stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پلاسمودیوم ویواکس
درمان

کلروکین همچنان درمان انتخابی برای مالاریای ویواکس است، به جز در منطقه ایرین جایا اندونزی (گینه نو غربی) و پاپوآ گینه نو که از نظر جغرافیایی همجوار هستند، جایی که مقاومت به کلروکین شایع است (تا ۲۰٪ مقاومت). مقاومت به کلروکین یک مشکل فزاینده در سایر نقاط جهان مانند کره و هند است.
هنگامی که مقاومت به کلروکین شایع است یا زمانی که کلروکین منع مصرف دارد، آرتسونات داروی انتخابی است، به جز در ایالات متحده، که استفاده از آن تأیید نشده است. در جایی که درمان ترکیبی مبتنی بر آرتمیسینین به عنوان درمان خط اول برای مالاریای پلاسمودیوم فالسیپاروم اتخاذ شده است، ممکن است برای مالاریای پلاسمودیوم ویواکس نیز در ترکیب با پریماکین برای درمان رادیکال استفاده شود. یک استثنا، آرتسونات به اضافه سولفادوکسین/پیریمتامین (AS+SP) است که در بسیاری از نقاط علیه پلاسمودیوم ویواکس مؤثر نیست. مفلوکین جایگزین خوبی است و در برخی کشورها راحت‌تر در دسترس است. آتووکون/پروگوانیل یک جایگزین مؤثر در بیمارانی است که نمی‌توانند کلروکین را تحمل کنند. کینین ممکن است برای درمان مالاریای ویواکس استفاده شود اما با پیامدهای ضعیف‌تری همراه است.
در صورت عدم درمان رادیکال (غیرفعال کردن مراحل کبدی)، ۳۲ تا ۱۰۰ درصد بیماران پس از درمان موفقیت‌آمیز عفونت پلاسمودیوم ویواکس عود می‌کنند.
ریشه‌کنی مراحل کبدی با تجویز پریماکین به دست می‌آید اما بیماران مبتلا به کمبود گلوکز-۶-فسفات دهیدروژناز در معرض خطر همولیز هستند؛ بنابراین آزمایش G6PD هم در مناطق بومی و هم در مسافران بسیار مهم است. برای درمان رادیکال مالاریای پلاسمودیوم ویواکس حداقل دوره ۱۴ روزه پریماکین لازم است.
این ایده که پریماکین انگل‌ها را در کبد می‌کشد، فرض سنتی است. با این حال، پیشنهاد شده است که پریماکین ممکن است، تا حدی که در حال حاضر ناشناخته است، مروزوئیت‌های غیر در گردش و خارج کبدی را نیز غیرفعال کند (انتظار می‌رود که به زودی در این زمینه شفاف‌سازی شود).
درمان > تافنوکین

در سال ۲۰۱۳ یک کارآزمایی فاز IIb تکمیل شد که یک داروی جایگزین تک دوز به نام تافنوکین را مطالعه کرد. این دارو یک ۸-آمینوکینولین است، از همان خانواده پریماکین، که توسط پژوهشگران مؤسسه تحقیقات ارتش والتر رید در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت و در آزمایشات ایمنی آزمایش شد. با این حال، تا زمانی که فشار برای ریشه‌کنی مالاریا علاقه جدیدی به جایگزین‌های پریماکین ایجاد کرد، این دارو مورد توجه قرار نگرفت.
در میان بیمارانی که دوز ۶۰۰ میلی‌گرمی دریافت کردند، ۹۱٪ پس از ۶ ماه بدون عود بودند. در میان بیمارانی که پریماکین دریافت کردند، ۲۴٪ در عرض ۶ ماه عود کردند. ول می‌گوید: «داده‌ها کاملاً دیدنی هستند.» او می‌گوید، در حالت ایده‌آل، محققان می‌توانند داده‌های ایمنی آزمایش‌های قبلی ارتش را با مطالعه جدید در یک ارائه به سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای تأیید ترکیب کنند. مانند پریماکین، تافنوکین باعث همولیز در افرادی می‌شود که کمبود G6PD دارند.
در سال ۲۰۱۳ محققان «میکرو کبد» انسانی کشت‌شده تولید کردند که از مراحل کبدی هر دو پلاسمودیوم فالسیپاروم و پلاسمودیوم ویواکس پشتیبانی می‌کردند و ممکن است هیپنوزوئیت‌ها را نیز ایجاد کرده باشند.
ریشه‌کنی

درمان جمعی جمعیت‌ها با پریماکین می‌تواند هیپنوزوئیت‌ها را از بین ببرد، به جز در افرادی که کمبود G6PD دارند. با این حال، رژیم استاندارد نیاز به یک قرص روزانه به مدت ۱۴ روز در بین جمعیت بدون علامت دارد.
ریشه‌کنی > کره

پلاسمودیوم ویواکس تنها انگل مالاریای بومی در شبه جزیره کره است. در سال‌های پس از جنگ کره (۱۹۵۳–۱۹۵۰)، کمپین‌های ریشه‌کنی مالاریا با موفقیت تعداد موارد جدید این بیماری را در کره شمالی و کره جنوبی کاهش دادند. در سال ۱۹۷۹، سازمان جهانی بهداشت شبه جزیره کره را عاری از مالاریای ویواکس اعلام کرد، اما این بیماری به‌طور غیرمنتظره‌ای در اواخر دهه ۱۹۹۰ دوباره ظاهر شد و هنوز هم ادامه دارد. عوامل متعددی در ظهور مجدد این بیماری نقش داشته‌اند، از جمله کاهش تأکید بر کنترل مالاریا پس از سال ۱۹۷۹، سیل و قحطی در کره شمالی، ظهور مقاومت دارویی و احتمالاً تغییر اقلیم. بیشتر موارد در امتداد منطقه غیرنظامی کره شناسایی می‌شوند. به این ترتیب، مالاریای ویواکس فرصتی را برای دو کره فراهم می‌کند تا در مورد یک مشکل مهم بهداشتی که هر دو کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد، با هم همکاری کنند.
اهداف دارویی

با توجه به اینکه داروهایی که مراحل مختلف زندگی انگل را هدف قرار می‌دهند، گاهی اوقات می‌توانند عوارض جانبی نامطلوبی داشته باشند، مطلوب است که مولکول‌های دارویی را برای هدف قرار دادن پروتئین‌ها/آنزیم‌های خاصی که برای بقای انگل ضروری هستند یا می‌توانند تناسب اندام سازواره (ارگانیسم) را به خطر بیندازند، ارائه کنیم. آنزیم‌های مسیر بازیابی پورین تاکنون اهداف مورد علاقه‌ای برای این منظور بوده‌اند. با این حال، با توجه به درجه بالای حفاظت در سوخت‌وساز (متابولیسم) پورین در بین انگل و میزبان آن، ممکن است واکنش متقاطع بالقوه‌ای وجود داشته باشد که طراحی داروهای انتخابی علیه انگل را دشوار کند. برای غلبه بر این مشکل، تلاش‌های اخیر بر استنباط عملکرد پروتئین‌های فرضی یتیم متمرکز شده است که عملکرد آنها ناشناخته بوده است. اگرچه بسیاری از پروتئین‌های فرضی در سوخت‌وساز ثانویه نقش دارند، هدف قرار دادن آنها از دو منظر مفید خواهد بود، یعنی ویژگی و کاهش حدت بیماری‌زا بدون یا حداقل واکنش‌های متقاطع نامطلوب.
زیست‌شناسی > چرخه زندگی

مانند همه پلاسمودیوم انگل‌های مالاریا، پلاسمودیوم ویواکس چرخه زندگی پیچیده‌ای دارد. این انگل یک میزبان حشره قطعی را که در آن تولید مثل جنسی رخ می‌دهد، و یک میزبان مهره‌دار میانی را که در آن تکثیر غیرجنسی رخ می‌دهد، آلوده می‌کند. در پلاسمودیوم ویواکس، میزبان‌های قطعی پشه‌های آنافل (همچنین به عنوان ناقل شناخته می‌شوند) هستند، در حالی که انسان‌ها میزبان‌های غیرجنسی میانی هستند. پلاسمودیوم ویواکس در طول چرخه زندگی خود اشکال فیزیکی مختلفی به خود می‌گیرد (به زیر مراجعه کنید).
زیست‌شناسی > اشکال غیرجنسی

اسپوروزوئیت: انتقال عفونت از پشه به انسان
تروفوزوئیت‌های نابالغ (حلقه‌ای یا به شکل حلقه مهر)، حدود ۱/۳ قطر گلبول قرمز.
تروفوزوئیت‌های بالغ: بسیار نامنظم و ظریف (توصیف شده به عنوان آمیبوئید). بسیاری از فرآیندهای کاذب دیده می‌شوند. وجود دانه‌های ریز رنگدانه قهوه‌ای (رنگدانه مالاریا) یا هماتین احتمالاً از هموگلوبین گلبول قرمز آلوده مشتق شده است.
شزونت (همچنین به نام مرونت): به اندازه یک گلبول قرمز طبیعی؛ بنابراین گویچه‌های انگلی متورم می‌شوند و بزرگتر از حد معمول می‌شوند. حدود شانزده مروزوئیت وجود دارد.
زیست‌شناسی > اشکال جنسی

گامت‌های نر و ماده: از گامت‌ها در پشه‌ها تشکیل می‌شوند.
زیگوت: از ترکیب گامت‌ها تشکیل شده است.
اووسیست: حاوی زیگوت است و به اسپوروزوئیت تبدیل می‌شود.
عفونت انسانی

انگل مالاریا، پلاسمودیوم ویواکس، از طریق نیش پشهٔ آلوده به انسان منتقل می‌شود. در هنگام نیش زدن، پشه همراه با بزاق خود، اسپوروزوئیت‌ها (نوعی از سلول‌های انگلی) را به بدن انسان تزریق می‌کند. برخی از این اسپوروزوئیت‌ها به کبد می‌رسند و با ورود به سلول‌های کبدی، از آن‌ها تغذیه کرده و به صورت غیرجنسی تکثیر می‌شوند. این فرایند منجر به تولید هزاران سلول انگلی جدید به نام مروزوئیت در بدن می‌شود.
معمولاً علائم بیماری ۱۰ تا ۱۷ روز پس از عفونت ظاهر می‌شود، اما گاهی این دوره می‌تواند تا یک سال هم طول بکشد. برخی از انگل‌ها می‌توانند در کبد به صورت خفته باقی بمانند و حتی پس از درمان و بهبودی ظاهری، تا ۵ سال بعد باعث عود بیماری شوند.
مرحله کبدی

در کبد، اسپوروزوئیت پلاسمودیوم ویواکس وارد سلول‌های کبدی شده و مرحله شیزوگونی خارج گلبولی خود را آغاز می‌کند. در این مرحله، هسته انگل بارها تقسیم می‌شود، اما سلول به‌طور کامل تقسیم نمی‌شود. پس از چندین تقسیم هسته‌ای، سلول انگلی به چندین مروزوئیت تقسیم می‌شود.
در برخی موارد، اسپوروزوئیت‌ها بلافاصله پس از ورود به سلول کبدی شروع به رشد و تقسیم نمی‌کنند، بلکه به صورت خفته (هیپنوزوئیت) برای هفته‌ها یا ماه‌ها باقی می‌مانند. مدت زمان این خواب می‌تواند متفاوت باشد و عواملی که باعث بیدار شدن و رشد آن‌ها می‌شود، هنوز ناشناخته است. این موضوع می‌تواند توضیح دهد که چرا یک عفونت می‌تواند باعث چندین دوره بیماری یا «عود» شود.
چرخه گلبول‌های قرمز

برخلاف انگل مالاریای دیگری به نام پلاسمودیوم فالسیپاروم که می‌تواند به انواع گلبول‌های قرمز حمله کند، پلاسمودیوم ویواکس ترجیح می‌دهد به گلبول‌های قرمز جوان (رتیکولوسیت‌ها) نفوذ کند. برای این کار، مروزوئیت‌ها از دو پروتئین خاص (PvRBP-1 و PvRBP-2) استفاده می‌کنند و به پادگن‌های گروه خونی دافی (Fy6) روی سطح گلبول‌های قرمز متصل می‌شوند. این پادگن در اکثر افراد غرب آفریقا وجود ندارد، به همین دلیل مالاریای ویواکس در این منطقه کمتر شایع است.
گلبول‌های قرمز آلوده به این انگل تا دو برابر بزرگ‌تر از گلبول‌های قرمز سالم می‌شوند و لکه‌های شوفنر روی سطح آن‌ها دیده می‌شود. این لکه‌ها ظاهری نقطه‌دار دارند و رنگ آن‌ها از صورتی روشن تا قرمز متغیر است. انگل داخل گلبول قرمز اغلب شکل نامنظمی دارد. هر شزونت پلاسمودیوم ویواکس می‌تواند تا بیست مروزوئیت در داخل خود داشته باشد. به ندرت سلولی با بیش از یک انگل در داخل آن دیده می‌شود. از آنجایی که مروزوئیت‌ها فقط به گلبول‌های قرمز نابالغ متصل می‌شوند، معمولاً کمتر از ۳٪ از گلبول‌های قرمز در گردش خون آلوده می‌شوند.
اشکال غیرمعمول گلبول‌های قرمز در چند مورد از شیوع مالاریا در برزیل مشاهده شده است.
میکروگراف‌های پلاسمودیوم ویواکس در گسترش‌های خونی نازک رنگ‌آمیزی شده با گیمسا. a، b مراحل حلقه، c-e تروفوزوئیت‌های جوان، f-h تروفوزوئیت‌های آمیبوئید، i شیزونت جوان، j-l شیزونت‌های در حال رشد، m شیزونت توسعه یافته، n شیزونت بالغ، o گامت‌های جوان، p ماکروگامت، r، q میکروگامت‌ها.
عفونت پشه و تشکیل گامت

هنگامی که یک پشهٔ آنوفل ماده فرد آلوده را نیش می‌زند، گامت‌ها و سایر مراحل انگل به معده پشه منتقل می‌شوند. گامت‌ها در نهایت به گامت (سلول‌های جنسی) تبدیل می‌شوند، فرآیندی که به عنوان گامتوگونی شناخته می‌شود.
میکروگامت‌ها (گامت‌های نر) بسیار فعال می‌شوند و هسته‌های آنها تحت شکافت قرار می‌گیرند (یعنی آمی‌توز) تا هر کدام ۶–۸ هسته دختر ایجاد کنند که در اطراف سلول قرار می‌گیرند. سیتوپلاسم، برآمدگی‌های بلند و نازک شلاق مانند را ایجاد می‌کند، سپس یک هسته وارد هر یک از این پسوندها می‌شود. این پسوندهای سیتوپلاسمی بعداً به صورت گامت‌های نر بالغ (میکروگامت) جدا می‌شوند. این فرایند تشکیل میکروگامت‌های شلاق مانند یا گامت‌های نر به عنوان برون‌زدگی شناخته می‌شود. ماکروگامت‌ها (گامت‌های ماده) تغییر بسیار کمی نشان می‌دهند. آنها یک مخروط پذیرش در یک طرف ایجاد می‌کنند و به عنوان ماکروگامت‌ها (گامت‌های ماده) بالغ می‌شوند.
لقاح

گامت‌های نر به‌طور فعال در معده پشه‌ها به دنبال گامت‌های ماده حرکت می‌کنند. سپس گامت‌های نر از طریق مخروط پذیرش وارد گامت‌های ماده می‌شوند. همجوشی کامل ۲ گامت منجر به تشکیل زیگوت می‌شود. در اینجا، همجوشی ۲ گامت غیرمشابه رخ می‌دهد که به آن آنیزوگامی می‌گویند.
زیگوت مدتی غیرفعال می‌ماند اما به زودی دراز می‌شود، کرمی شکل (شبیه کرم) و متحرک می‌شود. اکنون به عنوان اوکینت شناخته می‌شود. انتهای نوک تیز اوکینت به دیواره معده نفوذ می‌کند و در زیر لایه اپیتلیال بیرونی آن قرار می‌گیرد. در اینجا زیگوت کروی می‌شود و یک دیواره کیستی در اطراف خود ایجاد می‌کند. دیواره کیست تا حدی از بافت‌های معده گرفته شده و تا حدی توسط خود زیگوت تولید می‌شود. در این مرحله، زیگوت به عنوان اووسیست شناخته می‌شود. اووسیست تغذیه را جذب کرده و اندازه آن رشد می‌کند. اووسیست‌ها از سطح معده بیرون زده و ظاهری تاول زده به آن می‌دهند. در یک پشه بسیار آلوده، ممکن است تا ۱۰۰۰ اووسیست دیده شود.
اسپوروگونی

هسته اووسیست بارها تقسیم می‌شود و تعداد زیادی هسته دختر را تشکیل می‌دهد. در همان زمان، سیتوپلاسم، واکوئل‌های بزرگ ایجاد می‌کند و توده‌های سیتوپلاسمی متعددی را تشکیل می‌دهد. سپس این توده‌های سیتوپلاسمی دراز می‌شوند و یک هسته دختر به هر توده مهاجرت می‌کند. اجسام داسی شکل حاصل به عنوان اسپوروزوئیت شناخته می‌شوند. این مرحله از تکثیر غیرجنسی به عنوان اسپوروگونی شناخته می‌شود و در حدود ۱۰ تا ۲۱ روز تکمیل می‌شود. سپس اووسیست می‌ترکد و اسپوروزوئیت‌ها در حفره بدن پشه آزاد می‌شوند. اسپوروزوئیت‌ها در نهایت از طریق همولنف به غدد بزاقی پشه می‌رسند. پشه اکنون عفونی می‌شود. غدد بزاقی یک پشه آلوده ممکن است تا ۲۰۰۰۰۰ اسپوروزوئیت داشته باشد. هنگامی که پشه یک فرد سالم را نیش می‌زند، هزاران اسپوروزوئیت همراه با بزاق وارد خون می‌شوند و چرخه دوباره شروع می‌شود.
طبقه‌بندی

پلاسمودیوم ویواکس را می‌توان به دو کلاد تقسیم کرد: یکی که به نظر می‌رسد منشأ آن در دنیای قدیم باشد و دومی که در دنیای جدید سرچشمه گرفته است. تمایز را می‌توان بر اساس ساختار اشکال A و S آران‌ای ریبوزومی (rRNA) ایجاد کرد. به نظر می‌رسد که بازآرایی این ژن‌ها در سویه‌های دنیای جدید رخ داده است. به نظر می‌رسد که یک تبدیل ژن در یک سویه دنیای قدیم رخ داده است و این سویه باعث ایجاد سویه‌های دنیای جدید شده است. زمان این رویداد هنوز مشخص نشده است.
در حال حاضر، هر دو نوع پلاسمودیوم ویواکس در آمریکا در گردش هستند. انگل میمون - پلاسمودیوم سیمیوم - به جای سویه‌های دنیای جدید، به سویه‌های دنیای قدیم مرتبط است.
یک نام خاص - پلاسمودیوم کالینسی - برای سویه‌های دنیای جدید پیشنهاد شده است، اما این پیشنهاد تا به امروز پذیرفته نشده است.
متفرقه

پیشنهاد شده است که پلاسمودیوم ویواکس مواد ژنتیکی را به صورت افقی از انسان‌ها به دست آورده است.
مشخص نیست که پلاسمودیوم ویواکس رنگ‌آمیزی گرم خاصی (منفی در مقابل مثبت) داشته باشد و ممکن است به هر صورت ظاهر شود.
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد پلاسمودیوم ویواکس به ویروس آلوده شده است.
استفاده درمانی

پلاسمودیوم ویواکس بین سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۴۰ برای مالاریادرمانی، یعنی ایجاد تب‌های بسیار بالا برای مبارزه با بیماری‌های خاص مانند سیفلیس سوم استفاده می‌شد. در سال ۱۹۱۷، مخترع این تکنیک، یولیوس واگنر-یاورگ، جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی را برای اکتشافات خود دریافت کرد. با این حال، این تکنیک خطرناک بود و حدود ۱۵ درصد از بیماران را کشت، بنابراین دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
سیوار بوزتا

سیوار بوزتا (به انگلیسی: Siwar Bousetta؛ زادهٔ ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۹۹) یک کشتی‌گیر آزادکار کشور تونس است. وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو و المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
پیتر برگر (قایقران روئینگ)

پیتر برگر (انگلیسی: Peter Berger؛ زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۹) قایقران روئینگ اهل آلمان غربی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده‌است.
ژوونگا

| ژوونگا | ژوونگا |
| --- | --- |
روستا: روستا
ژوونگا: ژوونگا
مختصات: ۵۰°۱۰′۴۳″ شمالی ۲۲°۱۹′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۱۷۸۶۱°شمالی ۲۲٫۳۲۴۱۷°شرقی﻿ / 50.17861; 22.32417: مختصات: ۵۰°۱۰′۴۳″ شمالی ۲۲°۱۹′۲۷″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۱۷۸۶۱°شمالی ۲۲٫۳۲۴۱۷°شرقی﻿ / 50.17861; 22.32417
کشور:  لهستان
استان: استان پودکارپاتسکیه
شهرستان: شهرستان وانگتسوت
گمینا: گمینا ژوونگا
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۵۱۰۶
وبگاه: http://www.zolynia.pl/
ژوونگا (به لهستانی:  Żołynia) یک روستا در لهستان است که در گمینا ژوونگا واقع شده‌است. ژوونگا ۵٬۱۰۶ نفر جمعیت دارد.
کهشور علی‌نظر

منطقه گردشگری کهشور واقع در ایذه
| کهشور | کهشور |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: ایذه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حومه شرقی
جمعیت: ۷۸۷ نفر
کهشور ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان حومه‌شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۲۷ نفر (۷۵خانوار) بوده‌است.
کهشور یا کوه شور یا کوهشور از جمله قلمروهای طایفه عالی محمودی تیره شهولی وند می‌باشد . 
این تیره به دلیل داشتن زمین‌های فراوان و حاصل خیز دارای مهاجرپذیری فراوان از طایفه‌های دیگر شهرستان نیز می‌باشد از جمله سهید و اورک و ..‌ دیگر
نام کوهشور برگرفته از شکل کوه‌های ان منطقه می‌باشد که روان آب‌های کوهسارها در آن دره‌ها و شور آب‌ها می‌ریزد.
ویکتور آریستیزابال

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Víctor Hugo Aristizábal Posada
زادروز:  ۹ دسامبر ۱۹۷۱ ‏(۵۲ سال)
زادگاه:  مدئین
قد:  ۱٫۷۴ متر (۵ فوت ۸ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال |  ۱۴۲ |  (۷۰) |
| ۱۹۹۴ |  والنسیا |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال |  ۳۸ |  (۱۷) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال سائو پائولو |  ۲۵ |  (۹) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  سانتوس |  ۱۱ |  (۲) |
| ۲۰۰۰ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال |  ۲۵ |  (۱۳) |
| ۲۰۰۱ |  باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی |  ۲۸ |  (۱۴) |
| ۲۰۰۲ |  Vitória |  ۲۱ |  (۱۰) |
| ۲۰۰۳ |  باشگاه ورزشی کروزیرو |  ۳۶ |  (۲۱) |
| ۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال کوریتیبا |  ۲۵ |  (۶) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال |  ۸۵ |  (۴۹) |
| مجموع |   |  ۶۳۳ |  (۲۱۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۳–۲۰۰۳ |  تیم ملی فوتبال کلمبیا |  ۶۶ |  (۱۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ویکتور آریستیزابال (اسپانیایی: Víctor Aristizábal‎؛ زادهٔ ۹ دسامبر ۱۹۷۱) یک بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به والنسیا، و باشگاه فوتبال سائو پائولو، باشگاه فوتبال کوریتیبا، باشگاه ورزشی کروزیرو، سانتوس، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه ورزشی دیپورتیوو کالی، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، باشگاه فوتبال اتلتیکو ناسیونال، تیم ملی فوتبال کلمبیا، والنسیا، و باشگاه فوتبال بلکبرن راورز اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال کلمبیا بازی کرده است.
هاورلی، ویرجینیا

| هاورلی، ویرجینیا | هاورلی، ویرجینیا |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
هاورلی، ویرجینیا: هاورلی، ویرجینیا
State Route 643 in Hurley: State Route 643 in Hurley
هاورلی، ویرجینیاLocation within the Commonwealth of Virginiaنمایش نقشه ویرجینیاهاورلی، ویرجینیاهاورلی، ویرجینیا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: هاورلی، ویرجینیاLocation within the Commonwealth of Virginiaنمایش نقشه ویرجینیاهاورلی، ویرجینیاهاورلی، ویرجینیا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۷°۲۵′۸″ شمالی ۸۲°۱′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۱۸۸۹°شمالی ۸۲٫۰۲۱۹۴°غربی﻿ / 37.41889; -82.02194: مختصات: ۳۷°۲۵′۸″ شمالی ۸۲°۱′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۴۱۸۸۹°شمالی ۸۲٫۰۲۱۹۴°غربی﻿ / 37.41889; -82.02194
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ویرجینیا
شهرستان: شهرستان بیوکانان، ویرجینیا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
هاورلی (به انگلیسی: Hurley) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان بیوکانان، ویرجینیا واقع شده‌است.
پاشلک فوربس

| پاشلک فوربس> وضعیت حفاظت | پاشلک فوربس> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
منقرض‌شده: منقرض‌شده
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرنده
راسته:: سلیم‌سانان
تیره:: آبچلیک
سرده:: Coenocorypha
گونه:: C. chathamica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Coenocorypha chathamica : Coenocorypha chathamica 
پاشلک فوربس (نام علمی: Coenocorypha chathamica) نام یک گونه از تیره آبچلیک است.
پایگاه هوایی بینه تهوی

| پایگاه هوایی بینه تهوی | پایگاه هوایی بینه تهوی |
| --- | --- |
یاتا: ندارد ایکائو: ندارد: یاتا: ندارد ایکائو: ندارد
خلاصه: خلاصه
نوع فرودگاه: پایگاه نیروی هوایی
مکان:  ویتنام
بکار رفته در: ۱۹۶۵-۱۹۷۵
مختصات: ۱۰°۰۵′۰۷″ شمالی ۱۰۵°۴۲′۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۰۸۵۲۸°شمالی ۱۰۵٫۷۱۱۹۴°شرقی﻿ / 10.08528; 105.71194﻿ (Binh Thuy AB)
بینه تهوی در ۱۹۶۷
پایگاه هوایی بینه تهوی (به انگلیسی: Binh Thuy Air Base) یک فرودگاه پایگاه نیروی هوایی است . این فرودگاه در کشور ویتنام قرار دارد .
ژوونتینا ناپولئو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ژوونتینا ناپولئو در رشته ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲: ژوونتینا ناپولئو در رشته ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: تیمور شرقی
زاده: ۲۲ دسامبر ۱۹۸۸ ‏(۳۵ سال) Assalaino، تیمور شرقی
قد: ۱٫۵۴ m (۵ ft ۱⁄۲ in)
وزن: ۴۸ کیلوگرم (۱۰۶ پوند)
ورزشی: ورزشی
کشور:  تیمور شرقی
ورزش: دو و میدانی
رویداد(ها): ماراتن
ژوونتینا ناپولئو (پرتغالی: Juventina Napoleão؛ زادهٔ ۲۲ دسامبر ۱۹۸۸) ورزشکار دو و میدانی زن در رشته دو استقامت اهل تیمور شرقی است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در رشته ماراتن به رقابت پرداخت و با زمان ۳:۰۵:۰۷ به خط پایان رسید..
بیزنویل

| بیزنویل | بیزنویل |
| --- | --- |
کمون (فرانسه): کمون (فرانسه)
Church: Church
بیزنویلنمایش نقشه فرانسهبیزنویلنمایش نقشه اوورنی-رون-آلپ: بیزنویلنمایش نقشه فرانسهبیزنویلنمایش نقشه اوورنی-رون-آلپ
مختصات: ۴۶°۲۴′۳۱″شمالی ۲°۴۴′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۴۰۸۶°شمالی ۲٫۷۳۸۱°شرقی﻿ / 46.4086; 2.7381: مختصات: ۴۶°۲۴′۳۱″شمالی ۲°۴۴′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۴۰۸۶°شمالی ۲٫۷۳۸۱°شرقی﻿ / 46.4086; 2.7381
کشور: فرانسه
ناحیه: اوورنی-رون-آلپ
دپارتمان: آلیه
بخش: Montluçon
کانتون: Huriel
کمون: Commentry Montmarault Néris Communauté
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : Daniel Collinet
مساحت۱: ۲۹٫۷۵ کیلومتر مربع (۱۱٫۴۹ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۲۹۲
 • تراکم: ۹٫۸/کیلومتر مربع (۲۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۰۳۰۳۱ /۰۳۱۷۰
ارتفاع: ۲۵۰–۴۰۴ متر (۸۲۰–۱٬۳۲۵ فوت)  (avg. ۳۰۰ متر یا ۹۸۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
بیزنویل (به فرانسوی: Bizeneuille) یک کمون در فرانسه است که در canton of Hérisson واقع شده‌است. بیزنویل ۲۹٫۷۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیفی هاوائری

| سیفی هاوائری | سیفی هاوائری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۰ استانبول
درگذشت: ۲۴ ژانویه ۲۰۰۹ استانبول
ملیت: ترکیه
پیشه(ها): هنرپیشه، کارگردان، نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷-۱۹۸۶
سیفی هاوائری (ترکی استانبولی: Seyfi Havaeri؛ ۱۸ ژوئیه ۱۹۲۰ – ۲۴ ژانویه ۲۰۰۹) هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده اهل ترکیه بود. او اولین فیلم خود را در سال ۱۹۴۸ کارگردانی کرد.
کاتماندو ۶۳۴۰

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: اکتبر ۱۵, ۱۹۹۳
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۳.۶۹۶۲۰۴۶
حضیض: ۲.۷۶۲۷۲۴۶
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۴۴۵۲۵۵
تناوب مداری: ۲۱۱۹.۷۹۶۶۵۷۳
آنومالی متوسط: ۹۵.۰۳۹۶۸
انحراف: ۲.۳۰۶۸۱
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
سپیدایی هندسی: ۰.۰۷۰۲
 :  
سیارک ۶۳۴۰ (به انگلیسی: 6340 Kathmandu، نامگذاری:1993TF2) شش هزار و سیصد و چهلمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۲٫۰۰ است.
نوک‌سپری کوهستان

| نوک‌سپری کوهستان | نوک‌سپری کوهستان |
| --- | --- |
نوک‌سپری کوهستان، Peltops montanus: نوک‌سپری کوهستان، Peltops montanus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: زاغی‌های زنگوله‌ای
گونه:: P. montanus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Peltops montanus : Peltops montanus 
نوک‌سپری کوهستان (نام علمی: Peltops montanus) نام یک گونه از سرده نوک‌سپری است.
پایگاه هوایی بوشل

پایگاه هوایی بوشل (به انگلیسی: Büchel Air Base) (به زبان بومی: Fliegerhorst Büchel) یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۵۰۷ متر است. این فرودگاه در کشور آلمان قرار دارد و در ارتفاع ۴۷۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
پایگاه نیروی هوایی، دریایی چری پوینت

پایگاه نیروی هوایی، دریایی چری پوینت (به انگلیسی: Marine Corps Air Station Cherry Point) (به زبان بومی: Cunningham Field) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا NKT است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۲۳۰۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
بیزهرادتس

| بیزهرادتس | بیزهرادتس |
| --- | --- |
شهر و روستا: شهر و روستا
Air view: Air view
مختصات: ۵۰°۱۳′ شمالی ۱۶°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۱۷°شمالی ۱۶٫۲۰۰°شرقی﻿ / 50.217; 16.200: مختصات: ۵۰°۱۳′ شمالی ۱۶°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۱۷°شمالی ۱۶٫۲۰۰°شرقی﻿ / 50.217; 16.200
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه هرادتس کرالووه
ناحیه: Rychnov nad Kněžnou District
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
بیزهرادتس (به چکی: Byzhradec) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ریخنوف ناد کنیژنوو واقع شده‌است.
پاریک کیوسک

| پاریک کیوسَک | پاریک کیوسَک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مارس ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) دالکی، شهرستان دوبلین، ایرلند
ملیت:  ایرلندی
پیشه: تهیه‌کننده تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۲ تا کنون
همسر: دنیس کیوسَک (قبل ازدواج: هریس)
فرزندان: ۲
والدین: سیریل کیوسک، مورین کیوسک
خویشاوندان: نیو کیوسک (خواهر) شینید کیوسک (خواهر) سراخا کیوسک (خواهر) کاترین کیوسک (خواهر ناتنی) جرمی آیرونز (شوهر خواهر) مکس آیرونز (خواهرزاده) Richard Boyd Barrett (خواهرزاده) نیو کیوسک (شوهر خواهر)
پاریک کیوسک (ایرلندی: Pádraig Cusack؛ /paw-rick/) یک هنرپیشه اهل ایرلند است.
چتم هاوس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۲۰
ستاد: لندن، انگلستان، بریتانیا
اعضا: ۶٬۰۰۰+
وبگاه: www.chathamhouse.org
چتم هاوس (به انگلیسی: Chatham House) که همچنین با نام مؤسسه سلطنتی روابط بین‌المللی (به انگلیسی: Royal Institute of International Affairs) نیز شناخته میشود، یک سازمان غیردولتی و مرکز پژوهشی در شهر لندن است که به تحلیل چالش‌های استراتژیک می‌پردازد. از چتم هاوس به عنوان اندیشکده سیاست خارجی کشور بریتانیا یاد می‌شود.
در گزارشی که در سال ۲۰۱۵ توسط دانشگاه پنسیلوانیا منتشر شد، چتم هاوس بعد از نهاد بروکینگز دومین اندیشکده پرنفوذ غیرآمریکایی در جهان نام گرفت و همچنین مجلهٔ فارین پالیسی در سال ۲۰۰۹ از چتم هاوس به عنوان مهم‌ترین اندیشکده غیرآمریکایی نام برد. پژوهش‌های اندیشکده چتم هاوس بر محورهای انرژی، محیط زیست، اقتصاد بین‌المللی، امنیت بین‌المللی، مطالعات منطقه و حقوق بین‌الملل می‌باشد که شامل برنامه‌های منطقه‌ای در آفریقا، آمریکا، آسیا و اروپا به خصوص اوراسیا، خاورمیانه، شمال آفریقا و روسیه است. چتم هاوس علاوه بر برنامه حقوق بین‌الملل، همچنین شامل مرکز امنیت بهداشت جهانی به سرپرستی دیوید هیمن است. این اندیشکده در زمینه‌های مختلف، آثار و مقالات فراوانی منتشر کرده‌است.
آنگ سان سو چی در حین خروج از چتم هاوس پس از سخنرانی پیرامون «مسئولیت سرمایه‌گذاری در میانمار» و دریافت جایزه چتم هاوس در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۲ میلادی