stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوسه‌کیه‌وو (شهرستان چکماگوشفسکی، باشقیرستان)

Selo
| Kusekeyevo Кусекеево | Kusekeyevo Кусекеево |
| --- | --- |
Selo: Selo
Kusekeyevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKusekeyevoموقعیت روی نقشه روسیه: Kusekeyevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانKusekeyevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۴°۵۹′ شمالی ۵۴°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۹۸۳°شمالی ۵۴٫۷۳۳°شرقی﻿ / 54.983; 54.733: مختصات: ۵۴°۵۹′ شمالی ۵۴°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۴٫۹۸۳°شمالی ۵۴٫۷۳۳°شرقی﻿ / 54.983; 54.733
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان چکماگوشفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کوسه‌کیه‌وو (انگلیسی: Kusekeyevo, Chekmagushevsky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان چکماگوشفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
جفرسونویل، ایندیانا

مکان
| City of Jeffersonville | City of Jeffersonville |
| --- | --- |
شهر: شهر
Downtown Spring Street Historical District: Downtown Spring Street Historical District
نام مستعار: Jeff: نام مستعار: Jeff
Location in the state of ایندیانا: Location in the state of ایندیانا
مختصات: ۳۸°۱۷′۴۴″ شمالی ۸۵°۴۳′۵۳″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۲۹۵۵۶°شمالی ۸۵٫۷۳۱۳۹°غربی﻿ / 38.29556; -85.73139: مختصات: ۳۸°۱۷′۴۴″ شمالی ۸۵°۴۳′۵۳″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۲۹۵۵۶°شمالی ۸۵٫۷۳۱۳۹°غربی﻿ / 38.29556; -85.73139
ایالت: ایندیانا
County: Clark
حکومت: حکومت
 • شهردار: Mike Moore (حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴٫۳۵ مایل مربع (۸۸٫۹۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۴٫۰۶ مایل مربع (۸۸٫۲۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲۹ مایل مربع (۰٫۷۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۴۶ فوت (۱۳۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۴٬۹۵۳
 • برآورد (2012): ۴۵٬۶۷۷
 • تراکم: ۱۳۱۹٫۸/مایل مربع (۵۰۹٫۶/کیلومتر مربع)
 : Census
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 47130,47131,and 47199
کد منطقه: 812
FIPS code: 18-38358
GNIS feature ID: 0436979
وبگاه: cityofjeff.net
جفرسونویل، ایندیانا (به انگلیسی: Jeffersonville, Indiana) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۴۴٬۹۵۳ نفر است که در ایندیانا واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
جان تایلر

| جان تایلر | جان تایلر |
| --- | --- |
Tyler in later years ح. 1850–60: Tyler in later years ح. 1850–60
دهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا: دهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۴ آوریل ۱۸۴۱ – ۴ مارس ۱۸۴۵: دوره مسئولیت ۴ آوریل ۱۸۴۱ – ۴ مارس ۱۸۴۵
معاون رئیس‌جمهور: نداشت
پس از: ویلیام هنری هریسون
پیش از: جیمز ناکس پولک
۱۰مین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا: ۱۰مین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۴۱ – ۴ آوریل ۱۸۴۱: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۴۱ – ۴ آوریل ۱۸۴۱
رئیس‌جمهور: ویلیام هنری هریسون
پس از: ریچارد ام. جانسون
پیش از: جورج ام. دالاس
United States Senator   از ویرجینیا: United States Senator   از ویرجینیا
دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۲۷ – ۲۹ فوریه ۱۸۳۶: دوره مسئولیت ۴ مارس ۱۸۲۷ – ۲۹ فوریه ۱۸۳۶
پس از: جان رندولف روانوک
پیش از: ویلیام سی. ریوس
۳۸مین رئیس موقت سنای ایالات متحده آمریکا: ۳۸مین رئیس موقت سنای ایالات متحده آمریکا
دوره مسئولیت ۳ مارس ۱۸۳۵ – ۶ دسامبر ۱۸۳۵: دوره مسئولیت ۳ مارس ۱۸۳۵ – ۶ دسامبر ۱۸۳۵
پس از: جرج پویندسکتر
پیش از: ویلیام آر. کینگ
۲۳مین فرماندار ویرجینیا: ۲۳مین فرماندار ویرجینیا
دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۸۲۵ – ۴ مارس ۱۸۲۷: دوره مسئولیت ۱۰ دسامبر ۱۸۲۵ – ۴ مارس ۱۸۲۷
پس از: جیمز پلزنتز
پیش از: ویلیام برنچ گیلز
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ویرجینیا حوزهٔ 23مین: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ویرجینیا حوزهٔ 23مین
دوره مسئولیت ۱۷ دسامبر ۱۸۱۶ – ۳ مارس ۱۸۲۱: دوره مسئولیت ۱۷ دسامبر ۱۸۱۶ – ۳ مارس ۱۸۲۱
پس از: John Clopton
پیش از: Andrew Stevenson
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۹ مارس ۱۷۹۰ شهرستان چارلز سیتی، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشته: ۱۸ ژانویهٔ ۱۸۶۲ (۷۱ سال) ریچموند، ویرجینیا، ایالات مؤتلفه آمریکا
آرامگاه: Hollywood Cemetery (Richmond, Virginia)
حزب سیاسی: نداشت (۱۸۴۱–۱۸۴۴, ۱۸۴۴–۱۸۶۲)
دیگر عضویت‌های سیاسی: حزب دموکرات-جمهوری‌خواه (۱۸۱۱–۱۸۲۸) حزب دموکرات (۱۸۲۸–۱۸۳۴) حزب ویگ (۱۸۳۴–۱۸۴۱) Democratic-Republican (1844)
همسر(ان): لتیتیا کریستیان  (ا. ۱۸۱۳–۱۸۴۲) جولیا گاردینر تایلر  (ا. ۱۸۴۴)
فرزندان: 15, including Robert, David Gardiner, John Alexander, and Lyon Gardiner
والدین: John Tyler Sr. Mary Armisted
محل تحصیل: کالج ویلیام و مری
تخصص: سیاستمدار، وکیل
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا  ویرجینیا
خدمت/شاخه: Charles City Rifles (Virginia militia company)
سال‌های خدمت: ۱۸۱۳
درجه: سروان
جان تایلر (به انگلیسی: John Tyler) (۲۹ مارس ۱۷۹۰ – ۱۸ ژانویه ۱۸۶۲)، دهمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بود. جان تایلر که از حزب ویگ بود مابین ۱۲۲۰ تا ۱۲۲۳ خورشیدی ریاست جمهوری ایالات متحده را بر عهده داشت که مقارن با سلطنت محمد شاه قاجار در ایران است.
سنین جوانی و تحصیل

جان تایلر در ۲۹ مارس ۱۷۹۰ در خانواده ای برده دار ویرجینیا به دنیا آمد. تایلر اهل شهرستان چارلز سیتی، ویرجینیا بود و از اولین خانواده‌های ویرجینیا بود. خانواده تایلر نسب خود را به مهاجران انگلیسی و قرن هفدهم استعمار ویلیامزبرگ می‌رساند. پدرش، جان تایلر پدر، معروف به قاضی تایلر، دوست و هم اتاقی توماس جفرسون بود و در مجلس نمایندگان ویرجینیا در کنار بنیامین هریسون پنجم، پدر ویلیام خدمت می‌کرد. تایلر بزرگ چهار سال به عنوان رئیس مجلس نمایندگان ویرجینیا خدمت کرد و سپس قاضی دادگاه ایالتی و سپس فرماندار ویرجینیا و قاضی دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه شرقی ویرجینیا در ریچموند شد. همسر او، مری مارو (آرمیستد)، دختر صاحب مزرعه برجسته شهرستان نیو کنت و نماینده یک دوره، رابرت بوث آرمیستد بود. او در سال ۱۷۹۷ هنگامی که پسرش جان هفت ساله بود بر اثر سکته مغزی درگذشت.
تایلر با دو برادر و پنج خواهر، در مزرعه گرین‌وی، ملکی به مساحت ۱۲۰۰ جریب (۵ کیلومتر مربع) با خانه‌ای شش اتاقه که پدرش ساخته بود، پرورش یافت. قاضی تایلر برای معلمانی که فرزندانش را از نظر تحصیلی به چالش می‌کشیدند، دستمزد بالایی می‌پرداخت. تایلر از سلامتی ضعیف، لاغر و مستعد اسهال برخوردار بود. در سن ۱۲ سالگی، او سنت خانواده تایلر را ادامه داد و وارد شاخه مقدماتی کالج ویلیام اند مری شد. تایلر در سال ۱۸۰۷ در سن ۱۷ سالگی از شاخه دانشگاهی مدرسه فارغ‌التحصیل شد. کتاب ثروت ملل آدام اسمیت به شکل‌گیری دیدگاه‌های اقتصادی او کمک کرد و او عشق مادام العمر به ویلیام شکسپیر را به دست آورد. اسقف جیمز مدیسون، رئیس کالج، به عنوان پدر دوم و مربی تایلر خدمت کرد.
پس از فارغ‌التحصیلی، تایلر قانون را با پدرش، سپس قاضی ایالتی، و بعداً با ادموند رندولف، دادستان کل سابق ایالات متحده خواند.
کشاورز و وکیل

تایلر در سن ۱۹ سالگی در دادگاه ویرجینیا پذیرفته شد (برای واجد شرایط بودن خیلی جوان بود، اما قاضی پذیرش از پرسیدن سن او غافل شد). در این زمان، پدرش فرماندار ویرجینیا بود و تایلر یک کار قانونی را در ریچموند، پایتخت ایالت آغاز کرد. طبق سرشماری فدرال ۱۸۱۰، یکی از «جان تایلر» (احتمالاً پدرش) دارای هشت برده در ریچموند بود، و احتمالاً پنج برده در مجاور شهرستان هنریکو، و احتمالاً ۲۶ برده در شهرستان چارلز سیتی.
در سال ۱۸۱۳، سال مرگ پدرش، تایلر جوان‌تر مزرعه وودبرن را خریداری کرد که تا سال ۱۸۲۱ در آنجا زندگی کرد. از سال ۱۸۲۰، تایلر دارای ۲۴ برده در وودبرن بود، پس از اینکه ۱۳ فرد برده شده را از پدرش به ارث برد، اگرچه تنها هشت نفر در آن سرشماری به عنوان شغل کشاورزی فهرست شدند.
ظهور سیاسی > شروع در سیاست ویرجینیا

در سال ۱۸۱۱، در سن ۲۱ سالگی، تایلر به عنوان نماینده شهرستان چارلز سیتی در مجلس نمایندگان انتخاب شد. او پنج دوره متوالی یک ساله (اول در کنار کورنلیوس اگمون و بعداً با بنجامین هریسون) خدمت کرد. تایلر به عنوان قانونگذار ایالتی در کمیته دادگاه‌ها و عدالت حضور داشت. مواضع تعیین‌کننده او در پایان اولین دوره ریاست جمهوری او در سال ۱۸۱۱ به نمایش گذاشته شد - حمایت قوی و جدی از حقوق ایالت‌ها و مخالفت با بانک ملی. او در حمایت از محکومیت سناتورهای آمریکایی ویلیام برنچ گیلز و ریچارد برنت از ویرجینیا که برخلاف دستورهای قانونگذار ویرجینیا، به بازنویسی اولین بانک ایالات متحده رأی داده بودند، به بنجامین دبلیو لی قانونگذار همکار خود پیوست.
ظهور سیاسی > جنگ ۱۸۱۲

تایلر مانند اکثر آمریکایی‌های زمان خود، ضد بریتانیا بود و در آغاز جنگ ۱۸۱۲، در سخنرانی در مجلس نمایندگان خواستار حمایت از اقدام نظامی شد. پس از تسخیر بریتانیایی همپتون، ویرجینیا، در تابستان ۱۸۱۳، تایلر مشتاقانه یک گروه شبه نظامی به نام تفنگ‌های شهر چارلز را برای دفاع از ریچموند، که او با درجه سروان فرماندهی می‌کرد، سازمان داد. هیچ حمله ای صورت نگرفت و او دو ماه بعد شرکت را منحل کرد. برای خدمت نظامی خود، تایلر کمک مالی دریافت کرد که بعدها به سو سیتی، آیووا تبدیل شد.
پدر تایلر در سال ۱۸۱۳ درگذشت و تایلر ۱۳ برده را همراه با مزرعه پدرش به ارث برد. در سال ۱۸۱۶، او از کرسی قانونگذاری خود استعفا داد تا در شورای ایالتی فرماندار، گروهی متشکل از هشت مشاور که توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شدند، خدمت کند.
ظهور سیاسی > مجلس نمایندگان آمریکا

مرگ جان کلوپتون نماینده ایالات متحده در سپتامبر ۱۸۱۶ یک جای خالی در ناحیه بیست و سوم کنگره ویرجینیا ایجاد کرد. تایلر و دوست و متحد سیاسی اش اندرو استیونسون به دنبال کرسی بود. از آنجایی که این دو مرد از نظر سیاسی شبیه هم بودند، این مسابقه، در بیشتر موارد، یک مسابقه محبوبیت بود. ارتباطات سیاسی و مهارت‌های مبارزاتی تایلر در انتخابات به او پیروز شد. او در کنگره چهاردهم در ۱۷ دسامبر ۱۸۱۶ سوگند یاد کرد تا به عنوان یک حزب دموکرات-جمهوری‌خواه، حزب سیاسی اصلی در عصر احساسات خوب خدمت کند.
در حالی که دموکرات-جمهوری خواهان از حقوق ایالت‌ها حمایت کرده بودند، بسیاری از اعضا در پی جنگ ۱۸۱۲ خواستار یک دولت مرکزی قوی تر شدند. اکثریت کنگره خواستار کمک دولت فدرال برای تأمین بودجه بهبودهای داخلی مانند بندرها و جاده‌ها بودند. تایلر به اعتقادات سخت‌گیرانهٔ ساخت‌گرایانه‌اش پایبند بود و چنین پیشنهادهایی را به دلایل قانونی و شخصی رد کرد. او معتقد بود که هر ایالت باید با استفاده از منابع مالی محلی، پروژه‌های لازم را در داخل مرزهای خود بسازد. وی اظهار داشت: «ویرجینیا در شرایط بدی قرار نداشت که نیاز به کمک خیریه از جانب کنگره داشته باشد». او برای شرکت در حسابرسی بانک دوم ایالات متحده در سال ۱۸۱۸ به عنوان بخشی از یک کمیته ۵ نفره انتخاب شد و از فسادی که در بانک احساس می‌کرد وحشت زده شد. او برای لغو اساسنامه بانک استدلال کرد، اگرچه کنگره چنین پیشنهادی را رد کرد. اولین درگیری او با ژنرال اندرو جکسون به دنبال تهاجم جکسون به فلوریدا در سال ۱۸۱۸ در طول اولین جنگ سمینول رخ داد. تایلر در حالی که شخصیت جکسون را ستایش می‌کرد، او را به خاطر اعدام دو سوژه بریتانیایی بیش از حد غیرتمند دانست. تایلر برای یک دوره کامل بدون مخالفت در اوایل سال ۱۸۱۹ انتخاب شد.
موضوع اصلی کنگره شانزدهم (۱۸۱۹–۱۸۲۱) این بود که آیا میزوری باید به اتحادیه پذیرفته شود و آیا برده داری در ایالت جدید مجاز خواهد بود. او با اذعان به بیماری‌های برده داری، امیدوار بود که با اجازه دادن به آن گسترش یابد، بردگان کمتری در شرق وجود داشته باشد، زیرا بردگان و اربابان به سمت غرب سفر می‌کنند، و این امر امکان در نظر گرفتن لغو این نهاد در ویرجینیا را فراهم می‌کند؛ بنابراین، بردگی از طریق اقدام دولت‌های منفرد لغو می‌شود، زیرا این رویه نادر می‌شد، همان‌طور که در برخی از ایالت‌های شمالی انجام شده بود. تایلر معتقد بود که کنگره قدرت تنظیم برده داری را ندارد و پذیرش ایالت‌ها بر اساس برده یا آزاد بودن آنها دستوری برای درگیری مقطعی است؛ بنابراین، سازش میزوری بدون حمایت تایلر به تصویب رسید. این کشور میزوری را به عنوان یک ایالت برده و مین را به عنوان یک ایالت آزاد می‌پذیرفت و همچنین برده داری را در ایالت‌هایی که از قسمت شمالی این سرزمین‌ها تشکیل شده بودند، ممنوع کرد. در طول مدت حضورش در کنگره، او به لایحه‌هایی رای داد که بردگی را در مناطق محدود می‌کرد.
تایلر در اواخر سال ۱۸۲۰ از درخواست نامزدی مجدد خودداری کرد و دلیل آن وضعیت بد بود. به‌طور خصوصی نارضایتی خود را از این موقعیت اعتراف کرد، زیرا آرای مخالف او عمدتاً نمادین بود و تغییر چندانی در فرهنگ سیاسی در واشینگتن انجام نداد. او همچنین مشاهده کرد که تأمین بودجه تحصیل فرزندانش با حقوق کم یک نماینده کنگره دشوار است. او در ۳ مارس ۱۸۲۱ سمت خود را ترک کرد و از رقیب سابق خود استیونسون برای کرسی حمایت کرد و به‌طور تمام وقت به وکالت خصوصی بازگشت.
ظهور سیاسی > بازگشت به سیاست دولت

تایلر پس از دو سال وکالت در خانه، بی‌قرار و بی حوصله به دنبال انتخاب برای مجلس نمایندگان در سال ۱۸۲۳ بود. هیچ‌یک از اعضای چارلز سیتی به دنبال انتخاب مجدد نبودند و تایلر در آوریل به راحتی انتخاب شد و در میان سه نامزدی که به دنبال دو کرسی بودند، اول شد. همان‌طور که مجلس قانونگذاری در دسامبر تشکیل شد، تایلر اتاق را در حال بحث در مورد انتخابات ریاست جمهوری قریب‌الوقوع ۱۸۲۴ یافت. گروه نامزدهای کنگره، یک سیستم اولیه برای انتخاب نامزدهای ریاست جمهوری، با وجود عدم محبوبیت فزاینده آن، همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. تایلر تلاش کرد تا مجلس سفلی را متقاعد کند که سیستم گروهی را تأیید کند و ویلیام اچ. کرافورد را به عنوان نامزد دموکرات-جمهوری‌خواه انتخاب کند. کرافورد حمایت مجلس را به دست آورد، اما پیشنهاد تایلر شکست خورد. پایدارترین تلاش او در این دوره دوم قانونگذاری، نجات کالج ویلیام اند مری بود، که خطر تعطیلی آن را به دلیل کاهش ثبت نام به همراه داشت. تایلر به جای انتقال آن از روستایی ویلیامزبرگ به پایتخت پرجمعیت‌تر ریچموند، همان‌طور که برخی پیشنهاد کردند، اصلاحات اداری و مالی را پیشنهاد کرد. در سال ۱۸۴۰، مدرسه به بالاترین میزان ثبت نام خود دست یافت.
ثروت سیاسی تایلر در حال رشد بود. او به عنوان یک نامزد احتمالی در بحث قانونگذاری برای انتخابات سال ۱۸۲۴ سنای ایالات متحده در نظر گرفته شد. او در دسامبر ۱۸۲۵ برای فرمانداری ویرجینیا نامزد شد، سمتی که سپس توسط مجلس قانونگذاری منصوب شد. تایلر با ۱۳۱–۸۱ بر جان فلوید انتخاب شد. دفتر فرماندار تحت قانون اساسی ویرجینیا (۱۷۷۶–۱۸۳۰) ناتوان بود و حتی فاقد حق وتو بود. تایلر از یک پلتفرم سخنوری برجسته برخوردار بود، اما نمی‌توانست روی مجلس قانونگذاری تأثیر بگذارد. بارزترین عمل او به عنوان فرماندار، ایراد سخنرانی در مراسم تشییع جنازه رئیس‌جمهور سابق جفرسون، ویرجینیایی و فرماندار سابق بود که در ۴ ژوئیه ۱۸۲۶ درگذشت.
در غیر این صورت، فرمانداری تایلر بدون حادثه بود. او حقوق ایالت‌ها را ترویج می‌کرد و قاطعانه با هرگونه تمرکز قدرت فدرال مخالف بود. برای خنثی کردن پیشنهادهای زیرساختی فدرال، وی به ویرجینیا پیشنهاد کرد که سیستم جاده‌ای خود را فعالانه گسترش دهد. پیشنهادی برای گسترش سیستم مدارس دولتی با بودجه ضعیف ارائه شد، اما هیچ اقدام قابل توجهی انجام نشد. تایلر به اتفاق آرا برای دومین دوره یک ساله در دسامبر ۱۸۲۶ انتخاب شد.
در سال ۱۸۲۹، تایلر به عنوان نماینده کنوانسیون قانون اساسی ویرجینیا ۱۸۲۹–۱۸۳۰ از ناحیه شامل شهرهای ریچموند و ویلیامزبورگ و شهرستان چارلز سیتی، شهرستان جیمز سیتی، شهرستان هنریکو، شهرستان نیو کنت، شهرستان وارویک و شهرستان یورک انتخاب شد. در آنجا، او در کنار قاضی ارشد جان مارشال (ساکن ریچموند)، فیلیپ ان. نیکلاس و جان بی. کلوپتون خدمت کرد. رهبری او را به کمیته قانونگذاری منصوب کرد. خدمات تایلر در سمت‌های مختلف در سطح ایالتی شامل رئیس‌جمهور انجمن استعمار ویرجینیا و خیلی بعد به عنوان رئیس کالج ویلیام اند مری بود.
ظهور سیاسی > سنای آمریکا

در ژانویه ۱۸۲۷، مجمع عمومی به بررسی این موضوع پرداخت که آیا سناتور ایالات متحده جان رندولف را برای یک دوره کامل شش ساله انتخاب کند یا خیر. رندولف شخصیتی بحث‌برانگیز بود. اگر چه او دیدگاه‌های سرسختانه در مورد حقوق ایالت‌ها را داشت که اکثر نمایندگان ویرجینیا داشتند، اما به خاطر لفاظی‌های آتشین و رفتارهای نامنظم در مجلس سنا شهرت داشت که متحدانش را در موقعیتی نامناسب قرار می‌داد. علاوه بر این، او با مخالفت شدید رئیس‌جمهور جان کوئینسی آدامز و سناتور کنتاکی، هنری کلی، دشمنی پیدا کرده بود. ملی گرایان حزب دموکرات-جمهوری‌خواه، که از آدامز و کلی حمایت می‌کردند، اقلیت قابل توجهی در مجلس قانونگذاری ویرجینیا بودند. آنها امیدوار بودند که با به دست آوردن رأی حامیان حقوق ایالت‌هایی که از شهرت سناتور ناراحت بودند، رندولف را برکنار کنند. آنها به تایلر نزدیک شدند و قول دادند که اگر او به دنبال کرسی باشد، از آنها حمایت کنند. تایلر بارها این پیشنهاد را رد کرد و از رندولف به عنوان بهترین نامزد حمایت کرد، اما فشار سیاسی همچنان افزایش یافت. در نهایت او موافقت کرد که در صورت انتخاب، کرسی را بپذیرد. در روز رای‌گیری، یکی از اعضای مجمع استدلال کرد که هیچ تفاوت سیاسی بین نامزدها وجود ندارد - تایلر موافق‌تر از رندولف بود. حامیان رئیس فعلی ادعا کردند که انتخاب تایلر تأیید ضمنی دولت آدامز خواهد بود. قوه مقننه تایلر را با رای ۱۱۵–۱۱۰ انتخاب کرد و او در ۴ مارس ۱۸۲۷ با شروع دوره سنا او از فرمانداری استعفا داد.
ظهور سیاسی > سنای آمریکا > دموکراتیک مغرور

در زمان انتخابات سناتوری تایلر، مبارزات انتخاباتی سال ۱۸۲۸ برای ریاست جمهوری در حال انجام بود. آدامز، رئیس‌جمهور فعلی، توسط اندرو جکسون به چالش کشیده شد. دموکرات-جمهوری خواهان به جمهوری خواهان ملی آدامز و دموکرات‌های جکسون تقسیم شده بودند. تایلر از هر دو نامزد به دلیل تمایل آنها برای افزایش قدرت دولت فدرال متنفر بود، اما به‌طور فزاینده ای به سمت جکسون کشیده شد، به این امید که او به اندازه آدامز به دنبال خرج کردن پول فدرال برای بهبودهای داخلی نباشد. او در مورد جکسون نوشت: «با روی آوردن به او حداقل ممکن است به امید افراط کنم؛ با نگاه کردن به آدامز باید ناامید شوم.»
هنگامی که کنگره بیستم در دسامبر ۱۸۲۷ آغاز شد، تایلر در کنار همکار و دوست ویرجینیا لیتلتون دبلیو. تیزول، که دیدگاه‌های سخت‌گیرانه ساختارگرایانه و حمایت ناخوشایند او از جکسون را داشت، خدمت کرد. تایلر در طول دوران تصدی خود به شدت با لوایح زیرساخت‌های ملی مخالف بود و احساس می‌کرد که اینها مسائلی هستند که هر ایالت باید تصمیم بگیرند. او و همکاران جنوبی‌اش به‌طور ناموفقی با تعرفه حمایت‌گرایانه ۱۸۲۸ که توسط مخالفان آن به عنوان «تعرفه زشت‌ها» شناخته می‌شود، مخالفت کردند. تایلر پیشنهاد کرد که تنها نتیجه مثبت تعرفه یک واکنش سیاسی ملی خواهد بود که احترام به حقوق ایالت‌ها را احیا می‌کند. او همچنان حامی سرسخت حقوق ایالت‌ها بود و گفت: «آنها ممکن است با یک کلمه حکومت فدرال را از بین ببرند؛ قانون اساسی را خراب کنند و تکه‌های آن را به باد پراکنده کنند».
تایلر به زودی با پرزیدنت جکسون مخالفت کرد و از سیستم تاراج تازه در حال ظهور جکسون ناامید شد و آن را به عنوان یک «سلاح انتخاباتی» توصیف کرد. او به بسیاری از نامزدهای جکسون رای منفی داد، زمانی که به نظر می‌رسید که آنها خلاف قانون اساسی یا انگیزه حمایت از او هستند. مخالفت با نامزدی یک رئیس‌جمهور حزب او «اقدامی شورشی» علیه حزب او تلقی می‌شد. تایلر به‌ویژه از استفاده جکسون از قدرت انتصاب تعطیلات برای نام‌گذاری سه کمیسر معاهده برای ملاقات با فرستادگان امپراتوری عثمانی آزرده خاطر شد و لایحه‌ای را برای تنبیه جکسون برای این کار ارائه کرد.
در برخی موارد، تایلر با جکسون رابطه خوبی داشت. او از جکسون به دلیل وتوی پروژه تأمین مالی جاده میسویل، که جکسون آن را خلاف قانون اساسی می‌دانست، دفاع کرد. او به تأیید چندین انتصاب جکسون، از جمله مارتین ون بیورن، معاون آینده جکسون، به عنوان وزیر ایالات متحده در بریتانیا رأی داد. موضوع اصلی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۳۲، بازنویسی بانک دوم ایالات متحده بود که هم تایلر و هم جکسون با آن مخالف بودند. کنگره در ژوئیه ۱۸۳۲ به بازنشستگی بانک رای داد و جکسون به دلایل قانونی و عملی این لایحه را وتو کرد. تایلر به حفظ حق وتو رأی داد و جکسون را در تلاش موفق خود برای انتخاب مجدد تأیید کرد.
ظهور سیاسی > سنای آمریکا > جدا شدن از حزب دموکرات

روابط ناآرام تایلر با حزبش در طول کنگره ۲۲، با شروع بحران بی‌ثباتی ۱۸۳۲–۱۸۳۳، به اوج رسید. کارولینای جنوبی که تهدید به جدایی می‌کرد، در نوامبر ۱۸۳۲ فرمان لغو را به تصویب رساند و «تعرفهٔ مکروهات» را در مرزهای خود باطل اعلام کرد. این مسئله قانون اساسی را مطرح کرد که آیا ایالت‌ها می‌توانند قوانین فدرال را باطل کنند یا خیر. جکسون که چنین حقی را انکار می‌کرد، آماده امضای لایحه نیرو شد که به دولت فدرال اجازه می‌داد از اقدام نظامی برای اجرای تعرفه استفاده کند. تایلر که با دلایل ابطال کارولینای جنوبی همدردی می‌کرد، استفاده جکسون از نیروی نظامی علیه یک ایالت را رد کرد و در فوریه ۱۸۳۳ سخنرانی کرد و نظرات خود را بیان کرد. او از تعرفه سازش کلی، که در آن سال تصویب شد، برای کاهش تدریجی تعرفه در طی ده سال، و کاهش تنش بین ایالت‌ها و دولت فدرال، حمایت کرد.
تایلر در رای دادن به لایحه نیرو، می‌دانست که برای همیشه جناح طرفدار جکسون در مجلس ویرجینیا را از خود دور خواهد کرد، حتی آنهایی که تا این لحظه بی‌نظمی او را تحمل کرده بودند. این انتخاب مجدد او را در فوریه ۱۸۳۳ به خطر انداخت، که در آن او با جیمز مک داول دموکرات طرفدار دولت روبرو شد، اما با تأیید کلی، تایلر با اختلاف ۱۲ رأی مجدداً انتخاب شد.
جکسون با حرکت به سمت انحلال بانک توسط مدیریت اجرایی، تایلر را آزار داد. در سپتامبر ۱۸۳۳، جکسون دستوری اجرایی صادر کرد و به وزیر خزانه داری راجر بی تانی دستور داد تا وجوه فدرال را از بانک به بانک‌های رسمی ایالتی فوراً منتقل کند. تایلر این را به عنوان «تسخیر آشکار قدرت»، نقض قرارداد، و تهدیدی برای اقتصاد می‌دانست. پس از ماه‌ها درد و رنج، او تصمیم گرفت به مخالفان جکسون بپیوندد. او که در کمیته مالی سنا نشسته بود، در مارس ۱۸۳۴ به دو قطعنامه سرزنش علیه رئیس‌جمهور رأی داد. در این زمان، تایلر به حزب تازه تأسیس ویگ کلی که کنترل سنا را در دست داشت، وابسته شده بود. در ۳ مارس ۱۸۳۵، در حالی که تنها ساعت‌ها به جلسه کنگره باقی مانده بود، ویگ‌ها به تایلر رئیس موقت مجلس سنا را به عنوان یک حرکت نمادین تأیید رأی دادند. او تنها رئیس‌جمهور ایالات متحده است که این مقام را بر عهده داشته است.
اندکی پس از آن، دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان ویرجینیا را به دست گرفتند. به تایلر در ازای استعفای کرسی خود پیشنهاد قضاوت داده شد، اما او نپذیرفت. او متوجه شد که چه اتفاقی می‌افتد: قوه مقننه به زودی او را مجبور می‌کرد که برخلاف عقاید قانون اساسی‌اش رأی دهد. سناتور توماس هارت بنتون از میزوری لایحه ای را ارائه کرده بود که محکومیت جکسون را حذف می‌کرد. با قطعنامه مجلس قانونگذاری تحت کنترل دموکرات‌ها، تایلر می‌تواند به این لایحه رای دهد. اگر دستورها را نادیده می‌گرفت، اصول خودش را زیر پا می‌گذاشت: «اولین اقدام زندگی سیاسی من توهین به آقایان گیلز و برنت به دلیل مخالفت با دستورالعمل‌ها بود». در طول چند ماه بعد، او از دوستانش مشورت گرفت، آنها توصیه‌های متناقضی به او دادند. در اواسط فوریه، او احساس کرد که کارش در سنا به احتمال زیاد به پایان رسیده است. او در ۲۹ فوریه ۱۸۳۶ نامه استعفای خود را به معاون رئیس‌جمهور ون بیورن صادر کرد و در بخشی از آن گفت:
«من در دوران بازنشستگی اصولی را که با خود به زندگی عمومی آوردم همراه خود خواهم داشت و با تسلیم مقام عالی که با صدای مردم ویرجینیا به آن فراخوانده شدم، برای فرزندانم سرمشقی قرار خواهم داد که باید به آنها بیاموزید که وقتی قرار است به فدای شرافت دست یابند یا به دست بیایند، به عنوان هیچ مکان و مقامی تلقی نکنند.»
ظهور سیاسی > انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۳۶

در حالی که تایلر می‌خواست به زندگی خصوصی و خانواده خود رسیدگی کند، به زودی درگیر انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۳۶ شد. او از اوایل سال ۱۸۳۵ به عنوان نامزد معاون رئیس‌جمهور پیشنهاد شده بود، و در همان روزی که دموکرات‌های ویرجینیا دستورالعمل حذف را صادر کردند، ویرجینیا ویگ‌ها او را به عنوان نامزد خود معرفی کردند. حزب جدید ویگ به اندازه کافی سازماندهی نشده بود که بتواند یک کنوانسیون ملی برگزار کند و یک بلیط واحد را علیه ون بیورن، جانشین منتخب جکسون، نامگذاری کند. در عوض، ویگ‌ها در مناطق مختلف بلیط‌های مورد علاقه خود را ارائه کردند که نشان‌دهنده ائتلاف ضعیف حزب است: ویگ‌های ماساچوست دنیل وبستر و فرانسیس گرنجر را نامزد کردند، ضد ماسونهای ایالت‌های شمالی و مرزی از ویلیام هنری هریسون و گرنجر حمایت کردند و ایالت‌ها مدافعان حقوق جنوب میانه و پایین هیو لاسون وایت و جان تایلر را نامزد کردند. در مریلند، بلیط ویگ هریسون و تایلر و در کارولینای جنوبی ویلی پرسون منگوم و تایلر بود. ویگ‌ها می‌خواستند ون بیورن را از اکثریت در کالج الکترال محروم کنند و انتخابات را به مجلس نمایندگان بفرستند، جایی که می‌توانست معامله شود. تایلر امیدوار بود که انتخاب کنندگان نتوانند معاون رئیس‌جمهور را انتخاب کنند، و او یکی از دو رأی دهنده برتر باشد که سنا، بر اساس متمم دوازدهم، باید از میان آنها انتخاب کند.
تایلر با پیروی از عرف زمانه - که به نظر نمی‌رسد نامزدها به دنبال این دفتر باشند - در طول مبارزات انتخاباتی در خانه ماند و هیچ سخنرانی نکرد. او در انتخابات نوامبر ۱۸۳۶ تنها ۴۷ رای الکترال از جورجیا، کارولینای جنوبی و تنسی به دست آورد، پس از گرنجر و نامزد دموکرات، ریچارد ام. جانسون از کنتاکی. هریسون نامزد اصلی ویگ برای ریاست جمهوری بود، اما او به ون بیورن شکست خورد.انتخابات ریاست جمهوری توسط کالج الکترال حل و فصل شد، اما برای تنها بار در تاریخ آمریکا، انتخابات معاون رئیس‌جمهور توسط سنا تصمیم‌گیری شد، که جانسون را به جای گرنجر در اولین رای‌گیری انتخاب کرد.
ظهور سیاسی > شخصیت سیاسی ملی

تایلر به عنوان یک سناتور ایالات متحده وارد سیاست ویرجینیا شده بود. از اکتبر ۱۸۲۹ تا ژانویه ۱۸۳۰، او به عنوان یکی از اعضای کنوانسیون قانون اساسی ایالتی خدمت کرد، نقشی که او تمایلی به قبول آن نداشت. قانون اساسی اولیه ویرجینیا نفوذ زیادی به بخش‌های شرقی محافظه‌کارتر این ایالت داد، زیرا تعداد مساوی قانونگذار را به هر شهرستان بدون توجه به جمعیت اختصاص داد و فقط به صاحبان املاک حق رأی داد. این کنوانسیون به شهرستان‌های پرجمعیت تر و لیبرال ویرجینیای غربی فرصتی داد تا نفوذ خود را گسترش دهند. تایلر که برده‌داری از ویرجینیای شرقی بود، از سیستم موجود حمایت کرد، اما تا حد زیادی در طول مناظره در حاشیه ماند و نمی‌خواست هیچ‌یک از جناح‌های سیاسی ایالت را از خود دور کند. او بر کار خود در سنا متمرکز بود، که نیاز به حمایت گسترده‌ای داشت، و در طول کنوانسیون سخنرانی‌هایی داشت که سازش و وحدت را ترویج می‌کرد.
پس از انتخابات ۱۸۳۶، تایلر فکر کرد که حرفه سیاسی او به پایان رسیده است و قصد داشت به وکالت خصوصی بازگردد. در پاییز ۱۸۳۷ یکی از دوستانش ملک قابل توجهی را در ویلیامزبرگ به او فروخت. تایلر که نمی‌توانست از سیاست دور بماند، با موفقیت به دنبال انتخاب شدن در مجلس نمایندگان بود و در سال ۱۸۳۸ به کرسی نشست. او در این مرحله یک شخصیت سیاسی ملی بود و سومین خدمت نماینده‌اش به موضوعات ملی مانند فروش زمین‌های عمومی دست زد.
جانشین تایلر در سنا، ویلیام سی. ریوس، یک دموکرات محافظه کار بود. در فوریه ۱۸۳۹، مجمع عمومی در نظر گرفت که چه کسی باید آن کرسی را پر کند که قرار بود ماه بعد منقضی شود. ریوس از حزب خود دور شده بود که نشان از اتحاد احتمالی با ویگ‌ها داشت. از آنجایی که تایلر قبلاً به‌طور کامل دموکرات‌ها را رد کرده بود، انتظار داشت ویگ‌ها از او حمایت کنند. با این حال، بسیاری از ویگ‌ها ریوس را از نظر سیاسی گزینه مناسب‌تری می‌دانستند، زیرا امیدوار بودند با جناح محافظه‌کار حزب دموکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۸۴۰ متحد شوند. این استراتژی توسط هنری کلی، رهبر ویگ، که با این وجود در آن زمان تایلر را تحسین می‌کرد، حمایت می‌شد. با تقسیم آرا در میان سه نامزد، از جمله ریوس و تایلر، کرسی سنا تقریباً دو سال، تا ژانویه ۱۸۴۱، خالی ماند.