stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مکتب فرانکفورت

مکتب فرانکفورت (به آلمانی: Frankfurter Schule) در رابطه با نظریۀ انتقادی، نام مکتبی آلمانی است که در دهۀ ۱۹۳۰ (میلادی) توسط ماکس هورکهایمر در قالب یک انجمن پژوهش‌های اجتماعی در فرانکفورت تأسیس شد. البته اصلی ترین بحث نظری آن را یورگن هابرماس مطرح نمود. عمده فعالیت این مکتب در زمینه‌های مربوط به فلسفۀ علوم اجتماعی، جامعه‌شناسی و نظریۀ اجتماعی نئومارکسیستی است و بیشتر جنبۀ واقع گرایانه دارد. معرفی کنندگان و مترجمان اصلی این سنت فکری در ایران عبارتند از: مراد فرهادپور، بابک احمدی، امید مهرگان، صالح نجفی، محسن ملکی، و جواد گنجی.
چکیده

به میزانی که ذهن ها خالی اند، به همان میزان بلندگوی رسانه ها می شوند.
این پیام از پیامهای مهم علمی و فلسفی مکتب فرانکفورت است. مکتبی که در فلسفه، جامعه شناسی، روانشناسی، نقد سیاسی و ادبی، انسان شناسی، فرهنگ پژوهی و سیاست و اقتصاد تأثیرگذاری داشته است.
فلسفۀ اجتماعی و جامعه شناسی فرهنگی مکتب فرانکفورت به ما انسان ها خطرهای شبه آگاهی را تذکر می دهند. به ویژه انسان مدرن که افکار خود را از رسانه های جمعی می گیرد، بی آنکه قدرت درک و تحلیل محتوایی آنها را داشته باشد. توهم آگاهی، پی‌آمد تزریق اطلاعات نادرستی است که قدرت سیاسیِ مسلط مدام آنها را به اذهان توده های ناآگاه و ذهنهای ناورزیده فرو می کند.
مکتب فرانکفورت معتقد است که عام مردم فکر می کنند دارای عقیدۀ مستقل‌اند؛ در حالی که از کودکی تا پیری فکرشان را فقط از منابع قدرت مسلط دریافت کرده اند. توده های ناآگاه مردم در تمام جوامع بی آنکه خودشان هم بفهمند، تمام زندگی‌شان چرخۀ فریب حاصل از قبول رسانه های حاکم بوده است.
پیشینه

در تاریخ ۲۲ ژوئن ۱۹۲۴ در شهر فرانکفورت آلمان (کنار رود ماین)، انستیتوی تحقیقات اجتماعی-فرهنگی مستقل از دانشگاه گشایش یافت. این مؤسسه تحقیقاتی، اشتهار خود را مدیون جنبش اعتراضی دانشجوئی دهۀ ۱۹۶۰ (میلادی) مانند جنبش مه ۱۹۶۸ فرانسه میلادی است که غیرمستقیم از نظرات مارکس و نگرش انتقادی این مؤسسه (مکتب فرانکفورت) نشأت می‌گرفت. این مؤسسه تحقیقات خود را بر پایۀ بینش کارل مارکس و زیگموند فروید از منظر اجتماعی-فلسفی در جوامع سرمایه‌داری آغاز کرده و گسترش آن را نقد و بررسی می‌کرد. یکی از معروف‌ترین تألیفات آن به نام «دیالکتیک روشنگری» اثر ماکس هورکهایمر که سال‌ها مدیریت مکتب را به‌عهده داشت و همکارش تئودور آدورنو است.
پس از گذشت نه سال از تأسیس، مکتب فرانکفورت به دلیل داشتن عقاید مارکسیستی، مجبور به مهاجرت به ژنو (۱۹۳۳/۱۹۳۴) و سپس به آمریکا شد. در سال ۱۹۵۰ میلادی مجدداً به فرانکفورت نقل مکان کرد. متفکران نسل اول این مکتب عبارت‌اند از: ماکس هورکهایمر، تئودور آدورنو، اریک فروم، هربرت مارکوزه، فرانس نویمان، والتر بنیامین.
نسل جوان‌تر مکتب فرانکفورت یورگن هابرماس و آلفرد شمیت بودند.
این مکتب از آغاز سال‌های دهه ۱۹۶۰ (میلادی) میلادی نقش مهمی در زمینه بررسی و نگرش منتقدانه به فرضیه‌های علمی و آموزش و پرورش در چهارچوب نئومارکسیسم داشته‌است.
دیدگاه‌ها

از نظر مکتب فرانکفورت، پیدایش و رواج یافتن رسانه‌های جمعی و «صنعت فرهنگ» و رخنهٔ بی‌وقفهٔ آن‌ها در زندگی در طول قرن بیستم، نشانگر چرخش از سرمایه‌داری لیبرالی خود تنظیم شوندهٔ قرن نوزدهم به «سرمایه‌داری سازمان یافته و سراپا برنامه‌ریزی شدهٔ» قرن بیستم است.
فلسفهٔ موسیقی مدرن

آدورنو به عنوان یک موزیسین چیره‌دست و پیوندهای بسیار به موسیقی، کتاب فلسفهٔ موسیقی مدرن را نوشت که در آن به عنوان یک «ذات»، جدل‌هایی علیه زیبایی می‌کند. به این خاطر که معتقد است زیبایی تحت سلطهٔ جامعهٔ سرمایه‌داری پیشرفته و آگاهی کاذب قرار گرفته که به این واسطه به سلطهٔ اجتماعی کمک می‌بخشد و از این رو به چهرهٔ نمایاندهٔ سرمایه‌داری یک «لذت مرتبط با زیبایی» و «قابل قبول» بودن می‌افزاید. تنها موسیقی و هنر آوانگارد است که شاید بتواند حقیقت را با دریافتن واقعیت رنجش انسانی، حفظ کند. از این رو:
چیزی که موسیقی رادیکال لحاظ می‌کند بازگشتی به رنجش انسانی است. در همین حال لرزش‌های هراس‌آور روانی، در نمودی شبیه به زلزله‌نگار (استعاره‌ای از تغییراتی شدید و بالا و پایین‌های بسیار)، به عنوان قاعدهٔ تکنیکی موسیقی در خواهد آمد. این موسیقی دوام و توسعه را منع می‌کند (به وجه انتقادی). زبان موسیقی به دو قطبی افراطی بدل شده‌است. در یک طرف، به سوی سخن گفتنی حقیقتاً مشابه با هراس انسانی و در جهت دیگر به سمت یک ثبوت کامل واضح، ناشی از سکون انسان، انسانی که تشویش و نگرانی‌اش باعث شده در نقطهٔ ایستادگی‌اش (به مثابه یک رد پا) منجمد شود و تاب حرکت نداشته باشد… موسیقی مدرن نسیان کامل را در هدف خود می‌بیند. این پیام نومیدانه‌ای است، پیامی بر جا مانده از یک کشتی شکسته..
دیالکتیک منفی

با پیشرفت روبه جلو جامعه‌ی صنعتی در دوره‌ی جنگ سرد، اندیشمندان نظریه انتقادی بر این نظر آمدند که راه سرمایه‌داری و تاریخ به‌طور قطعی عوض شده‌است؛ به گونه‌ای که ستم و فشار به شیوه‌های جدید و متفاوتی اعمال می‌شوند، و با توجه به این نکته، طبقه‌ی کارگر صنعتی، دیگر به عنوان یک عنصر تعیین‌کننده‌ی ضدسرمایه‌داری تلقی نمی‌شود. این اعتقاد مسبب آن شد که آن‌ها به سوی یافتن روش و متدی غیر مقید برای «منفی» بودن، از طریق ریشه‌های دیالکتیکی بروند. این منظر در کتاب انسان تک ساحتی مارکوزه و دیالکتیک منفی آدورنو دیده می‌شود. در این دوره‌ی زمانی، با وجود ماندگاری بعضی از اعضا، موسسه دوباره در فرانکفورت ساکن شده بود و قصد داشت نه فقط ادامه‌دهنده‌ی پژوهش‌های قبلی باشد که می‌خواست از منظر آموزش جامعه شناسانه و دموکراسی‌سازی آلمان غربی، نیرویی مؤثر باشد. این امر باعث تکمیل و ذخیره‌ی پژوهش‌های تجربی و تحلیل‌های تئوریک، به میزان بالا، از سوی اعضا شد.
در این دوره تفکرات مکتب فرانکفورت به‌طور اخص بر قسمت‌هایی از تفکر چپ گرایانه و به‌طور کلی جناح چپ اثر گذاشت، به خصوص بر چپ جدید. مارکوزه معمولاً به عنوان مغر متفکر و تئوریسین اصلی چپ جدید شناخته می‌شود. انتقاد آن‌ها از تکنولوژی، تمامیت‌خواهی، پایان‌شناسی و گاه تمدن بر گروه‌های آنارکو-پریمیتویسم اثر گذاشت. کارهای آن‌ها عمیقاً بر پژوهش گران حوزهٔ فرهنگ مردمی تأثیرگذار بود.
مهم‌تر از اینها، مکتب فرانکفورت تلاش کرد تا سرنوشت خرد را در عصر تاریخی جدید معین کند. در حالی که مارکوزه تحلیلی تکمیل از بنیان‌های تغییر یافته‌ی مفهوم «کارگر» در نظام سرمایه‌داری و ویژگی‌های ذاتی متدولوژی علم ارائه می‌داد، هورکهایمر و آدورنو مشغول به بازآزمودن بنیان‌های مکتب انتقادی بودند. این کوشش در کتاب دیالکتیک منفی آدورنو به وضوح قابل مشاهده‌است، کتابی که تلاش می‌کند باز تعریفی از دیالکتیک در دوره‌ای که «فلسفه، که یک مرتبه منسوخ شده به نظر رسید، به حیات ادامه می‌دهد تا لحظه‌ای را بفهمد و بیابد که از دستش داده و از نظرش به دور مانده‌است» ارائه دهد.
دیالکتیک منفی > تاریخچه مکتب فرانکفورت

جنبش فرانکفورت در سوم فوریه ۱۹۲۳ در دانشگاه فرانکفورت با کمک‌های فلیکس ویل پایه گرفت. اعضای اولیه مؤسسه لئو لونتال، کارل گراونبرگ (اولین رئیس مؤسسه)، هنریک گروسمن، کارل آگوست ویتفوگل، فرانس بورکنو و جولیان گمپرز بودند.
شخصیت‌های مشهورتری مانند فریدریش پولاک، والتر بنیامین و تئودور آدرنو در دههٔ ۱۹۲۰و کمی پس از شکل‌گیری مؤسسه به آن پیوستند. به تدریج افراد دیگری مانند هربرت مارکوزه، اریک فروم و ماکس هورکهایمر، دردههٔ ۱۹۳۰به مؤسسه گرویدند. اولین رئیس مؤسسه گراونبرگ بود. گراونبرگ در سال ۱۹۲۹ دچار سکته قلبی شده و در ژانویهٔ ۱۹۳۰هورکهایمر به عنوان رئیس مؤسسه انتخاب شد ونقش خود را به عنوان مهم‌ترین رهبر مکتب فرانکفورت تثبیت کرد. در سال۱۹۳۳ در پی به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان، مؤسسه کار خود را در این کشور متوقف کرد واعضای آن به ژنو، لندن، پاریس وآمریکا گریختند. در سال ۱۹۳۵ بسیاری از نمایندگان مکتب به پاریس رفتند، ولی خیلی با انزجار و شتاب آنجا را ترک کردند، زیرا نظریاتشان در آن سرزمین قابل درک نبود و صدایشان هیچ پژواکی در محافل روشنفکری فرانسه ایجاد نکرد. تا سال ۱۹۴۰ تقریباً اغلب اعضا به آمریکا مهاجرت کرده بودند و برعکس فرانسه، درآنجا مورد استقبال قرار گرفتند و افکارشان طرفدارانی پیدا کرد.
دیالکتیک منفی > برنامه درسی فرهنگ والا و فرهنگ توده‌ای

یکی از سؤالات فرهنگی مرتبط با تعلیم و تربیت این است که برنامه درسی مدرسه دنباله رو چه فرهنگی باید باشد؟. این اساسی‌ترین سؤالها در برنامهٔ درسی است. هرچند سؤال مذکور در مکان‌های گوناگون جواب‌های مشخصی دارد.
اما پذیرش هریک تناقض‌ها و ناهماهنگی‌هایی نیز به دنبال دارد. به‌طور عام محتوای درسی که قرار است از سوی مدرسه به دانش آموزان عرضه شود ممکن است متأثر از فرهنگ نخبگان، آوانگاردهای سیاسی، دینی و علمی باشد. در حالت دوم ممکن است متأثر از فرهنگ عامه پسند و نیازهای کوچه و بازار باشد و در حالت سوم امکان دارد معجونی از خواص هر دو فرهنگ والا و عامه پسند را به نسبت خاص دارا باشد.
مفهوم اصلی آن، که بسیار مورد توجه آدورنو و هورکهایمر بود، اظهار می‌کند که «گناه نخستین» تفکر، به تلاشش برای حذف هر چیزی غیر از تفکر بر می‌گردد، تلاشش توسط فاعل (سوژه) برای بلعیدن ابژه (شی)، کوششی برای به دست آوردن هویت. این «تقلیل دادن» تفکر را شریک سلطه می‌کند. دیالکتیک منفی «برتری (فضیلت) ابژه» را نجات می‌دهد، نه به وسیلهٔ معرفت‌شناسی ساده‌لوحانه یا رئالیسم متافیزیکی، بلکه بر بنیان «تمایز (از منظر جامعه شناختی)»، پارادوکس و نیرنگ: «منطق از هم پاشیدگی». آدورنو از هستی‌شناسی هایدگر انتقاد می‌کند، به این علت که او فکر می‌کند این تفکر، تجدی دوبارهٔ ایدئالیسم و مفاهیم هویت محور در ظاهر است، که توانسته بر سنت فلسفی غلبه یابد.
کتاب‌شناسی

بررسی آثار صاحب‌نظران جامعه‌شناسی: مکتب فرانکفورت: طلیعه خادمیان، تهران: مؤسسه فرهنگی هنری جهان کتاب، ۱۳۹۹، ۱۲۰ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۸۹۶۷-۲۴-۸
تاریخچه مکتب فرانکفورت: مارتین جی، مترجم چنگیز پهلوان، تهران: کویر، ۱۳۷۲، ۸۳ صفحه.
خاطرات ظلمت: دربارهٔ اندیشگر مکتب فرانکفورت والتر بنیامین تئودور آدرنو ماکس هورکهایمر: بابک احمدی، تهران: مرکز، چاپ ۹، ۲۷۴ صفحه. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۰۵۳۲۹۱
رویکرد انتقادی در جامعه‌شناسی ادبیات: لئو لوونتال، مترجم محمدرضا شادرو، تهران: نی، ۱۳۹۰، ۲۱۶ صفحه. شابک ‎۹۶۴-۳۱۲-۹۳۲-۲
سپیده دمان فلسفهٔ تاریخ بورژوایی: پیوست: نگاهی به مکتب فرانکفورت: ماکس هورکهایمر، مترجم محمدجعفر پوینده، تهران: نی، ۱۳۹۸، ۱۵۸ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۳۱۲-۳۴۸-۲
گراندهتل مغاک: زندگی متفکران مکتب فرانکفورت: استوارت جفریز، مترجم محسن ملکی، تهران: نشر ماهی، 1402، 512 صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۲۰۹-۳۰۶-۹
متافیزیک جوانی و چند مقالۀ دیگر: والتر بنیامین، مترجم محسن ملکی، تهران: نشر ناهید، 1400.
مارکسیسم غربی و مکتب فرانکفورت: رضا نجف‌زاده، تهران: قصیده سرا، ۱۳۹۷، ۱۷۶ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۶۷۵-۳۳-۸
مبانی فلسفی تربیت اخلاقی در مکتب فرانکفورت و اسلام (با تأکید بر آرای شهید مطهری): مریم اصفهانی، تهران: ندای کارآفرین، ۱۳۹۸، ۲۲۴ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۴۸۲-۲۹۲-۳
معرفت و مکتب فرانکفورت: مهرداد نوابخش، امین کرمی، تهران: مؤسسه فرهنگی هنری جهان کتاب، ۱۳۹۰، ۲۲۴ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۲۵۳۳-۶۵-۷
مکتب فرانکفورت خاستگاه و مفهوم، بر پایه نظریه مارکسیستی: فیل اسلاتر، مترجم محمدصادق رییسی، تهران: سولار، ۱۳۹۸، ۲۸۲ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۷۷۱۸-۹۵-۷
مکتب فرانکفورت و جامعه‌شناسی معرفت: تئودور آدورنو، مارتین جی، جیمز اشمیت، مترجم جواد گنجی، تهران: گام نو، ۱۳۸۶، ۱۳۶ صفحه. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۷۳۸۷۹۳۴
مکتب فرانکفورت و نیچه: هانس-گئورگ گادامر، مترجم حامد فولادوند، تهران: مهر نیوشا، ۱۳۸۷، ۱۱۳ صفحه. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۹۶۱۵۵۰۹
مکتب فرانکفورت: تام باتومور، مترجم حسینعلی نوذری، تهران: نی، چاپ ۷، ۱۳۹۷، ۱۳۶ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۳۱۲-۲۴۵-۴
نظریه انتقادی مکتب فرانکفورت در علوم اجتماعی و انسانی: حسینعلی نوذری، تهران: آگاه، آگه، چاپ ۵، ۱۳۹۶، ۴۳۲ صفحه. شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۲۹۱۰۹۹
نظریه انتقادی؛ از مکتب فرانکفورت تا مکتب پسامدرن (مجموعه مقالات): داگلاس کلنر، مترجم محمدمهدی وحیدی، تهران: سروش، ۱۳۹۴، ۱۳۲ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۱۲-۰۴۰۴-۶
واژگان مکتب فرانکفورت (چاپ ۲): ایو کوسه، استفان آبه، مترجم افشین جهاندیده، تهران: نی، ۱۳۸۹، ۱۰۲ صفحه. شابک ‎۹۶۴-۳۱۲-۸۵۶-۳
هیدگر و مکتب فرانکفورت: محمد زارع شیرین کندی، تهران: وایا، ۱۳۹۵، ۱۵۴ صفحه. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۹۵۶۷۳-۳-۱
تاریخچه ورزش کشتی

کشتی در مصر باستان.
کُشتی و ورزش‌های گلاویز شدنی تاریخچه‌ای طولانی و پیچیده دارند که به دوران ماقبل تاریخ کشیده می‌رسد. بسیاری از اشکال سنتی این ورزش همچنان باقی مانده‌اند که تحت عنوان کشتی‌های محلی تقسیم‌بندی می‌شوند. سیستم‌های رسمی‌تری در اشکال مختلف هنرهای رزمی در سرتاسر جهان تدوین شده‌اند، که در آن‌ها تکنیک‌های گلاویز شدن زیرمجموعه قابل‌توجهی از روش‌های مبارزهٔ غیرمسلح را تشکیل می‌دهند (و گاه با تکنیک‌های ضربتی تکمیل می‌شوند).
تاریخ کُشتی مدرن با افزایش محبوبیت این ورزش در قرن نوزدهم میلادی آغاز شد که منجر به توسعه ورزش مدرن کشتی فرنگی در قاره اروپا و کشتی آزاد و کشتی دانشگاهی (کالج) به ترتیب در بریتانیا و ایالات متحده شد. این ورزش‌ها در آغاز قرن بیستم میلادی از محبوبیت زیادی برخوردار بودند. در دهه ۱۹۲۰، کشتی نمایشی (کشتی کچ) که اکنون به عنوان کشتی حرفه‌ای شناخته می‌شود، به عنوان یک نوع سرگرمی ورزشی، از شاخهٔ اصلی کشتی‌های ورزشی و رقابتی، که گاه به عنوان کشتی آماتور شناخته می‌شوند، جدا شد.
تاریخ معاصر > توسعه کشتی مُدرن

سبک کشتی عامیانه لنکاشیری ممکن است مبنایی برای کشتی کچ بوده باشد؛ زیرا به آن "Catch as Catch Can" نیز می‌گفتند. اسکاتلندی‌ها و ایرلندی‌ها نیز بعدها کشتی‌های محلی خود را بر این اساس به وجود آوردند که کشتی محلی ایرلندی به ایالات متحده نیز راه یافت.
کشتی به عنوان یک ورزش مدرن در قرن نوزدهم از سنت‌های کشتی محلی شکل گرفت و در قالب دو سبک رقابتی منظم، کشتی آزاد و کشتی فرنگی (به ترتیب بر اساس سنت بریتانیا و اروپا) ظهور یافت. اکنون به این دو سبک «کشتی آماتور» هم می‌گویند و از آغاز بازی‌های المپیک مدرن، جزئی از این مسابقات نیز بوده است.
سنت ترکیب کشتی و نمایش از دهه ۱۸۳۰ فرانسه سرچشمه می‌گیرد؛ زمانی که شومن‌ها کشتی‌گیران را با نام‌هایی مانند «ادوارد، فولادخوار»، «گوستاو دوآوینون، استخوان شکن» یا «بونه، ورزای کوه‌های آلپ سفلی» معرفی می‌کردند و اینچنین جمعیت مردم را به چالش می‌کشیدند تا با پرداخت قیمت ۵۰۰ فرانک کشتی‌گیران را سرنگون کنند. در سال ۱۸۴۸، ژان اکسبرویات، شومن فرانسوی، اولین گروه سیرک کشتی گیران مدرن را تشکیل داد و قانونی گذاشت که نباید به نیم تنهٔ زیر کمر حریف دست زد. این سبک جدید تحت نام کشتی یونانی-رومی، کشتی کلاسیک یا کشتی فرانسوی، به زودی به بقیه اروپا، اتریش-مجارستان، ایتالیا، دانمارک و روسیه گسترش یافت.
جزئیات صحنه‌های کشتی در مقبره شماره پانزده (باکت سوم) در بنی حسن، مصر.
یک نقاشی دیواری بر آرامگاه حجره‌ای در مصر باستان، درون مقبره باکت سوم مربوط به حدود ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد. کشتی‌گیران را در حال ورزش نشان می‌دهد و متعاقباً یک هنر رزمی باستانی بسیار توسعه یافته را به نمایش می‌گذارد، حاوی برخی مانورهای متمایز است که می‌توان آن را در قالب پرتاب جودوی امروزی توصیف کرد. تکنیک‌هایی همچون زیرگیری آزاد و دو خم، تکنیک‌های سامبو و بی‌جی‌جی قابل بازشناسی است.
مجسمه کشتی یونانی-رومی باستانی.
علیرضا رفیعی‌پور

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  علیرضا رفیعی‌پور
زادروز:  ۱۱ مهر ۱۳۷۲ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  بهبهان، خوزستان، ایران
قد:  ۱۸۴ سانتی‌متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  کراپ قزوین
شمارهٔ پیراهن:  ۴
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۹ |  ملی حفاری اهواز |   |   |
| ۲۰۱۹ |  نفت الوسط عراق |   |   |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  سون نام ویتنام |   |   |
| ۲۰۲۱ |  صفین اندونزی |   |   |
| ۲۰۲۱- |  کراپ قزوین |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۵_۲۰۱۷ |  جوانان ایران |   |   |
| ۲۰۱۷_ |  ایران |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
علیرضا رفیعی‌پور (زادهٔ ۱۱ مهر ۱۳۷۲) بازیکن فوتسال اهل ایران است که در تیم فوتسال کراپ قزوین در لیگ برتر فوتسال ایران و تیم ملی فوتسال ایران بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به تیم های حفاری اهواز، نفت الوسط عراق ، سون نام ویتنام، صفین اندونزی و کراپ قزوین اشاره کرد.
سهرین

مکان
| سهرین | سهرین |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
سهرین: سهرین
مختصات: ۳۶°۵۱′۵۰″ شمالی ۴۸°۲۴′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۶۳۸۹°شمالی ۴۸٫۴۱۴۷۲°شرقی﻿ / 36.86389; 48.41472: مختصات: ۳۶°۵۱′۵۰″ شمالی ۴۸°۲۴′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۸۶۳۸۹°شمالی ۴۸٫۴۱۴۷۲°شرقی﻿ / 36.86389; 48.41472
استان: زنجان
شهرستان: زنجان
بخش: بخش قره‌پشتلو
دهستان: سهرین
جمعیت: ۲۴۲۴ نفر (سرشماری ۹۵)
سهرین، روستایی از توابع بخش قره‌پشتلو شهرستان زنجان در استان زنجان ایران است.از ویژگی های منحصر به فرد این منطقه گندم زار های حاصل خیز و خاک بکر برای زراعت و باغبانی اشاره کرد. رودخانه سهرین ،این روذخانه از کوههای دینگه و آغ داغی سرچشمه گرفته و پس از گذر از جنوب روستا به زنجان رود میریزد.
حاشیه رودخانه به ویژه در تابستان و بهار تفرجگاه زیبایی به شمار می‌رود.
از جمله جاذبه های اکوتوریستی استان زنجان منطقه حفاظت شده سهرین می باشد که دارای تنوع گونه های گیاهی و جانوری است. از مشهور ترین گونه های جانوری آن می توان به شغال، گرگ، روباه، خرگوش، کبک و آهو اشاره کرد. تنوع گونه های گیاهی نیز در این منطقه بی نظیر می باشد. گیاهان دارویی چون گل گاوزبان، بومادران، پونه، کاسنی و گل ختمی در آن یافت می شود. پوشش مرتعی و انواع گل های وحشی نیز از جمله زیبایی آن منطقه به شمار می رود. جاذبه ها : قلعه تاریخی سهرین ، گورستان قدیمی سهرین ، مساجد روستا ، کوه قره داش ، کوه قاشقادم ، زبان : ترکی - دین / مذهب : اسلام شیعه جعفری / آب و هوا : معتدل و سرد
دشت آهوان سهرین از مناطق دیدنی استان زنجان میباشد...بایی به شمار می‌رود.
بزرگان این روستا می توان به خانواده  نجفی ها، بیگدلی ها و قدیملوها (حاج حبیب الله قدیملو ،حاج وجی اله نجفی ،مشهدی محمد نجفی و مشهدی عبادالله نجفی و سرشناس‌ترین آنها حاج جلال بیگدلی ) اشاره نمود
علیرضا آساهی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: افغانستان
زاده: ۲۷ مارس ۱۹۷۴
درگذشته: ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۵۰ سال) کابل، افغانستان
ورزشی: ورزشی
ورزش: پرورش اندام
علیرضا آساهی ورزشکار پرورش اندام افغانستان، توانست مدال طلای رقابت‌های پرورش اندام در دسته پیشکسوتان بالای ۴۰ سال را در شهر ونجو کوریای جنوبی به‌دست‌آورد. او نخستین نماینده و مدال آور افغانستان در این رقابت‌ها است که با حضور ۴۸ کشور جهان برگزار شد.
علیرضا آساهی ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵ بر اثر سکته قلبی در کابل درگذشت.
پیرو سلیمانی

| پیرو سلیمانی | پیرو سلیمانی |
| --- | --- |
تصویر پیرو سلیمانی: تصویر پیرو سلیمانی
زادهٔ: ۲۶ فروردین ۱۲۷۸ بخارا (ازبکستان کنونی)، امارت بخارا
درگذشت: ۱۹ خرداد ۱۳۱۲ دوشنبه
مدفن: سمرقند
دیگر نام‌ها: آته جان
پیشه: ادبیات فارسی
سبک: عاشقانه، سیاسی
دوره: ابتدای سده بیستم میلادی
والدین: عبدالکریم جان، بی‌بی سلامت
پِیرو سُلِیمانی (به فارسی تاجیکی: Пайрав Сулаймонӣ) شاعر و نویسندهٔ پارسی‌گوی تاجیک‌تبار بخارایی بود.
بیان دلتنگی از حکومت جهل و تعصب، و ستایش عشق و دوستی از درونمایه‌های اصلی شعر پیرو است.
در سال ۱۳۰۴ پیرو مضامین نومیدانه را کنار گذاشت و به ستایش جامعۀ نوین تاجیکان و برپایی جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان بر پایۀ سوسیالیسم پرداخت.
زندگینامه

پیرو سلیمانی، شاعر و نویسندۀ تاجیک‌تبار اهل شهر بخارا ازبکستان و یکی از شاعران ابتدای سدهٔ بیستم میلادی در ۲۶ فروردین ۱۲۷۸ در بخارا به دنیا آمد. پدر و مادر او اهل مطالعه بودند. کودکی و نوجوانی او بیشتر در بخارا و مرو سپری شد و همراه با پدر به کشورهای دیگر، به‌ویژه روسیه، سفر کرد.
پیرو در آموزشگاه علوم طبیعی شهر کاگان آموزش دید.
هنگامی که انقلاب بخارا (۱۲۹۹خ/۱۹۲۰م) به دنبال انقلاب روسیه (۱۹۱۷) رخ داد، پیرو خشنودی خود را در قالب مستزادی با عنوان «به مناسبت انقلاب بخارا» ابراز داشت و «آزادی جمهوری شایان» را به مردم تبریک گفت. غیر از اشعار اجتماعی در ۱۲۹۹خ / ۱۹۲۰م، مضمون اشعاری که پیرو در ۱۳۰۰خ / ۱۹۲۱م تا ۱۳۰۳خ / ۱۹۲۴م سروده و اکنون در دست است، همه عاشقانه هستند
پیرو در ۱۳۰۳ به مشهد رفت و حدود هشت ماه در آنجا اقامت کرد.
آثار منثور

پیرو آثار منثوری نیز دارد، مانند داستان کوتاهِ گل‌اندام و رمان ناتمام عشق دختر چنگیز. او آثار ادیبان روس را نیز به فارسی تاجیکی برگردانده از جمله، از گوگول (مفتش)، فرمانف (بلوا)، سرافیموویچ (سیل آهنین)، و دو شعر از الکساندر ژاروف. او در تألیف کتب درسی نیز شرکت داشته‌است.
آثار پیرو به طور کامل گردآوری و چاپ نشده‌است. او با روزنامه و مجله‌های تاجیکی سمرقند و دوشنبه و تاشکند همکاری مداوم داشت.
وفات

پیرو در (۱۹ خرداد ۱۳۱۲) به بیماری حصبه درگذشت. وی در شاه زنده به خاک سپرده شد.
نمونه اشعار

(۱) پیرو سلیمانی شعر زیر را در سال ۱۹۲۹ (در بخارا) به فلاکت‌زدگان زلزله ایران بخشیده است که یادآور همدلی دیرین همزبانان تاجیک است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  یک طرف ریگ‌ها نموده هجوم  |  |  یک طرف پایمال باد سموم |
| زین همه خوفناک و دهشتناک  |  |  زلزله…آه، ظالمِ بی‌باک! |
| اوست مالک رقاب خوف و خطر،  |  |  اوست جلّاد قتل نوع بشر… |
| مختصر هر زمان به هر کنجی |  | یک بلایی، مصیبتی، رنجی |
| خبر دلخراش پر هیجان |  |  می‌رسد از ممالک ایران |
| که در آن سرزمین کوهستان |  | روی داده مصیبتی چندان |
| به طبیعت جنون اثر کرده |  | سنگ و خاکِ سیه به سر کرده |
| لرزه بر کوه و‌ دشت افکنده |  | بیخ و بنیادِ خلق، برکنده |
| روز روشن سیاه و تار شده |  | ده و قشلاق‌ها مزار شده |
| این یکی را پسر شده مفقود |  | وان دگر را پدر به خاک غنود |
| همه آلوده مصیبت و درد |  | از همه دل بلند، ناله سرد |
| چون طبیعت نهاده رسم ستیز |  | تو به امداد دیگران برخیز |
احتمال دارد که مقصود زمین‌لرزه ۱۳۰۸ بجنورد باشد.
ابرقدرت

نقشه‌ای از آمریکا ابرقدرت فعلی دنیا و دیگر قدرت‌های نوظهور:  ایالات متحده آمریکا   اتحادیه اروپا   هند   روسیه   چین
اَبَرقدرت به کشوری دارای موقعیت ممتاز در روابط بین‌الملل و توانا اثرگذاری در طرح‌ها و رخدادها در مقیاس منطقه‌ای یا جهانی گفته می‌شود. به‌طور سنتی، ابرقدرت مرحله بالاتر از قدرت بزرگ جهانی محسوب می‌شود. آلیس لایمن میلر (استاد رشته امور امنیت ملی در مرکز کارشناسی ارشد نیروی دریایی آمریکا) ابرقدرت را کشوری توصیف می‌کند که دارای توانایی لازم برای اثرگذاری در هر نقطه از جهان باشد؛ حتی در برخی مواقع این توانایی‌ها را برای استفاده در چندین منطقه از جهان به‌طور هم‌زمان داشته باشد و قادر به ایجاد یک هژمونی در جهان باشد.
تاریخ و تعریف

در تاریخ نخستین بار در اوایل سال ۱۹۴۵ میلادی در طول جنگ جهانی دوم، کشورهای ایالات متحده آمریکا، اتحاد جماهیر شوروی و امپراتوری بریتانیا ابرقدرت‌های جهان آن روز بودند. در طول جنگ سرد، امپراتوری بریتانیا در بحران سوئز از ارتش مصر شکست خورد و از ابرقدرتی ساقط شد. از این‌رو در ادامه، تنها ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی مسلط به همه امور جهانی بودند و توانایی تأثیر‌گذاری گسترده در جهان را داشتند. در پایان جنگ سرد، اتحاد جماهیر شوروی نیز فروپاشید. کارشناسان سیاسی به این نتیجه رسیدند که ایالات متحده آمریکا با توجه به فروپاشی شوروی و برتری همه‌جانبه آن در اموری مثل نظامی، اقتصادی، علمی و سیاسی این کشور تنها ابرقدرت جهان است.
آمریکا در تمام زمینه‌ها مانند حوزه نظامی، اقتصادی، صنعتی، علمی، فضایی، غذایی، سلامت، سیاسی، آموزش و ورزش با اختلاف بر بقیه کشورهای جهان برتری دارد. اما کشور‌هایی نیز هستند که در عرصه‌های مختلف رقبایی جدی برای آمریکا محسوب می‌شوند. رقیبان قدرتمندی مانند اتحادیه اروپا، بریتانیا، روسیه، چین و ژاپن در حوزه‌های اقتصادی، نظامی، علمی و سیاسی می‌توانند برای آمریکا در آینده مشکل ساز باشند و ابرقدرتی این کشور را به چالش بکشند. با این وجود، کارشناسان بر این عقیده‌اند که هر کدام از این رقیبان فقط در برخی عرصه‌ها می‌توانند با آمریکا رقابت کنند؛ مانند روسیه که فقط در عرصه نظامی می‌تواند با آمریکا رقابت کند یا چین که فعلاً در عرصه اقتصادی رقیب آمریکا است. اما انتظار می‌رود که چین در آینده‌ای نزدیک در حوزه‌های مختلف بتواند با آمریکا رقابت تنگاتنگی داشته باشد.
در مجموع، فعلاً کشور مستقلی نمی‌تواند در تمام معیارها با آمریکا به رقابت بپردازد و این کشورها نیاز به ایجاد پیمان با هم دارند تا بتوانند رقابتی در تمام حوزه‌ها با آمریکا داشته باشند.
مقایسه آماری

| کشور/اتحادیه | جمعیت | مساحت (کیلومتر مربع) | تولید ناخالص داخلی (اسمی)> (میلیون دلار آمریکا) | تولید ناخالص داخلی (اسمی)> سرانه (دلار آمریکا) | تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید)> (میلیون دلار بین‌المللی) | تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید)> سرانه (دلار بین‌المللی) | قدرت نظامی، PIR (عدد کوچکتر؛ قدرتمندتر) | مخارج نظامی (میلیارد دلار بین‌المللی) | شاخص توسعه انسانی | حق وتو |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ایالات متحده آمریکا | ۳۳۴٬۸۳۵٬۰۰۰ | ۹٬۸۳۳٬۵۱۷ | ۲۵٬۰۳۵٬۱۶۴ | ۵۹٬۵۰۱ | ۲۲٬۱۳۵٬۳۲۶ | ۶۳٬۰۵۱ | ۰٫۰۷۱۲ | ۷۷۸ | ۰٫۹۲۶ (خیلی بالا) | دارد |
|  چین | ۱٬۴۱۱٬۷۵۰٬۰۰۰ | ۹٬۵۹۶٬۹۶۲ | ۱۸٬۳۲۱٬۱۹۷ | ۸٬۶۴۳ | ۲۴٬۱۹۵٬۲۲۲ | ۱۷٬۲۰۶ | ۰٫۰۷۲۲ | ۲۵۲ | ۰٫۷۶۱ (بالا) | دارد |
|  اتحادیه اروپا | ۴۵۱٬۰۰۰٬۰۰۰ | ۴٬۳۸۱٬۳۷۶ | ۱۷٬۱۲۷٬۵۳۵ | ۳۸٬۲۵۶ | ۲۲٬۷۷۴٬۱۶۵ | ۴۶٬۸۸۸ | – | ۱۸۶ | ۰٫۹۱۱ (خیلی بالا) | (فرانسه) |
|  هند | ۱٬۴۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ | ۳٬۲۸۷٬۲۶۳ | ۳٬۴۶۸٬۵۶۶ | ۱٬۹۸۳ | ۱۱٬۳۲۵٬۶۶۹ | ۶٬۲۸۴ | ۰٫۱۰۲۵ | ۷۲٫۹ | ۰٫۶۴۵ (متوسط) | ندارد |
|  روسیه | ۱۴۵٬۷۹۵٬۶۱۲ | ۱۷٬۰۹۸٬۲۴۲ | ۲٬۱۳۳٬۰۹۲ | ۱۰٬۶۰۸ | ۴٬۳۴۹٬۴۲۳ | ۲۷٬۳۹۴ | ۰٫۰۷۱۴ | ۶۱٫۷ | ۰٫۸۲۴ (خیلی بالا) | دارد |
ابرقدرت های تاریخ

شاهنشاهی هخامنشی
مقدونیه باستان
شاهنشاهی اشکانی
جمهوری روم
امپراتوری روم
شاهنشاهی ساسانی
امپراتوری بیزانس
خلافت راشدین
خلافت اموی
خلافت عباسی
دودمان تانگ
امپراتوری مغول
شاهنشاهی صفوی
امپراتوری عثمانی
دودمان مینگ
امپراتوری تیموری
امپراتوری اسپانیا
امپراتوری پرتغال
امپراتوری بریتانیا
نخسیتن امپراتوری فرانسه
وضعیت ابرقدرت‌های جهان به همراه مستعمره‌ها و مناطق زیر نفوذشان تا پایان جنگ جهانی دوم:  ایالات متحده آمریکا  اتحاد جماهیر شوروی  امپراتوری بریتانیا
نقشه‌ای از پایگاه‌های نظامی آمریکا در جهان در سال ۲۰۱۶
استونی
تاریخ

گفته شده است که نام استونی از یک قوم باستانی به نام آئستی (Aesti) گرفته شده است. وایکینگ‌ها از سده هفدهم در سواحل استونی مستقر شدند. در سال ۱۲۰۲ استونی در اختیار یکی از گروه‌های شوالیه‌ای مذهبی به نام برادران شمشیر قرار گرفت که مردم استونی را به زور شمشیر مسیحی کردند.
قسمت جنوبی استونی به همراه لتونی امروزی زیر سلطه این گروه باقی‌ماند اما قسمت شمالی در بهار ۱۲۲۴ جزئی از قلمرو پادشاه دانمارک شد ولی در سال ۱۳۴۶ فرمانروایی این قسمت نیز به گروه «برادران شمشیر» واگذار شد.
در این زمان به‌جز شهر «رِوال» (تالین امروزی) که پایتخت بود، ده‌ها دژ نیز در استونی ساخته شد که در کنار آن‌ها به مرور شهرهایی شکل گرفتند. این شهرها به اتحادیه بازرگانی هانزا پیوسته بودند و ساکنان آن‌ها نیز بیشتر از اهالی مناطق شمالی امپراتوری آلمان بودند.