stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالرضا شیخ‌الاسلامی

| عبدالرضا شیخ الاسلامی | عبدالرضا شیخ الاسلامی |
| --- | --- |
معاون رئیس‌جمهور در امور اجتماعی: معاون رئیس‌جمهور در امور اجتماعی
دوره مسئولیت ۲۵ بهمن ۱۳۹۱ – ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲: دوره مسئولیت ۲۵ بهمن ۱۳۹۱ – ۱ اردیبهشت ۱۳۹۲
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: ایجاد جایگاه
پیش از: انحلال جایگاه
نخستین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی: نخستین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
دوره مسئولیت ۱۲ مرداد ۱۳۹۰ – ۱۵ بهمن ۱۳۹۱: دوره مسئولیت ۱۲ مرداد ۱۳۹۰ – ۱۵ بهمن ۱۳۹۱
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: تأسیس وزارتخانه
پیش از: اسدالله عباسی
وزیر رفاه و تأمین اجتماعیسرپرست: وزیر رفاه و تأمین اجتماعیسرپرست
دوره مسئولیت ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۰ – ۱۲ مرداد ۱۳۹۰: دوره مسئولیت ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۰ – ۱۲ مرداد ۱۳۹۰
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: صادق محصولی
پیش از: ادغام وزارتخانه
وزیر کار و امور اجتماعی: وزیر کار و امور اجتماعی
دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۸۸ – ۱۲ مرداد ۱۳۹۰: دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۸۸ – ۱۲ مرداد ۱۳۹۰
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
قائم‌مقام: مجید دوست‌علی
پس از: سید محمد جهرمی
پیش از: ادغام وزارتخانه
دستیار رئیس‌جمهور در سازماندهی نیروی انسانی: دستیار رئیس‌جمهور در سازماندهی نیروی انسانی
دوره مسئولیت ۳ مرداد ۱۳۸۸ – ۱۲ شهریور ۱۳۸۸: دوره مسئولیت ۳ مرداد ۱۳۸۸ – ۱۲ شهریور ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: ایجاد جایگاه
پیش از: انحلال جایگاه
مشاور رئیس‌جمهوررئیس دفتر بازرسی ویژهسرپرست: مشاور رئیس‌جمهوررئیس دفتر بازرسی ویژهسرپرست
دوره مسئولیت مرداد ۱۳۸۷ – ۲ بهمن ۱۳۸۸: دوره مسئولیت مرداد ۱۳۸۷ – ۲ بهمن ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: داود احمدی‌نژاد
پیش از: سید محمدعلی شهیدی محلاتی
مشاور رئیس‌جمهوررئیس گروه مشاوران جوان: مشاور رئیس‌جمهوررئیس گروه مشاوران جوان
دوره مسئولیت ۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ – ۶ اسفند ۱۳۸۸: دوره مسئولیت ۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ – ۶ اسفند ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
قائم‌مقام: حمیدرضا علیانعباس مسجدی آرانی
پس از: مهرداد بذرپاش
پیش از: اسفندیار رحیم مشایی
رئیس دفتر رئیس‌جمهور: رئیس دفتر رئیس‌جمهور
دوره مسئولیت ۲۷ بهمن ۱۳۸۵ – ۳ مرداد ۱۳۸۸: دوره مسئولیت ۲۷ بهمن ۱۳۸۵ – ۳ مرداد ۱۳۸۸
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: غلامحسین الهام
پیش از: اسفندیار رحیم مشایی
استاندار هرمزگان: استاندار هرمزگان
دوره مسئولیت ۱۳ مهر ۱۳۸۴ – اسفند ۱۳۸۵: دوره مسئولیت ۱۳ مهر ۱۳۸۴ – اسفند ۱۳۸۵
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: سید ابراهیم درازگیسو
پیش از: احمد صادقی (سرپرست)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: عبدالرضا شیخ‌الاسلامی کندلوسی ۱۳۴۶ ‏(۵۶–۵۷ سال) کندلوس، نوشهر، ایران
حزب سیاسی: بدون عضویت حزبی
دیگر عضویت‌های سیاسی: در امتداد مهر (۱۳۹۲)
هیئت دولت: دولت دهم
جایزه‌ها: نشان خدمت (درجهٔ ۱)
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
دانشگاه: دانشگاه علم و صنعت ایران
عنوان پایان‌نامه: مطالعات طرح ایجاد شبکه دوچرخه‌سواری به عنوان یک روش حمل و نقل شهری (۱۳۷۴)
استاد راهنما: حمید بهبهانی
کار علمی: کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاری: مهندسی عمران
زیرشاخهٔ: مهندسی حمل‌ونقل
نهاد: دانشگاه علم و صنعت ایران
 :  
 :  
عبدالرضا شیخ‌الاسلامی (زادهٔ ۱۳۴۶) سیاستمدار ایرانی و اولین وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی ایران بود که از سال ۱۳۸۸ تا ۹۱ در دولت دوم محمود احمدی‌نژاد این پست ماند و در نهایت با استیضاح نمایندگان مجلس برکنار شد. وی هم‌اکنون رئیس دفتر محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور پیشین ایران است.
زندگی

شیخ‌الاسلامی در سال ۱۳۴۶ در نوشهر به دنیا آمد. او دارای دکترای مهندسی عمران از دانشگاه علم و صنعت و عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران این دانشگاه است.
انتصاب بعنوان وزیر رفاه، کار و امور اجتماعی

در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۸۸، با ارائهٔ پیشنهاد وزارت او توسط محمود احمدی‌نژاد به مجلس شورای اسلامی، این پیشنهاد به رأی گذاشته شد و از مجموع ۲۸۶ رأی گرفته شده، با ۱۹۳ رای موافق، ۳۰رأی ممتنع، ۶۳رای مخالف موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس وزیر کار و امور اجتماعی شد.
استیضاح توسط نمایندگان مجلس نهم شورای اسلامی

مقالهٔ اصلی: استیضاح عبدالرضا شیخ‌الاسلامی
نمایندگان مجلس شورای اسلامی در روز ۱۵ بهمن ۱۳۹۱ در جلسه‌ای علنی با ۱۹۲ رأی موافق، شیخ‌الاسلامی را از سمت وزارت رفاه، کار و امور اجتماعی برکنار (استیضاح) کردند.
علت استیضاح شیخ الاسلامی نصب سعید مرتضوی بعنوان مسئول سازمان تأمین اجتماعی و پافشاری وی بر عدم برکناری مرتضوی از این سمت بود، زیرا سعید مرتضوی در چندین مورد مکرر، متهم و به عنوان فردی بی کفایت مورد انتقاد مسئولین نظام قرار گرفته‌است. با وجود برکناری شیخ‌الاسلامی از سمتش، علت این استیضاح که همانا شخص مرتضوی بود، در سمتش باقی ماند و جایگزینی برای وی معرفی نشد تا در ماه‌های بعد در رای‌گیری درون سازمانی برکنار شود.
در سال ۱۳۹۲، اسنادی مبنی بر دریافت کارت هدیه از آقای مرتضوی نیز منتشر شد که واکنشهای بسیاری در پی داشت. آقای شیخ الاسلامی ضمن تأیید این مسئله، ادعا کردند که این مبلغ را برای اهداء به افراد نیازمند دریافت کرده‌اند و نه برای مصارف شخصی.
محمد رحمانیان

| محمد رحمانیان | محمد رحمانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ آذر ۱۳۴۱ ‏(۶۲ سال) تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسیِ نمایش از دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاهِ تهران
پیشه: نمایشنامه‌نویس و کارگردان
سال‌های فعالیت: از ۱۳۶۱
همسر: مهتاب نصیرپور
محمّد رحمانیان (۲۹ آذر ۱۳۴۱ تهران) نمایشنامه‌نویس، کارگردان نمایش و مدرس تئاتر ایرانی است. رحمانیان، نمایش‌های مختلفی را به روی صحنه برده‌است. از آثار او می‌توان به نمایش‌های مصاحبه، پل، فنز و آرش ساد اشاره کرد.
سرگذشت

محمّد رحمانیان در سالِ ۱۳۴۱ در تهران زاده شد. همسرش، مهتاب نصیرپور، بازیگر زن ایرانی است. وی دارای مدرک کارشناسی نمایش از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۰ و همچنین مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر در سال ۱۳۷۷ است. وی در سال ۱۳۸۹ پس از اینکه اجرای چند تئاتر وی به مشکل برخورد به کانادا مهاجرت کرد و در آنجا چند نمایش به روی صحنه برد و نهایتاً در سال ۱۳۹۲ به ایران بازگشت.
احضار و بازداشت

محمد رحمانیان در ۱۶ دی ۱۳۹۷ با احضار به دادسرای ۲۱ ارشاد بازداشت و همان روز با تودیع قرار کفالت آزاد شد. این احضار و بازداشت پیرامون حواشی نمایش «پیکان جوانان» و تک‌خوانی هانا کامکار در بخش‌هایی از این تئاتر بوده‌است. این نمایش آذر تا دی ۹۶ روی صحنه تئاتر شهرزاد رفته بود.
احضار و بازداشت > اتهامات

احضار او در ۱۶ دی ۱۳۹۷ به دلیل شکایت مطرح شده در پرونده مفتوح «کنسرت-نمایش ترانه‌های قدیمی: پیکان جوانان» و به دلیل تک‌خوانی زن (هانا کامکار) در این نمایش بوده‌است. در این احضار او به «تبلیغ علیه نظام» متهم شد. رحمانیان در گفتگو با روزنامه قانون در این رابطه گفته‌است «اصلاً نمی‌دانم چطور از تک‌خوانی زنان یا از اشارات انتهایی نمایش به ماجراهای سال ۸۸ بدون هیچ سوگیری و جهت‌گیری توانسته‌اند به موضوع تبلیغ علیه نظام برسند».
آثار > نمایشنامه‌نویسی

غالب نمایشنامه‌های محمد رحمانیان نخستین بار توسط خود او، اجرا شده‌است.
خرده‌روایت‌های زن‌وشوهری، دُبی، سالن تئاتر الیزابت کویین ۲ (آبان ۱۴۰۲) تورنتو و ونکوور (اسفند ۱۴۰۲)
اتاق محترم، پردیس تئاتر شهرزاد (شهریور ۱۴۰۱)
اُلدسانگز: عشق روزهای کرونا (کنسرت-نمایش)، پردیس تئاتر شهرزاد (اردیبهشت ۱۴۰۱)
عشق روزهای کرونا، کافه رودکی تالار وحدت (شهریور و مهر ۱۳۹۹)
روزهای رادیو، پردیس تئاتر شهرزاد (اسفند ۱۳۹۸)
لیلا و چند مسافر (کنسرت-تئاتر)، سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر (تیر ۱۳۹۷)
ترانه‌های قدیمی: پیکان جوانان، پردیس تئاتر شهرزاد (آذر ۱۳۹۶)
ونکووری‌ها (Vancouverites)، ونکوور، کانادا (خرداد ۱۳۹۶)
نام تمام مادران، تماشاخانه پایتخت (اسفند ۱۳۹۵)
سلفی، تماشاخانه آفتاب (دی ۱۳۹۵)
آدامس خوانی (موسیقی-نمایش) تالار سمندریان تماشاخانه ایرانشهر (مرداد ۱۳۹۵)
هامون بازها، تالار وحدت (مرداد ۱۳۹۴)
سینماهای من، سالن پردیس سینمایی چارسو (خرداد ۱۳۹۴)
ترانه‌های محلی (موسیقی-نمایش)، سالن اصلی تئاتر شهر (مرداد ۱۳۹۳)
دعوت به مراسم اسیدپاشی و سه تک گویی دیگر (نمایشنامه خوانی)، باغ موزه قصر (اسفند ۱۳۹۲)
در روزهای آخر اسفند (کنسرت-تئاتر) تالار وحدت (اسفند ۱۳۹۲)
ترانه‌های قدیمی (موسیقی-نمایش)، تالار شمس (سازمان فرهنگی هنری AIT) (شهریور ۱۳۹۲)
شب سال نو، (نمایشنامه خوانی)، فرهنگسرای اندیشه (شهریور ۱۳۹۲)
روز حسین (ع)، تماشاخانه ایرانشهر (آذر ۱۳۸۸ -اجرا نشد)
مانیفست چو، سالن چهارسو تئاتر شهر (آذر ۱۳۸۷)
عشقه، کارگردانی مشترک با حبیب رضایی، تئاتر شهر (مرداد ۱۳۸۶)
رستاخیز عشق به کارگردانی حسین مسافرآستانه، پاریس (۱۳۸۵)
فنز (هواداران)، تالار چهارسو تئاترشهر (تیر ۱۳۸۴) و همچنین اجرا در تالار وحدت در جشنواره تئاتر فجر و اجرا در سوئد، دبی و کانادا (۱۳۸۴–۱۳۸۵)
اسب‌ها سال ۵۹ هجری شمسی، تالار اصلی تئاتر شهر (۱۳۸۳)
پل، کارگردانی مشترک با حبیب رضایی، تالار چهارسو تئاترشهر (۱۳۸۲)
شهادتخوانی قدمشاد مطرب در طهران، بیستمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر (۱۳۸۰)
لباسی برای میهمانی، بر اساس نمایشنامه دعوت نوشته غلامحسین ساعدی تالار مولوی (۱۳۷۹)
خروس، نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر (۱۳۷۹)
مجلسنامه، هفدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، تالار سایه تئاترشهر (۱۳۷۷)
مصاحبه تهران، شانزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر (۱۳۷۶)
تنبورزن شادی‌ساز، به کارگردانی هادی مرزبان تالار اصلی تئاترشهر (۱۳۷۲)
نهر فیروزآباد، (پایان‌نامه تحصیلی کارشناسی نمایش)، (۱۳۷۰)
شب یهودا، به کارگردانی پرویز پورحسینی خانه نمایش اداره تئاتر (۱۳۶۷)
گزارش محرمانه اکتاویو والدز، به کارگردانی فرهاد مجدآبادی تالار قشقایی تئاترشهر (۱۳۶۶)
عروسک‌ها و دلقک‌ها، به کارگردانی جمشید اسماعیل‌خانی تالار چهارسو تئاترشهر (۱۳۶۳)
سرود سرخ برادری، تالار قشقایی تئاترشهر (۱۳۶۱)
آثار > نمایشنامه‌نویسی > کارگردانی تئاتر

خرده‌روایت‌های زن‌وشوهری، دُبی، سالن تئاتر الیزابت کویین ۲ (آبان ۱۴۰۲) تورنتو و ونکوور (اسفند ۱۴۰۲)
اتاق محترم، پردیس تئاتر شهرزاد (شهریور ۱۴۰۱)
چخوف‌ساد (جلد اول و دوم)، بوتیک تئاتر ایران (تیر و مرداد ۱۴۰۱)
عشق روزهای کرونا (کنسرت-نمایش)، پردیس تئاتر شهرزاد (اردیبهشت ۱۴۰۱)
روزهای رادیو، پردیس تئاتر شهرزاد (اسفند ۱۳۹۸)
روز می‌گذرد… (نمایشنامه خوانی)، تماشاخانه پالیز (اسفند ۱۳۹۶)
آینه‌های روبرو، نوشته بهرام بیضائی، تالار وحدت (۱۳۹۶)
مجلس ضربت زدن، تالار اصلی تئاترشهر (۱۳۹۵)
آرش ساد، ونکوور، تالار دوم کی میک سنتر، ۱۳۹۲
آواز قوی آنتون چخوف، تالار سایه تئاترشهر (۱۳۸۳)
پروانه‌ها، (موسیقی- روایت) نوشته محمد چرمشیر باغ موزه دفاع مقدس (تهران) (خرداد ۱۳۸۹)
مرغ دریایی من یا چخوف - ساد، نوشته آنتون چخوف با همکاری یک گروه دانشجویی، اجرا شده در جشنواره سینایا، رومانی و مکزیک (۱۳۸۲)
اسم، نوشتهٔ یون فوسه، بیست و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، بخش جنبی، (۱۳۸۲)
اطلسی‌های لگدمال شده، نوشته تنسی ویلیامز، تالار تجربه دانشگاه تهران (۱۳۷۰)
سلام و خداحافظ، نوشته آثول فوگارد، تالار مولوی (۱۳۷۰)
دایی وانیا، نوشته آنتون چخوف، تالار مولوی (۱۳۶۸)
آثار > تلویزیونی

نگارش و کارگردانی مجموعه تلویزیونی در گوش سالمم زمزمه کن، شبکه ۱ (۱۳۸۵)
نگارش و کارگردانی مجموعه بلندگوهای افسانه‌ای، شبکه ۲ (۱۳۸۷)
نگارش و کارگردانی مجموعه تلویزیونی نیمکت، شبکه ۱ (۱۳۸۴–۱۳۸۵)
کارگردانی نمایش تلویزیونی خانه‌های اجاره‌ای، نوشته برنارد شاو شبکه۲ (۱۳۷۵)
نگارش و کارگردانی مجموعه «قصه‌های شبانه»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۹
کارگردانی نمایشنامه «نکراسوف «نوشته» ژان پل سارتر»؛ شبکه۴؛ ۱۳۸۲
نگارش و کارگردانی مجموعه تلویزیونی «آلبوم خانوادگی»؛ شبکه۱؛ ۱۳۶۹
نگارش و کارگردانی مجموعه تلویزیونی «یک داستان»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۳
نگارش و کارگردانی مجموعه تلویزیونی «پشت پرده تخت طاووس»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۴
نگارش و کارگردانی مجموعه تلویزیونی «هوای تازه»؛ شبکه۳؛ ۱۳۷۵
نگارش و کارگردانی جنگ ادبی «دوستانه»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۶
نگارش و کارگردانی جنگ ادبی «گپ «با همکاری» حمید امجد»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۷
کارگردانی نمایش تلویزیونی «کشتی اسپرانزا»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۷
نگارش و کارگردانی سری دوم جنگ ادبی «دوستانه»؛ شبکه۲؛۱۳۷۸
کارگردانی نمایش تلویزیونی «همه پسران من «نوشته» آرتور میلر»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۷
کارگردانی نمایش تلویزیونی «ناهار «براساس داستان» ناهار «نوشته» سامرست موام»؛ شبکه۲؛ ۱۳۷۸
نگارش مجموعه تلویزیونی «زیدبن علی»؛ سیما فیلم؛ ۱۳۸۱
نگارش و کارگردانی مجموعه جنگ ادبی «حیاط خلوت»؛ شبکه ۲؛ ۱۳۸۱
کارگردانی نمایش تلویزیونی «بازرس «نوشته» نیکلا گوگول»؛ شبکه ۴؛ ۱۳۸۱
آثار > سینمایی

نگارش فیلمنامه کتاب قانون به کارگردانی مازیار میری، ۱۳۸۷
نگارش فیلمنامه شیرین به کارگردانی عباس کیارستمی، ۱۳۸۷
نویسندگی و کارگردانی فیلم سینما نیمکت، ۱۳۹۳
نویسندگی و کارگردانی فیلم کنسل در کانادا، ۱۳۹۴
آثار > کتاب‌ها

روزهای رادیو، انتشارات چلچله (۱۴۰۲)
دو نمایشنامه تجربی (گزارش محرمانه‌ی اکتاویو والدز (مادرانه) بیست قطعه‌ی کوتاه درباره‌ی سلفی)، انتشارات چلچله (۱۴۰۲)
هامون‌بازها، انتشارات چلچله (۱۴۰۲)
الدسانگز: عشق روزهای کرونا، انتشارات چلچله (۱۴۰۱)
دعوت به مراسم اسیدپاشی و آدامسخوانی، نشر خانه کاغذی (۱۴۰۱)
سه نمایش‌نامه به‌روایت محمد رحمانیان: پاتوغ پولشری، دریاروندگان، نشان پرتوهای گاما بر روی گل‌های همیشه بهار، نشر آگه (۱۴۰۰)
سینماهای من، انتشارات چلچله (۱۴۰۰)
در روزهای آخر اسفند، انتشارات چلچله (۱۴۰۰)
سیگار کشیدن، سیگار نکشیدن، انتشارات چلچله (۱۴۰۰)
شب سال نو، انتشارات چلچله (۱۴۰۰)
لیلا، مرکب‌خوانی، چند مسافر، نشر آگه (۱۳۹۷)
عشقه [یک بازی زنانه]، نشر روشنگران و مطالعات زنان (۱۳۹۶)
اسب‌ها: سال پنجاه و نه هجری شمسی، نشر نیلا (۱۳۹۴)
ترانه‌های قدیمی، نشر نیلا (۱۳۹۳)
کاتیوشا، نشر نیلا (۱۳۸۹)
در میانه‌ی راه، نشر نیلا (۱۳۸۸)
آواز قوی آنتون چخوف،  نشر روشنگران و مطالعات زنان (۱۳۸۷)
فنز = F. A. N. S [هواداران] نمایش در نه تکه، نشر فرخ نگار (۱۳۸۵)
شهادتخوانی قدمشاد مطرب در طهران، نشر نیلا (۱۳۸۴)
نمایشی برای تو، نشر نیلا (۱۳۸۲)
لباسی برای میهمانی، نشر نیلا (۱۳۸۲)
خروس، نشر نیلا (۱۳۸۲)
امیر، انتشارات نیلا (۱۳۸۰)
مصاحبه، انتشارات نیلا (۱۳۷۸)
آثار > یادداشت

مصاحبه، کارگردان: رضا دادویی، بازیگران: الهه حسینی، علی امیری، محمدرضا میرحسینی، الهام فقانی زمستان ۱۳۸۸ و بهار ۱۳۸۹ در سالن خانه کوچک نمایش به روی صحنه رفت و اجرای متفاوت آن با استقبال تماشاگران مواجه شد.
سرویس استرالیا

سرویس استرالیا (به انگلیسی: Services Australia)، که پیشتر به نام ادارهٔ خدمات انسانی (به انگلیسی: Department of Human Services) به اختصار DHS شناخته می‌شد، یکی از ادارات (وزارتخانه های) دولتی استرالیا است که خدماتی همچون فراهم نمودن سرویسهای رفاهی، تأمین اجتماعی و بهداشت را به مردم استرالیا ارائه می‌دهد.
در ۲۹ مه ۲۰۱۹ فرماندار کل استرالیا دستورالعمل اجرایی اداری جدیدی را جایگزین دستورالعمل قبلی کرد که نخست‌وزیر اسکات موریسون پس از انتخابات فدرال سال ۲۰۱۹ استرالیا پیشنهاد کرده بود. بر پایه آن نام این اداره در ساختار دولتی استرالیا به سرویس استرالیا تغییر داده شد.
محمدرضا درویشی

| محمدرضا درویشی | محمدرضا درویشی |
| --- | --- |
محمدرضا درویشی در سال ۱۳۸۵: محمدرضا درویشی در سال ۱۳۸۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۵ مهر ۱۳۳۴ (۶۹ سال)
ژانر: موسیقی بومی، موسیقی سنتی، موسیقی فیلم
ساز(ها): ویلن پیانو ترومپت ساکسیفون
تحصیلات: آهنگسازی
دانشگاه: دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
جایزه(ها): جایزه نخست بنیاد جهانی اتنوموزیکولوژی برنده سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر
امضا: امضا
محمدرضا درویشی (زادهٔ ۲۵ مهر ۱۳۳۴ در شیراز) آهنگ‌ساز، پژوهشگر موسیقی و مؤلف دائرةالمعارف سازهای ایران است.
وی در سال ۱۳۵۷ در رشته آهنگسازی از دانشکده هنرهای زیبای تهران فارغ‌التحصیل شد. او علاوه بر آهنگسازی، از بیست سال پیش پژوهش در موسیقی نواحی مختلف را با سفر به شهرها و روستاهای ایران آغاز کرده است.
زندگی

محمدرضا درویشی در خانواده‌ای که اهل موسیقی نبود به دنیا آمد و پرورش یافت. پدرش اهل گراشِ استان فارس و مادرش اهل شیراز بود. او اولین بار در ۱۱ سالگی به دنیای موسیقی وارد شد و موسیقی را با آموختن ویلن در تعطیلات تابستان آغاز کرد. بعد از آن، به کلاس پیانو رفت و پس از آن، نواختن ترومپت و ساکسیفون را آموخت. او در سن ۱۸ سالگی و پس از پذیرش در کنکور سال ۱۳۵۳ وارد دانشگاه تهران شد و از همان سال اول، شروع به آهنگسازی کرد. درویشی در دانشگاه، شاگرد استادانی چون: داریوش صفوت، مهدی برکشلی، احمد پژمان، مصطفی کمال پورتراب، پرویز منصوری، پری برکشلی، لوست مارتیروسان و شاهین فرهت بود و نهایتاً در سال ۱۳۵۷ مدرک کارشناسی‌اش را دریافت کرد و هرگز به‌طور آکادمیک به ادامه تحصیل نپرداخت.
جلد اول مجموعه «دائرةالمعارف سازهای ایران» تألیف محمدرضا درویشی که به عنوان وسیع‌ترین تحقیق موسیقایی به زبان فارسی تا زمانِ خود شناخته می‌شود، در سال ۲۰۰۲ از طرف جامعه بین‌الملل اتنوموزیکولوژی (S.E.M) به عنوان بهترین کتاب سازشناسی برگزیده شد. او در سال ۱۳۸۴ سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن را برای موسیقی فیلم «شهر آشوب» در بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم فجر به دست آورد. دختر او آفتاب درویشی نیز آهنگساز است.
۳۱ خرداد ۱۴۰۳ مراسم نکوداشت محمدرضا درویشی در هفتمین سال‌نوای موسیقی ایران برگزار و تندیس و لوحِ سال‌نوا به وی اهدا شد.
موسیقی > کلیدر

موسیقی کلیدر که بر اساس رمان کلیدر محمود دولت‌آبادی ساخته شده است، یکی از شاخص‌ترین آثار درویشی است.
این قطعه بر اساس فواصل نوا نوشته شده و در جاهایی مدولاسیون‌هایی به شور، دشتی، بیات اصفهان و… اتفاق می‌افتد؛ اما بخش آغاز و پایان در پرده‌های نوا نوشته شده است. سوییت کلیدر دارای موومان‌های هشتگانه با عناوین سوگنامهٔ دشت نیشابور، پگاه نیشابور، درو زمین دیمی سوزن ده، پشت دروازهٔ بیهق، رویارویی سیدرضا تربتی با گل‌محمد، وداع گل‌محمد، نعش کشتگان و خاتمه است.
درویشی دربارهٔ این قطعه می‌گوید:
«کلیدر یکی از تلخ‌ترین و سیاه‌ترین کارهایی است که در زندگی هنری خود نوشته‌ام. در خود رمان هم چنین است که هرچه داستان جلوتر می‌رود، نسبت‌های بیشتری با تاریکی پیدا می‌کند. نوشتن این قطعه مثل سیاه‌چاله‌ای بود که هر چه در آن جلوتر می‌رفتم، تلخ‌تر می‌شد. من تاکنون قطعه‌ای به این تلخی ننوشته‌ام. این موسیقی برایم عزیز است و آن را با همهٔ جانم نوشته‌ام.»
موسیقی > آلبوم > شوق‌نامه

شامل بازخوانی ۲۲ تصنیف منسوب به عبدالقادر مراغی، نظریه‌پرداز و آهنگساز دورهٔ تیموری است که توسط «گروه عبدالقادر مراغی» به سرپرستی محمدرضا درویشی و خوانندگی همایون شجریان ضبط و در قالب ۳ سی‌دی، در سال ۱۳۹۰ منتشر شد.
موسیقی > آلبوم > زمان (سی دی)

قطعات:
۱. تناسخ (کوارتت برای سازهای زهی)، ۱۳۹۴
۲. آواز سحر (تریو برای دو کلارینت و پیانو)، ۱۳۷۵
۳. به یاد اقبال (برای پیانو)، ۱۳۶۲
۴. پردازش (پنج قطعه کوتاه برای پیانو)
نوازندگان:
پیانو - هوشیار خیام
کلارینت - پانیذ شفائی، داریوش بیژنی
ویولن - امیر باورچی، دانیال جورابچی، بابک کوهستانی
ویولنسل - نرگس فلاح‌پسند
تاریخ انتشار: اسفند ۱۳۹۷
عنوان انگلیسی: Era
موسیقی > موسیقی فیلم

درویشی موسیقی متن فیلم‌های زیر را ساخته است:
| سال | فیلم | کارگردان | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۵ | کیسه برنج | محمدعلی طالبی |  |
| ۱۳۷۸ | تخته سیاه | سمیرا مخملباف |  |
| ۱۳۷۹ | قطعه ناتمام | مازیار میری |  |
| ۱۳۷۹ | روزی که زن شدم | مرضیه مشکینی |  |
| ۱۳۷۹ | سفر قندهار | محسن مخملباف |  |
| ۱۳۸۰ | بمانی | داریوش مهرجویی |  |
| ۱۳۸۱ | دو فرشته | محمد حقیقت |  |
| ۱۳۸۲ | بر بوم زمان (اپیزود اول) | محمدتقی راوندی |  |
| ۱۳۸۲ | بر بوم زمان (اپیزود دوم) | محمدتقی راوندی |  |
| ۱۳۸۲ | بر بوم زمان (اپیزود سوم) | محمدتقی راوندی |  |
| ۱۳۸۲ | پنج عصر | سمیرا مخملباف | انتخاب موسیقی |
| ۱۳۸۳ | اسامه | صدیق برمک |  |
| ۱۳۸۴ | شهرآشوب | یدالله صمدی |  |
| ۱۳۸۴ | شاعر زباله‌ها | محمد احمدی |  |
| ۱۳۸۴ | به آهستگی | مازیار میری |  |
| ۱۳۸۶ | حقیقت گمشده | محمد احمدی |  |
| ۱۳۸۶ | آتش سبز | محمدرضا اصلانی |  |
| ۱۳۸۷ | وقتی همه خوابیم | بهرام بیضائی |  |
| ۱۳۸۷ | میزاک | حسینعلی لیالستانی |  |
| ۱۳۸۸ | کشتزارهای سپید | محمد رسول‌اف |  |
| ۱۳۸۹ | پریناز | بهرام بهرامیان |  |
| ۱۳۸۹ | باد و مه | محمدعلی طالبی |  |
آلبوم‌های «گنبد مینا» و «جان عشاق» حاصل همکاری وی با پرویز مشکاتیان است.
موسیقی > موسیقی نمایش

مجلس شبیه در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رخشید فرزین
کتاب‌شناسی > بیست ترانه محلی فارس

تاریخ انتشار: ۱۳۶۳
کتاب‌شناسی > هفت اورنگ

تاریخ انتشار: ۱۳۷۰
کتاب‌شناسی > نگاه به غرب

تاریخ انتشار: ۱۳۷۳
کتاب‌شناسی > دربارهٔ هنر و ادبیات

تاریخ انتشار: ۱۳۷۳
کتاب‌شناسی > مقدمه‌ای بر شناخت موسیقی نواحی ایران

تاریخ انتشار: ۱۳۷۳
کتاب‌شناسی > نوروزخوانی

تاریخ انتشار: ۱۳۷۶
پژوهش: محمدرضا درویشی

ناشر: آروین

تاریخ انتشار: چاپ اول، ۱۳۷۶

تعداد صفحات: ۶۲

کتابی متفاوت و با قطع کوچکتر از جیبی که شاید کمی عجیب به نظر آید. اما این نکته کتاب را نامتعارف و قابل توجه نموده است. کتاب نوروزخوانی گلچینی است از بیست و پنج نغمه بهاری و نوروزی از نواحی مختلف ایران.
کتاب‌شناسی > فهرست کتاب

دیباچه
جشن نوروز
نوروز خوانی و نغمه‌های نوروزی

آئین نوروز خوانی

ترانه‌های بهاری
ردیف دستگاهی

نمایش‌ها و خرده‌نمایش‌های منسوخ شده

جدول آوانگاری

ترانه‌های نوروزی و بهاری (ترانه‌های مناطق گیلان، تالش، مازندران، جنوب خراسان و بستک هرمزگان)



در بخش جشن نوروز و نوروز خوانی، مؤلف به اجمال به شرح آئین‌ها، جشن‌ها و ترانه‌های نوروزی پرداخته و به تفکیک و مختصر موضوعات را بررسی نموده است.

در بخش ترانه‌ها، ۲۰ ترانه آوانویسی گردیده و ضمن نوشتن اشعار در زیر آوانویسی‌ها، اصل اشعار و ترجمه آن‌ها در صفحه مقابل آمده است.

همان‌گونه که در دیباچه کتاب آمده است:

نوروزخوانی دربرگیرنده بخشی از فرهنگ گرانبهای موسیقی نواحی ایران است، سبزدرسبز و تِذکارگونه از جشن بزرگ و آئین کهن ایرانیان، رستاخیز طبیعت و آفرینش حیات، زندگی و انسان. (صفحه ۵)

این کتاب به خاطر قطع متفاوت و موضوع آن، کتابی قابل توجه برای پژوهشگران، علاقه‌مندان به فرهنگ و ادبیات ایران و دانشجویان و محققان موسیقی به‌شمار می‌آید.
کتاب‌شناسی > موسیقی و خلسه

ذکرهای مراسم گواتی بلوچستان

پژوهش: محمدرضا درویشی

ناشر: مؤسسه فرهنگی و هنری ماهور

تاریخ انتشار: چاپ اول، ۱۳۷۸

تعداد صفحات: ۵۵

کتابی کم حجم که به زبانی ساده روایتی از مراسم گواتی بلوچستان و موسیقی آن را ارائه می‌دهد.
کتاب‌شناسی > فهرست کتاب

مقدمه

یادها و خاطره‌ها

قصیده شیخ عبدالقادر گیلانی

ذکرهای مراسم گواتی بلوچستان (کلیات)

ذکرهای مراسم گواتی بلوچستان (آوانویسی و متن)

ذکرهای مراسم گواتی بلوچستان (تصاویر)

نویسنده در مقدمه به انگیزه نگارش کتاب پرداخته و روش تدوین کتاب را تشریح نموده است.

در بخش یادها و خاطره‌ها، با روایتی توصیفی از یکی از سفرهای مؤلف به بلوچستان و برخورد او با مراسم گواتی مواجه می‌شویم: شبی بود فراتر از نیمه بر ساحل دریای عمان و بندر خموش که از روز زیباتر می‌نمود، زیرا دردها در هجوم تاریکی خاموش گشته و در انتظار فردایی دگر بودند. فردایی شاید بسان دیروز برای بیابان‌نشین‌های بلوچ.

(از فصل یادها و خاطره‌ها صفحه ۱۴)

در بخش کلیات، مؤلف به تشریح مراسم گواتی به زبانی ساده و روان پرداخته و نحوه انجام مراسم، مراحل آن و موسیقی و سازهای مورد استفاده در آن را بیان نموده است.

متن ذکرها و آوانویسی آن‌ها به روش خاص، از ذکرهای اجرا شده توسط خلیفه شهمیر بلوچ مالداری در چابهار بخش دیگر این کتاب را تشکیل می‌دهد.

پایان بخش کتاب، تصاویری از مراسم گواتی است که بر جذابیت کتاب و ارتباط با محتوای آن افزوده است.
کتاب‌شناسی > از میان سرودها و سکوت‌ها

گزیدهٔ نوشتار و گفتار محمدرضا درویشی

ناشر: مؤسسه فرهنگی و هنری ماهور

تاریخ انتشار: چاپ اول، ۱۳۸۰

تعداد صفحات: ۲۹۶



این کتاب گزیده مقاله‌ها، سخنرانی‌ها و گفت‌گوهایی است که محمدرضا درویشی طی سال‌های ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۹ در مطبوعات، همایش‌ها و کنفرانس‌ها با موضوعات گوناگون پیرامون موسیقی ارائه داده است.

خواستم فرازهایی از آنچه اندیشیده‌ام و تابلوهایی از آنچه در طول بیست سال در آن‌ها زیسته‌ام را به تماشا بگذارم. این نوعی فرافکنی است و نوعی خلاص شدن از انگاره‌های موزون و گاه ناموزون که خود پاره‌هایی از زندگی فکری و هنری یک انسان است.

(از مقدمه مؤلف در ابتدای کتاب)



کتاب از سه بخش اصلی تشکیل یافته است:

مقاله (مقاله‌های منتشر شده در مطبوعات و جراید از ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۹)

سخنرانی (سخنرانی در همایش‌ها، جشنواره‌ها و سمینارها)

گفتگو و اظهارنظر (گفتگو با خبرنگاران، روزنامه‌نگاران و منتقدین)



کتاب از میان سرودها و سکوت‌ها از جنبه‌های مختلف حائز اهمیت است. از سویی می‌توان با مجموعه‌ای از آثار منتشرشده مؤلف طی ۱۵ سال گذشته در مطبوعات روبرو گردید. دغدغه‌ها، گرایش‌ها و سمت و سوی فکری محمدرضا درویشی از جمله مسایل دیگری است که در این کتاب می‌توان به‌خوبی با خط سیر مشخص و روشن آن‌ها آشنا شد. مباحثی از قبیل هویت، فرهنگ، لزوم شناخت و تفکر در عرصه موسیقی ایران مطالبی است که در این نوشتارها روی آن‌ها تأکید شده است.



عناوین برخی مقالات:

موسیقی محلی ایران، سنت یا نوآوری

آواز داد اختر، بس روشن است امشب

ریشه در زخمه‌های نهان

مجنون مائیم و لیلی معنویت فراموش شده



عناوین برخی از سخنرانی‌ها:

حماسه و حماسه‌سرایی در موسیقی ایران

سازی که مقدس شمرده می‌شود

آئین خنیاگری و نغمه‌های نوروزی



عناوین برخی گفتگوها:

زمستان؛ تلخ و یخ‌زده، یک موسیقی خاکستری

نیاز امروز و هویت دیروز

پوشالِ لای ظروف چینی

موسیقی ایرانی و هویت ملی



برای من پرداختن به موسیقی به منزله پرداختن به یک حرفه نیست، پرداختن به یک هنر به مفهوم مصطلح آن نیز نیست. یکی دانستن یا همسو پنداشتن هنر و حرفه نیز مورد نظر نیست. موسیقی برای من ابزاری نیست که بتواند صرفاً احساس را بیان کند و ابزاری نیست که بتواند صرفاً اندیشه را انتقال دهد؛ زیرا به گمان من بیان احساس و بیان اندیشه به تنهایی قلمروهای محدودی هستند که از پهنه بی‌پایان حیات. موسیقی برای من مهم‌ترین انگیزه برای تداوم زندگی است با همه ابعاد آن و شاید بدانیم که ابعاد زندگی - و نه تنها زنده بودن - بسیار پیچیده و رنگارنگ است.

... وقتی به گذشته می‌نگرم، می‌بینم که با وجود فراز و نشیب‌ها توانسته‌ام زندگی کنم و فقط زنده نباشم و تلاش من در راستای دستیابی به انعکاس‌ها و جنبه‌های متنوع وجود انسانی بوده است.

(از متن کتاب، صفحه ۴۴)
کتاب‌شناسی > دائرةالمعارف سازهای ایران (۱)

سازهای زهی، مضرابی و آرشه‌ای نواحی ایران

تاریخ انتشار: ۱۳۸۰
کتاب‌شناسی > دائرةالمعارف سازهای ایران (۲)

پوست‌صداها و خودصداهای نواحی ایران

تاریخ انتشار: ۱۳۸۴
کتاب‌شناسی > سازشناسی ایرانی

نویسندگان: ارفع اطرایی، محمدرضا درویشی

تاریخ انتشار: ۱۳۸۸

تعداد صفحات: ۲۵۶

این کتاب که به مطالعهٔ سازهای ایران می‍پردازد، براساس سطح نیاز و برنامهٔ دورهٔ متوسطهٔ هنرستان‌های موسیقی کشور طراحی و تألیف شده است و از این رو در همهٔ موارد سعی در ایجاز و حتی حذف پاره‌ای مسایل فراتر از سطح و نیاز هنرجویان دارد. کتاب سازهای ایران در دو فصل تنظیم شده است. فصل اول به مطالعهٔ سازهای مورد استفاده در موسیقی کلاسیک ایرانی ـ یا مبتنی بر موسیقی کلاسیک ایرانی ـ اختصاص دارد و فصل دوم به مطالعهٔ اجمالی سازهای مورد استفاده در موسیقی اقوام و نواحی مختلف ایران می‌پردازد. هدف این کتاب آشنایی با سازهای ملی و نواحی ایران از طریق مطالعهٔ خصوصیات ظاهری، تکنیک‌های اجرایی، کوک، دستان‌بندی، جنس مواد به‌کاررفته در ساختمان ساز و موقعیت‌های اجرایی سازها به منظور درک بخش مهمی از سنت موسیقی ایرانی است.
در نشست خبری وقتی همه خوابیم در جشنواره فیلم فجر ۱۳۸۷
گفتگویی با درویشی در دنیای سخن (۱۹)
نگاه به غرب
دربارهٔ هنر و ادبیات
موسیقی و خلسه
از میان سرودها و سکوت‌ها
سازشناسی ایرانی