stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنشلوس
محور برلین-رم

در جریان جنگ ایتالیا و اتیوپی، هیتلر با بهانه قراردادن پیمان فرانسه و شوروی در فوریه ۱۹۳۶، قرارداد لوکارنو را مردود دانسته و در ۷ مارس ۱۹۳۶ ساحل سمت چپ رود راین که بر اساس معاهده ورسای غیرنظامی بود را تصرف کرد. در پی تسامح فرانسه در برابر اقدامات هیتلر، لهستان و بلژیک امید خود را به فرانسه از دست دادند و اردوگاهی که به دور فرانسه تشکیل شده بود از بین رفت، و این در حالی بود که روند دوستی هیتلر و موسولینی تا حدی پیشرفت کرد که در اول نوامبر ۱۹۳۶ محور برلین-رم از سوی موسولینی اعلام شد.
ایتالیا در ۶ نوامبر ۱۹۳۷ به پیمان ضد کمینترن که پیش‌تر در ۲۵ نوامبر ۱۹۳۶ بین آلمان نازی و امپراتوری ژاپن امضا شده بود پیوست و با این اقدام نه تنها محور رم-برلین تقویت شده بود بلکه مثلثی از رم-برلین-توکیو به وجود آمد که روزبه روز بر هماهنگی آن افزوده می‌شد. جنگ داخلی اسپانیا نیز موقعیتی مناسب برای آزمایش دوستی و دشمنی‌ها به وجود آورده بود.
حمله به اتریش

هیتلر با بهره‌برداری از گرفتاری کشورهای غربی و همین‌طور دوستی موسولینی که در ۱۹۳۴ از آنشلوس جلوگیری کرده بود در پی حمله به اتریش درآمد. به همین دلیل از شوشنیگ، صدراعظم اتریش که جایگزین دولفوس شده بود خواست تا زندانیان نازی را از زندان آزاد کرده و یکی از اعضای حزب نازی، آرتور زایس-اینکوارت را به وزارت داخل (وزارت کشور) بگمارد. شوشینگ که نتوانست حمایت و تعهد بریتانیا و فرانسه را جلب کند تحت فشار هیتلر استعفا داد و حکومت نازی به ریاست زایس-اینکوارت تشکیل شد. این امر موجب استعفای ویلهلم میکلاس رئیس‌جمهور اتریش شد. زایش-اینکوارت به تقلید از هیتلر این عنوان را نیز خود تصاحب کرد؛ سپس به بهانهٔ اینکه اوضاع ناآرام است از نیروهای آلمان نازی دعوت کرد برای برقراری نظم وارد اتریش شوند.
در شامگاه ۱۱ مارس ۱۹۳۸ میلادی کشور اتریش به وسیله اس‌اس، پلیس و ورماخت مورد حمله قرار گرفت. دولت فدرال اتریش، با توجه به استقبال پرشور و تمام عیار مردم اتریش در سراسر کشور از هیتلر، بدون تصویب پارلمان، طرح پیوست سرزمین را پذیرفت.
الحاق اتریش

الحاق اتریش به آلمان در ۱۵ مارس ۱۹۳۸ اعلام شد اما بریتانیا و فرانسه از شناسایی وحدت این دو کشور جلوگیری کردند. آلمانی‌ها پس از قرار دادن آرتور زایس-اینکوارت در رأس دولت اتریش، اتریش را اشغال کردند و در یک همه‌پرسی که در ۱۰ آوریل و با شرکت ۹۹٫۷۱٪ واجدین شرایط، ترتیب داده شد، مردم اتریش با اکثریت ۹۹٫۷۳٪ موافقت خود را با الحاق به آلمان ابراز داشتند. بریتانیا و فرانسه مماشات کردند و موسولینی که پیشتر جلوی هیتلر را گرفته بود، این بار تأیید کرد.
یاسن آتاناسیادیس

یاسن آتاناسیادیس (به انگلیسی: Iason Athanasiadis) خبرنگار، روزنامه نگار، عکاس، و محقق یونانی دانشگاه هاروارد است. او فرزند Georgios Fowden  و Polymnia Athanasiadis که یک استاد دانشگاه است می‌باشد، و در آتن دوران جوانی خود را سپری کرد.
یاسون دارای مدرک کارشناسی از دانشگاه آکسفورد انگلیس و مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه در تهران است. او هم‌اکنون در دانشگاه هاروارد به تحقیقات خود راجع به ایران ادامه می‌دهد.
یان زبان فارسی را به راحتی تکلم می‌کند، و مدت زیادی را در ایران زندگی کرده، و در این مدت فعالیت‌های فرهنگی بسیاری (از جمله برپایی نمایشگاه عکس از فرهنگ ایران در آمریکا) داشته‌است.
او به عنوان گزارشگر، عکاس، خبرنگار، و تحلیلگر مسائل سیاسی برای کریستین ساینس مانیتور، واشنگتن تایمز، الاهرام، فاینانشال تایمز، هرالد تریبون، الجزیره، و روزنامه گاردین اشتغال داشته‌است.
ناآرامی‌های انتخابات ریاست جمهوری ایران

آتاناسیادیس که از طرف مرکز گزارش بحران پولیتزر در انتخابات دهم ریاست جمهوری در ایران به سر می‌برد، در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۹ در فرودگاه بین‌المللی امام خمینی توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران دستگیر شده و در اسارت بسر می‌برد. دانشگاه هاروارد خواستار آزادی او گردیده‌است.
سافت‌بال

مگان گیبسون از دانشگاه تگزاس A&M در یک مسابقه سافتبال در آمریکا توپ را پرتاب می‌کند
سافت‌بال (به انگلیسی: Softball) یک ورزش گروهی است که از بیسبال ریشه‌گرفته و در برخی کشورها به‌ویژه ایالات متحده آمریکا بسیار پرطرفدار است.
سافت‌بال در سال ۱۸۸۷ توسط جرج هنکوک به عنوان یک ورزش زمستان و نوعی از بیسبال که بتوان در داخل سالن بازی کرد، در شیکاگو، ایالت ایلینوی ابداع شد.
شیوه بازی

در بازی سافت‌بال توپی به قطر ۱۱ تا ۱۲ اینچ (۲۸ تا ۳۰/۵ سانتیمتر) توسط بازیکنی به نام «پیچر» به سوی بازیکنی از تیم حریف که «بتر» نام دارد، پرتاب می‌شود. او با یک چوب دایره‌وار و نرم که بت نامیده می‌شود، به توپ ضربه می‌زند.
بازیکنان تیم مدافع برای دریافت توپ در جای جای زمین موضع گرفته‌اند. اگر یکی از بازیکنان تیم مهاجم بتواند قبل از گرفته شدن توپ توسط بازیکنان تیم مقابل، سه علامت مشخص شده در زمین را که بیس نام دارند لمس کرده و در نهایت دست خود را به جایی که در انتهای مسیر مشخص شده بگذارد، امتیاز به نام تیم آن‌ها به ثبت خواهد رسید.
«بتر» باید پس از پرتاب توپ توسط پیچر حرکت خود را شروع کند.
سافت‌بال مستقیماً از بیسبال ریشه‌گرفته. به همین جهت بیسبال را در تقابل با سافت بال، هارد بال هم می‌نامند.
پیدایش

دانشجویان دانشگاه‌های هاروارد و ییل برای شنیدن گزارش رادیویی یک مسابقه فوتبال در باشگاه قایقرانی فارگارت جمع شده‌بودند. پس از این که نتیجه مسابقه مشخص شد و پول شرط‌بندی پرداخت شد. یک دانشجوی ییل یک دستکش بوکس را سمت یکی هوادار هاروارد پرتاب کرد. او هم چوبی برداشت تا او را بزند. جرج هانکوک فریاد زد که به جای دعوا توپ بازی کنید. او دستکش بوکس را برداشت، آن را گره زد و به شکل یک توپ درآورد. از دسته جارو هم به عنوان چوب بازی استفاده کرد. به این ترتیب اولین مسابقه سافت‌بال در روز ۱۶ سپتامبر ۱۸۸۷ در باشگاه قایقرانی فارگارت برگزار شد و با امتیاز ۴۴–۴۰ به پایان رسید.
جرج هانکوک یک هفته بعد توپ دستکشی را ارتقا بخشید و چوبی کوچکتر از چوب بیسبال درست کرد.
جرج هنکوک در این اندیشه بود که بازیکنان بیسبال با این بازی بتوانند در طول زمستان هم این ورزش را در داخل سالن بازی کرده و آمادگی خود را حفظ کنند. توپی که او ساخت نرم بود و زیاد ارتفاع نمی‌گرفت و برای گرفتن آن نیاز به دستکش نبود.
باشگاه فاراگات به مرکز این ورزش تبدیل شد و یک سال بعد این بازی با نام «اوت دُر-این» به بیرون راه یافت. نخستین مجموعه قوانین سافت‌بال دو سال بعد در ۱۸۸۹ به چاپ رسید.
پیشرفت

نام سافت بال در ۱۹۲۶ پیداشد. قبل از آن از نام‌های پامپ‌کین بال (کدوتنبل) و بیسبال داخل سالن استفاده می‌شد. نام‌های دیگر هم کیتن‌بال (بچه گربه)، دایاموند بال (لوزی و زمین بیسبال) و ماش بال (بلال) بودند.
در دهه ۱۹۳۰ سافت بال در سراسر ایالات متحده بازی می‌شد و در ۱۹۳۴ «شورای همسان‌سازی قوانین سافت‌بال» شکل گرفت.
البته توپ ۱۶ اینچی هانکوک و باشگاه فاراگات جای خود را به یک توپ دوازده اینچی داد که در مسابقاتی که در سال ۱۸۹۵ توسط سر لوئیس رابر برای آتش نشانان برگزارشد، استفاده شده‌بود. امروزه از توپ ۱۶ اینچی فقط در شیکاگو استفاده می‌شود.
در ۱۹۳۹ این ورزش وارد استرالیا شد. پس از جنگ جهانی دوم هم سربازان کانادایی سافت‌بال را به هلند بردند.
سافت‌بال در ۱۹۶۳ وارد انگلیس شد و اولین لیگ سافت‌بال زنان بریتانیا در ۱۹۸۲ شکل گرفت.
مسابقات بین‌المللی

مسابقات جام جهانی سافت بال هر چهار سال یک‌بار برگزار می‌شود.
در رده مردان تیم ملی نیوزیلند با پیروزی در سه دوره اخیر مسابقات قهرمان جهان است. در رده جوانان استرالیا با قهرمان در سه دوره اخیر مسابقات، تیم اول دنیاست.
در سافت بال زنان تیم ملی آمریکا هر چهار دوره المپیک را فتح کرده و با پیروزی در ۶ دوره اخیر جام جهانی قدرت بی چون و چرای این رشته‌ورزشی است. در گروه سنی جوانان هم تیم ملی سافت بال زنان ژاپن قهرمان دو دوره اخیر مسابقات جام جهانی شده‌است.
از المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا که مسابقات در مهد رشته ورزشی سافت بال و بیسبال برگزار می‌شد این دو رشته ورزشی هم در تقویم المپیک قرار گرفتند. مقرر شد تا مسابقات سافت‌بال در گروه بانوان و بیسبال در گروه آقایان برگزار شود.
هر چهار دوره المپیک در رشته سافت‌بال با قهرمانی آمریکا به پایان رسید.
در جلسه سال ۲۰۰۵ کمیته بین‌المللی المپیک در سنگاپور برای تعیین میزبانی المپیک ۲۰۱۲، این دو رشته اولین قربانیان سیاست کاهش و جلوگیری از گسترش تعداد ورزش‌کاران و مسابقات و رشته‌های ورزشی المپیک شدند.
محبوبیت

سافت بال در بیش از صد کشور برگزار می‌شود. در حال حاضر صد و سیزده کشور مستقل عضو فدراسیون بین‌المللی سافت‌بال هستند.
این ورزش در آمریکا بیشترین تعداد بازیکنان را در میان تمام رشته‌های ورزشی دارد. حدود چهل میلیون آمریکایی حداقل یک‌بار در سال در یک مسابقه سافت‌بال شرکت می‌کنند. در بسیاری از شهرهای آمریکا تیم‌های سافت‌بال توسط میکده‌ها سازمان‌دهی می‌شوند. به همین جهت اصطلاح لیگ_آبجو سافت‌بال رایج شده‌است. اکثر تیم‌ها از بازیکنان مرد و زن به‌طور مختلط با سطوح مهارتی بسیار متفاوت سود می‌برند. تقریباً تمام این لیگ‌ها سافت بال «اسلوپیچ» را بازی می‌کنند.
علاوه بر آمریکا سافت‌بال در ژاپن، استرالیا، نیوزلند، چین، تایوان، کانادا، کوبا و ایتالیا هم محبوبیت زیادی دارد.
توپ سافتبال
هرمز قلاوند

| هرمز قلاوند | هرمز قلاوند |
| --- | --- |
مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران: مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران
دوره مسئولیت ۱۳۹۱ – ۱۳۹۴: دوره مسئولیت ۱۳۹۱ – ۱۳۹۴
پس از: علی محمد اتفاقی
پیش از: صالح هندی
مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب: مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
دوره مسئولیت ۱۳۸۹ – ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۱۳۸۹ – ۱۳۹۱
پس از: غلام‌رضا حسن بیگلو
پیش از: حمید بورد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۲ دزفول، خوزستان
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه اصفهان دانشگاه شهید بهشتی دکترای زمین‌شناسی
پیشه: کارشناس زمین‌شناسی
هرمز قلاوند (زاده ۱۳۴۲ دزفول) کارشناس زمین‌شناسی و مدیر اجرایی ایرانی است، که در فاصله سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان مدیر نظارت بر تولید نفت و گاز شرکت ملی نفت ایران فعالیت می‌کرد. وی پیشتر در فاصله سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴ مدیریت اکتشافو عضویت هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران را برعهده داشت.
قلاوند دانش‌آموخته دکتری زمین‌شناسی از دانشگاه شهید بهشتی است و فعالیت در صنایع نفت و گاز را از سال ۱۳۶۹ در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرد. وی در فاصله سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ به عنوان مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب (بزرگ‌ترین تولیدکننده نفت ایران) فعالیت می‌نمود. قلاوند بمدت بیش از ۵ سال، از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۴ عضویت هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران را برعهده داشت.
کمال الصلیبی

| پروفسورکمال الصلیبی | پروفسورکمال الصلیبی |
| --- | --- |
الصلیبی در آوریل ۲۰۰۹: الصلیبی در آوریل ۲۰۰۹
نام هنگام تولد: کمال سلیمان الصلیبی
زادهٔ: ۲ مهٔ ۱۹۲۹ بیروت
درگذشت: ۱ سپتامبر ۲۰۱۱ (۸۲ سال) بیروت
ملیت: لبنان
پیشه(ها): تاریخ‌نگار، دانشگاهیان، پژوهش
کمال الصلیبی (عربی: كمال سليمان الصليبي)؛ (زاده: ۲ می ۱۹۲۹ – درگذشته: ۱ سپتامبر ۲۰۱۱) استاد تاریخ لبنانی است که در بیروت زاده شد. وی به پژوهش و بررسی حوادث تاریخی لبنان و کشورهای عربی و همین‌طور تاریخ تورات و انجیل پرداخت و رئیس اداره تاریخ و علوم آثار باستانی در دانشگاه آمریکایی بیروت بود. در آخرین ایام زندگی تا سپتامبر ۲۰۱۱ به عنوان استاد دانشگاه مشغول بکار شد و از مؤسسین دانشکده پادشاهی برای بررسی‌های دینی بود.
سیر زندگی

کمال سلیمان الصلیبی اهل بحمدون در جیل لبنان است و در سال ۱۹۲۹ در یک خانواده مسیحی پروتستان زاده شد. تحصیلات دبیرستانی خودش را در دانشکده عمومی که بعدها به دانشکده بین‌المللی تغییر نام پیدا کرد در بیروت به پایان رساند و لیسانس خودش را از دانشگاه آمریکایی بیروت در رشته علوم سیاسی دریافت کرد. سپس برای اخذ دکترای تاریخ خاورمیانه و آفریقا به لندن رفت و تحت نظارت پروفسور برنارد لویس ادامه تحصیل داد. وی در دانشگاه آمریکایی بیروت در زمینه پژوهش‌های عربی بعنوان یک استاد مشغول بکار شد بنحوی که یکی از ستون‌های اصلی اداره تاریخ و علوم آثار باستانی در کنار نقولازیاده و زین زین بود. در سال ۱۹۹۴ از دانشگاه آمریکایی بیروت بازنشسته شد و به درخواست امیر حسن بن طلال، دانشکده پادشاهی برای پژوهش‌های مذهبی را در عمان اردن بنیانگذاری نمود و بعنوان مدیر آن از ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴ مشغول بکار شد و تا زمان درگذشت مشاور آثار باستانی بود.
برخی از آثار

۱۹۶۵ تاریخ لبنان جدید
۱۹۷۶ نقطه اتصال جنگ‌های داخلی، لبنان ۱۹۵۸–۱۹۷۶.
۱۹۷۹ سرزمین شام در قرن‌های گسترش اسلام
۱۹۸۰ تاریخ جزیره العرب
۱۹۸۵ تورات از جزیره العرب آمده‌است
۱۹۸۸ اسرار پنهان تورات و مردم بنی اسرائیل
۱۹۹۱ جنگ‌های داود
۱۹۹۳ تاریخ جدید اردن
۲۰۰۲ پرنده ای بر روی شاخه بلوط: جدیدترین اثر ادبی که زندگی و حیات خودش را در آن به رشته تحریر درآورده است.
کریم زمانی

| کریم زمانی | کریم زمانی |
| --- | --- |
زاده: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۳۰ (۷۳ سال) تهران، ایران
پیشه: نویسنده، پژوهشگر، مترجم
زمینه کاری: ادبیات عرفانی
ملیت: ایرانی
تحصیلات: زبان و ادبیات عربی
دانشگاه: دانشگاه تهران
کتاب‌ها:  نی نامه  میناگر عشق  دژ هوش ربا  شرح کامل فیه ما فیه  شرح دیوان شمس تبریزی  شرح جامع مثنوی معنوی  بر لب دریای مثنوی معنوی  ترجمه روشنگر قرآن کریم 
تأثیرپذیرفته از: مولانا
کریم زمانی (زاده ۲۰ اردیبهشت ۱۳۳۰) مولوی‌شناس ایرانی و مترجم و مفسر قرآن است.
تحصیلات

او دوره کارشناسی زبان و ادبیات عربی را در دانشگاه تهران گذرانده‌است. برجسته‌ترین اثر او که بیش از سی بار تجدید چاپ شده‌است، «شرح جامع مثنوی معنوی» در هفت جلد است.
کتاب‌شناسی

شرح جامع مثنوی معنوی: کریم زمانی، ناشر: اطلاعات
نی‌نامه: کریم زمانی، ناشر: اطلاعات
ترجمه روشنگر قرآن کریم: کریم زمانی (مترجم)، ناشر: نامک
شرح کامل فیه ما فیه: گفتارهایی از مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (رومی) (۶۷۲-۶۰۴ ه.ق)، کریم زمانی، ناشر: معین
میناگر عشق: شرح موضوعی مثنوی معنوی مولانا جلال الدین محمد بلخی، کریم زمانی، ناشر: نشر نی
سر الاسرار، عبدالقادربن ابی صالح عبدالقادرجیلانی، کریم زمانی (مترجم)، مسلم زمانی (مترجم)، خالد محمد عدنان زرعی (محقق)، محمد غسان نصوح عزقول (محقق)، ناشر: نشر نی
بر لب دریای مثنوی معنوی: بیان مقاصد ابیات، کریم زمانی، ناشر: قطره - ۱۳۸۱
دعای امام حسین (ع) در روز عرفه: کریم زمانی (مترجم)، زهرا رمضانی (تدوین)، ناشر: نیایشگران وحدت
زبده مفاتیح الجنان: عباس قمی، کریم زمانی (مترجم)، ناشر: اطلاعات
دژ هوش ربا: داستان‌هایی از مثنوی معنوی، شکوه السادات خونساری نژاد (بازنویسی)، کریم زمانی (مقدمه)، فاطمه خوانساری (گردآورنده)،‌ ناشر: علم
شرح کامل غزلیات دیوان شمس: کریم زمانی، جلد اول و دوم منتشر شده توسط نشر قطره، ادامه شرح در حال تهیه
کامران عدل

| کامران عدلکامران عدل | کامران عدلکامران عدل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ امرداد ۱۳۲۰ تهران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایرانی
آثار: کتاب آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند، اجرای نقش در کاشی‌کاری ایران، بازارهای ایرانی، خط بنایی، سفارت ایتالیا در تهران، گذری به چهارمحال‌وبختیاری، یاد باد، آن روزگاران یاد باد (معماری شیراز)
خویشاوندان: یحیی عدل، مصطفی عدل، پرویز عدل، جمشید ممتاز (پسرخاله)، شهریار عدل (برادر)، امیرحسین عدل (برادر)
کامران عدل (زاده ۲۰ امرداد ۱۳۲۰ در تهران) عکاس و بنیان‌گذار عکاسی مدرن ایران است که حاصل سال‌ها عکاسی او کتاب‌های آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند، اجرای نقش در کاشی‌کاری ایران، بازارهای ایرانی، خط بنایی، سفارت ایتالیا در تهران، گذری به چهارمحال‌وبختیاری، و یاد باد، آن روزگاران یاد باد (معماری شیراز) است.
ماجرای علاقه‌مند شدن کامران عدل به عکاسی

کامران عدل دربارهٔ علاقمند شدنش به عکاسی گفته است: ۱۲ ساله بودم که یک شب سرد و طوفانی با یکی ازاقوامم حسین عدل برای دیدن آقای مصباح زاده رفتیم روزنامه کیهان، انگارجایی سیل آمده بود و خرابی به بار آورده بود، عکاس روزنامه آقای سجادپور هم برای عکاسی ازمنطقه سیل زده داشت وسائلش را آماده می‌کرد. برای من بسیارجالب بود که در چنین هوایی که همه سعی دارند خودشان را به خانه برسانند، تازه‌کار این عکاس شروع شده. آنجا بود که علاقمند به عکاسی شدم.وقتی در ۱۳۳۲، با احساسی ماجراجویانه و کودکانه تصمیم گرفتم که عکاس شوم، فقط ۸سال از پایان جنگ دوم جهانی گذشته بود. جنگی که تمام اروپا، قسمتی از اتحاد جماهیر شوروی و شرق آسیا را ویران کرده بود. جنگ را خودم احساس کرده بودم، وقتی «سالدات» های روسی در محل «کاروانسرا سنگی» جلوی ماشین‌ها را می‌گرفتند و از سرنشینان آنها، درخواست پاسپورت و «ویزا» می‌کردند. ولی آن تکه جنگ را، با آن همه کشته و ویرانی احساس نکرده بودم. به این ترتیب، عکاسی ایران در آن دوران، در برهه ۱۹۳۵متوقف شده بود و بعد از آن، عکاسی در تمام جهان، به‌حال «ایست» درآمده بود؛ زیرا که بهترین دوربین‌ساز جهان یعنی «لایکا» و بهترین «عدسی» ساز جهان یعنی «زایس»، هر دو در آلمان بودند و آلمان ویران شده بود. در نتیجه، برای من، بعد از جدالی که کم از همان جنگ جهانی دوم نداشت، چون مادرم مخالف بود. یک دوربین اسقاط برایم خریدند و من، در همان ۱۲سالگی و با همان دوربین اسقاط عکس‌هایی گرفتم که امروز بعد از ۶۰سال، به آنها افتخار می‌کنم. ۸سال بعد در پاریس، اولین دوربین تک‌لنزی جهان را که ساخته کارخانه زایس بود، خریدم. اسمش «کونتافلکس» بود. با همان دوربین که رویش یک‌نیمه دوربین شکاری نصب می‌شد و حالت «تله ابژکتیو» به آن می‌داد، از مسابقه قایقرانی ۶ ساعته رودخانه «سن» در پاریس عکاسی کردم. هنوز وارد مدرسه عکاسی نشده بودم. متأسفانه، این دوربین مجهز به یک دریچه «سانترال» بود که مانع تعویض عدسی روی آن می‌شد. بعد از ۲سال سلطنت، «کونتافلکس» با ورود دوربین‌های پرده‌ای به بازار، از اریکه سلطنت پایین کشیده شد. دوربین‌های پرده‌ای خیلی سریع جهان را به تسخیر خودشان درآوردند. عکاسان آزاد شده بود و در همین دهه ۶۰میلادی، انقلاب نوین عکاسی در اروپا و آمریکا آغاز شد. عکاسیِ «سردست» (Snap shot). بی‌درنگ، ۲تا از این دوربین‌ها را خریدم. در این نوع عکاسی، عکاس باید دارای حس آینده‌نگری، نگاه تیز و رفلکس بسیار تند و شدیدی باشد. در این نوع عکاسی، چیدمان موضوع و کادراژ مجدد (Crap)، ممنوع است. به همین علت بود که وقتی من در ۱۳۴۷ به ایران مراجعت کردم، با داشتن این توانایی‌ها، توانستم همان شب استخدامم در سازمان تلویزیون ملی ایران، از یک برنامه «شو»، عکاسی کنم؛ با دوربین‌های خودم و با فیلم‌هایی که از پاریس همراه خودم آورده بودم. با در دست داشتن این دوربین‌ها، که در آن زمان در ایران شناخته نشده بودند، عکاسی خبری ایران را متحول کردم و با در دست داشتن وسیله‌ای چون تلویزیون، با میلیون‌ها تماشاچی، نگاه مردم را، بدون آن‌که خودشان متوجه بشوند، تغییر دادم. امروز، سلیقه مردم ایران در احساس رنگ و کنتراست، همان چیزی است که من در ۱۳۴۷، وارد جوهر وجودشان کردم…
آثار

کامران عدل در طول زندگی حرفه ای اش در زمینه‌های مختلف و متعددی به فعالیت پرداخته و می‌پردازد. من جمله عکاسی، نویسندگی، برگزاری نمایشگاه‌ها، و…
عکاسی > مجموعه‌های عکاسی

۱۳۴۱–۱۳۴۴ مجموعه عکس‌های شهری پاریس
۱۳۴۴–۱۳۴۷ مجموعه عکس‌های مد پاریس
۱۳۴۶ مجموعه عکس‌های بازی‌های آسیایی تهران
۱۳۴۷–۱۳۵۳ مجموعه عکس‌های خبری - تیاتر -صحنه و … در تلویزیون ملی ایران
۱۳۴۷–۱۳۵۸ مجموعهٔ مراسم مذهبی ایران
۱۳۴۷–۱۳۵۸ مجموعهٔ بازارهای ایرانی
۱۳۵۱–۱۳۴۹ مجموعهٔ آرشیو ایران
۱۳۵۰ مجموعه عکس اسب‌های ایرانی برای انجمن سلطنتی اسب
۱۳۵۴ مجموعه عکس‌های کتابخانه بزرگ پهلوی
۱۳۵۴ مجموعهٔ فرش‌های ایران
۱۳۵۵–۱۳۵۴ مجموعهٔ عکس‌های ایران، کتاب خانهٔ پهلوی سابق
۱۳۵۶–۱۳۵۴ مجموعه اجرای نقش در کاشیکاری ایران
۱۳۵۴ مجموعه عکس از نقاشی‌های موزه هنرهای معاصر کرمان و رشت
۱۳۵۴ مجموعه عکس از پرونده‌های عکس اشیا موزه مادر رضا عباسی
۱۳۵۴–۱۳۵۶ مجموعهٔ یزد
۱۳۵۵ مجموعهٔ بوشهر
۱۳۵۵ مجموعهٔ چهارمحال و بختیاری
۱۳۵۶–۱۳۵۵ مجموعهٔ معماری معاصر ایران
۱۳۵۸ مجموعهٔ قم
۱۳۶۰–۱۳۶۷ مجموعه تهران (در دوران جنگ بانگاهی به زندگی مردم و کاریکاتورهای صدام روی دیوارها)
۱۳۶۷–۱۳۶۰ مجموعهٔ مجتمع فولاد اهواز
۱۳۶۲–۱۳۹۰ مجموعه عکس‌های معماری برای هیئت داوری معماری بنیاد آقاخان
۱۳۶۲–۱۳۸۹ مجموعه آفریقا عکس‌های اجتماعی با نگاهی زیبایی شناسانه
۱۳۶۳–۱۳۹۰ مجموعه عکس‌های معماری
۱۳۶۶–۱۳۶۵ مجموعه متروی تهران
۱۳۶۸–۱۳۶۴ مجموعهٔ تهران
۱۳۶۸ مجموعهٔ اصفهان
۱۳۶۹ مجموعهٔ شیراز
۱۳۷۰ مجموعهٔ ترکمن صحرا
۱۳۷۲ مجموعهٔ پاسارگاد، نقش رستم و تخت جمشید
۱۳۷۴ مجموعه عکس‌های مجلس شورای ملی بهارستان بعد از آتش‌سوزی و بازسازی
۱۳۷۵ مجموعهٔ شیشه‌های ایرانی
۱۳۷۶ مجموعه عکس‌های معماری مجمع اجلاس سران کشورهای اسلامی
۱۳۸۳ مجموعهٔ هندوستان. بنیاد فرهنگی آقاخان
۱۳۸۴ مجموعهٔ معماری کویت. بنیاد فرهنگی آقاخان"
۱۳۹۲ مجموعه تهران
عکاسی او در نمایشگاه‌ها و کتاب‌های مختلف به چاپ رسیده است.
کتاب‌شناسی

طرح و اجرای نقش در کاشیکاری ایران
بازارهای ایرانی
خط بنایی
گذری به چهارمحال‌وبختیاری
یاد باد، آن روزگاران یاد باد (معماری شیراز)
آن‍ان ک‍ه‍. خ‍اک راب‍ه ن‍ظر ک‍ی‍م‍ی‍اک‍ن‍ن‍د: س‍ی‍م‍ای اص‍ف‍ه‍ان ام‍روز
ق‍ب‍ال‍ه‌ه‍ای ازدواج: س‍ده‌ه‍ای س‍ی‍زده‍م و چ‍ه‍ارده‍م ه‍ج‍ری ق‍م‍ری در م‍وزه ن‍گ‍ارس‍ت‍ان
فرش ایران
نمایشگاه‌ها

کامران عدل از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۸۴ روی مجموعه‌های زیادی نیز ازجمله معماری کویت، هندوستان، معماری معاصر ایران، بازارهای ایرانی، اجرای نقش در کاشیکاری ایران، فرش‌های ایران، مراسم مذهبی ایران، عکس‌های ایران، شیشه‌های ایرانی، پاسارگاد، نقش رستم و تخت‌جمشید، ترکمن‌صحرا، شیراز، اصفهان، تهران، قم، چهارمحال و بختیاری، بوشهر، یزد، متروی تهران و مجتمع فولاد اهواز کار کرده است که در نمایشگاه‌های انفرادی به نمایش گذاشته شده‌اند.
همچنین او از سال ۱۳۵۶ تا ۱۳۸۴ (۲۰۰۶–۱۹۷۷) در نمایشگاه‌های متعددی نیز در داخل و خارج از کشور شرکت کرده است. این نمایشگاه‌ها عبارت‌اند از:
نمایشگاه واشینگتن 1977
نمایشگاه کارت پستال‌های غیرعادی 1991
نمایشگاه مفتول‌های آهنی در گالری برگ ۱۹۹۹
نمایشگاه سیب زمینی‌های استامبولی در گالر (۱۹۹ی برگ8)
نمایشگاه قوطی‌های کنسرو در گالری برگ ۲۰۰۰
نمایشگاه یکی بود، یکی نبود گالری شیرین (اسفند۱۳۸۷)نمایشگاه عکس‌ها از مناظر طبیعی و دهات ایران متعلق به ۴۰ سال پیش
نمایشگاه hallucination شیشه‌ها در گالری برگ 2001
نمایشگاه نگاه موش‌های تهران گالری لاله سال ۲۰۰۲
نمایشگاه گربه‌های ولگرذ تهران گالری الهه 2003
نمایشگاه آفتاب ماه مرداد گالری اثر ۲۰۰۴
نمایشگاه چیدمان باغ ایرانی اوست در باغ کاخ سعدآباد (فروردین ۱۳۸۴)2005
نمایشگاه مبل‌های بازارچه شهرستانی در نگارخانه شماره یک فرهنگسرای نیاوران در حمایت از بیماران نیازمند مبتلابه سرطان به کوشش مؤسسه خیریه بهنام دهش پور 2004
نمایشگاه عکس‌های هندوستان در گالری ماه (فروردین 1384)2005
نمایشگاه باغ شازده ماهان در گالری ماه که در چاپ تمبر مشترک ایران و اسپانیا ازاین عکس‌ها استفاده شد (بهمن 1384)2006
نمایشگاه غمزه خاک در گالری خاک بهمن2007
نمایشگاه نیم قرن حرکت در گالری آران 2008
نمایشگاه عکس‌های معماری مهندس میر حسین موسوی در گالری فرهنگستان هنر ۲۰۰۸
نمایشگاه یکی بود یکی نبود در گالری شیرین ۲۰۰۸
نمایشگاه و حراج تک عکس‌ها در گالری شیرین 2009
نمایشگاه از آسمان آبی تا دید دوم در گالری اعتماد ۲۰۱۰
نمایشگاه دیالوگ، گالری ۹ در شهر تفلیس گرجستان ۲۰۱۱
نمایشگاه آمال و آرزوهای نیامده و بر باد رفته در گالری اعتماد (۱۳۹۳)۲۰۱۴ به مناسبت شصتمین سالگرد حرفه ای شدن
نمایشگاه عکس‌های شیراز
نمایشگاه تفکر مستند
نمایشگاه چهارمین اردیبهشت
نمایشگاه اسنپ‌شات در موزه عکسخانه شهر 2013
مقالات

کامران عدل؛ عکاس زندگی/امید روحانی
این گربه‌های ولگرد شهر
بازدید از گالری‌ها به فرهنگ تبدیل نشده است
روشن‌فکری، یک شغل است
طنازی‌های یک عکاس رمانتیک/امید روحانی
عکاسی به معنای دقیق و کامل کلمه دربارهٔ کامران عدل/امید روحانی
جست‌وجویی سردرگم و محافظه‌کار در باب بازار هنرهای تجسمی
افتخار می‌کنم چنین دوستی دارم/روزنامه اعتماد/دوشنبه ۱۶ بهمن ۱۳۹۶، شماره ۴۰۲۰
دربارهٔ محمد ابراهیم جعفری
غمزهٔ خاک. نویسنده: کامران عدل/محل انتشار: مجله معمار ۴۲/نوع مقاله: علمی - ترویجی/زبان: فارسی/شماره: ۴۲/زمان انتشار: فروردین، اردیبهشت ۱۳۸۶
مواجهه /روزنامه اعتماد/ شماره ۲۵۵۳، سه‌شنبه ۷ آذر ۱۳۹۱
بسته شدن در نیوزویک-بیا سوته دلان گرد هم آییم /روزنامه اعتماد/شماره ۲۵۸۴، چهارشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۱
ناراحتی من فقط همین نیست /روزنامه اعتماد/شماره ۲۵۸۵، شنبه ۱۶ دی ۱۳۹۱
اما تو که به نانی رسیدی-پاسخ‌های طنزآمیز در یک گفت وگوی جدی با مدیرعامل شرکت کنترل و کیفیت هوای تهران /روزنامه اعتماد/سه‌شنبه ۱۹ دی ۱۳۹۱، شماره ۲۵۸۸
پیدا کنید پرتقال فروش را. نویسنده:کامران عدل/محل انتشار: مجله معمار ۴۶ (ویژه جایزه معمار ۸۶)/نوع مقاله: علمی - ترویجی/زبان: فارسی/شماره: ۴۶/زمان انتشار: آذر، دی ۱۳۸۶
۵۲سال پیش، «مالی» /روزنامه شرق/دوشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۱، شماره ۱۶۴۷
گندش درآمد /روزنامه شرق/پنج‌شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۱، شماره ۱۶۸۴
ادامه «گندش درآمد» /روزنامه شرق/پنج‌شنبه ۱۷ اسفند ۱۳۹۱، شماره ۱۶۹۰
گندش درآمد؛ آچار فرانسه /روزنامه شرق/یک‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۲، شماره ۱۷۰۱
حکایت بازگشت به ۶۰سال پیش /روزنامه شرق/یک‌شنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲، شماره ۱۷۲۴
نقاشی‌های ایرانی در کاخ هنر گرجستان-حاشیه ای بر تصمیم گرجی‌ها پیرامون لغو روادید ایرانیان /روزنامه شرق/شماره ۱۷۸۵، پنج‌شنبه ۲۷ تیر ۱۳۹۲
روزهای سرشار از دوستی- از کاخ‌های گرجی تا گالری «۹» /روزنامه شرق/شماره ۱۷۹۱، پنج‌شنبه ۳ مرداد ۱۳۹۲
ویزا برای گرجستان -پروازهای مشهد مقدس /روزنامه شرق/پنج‌شنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۲، شماره ۱۷۹۶
حسن یا حسین؟ این است، سؤال مهم (۱) /روزنامه شرق/ پنج‌شنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۲، شماره ۱۸۴۸
حسن یا حسین؟ /روزنامه شرق/یک‌شنبه ۱۴ مهر ۱۳۹۲، شماره ۱۸۵۰
آیا احساس سوژه در عکس واقعی است؟ /روزنامه شرق/یک‌شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۲، شماره ۱۹۰۶
ما ایرانیان /دربارهٔ «یوزایرانی» روی پیراهن فوتبالیست ها/روزنامه شرق/چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۲، شماره ۱۹۶۳
۶۰ سال با دوربینی در دست /روزنامه اعتماد/پنج‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۳، شماره ۲۹۳۲
جلوگیری از گرانی فزاینده کرایه و دیگر چیزها /روزنامه شرق/دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳، شماره ۲۰۰۸
اندر باب آموزش موسیقی /روزنامه شرق/پنج‌شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۳، شماره ۲۰۶۷
جنگ و پروپاگاند در جنگ‌های امروزی /روزنامه اعتماد/چهارشنبه ۱ مرداد ۱۳۹۳، شماره ۳۰۱۶
بدون دوربین بدهکار خودم هستم /روزنامه اعتماد/سه‌شنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۳، شماره ۳۰۵۴
آیا عکس سند است؟ /روزنامه شرق/چهارشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۵، شماره ۲۵۷۵
پاسخ کامران عدل به یادداشت محسن راستانی دربارهٔ نمایشگاه عکس هدیه تهرانی/اما به خون جگر
موزه فقط زینت شهر نیست/دکتر فریدون مجلسی
وقتی که عباس کیارستمی؛ «عباس کیارستمی شد» /روزنامه شرق/سه‌شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۵، شماره ۲۸۰۹
از آن «چروکی چیف» تا این «جیپ» /روزنامه ایران/شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۶، شماره ۶۵۳۷
با جای خالی بزرگانمان چه کنیم… /روزنامه ایران/یک‌شنبه ۸ مرداد ۱۳۹۶، شماره ۶۵۵۵