stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یهوه
یهوه و ظهور یکتاپرستی

بنی‌اسرائیل هم تا قبل از دورهٔ اسارت در بابل (اوایل قرن ششم قبل از میلاد) مثل همسایگانشان خدایان متعددی را پرستش می‌کردند و ظهور یکتاپرستی اسرائیلی حاصل شرایط تاریخی خیلی خاصی بود. در اوایل دورهٔ چادرنشینی، هر کدام از اسباط خدای مخصوص خودشان را داشتند و در عهد سلطنت نیز یهوه خدای حافظ اسرائیل بود و جایگاهی بالاتر از سایر خدایان داشت. اشیره که پیش‌تر همسر ال بود، در این دوره به عنوان زن یا مادر یهوه پرستیده می‌شد. کتیبه‌هایی از اسرائیل باستان کشف شده که حاوی جمله «یهوه و اشیرهٔ او» هستند و بسیاری از آیات کتاب مقدس هم نشان می‌دهد که بت‌های اشیره در معابد اورشلیم، بث‌ئیل و سامریه نیز وجود داشته‌اند. به‌علاوه آنات، همسر بعل، احتمالاً همسر یهوه نیز محسوب می‌شده و او را «آنات یهو» خطاب می‌کردند و این عبارت در سندی یهودی از قرن پنجم قبل از میلاد در مصر به چشم خورده‌است. یک ایزدبانوی دیگر هم به نام «ملکهٔ آسمان‌ها» وجود داشته و توسط بنی‌اسرائیل پرستیده می‌شده که احتمالاً ترکیبی از عشتروت و ایشتر و از القاب اشیره بوده باشد. پرستش بعل و یهوه در اوایل تاریخ مملکت اسرائیل در کنار یکدیگر وجود داشته اما زمانی که شاه اهب و ملکه ایزابل (که نامش هم ریشه در دعایی برای بعل دارد) تلاش کردند بعل را به جایگاه خدای ملی اسرائیل ارتقا دهند، هم‌زیستی این دو خدا غیرممکن پنداشته شد. با این وجود، پرستش بعل تا مدتی ادامه پیدا کرد.
احتمالاً الیاس نبی در قرن نهم قبل از میلاد یا به احتمال بیشتر هوشع نبی در قرن هشتم قبل از میلاد کسانی بودند که برای اولین بار یهوه را به تنهایی پرستیدند اما این مسئله تا زمان دورهٔ اسارت در بابل و عهد بعد از اسارت، دغدغهٔ گروه خیلی کوچکی بوده و تنها در آن زمان که محبوبیت این تفکر بیشتر شد. البته اولین کسانی که یهوه را به‌تنهایی پرستیدند معمولاً یکتاپرست محسوب نمی‌شوند، بلکه تک‌پرست به‌شمار می‌آیند زیرا اینان اعتقاد نداشتند یهوه تنها خدایی است که وجود دارد و فقط معتقد بودند تنها خدایی است که بنی‌اسرائیل باید او را بپرستند. سرانجام در دورهٔ اسارت در بابل در قرن ششم قبل از میلاد که بحرانی ملی برای اسرائیل به حساب می‌آمد، پیروان یهوه پا را فراتر گذاشتند و به صراحت موجودیت دیگر خدایان را انکار کردند و نتیجتاً، انتقال دین اسرائیلی از تک‌پرستی به یکتاپرستی آغاز شد. با این وجود، همه‌گیری توحید میان یهودیان تا دورهٔ مکابیان در قرن دوم قبل از میلاد به طول انجامیده‌است.
از اسارت در بابل تا سقوط معبد دوم، ۵۸۶ ق‌م‌–۷۰ م

در سال ۵۸۶ ق‌م، اورشلیم توسط امپراتوری بابل نو فتح و معبد آن نابود شد. رهبران جامعه، شامل خانوادهٔ سلطنتی، کاهنان، انبیاء و کاتبان به عنوان اسیر به بین‌النهرین برده شدند. در سال ۵۳۹ ق‌م، کوروش بزرگ بابل را فتح کرد و به اسیران اجازه بازگشت به اسرائیل داد و معبد توسط دولت هخامنشی بازسازی شد که به معبد دوم معروف است. در دهه‌های اخیر، تاریخ‌پژوهان به این نتیجه رسیده‌اند که تنخ، مجموعهٔ کتب مقدس یهودیان، در قرن پنجم ق‌م جمع‌آوری، ویرایش و مورد تجدیدنظر واقع شد تا حقایق و چالش‌های دورهٔ حکومت هخامنشی را بازتاب دهد. کسانی که از اسارت بازمی‌گشتند، علاقه به خصوصی به تاریخ اسرائیل داشتند؛ به عنوان مثال، نسخهٔ مکتوب تورات (از پیدایش تا تثنیه) و کتب تواریخ محصول این دوره هستند. آنان به آثار انبیاء هم علاقه‌مند بودند و برخی از این آثار مثل ده فصل آخر کتاب اشعیا، کتاب حجی، کتاب زکریا، کتاب ملاکی در این دوره نوشته شده‌اند. یهودیت در دورهٔ معبد دوم بر خود معبد متمرکز بود، نه کنیسه‌ها یا متون مقدس. در واقع شکل‌گیری مفهوم «کتاب آسمانی» به کندی پیش می‌رفت و پذیرش تورات و کتب انبیاء تا قرن اول میلادی طول کشید. در این دوره، ذکر نام یهوه در فضای عمومی به تابو تبدیل شد و زمانی که یهودیان متون مقدس را می‌خواندند، به جای نام او از «آدونای» (אֲדֹנָי‬، خداوند) استفاده می‌کردند. کاهن اعظم اسرائیل اجازه داشت یک بار در معبد در یوم‌کیپور نام یهوه را بر زبان جاری کند اما نه در زمان و مکان دیگر. در عصر هلنیستی، متون یهودی توسط یهودیان مصر به یونانی ترجمه شد. در ترجمهٔ یونانی، از لغت کیریوس (κύριος، خداوند یا ارباب) به جای تتراگراماتون و آدونای استفاده شده‌است. سرانجام معبد در سال ۷۰ میلادی نابود و تلفظ اصلی تتراگراماتون به فراموشی سپرده شد.
یهوه در نگاه رائلیان

رائلیان، (به‌معنای پیام‌آورانِ نور) نام جنبشی است که اعضای آن بر این باورند که انسان‌هایی دانشمند به نام الوهیم توسط سفینه‌های فضایی پیشرفته که ما آن‌ها را اشیاء پرنده ناشناخته (یوفو) می‌دانیم، به روی زمین آمده و از طریق علم ژنتیک، حیات هوشمند نوین را بر روی کرهٔ زمین خلق کرده‌اند. الوهیم، همانند بشریتِ روی زمین هستند البته با علمی بیست و پنج هزار سال پیشرفته‌تر. در نظر اینان، الوهیم در زبان عبری کلمه‌ای جمع و به معنی «کسانی که از آسمان آمدند» می‌باشد؛ که مفرد آن «الوها» است. الوهیم در سیاره‌ای پیشرفته و پاک و سرشار از لذات زندگی می‌کنند که با فناوری بسیار پیشرفته‌ای به زندگی جاودانی دست پیدا کرده‌اند، رهبر آن‌ها (ریاست انجمن جاودانگان) یهوه یا الله یا هورس یا زئوس است. در مقابل این مجموعه، ابلیس یا ست یا شیطان قرار دارد که می‌خواهد با جمع‌آوری سند و مدرک از جنگ و خون‌ریزی و جنایات انسان بر روی کرهٔ زمین به یهوه و دانشمندانش و ساکنان سیاره‌شان ثابت کند که خلقت انسان (حیات زندهٔ هوشمند و خودبرنامه‌ریز) بر روی زمین کاری بیهوده، اشتباه و خطرناک بوده‌است.
سلیمان در معبد اورشلیم؛ در پادشاهی اسرائیل، سالانه مراسمی با حضور پادشاه در معبد برگزار می‌شد که در آن یهوه بر تخت سلطنت می‌نشست.
بازسازی معبد دوم در مقیاس ۱:۵۰
فهرست نمایندگان دوره ششم مجلس شورای اسلامی

نمایندگان دوره ششم مجلس شورای اسلامی که انتخابات آن در ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ برگزار و اولین جلسه آن در ۷ خرداد ۱۳۷۹ به تعداد ۳۳۳ نفر بودند که اسامی آنها به ترتیب زیر است :
آ، ا، ب، پ، ت، ث

محسن آرمین - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری / شمیرانات)
آزادی آزادمنش - استان خراسان رضوی (گناباد)
غلامحسن آقائی - استان سیستان و بلوچستان (زابل)
خلیل آقائی کهلیک بلاغی - استان اردبیل (مشگین‌شهر)
علی‌اکبر آقایی مغانجویی - استان آذربایجان غربی - (سلماس)
مهدی آیتی - استان خراسان جنوبی (بیرجند)
غلام‌حیدر ابراهیم بای سلامی - استان خراسان رضوی (خواف / رشتخوار)
ژرژیک ابرامیان - نمایندگان اقلیت (مسیحیان ارامنه جنوب کشور)
سید محمدحسن ابوترابی‌فرد - استان قزوین (قزوین / آبیک)
جواد اطاعت - استان فارس (داراب)
علی‌محمد احمدی - استان لرستان (الیگودرز)
عیسی‌قلی احمدی‌نیا - استان خوزستان (ایذه / باغملک)
محمود اخوان بازارده - استان گیلان (لنگرود)
بهاءالدین ادب - استان کردستان (دیواندره / سنندج / کامیاران)
عسکر اسلام دوست کاربندی - استان گیلان (تالش)
محمدرضا اسماعیلی مقدم - استان قم (قم)
علی اشرف عبدالله‌پوری حسینی - استان آذربایجان شرقی (آذر شهر / اسکو / تبریز)
بهروز افخمی - تهران (استان اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
جعفر افقهی فریمانی - استان خراسان رضوی (احمدآباد / رضویه / سرخس / فریمان)
حسن الماسی - استان اردبیل (بیله سوار / پارس‌آباد)
شهربانو امانی انگنه استان آذربایجان غربی ارومیه
مجید انصاری - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
حسین انصاری‌راد - استان خراسان رضوی (نیشابور)
حسین انواری - استان آذربایجان شرقی (سراب)
شهربانو امانی انگنه - استان آذربایجان غربی (ارومیه)
باقر امامی - استان آذربایجان شرقی (جلفا / مرند)
فاضل امیرجهانی - استان زنجان (ابهر / خرمدره)
علی‌اصغر امیرشعردوست - استان آذربایجان شرقی (آذر شهر / اسکو / تبریز)
سید ابراهیم امینی - استان فارس (ممسنی)
علی اکبرزاده - استان آذربایجان شرقی (خاروانا / ورزقان)
محمدباقر باقری‌نژادیان فرد - استان فارس (کازرون)
غلامحسین برزگر - استان فارس (سپیدان)
طاهرآقا برزگر تکمه داش - استان آذربایجان شرقی (بستان آباد)
احمد بورقانی فراهانی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
عبدالرحیم بهاروند - استان لرستان (خرم‌آباد)
قهرمان بهرامی حسن‌آبادی -استان اصفهان (مبارکه)
سهراب بهلولی قشقایی - استان فارس (فیروزآباد/قیروکارزین/فراشبند)
رحمان بهمنش - استان آذربایجان غربی (مهاباد)
مروت‌الله پرتو - استان زنجان (خدابنده)
سمیر پورجزایری - استان خوزستان (خرمشهر)
احمد پورنجاتی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
محمد پیران - استان همدان (رزن)
پیرموذن نورالدین اردبیل
عبدالرحمن تاج‌الدین خوزانی -استان اصفهان (اصفهان)
علی تاجرنیا - استان خراسان رضوی (مشهد)
محسن ترکاشوند - استان همدان (تویسرکان)
حسن توفیقی -استان اصفهان (کاشان / آران و بیدگل)
ولی‌الله توکلی‌طباء زواره -استان اصفهان (اردستان)
غلامحسین تکفلی - استان خراسان رضوی (مشهد)
ج، چ، ح، خ

علی‌اکبر جعفری - استان مرکزی (ساوه)
جلال جلالی‌زاده - استان کردستان (دیواندره / سنندج / کامیاران)
سهیلا جلودارزاده - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
غلام‌محمد جهاندیده - استان سیستان و بلوچستان (سراوان)
رسول جماعتی مالوانی - استان گیلان (شفت / فومن)
حمیدرضا حاجی بابایی - استان همدان (همدان)
عبدالله حاجیانی - بوشهر (استان جم / کنگان / دیر)
داود حسن‌زادگان رودسری - استان گیلان (املش / رودسر)
شهباز حسین‌زاده تقی آباد - استان آذربایجان غربی (تکاب / شاهین‌دژ / میاندوآب)
ابوالقاسم حسینی - استان خراسان رضوی (بجنورد / جاجرم)
مسعود حسینی - استان کردستان (قروه)
سید منصور حسینی - استان گلستان
هادی حسینی خامنه‌ای - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
رجب حسینی‌نسب - استان ایلام (آبدانان / دره شهر / دهلران)
الیاس حضرتی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
فاطمه حقیقت‌جو - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
عبدالرضا حیدری‌زادی - استان ایلام (ایوان / ایلام / شیروان و چرداول / مهران)
فریدون حسنوند - استان خوزستان (اندیمشک)
فاطمه خاتمی - استان خراسان رضوی (مشهد)
محمدرضا خاتمی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
ناصر خالقی -استان اصفهان (اصفهان)
محمدرضا خباز - استان خراسان رضوی (کاشمر / کوهسرخ / بردسکن / خلیل آباد)
حسن خوشرو - استان کرمان (کرمان)
محمدحسین خلیلی اردکانی - استان تهران (کرج)
مرتضی خیرآبادی - استان خراسان رضوی (سبزوار)
سلمان خدادادی - استان آذربایجان شرقی (ملکان)
د، ذ، ر، ز، ژ

محمد دادفر - استان بوشهر (بوشهر / بندر دیلم / گناوه)
حاصل داسه - استان آذربایجان غربی (سردشت / پیرانشهر)
لون داویدیان - نمایندگان اقلیت (مسیحیان ارامنه شمال کشور)
خسرو دبستانی - نمایندگان اقلیت (اقلیت‌های دینی / زرتشتیان)
محمود دعایی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
محمدرضا دولت آبادی - استان خراسان رضوی (نیشابور)
محمدباقر ذاکری - خراسان رضوی (قوچان)
محمد رئیسی نافچی - استان چهار محال و بختیاری (شهرکرد)
فاطمه راکعی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
نورمحمد ربوشه - استان سیستان و بلوچستان (ایرانشهر)
رجب رحمانی - استان قزوین (تاکستان)
علی‌اصغر رحمانی خلیلی - استان مازندران (بهشهر)
محمد رشیدیان - استان خوزستان (آبادان)
امیدوار رضایی میرقائد - استان خوزستان (مسجد سلیمان)
طاهره رضازاده - استان فارس (شیراز)
ابوالفضل رضوی -استان اصفهان (نائین)
محمد رضوی - استان یزد (صدوق / یزد)
حسین روزبهی - استان مازندران (ساری)
سعدالله روستا طسوجی - استان فارس (خرامه / سروستان / کربال)
محمدتقی رنجبر چوبه - استان گیلان (صومعه سرا)
احمد رهبری (گرمسار) - استان سمنان (گرمسار)
احمد رمضانپور نرگسی - استان گیلان (رشت)
حسن رمضانیان‌پور -استان اصفهان (شهرضا)
حسن زحمتکش - استان گیلان (آستارا)
س، ش، ص، ض

جلیل سازگارنژاد - استان فارس (شیراز)
ابوالقاسم سرحدی‌زاده - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
محمدعلی سعدایی جهرمی - استان فارس (جهرم)
محمدرضا سعیدی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
محمد سقایی - استان فارس (استهبان / نی‌ریز)
مسیح سلیم بهرامی - استان مازندران (ساری)
بهیار سلیمانی - استان فارس (فسا)
داوود سلیمانی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
منصور سلیمانی میمندی - استان کرمان (شهر بابک)
عبدالله سهرابی - استان کردستان (مریوان)
علی سیدآقامیری - استان خوزستان (دزفول)
حمید سیدمهدوی اقدم - استان آذربایجان شرقی (تبریز)
علی اصغر شعردوست -استان آذربایجان شرقی (تبریز)
مرتضی شایسته -استان اصفهان (گلپایگان و خوانسار)
جاسم شدیدزاده - استان خوزستان (اهواز)
ابوالفضل شکوری - استان زنجان (زنجان)
علی شکوری راد - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
ماشاءالله شکیبی - استان خراسان رضوی (طبس / فردوس)
احمد شیرزاد - استان اصفهان (اصفهان)
مرتضی شیرزادی - استان کرمانشاه (سرپل ذهاب / قصر شیرین / گیلانغرب)
فخرالدین صابری - استان مازندران (تنکابن / رامسر)
محمدصادق صادقی - استان گلستان (علی‌آباد کتول)
رضا صالح جلالی - استان گیلان (آستانه اشرفیه)
گل‌محمد صالحی سلح چینی - استان چهار محال بختیاری (لردگان)
ذبیح‌الله صفایی - استان همدان (اسدآباد)
محسن صفایی فراهانی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
ط، ظ، ع، غ، ف، ق

طاهر طاهری - استان سمنان (سمنان)
مصطفی طاهری نجف آبادی -استان اصفهان (تیران و کرون / نجف آباد)
سید مهدی طباطبایی (آباده) - استان فارس (آباده / بوانات / خرمبید)
اسماعیل ططری - استان کرمانشاه (کرمانشاه)
اترک طیار - استان گلستان (گنبد کاووس)
سید طاهر طاهری - استان سمنان (سمنان)
علی ظفرزاده - استان خراسان رضوی (مشهد)
غلامعلی عابدی - استان خراسان رضوی (سربیشه / نهبندان)
ابوالقاسم عابدین‌پور - استان خراسان رضوی (تربت حیدریه)
پیمان عاشوری بندری - استان خوزستان (بندر ماهشهر)
عبدالزهرا عالمی نیسی - استان خوزستان (دشت آزادگان)
محمد عبایی خراسانی - استان خراسان رضوی (مشهد)
غلامرضا عبدالوند - استان لرستان (ازنا / دورود)
حمیده عدالت - استان بوشهر (دشتستان)
احمد عظیمی - استان فارس (شیراز)
وحیده علایی طالقانی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
محمدرضا علی‌حسینی عباسی - استان همدان (نهاوند)
نعمت‌الله علیرضایی -استان اصفهان (خمینی شهر)
کرامت‌الله عمادی -استان اصفهان (سمیرم)
صلاح‌الدین علائی -استان کردستان (سقز / بانه)
کریم فتاح‌پور موانه - استان آذربایجان غربی (ارومیه)
محمد فرخی - استان کرمان (جیرفت و عنبر آباد)
حسینعلی قاسم زاده - استان مازندران (بابل)
خداداد قبادی - استان فارس (اقلید)
حسن قشقاوی - استان تهران (رباط کریم)
قلی‌الله قلی‌زاده - استان آذربایجان شرقی (هوراند / کلیبر)
علی قنبری - استان چهار محال بختیاری (اردل/ فارسان / کیار)
قربان‌علی قندهاری - استان گلستان
ناصر قوامی - استان قزوین (قزوین)
ک، گ، ل، م

عبدالله کعبی - ‌‌استان خوزستان (آبادان)
محمود کاظمی دینان - استان مازندران (آمل / لاریجان)
محمد کاظمی - استان همدان (ملایر)
جعفر کامبوزیا - استان سیستان و بلوچستان (زاهدان)
جمیله کدیور - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
باقر کرد - استان سیستان و بلوچستان (زاهدان)
مهدی کروبی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
منصور کشفی - استان فارس (لارستان)
محمدعلی کوزه‌گر - استان تهران (شهریار)
الهه کولایی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
علی کوهساری - استان گلستان (آزادشهر / رامیان)
حمید کهرام - استان خوزستان (اهواز)
محمد کیافر - استان آذربایجان شرقی (میانه)
اسدالله کیان ارثی - استان اصفهان (فریدون‌شهر / فریدن)
محمد کیانوش‌راد - استان خوزستان (اهواز)
مصطفی محمدی- استان کرمانشاه (پاوه و اورامانات)
غلامرضا گرزین - استان مازندران (جویبار / سوادکوه / قائمشهر)
عظیم گل - استان گلستان (بندر ترکمن / بندر گز / کردکوی)
جعفر گلباز - استان تهران (ساوجبلاغ / طالقان)
حسین لقمانیان - استان همدان (همدان)
سید حاجی محمد موحد- استان کهگیلویه و بویراحمد/کهگیلویه
محمدمحمدی- دلفان/سلسله
علی‌اکبر محتشمی‌پور - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
علیرضا محجوب -استان تهران (اسلامشهر/تهران/ری/شمیرانات)
محمد محمدرضایی - استان کردستان (بیجار)
علی محمد غریبانی - استان اردبیل (اردبیل / نمین / نیر)
امرالله محمدی جزی -استان اصفهان (برخوار / میمه)
احمد مرادی - استان خراسان رضوی (طرقبه / چناران)
محمدکاظم مرتضوی - استان یزد (ابرکوه / بافق / خاتم / مهریز)
سلیم مرعشی - استان گیلان (رودبار)
حسین مرعشی - استان کرمان (کرمان)
رجب‌علی مزروعی -استان اصفهان (اصفهان)
اکرم مصوری‌منش -استان اصفهان (اصفهان)
موریس معتمد - نمایندگان اقلیت (اقلیت‌های دینی / کلیمیان)
قاسم معماری - استان آذربایجان شرقی (اهر / هریس)
محمد مودب‌پور - استان گیلان (رشت)
افضل موسوی - استان زنجان (زنجان / طارم)
امرالله موسوی - استان مرکزی (خمین)
جلال موسوی - استان فارس (لامرد)
میرطاهر موسوی - استان آذربایجان شرقی (آذر شهر / اسکو / تبریز)
علی‌اکبر موسوی (خوئینی) - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
مجتبی موسوی اجاق - استان کرمانشاه (کرمانشاه)
میرقسمت موسوی اصل - استان اردبیل (گرمی)
سید باقر موسوی جهان آباد - استان کهکیلویه و بویراحمد (بویراحمد)
عیسی موسوی‌نژاد - استان لرستان (خرم‌آباد)
عیسی مقدمی‌زاد - استان خوزستان (شادگان)
رسول مهرپرور - استان خراسان رضوی (درگز)
احمد میدری - استان خوزستان (آبادان)
محسن میردامادی نجف آبادی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
منصور میرزاکوچکی بروجنی - استان چهار محال بختیاری (بروجن)
ن، و، ه، ی

ابوذر ندیمی -گيلان ( لاهيجان)
محسن نریمان - استان مازندران (بابل)
حاتم نارویی - استان کرمان (بم)
مقداد نجف نژاد - استان مازندران (فریدونکنار)
رحمان نامجو - استان آذربایجان غربی (بوکان)
بهزاد نبوی - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
عبدالمحمد نظام الاسلامی - استان لرستان (بروجرد)
علی نظری - استان مرکزی (اراک)
قدرت‌الله نظری‌نیا - استان کرمانشاه (صحنه / هرسین / کنگاور)
محمد نعیمی‌پور - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
علی‌محمد نمازی - استان اصفهان (لنجان)
محمدباقر نوبخت حقیقی - استان گیلان (رشت)
علی‌رضا نوری - استان تهران (اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
حسین نوش‌آبادی - استان تهران (ورامین)
رمضان وحیدی - استان خراسان رضوی (بجنورد / جاجرم)
سراج‌الدین وحیدی مهرجردی - استان یزد (تفت / میبد)
شمس‌الدین وهابی - تهران (استان اسلامشهر / تهران / ری /شمیرانات)
علی‌اصغر هادی‌زاده - استان مرکزی (دلیجان / محلات)
سید محمد هاشمی - استان کرمان (بردسیر / سیرجان)
علی هاشمی بهرمانی - استان کرمان (رفسنجان)
مسعود هاشمی زهی - استان سیستان و بلوچستان (خاش / نصرت آباد / میرجاوه)
غلامعلی هزارجریبی - استان گلستان
علی یاری - استان ایلام (ایوان / ایلام / شیروان و چرداول / مهران)
علی‌محمد یثربی - استان قم (قم)
رضا یوسفیان - استان فارس (شیراز)
میرمحمود یگانلی - استان آذربایجان غربی (ارومیه)
المپیک زمستانی ۱۹۴۴

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: کورتینا دامپتزو، ایتالیا
زمستانی→ ۱۹۳۶ گارمیش → ۱۹۴۰ ساپورو۱۹۴۸ سنت مورتیز ←  تابستانی→ ۱۹۳۶ برلین → ۱۹۴۰ هلسینکی۱۹۴۸ لندن ← ۱۹۴۴ لندن ← : زمستانی→ ۱۹۳۶ گارمیش → ۱۹۴۰ ساپورو۱۹۴۸ سنت مورتیز ←  تابستانی→ ۱۹۳۶ برلین → ۱۹۴۰ هلسینکی۱۹۴۸ لندن ← ۱۹۴۴ لندن ← 
بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۴۴ (انگلیسی: 1944 Winter Olympics) دوره‌ای از بازی‌های المپیک زمستانی به‌شمار می‌رفت که قرار بود در کورتینا دامپتزو در کشور ایتالیا برگزار شود ولی به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم این بازی‌ها برگزار نشد.
کورتینا دامپتزو در سال ۱۹۳۹ به عنوان میزبان بازی‌های المپیک زمستانی انتخاب شد ولی برگزاری این دوره از مسابقات به دلیل جنگ جهانی دوم لغو شد. کورتینا دامپتزو بعدها بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۵۶ را میزبانی کرد.
سید عارف حسین حسینی

| سید عارف حسین حسینی> اطلاعات شخصی | سید عارف حسین حسینی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: سید عارف حسین حسینی ۴ آذر ۱۳۲۵ خورشیدی پاراچنار، پاکستان
درگذشته: ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ (۴۲ سال) پیشاور، پاکستان
آرامگاه: پاراچنار
سید عارف حسین حسینی (۴ آذر۱۳۲۵، پاراچنار_۱۴ مرداد ۱۳۶۷، پیشاور)، روحانی شیعه اهل پاکستان ،رهبر شیعیان پاکستان و نماینده سید روح الله خمینی در پاکستان بود که در جریان فعالیت‌های دینی و فرهنگی در میان مسلمانان پاکستان در ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ در پیشاور ترور شد. روح‌الله خمینی پس از مرگ وی با شدیدترین الفاظ بر اسلام جعلی‌ای که از آن به اسلام آمریکایی تعبیر می‌کرد (به عنوان مسبب قتل وی) تاخت.
کودکی و تحصیلات

سید عارف حسین حسینی در ۴ آذر ۱۳۲۵ هجری شمسی در خانواده‌ای مذهبی و روحانی در پاراچنار متولد شد. او تحصیلاتش را در ابتدا نزد پدرش سید فضل حسین سپری کرد. پس از رسیدن به شرایط سنی وارد مدرسه ابتدائی و سپس راهنمائی گردید. به عنوان شاگرد ممتاز، راهی دبیرستان پاراچنار گردید. دوره دبیرستان را در سال ۱۳۴۳ با موفقیت به پایان رسانید. پس از اخذ دیپلم بر اساس رغبت زیادش به فراگیری علوم دینی وارد حوزه علمیه جعفریه پاراچنار شد. وی نزد استاد حاجی غلام جعفر لقمان، در مدت کوتاهی ادبیات عرب را فرا گرفت و به مرحله سطوح عالی (لمعه) رسید. در جهت فراگیری بیشتر علوم دینی در سال ۱۳۴۶ راهی حوزه علمیه نجف شد. این ایام با تبعید روح‌الله خمینی به نجف مصادف بود و حزب سوسیال بعث بر عراق حاکم بود و شرایط سختی در حوزه علمیه وجود داشت. وی با وجود موانع متعدد و فقر اقتصادی، نخست در مدرسه علمیه بشریه و سپس مدتی بعد در مدرسه علمیه دارالحکمه سکنی گزید. در نجف از اساتیدی چون میر اسدالله مدنی: شرح لمعه را؛ سیّد مجتبی لنکرانی: رسایل را و نزد مرتضوی مکاسب را تا خیارات خواند. وی همچنین از شاگردان سید طیب جزایری نیز به‌شمار می‌آمد.
وی در حوزه علمیه قم، قبل از انقلاب ایران (۱۳۵۷) نزد اساتید بزرگ، کتاب‌ها و درسهای ذیل را فرا گرفت. مرتضی مطهری: درس فلسفه؛ فاضل لنکرانی: جلد اول کفایه؛ جعفر سبحانی: جلد دوم کفایه؛ استاد ستوده: باقی‌مانده خیارات مکاسب؛ محسن حرم پناهی: درس عقائد اسلامی؛ ناصر مکارم شیرازی: خارج اصول؛  جواد تبریزی: خارج فقه.
فعالیت‌های سیاسی

عارف حسینی در ایام اقامت در نجف در کنار شخصیت‌های مبارز قرار گرفت. اولین آشنایی وی با خمینی بود. این آشنایی آغاز تحول فکری و سیاسی در زندگی وی بود. در اثر برخورد با وی مجذوب گشته و با هدایت وی در متن وقایع سیاسی وارد گردید. به دلیل شرکت در فعالیت‌های انقلابی و شرکت در تظاهرات، در اعتراض به ظلمی که نسبت به سید محسن حکیم اعمال می‌شد، دستگیر و حدود یک ماه زندانی و سپس توسط بعثی‌ها از عراق اخراج گردید.
پس از اخراج از عراق به پاکستان رفت و به فعالیت‌های علمی - سیاسی پرداخت. وی در این مدت در بین مسلمانان پاکستان نفوذ گسترده‌ای پیدا نمود. در سال ۱۳۵۳ دوباره جهت فراگیری بیشتر علوم اسلامی، راهی نجف شد و با ندادن اجازه ورود به کشور عراق، ناگزیر مقیم حوزه علمیه قم گردید. در قم در کنار تحصیل به فعالیت‌های سیاسی نیز مشغول شد. ورود حسینی به حوزه علمیه قم همزمان با گسترش نهضت روحانیت در ایران بود. وی در تظاهرات شرکت می‌کرد و دیگر طلاب پاکستانی ساکن حوزه علمیه قم را نیز ترغیب می‌نمود. بدین جهت بود که طلاب غیر ایرانی، بخصوص طلاب پاکستانی، تحت مراقبت شدید ساواک قرار گرفتند. به همین سبب بود که عارف حسینی را پس از شناسایی، دستگیر و از ایران اخراج نمودند.
حسینی پس از ورود به پاکستان برای بیداری توده‌های پاکستان به تبلیغات علیه شاه ایران پرداخت و از نهضت خمینی در ایران حمایت کرد. وی خمینی را به عنوان ولی امر مسلمانان و رهبر جهان اسلام برای مسلمانان پاکستان معرفی می‌کرد و در حرکت‌هایی که مردم را با خود همراه می‌ساخت به همراهی با حرکت خمینی پرداخت.
وی برای شروع تحول فرهنگی - سیاسی در ساختار جامعه پاکستان اقداماتی انجام داده و به تبلیغات علیه ضیاءالحق حاکم پاکستان پرداخت. حرکت‌هایی در جهت مقابله با تبعیض حکومت علیه شیعیان انجام شد که به نتیجه رسید.
عارف حسینی بود پس از دستگیری مفتی جعفر حسینی فعالیت خود را شدت بخشید. وی پس از انتخاب به رهبری، قلمرو فعالیت‌های انقلابی خود را گسترش داد. وی محو مفاسد اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را در پاکستان در یک حرکت بنیادی در بافت کلی جامعه پاکستان می‌دانست و از این جهت انقلاب اسلامی را در پاکستان تنها راه حل آن به حساب می‌آورد شبیه انقلاب اسلامی ایران.
رابطه دوستانه شهید حسینی با رهبران جمهوری اسلامی حکایت از وفاداری وی نسبت به انقلاب اسلامی ایران دارد. می‌توان گفت عارف حسین حسینی زبان گویای انقلاب اسلامی در شبه قاره هند بود.
خدمات اجتماعی

وی جهت گسترش معارف دینی مراکز آموزشی و عبادی زیادی را در شهرهای مختلف پاکستان بنا نهاده‌است.
خدمات اجتماعی > دارالمعارف اسلامیه

این کانون آموزشی با برنامه‌های سنتی و جدید توأم بود. تدریس رشته‌های نو و پاسخگویی به نیاز جامعه بر اساس شرایط زندگی اجتماعی عصر، همانند اقتصاد، علوم سیاسی و آموزش‌های اعتقادی در آن جریان داشت. پس از مرگ وی اسم این مرکز دینی - علمی بنام جامعه شهید عارف الحسین الحسینی تغییر یافته. با توجه به عدم امکانات اقتصادی لازم در مناطق شیعه نشین، این حوزه دینی، بسیار زیبا و به شیوه جدید ساخته شده و از امکانات لازم بر خوردار است. این حوزه علمیه در شهر پیشاور قرار دارد.
خدمات اجتماعی > مساجد

وی برای ایجاد مساجد در مناطق دور افتاده و محروم، برنامه‌ریزی وسیعی داشت و موفق شد در مناطق ایالت سرحد سند و بلوچستان این برنامه‌ها را پیاده کند. احداث بیش از ده مسجد در نقاط مختلف از این جمله‌است. همچنین حسینیه‌های متعددی توسط وی تأسیس شد و به فعالیت پرداخت.
خدمات اجتماعی > درمانگاه

در شهرستان پاراچنار و در حاشیه شهر درمانگاهی به نام «شفاخانه علمدار» با تلاش وی ساخته شد، در این درمانگاه علاوه بر وسایل درمانی و امکانات مورد نیاز بیماران، سی تخت برای بستری شدن بیماران می‌باشد. پزشکان ماهر با وسایل و ابزار پیشرفته به معالجه بیماران می‌پردازند.
در شهر کراچی برای معالجه افراد فقیر و بی‌بضاعت درمانگاهی به نام «العصر» به دستور مستقیم ایشان تأسیس گردید و هم‌اکنون نیز مردم محروم این شهر را پوشش می‌دهد.
مرگ

فعالیت‌های دینی، سیاسی و فرهنگی وی مایهٔ ناخشنودی دشمنان داخلی و خارجی بود. در زمینهٔ نامساعد دینی و فرهنگی پاکستان پس از جدایی از هند و تبلیغات سوء در این زمینه وجود وی می‌توانست بسیار مؤثر باشد.
وی صبح جمعه ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ (۵ اوت ۱۹۸۸) و هنگامی که برای مراسم سخنرانی از پاراچنار عازم پیشاور بود بعد از نماز صبح در مدرسه‌ای علمیه هدف گلوله سمی قرار می‌گیرد. وی پس از انتقال به بیمارستان درگذشت.
پس از قتل وی مردم شهرهای مختلف پاکستان با ورد به خیابان‌ها اندوه و اعتراض خود را بیان می‌کنند.
پیکره حسینی را به مدرسه دارالمعارف انتقال می‌دهند. در مراسم تشییع وی فرزندش سیّد علی حسینی خطاب به مردم چنین گفت: «ای ملت! من مفتخرم به اینکه امروز فرزند یک شهید هستم، از شما خواهش می‌کنم تا زمانی که امام خمینی رهبر عظیم الشأن من و امید مسلمانان جهان، زنده‌است. شما احساس یتیمی نکنید ما تا ایشان زنده باشند، یتیم نیستیم.» تصاویر خمینی و حسینی بدست تشییع کنندگان حکایت از هم جهتی دو کشور مسلمان و همسنگری دو مرد (خمینی و حسینی) داشت.
هیئت عالی رتبه‌ای از ایران اسلامی وارد پیشاور می‌شود تا در تشییع جنازه حسینی شرکت جوید. جنتی بر پیکر وی نماز می‌خواند و پس از آن جنازه‌اش را با هلی‌کوپتر طرف زادگاهش پاراچنار انتقال می‌دهند.
پیام‌های تسلیت

پس از دریافت خبر قتل سیّد عارف حسینی پیام‌های تسلیت از طرف شخصیتهای علمی - سیاسی جهان اسلام فرستاده شد.
اینک توپاک‌الزمان

اینک توپاک الزمان (به انگلیسی: 2pacalypse now) اولین آلبوم موسیقی توپاک، خواننده رپ است که در نوامبر ۱۹۹۱ منتشر شد.
اگرچه این آلبوم در زمان خود نسبت به سایر آلبوم‌های این رده کمتر مورد توجه قرار گرفت. توپاک در این آلبوم با متن ترانه‌هایش به عنوان یک جوان سیاه پوست در خیابان‌های آمریکا نگاهی اجمالی به مسائلی همانند خشونت پلیس در آمریکا، فقر، بارداری قبل از ازدواج نوجوانان و اعتیاد به مواد مخدر می پردازد.