stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آمریکاگرایی (بدعت)
سرکوب

در بخشنامه Longinqua oceani در سال ۱۸۹۵("گستره وسیع اقیانوس")، پاپ لئو سیزدهم دیدگاه کلی مثبتی را نسبت به کلیسای آمریکا نشان داد و بیشتر در مورد موفقیت کاتولیک در ایالات متحده اظهار داشت، اما همچنین به این دیدگاه اشاره کرد که کلیسا "ثمرات فراوان تری به بار خواهد آورد اگر: او علاوه بر آزادی، از لطف قوانین و حمایت مقامات عمومی برخوردار بود.» لئو به سلسله مراتب کلیسای آمریکا هشدار داد که از این سیستم منحصر به فرد جدایی کلیسا و دولت حمایت نکنند.
در سال ۱۸۹۸، لئو برای آمریکا که در آن کلیسا و دولت «از هم جدا و جدا شده‌اند» ابراز تاسف کرد و از ترجیح خود برای رابطه نزدیکتر بین کلیسای کاتولیک و دولت، در راستای خطوط اروپایی نوشت.
سرانجام در نامه خود Testem benevolentiae nostrae(22 ژانویه ۱۸۹۹؛ "شاهد خیرخواهی ما") خطاب به کاردینال جیمز گیبونز، اسقف اعظم بالتیمور، لئو سایر اشکال آمریکایی گرایی را محکوم کرد. کاتولیک مدت‌ها به ملت‌ها اجازه می‌داد که ادیان دیگر را تحمل کنند، اما کلیسا معتقد است که در صورت امکان باید از ایمان کاتولیک حمایت کرد.
پاپ لئو سیزدهم همچنین در مورد لیبرالیسم فرهنگی برخی از کاتولیک‌های آمریکایی ابراز نگرانی کرد: وی خاطرنشان کرد که مؤمنان نمی‌توانند برای خود دکترین تصمیم بگیرند. او تأکید کرد که کاتولیک‌ها باید از مقام آموزشی کلیسا پیروی کنند. به‌طور کلی، او قرار دادن کودکان در معرض مدارسی که برای تربیت مسیحی آنها مضر است، خطرناک می‌دانست. پاپ این ایده را به سخره گرفت که همه نظرات باید به صورت علنی پخش شود، زیرا او احساس می‌کرد برخی سخنرانی‌ها می‌تواند به اخلاق عمومی آسیب برساند. او همچنین زندگی‌نامه هیکر و آمریکایی گرایی را محکوم کرد.
این سند آموزه‌ها یا گرایش‌های زیر را محکوم می‌کند:
اصرار بی‌مورد بر ابتکارات درونی در زندگی معنوی، به عنوان منجر به نافرمانی
حمله به نذرهای مذهبی و تحقیر ارزش دستورهای دینی در دنیای مدرن
به حداقل رساندن دکترین کاتولیک
به حداقل رساندن اهمیت جهت معنوی
خلاصه ادعا نمی‌کند که هیکر و آمریکایی‌ها هیچ دکترین نادرستی در مورد موارد فوق داشته‌اند. در عوض، صرفاً بیان کرد که اگر چنین نظراتی وجود داشته باشد، سلسله مراتب محلی باید آنها را ریشه کن کند.
سرکوب > پاسخ آمریکا

در پاسخ به Testem benevolentiae کاردینال گیبونز و بسیاری دیگر از پیشوایان آمریکایی با صدای تقریباً متفق القول به رم پاسخ دادند و انکار کردند که کاتولیک‌های آمریکایی هر یک از دیدگاه‌های محکوم شده را دارند. آنها گفتند که هیکر هرگز کوچک‌ترین انحرافی از اصول کاتولیک را در کامل‌ترین و دقیق‌ترین اعمال آنها تحمل نکرده‌است.
اغتشاش ناشی از محکومیت خفیف بود. تقریباً تمام روحانیون و بخش قابل توجهی از روحانیون از این ماجرا بی‌خبر بودند. کوتاهی پاپ در نهایت باعث تقویت موقعیت محافظه کاران در فرانسه شد. اظهارات لئو عملاً به جنبش آمریکایی‌گرایی پایان داد و فعالیت‌های کاتولیک‌های مترقی آمریکایی را محدود کرد. توماس مک‌آوی، مورخ، استدلال می‌کند که تأثیرات منفی طولانی‌مدت بر زندگی فکری کاتولیک‌های آمریکایی وجود داشته‌است.
برنارد مک‌کواید، اسقف روچستر، پیشرو در مناقشه آمریکایی‌گرایی بود. او به سرعت آمیختگی لیبرالیسم و کاتولیک را - که او آن را «آمریکایی گرایی دروغین» نامید - تشخیص داد و آن را از زندگی با آرمان‌های جمهوری‌خواهی و دموکراسی - «آمریکایی واقعی» متمایز کرد. مک کوید به جوامع مخفی، مدارس غیر کاتولیک و حتی برخی از اسقف‌های همکار خود بسیار مشکوک بود. او به ویژه نگران جان ایرلند، جان کین و جیمز کاردینال گیبونز بود، که مک‌کویید همه آنها را «بیش از حد آشتی‌جویانه با آمریکای پروتستانی می‌دانست.»
جان ایرلند، اسقف اعظم سنت پل، مینه‌سوتا و یکی از برجسته‌ترین مدرن‌سازان، مجبور شد روی پوسته‌های تخم‌مرغ راه برود تا از محکومیت دیدگاه‌هایش جلوگیری کند. ایرلند به همراه جان جی کین، اسقف اعظم دوبوک، به دنبال تطبیق ارزش‌های اجتماعی و مذهبی کلیسای کاتولیک با ارزش‌های سیاسی و فرهنگی آمریکا، به ویژه آزادی مذهبی، جدایی کلیسا از دولت، همکاری با غیر کاتولیک‌ها بود. و شرکت در تصمیم‌گیری‌های کلیسایی. بسیاری از ایده‌های او تلویحاً توسط پاپ لئو سیزدهم Testem benevolentiae محکوم شد. (۱۸۹۹) به عنوان بدعت و آمریکایی گرایی. با این وجود، ایرلند به ترویج دیدگاه‌های خود ادامه داد. زمانی که دیدگاه‌های مشابه اروپایی توسط پاپ پیوس دهم Pascendi Dominici Gregis محکوم شد. (۱۹۰۷)، ایرلند فعالانه علیه آنچه که پاپ بدعت مدرنیسم اعلام کرد مبارزه کرد. این رفتار ظاهراً ناسازگار از مفهوم ایرلند از «میانگین طلایی» بین «محافظه کاری فوق‌العاده»، نامربوط ساختن کلیسا و «اولترالیبرالیسم» و نادیده گرفتن پیام کلیسا ناشی می‌شود.
آمریکایی شدن

دیگران، مانند اورست براونسون - یک روشنفکر عمومی کاتولیک مخالفت با بردگی - از سیستم کلیسای ملی راضی نبودند. او که یک آمریکایی‌ساز به حساب می‌آمد، از مهاجران دفاع می‌کرد که باور کنند هویت کاتولیک آنها جایگزین شکاف‌های ملی است و شخصاً با تربیت کشیش در حوزه‌های علمیه آمریکا که از نظر قومی تقسیم شده بودند مخالف بود. اسقف جان هیوز معتقد بود که براونسون بخشی از «باشگاه» روشنفکران لیبرال است که می‌خواستند کلیسا را آمریکایی کنند. او علناً براونسون را به دلیل ارائه سخنرانی آغاز سال ۱۸۶۰ در دانشگاه فوردهام محکوم کرد.
بیشتر خواندن

موری، جان کورتنی. آزادی مذهبی: مبارزه کاتولیک با کثرت گرایی (1993) گزیده‌های ۲۷۸ صفحه و جستجوی متن
مک آووی، توماس تی. بدعت آمریکایی در کاتولیکیسم رومی ۱۸۹۵–۱۹۰۰ (۱۹۶۳) انتشارات دانشگاه نوتردام.
مک آووی، توماس تی. "اقلیت کاتولیک پس از مناقشه آمریکایی‌ها، ۱۸۹۹–۱۹۱۷: یک بررسی"، بررسی سیاست، ژانویه ۱۹۵۹، جلد. ۲۱ شماره ۱، صفحات 53-82 در JSTOR
اسمیت، الوین A. "سنت بنیادی کلیسا-دولت کلیسای کاتولیک در ایالات متحده." تاریخ کلیسا 1969 38(4): 486-505. در JSTOR
Thomas, Samuel J. "The American Periodical Press and the Apostolic Letter 'Testem Benevolentiae", Catholic Historical Review, ژوئیه ۱۹۷۶، جلد. ۶۲ شماره ۳، ص ۴۰۸–۴۲۳
پدر آیزاک هیکر
پاپ لئو سیزدهم
جیمز گیبونز، اسقف اعظم کاردینال بالتیمور
آرامگاه میرزا کاظم خلیلی

| آرامگاه میرزا کاظم خلیلی | آرامگاه میرزا کاظم خلیلی |
| --- | --- |
نام: آرامگاه میرزا کاظم خلیلی
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان گناباد
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: آرامگاه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۲۹۲۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۹ مرداد ۱۳۸۴
مقبره میرزا کاظم خلیلی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام -اوایل دوره قاجار است و در شهرستان گناباد، بخش مرکزی، روستای رهن واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۲۹۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ایستگاه پلیس

کلانتری
یک پاسگاه پلیس در ماپو، کره جنوبی
یک پاسگاه پلیس در ژوکوفسکی، استان مسکو، روسیه
تابلوی قرمز در خارج از ایستگاه پلیس سوئد
پاسگاه پلیس (که گاهی اوقات «کلانتری» نیز نامیده می‌شود) ساختمانی است که برای اسکان افسران پلیس و سایر اعضای کارکنان ساخته شده‌است. این ساختمانها اغلب شامل دفاتر و محل اقامت پرسنل و وسایل نقلیه، همراه با رختکن، سلولهای نگهداری موقت و اتاق مصاحبه / بازجویی است.
نام

بخش‌های بزرگ ممکن است کلانتری‌های زیادی برای پوشش منطقه مورد استفاده خود داشته باشند. اسامی استفاده شده برای این امکانات عبارتند از:
پادگان بسیاری از ایستگاه‌های گشت پلیس پلیس و بزرگراههای ایالتی آمریکا و ایرلند.
دفتر منطقه ای برای گشت بزرگراه کالیفرنیا.
خانه حوزه، یا حوزه غیررسمی، برای برخی از دپارتمان‌های پلیس شهری در ایالات متحده مانند اداره پلیس شهر نیویورک، اداره پلیس ممفیس، اداره پلیس نیوارک، جایی که ایستگاه‌ها مسئول حوزه‌ها هستند.
خانه پلیس
دفتر پلیس، به ویژه در اسکاتلند.
خانه ایستگاه
پست‌های فرعی امکانات کمتری دارد که توسط بسیاری از ادارات بخصوص کلانترهای شهرستان مورد استفاده قرار می‌گیرند.
Detachment، پلیس سوار سلطنتی کانادا
چندین نام غیررسمی وجود دارد، مانند "فروشگاه پلیس"، "پلیس خانه" یا (در انگلستان) "nick".
منطقه ای که یک ایستگاه پلیس در آن خدمت می‌کند دارای نامهای مختلفی از جمله حوزه، ناحیه، بخش و منطقه است. با این حال، در برخی از نیروهای پلیس مانند اداره همپشایر، ایستگاه‌های پلیس به منطقه خاصی خدمت نمی‌کنند و افسران انعطاف‌پذیری زیادی نسبت به مکانی که می‌توانند فعالیت کنند دارند.
امکانات

امکانات معمول در کلانتری‌ها شامل موارد زیر است:
فضای اداری که افسران، کارآگاهان و کارمندان اداری می‌توانند در آن کار کنند.
سلولهای بازداشت شدگان در انگلستان، منطقه دارای سلول به عنوان مجموعه حضانت شناخته می‌شود.
اتاق مصاحبه، هم برای بازداشت شدگان و هم برای بازدیدکنندگان غیر بازداشت شده.
اتاق‌های املاک برای ذخیره شواهد و اموال توقیف شده.
کمد و انبار برای نگهداری تجهیزات.
یک میز پذیرایی برای بازدید کنندگان عمومی.
پارکینگ برای وسایل نقلیه مختلف.
اتاقی برای پرسنل سایر خدمات اورژانس
ایستگاه‌های تخصصی در تعدادی از کشورها وجود دارد. یک مثال شامل ایستگاه‌های پلیس زنان در آمریکای لاتین است.
توسط کشور > ایرلند

ایستگاه‌های پلیس (یا پادگان) Garda Síochána در انواع زیر، به ترتیب صعودی از نظر اندازه وجود دارند:
ایستگاه‌های زیرمجموعه: ایستگاه‌ها در شهرهای کوچک و روستاها، با هدایت یک افسر که درجه ای بالاتر از یک گروهبان ندارد. از دهه ۱۹۸۰، بسیاری از این ایستگاه‌های کوچک بسته شده یا به صورت نیمه وقت فعالیت می‌کنند.
دفتر مرکزی: در بزرگترین شهر در منطقه گاردا واقع شده‌است، با ارشدترین افسر ناظر است.
بخش مرکزی: در بزرگترین شهر یا شهر در یک بخش گاردا واقع شده‌است که به نوبه خود چندین منطقه را تشکیل می‌دهد. ارشدترین افسر پلیس مقام سرپرست ارشد نیز دارد.
مقر گاردا: در پارک ققنوس، دوبلین واقع شده و شامل دفتر کمیساری گاردا، و همچنین سایر افسران ارشد است.
توسط کشور > انگلستان

شهرستان constabularies در بریتانیا قبلاً بر اساس روستای سازماندهی شده بود. بیشتر روستاها از هر اندازه دارای «خانه پلیس» بودند. خانه‌های پلیس در روستاهای کوچک اغلب توسط یک پاسبان یکنواخت و یکنواخت کار می‌کردند، و ایستگاه‌های بزرگتر با تعداد بیشتری کارمند کار می‌کردند. کلانتری‌های محلی تحت فرماندهی یک گروهبان، که ایستگاه وی به عنوان «ایستگاه گروهبان» شناخته می‌شد، در یک گروه قرار گرفتند.
در اسکاتلند ممکن است از یک ایستگاه پلیس به عنوان دفتر پلیس یاد شود.[نیازمند منبع]
توسط کشور > امارات متحده عربی

علاوه بر ایستگاه‌های پلیس کارمند و سنتی، تعدادی دکه نیز در دبی وجود دارد که از طریق صفحه لمسی ویدیویی امکان دسترسی فوری به خدمات پلیس را فراهم می‌کند.
نگارخانه

یک ایستگاه پلیس انگلیس: ایستگاه Wood Street در ویکفیلد
غرفه کمک پلیس، هند
در هامبورگ، آلمان.
کلانتری و دادگاه در کووپیو، فنلاند.
بسیاری از مراکز پلیس انگلیس و مشترک‌المنافع چراغ آبی در بیرون دارند.
سلولهای مورد استفاده در ایستگاه پلیس لیت بین سالهای ۱۸۳۳ و ۲۰۰۳
مجتمع امنیت عمومی دادگاه J.C. "Buster" در استافورد ، تگزاس
ایستگاه پلیس در پاتاگونیا (شیلی جنوبی).
ایستگاه اداره پلیس نیویورک سیتی اولین ایستگاه  حوزه در Varick Street در منهتن جنوبی، شهر نیویورک.
A kōban (کلانتری کوچک) در گینزا، توکیو
کشتی مین‌جمع‌کن کلاس تی۴۳

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
تکمیل شده:: ۱۷۸
بازنشسته:: ۱۷۸ ?
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  500 tons standard, 569 tons full load
درازا::  58 meters
پهنا::  8.5 meters
آبخور::  2.15 meters
آبخور::  2.30 meters
سرعت::  ۱۴ گره (۲۶ کیلومتر بر ساعت)
کشتی مین‌جمع‌کن کلاس تی۴۳ (به انگلیسی: T43-class minesweeper) یک کلاس از کشتی است که طول آن 58 meters می‌باشد.
خانه حسین پاکیاری

| خانه حسین پاکیاری | خانه حسین پاکیاری |
| --- | --- |
نام: خانه حسین پاکیاری
کشور: ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شیراز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۴۹۷
تاریخ ثبت ملی: ۱۸ مهر ۱۳۵۶
خانه حسین پاکیاری مربوط به دوره قاجار است و در شیراز، خیابان قاآنی ـ کوچه کدخدا ـ پلاک ۶۵ واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۵۶ با شمارهٔ ثبت ۱۴۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منطقه یهودا و سامره

با استان قدس اشتباه نشود.
منطقه یهودا و سامره
منطقه یهودا و سامره (به عربی: يهودا والسامرة) یا منطقه یهودا و شومرون (عبری: מחוז יהודה ושומרון) همان سرزمین کرانه باختری است که اسرائیل، آن را به عنوان «منطقه هفتم» خود تقسیم می‌کند. مرکز این استان، شهر آریل است.
سازمان ملل متحد این ناحیه را به عنوان هفتمین منطقه اسرائیل به رسمیت نمی‌شناسد.
گفتنی است که بر پایهٔ آمارهای رسمی بین ۲۲۰ هزار تا ۳۰۰ هزار شهرک‌نشین اسرائیلی در «منطقه یهودا و سامره» زندگی می‌کنند.
شهرک‌ها

آریل (مرکز منطقه)
مودیعین عیلیت
بیتار عیلیت
معاله آدومیم
گوش عتصیون
افرات
بت ال
کفار عتصیون
آبادی‌ها

بت عین
ایتامار
باروی بابلیون

قلعه بابلیون.
بارو بابلیون (به انگلیسی: Babylon Fortress)، این بارو هم‌اکنون در قاهره پایتخت مصر نزدیک به ایستگاه مترو جرجیس واقع شده است که امپراتور تراژان، در قرن دوم میلادی دستور به ساختش داد. در قرن چهارم میلادی که رومیان مصر را اشغال کرده بودند، امپراتور روم آرکادیوس فرمان به بازسازی آن داد.
در جمادی‌الاولی سال ۱۹ هـ برابر با می ۶۴۰م مسلمانان با رهبر عمروعاص این قلعه را محاصره کردند و پس از شش یا هفت ماه در تاریخ ژوئیه ۶۴۰م آن را تصرف کردند.
گرویبینگن

| گرویبینگن   | گرویبینگن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بادن-وورتم‌برگ
منطقه اداری: Stuttgart
ناحیه: Göppingen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roland Schweikert
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳٫۰۵ کیلومتر مربع (۸٫۹۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۶۵ متر (۱۸۵۴ فوت)
جمعیت (2017-12-31): جمعیت (2017-12-31)
 • کل: ۲٬۲۰۸
 • تراکم: ۹۶/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 73344
کدهای شماره‌گیری: 07335
پلاک خودرو: GP
وبگاه: www.gruibingen.de
گرویبینگن (به آلمانی: Gruibingen) یک شهر در آلمان است که در گوپینگن واقع شده‌است. گرویبینگن ۲٬۱۶۹ نفر جمعیت دارد.
مهند الزعابی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Mohannad Obaid Al-Zaabi
زادروز:  ۲۵ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  سویق
قد:  1.85 m
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Al-Khaboora
شمارهٔ پیراهن:  ۲۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۱:  Al-Khaboora
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه ورزشی فنجاء |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۲– |  Al-Khaboora |  ۳۹ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۳– |  تیم ملی فوتبال عمان |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مهند الزعابی (عربی: مهند بن عبيد الزعابي؛ زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۹۲) بازیکن فوتبال اهل عمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی فنجاء اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عمان و عمان بازی کرده‌است.
ورزشگاه لژیون فیلد

ورزشگاه لیجن فیلد  (به انگلیسی: Legion Field) با ظرفیت ۷۱٬۵۹۴ نفر در شهر برمینگهم ایالت آلاباما واقع شده‌است. این ورزشگاه در تاریخ ۱۹۲۶ تأسیس شد و دارای زمین چمن مصنوعی می‌باشد.
هانس-یواخیم مارسی

| هانس-یواخیم مارسی | هانس-یواخیم مارسی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳ دسامبر ۱۹۱۹ برلین، آلمان
درگذشته: ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۲ (۲۲ سال) سیدی عبدالرحمان، مصر ۳۰°۵۳′۲۶٫۸۰″ شمالی ۲۸°۴۱′۴۲٫۸۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۸۹۰۷۷۷۸°شمالی ۲۸٫۶۹۵۲۴۱۷°شرقی﻿ / 30.8907778; 28.6952417
وفاداری:  آلمان
شاخه نظامی: نیروی هوایی
سال‌های خدمت: ۱۹۴۲–۱۹۳۸
درجه: سروان
یگان: جناح ۲ لرجناح ۵۲ شکاریجناح ۲۷ شکاری
فرماندهی: اسکادران ۳ جناح ۲۷ شکاری
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم: نبرد بریتانیا  نبرد شمال آفریقا 
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها
امضاء: 
هانس-یواخیم مارسِی (به آلمانی: Hans-Joachim Marseille) (۱۳ دسامبر ۱۹۱۹ – ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۲) نظامی و خلبان تک‌خال آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم در لوفت‌وافه خدمت کرد. او با حصول ۱۵۸ پیروزی هوایی در جبهات غربی و شمال آفریقا، جزو یکی از تنها ۲۷ تنی بود که نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط، شمشیرها و الماس‌ها را دریافت کردند. مارسی به جهت عملکرد متمایز در رزم هوایی علیه هواگردهای متفقین به «ستاره آفریقا» شهرت یافت.
سال‌های اولیه

هانس-یواخیم مارسِی روز ۱۳ دسامبر سال ۱۹۱۹ در برلین-شارلوتنبورگ زاده شد. مارسی ماه اکتبر سال ۱۹۳۸ به عنوان سرباز وظیفه در کوئدلیندبورگ وارد دوره آموزشی پیاده‌نظام شد و یک سال به عنوان درجه‌دار به لوفت‌وافه پیوست.
جنگ جهانی دوم

در پی آغاز جنگ جهانی دوم، مارسی ابتدا مدتی با جنگنده ب‌اف ۱۰۹ بر فراز نواحی صنعتی در لوینا پرواز حفاظتی کرد.
جنگ جهانی دوم > نبرد بریتانیا

ماه اوت سال ۱۹۴۰ در گروه ۱ شکاری جناح ۲ لِر قرار گرفت. چند هفته بعد به اسکادران ۴ جناح ۵۲ شکاری منتقل شد و به عنوان افسر جز در نبرد بریتانیا مشارکت کرد. مارسی نخستین پیروزی هوایی خود را با ساقط کردن یک جنگنده هاریکن در روز ۲۴ اوت سال ۱۹۴۰ رقم زد. گفته می‌شود در سخن با هم‌قطارانش از سرنوشت دشمنی که این روز سرنگون کرده بود، بسیار ابراز تاسف و ناراحتی کرده‌است. به هر صورت روز عملیاتی بعد با سرنگون کردن هواگرد دیگری نشان درجه ۲ صلیب آهنین به او اعطا شد. پس از حصول سومین و چهارمین پیروزی هوایی نشان درجه ۱ صلیب آهنین را نیز دریافت کرد. هنگام بازگشت از یک پرواز حفاظتی برای بمب‌افکن‌ها در دوور، در اثر نقص فنی در قسمت موتور در کانال مانش فرود اضطراری کرد. برای سه ساعت بر روی آب معلق بود تا این که توسط یک قایق نجات از آب گرفته شد. مدتی را در بیمارستان بستری بود. تا پایان این کارزار مجموعاً شش پیروزی هوایی حاصل کرد تا به یک خلبان تک‌خال بدل شود. در جریان این پیروزی‌ها خود نیز چهار بار سرنگون شد.
سرنوشت

مارسی روز ۲۸ سپتامبر یک تماس تلفنی از فیلدمارشال رومل دریافت کرد که از او می‌خواست برای شرکت در یک مراسم ورزشی با حضور هیتلر، همراه او به برلین بازگردد. مارسی با اذعان به این که مقدار مرخصی‌های او زیاد بوده‌است، با این درخواست مخالفت کرد. به رومل گفت که قصد دارد مرخصی‌هایش را برای مراسم عروسی خود در روزهای کریسمس ذخیره کند. اواخر ماه سپتامبر نمونه‌ای از مدل جدید هواگرد ب‌اف ۱۰۹گه برای او فرستاده شد. مارسی ابتدا قصد نداشت با این هواگرد پرواز کند تا این که با دستور مستقیم از فیلدمارشال آلبرت کسلرینگ وادار به آن شد. روز ۳۰ سپتامبر سال ۱۹۴۲ برای گشت‌زنی بر فراز اراضی بریتانیایی‌ها به آسمان برخاست. هیچ هواگردی از جانب دشمن مشاهده نشد. مارسی در راه بازگشت گزارش از بروز مشکلات فنی در هواگرد خود کرد. یک لوله شکسته سوخت موجب آتش گرفتن موتور هواگرد و پر شدن اتاقک با دود شد. مارسی که نزدیک بود خفه شود چاره‌ای جز بیرون پریدن نداشت. با سر ته کردن هواگرد از اتاقک خارج شد اما از بدشانسی با دم هواگرد برخورد نمود. سرگرد هانس-یواخیم مارسی در پی نیمه‌باز شدن چتر نجات از آسمان به زمین سقوط کرد و جان باخت. جسد او در شش کیلومتری جنوب سیدی عبدالرحمان کشف و همان‌جا دفن شد.
زندگی شخصی

اجداد او فرانسوی‌های لوترن بودند که به جهت عقاید خود به براندنبورگ پناه بردند. پدرش خلبان جنگ جهانی اول بود که در دوره میان‌دوجنگ با درجه سرهنگ در پلیس خدمت کرد و بعداً در ورماخت به درجه سرتیپ رسید و در نهایت ماه ژانویه سال ۱۹۴۴ در جبهه شرقی کشته شد. نزدیک بود هانس-یواخیم در بدو تولد در اثر ابتلا به آنفولانزا بمیرد. پس از بهبودی به اندازه‌ای ضعیف شده بود که در سن سه‌سالگی مجدداً راه رفتن را فرا گرفت. پدر و مادرش در سنین کودکی او از یکدیگر جدا شدند.
نگاره‌ای ترسیم شده از جنگنده ب‌اف ۱۰۹اف-۴ مارسی
مارسی در کنار یکی از هواگردهای قربانی خود
احمد تهرانی

احمد تهرانی (۱۳۰۸ – ۱۳۹۱) سفیر سابق ایران در آفریقای جنوبی و پدر نادر تهرانی بود.
دکتر تهرانی در یکی از خانواده‌های ثروتمند کرمان متولد شد. او تحصیلات مقدماتی خود را در تهران آغاز کرد و در نهایت از انگلستان در رشته حقوق دکتری گرفت. در همان جا با پروانه زاهدی، خواهرزاده سپهبد فضل‌الله زاهدی ازدواج کرد و پله‌های ترقی را به سرعت پیمود. او در دوران سفارت اردشیر زاهدی اتاشه سفارت ایران در واشنگتن بود. در سال ۱۳۴۷ به همراه خسرو خسروانی، از سوی دولت ایران مامور خرید ویلای رضاشاه در ژوهانسبورگ شد، خانه‌ای که رضاشاه دوران تبعیدش را آنجا سپری کرده بود. پس از مدت کوتاهی با گسترش روابط ایران و آفریقای جنوبی، تهرانی مامور گشایش سفارت ایران در ژوهانسبورگ شد و در پی توافق‌نامه‌ای که در آبان ۱۳۵۰ میان دو کشور به امضا رسید، به عنوان اولین سرکنسول ایران در آفریقای جنوبی منصوب گشت. او تا سال ۱۳۵۴ که از کار دولتی کناره گرفت و به سرمایه‌گذاری در بخش خصوصی روی‌آورد، در این مقام باقی بود. به گزارش واشنگتن پست در سال ۱۹۷۹، در ماه‌های پیش از پیروزی انقلاب چنین شهرت داشت که او و چند دیپلمات و سیاستمدار دیگر، از جمله اردشیر زاهدی جزء اقلیتی را در دربار تشکیل داده‌اند که برای حفظ تاج و تخت، محمدرضا شاه را به اقدمات نظامی علیه انقلابیون تحریک می‌کنند.
او همچنین از دوستان نزدیک موشوئشوئه دوم پادشاه لسوتو بود.
باریون‌زایی

:
چرا در جهان قابل مشاهده میزان ماده از پادماده بیشتر است؟
(مسائل حل‌نشده بیشتر در فیزیک)
در کیهان‌شناسی فیزیکی، باریون‌زایی اصطلاحی است که به فرایند فرضی فیزیکی گفته می‌شود که با عث برهم‌زدن تقارن (تعادل) میان باریون‌ها و پادباریون‌های تولید شده در لحظات آغازین پیدایش گیتی شد. ماده باریونی که امروز پس از نابودسازی بایونی-پادباریونی به جای مانده است، گیتی را تشکیل داده‌است.
نظریات باریون‌زایی موجود (که مهمترینشان باریون‌زایی الکتروضعیف و باریون‌زایی GUT هستند) از نظریه میدان کوانتومی و فیزیک آماری بهره می‌برند تا مکانیزمهای ممکن را توصیف کنند. تفاوت میان نظریه‌های باریون‌زایی در توصیف برهم‌کنش میان ذرات بنیادی است.
مرحله پس از باریون‌زایی، هسته‌زایی مه‌بانگ است که بسیار بیشتر شناخته‌شده است و در طی آن هسته‌های اتمی سبک شروع به شکل‌گیری نمود.
پیش‌زمینه

معادلات دیراک که در سال ۱۹۲۸ به عنوان بخشی از مکانیک کوانتومی نسبیتی، توسط پل دیراک فرمولبندی شد، وجود پادذرات (ضد ذرات) را در تقابل با ذرات متناظرشان پیش‌بینی می‌کند. پس از آن مشاهدات تجربی تایید کردند که به ازای هر نوع ذره‌ای یک پادذره متناظر وجود دارد. نظریه سی‌پی‌تی تضمین می‌کند که ذره و ضد ذره جرم و طول زندگی دقیقاً یکسان و بار الکتریکی دقیقاً یک‌اندازه و مخالف هم داشته باشند. در نتیجه این که امروزه میزان ماده و پادماده(ضدماده) در گیتی با هم برابر نیستند، تعجب‌برانگیز است و در واقع هیچ‌گونه شواهد تجربی مبنی بر وجود توده‌ای از پادماده در جایی از جهان قابل مشاهده به دست نیامده‌است.
برای توجیه اختلاف پیش‌بینی این نظریه‌ها با واقعیت، دو تفسیر مختلف وجود دارد : اول اینکه گیتی از آغاز ماده را ترجیح می‌داده‌است و با برتری اندک ماده آغاز گشته‌است ( یعنی عدد باریونی کل گیتی صفر نیست) یا اینکه گیتی در آغاز کاملاً متقارن بوده‌است اما با گذر زمان، گروهی از پدیده‌ها موجب بر هم زدن تعادل به نفع ماده شده‌است. عموماً این دیدگاه دوم به دیدگاه نخست ترجیح داده می‌شود، هرچند که هیچ شواهد تجربی مشخصی مبنی بر درست بودن هیچ یک وجود ندارد.
شرایط ساخاروف

در سال ۱۹۶۷، آندره ساخاروف مجموعه‌ای از سه شرط لازم را پیشنهاد داد
که باید در مورد یک برهمکنش باریون‌زا صادق باشد تا ماده و ضدماده بتوانند با نرخهای متفاوتی تولید شوند. ایده مطرح کردن این شرایط برآمده از کشفهای اخیر تابش زمینه کیهانی
و نقض سی‌پی در سامانه خنثای کائون بود.
سه شرط ضروری ساخاروف عبارتند از:
نقض عدد باریونی B
نقض تقارن سی و تقارن سی‌پی
برهمکنشهای خارج از تعادل گرمایی
مسلماً نقض عدد باریونی برای اینکه تعداد بیشتری باریون نسبت به پادباریون تشکیل شود، ضروری است. اما تقارن سی هم باید نقض شود تا اثر واکنشهایی که میزان بیشتری از باریون نسبت به پادباریون تولید می‌کنند، توسط واکنشهای متقابلی که مقدار کمتری باریون نسبت به پادباریون تولید می‌کنند، خنثی نشود.
به شکل مشابهی، نقض تقارن سی‌پی نیز مورد نیاز است زیرا در غیر این‌صورت تعداد باریونهای چپ‌دست و پادباریون‌های راست‌دست تولید شده برابر خواهند بود و همچنین تعداد باریون‌های راست دست تولید شده با تعداد پادباریونهای چپ‌دست تولید شده برابر خواهند بود.
و بالاخره اینکه این برهمکنشها باید خارج از تعادل گرمایی واقع شوند، درغیراین‌صورت، تقارن سی‌پی‌تی همواره تعادل را میان واکنشهایی که عدد باریونی را افزایش می‌دهند و آنها که عدد باریونی را کاهش می‌دهن، برقرار می‌کند.
تاکنون هیچ برهمکنشی میان ذرات مورد مشاهده تجربی قرارنگرفته که در آن پایستگی عدد باریونی توسط اغتشاش نقض شده باشد و این‌گونه به نظر می‌رسد که قبل و بعد از تمام واکنشهای مشاهده‌شده ذرات عدد باریونی ثابت است.
شرط دوم-نقض تقارن سی‌پی- در سال ۱۹۶۴ کشف شد(نقض مستقیم تقارن سی‌پی بعدها در سال ۱۹۹۱ در یک فرایند واپاشی کشف شد). به دلیل تقارن سی‌پی‌تی، نقض تقارن سی‌پی نیازمند نقض تقارن معکوس‌پذیری زمانی یا تقارن تی است.
در سناریوی واپاشی خارج از تعادل گرمایی،
آخرین شرط بیان می‌کند که سرعت واکنشی که عدم تقارن باریونی تولید می‌کند باید از سرعت انبساط جهان کمتر باشد. در چنین شرایطی، درات و پادذرات متقابل آنها به دلیل سرعت انبساط به تعادل گرمایی نمی‌رسند و وقوع جفت-نابودسازی کاهش می‌یابد
آپالاشیا

برای دیگر کاربردها، آپالاشیا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آپالاشیا Appalachia | آپالاشیا Appalachia |
| --- | --- |
منطقه: منطقه
 از بالا سمت چپ به راست: نمایی کلی از پیتسبرگ، پل نیو ریور گرج، پردیس دانشگاه ویرجینیای غربی، کوهستان اسموکی، رونوک، ویرجینیا، کوهستان شمال جورجیا، و منظره‌ای از مسیر آپالاچیتصاویری از نواحی مختلف آپالاچیا:  از بالا سمت چپ به راست: نمایی کلی از پیتسبرگ، پل نیو ریور گرج، پردیس دانشگاه ویرجینیای غربی، کوهستان اسموکی، رونوک، ویرجینیا، کوهستان شمال جورجیا، و منظره‌ای از مسیر آپالاچیتصاویری از نواحی مختلف آپالاچیا
ریشه‌شناسی: āpā'lāczÿã: ریشه‌شناسی: āpā'lāczÿã
موقعیت آپالاشیا در نقشه شرق میانه ایالات متحده آمریکا: موقعیت آپالاشیا در نقشه شرق میانه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۸°۴۸′شمالی ۸۱°۰۰′غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۰°شمالی ۸۱٫۰۰°غربی﻿ / 38.80; -81.00: مختصات: ۳۸°۴۸′شمالی ۸۱°۰۰′غربی﻿ / ﻿۳۸٫۸۰°شمالی ۸۱٫۰۰°غربی﻿ / 38.80; -81.00
کشور: ایالات متحده آمریکا(سرزمین اصلی)
Counties or county-equivalents: 420
States: 13
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۵ million
اهلیت‌نام: Appalachian
محدوده سفیدرنگ حوزه فرهنگی آپالاشیا را نشان می‌دهد.
آپالاشیا یا آپالاچیا (به انگلیسی: Appalachia) نام یک حوزه فرهنگی در شرق ایالات متحده آمریکا است که از جنوب ایالت نیویورک شروع شده و تا شمال ایالت میسیسیپی، جورجیا و آلاباما امتداد می‌یابد. به عبارت دقیقتر این منطقه نواحی مرکزی و جنوبی رشته‌کوه آپالیشین را شامل می‌شود که بنابر آمار سال ۲۰۲۴ جمعیتی بالغ بر ۳۴ میلیون نفر را شامل می‌شود. همچنین بر مبنای آخرین داده‌های سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) بیشترین درازای این منطقه ۱۲۳۳ کیلومتر است.

نقشه آپالاشیا بدون مرز شهرستان