حقوق دانشجویان در آموزش عالی
جنبش حقوق دانشجویان > تفاوت‌ها میان جنبش‌های دانشجویان اروپایی و ایالات متحده

تکالیف مؤسسه ملی دانشجویان: نمایندگی از دانشجویان در سطوح مختلف
اتحادیه دانشجویان اروپایی (ESU) از ESU می‌خواهد تا تقاضاهای دانشجویان را شناسایی کرده و آن‌ها را به قانون‌گذاران منتقل کند. انجمن دانشجویان ایالات متحده (USSA) نیز تکلیف دارد تا صدای دانشجویان را در تصمیم‌گیری‌های قانونی بلند کند، اما نحوهٔ تشخیص صدای دانشجویان یا تضمین این‌که خود دانشجویان نماینده خود شان باشند را تصریح نکرده‌است. ESU بر جمع‌آوری معلومات از دانشجویان در سراسر کشور تمرکز دارد، لایحه حقوق دانشجویان را ساخته و دانشجویان را اجازه می‌دهد تا آن را نقد کنند، قوانینی را برای دست‌یابی به این حقوق در سطح ایالتی و قارهٔ پیشنهاد کرده و بعداً منابع معلوماتی ایجاد می‌کند تا دانشجویان از حقوق خودشان باخبر شوند.‏ USSA، اهداف‌اش را از طریق عضویت USSA تعیین می‌کند. USSA به نظر نمی‌رسد که در سطح کشور تحقیقی را به راه انداخته یا اهداف دانشجویان را در وب سایت خود بیان کند تا دانشجویان علاقه نشان‌داده و چیزی را به آن فهرست اضافه یا از آن حذف نمایند. اگر USSA تحقیقی را انجام دهد آن را در وب سایت خود نشان نمی‌دهد، در وب سایت عملیه جستجو نداشته و این معلومات را برای دانشجویان چاپ نمی‌نماید.
در حال حاضر تکلیف ESU این است که «منافع تحصیلی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دانشجویان را ترویج کرده»، «حقوق تحصیلی، دیمکوراتیک و سیاسی آن‌ها را ارائه، دفاع و تقویت کند و … آن‌ها را در سطح اروپا (قاره‌ی) به تمام ارگان‌های مربوطه و مخصوصاً اتحادیه اروپا، گروه پی‌گیری بولونیا، شورای اروپا و یونسکو، نمایندگی کرده و ترویج نماید.»‏ ESU این امر را با «راه اندازی تحقیقات»، «کمپاین‌ها»، «کنفرانس‌ها»، «آموزش‌ها»، «پروژه‌های مشارکتی»، «ارائه معلومات»، و ایجاد «انتشارات» برای «دانشجویان، پالیسی سازان و متخصصان تحصیلات عالی» انجام می‌دهد.
ماموریت ASSU «انکشاف رهبران فعلی و آینده و بلند کردن صدای دانشجویان در سطوح محلی، ایالتی و ملی با بسیج قدرت مردمی برای کسب پیروزی‌های ملموس در مسائل دانشجویان است. بنیاد انجمن دانشجویان ایالات متحده با تسهیل کردن تحصیل، آموزش و سایر فرصت‌های انکشافی در سطوح ملی، ایالتی و محلی در حمایت از مسایل که دانشجویان را متأثر می‌سازد، از سلسله رهبری مؤثر دانشجویان اطمینان حاصل می‌کند». بیانیه مأموریت را تصریح نکرده‌است که چه‌گونه قصد انجام این کارها را دارند اما از وب سایت به نظر می‌رسد که آن‌ها لابی‌های مردمی، کنفرانس‌های دانشجویان و آموزش‌های انتخاباتی برگزار کرده و لوایحی را به مجلس سنای ایالات متحده پیشنهاد می‌کنند.
تکالیف مؤسسه ملی دانشجویان: اشتهار تقاضاهای دانشجویان
ESU به‌صورت واضح خواسته‌های دانشجویان را از طریق مردم و اتحادیه اروپا بیان می‌کند. آن‌ها این خواسته‌ها را در یک لایحه حقوق دانشجویان که بنام منشور حقوق دانشجویان ۲۰۰۸ یاد می‌شود، جمع‌آوری کرده‌اند. این سند از لحاظ قانونی الزام‌آور نیست اما تمام خواسته‌های دانشجویان را به وضوح ارائه کرده و دانشجویان، نهادها و حکومت‌ها را کمک می‌کند تا بدانند که دانشجویان چه می‌خواهند و هم‌چنین به اتحادیه‌های دانشجویان در نهادهای فردی به منظور لابی‌گری حقوقشان کمک می‌کنند. که درآوردن تغییر فرهنگ و رفتار با دانشجویان در سطح محلی کمک کند. ESU به‌صورت دیموکراتیک یک لایحه پیشنهاد شده برای دانشجویان ایجاد کرده‌است که می‌خواهد در قوانین سطح ملی و قارهٔ پذیرفته شود. این خواسته‌ها عبارت از: دسترسی به تحصیلات عالی، مشارکت دانشجویان در حاکمیت سازمانی، حمایت‌های خارج از نصاب و معیارهای نصاب با کیفیت درسی. هر یک از حقوق به خواست‌های مفصل‌تر که برای دست‌یابی به این حقوق ضروری هستند، تقسیم شده‌اند. با وجودی که انجمن‌های دانشجویان در آمریکا برای این خواسته‌ها اصرار دارند، هیچ تلاش متمرکز از طریق انجمن ملی دانشجویان صورت نگرفته‌است.
ابتکارهای قانونی USSA، بخشیدگی قروض دانشجویان، اجازه حضور به دانشجویان مهاجر غیرقانونی در کالج و تخصیص پول بیشتر دولتی به نهادها و دانشجویان را در بر می‌گیرد، اما باز هم به نظر می‌رسد این اهداف توسط اعضای USSA بدون تحقیق ملی در مورد صدای دانشجویان، ایجاد گردیده‌است. هیچ روشی برای جست‌جوی وب سایت آن‌ها وجود ندارد که مشخص گردد آیا تحقیقی را برای جمع‌آوری اطلاعات از دانشجویان در سراسر کشور انجام می‌دهند یا خیر.
ارگان‌های سازمانی دانشجویان: تمرکز بر اتحادیه دانشجویان در مقابل تمرکز بر حاکمیت دانشجویان
جنبش دانشجویان اروپایی و جنبش ایالات متحده در سطح سازمانی محلی نیز متفاوت اند. در اروپا بیشتر مؤسسات سازمانی دانشجویان بنام اتحادیه‌های دانشجویان شناخته می‌شود که نشان می‌دهد آن‌ها مصروف لابی‌گری برای حقوق دانشجویان هستند. در آمریکا به این مؤسسات، حاکمیت‌های دانشجویان یا انجمن‌های دانشجویان می‌گویند و تمرکز آن‌ها بیشتر بر آموزش فرایند دیموکراتیک است. مشکل اما این‌جاست که بیشتر حاکمیت‌های دانشجویان تنها ۲۰ تا ۲۵ درصد نماینده‌گی در سنای علمی یا ارگان تصمیم‌گیری سازمانی داشته و نسبت به سایر نمایندگی‌های سازمانی، تجربه بسیار اندک در پروسه‌های دیموکراتیک دارند. حاکمیت‌های دانشجویان بر تدریس نحوهٔ رهبر شدن و اشتراک در دیموکراسی به دانشجویان تمرکز دارد، در حالی‌که اتحادیه‌ها بیشتر بر تشخیص صدای دانشجویان و دستیابی به حقوق دانشجویان از طریق لابی‌گری متمرکز است.