stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالرحیم کلانتر ضرابی
زندگی

عبدالرحیم‌خان معروف به کلانتر و متخلص به سهیل کاشانی فرزند میرزا محمدابراهیم خان دنبلی ضرابی پسر میرزا صادق پسر حاج رضا نایب الایاله برادر فتحعلی خان صبا و از خاندان دنبلی ضرابی است. او در کتابش، تاریخ کاشان خود را چنین معرفی می‌کند:
وی چندین سال کلانتر شهر تهران بود و به همین مناسبت به کلانتر ضرابی معروف می‌باشد.
اثر بزرگ وی کتاب «مرآة القاسان» می‌باشد که با عنوان «تاریخ کاشان» به کوشش ایرج افشار و با همکاری استادان بزرگی چون دکتر عباس زریاب خویی چندین نوبت چاپ و منتشر شده است. تاریخ کاشان تنها اثر و مرجع معتبری است که در مورد تاریخ و جغرافیا و خاندانهای بزرگ کاشان برجای مانده است. دکتر ایرج افشار در مقدمه‌ای که بر این کتاب نوشته آن را سندی معتبر و دقیق در بیان اوضاع اجتماعی ایران عهد قاجار می‌داند.
از اقدامات ارزشمند ناصرالدین شاه قاجار در طول دوران ولیعهدی و سلطنت خود توجه و تأکید زیاد وی به تحقیق و تألیف بود و در نتیجه حمایتهای او کتابهای بسیار مفید و ارزنده نوشته و منتشر گردید که اغلب این کتب امروزه جزو منابع معتبر محسوب می‌گردند. در همین زمان بود که تصمیم به تنظیم و تألیف «مرآة البلدان» گرفته شد و برای تهیه اجزای آن در هر شهری فردی دانشمند و آگاه مأمور نوشتن تاریخ آن شهر گردید که در حال حاضر دو نمونه از آنها یکی «مرآة القاسان» نوشته کلانتر ضرابی و دیگری «نصف جهان فی تعریف الاصفهان» نوشته محمدمهدی اصفهانی (۱۳۱۴ ق) موجود است.
عبدالرحیم خان بنا به نوشته خود با درخواست جلال الدین میرزا احتشام الملک حاکم وقت کاشان و در سال ۱۲۸۷ قمری شروع به تألیف کتاب مذکور نموده که تا سال ۱۲۸۸ قمری ادامه داشته است. یک نسخه از آن کتاب در کتابخانه مجلس شورای اسلامی که به خط خوش نستعلیق نوشته شده است موجود است و به شماره ۲۷۲ به ثبت رسیده، نسخه دیگری از آن نیز که به خط شکسته و توسط علی طالقانی نوشته شده در کتابخانه موزه لندن موجود است. نسخه سوم هم که به خط خود نگارنده نوشته شده در اختیار خانواده پسرش علی قلی خان (نبیل الدوله) می‌باشد. نسخه دیگری هم از این کتاب در موسسه «کاما» در شهر بمبیی هندوستان نگهداری می‌شود و به شماره ۱۹۸ در آن کتابخانه به ثبت رسیده است.
خانواده‌های ضرابی و کلانتر در تهران از فرزندان و نوادگان عبدالرحیم خان کلانتر ضرابی می‌باشند.
میرزا علی‌قلی خان ضرابی کاشی معروف به نبیل‌الدوله  (دیپلمات ایرانی)، حسین‌قلی، مهین‌بانو بهجت‌السلطنه، حمیده‌بانو کلانتر ضرابی (شاعر و خوشنویس) فرزندان وی بودند. مرضیه نبیل (گِیل)  و سهراب سپهری از خاندان او هستند.
بنابر گفته‌ی امیر هوشنگ آریان‌پور ( زاده ۱۳۰۸) جد ایشان عبدالحسین ملک‌المورخین سپهر کاشانی و حمیده‌بانو ضرابی هستند. وی برادر امیر حسین آریان‌پور (زاده ۱۳۰۳)، امیر اشرف آریان‌پور (۱۳۰۷)، آذر آریان‌پور (۱۳۱۵) است.
کلودیا کالب

کلودیا کالب (به انگلیسی: Claudia Kolb) (زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۴۹) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
پارک ملی سیاه‌کوه

| پارک ملی سیاه‌کوه | پارک ملی سیاه‌کوه |
| --- | --- |
پارک ملی سیاه‌کوه اردکان: پارک ملی سیاه‌کوه اردکان
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
جایگاه پارک در نقشه ایران: جایگاه پارک در نقشه ایران
مکان: استان‌های اصفهان و یزد، ایران
مساحت: ۲۰۰٬۰۰۰ هکتار (۷۷۰ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۳۸۰
هیئت حاکمه: سازمان حفاظت محیط زیست ایران
پارک ملی سیاه‌کوه با مساحتی حدود ۲۰۰٬۰۰۰ هکتار بخش‌هایی از دو استان اصفهان و یزد را در مرکز و شرق ایران در خود جای داده‌است. بخش‌های جنوبی این منطقه از نظر تقسیمات سیاسی کشوری در استان یزد و بخش‌های شمالی آن در استان اصفهان قرار دارد. این پارک نباید با پارک جنگلی سیاکوه واقع در صومعه سرای گیلان اشتباه گرفته شود.
با توجه به قرارگیری کویر سیاه‌کوه در حاشیهٔ جنوبی منطقهٔ حفاظت‌شده و پارک ملی سیاه‌کوه، دسترسی به پارک ملی سیاه‌کوه فقط از طریق منطقهٔ حفاظت‌شده سیاه‌کوه امکان‌پذیر است. از این‌رو دو ورودی اصلی در شمال‌شرقی و جنوب‌شرقی منطقهٔ حفاظت شده سیاه‌کوه که هر دو از جادهٔ آسفالته اردکان – چوپانان منشعب می‌گردند، به عنوان راه‌های دسترسی اصلی به منطقه محسوب می‌گردند. ورودی جنوب‌شرقی در کیلومتر ۴۰ جادهٔ اردکان – چوپانان و ورودی شمال‌شرقی در کیلومتر ۱۱۵ همین جاده قرار دارد.
این منطقه از بخش‌های کوهستانی و دشت‌های شنی تشکیل شده‌است. میانگین دمای سالیانه ۱۹ درجهٔ سانتی‌گراد و میانگین بارش سالیانه ۶۵ میلی‌متر است و آب و هوای منطقه، فراخشک معتدل در نظر گرفته می‌شود. همچنین ارتفاع این منطقه بین ۸۰۰ تا ۲٬۰۰۰ متر است.
گونه‌های جانوری منطقه شامل آهو، جبیر، پلنگ، کاراکال، شاه روباه، شغال، کرک، کفتار، تشی، بالابان، دلیجه، عقاب طلایی، کبک تیهو، هوبره، زاغ بور، مار شتری و افعی شاخدار را شامل می‌شود. از جمله گونه‌های گیاهی آن می‌توان به گز، تاغ، بنه، بادام کوهی، گون، درمنه، قیچ، اسکنبیل، پرند، شور، اشنان، آویشن شیرازی، هزار خان، کلاه میرحسن و ریش بز اشاره کرد.
پیشینه

منطقهٔ سیاه کوه در تاریخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ به عنوان منطقهٔ حفاظت‌شده اعلام و بخشی از آن طی مصوبهٔ شمارهٔ ۲۹۳ شورای عالی محیط‌زیست (کمیسیون زیربنایی دولت) مورخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۲ به عنوان پارک ملی سیاه‌کوه به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست ایران پیوست.
کلونی کپیتال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: بورس نیویورک: CLNY
صنعت: شرکت سرمایه‌گذاری
بنا نهاده: ۱۹۹۱؛ ۳۴ سال پیش (۱۹۹۱-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: توماس باراک
دفتر مرکزی: بوکا راتون، فلوریدا
محصولات: املاک و مستغلات
مجموع دارایی: ۵۰ میلیارد دلار
تعداد کارکنان: ۳۵۰+ نفر
وبگاه: CLNY.com
کلونی کپیتال (انگلیسی: Colony Capital) شرکت سرمایه‌گذاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد.
یوسف پشندی

| یوسف پشندی | یوسف پشندی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۹۹ تهران، ایران
درگذشت: ۴ خرداد ۱۳۸۵ (۸۵–۸۶ سال) تهران، ایران
علت مرگ: سکته قلبی
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۵–۱۳۸۵
یوسف پشندی (۱۲۹۹ – ۴ خرداد ۱۳۸۵) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران بود.
فیلم‌شناسی > سینما

| سال | عنوان |
| --- | --- |
۱۳۸۵: گیس‌بریده
۱۳۸۴: سرتو بدید رفیق
۱۳۸۳: کوچولوی خوش‌شانس
۱۳۸۲: بر بوم زمان (اپیزود دوم)
۱۳۸۲: جنایت
۱۳۸۲: ملاقات با طوطی
۱۳۸۱: توکیو بدون توقف
۱۳۸۰: خواب سفید
۱۳۷۸: شوخی
۱۳۷۵: شب روباه
فیلم‌شناسی > مجموعهٔ تلویزیونی

| سال | عنوان |
| --- | --- |
۱۳۸۲–۱۳۸۳: نقطه‌چین
۱۳۸۲: کوچه اقاقیا
:
ابوالفضل کلهر

| ابوالفضل کلهر | ابوالفضل کلهر |
| --- | --- |
معاون جهاد استان كردستان /فرماندار شهريار: معاون جهاد استان كردستان /فرماندار شهريار
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۳ خورشیدی شهریار، ایران
درگذشته: ۲۴ مهر ۱۳۹۶ (۶۳ سال) تهران، ایران
فرزندان: ٢ دختر
تحصیلات: کارشناس مدیریت دولتی
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی
ابوالفضل کلهر (زادهٔ ۱۳۳۳ در شهریار - درگذشته ۲۴ مهر ۱۳۹۶ در شهریار) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ شهریار در دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی بود.
وی که کمی قبل دچار بیماری کلیوی شده بود  پس از بستری در بیمارستان سینای تهران و برای انجام عمل پیوند کلیه ، عصر ۲۲ مهر ۱۳۹۶ به کما رفت و سرانجام در عصر دوشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۶ در سن ۶۳ سالگی درگذشت.
پیکر وی صبح روز چهارشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۶ پس از تشییع در امامزاده اسماعیل شهریار دفن شد.
توفیق کنعان

| توفیق کنعان | توفیق کنعان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ سپتامبر ۱۸۸۲ بیت جالا، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۶۴ (۸۱ سال) بیت‌المقدس شرقی، کرانه باختری
ملیت: فلسطینی
پیشه(ها): پزشک، قوم‌نگار، نویسنده
شناخته‌شده برای: پیشگام در زمینه پزشکی در فلسطین پژوهشگر میراث مردمی فلسطین
والدین: بشاره کنعان و کاترینا خیرالله
توفیق کنعان (۲۴ سپتامبر ۱۸۸۲ – ۱۵ ژانویه ۱۹۶۴) پزشک فلسطینی، پژوهشگر پزشکی، فعال سیاسی و از پیشگامان حوزۀ فرهنگ عامه فلسطین است.
زندگی

وی در زمان امپراتوری عثمانی در بیت جالا در یک خانواده ثروتمند مسیحی به دنیا آمد. پدرش نخستین کشیش کلیسای عربی لوتری بود. همسر توفیق کنعان اصالتا آلمانی بود و مارگوت ایلندر نام داشت.
تحصیلات

وی تحصیلات ابتدایی را در بیت‌ جالا گذراند و برای دوران راهنمایی، به مدرسه‌ی اسشنلر آلمانی‌ها در قدس رفت، سپس برای تحصیل پزشکی در دانشگاه آمریکایی عازم بیروت شد. وی به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، ترکی و عربی مسلط بود که برای او امکان گسترش دانش نظری و نوشتن مقالاتش در نشریات فرانسوی، آلمانی و انگلیسی را فراهم کرد.
آثار > فرهنگ عامه و قومیت‌نگاری

کشاورزی در فلسطین. (به آلمانی). ۱۹۰۹.
شیاطین به‌عنوان یک عامل سبب‌شناسانه در طب عامه. (به انگلیسی). ۱۹۱۲.
تقویم دهقانان فلسطینی. (به آلمانی). ۱۹۱۳.
خرافات و طب عامه. (به انگلیسی). ۱۹۱۴.
چشمه‌های متروکه و شیاطین آب در فلسطین. (به انگلیسی). ۱۹۲۱.
مسیر کاروان‌های بیزانسی در صحرای نقب. (به انگلیسی). ۱۹۲۲.
پیالهٔ وحشت (طاسة الرجفة). (به عربی). 1923.
مقدسات و مقامات محمدی در فلسطین. (به انگلیسی). ۱۹۲۷.
گیاه‌خواری (انسان) در خرافات فلسطینی. (به انگلیسی). ۱۹۲۸.
باور به شیاطین در سرزمین‌مقدس. (به آلمانی). ۱۹۲۸.
مطالعاتی دربارهٔ فرهنگ عامه و توپوگرافی پترا. (به انگلیسی). ۱۹۲۹.
روشنایی و تاریکی در فرهنگ عامهٔ فلسطین. (به انگلیسی). ۱۹۳۱.
قوانین نانوشته‌ی مؤثر بر زنان عرب فلسطین (به انگلیسی). ۱۹۳۳.
خانهٔ عربی فلسطین: معماری و فرهنگ عامه. قدس: چاپ دارالایتام سوری. ۱۹۳۳.
کاسه‌های جادویی فلسطین. ژورنال مطالعات جامعهٔ شرقی فلسطین. ۱۹۳۶.
مروری بر آثار دالمان دربارهٔ آداب و رسوم فلسطین. (به آلمانی). ۱۹۳۴.
آثار > سیاست

آرمان عربی فلسطین. (به انگلیسی). ۱۹۲۶.
درگیری در سرزمین صلح. (منتشرشده به زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسوی). ۱۹۳۶
آثار > پزشکی

درمان مدرن. (به انگلیسی). ۱۹۱۱.
مننژیت مایع نخاعی در قدس. (به انگلیسی). ۱۹۱۱.
افتخارات

صلیب آهنین در 1914
نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان (1951)
مایک کلی

نگارهٔ مایک کلی، سیاست‌مدار آمریکایی - ۲۰۱۱
مایک کلی (به انگلیسی: Mike Kelly) نمایندهٔ حوزه انتخابیه سوم پنسیلوانیا از حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۴۲ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
کشتار در قارنا

| کشتار قارنا | کشتار قارنا |
| --- | --- |
موقعیت: روستای قارنا، هفت کیلومتری جنوب غربی شهر نقده
تاریخ: ۱۱ شهریور ۱۳۵۸ شمسی   ۲ سپتامبر ۱۹۷۹ (میلادی)  ساعت یک بعد از ظهر در یک یورش ۳ ساعته
گونه حمله: کشتار
کشته‌ها: منابع مربوط، تعداد کشته‌هارا ۴۷ نفر ذکر کرده؛ ولی طبق گفته‌های اهالی روستا و مطلعان، تعداد تلفات در این حادثه ۶۸ نفر است
کشتار قارنا در ۱۱ شهریور ۱۳۵۸ (دوم سپتامبر ۱۹۷۹) از سوی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران صورت گرفت. شهر نقده در ابتدای انقلاب اسلامی درگیر درگیری‌های مسلحانه و قومی شد. با وقوع انقلاب برخی مراکز نظامی توسط حزب دموکرات کردستان تصرف شد. ابتدا برگزاری همایش تبلیغاتی و رژه مسلحانه حزب دموکرات کردستان در بخش ترک‌زبان شهر موجب درگیری مسلحانه و کشته شدن چندین نفر شد. این امر باعث ایجاد شکاف و درگیری‌های قومیتی دامنه‌داری میان کردزبانان و ترک‌زبانان و نیروهای حکومتی در این شهر شد که جان چند صد نفر را گرفت.
قارنا، روستایی کردنشین، از توابع شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی است که در هفت کیلومتری جنوب غربی نقده واقع شده‌است. این روستا در ۱۱ شهریور ۱۳۵۸ در جریان جنگ کردستان مورد حمله نیروهای مسلح نظام جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت که در جریان آن، ۶۸ تن از اهالی این روستا به قتل رسیدند.
پیش‌زمینه

بعد از انقلاب ۱۳۵۷، حزب دموکرات کردستان ایران خواهان به رسمیت شناخته شدن خودگردانی داخلی مناطق کردنشین شد. عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب، خودمختاری را تجزیه ایران ندانسته و تأکید می‌کند که فقط خواستار خودمختاری در امور داخلی استان زیر نظر دولت مرکزی است.[نیازمند منبع] بلافاصله پس از انقلاب پادگان‌ها در مناطق کردنشین تصرف می‌شود که غنی بلوریان آن را با تأیید قاسملو دبیرکل حزب می‌داند و حزب دموکرات در کنار کومله و برخی از گروه‌های چپ‌گرا همچون پیکار و سازمان فدائیان خلق اقلیت فعالیت نظامی را آغاز می‌کنند. این وضعیت در نهایت به درگیری نظامی میان دولت و احزاب مذکور انجامید که از اواسط دهه شصت به صورت پراکنده ادامه داشت.[نیازمند منبع]
روزنامه کیهان مورخ ۱۸/۱/۱۳۵۸ گزارشی در مورد تخلیه دسته جمعی بیش از سی روستای کرد زبان ناحیه سومای و برادوست بر اثر فشار فئودال‌ها و عوامل مسلح چاپ کرد. عبدالله ابریشمی در این باره در روزنامه کیهان می‌نویسد:
در آذربایجان غربی با کمک انحصارطلبان قدرت و با تحریک برادران ترک و شیعه علیه کردها در این خطه یک جو ضد کرد به وجود آورده‌اند که موجب فجایع نقده، قارنه، کانی ماسیده و… گردید. این فجایع بهانه مناسبی برای تبلیغات علیه انقلاب اسلامی به دست دشمنان داخلی و خارجی سپرد، و موجب بدبینی شدید کردها نسبت به حکومت شد.
پیش‌زمینه > جنگ نقده

در ادامه کشاکش احزاب کرد و حکومت تازه‌کار در ۳۱ فروردین ۱۳۵۸، حزب دموکرات در ادامه میتینگهای سیاسی اش که به تازگی در سنندج و مهاباد نیز برگزار کرده بود اعلام کرد که تصمیم دارد یک گردهمایی سیاسی نیز در شهر نقده برگزار کند. با وجود مخالفت برخی از بزرگان ترک و حتی کرد شهر نقده از جمله امام جمعه اهل سنت و امام جمعه اهل تشیع شهر با برگزاری این میتینگ در بخش ترک‌زبان شهر و پیشنهاد محل دیگری در منطقه کردنشین نقده، این گردهمایی در ورزشگاه فوتبال شهر نقده برگزار شده و ضمن دعوت از ریش سفیدان و معتمدین هر دو گروه کرد و ترک نقده ای، حامیان حزب دموکرات از شهر نقده و دیگر شهرهای اطراف در آن دور هم جمع شدند.
به گواه شاهدین درحالی که میتینگ در حال شروع بود از بیرون از ورزشگاه صدای شلیک چند تیرهوایی شنیده شده و به دنبال نگرانی‌ها و ناآرامی‌های به پا شده در ورزشگاه، مشارکت کنندگان در مراسم برای فرار به سمت درهای استادیوم یورش بردند و ظرف چند ساعت آشوب و درگیری به خیابان‌ها و میدان‌های شهر نقده کشیده شد. در یک سوی این جنگ شهری حزب دموکرات قرار داشت و در سوی دیگر آن مخالفان این حزب و حامیان حکومت حضور داشتند. در نهایت بعد از سه روز درگیری میان طرفین و امضا صلح نامه، نیروهای مسلح شهر را ترک کردند و سپس با ورود نیروهای ارتش به این شهر، جنگ نقده به پایان رسید. پایان جنگ در حالی اتفاق افتاد که بسیاری از ساکنین کرد نقده از شهر فرار کرده و به روستاهای مجاور و شهرهای مهاباد و پیرانشهر آواره شدند و مدتها طول کشید تا آنها به شهر بازگردانده شوند در حالی که بسیاری برای همیشه نقده ترک کردند. گفته می‌شود که حزب دموکرات کردستان برنامه برگزاری همایش و رژه مسلحانه را در دیگر شهرهای دو زبانه آذربایجان غربی داشته‌است که با شکل‌گیری جنگ نقده این برنامه لغو می‌شود.
بعد از جنگ نقده و تداوم درگیری میان طرفبن
بعد از جنگ نقده درگیری‌های میان احزاب کرد و حکومت مرکزی در نقاط مختلف استان‌های آذربایجان غربی، کردستان تداوم میابد. پس از آن روح‌الله خمینی رهبر جمهوری اسلامی در تابستان همین سال در رابطه با جنگ کردستان فرمانی را صادر می‌کند.
بخشی از فرمان خمینی در ۲۷ مرداد ۵۸ در صدور حکم حمله به کردستان:
«از اطراف ایران گروه‌های مختلف ارتش و پاسداران و مردم غیرتمند تقاضا کرده‌اند من دستور بدهم به سوی پاوه رفته، غائله را ختم کنند. من از آنان تشکر می‌کنم و به دولت و ارتش و ژاندارمری اخطار می‌کنم، اگر با توپ‌ها و تانک‌ها و قوای مسلح تا ۲۴ ساعت دیگر حرکت به سوی پاوه نشود، من همه را مسئول می‌دانم…»
در بعد از ظهر آن روز خمینی در جمع نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی در قم، دربارهٔ درخواست مردم کردستان برای خودگردانی چنین گفت:
«... مرزها را آزاد کردند، قلم‌ها را آزاد کردند، گفتار را آزاد کردند، احزاب را آزاد کردند، به خیال این که این‌ها یک مردمی هستند… این‌ها خرابکارند، دیگر با این اشخاص نمی‌شود با ملایمت رفتار کرد… این‌ها یک جمعیت خرابکار هستند، یک جمعیت فاسد هستند. این‌ها را ما نمی‌توانیم که بگذاریم که هر کاری که دلشان می‌خواهد بکنند. حالا هم اعتراض کرده‌اند که خود شماها دارید این کارها را می‌کنید. نظیر آن‌ها که پریروز و چند روز پیش آن خرابکاری را کردند… خودشان ایجاد غائله می‌کنند بعد گردن مردم می‌گذارند… یک چنین مردمی هستند… با این‌ها باید با شدت رفتار کرد و با شدت رفتار می‌کنیم…»
درگیری‌های قومی > درگیری میان کردها

به جز درگیری احزاب کرد و چپ با نیروهای دولتی در کردستان، درگیری‌های قومی نیز میان احزاب مذکور و کردهای طرفدار دولت مرکزی رخ داد که از جمله آن عدم همکاردرخواست حزب دموکرات از ایل منگور برای ی با دولت و تحویل دادن سلاح‌هایشان بود. در پی مقاومت ایل مذکور درگیری‌های خونین میان طرفین روی داد.
اقدامات و تحقیقات بعد از کشتار > فهرست کشته شدگان

بعد از واقعهٔ قارنا اظهار نظرها و گمانه زنی‌های متعددی دربارهٔ تعداد کشته شدگان روستای قارنا منتشر شده‌است، برخی منابع تعداد کشته شدگان را ۴۵ تن، برخی منابع ۴۸ تن و برخی از منابع نیز ۶۸ تن ذکر نموده‌اند. لیست مقابل، فهرست کشته شدگانی است که بنیاد حقوق بشری عبدالرحمان برومند منتشر کرده‌است: (۴۵ تن با نام و نام‌خانوادگی مشخص و ۲۳ تن با نام و نشان نامشخص)
ملامحمود بهترزاده
سیدرحمان طاهری
سیدمحمد طاهری
سیداسماعیل طاهری
حاج سیدعلی طاهری
سیدکریم اروندی
آمینه شریفی آذر
حاجی رحمان شریفی آذر
عثمان شریفی آذر
مصطفی عزیزی
محمد عزیزی
محی الدین ابروشن
حاج شریف ابروشن
رحمان ابزن
رحمان سلیمانی
رحیم سلیمانی
کریم سلیمانی
قادر سلیمانی
عبدالله احمدپور
عمر باسی
جعفر باسی
مصطفی باسی
محمد شیرو
سلیمان حمزه پور
ابراهم پویا
ابراهیم رسولی
علی (چوپان روستا)
حسن (نوجوان ۱۳ ساله اهل روستا مجور علی‌آباد)
زینب رامین
خانم خاتوزین رامین
کریم رامین
احمد رامین
رحمان رامین
خسرو افشین
رسول خسروی
رحمان خسروی
سعید خسروی
عبدالله خسروی
مراد خسروی
مصطفی خسروی
ابوبکر شیشمان
جعفر شیشمان
علی شیشمان
عزیز مرزنگ
احمد سعادتپور
به گفته اهالی بعد از واقعهٔ قارنا و تا مدت‌ها بعد آن، با وجود مجموعه تلاش‌های جمعی و دادخواهی خانواده‌های قربانیان در سطح استان و تهران برای پیگیری و تحقیق مفصل دربارهٔ بانیان و قاتلان این کشتار اقدام جدی از سوی حاکمیت جهت شفاف سازی ماجرا صورت نگرفته و دولت و نهاد خاصی نیز دربارهٔ این واقعه پاسخگو نبوده‌است. به گزارش برخی افراد محلی با وجود فشارها و تطمیع حاکمیت، اهالی این روستاها زیر بار تقبل اینکه افراد خانواده‌هایشان توسط نیروهای ضدانقلاب کشته شده‌اند نرفته و از دریافت دیه و عضویت در بنیاد شهید سر باز زده‌اند و این پرونده همچنان مفتوح مانده‌است. برخی از بومی عدم رسیدگی در دادن امکانات یا گازرسانی به این روستا یا روستاهای صوفیان و سروکانی را در عدم پذیرش خواسته نهادهای نظامی برای پذیرش ثبت خانواده‌هایشان به عنوان خانواده شهید می‌دانند.
در فرهنگ

کشتار قارنا دستمایهٔ داستانی به نام داستان‌های نانوشتهٔ قارنا در مجموعه داستانی به همین نام قرار گرفته که توسط خبات رسولی نویسندهٔ کُرد به زبان کردی و گویش سورانی نوشته شده و در سال ۲۰۲۱ از سوی انتشارات کتاب ارزان در سوئد چاپ و منتشر شده‌است.
پته

پته کرمان
پَته (یا پَته‌دوزی) نوعی از رودوزی‌های کرمان است. پارچه زمینه پته پارچه‌ای ضخیم و پشمی است که عریض نامیده می‌شود. هنرمندان پته دوز که اکثراً نیز از زنان و دختران خانه‌دار هستند، با کمک سوزن نقوشی ذهنی را که ملهم از پندارها و بینش‌های شخصی شان است، به وسیلهٔ بخیه‌های نخی رنگین بر زمینهٔ پارچهٔ پشمی ضخیمی (عریض) می‌نشانند. میان هنر پَته و قالی بافی ارتباط بسیار نزدیکی وجود دارد. این ارتباط بیشتر به خاطر طرح‌ها و نقش‌ها و رنگ‌های مورد استفاده در هر دو هنر است. در تقسیم بندی معاونت گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، هنر پَته دوزی در میان ۴۰ رشته از رودوزی های سنتی ایران جای گرفته است. امروزه پته دوزی بیشتر و عمدتا در رفسنجان، کرمان و سیرجان انجام می‌شود.
وجه تسمیه

واژهٔ پتّه، برگرفته از ریشهٔ پُت (pot)، به معنای پشم و کُرک است. فرهنگ معین واژهٔ پت را چنین تعریف می‌کند:
«پشم نرمی که از بُن موی بز روید و آن را به شانه برآرند و از آن شال بافند.»
در لغتنامه دهخدا نیز دربارهٔ واژهٔ پت، به جملات زیر برمی‌خوریم:
«پشم بز، پشم زیر موی بز،... پشم نرمی که از بُن موی بز به شانه برآورند و از آن شال و کلاه و نمد و کپنک و امثال آن کنند.»
کرمانی‌ها پته را با نوعی تشدید روی حرف “ت” تلفظ می‌کنند.
تعریف

جمشید سروشیان در کتاب فرهنگ بهدینان (دائرةالمعارف زرتشتیان)، پته را چنین تعریف می‌کند:
نوعی گل و بته که با دست بر روی شالهای کرکی می‌دوزند.
پته را نوعی سوزن دوزی ایرانی تعریف کرده‌اند که از دوخت ریس‌های پشمی رنگین، بر روی عریض یا شال، در طرح‌های زیبایی چون: بوته، سرو، ترنج و… پدید می‌آید. نمای پته، منظره‌ای بدیع از گل و بوته‌های رنگین را به نمایش می‌گذارد و از آنجا که پدیدآورندگان این نما، به‌طور معمول زنان و دختران کرمانی بوده‌اند، آن را نمادی از هزاران درد و رنج و گاه شادی و شعفی دانسته‌اند که در ذهن این زنان و دختران منقوش بوده و از اثر نگاه‌های خستهٔ آنان که هر صبح تا شام، در پی سوزن، از نقطه‌ای به نقطهٔ دیگر حرکت کرده، خلق شده‌است.
پته دوزی

یکی از رودوزی‌های زیبای ایران پته دوزی است و هنری است که اختصاص به زنان خوش ذوق در استان کرمان دارد و زیبایی خیره‌کننده و چشم‌نوازی دارد.
این رودوزی زیبا را بر روی پارچه‌های پشمی یک رنگ که عریض نامیده می‌شود می‌دوزند نخ‌هایی که بکار می‌رود نخ‌هایی از جنس پشمی هستند و این نخ‌ها ظریف و رنگارنگ هستند و معمولاً به رنگ‌های عنابی، مشکی، سبز، زرد، نارنجی، قرمز و آبی سفید استفاده می‌شوند، طرح‌های مختلف اعم از انواع بته جقه یا طرح‌های هندسی را استفاده می‌کنند.
مصارف پته دوزی

رومیزی
سجاده
جلد قرآن
جانماز
پرده
کوسن
زیر لیوانی
تابلوی پته
قندان
شکلات‌خوری
یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌های پته دوزی که به‌دست آمده نمونه‌ای است که به عنوان روکش بر روی قبر شاه نعمت اله ولی در ماهان کرمان است که یکی از زیباترین و ظریف‌ترین نمونه از پته دوزی به حساب می‌آید در مورد این نمونه باید اشاره به رنگ پارچه بشود که کرم رنگ است و با نخ‌های پشمی الوان بر رویش بته جقه‌های مختلفی دوخته شده‌است.
نامهای دیگر

فطه دوزی
سلسه دوزی
پته دوزی
تعریف کلی

به‌طور کلی پته دوزی به نوعی دوخت گفته می‌شود که همهٔ زمینه اش و گاهی قسمت‌های بیشتری از آن را با نخ‌های پشمییا کرکی الوان یانخ ابریشمی و خیلی کم نخ گلابتوندوخته می‌شود.
پته دوزی هم‌اکنون درکرمان و زرند و رفسنجان و سیرجان رواج دارد و رایج است.
تاریخچه پته دوزی

متأسفانه تاریخ دقیقی از پیدایش این هنر زیبا در دست نیست زیرا در برابر عوامل جوی آسیب‌پذیر بوده اما درسفر نامهٔ شاردن بهدوره صفوی در کرمان اشاره شده‌است که کاربردهای مختلفی داشته‌است.
در کتاب‌های گوناگون هنری قدیمی‌ترین نمونه از پته دوزی در دنیا را متعلق به سال ۱۲۸۵هجری قمری دانسته‌اند.
در مورد این نمونه قدیمی باید اشاره کرد که به صورت سوزنی بوده و همهٔ زمینه اش با گل‌های ریز افشان به صورت محرمات و جناغی کج با استفاده از نخهای ابریشمی رنگین و روی پارچه‌ای از جنس پشم کرم رنگ انجام شده‌است و متعلق به سدهٔ ۱۲ هجری قمری است دورش با پتک دوزی و حاشیه اش به صورت پته دوزی و با نقش بته جقه‌ای قهر و آشتی می‌باشد.
یک نمونه دیگر که از نظر تاریخی بر روانداز قبر شاه نعمت اله ولی تقدم دارد بقچهٔ پته دوزی و سلسله دوزی فرج اله کرمانی می‌باشد و تاریخ آن به سال ۱۲۸۰هجری قمری اشاره دارد.
نقوش پته دوزی

درپته دوزی این رودوزی زیبا و ظریف از نقش‌ها و طرح‌های کهن ایران زمین شامل بته جقه یا درخت زندگی استفاده می‌شود.
تعابیر گوناگون از پته

تعابیر گوناگونی به دست آمده و اختلاف نظر ها بعضی پته را نشانهٔ رمزگونه به معنی شعله آتش آتشکده‌های زردشتی می‌دانند گروهی آن را مثل بادام یا الهام از گلابی برشمردن و آخرین نظریه آن را تجسم شیوهٔ یافته گیاهی هندی که از هند نمونه پته اش به‌دست آمده تعبیر کرده‌اند.
مواد و مصالح پته

مواد تشکیل دهنده پته شامل عریض (پارچه زمینه) و ریس (نخ‌های رنگین) می‌باشند.
مواد و مصالح پته > عریض

که در گذشته از آن برای دوخت دامن، کت و پالتو نیز استفاده بعمل می‌آمد پارچه‌ای دستباف است که به وسیلهٔ دستگاه‌های بافندگی چوبی تولید می‌شد؛ ولی در سال‌های اخیر دستگاه‌های چوبی جای خود را به دستگاه‌های تک فاز برقی دادند و پس از آن نیز تدریجا بافته‌های کارخانه یی جانشینی عریض‌های دستباف شده و هم‌اکنون پته‌های استان کرمان‌را بیشتر اینگونه پارچه‌های کارخانه یی تشکیل می‌دهد.
مواد و مصالح پته > ریس

که معمولاً در رنگ‌های عنابی، مشکی، سبز روشن، سبز تیره، زرد، نارنجی، قرمز، آبی‌تیره، سبز ماشی، لاکی و… مورد استفادهٔ پته دوزان قرار می‌گیرد نوعی نخ پشمی‌ دستریس یا ریسیده شده به وسیلهٔ ماشین است که میزان مصرف آن به نسبت نوع نقش و ضخامت یا نازکی نخ مورد مصرف متفاوت می‌باشد؛ ولی بط‌ور متوسط رودوزی هر متر پته به‌حدود ۳۷۵ تا ۴۰۰ گرم نخ احتیاج دارد.
طرز تهیه پته

برای تهیهٔ یک قطعهٔ پته دوزی شده ابتدا عریض را به ابعاد لازم بریده و سپس آن را به دست طراح می‌سپارند و شیوهٔ کار نیز به این صورت است که زنان پته دوز خود مستقیما بط‌راح مراجعه نمی‌کنند و فروشندگان مواد اولیهٔ پته معمولاً مقدار زیادی عریض بریده و طراحی شده در اختیار دارند که به صورت آماده به سوندوزان می‌فروشند.
در مرحله طراحی، ابتدا طرح روی کاغذ کالک ترسیم می‌شود و پس از آن خط‌وط طرح را به ط‌ور متناسب با سوزن سوراخ کرده و سپس بر روی عریض مورد نظ‌ر منطبق می‌سازند و روی آن‌پود در گچ یا خاکهٔ زغال می‌ریزند و این عمل را گرته زنی می‌نامند (برای پارچه‌های تیره از خاک گچ و برای پارچه‌های روشن از خاک زغال استفاده می‌شود) سپس نقاط مشخص شده را با قلم و مرکب چین روی پارچه مشخص می‌سازند. پس از طراحی، انتخاب نخ و رنگ مط‌رح‌ است. رنگ‌های روشن ظرف سال‌های اخیر به پته دوزی راه یافته و رنگ‌های اصیل اغلب تیره‌است.
از آنجا که طرح‌های پته نه شلوغ است و نه هندسی رنگ‌های روشن چندان جاذبه یی به محصول نمی‌دهد و تیره بودن رنگ‌ها ارتباط نقوش را منطقی تر و قابل قبولتر می‌سازد.
پس از انتخاب و تهیهٔ نخ، پته دوز ابتدا جای خط‌وط اصلی را سوزن می‌زند.
این مرحله به دلیل آنکه نقوش به‌طور خطی دوخته می‌شود. به مرحله ساق دوزی معروف است. سپس داخل نقوش و متن با اسلوب خاصی سوزن دوزی و پر می‌شود؛ که این قسمت را اصطلاحاً آب دوزی یا متن دوزی می‌گویند. مرحلهٔ سوم که یکی از مهم‌ترین مراحل پته‌دوزی می‌باشد مرحله برگ دوزی و سایه زدن با نخ پیرامون گل‌ها و نقش‌ها است. برگ دوزی معمولاً در اطراف حاشیه و به صورت زیگزاک انجام می‌شود و آن را پتک دوزی نیز می‌نامند (پتک در زبان محلی به معنی جوانه‌است).
پس از اتمام دوخت پته را شسته و با کمک دستگاه مخصوصی بنام نورد اتو زده و آماده ی‌فروش می‌کنند.
یکی از معروفترین پته‌ها، روپوش مقبره شاه نعمت‌الله ولی در ماهان کرمان است که یکی از پرکارترین پته‌های تولید شده در ایران بوده و بیش از یک قرن از عمر آن می‌گذرد.
معروفترین نقوش پته، طرح پته‌ای یا درخت زندگی است که به نام‌های متعدد در پته به کارگرفته می‌شود، مانند پته میری، پته ترمه‌ای، پته جقه‌ای، پته بادامی، پته سربندی، پته افشاری، پته کردستانی و غیره. از دیگر طرح‌های پته دوزی، پیچک ترنج، سروچه، نقوش حیوانی به‌خصوص پرندگان و لچک ترنجی را می‌توان نام برد.
در حال حاضر پته دوزی بر روی سجاده، جا قرآنی، پرده، رویه، زیر لیوانی، رومیزی، سوزنی، بقچه و… انجام می‌شود.
یکی از جدیدترین محصولات کاربردی پته، جعبه چوبی پته می‌باشد  که توسط گروه هنری لنا طراحی شده‌است. این هم نشینی چوب و پته، ترکیب چشم‌نوازی را رقم زده است.