stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زاغه

برای دیگر کاربردها، زاغه (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سهم جمعیت شهرنشین ساکن در زاغه‌ها (۲۰۱۸)
تصویری از یک زاغه در بمبئی، هند. در حدود ۵۵٪ از جمعیت شهر بمبئی در زاغه‌نشین‌ها زندگی می‌کنند. این در حالی است که مساحت کل زاغه‌نشین‌ها در بمبئی برابر با حدود ۶٪ از زمین‌های شهری است. میزان رشد زاغه‌نشین‌ها در بمبئی بیشتر از نرخ کلی رشد شهری است.
نگاره‌ای از یک زاغهٔ آپارتمانی در سائو پائولو، برزیل.
یک مکان حاشیه نشین در زابل ایران
زاغه در لغت به محله‌های فقیرنشین و بدون مجوز در حاشیه شهرها گفته می‌شود. معمولاً امکانات بهداشتی، رفاهی و امنیتی در مناطق زاغه‌نشین وجود ندارد.
هم‌اکنون بیش از یک میلیارد نفر از مردم جهان در زاغه‌ها زندگی می‌کنند. برنامه اسکان بشر سازمان ملل متحد، با توجه به رشد جمعیت جهان، جمعیت زاغه‌نشین‌ها در سال ۲۰۳۰ میلادی را در حدود ۲ میلیارد نفر برآورد کرده است. بر اساس آمار سازمان ملل متحد، هم‌اکنون بیش از یک نفر از هر ۳ ساکن در شهرهای کشورهای در حال توسعه در زاغه زندگی می‌کند.
زاغه‌ها طیفی از آپارتمانهای پرتراکم و بد منظره در مرکز شهر تا سکونتگاه‌های پراکنده غیررسمی و بدون قانون در حاشیه شهرها را شامل می‌شود. برخی بیش از ۵۰ سال قدمت دارند و برخی هنوز در حال تصرف شدن هستند.
سکونتگاه‌های غیررسمی در مسائل و مشکلات زیر با هم اشتراک دارند:
فقدان تأسیسات شهری مناسب و کافی
فقدان خدمات شهری مناسب و کافی
افزایش تنش‌ها به علت شکاف عمیق اجتماعی بین ساکنان این سکونتگاه‌ها و مناطق رسمی شهری
پیچیدگی و دشواری تأمین خدمات به علت توسعه ناموزون و برنامه‌ریزی نشده
در آغاز پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، ۳۰ درصد مردم در شهرها و ۷۰ درصد در روستاها زندگی می‌کردند اما سیاست‌های نادرست و عدم ایجاد اشتغال در روستاها سبب مهاجرت شده است و در کنار آن حاشیه‌نشینی ایجاد شده که در این میان مشهد بیشترین سهم را دارد به طوری که متوسط حاشیه‌نشینی در کلان‌شهرها ۱۶ درصد جمعیت است اما مشهد، ۳۰ درصد جمعیت حاشیه‌نشین دارد.
برای ساماندهی وضعیت حاشیه‌نشینی کارگروهی با محوریت معاونت مدیریت و توسعهٔ شهری و روستایی وزارت کشور و با عضویت سازمان ملی زمین و مسکن و سایر دستگاه‌های مرتبط تشکیل شده که دبیری آن بر عهدهٔ شرکت عمران و بهسازی شهری ایران است. یکی از اولویت‌های این کارگروه، تدوین برنامهٔ جامع توانمندسازی و پیشگیری از گسترش سکونتگاه‌های غیررسمی ایران است که حاشیه‌نشینی مشهد نیز یکی از بخش‌های مهم آن است. این برنامه جامع، سند مدیریت اجرایی برنامهٔ توانمندسازی و پیشگیری برای کلان‌شهرها است و قرار است با اولویت مشهد تهیه و تصویب شود. در شهر مشهد ۶۶ محله در ۸ پهنه وجود دارند که تاکنون برنامهٔ توانمندسازی در یکی از پهنه‌ها در سه محله به تصویب رسید و شرکت عمران و بهسازی شهری نیز چندین پروژه را در آن‌جا اجرا کرد. همچنین برنامه‌ریزی‌های لازم برای اجرایی شدن سازوکارهای لازم در سایر محله‌ها و در پهنه‌ای گسترده طی سه سال آینده انجام شده است.
جرم و جنایت

به دلیل فقر مطلق حاکم بر زاغه‌نشین‌ها، زاغه‌ها معمولاً محل سکونت بسیاری از تبهکاران و باندهای قاچاق مواد مخدر است. مهاجرت غیرقانونی به ایران و به تبع زاغه‌نشینی آن‌ها در حاشیه شهرها، یکی از معضلات جدی ایران محسوب می‌شود، شواهد زاغه‌نشینی اتباع خارجی را، حداقل در بخشی از حاشیه جنوب تهران نشان می‌دهد.
مبارزه با رشد زاغه‌نشینی

مبارزه با رشد زاغه‌نشینی، از اهداف توسعه هزاره سازمان ملل متحد اعلام شده است.
تصویری از یک زاغه در حاشیه شهر جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی.
فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۹۱

فهرست فیلم‌های ایرانی سال ۱۳۹۱
فهرست کشورها بر پایه هزینه‌های نظامی

فهرست کشور ها بر پایه هزینه های نظامی، فهرست کشورها بر اساس هزینه‌های اختصاص داده شده به حوزه نظامی می‌باشد که معمولا بر پایه میلیارد دلار است. این ارقام بر اساس پژوهشی درباره رتبه‌بندی هزینه‌های نظامی در سال ۲۰۲۴از سوی "انستیتوی بین‌المللی پژوهش‌های استراتژیک (IISS)" ارائه شده است.
آمریکا
آمریکا به عنوان عضوی از پیمان ناتو که بزرگترین بودجه نظامی را دارد، با ۸۰۰ میلیارد و ۶۷۲ میلیون دلار (برابر با حدود ۷۰۰ میلیارد یورو) یعنی چهار برابر چین (با ۲۹۳ میلیارد دلار) و بیش از ۱۲ برابر روسیه (با ۶۵ میلیارد دلار) در صدر این فهرست قرار گرفته است. این میزان هزینه نظامی ایالات متحده آمریکا برابر است با ۴۰ درصد کل هزینه‌های نظامی در سطح جهان.
اتحادیه اروپا
بر پایه این پژوهش، در میان کشورهای اروپایی عضو ناتو، بریتانیا با ۶۱،۵ میلیارد دلار هزینه نظامی سال ۲۰۲۰ در جایگاه نخست قرار دارد. پس از آن فرانسه با ۵۵ میلیارد دلار و آلمان با ۵۱،۳ میلیارد دلار جایگاه دوم و سوم را به خود اختصاص داده‌اند.
ایران
برای تشخیص واقعی بودجه نظامی ایران، بایستی نظام یارانه ای و سربازی اجباری را هم لحاظ کرد. مثلا در قیاس با ایالات متحده آمریکا و سایر کشورها با اقتصاد آزاد، در امریکا باید سوخت را ازاد خریداری کرد ولی در ایران، یارانه غیرمستقیم دارد. بعلاوه که در ایران، سربازان اجباری، حقوق و مزایای آنچنانی دریافت نمی‌کنند. آب، برق، گاز و حتی موادغذایی هم از یارانه دولتی بهره‌ای دارند و این موجب کاهش جدی هزینه‌های نظامی و لحاظ نشدن آن می‌شود. در کل، علت اصلی ارزان‌قیمت بودن تولیدات نظامی ایران نیز استفاده از یارانه غیرمستقیم است. البته برای تشخیص قدرت نظامی واقعی یک کشور، صرف نگاه به بودجه نظامی سالانه اشتباه است زیرا این امکان وجود دارد که بودجه نظامی زیادی برای کشوری مثل ایران وجود نداشته باشد اما آن کشور دارای زیرساخت‌ها و تسلیحات نظامی قدرتمندی باشد که یا از گذشته ذخیره شده و یا از یارانه غیرمستقیم استفاده می کند. ضمنا ساختار سربازی اجباری در کشورهایی مثل عربستان سعودی، آمریکا، چین و... وجود ندارد که این به معنای اختصاص بخشی از بودجه ایشان به حقوق نظامیان می باشد و متعاقبا این در ایران متفاوت است.
هزینه‌های نظامی
نمودار دایره ای هزینه های نظامی کشور ها در سال ۲۰۱۹ ( میلیارد دلار )
درصد هزینه های نظامی از کل تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۲۰ ( SIPRI )
جاذبه‌های توریستی دبی

برج خلیفه، بلندترین ساختمان جهان
جاذبه‌های توریستی دبی (انگلیسی: Tourist attractions in Dubai) بسیاری از مناطقی را تشکیل می‌دهد که توریستها را در امارت دبی جذب می‌کنند، این نتیجه رونق ساخت و ساز در حال وقوع در دبی در سطحی گسترده‌است. چرا که حاکم فعلی دبی و نخست‌وزیر امارات متحده عربی محمد بن راشد آل مکتوم قصد دارد آنرا به اولین مقصد گردشگری در جهان تبدیل کند. انتظار می‌رود دبی در سال ۲۰۱۵، ۱۵ میلیون گردشگر از سراسر جهان جذب کند. یورومانیتور یک لیست از شهرهای جهان از نظر تعداد گردشگران بین‌المللی در سال ۲۰۰۹ تنظیم کرده که دبی در رده هفتم است.
دبی یک رکورد در سال ۲۰۱۲ با ۱۰ میلیون بازدید کننده با افزایش ۹٫۳٪ زده‌است، دبی در سال ۲۰۲۲ پذیرای ۱۴.۳۶ میلیون بازدید‌کننده بود. در سال ۲۰۱۴ در مجموع ۷۰۴۷۵۶۳۶ مسافر از طریق فرودگاه دبی سفر کردند. برای حفظ این موقعیت مهم در صنعت گردشگری، آنها به ایجاد جاذبه‌های گردشگری بزرگ و چشمگیر معروف هستند. دبی از لحاظ خانه‌های لوکس در جهان اول است.
لیست مکان‌های گردشگری > برج خلیفه

برج خلیفه که قبل از افتتاح به نام برج دبی شناخته می شود، آسمان خراشی در دبی، امارات متحده عربی است. این بلندترین سازه مصنوعی در جهان است که ۸۲۹.۸ متر (۲۷۲۲ فوت) ارتفاع دارد.
این ساختمان در سال ۲۰۱۰ به عنوان بخشی از توسعه جدید به نام مرکز شهر دبی افتتاح شد.
لیست مکان‌های گردشگری > فواره دبی

فواره دبی بزرگترین سیستم آبنمای طراحی شده جهان است که در دریاچه ۳۰ هکتاری دست‌ساز برج خلیفه، در مرکز توسعه مرکز شهر دبی در امارات متحده عربی قرار دارد. این طراحی توسط دبلیو‌ای‌تی دیزاین، شرکتی مستقر در کالیفرنیا، مسئول فواره‌های دریاچه هتل بلاژیو در لاس‌وگاس طراحی شده است. با ۶۶۰۰ نور و ۲۵ پروژکتور رنگی روشن می‌شود، ۲۷۵ متر (۹۰۲ فوت) طول دارد و آب را تا ارتفاع ۵۰۰ فوت (۱۵۲.۴متر) به هوا همراه با طیف وسیعی از موسیقی کلاسیک تا معاصر عربی و جهانی پرتاب می‌کند که با هزینه ۸۰۰ میلیون درهم (۲۱۸ میلیون دلار آمریکا) ساخته شده است.
لیست مکان‌های گردشگری > قاب دبی

قاب دبی یک نقطه عطف معماری نمادین در پارک زعبیل دبی با ارتفاع ۱۵۰ متر است. قاب دبی از سال ۲۰۱۸ به روی عموم باز شده است و یکی از محبوب‌ترین جاذبه‌های گردشگری در این شهر است.
لیست مکان‌های گردشگری > آکواریوم دبی و باغ وحش زیر آب

آکواریوم دبی و باغ وحش زیر آب یکی از بزرگترین آکواریوم‌های جهان است. این آکواریوم گونه‌های آبزی متعددی را در خود جای داده است. همچنین تعدادی از گونه‌های در حال انقراض در زیستگاه طبیعی خود در این آکواریوم در حال حفاظت هستند. این مکان محل زندگی ۱۴۰ گونه آبزی است.
لیست مکان‌های گردشگری > موزه آینده

موزه آینده یک فضای نمایشگاهی برای خدمات و محصولات نوآورانه و آینده‌نگر است. موزه آینده که در منطقه مالی دبی، امارات متحده عربی واقع شده است، دارای سه عنصر اصلی است: تپه سبز، ساختمان و فضای خالی. دولت امارات متحده عربی این موزه را در ۲۲ فوریه ۲۰۲۲ افتتاح کرد. هدف این موزه ترویج توسعه فناوری و نوآوری به ویژه در زمینه‌های رباتیک و هوش مصنوعی (AI) است. یکی از پیچیده‌ترین سازه‌های جهان، موزه آینده است که توسط  طراحی کیلا و توسط بورو هاپولد مهندسی شده است.
لیست مکان‌های گردشگری > باغ معجزه دبی

باغ معجزه دبی یکی از مخلوقات دبی است. در روز ولنتاین ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد و در قلب دبی با مساحت ۷۲۰۰۰ متر مربع واقع شده است که در آن ۱۵۰ میلیون باغ گل در طاق‌ها و الگوهای رنگارنگ چیده شده‌اند. باغ پروانه‌های دبی که محل زندگی ۱۵۰۰۰ پروانه است، یک ویژگی منحصر به فرد است. باغ معجزه دبی برنده دو رکورد گینس برای بزرگترین باغ عمودی در سال ۲۰۱۳ و بزرگترین مجسمه گلی جهان به شکل ایرباس A380 در سال ۲۰۱۶ شد.
لیست مکان‌های گردشگری > پارک آبی وایلد وادی

پارک آبی وایلد وادی یک پارک آبی روباز در دبی، امارات متحده عربی است. این پارک آبی که در منطقه جمیرا، در کنار برج العرب و هتل ساحلی جمیرا قرار دارد، توسط جمیرا اینترنشنال، هتلدار مستقر در دبی اداره می‌شود. وایلد وادی دارای یک استخر موج گرم/خنک، چندین سرسره آبی و دو دستگاه موج‌سواری مصنوعی است. علاوه بر این، این پارک دارای بزرگترین سرسره آبی در خارج از آمریکای شمالی بود، اما اخیراً برای ایجاد فضایی برای دو گردشگاه دیگر، حذف شده است. یکی دیگر از ویژگی های پارک آبشار ۱۸ متری (۵۹ فوت) است که هر ده دقیقه یکبار خاموش می‌شود. این پارک آبی همچنین دارای دو فروشگاه هدیه، سه رستوران و دو غرفه اسنک است.
لیست مکان‌های گردشگری > مرکز مالی بین‌المللی دبی

مرکز مالی بین‌المللی دبی (DIFC) یک منطقه اقتصادی ویژه در دبی با وسعت ۱۱۰ هکتار (۲۷۲ هکتار) است که در سال ۲۰۰۴  به عنوان یک مرکز مالی برای شرکت‌هایی که در سراسر بازارهای خاورمیانه، آفریقا و آسیای جنوبی (MEASA) فعالیت می‌کنند، تأسیس شد. DIFC بر اساس فرمان فدرال امارات متحده عربی شماره ۳۵ در سال ۲۰۰۴، قانون فدرال امارات متحده عربی شماره ۸ در سال ۲۰۰۴ و قانون شماره ۱۲ دبی در سال ۲۰۰۴ تأسیس شد. این مرکز دارای سیستم حقوقی و دادگاه‌های متمایز از دادگاه‌های امارات متحده عربی است که صلاحیت قضاوت آن‌ها بر امور حقوقی شرکت‌ها، بازرگانی، مدنی، استخدام، تراست و اوراق بهادار است.
هدف DIFC فراهم کردن بستری برای کسب و کار و موسسات مالی است تا بتوانند به بازارهای نوظهور منطقه و خارج از آن دسترسی پیدا کنند. این سازمان به منظور ایجاد محیطی برای رشد، پیشرفت و توسعه اقتصادی در امارات متحده عربی و منطقه گسترده‌تر با ارائه زیرساخت‌های قانونی و تجاری و فیزیکی مورد نیاز مطابق با استانداردهای بین‌المللی تأسیس شد.
لیست مکان‌های گردشگری > برج ساعت دیره

برج ساعت دیره (به عربی: دوار الساعة ديرة)، که در اصل برج ساعت دبی نامیده می‌شود، یک دوربرگردان در دبی، امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) است. برج ساعت در شرق دبی در دیره، در تقاطع جاده ام حریر و مسیر D 89 (جاده آل مکتوم) واقع شده است. برج ساعت دیره که اکنون یک بنای تاریخی برجسته در دیره است، واقع در محله الرقه، اولین گذرگاه زمینی ساخته شده بین دیره و بر دبی با دسترسی به پل آل مکتوم را فراهم می کند. برج ساعت دبی توسط معمار زیکی حمسی طراحی شده است. در دفتر ساخت و ساز طراحی معماری (ADC). همچنین ADC سازنده برج ساعت در سال ۱۹۶۵ بود. برج ساعت به عنوان نمادی از دبی ساخته شد و در دیره قرار داشت زیرا در مسیر جاده‌های اصلی دبی قبل از ساخت جاده دبی - ابوظبی به هم متصل می‌شدند، قرار دارد.
لیست مکان‌های گردشگری > جزیره‌های نخلی دبی

جزیره‌های نخلی دبی دو جزیره مصنوعی نخل جمیره و نخل جبل علی هستند که در سواحل دبی، امارات متحده عربی قرار دارند. در نوامبر ۲۰۱۴، تنها نخل جمیره تکمیل شده است. این جزیره به شکل یک درخت خرما است که در بالای آن یک هلال قرار دارد. وقتی کامل شد، نخل جبل علی شکل مشابهی به خود می‌گیرد. هر دو جزیره شامل تعداد زیادی از مراکز اقامتی، تفریحی و سرگرمی خواهند بود که در مجموع ۵۲۰ کیلومتر سواحل غیر عمومی را به شهر دبی اضافه خواهند کرد.
لیست مکان‌های گردشگری > بازار طلای دبی

بازار طلای دبی یک بازار سنتی در دبی، امارات متحده عربی است. این بازار در قلب منطقه تجاری دبی در دیره، در محله الضغایه واقع شده است. این بازار متشکل از بیش از ۳۰۰ خرده فروش است که تقریباً به طور انحصاری جواهرات تجارت می‌کنند. خرده فروشان در بازار شامل هر دو فروشگاه معتبر مانند داماس، جواهرات ARY و همچنین فروشگاه‌های کوچکتر که عمدتاً در بازار طلا فعالیت می‌کنند. بر اساس برخی برآوردها، تقریباً ۱۰ تن طلا در هر لحظه در بازار وجود دارد. از شمال با بازار ماهی و سبزیجات دبی و دیره کورنیش در نزدیکی میدان بانیاس در خیابان سیکت الخالی که در چند قدمی ایستگاه اتوبوس دیره قرار دارد، همسایه است. همچنین می‌توانید با استفاده از متروی دبی به الغبیبه و آبرا (قایق) معمولی از نزدیکی بر دبی در سراسر نهر به بازار طلای دبی برسید. بازار طلای دبی در چند قدمی ایستگاه دریایی بازار قدیمی قرار دارد.
لیست مکان‌های گردشگری > موزه دبی

موزه دبی موزه اصلی امارات متحده عربی است. این بنا در قلعه الفهیدی (به عربی: حصن الفهیدی) واقع شده است که در سال ۱۷۸۷ ساخته شده است و قدیمی‌ترین ساختمان موجود در دبی است. این موزه توسط حاکم دبی در سال ۱۹۷۱  و با هدف ارائه سبک زندگی سنتی در امارت دبی افتتاح شد. این شامل آثار باستانی محلی و همچنین آثاری از کشورهای آفریقایی و آسیایی است که با دبی تجارت می‌کردند. همچنین شامل چندین ژرفانما است که زندگی در امارت را قبل از ظهور نفت نشان می‌دهد، علاوه بر آثار باستانی از اکتشافات اخیر به قدمت ۳۰۰۰  سال قبل از میلاد مسیح در آن به نمایش گذاشته شده است. در سال ۲۰۰۷، موزه دبی روزانه پذیرای ۱۸۰۰ بازدیدکننده بود که مجموعاً سالانه ۶۱۱۸۴۰ بازدیدکننده داشت. در مارس ۲۰۰۸، موزه ۸۰۰۰۰ بازدیدکننده داشت. محبوب‌ترین زمان‌ها از اوت تا آوریل است. این موزه در سال ۲۰۱۳ بیش از ۱ میلیون بازدید‌کننده داشت.
لیست مکان‌های گردشگری > خور دبی

دبی کریک یک خور آب دریا است که در دبی، امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) واقع شده است. به پناهگاه حیات وحش رأس الخور ختم می‌شود. برخی منابع می‌گویند که این خور تا منطقه العین امتداد داشت و یونانیان باستان آن را رودخانه زارا می‌نامیدند. از نظر تاریخی، خور دبی شهر را به دو بخش اصلی دیره و بر دبی  تقسیم کرده است. در امتداد منطقه خور بر دبی بود که اعضای قبیله بنی یاس برای اولین بار در قرن نوزدهم ساکن شدند و سلسله آل مکتوم را در این شهر تأسیس کردند. در اوایل قرن بیستم، خور به عنوان یک بندر کوچک برای جهازهایی که تا دوردست‌هایی مانند هند یا شرق آفریقا مسافرت می‌کردند، عمل می‌کرد.
لیست مکان‌های گردشگری > منطقه بستکیه

این منطقه به محله الفهیدی یا دبی قدیمی معروف است. ساخت بستکیه به دهه ۱۸۹۰ برمی‌گردد. در دوران اوج خود، این محله توانایی پشتیبانی از ۶۰ واحد مسکونی را داشت که بیشتر آنها با خطوط باریک و پیچ در پیچ از هم جدا شده بودند.
لیست مکان‌های گردشگری > مسیر مسابقه میدان

میدان مسابقه اسب دوانی واقع در دبی، امارات متحده عربی است. در ۲۷ مارس ۲۰۱۰ افتتاح شد و جایگزین میدان مسابقه ناد الشبا شد. این میدان مسابقه می‌تواند بیش از ۶۰۰۰۰ تماشاگر را در یک جایگاه به طول یک مایل در خود جای دهد. هنگامی که برای مسابقات استفاده نمی‌شود، به عنوان یک مرکز تجاری و کنفرانس مورد استفاده قرار می‌گیرد. موزه و گالری اسب دوانی نیز برنامه‌ریزی شده است. این توسعه همچنین شامل یک زمین گلف با ۹ سوراخ است. میدان مسابقه میدانی به مساحت۷.۵ میلیون متر مربع شامل میدان مارینا، اولین هتل پنج ستاره کنار پیست جهان با ۲۸۵ اتاق، دو پیست مسابقه و همچنین رستوران، موزه مسابقه و ۷۲ سوئیت شرکتی برای سرگرمی در طول سال است.
دارای یک مسیر مسابقه چمن چپگرد ۲۴۰۰ متری و یک مسیر خاکی مصنوعی اسب‌دوانی به طول ۸.۷۵ فریم (۱۷۵۰ متر) چپگرد است. از نوامبر تا مارس فعالیت می‌کند و دارای چالش مسابقه زمستانی، کارناوال بین‌المللی مسابقه دوبی و شب جام جهانی دبی است. جام جهانی دبی با بیش از ۲۶.۲۵ میلیون دلار جایزه غنی‌ترین مسابقه اسب‌دوانی در جهان است.
منطقه مسیر مسابقه ۶۷ میلیون فوت مربع (۶۲۰ هکتار) را اشغال می‌کند. با این حال، توسعه کلی شهر میدان ۲۰۰ میلیون فوت مربع (۱۹۰۰ هکتار) است. این منطقه به چهار بخش فرعی تقسیم می‌شود: مسیر مسابقه میدان، کلانشهر میدان، افق میدان و پارک گودولفین میدان. منطقه مسیر مسابقه میدان یکی از مناطق مرتبط با محمد بن راشد آل مکتوم، معاون رئیس جمهور امارات و نخست وزیر و حاکم دبی است.
اسکی دبی

اسکی دبی یک پیست اسکی سرپوشیده با ۲۲۵۰۰ متر مربع فضای داخلی اسکی است. بخشی از مرکز خرید امارات، یکی از بزرگترین مراکز خرید جهان، واقع در دبی، امارات متحده عربی است. این توسط گروه ماجد الفطیم، که مرکز خرید امارات را نیز اداره می‌کند، توسعه یافته است.
این پیست اسکی سرپوشیده که در نوامبر ۲۰۰۵ افتتاح شد، دارای یک کوه سرپوشیده به ارتفاع ۸۵ متر با ۵ شیب و شیب‌های متفاوت است. آسانسور چهارگانه و یدک‌کش اسکی‌بازان و اسنوبوردها را به بالای کوه می‌برد. در مجاورت دامنه‌ها، یک منطقه بازی پارک برفی به مساحت ۳۰۰۰ متر مربع است که شامل مسیرهای سورتمه، سرسره بدنه یخی، برج‌های کوهنوردی، گلوله‌های برفی غول پیکر، و یک غار یخی است. اسکی دبی همچنین تعدادی پنگوئن را در خود جای داده است که روزانه چندین بار از محوطه خود خارج می‌شوند. برخورد پنگوئن‌ها را می‌توان رزرو کرد و به عموم اجازه می‌دهد تا مستقیماً با پنگوئن‌ها ارتباط برقرار کنند. لباس زمستانی، تجهیزات اسکی و اسنوبرد در قیمت ورودی گنجانده شده است.
نمایشگاه‌ها و مارکهای تجاری

ارابلاب
سلامتی عربی
برق خاورمیانه
نمایشگاه رویدادهای خاورمیانه
نمایشگاه ازدواج
GITEX (نمایشگاه)
نمایشگاه آموزش و پرورش خلیج فارس (GETEX)
نمایشگاه بین‌المللی قهوه و چای - امارات متحده عربی
جشنواره خرید دبی
نمایشگاه ترافیک خلیج فارس
سیتی اسکوپ جهانی
خلیج خاورمیانه
نمایش اسباب بازی بزرگسالان
پارک‌ها و باغ وحش‌ها

مامزار
پارک الحمیرا
صفا، دبی
آکواریوم دلفین دبی
پارک ساحلی آزاد جمیرا
اتاق از دست رفته
آتلانتیس دبی
پارک ام سقیم
پارک تمدن سرزمین عجایب
پارک ساحلی جمیرا
پارک مشرف
پارک آب وحشی وادی
باغ گیاه‌شناسی دبی
پارک کریک
باغ وحش دبی
باغ وحش حیوانات جدید دبی [A]
خانه شیخ سعید
حتی سنگ استخر
روستای حتی
میراث و روستای غواصی
پارک معجزه دبی
سفرهای دبی
نگارخانه

موزه آینده (دبی)
آب‌نمای دبی
نمای هوایی پارک وادی وحشی و آب تمدن
موزه دبی در قلعه الفهیدی
باشگاه فوتبال او. اف. آی کرت

Football club
او. اف. آی کرت (یونانی: ΠΑΕ Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου) که معمولاً با او. اف. آی شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای یونانی است که در هراکلیون، در جزیره کرت واقع شده‌است. این تیم در سوپر لیگ یونان، برترین لیگ فوتبال یونان، رقابت می‌کند.
این باشگاه یک قهرمانی جام حذفی یونان (۱۹۸۶–۱۹۸۷) و یک جام بالکان را به‌دست آورده‌است و تاکنون آن‌ها هفت بار در جام یوفا شرکت کرده‌اند.
تاریخچه

این باشگاه در پاییز ۱۹۲۵ توسط گروهی از ورزشکاران کرت که در یک سالن بدنسازی در هراکلیون ورزش می‌کردند، تأسیس شد. آنها یک باشگاه ورزشی جدید به نام Omilos Filathlon Irakleiou (مخفف OFI) به معنی "باشگاه ورزشی هراکلیون" ثبت کردند. حوزه فعالیت رسمی باشگاه شرکت در انواع رویدادها و نمایشگاه‌های ورزشی بود. در اولین سال های تاسیس OFI، موسسان باشگاه اکثریت اعضا را تشکیل می‌دادند.
افتخارات

سوپر لیگ فوتبال یونان
نایب قهرمان (۱): ۱۹۸۵-۱۹۸۶
جام حذفی فوتبال یونان
قهرمان (۱): ۱۹۸۶–۱۹۸۷
نایب قهرمان (۱): ۱۹۸۹–۱۹۹۰
جام پیش مدیترانه
نایب قهرمان (۱): ۱۹۹۰–۱۹۹۱
سوپر جام فوتبال یونان
نایب قهرمان (۱): 1987
لیگ فوتبال یونان (سطح دوم فوتبال یونان)
قهرمان (۳): ۱۹۶۵–۱۹۶۶، ۱۹۷۵–۱۹۷۶، ۲۰۱۸–۲۰۱۸
گاما اتنیکی (سطح سوم فوتبال یونان)
قهرمان (۱): ۲۰۱۵–۲۰۱۶
جام بالکان
قهرمان (۱): ۱۹۸۹
فهرست طراحان صنعتی

طراحان صنعتی و طراحان محصولات زیر از جمله افرادی هستند که به خاطر دستاوردهای خود در طراحی صنعتی یا محصول مورد توجه قرار گرفته‌اند یا سهم فوق‌العاده‌ای در طراحی صنعتی یا فلسفهٔ طراحی داشته‌اند.
این فهرست بر اساس جنبش‌های طراحی اصلی قرن بیستم طبقه‌بندی شده‌است. اگرچه بسیاری از طراحان صنعتی این فهرست از بسیاری از این گرایش‌ها پیروی می‌کنند، اما تحت جنبشی که بیشتر با آن مرتبط هستند فهرست شده‌اند.
جنبش هنر و صنایع دستی (۱۹۲۰–۱۸۵۰)

ویلیام موریس (۱۸۹۶–۱۸۳۴)
چارلز وویزی (۱۹۴۱–۱۸۵۷)
والتر کران (۱۹۱۵–۱۸۴۵)
ویلیام آر. لثابی (۱۹۳۱–۱۸۵۷)
آرتور هیگیت مکموردو (۱۹۴۲–۱۸۵۱)
فیلیپ وب (۱۹۱۵–۱۸۳۱)
جنبش زیبایی‌شناسی (۱۸۹۰–۱۸۶۰)

چارلز رابرت اشبی (۱۹۴۲–۱۸۶۳)
آرچیبالد ناکس (۱۹۳۳–۱۸۶۴)
ژاپنیسم (۱۹۲۰–۱۸۵۰)

سبک انگلیسی-ژاپنی را نیز ببینید.
کریستوفر درسر (۱۹۰۴–۱۸۳۴)
ادوارد ویلیام گادوین (۱۸۸۶–۱۸۳۳) میز پادیواری
تونت بنتوود (۱۸۵۰–به بعد)

تونت بنتوود
هنر نو یا آر نووُ (۱۹۱۰–۱۸۸۰)

همچنین به اسامی جدایی وین در اتریش، یوگنداشتیل در آلمان، و مکتب گلاسگو در بریتانیا شناخته می‌شود.
ویکتور هورتا (۱۹۴۷–۱۸۶۱)
آنتونی گائودی (۱۹۲۶–۱۸۵۲)
امیل گاله (۱۹۰۴–۱۸۴۶)
لویی ماژورل (۱۹۲۶–۱۸۵۹)
هانری وان ده ولده (۱۹۵۷–۱۸۶۳)
مکتب گلاسگو (۱۹۲۹–۱۸۸۰)

چارلز رنی مکینتاش (۱۹۲۹–۱۸۶۸)
مارگارت مک‌دونالد (۱۹۳۳–۱۸۶۴)
فرانسیس مک‌دونالد (۱۹۲۱–۱۸۷۳)
هربرت مک‌نیر (۱۹۵۵–۱۸۶۸)
جدایی وین یا اتحادیهٔ هنرمندان تجسمی اتریش (۱۹۰۵–۱۸۹۵)

توجه - این دسته همچنین شامل طراحان کارگاه وینی (وینر ورکشتاته) (۱۹۳۲–۱۹۰۵) می‌شود.
یوزف هفمان (۱۹۵۶–۱۸۷۰)
اوتو واگنر (۱۹۱۸–۱۸۴۱)
گوستاو کلیمت (۱۹۱۸–۱۸۶۲)
کولمان موزا (۱۹۱۸–۱۸۶۸)
یوزف ماریا البریش (۱۹۰۸–۱۸۶۷)
ماکس کورتسوایل (۱۹۱۶–۱۸۶۷)
ویلهلم برناتزیک (۱۹۰۶–۱۸۵۳)
یوگنداشتیل (هنر نو) (۱۹۰۵–۱۸۹۵)

یوزف ماریا البریش (۱۹۰۸–۱۸۶۷)
هانری وان ده ولده
پیتر بهرنز (۱۹۴۰–۱۸۶۸)
مدرنیسم (۱۹۳۹–۱۹۱۰)

آیلین گری (۱۹۷۶–۱۸۷۸) ویلای ای-۱۰۲۷ (ساخت ۱۹۲۹–۱۹۲۶)
لو کوربوزیه (۱۹۶۵–۱۸۸۷) ویلا ساوا (ساخت ۱۹۲۸ و ۱۹۳۱)
شارلوت پریاند (۱۹۹۹–۱۹۰۳)
فرانک لوید رایت (۱۹۵۹–۱۸۶۷) خانه آبشار (ساخته شده در ۱۹۳۵)
آلوار آلتو (۱۹۷۶–۱۸۹۸)
ارو سارینن (۱۹۶۱–۱۹۱۰) مرکز پرواز هواپیمایی تی.دبلیو.ای. (ساخت ۱۹۶۲)
کارلو اسکارپا (۱۹۷۸–۱۹۰۶)
د استایل (۱۹۲۸–۱۹۱۷)

تئو فان دوشبورخ (۱۹۳۱–۱۸۸۳)
خریت ریتفلد (۱۹۶۴–۱۸۸۸)
سوفی تویبر-آرپ (۱۹۴۳–۱۸۸۹)
مارت استام (۱۹۸۶–۱۸۹۹)
باوهاوس (۱۹۳۰–۱۹۲۰)

والتر گروپیوس (۱۹۶۹–۱۸۸۳)
ماریانه برانت (۱۹۸۳–۱۸۹۳)
پیتر بهرنز (۱۹۴۰–۱۸۶۸)
مارسل بروئر (۱۹۸۱–۱۹۰۲)
لودویگ میس فن در روهه (۱۹۶۹–۱۸۸۶)
لاسلو موهولی-ناگی (۱۹۴۶–۱۸۹۵)
ویلهلم واگنفلد (۱۹۹۰–۱۹۰۰)
کریستین دل (۱۹۷۴–۱۸۹۳)
مدرن اواسط قرن (۱۹۵۹–۱۹۴۵)

لیلی رایش (۱۹۴۷–۱۸۸۵)
گرتا فون نسن (۱۹۷۵–۱۸۹۸)
جو پونتی (۱۹۷۹–۱۸۹۱)
جورج نلسون (۱۹۸۶–۱۹۰۸)
چارلز (۱۹۷۸–۱۹۰۷) و ری ایمز (۱۹۸۸–۱۹۱۲)
گبی شرایبر (۱۹۹۱–۱۹۱۶)
دیوید رولند (۲۰۱۰–۱۹۲۴)
دانشجویان باوهاوس
ماکس بیل (۱۹۹۴–۱۹۰۸)
هربرت هیرشه (۲۰۰۲–۱۹۱۰)
طراحی اسکاندیناوی (دههٔ ۱۹۵۰)

آینو آلتو (۱۹۴۹–۱۸۹۴)
پوئل هنینگسن (۱۹۶۷–۱۸۹۴)
آرنه یاکوبسن (۱۹۷۱–۱۹۰۲)
تاپیو ویرککالا (۱۹۸۵–۱۹۱۵)
ینس کویستگارد (۲۰۰۸–۱۹۱۹)
ورنر پنتون (۱۹۹۸–۱۹۲۶)
ارو آرنیو (زادهٔ ۱۹۳۲)
کای فرانک (۱۹۸۹–۱۹۱۱)
سیمو هیکیلا (زادهٔ ۱۹۴۳)
تیمو سارپانوا (۲۰۰۶–۱۹۲۶)
اویوا تویکا (۲۰۱۹–۱۹۳۱)
برونو ماتسون (۱۹۸۸–۱۹۰۷)
یاکوب ینسن (۲۰۱۵–۱۹۲۶)
آرت دکو (۱۹۴۰–۱۹۱۹)

امیل-ژاک رولمان (۱۹۳۳–۱۸۷۹)
گئورگ ینسن (۱۹۶۶–۱۹۳۵)
آلفونسو بیالتی (۱۹۷۰–۱۸۸۸)
جورج کارواردین (۱۹۴۷–۱۸۸۷)
مارچلو نیتزولی (۱۹۶۹–۱۸۸۷)
دونالد دسکی (۱۹۸۹–۱۸۹۴)
باکمینستر فولر (۱۹۸۳–۱۸۹۵)
بل کوگان (۲۰۰۰–۱۹۰۲)
الکسیس دی ساکنوفسکی (۱۹۶۴–۱۹۰۱)
ویکتور شرکنگوست (۲۰۰۸–۱۹۰۶)
والتر دوروین تیگ (۱۹۶۰–۱۸۸۳)
راسل رایت (۱۹۷۶–۱۹۰۴)
اوا زایزل (۲۰۱۱–۱۹۰۶)
موریس آسکالون (۲۰۰۳–۱۹۱۳)
معماری کنستراکتیویسم و کنستراکتیویسم (هنر) (۱۹۲۰ – اوایل دهۀ ۱۹۳۰)

مویسی گینزبورگ، معمار (۱۹۴۶–۱۸۹۲)
الکساندر رودچنکو (۱۹۵۶–۱۸۹۱)
نائوم گابو (۱۹۷۷–۱۸۹۰)
لاسلو موهولی-ناگی (۱۹۴۶–۱۸۹۵)
آنتوان پفسنر (۱۹۶۲–۱۸۸۶)
لیوبوف پوپوا (۱۹۲۴–۱۸۸۹)
ولادیمیر تاتلین (۱۹۵۳–۱۸۸۵)
هرمان گلوکنر، نقاش و مجسمه‌ساز (۱۹۸۷–۱۸۸۹)
استریم‌لاین مدرن (۱۹۳۹–۱۸۷۰)

هنری دریفوس (۱۹۷۲–۱۹۰۴)
ریموند لووی (۱۹۸۶–۱۸۹۳)
نورمن بل گدس (۱۹۵۸–۱۸۹۳)
دورۀ رادیکال انقلاب فرهنگی (طراحی) (۱۹۷۹–۱۹۶۰)

گائتانو پشه (متولد ۱۹۳۹)
آرکیزوم (فلورانس)
سوپراستودیو (تأسیس ۱۹۶۶) فلورانس، ایتالیا
استودیو ۶۵ (تأسیس ۱۹۶۵)
پیرو جیلاردی (متولد ۱۹۴۲)
طراحی پاپ (دهۀ ۱۹۶۰)

هری برتویا (۱۹۷۸–۱۹۱۵)
رابین دی (۲۰۱۰–۱۹۱۵)
جو چزاره کلمبو (۱۹۷۱–۱۹۳۰)
اولیویه مورگ (متولد ۱۹۳۹)
طراحی ایتالیایی (دهۀ ۱۹۷۰–۱۹۶۰)

جو پونتی (۱۹۷۹–۱۸۹۱)
برونو موناری (۱۹۹۸–۱۹۰۷)
پیر جاکومو کاستیلیونی (۱۹۶۸–۱۹۱۳)
مارکو زانوسو (۲۰۰۱–۱۹۱۶)
آکیله کاستیلیونی (۲۰۰۲–۱۹۱۸)
ویکو ماجیسترتی (۲۰۰۶–۱۹۲۰)
آنجلو مانجیاروتی (۲۰۱۲–۱۹۲۱)
الساندرو مندینی (۲۰۱۹–۱۹۳۱)
ماسیمو ویگنلی (۲۰۱۴–۱۹۳۱)
ریچارد ساپر (۲۰۱۵–۱۹۳۲)
ماریو بلینی (متولد ۱۹۳۵)
آلبرتو مدا (متولد ۱۹۴۵)
روبرتو پتزتا (متولد ۱۹۴۶)
پیرو گاتی، چزاره پائولینی، فرانکو تئودورو (فعال ۱۹۸۳–۱۹۶۵)
معماری پست‌مدرن (۱۹۵۹) به بعد

رابرت ونچوری (۲۰۱۸–۱۹۲۵)
مایکل گریوز (۲۰۱۵–۱۹۳۴)
هانس هولاین (۲۰۱۴–۱۹۳۴)
زها حدید (۲۰۱۶–۱۹۵۰)
فرانک گری (متولد ۱۹۲۹)
پست مدرنیسم: سبک و براندازی ۱۹۹۰–۱۹۷۰

رون آراد (متولد ۱۹۵۱)
لوئیجی کولانی (۲۰۱۹–۱۹۲۸)
اینگو مائورر (۲۰۱۹–۱۹۳۲)
دروخ دیزاین (تأسیس ۱۹۹۳)
فیلیپ استارک (متولد ۱۹۴۹)
استودیو آلکیمیا (۱۹۸۰–۱۹۷۶)

میکله د لوکی (متولد ۱۹۵۱)
اتوره سوتساس پسر (۲۰۰۷–۱۹۱۷)
الساندرو مندینی
آندره‌آ برانزی (متولد ۱۹۳۸)
پائولا ناونه (متولد ۱۹۵۰)
تریکس و روبرت هاوسمان
گروه ممفیس (۱۹۸۷–۱۹۸۰)

مارکو زانوسو (۲۰۰۱–۱۹۱۶)
اتوره سوتساس (۲۰۰۷–۱۹۱۷)
الساندرو مندینی (۲۰۱۹–۱۹۳۱)
مایکل گریوز (۲۰۱۵–۱۹۳۴)
شیرو کوراماتا (۱۹۹۱–۱۹۳۴)
آندره‌آ برانزی (متولد ۱۹۳۸)
جورج سودن (متولد ۱۹۴۲)
پیتر شایر (متولد ۱۹۴۷)
خاویر ماریسکال (متولد ۱۹۵۰)
میکله د لوکی (متولد ۱۹۵۱)
ماتئو تون (متولد ۱۹۵۲)
آلدو چیبیچ (متولد ۱۹۵۵)
ناتالی دو پاسکیه (متولد ۱۹۵۷)
ماسیمو یوسا گینی (متولد ۱۹۵۹)
مارکو زانینی (متولد ۱۹۷۱)