stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیلم دورایمون ۲۰۱۷: ماجراجویی بزرگ در کاچی کوچی قطب جنوب
داستان

فیلم با ۱۰۰۰۰۰ سال پیش شروع می‌شود که کارلا حلقه طلای خود را گم می‌کند. از سوی دیگر، دورایمون که نمی‌تواند گرمای نیمه تابستان را تحمل کند، نوبیتا و دوستانش را به کوه یخی عظیمی که در اقیانوس آرام جنوبی شناور است می‌برد. نوبیتا در حین ایجاد یک پارک تفریحی با ابزار مخفی، یک حلقه طلایی مرموز در یخ پیدا می‌کند و از دورایمون می‌خواهد که قدمت حلقه طلایی را جستجو کند. پس از اطلاع از اینکه حلقه ۱۰۰۰۰۰ سال پیش در قطب جنوب دفن شده است، دورایمون به نوبیتا و دوستانش می‌گوید که تا سال ۱۷۷۳ هیچ کس قطب جنوب را کشف نکرده بود، دورایمون و دوستانش لباس‌های خود را به لباس زمستانی تغییر دادند و از دری که به هر کجا باز می‌شود، برای بازدید از قطب جنوب در جستجوی صاحب آن استفاده کردند. آن‌ها ساختاری شبیه فیل آبی را که نوبیتا او را موسوکه می‌نامد که در امیسه یخ زده بود را با یک کیسه ذوب می‌کنند. پس از مواجهه با تهدیدات فراوان، آن‌ها با ویرانه‌های یک شهر بزرگ مدفون در یخ مواجه می‌شوند و سپس در زمان به عقب سفر می‌کنند تا با کارلا و پروفسور هیاکوی که به حلقه اسرارآمیز متصل هستند ملاقات کنند و در نهایت با آن‌ها و فیل زرد کارلا یوکا تان ملاقات کنند. با این حال، گروه باید برای بقا بجنگند زیرا دورایمون خطر فرو بردن زمین را در عصر یخبندان دیگری دارد. وقتی همه چیز شروع به یخ زدن می‌کند، نوبیتا، شیزوکا، سونئو، جیان، کارلا، موسوکه، دورایمون و یوکا-تان تصمیم می‌گیرند ۱۰۰۰۰۰ سال بعد برای زنده ماندن سفر کنند، اما دورایمون و یوکا-تان در حالی که در آینده به این گروه می‌رسند از گروه جدا می‌شوند. اما از آنجایی که باتری تسمه‌ی زمان خالی است، نمی‌توانند به گذشته برگردند. در گذشته، دورالیمون پیش‌بینی دورامی را به یاد می‌آورد که ستاره خوش شانس او ​​می‌تواند او را از یخ زدن نجات دهد و یوکا-تان را با کیسه وسایل و باتری منجمد می‌کند. موسوکه کیف را به نوبیتا می‌دهد که با آن یخ زده شده بود و به نوبیتا می‌گوید که موسوکه کسی نیست جز یوکا-تان که توسط دورایمون یخ زده شده است تا باتری را برای آن‌ها ارسال کند. همه به گذشته سفر می‌کنند و دورایمون را نجات می‌دهند و با غول یخی مبارزه می‌کنند. فیلم با نشان دادن دورایمون و دوستانش به پایان می‌رسد که با دوستشان کارلا و پروفسور خداحافظی می‌کنند در حالی که آن‌ها برای ترک زمین آماده می‌شوند، پس از اینکه دورایمون و دوستانش به خانه برگشتند، دورایمون به نوبیتا سیاره (جایی که کارلا و پروفسور در آن زندگی می‌کردند یا سیاره خانه خود را نشان می‌دهد.) یخ در حال ذوب شدن است و پس از مدتی سیاره به حالت عادی خود باز می‌گردد و در آخرین جمله فیلم قبل از تیتراژ، مادر نوبیتا او و دورایمون را برای شام صدا می‌زند. موقعیت این سیاره توسط پروفسور به دورایمون داده شد. دورایمون از تلسکوپ برای مشاهده سیاره استفاده می‌کند.
صدا

| شخصیت | صداپیشه ژاپنی |
| --- | --- |
دورایمون: واسابی میزوتا
نوبیتا: مگومی اوهارا
شیزاکو: یومی کاکازو
سونِئو: توموکازو سکی
گیان: سوبارو کیمورا
دورامی: چیاکی
تاماکو نوبی: کوتونو میتسویشی
نوبیسوکه نوبی: یاسونوری ماتسوموتو
پروفسور هیاکویی: دایسوکه نامیکاوا
کارلا: ری کوگیمیا
اُکتوگون: معصومی یاگی
یامیتم: شیگئو تاکاهاشی
موفوسوکی: ایا اندو
یوکا-تان: نائو تویاما
بریساجا: آیاکا هیراهارا
پائو پائو: مای اسادا، نوبوناری اودا
بخش قوچان عتیق

| بخش قوچان عتیق> اطلاعات کلی | بخش قوچان عتیق> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: قوچان
مرکز بخش: شهرکهنه
مردم: مردم
بخش قوچان عتیق یکی از بخش‌های شهرستان قوچان در استان خراسان رضوی است. این بخش طبق تصویب‌نامهٔ هیئت وزیران در تاریخ ۲۹ آذر ۱۳۹۹ ایجاد شد و شامل دو دهستان قوچان عتیق و یزدان است. روستای شهرکهنه مرکز بخش است.
باشگاه فوتبال مس شهربابک

Football club
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: باشگاه فوتبال صنعت مس شهربابک
تاریخ بنیان‌گذاری: ۱۳۸۹
نام ورزشگاه: ورزشگاه شهدای مس شهربابک
گنجایش: ۱۵۰۰۰ نفر
مدیرعامل: مجتبی اسماعیلی
سرمربی: محمود فکری
لیگ: لیگ دسته اول فوتبال ایران
۰۳–۱۴۰۲: ۸
باشگاه فوتبال مس شهربابک یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در شهر بابک بنیان‌گذاری شده است. این باشگاه هم‌اکنون در لیگ دسته اول فوتبال ایران بازی می‌کند. تیم فوتبال مس شهر بابک قهرمان مسابقات لیگ دسته دوم درفصل ۱۳۹۹–۱۴۰۰ شد.
افتخارات

لیگ‌دسته‌دوم‌ایران
قهرمان(۱): ۱۴۰۰_۱۳۹۹
سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
FINRA: FINRA
دید کلی سازمان: دید کلی سازمان
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۷
ستاد: واشینگتن، دی.سی.
کارکنان: ۳٬۴۰۰ نفر (۲۰۱۵)
سازمان اجرایی: ریچارد جی. کچام (مدیرعامل)
وبگاه: finra.org
سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی مؤسسه غیردولتی و خصوصی در ایالات متحده آمریکا است، که در زمینه تنظیم مقررات مالی و نظارت بر فعالیت شرکت‌های کارگزاری و بازارهای بورس اوراق بهادار نظارت می‌کند. دفتر مرکزی این سازمان در واشینگتن، دی.سی. قرار دارد.
بخش شاندیز

بخش شاندیز یکی از بخش‌های شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی ایران است. تأسیس این بخش در جلسه هیئت وزیران در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۸۶ به تصویب رسید.
تقسیمات کشوری

بخش شاندیز دارای دو دهستان و یک شهر است:
دهستان‌ها:
دهستان ابرده
دهستان شاندیز
شهر: شاندیز (مرکز بخش)
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شاندیز در سال ۱۳۹۰ برابر ۳۰٬۹۸۱ نفر (۸٬۹۶۵ خانوار) است.
صنایع سنگین هیوندای

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
ISIN: KR7009540006 
صنعت: صنایع سنگین
بنا نهاده: ۱۹۷۲
دفتر مرکزی: اولسان، کره جنوبی
محدودهٔ فعالیت: جهانی
مدیر عامل اجرایی: لی جائه-سونگ
محصولات: کشتی نیمه شناور زیرساخت‌های دریایی موتور دیزل موتور گازی پیشران دریایی
درآمد:  ۴۹٫۴ میلیارد دلار (۲۰۱۱)
سود خالص:  ۹۱۷ میلیون دلار (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۲۵،۰۹۳ نفر (۲۰۱۱)
وبگاه: www.hhi.co.kr
صنایع سنگین هیوندای شرکت صنایع سنگین کره‌ای است، که بزرگترین شرکت کشتی‌سازی جهان به‌شمار می‌رود و شرکت تابعه‌ای از گروه صنایع سنگین هیوندای است.
گروه صنایع سنگین هیوندای در سال ۱۹۷۲ توسط شرکت هیوندای راه‌اندازی شد و امروزه در ۸ شاخه فعالیت می‌کند، که عبارتند از: کشتی‌سازی، مهندسی و ساخت سازه‌های دریایی، احداث کارخانجات صنعتی، تجهیزات سنگین و موتورهای درون‌سوز، تجهیزات الکتریکی، رباتیک و انرژی تجدیدپذیر.
در ژوئیه ۲۰۲۱، سهام مدیریتی ۳۰ درصدی Doosan Infracore که بخش تولید موتور و تجهیزات سنگین گروه دوسان است و شامل باب‌کت نیز می‌شود، توسط گروه صنایع سنگین هیوندای در ازای ۷۲۲٫۴۵ میلیون دلار خریداری شد و با بخش تولید تجهیزات سنگین هیوندای ادغام گردید که اکنون با نام Hyundai Genuine شناخته می‌شود.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر اولسان، کره جنوبی قرار دارد و سهام آن در بازار بورس کره معامله می‌شود. این شرکت مالک و سرمایه‌گذار اصلی باشگاه فوتبال اولسان هیوندای محسوب می‌شود.
لوئیس بونوئل

| لوئیس بونیوئل Luis Buñuel | لوئیس بونیوئل Luis Buñuel |
| --- | --- |
بونیوئل، ۱۹۶۸: بونیوئل، ۱۹۶۸
نام هنگام تولد: لوییس بونیوئل پورتولس
زادهٔ: ۲۲ فوریهٔ ۱۹۰۰ کالاندا، آراگون، اسپانیا
درگذشت: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ (۸۳ سال) مکزیکوسیتی، مکزیک
ملیت: اسپانیایی (تا ۱۹۴۹) مکزیکی (از ۱۹۴۹)
محل تحصیل: دانشگاه کمپلوتنسه مادرید
پیشه: کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۹–۱۹۷۷
همسر: جین بونوئل (ا. ۱۹۳۴)
لوییس بونوئل پورتولس (به اسپانیایی: Luis Buñuel Portolés) (۲۲ فوریهٔ ۱۹۰۰ – ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۳) فیلم‌ساز اسپانیایی بود که در کشورهای اسپانیا، مکزیک و فرانسه به فعالیت می‌پرداخت. از جمله آثار معروف او می‌توان به سگ اندلسی، ویریدیانا، میل مبهم هوس و جذابیت پنهان بورژوازی اشاره کرد.
وقتی که بونوئل در سن ۸۳ سالگی از دنیا رفت، در آگهی ترحیم او در نیویورک تایمز از او با صفاتی همچون «تابوشکن، معلم اخلاق، و انقلابی که در جوانی رهبر جنبش سورئالیسم آوانگارد بود و برای نیم‌قرن بعدی هم کارگردانی چیره‌دست بود»، یاد شده بود. منتقد سینما، راجر ابرت، از نخستین فیلم بونیوئل، تحت عنوان سگ اندلسی که در دوران سینمای صامت ساخته شده بود، به صورت «مشهورترین فیلم کوتاهی که تا به حال ساخته شده» یاد می‌کند و آخرین فیلم او که ۴۸ سال بعد ساخته شد، برنده جایزه بهترین کارگردان از طرف هیئت ملی نقد و بررسی فیلم و اجتماع ملی منتقدین سینما شد. اکتاویو پاز، نویسنده مکزیکی، آثار بونیوئل را «پیوند تصور فیلمی با تصور شعری که یک واقعیت جدید از نوع ویرانگر و فروپاشانه ایجاد کرده» توصیف کرده‌است.
بونوئل که اغلب با جنبش سورئالیسم دهه ۱۹۲۰ میلادی هم‌پیوند بود، از همان دهه تا دهه ۱۹۷۰ میلادی به ساخت فیلم مشغول بود. آثار او در دو قاره، سه زبان و تقریباً در تمام ژانرها از جمله فیلم تجربی، فیلم مستند، ملودرام، طنز، موزیکال، شهوانی، کمدی، عاشقانه، درام لباسی، فانتزی، جنایی، ماجراجویی و وسترن هستند. با وجود این گوناگونی، فیلم‌ساز جان هیوستون بر این باور بود که، علی‌رغم این گوناگونی در ژانر، هر یک از فیلم‌های بونوئل آن چنان شاخص است که فوراً می‌توان آن را تشخیص داد، یا، بر طبق گفته اینگمار برگمان، «بونوئل همیشه فیلم‌های بونوئلی می‌سازد.
شش فیلم بونیوئل در نظرسنجی منتقدین سال ۲۰۱۲ نشریهٔ سایت اند ساوند تحت عنوان «۲۵۰ فیلم برتر همه دوران‌ها» گنجانده شده‌است. ۱۵ فیلم او نیز از طرف «آنها فیلم ساختند، اینطور نیست؟» در فهرست ۱۰۰۰ فیلم برتر همه اعصار گنجانده شده‌است که باعث شده پس از جان فورد که ۱۶ فیلم در این فهرست دارد، در رتبه دوم قرار بگیرد. بونیوئل در فهرست ۲۵۰ کارگردان برتر از همین نشریه، در رده ۱۴ قرار دارد.
دوران فعالیت > دوره اول در فرانسه (۱۹۲۵–۱۹۳۱)

در سال ۱۹۲۵، بونوئل به پاریس رفت و در آنجا به عنوان یک دفتردار در سازمانی به نام انجمن بین‌المللی همکاری‌های فکری مشغول به کار شد. او همچنین به شکل فعالانه‌ای درگیر سینما و تئاتر شد و تا سه بار در روز هم به تماشای فیلم می‌نشست. بواسطه همین علاقه‌مندی‌ها، با تعدادی از افراد پرنفوذ آشنا شد، از جمله پیانیستی به نام Ricardo Viñes که نقش مؤثری در انتخاب بونوئل به عنوان کارگردان هنری یکی از اپراهای عروسکی مانوئل د فایا به نام El retablo de maese Pedro در سال ۱۹۲۶ داشت.
او تصمیم گرفته بود که وارد صنعت فیلم شود و در یک مدرسه خصوصی تدریس فیلم که توسط ژان اپستاین و همکارانش اداره می‌شد، ثبت نام کرد. در آن موقع، Epstein یکی از نامدارترین کارگردانان تجاری بود که در فرانسه کار می‌کرد. طولی نکشید که بونوئل در نقش دستیار کارگردان برای Epstein در فیلم‌های Mauprat (۱۹۲۶) و La chute de la maison Usher (۱۹۲۸) و همین‌طور برای Mario Nalpas هم در فیلم‌های La Sirène des Tropiques (1927) (که در آن ژوزفین بیکر بازی می‌کند) مشغول به کار شد. او در بخش‌های کوچکی از فیلم Carmen ساخته Jacques Feyder در سال ۱۹۲۶، در نقش قاچاقچی به روی صحنه رفته‌است.
وقتی که بونوئل تا حدی به‌طور تمسخرآمیزی به خواسته Epstein مبنی بر کمک کردن به منتور اپستاین، ابل گانس تن درنداد (که گانس در آن هنگام بر روی فیلم ناپلئون کار می‌کرد)، اپستاین خشمگینانه او را اخراج کرد و به او گفت «چطور یک عوضی حقیری مثل تو جرأت می‌کند این‌طور در مورد کارگردان بزرگی همچون Gance صحبت کند؟» سپس ادامه داد که «تو به نظر می‌رسد کمی سورئالیستی. مراقب سورئالیست‌ها باش، اونها آدم‌های خل و چلی هستند.»
بونوئل پس از جدا شدن از اپستاین، به عنوان یک منتقد فیلم برای La Gaceta Literaria (سال ۱۹۲۷) و Les Cahiers d'Art (سال ۱۹۲۸) کار کرد. بونوئل و دالی در نشریه‌های دوره‌ای L'Amic de les Arts و La gaseta de les Arts، یکسری مقالات (اعلام و پاسخ) راجع به سینما و تئاتر می‌نوشتند و در آن‌ها در مورد مسائل تکنیکی همچون قطعه‌بندی، دکوپاژ، «فوتوژنیا» و ویراستاری ریتمیک می‌پرداختند. او همچنین با نویسنده نامدار Ramón Gómez de la Serna بر روی فیلم‌نامه‌ای که کار می‌کرد که امیدوار بود تبدیل به اولین فیلمش شود، «داستانی در شش صحنه» به نام Los caprichos. بواسطه مشارکتش در Gaceta Literaria او به تأسیس شدن اولین باشگاه سینمایی مادرید کمک کرد و اولین مدیر آن بود.
در همین اوقات بود که او با همسر آینده‌اش، Jeanne Rucar، معلم ژیمناستیک که مدال برنز المپیک هم دریافت کرده بود، آشنا شد. بونوئل به شیوه رسمی آراگونی، با یک ندیمه، از او خواستگاری کرد و آن‌ها در سال ۱۹۳۴ ازدواج کردند، علی‌رغم این که اولین باری که بونوئل در سال ۱۹۳۰ از او خواستگاری کرد، Jeanne هشداری از طرف Jean Epstein به این مضمون دریافت کرده بود: «Jeanne، تو داری اشتباه می‌کنی… این آدم مناسبی برای تو نیست، با او ازدواج نکن». آن دو در سرتاسر زندگی خود زن و شوهر باقی ماندند و دو پسر به نام‌های Juan-Luis و Rafael داشتند. دیگو بونوئل، فیلمساز و مجری سری به مادرم خبر نده که از شبکه نشنال جئوگرافیک پخش می‌شود، نوه آنهاست.
دوران فعالیت > سگ اندلسی (۱۹۲۹)

بونوئل پس از دوره شاگردی، فیلم کوتاهی به نام سگ اندلسی را با همکاری سالوادور دالی نوشت و کارگردانی کرد. این فیلم که با هزینه مادر بونوئل ساخته شده، از یک سری تصورات هولناکی از نوع فرویدی تشکیل شده‌است، این فیلم با صحنه بریدن کره چشم یک زن با تیغ ریش‌تراشی آغاز می‌شود. این فیلم مورد تحسین شورانگیز جنبشی نوپا به نام فراواقع‌گرایی که در آن هنگام در فرانسه در حال شکل‌گیری بود، قرار گرفت و تا به امروز هم به‌طور پیوسته در محافل سینمایی به نمایش درمی‌آید.
فیلم‌نامه سگ اندلسی ظرف شش روز در منزل شخصی دالی در Cadaqués نوشته شد. بونوئل در نامه‌ای به یک دوست که در فوریه ۱۹۲۹ نوشته شده، فرایند نوشتن فیلم‌نامه را توصیف کرده‌است، «ما باید دنبال یک طرح داستانی می‌گشتیم. دالی به من گفت، «من دیشب خواب دیدم که مورچه‌ها در دستم وول می‌خورند» و من هم گفتم «خدایا ممنون، و من خواب دیدم که یک نفر را یا چشم شخص دیگری را بریده‌ام. همین فیلم است، بیا بریم بسازیمش». بونوئل و دالی بر خلاف رویکردی که Jean Epstein و همتایانش داشتند که هرگز هیچ چیز را به شانس وابسته نمی‌کردند و هر تصمیمی دلایل منطقی خودش را داشت و با کل کار هماهنگ بود، بونوئل و دالی تمامی ارتباطات منطقی بین بخش‌های فیلم را حذف کرده بودند. به گفته بونوئل، «قوانین ما بسیار ساده بود: ایده یا تصوری که ممکن بود هر نوعی توضیح منطقی داشته باشد، مورد پذیرش قرار نمی‌گرفت. ما باید همه درها را به سوی ناخردورزی باز می‌کردیم و تنها آن تصوراتی را نگه می‌داشتیم که باعث تعجب ما می‌شد، بدون اینکه بخواهیم توضیح دهیم چرا».
هرچند که سگ اندلسی یک فیلم صامت است، در حین اولین بار اکران فیلم (که نخبگان محفل هنری پاریس هم آنجا حضور داشتند)، بونوئل یک سری آهنگ‌های گرامافونی پخش می‌کرد که در حین پخش، خودش به صورت دستی صفحات گرامافون را تعویض می‌کرد، در حالی که در جیب‌هایش پر از سنگ‌هایی بود که قرار بود این سنگ‌ها را به سوی کسانی که با سر و صدا مزاحم پخش فیلم می‌شدند، پرتاب کند. بونوئل و دالی از طریق این فیلم، تبدیل به اولین فیلم‌سازانی شدند که رسماً از طرف رهبر جنبش فراواقع‌گرایی، آندره بروتون، در رسته سورئالیست‌ها قرار گرفتند، تاریخ‌نگار سینما، Georges Sadoul، در این مورد می‌گوید: «یک شب تابستانی، برتون آن دو را به جای همیشگی ما دعوت کرد. دالی چشمان بزرگ، وقار و کمرویی یک آهو را داشت. از نظر ما، بونوئل، هیکلی پهلوانی داشت و چشمان سیاهش کمی ورقلمبیده بودند، او درست همان‌طوری به نظر می‌رسید که در فیلم سگ اندلسی مشغول تیز کردن تیغ ریش‌تراشی بود که قرار بود با آن، آن چشم باز را به دو نیم تقسیم کند».
زندگی‌نامه

هر چند بونوئل به اعتبار محل تولدش فیلم‌ساز اسپانیایی نامیده می‌شود اما نخستین فیلمش، سگ اندلسی، را به همراه سالوادور دالی در فرانسه ساخت و بیشترین فیلم‌هایش را نیز در مکزیک و فرانسه ساخته‌است. او در خلال جنگ جهانی دوم و پس از آن، ملیت آمریکایی را برگزید. آخرین فیلم‌هایش نیز در فرانسه ساخته شده‌است.
او در جوانی با دالی و فدریکو گارسیا لورکا دوست بود و در میان‌سالی به عنوان روزنامه‌نگاری چپ‌گرا با جمهوری‌خواهان اسپانیا علیه فرانکو فعالیت می‌کرد.
هر چند نخستین فیلم خود را در قبل از سی سالگی ساخت اما بزرگ‌ترین و مشهورترین فیلم‌هایش را از شصت سالگی به بعد کارگردانی کرد. وقتی بونوئل در جوانی به فرانسه رفت سوررآلیست‌ها تأثیر فراوانی بر او گذاشتند. در اکثر فیلم‌های او مرز بین واقعیت و رؤیا آنچنان مخدوش است که نمی‌توان به روشنی نماهایی واقعی و رؤیایی را از هم جدا کرد. برخی از منتقدین او را پدر سینمای فراواقع‌گرا خوانده‌اند.
فیلم‌شناسی

| سال | نام فیلم | محل ساخت | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۲۹ | سگ اندلسی | فرانسه | به همراه سالوادور دالی |
| ۱۹۳۰ | عصر طلایی | فرانسه |  |
| ۱۹۳۳ | سرزمین بی‌نان یا هوردها زمین بی‌نان | اسپانیا |  |
| ۱۹۴۶ | کازینوی بزرگ | مکزیک |  |
| ۱۹۴۹ | جمجمهٔ بزرگ | مکزیک |  |
| ۱۹۵۰ | فراموش‌شدگان | مکزیک |  |
| ۱۹۵۰ | سوزانا | مکزیک |  |
| ۱۹۵۰ | دختر انگانیو | مکزیک | (به نام دختر فریب هم در فارسی خوانده می‌شود) |
| ۱۹۵۱ | زنی بدون عشق | مکزیک |  |
| ۱۹۵۱ | صعود به آسمان | مکزیک |  |
| ۱۹۵۲ | قوی‌پنجه | مکزیک |  |
| ۱۹۵۳ | ال | مکزیک |  |
| ۱۹۵۴ | رابینسون کروزوئه | مکزیک، آمریکا |  |
| ۱۹۵۴ | بلندی‌های بادگیر | مکزیک |  |
| ۱۹۵۴ | وهم با تراموا سفر می‌کند | مکزیک |  |
| ۱۹۵۴ | رودخانهٔ مرگ | مکزیک |  |
| ۱۹۵۵ | زندگی جنایت‌بار آرچیبالدو دلا کروز | مکزیک |  |
| ۱۹۵۵ | نام‌اش سپیده دم است | فرانسه، ایتالیا |  |
| ۱۹۵۶ | مرگ در باغ | فرانسه، مکزیک |  |
| ۱۹۵۸ | نازارین | مکزیک | (به نام ناصری هم در فارسی خوانده می‌شود) |
| ۱۹۵۹ | تب درال پائو بالا می‌گیرد | فرانسه، مکزیک |  |
| ۱۹۶۰ | دختر جوان | مکزیک، آمریکا |  |
| ۱۹۶۱ | ویریدیانا | اسپانیا | برنده نخل طلا در جشنواره کن |
| ۱۹۶۲ | ملک‌الموت | مکزیک، اسپانیا | نامزد نخل طلای جشنواره کن |
| ۱۹۶۳ | خاطرات یک کلفت | فرانسه |  |
| ۱۹۶۵ | شمعون صحرا | مکزیک |  |
| ۱۹۶۶ | زیبای روز | فرانسه |  |
| ۱۹۶۹ | راه شیری | فرانسه، ایتالیا |  |
| ۱۹۷۰ | تریستانا | اسپانیا، فرانسه، ایتالیا | نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی زبان |
| ۱۹۷۲ | جذابیت پنهان بورژوازی | فرانسه | برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان همچنین نامزد اسکار بهترین فیلمنامه |
| ۱۹۷۴ | شبح آزادی | فرانسه |  |
| ۱۹۷۷ | میل مبهم هوس | فرانسه | نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی زبان |
جوایز

| سال | رتبه | نام فیلم |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۵۱ | برنده بهترین کارگردان جشنواره کن | فراموش‌شدگان |
| ۱۹۵۱ | نامزد جایزه بزرگ جشنواره کن | فراموش‌شدگان |
| ۱۹۵۲ | نامزد جایزه بزرگ جشنوراه کن | قوی‌پنجه |
| ۱۹۵۳ | نامزد جایزه بزرگ جشنواره کن | او |
| ۱۹۵۹ | نامزد نخل طلای جشنواره کن | نازارین |
| ۱۹۵۹ | برنده جایزه بین‌الملل جشنواره کن | ملک‌الموت |
| ۱۹۶۰ | نامزد نخل طلای جشنوراه کن | دختر جوان |
| ۱۹۶۱ | برنده نخل طلای جشنواره کن | ویردیانا |
| ۱۹۶۲ | نامزد نخل طلای جشنواره کن | ملک‌الموت |
کتاب‌شناسی در زبان فارسی

ویریدیانا، ترجمهٔ هوشنگ طاهری، تهران:مدرسه عالی تلویزیون و سینما ۱۳۵۰
با آخرین نفس‌هایم، ترجمهٔ علی امینی نجفی هوش و ابتکار
بونوئل، لوئیس. شمعون صحرا(پیوست آخر کتاب)، ترجمهٔ پیام یزدانجو. تهران:انتشارات علو و زندگی ۱۳۷۷
ویریدیانا، ترجمهٔ پیام یزدانجو، تهران: نشر دیگر ۱۳۷۸
فراموش شدگان، ترجمهٔ حسینعلی طباطبایی تهران:انتشارات دید ۱۳۷۹
بونوئلی‌ها نوشته‌های سورئالیستی لوئیس بونوئل ترجمه شیوا مقانلو، نشر چشمه چاپ اول ۱۳۸۵-چاپ دوم بهار ۱۳۹۰
جذابیت پنهان بونوئل نوشتهٔ گریت وایت ترجمهٔ شیوا مقانلو، نشر چشمه، چاپ اول ۱۳۹۸ (این کتاب در واقع ترجمهٔ بخش دوم متن انگلیسی کتابی است که پیش از این مقانلو بخش اول اش را با نام بونوئلی‌ها منتشر کرده بود.
میل روشن هوس؛ گفتگو با لوئیس بونوئل نوشتهٔ خوزه دلاکولینا و پرز تورنت، ترجمهٔ سیمین زرگران، نشر مهرگان خرد، چاپ اول ۱۳۹۶
"تریستانا"، کامران فانی، نشر قطره، چاپ اول ۱۳۹۶.
"سه فیلم نامه (نازارین، فرشتهٔ فناکننده، شمعون صحرا)"، مترجمان: گیلدا ایروانلو-شیوا مقانلو-پیام یزدانجو،انتشارات دیگر
فیله استریپس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام‌های جایگزین: فیله سوخاری
دمای سرو: مواد اصلی     = مرغ، آرد سوخاری
  رسانه: چیکن استریپس:   رسانه: چیکن استریپس
چیکن استریپس یا فیله مرغ سوخاری یک نوع غذای فوری است که از فیلهٔ سینهٔ مرغ موجود در اطراف استخوان سینه و زیر گوشت سینه مرغ تهیه می‌شود. این غذا با غلتاندن فیله‌ها در آرد سوخاری و سپس سرخ کردن آن در روغن داغ، همانند شنیتسل، درست می‌شود.
در آمریکای شمالی ابتدا فیله‌ها را در تخم‌مرغ زده شده می‌خوابانند تا بافتی نرم پیدا کند. این نوع استریپس‌ها در رستوران‌های چینی به عنوان یک پیش‌غذا سرو می‌شود.
در دیگر جاها، از تخم‌مرغ استفاده نمی‌شود تا بافت آن  تردتر و خشک‌تر شود. این نوع استریپس‌ها معمولاً با سس‌های مختلفی سرو می‌شوند. این سس‌ها عبارت‌اند از: کچاپ، سس پنیر آبی، سس رنچ، سس تنوری، خردل عسلی، سس بوفالو وینگز، کره و سیر، سس آلو، سس مایونز با طعم کاری یا هر سس ترش یا شیرین. فیله استریپس را معمولاً در سبدی در کنار سیب‌زمینی سرخ‌کرده و سالاد یا داخل ساندویچی مانند رپ  سرو میکنند و یا مانند برگر با نان گرد به نام زینگر برگر سرو میکنند.
صنایع وی‌اس‌تی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام (BSE: 509966, NSE: VSTIND, شماره اسناد بهادار بین‌المللی: INE710A01016)
صنعت: شرکت خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۰ نوامبر ۱۹۳۰
دفتر مرکزی: حیدرآباد، تلانگانا، هند
محصولات: تنباکو
تعداد کارکنان: ۷۸۴ نفر
وبگاه: www.vsthyd.com
صنایع وی‌اس‌تی (انگلیسی: VST Industries) شرکت خوشه‌ای هندی است، که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد.
لعل

با نارسنگ اشتباه نشود.
| لعل | لعل |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
رده‌بندی: اکسید
فرمول شیمیایی (بخش تکراری): MgAl2O4
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
رنگ: بی‌رنگ - سبز - آبی - قرمز - قهوه ای
رَخ: ناقص
شکستگی: صدفی
سختی موس: ۸
جلا: شیشه‌ای
رنگ خاکه: سیاه
شفافیت: شفاف - نیمه‌کدر
وزن مخصوص: ۳/۶۵–۴/۲۴
ویژگی‌های ظاهری: بلوری - آگرگات دانه‌ای کمیاب است و بیشتر در، ایتالیا، روسیه، سری لانکا، بیرمانی، تایلند، سوئد و آمریکا
کنارزایی: سختی - چگالی - واکنش‌های شیمیایی - اشعه Xگارنت - زیرکن - کرندوم- دولومیت- مگنتیت- گارنت- زیرکن- کرندوم
توضیح بیشتر: به سختی در H2SO۴ حل می‌شود. MgO:28.34% Al2O۳:۷۱٫۶۶٪ و ادخال‌های Fe (پلونازیت هرسینیت)Cr (کروم اسپینل - پیکوتیت)
خاستگاه: ماگمایی - متامورفیک - مجاورتی - آبرفتی
لَعل با فرمول شیمیایی ( Mg{Al}_{2}{O}_{4}) از مجموعه کانی هاست و تابناکی سبز تیره کامل دارد از واژه لاتینی اسپینایا اپین اخذ شده است. به سختی در H۲SO۴ (سولفوریک اسید) حل می‌شود. MgO:28.34% ,Al۲O۳:۷۱٫۶۶٪ و ادخال‌های Fe (پلونازیت هرسینیت) Cr (کروم اسپینل - پیکوتیت) از نظر شکل بلور: اکتائدر- دودکائدر - ماکله، رنگ: بی‌رنگ - سبز - آبی - قرمز - قهوه ای، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه ای، رخ: ناقص، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد؛ و منشأ تشکیل آن ماگمایی - متامورفیک - مجاورتی - آبرفتی است.
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - واکنش‌های شیمیایی - اشعه Xگارنت - زیرکن - کرندوم- دولومیت- مگنتیت- گارنت- زیرکن- کرندوم است، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی، ایتالیا، روسیه، سری‌لانکا، بیرمانی، افغانستان ،سوئد و آمریکا یافت می‌شود.
نام

در بین پژوهشگران ایرانی معاصر و متأخر بر سر نام دقیق کانی و گوهری که بدان لعل گفته می‌شود اختلاف زیادی بوده است. گروهی آن را یاقوت، دسته ای دیگر جزو کانی‌های گروه گارنت و گروهی جزو اسپینل‌ها طبقه‌بندی کرده‌اند امّا ویژگی‌هایی که در کتاب‌های تاریخی برای لعل برشمرده شده این انگاره را تقویت می‌کند که لعل همان کانی اسپینل است.
در گذشته به علت عدم آگاهی و شناخت کافی از ترکیب شیمی و ساختار اسپینل میان یاقوت و اسپینل تفاوتی قائل نمی‌شدند و چون باهم در یک محیط زمین‌شناسی دیده می‌شدند تمایز آشکاری بجز سختی کمتر لعل نداشتند. تعیین سختی واقعی، تست پرتو ایکس باعث تمایز این دو گوهر می‌باشد. اسپینل یا همان لعل بدخشان با فرمول عمومی MgAl2O4، یک اکسید آلومینیوم و منیزیم است. یاقوت از لحاظ شیمی اکسید آلومینیوم است. لعل یا اسپینل ساختاری است که از قرن دوم در ایران کشف شده است. اسپینل همراه با کانی‌های کلسیت، دولومیت، کرندوم و گارنت دیده می‌شود. اسپینل کانی دگرگونی است. ایالت بدخشان واقع در افغانستان کنونی مهم‌ترین منبع اسپینل‌های صورتی، قرمز برای قرن‌ها بوده است.
لعل

لَعل (نارسنگ، حجر سیلان) یکی از سنگ‌های قیمتی است.
لعل‌ها از دوره برنز به عنوان سنگ قیمتی و ساینده کاربرد داشته‌اند.
لعل واژه‌ای فارسی است و اصل آن لال بوده است. آن را در قدیم، لال، بدخشانی، بدخشی و ملخش نیز می‌نامیدند.
در لغتنامهٔ دهخدا به نقل از منابع قدیمی می‌نویسد:
سنگی ظریف با سرخی درخشنده و از یاقوت سست‌تر است. رنگارنگ است سرخ و زرد و بیشتر سبز و بنفش و بهترینش سرخ بدخشانی است.
در روزگار پیشین لعل نبوده است و بدین سبب در کتب ذکرش کمتر آمده است و پس از آن در کوه بدخشان پیدا شد. در سر راه آذربایجان نیز معدن است اما لعل آن نارسیده است و تیره رنگ و با کبودی زند، از این‌رو قیمتی ندارد.
صاحب آنندراج می‌گوید: معرّب لال، معدن آن مخفی بود تا در زمان خلافت اوایل عباسیان در ارض ختلان زلزله‌ای عظیم پدید آمده و کوه سکنان (؟) شکافته شده، کان لعل پیدا گشت و لعل را انواع می‌باشد: رمانی و پیازی و تمری و لحمی و عنابی و بقمی و ادریسی و دوشابی و لعل پیکانی و لعل عقربی و لعل قطبی و آن نگینه‌وار پهن باشد و بهترین آن عقربی است و بعد از آن پیازی و سپس تمری و رمانی و پیکانی، لعلی که آن را بر شکل پیکان تراشند و زنان آن را گوشواره سازند و ناب از صفات لعل است.
حکیم مؤمن طبیعت آن را در گرمی و سردی معتدل مایل به حرارت می‌داند.
لعل سامری

لعل سامری یک لعل ۵۰۰ قیراطی است که بزرگ‌ترین لعل شناخته‌شده دنیاست و بخشی از جواهرات ملی ایران به‌شمار می‌رود. این لعل و لعل کوچک‌تری به وزن ۲۷۰ قیراط (۵۴ گرم) توسط نادرشاه از هند به ایران آورده شد.
غزال حبیب‌یار

| غزال حبیب‌یار | غزال حبیب‌یار |
| --- | --- |
وزارت معادن و پترولیم افغانستان: وزارت معادن و پترولیم افغانستان
دوره مسئولیت ۲۰۱۶ – ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۲۰۱۶ – ۲۰۱۷
رئیس‌جمهور: محمداشرف غنی
پس از: داوود شاه صبا
پیش از: نرگس نهان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۶۰ کابل
ملیت: افغانستان
غزال حبیب‌یار صافی معین (زادهٔ ۱۳۶۰ خورشیدی در کابل) سیاستمدار افغانستانی و سرپرست اسبق وزارت معادن و پترولیوم افغانستان در دولت وحدت ملی به ریاست محمد اشرف غنی است.
زندگی‌نامه

حبیب‌یار در سال ۱۳۶۰ در شهر کابل زاده گردید. تحصیلات ابتدایی و عالی خود را در یکی از مکتب‌های شهر کابل به اتمام رسانیده در سال ۱۳۸۳ از دانشگاه کابل فارغ گردید. خانم حبیب‌یار-صافی پس از به دست آوردن سند لیسانس، تحصیلات عالی خود را به درجهٔ ماستری در رشتهٔ مدیریت اداره و تجارت با تخصص در امور مالی و حسابداری در دانشگاه برک کشور بنگلادش تکمیل نمود. وی با دریافت بورس تحصیلی از کشور استرالیا، ماستری دوم خویش را در رشتهٔ انکشاف اقتصادی و بین‌المللی از دانشگاه ملی استرالیا به دست آورد.
وظایف

خانم حبیب‌یار پس از برگشت به وطن در سال ۱۳۸۳ به حیث مسئول هماهنگی کمک‌ها در پروژهٔ برنامهٔ عمران ملل متحد (UNDP) وزارت مالیه کار را آغاز نمود. پسان‌تر به حیث رئیس پالیسی و مدتی سرپرست معینیت پالیسی برنامه‌های وزارت معادن و پترولیوم و همچنان مسئولیت‌هایی را در راستای تهیه و تدوین سیاست ملی معادن و ۱۶ سیاست ضمیمه‌ای این پالیسی را در بخش صنایع استخراجی کشور افغانستان عهده‌دار بود. پس از مدتی به حیث مشاور سیاسی در اتاق تجارت و صنایع وزارت مالیهٔ افغانستان نیز ایفاء وظیفه نمود. او نقش برجسته‌ای در شکل‌دهی شوراهای انکشافی و آغاز اجرای ۱۲ برنامهٔ ملی دارای اولویت، ایفاء نموده‌است. وی تا اکنون ۹ سال تجربهٔ کاری در امورات دولتی دارد.
وی از حمل/فروردین ۱۳۹۵ تا اواسط سال ۱۳۹۶ هجری خورشیدی سرپرست وزارت معادن و پترولیوم افغانستان بود