stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جمعیت‌شناسی ایران
وضعیت فعلی > سال ۱۴۰۲

بر اساس اعلام وزارت کشور و سازمان ثبت احوال ایران در سال ۱۴۰۲ میزان ولادت و وفات به شرح زیر است:
۱۰۵۷۹۴۸ولادت
۴۴۲۲۱۳ وفات
بیشترین میزان ولادت‌ها مربوط به استان تهران با تعداد ۱۳۱هزار و ۱۷۶ نوزاد و کمترین آن مربوط به استان سمنان با تعداد ۶هزار و۹۰۷ نوزاد بوده است.
میانگین سن مادر و پدر در اولین فرزندآوری در کل کشور در ۹ ماهه امسال به ترتیب برابر با ۲۷٫۳ سال و ۳۲٫۱ سال بوده است.
به گزارش مرکز رصد جمعیت کشور برای مادران مقدار این شاخص در نقاط شهری ۲۸٫۱ سال و در نقاط روستایی ۲۴٫۴ سال است. بیشترین میانگین سنی مادران در اولین فرزندآوری، در بین استان‌ها مربوط به استان تهران با ۳۰٫۳ سال و کمترین آن مربوط به استان سیستان و بلوچستان با ۲۲٫۷ سال است.
بر اساس این گزارش میانگین سن پدر در هنگام تولد اولین فرزند در نقاط شهری برابر با ۳۲٫۶ سال و در نقاط روستایی برابر با ۲۹٫۹ سال بدست آمده است. بیشترین میانگین سن پدر در اولین فرزندآوری مربوط به استان تهران با رقم ۳۴٫۵ سال و کمترین آن مربوط به استان سیستان و بلوچستان با ۲۷٫۱ سال است.
بر اساس اطلاعات موجود در سازمان ثبت احوال کشور در ۹ ماهه امسال مردان ۵۶٫۴ درصد و زنان ۴۳٫۶ درصد از ثبت فوت‌ها را به خود اختصاص داده‌اند که این میزان در مدت مشابه سال قبل ۵۶٫۹ درصد برای مردان و ۴۳٫۱ درصد برای زنان بوده است.
آمارهای ثبت شده در سازمان ثبت احوال کشور نشان می‌دهد در مقابل هر ۱۲۹ مرد فوت شده، ۱۰۰ زن فوت شده‌اند. همچنین در مقایسه ۹ ماهه امسال با مدت مشابه سال قبل ثبت فوت مردان ۰٫۵ درصد افزایش و زنان ۰٫۵ درصد کاهش داشته است.
در ۹ ماهه سال ۱۴۰۲ نیز تعداد ۳۲۱۷۹۳ رویداد فوت به ثبت رسیده است که این میزان نسبت به مدت مشابه سال قبل با تعداد ۳۱۳۸۱۷ رویداد فوت ثبت شده، ۲٫۵ درصد افزایش را نشان می‌دهد.
وضعیت نسبت به سال ۱۴۰۱ بهتر ولی نسبت به میانگین سال‌های اخیر همچنان موالید تا سطح جانشینی فاصله دارد.
وضعیت فعلی > سطح جانشینی

مدیرکل دفتر جمعیت مرکز آمار ایران گفت: آخرین برآوردها نشان داد که جمعیت ۲۳ استان کشور کمتر از سطح جانشینی بوده و تنها ۸ استان دارای نرخ باروری بالاتر از سطح جانشینی بوده‌اند و ۹ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر جمعیت جوان مجرد در سن متعارف ازدواج داریم. وی ادامه داد: تعداد خانوار در کشور، ۲۶ میلیون است که با احتساب جمعیت و خانوار، متوسط تعداد افراد در خانوار یا شاخص بُعد خانوار در کشور ما در حدود ۳٫۲ نفر برآورد می‌شود که نسبت به سال ۱۳۹۵ که ۳٫۳ نفر بود، ۰٫۱ کاهش داشته است.
محزون در اشاره به نرخ رشد جمعیت خاطرنشان کرد: بر اساس بررسی‌های کارشناسی، نرخ رشد طبیعی جمعیت در سال ۱۳۹۹ بین ۰٫۷۱ تا ۰٫۷۶ درصد بوده که رقم قابل‌توجهی کمتر از یک درصد برآورد شده است و نرخ رشد طبیعی جمعیت به زیر یک درصد کاهش پیدا کرده است؛ نرخ باروری یعنی متوسط تعداد فرزندان به‌ازای هر خانم در سن باروری نیز در سال ۹۸، ۱٫۷۷ فرزند به‌ازای هر زن بوده است، برای خانم‌های ایرانی این نرخ ۱٫۷۴ فرزند است، این اختلاف به‌خاطر اتباع غیرایرانی ساکن در کشور است.
آخرین برآوردهای نرخ باروری در سال ۱۳۹۸ نشان داد که جمعیت ۲۳ استان کشور کمتر از سطح جانشینی بوده است و تنها ۸ استان دارای نرخ باروری بالاتر از سطح جانشینی بوده‌اند، استان‌های سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و شمالی و رضوی، خوزستان، هرمزگان، گلستان و یزد نرخی بالاتر از سطح جانشینی داشته‌اند. مدیرکل دفتر جمعیت مرکز آمار ایران تصریح کرد: آمار زنان در سن باروری که به سنین ۱۵ تا ۴۹ سال اشاره دارد، نشان می‌دهد که این آمار تا سال ۱۴۰۸ متوقف می‌شود و بعد از آن با کاهش آمار زنان در سن باروری مواجه خواهیم بود.
وضعیت فعلی > نرخ رشد بر پایه استان

رشد منفی جمعیت در دو استان کشور در سال ۱۳۹۵ مشاهده شد. نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵ نشان می‌دهد استان‌های همدان با نرخ منهای ۰٫۲۳ و خراسان شمالی با منهای ۰٫۱۱ درصد دارای رشد منفی جمعیت هستند و این ارقام نشان می‌دهد که از جمعیت این استان‌ها کاسته شده است. نرخ رشد جمعیت ایران بر اساس نتایج سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵ معادل ۱٫۲۴ درصد گزارش شده است. استان‌های خراسان جنوبی با ۳٫۰۲ درصد، هرمزگان با ۲٫۳۹ درصد و البرز با ۲٫۳۷ درصد بیشترین رشد جمعیت را در میان استان‌های کشور به خود تخصیص داده‌اند.
همچنین از مجموع ۳۱ استان کشور، تنها ۶ استان بیش از ۲ درصد رشد جمعیت دارند و ۱۳ استان کشور بین یک تا ۱٫۹۹ درصد و ۱۰ استان کشور رشد زیر یک درصد دارند، ۲استان کشور هم دارای رشد منفی هستند. رشد جمعیت در استان تهران ۱٫۷۲ درصد است. طی دوره ۹۵–۱۳۹۰ چهار میلیون و ۷۷۶هزار و ۶۰۱نفر به جمعیت کشور اضافه شد که به‌طور متوسط سالانه ۹۵۵هزار و ۳۲۰ نفر می‌شود. طی سال‌های ۹۰–۱۳۸۵ تعداد چهار میلیون و ۶۵۳هزار و ۸۸۷ نفر (سالانه ۹۳۰هزار و ۷۷نفر) به جمعیت کشور اضافه شده بود.
وضعیت فعلی > پیرترین استان‌ها

استان‌های گیلان، مازندران و آذربایجان شرقی پیرترین استان‌های کشور هستند. سیستان و بلوچستان، بوشهر و کرمان جوان‌ترین استان‌های کشور هستند.
گیلان از نظر نرخ سالمندی در کشور، سرآمد است. در آماری که پیش‌تر در همایش ملی سالمندی در استان ارائه شد، گیلان با ۳ درصد نرخ سالمندی بالاتر از میانگین کشوری، سالمندترین استان معرفی شد، اما آنچه در سال‌های اخیر بیشتر از آن به‌عنوان تهدید یادشده، کاهش نرخ ولادت و بی‌علاقگی مردم استان به فرزندآوری بوده است.
سالمندی جمعیت در مازندران طی سال‌های اخیر با شتاب بیشتری نسبت به بسیاری از استان‌ها رشد کرد؛ به‌طوری که مازندران پس از گیلان دومین استان سالمند کشور محسوب می‌شود. طبق آمارهای رسمی اکنون ۱۲٫۱ درصد از جمعیت ۳ میلیون‌و ۳۰۰ هزار نفری مازندران را سالمندان تشکیل می‌دهند که حدود ۲٫۵ درصد بیشتر از میانگین جمعیت سالمند کشور است. هم‌اکنون حدود ۴۰۳ هزار سالمند در مازندران زندگی می‌کنند که زنان با سهم ۲۰۷ هزار نفری، سهم بیشتری از این جمعیت سالمند دارند.
آذربایجان‌شرقی در ۲۰سال گذشته روند سریعی را در سالمندی طی کرده و در آخرین بررسی‌های انجام شده و طبق اعلام مسئولان ثبت احوال، بین ۵استان سالمند کشور قرار دارد. این استان حدود۵۰۰هزار نفر سالمند بالای۶۰سال دارد که بنابر پیش‌بینی مسئولان این جمعیت در حال افزایش است. رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی آذربایجان‌شرقی با اشاره به جمعیت سالمندی در استان می‌گوید که بخشی از این نسبت سالمندی جمعیت نشات گرفته از مهاجرت جوانان است که نسبت جمعیت را تغییر می‌دهد و تعادل به هم می‌خورد. آذربایجان‌شرقی یکی از مهاجرفرست‌ترین استان‌هاست.
پیشینه

در سال ۱۲۸۰ خورشیدی کل جمعیت ایران حدود هفت و نیم میلیون نفر برآورد شد. جمعیت کشور تا سال ۱۳۲۵ به ۱۵ میلیون نفر افزایش یافت. در سال ۱۳۵۱ به مرز ۳۰ میلیون رسید. در سال ۱۳۷۵ به ۶۰ میلیون نفر رسید، و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵، جمعیت ایران ۷۹٬۹ میلیون نفر بود، که نسبت به سال ۱۳۳۵ بیش از چهار برابر شد.
بین سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵، نرخ رشد متوسط جمعیت به حدود ۴٪ رسید، ولی به دلیل کاستن از نرخ‌های باروی، بین ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ به ۱٫۲٪ کاهش یافت. براساس یک تخمین جمعیت ایران طی یک قرن (از قرن ۱۳ تا ۱۴ ام خورشیدی) حداقل ۸ برابر شده است. در سال ۱۳۰۰ جمعیت کشور کمتر از ۱۰ میلیون نفر بوده و در طول یک قرن به بیش از ۸۴ میلیون نفر رسید.
| دادهٔ سرشماری | جمعیت | میانگین سالانهٔ رشد (%) | تراکم جمعیت/km2 | نسبت شهرنشینی (%) | بُعد خانوار |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۰۱-۱۱-۱۹۵۶ | ۱۸٬۹۵۴٬۷۰۴ | - | ۱۲ | ۳۱٫۴ |  |
| ۰۱-۱۱-۱۹۶۶ | ۲۵٬۷۸۵٬۲۱۰ | ۳٫۱ | ۱۶ | ~۳۷٫۵ |  |
| ۰۱-۱۱-۱۹۷۶ | ۳۳٬۷۰۸٬۷۴۴ | ۲٫۷ | ۲۰ | ۴۷٫۰ | ۵٫۰۲ |
| ۲۲-۱۱-۱۹۸۶ | ۴۹٬۴۴۵٬۰۱۰ | ۳٫۹ | ۳۰ | ~۵۴٫۰ | ۵٫۱۱ |
| ۰۱-۱۱-۱۹۹۶ | ۶۰٬۰۵۵٬۴۸۸ | ۲٫۰ | ۳۶ | ~۶۱٫۰ | ۴٫۸۴ |
| ۰۱-۱۱-۲۰۰۶ | ۷۰٬۴۹۵٬۷۸۲ | ۱٫۶ | ۴۳ | ۶۸٫۵ | ۴٫۰۳ |
| ۰۱-۱۱-۲۰۱۱ | ۷۵٬۱۴۹٬۶۶۹ | ۱٫۳ | ۴۶ | ۷۱٫۴ | ۳٫۵۵ |
| ۰۱-۱۱-۲۰۱۶ | ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ | ۱٫۲۴ | ۴۸ | ۷۴٫۰ | ۳٫۳ |
آمار کلی سرشماری‌ها

جمعیت استان‌ها و شهرستان‌های ایران (سال ۱۴۰۰).
جمعیت ایران و رشد متوسط آن در طی دهه‌های ۱۳۳۵ تا ۱۳۹۵ بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران به شرح زیر است:
| ردیف | سال | جمعیت کل ایران | رشد جمعیت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۳۳۵ | ۱۸٬۹۵۴٬۷۰۴ | - |
| ۲ | ۱۳۴۵ | ۲۵٬۷۸۸٬۷۲۲ | ۱۳٫۳ |
| ۳ | ۱۳۵۵ | ۳۳٬۷۰۸٬۷۴۴ | ۲٫۷۱ |
| ۴ | ۱۳۶۵ | ۴۹٬۴۴۵٬۰۱۰ | ۳٫۹۱ |
| ۲–۴ | ۱۳۷۰ | ۵۵٬۸۳۷٬۱۶۳ | ۲٫۴۶ |
| ۵ | ۱۳۷۵ | ۶۰٬۰۵۵٬۴۸۸ | ۱٫۴۷ |
| ۶ | ۱۳۸۵ | ۷۰٬۴۷۲٬۸۴۶ | ۱٫۶۱ |
| ۷ | ۱۳۹۰ | ۷۵٬۱۴۹٬۶۶۹ | ۱٫۲۹ |
| ۸ | ۱۳۹۵ | ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ | ۱٫۲۴ |
آمار حیاتی سالانه ثبت احوال

آمار سالانه ولادت و وفات بر اساس داده‌های ثبت احوال از سال ۱۳۸۸:
| سال | ولادت | وفات |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۳۸ | ۸۶۴٬۸۴۶ | ۱۷۶٬۲۸۸ |
| ۱۳۳۹ | ۸۷۶٬۲۰۶ | ۱۷۱٬۰۴۰ |
| ۱۳۴۰ | ۹۰۲٬۲۶۰ | ۱۵۹٬۳۷۱ |
| ۱۳۴۱ | ۹۵۷٬۵۰۰ | ۱۶۵٬۴۸۸ |
| ۱۳۴۲ | ۹۲۰٬۹۶۷ | ۱۳۵٬۹۱۲ |
| ۱۳۴۳ | ۱٬۱۱۸٬۹۱۱ | ۱۴۵٬۱۷۴ |
| ۱۳۴۴ | ۱٬۱۸۸٬۳۴۶ | ۱۷۱٬۹۴۰ |
| ۱۳۴۵ | ۱٬۱۰۲٬۸۴۸ | ۱۷۸٬۹۹۱ |
| ۱۳۴۶ | ۱٬۰۱۴٬۳۲۱ | ۱۷۸٬۷۴۹ |
| ۱۳۴۷ | ۱٬۰۴۶٬۱۳۴ | ۱۷۳٬۳۵۲ |
| ۱۳۴۸ | ۱٬۱۰۷٬۹۱۰ | ۱۶۷٬۵۷۵ |
| ۱۳۴۹ | ۱٬۱۹۰٬۹۵۷ | ۱۶۳٬۸۹۶ |
| ۱۳۵۰ | ۱٬۲۳۵٬۰۲۵ | ۱۴۹٬۰۱۱ |
| ۱۳۵۱ | ۱٬۱۳۸٬۸۴۳ | ۱۵۳٬۹۲۰ |
| ۱۳۵۲ | ۱٬۱۹۹٬۷۷۷ | ۱۵۵٬۳۰۵ |
| ۱۳۵۳ | ۱٬۲۴۸٬۲۵۶ | ۱۴۹٬۸۷۵ |
| ۱۳۵۴ | ۱٬۳۳۹٬۲۶۷ | ۱۴۸٬۵۴۳ |
| ۱۳۵۵ | ۱٬۳۹۹٬۹۷۷ | ۱۵۶٬۰۱۰ |
| ۱۳۵۶ | ۱٬۴۰۶٬۲۰۴ | ۱۴۶٬۳۶۹ |
| ۱۳۵۷ | ۱٬۳۷۳٬۷۳۸ | ۱۲۷٬۸۸۳ |
| ۱۳۵۸ | ۱٬۶۸۸٬۹۴۲ | ۱۴۲٬۴۰۱ |
| ۱۳۵۹ | ۲٬۴۵۱٬۷۶۵ | ۱۶۲٬۱۷۵ |
| ۱۳۶۰ | ۲٬۴۱۹٬۹۵۱ | ۱۷۸٬۰۶۵ |
| ۱۳۶۱ | ۲٬۰۹۷٬۹۵۷ | ۲۰۰٬۶۱۴ |
| ۱۳۶۲ | ۲٬۲۰۳٬۵۶۰ | ۲۰۷٬۲۲۸ |
| ۱۳۶۳ | ۲٬۰۶۸٬۲۷۹ | ۱۸۶٬۴۴۰ |
| ۱۳۶۴ | ۲٬۰۳۱٬۹۶۹ | ۱۹۰٬۰۶۱ |
| ۱۳۶۵ | ۲٬۷۵۶٬۹۷۱ | ۱۹۹٬۵۱۱ |
| ۱۳۶۶ | ۱٬۸۳۲٬۷۲۲ | ۲۰۴٬۲۳۰ |
| ۱۳۶۷ | ۱٬۹۴۲٬۹۳۶ | ۲۳۸٬۳۹۰ |
| ۱۳۶۸ | ۱٬۷۸۹٬۸۱۷ | ۱۹۹٬۶۴۵ |
| ۱۳۶۹ | ۱٬۷۲۶٬۴۸۸ | ۲۱۷٬۶۱۵ |
| ۱۳۷۰ | ۱٬۵۹۲٬۸۹۸ | ۲۱۷٬۶۰۴ |
| ۱۳۷۱ | ۱٬۴۳۳٬۲۴۳ | ۱۸۸٬۶۴۷ |
| ۱۳۷۲ | ۱٬۳۸۸٬۰۱۷ | ۲۰۸٬۱۶۱ |
| ۱۳۷۳* | ۱٬۴۲۶٬۷۸۴ | ۲٬۵۳۸٬۰۷۸ |
| ۱۳۷۴* | ۱٬۲۰۵٬۳۷۲ | ۲٬۷۵۶٬۴۸۲ |
| ۱۳۷۵* | ۱٬۱۸۷٬۹۰۳ | ۱٬۲۴۰٬۹۷۵ |
| ۱۳۷۶* | ۱٬۱۷۹٬۲۶۰ | ۱٬۰۳۱٬۸۳۶ |
| ۱۳۷۷ | ۱٬۱۸۶٬۶۵۹ | ۵۵۱٬۳۴۵ |
| ۱۳۷۸ | ۱٬۱۷۴٬۲۷۹ | ۵۰۶٬۹۴۵ |
| ۱۳۷۹ | ۱٬۰۹۵٬۱۶۵ | ۳۸۲٬۶۷۴ |
| ۱۳۸۰ | ۱٬۱۱۰٬۸۳۶ | ۴۲۱٬۵۲۵ |
| ۱۳۸۱ | ۱٬۱۲۲٬۱۰۴ | ۳۳۷٬۲۳۷ |
| ۱۳۸۲ | ۱٬۱۷۱٬۵۷۳ | ۳۶۸٬۵۱۸ |
| ۱۳۸۳ | ۱٬۱۵۴٬۳۶۸ | ۳۵۵٬۲۱۳ |
| ۱۳۸۴ | ۱٬۲۳۹٬۴۰۸ | ۳۶۳٬۷۲۳ |
| ۱۳۸۵ | ۱٬۲۵۳٬۹۱۲ | ۴۰۸٬۵۶۶ |
| ۱۳۸۶ | ۱٬۲۸۶٬۷۱۶ | ۴۱۲٬۷۳۶ |
| ۱۳۸۷ | ۱٬۳۰۰٬۱۶۶ | ۴۱۷٬۷۹۸ |
| ۱۳۸۸ | ۱٬۳۴۸٬۵۸۶ | ۳۹۳٬۵۱۴ |
| ۱۳۸۹ | ۱٬۳۶۴٬۵۲۳ | ۴۴۰٬۵۳۸ |
| ۱۳۹۰ | ۱٬۳۸۲٬۲۲۹ | ۴۲۲٬۱۳۳ |
| ۱۳۹۱ | ۱٬۴۲۱٬۶۸۹ | ۳۶۷٬۵۳۹ |
| ۱۳۹۲ | ۱٬۴۷۱٬۷۵۸ | ۳۶۱٬۲۲۷ |
| ۱۳۹۳ | ۱٬۵۳۴٬۳۱۱ | ۴۳۶٬۸۴۰ |
| ۱۳۹۴ | ۱٬۵۷۰٬۱۸۳ | ۳۶۶٬۶۸۴ |
| ۱۳۹۵ | ۱٬۵۲۸٬۰۰۳ | ۳۶۹٬۱۵۲ |
| ۱۳۹۶ | ۱٬۴۸۷٬۸۶۱ | ۳۷۶٬۳۱۳ |
| ۱۳۹۷ | ۱٬۳۶۶٬۴۹۱ | ۳۷۷٬۰۲۴ |
| ۱۳۹۸ | ۱٬۱۹۶٬۱۳۵ | ۳۹۵٬۳۹۲ |
| ۱۳۹۹ | ۱٬۱۱۳٬۹۶۴ | ۵۰۷٬۵۱۱ |
| ۱۴۰۰ | ۱٬۱۰۶٬۰۷۲ | ۵۳۶٬۱۰۹ |
| ۱۴۰۱ | ۱٬۰۷۵٬۳۸۱ | ۳۴۷٬۴۵۰ |
| ۱۴۰۲ | ۱٬۰۵۷٬۹۴۸ | ۴۴۲٬۲۱۳ |
در سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۶ طرح ثبت ضربتی فوت‌های معوقه اجرا شده است.
مهاجرت‌ها

مقاله‌های اصلی: مهاجرت از ایران، ایرانیان مقیم خارج، و سیاست خارجی ایران
ایران شمار قابل توجهی از مهاجران خارجی را میزبانی می‌کند. بر اساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، مهاجران ساکن ایران، به ترتیب، بیشتر از افغانستان (یک میلیون و ۵۸۴ هزار تن)، عراق (۳۴ هزار و ۵۰۰ تن) و پاکستان (۱۴ هزار و سیصد تن) هستند. طبق این آمار، استان سکونت معمول این مهاجران، برای افغان‌ها تهران و برای عراقی‌ها و پاکستانی‌ها قم بوده است.
اندازهٔ مهاجرت از ایران نیز قابل توجه است. در سال ۱۳۹۶، حسین عبده تبریزی گفت که یک و نیم میلیون ایرانی در صف مهاجرت به کشورهای کانادا و استرالیا قرار دارند. پس از انقلاب ۱۳۵۷، چندین موج مهاجرتی در ایران به راه افتاد؛ موج نخست به دلایل سیاسی، بلافاصله پس از انقلاب ۱۳۵۷ و بیشتر به سمت ایالات متحده، موج دوم به دلایل سیاسی-عقیدتی در ابتدای دههٔ ۱۳۶۰ و بیشتر به سوی اروپا، موج سوم با دلایلی چون کسب کیفیت زندگی و رفاه بالاتر به سمت کشورهایی همانند کانادا و استرالیا و موج چهارم که به دلایل سیاسی رخ داد و از سال ۱۳۸۸ آغاز شد.
در جمهوری اسلامی، بحران‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران در ابعاد تظاهرات سراسری نمود پیدا کرده و با همراهی بلایای طبیعی، بر دشواری زندگی در این کشور افزوده‌اند؛ این شرایط، انگیزه‌ها برای مهاجرت از ایران را افزایش داد. در این دوره برآوردهای زیادی از خسارت سنگین مهاجرت سرمایه‌داران و فرار مغزها از ایران انجام شده که برخی از آنان، از سوی منابع رسمی این کشور تأیید شده‌اند.
سناریوهای آینده

آمارها نشان می‌دهد که دوران طلایی جمعیت ایران تا سال ۱۴۳۰ طول می‌کشد؛ در این دوران نسبت جمعیت در سنین فعالیت، افزایش یافته و به حداکثر خود یعنی بالای ۷۰ درصد می‌رسد. جمعیت کل کشور در سال ۱۴۳۰ هجری شمسی بر اساس پیش‌بینی پژوهشکده آمار، درصورت افزایش میزان باروری کل به ۱۱۲ میلیون و ۴۷۵ هزار و ۴۵۸ نفر می‌رسد. با استفاده از مجموعه فرضیه‌ها و تجربیات کارشناسی در پیش‌بینی‌های جمعیت کشور، پیش‌بینی‌های فرض جمعیت سازمان ملل، روندهای جاری، تجربه‌های بین‌المللی و مهم‌تر از همه تغییرات سطح باروری در دهه اخیر در کشور و زیر مجموعه‌های استانی، شهری و روستایی آن، می‌توان به دیدگاه زیر در مورد تغییرات سطح باروری در آینده رسید و در قالب چهار گزینه مطرح شده به آینده نگری جمعیت کل کشور به تفکیک مناطق شهری و روستایی به شرح زیر پرداخت:
فرض اول: رسیدن به حدود ۲٫۶ فرزند در سال ۱۴۳۰ (فرض خوش‌بینانه)
فرض دوم: تثبیت سطح باروری کل از سال ۱۳۹۵ به بعد یعنی ۲٫۱۱ فرزند تا سال ۱۴۳۰
فرض سوم: کاهش سطح باروری کل با شیبی تند به زیر سطح جانشینی ۱٫۵ فرزند در سال ۱۴۳۰ (فرض بدبینانه)
فرض چهارم: کاهش سطح باروری کل با شیبی ملایم تا به زیر سطح جانشینی ۱٫۹ فرزند در سال ۱۴۳۰
در صورت تحقق سناریو اول یعنی افزایش میزان باروری کل، جمعیت کل کشور در سال ۱۴۳۰ هجری شمسی برابر با ۱۱۲ میلیون و ۴۷۵ هزار و ۴۵۸ نفر، با فرض ثابت ماندن میزان باروری کل، برابر با ۱۰۴ میلیون و ۱۷ هزار و ۵۸۸ نفر و با سناریوهای سوم و چهارم یعنی کاهش شدید و کاهش ملایم باروری به ترتیب برابر ۹۵ میلیون و ۳۱۷ هزار و ۴۶۴ نفر و ۱۰۱ میلیون و ۳۹۲ هزار و ۳۲۰ نفر خواهد بود. تجارب کشورهای مختلف نشان می‌دهد در مراحل میانی گذار جمعیتی، میزان باروری کل به زیر سطح جانشینی می‌رسد؛ بنابراین انتخاب فرض عملیاتی و محتمل (رسیدن به سطح باروری کل حدود ۱٫۹ فرزند) است.
بنابراین بر اساس سناریوهای مختلف در سال ۱۴۳۰ برای جمعیت ایران داریم:
افزایش سطح باروری کل، ۱۱۲ میلیون و ۴۷۵ هزار و ۴۵۸ نفر
تثبیت سطح باروری کل، ۱۰۴ میلیون و ۱۷ هزار و ۵۸۸ نفر
کاهش سطح باروری کل با شیبی ملایم، ۱۰۱ میلیون و ۳۹۲ هزار و ۳۲۰ نفر
کاهش سطح باروری کل با شیبی تند، ۹۵ میلیون و ۳۱۷ هزار و ۴۶۴ نفر
طی تخمین دیگری در سال ۲۰۳۰ میلادی جمعیت ایران به بیش از ۹۲ میلیون نفر می‌رسد.
شاخص‌های جمعیتی

| شاخص‌ها | زیرمجموعه‌ها | میزان(تعداد یا سن) | درصد | رتبه در دنیا |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ساختار سنی | ۰ تا ۱۴ سال | مرد: ۷٬۳۹۴٬۸۴۱ نفر زن: ۷٬۰۲۲٬۰۷۶ نفر | ۲۱٫۷ ٪ |  |
| ساختار سنی | ۱۵ تا ۶۴ سال | مرد: ۲۴٬۵۰۱٬۵۴۴ نفر زن: ۲۳٬۹۱۴٬۱۷۲ نفر | ۲۲٫۹ ٪ |  |
| ساختار سنی | ۶۵ سال به بالا | مرد: ۱٬۷۲۵٬۸۲۸ نفر زن: ۱٬۸۷۰٬۸۲۳ نفر | ۵٫۴ ٪ |  |
| رشد جمعیت |  |  | ۱٫۵ ٪ |  |
| تراکم جمعیت |  | ۴۵٫۳ نفر به ازای  هر کیلومتر مربع |  |  |
| سن میانه (میانگین) | مرد | ۲۶ سال |  |  |
| سن میانه (میانگین) | زن | ۲۶٫۵ سال |  |  |
| سن میانه (میانگین) | کل | ۲۶٫۳ سال |  |  |
| نرخ باروری |  | ۱٫۷ زایمان برای هر زن |  | ۱۷۱ |
| نرخ مرگ و میر |  | ۵٫۲ مرگ در هر  ۱۰۰۰ نغر |  | ۱۷۱ |
| نرخ مهاجرت |  | ۲٫۶۲− در هر  ۱۰۰۰ نفر |  | ۱۴۱ |
| نرخ بی‌کاری |  |  | ۱۴٫۶ ٪ (در بهار ۸۹) |  |
| جمعیت فعال کشور |  | ۲۴٫۲ میلیون نفر (در بهار ۸۹) |  |  |
| جمعیت شهر نشین |  | ۵۳٫۶ میلیون نفر |  |  |
| جمعیت روستا نشین |  | ۲۱٫۱ میلیون نفر |  |  |
| نسبت جنسیتی | در هنگام تولد | ۱٫۰۵  {\tfrac {f}{m}} |  |  |
| نسبت جنسیتی | زیر ۱۵ سال | ۱٫۰۵  {\tfrac {f}{m}} |  |  |
| نسبت جنسیتی | ۱۵ تا ۶۴ سال | ۱٫۰۲  {\tfrac {f}{m}} |  |  |
| نسبت جنسیتی | بالای ۶۵ سال | ۰٫۹۱  {\tfrac {f}{m}} |  |  |
| نسبت جنسیتی | کل جمعیت | ۱٫۰۲  {\tfrac {f}{m}} |  |  |
| مرگ و میر نوزادان | ۳۵٫۷۸ مرگ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده |  |  | ۷۱ |
| امید به زندگی در هنگام تولد | مردان | ۶۹٫۶۵ سال |  |  |
| امید به زندگی در هنگام تولد | زنان | ۷۲٫۷۲ سال |  |  |
| امید به زندگی در هنگام تولد | کل جمعیت | ۷۱٫۱۴ سال |  | ۱۳۲ |
| سهم باروری در جهان |  | ۱۷٫۱۷ تولد در   هر ۱۰۰۰ نفر |  | ۱۲۰ |
| ایدز و اچ‌آی‌وی | درصد شیوع |  | ۰٫۲ ٪   (برآورد ۲۰۰۷) | ۱۰۲ |
| ایدز و اچ‌آی‌وی | جمعیت مبتلا به ایدز | ۸۶۰۰۰ نفر  (برآورد ۲۰۰۷) |  | ۴۹ |
| ایدز و اچ‌آی‌وی | مرگ بر اثر ایدز | ۴۳۰۰ نفر  (برآورد ۲۰۰۷) |  | ۴۷ |
شهرنشینی

جمعیت شهرنشین ایران در سدهٔ اخیر رشد چشمگیری داشته است. در نخستین سرشماری رسمی ایران که در سال ۱۳۳۵ صورت گرفت، از کلّ جمعیت ایران (۱۸٬۹۵۴٬۷۰۴ نفر) حدود ۳۲ درصد (۶٬۰۰۲٬۶۲۱ نفر) در شهرها ساکن بوده‌اند. این در حالی است که بر اساس سرشماری رسمی سال ۱۳۹۵، جمعیت کشور بالغ بر ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ تن بوده که از این تعداد، ۵۹٬۱۴۶٬۸۴۷ نفر (۷۴ درصد) در شهرها ساکن بوده‌اند.
مهم‌ترین دلیل این افزایش، مهاجرت مردم از روستاها به شهرها بوده است؛ البته عواملی چون تبدیل روستاهای بزرگ به شهر نیز در آن نقش داشته‌اند.
جدول زیر ۸ شهر پرجمعیت ایران را معرفی می‌کند:
| رتبه | شهر | استان | جمعیت> شهر | جمعیت> کلان‌شهر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | تهران | تهران | ۸٬۶۹۳٬۷۰۶ | ۱۴٬۷۰۰٬۰۰۰ |
| ۲ | مشهد | خراسان رضوی | ۳٬۰۰۱٬۱۸۴ | ۳٬۴۰۰٬۰۰۰ |
| ۳ | اصفهان | اصفهان | ۱٬۹۶۱٬۲۶۰ | ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ |
| ۴ | کرج | البرز | ۱٬۵۹۲٬۴۹۲ | ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ |
| ۵ | شیراز | فارس | ۱٬۵۶۵٬۵۷۲ | ۱٬۹۰۰٬۰۰۰ |
| ۶ | تبریز | آذربایجان شرقی | ۱٬۵۸۸٬۶۹۳ | ۱٬۷۶۰٬۰۰۰ |
| ۷ | قم | قم | ۱٬۲۰۱٬۱۵۸ | ۱٬۲۴۰٬۰۰۰ |
| ۸ | اهواز | خوزستان | ۱٬۱۸۴٬۷۸۸ | ۱٬۳۲۰٬۰۰۰ |
| ۴۳ | بیرجند | خراسان جنوبی | ۲۳۹۵۱۹ | ۲۳۹۵۱۹ |
ژنتیک > هاپلوگروه‌ها > دی‌ان‌ای کروموزوم Y

دی‌ان‌ای کروموزوم Y (Y-DNA) نمایانگر نسب پدری است. در ایران، مجموعه کروموزوم‌های Y به این شکل است:
هاپلوگروه‌های R1 (۲۵٪)، J2 (۲۳٪)، G (۱۴٪)، J1 (۸٪)، E1b1b (۵٪)، L (۴٪)، Q (۴٪)، بیش از ۸۵٪ از کل کروموزوم‌ها را تشکیل می‌دهند.
| هاپلوگروه | n | B | C | E1b1a | E1b1b1a2 | E1b1b1a3 | E1b1b1c | F | G | H | I | J1 | J2 | K | L | N | O | P,R | Q | R1a | R1b | R1b1a | R1b1b | R2 | T |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| نشانگر |  |  |  | M2 | V13 | V22 | M34 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | M343 | V88 | M269 |  | M70 |
| ایران | ۵۶۶ | ۰٫۵۳ | ۰٫۱۸ | ۱٫۴۱ | ۱٫۷۷ | ۱٫۸ | ۰٫۸۸ | ۰٫۳۵ | ۱۴٫۰۰ | ۲٫۶۵ | ۰٫۸ | ۸٫۱۳ | ۲۳٫۸۶ | ۰٫۷۱ | ۴٫۰۰ | ۲٫۱۲ | ۱٫۴۱ | ۰٫۷۱ | ۴٫۰۱ | ۱۷٫۴۹ | ۱٫۲۴ | ۰٫۳۵ | ۶٫۱۸ | ۱٫۴۱ | ۲٫۱۲ |
:
ژنتیک > هاپلوگروه‌ها > دی‌ان‌ای میتوکندری

دی‌ان‌ای میتوکندریایی (mtDNA) نمایانگر نسب مادری است. دی‌ان‌ای میتوکندریایی غرب اوراسیا به‌طور متوسط بیش از ۹۰٪ از جمعیت ایران را تشکیل می‌دهد (۲۰۱۳).
در میان آنها، شاخه‌های U3b3 به نظر می‌رسد محدود به جمعیت‌های ایران و قفقاز باشد، در حالی که زیرشاخه U3b1a در سراسر منطقه خاور نزدیک رایج است.
در ایران، گروه‌های انحرافی در کروموزوم‌های Y و مجموعه ژن‌های دی‌ان‌ای میتوکندریایی شامل قومیت‌های شمال ایران، مانند گیلک‌ها و مازندرانی‌ها می‌شوند که ساختار ژنتیکی آنها، از جمله دی‌ان‌ای کروموزومی، تقریباً با قومیت‌های اصلی قفقاز جنوبی، یعنی گرجی‌ها، ارمنی‌ها و آذربایجانی‌ها یکسان است. دیگر گروه‌های انحرافی توسط مردم بلوچ تشکیل می‌شوند که تنها ۱–۲٪ از کل جمعیت ایران را تشکیل می‌دهند و دارای خطوط دی‌ان‌ای پدری و میتوکندریایی بیشتری هستند که به سوی قومیت‌های جنوب غربی آسیای جنوبی گرایش دارند.
سطوح تنوع ژنتیکی در جمعیت‌های ایرانی قابل مقایسه با دیگر گروه‌های قفقاز، آناتولی و اروپا است.
ژنتیک > دی‌ان‌ای اتوزومال

یک تجزیه و تحلیل ژنتیکی گسترده روی گروه‌های مختلف قومی ایران که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد، نشان داد که از لحاظ ژنتیکی، گروه‌های مختلف قومی ایران مانند فارس‌ها، کردها، آذری‌ها، لرها، مازندرانی‌ها، گیلک‌ها و عرب‌ها به‌طور نزدیک به هم مرتبط هستند و یک خوشه واحد را تشکیل می‌دهند که به عنوان "CIC" (خوشه مرکزی ایرانی) شناخته می‌شود. در مقایسه با جمعیت‌های جهانی، ایرانی‌ها (CIC) در مرکز خوشه وسیع‌تری از اوراسیا غربی قرار می‌گیرند، نزدیک به اروپایی‌ها، مردم خاورمیانه و آسیای جنوبی مرکزی. عرب‌های ایرانی و آذری‌های ترک‌زبان از نظر ژنتیکی با مردمان ایرانی‌زبان مانند فارس‌ها هم‌پوشانی دارند. زیرساخت ژنتیکی ایرانی‌ها در مقایسه با سایر جمعیت‌های "۱۰۰۰G" کم است.
ایرانی‌ها بیشترین وابستگی ژنتیکی را با دیگر جمعیت‌های آسیای غربی و جنوب غربی دارند و سپس با اروپایی‌ها و گروه‌های آسیای مرکزی. برخی از گروه‌های جنوب آسیا (به‌ویژه اقلیت پارسیان هند) بالاترین وابستگی را با ایرانی‌ها نشان دادند، که با تاریخ قومی آنها همخوانی دارد. به‌طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که ساختار ژنتیکی مجموعه ژنی ایران تقریباً ۵٬۰۰۰ سال پیش شکل گرفته و از آن زمان به بعد پیوستگی بالایی نشان می‌دهد، که حاکی از آن است که آن‌ها تا حد زیادی تحت تأثیر مهاجرت‌های خارجی قرار نگرفته‌اند.
در مقیاس جهانی، ایرانی‌ها بالاترین وابستگی را با دیگر جمعیت‌های «اوراسیا غربی» (مانند اروپایی‌ها یا جنوب آسیایی‌ها و همچنین لاتین آمریکایی‌ها) نشان می‌دهند، در حالی که آفریقایی‌های جنوب صحرا و آسیایی‌های شرقی تفاوت‌های زیادی با ایرانی‌ها دارند.
زبان‌های ایران > آمارهای زبانی

به‌طور کلّی آمارهای گوناگونی از ترکیب زبانی مردم ایران از سوی منابع گوناگون ارائه گردیده است:
| گروه زبانی | تعداد (تخمین سال ۲۰۰۸) | نسبت جمعیتی |
| --- | --- | --- |
| کل جمعیت | ۷۷٬۸۹۱٬۲۲۰ | ۱۰۰٪ |
| پارسی | ۴۷٬۵۱۳٬۶۴۴ | ۶۱٪ |
| آذربایجانی | ۱۲٬۴۶۲٬۵۹۵ | ۱۶٪ |
| کردی | ۷٬۷۸۹٬۱۲۲ | ۱۰٪ |
| لری و لکی | ۴٬۶۷۳٬۴۷۳ | ۶٪ |
| عربی | ۱٬۵۵۷٬۸۲۴ | ۲٪ |
| بلوچی | ۱٬۵۵۷٬۸۲۴ | ۲٪ |
| ترکمنی | ۱٬۵۵۷٬۸۲۴ | ۲٪ |
| دیگر | ۷۷۸٬۹۱۵ | ۱٪ |
| گروه زبانی | تعداد (سال ۲۰۰۶) | نسبت جمعیتی |
| --- | --- | --- |
| کل جمعیت | ۷۰٬۴۹۵٬۷۸۲ | ۱۰۰٪ |
| فارسی (همراه با گیلکی و مازندرانی) | ۴۲٬۲۹۷٬۴۶۹ | ۶۰٪ |
| ترکی | ۱۷٬۶۲۳٬۹۴۵ | ۲۵٪ |
| کردی | ۴٬۹۳۴٬۷۰۴ | ۷٪ |
| لری | ۱٬۴۰۹٬۹۱۵ | ۲٪ |
| عربی، بلوچی، ارمنی، آسوری و سایر | ۴٬۲۲۹٬۷۴۹ | ۶٪ |
| گروه زبانی | تعداد (سال ۲۰۰۶) |
| --- | --- |
کل جمعیت: ۷۰٬۵۰۰٬۰۰۰
فارسی: ۳۶٬۰۰۰٬۰۰۰
ترکی آذربایجانی: ۱۸٬۰۰۰٬۰۰۰
کردی: ۴٬۰۰۰٬۰۰۰
عربی: ۳٬۰۰۰٬۰۰۰
بلوچی: ۱٬۴۰۰٬۰۰۰
| گروه زبانی | تعداد(۱۹۸۶) | درصد نسبت |
| --- | --- | --- |
| کل جمعیت | ۴۵٬۶۱۲٬۰۰۰ | ۱۰۰٪ |
| فارسی | ۲۳٬۱۰۰٬۰۰۰ | ۵۰٫۶۴٪ |
| گیلکی و مازندرانی | ۳٬۴۵۰٬۰۰۰ | ۷٫۵۶٪ |
| ترکی آذربایجانی | ۱۱٬۵۰۰٬۰۰۰ | ۲۵٫۲۱٪ |
| قشقایی | ۲۵۰٬۰۰۰ | ۰٫۵۵٪ |
| ترک‌های ساکن استان فارس | ۲۵۰٬۰۰۰ | ۰٫۵۵٪ |
| ترکمنی | ۲۵۰٬۰۰۰ | ۰٫۵۵٪ |
| کردی | ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ | ۸٫۷۷٪ |
| لری | ۵۵۰٬۰۰۰ | ۱٫۲٪ |
| بختیاری | ۲۵۰٬۰۰۰ | ۰٫۵۵٪ |
| عربی | ۵۳۰٬۰۰۰ | ۱٫۱۶٪ |
| بلوچی | ۶۰۰٬۰۰۰ | ۱٫۳۲٪ |
| ارمنی | ۲۵۰٬۰۰۰ | ۰٫۵۵٪ |
| آشوری | ۳۲٬۰۰۰ | ۰٫۰۷٪ |
| دیگر | ۶۰۰٬۰۰۰ | ۱٫۳۲٪ |
| گروه زبانی | درصد نسبت (تخمین سال ۲۰۰۸) |
| --- | --- |
فارسی: ۶۵٪
اذری آذربایجانی: ۱۶٪
کردی: ۷٪
لری: ۶٪
عربی: ۲٪
بلوچی: ۲٪
ترکمنی: ۱٪
قشقایی: ۱٪
دیگر: ۱٪
کل: ۱۰۰٪
تغییرات جمعیت شهری و روستایی ایران در دهه‌های اخیر
اقوام بلوچ، استان سیستان و بلوچستان
زبان‌های ایرانی
پراکنش مردم فارسی‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۳۸٫۳۱۸٫۰۰۰
پراکنش مردم ترک‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۱۸٫۱۷۳٫۰۰۰
پراکنش مردم لرزبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۵٫۷۶۵٫۰۰۰
پراکنش مردم بلوچ‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۲٫۵۷۶٫۰۰۰
پراکنش مردم عرب‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۱٫۵۵۲٫۰۰۰
پراکنش مردم مازنی‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۷٫۱۰۷٫۰۰۰
پراکنش مردم گیلک‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۳٫۰۸۹٫۰۰۰
پراکنش مردم تالش‌زبان در استان‌های ایران، سال ۲۰۱۰ میلادی برابر با ۵۴۰٫۰۰۰
چیزهای کوچک این‌چنینی

| چیزهای کوچک این‌چنینی | چیزهای کوچک این‌چنینی |
| --- | --- |
کارگردان: تیم میلانتس
تهیه‌کننده: آلن مولونی کیلین مورفی مت دیمون درو وینتون جف رابینوف
فیلمنامه‌نویس: اندا والش
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۲۴
کشور:  ایرلند  بلژیک 
زبان: انگلیسی 
چیزهای کوچک این‌چنینی (به انگلیسی: Small Things Like These) یک فیلم درام تاریخی آماده اکران به کارگردانی تیم میلانتس و نویسندگی اندا والش که بر اساس رمانی به همین نام اثر کلر کیگان در سال ۲۰۲۱ ساخته شده‌است. در این فیلم کیلین مورفی (که به عنوان تهیه‌کننده نیز فعالیت می‌کند)، کیران هایندز و امیلی واتسون به ایفای نقش پرداخته‌اند.
داستان

کریسمس ۱۹۸۵ نزدیک است. بیل فرلونگ (کیلین مورفی) فروشنده زغال سنگ است، که به عنوان مردی منصف و سخت کوش از شهر نیو راس ایرلند شناخته می شود، او پدر پنج دختر است. در فلاش بک هایی، بیل دوران کودکی سخت خود را بیاد می آورد که به عنوان پسر یک مادر مجرد جوان و طرد شده از خانواده که خدمتکار خانم ویلسون (میشل فرلی)، یک مالک ثروتمند است.
یک روز او زودتر از آنچه انتظار می رفت، توزیع زغال سنگ را آغاز می کند. هنگامی که او وارد انبار زغال سنگ صومعه محلی میشود، متوجه دختر نوجوانی به نام سارا می شود که در دمای سرد در آلونک محبوس شده است. دختر می گوید باید پنج ماه دیگر در آنجا زایمان کند. بیل سارا را به صومعه می آورد که راهبه ها وانمود می کنند که از او مراقبت می کنند. سارا و بیل به دفتر خواهر مری (امیلی واتسون)، سرپرست صومعه هدایت می شوند. در اینجا، سارا احساس می کند که مجبور است به دروغ ادعا کند که در حال بازی با دختران دیگر در آلونک حبس شده است.
خواهر مری از بیل در مورد خانواده اش می پرسد، زیرا هم همسر بیل و هم دختر بزرگ بیل، در مدرسه ای که راهبه ها اداره می کردند، شرکت می کردند. وی اشاره می کند که اگر او در مورد آنچه دیده است صحبت کند، می تواند دختران کوچکترش را از حضور در مدرسه منع کند. سپس یک کارت کریسمس هدیه "پول نقد" را که روی کارت می نوشته، "آیلین"  به بیل تقدیم می کند. بیل آن را می گیرد و پریشانتر از قبل به خانه برمی گردد و پاکت نامه را به همسرش آیلین (آیلین والش)نمی دهد. بعداً آیلین از بیل در مورد کارت می پرسد، زیرا او با خواهر مری ملاقات کرده است و به او در مورد آن گفته است. بیل پاکت مهر و موم شده را به آیلین می دهد، او متعجب می شود که چرا بیل پاکت را به او نداده است، مساله ای که بیل با گفتن اینکه فراموش کرده تمام میکند.
بیل بعداً به یک میخانه که صاحب آن، خانم کهو است میرود، کهو به بیل توصیه می‌کند به خاطر نفوذ اجتماعی راهبه‌ها، در مورد صومعه و آنچه در جریان است صحبت نکند. یک روز عصر بیل برای خرید یک هدیه کریسمس برای همسرش بیرون می رود و در راه خانه هدیه ای را می بیند که همیشه در کودکی می خواست. سپس تصمیم میگیرد به سمت صومعه برود و آلونک زغال سنگ را باز می کند تا دوباره سارا را پیدا کند. بیل به آرامی او را از آلونک بیرون می آورد و از محوطه صومعه خارج می کند. آنها بی توجه از کنار آشنایان  کامل عبور می کنند و در نهایت دختر بیمار را به خانه اش می برد. بیل از او در کانون خانواده استقبال می کند و در نهایت لبخند می زند تا به او نشان دهد که در امان است.
این فیلم با تقدیم به قربانیان زنان رختشویی دربند صومعه ها از سال 1922 تا 1998 ، پایان می یابد.