لوگوی نایکی
تاریخچه

علامت تجاری شرکت نایک Swoosh در سال ۱۹۷۱ توسط کارولین دیویدسون زمانی که او دانشجوی طراحی گرافیک در دانشگاه ایالتی پورتلند بود ایجاد شد. دیویدسون به عنوان یک رشته روزنامه‌نگاری شروع کرد اما پس از گذراندن یک دوره طراحی برای «پر کردن یک درس انتخابی خالی» به طراحی روی آورد. او در سال ۱۹۷۱ لیسانس طراحی گرافیک گرفت در اینجا بود که او با فیل نایت، که در آن زمان در کلاس‌های حسابداری در دانشگاه تدریس می‌کرد، آشنا شد. نایت شنیده بود که دیویدسون به دنبال پول اضافی برای شرکت در کلاس‌های نقاشی رنگ روغن است، بنابراین پیشنهاد داد به دیویدسون برای انجام برخی کار آزاد برای شرکتش که سپس Blue Ribbon Sports (BRS) نام داشت، پول بدهد. نایت به دیویدسون پیشنهاد داد که برای کاری که به پایان رساند به دیویدسون ۲ دلار در ساعت (حدود ۱۴ دلار در ساعت امروز) بپردازد. به مدت هفت سال پس از تأسیس در سال ۱۹۶۴، BRS عمدتاً کفش‌های دویدن برند Onitsuka Tiger را از ژاپن وارد کرد. در سال ۱۹۷۱، نایت تصمیم گرفت نام تجاری کفش‌های خود را راه اندازی کند، که ابتدا به عنوان کفش‌های بسته‌بندی شده برای فوتبال یا فوتبال ظاهر می‌شد و کارخانه ای در مکزیک آماده ساخت این کفش‌ها بود. تمام چیزی که نایت نیاز داشت یک «راه راه» - اصطلاح صنعتی برای لوگوی کفش - برای مطابقت با برند جدیدش بود، بنابراین او برای ایده‌های طراحی به سراغ دیویدسون رفت. او از دیویدسون خواسته بود مطمئن شود که نوار حرکت را منتقل می‌کند و شبیه به سه راه راه آدیداس نیست. در طول هفته‌های بعد، او حداقل نیم دوجین علامت ایجاد کرد و آنها را گرد هم آورد تا به نایت، باب وودل و جف جانسون (دو مدیر BRS) در دفتر خانه شرکت، در آن زمان واقع در تیگارد، اورگان ارائه کند.
آنها در نهایت علامتی را انتخاب کردند که اکنون در سطح جهانی به عنوان Swoosh شناخته می‌شود، شکلی که از بال‌های الهه یونانی نایک الهام گرفته شده‌است. نایت به او گفت: «خب، من آن را دوست ندارم، اما شاید این موضوع روی من رشد کند.» پس از انتخاب، دیویدسون زمان بیشتری برای اصلاح کاری که روی Swoosh انجام داده بود خواست. با این حال، نایت اظهار داشت که این شرکت مهلت‌های تولید را برای برآورده کردن دارد و به لوگو در اسرع وقت نیاز دارد. برای خدمات او، این شرکت ۳۵ دلار (۲۰۶ دلار در سال ۲۰۱۵) به او پرداخت، و به این اشاره کرد که او ۱۷٫۵ ساعت برای ایجاد Swoosh کار کرده‌است، اگرچه دیویدسون گفت که مطمئن است که ساعت‌های بیشتری روی طراحی کار کرده‌است. Swoosh رسماً در ۱۸ ژوئن ۱۹۷۱ علامت تجاری شد و در ژوئن ۱۹۷۲، در آزمایشات المپیک دوومیدانی ایالات متحده در یوجین، اورگان، اولین کفش رسمی پیست نایک، نایک کورتز، برای ورزشکارانی که Swoosh جدید را دارند عرضه شد.
دیویدسون به کار برای Blue Ribbon Sports ادامه داد (این شرکت در سال ۱۹۷۲ رسماً به نایک تبدیل شد) تا زمانی که نیازهای طراحی شرکت در حال رشد از ظرفیت یک نفر فراتر رفت. در سال ۱۹۷۶، شرکت اولین آژانس تبلیغاتی خارجی خود، جان براون و شرکا را استخدام کرد و دیویدسون به کار بر روی نیازهای مشتریان دیگر ادامه داد. در سپتامبر ۱۹۸۳، نایت به دیویدسون یک حلقه Swoosh طلایی با یک الماس تعبیه شده و ۵۰۰ سهم از سهام نایک (که از آن زمان به ۳۲۰۰۰ سهم تقسیم شده‌است) داد تا از او تشکر کند. دیویدسون در مورد این هدیه می‌گوید: «این کار برای فیل بسیار خاص بود، زیرا من در ابتدا صورتحساب را به او دادم و او آن فاکتور را پرداخت کرد.» دیویدسون به عنوان «بانوی لوگو» شناخته شد. او گفت که میلیونر نیست اما راحت زندگی می‌کند. دیویدسون در سال ۲۰۰۰ بازنشسته شد و اکنون به سرگرمی‌ها و کارهای داوطلبانه می‌پردازد، از جمله در خانه رونالد مک دونالد در بیمارستان Legacy Emanuel و مرکز بهداشت در اورگان.