stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست کشورهای دارنده جنگ‌افزار هسته‌ای
آمار و ارقام

جدول وضعیت و تعداد جنگ‌افزارهای هسته‌ای کشورها:
| کشور> کشور.۵ کشور عضو شورای امنیت | تسلیحات> عملیاتی.۵ کشور عضو شورای امنیت | تسلیحات> مجموع.۵ کشور عضو شورای امنیت | تاریخ نخستین آزمایش> .۵ کشور عضو شورای امنیت | محل اولین آزمایش> محل اولین آزمایش.۵ کشور عضو شورای امنیت | پیمان منع جامع آزمایش هسته‌ای> پیمان منع جامع آزمایش هسته‌ای.۵ کشور عضو شورای امنیت | روش شلیک> روش شلیک.۵ کشور عضو شورای امنیت | تعداد آزمایش‌ها> تعداد آزمایش‌ها.۵ کشور عضو شورای امنیت | منبع> منبع.۵ کشور عضو شورای امنیت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ایالات متحده آمریکا | ۱۷۵۰ | ۵٬۸۰۰–۷٬۱۸۵ | ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۴۵ (آزمایش ترینیتی) | الماگوردو، نیومکزیکو | Signatory | Nuclear triad | ۱٬۰۳۰ |  |
|  روسیه | ۱۵۷۲ | ۱٬۳۷۲–۱٬۴۹۰ | ۲۹ اوت ۱۹۴۹ (آردی‌اس-۱) | سمی، جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان | Ratifier | Nuclear triad | ۷۱۵ |  |
|  بریتانیا | ۱۲۰ | ۲۰۰–۲۱۵ | ۳ اکتبر ۱۹۵۲ (Hurricane) | جزایر مونتبلو، استرالیا | Ratifier | دریاپایه | ۴۵ |  |
|  فرانسه | ۲۸۰ | ۲۹۰ | ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۰ (Gerboise Bleue) | صحرای بزرگ آفریقا، الجزایر فرانسه | Ratifier | هواپایه و دریاپایه | ۲۱۰ |  |
|  چین | ۶۰۰ | نامعلوم | ۱۶ اکتبر ۱۹۶۴ (596) | لوپ نور، سین‌کیانگ | Signatory | Nuclear triad | ۴۵ |  |
کشورهای غیر عضو پیمان عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای: کشورهای غیر عضو پیمان عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای
|  هند | نامعلوم | ۱۶۰ | ۱۸ مه ۱۹۷۴ (عملیات بودای خندان) | راجستان | Non-signatory | Nuclear triad | ۶ |  |
|  پاکستان | ۰ | ۱۶۰ | ۲۸ مه ۱۹۹۸ (Chagai-1) | ایالت بلوچستان | Non-signatory | زمین‌پایه و هواپایه | ۶ |  |
|  کره شمالی | ۰ | ۴۵ | ۹ اکتبر ۲۰۰۶ | شهرستان کیلجو، استان هامگیونگ شمالی | Non-signatory | زمین‌پایه و دریاپایه | ۶ |  |
عدم اعلام وضعیت تسلیحات هسته‌ای: عدم اعلام وضعیت تسلیحات هسته‌ای
|  اسرائیل | ۰ | ۹۰ | ۱۹۶۰–۱۹۷۹ | نامعلوم | Signatory | Suspected nuclear triad | نامعلوم |  |
اشتراک‌گذاری جنگ‌افزارهای هسته‌ای

| کشور | پایگاه هوایی | تعداد |
| --- | --- | --- |
|  ترکیه | اینجرلیک | ۵۰ |
|  ایتالیا | اویانو | ۴۰ |
|  ایتالیا | Ghedi Torre | ۴۰ |
|  آلمان | بوشل | ۲۰ |
|  هلند | فولکل | ۲۰ |
|  بلژیک | کلاین بروگل | ۲۰ |
| مجموع | مجموع | ۱۵۰ |
اختیار فرمان استفاده از جنگ‌افزارهای هسته‌ای

تصمیم‌گیری در مورد شلیک و استفاده از جنگ‌افزارهای هسته‌ای در کشورهای مختلف در اختیار اشخاص یا گروهی کوچک و محدود از مقامات سیاسی کشورها به شرح زیر منحصر شده است:
ایالات متحده آمریکا: رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
روسیه: رئیس‌جمهور روسیه و طبق گزارش‌های تأیید نشده، موافقت و تأیید وزیر دفاع و رئیس ستاد کل نیروهای مسلح نیز برای کنترل چگت (چمدان هسته‌ای روسیه) و شلیک تسلیحات هسته‌ای مورد نیاز و ضروری است.
بریتانیا: نخست‌وزیر بریتانیا
فرانسه: رئیس‌جمهور فرانسه
چین: کمیسیون مرکزی نظامی چین
هند: نخست‌وزیر هند
پاکستان: شورای فرماندهی ملی پاکستان
کره شمالی: رهبر کره شمالی
اسرائیل: نخست‌وزیر اسرائیل
جوری لترا

| جوری لترا | جوری لترا | جوری لترا | جوری لترا |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۲۳ دسامبر ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) هلسینکی
قد:  ۶ فوت ۲ اینچ (۱۸۸ سانتیمتر)
وزن:  ۲۱۲ پوند (۹۶ کیلوگرم؛ ۱۵ سنگ ۲ پوند)
پست:  Centre
ضربه‌ها:  Left
تیم در KHL تیم‌های سابق:  Spartak Moscow Jokerit Tappara Lokomotiv Yaroslavl Sibir Novosibirsk St. Louis Blues فیلادلفیا فلایرز SKA Saint Petersburg
تیم ملی:   فنلاند
منتخب ان‌اچ‌ال:  65th overall، ۲۰۰۸ St. Louis Blues
سوابق بازی:  ۲۰۰۶–تاکنون
جوری لترا (انگلیسی: Jori Lehterä؛ زادهٔ ۲۳ دسامبر ۱۹۸۷) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فیلادلفیا فلایرز اشاره کرد.
یوهانی سوتارینن

یوهانی سوتارینن (فنلاندی: Juhani Suutarinen؛ زادهٔ ۲۴ مهٔ ۱۹۴۳) ورزشکار دوگانه اهل فنلاند بود.
المپیک تابستانی ۱۹۸۴

برای دیگر نام‌های مشابه با بازی‌های المپیک تابستانی لس‌آنجلس، بازی‌های المپیک تابستانی لس‌آنجلس را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان المپیک تابستانی ۱۹۸۴: نشان المپیک تابستانی ۱۹۸۴
مکان: لس آنجلس، ایالات متحده
شعار: نقشی در تاریخ داشته باشید
کشورها: ۱۴۰
ورزشکاران: ۶٬۸۰۰ (۵٬۲۳۱ مرد، ۱٬۵۶۹ زن)
رویدادها: ۲۲۱ در ۲۱ ورزش (۲۹ رشته)
افتتاحیه: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۸۴
اختتامیه: ۱۲ اوت ۱۹۸۴
افتتاح‌کننده: رئیس‌جمهور رونالد ریگان
پایان‌دهنده: رئیس کمیته بین‌المللی المپیک خوان آنتونیو سامارانش
مشعل: رافر جانسون
ورزشگاه: ورزشگاه یادبود کولیسیم لس آنجلس
تابستانی→ ۱۹۸۰ مسکو۱۹۸۸ سئول ←  زمستانی→ ۱۹۸۴ سارایوو۱۹۸۸ کلگری ←  پارالمپیک تابستانی ۱۹۸۴: تابستانی→ ۱۹۸۰ مسکو۱۹۸۸ سئول ←  زمستانی→ ۱۹۸۴ سارایوو۱۹۸۸ کلگری ←  پارالمپیک تابستانی ۱۹۸۴
المپیک تابستانی ۱۹۸۴ (در انگلیسی: Games of the XXIII Olympiad) که به‌طور رسمی با نام «بازی‌های المپیاد بیست و سوم» شناخته می‌شود، از ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۴ تا ۱۲ اوت ۱۹۸۴ میلادی در شهر لس‌آنجلس در ایالت کالیفرنیای آمریکا و با حضور ۶٬۷۹۷ ورزشکار زن و مرد از ۱۴۰ کشور جهان و در ۲۳ رشته ورزشی برگزار شد.
انتخاب میزبان

پس از قتل ورزشکاران اسرائیلی توسط چند فلسطینی در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ و بدهی های قابل توجه مالی المپیک ۱۹۷۶ مونترال و تحریم‌های سیاسی، چند شهر تا اواخر دهه ۱۹۷۰ مایل به میزبانی در المپیک تابستانی بودند ولی با این وجود در نهایت تنها دو شهر (تهران و لس آنجلس) برای میزبانی بازی‌های المپیک ۱۹۸۴ پیشنهادها جدی را ارائه دادند .اما قبل از انتخاب نهایی شهر برنده در سال ۱۹۷۸ ، پیشنهاد میزبانی تهران به دلیل تغییر سیاست های ایران در نتیجه انقلاب در این کشور و تغییر سیستم حکومتی ایران پس گرفته شد. از این رو، روند انتخاب میزبان برای بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ شامل یک پیشنهاد نهایی از لس آنجلس بود که کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) آن را پذیرفت و این انتخاب به‌طور رسمی در هشتادمین جلسه IOC در تاریخ ۱۸ مه ۱۹۷۸ در آتن انجام شد.
لس آنجلس برای اخذ میزبانی دو دوره بازیهای المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰ ناموفق بود. کمیته المپیک ایالات متحده آمریکا (USOC) از سال ۱۹۴۴ حداقل یک پیشنهاد برای هر دوره المپیک ارسال کرده بود ، با این حال از المپیک ۱۹۳۲ لس آنجلس در گرفتن میزبانی بازی‌ها موفق نشده بود.
تحریم بازی‌ها

اتحاد جماهیر شوروی و برخی از متحدین آن به تلافی تحریم ایالات متحده آمریکا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ مسکو از شرکت در این دوره از بازی‌ها امتناع کردند. اما جمهوری خلق چین برای اولین بار هیئت ورزشی خود را عازم بازی‌های المپیک نمود.
ورزش‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  ورزش‌های آبی  شیرجه (4)   شنا (29)   شنای موزون (2)   واترپلو (1)   تیراندازی با کمان (2)   دو و میدانی (41)   بسکتبال (2)   بوکس (12)  |   کانو و کایاک (12)   دوچرخه‌سواری جاده (3)  پیست (5)   سوارکاری درساژ (2)  اونتینگ (2)  پرش نمایشی (2)  |   شمشیربازی (8)   هاکی روی چمن (2)   فوتبال (1)   ژیمناستیک هنری (14)  ریتمیک (1)   هندبال (2)   جودو (8)   پنج‌گانه مدرن (2)  |   روئینگ (14)   قایقرانی بادبانی (7)   تیراندازی (11)   والیبال (2)   وزنه‌برداری (10)   کشتی آزاد (10)  فرنگی (10)   |
ورزش‌ها > ورزش‌های غیررسمی

بیسبال
تنیس
جدول مدال‌ها

مقالهٔ اصلی: جدول مدال‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشورها | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا (میزبان) | ۸۳ | ۶۱ | ۳۰ | ۱۷۴ |
| ۲ |  رومانی | ۲۰ | ۱۶ | ۱۷ | ۵۳ |
| ۳ |  آلمان غربی | ۱۷ | ۱۹ | ۲۳ | ۵۹ |
| ۴ |  چین | ۱۵ | ۸ | ۹ | ۳۲ |
| ۵ |  ایتالیا | ۱۴ | ۶ | ۱۲ | ۳۲ |
| ۶ |  کانادا | ۱۰ | ۱۸ | ۱۶ | ۴۴ |
| ۷ |  ژاپن | ۱۰ | ۸ | ۱۴ | ۳۲ |
| ۸ |  نیوزیلند | ۸ | ۱ | ۲ | ۱۱ |
| ۹ |  یوگسلاوی | ۷ | ۴ | ۷ | ۱۸ |
| ۱۰ |  کره جنوبی | ۶ | ۶ | ۷ | ۱۹ |
تعلیق قضاوت

تعلیق قضاوت یک فرایند ادراکی و استدلال ذهن است که در آن فرد ضمن نتیجه‌گیری اخلاقی، از قضاوت خودداری می‌کند. نقطه مقابل تعلیق قضاوت، قضاوتِ زود هنگام است. در حالی‌که پیش‌داوری، شامل نتیجه‌گیری و تصمیم‌گیری قبل از داشتن اطلاعات کافی در زمینهٔ موضوعی می‌باشد، «تعلیق قضاوت» مستلزم داشتن صبر برای دستیابی به تمام واقعیت‌های موجود در مورد آن رخداد، قبل از هرگونه تصمیم‌گیری است.
«تعلیق قضاوت»، سنگ بنای روش تحقیق به شیوهٔ استاندارد است. بسیاری از روش‌های علمی برای ترغیب به‌کارگیری شیوهٔ «تعلیق قضاوت»، تا انجام مشاهدات لازم، از طریق داوری همتا آزمایش و تأیید شده‌است. پیشرفت علوم اجتماعی اغلب در گرو حذف سوگیری‌های شناختی می‌باشد که در بسیاری از اشکال (فهرست سوگیری‌های شناختی) شناخته شده‌است.
در فلسفه، «تعلیق قضاوت» معمولاً با شکّاکیت و اثبات‌گرایی مرتبط است، اما تنها به این موضوعات محدود نمی‌شود. به عنوان مثال، رنه دکارت در قرن هفدهم، از آن به عنوان سنگ بنای معرفت‌شناسی خود استفاده کرد. وی در فرایندی که از آن به عنوان شکّاکیت روش‌شناختی نام برد، تأکید کرد که به منظور دستیابی به یک شالودهٔ منسجم در هنگام ساخت زیربنای دانش و اعتقاد شخصی، شخص باید در ابتدا به همه چیز شک کند.
«تعلیق قضاوت» همچنین اصطلاحی است که در حقوق مدنی برای نشان دادن تصمیم دادگاه برای ابطال یک «قضاوت مدنی» مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ و در مورد حکم محکومیت، «حکم تعلیقی» یکی از احکام احتمالی موجود در دادگاه است.
آدم بکری

آدم بکری ۲۰۱۳ در جشنواره بین المللی فیلم اورشلیم ، اسرائیل
آدم بکری یک بازیگر اسرائیلی متولد یافا ، استان تل آویو، اسرائیل است که بیشتر برای بازی در فیلم عمر ، اسلم و اسرار رسمی شناخته شده است.
فیلم عمر، در هشتاد و ششمین دوره جشنواره فیلم اسکار نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان شد.
آدم عضو یک خانواده سینمادوست است، پدرش محمد بکری و برادرانش صالح بکری و زیاد بکری هم اهل سینما هستند.
او پس از دریافت مدرک لیسانس در رشتهٔ ادبیات انگلیسی و تئاتر در دانشگاه تل آویو آموختن بازیگری را با ورورد به موسسه فیلم و تئاتر لی استراسبرگ در نیویورک آغاز کرد که اندکی پس از پایان آن در فیلم عمر نقش آفرینی کرد.
در سال ۲۰۱۴ اعلام شد که او قرار است نقش اصلی را در فیلم علی و نینو به کارگردانی عاصف کاپادیا بازی کند.
فورزا هورایزن ۲

| فورتزا هورایزن ۲ | فورتزا هورایزن ۲ |
| --- | --- |
جلد نسخه اصلی با حضور لامبورگینی اوراکان: جلد نسخه اصلی با حضور لامبورگینی اوراکان
توسعه‌دهنده(ها): پلی‌گراند گیمز (با همکاری سومو دیجیتال و ترن ۱۰ استودیوز)
ناشر(ها): استودیو مایکروسافت
کارگردان(ـان): رالف فولتن
تهیه‌کننده(ها): آدام اسکیو
طراح(ـان): مارتین کانر
برنامه‌نویس(ـان): آلن رابرتز
هنرمند(ان): بنجامین پنرز
سری: فورتزا
سکو(ها): ایکس‌باکس ۳۶۰ ایکس‌باکس وان
تاریخ(های) انتشار: آمریکای شمالی: ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۴ استرالزی: ۲ اکتبر ۲۰۱۴ اروپا: ۳ اکتبر ۲۰۱۴
ژانر(ها): مسابقه‌ای
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
فورتزا هورایزن ۲ (انگلیسی: Forza Horizon 2) یک بازی ویدئویی جهان باز به سبک مسابقه‌ای توسعه داده شده برای کنسول‌های ایکس‌باکس وان و ایکس‌باکس ۳۶۰ می‌باشد. این بازی ادامه نسخهٔ فورتزا هورایزن است. نسخه ایکس‌باکس وان این بازی توسط پلی‌گراند گیمز توسعه داده شده که قبل از آن وظیفه توسعه فورزا هورایزن را هم بر عهده داشت و سومو دیجیتال نسخه ایکس‌باکس ۳۶۰ را توسعه داده است. ترن ۱۰ استودیوز نیز در توسعه این بازی بر روی هر دو پلتفرم مشارکت داشت. دنباله این بازی، فورتزا هورایزن ۳ (۲۰۱۶) است.
وزارت دربار

نشان رسمی وزارت دربار شاهنشاهی ایران
وزارت دربار نام وزارتی بود که در دوران قاجار و پهلوی رابط رسمی شاه ایران و دربار با دولت و مجلس شورای ملی بود. در سال ۱۳۱۱ با برکناری تیمورتاش از وزارت دربار، این وزارت به دستور رضا شاه تعطیل شد و در سال ۱۳۱۸ بازگشایی شد. در زمان ناصرالدین‌شاه منصب وزارت دربار به ایشیک آقاسی (به زبان ترکی آذربایجانی: سرور بیرون) معروف بود. ابتکار بنیادگذاری وزارت دربار از آن حسنعلی خان کمال هدایت ملقب به نصرالملک است که در دورهٔ دوم مجلس شورای ملی طرح تاسیس این وزارتخانه را به مجلس داد تا تربیت احمد شاه را که آن زمان هنوز به سن قانونی نرسیده بود زیر نظارت مجلس ببرد.
وزیران دربار ایران

محمدناصر خان ظهیرالدوله (۱۲۸۳–؟ ه‍.ق)
محمدرحیم خان علاءالدوله (۱۲۹۲–۱۲۹۹ ه‍.ق)
ابراهیم خان امین‌السلطان (۱۲۹۹–۱۳۰۰ ه‍.ق)
علی‌اصغر خان امین‌السلطان (۱۳۰۰–۱۳۰۶ ه‍.ق)
؟ (علی‌اصغر امین‌السلطان در ۱۳۰۶ «وزیر اعظم» و در ۱۳۱۰ «صدراعظم» شد، هر چند که از ۱۳۰۳ ه‍.ق. عملاً عهده‌دار منصب صدارت عظما بود.)
غلامحسین غفاری (وزیر مخصوص، صاحب‌اختیار) (۱۳۱۴–؟ ه‍.ق)
محمود حکیم‌الملک (۱۲۷۹ تا ۱۲۸۳ ه‍.خ)
حسین پاشا خان امیر بهادر (۱۳۲۱–؟ ه‍.ق)
غلامحسین غفاری (وزیر مخصوص، صاحب‌اختیار) (بار دوم) (صفر ۱۳۲۵–؟ ه‍.ق)
سلطان‌علی وزیر افخم
حسن مستوفی‌الممالک (۱۲۸۸–۱۲۸۹)
مغرور میرزا موثق‌الدوله (؟–۱۲۹۹)
حسن مشارالملک (۱۲۹۹–؟)
مغرور میرزا موثق‌الدوله (بار دوم) (؟–۱۳۰۴)
عبدالحسین تیمورتاش (از ۱۳۰۴–۱۳۱۱)
انحلال وزارت دربار (۱۳۱۱–۱۳۱۸)
محمود جم (۱۳۱۸–۱۳۲۰)
محمدعلی فرزین (۱۳۲۰–۱۳۲۰)
محمدعلی فروغی (۱۳۲۰–۱۳۲۱)
حسین علاء (دی ۱۳۲۱–۱۳۲۴)
ابراهیم حکیمی (؟–۱۳۲۶)
محمود جم (بار دوم) (۱۳۲۶–؟)
عبدالحسین هژیر (تیر ۱۳۲۸–آبان ۱۳۲۸)
ابراهیم حکیمی (بار دوم) (۱۳۲۸–۱۳۲۹)
حسین علاء (بار دوم) (۱۳۲۹–۱۳۲۹)
احمد هومن (سرپرست) (۱۳۲۹–۱۳۳۰)
حسین علاء (بار سوم) (۱۳۳۰–فروردین ۱۳۳۲)
ابوالقاسم امینی (۱۳۳۲–مرداد ١٣٣٢)
حسین علاء (بار چهارم) (۱۳۳۲–۱۳۳۴)
؟ (حسین علاء نخست‌وزیر شد.)
منوچهر اقبال (۱۲ خرداد ۱۳۳۵–۱۳۳۶)
حسین علاء (بار پنجم) (۱۳۳۶–۱۳۴۲)
حسین قدس نخعی (۱۳۴۲–۱۳۴۵)
اسدالله علم (۱۳۴۵–۱۳۵۶)
امیرعباس هویدا (۱۳۵۶–۱۳۵۷)
علیقلی اردلان (۱۳۵۷–۱۳۵۷)
جُستارهای وابسته

‌ لباس تشریفات دربار پهلوی
یولیا استوپاک

یولیا استوپاک (روسی: Юлия Сергеевна Ступак؛ زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۹۵) اسکی‌باز صحرانوردی اهل روسیه است.
الکساندر اوواروف

| الکساندر اوواروف | الکساندر اوواروف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ مارس ۱۹۲۲
درگذشت: ۲۴ دسامبر ۱۹۹۴ مسکو
ملیت: روسیه
الکساندر اوواروف (روسی: Алекса́ндр Никола́евич Ува́ров؛ ۷ مارس ۱۹۲۲ – ۲۴ دسامبر ۱۹۹۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل شوروی بود.
او در اودویف، منطقه تولا، اتحاد جماهیر شوروی به دنیا آمد.
اوواروف در سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۶۰ برای اچ سی دینامو مسکو (۲۵۹ بازی، ۲۰۳ گل، ۲۱ هت تریک) و ۱۹۵۴–۱۹۵۷ برای تیم ملی شوروی بازی کرد.
او در سال ۱۹۵۴ وارد تالار مشاهیر هاکی روسیه و شوروی شد.
ایگور ورونچیخین

| ایوب فرخ | ایوب فرخ |
| --- | --- |
زادهٔ: 5 اسفند 1373 ایران بجنورد
ملیت: ایران
ایوب فرخ
زاده جرگلان
متولد 5اسفند 1373
شغل رابیس و اسنپ
ترکمن صحرا
بجنورد خراسان شمالی
حسین شریعتمداری

| حسین شریعتمداری | حسین شریعتمداری |
| --- | --- |
شریعتمداری در ۱۳۹۷: شریعتمداری در ۱۳۹۷
نماینده ولی فقیه و سرپرست مؤسسه کیهان: نماینده ولی فقیه و سرپرست مؤسسه کیهان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ دی ۱۳۷۲: آغاز به کار  ۱ دی ۱۳۷۲
گمارنده: سید علی خامنه‌ای
پس از: سید محمد اصغری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۲۶ (۷۶–۷۷ سال) دماوند، ایران
حزب سیاسی: اصول‌گرا
همسر(ان): عصمت باروتی
فرزندان: ۱
پیشه: روزنامه‌نگار، بازجو
جایزه‌ها:  جایزه بهترین و منصف‌ترین منتقد دولت نهم  نشان جهادگر عرصه فرهنگ و هنر 
لقب(ها): برادر حسین سردار قلم
حسین شریعتمداری (زادهٔ ۱۳۲۶) روزنامه‌نگار اصول‌گرای ایرانی است که از سال ۱۳۷۲ با حکم سید علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران، نماینده ولی فقیه و سرپرست مؤسسه کیهان است و از اواسط دهه ۷۰ مدیر مسئول روزنامه کیهان نیز می‌باشد. مجلهٔ نیوزویک در سال ۲۰۰۹ او را در رتبهٔ هفدهم ۲۰ شخص پرنفوذ ایران قرار داد.
او یکبار در پاسخ پرسشی، بازجویی در جمهوری اسلامی را باعث افتخار خود دانسته بود. روزنامه کیهان در دهمین دورهٔ انتخابات ریاست جمهوری از محمود احمدی‌نژاد حمایت نمود و در انتخابات یازدهم ریاست جمهوری حامی اصلی اصولگرایان در مقابل کاندیدای اعتدال‌گرایان حسن روحانی بود.
دولت کانادا در روز پنج‌شنبه ۲۱ مهر ۱۴۰۱ شریعتمداری را به دلیل نقض حقوق بشر تحریم کرد.
اوایل زندگی

حسین شریعتمداری در ۱۳۲۶ در محلهٔ درویش دماوند به دنیا آمد. پدربزرگش حاج سیف‌الله شریعتمداری «خطیب و سخنور» بوده‌است. او در دماوند به «حسین شریعت» شهرت داشت. شریعتمداری از ۱۶–۱۷ سالگی به مسائل سیاسی و مذهبی روی آورد و در مبارزات جوانان دماوند در انقلاب ۱۳۵۷ نقش اساسی داشت. او در جوانی قصد داشت پزشک شود و دانشجوی پزشکی بود و هم‌زمان فعالیت‌های انقلابی داشت. شریعتمداری پیش از انقلاب توسط ساواک دستگیر شده بود.
دیدگاه

شریعتمداری، طرفدار نهضت اسلامی جهانی است و معتقد است نظام جهانی تک‌قطبی و غیرعادلانه است و این، باید تغییر کند. او ادعا می‌کند کیهان تاکنون توانسته بسیاری از تحولات سیاسی داخلی و خارجی را به درستی پیش‌بینی کند.
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > سپاه و اطلاعات

شریعتمداری بعد از انقلاب جزء فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ ایران و عراق بوده و جانباز جنگ است. به گفته خودش از امتیاز جانبازی استفاده نمی‌کند. همچنین او در دوران وزارت علی فلاحیان در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، مسئول بخش معاونت اجتماعی وزارت اطلاعات بود.
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > در روزنامه کیهان

او بعداً سردبیر روزنامه کیهان بوده؛ که مستقیماً از سوی رهبر جمهوری اسلامی ایران، خامنه‌ای منصوب می‌شود. روزنامه نیویورک تایمز در مصاحبه‌ای که با حسین شریعتمداری (سال ۲۰۰۷) انجام داده‌است، دربارهٔ او می‌نویسد: «… او صدای ایران تندرو است. نه تنها تندرو بلکه رادیکال، امنیتی و غیرقابل انعطاف. او مدیرمسئول روزنامه کیهان است که به شما دید کلی از افراطی‌ترین دیدگاه‌های رهبران ایران، طرز فکر و برنامه‌های افرادی که در راس قدرت هستند، می‌دهد». شریعتمداری در مناظره با حبیب‌الله عسکر اولادی به عنوان «سردار قلم» خوانده شد.
نیویورک تایمز می‌نویسد: سبک نوشتار او همیشه در قالب استدلال است. او گفته که کسی نباید از او بترسد. او فقط قصد دفاع از «ارزش‌های نظام» را دارد. لحن نوشته‌های او اغلب مؤدبانه است که باعث تلطیف پیام‌های تند او می‌شود. در اداره‌اش همیشه برابر مهمانان بلند می‌شود و با لبخندی مأخوذ به حیا به آن‌ها خوش‌آمد می‌گوید. منتقدانش می‌گویند او چیزی نیست جز ابزار دست نیروهای امنیتی و کسانی مانند محمود شمس الواعظین می‌گویند حقیقت این است که روزنامه او یک روزنامه اطلاعاتی-امنیتی است.
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > فعالیت‌های امنیتی

آنچه بیش از همه در مورد سابقه حسین شریعتمداری گفته می‌شود، سابقه فعالیت او به عنوان بازجوی وزارت اطلاعات با نام «برادر حسین» و نقش او در تحت فشار قراردادن و سرکوب زندانیان سیاسی مخالف نظام است. اکبر گنجی در کتاب عالیجناب سرخپوش و عالیجنابان خاکستری حسین شریعتمداری را در دوران وزارت علی فلاحیان در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی، مسئول بخش معاونت اجتماعی وزارت خوانده و در همین راستا مواردی مانند تهیه برنامه هویت بازجویی با همراهی سعید امامی و مباحثی مانند مشارکت در بازجویی متهمان برنامه هویت و جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران به او منسوب شده‌است. اصولگرایان معتقدند رسانه‌های مخالف سعی می‌کنند به کسانی که از نزدیک شریعتمداری را نمی‌شناسند تصویری ترسناک از او نشان دهند و این کار را با تکرار اتهام بازجو بودن که او بارها انکارش کرده انجام می‌دهد، در حالی که حضور او در یک مناظره تلویزیونی باعث شد برخی بینندگان از «شخصیت آرام و منطقی» او شگفت‌زده شوند.
فرهاد بهبهانی از اعضای جمعیت دفاع از آزادی و حاکمیت ملت ایران در کتاب در مهمانی حاج‌آقا وی را به عنوان یکی از بازجوهایش نام می‌برد که در زندان برادر حسین نامیده می‌شده‌است. شریعتمداری این موضوع را انکار کرده و یک بار در پاسخ گفت:
بنده هیچگاه بازجو نبوده‌ام ولی بارها ابراز تاسف کرده و می‌کنم که چرا ثواب بازجو بودن در نظام جمهوری اسلامی ایران در نامه اعمال من ثبت نشده‌است.
او همچنین در مقاله‌ای در تاریخ ۵ دی ۱۳۷۸ روزنامه کیهان که خود مدیر مسئول آن بود نوشت:
دعوت از اینجانب برای بحث و گفتگو با زندانیان گروهکی از جانب حجت‌الاسلام مجید انصاری صورت گرفته بود… آن هنگام را اینجانب جزو پربرکت‌ترین ایام عمر خود می‌دانم که بر اثر آن تعداد قابل توجهی از عناصر گروهکی بریده از انقلاب و مردم به آغوش انقلاب و ملت بازگشتند.
در گزارش نیویورک تایمز آمده: «او [حسین شریعتمداری] تصدیق کرد در موراد خاصی که از او برای صحبت با زندانیان درخواست شده، همکاری کرده‌است و می‌گوید:» البته، این موضوع که من بازجو نبوده‌ام، به این معنی نیست که کار بازجویان را تأیید نمی‌کنم و متاسفم که موفق به چنین خدمتی نشده‌ام”.
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > برنامه هویت و همکاری با سعید امامی

او به همراه سعید امامی از سازندگان برنامه تلویزیونی هویت در سال ۱۳۷۵ بود که خود تأیید همکاری نزدیک او با نهادهای امنیتی در سرکوب مخالفان جمهوری اسلامی ایران در سطوح مختلف است. برنامه هویت در چندین قسمت از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش شد. در این برنامه روشنفکرانی چون عبدالحسین زرین‌کوب و هوشنگ گلشیری و بسیاری دیگر، وابسته به بیگانگان و خائن به کشور معرفی شدند.
خبرنگار روزنامه کیهان در سال ۱۳۸۲ مصاحبه‌ای با اکبر هاشمی رفسنجانی در مورد هشت سال دوره ریاست جمهوری‌اش انجام داده‌است. در آن مصاحبه با اشاره به برنامه هویت ونقش حسین شریعتمداری گفته می‌شود:
“….[خبرنگار روزنامه کیهان]ضمناً می‌گویند آقای سحابی از شما قول گرفته‌بود اعترافاتی که کرده، از تلویزیون پخش نشود؛ ولی در برنامه هویت پخش شد. در مورد این دو شبهه توضیح بفرمایید؟
[اکبر هاشمی رفسنجانی]: اولاً از من قولی نگرفته‌بود. اصلاً از اعترافات ایشان اطلاعی نداشتم که قولی بدهم. آقای سحابی هم رفیق من بود. ما در دوران مبارزه هم پرونده و با هم در زندان بودیم. بعد از پیروزی هم در شورای انقلاب بود. همیشه با هم بودیم و اختلافی نداشتیم. گروهی را هم که وزارت اطلاعات گرفتند، بدون اطلاع من گرفتند. گویا حدود ۹۰ نفر را گرفتند. من اصلاً با اینطور چیزها مخالف بودم. منتها وزارت اطلاعات از این کارها می‌کرد…. برنامه هویت را از تلویزیون دیدیم و اصلاً خبر نداشتیم. شما از آقای شریعتمداری بپرسید که چه کسی به او گفته که آن برنامه را بسازد. ”
کسانی که در برنامه هویت علیه خود و همفکرانشان اعتراف کردند و این اعترافات در برنامه تلویزیونی هویت پخش شد، پس از آزادی علناً اعلام کردند اعترافات تحت فشار بازجویی بوده‌است.
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > قتل‌های زنجیره‌ای

حسین شریعتمداری در سرمقاله روزنامه کیهان طی نوشتاری مدعی شد: «تردیدی نیست که عاملان این جنایت را بایستی در میان دوستان و آشنایان فروهر که با او و خانواده‌اش رفت‌وآمد داشته‌اند، جستجو کرد؛ و اما دوستان فروهر چه کسانی بوده‌اند؟ آیا غیر از این است که بسیاری از دوستان و آشنایان فروهر، افراد وابسته به جریان‌های مخالف نظام، عناصر ضدانقلاب، خبرنگاران رادیوها و رسانه‌های بیگانه و امثال آنها بوده‌اند؟ … بنابراین ساده‌اندیشی است که رابطه قاتل یا قاتلان با سرویس‌های جاسوسی آمریکا و دنباله‌های داخلی آنها کشف نشده باقی بماند.».
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > اعتراضات سال ۱۳۸۸

شریعتمداری در آذر ۱۳۹۳ مدعی شد: «بر اساس مدارکی که وی در اختیار دارد، ایده اولیه اجرای تحریم‌های علیه ایران را سران فتنه به آمریکا پیشنهاد داده‌اند»
شریعتمداری یورگن هابرماس، گارتن و جرج سوروس را از طراحان «نافرمانی مدنی»، «فشار از پایین و چانه‌زنی از بالا» و «تقلب در انتخابات» خوانده و ادعا کرد که رهبران جنبش سبز با همکاری این افراد برای انقلاب مخملین تلاش می‌کردند. او همچنین میرحسین موسوی، سیدمحمد خاتمی و مهدی کروبی را به عنوان «رحم اجاره‌ای» برای آمریکا، اسرائیل و بریتانیا نام برد.
مطالب و ادبیاتی که روزنامه کیهان بعد از حوادث پس از انتخابات مناقشه‌برانگیز ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ تولید کرده‌است، سعی در ارتباط دادن حرکت اعتراضی مردم به کشورهای خارجی و فراهم کردن بستر سرکوب و فشار بوده‌است. گزارش «کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران» در گزارشی به نام «مردان خشونت: مجریان و مروجان خشونت پس از انتخابات» به معرفی عاملین و چهره‌های مؤثر سرکوب‌های حوادث پس از انتخابات پرداخته‌است. حسین شریعتمداری یکی از این چهره‌هاست. در این گزارش آمده‌است.
«…روایت روزنامه کیهان از حوادث بعد از انتخابات پس از آن توسط وزارت اطلاعات و سپاه پاسداران به عنوان روایت اصلی از حوادث بعد از انتخابات برای سرکوب مخالفان، دستگیری آنان، شکنجه و آزار و اذیت در بازداشتگاه‌ها، اخذ اعترافات اجباری و در نهایت احکام طویل‌المدت زندان به کار گرفته شد.»
در بخش دیگری از این گزارش در مورد نقش و موضع‌گیری روزنامه کیهان و حسین شریعتمداری در مورد اعترافات تلویزیونی که متهمان تحت فشار بازجویی علیه خود انجام داده‌اند، آمده‌است:
” هم‌زمان با دستگیری روزنامه‌نگارانی همچون مازیار بهاری که چند ماه پس از دستگیری مجبور به اعترافات اجباری شد و چندی پس از آن با خروج از کشور به شرح فشارهای جسمی و روانی برای اخذ اعتراف یاد شده پرداخت، این روزنامه بارها به متهم کردن روزنامه‌نگاران برای جاسوسی برای سرویس‌های خارجی پرداخت. در واقع روزنامه کیهان طی روزهای پس از انتخابات عملاً به عنوان بخشی از دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی در برخورد و سرکوب روزنامه‌نگاران با طرح ادعاهایی که هیچ‌گاه در دادگاه اثبات نشد عمل کرده‌است.
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > اعتراضات سال ۱۳۸۸ > جایزه روزنامه‌نگاری

حسین شریعتمداری موفق شد تا به همراه محمدکاظم انبارلویی سردبیر روزنامه رسالت، جایزه بهترین و منصف‌ترین منتقد دولت محمود احمدی‌نژاد را در مراسم اختتامیه نمایشگاه مطبوعات، از آن خود کند.[پیوند مرده]
مواضع و کارنامه سیاسی بعد انقلاب > بیماری شریعتمداری

در اواسط اسفند ۱۳۸۸ شریعتمداری در بیمارستان بستری شد. حقیقت نیوز، وبگاه خبری نزدیک به رحیم مشایی، به نقل از یکی از اعضای تیم پزشکی وی نوشت: متأسفانه آقای شریعتمداری به سرطان مری مبتلا شده‌است و این احتمال می‌رود که این یار صدیق نظام تا سال جدید بیشتر در قید حیات نباشد. فردای آن روز شریعتمداری گفت پزشکان علت بیماری‌ام را عدم استراحت و فعالیت زیاد اعلام کرده بودند که به لطف خدا امروز از بیمارستان مرخص شدم. وی کسانی که آرزوی مرگ او را کرده بودند ضدانقلاب خواند.
مهدی خزعلی نیز در این مورد نوشت: حسین شریعتمداری از کسانی است که مردم از زبان و قلم او آسایش ندارند، او راس فتنه و فتنه گران است، اما من برای سلامتی او دعا می‌کنم. او نباید بمیرد، من روزی را می‌بینم که او و امثال او را در محکمه عدل ملت محاکمه کنیم… حاج حسین بازجو؛ زنده بمان تا روز محاکمه چیزی نمانده‌است.
او در ۱۸ اسفند ۱۳۹۴ نیز در بیمارستان بستری شد.