stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
به‌دنبال سرگروه (بازی)

مجسمه‌ای به نام «به‌دنبال سرگروه» در بندر لودینگتون (MI) در سال ۲۰۰۴.
به‌دنبال سرگروه یک بازی کودکانه است. ابتدا یک رهبر یا سرگروه انتخاب می‌شود، سپس بچه‌ها همه پشت سر سرگروه صف می‌کشند. سرگروه سپس حرکت می‌کند و همه بچه‌ها باید اقدامات رهبر را تقلید کنند. هر بازیکنی که نتواند آنچه را رهبر انجام می‌دهد دنبال کند یا انجام دهد، از بازی خارج می‌شود. وقتی فقط یک نفر غیر از سرگروه باقی بماند، آن بازیکن سرگروه می‌شود و بازی دوباره با پیوستن همه بازیکنان آغاز می‌شود.
بمباران

بمباران توسط یک توپخانه
بُمباران یا بمباردمان (از فرانسوی: bombardement‎، رایج در فارسی افغانستان و فارسی ایرانی قدیم) یک نوع حمله است که با آتش توپخانه یا با انداختن بمب هوایی و یا موشک توسط هواگرد (هواپیما یا هواگرد نظامی یا پهپاد) بر روی استحکامات، جنگجویان یا شهرها و ساختمان‌ها انجام می‌شود. موشک‌باران به معنی بمباران توسط موشک هدایت‌شونده یا موشک آزاد و یا راکت است که برای تحقیر و کم‌اهمیت نشان‌دادن موشک‌پَرانی یا موشک‌بازی گفته می‌شود.
قبل از جنگ جهانی اول، این اصطلاح فقط به بمباران اشیاء بی‌دفاع یا بدون دفاع، خانه‌ها، ساختمان‌های عمومی و غیره اطلاق می‌شد. همچنین این اصطلاح فقط بطور نادرست و نارایج برای توصیف حملات توپخانه به دژها یا مواضع مستحکم در آماده‌سازی برای حملات توسط پیاده نظام بکار می‌رفت. ولی از آن بعد، با پیشرفت فناوری، این اصطلاح به معنای هرگونه حمله انبوه توسط توپخانه یا موشک‌های تاکتیکی کوتاه‌بُرد و بعداً بمباران راهبردی (هوایی) توسط هواگردها یا موشک‌های دوربُرد تغییر کرد.
ریشه‌شناسی

ریشه‌شناسی دقیق «بُمباران» در فارسی مشخص نیست، چون دو احتمال وجود دارد:
ادغام زبان‌شناسی از «بمب‌باران» به معنی باران بمب یا بارش بمب که خود کلمه «بمب» وام‌واژه از فرانسوی bombe است.
دگرگونی «بمباردمان» فرانسوی (bombardement) که برای اشاره به این مفهوم بکار می‌رود به منظور فارسی‌سازی و درک راحت.
یحیی عدل

| یحیی عدل | یحیی عدل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲۸۷ تبریز
درگذشت: ۱۴ بهمن ۱۳۸۱ تهران
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: پدر جراحی نوین ایران
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): جراح
 :  
خانه پروفسور عدل در تهران، سال ۱۳۹۳
یحیی عدل (زادهٔ ۱۲۸۷ در تبریز – درگذشتهٔ ۱۴ بهمن ۱۳۸۱ در تهران) جراح ایرانی بود که وی را «پدر جراحی نوین و علم بی‌هوشی ایران» می‌نامند.
زندگی‌نامه

یحیی عدل در سال ۱۲۸۷ در تبریز متولد شد. پدرش یوسف‌خان مکرم‌الملک مدتی نایب‌الایاله آذربایجان بود. محمدولی فرمانفرمائیان و حبیب نفیسی شوهر خواهران عدل و مصطفی عدل، بنیان‌گذار دادگستری نوین در ایران و احمدحسین عدل، وزیر کشاورزی و مؤسس دانشکده کشاورزی کرج، پسرعموهای او بودند.
وی تحصیلات دبستان را در مدرسه حکمت تبریز به پایان برد و تحصیلات دبیرستان را به سبب انتصاب پدر به عنوان حاکم کرمانشاه در این شهر انجام داد. وی مدتی از تحصیل بازماند تا سرانجام پدرش به هزینه شخصی وی و برادرش را به فرانسه فرستاد. او در پاریس تحصیلات دوره متوسطه را در رشته‌های فلسفه و ریاضی به پایان رساند و پس از مدتی تحصیل در دانشکده ریاضی، به تشویق عمویش وارد دانشکده پزشکی پاریس شد. پس از پایان به مدت دو سال دستیار گرگوار و رئیس درمانگاه بود. در این مدت وی به رشته جراحی روی آورد. عدل چندین سال در رشته جراحی عمومی و اورولوژی مطالعه کرد. او در سال ۱۳۱۷ پایان‌نامه خود را دربارهٔ درمان آدنوپاتی سلی از تصویب گذراند و موفق به دریافت مدال نقره از دانشکده پاریس شد. او پس از موفقیت در کسب درجه لوره آ در سال ۱۳۱۸ ش و درست یک ماه پیش از شروع جنگ جهانی دوم به ایران بازگشت.
پس از بازگشت به ایران او در دانشکده پزشکی استخدام شد و استادی کرسی جراحی عمومی و ریاست بخش جراحی بیمارستان سینا به وی واگذار شد. در آن زمان کمبود جراح در ایران باعث شده بود که وی حتی تا چندین جراحی در روز انجام دهد.
رفت‌وآمد عدل با مقامات بلند کشور و دربار پهلوی او را تبدیل به شخصیتی سیاسی کرد و باعث شد تا بعد از کناره‌گیری اسدالله علم به دبیرکلی حزب مردم منصوب شود. او همچنین در سال ۱۳۴۲ به سناتوری مجلس سنای ایران رسید و تا چهار دوره این مقام را حفظ کرد.
دختر او، کاترین عدل که با بهمن حجت کاشانی برادرزاده سپهبد کاشانی ازدواج کرده بود، به مبارزه مسلحانه با دولت وقت ایران روی آورد و سرانجام در درگیری با ساواک در سوم اردیبهشت ۱۳۵۴ کشته شد. با این همه این واقعه هیچ تأثیری در روابط عدل با دربار نداشت و وی تا زمان انقلاب در زمره پزشکان معتمد دربار به‌شمار می‌آمد.
او مکتبی در ایران پایه‌گذاری کرد که به مکتب عدل شهرت دارد. شاگردانش قبل از انقلاب مجله‌ای به نام ''مکتب عدل'' به صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی محمد قاسمی منتشر می‌کردند که حاوی آخرین اطلاعات علمی در این رشته بود.
بزرگ‌ترین هنر عدل آن بود که ترس جراحان را از عمل جراحی از میان برد و به آنان اعتماد به نفسی داد که به جراحی روی آورند و موفق شوند. البته تکنیک‌های جدید و پیدایش آنتی‌بیوتیکها نیز به موفقیت‌های جدید در جراحی و شهرت او کمک بسیاری کرد.[نیازمند منبع]
یحیی عدل در ۱۴ بهمن ۱۳۸۱ در سن ۹۴ سالگی درگذشت و در بهشت زهرای تهران آرامگاه شماره ۶۹۰ به خاک سپرده شد. خانه موروثی یحیی عدل به عنوان یکی از آثار ملی ثبت و بازسازی شده‌است.
بوتکا

مکان
| بوتکا Бутка | بوتکا Бутка |
| --- | --- |
روستا: روستا
بوتکاموقعیت بوتکا در روسیه: بوتکاموقعیت بوتکا در روسیه
مختصات: ۵۶°۴۳′ شمالی ۶۳°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۷۱۷°شمالی ۶۳٫۷۸۳°شرقی﻿ / 56.717; 63.783: مختصات: ۵۶°۴۳′ شمالی ۶۳°۴۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۷۱۷°شمالی ۶۳٫۷۸۳°شرقی﻿ / 56.717; 63.783
استان: استان سوردلوفسک
جمعیت: جمعیت
 • برآورد (۲۰۱۰): ۳۰۷۷
بوتکا ( روسی: Бутка) روستایی است در ناحیه تالیتسکی ، استان سوردلوفسک، روسیه. این شهر به عنوان زادگاه نخستین رئیس جمهور فدراسیون روسیه، بوریس یلتسین شناخته می شود.
بوگابو اسپایر

| بوگابو اسپایر | بوگابو اسپایر |
| --- | --- |
بوگابو اسپایر در Bugaboos: بوگابو اسپایر در Bugaboos
fa (in English: Expected satiety): fa
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 553: ناتوان در یافتن تعریف‌های واردشده برای نقشهٔ مکان‌نما: «پودمان:Location map/data/کانادا بریتیش کلمبیا» موجود نیست. : خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 553: ناتوان در یافتن تعریف‌های واردشده برای نقشهٔ مکان‌نما: «پودمان:Location map/data/کانادا بریتیش کلمبیا» موجود نیست. 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳٬۲۰۴ متر (۱۰٬۵۱۲ فوت)
برجستگی: ۴۳۸ متر (۱٬۴۳۷ فوت)
مختصات: ۵۰°۴۴′۴۴″ شمالی ۱۱۶°۴۷′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۵۰٫۷۴۵۵۶°شمالی ۱۱۶٫۷۸۸۸۹°غربی﻿ / 50.74556; -116.78889
جغرافیا: جغرافیا
بخش: منطقه سرزمین کوتنای
رشته‌کوه مادر: کوه‌های پرسل، کوتنای شرقی
نقشه توپو: سیستم توپوگرافی ملی الگو:Canada NTS Map Sheet
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: سنگ گرانیت
صعود: صعود
نخستین صعود: ۱۹۱۶ کنراد کین; آلبرت مک‌کارتی [de], بس مک‌کارتی و جان وینسنت
آسان‌ترین مسیر: PD+, 5.6
بوگابو اسپایر قله ای در رشته کوه بوگابوها در کانادا است که بین یخچال‌های طبیعی Vowell و Crescent قرار دارد. این کوه اولین بار در سال ۱۹۱۶ توسط کنراد کین صعود شد.
شورش عدن

خیزش عدن یک شورش مسلحانه از سوی جبهه آزادیبخش ملی (یمن جنوبی) و جبهه برای آزادی یمن اشغالی جنوبی (FLOSY) در برابر فدراسیون عربستان جنوبیِ تحت‌الحمایه بریتانیا بود که به پایه‌ریزی جمهوری خلق یمن جنوبی انجامید.
این شورش که تا اندازه‌ای برگرفته از ناسیونالیسم پان‌عرب جمال عبدالناصر بود در ۱۴ اکتبر ۱۹۶۳ با پرتاب یک نارنجک در گردهمایی دست‌اندرکاران انگلیسی در فرودگاه عدن آغاز شد.
سپس وضعیت اضطراری در مستعمره تاج که بریتانیا در عدن و سرزمین‌های درونی آن (کشور تحت‌الحمایه عدن) راه انداخت اعلام شد. وضعیت اضطراری در سال ۱۹۶۷ بیشتر شد و روند پایان چیرگی بریتانیا در این سرزمین که در سال ۱۸۳۹ آغاز شده بود را تندتر کرد.
زمینه
به عدن در آغاز در جایگاه یک ایستگاه در برابر دزدی دریایی برای پاسداری از کشتیرانی در راه‌های هندِ بریتانیا نگریسته می‌شد. با گشایش کانال سوئز در سال ۱۸۶۹، عدن بیشتر در جایگاه یک ایستگاه ذغال سنگ کار کرد.
در سال‌های پس از پیوست شدن عدن، بریتانیا پیمان‌های نگاهداری بسیاری را با امیران درون عدن امضا کرده بود تا فرمانروایی بریتانیا بر این سرزمین را بی‌گزند کند. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، ارزش عدن برای بریتانیا کمتر شد.
وضعیت اضطراری تا اندازه فراوانی از سوی انبوهی از ناسیونالیسم عربی که به شبه‌جزیره عربستان گسترش یافت و بیشتر از دکترین‌های سوسیالیستی و پان‌عربیستی رهبر مصر جمال عبدالناصر سرچشمه می‌گرفت، افزایش یافت.
نیروهای بریتانیا، فرانسه و اسرائیل که در پی ملی شدن کانال سوئز از سوی ناصر در سال ۱۹۵۶ به مصر لشگرکشی کرده بودند، در پی به میدان آمدن آمریکا و شوروی ناچار شدند برگردند.
ناصر با تلاشش در سال ۱۹۵۸ برای یکپارچه کردن مصر و سوریه که سه سال آینده به مرز فروپاشی رسید، کامیابی کمرنگی در گسترش دکترین پان‌عربیست خود در جهان عرب داشت.
اگرچه روشن نیست که ناصر تا چه اندازه مستقیماً شورش در عدن را برانگیخت، خیزش ضد استعماری در عدن در سال ۱۹۶۳ زمانی دیگر را برای پیاده شدن دکترین‌های او فراهم کرد. در برابر، گروه‌های چریکی یمنی دیدگاه‌های پان‌عربیست ناصر در دلشان افکنده می‌شد ولی خودشان بی‌وابستگی کار می‌کردند.
بن‌مایه

↑  "Wars and Global Conflict: Confrontations and Hostilities". Modern-Day Commando. Archived from the original on 26 June 2014.
↑  "Aden Emergency". nam.ac.uk. Archived from the original on 28 July 2013.
1 2 3  "ADEN EMERGENCY PSYOP 1963–1967". PsyWar.Org. Archived from the original on 9 November 2020. Retrieved 22 April 2012.
↑  Roll of Honor
↑  J. E. Peterson, British Counter-Insurgency Campaigns and Iraq. August 2009: p.12.
بیابان‌های ایران

کویر مرنجاب واقع در دشت کویر ایران
وجود رشته‌کوههای البرز و زاگرس مانع از نفوذ توده‌های مرطوب به مرکز ایران شده و در نتیجه بخش وسیعی از کشور دارای اقلیم خشک و نیمه‌خشک می‌باشد. در نقشه‌هایی که تا به حال تنظیم شده است اغلب شمال صحرای مرکزی ایران را تحت عنوان «دشت کویر» و جنوب این صحرا را به‌عنوان «دشت لوت» مشخص نموده‌اند.
وسعت بیابان‌های ایران ۸۶ میلیون و ۵۰۰ هزار هکتار که در ۱۵استان ایران پراکنده هستند.
کانون‌های بحرانی و فرسایش بادی بیابان‌های ایران نزدیک به ۱۸۹ کانون است.
فعالیت‌های بیابان‌زدایی در ایران از سال ۱۳۴۵ آغاز شده و تا سال ۱۳۸۸ خورشیدی ۲۶ میلیون و یک‌صد هزار هکتار از جنگل‌های دست‌کاشت از گونه‌های مقاوم و متناسب با مناطق خشک در ایران ایجاد شده‌است.
کویر لوت و دشت کویر از بیابان‌های اصلی و بزرگ ایران‌اند.
یحیی بن زید

یحیی بن زید بن سجاد بن حسین بن علی امام هفتم زیدیان
یحیی بن زید بن علی بن حسین بن علی، نوهٔ بلافصل امام سجاد و یکی از چهار پسر زید بن علی که نسبش با سه واسطه هم پدری و هم مادری به علی بن ابی‌طالب می‌رسد. بنا به نقل مشهور وی در سال ۱۰۷ هجری قمری در محلهٔ بنی‌هاشم شهر مکه به دنیا آمد. مادرش ریطه دختر ابوهاشم عبدالله بن محمد حنفیه است. یحیی بن زید در سال ۱۲۵ هجری قمری در جوزجان کشور افغانستان کشته شد. مقبرهٔ وی در جوزجان افغانستان واقع شده‌است.
مدفن یحیی در شهر سرپل
اکنون مقبرهٔ یحیی بن زید در هزار و پانصد متری شرق شهر سرپل در ولایت سرپل قرار گرفته‌است. یحیی بن زید مهم‌ترین امامزادهٔ افغانستان است که با یک واسطه به امامان شیعه می‌رسد.
قیام یحیی بن زید

پس از کشته شدن زید در کوفه مردی از بنی اسد به یحیی بن زید گفت: خراسانی‌ها از شیعیان ما هستند؛ بهتر است نزد ایشان بروی.
عمیربن متوکل بلخی از پدرش داستان خروج یحیی از کوفه را چنین نقل می‌کند:
"وی را در حالی ملاقات کردم که پس از شهادت پدرش متوجه خراسان بود. او از حال جعفر صادق که در مدینه بود، پرسید و گفت: آیا جعفر بن محمد را ملاقات کردی؟
گفتم: آری.
گفت: آیا چیزی دربارهٔ من فرمود؟
گفتم: آری، فرمودند که تو بردار آویخته می‌شوی…."
هارون بلخی می‌گوید: «یحیی بن زید را در حالی ملاقات کردم که هیچ‌کس را در عقل و فضل مثل او ندیده بودم.»
یحیی به اتفاق بعضی از یاران پدر خود به خراسان و شهرهای بیهق، نیشابور و سرخس رفت. بدین ترتیب بسیاری از شیعیان پیرامون وی گرد آمدند و با والی نیشابور جنگیدند و او را کشتند. سپس یحیی رهسپار بلخ شد، ولی سپاهیان والی خراسان در جوزجانان راه را بر او بستند. در هنگامهٔ جنگ به یحیی نیزه‌ای اصابت کرد و کشته شد. مردی شامی به نام عنزه سرِ یحیی بن زید را از پیکرش جدا ساخت و به‌عنوان هدیه به «مرو» فرستاد. امیر مرو سر را به دارالخلافه شام گسیل کرد.
پیکر خونین یحیی را در دروازهٔ جوزجان، محل فعلی مقبره، به دار آویختند، سرانجام ابومسلم خراسانی پیکر یحیی بن زید را از دار به زیر آورد؛ بر آن نماز گزارد و به خاک سپرد.
مردم خراسان هفت روز سوگواری کردند و چناان از کشته شدن او اندوهگین شدند که در آن سال هرچه نوزاد پسر به دنیا آمد، زید و یحیی نام نهادند.
جعفر صادق با شنیدن خبر مرگ یحیی بن زید به‌شدت گریست و برای وی طلب مغفرت کرد.
مزار

مزار «یحیی بن زید» در سرپل از زیارتگاه‌های مهم مردم افغانستان به‌خصوص شیعیان این کشور است که همه ساله مشتاقان فروانی از تمام نقاط این کشور برای زیارت به آنجا سفر می‌کنند.
مزار یحیی بن زید بعدها توسط حاکمان سلجوقی احداث شد، آن‌گونه که در کتاب «روایت نابسامانی» اثر «محمدعلی عبدلی رحیمی» آمده‌است، بنای قدیم زیارتگاه از بین رفته و ویران شده و به تازگی بنایی در ۲ طبقه، دارای حجره‌ها و چندین رواق برای کارهای فرهنگی و اداری، مهمانسرا و آسایشگاه خدام و زوار طراحی شده‌است. طبقهٔ اول این زیارتگاه به ارتفاع ۵/۴ متر در نظر گرفته شده و در قسمت ورودی شرقی یک مناره به ارتفاع ۲۲ متر طراحی و ساخته شده‌است.
همچنین یک گنبد به ارتفاع حدود ۲۵ متر روی ۱۶ ستون، بر روی مرقد احداث شده‌است. صحن مرکزی این بنا نیز به مساحت ۴۶۲۱ متر مربع، دارای ۴ درِ ورودی طراحی گردیده‌است. در قسمت شمالی بنا ۸۵۰ متر مربع برای ساخت تأسیسات شامل منبع آب، قصابی، کشتارگاه و سردخانه در نظر گرفته شده‌است.
همه ساله در آستانهٔ تحویل سال نو خورشیدی، مزار این امامزاده، از سرتاسر افغانستان زائران زیادی را به‌سوی خود جلب می‌کند. در لحظهٔ تحویل سال نو در جوار مزار، عَلَم بزرگی با حضور مقامات دولتی و شخصیت‌های مذهبی و عموم مردم برافراشته می‌شود و تا ۴۰ روز همچنان برافراشته می‌ماند و در روز چهلم با انجام مراسمی عَلَم به جایگاه اصلی خود در درون زیارتگاه بازمی‌گردد.
مزار یحیی بن زید در سه طبقه ساخته شده که هر طبقهٔ آن ۱۵ اتاق دارد. ساختمان این حرم مساحت ۳۶۰۰ متر مربع دارای ۶۰ ستون و چهار درِ ورودی اصلی است. از ۶۰ ستون، ۱۲ ستون آن زیر گنبد قرار دارد و گنبد روی آن‌ها استوار است. ۸ پایهٔ اصلی آن که ۱۰ متر به عمق زمین بتن‌ریزی شده قرار دارد.
گنبدی کوچک که بالای مزار بنا شده‌است بر اساس خط کوفی که در حرم به‌کار برده شده، نشانگر آن است که این گنبد ۹۰۰ سال دارد. به همین خاطر این گنبد در فهرست یونسکو به عنوان آثار تاریخی افغانستان ثبت شده‌است.
این زیارتگاه یک کتابخانهٔ مجهز با بیش از ۱۰۰ هزار جلد کتاب در رابطه با موضوعات مختلف دارد که از سوی مردم از سراسر افغانستان جمع‌آوری شده‌است.
مقبره‌ای دیگر منسوب به یحیی بن زید در شهر گنبد کاووس
بوم‌شناسی مولکولی

بوم‌شناسی مولکولی بر علوم مختلفی نظیر ژنتیک، بوم‌شناسی و زیست‌شناسی تکاملی استوار است. گرچه مفاهیم پایه و کاربردی در بوم‌شناسی مولکولی از سابقه‌ای دیرینه برخوردار است، ظهور این علم به عنوان یک رشته علمی در دهه ۱۹۸۰ اتفاق افتاد و از آن زمان به بعد رشد چشمگیری داشته‌است. در این مدت استفاده از روش‌های مولکولی برای شناسایی ژنتیکی موجودات، جمعیت‌ها و گونه‌ها در آزمایشگاه‌ها متداول گشته و توانسته‌است اطلاعات جدید و فراوانی را در زمینه بوم‌شناسی و تکامل گیاهان، جانوران، باکتری‌ها، جلبک‌ها و قارچ‌ها فراهم آورد. نشانگرهای مولکولی در کمی نمودن تنوع ژنتیکی، جابجایی افراد و تبادل ژنی بین جمعیت‌ها، درون آمیزی، تعیین هویت افراد، شناسایی گونه‌های جدید و تعیین الگوی پراکنش تاریخی گونه‌ها کمک شایان توجهی نموده‌اند. جنبه‌های کاربردی این گونه اطلاعات بسیار مورد توجه محققان و مدیران بوده‌است. به عنوان مثال پاسخ این سؤال که کدام جمعیت‌ها به دلیل درون آمیزی با خطر جدی انقراض مواجه است یا چه میزان آمیختگی بین نژادهای اهلی و وحشی محصولات ژنتیکی به وجود آمده‌است، می‌تواند در مدیریت بهتر ذخایر ژنتیکی مفید باشد. با توسعه روش مولکولی دسترسی به چنین اطلاعاتی روز به روز سریع تر، آسان‌تر و کم هزینه تر می‌شود؛ بنابراین امروزه با استفاده از تعداد اندکی نمونه می‌توانیم منشأ جغرافیایی گونه‌های وارداتی و مهاجم را مشخص کنیم یا با استفاده از مواد بر جا مانده از جانوران، نظیر مو یا مواد دفعی، جمعیت گونه‌های تهدید شده را مدیریت کنیم.
این رشته تا حدودی با زمینه ژنتیک مولکولی که از پیشگامان آن می‌توان به تئودوسیوس دابژنسکی و ای.بی.فورد اشاره کرد، قرابت دارد. آن‌ها تلاش کردند با ادغام نمودن این دو علم، از طریق فعالیت میدانی، موضوعاتی را که اساس ژنتیکی دارند بررسی و مطالعه کنند، درست بر خلاف گذشته که بررسی این مسائل تنها در آزمایشگاه‌ها قابل اجرا بود.
از جمله روش‌های پر کاربرد در مطالعات بوم‌شناسی مولکولی می‌توان به استفاده از ریزماهوارک‌ها در تعیین جریان ژنی و دورگه‌های موجود بین جمعیت‌ها اشاره کرد.
امروزه بوم‌شناسی مولکولی زمینه تحقیقاتی وسیعی است که طیف گسترده‌ای از رشته‌ها شامل ژنتیک جمعیت، ژنتیک حفاظت، تکامل و بوم‌شناسی رفتار را در بر می‌گیرد و تحقیقات در این رشته، به افزایش دانش و درک ما از طبیعت و سازو کارهای آن کمک شایانی نموده‌است. حاصل پژوهش‌های این رشته در مجلات مختلف بوم‌شناسی و تکامل به چاپ رسیده‌است.
زمینه‌های مختلف پژوهش در بوم‌شناسی مولکولی در یک اصل مشترکند و آن استفاده از داده‌های ژنتیک مولکولی برای درک بهتر بوم‌شناسی و تکامل موجودات زنده در طبیعت است.
روزگار جوانی

| روزگار جوانی | روزگار جوانی |
| --- | --- |
نویسنده: اصغر فرهادی (ایده اولیه)   علی‌اکبر محلوجیان فرهاد نقدعلی فریبرز کامکاری
کارگردان: شاپور قریب اصغر توسلی
بازیگران: امین حیایی  نصرالله رادش  کیهان ملکی  مهدی صبایی   بیوک میرزایی بهزاد خداویسی (۲۰ قسمت)   سحر صباغ سرشت
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: اصغر توسلی
فیلم‌برداری: هوشنگ بنایی سیدحسین ستوده علی محمدزاده علی شاه‌وردی
تدوین‌گران: علی سبک‌رو محمد آل‌بیگی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه پنج سیما
انتشار اولیه: ۱۳۷۷–۱۳۷۸
روزگار جوانی نام یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «شاپور قریب» و «اصغر توسلی» است که طی سال‌های ۱۳۷۸–۱۳۷۷ تولید و از شبکه تهران پخش شد.
فصل اول سریال در سال ۱۳۷۷ به تهیه‌کنندگی اصغر توسلی، کارگردانی شاپور قریب و اصغر توسلی (قسمت سیزدهم به بعد)، و فصل دوم آن در سال ۱۳۷۸ به تهیه‌کنندگی و کارگردانی اصغر توسلی برای شبکه تهران ساخته شد. فیلمنامه‌نویس فصل نخست اصغر فرهادی بود که در فصل دوم سریال، «علی‌اکبر محلوجیان» و «فرهاد نقدعلی» جایگزین وی گردیدند.
شاپور قریب سیزده قسمت اول از یبست و شش قسمت فصل اول سریال را در کنار اصغر توسلی به عنوان تهیه‌کننده، ساخت ولی کهولت سن باعث شد نتواند سیزده قسمت بعد را بسازد و نتیجتاً این توسلی بود که کار را به پایان رساند. فصل دوم و سوم سریال روزگار جوانی نیز به کارگردانی اصغر توسلی ساخته شد.
فصل سوم این سریال هم در سال ۱۴۰۰ از شبکه پنجم سیما پخش شد.
خلاصه داستان

پنج جوان دانشجو که چهار نفرشان شهرستانی است، با یکدیگر خانه‌ای را اجاره می‌کنند و با هم زندگی می‌کنند. هر یک از این پنج نفر، شخصیت متفاوتی دارند و در هر قسمت با ماجرای تازه‌ای روبه رو می‌شوند، اما در نهایت با کمک هم بر مشکلات غلبه می‌کنند. در مجموع، داستان سریال حول مسائل اجتماعی، روابط شخصیت‌ها و اشاراتی به زندگی هر یک از آنهاست. این مجموعه در بهمن ماه ۱۴۰۱ از شبکه آی‌فیلم بازپخش شد.
بازیگران و عوامل تولید > بازیگران ثابت

کیهان ملکی (فصل ۱و۲)
امین حیایی (فصل ۱و۲)
نصرالله رادش (فصل ۱و۲)
بهزاد خداویسی (۲۰ قسمت)
مهدی صبایی (فصل ۱و۲)
بیوک میرزایی (فصل ۱و۲و۳)
سحر صباغ‌سرشت (فصل ۱و۲)
بازیگران و عوامل تولید > بازیگران مهمان

بیوک میرزایی
پروین تمجیدی
افسانه ناصری
حمیرا ریاضی
محسن زهتاب
نعمت‌الله گرجی
حمید مهرآرا
سروش خلیلی
حسن جوهرچی
امین زندگانی
پریدخت اقبال‌پور
رضا بنفشه‌خواه
منصور والامقام
کیومرث ملک‌مطیعی
داریوش اسدزاده
محسن قاضی‌مرادی
زهره صفوی
حسین شهاب
حسین خانی‌بیک
رامین پرچمی
فرهاد خانمحمدی
حسن مهمانی
فریده سپاه‌منصور
توران قادری
مهوش وقاری
حمید دلشکیب
سیامک اشعریون
سیامک انصاری
آتش تقی پور
محمد مختاری
آیدا کیخایی
کامبیز کاشفی
زهره فکور صبور
بازیگران و عوامل تولید > عوامل تولید

کارگردان هنری: شاپور قریب، اصغر توسلی
کارگردان تلویزیونی: حسین احمدی
فیلمنامه: اصغر فرهادی، علی‌اکبر محلوجیان، فرهاد نقدعلی، فریبرز کامکاری
تصویربرداران: هوشنگ بنایی، سیدحسین ستوده، علی محمدزاده، علی شاه‌وردی
تدوین: علی سبک‌رو، محمد آل‌بیگی
صدابردار: احمد پولی بابایی
موسیقی: ساسان جمالیان
خواننده تیتراژ پایانی: (فصل اول و دوم) محمدرضا عیوضی (فصل سوم) گروه پالت
شعر تیتراژ پایانی: ابوالفضل عزیزی
طراح صحنه و لباس: ماریا حاجیها
چهره‌پردازان: ماریا حاجیها، جهانجو جعفری، علی محسنی‌نسب
منشی صحنه: طیبه محمد، سمیرا غلامزاده
دستیاران کارگردان: سحر صباغ‌سرشت، حمید فرخ‌نژاد
مدیر تدارکات: محمد هاشم‌زاده
مدیر تولید: بهرام سلطان‌پور، قاسم جم
دستیار تهیه: رضا صدیق
تهیه‌کننده: اصغر توسلی (فصل اول و دوم)
تعداد قسمت‌ها:
فصل اول: ۲۶ قسمت
فصل دوم: ۲۶ قسمت
محصول: شبکه تهران
سال تولید و پخش: ۱۳۷۷–۱۳۷۸ و ۱۳۷۸–۱۳۷۹ و ۱۳۹۹–۱۴۰۰
حواشی

حمید نعمت‌الله در شهریور ۱۳۹۶ در برنامه کافه آپارات با اجرای فریدون جیرانی مدعی شد که فیلمنامه این سریال را او و هادی مقدم دوست باهم نوشته بودند و آن را تحویل مدیر شبکه پنج سیما داده‌اند و بعداً متوجه شدند که اصغر فرهادی نامی هم در حال نوشتن این فیلمنامه بوده‌است و در آخر نتوانسته‌اند اثبات کنند که این نوشته برای آن‌ها بوده‌است و سالها بعد که با مدیر شبکه رفیق شدند و از او در این باره پرسیدند و او گفته که تهیه‌کننده شما ضعیف بوده و ما کار رو به تهیه‌کننده دیگری سپردیم. [نیازمند منبع]
بیروت (فیلم)

| بیروت (فیلم) | بیروت (فیلم) |
| --- | --- |
کارگردان: برد اندرسون
تهیه‌کننده: تونی گیلروی تد فیلد
نویسنده: تونی گیلوری
بازیگران: جان هم رزمند پایک دین نوریس لری پاین شیا ویگهام جان دبنی
موسیقی: جان دبنی
فیلم‌بردار: Björn Charpentier
تدوین‌گر: آندریو حافظ
مدت زمان: ۱۰۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی
هزینهٔ فیلم: ۷٫۵ میلیون دلار
بیروت، (در بریتانیا مشهور به مذاکره کننده)، یک فیلم مهیج سیاسی آمریکایی ۲۰۱۸ به کارگردانی برد اندرسون و نویسندگی تونی گیلروی است. این فیلم به ماجرای جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۸۲ می‌پردازد.
در این اثر، جان هم در نقش یکی از دیپلماتهای سابق آمریکایی بازی می‌کند که برای نجات خانواده یک همکار مسئول از مرگ به بیروت برمی گردد. روزاموند پایک، دین نوریس، شی ویگام، لری پاین و مارک پلگرینو نیز بازی می‌کنند. فیلمبرداری اصلی این اثر در ژوئن ۲۰۱۶ در مراکش آغاز شد
این فیلم اولین بار در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸، در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمده و در نهایت در ۱۱ آوریل ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد و توانست در کل، از منتقدین نظرات مثبتی دریافت کند، چرا که این اثر را علی‌رغم وجو نقص‌هایش، اثری تأثیرگذار شناختند و بازی هام و پایک را تحسین کردند.
هانا رایچ

| Hanna Reitsch | Hanna Reitsch |
| --- | --- |
هانا رایچ در ۱۹۴۱: هانا رایچ در ۱۹۴۱
زادهٔ: الگو:۲۹ مارس ۱۹۱۲ هیرشبرگ، سیلزی، پادشاهی پروس، امپراتوری آلمان (امروزه یلنگا گورا، لهستان)
درگذشت: ۲۴ اوت ۱۹۷۹&#۱۶۰;(۱۹۷۹-۰۸-۲۵) (۶۷ ساله) فرانکفورت آم ماین, هسن, آلمان غربی
ملیت: آلمانی،اتریشی
شناخته‌شده برای: نازی, هوانورد, خلبان آزمایش  نخستین زنی که موفق به دریافت جایزه(گلایدینگ فدراسیون بین المللی هوانوردی شد)   Commission#Badges|Silver C Badge]]  نخستین زنی که با یک هلیکوپتر(بالگرد) پرواز کرد.  نخستین زن خلبان یک هواپیمای موشکی.  نخستین زنی که با یک هواپیمای جت پرواز کرد.  صلیب آهنین کلاس یک لوفت وافه (یکی از سه زنی بود که آن را دریافت کردند).  Pilot/Observer Badge in Gold with Diamonds (تنها زن  Honorary member of the Society of Experimental Test Pilots یکی از سه زن)  Member #1 of the Whirly-Girls female helicopter-pilot association 
شریک زندگی: روبرت ریتر فون گرایم (1945).
هانا رایْچ (به آلمانی: Hanna Reitsch) (زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۱۲ در هیرشبرگ، درگذشتهٔ ۲۴ اوت ۱۹۷۹ در فرانکفورت) خلبان اهل آلمان و در یک دوره زمانی خلبان مخصوص آدولف هیتلر پیشوای آلمان بود.
او تنها زنی بود که نشان صلیب آهنی درجه یک و نشان سینه ترکیبی خلبانی و رصد طلایی با الماس نیروی هوایی آلمان را در جنگ جهانی دوم دریافت کرد. او بیشتر به خاطر پرواز و فرودش در سنگر مخصوص هیتلر در برلین در آخرین روزهای جنگ جهانی دوم در میان محاصره شدید ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی شهرت دارد. او اولین خلبان زن در جهان بود که با بالگرد، هواپیمای با نیروی راکت، هواپیمای جت و همچنین با گلایدر بر فراز کوه‌های آلپ، پرواز کرد. او بیش از چهل رکورد جهانی پرواز در زمینه ارتفاع و مدت زمان پرواز قبل و بعد از جنگ جهانی ثبت کرد و برخی از رکوردهای پرواز او با گلایدر تا امروز نیز پابرجا هستند. او نخستین زنی بود که با بالون از کوه‌های آلپ گذشت، نخستین خلبان زن و نخستین زن جهان بود که در سال ۱۹۳۶ میلادی با بالون ۳۰۵ کیلومتر و به مدت بی‌سابقه ۵ ساعت و نیم بالای زمین ماند.
زندگی حرفه‌ای

پدرش پزشک بود و می‌خواست که او هم کار او را ادامه دهد اما خودش از کودکی فقط عاشق پرواز بود. می‌گفت: «بچه که بودم بارها دست‌هایم را باز می‌کردم که از بالکن پایین بپرم. خیلی وقت‌ها تکلیف‌های مدرسه را بالای بلندترین درخت خانه‌مان انجام می‌دادم.»
هانا رایچ ۲۰ ساله بود که پروانه سکانداری بالون و خلبانی هواپیما را در برلین به دست آورد و یک سال بعد با یک گروه پژوهشی نیروی هوایی آلمان به برزیل و آرژانتین رفت. از همان هنگام بود که پزشکی را کنار گذاشت و همه وقت و زندگیش را صرف پرواز کرد.
حتی نازیها که زن ایده‌آل‌شان باید بلندقامت، خانه‌دار و کودک‌پرور می‌بود، از او که ۱ متر و نیم بیشتر قد و ۵۰ کیلو بیشتر وزن نداشت، پشتیبانی کردند و او هم در مقابل در صف اول آزمایشگران هواپیماهای تندرو جنگی ایشان قرار گرفت.
او در طرح هواپیماهای انتحاری آلمانی‌ها که قرار بود در اواخر جنگ جهانی دوم اجرا شود، شرکت کرد و دیگران را هم به این کار تشویق می‌نمود. می‌گفتند که او دوست دختر هیتلر بوده‌است.
سنگر پیشوا

در آخرین روزهای جنگ، هیتلر دستور خلع درجه و مقام هرمان گورینگ فرمانده نیروی هوایی آلمان را به اتهام خیانت صادر کرد و در پی آن ژنرال روبرت ریتر فون گرایم را جایگزین وی کرد. پس از دریافت این ترفیع، فون گرایم از رایچ خواست تا او را با هواپیما به برلین که به شدت در محاصره نیروهای شوروی بود ببرد.
رایچ، فون گرایم را با یک هواپیمای فیزلر فی ۱۵۶ در بین پدافند هوایی شدید ارتش سرخ، با پرواز در ارتفاع پایین در محلی به نام تیرگارتن (باغ حیوانات) در نزدیکی دروازه براندنبورگ در برلین فرود آورد. پای فون گرایم در این پرواز به علت اصابت گلوله شوروی‌ها زخمی شد. پس از فرود، رایچ و فون گرایم به محل سنگر پیشوا رفتند تا در آنجا هیتلر رسماً فون گرایم را به مقام فرماندهی نیروی هوایی آلمان که در آن زمان به غیر از یک نام چیز دیگری نبود و عملاً هواپیمایی در اختیار نداشت، ارتقاء دهد.
در هنگام بمباران شدید سنگر پیشوا توسط شورویها، هیتلر یک ویال حاوی سم به فون گرایم و یکی دیگر نیز به رایچ داد. رایچ، سم را با رغبت پذیرفت و کاملاً آماده بود تا در کنار پیشوا در برلین کشته شود. با دستور هیتلر، رایچ، فون گرایم را در عصر روز ۲۸ آوریل ۱۹۴۵، ساعاتی قبل از سقوط برلین، با هواپیما زیر آتش سنگین پدافند هوایی کمونیست‌ها از شهر خارج کرد تا این آخرین پرواز هواپیمایی آلمانی در جنگ جهانی دوم از برلین باشد.