افزایش نیروهای جنگ عراق در سال ۲۰۰۷
نتایج > تفسیر نتایج > مخالفت

پاتریک کاکبرن، روزنامه‌نگار، اعلام کرده‌است که کاهش خشونت نتیجه مستقیم پاکسازی قومی توسط دولت عراق به رهبری شیعیان و شبه‌نظامیان شیعه علیه سنی‌ها بوده‌است. او گفته‌است که «نبرد برای بغداد در سال ۲۰۰۶–۲۰۰۷ توسط شیعیان به پیروزی رسید که اکنون سه چهارم پایتخت را در اختیار دارند. این تغییرات جمعیتی دائمی به نظر می‌رسد. سنی‌هایی که تلاش می‌کنند خانه‌های خود را پس بگیرند، با ترور مواجه می‌شوند.» جان اگنیو، استاد جغرافیا دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، مطالعه‌ای را در اواسط سپتامبر۲۰۰۸ منتشر کرد که در آن اظهار داشت که خشونت در بغداد کاهش یافته‌است «به دلیل خشونت‌های بین‌اجتماعی که با شروع موج به اوج خود رسید»، گفت: «با شروع موج، بسیاری از اهداف درگیری یا کشته شده بودند یا از کشور گریختند و هنگام خروج چراغ‌ها را خاموش کردند.»
باب وودوارد، خبرنگار واشینگتن پست، با منابع دولتی ایالات متحده مصاحبه کرده‌است که به گفته آنها «افزایش» ایالات متحده دلیل اصلی کاهش خشونت در سال های۲۰۰۷–۲۰۰۸ نبوده‌است. در عوض، طبق دیدگاه او، کاهش خشونت به دلیل تکنیک‌های مخفی جدید مقامات نظامی و اطلاعاتی ایالات متحده برای یافتن، هدف قرار دادن و کشتن شورشیان بود.
برخی مانند نانسی پلوسی، رئیس وقت مجلس نمایندگان، تمام یا بخشی از کاهش خشونت را به دولت ایران نسبت داده‌اند. پلوسی در ماه مه۲۰۰۸ اظهار داشت که «برخی از موفقیت‌های این موج بخاطر حسن نیت ایرانی‌ها بوده‌است، آنها در بصره تصمیم گرفتند که جنگ چه زمانی پایان یابد، آنها دربارهٔ توقف خصومت‌ها مذاکره کردند.» کاکبرن نیز گفته‌است که ایرانیان نقش اصلی را ایفا کردند.
مفسران دیگر به بیداری اهل سنت (که در سال۲۰۰۵ آغاز شد) به عنوان مهم‌ترین دلیل کاهش خشونت در عراق اشاره کرده‌اند. دیوید کیلکلن، مشاور ضد شورش و افزایش نیرو ژنرال پترائوس، معتقد است که «قیام قبیله ای مسلماً مهم‌ترین تغییر در محیط عملیاتی عراق در چند سال گذشته بود.»
در یک مقاله ذکر شده که «حضور مسلط ایالات متحده در عراق به بقیه جهان اجازه می‌دهد تا از مسئولیت ثبات در داخل و اطراف عراق اجتناب کنند، حتی اگر همه متوجه خطرات موجود باشند». علاوه بر این، «برنامه ای برای عقب‌نشینی نیروهای ایالات متحده به موفقیت یک استراتژی دیپلماتیک بزرگتر کمک می‌کند وکشورهای خاورمیانه، دولت‌های اروپایی و سازمان ملل را وادار می‌کند تا برای حفظ ثبات در خلیج فارس سازنده تر عمل کنند»
در ۲۰ آوریل۲۰۰۷، چهار ماه پس از اجرایی شدن این افزایش، سناتور هری رید در صحن مجلس سنای ایالات متحده بیانیه ای داد که ایالات متحده قبلاً در جنگ عراق شکست خورده‌است و این افزایش هیچ نتیجه ای نخواهد داشت و اظهار داشت: «من معتقدم که من می‌گویم که وزیر امور خارجه، وزیر دفاع و شما باید در مورد آنچه رئیس‌جمهور می‌داند تصمیم بگیرید (بدانید) این جنگ شکست خورده‌است و افزایش نیرو چیزی را که با خشونت شدید دیروز در عراق نشان داد، تأثیر ندارد.»
دموکرات‌های کنگره بر این باور بودند که پیشرفت‌های نظامی در عراق حاصل شده‌است، اما پیشرفت سیاسی که پرزیدنت بوش به عنوان دلیل اصلی این افزایش اعلام کرد، رخ نداده‌است. آنها همچنان خواستار خروج نیروهای آمریکایی بودند. در فوریه ۲۰۰۸،نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان به خبرنگاران گفت: «خدا می‌داند، هر زمان که مردان و زنان نظامی ما به یک تمرین نظامی می‌روند، ما می‌خواهیم آنها موفق شوند، و آنها هم این کار را کردند. سیاست دنبال نشد؛ بنابراین آنها می‌توانند هر تصویری را که می‌خواهند روی آن نقاشی کنند. هدف محقق نشده‌است فجایع، تلفات همچنان ادامه دارد. ما در عراق در مسیر اشتباهی پیش می‌رویم.» هیلاری کلینتون، نامزد ریاست جمهوری، که قبلاً به حمایت از پترائوس رای داده بود، اکنون در فاکس نیوز یکشنبه در همان ماه اظهار داشت که «به اصطلاح موج به این منظور طراحی شده‌است که به دولت عراق فضا و زمان بدهد تا تصمیمات سختی را اتخاذ کند که فقط عراقی‌ها می‌توانند برای آن اتخاذ کنند. خودشان… و من فکر می‌کنم که طرح یک هدف بسیار روشن برای شروع خروج نیروهایمان بهترین راه برای وادار کردن عراقی‌ها به مسئولیت است.»