stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تی-موبایل آرنا
تاریخچه

گروه آنشوتز اینترتینمنت (AEG) نخستین بار تلاش کرد تا با همکاری گروه سرگرمی هارا، ورزشگاهی در لاس‌وگاس بسازد. در سال ۲۰۰۷، این شرکت اعلام کرد که قصد دارد یک استادیوم با ظرفیت ۲۰٬۰۰۰ نفر در پشت هتل کازینوهای بالیز لاس وگاس و پاریس لاس‌وگاس بسازد. پیش از آن، سزارز اینترتینمنت قصد داشت از این مکان برای ساخت یک ورزشگاه بیسبال استفاده کند، اما خرید این مکان توسط گروه سرگرمی هارا، این طرح‌ها را لغو کرد. در سال‌های بعد، گروه سرگرمی هارا به دلیل عدم قطعیت در تقسیم هزینه‌ها و این‌که آیا ساخت استادیوم آماده برای لیگ بزرگ بدون تیم تضمین‌شده برای استفاده از آن ممکن است یا خیر، دچار تردید شد. این تردیدها به دلیل بحران مالی مداوم ۲۰۰۷–۲۰۰۸ بود. برنامه‌های اولیه شامل آغاز ساخت در ژوئن ۲۰۰۸ و اتمام استادیوم در سال ۲۰۱۰ بود، اما تا سال ۲۰۰۹، مشخص شد که پروژه متوقف شده حتی مطالعه ترافیک را انجام نداده است، با وجود اینکه در نزدیکی یک تقاطع شلوغ واقع شده بود. در سال ۲۰۱۰، برنامه‌ها تغییر کرد و مهندسان به استفاده از ناحیه‌ای در پشت امپریال پالاس پرداختند. با این حال، به دلیل نیاز به تأمین مالی از طریق منطقه ویژه مالیات، مخالفت شهرستان کلارک با استفاده از پول عمومی برای این پروژه، باعث توقف پروژه شد. در نهایت، شرکت آنشوتز اینترتینمنت در سال ۲۰۱۲ به‌طور کامل از پروژه کنار کشید. این موضوع زمانی اتفاق افتاد که ام‌جی‌ام ریزورتس اینترنشنال پروژه خود را با استفاده از زمینی در پشت نیویورک-نیویورک هتل و کازینو و پارک ام‌جی‌ام معرفی کرد. این پروژه به دلیل عدم وابستگی به تأمین مالی عمومی برای شرکت آنشوتز اینترتینمنت جذاب بود.
ام‌جی‌ام و شرکت آنشوتز اینترتینمنت طرح مشترک خود برای ورزشگاه را در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۳ اعلام کردند. در ماه‌های بعد، بخشی در ابتدای ورزشگاه به نقشه ساخت آن اضاف شد که بودجه‌ای نزدیک به ۱۰۰ میلیون دلار را برای ساخت نیاز داشت. این بخش به عنوان ورودی به ورزشگاه عمل می‌کند. همچنین، شرکت پاپولس برای طراحی پروژه به کار گرفته شد. دیگر شرکت‌های درگیر در پروژه عبارتند از: گروه محل برگزاری آیکون، ترن‌تون توماستی، گروه مهندسان می، گروه ساختمان پنتا و هانت کانستراکشن گروپ.
پروژه در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۴ آغاز شد، و با تخریب ساختمان‌های موجود و حفاری منطقه‌ای به صورت بیضی شکل برای ورزشگاه ادامه یافت. آخرین تیرک فولادی ساختار در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۱۵ نصب شد.
در ژانویهٔ ۲۰۱۶، تی-موبایل اعلام کرد که حقوق نام‌گذاری ورزشگاه جدید را در قالب یک قرارداد چندساله خریداری کرده است. این ورزشگاه در تاریخ ۶ آوریل ۲۰۱۶ با برگزاری کنسرتی از سوی هنرمندان بومی لاس‌وگاس، گروه موسیقی قاتلان، شامیر و وین نیوتن افتتاح شد. هنرمندان موسیقی کانتری، مارتینا مک براید و کم، در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۶ در یک مراسم دیگر به اجرای برنامه پرداختند.
در سال ۲۰۱۶، لیگ ملی هاکی یک تیم از لاس‌وگاس را به مالکیت ویلیام پی فولی به عنوان تیمی که ورزشگاه تی موبایل به عنوان مکان خانگی آن است، انتخاب کرد. به عنوان بخشی از قرارداد اجاره تیم، فولی گزینه‌ای برای خرید سهمی از ورزشگاه از شرکت ام‌جی‌ام و شرکت آنشوتز اینترتینمنت را در متن قرارداد، ذکر کرد. او این گزینه را در سپتامبر ۲۰۱۶ به اجرا درآورد و ۱۵ درصد از سهام ورزشگاه را به ارزش حدود ۳۵ میلیون دلار خرید.
نگارخانه

Interior of venue, shown on March 31, 2016.
Interior of venue, shown 2016.
T-Mobile Arena at night.
توک فورک، ویرجینیا

مکان
| توک فورک | توک فورک |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
ایالت: ویرجینیا
شهرستان: کینگ ویلیام
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
توک فورک، ویرجینیا (به انگلیسی: Tuck Fork, Virginia) یک محدوده ثبت‌نشده در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کینگ ویلیام ایالت ویرجینیا واقع شده‌است.
تورل (آرکانزاس)

مکان
| Turrell, Arkansas | Turrell, Arkansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Crittenden County and the state of آرکانزاس: Location in Crittenden County and the state of آرکانزاس
ایالت: آرکانزاس
شهرستان: Crittenden
حکومت: حکومت
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۴ مایل مربع (۱۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۴ مایل مربع (۱۴٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۲۶ فوت (۶۹ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۹۵۷
 • تراکم: ۱۷۷٫۲/مایل مربع (۶۷٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 72384
کد منطقه: 870
FIPS code: 05-70430
GNIS feature ID: 0078600
تورل (آرکانزاس) (به انگلیسی: Turrell, Arkansas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۹۵۷ نفر است که در آرکانزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
تولامور

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری ایرلند
| تولامور Tulach Mhór | تولامور Tulach Mhór |
| --- | --- |
شهر: شهر
Tullamore: Tullamore
The Grand Canal, Tullamore: The Grand Canal, Tullamore
  پرچمنشان:   پرچمنشان
استان: لینستر
شهرستان: افلی
ارتفاع: ۷۳ متر (۲۴۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • شهر: ۱۵۹۰۱
 • شهری: ۱۲۷۴۰
 • روستایی: ۳۸۴۰
Irish Grid Reference: N335248
وبگاه: Tullamore Town Council
شهر تولامور (به انگلیسی: Tullamore) با جمعیت ۱۰٫۹۰۷ نفر در شهرستان اوفالی در کشور جمهوری ایرلند واقع شده‌است.
توروو، استان پومرانیان

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Turowo | Turowo |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: استان پومرانی
County: Bytów
گمینا: Miastko
جمعیت: ۱۲۴
توروو، استان پومرانیان (به لاتین: Turowo, Pomeranian Voivodeship) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Miastko واقع شده‌است.
خصوصیات

توروو ۱۲۴ نفر جمعیت دارد.
تورنا، منگن

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Turna | Turna |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان بولی
District: Mengen
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
تورنا، منگن (به لاتین: Turna, Mengen) یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در Mengen واقع شده‌است.
خصوصیات

تورنا ۴۱ نفر جمعیت دارد.
تورهلم

مکان
| Tureholm | Tureholm |
| --- | --- |
سوئد: اوپلاند
استان: استان استکهلم
شهرداری: Ekerö Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۵ کیلومتر مربع (۰٫۳۷ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۲۶۰
 • تراکم: ۲۷۴/کیلومتر مربع (۷۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
تورهلم (به سوئدی: Tureholm) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در Ekerö Municipality واقع شده‌است.
خصوصیات

تورهلم ۰٫۹۵ کیلومترمربع مساحت و ۲۶۰ نفر جمعیت دارد.
ناپدید شدن براندون سوانسون

2008 Minnesota missing person case
| براندون سوانسون | براندون سوانسون |
| --- | --- |
تصویری از سوانسون که در هنگام ناپدید شدنش منتشر شد: تصویری از سوانسون که در هنگام ناپدید شدنش منتشر شد
زادهٔ: ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۸۹ مارشال، مینه‌سوتا، آمریکا.
ناپدید شدن: ۱۴ مه، ۲۰۰۸ (۱۹ سالگی) پورتر، مینه‌سوتا، آمریکا.
وضعیت: گمشده به مدت ۱۶ سال، ۹ ماه و ۵ روز
تحصیلات: دبیرستان (متوسطه)
قد: ۵ فوت ۶ اینچ (۱۶۸ سانتیمتر)
والدین: برایان (پدر) آنت سوانسون (مادر)
براندون سوانسون (به انگلیسی: Brandon Swanson) (متولد ۳۰ ژانویه ۱۹۸۹) از ایالت مارشال، مینه‌سوتا، آمریکا بود. براندون اندکی پس از نیمه شب ۱۴ مه ۲۰۰۸، در حال بازگشت از جشن پایان ترم از دانشگاه مینه سوتا و پردیس کنبی کالج فنی به سمت منزل، ماشین خود را داخل یک چاله انداخت. او که صدمه‌ای ندیده بود پیاده شده و با تلفن همراهش با پدر و مادرش تماس گرفت. براندون که از مکان دقیق خود مطمئن نبود، به آنها گفت که معتقد است نزدیک لیند است، و پدر و مادر او نیز برای پیدا کردن او با ماشین اقدام کردند اما آنها نتوانستند او را پیدا کنند. سوانسون مدت ۴۷ دقیقه با والدین خود از طریق تماس تلفنی ارتباط داشت تا اینکه فریاد زدن «اوه لعنتی» و بعد از آن هیچ صدایی از او شنیده نشد. از آن زمان این شخص نه دیگر مشاهده شده و نه هیچ خبری از او شنیده شد.
صبح، پدر و مادرش گم شدن سوانسون را به پلیس گزارش کردند، و پلیس به آنها توصیه کرد که منتظر بمانند زیرا چنین رفتاری برای افراد جوان هم سن او غیرعادی نیست. اما بعداً در همان روز، شرایط ناپدید شدن او زمانی پیچیده‌تر شد که مشخص شد سوابق تلفن همراه او نشان می‌داد که او در نزدیکی پورتر یعنی ۴۰ کیلومتر دورتر از جایی که خود سوانسون اظهار کرده بوده حضور داشت. این اطلاعات منجر به کشف ماشین او در نزدیکی تنتن، مینه‌سوتا شد.
معلوم نیست سوانسون هنگام صحبت با والدینش از این اختلاف لوکیشن آگاه بود یا خیر. احتمال قتل (عمد یا غیرعمد) منتفی نشده‌است، اما همچنین پیشنهاد شده‌است که او ممکن است به‌طور تصادفی در رودخانه یلو مدیسین، نزدیک جایی که ماشینش پیدا شده افتاده باشد و غرق شده باشد، اگرچه جستجوهای گسترده هرگز جسدی پیدا نکرده‌است. جستجوی با سگ در این منطقه برای چندین سال ادامه داشت. والدین او با موفقیت با قانونگذار ایالتی لابی کردند تا قانون براندون را تصویب کند، که طبق آن پلیس باید تحقیقات در مورد بزرگسالان ناپدید شده را به سرعت و بی درنگ آغاز کند.
زمینه

سوانسون بومی مارشال، مرکز شهرستان لیون در جنوب غربی مینه سوتا، در سال ۲۰۰۷ از دبیرستان مارشال فارغ‌التحصیل شد. سپس او تصمیم گرفت که برای یک سال رشتهٔ توربین‌های بادی را در دانشگاه مینه‌سوتا غرب در کنبی، مینه‌سوتا مطالعه کند.
کلاس‌ها در مینه سوتا وست برای سال تحصیلی در ۱۳ می ۲۰۰۸ به پایان رسید. سوانسون تا غروب در کانبی ماند تا با دوستانش جشن بگیرد. او در دو مهمانی مختلف، مشاهده شد که مقداری مشروبات الکلی مصرف می‌کند، اما به گفته دوستانش، آنقدر نبود که او را به‌طور مشهودی مست کند.
ناپدید شدن

سوانسون قبل از نیمه شب کانبی را برای یک رانندگی ۴۸ کیلومتری به قصد منزل ترک کرد. درست قبل از ساعت ۲ بامداد، او با تلفن همراه خود با والدینش تماس گرفت و به آنها گفت که شورلت لومینای خود را از جاده خارج کرده و طوری به داخل گودال انداخته‌است که نمی‌تواند ماشین را از آن خارج کند. او صدمه ای ندید و از آنها خواست به جایی که او بود بیایند و او را ببرند.
آنت(Annette) و برایان(Brian) سوانسون (والدین) سوار وانت خود شدند و به سمت جایی که فکر می‌کردند او بود حرکت کردند و علیرغم قطع و وصل‌های گاه و بیگاه آنتن او را پای تلفن نگه داشتند. براندون کنار ماشین خود ماند و سعی کرد با روشن و خاموش کردن چراغ ماشین به آنها علامت بدهد، اما آنها چیزی ندیدند. او هم ندید که پدر و مادرش همین کار را انجام دهند.
براندون سرانجام تسلیم شد و به آنها گفت که ماشین را ترک می‌کند تا به سمت چراغ‌هایی برود که می‌توانست ببیند که باعث شد باور کند نزدیک لیند است، شهری کوچک تقریباً در ۱۱ کیلومتری جنوب غربی مارشال. او به پدرش گفت که به سمت پارکینگ یک بار محلی برود و آنجا منتظر او بماند. پدر او همچنان که با پسرش صحبت می‌کرد شروع به رانندگی به آنجا کرد.
کمی بعد از ساعت ۲:۳۰ بامداد، ۴۷ دقیقه بعد از تماس، براندون ناگهان فریاد زد "اوه، لعنت!" و از همین لحظه به بعد تا پایان تماس هیچ صحبتی از او شنیده نشد تا اینکه والدینش تماس تلفنی را قطع کردند و سعی کردند مجدد تماس بگیرند. براندون از آن زمان تاکنون دیده نشده و خبری از او نیست.
نظریه‌ها

به دلیل این که مسیری که یکی از سگ‌ها جست و جو گر دنبال می‌کرد به سمت رودخانه یلو مدیسین می‌رفت، و علی‌رغم آخرین سخنان شناخته شده پسرش، آنت سوانسون فکر نمی‌کرد او در آنجا غرق شده باشد. پس از تعقیب رایحه یا بو توسط سگ جست و جو گر در رودخانه، آن سگ از عرض رودخانه عبور کرده و همچنان به تعقیب بو ادامه داد و در امتداد آن ساحل رودخانه به جاده شنی دیگری رسید، جایی که به سمت شمال به سمت خط شهرستان یلو مدیسن، مینه‌سوتا ادامه داد و به پایان رسید. او (مادر متوفی) به سی‌ان‌ان گفت: «واقعاً چیزی وجود ندارد که نشان دهد او در رودخانه بوده‌است. برایان سوانسون همچنین به یاد می‌آورد که علی‌رغم هر مقدار الکلی که پسرش در اوایل عصر مصرف کرده بود، در طول مکالمات تلفنی سرگردان یا گیج به نظر نمی‌رسید.
اگر سوانسون هنوز زنده است، احتمالات دیگری نیز وجود دارد، اگرچه دور از دسترس به نظر می‌رسند. او می‌توانست عمداً ناپدید شود، اما والدینش باور ندارند که او این کار را می‌کرد. کلانتر Vizecky گفت که احتمال قتل منتفی نشده‌است، حتی اگر شواهدی از آن وجود نداشته باشد. او حدس می‌زند: «[فردی] [می‌توانست] به‌طور نامحسوس او را زیر نظر گرفته و به این طریق او را گرفته باشد».
نقشه منطقه شمال غربی و جنوب غربی مارشال
تورولونگ

Commune در 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Turulung Túrterebes | Turulung Túrterebes |
| --- | --- |
Commune: Commune
شهرستان: شهرستان ساتو ماره
جمعیت (۲۰۰۲): ۳٬۸۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
تورولونگ (به لاتین: Turulung) یک روستا در رومانی است که در شهرستان ساتو ماره واقع شده‌است.
خصوصیات

تورولونگ ۳٬۸۴۵ نفر جمعیت دارد.
پادوسبانیان

پادوسپانیان یا پادوسبانیان یا پادوسبانان یا بادوسپانیان که با نام‌های دیگری، نظیر آل بادوسپان و اُستَنداران نیز نامیده شده‌است، طولانی‌ترین حکومت تاریخ ایران و دومین حکومت طولانی تاریخ جهان می‌باشد. پادوسپانیان سلسله‌ای بودند که از ابتدا با عنوان اسپهبد، سپس از سده پنجم تا دهم استندار و بعدتر از اواخر سده یازدهم میلادی تا سده شانزدهم میلادی با نام ملک بر رویان و رستمدار حکومت می‌کردند.
پادوسپانیان نسب خود را به ساسانیان و جاماسب ساسانی بیست و یکمین پادشاه دودمان ساسانی می‌رساندند. نامگذاری این سلسله به نام پادوسبان، پسر گیل گیلان گاوباره، که طبق افسانه‌ها به حکومت رویان رسید؛ آن هم درست زمانی که برادرش دابویه به تاج و تخت گیلان رسید، بوده‌است. این سلسله پس از دودمان یاماتو در ژاپن طولانی‌ترین سلسله جهان است که از ۲۲ تا ۱۰۰۶ هجری قمری (در حدود هزار سال) در رویان و اطراف آن حکومت کردند. رویان از شهرهای قدیم و تاریخی و بومی خطه طبرستان بوده‌است. بطوریکه بزرگ‌ترین شهر طبرستان در دشت آمل و بزرگ‌ترین شهر طبرستان در کوهستان رویان کجور بوده‌است. رویان در اوایل سده هفتم با عنوان استندار یا استنداران و سپس رستمدار خوانده شده‌است و پایتخت رویان در آن زمان کجور بوده؛ که حدود رستمدار کاملاً قابل انطباق با حدود خاک رویان بوده و شهر قدیم کجور (به فاصله سه کیلومتری از شهر جدید کجور و در دامن کوه) از شهرهای معظم آن بوده‌است. یاقوت حموی، رویان را کرسی منطقه کوهستانی طبرستان و آمل را کرسی منطقه جلگه‌ای و اراضی پست ساحلی یاد کرده و قید نموده که در رویان ساختمان‌های خوب و باغستان‌های پر میوه وجود داشته و نزدیک رویان (یا کلار) شهر سعید آباد واقع است. هرچند که رویان در دوره تسلط دابویگان (شاخه دیگر گاوبارگان) عملاً تحت تسلط آنها بوده‌است بطوریکه دابویگان به پایتختی ساری، بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای طبرستان تا تمیشه تسلط داشتند. پادوسبانیان در آغاز لقب اسپهبد داشتند. از آنجا که نواحی کوهستانی رویان را در تصرف داشتند، بدین جهت آنها را استندار نیز خوانده‌اند که به معنی فرمانروای کوهستان است چه استان به زبان طبری کوه را گویند. بعدها به ابتدای نام خود ملک را می‌افزودند پایتخت پادوسبانان  کجور بود.
ریشه‌شناسی نام

همچنین ببینید: پادوسپان و استندار
نام نخست این دودمان برگرفته از بنیان‌گذار و نخستین اسپهبد آن، پادوسپان پور گیل‌گاوباره، است. بنا بر افسانه، وقتی دابویه، برادر گیل گاوباره جای او بر تخت پادشاهی گیلان را گرفت، او برای حکومت به رویان آمد. ولی به املاها و شکل‌های گوناگونی ثبت شده‌است؛ «پادوسپانیان»، «بادوسپانان»، «فاذوسفانیان»، «پاذوسپانیان»، «پادوسبانیان»، «آل پادوسپان» و غیره.[نیازمند منبع] این نام از واژه پهلوی «پات کوسپان» گرفته شده که خود مرکب از «پات کوس» به معنی سرزمین، و پسوند «پان» به معنی دارنده و نگاهبان است. تئوفیلاکتوس، مورخ بیزانسی سده هفتم میلادی، آن را به «کلیماتارکس» (حاکم) ترجمه کرده‌است. در زمان ساسانیان گاهی ایرانشهر (ساسانیان) به چهار ناحیه و از روی چهار جهت اصلی، تقسیم می‌شد که در رأس هر کدام یک «پات‌کوسپان» یا «پاذوسپان» قرار داشته‌است. به گفتهٔ تووما آرتسرونی، مورخ ارمنی، فرستادگان خلیفه به ارمنستان را «پات گوسپان» می‌نامیدند. به گفتهٔ طبری، مورخ اسلامی، زمانی که مسلمانان به اصفهان حمله کردند، نام «مَلِکِ اصفهان» «فاذوسفان» بود؛ اما گویا فاذوسفان در اینجا عنوان بوده‌است نه نام، مانند واژه «اُسْتَندار» که باز به همین مناسبت در طبری ذکر شده. به باور مارکوارت این شخص شاید فاذوسفانِ «نیمروز» بوده‌است. همچنین به این خاندان در دوره‌های پسین، نام «استنداران»، «آل استندار» و «ملکان رویان» و «ملکان رستمدار» نیز داده‌اند.[نیازمند منبع]
حاکمان پادوسپانی

دورهٔ حکومت دودمان پادوسپانی را بر اساس لقب حاکمان آن، به چند بازه تقسیم می‌کنند؛ اسپهبدان، استنداران، ملکان و در پایان دورهٔ ملکان این خاندان به دو قلمرو ملکان نور و ملکان کجور تجزیه شدند.
حاکمان پادوسپانی > اسپهبدان

شجره‌نامه‌ای که حاکمان این خاندان به پادوسپان یکم رسیده و از این طریق به پادشاهان ساسانیان و حاکمان پیشدادیان و نهایتاً آدم ابوالبشر می‌رسد. ویلفرد مادلونگ در دانشنامه ایرانیکا بخش‌های نخست این تبارنامه را افسانه‌ای و مردود دانسته‌است. او همچنین معتقدست هیچ مدرکی به جز شجره‌نامه‌ای که ظهیرالدین مرعشی گزارش کرده، اطلاعاتی از این خاندان پیش از سده چهارم ارائه نمی‌کند و در سده پنجم هم رویان در قلمرو علویان طبرستان بوده و اشاره‌ای به استنداران در این بازه زمانی وجود ندارد.
پادوسپان پسر کوچک‌تر گیل گاوباره (حاکم وقت طبرستان و گیلان) بود. او از برادر بزرگ‌ترش، دابویه، که بعدتر جانشین گیل گاوباره در حکومت شد و نه سال پس از درگذشت یزدگرد و انقراض ساسانیان، در سال ۴۰ هجری پادوسپان به حکم پدر به رویان رفت و فرمانروای آن ناحیه شد. بدین ترتیب دودمان پادوسپانی در سال ۴۰ هجری آغاز شد و با مرگ پادوسپان در ۷۰ هجری، خورزاد یکم آن را ادامه داد.هرچند که رویان در دوره تسلط دابویگان (حاکمان از نسل دابویه)، عملاً تحت تسلط آن‌ها بوده‌است و آن خاندان بر رویان و زمین‌های جلگه‌ای طبرستان تا تمیشه تسلط داشتند. در زمان پادوسپان پور خورزاد آخرین اسپهبد دابویگان، به نام اسپهبد خورشید، درگذشت و اعراب نواحی جلگه‌ای طبرستان را فتح کردند. پس از آن، شهریار، در حالی که پدرش پادوسپان دوم هنوز در قید حیات بود، اسپهبد بعدی پادوسپانیان شد. در این دوره شهریار یکم به شورش طبرستان ملحق شده و در قتل‌عام عرب‌های ساکن طبرستان کمک کرد. پسر او، وندا امید، هم پس از رسیدن به اسپهبدی رویان، به سیاست‌های مقابله با خلافت ادامه داد، اما نهایتاً دین اسلام را پذیرفت و جانشین او عبدالله نام دارد. عبدالله از علوی‌ها که مخالف خلافت بودند، درخواست کمک برای قیامی جدید کرد و بدین ترتیب داعی کبیر را در تأسیس علویان طبرستان یاری داد. علی‌رغم درگیری‌های پیاپی علویان طبرستان با گروه‌های مخالف و نبردهای متعدد این دوره، اسپهبدان بعدی پادوسپانی (آفریدون، پادوسپان سوم، شهریار دوم، شهریار سوم و محمد یکم) توانستند قلمرو خود در مناطق کوهستانی رویان را حفظ کنند.
حاکمان پادوسپانی > ملکان

تاج‌الدوله زیار و پسران و اخلافش با لقب «مَلِک» حکومت داشتند. پس از زیار پسر بزرگ‌ترش به نام جلال‌الدوله اسکندر به مملکت دست یافت و این معاصر با قیام سربداران بود. امیر مسعود سربداری در این دوره به طبرستان لشکر کشید و اتحاد اسکندر و حسن دوم باوندی توانستند این حمله را دفع کرده و امیر سربداری را بکشند. پس از آن کیا افراسیاب چلاوی اسپهبد باوندی را به قتل رسانده و حکومت آمل را قضب کرد و ملک اسکندر سعی کرد به فرزندان حسن باوندی کمک کند که به حکومت بازگردند ولی موفق به این کار نشد و در نبرد میراناده شکست خورده و عقب نشست. البته پس از شکست خوردن چلاویان از حامیان میربزرگ در نبرد جلالک مارپرچین، حکومت آمل بار دیگر تغییر کرده و مرعشیان به قدرت رسیدند. پادوسپانیان در دوران فخرالدوله شاه‌غازی (برادر و جانشین اسکندر) با مرعشیان دشمنی و رقابت داشتند و این دشمنی در زمان ملک قباد در سال ۷۸۳ هجری به نبرد لکتر انجامید که در آن ملک پادوسپانی کشته شد و قلمرو پادوسپانیان توسط مرعشیان فتح شد.
سعدالدوله توس (کوچک‌ترین پسر ملک زیار) مدتی بعد توانست به دست تیمور گورکانی به قدرت برسد و سرزمین‌های موروثی را از مرعشیان بازپس گیرد. تیمور همچنین سادات مرعشی را به ماورالنهر تبعید کرد. از این پس پادوسپانیان تحت‌الامر تیموریان شدند. پس از ملک طوس، پسرِ برادرزاده‌اش به نام ملک کیومرث یکم، که پیش‌تر مقیم قلعهٔ نور بود، قلمرو او را تصرف کرد. کیومرث با خدعهٔ فرستادهٔ شاهرخ تیموری، در سال ۸۰۶ هجری قلمرو خود را از دست داد و به امید کمک دیگر شاهزادگان تیموری به شیراز فرار کرده‌بود ولی توانست خود را به نور بازگرداند و به عنوان فردی نانشناس و با لباس مبدل وارد کاخ شده و سر نایب تیموری را بریده و از اهالی دژ خواست دیگر ترکان قلعه را بکشند. سپس سراسر رویان را تصرف نمود و به دستور او مذهب شیعه امامیه برای اهالی قلمرو او اجباری شد. کیومرث لشکرکشی‌های متعدد و بسیاری داشت و با امیران مرعشی، گورکانی و کیایی در نزاع و رقابت بود. قلمرو وی گاه به سمنان و کومس هم می‌رسید و طالقان و قصران را شامل می‌شد. با درگذشت ملک کیومرث در سال ۸۵۷ هجری، فرزندان او دچار اختلافات شدیدی شدند و جنگ‌های داخلی موجب تجزیهٔ دائم قلمرو پادوسپانیان گشت.
حاکمان پادوسپانی > ملکان > تجزیه و فروپاشی

درسال ۸۳۰ میان ملک کیومرث رستمدار حاکم رویان (کلارستاق، کجور و نور) با حکام کیایی گیلان دشمنی سخت پدید آمد و در نهایت ملک کیومرث رستمدار با حمایت اهالی کجور و کلارستاق در سال ۸۳۱ قمری به سرزمین کیاییان گیلان حمله نموده و منطقهٔ تنکابن را فتح نمود و عمارت خاصه سید داوود کارکیا را آتش زده و برخی از حامیان کیاییان را به قتل رساند کیاییان ناحیه تنکابن را به او واگذار نمودند ملک کیومرث بین سال‌های ۸۰۷ تا ۸۵۷ قمری بر رویان حکومت راند و مرزهای حکومت ملک کیومرث از شرق تا لاریجان آمل و از غرب تا تنکابن و از جنوب تا طالقان امتداد می‌یافت.
پس از ملک کیومرث حکومت او بین دو پسرش کاووس و اسکندر تقسیم گشت. ملک اسکندر و هشت تن از نوادگان اسکندر به مرکزیت کُجور بر کجور و کلارستاق حاکم گشتند به شاخهٔ کجور مشهور گشتند و ملک کاووس و نه تن از نوادگان او به مرکزیت ناتل (پایتخت زمستانی) و بلده (پایتخت تابستانی) بر نور و لاریجان حاکم گشتند که به شاخهٔ نور مشهور گشتند.
این دو سلسلهٔ خویشاوند از سال ۸۵۷ تا ۱۰۰۶ اوسط عصر صفوی بر رویان و رستمدار (نور، کجور و کلارستاق) حکومت نمودند و با جنگ‌های پی‌درپی اوضاع منطقه را برهم زدند و طولانی‌ترین سلسلهٔ جهان آن روزگار را به افول کشیدند.
در سال۸۵۷ هجری قمری با مرگ ملک کیومرث یکم پسران وی که هشت تن بودند بر سر جانشینی اختلاف داشتند. در میان این برادران نام دو تن ملک کاووس و ملک اسکندر بود که بر سر جانشینی اختلاف بسیار داشتند.
ملک کاووس با حکام قره‌قویونلو ارتباط بسیار نزدیکی داشت و از این طریق مردم نور را تابع خود ساخت؛ ولی ملک اسکندر با کمک چند تن از برادرانش به حکومت لاریجان و اطراف آن رسید. سپس میان دو برادر جنگی درگرفت که ملک کاووس به کمک زمامداران گیلان در آن جنگ پیروز شد. ملک اسکندر نیز در زندان کاووس اسیر شد. کاووس نیز با این شرط که اسکندر هیچ وقت به سرزمینش تجاوز نکند، او را بخشید و آزاد کرد.
مدتی گذشت و دوستداران ملک اسکندر با این بهانه که از خشم ملک کاووس می‌ترسند و مردم منطقه از وی تنفر دارند، از زمامداران گیلان درخواست کمک کردند و قول همکاری گرفتند؛ ولی ملک کاووس حاضر نبود که رستمدار را تحویل ملک اسکندر دهد؛ بنابراین چون نمی‌توانست با ملک اسکندر مقابله کند فرار کرد و اسکندر رستمدار را برگرفت.
مدتی اینگونه گذشت و دوباره ملک کاووس علیه برادرش لشکرکشی نمود. این بار ملک اسکندر تصمیم گرفت با آشتی کار را به اتمام به پایان رساند ملک کاووس باز هم علیه اسکندر شورید ولی نتیجه‌ای نداشت زیرا ملک اسکندر حامیان بسیاری داشت.
سرانجام در محرم سنه ۸۷۱ هجری دو برادر بار دیگر صلح نمودند ولی نه ماه و چهارده روز بعد ملک کاووس وفات یافت. از این به بعد حکام پادوسبانی در دو شاخه نور و کُجور حکومت کردند. اما این پادشاهان اقتدار کافی را نداشتند و این باعث شد از مرگ کاووس تا پایان انقراض پادوسبانیان ۱۳۵سال حکومت پادوسبانیان بسیار کوچک و بی‌تاثیر باشد.
در آخر سلسله پادوسبانیان در سال ۱۰۰۶ هجری قمری توسط شاه‌عباس صفوی نابود شد.[نیازمند منبع]
میراث

پس از فروپاشی سلسله پادوسبانیان خاندان پادوسبانی گوشه‌نشین شدند و در سرزمینشان مثل دیگر عوام به دامپروری و کشاورزی پرداختند ولی هیچگاه اصالت خود را فراموش نکردند و هنوز هم مردم این خاندان شجره‌نامه پدرانشان را در دست دارند و فرزندان خود را به نام شاهان پادوسبانی می‌نامند[نیازمند منبع] یکی از معروفترین افراد این خاندان که پس از فروپاشی سلسله پادوسبانیان مطرح گردید، نیما یوشیج بود. وی در ابتدا «علی اسفندیاری» نام داشت و از خاندان اسفندیاری نور بود، لیکن نامش را به اسم یکی از شاهان پادوسبانی نیما گذاشت و نام خانوادگی خود را از نام روستای یوش برگزید.در سال ۱۳۱۹ رساله انساب خانوادگی از خاندان بهزادی که از نسل ملک کیومرث اول هستند، منتشر شد که روی جلد آن عکسی از «آرامگاه اسفندیار بن کاووس بن کیومرث» چاپ شد.
همچنین خاندان فرامرزی هم جزو این خاندان هستند. پس از فروپاشی سلسله پادوسبانیان این خاندان گوشه‌نشین شدند و در سرزمینشان مثل دیگر عوام به دامپروری و کشاورزی پرداختند ولی هیچگاه اصالت خود را فراموش نکردند.
بازماندگان آنها در روستاهای بلده هستند.
جلال‌الدوله اسکندر، در دوران ملوک‌الطوایفی، با فتح دیلمان و قومس، مرزهای قلمرو پادوسبانی را به اوج خود رسانید.
قلعه نور، در کوه‌های بلده، پایتخت ملکان نور بود.
توروسگیوغ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| توروسگیوغ Թորոսգյուղ | توروسگیوغ Թորոսգյուղ |
| --- | --- |
روستای توروسگیوغ: روستای توروسگیوغ
استان: شیراک
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۳۲۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
توروسگیوغ (به ارمنی: Թորոսգյուղ) یک روستا در ارمنستان است که در استان شیراک واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال گیومری، مرکز استان شیراک واقع شده است.
خصوصیات

توروسگیوغ ۳۲۵ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تورویک، استان پومرانیان

Settlement در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Turowiec | Turowiec |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
استان‌های لهستان: استان پومرانی
County: Chojnice
گمینا: Brusy
جمعیت: ۳
تورویک، استان پومرانیان (به لاتین: Turowiec, Pomeranian Voivodeship) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Brusy واقع شده‌است.
خصوصیات

تورویک ۳ نفر جمعیت دارد.
تووتسنیتس

Village در 23x15px|border |alt=لهستان|link=لهستان لهستان
| Tłucznice | Tłucznice |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: استان ماسوویان
County: Maków
گمینا: Karniewo
تووتسنیتس (به لاتین: Tłucznice) یک منطقهٔ مسکونی در لهستان است که در Gmina Karniewo واقع شده‌است.