stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فخرالملک اردلان
زندگی‌نامه > دوران ناصرالدین‌شاه

حاج فخرالملک پسر رضاقلی‌خان اردلان و طوبی‌خانم بود. او در سال ۱۲۷۹ قمری در تهران زاده شد. از جانب پدر از حکام اردلان - یکی از کهن‌ترین خاندان‌های کردستان - و از جانب مادر نوه عباس میرزا بود. تحصیلات خود را در دارالفنون طی کرد و در چند زبان، از جمله فرانسه، مهارت یافت. در سومین سفر ناصرالدین شاه به اروپا از همراهان او بود. در بازگشت (۱۳۰۷ قمری) ملقب به فخرالملک شد. لقب فخرالملک پیش از او به پسرخاله‌اش عبدالحسین خان فخرالملک تعلق داشت، ولی از آنجا که عبدالحسین خان از اقدامات ناصرالدین‌شاه و فساد درباریان او انتقاد می‌کرد، ناصرالدین‌شاه لقب فخرالملک را از او گرفته و به ابوالحسن‌خان واگذار کرد. فخرالملک تدریجاً پله‌های ترقی را طی کرد و به درجه سرتیپی و سپس امیرتومانی رسید. ریاست فوج خلج قم و سپس ریاست فوج افشار کشکو به او سپرده شد و در سال ۱۳۱۲ قمری ریاست فوج عرب و عجم بسطام نیز به مناصب پیشین او افزوده شد. در همین زمان به درجات دولتی از جمله شمشیر مرصع و نشان تمثال همایون نایل آمد و به منصب امیرنویانی رسید.
زندگی‌نامه > دوران مظفرالدین‌شاه

در سال ۱۳۱۴ قمری به جای عضدالدوله حاکم همدان شد و در سال ۱۳۱۶ قمری به حکومت عراق عجم رسید. در سال ۱۳۱۹ قمری منصب امیرتومانی یافت و رئیس ایل دویرون خمسه و فرمانده فوج سواره این ایل شد. در سفر دوم مظفرالدین‌شاه به اروپا از همراهان او بود و مظفرالدین‌شاه را به خرید کارخانه فشنگ‌سازی تشویق کرد. فخرالملک در این سفر به عنوان دبیر مخصوص مظفرالدین‌شاه نیز خدمت می‌کرد و بخش زیادی از سفرنامه مظفرالدین‌شاه را شاه گفته و فخرالملک به رشته تحریر درآورده است.
پس از بازگشت در سال ۱۳۲۱ قمری وزیر تجارت شد و دو سال در آن مقام مشغول به کار بود. تا آنکه پس از مدتی با عین‌الدوله صدراعظم وقت، به مخالفت برخاست و به دنبال آن مظفرالدین‌شاه او را از وزارت عزل و از دربار تبعید کرد و به حکومت عراق عجم فرستاد. گفته می‌شود که در دوران وزارت فخرالملک به دلیل رشوه‌گیری تجار از او بسیار ناراضی بودند.
زندگی‌نامه > دوران مشروطه

حاج فخرالملک را از طرفداران مشروطه دانسته‌اند. او با امین‌الدوله، صدراعظم روشنفکر و اصلاح‌طلب مظفرالدین‌شاه ارتباط داشت. به نوشته روزنامه چهره‌نما:
«همیشه به حضور ناصرالدین‌شاه جهت قانون مملکتی جسارت می‌کرد، خصوص پس از مراجعت از سفر فرنگستان بارها عرض می‌کرد ترقی‌ای که اعلیحضرت در فرنگستان به چشم مبارک خود دیدند از سایه قانون بوده و این مطلب را مکرر می‌کرد که عاقبت ناصرالدین‌شاه به مرحوم حاج میرزا علی‌خان امین‌الدوله برای ترجمه قوانین دُوَل امر داد… افسوس که وزارء سلف غالب آمدند و نگذارند، بلکه ایشان را هم مغضوب کردند…»
پس از درگذشت مظفرالدین‌شاه، محمدعلی شاه فخرالملک را به تهران فراخواند و در تشکیل کابینه میرزا نصرالله‌خان مشیرالدوله، باردیگر وزارت تجارت را به او سپرد. در این کابینه، که عمری کوتاه داشت، مشیرالسلطنه وزیر عدلیه، ناصرالملک وزیر مالیه، علاءالسلطنه وزیر امورخارجه، وزیرافخم وزیرکشور، علاءالملک وزیرعلوم، دبیرالدوله وزیرلشکر و مهندس‌الممالک وزیر طرق و شوارع بودند. فخرالملک در این دوره جزء وزرای مسئول به عضویت دارالشورای ایران درآمد.
اما چندی نگذشت که محمدعلی‌شاه به مشروطه‌خواهی فخرالملک پی‌برده و او را از وزارت برکنار کرد و به منظور دور کردن او از تهران، وی را به حکومت خمسه (زنجان) فرستاد. در این زمان زنجان تحت تسلط ملا قربانعلی قرار داشت و دامنه قدرت او تا جایی بود که هیچ‌یک از حاکمان در عمل نمی‌توانستند کاری از پیش ببرند. پس از به‌توپ‌بستن مجلس، حکومت استبداد حکم عزل فخرالملک را نیز صادر کرد و او را به تهران فراخواند. فخرالملک که اوضاع سیاسی را دگرگون می‌دید و احتمال می‌داد مخالفینش قصد آسیب رساندن به او را داشته باشند، همانند چندتن از رجال دیگر، ایران را ترک کرد و از راه مشهد به قصد به جا آوردن حج به مکه و مدینه و سپس از آنجا به عتبات رفت. پس از پیروزی دوباره مشروطه‌خواهان به تهران بازگشت و به حکومت خوزستان منصوب شد و به دایر کردن انجمن‌های ولایتی پرداخت.
زندگی‌نامه > حکومت یزد

او در خرداد سال ۱۲۹۰ خورشیدی به جای ضیغم‌الدوله به حکومت یزد منصوب شد. در این زمان فرخی یزدی، شاعر معروف مشروطه‌خواه، که به انتقاد از ضیغم‌الدوله برخاسته بود، به دستور ضیغم‌الدوله در زندان بود. ضیغم‌الدوله فرمان داده بود تا لبان فرخی را به هم بدوزند. چون فخرالملک به حکومت رسید، فرخی را از زندان رهایی داد. حسین مکی دربارهٔ آزادی فرخی می‌نویسد:
«فخرالملک از او دلجویی کرد و به او گفت: «اگر ضیغم لب و دهان تو را به هم دوخت، من دهانت را پر از اشرفی می‌کنم.» و سپس چند دانه اشرفی ناصرالدین‌شاهی در دهان او ریخت.»
حکومت فخرالملک در یزد همزمان شد با لشکرکشی محمدعلی‌شاه به ایران که به پشتیبانی روس‌ها قصد پس گرفتن تاج و تخت را داشت. مستبدین یزد و در راس ایشان مشیرالممالک فرصت را مغتنم شمردند و از ضعف حکومت استفاده کرده و یکی از اشرار به نام استاد محمد بنا را تحریک کرده تا علیه حاکم سر به شورش بردارد و شهر را دستخوش آشوب سازد. استاد محمد با همراهی سید کلانتر تفتی و فرد دیگری به نام حاجی آقا و جمعی از مردمان، در امام‌زاده جعفر پرچمی برافراشت و ادارات دولتی را خراب کردند و آتش زدند و در آخر به قلعه حکومتی هجوم آوردند. فخرالملک و همراهانش از بیم جان قلعه را تخلیه کرده و گریختند. استادمحمد خود را محمدشاه نامیده، به دستور او توپی بر بالای سردر قلعه قرار دادند و نقاره‌چیان نقاره زدند و به این ترتیب سلطنت خود را اعلام کرد. فخرالملک نیز از شهر خارج شده و اداره شهر به‌طور کامل به دست اشرار افتاد و تا دوماه باردیگر بساط استبداد برقرار شد. سرانجام اهالی یزد دست به دامان نصرت الله امیراعظم حاکم جدید کرمان شدند که به مقر حکومت خود می‌رفت. با آمدن امیراعظم، بساط اشرار برچیده شد و استادمحمد با جمعی از همراهانش به تفت گریختند.
زندگی‌نامه > حکومت استرآباد

فخرالملک در تیرماه سال ۱۲۹۴ به حکومت استرآباد منصوب شد که با مخالفت کنسول روسیه مواجه گشت. از طرفی امیراعظم که با کنسول روابط دوستانه داشت، به دنبال گرفتن حکومت استرآباد بود و فخرالملک به این ملاحظه به سمت مقر حکومت حرکت نمی‌کرد و در صدد استعفا برآمد. پس از چندماه امیراعظم در نزدیکی دامغان به قتل رسید و فخرالملک عازم استرآباد شد. دوران حکومت او که سه ماه بیشتر طول نکشید، بسیار متزلزل بود. کنسول روسیه در باطن موافق وی نبود و مردم نیز از حکومت انتظار داشتند تا در برابر دخالت روس‌ها قدرت بیشتری نشان دهد. در نهایت براثر تلگراف‌هایی که از بی‌کفایتی فخرالملک و رشوه‌گیری اطرافیان او به رئیس‌الوزارء، سپهداراعظم، مخابره شد، فخرالملک معزول و دولت ضیاءالدوله را که حاکم سمنان بود، بجای او به استرآباد فرستاد.
فخرالملک باردیگر در مهرماه ۱۲۹۶ پس از عزل سردار رفیع یانسری، حاکم استرآباد شد. در این دوره سردار رفیع به همراهی خوانین استرآباد و برخی تجار و طرفداران فرقه دموکرات علیه فخرالملک فعالیت می‌کردند. سردار رفیع و خوانین به عناوین گوناگون سعی در کارشکنی و ایجاد آشوب داشتند. در این میان فرقه دموکرات به دو دسته تقسیم شده، جمعی به وزارت داخله تلگراف فرستاده و خواهان عزل او بودند و جمعی دیگر در مقابله با گروه اول، تلگراف‌هایی در حمایت از فخرالملک ارسال می‌کردند. یکی از مسائلی که در این میان به اختلاف بین سردار و فخرالملک دامن زد، موضوع استرداد تفنگ‌هایی بود که سردار رفیع در دوران تصدی خود از مردم جمع‌آوری کرده و می‌بایست به وزارت جنگ تحویل می‌داد اما با گرفتن مبلغی رشوه باردیگر تفنگ‌ها را به صاحبانشان پس داد بود. فخرالملک که از طرف دولت دستور داشت این اسلحه‌ها را از سردار بازگرفته و به تهران ارسال کند، مأمورینی به خانه سردار فرستاد تا او را تا زمان استرداد تفنگ‌ها در منزلش زندانی کنند. اما اطرافیان سردار مأمورین را ضرب و شتم کرده و راندند. خوانین استرآباد به همراه سایر مخالفین فخرالملک در خانه مجتهد شهر تجمع کرده و باردیگرخواهان عزل حاکم شدند. فخرالملک که ادامه کار را ممکن نمی‌دید، استعفای خود را در اسفندماه همان سال تسلیم وزارت داخله کرد که مورد قبول واقع نشد و در پاسخ وزارت داخله تلگراف و نامه‌ای به این شرح فرستاد: «استعفای شما پذیرفته نیست، مشغول انتظام امور سرحدی بوده باشید.». این دوره از حکومت فخرالملک نیز در فروردین ۱۲۹۷ با اعزام سردار مقتدر کاشانی به حکومت استرآباد پایان یافت.
زندگی‌نامه > درگذشت

او در سال ۱۳۰۵ خورشیدی در ۶۶ سالگی در تهران درگذشت.
منش و بینش

عین‌السلطنه، برادرزن فخرالملک، در کتاب «روزنامه خاطرات عین‌السلطنه» دربارهٔ او چنین نوشته‌است:
«حاج فخرالملک در تهیه غذا و خوردن و خوراندن بسیار اصرار دارد. تقریباً به همان سلیقه عهد ناصرالدین شاه و تقلید او باقی هستند که بلند بلند حرف بزنند. لباس زیاد بپوشند. صحبت غذا بسیار بکنند. زیاد از اندازه بخورند. در صحبت متصل اغراق گوئی کنند. دست خود یا عصای خود را هنگام تکلم بالا و پایین بیندازند، تاریخ بگویند…»
حسینقلی مقصودلو، که از نزدیک شاهد دوران حکمرانی فخرالملک در استرآباد بوده‌است، در گزارش‌های خود چنین می‌نویسد:
«حاج فخرالملک شخصاً آدم بی‌حال و بی‌کفایت است. انتظام‌الملک نایب‌الحکومه که حکیم خانوادگی حکمران است، خود را دموکرات معرفی نموده و ابداً از امور حکومت بویی نبرده‌است. حاج فخرالملک در باطن دموکرات و دارای فساد اخلافی است»
فخرالملک از دوستان کمال‌الملک بود و فرزندان او، از جمله عزالممالک اردلان، زیرنظر کمال‌الملک تعلیم نقاشی می‌دیدند.
باغ و خانه

باغ فخرالملک در دزاشیب امروز به انجمن خوشنویسان ایران تعلق دارد. خانه تاریخی فخرالملک نیز در محله عودلاجان قرار گرفته‌است و همچنان یکی کوچه‌های عودلاجان «فخرالملک» نام دارد. این کوچه در گذر میرزا محمود وزیر واقع شده‌است.
کتاب‌ها

فخرالملک به دستور ناصرالدین‌شاه واژه‌نامه‌ای برای زبان کردی تألیف کرده‌است. از او همچنین سفرنامه‌ای به عتبات عالیات برجای مانده‌است که در سال ۱۳۷۲ توسط سازمان اسناد ملی به چاپ رسید.
غلامرضاخان اردلان ملقب به فخرالممالک، پسر ارشد فخرالملک
کوشکول

| کوشکول Кушкуль | کوشکول Кушкуль |
| --- | --- |
روستا: روستا
کوشکولنمایش نقشه باشقیرستانکوشکولنمایش نقشه روسیه: کوشکولنمایش نقشه باشقیرستانکوشکولنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۶°۰۱′ شمالی ۵۶°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۰۱۷°شمالی ۵۶٫۴۱۷°شرقی﻿ / 56.017; 56.417: مختصات: ۵۶°۰۱′ شمالی ۵۶°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۶٫۰۱۷°شمالی ۵۶٫۴۱۷°شرقی﻿ / 56.017; 56.417
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان آسکینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کوشکول (به لاتین: Kushkul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
عاشقان (هیرمند)

| عاشقان | عاشقان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۱۱′ شمالی ۶۱°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۸۳°شمالی ۶۱٫۷۵۰°شرقی﻿ / 31.183; 61.750: مختصات: ۳۱°۱۱′ شمالی ۶۱°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۸۳°شمالی ۶۱٫۷۵۰°شرقی﻿ / 31.183; 61.750
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: هیرمند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دوست‌محمد
جمعیت: ۱۳۶ نفر
عاشقان ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هیرمند در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دوست‌محمد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۶ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است.
آشپزی چکی

پنیر سوخاری، همراه با سس تارتار و سالاد
آشپزی چکی (به انگلیسی: Czech cuisine) از دو عامل، آشپزی کشورهای اطراف و ملت‌های آنها، تأثیر پذیرفته و آنها را نیز تحت تأثیر قرار داده‌است. بسیاری از کیک‌ها و شیرینی‌هایی که در اروپای مرکزی محبوب هستند، سرچشمه آنها سرزمین‌های چک می‌باشند. آشپزی امروز چک، نسبت به دوران گذشته مبتنی بر گوشت بیشتر می‌باشد، فراوانی گوشت دامپروری‌های حال حاضر، حضور آن را در آشپزی منطقه پربار نموده‌است. به‌طور معمول گوشت مصرفی، هفته ای یکبار و به‌طور عموم روزهای انتهایی هفته، خریداری می‌شود.
به‌طور معمول ساختار اصلی وعده‌های غذایی چک، از دو یا تعداد بیشتری غذای اصلی شکل گرفته‌است: به‌طور سنتی غذای ابتدایی سوپ است، دومی را غذای اصلی در نظر می‌گیرند، سومی هم غذای تکمیلی مانند دسر یا کمپوت است. در آشپزی چکی، سوپ غلیظ و بسیاری از انواع سس، هر دو از پایه‌های گوشت و سبزیجات پخته شده یا خورشتی، اغلب همراه با خامه بوده، هم چنین گوشت پخته شده در فر یا تنوری همراه با عصاره گوشت (سس گریوی)، غذاهای محبوب هستند که به‌طور معمول با آبجو، به ویژه پیلزنر، که مردم چک در دنیا، بیشترین مقدار مصرفی از این آبجو را دارند، همراه می‌باشد. آشپزی چکی از لحاظ غذای اصلی مطبوع و دسر دلنشین بسیار قوی است، که این ویژگی آنها در اروپای مرکزی همتا ندارد.
غذاهای گوشتی

غذاهای سنتی چک از حیوانات، پرندگان و ماهی‌هایی که در مناطق اطراف پرورش می‌یابند، تهیه می‌شود.
بیشترین گوشت مصرفی، گوشت خوک است، که بیش از نیمی از گوشت مصرف شده را تشکیل می‌دهد.
ساکا هاپهونگ

| ساکا هاپهونگ | ساکا هاپهونگ |
| --- | --- |
Mayung Hills, Saka Haphong Tlang: Mayung Hills, Saka Haphong Tlang
ساکا هاپهونگ: ساکا هاپهونگ
fa (in English: Expected satiety): fa
ساکا هاپهونگموقعیت در بنگلادش (بر روی مرز بنگلادش-میانمار)نمایش نقشه بنگلادشساکا هاپهونگساکا هاپهونگ (میانمار)نمایش نقشه میانمار : ساکا هاپهونگموقعیت در بنگلادش (بر روی مرز بنگلادش-میانمار)نمایش نقشه بنگلادشساکا هاپهونگساکا هاپهونگ (میانمار)نمایش نقشه میانمار 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۱۸۵ متر (۳٬۸۸۸ فوت)
برجستگی: ۸۲۰ متر (۲٬۶۹۰ فوت)
ایزولاسیون: ۴۲ کیلومتر (۲۶ مایل) 
فهرست‌بندی: فهرست کشورهای جهان بر پایه بلندترین نقطه Mountains of Bangladesh
مختصات: ۲۱°۴۷′۱۹″ شمالی ۹۲°۳۶′۳۱″ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۷۸۸۶۱°شمالی ۹۲٫۶۰۸۶۱°شرقی﻿ / 21.78861; 92.60861
نام‌گذاری: نام‌گذاری
نام بومی: সাকা হাফং  (بنگالی) ဆကးအဖောင် တောင်  (برمه‌ای)
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: مرز بنگلادش–میانمار
کشور: بنگلادش و میانمار
ساکا هاپهونگ (بنگالی: সাকা হাফং) قله‌ای در  جنوب شرق و جنوب آسیا است که در مرز بنگلادش و میانمار قرار دارد. این قله با ارتفاع ۱۰۲۵ متر اغلب به‌عنوان بلندترین نقطه کشور بنگلادش در نظر گرفته می‌شود. این کوه مرزی میان بنگلادش-میانمار، در تانچی واقع در ناحیه بندربان بنگلادش و ایالت چین میانمار قرار دارد.
سایور لوده

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه: سوپ
بخش: خوراک اصلی
خاستگاه: اندونزی
منطقه: جاوه، سراسر اندونزی
دمای سرو: داغ، یا هم‌دما با محیط
مواد اصلی: شیر نارگیل، تره‌بار، (ژاک‌فروت، بادنجان، چایوت، ملینجو، long bean، پنیر سویا، تمپه)، استاک مرغ یا گوشت
  رسانه: سایور لوده:   رسانه: سایور لوده
سایور لوده نوعی خوراک سادهٔ سبزیجات است که از هفت مادهٔ اولیهٔ اصلی در شیر نارگیل همراه با ادویه تهیه می‌شود.
پیشینه

بنا بر افسانه‌ها هنگامیکه طاعون در شهر یوگیاکارتا در آبخوست جاوه در اندونزی دیده شد پادشاه به مردم شهر دستور داد تا ۴۹ روز در خانه بمانند و همه با هم، خوراک سایور لوده بپزند. با ریشه‌کن شد طاعون، این رسم و سنت تا امروز ادامه پیدا کرده‌است.
پخت

پخت سایور لوده خیلی ساده است. همهٔ مواد (شیر نارگیل، تره‌بار، (و ۷ گونه سبزی: ژاک‌فروت، بادنجان، چایوت، ملینجو، long bean، پنیر سویا، تمپه)، استاک مرغ یا گوشت) را در قابلمه می‌ریزند و آن را روی اجاق گاز می‌گذارند.
خوبی‌ها

وجود زنجبیل تایلندی با خاصیت ضدالتهابی، به فواید بهداشتی سایور لوده کمک می‌کند. همچنین چون مواد اولیه این خوراک که به آسانی و در هر فصلی بافت می‌شوند خوراک خوبی برای دوران قرنطینه است.
در فرهنگ

سایور لوده نمادهای زبان‌شناسی و عددشناسی ویژه خود را دارد. هر کدام از هفت مادهٔ اولیهٔ اصلی که به شیر نارگیل افزوده می‌شوند معنایی نمادین دارند که برگرفته از صدای هجاهای نام هر کدام به زبان جاوه‌ای است. برای نمونه در زبان جاوه‌ای، وونگو در واژهٔ ترونگ وونگو (بادنجان) به معنی رنگ ارغوانی است. اما معنایی چون «بیداری و آگاهی» نیز دارد؛ لانیار در ککنگ لانیار (long bean) به معنی «موهبت» است.
سایور لوده با یک آئین اجتماعی ویژه، مانند سنت سلامتان پخته می‌شود که یک مراسم و جشن عمومی و از عناصر اصلی فرهنگ مردم جاوه است. این آیین، گونه‌ای واکنش به بلا و مصیبتی است که بر زندگی همهٔ انسان‌ها سایه می‌اندازد و تلاشی برای تسکین و مرهم نهادن آنها تا جای ممکن و بدون جادوگری است. در گذشته، به هنگام پخت سایور لوده، نیزه و پرچم مقدسی را که گفته می‌شد مواد آنها از آرامگاه محمد پیامبر اسلام تهیه شده، در خیابان‌ها و کوچه‌ها می‌گرداندند.
تاریخچه

برخی پژوهشگران بر این باورند که این سنت پخت سایور لوده به دوران اوج تمدن جاوه مرکزی در سده ۱۰ (میلادی) بازمی‌گردد. تاریخ‌نگاران آداب غذا مانند فدلی رحمان، پیشینه سایور لوده را سده ۱۶ (میلادی) می‌دانند. به باور آنها کاشفان اسپانیایی و پرتغال لوبیا دراز را با خود جاوه بردند. شماری دیگر می‌گویند پخت سایور لوده، سنتی کهن است که در سده ۱۸ (میلادی) از نو ابداع شده‌است. یعنی در آستانهٔ سده ۲۰ (میلادی) که بسیاری از روشنفکران یوگیاکارتا جزئی از کنش‌گران استقلال‌خواهی ملی اندونزی بودند بسیاری از اسطوره‌های ملی را احیا کرده و گرامی داشتند.
بر پایه منابع، خوراک سایور لوده در سال‌های ۱۸۷۶، ۱۸۹۲، ۱۹۴۶، ۱۹۴۸، و ۱۹۵۱ نیز برای مقابله با بحران‌ها و بیماری‌های گوناگون، پخته می‌شده‌است.
با گذشت زمان، سایور لوده در سراسر مجمع‌الجزایر مالایی یا هند شرقی تبدیل به خوراکی محبوب می‌شود.
امروز

امروز، سایور لوده بدون هیچ‌یک از این تشریفات پخته می‌شود و همچنان خوراکی محبوب، و نشانی از میراث فرهنگی جاوه است.
با دنیاگیری کروناویروس، مردم یوگیاکارتا بار دیگر به پخت سایور لوده روی آوردند.
عاشقان تابستانی

| عاشقان تابستانی | عاشقان تابستانی |
| --- | --- |
پوستر اکران سینمایی: پوستر اکران سینمایی
کارگردان: رندل کلایسر
تهیه‌کننده: مایک مودر
نویسنده: رندل کلایسر
بازیگران: پیتر گلگر داریل هانا والری کوئنسن  هیلاری شپرد
موسیقی: باسیل پولدوریس
فیلم‌بردار: تیموتی گالفس
تدوین‌گر: رابرت گوردون
شرکت تولید: ریسرچ کورپوریشن
توزیع‌کننده: فیلم‌ویز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۲ (۱۹۸۲-07-۱۶)  
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۴٬۹۶۸٬۰۰۰ دلار (ایالات متحده)
عاشقان تابستانی (انگلیسی: Summer Lovers) فیلمی آمریکایی محصول ۱۹۸۲ به کارگردانی رندل کلایسر و با بازی پیتر گلگر و داریل هانا و والری کوئنسن است. این فیلم در محل جزیره سانتورینی یونان فیلمبرداری شده‌است.
داستان

زوج آمریکایی، مایکل پاپاس و کتی فدرستون، زوج جوان اهل کنتیکت که تازه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند، حدود ۱۰ سال است که یکدیگر را می‌شناسند و حدود نیمی از آن زمان با هم بوده‌اند. آن‌ها تقریباً تمام تابستان را در جزیره یونانی سانتورینی به سر می‌برند. مایکل آن را شانسی برای لذت بردن از آخرین تابستان دیوانه‌وار قبل از رفتن به سر کار در پاییز می‌بیند. هنگامی که آنها از ساحل برهنه که مملو از توریست‌های جوان دیگر است، بازدید می‌کنند، در ابتدا تردید دارند، اما سپس خود را در انرژی بی‌مرزی که آن‌ها را احاطه می‌کند گیرافتاده می‌بینند.
عروه علیا

| عروه علیا | عروه علیا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۳′۱۲″ شمالی ۵۰°۱۸′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۵۳۳۳°شمالی ۵۰٫۳۱۲۵۰°شرقی﻿ / 31.05333; 50.31250: مختصات: ۳۱°۳′۱۲″ شمالی ۵۰°۱۸′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۰۵۳۳۳°شمالی ۵۰٫۳۱۲۵۰°شرقی﻿ / 31.05333; 50.31250
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: کهگیلویه
بخش: بخش لنده
دهستان: عالی طیب
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
عروه علیا، روستایی از توابع بخش لنده شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان عالی طیب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۵ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
ایهیجی، فوکوئی

| ایهیجی، فوکوئی 永平寺町 | ایهیجی، فوکوئی 永平寺町 |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچم:   پرچم
موقعیت ایهیجی، فوکوئی در استان فوکوئی: موقعیت ایهیجی، فوکوئی در استان فوکوئی
کشور: ژاپن
منطقه: ناحیه چوبو Hokuriku region
استان: استان فوکوئی
ناحیه: Yoshida
حکومت: حکومت
 • شهردار: Fumio Matsumoto (since March 2006)
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۴٫۳۴ کیلومتر مربع (۳۶٫۴۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱): جمعیت (۲۳ سپتامبر ۲۰۱۱)
 • کل: ۲۰۶۴۱
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۷۰/مایل مربع)
نمادها: نمادها
 • درخت: Vernicia cordata
 • گُل: پرونوس مومه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)
نشانی تالار شهر: Matsuda-kasuga 1-4, Eiheiji Town, Yoshida District, Fukui Prefecture (福井県吉田郡永平寺町松田春日１－４) ۹۱۰–۱۱۹۲
وبگاه: www.town.eiheiji.lg.jp
ایهیجی، فوکوئی (به لاتین: Eiheiji, Fukui) یک منطقهٔ مسکونی در ژاپن است که در استان فوکوئی واقع شده‌است. ایهیجی ۲۰٬۶۴۱ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر سوژو خواهرخواندهٔ ایهیجی، فوکوئی هست.
ساکای‌میناتو، توتوری

| Sakaiminato 境港市 | Sakaiminato 境港市 |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمپرچم:   پرچمپرچم
کشور: ژاپن
منطقه: ناحیه چوگوکو (San'in)
استان: استان توتوری
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۸٫۷۹ کیلومتر مربع (۱۱٫۱۲ مایل مربع)
جمعیت (May 2008): جمعیت (May 2008)
 • کل: ۳۵٬۷۱۰
 • تراکم: ۱٬۲۴۰/کیلومتر مربع (۳۲۰۰/مایل مربع)
نمادها: نمادها
 • درخت: کاج ژاپنی
 • گُل: داودی (گل)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)
نشانی تالار شهر: 3000, Agarimichichō, Sakaiminato-shi, Tottori-ken 684-8501
ساکای‌میناتو در استان توتوری در کشور ژاپن واقع شده‌است که دارای جمعیت ۳۵٬۹۰۸ نفر و مساحت ۲۸٫۷۹ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۱٬۲۴۷ نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ ۰۱۹۵۶−۰۴−۰۱ ۱ آوریل ۱۹۵۶ به عنوان شهر شناخته شد.
آلبرت کالینز (بازیکن فوتبال)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  16 January 1899
زادگاه:  شیرنس
تاریخ مرگ:  ۱ دسامبر ۱۹۶۹ (۷۰ سال)
محل مرگ:  جیلینگهام، کنت
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۲۳–۱۹۲۹ |  باشگاه فوتبال میلوال |  ۲۴ |  (۳) |
| ۱۹۲۹–۱۹۳۴ |  باشگاه فوتبال گیلینگام |  ۱۷۰ |  (۴) |
| ۱۹۳۴–۱۹۳۵ |  باشگاه فوتبال تانبریج ولز |   |   |
| – |  Canterbury Waverley |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آلبرت کالینز (انگلیسی: Albert Collins؛ 16 january 1899 – ۱ دسامبر ۱۹۶۹) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گیلینگام، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال تانبریج ولز اشاره کرد.
کولا کانگری

| کولا کانگری | کولا کانگری |
| --- | --- |
Kula Kangri (7538 m) from Moenla Karchung in Buthan or Tibet. Border is disputed.: Kula Kangri (7538 m) from Moenla Karchung in Buthan or Tibet. Border is disputed.
fa (in English: Expected satiety): fa
کولا کانگریموقعیت کولا کانگری در نقشهنمایش نقشه تبتکولا کانگریکولا کانگری (چین)نمایش نقشه چین : کولا کانگریموقعیت کولا کانگری در نقشهنمایش نقشه تبتکولا کانگریکولا کانگری (چین)نمایش نقشه چین 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۷٬۵۲۸ متر (۲۴٬۶۹۸ فوت) فهرست بلندترین کوه‌های دنیا
برجستگی: ۱٬۶۵۴ متر (۵٬۴۲۷ فوت)
فهرست‌بندی: قله بسیار برجسته
مختصات: ۲۸°۱۳′۳۹″ شمالی ۹۰°۳۷′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۲۲۷۵۰°شمالی ۹۰٫۶۱۶۶۷°شرقی﻿ / 28.22750; 90.61667
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: تبت، چین (/ بوتان (کشور))
رشته‌کوه مادر: هیمالیا
صعود: صعود
نخستین صعود: ۱۹۸۶
کولا کانگری (به لاتین: Kula Kangri) یک کوه در بوتان (کشور) است که در استان گاسا واقع شده‌است. کولا کانگری ۷٬۵۲۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه ایالت رم

فرودگاه ایالت رم  (به انگلیسی: Rome State Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا REO است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۸۲۹ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۲۳۵ متری از سطح دریا واقع شده است.
ایه‌رو

| لقب: Isla del Meridiano | لقب: Isla del Meridiano |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: اقیانوس اطلس
مختصات: ۲۷°۴۵′ شمالی ۱۸°۰۰′ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۷۵۰°شمالی ۱۸٫۰۰۰°غربی﻿ / 27.750; -18.000
مجمع‌الجزایر: جزایر قناری
بیشترین ارتفاع: ۱٬۵۰۱ متر (۴٬۹۲۵ پا)
کشور: کشور
اسپانیا: اسپانیا
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
بخش: جزایر قناری
استان: سانتا کروس
بزرگترین منطقه مسکونی: والورده (جمعیت  ۵٬۷۹۷)
جمعیت‌شناسی: جمعیت‌شناسی
جمعیت: ۱۰٬۱۶۲ (۲۰۰۳)
تراکم جمعیت: ۳۷ /کیلومتر مربع (۹۶ /مایل مربع)
ایه‌رو (اسپانیایی: El Hierro‎) کوچک‌ترین، غربی‌ترین و جنوبی‌ترین جزیره از جزایر قناری در اقیانوس اطلس است.این سرزمین ۲۶۸٬۷۱ کیلومتر مربع مساحت و تا سال ۲۰۰۳، ۱۰٬۱۶۲ نفر جمعیت داشت.
آب و هوا

این اطلاعات از فرودگاه ال ایه‌رو استخراج شده است:
| داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> ماه | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> ژانویه | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> فوریه | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> مارس | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> آوریل | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> مه | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> ژوئن | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> ژوئیه | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> اوت | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> سپتامبر | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> اکتبر | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> نوامبر | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> دسامبر | داده‌های اقلیم فرودگاه ال ایه‌رو> سال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سابقهٔ بیش‌ترین °C (°F) | ۲۸٫۵  (۸۳) | ۲۹٫۴  (۸۵) | ۳۲٫۶  (۹۱) | ۳۳٫۲  (۹۲) | ۳۱٫۴  (۸۹) | ۳۲٫۰  (۹۰) | ۳۲٫۴  (۹۰) | ۳۳٫۸  (۹۳) | ۳۳٫۳  (۹۲) | ۳۴٫۲  (۹۴) | ۳۲٫۴  (۹۰) | ۲۸٫۳  (۸۳) | ۳۴٫۲  (۹۴) |
| میانگین بیش‌ترین °C (°F) | ۲۰٫۹  (۷۰) | ۲۰٫۸  (۶۹) | ۲۱٫۴  (۷۱) | ۲۱٫۶  (۷۱) | ۲۲٫۶  (۷۳) | ۲۴٫۰  (۷۵) | ۲۵٫۰  (۷۷) | ۲۶٫۱  (۷۹) | ۲۶٫۵  (۸۰) | ۲۵٫۶  (۷۸) | ۲۳٫۷  (۷۵) | ۲۲٫۲  (۷۲) | ۲۳٫۴  (۷۴) |
| میانگین روزانه °C (°F) | ۱۸٫۸  (۶۶) | ۱۸٫۶  (۶۵) | ۱۹٫۰  (۶۶) | ۱۹٫۳  (۶۷) | ۲۰٫۳  (۶۹) | ۲۱٫۷  (۷۱) | ۲۲٫۸  (۷۳) | ۲۳٫۷  (۷۵) | ۲۴٫۱  (۷۵) | ۲۳٫۳  (۷۴) | ۲۱٫۶  (۷۱) | ۲۰٫۰  (۶۸) | ۲۱٫۱  (۷۰) |
| میانگین کم‌ترین °C (°F) | ۱۶٫۶  (۶۲) | ۱۶٫۴  (۶۲) | ۱۶٫۷  (۶۲) | ۱۷٫۰  (۶۳) | ۱۷٫۹  (۶۴) | ۱۹٫۳  (۶۷) | ۲۰٫۵  (۶۹) | ۲۱٫۳  (۷۰) | ۲۱٫۷  (۷۱) | ۲۰٫۹  (۷۰) | ۱۹٫۵  (۶۷) | ۱۷٫۸  (۶۴) | ۱۸٫۸  (۶۶) |
| سابقهٔ کم‌ترین °C (°F) | ۸٫۰  (۴۶) | ۹٫۰  (۴۸) | ۹٫۲  (۴۹) | ۱۰٫۰  (۵۰) | ۱۰٫۰  (۵۰) | ۱۰٫۰  (۵۰) | ۱۴٫۰  (۵۷) | ۱۴٫۲  (۵۸) | ۱۵٫۲  (۵۹) | ۱۱٫۰  (۵۲) | ۱۲٫۰  (۵۴) | ۹٫۶  (۴۹) | ۸٫۰  (۴۶) |
| بارندگی میلی‌متر (اینچ) | ۲۸  (۱٫۱) | ۲۹  (۱٫۱۴) | ۲۰  (۰٫۷۹) | ۱۴  (۰٫۵۵) | ۲  (۰٫۰۸) | ۱  (۰٫۰۴) | ۰  (۰) | ۰  (۰) | ۲  (۰٫۰۸) | ۱۲  (۰٫۴۷) | ۲۶  (۱٫۰۲) | ۳۳  (۱٫۳) | ۱۷۰  (۶٫۶۹) |
| میانگین روزهای بارندگی (≥ ۱.۰ mm) | ۳ | ۲ | ۳ | ۱ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ | ۴ | ۱۹ |
| درصد رطوبت | ۷۴ | ۷۶ | ۷۴ | ۷۴ | ۷۴ | ۷۵ | ۷۷ | ۷۸ | ۷۷ | ۷۶ | ۷۴ | ۷۴ | ۷۵ |
| میانگین روزانه ساعت‌های تابش آفتاب | ۱۴۰ | ۱۵۸ | ۱۸۴ | ۱۹۷ | ۲۳۳ | ۲۲۹ | ۲۱۰ | ۲۳۴ | ۲۱۰ | ۱۸۹ | ۱۵۷ | ۱۴۳ | ۲٬۳۳۹ |
منبع شماره ۱: Agencia Estatal de Meteorología (normals 1981–2010) : منبع شماره ۱: Agencia Estatal de Meteorología (normals 1981–2010) 
منبع شماره ۲: Agencia Estatal de Meteorología (extremes only 1973–present) : منبع شماره ۲: Agencia Estatal de Meteorología (extremes only 1973–present)