stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سد فراتل

سد در municipality Fratel, Vila Velha de Ródão، پرتغال
| سد فراتل | سد فراتل |
| --- | --- |
موقعیت سد فراتل در پرتغال: موقعیت سد فراتل در پرتغال
نام رسمی: Barragem de Fratel
محل: municipality Fratel, Vila Velha de Ródão، پرتغال
مختصات: ۳۹°۳۲′۳۴٫۱″ شمالی ۷°۴۸′۱۰٫۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۴۲۸۰۶°شمالی ۷٫۸۰۲۸۸۹°غربی﻿ / 39.542806; -7.802889
کاربری: Power
وضعیت: عملیاتی
گشایش: ۱۹۷۳
مالک(ـان): Companhia Portuguesa de Produção de Electricidade
گرداننده(گان): انرژیاس دی پرتغال
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: بتن سد وزنی
بر روی رود: تاگوس
ارتفاع از پی: ۴۸ متر (۱۵۷ فوت)
ارتفاع از خط‌القعر: ۴۳ متر (۱۴۱ فوت)
طول تاج: ۲۴۰ متر (۷۹۰ فوت)
اارتفاع در تاج: ۸۷ متر (۲۸۵ فوت)
حجم سد: ۱۲۴٬۰۰۰ متر مکعب (۴٬۴۰۰٬۰۰۰ فوت مکعب)
گونه سرریز: Dam body
گنجایش سرریز: ۱۶٬۵۰۰ متر مکعب (۵۸۰٬۰۰۰ فوت مکعب)
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۹۲٬۵۰۰٬۰۰۰ متر مکعب (۷۵٬۰۰۰ جریب فوت)
گنجایش فعال: ۲۱٬۰۰۰٬۰۰۰ متر مکعب (۱۷٬۰۰۰ جریب فوت)
مساحت مخزن: ۱۰ کیلومتر مربع (۳٫۹ مایل مربع)
فرازای مخزن: ۷۴ متر (۲۴۳ فوت)
گونه سد: بتن سد وزنی
گرداننده(گان): انرژیاس دی پرتغال
تاریخ راه‌اندازی: ۱۹۷۴
هد هیدروالکتریک: ۲۸٫۸ متر (۹۴ فوت) (max)
توربین‌ها: 3 x 45.6 MW توربین کاپلان
گنجایش اسمی: 132 MW
خالص تولید سالانه: 357.9 GWh
سد فراتل (به پرتغالی: Barragem de Fratel) یک سد وزنی و نیروگاه برقابی در پرتغال است که در ناحیه پورتالگر واقع شده‌است.
مارشا استراسمن

| مارشا استراسمن | مارشا استراسمن |
| --- | --- |
مارشا استراسمن در سال ۱۹۷۵ میلادی: مارشا استراسمن در سال ۱۹۷۵ میلادی
زادهٔ: ۲۸ آوریل ۱۹۴۸ نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴ (۶۶ سال) شرمن اوکس، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه(ها): هنرپیشه، خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۴
مارشا استراسمن (انگلیسی: Marcia Strassman; ۲۸ آوریل ۱۹۴۸ – ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴) هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بدبو، عزیزم، بچه را بزرگ کردم، سریع دور شو و عزیزم، بچه‌ها را کوچک کردم اشاره کرد.
کوپینو

شهر کوپینو (به روسی: Купино) در کشور روسیه و در استان نووسیبیرسک واقع شده‌است.
مرکز اعتیاد و سلامت ذهن (ساختمان خیابان کالج)

| مرکز اعتیاد و سلامت ذهن (ساختمان خیابان کالج)   (مؤسسهٔ روان‌پزشکی کلارک) | مرکز اعتیاد و سلامت ذهن (ساختمان خیابان کالج)   (مؤسسهٔ روان‌پزشکی کلارک) |
| --- | --- |
مرکز اعتیاد و سلامت ذهن: مرکز اعتیاد و سلامت ذهن
مرکز اعتیاد و سلامت ذهن واقع در خیابان کالج: مرکز اعتیاد و سلامت ذهن واقع در خیابان کالج
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: پلاک ۲۵۰ خیابان کالج، تورنتو، انتاریو، کانادا
مختصات: ۴۳°۳۹′۲۹″شمالی ۷۹°۲۳′۵۶″غربی﻿ / ﻿۴۳٫۶۵۸°شمالی ۷۹٫۳۹۹°غربی﻿ / 43.658; -79.399
سازمان: سازمان
نظام سلامت: مدیکر
گونه: تخصصی
دانشگاه وابسته: دانشگاه تورنتو
خدمات: خدمات
بخش اورژانس: بله
تخصص: روان‌پزشکی
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۹۶۶ (۱۹۶۶) (با نام اصلی مؤسسهٔ روان‌پزشکی کلارک)
پیوندها: پیوندها
وبگاه: www.camh.ca
مرکز اعتیاد و سلامت ذهن (انگلیسی: Centre for Addiction and Mental Health) یک بیمارستان روان‌پزشکی در تورنتو کاناداست که در شماره ۲۵۰ خیابان کالج، درست در شرق خیابان اسپاداینا واقع است. تمرکز اصلی این مرکز بر روان‌شناسی جنایی، اعتیاد جنسی، اعتیاد و پژوهش‌هایی است که منجر به سیاست‌گذاری عمومی می‌شود.
این مرکز در سال ۱۹۶۶ و با نام مؤسسهٔ روان‌پزشکی کلارک راه‌اندازی شد که نامش را از چارلز کرک کلارک می‌گرفت که از پیشگامان روانپزشکی و سلامت ذهن در کانادا بود. در سال ۱۹۸۸ مؤسسهٔ کلارک با چندین مؤسسهٔ دیگر در استان انتاریو ادغام شد و با هم مرکز اعتیاد و سلامت ذهن (CAMH) را به‌وجود آوردند و این بیمارستان اکنون یکی از ساختمان‌های فرعی مرکز اعتیاد و سلامت ذهن است.
این مرکز، تنها بیمارستانی در استان انتاریوی کاناداست که اورژانس روان‌پزشکی شبانه‌روزی ۲۴ ساعته دارد.
فرودگاه اسکای‌لارک فیلید

فرودگاه اسکای‌لارک فیلید (به انگلیسی: Skylark Field) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ILE است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۶۷۵ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۲۵۸٫۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
هارویچ سنتر، ماساچوست

| هارویچ سنتر، ماساچوست | هارویچ سنتر، ماساچوست |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
First Congregational Church: First Congregational Church
موقعیت هارویچ سنتر، ماساچوست در نقشه: موقعیت هارویچ سنتر، ماساچوست در نقشه
مختصات: ۴۱°۴۱′۱۸″ شمالی ۷۰°۴′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۶۸۸۳۳°شمالی ۷۰٫۰۷۱۹۴°غربی﻿ / 41.68833; -70.07194: مختصات: ۴۱°۴۱′۱۸″ شمالی ۷۰°۴′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۶۸۸۳۳°شمالی ۷۰٫۰۷۱۹۴°غربی﻿ / 41.68833; -70.07194
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: ماساچوست
شهرستان: شهرستان برنستبل، ماساچوست
Town: هارویک (ماساچوست)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳ مایل مربع (۵٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۲ مایل مربع (۵٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۷۹۸
 • تراکم: ۷۹۹/مایل مربع (۳۰۸٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد FIPS: ۲۵–۲۹۰۵۵
هارویچ سنتر (به انگلیسی: Harwich Center) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان برنستبل، ماساچوست واقع شده‌است. هارویچ سنتر ۵٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۹۸ نفر جمعیت دارد.
ضمیمه‌کردن پیشنهادی کرانه باختری به خاک اسرائیل

ضمیمه‌کردن کرانه باختری  یا بخشی‌هایی از آن از زمان تسخیر این منطقه و اشغال آن به دست اسرائیل در جریان جنگ شش روزه ۱۹۶۷ پیشنهاد شده‌است.
اورشلیم شرقی نخسین بخش کرانه باختری بود که ضمیمه شد، و به طور دو فاکتو در پی اشغال آن توسط اسرائیل در ۱۹۶۷ و به طور دوژور در پی قانون ۱۹۸۰ اورشلیم ضمیمه شد.
قانون اسرائیل به شهرک‌های اسرائیلی در سراسر کرانه غربی اعمال شده و باعث به وجود آمدن نظامی از قوانین تحت محاصره و ادعاهای ضمیمه کردن خزنده شده‌است.
ضمیمه کردن دره اردن که نخستین بار در ۱۹۶۷ از سوی الن پلن پیشنهاد شد در سپتامبر ۲۰۱۹ از سوی بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل به عنوان برنامه او پس از انتخابات ۲۰۱۹ اسرائیل اعلام شد.
شیرگرد

| شیرگرد | شیرگرد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: خواف
بخش: بخش جلگه زوزن
دهستان: کیبر
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
شیرگرد، روستایی است از توابع بخش جلگه زوزن و در شهرستان خواف استان خراسان رضوی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کیبر قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (۱۵خانوار) ۶۴نفر
بوده است.
مدوسا (دی‌سی کامیکس)

برای شخصیت دیگری با این عنوان در مارول کامیکس، مدوسا (کمیک) را ببینید.
| مدوسا | مدوسا |
| --- | --- |
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: دی‌سی کامیکس
نخستین حضور: زن شگفت‌انگیز شمارهٔ ۱۵۳ (آوریل ۱۹۶۵)
پدیدآور: رابرت کنایر راس اندرو
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
نام کامل: مدوسا
گونه: ایزد
وابستگی به تیم: گورگون
توانایی‌ها:  توانایی تبدیل موجودات زنده به سنگ  قدرت، سرعت و حواس ابرانسانی  طول عمر  موهای گیرنده 
مدوسا (به انگلیسی: Medusa) یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس و رسانه‌های مرتبط با آن است که عموماً به عنوان دشمن شخصیت ابرقهرمان زن شگفت‌انگیز محسوب می‌شود. این شخصیت با الهام از مخلوقی به همین نام در اساطیر یونانی ساخته شده‌است که به عنوان دختر فورسیس و ستو به‌شمار می‌رود. مدوسا یکی از گورگون‌ها، موجودات افسانه‌ای با موهایی از مارهای زنده و نگاهی خیره‌کننده است. او را نباید با دکتر مایرا رودز، جراح پلاستیک و یکی از اعضای گروه کریچر کماندوز اشتباه گرفت که به شکل تصادفی تبدیل به دکتر مدوسا شد.
کیلکرگان

منطقه مسکونی در Scotland
| کیلکرگان | کیلکرگان |
| --- | --- |
 Kilcreggan Pier:  Kilcreggan Pier
کیلکرگانکیلکرگان نمایش داده شده در  اسکاتلند: کیلکرگانکیلکرگان نمایش داده شده در  اسکاتلند
مرجع شبکه OS: NS 23800 80500 
زیربخش: Argyll and Bute
ناحیه ستوانی: Argyll and Bute
کشور: Scotland
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: Helensburgh
کدپستی منطقه: G84
کد تلفن: ۰۱۴۳۶
مجلس انگلستان: Argyll and Bute
پارلمان اسکاتلند: Dumbarton
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا اسکاتلند  ۵۵°۵۹′۰۶″شمالی ۴°۴۹′۳۴″غربی﻿ / ﻿۵۵٫۹۸۵۰۲۵°شمالی ۴٫۸۲۶۰۰۶۰°غربی﻿ / 55.985025; -4.8260060:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا اسکاتلند  ۵۵°۵۹′۰۶″شمالی ۴°۴۹′۳۴″غربی﻿ / ﻿۵۵٫۹۸۵۰۲۵°شمالی ۴٫۸۲۶۰۰۶۰°غربی﻿ / 55.985025; -4.8260060
کیلکرگان (به انگلیسی: Kilcreggan) یک روستا در بریتانیا است که در آرگایل و بوت واقع شده‌است.
هرواتسکی آتوسسته

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: مالکیت دولتی شرکت محدود
صنعت: ترابری
بنا نهاده: ۲۰۰۱
دفتر مرکزی: زاگرب، کرواسی
محصولات: لجستیک
تعداد کارکنان: ۵۷۰ نفر
وبگاه: www.hac.hr
هرواتسکی آتوسسته (کرواتی: Hrvatske autoceste) شرکت دولتی ترابری کروات است، که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شد.
هلادوو

| هلادوو | هلادوو |
| --- | --- |
شهر: شهر
هلادوو: هلادوو
مختصات: ۴۹°۱۲′۳۵″ شمالی ۱۵°۳۷′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۲۰۹۷۲°شمالی ۱۵٫۶۲۰۸۳°شرقی﻿ / 49.20972; 15.62083: مختصات: ۴۹°۱۲′۳۵″ شمالی ۱۵°۳۷′۱۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۲۰۹۷۲°شمالی ۱۵٫۶۲۰۸۳°شرقی﻿ / 49.20972; 15.62083
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه ویسوچینا
ناحیه: Jihlava
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۸۳ کیلومتر مربع (۲٫۲۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۵۳ متر (۲۱۴۲ فوت)
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۱۴۷
 • تراکم: ۲۵/کیلومتر مربع (۶۵/مایل مربع)
کد پستی: 588 33
هلادوو (به چکی: Hladov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه ییهلاوا واقع شده‌است. هلادوو ۵٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴۷ نفر جمعیت دارد و ۶۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سدار ویستا، کالیفرنیا

| سدار ویستا، کالیفرنیا | سدار ویستا، کالیفرنیا |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
سدار ویستا، کالیفرنیاLocation in Californiaنمایش نقشه کالیفرنیاسدار ویستا، کالیفرنیاسدار ویستا، کالیفرنیا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: سدار ویستا، کالیفرنیاLocation in Californiaنمایش نقشه کالیفرنیاسدار ویستا، کالیفرنیاسدار ویستا، کالیفرنیا (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۸°۱۰′۱۰″ شمالی ۱۲۰°۲۴′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۶۹۴۴°شمالی ۱۲۰٫۴۰۸۰۶°غربی﻿ / 38.16944; -120.40806: مختصات: ۳۸°۱۰′۱۰″ شمالی ۱۲۰°۲۴′۲۹″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۶۹۴۴°شمالی ۱۲۰٫۴۰۸۰۶°غربی﻿ / 38.16944; -120.40806
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: کالیفرنیا
کانتی: شهرستان کالاوراس، کالیفرنیا
ارتفاع: ۳۳۱۷ فوت (۱۰۱۱ متر)
سدار ویستا (به انگلیسی: Cedar Vista) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کالاوراس، کالیفرنیا واقع شده‌است. سدار ویستا ۱٬۰۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شیرگنجی

| شیرگنجی | شیرگنجی |
| --- | --- |
روستا: روستا
شیرگنجیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانشیرگنجیشیرگنجی (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس: شیرگنجیموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانشیرگنجیشیرگنجی (استان فارس)نمایش نقشه استان فارس
مختصات: ۲۹°۵۰′ شمالی ۵۱°۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۳۳°شمالی ۵۱٫۰۶۷°شرقی﻿ / 29.833; 51.067: مختصات: ۲۹°۵۰′ شمالی ۵۱°۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۳۳°شمالی ۵۱٫۰۶۷°شرقی﻿ / 29.833; 51.067
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: ممسنی
بخش: بخش ماهورمیلانی
دهستان: میشان
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
شیرگنجی، روستایی از توابع بخش ماهورمیلانی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان میشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۱ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
مارشا آیوینز

| مارشا سو آیوینز Marsha Sue Ivins | مارشا سو آیوینز Marsha Sue Ivins |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ آوریل ۱۹۵۱ ‏(۷۳ سال) بالتیمور، ایالت مریلند
وضعیت: بازنشسته
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه فضانوردی: پیشه فضانوردی
درجه: ندارد
طول پرواز فضایی: ۵۵ روز و ۲۱ ساعت و ۴۸ دقیقه
تاریخ گزینش: ۱۹۸۴
ماموریت(ها): STS-32 و STS-46 و STS-62 و STS-81 و STS-98
نشان ماموریت:     
 :  
مارشا سو آیوینز (به انگلیسی: Marsha Sue Ivins) متولد ۱۹۵۱ بالتیمور در مریلند، فضانورد آمریکایی است.
وی دانش‌آموخته دانشگاه کلرادو در بولدر در رشته مهندسی هوافضا است.
خانم آیوینز تا کنون در ماموریت‌های STS-32 و STS-46 و STS-62 و STS-81 و STS-98 شاتل فضایی شرکت کرده‌است.
جیمز کوک

| جیمز کوک همکار انجمن سلطنتی | جیمز کوک همکار انجمن سلطنتی |
| --- | --- |
جیمز کوک، حدود ۱۷۷۵, موزه ملی دریانوردی لندن، گرینویچ: جیمز کوک، حدود ۱۷۷۵, موزه ملی دریانوردی لندن، گرینویچ
زادهٔ: ۲۷ اکتبر ۱۷۲۸ مارتون، یورکشایر  انگلستان
درگذشت: ۱۴ فوریه ۱۷۷۹ (سن:۵۰ سال) هاوایی
علت مرگ: زخم چاقو
ملیت: بریتانیایی
پیشه(ها): کاشف، ملوان، نقشه‌بردار
همسر: الیزابت باتس
فرزندان: جیمز، ناتانیل، الیزابت، جوزف، جورج، هیو
والدین: جیمز، گریس
امضاء: امضاء
جیمز کوک (به انگلیسی: James Cook)، دریانورد و کاوشگر بریتانیایی بود. او سه سفر اکتشافی مهم را فرماندهی کرد که در طی آنها، بسیاری از جزایر اصلی اقیانوس آرام – همچون استرالیا، زلاندنو و هاوائی- شناسائی و نقشه‌برداری شدند. شجاعت کوک در اکتشاف مناطق پرخطر (مانند مدار جنوبگان و منطقهٔ صخره‌های مرجانی بزرگ استرالیا)، توانائی در رهبری کردن افراد در شرایط دشوار و مهارت فراوان در فنون دریانوردی، مساحی و نقشه‌برداری او را در شمار موفق‌ترین کاشفان زمان خود قرار می‌دهد. دانشگاه جیمز کوک به افتخار وی درتانزویل استرالیا تأسیس شده‌است.
مقدمه

جیمز کوک در مارتون، کلیولند نزدیک شهرک میدلزبورو از توابع یورکشایر متولد شد اما از کودکی با خانواده‌اش در گریت ایتون اقامت داشت. او که از نوجوانی شیفتهٔ دریانوردی بود نقشه‌برداری را خود آموخت؛ سپس به ویتبی رفت و در کشتی‌های حمل زغال‌سنگ آنجا مشغول به کار شد. در میانهٔ جنگ‌های هفت ساله، کوک در نیروی دریایی سلطنتی خدمت می‌کرد و در محاصرهٔ شهر کبک در ۱۷۵۹ میلادی شرکت داشت. مقامات ارتش با مشاهدهٔ استعداد وی، مسؤولیت نقشه‌برداری از بیشتر ورودی‌های رودخانهٔ سینت لارنس را در خلال جنگ به او سپردند. مهارت‌های کوک بار دیگر در نقشه‌برداری از سواحل نیوفوندلند در دههٔ ۱۷۶۰ میلادی به کار آمد و مورد توجه انجمن سلطنتی قرار گرفت.
سفر اول (۱۷۷۱ میلادی-۱۷۶۸ میلادی) > رصد سیارهٔ زهره

جیمز کوک در سال ۱۷۶۶ میلادی، از طرف انجمن سلطنتی مأموریت یافت تا برای رصد و ثبت کردن عبور سیاره زهره از جلوی خورشید عازم اقیانوس آرام شود. وی کشتی اِندِوِر (Endeavour) را برای این سفر برگزید. هیئت اکتشافی ۹۴ نفره به فرماندهی کوک در ۲۶ اوت ۱۷۶۸ میلادی بندر پلیموث را ترک کردند و در ۱۳ آوریل ۱۷۶۹ میلادی در جزیرهٔ تاهیتی پیاده شدند. به دستور کوک دژی کوچک و یک رصدخانه در محل ساخته شد و در سوم ژوئن عملیات رصد عبور سیارهٔ زهره از جلوی خورشید با موفقیت به انجام رسید؛ هرچند به علت نبود ابزار پیشرفتهٔ علمی اندازه‌گیری دقیق این پدیده ممکن نگردید.
سفر اول (۱۷۷۱ میلادی-۱۷۶۸ میلادی) > پویش استرالیا و زلاند نو

در قرن هجدهم گزارش‌های پراکنده‌ای به اروپائیان رسیده بود حاکی از این که در نیمکره جنوبی قاره‌ای بزرگ قرار دارد به نام Terra Australis (سرزمین جنوبی). انجمن سلطنتی و به‌ویژه یکی از اعضای آن الکساندر دالریمپل به وجود این سرزمین سخت باور داشتند و به کوک دستور داده بودند که پس از پایان عملیات رصد سیارهٔ زهره، به سمت جنوب ادامهٔ مسیر دهد و به جستجوی قارهٔ مذکور بپردازد.
کوک یکی از اهالی تاهیتی به نام توپایا را که با آب‌های اقیانوس آرام آشنایی کامل داشت، به عنوان راهنما به کار گرفت. آنها با کمک وی به زلاند نو رسیدند و کوک برای اولین بار از تمام خطوط ساحلی جزایر زلاند نو نقشه برداشت. در نقشهٔ او فقط چند اشتباه جزئی به چشم می‌خورد. (مثلاً شبه‌جزیره بنکس به جای جزیره گرفته شده و جزیره استوارت قسمتی از جزیره جنوبی به حساب آمده‌است) وی همچنین تنگه کوک را کشف کرد که جداکنندهٔ جزیره شمالی و جزیره جنوبی زلاند نو است و یک قرن پیشتر از چشم تاسمان دور مانده بود.
کوک سپس به سمت غرب راند تا به استرالیا رسید و کرانه‌های شرقی آن را کاوش کرد. کاشفان در ساحل خلیج کوچکی پا به خشکی گذاشتند و برای نخستین بار فرصتی یافتند تا نظری به گیاهان و جانوران استرالیا بیندازند و با بومیان ملاقات کنند. این محل که نخستین مستعمره‌نشین بریتانیا در استرالیا شد، پوشش گیاهی بسیار متنوعی داشت؛ از این رو کوک آن را خلیج گیاهشناسی نامید.
کوک پس از ترک خلیج مسیر خود را در امتداد ساحل به سوی شمال ادامه داد. یک اتفاق در هنگام سفر سبب شد تا کوک صخره‌های مرجانی بزرگ استرالیا را هم کشف کند؛ در ۱۱ ژوئن ۱۷۷۰ میلادی کشتی او به یکی از این صخره‌های زیرآبی برخورد و «به گِل نشست». ایندیوور از این تصادم آسیب فراوان دید و ناگزیر به دهانه‌ای رودخانه‌ای (که اکنون ایندیوور نامیده می‌شود) در شمال شرقی استرالیا هدایت گردید. تعمیر کشتی حدود هفت هفته به طول انجامید. هیئت اکتشافی این فرصت را برای بررسی وضعیت زندگی سکنهٔ محلی و گیاهان و جانوران غنیمت دانستند. چنان‌که ژوزف بنکس و دانیل سولاندر در مدت توقف در خشکی مجموعهٔ بزرگی از نمونه گیاهان آن نواحی را جمع‌آوری کردند. کانگوروی خاکستری هم احتمالاً در همین زمان شناسایی و نام آن از زبان محلی بومیان (Guugu-Yimidhirr) به زبان انگلیسی وارد گردید.
پس از آماده شدن کشتی، کوک راه بازگشت را در پیش گرفت و پس از عبور از تنگه تورس میان استرالیا و گینه نو، پیمودن مسیر غربی و دور زدن دماغه امید نیک، پس از دو سال و یازده ماه به بریتانیا مراجعت کرد.
یادداشت‌های کوک بلافاصله پس از رسیدنش منتشر شد و اگرچه در محافل علمی او را همچون یک قهرمان بزرگ داشتند، در میان عامهٔ مردم ژوزف بنکس گیاه‌شناس اشرافزاده مقبولیت بیشتری یافت. وی حتی درصدد بود تا فرماندهی دومین سفر اکتشافی کوک را به‌دست‌آورد ولی پیش از شروع سفر منصرف شد و خود را کنار کشید.
سفر دوم

مدارک و اطلاعات به دست آمده از سفر اول برای بعضی اعضای انجمن پادشاهی بریتانیا، از جمله الکساندر دالریمپل قانع‌کننده نبود. دالریمپل پیوسته می‌گفت که کوک به هدف اصلی مسافرت که همانا یافتن قارهٔ جنوبی باشد دست نیافته‌است. وی حاضر نبود استرالیا را به عنوان ترا آسترالیس (سرزمین جنوبی) افسانه‌ای بپذیرد و هنوز باور داشت به این که جایی در جنوب اقیانوس آرام قاره‌ای بسیار پهناور و کشف نشده وجود دارد.
کوک که خود نیز مایل به حل معمای قارهٔ جنوبی بود، پیشنهاد جستجویی مجدد را به انجمن ارائه داد که پذیرفته شد. این بار او برای سفر خود دو کشتی فراهم کرد؛ رزولوشن به فرماندهی خودش و ادونچر به فرماندهی توبیاس فورنو. ناوگان کوک در ۱۳ ژوئیه ۱۷۷۲ میلادی از بندر پلیموت به راه افتاد، در ۳۰ اکتبر به دماغه هورن رسید و از آنجا مسیر جنوب شرقی را به سوی مناطق قطبی در پیش گرفت. با گذشتن از ۷۱ درجه و ۱۰ دقیقه عرض جنوبی در ۱۷ ژانویه ۱۷۷۳ میلادی، کوک و افرادش نخستین اروپاییانی شدند که مدار جنوبگان را پشت سر گذاشتند.
در ۸ فوریه، دو ناخدا در مه منطقهٔ قطب یکدیگر را گم کردند. فورنو، کشتی‌اش را به زلاند نو برد و بعد از آنکه در جنگ با مائوری‌ها تعدادی از افراد خود را از دست داد، بی‌درنگ به بریتانیا بازگشت.
کوک همچنان به پوییدن دریای جنوبگان ادامه داد. حرکت کشتی به علت وجود یخکوه‌های عظیم بر سر راه با کندی بسیار صورت می‌گرفت. سرانجام پس از دو ماه، رزولوشن که برای سفرهای قطبی مجهز نبود، در محاصرهٔ توده‌های یخ از پیشروی بیشتر بازماند و کوک ناچار شد به سوی شمال تغییر مسیر دهد و کشتی را برای تعمیر و آماده‌سازی مجدد به تاهیتی ببرد.
پس از مدتی استراحت، کوک در ۱۷ سپتامبر تاهیتی را به مقصد قطب ترک گفت و یک بومی به نام «اومای» را نیز با خود همراه کرد که عملاً معلوم شد اقیانوس آرام را به اندازهٔ «توپایا» (راهنمای سفر قبلی) نمی‌شناسد. آنها در ۳۰ ژانویه از مدار جنوبگان گذشتند ولی این بار هم تلاششان برای دست یافتن به قارهٔ فرضی بی‌نتیجه ماند؛ لذا کوک با موافقت یارانش ادامهٔ سفر را رها کرد و راه بازگشت را در پیش گرفت.
آنها کریسمس را در جزیره تیرادل فوئگو (جنوب آمریکای جنوبی) گذراندند و با دور زدن دماغه هورن در ۲۸ سپتامبر وارد اقیانوس اطلس شدند، در ۲۱ مارس ۱۷۷۵ میلادی در ساحل دماغه امید نیک لنگر انداختند و سرانجام در ۳۰ ژوئیه ۱۷۷۵ میلادی به بریتانیا رسیدند.
با بازگشت کوک به وطن مردم شناخت بیشتری از ناحیهٔ قطب جنوب پیدا کردند و افسانهٔ قارهٔ سرسبز و پهناور ترا آسترالیس رفته رفته به فراموشی سپرده شد. اگر چه کوک و یارانش به هدف مهم مأموریت خود یعنی یافتن قارهٔ جنوبی دست نیافتند ولی چند جزیرهٔ جدید را کشف و تعدادی دیگر را نقشه‌برداری و موقعیت‌یابی کردند که عبارت‌اند از: جزیره مرجانی هِروی (مانوئه فعلی) که بخشی است از جزایر کوک، جزیره ائووا، جزیره فرندلی (تونگای فعلی)، جزیره ایستر، جزیره نیوئه، جزایر مارکیز، جزایر هبرید جدید و جزایر کالدونیای جدید.
دستاورد دیگر این سفر آزمایش موفقیت‌آمیز زمان‌سنج جان هریسون بود. با استفاده از این ابزار برای اولین بار اندازه‌گیری دقیق طول جغرافیایی در دریا امکان‌پذیر گردید.
سفر سوم

شهرت و اعتبار کوک پس از پایان سفر دوم دو چندان شد و نیروی دریایی به وی بازنشستگی افتخاری اعطا کرد؛ ولی کوک زندگی دور از دریا را دوست نداشت. چند ماه بعد او مهیای سومین سفر اکتشافی خود، این بار به مقصد گذرگاه شمال غربی بود. گذرگاه شمال غربی معبری است که اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام را از طریق مجمع‌الجزایر قطبی کانادا به یکدیگر متصل می‌کند و در بیشتر مواقع سال از یخ پوشیده‌است. کوک می‌خواست با عبور از این گذرگاه به‌وسیلهٔ کشتی یک راه میانبر دریایی بین دو اقیانوس برقرار کند.
به دلیل اهمیت فراوان این مسافرت برنامه‌ریزی آن مخفیانه انجام گرفت؛ بطوریکه مردم خیال می‌کردند این سفر برای بازگرداندن اومای - راهنمای بومی کوک- به تاهیتی ترتیب داده شده‌است.
در این سفر آخر کوک بار دیگر فرماندهی کشتی رزولوشن را عهده‌دار بود و ناخدا چارلز کلرک (Charles Clerke) هم با کشتی دیسکاوری او را همراهی می‌کرد. این دو در ۱۲ ژوئیه ۱۷۷۶ میلادی بریتانیا را به سوی جنوب اقیانوس آرام ترک کردند. پس از پیاده کردن اومای در جزیره‌اش، راه شمال را در پیش گرفتند و از خط استوا عبور کردند. در ۱۸ ژانویه ۱۷۷۸ میلادی جزایر هاوایی را کشف کردند و به عنوان اولین گروه اروپاییان بر آن پا گذاشتند. کوک این خشکی‌ها را به یاد ارل آو سندویچ، لرد اول دریاداری (Board of Admiralty) وقت، «جزایر سندویچ» نامید. پس از چند هفته استراحت در هاوایی، دریانوردان عازم قاره آمریکا شدند و کوک سواحل غربی آمریکای شمالی را از کالیفرنیا تا تنگه برینگ کاوش و نقشه‌برداری کرد. هرچه به قطب نزدیک‌تر می‌شدند، هوا بیشتر رو به سردی می‌گذاشت. با گذشتن از تنگه برینگ و مدار شمالگان توده‌های یخ شناور از هر سو نمایان شدند. عاقبت در ۷۰ درجه و ۴۴ دقیقه عرض شمالی، کشتی‌ها از حرکت بازماندند زیرا دریای پیش رویشان کاملاً یخ بسته بود. کوک با توافق همگان به هاوایی مراجعت کرد و ناوگان در خلیج کیالاکه‌کوا لنگر انداخت.
جزیره‌نشینان ابتدا به گرمی از کوک و افرادش استقبال و پذیرایی کردند ولی چند هفته بعد به دلایل نامعلومی بین بریتانیایی‌ها و بومیان اختلاف افتاد تا اینکه در ۱۳ فوریه یکی از قایق‌های ناوگان به سرقت رفت. چنین دزدی‌هایی در تاهیتی و جزایر دیگر امری عادی بود و معمولاً کوک تعدادی از بومیان را نگه می‌داشت تا اشیاء مسروقه بازگردانده شود. اما این بار وی بسیار خشمگین شده بود و فردای آن روز با ده ملوان به ساحل رفت و خواست تا سلطان را به گروگان بگیرد. بومیان دستور او را نپذیرفتند و جنگی شدید بین دو طرف درگرفت که در طی آن کوک و پنج بریتانیایی کشته و بقیه مجبور به عقب‌نشینی شدند.
چند روز بعد کشتی‌ها بدون فرمانده بزرگ خود هاوایی را ترک کردند. چارلز کلرک جانشین کوک می‌خواست و کوشید مأموریت کشف گذرگاه شمال غربی را به پایان برساند ولی ملوانان مایل به ادامهٔ سفر نبودند؛ از این رو دو تن از یاران کوک به نام‌های جان گور و جیمز کینگ فرماندهی رزولوشن و ادونچر را به عهده گرفتند و در ۴ اوت ۱۷۸۰ به بریتانیا بازشان گرداندند.
نمایی از خلیج کوک، در جزیره موئورئا. این خلیج به نام جیمز کوک، کاشف و دریانورد بریتانیایی نام‌گذاری شده‌است.
مسیر سفرهای کاپیتان کوک. اولین سفر به رنگ قرمز نمایش داده‌شده‌است، دومین سفر به رنگ سبز، سومین سفر به رنگ آبی. مسیر خدمهٔ کوک پس از مرگ او با خط تیرهٔ آبی نمایش داده‌شده‌است.
مدوشواتس (لازارواتس)

| مدوشواتس (لازارواتس) Медошевац | مدوشواتس (لازارواتس) Медошевац |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  صربستان
شهرداری: لازارواتس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۳۴ کیلومتر مربع (۳٫۹۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵۸ متر (۵۱۸ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۶۴۲
 • تراکم: ۶۲/کیلومتر مربع (۱۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
مدوشواتس (به صربی: Medoševac) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در لازارواتس واقع شده‌است. مدوشواتس ۱۰٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶۴۲ نفر جمعیت دارد و ۱۵۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هانسل و گرتل

تصویرگری هانسل و گرتل از آرتور راکهام، ۱۹۰۹
هانسِل و گرتل (به آلمانی: Hänsel und Gretel) نام داستانی شاه‌پریانی با منشأ آلمانی است که برادران گریم آن را ثبت کرده‌اند. این داستان ماجرای یک برادر و خواهر کوچک به نام‌های هانسل و گرتل را روایت می‌کند که پس از رها شدن در جنگل به خانه‌ای که از کیک و آب‌نبات ساخته شده می‌رسند و توسط جادوگر آدمخوار صاحب آن خانه زندانی می‌شوند. اقتباس‌های گوناگونی از این داستان تاکنون صورت گرفته که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به  اپرای هانسل و گرتل اثر آهنگ ساز آلمانی انگلبرت هامپردینک در ۱۸۹۳ اشاره کرد.
تحلیل

در ویرایش‌های نخستین مجموعه داستان‌های برادران گریم، کسی که شوهرش را مجبور به رها کردن بچه‌ها می‌کرد خود مادر آن‌ها بود و نه نامادری شان. اما ازآنجاکه ازنظر جامعه ناخوشایند بود که مادری بخواهد فرزندان خود را بکشد یا به آن‌ها آسیب برساند، بنابراین آن را تغییر دادند و نامادری را جایگزین مادر کردند.
این نکته نیز که مادر یا نامادری تصادفاً در همان زمانی می‌میرد که بچه‌ها جادوگر را کشته‌اند ازنظر بسیاری از مفسران به این موضوع اشاره دارد که مادر یا نامادری و جادوگر در اصل یک نفر هستند یا اینکه دست کم به وجود ارتباطی بین آن‌ها قویاً اشاره می‌شود.
هانسل و گرتل در مقابل خانه جادوگر
سدار کریک کراسینگ، آریزونا

| سدار کریک کراسینگ، آریزونا | سدار کریک کراسینگ، آریزونا |
| --- | --- |
منطقه مسکونی: منطقه مسکونی
سدار کریک کراسینگ، آریزونا: سدار کریک کراسینگ، آریزونا
Cedar Creek CrossingLocation within the state of Arizonaنمایش نقشه آریزوناCedar Creek CrossingCedar Creek Crossing (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Cedar Creek CrossingLocation within the state of Arizonaنمایش نقشه آریزوناCedar Creek CrossingCedar Creek Crossing (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۳°۵۱′۵۵″ شمالی ۱۱۰°۱۲′۰۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۸۶۵۲۸°شمالی ۱۱۰٫۲۰۱۱۱°غربی﻿ / 33.86528; -110.20111: مختصات: ۳۳°۵۱′۵۵″ شمالی ۱۱۰°۱۲′۰۴″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۸۶۵۲۸°شمالی ۱۱۰٫۲۰۱۱۱°غربی﻿ / 33.86528; -110.20111
کشور: United States
ایالت آمریکا: آریزونا
فهرست شهرستان‌های آریزونا: شهرستان جیلا، آریزونا
ارتفاع: ۴۷۶۷ فوت (۱۴۵۳ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (MST)
کد منطقه: ۹۲۸
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: 24351
سدار کریک کراسینگ (به انگلیسی: Cedar Creek Crossing) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در آریزونا واقع شده‌است. سدار کریک کراسینگ ۱٬۴۵۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه اسکای پارک

فرودگاه اسکای پارک (به انگلیسی: Sky Park Airport) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۸۱۲ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است.