چارلی و کارخانه شکلات‌سازی (فیلم)
ساخت > فیلم‌برداری

تصویربرداری اصلی چارلی و کارخانه شکلات‌سازی در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۴ آغاز شد. در حالی که صحنه‌های اصلی در استودیوهای پاین‌وود در انگلستان فیلم‌برداری شد، گروه تولید همچنین در چندین مکان در سراسر کشور فیلم‌برداری کردند. کارخانه خمیر دندان در یک کارخانه کامپ‌ایر در های ویکام ضبط شد، و عمارت وروکا سالت برای صحنه‌های داخلی در خانه هاتفیلد و برای صحنه‌های خارجی در پارک وروتهام فیلم‌برداری شد. تصاویر ابتدایی نیز در آلمان، یمن، و ایالات متحده گرفته شدند. تیم برتون به طور همزمان چارلی و کارخانه شکلات‌سازی را همراه با فیلم عروس مرده (۲۰۰۵) ساخت. آهنگساز دنی الفمن، فیلمنامه‌نویس جان اوگست، و طراح تولید الکس مک‌داول در هر دو فیلم نقش مشابهی داشتند. همچنین جانی دپ، هلنا بونهام کارتر، دیپ روی، و کریستوفر لی صدای خود را برای عروس مرده طی فیلم‌برداری چارلی ضبط کردند.
تیم برتون تلاش کرد از استفاده بیش از حد از جلوه‌های دیجیتال اجتناب کند تا به تأکید کتاب اصلی بر بافت و جزئیات وفادار بماند و همچنین به این دلیل که می‌خواست بازیگران جوان احساس کنند در محیطی واقعی کار می‌کنند. به همین دلیل، تکنیک‌های پرسپکتیو اجباری، وسایل صحنه بزرگ‌تر از اندازه و مدل‌های مقیاسی برای جایگزینی تصویر تولیدشده توسط کامپیوتر (سی‌جی‌آی) استفاده شدند. برای مثال، در صحنه‌های مربوط به لومپالند و کاخ هندی از نقاشی‌های مات استفاده شد. با این حال، برخی صحنه‌ها به دلیل غیرممکن بودن اجرای واقعی، مجبور به استفاده از سی‌جی‌آی شدند. شرکت مووینگ پیکچر مسئول خلق محیط‌های کاملاً دیجیتالی برای صحنه‌هایی مانند سفر با قایق و تور آسانسور شیشه‌ای شد. روش‌های عملی برای صحنه باد کردن وایولت بورگارد آزمایش شدند، اما برتون از نتیجه راضی نبود و تصمیم گرفت این صحنه را با استفاده از سی‌جی‌آی اجرا کند. همچنین رنگ‌پریدگی صورت ویلی وانکا در مرحله پس‌تولید انجام شد. در این فرآیند، با استفاده از کالرفرانت، چهره دپ در هر صحنه شناسایی شده و رنگ آن کاهش داده شد.
دیپ روی برای بازی در نقش اومپا-لومپاها انتخاب شد، به دلیل همکاری‌های قبلی‌اش با تیم برتون در فیلم‌های سیاره میمون‌ها (۲۰۰۱) و ماهی بزرگ (۲۰۰۳). روی توانست نقش‌های مختلف اومپا-لومپا را با استفاده از تکنیک‌های فیلم‌برداری با صفحه شکاف‌دار، جلوه‌های دیجیتال و جلوه‌های تصویری اجرا کند. روی درباره این نقش گفت: «تیم به من گفت که اومپا-لومپاها مانند ربات‌ها برنامه‌ریزی شده‌اند—همه کاری که انجام می‌دهند فقط کار، کار، کار است. بنابراین وقتی نوبت به رقصیدن می‌رسد، آن‌ها مثل یک گروه منظم عمل می‌کنند و همگی همان حرکات را انجام می‌دهند.» روی که در مجموع ۱۶۵ شخصیت اومپا-لومپا را در فیلم ایفا کرد، طی فرآیند تولید با یک برنامه سخت و طاقت‌فرسا روبرو شد. او باید به طور منظم با یک مربی شخصی تمرین پیلاتس می‌کرد و رژیم غذایی خاصی را دنبال می‌کرد تا ظاهر او در طول فیلم‌برداری بدون تغییر باقی بماند. با وجود اینکه تجربه حرفه‌ای در رقص نداشت، هر شماره موسیقی شامل او نیاز به یک ماه تمرین داشت و فیلم‌برداری آنها در مجموع شش ماه به طول انجامید. تیم برتون، در اشاره به زحمات روی در طول تولید، او را «سخت‌کوش‌ترین مرد در صنعت نمایش» نامید.
برای به تصویر کشیدن صحنه‌ سقوط و شکست ورکا سالت به دست صد سنجاب، تیم برتون تصمیم گرفت که از حیوانات واقعی استفاده کند. او با مربی حیوانات فیلم، مایک الکساندر، مشورت کرد تا تعیین کند کدام بخش‌های این صحنه می‌تواند با سنجاب‌های زنده اجرا شود. برای این منظور، چهل سنجاب نجات‌یافته طی ۱۹ هفته آموزش دیدند. در سه هفته‌ ابتدایی، تلاش شد که حیوانات به قفس‌ها و مربیان خود عادت کنند. پس از آن، سنجاب‌ها با ابزارهای مورد استفاده در فیلم آشنا شدند و آموزش دیدند که چگونه روی یک چهارپایه بنشینند، یک گردو را ضربه زده و سپس باز کنند و مغز آن را روی یک نوار نقاله قرار دهند. به گفته‌ الکساندر، باهوش‌ترین سنجاب‌ها برای شکستن گردو انتخاب شدند، در حالی که آنهایی که با این کار مشکل داشتند، در گروهی جداگانه قرار گرفتند که روی زمین می‌دویدند و به بدل‌کار ورکا حمله می‌کردند. برای صحنه‌هایی که نیاز بود سنجاب‌ها تعامل نزدیکی با ورکا داشته باشند، از سنجاب‌های کامپیوتری طراحی‌شده توسط فریم‌استور سی‌اف‌سی استفاده شد. برخی از این صحنه‌ها نیاز به صد سنجاب پویانمایی داشتند، در حالی که مدل‌های نمای نزدیک دارای پنج میلیون موی کامپیوتری بودند تا واقعی به نظر برسند. همچنین، از سنجاب‌های انیماترونیک در پس‌زمینه‌ صحنه‌ها استفاده شد، جایی که سنجاب زنده در حال انجام کار شکستن گردو بود.
در جریان فیلم‌برداری، چندین چالش به وجود آمد. منظره‌ ظریف اتاق شکلات، تیم تولید را با مشکلاتی مواجه کرد. فیلم‌بردار فیلیپ روسولو یادآوری می‌کند: «این صحنه برای فیلم‌برداری بسیار غیرعملی بود، زیرا تمام آن پر از انحنا و بسیار شکننده بود—به‌محض این‌که روی چمن قدم می‌گذاشتید، آن را خراب می‌کردید.» برای حل این مشکل، روسولو از یک سیستم دوربین معلق به نام کابل‌کم استفاده کرد. با این حال، یک‌ بار دوربین به درستی به سیستم متصل نشده بود و به درون رودخانه‌ شکلات مصنوعی سقوط کرد. این حادثه موجب تخریب دوربینی به ارزش ۵۴۰,۰۰۰ دلار شد و باعث تأخیر در تولید شد. یکی دیگر از موانع در فیلم‌برداری، قوانین اتحادیه‌ بازیگران بریتانیا بود که بیان می‌کرد کودکان تنها می‌توانند چهار و نیم ساعت در روز کار کنند. با وجود این چالش‌ها، فرآیند فیلم‌برداری چارلی و کارخانه شکلات‌سازی طی شش ماه به پایان رسید و در دسامبر ۲۰۰۴ خاتمه یافت. تیم برتون ادعا کرد که فیلم‌برداری حتی زودتر از برنامه‌ریزی به پایان رسید.