stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تصویب‌نامه انجمن‌های ایالتی ولایتی
شروع اعتراضات > ۱۵ آبان ۱۳۴۱

روح‌الله خمینی دو تلگراف به شاه و اسدالله علم مخابره کرد که بخشی از تلگراف به شاه چنین بود:
… آقای علم گمان کرده با تبدیل کردن قرآن مجید به کتاب آسمانی، ممکن است قرآن کریم را از رسمیت انداخت و اوستا و انجیل و بعضی کتاب ضاله و بعضی کتب را قرین آن یا به جای آن قرار داد. … این جانب به حکم خیرخواهی برای ملت اسلام، اعلیحضرت را متوجه می‌کنم به این که اطمینان نفرمایید به عناصری که با چاپلوسی و اظهار چاکری و خانه زادی، می‌خواهند تمام کارهای خلاف دین و قانون را کرده به اعلیحضرت نسبت دهند و قانون اساسی را که ضامن ملیت و سلطنت است با تصویبنامهٔ خائنانه و غلط از اعتبار بیندازند. .... از قوانین وخیمهٔ تخلف از قرآن و احکام علمای ملت و زعمای مسلمین و تخلف از قانون بترسید و بدون جهت مملکت را به خطر نیندازید والا علمای اسلام دربارهٔ شما از اظهار عقیده خودداری نخواهند کرد.
شروع اعتراضات > ۱۸ آبان ۱۳۴۱

۱۸ آبان ماه اسدالله علم در رادیو اعلام کرد:
به قوای انتظامی دستور اکید داده شده هرگونه اخلال گری را شدیداً سرکوب نمایند… چرخ زمان به عقب برنمی‌گردد و دولت از برنامه اصلاحی که در دست دارد عقب‌نشینی نمی‌کند.
فردای آن روز فلسفی واعظ، در مسجد ارگ تهران، به تهدید اسدالله علم و حمله به تصویب‌نامه دولت پرداخت.
اعتراض در مساجد

سخنرانی محمدتقی فلسفی در مسجد ارک تهران در مورد ماهیت مصوبه دولت در زمینه انجمن‌های ایالتی و ولایتی به یک گردهمایی سیاسی علیه دولت وقت تبدیل شد.
پرونده‌ی قدیمی پیرآباد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ چاپِ روشنگران: روی جلدِ چاپِ روشنگران
نویسنده(ها): بهرام بیضایی
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: فیلم‌نامه
انتشار: تهران
ناشر: انتشاراتِ ابتکار، انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان
تاریخ نشر: ۱۳۶۳
شمار صفحات: ۸۸
پرونده‌ی قدیمی پیرآباد فیلم‌نامه‌ای است از بهرام بیضایی از سالِ ۱۳۶۳، که فیلمِ فصل پنجم (۱۳۷۵) را بر بنیادش ساخته‌اند. نیز داستانِ فیلمِ اتوبوس (۱۳۶۴) با این فیلم‌نامه می‌خواند.
کتاب

این فیلم‌نامه به سالِ ۱۳۶۳ نگاشته شد و همان سال در انتشاراتِ ابتکار چاپ شد. چاپ‌های بعدی در انتشاراتِ روشنگران بوده‌است.
داستان

مایهٔ فیلم‌نامه پیشنهادِ داریوش فرهنگ بوده به بهرام بیضایی و محمود دولت‌آبادی. پرداختِ بیضایی از این قرار است:
ماجرا در روستایی می‌گذرد که در او جمالوندی‌ها و کمالوندی‌ها با هم ستیز دیرینه دارند. یکی از هر خانواده اتوبوسی می‌خرد تا مسافر به شهر ببرد و بیاورد؛ و درگیری بالا می‌گیرد . . .
فیلم

مقالهٔ اصلی: فصل پنجم
رفیع پیتز فیلمِ فصل پنجم را به سالِ ۱۳۷۵ بر اساسِ پرونده‌ی قدیمی پیرآباد نوشت و ساخت.
نوشته‌های دیگر

فیلم‌نامه‌ای همانند از محمود دولت‌آبادی که بر اساسِ همین داستان نوشته شده اتوبوس نام دارد که سالِ ۱۳۷۲ چاپ شده و فیلمی به همین نام (۱۳۶۴) به نویسندگیِ داریوش فرهنگ داستانِ همانندی با این اثر دارد.
سالِ ۱۳۵۹ محمود دولت‌آبادی، پس از دیدار با داریوش فرهنگ، که پیش‌تر با بهرام بیضایی مشورت کرده و به دولت‌آبادی معرّفی شده بود، می‌پذیرد که از داستانِ خانوادگیِ او − دربارهٔ این که یکی در دهاتِ کرمان اتوبوسی خریده و یکی دیگر در هم‌چشمی با وی اتوبوس دوّمی خریده و کار بالا گرفته − فیلم‌نامه‌ای بنویسد. فیلم‌نامه نوشته می‌شود و سرانجام دولت‌آبادی از فرهنگ می‌شنود که این نوشته در شبکه ۱ توقیف شده‌است. سپس‌تر فیلم اتوبوس به کارگردانی یدالله صمدی، «با تیتراژ «سناریست؛ داریوش فرهنگ»» ساخته می‌شود و جایزه می‌گیرد. دولت‌آبادی پس از این که از چاپِ پرونده‌ی قدیمی پیرآباد آگاه می‌شود، نظر به فیلم اتوبوس می‌نویسد: «گویا فرهنگ دست بهرام بیضایی را هم بند این کار کرده بود تا بلکه دست و پای نوشته شکسته شود و یک چیز دیگری از آن دربیاورد که لابد نه اثر بیضایی باشد و نه نوشته‌ی دولت‌آبادی . . . .»
سرانجام هر دو کار چاپ شد (پروندهٔ قدیمی پیرآباد، چاپ ۱۳۶۳ و اتوبوس، چاپ ۱۳۷۲.) فیلمِ اتوبوس (۱۳۶۴) به نویسندگیِ داریوش فرهنگ و فیلمِ فصل پنجم (۱۳۷۵) به نویسندگیِ رفیع پیتز هم ساخته شد که از همین داستان بنیادین مایه می‌گیرند.
گذشته از پرونده‌ی قدیمی پیرآباد، بیضایی طرحی هم برای فیلم‌نامه دارد به نامِ «اتوبوس» که سه سال پیش از پرونده‌ی قدیمی پیرآباد یعنی سال ۱۳۶۰ نوشته شده و «هرگز به آن صورت نوشته و ساخته نشد.» سالِ ۱۳۶۳ نوین فیلم خبرِ ساختِ فیلمی به نامِ اتوبوس را در جراید به صورتِ آگهی منتشر کرد؛ با نامِ داریوش فرهنگ همچون فیلم‌نامه‌نویس و هوشنگ نوراللهی همچون تهیه‌کننده و بهرام بیضایی همچون کارگردان.
حمیرا قادری

| حمیرا قادری | حمیرا قادری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۸ ‏(۴۴–۴۵ سال) کابل، افغانستان
ملیت: افغانستان
پیشه: داستان‌نویس
جوایز: جایزه ادبی صادق هدایت
حمیرا قادری (زادهٔ ۱۳۵۸، کابل) یکی از داستان نویسان معاصر افغانستان است.
زندگی‌نامه

حمیرا قادری در سوم حوت / اسفند ۱۳۵۸ از پدر و مادری هراتی در کابل به دنیا آمد.
وی از سال ۱۳۷۱ به نوشتن داستان روی آورد. در دورهٔ تسلط طالبان داستانی از وی در اولین جلسهٔ نقد و بررسی داستان در هرات خوانده شد و مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
حمیرا قادری همسر اول فرامرز تمنا یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۹۸ بود. این دو در سال ۱۳۸۷ با هم ازدواج کرده بودند. فرامرز تمنا در برج اسد/ مرداد ۱۳۹۵ وی را غیابی و یک‌جانبه در محکمه طلاق داده است.
تحصیلات

حمیرا قادری در سال ۱۳۷۹ برای ادامهٔ تحصیلات به ایران سفر می‌کند و دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد را در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی سپری می‌نماید. وی پایان‌نامه خویش را با عنوان «نقد و بررسی روند داستان‌نویسی در هرات» از سال ۱۲۹۸ تا ۱۳۸۰ و در تاریخ ۱۹ خرداد ۱۳۸۶ به راهنمایی سیروس شمیسا در دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی دانشگاه علامه طباطبایی دفاع نمود.
فعالیت‌ها

داستان‌های حمیرا قادری در نشریاتی چون روزنامه اتفاق اسلام، اورنگ هشتم، هفت قلم، هزار و یک شب و مجله هری چاپ شده است.
از وی دو داستان در کتاب زیر گنبد کبود که مجموعه‌ای از آثار داستان نویسان معاصر هرات است چاپ شده است. همچنین از او یک مجموعه داستان کوتاه به نام گوشواره انیس و همچنین یک اثر پژوهشی به نام بررسی روند داستان‌نویسی در افغانستان توسط انتشارات روزگار در سال ۱۳۸۷ منتشر شد.
حمیرا قادری هم‌اینک دبیر انجمن هنرمندان و فرهنگیان افغان است.
افتخارات

وی به خاطر داستان «باز باران اگر می‌بارید» موفق به دریافت لوح تقدیر در سومین دورهٔ جایزه ادبی صادق هدایت در سال ۱۳۸۳ شد و به همین خاطر از سوی سید مخدوم رهین وزیر فرهنگ وقت افغانستان مورد تقدیر قرار گرفت. او نخستین نویسندهٔ افغان است که موفق به دریافت این لوح می‌شود.
تایرنت (رزیدنت ایول)

| تایرنت Tyrant | تایرنت Tyrant |
| --- | --- |
شخصیت رزیدنت ایول: شخصیت رزیدنت ایول
سوپر تایرنت در رزیدنت اویل ۲: سوپر تایرنت در رزیدنت اویل ۲
نخستین حضور: رزیدنت ایول (۱۹۹۶)
پدیدآور: شینجی میکامی
ایفاگر: برایان استیل (رزیدنت ایول: انقراض) ایان گلن (رزیدنت ایول: انقراض)
صداپیشه: گری هکر (رزیدنت ایول: انقراض) مایکل مک‌کانوهی (رزیدنت ایول: نفرین‌شدگی)
تایرنت (به انگلیسی: Tyrant)، نام‌کد مجموعه‌ای از شخصیت‌های رئیس (یا غول آخر) در سری بازی‌های ویدیویی ترسناک رزیدنت ایول از کپ‌کام است که اولین بار در بازی رزیدنت ایول در سال ۱۹۹۶ معرفی شده‌است. تایرنت‌ها ابرسربازهایی بزرگ‌جثه و بیولوژیکی مهندسی شده هستند که توسط شرکت آمبرلا تولید و استفاده شدند.
آب آیورکس

| آب آیورکس | آب آیورکس |
| --- | --- |
آیورکس در حال کشیدن میکی ماوس: آیورکس در حال کشیدن میکی ماوس
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۰۱ کانزاس‌سیتی، میزوری، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۱ (۷۰ سال) بربنک، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۰–۱۹۷۱
آب آیورکس (انگلیسی: Ub Iwerks؛ ۲۴ مارس ۱۹۰۱ – ۷ ژوئیهٔ ۱۹۷۱) یک کارگردان، پویانما، طراح کاراکتر، سرپرست جلوه های ویژه و کارتونیست اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می‌کرد. او سازنده اسوالد، خرگوش خوش‌شانس و میکی موس است.
آریامازس

آریامازس (انگلیسی: Arimazes; – مرگ ۳۲۷ پیش از میلاد، یکی از اشراف در سغد بود که در سال ۳۲۸ پیش از میلاد دارای قلعه بسیار محکمی در سغد بود. این قلعه «صخره آریامازس»، شناخته می‌شود و گفته می‌شود که محاصره صخره سغدی در ارتباط با قلعه آریامازس است.
آریامازس ابتدا حاضر نشد مکان را به اسکندر مقدونی تسلیم کند، اما پس از آن که برخی از سپاهیان مقدونیه باستان به قله صعود کردند، تسلیم شد. اسکندر در این قلعه روشنک (همسر اسکندر)، دختر باختر (بلخ) رئیس وخش‌ارد را یافت که او را همسر خود کرد. مورخ رومی قرن اول میلادی، آریان نقل می‌کند که اسکندر آریامازس و مردان پیشرو را مصلوب کرد. اما مورخ یونانی آریان یا پولیانوس، در گزارش خود به این موضوع اشاره نکرده است.
نقش در محاصره صخره سغدی

در شرح محاصره صخره سغدی/ یا صخره آریامازس، استرابون به اشتباه صخره سیسیمیترس را در باختر (بلخ) پیدا کرده است و آن را با صخره آریامازس اشتباه گرفته و با شناسایی آن به عنوان پناهگاه رکسانا سردرگمی را تشدید کرده است. در حکایتی که آریامازس رهبر قلعه سغدی آمده است: برای لشکرکشی سال ۳۲۸، اسکندر چهار تاکسی از فالانکس را برای کنترل باختر (بلخ) پشت سر گذاشت و باقیمانده ارتش خود را به پنج ستون تقسیم کرد که از طریق دره رودخانه ای در پامیر به سمت شمال حرکت کردند و همه چیز را در مسیرشان نابود کردند. اربابان سغدی از قلعه‌های خود ریشه‌کن شدند و مزارعشان سوزانده شدند. همه این قلعه‌های کوهستانی به راحتی تسلیم نشدند. در تابستان، ارتش مقدونی به کشور پاریتاکای (پارسیتاکای) حرکت کرد، جایی که اشراف محلی به رهبری سیسیمیترس جهت مقاومت در قلعه‌ای که آریان (مورخ) آن را «صخره کورینس» می‌نامید و به عنوان «لانه عقاب» واقعی، احاطه شده توسط، صخره‌های «پرشیب و دست نیافتنی» و تقریباً غیرقابل دسترس توصیف می‌کرد، مستقر شده بودند. هزاران سغدی تحت فرمان آریامازس، اشراف و سردار محلی، این قلعه را اداره می‌کردند. اسکندر در ابتدا آرزو داشت با این مکان به ظاهر تسخیرناپذیر مذاکره کند، اما سغدیان به او خندیدند. آریامازس به اسکندر گفت باید سربازانی با بال پیدا کند تا موفق به تصرف قلعه شود. اسکندر مصمم بود راهی برای تصرف صخره بیابد. او برای بهترین کوهنوردان ارتش فراخوانی داد. حدود ۳۰۰ مرد مقدونی بسیار چابک پیدا شدند. سربازان از میخ و طناب کتانی برای بالا رفتن از سطح کوه استفاده کردند و یک روز کامل را صرف صعود کردند. آنها به آرامی خود را به بالای کوه رساندند و موفقیت خود را به اسکندر نشان دادند. وقتی آریامازس مقدونی‌ها را روی صخره دید، چنان شوکه و وحشت زده شد که تسلیم شد، غافل از اینکه واقعاً تعداد مقدونی‌ها چقدر کم است. آریامازس و ۳۰ تن از سردارانش خود را تسلیم اسکندر کردند. اسکندر دستور داد او و اشرافش را در پای صخره شلاق بزنند و به صلیب بکشند. بقیه ساکنان را به بردگی برده و به شهرهای تازه تأسیس در سغد هدیه دادند. کلیتوس سیاه را فرماندار جدید خود در آن استان، که شامل هر دو باختری خاص و سغد بود، قرار داد.
نوار آبیاری قطره‌ای

قطره چکان متصل به نوار
قطره چکان فشاری
تیپ یا نوار آبیاری قطره‌ای (به انگلیسی: Drip tape) نواری با دیواره نازک است که برای آبیاری قطره‌ای استفاده می‌شود.
نمونه‌های نوار یا تیپ قطره‌ای در دهه شصت میلادی در آمریکا ساخته شد.
نوارها قطره‌ای از جنس پلی اتیلین ساخته شده و در درازای چندین متری به صورت خوابیده و حلقه شده به فروش می‌رسند. نوارهای ضخیم‌تر معمولاً برای آبیاری قطره‌ای در زیر سطح خاک استفاده شده و جنبه دائمی تری دارند.
آبیاری به شیوه نوار آبیاری قظره ای سیستمی کم فشار برای انتقال آب است.
نوار آبیاری قطره ای در تاکستانی در مکزیک
روش آبیاری تیپ جایگزین مناسبی برای روش‌های مرسوم آبیاری

روش‌های آبیاری قطره‌ای برای بخش زراعت و باغبانی مؤثر بوده و در کشاورزی پیشرو از روش‌های آبیاری قطره‌ای و تیپ استفاده می‌کنند. لوله‌های تیپ دارای انواع یک، دو و سه ساله هستند و با توجه به شرایط آب منطقه می‌توانند در مزارع مختلف کاربرد داشته باشند که نوع یک‌ساله آنها می‌تواند در مزارعی که آب مناسبی ندارد، مورد استفاده قرار گیرد. در برخی مناطق که تلفات آب بیشتر از ۵۰ درصد است، می‌تواند روش آبیاری تیپ جایگزین مناسبی برای روش‌های مرسوم باشد.
کاهش مصرف آب و افزایش ماده خشک با روش تیپ

در کشت گندم متوسط عملکرد در کشت سنتی و آبی به ازای هر مترمکعب آب، ۴۵۰ گرم تولید است که می‌توان با اصلاح روش‌های آبیاری، این رقم را بهبود بخشید. در استان‌های فارس، خراسان رضوی و هرمزگان روش آبیاری تیپ در محصول گندم اجرایی شده و نتایج مثبتی به همراه داشته است؛ به‌گونه‌ای که دستیابی از عدد ۴۵۰ گرم بر مترمکعب آب، به دوهزار و ۲۰۰ گرم در مترمکعب رسیده است، یعنی به ازای مصرف هر مترمکعب آب، دوهزار و ۲۰۰ گرم ماده خشک تولید شده است که در مقایسه با رقم ۴۵۰، نشان از افزایش دارد.
مقایسه روش نوار قطره‌ای با روش آبیاری بارانی

بر اساس یک طرح مقایسه‌ای که در آن حدود ۷۰ هکتار از یک مزرعه ذرت علوفه‌ای با روش آبیاری قطره‌ای و ۱۵۰ هکتار با روش بارانی آبیاری شد، در روش آبیاری قطره‌ای به روش تیپ حدود پنج‌هزار مترمکعب آب به مصرف رسید، اما در روش بارانی مصرف آب به هفت‌هزار و ۵۰۰ مترمکعب آب رسید و علاوه بر آن، میزان ماده خشک در مترمکعب روش آبیاری قطره‌ای به ازای هر مترمکعب آب چهار کیلوگرم، اما در روش بارانی ۱٫۶ کیلوگرم به دست آمد.
مزایای نوار آبیاری قطره ای

قابلیت اتصال آسان
سبک بوده و به راحتی قابل حمل می‌باشند.
نوارهای Tape را می‌توان بدون آنکه نیاز به تسطیح زیاد زمین باشد، در مزارع وسیع حتی به صورت مکانیزه و همزمان با کشت بذر (بوسیله تراکتور) نصب نمود.
شهرستان (خشکبیجار)

| شهرستان شأرستان | شهرستان شأرستان |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گیلان
شهرستان: رشت
بخش: بخش خشکبیجار
نام(های) پیشین: شهرستان آوانگاری:Šahrestān حرف‌نویسی:Shahrestān  زبان محلی:گیلکی مذهب:شیعه جعفری «اثنی عشری»
مردم: مردم
جمعیت: ۸۷۳ نفر
تراکم جمعیت: ۰٫۰۲۳۹ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۴٫۶ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۲۰- متر از سطح دریای آزاد
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۹٫۰ درجه سانتی‌گراد
میانگین بارش سالانه: ۲۷۴۹ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۲۴ روز
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: برنج نان برنجی (کشتا) ترب سیاه مرکبات  ماهی خاویار (ازون‌برون) فیل ماهی (بلوگا) تاس ماهی (سترا) ماهی سفید ماهی آزاد (سالمون) ماهی کپور ماهی کفال ماهی قزل‌آلا اردک ماهی
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۳
وبگاه: http://dehyarishahrestan.loxtarin.com/ به روستای سرسبز و شهید پرور شهرستان خوش آمدید
شناسهٔ ملی خودرو: ایران ۴۶
کد آماری: ۰۰۸۷۵۰
  شهرستان  روی نقشه ایران ۳۷°۲۵′۱۳″شمالی ۴۹°۴۸′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۲۰۳۴°شمالی ۴۹٫۸۱۱۱۲°شرقی﻿ / 37.42034; 49.81112   :   شهرستان  روی نقشه ایران ۳۷°۲۵′۱۳″شمالی ۴۹°۴۸′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۲۰۳۴°شمالی ۴۹٫۸۱۱۱۲°شرقی﻿ / 37.42034; 49.81112   
 :  
روستای شهرستان، با طبیعت بکر، آب و هوای معتدل، محصولات کشاورزی متنوع و جاذبه‌های گردشگری فراوان، یکی از زیباترین و خوش آب‌وهواترین روستاهای بخش خشکبیجار شهرستان رشت در استان گیلان محسوب می‌شود. این روستا که در دل طبیعت بکر شمال ایران قرار دارد، با جاذبه‌های گردشگری فراوان، مردمانی مهمان‌نواز و محصولات کشاورزی مرغوب، به عنوان یکی از مقاصد محبوب گردشگری و یکی از قطب‌های کشاورزی استان شناخته می‌شود. محصولات کشاورزی متنوع و باکیفیت این روستا، از جمله برنج و مرکبات، شهرتی فراگیر داشته و به بسیاری از نقاط کشور صادر می‌شود.
موقعیت جغرافیایی روستا

روستای شهرستان، نگینی در دل طبیعت گیلان، در مختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۴۱ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۸ دقیقه عرض شمالی واقع شده است. این روستای زیبا با ارتفاع متوسط ۲۰- متر از سطح دریا، در دل طبیعت سرسبز گیلان و در مجاورت ساحل دریای خزر قرار دارد.
روستای شهرستان از شمال به روستای امین آباد، از جنوب شرقی به روستای نوده، از شمال شرق به روستای شهمیرسرا و از شمال غرب به روستای گیلوامحله محدود می‌شود. دسترسی به روستا از طریق جاده آسفالته اصلی با نام خیابان شهدا و از سه مسیر امکان‌پذیر بوده و فاصله آن تا مرکز استان (رشت) حدود ۳۰ کیلومتر است.
این روستا به سه محله اصلی به نام‌های قلعه‌وَر، میان محله و کَل‌بازو تقسیم می‌شود. قلعه‌وَر در بخش شمال شرقی روستا واقع شده و به دلیل وجود زمین ورزشی، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. میان محله، قلب روستا، محل زندگی اکثر اهالی و تمرکز خدمات عمومی است. کَل‌بازو در جنوب شرقی روستا واقع شده و به دلیل طبیعت بکر و باغ‌های میوه، از محبوبیت خاصی در میان گردشگران برخوردار است.
روستای شهرستان با طبیعت بکر، آب و هوای معتدل و مردمانی خونگرم، یکی از مقاصد محبوب گردشگری در استان گیلان است. وجود جاذبه‌های طبیعی مانند شالیزار، رودخانه و آبگیر، همراه با ویلاهای زیبا و صنایع دستی محلی، این روستا را به یک مقصد جذاب برای گردشگران تبدیل کرده است.
این روستا با مراکز مهم اطراف، فاصله کمی دارد. به عنوان مثال، در فاصله ۱٫۵ کیلومتری مرکز دهستان حاجی‌بکنده خشکبیجار قرار دارد. همچنین در مجاورت شهرهای خشکبیجار و لشت نشاء واقع شده و به ترتیب ۷ کیلومتر با هر یک از این مراکز فاصله دارد. این روستا با فاصله ۳۰ کیلومتری از مرکز کلان‌شهر رشت، و ۲ کیلومتری از ساحل زیبای دریای خزر، موقعیت جغرافیایی ویژه‌ای دارد. علاوه بر این، بندر کیاشهر و منطقه آزاد کاسپین به ترتیب ۲۵ و ۱۵ کیلومتر با این روستا فاصله دارند.
تغییرات جمعیتی روستای شهرستان در طول زمان

بر اساس داده‌های سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران، جمعیت روستای شهرستان در طول دهه‌های گذشته نوساناتی را تجربه کرده است. این نوسانات، تصویر روشنی از تحولات جمعیتی و اجتماعی این روستا ارائه می‌دهد.
در سال ۱۳۴۵، جمعیت روستا با ۲۲۹ خانوار ۱۱۸۱ نفر بود که تا سال ۱۳۵۵ با ۲۵۲ خانوار به ۱۳۱۱ نفر افزایش یافت. این رشد ۲٫۵ درصدی نشان از روند افزایشی جمعیت در دهه اول بررسی شده دارد. در دهه بعد، یعنی بین سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۶۵، با متوسط ۲۶۷ خانوار این روند با نرخ رشد ۴٫۷ درصد ادامه یافت و جمعیت روستا به ۱۱۹۲ نفر رسید.
اما از دهه ۱۳۶۵ به بعد، روند رشد جمعیت روستا معکوس شد. در دهه ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۵، با وجود رشد خانوار روستا که به ۲۷۱ خانوار رسیده بود، جمعیت روستا با کاهش ۲٫۱۷ درصدی به ۱۰۵۳ نفر رسید. این کاهش ممکن است دلایل مختلفی از جمله مهاجرت به شهرها، کاهش نرخ زاد و ولد یا عوامل اقتصادی اجتماعی داشته باشد.
با این حال، در دهه ۱۳۸۵، جمعیت روستا مجدداً رشد چشمگیری داشت و به ۱۴۸۲ نفر با ۲۷۹ خانوار رسید. این رشد قابل توجه، ممکن است به دلایلی مانند بازگشت مهاجران، افزایش نرخ زاد و ولد یا توسعه زیرساخت‌های روستا مرتبط باشد. اما این رشد پایدار نبود و در دهه ۱۳۹۰، جمعیت روستا با ۳۰۰ خانوار به ۹۵۰ نفر کاهش یافت.
آخرین آمار سرشماری در سال ۱۳۹۵ نشان می‌دهد که جمعیت روستا به ۸۷۳ نفر و تعداد خانوارها به ۳۳۱ خانوار رسیده است. جنسیت جمعیت روستا تقریباً برابر است، به طوری که ۴۴۲ نفر مرد و ۴۳۱ نفر زن هستند. همچنین، میزان باسوادی در روستا ۸۵ درصد است که نشان از بهبود سطح سواد در طول سال‌ها دارد.
از نظر قومی، حدود ۹۰ درصد جمعیت روستا را گیلک‌ها و ۱۰ درصد را ترک زبانان تشکیل می‌دهند. این ترکیب قومی، نشان از تنوع فرهنگی و زبانی در روستا دارد.
تغییرات جمعیتی روستای شهرستان در طول دهه‌های گذشته، نشان از پویایی و دگرگونی‌های اجتماعی و اقتصادی این روستا دارد. عوامل مختلفی مانند مهاجرت، نرخ زاد و ولد، توسعه زیرساخت‌ها و تغییرات اقتصادی، در این تغییرات جمعیتی نقش داشته‌اند. شناخت این تغییرات، می‌تواند برای برنامه‌ریزی بهتر و توسعه پایدار روستا مفید باشد.
"براساس نتایج حاصل از رای‌گیری در سال ۱۴۰۰، اسامی اعضای دهیاری و شورای اسلامی روستای شهرستان به شرح ذیل اعلام می‌گردد: دهیار محترم، جناب آقای حسین زحمتکش، و اعضای شورای اسلامی اول، جناب آقای محمد نیکخو؛ شورای دوم، جناب آقای عبدالله صارم؛ و شورای سوم، جناب آقای حامی بابازاده."
اشاره به عوامل‌ سیاسی

در مدت زمانی که از تصدی مسئولیت‌های دهیاری و شورای محترم روستا می‌گذرد، بسیاری از اهالی محترم شهرستان به طور آشکار و پنهان نارضایتی‌های خود را از نحوه‌ی عملکرد این مسئولین ابراز کرده‌اند. این نارضایتی‌ها عمدتاً به دلیل عدم تحقق وعده‌ها و همچنین به تعویق افتادن پروژه‌های ضروری و اساسی برای رفاه و بهبود شرایط زندگی در روستا بوده است. به گونه‌ای که در برخی موارد، به نظر می‌رسد برخی از مسئولین درگیر مسئولیت‌های خود به نحو مطلوب نبوده و گویی از منابع و فرصت‌هایی که در اختیار دارند، به نحو مؤثر استفاده نمی‌کنند. این وضعیت به نوعی موجب شده که اهالی احساس کنند، علاوه بر این که از خدمات به درستی بهره‌مند نمی‌شوند، در برخی موارد با مشکلاتی مواجه هستند که در نتیجه کم‌کاری و بی‌توجهی به نیازهای واقعی مردم ایجاد شده است. در حالی که روستا نیازمند توجه و نظارت دقیق‌تر و تعهد بیشتر به مسئولیت‌های اجتماعی است، احساس می‌شود که برخی به نوعی از این موقعیت‌ها بهره‌برداری ناعادلانه کرده و در مسیر تحقق اهداف مشترک، گام‌های مؤثری برنداشته‌اند.
روستای شهرستان، نگینی در دل طبیعت

روستای شهرستان، نگینی درخشان در دل طبیعت، با تاریخی غنی و مردمانی خونگرم، جاذبه‌های فراوانی را برای گردشگران و علاقه‌مندان به طبیعت و فرهنگ به ارمغان آورده است. این روستا با ترکیبی از بناهای زیبا، طبیعت بکر و امکانات رفاهی، مکانی ایده‌آل برای فرار از هیاهوی شهر و تجربه آرامش روستایی است.
روستای شهرستان، نگینی در دل طبیعت > اماکن مذهبی و فرهنگی

مسجد امیرالمؤمنین: این مسجد جامع و نوساز، به عنوان قلب تپنده روستا شناخته می‌شود. محوطه وسیع آن به عنوان آرامستان روستا نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد و بقعه سید حسن حسینی بر زیبایی آن افزوده است. غسالخانه روستا نیز در مجاورت این مسجد قرار دارد.
مسجد ابوالفضل العباس: این مسجد کوچک در محله قلعه‌وَر واقع شده است و به دلایلی نامعلوم، اهالی از دفن درگذشتگان خود در این مکان خودداری می‌کنند. حتی ساکنان محله قلعه‌وَر نیز اموات خود را در مسجد امیرالمؤمنین دفن می‌نمایند.
مدرسه علویه: این مدرسه، با پذیرش همزمان دانش‌آموزان دختر و پسر، نقش مهمی در آموزش و پرورش اهالی روستا ایفا می‌کند.
خانه بهداشت: این مرکز قدیمی، به عنوان پایگاه سلامت روستا، به ارائه خدمات بهداشتی به اهالی، بیماران و سالمندان می‌پردازد.
روستای شهرستان، نگینی در دل طبیعت > امکانات رفاهی و تفریحی

مخابرات: ساختمان مخابرات روستا که در جوار مسجد امیرالمؤمنین قرار دارد در حال حاضر متروکه است و خدمات مخابراتی به روستا ارائه نمی‌شود. در عوض، در محوطه جلویی ساختمان، یک پارک کودک احداث شده است.
زمین ورزشی شهدا: این زمین فوتبال در محله قلعه‌وَر واقع شده است و مکانی مناسب برای ورزش و تفریح جوانان روستا می‌باشد.
پارک جنگلی: این پارک زیبا در مجاورت زمین ورزشی قرار دارد و با طبیعت بکر خود، مکانی ایده‌آل برای پیک‌نیک و گذراندن اوقات فراغت است.
روستای شهرستان، نگینی در دل طبیعت > اقتصاد روستا

کارخانجات شالیکوبی: با توجه به اینکه کشاورزی شغل اصلی اهالی است و اقتصاد روستا بر پایه کشاورزی و شالیکاری است. وجود کارخانجات شالیکوبی در روستا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این کارخانجات در فرآوری برنج تولید شده در روستا نقش مهمی ایفا می‌کنند. وجود سه کارخانه شالیکوبی در روستا و اطراف آن، گواهی بر اهمیت این صنعت در اقتصاد روستا است.
روستای شهرستان، با داشتن طبیعتی زیبا، اماکن تفریحی و مذهبی، و مردمانی خونگرم، مقصدی مناسب برای گردشگری و گذران اوقات فراغت است. این روستا، با حفظ آداب و رسوم سنتی خود، توانسته است هویت فرهنگی خود را حفظ کند.
مناطق بکر و آبگیرها

در این روستا، استخرها و آبگیرهای طبیعی متعددی وجود دارند که در گویش محلی به آن‌ها سَل گفته می‌شود. این آبگیرها، به ویژه در فصل بهار و تابستان، برای کشاورزی اهالی بسیار حیاتی است. در عین حال این آبگیرها جلوه‌ای زیبا و دیدنی به روستا بخشیده‌اند.
ناسَلک: این استخر طبیعی با مساحتی حدود ۲۰ هکتار، یکی از جاذبه‌های اصلی روستا است. زیبایی این آبگیر در کنار شالیزارهای برنج، چشم‌اندازی بی‌نظیر ایجاد کرده است. از سال ۱۳۹۵، ۶۰۰۰ قطعه ماهی گرم‌آبی در این استخر رهاسازی شده که علاوه بر بهره‌برداری اهالی روستا، امکان ماهیگیری با قلاب را نیز برای گردشگران فراهم کرده است.
قلعه‌وَر سَل و شهمیرسرا سَل: این دو استخر طبیعی با مساحتی حدود ۳۰ هکتار، از دیگر جاذبه‌های آبی روستا هستند.
سَل‌کول: مجموعه سه استخر طبیعی لوله‌سَل، تازه‌سَل و پلاک‌سَل که در مجاورت یکدیگر قرار دارند، با مساحتی حدود ۶۰ هکتار، بزرگ‌ترین و زیباترین مجموعه آبی روستا محسوب می‌شوند و به سَل‌کول معروف هستند.
شغل اصلی مردم روستای شهرستان

شغل اصلی مردم روستای شهرستان، به‌طور عمده به کشاورزی اختصاص دارد. خاک حاصلخیز و حاصل از رسوب‌گذاری رودخانه‌ها در این منطقه، شرایط ایده‌آلی را برای فعالیت‌های کشاورزی فراهم آورده است. به همین دلیل، کشاورزی به عنوان محور اصلی اقتصاد روستا محسوب می‌شود و توسعه قابل توجهی در این زمینه صورت گرفته است.
مساحت کل اراضی زیر کشت برنج در روستای شهرستان حدود ۳۸۰ هکتار است. این میزان زمین، به ازای هر نفر ۴۱۰ متر مربع و به ازای هر خانوار ۱۳۲۸۷ متر مربع را شامل می‌شود. از این اراضی، سالانه حدود ۹۵۰ تن شلتوک برنج با متوسط عملکرد ۲٫۵ تن در هکتار تولید می‌شود؛ بنابراین، تولید برنج به عنوان محصول اصلی کشاورزی در این روستا شناخته می‌شود و شغل اصلی اکثر اهالی را تشکیل می‌دهد. علاوه بر برنج‌کاری، فعالیت‌هایی مانند دامداری، پرورش طیور و آبزی‌پروری نیز در این روستا رواج دارد.
گسترهٔ اراضی روستای شهرستان

روستای شهرستان، گستره‌ای وسیع از اراضی متنوع را در خود جای داده است. بر اساس آخرین ارزیابی‌ها، این روستا دارای:
اراضی مسکونی: به مساحت ۲۰ هکتار، برای سکونت اهالی روستا در نظر گرفته شده است.
اراضی آموزشی، فرهنگی و اماکن مذهبی (آرامستان): به مساحت ۲ هکتار، جهت تأمین نیازهای آموزشی، فرهنگی و مذهبی ساکنان اختصاص یافته است.
معابر عمومی: به مساحت ۴۸۵۰۰ متر مربع، برای تردد آسان و ارتباط بین بخش‌های مختلف روستا تعبیه شده است.
باغات: به مساحت ۳۸ هکتار، سرسبزی و طراوت را به روستا هدیه داده و محصولات کشاورزی متنوعی را تولید می‌کنند.
زمین‌های زراعی: به مساحت ۳۲۰ هکتار، منبع اصلی تأمین مواد غذایی اهالی روستا و اطراف بوده و نقش مهمی در اقتصاد منطقه ایفا می‌کند.
آبگیرها و استخرها: به مساحت ۸۰ هکتار، علاوه بر تأمین آب مورد نیاز کشاورزی، زیستگاه مناسبی برای پرندگان و سایر جانوران آبزی فراهم آورده است.
مجموع مساحت اراضی روستای شهرستان با احتساب موارد فوق، به ۴۶۰ هکتار می‌رسد که نشان از وسعت و تنوع کاربری اراضی این روستا دارد.
افراد نامدار

در این روستا، به دلیل ضریب هوشی بالای ساکنان، افراد نامداری پرورش یافته‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به شخصیت‌های برجسته زیر اشاره کرد:
سرتیپ دوم حسن مخفمی شهرستانی، فرمانده انتظامی استان مازندران
سرهنگ پاسدار علیرضا جوان‌بخت شهرستانی، فرمانده سابق ناحیه مقاومت بسیج شهرستان خمام
سرهنگ دوم پاسدار هوشنگ رنجی شهرستانی، مسئول اسبق کارگزینی سپاه قدس رشت
مرحوم سرهنگ دوم محمدرضا پورعباس شهرستانی، معاون سابق پلیس راه تهران بزرگ
ناخدا یکم بیژن قربان شهرستانی، مسئول اسبق عقیدتی سیاسی نیروی دریایی ارتش
ناخدا یکم حسین ریحانی شهرستانی، مسئول اسبق عقیدتی سیاسی نیروی دریایی ارتش
حاج کامران پراینده شهرستانی، رئیس سابق دادگاه صعومه‌سرا، وکیل پایه یک دادگستری استان تهران و عضو کانون وکلای دادگستری مرکز
لیلا (ماریا) رشیدی شهرستانی، وکیل پایه یک دادگستری استان گیلان و عضو کانون وکلای دادگستری گیلان
دکتر جهانگیر یزدانی شهرستانی، متخصص بیماری‌های کودکان
دکتر سینا رزاقی شهرستانی، دکتر روان‌شناس
سیروس یزدانی شهرستانی، عضو کمیته داوران فدراسیون کاراته (نایب رئیس اسبق)