stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حمده خمیس

| حمده خمیس | حمده خمیس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ اوت ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال) منامه، بحرین
ملیت: بحرینی-اماراتی
محل تحصیل: دانشگاه بغداد
پیشه(ها): شاعر، روزنامه‌نگار
حَمده خمیس احمد (۱۹ اوت ۱۹۴۸) شاعر و روزنامه‌نگار بحرینی-اماراتی است. در منامه به دنیا آمد. لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه بغداد گرفت. پس از پایان تحصیلات خود، در زمینهٔ آموزگاری و روزنامه‌نگاری مشغول به کار شد. به عنوان روزنامه‌نگار برای شماری از روزنامه‌های خلیجی کار کرد. اولین تلاش‌های شعری خود را در سال ۱۹۶۹ با عنوان «قطعه‌ها» منتشر کرد. شعرهای خود را در روزنامه‌ها و مجلات گوناگون عربی به چاپ رساند و دارای مجموعه شعرهای بسیاری است که نشر آن‌ها در سال ۱۹۷۹ با مجموعهٔ «عذرخواهی از کودکی» آغاز کرد. او شاعری نوگرا مبتنی بر شعر آزاد است و یکی از شاعران زن پایه‌گذار شعر مدرن عربی در منطقهٔ خلیج شمرده می‌شود.
زندگی و پیشه

حمده بنت خمیس احمد در ۱۹ اوت ۱۹۴۸ در منامه به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد. در خانواده‌ای پنج نفره به دنیا آمد که پدرش در زرگری و غواصی مروارید کار می‌کرد و مادر، به تربیت دخترانش می‌پرداخت. حمده در مدرسه رفاعهٔ شرقی در بحرین تحصیل کرد و پس از فراگیری خواندن پیش از رسیدن به سن مدرسه، از همان سال‌ها چراغی روشن می‌کرد، خودش را با پتو می‌پوشاند و تا سحر می‌خواند. مدیر مدرسهٔ دورهٔ راهنمایی و دبیرستان او، هر بار که برای تعطیلات به بیروت می‌رفت از او می‌پرسید چه کتابی نیاز دارد، حمده عناوین کتاب‌هایی را که اغلب در رادیو شنیده بود، برای او می‌نوشت؛ مدیر آن کتاب‌ها را برایش می‌آورد و حمده آن‌ها را به مدرسه می‌برد، برنامهٔ درسی را باز می‌کرد و کتابی را می‌خواست بخواند در کشوی نیمکت می‌گذاشت، عینک تیره می‌زد به این بهانه که از چشمان سوزانش محافظت می‌کند تا معلم نبیند به کجا نگاه می‌کند، در حالی که معلم مشغول درس دادن بود، حمده، رمان، ادبیات و فلسفه می‌خواند. به خاطر عینک آفتابی مشکی‌اش، همکلاسی‌هایش به او لقب «طه حسین» دادند.در آن دوره آثار داستایوفسکی، چارلز دیکنز، جبران خلیل جبران و طه حسین را خواند. در شعر تحت تأثیر ایلیا ابوماضی بود و بعدها تحت تأثیر خلیل حاوی قرار گرفت.حمده خمیس تحصیلات خود را تا دبیرستان در بحرین به پایان رساند. برای تحصیلات دانشگاهی به عراق رفت و مدرک لیسانس اقتصاد و علوم سیاسی را از دانشگاه بغداد گرفت.
پس از بازگشت، او برای بریتیش ایرویز کار کرد و سپس به مدت شش سال عنوان معلم در بحرین مشغول شد تا اینکه استعفا داد و به شارجه بازگشت تا با مادرش زندگی کند. او کار روزنامه‌نگاری روزانه را آغاز کرد و به عنوان خبرنگار برای مجلات عربی خلیجی، از جمله «الازمان العربیه»، «الاتحاد»، «الفجر» کار کرد و نویسندگی منبع امرار معاش او شد. به عنوان خبرنگار از بحرین برای روزنامهٔ اماراتی «الفجر» و روزنامهٔ سعودی «الیوم» از بحرین کار کرد. در دمشق نیز زندگی کرد و از سال ۱۹۹۲ به‌طور دائم در شارجه، امارات اقامت دارد و در آنجا صاحب یک انتشارات است. او یکی از اعضای مؤسس انجمن نویسندگان بحرین، عضو اتحادیهٔ نویسندگان امارات متحده عربی و اتحادیهٔ عمومی نویسندگان عرب است.
زندگی شخصی

حمده خمیس در سال ۱۹۸۰ با احمد الذوادی (۱۹۳۸ – ۸ ژوئیه ۲۰۰۶)، فعال سیاسی کمونیست بحرینی، ازدواج کرد و از او، یک دختر به نام ریم و یک پسر به قیس به دنیا آورد. سپس با محمد الماجد (۲۱ مارس ۱۹۴۲ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۶)، نویسنده و روزنامه‌نگار بحرینی، ازدواج کرد.او در محلهٔ الحیره در شارجهٔ کهن زندگی می‌کند، عاشق کشاورزی است و در خانهٔ خود گل و گیاه می‌کارد و صاحب یک باغ خانگی است که خودش کاشته است. خانه‌ای که در آن زندگی می‌کند، اتاق به اتاق آن را با طراحی خودش ساخته است، قبلاً فقط یک اتاق بود با امکاناتی که سلطان بن محمد القاسمی، عضو مجلس عالی شارجه، به عنوان کمک مالی دولت برای زنان بیوه به مادرش داده بود، پس از بازسازی دارای نه اتاق شد. به خیاطی علاقه دارد و لباس‌های خود و دوستانش و بعداً لباس‌های پسران و دخترانش را دوخت. وقتی دختر بچه بود، عاشق موسیقی شد و بعدها نواختن پیانو فراگرفت. خمیس همچنین به نقاشی علاقه دارد.در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ پس از لیز خوردن در خانهٔ خود در شارجه، دچار آسیب‌دیدگی ستون فقرات شد و متعاقباً برای معالجه و مراقبت‌های پزشکی در بیمارستان بستری شد.
آثار

از جمله مجموعه‌های شعری وی:
اعتذار للطفولة:، دار الغد، بحرین، ۱۹۷۸.
الترانيم: دار الفارابی، بیروت، ۱۹۸۵.
مسارات: دار الحوار، امارات، ۱۹۹۳.
أضداد: اتحادیهٔ عمومی نویسندگان عرب، امان، ۱۹۹۴.
عزلة الزمان: دار الکنوز، بیروت، ۱۹۹۹.
مس من الماء: اتحادیهٔ عمومی نویسندگان امارات، ۲۰۰۰.
غبطة الهوى.. عناقيد الفتنة: دو مجموعه، وزارت ارتباطات، بحرین، ۲۰۰۴.
في بهو النساء: انجمن نویسندگان بحرین، ۲۰۰۵.
تراب الروح: دار حوران، دمشق، ۲۰۰۶.
إس إم إس: اداره فرهنگ و میراث ابوظبی، ۲۰۱۰.
وقع خفيف: اتحادیهٔ نویسندگان امارات، ۲۰۱۲.
طوق الغواية: باشگاه میراث امارات، ۲۰۱۲.
في مديح الحب: دار الصدی، دبی، ۲۰۱۳.
سيد المجد: اتحادیهٔ نویسندگان امارات، ۲۰۱۵.
نقش في السديم: اتحادیهٔ نویسندگان امارات، ۲۰۱۶.
إذا ما قلت لا أدري فلا تغضب:، افکار للثقافه والنشر، ۲۰۱۶.
إيقاعات على وتر الوجود: دار المحیط، فجیره، ۲۰۲۳.
دیگر آثار:
سلطة البلاغة في الخطاب العربي:اتحادیهٔ نویسندگان امارات، ۲۰۱۸.
مسعود بخشی

| مسعود بخشی | مسعود بخشی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: مسعود بخشی
زادهٔ: ۱۳۵۱ تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): منتقد، فیلمنامه نویس، کارگردان و تهیه‌کنندهٔ سینما
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۰-اکنون
مسعود بخشی (زاده ۱۳۵۱ تهران) فیلمساز اهل ایران است.
وی فعالیت حرفه‌ای خود را با نگارش نقد فیلم و کارگردانی فیلم های مستند آغاز کرد و سپس مستند طنز انتقادی تهران انار ندارد را در قطع ۳۵ میلی متری ساخت. این فیلم تا کنون در بیش از دویست جشنواره جهانی نمایش داشته و پس از اکران سینمایی در آمریکا، کانادا، لهستان و یونان، به عنوان نخستین فیلم مستند بلند در سه سالن سینما در شهر تهران به نمایش عمومی در آمد و با استقبال مردم و منتقدان روبرو شد. بخشی، با فیلم کوتاه داستانی آرایشگر بغداد به بخش مسابقهٔ یوزپلنگ‌های فردا جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو سوئیس راه پیدا کرد. این فیلم در قطع ۳۵ میلیمتری و به زبان عربی ساخته شده است. فیلم «یک خانواده محترم» نخستین فیلم داستانی و دومین فیلم بلند بخشی پس از نمایش موفق در جشنواره کن ۲۰۱۲  امکان نمایش عمومی در ایران نیافت و نسخه بازبینی قاچاق آن منتشر شد. بخشی پس از شش سال در سال ۹۷ توانست در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر با «یلدا» به عنوان نویسنده و کارگردان حضور یابد.یلدا برنده جایزه بزرگ جشنواره ساندنس در سال ۲۰۲۰ و  نامزد خرس کریستال از جشنواره برلین و جایزه لویی لومیر از فرانسه ( با عنوان یلدا شبی برای بخشش)در سال ۲۰۲۱ بوده و علاوه بر نمایش در پرده سینماهای چهل کشور جهان جوایز متعددی را کسب کرده است.
گزیده فیلم ها

مستند شناسایی یک زن (۱۳۷۸)
مستند وقتی بهرنگ ایومی را ملاقات می‌کنید (۱۳۸۰)
مستند نماز باران (۱۳۸۲)
مستند پنجره ی گمشده (۱۳۸۳)
مستند تهران انار ندارد (۱۳۸۶)
فبلم کوتاه آرایشگر بغداد (۱۳۸۷)
مستند قالی ایرونی ما (۱۳۸۹)
یک خانواده محترم (۱۳۹۱)
یلدا (۱۳۹۷)
گزیده فیلم ها > گزیده جوایز

برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشن خانه سینمای ایران (برای تهران انار ندارد).
برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره فجر (برای تهران انار ندارد).
لوح سیمین جایزه بزرگ شهید آوینی (تهران انار ندارد).
جایزه تماشاگران جشنواره سینما حقیقت (تهران انار ندارد).
کاندید دریافت جایزه بهترین فیلم مستند سال از مرکز مستقل فیلم نیویورک (تهران انار ندارد).
برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه جشنواره تامپره آرایشگر بغداد
کاندید دریافت جایزه دوربین طلا از شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن برای فیلم داستانی یک خانواده محترم.
برنده مروارید سیاه جشنواره ابوظبی برای بهترین فیلم بخش افق‌های تازه.یک خانواده محترم.
برنده جایزه بزرگ جشنواره ساندنس آمریکا یلدا
برنده جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره صوفیه یلدا
برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره آنتالیا یلدا
برنده جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره بارسلونا  یلدا
برنده جایزه بزرک سینما مجله ال یلدا
سن-مونیک (ساگونه-لاک-سن-ژان)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Sainte-Monique Sainte-Monique-de-Honfleur | Sainte-Monique Sainte-Monique-de-Honfleur |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: سگنه-لاک-سن-ژان
منطقه شهری: لاک-سن-ژان-است
Settled: 1898
Constituted: August 30, 1930
حکومت: حکومت
 • Mayor: Georges Bouchard
 • Federal riding: Roberval—Lac-Saint-Jean
 • Prov. riding: Roberval—Lac-Saint-Jean
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶۰٫۳۰ کیلومتر مربع (۶۱٫۸۹ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۵۵٫۰۱ کیلومتر مربع (۵۹٫۸۵ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۸۶۵
 • تراکم: ۵٫۶/کیلومتر مربع (۱۵/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۵٫۴%
 • Dwellings: ۴۵۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0W 2T0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.ville.ste-monique.qc.ca
سن-مونیک، ساگونه-لاک-سن-ژان (به فرانسوی: Sainte-Monique) شهری در منطقه شهری لاک-سن-ژان-است ناحیه سگونه-لاک-سن-ژان در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۸۹۸ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۵۵٫۱۵ کیلومتر مربع است.
جایزه انجمن نویسندگان آمریکا برای تلویزیون: فرم طولانی - اقتباسی

| جایزه انجمن نویسندگان آمریکا برای تلویزیون: فرم طولانی - اقتباسی | جایزه انجمن نویسندگان آمریکا برای تلویزیون: فرم طولانی - اقتباسی |
| --- | --- |
اهداء برای: بهترین نویسندگی برای تلویزیون: فرم طولانی - اقتباسی
کشور: ایالات متحده
برگزارکننده: انجمن نویسندگان آمریکا
نخستین دوره: ۱۹۷۶
دریافت‌کننده کنونی: «خدمتکار» - بکا برانستتر، مارکوس گاردلی، میشل دنیز جکسون، کالین مک‌کنا، مولی اسمیت متزلر (۲۰۲۱)
وبگاه: www.wga.org
جایزه انجمن نویسندگان آمریکا برای تلویزیون: فرم طولانی - اقتباسی جایزه‌ای است که توسط انجمن نویسندگان آمریکا به نویسندگان بهترین برنامه بلند بر اساس مطالب یا اثر فصل قبلاً منتشر شده اهدا می‌شود. این جایزه از پنجاهمین جوایز سالانه انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۱۹۹۹ اهدا شده است.
در طول دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی، دسته‌بندی‌های متعددی برای شناسایی نویسندگی برای برنامه‌های بلند ارائه شد، برخی از آنها برای مجموعه‌های گلچین یا مجموعه‌های محدود و برخی دیگر نیز فیلم‌های تلویزیونی را به عنوان «فرم بلند» شامل می‌شدند. تقسیم‌بندی بین‌اصلی و اقتباسی در برخی از دسته‌بندی های ارائه شده البته نه همه آنها در این سال‌ها ارائه شد، .
از سی و نهمین جوایز انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۱۹۷۶، دو دسته برای به رسمیت شناختن نوشته ها در رسانه های تلویزیونی فرم بلند ارائه شده است، این دو دسته تا به امروز باقی مانده اند و عبارتند از: فرم بلند – اصلی و فرم بلند – اقتباسی.
تاریخچه نام

بهترین آنتولوژی اقتباسی (۱۹۷۹)
بهترین مجموعه چند قسمتی فرم بلند و/یا هر تولید بیش از دو قسمت (۱۹۷۸-۱۹۷۹)
بهترین آنتولوژی درام اقتباسی (۱۹۸۲-۱۹۸۵)
بهترین آنتولوژی کمدی اصلی/اقتباسی (۱۹۸۴-۱۹۸۵)
بهترین سریال اصلی/اقتباسی چند قسمتی بلند (۱۹۸۴)
بهترین فرم بلند - اقتباس شده (۱۹۸۶ تاکنون)
برندگان و نامزدها

سال نشان می‌دهد که هر مراسمی از برنامه های آن سال تجلیل می‌کرد. تنها برنده سال بدون علامت گذاشته می‌شود، در حالی که سایر برندگان که نامزدی نیز دارند با طلایی و پررنگ مشخص می‌شوند.
برندگان و نامزدها > دهه ۱۹۷۰

| سال | برنامه | نویسنده(ها) | برگرفته از | شبکه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1978: 
| 1978 | کریسمس به یاد داشته باشید | استوارت استرن | رمان ملودئون اثر گلندون سوارثات | سی‌بی‌اس |  |
| 1978 | زنی به نام موسی | Lonne Elder III | کتاب مارسی هایدیش | ان‌بی‌سی |  |
| سال | برنامه | نویسنده(های) | منبع مواد | شبکه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1978: 
| 1978 | صد ساله "تنها صخره ها برای همیشه زنده اند" | جان وایلدر | رمان جیمز A. Michener | ان‌بی‌سی |  |
1979: 
| 1979 | پشت در کاخ سفید | گوئن باگنی و پل دوبوف | رمان سی سال من در پشت خانه در کاخ سفید اثر لیلیان راجرز پارکس | ان‌بی‌سی |  |
:
برندگان و نامزدها > دهه ۱۹۸۰

| سال | برنامه | نویسنده (ها) | مواد منبع | شبکه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1982: 
| 1982 | از موش ها و انسان ها | ای. نیک الکساندر | جان استاین‌بک | ان‌بی‌سی |  |
1983: 
| 1983 | برای ما زنده ها: داستان مدگار ایورز | اوسی دیويس و کن روتکوپ | کتاب میری ایورز ویلیامز و ویلیام پیترز | پی‌بی‌اس |  |
1984: 
| 1984 | "کارساز عروسک" | سوزان کوپر و هوم کرونین | رمان هریت سمپسون آرنو | ای‌بی‌سی |  |
1985: 
| 1985 | تخت سوزان | روز لیمان گولدنبرگ | رمان فیت مک نولت | ان‌بی‌سی |  |
| سال | برنامه | نویسنده(های) | منبع مواد | شبکه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1984: 
| 1984 | انتخاب هابسون | برت پرلوتسکی | فیلم تلویزیونی اصلی | سی‌بی‌اس |  |
1985: 
| 1985 | بازی رتبه‌بندی | مایکل بری و جیم مولهالند | فیلم تلویزیونی اصلی | شوتایم |  |
| سال | برنامه | نویسنده(های) | منبع مواد | شبکه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1983: 
| 1983 | دشمنی خون "قسمت دوم" | رابرت بوریس | فیلم تلویزیونی اصلی | سندیکا |  |
| 1983 | وی "قسمت اول" | کنت جانسون | مینی‌سریال اصلی | ان‌بی‌سی |  |
1984: 
| 1984 | اولین المپیک: آتن 1896 | چارلز گری آلیسون و ویلیام بست | مینی سریال اصلی | ان‌بی‌سی |  |
| سال | برنامه | نویسنده(های) | منبع مواد | شبکه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1986: 
| 1986 | پیتر کبیر | ادوارد آنهالت | کتاب پیتر کبیر: زندگی و جهان او نوشته رابرت کی ماسی | ان‌بی‌سی |  |
| 1986 | گرفتار در سکوت | ویکی پاتیک | کتاب پسر مورفی نوشته توری هیدن | سی‌بی‌اس |  |
1987: 
| 1987 | فرار از سوبیبور | رجینالد رز | منابع مختلف  | سی‌بی‌اس |  |
| 1987 | زندان برای کودکان | کریستوفر ناپف |  | سی‌بی‌اس |  |
1988: 
| 1988 | اوناسیس: ثروتمندترین مرد جهان  «قسمت ۱» | ژاکلین پر و دیوید سیدلر | کتاب Ari: The Life and Times of Aristotle Socrates Onassis اثر پیتر ایوانز | ای‌بی‌سی |  |
| 1988 | تالار مشاهیر شاخص : فاکس فایر | سوزان کوپر | نمایشنامه کوپر، هیوم کرونین و جاناتان بریل | سی‌بی‌اس |  |
| 1988 | دوستی در وین | ریچارد آلفیری | کتاب شیطان در وین اثر دوریس اورگل | شبکه دیزنی |  |
1989: 
| 1989 | کبوتر تنها «قسمت اول: ترک» | ویلیام دی ویتلیف | رمان لری مک مورتری | سی‌بی‌اس |  |
:
برندگان و نامزدها > دهه ۱۹۹۰

| سال | برنامه | نویسنده (ها) | مواد منبع | شبکه | Ref>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1990: 
| 1990 | نداهای درون: زندگی ترودی چیس | ای. جک نیومن | کتاب "وقتی خرگوش می گریزد" از طرف ترودی چیس | ای‌بی‌سی |  |
1991: 
| 1991 | راه طولانی به خانه | جین هاوارد هامسترین | رمان رونالد بی تیلور | ان‌بی‌سی |  |
1992: 
| 1992 | رشته شکسته | آن بِکِت | کتاب مایکل دوریس | ای‌بی‌سی |  |
| 1992 | خانم روز وایت | آنا ساندور | نمایشنامه "شاینا مایدل" توسط باربرا لبو | ان‌بی‌سی |  |
1993: 
| 1993 | برباران در دروازه | لری گلبارت | کتاب براين بورو و جان هلیار | اچ‌بی‌او |  |
| 1993 | گریه های ساکت | والتر هالسی دیویس و ویکی پاتیک | کتاب مهمانان امپراتور توسط جانس ینگ بروکسجنیس جوان بروکس | ان‌بی‌سی |  |
1994: 
| 1994 | خانواده ای که از هم جدا شده است | متیو بومباک | کتاب غیابی ناگهانی: داستان واقعی فرزندخوانی و قتل توسط لزی واکر | ان‌بی‌سی |  |
1995: 
| 1995 | شهروند مجهول | کریس ژرولمو | کتاب بخش قاتل توسط رابرت کولن | اچ‌بی‌او |  |
| 1995 | جوزف | لیونل چیتویند | رمان جیمز کارینگتون | ترنر نتورک |  |
1996: 
| 1996 | پسران همسایه | ویلیام بلین | نمایشنامه تام گرفين | CBS |   |
| 1996 | جشن بازگشت | کریستوفر کارلسون و مارک ژین | رمان سینتیا ووجت | شوتایم |   |
| 1996 | کيسنجر و نيكسون | لیونل چیتویند | کتاب کیسینجر: یک سوانح حیات والتر ایزاکسون | ترنر نتورک |   |
1997: 
| 1997 | يه کوزه از کارولينا | آن مريديت | رمان دوروتی آلیسون | شوتایم |   |
| 1997 | جورج والاس | پال موناش و مارشال فرادی | کتاب والاس: تصویر کلاسیک فرماندار آلاباما جورج والاس توسط فریدی | ترنر نتورک |   |
| 1997 | "هونچبک" | جان فاسانو | رمان "هنگبک نوتردام" توسط ویکتور هوگو | ترنر نتورک |   |
| 1997 | در تاریکی | ویل شیفر | داستان کوتاه نیویورک از آلیس الیوت تاریکآليس اليوت تاريک | اچ‌بی‌او |   |
1998: 
| 1998 | نامه عشق | جیمز هنرسون | داستان کوتاه جک فینی | سی‌بی‌اس |   |
| 1998 | دون کنگ: فقط در آمریکا | کارو سالم | کتاب فقط در آمریکا: زندگی و جنایات دون کنگ توسط جک نیوفیلد | اچ‌بی‌او |   |
| 1998 | ضخیم تر از خون | بیل کین | نمایشنامه تراژدی ایستاده توسط کاین | ترنر نتورک |   |
1999: 
| 1999 | اعتراف | دیوید بلک | رمان فرتیگ از سوی سول یوریک | سینماکس |   |
| 1999 | آب و هوای سرد تر | مارشا نورمن | کتاب زنا کولیر | شوتایم |   |
| 1999 | سخن گفتن ما: صد سال اول خواهران دلان | ايميلي مان | کتاب سارا لوئیس دلان آنی الیزابت دلان و ايمي هیل هارت | سی‌بی‌اس |   |
| 1999 | حسابات شیطان | رابرت ج. آورچ | رمان جين يولن | شوتایم |   |
:
برندگان و نامزدها > دهه ۲۰۰۰

1 2  "WGA Awards 1978". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1979". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1982". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
1 2  "WGA Awards 1983". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
1 2 3  "WGA Awards 1984". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
1 2  "WGA Awards 1985". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1986". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1987". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1988". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1989". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1990". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1991". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1992". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1993". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1994". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1995". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1996". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1997". WGA. Archived from the original on March 7, 2016. Retrieved December 24, 2015.
↑  "WGA Awards 1997". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1998". WGA. Archived from the original on March 7, 2016. Retrieved December 24, 2015.
↑  "WGA Awards 1998". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 1999". WGA. Archived from the original on March 7, 2016. Retrieved December 24, 2015.
↑  "WGA Awards 1999". IMDb. Retrieved January 20, 2022.
↑  "WGA Awards 2000". WGA. Archived from the original on March 7, 2016. Retrieved December 24, 2015.
↑  Escape from Sobibor was based on the book of the same name by Richard Rashke, the manuscript "From the Ashes of Sobibor" by Thomas Blatt and the book Inferno in Sobibor by Stanisław Szmajzner.
اچیلس، ویرجینیا

Unincorporated community
| Achilles, Virginia | Achilles, Virginia |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
Achilles, Virginia: Achilles, Virginia
مختصات: ۳۷°۱۶′۴۹″ شمالی ۷۶°۲۶′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۲۸۰۲۸°شمالی ۷۶٫۴۴۰۲۸°غربی﻿ / 37.28028; -76.44028: مختصات: ۳۷°۱۶′۴۹″ شمالی ۷۶°۲۶′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۲۸۰۲۸°شمالی ۷۶٫۴۴۰۲۸°غربی﻿ / 37.28028; -76.44028
State: ویرجینیا
County: Gloucester
ارتفاع: ۳ فوت (۰٫۹ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 23001
کد منطقه: 804
GNIS feature ID: 1462355
اچیلس، ویرجینیا (به انگلیسی: Achilles, Virginia) در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیا واقع شده‌است.
خصوصیات

اچیلس ۰٫۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جدول زمانی جنگ اسرائیل و حماس (۷ اکتبر - ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳)

این جدول زمانی جنگ اسرائیل و حماس وقایع از ۷ اکتبر تا ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ را پوشش می‌دهد.
جدول زمانی ۷ اکتبر

ساعت ۶:۳۰ صبح به وقت محلی اسرائیل، آژیرهای حمله هوایی در جنوب و مرکز اسرائیل به صدا درآمدند؛ این واکنشی به شلیک موشک‌های حماس بود. در همین زمان، محمد ضیف، رهبر شاخه نظامی حماس، در پیامی ضبط شده و ده دقیقه‌ای که به‌صورت آنلاین منتشر شد، اعلام آغاز عملیات «طوفان الاقصی» را انجام داد و گفت که «دشمن درک خواهد کرد که زمان تجاوزگری بی‌پاسخ به پایان رسیده است»، و از فلسطینی‌ها خواست که با هر سلاحی که در اختیار دارند، به شهرک‌های اسرائیلی حمله کنند. در این حمله که به رهبری حماس صورت گرفت، حدود ۱۲۰۰ غیرنظامی و سرباز اسرائیلی کشته و حدود ۲۵۰ نفر دیگر ربوده شدند.
ساعت ۶:۵۶: اولین نیروهای مسلح وارد بئری شدند و کشتار بئری را آغاز کردند.
ساعت ۷:۰۰: جشنواره موسیقی سوپرنوا در نزدیکی کبود رئیم مورد حمله نیروهای مسلح حماس قرار گرفت، که برخی از آنها با پاراگلایدر موتوردار آمده بودند. از حدود ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفری که در این جشنواره حضور داشتند، ۳۶۴ نفر کشته و ۴۰ نفر ربوده شدند.
ساعت ۷:۴۰: نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) تأیید کردند که نیروهای مسلح حماس وارد جنوب اسرائیل شده‌اند و از ساکنان سدروت و دیگر شهرها خواستند که در خانه‌های خود بمانند.
ساعت ۸:۱۵: پس از یک شلیک راکتی به جنگل‌های حومه غربی اورشلیم، آژیرها در اورشلیم فعال شدند.
ساعت ۸:۲۳: گلوله‌باران راکتی منجر به تخلیه اضطراری جلسه کنیست شد.
۸ اکتبر

اسرائیل برای اولین بار از زمان جنگ یوم کیپور ۱۹۷۳ با استفاده از ماده ۴۰A قانون اساسی اسرائیل، رسماً حالت جنگی اعلام کرد. در این راستا، ۳۰۰٬۰۰۰ نیروی ذخیره فراخوانده شدند. هدف اعلام شده اسرائیل، از بین بردن توان نظامی حماس و پایان دادن به کنترل آن بر نوار غزه عنوان شد.
دستور تخلیه ساکنان اسرائیلی نزدیک به نوار غزه صادر شد و نتانیاهو، سرتیپ سابق گال هیرش را به عنوان نماینده دولتی در امور شهروندان گمشده و ربوده شده منصوب کرد. ارتش اسرائیل همچنین قرنطینه کاملی بر کرانه باختری اعمال کرد.
وزیر دفاع ایالات متحده لوید آستین دستور اعزام ناو هواپیمابر یواس‌اس جرالد فورد و گروه تهاجمی آن را به شرق دریای مدیترانه صادر کرد. نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا اسکادران‌های خود را در منطقه شامل اف-۳۵، اف-۱۵، اف-۱۶، و آ-۱۰ تقویت کرد. حماس اعزام ناو نیروی دریایی ایالات متحده را به عنوان «تجاوز علیه مردم فلسطین» محکوم کرد.
نیروهای اسرائیلی یک فلسطینی را طی درگیری در ورودی شمالی اریحا کشتند و سه فلسطینی دیگر نیز طی درگیری‌ها در حاجز قالندیا و یک فلسطینی دیگر در شهر الخلیل کشته شد. پس از آن یک فلسطینی دیگر نیز به دلیل شدت جراحات جان باخت. نیروهای اسرائیلی یک فلسطینی را در طی درگیری‌ها در بیتا نیز کشتند.
دفتر هماهنگی امور انسان‌دوستانه سازمان ملل (OCHA) تأیید کرد که در کرانه باختری، از جمله قدس شرقی، «بین ۷ و ۸ اکتبر، تا ساعت ۲۱:۰۰، ۱۳ فلسطینی از جمله یک کودک ۱۲ ساله، توسط نیروهای اسرائیلی در مناطق مختلف کرانه باختری کشته شده‌اند.» یکی از آنها در حال حمله یا تلاش برای حمله با چاقو به یک سرباز در نزدیکی رام‌الله کشته شد. یکی دیگر نیز در درگیری‌های نزدیکی نابلس کشته شد. یازده فلسطینی دیگر نیز در «طی تظاهرات همبستگی با نوار غزه و سایر درگیری‌ها که شامل پرتاب سنگ می‌شد» کشته شده‌اند.
۹ اکتبر

وزیر دفاع یوآو گالانت از محاصره «کامل» نوار غزه خبر داد که شامل قطع برق و جلوگیری از ورود مواد غذایی و سوخت است. وی افزود: «ما در حال جنگ با انسان‌های وحشی هستیم و بر همین اساس اقدام می‌کنیم.»
نیروی هوایی اسرائیل (IAF) برای جمع‌آوری صدها نیروی غیرنظامی ارتش اسرائیل (IDF) که در مرخصی بودند، هواپیماهای سنگین حمل‌ونقل سی-۱۳۰ و سی-۱۳۰جی را به نقاط مختلفی در اروپا اعزام کرد تا آنها را برای شرکت در درگیری به اسرائیل بازگرداند.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) تأیید کرد که در کرانه باختری، از جمله قدس شرقی، «بین ۷ تا ۹ اکتبر، تا ساعت ۱۶:۰۰، ۱۵ فلسطینی، از جمله چهار کودک، توسط نیروهای اسرائیلی در مناطق مختلف کرانه باختری کشته شده‌اند.»
۱۰ اکتبر

بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا، در یک نشست خبری اظهار داشت: «حماس نماینده مردم فلسطین برای تعیین سرنوشت نیست. هدف اعلامی آن نابودی دولت اسرائیل و قتل یهودیان است.» او حمله حماس به اسرائیل را «شر محض» توصیف کرد.
عبدالملک الحوثی، رهبر حوثی‌های یمن، اعلام کرد که هرگونه دخالت آمریکا در غزه با مداخله آنها همراه خواهد شد.
هماهنگ‌کننده فعالیت‌های دولتی در سرزمین‌های اسرائیل (COGAT) تمامی مجوزهای کار صادر شده به ساکنان غزه را لغو کرد و وضعیت قانونی کارگران غزه‌ای را تحت قوانین اسرائیل از بین برد که این تصمیم، منجر به موجی از بازداشت‌های اداری در اسرائیل شد.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) تأیید کرد که «بین ۷ تا ۱۰ اکتبر، تا ساعت ۱۶:۰۰، ۱۹ فلسطینی، از جمله سه کودک، توسط نیروهای اسرائیلی در مناطق مختلف کرانه باختری کشته شده‌اند.»
در اثر یک حمله هوایی اسرائیل به خانه‌ای در دیرالبلح، ۱۸ نفر کشته و ۲۳ نفر دیگر، از جمله پنج کودک و سه زن، زخمی شدند.
مراد میرزا

شاهزاده امپراتوری تیموری هند
| سلطان مراد میرزا | سلطان مراد میرزا |
| --- | --- |
شاهزاده امپراتوری تیموری هند : شاهزاده امپراتوری تیموری هند 
سلطان مراد میرزا همراه با برادرش سلطان دانیال میرزا: سلطان مراد میرزا همراه با برادرش سلطان دانیال میرزا
زاده: ۸ ژوئن ۱۵۷۰ فاتح پور سیکری، آگرا
درگذشته: ۱۲ مهٔ ۱۵۹۹ (۲۸ سال) قلعه شاهی، پاکستان
آرامگاه: ۱۳ می ۱۵۹۹ آرامگاه همایون
همسر(ان): حبیبه بانو بیگم یک همسر دیگر
فرزند(ان): رستم میرزا عالم سلطان میرزا جهان بانو بیگم
خاندان: دودمان تیمور
پدر: اکبر کبیر
مادر: سلیمه سلطان بیگم
شاهزاده سلطان مراد میرزا (۸ ژوئن ۱۵۷۰ - ۱۲ مهٔ ۱۵۹۹ (۲۸ سال))، یک شاهزاده تیموری هند و دومین پسر باقی‌مانده امپراتور اکبر کبیر از  سلیمه سلطان بیگم بود. مراد پدربزرگ مادری نادره بانو بیگم، همسر داراشکوه (بزرگترین پسر شاه جهان) نیز بود.
فرماندهی سپاه

اولین درجه نظامی خود را با دریافت "منصب" فرماندهی هفت هزار نفری دریافت کرد. در سال ۱۵۸۴، پس از اینکه او به بلوغ رسید، این تعداد به نه‌هزار مرد افزایش یافت. از سال ۱۵۹۳ شاهزاده مراد فرماندهی ارتش در دکن را برعهده داشت. او عمدتاً به دلیل مستی در فرماندهی ناکارآمد بود. وضعیت او باعث شد که ابوالفضل جایگزین او شود که در اوایل مه به اردوگاه مراد رسید.
مرگ

مراد میرزا به دلیل لشکرکشی ناموفق خود به احمدنگر در غم و اندوهی مزمن فرو رفت و در مرگ پسرش رستم بیشتر به یأس فرو رفت و به شرابخواری زیاد روی آورد. این نوشیدن بیش از حد منجر به بیماری‌هایی مانند صرع و سوء هاضمه مزمن می‌شود.
در فوریه ۱۵۹۹، مراد برای جلوگیری از رفتن به آگرا و ملاقات با امپراتور حرکت خود را به سمت احمدنگر آغاز کرد. در ۶ مه ۱۵۹۹، او تشنج شدیدی داشت و متعاقباً در ۱۲ مه در حالت بیهوشی در نزدیکی احمدنگر درگذشت.