تد
انتقادات

فرانک سواین ژورنالیست ناشنوایی است که از شرکت در رویداد تدکس بدون اینکه پولی به او پرداخت شود خودداری کرد. او گفت این کاملاً غیرقابل قبول است که تد، که قرار است یک سازمان غیرانتفاعی باشد، از شرکت‌کننده‌هایش ۶۰۰۰ دلار می‌گیرد اما نمی‌تواند به سخنران‌هایش پولی پرداخت کند.
سارا لیسی، روزنامه‌نگار یبزنس‌ویک و تک کرانچ، معتقد است تد پیرو نخبه سالاری است، چون از شرکت کنندگان حاضر در سالن ۶۰۰۰ دلار می‌گیرد، با شرکت‌کننده‌هایی که اهمیت کمتری دارند رفتار خوبی ندارد و زمانی که یکی از دوستانش یک شغل ظاهراً آبرومند را در سان فرانسیسکو رها کرد، دعوتش را برای سخنرانی در تد از او پس گرفت.
بین سخنران‌های تد و تیم اجرایی کنفرانس‌ها نیز اختلافاتی وجود داشته‌است. سارا سیلورمن کمدین در سخنرانی تد خود در سال ۲۰۱۰ به این موضوع اشاره کرد که یک کودک عقب مانده را به فرزندی پذیرفته‌است. مدیر تد، کریس اندرسون، در توییتر به این مسئله اعتراض کرد، که باعث شد یک مجادله توییتری بین آن‌ها سر بگیرد. کریس اندرسون گفته‌های خودش را دربارهٔ این موضوع روی اینترنت منتشر کرد.
در سال ۲۰۱۰، نسیم طالب که آماردان برجسته‌ای است، تد را هیولایی خواند که دانشمندان و متفکران را در حد شومن‌های سطح پایینی مثل سیرک-بازها پایین می‌آورد. او ادعا کرد مدیران تد در ابتدا سخنرانی او با عنوان «هشدار دربار بحران مالی» را صرفاً به دلایل مربوط به ظاهر و زیبایی روی تارنمای خود نگذاشتند.
نیک هاناور در دانشگاه تد سخنرانی کرد و این عقیده رایج را زیر سؤال برد که افراد پردرآمد در آمریکا موتور تولید شغل هستند. تد به دلیل قرار ندادن این سخنرانی روی تارنمای خود، به سانسور کردن محکوم شد. به گزارش نشریه نشنال، کریس اندرسون در پاسخ به این مسئله گفت این سخنرانی یکی از بحث برانگیزترین سخنرانی‌های تد از نظر سیاسی بود و باید دربارهٔ زمان بارگذاری آن دقت زیادی به خرج دهند. پاسخ رسمی اندرسون این بود که تد تنها روزی یک سخنرانی را بارگذاری می‌کند که از میان چندین سخنرانی انتخاب می‌شود. بروس آپین، از نویسندگان مجله فوربز، سخنرانی هاناور را «مبهم و به درد نخور» خواند، در حالی که مجله نیویورک این حرکت کنفرانس را محکوم کرد.
روپرت شلدریک در ژانویه ۲۰۱۳ در تدکس Whitechapel در شرق لندن سخنرانی‌ای در زمینه به چالش کشیدن پارادایم‌های موجود داشت که صرفاً خلاصه‌ای از اندیشه‌هایش در کتاب توهم دانش بود. آنطور که امیلی مک مأنوس، یکی از ویراستاران تد، در اوایل مارس ۲۰۱۳ مطرح کرد، این سخنرانی ظاهراً توسط پی‌زی مایرز و جری کوین به چالش کشیده شد و از تارنمای رسمی تد برداشته شد. در دوم آوریل سال ۲۰۱۳ الکس تساکیریس، تولیدکننده پادکست Skeptiko، مصاحبه‌ای را با شلدریک انجام داد و روز بعد در یوتیوب پخش کرد. در این مصاحبه، شلدریک ادعا می‌کند این تصمیم توسط بورد علمی تد گرفته شد که تد به دلیل امنیت شخصی آن‌ها نمی‌خواهد نام‌شان را فاش کند، درست برخلاف کاری که در داوری‌های علمی صورت می‌گیرد. در این داوری‌ها حتماً باید نام داور و ویراستار افشا شود تا امکان اعتباردهی وجود داشته باشد. شلدریک ادعا می‌کند که کریس اندرسون با او تماس گرفت، اما به شیوه‌ای متفاوت و عجیب که خودش آن را شریرانه می‌خواند.
به گفته بنجامین براتون، استاد دانشگاه کالیفرنیا در سان دیه گو، تلاش سخنرانی‌های تد در پیشبرد دانش در زمینه‌های اقتصادی-اجتماعی، علمی، فلسفه و فناوری مؤثر نبوده‌است. کریس اندرسون پاسخ می‌دهد بعضی از منتقدین دربارهٔ اهداف تد برداشت نادرستی دارند: هدف تد تزریق هیجان در مخاطب است، به همان صورتی که خود سخنران تجربه می‌کند. او می‌گوید تد تنها می‌خواهد اخبار مهم بعضی از موضوعات خاص را به گوش گروه بزرگی از مخاطبان برساند.
یک سخنرانی تدکس در ویندهام، نیوهمپشایر در می ۲۰۱۵.
محمد جعفر امیرمحلاتی: هزینه‌های نجومی نادوستی در تداکس تهران