stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قانون اساسی میجی

تصویری از قانون اساسی میجی
قانون اساسی میجی (به ژاپنی: 明治憲法 Meiji Kenpō) قانون اساسی امپراتوری ژاپن است که از ۲۹ نوامبر ۱۸۹۰ میلادی تا ۲ مه ۱۹۴۷ مه معتبر بود.
قانون اساسی میجی، قانون اساسی ژاپن از سال ۱۸۸۹ تا ۱۹۴۷ بود. پس از اصلاحات میجی (۱۸۶۸)، رهبران ژاپن به دنبال ایجاد قانون اساسی بودند که ژاپن را به عنوان یک کشور توانا و مدرن که در عین حفظ قدرت خود به کشوری شایسته احترام غربی تبدیل کند. سند حاصل که عمدتاً کار دست گنرو (از نظر معنی یعنی سیاستمدار بزرگ) ایتو هیروبومی بود، خواستار یک پارلمان دو مجلسی (دایت ملی) با مجلس سفلی منتخب و نخست‌وزیر و کابینه منصوب توسط امپراتور بود. در این قانون به امپراتور ژاپن کنترل عالی ارتش و نیروی دریایی داده شد. شورای خصوصی متشکل از گنروی میجی که قبل از قانون اساسی ایجاد شده بود، به امپراتور مشاوره می‌داد و قدرت واقعی را در اختیار داشت. محدودیت‌های رأی‌گیری که رأی‌دهندگان را به حدود ۵ درصد از جمعیت مردان بالغ محدود می‌کرد، طی ۲۵ سال آینده کاهش یافت و منجر به حق رأی عمومی مردان شد. احزاب سیاسی در دهه ۱۹۲۰ از قدرت محدود خود نهایت استفاده را می‌بردند، اما در دهه ۱۹۳۰ ارتش بدون نقض قانون اساسی توانست کنترل خود را اعمال کند. پس از جنگ جهانی دوم، قانون اساسی تصویب شده توسط ایالات متحده مبنی بر اینکه «قدرت مستقل در اختیار مردم است» جایگزین قانون اساسی میجی شد.
سنگ‌نگاره‌های سیپانتوش

سنگ‌نگاره‌های سیپانتوش در بخش جنوب‌غربی رشته‌کوه زرافشان در ولایت قشقه‌دریا در ازبکستان قرار دارد.
این نقاشی‌های صخره‌ای بر روی سنگ‌های مقعر رخنمون‌های گرانیت-دیوریت قرار گرفته‌اند. تصاویر این سنگ‌نگاره‌ها با رنگدانه‌های سیاه، زرد و قرمز قهوه ای رنگ آمیزی شده‌اند و شامل طرح‌های به شکل پا، گاو نر با شاخ‌های خمیده، حیوانات مختلف، نقش‌های کوچک دست، و غیره است.
این محل به عنوان فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو در دسته‌بندی فرهنگی ثبت شده است.
عشای ربانی

عشای رَبّانی یا شام خداوند یا آیین سپاسگزاری (به فرانسه: Eucharistie) یکی از هفت‌آیین مقدس (هفت‌راز) است که تقریباً در تمام شاخه‌های مسیحیت به انجام می‌رسد. به آن تقسیم مقدس (Holy Communion)، راز محراب (the Sacrament of the Altar)، راز خجسته (Blessed Sacrament) هم گفته شده‌است.
شیوهٔ اجرای این آیین در میان شاخه‌های مختلف مسیحیان اندکی متفاوت است، اما چند مسئله در میان تمام شاخه‌ها مشترک می‌باشد.
علت برگزاری آیین

منشأ این آیین به آخرین شامی بازمی‌گردد که عیسی مسیح در شب دستگیری خود توسط سربازان رومی با حواریون خود خورد. از آنجا که به باور مسیحیان سرشت او با سرشت «خداوند» یکی است.
در انجیل

در انجیل متی فصل ۲۶ آیات ۲۶تا۲۸ چنین آمده است:
چون هنوز مشغول خوردن بودند، عیسی نان را برگرفت و پس از شکرگزاری، پاره کرد و به شاگردان داد و فرمود: «بگیرید، بخورید؛ این است بدن من.» سپس جام را برگرفت و پس از شکرگزاری آن را به شاگردان داد و گفت: «همهٔ شما از این بنوشید. این است خون من برای عهد [جدید] که به‌خاطر بسیاری به‌جهت آمرزش گناهان ریخته می‌شود.
زمان این مراسم، در شب عید «پِسَح» (عید فطیر) یهودیان بود.
در شاخه‌های مسیحیت > کلیسای کاتولیک

در شاخهٔ کاتولیک این باور وجود دارد که نان و شراب اجزای اصلی عشای ربانی‌اند و با سخنان مسیح و استمداد از روح‌القدس حقیقتاً تبدیل به جسم و خون عیسی می‌شوند. نان و شراب در خلال مراسم عشای ربانی، ماهیت وجودی و مفهوم طبیعی خود را به عنوان غذای جسم از دست می‌دهند و ماهیت معنایی جدیدی می‌یابند. آن‌ها اکنون نشانه‌های واقعیت یافته‌ای از حضور شخصی و تقدیم خود از سوی عیسی مسیح هستند. این آموزه یعنی تبدیل نان و شراب توسط دعای کشیش به بدن و خون مسیح را اصطلاحاً «تبدّل جوهر» می‌نامند. همچنین بنا بر سنت کلیسای کاتولیک، این آیین هرروزه در کلیسا برگزار می‌شود.
در شاخه‌های مسیحیت > کلیساهای پروتستان > لوتری

مارتین لوتر پیشگام نهضت پروتستان و بنیانگذار کلیسای لوتری آموزهٔ تبدیل جوهر را رد کرد؛ اما عقیده‌ای نه‌چندان متفاوت را مطرح کرد که به «هم‌جوهری» معروف است. بر مبنای نظر او با دعای کشیش بدن و خون مسیح بر روی نان و شراب قرار می‌گیرد.
در شاخه‌های مسیحیت > کلیساهای پروتستان > کالونی

ژان کالون که پایه‌گذار کلیسای اصلاح‌شده (کالونی) است، برخلاف نظر کاتولیک‌ها و همچنین مارتین لوتر بیان کرد که هیچ تغییری در عناصر عشای ربانی (نان و شراب) صورت نمی‌گیرد، بلکه ایمان‌دار مسیحی به واسطهٔ ایمان، به شکلی روحانی در بدن و خون عیسی مسیح سهیم می‌گردد؛ پس مسیح در آیین عشای ربانی حضور روحانی دارد، نه فیزیکی.
هنر

این آیین الهام‌بخش هنرمندان، سیاستمداران و… بوده است. یکی از معروفترین و جنجالی‌ترین تابلوهای نقاشی لئوناردو دا وینچی نقاش معروف ایتالیایی نیز در خصوص همین رویداد مذهبی است.
کشیشی کاتولیک درحال برگزاری آیین عشای ربانی
شام آخر، ویسنته خوان ماسیپ
شام آخر، لئوناردو دا وینچی
هرمان راینکه

| هرمان راینکه | هرمان راینکه |
| --- | --- |
زاده: ۱۴ فوریه ۱۸۸۸ ویتنبرگ، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۱۰ اکتبر ۱۹۷۳ (۸۵ سال) هامبورگ، آلمان غربی
وفاداری:  امپراتوری آلمان (تا ۱۹۱۸)  جمهوری وایمار (تا ۱۹۳۳)  رایش سوم
شاخه نظامی: نیروی زمینی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۵–۱۹۰۵
درجه: سپهبد (ژنرال پیاده‌نظام)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم
کارل رودولف ارنست آگوست هرمان راینِکه (به آلمانی: Karl Rudolf Ernst Auguste Hermann Reinecke) (۱۴ فوریه ۱۸۸۸ – ۱۰ اکتبر ۱۹۷۳) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم جایگاه‌های ستادی بالایی را در فرماندهی عالی ورماخت تصدی کرد.
سال‌های اولیه

هرمان راینکه روز ۱۲ فوریه سال ۱۸۸۸ در ویتنبرگ زاده شد. پدرش از افسران نیروهای مسلح بود. او نیز پس از تحصیل در دانشکده افسری، روز ۱۴ مارس سال ۱۹۰۵ به نیروی زمینی امپراتوری آلمان پیوست و سال بعد با درجه ستوان دومی در هنگ ۷۹ پیاده‌نظام قرار گرفت. فصل بهار سال ۱۹۱۱ به گردان ۱۰ مهندسی هانوفر منتقل گردید. ماه اکتبر همان سال آجودان گردان ۳ و ماه اکتبر سال ۱۹۱۳ آجودان هنگ شد. در جریان جنگ جهانی اول در جبهه‌های شرقی و غربی خدمت و نشان‌های افتخار خاندان هوهنتسولرن، درجه یک صلیب آهنین، صلیب هانزا و خدمت نظامی اتریش-مجارستان را دریافت کرد. همان ماه‌های نخست جنگ به درجه ستوان یکمی و سال ۱۹۱۶ به درجه سروانی ترفیع گرفت. در این حین ماه فوریه سال ۱۹۲۹ به درجه سرگردی نائل آمد.
پس از جنگ به خدمت در رایشسور ادامه داد و به هنگ ۲ پیاده‌نظام در آلنشتاین منتقل شد. بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ در وظایف غالبا مربوط به نظام آموزشی و تدارکاتی در ستاد وزارت دفاع بود. ماه اکتبر سال ۱۹۳۲ فرماندهی گردان ۲ هنگ ۶ پیاده‌نظام را در لوبک بر عهده گرفت. ماه ژوئن سال ۱۹۳۳ به درجه سرهنگ دومی رسید.
ورماخت

راینکه ماه ژوئن سال ۱۹۳۵ با درجه سرهنگی رئیس بخش تدارکات ورماخت تازه‌تاسیس شد. ماه اوت سال ۱۹۳۸ به ریاست دفتر امور عمومی نظامی فرماندهی عالی ورماخت منصوب گردید. در این جایگاه نقش ویژه‌ای در تبلیغ ایدئولوژی حزب ناسیونال سوسیالیست در بین نظامیان آلمانی داشت. روز ۱ ژانویه سال ۱۹۳۹ به درجه سرتیپی و ۱ اوت سال ۱۹۴۰ به درجه سرلشکری نائل آمد. راینکه به جهت پایبندی سفت‌وسخت به اصول رایش سوم و رهبران آن در میان بسیاری به «کایتل کوچک» که اشاره به فیلدمارشال ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت داشت، شهرت یافت. در جریان جنگ جهانی دوم، با توجه به موازات عقاید او و دلایل تهاجم آلمان به شوروی، به عنوان مسئول اسرای گرفته شده از این کشور قرار داده شد. راینکه بلشویسم را دشمن مرگبار آلمانی‌ها و سربازان ارتش سرخ را آموزش‌دیده در این مکتب می‌دانست. از همین رو سخت‌گیری فراوانی نسبت به اسرا نشان می‌داد. سال ۱۹۴۲ به عنوان یکی از اعضای دادگاه خلق برگزیده شد و ماه ژوئن همان سال به درجه سپهبدی (ژنرال پیاده‌نظام) ترفیع گرفت. ماه ژانویه سال ۱۹۴۳ به عضویت افتخاری حزب ناسیونال سوسیالیست درآمد. ماه اکتبر این عضویت دائمی گشت. ماه دسامبر جایگاه ریاست ستاد حزب در فرماندهی عالی ورماخت به او سپرده شد.
راینکه ماه ژوئیه سال ۱۹۴۳ رئیس دفتر مشترک نیروهای مسلح شد. در این جایگاه مفهوم سیاسی «افسران راهبر ناسیونال سوسیالیست» (NSFO) را مطرح و اجرایی ساخت که ماه فوریه سال ۱۹۴۴ به تأیید هیتلر رسید. او خود رئیس ستاد افسران راهبر ناسیونال سوسیالیست در فرماندهی عالی ورماخت بود. او از این افسران می‌خواست احساسات میهن‌پرستانه برای دفاع از رایشِ ناسیونال سوسیالیستی را در خود نهادینه کنند و یک دوره آموزشی در این رابطه برقرار کرد. در این مسیر از پشتیبانی مارتین بورمان و هاینریش هیملر برخوردار بود.
در جریان آشفتگی‌های کودتای ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۴۴ راینکه از طرف کایتل فرماندهی نظامی برلین را در دست گرفت و به سرعت نظم را به پایتخت بازگرداند. متعاقباً از صاحب منصبان دادگاه شرافت برای محاکمه توطئه‌گران برای قتل هیتلر در این ماجرا بود. این دادگاه این افراد را از نیروی‌های مسلح اخراج و در اختیار دادگاه خلق قرار داد.
ماه اکتبر سال ۱۹۴۴ با انتصاب اوبرگروپن‌فورر گوتلوب برگر به جایگاه، دوره مسئولیت راینکه بر در ارتباط با اسرای جنگی به پایان رسید.
اسارت و محاکمه

راینکه پس از پایان جنگ خود را تسلیم نیروهای متفقین کرد و به اردوگاه اسرای جنگی نیروی زمینی ایالات متحده فرستاده شد. دادگاه نظامی آمریکایی او را محاکمه و به اتهام جرائم مختلفی، مخصوصاً شیوه رفتار با اسرا، روز ۲۸ اکتبر سال ۱۹۴۸ به حبس ابد محکوم کرد. او را در زندان لندسبرگ نگاه می‌داشتند. حکم او بعداً به ۲۷ سال تقلیل یافت و نهایتاً سال ۱۹۵۴ از زندان آزاد شد. سپهبد هرمان راینکه دوران بازنشستگی را در هامبورگ گذراند و در نهایت روز ۱۰ اکتبر سال ۱۹۷۳ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
زندگی شخصی

راینکه ماه نوامبر سال ۱۹۱۱ با هیلدگارت اشمیت ازدواج کرد. ماه اوت سال بعد صاحب نخستین پسرش با نام یواخیم شد. برادرش آدولف سال ۱۹۱۴ در جریان جنگ جهانی اول در لورن کشته شد. ماه مه سال ۱۹۲۱ از همسر نخستش جدا شد و ماه نوامبر همان سال مجددا این بار با گرتروت شوبرت وصلت کرد. ماه ژوئن سال ۱۹۲۶ پسر دیگری با نام هانس-پتر به دنیا آمد. برادرش گئورگ که خود با درجه سرهنگ دومی در ورماخت خدمت می‌کرد، ماه مه سال ۱۹۳۵ در یک سانحه هوایی جان باخت. ماه مارس سال ۱۹۴۳ دو پسر دو قلو با نام‌های کارل و رودیگر زاده شدند. پسرش هانس-پتر ماه آوریل سال ۱۹۴۵ در اثر جراحات جنگی در مونستر کشته شد.
کتابشناسی

Mitcham, Samuel; Mueller, Gene (2012). Hitler's Commanders: Officers of the Wehrmacht, the Luftwaffe, the Kriegsmarine, and the Waffen-SS. Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-4422-1153-7.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  ایالات متحده آمریکا 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده 
در بازداشت متفقین
آرتور جفری

| آرتور جفریآرتور جفری | آرتور جفریآرتور جفری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ اکتبر ۱۸۹۲ ملبورن، استرالیا
درگذشت: ۲ اوت ۱۹۵۹ سوث میلفورد، نوا اسکوتیا، کانادا
ملیت: استرالیای
پیشه(ها): خاورشناس و اسلام‌شناس
آرتور جفری (به انگلیسی: Arthur Jeffery) (متولد ۱۸ اکتبر ۱۸۹۲ در ملبورن - درگذشت ۲ اوت ۱۹۵۹ در میلفورد جنوبی، نوا اسکوشیا، کانادا) استاد استرالیایی زبان‌های سامی از سال 1921 در مدرسه خاورشناسی قاهره و از سال 1938 تا زمان مرگ در دانشگاه کلمبیا و اتحادیه مدارس دینی شهر نیویورک بود. او نویسنده آثار گسترده‌ای دربارهٔ نسخه‌های خطی در خاورمیانه است. او نویسنده اثر مهم «وام‌واژه‌های قرآن» است که ردپای ۳۱۸ لغت خارجی (غیر عربی) را در قرآن را رهگیری کرده.
زندگی‌نامه

وی ابتدا کشیش کلیسای مِتُدیست شد و در دانشگاه مِلبورن به تحصیل پرداخت. خدمت سربازی‌اش را در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸) در هند گذراند و هم‌زمان در آنجا به تدریس در کالج مسیحی شهر مدراس مشغول شد. در سال 1921 مرکز مطالعات زبان وابسته به هیئت تبشیری آمریکایی در قاهره توسعه یافت و با عنوان مدرسه مطالعات شرقی، زیرنظر دانشگاه آمریکایی قاهره، به فعالیت پرداخت. چارلز واتسون، رئیس این دانشگاه، جفری را به همکاری با این نهاد تازه تأسیس دعوت کرد و این امر به اقامت جفری در قاهره انجامید.
جفری تحصیلات خود را در دانشگاه ادینبورو ادامه داد و در 1929 موفق به اخذ درجه دکتری شد. او در 1938 به کلمبیا رفت در سمت رئیس و استاد دانشکده زبان‌های خاورمیانه و خاور نزدیک در دانشگاه کلمبیا، سپری نمود و در 1959 درگذشت.
پژوهش‌ها

پژوهشهای جفری را، بر اساس موضوع، می‌توان به چهار دسته کلی تقسیم کرد: پژوهشهای قرآنی، مطالعاتی درباره سیره پیامبر اسلام، مقالاتی درباره رابطه اسلام و مسیحیت، و ترجمه متون اسلامی به انگلیسی. ظاهراً علاقه‌مندی جفری به مطالعات قرآنی به‌سبب معاشرت وی با گوتهلف برگشترسر بوده‌است. در سال 1927 برگشترسر و جفری تصمیم گرفتند قرآنی حاوی تمام قرائات چاپ کنند. به این منظور به گردآوری و بررسی نسخه‌های کهن قرآن، جستجو در کتابهای معتبر قرائات و استخراج قرائات گوناگون قرآنی پرداختند. مرگ برگشترسر در 1933 این طرح را متوقف کرد. مقالاتی که جفری در این دوره و با چنین هدفی تألیف کرده‌است، عبارت‌اند از: «قرائات ابن‌مِقْسَم»، «قرائات زیدبن علی» و «چند قرائت دیگر زیدبن علی». وی در این مقالات به گردآوری برخی قرائات پرداخته‌است. جفری در ادامه این فعالیت‌ها، کتاب المَصاحِف ابوبکر عبداللّه‌بن سلیمان سجستانی را تصحیح و با مطالبی درباره مَصاحِف کهن مندرج در متون تفسیری، در رساله «منابعی برای تاریخ قرآن (انگلیسی: Materials for the History of the Text of the Qur'an: The Old Codices) چاپ کرد. او منابعی را که در بازسازی مصاحف کهن از آن‌ها استفاده نموده، معرفی کرده‌است. در ادامه، وی به بررسی مصحف سمرقند پرداخت و موارد اختلاف کتابت این نسخه را با مصحف عثمانی برشمرد. از مسائل مورد علاقه خاورشناسان این دوره، گردآوری روایات و اخبار تاریخی مدعی نقصان قرآن بود، چنان‌که نولدکه گزارش‌هایی از این دست را جمع کرده‌است. یکی از متون موردتوجه آنان در این باره، کتاب فضائل القرآنِ ابوعبید قاسم‌بن سلاّم هروی است. اوتو پرتزل جفری را با نسخه خطی این کتاب در کتابخانه برلین آشنا کرد و جفری بخشی از این کتاب را با عنوان «بابُ ما رُفِعَ مِنَ الْقُرآن بَعدَ نُزولِه و لَمْ یثْبُت فی المَصاحِفِ» به انگلیسی ترجمه نمود. در ادامه چنین رویکردی، او مقاله «متنی متفاوت از سوره فاتحه» را نگاشت و ادعا کرد که سوره فاتحه در ابتدا جزو قرآن نبوده و تنها به عنوان دعایی به هنگام تلاوت قرآن خوانده می‌شده، اما بعدها جزئی از قرآن تلقی شده‌است. در این مقاله، جفری متنی مشابه سوره فاتحه را به نقل از کتاب تذکرة الائمه محمد باقر بن محمد تقی لاهیجی، با انتساب نادرست آن به محمدباقر مجلسی و منبعی که هویت آن را به نحو دقیق بیان نکرده، آورده‌است. با آنکه سستی عبارات این متن عربی کاملاً واضح است، جفری هیچ اشاره‌ای به این مطلب نکرده‌است.
پژوهش‌ها > وام‌واژه‌های قرآن

کتاب «وام‌واژه‌های قرآن» اغلب با همان رویکرد نقد تاریخی متون مذهبی یهودیت و مسیحیت و با این تلقی که قرآن در فرآیندی تاریخی تدوین شده‌است، قرآن را بررسی کرده‌اند. در پی چنین رویکردی، این پرسش برای آنان مطرح شده که مطالب موجود در قرآن، اعم از اطلاعات یهودی و مسیحی، روایات عهدین و مطالب مشابه در ادبیات مسیحیت و یهودیت از کجا آمده و تا چه حد متأثر از فرهنگ یهودی یا مسیحی بوده‌است. توجه خاورشناسان به موضوع واژه‌های دخیل از اواخر قرن سیزدهم‌/ نوزدهم آغاز شد و تحقیقات اولیه را در این زمینه فرانکل، رودلف دوورژاک، آلفونس مینگانا و یوزف هوروویتس انجام دادند. اهمیت کتاب جفری در مقایسه با تحقیقات پیش از خود، در بهره‌گیری کامل‌تر از منابع و جامعیت آن در زمان تألیف است، هر چند با توجه به پژوهش‌ها و یافته‌های اخیر، به نظر می‌رسد که کتاب جفری نیاز به بازنگری دارد. جفری در مقدمه مفصّل خود بر این کتاب، سیری از پیدایش این بحث را به همراه آرای عالمان مسلمان در این باره آورده‌است.
پژوهش‌ها > دیگر پژوهش‌ها

جفری در حوزه تحقیق متون کهن اسلامی، علاوه بر کتاب المصاحف، مقدمه تفسیر المبانی فی نظم المعانی را که متعلق به مؤلفی ناشناخته در قرن پنجم است، همراه با مقدمه تفسیر ابن‌عَطیه المحرّر الوجیز، در مجموعه‌ای با نام مقدمتان فی علوم القرآن به چاپ رساند.
دیگر مقالات قرآنی جفری عبارت‌اند از: «وضع فعلی مطالعات قرآنی»، «قرآن به مثابه کتاب آسمانی»، «تاریخ متن قرآن» و دو مقاله درباره تفسیر الهدایه و العرفان فی تفسیر القرآن بالقرآن، نوشته عالم مصری، محمد ابوزید.
جفری در حوزه مطالعات سیره، چند مقاله درباره زندگانی پیامبر با عناوین «آیا محمد (ص) از کودکی پیامبر بود؟»، «تأملی در تاریخی بودن پیامبر اسلام» و «مسیحیان در مکه» و همچنین کتابی با نام اسلام، محمد و دین او نوشته‌است. او درباره رابطه اسلام و مسیحیت سه مقاله با عناوین «کتاب گرگوری تاتئو بر ضد مسلمانان»، «مجموعه‌ای از کتابها و جزوات نقد مسیحیت مورداستفاده مسلمانان قاهره» و «ادبیات نقد مسیحیت» نوشت. در حوزه ترجمه متون، وی ترجمه کتاب شجرة الکون ابن‌عربی را در دو مقاله به چاپ رساند که بعدها متن کامل این ترجمه در 1962 در لاهور به صورت کتاب منتشر شد. کتاب مهم او در این حوزه، «گزیده‌ای درباره اسلام» است که مجموعه‌ای متنوع از فرهنگ و معارف اسلامی شامل قرآن، حدیث، فقه، سیره، کلام و تصوف است.
در سال‌های اخیر، برخی از مقالات جفری تجدیدچاپ شده‌است. رودی پارت در کتاب قرآن، که حاوی مقالات قرآنی خاورشناسان است، مقاله «پیشرفت در مطالعه قرآن» وی را به چاپ رسانده‌است. برخی از پژوهشهای وی نیز در کتاب خاستگاه‌های قرآن نوشته فردی با نام مستعار ابن‌وراق آمده‌است.
از میان تألیفات جفری، کتاب واژه‌های دخیل در قرآن مجید (تهران ۱۳۷۲ ش) او با ترجمه فریدون بدره‌ای به چاپ رسیده‌است.
آثار

The Textual History of the Qur'an
The Mystic Letters of the Koran
A Variant Text of the Fatiha
The Orthography of the Samarqand Codex
Materials for the History of the Text of the Qur'an
The Foreign Vocabulary of the Qur'an
A Reader on Islam
رسوایی در خانواده (فیلم ۱۹۷۶)

| رسوایی در خانواده | رسوایی در خانواده |
| --- | --- |
بازیگران: گلوریا گوئیدا
موسیقی: انریکو سیمونتی
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۷۶
زبان: ایتالیایی 
رسوایی در خانواده (ایتالیایی: Scandalo in famiglia) یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.
گزیدهٔ بازیگران

گلوریا گوئیدا
کارلو جوفره
اینس پلگرینی
جانی ناتسارو
لوچانا تورینا
ماریو مارانتسانا
جوزپه آناترلی
لوردانا مارتینز
لوکریشا لاو
علیرضا علیزاده (بازیکن فوتبال)

علیرضا علیزاده (زادهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۷۱ - تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه فوتبال تراکتور  در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند و عضو تیم ملی فوتبال ایران است.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۳
| ایران> سال | ایران> بازی | ایران> گل |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۲۳ | ۱ | ۰ |
| مجموع | ۱ | ۰ |
موسینیاتس

موسینیاتس (زبان ارمنی: Մուսինյանց), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
گورگن موسینیاتس
مکرتیچ موسینیاتس
حقیقت چقدر آسیب‌پذیر است

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پاره‌ای از سخنرانی در دنیای سخن (۳۲): پاره‌ای از سخنرانی در دنیای سخن (۳۲)
تاریخ: آوریل ۱۹۹۰ (۱۹۹۰-آوریل)
مکان: دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
با نام دیگر: سخنرانیِ برکلی
«حقیقت چقدر آسیب‌پذیر است» نامی است که سخنرانی احمد شاملو در هشتمین کنفرانس مرکز پژوهش و تحلیل مسائل ایران، در ۱۸ فروردینِ ۱۳۶۹ در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی به آن شناخته می‌شود.
موضوع

شاملو از تاریخ و فریبِ ستمگران دوران‌ها می‌گوید و فردوسی را به‌عنوان شاعری در خدمت ستم نکوهش می‌کند.
متن

متن سخنان شاملو همان سال در کتابی به نام نگرانی‌های من (۱۹۹۰ میلادی) در آمریکا منتشر شد.
نقد و نظر

صاحب‌نظران فراوانی، از جمله عباس زریاب خویی و مهدی اخوان ثالث و عطاالله مهاجرانی و فریدون مشیری و محمّدرضا باطنی و رضا براهنی و محمّدعلی اسلامی ندوشن و جلال خالقی مطلق و بهرام بیضایی و محمود امیدسالار، دربارهٔ این سخنرانی شاملو سخن گفته‌اند.
مقاله‌ای از هوشنگ گلشیری دربارهٔ سخنرانیِ شاملو
لشکر چهارم پیاده‌نظام (ورماخت)

| لشکر چهارم پیاده‌نظام 4>  Infanterie-Division | لشکر چهارم پیاده‌نظام 4>  Infanterie-Division |
| --- | --- |
فعال: اکتبر ۱۹۳۴ تا اوت ۱۹۴۰
کشور:  آلمان نازی
رسته: نیروی زمینی
گونه: پیاده‌نظام
اندازه: لشکر
نبردها: جنگ جهانی دوم
لشکر چهارم پیاده‌نظام (به آلمانی: 4. Infanterie-Division) یکی از لشکرهای پیاده‌نظام رایشسور و ورماخت بود که در سال ۱۹۳۴ تشکیل شد و در ماه‌های نخست جنگ جهانی دوم حضور داشت. این لشکر در سال ۱۹۴۰ مجدداً سازماندهی و به لشکر چهاردهم زرهی تغییر عنوان داد.
تشکیل و سازمان

لشکر چهارم پیاده‌نظام در ماه اکتبر سال ۱۹۳۴ در درسدن تشکیل شد.
یگان‌های بسیج‌شده لشکر در موج نخست در ۱ اوت سال ۱۹۳۹ :
هنگ ۱۰ پیاده‌نظام
هنگ ۵۲ پیاده‌نظام
هنگ ۱۰۳ پیاده‌نظام
هنگ ۴ توپخانه
گردان ۱ هنگ ۴۰ توپخانه
یگان‌های ۴ پشتیبانی لشکر:
گردان ۱۳ مهندسی
سازمان لشکر در تابستان سال ۱۹۳۹ پیش از تهاجم به لهستان :
یگان ۴ نقشه‌برداری موتوریزه
دسته ۴ پیام‌رسان موتورسوار
هنگ ۱۰ پیاده‌نظام :
۱ دسته مخابرات
۳ گردان پیاده‌نظام - هر یک:
۳ گروهان پیاده‌نظام
۱ گروهان سنگین
۱ دسته شناسایی سواره
۱ گروهان توپ پیاده‌نظام
۱ گروهان ضدتانک موتوریزه
۱ ستون سبک تدارکات پیاده‌نظام
هنگ ۵۲ پیاده‌نظام :
همانند هنگ ۱۰ پیاده‌نظام
هنگ ۱۰۳ پیاده‌نظام :
همانند هنگ ۱۰ پیاده‌نظام
هنگ ۴ توپخانه :
۳ گروهان توپخانه سبک - هر یک:
۳ آتشبار سبک
گروهان ۱ هنگ ۴۰ توپخانه:
۳ آتشبار سنگین
گردان ۴ دیده‌بانی توپخانه
گردان ۴ ضدتانک :
۱ دسته مخابرات موتوریزه
۳ گروهان ضدتانک موتوریزه
گروهان ۴ گردان ۴۷ مسلسل سنگین
گردان ۴ شناسایی :
۱ دسته مخابرات بخشی‌موتوریزه
۱ گروهان شناسایی سواره
۱ گروهان شناسایی دوچرخه‌سوار
۱ گروهان شناسایی موتوریزه
۱ گروه توپ پیاده‌نظام
۱ گروه خودروی زرهی
۱ دسته ضدتانک
گردان ۴ مهندسی :
۲ گروهان مهندسی
۱ گروهان مهندسی موتوریزه
۱ گروهان پل‌ساز موتوریزه
۱ گروهان تدارکات مهندسی موتوریزه
گردان ۴ جایگزینی
۳ گروهان
گردان ۴ مخابرات :
۱ گروهان تلفن بخشی‌موتوریزه
۱ گروهان رادیو موتوریزه
۱ ستون تدارکات مخابرات موتوریزه
نیروهای ۴ تدارکات لشکر :
۸ ستون سبک تدارکات موتوریزه
۱ ستون سبک سوخت موتوریزه
گروهان ۴ نگهداری موتوریزه
گروهان ۴ تدارکات موتوریزه
یگان ۴ نانوایی صحرایی موتوریزه
یگان ۴ سلاخی موتوریزه
اداره ۴ لشکر
دسته ۱ گروهان ۴ بهداری
دسته ۲ گروهان ۴ بهداری موتوریزه
یگان ۴ بیمارستان صحرایی موتوریزه
دسته ۱ و ۲ گروهان ۴ آمبولانس
گروهان ۴ دامپزشکی
دفتر ۴ پست صحرایی موتوریزه
یگان ۴ پلیس نظامی موتوریزه
ماه ژانویه سال ۱۹۴۰ گردان ۴ جایگزینی با جدا شدن از لشکر، گردان ۱ هنگ ۴۴۰ پیاده‌نظام از لشکر صد و شصت و چهارم پیاده‌نظام را ایجاد کرد. ماه فوریه همان سال ستاد و گردان ۲ هنگ ۵۲ پیاده‌نظام از لشکر جدا شد تا به گردان هنگ ۵۱۳ پیاده‌نظام از لشکر دویست و نود و چهارم در موج هشتم بسیج بدل گردد. ستاد، گردان ۲ هنگ ۴ توپخانه، یک یگان از گردان ۴ شناسایی و بخشی از یگان‌های مخابرات نیز جزوی از این انتقال بودند. بدین ترتیب گردان جایگزینی لشکر حذف شد و ستون‌های تدارکات آن به ۳ ستون سبک موتوریزه و ۳ ستون اسب‌کشنده تقلیل یافت.
این لشکر روز ۱۵ اوت سال ۱۹۴۰ مجدداً سازماندهی و به لشکر چهاردهم زرهی تغییر عنوان داد. در این هنگام هنگ ۵۲ پیاده‌نظام به لشکر هجدهم زرهی منتقل گشت و عنوان هنگ ۱۰ پیاده‌نظام به هنگ ۱۰۸ پیاده‌نظام تغییر یافت. علاوه بر این گردان ۳ هنگ ۱۰ پیاده‌نظام به گردان ۳ هنگ ۱۵۶ پیاده‌نظام و گردان ۱ هنگ ۱۰۳ پیاده‌نظام به گردان ۱ هنگ ۱۱۱ پیاده‌نظام در لشکر یازدهم زرهی تغییر عنوان دادند. فرایند تبدیل لشکر تا ۱۲ دسامبر سال ۱۹۴۰ تکمیل گردید.
فرماندهی > فرمانده لشکر

سرلشکر اریش راشیک - ۱۵ اکتبر ۱۹۳۵ تا ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸
سرلشکر اریک هانسن - ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ تا ۱۵ اوت ۱۹۴۰
فرماندهی > افسر عملیات

سرهنگ دوم ستاد کارل-اریک کولر - ۱۵ اکتبر ۱۹۳۵ تا ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸
سرهنگ دوم ستاد کلاوس کول - ۱۰ نوامبر ۱۹۳۸ تا ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰
سروان ستاد (سرگرد ستاد) گئورگ متسکه - ۱۱ ژوئن تا ۱۵ اوت ۱۹۴۰
کتابشناسی

Nafziger, George (2000). The German Order of Battle: Infantry In World War II. STACKPOLE BOOKS. ISBN 1-85367-393-5.
بچه‌ننه

| بچه‌ننه | بچه‌ننه |
| --- | --- |
کارگردان: امین امینی
تهیه‌کننده: عزیزاله کردوانی
نویسنده: امین امینی
بازیگران: ویدا قهرمانی علی تابش حمید قنبری حمیده خیرآبادی احمد قدکچیان
فیلم‌بردار: مهدی امیرقاسم‌خانی
شرکت تولید: استودیو عصر طلایی
تاریخ‌های انتشار: ۳۰ شهریور ۱۳۳۹
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
بچه‌ننه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی امین امینی محصول سال ۱۳۳۹ است.
خلاصه داستان

زن و شوهر میانه سالی با پسر جوانشان از شهرستان به تهران سفر می‌کنند که به دیدار دوستان خود و دخترشان بروند. منتهی هر دو خانواده برای اینکه زیادی سنشان را پنهان کنند پسر و دختر جوانشان به صورت کودکان تازه سال درمی‌آورند. با این وجود پسر و دختر متدرجاً عاشق هم می‌شوند و بعد از مدتی نیز عشقشان برملا شده و بدین ترتیب مشت بزرگترها متظاهر باز می‌شود.
بازیگران

ویدا قهرمانی
علی تابش
حمید قنبری
حمیده خیرآبادی
احمد قدکچیان
رضا عبدی
رقیه چهره آزاد
اکبر خواجوی
تاج‌الملوک احمدی
غلامحسین مفیدی
نصرت اله کنی
مهری مهرنیا
گائوک
پیوندهای وابسته

میرصالح مظفرزاده
میرزا کوچک خان جنگلی
دکتر حشمت
گیلوان
عملیات اعتماد
اسناد

کریستوفر اندرو و واسیلی میتروخین، آرشیو میتروخین : KGB در اروپا و غرب، کتاب‌های گاردنر (۲۰۰۰)، شابک ‎۰-۱۴-۰۲۸۴۸۷-۷
جان کاستلو و اولگ تساروف، توهمات مرگبار: پرونده کا گ ب اورلوف جاسوس استاد استالین را آشکار می‌کند، انتشارات تاج، ۱۹۹۳. شابک ‎۰-۵۱۷-۵۸۸۵۰-۱، شابک 0-517-58850-1
ریچارد بی اسپنس به هیچ‌کس اعتماد نکن: دنیای مخفی سیدنی ریلی، انتشارات خانه فرال. 2003، شابک ‎۰-۹۲۲۹۱۵-۷۹-۲
پیچ و خم آهن گوردون بروک-شپرد. سرویس‌های مخفی غربی و بلشویک‌ها، مک‌میلن، ۱۹۹۸
پاملا کی سیمپکینز و کی لی دایر، اعتماد، سری تجدید چاپ بنیاد امنیت و اطلاعات، ژوئیه ۱۹۸۹.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی :  لهستان
پل مسکال

| پل مسکال | پل مسکال |
| --- | --- |
مسکال در ۲۰۲۳: مسکال در ۲۰۲۳
نام هنگام تولد: پل کالم مایکل مسکال
زادهٔ: ۲ فوریهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) منوث، شهرستان کیلدر، ایرلند
تحصیلات: کالج ترینیتی دوبلین (بی‌ای)
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–اکنون
خویشاوندان: نل مسکال (خواهر)
جوایز: فهرست کامل
پل کالم مایکل مسکال (انگلیسی: Paul Colm Michael Mescal؛ زادهٔ ۲ فوریه ۱۹۹۶) بازیگر ایرلندی است. او که در منوث به دنیا آمد، بازیگری را در آکادمی لیر مطالعه کرد و سپس نمایش‌هایی را در تئاترهای دوبلین به روی صحنه برد. مسکال با ایفای نقش در مینی‌سریال مردم عادی (۲۰۲۰) به شهرت رسید که برای آن یک جایزهٔ تلویزیونی بفتا و نیز یک نامزدی امی ساعات پربیننده کسب کرد.
مسکال فعالیت سینمایی خود را با در درام‌های روان‌شناختی دختر گمشده (۲۰۲۱) و مخلوقات خدا (۲۰۲۲) آغاز کرد. اجرای او در نقش پدری نابسامان در افترسان (۲۰۲۲) و همسایه‌ای مرموز در همه ما غریبه‌ها (۲۰۲۳) برای او نامزدی‌های جوایز فیلم بفتا و همچنین نامزدی جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد برای افترسان را به همراه داشت. او در سال ۲۰۲۲ نقش استنلی کوالسکی را در بازآفرینی نمایش اتوبوسی به نام هوس اجرا کرد و برنده جایزه لارنس الیویه شد. مسکال نقش اصلی فیلم اکشن تاریخی گلادیاتور ۲ (۲۰۲۴) را بازی کرد.