باشگاه فوتبال منچستر سیتی
تاریخچه > اولین قهرمانی در لیگ (۱۹۲۴–۱۹۵۵)

دیوید اشورث مربی باشگاه شد. اولین خرید مهم وی سم کووان بود که در دسامبر ۱۹۲۴ به منچسترسیتی پیوست. کووان به منچسترسیتی کمک کرد تا به فینال جام حذفی ۱۹۲۶ برسد. در سال ۱۹۲۸ اریک بروک و دوستش فرد تیلسون، هر دو از بارنزلی به منچسترسیتی پیوستند. مت بازبی ۱۹ ساله نیز به سیتی پیوست. در آن فصل این باشگاه توانست در لیگ دسته دوم اول شود. در فصل بعد این باشگاه با ارنی توسلند قرارداد بست. منچستر سیتی در فصل ۳۰–۱۹۲۹ در جایگاه ۳ ایستاد. کووان یک فصل خوب را پشت سر گذاشت. مت بازبی یک بار گفت که کووان متواند طوری با سر به توپ ضربه وارد کند که مسیر طولانی را طی کند. این باشگاه در سالهای ۱۹۳۰–۳۱ در رده هشتم و در ۱۹۳۱–۳۲ چهارم شد. ویلف وایلد در ۱۴ مارس ۱۹۳۲ سرمربی منچسترسیتی شد. در آن فصل این باشگاه در جایگاه چهاردهم لیگ قرار گرفت. با این حال سیتی توانست به فینال جام حذفی برسد و می‌بایست فینال مقابل اورتون بازی کند. تیلسون به دلیل مصدومیت غایب بزرگ سیتی در فینال بود و نهایتا سیتی در این فینال ۳–۰ شکست خورد.
در فصل ۱۹۳۳–۳۴ منچستر سیتی در لیگ دسته اول در رتبه پنجم قرار گرفت. منچسترسیتی در این فصل توانست به فینال جام حذفی برسد و باید در فینال مقابل پورتسموث بازی می‌کرد. سیتی توانست در این فینال به پیروزی برسد و قهرمان جام حذفی شد. در طول فصل ۱۹۳۳–۳۴، منچسترسیتی رکورد پر تماشاگرترین بازی خانگی در تاریخ انگلستان را در شکست داد. این رکورد استثنایی در جریان پیروزی یک بر صفر سیتی مقابل استوک سیتی به ثبت رسید با حضور ۸۴٬۵۶۹ تماشاگر در ورزشگاه ماین رود(در حالی که ظرفیت ورزشگاه ۳۵۰۰۰ نفر بود). در آوریل ۱۹۳۴ ویلف وایلد، سام بارکاس را به خدمت گرفت. یک مدافع کناری قوی و توانا. ویلف وایلد در کمال تعجب تصمیم به فروش مت بازبی به لیورپول در مارس ۱۹۳۶ گرفت. او همچنین سام کووان را به تیم دیگری منتقل کرد. با این حال با ظهور بازیکنانی مانند اریک بروک، الک هرد، فرد تیلسون، ارنی توسلند، فرانک سوییفت، جکی بری، بیلی دیل و سم بارکاس، سیتی به عنوان باشگاهی شناخته می‌شد که به احتمال زیاد سلطه تیم آرسنال را به چالش می‌کشد که در فصول ۱۹۳۲–۳۳، ۱۹۳۳–۳۴ و ۱۹۳۴–۳۵ عنوان‌های قهرمانی را کسب کرده بود. تعداد بی‌سابقه ۷۹٬۴۹۱ تماشاگر بازی منچسترسیتی برابر آرسنال در ماین رود در ۲۳ فوریه ۱۹۳۵ را تماشا کردند. اریک بروک گل سیتی را در تساوی ۱–۱ به ثمر رساند. با این حال، این فصل ناامیدکننده بود زیرا سیتی فقط توانست در جایگاه ۹ لیگ قرار بگیرد. در فوریه ۱۹۳۶ ویلف وایلد، پیتر دوهرتی را از بلکپول خریداری کرد. در پایان سال ۱۹۳۶ منچستر سیتی ۲۳ امتیاز از ۴۴ امتیاز ممکن را به دست آورده بود. همان‌طور که گری جیمز در منچسترسیتی اشاره کرد: "این هنوز برای مدعی شدن سیتی در قهرمانی لیگ کافی نبود، اما به اندازه کافی بود که بتواند پایه و اساس یک تیم مدعی را ایجاد کند. درسال نو سیتی بازی‌هایش را پیروز شد و از از جدول بالا رفت و در زمان بازی با آرسنال در آوریل ۱۹۳۷، هر دو تیم در جایگاه‌های برتر لیگ بودند. جمعیت ۷۴۹۱۸ نفری تماشاگر گلزنی‌های پیتر دوهرتی و ارنی توسلند بودند که باعث شد سیتی ۲–۰ ارسنال را شکست دهد. طی سه هفته آینده منچسترسیتی توانست ساندرلند (۳–۱)، پرستون نورث اند (۵–۲) و شفیلد ونزدی (۴–۱) را شکست دهد و قهرمان لیگ برتر شد. سیتی در فصل ۳۷–۱۹۳۶ ۱۰۷ گل به ثمر رساند، پیتر دوهرتی (۳۰)، اریک بروک (۲۰)، الک هرد (۱۷)، فرد تیلسون (۱۵) و ارنی توسلند (۷) بیشترین گل را به ثمر رساندند.در پایان این فصل آرسنال در رده سوم، چلسی رده سیزدهم، لیورپول رده هجدهم قرار گرفتند و منچستریونایتد به دسته پایین‌تر سقوط کرد اما در فصل بعد با کمال تعجب سیتی که در فصل بیشتر از هر تیم دیگری توانست گل بزند به دسته پایین‌تر سقوط کرد. بیست سال بعد، سیتی با الهام از یک سیستم تاکتیکی معروف به نام Revie plan(یک سیستم تاکتیکی در فوتبال ارتباطی بود که در دهه ۵۰ توسط منچسترسیتی مورد استفاده قرار گرفت. این سیستم به نام دون ریی بازیکن منچسترسیتی انتخاب شد که مهم‌ترین نقش را در آن داشت) توانست همانند دهه ۱۹۳۰ در دو فصل متوالی به فینال جام حذفی برسد. سیتی اولین فینال را در فصل ۱۹۵۴–۵۵ با نتیجه ۳–۱ به نیوکاسل واگذار کرد؛ و در دومین فینال در فصل ۱۹۵۵–۵۶ توانست ۳–۱ بیرمنگام سیتی را شکست بدهد و قهرمان جام حذفی شد، برت تراوتمن دروازه‌بان سیتی پس از شکستن گردن خود، باز هم به بازی کردن ادامه داد.