stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرتور تایمازوف

آرتور بوریسوویچ تایمازوف (به آسی: Таймазты Барисы фырт АртурАртур؛ به روسی: Артур Борисович Таймазов؛ زادهٔ ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۹) کشتی‌گیر پیشین اوستیایی‌تبار اهل روسیه است که در دستهٔ فوق سنگین‌وزن کشتی آزاد برای کشور ازبکستان رقابت می‌کرد. تایمازوف برندهٔ مدال طلای المپیک ۲۰۰۴ آتن، مدال نقره المپیک ۲۰۰۰ سیدنی، قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی جهان در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۶، و نایب‌قهرمان این مسابقات در ۲۰۰۱ و ۲۰۱۰ است. او تا پیش از سال ۲۰۱۶ پرافتخارترین ورزشکار کشتی آزاد در تاریخ بازی‌های المپیک و پرافتخارترین ورزشکار المپیکی ازبکستان محسوب می‌شد اما در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹، به دلیل مثبت شدن آزمایش‌های دوپینگ، دو مدال طلای المپیک ۲۰۰۸ پکن و المپیک ۲۰۱۲ لندن در دستهٔ ۱۲۰ کیلوگرم که تایمازوف در آن‌ها قهرمان شده بود، از سوی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ پس‌گرفته‌شد.
تایمازوف در ابتدا ورزش را با رشتهٔ وزنه‌برداری شروع کرد اما سپس در کشتی فعالیت کرد و به تیم ملی روسیه راه یافت. او از ۲۰ سالگی با تغییر تابعیت در ترکیب تیم ملی ازبکستان حاضر شد و یک سال بعد در فینال المپیک ۲۰۰۰ سیدنی با شکست برابر هموطنش دیوید موسلبز، به مدال نقره رسید اما در المپیک ۲۰۰۴ آتن تایمازوف در فینال با پیروزی برابر علیرضا رضایی قهرمان شد. او در سطح قارهٔ آسیا نیز قهرمان سه دورهٔ پیاپی بازی‌های آسیایی در ۲۰۰۲، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ است.
دوپینگ

تایمازوف برنده سه مدال طلای المپیک در المپیک ۲۰۰۴ آتن و المپیک ۲۰۰۸ پکن و المپیک ۲۰۱۲ لندن بوده و مدال نقره المپیک ۲۰۰۰ سیدنی را نیز با یک شکست به دیوید موسلبز بدست آورد ابتدا این باور وجود داشت که او به صورت مصلحتی کشتی را به دیوید موسلبز واگذار کرده است ولی باخت های متوالی او مقابل موسلبز در مسابقات جهانی بعد ثابت کرد که این باور اشتباه است مخصوصا بعد از اینکه موسلبز به راحتی از پس گری مک‌کوی آمریکایی بر آمد این عقیده از بین رفت چون تایمازوف به سختی دوبار مقابل این کشتی گیر به پیروزی رسید.
او در فینال المپیک آتن علیرضا رضایی از ایران را بعد از ۴ دقیقه شکست داد و در المپیک پکن در فینال با پیروزی بر بختیار احمدوف کشتی‌گیر روسیه صاحب مدال طلا شد که در سال ۲۰۱۶،کمیته ممنوعیت استفاده از مواد نیروزا (وادا) طی آزمایشی که از ادرار و خون این ورزشکار گرفته بود، بدلیل استفاده از مواد نیروزا در المپیک ۲۰۰۸، مدال طلای او پس گرفته شد. بدین ترتیب بختیار احمدوف از روسیه که در مسابقه فینال به تایمازوف باخته بود مدال طلا را از آن خود کرد و «دیوید موسلبز» از اسلواکی در رده دوم می‌ایستد. در این وزن فردین معصومی در رده پنجم قرار گرفته بود که جایگاهش با وجود این دوپینگ تغییر نمی‌کند.
در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۹ نیز اعلام شد که در نتیجه آزمایش های مجدد نمونه دوپیینگ وی در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن مواد ممنوعه دیده شده که در نتیجه باعث بازپس‌گیری طلای وی شد.
گاه‌شماری یزدگردی

گاه‌شماری یزدگردی با سرآغاز سال به تخت برنشستن یزدگرد سوم، واپسین پادشاه ساسانی، در سال ۶۳۲ میلادی، گاه‌شماری پایانی دودمان ساسانیان است. در روزگار ساسانیان سال برنشستن یک شاه به تخت شاهی آغاز گاه‌شماری بود و بازهٔ سال ۳۶۵ روز با کبیسه‌گیری یک ماه در ۱۲۰ سال شمرده می‌شد (طول سال میانگین ۳۶۵٫۲۵). گاه‌شماری یزدگردی نیز به همین گونه در سال دهم هجری روز سه‌شنبه، (۳٬۶۲۴ روز گذشته از هجرت) سال یکم یزدگردی آغاز شد. اما مانند گاه‌شماری خراجی بعدها از کبیسه‌گیری جولیانی یک روز در هر چهار سال بهره گرفته شد. بر اثر بی‌توجهی کبیسه‌گیری آن از سال ۳۷۵ یزدگردی، در سال ۴۴۷ یزدگردی نوروز به‌مدت هجده روز از زمان واقعی خود پیش افتاده بود. به همین انگیزه به‌دستور جلال‌الدوله ملکشاه سلجوقی کارگروهی برای اصلاح محاسبهٔ دقیق گاه‌شماری ایرانی گرد هم آمد که به‌دنبال آن گاه‌شماری جلالی، دقیق‌ترین گاه‌شماری هماهنگ با سال اعتدالی تدوین شد.
یزدگرد سوم، پسرِ شاهزاده شهریار، نوهٔ خسرو پرویز، در سال ۶۳۲ میلادی به پادشاهی برگزیده شد. ایرانیان خو کرده بودند که تاریخ را از سال به تخت برنشستن هر پادشاهی به‌شمار می‌آوردند، چون پس از یزدگرد، ایران پادشاهی نیافت، زرتشتیان همان سال ۶۳۲ را، سرآغاز روزشمار خود قرار دادند و هنوز هم نزد زرتشتیان ایران و هند رایج است.
گاه‌شماری یزدگردی پس از مرگ یزدگرد (۶۵۲ میلادی) با سرآغاز سال‌مرگ او، به‌طور فرضی زمان برنشستن شاه نو ساسانی بر تخت شاهنشاهی، با نام گاهشماری مجوسی متداول شد همان کبیسه‌گیری گاهشماری یزدگردی را داشته و سرآغاز آن یکم فروردین سال ۲۱ یزدگردی (۱۱ ژوئن ۶۵۲م، ۲۷ شوال ۳۱ق) می‌باشد که تا زمان ابوریحان بیرونی رایج بوده‌است. و کم‌کم وانهاده شده‌است. در سده‌های نخستین هجری در برخی جاهای ایران هر دو گونه تاریخ یزدگردی یعنی هم آنکه بر اساس زمان آغاز شاهنشاهی بوده و هم آنکه بر پایهٔ سال‌مرگ یزدگرد بوده، رایج بوده‌است. گاهی حتی در یک زمان و یکجا هم‌سوی هم، که در سکه‌ها یافت شده، این دو تاریخ دیده می‌شود. در سکه‌های امیران طبرستان (اسپهبدان) و همچنین حاکمان اسلامی طبرستان، تا حدود سال ۱۶۳ هجری، ضرب سکه، با تاریخ سال مرگ یزدگرد، انجام می‌گرفته‌است.
گاه‌شماری یزدگردی (با سرآغاز شاهنشاهی) به روش‌های گوناگونی محاسبه می‌شود. بر اساس یکی از شیوه‌های رایج تاریخ امروز یزدگردی اینگونه است:دوشنبه: ۹ مهر ۱۳۹۴ یزدگردی
دیرینِگی

تاریخچهٔ پدیدآمدن گاه‌شماری یزدگردی همزمان است با سال تاج‌گذاری یزدگرد، واپسین شاه ساسانی.
کاربرد

این گاه‌شماری امروزه در میان ایرانیان و حتی هندیان و پاکستانی‌های زرتشتی به کار می‌رود.
ساختار

در این گاه‌شماری ۳۶۵روزِ سال به ۱۲ ماه و هر ماه به ۳۰ روز بخش‌بندی می‌شود و ۵ روزِ جامانده به واپسین روز اسفندماه یا یکم فروردین ماه افزوده می‌شود.
بهیزک

ایرانیان باستان خرده‌زمانِ سال را که کمابیش شش ساعت و پانزده دقیقه و چهل و یک ثانیه بود، در سال کبیسه پر می‌کردند. به گونه‌ای که پس از هر صد و بیست سال، یک سال را با سیزده ماه می‌گذراندند.
آرزوی صد و بیست ساله شدن نزد ایرانیان نیز ریشه در همین سازوکار داشته‌است. کسی که بتواند دو سالِ سیزده‌ماهه را در زندگانی‌اش ببیند.
سرآغازِ سال

آغازِ سال در این گاه‌شماری برابر با آغاز بهاری یا اعتدال بهاری است.
کاربرد گاه‌شماری یزدگردی بر اساس آثار باستانی

گاه‌شماری یزدگردی که پس از اسلام به کار برده شد همان ادامهٔ گاه‌شماری ساسانی است که پس از اسلام زرتشتیان در سال ۱۱قمری /۶۳۲ میلادی برساختند. بر روی سکه‌های ساسانی نشانه‌هایی از کاربرد این گاه‌شماری هست؛ و حتی کتیبهٔ گنبد کاووس در تاریخ ۳۹۷ قمری بر اساس گاه‌شماری یزدگردی زمان‌گذاری شده‌است.
کاربرد گاه‌شماری یزدگردی پس از اسلام

پس از ورود اسلام به ایران این گاه‌شماری در کنار گاه‌شماری قمری به کار برده شد اما پس از مرگ یزدگرد سال مرگ او را سرآغاز آن گذاشتند.
نابه‌سامانی در گاه‌شماری یزدگردی

یکی از عواملی که باعث ایجاد نابه‌سامانی و گردش زمانی در گاه‌شماری می‌شد، کوتاهی دربارهٔ کبیسه بود. به این صورت که یک سال به ۳۶۵ و ۱/۴ روز بخش‌بندی می‌شد و هر ۱۲۰ سال یک‌بار، یک ماه به ماه‌های سال افزوده می‌شد و سال ۱۳ ماه داشت. بر اثر نادیده‌انگاری در کبیسه‌گیری آن از سال ۳۷۵ یزدگردی، در سال ۴۴۷ یزدگردی نوروز به‌مدت هجده روز از زمان واقعی خود پیش افتاده بود. به همین انگیزه به‌دستور جلال‌الدوله ملکشاه سلجوقی کارگروهی برای بررسی، بازنگری و بازنویسی ریزبه‌ریز گاه‌شماری ایرانی گردهم‌آمد که به‌دنبال آن گاه‌شماری جلالی، دقیق‌ترین گاه‌شماری هماهنگ با سال اعتدالی نوشته شد.
نام ماه‌ها

در گاه‌شماری یزدگردی ماه‌های ایرانی به نام امشاسپندان و دیگر ایزدان مینوی برگزیده شده‌است. ایرانی‌ها برای هر یک از روزهای خویش نامی برگزیده بودند با این نگرش که پاسبانی هر روز بر دوش یکی از ایزدان مینوی است. این شیوه حتی پس از ورود اسلام هم از میان نرفت و در سروده‌های شاعران خراسانی نمود یافت و تا روزگار سلجوقیان در ایران برجا ماند.
گاهنبارها

ایرانیان هر یک از روزهای یک ماه را دارای نامی از نام‌های ایزدان می‌خواندند و بر این باور بودند که پاسبانی هر روز به یکی از فرشتگان سپرده شده‌است. گاهی هم که نام روز با نام ماه برابر می‌شد آنها این روز سال را جشن می‌گرفتند.
دیگر گاه‌شماری‌ها

از دیگر گاه‌شماری‌هایی که در کنار گاه‌شماری یزدگردی به کار برده می‌شد، گاه‌شماریِ مَجوسی یا فارسیه بود. اما هیچگاه همچون گاه‌شماری یزدگردی فراگیر نشد.
مهدی خالدی

| مهدی خالدی | مهدی خالدی |
| --- | --- |
خالدی در سال ۱۳۴۷: خالدی در سال ۱۳۴۷
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۶ مرداد ۱۲۹۸  تهران، ایران
درگذشته: ۹ آذر ۱۳۶۹ (۷۱ سال)
ژانر: موسیقی سنتی ایرانیموسیقی کلاسیکموسیقی فیلم
پیشه: نوازنده، آهنگساز
ساز(ها): ویولن، سه تار، تمبک
سال‌های فعالیت: ۱۳۱۹–۱۳۵۸
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویولن: ویولن
استاد(ها): ابوالحسن صباروح‌الله خالقیحسین یاحقی
مهدی خالدی (زاده ۶ مرداد ۱۲۹۸ تهران – درگذشته ۹ آذرماه ۱۳۶۹) موسیقی دان، آهنگساز و نوازنده اهل ایران بود.
زندگی

مهدی خالدی در مردادماه سال ۱۲۹۸ خورشیدی در محله سنگلج تهران به دنیا آمد. پدربزرگ مادری اش نوازنده نی در دربار ناصرالدین شاه بود. علاقه او به موسیقی باعث شد که پدرش در ۱۶ سالگی او را به نزد ابوالحسن صبا ببرد که با او دوستی داشت. صبا که متوجه علاقه و استعداد مهدی در موسیقی شده بود، او را به شاگردی خود پذیرفت. او طی یک سال و نیم آموزش ویلن و موسیقی ایرانی را نزد صبا فرا گرفت و کمی بعد جزو هنرمندان شناخته شده عرصه موسیقی شد. او همچنین از محضر هنرمندانی مثل روح‌الله خالقی، حسین یاحقی، حسین خالدی و حبیب اسماعیلی هم استفاده کرد.
فعالیت هنری

با افتتاح رادیو در سال ۱۳۱۹ خورشیدی صبا او را به عنوان نوازنده ویلن به ارکستر رادیو معرفی کرد و به زودی هر هفته دو برنامه رادیویی در اختیارش قرار گرفت. سال ۱۳۳۴ به مقام سرپرستی موسیقی رادیو ایران رسید و با همکاری بنان ۶ ارکستر برای رادیو تشکیل داد. در این ارکسترها خوانندگان و نوازندگان مختلف شرکت داشتند و رهبری آن‌ها به عهده خود وی بود. تعداد آهنگ‌هایی که خالدی ساخته و از رادیو پخش شده بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ آهنگ است و ۱۱  آهنگ نیز برای برنامه گلها ساخت.
او در نواختن ویولن سبکی نو و خاص ابداع کرد و الگوی قدیمی اجرای موسیقی ایرانی را بهم زد. خالدی به جای روال پیش‌درآمد، آواز، تصنیف و رنگ، تصنیف‌هایی ساخت که اول دوبند شعر همراه با آهنگ در آغاز برنامه خوانده می‌شد سپس خواننده تصنیف را می‌خواند و بعد یک قطعه آواز با ساز سلو اجرا می‌شد و در نهایت برنامه با همان تصنیف خاتمه پیدا می‌کرد. همین نوآوری توجه و علاقه مردم را برانگیخت و باعث شهرت و محبوبیت آهنگ‌های او شد. در آهنگسازی چهارمضراب شور معروف به چهارمضراب خالدی و چهارمضراب سلمک را انحصاری خود ساخت.
وی در نواختن ویلن در کنار سبک صبا و حسین یاحقی، سبک ویژه‌ای مخصوص به خود ابداع کرد که در آن توجه به آرشه کشی بیش از پنجه مهم بود. همچنین نخستین نوازنده‌ای بود که بعد از صبا در رادیو ایران به تکنوازی ویولن پرداخت.
او علاقه زیادی به آهنگ‌های فولکلور و محلی داشت و از آن‌ها به عنوان منبع الهام بسیاری از آهنگ‌هایش مثل رعنا جان و آی بانو استفاده کرد.
در طی سالهای ۱۳۲۴ تا ۱۳۴۳ به دعوت شبکه‌های رادیویی کشورهای همسایه سفرهای متعددی را جهت اجرا و شناسایی موسیقی ایرانی انجام داد. سال ۱۳۲۴ به دعوت شبکه رادیویی هندوستان همراه با بدیع زاده ، علی اکبر پروانه، کاموسی و علی زاهدی به دهلی رفت و باعث رونق برنامه‌های فارسی رادیو دهلی شد تا جاییکه یکسال بعد رادیو هندوستان برای ضبط نمونه‌های موسیقی ایرانی بر روی صفحه از او دعوت کرد و او به همراه تعدای از بهترین هنرمندان آن روزگار به هند رفت و ۱۵۰ صفحه از آهنگ‌های ایرانی را ضبط کردند. سال ۱۳۲۴ نیز به دعوت دولت افغانستان و رادیو کابل به عنوان سرپرست هیأتی از هنرمندان چون حسین قوامی، جلیل شهناز، مجید نجاحی، انوشیروان روحانی و حسین همدانیان به کابل رفت و ۹ برنامه اجرا کردند که مورد توجه بسیار قرار گرفت. کمی پس از آن دولت شوروی هم از هنرمندان رادیو ایران دعوت کرد و اینبار نیز خالدی به عنوان سرپرست هیأتی که اعضایش فرهنگ شریف، جهانگیر ملک و ناصر مسعودی بودند به باکو و مسکو رفتند و برنامه‌های مختلفی اجرا کردند.
در دهه ۳۰ با اینکه سینما در ایران نوپا و فاقد تکنیک‌های لازم بود اما به دعوت فیلمسازان برای فیلم‌هایشان آهنگ ساخت که اسامی برخی از این فیلم‌ها عبارتند از: زندانی امیر، طوفان زندگی، شرمسار و مادر.
آشنایی خالدی با دلکش و تشکیل مثلث خالدی، دلکش و نواب صفا (شاعر) باعث شد که همراه با هم تعدادی از بهترین آهنگ‌های ایرانی همچون آمد نوبهار، داغ لاله، رفتی و رفتم و دل غافل پدیدار شود. خالدی حدود ۸۰ آهنگ برای دلکش ساخت.
او در طی دوران آهنگسازی با شعرای فراوانی همچون رهی معیری، بیژن ترقی، اسماعیل نواب صفا، معینی کرمانشاهی، حسین مسرور، ابوالقاسم حالت، سایه، حسین گل گلاب، مهدی سهیلی، پرویز خطیبی و نادر نادرپور همکاری کرد. حدود ۸۰ آهنگ نیز بر روی اشعار متقدمین همچون حافظ و سعدی ساخته‌است.
اسامی برخی از خوانندگانی که آهنگ‌های او را خوانده‌اند عبارتند از: دلکش، ملوک ضرابی، روح بخش، بنان و قوامی. همچنین بیشتر تصنیف‌های غیر محلی خوانده شده توسط سیمابینا به آهنگسازی خالدی است.
درگذشت

خالدی بعد از یک دوره بیماری و ابتلا به سرطان حنجره در تاریخ ۹ آذرماه ۱۳۶۹ درگذشت. از او سه فرزند به اسامی نشاط، مهرداد و شهرزاد به یادگار مانده‌است.
آثار

از معروفترین آهنگ‌های خالدی آمد نوبهار(نشاط طبیعت) و مارا زچه پابند جنون کردی است. هر دو با کلام نواب صفا.
برخی از آثار:
بگریم (دررثای استاد صبا و با صدای غلامحسین بنان)
گل پژمرده (در رثای  رضا محجوبی  )
شیرین (با شعر ابوالقاسم حالت)
دیده گویا (با شعر پرویز خطیبی)
گل رؤیا (با شعر سیمین بهبهانی)
رفتی (با شعر نواب صفا)
آتش جان (با شعر رهی معیری)
انتظار (با شعر معینی کرمانشاهی)
بازآی نگارا (با آواز مرضیه)
آی بانو- رعناجان- مریم جان (شعر محلی به خوانندگی دلکش)
دلدار- بخواهی نخواهی- به کنارم بنشین(با کلام رهی معیری)- رفتی و رفتم- بی‌قرار – ناله دل- بت ساز- بی‌قرار- ما را بس(با کلام پرویز خطیبی)- نازنین من (با صدای دلکش)
آلبوم «بداهه نوازی ویولن» در دستگاه همایون، شور و آواز دشتی
آلبوم «نامه‌های گمشده» با صدای بنان
کتاب «ساز شکسته» شامل ۳۰ قطعه از موسیقی‌های تولیدشده توسط مهدی خالدی
موسیقی فیلم «ماجرای زندگی» به کارگردانی نصرت‌اله محتشم (۱۳۳۳)
مجموعه آثار مهدی خالدی توسط حبیب‌الله نصیری‌فر در سال ۱۳۷۱ منتشر شد.
گدسدن، آریزنا

| گدسدن، آریزنا | گدسدن، آریزنا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
موقعیت گدسدن، آریزنا در نقشه: موقعیت گدسدن، آریزنا در نقشه
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: آریزونا
شهرستان: شهرستان یوما، آریزونا
تأسیس‌شده: 1914
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۹۶ مایل مربع (۵٫۰۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۹۶ مایل مربع (۵٫۰۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۰ مایل مربع (۰٫۰۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۸ فوت (۳۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۳۱۴
 • برآورد (۲۰۱۶): N/A
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST (no ساعت تابستانی))
زیپ‌کد: ۸۵۳۳۶
کد منطقه: 928
کد FIPS: ۰۴–۲۶۰۷۰
شماره GNIS: ۰۰۴۳۱۳۱
گدسدن (به انگلیسی: Gadsden) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان یوما، آریزونا واقع شده‌است. گدسدن ۵٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۱۴ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمد ولی مظفری

| محمد معین مظفریمحمد ولی مظفری | محمد معین مظفریمحمد ولی مظفری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۷ خورشیدی کجید
درگذشت: ۵ تیر ۱۳۶۲ سیاهکل
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: شاعر، پژوهشگر فرهنگ عامه و فولکولور گیلان
همسر: افضل تقوی
محمدولی مظفری کجیدی (متولد ۱۳۱۷ در روستای کجید از توابع دهستان سمام اشکورات در استان گیلان درگذشته ۵ تیر ۱۳۶۲ در سیاهکل) مشهور به مم ولی و متخلص به دامونی، شاعر و پژوهشگر فرهنگ عامه گیلان است. شعرهای مظفری به زبان گیلکی با گویش بیه پیشی است، تسلط او به زبان گیلکی باعث شده که دامنه استفاده از لغات گیلکی در اشعارش بسیار وسیع باشد. مظفری در سال ۱۳۳۸ اولین شعرهایش را سرود.
موسیقی و ترانه‌های خوانده شده در سریال پس از باران از کارهای مظفری است که توسط فریدون پوررضا خوانده شد.
کتابشناسی

مجموعه آثار مظفری سی و یک سال پس از درگذشت وی در تیرماه ۱۳۹۳(سی و یک سال پس از درگذشت وی) در چهار جلد توسط انتشارات فرهنگ ایلیا در رشت چاپ شد که شامل عناوین زیر می‌باشد:
مجموعه اشعار
پژوهش‌های فرهنگ عامه شرق گیلان
اصطلاحات و ضرب‌المثل‌ها (شرق گیلان)
مسله‌ها (چیستان‌ها)
سایر کارها

تحقیقاتی در باب تقویم گیلکی و نوشتن مقالاتی در این باب در ماهنامه‌ها ی دامون و گیلان نامه
چهار کاست از اشعارش باصدای خود در سال ۱۳۵۸ که در آن اشعار معروفی از وی همچون نوغاندار، گیل لو ووسماره ضبط شده‌اند.
مهرداد عابدی

| مهرداد عابدی | مهرداد عابدی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۷ , ( ۷۶ سال ) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه نیوکاسل کالج سلطنتی لندن دانشگاه تهران
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی برق,قدرت
محل کار: دانشگاه صنعتی امیرکبیر (۱۳۵۷ تا کنون)  پژوهشگر شرکت جنرال الکتریک ( ۱۹۷۸ )
تأثیر گرفته از: نقش عمده در آموزش مهندسی برق در ایران
 :  
مهرداد عابدی از اساتید برجسته ماشین‌های الکتریکی و سیستم‌های قدرت و از صاحب نظران در زمینه برق و سیستم‌های قدرت می‌باشد. وی عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیر کبیر است. او با تألیف و ترجمه تعداد بسیاری از کتب مهندسی برق سهم به سزایی در گسترش و توسعه علوم مهندسی برق ایران داراست
تحصیلات

مهرداد عابدی تحصیلات متوسطه را در سال ۱۳۴۵ در دبیرستان البرز به پایان رساند. پس از آن لیسانس مهندسی برق را از دانشگاه تهران، فوق لیسانس قدرت را با گرایش ماشین های الکتریکی ( ۱۹۷۳ ) از کالج سلطنتی لندن و دکترای قدرت ( ۱۹۷۷ ) را با همان گرایش از دانشگاه نیوکاسل انگلستان اخذ نمود.
افتخارات

محقق برجسته توسط وزارت نیرو (۱۳۶۹)
مترجم نمونه توسط دانشگاه تهران (۱۳۷۳)
مترجم نمونه از طرف شورای انرژی کشور (۱۳۸۰)
استاد نمونه کشور (۱۳۸۰)
برنده جایزه کتاب ممتاز دانشگاه‌های کشور، دانشگاه تهران ۱۳۷۳
انتخاب کتاب بررسی سیستم‌های قدرت ایشان به عنوان کتاب فصل جمهوری اسلامی ایران ۱۳۹۲
سوابق

استاد و عضو قطب علمی قدرت دانشکده برق دانشگاه صنعتی امیرکبیر
عضو فرهنگستان علوم ایران (شاخه مهندسی برق)
ریاست دانشکده مهندسی برق دانشگاه صنعتی امیر کبیر (۱۳۸۴-۱۳۶۲)
مدیریت مجله علمی-پژوهشی امیرکبیر
مدیریت کل پژوهشی دانشگاه امیرکبیر
عضو هیئت مؤسس موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی اکباتان
ریاست بخش مهندسی فرهنگستان علوم
استاد دانشگاه تفرش (دانشگاه صنعتی امیرکبیر واحد تفرش)
استاد سال های دور دانشگاه شهاب دانش قم
کتاب‌ها و مقالات

ایشان تا کنون بیش از 55 جلد کتاب تألیف نموده‌اند. 
لیست برخی از کتاب‌های ترجمه و تألیف شده توسط ایشان در زیر آمده است:
بررسی سیستمهای مدرن انرژی الکتریکی
اصول و مبانی مدارهای الکتریکی
مدارهای الکتریکی
مبانی ماشین‌های الکتریکی: ماشین‌های جریان مستقیم، ماشین‌های جریان متناوب
اصول و مبانی سیستمهای کنترل
مبانی ماشینهای الکتریکی: ماشینهای جریان مستقیم، ماشینهای جریان متناوب (جلد ۱ و DC) + (AC) (۲)
ماشینهای الکتریکی: تحلیل، بهره برداری، کنترل
راهنمای حل مسائل مدارهای الکتریکی
بررسی سیستم‌های قدرت
نمونه مسایل امتحانی، مدارهای الکتریکی
مدارهای الکتریکی I
مدارهای الکتریکی II
مبانی مهندسی برق، مدارهای الکتریکی
مبانی مهندسی برق: ماشینهای الکتریکی AC-DC
ماشین‌های الکتریکی: ماشینهای القایی (آسنکرون)
ماشین‌های الکتریکی: ماشین‌های سنکرون
ماشین‌های الکتریکی: (ماشین‌های مخصوص)
ماشین‌های الکتریکی
ماشینهای الکتریکی: ترانسفورماتورها
ماشین‌های الکتریکی: ماشین‌های جریان مستقیم (DC)
اصول ماشینهای الکتریکی با کاربردهایی از الکترونیک قدرت
مدارهای الکتریکی
ریاضیات مهندسی
و بیش از ۱۴۰ مقاله علمی در مجلات و کنفرانس‌های ملی و بین‌المللی
میرزا آقا تبریزی

| میرزا آقای تبریزی | میرزا آقای تبریزی |
| --- | --- |
زادهٔ: تبریز
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: منشی اول سفارت فرانسه در تهران
دوره: دوره قاجار
میرزا آقا تبریزی نمایشنامه‌نویس آغازگر ایرانی دوره قاجار است که برای نخستین بار در سدهٔ سیزدهم قمری نمایشنامه‌هایی به زبان فارسی و ترکی آذربایجانی تصنیف کرده‌است.
سرگذشت

در بارهٔ زندگی میرزا آقا تبریزی دانسته‌های اندکی در دست است که بیشتر آنها برگرفته از نامه‌های او به میرزا فتحعلی آخوندزاده است. بر این اساس، نام وی میرزا آقا، نام پدرش محمدمهدی و اهل تبریز بود. او ظاهراً از کودکی در تبریز به فراگیری زبانهای فرانسوی و روسی پرداخته‌است. پس از آن وارد خدمت دولت شد و در «معلم‌خانهٔ دولتی» (دارالفنون) به مدت چند سال مترجم معلمان اتریشی بود و سپس در ۱۲۷۹ قمری مأمور خدمت در سفارتخانه‌های ایران در بغداد و استانبول گردیده و در آنجا به دریافت نشان «مجیدیه» از دولت عثمانی توفیق یافت. در حدود سال ۱۲۸۰ قمری به تهران بازگشت و در سفارت فرانسه به عنوان منشی اول مشغول به کار شد. آنچنان‌که در نامه‌ای برای میرزا فتحعلی آخوندزاده می‌نویسد:
«این بنده اسمم میرزا آقاست و از اهالی تبریز هستم. از طفولیت به آموختن زبان فرانسه و روسی شوق کردم و زبان فرانسه را به قدری که در نوشتن و ترجمه و تکلم رفع احتیاج شود تحصیل کردم و از زبان روسی نیز قدری بهره دارم. بعد از خدمات چندساله در معلم خانهٔ پادشاهی و مأموریت در بغداد و استانبول قریب هفت سال است که به اذن اولیای دولت، در سفارت دولت فخیمه فرانسه مقیم تهران منشی اول هستم.»
نمایشنامه‌های میرزا آقا در دوران حکومتهای ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه، امکان چاپ نیافت و تنها با آغاز نهضت مشروطیت، نمایشنامهٔ «طریقهٔ حکومت زمان‌خان» در فاصلهٔ سالهای ۱۳۲۴–۱۳۲۶ قمری بدون ذکر نام مؤلف در مطبعهٔ دولتی به چاپ رسید. اندکی بعد، نمایشنامه‌های «سرگذشت اشرف خان»، «طریقهٔ حکومت زمان خان» و «حکایت کربلا رفتن شاهقلی میرزا»، این‌بار هم بدون ذکر نام مؤلف در پاورقی روزنامه اتحاد چاپ تبریز منتشر شد. در ۱۳۰۰ خورشیدی همان ۳ نمایشنامه بر اساس نسخه‌ای متعلق به فریدریش روزن وزیر مختار آلمان در تهران، با عنوان مجموعهٔ مشتمل بر ۳ قطعه تئاتر منسوب به میرزا ملکم خان ناظم‌الدوله در برلین به چاپ رسید.
اما در سال ۱۳۳۴ خورشیدی (۱۹۵۵) بود که با انتشار اسناد، دست‌نوشته‌ها و نامه‌های فتحعلی آخوندزاده توسط میرزا ابراهیموف و کشف ۴ نمایشنامه به خط خود میرزا آقا تبریزی، روشن شد که او علاوه بر ۳ نمایشنامهٔ چاپ شده، نمایشنامهٔ چهارمی هم باعنوان «حکایت عشق بازی آقا هاشم خلخالی» داشته‌است.
این آثار بعدها با عنوان «نمایشنامه‌های میرزا آقا تبریزی» در تهران منتشر شد.
نمایشنامه‌ها

از میرزا آقا تبریزی پنج نمایشنامه به یادگار مانده‌است:
حکایت اشرف‌خان حاکم عربستان در ایام توقف او در تهران
طریقهٔ حکومتِ زمان‌خانِ بروجردی و سرگذشتِ آن ایام
حکایت کربلا رفتن شاه‌قلی میرزا و سرگذشت ایام توقف چند روزه در کرمانشاهان نزد شاه مراد حاکم آن‌جا
حکایت عاشق‌شدن آقا هاشم خلخالی به سارانام، دختر حاجی پیرقلی و سرگذشت آن ایام
حکایت حاجی‌احمد مشهور به حاجی مرشد کیمیاگر
این نمایشنامه‌ها که مدتی طولانی با نام میرزا ملکم‌خان شناخته می‌شدند، حدود یک قرن پس از نگارششان در سال ۱۳۵۴ با نام «نمایشنامه‌های میرزا آقا تبریزی» به کوشش حسین محمدزاده صدیق منتشر شد. صدیق چهار نمایشنامهٔ اول را به همراه بخشی از کتاب «رساله اخلاقیه» (حکایت حاجی مرشد کیمیاگر) یک‌جا چاپ کرد که نمایشنامهٔ پنجم را با توجه به کتابی که از آن برگرفته‌شده، می‌توان نوعی حکایت‌گویی به‌شمار آورد.
نقد و نظر

خشایار مصطفوی در سال ۱۳۹۱ کتابی با عنوان زایش درام ایرانی در نقد و تحلیل آثار تبریزی در تهران منتشر کرده‌است. او معتقد است، میرزا آقا تبریزی به عنوان نخستین نمایشنامه‌نویس پارسی، در پروژهٔ واردات تئاتر به ایران از نظریهٔ تلفیق که گفتمان غالب روشنفکران در دورهٔ مذکور است سود برده و در فرایند زایش درام ایرانی از دو منبع مستقل تئاتر غربی و نمایش ایرانی استفاده کرده‌است. به نظر می‌رسد تبریزی از بخشی از نمایش‌های ایرانی بهره‌برداری کرده‌است که این نمایش‌ها حامل فکر جدید و نمایشگر انسان جدید بوده‌اند. نمایش‌های سرگرم‌کننده و عامیانه‌ای چون: بقال‌بازی، تخت‌حوضی، نقالی و خیمه‌شب‌بازی.
جلد کتاب نمایشنامه‌های میرزا آقا تبریزی به کوشش حسین محمدزاده صدیق
محمدباقر شریعتی

| محمدباقر شریعتی | محمدباقر شریعتی |
| --- | --- |
عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی: عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی
پیش از: سید حاجی محمد موحد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ١٣٣٢ بهبهان،  ایران
تحصیلات: فوق لیسانس مدیریت دولتی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
محمدباقر شریعتی نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون کشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ شهرستان بهبهان و شهرستان آغاجاری در استان خوزستان است.
حاشیه

در جریان رأی‌گیری دربارهٔ برجام در مجلس نهم؛ عکسی با مضمون حمایت از برجام، از نماینده در فضای مجازی پخش شد که حاشیه‌هایی را به همراه داشت.
میر سید علی حائری شاه‌باغ

سید علی حائری شاه‌باغ (۱۲۶۶ – ۱۳۵۴ خورشیدی) مجتهد، قاضی و دادستان کل کشور و ریاست دادگاه انتظامی قضات در دولت ملی مصدق بود.
خانواده و تحصیلات

سید علی حائری در ۱۲۶۶ در اصفهان به دنیا آمد. او فرزند سید ابراهیم فشارکی از علماء و مجتهدین اصفهان بود. حائری تحصیلات مقدماتی خود در رشته‌های فقه، اصول، فلسفه و منطق را در اصفهان انجام داده و برای دوره‌های عالیه به نجف رفته و در حوزه علمیه نجف مشغول به تحصیل و کسب درجه اجتهاد شد.
فعالیتهای اداری

حائری در سال ۱۲۹۰ وارد عدلیه شد؛ و تا سمت ریاست شعبه دیوان عالی کشور پیش رفت. او در دولت مصدق به پیشنهاد بروجردی به سمت دادستان کشور منصوب شد. او از سوی مصدق مسوول بررسی صحت و و سقم اعتبار اسناد خانه سدان شد. در سال ۱۳۳۲ و زمان وزارت عبدالعلی لطفی حائری شاهباغ به جای محمد عبده به ریاست دادگاه انتظامی قضات انتخاب شد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با لغو احکام دولت دکتر مصدق حائری جای خود را به محمد عبده داده و بازنشسته شد.
تالیفات

شرح قانون مدنی
شرح قانون مجازات عمومی
آئین دادرسی کیفری
درگذشت

سید علی حائری شاه باغ، در دوازدهم آبان ماه ۱۳۵۴ در سن ۹۲ سالگی در تهران درگذشت.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ (آفریقا)

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
تاریخ برگزاری: ۴ سپتامبر ۲۰۱۹ – ۲۹ مارس ۲۰۲۲
شمار تیم‌ها: ۵۴ تیم (از ۱ کنفدراسیون)
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱۵۸
گل‌های زده شده: ۳۶۱ (۲٫۲۸ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  اسلام سلیمانی (۸ گل)
→ ۲۰۱۸ ۲۰۲۶ ← : → ۲۰۱۸ ۲۰۲۶ ← 
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ آفریقا با حضور ۵۴ تیم برای انتخاب ۵ تیم برای حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ از ۴ سپتامبر ۲۰۱۹ تا ۲۹ مارس ۲۰۲۲ زیر نظر کنفدراسیون فوتبال آفریقا برگزار شد.
در پایان این مسابقات، تیم‌های ملی فوتبال کامرون، مراکش، تونس، سنگال و غنا توانستند مجوز حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ قطر را به‌دست آورند.