stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هیرو فاینز-تیفین

| هیرو فاینس-تیفین | هیرو فاینس-تیفین |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: هیرو بوریگارد فالکنر فاینس-تیفین
زادهٔ: ۶ نوامبر ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) لندن، انگلستان
پیشه(ها): بازیگر و مدل و تهیه‌کننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸–اکنون قد:۱۸۸cm
خویشاوندان: جورج تیفین (پدر) و مارتا فاینز (مادر) و مرسی فاینس-تیفین (خواهر) و تایتان ناتانیل فاینس-تیفین (برادر)
هیرو بوریگارد فالکنر فاینس-تیفین (انگلیسی: Hero Fiennes Tiffin؛ ‏ ‎/ˈfaɪnz/‎؛ ‏ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۹۷) بازیگر و مدل بریتانیایی است که در ۱۱ سالگی با نقش تام ریدل در فیلم هری پاتر و شاهزاده دورگه معروف شد. هم چنین او در فیلم اقتباسی بعد از آن از رمانی نوشته آنا تاد، در نقش هاردین اسکات ظاهر شد.
M.N
کودکی

فاینس-تیفین در ۶ نوامبر ۱۹۹۷ در لندن متولد شد. والدین او، جرج تیفین و مارتا فاینس، هردو کارگردان هستند. او در مدرسه امانوئل در بترسی تحصیل کرد و یک برادر بزرگ‌تر و یک خواهر کوچک‌تر دارد. فاینس-تیفین نوه بزرگ سر موریس فاینس و خواهرزاده رالف فاینس و جوزف فاینس است.
مسیر شغلی

فاینس-تیفین در سال ۲۰۰۸ در نخستین نقش خود بعنوان اسپارتاک در فیلم درام بزرگ‌تر از بن ظاهر شد. او در برابر هزاران بازیگر جوان برای نقش جوانی ولدمورت انتخاب شد؛ اگرچه یک خبرگزاری دلیل این انتخاب را روابط خانوادگی او بیان کرد. دیوید یتس، کارگردان هری پاتر و شاهزاده دو رگه گفت فاینس-تیفین بخاطر تواناییش در یافتن «فضایی تاریک» حین خواندن دیالوگ‌ها برای نقش تام ریدل انتخاب شد. یتس گفت گرفتن این نقش بخاطر ارتباط او با رالف فاینس (دایی او) نبوده‌است. یتس او را فردی «متمرکز و منظم» خواند و گفت او «زوایا و حالات تاریک و روحیه عجیب کاراکتر» را داشت و «حالت عجیبی داشت که گویا تام ریدل را برای ما زنده می‌کرد.»
در سال ۲۰۱۸، فاینس-تیفین نقش اصلی فیلم بعد از آن را گرفت؛ و در سال ۲۰۱۹ مشغول بازی کردن بعد از برخورد ما شد. او در سال ۲۰۱۹ جایزه بازیگر مرد منتخب فیلم‌های دارم را در بخش جوایز برگزیده نوجوانان و جایزه ستاره نوظهور را در فستیوال فیلم ایشیا گرفت. در آوریل ۲۰۱۹، اعلام شد که فاینس-تیفین برای نقش بروکس در فیلم اختفا انتخاب شده‌است. همان سال، فیلمبرداری این فیلم در کانادا انجام و در ژوئیه ۲۰۲۰ اکران شد. هیرو با آژانس مدلیابی بریتانیایی استورم منجمنت قرارداد بسته و برای دولچه و گابانا، دیور و اچ اند ام مدل بوده‌است. در نوامبر ۲۰۱۹، او به عنوان چهره عطر جدید سالواتوره فراگامو انتخاب شد.
در سال ۲۰۲۰ کار خود را به عنوان بازیگر و تهیه‌کننده در فیلم بعد از سقوط ما و فیلم بعد از خوشحالی بی پایان شروع کرد. او در مصاحبه ای گفت: «از ابتدا به تهیه کنندگی علاقه داشتم و در طول دو سال اخیر هنگام ضبط فیلم‌های بعد از آن و بعد از برخورد ما، به دلیل ارتباط نزدیکی که با عوامل فیلمبرداری و کارگردان و تهیه کننده‌ها داشتم، تجربهٔ لازم را برای این کار کسب کردم.»
زندگی شخصی

فاینس-تیفین به غیر از تبلیغ فیلم‌ها یا کارزارهای مدلینگ، معمولاً زندگی آرامی دارد. او تنها یک حساب فعال و تاییدشده در رسانه‌های اجتماعی دارد و در مصاحبه ای با مجله دابلیو در سال ۲۰۱۹ گفت: «من سال‌ها پیش برنامه‌های زیادی در موبایلم داشتم و بعد فهمیدم که فقط دارم وقتم را تلف می‌کنم و همه را پاک کردم؛ ولی به توصیه مدیر برنامه‌هایم اینستاگرام را نگه می‌دارم و کاملاً می‌فهمم و موافقم که ابزار مفید و قدرتمندی است، اگرچه ممکن است غرق در آن شوید. من آن برنامه را نصب کردم تا با دوستانم در ارتباط باشم ولی حالا که طرفداران زیادی مرا دنبال می‌کنند، مخاطبانم کمی متفاوت شده‌اند.»
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | توضیحات | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۸ |  بزرگ‌تر از بن | اسپارتاک |  |  |
| ۲۰۰۹ | هری پاتر و شاهزاده دورگه | لرد ولدمورت |  |  |
| ۲۰۱۲ | آرامش خصوصی | کودکی چارلی |  |  |
| ۲۰۱۶ | دارایی به قصد تأمین  | جک |  |  |
| ۲۰۱۷ | زندگی مخفی گل‌ها  | آدام |  |  |
| ۲۰۱۹ | بعد از آن | هاردین اسکات |  |  |
| ۲۰۲۰ | اختفا | بروکس گوستافسون |  |  |
| ۲۰۲۰ | بعد از برخورد ما | هاردین اسکات |  |  |
| ۲۰۲۱ | بعد از سقوط ما | هاردین اسکات |  |  |
| ۲۰۲۲ | بعد از خوشحالی بی پایان | هاردین اسکات | تکمیل‌شده‌است |  |
| TBA | عشق اول | جیم آلبرایت | پس‌تولید |  |
| سال | عنوان | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | بعد از آن (کتاب صوتی) | هاردین اسکات | Chapter 98, "The Bet" |
| ۲۰۲۰ | Day by Day | Sam | Episode "Big Nights In" |
| ۲۰۲۰ | Shoemaker of Dreams | Narrator | Chapter 13 |
| سال | عنوان | نقش | توصیحات | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۸ | امن | یوان فولر | قسمت ۵ |  |
| ۲۰۱۸ | تونل | لئو | قسمت ۱ |  |
| ۲۰۱۹ | تصفیه | جک | قسمت ۵ |  |
جوایز و افتخارات

| سال | جایزه | موضوع | عنوان | نتیجه | Refs |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۹ | جایزه منتخب نوجوانان | بازیگر مرد منتخب یک فیلم درام | بعد از آن | برنده |  |
| ۲۰۱۹ | جشنواره فیلم ایسکیا | ستاره نوظهور | خودش | برنده | [نیازمند منبع] |
ایفود

ایفود (عبری: אֵפוֹד) یک لباس مخصوص در اسراییل قدیم بود که در معبد سلیمان توسط کاهن اعظم پوشیده می‌شد. در کتاب ساموئل نوشته شده است که داوود در زمانی که در برابر تابوت عهد می‌رقصید لباس ایفود را پوشیده بود. در کتاب خروج نوشته شده است که لباس ایفود توسط کاهن اعظم معبد سلیمان پوشیده می‌شد.
مشخصات

ایفود از پارچه کتان بافته می‌شد. در کتاب ساموئل نوشته شده است که همسر داوود از رقص او در برابر میشکان ناراحت شد زیرا عورت داوود پیدا شد. از این رو تصور می‌شد که ایفود به طور کامل بدن را نمی‌پوشاند.
در کتاب خروج مشخصات بیشتری از ایفود ذکر شده است. در روی سینه کاهن اعظم صفحه فلزی به نام حوشن قرار داشت که اوریم و تومیم در آن بودند. بر اساس نوشته کتاب خروج مواد ایفود از ریشه‌های طلایی، آبی، بنفش و قرمز تهیه می‌شد. جنس آن از کتان درجه یک بود و بافتن آن بسیار مشکل بود. در تلمود نوشته شده است که هر یک از رنگها شش ریشه بود که به وسیله یک ریشه طلایی تکمیل می‌شد و به صورت سرجمع ۲۸ ریشه وجود داشت. دو بند بر روی شانه‌های کاهن اعظم حوشن را به سینه او متصل می‌کرد. بر روی این دو بند دو سنگ نوشتار شده قرار داشتند. بر روی سینه کاهن ۱۲ سنگ قیمتی بودند که نام ۱۲ قبیله اسراییل بر روی آنها حک شده بود.
کاربرد

در زمان معبد سلیمان ایفود برای ارتباط با خدا و پرسیدن سؤال استفاده می‌شد. این کاربرد مشابه کاربرد اوریم و تومیم است. در کتاب ساموئل این مفهوم منتقل می‌شود که هر زمان که طالوت و داوود قصد پرسیدن چیزی از خداوند داشتند درخواست پوشیدن ایفود می‌کردند. محل دقیق اوریم و تومیم در ایفود مشخص نیست و بعضی اعتقاد دارند که اوریم و تومیم بر روی حوشن قرار داشتند و بعضی اعتقاد دارند که کاهن دارای جیبی بود که اوریم و تومیم در آن قرار می‌گرفتند. بر اساس نوشته‌های تلمود پوشیدن ایفود باعث می‌شد که گناهان قوم اسراییل بخشیده شود.
حوشن.
کاهن اعظم که ایفود را پوشیده است.
الن دی‌جنرس

| الن دی‌جنرس | الن دی‌جنرس |
| --- | --- |
دی‌جنرس در آمریکا در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱: دی‌جنرس در آمریکا در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۱
زاده: ۲۶ ژانویه ۱۹۵۸ (سن:۶۷ سال) متری، لوئیزیانا، آمریکا
عرصه فعالیت‌: بازیگر، مجری تلویزیون و کمدین
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه نیواورلئان
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸تا اکنون
موضوع(ها): فرهنگ و هنر آمریکا، فرهنگ عامه، میل جنسی در انسان، خبر
همسر(ها): پورشا دی راسی از سال ۲۰۰۸ تا کنون
خویشاوندان: Vance DeGeneres (برادر)
امضاء: 
جایزه امی: جایزه امی
۱۹۹۷, ۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۱۱: ۱۹۹۷, ۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۱۱
 :  
الن دی‌جنرس (به انگلیسی: Ellen DeGeneres)، (زاده ۲۶ ژانویه ۱۹۵۸ در لوئیزیانا) کمدین، نویسنده، بازیگر، تهیه‌کننده و مجری تلویزیون اهل آمریکا است. او از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ ستارهٔ سریال کمدی موقعیت الن بود و از سال ۲۰۰۳ تهیه‌کنندگی و مجری‌گری برنامهٔ تاک شوی الن دی‌جنرس شو را به عهده دارد. او همجنسگرا است.
وی که در سال ۱۹۸۶ با حضور در برنامهٔ تونایت شو جانی کارسون مجری و کمدین مشهور آمریکایی، شناخته شد، به اجرای برنامه‌های استندآپ کمدی می‌پرداخت. الن صداپیشگی شخصیت دُوری در پویانمایی در جستجوی نمو در سال ۲۰۰۳ و در جستجوی دوری در سال ۲۰۱۶ را بر عهده گرفت که جایزه ساترن را از آن خود کرد، و این اولین باری بود که این جایزه به یک صداپیشهٔ زن تعلق می‌گرفت. ۰۹ او همچنین مجری جایزه اسکار (سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۴) و جایزه امی و گرمی بوده است. او برندهٔ سیزده جایزه امی برای برنامهٔ الن دی‌جنرس شو و چهارده جایزه برگزیده مردم است. وی در سال ۲۰۱۰ در نقش یکی از داورانِ نهمین فصل برنامهٔ امریکن آیدل ظاهر شد.
الن در ۱۹۹۷ طی حضور در برنامهٔ اوپرا وینفری اعلام کرد که همجنس‌گرا است. متعاقباً جنجال رسانه‌ای حرفهٔ او را با مشکل مواجه کرد که این مسئله باعث شد او در «باتلاق افسردگی» فرو برود. وی از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ با آن هیش و از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ با عکاس و بازیگر الکساندرا هدیسون رابطه داشت. او در ۲۰۰۸ با پورشا دی راسی ازدواج کرد.
زندگی‌نامه > دوران کودکی و تحصیلات

الن در در ایالت لوئیزیانا به دنیا آمد. مادرش بتی پرفِر، گفتاردرمان گر و پدرش الیوت دی‌جنرس کارمند بیمه و برادرش وَنس نوازنده و تهیه‌کننده است. الن با اعتقاد به علم مسیحی بزرگ شد. وی از نژاد انگلیسی-فرانسوی-آلمانی-ایرلندی است. پدر و مادرش در سال ۱۹۷۳ تصمیم به جدایی گرفته و در همان سال هم از یکدیگر طلاق گرفتند. بعد از مدت کوتاهی مادر الن با روی گروسندرف که یک فروشنده بود، ازدواج کرد. سپس، الن و مادر و پدر خوانده‌اش از نیواورلئان، لوئیزیانا به آتلانتا، تگزاس نقل مکان کردند اما برادر الن، ونس همراه پدرش ماند. الن در می ۱۹۷۶ از دبیرستان آتلانتا فارغ‌التحصیل شد و بعد برای ادامه تحصیل در رشتهٔ مطالعات ارتباطی در دانشگاه نیواورلئان، دوباره به آنجا بازگشت. اما بعد از گذراندن یک ترم، دانشگاه را رها کرد تا در یک شرکت حقوقی که متعلق به یکی از خویشاوندانش بود، امور مذهبی انجام دهد. وی همچنین در حین این کار، شغل جدید دیگری هم پیدا کرده و به آن مشغول شد، یعنی فروشندهٔ لباس در یکی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای. شغل‌های اولیهٔ الن شامل کار در جی. سی. پنی، پیشخدمتی در Friday's، (و همچنین در یک رستوران دیگر)، نقاش ساختمان، مهمانخانه‌دار و متصدی بار هستند.
او همیشه هنگام اجرای برنامه‌های کمدی‌اش، یادی هم از دوران بچگی و تجربیات شغل‌های گذشته‌اش می‌کند. وی در دوران نوجوانی در سن ۱۵ یا ۱۶ مورد آزار جنسی نا پدری اش قرار گرفته است.
استندآپ کمدی

دی‌جنرس اجرای استندآپ‌های کمدی‌اش را در کلوب‌های کوچک و قهوه‌خانه‌ها آغاز کرد. در سال ۱۹۸۱ او رئیس تشریفات کلوب Clyde's Comedy در نیواورلئان بود. دی‌جنرس همیشه می‌گوید در آن زمان وودی آلن و استیو مارتین بزرگ‌ترین الهام‌بخش‌های وی بوده‌اند. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، او توری در ایالت‌های آمریکا برگزار کرد؛ و در سال ۱۹۸۲ به عنوان بامزه‌ترین فرد شو تایم معروف شد. وی در سال ۱۹۸۶ برای اولین بار در تونایت‌شو جانی کارسون ظاهر شد. بعد از آن کارسون وی را به باب نیو هارت معرفی کرد و الن مورد توجه هر دوی آن‌ها قرار گرفت و این باعث شد که کارسون او را به گفتگویی روی صفحهٔ تلویزیون دعوت کند. باز هم این اولین باری بود که چنین فرصتی به یک کمدین داده می‌شد.
اجرا در فیلم‌ها

دی‌جنرس از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۹۰ در فیلم‌های Open House , سر مخروطی‌ها بازی کرد. در سال ۱۹۹۲ دو تهیه‌کننده به نام‌های نیل مارلینز و کارول بلک، الن را برای اجرای نقش نانسی مک‌اینتایر در طنز تلویزیونی لاری هیل انتخاب کردند. پخش این مجموعه تنها بعد از چهار اپیزود روی آنتن رفتن، لغو شد. اما کارول و نیل که تحت تأثیر اجرای فوق‌العادهٔ الن قرار گرفته بودند، او را به زودی برای اجرای نقشی در سریال کمدی موقعیت این دوستان من که بعدها به الن تغییر نام داد، انتخاب کردند.
دی‌جنرس در یکی از اپیزودهای فیلم تلویزیونی اگر این دیوارها می‌توانستند صحبت کنند ۲ همبازی شارون استون بود. این فیلم زندگی زوج همجنسگرایی را روایت می‌کند که در صدد بچه‌دار شدن هستند. ویل و گریس، سسمی استریت و سیمپسون‌ها نیز از جمله برنامه‌هایی هستند که وی در آن‌ها حضور داشته است.
اجرا در فیلم‌ها > شهرت

مجله فوربز در ۲۰۰۷ ثروت دی‌جنرس را، به عنوان یکی از بیست زن ثروتمند در صنعت سرگرمی، ۶۶ میلیون دلار تخمین زد. الن پیرو وگنیسم است. جمعیت طرفداران رفتار اخلاقی با حیوانات (PETA) در سال ۲۰۰۹ او را «زن سال» نامید.
فیلم‌شناسی

فیلم
| سال | عنوان | نقش | توضیحات بیشتر |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۳ | Coneheads | مربی |  |
| ۱۹۹۶ | Mr. Wrong | مارتا آلستون |  |
| ۱۹۹۸ | خداحافظ عاشق | گروهبان ریتا پومپانو |  |
| ۱۹۹۸ | دکتر دولیتل | سگ مقدمه | صدا |
| ۱۹۹۹ | EDtv | سینتیا |  |
| ۱۹۹۹ | The Love Letter | جانت هال |  |
| ۲۰۰۰ | اگر این دیوارها می‌توانستند صحبت کنند ۲ | کال | سینمایی |
| ۲۰۰۳ | در جستجوی نیمو | دوری | صدا |
| ۲۰۰۳ | Exploring the Reef | دوری | صدا - فیلم کوتاه |
| ۲۰۱۴ | وحدت | راوی | مستند |
| ۲۰۱۶ | در جستجوی دوری | دوری | صدا |
تلویزیون
| سال | عنوان | نقش | توضیحات بیشتر |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ | Open House | مارگو ون‌مِت | دو اپیزود |
| ۱۹۹۲ | Laurie Hill | نانسی مک‌اینتایر | ۱۰ اپیزود |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۸ | Ellen | الن مورگن | ۱۰۹ اپیزود؛ همچنین تهیه‌کنندهٔ اجرایی و نویسنده |
| ۱۹۹۵ | Roseanne | دکتر ویتمن | اپیزود: "The Blaming of the Shrew" |
| ۱۹۹۶ | The Dana Carvey Show | الن مورگن | اپیزود: "The Mountain Dew Dana Carvey Show" |
| ۱۹۹۸ | Mad About You | نانسی بلوم | اپیزود: "The Finale" |
| ۲۰۰۱ | On the Edge | اپراتور | بخش: "Reaching Normal" |
| ۲۰۰۱ | ویل و گریس | خواهر لوئیس | اپیزود: "My Uncle the Car" |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ | الن‌شو | الن ریچموند | ۱۸ اپیزود - tهمچنین تهیه کنندهٔ اجرایی |
| ۲۰۰۳– ۲۰۲۲ | شوی الن دی‌جنرس | الن دی جریس | مجری، نویسنده، تهیه‌کننده اجرایی |
| ۲۰۱۶ | The Big Bang Theory | الن | "Episode: "The Geology Elevation |
بازی‌های ویدوئی
| سال | عنوان | صدا |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۹۶ | 9: The Last Resort | اختاپوس خانوم |
نگارخانه

الن و اَلن لایت در سال ۱۹۹۴
الن در جوایز امی ساعات پربیننده سال ۱۹۹۵
پورشا دی راسی و دی‌جنرس در سپتامبر ۲۰۱۲
ستاره الن دی جنرس در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود
بایع‌کلا (سوادکوه)

| بایعکلا | بایعکلا |
| --- | --- |
روستا: روستا
استان: مازندران
شهرستان: سوادکوه
بخش: مرکزی
دهستان: راستوپی
جمعیت: ۲۸۹ نفر(۱۳۹۵)
بایع‌کلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. زادگاه استاد علی بایع صنمی  و    استاد هادی زادمهر.
راه دسترسی

راه دسترسی روستا بعد از گذر از روستاهای لمزر ، فلورد و رجه به بایعکلا می رسد. راه دیگر روستا نیز پس از جدا شدن از جاده خطیرکوه و رد شدن از روستاهای سرچلشک و خرج به بایعکلا میرسد.
جمعیت

این روستا در دهستان راستوپی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸۲ نفر (۹۲ خانوار) بوده‌است.
مکان های دیدنی

قله دبرار
این قله که روستا در دامنه آن قرار دارد حدود ۲۷۰۰ متر ارتفاع دارد‌.
قله دارای مناظری زیبا است که گردشگران زیادی را به خود جذب میکند.
چشمه سرلوح
چشمه در بالاترین نقطه روستا قرار دارد.
مکان های مذهبی

حسینیه روستا بایعکلا
امامزاده عباس بایعکلا
علم و علم خانه بایعکلا
نظریه رابطه اشیاء

در آسیب‌شناسی روانی به شکل‌گیری روان بر اساس عوامل محیطی در دوران کودکی نظریه رابطه اشیاء (به انگلیسی: Object relations theory) می‌گویند. بر اساس نظریه روان‌پویشی، رابطه افراد با محیط پیرامون‌شان بر اساس نوع رفتار خانواده با آن‌ها در دوران کودکی شکل می‌گیرد. برای مثال یک شخص بالغ که در کودکی به او بی‌توجهی شده یا مورد آزار قرار گرفته، در بزرگسالی از افرادی که او را به یاد پدر و مادر بی‌توجه یا آزارگرش می‌اندازند، انتظار رفتار مشابهی دارد. این تصاویر از افراد و رویدادها در ناخودآگاه به شکل شیء در می‌آیند که «خود» آن‌ها را به بزرگسالی می‌آورد و ناخودآگاه برای پیش‌بینی رفتار سایرین در ارتباطات و تعاملات اجتماعی، از این اشیاء استفاده می‌کند.
معمولاً اولین شیء برای هر شخص تصویر درونی‌سازی شدهٔ مادر اوست. اشیاء درونی توسط الگوهای موجود در تجربهٔ شخص از مراقبت شدن در دوران طفولیت شکل می‌گیرد؛ که ممکن است بازنمایی دقیقی از مراقبت‌کنندگان حقیقی و بیرونی او باشد یا نباشد. اشیاء معمولاً تصاویر درونی‌سازی شدهٔ مادر، پدر، یا مراقبت‌کنندگان شخص است. اما می‌تواند بخشی از یک شخص هم باشد مانند ارتباط نوزاد با سینهٔ مادر یا آنچه در دنیای درونی فرد وجود دارد (تصاویر درونی‌سازی شدهٔ فرد از دیگران). ممکن است تجربیات بعدی الگوهای پیشین را تغییر دهد، اما معمولاً اشیاء در تمامی طول زندگی تأثیر و نفوذ زیادی دارند. در ابتدا اشیاء در ذهن نوزاد توسط کارکردشان شناخته می‌شوند و نیمه شیء نامیده می‌شوند. سینه‌ای که به نوزاد گرسنه شیر می‌دهد «سینهٔ خوب» است و نوزاد گرسنه‌ای که سینه‌ای نیابد با «سینهٔ بد» ارتباط دارد. در محیط تسهیلگری که «به اندازهٔ کافی» خوب باشد نیمه شئ‌ها به ادراکی از یک شیء کامل تغییر شکل می‌دهند. این تغییر با توانایی تحمل عدم قطعیت در ارتباط است: دیدن آنکه هم سینهٔ «خوب» و هم سینهٔ «بد» بخشی از همان مادر هستند.
تاریخچه

دیدگاه اشیا ابتدا در ‍۱۹۱۷ توسط Ferenczi پدیدار گشت و بعداً در ۱۹۲۰، رانک عبارت «پیش-اودیپی» را عنوان کرد. روانشناسان بریتانیایی از جمله ملانی کلاین، دونالد وینیکات، Harry_Guntrip, Scott Stuart, و سایرین تئوری رابطه اشیاء را در خلال دو دههٔ ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ گسترش دادند. Ronald Fairbairn در ۱۹۵۲ به صورت مستقل تئوری خود را در مورد تئوری رابطه اشیاء تنظیم کرد.
در حالی که Fairbairn عبارت رابطه اشیاء را مصطلح کرد، کارهای ملانی کلاین -حداقل در آمریکای شمالی معاصر- بیش‌تر با عبارات «تئوری رابطه اشیاء» و «رابطه اشیاء بریتانیایی» شناخته می‌شود، و تأثیر آنچه به عنوان گروه مستقل بریتانیا شناخته می‌شود -که عنوان می‌کند هدف اصلی کودک دنبال کردن اشیاء و نه ارضای سائق‌ها است- هرچه بیشتر مورد قبول واقع می‌گردد. کلاین حس می‌کرد زمین جنگ روان‌پویایشی که فروید عنوان کرد خیلی زود در زندگی اتفاق می‌افتد، یعنی در دوران نوزادی. بعلاوه، منشأ آن از آنچه فروید عنوان کرد متفاوت است. ارتباطات بین مادر و نوزاد آنقدر عمیق و شدید است که تمرکز ساختار سائق‌های نوزاد را شکل می‌دهد. با شناخت بیشتری که کودک از مادر پیدا می‌کند و درمیابد مادر بیش از سینه‌ای است که به او غذا می‌دهد، بعضی از این ارتباطات خشم و عصبانیت را تحریک می‌کنند و برخی دیگر احساس قوی وابستگی در او پدیدمی‌آورند. این فعل و انفعالات به‌شکل تهدیدی در می‌آیند که فردیت نوزاد را بخطر می‌اندازد. کلاین معتقد است اینکه نوزاد به چه شکل این کشمکش‌ها را حل می‌کند؛ در شخصیت بزرگ‌سالی او بازتاب می‌یابد.
فروید اشخاص موجود در محیط فرد را «شیء» می‌نامید تا افراد را به عنوان هدف سائق‌ها عنوان کند.
نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو

| نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو | نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو |
| --- | --- |
آرم نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو: آرم نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو
متصدی کنونی جیمز ماراپه از ۳۰ مه ۲۰۱۹: متصدی کنونی جیمز ماراپه از ۳۰ مه ۲۰۱۹
گمارنده: باب داداییفرماندار پاپوآ گینه نو
مدت دوره: به رضایت علیاحضرت
دارندهٔ افتتاحی: مایکل سوماره
بنیادگذاری: ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۵
نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو (انگلیسی: Prime Minister of Papua New Guinea) ریاست دولت را برعهده دارد یا رهبر حزب حاکم است یا با حمایت ائتلافی از اکثریت مجلس ملی پاپوآ گینه نو انتخاب می‌شود.
بحران قانون‌اساسی ۲۰۱۱–۲۰۱۲

در بحرانی که بر سر قانون‌اساسی در ۲۰۱۱–۲۰۱۲ بین پیتر اونیل نخست‌وزیر پیشین از حزب کنگره ملی خلق و مایکل سوماره از حزب اتحاد ملی رخ داد در نهایت منجر به قدرت رسیدن پیتر اونیل سیاستمدار و نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو شد. او که رهبر کنگره ملی خلق است در تاریخ ۳ اوت ۲۰۱۲ به عنوان نهمین نخست‌وزیر پاپوآ گینه نو سوگند یاد کرد.
فهرست نخست وزیران پاپوآ گینه نو (۱۹۷۵–اکنون)

| شماره | نام (تولد–مرگ) | دوره> به صدارت رسید | دوره> ترک دولت | وابستگی سیاسی | وابستگی سیاسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | مایکل سوماره (۱۹۳۶–۲۰۲۱) | ۱۶سپتامبر۱۹۷۵ | ۱۱ مارس ۱۹۸۰ | حزب پانگو |  |
| ۲ | سر جولیوس چان (۱۹۳۹–۲۰۲۵) | ۱۱ مارس ۱۹۸۰ | ۲ اوت ۱۹۸۲ | حزب پیشرو خلق |  |
| (۱) | مایکل سوماره (۱۹۳۶–۲۰۲۱) | ۲ اوت۱۹۸۲ | ۲۱ نوامبر۱۹۸۵ | حزب پانگو |  |
| ۳ | پایاس وینگتی (۱۹۵۱–) | ۲۱ نوامبر۱۹۸۵ | ۴ ژوئیه۱۹۸۸ | جنبش پیشرو خلق |  |
| ۴ | سر رابی نامالیو (۱۹۴۷–) | ۴ ژوئیه۱۹۸۸ | ۱۷ ژوئیه۱۹۹۲ | حزب پانگو |  |
| (۳) | پایاس وینگتی (۱۹۵۱–) | ۱۷ ژوئیه۱۹۹۲ | ۳۰ اوت۱۹۹۴ | جنبش پیشرو خلق |  |
| (۲) | سر جولیوس چان (۱۹۳۹–۲۰۲۵) | ۳۰ اوت۱۹۹۴ | ۲۷ مارس۱۹۹۷ | حزب پیشرو خلق |  |
| ۵ | جان گینو (۱۹۴۹–۲۰۱۷) | ۲۷ مارس۱۹۹۷ | ۲ ژوئن۱۹۹۷ | حزب پیشرو خلق |  |
| (۲) | سر جولیوس چان (۱۹۳۹–۲۰۲۵) | ۲ ژوئن۱۹۹۷ | ۲۲ ژوئیه۱۹۹۷ | حزب پیشرو خلق |  |
| ۶ | بیل اسکیت (۱۹۵۳–۲۰۰۶) | ۲۲ ژوئیه۱۹۹۷ | ۱۴ ژوئیه۱۹۹۹ | حزب کنگره ملی خلق |  |
| ۷ | سر مکره موراتا (۱۹۴۶–) | ۱۴ ژوئیه۱۹۹۹ | ۵ اوت۲۰۰۲ | جنبش پیشرو خلق |  |
| (۱) | سر مایکل سوماره (۱۹۳۶–۲۰۲۱) | ۵ اوت۲۰۰۲ | ۲ اوت۲۰۱۱ Disputed from ۱۴ دسامبر۲۰۱۱ to ۳ اوت۲۰۱۲ | حزب اتحاد ملی |  |
| ۸ | سام آبل (۱۹۵۸–) | ۱۳ دسامبر۲۰۱۰ | ۱۷ ژانویه۲۰۱۱ | حزب اتحاد ملی |  |
| ۸ | سام آبل (۱۹۵۸–) | ۴ آوریل۲۰۱۱ | ۲ اوت۲۰۱۱ | حزب اتحاد ملی |  |
| ۹ | پیتر اونیل (۱۹۶۵–) | ۲ اوت۲۰۱۱ سه مورد مناقشه اوت۲۰۱۲ | ۲۹ مه ۲۰۱۹ | حزب کنگره ملی خلق |  |
| ۱۰ | جیمز ماراپه (۱۹۷۱–) | ۳۰ مه ۲۰۱۹ | در قدرت | حزب پانگو |  |
:
زها حدید

| زها حدید | زها حدید |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: زاها محمد حسین حدید اللهیبی
زادهٔ: ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰ بغداد، عراق
درگذشت: ۳۱ مارس ۲۰۱۶ (۶۵ سال)
ملیت: بریتانیایی  عراقی
محل تحصیل: دانشگاه آمریکایی بیروت مدرسه معماری انجمن معماری
پیشه: معمار
جوایز: جایزه معماری پریتزکر (۲۰۰۴)
زاها محمد حسین حدید اللهیبی (زاده ۳۱ اکتبر ۱۹۵۰-درگذشته ۳۱ مارس ۲۰۱۶)، معمار برجسته عراقی-بریتانیایی در سبک واسازی بود. اغلب آثار وی انعکاس آمیزه‌ای از ساختمان‌سازی، زمین‌شناسی و مناظر اطراف است. آثار و طراحی‌های وی با حرکت و جریان داشتن، ضمن پیروی از هندسه نااقلیدسی، نظم جدیدی را در فضا ایجاد می‌کنند. معماری زها حدید را می‌توان تلاش برای ایجاد پلی میان مدرنیسم متقدم و عصر دیجیتال دانست.
حدید در سال ۲۰۰۴ نخستین زنی بود که به دریافت جایزه معماری پریتزکِر نائل آمد. او در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خویش حدود ۹۵۰ پروژه را در ۴۴ کشور طراحی کرد که بسیاری هرگز ساخته نشدند. مجله فوربز در سال ۲۰۰۸، او را به عنوان شصت و نهمین زن قدرتمند جهان لقب داد.
زندگی‌نامه

زاها محمد حدید در بغداد به دنیا آمد. پدرش محمد حدید از بنیانگذاران حزب دمکراتیک ترقی‌خواه عراق و در سالهای ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ وزیر دارایی عراق بود و مادرش وجیهه الصابونجی متعلق به خانواده‌ای متمول از شهر موصل بود. زها دوران دبیرستان را در مدرسه‌ای که راهبه‌های کاتولیک فرانسوی در بغداد اداره می‌کردند، تحصیل کرد و پس از آن که مدت کوتاهی در سوئیس و انگلستان بود به خاورمیانه بازگشت و تحصیلات دانشگاهی خود را در بیروت پی گرفت.

زاها مدرک ریاضیات خود را از دانشگاه آمریکایی بیروت اخذ کرد و سپس برای تحصیل در مدرسه معماری لندن (AA) راهی لندن شد. او بعد از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه با استاد اسبق خویش رم کولهاس در دفتر معماری او. ام. ای به کار مشغول شد و در سال ۱۹۷۷ عضوی از آن شد. در سال‌های نخست فعالیت حرفه‌ای طرح‌های حدید اگرچه جلب توجه می‌کردند، اما به دلیل این که غیرقابل ساخت تشخیص داده می‌شدند، به مرحله اجرا نمی‌رسید.
در سال ۱۹۷۹ دفتر مستقل خود را در لندن ایجاد کرد و در همان سال‌ها در مدرسه معماری لندن (AA) به تدریس مشغول بود. زها حدید برنده مدال‌ها و جوایز متعددی شده بود، از جمله «مدال سلطنتی معماری» در بریتانیا. او همچنین جایزه بهترین طرح معماری سال ۲۰۱۴ را از سوی موزه طراحی برای طراحی مرکز فرهنگی حیدر علیف در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان دریافت کرد.
طی ۱۶۷ سال، زاها حدید نخستین زنی بود که مدال سلطنتی بریتانیا را دریافت کرد. او پیش‌تر در سال ۲۰۱۲ لقب تشریفاتی بانو (به انگلیسی: Dame) را از ملکه بریتانیا دریافت کرده بود.
زاها حدید هیچ‌گاه ازدواج نکرد و بچه‌ای نداشت.
برخی پروژه‌های معماری

مرکز فرهنگی حیدر علیف (۲۰۰۷–۲۰۱۲)، باکو، آذربایجان
مرکز ورزش‌های آبی لندن (۲۰۱۱)
مرکز مگی در بیمارستان ویکتوریا (۲۰۰۶)، کرکالدی، اسکاتلند
ایستگاه قطار سریع‌السیر ناپل (۲۰۰۶)، ناپل، ایتالیا
ساختمان مرکزی ب‌ام‌و (۲۰۰۵)، لایپزیگ، آلمان
ترن هوایی (۲۰۰۷) اینسبروک، اتریش
مرکز علمی فائنو (۲۰۰۵)، ولفسبورگ، آلمان
مرکز هنرهای معاصر سینسینتی (۲۰۰۳)، سینسینتی، اوهایو، آمریکا
سکوی پرش اسکی برگیزل (۲۰۰۲)، اینسبروک، اتریش
ایستگاه آتش‌نشانی ویترا (۱۹۹۴)، ویل ام راین، آلمان
هتل فرشته پاسارگاد(۲۰۱۱–۲۰۱۷)، تهران، ایران
ورزشگاه الوکره (۲۰۱۷)، الوکره، قطر
طراح منتخب برجهای فاز ۲ مجموعه برج میلاد در مسابقه بین‌المللی معماری پروژه فاز ۲ میلاد
برخی پروژه‌های معماری > فاز دوم برج میلاد

پیش‌تر اعلام شده بود که در مسابقه طراحی و معماری فاز دوم برج میلاد زها حدید مقام اول را کسب کرده و طراح منتخب این پروژه است.
ولی پس از اعلام برنده، برخی ارتفاع هتل پیشنهاد شده در این طرح را بیش از حد بلند و باعث مخدوش شدن دید برج میلاد عنوان کردند. به همین دلیل اجرای این پروژه بر اساس طرح حدید با تأخیر روبرو شد و در فروردین ۱۳۹۵ و تنها چند روز پس از مرگ زها حدید، رئیس کمیته عمران شورای شهر عنوان کرد که طرح زاها حدید کنار گذاشته شده است و در حال انتخاب طرح جدیدی هستند.
انتقادها

برخی از منتقدان سبک و شیوه آثار حدید را بیش از حد عجیب و غریب نامیده‌اند و معتقدند که حامیان مالی بعضی از پروژه‌های وی دولت‌های دیکتاتوری بوده‌اند. شون گریفیث، استاد معماری چنین می‌گوید که آثار زها حدید مانند یک ظرف خالی‌اند که به سادگی در خدمت هر ایدئولوژی و هر حکومتی قرار می‌گیرند.

هم‌چنین طرح وی برای مرکز تجاری در پکن موسوم به کهکشان سوهو مورد انتقاد شدید فعالان میراث فرهنگی چین قرار گرفت. آنها معتقد بودند که این طرح خسارت‌ها و تخریب‌های زیادی در محله‌های تاریخی پکن به وجود آورده و طرح تاریخی این محلات را به کلی برهم زده است.

منتقدان هتل – آپارتمان پنج ستاره پاسارگاد فرشته در تهران با انتقاد به این پروژه می‌گویند که ۴۰ طبقه این عمارت اضافی است.
ترجمه به فارسی

هشتاد و نه درجه در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر؛ جمع‌آوری و ویرایش چارلز جنکز، ترجمه احسان حنیف، انتشارات فکر نو، ۱۳۹۷.
انفجارها؛ فشردگی ها؛ گله ها؛ تجمعات؛ پیکسل سازیها؛ فضاهای حجاری شده، حفاری در کتاب نظریه‌ها و مانیفست‌های معماری معاصر؛ جمع‌آوری و ویرایش چارلز جنکز، ترجمه احسان حنیف، انتشارات فکر نو، ۱۳۹۷.
زاها حدید: بناها و پروژه‌ها؛ نوشته داراب دیبا، ترجمه امیراعلا عدیلی، انتشارات چهار حوض، ۱۳۹۲.
درگذشت

زها حدید، روز ۱۱ فروردین ۱۳۹۵ (۳۱ مارس ۲۰۱۶) در بیمارستانی در میامی آمریکا و در پی حمله قلبی درگذشت.
نگارخانه

ایستگاه آتش نشانی ویترا در وایل آم راین در آلمان (۱۹۹۱-۱۹۹۳)
اسکی پرش برگیزل
مرکز هنرهای معاصر سینسینتی در سینسیناتی، اوهایو در آمریکا (۱۹۹۷-۲۰۰۳)
مرکز علوم فائنو در وولفسبرگ در آلمان (۲۰۰۰-۲۰۰۵)
دانشگاه اقتصاد و کسب‌وکار وین
داخلی مرکز علوم فانئو
ساختمان اداری بی‌ام‌و در لایپزیگ در آلمان (۲۰۰۱-۲۰۰۵)
ساختمان جانبی موزه اوردراپگارد در کپنهاگ در دانمارک (۲۰۰۱-۲۰۰۵)
مرکز فرهنگی حیدر علیف
پرشگاه اسکی برگیزل در اینسبروک
مرکز هنرهای معاصر سینسینتی در اوهایو در آمریکا
ساختمان مرکزی بی ام و در لایپزیگدر آلمان
یک ایستگاه آتش‌نشانی در وایل آم راین در آلمان
مجتمع سوهو در وانگ‌جینگ پکن