stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منر لردز
گیم پلی

داستان بازی در اواخر قرن چهاردهم در فرانکونی روایت می‌شود، مَنِر لُردز یک بازی شهرسازی است که شامل جنگ تاکتیک هم‌زمان نیز می‌شود. سه حالت مختلف بازی، با عنوان‌های Rise to Prosperity , :Restoring the Peace و On the Edge، با جنبه‌هایی که روی آن‌ها تمرکز می‌کنند متمایز می‌شوند: Rise to Prosperity و On the Edge به ترتیب بر رشد از طریق شهرسازی و فتح از طریق جنگ تأکید می‌کنند. در حالی که بازگرداندن صلح تجربه متعادل‌تری می‌دهد. این بازی درجه‌ای از قابلیت سفارشی‌سازی را ارائه می‌دهد که بازیکنان می‌توانند مقادیر درون بازی مانند موقعیت شروع و تهدیدات خارج از نقشه را تنظیم کنند.
جنبه‌های شهرسازی بر گسترش یک سکونتگاه کوچک در ابتدا از طریق جمع‌آوری منابع، مدیریت زنجیره تأمین و گسترش شبکه‌های تجاری تمرکز می‌کنند، در حالی که تهدیدات انسجام داخلی شهرک را نیز مدیریت می‌کنند. تأکید بازی بر دقت تاریخی عمیق به این معنی است که بازیکنان باید شش نوع مالیات را مدیریت کنند و رشد سریع را با اثرات زیست‌محیطی مانند آب و هوا و احتمال تخریب محیطی از جمله دگرگونی سرزمین و جنگل‌زدایی متعادل کنند. منر لردز، که معمولاً از طریق یک پرسپکتیو ایزومتریک از بالا به پایین مشاهده می‌شود، همچنین دارای ویژگی است که به بازیکنان امکان می‌دهد با استفاده از حالت دوربین سوم شخص، محل زندگی خود را کشف کنند.
توسعه

گرگ استیچن خالق و توسعه دهنده انفرادی منر لردز به‌وسیلهٔ استودیوی خود اسلاویک مجیک است. در سال‌های اولیه، بودجه توسعه تا حدی از طریق کمک‌های مالی به پاترئون تأمین می‌شد. در سال ۲۰۲۱، استیچن همچنین از طریق برنامه Epic MegaGrants از اپیک گیمز کمک مالی دریافت کرد. این بازی در ابتدا با آنریل انجین ۴ ساخته شد.
استیچن با انتشار یک تریلر اعلامی در ژوئیه ۲۰۲۰، در ابتدا قصد داشت این بازی ۱۴۰۰۰ بار در استیم در لیست علاقه‌مندی‌ها قرار گیرد. با این حال، انتظارات به‌طور پیوسته افزایش یافت، و منر لردز بیش از دو میلیون بار تا ژانویه ۲۰۲۴ در لیست آرزوها قرار گرفت، کمی قبل از انتشار از هادس ۲ پیشی گرفت و با بیش از سه میلیون در استیم، به پرطرفدارترین بازی در استیم تبدیل شد.
این بازی در ابتدا قرار بود در اواخر سال ۲۰۲۳ منتشر شود، اما به سال بعد به تعویق افتاد زیرا استیچن احساس می‌کرد که به «اشکال و اصلاح بیشتر» نیاز دارد. منر لردز برای دسترسی زودهنگام در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد. استیچن یک هفته قبل از انتشار بیانیه‌ای منتشر کرد که سعی داشت انتظارات را کم کند، و تأکید کرد که راه‌اندازی دسترسی زودهنگام بود، و منر لردز اولین بازی بود که او توسعه داده بود. و اینکه قرار نبود رقیبی برای جنگ تمام‌عیار یا بازی‌های نقش‌آفرینی مانند Kingdom Come: Deliverance باشد.
در ژوئن ۲۰۲۴ اعلام شد که منر لردز به آنریل انجین ۵ تغییر خواهد کرد و این سوئیچ تا ۲۲ اوت در نسخه ۰٫۷٫۹۸۷ تکمیل شد.
بازتاب‌ها

استقبال از دموی بازی، مانند نمونه ای که در پیش نمایش ایکس‌باکس گیم استودیوز Partner در اواخر اکتبر ۲۰۲۳ به نمایش گذاشته شد، بسیار مثبت بود، و به ویژه در مورد ماهیت پیچیده بازی تمجید شد. مت جارویس از راک، پیپر، شات‌گان جنبه‌های مختلف آن را با فرنچایزهای اصلی پادشاهان صلیبی، جنگ تمام‌عیار و عصر فرمانروایان مقایسه کرد و آن را «بسیار جاه طلبانه» و «پر از پتانسیل» نامید. این بازی به دلیل درجه نسبتاً بالای دقت تاریخی آن مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، استیچن در مصاحبه‌ها بیان کرده است که در برخی موارد ملاحظات گیم پلی جای نگرانی‌های دقیق تاریخی را گرفته است.
باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون ورزقان

Football club
باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون یک باشگاه فرهنگی ورزشی ایرانی است که در شهر تبریز واقع شده ‌است. این باشگاه در رقابت‌های لیگ برتر فوتسال کشور ، به پنج قهرمانی دست پیدا کرده و یکی از پر افتخار ترین باشگاه های ایران می باشد.
پیشینه

باشگاه فرهنگی ورزشی مس سونگون آذربایجان در ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۹ تاسیس شده است.
دربارهٔ تیم

باشگاه مس سونگون آذربایجان در سال ۱۳۸۹ به وسیله حبیب سلیمی و رضا علیزاده (نماینده وقت ورزقان در مجلس شورای اسلامی) با خرید امتیاز تیم شاهین اهواز تأسیس شد. این تیم در فصل ۹۰–۱۳۸۹ در لیگ دسته دوم با مربیگری ناصر چرتابیه در مسابقات شرکت کرد؛ اما وی به دلیل کسب نتایج ضعیف (۵ امتیاز از ۱۶ بازی) برکنار شد و حسن آذرنیا به عنوان سرمربی انتخاب شد که او نیز نتوانست کاری انجام دهد و در نهایت مس به لیگ دسته سوم سقوط کرد. این باشگاه در فصل ۹۱–۱۳۹۰ با سرمربی‌گری احد شیخ‌لاری دوباره به لیگ دسته دوم       ۹۲–۱۳۹۱ صعود کرده و پس از یک فصل حضور در لیگ ۲، موفق به صعود به لیگ آزادگان شد. با این صعود، شیخ‌لاری نخستین مربی ایرانی است که تیمش در فصل‌های متوالی از دسته سوم تا دسته اول صعود کرده‌است.
فصل‌ها

این جدول مربوط به نتایج تیم فوتسال مس سونگون می‌باشد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ۹۵–۱۳۹۴ | لیگ برتر | دوم |
| ۹۶–۱۳۹۵ | لیگ برتر | اول |
| ۹۷–۱۳۹۶ | لیگ برتر | اول |
| ۹۸–۱۳۹۷ | لیگ برتر | اول |
| ۹۹–۱۳۹۸ | لیگ برتر | اول |
| ۱۴۰۰–۱۳۹۹ | لیگ برتر | دوم |
| ۰۱–۱۴۰۰ | لیگ برتر | دوم |
افتخارات

کشوری:
سوپر لیگ فوتسال ایران
قهرمان(۵) : ۱۳۹۶، ۱۳۹۷، ۱۳۹۸، ۱۳۹۹، ۱۴۰۱
نایب‌قهرمان (۲): ۱۳۹۵ ، ۱۴۰۰
قاره‌ای:
قهرمانی فوتسال آسیا:
قهرمان(۱) : ۱۳۹۷
نایب قهرمان (۱) : ۱۳۹۸
بازیکنان کنونی

این بازیکنان مربوط به تیم فوتسال تیم مس سونگون می‌باشد.
2 مهدی رستمی ها
5 حمید احمدی
6 بهروز عظیمی
7 علی اصغر حسن زاده
8 مجتبی پارساپور
9 بلال اسماعیلی
10 فرهاد فخیم
11  حمزه کدخدائی
12 محمد حاجی زاده
14 مهدی جاوید
16 امیرحسین خانی
17 حسین سبزی
20 علیرضا صمیمی
21 بابک نصیری
77 سینا ممبینی
کادر فنی کنونی

| سمت | نام |
| --- | --- |
سرمربی:  حمید بی غم
دستیار:  مجید زارعی
دستیار:  فرخ شهرآرا
آنالیزور:   احد عباسی
مربی بدنساز: حسین وطن پور
مربی دروازه بان ها: فرامرز وفایی
سرپرست:  محمدحسین حیدرزاده
فیزیوتراپ: اسداله صادقی
پزشک:  دکتر سید کاظم اسحقی
تدارکات:  بهزاد عبدالله پور
مدیر رسانه:  فرشید رئوفی
:
کبر (گیاه)

| کبر | کبر |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: رزیدها
راسته:: کلم‌سانان
تیره:: کبریان
سرده:: کورها
گونه:: کبر
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Capparis spinosa کارل لینه ۱۷۵۳: Capparis spinosa کارل لینه ۱۷۵۳
میوه لگچی خودرو در بهبهان
کَبَر (نام علمی: Capparis spinosa)، معروف به کپرگل، علف مار یا هندوانه کوهی، گیاهی از راسته کلم‌سانان، تیره کبریان، سرده کبرها است. این گیاه با نام‌های کبرو، دَک، باکو، داغ قارپوزی، خیاروک، لگجی، لیجین، لیجون و کبرک درخت اَصَف نیز شناخته می‌شود.
میوه نمک‌سود کبر.
کبر دارای یک تاریخ طولانی استفاده توسط انسان است؛ شواهد اولیه مصرف آن به حدود ۱۸۰۰۰ سال قبل در مصر علیا برمی‌گردد. همچنین در ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح در ایران مورد استفاده بوده‌است. این گیاه بومی حوزه مدیترانه است و به خوبی به محیط‌های نامساعد، گرمای خشک و شدت‌های بالای تشعشع سازگار شده‌است. این گونه دائمی خاردار و خزان‌کننده گزینه مناسبی برای ازدیاد موفقیت‌آمیز در محیط‌های خشک، نیمه‌خشک و شور به‌شمار می‌آید. ویژگی‌های خاص کبر باعث شده‌است که در سال‌های اخیر فعالیت‌های مرتبط با کشت آن در برآورده ساختن تقاضای جهانی برای فرآورده‌های خوراکی آن مورد توجه بسیاری قرار گیرد؛ به ویژه این که با یک تمرکز فزآینده جهانی بر روی سامانه‌های تولید و کیفیت پایدار، تولید غذای پاک و سبز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده‌است. این گیاه به صورت خودروی، روی پرتگاه‌های سنگلاخی، در اکوسیستم‌های خشک ساحلی با تحمل بادهای شدید و در اکوسیستم‌های بیابانی گرم و خشک رشد می‌کند و چون توانایی بیشینه ساختن جذب عناصر غذایی از خاک را دارد، ویژگی‌های یک گیاه تطابق‌یافته با خاک‌های فقیر از عناصر غذایی و رطوبت را از خود بروز می‌دهد. کبر از طریق بذر یا قلمه ساقه تکثیر می‌شود؛ هرچند که با توجه به خفتگی بذر و مشکل استقرار قلمه‌های ریشه‌دار شده، توسعه کشت آن دارای محدودیت‌هایی است. از جوانه‌های تازه این گیاه و میوه این گیاه در کازرون جهت تهیه ترشی استفاده می‌شود که به ترشی میوه آن اصطلاحاً ترشی گلک و به ترشی جوانه‌های خود گیاه ترشی کورک گفته می‌شود
رویشگاه

کبر گیاهی بومی مدیترانه، در آب و هوای مرطوب و گرم کشورهای قبرس، ایتالیا، یونان، آفریقای شمالی و برخی مناطق آسیا به عمل می‌آید.
کبر در ایران همچنین در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان اردبیل (شهرستان پارس‌آباد)، ایلام، فارس، بوشهر، کرمانشاه، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، یزد، سیستان و بلوچستان منطقه ساحلی بلوچستان .کرمان و جنوب استان کرمان جیرفت، عنبرآباد، کهنوج، رودبار، فاریاب، قلعه گنج و منوجان (ارتفاعات روستای اسلام‌آباد شیبکوه شهرستان منوجان) می‌روید. (به اسم محلی یاردون در ایلام و در دهلران به اسم «باکِه» شناخته می‌شود). در منطقه نوجین از بخش‌های شهرستان فراشبند در جنوب غرب استان فارس یکی از مرغوب‌ترین میوه‌های گیاه کَبَر که به زبان بومی به آن لیجین یا لگجی گفته می‌شود به دست می‌آید و وارد بازارهای شهرستان‌های همسایه به ویژه کازرون می‌شود.
این گیاه در ولایات بغلان و بدخشان افغانستان و هم در کشورهای تاجیکستان و ازبکستان می‌روید. این گیاه در استان کرمان شهرستان‌های جیرفت و عنبرآباد و ارزوئیه فراوان یافت می‌شود و با نام دک و دهک شناخته می‌شود و همچنین در روستای سیمکوئیه در استان یزد از توابع شهرستان بهاباد نیز یافت می‌شود، همچنین در شهرستان پلدشت در استان آذربایجان غربی به وفور یافت می‌شود. در کرمانشاه به زبان محلی به آن شیه‌پله (sheya pala) گفته می‌شود. در بخش گوواور، از توابع شهرستان گیلان‌غرب به فراوانی یافت می‌شود. در ضمن در شهرستان رامهرمز استان خوزستان به وفور یافت می‌شود. اکثریت مردم رامهرمز به آن لگجی می‌گویند و بیشتر میوه رسیده آن را به صورت خام می‌خورند و عده‌ای کم از مردم رامهرمز ازآن ترشی درست می‌کنند. در ضمن به عقیده مردم محلی غذای محبوب روباه در فصل بهار است. در آبادان و جزیره مینو به زبان عربی به این گیاه که به صورت خودرو در بیشتر مناطق شهر و زمین‌های بایر اطراف و بیابان‌ها می‌روید شِفِلّح گفته می‌شود که اهالی از آن جهت خام‌خواری و همچنین تهیه ترشی استفاده می‌کنند. همچنین این گیاه در دزفول و شوشتر تقریباً تمامی زمین‌های بایر داخل شهر و اطراف آن می‌روید. در دزفول به آن بوکو گفته می‌شود و بیشتر از ترشی آن استفاده می‌شود.
گیاه‌شناسی

کبر گیاهی بوته‌مانند و دارای شاخه‌های چوبی باریک و دراز است که شاخه‌های کهنسال آن بی‌برگ ولی شاخه‌های جوان آن دارای برگ‌های کوچک، باریک و به درازای ۱۲–۴ میلی‌متر و منتهی به نوک خار مانند است.
این گیاه ریشه بسیار سخت و بلند با پوست کلفت دارد که پس از خشک شدن از مغز چوبی آن جدا می‌شود.
این گیاه ممکن است تا سی سال عمر کند.
میوه این گیاه کروی شکل (به درشتی یک گیلاس کوچک)، بدون تار و به رنگ سبز با خطوط موازی سبز یا زرد کمرنگ است و درون میوه آن قرمز و پر از دانه‌های کوچک و لزج است. یک گونه از گیاه کبر در جنوب استان بوشهر و کوه‌های اطراف عسلویه وجود دارد که بیشتر در صخره‌ها می‌روید و خار کمتری نسبت به بقیه گونه‌ها دارد و میوه آن بزرگ‌تر از گونه‌های دیگر است و رنگ میوه قرمز و قسمت مغز گوشتی و خوراکی میوه به رنگ زرد و سازگار شده با مناطق گرم و مرطوب است.
میوهٔ این گیاه بیضی شکل، ابتدا به رنگ سبز روشن است که تدریجاً متمایل به قرمز می‌شود و گوشتدار است. موسم گلدهی این گیاه اردیبهشت تا خردادماه و در مناطق ساحلی بلوچستان از اواسط اردیبهشت تا اواخر مهرماه است. محل رشد و پراکنش این‌گونه بیشتر در نواحی کم‌ارتفاع و گرم و مرطوب است و در بیشتر نواحی ایران از جمله شهرستان شهداد مشاهده می‌شود. کبر فوق‌العاده به خشکی مقاوم است و ریشهٔ آن می‌تواند تا اعماق زیادی درون خاک نفوذ کند تا بتواند از رطوبت لازم برخوردار شود. اندام‌های رویشی: گیاهی پایا، به شکل درختچه‌های کوچک و خاردار، با انشعابات گسترده و خوابیده که توسط بذر تکثیر می‌یابد.
ساقه‌های این گیاه پوشیده از کرک متعدد، به طول ۱۰ مترمربع که دارای انشعابات سخت و گسترده‌است و بر روی زمین پهن شده‌اند. برگ‌ها تقریباً متناوب، کرک‌دار، مدوّر، تخم‌مرغی شکل، به طول ۲ سانتی‌متر که در قاعده دارای گوشوارکی خارمانند و قلابی شکل است.
اندام‌های زایشی: گل‌ها بزرگ، معطر، و به رنگ سفید تا متمایل به قرمز و دارای چهار کاسبرگ هستند که کاسبرگ‌های بیرونی بسیار بزرگ‌تر از کاسبرگ‌های داخلی هستند.
مصارف

| ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) | ارزش غذایی به ازای هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) |
| --- | --- |
انرژی: ۹۶ کیلوژول (۲۳ کیلوکالری)
کربوهیدرات: 5 g
قند: 0.4 g
فیبر خوراکی: ۳ g
 :  
چربی: 0.9 g
 :  
پروتئین: 2 g
 :  
ویتامین‌ها: درصد ارزش روزانه
ویتامین (B۱): ۲٪ ۰٫۰۱۸ میلی‌گرم
 (B۲): ۱۲٪ ۰٫۱۳۹ میلی‌گرم
نیاسین (B۳): ۴٪ ۰٫۶۵۲ میلی‌گرم
پانتوتنیک اسید (B۵): ۱٪ ۰٫۰۲۷ میلی‌گرم
ویتامین ب۶: ۲٪ ۰٫۰۲۳ میلی‌گرم
فولیک (B۹): ۶٪ ۲۳ میکروگرم
ویتامین ث: ۵٪ ۴ میلی‌گرم
ویتامین ئی: ۶٪ ۰٫۸۸ میلی‌گرم
ویتامین کا: ۲۳٪ ۲۴٫۶ میکروگرم
 :  
مواد معدنی: مقدار درصد ارزش روزانه
کلسیم: ۴٪ ۴۰ میلی‌گرم
آهن: ۱۳٪ ۱٫۷ میلی‌گرم
سدیم: ۱۹۷٪ ۲۹۶۰ میلی‌گرم
 :  
دیگر اجزاء: مقدار
آب: 83.8 g
سلنیوم: ۱٫۲ μg
 :  
Link to USDA Nutrient Database Entry: Link to USDA Nutrient Database Entry
 یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی :  یکاها  μg = میکروگرم • mg = میلی‌گرم  IU = یکاهای بین‌المللی 
†درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.  منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا: †درصدهای تقریبی ارائه شده برای افراد بزرگسال از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.  منبع: مرکز داده غذای وزارت کشاورزی آمریکا
این گیاه دارای مصارف و فوایدی متنوعی از قبیل؛ پایداری بوم شناختی، تنوع زیستی، حفاظت خاک، احیای اراضی، تناسب با کشاورزی کم نهاده، ایجاد فرصت‌های شغلی، فضای سبز، مصرف خوراکی و دارویی و غیره است. بدیهی است توسعه کشت کور در مناطق حاشیه‌ای و مکان‌هایی که کاشت سایر گیاهان زراعی متداول سودبخش نبوده، علاوه بر یک درآمد جانبی برای کشاورزان فقیر، به عنوان راهبردی جهت توسعه کشاورزی بوم شناختی، به ویژه کشاورزی کم نهاده، در سطح زمین‌های آسیب‌پذیر مطرح است.
در استان فارس از میوه‌های کَبَر بعد از تلخی‌زدایی ترشی تهیه می‌شود.
کبر یک جزء جدانشدنی از غذاهای ایتالیایی مخصوصاً غذاهای سیسیلی و جنوب ایتالیا است. از کبر به وفور در انواع سالادها، سالادهای پاستا، پیتزا، خوراک‌های گوشتی و انواع سس‌های پاستا استفاده می‌شود.
کبرها در گیاه‌پزشکی بر اساس اندازه آنها طبقه‌بندی می‌شوند که به شرح زیر تعریف شده‌است، که کوچک‌ترین اندازه‌ها مطلوب‌ترین هستند:
پریل (تا ۷ میلی‌متر)
سرفین (۷–۸ میلی‌متر)
کاپوسین (۸–۹ میلی‌متر)
کاپوتی (۹–۱۱ میلی‌متر)
ریزه (۱۱–۱۳ میلی‌متر)
گروسا (۱۴+ میلی‌متر)
خواص گیاهی و دارویی

گیاه کبر افزودنی بسیار مغذی برای برخی از غذاهای مدیترانه‌ای به‌شمار می‌رود اما برخی از جوانه‌های کوچک این گل به دلیل تلخی غیرقابل خوردن است. کبرها دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضد التهابی و ضد دیابتی هستند به طوری که از آنها از سالیان کهن برای درمان استفاده می‌کردند. اما خواص و اثراتی که می‌توان برای آن در نظر گرفت؛
* کمک به کنترل دیابت
داشتن استخوان سالم
کاهش کلسترول
تسکین احتقان
کمک به گوارش
تقویت رشد مو
خواص ضد التهابی
پیشگیری از آلزایمر
کمک به بهبودی سلامت قلب
تقویت ایمنی
کمک به مقابله با خطر کم خونی
نگارخانه

میوه رسیده کبر (لگجی)
میوه نرسیده لگجی
میوه نرسیده لگجی  که با چاقو بریده شده.
میوه‌های کبر (لگجی) بر روی بوته
نمای نزدیک از گل کبر
بوته چند ماهه کبر
گل لگچی
گل گیاه کبر یا علف مار
حالت رشدی خزنده
حالت رشدی خزنده
رویش کبر از درون دیوار
رویش کبر از درون دیوار
رویش کبر از درون شکاف ها
رویش کبر از درون شکاف ها
نمای نزدیک طوقه درون شکاف
نمای نزدیک برگ
نمای نزدیک خارهای قلاب مانند
رویش کبر از کنج دیوار
گل کبر
غنچه گل کبر
غنچه های گل کبر
میوه نرسیده کبر
میوه نرسیده کبر
میوه رسیده
از غنچه تا میوه بالغ
گیاه لگچی خودرو در بهبهان
صمغ

صمغ درخت گیلاس
«رزین» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، رزین (ابهام‌زدایی) را ببینید.
Protium Sp. ”
اَنگُم یا رزین (به انگلیسی: Resin) یا صمغ به شیره درختان گفته می‌شود که اغلب در فصل بهار از شاخه‌ها و تنه درختان خارج می‌شود. در زبان‌های نقاط مختلف ایران این نوع صمغ با اصطلاحات مختلفی بیان می‌شود؛ مثلاً در زبان کُردی به آن جَوی/Jewi، منطقه جیرنده (گیلان) به این نوع صمغ «هُنگُف» و در زبان آذری «جیه» و «کیتیرگه» گفته می‌شود. در استان چهارمحال و بختیاری و به خصوص روستای خوی به آن "زیدی"، در استان فارس به آن «زودو/زیدی»، در پارسی دری «ژد»، و در اوستایی آن را چتره می‌گویند که در پارسی امروز «کتیرا» از آن گرفته شده.
گمان می‌رود که واژه رزین با واژه ریزین (از ریزش) و رس /ریس شیره ای که از برخی چیزها ریخته می‌شود. در قدیم از این صمغ در این منطقه برای ساختن چسب و غیره استفاده می‌گردید.
رزین اصطلاحی است که برای پلیمرهای طبیعی و مصنوعی به کار می‌رود. منابع طبیعی رزین‌ها، گیاهان، جانوران و مواد معدنی می‌باشند. این بسپارها به سادگی شکل‌پذیر بوده لیکن دوام کمی دارند. رزین‌های رایج عبارتند از روزین، آسفالت، قیر، کهربا، سندروس، لیگنپین و لاک شیشه‌ای. رزین‌های طبیعی اصلاح شده شامل سلولز و پروتئین می‌باشند.
صمغ‌های دارویی ترکیبات هیدروکلوئیدی گیاهی هستند که بی‌شکل و نیمه شفاف بوده و به وسیله خراش دادن گیاهان عالی به وجود می‌آیند. بعضی از هیدروکلوئیدهای مفید نیز در جنین دانه یا قسمت‌های دیگر گیاه به حالت پکتین وجود دارند که آگار و کاراگینان نمونه‌هایی از این نوع می‌باشند.
انواع رزین عبارت است از:
رزین تبادل یونی

یکی از انواع رزین، رزین‌های تبادل یونی نام دارند این مواد در فرایند سختی گیر آب، یون‌های سختی آور آب (کلسیم و منیزیم) را حذف می‌کنند و به جای آن سدیم آزاد می‌کنند.
این رزین‌ها به ۳ دسته، رزین کاتیونی، رزین آنیونی و رزین میکس بد تقسیم می‌شوند.
رزین وینیل استر

مقالهٔ اصلی: رزین وینیل استر
رزین وینیل استر رزینی از نوع ترموست، حاصل شده از واکنش شیمیایی رزین اپوکسی با اسیدهای کربوکسیلیک غیر اشباع اتیلنی که دارای خاصیت مکانیکی و شیمیایی مناسب و مقاوم در مقابل خوردگی و هیدرولیز است. دقت نمایید که زمانی که انعطاف‌پذیری سطح رنگ شده در اولویت باشد از رزین وینیل بهره می‌برند.
رزین پلی استر

مقالهٔ اصلی: رزین پلی استر
رزین پلی استر مادّه‌ای است که در مجسمه‌سازی و کارهای صنعتی و تولید سنگ مصنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. رزین پلی استر وقتی با هاردنر (خشک کن) مخلوط می‌گردد پس از مدتی حرارت آن بالا می‌رود و به حالت ژله در می‌آید و سپس سخت و محکم می‌گردد. این رزین تشکیل شده از رنگ و هاردنر می‌باشد. دارای رنگ شفاف و تقریباً بی‌رنگ است که همراه با تینر فوری بسیار سریع حل می‌گردد. رزین پلی استر در برابر حرارت، الکل، رطوبت و اسید نسبتاً مقاوم است.
به هنگام سفت شدن پلی استر، مولکول‌ها به هم نزدیک شده و مقداری از محلول نیز تبخیر می‌گردد، در نتیجه، حجم پلی استر بعد از بستن، اندکی کاهش می‌یابد. پلی استر سخت شده را دیگر نمی‌توان به حالت مایع برگرداند و مناسب‌ترین درجه برای کار با پلی استر، حرارت بیست درجه می‌باشد. پلی استر مایع، بوی زننده ای دارد و اگر روزانه مقدار پنج کیلوگرم از آن مصرف شود بی‌ضرر است، ولی بیش تر از این مقدار را باید در اتاقی که تهویه می‌شود، انجام داد.
رزین پلی استر به بعضی اجسام مانند چوب می‌چسبد. برای جلوگیری از این امر می‌توان از پارافین یا فیلم نیز استفاده کرد. فیلم، مایعی است که با قلم مو بر سطح قالب می‌زنند و پس از خشک شدن، یک لایه نایلون مانند نازک ایجاد می‌کند. رزین پلی استر باید در جای خنک و تاریک نگهداری شود. عمر رزین در صورتی که مرغوب باشد، به دوازده ماه می‌رسد. پلی استر بعد از بستن، محکم، غیر سمّی و غیر متخلخل می‌گردد و می‌توان آن را سوهان زد یا با مته سوراخ نمود. انواع رنگ‌های پودری را می‌توان با رزین پلی استر مخلوط نمود تا به صورت رنگین درآید. رزین پلی استر در مقابل نور تغییر رنگ نمی‌دهد. هاردنرهای مورد استفاده در پلی استر، به دو صورت مایع و خمیری وجود دارند که کار کردن با نوع خمیری ساده‌تر است، هاردنر مایع به رنگ آب است و بوی تندی دارد.
رزین اپوکسی

رزین اپوکسی از تکپارها که مولکول‌های واحدی هستند و از به هم پیوستن آن‌ها بسپارها یا همان پلیمرها که مولکول‌های بزرگ را تشکیل می‌دهند، با زنجیر کوتاه که در انتهایشان یک گروه اپوکساید قرار دارد تشکیل می‌شود. رزین اپوکسی در ابتدا به صورت بی‌رنگ و کاملاً شفاف بوده که با اضافه نمودن پیگمنت‌های رنگی در انواع رنگ‌ها تولید می‌گردد.
رزین اپوکسی بر اساس نوع هاردنر (سخت‌کننده) به اپوکسی‌های پلی آمین و پلی آمید دسته‌بندی می‌گردد.
سخت‌کننده‌های آمینی را معمولاً برای اپوکسی‌های بدون حلال با کاربری چسب و کفپوش یا برای کاربری‌هایی که ضخامت بالایی از مواد مد نظر است مورد استفاده قرار می‌دهند. اما پلی آمیدها را نمی‌توان در ضخامت‌های بالا مورد استفاده قرار داد و از آن‌ها برای ضخامت‌های کمتر از ۲۰۰ میکرون به عنوان رنگ و پوشش‌های محافظتی استفاده می‌گردد.
به عبارت کلی تر می‌توان گفت اپوکسی‌های پلی آمینی به عنوان چسب و کفپوش یا در صنایع قالب‌سازی و زیورآلات و اپوکسی‌های پلی‌آمیدی به عنوان رنگ‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
پوشش‌های اپوکسی به دلیل ویژگی‌های خاصشان در صنایع مختلف به عنوان رنگ‌های صنعتی ضد خورندگی، کف‌پوش‌ها، چسب، کامپوزیت‌ها و … مورد استفاده قرار می‌گیرند.
رزین اکریلیک

نوعی از معمول‌ترین رزین‌های استفاده شده در رنگ‌های محلول در آب می‌باشد. این نوع رزین لایه نازک و ضدآب را بر روی چوب به وجود می‌آورد. یک نوع رزین اکریلیک مشتق‌شده به نام رنگ لیتکس دارای دو ویژگی می‌باشد که مواد مناسبی برای چوب است.
نکته جالب در مورد این نوع رزین این است که با لایه نازک آن بر سطح چوب مانع نفوذ آب و رطوبت می‌گردد و همین نوع را هنگامی که بخواهید تمیز نمایید مقاومت بالایی ندارد.
رزین اکریلیک به دو نوع تقسیم می‌شود:
ترموست: با حرارت دیدن سخت می‌شود.
ترموپلاست: با حرارت دیدن نرم می‌شود.
رزین اکریلیک ترموست حفظ براقیت نسبتاً مناسبی دارد. همچنین در محلول قابل اسپری از درصد جامد خوبی برخوردار است و مقاومت شیمیایی بیشتری از نوع ترموپلاست دارد.
رزین اکریلیک ترمو پلاست فاقد هر قسمت فعال است و دارای وزن مولکولی به نسبت بالا می‌باشد. رزین اکریلیک بسیار الاستیک شکل می‌گیرد به صورتی که بدون ایجاد ترک در لایه نازک رزین امکان همکشیدگی (چوب در اثر از دست دادن رطوبت ابعادش کم می‌شود) و واکشیدگی (چوب در اثر جذب رطوبت ابادش زیاد می‌شود) چوب موجود باشد.
رزین آلکیدی

بیشترین استفاده از این نوع رزین را در رنگ‌های روغنی موجود در بازار می‌توان مشاهده نمود. همچنین آلکید را می‌شود با رزین اکلریک مخلوط کرد و استفاده نمود. رزین آلکیدی روغنی یک سطح مقاوم و پر دوام بر روی چوب تشکیل می‌دهد که در برابر رطوبت و آب مقاومت دارند. می‌توان نتیجه گرفت که از این نوع رنگ برای چوب‌هایی که در معرض رطوبت و هوا هستند استفاده نمود.
این نوع رنگ‌ها خصلت هوا پذیری ممکن را ندارند. پس زمانی که چوب خیس باشد اگر از آنها استفاده شود بعد از خشک شدن آن و از دست دادن رطوبت رنگ تاول می‌زند. یکی دیگر از کاربردهای این نوع رزین بازسازی چوب‌های قدیمی است که رنگ شده‌اند.
رزین پلی یورتان

رزین پلی یورتان به شکل دو جزئی و بر اساس پایه رزین تهیه گشته، معمولاً در زمان کوتاهی خشک می‌شود. به دلیل مقاومت بالا در برابر محصولاتی که در مقابل نور مستقیم خورشید قرار می‌گیرند. پلی یورتان‌ها معمولاً از واکنش افزایشی میان گروه‌های ایزوسیانات و عامل هیدروکسیل شکل می‌گیرند.
رزین اپوکسی

رزین اپوکسی متشکل از دو جزء، شامل اپوکسی و سخت‌کننده اپوکسی که به اسم هاردنراپوکسی معروف است، می‌باشد. رزین‌های اپوکسی کارایی بسیاری دارند که به صورت وسیع در تقویت، ترمیم و مقاوم‌سازی سازه‌های مختلف مخصوصاً در تولید محصولات کامپوزیتی استفاده می‌شوند. یکی از کاربردهای رزین اپوکسی به تازگی رونق فراوان گرفته (از سال ۲۰۱۶) که به رزین آرت و چوب شیشه‌ای (Glassywood) شناخته می‌شود که در این حرفه، توسط رزینهای اپوکسی مصنوعات مختلف چوبی با اشکال و ابعاد به‌شدت نامحدود قابل ساخت می‌باشند.
این نوع رزین دارای مقاومت بسیار و چسبندگی خاصی می‌باشد که در ساخت قالب‌ها و مدل‌های کامپوزیتی، مصنوعات چوب شیشه‌ای و تلفیقی و کفپوشهای صنعتی و دکوراتیو بسیار حائز اهمیت است. رزین اپوکسی عایق الکتریسیته است. از این نوع رزین در تولید انواع قطعات الکتریکی مثل ژنراتورها در صنعت برق به شکل ویژه مورد استفاده می‌باشد. همچنین نیز در هوافضا و هواپیما سازی برای متصل نمودن قطعات داخلی و خارجی به همدیگر استفاده می‌شوند. چسب دوقلو بر پایه اپوکسی ساخته شده‌است.
اوگاریت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورودی قصر سلطنتی اوگاریت: ورودی قصر سلطنتی اوگاریت
موقعیت در سوریه: موقعیت در سوریه
نام دیگر: Ras Shamra (عربی: رأس شمرة)
مکان: استان لاذقیه، سوریه
منطقه: هلال حاصل‌خیز
مختصات: ۳۵°۳۶′۰۷″شمالی ۳۵°۴۶′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۰۲°شمالی ۳۵٫۷۸۲°شرقی﻿ / 35.602; 35.782
گونه: سکونت‌گاه
تاریخ: تاریخ
ساخته‌شده: c. ۶۰۰۰ قبل از میلاد
رهاشده: c. ۱۱۹۰ قبل از میلاد
دوره‌ها: دوران نوسنگی–عصر برنز
فرهنگ‌ها: کنعان
رویدادها: فروپاشی تمدن در اواخر عصر برنز
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های کاوش: ۱۹۲۸-اکنون
باستان‌شناسان: کلود شفر
وضعیت: مخروبه
مالکیت: عمومی
دسترسی عمومی: بله
پادشاهی اوگاریت (در محل رأس شمراء امروزی) که دیرینگی آن به نیمه دوم هزاره دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد در شمال غربی سوریه در ۱۶ کیلومتری شمال شهر لاذقیه واقع شده بود.
باستان شناسان در کاوش‌های خود در این منطقه، متونی را یافته‌اند که به یک زبان ناشناخته نوشته شده‌اند.
این متون نخستین نمونه‌های خط الفبایی جهان بشمار می‌آیند. باستان‌شناسان فرانسوی از سال ۱۹۲۹ کاوش در کاوشگاه باستانی اوگاریت را آغاز کرده‌اند. آنها موفق به کشف لوحه‌هایی به زبان اکدی، زبان مرجع برای دادوستد در آن دوره شدند و در عین حال متونی را یافتند که از نشانه‌هایی نزدیک به نشانه‌های زبان اکدی تشکیل می‌شدند و متعلق به یک زبان ناشناخته بودند.
خط‌شناسانی که به رمزگشایی این متون پرداختند به این نتیجه رسیدند که این نشانه‌ها در واقع نخستین خط الفبایی است، به عبارت دیگر یک خط که نه از نشانه‌ها و نه از هجاها تشکیل شده بلکه در واقع از حروف تشکیل گردیده است. الفبای اوگاریت شامل ۲۹ حرف است.
شهر اوگاریت در یک کیلومتری کرانه دریای مدیترانه واقع شده بود و شهری بود که با دنیای خارج در پیوند بود.
شهر اوگاریت که مهد الفبا بوده یک جامعه «باسواد» بشمار می‌آمد.
ایو کالوه باستان‌شناس فرانسوی که به همراه بسام جموس باستان‌شناس سوری، مدیریت هیئت باستان‌شناسی اوگاریت را به عهده دارند، می‌گوید: «در کاوشگاه اوگاریت فرهنگنامه‌هایی ترجمه شده به زبان اوگاریتی و نوشته‌هایی در مورد سومر کهن کشف شده‌اند که توسط دبیران آن دوره نگهداری شده بودند».
خط اوگاریتی با ازهم‌گسستن این پادشاهی پیرامون ۱۱۸۵ نابود شد و شهر اوگاریت نیز متروک گردید.