stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فهرست بازیکنان فوتبال با بیش از ۵۰۰ گل

کریستیانو رونالدو، بهترین گلزن تاریخ
بر اساس تحقیقات آی‌اف‌اف‌اچ‌اس که برای اولین بار در سال ۲۰۰۷ میلادی منتشر شد، ۲۴ بازیکن در طول دوران حرفه‌ای خود ۵۰۰ گل یا بیشتر در فوتبال باشگاهی و ملی به ثمر رسانده‌اند و با در نظر گرفتن مسابقات در همه سطوح، ۷۵ بازیکن طبق بررسی آراس‌اس‌اس‌اف به این آمار رسیده‌اند، سازمانی که توسط مجله آلمانی اشپیگل به عنوان «ویکی‌پدیای آمار فوتبال» توصیف شده‌است. ایمره شلوسر مجارستانی، اولین کسی بود که به رکورد ۵۰۰ گل رسید و این کار را در سال ۱۹۲۷، کمی قبل از بازنشستگی خود انجام داد.  نه بازیکن در سطح باشگاهی به این موفقیت دست یافته‌اند از جمله یوزف بیتسان (اسلاویا پراگ)، جیمی جونز (گلناون)، جیمی مک‌گروری (سلتیک)، لیونل مسی (بارسلونا)، گرد مولر (بایرن مونیخ)، پله (سانتوس)، فرناندو پیروتئو (اسپورتینگ)، اووه زلر (هامبورگ) و کریستیانو رونالدو (رئال مادرید).
فیفا، نهاد بین‌المللی حاکم بر فوتبال، هرگز فهرستی از بهترین گلزنان منتشر نکرده و رکوردهای رسمی را حفظ نمی‌کند.
آمار برخی از بازیکنان به ویژه بازیکنانی که از نسل‌های قبل هستند مورد مناقشه است.
آمار

لیونل مسی، بیشترین گل را برای یک باشگاه به ثمر رسانده‌است
پله، ۵۰ سال این رکورد را در اختیار داشت
یوزف بیتسان توسط فیفا با ۸۰۵ گل اعتبار دارد
لوییس سوارز، جدیدترین بازیکنی که به آمار بیش از ۵۰۰ گل رسیده‌است
آلفردو دی استفانو، اولین آمریکایی جنوبی بود که به این موفقیت دست یافت
ایمره شلوسر، اولین فوتبالیستی که ۵۰۰ گل به ثمر رساند
آمار > آی‌اف‌اف‌اچ‌اس

طبق گزارش آی‌اف‌اف‌اچ‌اس و سایر رسانه‌ها، به ۲۴ بازیکن با زدن ۵۰۰ گل یا بیشتر در رقابت‌های سطح اول فوتبال اعتبار داده شده‌است.
تا تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴
| رتبه | بازیکن | باشگاهی> لیگ | باشگاهی> داخلی | باشگاهی> غیر داخلی | ملی | مجموع | دوره |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  کریستیانو رونالدو | ۵۵۴ | ۵۶ | ۱۶۶ | ۱۳۵ | ۹۲۷ | ۲۰۰۲–اکنون |
| ۲ |  لیونل مسی | ۵۱۸ | ۷۱ | ۱۴۹ | ۱۱۲ | ۸۵۰ | ۲۰۰۴–اکنون |
| ۳ |  پله* | ۶۰۴ | ۴۹ | ۲۶ | ۸۳ | ۱۲۸۳ | ۱۹۵۷–۱۹۷۷ |
| ۴ |  روماریو | ۵۴۵ | ۹۳ | ۵۴ | ۶۴ | ۷۵۶ | ۱۹۸۵–۲۰۰۷ |
| ۵ |   فرانس پوشکاش | ۵۱۶ | ۶۹ | ۵۶ | ۸۴ | ۷۲۵ | ۱۹۴۳–۱۹۶۶ |
| ۶ |   جوزف بیکان* | ۵۱۵ | ۱۳۷ | ۳۸ | ۳۲ | ۷۲۲ | ۱۹۳۱–۱۹۵۵ |
| ۱۱ |  روبرت لواندوفسکی | ۴۰۰ | ۵۷ | ۱۰۹ | ۸۴ | ۶۵۰ | ۲۰۰۸–اکنون |
| ۷ |  جیمی جونز* | ۳۳۰ | ۲۸۶ | ۱۴ | ۹ | ۶۳۹ | ۱۹۴۷–۱۹۶۴ |
| ۸ |  گرد مولر* | ۴۰۵ | ۹۲ | ۶۹ | ۶۸ | ۶۳۴ | ۱۹۶۴–۱۹۸۱ |
| ۹ |  جو بامبریک | ۳۴۷ | ۲۵۳ | ۵ | ۲۱ | ۶۲۶ | ۱۹۲۶–۱۹۴۳ |
| ۱۰ |  ابه لنسترا | ۵۷۳ | ۱۸ | ۰ | ۳۳ | ۶۲۴ | ۱۹۶۳–۱۹۳۶ |
| ۱۵ |  لوییس سوارز | ۴۰۹ | ۴۸ | ۵۷ | ۶۹ | ۵۸۳ | ۲۰۰۵–اکنون |
| ۱۲ |  اوزه‌بیو | ۳۸۱ | ۹۷ | ۵۹ | ۴۱ | ۵۷۸ | ۱۹۵۷–۱۹۷۸ |
| ۱۳ |  گلن فرگوسن | ۳۱۳ | ۲۴۱ | ۹ | ۰ | ۵۶۳ | ۱۹۸۷–۲۰۱۱ |
| ۱۴ |  زلاتان ابراهیموویچ | ۳۹۴ | ۴۸ | ۵۷ | ۶۲ | ۵۶۱ | ۱۹۹۹–۲۰۲۳ |
| ۲۳ |  ایمره شلوسر | ۴۱۳ | ۶۸ | ۱۳ | ۵۹ | ۵۵۳ | ۱۹۰۵–۱۹۲۸ |
| ۱۶ |  فرناندو پیروتئو* | ۴۶۴ | ۷۲ | ۳ | ۱۴ | ۵۵۳ | ۱۹۳۷–۱۹۴۹ |
| ۱۷ |  اووه زلر* | ۴۴۷ | ۴۱ | ۲۱ | ۴۳ | ۵۵۲ | ۱۹۵۴–۱۹۷۸ |
| ۱۸ |  جیمی مک‌گروری* | ۴۰۷ | ۱۳۱ | ۰ | ۱۲ | ۵۵۰ | ۱۹۲۲–۱۹۳۷ |
| ۱۹ |   آلفردو دی استفانو | ۳۷۸ | ۵۴ | ۷۶ | ۲۹ | ۵۳۷ | ۱۹۴۵–۱۹۶۶ |
| ۲۰ |  دیوردی شاروشی | ۳۵۰ | ۳۵ | ۱۰۳ | ۴۲ | ۵۳۰ | ۱۹۳۰–۱۹۴۸ |
| ۲۱ |  روبرتو دینامیتی | ۴۷۶ | ۱۰ | ۵ | ۲۲ | ۵۱۳ | ۱۹۷۱–۱۹۹۲ |
| ۲۲ |  هوگو سانچز | ۳۹۰ | ۴۹ | ۳۸ | ۳۰ | ۵۰۷ | ۱۹۷۶–۱۹۹۷ |
| ۲۴ |  فرانتس بیندر | ۲۹۷ | ۹۳ | ۸۷ | ۲۶ | ۵۰۳ | ۱۹۳۰–۱۹۴۹ |
| ۲۵ |  زیکو | ۴۱۰ | ۲۷ | ۱۶ | ۴۸ | ۵۰۱ | ۱۹۳۰–۱۹۴۹ |
بنی صمیل

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| بنی صمیل | بنی صمیل |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان: استان تلمسان
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
بنی صمیل (به عربی: بنی صمیل) یک شهرداری در الجزایر است که در استان تلمسان واقع شده‌است.
گویش شوشتری

| گویش شوشتری | گویش شوشتری |
| --- | --- |
گویش شهری: گویش شهری
زبان بومی در: ایران
منطقه: استان خوزستان
تبار: هندواروپایی  هندوایرانیایرانیغربیجنوب‌غربیزبان فارسیگویش شوشتری
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: -
گلاتولوگ: shus1253
شوشتری یکی از گویشهای زبان فارسی است که در استان خوزستان رواج دارد. گویش دزفولی نزدیکترین گویش به گویش شوشتری است و با زبان لری نیز ارتباط نزدیکی دارد.
وابستگی زبانی

در خصوص وابستگی زبانی، منابع مختلف شوشتری را گویشی از زبان فارسی دانسته‌اند. فهرست لینگوییست گویش شوشتری-دزفولی را مستقل از زبان فارسی و لری دسته‌بندی کرده گرنوت ویندفور آن را زیر مجموعه زبان فارسی می‌داند گلاتولوگ گویش‌های دزفولی-شوشتری را در کنار زبان لری در دسته‌ای به نام لری-دزفولی قرار میدهد که ضمن جدا بودن از زبان لری و فارسی نو، موقیت مشابه‌ای با زبان لری دارند. همچنین گلاتولوگ گویش های ایرانی غربی نو را در کنار زبان پهلوی ساسانی (فارسی میانه)، در دسته ای به نام فارسی میانه-نو قرار میدهد.
کالین مک‌کینون در دانشنامه ایرانیکا گویش شوشتری-دزفولی را گویشی از زبان فارسی و نزدیک به زبان لری معرفی می‌کند. در مقاله گویش‌های خوزستان، ایرانیکا گویش دزفولی-شوشتری و بختیاری را متعلق به مربوط گروه جنوبی از زبان لری میداند.
ویژگیهای دستوری > واج‌شناسی > همخوان‌ها

همخوان‌ها در گویش شوشتری مانند فارسی است مگر این موارد: همخوان /G/ (انسدادی، ملازی، واک‌دار) که در کلمه‌هایی مانندِ قند (Gand) و مرغ (morG) در فارسی معیار وجود دارد، در گویش شوشتری وجود ندارد. همخوان‌هایی که در گویش شوشتری هست و در فارسی معیار نیست به این شرح است: 1. /γ/ (سایشی، ملازی، واک‌دار) نظیر کلماتی مانندِ γerno: «گرداب» 2. /ḥ/ (سایشی، حلقی، بی‌واک) برای نمونه در لغتِ ḥorrâq «سخت سیاه‌شده» 3. /ʻ/ (سایشی، حلقی، بی‌واک) برای نمونه در لغتِ ʻalof «هستۀ میوه» 4. /q/ (انسدادی، ملازی، بی‌واک) برای نمونه در کلمۀ baq «قورباغه» 5. /xw/ (سایشی، لبی-نرم‌کامی، بی‌واک) برای نمونه در لغتِ xwardan «خوردن».
ویژگیهای دستوری > واج‌شناسی > واکه‌ها

واکه‌های گویش شوشتری با واکه‌های فارسی معیار از نظر تعداد و مشخصه‌های آوایی تفاوتی ندارند.
واکه‌های پیشین
واکۀ افراشتۀ /i/ نظیرِ xin به معنی «خون». واکۀ میانی /e/  نظیر ker «چروک». واکۀ افتادۀ /a/ نظیر eškam «شکم».
واکه‌های پسین
واکۀ افتادۀ /â/ نظیر âsâra «ستاره». واکۀ میانی /o/ نظیر doz «دزد». واکۀ افراشتۀ /u/ نظیر kuxa «کمین».
ویژگیهای دستوری > واج‌شناسی > تغییرات واجی نسبت به فارسی معیار

با بررسی گویش شوشتری این تغییرات واجی نسبت به فارسی معیار دیده می‌شود:
واکۀ /â/ پیش از همخوان‌های /n/ و /m/ معمولاً به /u/ بدل شده است، نظیرِ nošun به جای nešân و num به جای nâm؛ به‌مانند گویش تهرانی.
همخوان /h/ پس از واکه‌های /a/ و /e/ و /o/ معمولاً حذف شده و منجر به کشش واکۀ پیش از خود شده است، نظیرِ me:rabun به جای mehrabân و ša:r به جای šahr و zo:r به جای ظهر zohr.
همخوان /ʻ/ در وام‌واژه‌های عربی گاهی به همخوان /ḥ/ تبدیل شده است مانندِ maḥsum به جای maʻsum، و eḥrâz به جای eʻrâz.
همخوان /d/ پس از واکه، در برخی از لغات به /y/ بدل شده است مانندِ bâyom به جای bâdâm، nayda به جای nadide، diyâr «پیدا و آشکار» به جای didâr؛ و در برخی از لغات حذف شده است نظیر kuvak «پسر» به جای kudak و ganom به جای gandom.
همخوان /t/ بعد از همخوان‌های /s/ و /š/ و /x/ و /f/ معمولاً حذف شده است نظیرِ da:sa «دسته»، moš «مشت»، bax «بخت»، ǰof «جفت».
همخوانِ /n/ در انتهای کلمه چنانچه پس از واکۀ /u/ باشد معمولاً حذف می‌شود نظیرِ dendu «دندان».
واکۀ /u/ در برخی از اسم‌ها به واکۀ /i/ بدل شده است مانندِ xin به جای xun.
واکۀ /â/ در برخی از مصدرها به/o:/ تبدیل شده است، مانندِ so:yidan به جای sâyidan، po:yidan به جای pâyidan.
زنجیرۀ آوایی ey معمولاً بدل به [e:] شده است، مانندِ xe:r به جای xeyr، se:r به جای seyr، ne: (نوعی ساز موسیقی) به جای ney.
ویژگیهای دستوری > اسم > جمع‌بستن

نشانۀ جمع در شوشتری، آ (â)، اون (un)، او (u) و به میزان بسیار کمتری ها (hâ) است. علامت‌های اون (un) و او (u) معمولاً برای غیرجاندار به کار نمی‌رود. اگر کلمه مختوم به واکه‌های /â/ و /a/ باشد، به هنگام جمع با un، واکۀ پایان واژه به /u/ تبدیل می‌شود و /h/ میانجی می‌شود. برای مثال واژۀ gadâ به صورتِ gaduhun و واژۀ liva «دیوانه» به صورتِ livuhun جمع بسته می‌شود. 
اگر اسم به -و (ou) یا واو صامت ختم شود با « «وون» جمع بسته می‌شود. مانند: دالووون (پیرزنان)، خالووون (خالوها)، گُوون (گاوان)، دیوون (دیوها)
ویژگیهای دستوری > اسم > معرفه و نکره

اسم‌های نکره در فارسی شوشتری همچون فارسی معیار معمولاً با افزودن (ای) به آخر واژه‌ها یه افزودن (یَ: به معنای یک) قبل از واژه‌ها به دست می‌آید.
یَ روز: یک روز
کتابی: یک کتاب
اسم‌های معرفه در فارسی شوشتری گاهی همچون فارسی معیار علامتی ندارند و از قرائن باید آنها را شناخت. گاهی نیز برای معرفه کردن اسم‌ها پسوند «کَ» در انتهای آن قرار می‌گیرد. مثل:
دخترکَ (دختره)
میرکَ (مَرده)
این واژه‌های معرفه در نواحی شمالی و مرکزی ایران با افزودن (ه) مثل دختره و پسره و در نواحی جنوب ایران معمولاً با افزودن (و) مثل پسرو و دخترو ساخته می‌شود.
ویژگیهای دستوری > اسم > اسامی خاص

در گویش شوشتری برخی از اسامی خاص به گونه‌ای متفاوت تلفّظ می‌شوند. یکی از تغییراتی که در اسامی خاص صورت می‌پذیرد حذفِ تشدید است. برای مثال در شوشتری، عبّاس، ʻabâs تلفظ می‌شود و محمّد، maḥamad و عبداللّه، ʻabdelâ.
برای ایجاد صورت تحبیبی در اسامی خاص از برخی از پسوندها استفاده می‌شود از جمله -ول (ul) و -ولا (ulâ) و -ولَه (ula)، نظیرِ خَجول (خدیجه)، رَضولا (رضا)، مجتبولَه (مجتبی).
پسوندِ دیگر ﹷک (-ak) یا صورتِ مخفّفِ آن اَ (a-) است و آن بیشتر بر اسمِ مردان می‌آید مانندِ حَسَنَ (حسن)، مُحسنَک (محسن).
پسوندِ دیگر –اک (âk-) است نظیر حسناک (حسن) و مَحَمداک (محمّد).
گاهی های غیرملفوظ در اسم‌های عربی زنان می‌افتد: مَحصوم (معصومه) فاطُم (فاطمه)، سَکین (سکینه).
گفتنی است این صورت‌های تحبیبی، بسته به موقعیت و بافت کلام، می‌تواند جنبۀ تحقیری هم داشته باشد، به‌خصوص اگر با پسوندِ ﹷک یا -اَ ساخته شده باشد.
ویژگیهای دستوری > ضمیر

ضمیر در گویش شوشتری به گونه‌های شخصی، اشاره، تأکیدی، پرسشی و مبهم به کار می‌رود. ضمیرهای شخصی جدا در شوشتری از این قرار است: mo (من)، to (تو)، u (او)، amâ (ما)، šamâ (شما)، ušu (آنان). و ضمیرهای شخصی پیوسته این‌ها است: -om (اَم)، -et (اَت)، eš- (اَش)، -mu(n) (مان)، -tu(n) (تان)، -šu(n) (شان).
ضمیرهای اشاره در شوشتری به این قرار است: i «این»، u «آن»، he «این»، hu «آن»، henu «این‌ها»، hunu «آن‌ها».
ویژگیهای دستوری > صفت

در فارسی شوشتری صفت تفضیلی همچون فارسی دری با پسوند «تر» به کار می‌رود. اما صفت عالی با پسوند «ترین» چندان متداول نیست؛ مثلاً «من مُسن‌ترین شما هستم» معمولاً با صفت تفضیلی و بصورت «مو اَ همَتون مُسِن‌تَرُم» به کار می‌رود.
در فارسی شوشتر همچون فارسی معیار معمولاً صفت بعد از موصوف قرار می‌گیرد. در برخی حروف کسره بین صفت و موصوف به حالت سکون درمی‌آید.
ویژگیهای دستوری > قید

در گویش شوشتری علاوه بر برخی از قیدهایی که در فارسی معیار وجود دارد، برخی قیدهای ویژه نیز وجود دارد که بسیار با فارسی معیار متفاوت است از جمله: isu(n) (اکنون)، usu(n) (آنگاه)، domâ (عقب)، nohâ (جلو)، dume(n) (پایین)، ya:-danar (پیوسته)، aske: (لحظاتی پیش)، ga: (زود)، ellan (قطعاً)، holam (هنوز).
ویژگیهای دستوری > فعل > ماضی ساده

صرف فعل در ماضی ساده در گویش شوشتری با فارسی معیار یکی است، بجز برخی تفاوت‌ها در شناسه‌ها:
فارسی	am	شوشتری: om
فارسی i شوشتری: i
فارسی ø شوشتری: ø
فارسی: im شوشتری: im
فارسی: id شوشتری: it
فارسی: and شوشتری: en
برای مثال صرف فعل گفتن در ماضی ساده در فارسی و تطبیق آن با گویش شوشتری:
فارسی: رفتم شوشتری: raftom
فارسی: رفتی شوشتری: rafti
فارسی: رفت شوشتری: raft
فارسی: رفتیم شوشتری: raftim
فارسی: رفتید شوشتری: raftit
فارسی: رفتند شوشتری: raften
ویژگیهای دستوری > فعل > ماضی نقلی

برای ساخت ماضی نقلی در شوشتری، به انتهای صیغه‌های ماضی مطلق، اَ (a) افزوده می‌شود. برای نمونه ماضی نقلی رفتن در فارسی و گویش شوشتری چنین است:
فارسی	rafte-am شوشتری: raftoma
فارسی rafte-i شوشتری: raftiya
فارسی rafte-ast شوشتری: rafta
فارسی rafte-im شوشتری: raftima
فارسی rafte-id شوشتری: raftita
فارسی rafte-and شوشتری raftena
ویژگیهای دستوری > فعل > مضارع اخباری

در فعل مضارع اخباری در گویش شوشتری به جای  [mi] در فارسی معیار، از تکواژ [be] استفاده می‌شود، نظیرِ بخورُم به جای می‌خورم. جز اینکه به مانندِ ماضی استمراری، این [be] در بیان جملات، اغلب به‌صورتِ ساکن به کلمۀ پیش از فعل می‌چسبد، برای نمونه در جملۀ زیر:
فارسی معیار: من در را باز می‌کنم.
شوشتری: mo dareb gošom
همچنین در افعالِ مرکّب، تکواژ /e/ به پایان جزء اوّل فعل می‌چسبد. برای نمونه در جملات زیر:
فارسی معیار: پرنده‌ها را نوازش می‌کند.
شوشتری: paranduhuna navâzeše kona
در افعال بسیط نیز گاهی تکواژ «ب» حذف می‌شود و به جای آن  /e/ به کلمۀ پیش از فعل افزوده می‌شود. برای نمونه:
فارسی معیار: آش می‌خورم.
شوشتری: âše xwarom
ویژگیهای دستوری > فعل > مضارع التزامی

مضارع التزامی در گویش شوشتری، بدون تکواژ /be-/ ساخته می‌شود. مانندِ ravom «برَوَم»، guvom «بگویم»، nešini «بنشینی»..
در این گویش مانند فارسی پیش از عهد مغول پیشوندهایی مانند "بـ " یا "می" به صورت غیر ضروری می‌توانند جلوی افعال بایستند. در برخی حالات التزامی و امر نیز برعکس فارسی نو و بر راه فارسی ادبی دوره‌های پیشین پیشوندی جلوی فعل ظاهر نمی‌شود. صرف امر منفی نیز بجای "ن" از "م" استفاده می‌شود که حالت قدیمی‌تر آن است. برخی از افعال قدیمی که در گذشته استفاده می‌شده و امروز در زبان عوام متروک شده در این گویش رایج است.
صرف فعل امر:در فعل امر همان بن مضارع به عنوان امر بکار می‌رود. در حالت منفی «م» می‌گیرد.
برو--> " رو " / نرو --> مـَرو
بگو--> " گو " / نگو --> مـَگو
صرف فعل مضارع:
غذا می‌خورد: --> غذا بخورَه
می‌گیرد --> گیرَه
بروی--> روی / نروی --> نَـروی
می‌خواهم بروم --> مـُخـُم روَم
فعل ماضی: نمونه‌ای از صرف افعال ماضی در گویش شوشتری در وجه‌های مختلف
رفتم --> رفتـُم
نشسته بود --> نِشسه بید
رفته باشد--> رفته بوَ
می‌گفت --> بـِگفت
کشته‌اند --> کشتِنَه
در افعال متعدی در گویش شوشتری مفعول یا متمم ممکن است بصورت ضمیر متصل پس از فعل بیاید. این حالت در فارسی امروز چندان متداول نیست اما در ادبیات کهن فارسی وجود دارد؛ مثلاً در این مصرع مولانا:
"نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم"
می‌بینیم که "ت" که نشانه مفعولی، در اینجا مفهول له، است بصورت چسبان پس از فعل می‌آید. در پارسی بیشتر مفعول به خاصیت اتصال به پایان فعل را دارد و اتصال مفعول له کمتر به کار می‌رود اگرچه در ادبیات هست. این حالت در گویش شوشتری هنوز وجود دارد؛ مثلاً برای همین مفهوم "به تو نگفتم" می‌گویند " نگفتـُمـَت ".
واژگان

برخی از پژوهشگران، یکی از موارد مهمی را که میان گویش‌های شوشتری و دزفولی و فارسی معیار تفاوت ایجاد می‌کند، واژگان دانسته‌اند . برخی از واژه‌های گویش شوشتری واژه‌هایی است که در فارسی دری قدیم رایج بوده است و امروزه منسوخ است. بخشی دیگر از این واژه‌ها ویژۀ گویش شوشتری است و بخشی دیگر نیز از عربی وارد گویش شوشتری شده است و امروزه در فارسی معیار کاربردی ندارد. شماری از واژه‌های شوشتری عبارتند از:
amsâl: امسال.
bâderengun: بادرنجبویه.
bâfa: دستۀ گندم دروشده با ساقه.
bâleng: خیار سبز.
bâlunak: سنجاقک.
bârna: مرغ یا خروس بسیار جوان.
bastuk: خُمِ کوچک برای نگهداری ترشی.
batar: بدتر.
bat o:vi: مرغابی.
bax-ḥorrâq: سیاه‌بخت.
bax-zoγâl: سیاه‌بخت.
bendâr: ساحل رود.
benešin: اتاق نشیمن.
bengešt: گنجشک.
beno:š: رنگِ بنفش.
berâbar: برابر، مقابل، روبرو.
čomba: به حالت چمباتمه‌زده.
čomot: چوبِ نیم‌سوز.
čondor: چغندر.
dâlu: پیرزن.
dambar: ویران، خراب. در مورد شهر و خانه و ناحیه به کار می‌رود.
dambari: دَمَر.
davessan: دویدن.
deč: پُر، لبریز.
deč kordan: پُر کردن.
dek zadan: لرزیدن از سرمای شدید.
dep: صفتِ هوای گرمِ ایستاده.
deqen: صفتِ چیزی که چرب و نوچ شده باشد.
derâm: بشکۀ فلزی. از انگلیسی.
derda: پاره‌شده.
dervordan: درآوردن، بیرون آوردن.
dešbol: غدّه.
dešmen: دشمن.
dešmun: دشنام، فحش، ناسزا.
eška:san: شکستن. شکسته شدن.
eškenâda: شکسته.
eškenâdan: شکاندن.
ešnâxtan: شناختن.
eštiti: بازی زو (کبدی).
eγza: این‌قدر، این مقدار. قید است.
eγzar: این‌قدر، این مقدار. قید است.
eγzeluk: این مقدارِ اندک. قید است.
eḥrâz: ترس بسیار شدید.
gâla-pošt: لاک‌پشت.
gâmâl: چراگاهِ گاوان.
gâmiš: گاومیش.
gâmur: بزِ کوهی.
gâpun: کسی که گاوها را به چرا برد و از آن‌ها مراقبت کند. گاوبان.
gârdim: عقربِ زردرنگ.
gârešt: آروغ.
gâzerak: دم‌جنبانک.
peliš: تراشۀ چوب و مانندِ آن.
pelmâ-pelmâ: کورمال‌کورمال.
pelt: تفالۀ چای.
koni: ادات پرسش است به معنی کجاست.
konǰi: کنجد.
kordan: کردن.
ادبیات شوشتری > ادبیات شفاهی

ادبیات شفاهی شوشتر شامل حکایت‌ها و متل‌های قدیمی، شعرهای عامیانه و ترانه‌ها و نیز ضرب‌المثل‌ها است.
ادبیات شوشتری > ادبیات شفاهی > ضرب‌المثل‌ها

سیدجلال‌الدین امام جمعه در حدود نیم قرن پیش دست به تألیف کتابی با نام «ضرب‌المثل‌های شوشتری و برخی زبانزدها» زد که توسط انتشارات بنیاد نیشابوردر سال 1363 منتشر شد. در این کتاب ضرب‌المثل‌های شوشتری به خط فارسی و نیز فونتیک و نیز ترجمۀ فارسی این مثل‌هادرج شده است. نمونه‌ای از ضرب‌المثل‌های شوشتری:
موندَه به ز درموندَه
مرگوی سر پرز خاری نشسه س
بو روغن داغشَ کس نمفهمَه
کِل زَنیتْ بُنگون بِریزْنیتْ عَمبَلو دوما بووِس/ مُشْک اَ مین سولا دَرومَه صاحُبِ نونا بووِس.
kel zanit bongun beriznit ʻambalu duma buves/ mošk a min sulâ daruma: sâḥobe nunâ buves.
مال سر مال مره، باد زیر جومِه دِرْدَه.
mâl sar mâl mera bâd zir ǰume: derda.
ادبیات شوشتری > شعر به گویش شوشتری

شاعران و نویسندگان شوشتر از قدیم به زبان فارسی شعر گفته‌اند، مثلاً در ترجمان البلاغه می‌خوانیم که ابوالعلای شوشتری از نخستین کسانی است که در جنوب غرب ایران به پارسی‌نویسی پرداخته‌است. امّا شاعرانی که به گویش شوشتری شعر سروده باشند نیز دست‌کم از دویست سال پیش شناخته شده‌اند. 
قدیمی‌ترین شاعری که به گویش شوشتری شعر سروده است ملّا صالح شوشتری نام داشته است که در 1267ه.ق. (1229 شمسی) زنده بوده است و محمدحسن خان اعتمادالسلطنه او را دیده و از او بیتی به گویش شوشتری نقل کرده است. از او دیوانی به جا مانده است که بخش اعظم آن به گویش شوشتری است ولی اشعاری به فارسی و بختیاری و دزفولی نیز در آن دیده می‌شود. بخشی از این دیوان در سال 1349 به خط محمدباقر نیرومند به چاپ رسیده است. از غزلیات اوست:
زلفتَ چینِ کُنی هِی خوتِ رنگینِ کُنی/ خوتِ رنگینِ کُنی، دَردُمَ سنگینِ کُنی
تو که شو گُفتیَه صُحبی مُو میایُم چه کُنُم؟/ صُحبِ پیشینِ کُنی، پیشینِ پَسینِ کُنی
بِگووی جونِتِ دام تا که مُو بوسی دُهُمِت/ تو خُو سررشته نداری، خوتِ مَغمینِ کُنی
غِیرِ دوسی چه اَزِت کُردُمَه ای بی‌مُرُوَت/ مو دُعا هِی بِکُنُم اِس تو تو نُرفینِ کُنی
دِلبَری چی تو کُیا هی که به یَ گوش اَ اَما/ غارَتِ طاقت و ایمون و دل و دینِ کُنی
نازَنینون اَگه گاوختِ کُنِن نازِ قِشَنگ/ چی خودت نازِتَ هی نازُک و نَشمینِ کُنی
صالِحا کِی تو تَری پِی هِ دَوی خونه‌خراب؟/ تو کموتربچه دعوی پِیِ شاهینِ کنی
به عبارتی دوران زندیه و دوره‌های آغازین قاجار را می‌توان آغاز ادبیات شوشتری دانست. نمونه‌ای از اشعار ملاحسن شوشتری به لهجهٔ محلی شوشتر در دوران قاجار:
ادبیات شوشتری > راهنمای آوانویسی

در این نوشتار از نمادهای زیر برای آوانویسی استفاده شده‌است
â = تلفظ حرف آ در واژهٔ آبادان
a = تلفظ حرف ا در واژه احمد
e = تلفظ حرف ا در واژه ابراهیم
č = چ
i = تلفظ حروف ای در واژه پیر
š = ش
q = ق
γ = غ
o = تلفظ حرف اُ در واژهٔ امید
u= تلفظ حرف و در واژهٔ کوچه
x = خ
Ž = ژ
تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عربستان سعودی

تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عربستان سعودی (عربی: المنتخب السعودي لكرة القدم تحت ۲۰ سنة‎) همچنین به عنوان تیم جوانان عربستان سعودی شناخته می شود، نماینده عربستان سعودی در مسابقات بین المللی فوتبال در مسابقات فوتبال زیر ۲۰ سال آسیا و جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال و همچنین سایر مسابقات بین المللی فوتبال زیر ۲۰ سال است.
افتخارات

قهرمان (۳): ۱۹۸۶, ۱۹۹۲, ۲۰۱۸
نایب قهرمان (۲): ۱۹۸۵, ۲۰۱۶
قهرمان (۳): ۱۹۸۵, ۲۰۲۱, ۲۰۲۲
نایب قهرمان (۳): ۱۹۸۳, ۲۰۱۱, ۲۰۱۲
قهرمان (۱): ۲۰۱۶
بخش کاکئتا

Department در Amazonas Region, 23x15px|border |alt=|link= کلمبیا
| Department of Caquetá Departamento del Caquetá | Department of Caquetá Departamento del Caquetá |
| --- | --- |
Department: Department
  پرچمنشان:   پرچمنشان
شعار(ها): All, For a Better Caqueta (زبان اسپانیایی Todos por un Caquetá mejor): شعار(ها): All, For a Better Caqueta (زبان اسپانیایی Todos por un Caquetá mejor)
Caquetá shown in red: Caquetá shown in red
مختصات: ۱°۳۷′ شمالی ۷۵°۳۶′ غربی﻿ / ﻿۱٫۶۱۷°شمالی ۷۵٫۶۰۰°غربی﻿ / 1.617; -75.600: مختصات: ۱°۳۷′ شمالی ۷۵°۳۶′ غربی﻿ / ﻿۱٫۶۱۷°شمالی ۷۵٫۶۰۰°غربی﻿ / 1.617; -75.600
منطقه: Amazonas Region
کلمبیا: 1982
پایتخت: Florencia
حکومت: حکومت
 • Governor: Victor Isidro Ramírez
مساحت: مساحت
 • کل: ۸۸٬۹۶۵ کیلومتر مربع (۳۴۳۵۰ مایل مربع)
 • رتبه: 3rd
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • کل: ۴۶۵٬۴۷۷
 • رتبه: 24th
 • تراکم: ۵٫۲/کیلومتر مربع (۱۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵:۰۰-
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:CO
Municipalities: 15
وبگاه: 
شهرستان کاکئتا (به اسپانیایی: Caquetá Department) یک سکونتگاه مسکونی در کلمبیا است که در کلمبیا واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان کاکئتا ۸۸٬۹۶۵ کیلومترمربع مساحت و ۴۶۵٬۴۷۷ نفر جمعیت دارد.
تورو ایواتانی

| تورو ایواتانی | تورو ایواتانی |
| --- | --- |
岩谷徹: 岩谷徹
در 2011 کنفرانس توسعه دهندگان بازی ویدئویی: در 2011 کنفرانس توسعه دهندگان بازی ویدئویی
نام هنگام تولد: Toru Iwatani
زادهٔ: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۵۵ ‏(۷۰ سال) مگورو، توکیو، ژاپن
ملیت: ژاپنی
پیشه: طراحی بازی ویدئویی
شناخته‌شده برای: پک-من
تورو ایواتانی (岩谷 徹, Iwatani Tōru؟, متولد ۲۵ ژانویه، ۱۹۵۵) یک طراح بازی‌های ویدئویی ژاپنی است که بیشتر دوران حرفه ای خود را در شرکت نامکو صرف کرده‌است. او بیشتر به عنوان خالق بازی آرکید پک-من (۱۹۸۰) شناخته می‌شود.
اوایل زندگی

ایواتانی در ۲۵ ژانویه ۱۹۵۵ در بخش مگورو توکیو ژاپن به دنیا آمد. زمانی که در مهدکودک بود، پس از اینکه پدرش به عنوان مهندس در شرکت ان‌اچ‌کی مشغول به کار شد، او و خانواده اش به منطقه توهوکو در ژاپن نقل مکان کردند. ایواتانی پس از تبدیل شدن به یک دانش آموز دبیرستانی، به توکیو بازگشت و از دبیرستان دانشگاه متروپولیتن توکیو فارغ‌التحصیل شد، قبل از فارغ‌التحصیلی از دانشکده مهندسی دانشگاه توکای. ایواتانی بدون هیچ گونه آموزش رسمی در زمینه برنامه‌نویسی یا طراحی گرافیکی در کامپیوتر خودآموز بود. او اغلب کتاب‌های درسی مدرسه‌اش را با مانگای پراکنده پر می‌کرد که به ادعای او تأثیر زیادی بر طراحی شخصیت‌های بازی‌هایش داشت.
آثار

| عنوان | سال انتشار | نقش |
| --- | --- | --- |
| جی بی | ۱۹۷۸ | طراح |
| عیار کیو | ۱۹۷۹ | طراح |
| پک-من | ۱۹۸۰ | طراح |
| Rally-X | ۱۹۸۰ | تهیه‌کننده |
| گالاگا | ۱۹۸۱ | تهیه‌کننده |
| موقعیت قطب | ۱۹۸۲ | تهیه‌کننده |
| سوپر پک من | ۱۹۸۲ | طراح |
| قطب دوم | ۱۹۸۳ | تهیه‌کننده |
| لیبل رابل | ۱۹۸۳ | طراح |
| پک لند | ۱۹۸۴ | تهیه‌کننده |
| Pac-Mania | ۱۹۸۷ | کارگردان |
| کوئستر | ۱۹۸۷ | تهیه‌کننده |
| ریج ریسر | ۱۹۹۳ | تهیه‌کننده |
| بحران زمان | ۱۹۹۵ | تهیه‌کننده |
| نسخه قهرمانی Pac-Man | ۲۰۰۷ | ناظر پروژه |
نوشته‌ها

Iwatani, Toru (2005-09-17). Pakkuman no Gēmu Gaku Nyūmon [Pacman's Methods [کذا]]. Enter Brain. ISBN 978-4757717527.
Iwatani, Toru (2012-06-21). Gēmu no Ryūgi [The style of game [کذا]]. Ohta Books. ISBN 978-4778313265.
گیردلتر، مریلند

CDP
| Girdletree, Maryland | Girdletree, Maryland |
| --- | --- |
CDP: CDP
Location of Girdletree, Maryland: Location of Girdletree, Maryland
مختصات: ۳۸°۵′۴۰″ شمالی ۷۵°۲۴′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۰۹۴۴۴°شمالی ۷۵٫۴۰۰۰۰°غربی﻿ / 38.09444; -75.40000: مختصات: ۳۸°۵′۴۰″ شمالی ۷۵°۲۴′۰″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۰۹۴۴۴°شمالی ۷۵٫۴۰۰۰۰°غربی﻿ / 38.09444; -75.40000
ایالت: مریلند
شهرستان: Worcester
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۷ مایل مربع (۱٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۷ مایل مربع (۱٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۶ فوت (۱۱ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۱۷
 • تراکم: ۱۷۴٫۸/مایل مربع (۶۷٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۱۸۲۹
کد(های) منطقه: 410, ۴۴۳
FIPS کد: ۲۴-۳۲۲۵۰
GNIS feature ID: ۰۵۹۰۳۰۳
گیردلتر (به انگلیسی: Girdletree) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۴۹ نفر بوده‌است.
آرمسترانگ، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Armstrong, Iowa | Armstrong, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Armstrong, Iowa: Location of Armstrong, Iowa
مختصات: ۴۳°۲۳′۴۵″ شمالی ۹۴°۲۸′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۳۹۵۸۳°شمالی ۹۴٫۴۸۰۸۳°غربی﻿ / 43.39583; -94.48083: مختصات: ۴۳°۲۳′۴۵″ شمالی ۹۴°۲۸′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۳۹۵۸۳°شمالی ۹۴٫۴۸۰۸۳°غربی﻿ / 43.39583; -94.48083
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان امت، آیووا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۸ مایل مربع (۲٫۲۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۸۸ مایل مربع (۲٫۲۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۵۰ فوت (۳۸۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۹۲۶
 • برآورد (۲۰۱۲): ۹۲۳
 • تراکم: ۱۰۵۲٫۳/مایل مربع (۴۰۶٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۵۰۵۱۴
کد منطقه: 712
FIPS code: ۱۹-۰۲۹۳۵
GNIS feature ID: ۰۴۵۴۲۳۶
آرمسترانگ (به انگلیسی: Armstrong) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۲۶ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
تخته سنگ‌های موراکی

صخره‌هایی با گردی‌های مختلف که ساحل اوتاگو را فراگرفته‌اند
تخته سنگ‌ها در طلوع خورشید
تخته سنگ‌های Moeraki (انگلیسی: Moeraki Boulders / Kaihinaki ) تخته سنگ‌های کروی غیرعادی بزرگی هستند که در امتداد ساحل کوکوهه در استان اتاگو (Otago) در نیوزیلند بین شهرک‌های Moeraki و Hampden قرار دارند. آنها به صورت جدا ازهم یا گروهی در بخشی از ساحل که یک منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ علمی است دیده می‌شوند. این تخته سنگ‌ها سَنگالهای سپتاری به رنگ خاکستری هستند که از گل‌سنگ و سنگ بستری که آنها را در بر می گیرد بیرون آمده‌اند و در اثر فرسایش ساحلی در کنار دریا بجا مانده‌اند. به خصوص در سال های اخیر، تخته سنگ‌ها یکی از جاذبه‌های گردشگری محبوب بوده‌اند.
قابل توجه‌ترین جنبهٔ این تخته سنگ‌ها، اندازهٔ غیرمعمول بزرگ و شکل کروی آنها است. اندازه تقریبی یک سوم این سنگ‌ها بین ۰٫۵ تا ۱٫۰ متر (۱٫۶ تا ۳٫۳ فوت) قطر و دو سوم دیگر از ۱٫۵ تا ۲٫۲ متر (۴٫۹ تا ۷٫۲ فوت) است. بیشتر آنها کروی یا تقریباً کروی هستند، اما بخش کوچکی از آنها کمی دراز و موازی با صفحه بستری که زمانی آنها را در بر می گرفت می‌باشند.
سَنگالهای کروی بزرگ مشابه در جزیرهٔ شمالی نیوزیلند و بسیاری از کشورهای دیگر یافت شده‌اند.
تخته سنگی ترک خورده که فضای داخلی توخالی خود را نشان می دهد