stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گرهارت برایتنبرگر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۴ اکتبر ۱۹۵۴ ‏(۶۹ سال)
زادگاه:  گولینگ آندر زالتساخ
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)*
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۴–۱۹۷۸ |  VÖEST Linz |  ۹۱ |  (۲) |
| ۱۹۷۸ |  K.R.C. Mechelen |  ۷ |  (۱) |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ |  ۱۵۵ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۲۵۳ |  (۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۶–۱۹۷۸ |  تیم ملی فوتبال اتریش |  ۱۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
گرهارت برایتنبرگر (آلمانی: Gerhard Breitenberger؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۵۴) بازیکن فوتبال اهل اتریش بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مشلان، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، و باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده‌است.
اکسید گوگرد

اکسید گوگرد می‌تواند به گونه‌های زیادی از ترکیبات محتوی اکسیژن و گوگرد اشاره کند، از جمله SO2, SO3, S7O2, S6O2, S2O2, و غیره.
اکسید گوگرد (SOx) به یک یا چند مورد از فهرست زیر اشاره می‌کند:
گوگرد مونوکسید (SO)
گوگرد دی‌اکسید (SO2)
گوگرد تری‌اکسید (SO3)
دی سولفور مونوکسید (S2O)
دی‌سولفور دی‌اکسید (S2O2)
نخستین حکمیت وین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نخستین حکمیت وین در گسترش قلمرو مجارستان، با رنگ بنفش در نقشه مشخص شده‌است.: نخستین حکمیت وین در گسترش قلمرو مجارستان، با رنگ بنفش در نقشه مشخص شده‌است.
تاریخ امضا: ۲ نوامبر ۱۹۳۸
مکان امضا: بلودر وین، وین
امضاکنندگان: پادشاهی مجارستان، دومین جمهوری چکسلواکی، آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا
گروه‌ها: پادشاهی مجارستان و دومین جمهوری چکسلواکی
فرانتیسک چوالکوفسکی، گالئاتسو چانو، یواخیم فون ریبنتروپ، کالمان کانیا
نخستین حکمیت وین (انگلیسی: First Vienna Award) (نخستین هدیه وین)، پیمانی بود که در نتیجه برگزاری نخستین دیوان داوری وین حاصل شد و در دوم نوامبر ۱۹۳۸ در کاخ بلودر وین به امضاء رسید. نخستین دیوان داوری و حکمیت وین نتیجه مستقیم تواقفنامه مونشن بودند که یک ماه پیش صورت پذیرفته و منجر به تقسیم چکسلواکی گردیده بود.
آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا در پی راهکاری بدون خشونت برای اعمال ادعاهای ارضی پادشاهی مجارستان و تجدید نظر در پیمان تریانون بودند. تا بدان لحظه آلمان نازی با بازنظامی‌سازی راینلند در هفتم مارس ۱۹۳۶ و الحاق اتریش به خود در ۱۲ مارس ۱۹۳۸ به نوبه خود پیمان ورسای را بی‌اعتبار ساخته بود.
نخستین حکمیت وین سرزمین‌های با جمعیت عمدتاً مجار در جنوب اسلواکی و جنوب کارپاتیان روتنیا را از چکسلواکی جدا کرد و به مجارستان سپرد. در نتیجه مجارستان بخشی از اراضی خود را که بر اساس پیمان تریانون پس از جنگ جهانی اول از دست داد بود، بازپس گرفت.
در ماه مارس سال ۱۹۳۹ با چراغ سبز آدولف هیتلر، پیشوای آلمان نازی، مجارستان مابقی کارپاتیان روتنیا را نیز به سلطه خود درآورد تا پس از گذشت قریب به یک نیم قرن با لهستان مرز مشترک بیابد.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، پیمان پاریس، حکمیت وین را باطل اعلام کرد و سرزمین‌های از دست رفته را به چکسلواکی بازگرداند.
شرایط پیش از داوری > شرایط بین‌المللی

مجارستان از سال ۱۹۳۳ سیاست خارجی خود را جهت بازیابی اراضی از دست رفته بر مبنای پیمان تریان، با آلمان نازی همسو کرد. در ماه مارس ۱۹۳۳ گیولا گمبوس، نخست‌وزیر این کشور اعلام نمود مجارستان خواهان «عدالت در اصول تاریخی» است. گمبوس در ماه ژوئن همان سال در دیداری که در آلمان با هیتلر داشت چکسلواکی را مانعی در راه سازمان دهی مجدد اروپای مرکزی خواند و اذعان نمود که این کشور باید به شکل داخلی از هم پاشیده، از نظر خارجی منزوی شده و نهایتاً با قدرت نظامی از میان برداشته شود. در ماه اوت سال ۱۹۳۶ در جریان ملاقاتی که میکلوش هورتی، نخست‌وزیر وقت مجارستان با هیتلر داشت او بر لزوم تهاجم مشترک علیه چکسلواکی به عنوان «غده سرطانی در قلب اروپا» تأکید کرد. از اواخر سال ۱۹۳۷ هیلتر اقدامات خود بر ضد چکسلواکی را آغاز نمود. در سال ۱۹۳۸ آلمان و مجارستان بر ایجاد برنامه عملی مشترک علیه چکسلواکی تمرکز کردند. در ماه نوامبر همین سال هیتلر و دولت مجارستان مذاکرات نهایی برای تعیین سرنوشت چکسلواکی را به انجام رساند.
دولت مجارستان حمله مستقیم را برای خود بسیار خطرناک قلمداد کرد و خواهان حفظ روابط این کشور و فرانسه و بریتانیا شد چرا که می‌پنداشت در صورت عدم دخالت در اقدامات نظامی آلمان می‌تواند از حمایت از این دو کشور برای حل مسئله اقلیت‌های مجار استفاده کند. این موضوع باعث برآشفتگی هیتلر و تغییر دیدگاه او نسبت به ادعاهای ارضی مجارستان در شرق چکسواکی شود.
پیش از توافق مونشن، نمایندگان دولت مجارستان به صورت رسمی از آلمان و ایتالیا خواستند موضوع ادعای‌های ارضی این کشور را در کنار مسئله سودتنلند حل کنند. هیتلر با توجه به اقدامات منفعلانه پیشین مجارستان، با این درخواست موافقت نکرد چرا که برنامه دیگری برای اروپای مرکزی داشت. ادوار دالادیه، رئیس‌جمهور فرانسه و نویل چمبرلین، نخست‌وزیر بریتانیا به عنوان نمایندگان دو کشور در چنین شرایط پیچیده‌ای احساس خطر کردند. به هر حال با دخالت بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا به مسئله خواسته مجارستان در بخش ضمائم توافق‌نامه اشاره گردید. این الحاقیه از چکسلواکی می‌خواست موضوع اقلیت‌ها را با مجارستان و لهستان تا سه ماه آینده با انجام مذاکرات دو جانبه حل کند؛ در غیر این صورت امضا کنندگان این توافق‌نامه در آن مسئله نیز وارد شده و اقدام به حل آن خواهند کرد. پس از الحاق زائولزی و چسکی تیه‌شین به لهستان، خواسته مجارستان همچنان با پرجا باقی مانده بود. مدتی بعد لهستان مناطق دیگری (چند روستا در شمال اسلواکی) را نیز در مجموع با مساحتی بالغ بر ۲۲۶ کیلومتر مربع به خاک خود ضمیمه کرد تا دولت مجارستان به این فکر بیفتد که الحاقیه توافق موشن صرفاً به مناطق با اقلیت محدود نمی‌شود و می‌تواند از آن حتی برای بازیابی اراضی پیش از سال ۱۹۱۸ خود نیز استفاده کند. مقامات مجارستانی به خوبی بر این مسئله آگاه بودند که این کشور به تنهایی قادر به اعمال ادعاهای ارضی خود علیه چکسلواکی نیست زیرا که هر گونه تهاجمی با مقابله ارتش بروز تر این کشور مواجه خواهد شد. به همین جهت تصمیم بر آن شد که از طریق دیپلماتیک به مصاف به چکسلواکی بروند و اصلاح مرزها را در قابل توافق‌نامه مونشن پیگری کنند.
شرایط پیش از داوری > درگیری‌های مرزی

توافق‌نامه مونشن بازه ای سه‌ماهه را برای حل خواسته مجارستان تعیین نموده بود. از همین رو مجارستان بلافاصله خواهان آغاز مذاکرات در این رابطه شد. مجارستان با ایجاد درگیری‌های مرزی و اقدامات انحرافی در مناطق چکسلواکی فشار را در این جهت افزایش داد. نخستین درگیری زمانی آغاز شد که ارتش سلطنتی مجارستان با گذر از مرز مواضع ارتش چکسلواکی را حوالی «یِسِنسکه» با هدف سلطه بر ریماوسکا سبتا مورد حمله قرار داد. با رسیدن نیروی کمکی طرف مقابل، نیروهای مجارستانی با دادن تلفات و اسیر مجبور به عقب‌نشینی گردید. دو روز بعد مجارستانی‌ها این در اطراف شتوروو قصد گذر از دانوب را داشتند که مجدداً مغلوب شدند. شرایط در کارپاتین روتنیا با استحکامات دفاعی کمتر وخیم تر بود جاییکه شبه نظامیان وابسته به دولت مجارستان به درون اراضی چکسلواکی رخنه کردند. این افراد از ششم اکتبر ۱۹۳۸ دست به عملیات‌های خرابکارانه همچون انهدام پل‌ها و حمله به تأسیسات ریلی زدند. این اقدامات در جریان مذاکرات و پس از حکمیت اول وین ادامه یافت.
شرایط پیش از داوری > شرایط داخلی چکسلواکی

چکسلواکی منفعت خود را در ثبات بخشیدن به شرایط می‌دید. وزارت خارجه این کشور سعی بر حل مشکلات با آلمان و لهستان داشت و میلی بر آغاز مذاکرات پیش از ۱۵ اکتبر نشان نمی‌داد. وزیر خارجه چکسلواکی می‌خواست با برقراری روابطی جدید با آلمان و ایتالیا، استحکام مرزهای جدید کشور خود را تضمین کند. پس از توافق مونشن تمامی فعالان و عوامل سیاسی در اسلواکی بر ضرورت تغییر موضع اسلواکی در داخل چکسلواکی رسیدند و این منطقه در ششم اکتبر ۱۹۳۸ اعلام خودمختاری کرد. این دولت جدید خودمختار اولویت خود را مشخص کردن مرزها می‌پنداشت. به همین جهت «حزب خلق اسلواک» خواهان حضور در مذاکرات شد. دولت چکسلواکی که ناچار به پذیرش این مسئله بود قصد داشت سران نمایندگان اسلواکی را خود برگزیند که دولت خودمختار با رد این مسئله، یوزف تیسو (بعدها رئیس‌جمهور دولت دست نشانده آلمان در جمهوری اسلواکی) و فردیناند دورچانسکی را بدین منظور انتخاب نمود اما هر دوی آن‌ها در ابتدا با بهانه تضاد این اقدام با دولت مرکزی آن را رد کردند ولی نهایتاً با تأکید بر ضرورت این عمل در راستای منافع اسلواکی آن را پذیرفتند. با این حال خود تیسو امیدوار بود که اگر نمایندگان مجارستان با نمایندگان دولت مرکزی مذاکره نکنند، راحت تر شرایط اسلواکی را خواهند پذیرفت. تحت فشار خطر بی‌ثباتی‌های داخلی به جهت اقدامات خرابکارانه و رادیکال تر شدن شرایط در مجارستان، دولت این کشور مذاکرات را از نهم اکتبر آغاز کرد.
مذاکرات پیش از داوری > شکست نهایی در مذاکرات دو جانبه

مذاکرات از طرق دیپلماتیک بین مجارستان و چکلسلواکی از سر گرفته شد. چکسلواکی به امید دریافت ضمانت مرزهای جدید از طرف قوای محور، بر خط ریبنتروپ تأکید می‌کرد و این پیشنهاد را در ۲۲ اکتبر رسماً اعلام کرد. چکسلواکی قصد داشت مناطقی با جمعیت قریب به ۵۰۰ هزار مجار و ۱۷۰ هزار اسلواک را به مجارستان بسپارد. در این طرح چکسلواکی براتیسلاوا، نیترا و کوشیتسه را برای خود نگاه می‌داشت. مجارستان این ایده را رد کرد تا به پایان میانجی گری آلمان بینجامد. مجارستان می‌خواست تمامی مناطق این پیشنهاد بلافاصله به این کشور اعطا و در مابقی سرزمین‌های مورد اختلاف از جمله کارپاتین روتنیا همه‌پرسی برگزار شود. برای چکسلواکی پذیرفتنی نبود که مناطقی را در ابتدا واگذار کند و حل مابقی سرزمین‌ها به بعداً موکول نماید. با پذیرفتن طرح مجارستان استحکامات مرزی این کشور درون مجارستان قرار می‌گرفت و امکان دست اندازی‌های بیشتر را برای مجارستان فراهم می‌آورد. مجارستان تهدید کرد اگر پیشنهادش مورد قبول واقع نشود از سایر کشور بخواهد مستقیماً در این مسئله داوری کنند. در این شرایط چکسلواکی چاره ای جز پذیرفتن خواسته مجارستان یا دواری دیگر کشورها را نداشت. وقتی شرایط به این سمت سوق یافت که بریتانیا و فرانسه با تلقی این منطقه به عنوان حوزه نفوذ آلمان، منفعتی در خود برای دخالت نمی‌دیدند. به همین سبب دو طرف مذاکرات امیدوار بودند آلمان از آن‌ها حمایت کند. دولت خودمختار اسلواکی به امید واهی ضمانت‌های ریبنتروپ حامی داوری دیگران بود.
با وجود این که دولت مجارستان طرح داوری را ارائه کرده بود اما پیش از آن موافقت آلمان را به دست نیاورده بود. آلمان همچنان نگاه بدبینانه ای نسبت به مجارستان داشت. ریبنتروپ نیز هنوز از مذاکرات پیشین با نمایندگان مجارستان نارضایتی در دل داشت. آلمان نگران بود اگر یکی از طرفین نتایج داوری را نپذیرد منجر به آغاز درگیری‌های نظامی شود. مجارستان توانسته بود ایتالیا را متفاعد سازد که یک مجارستان قوی می‌تواند جلوی نفوذ بیش از حد آلمان از طریق چکسلواکی را بگیرد. چانو، وزیرخارجه ایتالیا با طرح داوری موافقت کرد و پذیرفت پیگیر منافع مجارستان باشد. در دیدار ریبنتروپ از رم، چانو به او گفت که داوری در این مسئله نقش مهمی در موقعیت قوای محور در منطقه در آینده خواهد داشت. وزیرخارجه آلمان نیز قول داد که هیتلر را متقاعد کند. ایتالیا با در دست گرفتن ابتکار عمل، پیشنهاد کرد توافق مشترکی در رم به عنوان مبنای داوری به عمل آید. چانو پیش از این مذکراتی با مجارستانی‌ها انجام داده و موافقت‌های مهمی به دست آورده بود. سی و یک اکتبر هیئت مجارستانی در رم با اطمینان به دولت مجارستان اعلام کرد ریبنتروپ قطعاً با بازگردانده شده کوشیتسه، اوژهورود و موکاچفو موافقت کرده‌است.
۲۹ ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ مجارستان و چکسلواکی به صورت رسمی از آلمان و ایتالیا خواستند در این مسئله داوری کنند و از پیش اعلام کردند نتایج آن را خواهند پذیرفت.
داوری > شرح مذاکرات

حکمیت در وین و توسط وزرای خارجه آلمان و ایتالیا صورت گرفت. هیئت نمایندگان مجارستان را وزیر خارجه کالمان کانیا و هیئت نمایندگان چکسلواکی را وزیر خارجه فرانتیشک چفالکوفسکی رهبری می‌کردند. نمایندگانی نیز کارپاتین روتنیا و اسلواکی در محل حاضر بودند.
داوری ظهر روز دوم نوامبر در کاخ بلودر وین آغاز شد. نمایندگان مجارستان و چکسلواکی اجازه یافتند دلایل خود را ارائه دهند. با وجود درخواست نمایندگان چکسلواکی، با استدلال تنها وجود امکان ارائه نمایندگان دولت مرکزی، با سخنرانی نمایندگان اسلواکی و کارپاتین روتنیا مخالفت شد. مذاکرات به شکل تشریفاتی برگزار گردید و حدود بر روی نقشه پس از نصف روز ترسیم گردید. این فرایند به اندازه ای به سرعت انجام گرفت که وقتی ریبنتروپ ساعت هفت بعد از ظهر نتیجه را اعلام نمود باعث تعجب نمایندگان چکسلواکی گردید.
داوری > نتایج

چکسلواکی ملزم شد برخی از اراضی خود در جنوب اسلواکی و کارپاتین روتنیا را به مجارستان بسپارد. این مناطق به کمک خطی بر روی نقشه که شهرهای سنتس، گالانتا، ورابله، لویتسه، لوچنتس، ریماوسکا سبتا، یلشاوا، رژنیاوا، کوشیتسه، میشالانی، ولکه کاپوشانی، اوژهورود و موکاچفو (برخی داخل خط) را تا مرز رومانی به یکدیگر وصل می‌کرد، مشخص شده بود. اسلواکی ۱۰۳۹۰ کیلومتر مربع از مساحت خود را همراه قریب به ۸۵۰ هزار نفر ساکن آن از دست داد. گفته می‌شود بر اساس سرشماری سال ۱۹۳۰ در چکسلواکی تنها ۵۹ درصد از جمعت این منطقه قومیت مجار داشتند که با احتساب رشد جمعیت بر مبنای همین سرشماری در هنگام داوری ۹۳۵ هزار نفر مجار و ۳۰۰ هزار نفر اسلواک یا چک بودند.
پس از جدا شدن این مناطق، بر جمعیت اقلیت اسلواک درون مجارستان افزوده شد در حالیکه تنها ۶۰ هزار مجار همچنان داخل چکسلواکی باقی ماندند. مرزبندی جدید اعتنای کاملی به حدود قومیتی مورد درخواست مجارستان به عنوان «اصلاح ناعدالتی‌های پیمان تریانون»، نشان نداده بود. این تغییرات راه ارتباط ریلی چکسلواکی با کارپاتین روتنیا و رومانی را قطع کرد.
تیسو شامگاه همان روز نتایج داوری را در سخنرانی رادیویی اعلام کرد اما با وجود پذیرش آن، سیاست بلند مدت دولت مرکزی را متهم به علت وقوع آن دانست.
ارتش مجارستان پنجم تا دهم نوامبر ۱۹۳۸ مناطق مذکور را به کنترل خود درآورد. مناطق بازیافته شده با عنوان «مجارستان علیا» دوازدهم نوامبر با رای مجلس مجارستان رسماً به این کشور ملحق شد. در این اراضی بر اساس تقسیمات اداری مجارستان پیش از سال ۱۹۲۰، دو شهرستان با مرکزیت نُوه زامکی و لویتسه ایجاد گردید و برخی مناطق نیز به شهرستان دیگر پیوست.
با جابه جایی مرزها بر اساس حکمیت نخست وین قدمی بزرگ در برقراری مرز مشترک بین مجارستان و لهستان برداشته شد.
اثرات > روابط اسلواکی و مجارستان

حکمیت اول وین احساسات ضد مجارستان را در اسلواکی تشدید کرد. یانوش استرهازی، یکی از رهبران سیاسی اقلیت مجار در اسلواکی پیشنهاد کرد که ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از مناطق اهدا شده به مجارستان با جمعیت عمدتاً اسلواک به منظور تضمین همزیستی مسالمت آمیز بلند مدت به اسلواکی بازگردانده شود. این پیشنهاد توسط دولت مجارستان مورد پذیرش واقع نشد. برهم خوردن توازن اقلیت‌ها بین دو کشور و فاصله کوتاه بین این حکمیت و حمله مجارستان به اسلواکی در ماه مارس سال ۱۹۳۹، باعث ایجاد بسیج اجتماعی در ضدیت مجارستان در طول جنگ جهانی دوم در اسلواکی گردید. گفته می‌شود همه ساله در سالگرد این حکمیت تظاهرات ضد مجارستانی با سر دادن شعار و گاهی آسیب زدن به اموال یا مساکن اقلیت باقی مانده مجار، در اسلواکی برگزار می‌شد.
اثرات > افراطی شدن اروپای مرکزی

با اجرای حکمیت مخست وین مجارستان مفاد پیمان تریانون را زیر پا گذاشت. این کشور تنها چند هفته بعد تلاش خود را برای استیلا بر کارپاتین روتنیا از سر گرفت.
تحت فشار آلمان نازی اسلواکی در چهاردهم ماه مارس سال ۱۹۳۹ اعلام استقلال کامل کرد و با اشغال مابقی سرزمین‌ها توسط آلمان، چکسلواکی تماماً از میان برداشته شد. دو روز پیش از آن، آلمان اجازه اشغال مابقی کارپاتین روتنیا به شرط چشم پوشی از اسلواکی را به مجارستان داده بود. ۱۴ و ۱۵ مارس مناطق باقی مانده از کارپاتین روتنیا تحت عنوان کارپاتو-اوکراین اعلام استقلال کرد اما بلافاصله مورد تهاجم مجارستان واقع و پس از سه روز به‌طور کامل اشغال شد. در جریان این حمله بخش کوچکی از شرق اسلواکی نیز به اشغال مجارستان درآمد. با توجه به عدم مواجهه با واکنشی قابل توجه، مجارستان از بیست و سوم ماه مارس حملات به مناطق شرقی اسلواکی را با شدت بیشتر ادامه داد. ارتش مجارستان قصد داشت تا جایی که می‌تواند در خاک اسلواکی پیشروی کند. پس از یک جنگ کوتاه مدت بین دو کشور، آلمان، مجارستان را مجبور به توقف عملیات خود آغاز مذاکره ساخت. با انجام این مذاکرات مجارستان بر خلاف حکمیت وین بدون داشتن دلایل موجه قومیتی مناطق بیشتری در شرق اسلواکی (۱۸۹۷ کیلومتر مربع و ۷۰ هزار نفر جمعیت عموماً اسلواک) دریافت کرد.
تا میانه ماه مارس سال ۱۹۳۹ ایجاد مرز مشترک بین مجارستان و لهستان از نظر نظامی خوشایند آلمان نبود. به هر حال هنگامی که مجارستان در ماه مارس سال ۱۹۳۹ اجازه سلطه بر کاپاتین روتنیا را یافت از جانب آلمان ملزم شده بود به اسلواکی دست اندازی نکند. هدف آلمان از این مسئله ایجاد محلی مناسب برای اجرای طرح حمله به لهستان بود. از همین رو آلمان عوامل حاضر در کارپاتین روتنیا را که خود عوامل نظامی آن را به عنوان متحدان ضمنی از یک سال پیش آموزش داده بود، کنار نهاد. دلیل دیگر این موضوع بر طرف کردن خطر به وجود آمدن جنبش استقلال طلب در اوکراین در صورت حمله آلمان به شوروی بود. لهستان نیز پیش از این، حضور این نیروها در مجاورت مناطق جنوب شرقی خود که جمعیتی عموماً با قومیت اوکراینی داشتند، را خطری بالقوه می‌پنداشت.
این تصمیم آلمان نهایتاً به ضرر این کشور تمام شد. هنگامی که در جریان حمله آلمان به لهستان، هیتلر از دولت مجارستان درخواست کرد نیروی‌های آلمانی به جهت سرعت دادن به عملیات خود، از طریق کارپاتین روتینا که مرز مشترک مجارستان و لهستان شده بود، لهستان را مورد یورش قرار دهند با توجه به روابط حسنه تاریخی بین مجارستانی‌ها و لهستانی‌ها با مخالفت میکلوش هورتی، نایب السلطنه این کشور مواجه گردید. از طرفی با اطمینان از شکست قطعی، ده‌ها هزار نفر از نیروهای نظامی لهستانی از طریق همین مرز مشترک برای ادامه نبرد در جبهه‌های دیگر از کشور خود گریختند.
نووو دلچوو

| نووو دلچوو | نووو دلچوو |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  بلغارستان
استان: استان بلاگووگراد
شهرستان: ساندانسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
نووو دلچوو (به بلغاری: Novo Delchevo) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان ساندانسکی واقع شده‌است.
میماری

| میماری | میماری |
| --- | --- |
شهر: شهر
Memari railway station: Memari railway station
میماریLocation in West Bengal, Indiaنمایش نقشه بنگال غربیمیماریمیماری (India)نمایش نقشه India: میماریLocation in West Bengal, Indiaنمایش نقشه بنگال غربیمیماریمیماری (India)نمایش نقشه India
مختصات: ۲۳°۱۲′شمالی ۸۸°۰۷′شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۲°شمالی ۸۸٫۱۲°شرقی﻿ / 23.2; 88.12: مختصات: ۲۳°۱۲′شمالی ۸۸°۰۷′شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۲°شمالی ۸۸٫۱۲°شرقی﻿ / 23.2; 88.12
کشور:  هند
ایالت: بنگال غربی
فهرست بخش‌های هند: بخش پوربا بردامان
حکومت: حکومت
 • نوع: Municipality
 • نهاد: Memari Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۶۸ کیلومتر مربع (۵٫۶۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۵ متر (۸۲ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۱۴۵۱
 • تراکم: ۲۸۰۰/کیلومتر مربع (۷۳۰۰/مایل مربع)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان بنگالی، زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
PIN: ۷۱۳۱۴۶
لوک سبها constituency: Bardhaman Purba
ودهان سبها constituency: Memari
وبگاه: purbabardhaman.gov.in
میماری (به انگلیسی: Memari) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Bardhaman Sadar South subdivision واقع شده‌است. میماری ۱۴٫۶۸ کیلومتر مربع مساحت و ۴۱٬۴۵۱ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گامبی وزیر (مینی‌سریال)

| گامبی وزیر | گامبی وزیر |
| --- | --- |
ژانر: درام
سازنده: اسکات فرانک آلن اسکات
بر پایهٔ: رمان گامبی وزیر اثر والتر تویس
کارگردان: اسکات فرانک
بازیگران:  آنیا تیلور-جوی  بیل کمپ  موزس اینگرام  ایسلا جانستون  کریستین سیدل  ربکا روت  کلوئی پیری  اکمنجی ندیفورنین  ماریل هلر  هری ملینگ  پاتریک کندی  جیکوب فورچون-لوید  توماس برودی سنگستر  مارچین دوروچینسکی 
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
زبان اصلی: انگلیسی
شمار قسمت‌ها: ۷
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  ویلیام هوربرگ  آلن اسکات  اسکات فرانک 
تهیه‌کننده‌ها:  مارکوس لوژس  میک آنیتو 
فیلم‌برداری: استیون مایزلر
تدوین‌گر: میشل تسورو
مدت: ۴۶–۶۷ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  فلیت‌کرفت ال‌تی‌دی  واندرفول فیلمز 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: نتفلیکس
انتشار اولیه: ۲۳ اکتبر ۲۰۲۰
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
وبسایت رسمی: وبسایت رسمی
گامبی وزیر (به انگلیسی: The Queen's Gambit) یک سریال کوتاه تلویزیونی در ژانر درام و خانوادگی و ساخته کشور آمریکا است؛ بر اساس رمانی با همین نام از والتر تویس که در سال ۱۹۸۳ نوشته شده. این سریال توسط اسکات فرانک و آلن اسکات ۳ دسامبر سال ۲۰۲۰ برای نتفلیکس ساخته شد. این سریال داستان زندگی شخصيتی غیر واقعی، به‌نام بث هارمون (با بازی آنیا تیلور-جوی) را دنبال می‌کند که اعجوبه‌ی دنیای شطرنج است و با این‌حال، با اعتیاد به مواد مخدر و الکل دست‌وپنجه نرم می‌کند. 
نتفلیکس، گامبی وزیر را در ۲۳ اکتبر سال ۲۰۲۰ منتشر کرد. پس از چهار هفته به پربیننده‌ترین سریال فیلمنامه ای نتفلیکس در آن زمان تبدیل شد و بعدها سریال کره ای بازی مرکب به پربیننده‌ترین سریال تاریخ نتفلیکس تبدیل شد. این مینی سریال مورد تحسین منتقدین قرار گرفت، که از عملکرد تیلور-جوی و همچنین ارزش فیلمبرداری و تولید استقبال کردند. همچنین از طرف جامعه شطرنج پاسخ مثبتی دریافت کرده و باعث افزایش علاقه عمومی به این بازی شده‌است.
همچنین این مینی سریال موفق به دریافت جایزه بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی (گامبی وزیر)، بهترین بازی نقش اول زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی (آنیا -تیلور -جوی) در هفتاد و هشتمین دوره جوایز گلدن گلوب سال ۲۰۲۱ شد و در جوایز تلویزیونی منتخب منتقدان در سه رشته بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی (گامبی وزیر) و بهترین بازی نقش اول زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی (آنیا-تیلور-جوی) بهترین بازی مکمل زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی (ماریل هلر) نامزد دریافت جایزه شد که موفق به دریافت دو جایزهٔ بهترین بازی نقش اول زن (انیا-تیلور-جوی) و بهترین مینی سریال شد.
خلاصه داستان

گامبی وزیر یک داستان خیالی دربارهٔ زندگی یک نابغه شطرنج یتیم به نام بث هارمون است. او از سن 8 تا ۲۲ سالگی تلاش می‌کند بزرگ‌ترین شطرنج باز جهان بشود در حالی که با مشکلات عاطفی و وابستگی به مواد مخدر و الکل دست و پنجه نرم می‌کند. داستان از اواسط دهه ۱۹۵۰ آغاز و تا دهه ۱۹۶۰ ادامه دارد.
بازیگران و شخصیت‌ها > اصلی

آنیا تیلور-جوی در نقش بث هارمون، جوان شطرنج بازی که مصمم است به بزرگ‌ترین شطرنج باز جهان تبدیل شود.
ایسلا جانستون در نقش بث جوان
آنات کلی در نقش بث پنج ساله
بیل کمپ در نقش آقای شایبل، سرایدار دختران «خانه مثوئن» که به بث نحوه بازی شطرنج را آموزش دادند.
موزس اینگرام در نقش جولین، یه دختر یتیم در خانه مثوئن
کریستین سیدل در نقش هلن دیردوف
ربکا روت در نقش خانم لونسدیل
کلوئی پیری در نقش آلیس هارمون، مادر فوت شده بث
اکمنجی ندیفورنین در نقش آقای فرگوسن
ماریل هلر در نقش خانم آلما ویتلی، که به همراه همسرش آلستون، بث را در نوجوانی به فرزند خواندگی پذیرفت.
هری ملینگ در نقش هری بلتیک، دوست و یکی از رقبای بث در کنتاکی
پاتریک کندی در نقش آلستون ویتلی، شوهر آلما و پدر خوانده بث
جیکوب فورچون-لوید در نقش تاونز، یک دوست شطرنج باز که بث عاشقش می‌شود.
توماس برودی سنگستر در نقش بنی واتس، دوست و یکی از رقبای بزرگ بث
مارچین دوروچینسکی در نقش واسیلی بورگوف، شطرنج باز روسیه ای قهرمان جهان و سرسخت‌ترین رقیب بث
جوایز

بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی در جشنواره گلدن گلوب
بهترین بازی نقش اول زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی(آنیا -تیلور -جوی)در هفتاد و هشتمین دوره جوایز گلدن گلوب
استقبال > تعداد بینندگان

در تاریخ ۲۸ اکتبر سال ۲۰۲۰، این سریال به پربیننده‌ترین سریال روز در نتفلیکس تبدیل شد. در ۲۳ نوامبر سال ۲۰۲۰، نتفلیکس اعلام کرد که این سریال از زمان انتشار تاکنون توسط ۶۳ میلیون بیننده مشاهده شده‌است، تبدیل به "بزرگترین مینی سریال فیلمنامه ای نتفلیکس تا به امروز ."شد. در مورد این، اسکات فرانک اظهار داشت: "من هر دو احساس را دارم خوشحال و مبهوت از پاسخ " در حالی که چندین رسانه آن راً یک موفقیت بعید "توصیف کردند. سرانجام در پایان سال ۲۰۲۰ گامبی وزیر با رتبه‌بندی سالانه ریلگولد در نمایش‌های نتفلیکس در رده سوم قرار گرفت و کوکوملون مقام اول را به دست آورد.
به گفته نتفلیکس، این سریال توانسته در ۹۲ کشور در بین ۱۰ سریال برتر و در ۶۳ کشور نیز برتر بوده‌است. همچنین کتاب این سریال هم پس از ۳۷ سال جزو پرفروش‌های نیویورک تایمز قرار بگیرد.
همزمان با پخش این سریال، جستجوی عبارت «چگونه شطرنج بازی کنم» در گوگل به بالاترین سطح خود در ۹ سال اخیر رسیده‌است. شرکت eBay هم اعلام کرده که جست جوی شطرنج و صفحه شطرنج در این پلتفرم ۲۷۳ درصد رشد داشته‌است.
آنیا تیلور جوی در حال مصاحبه در سن دیگو 2018 Comic-Con International در سن دیگو، کالیفرنیا.
پارکلند (کامیونیتی)

| پارکلند (کامیونیتی)، ویسکانسین | پارکلند (کامیونیتی)، ویسکانسین |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Parklandموقعیت پارکلند (کامیونیتی)، ویسکانسین در نقشهنمایش نقشه ویسکانسینParklandParkland (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Parklandموقعیت پارکلند (کامیونیتی)، ویسکانسین در نقشهنمایش نقشه ویسکانسینParklandParkland (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۶°۳۸′۵۲″ شمالی ۹۱°۵۹′۵۲″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۶۴۷۷۸°شمالی ۹۱٫۹۹۷۷۸°غربی﻿ / 46.64778; -91.99778: مختصات: ۴۶°۳۸′۵۲″ شمالی ۹۱°۵۹′۵۲″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۶۴۷۷۸°شمالی ۹۱٫۹۹۷۷۸°غربی﻿ / 46.64778; -91.99778
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: ویسکانسین
شهرستان: شهرستان داگلاس، ویسکانسین
Town: Parkland
ارتفاع: ۲۱۰ متر (۶۸۹ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد(های) منطقه: 715 and 534
شماره GNIS: ۱۵۷۱۰۵۵
پارکلند (به انگلیسی: Parkland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان داگلاس، ویسکانسین واقع شده‌است. پارکلند ۲۱۰٫۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نووو سلو (سوکوبانگا)

| نووو سلو (سوکوبانگا) Ново Село | نووو سلو (سوکوبانگا) Ново Село |
| --- | --- |
روستا: روستا
نووو سلو (سوکوبانگا)موقعیت نووو سلو (سوکوبانگا) در نقشه: نووو سلو (سوکوبانگا)موقعیت نووو سلو (سوکوبانگا) در نقشه
مختصات: ۴۳°۳۳′۵۷″ شمالی ۲۱°۵۵′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۶۵۸۳°شمالی ۲۱٫۹۲۰۸۳°شرقی﻿ / 43.56583; 21.92083: مختصات: ۴۳°۳۳′۵۷″ شمالی ۲۱°۵۵′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۶۵۸۳°شمالی ۲۱٫۹۲۰۸۳°شرقی﻿ / 43.56583; 21.92083
کشور:  صربستان
ناحیه: ناحیه زایچار
شهر: سوکوبانگا
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۵۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
نووو سلو (به صربی: Novo Selo) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در سوکوبانگا واقع شده‌است. نووو سلو ۵۶ نفر جمعیت دارد.
سکا (بازیگر پورنوگرافی)

| سکا | سکا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Dorothiea Hundley
زادهٔ: ۱۵ آوریل ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) ردفورد، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
دیگر نام‌ها: Sweet Alice, Platinum Princess, Dottie
قد: ۵ ft ۱۰ in (۱٫۷۸ m)
همسر: Frank Patton 1972 - 1973; Ken Yontz 1978 - 1980
وبگاه: http://www.seka.com
دوروتیا هاندلی مشهور به سکا (انگلیسی: Seka؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۵۴) بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است.