فرهنگ موج‌سواری
جنبه معنوی

موج‌سواری برای مردم هاوایی باستان بسیار مقدس بود. آن‌ها مطالعهٔ امواج را "ka nalu" می‌نامیدند و خاطرهٔ موج‌سواران بزرگ را در سرودها و آهنگ‌هایی (meles) که از قرن پانزدهم به جا مانده است، حفظ می‌کردند. بسیاری از رؤسا سرود مخصوص موج‌سواری خودشان را داشتند که مهارتشان را در این ورزش ستایش می‌کرد؛ این سرودها را فقط یک خوانندهٔ حرفه‌ای می‌توانست بخواند که هر رئیس یکی از آن‌ها را در خدمت خود داشت. با اینکه برخی مورخان می‌گویند موج‌سواری فقط مخصوص "aliʻi" یا حاکمان موروثی هاوایی بوده، اما در واقع هاوایی‌های همهٔ طبقات و جنسیت‌ها، چه جوان و چه پیر، این هنر را تمرین می‌کردند.
پس از مرگ پادشاه کامهامها اول در سال ۱۸۱۹، پسرش لی‌هولی‌هو (کامهامها دوم)، به درخواست همسر محبوب کامهامها، "Kaʻahumanu"، که خود را نایب‌السلطنه اعلام کرده بود، سیستم "kapu" (تابو) را که زندگی جزیره‌نشینان را کنترل می‌کرد، لغو کرد. در نتیجهٔ این اقدام، معابد و مجسمه‌های خدایان تخریب شدند؛ اگرچه بسیاری از بت‌ها در زمان شکستن تابوها پنهان شده بودند، اما بعداً اغلب به تحریک مبلغان آمریکایی کلیسای پروتستان، پیدا و سوزانده شدند. ککوآئوکلانی، پسرعموی لی‌هولی‌هو، که توسط عمویش کامهامها اول مسئولیت دفاع از خدایان، معابد و پرستش آن‌ها را بر عهده داشت، با این تغییر مخالفت کرد و رهبری کاهنان، درباریان و رئوسای محلی مخالف لغو تابوها را بر عهده گرفت. او در میدان نبرد Kuamo'o در جزیرهٔ هاوایی با لی‌هولی‌هو روبرو شد، اما نیروهای پادشاه به رهبری کالانی‌موکو، آخرین مدافعان دین باستانی را شکست دادند. اعتقاد به قدرت خدایان زمانی تضعیف شد که کسانی که با آن‌ها مخالفت می‌کردند، هیچ مجازات الهی دریافت نکردند.
از زمان‌های قدیم در میان بومیان هاوایی، کاهن (kahuna) پیش از بریدن درخت برای ساخت تختهٔ موج‌سواری، هدایایی از ماهی در کنار درخت می‌گذاشت، دعا می‌خواند و دیگر مراسم مذهبی را انجام می‌داد. آن‌ها معتقد بودند که درختانی که تخته‌های موج‌سواری خود (papa heʻe nalu) را از آن‌ها می‌ساختند، روح (ʻuhane) دارند و از تنهٔ درختان اقاقیای koa برای ساخت آن‌ها استفاده می‌کردند. تخته‌های شنا روی شکم (bodyboards) یا pae poʻo آن‌ها و همچنین تخته‌های موج‌سواری kikoʻo و alaia از درخت koa ساخته می‌شدند. اما olo، طولانی‌ترین و سنگین‌ترین تخته‌های موج‌سواری، از چوب سبک‌تر و شناورتر درخت ویلیویلی ساخته می‌شدند و فقط مخصوص اشراف بودند.
Heiaus مکان‌های عبادت هاوایی‌ها بودند که در آن‌ها قربانی می‌کردند. این مکان‌ها شامل معابد و همچنین اشیاء طبیعی یا ویژگی‌های چشم‌انداز بودند. هر فعالیت در فرهنگ هاوایی با یک آیین مذهبی مرتبط با یک خدا یا خود فعالیت، مانند موج‌سواری، مرتبط بود. وقتی اقیانوس آرام بود و موجی برای موج‌سواری وجود نداشت، کاهن (kahuna) سطح دریا را با رشته‌های بلند گیاه نیلوفر پیچ (pohuehue) می‌بست و همراه با موج‌سواران سرود می‌خواند:
| 0 | 1 |
| --- | --- |
هاواییایی: فارسی
Ku mai! Ku mai! Ka nalu nui mai Kahiki mai, Alo po ʻi pu! Ku mai ka pohuehue, Hu! Kai koʻo loa.: برخیزید، برخیزید ای موج‌های عظیم از کاهیکی،  موج‌های قدرتمند و پیچان، با پوهوئه‌هو برخیزید، به جوش آیید، ای موج‌های خروشان بلند.
خود این سرود به نام pohuehue، برگرفته از نام نیلوفر پیچ، نامیده می‌شد.
در خلیج Kahaluʻu در ساحل Kona، یک heiau موج‌سواری نسبتاً خوب حفظ شده به نام Kuʻemanu Heiau وجود دارد، یک سازهٔ بزرگ ساخته شده از سنگ گدازهٔ سیاه. در اینجا، هاوایی‌های باستانی محلی برای موج‌سواری خوب دعا می‌کردند.
بسیاری از موج‌سواران امروزه عشق خود به این ورزش را با اعتقادات مذهبی یا معنوی خود ترکیب می‌کنند؛ مثلاً در هانتینگتون بیچ، کالیفرنیا، یک کلیسای محلی مسیحی غیر فرقه‌ای گاهی اوقات صبح زود یکشنبه برای برگزاری مراسم مذهبی در ساحل جمع می‌شوند. پس از دعای پایانی، کشیش و حضار برای موج‌سواری صبحگاهی به دریا می‌روند.
در جوامع مختلف موج‌سواری، مراسم «پدل اوت» یا مراسم یادبود موج‌سواران درگذشته، گاهی در سالگرد فوت آنها برگزار می‌شود، مانند مراسم یادبود ادی آیکاو که هر ساله در خلیج وایمیا، هاوایی برگزار می‌شود. شرکت‌کنندگان در مراسم یادبود با حلقه‌های گل دور گردن یا با گل‌های آزاد (گاهی بین دندان‌هایشان) به سمت مکان مناسب پارو می‌زنند. سپس شرکت‌کنندگان در یک دایره قرار می‌گیرند، دست‌هایشان را می‌گیرند و در سکوت دعا می‌کنند. گاهی اوقات آنها دست‌های گره کرده خود را به سمت آسمان بلند می‌کنند و سپس گل‌ها یا حلقه‌های گل خود را در مرکز دایره می‌اندازند. پس از آن، آنها به سمت ساحل پارو می‌زنند تا جلسه موج‌سواری خود را آغاز کنند. اغلب این مراسم در هنگام طلوع یا غروب خورشید برگزار می‌شود. در مکان‌هایی با اسکله، مانند هانتینگتون بیچ کالیفرنیا، این مراسم می‌تواند در نزدیکی انتهای اسکله برگزار شود تا هر غیر موج‌سواری، مانند بستگان مسن، بتوانند تماشا کنند و شرکت کنند. اغلب شرکت کنندگان روی اسکله دسته گل‌هایی را در مرکز دایره می‌اندازند.