stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آندش تیتانیوم
آندش تیتانیوم در محلول NaOH و مقاومت آن در برابر خوردگی در محلول فیزیولوژیکی PBS

در این تحقیق˓تیتانیوم در محلول ۲۰ میلی‌گرم NaOH در شرایط پتانسیواستاتیک در ولتاژهای ثابت ۲۵ و ۳۵ ولت مورد آندشه شدن قرار گرفته‌است. ریزساختار لایه‌های آندشه شده با استفاده از میکروسکوپ پویش الکترون (SEM) و پراش پرتو ایکس(http://bornasti.com/1-4/ (XRD مورد مطالعه قرار گرفته‌است. نتایج نشان داد که ساختار لایه‌های آندیزه شده˓بی نظم و بی‌شکل است˓ تخلخل کمی دارد و با افزایش ولتاژ آندشضخامت لایه نیز افزایش می‌یابد. مقاومت خوردگی تیتانیوم آندش‌ شده در یک محلول بافری نمک فسفات(PBS) در مقایسه با تیتانیوم آندیزه نشده˓به دلیل وجود لایه‌های اکسید تیتانیوم˓خیلی پایین‌تر است. گرما دادن به تیتانیوم آندیزه شده در دمای ۶۰۰ درجه سانتیگراد به مدت ۱ ساعت˓هیچ اثری بر روی مقاومت در برابر خوردگی نداشت. میزان مقاومت یک فیلم آندشه شده در برابر خوردگی˓در یک محیط مرطوب نسبت به یک محیط اکسید کنندهٔ بدون رطوبت˓بالاتر است. اگر لایه‌های آندشه شده به هر علتی آسیب می‌دیدند و سپس در معرض یک محیط مرطوب با سطح اکسیژن پایین (در حد ppm) قرار می‌گرفتند˓دوباره بازسازی می‌شدند. لایه‌های آندشه شده با تخلخل کم و تراکم زیاد می‌توانند از طریق روش‌های شیمیایی و الکتروشیمیایی تهیه شوند. ساختار و ضخامت لایهٔ آندشه شده بستگی به نوع محلول و روش آندش (گالوانواستاتیک یا پتانسیواستاتیک) دارد. لایه‌های ضخیم آندی در محلول‌های بازی غلیظ (pH بالاتر از۱۳) به دست می‌آیند. این پوشش یا روکش به منظور روانسازی و ضدساییدگی˓در تشکیل تیتانیوم و آلیاژهایش
http://irantitanium.com
در درجه حرارت بالا و همچنین کاربردهای دیگری مانند ایمپلنت‌های استخوان‌های زانو و ران و علاوه بر آن برای افزایش مقاومت در برابر خوردگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در محلول‌های غلیظ NaOH ˓فیلم اکسید خاکستری˓همگن و متراکم است. خواص الکتروشیمیایی و هدایت الکتریکی این لایه ها˓عمدتاً متفاوت از نوع لایه‌هایی است که در محلول هایH2SO4 و H3PO4 تشکیل شده‌اند.
پدیده تخلیهٔ تابشی

این پدیده همزمان با فرایند آندش ایجاد می‌شود و باعث افزایش دمای سطح می‌گردد.
تکنیک پراش پرتو ایکس˓نشان می‌دهد که لایه‌های آندشه شده به‌طور عمده از دی‌اکسید تیتانیوم ساخته می‌شوند. سازگاری بیولوژیکی مواد ایمپلنت فلزی˓رابطهٔ نزدیکی با رفتار خوردگی آن‌ها دارد. خوردگی و تجزیهٔ فیلم‌های سطحی˓دو مکانیسم برای وارد کردن یون‌های اضافی در بدن انسان به‌شمار می‌آیند.
کاربرد تیتانیم آندش شده در صنایع

تیتانیوم آندشه شده˓غالباً در وسایل پزشکی˓ایمپلنت‌های ارتوپدی˓ایمپلنت‌های دندانی و اجزای دستگاه‌های صنایع هوا فضا استفاده می‌شوند. این کار˓رنگ آمیزی بدون تغییر خواص مکانیکی را ارائه می‌دهد.
طیف رنگی تیتانیم آندشه شده

فیلم آندیزه شدهٔ تیتانیوم˓طیفی از رنگ‌های متنوع از خاکستری˓قهوه ای˓آبی˓زرد˓صورتی˓بنفش و سبز-آبی را در حمام‌های متفاوتی مانند سدیم هیدروکسید(NaOH)˓پتاسیم هیدروکسید(KOH)˓اسید کرومیک(H2CrO4)˓سولفوریک اسید(H2SO4)˓زغال کک˓اسید فسفریک(H3PO4)˓سدیم دی هیدروژن فسفات(NaH2PO4) و سدیم هیدروژن فسفات (Na2HPO4) ایجاد می‌کند. در حال حاضر صفحهٔ تیتانیوم خالص آندشه شده در حمام‌های متنوعی از KOH و با استفاده از ولتاژهای متفاوت˓طیفی از رنگ‌ها را به دست می‌آورد. آنالیز فیلم‌های آندشه شده که توسط SEM و EDAX به دست آمده‌است، نشان می‌دهد که این فیلم˓بیشتر˓از TiO2 و Ti2O3 ساخته شده بود. طیف نمایی امپدانس AC از فیلم‌ها نشان می‌دهد که فیلم˓مقدار ظرفیت خازنی خوبی دارد که به معنی این است که فیلم بدست آمده˓متراکم˓به هم پیوسته و یکنواخت است. رفتارهای خوردگی به‌طور کیفی با آزمون اسپری نمک بر طبق استاندارد ASTM B117 در محلول NaCl ۵ درصد بررسی شدند و ارزیابی کمی با آزمون پتانسیو دینامیکی بر طبق استاندارد ASTM G-5 در محلول NaCl 5/3 درصد و H2SO4 1/0 نرمال بررسی شدند.
انواع روش‌های بهبود ویژگی‌های مکانیکی با آندش تیتانیم

آندش نوع II (DOTZE)
آندش نوع III (رنگ آمیزی)
آندشه نمودن آلیاژهای تیتانیوم˓یک درمان سطحی استاندارد با سطوح استئوسنتز (کاهش و تثبیت داخلی شکستگی استخوان با دستگاه‌هایی که معمولاً از فلز ساخته می‌شوند) و اجزای ایمپلنتی جایگزین است.
آندش نوع II دارای ویژگی‌های بیولوژیکی و بیو مکانیکی ایمپلنت هاست. آندش نوع III اساساً ویژگی‌های زیبایی ایمپلنت را تغییر می‌دهد. هر دو روش آندش یاد شده˓توسط DOT آمریکا ارائه شده‌است http://www.dot-coatingusa.com. در جستجوی روش‌ها برای بهبود ویژگی‌های تحکیم (تثبیت) داخلی استئوسنتز و اجزای مفصلی ایمپلنتی جایگزین˓مشخص شد که روش آندش نوع II که روش اصلی توسعه یافته در ایالات متحده برای کارهای هوافضاست˓ویژگی‌های بسیارعالی نیز برای محیط زیست فراهم می‌کند. بنا به نیازهای صنعت ارتوپدی˓درمان‌های سطحی الکتروشیمیایی باعث کاهش اتصال (جوش) سرد محصولات استئوسنتز˓به عنوان مثال بین میلهٔ استخوانی(bone nail) و پیچ‌ها و همچنین بهبود در مقاومت در برابر فرسودگی شد.
علاوه بر این افزایش مقاومت در برابر ساییدگی و خوردگی و کاهش جذب پروتئین در طول عمل جراحی و بعد از آن در جریان برهم کنش بین خون و سطح ایمپلنت باعث کاهش چسبندگی استئوپلاست‌ها می‌شود. استئوپلاست‌ها دسته ای از سلول‌های استخوانی هستند که وظیفهٔ آن‌ها ساختن استخوان است. این مانع رشد استخوان‌های ثانویه به درون ایمپلنت می‌شود. این امر˓عوارض مرتبط با تغییر محل (جداشدگی) از میلهٔ استخوانی و اتصالات و صفحات را بعد از درمان شکستگی˓کاهش می‌دهد. سازگاری بیولوژیکی نه تنها با محصولات خوردگی بلکه همچنین با جریانات مبادله ای و محصولات واکنش‌های مختلف اکسایش- کاهش با ترکیبات شیمیایی بافت˓مشخص می‌شود. در بعضی موارد گزارششده‌است که ایمپلنت‌های تیتانیوم آندشه نشده که طی این سال‌ها به بدن انسان وارد شده‌اند˓میزان اکسیداسیون زیادی را نشان می‌دهند و مقادیر نسبتاً بالایی از ترکیبات تیتانیوم در بافت مجاور ایمپلنت‌های دیگر˓یافت شده‌است. با آندشه کردن تیتانیوم قبل از قرار دادن آن در بدن˓میزان خوردگی آن کاهش می‌یابد و میزان بهبود استخوان‌ها بسیار بالاتر می‌رود.
نگاهی مختصر به مزایای آن

· حذف راحت‌تر ایمپلنت بعد از شکستگی
· بهبود قدرت خستگی یا فرسودگی ایمپلنت‌ها (در نتیجه دیرتر فرسوده می‌شوند)
· افزایش استحکام میله‌های رابط (اتصالات پیچ دار)
· کاهش خطر التهاب و آلرژی از طریق کاهش انتشار یون‌های آلومینیوم و وانادیوم
· بهبود تشخیص نسبت به زمانی که از فولاد ضدزنگ برای درمان استفاده می‌شود.
· کاهش خطر جوش سرد
ویژگی‌ها (خواص) روکش‌ها

DOTIZE روش تطبیق با استاندارد AMS 2488 (مشخصات مواد جو زمین)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
ضخامت روکش‌ها: حداکثر ۵ میکرومتر
روی وضعیت رشد: تا ۱۹ درصد کاهش کولونیزاسیون ایمپلنت‌ها با سلول‌های استخوانی ناشی از کاهش جذب پروتئین
مقاومت در برابر سایش: مقاومت در برابر سایش در مقایسه با آلیاژهای تیتانیوم معمولی
بیولوژیک سازگاری مقاومت در برابر خوردگی: سازگاری زیستی خوب  مقاومت آن در برابر خوردگی ۴۴ درصد بالاتر از مقاومت تیتانیوم معمولی است
استحکام فرسودگی: افزایش تا ۱۵ درصد در برابر فرسودگی در مقایسه با مواد پایه (تیتانیوم معمولی)
آندش نوع II (DOTIZE)

روش آندش DOTIZE که توسط DOT طراحی شده‌است˓جایگزین ورقهٔ اکسید طبیعی نازک با یک پوشش اکسیدی ضخیم است. این از طریق یک تخلیه جرقهٔ الکتریکی تولید شده بر روی سطح ایمپلنت در حالی که در حمام الکترولیتیک حاوی یک محلول قلیایی قوی غوطه ور است˓به دست می‌آید. تخلیه˓سطح ایمپلنت را ذوب می‌کند (از بین می‌برد) و لایهٔ اکسید یک جزء جدایی ناپذیر از مواد پایه می‌شود. بیشتر آلیاژهای تیتانیوم استفاده شده برای کاربردهای پزشکی˓برای روش DOTIZE مناسب هستند.
ابعاد ایمپلنت با این روش تغییر نمی‌کند. منافذ کوچک و شکاف‌ها در مواد پایه˓با این روش کاهش یافته‌است.
آندش نوع II (DOTIZE) > آندش نوع III (رنگ آمیزی)

هدف اصلی این روش˓تشخیص (شناسایی) قسمت‌های مختلف در طول یک عمل جراحی است. به طوری که قسمت‌های مشخص شده را رنگی می‌کند.
آندش نوع II (DOTIZE) > کاربردهای آندش نوع III

کاربردهای آن در ایمپلنت‌های دندانپزشکی ˓ ارتوپدی و همچنین محصولات استئوسنتزیک مانند پیچ‌ها و صفحات پزشکی می‌باشد.
آندش نوع II (DOTIZE) > مزایا و معایب آندش نوع III

· بهبود شناسایی ایمپلنت‌ها
· کاربرد در جراحی زیبایی
· مهار انتشار یون‌های آلومینیوم و وانادیوم
· به منظور تضمین کیفیت سطح ایمپلنت˓در صورت لزوم از حمام اسیدی آندیزه شده‌استفاده می‌شود.
· فیلم یا صفحهٔ تیتانیوم اکسیدی که تولید می‌شود˓به عنوان یک فیلتر تداخل نوری عمل می‌کند.
با تغییر ضخامت پوشش می‌توان˓تمام رنگ‌های رنگین کمان را تولید نمود. رنگ‌های استاندارد تولید شده˓قرمز˓آبی˓زرد و سبز هستند. مشتری‌ها ممکن است طیف وسیعی از رنگ‌ها را مشخص کنند. بسته به رنگ انتخاب شده˓میزان ضخامت لایهٔ آن بین ۲۰ تا ۲۰۰ نانومتر است. شکل زیر انواع رنگهای حاصل ازآندش تیتانیوم را نشان می‌دهد:
· از سال ۱۹۹۸ میلادی از آندش DOT ˓میلیون‌ها پروتئین و ترکیبات ایمپلنتی جایگزینی و رنگ‌های مختلف˓تولید شده‌است.
· آنادازیسیون تیتانیومی نوع II و III در تکنولوژی‌های موجود در پزشکی˓ امروزه در کشورهای اروپایی و آمریکایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
فلزات valve

آلومینیوم(Al)˓تیتانیوم(Ti)˓تانتالیوم(Ta)˓نئوبیوم(Nb)˓وانادیوم(V)˓هافنیوم(Hf) و تنگستن(W) به عنوان فلزات valve طبقه‌بندی می‌شوند زیرا بلافاصله هنگامی که در معرض اکسیژن محیط اطراف قرار می‌گیرند˓با یک لایه فیلم اکسید با ضخامت چند نانومتر˓ پوشیده می‌شوند. به‌طور ذاتی این اکسیدها˓سرعت واکنش را روی سطح فلز کاهش می‌دهند˓بنابراین به‌طور گسترده به عنوان لایه‌های محافظ بسیار مقاوم˓مورد استفاده قرار می‌گیرند.
شکل A) لایه محافظ Al2O3 تشکیل شده‌است.
شکلB) افزایش انحلال در نقاط دارای نقص
شکل C) افزایش قدرت میدان در محل مورد نظر منجر به احلال قویتر می‌شود.
شکل D) فرایند خود کاتالیزی ادامه می‌یابد تا مورفولوژی (ریخت‌شناسی) حالت پایدار ایجاد شود.
به تازگی˓این فلزات (valve)˓مورد توجه زیادی قرار گرفته‌اند زیرا برخی از اکسیدهای آن‌ها خواص منحصر به فرد و عالی در اپتیک˓الکترونیک˓فتوشیمی و زیست‌شناسی دارند. به عنوان مثال اکسید تیتانیوم یک مادهٔ امیدوار کننده برای فوتوالکتروکاتالیز و ایمپلنت می‌باشد.
ایمپلنت‌های تیتانیوم به علت قدرت فوق العادهٔ آن‌ها و سازگاری‌های زیستی به شدت مورد بررسی قرار گرفته‌اند. با این حال یک لایهٔ رابط (واسط) مانند یک پوشش هیدروسی آپاتیت(HA) یا یک لایهٔ متخلخل تیتانیایی بر روی سطح بستر تیتانیوم لازم است تا با استخوان‌ها ترکیب شود˓زیرا پوشش‌های TiO2 توانایی ایجاد پیوند قوی با بافت استخوانی را ندارند و انرژی کمتری نسبت به SiO2 و Al2O3 دارد.
قالب‌ها و نمونه‌های متخلخل براساس دیگر فلزات دریایی از دههٔ ۱۹۷۰ میلادی تا الان به ندرت مورد مطالعه قرار گرفته‌است. چندین تلاش برای مقایسهٔ رشد اکسید آندی روی دیگر فلزات valve با آلومینای متخلخل انجام گرفته‌است. زویلینگ و همکارانش گزارش دادند که اکسید تیتانیوم متخلخل در محلول اسید کرومیک در حضور مقدار کمی HF ایجاد می‌شود در حالی که تنها یک لایهٔ مانع اکسید تیتانیوم در اسید کرومیک خالص وجود دارد بر خلاف آلومینای متخلل. با توجه به نتایج آن‌ها ضخامت تیتانیوم اکسید TiO2 مستقل از زمان است در حالی که ضخامت اکسید متخلخل تیتانیوم با افزایش زمان آندشه شدن˓ افزایش می‌یابد. با این حال˓آنها حداکثر ضخامت به دست آمده از اکسید تیتانیوم متخلخل آنودی را گزارش نکردند. گانگ و همکارانش ادعا کردند که ضخامت نهایی ساختارهای متخلخل TiO2 که در محلول رقیق HF تشکیل شده‌اند˓مستقل از زمان آندیزه شدن هستند. آن‌ها بیان کردند که سرعت انحلال اکسی تیتانیوم TiO2 تشکیل شده در HF بسیار بالاست حتی در غیاب فرایند آندیزاسیون.
فلزات valve > چگونگی آندش تیتانیوم

ما می‌خواهیم یک توصیف کلی از مراحل فرایند چگونگی آندش تیتانیوم ارائه کنیم. در اینجا مرور کلی از آنچه که در جریان یک آندش صنعتی صورت می‌گیرد˓ارائه شده‌است. توجه کنید که ما فرض می‌کنیم که قطعات قبل از پردازش شیمیایی انجام شده در این قسمت کاملاً تمیز شده‌اند یا کاملاً سرهم‌بندی شده و در جای مناسب نصب شده‌اند. اینجا یک مرور کلی از مراحل آنادیزاسیون تیتانیوم وجود دارد.
چگونگی آندش تیتانیوم برای آندش رنگی

مرحله اول: در مخزن تمیز کننده برای ۱ تا ۱۰ دقیقه قرار دهید تا غبار و چربی‌های سبک موجود از بین بروند و سپس با آب شستشو دهید. قسمت‌های شناور داخلی و قسمت‌های خارجی در جریان کار باید کاملاً تمیز و عاری از هرگونه مواد دیگری باشند.
مرحله دوم: آن را در مخزن تیزاب به مدت ۱۰ تا ۳۰ ثانیه˓بسته به قدرت اثرگذاری محلول در مخزن قرار دهید و سپس آن را کاملاً شستشو دهید.
مرحله سوم: دو تا سه بار آن را در این مخزن غوطه ور کنید تا هرگونه حباب هوایی از قسمت‌ها خارج شود و سپس در مخزن آندش قرار دهید. کار را شروع کنید و ۱۰ ثانیه تا ۱ دقیقه اجازه دهید تا فرایند صورت بگیرد. این زمان می‌تواند بیشتر هم باشد چنانچه حفره‌هایی وجود داشته باشد که در آن‌ها گازهای موجود˓تولید کیسه‌های هوا کنند. در صورت احیای هوا و تحریک محلول- اگر تحریک مکانیکی زیاد نباشد- یک پوشش پایدار و پر (بدون حفره) ایجاد خواهد نمود. بعد از گذشت۱۰ تا ۳۰ ثانیه از جریان کار (در ولتاژ مورد نظر) اجزا را بیرون بیاورید و به خوبی با آب شستشو دهید. توجه داشته باشید که هنگام آندشولتاژ بالاست. پس باید بسیار مراقب باشید و هنگامی که منبع تغذیه روشن است و آندش صورت می‌گیرد˓هیچ تماسی با آن نداشته باشید.
مرحله چهارم: اکثر مصرف‌کنندگان تمایل دارند که شستشوی نهایی در حضور گرما (مثلاً با آب گرم) صورت گیرد تا مطمئن شوند که قسمت‌های مورد استفاده˓کاملاً شسته شده‌اند. دلیل استفاده از گرما˓ماساژ هوا در قسمت‌های خارجی قطعات است با مقدار کمی گسترش حرارتی تا زمان خشک شدن را تسریع بخشد که این می‌تواند به کاهش لکه و زنگ زدگی کمک کند.
به‌طور کلی می‌توان آزمایش را سریع تر انجام داد˓اما ما اصرار داریم که کم‌کم سرعت را افزایش دهیم تا به آرامی به ولتاژ هدف˓برسیم و گاز تولید شده˓به جای به دام افتادن در محیط آزمایشگاه˓به آرامی از ظرف خارج شود.
چگونگی آندش تیتانیوم نوع II

آندشه کردن تیتانیوم با AMS2488 یا نوع II که گاهی به نام‌های آندش خاکستری˓آندش معمولی تیتانیوم یا روکش دادن آندی ضد سایش˓شباهت زیادی به نوع III (آندش رنگی) دارد. البته به جز در مرحلهٔ سوم. همچنین توجه داشته باشد که الکترولیت‌های موجود در مخزن برای و همچنین پارامترهای زمان و اصلاح کننده برای نوع II و نوع IIIمتفاوت هستند. اما بسیاری از مصرف‌کننده‌ها از آندش جهانی تیتانیوم IPEG برای هر دو نوع استفاده می‌کنند. در این نوع آندشدر مقایسه با نوع پیشین˓مر حلهٔ زیر را جایگزین می‌نمایند:
مرحله سوم: ۲ یا ۳ بار آن را غوطه ور کنید تا همهٔ حباب‌های هوا خارج شوند و سپس آن را در مخزن آندشهٔ تیتانیوم قرار دهید. تصحیح را شروع کنید و اجازه دهید تا به ولتاژ یا آمپر هدف برسد. اگر منافذ و حفره‌های وجود داشته باشد که گاز در آنجا تجمع یابد و ایجاد کیسه‌های هوا بکند˓ زمان رسیدن به هدف بیشتر خواهد شد.
در صورت احیای هوا و تحریک محلول (اگر تحریک مکانیکی زیاد نباشد) یک پوشش پایدار و بدون حفره ایجاد خواهد شد. هنگامی که آمپر به صفر رسید (تقریباً ۲۵ تا ۴۵ دقیقه) قطعات را از مخزن آندیزه خارج نمایید و آن را کاملاً شستشو دهید و سپس مخزن را هم بشویید. توجه داشته باشید که در هنگام آندشولتاژ بالاست بنابراین مراقبت‌های شدید باید صورت گیرد و در هنگام روشن شدن منبع تغذیه˓تماسی با آن نداشته باشید. شکل بالا روند آندش تیتانیوم (نوع II) را نشان می‌دهد.
توجه کنید که برایمحصولات نوع II تجاری˓صنعتی و پزشکی مراحل متعددی وجود دارد که در اینجا حذف شده‌اند تا بحث در مورد آندیزاسیون تا حد امکان به صورت خلاصه بیان شود. از جمله شن پاشی به قسمت ها˓تا پس مانده‌های پودری˓پس از انجام آندش نوع II حذف شوند.
کتابها

[5] C Rajagopal: Conversion coatings- a reference for phosphating, chromating andanodizing processes” p p 345-348
[6] S. Narain, An introduction to electrometallurgy p, ۱۹۳.
[7] Mars G. Fontana & Norbert D. Green, “Corrosion Engineering”, Mcgraw Hill International Book Company, New Delhi p 154
پینار دنیز

| پینار دنیز | پینار دنیز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ نوامبر ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) آدانا، ترکیه
تحصیلات: دانشگاه استانبول
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۴–اکنون
پینار دنیز (به ترکی استانبولی: Pınar Deniz) (زاده ۴ نوامبر ۱۹۹۳؛ آدانا) بازیگر اهل ترکیه است.
زندگی و حرفه

دنیز در ۴ نوامبر ۱۹۹۳ در آدانا متولد شد. وی در آدانا در خانواده‌ای ماردین نشین و عرب متولد شد و از دو سالگی در تارابیا استانبول بزرگ شد. او فارغ‌التحصیل از دانشگاه استانبول، گروه روابط عمومی و تبلیغات است. او اولین تجربه بازیگری خود را با بازی در نقش آوریم در مجموعه تلویزیونی سیل باشتان داشت که در سال ۲۰۱۴ اکران شد. او در موزیک ویدئو آهنگ یانی خواننده مورات دالکیلیچ بازی کرد. او در سریال تلویزیونی وطنم تویی، که بین سالهای ۲۰۱۶–۲۰۱۸ پخش شد، شخصیت ییلدیز را بازی کرد. او در سریال تلویزیونی «یک باد دیوانه» که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد و نقش اصلی را با برک جانکات بازی کرد، شخصیت گوکچه را بازی کرد. او در سریال عشق ۱۰۱ که در نتفلیکس منتشر شده بود، نقش بورجو را بازی کرد. پینار دنیز درسال ۲۰۲۱ با حضور در فیلم پرطرفدار قضاوت به تلویزیون بازگشت که نقش جیلین ارگوان کایا وکیلی لجباز و موفق را دارد، این‌سریال در فصل ۱ با ۳۴ قسمت و فصل ۲ آن که از ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲ درحال پخش بود یکی از پربیننده ترین سریال های ترکیه شده بود و در حال حاضر فیلم به پایان رسیده است و منتظر فصل سوم آن هستیم.
دارنده پی‌درپی پروانه طلایی بهترین بازیگر زن برای بازی در فیلم قضاوت است.
فیلم‌شناسی > سینما

| سینما | سینما | سینما | سینما |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | نام | نقش | یادداشت |
| ۲۰۱۷ | برادر من ۲ | دیدم | نقش اصلی |
| ۲۰۲۰ | مردم به دو قسمت تقسیم می‌شوند | جرن | نقش اصلی |
| ۲۰۲۱ | قیامت عشق | لیدیا | نقش اصلی |
:
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| تلویزیون | تلویزیون | تلویزیون | تلویزیون |
| --- | --- | --- | --- |
| سال | نام | نقش | یادداشت |
| ۲۰۱۴ | سیل باشتان | اوریم | نقش کمکی |
| ۲۰۱۵ | دروغ مصلحتی | آزرا | نقش کمکی |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ | وطنم تویی | ییلدیز | نقش اصلی |
| ۲۰۱۸ | یک باد دیوانه | گوکچه یوجل | نقش اصلی |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ | عشق ۱۰۱ | بورجو | نقش اصلی |
| ۲۰۲۰ | با مدیر برنامه ام تماس بگیر | خودش | مهمان |
| ۲۰۲۱ | اتاق قرمز | نازلی | مهمان |
| ۲۰۲۱– | قضاوت | جیلین ارگوان | نقش اصلی |
سفر علی بن موسی الرضا به مرو

سفر علی بن موسی الرضا به مرو که در پی اجبار مأمون و انتصاب علی بن موسی به ولایتعهدی خویش صورت گرفته‌است، از جمله وقایع مهم سال زندگانی علی بن موسی الرضا است.
پیش‌زمینه

پس از جنگ امین و مأمون بر سر جانشینی خلیفه و کشته شدن امین، مأمون به حکومت رسید. مأمون به جهت استقرار حکومتش و پایبندی به سنت خلفا در تعیین جانشین، اقدام به تعیین ولیعهد نمود اما در این کار لازم بود که در گزینش ولیعهد، منتهای دقت را به کار بَرد و این اقدام را با شرایط دقیق دورانی که با برادرش اختلاف داشت و نیز زمان پس از آن، هماهنگ سازد. برای او آسان نبود که از خانواده و فرزندان پدرش یا دیگران، هرکس را بخواهد به این مقام برگزیند؛ بلکه ناگزیر بود هر گامی که در این راه برمی‌دارد، جنبه‌های گوناگون آن را دقیقاً محاسبه کند. البته مأمون معتقد نبود که خلاقت حق خاندان علی بن ابیطالب است و فقط قصد داشت درظاهر آن را به فرد صاحب حق بسپارد.
آغاز سفر به مرو

در سال ۲۰۰ ه‍.ق، مأمون برای علی بن موسی الرّضا دعوتنامه‌ای جهت آمدن به مرو نوشت و رَجاءِ بنِ اَبی‌ضَحّاک، دایی فضل بن سهل و غلامی به‌نام فِرناس یا یاسر را فرستاد تا همراه او در این سفر باشند. از سوی دیگر، شیخ صدوق، محدث شیعه، چنین گزارش می‌کند که مأمون در نامه‌نگاری‌های متعدد، از علی بن موسی درخواستِ عزیمت به مرو را می‌کرد و علی بن موسی این درخواست را با بهانه‌ها و دلایل گوناگون رد می‌نمود. این امتناع سبب شد تا مأمون به‌اجبار علی بن موسی را به مرو بیاورد. ادعایی که از سوی ابوالفرج اصفهانی و شیخ مفید، محدثان شیعه، مبنی بر همراهیِ علی بن موسی تا مرو از سوی عیسی جَلّودی مطرح شده، مردود و نادرست است. چراکه در همان سال عیسی جلّودی، قیام محمّد بن جعفر را در مکه سرکوب کرد و او را با خود به عراق بُرد و به رجاء بن ابی‌ضحاک تحویل داد. رجاء نیز هر دو را به خراسان بُرد. به گزارش مادلونگ این سفر در اوایل سال ۲۰۱ ه‍.ق برابر با اواخر تابستان ۸۱۶ م آغاز شد. تاریخ دقیق این سفر از ۱۵ مُحَرَّم آغاز و تاریخ پایان آن با رسیدن به مرو در ۲۹ جِمادیُ‌الثّانی عنوان شده‌است. این سفر به مهمترین رویداد مذهبی تاریخ ایران مبدل شد.
علی بن موسی الرّضا پیش از سفر به مرو، علاوه بر اعلام ناراحتی خویش از این سفر با وداعِ همراه با گریه در روضهٔ نَبَوی، دستوری خطاب به شیعیان و اقوامش برای اقامهٔ عزاداری و مجلس تعزیه به‌خاطر وی و سفرش صادر کرده‌است. به‌گفتهٔ ناجی و باغستانی بر طبق روایات منقول از شیخ صدوق، محدث شیعه، علی بن موسی الرّضا پیش‌گویی کرد که در غربت خواهد مرد و در کنار هارون دفن خواهد شد و هرگز نزد خانواده‌اش بازنخواهد گشت. او هیچ‌یک از اقوام، حتی فرزند خردسالش جواد را نیز با خود به سفر نبرد. علی بن موسی الرضا همچنین بر جانشینی محمد تقی پس از خودش تاکید کرد.
همراهان

همراهان علی بن موسی الرضا در این سفر ۵ گروه بودند:
فرستادگان خاص مأمون که سرکرده آنان رجاءبن ابی ضحاک و معاون او فرناس بوده و افراد دیگری نیز مسئولیت کاروان را برعهده داشته‌اند.
شیعیانی که اجازه یافتند همراه رضا باشند که معروفترین آنها اباصلت است که از فقها بوده و در طول این سفر تا روز شهادت رضا خدمتکار مخصوص او بود. همچنین یکی از غلامان موسی بن جعفر و مردی از فرزندان قنبر غلام علی در این سفر همراه کاروان بوده‌اند.
عده‌ای از بنی‌هاشم و آل ابی طالب که به دستور مأمون همراه این کاروان آورده شدند که یکی از نوادگان سجاد به نام علی‌بن‌ابراهیم ذکر شده‌است.
حاجیانی که پس از ایام حج به عراق یا ایران بازمی‌گشتند و گروهی که مقصدشان خراسان بود. در این عده شیعه و غیرشیعه دیده می‌شد. افرادی چون فتح بن یزید جرجانی، مخول سجستانی موسی بن سیار و مردی از اهل بلخ از این قبیل‌اند.
ساربانان و غلامان و خدمتگزاران قافله که مسئول طبخ غذا و شستشو و رسیدگی به حیوانات و آوردن هیزم و آب و خرید لوازم بوده‌اند.
در ارشاد شیخ مفید آمده‌است که سرکردگی هیئت انتقال علی بن موسی الرضا ازمدینه به مرو، بر عهده عیسی جلودی بود؛ اما در خرائج و الجرائح آمده است که رجاء بن ضحاک که از خویشاوندان فضل بن سهل بود به این کار گماشته شده بود. بیهقی در تاریخش از همراهی یاسر خادم با رجاء بن ضحاک یاد شده‌است. بنابر گزارش شیخ مفید، جمعی از آل ابی‌طالب نیز به همراه علی بن موسی الرضا به مرو فراخوانده شدند.
مسیر سفر

در مسیر حرکت علی بن موسی الرضا از مدینه تا مرو، اختلافاتی وجود دارد؛ منابع سفر را از مدینه تا فارس گزارش کرده‌اند اما در اینکه پس از فارس، کاروان از چه مسیری به سمت مرو در حرکت شد، دچار اختلافند. بیشتر منابع از بصره، اهواز و فارس به عنوان مسیر حرکت یاد کرده‌اند. برخی همچون بلاغی در تاریخ نائین مسیر حرکت وی را «مدینه، بصره، ارجان، فارس، اصفهان، نیشابور، ده سرخ، سناباد، سرخس و مرو» می‌دانند و برخی چون اعتمادالسلطنه، مسیر حرکتی از «مدینه، بصره، اهواز، فارس، اصفهان، قم، ری، سمنان، دامغان، نیشابور، طوس، سرخس و مرو» ترسیم نموده‌اند. در مقابل مشهورترین قول در مسیر حرکت علی بن موسی «مدینه، مکه، قادسیه، بصره، اهواز، بهبهان، اصطخر فارس، طبس، نیشابور و مرو» گزارش شده‌است. جعفریان در کتاب اطلس شیعه، مشهورترین مسیر حرکت علی بن موسی به مرو را «مدینه، نقره، هوسجه، نباج، حفر ابوموسی، بصره، اهواز، بهبهان، اصطخر، ابرقوه، ده شیر (فراشاه)، یزد، خرانق، رباط پشت بام، نیشابور، قدمگاه، ده سرخ، طوس، سرخس، مرو» می‌داند. مادلونگ معتقد است که عبور کاروان علی بن موسی الرضا از بغداد و کوفه نامحتمل است چراکه بغداد و کوفه در آن زمان در دست شورشیان بود؛ بنابراین، گفتهٔ یعقوبی که رجاء به بغداد و نَهاوَند سفر کرده، مردود است. با این وجود بیهقی گزارشی در خصوص استقبال و بیعت طاهر بن حسین — فاتح بغداد — در اقامت چند روزه علی بن موسی الرضا در بغداد را آورده‌است. مسیر دیگری که برای علی بن موسی الرضا گزارش شده‌است «مدینه‏، مکه، نباج‏، بصره‏، اهواز، اربق (اربک)، ارجان (بهبهان)، ابرکوه (ابرقوه)، ده شیر (فراشاه)، یزد، قدمگاه خرانق (مشهدک)، رباط پشت‏بادام‏، نیشابور، قدمگاه نیشابور، ده سرخ‏، طوس‏، سرخس‏ و مرو» است. مسیری که برای سفر علی بن موسی الرضا از فارس به نیشابور گزارش شده‌است، فارس را از طریق کرمان و استان قهستان، به نیشابور وصل می‌کرد. این مسیر از اهمیت تجاری بالایی برخوردار بود و بارانداز نیشابور را که کالاهای مناطق مختلفی را شامل می‌شد، به مناطق جنوبی و سواحل خلیج فارس وصل می‌کرد. کاروانیان در این سفر از چهار کشور کنونی ایران، عربستان، عراق و ترکمنستان گذشته‌اند.
مسیر سفر > عبور از اهواز تا ورود به مرو

علی بن موسی الرضا در این سفر پس از ورود به اهواز از شهرهای اهواز، رامهرمز و شلمچه عبور کرده‌است. کاروانیان برای رسیدن به اهواز از ساحل تا کارون طی طریق کرده‌اند و در مرقد علی بن مهزیار توقفی داشته‌اند. مسیر بعدی کاروان به سوی رامهرمز گزارش شده‌است و پس از آن به سوی ارجان در هشت کیلومتری شمال بهببان در حرکت بودند. کاروان پس از عبور از پل ساسانی که بر روی رود مارون قرار داشت، در ساحل شرقی رود اتراق داشتند و در این مکان قدمگاهی برای علی بن موسی الرضا گزارش شده‌است.  از حرکت کاروان از ارجان تا شهر کهن ابرکوه نشانه معتبر و گزارش تاریخی‌ای وجود ندارد و در منابع از عبور کاروان از شیراز خبری گزارش نشده‌است. کاروان از مسیر نامتعارف دره مارون راه خود را به سمت تل خسرو (یاسوج) ادامه داد و با عبور از اقلید، به منطقه کویر ابرکوه وارد شد. وجود چند امامزاده در مسیر، قول به این مسیر را تقویت می‌کند. پس منطقه یاسوج، ورود علی بن موسی الرضا به منطقه یزد گزارش شده‌است. شهر ابرکوه که بر سر راه یزد قرار دارد، منطقه عبور علی بن موسی الرضا بود که در انجا قدمگاهی به وی منسوب است. پس از آن گزارش‌هایی از عبور کاروان از روستای تاریخی توران وجود دارد که در ۶۰ کیلومتری شهرستان تفت قرار دارد. در این منطقه نیز قدمگاهی به رضا منسوب است. در شهر خرانق نیز آرامگاهی وجود دارد که به آرامگاه بابا خادم مشهور است. بابا خادم را از خادمان علی بن موسی الرضا گزارش کرده‌اند. کاروان بعد از عبور از صحرای طبس، وارد بر منطقه کوهستانی می‌شود در منطقه جوخواه طبس، امامزاده حسین وجود دارد که یکی از برادران علی بن موسی الرضا است. پس از آن کاروان به منطقه خراسان وارد شده و نیشابور مشهورترین توقفگاه کاروان در خراسان بوده‌است. پس از نیشابور، ده سرخ از توقف‌گاه‌های کاروان عنوان شده‌است. پس از آن کاروان از سناباد گذشته و در باغ حمید بن قحطبه اتراق کرده‌است. پس از آن توقفی برای زیارت خواجه ربیع گزارش شده‌است و مسیر به سمت مرو ادامه داشته‌است.