stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پنجاه و هشتمین دوره جوایز هنری بکسانگ
برندگان و نامزدها > تلویزیون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جایزه بزرگ: جایزه بزرگ
 بازی مرکب (نتفلیکس):  بازی مرکب (نتفلیکس)
بهترین درام: بهترین کارگردان
 دی.پی. (نتفلیکس) بیست و پنج بیست و یک (تی‌وی‌ان)  بازی مرکب (نتفلیکس)  سرآستین قرمز (ام‌بی‌سی)  تب سیاسی (Wavve):  هوانگ دونگ هیوک – بازی مرکب یون سونگ هو – تب سیاسی  لی نا جونگ – مال من  جونگ جی این – سرآستین قرمز  هان جون هی – دی. پی.
بهترین برنامه سرگرمی: بهترین برنامه آموزشی
 مبارز زن خیابانی (ام‌نت) ستاره دنباله دار (اس‌بی‌اس)  دوزخ مجرد (نتفلیکس)  شما مسابقه در بلوک (تی‌وی‌ان)  عشق ترانزیت (تیوینگ):  Docu Insight: نماینده ملی (کی‌بی‌اس) ذهن‌های بزرگ (ای‌بی‌اس)  داستان روزی که دم خود را گاز می‌گیری فصل ۳ (اس‌بی‌اس)  بچه‌های طلایی من (چنل ای)  کیهان را ببوس (کی‌بی‌اس)
بهترین بازیگر نقش اول مرد: بهترین بازیگر نقش اول زن
 لی جونهو – سرآستین قرمز در نقش پادشاه یی سان جئونگجو چوسان کیم نام گیل – از میان تاریکی در نقش سونگ ها یونگ  لی جونگ جه – بازی مرکب در نقش سونگ گیل هان  ایم شی وان – ردیاب در نقش هوانگ دونگ جو  جونگ هه این – دی. پی. در نقش آن جون هو:  کیم ته ری – بیست و پنج بیست و یک در نقش نا هی دو کیم هه سو – عدالت برای نوجوانان در نقش شیم یون سوک  پارک اون بین – احساس پادشاه در نقش ولیعهد لی هوی، دام یی، یون سون  لی سه یونگ – سرآستین قرمز در نقش سونگ دوک ایم  هان سو هی – نام من در نقش یون جی وو، اوه هه جین
بهترین بازیگر نقش فرعی مرد: بهترین بازیگر نقش فرعی زن
 چو هیون-چول – دی. پی. در نقش چو سئوک بونگ لی دوک-هوا – سرآستین قرمز در نقش پادشاه یئونگجو چوسان  لی هاک-جو – تب سیاسی در نقش کیم سوجین  لی هیون ووک – مال من در نقش هان جی یونگ  هو سونگ ته – بازی مرکب در نقش جانگ دئوک سو:  کیم شین-روک – عازم جهنم در نقش چارک جونگ جا کانگ مال-گوم – سی و نه در نقش چا می-هیون  کیم جو-ریونگ – بازی مرکب در نقش هان می نیو  اوک جا یون – مال من در نقش کانگ جا کیونگ  جانگ هه جین – سرآستین قرمز در نقش بانوی دربار سو
بهترین بازیگر تازه‌کار مرد: بهترین بازیگر تازه‌کار زن
 کو کیو-هوان – دی. پی. در نقش هان هویول شین سونگ-هو – دی. پی. در نقش هوانگ جونگ سو  یو این-سو – ما همه مرده‌ایم در نقش یون گوی نام  چوی هیون ووک – بیست و پنج بیست و یک در نقش مون جی وونگ  تانگ جون-سانگ – پسران راکتی در نقش یون هه کیونگ:  کیم هه-جون – بازرس کو در نقش سونگ یی کیونگ / کی لی یئون – عدالت برای نوجوانان در نقش بک یونگ وو  لی یو می – ما همه مرده‌ایم در نقش لی نایون  هویون جونگ – بازی مرکب در نقش کانگ سه بیوک  چو یی هیون – ما همه مرده‌ایم در نقش چوی نام را
بهترین مجری ورتی مرد: بهترین مجری ورتی زن
 لی یونگ جون کیم گورا  مون سه یون  جو سه-هو  کی:  جو هیون یونگ سونگ یون آی  میجو  لی یون جی  هونگ جی کیونگ
بهترین فیلمنامه: جایزه فنی
 کیم مین سوک – عدالت برای نوجوانان کیم هونگ کی، پارک نوری، چوی سونگ جین، یون سونگ هو – تب سیاسی  بک می کیونگ – مال من  لی نایون – تابستان دوست‌داشتنی ما  هوانگ دونگ-هیوک – بازی مرکب:  جونگ جه ایل (موسیقی) – بازی مرکب کون ته یون (موسیقی) – پادشاه خواننده نقابدار، دوباره بخون فصل 2  کیم هوا یونگ (فیلمبرداری) – سرآستین قرمز  اوم یونگ شیک، کیم داهی (انیمیشن) – سلول‌های یومی  چه کیونگ سان (جهت هنری) – بازی مرکب
برندگان و نامزدها > تلویزیون > برنامه‌هایی با چندین نامزدی

برنامه‌های تلویزیونی زیر چندین بار نامزد دریافت جایزه شدند:
| نامزدها | برنامه‌های تلویزیونی |
| --- | --- |
۸: بازی مرکب
۷: سرآستین قرمز
۵: دی.پی.
۴: مال من
۴: تب سیاسی
۴: عدالت برای نوجوانان
۳: بیست و پنج بیست و یک
۳: ما همه مرده‌ایم
برندگان و نامزدها > تئاتر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اجرای بکسانگ: بهترین اجرای کوتاه
 Jakdang Mock – مارس ترکی Extreme Hatangse – شرکت تئاتر  جاده کشی در تئاتر – شرکت ملی تئاتر  پاییز دوم – گروه پروژه بار–دباب  Hongpyeong Gukjeon – Theatre 907:  کیم میران (کارگردان) – این ممکن است یک داستان شکست خورده باشد Over the Crowd: Solving the Story – جعبه پانسوریا جیت نولا  لی اوه جین (کارگردان و نویسنده) – زمان تماس  لی هونگ دو (تهیه‌کننده) – زندگی‌نامه لی هونگ دو (زندگی نمایشنامه نویس من)  هان هیون جو (تهیه‌کننده) – House: House Sonata
بهترین بازیگر مرد: بهترین بازیگر زن
 پارک وان گیو – برگ‌های قرمز کوون جونگ هون – خورشید  کیم دونگ هیون – مردی در حال تایپ ماشین تحریر  یون سانگ هوا – هیولای خوب  جونگ کیونگ هو – فرشتگان در آمریکا:  هوانگ سون می – هونگ پیونگ گوکجئون کانگ جی یون – رهبر  پارک یون کیونگ – زمان خمیرمایه  پارک جی یونگ – این ممکن است یک داستان شکست خورده باشد  شین یون جی – هی این دیوانه برای جوانان باشگاه
برندگان و نامزدها > جوایز ویژه

رای‌گیری برای جایزه محبوبیت تیک تاک به مدت ۸ روز از ۲۲ آوریل در ساعت ۱۱:۰۰ صبح کی‌اس‌تی برگزار شدو در ۲۹ آوریل ساعت ۶:۰۰ بعد از ظهر کی‌اس‌تی از طریق تیک‌تاک به پایان رسید.
| جوایز | گیرنده |
| --- | --- |
جایزه محبوبیت تیک‌تاک (مرد): لی جونهو
جایزه محبوبیت تیک‌تاک (زن): کیم ته ری
مجریان و ساز زن

افراد و تیم‌های زیر که به ترتیب حضور فهرست شده‌اند، جوایزی را ارائه کردند یا شماره‌های موسیقی را اجرا کردند.
مجریان و ساز زن > مجریان

| مجریان | جوایز | منبع |
| --- | --- | --- |
| لی دو-هیون و پارک جو-هیون | بهترین بازیگر تازه‌کار مرد و  بهترین بازیگر تازه‌کار زن |  |
| هونگ کیونگ و چوی جونگ وون | بهترین بازیگر تازه‌کار زن، بهترین بازیگر تازه‌کار مرد و بهترین کارگردان تازه‌کار |  |
| پارک سو-دام | بهترین اجرای کوتاه |  |
| چوی مین هو و چه سو بین | جوایز محبوبیت تیک‌تاک را برای محبوب‌ترین بازیگر مرد و محبوب‌ترین بازیگر زن |  |
| گو سو | جایزه فنی – تلویزیون و جایزه فنی – فیلم |  |
| کانگ ها-نول و لی یو یونگ | بهترین فیلمنامه و بهترین فیلمنامه |  |
| پارک جونگ-مین و کیم سون-یونگ | بهترین بازیگر نقش فرعی مرد و  بهترین بازیگر نقش فرعی زن |  |
| اوه جونگ-سه و یوم هه-ران | بهترین بازیگر نقش فرعی مرد و  بهترین بازیگر نقش فرعی زن |  |
| چا اون-وو و لی دا-هی | بهترین برنامه سرگرمی و بهترین برنامه آموزشی |  |
| کیم وو-بین و لی کوانگ-سو | بهترین کارگردان و بهترین کارگردان |  |
| لی سونگ-گی و جانگ دو-یون | بهترین مجری ورتی مرد و بهترین مجری ورتی زن |  |
| چوی سون جین و لی بونگ ریون | بهترین بازیگر مرد – تئاتر و بهترین بازیگر زن – تئاتر |  |
| یو آه-این و جون جونگ-سو | بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین بازیگر نقش اول زن |  |
| شین ها کیون و کیم سو-یون | بهترین بازیگر نقش اول مرد و بهترین بازیگر نقش اول زن |  |
| مون سو ری | اجرای بکسانگ |  |
| یوم جونگ-آه | بهترین درام و بهترین فیلم |  |
| لی جون ایک | جایزه بزرگ – فیلم |  |
| هونگ جونگ دو (نایب رئیس جونگ‌آنگ ایلبو) و یو جه-سوک | جایزه بزرگ – تلویزیون |  |
مجریان و ساز زن > ساز زن

| عنوان | نقش | اجرا | منبع |
| --- | --- | --- | --- |
| تیم خوانندگان پرشور | بازیگر | "This Is Me" |  |
ریچارد ویلشتتر

| ریچارد ویلشتتر | ریچارد ویلشتتر |
| --- | --- |
ریچارد ویلشتتر شیمیدان آلمانی پیش از ۱۹۳۹.: ریچارد ویلشتتر شیمیدان آلمانی پیش از ۱۹۳۹.
زادهٔ: ۱۳ اوت ۱۸۷۲ کارلسروهه, بادن, آلمان
درگذشت: ۳ اوت ۱۹۴۲ (۶۹ سال) لوکارنو, سوئیس
ملیت: آلمانی
محل تحصیل: دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ
شناخته‌شده برای: شیمی آلی
جوایز: جایزه نوبل شیمی (۱۹۱۵)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): شیمی‌فیزیک
محل کار: دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ دانشگاه صنعتی زوریخ دانشگاه هومبولت برلین
استاد راهنما: آلفرد آینهورن آدولف فون بایر
 :  
ریچارد مارتین ویلشتتر (به آلمانی: Richard Martin Willstätter) ‏(۱۳ اوت ۱۸۷۲ - ۳ اوت ۱۹۴۲) شیمیدان آلمانی بود که برای تحقیق بر روی رنگدانه های گیاهی به‌ویژه سبزینه در سال ۱۹۱۵ موفق به دریافت جایزه نوبل شیمی شد.
زندگی

ویلشتتر در یک خانوادهٔ یهودی در کارلسروهه به دنیا آمد.
در کارلسروهه به مدرسه رفت و سپس وارد مدرسه فنی در نورنبرگ شد.او در سن ۱۸ سالگی وارد دانشگاه مونیخ شد.ویلشتتر یکی از دانشجویان آدولف فون بایر بود و در سال ۱۸۹۴ دکترای خود را دریافت کرد.
رستم و شغاد

| رستم با شغاد | رستم با شغاد |
| --- | --- |
زبان: فارسی
قالب: مثنوی
از کتاب: شاهنامه
پدیدآورنده: فردوسی
سال آفرینش: سدهٔ چهارم و پنجم هجری قمری
گونه (ژانر): حماسه
موضوع: کین‌توزی، کین‌خواهی، دسیسه‌چینی
سبک: خراسانی
شمار ابیات: ۳۴۷ برپایهٔ ویرایش خالقی مطلق
وزن: متقارب مثمن محذوف: فعولن فعولن فعولن فعل
شخصیت‌ها: رستم، زال، شغاد، شاه کابل، رخش
فضا: پادشاهی گشتاسپ
→ رستم و اسپندیارپادشاهی بهمن ←: → رستم و اسپندیارپادشاهی بهمن ←
رستم و شَغاد داستانی پهلوانی–تراژیک دارای ۲۱۲ بیت در شاهنامه است. فرجام کار رستم دستان و اسبش رخش در این داستان می‌باشد.
داستان

زال را کنیزی زیبا و نوازنده بود. از او پسری زیبا زاده شد که پدر او را شغاد نام نهاد. اختربینان طالع او را شوم پیش‌گویی کردند و زال را گفتند که چون به مردی رسد تخمه سام به دست او تباه خواهد شد. زال از بازی سرنوشت به خدا پناه برد و چون شغاد دلارام و گوینده شد، او را نزد شاه کابل فرستاد. شاه کابل دختر خود را به شغاد داد و امید داشت که رستم به احترام این پیوند دیگر از او خراج نستاند. اما کسان رستم به هنگام باج، خراج معمول را از او گرفتند. شغاد این عمل را بی‌شرمی خواند و با شاه کابل در برانداختن برادر همداستان شد. شاه کابل دسیسه‌ای چید و در جشنی شغاد را سخنانی سرد گفت. شغاد به‌خواری به زابلستان رفت و از شاه کابل نالید. رستم به کین‌خواهی برادر آهنگ کابل کرد اما شاه کابل به‌نیرنگ از در پوزش درآمد و به پیشواز رستم رفت و او را به جشن و سور خواند و به شکارگاهی کشانید که از پیش به دستور شغاد، چند چاه به اندازهٔ رستم و رخش در آن کنده و به نیزه و تیغ انباشته و سرشان را به خاشاک و خاک پوشانده بودند. رستم و رخش به چاه افتادند و از زخم تیغ و نیزه جان سپردند. رستم که پیش از مردن به این دسیسه و نقش شغاد در آن پی برده بود، پس از سرزنش‌ها از او خواست که کمانش را زه کند و با دو تیر نزدش گذارد تا اگر شیری به سویش آمد بر زندهٔ او دست نیابد. شغاد چنین کرد اما چون از رستم بیمناک بود، خود را در پس چناری کهن که بر سر چاه بود پنهان ساخت. رستم شغاد و درخت را با تیری به یکدیگر دوخت و خدا را سپاس کرد که او را چندان زور داد که پیش از مرگ انتقام خود را از بدخواه خویش بگیرد.
در دیگر آثار

«خوان هشتم» در در حیاط کوچک پاییز در زندان اثر مهدی اخوان ثالث
روزانا لیسیتسیان

| روزانا لیسیتسیان | روزانا لیسیتسیان |
| --- | --- |
زاده: ۹ مهٔ ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) مسکو، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
خاستگاه: ارمنستان
ژانر: موسیقی مجلسی
پیشه(ها): خواننده سوپرانو و کارشناس آموزشی موسیقی
ساز(ها): آوازخوانی
محل تحصیل: دانشکده دولتی موسیقی گنیسین
جوایز:  
 :  
روزانا پاولی لیسیتسیان (ارمنی: Ռուզաննա Պավելի Լիսիցյան؛  زادهٔ ۹ مهٔ ۱۹۴۵) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
زندگی‌نامه

وی در ۹ مهٔ ۱۹۴۵ ‏در مسکو به دنیا آمد و از دانشکده دولتی موسیقی گنیسین فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۷) و هنرمند افتخاری فدراسیون روسیه شد.
مارکوس شوپ (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال)
زادگاه:  ایدار-اوبراشتاین
قد:  1.80 m
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۴–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن |  ۱۷۷ |  (۱۶) |
| ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |  SG Wattenscheid 09 |  ۳۷ |  (۸) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ |  ۹۱ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت |  ۳۰ |  (۴) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال هامبورگ |  ۱۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۷ |  ← باشگاه فوتبال بازل (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال اشتورم گراتس |  ۱۲۸ |  (۵) |
| مجموع |   |  ۴۸۵ |  (۴۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۵–۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان |  ۷ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۰۲–۲۰۰۴:  باشگاه فوتبال اشتورم گراتس (reserves)
۲۰۰۴–۲۰۰۶:  Wacker Burghausen
۲۰۰۷–۲۰۰۸:  باشگاه فوتبال هامبورگ (assistant)
۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ (assistant)
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  باشگاه فوتبال کارلسروهه
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مارکوس شوپ (انگلیسی: Markus Schupp؛ زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۶) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال اشتورم گراتس، باشگاه فوتبال بازل، باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، و باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
سارگون یکم

با سارگون بزرگ اشتباه نشود.
| سارگون یکم> شاه دوره آشوری کهن | سارگون یکم> شاه دوره آشوری کهن |
| --- | --- |
سلطنت: ۱۸۵۶-۱۸۱۷ پ. م یا ۱۹۲۰-۱۸۸۱ پ. م
تاج‌گذاری: ۱۸۵۶ یا ۱۹۲۰ پ. م
پیشین: ایکونوم
جانشین: پوزور-آشور دوم
زاده: آشور
درگذشته: ۱۸۱۷ یا ۱۸۵۶ پ. م
فرزند(ان): پوزور-آشور دوم
پدر: ایکونوم
سارگون یکم (به Akkadian: Šarru-kīn I و Sharru-ken I)، یکی از پادشاهان دوره آشوری کهن بود و از  ۱۸۵۶-۱۸۱۷ یا ۱۹۲۰-۱۸۸۱ پیش از میلاد حکومت کرد.
در فهرست پادشاهان آشور، سارگون به عنوان پسر و جانشین ایکونوم، و پدر و سلف پوزور-آشور دوم ظاهر می‌شود.
چهارراه (نمایشنامه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ چاپِ یکُم، انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان، ۱۳۹۸: روی جلدِ چاپِ یکُم، انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان، ۱۳۹۸
نویسنده: بهرام بیضائی
شخصیت‌ها:  نهال فرّخی  سارنگ سهش  . . . 
خاموشان: رهگذران
تاریخ نخستین نمایش: ۲۳ مارس ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-03-۲۳)
جای نخستین نمایش: تماشاخانهٔ عمارتِ رابلی، دانشگاهِ استنفورد
زبان اصلی: فارسی
فضا: چهارراهی در تهرانِ حوالیِ سالِ ۱۳۸۰
چهارراه نمایشنامه‌ای است از بهرام بیضایی، نوشته به سالِ ۱۳۸۸، که نخستین بار در فروردینِ ۱۳۹۷ به کارگردانیِ خودش در دانشگاهِ استنفورد به نمایش درآمد.
داستان

حدودِ سالِ ۱۳۸۰ نهال فرّخی، که آموزگاری است که می‌خواسته بازیگر شود و اینک منتظرِ نامه‌بر است تا نامه‌اش را پس‌بگیرد، و سارنگ سهش، که بی‌خانمانی است که می‌خواسته نویسنده شود و اینک از زندان آزاد شده، پس از پانزده سال در چهارراهی (ظاهراً در تهران) به هم می‌رسند و رازهایی را دربارهٔ گذشته‌شان کشف می‌کنند: از این که سارنگ از عروسی با نهال به خارجه نگریخته بوده، بلکه زندانی بوده و جبراً معترف، تا این که دوستِ مشترکِ کودکیشان، که چاره‌دار نام دارد و اینک شوهرِ نهال است و در خارجه منتظرش، مأمورِ دولت بوده و مسئولِ هر چه بر ایشان رفته. سرانجام باریِ هجده‌چرخی، که راننده‌اش در جستجوی رفیقه‌اش بوده است، سارنگ را در چهارراه زیرمی‌گیرد و می‌کُشد؛ و نهال از بردنِ پسرش، که معلوم می‌شود از سارنگ بوده، به خارجه منصرف می‌شود.
متن

این واپسین نمایشنامه‌ای است که بیضایی در ایران نوشته‌است، به سالِ ۱۳۸۸. او خود در برنوشتِ اجرای اوّلش پیشینهٔ این نمایشنامه را توضیح داده: که چهارراه ریشه در نمایشنامهٔ دوپرده‌ایِ گم‌شده‌اش از تابستانِ ۱۳۴۲ دارد: رگبار. متنِ چهارراه در زمستانِ ۱۳۹۸ به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان در قطعِ رحلی (همچنان که نویسنده می‌خواست) چاپ و منتشر شد. این کتاب، غیر از نمایشنامه و اطّلاعات و عکس‌های نخستین نمایشش، حاوی چکیده‌ای از داستانِ نمایش و متنِ برنوشتِ نخستین نمایش و سپاسنامه و گفتگوی بیضایی با تماشاکنانِ نمایش (بی نامِ پرسندگان و پاسخ‌دهنده) است.
نخستین نمایش

سرلوحهٔ برنوشتِ نخستین نمایشِ 
(از «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد»)
آه،
چه مردمانی در چهارراه‌ها نگران حوادث‌اند
و این صدای سوت‌های توقف
در لحظه‌ای که باید، باید، باید
مردی به زیر چرخ‌های زمان له شود
مردی که از کنار درختان خیس می‌گذرد . . .
فروغ فرخزاد
فکرِ اجرای چهارراه در ذهنِ بیضایی از حوالیِ سالِ ۱۳۹۰ جدّی بود؛ ولی به خاطرِ کمبودِ بازیگر عملی نشد. تمرین‌های نمایش سرانجام از ۲۸ اکتبرِ ۲۰۱۷ با بازیگرانِ گزارش ارداویراف و طرب‌نامه آغاز شد، بی آن که هنوز جا و زمانی برای نمایش تعیین شده باشد، و روزهای شنبه و یکشنبهٔ هر هفته از ۱۰ صبح تا ۶ عصر در اتاقی در ساختمانِ کابرلیِ دانشگاهِ استنفورد ادامه یافت. حمید احیاء یادداشت‌هایی دربارهٔ پنج جلسهٔ اوّلِ تمرین‌ها منتشر کرده و شیوهٔ کارِ بیضایی را شرح داده است. تمرین پنج ماه ادامه یافت و چهارراه نخستین بار از ۲۳ تا ۲۵ و ۲۹ تا ۳۱ مارس و ۱ آوریلِ ۲۰۱۸ (دو هفتهٔ آغازینِ بهارِ ۱۳۹۷) در تماشاخانهٔ عمارتِ رابلیِ دانشگاهِ استنفورد به کارگردانیِ نویسنده به نمایش درآمد.
بیضایی «سهم» ِ خود از این نمایش را به «روان» ِ محمّد کوثر تقدیم کرد، که دو ماه و چند روز پیش از افتتاحِ چهارراه مرد.
نخستین نمایش > عوامل

مدیرِ تولید و دستیارِ کارگردان: مژده شمسایی
طرّاحِ نور: مایکل اف رامسر
دستیارِ نور: علا محسنی
موسیقی: فراز مینویی
طرّاحِ پوشاک: متین نصیری‌ها
طرّاحِ چهره‌پردازی: رکسانا رضوی
مدیرِ صحنه: منیر منفرد
طرّاحِ آگهی و برنوشت: متین نصیری‌ها
| نقش | بازیگر |
| --- | --- |
نهال فرّخی: مژده شمسایی
سارنگ سهش: علی زندیّه
بازیگرانِ صحنه‌های گروهی و نقش‌های کوتاه:
حمید احیاء، در نقشِ دکّه‌دار و مردِ کیف‌به‌دست
اُختای آذرمنش، در نقشِ پیکِ ارزی و مردِ کَلَک‌باز و تماشاگرِ مهم
سپیده ترقّی‌کن، در نقشِ زنِ راننده
ابوذر حاجی‌پور، در نقشِ راننده
مهدی حافظی منشادی، در نقشِ جدول‌باز و گمشده و بازجوی یکُم
شیما خاکی، در نقشِ خواهر نیکوکار
نرگس خالوغلی، در نقشِ دانش‌آموز و زنِ دستفروش
سپیده خسروجاه، در نقشِ خواهر طومارستانی
لیلا سلطانی، در نقشِ زنِ بدگمان
نگار سلطانی، در نقشِ خانم خوشبخت
محمّد صدیقی، در نقشِ شطرنج‌بازِ دوّم و جوانِ منگ
ماهگل صرّاف‌زاده، در نقشِ خانمِ معترض
دینا ظریف، در نقشِ پرستار
نرگس عطّاران، در نقشِ خواهر طومارسکی
مهیار قبادی، در نقشِ خبرنگار
علی کامران، در نقشِ شطرنج‌بازِ یکُم و مردِ حرصی و تعمیرکار
ریانه کرمی، در نقشِ زنِ سربه‌هوا
شاهین گرگانی، در نقشِ نامه‌بر
بهزاد گل‌محمّدی، در نقشِ وقت‌شناس و آقای خوشبخت و بازجوی دوّم
مارال مختاری، در نقشِ زنِ با چراغ‌قوّه
پیام مقدّم، در نقشِ پاسبان
رامین ملکوتی، در نقشِ قفل‌ساز و نیمکت‌نشین و تماشاگرِ جدّی
کیا موسوی، در نقشِ سرمیزبان
متین نصیری‌ها، در نقشِ زنِ پسرنما
نخستین نمایش > فیلم

ویدیویی از این نمایش ضبط و به دستِ بیضایی و علا محسنی تدوین شد (۱۱۹ دقیقه) که در ۲۷ و ۲۸ و ۲۹ اوتِ ۲۰۲۱ هر روز دو نوبت و در سراسرِ روزهای ۲ و ۳ سپتامبر به واسطهٔ اینترنت نمایش داده شد.
نقد و نظر

سبک و صورتِ نمایشنامه و نمایش و نیز فیلمِ چهارراه همانند است با مجلس شبیه؛ در ذکر مصایب استاد نوید ماکان و همسرش مهندس رُخشید فرزین. از ویژگی‌هایش غلبهٔ آشفتگی و منطقِ کابوس و آزارِ مخاطب است؛ و، به قولِ علیرضا مجلّل، پیشنهادی سبکی است دربارهٔ یک گونهٔ نمایشِ اعتراضی. حمید امجد به تکراری بودنِ «دست‌مایه‌های شکلی و مفهومی» ِ چهارراه اشاره کرده و نمادهای عیسوی در آن یافت. پوریا ذوالفقاری نیز از همانندی، لا بل یکسانیِ موضوعات و درون‌مایه‌ها در بسیاری از کارهای بیضایی از «اژدهاک» تا چهارراه گفت.
پُرگویی در چهارراه نیز واکنش‌هایی برانگیخت. محمّد چرم‌شیر چهار «قطعه»ٔ نمایشی در استقبالش نوشت، با گفتگوهای کوتاه و بریده‌بریده و سکوت‌های بلند؛ و چهارراه را «هولناک‌ترین» نمایشنامهٔ بیضایی و «فصلی جدید در تعریفِ دوباره‌ی خشونت در جهان و جامعه‌ی امروزِ ما» گفت.
ارزیابیِ بررسان گوناگون بود: بعضی نمایش را پسندیدند و ستودند و بعضی نه. و بیشترشان به شدّتِ خشمِ بیضایی اشاره کردند. جهانبخش نورایی بازیِ همهٔ بازیگران را «گیرا و درجهٔ یک» وصف کرد.
گروهی گله کردند که بیضایی بیش از حدِّ انصاف «تلخ» شده و در بازنماییِ خفقانِ حاکم بر روابطِ اجتماعی در ایران راهِ افراط پیموده و گرفتاری‌ها را بدتر از آنچه بوده‌اند نمایش داده است. مثلاً شهرام خرازی‌ها در مقاله‌ای به نامِ «خودکشی در پیونگ‌یانگ!» نوشت که «اگر» بیضایی «محل وقوع رخدادها را کره شمالی در نظر می‌گرفت حرف، پیام، فضاسازی و انتقادش بسیار پذیرفتنی و قابل مداقه از آب درمی‌آمد» و محمّدحسن خدایی چنین تشخیص داد که «فی‌الواقع همبستگی اجتماعی . . . همچنان در ایران معاصر قابل مشاهده است و سرمایه‌ی اجتماعی به میزانی که بیضایی هشدار می‌دهد از کف نرفته است.» رضا بهکام هم، که سبکِ چهارراه را هیچ نپسندیده بود، از نمایش چشمِ «رهاوردی برای برون‌رفت» از وضعِ موجود داشته و به استفهامِ انکاری پرسید که آیا نمایشِ گرفتاری‌های اجتماعی بی «تحلیل» رواست. در پاسخِ این ناخرسندان امیر پوریا به هم‌زمانیِ نمایشِ اینترنتیِ چهارراه با دستگیریِ نوهٔ خواهرِ بیضایی در ایران «به جرم بهائیّت» اشاره کرد و این را گواهی از حقّانیتِ تصویری گرفت که بیضایی در این نمایش از ایرانِ معاصرش نشان داده است. جابر تواضعی نیز، در نیمهٔ سالِ ۱۴۰۰، به آنچه خاصیتِ پیشبینانهٔ بعضی از آثارِ بیضایی می‌انگاشت اشاره کرد و گفت که چهارراه شاید در ۱۳۸۸ (که نوشته شد) تلخ‌تر از واقعیتِ بیرونی می‌نمود، ولی «برای اکنون‌مان کاملاً مناسب است.»
سید عمار حکیم

| عمار حکیم | عمار حکیم |
| --- | --- |
رئیس جریان حکمت ملی عراق: رئیس جریان حکمت ملی عراق
متصدی: متصدی
آغاز به کار  اوت ۲۰۰۹: آغاز به کار  اوت ۲۰۰۹
پس از: عبدالعزیز حکیم
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید عمار حکیم ۱۹۷۱(میلادی) نجف،
ملیت:  عراق
حزب سیاسی: جریان حکمت ملی عراق
همسر(ان): متأهل
فرزندان: شش فرزند
پیشه: روحانی و سیاستمدار
سید عمار حکیم (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۷۱ در نجف) سیاست‌مدار و روحانی شیعه عراقی رهبر فعلی جریان حکمت ملی عراق و رئیس اسبق مجلس اعلای اسلامی عراق است.
او برآمده از یک خانواده مذهبی و سیاسی پرنفوذ در عراق و زاده نجف اشرف است. پدر او سیدعبدالعزیز حکیم، سیاستمدار و روحانی تأثیرگذار در مرحله پس از سقوط حکومت صدام حسین در عراق بود. عموی وی، سیدمحمدباقر حکیم، نیز از چهره‌های شاخص اپوزیسیون عراق علیه رژیم بعث و از روحانیون برجسته شیعی عراق بود. پدربزرگ وی، سیدمحسن طباطبائی حکیم، نیز در زمان خود مطرح‌ترین مرجع دینی شیعیان در جهان بود.
او از طرف مادر نیز به خاندان صدر، از خانواده‌های معروف شیعی در ایران و عراق و لبنان، منسوب است. او داماد عموی خود سیدمحمدباقر حکیم است.
نسب

از سادات طباطبایی است که نَسَبِ ایشان به ابراهیم طباطبا پسر اسماعیل دیباج  پسر ابراهیم غمر  پسر حسن مثنی  پسر حسن مجتبی می‌رسد.
نسب > ترک عراق در کودکی

سید عمار حکیم در ۹ سالگی همراه با پدر خود مجبور به ترک عراق شد و نخست به دمشق و سپس به تهران مهاجرت کرد.
نسب > تحصیلات

او دوران تحصیل خود را در تهران گذراند و سپس وارد حوزه علمیه در قم شد و تا رتبه درس خارج تحصیل کرد. او همچنین مدرک کارشناسی ارشد الاهیات و معارف اسلامی، گرایش فقه و حقوق، دارد.
نسب > فعالیت‌ها در ایران

سیدعمار حکیم در مرحله پیش از سقوط رژیم بعث (سال ۲۰۰۳) به فعالیت‌های تبلیغی و فرهنگی اشتغال داشت و در موارد متعددی به نمایندگی از عمویش، سید محمدباقر حکیم، در مراسم و برنامه‌های فرهنگی و سیاسی و مجامع شهروندان عراقی ساکن خارج از این کشور، ازجمله در اروپا و استرالیا حضور می‌یافت.
او همچنین مدیریت مرکز «دارالحکمة للعلوم الاسلامیة» را بر عهده داشت که مرکزی در قم برای آموزش و پرورش روحانیون و مبلغان شیعی بود.
نسب > فعالیت‌ها در عراق

او در سال ۲۰۰۷ به مقام نایب رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق برگزیده شد و در سال ۲۰۰۹ با درگذشت پدرش به اتفاق آرا به ریاست این مجلس انتخاب شد.
نسب > فعالیت‌ها در عراق > تأسیس جریان ملی حکمت عراق

در سال ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۷ با اعلام جدایی از مجلس اعلای اسلامی عراق، جریان حکمت ملی عراق را تأسیس کرد و در نشست هیئت مؤسس این جریان در ۱ دسامبر ۲۰۱۷ به ریاست آن انتخاب شد.
وی در ۵ سپتامبر ۲۰۱۶ به ریاست ائتلاف ملی عراق (الائتلاف الوطنی العراقی)، بزرگ‌ترین تشکل سیاسی پارلمان عراق انتخاب شد.
حکیم در اول مارس ۲۰۱۲ در سخنرانی ای در بصره موضوع انتخاب بصره به عنوان پایتخت اقتصادی عراق را مطرح کرد و بارها این موضوع توسط نیروهای سیاسی وابسته به وی پیگیری شد تا اینکه سرانجام در سال ۲۰۱۷ به تصویب مجلس عراق و تأیید رئیس‌جمهور عراق رسید.
نسب > فعالیت‌ها در عراق > بازداشت توسط نیروهای ایالات متحده در عراق

در ۲۳ فوریه ۲۰۰۷، نشریه نیویورک تایمز در گزارشی خبر داد که سیدعمار حکیم در حین عبور از مرز ایران به عراق، توسط نیروهای آمریکایی برای ساعاتی بازداشت شد.
نسب > آثار

شرح رساله حقوق.
ساخت و اداره دولت.
تحولات سیاسی عراق.
سیلوا میناسیان

| سیلوا میناسیان | سیلوا میناسیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان، جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی
درگذشت: ۷ اکتبر ۲۰۰۰ (۷۴ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشکده دولتی هنر رقص ایروان
جوایز: 
سیلوا (زیگفریدا) آرشاویری میناسیان (ارمنی: Սիլվա (Զիգֆրիդա) Արշավիրի Մինասյան؛ انگلیسی: Silva Minasyan؛ ۲ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ - ۷ اکتبر ۲۰۰۰) رقصنده باله اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۴۴) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۳) شد. وی در ۷ اکتبر ۲۰۰۰ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
گو آه سونگ

| گو آه سونگ | گو آه سونگ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: روان‌شناسی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۴ تا کنون
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 고아성
هانجا: 高我星
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Go Aseong
مک‌کیون–ریشاور: Ko A-sŏng
 :  
گو آه سونگ (کره‌ای: 고아성؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۹۲) یک هنرپیشه اهل کره جنوبی است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به میزبان و برف‌شکن اشاره کرد.
به یون کیونگ

| به یون کیونگ | به یون کیونگ |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: به یون کیونگ
زادهٔ: ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) کره جنوبی
تحصیلات: Konkuk University – Department of Costume Design
پیشه‌ها: بازیگر مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷–اکنون
نماینده: لاکی انترتینمنت
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 배윤경
هانجا: 裴允京
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bae Yun-gyeong
مک‌کیون–ریشاور: Pae Yunkyŏng
 :  
به یون کیونگ (کره‌ای: 배윤경؛ انگلیسی: Bae Yoon-kyung؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۹۳) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او درام‌هایی مانند سلام خداحافظ مامان!، پزشک زندانی و احساس پادشاه و عروسی غیر ممکن بازی کرده‌است.
فیلم‌شناسی > برنامه تلویزیونی

| سال | عنوان | شبکه | نقش | توضیحات | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۷ | هارت سیگنال | چنل ای | عضو گروه بازیگران |  |  |
| ۲۰۱۹ | قانون جنگل در جزایر سوندا | اس‌بی‌اس | عضو گروه بازیگران |  |  |
بانوی اردیبهشت

| بانوی اردیبهشت | بانوی اردیبهشت |
| --- | --- |
کارگردان: رخشان بنی‌اعتماد
تهیه‌کننده: علیرضا رئیسیان جهانگیر کوثری
نویسنده: رخشان بنی‌اعتماد
بازیگران: مینو فرشچی مانی کسراییان گلاب مستعان عاطفه رضوی باران کوثری
موسیقی: فریدون ناصری
فیلم‌بردار: حسین جعفریان
تدوین‌گر: معصومه شاه‌نظری مصطفی خرقه‌پوش
توزیع‌کننده: سازمان سینمایی پیمان
مدت زمان: ۸۸ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
بانوی اردیبهشت ششمین فیلم سینمایی رخشان بنی‌اعتماد محصول سال ۱۳۷۶ است.