stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یرژی بوزک
نگارخانه

یرژی بوزک به همراه President of the European Commission ژوزه مانوئل باروزو و رئیس‌جمهور لهستان برونیسلاو کوموروفسکی
یرژی بوزک و ژوزه مانوئل باروزو در جریان EPP Summitدر ۲۰۰۹
European Big Three; یرژی بوزک، هرمن ون رومپوی، ژوزه مانوئل باروزو
Jerzy Buzek به همراه رئیس‌جمهور روسیه دمیتری مدودف
Jerzy Buzek with رییس‌جمهور گرجستان میخائیل ساکاشویلی
یرژی بوزک به همراه روزنامه‌نگار لهستانی Paweł Rogaliński
یرژی بوزک به همراه یورکی کاتاینن
یرژی بوزک به همراه ماریانو راخوی
یرژی بوزک به همراه نخست‌وزیر هلند مارک روته
بیانیه ۷۷ نفر

بیانیه ۷۷ نفر بیانیه است که از سوی ۷۷ نفر از فعالین سیاسی اصلاح طلب ایران به جهت  دفاع از حق اعتراض ،  محکومیت کاربرد خشونت توسط حکومت و برخورد قانونی با عاملان شلیک به مردم در پی اعتراضات آبان ۱۳۹۸ صادر گردیده‌است.این بیانیه همچنین به حاکمیت قانون توجه دارد.
چکیده

شلیک بی‌محابای تفنگی که از محل بیت‌المال برای دفاع از مردم فراهم شده به‌سوی شهروندان عادی و غیرمسلح که برای ابراز اعتراض و یا خشم خود به خیابان آمده‌اند، مطلقاً و فارغ از موضوع اعتراض غیرقابل توجیه و جنایتی است که قانون و دستگاه قضاء نباید حتی لحظه‌ای در تعقیب بانیان، آمران و عاملان آن تعلل کند.
رویدادهای اخیر بار دیگر ثابت کرد تصمیم‌گیری در پستوهای حکومتی، بی‌توجهی به حاکمیت قانون و ارکان قانون اساسی و از همه مهم‌تر انکار حق آگاهی و مشارکت مردم و نمایندگان واقعی آنها در اداره عمومی کشور تا چه حد خطرناک است و پیش از هر دشمنی کیان ایران عزیز و سرنوشت ایرانیان را تهدید می‌کند
از اعمال خشونت در هر سطحی پرهیز کنند و فوراً نسبت به تعقیب کیفری آمران و عاملان تیراندازی به‌سوی مردم اقدام کرده و نتیجه را به عرض ملت برسانند
واکنش‌ها

غلامحسین اسماعیلی : بیانیه ۷۷ نفر حمایت از آشوبگران بود.
کیهان :اکثر ۷۷ تن از مدعیان اصلاحات که اخیراً با صدور یک بیانیه وطن فروشانه از اراذل و اوباش اجاره‌ای حمایت کرده بودند به دادگاه احضار شده و تحت بازجوئی قرار گرفته‌اند و تنها برخی از این ۷۷ نفر که از اصلاح‌طلبان فراری و پناهنده به کشورهای خارجی بوده‌اند در شمار احضارشدگان نیستند
اقدامات قضایی

چند روز بعد  از انتشار  این بیانیه  تعدادی از فعالین سیاسی اصلاح طلب از جمله مهدی محمودیان ، محمد کیانوش‌راد بازداشت شدند .
همچنین تعدادی از امضاکنندگان این بیانیه از جمله  مصطفی تاجزاده، عیسی سحرخیز،حسین کروبی،حسن اسدی زیدآبادی به دادستانی احضار شدند.
در تاریخ ۴ تیر ۱۳۹۹ ، ۱۵ نفر از فعالین سیاسی اصلاح طلب  از جمله علی شکوری‌راد، آذر منصوری، عبدالله رمضان‌زاده، عیسی سحرخیز، مهدی محمودیان، حسن اسدی زیدآبادی، ریحانه طباطبایی ، محسن آرمین و محسن امین‌زاده  به دادگاه فراخوانده شدند ، این دادگاه در پی شکایت وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه از امضاکنندگان این بیانیه  برگزار شد.
تعدادی از امضاکنندگان بیانیه ۷۷ نفر از جمله علی شکوری‌راد، حسین کروبی، محسن آرمین، قربان بهزادیان‌نژاد و صدیقه وسمقی هر کدام به یک سال حبس تعزیری و مهدی محمودیان به ۵ سال حبس محکوم شدند.
جستارهای پیوسته

مصطفی تاجزاده
عیسی سحرخیز
شهیندخت مولاوردی
محمد کیانوش‌راد
سعید حجاریان
محسن ارمین
بیل گراس

| بیل گراس | بیل گراس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ آوریل ۱۹۴۴ ‏(۸۰ سال)
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه دوک
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: بنیانگذار پیمکو
بیل گراس، (به انگلیسی: Bill Gross) (زاده ۱۹۴۴) کارآفرین، سرمایه‌گذار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که در سال ۱۹۷۱ شرکت پیمکو را تأسیس نمود.
پیمکو در سال ۲۰۰۰ توسط شرکت بیمه آلیانتس خریداری گردید. این شرکت در حال حاضر با دارایی ۲۴۲٫۷ میلیارد دلار، مالک بزرگترین صندوق سرمایه‌گذاری مشترک در جهان می‌باشد.
آنتونی هاپکینز

| سِرآنتونی هاپکینزCBE | سِرآنتونی هاپکینزCBE |
| --- | --- |
هاپکینز در ۲۰۱۰: هاپکینز در ۲۰۱۰
نام هنگام تولد: فیلیپ آنتونی هاپکینز
زادهٔ: ۳۱ دسامبر ۱۹۳۷ ‏(۸۷ سال) پورت تالبوت، گلامورگن، ولز
شهروندی: پادشاهی متحده ایالات متحده
محل تحصیل: آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
پیشه‌ها: بازیگر کارگردان تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰–اکنون
همسران: پترونلا بارکر (ا. ۱۹۶۶–۱۹۷۲) جنیفر لینتون (ا. ۱۹۷۳–۲۰۰۲) استلا آرویاو (ا. ۲۰۰۳)
فرزندان: ۱
سِر فیلیپ آنتونی هاپکینز (انگلیسی: Sir Philip Anthony Hopkins؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۷) بازیگر اهل ولز است. او در طول شش دهه فعالیت حرفه‌ای خود افتخارات گوناگونی از جمله دو جایزهٔ اسکار، چهار جایزهٔ بفتا، دو جایزهٔ امی و جایزهٔ سیسیل بی دمیل و بفتا فلوشیپ را دریافت کرده‌است. هاپکینز در سال ۱۹۹۳ از طرف الیزابت دوم لقب شوالیه را کسب کرد و در سال ۲۰۰۳ ستاره‌ای با نامش در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد.
در پی فارغ‌التحصیلی از کالج سلطنتی موسیقی و درام ولز در سال ۱۹۵۷، هاپکینز در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن آموزش دید و سپس لارنس الیویه در سال ۱۹۶۵ او را برای پیوستن به تئاتر ملی سلطنتی دعوت کرد. او در سال ۱۹۶۸ برای بازی در نقش ریچارد یکم در درام تاریخی شیر در زمستان به شهرت بین‌المللی رسید. در اواسط دههٔ ۱۹۷۰، ریچارد اتنبرا که پنج فیلم هاپکینز را کارگردانی کرد، او را «بزرگ‌ترین بازیگر نسل خود» نامید. او در سال ۱۹۹۱ برای به تصویر کشیدن هانیبال لکتر در فیلم ترسناک روان‌شناختی سکوت بره‌ها برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد شد. او برای بازی در فیلم‌های بازمانده روز (۱۹۹۳)، نیکسون (۱۹۹۵)، آمیستاد (۱۹۹۷) و دو پاپ (۲۰۱۹) نیز نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شد. هاپکینز برای نقش‌آفرینی در درام روان‌شناختی پدر (۲۰۲۰) بار دیگر جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد و به پیرترین شخصی تبدیل شد که این جایزهٔ را دریافت می‌کند. دیگر فیلم‌های قابل توجهش عبارتند از مرد فیل‌نما (۱۹۸۰)، هواردز اند (۱۹۹۲)، دراکولای برام استوکر (۱۹۹۲)، سرزمین سایه‌ها (۱۹۹۳)، افسانه‌های خزان (۱۹۹۴)، با جو بلک آشنا شوید (۱۹۹۸)، نقاب زورو (۱۹۹۸)، ثور (۲۰۱۱)، ثور: دنیای تاریک (۲۰۱۳)، تبدیل‌شوندگان: آخرین شوالیه (۲۰۱۷) و ثور: رگناروک (۲۰۱۷).
هاپکینز در آثار تلویزیون نیز فعالیت داشته‌است. او در سال ۱۹۷۳ برای عملکردش در مجموعهٔ تلویزیونی جنگ و صلح جایزهٔ بهترین بازیگر مرد تلویزیونی آکادمی بریتانیا را دریافت کرد. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ برای بازی در مجموعهٔ تلویزیونی وست‌ورلد نامزد دریافت جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد. دیگر آثار تلویزیونی او متصدی لباس (۲۰۱۵) و شاه لیر (۲۰۱۸) هستند.
اوایل زندگی و تحصیلات

هاپکینز در شب سال نو ۱۹۳۷ در مارگام واقع در حومه شهر پورت تالبوت، گلامورگن متولد شد. مادرش انی موریل و پدرش ریچارد آرتور هاپکینز یک نانوا بود. او دربارهٔ طبقهٔ کارگر بودن پدرش می‌گوید «هرگاه احساس می‌کنم ممکن است من خاص یا متفاوت باشم، به یاد پدرم می‌افتم و دست‌هایش را به یاد می‌آورم؛ آن دست‌های سخت و شکسته شده». دوران مدرسهٔ او ثمره‌ای در برنداشت؛ او ترجیح می‌داد که در هنر غوطه‌ور بشود و کارهایی مثل رنگ آمیزی و نقاشی یا نواختن پیانو را انجام دهد تا اینکه درس بیاموزد.
در ۱۹۴۹ والدین او برای اینکه انضباط و نظم را یاد بگیرد، هاپکینز را به اصرار در مدرسه‌ای در پونتیپول ثبت نام کردند. پس از پنج ترم در آنجا به مدرسه‌ای دیگر در ویل آو گلامورگن به تحصیل پرداخت. هاپکینز در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۲ اظهار کرد «من دانش آموز ضعیفی بودم که باعث شد بقیه من را مورد تمسخر خود قرار بدهند و عقده حقارت داشتم. وقتی که بزرگ شدم کاملاً معتقد بودم که من یک احمقم». در کمال ناامیدی، والدینش او را به مدرسه‌ای شبانه‌روزی بردند که مدیر مدرسه آنجا به او «ناامید» می‌گفت. او در سن ۱۷ سالگی توسط گروه وای‌ام‌سی‌ای به عرصه بازیگری وارد شد.
هاپکینز از هموطن ولزی خود ریچارد برتون الهام می‌گرفت و از طرف او نیز تشویق می‌شد، هاپکینز در سن ۱۵ سالگی با او ملاقات داشت. هاپکینز بی درنگ خود را در دانشکده درام و موسیقی رویال ولز واقع در کاردیف ثبت نام کرد که در سال ۱۹۵۷ از آن فارغ‌التحصیل شد. پس از دو سال خدمت برای نیروی زمینی بریتانیا؛ به سمت لندن حرکت کرد تا در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک به مطالعه بپردازد.
زندگی شخصی

هاپکینز در ملیبو، کالیفرنیا سکونت می‌کند. او قبل از اواخر دهه ۱۹۷۰ یکبار به آمریکا نقل مکان کرد تا حرفهٔ بازیگریش را دنبال کند، اما در اواخر دهه ۱۹۸۰ به لندن برگشت. هرچند در دهه ۱۹۹۰ او تصمیم گرفت برای به دست آوردن موفقیت در بازیگری به آمریکا بازگردد. با حفظ شهروندی بریتانیایی، او در تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۰۰ به عنوان یک شهروند آمریکایی نیز تبدیل شد. هاپکینز تا الان سه بار ازدواج کرده‌است: با پترونلا بارکر (بازیگر) از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۲، با جنیفر لینتون از ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۲ و از سال ۲۰۰۳ با استلا اری یاوا در حال زندگی است.
زندگی

آنتونی هاپکینز فرزند یک خانوادهٔ کارگر بود. پس از پایان دوران خدمت نظام در کالج هنرهای نمایشی کاردیف ثبت نام کرد و پس از آن تحصیلاتش را در زمینهٔ بازیگری در آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی در لندن ادامه داد.
وی اولین بار در سال ۱۹۶۴ در لندن به صحنهٔ تئاتر وارد شد. در سال ۱۹۷۴ برای بازی در نمایشی به آمریکا رفت. او ده سال در آمریکا ماند و در این دوران در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی فراوانی بازی کرد.
او دارندهٔ دو جایزه اسکار، گلدن گلوب، بفتا و لقب اشرافی «سِر» از ملکه الیزابت دوم است. وی همچنین کارگر کارخانه فولادسازی نیز بوده‌است.
فعالیت در زمینه موسیقی

آنتونی هاپکینز در سال ۱۹۶۴ قطعه‌ای والتز (رقص محلی) را خلق و نگارش کرد، اما هرگز اطمینان آن را نیافت که دست به انتشار آن بزند. سال‌ها بعد و در سال ۲۰۱۱ همسر او این قطعه را برای آندره ریو فرستاد و این موزیسین مشهور این قطعه را پسندید و در یکی از آلبوم‌هایش در همان سال منتشر کرد. آندره ریو در کنسرتی در شهر وین به صورت زنده و هنگامی‌که خود آنتونی هاپکینز هم حضور داشت این قطعه را اجرا کرد.
هاپکینز از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک (RADA) لندن تحصیل کرد.
در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو
ستاره هاپکینز در پیاده‌روی شهرت هالیوود
بیمارستان امام حسن مجتبی

| بیمارستان امام حسن محتبی> جغرافیا | بیمارستان امام حسن محتبی> جغرافیا |
| --- | --- |
موقعیت: استان فارس، داراب
سازمان: سازمان
نظام سلامت: درمانی
گونه: عمومی
دانشگاه وابسته: دانشگاه علوم پزشکی شیراز
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۱۹۳
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۳۸۱
پیوندها: پیوندها
وبگاه: https://darabhp.sums.ac.ir/
بیمارستان امام حسن مجتبی بیمارستانی است درمانی واقع در شهر داراب، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۱۴۰ تخت مصوب و ۱۹۳ تخت فعال که در سال ۱۳۸۱ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: اطفال، داخلی، CCU ،ENT، ارتوپدی، ارولوژی، جراحی عمومی مردان، جراحی عمومی زنان، اورژانس، NICU ، جراحی چشم، جراحی مغز و اعصاب، زایشگاه و نوزادان
آزادی یواشکی زنان در ایران

آزادی‌های یواشکی صفحه‌ای در فیس‌بوک است که در آن، زنان ایرانی عکس‌هایی از خودشان را منتشر کرده و دربارهٔ تجربه خودشان از آزادی پوشش حرف می‌زنند. این صفحه توسط مسیح علی‌نژاد، روزنامه‌نگار ایرانی مقیم آمریکا، راه‌اندازی شده و اداره می‌شود.
در معرفی این صفحه آمده: «این صفحه متعلق به هیچ گروه و جریانی نیست. صفحه دغدغه‌های زنانِ داخل ایران است و عکس‌ها تماماً مربوط به عکس‌هایی از شهرهای مختلف ایران است که زنان خودشان می‌فرستند. تمامی دختران و زنان ایرانی در زادگاه‌شان گرفتار محدودیت‌های اجتماعی و قوانین بازدارنده هستند و در انتخاب پوشش آزاد نیستند. اما با وجود تمام این محدودیت‌ها گاهی خودشان آزادی‌هایی را تجربه می‌کنند که برای لحظه‌ای از بند این حصارها رها می‌شوند. این صفحه فقط همین لحظه‌ها را ثبت می‌کند تا دست یابی زنان به حق انتخاب پوشش. آزادی‌های یواشکی زنان در روایت‌های این صفحه آشکار می‌شود.»
زنان و دختران زیادی لحظاتی را که در مکان‌های عمومی، روسری از سر برداشته و با دوربین ثبت کرده‌اند، در این صفحه منتشر می‌کنند و برایش شرح عکس می‌نویسند.
در یکی از تصاویر، دختری بالا پریده‌است و موهایش در هوا پخش شده‌اند. در یکی دیگر، گروهی از دختران روسری‌های‌شان را به باد سپرده‌اند. روسری‌های رنگی در عکس مانند بال‌هایی است که روی شانه‌های دختران روییده‌است. زبان درازی به دوربین، ایستادن جلوی پوستر بزرگ فیلم «ورود آقایان ممنوع» و اشاره به تابلوی «خواهران حجاب اسلامی را رعایت کنید» نمونه‌های دیگری است که در عکس‌ها دیده می‌شوند.
از هنگام راه‌اندازی این صفحه تا دو هفته پس از آن، این صفحه را بیش از ۲۳۰ هزار نفر پسندیدند که این تعداد عضو برای صفحاتی از این دست در میان فارسی زبانان بسیار قابل توجه است. تعداد دنبال‌کنندگان این صفحه تا پایان دسامبر ۲۰۱۴ بیش از ۷۴۱۰۰۰ نفر بوده‌است که بسیاری از این کاربران غیر ایرانی هستند.
در سالروز یکساله شدن صفحهٔ «آزادیهای یواشکی زنان» در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۴ شمسی، مسیح علی‌نژاد در صفحهٔ رسمی این کمپین در فیسبوک از آغاز به کار وبسایت رسمی این صفحه خبر داد و از مترجمین، طراحان گرافیک و سایر افرادی که به صورت داوطلبانه با این کمپین همکاری داشته‌اند، قدردانی نمود.
آغاز کار

مدیریت این صفحه در تاریخ ۳ مه ۲۰۱۴ میلادی (۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳ شمسی) به دست مسیح علی‌نژاد است. او دلیل راه‌اندازی این صفحه را نداشتن اجازه برای پوشیدن لباس آن طور که خود دوست دارد عنوان کرده‌است. به گفته او، واژه یواشکی در نام این صفحه به خاطر آن است که وی حق خود را از آزادی «یواشکی» می‌گرفت. ایدهٔ چنین چیزی هنگامی به فکر او آمد که عکسی از خود در حال رانندگی بدون روسری منتشر کرد و از دیگران خواست «اگر از این آزادی‌های یواشکی‌تان عکس دارید بفرستید».
دیگر اعتراض‌ها به حجاب اجباری

اولین اعتراض به حجاب اجباری در شبکه‌های اجتماعی توسط گروه دانشجویان و دانش‌آموختگان لیبرال ایران در سال ۲۰۱۲–۲۰۱۳ مطرح شد. این گروه کمپین «نه به حجاب اجباری» را در اعتراض به حجاب اجباری در ایران به راه انداخته‌است. . در این کمپین تعدادی از فعالان سیاسی، اجتماعی، دانشجویی، روزنامه‌نگاران و مدافعان حقوق بشر از جمله محسن کدیور، اسماعیل خویی، سبا خویی، شاهین نجفی، سعید قاسمی نژاد، شهیار قنبری، مهرانگیز کار و مسیح علی‌نژاد شرکت کرده‌اند. تعداد اعضای صفحه فیسبوک این کمپین بیش از ۶۹۰۰۰ نفر است. در سال ۲۰۱۳ این کمپین توانست در مسابقه بین‌المللی Bobs دویچوله در بخش بهترین فعال اجتماعی رتبه اول بخش آرای عمومی را کسب کند. مسابقهٔ بین‌المللی Bobs دویچه وله به صورت سالانه برگزار می‌شود و در آن وبلاگ‌ها و پروژه‌های ممتازی در چهارده زبان برگزیده می‌شوند که سهم چشم‌گیری در آزادی بیان و عقیده و همچنین ارتقاء و غنا بخشیدن به بحث‌ها در این زمینه در اینترنت داشته‌اند.
واکنش‌ها

راه‌اندازی و فعالیت در این صفحه با واکنش نهادهای حکومتی در ایران نیز مواجه شده‌است.
کاظم صدیقی، امام جمعه موقت تهران یکی از نخستین افرادی بود که به صورت رسمی نسبت به این صفحه واکنش نشان داده بود. او در بخشی از خطبه‌های نماز جمعه گفته بود: «گاهی در برخی از نقاط شهرها، روسری‌ها برداشته می‌شود و بی‌حجابی کامل دیده می‌شود. انواع بی‌حجابی از طریق ماهواره و اینترنت به خانه‌ها راه پیدا کرده‌است».
عکس‌العمل صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز به این صورت بود که در یک گزارش تلویزیونی ادعا کرد که مسیح علی‌نژاد در خیابانهای لندن و در حالی که قرصهای روانگردان مصرف کرده بود، در مقابل چشمان پسرش مورد تجاوز سه مرد قرار گرفته‌است. در واکنش به پخش این گزارش مسیح علی‌نژاد نیز ویدئویی از خودش در حالی که در یکی از ایستگاه‌های لندن در حال خواندن آواز بود را منتشر و اعلام کرد که این ویدئو در پاسخ به گزارش دروغین تلویزیون ایران است.
وحید یامین‌پور مجری صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز در واکنش به صفحهٔ فیسبوک آزادیهای یواشکی در صفحهٔ گوگل پلاس و فیس‌بوک خود مسیح علی‌نژاد را به فاحشه‌گری متهم و از وی به‌عنوان روسپی یاد کرد. در همین رابطه گیتی پورفاضل، وکیل دادگستری که وکالت مسیح علی‌نژاد را بر عهده گرفته‌است اعلام کرد که شکایت خود از صدا و سیما و نیز از وحید یامین‌پور را در دادسرا به ثبت رسانده‌است. پورفاضل همچنین اعلام کرد که دادسرای رسانه شکایت مسیح علی‌نژاد علیه وحید یامین‌پور را رسیدگی نمی‌کند و این موضوع تعجب ما را برانگیخته است.
واکنش‌ها > تحقیر زنان مخالف حجاب اجباری توسط خامنه‌ای

سید علی خامنه‌ای در سخنانی زنان مخالف حجاب اجباری اسلامی، را «حقیر» و «فریب‌خورده» خواند.
تصویری از مسیح علی‌نژاد
عدم توجه به قوانین مربوط به حجاب در ایران و حضور بدون حجاب زنان در ساحل دریای خزر
فرهنگ سیاسی

فرهنگ سیاسی به «مجموعه‌ای از نگرش‌ها و باورها و احساسات اکثریت اعضای یک جامعه نسبت به سیاست و حکومت» گفته شده و دربردارنده ی «عقاید اعضای آن جامعه نسبت به مبانی فکری و قواعد رفتاری یک نظام سیاسی» است. فرهنگ سیاسی یک جامعه می‌تواند شامل عقاید آرمان گرایانه یا عقاید عمل گرایانه باشد. فرهنگ سیاسی یک جامعه از درک ذهنی افراد نسبت به ابعاد سیاست سرچشمه می‌گیرد و از تاریخچه ی سیاسی و اجتماعی و تجربیات آن جامعه تأثیر می‌پذیرد.
مفاهیم

در سال ۱۹۶۳ دو آمریکایی به نام‌های گابریل الموند و سیدنی وِربا سه مشخصهٔ یک فرهنگ سیاسی را که با فرهنگ کلی یک جامعه ترکیب شده‌اند را تعریف کردند. هر سهٔ این مشخصه‌ها که بین هر دوی آن‌ها مشترک بود، راهکارهای ایجاد یک پیوند بین مردم و حکومت را بیان می‌کنند.
اولین مشخصه «احترام» است. این مشخصه بیان می‌کند که یک نظام سیاسی و مردم، چه‌قدر یک دیگر را «پست» و چه‌قدر «بزرگوار» می‌شمارند. اساساً، به چه میزان حاضرند به هم «قدرت و اختیار» ببخشد.
دومین مشخصه «اجماع» است که نشانگر رابطهٔ بین دولت و ملت و توافق آن دو بر یک امر است. این به معنای مماشات و همفکری تمام کشور در رابطه با یک مسئله نیست؛ بلکه میزان «رضایتمندی» مردم از سیاست‌های دولت را نشان می‌دهد. نمونه‌هایی از اجماع در فرهنگ سیاسی: ما باید کشور را چگونه اداره کنیم، هدف نهایی ما در رفاه چه‌قدر است، چه کسی در مسند ریاست دولت بنشیند و اختیارات او چه‌قدر باشد.
مشخصهٔ سوم «اتحاد» است. برای درک بهتر این موضوع، به جدایی طلبی بخش‌هایی از ولز و اسکاتلند از بریتانیا توجه کنید که این نشانهٔ یک «اتحاد» نیست.
فلسفه سیاسی

اصطلاح فرهنگ سیاسی ابتدا برای اشاره به فرهنگ سیاسی آمریکا گفته می‌شد و عموماً توسط کسانی به کار می‌رفت که به‌دنبال ترویج سیستم سیاسی آمریکا بودند. مفهوم فوق ابتدا توسط گابریل آلموند در اواخر دهه ۵۰ میلادی اشاعه یافت و در سال ۱۹۶۳ در کتاب فرهنگ مدنی (نوشتهٔ گابریل الموند و سیدنی وربا) به کار رفت. اما طرز تفکر آن‌ها خیلی زود مخالفانی از میان سیاستمداران و دانشمندان پیدا کرد. از جملهٔ آن مخالفان، گرهارد لمبرا و آرِند لیجفارد بودند. لمبرا، سیاست در سوئیس و اتریش و لیجفارد، سیاست در هلند را بررسی کرد. هردو، نظام سیاسی آن کشورها را با ثبات‌تر شناخته و به نظام سیاسی آمریکا ترجیح دادند.
دسته‌بندی‌ها

انواع مختلفی برای یک نوع فرهنگ سیاسی مطرح شده‌اند. مطابق با نظر دانشمند علوم سیاسی ویلیام اس..استوِارت، تمام رفتارهای سیاسی را می‌توان جزء یا ترکیبی از هشت مکتب سیاسی زیر تعریف کرد: آنارشیسم، اولیگارشی، کورپوراتیسم محافظه کارانه، فاشیسم، لیبرالیسم کلاسیک، رادیکال لیبرالیسم با سوسیالیسم دموکراتیک و لنینیست سوسیالیسم.
در طول تاریخ، جوامعی وجود داشته که هر یک از فرهنگ‌های سیاسی فوق در آن حاکم باشد.
گابریل الموند و سیدنی وِربا در کتاب فرهنگ مدنی، سه نوع فرهنگ سیاسی را بر اساس سطح و نوع مشارکت سیاسی و ماهیت نگرش مردم نسبت به سیاست بر می‌شمرند:
محدود - که در آن شهروندان دورادور آگاهی‌های از دولت و سیاست دارند و از سیاست و تصمیمات گرفته شده توسط دولت غافل‌اند آن‌ها، نه علم سیاست را دارند و نه علاقه‌ای به آن نشان می‌دهند. این نوع فرهنگ سیاسی بیش‌تر در جوامع سنتی به چشم می‌خورد.
مطیع - که در آن شهروندان از تصمیمات دولت آگاه هستند و کم‌تر با آن به مخالفت می‌پردازند؛ افراد از سیاست، سیاستمداران و موسسات آگاهی دارند؛ در سیاست اثر می‌گذارند ولی درعین حال بیشتر از آن تأثیر می‌پذیرند. این نوع فرهنگ سیاسی، بیش‌تر در جوامع استبدادی دیده می‌شود.
مشارکتی - شهروندان قادر به نفوذ در دولت‌اند و از راه‌های مختلف آن را تحت تأثیر قرار می‌دهند و افراد تمایل بیشتری به ساختار سیاسی و اجتماعی درست دارند. این نوع فرهنگ سیاسی، بیشتر در جوامع دموکراتیک دیده می‌شود.
ادموند و وِربا نوشتند که فرهنگ‌های سیاسی فوق می‌تواند باهم ترکیب شوند تا یک جامعهٔ مدنی کامل‌تری به وجود آورند.
آرند لیجفارد، طبقه‌بندی‌های زیر را برای فرهنگ سیاسی به کار برد:
اولین طبقه‌بندی:
فرهنگ سیاسی عامیانه
فرهنگ سیاسی تکامل یافته (نخبه)
دومی طبقه‌بندی (از نظر فرهنگ سیاسی تکامل یافته):
ائتلافی
متناقض
لیجفارد همچنین ساختار اجتماعی را این چنین طبقه‌بندی کرد:
همگن
ناهمگن
| ساختار جامعه (سمت راست) فرهنگ سیاسی نخبگان (پایین) | همگن | ناهمگن |
| --- | --- | --- |
| ائتلافی | سیاست دموکراتیک | مشارکت دموکراتیک |
| متناقض | دموکراس تمامیت خواه | گریز از مرکز دموکراسی |
تعاریف دیگر

همچنین فرهنگ سیاسی به عنوان «مجموعه‌ای از گفتمان‌ها و شیوه‌های نمادین که با استفاده از آن‌ها، افراد و گروه‌ها رابطه خود را با حکومت بیان می‌کنند و خواسته هایشان را مطرح می‌سازند» نیز تعریف شده است.
شکارچی-گردآورنده

یک بوشمن از نامیبیا. کمتر از ۱۰۰۰۰ بوشمن یا سان (San) همچنان به روش سنتی شکارچی-گردآورنده زندگی می‌کنند. از دهه ۱۹۹۰ دولت بوتسوانا تلاش می‌کند تا آنان را از سرزمین‌های خود بیرون براند.
جامعهٔ شکارچی-گِردآورنده یا شکارگر-گِردآور (به انگلیسی: Hunter-gatherer) جامعه‌ای است که اصلی‌ترین روش معیشت آن تغذیهٔ مستقیم از گیاهان خوراکی و حیوانات حیات وحش است. این جامعه در جستجوی گیاه و در پی شکار حیوان است و تلاش مهمّی در پدید آوردن کشتزار یا اهلی کردن حیوانات نمی‌کند. بیش از هشتاد درصد از غذای این جامعه از طریق جمع‌آوری فراهم می‌شود.
مرز بین جامعهٔ شکارچی-گردآورنده و جوامعی که با تکّیه بر اهلی‌سازی در عصر کشاورزی، چوپانی و نوسنگی زندگی می‌کردند، چندان مشخص نیست؛ چرا که بسیاری از جامعه‌های معاصر یکدیگر، از هر دو روش برای تثبیت جمعیت خود بهره می‌جستند.
شکار و گردآوری سازگاری رقابتی موفق اولیه و با بیشترین دیرپایی بشریت در دنیای طبیعی بود که حداقل نود درصد تاریخ انسان را در بر می‌گیرد. به دنبال هجوم کشاورزی شکارچی-گردآورنده‌هایی که تغییر نکردند، توسط گروه‌های کشاورز یا دامدار در بیشتر جاهای دنیا آواره یا تسخیر شدند.
فرانسوا بلوندل

| فرانسوا بلوندل | فرانسوا بلوندل |
| --- | --- |
پورت سنت دنیس بلوندل اثر فرانسوا بلوندل: پورت سنت دنیس بلوندل اثر فرانسوا بلوندل
زادهٔ: ۱۵ ژوئن ۱۶۱۸
درگذشت: ۲۱ ژانویهٔ ۱۶۸۶ (۶۷ سال)
فرانسوا بلوندل (انگلیسی: François Blondel؛ ۱۵ ژوئن ۱۶۱۸ – ۲۱ ژانویهٔ ۱۶۸۶) یک معمار اهل فرانسه بود.
آقا میر رشتی بحرالعلوم

| سید حسین موسوی رشتیآقا میر رشتی بحرالعلوم | سید حسین موسوی رشتیآقا میر رشتی بحرالعلوم |
| --- | --- |
زادهٔ: گیلان
درگذشت: ۱۶ ربیع‌الثانی ۱۳۲۷ ه.ق
دیگر نام‌ها: حاجی آقا میر رشتی
پیشه: عالم
آثار برجسته: نمایندگی طبقه علما در دوره نخست مجلس شورای ملی
دوره: مشروطه
حاج سید حسین موسوی رشتی ملقب به بحرالعلوم و معروف به حاجی‌آقا میررشتی از علمای معروف گیلان در دوره مشروطیت بود.
بحرالعلوم در دوره نخست بعنوان نماینده رشت در مجلس شورای ملی حضور داشت.
 ولی قلباً با مشروطه خواهان همراه نبود و با ملا محمد خمامی (مجتهد مستبد معروف گیلان) و شیخ فضل‌الله نوری ( مجتهد مشروعه خواه پایتخت) ارتباط داشت.
او که پس از به توپ بسته شدن مجلس شورای ملی به دستور محمدعلی شاه، به همراه یکی از فرزندان خود به سفر عتبات رفته بود، در راه بازگشت به گیلان توسط مشروطه خواهان فاتح قزوین دستگیر شد و بدون محاکمه و دلیل موجهی در روز ۱۶ ربیع‌الثانی ۱۳۲۷ ه.ق به جوخه اعدام سپرده شد.
تنها علت اعدام او و فرزندش این شایعه بود که او از طرف محمدعلی شاه مأموریت داشته تا علمای نجف را علیه مشروطیت تحریک کند. ولی بعد معلوم شد که این شایعه اساسی نداشته است .
بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا (مهر)

| بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا> جغرافیا | بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا> جغرافیا |
| --- | --- |
موقعیت: استان فارس، مهر
سازمان: سازمان
نظام سلامت: درمانی
گونه: عمومی
دانشگاه وابسته: دانشگاه علوم پزشکی شیراز
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۳۱
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۳۶۳
پیوندها: پیوندها
وبگاه: http://mohrhp.sums.ac.ir/
بیمارستان حضرت فاطمه الزهرا بیمارستانی است درمانی واقع در شهر مهر، استان فارس وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز با ظرفیت ۳۱ تخت فعال که در سال ۱۳۶۳ شمسی تأسیس گردید.
بخش‌های بستری موجود در این بیمارستان عبارتند از: داخلی، اطفال، جراحی عمومی، پست پارتوم، ارولوژی، ENT، اورژانس بستری و جراحی زنان و زایمان
بیرم التونسی

| بیرم التونسی | بیرم التونسی |
| --- | --- |
بیرم التونسی: بیرم التونسی
زاده: ۱۸۹۳ اسکندریه
درگذشته: ۱۹۶۱
پیشه: شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار
ملیت: مصر
بیرم التونسی با نام اصلی محمود محمد مصطفی بیرم (بیرم التونسی) (زادۀ: ۵مارس۱۸۹۳، درگذشتۀ: می ۱۹۶۱) شاعر مصری تونسی‌الاصل در اسکندریۀ مصر به دنیا آمد.
زندگی‌نامه

بیرم که یکی از معروف‌ترین شعرای مردمی مصر در زمان خودش بود در جوانی با هنر نوازندگی آشنا شد و ترانه‌های زیادی برای سید درویش از هنرمندان معروف مصری سرود و همزمان با روزنامه‌های مصری نیز کار می‌کرد. او در طول زندگی‌اش بارها از مصر به تونس و سپس به پاریس تبعید شد. بیرم با خوانندگان مشهوری چون ام‌کلثوم، فرید الاطرش، محمد الحلاوی کار می‌کرد و برای ترانه‌های آن‌ها شعر می‌سرود.
تقدیرنامه

جمال عبدالناصر در سال ۱۹۶۰ به‌دلیل فعالیت‌های هنری بیرم التونسی به او تقدیرنامۀ دولتی اعطا کرد.
درگذشت

بیرم در ماه مه سال ۱۹۶۱ درحالی‌که قصیده‌ها و نمایش‌نامه‌های بسیاری از او به‌جا مانده بود از دنیا رفت.
هیلی ریچاردسون

| هیلی لو ریچاردسون | هیلی لو ریچاردسون |
| --- | --- |
ریچاردسون در سال ۲۰۲۱: ریچاردسون در سال ۲۰۲۱
زادهٔ: ۷ مارس ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) فینیکس، ایالات متحده
ملیت: آمریکایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲ - اکنون
شریک زندگی: برت دایر (۲۰۱۲–اکنون)
هیلی لو ریچاردسون (انگلیسی: Haley Lu Richardson؛ زادهٔ ۷ مارس ۱۹۹۵) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی پس از نقش‌های اولیه تلویزیونی در سریال کمدی شبکه دیزنی تکان دادن آن (۲۰۱۳) و درام ریونسوود (۲۰۱۳–۲۰۱۴)، او برای نقش‌هایش در فیلم تحسین‌برانگیز آستانه هفده‌سالگی (۲۰۱۶) و فیلم ترسناک شکافته (۲۰۱۶) به رسمیت شناخته شد. او برای بازی در فیلم کلمبوس (۲۰۱۷) نامزد جایزه فیلم مستقل گاتهام برای بهترین بازیگر زن شد و برای نقش‌هایش در نقش ماسی در از دختران حمایت کنید (۲۰۱۸) و استلا گرانت در پنج فوت جدا (۲۰۱۷) مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.
اوایل زندگی

هیلی لو ریچاردسون دختر والری، متخصص بازاریابی و برندسازی، و فارست ال ریچاردسون، معمار زمین گلف در ۷ مارس ۱۹۹۵ در فینیکس، آریزونا، به دنیا آمد. ریچاردسون تا دوران راهنمایی در ویلا مونته سوری و سپس دبیرستان آرکادیا تحصیل کرد. او به‌طور منظم در تولیدات تئاتر و مسابقات رقص منطقه ای در سراسر جنوب غربی شرکت می‌کرد. از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ او یک رقصنده برجسته در شرکت رقص Cannedy Phoenix بود. در سال ۲۰۱۱، او به هالیوود، کالیفرنیا نقل مکان کرد.