stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شوش
مراسم مذهبی

عید فطر یکی از اعیاد مذهبی شوش و خوزستان است. بارها استان خوزستان برای عید فطر از امتیاز تعطیلی چند روزه برخوردار بوده است و دلیل این امر حضور مردم عرب در این استان است که عید فطر از اهمیت بالایی نزد آن‌ها برخوردار است.
براساس یک سنت دیرینه مردم خوزستان عید را در کنار اعضای خانواده، دوستان و دیگر مسلمانان با شکرگزاری به درگاه خداوند سپری کرده یا پس از بازگشت از نماز افراد کوچک‌تر به خانه بزرگ‌ترهای خود می‌روند تا عید را به یکدیگر تبریک بگویند. این بازدیدها در محله‌ها به صورت دسته جمعی صورت می‌گیرد.
در سال ۱۳۹۰ نیز بحث افزایش تعطیلات عید در خوزستان مطرح بود. در خوزستان، روز عید فطر، از اهمیت و جایگاه بسیار بالاتری در فرهنگ عمومی برخوردار است؛ بدین معنا که گرامی‌داشت عید فطر، با هنجارها، رفتارها، رسم‌ها و آداب و سنن بسیاری همراه است. مجموعه این آیین‌ها از حدود یک هفته (کمتر یا بیشتر) قبل از فرارسیدن روز عید فطر آغاز و تا حداقل یک هفته پس از روز عید فطر ادامه می‌یابد.
در این مناطق، عید فطر، مانند جشن نوروز در یک بازه زمانی چند روزه گرامی داشته می‌شود. برای ملموس تر شدن این موضوع می‌توان این مثال را مطرح کرد که آیا می‌توان جشن نوروز را تنها در یک روز محدود کرد؟ قطعاً جواب منفی است چرا که این عید با آداب و رفتار و مراسم و سنن بسیاری همراه است که عمل به آن‌ها به‌طور حتم بیش از یک روز تعطیلی می‌طلبد.
دربارهٔ عید فطر نیز وضعیت همین گونه است؛ یعنی برخلاف پایتخت و مناطق مرکزی ایران که روز عید فطر هیچ تفاوتی با دیگر روزها ندارد در برخی مناطق، گرامی‌داشت عید فطر با آداب و سننی به حجم جشن نوروزهمراه می‌شود.
در بخش مهمی از مناطق ایران، مردم، قبل از رسیدن عید فطر، لباس نو می‌خرند، خانه تکانی می‌کنند و با خرید شیرینی و دیگر وسایل پذیرایی، برای استقبال از مهمانان عیدآماده می‌شوند. روند عیددیدنی شامل همه اعضای یک خانواده بزرگ یا فامیل مستقر در مناطق و شهرهای مختلف می‌شود. این عیددیدنی‌ها معمولاً تا یک هفته طول می‌کشد و سفره‌های آجیل و شیرینی و شربت نیز در این مدت، به عنوان یک رسم پهن هستند.
مراسم شادی و عزا در شوش، تک قومی نیست و همه ی اقوام لر، عرب، لر بختیاری و دزفولی در شادی و غم باهم شریکند و این نشان از اوج موفقیت جامعه مدنی در شوش است.
فرهنگ و هنرمندان

در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۳۸۸ کتابخانه عمومی مالک اشتر هم‌زمان با سومین سفر رئیس‌جمهور و هیئت دولت به استان در روستای مالک اشتر شوش افتتاح شد، این کتابخانه دارای زیر بنای ۱۲۰ متر مربع و مساحت ۸۰۰ متر مربع ششمین کتابخانه عمومی و تازه تأسیس این شهرستان است که از طریق جذب مشارکت‌های مردمی به ادارهُ کتابخانه‌های عمومی شهرستان شوش واگذار گردید
از هنرمندانِ محبوب منطقه، می‌توان به حسان اگزار چنانی زاده اشاره داشت، نوازندهُ اهل منطقه شاوور از توابع شهرستان شوش که تا پایان عمرش در روستای میثم تمار سکونت داشت او از ۱۲ سالگی به خوانندگی و نوازندگی روی آورد که در واژگان بومی به آن شاعری می‌گویند. او بیت خوان حماسی خوی و بیت خوان آل الله است. هنر شاعری در خانواده آنان موروثی است.

چنانی زاده نزد بزرگانی نظیر اکران شروبه که سبک خواندن در خوزستان را تغییر داد. آموزش دید، حسان، هم به بیت‌ها و هم به سطور آشنایی کامل داشت و آوازهای آموری که مشابهتی با امیری‌های مازندران دارد را به اجرا درمی‌آورد.

وی دو روز پس از اجرای هنرمندانه در بیست و پنجمین جشنواره موسیقی فجر در راه بازگشت به زادگاهش در اثر سکته قلبی درگذشت. چنانی زاده که شامگاه یکشنبه نهم اسفند در فرهنگسرای اندیشه تهران حوزه هنری و در بخش ذکر و ذاکرین و مولودی آخرین اجرای زندگی اش را در بیست و پنجمین جشنواره موسیقی فجر انجام داد در سن ۷۵ سالگی فوت کرد.
ایمانی خوشخو، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت نیز در پیامی، درگذشت حسان اگزار چنانی‌زاده هنرمند موسیقی نواحی را تسلیت گفت. همچنین محمدعلی خیری دبیر بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی موسیقی فجر نیز در پیامی جداگانه تسلیت خود را به اهالی خوزستان رساند.

حسان اگزار چنانی زاده از دوستان درویش بود که به همراه یکدیگر در بیست و پنجمین جشنواره موسیقی فجر ملودی‌های بکر نواحی را می‌نواختند. سازی که حسان اگزار از آن استفاده می‌کرد دست‌ساز خودش بود که از یک سیم و ساز ساده تشکیل می‌شد.
دیدنی‌ها

از مناطق دیدنی می‌توان مناطق جنگی را نام برد منطقه عملیات فتح المبین و یادمان شهدای فتح المبین شوش
دورانتاش
سواحل شاوور از دیدنی‌های طبیعی با پوشش گیاهی بسیار جالب از دید خیلی‌ها مخفی مانده است
صنایع دستی

نقاشی روی سفال، نقاشی روی چوب، تذهیب، منبت چوب، معرق چوب، سفالگری، کپو بافی، محرق ساقه گندم و سرمه دوزی،چغبافی،قالی بافی
نگارخانه

قلعه شوش
قلعه شوش
قلعه شوش
کودکان با دورنمایی از قلعه شوش
نمایی از قلعه
محوطه آپادانا نوروز سال ۱۳۸۸
عکسی از آرامگاه دانیال؛ روز
عکسی از آرامگاه دانیال؛ شب
واژگان

↑  Elam
↑  Achaemenid Empire
↑  Torah
↑  Hebrew language
↑  Middle Ages
↑  Daniel (biblical figure)
↑  Yazata
↑  Semitic people
↑  Shamash
↑  Nahhunte
↑  Huban
↑  Inshushinak
↑  Mesopotamia
↑  Royal Road
↑  Darius I
↑  Pasargadae
↑  Persepolis
↑  Lydia
↑  Persian Jews
↑  Babylonia
↑  Chaldea
↑  Pottery
↑  Clay tablet
↑  Castle
↑  Karkheh River
↑  Dez River
↑  Ziggurat
↑  Ashurbanipal
↑  Roman Ghirshman
↑  Jean Perrot
↑  Benjamin of Tudela
↑  Marcel Dieulafoy
↑  Jane Dieulafoy
↑  Joseph Désiré Tholozan
نقشهٔ راه شاهی که در دوران امپراتوری هخامنشی ساخته شد، به مسافت ۱۷۰۰ مایل از شوش تا سارد و با عبور از اربیل نزدیک نینوا، با داشتن چاپارخانه جهت تعویض اسب‌های خسته در هر ۱۵ مایل از طول مسیر، کیفیت ساخت این جاده در روزگار باستان به شکلی بود که طی ۷ روز می‌توانستند از شوش به سارد سفر کنند، این جاده در زمان خودش از اهمیت استراتژیکی بسیاری برای امپراتوری هخامنشی برخوردار بود.
سنگ‌نگارهٔ زن ایلامی و ندیمه از آثار به جا مانده از ایلامیان که پایتخت آن‌ها شهر شوش بود.
تپه‌های باستانی شوش در منطقه کاخ و آکروپل، در سمت راست تصویر، مسیر منتهی به قلعهُ شوش مشهود است
سرستون کاخ آپادانای داریوش از منطقهٔ شوش به سال ۵۱۰ قبل از میلاد که توسط دیولافوا در زمان ناصرالدین شاه قاجار، با کشتی از ایران خارج شد و امروزه در موزهٔ لوور است
مجسمه (کاشی لعابدار) ابوالهول بالدار از کاخ داریوش بزرگ در شوش، یکی دیگر از آثار باستانی شوش در موزهُ لوور
نمای هوایی از شهر شوش که مرقد پیامبر دانیال و قلعه آپادانا در آن مشخص است
تصویر آرامگاه دانیال نبی در شوش پشت اسکناس پنج ریالی
بازار تره بار شوش دانیال، سال ۱۳۸۳
رودخانه‌ای در منطقه شوش
زیگورات چغازنبیل
دید و بازدید عید فطر در خیابان میثاق شهر شوش
حسان اگزار
امیلی عاطف

| امیلی عاطف | امیلی عاطف |
| --- | --- |
عاطف در سال ۲۰۱۸: عاطف در سال ۲۰۱۸
زادهٔ: ۱۹۷۳ برلین
ملیت: فرانسه
پیشه: کارگردان
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
امیلی عاطف (فرانسوی: Emily Atef‎؛ زادهٔ ۱۹۷۳) کارگردان ایرانی - فرانسوی است. وی از سال ۲۰۰۳ مشغول فعالیت بوده است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده است.
فیلمشناسی > کارگردان

سه روز در کیبرون
فیلمشناسی > بازیگر

مارسی
اجاق گاز آگا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مخترع: گوستاف دالن 
شرکت: Aga Rangemaster Group 
وبگاه: https://www.agaliving.com
یک اجاق گاز سه فری امروزی آگا. چیزی که به نظر می رسد درِ چهارم کوره باشد، درِ مشعل است.
اجاق گاز آگا (به انگلیسی: Aga Range Cooker) یک اجاق گاز سوئدی است. این اجاق گاز ابتدا در سوئد تولید شد و از ۱۹۵۷ بیشتر تولیدات آن در بریتانیا بوده است. در سال ۲۰۱۵، شرکت تولیدی AGA Cooker بریتانیا، توسط شرکت آمریکایی، میدلبای خریداری شد. اجاق‌های آگا به دلیل طراحی منحصر به فرد، کارایی و طول عمر بالا، همچنان محبوبیت خود را در بین بسیاری از خانواده‌ها حفظ کرده‌اند.
پیشینه

اجاق گاز آگا در سال ۱۹۲۲ توسط گوستاف دالن، فیزیک‌دان برنده جایزه نوبل،  اختراع شد. دالن، که به عنوان مهندس ارشد شرکت سوئدی آگا فعالیت می‌کرد، پس از یک حادثه که منجر به از دست دادن بینایی‌اش شد، این اجاق گاز را طراحی کرد. او با هدف ساخت یک اجاق گاز کارآمد و آسان برای استفاده، این محصول را توسعه داد.
مصرف انرژی

اجاق گاز آگا از اصل ذخیره‌سازی گرما استفاده می‌کند و شامل دو صفحه گرم و دو فر در یک واحد است. این اجاق‌ها ابتدا برای سوزاندن زغال‌سنگ یا آنتراسیت طراحی شده بودند. اجاق گاز آگا در سال ۱۹۲۹ به بازار بریتانیا معرفی شد و از اوایل دهه ۱۹۳۰ در آن‌جا تولید می‌شد. محبوبیت این اجاق‌ها در بین خانواده‌های طبقه متوسط و بالای جامعه بریتانیا منجر به ایجاد اصطلاح «AGA saga» در دهه ۱۹۹۰ شد که به داستان‌هایی با تمرکز بر زندگی این طبقه اجتماعی اشاره دارد.
این اجاق‌ها به دلیل مصرف بالای انرژی نیز مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال، یک مدل دو فر سنتی که با گاز کار می‌کند، حدود ۴۲۵ کیلووات ساعت در هفته انرژی مصرف می‌کند، که تقریباً ۳۸ برابر بیشتر از یک اجاق گاز استاندارد است. با این حال، شرکت تولیدکننده اقداماتی را برای کاهش مصرف انرژی انجام داده است. مدل‌های جدیدتری طراحی شده‌اند تا هنگام عدم استفاده خاموش شوند و انرژی کمتری مصرف کنند.
مدل‌های جدید

در سال ۲۰۱۵، شرکت تولیدی AGA Rangemaster Group توسط شرکت آمریکایی میدلبای خریداری شد. اجاق‌های آگا  در مدل‌های دو، سه، چهار و پنج فر تولید می‌شوند. مدل‌های کلاسیک آگا همیشه روشن هستند، اما مدل‌های جدیدتر مانند آگا۶۰، تمام‌کنترلی و سری ۳ قابلیت خاموش و روشن‌شدن دارند.
اجاق‌های آگا به دلیل طول عمر بالا شناخته شده‌اند و بیش از ۵۰ سال کار می‌کنند. در سال ۲۰۰۹، به مناسبت هشتادمین سالگرد تأسیس، شرکت آگا با همکاری روزنامه دیلی تلگراف یک مسابقه برگزار کرد تا قدیمی‌ترین اجاق گاز آگا که هنوز در حال استفاده است را پیدا کند. برنده این مسابقه یک اجاق گاز نصب شده در سال ۱۹۳۲ بود که متعلق به خانواده‌ای از ساسکس بود.
تبلیغات

دیوید آگیلوی، که بعدها به عنوان یکی از پیشگامان در حوزه تبلیغات شناخته شد، در ابتدا به عنوان فروشنده اجاق‌های آگا مشغول به کار بود. او در سال ۱۹۳۵، کتابچهٔ «راهنمای فروش اجاق گاز آگا» را نوشت که نقش مهمی در معرفی و فروش این محصول داشت. این کمپین تبلیغاتی بعدها موجب شهرت استودیو آگیلوی شد.
سنت جورج لیتلدیل

| سنت جورج لیتلدیل | سنت جورج لیتلدیل |
| --- | --- |
سنت جورج لیتلدیل، اواخر قرون وسطی: سنت جورج لیتلدیل، اواخر قرون وسطی
زادهٔ: ۸ دسامبر ۱۸۵۱ لیورپول، پادشاهی متحده
درگذشت: ۱۶ آوریل ۱۹۳۱ (۷۹ سال)
ملیت: بریتانیایی
شناخته‌شده برای: شکار بازیِ بزرگ، جمع‌آوری برای موزه‌ها
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): جانورشناسی، جغرافی
تأثیر گرفته از: آلبرت گونتر، ترسا لیتلدیل، توماس لیتلدیل، شروسبری اسکول، توماس مور
 :  
کلمنت سنت جورج رویدز لیتلدیل (Clement St. George Royds Littledale) (زادهٔ ۸ دسامبر ۱۸۵۱ – درگذشتهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۳۱)، و همسرش ترسا هریس (اسکات) (زادهٔ ۱۸۳۹ – درگذشتهٔ ۱۹۲۸) در زمان خود به عنوان بزرگترین سیاحان بریتانیایی آسیای مرکزی در قرن نوزدهم میلادی شناخته می‌شدند. لیتلدیل همچنین توسط بسیاری از شکارچیان به عنوان یکی از بزرگترین شکارچیان جانوران شکاری بزرگ در تمام دوران‌ها شناخته می‌شود. او حیوانات شاخ‌دار از جمله گوسفند و بزهایی که در کوه‌های نیم‌کرهٔ شمالی زندگی می‌کردند را شکار و آنها را برای موزه تاریخ طبیعی لندن جمع‌آوری می‌کرد.
اوایل زندگی

سنت جورج لیتلدیل، ۸ دسامبر ۱۸۵۱ در شهر لیورپول چشم به جهان گشود. پدرش، توماس لیتلدیل و مادرش جولیا رویدز نام داشتند. پدر و پدربزرگ او دلال پنبه و شهردار لیورپول بوده‌اند. نام کامل وی از روی پدربزرگ مادری‌اش و تالار سنت جورج که یک ساختمان بزرگ با معماری یونانی-رومی واقع در قلب لیورپول، کلمنت سنت جورج رویدز لیتلدیل بود. او را سنت جورج صدا می‌زدند.
پس از مرگ پدرش مدت اندکی به مدرسه راگبی رفت و مادرش دوباره ازدواج کرد. در سال ۱۸۶۶ او در مدرسه شروسبری نام‌نویسی نمود و پس از سه سال بدون آنکه دوران تحصیل خود را به اتمام برساند، مدرسه را ترک کرد. وی زمانی که به سن ۲۱ سالگی رسید حق استفاده از ارثیهٔ خود را یافت و در سال ۱۸۷۴ سفر خود را به دور دنیا آغاز کرد. در طول مسیر خود در غرب هند و درون ایالات متحده آمریکا پرندگان و پستانداران را شکار کرده و برای موزه لیورپول جمع‌آوری می‌کرد. او از راه دریا به ژاپن سفر نمود و در ماه اکتبر به یوکوهاما رسید. آنجا با خانم ترزا هریس اسکات، همسر ویلیام جان اسکات که یک اسکاتلندی ثروتمند بود، ملاقات کرد. خانم اسکات ۳۵ سال سن داشت و پانزده سال قبل ازدواج کرده بود. او اصالت کانادایی داشت و در یک خانوادهٔ پیشگام چشم به جهان گشوده بود. ترزا اسکات کوچکترین فرزند میان دوازده فرزند جان و آملیا هریس از الدون هاوس، لندن، انتاریو بود. لیتلدیل همراه با خانوادهٔ اسکات به مدت هشت ماه در سفر بود که از جملهٔ آنها سفری دشوار به کشمیر بوده‌است. در ژوئن ۱۸۷۵، آقای اسکات به دلیل تب حصبه در راه برگشت به لیورپول بر روی کشتی از دنیا رفت. در فوریهٔ ۱۸۷۷ لیتلدیل و ترسا اسکات با یکدیگر ازدواج کردند. آنها ماه عسل خود را که بیش از یک‌سال به طول انجامید در کشمیر و لداخ سپری کردند.
اواخر زندگی و مرگ

ترسا لیتلدیل به‌طور ناگهانی در سال ۱۹۲۸ چشم از جهان فروبست. در سال ۱۹۳۱، سنت جورج شش هفته را به ماهی‌گیری بر روی اسبی در اسکاتلند گذراند. زمانی که به خانه بازگشت بیمار بود و در ۱۶ آوریل در سن ۷۹ سالگی چشم از جهان فروبست.
لیتلدیل در طول سال‌های سفر خود، ۱۲۲ پستاندار را از قفقاز، آسیای مرکزی و کامچاتکا به موزه تاریخ طبیعی اهدا کرد. بقیه آنها به موزه لیورپول اعطا شده‌است. هر دو موزه تا به حال تعداد زیادی غنائم دیگر و همچنین تعدادی پرنده و پستاندار شامل سرهای بسیار دریافت کرده بودند. پس از مرگ لیتلدیل، موزه تاریخ طبیعی ۹۴ غنیمت دیگر را از میان ۱۵۰ غنیمت دیگر که در خانهٔ وی در ویک هیل هاوس در براکنل، برکشایر قرار داشتند، انتخاب کرد.
کتابشناسی

Barclay, Edgar N. (1932). Big Game Shooting Records. London: H.F. and G. Witherby.
Clinch, Elizabeth; Clinch, Nicholas (2008). Through a Land of Extremes: the Littledales of Central Asia. Stroud, Gloucestershire: The History Press. (This is the first book on the Littledales and is the source for the entire entry. The book is based on an extensive list of original sources, which are cited throughout the book.)
Younghusband, Francis (1931). Geographical Journal. {{cite journal}}: Missing or empty |title= (help)
برای مطالعه بیشتر

Littledale, St. George (June 1894). "A Journey Across Central Asia". Geographical Journal. Blackwell Publishing. 3 (6): 445–475. doi:10.2307/1773580. JSTOR 1773580.
Littledale, St. George (January 1892). "A Journey Across the Pamir from North to South". Proceedings of the Royal Geographical Society. 14 (1): 1–35. doi:10.2307/1800873. JSTOR 1800873.
Littledale, St. George (May 1896). "A Journey Across Tibet from North to South and West to Ladak". Geographical Journal. Blackwell Publishing. 7 (5): 453–483. doi:10.2307/1773990. JSTOR 1773990.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی 
در گودال شن در پتروپاولوفسک نویسنده [Elim Pavlovich Demidov]، همسرش [Sofia Illarionovna Demidova]، و اقای سنت جورج لیتلدیل.
سفر اکتشافاتی لوئایسا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
حامی:  اسپانیا
رهبر: گراسیا جوفره د لوئایسا
شروع: ۲۴ ژوئیه ۱۵۲۵ (۱۵۲۵-۰۷-۲۴)
پایان:  سپتامبر ۱۵۲۶ میلادی (به جزایر ادویه رسید)  ۱۵۳۶ میلادی (به اسپانیا بازگشت) 
هدف: مستعمره‌سازی جزایر ملوک، برای نجات ترینیداد
کشتی‌ها: ۷
خدمه: ۴۵۰
بازماندگان: ۷۹، شامل ۵۰ نفر روی عرشه «سانتیاگو» و ۴ نفر بازمانده از «سنگیر»
مسیر: مسیر
سفر اکتشافاتی لوئایسا (Loaísa expedition)، یک سفر اکتشافی در اوایل قرن شانزدهم به اقیانوس آرام بود که توسط گارسیا جوفره دی لوئایسا (۱۴۹۰–۲۰ ژوئیه ۱۵۲۶) فرماندهی شد و به دستور پادشاه اسپانیا، چارلز اول، برای استعمار جزایر ادویه در هند شرقی، انجام شد. ناوگانی شامل هفت کشتی، از لاکرونیا، اسپانیا در ژوئیه ۱۵۲۵ حرکت کرد و پس از دور زدن ماژلان-الکانو، به دومین سفر دریایی تاریخ تبدیل شد که از اقیانوس آرام عبور کرد. این سفر منجر به کشف دریای هوسس، در جنوب کیپ هورن و جزایر مارشال در اقیانوس آرام شد. سرانجام یک کشتی در سپتامبر ۱۵۲۶ به جزایر اسپایس رسید.
ریشه‌ها

سفر دی لوئایسا، هم به عنوان یک مأموریت نجات و هم یک سفر دریایی اکتشافی در نظر گرفته شد. ویکتوریا، یک کشتی از سفر ماژلان به اقیانوس آرام بود که در سال ۱۵۲۲ به اسپانیا بازگشت با این خبر که کشتی خواهرش، ترینیداد، آخرین بار در حال تلاش برای بازگشت به خانه از طریق کشتی‌رانی به سمت شرق از مسیر جزایر اسپایس به سمت آمریکای جنوبی، دیده شده‌است. به دی لوئایسا دستور داده شد که در سفر بازگشت در مسیر مورد نظر خود به اسپانیا، به دنبال ترینیداد یا اخباری از سرنوشت آن باشد. او قرار بود در صورت عدم موفقیت، جزایر ماژلان اسپایس راه یافته و به استعمار در بیاورد و همچنین اخباری از سرزمین نیمه افسانه‌ای اوفیر که دانشمندان اسپانیایی معتقد بودند، ممکن است در نزدیکی چین باشد، ارائه دهد. برای این منظور، به دی لوئایسا هفت کشتی و در مجموع ۴۵۰ مرد، از جمله تاجران و مدیرانی برای اداره جزایر اسپایس، اختصاص یافت.
سفر دریایی اقیانوس اطلس

گروه اعزامی در ۲۴ ژوئیه ۱۵۲۵ از کورونا حرکت کرد. این گروه شامل هفت کشتی سانتا ماریا د لا ویکتوریا، سانکتی اسپیریتوس، آنونسیادا، سن گابریل، سانتا ماریا دل پارال و سن لزمس و یک پتاچ (کشتی کوچک بادبانی دو دکل) به نام سانتیاگو بود. دی لوئایسا به همراه خوان سباستین الکانو که در سال ۱۵۲۱ در طول سفر ماژلان به جزایر اسپایس رسیده بود، به عنوان کاپیتان، گمارده شدند.
ناوگان به سمت جنوب‌غربی به سمت جزایر قناری و سپس به سمت جنوب در امتداد خط ساحلی آفریقا حرکت کرد. در نوامبر ۱۵۲۵، دی لوئایسا از غرب اقیانوس‌اطلس، به سمت برزیل حرکت کرد و در ژانویه ۱۵۲۶ به ساحل پاتاگونیا رسید. هیچ نشانه‌ای از ترینیداد نبود و دی لوئایسا تصمیم گرفت که جستجوی او را متوقف کند و به جای آن، به سمت جزایر اسپایس ادامه مسیر دهد. با این حال، آب و هوا خوب نبود و طی چند هفته بعد، با وزش بادهای شدید هنگام تلاش برای ورود به تنگه ماژلان، کشتی‌ها به‌طور متناوب جمع و پراکنده می‌شدند. دو کشتی سانکتی اسپیریتوس و آنونسیادا، غرق شدند و کشتی سن گابریل، به اقیانوس‌اطلس رفت و گروه را ترک کرد.
کشتی سن لزمس تحت کاپیتانی فرانسیسکو دی هوسس، در امتداد ساحل به سمت جنوب رانده شد، ممکن است در عرض جغرافیایی ۵۷ درجه، جاییکه خدمه به «پایان زمین» اشاره کردند، می‌توانست اولین مشاهده اروپایی کیپ هورن باشد. پس از مدتی سختی، هوسس توانست یک بار دیگر کشتی خود را به سمت شمال هدایت کند و به سه کشتی دیگر که در گروه باقی‌مانده بودند، بپیوندد. در ۲۶ مه ۱۵۲۶، این ناوگان کوچک شده، متشکل از چهار کشتی (سه کشتی بزرگ و یک پتاچی)، از تنگه گذشت و وارد اقیانوس آرام شد.
سفر دریایی به اقیانوس آرام

آب و هوای بدی که در ابتدا ناوگان دی لوئایسا را پراکنده کرده بود، در اقیانوس آرام ادامه یافت. در باران شدید، چهار کشتی باقی‌مانده به سرعت دیدشان را نسبت به یکدیگر از دست دادند و نتوانستند در کنار هم باقی بمانند تا زمانی که طوفان سرانجام در ۱ ژوئن آرام گرفت.
سانتیاگو به شمال رفت و در یک سفر ۱۰هزار کیلومتری، در ژوئیه ۱۵۲۶، به سواحل اقیانوس آرام در مکزیک رسید که اولین دسترسی از اروپا به سواحل غربی آمریکای شمالی بود.
سن لزمس به‌طور کامل ناپدید شد. گمانه‌زنی‌های قرن بیستم حکایت از آن دارد که او در تواموتوس، یا در جزیره آنا که گروه اعزامی ۱۷۷۴، صلیبی را در ساحل آن پیدا کردند، یا در نزدیکی جزیره مرجانی آمانو، جاییکه بعدها یک توپ قدیمی اسپانیایی پیدا شد، به گل نشسته‌است.
سومین کشتی، سانتا ماریا دل پارال، از اقیانوس آرام به سمت سانگیر در سواحل شمالی سولاوسی حرکت کرد، جاییکه کشتی در ساحل قرار گرفت و خدمه آن به شکل‌های مختلف توسط بومیان کشته یا به بردگی گرفته شدند. چهار بازمانده در سال ۱۵۲۸ توسط گروه اعزامی اسپانیایی آلوارو د ساودرا سرون که از مکزیک آمده بود، نجات یافتند.
آخرین کشتی، سانتا ماریا د لا ویکتوریا، تنها کشتی بود که به جزایر اسپایس رسید و در سپتامبر ۱۵۲۶ پهلو گرفت.
بازماندگان

خود لوئایسا در ۳۰ ژوئیه ۱۵۲۶ بر اثر اسکوربوت (نوعی بیماری ناشی از کمبود ویتامین سی) درگذشت، الکانو چند روز بعد و آلونسو دی سالازار نیز سه هفته پس از آن، درگذشتند. ینیگز به جزایر ویسایاس و میندانائو در فیلیپین و مولوکاس رسید، اما بر اثر مسمومیت غذایی درگذشت. فقط آندرس دی اوردانتا و ۲۴ مرد دیگر زنده ماندند تا در جزایر اسپایس قدم بر ساحل بگذارند. آن‌ها در سال ۱۵۳۶ در آرمادای هند پرتغالی، تحت نظر گارد پرتغالی به اسپانیا بازگشتند تا دومین سفر دریایی به دورجهان را در تاریخ تکمیل کنند. یکی از بازماندگان، هانس فون آخن بود که قبلاً به عنوان توپچی در کشتی ویکتوریا زیر نظر ماژلان و الکانو خدمت کرده بود، اولین مردی شد که دو بار زمین را دور زده‌است.
در فرهنگ عامه

رابرت آدریان لنگدون، این فرضیه را مطرح کرد که کشتی سان لزمس، پس از گم‌شدن، در طوفان سواحل آمریکای جنوبی، از اقیانوس آرام عبور کرد و قبل از ویران‌شدن در سواحل نیوزلند، در تاهیتی توقف کرد. وینستون کاوی، فیلم‌ساز نیوزیلندی، نظریه سان لسمز را در کتاب‌هایش، نیوزلند، یک معمای تاریخی: در مسیر فاتحان اسپانیایی و معمای کشورگشایی ارزیابی می‌کند که نسخه اسپانیایی آن با حمایت سفارت اسپانیا در نیوزلند تکمیل شد و از افزودن داستان‌های شفاهی شبه جزیره پوتو به آثار لنگدون، نتیجه می‌گیرد که این امکان وجود دارد که سن لزمس در شبه جزیره پوتو ویران شده باشد، پژوهش‌های بیشتری لازم است تا این نظریه از امکان به احتمال برسد.
فیلم هیجان‌انگیز و حکایت توطئه‌آمیز «کلاه اسپانیایی»، ساخته گرگ اسکاون، بر اساس نظریه لنگدون است.
کتابشناسی

Berguno, Jorge (1990). "The South and Mid-Pacific Voyages".  In Hardy, John; Frost, Alan (eds.). European Voyaging towards Australia. Australian Academy of the Humanities. ISBN 0-909897-19-0.
Kelsey, Harry (April 1986). "Finding the Way Home: Spanish Exploration of the Round-Trip Route across the Pacific Ocean". The Western Historical Quarterly. United States: Utah State University. 17 (2): 145–164. doi:10.2307/969278. JSTOR 969278.
Nowell, Charles E. (December 1936). "The Loaisa Expedition and the Ownership of the Moluccas". Pacific Historical Review. United States: University of California Press. 5 (4): 325–336. doi:10.2307/3632888. JSTOR 3632888.
برای مطالعه بیشتر

(به اسپانیایی) Landín Carrasco, Amancio. España en el mar. Padrón de descubridores. Madrid: Editorial Naval ISBN 84-7341-078-5
(به اسپانیایی) Oyarzun, Javier. Expediciones españolas al Estrecho de Magallanes y Tierra de Fuego. Madrid: Ediciones Cultura Hispánica ISBN 84-7232-130-4.
(به اسپانیایی) "Expedición de Loaysa ó Loaisa 1524-1536" Historia Naval de España
Snow, Philip & Waine, Stefanie. The people from the horizon. London: Mclaren Publishing ISBN 0-947889-05-1
"Expedition of García de Loaisa 1525-26." In The Philippine Islands, 1493-1898, edited and annotated by Emma Helen Blair and James Alexander Robertson. Cleveland, Ohio: A.H. Clark Company, 1903-9. Vol. 2, 1529-1561. pp. 25–35.
پی زینگرو

پی زینگرو (به چینی: 裴星茹入江ゆき؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۹۸) کشتی گیر زن کشور چین است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۶ و دو مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۸ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و مدال نقره بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
پناهگاه حیات وحش بروئیه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پناهگاه حیات وحش بروئیه: پناهگاه حیات وحش بروئیه
                                                                         موقعیت پناهگاه حیات وحش بروئیه :                                                                          موقعیت پناهگاه حیات وحش بروئیه 
مکان: ایران
نزدیکترین شهر: هرات و مروستNearest city: هرات و مروست
مختصات: ۳۰°۰۷′۲۸″ شمالی ۵۴°۰۷′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۱۲۴۴۴°شمالی ۵۴٫۱۲۲۵۰°شرقی﻿ / 30.12444; 54.12250
مساحت (کیلومتر مربع): ۷۸ هزارهکتار  مربع
تاسیس: ۱۳۷۹ خورشیدی Established: ۱۳۷۹ خورشیدی
ارگان سرپرست: اداره کل حفاظت محیط زیست یزد
پناهگاه حیات وحش بروئیه،  یک پناهگاه حیات وحش در شهرستان خاتم و شهرستان مروست در استان یزد و در مرز استان یزد و استان فارس واقع شده است. پناهگاه حیات وحش بروئیه نخستین منطقه تحت مدیریت محیط زیست در استان یزد بوده و علت نامگذاری آن وجود روستای بروئیه در کنار منطقه است.
پناهگاه بروئیه با مساحت ۷۸ هزار هکتار در جنوب استان یزد و در شهرستان خاتم قرار دارد و از سال ۸۱ رسما به عنوان منطقه حفاظت شده در استان یزد شناخته شد.
اتحادیه ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشان ارتش و نیروی دریای: نشان ارتش و نیروی دریای
نام پیشین: اتحادیه ارتش منظم ایالات متحده آمریکا
بنیان‌گذاری: ۳۱ مارس ۱۸۸۸؛ ۱۳۶ سال پیش (۱۸۸۸-۳۱}})
وضعیت حقوقی: شرکتی با امتیازات فدرال
هدف: جهت تخفیف آسیب‌های سربازان و ملوانان
ستاد: نیلز، اوهایو
مکان: ایالات متحده آمریکا
خدمات: کمک شغلی، نگهداری از مریضان، کمک در خدمات خاکسپاری
اعضا: کهنه‌سربازان و خدمه وظیفه فعال نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا
زبان رسمی: انگلیسی
فرمانده: Don Youngblood
معاون فرمانده ارشد: Raoul Helwig
بیانیه مأموریت: Fraternal comradeship
وبگاه: Army & Navy Union USA
نام پیشین: اتحادیه سربازان منظم
اتحادیه ارتش و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا (Army and Navy Union of the United States of America)، قدیمی‌ترین سازمان سربازان اسبق در آمریکا است. این سازمان در سال ۱۸۸۶ شکل گرفت و مفهوم نهفته در آن از گروه‌های جنگی قرن نوزدهم که منافع مشترک داشتند، به‌وجود آمد. نام این سازمان با گذشت زمان از اتحادیه یک سرباز تغییر نمود تا تمامی ملوانان و سربازان را در همه بخش‌های نیروی‌های مسلح ایالات متحده آمریکا تحت پوشش قرار دهد.
اخذ عضویت این سازمان برای تمامی افرادی که به‌صورت افتخاری در ارتش این کشور خدمت کرده‌اند یا در حال خدمت اند، آزاد است. مأموریت و هدف سازمان متذکره این‌است تا از طریق ارائه خدمات مورد نیاز و با کمک برادرانه و دوستانه مشکلات و رنج سربازان اسبق این کشور را کاهش دهد.