stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ونزوئلا
پرچم

مقالهٔ اصلی: پرچم ونزوئلا
پرچم ونزوئلا برای اولین بار در ۰۲۰۰۶−۰۳−۱۲ ۱۲ مارس ۲۰۰۶ به رسمیت شناخته شد. به عنوان پرچم استان و نشان جنگ و نشان استان و نشان نیروی دریایی شناخته می‌شود و همچنین دارای تناسب ۲:۳ می‌باشد. این پرچم دارای سه نوار افقی زرد و آبی و قرمز است.
پرچم کشورهای کلمبیا و اکوادور نیز مشابه پرچم ونزوئلا و برگرفته از پرچم کلمبیای بزرگ است. این پرچم‌ها بر اساس طراحی فرانسیسکو د میراندا ساخته شده‌اند. از جمله تفاوت‌های پرچم ونزوئلا با دو کشور کنونی دیگر، در اندازهٔ قسمت‌های مربوط به هر رنگ و علائم آن است. در پرچم ونزوئلا هر سه رنگ به یک اندازه هستند و نشان ملی ونزوئلا در گوشهٔ چپ پرچم و هشت ستارهٔ سفید در وسط آن اضافه شده‌اند.
نمادهای ملی

گل ملی:ارکیده از نوع کاتلیا موزیا که همچنین به نام «گل ماه مه» معروف است. این گل نخستین بار در سال ۱۸۳۹ در منطقه شمالی کشور کشف شد و در تاریخ ۲۳ مه سال ۱۹۵۱ به عنوان گل ملی انتخاب شد.
نمادهای ملی ونزوئلا شامل «پرچم ملی ونزوئلا»، «نشان ملی ونزوئلا» و «سرود ملی ونزوئلا» می‌شود.
از آنجا که گیاهان و جانوران نیز به وفور در منطقه یافت می‌شوند، دولت رسماً این دو را نیز به عنوان سمبولهای ونزوئلا انتخاب کرد.
درخت ملی ونزوئلا «تاب بویا آراگوآنی» نام دارد. کاریبها به این درخت «آراوانی» می‌گویند که تنها در مناطقی که دمای ملایم دارند رشد می‌کند. این درخت بین ۶ تا ۱۲ متر قد دارد. «تاب بویا آراگوآنی» در دوره‌ای پس از بارش باران و اغلب در ماه‌های اولیه سال می‌روید. «رامولو گالیگوس» این فصلها را «بهار طلایی» آراگوآنی‌ها می‌نامد. این درخت در ۲۹ ماه مه ۱۹۴۵ به عنوان درخت ملی ونزوئلا انتخاب شد.
پرنده ملی این کشور تریپال «ایکتروس» نام دارد. تمام اعضای این پرنده بجز سر و بالهایش به رنگ زرد- پرتقالی است. سر و بال‌های آن سیاه بوده و مایه‌ای از سفیدی نیز در آن به چشم می‌خورد و در اطراف چشم‌های آن نیز دانه‌های آبی رنگی دیده می‌شود. این پرنده در جنگل‌های لانوس، مناطق جنگلی و در بخش‌های شمالی و جنوبی اوریناکو یافت می‌شود. ترپیال به خاطر صدای سحرآمیزش نزد مردم این کشور بسیار عزیز و دوست داشتنی است و در ۲۳ می۱۹۵۸ به عنوان پرنده ملی ونزوئلا انتخاب شد.
محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور پیشین ایران و هوگو چاوز رئیس‌جمهور فقید ونزوئلا
آبشار آنجل بلندترین آبشار جهان در پارک ملی کانایما، ایالت بولیوار
نقشه تراکم جمعیت در ونزوئلا
رژیم دمایی ونزوئلا
رنالدو آن نویسندهٔ برجسته و آهنگساز معروف ونزوئلایی
اعتراضات مردم علیه مادورو
کاخ میرافلورس اقامتگاه رسمی رئیس‌جمهور ونزوئلا
نقشه سیاسی ونزوئلا
حوزه‌های اجرایی
آبشار آنجل (Salto Ángel)، بلندترین آبشار دنیا در پارک ملی کانایما.
کوه کوکنان در ونزوئلا
مردی در ونزوئلا درحال خوردن غذا از سطل زباله
کمبود اجناس قفسه‌های مغازه‌ها در ونزوئلا را خالی می‌گذارد.
کمبود غذا در ونزوئلا.
Source: Central Bank of Venezuela
کاراکاس، پایتخت ونزوئلا
مجتمع فرهنگی ترزا کارینیو در کاراکاس
روح کهربایی پروانه‌ای که در ونزوئلا زندگی می‌کند.
پرچم ونزوئلا
تصویر یک آراگوآنی.
جانبازان

| جانبازان | جانبازان |
| --- | --- |
کارگردان: ناصر محمدی
نویسنده: حسین عمرانی
بازیگران: ناصر واثق اصغر جلالیان منصور برادران علی امجدی نوروزی
موسیقی: حسین واثقی
فیلم‌بردار: رضا انجم‌روز
شرکت تولید: استودیو کنکاش
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۱
مدت زمان: ۷۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
جانبازان فیلمی به کارگردانی ناصر محمدی و نویسندگی حسین عمرانی محصول سال ۱۳۶۱ است.
بازیگران

ناصر واثق
اصغر جلالیان
منصور برادران
علی امجدی
نوروزی
پروین حیدری
سیدعلی صالحی
فتح اله الیاسی
یوسف آذری
فرهاد نورایی
لیگ ملی فوتبال

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فصل یا رقابت جاری:  ان اف ال فصل ۲۰۲۳: فصل یا رقابت جاری:  ان اف ال فصل ۲۰۲۳
نام پیشین: کنفرانس فوتبال حرفه ای آمریکا (۱۹۲۰) اتحادیه فوتبال حرفه ای آمریکا (۱۹۲۰-۱۹۲۱)
ورزش: فوتبال آمریکایی
بنیان‌گذاری: ۲۰ اوت ۱۹۲۰؛ ۱۰۴ سال پیش (۱۹۲۰-20}})
نخستین فصل: ۱۹۲۰
کمیسیونر: راجر گودل
شمار تیم‌ها: ۳۲
کشور: آمریکا
ستاد: نیویورک
تازه‌ترین قهرمان: فیلادلفیا ایگلز (پنجمین عنوان)
شریک(ـان) تلویزیونی: ان اف ال در سی بی اس فاکس ان اف ال ان بی سی یکشنبه شب فوتبال دوشنبه شب فوتبال (ای اس پی ان) ان اف ال نتوورک تلموندو دیپورتس
وبگاه رسمی: www.nfl.com
شهرهای عضو لیگ و چگونگی تقسیم بندی مسابقات لیگ به هشت گروه در دو کنفرانس ای اف سی و ان اف سی.
لیگ ملی فوتبال (به انگلیسی: National Football League) یا ان‌اف‌ال (NFL)، لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکایی بزرگسالان آمریکا و معتبرترین لیگ فوتبال آمریکایی در جهان است. ان‌اف‌ال با سقف قراردارد های سفت و سخت، وکالت آزاد و سیستم حواله به طرق مختلف برای برقراری توازن طراحی شده‌.
این لیگ که در ۱۹۲۰ تأسیس شد، در حال حاضر با شرکت ۳۲ تیم برگزار می‌شود.
مسابقات ان‌اف‌ال هر سال به‌طور دوره‌ای و رفت‌وبرگشت در دو همایش  و   کنفرانس فوتبال آمریکا (انگلیسی: Conference American Football) و  کنفرانس ملی فوتبالNational)انگلیسی:  Football Conference)  که هر کدام در ۴ منطقه از آمریکای شمالی برگزار می‌گردد.
مسابقات این لیگ، هر ساله در سپتامبر آغاز شده و در اوایل ژانویه با برگزاری مسابقات سوپربول (انگلیسی: Super Bowl) پایان می‌یابند. (سوپربول مسابقه سالانه ی فوتبال آمریکایی قهرمانی لیگ فوتبال ملی آمریکاست، که بالاترین سطح حرفه ای فوتبال آمریکایی در جهان است)
مسابقات ان اف ال از نظر میانگین تعداد تماشاچیان در هر بازی رتبه اول جهان در میان تمام ورزش‌ها را دارد. به‌طور مثال در سال ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، میانگین حضور تماشاچیان در هر بازی بیش از ۶۷٬۰۰۰ نفر بود.
چگونگی برگزاری مسابقات لیگ ان اف ال
لیست تیم های NFL:
AFC شرق: بوفالو بیلز، نیوانگلند پاتریوتز، میامی دلفینز، نیویورک جتز
AFC غرب: کانزاس سیتی چیفز، لس آنجلس چارجرز، دنور برانکوز، لاس وگاس ریدرز
AFC شمال: بالتیمور ریونز، پیتسبورگ استیلرز، کلیولند براونز، سینسیناتی بنگالز
AFC جنوب: هیوستون تکزنز، جکسونویل جگوارز، ایندیاناپولیس کلتز، تنسی تایتانز
NFC شرق: دالاس کاوبویز، فیلادلفیا ایگلز، نیویورک جاینتز، واشینگتن کماندرز
NFC غرب: آریزونا کاردینالز، لس آنجلس رمز، سن فرانسیسکو فرتی ناینرز، سیاتل سیهاکز
NFC شمال: گرین بی پکرز، مینسوتا وایکینگز، شیکاگو برز، دیترویت لاینز
NFC جنوب: تمپابی باکنیرز، نیواورلینز سنتز، کارولینا پنترز، آتلانتا فالکونز
ایرانیان در ان‌اف‌ال

از میان ایرانیان آمریکا که در لیگ ان اف ال می‌توان به این افراد اشاره کرد:
شهریار پوردانش (به انگلیسی: Shar Pourdanesh)، بازیکن سابق تیم واشینگتن ردسکینز
تورج هوشمندزاده (به انگلیسی: T. J. Houshmandzadeh) بازیکن سابق تیم سینسینتی بنگالز
اریک بختیاری (به انگلیسی: Eric Bakhtiari) بازیکن سابق تیم سانفرانسیسکو ۴۹رز
سارا شاهی از هلهله‌چیان مشهور تیم دالاس کاوبویز بوده‌است.
محمد میرزابیگ‌اف

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Mahammad Mirzabeyov
زادروز:  ۱۶ نوامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  مخاچ‌قلعه
قد:  ۱٫۶۸ متر (۵ فوت ۶ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال سبایل
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال تورپدو مسکو (reserves) |   |   |
| ۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال تورپدو مسکو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  Torpedo-ZIL Moscow |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال آنژی مخاچ‌قلعه |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال سومقاییت |  ۶۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال کشله |  ۳۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال قبله |  ۴۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال نفتچی باکو |  ۳۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال صباح |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال سبایل |  ۲ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۷ |  Russia U18 |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۸ |  Russia U19 |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۵– |  تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان |  ۱۸ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۱۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۲ اوت ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۱۷
محمد میرزابیگ‌اف (ترکی آذربایجانی: Mahammad Mirzəbəyov؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل روسیه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قبله، باشگاه فوتبال آنژی مخاچ‌قلعه، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال کشله، و باشگاه فوتبال سومقاییت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Russia national under-17 football team, Russia national under-19 football team، و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
بلوچ‌های عمان

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
۲٬۰۰۰٬۰۰۰–۱٬۸۴۸٬۰۰۰  (۳۵٪): ۲٬۰۰۰٬۰۰۰–۱٬۸۴۸٬۰۰۰  (۳۵٪)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
مسقط، باطنه، شهرستان بریمی استان ظفار، منطقه شرقیه، استان ظاهره: مسقط، باطنه، شهرستان بریمی استان ظفار، منطقه شرقیه، استان ظاهره
زبان‌ها: زبان‌ها
عربی، بلوچی: عربی، بلوچی
دین: دین
اهل‌سنت حنفی: اهل‌سنت حنفی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
بلوچ : بلوچ 
بلوچ‌های عمان اتباع عمان هستند که تبار بلوچی دارند. حدود ۳۵ درصد از مردم عمان از نژاد بلوچ هستند که اجدادشان قرن‌ها پیش به عمان مهاجرت کرده‌اند. بلوچ‌ها بزرگ‌ترین جامعه غیر عرب در عمان را تشکیل می‌دهد.
محمد خلیل مرعشی صفوی در کتاب مجمع التواریخ پیشینه حضور بلوچ‌ها در عمان را از دوره خلافت بنی عباس ذکر می‌کند.
بلوچ بین قرن‌های ۱۸ و ۲۰ میلادی به عنوان سربازان جنگجو برای عمان خدمت می‌کردند. اولین ارتش مدرن عمان منحصراً بلوچ بود و حتی امروزه نیز حدود ۴۰ درصد ارتش عمان را مردم بلوچ تشکیل می‌دهند، بخش اعظم سپاه عمان در جنگ علیه پرتغالی‌ها را بلوچ‌ها تشکیل می‌دادند. فتح مومباسا توسط ارتش سلطان عمان که اکثراً بلوچ بودند صورت گرفت.
اکثر بلوچ‌های کشورهای عربی خلیج فارس (عمدتاً عمان، امارات متحده عربی، کویت، قطر و بحرین) از نام خانوادگی البلوشی (معرب اسم بلوچی) استفاده می‌کنند
در سال ۱۳۲۳ بیش از یک سوم جمعیت مسقط را بلوچ ها  تشکیل می دادند که بالای  چهار هزار نفر گزارش شده است.
افراد قابل توجه با نام خانوادگی عبارتند از:

عزان البلوشی ، فوتبالیست عمانی
حامد البلوشی ، فوتبالیست عمانی
جمال نبی البلوشی ، فوتبالیست عمانی
محمد البلوشی ، فوتبالیست عمانی
مهیب البلوشی ، فوتبالیست عمانی
وضحه البلوشی ، تیرانداز ورزشی عمانی
علی البلوشی ، بوکسور کویتی
شهرستان بهشهر

با بهشهر اشتباه نشود.
| شهرستان بهشهر | شهرستان بهشهر |
| --- | --- |
کاخ چهل‌ستونکاخ صفی‌آبادباغ عباس‌آبادچشمه عمارتآتشکده کاووس: کاخ چهل‌ستونکاخ صفی‌آبادباغ عباس‌آبادچشمه عمارتآتشکده کاووس
موقعیت در استان: موقعیت در استان
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: مازندران
مرکز شهرستان: بهشهر
سایر شهرها: بهشهر، خلیل‌شهر، رستمکلا
بخش‌ها: بخش مرکزی، بخش یانه‌سر
سال تأسیس: ۱۳۳۳
اداره: اداره
فرماندار: علی‌اصغر میرزایی
حوزهٔ انتخابیه: بهشهر، نکا و گلوگاه
مردم: مردم
جمعیت: ۱۶۸٬۷۶۹ نفر (سرشماری ۱۳۹۵)
رشد جمعیت: +۶٫۱۱٪
مذهب: اکثریت: اسلام (شیعه دوازده‌امامی و سنی شافعی)  •  سایر: بهائی، مسیحی و یهودی در گذشته (دورهٔ پهلوی)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۴۱۶٫۲۷ کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۲۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۶ درجه
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۱
وبگاه: www.behshahr.ir
شهرستان بِهْشَهْر از شهرستان‌های استان مازندران در ایران است. از جمله شهرهای این شهرستان، بهشهر، خلیل‌شهر و رستمکلا است. این شهرستان دارای دو بخش به نام‌های بخش مرکزی با سه دهستان میان‌کاله، کوهستان، پنج هزاره و بخش یانه‌سر با دو دهستان شهدا و دهستان عشرستاق.
جمعیت شهرستان بهشهر

طبق آخرین سرشماری جمعیت شهرستان بهشهر در سال ۱۳۹۵خ بالغ بر ۱۶۸٬۷۶۹ نفر می‌باشد و پس از شهرستان‌های بابل، ساری، آمل و قائمشهر پرجمعیت‌ترین شهرستان استان مازندران می‌باشد.
نام

نام بهشهر در دورهٔ ساسانی «تَمیشَه» بود و واژهٔ تَمیشَه برگرفته از نام دانه و بوته تمشک است؛ پیش از دورهٔ تیموری، «کبودجامه» بود؛ پیش از شاه عباس بزرگ، «خرگوران» بود و در عهد شاه عباس بزرگ، چون خیرالنساء بیگم اشرف الملوک، مادر شاه عباس بزرگ، از اهالی «خرگوران» بوده و نام او نیز «اشرف» بود، شاه عباس بزرگ نام «خرگوران» را به‌نام مادرش «اشرف» تغییر داد و از عهد شاه عباس بزرگ تا پایان دورهٔ قاجاری به این شهر «اشرف» یا «اشرف‌البلاد» می‌گفتند و در دورهٔ پهلوی یکم، چون «اشرف‌البلاد» واژه‌ای از ریشه زبان عربی است و به فارسی «اشرف» معنای «بِهْ» و «بهترین» و «بِلاد» معنای «شهر» را می‌داد، نام آن به «بهشهر» دگرگون شد و «بهشهر» نیز معنای «بهترین شهر» می‌دهد.
تاریخ > پیشدادیان و کیانیان

در اسطوره‌های ایرانی، تَمیشَه (بهشهر کنونی) اقامتگاه فریدون پادشاه ایرانیان خوانده شده است. در شاهنامه گفته شده که شهر تَمیشَه (بهشهر کنونی) دومین پایتخت فریدون، پس از آمل، بوده است.
بنای تَمیشَه (بهشهر کنونی) را به فریدون نسبت داده‌اند. فردوسی تَمیشَه (بهشهر کنونی) را تختگاه دوم فریدون خوانده است. ابن اسفندیار به نقل از شاهنامه آورده است: «فریدون پس از پیروزی بر ضحاک تمیشه را پایتخت کرد». ظهیرالدین مرعشی آورده است: «چون آفریدون پیر شد، مقام خود در تمیشه بساخت و این تمیشه… اکنون خرابه است و تمیشه کوتی می‌خوانند و هنوز اطلال و دمن آن در موضعی که بانصران می‌خوانند، ظاهر است.» واژه «کوت» در زبان مازنی منطقه به معنی انباشته، انباشته شده و روی هم قرار گرفته می‌باشد. منظور ظهیرالدین مرعشی از تمیشه کوتی به‌نظر می‌رسد که خرابه‌های انباشته شده شهر بوده است. پژوهشگران در ارتباط با نام «بانصران» (یا بانسرا یا بانو سرا) که امروزه مکانی مشتمل بر زمین‌های مسطح و کشاورزی است، باور دارند که این واژه شکل بومی واژه «بانو سرای» است که احتمالاً باید نام یکی از کاخ‌هایی باشد که اسپهبد خورشید برای یکی از زنان خود ساخته بود.ابن اسفندیار آورده است: «گرشاسف ایرانی در حمله‌ای به سرزمین‌های شرقی، فغفور چین (پادشاه چین) را با هشتاد پادشاه دیگر توسط نریمان به تمیشه نزد فریدون فرستاده بود». در مجمل التواریخ و القصص نیز دربارهٔ پایتخت فریدون آمده است: «پس به گرگان ببود، اول به زمین بابل بنشست، پس دارالملک به تمیشه بساخت و طبرستان».
بنا بر گواهی افسانه‌ای، قریه‌ای که اکنون به «کوسان» (به پارسی: کوهستان) مشهور است زمانی «طوسان» نام داشت که به دست توس پسر نوذر که از خاندان کیانیان بوده بنیاد شده است و سبب بنایش را آن دانند که توس پسر نوذر فرمانده لشکر کیخسرو بود که در امور پادشاهی همواره کار شکنی می‌نموده و با فریبرز پسر کی‌کاووس هم آهنگی نشان می‌داد، از این رو هنگامی که کیخسرو بر حریفان خود غالب شد با جمعی از خاندان نوذر به جانب تپورستان روانه شد و مدتی را در بیشه «ناروَن»، که یکی از نواحی تپورستان بود، پناه گرفت و چندی بعد قصبه‌ای در «پنج‌هزاره» (بهشهر کنونی) در مکانی که مشهور به کوسان بود، ساخت و آن را «طوسان» نامید.
تاریخ > سلوکیان و اشکانیان

در زمان لشکرکشی آنتیوخوس سوم سلوکی به سرزمین هیرکانی برای رویارویی با اشکانیان، پس از گذر او از کوه البرز از بخشی به‌نام «تامبراکس» نام برده شده که ممکن است همان تَمیشَه (بهشهر کنونی) باشد.
تاریخ > ساسانیان

تَمیشَه (بهشهر کنونی) دوران ساسانیان نیز شهری آباد بوده و با ساری شانزده فرسنگ دوری داشت. آنچه مسلم است فرمانروایی شرقی پتشخوارگر با خانواده کشنسف بوده است این خاندان تا سال ۵۲۸ میلادی در پتشخوارگر فرمانروایی داشته‌اند و در این سال چون فرمانروایی پتشخوارگر به فرمان قباد یکم به پسر بزرگش کاووس که یکی از سرسپردگان و هواداران سرسخت دین مزدک بود آشکاراً برچیده شد و کاووس رسماً شاه پتشخوارگر گردید و پایتخت او هزارجریب و کیاسر بود. در منابع آمده است انوشه‌روان دادگر به آن شهر رفته و زمانی را در آن‌جا گذرانده و دستور گستره شهر و ساخت بارو و دیوار دفاعی تَمیشَه (بهشهر کنونی) را به جهت جلوگیری از یورش‌های تُرکان و قبایل شرقی داده است، انوشه‌روان دادگر در شرق تمیشه دیوار آجری مار سرخ را ساخت تا از تازشات قبایل تُرک به تپورستان جلوگیری کند. تَمیشَه (بهشهر کنونی) شرقی‌ترین شهر تپورستان و در مرز تپورستان و گرگان بوده است. ابن رسته تمیشه را نخستین شهر تپورستان از مشرق معرفی کرده و انوشه‌روان دادگر را بنا کننده شهر خوانده و از دیوار تمیشه که میان تپورستان و گرگان کشیده شده و مسجد جامع و جمعیت فراوان شهر یاد کرده است. از کاووس پسر قباد یکم فرزندی ماند به نام شاپور که در نزد عمویش انوشه‌روان دادگر بسیار گرامی بود و در دربار می‌زیست و پس از مرگ انوشه‌روان دادگر به تپورستان رفته و در آتشکده کاووس پیرامون کیاسر و هزارجریب به سر برده و مردم تپورستان دلبستگی و گرایش زیادی به او پیدا کردند. هنگام یورش اعراب به ایران و فرار یزدگرد سوم، وی (یزدگرد سوم) از خراسان به تپورستان آمد و مانند پدرش شهریار (پسر خسرو پرویز و شیرین)، در آتشکده کاووس (غرب بهشهر) گوشه‌نشین شد و به نیایش مشغول گردید. پس از یورش اعراب به ایران، باو نوه کاووس از یزدگرد سوم در ری جدا شد و به کوسان رفت و آشکاراً انگیزه داشت پس از جمع‌آوری سپاهی به یزدگرد سوم بپیوندد و با تازیان به نبرد برود ولی به این خواسته خود نرسید زیرا که یزدگرد سوم به سرزمین خراسان رسید و در همان‌جا کشته شد. آنگاه که جریان مرگ یزدگرد سوم به گوش وی رسید در آتشکده کاووس گوشه‌نشین شد و با سر تراشیده به نیایش و ستایش مشغول شد.[منبع بهتری نیاز است]
تاریخ > مغولان و تیموریان

کبودجامه (بهشهر کنونی) دوران یورش مغول به ایران و زمان چنگیزخان، امیران این شهر با والیان مغول همکاری داشتند و از همدست‌هایشان بشمار می‌رفتند.[نیازمند منبع]
تَمیشَه و کبودجامه (بهشهر کنونی) دوران یورش تیمور لنگ به این شهر، ویران شد. همچنین شهری به نام روغد در نزدیکی آن برای همیشه از برگ روزگار ستردن شد.
تاریخ > صفویان، افشاریان و قاجاریان

اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) دوران شاه عباس بزرگ و صفویان شکوفا و شهری آباد بود. شاه عباس بزرگ همیشه به این‌که از سمت مادری مازندرانی بود افتخار می‌ورزید؛ در این مکان روستایی بود به نام خرگوران که به پیرزنی تعلق داشت و شاه عباس بزرگ آن را از او خرید و در این مکان شهری را در سال ۱۰۲۲ق بنا کرد. مادر او (خیرالنساء بیگم اشرف الملوک) از اهالی خرگوران (بهشهر کنونی) بود. شاه عباس بزرگ در سال ۱۰۳۲ق اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) را گسترش داد. شاه عباس بزرگ با مسافرت به اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی)، این شهر را پایتخت تابستانی خود ساخته. شاه عباس بزرگ بناهایی را در اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) بنا نهاد که می‌شود از آنها به باغ عباس‌آباد، چشمه عمارت، کاخ چهل‌ستون و کاخ صفی‌آباد اشاره کرد. شاه عباس بزرگ هرگاه به تبرستان می‌آمد، اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) را به دیگر نقاط آن ترجیح می‌داد. باشندگان این شهر از تیره‌ها گوناگون تشکیل شده بود، از جمله چندین هزار گرجی بهشهر (گرجی‌محله) نیز در دوران تازش‌های شاه عباس بزرگ به گرجستان، گرجی‌ها از قفقاز به اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) کوچانده شده‌اند، همچنین گروهی از خانواده‌های تالشی لنکران که از کرانه‌های دریای کاسپین آمده بودند و گروهی از تات‌ها که یکی از قبایل ایرانی بود. احتمالاً نخستین گروه نمایندگان سیاسی پادشاهی انگلستان در اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) به حضور شاه عباس بزرگ رسیدند. سرانجام شاه عباس بزرگ پیش از برآمدن آفتاب روز جمعه ۲۴ جمادی‌الاول سال ۱۰۳۸ق در کاخ چهل‌ستون بهشهر درگذشت. عالم‌آرای عباسی دربارهٔ علت مرگ او می‌نویسد: «چند روز قبل از آن در شکارگاه، پادشاه در خوردن و آشامیدن طعام افراط کرد و در بازگشت، به سبب سنگینی بار معده دچار تب شد و در اندک مدتی از اوج کمال به حضیض وبال رسید.»
دوران شاه صفی یکم نیز کاخ صفی‌آباد گسترش پیدا کرد.[نیازمند منبع]
اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) در اثر جنگ‌های داخلی تازش‌های ترکمن‌ها، افغان‌ها و تازش‌های سپاهیان زند صدمات فراوان دید و به‌طور پی‌درپی ویران شد.
نادرشاه در دوران شاهنشاهی خود هنگامی که اعزام نبرد با لزگی‌ها بود زمانی را در این شهر سپری کرد و در آبادانی اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) بسیار کوشید. از جمله کاخ چهل‌ستون بهشهر را که هنگام نابسامانی‌های دوران شورش افغان‌ها ویران شدهٔ بود، بازسازی کرد.[نیازمند منبع]
در دورهٔ قاجاری، محمدحسن‌خان قاجار (پدر آقامحمدخان) گرایش زیادی نسبت به اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) داشت و در دوران فرمانروایی خود بیشتر در این شهر ماندگاری می‌کرد.
در آغاز قدرت یافتن آقامحمدخان، ناوگان جنگی روسیه برای احداث پایگاه نظامی در کناره‌های جنوبی دریای مازندران، اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) را اشغال کردند.
جهانگردان اروپایی که در دورهٔ قاجاری از اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) دیدن کرده‌اند، آنجا را شهری نیمه ویران وصف نموده‌اند (مانند ژول لورانس و یاسنت لویی رابینو). رکن‌الاسفار، از درباریان دورهٔ ناصری، در سفرنامه خود وجه تسمیه دیگری را برای اشرف (بهشهر کنونی) ذکر می‌کند. او باور داشت زمانی که شاه عباس بزرگ این شهر را به صورت مدرن و امروزی بنا نهاد، پاره‌ای از درباریان گفتند «هذا اشرف من فرح آباد» و همین کلمه به مذاق شاه خوش آمد. ناصرالدین‌شاه در سفر نخست خود به مازندران (۱۲۸۳ق) چند روزی در اشرف‌البلاد (بهشهر کنونی) اقامت کرد و دستور داد تا کاخ‌های ویران شده را بازسازی نمایند که در سفر دوم خود در ۱۲۹۲ق هنوز بازسازی آن به اتمام نرسیده بود.[منبع بهتری نیاز است]
به گفته یاسنت لویی رابینو بهشهر در زمان قاجار هفت محله به نام‌های نقاش‌محله، بازارمحله، گرجی‌محله، فراش‌محله، چشمه‌سر، باغ‌شاه، گالش‌محله بود.
کاوش‌های تاریخی

بررسی و کاوش‌هایی که در سواحل دریای خزر در مکان‌هایی مانند سابقه غارهای هوتو و کمربند در ۲ کیلومتری شهرستان بهشهر در روستای شهید آباد (تروجن) و همچنین در گوهر تپه واقع در ۱۰ کیلومتری شهرستان بهشهر ودر منطقه رستمکلا انجام گرفته است، قدمت این ناحیه را به دوره غارنشینی و تقریباً ۱۰۰۰۰ سال پیش به ثبت رسانده است. تحقیقات دیگر موید آن است که در ادوار باستانی این منطقه یکی از حوزه‌های مهم تمدن گذشته بوده است.
براساس کاوش‌های باستان‌شناسی که از تپه‌های شمال غرب بهشهر (نزدیک رستمکلا) به عمل آمد یک قطعه هاون سنگ سفید را کشف نموده و که به ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد بر می‌گردد، یا اینکه غارهای هوتو و کمربند آثار حیات در دوران‌های فرو لیتیک (میان‌سنگی) ۶۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال قبل از میلاد و نئولیتیک (پارینه) سنگی را در محدوده بهشهر بیان دارد. گوهرتپه رستم‌کلا یکی از جایگاه‌های بزرگ کهن‌نگاری شمال ایران بوده که در خاور استان مازندران و در گستره شهرستان بهشهر جای دارد. گستره پژوهش باستان‌شناسی و دانش‌های پیوسته که گوهرتپه در کانون آن جا دارد. گوهرتپه بهشهر یک دانشگاه باستان‌شناسی و انسان‌شناسی است که همواره موردتوجه محافل باستان‌شناسی داخلی و بین‌المللی قرار دارد. محققان از طریق کتاب‌هایی چون اشرف البلاد و از آستارا تا استرآباد و گزارش‌های مردمی متوجه شدند این منطقه دارای آثار باستانی می‌باشد و گروهی باستان‌شناس در سال ۱۳۷۹ به سرپرستی علی ماهفرزی منطقه گوهرتپه را مورد کاوش اولیه قرار دادند. گوهرتپه در اسفند ماه سال ۱۳۸۰ ثبت ملی شد و تاکنون گوهرتپه ۵ فصل کاوش باستان‌شناسی را سپری کرده است. نخستین فصل مطالعات پروژه بزرگ مطالعات باستان‌شناسی حاشیه جنوب و جنوب شرق دریای کاسپین (از آغاز تا اواسط هزاره اول قبل از میلاد) با موضوع از «غار تا شهر» بود که توسط هیئت‌های ایرانی و آلمانی و لهستانی انجام شد. این پروژه به بررسی چگونگی خروج انسان از غار و شکل‌گیری نخستین شهرها در استان مازندران پرداخت.
گروه لهستانی به سرپرستی آرکادیوش سولتیشیاک (Arkadiusz Soltysiak) انسان‌شناس از دانشگاه ورشو، اکانیسکا چستیکا باستان‌گیاه‌شناس و مارزنا آرزاک باستان‌جانورشناس در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ با پروژه همکاری نمودند. گروه آلمانی نیز به سرپرستی کریستین کرنل پیلر از دانشگاه مونیخ آلمان به مدت یک ماه در سال ۱۳۷۸ با پروژه همکاری داشتند. لایه‌نگاری به صورت طبقه‌ای و پلکانی صورت گرفته و هرچه به طبقات پایین‌تر می‌رویم قدمت مکان بیش‌تر می‌شود و هر طبقه نشانه یک دوره از زمان است.
کاوش‌های تاریخی > کهن‌ترین ساکنان مازندران

قدمت بقایای باستانی به دست آمده از غار شوپری رستمکلا به بیش از یکصدهزار سال گذشته بازمی‌گردد. قدمت بقایای باستانی به دست آمده از غار شوپری به بیش از یکصدهزار سال گذشته بازمی‌گردد؛ این بقایا شامل دست‌افزاهای سنگی و فسیل استخوان‌های جانورانی است که توسط انسان‌های عصر پارینه سنگی شکار شدند. غار شوپری که در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر رستمکلا در شرق مازندران و دره مهربان رود واقع شده، از بزرگ‌ترین غارهای شناخته شده در مازندران است که بیش از ۷۵ متر طول و بیش از ۷۰۰ متر مربع مساحت دارد. غار شوپری در سال ۱۳۹۹ توسط نگارنده شناسایی و به دلیل اهمیت بالای این اثر بلافاصله فرایند تعیین عرصه و حریم آن با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری، در سال ۱۴۰۰ انجام شد و با شماره ۳۳۶۹۶ در فهرست میراث‌فرهنگی کشور به ثبت رسید. کاوش باستان‌شناسی به منظور لایه‌نگاری این غار در سال‌های ۱۴۰۱ و تابستان ۱۴۰۲ با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری توسط نگارنده از سوی اداره کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی مازندران انجام شد. بقایای بسیار فراوان استخوان‌های جانوری به دست آمده که اثر قصابی با ابزارهای سنگی بر روی آنها برجای مانده، همچنین بقایایی از دوره نوسنگی با قدمت بیش از هفت هزار سال از لایه‌های سطحی غار شوپری به دست آمده که نشان از ارتباطات پیش از تاریخ ساکنان مازندران با نواحی شرقی و شمال شرقی ایران و نواحی جنوبی آسیای میانه دارد.
غار کمربند
غار هوتو
نمایی از گورستان سفیدچاه
نمایی از گوهرتپه
کنت دراکولا

| کنت دراکولا | کنت دراکولا |
| --- | --- |
شخصیت دراکولا: شخصیت دراکولا
بلا لاگوسی در نقش دراکولا در فیلم ساخت ۱۹۳۱ دراکولا: بلا لاگوسی در نقش دراکولا در فیلم ساخت ۱۹۳۱ دراکولا
نخستین حضور: دراکولا (۱۸۹۷)
پدیدآور: برام استوکر
بر پایه: ولاد سوم
ایفاگر: See below
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
لقب: دراکولا کنت دی ویل آقای دی ویل
نام مستعار: چشم‌زخم شیطان دوزخ افسونگری گرگینه خون‌آشام د. نوسفراتو دراک
گونه: خون‌آشام (همچنین به‌عنوان مرده متحرک انسانی، دمفیر و گرگینه طبقه‌بندی شده‌است)
جنسیت: مذکر (مَرد)
عنوان: نجیب‌زادگی ترانسیلوانیایی سلیماناری کنت دراکولا شاه خون‌آشام
همسر: احتمالاً عروس‌های دراکولا (مشخص نیست)
کنت دراکولا (به انگلیسی: Count Dracula) شخصیتی داستانی و آنتاگونیست اصلی دراکولا برام استوکر در سال ۱۸۹۷ است. این شخصیت به عنوان خون‌آشام توصیف شده‌است. برخی از حالات و نمودهای این شخصیت از شاهزادهٔ قرن پانزدهمی ولاد سوم از والاچیا گرفته شده‌است.
رمان برام استوکر به‌شکل رمان نامه‌نگارانه نوشته شده و در آن برخی ویژگی‌ها، قدرت‌ها، توانایی‌ها و نقاط ضعف دراکولا توسط راویان متعدد و از دیدگاه‌های مختلف نقل شده‌است.
خوانش بیشتر

دراکولا
ولاد سوم
الیزابت باتوری