی ناظم الاسلام کرمانی، منیژه ربیعی (به اهتمام)/ میراثبان
شیخ فضل‌الله نوری بر چوبه دار
تمبری که برای تجلیل از فضل‌الله نوری در عصر جمهوری اسلامی منتشر شد
نقاشی شیخ فضل‌الله نوری بر روی کاشی در عباسیه تکیه معاون الملک
ادی فیرمانی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  ادی رونالد فیرمانی
زادروز:  ۷ اوت ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال)
زادگاه:  کیپ‌تاون، South Africa
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۴۹–۱۹۵۰:  Clyde F.C. (Cape Town)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۰–۱۹۵۵ |  چارلتون اتلتیک |  ۱۱۲ |  (۵۱) |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۸ |  سمپدوریا |  ۶۳ |  (۵۲) |
| ۱۹۵۸–۱۹۶۱ |  اینتر میلان |  ۸۲ |  (۴۸) |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۳ |  جنوا |  ۶۲ |  (۲۵) |
| ۱۹۶۳–۱۹۶۵ |  چارلتون اتلتیک |  ۵۵ |  (۳۲) |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۷ |  Southend United |  ۵۵ |  (۲۴) |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۸ |  چارلتون اتلتیک |  ۱۰ |  (۶) |
| ۱۹۷۵ |  Tampa Bay Rowdies |  ۱ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۴۰ |  (۲۳۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۶–۱۹۵۸ |  تیم ملی فوتبال ایتالیا |  ۳ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۷–۱۹۷۰:  چارلتون اتلتیک
۱۹۷۵–۱۹۷۷:  Tampa Bay Rowdies
۱۹۷۷–۱۹۷۹:  New York Cosmos
۱۹۸۰:  Philadelphia Fury
۱۹۸۱–۱۹۸۲:  Montreal Manic
۱۹۸۴:  New York Cosmos
۱۹۸۵–۱۹۹۰:  باشگاه ورزشی کاظمه کویت
۱۹۹۰:  Talaba SC
۱۹۹۱–۱۹۹۲:  FC Montreal Supra
۱۹۹۳:  مونترال ایمپکت
۱۹۹۶:  باشگاه فوتبال نیویورک رد بولز
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ادی فیرمانی (به ایتالیایی: Eddie Firmani) بازیکن فوتبال و اهل ایتالیا است که از سال ۱۹۵۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال ایتالیا بوده و در ۳ بازی ملی حضور داشته‌است. او در بازی‌های ملی‌اش ۲ گل به ثمر رساند.
ادی فیرمانی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۵۸ میلادی انجام داد.
جان دوئر

| جان دوئر | جان دوئر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژوئن ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) سنت لوئیس، میزوری، ایالات متحدهٔ آمریکا
تحصیلات: دانشگاه رایس (بی‌اس، MEng) دانشگاه هاروارد (مدیریت ارشد کسب‌وکار)
حزب سیاسی: حزب دموکرات
همسر: آن هاولند
فرزندان: ۲
جان دوئر (به انگلیسی: John Doerr) سرمایه‌دار و سرمایه‌گذار خطرپذیر آمریکایی است. در فوریه ۲۰۰۹، دوئر به عنوان یکی از اعضای شورای مشاور بهبود اقتصادی رئیس‌جمهور آمریکا منصوب شد تا در تلاش برای رفع رکود اقتصادی آمریکا به رئیس‌جمهور و دولت وی مشاوره دهد. در سال ۲۰۱۷، به گفتهٔ فوربز، وی چهلمین فرد ثروتمند فناوری شناخته شد. از ژوئیه ۲۰۱۷، فوربز دوئر را به عنوان ۱۰۵مین فرد ثروتمند در ایالات متحده و از ۱۶ فوریه ۲۰۱۸، ۳۰۳مین فرد ثروتمند جهان با دارایی خالص ۷٫۵ میلیارد دلار قرار داد. دوئر نویسندهٔ کتاب Measure What Matters است. در سال ۲۰۱۹، دارایی خالص وی تا ۷٫۷ میلیارد دلار افزایش یافت، که رتبهٔ ۲۱۵ام در لیست میلیاردرهای ۲۰۱۹ و ۵۶ام در لیست Midas: Top Tech Investors 2019 را به دست آورد.
تحصیلات

دوئر در رشتهٔ مهندسی برق مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه رایس دارد و مدیریت ارشد کسب‌وکار (MBA) را در مدرسهٔ کسب‌وکار هاروارد در سال ۱۹۷۶ کسب کرد.
حرفه

دوئر در سال ۱۹۷۴ به شرکت اینتل پیوست، درست در زمانی که شرکت در حال تولید ریزپردازندهٔ ۸ بیتی اینتل ۸۰۸۰ بود. وی سرانجام به یکی از موفق‌ترین فروشندگان اینتل تبدیل شد. او همچنین دارای چندین حق ثبت اختراع برای دستگاه‌های حافظه است. در سال ۱۹۸۰، از کلاینر پرکینز به او پیشنهاد کار شد. اندرو گروو، رئیس اینتل به او گفت: «جان! سرمایهٔ خطرپذیر یک کار واقعی نیست. مثل این است که یک آژانس املاک و مستغلات باشی». وی در آن سال به کلاینر پرکینز پیوست، و از آن زمان توزیع بودجهٔ سرمایه‌گذاری خطرپذیر را به برخی از موفق‌ترین شرکت‌های فناوری در جهان از جمله کامپک، نت‌اسکیپ، سیمنتک، سان مایکروسیستمز، drugstore.com, آمازون، اینتویت، ماکرومدیا، و گوگل رساند.
دوئر از موفق‌ترین کارآفرینان جهان، از جمله لری پیج، سرگی برین، و اریک اشمیت از گوگل; جف بیزوس از آمازون; و اسکات کوک و ویلیام کمپبل از اینتویت پشتیبانی کرده‌است.
حرفه > بودجهٔ سرمایه‌گذاری

دوئر در هیئت مدیرهٔ صندوق‌های سرمایه‌گذاری مدارس جدید، صندوق اصلاح مدارس و مدارس دولتی و TechNet، یک شبکهٔ سیاست از مدیر عاملان با فناوری بالا که از آموزش و اصلاح دعاوی و سیاست‌های اقتصاد نوآوری حمایت می‌کنند، تأسیس کرده و به عضویت آن درآمد. دوئر با پروپوزال ۳۹ کالیفرنیا که آستانهٔ اوراق قرضه مصوب مدرسه را کاهش داد، و پروپوزال ۷۱ که ۳ میلیارد دلار بودجه برای تحقیقات کالیفرنیا در زمینهٔ درمان یاخته بنیادی ایجاد کرد، همکاری داشت. او در هیئت مدیرهٔ کمپین ONE که توسط بونو آغاز شده بود، برای مبارزه با فقر جهانی، به ویژه بیماری در آفریقا، فعالیت می‌کند. موفقیت وی در سرمایه‌گذاری خطرپذیر توجه ملی را به خود جلب کرده‌است. وی در فهرست «میداس» مجلهٔ فوربز قرار گرفته‌است و به عنوان یکی از برترین سرمایه‌گذاران خطرپذیر فناوری در جهان شناخته می‌شود.
دوئر از نوآوری در فناوری‌های انرژی پایدار برای مقابله با کاهش تغییرات آب‌وهوایی حمایت می‌کند و در مورد این موضوع فعالیت‌هایی انجام داده‌است. در یک کنفرانس تد در سال ۲۰۰۷، وی اظهارات دخترش تحت عنوان «نسل شما این مشکل را ایجاد کرد، بهتر است آن را برطرف کنید»، را به عنوان دعوت برای مبارزه با گرمایش جهانی ذکر کرد.
در سال ۲۰۰۸ او با استیو جابز ۱۰۰ میلیون دلار iFund کلاینر پرکینز را اعلام کرد و آیفون را «مهمتر از رایانهٔ شخصی» اعلام کرد زیرا «می‌داند شما کی هستید» و «کجا هستید». در آوریل ۲۰۱۰، وی به همراه سایر اعضای iFund از افزایش ارزش iFund با ۱۰۰ میلیون دلار دیگر خبر داد و این iFund را به بزرگترین مقصد برای سرمایه‌گذاری در جهان در صنعت برنامه‌های تلفن همراه تبدیل کرد.
وی در حال حاضر در هیئت مدیره‌های گوگل , Amyris Biotech , Tradesy و Zynga فعالیت می‌کند. دوئر در سال ۲۰۱۲ مبلغ ۱۵۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری کلاینر پرکینز در توئیتر را هدایت کرد.
در سال ۲۰۱۳ او در DreamBox که توسط صندوق رشد مدرسهٔ چارتر خریداری شده‌است سرمایه‌گذاری کرد. دوئر همچنین سرمایه‌گذاری اولیه را در شرکت بلوم انرژی تأمین کرده بود. او یکی از حامیان اصلی شرکت آموزشی، Remind است.
هنگامی که الن پائو برای اولین بار به کلاینر پرکینز پیوست، دوئرمربی او بود. قبل از تغییر نظر در سال ۲۰۱۲، وی به دلیل به چالش کشیدن کسانی که به او عملکرد منفی می‌دادند مشهور بود.
دوئر در هیئت مدیره بنیاد اوباما و ONE.org فعالیت می‌کند.
هیئت مشاوره بهبود اقتصادی

در فوریه ۲۰۰۹، دوئر از طرف باراک اوباما به عنوان یکی از اعضای شورای مشاوره بهبود اقتصادی ایالات متحده منصوب شد تا در زمینهٔ رفع رکود اقتصادی آمریکا به رئیس‌جمهور و دولت وی مشاوره دهد.
جوایز

در سال ۱۹۹۷، دوئر به دلیل موفقیت‌هایش در تجارت به عنوان فارغ‌التحصیل برجسته دانشگاه رایس لقب گرفت.
در سال ۲۰۰۹، دوئر به عنوان یکی از اعضای فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد.
در سال ۲۰۱۰، دوئر در تالار مشاهیر کالیفرنیا معرفی شد.
در سال ۲۰۱۹، دوئر جایزه Golden Plate را از آکادمی موفقیت آمریکا دریافت کرد.
سیاست

در آوریل ۲۰۱۳، یک گروه لابی گری به نام FWD.us (با هدف لابی برای اصلاحات مهاجرت و پیشرفت در آموزش) راه‌اندازی شد که جان دوئر به عنوان یکی از بنیان‌گذاران نامگذاری شد. دوئر از طرفداران حزب دموکرات است و در موارد مختلفی میزبان جمع‌آوری کمک‌های مالی برای آنها بوده‌است.
روکه مرکوری

| روکه مرکوری | روکه مرکوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ سپتامبر ۱۹۳۸ آرژانتین
ملیت: آرژانتین
روکه مرکوری (انگلیسی: Roque Mercury؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۳۸) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل آرژانتین است.