اندرو ام. گلیسون
زندگی‌نامه

گلیسون در فرنزو، کالیفرنیا به عنوان سومین فرزند خانواده به‌دنیا آمد؛ پدرش هنری گلیسون یک گیاه‌شناس و عضو «جامعه می‌فلاور» و مادرش دختر شراب‌ساز سوئیسی-آمریکایی «اندرو ماتی» بود. برادر بزرگ‌تر وی «هنری جونیور» زبان‌شناس شد. وی در برانکس‌ویل نیویورک بزرگ شد، جاییکه پدرش مسئول باغ گیاهی نیویورک بود.
گلیسون پس از این‌که برای مدت کوتاهی به مدرسه برکلی (برکلی، کالیفرنیا) رفت، از مدرسه روزولت در یانکرز فارغ‌التحصیل و برنده بورسیه تحصیلی به دانشگاه ییل گردید. هرچند آموزش‌های ریاضی گلیسون تنها به دانش خودآموخته اندک در مورد حسابان محدود می‌شد، اما ریاضی‌دان ویلیام ریموند لانگلی از وی اکیداً درخواست کرد تا رشته مکانیک که برای دانشجویان سال اول بود، را امتحان کند.
سپس من حسابان سال اول و حسابان سال دوم را یادگرفتم و بعد به مشاور یک سمت محوطه کهنه دانشگاه مبدل شدم… من معمولاً تکالیف تمامی بخش‌های دانشجویان (حسابان سال اول) را انجام می‌دادم. من با حل نمودن سوالات حسابان ابتدایی خیلی تجربه پیدا کردم. فکر می‌کنم هیچ سؤالی نیست – انواع سوال‌هایی با حقیقت کاذب که به دانشجویان سال اول و دوم داده می‌شود – که من ندیده باشم.
یک ماه بعد وی در کلاس معادلات دیفرانسیل («غالباً متشکل از دانشجویان سال بالایی») ثبت نام کرد. زمانی که «اینار هیل» به‌طور موقتی جایگزین مدرس کادری شد، گلیسون سبک تدریس هیل را «به‌طور باورنکردنی متفاوت» یافت… وی دیدی نسبت به ریاضی داشت که کاملاً متفاوت بود… آموزش هیل برای من یک تجربه بسیار مهم بود. از این‌رو، پس از آن من آموزش‌های زیادی از هیل دریافت کردم»، از جمله در کلاس سال دوم و آنالیز حقیقی سطح فوق لیسانس وی. «پس از آغاز نمودن آن آموزش‌ها نزد هیل، من تازه آغاز به درک این نمودم که ریاضی واقعاً چه چیزی است».
گلیسون طی مدتی که در دانشگاه ییل بود، سه بار (۱۹۴۰، ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲) در مسابقه ریاضی ویلیام لاول پاتنام اشتراک کرد و همواره در رده پنج بهترین شرکت‌کننده‌ها قرار می‌گرفت (در نتیجه وی به دومین فردی که سه بار برنده مسابقه پاتنام شده‌است، مبدل شد).
پس از حمله ژاپن به پرل هاربر زمانی که وی در سال آخر دانشگاه بود، گلیسون برای مأموریتی در نیروهای دریایی ایالات متحده درخواست داد و پس از فراغت به کار تیمی که برای کشف رمزهای نیروهای دریایی ژاپن کار می‌کردند، پیوست (سایر افرادی که در تیم وی بودند، شامل همکار آینده وی «رابرت ای. گرینوود» و استاد دانشگاه ییل مارشال هال جونیور بود). وی همچنین با پژوهشگران انگلیسی که به انیگمای آلمانی حمله می‌کردند همکاری کرد؛ آلن تورینگ، کسی که هنگام بازدید از واشینگتن زمان قابل توجهی را با گلیسون گذراند، در گزارش بازدید خود وی را «ریاضی‌دان و دانش‌آموخته جوان و درخشان دانشگاه ییل» خواند.
گلیسون در ۱۹۴۶ میلادی با توصیه یک همکار نیروی دریایی دونالد هاورد مینزل به عضو تازه‌وارد در دانشگاه هاروارد پذیرفته شد. هدف اولیه برنامه اعضای تازه‌وارد دانشگاه هاروارد این بود تا به پژوهش‌گران جوان که توانایی‌های خارق-العاده دارند، اجازه دهد تا فرایند طویل دکترا را کنار زنند؛ پس از گذشت چهار سال وی در دانشگاه هاروارد به عنوان استاد کمکی در رشته ریاضی گماشته شد، هر چند وی پس از مدت بسیار کوتاهی برای کارهای رمزنگاری مرتبط به جنگ کره مجدداً به واشینگتن خواسته شد. وی در خزان ۱۹۵۲ به هاروارد بازگشت و پس از چندی نتیجه مهم‌ترین کارهای خود در مورد مسئله پنجم هلبرت را منتشر کرد.
او در ژانویه ۱۹۵۹ میلادی با «جین بیرکو» ازدواج کرد، گلیسون با وی در محفل موسیقی تام لهرر آشنا شده بود. بیرکو یک روان‌شناسی زبان بود که برای سال‌های زیادی در دانشگاه بوستون کار می‌کرد. آن‌ها سه دختر داشتند.
در ۱۹۶۹ میلادی، کرسی هلز ریاضی و فلسفه طبیعی هاروارد به گلیسون تعلق گرفت. این کرسی که در ۱۷۲۷ میلادی تأسیس شده‌است یکی از قدیمی‌ترین کرسی‌های استادی دارای موقوفه مالی در ایالات متحده است. او در ۱۹۹۲ میلادی از هاروارد بازنشسته شد، اما پس از آن نیز به هاروارد (مثلاً به عنوان رئیس انجمن استادان) و ریاضی به‌طور خاص خدمت می‌کرد: به‌ویژه، ترویج پروژه اصلاحات حسابان هاروارد و همکاری با هیئت آموزش ماساچوست.
وی در ۲۰۰۸ میلادی بر اثر پیچیدگی‌های پس از جراحی درگذشت.