stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ناباروری زنان
پیشگیری

نازایی اکتسابی در زنان ممکن است از طریق مداخلات شناسایی شده پیشگیری شود. این مداخلات می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
حفظ یک سبک زندگی سالم بسیار مهم است. ورزش بیش از حد، مصرف کافئین و الکل، و سیگار کشیدن همگی با کاهش باروری مرتبط هستند. از سوی دیگر، خوردن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی، شامل میوه‌ها و سبزیجات تازه و حفظ وزن طبیعی، با بهبود شانس باروری ارتباط دارد.
درمان یا پیشگیری از بیماری‌های موجود. شناسایی و کنترل بیماری‌های مزمن مانند دیابت و کم‌کاری تیروئید، شانس باروری را افزایش می‌دهد. رعایت مداوم رابطه جنسی ایمن، احتمال اینکه عفونت‌های مقاربتی بر باروری تأثیر بگذارند را کاهش می‌دهد؛ دریافت درمان سریع برای عفونت‌های مقاربتی احتمال آسیب‌های جدی ناشی از این عفونت‌ها را کاهش می‌دهد. معاینات فیزیکی منظم (از جمله آزمایش پاپ اسمیر) به شناسایی نشانه‌های اولیه عفونت‌ها یا ناهنجاری‌ها کمک می‌کند.
عدم تأخیر در والد شدن. باروری در نهایت قبل از یائسگی متوقف نمی‌شود، اما از سن ۲۷ سالگی شروع به کاهش می‌کند و پس از سن ۳۵ سالگی با سرعت بیشتری کاهش می‌یابد. زنانی که مادران بیولوژیکی‌شان با مشکلات غیرعادی یا ناهنجار در زمینه بارداری مواجه بوده‌اند، ممکن است در معرض خطر خاصی برای برخی شرایط، مانند یائسگی زودرس، قرار داشته باشند که با عدم تأخیر در والد شدن می‌توانند کاهش یابند.
انجماد تخمک. یک زن می‌تواند تخمک‌های خود را فریز کند تا باروری‌اش را حفظ نماید. با استفاده از فریز کردن تخمک در سال‌های اوج باروری، تخمک‌های زن به صورت کریوژنیک فریز می‌شوند و برای استفاده در آینده آماده می‌شوند که این کار شانس ناباروری زنان را کاهش می‌دهد.
درمان

هیچ روشی برای معکوس کردن سن بالای مادر وجود ندارد، اما فناورهای کمک‌باروری برای بسیاری از علل ناباروری در زنان پیش از یائسگی وجود دارد، از جمله:
القای تخمک گذاری برای عدم تخمک گذاری
ناباروری زنان در نقاط مختلف جغرافیایی جهان به شدت متفاوت است. در سال ۲۰۱۰، تخمین زده می‌شد که ۴۸.۵ میلیون زوج نابارور در سراسر جهان وجود دارد و از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ تغییر چندانی در سطوح ناباروری در بیشتر نقاط جهان مشاهده نشد. در سال ۲۰۱۰، کشورهایی با پایین‌ترین نرخ ناباروری زنان شامل کشورهای آمریکای جنوبی مانند پرو، اکوادور و بولیوی، همچنین لهستان، کنیا و کره جنوبی بودند. مناطق با بالاترین نرخ‌ها شامل اروپای شرقی، شمال آفریقا، خاورمیانه، اقیانوسیه و آفریقای زیر صحرایی بودند. شیوع ناباروری اولیه از سال ۱۹۹۰ افزایش یافته است، اما ناباروری ثانویه به طور کلی کاهش یافته است. نرخ‌ها (اگرچه نه شیوع) ناباروری زنان در مناطق با درآمد بالا، اروپا مرکزی/شرقی و آسیای مرکزی کاهش یافته است. ناباروری زنان در سطح جهانی شایع است.لقاح مصنوعی برای مثال در ناهنجاری های لوله رحمی
اپیدمیولوژی

ناباروری زنان در نقاط مختلف جغرافیایی جهان به شدت متفاوت است. در سال ۲۰۱۰، تخمین زده می‌شد که ۴۸.۵ میلیون زوج نابارور در سراسر جهان وجود دارد و از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ تغییر چندانی در سطوح ناباروری در بیشتر نقاط جهان مشاهده نشد. در سال ۲۰۱۰، کشورهایی با پایین‌ترین نرخ ناباروری زنان شامل کشورهای آمریکای جنوبی مانند پرو، اکوادور و بولیوی، همچنین لهستان، کنیا و کره جنوبی بودند. مناطق با بالاترین نرخ‌ها شامل اروپای شرقی، شمال آفریقا، خاورمیانه، اقیانوسیه و آفریقای جنوب صحرا بودند. شیوع ناباروری اولیه از سال ۱۹۹۰ افزایش یافته است، اما ناباروری ثانویه به طور کلی کاهش یافته است. نرخ‌ها (اگرچه نه شیوع) ناباروری زنان در مناطق با درآمد بالا، اروپا مرکزی/شرقی و آسیای مرکزی کاهش یافته است. ناباروری زنان در سطح جهانی شایع است.
اپیدمیولوژی > آفریقا

کشورهای جنوب صحرای آفریقا از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ سطوح ناباروری اولیه را کاهش داده است. در این منطقه، نرخ‌ها در کنیا، زیمبابوه و رواندا پایین‌ترین بودند، در حالی که بالاترین نرخ‌ها در گینه، موزامبیک، آنگولا، گابن و کامرون به همراه شمال آفریقا نزدیک خاورمیانه مشاهده شد. طبق گزارش DHS در سال ۲۰۰۴، نرخ‌ها در آفریقا در آفریقای میانه و جنوب صحرا بالاترین بودند و نرخ‌های آفریقای شرقی نیز به آن نزدیک بود.
اپیدمیولوژی > آسیا

در آسیا، بالاترین میزان ناباروری ثانویه و اولیه ترکیبی در منطقه مرکزی جنوب و سپس در منطقه جنوب شرقی، با کمترین میزان در مناطق غربی بود.
اپیدمیولوژی > آمریکای لاتین و کارائیب

شیوع ناباروری زنان در منطقه آمریکای لاتین/کارائیب معمولاً کمتر از شیوع جهانی است. با این حال، بالاترین نرخ‌ها در جامائیکا، سورینام، هاییتی و ترینیداد و توباگو مشاهده شد. آمریکای مرکزی و غربی دارای برخی از پایین‌ترین نرخ‌های شیوع هستند. بالاترین مناطق در آمریکای لاتین و کارائیب در جزایر کارائیب و کشورهای کمتر توسعه‌یافته قرار دارند.
جامعه و فرهنگ > انگ اجتماعی

انگ اجتماعی ناشی از ناباروری در بسیاری از فرهنگ‌ها در سراسر جهان به اشکال مختلف دیده می‌شود. اغلب، زمانی که زنان نمی‌توانند باردار شوند، تقصیر به گردن آن‌ها انداخته می‌شود، حتی زمانی که تقریباً ۵۰٪ از مشکلات ناباروری از طرف مردان است. علاوه بر این، بسیاری از جوامع تنها زمانی به ارزش یک زن توجه می‌کنند که او بتواند حداقل یک فرزند به دنیا بیاورد و یک ازدواج می‌تواند زمانی شکست‌خورده محسوب شود که زوج نتوانند باردار شوند. عمل باردار شدن می‌تواند به تحقق ازدواج زوج مرتبط باشد و نقش اجتماعی آن‌ها در جامعه را منعکس کند.
این موضوع در "کمربند ناباروری آفریقا" مشاهده می‌شود، جایی که ناباروری در آفریقا شایع است و شامل کشورهایی از تانزانیا در شرق تا گابون در غرب می‌شود. در این منطقه، ناباروری به شدت دارای بدنامی اجتماعی است و می‌تواند به عنوان شکست زوج در برابر جوامع خود در نظر گرفته شود. این موضوع در اوگاندا و نیجریه که فشار زیادی بر روی فرزندآوری و پیامدهای اجتماعی آن وجود دارد، نشان داده می‌شود. این همچنین در برخی جوامع مسلمان از جمله مصر و پاکستان دیده می‌شود.
در ایالات متحده و در سراسر جهان، ناباروری و ناباروری زنان به طور کلی یک بیماری نامرئی اما ناتوان‌کننده است که بدنامی اجتماعی داشته و مورد تحقیر قرار می‌گیرد. اما در سال‌های اخیر، بسیاری شروع به شکایت از سازمان‌ها برای پوشش بیمه ناباروری کرده‌اند، زیرا  قانون آمریکاییان با ناتوانی (ADA) ناباروری را به عنوان یک ناتوانی شناسایی کرده است. این با این حال بدنامی دیگری به زنان مبتلا به ناباروری اضافه می‌کند، زیرا واژه ناتوانی در جوامع مختلف جهان بار معنایی منفی دارد.
ثروت گاهی  با تعداد فرزندان یک زن و همچنین ارث بردن از اموال اندازه‌گیری می‌شود. فرزندان می‌توانند به طرق مختلف بر امنیت مالی تأثیر بگذارند. در نیجریه و کامرون، ادعاهای مربوط به زمین بر اساس تعداد فرزندان تعیین می‌شود. همچنین، در برخی از کشورهای جنوب صحرای آفریقا، ممکن است به زنانی که فرزندی ندارد، ارثی تعلق نگیرد. در برخی از کشورهای آفریقایی و آسیایی، شوهر می‌تواند همسر نابارور خود را از غذا، سرپناه و دیگر نیازهای اساسی مانند لباس محروم کند. در کامرون، یک زن ممکن است دسترسی به زمین شوهرش را از دست بدهد و در سنین بالا به تنهایی رها شود.
در بسیاری از موارد، زنی که نمی‌تواند فرزند به دنیا بیاورد از رویدادهای اجتماعی و فرهنگی از جمله مراسم سنتی کنار گذاشته می‌شود. این بدنامی در موزامبیک و نیجریه دیده می‌شود، جایی که با زنان نابارور به عنوان طرد شده‌های از جامعه مورد رفتار می شود. این یک عمل تحقیرآمیز است که زنان نابارور را در جامعه بی‌ارزش می‌کند. در سنت مکوآ، بارداری و زایمان به عنوان رویدادهای مهم زندگی برای یک زن در نظر گرفته می‌شوند، با مراسم nthaa'ra و ntha'ara no mwana که تنها زنان بادار و مادران دارای فرزند می‌توانند در آن شرکت کنند.
اثر ناباروری می‌تواند منجر به شرم اجتماعی ناشی از هنجارهای داخلی و اجتماعی پیرامون بارداری شود که بر زنان در سرتاسر جهان تأثیر می‌گذارد. وقتی بارداری به عنوان یک رویداد بسیار مهم در زندگی در نظر گرفته می‌شود و به عنوان یک "وضعیت اجتماعی غیرقابل قبول" تلقی می‌شود، می‌تواند به جستجوی درمان در قالب درمانگران سنتی و درمان‌های گران‌قیمت غربی منجر شود. دسترسی محدود به درمان در بسیاری از مناطق می‌تواند به اقداماتی افراطی و گاهی غیرقانونی برای فرزندآوری منجر شود.
جامعه و فرهنگ > نقش زناشویی

در برخی کشورها، مردان  زمانی که همسر اولشان نمی‌تواند فرزند به دنیا بیاورد ممکن است همسر دیگری انتخاب کنند، با این امید که با خوابیدن با زنان بیشتر، بتوانند فرزند داشته باشند. این موضوع در برخی جوامع، از جمله کامرون، نیجریه، موزامبیک، مصر، بوتسوانا و بنگلادش و بسیاری دیگر که چندهمسری رایج‌تر و از نظر اجتماعی قابل قبول‌تر است، شایع است. در زوج‌هایی که در باردار شدن ناموفق هستند، نرخ طلاق تقریباً ۳.۵ برابر بیشتر از زوج‌هایی است که بارور هستند. این آمار بر اساس موارد ناباروری زنان است.
در برخی فرهنگ‌ها، از جمله بوتسوانا و نیجریه، زنان می‌توانند زنی را انتخاب کنند که به شوهرشان اجازه می‌دهند با او بخوابد به امید اینکه فرزندی به دنیا بیاورد. زنانی که امیدی برای داشتن فرزند ندارند ممکن است با شوهرشان توافق کنند تا زنی را انتخاب کند و وظایف مراقبت از فرزندان را بپذیرد تا در جامعه احساس پذیرش و مفید بودن کنند.
زنان همچنین ممکن است با مردان دیگر بخوابند به امید اینکه باردار شوند. این کار می‌تواند به دلایل مختلفی انجام شود، از جمله مشاوره از یک درمانگر سنتی یا بررسی اینکه آیا مرد دیگری با آنها "سازگارتر" است. در بسیاری از موارد، شوهر از روابط جنسی زن با فرد دیگر آگاه نبوده و اگر زنی توسط مرد دیگری باردار می‌شد، به او اطلاع داده نمی‌شد. با این حال، این موضوع به اندازه دیگر موارد از نظر فرهنگی قابل قبول نیست و می‌تواند به رنج‌های جنسیتی زنان که گزینه‌های کمتری برای باردار شدن به تنهایی دارند، دامن بزند.
مردان و زنان همچنین می‌توانند به طلاق روی آورند تا به دنبال شریک جدیدی باشند که با او دارای فرزند شوند. ناباروری در بسیاری از فرهنگ‌ها دلیلی برای طلاق است و راهی برای مرد یا زن برای افزایش شانس خود در تولید وارث است. وقتی زنی طلاق می‌گیرد، ممکن است امنیتی که معمولاً با زمین، ثروت و خانواده همراه است را از دست بدهد. این موضوع می‌تواند به ازدواج‌ها آسیب بزند و منجر به بی‌اعتمادی در رابطه شود. افزایش تعداد شرکای جنسی می‌تواند به گسترش بیماری‌ها از جمله ایدز منجر شود و در واقع به ناباروری نسل‌های آینده کمک کند.
جامعه و فرهنگ > آزار خانگی

فشار عاطفی و استرسی که با ناباروری در خانواده همراه است می‌تواند به بدرفتاری و آزار خانگی زنان منجر شود. بی‌ارزش شدن همسر به دلیل ناتوانی در باردار شدن می‌تواند به آزار خانگی و آسیب‌های عاطفی مانند سرزنش قربانی منجر گردد. زنان گاهی یا اغلب به عنوان علت ناباروری زوج‌ها سرزنش می‌شوند که می‌تواند به آزار عاطفی، اضطراب و شرم منجر شود. علاوه بر این، معمولاً سرزنش ناتوانی در باردار شدن بر دوش زن گذاشته می‌شود، حتی اگر مرد نابارور باشد. زنانی که نمی‌توانند باردار شوند ممکن است گرسنگی کشیده، کتک‌خورده و از نظر مالی توسط شوهرشان مورد بی‌توجهی قرار بگیرند. آزار جسمی مرتبط با ناباروری ممکن است از این وضعیت و استرس عاطفی ناشی از آن باشد. در برخی کشورها، آزارهای عاطفی و جسمی که با ناباروری همراه است می‌تواند به حمله، قتل و خودکشی منجر شود.
جامعه و فرهنگ > تاثیر ذهنی و روانی

بسیاری از زنان نابارور با استرس شدید و انگ اجتماعی ناشی از وضعیت خود دست و پنجه نرم می‌کنند که می‌تواند منجر به ناراحتی‌های روانی قابل توجهی شود. استرس طولانی‌مدت ناشی از تلاش برای باردار شدن و فشارهای اجتماعی مرتبط با زایمان می‌تواند به ناراحتی عاطفی منجر شود که ممکن است به صورت بیماری‌های روانی بروز کند. زنان مبتلا به ناباروری ممکن است با استرس‌های روانی مانند انکار، خشم، اندوه، گناه و افسردگی مواجه شوند. ممکن است شرم اجتماعی قابل توجهی وجود داشته باشد که منجر به احساسات شدید غم و ناامیدی شود که به وقوع افسردگی و خودکشی کمک کند. پیامدهای ناشی از ناباروری عواقب بزرگی برای سلامت روان یک زن نابارور  به دلیل فشارهای اجتماعی و اندوه شخصی ناشی از ناتوانی در زایمان دارد. دامنه مسائل روانی مربوط به ناباروری در زنان بسیار گسترده است و می‌تواند شامل احساس حقارت، استرس در روابط بین فردی و احتمالاً افسردگی شدید و یا اضطراب باشد. با توجه به تأثیرات ناباروری بر زندگی اجتماعی، اهمیت فرهنگی و عوامل روانی، "ناباروری به عنوان یکی از بزرگ‌ترین عوامل استرس‌زای زندگی طبقه‌بندی شده است."
جامعه و فرهنگ > تاثیر عاطفی درمان ناباروری

بسیاری از زنان گزارش داده‌اند که درمان ناباروری برایشان استرس‌زا بوده و باعث بروز مشکلاتی در روابطشان با شریک زندگی‌شان شده است. ترس از شکست مهم‌ترین مانع برای درمان بوده است. در موارد مورد مطالعه، زنان معمولاً عوارض منفی بیشتری از ناباروری و درمان‌ها نسبت به مردان تجربه می‌کنند. حمایت روانی برای محدود کردن احتمال ترک درمان ناباروری و کاهش سطح استرس که به شدت با نرخ‌های پایین بارداری مرتبط است، اساسی است. علاوه بر این، برخی داروها (به ویژه سیترات کلومیفن) که در درمان استفاده می‌شوند، عوارض جانبی متعددی دارند که می‌تواند عامل خطر مهمی برای رشد افسردگی باشد.
یک بیانیه اصلاحی به دستور دادگاه : "سیگار کشیدن  باعث کاهش باروری، وزن کم هنگام تولد در نوزادان و سرطان دهانه رحم می شود" (ایالات متحده، 2024).
یولیا دروسیلا

دیوا
کتیبه یافت شده در کائره (اتروریا)، تقدیم شده به دروسیلای ایزدشده، خواهر کایوس آئوگوستوس، که نامش محو شده است. الگو:CIL
یولیا دروسیلا (لاتین: Julia Drusilla؛ ۱۶ سپتامبر سال ۱۶ پس از میلاد - ۱۰ ژوئن ۳۸ پس از میلاد) یکی از اعضای خانواده امپراتوری روم، دومین دختر و پنجمین فرزند ژرمنیکوس ژولیوس سزار و آگریپینای بزرگ بود که از مرگ دوران نوزادی جان سالم به در برد. او خواهر مورد علاقه امپراتور کالیگولا بود که پس از مرگش او را با نام دیوا دروسیلا پانته‌آ ایزدانگاری کرد و نام دخترش را به یاد او یولیا دروسیلا گذاشت.
زندگی‌نامه > اولی زندگی

دروسیلا در آبیتارویوم، (کوبلنتس امروزی در خاک آلمان) به دنیا آمد. او علاوه بر امپراتور آینده، دو برادر دیگر به نام‌های نرون یولیوس سزار و دروسوس سزار و همچنین دو خواهر به نام‌های یولیا لیویلا و امپراتور آتی آگریپینای کوچک داشت. او نوه امپراتور آگوستوس و امپراتور لیویا دروسیلا، خواهرزاده امپراتور تیبریوس، خواهرزاده امپراتور کلودیوس و عمه امپراتور نرون بود. پس از مرگ پدرش ژرمنیکوس ژولیوس سزار، او و خواهر و برادرش توسط مادرشان به رم بازگردانده شدند و با کمک مادربزرگ پدری خود، آنتونیای کوچک بزرگ شدند.
زندگی‌نامه > ازدواج

در سال ۳۳، دروسیلا با لوسیوس کاسیوس لونگینوس دوست امپراتور تیبریوس ازدواج کرد. معلوم نیست که او و کاسیوس فرزندی داشته‌اند. پس از اینکه کالیگولا در سال ۳۷ امپراتور شد، دستور طلاق آنها را صادر کرد و خواهرش را به عقد دوستش مارکوس آمیلیوس لپیدوس درآورد.
در طی یک بیماری در سال ۳۷، کالیگولا وصیت خود را تغییر داد و دروسیلا را وارث خود نامید و او را به اولین زنی تبدیل کرد که در وصیتنامه امپراتوری رومی به عنوان وارث معرفی شد. این احتمالاً تلاشی بود برای ادامه تبار یولیان از طریق هر گونه فرزندی که ممکن بود دروسیلا داشته باشد و در این بین می‌توانست شوهرش را جهت حکمرانی ترک کند. با این حال، کالیگولا بهبود یافت و دروسیلا در سال ۳۸ پس از میلاد، در سن ۲۱ سالگی درگذشت. برادرش او را ایزدانگاری کرد و به او عنوان پانته‌آ (تمام الهه) تقدیم کرد و در تشییع جنازه عمومی او چنان عزاداری کرد که انگار زن خودش مرده و بیوه شده است.
مرگ و وقایع پس از آن

دروسیلا در ۱۰ ژوئن ۳۸ پس از میلاد درگذشت، احتمالاً به دلیل یک بیماری که در آن زمان در رم شایع بود. گفته می‌شود کالیگولا در طول بیماری هرگز بالینش را ترک نکرده است و پس از مرگ او اجازه نمی‌دهد کسی جسد او را بگیرد.
کالیگولا به شدت تحت تأثیر این مرگ قرار گرفت. او خواهرش را با افتخارات یک آگوستا دفن کرد و همچون یک بیوه عزادار عمل کرد. او از سنای روم خواست که او را ایزدبانو اعلام کند، به عنوان دیوا دروسیلا ایزدانگاری کرد او را به عنوان نماینده ای از الهه رومی ونوس یا الهه یونانی آفرودیته نامید. دروسیلا به احتمال زیاد در سالگرد تولد آگوستوس به عنوان پانته‌آ تقدیس شد.
علاوه بر افتخارات دیگری که پس از مرگش توسط کالیگولا به او داده شد، او نیز مدتی را نیز سوگواری عمومی اعلام کرد. در این مدت، خندیدن، حمام کردن، یا شام خوردن با والدین، همسر یا فرزندان به جرم بزرگی تبدیل شد.
یک سال بعد، کالیگولا تنها دختر خود، یولیا دروسیلا را به نام خواهر مرده خود نامگذاری کرد. در همین حال، شوهر بیوه دروسیلا، مارکوس آمیلیوس لپیدوس، ظاهراً عاشق خواهرانش، یولیا لیویلا و آگریپینای کوچک شد، در تلاشی آشکار برای جلب حمایت آنها تا بتواند جانشین کالیگولا شود. این توطئه سیاسی در پاییز آن سال توسط کالیگولا در حالی که در ژرمانیای بزرگ بود برملا شد. لپیدوس به سرعت اعدام شد و لیویلا و آگریپینا به جزایر پونتین تبعید شدند.
اروپا در قرن ۱۶ و ۱۷

در طول قرون ۱۶و ۱۷ میلادی مردم عقاید سنتی را زیر سؤال بردند. دانشمندانی همچون گالیله و روش‌های جدید را توسعه داده و بر مبنای مشاهدات و تجارب خود به کشفیات فراوانی، دست یافتند. در بسیاری از شاخه‌های دانش از جمله فیزیک، کالبدشناسی، نجوم، و ریاضیات پیشرفت‌های بزرگی حاصل گردید.
جان بانیستر، استاد کالبد شناسی مشهور انگلیسی، از جسد تشریح شده‌ای برای نشان دادن چگونگی عمل بدن انسان استفاده می‌کند.
نیکلاس کوپرنیک ستاره‌شناس لهستانی، کتاب «گردش افلاک آسمانی» را منتشر می‌کند، او در این کتاب عقاید جدید خود را مبنی بر گردش سیارات به دور خورشید، بر خلاف نظریه گردش سیارات به دور زمین، مطرح می‌کند.
در قرن هفدهم دانشمندان متوجه این مسئله شدند که زمین و سیارات به دور خورشید حرکت می‌کنند. مدل‌های مکانیکی منظومه شمسی برای نشان دادن این موضوع ساخته می‌شدند. این دستگاه‌های جهان‌نما به نام «ارری» مشهور شدند، زیرا اولین بار برای «ارل ارری» ساخته شد.
در چهاردهم ژوئیه ۱۷۸۹ میلادی، جماعتی از گرسنگان به زندان «باستیل» در پاریس، حمله کردند. فقرای پاریس که سان کولوت نامیده می‌شدند، از سیاست‌های لویی شانزدهم، پادشاه فرانسه، به خشم آمده بودند. لویی که با بحران مالی شدیدی دست به گریبان بود، از مجلس طبقات عمومی در خواست کرد تا مالیات‌ها را افزایش دهد. این امر، موجب بروز انقلاب فرانسه گردید و به مدت ۱۰ سال این کشور دچار هرج و مرج شد. لویی شانزدهم در سال ۱۷۹۲ اعدام شد و سرانجام، در سال ۱۷۹۹، هنگامی که ژنرال ناپلئون بنا پارت به قدرت رسید، انقلاب پایان پذیرفت.
↑  سایت تاریخ اروپا در ویکی پدیا
ژانگ رونان

| ژانگ رونان | ژانگ رونان |
| --- | --- |
ژانگ در سال ۲۰۲۳: ژانگ در سال ۲۰۲۳
زادهٔ: ۱۴ نوامبر ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) ونژو، ژجیانگ، چین
ملیت: چینی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۸–اکنون
نماینده: انلایت مدیا
ژانگ رونان (چینی: 章若楠؛ زادهٔ ۱۴ نوامبر ۱۹۹۶) بازیگر اهل چین است. او به خاطر ایفای نقش در فیلم عشق من (۲۰۲۱) و مجنوعه تلویزیونی اولین یخبندان (۲۰۲۵) شناخته می‌شود.
اوایل زندگی

ژانگ در ونژو، ژجیانگ، چین به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در شیجیاژوانگ، جایی که والدینش مشغول به کار بودند، به پایان رساند.
در سال ۲۰۱۵، ژانگ شروع به تحصیل در دانشگاهی در هانگژو کرد. به عنوان یک دانشجو، او اغلب عکس‌های خود را در ویبو به اشتراک می‌گذاشت. با تشویق یکی از همکلاسی‌هایش، او در یک مسابقه زیبایی دانشگاهی شرکت کرد و با ارسال یک عکس، به جمع ۳۰ نفر نهایی راه یافت. این موفقیت، درب‌هایی را برای فرصت‌های مدلینگ برای او باز کرد.
زنان در پادشاهی چوسان

زنان در پادشاهی چوسان (به انگلیسی: Women in Joseon) (۱۳۹۲–۱۸۹۷) با گذر زمان موقعیت اجتماعی متغیری داشتند. آن‌ها حقوق کمتری نسبت به زنان در دودمان گوریو (۹۱۸–۱۳۹۲) داشتند و حقوق کمتری نسبت به مردان معاصر خود داشتند. موقعیت اجتماعی نزولی آن‌ها به پذیرش اصول نئوکنفوسیونیسم (با برخی از شیوه‌های محلی کره) نسبت داده شده است. برای زنان در دوره چوسان امری نادر بود که قادر به خواندن باشند و گاهی انتظار می‌رفت که زنان لباس‌هایی بپوشند که بدن و سرشان را به‌طور قابل‌توجهی در مکان‌های عمومی بپوشاند.
تاریخ > زنان سرشناس چوسان

فهرست به ترتیب نزولی سال درگذشت، جدیدترین در ابتدا:
امپراتریس میونگ‌سونگ (۱۸۵۱–۱۸۹۵)، که در زمان خود به نام «ملکه مین» شناخته می‌شد، ملکه همسر کره که در سال ۱۸۹۵ ترور شد.
Kang Jeongildang (۱۷۷۲–۱۸۳۲)، شاعر و نویسنده نامه‌های منتشرشده. او با بافندگی از همسر دانشمند خود حمایت می‌کرد.
Lee Bingheogak (۱۷۵۹–۱۸۲۴)، دانشمند اشرافی و نویسنده منتشرشده شعر و دو دایرةالمعارف بزرگ. نسخه‌هایی از برخی آثار او که به نام شناخته شده بودند، در دوره ۱۹۳۹–۲۰۰۴ دوباره کشف شدند.
Seo Yeongsuhap (۱۷۵۳–۱۸۲۳)، عضو یک خانواده اشرافی قدرتمند، ریاضیدان و شاعر برجسته با مجموعه‌ای چشمگیر از آثار.
بانو هه گیونگ از خاندان هونگ پونگسان (۱۷۳۵–۱۸۱۶)، همسر اشرافی شاهزاده سادو که به دلیل بیماری روانی و اعمالش به مرگ محکوم شد. او شرحی تکان‌دهنده از زندگی خود به عنوان همسر سلطنتی وحشت‌زده را در کتاب خاطرات بانو هه‌گیونگ نوشت.
Gim Man-deok (۱۷۳۹–۱۸۱۲)، تاجر و نیکوکار که اقدامش در توزیع برنج میان گرسنگان باعث شد مورد تقدیر قرار گیرد.
Im Yunjidang (۱۷۲۱–۱۷۹۳)، دانشمند نئوکنفوسیوسی، فیلسوف و نویسنده که از یک خانواده یانگبان فقیر بود. زندگی‌نامه‌اش توسط برادر کوچکش نوشته شد.
چوی سوک‌بین (۱۶۹۹–۱۷۱۸)، زندگی خود را به عنوان یک خدمتکار آب‌رسان در قصر آغاز کرد و در نهایت به معشوقه محبوب پادشاه سوکجونگ چوسان تبدیل شد. کاخ Ihyeon در سئول به او اهدا شد. او مادر پادشاه یونگ‌جو چوسان بود.
کیم گه شی «بانو درباری کیم» (درگذشته ۱۶۲۳)، ندیمه قصر که به کنترل امور دولتی رسید اما در نهایت سرش از تن جدا شد.
جولیا اوتا (آخرین اطلاعات شناخته‌شده در ۱۶۲۲)، زن اشرافی که در کودکی اسیر و به ژاپن برده شد، جایی که به یک مبلغ برجسته مسیحی تبدیل شد و به ویژه در ایزو اوشیما مورد احترام بود و در آنجا یک معبد شینتو مخصوص به خود دارد.
هوانگ جین یی یا Hwang Jin-yi (۱۵۰۶–۱۵۶۷)، گیسنگ و شاعر نامدار که به دلیل معماهایش نیز شهرت داشت. او الهام‌بخش بسیاری از درام‌های محبوب مدرن بوده است.
شاهدخت Yi Gu-ji (درگذشته ۱۴۸۹)، به دلیل داشتن رابطه نامشروع با خدمتکار خود پس از بیوه شدن، اعدام شد.
عکس ۱۹۰۶ که توسط، هومر هلبرت، به عنوان لباس شایسته و محترم برای خیابان توصیف شده است. این لباس‌ها به‌طور سنتی از ابریشم سبز ساخته می‌شدند.
رقص شمشیر توسط یک گیسنگ. گیسنگ‌ها از کودکی تحت آموزش‌های فشرده قرار می‌گرفتند. بخشی از یک نقاشی متعلق به سال ۱۸۰۵ از شین یون بوک (۱۷۵۸–۱۸۱۳).
فهرست قهرمانان ان‌بی‌ای

بوستون سلتیکس بیشترین قهرمانی را در بین تیم‌های ان‌بی‌ای کسب کرده است. بنرهای قهرمانی آویزان‌شده در زمین خانگی آنها، تی‌دی گاردن.
فینال‌های ان‌بی‌ای مجموعه مسابقات قهرمانی اتحادیه ملی بسکتبال (اِن‌بی‌اِی) است که در پایان فصل عادی لیگ برگزار می‌شود. تمامی دوره‌های فینال‌های اِن‌بی‌اِی به صورت بهترین برد در چهار بازی بین برندگان کنفرانس شرق و کنفرانس غرب برگزار شده است. پیش از سال ۱۹۷۰، این مسابقات بین برندگان دو دیویژن شرق و دیویژن غرب بود، به استثنای سال ۱۹۵۰ که قهرمان دیویژن شرق با برنده مسابقه بین دیویژن‌های غرب و مرکزی رقابت کرد. از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ که این لیگ با نام «اتحادیه بسکتبال آمریکا» (بی‌اِی‌اِی) فعالیت می‌کرد، مرحله حذفی به صورت تورنمنتی سه‌مرحله‌ای بود که در نهایت دو تیم برنده نیمه‌نهایی به مصاف هم در فینال می‌رفتند. تیم پیروز در این مسابقات، جام قهرمانی لری اوبراین را دریافت می‌کند که از سال ۱۹۷۷ اهدا می‌شود. (از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۶، جام قهرمانی والتر ای. براون به تیم برنده اعطا می‌شد).
فرمت فعلی بازی‌های خانگی و خارج از خانه در فینال‌های اِن‌بی‌اِی به صورت ۲–۲–۱–۱–۱ است (تیمی که رکورد بهتری در فصل عادی داشته باشد، میزبان بازی‌های ۱، ۲، ۵ و ۷ خواهد بود). این فرمت در سال‌های ۱۹۴۷، ۱۹۴۸، ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲، ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۰، ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴، ۱۹۷۶، ۱۹۷۷، ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ و از ۲۰۱۴ تاکنون استفاده شده است. پیش از این، فرمت ۲–۳–۲ (تیم برتر در فصل عادی میزبان بازی‌های ۱، ۲، ۶ و ۷) در سال‌های ۱۹۴۹، ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ و ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۳ به کار می‌رفت. همچنین فرمت ۱–۱–۱–۱–۱–۱–۱ در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۷۱، و فرمت ۱–۲–۲–۱–۱ در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۸ استفاده شده است.
Results by team

| Team | Win | Loss | Apps | Pct | Year(s) won | Year(s) lost |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بوستون سلتیکس | ۱۸ | ۵ | ۲۳ | ٫۷۸۳ | 1957، 1959، 1960، 1961، 1962، 1963، 1964، 1965، 1966، 1968، 1969، 1974، 1976، 1981، 1984، 1986، 2008، 2024 | 1958، 1985، 1987، 2010، 2022 |
| لس آنجلس لیکرز | ۱۷ | ۱۵ | ۳۲ | ٫۵۳۱ | فینال‌های بی‌ای‌ای ۱۹۴۹، 1950، 1952، 1953، 1954، 1972، 1980، 1982، 1985، 1987، 1988، 2000، 2001، 2002، 2009، 2010، 2020 | 1959، 1962، 1963، 1965، 1966، 1968، 1969، 1970، 1973، 1983، 1984، 1989، 1991، 2004، 2008 |
| گلدن استیت واریرز | ۷ | ۵ | ۱۲ | ٫۵۸۳ | فینال‌های بی‌ای‌ای ۱۹۴۷، 1956، 1975، 2015، 2017، 2018، 2022 | فینال‌های بی‌ای‌ای ۱۹۴۸، 1964، 1967، 2016، 2019 |
| شیکاگو بولز | ۶ | ۰ | ۶ | ۱٫۰۰۰ | 1991، 1992، 1993، 1996، 1997، 1998 | — |
| سن آنتونیو اسپرز | ۵ | ۱ | ۶ | ٫۸۳۳ | 1999، 2003، 2005، 2007، 2014 | 2013 |
| فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز | ۳ | ۶ | ۹ | ٫۳۳۳ | 1955، 1967، 1983 | 1950، 1954، 1977، 1980، 1982، 2001 |
| دیترویت پیستونز | ۳ | ۴ | ۷ | ٫۴۲۹ | 1989، 1990، 2004 | 1955، 1956، 1988، 2005 |
| میامی هیت | ۳ | ۴ | ۷ | ٫۴۲۹ | 2006، 2012، 2013 | 2011، 2014، 2020، 2023 |
| نیویورک نیکس | ۲ | ۶ | ۸ | ٫۲۵۰ | 1970، 1973 | 1951، 1952، 1953، 1972، 1994، 1999 |
| هیوستون راکتس | ۲ | ۲ | ۴ | ٫۵۰۰ | 1994، 1995 | 1981، 1986 |
| میلواکی باکس | ۲ | ۱ | ۳ | ٫۶۶۷ | 1971، 2021 | 1974 |
| کلیولند کاوالیرز | ۱ | ۴ | ۵ | ٫۲۰۰ | 2016 | 2007، 2015، 2017، 2018 |
| آتلانتا هاوکس | ۱ | ۳ | ۴ | ٫۲۵۰ | 1958 | 1957، 1960، 1961 |
| واشینگتن ویزاردز | ۱ | ۳ | ۴ | ٫۲۵۰ | 1978 | 1971، 1975، 1979 |
| اکلاهما سیتی تاندر | ۱ | ۳ | ۴ | ٫۲۵۰ | 1979 | 1978، 1996، 2012 |
| پورتلند تریل بلیزرز | ۱ | ۲ | ۳ | ٫۳۳۳ | 1977 | 1990، 1992 |
| دالاس ماوریکس | ۱ | ۲ | ۳ | ٫۳۳۳ | 2011 | 2006، 2024 |
| Baltimore Bullets (original) (folded in 1954) | ۱ | ۰ | ۱ | ۱٫۰۰۰ | فینال‌های بی‌ای‌ای ۱۹۴۸ | — |
| ساکرامنتو کینگز | ۱ | ۰ | ۱ | ۱٫۰۰۰ | 1951 | — |
| تورنتو رپترز | ۱ | ۰ | ۱ | ۱٫۰۰۰ | 2019 | — |
| دنور ناگتس | ۱ | ۰ | ۱ | ۱٫۰۰۰ | 2023 | — |
| فینیکس سانز | ۰ | ۳ | ۳ | ٫۰۰۰ | — | 1976، 1993، 2021 |
| یوتا جاز | ۰ | ۲ | ۲ | ٫۰۰۰ | — | 1997، 1998 |
| بروکلین نتس | ۰ | ۲ | ۲ | ٫۰۰۰ | — | 2002، 2003 |
| اورلندو مجیک | ۰ | ۲ | ۲ | ٫۰۰۰ | — | 1995، 2009 |
| Chicago Stags (folded in 1950) | ۰ | ۱ | ۱ | ٫۰۰۰ | — | فینال‌های بی‌ای‌ای ۱۹۴۷ |
| Washington Capitols (folded in 1951) | ۰ | ۱ | ۱ | ٫۰۰۰ | — | فینال‌های بی‌ای‌ای ۱۹۴۹ |
| ایندیانا پیسرز | ۰ | ۱ | ۱ | ٫۰۰۰ | — | 2000 |
شارلوت هورنتس: —
لس آنجلس کلیپرز: —
ممفیس گریزلیز: —
مینه‌سوتا تیمبرولوز: —
نیو اورلینز پلیکانز: —
↑  Includes record as Minneapolis Lakers
↑  Includes record as Philadelphia and San Francisco Warriors
↑  Includes record as Syracuse Nationals
↑  Includes record as Fort Wayne Pistons
↑  Includes record as St. Louis Hawks
↑  Includes record as Baltimore and Washington Bullets
↑  Includes record as سیاتل سوپرسانیکس
↑  Not affiliated with the present-day واشینگتن ویزاردز، known as the Baltimore Bullets from 1963 to 1973.
↑  Includes record as Rochester Royals
↑  Includes record as New York and New Jersey Nets