stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فقر در بریتانیا

گدایی در میدان اسلون، لندن.
فقر در بریتانیا شرایطی هست که بخشی از جمعیت این کشور به علت کمبود منابع مالی مناسب تجربه می‌کنند.  بر طبق اطلاعات وزارت کار و بازنشستگی بریتانیا براساس در‌آمد‌ها در سال ۲۰۱۶، پس از هزینه‌های مسکن، ۱۳/۴۴ میلیون نفر از مردم این کشور در فقر نسبی زندگی می‌کنند؛ که این رقم ۲۱ درصد جمعیت هست.
براساس گزارش بنیاد جوزف راونتری (JRF)  در سال ۲۰۲۱، از هر ۵ نفر در بریتانیا، یک نفر در فقر زندگی می‌کند. طبق این گزارش، در ۲۵ سال اخیر، بالاترین نرخ فقر در میان کودکان وجود دارد.  با این وجود، این آمار به طرز قابل توجهی در حال کاهش هست؛ و نرخ ۳۴ درصدی فقر در کودکان به ۲۷ درصد کاهش یافته هست.
براساس گزارش خیریه «فول فکت» (Full Fact) در سال ۲۰۱۹، درصد فقر در بریتانیا در سطح یکسانی با متوسط کشور‌های اتحادیه اروپا قرار دارد و ۱۷ درصد هست؛  که این رقم به دلیل تفاوت روش‌های متفاوتی میان کشور‌ها، بسیار کمتر از آمار وزارت کار و بازنشستگی هست.
در سال ۲۰۱۸، فلیپ آلستون، گزارشگر ویژه سازمان ملل در حوزه فقر مطلق و حقوق بشر، بیان کرد که سیاست‌های دولت بریتانیا و کاهش خدمات اجتماعی «منجر به ریشه‌دار شدن فقر و تحمیل فلاکت» می‌شود که «ناشی از میل سیاسی برای انجام مهندسی اجتماعی در عوض ضرورت‌های اقتصادی» هست. دولت بریتانیا گزارش آلستون را رد، و اشاره کرد که از سال ۲۰۱۰، درآمد خانوار رو به افزایش، و توزیع نابرابر درآمد رو به کاهش هست؛ و کمتر از یک میلیون نفر در فقر مطلق زندگی می‌کنند.
تاریخچه > پیش از دهه ۱۹۵۰

با پایان قرن ۱۹، به علت دستمزد‌های کم،  بیشتر از ۲۵ درصد جمعیت بریتانیا روی یا زیر خط معیشت زندگی می‌کردند. تنها ۷۵ درصد از جمعیت برای غذا، پوشاک، هزینه کرایه و سوخت پول کافی داشتند. در دهه ۱۹۰۰، تعداد زیادی از شهروندان بریتانیا زاغه نشین بودند.
تاریخچه > دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰

با اینحال در طول دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، فقر مجددا بازگشت و طبق تحقیقات متعددی، بخش بزرگی از مردم بریتانیا فقیر بودند. دو تا پنج میلیون نفر از جمعیت بریتانیا فقیر بودند و ۲/۶ میلیون نفر از دولت مستمری می‌گرفتند. این آمار نشان می‌دهد که حداقل ۱۰ درصد از جمعیت فقیر بودند. اوضاع نابسمان مسکن موجب بدترشدن فقر در سال‌های پس از جنگ‌ شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰ تخمین زده شد که سه میلیون خانواده زاغه‌ نشین هستند یا در مناطق مشابه و به شدت پرازدحام زندگی می‌کنند. در سال ۱۹۶۷، ۱۱/۷ درصد از منازل انگلستان و ولز نامناسب بود.
در طی سال‌های ۱۹۶۵-۱۹۶۴، مرگ‌ومیر نوزادان در پایین‌ترین طبقات جامعه، پنجاه درصد از بالاترین طبقات جامعه بیشتر بود. ۳۵ درصد از مردان طبقات پایین جامعه حداقل ۴ روز در سال بیمار بودند: در حالی که این رقم برای مردان طبقات بالای جامعه، ۱۸ درصد بود. همچنین در خانوده‌های پرجمعیت، قد فرزندان کمتر از متوسط بود.
تاریخچه > دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰

پیتر تون‌سند (Peter Townsend)، جامعه‌شناس بریتانیایی، در تحقیقی در سال ۱۹۷۹ مطرح کرد که ۱۵ میلیون نفر از مردم بریتانیا فقیر، یا در معرض فقر هستند. او استدلال کرد که برای سنجش میزان فقر، باید به غیر از مقدار درآمد به عواملی مانند استاندارد‌های محل سکونت یا محیط کاری مردم توجه کرد. ویلفرد بکرمن (Wilfred Beckerman)، اقتصاددان بریتانیایی، تخمین زد که ۹/۹ درصد از جمعیت بریتانیا در سال ۱۹۷۳، زیر خط فقر زندگی می‌کنند: که این رقم برای بلژیک، ۶/۱ درصد بود.
نمودار شاخص جینی درآمد خالص در بریتانیا که نشان‌دهنده میزان نابرابری درآمد، به ویژه در دهه ۱۹۸۰ هست.
کاستانا، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Castana, Iowa | Castana, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Castana, Iowa: Location of Castana, Iowa
مختصات: ۴۲°۴′۲۱″ شمالی ۹۵°۵۴′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۰۷۲۵۰°شمالی ۹۵٫۹۰۸۳۳°غربی﻿ / 42.07250; -95.90833: مختصات: ۴۲°۴′۲۱″ شمالی ۹۵°۵۴′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۰۷۲۵۰°شمالی ۹۵٫۹۰۸۳۳°غربی﻿ / 42.07250; -95.90833
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان مونونا، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۳ مایل مربع (۲٫۴۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۳ مایل مربع (۲٫۴۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۴۸ فوت (۳۵۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۴۷
 • برآورد (2012): ۱۴۵
 • تراکم: ۱۵۸٫۱/مایل مربع (۶۱٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 51010
کد منطقه: 712
FIPS code: 19-11530
GNIS feature ID: 0455207
وبگاه: City website
کاستانا (به انگلیسی: Castana) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۷ نفر بوده‌است.
قایق برقی

در سال ۲۰۱۲، PlanetSolar نخستین وسیله نقلیه الکتریکی خورشیدی بود که دور کره زمین را دور زد.
یک قایق مسافری خورشیدی، سوئیس، ۱۹۹۵
درحالی‌که اکثریت چشمگیری از شناورهای آبی از موتورهای دیزلی استفاده می‌کنند، موتورهای بنزینی و بادبان نیز محبوبند، اما قایق‌های برقی بیش از ۱۲۰ سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرند. قایق‌های برقی از دهه ۱۸۸۰ تا دهه ۱۹۲۰ زمانی که موتور درون‌سوز چیره شد، بسیار محبوب بودند. از زمان بحران‌های انرژی در دهه ۱۹۷۰، علاقه به این منبع انرژی دریایی بی‌صدا و تجدیدپذیر به‌طور پیوسته در حال افزایش بوده است، به‌ویژه هنگامی که سلول‌های خورشیدی کارآمدتری در دسترس قرار گرفتند، برای نخستین بار ساخت قایق‌های موتوری با برد نامحدود مانند قایق‌های بادبانی ممکن شده است. نخستین قایق خورشیدی کاربردی حدود سال ۱۹۷۵ در انگلستان ساخته شد. نخستین قایق بادبانی برقی که یک تور جهانی مانند گذر از کانال پاناما را با به‌کارگیری فناوری‌های سبز تکمیل کرد، EcoSailingProject است.
پهلوگیری یک مسافربر برقی در دریاچه کونیگسی در آلمان
فقه الرضا

فقه الرضا نام کتابی است منسوب به علی بن موسی الرضا که در زمینه فقه نوشته شده‌است.
مولف

در اینکه مولف این کتاب چه کسی است، اختلاف است، به طور کلی چند قول وجود دارد:
علی بن موسی الرضا مولف کتاب است.
شلمغانی این کتاب را با عنوان التکلیف نگاشته است.
احمد بن محمد بن عیسی این کتاب را نگاشته است.
علی بن موسی بابویه (پدر شیخ صدوق) نگارنده کتاب است.
اصحاب علی بن موسی الرضا این کتاب را نگاشته اند.
این کتابی است که از قدمای اصحاب به یادگار مانده‌است.
یکی از فرزندان ائمه و به فرمان علی بن موسی الرضا نگارش یافته است.
احتمال اول با عدم ذکر این کتاب توسط شیخ صدوق در کتاب عیون اخبارالرضا که به تمام جوانب زندگی علی بن موسی الرضا پرداخته است، تضعیف می‌شود. همچنین وجود برخی عبارات همچون بعض العلماء و روایت از راویان، با سیاق کتب ائمه شیعه سازگاری ندارد. با این حال محمدتقی مجلسی، سید مجاهد، محقق نراقی، صاحب فصول و صاحب حدائق به انتساب این کتاب به علی بن موسی الرضا حکم کرده‌اند. عمده دلیل آنان، اعتماد ابن بابویه به این کتاب به طور حتمی است. برای انتساب این کتاب به علی بن موسی الرضا، ابهامات بسیاری گزارش شده‌است، از جمله اینکه، گزارش نقل استنساخ کتاب، چندان معتبر نیست؛ همچنین مستنسخ، گزارش‌هایی را از حاشیه کتاب کرده،ولی انها را استنساخ نکرده و یا گزارش ننموده است. همینطور علامه مجلسی به عنوان اولین نقل کننده این انتساب، از شواهد این انتساب گزارشی را نقل نمی‌کند.
پیشینه

از این کتاب، تا قبل از دوران محمدتقی مجلسی، هیچ اشاره و ذکری گزارش نشده‌است و اولین کسی که از آن نقل کرده‌است، محمدتقی مجلسی است که در شرحش بر من لایحضر الفقیه، از کشف کتابی به نام فقه الرضا در قم یاد کرده‌است که شخصی به نام امیرحسین قریب از روی آن کتابت کرده است. محمدباقر مجلسی نیز نقل می‌کند که قاضی امیرحسین برایش نقل کرده‌است که کتابی قدیمی مربوط به عهد علی بن موسی الرضا را در مدینه مشاهده کرده‌است و از ان استنساخ نموده‌است.
متن کتاب

برای مطالعه کتاب مراجعه شود به:
مطالعه کتاب در کتابخانه دیجیتال موسسه تحقیقات و نشر معارف اهل بیت
ریچارد استاکتون (عضو کنگره قاره‌ای)

| ریچارد استاکتون | ریچارد استاکتون |
| --- | --- |
ریچارد استاکتون، تندیس تالار کلکسیون تندیس ملی: ریچارد استاکتون، تندیس تالار کلکسیون تندیس ملی
زادهٔ: ۱ اکتبر ۱۷۳۰ نزدیک پرینستون، نیوجرسی،  U.S.
درگذشت: ۲۸ فوریهٔ ۱۷۸۱ (۵۰ سال) پرینستون، نیوجرسی، ایالات متحده
آرامگاه: زمین خاکسپاری خانه ملاقات‌های استونی بروک، پرینستون
شناخته‌شده برای: امضاء کنندهٔ اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا
امضاء: امضاء
ریچارد استاکتون (Richard Stockton) (۱ اکتبر ۱۷۳۰–۲۸ فوریه ۱۷۸۱)، از بنیان‌گذاران آمریکا، وکیل، حقوقدان و امضاءکنندهٔ اعلامیه استقلال آمریکا بود.
اوایل زندگی

استاکتون فرزند جان استاکتون (۱۷۰۱–۱۷۵۸)، یک زمین‌دار ثروتمند بود که زمینی را هبه کرد و کمک کرد که دانشگاه پرینستون کنونی (که در آن وقت از آن به کالج نیوجرسی یاد می‌شد که واقع در نیوآرک بود) به پرنستون نیوجرسی منتقل شود. استاکتون در خانواده استاکتون که اکنون به نام مورفین یاد می‌شود در ستونی بروک در همسایگی پرنستون به‌دنیا آمد. وی در آکادمی سامویل فاینلی واقع ناتینگهام که بعداً به آکادمی ویست ناتینگهام تغیر یافت و کالج نیوجرسی واقع نیویورک پذیرفته شد و در سال ۱۷۴۸ فارغ گردید. حقوق را نزد دیوید اوگدن اهل نیویورک که در آن زمان رئیس حرفه حقوق در ایالت بود، فراگرفت.
استاکتون در سال ۱۷۵۴ در کانون وکلا پذیرفته شد و در اندک زمانی به مقام بالایی رسید. در سال ۱۷۶۳ دیپلم گروهبان در رشته حقوق را که بلندترین درجه حقوق در آن زمان بود، به‌دست‌آورد. او دوست دیرینه جورج واشینگتن بود. خانم وی انیس بودینوت شاعر و خواهر الیاس بودینوت سیاستمدار نیوجرسی بود. فامیل استاکتون دارای شش فرزند بودند. ریچارد استاکتون، پسر ایشان یک حقوقدان شهیر و رهبر برجستهٔ فدرالیست شد. الیاس بودینوت با هانا استاکتون (۱۸۰۸–۱۷۳۶) خواهر استاکتون ازدواج کرد.
استاکتون در اوایل تمایل چندانی به سیاست نشان نداد. او یک باری نوشت «مردم در کُل نا سپاس اند و تا زمانی که متقاعد شوم که با نا دیده گرفتن امور خویش خدمت پسندیده‌ای برای خدا و بشر انجام می‌دهم، به مردم خدمت نخواهم کرد». با این وجود، استاکتون نقش فعالی را به عنوان متولی کالج نیوجرسی ایفاء کرد.
حرفه سیاسی

ستاکتون به مدت ۲۶ سال در کالجی که بعداً به‌نام دانشگاه پرنستون معروف شد، به عنوان متولی خدمت کرد. در سال‌های ۱۷۶۶ و ۱۷۶۷ به مقصد بازدید از انگلند، اسکاتلند و ایرلند وکالت خود را ترک کرد. شهرت وی پیشاپیش وی بود و توسط سیاست مداران برجستهٔ پادشاهی مورد استقال قرار گرفت. استاکتون این افتخار را داشت که شخصاً درخواست متولیان کالج نیوجرسی مبنی بر لغو قانون تمبر (قانونی که مالیات مستقیم بالای مستعمرات انگلیس در آمریکا وضع کرد)، را به پادشاه جورج سوم ارائه نماید و درخواست وی مورد پذیرش شاه قرار گرفت. اشخاص بر جستهٔ چون مارکز راکینگهام که با وی یک هفته در کشورش سپری کرد، در مورد وضعیت امور آمریکا با او مشورت نمودند. استاکتون با ادموند بورک، ارل چتام و بسیاری دیگر از عضای برجستهٔ پارلمان که روابط دوستانه با مستعمرات آمریکایی داشتند، ملاقات کرد.
در اسکاتلند تلاش‌های شخصی وی منتج به پذیرش ریاست کالج توسط کشیش جان وایترسپون گردید. همسر وایترسپون مخالف پذیرش این سمت از سوی شوهرش بود، اما مخالفت‌های او توسط داماد آینده‌اش، بنجامین روش که دانشجوی رشته پزشکی در ادینبورو بود برطرف گردید. این یک واقعه فوق‌العاده مهم در تاریخ آموزش عالی در آمریکا بود. استاکتون در یکی از شب‌ها در ادنبورگ مورد حمله یک دزد قرار گرفت و با یک شمشیر کوچک به‌طور ماهرانه‌ای از خود دفاع کرد، طوری که دزد غافلگیر شده، زخمی شد و فرار کرد.
در ماه اوت سال ۱۷۶۷ استاکتون به آمریکا برگشت. استاکتون در سال ۱۷۶۸ زمانی که در چوکی شورای استانی نیوجرسی ارتقا یافت برای اولین بار طعم خدمات دولتی خویش را چشید و در سال ۱۷۷۴ در دادگاه عالی استان نیوجرسی تعیین گردید. در سال ۱۷۶۸ به کانون فیلسوفان آمریکایی انتخاب شد.
وی در نخست در قبال آشوب‌ها میان مستعمرات آمریکایی و بریتانیای کبیر موضع میانه اتخاذ نمود. در سال ۱۷۷۴ «طرح خود مختاری برای آمریکا مستقل از پارلمان با رعایت حق تاج‌گذاری» را پیش‌نویس کرده و به لارد دارتموت فرستاد. این رویکرد مشترک‌المنافع برای شاه قابل پذیرش نبود. زمانی‌که در سال ۱۷۷۵ پارلمان تصمیم به افزایش عواید مستعمرات گرفت، استاکتون به مستعمرات اعلام کرد که «هریک از آنها باید یک یا دو نفر از جمله زیرک‌ترین اعضای خود را به مجلس روان نموده و به آنها اختیار ورود به مجلس عوام را بدهند، آنها تا زمانی که خود را در مجلس حفظ می‌توانند در آنجا باشند، در غیر آن پول‌های ما به هدف فریب و کلاه‌برداری گرفته می‌شود.»
جنگ انقلابی

استاکتون در سال ۱۷۷۶ به کنگره دوم قاره‌ای انتخاب شد و نقش فعالی را در آن ایفا نمود. در ماه اوت همان سال زمانی‌که برای دولت‌های ایالتی کشور جدید انتخابات برگزار شد، در اولین دور رأی‌گیری استاکتون و ویلیام لیونگستون تعداد مساوی آرای را برای احراز پُست فرمانداری ایالت نیوجرسی به‌دست آرودند. هرچند بعداً لیونگستون با اخذ یک رأی برنده انتخابات شد، استاکتون به اتفاق آراء به عنوان رئیس دادگاه عالی ایالت نیوجرسی انتخاب گردید، اما برای اینکه در کنگره بماند این سمت را رد کرد. استاکتون نخستین فردی از ایالت نیوجرسی بود که اعلامیه استقلال را امضاء کرد.
استاکتون همراه با جورج کلایمر همکار امضاءکننده خود، از طرف کنگره در یک سفر طاقت فرسای دوماهه به منظور کمک به ارتش استقلال طلب آمریکا در جنگ انقلاب آمریکا به فورت تیکوندیروگا درنیویورک فرستاده شده بود. در برگشت به پرنستون، ۳۰ مایل به طرف شرق به خانه یکی از دوستانش به اسم جان کوونهون رفت تا خانواده‌اش را به یک مکان امن منتقل نماید. در همان‌جا به تاریخ ۳۰ نوامبر سال ۱۷۷۶، او و کوونهون در نیمه‌های شب توسط هواداران دولت انگلیس از بسترهای شان بیرون کشیده شده و دستگیر شدند، از اموال و دارایی‌های خویش محروم شده و به طرف شهر پیرت آمبی سوق داده شده و به بریتانیایی‌ها تحویل داده شدند. در روزی که استاکتون دستگیر شد، سرتیپ ویلیام هاو اعلامیه‌ای نوشته بود که در آن امن نامه و عفو کامل و رایگان را برای افرادی که متمایل به اطاعت صلح‌آمیز از شاه بودند، ارائه کرده بود. همان‌طوری که بسیاری‌ها مورد عفو قرار گرفتند، استاکتون هم در نهایت مورد عفو قرار گفت، ولی در نخست به آهن کشیده شد و به عنوان یک بزه کار با وی رفتار صورت گرفت.
وی بعداً به زندان پرووست در نیویورک انتقال داده شد و در آنجا عمداً در گرسنگی نگاه داشته شد و در معرض هوای سرد یخ بسته قرار گرفت. بعد از نزدیک به پنج هفته برخورد وحشیانه، استاکتون به قید آزادی مشروط از زندان رها شد و سلامتی وی خراب شد. در جریان حبس، موروین، ملکت وی در پرنستون توسط سرتیپ چارلس کارن والیز تصرف گردید. ویلیام استرایکر تاریخ‌نگار آمریکایی آن «مورون، خانه عزیزم نوشته بود. خانه ریچارد استاکتون از کتابخانه و اسباب و اثاثیه‌اش عاری ساخته شد». برخورد استاکتون در زندان‌های نیویورک، کنگره قاره‌ای را وادار به تصویب قطعنامه‌ای ساخت که در آن به سرتیپ جورج واشینگتن دستور تحقیق درمورد وضعیت را می‌داد؛ کمی بعد تر از تصویب این قطعنامه، در ۱۳ ژوئن سال ۱۷۷۷ استاکتون به قید آزادی مشروط رها شد. پیام‌های دیگری در بایگانی ملی ایالات متحده آمریکا وجود دارد که نشان می‌دهد که جورج واشینگتن عندالموقع با سرتیپ هاو در رابطه با مبادله یا آزادی استاکتون و دیگران تماس برقرار نموده‌است.
برای مطالعه بیشتر

Glynn, His Sacred Honor Judge Richard Stockton a signer of the Declaration of Independence, 2006, p. 197
Patriots of the American Revolution, May/June 2010, Vol 3, Issue 3. A Signer of the Declaration of Independence Under Attack.
مرتبط
بیمارستان و مرکز خیریه دکتر سپیر

بیمارستان و مرکز خیریه دکتر سپیر یک بیمارستان و مرکز خیریه یهودی در تهران با بیش از ۷۰ سال قدمت که در حال حاضر بزرگ‌ترین مؤسسه خیریه در میان اقلیت‌های مذهبی در ایران است. سیامک مره صدق استاد دانشگاه، دکتری متخصص جراحی عمومی و نماینده کلیمیان در دوره هشتم و کنونی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی ریاست این بیمارستان را که زیر مجموعه انجمن کلیمیان تهران است، برعهده دارد. روزنامهٔ کریستین ساینس مانیتور در سال ۲۰۰۷ میلادی در گزارشی یکی از علل برای همزیستی میان یهودیان و مسلمانان در تهران را «بیمارستان و مرکز خیریه دکتر سپیر» عنوان و تقدیر کرده‌بود.
در حال حاضر دولت در قوانین بودجه سنواتی بودجه هزینه ای جداگانه ای را تحت عنوان بیمارستان سپیر در ذیل ردیف ۵۴۰۰۰۰ اختصاص می‌دهد.
تاریخچه

این نهاد ابتدا نام خود را با نام درمانگاه کانون خیرخواه در سال ۱۳۲۱ آغاز نمود. درمانگاه بعدها گسترش یافت و بیمارستان کورش کبیر نام گرفت. بعد از انقلاب نام این مجموعه به دکتر سپیر تغییر پیدا کرد. موسسان آن کلیمیانِ موسس «کنیسه ملا حنینا» بودند. درمانگاه در نزدیکی همین کنیسه در محله «امامزاده یحیی» تهران تاسیس شد. «روح‌‌‌الله سپیر» یکی از اولین پزشکان این مجموعه بود که بر اثر تیفوس جان خود را از دست داد. به همین دلیل، پس از انقلاب، بیمارستان کنیسه ملا حنینا، «بیمارستان خیریه دکتر سپیر» نام گرفت.
در سال ۱۳۲۱ گروهی از یهودیان کنیسه ملا حنینا در محله امامزاده یحیی تصمیم به تأسیس درمانگاه گرفتند. مراجعان اولیه بیشتر زنان یهودی بودند که فرزندان خود را به دلیل مشکلات آب آشامیدنی به این درمانگاه می‌بردند. به تدریج با گسترش درمانگاه مراجعان غیریهودی نیز به درمانگاه افزایش یافت. پزشک یهودی روح‌الله سپیر جزو اولین پزشکان این مجموعه بود که خود در اثر بیماری تیفوس در سال ۱۳۲۲ از دنیا رفت. بعد از انقلاب این بیمارستان به یادبود او به نام وی نام گرفت.
در زمان انقلاب ایران این بیمارستان نقش مهمی در پیروزی انقلاب داشت. سازمان اطلاعات دولت محمدرضا پهلوی از تمامی بیمارستانها خواسته بود که در صورت مراجعه انقلابیون به ساواک گزارش ارسال کنند تا آنان دستگیر شوند. از این رو تنها بیمارستانی که انقلابیها را درمان می‌کرد و به ساواک گزارش ارسال نمی‌کرد بیمارستان دکتر سپیر بود. روح‌الله خمینی شخصاً پس از پیروزی انقلاب نامه تشکری برای مسئولان این بیمارستان ارسال کرد. در حال حاضر این بیمارستان به مدت ۲۲ماه است که تعطیل می‌باشد که دلیل تعطیلی آن عدم وجود بودجه برای کارکنان و اعلام ورشکستگی توسط رئیس بیمارستان می‌باشد.
کشتی مین‌یاب

یک کشتی مین‌یاب نیروی دریایی آمریکا در خلیج فارس
دستگاه زیرسطحی مین‌یاب نیروی دریایی آلمان، که دارای خرج مواد منفجره در زیر خود است.
دستگاه زیرسطحی مین‌یاب نیروی دریایی کانادا
کشتی مین‌یاب یا کشتی شکارچی مین، یک کشتی نیروی دریایی است که به‌دنبال مین‌های دریایی می‌گردد و آن‌ها را شناسایی و منهدم می‌کند. از سوی دیگر، کشتی‌های مین‌روب، مناطق مین‌گذاری شده را بدون این‌که مین‌ها در ابتدا شناسایی شوند، آن‌ها را به‌طور کلی پاکسازی می‌کنند. کشتی‌هایی که هر دوی این نقش‌ها را ترکیب می‌کنند، به عنوان کشتی‌های مقابله با مین (MCMV) شناخته می‌شوند.
شرح

یک کشتی مین‌یاب، از یک سونار تصویربرداری برای شناسایی و طبقه‌بندی اهداف استفاده می‌کند و سپس غواصان یا وسایل نقلیه از راه دور موسوم به زهپاد را برای بازرسی و خنثی کردن تهدید می‌فرستد، مین‌ها اغلب با استفاده از مواد منغجره اندک و از راه دور منفجر می‌شوند.
از آن‌جایی که مین‌یاب‌ها، اغلب در مجاورت مین‌ها فعالیت می‌کنند، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که انتشار نشانه‌های صوتی و مغناطیسی خود را که محرک‌های اصلی برای انفجار مین‌ها هستتد، کاهش یابد. به عنوان مثال، آن‌ها اغلب با نصب ماشین‌آلات بر روی کمک‌فنرها یا با استفاده از درایوهای الکتریکی بی‌صدا، و موتورهای الکتریکی با انتشار مغناطیسی پایین، عایق صدا می‌شوند. این کشتی‌ها معمولاً بدنه‌ای از چوب، فایبرگلاس یا فلزاتی غیر از آهن دارند یا برای کاهش پرتوهای مغناطیسی، گاز زدایی می‌شوند.
مین‌یاب‌ها عموماً کشتی‌های کوچک و دارای آبخور اندک هستند، زیرا اغلب از آن‌ها خواسته می‌شود در آب‌های محصور، مانند کانال‌های کشتیرانی یا بندرگاه‌ها کار کنند. از آن‌جایی که مانورپذیری در چنین مناطقی حیاتی است، معمولاً از پیشرانه سیکلوئیدی Voith-Schneider استفاده می‌شود که اجازه می‌دهد نیروی رانش موتور، به هر جهتی منتقل شود. تعدادی از شناورهای مدرن از بدنه کاتاماران برای ایجاد یک سکوی کار بزرگ و پایدار با حداقل تماس زیر آب استفاده می‌کنند. این امر باعث کاهش انتقال صوتی و کاهش فشار سیال تولیدشده توسط بدنه در هنگام حرکت می‌شود.
تنیس روی میز در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ – انفرادی مردان

| تنیس روی میز در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | تنیس روی میز در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | تنیس روی میز در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | تنیس روی میز در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- | --- | --- |
انتخابی: انتخابی
| انفرادی | مردان |  | زنان |
| دونفره |  | ترکیبی |  |
| تیمی | مردان |  | زنان |
ن ب و: ن ب و
انفرادی مردان یکی از رویدادهای تنیس روی میز در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۲۷ ژوئیه تا ۴ اوت ۲۰۲۴ برگزار می‌شود.
تقویم مسابقات

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| P | مرحله انتخابی | ¼ | یک چهارم نهایی | ½ | نیمه نهایی | F | فینال |
| شنبه، ۲۷ | یکشنبه، ۲۸ | یکشنبه، ۲۸ | دوشنبه، ۲۹ | سه‌شنبه، ۳۰ | چهارشنبه، ۳۱ | پنجشنبه، ۱ | پنجشنبه، ۱ | جمعه، ۲ | یکشنبه، ۴ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| P | P | P | P | P | P | ¼ | ½ | ½ | F |
قرعه کشی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴ برگزار شده است.
نتایج > نیمه بالایی > گروه ۱

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | Round of 64  | Round of 64  | Round of 64  |  |  | Round of 32  | Round of 32  | Round of 32  |  |  | Round of 16  | Round of 16  | Round of 16  |  |  | یک چهارم نهایی  | یک چهارم نهایی  | یک چهارم نهایی  |  |
|  | ۱  |  وانگ چوچین (CHN)  | 7  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۱۶  |  ی. وانگ (SVK)  | 11  |  |  | ۱  |  وانگ چوچین (CHN)  | 10  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۵۳  |  س. نویتینک (BEL)  | ۴  |  |  | ۱۹  |  ماروگورد (SWE)  | 12  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۱۹  |  ماروگورد (SWE)  | ۱۱  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۹  |  ماروگورد (SWE)  | 14  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۲۰  |  کائو چ. (TPE)  | 11  |  |  |  |  |  |  |  | ۲۰  |  Kao C (TPE)  | 16  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۶۳  |  نی. عالمیان (IRI)  | 7  |  |  | ۲۰  |  Kao C (TPE)  | 13  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۴۰  |  ا. یونیسکو (ROU)  | 8  |  |  | ۴۰  |  E Ionescu (ROU)  | 11  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۱۴  |  ک. آرونا (NGR)  | ۱۱  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۹  |  ماروگورد (SWE)  | 11  |  |
|  | ۱۶  |  ع. عصار (EGY)  | 11  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۶  |  O Assar (EGY)  | 7  |  |
|  | ۶۱  |  ف. راکوتواریمانانا (MAD)  | 6  |  |  | ۱۶  |  O Assar (EGY)  | 11  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۴۳  |  آ. مینیو (ECU)  | 9  |  |  | ۴۳  |  A Miño (ECU)  | 5  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۲۶  |  ف لو (AUS)  | 11  |  |  |  |  |  |  |  | ۱۶  |  O Assar (EGY)  | 8  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۲۸  |  ک. گراسیمنکو (KAZ)  | ۱۱  |  |  |  |  |  |  |  | ۲۸  |  K Gerassimenko (KAZ)  | 11  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۳۴  |  ن. بورگوس (CHI)  | ۴  |  |  | ۲۸  |  K Gerassimenko (KAZ)  | 6  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۳۷  |  ت. آپولونیا (POR)  | 11  |  |  | ۷  |  D Qiu (GER)  | 11  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  | ۷  |  د. چیو (GER)  | 2  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
دیلینگهام (آلاسکا)

مکان در آمریکا
| Dillingham, Alaska Curyuk | Dillingham, Alaska Curyuk |
| --- | --- |
آلاسکا: آلاسکا
Location of Dillingham, Alaska: Location of Dillingham, Alaska
مختصات: ۵۹°۲′۴۸″ شمالی ۱۵۸°۳۰′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۵۹٫۰۴۶۶۷°شمالی ۱۵۸٫۵۰۸۶۱°غربی﻿ / 59.04667; -158.50861: مختصات: ۵۹°۲′۴۸″ شمالی ۱۵۸°۳۰′۳۱″ غربی﻿ / ﻿۵۹٫۰۴۶۶۷°شمالی ۱۵۸٫۵۰۸۶۱°غربی﻿ / 59.04667; -158.50861
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Dillingham
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alice Ruby
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵٫۷ مایل مربع (۹۲٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۳٫۶ مایل مربع (۸۷٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۲٫۱ مایل مربع (۵٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۵ فوت (۲۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۳۲۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کد: 99576
Area code: 907
FIPS code: 02-18950
GNIS feature ID: 1401203
وبگاه: http://www.ci.dillingham.ak.us/
دیلینگهام (به انگلیسی: Dillingham) شهری در ناحیه سرشماری دیلینگهام ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۲۴۶۶ نفر بوده‌است.
قدمگاه (آذرشهر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قدمگاه (آذرشهر) قدمگاه | قدمگاه (آذرشهر) قدمگاه |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان آذرشهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش حومه
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان قبله‌داغی
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۵۸۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قدمگاه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قبله‌داغی بخش حومه واقع شده‌است.
این روستا از مرکز شهر آذرشهر 12 کیلومتر فاصله دارد،وجود غارومسجد قدیمی که قدمت آن را به پیش از اسلام نسبت میدهند این روستا را بعنوان یکی از مناطق توریستی شهرستان قرارداده است.این اثر صخره ای گنبدی شکل  15مترقطر و  12متر ارتفاع  دارد.در بالای گنبد این معبدروزنه ای به قطر یکمتر  برای تهویه و روشنایی تعبیه شده است. ابتدا به عنوان معبد مهر توسط مهرپرستان استفاده شده و به تدریج در قرون ششم و هفتم و هشتم به بعدبه عنوان نیایشگاه دراویش و عرفا بود و سپس به مسجد تبدیل شد . در حال حاضر نیز مردم برای انجام برخی مراسم مذهبی از این مسجد استفاده می کنند. در 200 متری این مکان، گورستان تاریخی قدمگاه واقع شده است، قدمت این گورستان تاریخی مربوط به سدهٔ 6 تا 10 هجری قمری بوده و این اثر باین مکان در سال ۱۳۴۷ با شماره ۷۷۹ در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید.محراب معبد ( يا مسجد) با شکل مقرنس‌ ساده به دورهٔ صفوى تعلق دارد. از این نوع معبد مهر پرستی در شهرهای مراغه و نیر هم وجود دارند که دارای فضاهای متعدد گنبدی شکل هستند. در اصل این مهر کده ها پرستشگاه پیروان  آیین راز آمیز مهر یا میترا بوده است.این روستا ۵۸۹ نفر جمعیت دارد.
بوشی‌هاد، اکلاهما

CDP
| Bushyhead, Oklahoma | Bushyhead, Oklahoma |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Bushyhead, Oklahoma: Location of Bushyhead, Oklahoma
مختصات: ۳۶°۲۷′۸″ شمالی ۹۵°۳۰′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۴۵۲۲۲°شمالی ۹۵٫۵۱۶۳۹°غربی﻿ / 36.45222; -95.51639: مختصات: ۳۶°۲۷′۸″ شمالی ۹۵°۳۰′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۳۶٫۴۵۲۲۲°شمالی ۹۵٫۵۱۶۳۹°غربی﻿ / 36.45222; -95.51639
State: اکلاهما
شهرستان: Rogers
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵٫۰ مایل مربع (۳۸٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۵٫۰ مایل مربع (۳۸٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۶۴ فوت (۲۳۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱٬۳۱۴
 • تراکم: ۸۰٫۳/مایل مربع (۳۱٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 74016
کد(های) منطقه: 539/918
FIPS code: 40-10400
GNIS feature ID: 1100252
بوشی‌هاد(به انگلیسی: Bushyhead) شهری در ایالت اکلاهما کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۳۱۴ نفر بوده‌است.