stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پردیس تئاتر تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مکان: تهران، منطقه ۱۵
مالک: سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران
گونه: داخل سالنی، روباز
گنجایش: سالن اصلی: ۹۱۷ نفر سالن علی نصیریان: ۶۰ تا ۱۵۰ نفر سالن داوود رشیدی: ۶۰ نفر سالن جمشید مشایخی: ۶۰ نفر سالن محمدعلی کشاورز: ۶۰ نفر سالن محمود استادمحمد:۶۰ نفر فضای روباز: تا ۱۰۰۰ نفر
مساحت: ۲۵ هزار و ۲۰۰ مترمربع
گشایش: ۱۳۹۵
وبگاه: وبگاه
httpsː//pardistheater.ir: httpsː//pardistheater.ir
پردیس تئاتر تهران، بزرگ‌ترین مرکز تئاتر حرفه‌ای ایران است که در جنوب شرقی تهران ساخته شده‌ است.  این مرکز هنری و آموزشی در زمینی به مساحت حدود ۲۸ هزارمترمربع و با زیربنای حدود ۱۶ هزارمترمربع در مجاورت فرهنگسرای خاوران در منطقه ۱۵ تهران قرار گرفته‌ است. مجموعه پردیس تئاتر تهران در بزرگراه امام علی، اتوبان شهید محلاتی شرق، خیابان شهید شاه‌آبادی جنوبی، بعد از میدان مالک اشتر، خیابان بقایی واقع است.
پردیس تئاتر تهران بزرگ‌ترین مجموعه سالن تئاتر ایران است که به عنوان میزبان جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی نمایشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سالن اصلی پردیس تئاتر تهران گنجایش ۹۱۷ نفر را داشته و ظرفیت برگزاری تئاتر موزیکال، تئاتر سنتی، اجرای ارکستر سمفونیک و کنسرت موسیقی را نیز دارد.
مشخصات سالن اصلی: برای دریافت جرییات بیشتر در این باره اینجا کلیک کنید.
در پردیس تئاتر تهران به منظور بزرگداشت و ادای احترام به پیشکسوتان هنرهای نمایشی، ۵ سالن با نام هنرمندان شناخته شده؛ علی نصیریان، داوود رشیدی، محمود استادمحمد و جمشید مشایخی، و محمدعلی کشاورز نامگذاری شده‌است.
مشاهده تصاویر بلک باکس‌های پردیس تئاتر تهران
نمای صندلی سالن‌های بلک باکس
بزرگ‌ترین پلاتو پردیس تئاتر تهران
اتاق گریم این مجموعه
مدیریت ساخت پردیس تئاتر تهران را شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران بر عهده گرفته‌است. این مرکز هنری دارای کارگاه‌های ساخت دکور، سالن‌های تمرین، اتاق گریم و دیگر امکانات جانبی و فضاهای پشت صحنه است.
آمفی تئاتر روباز

پردیس تئاتر تهران دارای فضای آمفی تئاتر روباز به مساحت ۳۵۰۰ مترمربع است که برای نمایش‌های آیینی و سنتی تعبیه شده‌است.
سالن این مجموعه دارای امکان تغییر زاویه کف برای ساخت دکورهای با کف صحنه شیب دار می‌باشد. ظرفیت قرارگیری گروه‌های بسیار بزرگ موسیقی تا بیش از ۲۰۰ نفر از ویژگی‌های سالن پردیس تئاتر تهران است. شروع ساخت این مرکز از سال ۱۳۸۶ بوده‌است.
بلک باکس‌ها

سالن استاد علی نصیریان: ۱۵۰نفر
سالن استاد داوود رشیدی: ۶۰نفر
سالن استاد جمشید مشایخی: ۶۰نفر
سالن استاد محمدعلی کشاورز: ۶۰نفر
سالن استاد محمود استادمحمد: ۶۰نفر
فضای روباز: تا ۱۰۰۰نفر
سالن اصلی پردیس تئاتر تهران

قسمت تماشاگران
ظرفیت سالن اصلی: ۹۱۷ نفر (۸۳۷ صندلی‌عمومی، ۸۰صندلی میهمان ویژه)
عرض 28 متر
طول تا پیشانی سن 27.5 متر
طول تا کناره¬ی سن 29.5 متر
ارتفاع در انتهای صندلی ها (ورودی عمومی تماشاگران) 6.30 متر
ارتفاع در وسط استقرا تماشاگران(ورودی های تماشگران در قسمت بال) 8.30 متر
ارتفاع در جلوی پیشانی سن (ورودی های v.i.p تماشاگران) 12 متر
روی سن اصلی:
عمق کلی 20 متر
عمق پیشانی تا کناره های ورودی (پله های کناره سن) 2 متر
عمق از پیشانی تا پرده وسط 9 متر
عمق از پرده وسط تا انتهای سن 11 متر
عرض آوانسن (دهنه آوانسن) 23.30 متر
عرض سن در پشت پرده وسط 18.70 متر
عرض بک استیج از کناره پرده تا درب های بک استیج، هر طرف 7.50 متر
ارتفاع پیشانی تا زیر رگالهای نور 10.50 متر
ارتفاع بک استیج تا زیر رگال نور 16 متر
ارتفاع تا سقف سیمانی 30 متر
تجهیزات پشت صحنه:
سرویسهای ایرانی- فرنگی و حمام
اتاق‌های تعویض لباس آقایان و بانوان مجهز به کمد لباس، سرویس فرنگی و حمام
اتاقهای استراحت بانوان و آقایان با کفی موکت شده
اتاق بازیگران
اتاق کارگردان
چهار اتاق گریم مجهز به کمد، روشور، سرشور و صندلی گریم
دو اتاق گریم نهایی مستقر در بک استیج و دسترسی سریع به صحنه
دو پلاتوی تمرینی مجهز به آینه و سیستم صوتی و نوری با ابعاد 23.30 در 10 متر و 8 در 12 متر با ارتفاع 4.50 متر
سینما پردیس تئاتر تهران

جایگاه تماشاگران: مجهز به 150 صندلی
سیستم صوتی: اسپیکرهای دالبی دیجیتال JBL
سیستم پخش تصویر: دیتاپروژکتور CHRISTE 4K FULL HD
پرده سیکلو با ابعاد 15 در 10 متر افقی
آکوستیک: آکوستیک دیواره‌ها و سقف پنج لایه
رستوران و پارکینگ پردیس تئاتر تهران

رستوران و فست فود
با ظرفیت پارک ۲۰۰ دستگاه خودرو
آثار اجرا شده در پردیس تئاتر تهران

برخی از آثار اجرا شده در پردیس تئاتر تهران
نمایش من به کارگردانی فرهاد تجویدی
نمایش خسیس به کارگردانی مریم کاظمی
نمایش ماهیگیران ژاپنی به کارگردانی احمد بیگی
نمایش آرش کمانگیر به کارگردانی مریم کاظمی
نمایش شین به کارگردانی حسن همتی
نمایش سرزمین سکوت به کارگردانی مالک حدپور سراج
نمایش مطرب به کارگردانی بهزاد فرهانی
فوکه-آخگلیس فا ۲۲۳

| فوکه-آخگلیس فا ۲۲۳ | فوکه-آخگلیس فا ۲۲۳ |
| --- | --- |
کاربری: بالگرد ترابری و نجات
تولیدکننده: فوکه-آخکلیس
نخستین پرواز: اوت ۱۹۴۰
معرفی‌شده در: ۱۹۴۱
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
ساخته‌شده: ۱۹۴۵–۱۹۴۱
تعداد ساخته‌شده: ۲۰ فروند
فوکه-آخگلیس فا ۲۲۳ دراخه (اژدها) (آلمانی: Focke-Achgelis Fa 223 Drache) یک بالگرد نظامی تک‌سرنشین با چرخانه‌های عرضی ساخت شرکت فوکه-آخکلیس در آلمان بود که نخستین پرواز خود را ماه اوت سال ۱۹۴۰ انجام داد.
طراحی و استفاده

بر مبنای طرح بالگرد فا ۶۱ با دو چرخانه بازویی، گروه طراحی هاینریش فوکه یک بالگرد جدید بزرگ‌تر شش سرنشین پدیدآورد که در قرارداد با دویچه لوفت‌هانزا ابتدا عنوان فوکه-آخگلیس فا ۲۶۶ به خود گرفت. پیش‌نمونه سال ۱۹۴۰ آزمایش‌های زمینی و اولیه هوایی را به انجام رساند و سپس نخستین پرواز آزاد ماه اوت همان سال صورت گرفت. تا این زمان هواگرد مورد توجه نظامی واقع شد و توسعه با عنوان فا ۲۲۳ ادامه پیدا کرد. وزارت هوانوردی رایش ۳۹ فروند از این هواگرد برای ارزیابی در نقش‌های مختلف شامل آموزش، ترابری، نجات و گشت ضدزیردریایی، سفارش داد.
تجهیزات متناسب با نقش مورد نظر متفاوت بود و شامل یک مسلسل ام‌گه ۱۵ و دو بمب ۲۵۰ کیلوگرمی، قرقره و گهواره نجات، یک دوربین شناسایی و یک مخزن سوخت ۳۰۰ لیتری جدا شونده، می‌شد. ده فروند از سی نمونه پیش‌تولید فا ۲۲۳، پیش از آن که کارخانه بمباران شود، در برمن تکمیل گردید. هفت فروند دیگر در کارخانه جدید شرکت در لاوپهایم در نزدیکی اشتوتگارت تولید شد. یک کارخانه دیگر هم در برلین تنها یک نمونه تا پیش از پایان جنگ آماده کرد. تعداد اندکی از بالگردهای فا ۲۲۳ به هوا برخاستند و هیچگاه در نقش ضدزیردریایی خدمت نکردند. از آن‌ها به مقدار کمی برای ترابری و عملیات نجات کوهستانی استفاده شد.
دو فروند از آن‌ها ماه مه سال ۱۹۴۵ در آینرینگ در اتریش به غنیمت نیروهای آمریکایی درآمد. ماه سپتامبر سال ۱۹۴۵ یک فروند فا ۲۲۳ با خدمه آلمانی، به عنوان نخستین بالگرد، از کانال مانش گذشت تا برای ارزیابی به سازمان آزمایشی نیروهای هوابرد در بریتانیا برود. متفقین آزمایش‌های زیادی بر آن انجام دادند. این بالگرد ماه اکتبر در اثر نقص فنی سقوط کرد و منهدم شد.
پس از جنگ دو بالگرد فا ۲۲۳ در چکسلواکی با قطعات ساخت آلمان، تولید شد. همچنین کار توسعه بر روی آن در فرانسه با عنوان «سود اِست اس‌اُ ۳۰۰» انجام گرفت و نخستین نمونه از آن ماه اکتبر سال ۱۹۴۸ پرواز کرد.
مشخصات فنی

فا ۲۲۳:
طول: ۱۲٫۲۵ متر
طول هر تیغه: ۱۲ متر
مجموع مساحت تیغه‌ها: ۲۲۶٫۱۹ متر مربع
ارتفاع: ۴٫۳۵ متر
وزن خالی: ۳٬۱۷۵ کیلوگرم
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۴٬۳۱۰ کیلوگرم
نیر محرکه: ۱ × موتور شعاعی ۹ سیلندر ب‌ام‌و ۳۰۱اِر: ۱٬۰۰۰ اسب بخار (۷۴۶ کیلووات)
حداکثر سرعت: ۱۷۵ کیلومتر بر ساعت
پایاسیر: ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز: ۲٬۰۰۰ متر
برد: با مخزن سوخت کمکی ۷۰۰ کیلومتر
در غنیمت آمریکایی‌ها
پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا

اعلان استقلال اثر جان ترامبول در ۱۸۱۹ میلادی، که کمیته پنج را به تصویر می‌کشد که دارند پیش نویس قانون اساسی خود را به دومین کنگره قاره‌ای در ۲۸ ژوئن ۱۷۷۶ ارائه می‌دهد
صفحه امضای معاهده پاریس (۱۷۸۳) که به نمایندگی از ایالات متحده توسط جان آدامز، بنجامین فرانکلین و جان جی مذاکره شد
کمیته پنج، متشکل از جان آدامز، توماس جفرسون، بنجامین فرانکلین، راجر شرمن و رابرت آر. لوینگستون، در حال تحویل اعلامیه استقلال ایالات متحده به کنگره قاره‌ای در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶ که این روز را به عنوان روز استقلال جشن می‌گیرند.
پدران بنیان‌گذاری ایالات متحده آمریکا (به انگلیسی: The Founding Fathers of the United States)، به‌طور خلاصه پدران بنیان‌گذاری (به انگلیسی: Founding Fathers) یا بنیان‌گذاران (به انگلیسی: the Founders)، گروهی از رهبران آمریکا بودند که مستعمرات سیزده‌گانه را متحد کردند، جنگ استقلال آمریکا از پادشاهی بریتانیای کبیر را رهبری کردند و در دهه آخر قرن هجدهم یک چارچوب حکومتی (قانون اساسی) برای ایالات متحده آمریکا بر پایه جمهوری‌خواهی ساختند.
تاریخ‌نگار آمریکایی، ریچارد بی. موریس، در سال ۱۹۷۳، هفت شخص زیر را بر اساس نقش اساسی که در تشکیل دولت جدید کشور داشتند، از مهم‌ترین پدران بنیان‌گذار ایالات متحده دانسته‌است: جان آدامز، بنجامین فرانکلین، الکساندر همیلتون، جان جی، توماس جفرسون، جیمز مدیسون و جرج واشینگتن. آدامز، جفرسون و فرانکلین از اعضای کمیته پنج بودند که پیش‌نویس اعلامیه استقلال را آماده کردند. همیلتون، مدیسون و جان جی، نویسندگان مقاله‌های فدرالیست و مدافع تصویب قانون اساسی بودند. هنگام نوشتن پیش نویس قانون اساسی، به قانون اساسی تهیه شده توسط جی و آدامز برای ایالت‌های مربوط خود در نیویورک (۱۷۷۷) و ماساچوست (۱۷۸۰) بسیار اعتماد شد. جی، آدامز و فرانکلین در مورد معاهده پاریس (۱۷۸۳) مذاکره کردند که به پایان جنگ انقلاب آمریکا منجر شد. واشینگتن فرمانده کل قوا ارتش قاره‌ای و رئیس کنوانسیون قانون اساسی بود.
همه این افراد نقش بسیار مهمی در دوران ابتدایی تشکیل آمریکا داشته‌اند و در این میان جرج واشینگتن، جان آدامز، توماس جفرسون و جیمز مدیسون به عنوان رئیس‌جمهور نیز انتخاب شدند. جی نخستین قاضی ارشد ایالات متحده آمریکا، همیلتون نخستین وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا بود و فرانکلین ارشدترین دیپلمات آمریکا و بعداً رهبر دولتی پنسیلوانیا شد.
گاهی اصطلاح پدران بنیان‌گذار برای اشاره به امضا کنندگان نسخه برجسته اعلامیه استقلال در سال ۱۷۷۶ استفاده می‌شود، اگرچه چهار بنیان‌گذار مهم - جورج واشینگتن، جان جی، الکساندر همیلتون و جیمز مدیسون - از امضا کنندگان نبودند. امضا کنندگان را نباید با اصطلاح چارچوب ساز اشتباه گرفت؛ دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا چارچوب سازها را ۵۵ نفر تعریف می‌کند که به عنوان نمایندگان کنوانسیون قانون اساسی ۱۷۸۷ منصوب شدند و در تهیه پیش نویس پیشنهادی قانون اساسی ایالات متحده آمریکا شرکت کردند. از ۵۵ چارچوب ساز، تنها ۳۹ نفر از امضا کندگان قانون اساسی بودند. دو گروه دیگر از پدران بنیان‌گذار عبارتند از: ۱) کسانی که انجمن قاره را امضا کردند، یک ممنوعیت تجاری و یکی از اولین والی جمعی استعمارگران در اعتراض به کنترل انگلیس و مصوبه‌های تحمل‌ناپذیر در سال 1774, و ۲) کسانی که اصول کنفدراسیون را امضا کردند که نخستین سند قانون اساسی ایالات متحده شناخته می‌شود.
اصطلاح پدران بنیان‌گذار توسط وارن جی. هاردینگ در سال ۱۹۱۶ ابداع شد.
زمینه

نخستین کنگره قاره‌ای در سال ۱۷۷۴، به‌طور مختصر در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، متشکل از ۵۶ نماینده از هر سیزده مستعمره آمریکا به جز جورجیا، تشکیل شد. در میان نمایندگان جرج واشینگتن بود که از بازنشستگی نظامی خارج شد تا ارتش قاره‌ای را در جنگ انقلاب آمریکا فرماندهی کند. همچنین پاتریک هنری و جان آدامز نیز حضور داشتند که مثل همه نمایندگان توسط مجامع استعماری مربوط انتخاب شدند. از دیگر نمایندگان می‌توان به ساموئل آدامز از ماساچوست، جان دیکینسون از پنسیلوانیا و جان جی از نیویورک اشاره کرد. این کنگره، علاوه بر تنظیم درخواست‌های پادشاه انگلیس، انجمن قاره‌ای را جهت تحریم اقدامات انگلیس تأسیس کرد.
وقتی دومین کنگره قاره‌ای در ۱۰ مه ۱۷۷۵ تشکیل جلسه داد، اساساً اولین کنگره را بازسازی کرد. بسیاری از همان ۵۶ نماینده ای که در جلسه اول شرکت داشتند، در جلسه دوم شرکت کردند. تازه واردان شامل بنجامین فرانکلین و رابرت موریس از پنسیلوانیا، جان هنکاک از ماساچوست، جان ویترسپون از نیوجرسی و کارلس کارول کارلتون از مریلند. دو هفته بعد از جلسه، هنگامی که پیتون راندولف برای ریاست مجلس بورگسیس فراخوانده شد، هنکوک به عنوان رئیس کنگره انتخاب شد. توماس جفرسون جایگزین راندولف در نمایندگی کنگره ویرجینیا شد. کنگره دوم اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا را تصویب کرد. ویترسپون تنها روحانی فعال بود که بیانیه را امضا کرد. او همچنین اصول کنفدراسیون را امضا کرد و در کنوانسیون نیوجرسی (۱۷۸۷) که قانون اساسی فدرال را تصویب کرد، شرکت نمود.
کشور تازه تأسیس ایالات متحده باید دولت جدیدی را جایگزین پارلمان انگلیس می‌کرد. در نتیجه ایالات متحده اصول کنفدراسیون را تصویب کرد، اعلامیه ای که یک دولت ملی با یک مجلس قانونگذار را ایجاد کرد. تصویب اصول توسط هر سیزده مستعمره نام دیگری را به کنگره دوم داد: کنگره کنفدراسیون که از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۹ تشکیل جلسه داد. کنوانسیون قانون اساسی در تابستان ۱۷۸۷، در فیلادلفیا برگزار شد. اگرچه این کنوانسیون برای بازنگری در مواد کنفدراسیون فراخوانده شد، اما از ابتدا برای برخی از جمله جیمز مدیسون و الکساندر همیلتون، هدف ایجاد یک چارچوب جدید دولت به جای اصلاح وضع موجود بود. نمایندگان جورج واشینگتن را به ریاست کنوانسیون برگزیدند. نتیجه کنوانسیون، ایجاد قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و جایگزینی کنگره قاره‌ای با کنگره ایالات متحده آمریکا بود.
پیشینه و اشتراکات اجتماعی بنیان‌گذاران

پدران بنیان‌گذار نمایانگر مقطعی از رهبری ایالات متحده در قرن ۱۸ام است. طبق مطالعه زندگی‌نامه‌ها توسط کارولین رابینز:
اکثر امضاکنندگان از نخبگان تحصیل‌کرده و ساکن سکونت گاه‌های قدیمی بودند، به جز چند نفر، آنان به طبقه متوسط و مرفهی که فقط بخشی از جمعیت آن زمان بودند، تعلق داشتند.
آنها بومی یا متولد خارج از کشور بودند، از انگلیس و از آیین پروتستان بودند.
آنان رهبران جوامع خود بودند. چندین نفر نیز در امور ملی برجسته بودند و تقریباً همه در انقلاب آمریکا شرکت کردند. در کنوانسیون قانون اساسی، حداقل ۲۹ نفر در ارتش قاره‌ای خدمت کرده بودند که بیشتر در سمت‌های فرماندهی بودند. دانشمندان شرح حال جمعی از بنیانگذاران، از جمله امضاکنندگان بیانیه و قانون اساسی را بررسی کرده‌اند.
پیشینه و اشتراکات اجتماعی بنیان‌گذاران > تحصیلات

بسیاری از پدران بنیان‌گذار در کالج‌های استعماری شرکت کردند، یا از آن فارغ‌التحصیل شدند، از جمله دانشگاه کلمبیا که در آن زمان به عنوان «کالج پادشاهی» شناخته می‌شد، دانشگاه پرینستون در ابتدا با نام «کالج نیوجرسی»، دانشگاه هاروارد، کالج ویلیام و مری، دانشگاه ییل و دانشگاه پنسیلوانیا. برخی از آنان قبلاً در خانه تحصیل کرده بودند یا از معلمان خصوصی یا آکادمی‌ها، آموزش‌های اولیه دریافت کرده بودند. دیگران در خارج از کشور تحصیل کرده بودند. بنجامین فرانکلین که تحصیلات رسمی کمی داشت، در نهایت کالج فیلادلفیا را تأسیس کرد (۱۷۵۵). دانشگاه پنسیلوانیا اولین دانشکده پزشکی (۱۷۶۵) در سیزده مستعمره بود که بنیامین راش، یک بنیان‌گذار دیگر در آن تدریس می‌کرد.
با تأسیس تعداد محدود مدارس حرفه ای در ایالات متحده، بنیانگذاران به دنبال دریافت مدرک پیشرفته از موسسات سنتی در انگلستان و اسکاتلند مانند دانشگاه ادینبرو، دانشگاه سنت اندروز و دانشگاه گلاسگو بودند.
پیشینه و اشتراکات اجتماعی بنیان‌گذاران > تحصیلات > دانشگاه‌ها

کالج ویلیام و مری: توماس جفرسون، بنجامین هریسون پنجم
دانشگاه هاروارد: جان آدامز، ساموئل آدامز، جان هنکاک و ویلیام ویلیامز
کالج پادشاهی (اکنون با نام دانشگاه کلمبیا): جان جی، الکساندر همیلتون، گوورنور موریس، رابرت آر. لوینگستون و اگبرت بنسون.
دانشگاه نیو جرسی (اکنون با نام دانشگاه پرینستون): جیمز مدیسون، گانینگ بدفورد جونیور، آرون بر، بنجامین راش و ویلیام پترسون
کالج فیلادلفیا بعداً در دانشگاه پنسیلوانیا ادغام شد:
هشت امضاکننده اعلامیه استقلال و دوازده امضاکننده قانون اساسی ایالات متحده آمریکا:
دانشگاه ییل: الیور ولکات، اندرو آدامز
دانشگاه ملکه (اکنون با نام دانشگاه راتگرز): جیمز شوئرمن
جیمز ویلسون در دانشگاه سنت اندروز، دانشگاه گلاسگو تحصیل کرد،
کنگره آلبانی، نیویورک در سال ۱۷۵۴ کنفرانسی بود که هفت مستعمره در آن حضور یافتند. همچنین کنگره قانون تمبر در سال ۱۷۶۵ شامل نمایندگان ۹ مستعمره بود.
صحنه امضاء قانون اساسی ایالات متحده
ویلیام اوترد

| ویلیام اوترد | ویلیام اوترد |
| --- | --- |
ویلیام اوترد: ویلیام اوترد
زادهٔ: ۵ مارس ۱۵۷۵ اتون، باکینگهام‌شر
درگذشت: ۳۰ ژوئن ۱۶۶۰ (۸۵ سال) آلبری، ساری
ملیت: انگلیسی
محل تحصیل: دانشگاه آیتون
شناخته‌شده برای: خط‌کش محاسبهعلامت ضربدر "×"
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات
 :  
ویلیام اوترد (به انگلیسی: William Oughtred) (۵ مارس ۱۵۷۴–۳۰ ژوئن ۱۶۶۰) کشیش و ریاضیدان انگلیسی که بیشتر به‌عنوان واضع و مخترع خط‌کش محاسبه شناخته می‌شود. پس از آنکه جان ناپیر لگاریتم‌ها را اختراع کرد و ادموند گانتر مقیاس‌های لگاریتمی (خطوط یا قوانین) را ایجاد کرد که قوانین اسلاید بر اساس آن‌ها استوار است، اوترد اولین کسی بود که از دو مقیاس لغزشی با یکدیگر برای انجام ضرب و تقسیم مستقیم استفاده کرد. او در حدود سال ۱۶۲۲ قانون اسلاید را ابداع کرد. او همچنین علامت «×» را برای ضرب و اختصارات «sin» و «cos» را برای توابع سینوس و کسینوس معرفی کرد.
توسعه و نوسازی صنایع گداختار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: هلدینگ خصوصی
صنعت:  ریخته‌گری  صنایع تجهیزات نفتی 
بنا نهاده: ۱۳۶۱
دفتر مرکزی:  اراک، ایران
محدودهٔ فعالیت: خاورمیانه
محصولات: قطعات ریخته‌گری شیر صنعتی دستگاه استخراج معدنی
شرکت‌های وابسته:  صنایع شیرآلات گاز گداختار  صنایع تجهیزات نفت گداختار  صدر فولاد گداختار  توسعه دانش گداختار 
وبگاه: godakhtar.co.ir
گروه توسعه و نوسازی صنایع گداختار، یک شرکت هلدینگ ایرانی است که در سال ۱۳۶۱ تأسیس شده و به وسیله شرکت‌های تابعهٔ خود، در زمینهٔ ساخت قطعات ریخته‌گری، شیرآلات صنعتی، دستگاه‌های استخراج معادن و تولید فولاد آلیاژی فعالیت می‌کند.
این شرکت بزرگ‌ترین تولیدکننده شیرآلات صنعت نفت، گاز و پتروشیمی در ایران است که شیرآلات صنعتی را با جنس‌های چدنی، کربن استیل، فولاد زنگ نزن، آلومینیوم برنز و غیره تولید می‌کند.
مرکز این هلدینگ در اراک مستقر است و نخستین شرکت ریخته‌گری ایرانی می‌باشد که موفق به کسب گواهینامه ایزو ۹۰۰۲ از DNV شده‌است.
این شرکت به منظور پیشگیری و مقابله با مواد مخدر از طرح یاریگران زندگی در استان مرکزی، محل شروع این مجموعه، حمایت کرده‌است.
تاریخچه

گروه گداختار، فعالیت خود را در سال ۱۳۶۱ در یک کارگاه توسط مرتضی خلیلی در زمینهٔ ماشین‌کاری آغاز کرد. در سال ۱۳۶۴ در شهرک قطب صنعتی اراک به‌عنوان اولین واحد صنعتی بخش خصوصی، کارگاه تولیدی خود را ایجاد کرد. در سال ۱۳۶۹ با وجود واحد ریخته‌گری مجاور که به ذوب فلزات رنگی در آن زمان می‌پرداخت، طرح اصلاح ساختار شرکت جهت تجهیز امکانات به منظور راه‌اندازی کارخانه ریخته‌گری قطعات فولادی در دستور کارش قرار گرفت و با اخذ مجوز از وزارت صنایع و استفاده از اعتبارات بانکی، با واردکردن کوره‌های القایی و تجهیزات آزمایشگاهی از جمله دستگاه کوانتومتر از انگلستان اقدام کرد و تجهیزات وارداتی در سال ۱۳۷۰ نصب شد و در سال ۱۳۷۱ به بهره‌برداری رسید.
کارخانه ریخته‌گری که بعداً به شرکت صدر فولاد گداختار (GSF) تبدیل شد به‌عنوان اولین فولادریز استان مرکزی در زمینه فولادهای آلیاژی به ویژه فولادهای نسوز، سفارش‌های فولاد مبارکه، ذوب آهن اصفهان و فولاد خوزستان را انجام می‌داد. در سال ۱۳۷۴ شرکت شروع به پیاده‌سازی نظام‌های مدیریت کیفیت و استقرار استاندارد ایزو ۹۰۰۲ کرد و در سال ۱۳۷۵ به‌عنوان اولین شرکت ریخته‌گری ایران گواهینامه ایزو ۹۰۰۲ از مؤسسه DNV هلند را کسب نمود.
گروه گداختار

گروه گداختار از واحدهای کسب و کار مختلف تشکیل شده‌است. این واحدها عبارتند از:
GIG برای تولید شیرآلات
GSF برای خدمات ریخته‌گری
GPMCO برای خدمات شیرآلات
PFE برای خدمات EPC
GIT برای خدمات توسعه کسب و کار
محصولات و راهکارهای خدماتی تخصصی

شیر توپی (Ball Valve)
شیر دریچه‌ای (Gate and Glob Valve)
شیر بشقابی (Check Valve)
شیر سماوری (Plug Valve)
شیر پروانه‌ای (Butterfly Valve)
شیرآلات ویژه (Special Valve)
شیر کنترلی با موتور (Motor Operated Valve)
ناحیهٔ نوآوری انرژی (G EID)

ناحیه نوآوری انرژی یک منطقه علمی و فناوری در منطقه حومه تهران است که به‌عنوان یک منطقه صنعتی مبتنی بر دانش برای شرکت‌های جدید، نوآورانه و پیشرفته در حوزه انرژی در نظر گرفته شده‌است.
طبق برنامه‌ریزی، قرار است نزدیک به ۵۰۰ شرکت فناوری محور و مبتنی بر دانش در این منطقه در طی یک برنامه ۱۰ ساله فعالیت کنند. با سرمایه‌گذاری بیش از ۵۰۰ میلیون دلاری و ایجاد حدود یک میلیون متر مربع زیرساخت فیزیکی، پیش‌بینی می‌شود که بیش از ۲۰٫۰۰۰ شغل تمام‌وقت و گردش مالی سالیانه بیش از ۵ میلیارد دلار در طول این دوره در این منطقه ایجاد شود. جذب خدمات عمومی و رفاهی با کیفیت، امکانات مدرن، ارتباط با کارفرمایان ملی و بین‌المللی، تسهیل صادرات محصولات و خدمات، و امکان تولید برای صادرات از جمله ارزش‌هایی است که قرار است در این منطقه برای اعضا ایجاد شود.
در هفدهمین جلسه شورای پارک علم‌و‌فناوری دانشگاه صنعتی شریف مورخ سه‌شنبه ۹ خرداد ۱۴۰۲ با حضور رسول جلیلی رئیس دانشگاه صنعتی شریف و اعضای شورا، تفاهم‌نامه تبادل و همکاری بین پارک علم‌وفناوری شریف و شرکت توسعه‌ونوسازی صنایع گداختار منعقد شد.
دانشگاه آینده

دانشگاه آینده پروژهٔ مشترک بین گداختار و دانشگاه اراک است. این پروژه در راستای پیوند دانش تحصیلی و تجربه صنعتی برنامه‌ریزی شده‌است. این دانشگاه با پذیرش سالیانه پنجاه دانشجو در رشته‌های مهندسی مکانیک و مهندسی مواد اقدام به آموزش مشترک صنعت و دانشگاه، ارائهٔ فرصت‌های تحقیقاتی و برگزاری کارآموزی‌ها، نموده‌است.
چن شی هوانگ

تندیسی امروزی از چن شی هوانگ
چن شی هوانگ (به چینی: 秦始皇، پین یین:Qín Shǐ Huáng، وید-جایلز:Ch'in Shih-huang) (زاده نوامبر یا دسامبر ۲۶۰-۱۰ سپتامبر۲۱۰ (پیش از میلاد)) اولین پادشاه دودمان چین در میان سال‌های ۲۴۷ تا ۲۲۱ (پیش از میلاد) و سپس نخستین امپراتوری بود که چین را یکپارچه نمود و از ۲۲۱ پیش از میلاد تا سال مرگش بر آن سامان فرمان راند. نام اصلی او یینگ ژنگ بود. میان سال‌های فرمان‌رواییش بر همه چین بدو نام نخستین امپراتور (به چینی:始皇帝، پین یین:Shǐ Huáng Dì، وید-جایلز:Shih Huang-Tih) دادند. او به جز یکپارچه‌کردن چین به قانون‌گرایی نامور بود.
او به همراهی مهتر رایزنانش لی سی یک رشته اصلاحات و طرح‌ها را در چین پیاده کرد که نامدارترینش تکمیل دیوار بزرگ چین بود که قبلاً توسط حکومت‌های محلّی برای جلوگیری از ورود قوم‌های بیابانگرد از شمال چین پایه‌گذاری شده بود. همچنین ساخت آرامگاهی بزرگ با ارتش سفالی و نیز سامانه انبوه راه‌های ملی که البته همه این‌ها به بهای جان‌هایی به پایان‌رسید. وی همچنین پس از استواری فرمانروایی‌اش کنفوسیوس‌گرایی را منع‌کرد و بر اساس ادعایی بسیاری از پیروان او را زنده به گور کرد و کتاب‌هایشان را نهی نموده و به خاک سپرد. درک این موضوع با توجه به سیاست‌های وی که پیرو «مکتب قانون» ارباب شانگ، فیلسوف چینی است عجیب نیست. مکتب قانون راه حل آشوب دوران ایالت‌های متخاصم را برپایی حکومتی قدرتمند دارای ارتشی قوی می‌دانست.
او با همه خودکامگی‌اش نقشی محوری در تاریخ چین دارد، چرا که این کشور را یکپارچه ساخت و این یکپارچگی - اگرچه گسسته - ولی دو هزاره پایدار ماند. این پادشاه خود در اثر نوشیدن آمیخته‌ای از جیوه و گَرد یشم سبز که کیمیاگران دربار دودمان چین آن را درست کرده بودند، کشته شد. او گمان می‌کرد با نوشیدن این معجون، جاودان خواهد شد. او با نوشیدن این معجون دچار نارسایی کبدی، مسمومیت جیوه و در پایان مرگ مغزی شده بود.
این امپراتور در دوران پیری در جستجوی اکسیر حیات بود و بارها به دلیل استفاده از معجون‌های ادعایی برخی کیمیاگران دچار حال نامساعد شد و در نتیجه، کیمیاگرانی را که بعدها مدعی کشف چنین چیزی بودند برای راستی‌آزمایی ادعایشان زنده‌به‌گوری می‌کرد. اما نهایتاً جستجو برای جاودانگی به استفاده از فلز جیوه انجامید و چین شی هوانگ بر اثر مسمویت جیوه از دنیا رفت.
چین یکپارچه

در سال ۲۲۱ پیش از میلاد چین شی هوانگ تمام سلسله‌های مستقل در چین را برانداخت و همچنین نظام واگذاری تیول را هم که در سلسلهٔ قبلی رواج یافته بود لغو کرد و سیستمی از نظام چاه-مزرعه برپا کرد که به مالیات‌گیری دقیق از رعایا و تأمین نیرو بهتر برای حکومت منجر می‌شد. به این ترتیب چین را یکپارچه کرد.
شی هوانگ در ابتدا کشور را به ۳۶ و سپس به ۴۶ استان تقسیم کرد.
آرامگاه

مقبره چن شی هوانگ در ۳۰ کیلومتری شرق شهر شی‌آن به مساحت ۵۶ کیلومتر مربع قرار دارد. مقبره‌ای که ساخت آن بیش از ۳۷ سال و حتی پس از مرگ پادشاه به طول انجامید. گفته می‌شود وی پس از رسیدن به قدرت بلافاصله ساخت مقبره را آغاز کرد.
اما با وجود پیدا شدن ارتش سفالینِ محافظ پادشاه هنوز تابوت پادشاه کشف نشده است. بر طبق متون باستانی تابوت پادشاه به همراه مقادیر عظیمی از طلا و جواهرات درون مقبره‌ای قرار دارد که سقف آن سراسر با ستارگانی از جواهرات پوشیده شده است و اطراف تابوت ماکتی عظیم از نقشه چین طراحی و ساخته شده است؛ به این صورت که رودهایی از جنس جیوه در میان کوه‌ها جاری اند. در متون باستانی آمده است که کارگران زنده درون مقبره محبوس شدند تا کسی از جای مقبره مطلع نشود.
هنگامی که چین شی هوان درگذشت، برای مراقبت از او در دنیای پس از مرگ، او را با ۷۰۰۰ سرباز سفالی به خاک سپردند.
ارتش سفالین محافظین پادشاه مقبره شی هوانگ
ایلیوشین ایل-۱۸ (۱۹۴۶)

برای هواپیمای مسافربری ساخت ۱۹۵۷، ایلیوشین ایل-۱۸ را ببینید.
| ایل-۱۸ | ایل-۱۸ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای مسافربری
کشور سازنده: اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
گروه طراحی: ایلیوشین
نخستین پرواز: ۱۷ آگوست ۱۹۴۶
وضعیت: لغو شده
تعداد ساخته‌شده: ۱
ایلیوشین ایل-۱۸(به روسی: Ил-18) یک هواپیمای مسافربری چهار موتوره ساخت شوروی بود که بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم توسط ایلیوشین طراحی و ساخته شد. اگرچه خود هواپیما موفق بود، اما موتورهای Shvetsov ASh-73TK آن برای استفاده غیرنظامی بسیار غیرقابل اعتماد بودند و برای تجهیز بمب افکن توپولف تو-۴ بیشتر مورد نیاز بودند، بنابراین در سال ۱۹۴۸، این پروژه لغو شد.
مشخصات فنی

داده‌ها از Nemecek, The History of Soviet Aircraft from 1918
ویژگی‌های کلی
خدمه: شش
ظرفیت: ۶۰
طول: ۲۹٫۸۶ متر (۹۸ فوت ۰ اینچ)
پهنای بال: ۴۱٫۲۰ متر (۱۳۵ فوت ۲ اینچ)
مساحت بال‌ها:  ۱۴۰ متر مربع (۱٬۵۰۰ فوت مربع)
وزن خالی:  ۲۸٬۴۹۰ کیلوگرم (۶۲٬۸۱۰ پوند)
وزن ناخالص:  ۴۲٬۵۰۰ کیلوگرم (۹۳٬۶۹۶ پوند)
پیشرانه هواگرد: ۴ عدد  موتور پیستونی شعاعی Shvetsov ASh-73TK،‏ ۱٬۸۰۰ کیلووات (۲٬۴۰۰ اسب بخار) در هر موتور
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۵۶۵ کیلومتر بر ساعت (۳۵۱ مایل بر ساعت؛ ۳۰۵ گره)
سرعت کروز:  ۴۵۰ کیلومتر بر ساعت (۲۸۰ مایل بر ساعت؛ ۲۴۳ گره)
بُرد:  ۶٬۲۰۰ کیلومتر (۳٬۸۵۳ مایل؛ ۳٬۳۴۸ مایل دریایی)
حداكثر ارتفاع:  ۱۰٬۷۰۰ متر (۳۵٬۱۰۰ فوت)
ورم بیضه

Medical condition
| ورم بیضه | ورم بیضه |
| --- | --- |
تخصص: اورولوژی 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: N45
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 604
دادگان بیماری‌ها: 4342
مدلاین پلاس: 001280
ئی‌مدیسین: emerg/۳۴۴
سمپ: D009920
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
وَرَمِ بـِیضِه یا اُرکیت
وَرَمِ بـِیضِه یا اُرکیت (به انگلیسی: Orchit) اصطلاح پزشکی، التهاب و تورم بیضه‌ها را گویند و غالباً در دنباله یک عفونت این عارضه پدید می‌آید.
ورم بیضه معمولاً بسیار دردناک است. البته تورم بیضه در نتیجهٔ آب آوردن بیضه (هیدروسل) که در طی آن مایع در درون غشاهای اطراف بیضه جمع می‌شود دردناک نیست.