stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ملکه هفت روزه

| ملکهٔ هفت روزه | ملکهٔ هفت روزه |
| --- | --- |
پوستر تبلیغاتی: پوستر تبلیغاتی
هانگول: 7일의 왕비
هانجا: 7日의 王妃
 :  
ژانر: تاریخی عاشقانه سیاسی ملودرام
سازنده: کی‌بی‌اس دراما پروداکشن
نویسنده: چوی جین یونگ
کارگردان: لی جونگ-سوب سونگ جی-وون
کارگردان هنری/ مدیر نوآوری: یو هو-جونگ کیم مین-جون ایم سونگ-هیون
بازیگران: پارک مین یونگ یون وو جین لی دانگ گان
آهنگساز: لی پیل-هو
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۲۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: سونگ جون-هه پارک سونگ-هه مو بو-هیون کیم جو-سوک
تهیه‌کننده‌ها: کیم هه-جونگ جونگ یون-سو
فیلم‌برداری: جونگ هه-گون یون ته-گی
تدوین‌گر: کیم یو-می
دوربین: تک دوربین
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: Monster Union OH!BROTHERS Production
توزیع‌کننده: کی‌بی‌اس
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کی‌بی‌اس۲
فرمت تصویر: 1080i (HDTV)
فرمت صدا: دالبی دیجیتال
انتشار اولیه: ۳۱ مه ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-05-۳۱) – ۳ اوت ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-08-۰۳)
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبگاه: وبگاه
ملکهٔ هفت روزه (به انگلیسی: Queen for Seven Days) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۷ است که پارک مین یونگ، یون وو جین و لی دانگ گان در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. این سریال از ۳۱ مه تا ۳ اوت ۲۰۱۷، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) برای ۲۰ قسمت از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
خلاصهٔ داستان

این مجموعه براساس یک افسانهٔ غم‌انگیز در سلسله چوسان ساخته شده‌است. داستان از زمان سلطنت یون‌سانگون دهمین پادشاه چوسان شروع می‌شود. پادشاه یون‌سانگون و برادرش شاهزاده یی یوک با هم اختلاف زیادی دارند. یون‌سانگون دنبال راهی برای کشتن برادرش است زیرا پدرش هنگام مرگ به او می‌گوید که زمانی که یی یوک بزرگ شد از مقامش به نفع او کناره‌گیری کند. مادر پادشاه یون‌سانگون ملکهٔ خلع‌شده یون بود که به خاطر حسادت به بانوان قصر از مقامش عزل و سپس کشته شد. پادشاه به مادر یی یوک ملکه جونگ‌هیون بیشتر از مادر یون‌سانگون توجه داشت و به خاطر همین یون‌سانگون از برادرش تنفر دارد در این میان شین چه-کیونگ که دختر نخست‌وزیر شین سو-گیون است وارد ماجرا می‌شود چه-کیونگ دختری زیبا و ساده است که به دنبال عشق و محبت واقعی است پادشاه و برادرش یی یوک هر دو طی اتفاقاتی عاشق چه-کیونگ می‌شوند ولی چه-کیونگ عاشق شاهزاده یی یوک است و همین مسئله درگیری بین دو برادر را بیشتر می‌سازد و…
بازیگران > شخصیت‌های اصلی

پارک مین یونگ درنقش شین چه-کیونگ که بعدها به عنوان ملکه دان‌گیونگ شناخته شد.
پارک شی اون درنقش جوانی شین چه-کیونگ
یون وو جین درنقش یی یوک، شاهزادهٔ‌ بزرگ جین‌سونگ/ناک چون، بعدها پادشاه چونگ‌جونگ
بک سونگ هوان درنقش جوانی یی یوک
چوی جونگ هو درنقش کودکی یی یوک
لی دانگ گان درنقش ولیعهد یی یونگ، پادشاه یون‌سانگون
آن دو گیو درنقش جوانی ولیعهد یی یونگ
لی سونگ وو درنقش کودکی ولیعهد یی یونگ
بازیگران > شخصیت‌های فرعی

خانواده سلطنتی
دو جی وون درنقش ملکه‌مادر جاسون، مادر یی یوک
سونگ جی این درنقش ملکه شین، همسر یی یونگ و عمه‌ی چه-کیونگ
سون یون سو در نقش جانگ نوک-سو، همسر سلطنتی سوک-یونگ از قبیله هیونگ‌دوک جانگ، مورد علاقه ترین صیغه‌ی یی یونگ و همچنین مورد اعتماد او.
وزیران
جانگ هیون سونگ درنقش شین سو-گیون، برادر بزرگتر ملکه شین و پدر چه-کیونگ
کانگ شیل ایل درنقش ایم سا-هونگ، معتمد نزدیک یی یونگ
پارک وون سانگ درنقش پارک وون-جونگ،  دایی میونگ-هه
یو هیونگ کوان درنقش یو سون-جونگ
یو سونگ بونگ درنقش یو جا-کوانگ
لی هوا ریونگ درنقش سونگ هی-آن
دیگر بازیگران
کانگ کی یونگ درنقش جو کوانگ-اوه، دوست یی یوک
جونگ یو آن درنقش جوانی جو کوانگ-اوه
کیم مین هو درنقش باک سوک-هی، دوست یی یوک
جو بیونگ کیو درنقش جوانی باک سوک-هی
هوانگ چان سونگ درنقش سو-نو، محافظ شخصی و دوست یی یوک
چوی مین یانگ درنقش جوانی سو-نو
گو بو گیول درنقش یون میونگ-هه، خواهرزاده پارک وون-جونگ و بعدها به عنوان ملکه جانگ‌گیونگ شناخته شد.
پارک سو یون درنقش جوانی یون میونگ-هه
کیم جونگ یونگ درنقش بانو کوون، همسر شین سو-گیون و مادر چه-کیونگ
یوم هی ران درنقش پرستار چه-کیونگ
یو مین کیو درنقش کی ریونگ، محافظ شخصی یی یونگ
چوی سونگ کیونگ درنقش خواجه کیم
پارک یونگ جین درنقش خواجه سونگ
کیم کی چون درنقش ماک-گی، پدر سو-نو. یک کارمند سابق در زمان مرگ پادشاه سونگ‌جونگ
یون این جو درنقش بانو چوی، ندیمه ملکه‌مادر
سایر بازیگران
کیم جونگ هاک درنقش پادشاه سونگ‌جونگ، پادشاه قبلی (فلش‌بک)
وو هی جین درنقش ملکهٔ خلع‌شده یون، مادر یون‌سانگون (فلش‌بک)
لی جه وو درنقش یک فرمانده سلطنتی
جین هیون کوانگ درنقش دروازه‌بان
پارک جه کیون درنقش یک محافظ جنگ‌جو
یون جونگ وون درنقش دائه میونگ
هیو سونگ ته درنقش یک شمن
کیم یونگ سون
سونگ کیونگ هوا
ایم جونگ اوک
جون سونگ ایل
چوی هی دو
تولید

در مارس ۲۰۱۷، اعلام شد که پارک مین یونگ با کارگردان لی جونگ-ساب در سریال ملکه هفت روزه دوباره همکاری خواهد کرد. آنها قبلاً در افتخار جین (۲۰۱۱) و هیلر (۲۰۱۴–۲۰۱۵) با هم کار کرده بودند.
این اولین تولید Monster Union، شرکت محتوای مستقلی است که توسط کی‌بی‌اس در ژوئیهٔ ۲۰۱۶ راه اندازی شد.
اولین فیلمنامه خوانی این درام در ۷ آوریل ۲۰۱۷ در یئوویدو، شهر سئول انجام شد.
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | جایزه | دسته‌بندی | گیرنده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | سی و یکمین جوایز دراما کی‌بی‌اس | جایزه برتر، بهترین بازیگر نقش اول درام | لی دانگ گان | برنده |
| ۲۰۱۷ | سی و یکمین جوایز دراما کی‌بی‌اس | جایزه برتر، بهترین بازیگر زن درام | پارک مین یونگ | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | سی و یکمین جوایز دراما کی‌بی‌اس | بهترین بازیگر جوان مرد | بک سونگ-هوان | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | سی و یکمین جوایز دراما کی‌بی‌اس | بهترین بازیگر جوان زن | پارک شی-اون | نامزدشده |
:
مرکز شهر سلجوقی و دیالمه

| مرکز شهر سلجوقی و دیالمه | مرکز شهر سلجوقی و دیالمه |
| --- | --- |
نام: مرکز شهر سلجوقی و دیالمه
کشور: ایران
استان: استان تهران
شهرستان: شهرستان ری
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: شهر تاریخی
دیرینگی: دوره سلجوقیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره سلجوقیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۵
تاریخ ثبت ملی: ۳۱ تیر ۱۳۱۳
مرکز شهر سلجوقی و دیالمه مربوط به دوره سلجوقیان است و در شرق جاده ورامین، شمال شرقی شهر ری واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۱ تیر ۱۳۱۳ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بهاءالدین ولد

با بهاء ولد اشتباه نشود.
| محمد بن حسین خطیبی بکری | محمد بن حسین خطیبی بکری |
| --- | --- |
خانقاه بهاءالدین پدر مولانا جلال‌الدین محمد بلخی: خانقاه بهاءالدین پدر مولانا جلال‌الدین محمد بلخی
زادهٔ: ۵۴۳ قمری
درگذشت: ۶۲۸ قمری قونیه
عنوان: بهاءالدین ولد سلطان العلما
دوره: خوارزمشاهیان
همسر: مومنه خاتون
فرزندان: مولانا جلال‌الدین بلخی
والدین: حسین خطیبی‌بکری (پدر)   ملکه خاتون (مادر)
بهاءُالدّین وَلَد، محمد بن حسین خطیبی بکری (۵۴۳–۶۲۸ق/۱۱۴۸–۱۲۳۱م)، معروف به بهاء ولد، سلطان‌العلما، عارف، واعظ، از مشایخ تصوف و گفته می‌شود که پدر مولانا جلال‌الدین بلخی است. بهاءالدین تا مدت‌ها فقط پدر جلال‌الدین بلخی شناخته می‌شد. اخبار مربوط به او از طریق ولدنامه یا ابتدانامه سلطان ولد، رساله سپهسالار به قلم فریدون بن احمد سپهسالار و شرح حال مبسوط مولانا، مناقب العارفین به دست ما رسیده‌است. هنگامی که بدیع‌الزمان فروزانفر در شرح انتقادی زندگی و آثار مولانا، در بارهٔ پدر مولوی وارد سخن شد و به توصیف مختصر تنها اثرش، معارف نیز پرداخت، افق تازه‌ای در تحقیقات مربوط به بهاء ولد گشوده شد.
بهاء ولد از مشایخ صوفیه ماوراءالنهر و از شاگردان نجم‌الدین کبری بود. وی به دلیل اختلاف با سلطان محمد خوارزمشاه، همراه با خانواده و شماری از یارانش در حوالی سال‌های ۶۰۹–۶۱۰ از مشرق بیرون آمد و در غرب به آسیای صغیر پناه برد. وی در سخنانی که در روزهای آخر ایراد کرد، گفت که به خاطر حملهٔ مغولان منطقه را ترک می‌کند. بهاء ولد مریدان بسیاری داشت و زمانی که حرکت کرد، سیصد شتر کتاب‌های نفیس و اسباب خانهٔ او و اطرافیانش را حمل می‌کردند. او ابتدا به بغداد و سپس به مکه رفت و سرانجام به دعوت یکی از سلاطین سلجوقی آسیای صغیر، در قونیه سکنی گزید تا آن که به سال ۶۲۸ یا ۶۳۱ درگذشت.
محل تولد

این امکان وجود دارد که محل تولد بهاء حومهٔ دور یا نزدیک بلخ بوده باشد. اگر بهاء در بلخ یا جنوب جیحون زاده و بزرگ شده باشد، پس کودکی‌اش را در قلمرو سلجوقیان گذرانده‌است. بهاء در شرق وخش می‌زیست و در آنجا خانه‌ای هم داشت (معارف، جلد ۲، ص ۱۴۲، س ۴). این شهر یا ناحیه را در دوران غوریان ملک یا سلطان مورد هجوم قرار داد.
تدریس

بهاء ولد در خراسان و در خطهٔ بلخ به وعظ و درس می‌پرداخت و موعظه‌های او با اندیشه‌ها و کلمات صوفیان آمیخته بوده‌است. بهاء ولد شیوهٔ تحقیق حکما و فلاسفه و نیز علوم اهل مدرسه را راه وصول به حقیقت نمی‌دیده‌است و اختلاف او را با فلاسفه و متکلمان آن زمان می‌توان در اشارتی که در معارف به فخرالدین رازی، متکلم سدهٔ ششم کرده‌است، ملاحظه کرد.
پیش از حملهٔ مغول

اندکی پیش از حملهٔ مغول به آن نواحی و به سبب آزردگی از مردم بلخ و پادشاه وقت، صلاح کار خود را در آن دید که از خراسان دور شود و بدین سبب به عزم سفر مکه از بلخ بیرون شد. بهاء ولد و همراهانش رهسپار بغداد شدند و بهاء ولد از آنجا راهی مکه شد. بهاء ولد از مکه به شام رفت، ولی مدت اقامت او در شام به‌درستی معلوم نیست. آن چه از منابع معتبر برمی‌آید، صرف‌نظر از مبالغه‌گویی‌های مناقب‌نویسان، بهاءالدین ولد در لارنده اعزاز و احترام نواب و وابستگان دربار سلطان علاءالدین کیقباد سلجوقی (۶۱۷–۶۳۴ ق) را برانگیخت. سرانجام بهاء ولد در ۶۲۶ ق به شهر قونیه رفت. دو سال پس از ورود به این شهر در ۸۵ سالگی وفات یافت. مجموعهٔ مواعظ او با عنوان معارف، شامل مباحثی است در توحید، اسماء و صفات الهی و دیگر موضوعات مربوط به کلام و تصوف اسلامی و نیز نکاتی در تفسیر قرآن، البته با تعبیراتی شاعرانه و الفاظی دل‌نشین. مولوی در محاورات خویش غالباً از این کتاب به تعبیر «فواید والد» یاد می‌کند و تأثیر مضامین و مطالب معارف در آثار مولوی مشهود است. مولوی در مثنوی و نیز در غزلیات خود از معانی این کتاب اقتباس بسیار کرده‌است.
در گفتار و اندیشه

بها در گفتار و اندیشه مثل پسرش مولانا ابن‌الوقت است. چنان‌که معروف است مولانا مثنوی خود را در نشست‌های پی‌درپی به شاگرد جوانش حسام‌الدین چلبی املا می‌کرده و او می‌نوشته‌است.
مهاجرت

بنابر آنچه گفته شد مهاجرت بهاء از بلخ در گیراگیر هجوم مغول به مملکت خوارزمشاه یعنی حدود سال ۶۱۶ بوده‌است، که یک سال بعد بلخ به دست مغولان افتاد؛ و ورود بهاء به قونیه را ۶۱۷ ذکر کرده‌اند. سلطان علاءالدین، از بهاء کرامت‌ها دیده و از وعظ او حیران شده بود و پیوسته با خواص و نزدیکان خویش مولانا را می‌ستود و می‌گفت که بهاء به حقیقت ولی خداست.
آوازهٔ کرامات بهاء همه جا پیچید و بعضی حکما و علما مانند فخر رازی و قاضی زین خوارزمی و رشید قبائی و… در حق وی سخن‌ها گفتند و خاطر پادشاه را از وی مکدر کردند. در تاریخ ۶۰۵، بهاء بر سر منبر دائماً فخر رازی و خوارزمشاه را مبدع خطاب می‌کرد. علما در تحریک پادشاه جهد کردند که بهاءالدین ولد تمامی خلق را متوجه خود کرده‌است و برای ما و شما اعتباری قائل نیست. خوارزمشاه قاصدی فرستاد که حضرت سلطان العلماء بلخ را قبول کند و دستوری دهد تا به اقلیم دیگر رویم که دو پادشاه در یک اقلیم نگنجد. بهاءالدین جواب داد که ملک دنیا را اعتباری نیست، ما سفر کنیم. پس از چندی بهاء از بلخ به بغداد رفت و در آنجا بود که با شیخ شهاب‌الدین سهروردی دیدار نمود؛ و از راه کوفه به کعبه رفت و پس از زیارت کعبه به دمشق رسید. اهل شام خواهان نگاه داشتن وی بودند ولی بهاء نپذیرفت و از دمشق به روم رفت و در شهر لارنده از توابع قونیه چند سال اقامت نمود. جامی در نفحات الانس شرحی راجع به مسافرت‌های بهاء ولد بعد از مهاجرت از بلخ نوشته‌است که این قسمتش از حقیقت دور نمی‌نماید. می‌گوید بهاء هفت سال در شهر لارنده بود و همان‌جا مولانا جلال‌الدین در ۱۸ سالگی کدخدا شد و سلطان ولد (پسر مولانا) در ۶۲۳ تولد یافت؛ و بعد از آن سلطان ایشان را از لارنده به قونیه استدعا کرد و بهاءالدین آن جا به جوار رحمت حق پیوست؛ بنابراین در دو روایت معلوم می‌شود که مولانای بزرگ در سال ۶۲۳ که تولد سلطان ولد است در شهر لارنده از توابع قونیه بوده‌است. پس اگر این روایت‌ها را درست بدانیم باید بگوییم بهاءالدین پس از مهاجرت از بلخ و سفر مکه به روم آمده و چند سال در لارنده و دو سال آخر عمر خود را در خود قونیه به سر برده‌است.
بهاء ولد و خوارزمشاه

بهاء ولد چند جا از خوارزمشاه یاد می‌کند، اما پی بردن به ترتیب تاریخی دقیق اظهارات او ناممکن است. این موضوع در مورد همهٔ اشخاصی که در نسخهٔ قدیم قونیه ذکری از آنان رفته، صدق می‌کند. سلطان ولد نارضایتی بهاء ولد از خوارزمشاه و همچنین مردم بلخ را تأیید کرده‌است. سلطان ولد چنان توضیح می‌دهد که خدا خود به بهاء توصیه کرد که شهر را ترک کند زیرا او قصد دارد شهر را نابود کند.
شرح حال نویسان همواره نشان بهاء را در بلخ می‌جویند، ولی اشارات یادداشتهای او برعکس، تنها از وخش نشان می‌دهد! تردیدی نیست که سکونت او در وخش بوده‌است. او در وخش همیشه احساس رضایت نمی‌کرد بلکه غالباً خود را وانهاده و گمنام در گوشه‌ای پرت افتاده می‌دید. بهاء در یادداشتی که مربوط به شرایط بحرانی اواخر کار است به سفر فکر می‌کند. باید گفت آنچه که برای بهاء ماندن را سخت می‌کرده نه نارضایتی از محیط یا بی اعتنایی دیدن از آن بلکه پیش‌بینی این خطر بوده که نفوذ عظیم و محبوبیت فوق‌العاده اش، عکس العملی در قدرتمندان برانگیزد. بهاء از وخش به بلخ رفت، اما پیش از آنکه مغول‌ها باخ را تصرف کنند به سوی بغداد خارج از قلمرو قدرت خوارزمشاه و چنگیز خان قرار داشت حرکت کرد. به گفتهٔ سلطان ولد، این سفر حدود ده سال طول کشید.
بهاء ولد در خانواده

در مقدمهٔ مثنوی خود می‌نویسد، مادر بهاء الدین ولد دختر پادشاه خوارزم بود و ملکه خاتون نام داشت. مادر بهاء در آن وقت که قسمت اعظم یادداشتهای او تحریر شده، زنی سالخورده بوده‌است. بهاء مادر خود را نه بانویی متشخص بلکه پیرزنی بددهن توصیف می‌کند؛ ولی از آن روی که همگی زیر یک سقف زندگی می‌کردند، او احتمالاً می‌کوشیده که با پیرزن کنار بیاید. مادرش گاه هنگام تفکر و نوشتن با طرح مشکلاتی که بهاء باید رفع می‌کرده یا بیان مطالبی که باید او بدان گوش می‌سپرده، مزاحم او می‌شده‌است. او زنی زود خشم بوده‌است. یک بار عصبانیت او بر سر مطربانی بوده که چنگ می‌نواخته‌اند. اما بهاء موسیقی را موهبتی الهی می‌دانست که موافق سرشت بشر است.
بهاء ولد در اجتماع > بهاء در وخش و حومهٔ آن

– اگر بلخ را بنا به احتیاط کنار بگذاریم – کاملاً مورد احترام بود. برای او مهم بود که پیوسته به کمالات خود بیفزاید و به خاطر تسلط خود در کارش سرشناس هم باشد. در عین حال او احساس می‌کرد که اخلاقیات خود را بدین گونه در معرض خطرات معینی قرار داده‌است. بهاء به این موضوع فکر می‌کرد که چگونه باید با مضراتی که از طریق نامجویی ممکن بود در روحش ایجاد شود مواجه گردد و به اندیشه‌هایی دست یافت که معمولاً معروف صوفیه و بخصوص ملامتیه‌است. اجتماعی که در آن بهاء می‌زیست به هیچ رو یک دست و یکسان نبود. او از سویی مورد موافقت و بزرگداشت قرار می‌گرفت و وجودش به عنوان کسی که درس می‌گوید و به مردم یاری می‌رساند با ارزش تلقی می‌شد و از سوی دیگر به عنوان استادی نامحبوب از بی حرمتی خاموشانه‌ای در محیط اطرافش رنج می‌برد. بی حرمتی ای که آن را برای حفظ ظاهر پوشیده می‌داشتند و همچنین از مقاومتهایی که علیهش وجود داشت، در رنج بود.
بهاء ولد در اجتماع > بهاء در مقام معلم و مدرس

بهاء غالباً دربارهٔ قوم و نیز گاه دربارهٔ مریدانی سخن می‌گوید که با ایشان سر و کار داشته‌است.
اشتغال او به دانش میان دو جنبه در نوسان بود. یک بار چنین اندیشید که باید معلومات فراوانی برای استفادهٔ خود و شنوندگانش گرد آورد. از صرف و نحو و لغت گرفته تا اصول فقه و غیر آن ولی بعد با این دید به نظم خود بازگشت که یک استغراق صرفاً شغلی، بی ذوق و بی‌مزه‌است و بهاء آن را در برابر تعظیم الله و شفقت بر خلق قرار داد. یک بار دیگر که از ذکر زیاد دلتنگ شده بود، با خود گفت: به خوارزم می‌روم تا نزد عماد الدین طب آموزم تا مزه‌ای از جهان بیابم به سبب طب، و سپس با خود گفت که مزه‌ای از جهان و نعمت‌الله خواهد یافت و به خاطر آن دوباره خدا را شکرگزار تواند بود.
بهاء ولد فقط عالم نبود و شاید نتوان او را عالم بزرگی هم دانست. گر چه در معارف یادداشتهایی دربارهٔ موضوعات فقهی و غیره هست و این مطالب در وهلهٔ اول به زبان عربی نوشته شده، ولی قوی‌ترین شناخت حقیقت دینی و تجربهٔ دینی در قلب او قرار دارد. نه فقط افرادی که می‌خواستند دربارهٔ فقه اسلامی و مقررات اسلامی حکمی را بدانند به او مراجعه می‌کردند بلکه کسانی هم در شمار مراجعان او بودند که می‌خواستند زندگی معنوی خود را به سوی خدا جهت بخشند. گاه به جایی می‌رسید که نزدیک بود تمامی آنچه را که او را از تعمیق احساس و مراقبت از عشق خود به الله بازمی‌داشت، قربانی کند.
آیا بهاء صوفی است؟

سه استدلال می‌تواند بیانگر صوفی بودن بها باشد.
دلیل اول: بیان این مسئله که گویا بهاء ولد شاگرد نجم الدین کبری بوده‌است؛ و این مسئله که پدر بهاء، او را در حلقهٔ صوفیه داخل کرده‌است.
دلیل دوم: وجود شاگردش برهان الدین محقق ترمذی است و این استدلال اخیر حقانیت خاصی هم دارد. زیرا همین جاست که بلافاصله دو میدان عمل مد نظر قرار می‌گیرد. در اینجا هر دو ساحت بهاء در وجود دو تن از شاگردانش با هم رو به رو می‌شوند: در پسر بهاء جلال الدین که تا زمان مرگ پدرش تنها لوازم علم ظاهری را جمع‌آوری کرده بود، و در محقق که در کنار استاد خود آشکارا فقط از کسب معرفت درونی و عرفانی بهره‌مند گشته بود. محقق یک سال پس از فوت بهاء به قونیه آمد و احتمالاً در آنجا پسر ۲۵ سالهٔ بهاء، جلال الدین را با پیش کشیدن معارف بهاء که به قولی آن را هزار بار با او دوره کرده‌است، برای نخستین بار به طرف عرفان هدایت کرده باشد. این کار تا زمان فوت محقق یعنی نه سال ادامه یافت. بدین ترتیب گویا تجسم دوبارهٔ سرشت دوگانهٔ بهاء در پسرش جلال الدین اول بار از طریق یک مرحلهٔ میانی صورت گرفته باشد. محقق ابتدا نحوهٔ ورود به عرفان و از طریق آن، روح عرفانی پدرش را با او در میان گذاشته‌است. در ضمن این مطلب باید گفته شود که برای دلیل اول هیچ تکیه گاه محکمی نیست، می‌توانیم این استدلال را به حال خود بگذاریم.
دلیل سوم: بهاء جبه بر تن می‌کرده، ولی ممکن است همان بالا پوش بلند باشد که مردم دیگر هم از پوشیدن آن ابایی نداشتند.
شجره نامه

بهاءالدین محمد ولد پسر حسین بلخی معروف به مولانای بزرگ سلطان العلما لقب داشت و از بزرگان علما، و اقطاب صوفیهٔ خراسان شمرده می‌شد و رشتهٔ طریقت و خرقهٔ ولایتش چنان‌که مشهور است به امام محمد غزالی می‌پیوست. پدر بر پدر از مردم بلخ و ساکن آن دیار بودند، جملهٔ اجدادش از مشایخ و بزرگان آن دیار بودند.
دربارهٔ بهاءالدین

در فتوی و تقوی مثل و مانند نداشت. بها در حدود ۶۱۶ هجری از بلخ کوچ کرد و پس از سفر حج و گردش دیار در قونیه از بلاد روم اقامت فرمود. سلطان علاء الدین کیقباد سلجوقی به وی بی اندازه ارادت می‌ورزید.
مردم قونیه از زن و مرد و پیر و جوان به وی ارادت داشتند، به حدی که سلطان علاء الدین مرید وی گردید تا حدی که در بیماری بهاء نذر کرده بود و می‌گفت اگر بهاء بهبودی یافت پادشاهی را به وی واگذار خواهم کرد و بهاء می‌فرمود اگر این مرد راست می‌گوید به یقین وقت رحلتم رسیده‌است چرا که جمع سلطنت ظاهر و باطن در یک تن به صلاح نیست.
وفات

بها در قونیه به بستر بیماری افتاد و روز جمعه ربیع الآخر ۶۲۸ در همان‌جا درگذشت.
اگر وفات بهاء را ۶۲۸ بدانیم این دو سال ظاهراً نه با اقامت بهاء در قونیه و نه با مدت ارادت سلطان علاء الدین به بهاء مطابقت دارد. زیرا بهاء در بلخ که بود خبر هجوم تاتار به وی رسید؛ که بهاء از بلخ به مکه سفر کرد و از حجاز به روم رفت و در قونیه اقامت جست و مردم به زیارتش شتافتند و به وی ارادت پیدا کردند؛ بنابراین میان مهاجرت از بلخ تا آمدن به قونیه ده سال طول نکشیده که در ۶۲۶ به قونیه آمده باشد و پس از دو سال در ۶۲۸ فوت شده باشد.
اگر بخواهیم این مسئله را بپذیریم که وی بعد از دو سال اقامت در قونیه فوت کرده، پس باید بگوئیم وفات بهاء در ۶۱۸–۶۱۹ واقع شده نه در ۶۲۸، اما ولد (پسر مولانا جلال الدین) در گفتارهای خود ۶۲۸ را سال وفات بهاء ذکر کرده‌است.
پس از وفات

مردم قونیه پس از فوت بها در عزای او رستخیز به پا کردند، سلطان علاء الدین در سوگ بها بود و عزاداری کرد و یک هفته در مسجد جامعه خوان نهاد و به فقرا بخشش کرد.
خانگاه بهاءالدین ولد، در بیست کیلومتری شهر مزارشریف واقع شده‌است.
در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵ اعلام شد نهاد همکاری و هماهنگی ترکی (تیکا) قرار است خانقاه بهاءالدین پدر مولانا جلال‌الدین محمد بلخی را بازسازی کند.
بازنده آمریکایی

| بازنده آمریکایی | بازنده آمریکایی |
| --- | --- |
کارگردان: اندرو اروین جان اروین
تهیه‌کننده: کوین داونز اندرو اروین جان اروین
نویسنده:  دیوید آرون کوهن  جان اروین  جان گان 
بازیگران: زکری لی‌وای آنا پاکوین دنیس کواید
موسیقی: جان دبنی
فیلم‌بردار: کریستوفر کیملین
تدوین‌گر: اندرو اروین شان آلبرتسون
توزیع‌کننده: لاینزگیت
تاریخ‌های انتشار: ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲۵ میلیون رلار
فروش گیشه: ۲۶٫۵ میلیون دلار
بازنده آمریکایی (به انگلیسی: American Underdog) یک فیلم زندگی‌نامه‌ای و ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی اندرو و جون اروین است. داستان فیلم دربارهٔ کورت وارنر، فوتبالیست آمریکایی می‌باشد. بازیگران اصلی فیلم زکری لی‌وای، آنا پاکوین، دنیس کواید و ویرجینیا مادسن می‌باشند. این فیلم در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ توسط کمپانی لاینزگیت منتشر شد.
داستان

این فیلم داستان ستاره فوتبال آمریکایی، کورت وارنر، را روایت می‌کند. او کار خود را از شغلی پیش پا افتاده در یک سوپر مارکت آغاز کرد و به …
تولید

فیلمبرداری در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۶ مارس به پایان می‌رسد. این فیلم در آتلانتا و اکلاهما سیتی تصویربرداری شد.
انتشار فیلم

این فیلم در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ اکران شد. پیش از این قرار بود در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۲۰ اکران شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید ۱۹ به تعویق افتاد.
مرکز طراحی دانمارک

بلاکس (BLOX) در کپنهاگ، خانهٔ مرکز طراحی دانمارکی
مرکز طراحی دانمارک (به انگلیسی: Danish Design Center) (اختصاری DDC) مرکز ملی طراحی دانمارک است. این سازمان در سال ۱۹۷۸ میلادی تأسیس شد و یک سازمان نیمه دولتی زیر نظر وزارت تجارت، صنعت و امور مالی دانمارک است. نقش دی‌دی‌سی (DDC) ترویج استفاده از طراحی در تجارت و صنعت، کمک به حرفه‌ای شدن صنعت طراحی و مستندسازی، ترویج و برندسازی طراحی دانمارکی در دانمارک و خارج از کشور است.
مرکز طراحی دانمارکی ریشه در تاریخ طراحی دانمارک و ارزش‌های طراحی دانمارکی دارد، اما به سمت آینده گرایش دارد. مأموریت رسمی «استفاده از طراحی به عنوان یک عامل ایجاد تحول» است و این مرکز در پنج زمینه سازماندهی شده‌ است: شهرهای طراحی، سلامت آینده، راه‌اندازی شرکت‌های نوآفرین طراحی، منابع طراحی و کسب‌و‌کارهای آینده.
مرکز طراحی دانمارکی در بلاکس، مرکز طراحی، معماری و نوآوری شهری در کپنهاگ واقع شده‌ است و مدیر عامل آن کریستین باسون است.
مرگ دولت

مرگ دولت، احتضار دولت، یا زوال دولت(انگلیسی: Withering away of the state) مفهومی در فلسفهٔ مارکسیسم است و به تحقق آرمان‌های سوسیالیسم اشاره دارد که در جریان آن سازمان اجتماعی دولت بی‌اهمیت می‌شود و زوال می‌یابد و جامعه می‌تواند بدون دولت و اجرای اجباری قوانین خودش را مدیریت کند.
عبارت مرگ دولت را نخستین بار فردریش انگلس در بخش ۳ از فصل دوم آنتی دورینگ به کار برد.
... از آن به بعد ‍ تکامل تولید، وجود طبقات اجتماعی را به امری غیر تاریخی تبدیل می‌کند. به نسبتی که هرج ‍ و مرج تولیدی رنگ می‌بازد، اتوریته سیاسی دولت نیز می‌میرد. (به آلمانی: schläft ein)[تحت‌اللفظی: بخواب می‌رود]. حکومت جای خود را به مدیریت می‌دهد. دولت برانداخته نمی‌شود، خودش زوال می‌یابد.
او همچنین در منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت به عنوان نتیجهٔ پایانی می‌نویسد:
ما اکنون به سرعت به مرحله ای از تکامل تولید می‌رسیم که در آن وجود این طبقات نه تنها ‍ ضرورت خود را از دست خواهد داد، بلکه به مانع مستقیم تولید تبدیل می‌شود. طبقات با همان ‍ ناگزیری که در مرحله پیشتر پدید آمدند، سقوط خواهند کرد. به موازات آن‌ها دولت ناگزیر سقوط ‍ خواهد کرد. جامعه‌ای که تولید را بر پایه اجتماع آزاد و برابر تولیدکنندگان ‍ سازمان می‌دهد، تمام ماشین دولتی را به آن جا خواهد فرستاد که بدان تعلق دارد: موزهٔ آثار ‍ عتیقه، کنار چرخ نخریسی و تبر برنزی.
ذوالفقار امید

| ذوالفقار خان امید> اطلاعات شخصی | ذوالفقار خان امید> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ذوالفقار خان امید {{سال تولد و سن (۱۹۷۸) میرامور - دایکندی، افغانستان
ذوالفقار امید: ذوالفقار امید
حزب سیاسی: کار و توسعه
تحصیلات: ماستر روابط بین الملل
وبگاه: صفحه رسمی فیسبوک ذوالفقار امید
ذوالفقار امید یکی از رهبران جنبش روشنایی و رییس حزب کار و توسعه می‌باشد.: ذوالفقار امید یکی از رهبران جنبش روشنایی و رییس حزب کار و توسعه می‌باشد.
ذوالفقار خان امید ( Zulfiqar Khan Omid ),  (زاده ۱۹۷۸ ولسوالی میرامور- ولایت دایکندی) سیاستمدار افغانستانی و از قومیت هزاره است. او رهبر حزب کار و توسعه افغانستان و یکی از رهبران جنبش روشنایی است.
زندگی‌نامه

ذوالفقار امید در ۱۹۷۸ در ولسوالی میرامور ولایت دایکندی متولد شد و در دوران کودکی به پاکستان مهاجرت و تحصیلات دوره متوسطه خود را در مدرسه بلال در کویته پاکستان و دوران لیسه را در لیسه عالی نور به پایان رساند. پس از آن وارد دانشگاه شد و تحصیلات عالی خود را در رشته جامعه‌شناسی و فلسفه در مقطع لیسانس از دانشگاه کابل و در رشته روابط بین‌الملل در مقطع ماستر/کارشناسی ارشد از دانشگاه کاتب به اتمام رساند.
پس از بازگشت به افغانستان در فعالیت‌های فرهنگی شرکت کرد و در سال ۱۳۸۳ حزب کار و توسعه را تأسیس کرد.
انتخابات مجلس ۱۳۹۷

ذوالفقار امید در انتخابات مجلس ۱۳۹۷ از طرف مردم کابل خود را نامزد حضور در پارلمان هفدهم کرد.
انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸

ذوالفقار امید به همراه بصیر سالنگی به عنوان معاونین شیدا محمد ابدالی برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ ثبت نام کردند.
جنبش روشنایی

ذوالفقار امید یکی از اعضای ارشد شورای عالی جنبش روشنایی است و در تظاهرات دوم اسد بر اثر انفجار زخمی شد. در این حمله پای چپ او شکسته و به پای راستش نیز ترکش اصابت کرد.
دیگر فعالیت‌ها

عضو شورای عالی یکی از رهبران جنبش روشنایی
رهبر حزب کار و توسعه
مؤسس انجمن قلم (افق).
یکی از مؤسسین، مؤسسه همبستگی ملی جوانان (۱۹۹۸).
مؤسس موسسه ی جامعهٔ آسایش افق.
همکار با یوناما.
همکاری با یونیسف در خصوص آموزش فرهنگ و رسوم مردم افغانستان.
سال 2005 شرکت در انتخابات ریاست جمهوری
رییس روابط بین الملل در اداره امور ریاست جمهوری
یکی از اعضای رهبری جنبش تبسم
سال ۲۰۱۸ کاندید انتخابات پارلمانی کابل
سال ۲۰۱۹ اربعنوان معاون کاندید در انتخابات ریاست جمهوری
آنی ای

| آنی ای | آنی ای |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: وو جینگ یی
زادهٔ: ۴ مارس ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) تایپه، تایوان
پیشه(ها): خواننده، بازیگر
همسر(ها): هارلم یو (۲۰۰۰–۲۰۰۹) چین هائو (ازدواج ۲۰۱۵)
فرزندان: ۲
آنی ای (ژاپنی: Inō Shizuka؛ زادهٔ ۴ مارس ۱۹۶۹) یک خواننده، و هنرپیشه اهل تایوان است.