امپراتوری عثمانی
یادداشت

↑  In Ottoman Turkish, the city was known by various names, among which were Ḳosṭanṭīnīye (قسطنطینیه) (replacing the suffix -polis with the Arabic suffix), Istanbul (استنبول) and Islambol (اسلامبول, ت.ت. 'full of Islam'); see Names of Istanbul). Kostantiniyye became obsolete in Turkish after the proclamation of the Republic of Turkey in 1923, and after Turkey's transition to Latin script in 1928, the Turkish government in 1930 requested that foreign embassies and companies use Istanbul, and that name became widely accepted internationally. Eldem Edhem, author of an entry on Istanbul in Encyclopedia of the Ottoman Empire, stated that the majority of the Turkish people ح. 2010, including historians, believe using "Constantinople" to refer to the Ottoman-era city is "politically incorrect" despite any historical accuracy.
↑  زبان مقدس؛ در میان شهروندان عرب‌زبان
↑  دیپلماسی؛ شاعری؛ آثار مربوط به تاریخ‌نگاری؛ آثار ادبی که در مدارس دولتی تدریس می‌شود؛ و به‌عنوان درس انتخابی ارائه می‌شود یا برای مطالعه در برخی مدارس توصیه می‌شود.
↑  در میان جامعه یونانی‌زبان؛ گفتار برخی سلاطین
↑  حکم‌ها در سدهٔ پانزدهم.
↑  زبان خارجی میان افراد تحصیل کرده در دوره پساتنظیمات
↑  سلطان از ۱۵۱۲ تا ۱۵۲۰.
↑  ۱ نوامبر ۱۹۲۲ پایان رسمی امپراتوری عثمانی است. محمد ششم در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۲ قسطنطنیه را ترک کرد.
↑  The معاهده سور (10 August 1920) afforded a small existence to the Ottoman Empire. On 1 November 1922, the مجلس ملی کبیر ترکیه (GNAT) abolished the sultanate and declared that all the deeds of the Ottoman regime in Constantinople were null and void as of 16 March 1920, the date of the occupation of Constantinople under the terms of the Treaty of Sèvres. The international recognition of the GNAT and the دولت ملی مجلس بزرگ was achieved through the signing of the پیمان لوزان on 24 July 1923. The Grand National Assembly of Turkey promulgated the Republic on 29 October 1923, which ended the Ottoman Empire in history.
نبرد نیکوپولیس
ورود سلطان محمد دوم به قسطنطنیه
نبرد موهاچ
نبرد پروزا میان عثمانی و اتحادیه مقدس مسیحی
مرزهای عثمانی در زمان مرگ سلیمان قانونی
یک نقشه مربوط به سال ۱۶۵۴
فتح بلگراد در ۱۷۱۷ توسط نیروهای اتریشی
محاصره دوم وین در ۱۶۸۳
تلاش نیروهای عثمانی برای جلوگیری از پیشروی نیروهای روسی در ۱۷۸۸
به تخت‌نشینی سلیم سوم
شورش یونانیان بر عثمانی در جنگ استقلال یونان
گسترش امپراتوری عثمانی (۱۲۹۹–۱۶۸۳ میلادی)
رومانی با کمک روسیه به استقلال رسید.
شهیدان زن بلغاری اثری از کنستانتین ماکوفسکی که کشته شدن زنان بلغار توسط سربازان ترک را نشان می‌دهد.
اعلام محمد پنجم به عنوان سلطان عثمانی توسط ترکان جوان.
نسل‌کشی ارمنی‌ها منجر به قتل یک و نیم میلیون ارمنی شد.
اعلام پیروزی انقلاب ترکان جوان
آخرین تصویر سلطان. خروج محمد ششم از ترکیه. پس از انحلال سلطنت عثمانی.
توپخانه ارتش عثمانی در نبرد گالیپولی
خلبانان ارتش عثمانی در اوایل سال ۱۹۱۲
نقشه قلمرو عثمانی در خاورمیانه، ۱۸۰۳ میلادی.
ارتش عثمانی در آغاز سده بیستم
پاسخ کازاک‌های زاپاروژی به محمد چهارم، پاسخ تحقیرآمیز و سراسر هجوآمیزی به دستور سلطان محمد چهارم بابت تسلیم داوطلبانه به دولت علیه عثمانی بود.
سمورنا (که تقریباً برابر با ازمیر امروزی است) در دوران عثمانی و آغاز سده بیستم
قسطنطنیه، اواخر سده نوزدهم
نقشه‌ای سیاسی از امپراتوری عثمانی که در سال ۱۸۵۵ میلادی توسط آلوین جوئت جانسون ترسیم‌شده است.
زبان فارسی در دوره‌ای طولانی زبان رسمی دربار سلاطین عثمانی بوده است.
یک تقویم عثمانی مربوط به سال ۱۹۱۱ به زبان‌های مختلف و تقویم‌های گوناگون، مانند تقویم اسلامی، گرگوری و سریانی.
عبدالمجید دوم، آخرین خلیفه عثمانی بود.
خوشنویسی نام الله، محمد و چهار خلیفه
محمد فاتح و اسقف گنادیوس
یک کارت پستال آلمانی که نیروی دریایی عثمانی و تصویری از سلطان محمد پنجم را نشان می‌دهد.
سردر دانشگاه استانبول در سال ۱۹۰۰
رصدخانه تقی‌الدین شامی در قسطنطنیه در سال ۱۵۷۷
موزه سلطنتی عثمانی که امروزه به موزه باستان‌شناسی عثمانی معروف است.
دو کشتی‌گیر در قسطنطنیه