stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهرداد بهار
زندگی > نوجوانی، جوانی، تحصیلات و شغل

مهرداد بهار تحصیلات آغازین خود را در دبستان جمشید جم و دوره دبیرستان را در دبیرستان‌های فیروز بهرام و البرز به پایان رساند. سپس در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشته ادبیات فارسی نام‌نویسی کرد، ولی دو سال پس از آن به دلیل فعالیت‌های سیاسی از دانشگاه رانده‌شد. سپس چهارسال به زندان افتاد تا اینکه در بهار ۱۳۳۴ از زندان آزاد شد. آنگاه دوباره به دانشگاه رفت و سرانجام در ۱۳۳۶ تحصیلاتش را در دوره کارشناسی به پایان رساند.
در ۱۳۳۷ برای پیگیری تحصیل به انگلستان رفت. میان سال‌های ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۴ بهار در مدرسهٔ زبان‌های شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن به آموختن پرداخت و مدرک فوق لیسانس گرفت.
سال‌ها پس از آن دکترای خود را از دانشگاه تهران دریافت داشت، ولی به علت جلوگیری ساواک نتوانست در دانشگاه استخدام شود و به ناچار به استخدام بانک مرکزی درآمد. وی با بنیاد فرهنگ ایران (پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)، فرهنگستان زبان ایران و فرهنگستان ادب و هنر نیز همکاری کرد. به‌علاوه به‌صورت حق‌التدریسی به آموزش در دانشگاه تهران پرداخت و چندی بعد هم در رشته اساطیر ایران باستان در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت.
زندگی > همسر و فرزندان

همسر مهرداد بهار، زهره سرمد، استاد دانشگاه است و ثمرهٔ ازدواج‌شان یک پسر به نام میلاد و یک دختر به نام فرغانه است. بهار از ازدواج اول خود فرزند ارشدی به نام کاوه دارد.
زندگی > مرگ

مهرداد بهار در ۲۲ آبان‌ماه ۱۳۷۳ بر اثر بیماری کم‌خونی سیدروبلاستیک درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
خانوادۀ بهار قصد داشتند او را در جوار آرامگاه پدرش در ظهیرالدوله دفن کنند، اما غلامحسین کرباسچی شهردار وقت تهران به علت متروکه شدن ظهیرالدوله از خانوادۀ بهار تقاضای فرصتی کوتاه کرد تا آرامگاهی مناسب او بیابد تا اینکه پیکر بهار ۲۴ ساعت در سردخانه ماند و به دستور کرباسچی قطعۀ هنرمندان بهشت زهرا که در آن زمان خالی بود، آماده شد و بهار به‌عنوان نخستین فرد در این قطعه به خاک سپرده شد.
در اسفند ۱۳۹۸ امیرکاووس بالازاده، پژوهشگر، مدرس تئاتر و یکی از شاگردان مهرداد بهار درگذشت و جسد او روی قبر بهار دفن شد و در خرداد ۱۳۹۹ نیز سنگ قبر قبلی برداشته شد و به‌جای آن یک سنگ قبر مشترک برای بهار و بالازاده نصب شد. این وقایع موجب اعتراض خانوادهٔ بهار شد. چهرزاد بهار (خواهر مهرداد بهار) در نامه‌ای سرگشاده خطاب به شهرداری و شورای شهر، این تصمیم را بی‌احترامی به مهرداد بهار قلمداد کرد که بدون کسب اجازه از خانوادهٔ او عملی شده‌است. پس از آن همسر امیرکاووس بالازاده با انتشار متنی با اشاره به پیشینهٔ خانوادگی و علمی بالازاده، اعلام کرد دفن بالازاده در «جوار استادش»، طبق رایزنی با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام شده و قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران، مالکیت شخصی ندارد. با این‌حال کاوه بهار با ارائهٔ تصویر سند مالکیت قبر و متنی توضیحی در خبرگزاری ایسنا خواستار انتقال جنازهٔ امیرکاووس بالازاده به محلی دیگر و بازگرداندن سنگ مزار مهرداد بهار شد. خانوادهٔ بهار بر این عقیده‌اند که طبق سند مالکیت ارائه شده، دفن شخص دیگری به‌جز وابستگان مهرداد بهار، در آن محل مجاز نیست».
دیدگاه > دربارهٔ ریشه‌های ایران باستان

مهرداد بهار ضمن انتقاد از ناسیونالیسم افراطی بر آن بود که تمدن عصر هخامنشیان محصول اندیشه‌های ایرانی و غیرایرانی است و برای شناخت فرهنگ و تمدن باستانی ایران حتماً باید به مطالعهٔ تمدن‌های غیرایرانی بین‌النهرین و عیلام پرداخت. او معتقد بود که جهان باستان یک کل واحد را تشکیل می‌داده که در آن هیچ پدیده، فکر و اندیشه‌ای محصول نبوغ فردی یا یک تمدن خاص نبوده، بلکه تمام پدیده‌های باستانی در نتیجهٔ شرایط کلی اجتماعی، انسانی و طبیعی آن عصر شکل گرفته‌اند.
دیدگاه > دربارهٔ جشن سده

شاید دربارۀ جشن سده یکی از بهترین (و خلاصه‌ترین) آثار بهار برای بررسی شیوهٔ کار او باشد. در این مقالهٔ بسیار کوتاه وی پس از مرور تحقیقات معاصران و دلیل‌هایی که از گذشتگان برای نامگذاری این جشن برشمرده شده‌است، تلاش می‌کند تحلیل خود را بیان کند: او سده را جشنی می‌داند که در ایران باستان و ادبیات زرتشتی کهن رسمیت نداشته («در اوستا و نوشته‌های پهلوی از آن ذکری نرفته‌است»)؛ آن را از «اعیاد بومی غیر آریایی» که «خود آئینی بس کهن بوده» برمی‌شمرد؛ و اضافه می‌کند این‌گونه اعیاد «در جهان انسان اعصار قدیم کمابیش عمومیت داشته‌است». سپس با یادآوری اینکه هر هشت دلیلی که در ابتدای مقاله آمده‌اند، به نوعی سعی می‌کنند «سده» را با عدد صد مربوط کنند، می‌گوید: «... و درست همین اسطوره‌سازی‌ها و دلایل متعدد تقویمی در ارتباط سده و صد است که ما را به شک می‌افکند که مبادا این واژه اصولاً ارتباطی با عدد صد نداشته‌است!» در ادامه به بررسی موقعیت تقویمی جشن می‌پردازد و تأکید می‌کند که زمان آن چهل روز (چله) پس از شب یلدا (تولدی دیگر) است. سپس واژه را در زبان‌های اوستایی و فارسی میانه ریشه‌یابی و آن را «ظهور، آشکارایی و پیدایی» معنا می‌کند. در پایان برای روشن ساختن اینکه «این جشن‌ها بازگوی چه اعتقاداتی است»، جشن چهارشنبه سوری را به عنوان سومین جشن آتش زمستانی نام می‌برد و با استفاده از نظریات میرچا الیاده به سراغ «جشن‌ها و آئین‌های مربوط به تجدید سال» می‌رود. گذرا اشاره کند که اجرای مراسم اُرجی در این اعیاد خود به مقالۀ دیگری نیاز دارد؛ و برگزاری آن‌ها در شب را قابل توجه، و افروختن آتش در دل شب را خلقتی مجدد (در آشفتگی نخستین) معنا می‌کند.
آثار

اساطیر ایران، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۲.
پژوهشی در اساطیر ایران، تهران: انتشارات توس، ۱۳۶۲؛ چاپ دوم (با تجدیدنظر و افزوده‌های تازه)، تهران: آگاه، ۱۳۷۵.
آثار > مجموعهٔ مقاله و مصاحبه

از اسطوره تا تاریخ، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۶.
جُستاری چند در فرهنگ ایران، تهران: انتشارات فکر روز، ۱۳۶۳.
سخنی چند دربارهٔ شاهنامه، (پیوست کتاب - داستان‌های شاهنامهٔ فردوسی)، تهران: انتشارات سروش، ۱۳۷۲.
ما و جهان اساطیری: گفت‌وگوی هوشنگ گلشیری با مهرداد بهار، تهران: نیلوفر، ‏‫۱۳۹۷. ‬
آثار > تاریخ معاصر

دربارهٔ قیام ژاندارمری خراسان به رهبری کلنل محمدتقی خان پسیان، تهران: معین، ۱۳۶۹.
آثار > واژه‌نامه و ترجمهٔ متون باستانی

بُندهش، فرنبغ دادگی، تهران: انتشارات توس، ۱۳۶۹.
ادبیات مانوی، با ابوالقاسم اسماعیل‌پور، تهران:انتشارات زنده رود/نشر کارنامه، ۱۳۹۴.
واژه‌نامهٔ بُندهش (پهلوی - فارسی)، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ، ۱۳۴۵.
واژه‌نامهٔ گزیده‌های زاداسپرم (پهلوی - فارسی)، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۵۱.
آثار > جزوه‌های درسی

اش‍ک‍ان‍ی‍ان‌، کتاب درسی ع‍ل‍وم ان‍س‍ان‍ی، درس ت‍اری‍خ، ب‍خ‍ش‌ه‍ای ۷، ۸، ۹، ت‍ه‍ران: دان‍ش‍گ‍اه آزاد ای‍ران، بی‌تا.
ادیان آسیایی، تهران: نشر چشمه، ۱۳۷۵.
نگاهی به تاریخ و اساطیر ایران باستان، تقریرات مهرداد بهار‮‬‏‫، تحریر سیروس شمیسا، تهران: علم‏‫، ‏‫۱۳۸۸. ‬‬‬‮‬
آثار > ادبیات کودک

جمشید شاه، تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۴۶.
بَستور، تهران: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، ۱۳۴۷.
رستم و دیو سفید، تهران: انتشارات نگار، ۱۳۷۰.
رستم و سهراب، تهران: انتشارات نگار، ۱۳۷۳.
آثار > کتاب مصور

تخت جمشید، (با عکس‌های نصرالله کسراییان)، تهران: انتشارات نصرالله کسرائیان، ۱۳۷۲.
حماسه‌های ایرانی، تهران: زرین و سیمین، ۱۳۹۱.
رشیدخان

| رشیدخان امیر خان شجاع الدوله | رشیدخان امیر خان شجاع الدوله |
| --- | --- |
زاده: حدود ۱۱۹۱ خورشیدی قوچان، ایران
درگذشته: ۳۰ مهر ۱۲۷۲ ح فاروج
مدفن: مشهد، حرم امام رضا
فرماندهی: حاکم قوچان، رئیس ایل زعفرانلو
همسر(ان): اثمر خانم
فرزندان: ابولحسن خان، محمد ناصر خان
امیرحسین‌خان شجاع‌الدوله ملقب به رشیدخان حاکم قوچان در دوره ناصرالدین‌شاه قاجار بود. رشیدخان لقبی بود که مردم کرد‌ خراسان به میر حسین خان داده بودند و اصولاً کلمهٌ رشید برای افرادی به کار برده شده و می‌شود که شجاع و دلیر بوده‌اند. کلمهٔ شجاع الدوله لقبی بود که ناصرالدین شاه قاجار به امیر و حاکم شمال خراسان داده بودند (بواسطهٔ خدمات شجاعانه ایشان در برابر تاخت و تاز ازبکان و ترکمانان)، اما برای مردم در منطقه بیان لفظ کردی آن یعنی همان رشیدخان معمول و رایج بوده و هست.
قراردادهای حکومت قاجاریه

در زمان انعقاد قراردادهای آخال دو روستای فیروزه و باقر که به امپراتوری روسیه واگذار شد. رشیدخان حاکم قوچان بود.
قراردادهای حکومت قاجاریه > قرارداد آخل

قرارداد آخال نیز از همان ننگین‌نامه‌ها بود که ناصرالدین شاه به مردم ایران تحمیل کرد. شهرهای کُردنشین فیروزه و باقر را که هم‌اکنون نیز در ترکمنستان درخشش خاصی دارند، در کنار قرارداد آخال، می‌بایستی به روسیه تحویل می‌شدند. چندین بار از طرف حکومت مرکزی ایران به حکومت محلی میر رشیدخان شجاع‌الدوله (سردار کل یا ایلخان کل اتحادیه ایلهای کُرمانج شمال خراسان / کنفدراسیون ایلی زعفرانلو) دستور حرکت به سوی ترکمنستان و تحویل فیروزه داده شده بود. اما رشیدخان هر بار به بهانه‌های مختلف زیر این بار نرفته بود و نمی‌خواست که قسمتی از سرزمین و مسکن کُردهای شمال خراسان را بخاطر عیلشی و بی‌لیاقتی شاه و همچنین فساد و رشوه دربار، تجزیه و به بیگانگان بسپارد. اما بالاخره ناصرالدین‌شاه فرستاده مخصوص خود محمد صادق خان امین نظام را از مرکز اعزام داشت و مؤکداً به میر رشیدخان شجاع‌الدوله دستور داد که فیروزه را تحویل دهند. چون شهر فیروزه در حوزه حکومت محلی رشیدخان شجاع‌الدودله قرار داشت این بار ایشان به ناچار و با چشمانی اشک آلود عازم محل گردید، و به نزدیکان خود گفت که دعا کنید این مأموریت ننگین به انجام نرسد، چون واگذاری قسمتی از سرزمینم با دست خودم به دیگران واقعأ یک ننگ تاریخی و بسیار دردناک است.
بهرحال کاروان از شهر قوچان به سوی فاروج راه می‌افتد. تا آنجا را با کالسکه رفتند و بعد از فاروج، میر رشیدخان هوس اسب‌سواری می‌کند و از کالسکه پایین می‌شود و به اسب سیاهرنگی، که چندی پیش از دربار حکومت مرکزی برایش فرستاده بودند، سوار می‌شود. چون امیر رشیدخان با وجود کهولت سن اسب سوار ماهری بوده‌است، دیگران هم به تبعیت او از کالسکه‌ها پیاده می‌شوند و با اسب بسوی شهر فیروزه حرکت می‌کنند. هنوز مسافتی کوتاه از فاروج دور نشده بودند (نزدیک به روستای برزل آباد) که اسب امیر حسین‌خان و فرستاده شاه که در یک ردیف حرکت می‌کردند، با هم گلاویز می‌شوند. اسب امیر رو به پشت برمی‌گردد و امیر پایش در رکاب گیر می‌کند و در زیر اسب می‌ماند. با اینکه دکتر از روسیه می‌آورند و دکتر مخصوص خود او هم حضور داشته، معالجات مؤثر واقع نمی‌شوند و روز دیگر در سن حدودأ هشتاد سالگی به دیار باقی می‌شتابد (یعنی در روز دوم سفرش وفات یافت؛ امروز دو روزه للو، فردا سه روزه لو … رشید نیومد للو، دلم می سوزه لو، …). همراهان و مردم که مطلع شده بودند، بسیار ناراحت و غمگین می‌شوند و جنازه را با روپوش سیاه در کالسکه‌ای قرار می‌دهند و این بار همان اسب سیاه حامل جنازه می‌گردد.
درگذشت امیرحسین‌خان شجاع‌الدوله

رشیدخان حاکم قوچان در روز یکشنبه ۳۰ مهر ۱۲۷۲ درگذشت و جنازه او طی تشریفات خاصی به مشهد منتقل و در بارگاه امام رضا در مقبره خانوادگی زعفرانلو در کنار برادر و نیاکانش دفن می‌شود. در روز جمعه ۲۶ آبان ۱۲۷۲ نیز زلزله قوچان به وقوع می‌پیوندد، زلزله در شهر خرابی‌هایی بوجود می‌آورد و عده زیادی در زیر آوار کشته می‌شوند. فاصله فوت رشیدخان تا وقوع زلزله فقط ۲۷ روز بوده‌است. بدین ترتیب دو حادثه نزدیک به هم سوگواری و مرثیه‌هایی مرتبط را به وجود آورده‌است.
شعر وای وای رشیدخان

مقالهٔ اصلی: رشیدخان (ترانه)
اهالی قوچان (بالاخص با همکاری اسمر همسر میر رشیدخان)، شعر «وای وای رشیدخان» را برای مرگ رشیدخان درست کردند و در مراسم سوگواری و تدفین ایشان اجرا کردند.
در واقع تمامی شعر و موسیقی اولیهٔ «وای وای رشیدخان» به زبان کردی کرمانجی بوده که همسر او برای او سروده و نشان‌دهنده حالات تألم و تأثر مردم محل از فوت امیرحسین خان بوده‌است، اگرچه امروزه اجرای آن به مرور زمان در ردیف موسیقی شاد قرار گرفته‌است.
شعر وای وای رشیدخان > بخشی از ترانه

امروز دو روزه للو فردا سه روزه لو
رشید نیومد للو دل میسوزه لو
وای وای رشید خان، سردار کل قوچان
رفتی نگفتی للو یه یاری دارم لو
تو شهر غربت للو دلداری دارم لو
وای وای رشید خان ، سردار کل قوچان...
یولیا بوریسووا

| یولیا بوریسووا | یولیا بوریسووا |
| --- | --- |
یولیا بوریسووا در صحنه‌ای از فیلم ابله (۱۹۵۸): یولیا بوریسووا در صحنه‌ای از فیلم ابله (۱۹۵۸)
نام هنگام تولد: یولیا کونستانتینووا بوریسووا
زادهٔ: ۱۱ مارس ۱۹۲۵ ‏(۹۹ سال) روسیه
ملیت: روسی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۷–۱۹۷۳
یولیا بوریسووا (چپ) در سال ۲۰۱۵ میلادی
یولیا کونستانتینووا بوریسووا (روسی: Ю́лия Константи́новна Бори́сова)؛ (۱۷ مارس ۱۹۲۵) یک هنرپیشه تئاتر و سینما اهل روسیه است.
او دانش‌آموخته و عضوی از «مدرسهٔ تئاتر یوگنی واختانگوف» است. از فیلم‌های او می‌توان به ابله (۱۹۵۸) اشاره نمود.
بوم‌شناسی سیستم‌ها

تجزیه‌وتحلیل بوم‌شناختی CO2 در یک اکوسیستم
بوم‌شناسی سامانه‌ها یا بوم‌شناسی سیستم‌ها (به انگلیسی: Systems ecology) یک دانش رشته میان‌رشته‌ای از اکولوژی است، زیرمجموعه‌ای از دانش سیستم زمین، که رویکردی کل‌نگر به مطالعه سامانه‌های بوم‌شناختی، به‌ویژه اکوسیستم‌ها دارد. بوم‌شناسی سامانه‌ها را می‌توان به عنوان کاربرد نظریه سامانه‌های عمومی در بوم‌شناسی دید. محور رویکرد بوم‌شناسی سامانه‌ها این ایده است که یک بوم‌سازگان یک سامانه پیچیده است که ویژگی‌های نوظهور را نشان می‌دهد. بوم‌شناسی سامانه‌ها بر برهم‌کنش‌ها و تراکنش‌های درون سامانه‌های زیست‌شناختی و بوم‌شناختی تمرکز می‌کند؛ به ویژه به شیوه اثرگذاری بر کارکرد بوم‌سازگان‌ها توسط مداخله‌های انسان توجه دارد، از مفاهیم ترمودینامیک استفاده می‌کند و گسترش می‌دهد و دیگر توضیحات ماکروسکوپی سامانه‌های پیچیده را توسعه می‌دهد.
بررسی کوتاه

بوم‌شناسی سامانه‌ها به دنبال دیدگاهی جامع از واکنش‌ها و تراکنش‌های درون سامانه‌های زیست‌شناختی و بوم‌شناختی است. بوم‌شناسان سامانه‌ها متوجه شده‌اند که کارکرد هر اکوسیستمی، می‌تواند تحت تأثیر اقتصاد انسان به روش‌های اساسی باشد؛ بنابراین، آن‌ها یک گام فرارشته‌ای اضافی را با گنجاندن اقتصاد در توجه به سامانه‌های اکولوژیکی-اقتصادی برداشته‌اند. به قول RL Kitching:
بوم‌شناسی سامانه‌ها را می‌توان به عنوان رویکردی برای مطالعه بوم‌شناسی جانداران با استفاده از تکنیک‌ها و فلسفه تحلیل سامانه‌ها تعریف کرد: یعنی روش‌ها و ابزارهایی که عمدتاً در مهندسی برای مطالعه، توصیف و پیش‌بینی در مورد جانداران پیچیده گسترش یافته‌اند.
در هر مطالعه‌ای از یک سامانه بوم‌شناسی، یک روش اولیه ضروری ترسیم نموداری از سامانه مورد نظر است… نمودارها مرزهای سیستم را با یک خط ثابت نشان می‌دهند. در این مرزها، مجموعه‌ای از مؤلفه‌ها جدا شده‌اند که برای نمایش بخشی از جهان که تحلیلگر سیستم به آن علاقه دارد، انتخاب شده‌اند. اگر هیچ ارتباطی در سراسر مرزهای سیستم با محیط‌های سیستم‌های پیرامونی وجود نداشته باشد، سیستم‌ها به عنوان بسته توصیف می‌شوند. با این حال، کار بوم‌شناختی تقریباً انحصاری با سیستم‌های باز سروکار دارد.
به عنوان یک روش تحقیق علمی، یکی از ویژگی‌های اصلی ابوم‌شناسی سامانه‌ها، کاربرد کلی اصول انرژی در همه سیستم‌ها در هر مقیاسی است. شاید برجسته‌ترین طرفدار این دیدگاه هوارد تی. اودم بود - که گاهی پدر بوم‌شناسی بوم‌سازگان به‌شمار می‌رود. در این رویکرد، اصول اکوسیستم را اصول انرژی تشکیل می‌دهند. استدلال با قیاس رسمی از یک سیستم به سیستم دیگر، به بوم‌شناس سامانه‌ها این توانایی را می‌بخشد تا اصولی را ببیند که به شیوه‌ای مشابه در سراسر مرزهای مقیاس سیستم عمل می‌کنند. اودوم معمولاً از زبان سیستم‌های انرژی به عنوان ابزاری برای ساخت نمودارهای سامانه‌ها و نمودارهای جریان استفاده می‌کند.
چهارمین مورد این اصول، اصل حداکثر بهره‌وری توان، در تجزیه و تحلیل و سنتز سامانه‌های بوم‌شناختی نقش اساسی دارد. اصل چهارم نشان می‌دهد که سودمندترین عملکرد سیستم از نظر تکاملی، زمانی رخ می‌دهد که بار محیطی با مقاومت داخلی سامانه هماهنگی داشته باشد. هر چه بار محیطی از سازگاری با مقاومت درونی بیشتر باشد، سامانه از حالت پایدار خود دورتر می‌شود؛ بنابراین بوم‌شناس سیستم‌ها در مهندسی بوم‌شناختی، همانند مهندس الکترونیک، درگیر وظیفه هماهنگی مقاومت و امپدانس می‌شود.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > اکولوژی ژرف‌نگر

اکولوژی عمیق یک ایدئولوژی است که زیربنای متافیزیکی آن عمیقاً با علم اکولوژی مرتبط است. این اصطلاح توسط آرنه ناس، فیلسوف نروژی، محقق گاندی و فعال محیط‌زیست ابداع شد. او استدلال می‌کند که رویکرد غالب به مدیریت زیست‌محیطی است انسان محورانه، و این که محیط‌زیست طبیعی نه تنها «پیچیده‌تر از ما تصور کنید، آن پیچیده‌تر از ما می‌توانید تصور کنید.» ناس در سال ۱۹۷۳ در یک کنفرانس محیطی در بوداپست اکولوژی عمیق را فرموله کرد.
جوآنا میسی، جان سید و دیگران تز ناس را به شاخه‌ای تبدیل کردند که آن‌ها اکولوژی عمیق تجربی نامیدند. انگیزه تلاش‌های آن‌ها نیازی بود که آن‌ها برای توسعه «خودبوم‌شناسی» درک می‌کردند، که نفس انسان را به عنوان بخشی یک‌پارچه از یک سیستم زنده می‌بیند که فرد را در بر می‌گیرد. آنها به دنبال فراتررفتن از نوع دوستی با منافع شخصی عمیق‌تر بر اساس برابری زیست‌کره فراتر از شوونیسم انسانی بودند.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > مهندسی و مدیریت سیستم‌های زمین

مهندسی و مدیریت سیستم‌های زمین (ESEM) رشته‌ای است که برای تجزیه و تحلیل، طراحی، مهندسی و مدیریت سیستم‌های محیطی پیچیده استفاده می‌شود. این شامل طیف گسترده‌ای از زمینه‌های موضوعی از جمله انسان‌شناسی، مهندسی، علوم محیطی، اخلاق و فلسفه است. در هسته خود، ESEM به دنبال «طراحی و مدیریت منطقی سیستم‌های انسانی-طبیعی همراه با روشی کاملاً یکپارچه و اخلاقی» است.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > اقتصاد اکولوژیک

اقتصاد اکولوژیک یک زمینه فرارشته‌ای از پژوهش‌های دانشگاهی است که به وابستگی متقابل پویا و فضایی بین اقتصادهای انسانی و اکوسیستم‌های طبیعی می‌پردازد. اقتصاد بوم‌شناختی رشته‌های مختلف را در علوم طبیعی و اجتماعی، اما به‌ویژه بین این حوزه‌های وسیع، گردهم می‌آورد و به هم متصل می‌کند. همان‌طور که از نام آن پیداست، این رشته متشکل از محققانی است که پیشینه‌ای در زمینه اقتصاد و بوم‌شناسی دارند. یکی از انگیزه‌های مهم برای ظهور اقتصاد بوم‌شناختی، انتقاد از مفروضات و رویکردهای سنتی (جریان اصلی) اقتصاد محیطی و منابع بوده‌است.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > انرژی‌های زیست‌محیطی

انرژی زیست‌محیطی، مطالعه کمی جریان انرژی از طریق سیستم‌های اکولوژیکی است. هدف آن کشف اصولی است که تمایل چنین جریان‌های انرژی را از طریق سطوح تغذیه‌ای یا «مفید انرژی» شبکه‌های اکولوژیکی توصیف می‌کنند. در بوم‌شناسی سیستم‌ها، اصول جریان‌های انرژی اکوسیستم یا «قوانین اکوسیستم» (یعنی اصول انرژی‌های اکولوژیکی) به‌طور رسمی مشابه با اصول انرژی در نظر گرفته می‌شوند.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > علوم انسانی زیست‌محیطی

هدف علوم انسانی بوم‌شناختی، پل زدن شکاف بین علوم و علوم انسانی و بین راه‌های غربی، شرقی و بومی شناخت طبیعت است. مانند نظریه سیاسی بوم‌مرکزی، علوم انسانی بوم‌شناختی با هستی‌شناسی ارتباط و تعهد به دو اصل اساسی مربوط به نیاز به تسلیم‌شدن در برابر قوانین بوم‌شناختی و دیدن بشریت به عنوان بخشی از یک سیستم زنده بزرگ‌تر مشخص می‌شود.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > اکولوژی اکوسیستم

اکولوژی اکوسیستم مطالعه یکپارچه اجزای زیستی و غیرزیستی اکوسیستم‌ها و تعاملات آنها در چارچوب اکوسیستم است. این علم نحوه عملکرد اکوسیستم‌ها را بررسی می‌کند و آن را با اجزای آن‌ها مانند مواد شیمیایی، سنگ بستر، خاک، گیاهان و حیوانات مرتبط می‌کند. اکولوژی اکوسیستم ساختار فیزیکی و بیولوژیکی را بررسی می‌کند و چگونگی تعامل این ویژگی‌های اکوسیستم را بررسی می‌کند.
رابطه بین اکولوژی سیستم‌ها و بوم‌شناسی اکوسیستم پیچیده‌است. بسیاری از اکولوژی سیستم‌ها را می‌توان زیرمجموعه‌ای از اکولوژی اکوسیستم در نظر گرفت. بوم‌شناسی اکوسیستم هم‌چنین از روش‌هایی استفاده می‌کند که ارتباط چندانی با رویکرد کل‌نگر اکولوژی سیستم‌ها ندارند. با این حال، بوم‌شناسی سیستم‌ها به‌طور فعال‌تر تأثیرات خارجی مانند اقتصاد را که معمولاً خارج از مرزهای بوم‌شناسی اکوسیستم قرار دارند، در نظر می‌گیرد. در حالی‌که بوم‌شناسی اکوسیستم را می‌توان به عنوان مطالعه علمی اکوسیستم‌ها تعریف کرد، اکولوژی سیستم‌ها، بیشتر رویکردی خاص برای مطالعه سیستم‌های اکولوژیکی و پدیده‌هایی است که با این سیستم‌ها در تعامل هستند.
زمینه‌های مرتبط نزدیک > بوم‌شناسی صنعتی

بوم‌شناسی صنعتی مطالعه فرآیندهای صنعتی به‌عنوان سیستم‌های خطی (حلقه باز) است که در آن سرمایه‌گذاری‌های منابع و سرمایه از طریق سیستم برای تبدیل‌شدن به ضایعات، به یک سیستم حلقه بسته که در آن زباله‌ها به ورودی‌های فرآیندهای جدید تبدیل می‌شوند، حرکت می‌کنند.
گونل لیندبلوم

| گونل لیندبلوم | گونل لیندبلوم |
| --- | --- |
لیندبلوم در سال ۱۹۶۳: لیندبلوم در سال ۱۹۶۳
زادهٔ: ۱۸ دسامبر ۱۹۳۱ ‏(۹۲ سال) یوتبری
ملیت: سوئد
پیشه(ها): هنرپیشه و کارگردان فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۲ - تاکنون
همسر: Sture Helander
گونل مارتا اینگگارد لیندبلوم (سوئدی: Gunnel Märtha Ingegärd Lindblom؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۳۱) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل سوئد است.
بخشی از فیلمشناسی

از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به مهر هفتم، توت‌فرنگی‌های وحشی، دختری با خالکوبی اژدها، سکوت، چشمه باکره، نور زمستانی، صحنه‌هایی از یک ازدواج، دختران و گرسنگی اشاره کرد.
یوری کورولف

یوری کورولف (به انگلیسی: Yuri Korolev) ژیمناست زادهٔ ۲۵ آگوست ۱۹۶۲ میلادی اهل کشور روسیه است.
لنت ترمز

لنت ترمز
لنت ترمز بخشی از سامانهٔ ترمز دیسکی است که در خودروها و برخی صنایع دیگر کاربرد دارند. لنت‌های ترمز از صفحه‌های فولادی در پشت و مواد اصطکاکی متصل‌شده به سطح صفحهٔ فلزی، که در مقابل دیسک چرخندهٔ ترمز قرار می‌گیرد، تشکیل شده‌اند.
عملکرد

لنت‌های ترمز، انرژی جنبشی حاصل از حرکت وسیلهٔ نقلیه را به‌واسطهٔ اصطکاک به انرژی گرمایی تبدیل می‌کنند. در سامانه‌های ترمز دیسکی، در هر چرخ دو لنت ترمز تعبیه می‌شود که هردو رو به دیسک‌های ترمز قرار می‌گیرند.
تاریخچه

مفهوم کلی لنت‌های ترمز یا ترمزهای دیسکی، به‌عنوان جایگزینی برای ترمزهای کاسه‌ای، دست کم از سال ۱۹۰۲ و از زمان ثبت اختراعی از سوی فردریک لنکستر در همان سال، مطرح شده‌بود. با این حال، با توجه به هزینهٔ بالا و کمبودهای این نوع ترمزها نسبت به ترمزهای کاسه‌ای، این سامانه‌ها تا پیش از پایان جنگ جهانی دوم مورد استفادهٔ گسترده قرار نگرفتند. با بهبود فناوری ترمزهای دیسکی، عملکرد این نوع ترمز به‌سرعت از ترمزهای کاسه‌ای پیشی گرفت. تفاوت عملکرد این دو نوع از ترمز، بیش از هر زمان دیگری در سال ۱۹۵۳ و با کسب جایزه بزرگ مسابقات ۲۴ ساعته لمانز در مسابقهٔ استقامت توسط یک خودروی جگوار مجهز به لنت‌های ترمز به‌طور قابل توجهی تجلی یافت. موفقیت این خودروی جگوار عموماً به ترمزهای دیسکی آن نسبت داده‌شد که امکان ورود سریع‌تر راننده به پیچ‌ها و تأخیر بیشتر در زمان ترمزگیری نسبت به سایر رقبا را برای رانندگان فراهم کرده‌بود و در نهایت به پیروزی آن‌ها انجامید. تا پیش از سال ۱۹۶۳، بخش عمدهٔ خودروهای مجهز به ترمزهای دیسکی ساخت اروپا بودند و خودروهای آمریکایی در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و پس از اختراع کالیپرهای ثابت، که نصب این سامانه را ارزان‌تر و جمع و جورتر ساخته‌بودند، به استفاده از این نوع ترمزها روی آوردند.
نگهداری و رفع اشکال

لنت‌های ترمز باید هر ۸٬۰۰۰ کیلومتر (۵٬۰۰۰ مایل) از لحاظ خوردگی بیش از اندازه یا نامسطح بررسی شوند. اگرچه خوردگی لنت‌های ترمز در وسایل نقلیه، برای هر خودرو متفاوت است، اما توصیه شده‌است که با پیمایش هر ۸۰٬۰۰۰ کیلومتر (۵۰٬۰۰۰ مایل)، لنت‌های ترمز تعویض شوند.
عملکرد بد لنت‌های ترمز می‌تواند تأثیرات زیادی در عملکرد کلی وسیلهٔ نقلیه داشته‌باشد. در جدول زیر برخی مشکلات معمول که ناشی از بد عمل‌کردن لنت‌های ترمز هستند، شرح داده شده‌اند:
| مشکل | دلیل محتمل |
| --- | --- |
ترمزگیری نیازمند وارد کردن میزانی غیرطبیعی از نیرو بر روی پدال ترمز است: لنت‌های ترمز خورده‌شده، روغن ترمز آلوده، کالیپرهای ترمز معیوب، سیلندر اصلی معیوب، از دست رفتن خلأ، پایین‌بودن سطح روغن ترمز
در زمان ترمزگیری، خودرو به یک سمت منحرف می‌شود: کالیپر ترمز معیوب، محدودیت در سامانهٔ هیدرولیک، آستر روی لنت ترمز که به روغن ترمز آلوده شده‌است، لنت‌های ترمز به‌طور یک‌دست تعویض نشده‌اند، لنت‌های ترمز به‌خوبی جا زده نشده‌اند
عملکرد ضعیف ترمز: آب، روغن یا روغن ترمز به آستر لنت‌ها نفوذ کرده‌است، دمای بیش از حد آستر روی لنت‌ها، لنت‌های ترمز خورده‌شده، سیلندر اصلی معیوب، نشتی روغن ترمز، وجود هوا در روغن ترمز، عدم تنظیم درست کفشک‌های ترمز، روغن ترمز در حال جوشیدن است
ترمزگیری حساس: آستر اشتباه لنت‌های ترمز؛ چرب‌شدن آستر لنت‌ها، سوپاپ‌های تناسب معیوب، تنظیم اشتباه میله‌فشار سیلندر اصلی
ترمزگیری پرسروصدا (صدای سایده‌شدن یا جیغ‌کشیدن در زمان ترمزگیری): لنت‌های ترمز به‌شدت خورده‌شده، نصب نادرست لنت(های) ترمز، درزگیر معیوب یا ناموجود لنت ترمز، صدای مشخص‌کنندهٔ زمان تعویض لنت
لرزش در زمان ترمزگیری: دیسک یا لنت آلوده، تاب‌برداشتن دیسک ترمز، کاسه ترمز خارج شده از حالت دایره‌ای، فعال‌شدن سامانهٔ ترمز ضدقفل (ABS)
سد بوئین

سد در سلطانیه ۲ کیلومتری شمال شرقی روستای بوئین
| سد بوئین | سد بوئین |
| --- | --- |
موقعیت سد بوئین در ایران: موقعیت سد بوئین در ایران
نام رسمی: سد بوئین
کشور: ایران
محل: سلطانیه ۲ کیلومتری شمال شرقی روستای بوئین
مختصات: ۳۶°۳۱′۴۵″ شمالی ۴۸°۵۵′۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۲۹۱۷°شمالی ۴۸٫۹۱۸۸۹°شرقی﻿ / 36.52917; 48.91889
آغاز ساخت: ۱۳۸۸
گشایش: ۱۳۸۸
سد و سرریزها: سد و سرریزها
گونه سد: خاکی
بر روی رود: بوئین
ارتفاع از پی: ۲۰	متر
طول تاج: ۲۵۰	متر
مخزن: مخزن
حجم کل مخزن: ۱/۵۰	میلیون متر مکعب
سد پایین‌دست و سرریزها: سد پایین‌دست و سرریزها
گونه سد: خاکی
سد بوئین  یکی از سدهای استان زنجان است که شمال شرقی روستای بوئین در منطقه کوهستانی با جاذبه و چشم انداز زیبا قرار گرفته است.روستا بوئین از روستاهای کهن تاریخی شهرستان سلطانیه بوده و این منطقه یکی از تفرجگاه های مهم این روستا و شهرستان محسوب می گردد. و  هم اکنون شورای اسلامی و دهیاری بویئن بامشارکت مردم اقدام به کاشت درختانی در حاشیه این سد نموده اند.
برج عقرب

| برج عقرب | برج عقرب |
| --- | --- |
 برج عقرب در امتداد دایرةالبروج (قوس آبی):  برج عقرب در امتداد دایرةالبروج (قوس آبی)
نماد: 
ترتیب: هشتمین برج دایرةالبروج
بعد ساعتی: ۱۳:۴۹ ← ۱۵:۳۹
میل: ۱۱/۴۷- ← ۲۰/۱۸- درجه
برج قبل: میزان
برج بعد: قوس
صور منطبق: دوشیزه - ترازو
ماه مطابق: آبان
اقامت خورشید: ۲۹٫۹۰۲روز
برج عقرب (کژدم، ♏)، هشتمین برج فلکی از دایرةالبروج است.
عقرب، هشتمین برج [خانهٔ] خورشید، قوسی ۳۰ درجه از دایرةالبروج است. این برج خط سیر خورشید در آبان ماه به مدت ۲۹روز و ۲۱ساعت و ۳۹دقیقه و نام دیگر این ماه در گاهشماری خورشیدی نیز می‌باشد. میانگین شبانه‌روز لحظه تحویل برج عقرب ساعت ۱۹:۰۳ روز ۱ آبان است.
سه هزار سال پیش این برج، بیشتر از زمینه صورت فلکی عقرب (کژدم) می‌گذشت و به همین نام باقی ماند؛ ولی امروزه از زمینه صورت فلکی سنبله (دوشیزه) و بیشتر آن از زمینه صورت فلکی میزان (ترازو) می‌گذرد.
خورشید در برج عقرب؛ سکه جهانگیر شاه
کلمهٔ عقرب به معنی کژدم است.
عقرب