stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شورش اسلام‌گرایان در سین‌کیانگ (۱۹۳۷)

حمله شوروی ۱۹۳۷
در سال ۱۹۳۷ شورش اسلام‌گرایان در جنوب سین‌کیانگ آغاز شد. این شورشیان ۱٫۵۰۰ مسلمان ترک (اویغور) به رهبری کیچیک آخوند بودند، که به‌طور ضمنی با کمک لشکر ۳۶ در برابر نیروهای استانی طرفدار اتحاد جماهیر شوروی شنگ شیکا اداره می‌شدند.
سل
علائم و نشانه‌ها

حدود ۵–۱۰٪ از افرادی که اچ‌آی‌وی ندارند اما آلوده به سل هستند در طول عمر خود دچار بیماری فعال می‌شوند. در مقابل، ۳۰٪ از افرادی که آلوده به اچ‌آی‌وی و سل هستند، دچار بیماری فعال می‌گردند. سل می‌تواند هر قسمتی از بدن را آلوده کند اما معمولاً در ریه‌ها رخ می‌دهد که شناخته‌شده به عنوان سل ریوی است. سل خارج ریوی زمانی رخ می‌دهد که سل به خارج از ریه‌ها نفوذ می‌کند. سل خارج ریوی همچنین می‌تواند هم‌زمان با سل ریوی وجود داشته باشد. علائم و نشانه‌های عمومی عبارتند از تب، لرز، تعریق شبانه، از دست دادن اشتها، کاهش وزن و خستگی مفرط. همچنین پدیدهٔ انگشت چماقی قابل توجهی نیز می‌تواند رخ دهد.
علائم و نشانه‌ها > ریوی

اگر عفونت سل فعال شود، در حدود ۹۰٪ از موارد در ریه‌ها بروز می‌کند. علائم می‌تواند شامل درد قفسهٔ سینه و سرفه‌های طولانی باشد که تولید خلط می‌کنند. حدود ۲۵٪ از افراد هیچ علائمی ندارند یعنی «بدون علامت» باقی می‌مانند. گاهی افراد دچار خلط خونین و سرفه‌های خونین در مقادیر کم می‌شوند. در موارد نادر، عفونت می‌تواند به تضعیف شریان ریوی بینجامد که منجر به خون‌ریزی شدیدی به نام آنوریسم راسموسن می‌شود. سل می‌تواند تبدیل به یک بیماری مزمن شده و باعث زخم‌های گسترده در نیمهٔ فوقانی ریه‌ها شود. قسمت فوقانی ریه‌ها بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرد. دلیل آن به‌طور کامل روشن نیست. شاید قسمت فوقانی ریه‌ها به دلیل جریان هوای بهتر یا خروجی ضعیف گره‌های لنفاوی بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
گاهی ضایعات قرمزرنگ روی پاها از علائم بیماری سل است. در دیگر علائم بیماری سل ممکن است بخش قرمز داخل پلک چشم، ملتهب شود و حتی ضایعات تاپلی شکل نیز در داخل پلک دیده شود.
علائم و نشانه‌ها > خارج ریوی

در ۱۵–۲۰٪ از موارد فعال، عفونت به خارج از اندام‌های تنفسی گسترش می‌یابد که باعث بروز انواع دیگر سل می‌شود. به سلی که خارج از اندام‌های تنفسی رخ می‌دهد، «سل خارج ریوی» گفته می‌شود. سل خارج ریوی به‌طور معمول در افرادی که دچار نقص سیستم ایمنی هستند و کودکان رخ می‌دهد. سل خارج ریوی در بیش از ۵۰٪ از افرادی که اچ‌آی‌وی دارند، دیده می‌شود. مکان‌های عفونت قابل توجه خارج ریوی عبارتند از:
شش شامه (در پلورزی (آماس شامه ریه) سلی)
دستگاه عصبی مرکزی (در مننژیت سلی)
دستگاه لنفاوی (در سل گره‌های لنفاوی گردن)
از میان مکان‌های دیگر سل خارج ریوی به دستگاه ادراری-تناسلی (در سل ادراری–تناسلی)، استخوان‌ها و مفاصل (در سل ستون فقرات) نیز می‌توان اشاره کرد. هنگامی که این بیماری در استخوان هم گسترش می‌یابد، آن را به عنوان «سل استخوانی» نیز می‌شناسند که نوعی از استئومیلیت (کورک استخوانی) است. یک نوع بالقوه جدی‌تر و شایع سل، "سل منتشر" نام دارد که معمولاً به عنوان سل ارزنی یا میلیاری و منتشر شناخته شده است. سل ارزنی در حدود ۱۰٪ از موارد سل خارج ریوی را تشکیل می‌دهد.
علل > مایکوباکتری‌ها

علت اصلی سل «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس»، یک باسیل بی‌حرکت هوازی کوچک است. بسیاری از ویژگی‌های بالینی منحصربه‌فرد این پاتوژن، به دلیل محتوای چربی بالای آن ایجاد می‌شود. این باسیل هر ۱۶–۲۰ ساعت یک بار تقسیم می‌شود. سرعت آن در مقایسه با دیگر باکتری‌ها که معمولاً در کمتر از یک ساعت تقسیم می‌شوند، آهسته است. غشای بیرونی مایکوباکتریا از دولایهٔ لیپیدی تشکیل شده است. اگر یک رنگ‌آمیزی گرم انجام شود، ام‌بی‌تی یا رنگ بسیار کم «گرم مثبت» دارد یا اصلاً رنگی به خود نمی‌گیرد چرا که دیوارهٔ سلولی آن دارای محتوای چربی و مایکولیک اسید بالا است. ام‌بی‌تی می‌تواند در برابر مواد ضدعفونی‌کنندهٔ ضعیف مقاومت کند و در یک آندوسپور (درون هاگ) شرایط خشک هفته‌ها زنده بماند. در طبیعت، باکتری تنها می‌تواند در داخل سلول یک جاندار میزبان رشد کند اما «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» می‌تواند در آزمایشگاه کشت شود.
با استفاده از رنگ‌های بافتی بر روی نمونه‌های خلط به‌دست آمده از سینه، دانشمندان می‌توانند این باکتری را در زیر یک میکروسکوپ معمولی (نوری) تشخیص دهند. این باکتری رنگ‌های خاصی را حتی بعد از واکنش با محلول اسیدی حفظ می‌کند، بنابراین به عنوان باسیل اسید-فاست (مقاوم در برابر رنگ‌بری اسید) (AFB) طبقه‌بندی شده است. دو تکنیک رنگ‌آمیزی اسید فاست شایع‌تر هستند:
رنگ‌آمیزی زیهل-نیلسن که ای‌اف‌بی‌ها را به رنگ قرمز روشن درمی‌آورد که به وضوح در برابر یک پس‌زمینه آبی رنگ دیده می‌شوند.
رنگ‌آمیزی اورامین-رودامین و پس از آن مشاهده با  میکروسکوپ فلورسانس
علاوه بر مایکوباکتریوم توبرکلوزیس، عوامل ابتلا به سل شامل چهار مایکوباکتری دیگر می‌شود:
«مایکوباکتریوم بوویس»
«مایکوباکتریوم آفریکانوم»
«مایکوباکتریوم کانتی»
«مایکوباکتریوم میکروتی»
«مایکوباکتریوم آفریکانوم» شایع نیست اما علت قابل توجه ایجاد سل در بخش‌هایی از آفریقا است. «مایکوباکتریوم بوویس» یک علت شایع سل بود اما ظهور شیر پاستوریزه تا حد زیادی این مایکوباکتریوم را به عنوان یک مشکل بهداشت عمومی در کشورهای توسعه‌یافته از بین برد. «مایکوباکتریوم کانِتی» نادر است و به نظر می‌رسد به شاخ آفریقا محدود باشد، اگر چه چند مورد در مهاجران آفریقایی دیده شده است. «مایکوباکتریوم میکروتی» نیز نادر بوده و اغلب در افراد دارای نقص ایمنی دیده می‌شود.
دیگر مایکوباکتری‌های بیماری‌زای شناخته شده عبارتند از «مایکوباکتریوم لپره»، «کمپلکس مایکوباکتریوم آویوم» و «مایکوباکتریوم کانزاسی». دو گونهٔ آخر به عنوان «میکوباکتری‌های غیر سلی» (NTM) طبقه‌بندی شده‌اند. ان‌تی‌ام باعث ایجاد سل یا جذام نمی‌شود اما آن‌ها منجر به بیماری‌های ریوی می‌شوند که شبیه سل است.
عوامل خطرساز

عوامل متعددی افراد را در ابتلا به عفونت سل مستعدتر می‌نمایند. مهم‌ترین عامل خطرساز در سراسر جهان اچ‌آی‌وی است؛ ۱۳٪ درصد از تمام موارد ابتلا به سل آلوده به ویروس اچ‌آی‌وی هستند. این مشکل در کشورهای جنوب صحرای آفریقا که در آن نرخ اچ‌آی‌وی بالاست، شایع است.
سل به ازدحام بیش از حد و تغذیه نامناسب بسیار مرتبط است. این ارتباط باعث می‌شود که سل یکی از بیماری‌های اصلی در اثر فقر باشد. این دسته از افراد در معرض خطر بالایی برای عفونت سل قرار دارند:
افرادی که مواد مخدر ممنوع تزریق می‌کنند
ساکنان و کارگران و کارمندان مکان‌هایی که در آن افراد آسیب‌پذیر تجمع می‌کنند به عنوان مثال زندان‌ها و پناهگاه‌های مخصوص بی‌خانمان‌ها
افرادی که فقیر هستند و به مراقبت‌های پزشکی مناسب دسترسی ندارند
اقلیت‌های قومی با خطر بالا
بچه‌ها در تماس نزدیک با افراد با خطر بالا و ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی که در خدمت این افراد می‌باشد
بیماری ریوی مزمن، یکی دیگر از عوامل خطرساز قابل توجه است. بیماری سیلیکوز خطر را حدوداً ۳۰ برابر می‌کند. افرادی که سیگار می‌کشند نسبت به غیرسیگاری‌ها تقریباً دو برابر در معرض خطر ابتلا به سل هستند.
بیماری‌های دیگر نیز می‌توانند خطر ابتلا به سل را افزایش دهند از جمله اعتیاد به الکل و دیابت قندی (خطر را سه برابر می‌کند). برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها و اینفیلیکسیماب (یک آنتی‌بادی مونوکلونال ضد αTNF)، به خصوص در کشورهای توسعه یافته از عوامل خطرساز بسیار مهم هستند. همچنین، یک استعداد ژنتیکی نیز وجود دارد اما دانشمندان مشخص نکرده‌اند که چقدر مهم است.
مکانیسم > انتقال

هنگامی که افراد مبتلا به سل فعال آواز بخوانند یا سرفه، عطسه، صحبت یا تف کنند، ذرات عفونی معلق در هوا (بیماری هوابرد) به قطر ۰٫۵ تا ۵ میکرومتر را پخش می‌کنند. تنها یک عطسه می‌تواند تا ۴۰٬۰۰۰ قطره را منتشر کند. هر ذره می‌تواند بیماری را منتقل کند زیرا دوز عفونی سل بسیار پایین است یعنی کسی که کمتر از ۱۰ باکتری را استنشاق کند می‌تواند آلوده شود.
مردمی که در تماس‌های طولانی مدت، مکرر یا نزدیک به افراد مبتلا به سل هستند در معرض خطر آلوده شدن به عفونت با نرخ عفونت حدود ۲۲ درصد می‌باشند. یک فرد مبتلا به سل فعال اما درمان نشده می‌تواند ۱۰–۱۵ نفر یا بیشتر را در هر سال آلوده کند. به‌طور معمول، تنها افراد دارای سل فعال این بیماری را انتقال می‌دهند. تصور نمی‌شود که افراد مبتلا به عفونت نهفته، مسری باشند. احتمال انتقال از فردی به فرد دیگر به عوامل متعددی بستگی دارد که این عوامل عبارتند از تعداد قطرات عفونی که حامل منتشر می‌کند، کارآمدی تهویه محیط زیست افراد، مدت زمان در معرض قرار گرفتن، میزان واگیردار بودن گونه «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» و سطح ایمنی در فرد غیرآلوده. برای جلوگیری از آبشار شیوع فرد به فرد، افراد مبتلا به سل فعال «آشکار» را جدا می‌کنند و آن‌ها را تحت رژیم‌های دارویی ضد سل قرار می‌دهند. پس از حدود دو هفته درمان مؤثر، به‌طور کلی افراد مبتلا به عفونت فعال غیر مقاوم برای دیگران مسری نخواهند بود. اگر کسی آلوده شود، به‌طور معمول سه تا چهار هفته طول می‌کشد تا شخص به تازگی آلوده‌شده به اندازه کافی برای انتقال بیماری به دیگران مسری شود.
مکانیسم > بیماری‌زایی

در حدود ۹۰٪ درصد از افرادی که مبتلا به «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» هستند، عفونت سل نهفته بدون علامت دارند که گاهی اوقات ال‌تی‌بی‌آی نیز نامیده می‌شود. این افراد در طول عمر خود تنها ۱۰٪ شانس پیشرفت عفونت نهفته به بیماری سل فعال آشکار را دارند. برای افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی، خطر اینکه آن‌ها به سل فعال مبتلا شوند به نزدیک ۱۰٪ در سال می‌رسد. اگر درمان مؤثر داده نشود، میزان مرگ و میر در موارد سل فعال تا ۶۶٪ می‌باشد.
عفونت سل وقتی که میکوباکتری‌ها به حبابچه‌های ریوی می‌رسد، شروع می‌شود یعنی جایی که آن‌ها به اندوزوم‌ها از ماکروفاژهای آلوئولی حمله کرده و در داخل آن تکثیر می‌شوند. محل اولیه عفونت در ریه‌ها، معروف به «کانون گان» یا در قسمت فوقانی لوب تحتانی یا در قسمت تحتانی لوب فوقانی واقع شده است. سل ریه‌ها می‌تواند از طریق عفونت از جریان خون نیز ایجاد شود که به عنوان کانون سیمون شناخته شده است. یک عفونت کانون سیمون به‌طور معمول در بالای ریه دیده می‌شود. این انتقال خونی می‌تواند بیماری را به محل‌های دورتر از جمله غدد لنفاوی محیطی، کلیه‌ها، مغز و استخوان‌ها نیز گسترش دهد. سل بر تمام قسمت‌های بدن تأثیر می‌گذارد، هر چند به دلایل نامعلوم به ندرت قلب، عضلات اسکلتی، لوزالمعده یا تیروئید را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
سل به عنوان یکی از بیماری‌های التهابی گرانولوماتوز دسته‌بندی می‌شود. ماکروفاژها، لنفوسیت‌ها تی، لنفوسیت‌ها بی و فیبروبلاست‌ها از جمله سلول‌هایی هستند که جمع می‌شوند تا گرانولوم‌ها را تشکیل دهند. لنفوسیت‌ها، ماکروفاژهای آلوده را احاطه می‌کنند. گرانولوم از انتشار میکوباکتری‌ها جلوگیری کرده و یک محیط محلی را برای تعامل سلول‌های سیستم ایمنی بدن فراهم می‌نماید. باکتری‌ها در داخل گرانولوم می‌توانند ساکت بمانند که منجر به عفونت نهفته می‌شود. یکی دیگر از ویژگی‌های گرانولوم‌ها توسعه مرگ سلولی غیرطبیعی (نکروز) در مرکز برآمدگی‌ها است. برای چشم غیرمسلح، این نکروز بافتی نرم شبیه پنیر سفید دارد و نکروز پنیری نامیده می‌شوند.
باکتری‌های سل می‌توانند از یک منطقه آسیب‌دیده بافت وارد جریان خون می‌شوند. آن‌ها می‌توانند در سراسر بدن گسترش یافته و کانون‌های متعدد عفونت را ایجاد کنند که مانند برآمدگی‌های کوچک سفید در بافت‌ها دیده می‌شوند. این نوع شدید از بیماری س، سل ارزنی نامیده می‌شود. این شکل از سل بیشتر در کودکان و افراد مبتلا به ایدز شایع است. افراد مبتلا به سل منتشر حتی با درمان هم میزان مرگ و میر بالایی دارند (حدود ۳۰٪).
در بسیاری از مبتلایان سل، عفونت ظهور و افول دارد. تخریب و نکروز بافت اغلب با بهبود و فیبروز متعادل می‌شود. بافت متأثر، با جای زخم و حفره‌های پُرشده با مواد نکروز پنیری جایگزین می‌شود. در بیماری فعال، برخی از این حفره‌ها به راه‌های هوایی نایژه‌ها پیوسته و این مواد می‌توانند با سرفه کردن بیرون بریزند. این مواد حاوی باکتری زنده هستند و می‌توانند عفونت را پخش کنند. درمان با آنتی‌بیوتیکهای مناسب، باکتری‌ها را می‌کشد و امکان بهبودی را فراهم می‌کند. هنگامی که بیماری درمان شد، مناطق آسیب‌دیده توسط بافت‌های همبند جای زخم، جایگزین می‌شوند.
تشخیص > سل فعال

تشخیص سل فعال صرفاً بر اساس علائم و نشانه‌ها دشوار است. همچنین تشخیص بیماری در افرادی که دچار دپرسیون ایمنی هستند نیز مشکل است. با این حال، افرادی که دارای علائم بیماری ریوی یا علائم مزاجی هستند که بیش از دو هفته ادامه می‌یابند ممکن است سل داشته باشند. یک عکس از قفسه سینه با پرتو ایکس و چند کشت خلط برای باسیل‌های اسید فاست به‌طور معمول بخشی از ارزیابی اولیه می‌باشند. آزمون‌های اینترفرون گاما ترشح‌شده (IGRA) و آزمون‌های پوستی توبرکولین در جوامع در حال توسعه مفید نیستند. آی‌جی‌آرای‌ها در افراد مبتلا به اچ‌آی‌وی نیز محدودیت‌های مشابهی دارند.
یک تشخیص قطعی سل زمانی انجام می‌شود که «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» در یک نمونه بالینی شناسایی شود برای مثال خلط چرک یا یک بیوپسی از بافت. با این حال، با توجه به سرعت دو برابر شدن نزدیک به ۲۰ ساعت در مقایسه با ۲۰ دقیقه برای اشریشیا کلی، می‌تواند دو تا شش هفته برای نتیجه کشت خون یا خلط، طول بکشد. از این رو، درمان اغلب قبل از تأیید کشت‌ها آغاز می‌شود.
آزمون‌های تقویت اسید نوکلئیک و آزمایش آدنوزین آمیناز می‌توانند سل را به سرعت تشخیص دهند. با این حال، این آزمایش‌ها به‌طور مداوم توصیه نمی‌شوند چراکه آن‌ها به ندرت چگونگی درمان یک فرد را تغییر می‌دهند. آزمایش خون برای تشخیص آنتی‌بادی‌ها دقیق یا حساس نیست، بنابراین توصیه نمی‌شود.
تشخیص > سل نهفته

تست پوستی توبرکولین مانتو اغلب برای غربالگری افراد در معرض خطر بالای بیماری سل استفاده می‌شود. این تست می‌تواند در افراد مبتلا به سارکوئیدوز، لنفوم هاجکین و سوءتغذیه به صورت کاذب منفی باشد. مهم‌تر از همه، این تست می‌تواند در افرادی که سل فعال دارند به صورت کاذب منفی باشد. سنجش اینترفرون گامای آزاد (IGRA) در یک نمونه خون برای افرادی که تست مانتو مثبت دارند توصیه می‌شود. آی‌جی‌آرای‌ها تحت تأثیر ایمن‌سازی یا اکثر میکوباکتری‌های زیست‌محیطی قرار نمی‌گیرند، بنابراین آن‌ها نتایج مثبت کاذب کمتری ارائه می‌کنند. با این حال آن‌ها تحت تأثیر «مایکوباکتریوم سوگای»، «مایکوباکتریوم مارینوم» و «مایکوباکتریوم کانزاسی» قرار می‌گیرند. آی‌جی‌آرای‌ها زمانی که همراه با تست پوستی استفاده می‌شوند، می‌توانند حساسیت بیشتری داشته باشند اما وقتی آی‌جی‌آرای‌ها به تنهایی استفاده می‌شوند، می‌توانند حساسیت کمتری نسبت به تست پوستی داشته باشند.
پیشگیری

تلاش برای جلوگیری و کنترل سل بر واکسیناسیون نوزادان، تشخیص و درمان مناسب موارد فعال متکی می‌باشد. سازمان جهانی بهداشت موفقیت‌هایی را در رژیم‌های درمانی بهبودیافته به دست آورده است. کاهش اندکی در تعداد موارد دیده شده است.
پیشگیری > واکسن‌ها

تا سال ۲۰۱۱، تنها واکسن سل موجود «Bacillus Calmette-Guérin یا ب.ث. ژ» می‌باشد. بی‌سی‌جی در برابر بیماری‌های منتشرشده در دوران کودکی مؤثر است اما حفاظت متناقضی را در برابر ابتلا به سل ریوی ایجاد می‌کند. با این حال، این گسترده‌ترین واکسن مورد استفاده در سراسر جهان است که بیش از ۹۰٪ از همهٔ کودکان را واکسینه می‌کند. با این حال، ایمنی ایجادشده توسط آن بعد از حدود ده سال کاهش می‌یابد. سل در اکثر نقاط کانادا، بریتانیا و آمریکا شایع نیست، بنابراین بی‌سی‌جی فقط برای افرادی که در معرض خطر بالا قرار دارند، استفاده می‌شود. یکی از دلایل عدم استفاده از واکسن این است که باعث می‌شود تست پوستی توبرکولین مثبت کاذب شود که این آزمون را برای غربالگری این بیماری بی‌فایده می‌نماید. واکسن‌های جدید در دست تهیه هستند.
بهداشت عمومی

سازمان جهانی بهداشت در سال ۱۹۹۳، سل را «وضعیت اضطراری برای بهداشت جهانی» اعلام کرد. در سال ۲۰۰۶، مشارکت توقف سل، طرحی جهانی برای متوقف کردن سل مطرح کرد که بنا بود تا سال ۲۰۱۵، جان ۱۴ میلیون نفر را حفظ کند. تعدادی از اهداف تعیین‌شده به احتمال زیاد تا سال ۲۰۱۵ حاصل نشده که این امر بیشتر به دلیل افزایش سل مرتبط با اچ‌آی‌وی و ظهور سل مقاوم در برابر چند دارو (MDR-TB) می‌باشد. سیستم طبقه‌بندی سل که جامعه بیماری‌های صدری آمریکا آن را تهیه کرده است در برنامه‌های بهداشت عمومی استفاده می‌شود.
مدیریت

درمان سل از آنتی‌بیوتیک‌ها برای از بین بردن باکتری‌ها استفاده می‌کند. درمان مؤثر سل مشکل است که به دلیل ساختار غیرمعمول و ترکیب شیمیایی دیواره سلولی میکوباکتریومی می‌باشد. دیواره سلولی داروها را بیرون نگه می‌دارد و باعث می‌شود که بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها بی‌اثر شوند. دو آنتی‌بیوتیکی که بیشترین استفاده را دارند ایزونیازید و ریفامپیسین هستند و درمان می‌تواند ماه‌ها ادامه یابد. در درمان سل نهفته معمولاً تنها از یک آنتی‌بیوتیک استفاده می‌شود. بیماری سل فعال به منظور کاهش خطر ایجاد مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک در باکتری با ترکیبی از چند آنتی‌بیوتیک بهتر درمان می‌شود. افراد مبتلا به عفونت نهفته نیز درمان می‌شوند تا از ابتلای آن‌ها به بیماری سل فعال در آینده جلوگیری شود. سازمان بهداشت جهانی درمان با مشاهده مستقیم را توصیه می‌کند. در این روش درمانی، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی، مصرف دارو توسط فرد را مشاهده می‌نماید. هدف، کاهش تعداد افرادی است که آنتی‌بیوتیک‌ها را به‌طور مناسب مصرف نمی‌کنند. با این حال، شواهد برای حمایت از درمان با مشاهده مستقیم، ضعیف است. روش‌هایی که به مردم یادآوری می‌کند که درمان بسیار مهم است، مؤثر می‌باشند.
شروع جدید

در سال ۲۰۱۰، درمانی توصیه‌شد برای سل ریوی تازه بروز کرده که ترکیبی از آنتی‌بیوتیک‌ها به مدت شش ماه می‌باشد. برای دو ماه اول، ریفامپیسین، ایزونیازید، پیرازینامید و اتامبوتول تجویز شود. در چهار ماه بعد، تنها ریفامپیسین و ایزونیازید تجویز شود. در صورتی که مقاومت به ایزونیازید بالا باشد، می‌توان به جای آن از اتامبوتول در چهار ماه پایانی استفاده کرد.
عود بیماری

اگر سل عود کند، قبل از شروع درمان برای تعیین آنتی‌بیوتیک‌هایی که به آن حساس است، آزمایش انجام دهید. اگر سل مقاوم به چند دارو (MDR-TB) تشخیص داده شود، درمان با حداقل چهار آنتی‌بیوتیک مؤثر برای ۱۸–۲۴ ماه توصیه می‌شود.
مقاومت به دارو

مقاومت اولیه هنگامی رخ می‌دهد که فرد به یک گونه مقاوم سل مبتلا می‌شود. فرد مبتلا به سل کاملاً حساس (مستعد) ممکن است در طول درمان دچار مقاومت ثانویه (اکتسابی) شود. یک فرد در صورتی که از رژیم تجویزشده به‌طور مناسب پیروی نکند (عدم تطابق) یا اگر از داروهایی با کیفیت پایین استفاده کند، ممکن است به دلیل درمان نامناسب دچار مقاومت ثانویه شود. سل مقاوم در برابر دارو، یک مسئله جدی در بهداشت عمومی بسیاری از کشورهای در حال توسعه است. درمان سل مقاوم در برابر دارو طولانی‌تر است و به داروهای گران‌تر نیاز دارد. سل مقاوم در برابر چند دارو به عنوان مقاومت در برابر دو داروی مؤثر رده اول سل: ریفامپیسین و ایزونیازید، تعریف شده است. سل بسیار مقاوم در برابر دارو در برابر سه یا بیشتر از سه مورد از شش کلاس داروهای ردهٔ دوم، مقاوم است. سل کاملاً مقاوم در برابر دارو نسبت به تمام داروهایی که در حال حاضر استفاده می‌شود، مقاوم است. سل کاملاً مقاوم در برابر دارو برای اولین بار در سال ۲۰۰۳ در ایتالیا مشاهده شد اما از آن به بعد تا سال ۲۰۱۲ به‌طور گسترده گزارش نشده است. موارد سل مقاوم در برابر دارو در سال ۲۰۱۳ حدود ۳٫۵٪ در موارد جدید و ۲۰٫۵٪در موارد قدیمی و قبلی بوده است. پیش‌بینی می‌شد که حدود ۳۰۰/۰۰۰ مورد سل مقاوم در برابر دارو در سال ۲۰۱۳ وجود داشته باشد که ۱۳۶٬۰۰۰ نفر (در حدود ۴۵٪ موارد) شناسایی و گزارش شدند.
پیش‌آگهی

پیشرفت عفونت سل به بیماری سل آشکار زمانی رخ می‌دهد که باسیل بر دفاع‌های دستگاه ایمنی غلبه و شروع به تکثیر کند. در بیماری سل اولیه حدود ۱–۵٪ از موارد، این پیشرفت به سرعت پس از عفونت اولیه رخ می‌دهد. با این حال، در اکثر موارد، یک عفونت نهفته بدون هیچ نشانه آشکاری رخ می‌دهد. این باسیل‌های خفته باعث ایجاد سل فعال در ۵–۱۰٪ از این موارد نهفته می‌شوند و اغلب این امر سال‌ها پس از عفونت اتفاق می‌افتد.
خطر فعال شدن مجدد با سرکوب سیستم ایمنی افزایش می‌یابد، مانند آنچه که از آلودگی به اچ‌آی‌وی ناشی می‌شود. در افراد مبتلا به «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» و اچ‌آی‌وی، خطر فعال‌شدن مجدد به ۱۰٪ در سال افزایش می‌یابد. مطالعاتی که از طرح‌های دی‌ان‌ای نژادهای «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» استفاده می‌کنند، نشان می‌دهند که عفونت مجدد باعث عود سل بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، می‌شود. عفونت مجدد ممکن است موجب بیش از ۵۰٪ از موارد فعال شده مجدد در مناطقی که در آن سل شایع است، بشود. احتمال مرگ و میر ناشی از سل در حدود ۴٪ در سال ۲۰۰۸ بود، که کمتر از ۸٪ در سال ۱۹۹۵ است.
جامعه و فرهنگ

سازمان جهانی بهداشت و بنیاد بیل و ملیندا گیتس در حال ارائه کمک‌های مالی به تهیه یک آزمون تشخیصی سریع برای استفاده در کشورهای با درآمد پایین و متوسط هستند. در سال ۲۰۱۱، بسیاری از مکان‌های فقیر هنوز هم تنها به روش میکروسکوپی خلط دسترسی دارند.
در سال ۲۰۱۰، هند بالاترین تعداد کل موارد ابتلا به سل در سراسر جهان را داشت. یکی از دلایل، مدیریت ضعیف این بیماری توسط بخش مراقبت‌های بهداشتی خصوصی بود. برنامه‌هایی مانند برنامه کنترل سل ملی اصلاح شده به کاهش میزان سل در میان افرادی که مراقبت‌های بهداشتی عمومی دریافت می‌کنند، کمک می‌کند.
تحقیقات

واکسن سل دارای محدودیت‌هایی است و تحقیق برای تهیه واکسن سل جدید در حال انجام است. چند کاندیدای احتمالی در حال حاضر در فاز ۱ و ۲ کارآزمایی بالینی هستند و همچنین دو رویکرد اصلی در حال تلاش برای بهبود اثربخشی واکسن موجود هستند:
اضافه کردن یک واکسن زیرواحد به بی‌سی‌جی است. MVA85A نمونه‌ای از یک واکسن زیرواحد است که در حال حاضر در آفریقای جنوبی در دست آزمایش می‌باشد. MVA85A مبتنی بر یک ویروس آبله گاوی با اصلاح ژنتیک است. امید است که واکسن‌ها نقش مهمی را در درمان بیماری‌های نهفته و فعال داشته باشند.
استراتژی دیگر در تلاش برای ایجاد واکسن‌های جدید و بهتر است. برای تشویق به کشف بیشتر، محققان و سیاست گذاران، مدل‌های جدید اقتصادی توسعه واکسن را ترویج می‌دهند از جمله جوایز، مشوق‌های مالیاتی و تعهدات بازار پیشرفته. گروه‌های متعددی در تحقیقات شرکت دارند مانند مشارکت توقف سل، ابتکار واکسن سل در آفریقای جنوبی و بنیاد جهانی واکسن سل Aeras. بنیاد جهانی واکسن سل Aeras، هدیه‌ای به مبلغ بیش از ۲۸۰ میلیون دلار را از بنیاد بیل و ملیندا گیتس به منظور توسعه و تجویز یک واکسن بهبودیافته علیه سل برای استفاده در کشورهای دارای سرایت بالای سل، دریافت کرد.
در سایر جانوران

مایکوباکتری‌ها بسیاری از جانوران مختلف را آلوده می‌کنند از جمله پرندگان، جوندگان و خزندگان. زیرگونه‌‌های «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس» به‌ندرت در حیوانات وحشی دیده می‌شوند. تلاش برای ریشه‌کنی سل گاوی ناشی از «مایکوباکتریوم بوویس» از گله‌های گاو و گوزن در نیوزیلند نسبتاً موفق بوده است ولی این تلاش‌ها در بریتانیا با موفقیت کمتری همراه بوده است.
نشانه‌های عمده، انواع و مراحل سل ارائه شده است. بسیاری از علائم با انواع دیگر همپوشانی دارند، در حالی که بقیه بیشتر (اما نه به‌طور کامل) ویژهٔ انواع خاصی هستند. انواع مختلف می‌توانند به‌طور هم‌زمان وجود داشته باشند
اسکن میکروسکوپ الکترونی «مایکوباکتریوم توبرکلوزیس»
در دههٔ ۱۹۲۰ برای متوقف کردن گسترش سل، مبارزاتی در راستای بهداشت عمومی صورت گرفت
«مایکوباکتریوم توبرکلوسیس» به رنگ قرمز در خلط
تست پوستی توبرکولین مانتو
سل کبد گاو در فرمالدئید
در سال ۲۰۰۷، شیوع سل در هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در کشورهای جنوب صحرای آفریقا بالاترین، و در آسیا نیز نسبتاً بالا بود.
نمودار سالانهٔ موارد جدید سل گزارش شده. اطلاعات از سازمان جهانی بهداشت
مومیایی مصری در موزه بریتانیا - فروپاشی مسلول در ستون فقرات مومیاییهای مصری مشاهده شده است.
دکتر رابرت کخ (Robert Koch)، باسیل سل را کشف کرد
فاطمه (فیلم ۲۰۱۵)

| فاطمه | فاطمه |
| --- | --- |
کارگردان: فیلیپ فوکون
تهیه‌کننده: Philippe Faucon  (fr) Serge Noël
فیلمنامه‌نویس: فیلیپ فوکون
بر پایه: Prière à la lune and Enfin, je peux marcher seule اثر Fatima Elayoubi
بازیگران: ثریا زروال زیتا هانروت
موسیقی: Robert Marcel Lepage
فیلم‌بردار: Laurent Fenart
تدوین‌گر: Sophie Mandonnet
توزیع‌کننده: Pyramide Distribution
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ مه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-0۵-۲۰) (جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵)  ۷ اکتبر ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۱۰-۰۷) (فرانسه)  
مدت زمان: ۷۹ دقیقه
کشور: فرانسه کانادا
زبان: فرانسوی عربی
هزینهٔ فیلم: ۲٫۶ میلیون یورو
فاطمه (انگلیسی: Fatima) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی فیلیپ فوکون است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به زیتا هانروت اشاره کرد.
داستان

فاطیما دو دختر ۱۵ و ۱۸ ساله دارد که تمام انرژی‌اش را برای حمایت کردن از آن‌ها صرف می‌کند. او برای تضمین آینده این دو بعنوان خدمتکار در خانه‌ها کار می‌کند اما یک روز پس از اینکه در یک حادثه آسیب می‌بیند، نامه‌ای به زبان عربی برای دو دختر نوجوانش نوشته و آنها را تشویق به دنبال کردن احساساتشان می کند…
جبهه ملی ایران (سوم)

جبهه ملی سوم به دوره‌ای از فعالیت جبهه ملی ایران اشاره دارد که پس از استعفای اعضای شورای مرکزی جبهه ملی در اوایل ۱۳۴۴ و تا اواسط ۱۳۴۴ ادامه یافت.
پیشینه

پس از کنگره سال ۱۳۴۱ جبهه ملی و انتخاب اعضای شورا و با توجه به بسته شدن فضای سیاسی و مشکلات پیش آمده درون سازمان‌ها و جناح‌بندی‌های حاصل از عدم حضور نهضت آزادی و گروه خلیل ملکی و با توجه به زندانی شدن رهبران و مسئولان و فعالان رده‌های اول و دوم، جبهه ملی بسیار ضعیف شده و قادر به تجدید سازماندهی ساختار خود نگردید. از سوی دیگر اعضایی که موفق نشدند در انتخابات کنگره به شورای مرکزی راه یابند، با نامه نگاری به دکتر مصدق نسبت به اتفاقات جبهه ملی ابراز تاسف کرده و موارد و نظرات مخالف خود را به اطلاع او رساندن. سیر این موارد و اخبار انتقال یافته به مصدق به گونه ای بود که لذا از اوایل سال ۱۳۴۳، مبادله نامه‌هایی میان دکتر مصدق و رهبران جبهه ملی بر سر ساختار تشکیلاتی جبهه به بروز اختلاف بین اعضای شورا و جبهه ملی دوم به رهبری الله یار صالح و حسیبی با مصدق گردید. سرانجام درجلسه‌ای در منزل ادیب برومند تمامی اعضای شورای مرکزی بجز مهندس حسیبی و ادیب برومند از سمت‌های خود استعفا دادند و سیاست صبر و انتظار از سوی الله‌یار صالح به صورت رسمی سیاست جبهه ملی اعلام گردید.
تشکیل جبهه ملی سوم

پس از آن دکتر مصدق به عنوان رهبر جبهه ملی باقر کاظمی را مسئول تشکیل جبهه ملی سوم کرد. برای همین منظور اساسنامه ای بر اساس نظرات دکتر مصدق و به منظور حزبی سازی جبهه ملی و حضور احزاب در آن  و بر پایه اساسنامه نخستین دوره جبهه ملی تنظیم شد که در آن این اصل برای  فعالیتهای جبه هایی دیده شد که: جبهه ملی ایران اجتماع کلیه احزاب و جمعیت‌ها و دستجاتی است که هدفی جز استقلال و آزادی ایران ندارند. به این صورت جبهه ملی سوم تنها با حضور احزاب ایجاد و شروع به فعالیت کرد.
در برنامه جبهه ملی سوم چهار اصل اساسی دیده می‌شد:
مبارزه در راه احیای حقوق و آزادی‌های فردی و اجتماعی در ایران بر طبق قانون اساسی و اعلامیه حقوق بشر
استقرار حکومت ملی ناشی از انتخابات عمومی و آزاد
حمایت از منافع ملی در برابر هرگونه تجاوز به مصالح مردم ایران
دوستی با همه ملل جهان و پشتیبانی از مبارزات ملل آسیایی و آفریقایی و مبارزه با هرگونه سیاست استعماری
با توجه به این اساسنامه در هفتم مرداد ماه ۱۳۴۴ جبهه ملی سوم با حضور نهضت آزادی ایران، جامعه سوسیالیستها، حزب ملت ایران و حزب مردم ایران تشکیل شد که ریاست آن با کاظمی بود.
اما عمر جبهه ملی سوم چندان طولانی نشد و تنها در ظرف چند هفته با دستگیری داریوش فروهر و خلیل ملکی (رهبران حزب ملت ایران و جامعه سوسیالیست‌ها) و اعضای نهضت آزادی فعالیت‌هایش به پایان رسید. در پایان سومین هفته از تأسیس این سازمان با هجوم نیروهای امنیتی و سامی و راضی نیز از حزب مردم ایران دستگیر و روانه زندان شدند. به این ترتیب دیگر امکان فعالیت‌های جبهه ملی سوم میسر نشده و جبهه ملی سوم تعطیل شد.