stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پول‌شویی
توضیحاتی در رابطه با پول‌شویی

پول‌شویی یک جرم تبعی و فرعی است و همواره مسبوق بر جرم اصلی می‌باشد و درصورت فقدان جرم اصلی، جرم پول‌شویی هم موضوعاً منتفی است.
جرم پول‌شویی وابسته به جرم اصلی ازقبیل قاچاق مواد مخدر، اختلاس، ارتشاء و… است.
پول‌شویی موجب اختلال در نظام اقتصادی جامعه می‌شود که پیامدهای زیان‌بار فراوانی در جامعه به دنبال دارد.
از مهم‌ترین دلایل برای مبارزه با پول‌شویی، ایجاد فضای ناامن برای فعالیت مجرمان و کاهش رفتار تبهکارانه و کمک به مسئولان جهت کشف و ردیابی شبکه‌های فحشا و اختلاس است؛ لذا تدوین قانون مدون، لازم و ضروری به‌نظر می‌رسد.
پول‌شویی فعالیتی غیرقانونی است که در طی انجام آن، عواید و درآمدهای ناشی از اعمال خلاف قانون که منشأ مشخصی ندارند قانونی می‌شود. به عبارت دیگر پول‌های کثیف ناشی از اعمال خلاف به پول‌های به ظاهر تمیز تبدیل می‌شوند و در بدنه اقتصاد جایگزین می‌شود.
طبق ماده ۲ قانون مبارزه با پولشویی (ایران)، جرم پولشویی عبارت است از:
تحصیل، تملک، نگهداری یا استفاده از عواید حاصل از فعالیت‌های غیرقانونی با علم به این که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در نتیجهٔ ارتکاب جرم به دست آمده باشد؛
تبدیل، مبادله، یا انتقال عوایدی به منظور پنهان کردن منشأ غیرقانونی آن با علم به این که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از ارتکاب جرم بوده یا کمک به مرتکب به نحوی که وی مشمول آثار و تبعات قانونی ارتکاب آن جرم نگردد؛
اخفاء یا پنهان یا کتمان کردن ماهیت واقعی، منشأ، منبع، محل، نقل و انتقال، جابه‌جایی، یا مالکیت عوایدی که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم در نتیجهٔ جرم تحصیل شده باشد.
این عمل، یک روش معمول و منطقی برای به‌دست آوردن سود از فعالیت‌های غیرقانونی برای مجرمان است. خلافکاران از طیف وسیع اعمال غیراخلاقی و غیرقانونی مانند استفاده از رانت شرکت‌های دولتی در ایران و حذف منبع پول و هم‌چنین قاچاق مواد مخدر، تقلبات، ثروت‌های قابل مصادره، گروگان‌گیری، قمار و همچنین اهدای پول به سازمان‌های تروریستی و حتی تقلبات مالی در اینترنت یا دیگر ابزار اطلاع‌رسانی سودهای کلانی را به‌دست می‌آورند.[نیازمند منبع]
روش‌های پول‌شویی

اصولاً فعالیت‌های خدماتی که برای انجام فعالیت نیاز چندانی به خرید و تأمین مواد اولیه یا خرید کالاهای واسطه ای ندارند، بسترهای مناسبی برای پولشویی به حساب می‌آیند. کازینوها، بارها و کلاب‌های شبانه، آرایشگاه‌ها، کارواش‌ها، پارکینگ‌های طبقاتی و دیگر فعالیت‌های خدماتی به‌طور معمول برای انجام پولشویی گزینه‌های مناسبی هستند.
اما در کنار این فعالیت‌های اقتصادی، گاهی پولشویی در قالب راه‌اندازی خیریه‌ها ساماندهی می‌شود.
برگزاری حراجی‌های هنری یا مشارکت در فعالیت‌هایی در حوزه ورزش نیز می‌تواند زمینه‌های مناسبی برای پولشویی باشند که در جهان و ایران نمونه‌هایی داشته‌است.
ایجاد شرکت‌های لایه لایه و تو در تو با سهامداران مشترک و ضربدری و بالاخره راه‌اندازی بانک‌ها و موسسات مالی نیز از دیگر محمل‌های مساعد برای پولشویی به‌شمار می‌آیند.
پول‌شویی می‌تواند روش‌های مختلفی را به خود گیرد، اگرچه بسیاری از این روش‌ها می‌توانند به انواع مختلفی تفکیک شوند؛ که شامل روش‌های بانکی، سهام بندی، مبادلات ارزی و صورتحساب‌های دوگانه.
سهام‌بندی:
یک روش تعیین سطح است که از طریق آن موجودی نقد به ذخایر مالی کوچکتری تبدیل می‌شود که برای از بین بردن سوء ظن بر قواعد پولشویی و همچنین برای امتناع از گزارش‌های مورد نیاز عملکرد ضد پول‌شویی مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از روش‌های این بخش استفاده از مقادیر جزئی و کوچکتر پول برای خرید اوراق حامل مانند حواله، و نهایتاً ذخیره کردن آن‌ها مجدداً در مقادیر کوچک: در این روش ماهیت پول تغییر کرده و پول کثیف به ذخایر مالی کوچک دیگری نظیر سهام یا طلا تغییر پیدا می‌کند.
قاچاق فله ایِ پول نقد:
این مقوله شامل انتقال فیزیکی پول نقدِ قاچاق به یک واحد دارای قدرتِ دیگر و واریز آن به یک مؤسسه مالی، مانند یک بانک ساحلی، با پنهان‌کاری‌های بانکی بزرگتر یا قواعد اجراییِ ضد پولشوییِ نه چندان سخت گیرانه. در این روش پول فیزیکی (اسکناس) حاصل از درآمد اولیه که عمدتاً غیرقانونی است به موسسات مالی تزریق می‌شوند.
معاملات پولی متمرکز:
در این روش، یک معامله گر معمولاً انتظار دارد که نسبت بزرگی از درآمدش را به صورت پول نقد دریافت کند و پول‌های آلوده را به حساب‌هایش واریز کند. همچین کاری اغلب بی‌پرده انجام می‌شود و در انجام این کار درآمد پولیِ ناشی از کسب و کار ضمنی با پول حاصلهٔ غیرقانونی تجمیع می‌شود. در این‌گونه موارد کسب و کار ادعا می‌کند که تمامی پول‌های حاصله به صورت قانونی است. کسب و کارهای خدماتی مناسب‌ترین نوع کسب و کار برای این روش هستند. همان‌طور که این‌گونه خدمات مقدار خیلی کم یا هیچ گونه هزینه‌های متغیری ندارند یا نرخ بالایی بین درآمد و هزینه‌های متغیر دارند، تشخیص درآمد و هزینه‌ها دشوار می‌شود. برای این نوع کسب و کارها می‌توان پارکینگ‌های طبقاتی، کاباره‌ها، کارواش‌ها و کازینوها را مثال زد.
تجارت مبتنی بر پولشویی:
این روش شامل فاکتورهایی است که ارزش‌هایی بیشتر یا کمتر از واقعیت دارند تا سیر تحول و تغییر پول را پنهان کنند.
شرکت‌های پوسته‌ای و معتمدان:
این نوع شرکت‌ها مالک واقعی پول را پنهان می‌کنند. معتمدان و شرکت‌های بزرگ وسایل نقلیه، بر اساس صلاحدید دادگاه نیاز ندارند که مالکان مشروع خود را فاش کنند.
اهمیت

فعالیت بسیاری از مقامات قانونی و دولتی هر ساله مورد اندازه‌گیری قرار می‌گیرد تا مقدار پولشویی انجام شده را در سطح جهانی یا حول اقتصاد کشور بررسی کنند. در سال ۱۹۹۶، صندوق بین‌المللی پول به این نتیجه رسید که ۲ تا ۵ درصد اقتصادهای جهان را که مورد بررسی قرار داده بودند، شامل پولشویی می‌شود.
«گروه ویژه اقدام مالی» که یک سازمان بین دولتی است بیان کرد که ساختن یک معیار سنجش، برای مقدار پولشویی انجام شده کاملاً غیرممکن است. از این رو این سازمان هیچ گونه آمار و ارقامی را در توجیه این مورد منتشر نمی‌کند. مفسران دانشگاهی نیز به همین ترتیب از اندازه‌گیری این مقوله بدون هیچ مدرک مطمئنی عاجز بودند. برآوردهای مختلفِ مربوط به شاخص جهانیِ پولشویی که معمولاً تکرار نیز می‌شوند اغلب سبب می‌شوند که مردم به آن‌ها به عنوان فکت و حقیقت توجه کنند. اما هیچ محققی بر سختیِ ناشی از اندازه‌گیری فعالیت عاملان پنهان برنیامده است. بدون در نظر گرفتن میزان دشواری در اندازه‌گیری، مقدار پولشویی هرساله شامل میلیاردها دلارِ آمریکا می‌شود که این مسئله به عنوان یک نگرانی سیاستیِ دولتی به‌شمار می‌رود.
تأثیر پول‌شویی بر اقتصاد

پول‌شویی به عنوان یک جرم اقتصادی تأثیر منفی چشم‌گیری بر رشد و توسعه اقتصادی کشورها به جای می‌گذارد. در قطعنامه‌ای که در ژوئن ۱۹۹۸ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شد، برآورد شد سالانه دست‌کم ۲ میلیارد دلار پول تطهیر می‌شود. از جمله اثرات منفی پول‌شویی می‌توان موارد زیر را نام برد:
تخریب بازارهای مالی
فرار سرمایه به‌صورت غیرقانونی از کشور
کاهش تقاضای پول و کاهش معینی در نرخ سالانهٔ تولید ناخالص ملی
ورشکستگی بخش خصوصی
کاهش بهره‌وری در بخش واقعی اقتصاد
افزایش ریسک خصوصی‌سازی
تخریب بخش خارجی اقتصاد
ایجاد بی‌ثباتی در روند نرخ‌های ارز و بهره
توزیع نابرابر درآمد
پولشویی معکوس

پولشویی معکوس عبارت است از پنهان کردن و پوشش دادن منابع مالی مشروع که برای اهداف و اعمال نامشروع استفاده شده‌اند. این کار معمولاً برای تأمین مالی تروریست انجام می‌شود اما می‌تواند مورد استفاده سازمان‌های تبهکاری واقع شود که در معاملات قانونی سرمایه‌گذاری کرده‌اند و قصد خارج کردن سرمایه‌های قانونی از چرخهٔ رسمی را دارند.
پولهایی که بدون محاسبه و از مخفی کردن معاملات مالی به دست آمده باشند شامل گزارش‌های رسمی مالی نمی‌شوند و ممکن است برای فرار مالیاتی مورد استفاده قرار گیرند.
مبارزه با پولشویی

قواعد ضد پولشویی شرایطی است که بیشتر در صنایع مالی و قانونی مورد استفاده قرار می‌گیرند تا کنترل‌هایی را که موسسات مالی و سایر نهادهای نظارتی برای جلوگیری، محافظت و گزارش دهی فعالیت‌های پول‌شویی به آن نیاز دارند را شرح دهند.
قواعد ضد پولشویی در اثر شکل‌گیری «گروه ویژهٔ اقدام مالی» در سطح جهان برجسته شد و این قواعد تحت عنوان یک چارچوب بین‌المللی برای مبارزه با پولشویی اعلام شدند.
لیست سیاه اف‌ای‌تی‌اف

در تاریخ ۲ اسفند ۱۳۹۸ ایران به لیست سیاه اف‌ای‌تی‌اف اضافه شد.
گروه ویژه اقدام مالی علیه پولشویی، اف‌ای‌تی‌اف، جمهوری اسلامی ایران را به‌دلیل پایبند نبودن به مقررات این نهاد کماکان در فهرست سیاه خود نگه می‌دارد. مارکوس پیلر، رئیس گروه ویژه اقدام مالی روز شنبه ۲۴ اکتبر ۲۰۲۰، با تأکید بر این موضوع، از دولت‌های جهان خواست که تدابیر مؤثر را علیه کشورهایی چون ایران و کره‌شمالی اعمال کنند.
پول‌شویی در ایران

اقتصاد ایران به دلایل مختلفی به‌طور قابل توجهی با پدیده پولشویی دست به گریبان است. بزرگ بودن سهم اقتصاد زیرزمینی و بخش خاکستری، فرار مالیاتی گسترده در اقتصاد ایران و فقدان فرهنگ مالیات دهی، قرار گرفتن ایران بر سر راه مسیر ترانزیت قاچاق مواد مخدر و حجم قابل توجه انواع و اقسام کالاهای قاچاق و همچنین مهاجرت غیرقانونی و قاچاق انسان، ضعف نظام بانکی و برقرار نبودن استانداردهای بین‌المللی بانکداری در ایران و همچنین حساسیت پایین حاکمیت در برابر این پدیده از جمله دلایلی است که می‌توان برای حدس‌زدن دربارهٔ گسترده بودن پولشویی در اقتصاد ایران به آنها اشاره کرد.
ایجاد شرکت‌های لایه لایه و تو در تو با سهامداران مشترک و ضربدری و راه‌اندازی بانک‌ها و موسسات مالی از محمل‌های مساعد برای پولشویی به‌شمار می‌آیند.
به همین دلیل کارشناسان و صاحب‌نظران اقتصادی بین شمار صندوق‌های قرض‌الحسنه و موسسات ملی و اعتباری فاقد مجوز در استان‌های مختلف ایران و مسیر ترانزیت قاچاق موادمخدر، ارتباط معناداری می‌بینند.
علی عرب مازار یزدی، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی که همراه با لیلا خودکاری در مطالعه و پژوهشی با موضوع «برآورد حجم پولهای کثیف در ایران» که در سال ۱۳۸۶ انجام شد و اطلاعات دوره سالهای ۱۳۵۲ تا ۱۳۸۰ مبنای بررسی آنها بوده، نشان می‌دهد که بزرگی و حجم پولهای کثیف در اقتصاد ایران معادل ۱۱٫۸ درصد از حجم کل نقدینگی است. البته مطالعه آنها نشان می‌دهد که این حجم با شتاب بیشتری در اقتصاد ایران در حال بزرگ‌شدن بوده‌است. با فرض سهم حدود ۱۲ درصدی از کل نقدینگی، اگر حجم نقدینگی فعلی (۱۳۹۹) را بیش از ۲۰۰۰ هزار میلیارد تومان در نظر بگیریم، بزرگی اندازه پولهای کثیف در اقتصاد ایران به ۲۴۰ هزار میلیارد تومان بالغ می‌شود.
طی سال‌های گذشته، ایران در کنار کره شمالی همواره جزء کشورهای لیست سیاه گروه ویژه اقدام مالی بوده‌است. در سال ۱۳۹۵ مقام‌های ایرانی متعهد شدند پیشنهادهای این سازمان برای مبارزه با پول‌شویی را عملی کنند.
پول‌شویی در ایران > رتبه ایران در پول‌شویی

طبق بررسی مؤسسه تحقیقات حکومت‌داری بازل هم که با بررسی مؤلفه‌های مختلف سیاسی و مالی در ۱۴۹ کشور جهان آن‌ها را بر اساس شاخص ضد پول‌شویی رتبه‌بندی کرده‌است در جدول ایران، افغانستان و تاجیکستان به ترتیب در جایگاه‌های اول تا سوم پول‌شویی قرار گرفته‌اند.
پول‌شویی در ایران > لایحه مبارزه با پول‌شویی و تأمین مالی تروریسم

همچنین ببینید: گروه ویژه اقدام مالی
لایحه مبارزه با تأمین مالی تروریسم در سال ۱۳۸۹ تقدیم مجلس شورای اسلامی شد و در سال ۱۳۹۰ پس از تأیید و ابراز نظر قوه مقننه، در صحن علنی مجلس به تصویب رسید.
پس از برجام تحریم‌های بین‌المللی بانکی و مالی علیه ایران و پس از رفع ایرادهای شورای نگهبان در جلسه سیزدهم بهمن ماه ۱۳۹۴ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. این لایحه در نشست سیزدهم اسفندماه ۱۳۹۴ شورای نگهبان بررسی شد و با توجه به اصلاحات به عمل آمده، مغایر موازین شرع و قانون اساسی شناخته نشد.
در سال ۱۳۹۷ مجدداً لوایح اصلاح قانون مبارزه با پول‌شویی و اصلاح قانون مبارزه با تأمین مالی تروریسم در مجلس طرح شد و به تصویب رسید. سپس در شورای نگهبان بندهایی از این قانون، مغایر شرع شناخته شد؛ که در نهایت لایحه اصلاح قانون مبارزه با پول‌شویی از سوی آن شورا رد شد.
قراردادن پول کثیف در یک شرکت خدماتی (placement)، جایی که در آنجا در لایه‌های درآمد مشروع قرار گیرد (layering)، و سپس در ظاهر مشروع جریان پول ادغام شود (integration)، یک شکل پولشویی است.
کریس کاواناو (شناگر)

کریس کاواناو (به انگلیسی: Chris Cavanaugh) (زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۲) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
هنری و جون

| هنری و جون | هنری و جون |
| --- | --- |
کارگردان: فیلیپ کافمن
تهیه‌کننده: پیتر کافمن
نویسنده: فیلیپ کافمن رز کافمن
بازیگران: فرد وارد اوما تورمن ریچارد ای گرانت ماریا دی میدیروش کوین اسپیسی بریژیت لائه گری اولدمن فئودور آتکین Gaëtan Bloom Pierre Edernac ژان-فیلیپ اکافی پیر اتکس
فیلم‌بردار: فیلیپ روسولو
تدوین‌گر: دده آلن Vivien Hillgrove Gilliam William S. Scharf
شرکت تولید: Walrus & Associates
توزیع‌کننده: یونیورسال استودیوز
تاریخ‌های انتشار:  ۵ اکتبر ۱۹۹۰ (۱۹۹۰-۱۰-۰۵)  
مدت زمان: ۱۳۶ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۲۳٬۴۷۲٬۴۴۹ دلار
هنری و جون (انگلیسی: Henry & June) فیلمی آمریکایی در سبک بیوگرافی و درام به کارگردانی فیلیپ کافمن است؛ که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از ستارگانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان به ماریا دی میدیروش، فرد وارد، اوما تورمن، ریچارد ئی. گرانت و کوین اسپیسی نام برد.
فیلم از بیوگرافی آناییز نین نویسنده شهیر آمریکایی که مؤلف کتاب دلتای ونوس است؛ ساخته شده‌است. فیلم دلتای ونوس نیز اقتباسی از کتاب آناییز نین است.
داستان

سال ۱۹۳۱ پاریس، آناییز نین (تحت تأثیر نویسنده ای به نام لارنس، که تفکراتی دربارهٔ تحریک به رابطه جنسی دارد و به عبارتی در حال آزاد کردن ادبیات فرانسه است) در حال نوشتن دفاعیات لارنس است. همسر وی هوگو بانکداری موفق است. او برای موفقیت همسرش از آزبرن می‌خواهد تا او را با نویسنده مشهوری به نام هنری میلر که در همان سبک می‌نویسد، آشنا کند. هنری به آناییز می‌گوید که او عاشق رقصنده ای به نام جون میلر می‌شود و با او ازدواج می‌کند، جون که استعداد و نبوغ هنری را می‌بیند، او را ترغیب می‌کند که شغلش را رها کند و بر نویسندگی تمرکز کند؛ اما اینکار باعث ورشکستگی آنها می‌شود اما جون با کار در کاباره و تنفروشی خرج زندگی را می‌دهد. هنری که از موضوع مطلع می‌شود به فرانسه می‌رود ولی چون عاشق جون است دوباره به آمریکا برمیگردد و شروع به نوشتن داستان زندگی خود به نام راس الرسطان می‌کند و این نوع از زناشویی را قبول می‌کند. جون که از نوشته‌های هنری راضی نیست، تصمیم می‌گیرد به آمریکا برگردد و با دادن یادگاری، هنری را به آناییز می‌سپارد. آناییز عاشق کاراکتر هنری می‌شود و هنری هم که موضوع را می‌فهمد به او نزدیک و نزدیکتر شده و با او رابطه برقرار می‌کند. هوگو به مسافرت می‌رود و هنری نامه ای عاشقانه به آناییز می‌نویسد و با قول وفاداری به آناییز از او درخواست رابطه می‌کند. آناییز نیز رابطه با هنری را کاملاً مناسب می‌بیند و می‌گوید رابطه با هوگو بخاطر صفت مردانه اش، سخت است. آناییز که تغییر کرده و درگیر تصورات شهوانی هنری شده‌است از رابطه مخفیانه و این حس بیقراری و ماجراجویی لذت می‌برد. با بازگشت هوگو از مسافرت، آناییز برای الهام گرفتن و تکمیل نوشته‌هایش، هوگو را به کاباره می‌برد و با اجاره دو دختر، از آنها میخواد تمام مهارت خود را در رابطه به آنها نشان بدهند. آناییز ادواردو سانچز پسر عموی خود را که همیشه عاشق او بوده‌است را می‌فریبد و با او رابطه برقرار می‌کند و برای او از خواب عجیب خود با جون می‌گوید. ادواردو به او می‌گوید"لذت‌های غیرعادی برای افراد عادی مزهٔ مرگ می‌دهد" . آناییز در پی بازگشت هوگو و نداشتن رابطه با هنری به او نامه می‌نویسد و از دوری از او گلایه و احساس تنفر می‌کند. هنری که کتابش را تمام کرده به دیدن آناییز می‌رود و با او می‌خوابد و در همان لحظه‌ها هوگو به خانه برمیگردد ولی با کمک مستخدم خانه از رسوایی می‌گریزد. جون از آمریکا بازمی‌گردد و کتاب آناییز "خانه زنابامحارم" را می‌خواند و به خیانت هنری شک می‌کند. کتاب هنری در آستانه چاپ است ولی جون که مخالف خشونت کتاب است و درصد ناشر را ناعادلانه می‌داند، از هنری می‌خواهد که کار چاپ را متوقف کند و این باعث دعوا بین آنها می‌شود. آناییز که می‌خواهد جون را آرام کند، به دروغ می‌گوید که در این مدت با ادواردو بوده و او را به رختخواب می‌برد و در حال رابطه با جون از خواب عمیق هنری می‌گوید و شک جون به یقین تبدیل شده و خواب آناییز هم تعبیر می‌شود. آناییز به هوگو برمیگردد و درخواست می‌کند کتابش بعد از مرگ هوگو که حالا فیلمبردار است (آثار او در موزه نیویورک موجود است) چاپ شود. با حمایت آناییز کتاب هنری در سال ۱۹۳۴ چاپ می‌شود ولی ۲۷ سال ممنوع می‌ماند. آنها دوستان ابدی هم می‌مانند و داستانهای زیادی در مورد جون که حالا مددکار اجتماعی در آمریکا است، می‌نویسند.
بازیگران

فرد وارد
اوما تورمن
ریچارد ای گرانت
ماریا دی میدیروش
کوین اسپیسی
بریژیت لائه
گری اولدمن
ساخت

در ساخت فیلم فیلیپ کافمن نویسنده وکارگردان فیلم، با زندگی واقعی آناییز نین در سال ۱۹۶۲ آشنا شد، که در این فیلم آناییز را با بازیگری ماریا دی میدیروش به تصویر کشید.همچنین کتاب "هنری و جون" منتشره در سال ۱۹۸۶ که فیلم بر اساس آن ساخته شده‌است نیز با دو عنوان دیگر شناخته می‌شود؛ آنها "هنری و جون: از خاطرات غیر منتظره آناییز نین و هنری و جون: از مجله عشق: خاطرات غیر منتظره آناییز نین (۱۹۳۱–۱۹۳۲)" هستند.
نقش‌ها

این تنها فیلمی است که فرد وارد جهت شبیه تر شدن به چهره واقعی هنری میلر، سر خود را تراشیده‌است.و نیز او لنزهای چشمی آبی را بر روی چشمان قهوه رنگ ای خود قرار داده بود تا به هنری میلر واقعی بیشتر شبیه باشد.همچنین در ابتدا بروس ویلیس برای نقش هنری میلر در نظر گرفته شد.
فیلمبرداری

این فیلم در پانزده هفته در پاییز سال ۱۹۸۹ فیلمبرداری شد.
اکران

این فیلم در تاریخ ۵ام اکتبر ۱۹۹۰ حدود یک دهه پس از درگذشت هنری میلر واقعی در سال ۱۹۸۰ و حدود سیزده سال پس از درگذشت آناییز نین واقعی در سال 1977و همچنین حدود چهار سال پس از انتشار اولین کتاب «هنری و جون» در سال ۱۹۸۶ اکران و منتشر شد.
جوایز

این فیلم در ۶۳امین مراسم جوایز اسکار در سال ۱۹۹۱ نامزد دریافت جایزه اسکار در بخش «بهترین فیلمبرداری» شد اما در نهایت فیلم رقصنده با گرگ‌ها برنده این بخش از جوایز مراسم اسکار شد.
انتشار

در ابتدا انتشار این فیلم در آفریقای جنوبی ممنوع بود.
رتبه‌بندی

هنری و جون نخستین فیلم بلندی است که با گواهی رتبه‌بندی NC-17 از انجمن سینمایی آمریکا یا "MPAA" در ایالات متحده آمریکا به بازار عرضه شد. همچنین این فیلم دارای گواهینامه رتبه‌بندی ۱۸+ در انگلیس و نیوزیلند بود اما در استرالیا دارای رتبه M است که یک گواهینامه ۱۵++ است.
ایستگاه متروی میدان جهاد

ایستگاه مترو میدان جهاد یکی از ایستگاه‌های خط ۳ متروی تهران است که در خیابان وليعصر نرسیده به خیابان دکتر فاطمی قرار دارد. ورودی غربی این ایستگاه در ضلع غربی خیابان وليعصر و تقاطع خیابان دکتر فاطمی قرار گرفته است و ورودی شرقی آن در ضلع شرقی خیابان وليعصر ابتدای کوچه صدر  و در محله بهجت آباد مستقر است.    
این ایستگاه در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴ به بهره‌برداری رسیده‌ است، دارای ۳۹۰۰ متر مربع فضای سرپوشیده و ۱۰۰ متر مربع است. این ایستگاه در منطقه ۶ شهرداری تهران واقع شده و به محلاتی چون یوسف آباد، بهجت آباد، تخت طاووس و ... دسترسی دارد. این ایستگاه به خط ۷ بی‌آرتی تهران دسترسی مستقیم دارد.
سمفونی شماره ۳ (بتهوون)

«اروییکا» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای فیلمی به این نام، اروییکا (فیلم ۱۹۵۸) را ببینید.
| سمفونی شماره ۳ در می بِمُل ماژور | سمفونی شماره ۳ در می بِمُل ماژور |
| --- | --- |
قهرمانی: قهرمانی
اثر لودویگ فان بتهوون: اثر لودویگ فان بتهوون
برگِ آغازینِ سمفونی حماسه (قهرمانی)، اهداشده به ناپلئون بناپارت، و آثارِ زدودگیِ نام ناپلئون که توسط خودِ بتهوون صورت گرفته است: برگِ آغازینِ سمفونی حماسه (قهرمانی)، اهداشده به ناپلئون بناپارت، و آثارِ زدودگیِ نام ناپلئون که توسط خودِ بتهوون صورت گرفته است
مایه‌نما: می بِمُل ماژور
شمارهٔ اثر: اُپوس ۵۵
سبک: دورهٔ کلاسیک
شکل: سمفونی
آفرینش: ۱۸۰۲ (۱۸۰۲)–۱۸۰۴
اهدا شده: «ناپلئون بناپارت»، سپس «جوزف فرانتس ماکسیمیلیان فون لوبکوویتز»
اجرا: ۷ آوریل ۱۸۰۵ (۱۸۰۵-04-۰۷):  وین
مدت زمان: ۴۱ تا ۵۶ دقیقه
موومان‌ها: چهار
سازبندی: ارکسترال
نخستین اجرا: نخستین اجرا
مکان: سالن تئاترِ ان‌دِروین، وین
رهبر ارکستر: آنتون ورانیتسکی
سمفونی شمارهٔ ۳ از لودویگ فان بتهوون در می بمل ماژور، اُپوس ۵۵، سومین سمفونی از ۹ سمفونیِ اوست. این سمفونی با نام اِروئیکا، که معادلِ ایتالیاییِ واژهٔ «حماسه» یا «حماسی» است ــ به‌نام سمفونی حماسه، سمفونی حماسی، و سمفونی قهرمانی نیز شناخته می‌شود. سمفونی در چهار موومان ساخته شده است و یکی از مشهورترین آثار آهنگساز است که در دورهٔ میانی زندگی وی خلق شده است.
این اثر به‌طور عمده در ۱۸۰۳–۱۸۰۴ تصنیف شده است و در ۷ آوریل ۱۸۰۵ به اجرا درآمد، در سنت سمفونیک کلاسیک پایه‌گذاری گردیده و در عین حال مرزهای فرم، مدت زمان، هارمونی و درک محتوای عاطفی و احتمالاً فرهنگی را درنوردیده است. از این رو به‌طور گسترده‌ای یک گذرگاه مهم در گذار از دوره کلاسیک به دوره رمانتیک قلمداد شده است. بتهوون در ابتدا این سمفونی را به ناپلئون بناپارت تقدیم کرد، اما بلافاصله پس از تاجگذاری بناپارت و همچنین فتح اتریش توسط او، تقدیم‌نامه را پاره کرد. در یک نظرسنجی توسط «مجله موسیقی بی‌بی‌سی»، از ۱۵۱ موسیقی‌دان و رهبر ارکستر که در سرتاسر جهان کار می‌کنند، اِروئیکا به عنوان عالی‌ترین سمفونی درهمهٔ زمان‌ها، شناخته شد.
ساختار > سازبندی

سازهای سمفونی شماره ۳ عبارتند از:
سازهای بادی چوبی :
سازهای بادی برنجی:
سازهای کوبه ای:
سازهای زهی:
ساختار > موومان‌ها

این اثر دارای چهار موومان است که به ترتیب عبارتند از:
ساختار > موومان‌ها > موومان اول

این قسمت در فرم سونات است. موومان اول در شروع، با دو آکورد قوی و در ادامه تم اول با ویولنسل نواخته می‌شود. پس از تکرار توسط ارکستر، تم دوم به گوش می‌رسد. این تم تداعی زندگی و سرگذشت یک قهرمان است.
ساختار > موومان‌ها > موومان اول > گشایش

تم اصلی در بخش اکسپوزیسیون، توسط ویلنسل آغاز می‌شود. در میزان هفتم از ملودی، با معرفی یک نت کروماتیک (دو دیز)، تنشِ هارمونیک کار را معرفی می‌کند. این ملودی توسط ویولن‌اول‌ها به همراه یک سری سنکوپ‌ها روی نتِ سل، با ویلنسل‌ها (که با دو دیز، تشکیل چهارم افزوده می‌دهند) به پایان می‌رسد. تم اول دوباره با سازهای مختلف تکرار می‌شود:
مدولاسیون به گام نمایان (سی بمل ماژور) در اوایل ظاهر می‌شود (م. ۴۴–۴۲). در یک تحلیل سنتی، این تم توسط سه (یا در برخی دیدگاه‌ها، دو) تم انتقالی دنبال می‌شود که به‌طور قابل توجهی گامِ را در اکسپوزیسیون گسترش می‌دهند: ۱. یک موتیف شاعرانه با الگویی پایین‌رونده (م. ۵۶–۴۵)، ۲. موتیف گام با الگوی بالارونده (م. ۶۴–۵۷) ۳. یک بخش با الگوهای سیر نزولی سریع در ویولن‌ها شروع می‌شود (م. ۸۲–۶۵)، که این سرانجام منجر به معرفی تم شاعرانهٔ دوم (م. ۸۳) می‌شود که به‌طور غیرمعمول دیر می‌رسد. پس از این، با نیمهٔ دوم تم، سرانجام به یک ملودیِ بلند (م ۱۰۹) تبدیل می‌شود که با موتیفِ پایین‌رونده، به مراحل قبلی می‌رسد (م. ۱۱۳). لحظهٔ اوجِ اکسپوزیسیون وقتی فرا می‌رسد که موسیقی توسط شش آکورد پیاپیِ اسفورتساندو، قطع می‌شود (م. ۱۳۱–۱۲۸). سپس به دنبال نتیجه‌گیری از آکوردهای اکسپوزیسیون (۱۴۸–۱۴۴)، تم اصلی در یک کودا (م. ۱۴۸) که در حال تکرار/گسترش است بر می‌گردد.
یک تجزیه و تحلیل جایگزین معتقد است که تم دوم با موتیف پایین‌رونده، از میزان ۴۵ شروع می‌شود. در این دیدگاه، گسترش هارمونیکِ سنتیِ اکسپوزیسیون در میزان ۸۲ به پایان می‌رسد و به آغاز تم شاعرانهٔ دوم در (م. ۸۳)، امتداد دارد. این الگو مطابق است با آنچه بعداً در بخش گسترش یافت می‌شود که در آن لحظه اوج، به یک تمِ شاعرانهٔ جدید منجر می‌شود و بخش گسترده‌ای را شروع می‌کند. علاوه بر این، موتیفِ تمِ پایین‌رونده (م ۴۵) در بخش بعدی به‌طور چشمگیری توسعه می‌یابد، در حالی که تم شاعرانهٔ دوم (م ۸۳) در آن مشاهده نمی‌شود. مفسران همچنین مشاهده کردند که با قطع نیمهٔ دوم این اکسپوزیسیون، فرم سونات و انتقالِ ارکستراسیون، کاملاً حفظ می‌شود (م. ۱۴۳–۸۳). با این حال دیگرانی نیز تحلیل کرده‌اند که اگر پاساژهای انتقالی دوم و سوم (م. ۸۲–۵۷) به جای نیمهٔ دوم اکسپوزیسیون قطع شود، فرم و ارکستراسیون با تحلیل سنتی سازگار است.
ساختار > موومان‌ها > موومان اول > گسترش

بخش گسترش (م. ۱۵۴)، مانند بقیهٔ موومان، توصیفی است از تنش‌های هارمونیک و ریتمیک با آکوردهای نامطبوع و پاساژهای طولانی از ریتم، که با همگام‌سازی مشخص می‌شود. پس از واریاسیون‌های تماتیک و کنترپوانتیک، موسیقی در نهایت به یک پاساژ ۳۲ میزانی (م. ۲۷۹–۲۴۸) از آکوردهای اسفورتساندو، شامل الگوهای پایین‌روندهٔ ۲ ضربی، ۳ ضربی و کوبنده از آکوردهای ناخوشایندِ فورته است. مفسران اظهار داشته‌اند که این «طغیانِ خشم … هستهٔ کلِ موومان را تشکیل می‌دهد»، و گفته می‌شود بتهوون هنگام رهبری ارکستر در کریسمس ۱۸۰۴، دچار سراسیمگی و اشتباه شد و نوازندگانِ سردرگم را وادار به توقف و اجرای دوباره کرد.
در این مرحله به جای برگشت یا ری‌اکسپوزیسیون، تم جدیدی در می مینور معرفی می‌شود (م. ۲۸۴) و این در نهایت منجر به تقریباً دو برابر شدن زمانِ بخشِ گسترش، نسبت به اکسپوزیسیون می‌شود.
در پایان بخش گسترش، به نظر می‌رسد که یک هورن در اوایل با تم اصلی در می بمل ماژور (م. ۳۹۵–۳۹۴) ظاهر می‌شود، در حالی که زهی‌ها اجرای آکوردِ نمایان را ادامه می‌دهند. در قرن نوزدهم تصور می‌شد که این یک اشتباه است. برخی از رهبران فرض می‌کنند که نت‌های «هورن» در کلید تنور نوشته شده است (سی بمل، ر، سی بمل، فا)، و برخی دیگر هارمونی ویولن دوم را به سل ماژور (آکورد تونیک) تغییر دادند. خطایی که سرانجام در نسخه چاپی اولیه ظاهر شد. فردیناند ریس شاگرد و منشی بتهوون حکایتِ ورود ساز «هورن» را اینگونه بیان کرده است:
اولین تمرین سمفونی وحشتناک بود، اما در واقع نوازندهٔ هورن با اشاره آن را اجرا کرد، من در کنار بتهوون ایستاده بودم و اعتقاد داشتم که نوازنده به اشتباه وارد شده است گفتم: «آن هورنیست لعنتی! نمی‌تواند حساب کند؟ به نظر می‌رسد پراشتباه است» من اعتقاد داشتم که گوش‌هایم در خطر اصابت مشت قرار گرفته است، بتهوون به مدتی طولانی مرا نبخشید.
ساختار > موومان‌ها > موومان اول > بازگشایش و کدا

بخش بازگشایش (ری‌اکسپوزیسیون) در اوایل و قبل از برگشت به فرم معمول، دارای یک گشت‌وگذار ناگهانی در فا ماژور است. موومان با یک کودای طولانی با تم جدیدی که در بخش گسترش معرفی شده بود، به پایان می‌رسد.