عملیات بارباروسا
نبرد دریایی

کریگسمارینه، نیروی دریایی آلمان، به شکل کاملی در طرح عملیاتی بارباروسا دخیل نشد؛ چراکه اقدامات همه‌جانبه دریایی ضروری به نظر نمی‌رسیدند. آلمانی‌ها از ۱۲ ژوئن شروع به مین‌ریزی خلیج فنلاند و ریگا کردند. وظایف دیگر کریگسمارینه شامل جلوگیری از گریز نیروی دریایی شوروی از دریای بالتیک و ممانعت از اجرای عملیات‌های آبی خاکی توسط آن می‌شد. در جنوب، نیروی دریایی آلمان اساساً هیچ حضوری در دریای سیاه نداشت.
در طرف مقابل، با دریافت فرمان آماده‌باش در بالاترین سطح پیش از آغاز تهاجم آلمانی‌ها توسط تمامی یگان‌های نیروی دریایی شوروی، هیچ کشتی این نیرو در اثر حملات اولیه هوایی لوفت‌وافه آسیب ندید و هیچ هواگرد دریایی آن منهدم نشد. شوروی در سال ۱۹۴۱ بیشتر از هر کشور دیگری زیردریایی در اختیار داشت اما این ادوات نتوانستند تأثیر چندانی داشته باشند. ناوگان دریای بالتیک شوروی با از دست دادن پایگاه‌های خود در هفته‌های آغازین، وادار به عقب کشیدن کشتی‌های سطحی خود به سمت لنینگراد شد. با مین‌ریزی خلیج فنلاند توسط آلمانی‌ها و یخ زدن آب‌ها در ماه‌های زمستان، این ناوگان دیگر قادر به جابجایی نبود اما می‌توانست با توپ‌های خود مواضع دشمن را گلوله‌باران نماید. ناوگان دریای سیاه شوروی به مدافعان اودسا و سواستوپل تدارکات رساند و در نهایت اقدام به تخلیه آن‌ها کرد اما نتوانست تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر نبردهای انجام‌گرفته در طول کرانه دریای سیاه بگذارد یا جلوی گذر آلمانی‌ها از شبه‌جزیره کریمه به قفقاز از طریق تنگه کرچ را بگیرد.
یوآخیم فن یبنتروپ، وزیر خارجه آلمان در ۲۳ اوت ۱۹۳۹ در حال امضای پیمان عدم تجاوز با شوروی، ژوزف استالین و ویاچسلاو مولوتف، وزیر خارجه شوروی در پشت ایستاده‌اند.
نقشه سکونت‌های جدید مهاجران آلمانی، تهیه شده توسط دانشگاه هومبولت برلین
محل استقرار و حوزه عملیاتی سه گروه ارتش آلمان
تانک‌های پنزر ۱ و پنزر ۲ آلمانی در جبهه غربی، ۱۹۴۰
فرمان شماره ۲۱ پیشوا (فرمان عملیاتی بارباروسا)
دست نوشته استالین با عبارات توهین‌آمیز بر جلد گزارش مرکولوف در ارتباط با آماده‌سازی آلمان جهت تهاجم
سربازان آلمانی در حال عبور از نشانگر مرز شوروی، ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱
ستونی از پیاده‌نظام ورماخت در شوروی
هواگردهای منهدم‌شده شوروی در اثر حملات هوایی لوفت‌وافه
پیشروی نیروهای آلمانی در منطقه بالتیک
توپ تهاجمی اشتوگ ۳ در جریان عملیات بارباروسا، ژوئن ۱۹۴۱
سرباز کشته شده روس، ۱۹۴۱
ستون اسرای ارتش سرخ در مینسک
نیروهای ورماخت در لویو
محل استقرار نیروهای طرفین در شمال دور (مرز فنلاند و شوروی)
پیشروی پیاده‌نظام ورماخت، ژوئیه ۱۹۴۱
۱- محاصره و انهدام دو سپاه شوروی در ناحیه موگیلف (جنوب غربی) ۲- مرحله نهایی محاصره و انهدام نیروهای ارتش سرخ در ناحیه اسمولنسک (مرکز تصویر) ۳- ایجاد منطقه محدب یلنیا توسط گروه زرهی ۲ (پیکان زرد به سمت شرق در مرکز) ۴- محاصره و انهدام ارتش بیست و هشتم شوروی در ناحیه روسلافل (جنوب شرقی)
نبرد در خط آهن اسمولنسک–مسکو، اوت ۱۹۴۱
نقشه پیشروی ورماخت تا ۲۵ اوت ۱۹۴۱
تسلیم شدن نیروهای ارتش سرخ به ورماخت
ورود نیروهای آلمانی به روستوف-نا-دونو
پیشروی نیروهای آلمانی در شمال غربی روسیه، ۱۰ ژوئیه — ۲۶ اوت
نیروهای آلمانی در حومه لنینگراد، سپتامبر ۱۹۴۱
نقشه پیشروی ورماخت تا ۹ سپتامبر ۱۹۴۱
نیروهای آلمانی در کالینین، اکتبر ۱۹۴۱
ستونی از نیروهای آلمانی در حال پیشروی به سمت مسکو، اکتبر ۱۹۴۱
نیروهای آلمانی در حال بیرون کشیدن یک تانک پنزر ۴ گیرکرده در برف، دسامبر ۱۹۴۱
پیشروی نهایی ورماخت در عملیات بارباروسا، ۵ دسامبر ۱۹۴۱
ضد حمله ارتش سرخ
نقشه محاصره‌های عمده پدید آمده توسط ورماخت در جریان عملیات بارباروسا
پیشروی ورماخت در تابستان سال ۱۹۴۲ در اراضی جنوبی شوروی
ضدحمله زمستان و بهار ۴۳–۱۹۴۲ ارتش سرخ، پس گرفته شدن اراضی و محاصره نیروهای ورماخت در استالینگراد