stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فتوحات مسلمانان
پیشینهٔ تاریخی > وضعیت منطقه به‌خصوص امپراتوری‌های ساسانی و روم شرقی

همچنین ببینید: جنگ ایران و روم شرقی (۶۲۸–۶۰۲ میلادی)
در طی سده‌های چهارم تا ششم میلادی، ساسانیان دولت لخمیان را از قبایل عرب حیره تأسیس کردند و در برابر آن رومیان دولت غسانیان را ایجاد کردند. در پایان سده ششم میلادی امپراتوری‌های ساسانی و بیزانس به این نتیجه رسیدند که حفظ دولت‌های وابسته عرب، یعنی لخمیان و غسانیان، به عنوان نیروهایی مسلط در برابر عرب‌های منطقه ارزشی ندارد. هرچند این دولت‌ها از بین رفتند، اما سبب شدند قبایل عرب عراق و شام کارآزموده تر، سازمان یافته تر و ثروتمندتر شوند. برخی می‌گویند اگر این دولت‌ها، در سده هفتم همچنان پابرجا بود، می‌توانست به عنوان مانعی در برابر حمله سپاه عرب مسلمان عمل کند. در مقابل، با از بین رفتن این رابطه، قبایل این منطقه که به لحاظ نظامی کارآزموده شده بودند، به امید کسب منابع مالی به صف مسلمانان پیوستند.
جنگ ۲۵ ساله ایران و روم که از ۶۰۲ تا ۶۲۸ به طول انجامید، زمینه‌ساز پیدایش خلافت اسلامی به عنوان یک امپراتوری جدید شد. این جنگ نظم سیاسی را که طی سه سده بر این منطقه حاکم بود، فروریخت و خلأ قدرتی را پدیدآورد، که در پی آن سپاهیان مسلمان عرب امپراتوری ساسانی شکست دهند و امپراتوری نوپدید خلافت را بنا نهادند. طی این جنگ ایران و روم، خسرو پرویز نخست سرزمین‌های شام و مصر را تصرف کرد، ولی در پایان، ضدحمله هراکلیتوس منجر به شکست و عقب‌نشینی ساسانیان گردید. در پی آن، خسروپرویز درگذشت و دوره‌ای چندساله از هرج و مرج سیاسی دربار ساسانیان را فراگرفت. نهایتاً، یزدگرد سوم بر تخت نشست. هرچند، سپاه امپراتوری ساسانی، در جنگ آسیب چندانی ندیده بود و همچنین موانع طبیعی شامل رودخانه‌های فرات و دجله و نیز کوه‌های زاگرس از سرزمین ایران در برابر مهاجمان دفاع می‌کرد، اما، امپراتوری ساسانی به علت اختلافات سیاسی داخلی بیش از آن ضعیف شده بود که بتواند در برابر حمله مسلمانان مقاومت کند.
این جنگ هر دو امپراتوری را فرسوده کرد و در خصوص ساسانیان، منجر به یک بحران سیاسی داخلی شد. هرچند جنگ با پیروزی روم شرقی به پایان رسید، اما امپراتوری روم نیز وضع بهتری نداشت. برخی از ثروتمندترین مناطق این امپراتوری، یعنی شام و مصر، طی دو دهه تحت اشغال بودند. همچنین، مردمان این سرزمین‌ها دیگر امپراتوری روم را به عنوان یک ضرورت اجتناب ناپذیر زندگی نمی‌دیدند. به علاوه، امپراتوری ذخایر ثروتش را در خلال جنگ هزینه کرده بود و دیگر منبعی برای تأمین مالی قوا در برابر سپاه مسلمانان نداشت.
پیشینهٔ تاریخی > پیدایش دولت اسلامی در عربستان

مقالهٔ اصلی: محمد
همچنین ببینید: میثاق مدینه و غدیر خم
محمد احتمالاً بین ۵۶۷ تا ۵۷۳ م که مقبول‌ترین سال، ۵۷۱ میلادی است متولد شد.
به باور مسلمانان محمد در یکی از شب‌های سال ۶۱۰. م، به پیامبری رسید. بنابر زندگی‌نامهٔ ابن اسحاق، محمد تا سه سال دین تازهٔ خود را پنهانی تبلیغ می‌کرد. پس از آن محمد دینش را به صورت علنی تبلیغ کرد. طی ۱۳ سال دعوت در مکه، تعداد اندکی به اسلام گرویدند که با مخالفت برخی قبیله‌های قریش روبه‌رو شدند و با آنان با خشونت رفتار می‌شد. محمد برای رهایی از آزار و اذیت‌ها به همراه پیروان خویش، در سالی که بعدها مبدأ تقویم هجری خورشیدی و قمری شد، به شهر یثرب (که بعدها مدینةالنبی نامیده شد)، هجرت کرد. او در مدینه توانست قبایل در حال جنگ اوس و خزرج را متحد کند.[نیازمند منبع] وی بر پایه مسلمانان مهاجر مکه و یهودیان مدینه با عقد میثاق مدینه جامعه و دولتی نوین با نام امت تأسیس کرد. این پیمان مفهوم ساختار اجتماعی امت را به عنوان اجتماعی یکسان از مؤمنان تعریف می‌کند که دربردارندهٔ یهودیان نیز می‌شد؛ اما غیریکتاپرستان مدینه را دربرنمی گرفت. سپس بین مسلمانان با قبایل مکه و هم‌پیمانان آن‌ها جنگ درگرفت و سرانجام پس از هشت سال جنگ با مکه، محمد به همراه پیروانش که تا آن زمان به بیش از ده هزار نفر بالغ شده بودند، شهر زادگاهش را فتح کرد. به تدریج و به‌خصوص پس از فتح مکه از طریق جنگ و عمدتاً معاهده حجاز و مناطق شرقی و جنوبی شبه جزیره عربستان را فتح کرد و بیشتر مردم شبه جزیره عربستان به اسلام گرویدند و امت اسلام به کل این سرزمین گسترش یافت.
از سوی دیگر، از سال پنجم هجری، محمد لشکرکشی به سمت شام را آغاز کرد. نخستین هدف دومة الجندل در میانه راه مدینه و دمشق بود. در سال نهم هجری، وی خالد بن ولید را با سپاهی به آن سو فرستاد که دومةالجندل و تبوک را فتح کرد. طبق روایات تاریخی مسلمانان، محمد از سال ۶ و ۷ هجری نامه‌هایی را برای سران حکومت‌های همسایه شامل هراکلیتوس، امپراتور بیزانس، نجاشی شاه حبشه، خسرو پرویز شاهنشاه ساسانی و چند تن دیگر فرستاد و آن‌ها را دعوت به دین اسلام کرد. اما همگی این دعوت را رد کردند. بیشترین تاریخ‌پژوهان مدرن این اقدامات را منشأ فتوحات بعدی مسلمانان می‌دانند، که در زمان خلافت راشدین رخ داد.
پیشینهٔ تاریخی > جانشینی محمد

مقالهٔ اصلی: جانشینی محمد
محمد ده سال پس از هجرت، و چند ماه پس از بازگشت از حجةالوداع، بیمار شد و ظهر روز دوشنبه در ۲۸ صفر سال ۱۱ مصادف با ۷ ژوئن سال ۶۳۲م در خانهٔ همسرش عایشه در شهر مدینه در حالی که ۶۳ سال داشت درگذشت. گروهی از مردم به سقیفه بنی ساعده رفتند تا در مورد جانشینی محمد گفتگو کنند. این امر درحالی بود که، علی به همراه طلحه و زبیر و جمعی از خویشان و صحابهٔ محمد، مشغول خاکسپاری‌اش بودند، نتیجه گردهمایی مسلمانان در سقیفه، انتخاب ابوبکر به‌عنوان جانشین محمد بود. گروهی از انصار در سقیفه بنی ساعده از سعد بن عباده حمایت می‌کردند، اما مهاجران این را نپذیرفته و خود را از لحاظ خویشاوندی نزدیک‌تر به محمد می‌دانستند. در میان مهاجران عده‌ای نیز به رهبری علی و شامل زبیر، طلحه، عباس بن عبدالمطلب، مقداد، سلمان فارسی، ابوذر غفاری و عمار بن یاسر، علی را وارث مشروع محمد می‌دانستند. پوناوالا معتقد است تاریخ‌نگاران مسلمان اتفاق نظر دارند که بحران موجود در این برهه، توسط سه تن از مهاجران مشهور به نام‌های ابوبکر و عمر و ابوعبیده جراح برطرف گردید. آنان انصار را جمع کرده و با رهبری بحث و مناظره ابوبکر را به عنوان خلیفه برگزیدند. حسادت بین دو قبیلهٔ مهم انصار به نام اوس و خزرج و عدم فعالیت بنی‌هاشم در تبلیغ نظرشان، موفقیت این سه تن را تسهیل نمود.
این انتخاب باعث اختلاف بین هواداران ابوبکر و طرفداران علی شد. طرفداران علی قائل بودند که علی توسط شخص محمد به جانشینی منصوب شده‌است و بنابراین مقام خلافت باید از آن وی باشد. علاوه بر آن، طبری در تاریخ خود نقل کرده‌است که گروهی از مخالفان ابوبکر از جمله زبیر در خانهٔ فاطمه گرد آمدند و عمر با تهدید به آتش زدن خانه، آن‌ها را بیرون کشاند. علی بعداً مکرر می‌گفت که اگر چهل یاور داشت قیام می‌کرد. به نوشته پوناوالا علی و بنی‌هاشم تا پیش از مرگ فاطمه (حدود شش ماه) از بیعت با ابوبکر سر باز زدند. علی بر روی حقش پافشاری ننمود، چرا که تمایل نداشت امت نوپای اسلام دچار کشمکش گردد.
بدین ترتیب به تدریج نهاد خلافت پدید آمد که در خارج از جهان اسلام معادلی ندارد. خلیفه از منزلت رهبری و حق گزینش زمامداران برخوردار بود. انتصاب به خلافت نوعی قرارداد بود که تعهدات متقابلی را بین خلیفه و اتباع وی (امت) پدید می‌آورد.
نظر تشیع دربارهٔ فتوحات

آنچه از روایات و احادیث وارده از ائمه تشیع برمی آید ما با دو رویکرد مواجه هستیم، رویکردی که موید فتوحات است و دیگر نافی آن.
روایات موید فتوحات:
اصحاب و پیروان علی در فتوحات دوران عمر، نقش به سزایی‌داشتند. عده‌ای ازآنان، فرماندهی بخشی از سپاه را عهده‌دار بوده و در این جهت تلاش‌ها وجان‌فشانی‌های بسیاری از خود نشان دادند، تا آنجا که به جرأت می‌توان گفت پیروزی‌سپاه اسلام در بسیاری از مقاطع، مرهون کوشش‌ها و فرماندهی عالی این افراد بود. دراینجا مناسب است به نام برخی از آنان با مناصب شان در نبردها اشاره شود…
قرائن و شواهد دیگری وجود دارد که بر دیدگاه مثبت علی نسبت به فتوحات دلالت دارد.
چنان‌که در اوّل این نوشتار آوردیم، علی در موارد بسیاری که خلفا ـ در مسایل جنگی ـ از وی نظرخواهی می‌کردند، وی مطابق مصلحت اسلام و مسلمانان نظرخویش را بیان می‌کرد؛ اکنون اضافه می‌کنیم که علی دربارهٔ مسایل پس از فتوحات نیز از قبیل چگونگی بهره‌گیری از سرزمین‌های فتح شده در موارد درخواستی مشاوره می‌داد. چنان‌که نقل شده، زمانی که عمر خواست زمین‌های عراق را بین مجاهدان تقسیم‌کند، با علی در این باره مشورت کرد؛ وی چنین نظر دادند: "اگر امروز آن را بخش کنی، برای کسانی که پس از ما می‌آیند چیزی نخواهد ماند؛ اما آن را در دست آنان (صاحبان قبلی زمین‌ها) باقی گذار تا در آن کار کنند و برای ما و آیندگان هر دو باشد.
عصر امویان

در عهد خلافت معاویه، فتوح اسلامی ادامه یافت؛ معاویه برای خلافت خود لشکری پدید آورد، و آداب لشکری رومی‌های شام را اقتباس نمود. در عهد خلافت وی، مسلمانان قبرس را فتح کردند و تا نزدیکی قسطنطنیه پیش رفتند. در زمان ولید بن عبدالملک، مسلمانان به ماوراءالنهر حمله بردند و سمرقند را فتح کردند و پادشاه چین را هم به پرداخت جزیه واداشتند. پس از آن، محمد بن قاسم ثقفی به دستور حجاج بن یوسف، مولتان و پنجاب را فتح نمود.
پس از درگذشت علی و خلافت معاویه درگیری با رومیان به‌طور مستمر بود و در ۴۹ قمری مسلمانان تا پشت دیوارهای قسطنطنیه پیش رفتند. در ادامه تصرف آفریقا سودان نیز فتح شد و شهر قیروان هم بنا نهاده شد. در شرق اسلامی نیز تا بخارا و سمرقند و هند و سند و غور پیش رفتند. از این زمان به بعد، نمی‌توان فتح بزرگی را برای مسلمین یافت، زیرا از یک طرف رومیان با جسارت بیشتری آماده مقابله بودند و از طرف دیگر دوری مناطق جنگی، به ویژه شرق اسلامی، مانع از آن بود که مسلمین بتوانند اقدامات جدی برای فتح آن دیار انجام دهند. به تدریج مشکلات این فتوحات، و درگیری‌های قبیلگی عرب‌ها در سرزمین‌های فتح شده -مانند خراسان- مانع از تجهیز نیروی زیاد برای ادامه فتوحات گردید. ارتدادهای مکرر در مناطق فتح شده، قوت و نیرو را از اعراب مسلمان گرفت. شورش‌های درونی کشور اسلامی، مانند حرکات خوارج و مخالفت‌های شیعی و غیره، عامل دیگری در تضعیف حکومت مرکزی بود.
فتوحات اسلام در اسپانیا

مسلمانان در نیمه دوم قرن هفتم میلادی به فتح اسپانیا روی آوردند؛ عرب‌ها پس از فتح اسپانیا نام اندلس را بر آن نهادند.
پس از فروپاشی حکومت امویان اندلس، پادشاهی مسیحی اسپانیا به وجود آمد. در زمان پادشاهی فیلیپ دوم، بسیاری از مسلمانان اسپانیا اخراج و تبعید شدند (اخراج موریسکوها).
عصر عباسیان

در سال ۴۲۱ هجری، حاکمان محلی عباسیان لشکرکشی‌های گسترده و پیاپی به هندوستان آغاز کردند؛ این کار از زمان سبکتکین شروع شد و در زمان محمود غزنوی به اوج خود رسید. دستگاه خلافت عباسی، این حملات را نوعی جهاد برای گسترش اسلام تلقی می‌نمود؛ با فتح هند راه برای گسترش اسلام در هند گشوده شد و معابدی چون معبد سومنات ویران گشت.
در سال ۴۶۳ هجری (۱۰۶۸ میلادی)، الب‌ارسلان، با روم شرقی و امپراتوری بیزانس به جنگ پرداخت. امپراتور بیزانس، خواستار پس گرفتن سرزمین‌های تصرف‌شدن توسط سلجوقیان در آسیای ضغیر بود. در نبرد ملازگرد، سپاه بیزانس شکست خورد و امپراتور بیزانس به اسارت درآمد. پس از شکست ملازگرد، اسلام در بیزانس گسترش یافتٰ و حکومت سلجوقیان در روم تثبیت گشت.
فتوحات عثمانیان

در زمان سلطان محمد فاتح، قسطنطنیه به تصرف مسلمانان درآمد؛ از آن پس قسطنطنیه، اسلامبول نامیده شد و سپس به استانبول تغییر نام داد. البته پس از تصرف قسطنطنیه جانشینان سلطان محمد فاتح به خصوص سلطان سلیمان قانونی راه او را ادامه دادند و در اروپا فتوحات مهمی از جمله مجارستان، صربستان و… به‌دست آوردند.
نقطه افول فتوحات

شاید بتوان به جرئت گفت که نقطه افول فتوحات مسلمانان شکست در نبرد بلاط الشهدا یا نبرد تور در فرانسه است. نبردی که گویا نقطه پایان نفوذ مسلمانان در اروپا است. اگرچه بعدها در عصر عثمانیان مسلمانان توانستند به وین و مجارستان هم دست پیدا کنند ولی می‌توان شکست در نبرد تور را نقطه افول موج اول فتوحات اسلامی نامید.
امپراتوری بیزانس، امپراتوری ساسانیان و دیگر قدرت‌های محلی پیش از ظهور اسلام در سال ۶۰۰میلادی.
عبدالرسول سیاف

| عبدالرب رسول سیاف | عبدالرب رسول سیاف |
| --- | --- |
سیاف در ۱۹۸۴ (میلادی): سیاف در ۱۹۸۴ (میلادی)
زاده: ۱۹۴۶ (۷۸–۷۹ سال) پغمان، کابل
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ شوروی در افغانستان   جنگ داخلی (۱۹۹۲–۱۹۹۶)   جنگ داخلی (۱۹۹۲–۱۹۸۹)   جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–اکنون)   حمله آمریکا به افغانستان
عبدالرب رسول سیاف (زادهٔ ۱۹۴۶، پغمان، کابل) جنگ‌سالار، سیاستمدار و فرمانده سابق مجاهدین است. او در جنگ علیه دولت حزب دموکراتیک خلق در دهه ۱۹۸۰ شرکت کرد و رهبری جناح مجاهدین افغان تنظیم دعوت اسلامی افغانستان را بر عهده داشت.
در طول جنگ، او روابط نزدیکی با عربستان داشت و از با دریافت حمایت‌های گسترده از سوی منابع عربی داوطلبان عرب را برای نیروهای مجاهد بسیج می‌کرد. گفته می‌شود، پس از اخراج بن لادن از سودان در سال ۱۹۹۶ توسط رژیم سودان تحت فشار عربستان، مصر و آمریکا، سیاف اولین کسی بود که اسامه بن لادن را به پناهندگی در افغانستان (جلال‌آباد) دعوت کرد. او با وجود رابطه نزدیک با عربستان سعودی که از شبه نظامیان طالبان حمایت می‌کرد، عضو ائتلاف شمال بود
در سال ۲۰۰۵، اتحادیه اسلامی سیاف به یک حزب سیاسی تبدیل شد و او به عنوان عضو پارلمان افغانستان انتخاب شد. او تا امروز نفوذ سیاسی خود را حفظ کرده‌است.
دیدگاه‌های اسلام‌گرایانه او به گرایش سلفی است، او پشتیبانی زیادی را از مخالفان رژیم کابل (شوروی) به ویژه از سوی آژانس اطلاعات مرکزی و عربستان دریافت کرد. نیروهای سیاف پس از سرنگونی قدرت جمهوری دموکراتیک افغانستان وارد کابل شده و در جریان جنگ داخلی افغانستان، درگیری‌های خونینی با حزب وحدت اسلامی افغانستان و دیگر گروه‌های شیعه داشتند که به قتل‌عام شیعیان انجامید. عفو بین‌الملل او را به جنایت‌های جنگی در سال ۱۹۹۲ پس از فروپاشی دولت محمد نجیب‌الله متهم است. طبق این گزارش‌ها نیروهای سیاف به مناطق شیعهٔ مردم هزاره شهر کابل حمله کرده و همچنین نقش بسزایی در جنگ افشار داشته‌اند؛ بنابراین گزارش نیروهای سیاف به کشتار، تجاوز و آتش‌زدن خانه‌های غیرنظامیان افشار دست زدند.
سیاف در جریان درگیری‌های کابل و مقاومت در برابر تروریستان طالب، همواره از هم‌پیمانان کلیدی برهان‌الدین ربانی و احمدشاه مسعود بوده‌است. دو نخست‌وزیر افغانستان بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶، ارسلا رحمانی دولت و احمدشاه احمدزی از اعضای حزب او انتخاب شدند. او علی‌رغم شباهت‌های اعتقادی‌اش با طالبان و القاعده به آنها نپیوست و پس از سرنگونی امارت اسلامی افغانستان، به جمع مخالفان آنان در اتحاد شمال پیوست. سیاف در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳ افغانستان شرکت کرده و اسماعیل خان را به عنوان دستیار اول در کنار خود داشت. او در این انتخابات حدود ۷ درصد آرا را به دست آورد که به نفع کرزی کنار رفت.
زندگی

در سال ۱۹۴۴ میلادی در خانواده‌ای از قوم سکا در درهٔ پغمان در حومهٔ کابل پایتخت افغانستان متولد شد. وی فارغ‌التحصیل رشته «شریعت اسلامی» از دانشگاه کابل در سال ۱۹۶۷ است. ۱۹۷۱ برای ادامه تحصیل راهی مصر شد. پس از دریافت مدرک فوق لیسانس از دانشکده حدیث دانشگاه الأزهر به افغانستان بازگشت. سیاف در دهه ۱۹۷۰ به اخوان‌المسلمین افغانستان پیوست که برهان‌الدین ربانی و گلبدین حکمتیار به تازگی آن را تأسیس کرده بودند. در سال ۱۹۷۴ قصد سفر به آمریکا را داشت اما به اتهام اینکه عضو گروه «نهضت جوانان مسلمان» بود، توسط پلیس افغانستان بازداشت شد و شش سال در زندان بود. در ۱۹۷۹ به‌طور ناگهانی آزاد شد. سال ۱۹۸۰ ریاست اتحادیه سازمان‌های جهادی افغانستان را بر عهده گرفت. پس از فروپاشی این اتحادیه، یک حزب سیاسی جدید بنام «حزب اتحاد اسلامی مجاهدین افغانستان» تأسیس کرد.
باشگاه فوتبال برق تهران

Football club
باشگاه فوتبال برق تهران یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در سال ۱۳۴۴ توسط ضیاالدین نهاوندی در محل برق منطقه ای تهران در میدان ژاله تهران بنیانگذاری شد.  تیم برق فعالیت خود را از دسته چهارم تهران آغاز و در سال ۱۳۴۷ به دسته اول باشگاه های تهران راه یافت و در اولین حضور خود به مقام چهارم رسید. برقی ها در آبان ماه ۱۳۴۹ فاتح جام طلایی آقاخان در پاکستان شدند. برق تهران دو بار حضور در بالاترین سطح لیگ فوتبال ایران را تجربه کرده‌است: جام منطقه‌ای ایران ۱۳۴۹ و جام تخت جمشید ۱۳۵۲. باشگاه برق تهران در خرداد ۱۳۸۶ و در حالی که در لیگ دسته یک بازی می‌کرد، فعالیت حرفه‌ای خود را متوقف کرد و تیم اصلی خود را منحل کرد.
باشگاه برق تهران فوتباليست هاي با استعدادي از جمله ناصر ابراهیمی، هادی نراقی، جواد الله وردی، امیر عابدینی، جهانگیر فتاحی، یونس شکوری، ناصر نبوی، ناصر سلیمی را در دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ به جامعه فوتبال آن زمان معرفي كرد.
افتخارات

جام طلایی آقاخان
قهرمانی (۱): ۱۹۷۰
مدیران

سیّد محمّد کاظم اولیایی
ایسیدرو آیورا

| ایسیدرو آیورا | ایسیدرو آیورا |
| --- | --- |
۲۲مین رئیس‌جمهور اکوادور: ۲۲مین رئیس‌جمهور اکوادور
دوره مسئولیت ۳ آوریل ۱۹۲۶ – ۲۴ اوت ۱۹۳۱: دوره مسئولیت ۳ آوریل ۱۹۲۶ – ۲۴ اوت ۱۹۳۱
پس از: خولیو انریکه مورنو
پیش از: لوئیس لارا آلبا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۳۱ اوت ۱۸۷۹ لوجا، اکوادور
درگذشته: ۲۲ مارس ۱۹۷۸ (۹۸ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  اکوادور
حزب سیاسی: Ecuadorian Radical Liberal Party
همسر(ان): Laura Carbo Nuñez
محل تحصیل: دانشگاه مرکزی اکوادور
تخصص: دکتر
ایسیدرو رامون آنتونیو آیورا کوئوا (به اسپانیایی: Isidro Ramon Antonio Ayora Cueva) (زادهٔ ۳۱ اوت ۱۸۷۹ – درگذشتهٔ ۲۲ مارس ۱۹۷۸) یک سیاستمدار اهل اکوادور بود. وی از ۳ آوریل ۱۹۲۶ تا ۲۴ اوت ۱۹۳۱ رئیس‌جمهور این کشور بود.
داسو میراژ ژ

| داسو میراژ ژ | داسو میراژ ژ |
| --- | --- |
The Dassault Mirage G8-01 and G-8-02 prototypes in flight. The G8-01's wings are swept.: The Dassault Mirage G8-01 and G-8-02 prototypes in flight. The G8-01's wings are swept.
کاربری: بال متحرک، جنگنده چند منظوره، هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: داسو اویاسیون
نخستین پرواز: ۱۸ نوامبر ۱۹۶۷
وضعیت: در دهه ۱۹۷۰ لغو شد
کاربر اصلی: نیروی هوایی فرانسه
تعداد ساخته‌شده: ۳
توسعه‌یافته از: داسو میراژ اف۲
داسو میراژ ژ (به انگلیسی: Dassault Mirage G) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ داسو اویاسیون در کشور فرانسه است . نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی فرانسه بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۶۷−۱۱−۱۸ ۱۸ نوامبر ۱۹۶۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مورپهن

مکان
| مورپهن | مورپهن |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۴۳′ شمالی ۵۱°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۱۷°شمالی ۵۱٫۹۳۳°شرقی﻿ / 30.717; 51.933: مختصات: ۳۰°۴۳′ شمالی ۵۱°۵۶′ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۷۱۷°شمالی ۵۱٫۹۳۳°شرقی﻿ / 30.717; 51.933
استان: فارس
شهرستان: اقلید
بخش: سده
دهستان: دژکرد
جمعیت: ۲۶۶ نفر
مورپهن، روستایی لرنشین از توابع بخش سده شهرستان اقلید در استان فارس ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دژکرد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶۶ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است.
هارولد بوتون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Harold Booton
زادروز:  ۲ مارس ۱۹۰۶
تاریخ مرگ:  ۲۲ اکتبر ۱۹۷۶ (۷۰ سال)
محل مرگ:  دنهام، باکینگهام‌شر
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  آنسلی کولی |   |   |
|  |  شیربروک |   |   |
| ۱۹۲۹–۱۹۳۶ |  باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی |  ۱۴۹ |  (۲) |
| ۱۹۳۶–۱۹۳۸ |  باشگاه فوتبال لوتون تاون |  ۷ |  (۰) |
| ۱۹۳۸–۱۹?? |  باشگاه فوتبال آترستون تاون |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
هارولد بوتون (انگلیسی: Harold Booton; ۲ مارس ۱۹۰۶ – ۲۲ اکتبر ۱۹۷۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آترستون تاون، باشگاه فوتبال لوتون تاون، و باشگاه فوتبال بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
آنتونیو روکاوینا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Antonio Rukavina
زادروز:  ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۱ سال)
زادگاه:  بلگراد, یوگسلاوی
قد:  ۱٫۷۷ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)*
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۷ |  بیجانیا |  ۱۴۲ |  (۲۶) |
| ۲۰۰۷ |  پارتیزان |  ۳۲ |  (۴) |
| ۲۰۰۸ |  بروسیا دورتموند |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  مونیخ ۱۸۶۰ |  ۱۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  رئال وایادولید |  ۷۱ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  ویارئال |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  زیر ۲۱ سال صربستان |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۷– |  تیم ملی فوتبال صربستان |  ۲۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۵ مارس ۲۰۱۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۱۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۵ مارس ۲۰۱۴
آنتونیو روکاوینا (صربی: Antonio Rukavina؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۸۴) یک بازیکن فوتبال سابق اهل صربستان است.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان بازی کرده‌است.
کادرفنی > تراکتور

وی در باشگاه فوتبال تراکتور در کادرفنی دستیار دراگان اسکوچیچ، سرمربی وقت تراکتور نیز بود.
بهاره افشاری

با بهاره کیان‌افشار اشتباه نشود.
| بهاره افشاری | بهاره افشاری |
| --- | --- |
افشاری در جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۵: افشاری در جشنواره فیلم فجر ۱۳۹۵
زادهٔ: ۱۴ تیر ۱۳۶۳ ‏(۴۰ سال) شاهرود، سمنان، ایران
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۱–اکنون
بهاره افشاری (زادهٔ ۱۴ تیر ۱۳۶۳) بازیگر ایرانی است. او با فیلم ناف به کارگردانی محمد شیروانی در سال ۱۳۸۱ وارد عرصه سینما شد. افشاری با بازی در سریال او یک فرشته بود (۱۳۸۴) شناخته شد و با ایفای‌نقش در سریال فاصله‌ها (۱۳۸۹) به شهرت رسید. او علاوه بر بازیگری در طراحی لباس نیز فعالیت دارد.
زندگی

بهاره افشاری در ۱۴ تیر ۱۳۶۳ در شاهرود به دنیا آمد. او یک برادر دارد. افشاری فارغ‌تحصیل رشته نقاشی است و همچنین دیپلم بازیگری دارد.
در شهریور ۱۳۹۴ شایعه شد که او با بنیامین بهادری ازدواج کرده است؛ که چندی بعد توسط وی تکذیب شد. در ابتدا قرار بوده افشاری در سریال دلنوازان در نقش «یلدا» ایفای نقش کند اما به گفته خودش دو روز مانده به فیلمبرداری قراردادش را فسخ می‌کند. بهاره افشاری که از سال بعد از اکران فیلم پایان‌نامه به مدت سه سال در سینما ممنوع‌الکار شده بود، در برنامهٔ دید در شب در این مورد گفت:
«چطور من می‌توانم روبه‌روی مردمی بایستم که مرا بهاره افشاری کرده‌اند. ابتدا به‌عنوان یک فیلم پلیسی اکشن ساده با او قرارداد بسته شده و بعد برای خروج از فیلم مجبور بوده هشتاد میلیون خسارت بدهد در حالی که چنین پولی را نداشته است.»
او گفت پلان‌هایی بوده که بیست بار اشتباه بازی کرده و در نهایت مجبور به تن دادن به بازی شده است. او همچنین اشاره کرد که در دورهٔ محمود احمدی‌نژاد چند مرتبه به مراسم افطار دعوت شده، اما در آن شرکت نکرده است.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | مرد عینکی |  | کریم امینی |  |
| ۱۳۹۹ | روز ششم |  | حجت قاسم‌زاده اصل |  |
| ۱۳۹۸ | موافقت اصولی |  | امیر پورکیان |  |
| ۱۳۹۷ | آینده |  | امیر پورکیان |  |
| ۱۳۹۷ | زندانی‌ها |  | مسعود ده‌نمکی |  |
| ۱۳۹۶ | پری‌سا |  | محمدرضا رحمانی |  |
| ۱۳۹۵ | عشقولانس |  | محسن ماهینی |  |
| ۱۳۹۵ | گشت ارشاد ۲ |  | سعید سهیلی |  |
| ۱۳۹۴ | عشق و جنون |  | حسن نجفی |  |
| ۱۳۹۴ | عطر شیرین عطر تلخ |  | ناصر محمدی |  |
| ۱۳۹۳ | تتل و راز صندوقچه |  | وحید گلستان |  |
| ۱۳۹۲ | معراجی‌ها |  | مسعود ده‌نمکی |  |
| ۱۳۸۹ | سه درجه تب |  | حمیدرضا صلاحمند |  |
| ۱۳۸۹ | دردسر بزرگ |  | مهدی گلستانه |  |
| ۱۳۸۹ | پایان‌نامه |  | حامد کلاهداری |  |
| ۱۳۸۸ | ازدواج در وقت اضافه |  | سعید سهیلی |  |
| ۱۳۸۷ | خیابان بیست و چهارم |  | سعید اسدی |  |
| ۱۳۸۷ | زندگی شیرین |  | قدرت‌الله صلح‌میرزایی |  |
| ۱۳۸۷ | کلبه |  | جواد افشار |  |
| ۱۳۸۷ | شیرین |  | عباس کیارستمی |  |
| ۱۳۸۶ | صد سال به این سال‌ها |  | سامان مقدم |  |
| ۱۳۸۶ | روابط |  | ایرج کریمی |  |
| ۱۳۸۶ | تسویه حساب |  | تهمینه میلانی |  |
| ۱۳۸۱ | ناف |  | محمد شیروانی |  |
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۶ | سر دلبران | سمیرا | محمدحسین لطیفی |  |
| ۱۳۹۴ | نیاز |  | حسین سهیلی‌زاده |  |
| ۱۳۹۳ | آخرین بازی | نسترن بوستانی | حسین سهیلی‌زاده |  |
| ۱۳۹۲ | معراجی‌ها | راضیه زمانی | مسعود ده‌نمکی |  |
| ۱۳۹۱ | مرد نقره‌ای | نورا | کاظم معصومی |  |
| ۱۳۹۰ | دست بالای دست | نوشین زندی | محسن یوسفی |  |
| ۱۳۹۰ | برهوت |  | شهرام شاه حسینی |  |
| ۱۳۸۹ | فاصله‌ها | بیتا رحیمی | حسین سهیلی‌زاده |  |
| ۱۳۸۶ | روزگار قریب | زری مامان | کیانوش عیاری |  |
| ۱۳۸۴ | او یک فرشته بود | فرشته | علیرضا افخمی |  |
| ۱۳۸۳ | مسافر پردردسر |  | شاهرخ حمیدی مقدم |  |
فیلم‌شناسی > نمایش خانگی

| سال | عنوان | نقش | کارگردان | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۴ |  الکلاسیکو شبکه خانگی | خودش | حمیده نهان دست | پخش در شبکه اینترنتی نماوا |
| ۱۴۰۳ |  بی عاطفه | معلوم نیست | کمال تبریزی | پخش در شبکه اینترنتی |
| ۱۴۰۳ | رویای نیمه شب | هیام | حسن آخوندپور | پخش در شبکه اینترنتی فیلمنت |
| ۱۴۰۲ | حیثیت گمشده | هاجر | سجاد پهلوان‌زاده | پخش در شبکه اینترنتی فیلیمو |
| ۱۴۰۱ | پدرخوانده شبکه خانگی | خودش | سعید ابوطالب | فیلمنت |
| ۱۴۰۰ | شب‌های مافیا | خودش | سعید ابوطالب | پخش در شبکه اینترنتی فیلیمو |
| ۱۳۹۷ | ممنوعه | ترانه مشایخ | امیر پورکیان |  |
| ۱۳۹۷ | ۱۳ شمالی | خودش | علیرضا امینی |  |
فیلم‌شناسی > تئاتر

| سال | نام نمایش | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۰ | احتمالات | علی شمس |
| ۱۳۹۸ | زیبایی گاهی زن است | سهراب حسینی |
| ۱۳۹۴ | من آنجا نیستم | افشین اخلاقی |
| ۱۳۹۲ | شهر تنهایی من | علی هاشمی |
افشاری در پشت صحنهٔ معراجی‌ها در ۱۳۹۲
محمد مفتح

«مفتح» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مفتح (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| محمد مفتح | محمد مفتح |
| --- | --- |
محمد مفتح در ۴۴ سالگی: محمد مفتح در ۴۴ سالگی
زادهٔ: ۲۷ خرداد ۱۳۰۷ فامنین، همدان، ایران
درگذشت: ۲۷ آذر ۱۳۵۸ (۵۱ سال) تهران، ایران
آرامگاه: حرم فاطمه معصومه، قم
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشکده الهیات دانشگاه تهران
پیشه: روحانی و سیاست‌مدار
سال‌های فعالیت: ؟؟–۱۳۵۸
همسر: فاطمه جابری انصاری
فرزندان: ۸، از جمله محمدمهدی مفتح
والدین: محمود مفتح و فاطمه ثمالی
محمد مفتح (۲۷ خرداد ۱۳۰۷ در فامنین – ۲۷ آذر ۱۳۵۸ در تهران) روحانی شیعه ایرانی و استاد دانشکده الهیات دانشگاه تهران بود.
مفتح قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به چاپ مقالات متعدد در روزنامه‌ها و مجلات اسلامی و سخنرانی در شهرهای مختلف علیه حکومت پهلوی پرداخت که در نهایت این فعالیت‌ها منجر به تبعید او به زاهدان شد. او در دهه ۵۰ (خورشیدی) هجری مسجد قبا را در تهران تأسیس نموده و امامت نماز جماعت را خود به عهده گرفت. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و بازگشت روح‌الله خمینی به ایران یکی از اعضای اصلی تشکیل دهنده کمیته استقبال بود و سرپرست کمیته ۴ انقلاب اسلامی و رئیس دانشکده الهیات تهران شد.
مفتح در ۲۷ آذر ۱۳۵۸ هنگام ورود به دانشکده الهیات دانشگاه تهران توسط گروه فرقان هدف گلوله قرار گرفت و به همراه دو محافظش در مقابل دانشکده، با رگبار گلوله کشته شد.
کودکی

محمد مفتح در سال ۱۳۰۷ در خانواده‌ای روحانی در روستای کله سر در شهرستان فامنین استان همدان متولد شد. پدرش، محمود مفتح، از روحانیان همدان بود.