فهرست میراث جهانی در آرژانتین
سایت‌های میراث جهانی

یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد.
میراث فرهنگی
میراث طبیعی
میراث طبیعی و فرهنگی
میراث فراملی
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت  | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | پارک ملی لس‌گلاسیارس |  استان سانتا کروس | ۱۹۸۱ | ۱۴۵vii, viii | پارک ملی لوس گِلاسیارِس منطقه ای با زیبایی‌های طبیعی استثنایی است، با کوه‌های ناهموار و سر به فلک کشیده، دریاچه‌های یخچالی متعدد، از جمله دریاچه آرژانتین که ۱۶۰ کیلومتر طول دارد. در دورترین انتهای آن، سه یخچال طبیعی به هم می‌رسند تا آبراهه‌های خود را تخلیه کنند. کوه‌های یخی عظیم ایگلو را با پاشیدن آبشار به داخل دریاچه رها می‌کنند. |  |
| ۲ |  | مبلغان مسیحی در گورانی: سن ایگناسیو مینی، نوسترا سئورا د سانتا آنا، نوسترا سئورا دو لورتو و د سانتا ماریا لا مایور |  استان میسیونس | ۱۹۸۴ | ۲۷۵iv | ویرانه‌های مقبره‌های سان ایگناسیو مینی، سانتا آنا، نوسترا سئورا د لورتو و سانتا ماریا لا مایور در آرژانتین و در قلب یک جنگل استوایی قرار دارند. این بقایای چشمگیر متعلق به پنج مأمور یسوعی هستند که در طول قرن‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی، در سرزمین گوارانی‌ها دین مسیحیت را تبلیغ می‌کردند. هر کدام از این سایت‌ها با یک طرح خاص و وضعیت حفاظتی متفاوت، ثبت شده‌اند. بخشی از این مجموعه در برزیل قرار دارد. |  |
| ۳ |  | پارک ملی ایگوآزو |  استان میسیونس | ۱۹۸۴ | ۳۰۳  vii, x | آبشاری منحنی در میانهٔ این پارک با ارتفاع ۸۰ متر (۲۶۰ فوت) و قطر ۲٬۷۰۰ متر (۸٬۹۰۰ فوت)، روی مرز آرژانتین با برزیل واقع شده‌است. این آبشار شاخه‌های ممتد دارد و ریزشگاه آن گسترده‌است که موجب شده از دیدنی‌ترین آبشارهای جهان محسوب گردد. جنگل بارانی نیمه گرمسیری پیرامون این آبشار هم بیش از ۲۰۰۰ گونه گیاه آوندی در خود جای داده و محل زیست حیواناتی از قبیل مورچه‌خوار بزرگ، میمون جیغ‌کش، پلنگچه، جگوار و کیمن است. |  |
| ۴ |  | غار دست‌ها، رود پینتوراس |  استان سانتا کروس | ۱۹۹۹ | ۹۳۶ iii | کوئِوا دِ لاس مأنوس یا غار دست‌ها، مجموعه‌ای استثنایی از غارنگاره‌ها است که حدود ۱۳٬۰۰۰ تا ۹٬۵۰۰ سال پیش نقاشی شده‌است. تصاویر گوناگونی بر این غارها نقش بسته‌است؛ همچون نگاره‌هایی از گواناکو که هنوز هم در محیط زیست منطقه حضور دارد و صحنه‌هایی از شکار. مشخص نیست که اجداد جوامع شکارچی-گردآورنده پاتاگونیا این تصاویر را رسم کرده‌اند یا مهاجران قرن نوزدهمی. |  |
| ۵ |  | شبه‌جزیره والدس |  استان چوبوت | ۱۹۹۹ | ۹۳۷ x | این شبه‌جزیره در ناحیهٔ پاتاگونیا، محلی با اهمیت از لحاظ حفاظت پستانداران دریایی است و از مهم‌ترین زیستگاه‌های نهنگ حقیقی جنوبی، فک فیلی جنوبی و شیر دریایی آمریکای جنوبی است. صید نهنگ قاتل در این منطقه رواج دارد. |  |
| ۶ |  | پارک ایالتی ایسکی‌گوآلاستو و پارک ملی تالامپایا |  استان سان خوآن  استان لا ریوخا | ۲۰۰۰ | ۹۶۶ viii | این دو پارک روی هم رفته، مساحت ۲۷۵٬۳۰۰ هکتار (۲٬۷۵۳ کیلومتر مربع؛ ۶۸۰٬۰۰۰ جریب فرنگی) از بیابان‌های مرکزی آرژانتین را فرا گرفته‌اند و حاوی کامل‌ترین فسیل‌های شناخته‌شدهٔ قاره را از دورهٔ تریاس، در خود جای داده‌اند. این فسیل‌ها که متعلق به ۲۴۵–۲۰۸ میلیون سال پیش هستند، طیف گسترده‌ای از بقایای پستانداران، دایناسورها، گیاهان و مهره‌داران دیگر را نشان می‌دهند که در درک فرایند فرگشت مفید هستند. |  |
| ۷ |  | ساختمان یسوعی و مزرعه کوردوبا |  استان کوردوبا | ۲۰۰۰ | ۹۹۵ii, iv | بلوک یسوعی یا ژِسوئیت مجموعه‌ای است که پیشتر مرکز استان یسوعی پاراگوئه بود و ساختمان‌های مذهبی منحصر به فردی در آن وجود دارد، همچون بنای دانشگاه، کلیسا، اقامتگاه جوامع یسوعی، کالج و املاک کشاورزی و مسکونی. این مجموعه در طول بیش از ۱۵۰ سال در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی، احداث شده‌است و نشان‌دهندهٔ تجربیات مذهبی، اجتماعی و اقتصادی خاص این ناحیه هستند. |  |
| ۸ |  | شیاره هوماهواکا |  استان خوخوی | ۲۰۰۳ | ۱۱۱۶ii, iv, v | شیارهٔ هوماهواکا بخشی از سیستم جاده‌ای اینکا و یک مسیر فرهنگی در امتداد جاده‌های ریو گرانده است که از فلات‌های سرد بیابانی سرزمین آند آغاز شده و پس از عبور مسیری به طولای ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) به سمت جنوب، به ریولئون می‌رسید. این دره شواهد قابل توجهی از استفاده به عنوان یک مسیر تجاری اصلی را در ۱۰۰۰۰ سال گذشته را نشان می‌دهد. آثاری در این مسیر هست که از جوامع شکارچی-گردآورنده ماقبل تاریخی، امپراتوری اینکا (در قرن پانزده و شانزدهم) و عصر استقلال (قرن نوزده و بیستم) باقی مانده‌اند. |  |
| ۹ |  | کهاپاگ نیان: سیستم راه‌های آند |  استان کاتامارکا  استان خوخوی  استان لا ریوخا  استان مندوسا  استان سالتا  استان سان خوآن  استان توکومان | ۲۰۱۴ | ۱۴۵۹ii, iii, iv, vi | این جاده یک شبکه گسترده ارتباطی، تجاری و دفاعی است که ۳۰٬۰۰۰ کیلومتر (۱۹٬۰۰۰ مایل) را پوشش می‌دهد. جاده توسط اینکاها طی چندین قرن ساخته شد و تا حدی بر اساس زیرساخت‌های عصر پیش از اینکاها بود. جادهٔ مذکور مناطق قله‌های پوشیده از برف آند در ارتفاع بیش از ۶۰۰۰ متری را به ساحل اقیانوس آرام متصل می‌کردند و از میان جنگل‌های بارانی داغ، دره‌های حاصلخیز و بیابان‌های بی آب و علف عبور می‌کردند. در قرن ۱۵ جاده به حداکثر گسترش خود رسید؛ زمانی که در طول و عرض رشته کوه‌های آند گسترش یافت. این مجموعه شامل ۲۷۳ سایت جزئی است. |  |
| ۱۰ |  | خانه کروتچت اثر معماری لوکوربوزیه |  استان بوئنوس آیرس | ۲۰۱۶ | ۱۳۲۱i, ii, vi | مجموعه‌ای از آثار لو کوربوزیه، شامل ۱۷ که در هفت کشور پراکنده شده‌اند، به صورت یک اثر فرا ملی ثبت شده‌است. این مجموعه گواهی بر اختراع یک زبان معماری جدید است که باعث گسست معماری نوین از گذشته شده‌است. این آثار در یک دوره زمانی ساخته شده‌اند. آثار این مجموعه منعکس‌کنندهٔ راه‌حل‌هایی است که جنبش مدرن در طول قرن بیستم برای فائق آمدن بر چالش‌ها و تکنیک‌های جدید معماری، برای پاسخگویی به نیازهای جامعه، یافت. خانه کروتچت در بوئنوس آیرس یکی از این ساختمان‌هاست. |  |
| ۱۱ |  | پارک ملی لوس آلرسز |  استان چوبوت | ۲۰۱۷ | ۱۵۲۶  vii, x | پارک ملی لوس آلِرسِز در آند، در شمال پاتاگونیا، واقع شده‌است و دارای یک مرز غربی با کشور شیلی است. یخبندان‌های متوالی چشم‌انداز منطقه را شکل داده‌اند و ویژگی‌های دیدنی مانند مورن‌ها، یخچال‌ها و دریاچه‌های شفاف را ایجاد کرده‌اند. پوشش گیاهی پارک همچون جنگل‌های انبوه معتدل است که تدریجاً که به سوی آند نزدیک می‌شود، همچون مراتع آلپ می‌شود. این ویژگی برای محافظت از برخی از آخرین بخش‌های جنگل پیوسته پاتاگونیا در یک حالت تقریباً بکر حیاتی مانده‌است و زیستگاه تعدادی از گونه‌های گیاهی و جانوری بومی و حیوانات در معرض تهدید است. |  |
| ۱۲ |  | موزه سایت ای‌اس‌ام‌آ |  بوئنوس آیرس | ۲۰۲۳ | ۱۶۸۱vi | ساختمان فعلی سایت موزه ESMA، با مساحت ۵٬۳۹۰ متر مربع (۵۸٬۰۰۰ فوت مربع) و در ملکی به مساحت ۱۶ هکتار (۴۰ جریب فرنگی) واقع شده‌است. دانشکده مکانیک افسران نیروی دریایی (ESMA) در سال ۱۹۴۶ افتتاح شد. در دوران جنگ کثیف، بین سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۸۳، ساختمان ESMA بخش مهمی از طرح سرکوبگرانه برای بازداشت، شکنجه و قتل مخفیانه مخالفان دیکتاتوری بود. نیروی دریایی بیش از ۵۰۰۰ مرد و زن را ربود و در این ساختمان شکنجه و ناپدید کرد. حال موزه‌ای در این بنا احداث شده‌است که یادمان دورهٔ تروریسم دولتی و جنایت‌های آن دوران است. |  |