stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیک جنگل
بازیگران

محمود بهرامی
منوچهر حامدی
حسین شهاب
احمد کاشانی
حسین معلومی
افشین عظیمی
فرید فرهادپور
رضا جوان
علیرضا درویش‌نژاد
ایرج سرباز
روح‌انگیز مهتدی
عرب خالدی
رسول ناصری
کریم نشاط
حبیب تأمینه
حسن کهن
منوچهر افسری
منیژه درخشانی
اقبالپور
رضا سعید
قاری پور
جواد پیشگر
بهروز جلیلی
شجاع
صفر عبدلی
بهرام یارزلو
حسن عرب
بازجویی یک جنایت

| بازجویی یک جنایت | بازجویی یک جنایت |
| --- | --- |
کارگردان: محمدعلی سجادی
تهیه‌کننده: حبیب اسماعیلی
نویسنده: محمدعلی سجادی
بازیگران: حبیب اسماعیلی عنایت‌الله بخشی علی محزون محمدتقی کهنمویی کیومرث ملک مطیعی
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: علیرضا زرین دست
تدوین‌گر: صمد تواضعی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۲
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
بازجویی یک جنایت فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدعلی سجادی محصول سال ۱۳۶۲ است.
خلاصه داستان: جسد کارخانه‌داری به نام هدایت‌نیا در زباله‌دانی اطراف شهر کشف می‌شود. بازپرس جوانی مأمور می‌شود تا پرونده قتل را پیگیری کند. بازپرس به گوشه‌هایی از زندگی خصوصی و گذشته مقتول دست می‌یابد و دو مرد آلونک‌نشین را که قاتلان او هستند دستگیر می‌کند؛ اما روشن می‌شود که برادر و فرزند هدایت‌نیا دستور قتل را صادر کرده‌اند، زیرا هدایت نیا با توسعه کارخانه به کمک سرمایه‌داران خارجی موافق نبوده است. با کشته شدن فرزند هدایت نیا به دست عموی خود به بازپرس دستور داده می‌شود که از پیگیری پرونده خودداری کند.
بازیگران

حبیب اسماعیلی
عنایت‌الله بخشی
علی محزون
محمدتقی کهنمویی
کیومرث ملک مطیعی
محبوبه بیات
خیرالله تفرشی‌آزاد
مهری ودادیان
خسرو امیرصادقی
مفیدی
احمد هاشمی
رضا امیریان
حمید دلشکیب
محمد ابهری
پریدخت اقبال‌پور
تانیا جوهری
مرضیه لشگری
نصرالله برادران
مهدی میامی
فرهاد نیکپور
محمود جعفری
طیبه میامی
علی بیات
رضا عفتی
آکسون

آکسون یا آسه (به انگلیسی: Axon) رشته بلند و باریکی است که از سلول عصبی یا نورون، برآمده‌است و پیام‌های الکتریکی را از جسم سلولی نورون (سوما) به بیرون هدایت می‌کند. هر نورون تنها یک آکسون و چندین دِندریت دارد.
پیام الکتریکی پس از آنکه به جسم سلولی رسید، در آنجا پردازش شده و سپس به آکسون‌ها فرستاده می‌شود. پیام الکتریکی در درازای آکسون هدایت شده و به پایان آکسون که پایانه آکسونی یا ترمینال آکسون نام دارد می‌رسد. پایانه آکسونی یا با دندریت نورون دیگر ارتباط برقرار کرده یا به یک سلول ماهیچه‌ای یا یاخته غده‌ای می‌رسد. در پایانه‌های آکسونی ریزساختار ویژه‌ای به نام سیناپس وجود دارد که به آن فضای سیناپسی می‌گویند. از راه سیناپس، پیام سلول عصبی به سلول بعدی راه می‌یابد.
پوشش آکسون‌ها

بیشتر آکسون‌ها در سامانه عصبی مرکزی و سامانه عصبی پیرامونی به وسیلهٔ سلول‌های نوروگلیا و شوان که میلین را می‌سازند پوشانده می‌شوند. آکسون‌ها بیشتر در بخش سفید مغز و نخاع گسترش یافته‌اند اما این بدین معنی نیست که در بخش‌های خاکستری مغز و نخاع، هیچ آکسونی وجود ندارد.
برخی سلول‌های عصبی فاقد آکسون هستند (آماکرین در چشم) و گاهی آکسون کوتاه‌تر از دندریت است (مانند سلول‌های پورکینیه مخچه، پیرامیدال کورتکس مخ و نورون‌های حسی).
برخی اصطلاحات

هیلاک: محل خروج آکسون از پریکاریون (مشخص با فقدان اجسام نیسل)
آکسولما: غشای سیتوپلاسمی اطراف آکسون
آکسوپلاسم: سیتوپلاسم درون آکسون (فاقد اجسام نیسل)
جابجایی مواد در آکسوپلاسم

جابجایی آنتروگراد: جابجایی مواد و اندامک‌ها در آکسوپلاسم از پریکاریون به سمت انتهای آکسون، با واسطه پروتئین کاینزین، با ۳ سرعت مشخص:
سرعت آهسته (پروتئین‌ها و میکروفیلامنت‌ها، چند میلی‌متر در روز)
سرعت متوسط (میتوکندری)
سرعت زیاد (وزیکول‌های حاوی نوروترانسمیترها، صد برابر سرعت آهسته)
جابجایی رتروگراد: جابجایی مواد از انتهای آکسون به سمت جسم سلولی، گاهی جذب مواد سمی و آسیب به دستگاه عصبی مرکزی، با واسطه پروتئین داینئین
غلاف میلینی

غلاف میلینی غلاف لیپوپروتئینی به صورت لایه‌های متحدالمرکز، در اطراف اغلب آکسون‌ها است. این غلاف حاصل پیچش غشای سیتوپلاسمی سلول‌های شوان در اعصاب محیطی و سلول‌های الیگودندروسیت در اعصاب مرکزی است. هنگام تولد، غلاف میلینی اعصاب محیطی کامل است ولی غلاف اعصاب مرکزی ناکامل است.
نحوه تشکیل غلاف میلین: نزدیک شدن سلول‌های شوان (منشأ گرفته از ستیغ عصبی) به آکسون، دربر گرفتن آن به‌صورت نیم حلقوی، نزدیک شدن دو لبه نیم حلقه به هم، چسبیدن غشاها (مزآکسون: محل چسبیدن دو غشا به هم) و پیچش دور آکسون
غلاف شوان (نورولما): لایه ظریف در سطح خارجی غلاف میلین متشکل از هسته و سیتوپلاسم سلول شوان
گره رانویه: نواحی فرورفته در غلاف میلین، در حد فاصل دو سلول شوان (به‌علت محدودیت ابعاد سلول‌های شوان)
شکاف‌های اشمیت لانترمن: شکاف‌های مورب در غلاف میلین، سیتوپلاسم باقی مانده سلول شوان در بین لایه‌های غشایی در حین تشکیل غلاف میلین
فیبر عصبی

فیبر عصبی (به انگلیسی: Nerve fiber) (یا الیاف عصبی یا تار عصبی)، در ارتباط با یک آکسون نورون حرکتی یا دندریت نورون حسی، در دستگاه عصبی است که دارای غلاف میلین یا فاقد آن است. در یک عصب محیطی، واژه رشته عصبی در مورد یک آکسون با سلول‌های شوان و غلاف اندونوریوم اش به کار می‌رود. نکته‌ای که باید توجه داشت این است که فیبرهای حسی محیطی دارای دندریت‌های بلند و آکسون‌های کوتاه هستند. فیبرهای حرکتی محیطی از آکسون‌های بلند و دندریت‌های کوتاه تشکیل می‌شوند. برای دندریت‌های بلند فیبرهای آوران نیز واژه آکسون به کار می‌رود، چون از نظر ساختاری این نوع دندریت‌ها و آکسون فیبرهای وابران مشابه هستند؛ بنابراین، یک فیبر عصبی محیطی شامل یک آکسون (یا دندریت بلند)، غلاف میلین (در صورت وجود)، سلول‌های شوان و اندونوریوم است.
یک رشته عصبی در دستگاه عصبی مرکزی، فاقد غلاف اندونوریوم است. رشته‌های عصبی در دستگاه عصبی مرکزی و دستگاه عصبی محیطی یافت می‌شوند. در دستگاه عصبی مرکزی، غلاف میلین از طریق سلول‌های نوروگلیا (نوع الیگودندروسیت) ایجاد می‌گردد. سلول‌های شوان، وظیفه ساخت غلاف میلین را در دستگاه عصبی محیطی برعهده دارند.
گونه‌های تار یا فیبر عصبی

گونه‌های تار در دستگاه عصبی عبارتند از:
برهنه: فاقد پوشش بوده و خاکستری رنگ هستند.
با غلاف شوان و بدون میلین: خاکستری رنگ هستند. در آکسون‌های بدون میلین، سلول‌های شوان پوشش نازکی را برای آکسون رشته عصبی ایجاد می‌کنند(در دستگاه عصبی محیطی).
با غلاف میلین و بدون شوان: سفید رنگ هستند. ماده میلین توسط سلول‌های نوروگلیا ساخته می‌شود. سلول‌های نوروگلیا، وظیفه ساخت میلین را در دستگاه عصبی مرکزی برعهده دارند.
میلین دار و با غلاف شوان: سفید رنگ هستند. ماده میلین توسط سلول‌های شوان ساخته می‌شود.
در این‌گونه تارها، به فاصله هر یک تا دو میلی‌متر، تار عصبی فاقد پوشش میلینی است که به آن گره رانویه گویند.
تارهای عصبی مرکزی

تارهای عصبی مرکزی همانند رشته‌های دستگاه عصبی محیطی، از نظر قطر، سرعت هدایت عصبی و وجود میلین (یا عدم وجود آن) متفاوت هستند. فیبرهای عصبی در دستگاه عصبی مرکزی مجتمع می‌شوند و راه‌های عصبی مختلفی را ایجاد می‌کنند. راه‌های صعودی در انتقال اطلاعات حسی به بخش‌های مختلف مغز (همانند مخچه، قشر مغز و ساقه مغز) نقش دارند. راه‌های نزولی همانند راه هرمی یا راه‌های خارج هرمی از اجتماع فیبرهای ایجاد می‌شوند که از مغز (قشر مغز یا ساقه مغز) تا نخاع امتداد داشته و در کنترل حرکت نقش دارند.
تار عصبی محیطی > گونه‌ها

هر عصب محیطی ممکن است شامل یک یا ترکیبی از تارهای عصبی ذیل باشد:
تارهای عصبی حسی
تارهای عصبی حرکتی
تارهای عصبی خودکار
تار عصبی محیطی > اجزا

مجموعه تارها یا فیبرهای عصبی یک عصب محیطی را ایجاد می‌کنند و هر تار عصبی محیطی خود از قسمت‌های زیر تشکیل می‌گردد:
آکسون
آکسولم که آکسون را احاطه می‌کند.
غلاف میلین که ممکن است در بعضی از تارها وجود نداشته باشد.
غلاف شوان که از سلول‌های شوان تشکیل شده‌است که به این غلاف نورولم یا نورولما نیز گفته می‌شود.
لوله یا غلاف اندونوریوم
تار عصبی محیطی > طبقه‌بندی

فیبرهای عصبی محیطی، بر اساس قطر شامل سه گروه هستند:
گروه A. قطورترین فیبرهای حاوی میلین بوده و فیبرهای بدنی (سوماتیک) آوران و وابران در این گروه قرار می‌گیرند. فیبرهای گروه A، خود شامل چهار دسته آلفا، بتا، گاما و دلتا است.
گروه B. شامل رشته‌های حاوی میلین نوع پیش عقده‌ای (Preganglionic) در دستگاه عصبی خودکار هستند.
گروه C. این گروه فاقد میلین بوده و سرعت هدایت عصبی بسیار پایینی دارند. این فیبرها بیش از نیمی از رشته‌های حسی بیشتر اعصاب محیطی و کلیه رشته‌های پس عقده‌ای(Postganglionic) دستگاه عصبی خودکار را تشکیل می‌دهند. گروه C، حس‌های درد، درجه حرارت، لمس و خارش را انتقال می‌دهند و دارای فیبر حسی IV هستند.
تار عصبی محیطی > طبقه‌بندی > رشته‌های حرکتی گروه A

این فیبرها سه نوع هستند که عبارتند از:
نوع A alpha. سرعت هدایت بالایی دارند. فیبرهای خارج دوک عضلانی، از طریق این گروه عصب دهی می‌گردند و نورون آن‌ها به نام نورون حرکتی آلفا خوانده می‌شوند. نورون‌های حرکتی آلفا به عضلات خارج دوکی آهسته و سریع می‌روند.
نوع A beta. این گروه، فیبرهای دوک عضلانی را عصب رسانی می‌کنند و همچنین انشعاباتی به عضلات خارج دوکی آهسته می‌دهند.
نوع A gamma. فیبرهای دوک عضلانی را عصب دهی می‌کنند. نورون‌های این رشته‌ها به نام نورون حرکتی گاما نامیده می‌شوند.
تار عصبی محیطی > طبقه‌بندی > رشته‌های حسی گروه A

رشته‌های حسی گروه A، شامل سه دسته ذیل هستند:
نوع A alpha. دو نوع وجود دارد که عبارتند از:
گیرنده‌های اولیه دوک عضلانی که دارای فیبر حسی Ia هستند.
اندام وتری گلژی که دارای فیبر حسی Ib هستند.
نوع A beta. دو نوع اصلی گیرنده حسی در این دسته عبارتند از:
گیرنده‌های ثانویه دوک عضلانی که دارای فیبر حسی II هستند.
گیرنده‌های مکانیکی پوستی که دارای فیبر حسی II هستند. گیرنده‌های مکانیکی یا مکانورسپتورها، گیرنده‌هایی هستند که به نیروهای مکانیکی همانند لمس، کشش، فشار و حس موقعیت مفصل پاسخ می‌دهند.
نوع A delta. دارای گیرنده‌های درد و سرما و بعضی از گیرنده‌های لمسی بوده که دارای فیبر حسی III هستند.
پناهنده (فیلم ۱۳۷۲)

| پناهنده | پناهنده |
| --- | --- |
ندارد: ندارد
کارگردان: رسول ملاقلی‌پور
تهیه‌کننده: رسول ملاقلی‌پور
فیلمنامه‌نویس: رسول ملاقلی‌پور
بازیگران: احمد نجفی • عبدالرضا اکبری • مسعود کرامتی • شهره لرستانی • مرضیه برومند • هنگامه مفید • علیرضا اوسیوند • اشکان هورسان • فرج مولایی • فرهاد محبت • معصومه ملاقلی‌پور • علی نجومی • محمد کاسبی • رحیم عرب امینی • حجت موسی‌زاده • هادی جلالی • عباس محمدی • حمید آخوندی • علی جلالی • داوود رسولیان
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: رسول احدی
تدوین‌گر: شهرزاد پویا
توزیع‌کننده: خانه فیلم ایران
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۲
مدت زمان: ۹۹ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
پناهنده فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رسول ملاقلی‌پور و با نقش‌آفرینی احمد نجفی، هنگامه مفید، مرضیه برومند، مسعود کرامتی و محمد کاسبی است که در سال ۱۳۷۲ منتشر شد.
داستان فیلم

«بنفشه» و «سعید» زن و شوهری هستند که ده سال را در خارج از کشور با فعالیت در گروه‌های مخالف سپری کرده‌اند، به رغم مخالفت مافوقشان معروف به زاپاتا به ایران فرار می‌کنند. آنها فکر می‌کنند که زاپاتا کشته شده‌است. در حالیکه او برای کشتن یا باز گرداندن آنها به ایران آمده‌است. «سعید» و «بنفشه» به طور اتفاقی با «علی» یک بسیجی کهنه کار و راسخ آشنا می‌شوند.
ایتالا (برند)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: مصالح ساختمانی شیشه
بنا نهاده: ۱۸۸۱ میلادی در ایتالا، فنلاند
بنیانگذاران: پیتر مگنوس آبراهامسون
دفتر مرکزی: هلسینکی، فنلاند
مادر: فیسکرس
وبگاه: www.iittala.com
ایتالا (انگلیسی: Iittala) یک برند طراحی فنلاندی است که در سال ۱۸۸۱ میلادی به عنوان یک کارخانهٔ کارهای شیشه‌ای تأسیس شد و متخصص در طراحی اشیاء، ظروف غذاخوری و ظروف پخت‌و‌پز است. لوگوی رسمی ایتالا توسط تیمو سارپانوا در سال ۱۹۵۶ میلادی طراحی شد.
ایتالا دارای ریشه‌های طراحی قوی در ظروف شیشه‌ای و شیشه‌های هنری است که می‌توان آن را مثلاً در طرح‌های اولیۀ لیوان‌های آینو آلتو که توسط آینو آلتو در سال ۱۹۳۲ میلادی طراحی شد؛ گلدان ساوویِ اثر آلوار آلتو (گلدان آلتو) از ۱۹۳۶ میلادی؛ پرندگان توسط تویکا از مجموعۀ پرندگان شیشه‌ای اثر اویوا تویکا که از سال ۱۹۶۲ میلادی ساخته شده‌ است، مجموعۀ ظروف شیشه‌ای او کاسته‌هلمی از ۱۹۶۴ میلادی و شیشه‌‌های تاپیو اثر تاپیو ویرککالا از سال ۱۹۵۲ میلادی و اولتیما توله از سال ۱۹۶۸ میلادی، مشاهده کرد.
با گذشت زمان، ایتالا از شیشه به مواد دیگری مانند سرامیک‌ها و فلز گسترش یافته‌ است و در عین حال با فلسفۀ اصلی طراحی پیشرفته و زیبا و جاودانۀ خود، مانند ظروف غذاخوری سرامیکی تیما اثر کای فرانک در سال ۱۹۵۲ میلادی و قابلمۀ چدنی سارپانوا اثر تیمو سارپانوا، از سال ۱۹۶۰ میلادی، حفظ شده‌ است.
ایتالا بر طراحی جاودانه تمرکز دارد که نه تنها در آثار قدیمی‌تر بلکه در کلاسیک‌های مدرن  مانند تولز (ابزار) آشپزی طراحی شده توسط بیورن دالستروم در سال ۱۹۹۸ میلادی؛ شمعدان‌های کیوی اثر هیکی اورولا از ۱۹۸۸ میلادی؛ ظروف سرامیکی اوریگو اثر آلفردو هابرلی طراحی شده در سال ۱۹۹۹ میلادی و لیوان‌های اسنس از سال ۲۰۰۱ میلادی؛ ویترینی اثر آنو پنتینن محصول سال ۲۰۱۰ میلادی و ظروف پذیرایی ساریاتون با استفاده از سرامیک، شیشه، چوب و پارچه به عنوان مواد، توسط هری کوسکینن، آلکسی کوئوکا، موسوتا و سامویی در سال ۲۰۱۲ میلادی طراحی شده‌ است، دیده می‌شود.
محصولات ایتالا در چین، ویتنام، تایلند و رومانی ساخته می‌شوند. برخی از ظروف شیشه‌ای هنوز در فنلاند ساخته می‌شوند.
تانابون کسارات

تانابون کسارات (تایلندی: ตั้ม؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل تایلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موانگتونگ یونایتد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های تیم ملی فوتبال تایلند و Thailand U19 و Thailand U23 بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
مرکز عملیات شبکه

یک مرکز عملیات شبکه
مرکز عملیات شبکه (به انگلیسی: Network Operations Center) که در محاوره فنی به آن ناک گفته می‌شود، محلی است که مانیتورینگ و مدیریت شبکه‌های کامپیوتری در آن انجام می‌گردد.
پیشینه

قدیمی‌ترین مدل ناک حدود سال ۱۹۶۰ میلادی پیاده‌سازی شد. در آن زمان محلی به نام مرکز کنترل شبکه (به انگلیسی: Network Control Center) در سال ۱۹۶۲ توسط شرکت ای تی اند تی در نیویورک بازگشایی شد که با استفاده از صفحه نمایش‌های ویژه، وضعیت سوئیچ‌ها و مسیرهای مخابراتی مهم این شرکت را نمایش می‌داد. این محل در سال ۱۹۷۷ با ناک امروزی که در شهر بدمینستر راه اندازی شده بود جایگزین گردید.
هدف

ناک توسط سازمان‌های کسب‌وکار، عام‌المنفعه، دانشگاه‌ها و سازمان‌های دولتی برای مشاهده محیط‌های شبکه ای پیچیده که نیاز به حداکثر دسترسی دارند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. پرسنل ناک مسئول مانیتورینگ یک یا چند شبکه در شرایط معینی هستند که ممکن است برای دوری از افت سرویس نیازمند توجه خاصی باشند. سازمان‌ها ممکن است بیشتر از یک ناک داشته باشند، هم به منظور مدیریت شبکه‌های مختلف و هم به منظور افزونگی در شرایطی که یکی از سایت‌ها خارج از دسترس باشد. علاوه بر نظارت بر شبکه‌های داخلی و خارجی از زیرساخت‌های مرتبط، ناک‌ها می‌توانند با نظارت بر شبکه‌های اجتماعی، رهبری جریان‌های مخرب را به دست بگیرند.
وظایف

ناک‌ها مشکلات را تحلیل، شناسایی و عیب زدایی می‌کنند و با تکنسین‌ها و ناک‌های دیگر سایت‌ها ارتباط برقرار می‌کنند و مشکلات را با وضوح پیگیری می‌کنند، ناک‌ها به سرعت مشکلات را در صف انجام قرار می‌دهند. برای شرایط سخت تری که قابل پیش‌بینی نیست، مانند قطع شدن برق یا بریده شدن کابل فیبر نوری، روش کار ناک‌ها در این مواقع تماس فوری با تکنسین‌ها و برطرف کردن مشکل است.
وظایف اصلی پرسنل ناک شامل موارد زیر است:
نظارت بر شبکه (Network Monitoring)
واکنش به رویداد (Incident response)
مدیریت ارتباطات (Communications management)
گزارش مشکلات (Reporting problems)
ناک‌ها اغلب مسائل را در یک سلسله مراتبی تنظیم می‌کنند، بنابراین اگر مشکلی در یک زمان تعریف شده حل و فصل نشد، در سطح بعدی برای سرعت بخشیدن به برطرف کردن مشکل اطلاع‌رسانی می‌کند. ناک‌ها گاهی اوقات چندین لایه پرسنل دارند، که بر اساس تجربه‌ها و مهارت‌های تکنسین‌ها تعریف می‌شوند. تکنسین جدید تازه استخدام می‌تواند ردیف ۱ در نظر گرفته شود، در حالیکه تکنسینی با چندین سال سابقه در ردیف ۳ یا ردیف ۴ در نظر گرفته شود. به این ترتیب بعضی از مشکلات در داخل ناک برطرف می‌گردند قبل از اینکه تکنسین سایت یا مدیر شبکه درگیر آن شوند.
پرسنل ناک ممکن است وظایف دیگری را هم انجام دهند؛ شبکه ای با تجهیزات موجود در فضای باز (مانند ایستگاه‌های BTS شبکه موبایل) ممکن است نیاز به شماره تلفن اختصاص داده شده به این تجهیزات برای مواقع ضروری داشته باشد؛ اغلب به این تماس‌ها تنها توسط بخشی از کارکنان که بی‌وقفه در این کسب و کار حضور دارند و به عنوان ناک شناخته می‌شوند، پاسخ داده می‌شود.
محیط‌های شبکه > کامپیوتر

محیط کامپیوتر می‌تواند به اندازه یک تا ملیونها سرور باشد.
محیط‌های شبکه > مخابرات

در محیط‌های مخابراتی، ناک مسئول نظارت بر قطعی برق، آلارم خط ارتباطی (مانند خطاهای بیتی، خطاهای فریم، خطاهای کدینگ خط و پایین آمدن مدارها) و دیگر مشکلات عملکردی که ممکن است روی شبکه تأثیر بگذارند، است.
محیط‌های شبکه > ماهواره

محیط شبکه ای ماهواره مقدار زیادی صدا و تصویر علاوه بر اطلاعات هوشمند، نظارتی و اکتشافی را پردازش می‌کند. شرکت نمونه ای که این شکل از ناک را شامل می‌شود شرکت Aritel واقع در Herndon, Virginia است که ارائه دهنده پهنای باند ماهواره ای تجاری به وزارت دفاع ایالات متحده آمریکاست.
طراحی

ناک‌ها غالباً از چند ردیف میز که روی آن‌ها به سمت دیوار ویدئویی (Video Wall) که به‌طور معمول جزییات آلارم‌های بسیار مهم، حوادث جاری و عملکرد شبکه به‌طور کلی را نمایش می‌دهند، تشکیل شده‌اند؛ گوشه این دیوار در بعضی مواقع برای نمایش اخبار یا وضعیت آب و هوا به منظور مطلع نگه داشتن تکنسین‌های ناک از اتفاقات در حال جاری ای که ممکن است روی شبکه یا سیستمی که مسئول آن هستند تأثیر بگذارد، استفاده می‌شود.
NOC-Architel
تار

برای دیگر کاربردها، تار (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازهای زهی: سازهای زهی
طبقه‌بندی:  سازهای زهی  سازهای مضرابی 
گسترۀ صوتی: گسترۀ صوتی
 (با کوک شور):  (با کوک شور)
سازهای مرتبط: سازهای مرتبط
 تنبور، سه‌تار:  تنبور، سه‌تار
نمونه صدا: نمونه صدا
 تار جلیل شهناز همراه با تنبک اسماعیلی (مایه حجاز ابوعطا):  تار جلیل شهناز همراه با تنبک اسماعیلی (مایه حجاز ابوعطا)
تار از سازهای زهی و ایرانی است که با مضراب نواخته می‌شود. تار در ایران و برخی مناطق دیگر خاورمیانه مانند تاجیکستان، جمهوری آذربایجان و ارمنستان و گرجستان و دیگر نواحی نزدیک قفقاز برای نواختن موسیقی سنتی این کشورها و بخش‌ها رایج است. واژه تار خودش در فارسی به معنی رشته‌ است. هرچند که ممکن است معنی یکسانی در زبان‌های تحت تأثیر فارسی یا دیگر زبان‌های ایرانی تبار مثل کردی داشته باشد. این باعث شده‌است که کارشناسان ایرانی بر این باور باشند که تار ریشه مشترکی میان همه اقوام ایرانی تبار در جایی که از سوی ایرانیکا با قاطعیت به نام قاره فرهنگی ایرانیان نامیده شده، دارد.
در گذشته تار ایرانی پنج سیم (یا پنج تار) داشت. غلامحسین درویش یا درویش‌خان سیم ششمی به آن افزود که همچنان به کار می‌رود. اما کم‌تر ملودی اصلی را با آن اجرا می‌کنند، بلکه از نظر پشتیبانی برای چهارمضراب‌ها و رنگ‌هایی که ملودی اصلی آن روی سیم‌های سفید (دو) و زرد (سل) اجرا می‌شود، به کار می‌برند.
نام

تار واژه‌ای فارسی است به معنای رشته یا نخ. این واژه برخاسته است واژهٔ «تاثرا» (به معنای رشته) از زبان اوستایی است که خود از ریشهٔ «تن» یا «تمپ» از واژگان هند و اروپایی است که به معنای کشیدن یا تابیدن بودند.
این واژه به معنای سیم ساز هم به کار می‌رود، چنانکه مثلاً قاسم مشهدی شاعر سدهٔ ۱۱ ه‍.ق در شعرش می‌سراید که «رشتهٔ‌ عشق چون بگسست، فغان خاموش است / تارِ تنبور چو ببرید، صدایش ببرد». اما استفاده از واژهٔ تار به معنای نام یک ساز، در آثار شاعران تا پیش از صفویه دیده نمی‌شود.
تاریخچه

بنابر روایتی تار از زمان فارابی (حدود سال ۲۶۰ هجری – سال ۳۳۹ هجری) موسیقیدان معروف ایرانی وجود داشته و بعد از وی توسط صفی الدین ارموی و دیگران به سمت کمال پیش رفته‌است. با این حال، در نقاشی‌های پیش از دورهٔ صفویه اثری از تار دیده نمی‌شود و در اشعار شاعران مقدم هم لفظ تار به معنای نام ساز به کار نرفته‌است. در مقایسه، در مجلس بزم کاخ چهل‌ستون اصفهان تصویر کمانچه و عود و سنتور را می‌بینیم. تار سازی ایرانی است، اگر چه گسترهٔ کاربردش شامل کشورهای منطقهٔ قفقاز نیز هست ژان دورینگ و همکارانش در فرهنگنامه موسیقی و موسیقی‌دانان نیو گروو تار را به دو دستهٔ ایرانی و آذربایجانی/قفقازی تقسیم کرده‌اند و می‌نویسند که تار ایرانی، از نظر تاریخی مقدم بر نوع دیگر است. تار قفقازی در کشورهایی همچون آذربایجان و ارمنستان متداول است و در ازبکستان، تاجیکستان و ترکیه نیز به کار گرفته می‌شود.
تصویری از نمونهٔ سلف تار مربوط به دورهٔ صفوی (سال ۱۰۸۰ ه‍.ق) در نقاشی‌های کاخ هشت بهشت اصفهان دیده می‌شود. دو تصویر که یکی در سال ۱۷۷۵ میلادی و دیگری در سال ۱۷۹۰ میلادی در شیراز از تار نقاشی شده‌است نشان می‌دهد نواختن این ساز در دورهٔ زندیه در شیراز متداول و مرسوم بوده‌است. با این همه، نام نوازندهٔ مشخصی از این ساز در منابع دورهٔ زندیه دیده نمی‌شود و از این‌رو، احتمالاً این ساز در آن دوره نام دیگری داشته‌است. ساختار تار و سه‌تار شبیه به هم است جز آن که در تار سیم‌های اول و دوم را برای تقویت صدا، جفت بسته‌اند. در ابتدا تار پنج سیم داشته، و سیم ششم را بعداً درویش‌خان به این ساز اضافه کرده‌است. از دورهٔ قاجاریه است که تار به عنوان یکی از سازهای ملی ایران در آمد.
سازِ تار با شمایل و مشخصات کنونی (کاسه و نقاره شبیه به دل روبروی هم، با دسته‌ای متصل دارای ۶ سیم طبق تصویر بالا) از زمان قاجار دیده شده‌است. مرتضی حنانه (استاد موسیقی ایرانی) در کتاب گامهای گمشده، تار را ساز ملی ایرانیان می‌داند.روح‌الله خالقی (استاد موسیقی ایرانی) در کتاب سرگذشت موسیقی می‌گوید: ساز (تار) همراه با نام سازهایی دیگر در شعر فرخی سیستانی شاعر ایرانی (۳۷۰–۴۲۹) ذکر شده‌است (هر روز یکی دولت و هر روز یکی غژ * هر روز یکی نزهت و هر روز یکی تار). ساز تار ساخته و پرداخته ذوق ایرانی است (منحنی و قوس‌هایی که در ساخت تار دیده می‌شود در خوشنویسی و نقاشی و مینیاتور و معماری ایرانی جاری و ساری است) و طی سالهای متمادی کامل و کاملتر گشته‌است. آخرین اصلاحات توسط درویش خان استاد موسیقی ایرانی(۱۲۵۱تهران_۲ آذر ۱۳۰۵تهران) با افزودن سیم ششم جهت تکمیل و وسعت دامنه صوتی تار انجام پذیرفته‌است. تار دارای ۲۸ پرده است (یعنی کمتر از سه اکتاو). آخرین الگوی منحصربه‌فرد ساخت تار نیز متعلق به سازگر مشهور ایرانی استاد یحیی دوم (۱۲۵۴–۱۳۱۰ه‍.ش) می‌باشد چه به لحاظ شاخص فنی و چه از لحاظ ذوقی همچنان که گره چوب را به شکل متقارن روی کاسه تار (در اصطلاح چهار گل) طراحی می‌نموده‌است. جنس چوب کاسه تار از درخت توت، دسته آن گردو می‌باشد.
ساختار

تاری سازی از خانوادهٔ رباب است که از ترکیبی از چوب، فلز، استخوان، و پوست و رودهٔ حیوان ساخته می‌شود. تار سازی زهی است که با مضراب نواخته می‌شود. طول تار حدود ۹۳ تا ۹۶ سانتی‌متر است و طول قسمت مرتعش سیم‌ها (یعنی فاصلهٔ خرک تا شیطانک) ۶۶ سانتی‌متر است. مضراب تار قطعه‌ای برنجی است که یک طرف آن موم مخلوط با خاکستر و پشم یا کرک است.
ساز تار دسته‌ای بلند دارد که گوشی‌های ساز در بالای آن قرار دارند. سمت دیگر دسته به «شکم» ساز یا همان جعبهٔ طنینی ساز متصل می‌شود که شامل دو قسمت است. قسمت کوچکتر را «نقاره» و قسمت بزرگتر را «کاسه» می‌نامند. سمتی از نقاره و کاسه که رو به جلو قرار دارد باز است و شکلش شبیه به گلابی است، چنانکه نوک این دو گلابی رو به هم قرار دارد. روی این قسمتِ باز، با پوست نازک بره پوشانده می‌شود. در قسمت پایینی کاسه، خرک ساز قرار می‌گیرد. جنس نقاره و کاسه معمولاً از چوب درخت توت است. سیم‌گیر (محل اتصال سیم به کاسه) و شیطانک و خرک ساز هم معمولاً از همین جنس هستند. استفاده از پوست بره برای پوشاندن جعبهٔ طنینی تار باعث می‌شود که صدای این ساز دارای رنگی شفاف و پر شدت باشد.
در طول دستهٔ ساز، دو استخوان (معمولاً از جنس استخوان شتر یا ماهی) قرار دارد که بخشی از رودستهٔ ساز را می‌پوشاند و چوبِ دسته بین آن محصور می‌شود. چوب دسته معمولاً از چوپ درخت فوفل یا گردو انتخاب می‌شود. پرده‌های ساز روی دسته بسته می‌شوند و از جنس روده گوسفند هستند. تار دارای ۲۸ پرده است که ۱۵ پرده سه‌لایی و ۱۳ پردهٔ دیگر چهارلایی بسته می‌شوند. تار قفقازی، نسبت به تار ایرانی کاسهٔ کم‌عمق‌تری دارد و گاهی نقاره و کاسه‌اش با چسب به هم متصل هستند. دستهٔ تار قفقازی معمولاً پهن‌تر است و تعداد پرده‌هایش کمتر (۲۲ پرده). پوشش جعبهٔ طنینی تار قفقازی هم معمولاً متفاوت است و از جنس آب‌شامهٔ گاو است.
سبک نواختن تار قفقازی نیز متمایز است؛ در نواختنش استفاده از مضراب‌هایی از جنس باکالیت یا استخوان نیز مرسوم هستند، و نوازنده معمولاً ساز را بالاتر (نزدیک سینهٔ خود) نگه می‌دارد و با تکان دادن ساز در حین نواختنش، به صدای ساز لرزش می‌دهد.
سیم‌ها و کوک

تار شش سیم دارد فلزی که دو سیم اول سفید و از جنس فولاد هستند، دو سیم بعدی زرد و از جنس برنج هستند، و سیم پنج و ششم به ترتیب سفید (فولادی) و زرد (برنجی) هستند. سیم‌های زرد کمی از سیم‌های سفید ضخیم‌تر هستند.
دو سیم نخست، معمولاً‌ روی نت دو کوک می‌شوند، دو سیم بعدی روی نت سل، و کوک سیم‌های پنج و ششم هم در اجرای دستگاه‌های مختلف فرق می‌کند. کوک‌های مختلفی برای ساز تار وجود دارد، از جمله این که دو سیم اول به جای نت دو، بر نت ر یا فا کوک شوند.
گسترهٔ صوتی تار دو اکتاو و پنج نت است، که از نت دو ۲ تا نت سل دیز ۴ ادامه دارد (do2 تا sol#4).
ثبت اجرای آذربایجانی تار در یونسکو

مقالهٔ اصلی: ادعاهای دیگران دربارهٔ میراث فرهنگی و معنوی ایران
در دسامبر ۲۰۱۲، یونسکو هنر اجرای آذربایجانی تار را در فهرست میراث فرهنگی و معنوی خود ثبت کرد. البته این امر مورد اعتراض جامعه هنری ایران (از جمله خانه موسیقی ایران) واقع شده‌است.
داریوش پیرنیاکان سخنگوی خانه موسیقی نسبت به ثبت ساز تار در فهرست میراث معنوی کشور آذربایجان در یونسکو، اعتراض کرد. وی که مسئولان فرهنگی ایران را مقصر می‌دانست، در واکنش به سخنان مسئولان فرهنگی کشور آذربایجان که گفته بودند «ما تار آذربایجان را ثبت کردیم نه تار ایرانی»، گفت: «تبدیل شدن تار ایرانی به ترکی یک جعل تاریخی است. این ساز از ایران به جمهوری آذربایجان رفت و با برداشتن ربع پرده‌ها و کمی تغییر شکل، عنوان ساز ترکی را بر تار گذاشتند. حال سؤال من این است اگر این ساز ترکی است چرا از مقام‌های موسیقی ایران و دستگاه‌های این موسیقی استفاده می‌کنند.»
تار قفقازی یا تار یازده رشته تاری کمی متفاوت با تار است و در حدود سال ۱۸۷۰ میلادی توسط صادق‌جان در شهر شوشی به وجود آمده‌است. ساخت آن کمی متفاوت است و رشته‌های آن بیشتر است.
نوازندگان تار > نوازندگان پیشین

آقا علی‌اکبر خان فراهانی
میرزاعبدالله
آقا حسینقلی
درویش خان
اکبر خان نوروزی
علینقی وزیری
موسی معروفی
علی‌اکبر شهنازی
یحیی زرپنجه
مرتضی نی‌داوود
نصرالله زرین‌پنجه
عبدالحسین شهنازی
غلامحسین بیگجه‌خانی
لطف‌الله مجد
عطا جنگوک
فریدون حافظی
جلیل شهناز
محمدرضا لطفی
فرهنگ شریف
هوشنگ ظریف
نوازندگان تار > نوازندگان حاضر

حسین علیزاده
فرخ مظهری
محسن نفر
داریوش طلایی
داود آزاد
کیوان ساکت
علی قمصری
داریوش پیرنیاکان
حمید متبسم
ارشد تهماسبی
مجید درخشانی
شهرام میرجلالی
مازیار شاهی
سازندگان تار

از سازندگان به‌نام این ساز در دوران قاجار و پهلوی می‌توان از یحیی تارساز و عباس و جعفر صنعت و بعد از آن‌ها به رمضانعلی شاهرخ اشاره کرد و در دوره فعلی  محمدرضا ایلدار ژاله ، ابراهیم قنبری مهر و محمود فرهمند را می‌توان نام برد.