stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهرداد یکم
میراث

مهم‌ترین دستاورد مهرداد در طول زندگی‌اش آن بود که پادشاهی اشکانی را از یک فرمانروایی محلی، به یک شاهنشاهی جهانی تبدیل کرد. او از فتوحاتش در غرب این هدف را دنبال می‌کرد تا با تسلط بر سوریه به مدیترانه برسد و هژمونی ایران را بر آن منطقه برقرار کند. با این حال، این هدف تا پایان دوران ساسانی به یک کشمکش جدی میان ایران و روم بود و به هیچ نتیجه قطعی‌ای نرسید. از آنجایی که مهرداد را به عنوان معمار اصلی شاهنشاهی اشکانی می‌دانند، برخی او را در کنار شاهنشاهانی مانند کوروش بزرگ بنیانگذار شاهنشاهی هخامنشی قرار می‌دهند.
فتوحات مهرداد یکم
سنگ‌نگاره مهرداد اشکانی در خوزستان
سیستم شبکه مؤسسات

"این مقاله در حال ترجمه از ویکی پدیای انگلیسی است. لطفاََ حذف نشود."
سیستم شبکه به رسمیت شناخته شده مؤسسات (Instinet) یک کارگزار نهادی یا کارگزار نمایندگی است که همچنین به عنوان بازوی مستقل معاملات سهام مادر خود یعنی شرکت Nomura عمل می کند. معاملاتی را برای شرکت های مدیریت دارایی، صندوق های پوشش ریسک، شرکت های بیمه، صندوق های سرمایه گذاری مشترک و صندوق های بازنشستگی انجام می دهد. این شرکت که دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک است، خدمات فروش و بازرگانی، فناوری های معامله و بازرگانی، سیستم مدیریت اجرای شهر Newport در نیوجرسی، الگوریتم ها، تحلیل هزینه های تجارت، مدیریت کارمزدها، تحقیقات مستقل و استخرهای سیاه را ارائه می دهد.
با این حال، سیستم شبکه مؤسسات بیشتر به خاطر اولین جایگزین معاملاتی فرابورس بودن آن با پایانه های "green screen" در دهه های 1980 و 1990 و به عنوان بنیانگذار شبکه های ارتباطات الکترونیکی Chi-X Europe و Chi-X Global شناخته شده است.
بنا به گزارش گروه تحقیقات صنعت Markit، سیستم شبکه مؤسسات سومین بزرگترین کارگزار سهام نقدی در سال 2015 در اروپا بوده است.
تاریخچه > تاریخچه اولیه

سیستم شبکه مؤسسات توسط Jorme. M Pustilnik و Herbert. R Behrens پایه گذاری شد و در سال 1969 به عنوان شرکت شبکه های نهادی ثبت شد. هدف بنیانگذاران رقابت با بازار بورس نیویورک با استفاده از پیوندهای رایانه ای بین مؤسسات اصلی مانند بانک ها، صندوق های سرمایه گذاری مشترک و شرکت های بیمه بدون تأخیر یا متخصصان مداخله گر بود.  شرکت خدمات رایانه ای و شبکه ای ارتباطی برای خرید و فروش اوراق سهام را از طریق سیستم شبکه مؤسسات که در سال 1969 به طور زنده پخش شد، به صورت ناشناس و محرمانه ارائه کرد.
پیشرفت بستر سیستم تا سال 1970 آرام بود، و سیستم شبکه مؤسسات در سال 1983برای اجرا به William A. "Bill" Lupien متخصص سابق بازار بورس Pacific واگذار شد. Bill Lupien تصمیم گرفت برخلاف مسئولان قبل به جای تمرکز انحصاری بر روی خرید، سیستم را با شدت بیشتری به جامعه کارگزاران عرضه کند. Lupien برای گسترش دادن بازار خود Fredric W. Rittereiser  خواننده سابق Troster و گروه Sherwood را به عنوان رئیس و مدیر عملیاتی  و David N. Rosensaft را به عنوان معاون رئیس (معاون ارشد رئیس) برای توسعه محصولات جدید روی کار آورد.  Rittereiser بعدها رفت تا مدیر اجرایی شرکت First Jersey شود و Joseph Taussig به جای او به عنوان مدیر عملیاتی گماشته شد. آنها با همراهی همدیگر با موفقیت نوآوری های بسیاری را معرفی کردند که سیستم شبکه مؤسسات را به یک ابزار جدایی ناپذیر برای تاجران هم در بخش خرید و هم فروش تبدیل کرد.
خرید رویترز

در نتیجه تمرکز مجدد Lupien بر روی سیستم شبکه مؤسسات یا اینستینت (که تجارت در سال 1985 تغییر نام داد) شرکت در اواسط دهه 1980 به سرعت رشد کرد. در طول فروپاشی وضع کاسبی در سال 1987 سیستم معاملاتی الکترونیک معاملات را فراهم می کرد در حالی که کارگزاران و بازارگردان ها در طول فروپاشی حاضر به پاسخگویی به تلفن های خود نبودند. رویترز که در سال 1985 بخشی از شرکت را تصاحب کرده بود، در ماه می سال 1987 صاحب کل کسب و کار شد.  اگرچه اینستینت طبق قرارداد یک شرکت تابعه مستقل و مستقر در نیویورک باقی می ماند. Lupien و بعد مدیر عملیاتی Murray Finebaum اندکی بعد استعفا دادند.
آیین نامه سیستم معاملات جایگزین

اینستینت تحت نظر رویترز تا اواخر دهه 1980 و اوایل 1990 به رشد خود ادامه داد. زمانی که کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحدّه قوانین رسیدگی به سفارش ها و آیین نامه سیستم های معاملاتی جایگزین را در اواخر دهه 1990 معرفی کرد. در سال 1992 اینستینت در سطح بین المللی گسترش یافت. Douglas Atkin رهبری این تلاش را بر عهده داشت و تا سال 1998 اینستینت در بیش از 20 بازار جهانی فعالیت داشت و درآمد آن به حدود 100 میلیون دلار افزایش یافته بود.  اینستینت شبکه ارتباط الکترونیکی غالب بود. با این حال، این قوانین همچنین منجر به پیدایش رقبای جدیدی شد که بعضی از آنها از طرح های سرمایه گذاری جدید بهره بردند. تا اوایل دهه 2000، این رقبا به کمک گام های اشتباه در اینستینت که شامل پیشرفت سریع، هزینه های بیش از حد و جذب آهسته فناوری بود، توانستند سهم بازار شرکت را از بین ببرند.  در نتیجه اینستینت در سال 2002 با شبکه ارتباطات الکترونیکی Island ترکیب شد و نام بستر فناوری Island را به Inet تغییر کرد.
فهرست عرضه عمومی

رویترز در سال 2001  با حفظ 62% از سهام اینستینت را عرضه عمومی اولیه کرد. این تا زمانی که در سال 2005 اینستینت توسط NASDAQ خریداری شد، باقی ماند که در آن NASDAQ سیستم ارتباطات الکترونیک Inet را حفظ کرد و متعاقباََ تجارت کارگزاری آژانس را به شرکای Silver Lake فروخت.
خرید Nomura

در فوریه سال 2007، Nomura شرکت را به مبلغ 1.2 میلیارد دلار از Silver Lake خریداری کرد.  اینستینت امروزه به عنوان یک شرکت تابعه مستقل از Nomura و توسط مدیرعامل Ralston Roberts اداره می شود. در دسامبر سال 2009 به مناسبت چهلمین سالگرد خود اینستینت با بنیاد  Make-a-Wish همکاری کرد تا آرزوی 40 کودک مبتلا به بیماری های تهدیدکننده زندگی را برآورده کند.  در می 2012، Nomura اعلام کرد که تجارت الکترونیک در ایالات متحده را به اینستینت منتقل خواهد کرد با این هدف که آن را به بازوی تجارت الکترونیک Nomura تبدیل کند.  اگرچه در سپتامبر 2012، Nomura اعلام کرد که در عوض اینستینت را به بازوی خدمات اجرایی خود (نقد، معاملات الکترونیکی و رایانه ای) در بازارهای سراسر جهان به جز ژاپن تبدیل خواهد کرد.
دستاوردها

اولین های بسیاری در معاملات الکترونیک را به اینستینت نسبت می دهند.   علاوه بر راه اندازی و معرفی کردن اولین بستر معاملات الکترونیکی در سال 196، اینستینت باعث ایجاد و گسترش فناوری های زیر شده است:
1980: اولین سیستم دسترسی مستقیم به بازار
1986: اولین سیستم معامله متقابل بازار پس از فروش
1993: سیستم مدیریت سفارش اینستینت، یکی از بسترهای مدرن سیستم مدیریت اجرایی
1999: Instinet Helix، یکی از اولین بستر های مسیریابی بازار
2007: Chi-X Europe، اولین و بزرگترین تسهیلات تجاری چندجانبه اروپایی که در سال 2011 توسط بازارهای جهانی BATS خریداری شد.
2008: Chi-X Global، کارگزار Chi-X Australia، Chi-X Canada و Chi-X Japan بود. Nasdaq اعلام خرید Chi-X Canada را از Chi-X Global کرد.  در سال 2016، Chi-X Australia، Chi-X Japan و Chi-X Tech توسط J.C. Flowers خریداری شدند.
2017: اینستینت اعلام خرید Blockcross، استخر سیاه سهام ایالات متحده State Street را کرد.
قارختلو

| قارختلو | قارختلو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۸′۱۵″ شمالی ۴۸°۲۳′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۷۰۸۳°شمالی ۴۸٫۳۹۶۱۱°شرقی﻿ / 36.47083; 48.39611: مختصات: ۳۶°۲۸′۱۵″ شمالی ۴۸°۲۳′۴۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۷۰۸۳°شمالی ۴۸٫۳۹۶۱۱°شرقی﻿ / 36.47083; 48.39611
کشور: ایران
استان: زنجان
شهرستان: ایجرود
بخش: بخش مرکزی
دهستان: ایجرود بالا
جمعیت: ۵۲۷ نفر (سرشماری ۹۵)
قارختلو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایجرود در استان زنجان ایران است. روستایی با اصالت که دلیر مردانی مانند حاج نوروز علی تیموری، سهراب اسماعیلی و...  دارد
جمعیت

این روستا در دهستان ایجرود بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۵ نفر (۱۳۶خانوار) بوده‌است.
رویاهای بهاری

| رویاهای بهاری | رویاهای بهاری |
| --- | --- |
کارگردان: ناصر حسین
تهیه‌کننده: ناصر حسین
بازیگران: آشا پارک راجش خانا
موسیقی: راهول برمن
تاریخ‌های انتشار:  ۲۳ ژوئن ۱۹۶۷ (۱۹۶۷-06-۲۳)  
کشور: هند
زبان: هندی 
رویاهای بهاری (به هندی: Baharon Ke Sapne) و (به انگلیسی: Dreams of Spring) فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۷ و به کارگردانی ناصر حسین است. در این فیلم بازیگرانی همچون آشا پارک، راجش خانا، نانا پالشیکار و پایدی جیراج ایفای نقش کرده‌اند.
خفاش

| خفاش محدودهٔ زمانی: ایپرسین تا دوران اخیر | خفاش محدودهٔ زمانی: ایپرسین تا دوران اخیر |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
فرورده:: جفت‌داران
بالاراسته:: لوراسیاددان
راسته:: خفاش‌سانان (بال‌دستان) (بلومنباخ، ۱۷۷۹)
گسترهٔ پراکندگی خفاش‌ها در جهان: گسترهٔ پراکندگی خفاش‌ها در جهان
خُفّاش (از عربی)، (ازفارسی)شَب‌کور، شب‌پرک پستانداری از راستهٔ خفاش‌سانان و تنها پستانداری است که بال دارد و می‌تواند پرواز کند. به فارسی افغانستان به آن شَب‌پَرَک چرمی و به فارسی تاجیکی به آن یا بالدست می‌گویند.
دستان این پستاندار به صورت شبکه ای به هم وصل است و به صورت یک بال درآمده است و به آن‌ها این امکان را می‌دهد تا تنها پستانداری باشند که واقعاً پرواز می‌کند دیگر پستانداران مانند پوست پر یا برخی گونه‌های سنجاب تنها در مسافت‌های کوتاه در هوا سُر می‌خورند اما توان پرواز از جایی به جای دیگر را ندارند. خفاش از راسته بال‌دستان و دارای پنج انگشت است. بال‌های خفاش با بال‌های پرندگان متفاوت است و به گونه دیگری شکل گرفته است، اما در عوض پوست بال‌های خفاش جنسی شبیه چرم دارد و دارای خاصیت ارتجاعی است که باعث می‌شود بال‌هایش در طول استخوانهایی که دست‌ها و انگشتان خفاش را حرکت می‌دهند کشیده شود. بال زدن خفاش مانند پرندگان نیست که بال‌ها را به تمامی بالا و پایین می‌برند آن‌ها در مقابل انگشتانشان را به‌طور کامل باز می‌کنند، انگشتان آن‌ها بسیار بلند است و با پوستی نازک پوشیده شده است.
خفاش‌ها با داشتن ۱٬۲۴۰ گونه روی هم رفته حدود ۲۰ درصد از گونه‌های پستانداران را از آن خود کرده‌اند. دو دستهٔ اصلی برای خفاش‌ها وجود دارد. دستهٔ نخست بزرگ‌خفاش‌ها یا خفاش‌های میوه‌خوارند که در راهیابی نسبت به دیگر جانداران چندان ویژه نیستند گاهی به این جاندار روباه پرنده نیز می‌گویند. دستهٔ دوم مربوط به کوچک‌خفاش‌ها است این جانور برای پیدا کردن راه از روش پژواک‌یابی بهره می‌برد. نزدیک به ۷۰٪ خفاش‌ها حشره خوارند. باقی‌ماندهٔ آن‌ها معمولاً میوه‌خوارند. تنها گروه‌های اندکی از خفاش‌ها مانند خفاش ماهی‌خوار از جانورانی به جز حشرات تغذیه می‌کند. همچنین خفاش خون‌آشام تنها انگل پستاندار است. خفاش‌ها در سراسر جهان پراکنده‌اند و نقش زیستی مهمی در پاکسازی گلها از حشرات و پراکنده کردن دانهٔ میوه‌ها در زمین دارند. بسیاری از گیاهان گرمسیری برای پراکنده کردن دانه‌هایشان کاملاً به خفاش‌ها وابسته‌اند. کوچک‌ترین خفاش، خفاش خوک‌بینی کیتی است که قد آن ۲۹ تا ۳۴ میلی‌متر و سنگینی آن ۲ تا ۲٫۶ گرم است و اگر بال‌هایش باز باشد طول آن به ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد. البته هنوز بحث است که کوچک‌ترین پستاندار حشره‌خوار اتروسک است یا خفاش‌های خوک‌بینی کیتی. بزرگ‌ترین گونهٔ خفاش‌ها، مربوط به زیرگونه‌های روباه پرنده و بزرگ روباه پرنده طلایی تاجدار است. سنگینی این خفاش ۱٫۶ کیلوگرم است و پهنای آن هنگامی که بال‌هایش باز است به ۱٫۷ متر می‌رسد.
خفاش‌های حشره خوار، شب‌ها غذای خود را شکار می‌کنند. اما خفاش‌های میوه خوار سحرگاه و نزدیک غروب به جستجوی غذا می‌روند. آن‌ها برای پیدا کردن میوه و شیرهٔ درختان مورد علاقه‌شان از حس بینایی و بویایی خود بهره می‌برند. خفاش جانوری اجتماعی است. آن‌ها در دسته‌های بزرگ در غارها یا روی درختان بیتوته می‌کنند. خفاش‌هایی که در صبح پرواز می‌کنند، مسیر و جای دقیق طعمهٔ خود را به‌وسیلهٔ فرستادن امواج صوتی و دریافت بازتاب آن پیدا می‌کنند؛ با این روش خفاش‌ها می‌توانند اجسام متحرک مانند حشرات و اجسامی ثابت مانند درختان را شناسایی کنند.
نام‌گذاری

خفاش جانوری پستاندار است که نام علمی آن کایراپترا از واژهٔ یونانی χείρ به معنی «دست» و πτερόν به معنی بال گرفته شده است.
گاهی به اشتباه به آن‌ها «جوندهٔ پرنده» یا «موش پرنده» گفته می‌شود. با وجود نادرست بودن این ادعا با این حال در بسیاری زبان‌ها معنی واژه خفاش به موش برمی‌گردد برای نمونه در فرانسوی به خفاش chauve-souris به معنی موش طاس، در اسپانیایی به آن murciélago به معنی موش کور، در روسی به آن летучая мышь به معنی موش پرنده، در زبان استونی به آن nahkhiir به معنی موش چرمی و در زبان آفریکانس به آن vlermuis به معنی موش بالدار گفته می‌شود. در دیگر زبان‌های ژرمنی مانند سوئدی هم همین‌طور است.
دسته‌بندی و فرگشت

به صورت سنتی دو دستهٔ کلی برای خفاش‌ها معرفی شده است:
خفاش میوه‌خوار (بزرگ‌خفاش)
کوچک‌خفاش
نمی‌توان گفت که همهٔ بزرگ‌خفاش‌ها اندام بزرگتری نسبت به کوچک‌خفاش‌ها دارند. تفاوت اصلی میان این دو دسته خفاش عبارت است از:
روش کوچک‌خفاش برای راهیابی، پژواک‌یابی است درحالی که در بزرگ‌خفاش به جز گونهٔ Rousettus و هم خانواده‌هایش بقیه چنین توانی ندارند.
کوچک‌خفاش در انگشت دوم پای پیشین خود ناخن ندارد.
انتهای گوش کوچک‌خفاش مانند یک حلقه بسته نمی‌شود و لبه‌ها در پایهٔ گوش از هم جدایند.
بدن کوچک‌خفاش دارای کُرک نیست و برخی از آن‌ها برهنه‌اند.
بزرگ‌خفاش از میوه، شهد یا گرده تغذیه می‌کند در حالی که خوراک بیشتر کوچک‌خفاش‌ها حشره است برخی از آن‌ها هم ماهی، قورباغه، پستانداران کوچک، خون جانوران دیگر و گاهی گرده و شهد می‌خورند. بزرگ‌خفاش بینایی خوب و پیشرفته‌ای دارد اما کوچک‌خفاش برای شکار و راهیابی تنها بر پژواک یابی خود تکیه می‌کند.
از دیدگاه تبارشناسی رابطهٔ میان دسته‌های گوناگون خفاش‌ها همواره مورد بحث بوده است. دسته‌بندی سنتی این جانور به دو دستهٔ کوچک‌خفاش و بزرگ‌خفاش نشان می‌دهد که این دو دسته مدتی طولانی است که از هم جدا شده‌اند و نسب مشترک ولی دوردست آن‌ها به پستانداری می‌رسد که توان پرواز داشته است. این حدس‌ها نشان می‌دهد که پستانداران تنها یک بار توان پرواز برایشان به‌وجود آمده است. بررسی‌های زیستی و مولکولی نشان می‌دهد که بیشتر خفاش‌ها دارای یک تبار یا خانواده بوده‌اند.
پژوهش‌های گوناگون به نتیجه‌های دیگری رسیده است برای همین تلاش برای طبقه‌بندی علمی جانور هنوز ادامه دارد.
دسته‌بندی و فرگشت > سنگوارهٔ خفاش

شُمار کمی سنگواره از خفاش‌ها باقی‌مانده است. برآورد شده است که ۱۲٪ سنگواره‌های خفاش از نظر طبقه‌بندی کامل باشند. نخستین سنگوارهٔ به جای مانده از خفاش ائوسن که Icaronycteris نام دارد در سال ۱۹۶۰ پیدا شد. پس از آن یک سنگوارهٔ دیگر از ائوسن در سال ۲۰۰۳ پیدا شد. این سنگواره که Onychonycteris نام داشت پیشینه‌ای ۵۲٫۵ میلیون ساله داشت و در وایومینگ آمریکا پیدا شد. این سنگواره کمک بزرگی کرد تا روشن شود آیا از روز نخست این جانور توان پرواز و پژواک‌یابی داشته است یا با گذر زمان به این توان رسیده است. با توجه به ویژگی‌هایی که این سنگواره داشت می‌شد فهمید که خفاش توان پرواز داشته است. اما بررسی اسکلت آن نشان داد که حلزونی گوش درونی سنگواره پیچیدگی‌های خفاش‌های امروزی را نداشته و نمی‌توانسته به خوبی خفاش‌های امروزی پژواک‌یابی کند. این نشان می‌دهد که پرواز پیش از پژواک‌یابی در خفاش‌ها پیشرفت کرده است. مطالعهٔ بیشتر بر روی سنگوارهٔ Onychonycteris نشان داد که نه تنها توان شنوایی آن از خفاش‌های امروزی کمتر بوده بلکه از بسیاری از گونه‌های پیشاتاریخ هم ضعیف تر بوده است.
ظاهر و پرواز خفاش‌ها در ۵۲٫۵ میلیون سال پیش با شبکورهای امروزی متفاوت بوده است. برای نمونه در آن دوران بر روی هر پنج انگشت جانور ناخن بوده است در حالی که امروزه تنها دو ناخن در هر دست آن دیده می‌شود. همچنین در گذشته پاهای پشتی آن کشیده تر و دست‌هایش کوتاه‌تر بوده است. با این ویژگی می‌توان گفت آن‌ها بیشتر به پستاندارانی که از درخت بالا می‌روند و از آن آویزان می‌شوند مانند بوده‌اند مانند تنبل و گیبون. این خفاش که بزرگی اش به اندازهٔ یک کف دست بوده است بال‌هایی کوتاه و پهن داشته است و گمان آن می‌رود که نمی‌توانسته به سرعت گونه‌های امروزی اش پرواز کند یا به اندازهٔ آن‌ها دور شود. همچنین می‌توان گفت خفاش کهن به جای بال زدن پیوسته هنگام پرواز بیشتر در هوا سُر می‌خورده و اندکی هم بال می‌زده است. چنین ویژگی‌هایی نشان می‌دهد که خفاش باستان به اندازهٔ خفاش امروزی پرواز نمی‌کرده و تنها از درختی به درخت دیگر می‌رفته و در هنگام بیداری یا از درختان بالا می‌رفته یا از شاخه‌ای آویزان می‌شده است.
زیستگاه

پرواز به شبکورها اجازه داده است تا از پستاندارانی باشند که زیستگاهشان به گسترهٔ سراسر جهان است. به جز دو قطب شمال و جنوب و برخی جزیره‌های بدون سکونت اقیانوسی، می‌توان شبکورها را در سراسر جهان پیدا کرد. تقریباً در تمام زیستگاه‌های طبیعی زمین شبکور وجود دارد. هر گونهٔ این جانور در طول فصل‌های مختلف سال، زیستگاه‌های مناسب خود را پیدا می‌کند؛ از ساحل گرفته تا کوه و صحرا، زیستگاه خود را تغییر می‌دهند. به هر حال زیستگاه شبکور باید از دو ویژگی برخوردار باشد: نخست باید هر زیستگاه جایی مناسب برای بیتوتهٔ دستهٔ خفاش‌ها (در طول روز) داشته باشد و دوم: باید غذای مناسب آن‌ها در آن منطقه یافت شود. محل بیتوتهٔ شبکورها می‌تواند در یک حفره‌های خالی، شکاف‌ها، میان برگ درختان و حتی خانه‌های ویژهٔ دست‌ساز انسان باشد؛ همچنین گاهی خود خفاش‌ها با کندن برگ‌ها برای خود چادر درست می‌کنند.
کشور آمریکا به تنهایی زیستگاه ۴۵ تا ۴۸ گونهٔ خفاش است. سه مورد از فراوان‌ترین گونه‌های آن‌ها عبارتند از:  Myotis lucifugus  (خفاش قهوه‌ای کوچک)،  Eptesicus fuscus  (خفاش قهوه‌ای بزرگ) خفاش دم‌آزاد برزیلی (خفاش مکزیکی دُم-آزاد). می‌توان گفت در دو-سوم ناحیهٔ شمالی آمریکا دو گونهٔ خفاش قهوه‌ای بزرگ و کوچک بیش از همه دیده می‌شود در حالی که گونهٔ سوم در جنوب غرب آمریکا بیش از همه وجود دارد.
اندام‌شناسی > بینایی، بویایی و شنوایی

چشم بیشتر کوچک‌خفاش‌ها بسیار کوچک و اندامی نچندان پیشرفته است و آن‌ها بینایی ضعیفی دارند با این حال هیچ‌کدام از آن‌ها کور نیستند. کوچک‌خفاش از بینایی اش در راهیابی کمک می‌گیرد به ویژه در مسیرهای طولانی که فراتر از بازهٔ پژواک‌یابی است. حتی دیده شده که برخی گونه‌ها می‌توانند پرتوهای فرابنفش را هم تشخیص دهند. خفاش‌ها حس بویایی و شنوایی بسیار پیشرفته‌ای دارند. چون این جانور شب‌ها به شکار می‌رود ناچار نیست که با پرندگان رقابت کند. آن‌ها گاهی تا ۸۰۰ کیلومتر در جستجوی غذا پرواز می‌کنند.
اندام‌شناسی > بال

استخوان انگشت خفاش نسبت به دیگر پستانداران بسیار انعطاف‌پذیر است. همچنین پوست نازک کشیده شده بر روی آن (بال‌های خفاش) از کشسانی بالایی برخوردار است و هنگام بازشدن بال بیش از هر پستاندار دیگری کش می‌آید.
بال‌های شبکور نسبت به بال پرندگان بسیار نازک‌تر است به همین دلیل آن‌ها در پرواز، چابک‌تر و دقیق‌تر از پرندگان اند[نیازمند منبع] همچنین بال‌های نازک آن‌ها بسیار ظریف است و به آسانی پاره می‌شود. البته پارگی در بافت بال شبکور دوباره بازسازی می‌شود به ویژه خراش‌های کوچک که بسیار زود درمان می‌شوند. سطح بال خفاش از فرورفتگی‌هایی پوشیده است درون این فرورفتگی‌های بسیار کوچک، گیرنده‌های بسیار حساسی به نام سلول مرکل جای دارد، این سلول‌ها در سطح انگشت انسان هم دیده می‌شوند. همچنین در مرکز هر فرورفتگی، یک موی نازک هم دیده می‌شود این مو میزان حساسیت پوست خفاش را بسیار بالا می‌برد بگونه‌ای که وقتی خفاش در حال پرواز است می‌تواند آگاهی خوبی از هوایی که از روی بال‌هایش رد می‌شود به‌دست‌آورد و با کارایی بهتر هنگام نیاز شکل بال‌هایش را تغییر دهد. علاوه بر آنچه گفته شد سلول‌های گیرندهٔ دیگری بر روی بال خفاش‌هایی که از حرکت بالشان برای گرفتن شکار استفاده می‌کنند وجود دارد. این سلول‌ها به کشیدگی پوست بال حساس اند و در ناحیه‌ای از بال که هنگام شکار، با حشره برخورد می‌کند، متمرکزند.
اندام‌شناسی > دیگر اندام‌ها

دندان‌های شبکور بسیار تیز است آن‌ها می‌توانند اندام‌های بسیار سخت حشرات را گاز بگیرند یا پوست میوه را سوراخ کنند. ویژگی دیگر این جانور در رگ‌های آن است، دریچهٔ سیاهرگ در پستانداران یک طرفه است به این معنی که خون تنها در یک سو می‌تواند در آن جریان یابد و نمی‌تواند برگشت داشته باشد شبکورها علاوه برداشتن دریچه در سیاهرگ در سرخرگشان هم چنین دریچه‌هایی دارند.
خفاش لب-لوله‌ای شهدخوار در میان همهٔ پستانداران نسبت به بزرگی اندامش، درازترین زبان را دارد. زبان بلند این شبکور در گرده افشانی و خورد و خوراک او بسیار ضروری است. آن‌ها زبان دراز و باریکشان را در عمق برخی گلهای کاسه شکل فرو می‌برند و می‌توانند از شهد آن‌ها تغذیه کنند. هنگامی که دیگر نیازی به زبان نیست، زبان جمع می‌شود و به دور خود می‌پیچد و سپس درون قفسهٔ سینه جای می‌گیرد.
رفتار

بیشتر کوچک‌خفاش‌ها شب‌زی و در هنگام شفق چابک‌اند. بیشتر آن‌ها برای پیدا کردن جای مناسب برای خواب زمستانی صدها کیلومتر پرواز می‌کنند. برخی از آن‌ها به خواب کاذب می‌روند و در هنگامی که هوا آنقدر گرم است که حشرات در آن فعال اند، آن‌ها هم بیدارند و تغذیه می‌کنند. دسته‌ای از آن‌ها سوراخ می‌کنند یا به غار می‌روند تا در آنجا شش ماه از سال را به خواب زمستانی بروند. شبکورها در هنگام باران کمتر پرواز می‌کنند چون باران در فرایند پژواک یابی آن‌ها اختلال ایجاد می‌کند و آن‌ها نمی‌توانند خوراک خود را پیدا کنند.
زندگی اجتماعی شبکورها متفاوت است برخی از آن‌ها به تنهایی زندگی می‌کنند اما گروهی دیگر همراه با میلیون‌ها شبکور دیگر در غارها زندگی می‌کنند. در برخی گونه‌های شبکورها دیده شده که آن‌ها زندگی اجتماعی شکافت-همجوشی دارند به این معنی که در دوره‌هایی از سال شمار جامعهٔ آن‌ها کم می‌شود و به گروه‌های کوچک تقسیم می‌شوند و به میان درخت‌های تازه می‌روند و گاهی شمار آن‌ها افزایش می‌یابد و از جاهای دیگر به آن‌ها افزوده می‌شود.
پژوهش‌ها نشان داده که خفاش‌ها برای برقراری ارتباط با هم هرگونه صدایی را درآورند. دانشمندان با گوش کردن به صدای خفاش‌ها مفهوم برخی از صداهای آن‌ها را رمزگشایی کرده‌اند و دریافته‌اند که چه رفتاری در برابر چه صدایی انجام می‌شود.
۷۰٪ گونه‌های خفاش، حشره‌خوارند و با کمک پژواک‌یابی شکار خود را پیدا می‌کنند غیر از حشره‌خوارها، دیگر گونه‌ها بیشتر میوه‌خوارند و تنها سه گونه از آن‌ها خون‌خوارند.
گونه‌هایی از شبکور از مهره‌داران تغذیه می‌کنند. خفاش بینی-برگی (Phyllostomidae) از آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی و دو زیرگونهٔ خفاش بولداگ (Noctilionidae)، خوراکشان ماهی است. همچنین دو گونه خفاش وجود دارد که خوراکشان دیگر خفاش‌ها است، این دو گونه عبارتند از: خفاش خون‌آشام دروغین آمریکا و روح‌خفاش از استرالیا. خفاش بزرگ جغدی خفاشی است که در فضای تهی میان درختان زندگی می‌کند و پرندگان کوچک در هوا را شکار می‌کند.
رفتار > تولیدمثل

بیشتر خفاش‌ها فصل ویژه‌ای برای جفتگیری دارند؛ این فصل برای بیشتر گونه‌های خفاش، بهار است. آن‌ها از هر بار جفتگیری می‌توانند یک تا سه نوزاد به دنیا آورند، شمار بچه‌ها به گونهٔ خفاش و شرایط محیطی مانند میزان دسترسی به غذا و محل بیتوتهٔ آن‌ها بستگی دارد. خفاش ماده تا نزدیک به هنگامهٔ بزرگسالی فرزندانش از آن‌ها پرستاری می‌کند چون خفاش‌های جوان تا هنگامی که بال‌هایشان به‌طور کامل رشد نکرده باشد نمی‌توانند به تنهایی برای خود به شکار بروند.
خفاش‌های ماده برای زمان‌بندی دوران بارداری و هنگامهٔ زایمان به روش‌های گوناگونی روی می‌آورند. آن‌ها زمان را چنان تنظیم می‌کنند تا هنگام زایمان، توان دسترسی به مواد خوراکی بیش از همیشه باشد البته عامل‌های محیطی دیگر را هم در نظر می‌گیرند. برخی ماده‌ها رویداد لقاح را عقب می‌اندازند به این معنی که برای مدتی، گاهی تا چند ماه پس از جفت‌گیری، سلول مردانه را دست نخورده در بدن خود نگه می‌دارند و در هنگام مناسب آن را با سلول زنانه تماس می‌دهند. در این موارد معمولاً فرایند جفت‌گیری در پاییز انجام می‌شود ولی لقاح تا بهار عقب می‌افتد. دستهٔ دیگر از ماده‌ها، اجازه می‌دهند تا فرایند باروری یا لقاح صورت گیرد اما پس از تشکیل تخم از ادامهٔ رشد و فرایند تقسیم سلولی جلوگیری می‌کنند تا هنگامی که شرایط بیرونی برای رشد و زایمان فراهم شود.
دستهٔ سوم به فرایند باروری و تقسیم سلول اجازه می‌دهند اما پیشرفت آن را عقب می‌اندازند تا شرایط بیرون مناسب شود در این دوره مادر باید به این سلول باردار از خون خود خوراک و اکسیژن برساند و آن را زنده نگه دارد. این فرایند ممکن است مدت زیادی طول بکشد. تمام این زمان‌بندی‌ها برای این است که نوزاد زمانی به دنیا آید که میوه و حشره به اندازهٔ کافی موجود است.
نوزاد خفاش بال‌هایی بسیار ضعیف و کوچک دارد و نمی‌تواند از آن‌ها برای پرواز بهره ببرد. کوچک‌خفاش‌های جوان پس از شش تا هشت هفته از مادر خود مستقل می‌شوند درحالی که بزرگ‌خفاش‌ها تا چهار ماهگی همچنان وابسته‌اند.
یک خفاش می‌تواند تا بیش از بیست سال عمر کند اما چون شمار بچه‌هایی که به دنیا می‌آورد اندک است به همین دلیل جمعیت آن‌ها محدود می‌ماند.
رفتار > شکار، خوراک و آشامیدن

نوزادان خفاش کاملاً به شیر مادرشان وابسته‌اند اما هنگامی که چند هفته از عمرشان بگذرد انتظار آن می‌رود که بتوانند پرواز کنند و برای خود شکار کنند، در نتیجه پرواز کردن و برطرف کردن تشنگی دست خودشان است.
رفتار > شکار، خوراک و آشامیدن > شکار

بیشتر خفاش‌ها شب‌زی‌اند. آن‌ها در طول روز یا خوابند یا به پاکسازی بدن خود می‌پردازند و در هنگام شب به شکار می‌روند. ابزار مسیریابی و شکار خفاش‌ها در تاریکی تا دههٔ ۱۷۹۰ کاملاً ناشناخته بود تا اینکه کشیش و زیست‌شناس ایتالیایی لازارو اسپالانزانی به مجموعه آزمایش‌هایی بر روی خفاش‌های کور دست زد. این خفاش‌ها در یک اتاق کاملاً تاریک گذاشت و مسیر آن‌ها را با نخ‌های ابریشمی پُر پیچ و خم کرد. حتی در تاریکی مطلق هم شبکورها راه خود را در آن مسیر پر پیچ و خم پیدا کرده بودند به همین دلیل او نتیجه گرفت که ابزار راه‌یابی شبکورها چیزی غیر از چشمانشان است.
سپس او فرض کرد که شاید خفاش‌ها برای راه‌یابی از گوششان بهره می‌برند برای اثبات این فرضیه گوش شبکورها را با ابزاری بست و آزمون خود را تکرار کرد. او دریافت که خفاش‌ها هنگامی که گوششان بسته‌اند نمی‌توانند با مهارتی که پیشتر از خود نشان داده بودند شکار خود را پیدا کنند و پرواز کنند.
چگونگی راه‌یابی شبکورها با کمک گوششان تا دههٔ ۱۹۳۰ نامعلوم بود تا اینکه دونالد گریفین دانشجوی زیست‌شناسی هاروارد به فرایند پژواک‌یابی پی برد. برداشت او این بود که شبکورها هنگام پرواز از خود صدایی تولید می‌کنند که برای ما قابل شنیدن نیست و تنها خودشان آن را می‌شنوند وقتی این موج‌های صدا با حشره برخورد کرد بازتاب آن به شبکور می‌رسد و آن‌ها را به سوی منبع بازتاب‌کننده هدایت می‌کند.
رفتار > شکار، خوراک و آشامیدن > خوراک

خوراک خفاش‌ها عبارت است از: حشره، شهد گل، برخی مهره‌داران و خون. تقریباً سه-چهارم خفاش‌ها در سراسر جهان حشره‌خوارند. حشره‌هایی که خفاش‌ها می‌خورند ممکن است در هوا پرواز کنند یا روی زمین راه بروند. هر خفاش در یک شب می‌تواند به اندازهٔ یک-سوم وزن بدنش حشره بخورد و چندصد حشره در بازهٔ چند ساعت شکار کند. به عبارت دیگر یک دستهٔ هزارتایی از خفاش‌ها می‌تواند چهار تُن (چهار هزار کیلوگرم) حشره را در یک سال شکار کند. اگر خفاش‌ها رو به انقراض روند شمار حشره‌ها بسیار بیشتر از حد خطر می‌شود.
رفتار > شکار، خوراک و آشامیدن > خوراک > ویتامین C

در آزمایشی که بر روی ۳۴ گونه شبکور از شش خانوادهٔ مهم آن‌ها، هم حشره‌خوار و هم میوه‌خوار، صورت گرفت، روشن شد که تقریباً همهٔ این خفاش‌ها نمی‌توانند ویتامین سی را در بدن خود نگه دارند. این ناتوانی می‌تواند به یک جد مشترکشان بازگردد و یک جهش باشد.