stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی پژوهشگر

| علی پژوهشگر | علی پژوهشگر |
| --- | --- |
علی پژوهشگر ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶: علی پژوهشگر ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۶
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۳ مرداد ۱۳۵۶مشهد
ساز(ها): عود (بربت)تمبکپیانو
سازهای اصلی: سازهای اصلی
عود: عود
تحصیلات: کارشناس موسیقیکارشناس ارشد نوازندگی
دانشگاه: دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد دانشگاه هنر تهران
استاد(ها): منصور نریمانعباس پژوهشگرفرهاد فخرالدینیحسین علیزادهحسین دهلوی
علی پژوهشگر (زادهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۵۶ در مشهد) موسیقی‌دان، نوازندهٔ عود و آهنگساز ایرانی است.
زندگی هنری

علی پژوهشگر در ۲۳ مرداد ۱۳۵۶ در مشهد متولد شد. پدرش با موسیقی آشنا بود و از خردسالی آموزش «تمبک» را نزد وی آغاز کرد و از ۱۱ سالگی به فراگیری ساز «عود» پرداخت.
او پس از پایان تحصیل در هنرستان موسیقی، به دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد راه یافت و با دریافت مدرک کارشناسی موسیقی فارغ‌التحصیل شد. وی تحصیلات عالی موسیقی را با دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه هنر تهران پی گرفت. از جمله استادان او می‌توان به هنرمندانی نظیر «منصور نریمان»، «عباس پژوهشگر»، «فرهاد فخرالدینی»، «شریف لطفی»، «حسین علیزاده»، «کامبیز روشن روان»، «حسین دهلوی»، «مصطفی کمال پورتراب» و «محمدرضا درویشی» اشاره نمود.
وی در سال ۱۳۷۴ برنده جایزه «نوازنده برتر بربت» از جشنواره موسیقی فجر شد.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های هنری علی پژوهشگر به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
سرپرستی گروه موسیقی «نریمان» همکاری با ارکستر ملی ایران، عضویت در گروه‌های موسیقی نظیر: «دالاهو»، «صبا» ٬ «مستان»، «منظمی»، «داوود آزاد» و «سیمرغ»، اجرای کنسرت در ایران، کانادا، آمریکا و اروپا، گردآوری و اجرای مجموعه ۴۲ قطعه برای عود اثر منصور نریمان، تدوین ردیف موسیقی ایرانی برای ساز عود اثر منصور نریمان.
آثار هنری

از جمله آثاری که علی پژوهشگر در آن‌ها حضور داشته‌است به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
انتشار آلبوم موسیقی «دوره‌گرد» از گروه نریمان (نوازندگی و آهنگسازی همراه با «پاشا هنجنی») ۱۳۸۹
انتشار آلبوم موسیقی «چهل و دو قطعه برای عود (مجموعه اول: شور زندگی، مجموعه دوم: زخمه ریزان)» (تنطیم و نوازندگی عود) آهنگساز: منصور نریمان ۱۳۹۱
انتشار آلبوم موسیقی «فانتزی برای تمبک و ارکستر ایرانی» (آهنگسازی) ۱۳۹۵
انتشار آلبوم موسیقی «مثنوی صبا» (تنظیم ۲۱ قطعه از آثار «ابوالحسن صبا» برای بربت) ۱۳۹۶
انتشار آلبوم موسیقی «صورتگر» (آهنگسازی و نوازندگی) به خوانندگی «سالار عقیلی» با روایت «امین تارخ» ۱۳۹۷
نوازندگی در گروه موسیقی «نوآیین» و اجرای کنسرت «ارغوان» به آهنگسازی «سورنا صفاتی» و خوانندگی «مژگان شجریان» تور آمریکا و کانادا ۱۳۹۷
نوازندگی در آلبوم موسیقی «خانه بوی گل گرفت» به آهنگسازی «حسین پرنیا» و خوانندگی «ایرج بسطامی» ۱۳۷۲
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ای عاشقان» به آهنگسازی «فؤاد حجازی» و خوانندگی «علیرضا عصار» ۱۳۸۱
نوازندگی در آلبوم موسیقی «زرد، سرخ، ارغوانی» به آهنگسازی «امیرحسین سام» و خوانندگی «اشکان کمانگری» ۱۳۸۵
نوازندگی در آلبوم موسیقی «چتر عشق» به آهنگسازی و خوانندگی «انوش جهانشاهی» ۱۳۸۶
نوازندگی و آهنگسازی در آلبوم موسیقی «مِی گُلی» به خوانندگی «علیرضا مرعشی» ۱۳۸۸
نوازندگی در آلبوم موسیقی «مهتاب در باغ» به آهنگسازی «سامان احتشامی»
نوازندگی در آلبوم موسیقی «شرح پریشانی» به آهنگسازی «میدیا فرج نژاد» و خوانندگی «حجت اشرف زاده» ۱۳۸۹
نوازندگی در کنسرت و آلبوم گروه موسیقی «سیمرغ» به آهنگسازی «حمید متبسم» به رهبری «محمدرضا درویشی» و خوانندگی «همایون شجریان» ۱۳۸۹
نوازندگی، آهنگسازی و تنظیم در آلبوم موسیقی «ملکا» به همراه «پاشا هنجنی» به خوانندگی «پیام عزیزی»
نوازندگی و تنظیم در آلبوم موسیقی «پیام عاشقان» به خوانندگی «پیام عزیزی»
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ضامن آهو» به خوانندگی «حمیدرضا گلشن» ۱۳۹۰
نوازندگی در آلبوم موسیقی «گاهی سه گاهی» به آهنگسازی «پویا سرایی» و خوانندگی «محمد معتمدی» ۱۳۹۱
نوازندگی در آلبوم موسیقی «خواب خورشید» به آهنگسازی «میدیا فرج نژاد» ۱۳۹۲
نوازندگی در آلبوم موسیقی «زرتشت» به آهنگسازی «سینا وجدانی»
نوازندگی در آلبوم موسیقی «بی‌برگی» به آهنگسازی «پویا سرایی» و خوانندگی «امیر محمد تفتی» ۱۳۹۳
نوازندگی در آلبوم موسیقی «همه این روزها» به آهنگسازی «کارن همایونفر» ۱۳۹۵
نوازندگی در آلبوم موسیقی «بادیگارد» به آهنگسازی «کارن همایونفر» ۱۳۹۵
نوازندگی در آلبوم موسیقی «بیدل» به آهنگسازی «علی ربانی‌فر» و خوانندگی «حمید خزائی» ۱۳۹۵
نوازندگی در آلبوم موسیقی «کهن نوای نو» به آهنگسازی «علیرضا مظفریان» و خوانندگی «حسین علیشاپور» ۱۳۹۵
نوازندگی در آلبوم موسیقی «ستاره خورشید» به آهنگسازی «ابوالفضل صادقی نژاد» ۱۳۹۶
نوازندگی در آلبوم موسیقی «دوست دارم خنده‌هایت را» به آهنگسازی «ابوالفضل صادقی‌نژاد» با شعر و صدای «سهیل محمودی» ۱۳۹۶
طراحی٬ آهنگسازی و اجرای کنسرت نمایش شمس و مولانا در لس‌ آنجلس ۱۳۹۸
پرچم لیبریا

پرچم کنونی لیبریا
پرچم پیشین لیبریا (۱۸۲۷-۱۸۴۷)
پرچم کنونی لیبریا به‌دنبال استقلال آن کشور از آمریکا و با انجام تغییراتی در پرچم پیشین در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۸۴۷ پذیرفته و در ۲۴ اوت همان سال برافراشته شد. پرچم جدید این جمهوری آفریقایی به پرچم پیشین آن در دوران استعمار شباهت دارد با این تفاوت که تعداد نوارهای آن به ۱۱ کاهش یافته و ستاره‌ای سفیدرنگ جایگزین صلیب مسیحی آن شده است.
طرح

پرچم لیبریا که با الهام از پرچم ایالات متحدهٔ آمریکا طراحی شده است دارای ۱۱ نوار افقی هم‌اندازهٔ قرمز و سفید است (شش نوار قرمز و پنج نوار سفید) که از بالا به پایین به ترتیب قرمز-سفید-قرمز-سفید-قرمز-سفید-قرمز-سفید-قرمز-سفید-قرمز قرار گرفته است. مربع آبی‌رنگی درگوشهٔ بالایی این پرچم در بخش اهتزاز آن در سمت چپ واقع شده که تا پایین سومین نوار قرمز امتداد دارد و ستارهٔ پنچ‌پر سفیدرنگی درون آن قرار گرفته است. تناسب پرچم لیبریا بر اساس قانون پرچمی که در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۹۶۱مورد تأیید مجلس قانوگذاری ملی آن کشور قرار گرفت برابر با ۱۰:۱۹ است.
نمادشناسی

در پرچم لیبریا:
۱۱ نوار نشانهٔ تعداد امضاکنندگان اعلامیهٔ استقلال لیبریا و تشکیل جمهوری لیبریاست.
مربع آبی نماد قارهٔ آفریقاو ستارهٔ پنج‌پر نماد نخستین «جمهوری استقلال‌یافته» در این قارهو همچنین آزادی اعطاشده به بردگان سابق است.
رنگ قرمز نماد استقامت، شجاعت و غیرت
رنگ سفید نماد پاکی، طهارت و بی‌تزویری
رنگ آبی نماد آزادی، عدالت و وفاداری است.
آبان

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | آبان | آبان | آبان | آبان | آبان |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ |
| ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ |
| ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ |
| ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ |
| ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |  |  |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
برای دیگر کاربردها، آبان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
ماه آبان ریشه لری لکی کردی دارد .
آب =فصل بارش است( آو) بعدا آب خوانده شد .
آن =پسوند حالت کلمه قبل از آن است ، یعنی به تنهایی معنی دیگر دارد اما با آب حالت آبی را بیان می کند .
آبان =روزهایی که همه جا بارانی و آب است
در حقیقت آوان یا آووی بوده است .
پس چون طبیعت بارانی بوده است متناسب با حال و روز های این ماه از سال آن را آبان نامیدند و کلمه آبان برگزید ند .
آبان (در فارسی افغانستان: عقرب) هشتمین ماه سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی است که ۳۰ روز دارد و از روز ۲۱۷م سال آغاز شده و در روز ۲۴۶م سال پایان می‌یابد و دومین ماه فصل پاییز است.
برج فلکی آبان‌ماه برج عقرب (کژدم) است که هشتمین برج فلکی از دائرةالبروج است. نماد ماه آبان، کژدم نامیده می‌شود.[نیازمند منبع]
در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه هشتم گاه‌شماری اوستایی نو که در اوستایی اَپَم نام دارد، برگرفته شده‌است. در گاه‌شماری زرتشتی دهمین روز هرماه نیز آبان نام دارد و در آبان‌روز از آبان‌ماه، جشن آبانگان برگزار می‌شود. برخی ایزد این ماه را تیشتر و برخی این ماه را متعلق به ایزدبانو آناهیتا می‌دانند.[نیازمند منبع]
معنا

آبان به معنی ایزد نگاهبان آب، فرشته موکل بر آب، آب‌بان می‌باشد.
رویدادها

۷ آبان - فتح بابل به وسیله کوروش هخامنشی (۵۳۹ ق. م)
۹ آبان ۱۳۰۴ - انقراض حکومت قاجاریه
۹ آبان ۱۳۰۴ - عزل احمدشاه از سلطنت
۱۳ آبان ۱۳۵۸ - ورود دانشجویان خط امام به سفارت آمریکا
۱۴ آبان ۱۳۶۶ - گشایش نخستین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران
۱۵ آبان ۱۳۱۴ - بنیانگذاری بیمه ایران
۱۵ آبان ۱۳۵۸ -انحلال دولت موقت
۱۷ آبان - کشف اشعهٔ ایکس توسط ویلهلم کُنراد رونتگِن
۲۱ آبان ۱۱۰۸ - نبرد مورچه خورت بین سپاهیان نادر شاه و سپاه متحد اشرف افغان و عثمانی
۲۶ آبان ۱۳۶۰- عملیات سوسنگرد و آزادسازی سوسنگرد
۳۰ آبان ۱۳۱۲- اکران فیلم دختر لر اولین فیلم ناطق ایرانی
آبان خونین
خیزش ۱۴۰۱ ایران
در اشعار

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  آب آنگور بیارید که آبانماهست |  |  کار یکرویه به کام دل شاهنشاهست |
منوچهری
مناسبت‌ها

روز آمار و برنامه‌ریزی
روز ملی بزرگداشت ابوالفضل بیهقی
روز ملی روز نثر فارسی
روز نوجوان
آبان روز، جشن آبانگان
روز بزرگداشت کوروش
روز جهانی نویسنده
روز دانش‌آموز
روز فرهنگ عمومی
جشن میانه پاییز
روز ملی کیفیت
روز بزرگداشت علامه طباطبایی
روز کتاب و کتابخوانی
روز خودکفایی گندم
روز جهانی مرد
روز جهانی کودک
روز حکمت و فلسفه
روز بزرگداشت ابونصر فارابی
زادروزها

۱
۱۰۶۷ - نادرشاه افشار، پایه‌گذار دودمان افشار
۱۳۳۰ - محمدرضا آل ابراهیم، نویسنده و پژوهشگر ایرانی، اهل استهبان
۱۳۳۷ - علی کردان، سیاست‌مدار
۱۳۴۸ - سیاوش مفیدی، بازیگر
۲
۱۳۰۷ - سید محمد بهشتی، سیاست‌مدار و روحانی (د. ۱۳۶۰)
۱۳۶۳ - سید علی طباطبایی، بازیگر سینما و تلویزیون (د. ۱۳۹۴)
۳
۱۳۲۹-محمود استاد محمد، کارگردان، بازیگر و نمایشنامه نویس تئاتر
۱۳۸۱ - مهدی قربانی، بازیگر سینما و تئاتر
۴
۱۲۹۸ - محمدرضا پهلوی، پادشاه دودمان پهلوی (د. ۱۳۵۹)
۱۲۹۸ - اشرف پهلوی، خواهر محمدرضا پهلوی
۱۳۲۳-سعید راد، بازیگر
۱۳۲۶ - ناصر فرهنگ‌فر، نوازندهٔ تنبک (د. ۱۳۷۶)
۱۳۴۴ - اسماعیل براری، تهیه‌کننده و کارگردان
۱۳۶۲ - محمد منصوری، بازیکن فوتبال
۵
۱۳۱۹ - شهناز پهلوی، نخستین فرزند محمدرضا شاه و فوزیه
۱۳۵۹ - کاوه خداشناس، بازیگر
۶
۱۳۳۵ - محمود احمدی‌نژاد
۱۳۱۹ - چنگیز جلیلوند، دوبلور
۱۲۹۶ - شمس پهلوی (د. ۱۳۷۴)
۱۳۶۱ - سینا سرلک، خواننده و نوازنده
۷
۱۳۴۰ - فاطمه معتمدآریا، بازیگر ایرانی.
۱۳۵۸ - مجتبی شیری، بازیکن فوتبال اهل ایران.
۱۳۶۳ - احسان خواجه امیری، خوانندهٔ ایرانی
۸
۱۳۵۱ - امیرحسین صدیق، بازیگر ایرانی
۱۳۷۶ - علی‌اصغر مجرد، بازیکن تیم ملی والیبال ایران
۹
۱۲۹۶-مهری مهرنیا، بازیگر
۱۳۳۹ - رضا پهلوی
۱۰
۱۳۰۳ - مرتضی احمدی، بازیگر، گوینده و خوانندهٔ ایرانی
۱۳۶۰ - آرمان آرین، نویسنده و پژوهشگر و مستندساز ایرانی
۱۳۶۱ - محرم نویدکیا، بازیکن فوتبال اهل ایران
۱۳۶۷ - سحر محمدی، خواننده آواز سنتی ایرانی
۱۱
۱۳۱۹ - شهبال شب‌پره، خواننده
۱۲
۱۳۴۴ -فلورا سام، بازیگر، نویسنده و کارگردان سینما
۱۳۵۷- یکتا ناصر، بازیگر
۱۳
۱۳۵۵- هادی کاظمی، بازیگر
۱۴
۱۳۵۹- شیلا خداداد، بازیگر
۱۳۶۱ - امیرحسین آرمان، بازیگر
۱۵
۱۲۹۸-علی تجویدی، موسیقی دان
۱۳۶۱- احسان علیخانی، مجری و تهیه‌کننده
۱۶
۱۳۱۰-عبدالعلی دستغیب، نویسنده و مترجم
۱۳۵۱-ویشکا آسایش، بازیگر ایرانی
۱۷
۱۳۲۱-سعید امیرسلیمانی، بازیگر
۱۳۵۱-شهرام شکیبا، شاعر، مجری و بازیگر
۱۳۵۷- علی کریمی، فوتبالیست
۱۸
۱۳۰۰-آلنوش طریان، فیزیکدان
۱۹
۱۳۱۱ - نیکو خردمند، گوینده و بازیگر
۱۳۵۰-نیکی کریمی، بازیگر
۱۳۵۶-شبنم قلی خانی، بازیگر
۱۳۶۹-امیر کاظمی، بازیگر
۲۰
۱۳۲۸ - غلامحسین لطفی، بازیگر، نویسنده و کارگردان
۱۳۴۶-دنیا فنی زاده، عروسک گردان کلاه قرمزی
۱۳۷۴-علی علیپور، بازیکن فوتبال
۲۱
۱۲۷۶- نیما یوشیج، شاعر
۲۲
۱۳۳۲- گلاب آدینه، بازیگر
۲۳
۱۳۴۷- آتنه فقیه نصیری، بازیگر ایرانی
۱۳۵۳- نعیمه نظام دوست، بازیگر
۱۳۶۰- مهدی یراحی، خواننده و آهنگساز ایرانی
۱۳۶۳- حسین مهری، بازیگر
۲۴
۱۳۵۰- شیوا خسرومهر، بازیگر
۱۳۶۵- امیرعباس گلاب، خواننده، آهنگساز، نوازنده
۲۵
۱۳۲۵- مهستی، خواننده
۱۳۳۶- بیژن مرتضوی، آهنگساز
۲۶
۱۳۲۱ - همایون کاتوزیان، تاریخدان ،نویسنده و ایرانشناش
۱۳۲۹- محمد شمس لنگرودی، شاعر، پژوهشگر و بازیگر
۱۳۳۱- یدالله صمدی، کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده
۱۳۵۲- حامد بهداد، بازیگر
۱۳۷۷ - میثم صالحی، بازیکن والیبال
۲۷
۱۳۱۵- طاهره صفارزاده، شاعر و مترجم قرآن
۱۳۲۰- فرامرز قریبیان، بازیگر
۱۳۴۵- جواد خیابانی، گزارشگر فوتبال
۲۸
۱۱۸۳ - محمد اشرفی، مرجع تقلید و فقیه شیعه (د. ۱۲۷۶)
۱۳۲۸- ستار، خواننده پاپ
۱۳۴۱- اردشیر کامکار، نوازنده
۱۳۵۰- ادموند اختر، بازیکن فوتبال
۱۳۶۸ - مهدی رجبیان، آهنگساز و نوازنده سه‌تار
۲۹
۱۳۱۷ - اردشیر کاظمی، بازیگر
۱۳۱۹ - محمدعلی سپانلو، شاعر و منتقد ادبی
۱۳۵۶ - مریم حیدرزاده، شاعر، نویسنده و ترانه‌سرا
۱۳۶۲ - محمد مهدی دل خواسته، فیلمساز و عکاس
۳۰
۱۳۰۶ - بیژن جلالی، شاعر
۱۳۵۸ - صبا راد، گوینده و مجری
۱۳۷۰ - نوشاد عالمیان، بازیکن تنیس روی میز
درگذشت‌ها

۱
۱۲۱۳ – فتحعلی شاه قاجار
۱۲۹۹ – فرصت‌الدوله شیرازی، ادیب، شاعر و موسیقیدان
۱۳۲۹ – محمدحسین لقمان‌ادهم، پزشک
۱۳۵۶ – سید مصطفی خمینی، پسر سید روح‌الله خمینی
۱۳۸۸ - رزا منتظمی، استاد آشپزی (ز. ۱۳۰۱)
۲
۳
۴
۵
۶
۷
۸
۹
۱۰
۱۳۵۸ ‐ سید محمدعلی قاضی طباطبایی، روحانی
۱۳۷۰ - هوشنگ بهشتی، بازیگر
۱۱
۱۲
۱۳
۱۴
۱۳۸۰ - غلامرضا ازهاری، نظامی و نخست‌وزیر ایران
۱۵
۱۶
۱۷
۱۸
۱۹
۲۰
۲۱
۲۲
۲۳
۱۳۹۳ - مرتضی پاشایی، نوازنده، آهنگساز، تنظیم کننده و خواننده (ز. ۱۳۶۳)
۲۴
۱۳۹۹ - جواد اژه‌ای، رئیس هیئت امنای سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان
۲۵
۲۶
۱۳۴۷ - ابراهیم پورداوود، ایران‌شناس و اوستاشناس
۱۳۸۸ - نیکو خردمند، گوینده و بازیگر (ز. ۱۳۱۱)
۲۷ - مهدی زین الدین ، نظامی ایرانی ( ز . ۱۳۳۸)
۲۸
۲۹
۳۰
یاکوولف یاک-۱۳۰

| یاکوولف یاک-۱۳۰ | یاکوولف یاک-۱۳۰ |
| --- | --- |
یک یاک-۱۳۰ نیروی هوایی روسیه که موشک‌های هوابه‌هوای آر-۷۳ را حمل می‌کند.: یک یاک-۱۳۰ نیروی هوایی روسیه که موشک‌های هوابه‌هوای آر-۷۳ را حمل می‌کند.
کاربری: جنگنده آموزشی دوصندلی / جنگنده سبک
کشور سازنده: روسیه
گروه طراحی: یاکوولف
سازنده: شرکت ایرکوت کارخانه هواپیماسازی سوکول
نخستین پرواز: ۲۵ آوریل ۱۹۹۶؛ ۲۸ سال پیش (۱۹۹۶-25}})
معرفی‌شده در: ۱۹ فوریه ۲۰۱۰
وضعیت: فعال
کاربر اصلی: نیروی هوایی روسیه نیروی هوایی الجزایر نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیروی هوایی بلاروس
تعداد ساخته‌شده: ۱۸۶+ تا ۲۰۲۳
توسعه‌یافته به: آلنیا آئرماچی ام-۳۴۶ مستر
یاکوولف یاک-۱۳۰ (به انگلیسی: Yakovlev Yak-130)، (در ناتو: Mitten) یک جت آموزش پیشرفته و جنگنده سبک فروصوت دو صندلی است که در اصل با نام یاک/ای‌ئی‌ام-۱۳۰ توسط یاکوولف و اروماکی طراحی شده‌است. در طراحی آن توانایی‌های بالقوه جنگنده سبک در نظر گرفته شده‌است. توسعه این هواپیما در ۱۹۹۱ آغاز و اولین پروازش در ۲۵ آوریل ۱۹۹۶ انجام شد. در سال ۲۰۰۲، این هواپیما برنده مناقصه دولت روسیه برای خرید هواپیمای آموزشی شد و در سال ۲۰۱۰ اولین سری از یاک‌های ۱۳۰ تحویل نیروی هوایی روسیه شد. به‌عنوان یک جت آموزشی پیشرفته، یاک-۱۳۰ می‌تواند شبیه‌ساز مشخصات جنگنده‌های نسل ۴+ و همچنین نسل ۵ همچون سوخو-۵۷ باشد. یاک-۱۳۰ قادر به انجام تهاجم سبک و انجام وظایف شناسایی است و می‌تواند در ماموریت‌های رزمی ۳۰۰۰ کیلوگرم مهمات حمل کند.
قیمت هر فروند از این هواپیما ۷ میلیون دلار برای مصرف داخلی روسیه تمام می‌شود و قیمت نهایی نسخه صادراتی آن ۱۵ میلیون دلار به ازای هر فروند می‌باشد.
توسعه

در اوایل دهه ۱۹۹۰، دولت اتحاد جماهیر شوروی از صنعت هوایی درخواست کرد تا یک هواپیمای جدید برای جایگزینی هواپیماهای آموزشی جت ائرو ال-۲۹ دلفین و آئرو ال-۳۹ آلباتروس ساخت چک توسعه دهد. پنج دفتر طراحی پیشنهاداتی را ارائه کردند. از جمله آنها می‌توان به سوخو S-54، میاسیشف M-200، میگ-ای‌تی و یاکوولف Yak-UTS اشاره کرد. در سال ۱۹۹۱، پیشنهادات دیگر کنار گذاشته شد و تنها میگ ای‌تی و یاک-یوتی‌سی باقی ماندند.[نیازمند منبع] نیروی هوایی روسیه تازه استقلال یافته تخمین زد که نیاز آن حدود ۱۰۰۰ هواپیما خواهد بود.
توسعه یاک-یوتی‌سی در سال ۱۹۹۱ آغاز شد و کار طراحی آن تا سپتامبر به پایان رسید. اما با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، یاکولف مجبور شد به دنبال یک شریک خارجی باشد. در سال ۱۹۹۳ با شرکت ایتالیایی اروماکی برای توسعه مشترک این هواپیما که اکنون به Yak/AEM-130 تبدیل شده‌بود، به توافق رسیدند. شرکت ایتالیایی Aermacchi مسئول پشتیبانی مالی و فنی پروژه تعیین گردید. نخستین نمونه اولیه با نام یاک-130D توسط سوکول در نیژنی نووگورود روسیه ساخته شد و در ژوئن ۱۹۹۵ به‌طور عمومی رونمایی گردید، این هواپیما اولین پرواز خود را در ۲۵ آوریل ۱۹۹۶ از فرودگاه ژوکوفسکی به دست آندری سینیتسین، خلبان آزمایشی یاکولف انجام داد.
در سال ۲۰۰۰، بروز اختلاف در اولویت‌بندی‌ها بین دو شرکت باعث پایان دادن به شراکت‌شان شد و هر کدام به‌طور مستقل هواپیما را توسعه دادند. نسخه ایتالیایی آلنیا آئرماچی ام-۳۴۶ مستر نام گرفت. یاکولف ۷۷ میلیون دلار آمریکا را دریافت کرد تا اسناد فنی هواپیما را در اختیار طرف ایتالیایی قرار دهد. یاکولف می‌تواند این هواپیما را به کشورهایی مانند کشورهای مشترک المنافع، هند، اسلواکی و الجزایر بفروشد. Aermacchi می‌تواند آن را به کشورهای ناتو نیز بفروشد.
در مارس ۲۰۰۲، فرمانده کل قوا ولادیمیر میخائیلوف گفت که یاک-۱۳۰ و MiG-AT به عنوان پرنده‌های آموزشی جدید نیروی هوایی روسیه انتخاب شده‌اند. با این حال گفته می‌شود که یاک-۱۳۰ برتر است زیرا می‌تواند نقش دوگانه یک جت آموزشی و جنگی را ایفا کند. در ۱۰ آوریل ۲۰۰۲، اعلام شد که یاک-۱۳۰ به عنوان برنده مناقصه هواپیمای آموزشی برای آموزش خلبانی مقدماتی و پیشرفته انتخاب شده‌است و میگ-AT را شکست داد. تا آن زمان، نیروی هوایی روسیه ۱۰ فروند یاک-۱۳۰ سفارش داده بود و کل هزینه تحقیق و توسعه، که شامل ساخت و آزمایش چهار هواپیمای پیش تولید می‌شد، بالغ بر ۲۰۰ میلیون دلار بود که ۸۴ درصد آن توسط یاکولف و بقیه توسط دولت روسیه تأمین مالی گردید. با این حال، گزارش شد که تا اوایل سال ۱۹۹۶ بالغ بر ۵۰۰ میلیون دلار هزینه شده‌است.
طرح

یاک-۱۳۰ یک هواپیمای آموزش خلبانی پیشرفته است که می‌تواند ویژگی‌های جنگنده‌های نسل ۴ و ۵ روسی را تقلید کند. این امر از طریق استفاده از اویونیک دیجیتال معماری باز مطابق با دیتابیس ۱۵۵۳، کابین شیشه‌ای خلبان تمام دیجیتال، سیستم دیجیتال چهار کاناله هدایت پرواز برقی (FBWS) و شبیه‌سازی تعبیه شده امکان‌پذیر است. این جت همچنین دارای یک صفحه‌نمایش جلو-سری (HUD) و یک سیستم دید روی کلاه (HMSS)، با گیرنده موقعیت‌یاب جهانی دوگانه است که سیستم مرجع اینرسی (IRS) را برای ناوبری و هدف‌گیری دقیق به روز می‌کند. توسعه دهنده تخمین می‌زند که این هواپیما می‌تواند تا ۸۰ درصد از کل برنامه آموزشی پرواز خلبان را پوشش دهد.
این هواپیما علاوه بر نقش آموزشی، توانایی انجام وظایف حمله سبک و شناسایی را نیز دارد. یاک می‌تواند بار جنگی تا سقف ۳٬۰۰۰ کیلوگرم (۶٬۶۰۰ پوند) حمل کند که از انواع سلاح‌های هدایت شونده و غیر هدایت شونده، مخازن سوخت کمکی و غلاف‌های الکترونیکی تشکیل شده‌است. به گفته طراح ارشد آن کنستانتین پوپوویچ، طی مرحله آزمایشی که در دسامبر ۲۰۰۹ کارش به پایان رسید، این هواپیما با «همه سلاح‌های هوابرد تا وزن ۵۰۰ کیلوگرم که در نیروی هوایی روسیه در حال خدمت هستند» آزمایش شد. یاک-۱۳۰ دارای ۹ نقطه سخت است: دو نوک بال، شش قسمت زیر بال و یک قسمت زیر بدنه.
موتورهای دوقلوی هواپیما در زیر ریشه‌های بال‌های کشیده نصب شده‌اند که تا جلوی شیشه پیش می‌روند. دو دستگاه کنترل موتور دیجیتال Ivchenko Progress AI-222-25 (FADEC) در مجموع ۴۹ کیلونیوتون (۱۱۰۰۰ پوند نیروی) رانش تولید می‌کنند. یک نسخه موتور ارتقا یافته "-۲۸" نیز ارائه می‌شود که نیروی رانش را به ۵۳ کیلونیوتن (۱۲٬۰۰۰ پوند-نیرو) افزایش می‌دهد. با وزن برخاست معمولی ۷٬۲۵۰ کیلوگرم (۱۵٬۹۸۰ پوند)، نسبت رانش به وزن ۰٫۷۰ با موتورهای "۲۵-" یا ۰٫۷۷ با موتورهای "۲۸-" به دست می‌آید. این عملکرد قابل مقایسه با ۰٫۶۵ برایبی‌ای‌ئی سیستمز هاوک و ۰٫۴۹ برای ال-۱۵۹ الکا است.
حداکثر ظرفیت سوخت داخلی ۱٬۷۰۰ کیلوگرم (۳٬۷۰۰ پوند) است. با افزودن دو مخزن سوخت خارجی این رقم به ۲٬۶۰۰ کیلوگرم (۵٬۷۰۰ پوند) افزایش می‌یابد. حداکثر سرعت جنگنده ۰٫۹۳ ماخ (۵۷۲ گره)، سقف پروازی ۱۲۵۰۰ متر (۴۱۰۰۰ فوت) و فاکتورهای بار از -۳ تا +۹ گرم است. سرعت برخاست و مسافت معمولی در پیکربندی «کلین» ۲۰۹ کیلومتر بر ساعت (۱۱۳ گره) و ۵۵۰ متر (۱۸۰۰ فوت) است، در حالی که شاخص‌های فرود نیز به ترتیب ۱۹۱ کیلومتر بر ساعت (۱۰۳ گره) و ۷۵۰ متر (۲٬۴۶۰ فوت) است. محدودیت باد متقاطع ۵۶ کیلومتر بر ساعت (۳۰ گره) محاسبه گردیده.
یاک-۱۳۰ مجهز به درب‌های خالی ورودی موتور با کنترل FBWS است تا از آسیب دیدن موتورهای هواپیما هنگام بلندشدن از باندهای آسفالت نشده و نوارهای چمنی جلوگیری کند.
مجموعه آموزشی رزمی یاک-۱۳۰ شامل سیستم‌های شلیک شبیه‌سازی شده و واقعی با موشک‌های هوا به هوا و هوا به سطح، پرتاب بمب، شلیک اسلحه و سیستم‌های محافظت از خود روی هواپیما است.
سابقه عملیاتی

نمونه اولیه با نام طراحی یاک-۱۳۰D و نام ثبت‌شده RA-43130، اولین پرواز خود را در ۲۵ آوریل ۱۹۹۶ در ژوکوفسکی انجام داد.
در ۳۰ آوریل ۲۰۰۴، نخستین پیش‌سری یاک-۱۳۰ که در کارخانه سوکول در نیژنی نووگورود مونتاژ شد، اولین پرواز خود را انجام داد. این هواپیما برای بار اول در نمایشگاه هوایی پاریس در ژوئن ۲۰۰۵ به نمایش گذاشته شد پس از آن، سه هواپیمای پیش‌سری دیگر نیز عرضه گردید.
در دسامبر ۲۰۰۹، این هواپیما آزمایشات دولتی را به پایان رساند و برای خدمت در نیروی هوایی روسیه پذیرفته شد.
یاک-۱۳۰ از سال ۲۰۲۰ در جنگ داخلی در میانمار مورد استفاده قرار گرفته‌است. استفاده از آن پس از انتشار شواهد قابل تأیید از حملات هوایی نظامی علیه غیرنظامیان در فضای مجازی مورد انتقاد قرار گرفت.
سابقه عملیاتی > سوانح

۲۶ ژوئن ۲۰۰۶: یک نمونه اولیه یاک-۱۳۰ در منطقه ریازان سقوط کرد. هر دو خلبان به سلامت بدون صدمه به بیرون پرتاب شدند.
۲۹ مه ۲۰۱۰: یک هواپیمای یاک-۱۳۰ در پایگاه هوایی لیپتسک سقوط کرد. این حادثه در حین آزمایش رخ داده‌است. هر دو خلبان اجکت کردند. وضعیت آنها رضایت بخش بود هیچ تلفات یا جراحتی به افراد روی زمین وارد نشد.
۱۵ آوریل ۲۰۱۴: یک یاک-۱۳۰ در منطقه آستاراخان سقوط کرد، ۲۵ کیلومتر از آختوبینسک در نزدیکی روستای باتایوکا. هر دو خلبان اجکت کردند، اما یکی از آنها، سرهنگ دوم، سرگئی سرگین کشته شد. علت حادثه نقص فنی بوده‌است. یاک-۱۳۰ متعلق به پایگاه هوایی بوریسوگلبسک بود. هیچ تلفات یا خسارتی به افراد حاضر در زمین وارد نشد.
۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷: یک هواپیمای یاک-۱۳۰ نیروی هوایی بنگلادش در لوهاگارا در جنوب شرقی منطقه چیتاگونگ بنگلادش سقوط کرد. به هر دو خلبان آسیبی نرسید.
۲۷ دسامبر ۲۰۱۷: دو فروند یاکولف یاک-۱۳۰ نیروی هوایی بنگلادش در جزیره ماهشخالی در کاکس بازار به دلیل برخورد با هم در هوا سقوط کردند. گزارش رسمی حاکی از آن است که این سانحه در هنگام شکست آرایش در یک تمرین آموزشی رخ داده‌است. هر چهار خلبان نجات یافتند.
۱۹ مه ۲۰۲۱: یک فروند یاکولف یاک-۱۳۰ نیروی هوایی بلاروس در بارانویچی سقوط کرد و خسارت جزئی به یک خانه در شهر وارد کرد. دو خلبان اجکت کردند اما جان باختند.
۱۸ فوریه ۲۰۲۲: نیروهای دفاع مردمی ضد جنتا (PDF) در میانمار ادعا کردند که به دو فروند یاک-۱۳۰ در پایگاه نیروی هوایی در هماوبی آسیب رسانده‌اند.
۲۹ ژوئن ۲۰۲۲: گمان می‌رود یک یاک-۱۳۰ نیروی هوایی میانمار در پی اصابت پرنده آسیب دیده‌است.
کاربران

الجزایر
نیروی هوایی الجزایر - ۱۶ فروند در خدمت
گردان ۶۲۰م آموزش پیشرفته
ایران
نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران - ۶+ فروند در حال خدمت.
پایگاه هشتم شکاری اصفهان
بلاروس
نیروی هوایی بلاروس - ۱۱ فروند در خدمت. ۱ فروند هنگام پرواز آموزشی در ۲۰۲۱ از بین رفت.
بنگلادش
نیروی هوایی بنگلادش - ۱۳ فروند در خدمت. ۳ فروند در پروازهای آموزشی از بین رفتند.
گردان ۲۱م
گردان ۱۰۵م
روسیه
نیروی هوافضای روسیه - ۱۱۲+ فروند در خدمت. ۱۱۷+ فروند به‌طور پیوسته در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۲۳، تحویل شد و ۵ فروند آسیب دید.
هنگ آموزش هوانوردی ۱۶۰م
هنگ آموزش هوانوردی ۷۱۳م
929th State Flight Test Centre named after V. P. Chkalov
هوانوردی نیروی دریایی روسیه - ۱۰ فروند برای جایگزینی آئرو ال-۳۹ سفارش داده‌است.
مرکز ۸۵۹م کاربری رزمی و آموزش خدمه برای هوانوردی دریایی
لائوس
نیروی هوایی لائوس - ۴ فروند در خدمت. ۶ فروند سفارش داده‌است.
میانمار
نیروی هوایی میانمار - ۱۸ فروند در خدمت.
ویتنام
نیروی هوایی خلق ویتنام - ۱۲ فروند در خدمت.
یاک-۱۳۰ در فرودگاه ژوکوفسکی، ۱۹۹۹
قسمت زیرین یاک-۱۳۰
یاک-۱۳۰ در حال آزادسازی فلرها
یاک-۱۳۰ در نمایشگاه هوایی MAKS 2005
یاک ۱۳۰ در MAKS-2011
کاربران یاک-۱۳۰ (قرمز رنگ) و ام-۳۴۶ (آبی رنگ)
آتلانتا، لوئیزیانا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آتلانتا: آتلانتا
روستا: روستا
کشور: ایالات متحده
ایالت: لوئیزیانا
بخش: وین
ارتفاع: ۲۳۰ فوت (۷۰٫۱ متر)
مختصات‌ها: ۳۱°۴۸′۳۱″ شمالی ۹۲°۴۴′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۸۰۸۶۱°شمالی ۹۲٫۷۳۶۶۷°غربی﻿ / 31.80861; -92.73667
مساحت: ۱٫۱ مایل‌مربع (۲٫۸ کیلومترمربع)
 - خشکی: ۱٫۱ مایل‌مربع (۳ کیلومترمربع)
جمعیت: ۱۵۰ (۲۰۰۰)
تراکم: ۱۳۹٫۸ / مایل‌مربع (۵۴ / کیلومترمربع)
اتحاد: ۱۹۰۷
Mayor: جانت ال. فینکلی (انتخاب شده در ۲۰۱۲)
ساعت زمانی: CST (UTC-۶)
 - ساعت تابستانی: CDT (UTC-۵)
کد محلی: ۳۱۸
      موقعیت آتلانتا، لوئیزیانا  :       موقعیت آتلانتا، لوئیزیانا  
     موقعیت لوئیزیانا در آمریکا  :      موقعیت لوئیزیانا در آمریکا  
آتلانتا (به انگلیسی: Atlanta) شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۶۳ نفر بوده‌است.
چگرد (مهرستان)
جمعیت (براساس سرشماری ده ساله رسمی)

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۵۰ نفر (۲۹۱ خانوار) بوده‌است.
سلیمان محمدی

| سلیمان محمدی | سلیمان محمدی |
| --- | --- |
زادهٔ: سردشت، آذربایجان غربی
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: سیامک سعدی
پیشه: روزنامه‌نگار
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۳ تا کنون
شناخته‌شده برای: فعالیت دانشجویی، روزنامه نگاری، زندانی سیاسی
سلیمان محمدی روزنامه‌نگار ایرانی است. محمدی فعالیت خود را از سال ۱۳۸۳ در تهران آغاز‌ کرد و پس از بارها احضار و بازجویی در طول فعالیت خبرنگاری خود، در بهمن ۱۳۹۱ دستگیر و پس از 57روز از بند امنیتی زندان اوین آزاد شد.
فعالیت دانشجویی

محمدی پیش از فعالیت در روزنامه به عنوان فعال دانشجویی شناخته می‌شد. او دبیر شورای صنفی دانشکده علوم اجتماعی و ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی بود که پس از تغییر دولت اصلاحات و روی کار آمدن دولت محمود احمدی نژاد با حکم تعلیق و محرومیت از تحصیل در دانشگاه مواجه شد. محرومیت از تحصیل او به مدت ۱۱ ترم ادامه پیدا کرد و در نهایت در سال ۱۳۹۱ با حکم وزارت علوم تحقیقات و فناوری از دانشگاه اخراج شد و برای همیشه از تحصیل در دانشگاه‌های ایران محروم شد.
محمدی در زمان فعالیت دانشجویی و در دوره محرومیت از تحصیل، سخنگوی کمیته دفاع از حق تحصیل بود. این کمیته از سوی دانشجویان محروم از تحصیل راه‌اندازی شد که بعدها با بازداشت برخی از اعضای آن و خروج برخی دیگر از کشور، عملاً فعالیتش متوقف‌شد.[نیازمند منبع]
خبرنگاری

سلیمان محمدی در طول سال‌های فعالیت خود در روزنامه‌های همشهری، اعتماد، بهار، شرق، روزگار، دنیای اقتصاد، هدف و اقتصاد، فرهنگ آشتی، حمل و نقل و غیره ابتدا به عنوان خبرنگار اجتماعی و در ادامه در جایگاه دبیر سرویس اجتماعی و حوادث و در نهایت به معاون معاون سردبیر و سردبیر مشغول به کار بوده‌است. او در دوره دبیری سرویس اجتماعی و حوادث روزنامه روزگاری در سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ و پس از ایجاد موج‌های خبری درباره تجاوزهای دسته‌جمعی در خمینی شهر بیشتر شناخته شد. یکی دیگر از حوزه‌های تخصصی فعالیت او جنگ و قربانیان مین و شهروندان قربانی گازهای شیمیایی است.