stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روز کوروش بزرگ
تلاش‌ها برای ثبت در تقویم رسمی ایران

رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران در دولت اول محمود احمدی‌نژاد، اسفندیار رحیم مشایی دربارهٔ این روز گفته بود: «در نظر گرفتن روزی به نام کوروش تا کنون در دستور کار ما نبوده اما این موضوع قابل بررسی است که در تقویم ملی روزی به نام کوروش یا تخت جمشید داشته باشیم.»
در زمان دولت نهم و ریاست اسفندیار رحیم مشایی بر سازمان میراث فرهنگی نیز اقداماتی برای بزرگداشت این مناسبت صورت می‌گرفت. اسفندیار رحیم مشایی در آذر سال ۱۳۸۷ در اظهاراتی، از در نظر گرفتن روزی به نام «روز کوروش» در تقویم ملی ایران دفاع کرد.
در آبان ماه ۱۳۹۰ در پی همایشی با عنوان «روز جهانی کوروش» که در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و به مناسبت روز کوروش برگزار شد، در شروع آن یکی از برگزارکنندگان این همایش به نمایندگی از دانشجویان گفت: «برگزاری این همایش با چنین تأخیری به‌دلیل وجود پروسه‌ای طولانی برای گرفتن مجوز بود؛ ولی با این حال، جای این روز جهانی فقط در سالنامهٔ کشور ایران به‌عنوان کشوری که زادگاه کوروش است، خالی است. به همین دلیل، خواهان ثبت این روز به‌عنوان یک روز ملی در سالنامهٔ ملی ایران هستیم.» سپس سخنرانان همایش، حکمت‌الله ملاصالحی، ژاله آموزگار، عبدالمجید ارفعی، جلال‌الدین کزازی و کامیار عبدی هر یک سخنانی دربارهٔ اهمیت دوران هخامنشی، نقش کوروش و منشور کوروش برای حاضرین در همایش ارائه کردند.
همچنین در ۷ آبان سال ۱۳۹۲ همایش دیگری با عنوان «یادبود استوانه کورش» توسط انجمن علمی دانشجویان تاریخ دانشگاه تهران در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران برگزار شد که بار دیگر درخواست ثبت روز کوروش در تقویم ملی ایران مطرح شد. دبیر این همایش به نمایندگی از دانشجویان گفت: «هدف انجمن علمی دانشجویان گروه تاریخ از برگزاری گرامیداشت برای منشور کورش، تعیین روزی در تقویم ملی برای پاسداشت نخستین منشور حقوق بشر بوده‌است». در این همایش محمد رضا کارگر، محمدتقی ایمان‌پور، روزبه زرین کوب و شاهرخ رزمجو سخنرانی کردند.
نامه ۱۹ ایران‌شناس به استاندار فارس

۱۹ باستان‌شناس و تاریخ‌پژوه ایرانی در نامه‌ای به استانداری فارس خواستار ثبت هفتم آبان‌ماه به عنوان روز «کوروش بزرگ» در تقویم رسمی کشور شدند و اعلام کردند که گرامیداشت این روز می‌تواند «نقشی مؤثر در ایجاد وحدت ملی و همبستگی همه ایرانیان» داشته باشد. در این نامه که روز شنبه، ۱۸ آذر ۱۳۹۶ منتشر شد از سخنان پژوهش مبنی بر اینکه «هیچ‌گونه سند تاریخی در خصوص هفتم آبان ماه و روز کوروش بزرگ وجود ندارد» انتقاد شده‌است.
رویدادنامه نبونعید، بر اساس این رویدادنامه، کوروش بزرگ در ۲۹ اکتبر (۷ آبان) سال ۵۳۹ پیش از میلاد وارد بابل شد.
کیک به مناسبت روز کوروش بزرگ در ایران
واکنش روزنامه قانون به ممانعت از تجمع مردم در روز کوروش
ماکت آرامگاه کوروش در حیاط دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران به بهانه روز کوروش (آبان ۱۳۹۲)
باغ‌های معلق بابل
کتابشناسی

ناردو، دان (۱۳۸۰). امپراتوری ایران. چاپ دوم (به پارسی). ترجمهٔ مرتضی ثاقب‌فر. تهران: انتشارات ققنوس. شابک ۹۶۴-۳۱۱-۲۵۷-۸.نگهداری یادکرد:زبان ناشناخته (رده)
| ن ب وعجایب هفتگانه جهان | ن ب وعجایب هفتگانه جهان |
| --- | --- |
 فانوس اسکندریه  هرم بزرگ جیزه  تندیس رودس  نیایشگاه آرتمیس  تندیس زئوس  باغ‌های معلق بابل  آرامگاه هالیکارناسوس :  فانوس اسکندریه  هرم بزرگ جیزه  تندیس رودس  نیایشگاه آرتمیس  تندیس زئوس  باغ‌های معلق بابل  آرامگاه هالیکارناسوس
ارتشتاران‌سالار

اَرتِشتاران‌سالار، ظاهراً بلندپایه‌ترین مقام نظامی پس از شاه در زمان ساسانیان بود. اولین بار در خدای نامگ به مهرنرسه (رئیس وزرای یزگرد اول)، وهرام اول (گور) و یزدگرد دوم در نیمه دوم قرن پنجم اشاره شده‌است. مهرنرسه سه پسر داشت که بزرگترین هیربدان هیربد (رئیس موبدان معبد)، دومی رئیس مالیات گیرها با عنوان «واست ریوشان سالار» (رئیس کشتکارها) و سومی سرفرمانده ارتش، با عنوان ارتشتاران سالار بود. طبری اضافه می‌کند که این عنوان از اسپهبد (فرمانده) بالاتر و از ارگبد (مقامی که برای خانواده‌های اشرافزاده محفوظ مانده بود) پائین‌تر بود.
هر دو عنوان «واست ریوشان سالار» و «ارتشتاران‌سالار» در نقش‌های طبقات ساسانی در اوستا شنیده می‌شوند (دام‌پرور و جنگجو). احتمالاً آنها به یکدیگر وابسته شده‌اند، و از آنجایی که هیچ مدرک کهنه تری برای آنها نداریم، بایستی توسط مهرنرسه ساخته شده باشند. بر اساس گواهی پروکوپیوس، ارتشتاران سالار، تحریف شده اَدرَستَدارَن سَلانیس بوده‌است، که به نظر می‌رسد عنوان «یک سهپسالار منصوب شده با قدرت کاملاً استثنائی» در دهه‌های اول قرن ششم باشد.
در زامیاد یشت، مردم نسبت به پیشه‌ای که داشتند، به ۳ گروه تقسیم می‌شدند: آثرونان (پیشوایان دینی)، رثه اشتران (ارتشتاران)، واستریوشان (برزیگران). آغاز این تقسیم‌بندی که در زمان ساسانیان با پیدایش گروه چهارمی به نام پیشه‌وران به اوج مرزبندی دقیق خودمی‌رسد، معلوم‌نیست، اما در کارنامهٔ اردشیر بابکان به عنوان ارتشتاران سالار اشاره شده‌است. وجود مقامی به نام ایران سپاهبد در همین دوره مانع از آن است که ارتشتاران سالار را به‌طور قطع بلندپایه‌ترین مقام نظامی بدانیم. با این‌همه، گمان می‌رود که به‌ویژه از زمان انوشیروان به بعد، سرداران و فرماندهان بزرگ که شمارشان زیاد نبوده‌است، سپاهبد نامیده می‌شدند.
به گزارش طبری مقام ارتشتاران سالار بالاتر از سپاهبد و پائین‌تر از ارگبد بوده‌است. در نسخ تاریخ طبری این عنوان به صورتهای تصحیف‌شده آمده‌است. در هرحال، از زمان قباد به بعد در منابع تاریخی اشاره‌ای به ارتشتاران سالار نمی‌شود و از قراین چنین پیدا ست که ارتشتاران سالار عنوان دیگری برای ایران سپاهبد بوده، و انوشیروان آن را منسوخ کرده‌است. به گزارش پروکوپیوس فرماندهی به نام سِئوسِس (سیاوش) تنها کسی بوده‌است که به پاداش خدماتی که کرده بود، به مقام ارتشتاران سالاری رسیده، و قباد پس از اعدام او عنوان وی را هم برداشته است. از نظر پرویز رجبی، روایت طبری (که در سدهٔ ۵ م یکی از پسران مهرنرسه به نام کارد (کاردار)، عنوان ارتشتاران سالار داشته‌است) از این روی قابل اعتماد نیست. به گفته زوندرمان، گزارش پروکوپیوس مبنی بر اینکه سیاوش آخرین کسی بوده که عهده‌دار این سمت بوده‌است، موثق تر از دیگر گزارشش است که می‌گوید سیاوش اولین تنها دارنده این عنوان بوده‌است.
در کارنامه اردشیر بابکان، این مقام به زمان حکمرانی اردشیر اول (۲۲۶–۲۴۱ م) بر می‌گردد، ولی این بدین معنی است که در اواخر دوره ساسانی یا بعد از فروپاشی آن، نویسنده یا اصلاح‌کننده این کتاب از وجود این مقام آگاهی داشته‌است.
لاتین

↑  ARTĒŠTĀRĀN SĀLĀR
↑  hērbedān hērbed
↑  wāst(a)ryōšān sālār
↑  vāstryō fšuyant
↑  raθaēštā
↑  adrastadáran salánēs
↑  Seósēs
یازدهمین تری‌یناله دی میلانو

| یازدهمین تری‌یناله دی میلانو | یازدهمین تری‌یناله دی میلانو |
| --- | --- |
راه‌اندازی تر‌یناله در عکسی از پائولو مونتی، ۱۹۵۷ میلادی، بنیاد بی‌اای‌چی: راه‌اندازی تر‌یناله در عکسی از پائولو مونتی، ۱۹۵۷ میلادی، بنیاد بی‌اای‌چی
بررسی اجمالی: بررسی اجمالی
رده در دفتر نمایشگاه‌های بین‌المللی (BIE): سه‌سالانه
نام: یازدهمین تری‌یناله دی میلانو
شعار: ارتقای کیفیت بیان در تمدن امروز
ساختمان: تری‌یناله
مساحت: پارک سمپیونه
شرکت‌کنند(گان): شرکت‌کنند(گان)
کشورها: ۱۹
مکان: مکان
کشور:  ایتالیا
شهر: میلان
مختصات: ۴۵°۲۸′۱۹٫۹۲″ شمالی ۹°۱۰′۲۴٫۷۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۴۷۲۲۰۰۰°شمالی ۹٫۱۷۳۵۵۰۰°شرقی﻿ / 45.4722000; 9.1735500
جدول زمانی: جدول زمانی
اعطاء شده: ۱۵ مه ۱۹۵۶ میلادی
افتتاحیه: ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۷ میلادی
اختتامیه: ۴ نوامبر ۱۹۵۷ میلادی
سه‌سالانه نمایشگاه‌ها: سه‌سالانه نمایشگاه‌ها
قبلی: دهمین تری‌یناله دی میلانو در میلان
بعدی: دوازدهمین تری‌یناله دی میلانو در میلان
یازدهمین تری‌یناله دی میلانو یا یازدهمین سه‌سالانهٔ میلان (به ایتالیایی: XI Triennale di Milano)، سه‌سالانه‌ای در میلان در سال ۱۹۵۷ میلادی بود که توسط دفتر نمایشگاه‌های بین‌المللی (بی‌آی‌ای) تصویب شد. موضوع آن ارتقای کیفیت بیان در تمدن امروز بود.
مطالب

بررسی مجسمه‌سازی ۵۰ سال گذشته انجام شد که آثاری از امبرتو بوچونی، کنستانتین برانکوزی، الکساندر کالدر، آرتورو مارتینی، آنری ماتیس، هنری مور، پابلو پیکاسو، پیر اگوست رنوآر و اگوست رودن را نشان می‌داد.
گیلو دورفلس، لئوناردو ریچی، لوئیجی روسلی و مارکو زانوسو نمایشگاه محصولات صنعتی را برپا کردند. و آنیولدومنیکو پیکا [it] یک بخش معماری.
تیمو سارپانوا ۲ جایزهٔ بزرگ، کای فرانک، دورا یونگ و کیلیکی سالمنهارا هر کدام یک جایزه بردند. آنتی نورمسنیمی، اوکی نومی، ایلماری تاپیووآرا، ووکو اسکولین، برتل گاردبرگ و سوری یاناگی مدال‌های طلا را به دست آوردند، یاناگی برای چهارپایۀ پروانه‌ای خود. سارا هوپئا برای شیشهٔ لیکور فلامینگو مدال نقره گرفت.
پاویون ایالات متحدهٔ آمریکا توسط والتر دوروین تیگ و پل مک‌کاب طراحی شده بود.
بردار اقلیدسی

برداری از A به B به طول  {\vec {a}}
در ریاضیات، فیزیک و مهندسی، بردار اقلیدسی به شیئی هندسی گفته می‌شود که دارای اندازه و جهت باشد. بردار عموماً با پاره‌خطی که طول آن متناسب با اندازهٔ بردار است و پیکانی که جهت بردار را نشان می‌دهد، نمایش داده می‌شود.
بردار و کمیت برداری

کمیت برداری (به انگلیسی: vector quanttiy) کمیتی در فیزیک است که علاوه بر اندازه دارای جهت نیز می‌باشد. این مفهوم، از مفاهیم اولیهٔ علوم ریاضی و فیزیک است و در فضای n بعدی حضور دارد (معروف به بردار اقلیدسی نیز هست) و عبارت است از پاره خطی جهت‌دار (به شکل پیکان نمایش داده می‌شود) با طولی مشخص؛ بنابراین کمیت برداری در فیزیک نیز ریشه در همین تعریف دارد؛ یعنی کمیتی که علاوه بر اندازه، نیاز به توصیف جهت آن نیز هست؛ مثلاً نیرو کمیتی برداری است و می‌گوییم ۲۰ نیوتون نیرو در جهت شمال.
مهم‌ترین کمیتهای برداری که می‌توان نام برد، عبارت‌اند از:
جابه‌جایی
سرعت
شتاب
نیرو
میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی
گشتاور
تکانه
یکی از بهترین راه‌های تشخیص برداری بودن یا نبودن یک کمیت این است که بررسی کنیم آیا جمع آن کمیت خاصیت برداری دارد یا خیر؛ مثلاً جریان الکتریکی با وجود آنکه علاوه بر اندازه جهت نیز دارد ولی برداری نیست؛ زیرا جمع جریان‌ها به صورت نرده‌ای صورت می‌گیرد.
در حالت بسیار کلی هر مجموعه عدد که به صورت یک ماتریس ستونی n×۱ قابل نوشتن باشد بردار گفته می‌شود. کاربرد این مفهوم در توصیف حالت سیستم‌ها به مراتب بیشتر از محاسبات پدیده‌های فیزیکی است.
جمع بردارها

بردارها به روش مثلث که در آن انتهای هر بردار به ابتدای بردار بعد متصل شده و برداری دیگری که ابتدای آن سر بردار اول و انتهای آن انتهای بردار دوم است (بردار مجموع) و همچنین روش متوازی‌الأضلاع که مخصوص جمع دو بردار است جمع می‌شوند.
ضرب بردار

دوبردار:
در هم ضرب داخلی شده که حاصل یک عدد است.
یا در هم ضرب خارجی شده که حاصل برداری است که بر دو بردار ابتدایی عمود است.
یا در عدد ضرب شده که به استثنا صفر با حفظ راستا تغییر جهت و اندازه می‌دهند.
حسن مثلث

| حسن بن حسن مثنی | حسن بن حسن مثنی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷۰ قمری حجاز، عربستان
درگذشت: ۱۴۵ قمری (۷۵ سال) کوفه
آثار برجسته: نوه حسن مجتبی (امام دوم شیعی)  مبارزه با منصور دوانیقی (خلیفه عباسی)
همسر: اکرام بنت فضل الله
فرزندان: طلحه، عباس، حسن، ابراهیم، عبدالله ، علی ، حسن اصغر، جعفر ، ام کلثوم ، فاطمه ، زینب ، اسما ، اکرمه ، رقیه ، اکرمه صغرا
والدین: حسن مثنی (پدر)   فاطمه بنت حسین (مادر)
خویشاوندان: زین العابدین (دایی) محمدباقر (پسردائی)   حسین بن علی (پدربزرگ)  حسن بن علی (پدربزرگ)
حسن بن حسن بن حسن مجتبی مشهور به حسن مثلث، به علت هم‌نامی با پدرش حسن مثنی و پدربزرگش حسن مجتبی (امام دوم شیعیان)، حسن مثلث نامیده می‌شود.
پدرش حسن مثنی، از پسران حسن بن علی (امام دوم شیعه) و مادرش فاطمه بنت حسین (فاطمه صغری) از دختران حسین بن علی (امام سوم شیعیان) بود.
حسن مثلث از مبارزان سرسخت دوران منصور عباسی بود که بعد از مقابله جدی با دستگاه منصور دوانقی، در زندان او (در کوفه در سال ۱۴۵ق) درگذشت.  او شش پسر به نام‌های: طلحه، عباس، حمزه، ابراهیم، عبدالله و علی داشت. حسین بن علی، که نزد شیعیان به «شهید فخ» معروف است نوه او بود که به همراه جمعی از علویان قیام کرد و در منطقه فخ کشته شد.
بورلی کلی‌یری

| بورلی کلی‌یری | بورلی کلی‌یری |
| --- | --- |
Cleary ح. 1955 and her cat, "Kitty": Cleary ح. 1955 and her cat, "Kitty"
نام هنگام تولد: بورلی اتلی بور
زادهٔ: ۱۲ آوریل ۱۹۱۶
درگذشت: ۲۵ مارس ۲۰۲۱  (۱۰۴ سال)
پیشه‌ها: نویسنده کتابدار
همسر: کلارنس کلی یرلی
فرزندان: مالکوم و ماریان
وبگاه: beverlycleary.com
بورلی اتلی کلی‌یری (به انگلیسی: Beverly Atlee Cleary؛ (زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۱۶ – درگذشتهٔ ۲۵ مارس ۲۰۲۱) نویسنده آمریکایی داستان‌های کودکان و نوجوانان بود. او یکی از موفق‌ترین نویسندگان زنده آمریکا بود که از زمان انتشار اولین کتاب او در سال ۱۹۵۰ ، ۹۱ میلیون نسخه از کتاب‌هایش به‌فروش رسیده‌ است. برخی از شخصیت‌های مشهور کلی یرلی عبارتند از: رامونا کوییم بی و بیزس کوییم بی، هنری هاگینز و سگش ریبسی و رالف اس موش.
اکثر کتاب‌های کلی یری در محله گرانت پارک واقع در شمال شرقی پورتلند، اورگان، تنظیم شده‌است، یعنی جایی که وی در آنجا رشد یافته‌است. از او به عنوان یکی از نخستین نویسندگان ادبیات کودکان یاد می‌شود که برای شخصیت‌های داستانش که اغلب کودکان طبقه متوسط هستند، احساسات واقع‌گرایانه را به‌تصویر می‌کشد.
مدرسه بورلی کلی‌یری، که یک مدرسه دولتی در پورتلند است به نام وی نامگذاری شده و چندین مجسمه از تصاویر مشهور وی در ۱۹۹۵ در پارک گرانت ساخته شده‌است. کلی‌یری در ۲۵ مارس ۲۰۲۱ در حالیکه هجده روز از ۱۰۵ سالگی‌اش گذشته بود در خانه سنتی خویش در کارمل والی ویلج، کالیفرنیا درگذشت.
مدرسه بورلی کلی‌یری ۲۰۱۴
اوایل زندگی

بورلی آتلی بون در ۱۲ آوریل ۱۹۱۶ در مک مینویل، اورگان متولد شد.او تک فرزند بود و در کودکی در مزرعه‌ای در روستای یامیل، اورگان، زندگی می‌کرد. مادرش معلم مدرسه و پدرش کشاورز بود.  او پروتستان شیخی بود. هنگامی که شش ساله بود، خانواده وی به پورتلند، اورگان، نقل مکان کردند و در آنجا پدرش به عنوان مأمور حراست بانک مشغول به کارشد.
سازگارشدن با شهر پس از زندگی در روستا، برای بورلی رنج‌آور بود. او در مدرسه کوشش کرد. در کلاس اول، معلم او را در گروه تلاش برای خواندن قرار داد. کلی یرلی گفت: "کلاس اول به سه گروه خواندن یعنی پرندگان آبی، پرندگان قرمز و پرندگان سیاه تقسیم شده بود. من در گروه پرندگان سیاه بودم و بودن در این گروه، شرم‌آور بود. من می‌خواستم بخوانم، اگرچه نمی‌توانستم. "  با کمک یک کتابدار مدرسه که کتاب‌های مورد علاقه‌اش را به کلی یرلی معرفی می‌کرد، درکلاس سوماو از همه سبقت گرفت و زمان زیادی را صرف خواندن کتاب در کتابخانه می‌کرد، تا اینکه در کلاس ششم، یک معلم پیشنهاد کرد- بر اساس مقاله‌هایی که برای تکالیف کلاس نوشته بود -که او باید، نویسنده کودک شود. کلییری از دبیرستان گرانت در پورتلند فارغ‌التحصیل شد.
پس از دبیرستان، کلی یری با آرزوی تبدیل شدن به یک کتابدار کودک، وارد کالج کافی در آلتا لما، کالیفرنیا شد. پس از دو سال در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی پذیرفته شد، یعنی جایی که او مدرک کارشناسی هنر در زبان انگلیسی را کسب کرد (در سال 1938).  او همچنین همسر آینده خود، کلارنس کلی یری را در همین برحه ملاقات کرد. کلی یرلی برای پرداخت شهریه کالج خود کارهای عجیبی انجام می‌داد، مثل درزگیری لباس یا خدمتکاری. در سال ۱۹۳۹، او از دانشکده کتابخانه و علوم اطلاعات در دانشگاه واشینگتن فارغ‌التحصیل و موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد علوم کتابخانه ای و با یک سال سابقه به عنوان کتابدار کودک در یاکیما، واشینگتن پذیرفته شد. والدین بورلی با رابطه او و کلی یری، که یک کاتولیک رومی بود، مخالفت کردند، بنابراین این زوج گریختند و در سال ۱۹۴۰ ازدواج کردند. پس از جنگ جهانی دوم، آنها در کارمل والی ویلج، کالیفرنیا در کنار دریا سکنی گزیدند.
حرفه

وی پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه واشینگتن در سال ۱۹۳۹، به عنوان کتابدار کودک در یاکیما، واشینگتن، و سپس به عنوان کتابدار پست در بیمارستان ارتش آمریکا در اوکلند، کالیفرنیا خدمت کرد. در سال ۱۹۴۲ بود که، او به عنوان یک نویسنده تمام وقت برای کودکان شروع به کار کرد.
کلی یری به عنوان کتابدار کودک، با مشتریان جوان خود همدردی می‌کرد زیرا آنها در یافتن کتابهایی با شخصیت‌های قابل درک مشکل داشتند [۱۰] و او تلاش می کردکه کتابهایی که به چشمشان بیاید به تعداد کافی به آنها پیشنهاد دهد . [۹] پس از چند سال ارائه توصیه و اجرای داستان زندگی در نقش کتابدار، کلی یرلی تصمیم گرفت نوشتن کتاب‌های کودکان را در مورد شخصیت‌هایی که خوانندگان جوان می‌توانند با آنها ارتباط برقرار کنند، آغاز کند. [۲۴] کلی یرلی گفته‌است، «من به آن روحیهٔ مبلغی در بین کتابداران کودکان اعتقاد دارم. بچه‌ها سزاوار کتاب‌هایی با کیفیت ادبی هستند، و کتابداران از نظر تشویق آنها به خواندن و انتخاب کتاب‌هایی که مناسب هستند، از اهمیت بسیاری برخوردارند.» [۱۵] [۱۵] [۱۹]
کتاب اول کلی یری، هنری هاگینز (۱۹۵۰)، برای انتشار فوری پذیرفته شد و اولین کتاب از سری کتابهای داستانی دربارهٔ هنری، سگش ریبسی، دوست محله وی، بیزس و خواهر کوچکش رامونابود. همانند بسیاری از آثار بعدی او، هنری هاگینز رمانی است درمورد افرادی که زندگی عادی دارند و براساس تجربیات کودکی خود کلی یری استوار است، بچه‌های محله او در حال رشد هستند، درست مانند کودکانی که وی هنگام کار به عنوان کتابدار ملاقات کرده‌است.
نخستین کتاب او با محوریت داستانی در مورد خواهران کوییم بی، در سال ۱۹۵۵ منتشر شد. [۲۵] یک ناشر از او خواست که کتابی را دربارهٔ دانش آموزی مهد کودکی بنویسد. کلی یری مقاومت کرد، زیرا او در مهد کودک کار نکرده بود، اما بعداً پس از تولد دوقلوهایش نظر خود را تغییر داد. [۲۶] او تا به حال دو شرح حال به نام دختری از یامیل (۱۹۸۸) و دو پای من (۱۹۹۵) را نوشته‌است. طی مصاحبه ای در سال ۲۰۱۱ برای لس آنجلس تایمز، در ۹۵ سالگی، کلی یری اظهار داشت: «من یک شغل فوق‌العاده شاد داشته‌ام.»
پت فلیگر، استاد ادبیات کودکان در دانشگاه وست چستر، اظهار داشت: "کتابهای کلی یری ماندگار شده‌اند زیرا او مخاطبان خود را درک می‌کند. او می‌داند که گاهی دنیای پیرامون نوجوانان آنها را گیج و وحشت زده کرده‌است و چیزهایی را که بزرگترها می‌توانند به آسانی فراموش کنند باعث احساسات شدیدی برای آنها می‌شود. " الیزا درسانگ، استاد خدمات کودکان و نوجوانان دانشکده اطلاعات دانشگاه واشینگتن گفت: "اکنون این کتابها چندان پرطرفدار به نظر نمی‌رسند، اما هنگام تالیف بودند." درسانگ همچنین گفت که مباحث تحت پوشش با صداقت و دقت به تصویر کشیده شده‌است. نویسندگان کودک قرن بیستم می گویند: «تأثیر بورلی کلی یری به عنوان یک نویسنده کودک را نمی‌توان بیش از حد ارزیابی کرد … استعداد خارق‌العاده او در خلق شخصیت‌های جوانی که روح پرشور و میل به زندگی دارند، خوانندگان جوان و پیر را به‌طور یکسان جذب می‌کند.»
زندگی

در سال ۱۹۵۵، کلی یرلی فرزندانی دوقلو به نام، مالکوم و ماریانا به دنیا آورد. او از زمان مرگ همسرش در سال ۲۰۰۴ در کارمل ولی، کالیفرنیا زندگی کرده‌است. تا تاریخ ۲۰۱۶، او در یک خانه بازنشستگی همان‌جا زندگی می‌کند.
کلی یری صدمین سالگرد تولد خود را در ۱۲ آوریل ۲۰۱۶ جشن گرفت، رویدادی که در چندین منبع خبری به آن اشاره شد. جشن تولد کلی یرلی در حال حاضر در سراسر کشور (آمریکا) به عنوان روز DEAR (رها کردن همه چیز و خواندن) با فعالیت‌های مربوط به برنامه Drop Everything and Read جشن گرفته می‌شود.
افتخارات و میراث

کتابهای وی به بیش از ۲۵ زبان مختلف منتشر شده و جوایز و افتخارات بسیاری را کسب کرده‌است. آقای هنشای عزیز در سال ۱۹۸۴ مدال نیوبری را کسب کرد، و نشان افتخار نیوبری در ۱۹۷۸ به رامونا و پدرش و رامونا کویم بی هشت ساله در سال ۱۹۸۲ اعطا شد. وی برنده جایزه کتاب ملی در بخش داستانی کودکان (شومیز) برای رامونا و مادرش در سال ۱۹۸۱، جایزه کتاب کودک ویلیام آلن وایت برای جوراب‌ها (۱۹۷۳)، مدال رجینای انجمن کتابخانه‌های کاتولیک (۱۹۸۰)، و جایزه برای هر کودک یک کتاب شورای کتاب کودکان شد(۱۹۸۵).
کلی یری به عنوان نویسنده تأثیر گذار بر دیگر نویسندگان از جمله لوری هالس اندرسون، جودی بلوم، لورن میراکل و جان سییزکا ذکر شده‌است.
در آوریل ۲۰۱۶ به مناسبت صدمین سالگرد تولد خود، پخش عمومی اورگان برنامه اصلی نیم ساعته ای را با نام Discovering Beverly Cleary تهیه کرد که شامل مصاحبه گسترده‌ای با کلی یری در ۹۹ سالگی در خانه اش در کارمل، کالیفرنیا، و عکس‌ها و داستان‌هایی از زندگی او بود. این برنامه در حدود روز تولد وی در ایستگاه‌های PBS در سراسر کشور پخش شد و این برنامه بیش از ۱ میلیون بازدید آنلاین داشت.
اواخر عمر

در ۱۹۵۵، کلی‌یری صاحب دو فرزند دوقلو مالکوم و ماریان شد. او از دهه ۱۹۶۰به بعد در دهکده کارمل در کالیفرنیا زندگی می‌کرد. از سال ۲۰۱۸، او به یک خانه سالمندان نقل مکان کرد.
کلی‌یری صدمین سالگرد تولد خود را در ۱۲ آوریل ۲۰۱۶جشن گرفت. و سرانجام کلی‌یری در ۲۵ مارس ۲۰۲۱، در خانه سالمندان در کارمل کالیفرنیا درگذشت.
آثار

هنری هاگینز، ۱۹۵۰
الن تبیتس، ۱۹۵۱
هنری و بیزوس، ۱۹۵۲
اوتیس اسپاتفورد، ۱۹۵۳
هنری و ریبسی، ۱۹۵۴
رامونا و بیزس، ۱۹۵۵
پانزده، ۱۹۵۶
هنری و پخش روزنامه، ۱۹۵۷
خوش شانس‌ترین دختر، ۱۹۵۸
جین و جانی، ۱۹۵۹
The Hullabaloo ABC، ۱۹۶۰
چالهٔ واقعی، ۱۹۶۰
بسپارش به بیور، ۱۹۶۰
بیور و والی، ۱۹۶۱
بیور اینجاست!، ۱۹۶۱
دو بیسکویت سگ، ۱۹۶۱
تخیل فراری امیلی، ۱۹۶۱
کلبهٔ هنری، ۱۹۶۲
خواهر عروس، ۱۹۶۳
ریبسی، ۱۹۶۴
موش و موتور سیکلت، ۱۹۶۵
پاهای در حال رشد، ۱۹۶۷
میچ و امی، ۱۹۶۷
رامونای آتش‌پاره، ۱۹۶۸
رالف فراری، ۱۹۷۰
جوراب‌ها، ۱۹۷۳
رامونای شجاع، ۱۹۷۵
رامونا و پدرش، ۱۹۷۷
رامونا و مادرش، ۱۹۷۹
رامونای هشت ساله، ۱۹۸۱
رالف موشه، ۱۹۸۲
آقای هنشاو عزیز، ۱۹۸۳
رامونا همیشه راموناست، ۱۹۸۴
خاطرات رامونا کوییم بی، ۱۹۸۴
چاکی چاک، ۱۹۸۴
ژانت تینگاماجیگ، ۱۹۸۷
دختری از یامهیل، ۱۹۸۸
موگی مگی، ۱۹۹۰
استرایدر، ۱۹۹۱
داستان قبل خواب پتی، ۱۹۹۳
دو تا پاهای خودم، ۱۹۵۵
دنیای رامونا، ۱۹۹۹
اقتباس

رامونا (۱۹۸۸):سریال کانادایی ده قسمتی با بازی سارا پولی در نقش رامونا.
رامونا و بیزوس (۲۰۱۰): فیلم با بازی جوی کینگ در نقش رامونا و سلنا گومز در نقش بیزس.
کلییری به عنوان ارشد در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، ۱۹۳۸.
مجسمه رامونا کویم بی در گرانت پارک، پورتلند.
کوچ تپه

| کوچ تپه | کوچ تپه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۰′۱″ شمالی ۴۸°۴۳′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۰۰۰۲۸°شمالی ۴۸٫۷۲۹۷۲°شرقی﻿ / 36.00028; 48.72972: مختصات: ۳۶°۰′۱″ شمالی ۴۸°۴۳′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۰۰۰۲۸°شمالی ۴۸٫۷۲۹۷۲°شرقی﻿ / 36.00028; 48.72972
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: خدابنده
بخش: بخش مرکزی
جمعیت: ۹۹۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 024
کوچ تپه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان خرارود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۴۴ نفر (۲۲۸خانوار) بوده‌است.
پارک ملی بوزولوکسکی بور

| پارک ملی بوزولوکسکی بور | پارک ملی بوزولوکسکی بور |
| --- | --- |
Бузулукский бор (Russian): Бузулукский бор (Russian)
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
نمایی از پارک ملی: نمایی از پارک ملی
Location of Park: Location of Park
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: استان سامارا و استان اورنبورگ
نزدیک‌ترین شهر: سامارا
مختصات: ۵۳°۰۰′ شمالی ۵۲°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۰۰°شمالی ۵۲٫۱۱۷°شرقی﻿ / 53.000; 52.117
مساحت: ۱۰۶٬۰۰۰ هکتار (۲۶۱٬۹۳۲ جریب فرنگی؛ ۱٬۰۶۰ کیلومتر مربع؛ ۴۰۹ مایل مربع)
هیئت حاکمه: وزارت محیط زیست روسیه
پارک ملی بوزولوکسکی بور (انگلیسی: Buzuluksky Bor National Park) یک پارک ملی حفاظت‌شده در استان اورنبورگ کشور روسیه است.
لوئیس گارسیا (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۱)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 گارسیا در حال بازی برای اسپانیول در سال ۲۰۰۹:  گارسیا در حال بازی برای اسپانیول در سال ۲۰۰۹
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Luis García Fernández
زادروز:  ۶ فوریهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  ابیدو
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مهاجم / هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  قطر (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۱–۱۹۹۶:  Oviedo
۱۹۹۶:  La Braña
۱۹۹۶–۲۰۰۰:  باشگاه فوتبال رئال مادرید
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال رئال مادرید سی |  ۲۴ |  (۱۴) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  رئال مادرید کاستیا |  ۷۳ |  (۳۷) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  رئال مورسیا |  ۳۸ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  رئال مایورکا |  ۳۷ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۱ |  اسپانیول |  ۲۲۰ |  (۴۷) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا |  ۶۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← UANL (قرضی) |  ۲۸ |  (۵) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۹ |  اوپان |  ۱۵۱ |  (۲۷) |
| مجموع |   |  625 |  (155) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  تیم ملی فوتبال اسپانیا |  ۷ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۹–۲۰۲۲:  Damm (youth)
۲۰۲۲–۲۰۲۳:  Internacional
۲۰۲۳:  اسپانیول
۲۰۲۳–۲۰۲۴:  قطر(دستیار)
۲۰۲۴–:  قطر
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لوئیس گارسیا (اسپانیایی: Luis García‎؛ زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۹۸۱) بازیکن سابق و مربی اهل فوتبال اسپانیا است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال ساراگوسا، رئال مادرید کاستیا، رئال مورسیا، باشگاه فوتبال رئال مادرید سی، اسپانیول، رئال مایورکا، باشگاه فوتبال رئال مادرید، و اوپان اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
پایگاه هلی‌برد تفتناز

پایگاه هلی‌بُرد تَفِتناز (به عربی: مطار تفتناز العسکری) یک پایگاه هوایی استراتژیک در جنوب-غرب حلب در استان ادلب است. پایگاه هلی‌برد تفتناز در نزدیکی بزرگ‌راه ارتباطی دمشق با شهر حلب واقع شده‌است.
پایگاه هلی‌برد تفتناز، محل استقرار دو اسکادران از بالگردهای میل می-۸ و میل -۱۷ نیروی هوایی سوریه است.
جنگ داخلی سوریه

در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳، پیکارجویان مخالف بشار اسد به رهبری پیکارجویان جهادی احرارالشام و جبهه النصره، موفق شدند تا پایگاه نظامی تَفِتناز را به تصرف نظامی خود درآورند. به گفته ارتش آزاد سوریه، بیشتر حملات هوایی ارتش بشار اسد به مناطق مسکونی تحت کنترل شورشیان در شمال، از این فرودگاه صورت می‌گرفته‌است.
در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷ تحریر الشام، فرودگاه نظامی تفتناز را به‌طور کامل در اختیار ارتش ترکیه قرار داد. اما در ژانویه ۲۰۱۹، جبهه آزادی‌بخش ملی سوریه این فرودگاه را به تحریر الشام تحویل داد.
فرید امیری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  فرید امیری
زادروز:  ۴ دی ۱۳۷۴
زادگاه:  خرم‌آباد، ایران
قد:  ۱٫۷۴ سانتی‌متر
پست:  وینگر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد
شمارهٔ پیراهن:  ۹۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال استقلال خوزستان |  ۲۳ |  (۴) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال گل ریحان البرز |  ۲۰ |  (۲) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال شمس آذر |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال سپیدرود رشت |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال فولاد نوین خوزستان |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۲۳- |  باشگاه فوتبال خیبر خرم‌آباد |  ۲۸ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرید امیری (زاده ۴ دی ۱۳۷۴) بازیکن فوتبال اهل ایران است. وی برادر کوچکتر وحید امیری است.
وی سابقه بازی در تیم‌های خیبر خرم‌آباد، استقلال خوزستان، گل ریحان البرز، شمس آذر، سپیدرود رشت و فولاد نوین را در کارنامه دارد.