stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمد بهمن‌بیگی
نوآوری‌های آموزشی بهمن‌بیگی > بنیادها > مرکز تربیت روستاپزشک و دامپزشک

در سال ۱۳۵۴ رشته‌های جدیدی، مانند تربیت روستاپزشک و دامپزشک، برای تحصیل‌کردگان عشایر ایجاد شد که با همکاری سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی و دانشگاه شیراز شکل گرفت. دارندگان مدرک راهنمایی برای روستاپزشکی، به مدت چهار سال، دوره‌های تخصصی را می‌گذراندند و بسیاری از اطلاعات لازم را برای تشخیص و مداوای بیماری‌های متداول فرامی‌گرفتند. این مرکز ابتدا در مرودشت فارس تشکیل شد و سپس به کوار منتقل شد. تا سال ۱۳۵۷ تعداد ۹۰ نوجوان عشایری در رشتة روستاپزشکی و ۳۰ نفر در رشتة دامپزشکی فارغ‌التحصیل شدند.
مؤسسه تربیت مامای عشایری، روستاپزشکی، دامپزشکی، دانشسرای راهنمایی عشایری، آموزشگاه حرفه ای، واحدهای سینمای سیار، کتابخانه‌های سیار و … پس از ادغام ادارهٔ کل آموزش عشایر در سال ۱۳۶۱ برای همیشه تعطیل شدند.
جوایز

در دهه‌های شصت و هفتاد میلادی، یک جایزه به نام جایزه «کروپس کایا» به افتخار نام سیاستمدار روس از سوی دولت اتحاد جماهیر شوروی (تا سال ۱۹۹۲) و یک جایزه نیز به نام جایزه «محمدرضا پهلوی» از سوی دولت ایران (تا سال ۱۹۷۷) با همکاری یونسکو به فعالین عرصه سوادآموزی داده می‌شد. از افراد فعال در بخش آموزش که از سوی دولت ایران برای دریافت جایزه «کروپس کایا» معرفی شدند می‌توان به امیر بیرجندی (در سال ۱۹۷۰) و محمد بهمن‌بیگی (۱۹۷۴ معادل ۱۳۵۳ شمسی) اشاره نمود. متأسفانه هیچ‌یک از این دو نفر، برنده جایزه فوق نشدند اما نشان افتخار کروپس کایا برای تقدیر از تلاش در راه سوادآموزی به محمد بهمن‌بیگی اعطا گردید، که تصویر آن را می‌توان در بخش تصاویر سایت رسمی ایشان مشاهده کرد.
نوشته‌ها

دوران بازنشستگی محمد بهمن‌بیگی بیشتر به ثبت تجربه‌ها و خاطره‌ها و نظریه‌های او در زندگی و کار با عشایر و آموزش و پرورش گذشت، که حاصل آن چند کتاب در قالب داستان است.
مقالهٔ اصلی: کتاب‌شناسیِ محمّد بهمن‌بیگی
درگذشت و مراسم تشییع جنازه

محمد بهمن‌بیگی در روز ۱۱ اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ در شهر شیراز چشم از جهان فروبست. پیکر وی صبح روز ۱۶ اردیبهشت با حضور بیش از ۱۰۰ هزار نفر از دوستداران وی در شیراز در قبرستان کُشن شهرک والفجر شیراز به خاک سپرده شد.
شرکت کنندگان در این مراسم با شعارهای “گچ سفید فشنگم، تخته سیاه تفنگم – عزا عزاست امروز، جامعهٔ عشایر صاحب عزاست امروز- سلام بر عشایر، درود بر بهمن‌بیگی- عشایر با غیرت، تسلیت تسلیت – معلم فداکار، روحت شاد روحت شاد “؛ پیکر او را بدرقه کردند. روزنامه‌های شیراز از خانواده بهمن‌بیگی و ایلات ایران و عشایر ایران، آگهی‌هایی دربارهٔ مراسم خاکسپاری او دریافت کرده بودند اما با دستور تلفنی مقامات امنیتی، این روزنامه‌ها از چاپ آگهی‌ها منع شدند.
نکوداشت‌ها

در تاریخ دهم خرداد ۸۹ مراسمی در تالار وحدت برگزار شد. همچنین، یادمان‌های دیگری برای بهمن‌بیگی در شهرهای نورآباد ممسنی، شیراز، یاسوج و چند شهر دیگر برگزار شد. در تیر ۹۲ بزرگداشتی بزرگ با حضور ۶ هزار نفر از دوستداران ایشان در سمیرم برگزار شد.
مجلهٔ فراسوی نورآباد ممسنی یک ویژه‌نامه اختصاصی برای محمد بهمن‌بیگی چاپ کرد. این ویژه‌نامه حاوی مقالاتی از دوستان، شاگردان، همکاران و دوستداران محمد بهمن‌بیگی بود. در سال ۱۳۹۳ کتابخانه بزرگ و تازه ساخته شده دانشگاه یاسوج به پاس خدمات او به نام کتابخانه محمد بهمن‌بیگی نامگذاری شد.
در اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶ کتابخانه عمومی در شهر شیراز واقع در خیابان زرهی (پاسداران) به نام استاد محمد بهمن‌بیگی نامگذاری شد.
نکوداشت‌ها > نامگذاری خیابان

خیابان شصت و چهارم سید جمال الدین اسدآبادی (یوسف آباد) در منطقه ۶ تهران به نام محمد بهمن بیگی بنیانگذار آموزش عشایر در ایران نامگذاری و سردیس وی در ابتدای این خیابان رونمایی شد.
پل غیرهمسطح در منطقه ۴ شیراز بلوار امیرکبیر، به نام استاد محمد بهمن بیگی نام گذاری شده‌است.[نیازمند منبع]

جلد کتاب بخارای من ایل من
سنگ قبر محمد بهمن‌بیگی
تایلر فارر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Farrar at the 2015 Scheldeprijs: Farrar at the 2015 Scheldeprijs
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Tyler Farrar
زاده: ۲ ژوئن ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) وناتچی، واشینگتن، ایالات متحده آمریکا
قد: ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
وزن: ۷۴ کیلوگرم (۱۶۳ پوند)
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: Retired
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
نوع راندن: Sprinter Road Captain
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۰۳: Jelly Belly
۲۰۰۴–۲۰۰۵: هلث نت-ماکسیز
۲۰۰۶–۲۰۰۷: کوفیدیس
۲۰۰۸–۲۰۱۴: اسلیپزتریم–چیپوتل
۲۰۱۵–۲۰۱۷: ام‌تی‌ان-کوبکا
 :  
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
گرند تور تور دو فرانس 1 individual stage (۲۰۱۱) جیرو دیتالیا 2 individual stages (۲۰۱۰) بوئلتا آ اسپانیا 3 individual stages (2009، 2010) مسابقات دوچرخه‌سواری کلاسیک مسابقات دوچرخه‌سواری کلاسیک یوروآیز (۲۰۰۹، ۲۰۱۰) جایزه بزرگ شلده (۲۰۱۰) : گرند تور تور دو فرانس 1 individual stage (۲۰۱۱) جیرو دیتالیا 2 individual stages (۲۰۱۰) بوئلتا آ اسپانیا 3 individual stages (2009، 2010) مسابقات دوچرخه‌سواری کلاسیک مسابقات دوچرخه‌سواری کلاسیک یوروآیز (۲۰۰۹، ۲۰۱۰) جایزه بزرگ شلده (۲۰۱۰) 
 :  
تایلر فارر (اسپانیایی: Tyler Farrar‎؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۸۴) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دایمنشن دیتا، تیم دوچرخه‌سواری یونایتدهلثکر، تیم دوچرخه‌سواری کوفیدیس و کنندیل–دراپاک اشاره کرد.
سونات شماره ۸ پیانو (بتهوون)

| سونات پیانو در دو مینور | سونات پیانو در دو مینور |
| --- | --- |
شماره ۸: شماره ۸
لودویگ فان بتهوون: لودویگ فان بتهوون
پرترهٔ بتهوونِِ جوان (۱۸۰۱)، اثرِ «کارل تراوگُت ریدل».: پرترهٔ بتهوونِِ جوان (۱۸۰۱)، اثرِ «کارل تراوگُت ریدل».
مایه‌نما: دو مینور
شمارهٔ اثر: اپوس ۱۳
سبک: دورهٔ کلاسیک
آفرینش: ۱۷۹۷-۱۷۹۸ (۱۷۹۷-۱۷۹۸)
اهدا شده: «شاهزاده لیخنوفسکی»
منتشر شده: ۱۷۹۹ (۱۷۹۹)
مدت زمان: حدود ۱۹ دقیقه
موومان‌ها: ۳ موومان
سازبندی: پیانو
سونات شمارهٔ ۸ اُپوس ۱۳، که بیشتر با نام سونات پاتِتیک (غم‌انگیز) شناخته می‌شود، نام سوناتی در پیانو ساختهٔ لودویگ فان بتهوون در سال‌های ۱۷۹۷ و ۱۷۹۸ است. این سونات در گام دو مینور نوشته شده و یکی از مشهورترین آثار وی است. بتهوون این سونات را پنج سال پس از آغاز اقامتش در وین، پایتخت اتریش امروزی، و در زمانی که ۲۷ سال داشت نوشت، سپس در ۱۷۹۹ میلادی با اهدا به «کارل آلویس، شاهزاده لیخنوفسکی» آن را منتشر کرد. اگرچه معمولاً تصور می‌شود یکی از معدود آثاری باشد که توسط خود آهنگساز نامگذاری شده‌است، اما در واقع توسط ناشر که تحت تأثیر غوغای غم‌انگیز سونات قرار گرفته بود، به نام «سونات بزرگ غم‌انگیز» (به دلخواه بتهوون) نامگذاری شد.
افراد برجسته در علم موسیقی‌شناسی در این مورد بحث می‌کنند که ممکن است پاتتیک با الهام از سونات پیانوی موتسارت (K. 457) ساخته شده باشد. زیرا هر دو سونات در «دو مینور» و هر سه موومان به‌خصوص موومان دوم، که تم آن به‌طرز چشمگیری شبیه به‌هم هستند.
موومان‌ها

سونات شامل سه موومان است و حدود ۱۹ دقیقه طول می‌کشد:
موومان‌ها > موومان اول

موومان اول در فرم سونات است. بخش گشایش با سرعت گراوه، کسر میزان (2
2)، تنالیته دو مینور و دارای سه تم است. «تم اول» حرکتی بالارونده دارد که با وسعتی در دو اکتاو همراه است با یک ترمولوی اکتاو و پایدار که با دست چپ اجرا می‌شود. سپس بتهوون از ترکیبی غیرمعمول استفاده می‌کند. زیرا به جای آنکه «تم دوم» را در گام موازی معرفی کند، در می بمل مینور ارایه می‌دهد. تم دوم شاعرانه‌تر، دارای نت‌های زینتی کوتاه، باس آلبرتی و عبور دست‌های چپ و راست از یکدیگر است. «تم سوم» با مدگردی به گام میانی در می بمل ماژور است.
بخش بسط و گسترش از سل مینور شروع می‌شود. در این بخش بتهوون با بازگشت به بخش مقدماتی، قواعد آهنگسازی هایدن را الگو قرار می‌دهد. پس از این ظهور مجددِ «گراوه»، آهنگساز با آماده‌سازی آکورد نمایانِ گسترش یافته، احساس تعلیق ایجاد می‌کند.
بخش بازگشایش، تم‌های «گشایش» را با گام‌های مختلف بازمی‌گرداند. تم‌های اول و سوم در گام پایه (دو مینور) اجرا می‌شوند. سپس «تم دوم» با گام غیر منتظرهٔ فا مینور اجرا گردیده اما بعد از آن به «گام پایه» بر می‌گردد. کدا بسیار چشمگیر است و شامل یادآوری مختصری از «گراوه» قبل از پایان دادن به یک حرکت سریع در کادانس است.
موومان‌ها > موومان دوم

موومان دوم نمونهٔ بارزی از «آداجیو» و بسیاری از موومان‌های آهسته در دوره کلاسیک است. ملودی معروف «کانتابیله» (آوازگونه) سه‌بار و همیشه در لا بمل ماژور اجرا می‌شود که با مدگردی، دو قسمت از هم جدا می‌شوند؛ بنابراین موومان به‌جای اینکه در فرمِ متداولِ سونات باشد، یک روندوی ساده است. قسمت اول در قسمت فا مینور (گام نسبی لا بمل ماژور) تنظیم شده‌است که قبل از بازگشت به تم اصلی، در می بمل ماژور مدگردی می‌شود. قسمت دوم در لا بمل مینور آغاز می‌شود و در می ماژور مدگردی انجام می‌گیرد. با بازگشت نهاییِ تم اصلی و نت‌های «تریوله» (سه‌تایی)، همراهی بخشِ دوم پربارتر می‌شود. در انتها یک کودای کوچک وجود دارد.
موومان‌ها > موومان سوم

موومان سوم در دو مینور است. تم اصلی این موومان به تم دوم موومان اول شباهت دارد: الگوی ملودیک در چهار نت اول و الگوی ریتمیک در هشت نت اول یکسان است. همچنین یک ملودی تغییر داده شده از موومان دوم نیز وجود دارد که بدین ترتیب هر سه موومان به هم متصل می‌شوند. فرم روندوی این موومان شامل یک کودا هم هست. سه اپیزود فرعی روندو در گام‌های می بمل ماژور، لا بمل ماژور و دو ماژور قرار دارند و استفاده مکرر از اسفورزاندو، تأثیری قدرتمند ایجاد می‌کند.
یادداشت

↑  Carl Traugott Riedel
↑  Karl Alois, Prince Lichnowsky
↑  Grande sonate pathétique
سوکدیو شاپاژ

| سوکدیو شاپاژ | سوکدیو شاپاژ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مه ۱۹۰۷ لودهیانا
درگذشت: ۲۳ مارس ۱۹۳۱ (۲۳ سال) لاهور، هند بریتانیایی، (نام کنونی پنجاب) لاهور
ملیت: هند
سازمان: انجمن جمهوری خواهان سوسیالیست هندوستان
جنبش: جنبش استقلال‌طلبی هند
سوکدیو شاپاژ (انگلیسی: Sukhdev Thapar)؛ (زاده: ۱۵ می ۱۹۰۷ – درگذشته: ۲۳ مارس ۱۹۳۱) یک انقلابی هند بود. او عضو ارشد انجمن جمهوری خواهان سوسیالیست هندوستان بود. او در ۲۳ مارس ۱۹۳۱ در سن ۲۳ سالگی به دار آویخته شد.
زندگی‌نامه

سوکدیو شاپاژ، متولد در لودهیانا، پنجاب، هند بریتانیا که رملال شاپاژ (پدر) و ایلا دیو مادرش بودند. پدر سوکدیو فوت کرد و توسط عمویش لالا اچینترم پرورش یافت.
فعالیتهای انقلابی

سوکدیو شاپاژ عضو انجمن جمهوری خواهان سوسیالیست (HSRA) هندوستان بود و سلول‌های انقلابی در پنجاب و دیگر مناطق شمال هند را سازماندهی کرد.
سوکدیو به خاطر مشارکتش در مورد توطئه لاهور در ۱۸ دسامبر ۱۹۲۸ و پیامدهای آن به یاد می‌آید. او یک همدست از بهگات سینگ و شیوارام راجگوور بود. توطئه که منجر به قتل معاون فرماندار پلیس، جی.پی. سوندرز در سال ۱۹۲۸ در پاسخ به مرگ خشونت‌آمیز یک رهبر جانباز لالا لاجپات رای شد، پس از بمب‌گذاری در تالار سالن مرکزی در دهلی نو در ۸ آوریل ۱۹۲۹ توطئه گران دستگیر و محکوم به جرمشان شدند.
اعدام

در ۲۳ مارس ۱۹۳۱، سه مرد به دار آویخته شدند. بدن آنها مخفیانه بر روی ساحل رودخانه ساتلوچ سوزانده شد.
سوگند رحمانی

| سوگند رحمانی | سوگند رحمانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۶ تهران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): بازیگر و چهره پرداز
فرزندان: سوفیا
والدین: ملیحه نیکجومند
سوگند رحمانی (زاده ۱۳۴۶ در تهران) چهره‌پرداز و بازیگرِ سینمای ایران است.
بازی در سینما را از سال ۱۳۶۳ با فرار به کارگردانی جمشید حیدری آغاز کرد.
سوگند رحمانی بعد از ایفای نقش در فیلم شب حادثه سال ۱۳۶۷ دیگر فعالیتی نداشته‌است و از جمله بازیگرانی هست که سینمای ایران مدت‌هاست خبری از آنها ندارد.
بازیگر

شب حادثه (۱۳۶۷)
کشتی آنجلیکا (۱۳۶۷)
ویزا (۱۳۶۶)
شیر سنگی (۱۳۶۵)
طلسم (۱۳۶۵)
آن سوی مه (۱۳۶۴)
زنجیرهای ابریشمی (۱۳۶۴)
فرار (۱۳۶۳)
چهره پرداز

شیر سنگی (۱۳۶۵)
بوعلی سینا (سریال) ۱۳۶۴
فهرست رئیسان دانشگاه علوم پزشکی شیراز

این مقاله فهرست رئیسان دانشگاه علوم پزشکی شیراز است. هم‌اکنون سید بصیر هاشمی سرپرست دانشگاه علوم پزشکی شیراز می‌باشد.
| نام | آغاز | پایان | محل اخذ دکترا | رشته |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| عبدالرسول طالعی | ۱۳۶۶ | ۱۳۶۸ |  دانشگاه علوم پزشکی مشهد | دکترای پزشکی، تخصص جراحی عمومی، فلوشیپ جراحی سرطان |
| سید ضیاءالدین تابعی | ۱۳۶۸ | ۱۳۷۳ |  دانشگاه علوم پزشکی تهران | دکترای پزشکی، تخصص پاتولوژی، فلوشیپ هماتوپاتولوژی |
| علی ملک‌حسینی | ۱۳۷۳ | ۱۳۷۸ |  دانشگاه علوم پزشکی تهران | دکترای پزشکی، تخصص جراحی عمومی، فلوشیپ جراحی پیوند |
| سید حمیدرضا جهادی حسینی | ۱۳۷۹ | ۱۳۸۱ |  دانشگاه علوم پزشکی شیراز | دکترای پزشکی، تخصص چشم‌پزشکی، فلوشیپ قرنیه |
| محمدرضا پنجه‌شاهین | ۱۳۸۱ | ۱۳۸۴ |  دانشگاه لیدز | دکترای فارماکولوژی |
| محمدهادی ایمانیه | ۱۳۸۴ | ۱۳۹۶ |  دانشگاه علوم پزشکی شیراز | دکترای پزشکی، تخصص کودکان، فوق‌تخصص گوارش کودکان |
| علی بهادر | ۱۳۹۶ | ۱۳۹۸ |  دانشگاه علوم پزشکی اصفهان | دکترای پزشکی، تخصص جراحی عمومی، فلوشیپ جراحی کودکان |
| مهرزاد لطفی | ۱۳۹۸ | ۱۴۰۰ |  دانشگاه علوم پزشکی شیراز | دکترای پزشکی، تخصص رادیولوژی |
| سید وحید حسینی | ۱۴۰۰ | ۱۴۰۳ |  دانشگاه علوم پزشکی شیراز | دکترای پزشکی، تخصص جراحی عمومی، فلوشیپ جراحی کولورکتال |
| سید بصیر هاشمی | ۱۴۰۳ | تاکنون |  دانشگاه علوم پزشکی شیراز | دکترای پزشکی، تخصص گوش حلق بینی، فلوشیپ جراحی گوش و قاعده جمجمه |
جستار پیوسته

فهرست رئیسان دانشگاه شیراز
سکه هزار ریالی

سکه هزار ریالی یا ۱۰۰ تومانی، از روز یکشنبه یازدهم اسفند سال ۱۳۸۷ وارد بازار ایران شد. تصویر روی سکه عبارتست از مبلغ اسمی آن در وسط، عبارت «جمهوری اسلامی ایران» و قله دماوند در بالا، سال ضرب در پائین و خوشه گندم در حاشیه؛ تصویر پل خواجو و خورشید نیز در پشت سکه قرار دارند.
در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۹۱ نیز گونه ای جدید از این سکه‌ها با تصویر بارگاه حضرت شاه‌چراغ وارد بازار شد. چهار گونه یادبود از این سکه به مناسبت‌های روز جهانی آمار، عید قربان، عید غدیر و ۱۵ شعبان نیز ضرب شده‌است.
تیم ملی فوتبال موزامبیک

تیم ملی فوتبال موزامبیک نماینده کشور موزامبیک در مسابقات بین‌المللی و آفریقایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال موزامبیک فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۱۲ دسامبر ۱۹۷۷ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال تانزانیا برگزار شده است.
تایزن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده: شرکت اینتل، بنیاد لینوکس، شرکت سامسونگ
خانواده: لینوکس
وضعیت توسعه: جاری
مخزن: review.tizen.org/git/  
مدیر بسته: مدیریت بسته RPM
وبگاه رسمی: tizen.org
تایزن (به انگلیسی: Tizen) یک سیستم‌عامل آزاد و متن‌باز برای تلفن همراه است که بر اساس سیستم عامل لینوکس نوشته شده‌است. این محصول توسط بنیاد لینوکس پشتیبانی می‌شود و توسط انجمن تایزن ارائه شده‌است. تایزن از سیستم عامل سکوی لینوکس سامسونگ (SLP) ساخته شده‌است. این سیستم عامل شامل تعدادی از ماژول‌های خود همانند مدیریت شبکه را از پروژهٔ می‌گو، آمیزشی از سیستم‌عامل‌های تلفن همراهِ موبلین ساخته شده توسط شرکت اینتل و ماامو توسط شرکت نوکیا، برگرفته‌است. توسعه توسط شرکت‌های گردهم‌آمده به دور انجمن تایزن رهبری می‌شود؛ که در حال حاضر سامسونگ و اینتل می‌باشند. بعضی از توسعه‌دهندگان سابق می‌گو هم در این تلاش سهیم شدند.
چارچوب نرم‌افزار تایزن برای توسعه‌دهندگان سوم شخص بر اساس استانداردهای وبی همچون اچ‌تی‌ام‌ال۵ و تکنولوژی‌های وب WAC و غیره می‌باشد و طراحی شده‌است تا در تبلتها، نت‌بوکها، تلفن‌های هوشمند، تلویزیون‌های هوشمند و تجهیزات تفریحی/اطلاعاتی داخل خودرو استفاده شود. کیت توسعه نرم‌افزار تایزن توسط سامسونگ تحت یک مجوز مالکیتی انحصاری می‌باشد و شامل محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار تحت وب، برابرساز، زنجیره ابزار تألیف، کدهای نمونه و مستندات است.
اعضای فعلی مدیریت فنی اعلام کردند که توسعه کاملاً بازخواهد بود. با این حال «عضویت در بیشتر تیم‌های پروژه فقط توسط دعوت‌نامه صورت می‌گیرد» و توسعه و تصمیم‌گیری در اولین نسخه آلفا عمومی نبود.
تاریخچه

در سپتامبر ۲۰۱۱ اینتل و بنیاد لینوکس اعلام کردند که تمرکز آن‌ها از می‌گو به تایزن طی سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ تغییر خواهدکرد.
برای سهم خودش، نوکیا حمایت‌کنندهٔ سابق می‌گو، اعلام کرده‌است که به صورت مجزا سیستم‌عامل ملتمی، مخصوص خود را توسعه‌می‌دهد؛ که فقط تلفن‌های هوشمند سطح پایین را هدف قرار خواهد داد.
با اینکه در آغاز در نظر گرفته شده بود تایزن جایگزین می‌گو شود و با برنامه‌های می‌گو سازگار گردد (براساس اعلامیه اول)، تایزن فقط تکنولوژی‌های مشخص شده‌ای را از می‌گو قرض کرد و از این نظر دنبال‌کنندهٔ پروژهٔ می‌گو نیست. به‌طور خاص کل رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزارهای می‌گو برای توسعه برنامه‌های مبتنی بر کیوت نه در پروژه تایزن هستند و نه برنامه‌ای برای گذاشتنشان وجود دارد؛ بنابراین، کدهای می‌گو در دسترس می‌مانند و توسعه آن در پروژه مِر ادامه پیدا می‌کند.
در آوریل ۲۰۱۲ تایزن ورژن ۱٫۰ خود را با اسم رمز دلفین منتشر نمود.
اولین دستگاهی که با سیستم‌عامل تایزن منتشر شد Q2 در سال ۲۰۱۲ است. این دستگاه در نظر گرفته‌شده بود تا کاملاً از طریق رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزارهای مبتنی بر اچ‌تی‌ام‌ال۵ انعطاف‌پذیر باشد. توسعه‌دهندگان تایزن در ابتدا تأکید کردند که اچ‌تی‌ام‌ال۵ تنها پلتفورم دردسترس نخواهد بود و کتابخانه‌های بنیاد Enlightenment هم در سیستم‌عامل قرار خواهد گرفت اما در کیت توسعه نرم‌افزار نسخهٔ آلفای تایزن خبری از این کتاب‌خانه‌ها برای توسعهٔ نرم‌افزاری نبود. در مارس ۲۰۱۲ طراح تایزن کَرستِن هیزلر در کانال آی‌آرسی پروژه اقرار کرد که هیچ اختیاری برای توسعه بومی در اختیار نخواهد گذاشت و فقط اچ‌تی‌ام‌ال۵ پشتیبانی می‌شود. اما از نسخهٔ ۲ به بعد می‌توان با استفاده از برنامه‌نویس ++C برنامه‌های بومی برای آن نوشت.
تایزن از محیط وی‌لند برای مدیریت صفحه تصویر استفاده می‌کند.
حوزه انتخابیه آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان

|  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان |  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان فارس: موقعیت حوزه در استان فارس
شهرستان(ها): آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان
استان: فارس
مقرهای کلان: آباده (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۱ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): رحیم زارع
بخش‌ها: مرکزی آباده، مرکزی بوانات، مرکزی خرم‌بید، مرکزی سرچهان، بهمن صغاد، مزایجان ، مشهد مرغاب، باغ صفا
جناح: مستقل
حوزهٔ انتخاباتی آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان یکی از حوزه‌های استان فارس برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت آباده، ۱ نماینده در مجلس شورای اسلامی دارد.
فهرست نمایندگان

دورۀ اول: علی کرمانی
دورۀ دوم: علی نظری منفرد
دورۀ سوم: رحمت‌الله خسروی
دورۀ چهارم: سید محمدحسین دانا
دورۀ پنجم: سید محمدحسین دانا
دورۀ ششم: سید مهدی طباطبائی
دورۀ هفتم: محمود محمدی
دورۀ هشتم: داوود محمدجانی
دورهٔ نهم: رحیم زارع
دورهٔ دهم: رحیم زارع
دورهٔ یازدهم: رحیم زارع
دوره دوازدهم: رحیم زارع
پی‌نوشت و منبع

«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اكتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۶. تاریخ وارد شده در |archive-date= را بررسی کنید (کمک)
| ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس | ن ب وحوزه‌های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی در استان فارس |
| --- | --- | --- |
|  اقلید  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان  جهرم ‌و خفر  داراب و زرین‌دشت  سپیدان و بیضا  سروستان، خرامه و کوار  شیراز و زرقان  فسا  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین  کازرون و کوه‌چنار  لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم  لامرد و مهر  مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان  ممسنی و رستم  نی‌ریز، استهبان و بختگان  |  اقلید  آباده، بوانات، خرم‌بید و سرچهان  جهرم ‌و خفر  داراب و زرین‌دشت  سپیدان و بیضا  سروستان، خرامه و کوار  شیراز و زرقان  فسا  فیروزآباد، فراشبند و قیر و کارزین  کازرون و کوه‌چنار  لارستان، خنج، گراش، اوز و جویم  لامرد و مهر  مرودشت، پاسارگاد و ارسنجان  ممسنی و رستم  نی‌ریز، استهبان و بختگان  |  |
گوشواره

برای دیگر کاربردها، گوشواره (ابهام‌زدایی) را ببینید.
گوشواره در جاهای گوناگون گوش
گوشواره یکی از جواهرها است که از زمان گذشته تاکنون و در فرهنگهای مختلف زنان و مردان استفاده می‌کردند و به گوش خود نصب می‌کردند. گوشواره‌ها می‌توانند از مواد مختلفی مثل تیتانیوم، استیل، تنگستن و رادیوم ساخته شوند
پیشینه

نخستین نشانه‌های گوشواره را می‌توان در تمدن ایلام یافت. در آثار برجای مانده، گوشواره‌هایی مربوط به این دوران یافت شده‌است.
پس از آن نیز در پیکره‌های تخت جمشید می‌توان کاربرد گوشواره را در میان مردان در آن دوران (نزدیک به ۲۵۰۰ سال گذشته) دید. بر گوش چپ مرد نمکی پیدا شده در معدن نمک زنجان که مردی از مردمان روزگار ساسانی است نیز گوشواره‌ای از جنس طلا آویخته بود.
مدل‌های گوشواره > گوشواره آویزان

این گوشواره از نرمه گوش آویزان می‌شود، و همانگونه که اسم گذاری شده‌است به صورت آویزان و قدی است. معمولاً در این نوع سبک از سنگ‌ها درشت خیلی کم استفاده می‌شود ولی تزیین آن با جواهرات ریز به زیبایی آن می‌افزاید.
گوشواره‌های آویزانی را به افرادی که گردنی بلند دارند توصیه می‌شود.
مدل‌های گوشواره > گوشواره میخی

گوشواره میخی که با استفاده از یک پین پشت گوش متصل می‌شود یکی از محبوب‌ترین مدل‌های مورد استفاده در ایران است. شاید بتوان گفت این علاقه به خاطر اطمینانی است که درانداختن این گوشواره دارند. پین این گوشواره بسیار محکم است و خطر گم شدن آن نسبت به دیگر مدل‌ها بسیار کم است.
یکی از ایرادهای این سبک که احتمالاً توجه کمی به آن می‌شود و دردسر ساز نیست میله یا همان حالت میخی آن است که موقع خوابیدن اگر با گوشواره باشید شما را کمی آزار می‌دهد و پشت گوش فرومی‌رود.
این سبک مناسب تک نگین‌های جواهر و مروارید و کسانی که گردن کوتاهی دارند مناسب است. اگر از گوشواره‌های برلیان و جواهرات اصل و گرانقیمت استفاده می‌کنید سعی کنید از طلای سفید استفاده کنید.
مدل‌های گوشواره > گوشواره حلقه (چنبره‌ای)

این سبک که به صورت حلقه می‌باشد مانند حلقه جا کلیدی دور گوش است. این گوشواره قفل مجزایی ندارد و یک طرف دیگر وقتی از نرمی گوش رد شد به درون طرف دیگر رفته و قفل می‌شود. این مدل با سایزهای مختلف می‌تواند مناسب هر اندازه گردنی بشود ولی این مدل اصلاً به خانوم‌های مسن توصیه نمی‌شود.
مدل‌های گوشواره > گوشواره کلیپسی

گوشواره کلیپسی که معروف‌ترین آن‌ها اکسترا است یکی از ناامن‌ترین مدل‌ها در زمینه قفل است البته جدیداً یک قفل اضافه به این مدل اضافه شده اما باز هم نیاز به توجه بیشتر دارد. توصیه می‌شود از این مدل با سنگ‌های گران‌قیمت استفاده نشود. ولی در باز و بسته کردن بسیار راحت است و زیبایی خاصی نسبت به دیگر گوشواره‌ها دارد.
مدل‌های گوشواره > گوشواره بخیه‌ای

این مدل که به صورت یک نخ بخیه است. با ایجاد کردن چند سوراخ روی گوش و رد کردن این نخ طلا از این سوراخ‌ها جلوه خاصی به گوش می‌دهد، البته این سبک سلیقه بسیار خاصی را می‌طلبد و همه پسند نیست.
مدل‌های گوشواره > گوشواره‌های خاص

بعضی از مدل‌ها هستند که در بازار تهران به سختی پیدا می‌شوند زیرا این مدل‌ها معمولاً ایرانی نیستند یا به صورت سفارشی ساخته می‌شوند. این مدل‌ها همه پسند نبوده و قابلیت استفاده در همه مراسمات را ندارند.
تأثیر مدل گوشواره

مدل گوشواره مانند بقیه ملحقات لباس مهم بوده و بر ظاهر فرد تأثیر می‌گذارد و به شکل صورت و گردن بستگی دارد. در موقعیت‌های رسمی گوشوارهٔ شلوغ نامناسب است حتی می‌توان گوشواره استفاده نکرد. برای صورتهای کشیده گوشواره آویز بزرگ (چلچراغی) و حلقه‌ای بزرگ یا گوشواره دکمه‌ای (میخی) مناسب است. با گوشواره حلقه‌ای بزرگ صورت گردو چاق بنظر می‌آید و چین‌های گردن مشخص تر می‌شود. گوشواره آویز برای گردن‌های بلند مناسب است نه گردن‌های کوتاه. گوشواره دکمه‌ای نیز برای صورتهای گرد و چاق مناسب نیست. اما گوشواره‌های حلقه‌ای متوسط برای هر مدل صورت مناسب می‌باشد.
نگارخانه

گوشوارهٔ ایلامی
فهرست جایزه‌های مسعود جعفری جوزانی

مسعود جعفری جوزانی جایزه‌های عمدتاً سینماییِ فراوانی به دست آورده است. اینک فهرستی از این جایزه‌ها:
از جشنواره‌ها

| عنوان فیلم | عنوان جایزه | موضوع | عنوان جشنواره | سال |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| با من حرف بزن | دیپلم افتخار | بهترین فیلم کوتاه | سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۳۶۳ |
| جاده‌های سرد | جایزه ویژه هیئت داوران | بهترین فیلم | چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۳۶۴ |
| جاده‌های سرد | لوح تقدیر | بهترین کارگردانی | اولین دوره جشنواره ادبی ـ هنری روستا | ۱۳۶۵ |
| شیر سنگی | لوح زرین | بهترین فیلمنامه | پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۳۶۵ |
| در مسیر تندباد | سیمرغ بلورین | بهترین فیلم | هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۳۶۷ |
| سایه خیال | سیمرغ بلورین | بهترین فیلم | نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۳۶۹ |
| ناصرالدین شاه آکتور سینما | جایزه ویژه هیئت داوران | بهترین فیلم | بیست و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کارلوی واری | ۱۳۷۱ |
| ناصرالدین شاه آکتور سینما | جایزه منتقدان بین‌المللی فیلم | بهترین فیلم | بیست و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کارلوی واری | ۱۳۷۱ |
| ناصرالدین شاه آکتور سینما | جایزه تنگه طلایی کاریدی | بهترین فیلم | بیست و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم تائورمینا | ۱۳۷۱ |
| ناصرالدین شاه آکتور سینما | جایزه ویژه هیئت داوران | بهترین فیلم | دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم استانبول | ۱۳۷۲ |
| بلوغ | جایزه ویژه هیئت داوران | بهترین فیلم | هجدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر | ۱۳۷۸ |
| در چشم باد | جایزه حافظ | بهترین کارگردان تلویزیونی | دوازدهمین جشن دنیای تصویر | ۱۳۹۰ |
| در چشم باد | جایزه | بهترین کارگردانی تلویزیونی | چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت | ۱۳۹۵ |
جوایز و افتخارات دیگر

بزرگداشت «مسعود جعفری جوزانی» در بیست و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۶)
منتخب هشتمین همایش چهره‌های ماندگار ایران (۱۳۸۹)
تقدیر رئیس‌جمهور از «مسعود جعفری جوزانی» در مراسم رونمایی از مجموعه پنج جلدی اسنادی از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم (۱۳۹۰)
بزرگداشت «مسعود جعفری جوزانی» در نخستین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم کیش (۱۳۹۰)
تقدیر آکادمی پزشکان ایرانی ـ آمریکایی به پاس دستاوردهای متعدد هنری و فرهنگی (۱۳۹۴)
دریافت نشان درجه یک کارگردانی و دکترای رشته کارگردانی سینما (۱۳۹۴)
سفیر آب (۱۳۹۴)
سفیر هنر ایران در جشنواره بین‌المللی هنر دهلی در هندوستان (۱۳۹۶)
تجلیل از مسعود جعفری جوزانی در نخستین همایش توسعه پایدار شهرستان ملایر در تهران (۱۳۹۶)
تقدیر ویژه مشاور امور بین‌الملل کمیسیون ملی یونسکو ـ ایران و دبیر کمیسیون حقوق بشر منطقه ۲ کشور (۱۳۹۷)
بزرگداشت مسعود جعفری‌جوزانی در شب‌های بخارا در خانه اندیشمندان علوم انسانی (۱۳۹۷)
تندیس سیمرغ فیروزه‌ای و لوح یادبود از طرف محمد سلطانی‌فر معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در نخستین دوره جشنواره جایزه ملی آرمان برتر (۱۳۹۷)
لوح تقدیر و تندیس بهترین فیلم سومین دوره جشنواره فیلم سلامت (۱۳۹۷)
لوح تقدیر و تندیس کانون کارگردانان سینمای ایران در هشتمین جشن کانون کارگردانان سینمای ایران (۱۳۹۷)
تندیس ابوریحان نخستین جشن آیین سپاس تهیه‌کنندگان سینمای ایران (۱۳۹۸)