stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرکز تجارت جهانی هفت
ساختمان اصلی (۱۹۸۳–۲۰۰۱) > طراحی و نقشه

ساختمان اصلی مرکز تجارت جهانی از عرشه مشاهده WTC، ۱۹۹۲ اوت ۱۴.
ساختمان شماره ۷ اصلی مرکز تجارت جهانی یک ساختمان ۴۷ طبقه، طراحی شده توسط امری راث و پسران، با نمای سنگ گرانیت قرمز بود. این ساختمان ۶۱۰ فوت (۱۹۰ متر) ارتفاع داشت، و نقش ذوزنقه‌ای اش ۳۳۰ فوت (۱۰۰ متر) طول و ۱۴۰ فوت (۴۳ متر) عرض را دارا بود. مدیریت ساخت و ساز ساختمان، را در سال ۱۹۸۳، تیشمن ریالیتی به عهده داشت. در ماه مارس سال ۱۹۸۷، ساختمان را افتتاح کرد، و به هفتمین ساختار مرکز تجارت جهانی تبدیل شد.
ساختمان روی پست باهم ادیسون که در محل از سال ۱۹۶۷ ساخته شده بود، قرار داشت. طراحی آن به گونه‌ای بود که بتواند وزن یک ساختمان ۲۵ طبقه شامل ۶۰۰۰۰۰ فوت مربع (56000 M2)، را تحمل کند. طرح نهایی برای مرکز تجارت جهانی ۷ به گونه‌ای بود که یک ساختمان بسیار بزرگ‌تر از برنامه‌ریزی اصلی، ساخته شود. طراحی ساختاری ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی شامل یک سیستم از ستون گرانش ترسس انتقال است که بین طبقه ۵ و ۷ واقع و برای انتقال بار به پایه‌های کوچکتر می‌باشد. محفظه نصب شده در سال ۱۹۶۷، همراه با امکانات جدید مورد استفاده قرار گرفت، طبقه ۵ به عنوان یک دیافراگم ساختاری، عمل می‌کرد که پایداری جانبی و توزیع بارهای بین محفظه‌های جدید و قدیمی را تأمین می‌نمود. بالاتر از طبقه ۷، طراحی ساختار ساختمان لوله قاب معمولی به همراه ستون درون هسته و محیط و بارهای جانبی توزیع شده بود، و مقاومت را به وسیله چهارچوب‌های لحظه‌ای افزایش می‌داد.
حمل و نقل و دریافت در سطح شیب دار، در کل قسمتی از مجموعه مرکز تجارت جهانی، را اشغال می‌کند. ساختمان از طبقه ۳ به پایین باز بود، تا ارائه فضا برای ترخیص کالا از کامیون در سطح شیب دار و حمل و نقل امکان‌پذیر شود. اسپری ضد حریق برای عناصر سازه‌های فولادی بر اساس گچ مونوکوت آماده بود که یک امتیاز آتش دو ساعته برای پرتوهای فلزی، پل و ترسس، و رتبه سه ساعته برای ستون‌ها دارا بود.
تجهیزات مکانیکی در طبقه چهار تا هفت نصب شدند، از جمله ۱۲ ترانسفورماتور در طبقه ۵. چند سامانه برق اضطراری در ساختمان نصب شده و توسط دفتر مدیریت اضطراری، سالومون اسمیت بارنی، و مستاجرین دیگر مورد استفاده قرار گرفت. به منظور تأمین ژنراتور، ۲۴۰۰۰ گالن (91000 L) از سوخت دیزل زیر سطح زمین ذخیره شد و مورد استفاده قرار گرفت. قطعات سوخت دیزل در سطح زمین، تا طبقه نهم قرار داده شده‌است. پس از بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی از ۱۹۹۳ فوریه ۲۶، شهردار شهر نیویورک، رودی جولیانی تصمیم به قرار دادن مرکز فرماندهی اورژانس و مخازن سوخت همراه در ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی گرفت. اگرچه این تصمیم با توجه به حوادث ۹/۱۱ مورد انتقاد قرار گرفت، امروز بر این باور نیستند که وجود سوخت به سقوط ساختمان کمک کرده‌است. سقف ساختمان شامل پنت هاوس غربی کوچک و یک پنت هاوس مکانیکی شرقی بزرگتر بود.
هر طبقه ۴۷۰۰۰ فوت مربع (4400 M2) از فضای اداری قابل اجاره را شامل می‌شد که طرح‌های طبقه ساختمان به‌طور قابل توجهی بزرگتر از بسیاری از ساختمان‌های اداری در شهر بود. در مجموع، مرکز تجارت جهانی ۷، ۱۸۶۸۰۰۰ فوت مربع (173500 M2) از فضای اداری را اشغال می‌کرد. دو پل عابر پیاده، مجتمع مرکز تجارت جهانی را به خیابان وسی، و طبقه سوم مرکز تجارت جهانی ۷ متصل می‌نمود. لابی‌های مرکز تجارت جهانی ۷ دارای سه نقاشی دیواری بودند که توسط آل‌هلد ارائه شده‌اند: دایره سوم، پان شمالی دوازده و ورسس هفت.
ساختمان اصلی (۱۹۸۳–۲۰۰۱) > مستاجران

در ماه ژوئن سال ۱۹۸۶، قبل از اینکه ساخت و ساز به پایان برسد، سیلوراستاین درکسل برنهام لمبرت اجاره کل مرکز تجارت جهانی ۷ را به مبلغ ۳ میلیارد دلار و برای طول مدت ۳۰ سال به امضا رساند. در دسامبر ۱۹۸۶، پس از رسوایی ایوان بوئسکی، درکسل برنهام لمبرت اجاره نامه را لغو کرد و پسیلوراستاین برای پیدا کردن مستاجرین دیگر تلاش نمود. اسپایسر و اوپنهایم به اجاره ۱۴ درصد از فضا، برای بیش از یک سال، توافق کردند در تحت تأثیر قرار بازار، سیلوراستاین قادر به پیدا کردن مستأجر برای فضای باقی‌مانده نبود. در آوریل سال ۱۹۸۸، سیلوراستاین مجبور به کاهش اجاره شد.
در نوامبر سال ۱۹۸۸، سالومون برادرز از طرح‌هایی برای ساخت یک مجتمع بزرگ جدید در میدان کلمبوس در میدتاون منهتن و به مدت ۲۰ سال برای ۱۹ طبقه بالای مرکز تجارت جهانی ۷ موافقت کرد. این ساختمان در سال ۱۹۸۹ به‌طور گسترده بازسازی شد. این موضوع موجب تغییر نام ساختمان به ساختمان سالومون نامگذاری شد. بیشتر سه طبقه موجود از مستأجر خالی شده و طبقات دیگر اشغال شدند. بیش از ۳۵۰ تن از فولاد به ساخت سه طبقه برای اضافه شدن دو برابر ارتفاع مورد استفاده قرا گرفت. نه دیزل ژنراتور در طبقه ۵ به عنوان بخشی از یک نیروگاه برق پشتیبانی نصب شد. یکی از مدیران سیلوراستاین عنوان کرد، «اساساً، سالومون در حال ساخت یک ساختمان درون یک ساختمان دیگر است، و آن یک ساختمان اشغال شده بود، که در وضعیت پیچیده قرار داشت». به گفته لری سیلوراستاین، این کار غیرمعمول ممکن بود، چرا که آن ساختمان برای اجازه می‌دهد طراحی شده بود.
در زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، سالومون اسمیت بارنی بزرگترین مستأجر در مرکز تجارت جهانی ۷ بود، ۱۲۰۲۹۰۰ فوت مربع (111750 M2) را اشغال می‌کرد که ۶۴ درصد از ساختمان و طبقه ۲۸–۴۵ را شامل می‌شد. سایر مستاجرین اصلی شامل گروه ITT هارتفورد بیمه با ۱۲۲۵۹۰ فوت مربع، بانک اکسپرس بین‌المللی آمریکا ۱۰۶۱۰۷ فوت مربع، بانک استاندارد چارترد ۱۱۱۳۹۸ فوت مربع و اوراق بهادار و کمیسیون اوراق بهادار ۱۰۶۱۱۷ فوت مربع بود. مستاجران کوچکتر شامل شورای منطقه‌ای خدمات درآمد داخلی ۹۰۴۳۰ فوت متر مربع و سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا ۸۵۳۴۳ فوت مربع بودند. کوچکترین مستاجران شامل دفتر مدیریت اضطراری شهر نیویورک، انجمن ملی بیمه عالی‌رتبه دولتی، وام بانکی خانه فدرال، گروه اولین دولت مدیریت، مدیریت مالی آتیه، و خدمات مهاجرت و تابعیت بودند. وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا (DOD) و سیا (CIA) در طبقه ۲۵ با IRS مشترک بودند. کف طبقه ۴۶–۴۷ مکانیکی بودند، به عنوان پایین شش طبقه و بخشی از طبقه هفتم بود.
ساختمان اصلی (۱۹۸۳–۲۰۰۱) > ۹/۱۱ و فروپاشی > سقوط

در سقوط برج شمالی در تاریخ ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱، ضربه سنگین به مرکز تجارت جهانی ۷، وارد شد و باعث آسیب رساندن به چهره جنوب ساختمان گشت و آتش‌سوزی شروع گشت و تا بعد از ظهر ادامه داشت. فروپاشی همچنین باعث آسیب به گوشه جنوب غربی بین طبقات ۷ و ۱۷ و در جبهه جنوبی بین طبقه ۴۴ و سقف شد. دیگر آسیب ساختاری ممکن است شامل بریدگی‌های عمودی بزرگ در نزدیکی مرکز جبهه جنوبی بین طبقه ۲۴ و ۴۱ باشد. این ساختمان به یک سامانه پاششی اطفاء حریق مجهز شده بود، اما چون سیستم آب پاش دستی بود و اتوماتیک نبود ساختمان آسیب‌هایی را متحمل شد، زیرا فشار آب کم بود و سیستم به حد کافی تغذیه نمی‌شد.
پس از سقوط برج شمالی، برخی از آتش‌نشان‌ها وارد مرکز تجارت جهانی ۷ شدند تا آن را جستجو کنند. آن‌ها تلاش کردند شعله‌های کوچک آتش را خاموش کنند، اما فشار آب کم بود با وجود این همه تلاش آن‌ها نتوانستند آتش را خاموش کنند. در آن روز، آتش‌سوزی از کنترل خارج شد و چند طبقه از مرکز تجارت جهانی ۷ را دربر گرفت. شعله‌های آتش در سمت شرق از ساختمان قابل مشاهده بود. در طول بعد از ظهر، آتش نیز در طبقه ۶–۱۰، ۱۳–۱۴، ۱۹–۲۲، و ۲۹–۳۰ به‌طور خاص دیده می‌شد. به ویژه، آتش‌سوزی در طبقه ۷ از ۹ و ۱۱ تا ۱۳ ادامه داشت و در طول بعد از ظهر خارج از کنترل بود. . در حدود ۰۲:۰۰، آتشنشانان متوجه برآمدگی در گوشه جنوب غربی ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی بین طبقه ۱۰ و 13th، شدند که نشانه ناپایداری ساختمان بود و ممکن بود سقوط کند. در طول بعد از ظهر، آتش نشانان از ساختمان صدای شکستی را شنیدند. در حدود ۳:۳۰ بعد از ظهر رئیس دانیل نیگرو تصمیم به توقف عملیات امداد و نجات، حذف سطح، و جستجو در امتداد سطح باقی‌مانده در نزدیکی مرکز تجارت جهانی و تخلیه منطقه به دلیل نگرانی برای ایمنی پرسنل گرفت. در ۰۵:۲۰:۳۳ با توجه به FEMA)، ساختمان شروع به منفجر شدن کرد، با فروریختن از پنت هاوس مکانیکی در شرق، زمانی که ساختمان به‌طور کامل فرو ریخت: در ۰۵:۲۱:۱۰ با توجه به FEMA EDT، و در 17:20:52 EDT توجه به NIST. هیچ تلفات مرتبط با سقوط وجود ندارد.
ساختمان جدید

ساختمان شماره ۷ جدید مرکز تجارت جهانی دارای ۵۲ طبقه است و ۷۴۱ فوت (۲۲۶ متر) می‌باشد. این ساختمان دارای ۴۲ طبقه از فضای لیزبل می‌باشد، در طبقه ۱۱ ام شروع می‌شود، و در مجموع ۱۷۰۰۰۰۰ فوت مربع (160000 M2) از فضای اداری را دارا می‌باشد. ده طبقه اول برق و قدرت را به بسیاری از منهتن فراهم می‌کند. برج اداری یک رد پا باریک در سطح زمین نسبت به سلف خود دارد، به‌طوری‌که این قسمت از خیابان گرینویچ می‌تواند نسبت به تریبکا و امور مالی دوباره ترمیم شود.
ساختمان جدید > طراحی

دیوید چایلدز از اسکیدمور، اوینگز و مریل با هنرمند و طراح شیشه جیمز کارپنتر برای ایجاد طرحی کار می‌کرد، که با استفاده از شیشه فوق‌العاده روشن و کم آهن، بازتاب بهتر نور را فراهم می‌نمود. آن‌ها از فولاد ضدزنگ مولیبدن حاوی نوع ۳۱۶ در نمای ساختمان استفاده می‌کردند که، مقاومت را در برابر خوردگی افزایش می‌دهد. علاوه بر پست قدرت و بهبود زیبایی آن، ساختمان دارای یک دیوار حایل با فولاد ضدزنگ است که هواکش‌های تهویه برای ماشین آلات تعبیه شده را فراهم می‌کند. در طول روز، این دیوار منعکس‌کننده نور می‌باشد، در حالی که در شب آن را با چراغ LED آبی رنگ روشن می‌کنند. این دیوار در اطراف لابی با استفاده از چند لایه شیشه، به شدت حرارت را تقویت کرده که مطابق با استانداردها، مقاومت را در برابر انفجار بالا می‌برد. در شب، یک مکعب بزرگ از نور آبی بالا لابی سرچشمه می‌گیرد، در حالی که در طول روز نور سفید به لابی می‌تاباند، و در هنگام غروب آن آبی بنفش و به رنگ آبی تیره درمی آید. در داخل لابی اصلی، هنرمند، جنی هولزر پانل‌های پلاستیکی گسترده‌ای از نور بزرگ با متن درخشان در حال حرکت نصب و راه‌اندازی کرد. کل دیوار، که ۶۵ فوت (۲۰ متر) عرض و ۱۴ فوت (۴. ۳ متر) ارتفاع داشت، با توجه به زمان در طول روز تغییر رنگ می‌داد. هولزر با کلارا سیلوراستاین، همسر لری سیلوراستاین، برای انتخاب شعر برای راه‌اندازی هنر همکاری می‌کرد.
این ساختمان به عنوان امن‌ترین آسمان خراش در ایالات متحده شناخته می‌شود. با توجه به سیلوراستاین پراپرتیز، صاحب ساختمان، این سازه «میزبانی برای زندگی ایمن است که نمونه اولیه ساخت و ساز ساختمان‌های نو خواهد شد.» این ساختمان دارای آسانسوری به ضخامت ۲ فوت (۶۰ سانتی‌متر) می‌باشد و راه پله ضد حریق به شفت‌های بتنی دسترسی دارد. ساختمان اصلی فقط از تیغه برای دسترسی به این شفت استفاده می‌کند. راه پله نسبت به ساختمان اصلی گسترده‌تر بود که امکان خروج سریع‌تر را فراهم می‌کند.
مرکز تجارت جهانی شماره ۷ با آسانسور به مقصد اوتیس مجهز شده‌است. پس از فشار دادن شماره طبقه مقصد در صفحه کلید آسانسور، مسافران وارد آسانسور شده و آسانسور در طبقه انتخاب شده متوقف می‌شود). این سیستم برای کاهش انتظار در آسانسور و زمان سفر طراحی شده‌است. سیستم آسانسور به لابی گردان و سیستم کارت خوان مجهز شده‌است که طبقه‌ای که در آن یک فرد کار می‌کند و وارد آسانسور می‌شود را مشخص می‌کند و می‌تواند به‌طور خودکار آسانسور با آن طبقه تماس بگیرید.
نزدیک به ۳۰ درصد از فولاد مورد استفاده در ساختمان متشکل از فولاد قابل بازیافت است. آب باران جمع‌آوری شده و برای آبیاری پارک و خنک کردن ساختمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. ساختمان به گونه‌ای طراحی شده‌است که دارای ویژگی‌های طراحی پایدار است و اجازه می‌دهد که از مقدار زیادی از نور طبیعی، در ساختمان استفاده شود تا انرژی ذخیره شود، و بخار و حرارت دوباره مورد استفاده قرار گیرد. همچنین مواد بازیافتی برای عایق کاری ساختمان به کار رفته‌اند.
ساختمان جدید > ساخت و ساز

ساخت و ساز ساختمان شماره ۷ جدید مرکز تجارت جهانی در تاریخ ۷ مه ۲۰۰۲، با نصب و راه‌اندازی نرده در اطراف محل ساخت و ساز آغاز شد. شرکت ساخت و ساز تیشمن با همکاری شرکت نیویورک، کار ساخت ساختمان شماره ۷ جدید مرکز تجارت جهانی را در سال ۲۰۰۲ و اندکی پس از پاکسازی منطقه از آوارها شروع کردند. بازگرداندن پست‌های الکتریکی اولویتی فوری برای پاسخگویی به خواسته‌های برق منهتن بود. از آنجا که ساختمان شماره ۷ مرکز تجارت جهانی از ۱۶ هکتار اصلی منطقه مرکز تجارت جهانی جدا است، لری سیلوراستاین نه تنها به دریافت تأیید از اداره بنادر و بازسازی نیاز داشت بلکه می‌بایستی کار را با سرعت پیش می‌برد. ساختمان هفت در اصل طرح جامع مرکز تجارت جهانی یک بود که توسط دانیل لیبسکیند ارائه شد، اما توسط اسکیدمور، اوینگز و مریل و تحت رهبری دیوید چایلدز، که تا حد زیادی این طرح را دوباره طراحی کرد، روبه جلو حرکت نمود.
زمانی که ساخت و ساز پست برق در اکتبر ۲۰۰۳ کامل شد، کار بر روی دفتر برج ساختمان پیش رفت. یک روش غیرمعمول در ساخت ساختمان مورد استفاده قرار گرفت؛ نصب قالب فولادی قبل از اضافه کردن هسته بتنی اجازه داد برنامه ساخت و ساز چند ماه کوتاه‌تر شود. ساخت و ساز در سال ۲۰۰۶ با هزینه ۷۰۰ میلیون دلار تکمیل شد. اگر چه سیلوراستاین ۸۶۱ میلیون دلار از بیمه ساختمان قدیمی گرفت، بیش از ۴۰۰ میلیون دلار آن را به عنوان وام مسکن بدهکار بود. هزینه‌های بازسازی با ۴۷۵ میلیون دلار از اوراق قرضه آزادی، که معاف از مالیات بود و به تحریک بازسازی در منهتن کمک می‌کرد و همچنین از حق بیمه باقی‌مانده از سایر خرج‌ها تحت تأمین شد.
دیوید چایلدز به همراه کن اسمیت و همکارش، آنی وینمیر، از شرکت معماری اسمیت، ۱۵۰۰۰ فوت مربع (1400 m2) پارک مثلثی بین خیابان گرینویچ و غرب برادوی ایجاد کردند. این پارک شامل میدان مرکزی باز با فواره و باغ‌هایی از درختان شیرین‌ژد و درختچه‌های شمشاد است. در مرکز فواره، گل بالون (سرخ)، اثر جف کونز مجسمه‌ساز، ایجاد شد که آینه درخشانش نشان دهنده یک بادکنک پیچ خورده در شکل یک گل بود.
محمد خرسند

| محمد خرسند | محمد خرسند |
| --- | --- |
خرسند در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت علی دوانی - ۲۲ اسفند ۱۳۹۲: خرسند در حال سخنرانی در مراسم بزرگداشت علی دوانی - ۲۲ اسفند ۱۳۹۲
امام جمعه کازرون عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی: امام جمعه کازرون عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی
پس از: آقا بزرگ بنیادی
پیش از: محمد صباحی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محمد خرسند ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ کازرون، ایران
درگذشته: ۸ خرداد ۱۳۹۸ (۵۲ سال) کازرون، ایران
حزب سیاسی: حزب موتلفه اسلامی
فرزندان: سه فرزند
تحصیلات: حوزوی، درس خارج
محمد خرسند (زادهٔ ۱۷ اردیبهشت ۱۳۴۶ – درگذشتهٔ ۸ خرداد ۱۳۹۸) روحانی شیعه، امام جمعه شهر کازرون و عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی بود. خرسند از دوم شهریورماه ۱۳۸۶ امامت جمعه شهر کازرون را برعهده داشت. وی همچنین از اعضای شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی بود. خرسند در روز چهارشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۸ مقابل منزلش مورد حمله حمیدرضا درخشنده با چاقو قرار گرفت، حمیدرضا درخشنده به وسیله چاقو سه ضربه به سینه، شکم و ران او وارد کرد، و متواری گشت. خرسند پس از انتقال به بیمارستان درگذشت.
تحصیلات

محمد خرسند تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان را در شهر کازرون گذراند و در مهر سال ۱۳۶۴ برای آغاز تحصیلات حوزوی وارد حوزه علمیه این شهر شد. دروس سطح را در حوزه علمیه کازرون نزد اسدالله ایمانی و بزرگ بنیادی گذراند. سپس راهی قم شد و طی ۸ سال در دروس خارج فقه حوزه علمیه قم از جمله درس کفایة الاصول نزد محمدجواد فاضل لنکرانی و فاضل هرندی حاضر شد. در مقطع درس خارج نیز در درس استادانی چون ناصر مکارم شیرازی، جعفر سبحانی، حسین نوری همدانی و محسن فقیهی حاضر شد.
فعالیت‌ها > حضور در جنگ ایران و عراق

محمد خرسند از سال ۱۳۶۲ به جبهه اعزام شد و تا پایان جنگ به صورت متناوب در جبهه حضور داشت. وی سه بار مجروح شد و دارای ۲۰ درصد جانبازی بود.
فعالیت‌ها > سیاسی

مقالهٔ اصلی: ناآرامی‌های ۱۳۹۷ کازرون
خرسند از دوم شهریورماه ۱۳۸۶ امامت جمعه شهر کازرون را عهده‌دار شد. وی همچنین در سال ۹۱ به عضویت شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی درآمد.
مرگ

محمد خرسند در سحر روز چهارشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۳:۳۰ بامداد پس از بازگشت از مراسم احیای شب جمعه مقابل خانه‌اش مورد حمله فردی مسلح به چاقو قرار گرفت و از ناحیه شکم و سینه به شدت مجروح شد. او پس از انتقال به بیمارستان در اثر شدت جراحات در سن ۵۲ سالگی درگذشت. به گفته شاهدان عینی ضارب که لباس تعزیه به تن داشته ابتدا خواستار عکس یادگاری (سلفی) با امام جمعه کازرون شده و سپس با سلاح سرد به وی حمله کرده و به صورت ناگهانی با چاقو ضربات متعدد به وی وارد کرده و بلافاصله از محل فرار می‌کند.
مرگ > شناسایی قاتل

در ساعات ابتدایی روز چهارشنبه کاووس محمدی معاون اجتماعی فرماندهی انتظامی استان فارس از «هویت معلوم» قاتل و شناسایی او خبر داد و گفت تلاش برای دستگیری وی به صورت ویژه در دستور کار است. ساعاتی بعد سید احمد احمدی‌زاده معاون سیاسی و امنیتی استاندار فارس از دستگیری فردی حدوداً ۴۰ ساله به نام حمیدرضا درخشنده به عنوان قاتل محمد خرسند خبر داد. قاتل محمد خرسند اورا عامل فساد چندین ساله در کازرون می‌دانست و اقدام خود را در راستای مبارزه با فساد در کازرون عنوان کرد که پخش شدن صوت حمیدرضا درخشنده در رابطه با محمد خرسند واکنش‌های زیادی را در فضای مجازی دربرداشت. متهم در تحقیقات اولیه صراحتاً به ارتکاب قتل اقرار نمود. حمیدرضا ترقی عضو شورای مرکزی حزب موتلفه در توضیحاتی پیرامون قاتل محمد خرسند گفت که ظاهراً او از اعضای فرقه‌های ضاله و ضد روحانیت بوده و پس از مجروح کردن شهید خرسند با چاقو با سر دادن شعاری گفته است که «ما باید روحانیون از بین ببریم.»
مرگ > واکنش‌ها به مرگ

ناصر مکارم شیرازی با صدور پیامی از محمد خرسند به عنوان یکی «از علاقه‌مندان صدیق انقلاب اسلامی و از طرفداران آرامش در منطقه» نام برد و خواستار ریشه یابی این حادثه و مجازات عاملان آن شد.حزب موتلفه اسلامی ضمن صدور اطلاعیه‌ای با بیان اینکه خرسند شهره به پیگیری مطالبات مردم بود، خواستار دستگیری هرچه سریع‌تر عوامل قتل و روشن شدن ابعاد ترور وی برای افکار عمومی شد. همچنین سیّدعلی خامنه‌ای در ۱۱ خرداد ۱۳۹۸ طی پیامی درگذشت وی را به خانواده او و مردم کازرون تسلیت گفت.
شواهد تبار مشترک
شواهد برآمده از زیست‌شیمی و فیزیولوژی تطبیقی

جستارهای وابسته: نسب مشترک، جهان‌نیای پایانی، نزدیک‌ترین نیای مشترک، سیر زمانی فرگشت انسان، رمز ژنتیکی
شواهد برآمده از زیست‌شیمی و فیزیولوژی تطبیقی > ژنتیک

یکی از محکم‌ترین مدارک برای‌تبار مشترک از مطالعه رشته‌های ژنتیکی می‌آید. تحلیل تطبیقی توالی، رابطه بین توالی‌های دی‌ان‌ای گونه‌های متفاوت را بررسی می‌کند، که چندین ردیف مدرک در تأیید فرضیه اصلی‌تبار مشترک داروین تولید می‌کند. اگر آن فرضیه داروین درست باشد، آن گاه گونه‌هایی که با هم نیای مشترکی دارند، توالی دی‌ان‌ای آن نیایشان را، و همچنین جهش‌های منحصر به فرد او را به ارث برده‌اند. گونه‌هایی که به هم بیشتر نزدیک تر و مرتبط ترند، بخش بزرگ‌تری از توالیشان و جایگزینی‌های مشترکشان عیناً مثل هم است، در مقایسه با گونه‌های به نسبت دور تر.
ساده‌ترین و قدرتمندترین مدرک توسط بازساخت فیلوژنتیک ارائه شده‌است. چنین بازسازی‌هایی، مخصوصاً وقتی که با استفاده از دنباله‌های پروتئینی به کندی تکامل یابنده انجام شود، اغلب کاملاً قوی هستند و می‌توانند برای بازسازی مقدار زیادی از تاریخ تکاملی ارگانیسم‌های مدرن (و حتی در برخی موارد تاریخ تکاملی ارگانیسم‌های منقرض، مانند دنباله‌های ژنتیکی بازیابی شده از ماموت‌ها یا نئاندرتال‌ها) به کار گرفته شوند. این فیلوژنی‌های بازسازی‌شده به اختصار روابطی را که از طریق مطالعات بیوشیمیایی و ریخت‌شناختی به ثبوت رسانده شده‌اند را بازگو می‌کنند. مفصل‌ترین بازسازی‌ها بر اساس ژنوم‌های میتوکندریایی ای که همه ارگانیسم‌های یوکاریوت به اشتراک دارند انجام شده‌است، که این ژنوم‌ها کوتاه و برای مرتب‌سازی آسان هستند؛ وسیع‌ترین بازسازی‌ها یا با استفاده از تعدادی پروتئین بسیار کهن یا با استفاده از توالی آران‌ای ریبوزومی انجام شده‌اند.[نیازمند منبع]
روابط تبارزایشی گستره وسیعی از عناصر غیرفعال توالی را در بر می‌گیرد، از جمله: تکرارها، ترنسپوزون‌ها (سازه‌های جابجاشدنی)، شبه‌ژن‌ها و جهش‌ها در توالی‌های مسئول ساخت پروتئین که توالی آمینو-اسید را تغییر نمی‌دهند. در حالی که اقلیتی از این عناصر ممکن است بعداً یافت شود که عملکردی را در سر دارند، در مجموع آن‌ها نشان می‌دهند که همسانی می‌بایستی محصول تبار مشترک باشد تا عملکرد مشترک.
شواهد برآمده از زیست‌شیمی و فیزیولوژی تطبیقی > ژنتیک > سازمان بیوشیمیایی جهان‌شمول و طرح‌های واریانس مولکولی

تمام ارگانیسم‌های باقی بر پایه روال‌های بیوشیمیایی یکسانی هستند: اطلاعات ژنتیکی به صورت اسید نوکلئیک کدگذاری می‌شود (DNA، یا RNA برای ویروس هاا)، به RNA ترانویسی می‌شود، آنگاه توسط ریبوزوم‌های highly conserved به پروتئین‌ها (یعنی، پلیمرهای آمینواسیدها) ترجمه می‌شود.
شواهد برآمده از آناتومی تطبیقی

مطالعه تطبیقی آناتومی گروه‌های جانوران یا گیاهان آشکار می‌سازد که ویژگی‌های ساختاری ویژه‌ای اساساً همسان هستند. برای مثال، ساختار اساسی تمامی گل‌ها از کاسبرگ‌ها، گلبرگ‌ها، کلاله، خامه و تخمدان تشکیل شده‌است؛ در عین حال اندازه، رنگ، تعداد اجزاء و ساختار ویژه برای هر گونه منفرد متفاوت است. آناتومی پیی بقایای فسیل‌گشته می‌توانند همچنین توسط تکنیک‌های تصویربرداری پیشرفته مقایسه شوند.
شواهد برآمده از آناتومی تطبیقی > نیاسانی‌ها

مقالهٔ اصلی: نیاسانی
چیزی که یک زمانی به عنوان ردیه‌ای بر تئوری فرگشت تصور می‌شد، نیاسانی‌ها «الان به عنوان شواهدی قوی دیده می‌شوند از این که چه مقدار پتانسیل ژنتیکی حفظ می‌شود… پس از این که ساختار ویژه‌ای از گونه‌ای محو شد».
شواهد برآمده از مدل‌سازی ریاضی

علوم رایانه، امکان مطالعه بازانجام در سامانه‌های پیچیده خودتغییردهنده را فراهم می‌کند، که این مطالعه امکان به دست آوردن فهمی ریاضیاتی از ذات روال‌های پشت فرگشت را فراهم می‌کند؛ که شواهدی را برای علت‌های نهان رویدادهای شناخته‌شده فرگشتی ارائه می‌کند. برای اولین بار فرگشت مکانیسم‌های سلولی به خصوصی می‌توانند به روشی دقیق و همسان مطالعه شوند، مانند مکانیسم پیرایشگر که می‌تواند ژنوم سلول را تبدیل به کارگاهی بزرگ و کلان از میلیاردها قطعه قابل معاوضه کند که می‌تواند ابزارهایی را بسازد که ابزارهایی را بسازد که ابزارهایی را بسازد که ما را بسازد.
«بیش از پنج دهه به طول انجامیده‌است، اما کامپیوترهای الکترونیکی حالا به اندازه کافی قدرتمند هستند تا فرگشت را شبیه‌سازی کنند»، بیوانفورماتیک را در تلاش آن برای حل مسائل بیولوژیکی یاری کنند.
نتیجه‌گیری پژوهشی

در این مورد شواهد تبار مشترک اشاره به یک نتیجه‌گیری پژوهشی در این مورد است. در سال ۲۰۰۵ بیش از صد نفر از دانشمندان در ده مؤسسه پژوهشی بزرگ (۹ آمریکایی یک آلمانی) مطالعهٔ ۲۳۷ میلیون جفت از اجزای تشکیل‌دهندهٔ کروموزوم شماره ۲ انسان، نشان می‌دهد که این کروموزوم می‌تواند از جوش خوردن دو کروموزوم شامپانزه ایجاد شده‌باشد. نتایج پژوهش‌های آنان در مقاله‌ای در شماره ۴۳۴ مجله معتبر علمی نیچر چاپ شده‌است. نتایج این مقاله نشان می‌دهد انسان و شامپانزه نیاکان مشترک داشته‌اند.[نیازمند منبع]
پژوهش‌گران نتیجه‌گیری می‌کنند: تجزیه‌وتحلیل‌های گسترده وجود ساختار زیربنایی توالی را تأیید می‌کند، و گسترش درک ما را از ساختار و تکامل کروموزوم‌های پستانداران، گسترش می‌دهد، این گسترش شامل ژن‌های بی‌رمز (بدون پروتئین)، سگمنتال‌های تکراری و قسمت‌های بسیار متنوع است.
ارجاعات

↑  Mount, D.M. (2004). Bioinformatics: Sequence and Genome Analysis (2nd ed.). Cold Spring Harbor Laboratory Press: Cold Spring Harbor, NY. ISBN 0-87969-608-7.
↑  Penny, David; Foulds, L. R.; Hendy, M. D. (1982). "Testing the theory of evolution by comparing phylogenetic trees constructed from five different protein sequences". Nature. 297 (5863): 197–200. Bibcode:1982Natur.297..197P. doi:10.1038/297197a0. PMID 7078635.
↑  Max, Edward (5 May 2003). "Plagiarized Errors and Molecular Genetics". The Talk Origins Archive. Retrieved 4 May 2018.
↑  Tanaka, G.; Hou, X.; Ma, X.; Edgecombe, G.D.; Strausfeld, N.J. (October 2013). "Chelicerate neural ground pattern in a Cambrian great appendage arthropod". Nature. 502 (7471): 364–367. Bibcode:2013Natur.502..364T. doi:10.1038/nature12520. PMID 24132294.
↑  Hall, Brian K. (1995), "Atavisms and atavistic mutations", Nature Genetics, 10 (2): 126–127, doi:10.1038/ng0695-126, PMID 7663504
↑  L.W. Hillier et al. (2005),"Generation and annotation of the DNA sequences of human chromosomes 2 and 4", Nature, 434, 724-731

مشاهده مقاله: http://www.nature.com/nature/journal/v434/n7034/abs/nature03466.html
شکل الف۱: چارلز داروین هنگامی که در کشتی اچ‌ام‌اس بیگل بود، نمونه‌های متعددی را جمع‌آوری کرد، که خیلی‌هایشان برای علم جدید بودند، که این نمونه‌ها تئوری فرگشت از طریق انتخاب طبیعی بعدهای او را پشتیبانی کرد.
سیر (یکای جرم)

سیر یکای غیررسمی جرم است و هر سیر برابر با ۳۷۵ قیراط می‌شود. در نتیجه هر سیر 74.88 گرم است که برای سهولت 75 گرم در نظر گرفته می‌
شود. هر مثقال معمولی معادل یک‌شانزدهم سیر است. هر ده سیر برابر یک چارک می‌شود. یک سیر در اصل وزن سکه‌ای باستانی بوده که در یونانی استاتر نامیده می‌شده و در زبان پهلوی به صورت ستیر آمده و بعدتر به صورت سیر در فارسی دری آمده‌است.
640 مثقال : 40 سیر : 1 من تبریز
1 خروار: 100 من تبریز
1 مثقال : 24 نخود : 96 گندم
1 قیراط : 200 میلی گرم
1 سیر : 375 قیراط
1 مثقال : 4.608 g
واژه‌شناسی

واژهٔ سیر ساده شدهٔ واژهٔ سِتیر یا اِستیر است که در زبان پهلوی هم به همین ریخت ستیرstēr بوده‌است. این واژه در زبان عربی هم به ریخت «استار» وارد شده‌است ولی عرب‌ها هر استار را چهار مثقال و نیم می‌دانند.
دیباچه کلی

| دیباچهٔ کلّی | دیباچهٔ کلّی |
| --- | --- |
زبان: انگلیسی میانه
از کتاب: حکایت‌های کنتربری
پدیدآورنده: جفری چاسر
سال آفرینش: اواخرِ سده ۱۴ (میلادی)
حکایت سلحشور ←: حکایت سلحشور ←
«دیباچهٔ کلّی» نخستین بخش از حکایت‌های کنتربری جفری چاسر است.
دماغه کیپ (گرینلند)

| دماغه کیپ | دماغه کیپ |
| --- | --- |
Perlernerit: Perlernerit
موقعیت: آواناتا، گرینلند
دستگاه مختصات جغرافیایی: ۷۵°۵۵′شمالی ۶۶°۲۷′غربی﻿ / ﻿۷۵٫۹۲°شمالی ۶۶٫۴۵°غربی﻿ / 75.92; -66.45
Offshore water bodies: خلیج بافین
Area: شمالگان
زمین‌شناسی: دماغه
دماغه کِیپ (به گرینلندی: Perlernerit، به دانمارکی: Kap York) دماغه‌ای در سواحل شمال غربی گرینلند، در شمال خلیج بافین است.
جغرافیا

این یک برجستگی مشخص است. این دماغه انتهای شمال غربی خلیج ملویل به طول ۱۹۰ مایل (۳۱۰ کیلومتر) را مشخص می‌کند، و انتهای دیگر معمولاً به عنوان ویلکاکس هد، دماغه غربی در جزیره کیاتاسوآک تعریف می‌شود. آبدرهٔ دِ دودس و ساید تورکی در شمال دماغه و صخره‌های کریمسون در غرب قرار دارند.
زنجیره ای از جزایر کوچک ساحلی بین دماغه کیپ و دماغه ملویل در شرق امتداد دارد که بزرگ‌ترین آنها جزیره شهاب‌سنگ است. این دماغه ۳۷ کیلومتر (۲۳ مایل) غرب-جنوب غربی ساویسیویک، شهرک واقع در جزیره شهاب‌سنگ است.
یک شهرک دائمی نزدیکتر، پرلرنریت، تقریباً ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) شمال شرقی دماغه وجود داشت.
تاریخ

این دماغه یکی از بسیاری از مکان‌هایی بود که در سال ۱۸۹۴ توسط دریاسالار رابرت پیری در طول دومین سفر اکتشافی خود به قطب شمال بازدید شد. راهی به سمت شرق در سراسر خلیج، جزیره ای است که قطعات شهاب سنگ کیپ یورک در آن کشف شده است. در زبان گرینلندی، نام شهرک ساویسیویک در جزیره نزدیک به دماغه به معنای «محل آهن شهاب‌سنگ» (savik = آهن/چاقو) است، اشاره به شهاب‌سنگ‌های متعددی از ۱۰ هزار سال پیش که در این منطقه یافت شده است. تخمین زده می‌شود که این شهاب سنگ قبل از انفجار ۱۰۰ تن وزن داشته است. آهن شهاب‌سنگ اینوئیت‌های مهاجر را از کانادای قطب شمال جذب کرد.