stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران
حمایت از برکناری رؤسای فدراسیون‌ها

علی حق‌شناس در هفتمین سالگرد تأسیس جمعیت دربارهٔ برکناری روسای فدراسیون‌ها و تعلیق ورزش ایران بیان کرد: «ما منتقد هستیم ولی قانون سرجای خودش است و هر چیزی نظمی دارد. در مورد بحث تعلیق ورزش باید بگویم دولت به هیچ وجه نباید کوتاه بیاید؛ یعنی چه فردی که با حمایت کشورش برای خود کسی شده، پس از برکناری برود در آغوش اجنبی و از بیگانه کمک بگیرد؟! این یعنی این که دولت یک کشور حق عزل و نصب یک مسئول میانی را هم نداشته باشد! واقعاً جای تأسف دارد که برخی که سنگ دولت را به سینه می‌زدند، حالا برای میزی که متعلق به آنان نیست به خارجی پناه می‌برند. این‌ها خائن و وطن فروشند که دنبال منافع شخصیشان هستند و نه خدمت به کشور. باید با این‌ها قاطعانه برخورد شود.»
وی تهدید تعلیق ورزش ایران را دستاویز نظام سلطه برای دخالت در امور داخلی کشورها دانست: «ما باید با فدراسیون‌های بین‌المللی تعامل درست و سازنده داشته باشیم، نه این‌که آنان برای ما خطمشی تعیین کنند. پشت این مسئله خیلی داستان‌ها نهفته است. بحث تعلیق و عدم دخالت دولت در ورزش یک شعار به ظاهر جذابی است که غربی‌ها و نظام سلطه برای جاسوس پروری و دخالت در امور داخلی کشورها راه انداخته‌اند.»
نامه به وزیر ورزش دولت یازدهم و درخواست استعفای وی

سیدعلی حق‌شناس، رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در اسفند ۱۳۹۳ در نامه‌ای به محمود گودرزی وزیر وقت ورزش و جوانان، ضمن هشدار به شکست ورزش ایران در المپیک ۲۰۱۶ از عملکرد وی و وزارت ورزش و جوانان در مورد گرفتن تابعیت ورزش کاران ایرانی از جمهوری آذربایجان انتقاد و این کشور را حیات خلوت اسراییل در منطقه و دشمن تاریخ ایران دانست و خواستار استعفای وزیر شد.
در این نامه آمده است: «در کمال تأسف به تازگی شاهد پدیدهٔ گرفتن تابعیت کشورهای دیگر و به ویژه جمهوری آذربایجان! از سوی ورزشکاران ایرانی هستیم. به‌طور مسلم آنچه ورزشکاران و قهرمانان ایرانی را وادار به چنین عملی می‌کند، عدم توجه لازم از سوی دستگاه دولتی ورزش ایران و به‌طور مشخص وزارت ورزش و جوانان به عنوان متولی ورزش و عدم پرداختن به آسیب‌شناسی این مقوله از سوی آن نهاد است.
وزارت ورزش و مشخصاً شخص وزیر محترم می‌بایست به جای افتتاح پیاپی و منظم طرح‌های ورزشی در استان خود همدان، یا صرف وقت و انرژی در درگیری‌های نه چندان مهم فوتبالی، اندکی نیز در اندیشهٔ خطر دست اندازی‌های جمهوری آذربایجان شوروی سابق! به فرهنگ و تاریخ و تمدن ایرانی- اسلامی کشورمان باشد که این بار در قالب تطمیع قهرمانان ورزشی کشور و کسب عناوین قهرمانی بین‌المللی و احتمالاً المپیک ۲۰۱۶، با استفاده از جوانان این مرزو بوم متبلور شده است. قهرمانی اخیر تیم کشتی فرنگی این جمهوری کوچک در رقابت‌های جهانی در ایران آن هم با ترکیبی از کشتی گیران ایرانی، قلب هر ایرانی باغیرتی را به درد آورده بود که اکنون نیز شاهد صید تکواندوکاران ایران توسط این حیات خلوت اسرائیل در منطقه هستیم که یقیناً در المپیک پیش رو بی‌تاثیر نخواهد بود.
بی‌تردید چالش‌های امنیتی که این تازه جمهوری! در طول پیدایش ناچیز خود برای کشورمان به وجود آورده است، نباید برای شخصی چون جنابعالی که در کابینه حضور دارید ناپیدا باشد؛ با این حال به اجمال یادآور می‌شود، این واحد تازه تأسیس که خود قرن‌ها جزء جدایی ناپذیر خاک ایران زمین بوده و زیرمجموعهٔ ایران بزرگ فرهنگی است، درپی تاریخ‌سازی و مطرح شدن در سطح بین‌الملل می‌باشد که برای رسیدن به این خواسته چندین سال است با صرف دلارهای بادآورده و استفاده از لابی آمریکایی- صهیونیستی در مجامع فرهنگی بین‌المللی، دست‌اندازی به هویت و تاریخ ایران را با حمایت کامل نظام سلطه، هدف گذاری کرده است؛ لذا جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران اکیداً از آن جناب محترم و مجموعهٔ وزارت ورزش و جوانان، خواستار رسیدگی مجدانه، فعال و کارشناسی این موضوع و عدم انفعال در برابر این جریان مسموم و مذموم می‌باشد. در غیر این صورت، شاید استعفای جنابعالی و سپردن امور به شخصی دلسوزتر و مدبرتر چارهٔ کار باشد.»
نامه به وزیر ورزش دولت سیزدهم و انتقاد از به‌کارگیری ورزش‌های رزمی در سرکوب مردم

سید علی حق‌شناس رئیس جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در نامه‌ای به سید حمید سجادی وزیر ورزش و جوانان در ۱۴۰۱/۰۷/۲۳، از سخنان وی دربارهٔ استفاده از ورزش‌های رزمی جهت سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ ایران، انتقاد کرد.
متن نامه به این شرح است:
همکاری استادان و مربیان هنرهای رزمی با نهادهای نظامی دیرزمانی است که در سراسر دنیا و من‌جمله کشورمان مرسوم بوده و هدف از آن، آمادگی هر چه بیش‌تر نظامیان برای دفاع از میهن در برابر دشمن خارجی است که از این منظر مقبول و مشروع است.
اما اگر مقصودتان از این همکاری، اِعمال خشونت در برابر هم‌وطنان و شهروندان عادی که برای اعتراض به خیابان آمده‌اند، می‌باشد که ظاهراً چنین است، بسی جای تأسف است که از هنرهای رزمی برای رفتارهایی که تصاویر آن این روزها آبروی ایران را در جهان برده است، استفادهٔ ابزاری گردد.
۳. امید است جناب‌عالی که خود روزگاری ورزش‌کار ملی بوده‌اید، حریم و حرمت ورزش به ویژه قداست ورزش‌های رزمی را نگه دارید و آن را به حوزه‌های دیگر پیوند ندهید و اظهارنظرهای خاص دربارهٔ آن را به اهل فنش واگذار نمایید.
۴. نکتهٔ آخر که لازم می‌دانم متذکر شوم این است که اخیراً معاون ورزش قهرمانی شما سخن از دعوت از ورزش‌کاران برای حفظ وحدت ملی می‌نماید. یاللعجب! فردی سخن از وحدت ملی می‌راند که برآیند ۲۷ سال مدیریت مشعشع وی در فدراسیون تکواندو، مهاجرت نخبگان این رشته از کشور، به حاشیه رفتن جمع کثیری از پیشکسوتان و مربیان و قهرمانان و نارضایتی عمومی همه‌جانبه در این ورزش بوده است. ایضاً در چندماه مسئولیت او در سمت جدید نیز نارضایتی فاحش ورزش‌های دیگر هم‌چون ورزش اول ایران یعنی کشتی را شاهد هستیم. فارغ از چند و چون حضور شخصی بدون کم‌ترین سابقهٔ قهرمانی و مربی‌گری با پرونده‌های قضایی متعدد و حواشی پرتعداد مالی و … در سمت معاونت توسعهٔ ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش جمهوری اسلامی، لازم است این گونه اظهارنظرها را به اشخاصی در زیرمجموعهٔ خود واگذار نمائید که از مقبولیت و صلاحیت ورزشی و اجتماعی کافی و لازم برخوردار بوده تا در شرایط خاص فعلی، دعوت به وحدت ملی به سرخوردگی هرچه بیش‌تر ملی مبدل نگردد.
امور پژوهشی

جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران در حوزهٔ پژوهش ورزشی نیز فعال است، از این دست می‌توان به انتشار کتاب تاریخ بیست‌وسه‌ساله فدراسیون‌های غیردولتی (غیرانتفاعی) و تأثیر آنان بر ساختار ورزش ایران نوشتهٔ منیر قاسم‌زاده عضو شورای مرکزی جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش با ویراستاری کمیتهٔ فرهنگی جمعیت اشاره کرد.
به گزارش خبرگزاری مهر، «در این اثر به تاریخچهٔ تأسیس، راه‌اندازی و فعالیت‌های نخستین فدراسیون‌های غیردولتی ورزشی ایران یعنی انجمن صنفی کانون تکواندوکاران ایران به عنوان سَدشکن فعالیت غیردولتی در ورزش ایران، اتحادیه متخصصان ورزش‌های رزمی ایران و …، و هم‌چنین جمعیت سازمان‌های غیردولتی ورزش ایران پرداخته است.
قاسم‌زاده در این کتاب می‌گوید نوآوری‌هایی که فدراسیون‌های غیردولتی ورزش طی ۲۳ سال گذشته با عملکرد مستقل و تأثیری که بر فدراسیون‌های مرتبط و غیرمرتبط و ساختار دولتی به جا گذاشته‌اند، نمونهٔ عینی تبلور سازنده حضور متخصصین و مردم در عرصه اجتماع و فرهنگ است که اثر مؤثر و مطلوبی بر توسعهٔ پایدار کشور دارد.»
اریکسون تلویژن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تابعه اریکسون
صنعت: ویدئوی دیجیتال مخابرات ویدئو هنگام درخواست
بنا نهاده: ۱۹۷۹
دفتر مرکزی: ساوت‌همپتون، بریتانیا
تعداد کارکنان: ۱۱۰۰ نفر
اریکسون تلویژن (انگلیسی: Ericsson Television) شرکت تجهیزات مخابراتی بریتانیایی است، که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد.
جی سونگ-هوان

| جی سونگ-هوان | جی سونگ-هوان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴
ملیت: کره جنوبی
جی سونگ-هوان (انگلیسی: Ji Seung-hwan؛ زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی است.
از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ اشاره کرد.
دیزه‌راسوی کوچک

| دیزه‌راسوی کوچک | دیزه‌راسوی کوچک |
| --- | --- |
دیزه‌راسوی کوچک، Galictis cuja: دیزه‌راسوی کوچک، Galictis cuja
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: راسویان
سرده:: دیزه‌راسو
گونه:: G. cuja
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Galictis cuja : Galictis cuja 
دیزه‌راسوی کوچک (نام علمی: Galictis cuja) نام یک گونه از سرده دیزه‌راسو است.
بهشت‌آباد (فنوج)

| بهشت‌آباد | بهشت‌آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: فنوج
بخش: مرکزی
دهستان: فنوج
جمعیت: ۴۱۱ نفر (سرشماری ۹۵)
بهشت‌آباد، روستایی در دهستان فنوج بخش مرکزی شهرستان فنوج در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱۱ نفر (۱۰۷ خانوار) بوده‌است.
سقوط هوانوردی کولسون ۲۰۲۳

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ان ۶۱۹ اس دبلیو، هواپیمای درگیر در حادثه، در سال ۲۰۲۲ عکس گرفته شده است: ان ۶۱۹ اس دبلیو، هواپیمای درگیر در حادثه، در سال ۲۰۲۲ عکس گرفته شده است
حادثه: حادثه
تاریخ: ۶ فوریه ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-02-۰۶)
محل حادثه: پارک ملی رودخانه فیتزجرالد، استرالیای غربی
هواگرد: هواگرد
نوع: بوئینگ ۷۳۷-۳اچ۴
شرکت هواپیمایی: کولسون هوانوردی
شماره دم: ان ۶۱۹ اس دبلیو
مبدا پرواز: فرودگاه بوسلتون مارگارت ریور
مسافرین: ۰
خدمه: ۲
کشته‌شدگان: ۰
مجروحین: ۲
بازماندگان: ۲ (تمام)
در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۳، یک هواپیمای بوئینگ ۷۳۷-۳۰۰ وابسته به کولسون هوانوردی که تحت عنوان یک تانکر هوایی مورد استفاده قرار می گرفت، در پارک ملی رودخانه فیتزجرالد در ناحیه گریت سادرن استرالیای غربی در هنگام مبارزه با آتش سوزی های گوناگون سقوط کرد. ۲ خدمه هواپیما - هر ۲ خلبان - با جراحات کم زنده ماندند و به بیمارستان انتقال پیدا کردند.    این سانحه منتهی به از اتلاف بدنه یک بوئینگ ۷۳۷در استرالیا گردید.
پژوهش و بررسی

در پی این حادثه، اداره ایمنی حمل و نقل استرالیا گزارش داد که گروهی از پرث و کانبرا برای پژوهش سقوط در حال جمع آوری می باشد.
هواپیما

هواپیمای مشغول در این سانحه یک بوئینگ ۷۳۷-۳۰۰ ۲۷ ساله با شماره سریال ۲۸۰۳۵ و با اسم ان ۶۱۹ اس دبلیو ثبت گردیده بود. این هواپیما برای نخستین بار در نوامبر ۱۹۹۵ به ساوت وست ایرلاینز تحویل داده شد تا اینکه در آگوست ۲۰۱۷ بازنشسته شد. در روز های پایانی همان ماه به کلوسون هوانوردی انتقال پیدا گردید و پس از یک دوره ذخیره سازی و دگرگونی، تحت عنوان یک تانکر هوایی در جولای ۲۰۲۲ آغاز به کار کرد.
ان ۶۱۹ اس دبلیو، هواپیمای درگیر در سانحه، در حالی که هنوز در سرویس هواپیمایی جنوب غربی در سال ۲۰۰۶ بود.
سازمان باله ایران

این مقاله دربارهٔ سازمانی ثبت‌شده در سوئد است. برای قدیمی‌ترین سازمان باله در ایران با نام مشابه، سازمان باله ملی ایران را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۲۰۰۲
هدف: بازسازی سازمان منحل‌شدهٔ بالهٔ ملی ایران
ستاد: استکهلم، سوئد
سازمان بالهٔ ایران یک نهاد هنری غیر انتفاعی ثبت شده در کشور سوئد است. نیما کیان هنرمند و رقص‌پرداز بالهٔ ایرانی در سال ۲۰۰۲ م. سازمان منحل‌شدهٔ بالهٔ ملی ایران را که تا پیش از انقلاب در تالار رودکی تهران مستقر بود، در سوئد و با حمایت سازمان‌های فرهنگی و همپیوندی دولت آن کشور و تحت نام سازمان بالهٔ ایران (Les Ballets Persans) بازسازی کرد. کارگان یا آثار انتخابی این سازمان برگرفته شده از تاریخ و فرهنگ ایران و عموماً منعکس‌کنندهٔ موضوعات ادبی، تاریخی، عرفانی و اجتماعی است. از این سازمان به عنوان بزرگ‌ترین طرح هنری اجراء شده در خارج از ایران پس از انقلاب نام برده شده‌است.
سازمان بالهٔ ایران یک سازمان بالهٔ بین‌المللی است که تولیدات خود را در کشورهای مختلف بروی صحنه می‌برد. رپرتوار کلاسیک، نئوکلاسیک و مدرن بالهٔ ایران شامل آثاری است که غالباً به‌وسیلهٔ نیما کیان یا رقص‌پردازان خاورمیانه‌ای خلق شده‌اند. سازمان باله ایران شامل سه بخش تولید باله، آموزش و حوزهٔ پژوهشی رقص است.
تاریخچه

در سال ۱۹۹۸، رقصنده و رقص‌پرداز باله نیما کیان فعالیت‌هایی را در اروپا برای گشایش یک سازمان باله با رپرتوار و آثار منتخبی برگرفته شده از فرهنگ و تاریخ ایران آغاز کرد. او در طی پنج سال فعالیت مستمر تا افتتاح سازمان بالهٔ ایران در سال ۲۰۰۲، با بسیاری از چهره‌های بین‌المللی فرهنگی و هنری منجمله در زمینهٔ هنرهای تجسمی و نمایشی ارتباط برقرار کرد. در سال ۱۹۹۹ کیان به همراه لیا شوبرت بنیان‌گذار و رئیس آکادمی بالهٔ گوتنبرگ و استکهلم در سوئد، کارل ریبرگ کارشناس رقص و ماریآن لاورل سرپرست هنری و تولیدکنندهٔ بالهٔ کولبرگ هیئت مؤسسان بالهٔ ایران را پایه‌ریزی کرد. مرکز ملی رقص فرانسه، خانهٔ رقص سوئد، وزارت فرهنگ اسپانیا و فرانسه از حامیان اجرای پروژهٔ بالهٔ ایران بودند.
عاقبت در سال ۲۰۰۱ وزارت همپیوندی سوئد پس از بررسی طرح بازسازی بالهٔ ملی ایران به عنوان یک میراث فرهنگی ایرانی از دست رفته و به منظور «غنا بخشیدن به جامعهٔ چندفرهنگی سوئد به‌وسیلهٔ احیای هنر بالهٔ ایرانی»، این پروژه را مورد حمایت مالی خود قرار داد که متعاقباً ارگان‌های فرهنگی و هنری سوئدی نیز در سطوح دولتی، استانی و کمونی بخشی از هزینه‌های تولید را پوشش دادند. گشایش جهانی سازمان بالهٔ ایران در نقش میراث‌دار و نهاد دوباره بازسازی شدهٔ این رشتهٔ هنری در ایران، در ۷ اکتبر ۲۰۰۲ در تالار سلطنتی سیرکوس استکهلم صورت گرفت. به غیر از چهار اثری که به وسیلهٔ نیما کیان برای گشایش بالهٔ ایران رقص‌پردازی و تولید شده بود (بزم عاشقان و واریاسیون‌های زن، سیمای جان و جدائی) دو اثر دیگر نیز که به وسیلهٔ دو رقص‌پرداز از جمهوری آذربایجان تولید شده بود (هفت پیکر و بابک) در گشایش جهانی بالهٔ ایران گنجانده شد.
بالهٔ زن (Femme به فرانسه) به رقص‌پردازی نیما کیان مهم‌ترین اثر تولید شده سازمان در سال ۲۰۰۳ بود که حاوی پیامی اجتماعی پیرامون مسائل زنان و تساوی حقوق بود. بالهٔ کاوه آهنگر به‌عنوان پیش‌درآمدی بر نخستین کنسرت سازمان در ایالات متحده در سال ۲۰۰۴، بر اساس داستان کاوه آهنگر و خیزش او علیه ضحاک ماردوش برگرفته شده از شاهنامهٔ فردوسی طراحی و تولید شد. در سال ۲۰۰۷ که به مناسبت هشتصدمین سالگرد تولد مولانا جلال‌الدین بلخی رومی از طرف یونسکو به نام او نامگذاری شده بود، سومین اثر از سری رقص‌پردازی‌های عارفانه نیما کیان با الهام از اندیشهٔ صوفیانه و اشعار مولانا رقص‌پردازی و اجراء شد. بالهٔ سرزمین فیروزه‌ای که برای نخستین‌بار اصول و تکنیک بالهٔ کلاسیک غربی را با موسیقی سنتی ایرانی ترکیب و تطبیق می‌کرد به مناسبت ششمین سال گشایش سازمان بالهٔ ایران و جشن گرامیداشت نیما کیان، بنیان‌گذار و سرپرست هنری سازمان رقص‌پردازی شد. امروزه در ایران نیز تعدادی از هنرمندان مانند پردیس خسروی کماکان در حال زنده نگاه داشتن این هنر می‌باشند.
باغ‌های معلق آرزوهای گمشده، یک چیدمان ویدئویی و نمایش رقص معاصری بود که در فصل پائیزه سال ۲۰۰۸ بروی صحنه رفت. سمفونی مرثیه، اثر معاصر دیگری است که به وسیلهٔ نیما کیان برای بالهٔ ملی تاجیکستان آفریده شد.
رپرتوار

| اثر | موسیقی | رقص‌پردازی | موضوع | نخستین اجراء |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| هفت پیکر | کارا کارایف (هنرمند خلق آذربایجان) | رفیقا آخوندوآ و ماکسود مامدف | برگرفته شده از پنج گنج نظامی گنجوی | ۲۰۰۲ |
| بابک | آکشین علیزاده (هنرمند خلق آذربایجان) | رفیقا آخوندوآ و ماکسود مامدف | بر اساس سرگذشت بابک خرمدین و سرخ جامگان | ۲۰۰۲ |
| بزم عاشقان | شهرام ناظری و گروه تنبور شمس | نیما کیان | رقص سماع مولانا | ۲۰۰۲ |
| جدائی | زهره جویا | نیما کیان | مرگ در غربت | ۲۰۰۲ |
| سیمای جان | زهره جویا | نیما کیان | تلفیق باله و فولکلور شمال ایران | ۲۰۰۲ |
| زن | حسین علیزاده | نیما کیان | باله دراماتیک در مورد تساوی حقوق زن و مرد | ۲۰۰۳ |
| فلامنکو با ریتم‌های ایرانی | نوازندگان مرکز فلامنکو | گابریلا گوتارا | فمنیسم جهانی | ۲۰۰۳ |
| آوای ستارگان | زهره جویا | نیما کیان | موزیکال رومانتیک | ۲۰۰۳ |
| پاپو سلیمانی | زهره جویا | نیما کیان | تلفیق باله و فولکلور کردی | ۲۰۰۴ |
| سفر بخیر | زهره جویا | نیما کیان | بیادبود قربانیان زلزلهٔ بم | ۲۰۰۴ |
| کاوه آهنگر | احمد پژمان | نیما کیان | برگرفته شده از شاهنامه فردوسی | ۲۰۰۴ |
| شهرزاد | نیکلای ریمسکی-کورساکوف | نیما کیان با الهام از فوکین | از هزار و یکشب | ۲۰۰۴ |
| سیمای جان، دختر گیلانی | زهره جویا | نیما کیان | بر اساس یک داستان گیلانی | ۲۰۰۷ |
| مولانا، مولانا | گروه تنبور شمس | نیما کیان | اثری عارفانه بمناسبت هشتصدمین سال تولد مولانا | ۲۰۰۷ |
| سرزمین فیروزه‌ای | پرویز مشکاتیان | نیما کیان | ترکیب باله کلاسیک و موسیقی سنتی ایران | ۲۰۰۷ |
| باغ‌های معلق آرزوهای گمشده | گروه دستان و ارکستر موسیقی نو | نیما کیان | باله-درام معاصر و چیدمان ویدیوئی | ۲۰۰۸ |
| ویس و رامین | پیمان سلطانی با اجرای ارکستر سمفونیک ملی اسلواک | نیما کیان | باله نئوکلاسیک براساس اشعار اسعد گرگانی | ۲۰۱۱ |
| سمفونی مرثیه | علی رهبری با اجرای ارکستر فیلارمونیک ایران | نیما کیان | باله-درام معاصر برای باله ملی تاجیکستان | ۲۰۱۲ |
| باهار گلیر | گروه رستاک | نیما کیان | رقص کاراکتر ایرانی | ۲۰۱۴ |
| بهاره! | گروه رستاک | نیما کیان | رقص کاراکتر ایرانی | ۲۰۱۴ |
رقص‌پردازان، باله‌گردانان و استادان مدرس باله

به‌جز مؤسس باله ایران همه رقص‌پردازان، باله‌گردانان و استادان مدرس باله که در تولیدات سازمان باله ایران مشارکت داشته‌اند غیر ایرانی هستند:
نیما کیان
رفیقه آخوندوا (رقصپرداز، هنرمند خلق آذربایجان، باله و اپرای باکو)
مقصود محمدف (رقصپرداز، هنرمند خلق آذربایجان، باله و اپرای باکو)
مارک دو بوئه (رقصنده ممتاز و استاد ارشد باله، باله ملی پاریس)
ایشتوان کیش (رقصنده ممتاز و استاد باله، باله و اپرای ملی مجارستان و باله سلطنتی سوئد)
ویکتور والکو (رقصنده ممتاز و استاد باله، باله و اپرای ملی لهستان و باله سلطنتی سوئد)
دومینیک فرانچتی (باله‌گردان و استاد ارشد باله، کنسرواتوار ملی باله کلاسیک پاریس)
پلومب آگالیجاج (رقصپرداز، باله‌گردان و استاد باله، باله و اپرای آلبانی)
گابریلا گوتارا (رقصپرداز فلامنکو، مرکز فلامنکوی استکهلم)
امیل اکماتف (رقصنده ممتاز و استاد ارشد باله، باله ملی قرقیزستان)
رقصنده‌ها

رقصندگان سازمان باله ایران همگی غیر ایرانی و از ملیت‌های گوناگون هستند. تا سال ۲۰۰۸ رقصندگانی از بیش از ۲۴ کشور مختلف شامل آلبانی، آرژانتین، ارمنستان، استرالیا، آذربایجان، بلغارستان، برزیل، انگلستان، استونی، فرانسه، هنگ کنگ، کوبا، لتونی، زلاند نو، مکزیک، نروژ، لهستان، روسیه، صربستان، اسکاتلند، سوئد، تایلند، اکراین، آمریکا و ویتنام در استخدام باله ایران بوده‌اند. شرط عضویت در سازمان دارا بودن مدرک پایان‌نامه تحصیلی از یکی از هنرستان‌های معتبر در رشته باله کلاسیک و رقص مدرن، شرکت در گزینش و گذراندن آزمون عمومی است.
تعدادی از تک‌رقصنده‌ها و رقصندگان ممتاز سازمان باله ایران که از زمان تأسیس در تولیدات سازمان ایفای نقش کرده‌اند:
آی‌زاده آکماتووا (باله ملی قرقیزستان، باله ملی تاجیکستان)
الکساندر باکمن (باله ملی تاجیکستان)
آسوکا اینوئه (کنسرواتوار ملی ژاپن، باله ملی سالزبورگ، اتریش)
آنجلینا آلن (باله و اپرای گوتنبرگ، سوئد)
هازمیک امیریان-بنت (باله ملی ارمنستان)
لوسیانا رئولون (باله ملی سالزبورگ، اطریش)
الکساندر پردا (باله و اپرای ملی کوبا)
داوید هوهانیسیان (باله و اپرای ملی ارمنستان، باله میلوکی در ویسکانسن، آمریکا)
الکسی گریگوریف (باله بولشوی روسیه، باله سلطنتی سوئد)
لدیان آگالیجاج (باله و اپرای ملی آذربایجان، باله و اپرای ملی آلبانی)
وبگاه پژوهشی رقص در خاورمیانه

بخش پژوهشی و تحقیقی سازمان باله ایران در سال ۲۰۰۴ به منظور ایجاد یک مرجع اطلاعاتی و تحقیقاتی در زمینه هنر رقص در خاورمیانه به‌وجود آمد. وبگاه پژوهشی رقص در خاورمیانه (Eastern Dance Forum) مجموعه‌ای از مقالات، تألیفات و پیوندهای مربوط به رقص باله در خاورمیانه را برای تسهیل کار رقص‌پژوهان و دانشجویان گرد هم آورده‌است. در این وبگاه مقالاتی از نیما کیان، آنتونی شی، یحیی ذکاء، خسرو سینا، لیسا کاتز و دیگر رقص پژوهان ایرانی و غیر ایرانی ارئه شده‌است.
آکادمی و هنرستان باله ایران

آکادمی باله ایران (L'Academie de Ballets Persans) به عنوان زیر مجموعه‌ای از سازمان باله ایران از پائیز سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد و در رشته‌های باله کلاسیک و مدرن به تربیت هنرجو می‌پردازد. در کنار این دوره‌های آموزشی در سطوح مبتدی، متوسط و عالی، سمینارهای رقص باله (Master Classes) برای رقصندگان حرفه‌ای نیز تدارک دیده می‌شود.
پروژهٔ رقص جوان اروپا

پروژهٔ رقص جوان اروپا (European Youth Dance Project) یکی از طرح‌های سازمان بالهٔ ایران با هدف ارتقاء سطح تکنیکی هنرمندان جوان باله است که در سال ۲۰۰۷ به وسیلهٔ ریاست هنری سازمان و با حمایت کمون سولنا در سوئد پی‌ریزی شد. مشارکت در این طرح برای رقصندگان تازه فارغ‌التحصیل شدهٔ باله که دارای مدرک دیپلم هستند امکان‌پذیر است و مانند عضویت در سازمان بالهٔ ایران مشروط به شرکت در گزینش و گذراندن آزمون عمومی است.
بالهٔ ایران و همکاری با شرکت‌های باله در کشورهای هم‌فرهنگ آسیای میانه

به‌منظور شناسایی رپرتوار باله در کشورهای آسیای میانه که با ایران دارای فرهنگی مشترک هستند ولی مراودهٔ فرهنگی آنان با این کشور در زمان اتحاد جماهیر شوروی قطع شده بود، بنیانگذار و ریاست هنری سازمان بالهٔ ایران، نیما کیان، از بدو بنیانگذاری این سازمان ارتباط نزدیکی با هنرمندان مشهور بالهٔ این کشورها برقرار کرد. حاصل این ارتباط و همکاری، معرفی باله‌های ملی کشورهای هم‌فرهنگ آسیای میانه، هنرمندان و آثار رپرتواری بود که غالباً در غرب ناشناخته‌اند. دو اثر هفت پیکر و بابک که برای افتتاح جهانی بالهٔ ایران در سال ۲۰۰۲ در نظر گرفته شده بودند، برای نخستین‌بار در خارج از جمهوری آذربایجان و در اروپا بروی صحنه برده می‌شدند. این آثار سال‌ها از رپرتوار بالهٔ اپرای باکو خارج و به فراموشی سپرده شده بودند، اما به منظور معرفی نمونه‌هایی از رپرتوار حاضر باله خاورمیانه، در نخستین اجرای بالهٔ ایران بروی صحنه برده شدند. تولید دوباره و بازآفرینی این آثار بالهٔ آذربایجانی که بعد از دست‌کم ۱۶ سال صورت می‌گرفت، مشارکت هنرمندان طراز اول این کشور را که همگی ملقب به هنرمندان خلق آذربایجان هستند را در سازمان تازه‌تأسیس بالهٔ ایران موجب شد.
در سال ۲۰۱۲ نیما کیان به تئاتر دولتی اپرا و بالهٔ ملی تاجیکستان دعوت شد و سازمان بالهٔ ایران نهمین دورهٔ پروژهٔ رقص جوان اروپا را با همکاری سازمان بالهٔ ملی تاجیکستان در شهر دوشنبه برگزار کرد. او به عنوان رقص‌پرداز ارشد میهمان اثر تازه‌ای برای بالهٔ ملی تاجیکستان خلق کرد. «سمفونی مرثیه» نخستین اثر بالهٔ مدرن و معاصری بود که به وسیلهٔ رقصندگان جوان بالهٔ ملی تاجیکستان در این کشور آسیای میانه اجراء می‌شد. چهار رقص‌پردازی دیگر از نیما کیان نیز به رپرتوار دائم بالهٔ تاجیکستان اضافه شد. همچنین سازمان بالهٔ ایران، برای نخستین‌بار پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال تاجیکستان، بالهٔ ملی تاجیکستان را در غرب معرفی کرد و برگزارکنندهٔ نخستین تور اروپایی این سازمان بود.
بالهٔ زن، اثر نیما کیان؛ ۲۰۰۳ م.
ویس و رامین. رقص‌پردازی نیما کیان؛ ۲۰۱۱ م.
سفر به سرزمین فیروزه‌ای. رقص‌پردازی‌های نیما کیان برای باله ملی تاجیکستان. ۲۰۱۲
سمفونی مرثیه، ساخته نیما کیان برای باله ملی تاجیکستان. ۲۰۱۲
ارگلندر (دهانه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مختصات: ۱۶°۳۰′جنوبی ۵°۴۸′شرقی﻿ / ﻿۱۶٫۵°جنوبی ۵٫۸°شرقی﻿ / -16.5; 5.8
قطر: ۳۴ کیلومتر
عمق: ۳٫۰ کیلومتر
هم‌درازا: ۳۵۴° در طلوع آفتاب
نام‌بخش: فریدریش ویلهلم ارگلاندر
ارگلندر یک دهانه برخوردی در ماه است.
دهانه‌های اقماری

این دهانه ۵ دهانه اقماری دارد.
| Argelander | عرض جغرافیایی | طول جغرافیایی | قطر |
| --- | --- | --- | --- |
| A | ۱۶٫۵° S | ۶٫۸° E | ۹٫۰ کیلومتر |
| C | ۱۶٫۳° S | ۵٫۷° E | ۴٫۰ کیلومتر |
| B | ۱۵٫۵° S | ۵٫۱° E | ۶٫۰ کیلومتر |
| D | ۱۷٫۶° S | ۴٫۴° E | ۱۱٫۰ کیلومتر |
| W | ۱۶٫۷° S | ۴٫۲° E | ۱۹٫۰ کیلومتر |
رودخانه کوآلو

| رودخانه کوآلو سونگای کوالو, ایر کوالو, سوئنگای کوئالوئه | رودخانه کوآلو سونگای کوالو, ایر کوالو, سوئنگای کوئالوئه |
| --- | --- |
مکان: مکان
Country: اندونزی
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: سوماترای شمالی
 :  
دهانه: تنگه ملاکا
رودخانه کوآلو رودخانه ای در شمال سوماترا ، اندونزی ، حدود 1600 کیلومتری شمال غربی پایتخت جاکارتا .
جغرافیا

این رودخانه در ناحیه شمالی سوماترا با آب و هوای عمدتاً استوایی جنگل های بارانی جریان دارد (در طبقه بندی آب و هوای کوپن-گایگر به عنوان Af تعیین شده است).  میانگین دمای سالانه این منطقه 21 درجه سانتی گراد است. گرم ترین ماه مارس است که میانگین دما حدود 26 درجه سانتیگراد است و سردترین آن در ماه اکتبر که 20  درجه سانتی گراد است.  میانگین بارندگی سالانه 3730 میلی متر است. مرطوب ترین زمان در ماه اکتبر با میانگین 491 میلی متر باران می بارد و خشک ترین آن در ماه مارس با 136 میلی متر بارندگی است .
بزرگ‌ترین شومن

| بزرگ‌ترین شومن | بزرگ‌ترین شومن |
| --- | --- |
پوستر: پوستر
کارگردان: مایکل گریسی
تهیه‌کننده:  لارنس مارک  پیتر چرنین  جنو تاپینگ 
فیلمنامه‌نویس:  جنی بیکس  بیل کاندن 
بازیگران:  هیو جکمن  میشل ویلیامز  زک افران  ربکا فرگوسن  زندیا  ناتاشا لیو بوردیزو 
موسیقی: جان دبنی
فیلم‌بردار: شیموس مک‌گاروی
تدوین‌گر:  تام کراس  رابرت دافی  جو هاتشینگ 
شرکت تولید: چرنین انترتینمنت سید پروداکشنز لارنس مارک پروداکشنز تی‌اس‌جی انترتینمنت
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ دسامبر ۲۰۱۷ (۲۰۱۷-12-۲۰) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۸۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴۳۵ میلیون دلار
بزرگ‌ترین شومن (انگلیسی: The Greatest Showman) یک فیلم موزیکال، درام آمریکایی به کارگردانی مایکل گریسی و نویسندگی جنی بیکس و بیل کاندون محصول سال ۲۰۱۷ است. فیلم الهام گرفته از داستان راه‌اندازی "سیرک بارنوم و بیلی" به‌دست فینیاس تیلور بارنوم است.
نخستین نمایش این فیلم در تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۱۷، در کشتی آرام‌اس کوئین مری ۲ بود و سپس در ۲۰ دسامبر توسط فاکس قرن بیستم در سینماهای ایالات متحده اکران شد.
برترین شومن در هفتاد و پنجمین مراسم گلدن گلوب نامزد سه جایزه در ردهٔ بهترین فیلم موزیکال یا کمدی، بهترین بازیگر مرد و برندهٔ بهترین ترانه شد، در نودمین دوره جوایز اسکار، نامزد بهترین ترانه و در شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی برندهٔ بهترین آلبوم موسیقی فیلم شد.
داستان

شومن آمریکایی پی. تی. بارنوم بنیانگر سیرکی مشهور و موفق می‌شود.
بازیگران

هیو جکمن در نقش پی. تی. بارنوم، یک شومن و کارآفرین بلندپرواز.
الیس روبین در نقش کودکیِ بارنم
زک افران در نقش فیلیپ کارلایل، یک نمایش‌نامه‌نویس که شریک بارنم می‌شود.
میشل ویلیامز در نقش چریتی بارنم، همسر بارنم.
اسکایلار دان در نقش کودکیِ چریتی
ربکا فرگوسن در نقش جنی لیند، خواننده مشهور سوئدی.
لورن آلرد به‌عنوان صدای آواز لیند
زندیا در نقش ان ویلر، یک آکروبات و هنرمند تراپیز.
کیالا ستل در نقش لتی لوتز، زن ریش‌دار.
موسیقی > قطعات موزیکال

بزرگترین نمایش – هیو جکمن، کیالا ستل، زک افران و زندیا
یک میلیون رویا – زیو زایفمن، جکمن، میشل ویلیامز
یک میلیون رویا (بازخوانی) – آستین جانسون، کمرون سیلی
سرزنده – جکمن، ستل، دنیل اوریج و زندایا
آن‌سوی دیگر – جکمن و افران
بس نیست – لورن آلرد
این منم – ستل
بازنگاری ستارگان - افران، زندایا
ریسمان باریک – ویلیامز
بس نیست (بازخوانی) – الرد
زین پس – جکمن
موسیقی > ساوند ترک

مقالهٔ اصلی: برترین شومن: موسیقی فیلم
آلبوم موسیقی متن شامل یازده ترانه با اجرای بازیگران فیلم است.