جنگ صدساله (۱۴۱۵–۱۴۵۳)

| ن ب وجنگ صدساله؛  مرحله لانکستری ۱۴۱۵-۱۴۵۳ | ن ب وجنگ صدساله؛  مرحله لانکستری ۱۴۱۵-۱۴۵۳ |
| --- | --- |
 Harfleur  آزینکورت  Valmont  Rouen  2nd La Rochelle  Baugé  Meaux  Cravant  La Brossinière  Verneuil  St. James  اورلئان  Herrings  Loire  Jargeau  Meung-sur-Loire  Beaugency  پاته  Reims  Paris  La Charité  Compiègne  Gerberoy  St. Denis  Calais  Tartas  Formigny  کاستیلون :  Harfleur  آزینکورت  Valmont  Rouen  2nd La Rochelle  Baugé  Meaux  Cravant  La Brossinière  Verneuil  St. James  اورلئان  Herrings  Loire  Jargeau  Meung-sur-Loire  Beaugency  پاته  Reims  Paris  La Charité  Compiègne  Gerberoy  St. Denis  Calais  Tartas  Formigny  کاستیلون 
| ن ب وجنگ صدساله | ن ب وجنگ صدساله |
| --- | --- |
 مرحله ادواردی  جنگ جانشینی بریتون  جنگ دو پیتر  جنگ داخلی کاستیل  مرحله کرولینی  جنگ صلیبی دسپنسر   آشوب ۱۳۸۳–۸۵  مرحله لانکستری  هجوم بورگوندی-آرمانیاک :  مرحله ادواردی  جنگ جانشینی بریتون  جنگ دو پیتر  جنگ داخلی کاستیل  مرحله کرولینی  جنگ صلیبی دسپنسر   آشوب ۱۳۸۳–۸۵  مرحله لانکستری  هجوم بورگوندی-آرمانیاک 
| ن ب وجنگ‌های آنگلو-فرانسوی | ن ب وجنگ‌های آنگلو-فرانسوی |
| --- | --- |
۱۱۱۶–۱۱۱۹، ۱۱۲۳–۱۱۳۵، ۱۱۵۸–۱۱۸۹، ۱۱۹۳–۱۱۹۹، ۱۲۰۲–۱۲۰۴، ۱۲۱۳–۱۴، ۱۲۱۵–۱۲۱۷، ۱۲۲۴، ۱۲۴۲-۱۲۴۳ (۱۲۴۲ و ۱۲۴۳)، ۱۲۹۴-۱۳۰۳، ۱۳۲۴، ۱۳۳۷–۱۴۵۳ (۱۳۳۷–۱۳۶۰، ۱۳۶۹–۱۳۸۹، ۱۴۱۵–۱۴۵۳). ۱۴۹۶–۱۴۹۸، ۱۵۱۲–۱۵۱۴، ۱۵۴۲–۱۵۴۶، ۱۵۵۷–۱۵۵۹، ۱۶۲۷-۱۶۲۹، ۱۶۶۶–۱۶۶۷، ۱۶۸۹-۱۸۱۵ (۱۶۸۹–۱۶۹۷، ۱۷۰۲–۱۷۱۳، ۱۷۴۴–۱۷۴۸، ۱۷۴۶–۱۷۶۳، ۱۷۵۶–۱۷۶۳، ۱۷۷۸–۱۷۸۳، ۱۷۹۳–۱۸۰۲، ۱۸۰۳–۱۸۱۵، ۱۸۱۵): ۱۱۱۶–۱۱۱۹، ۱۱۲۳–۱۱۳۵، ۱۱۵۸–۱۱۸۹، ۱۱۹۳–۱۱۹۹، ۱۲۰۲–۱۲۰۴، ۱۲۱۳–۱۴، ۱۲۱۵–۱۲۱۷، ۱۲۲۴، ۱۲۴۲-۱۲۴۳ (۱۲۴۲ و ۱۲۴۳)، ۱۲۹۴-۱۳۰۳، ۱۳۲۴، ۱۳۳۷–۱۴۵۳ (۱۳۳۷–۱۳۶۰، ۱۳۶۹–۱۳۸۹، ۱۴۱۵–۱۴۵۳). ۱۴۹۶–۱۴۹۸، ۱۵۱۲–۱۵۱۴، ۱۵۴۲–۱۵۴۶، ۱۵۵۷–۱۵۵۹، ۱۶۲۷-۱۶۲۹، ۱۶۶۶–۱۶۶۷، ۱۶۸۹-۱۸۱۵ (۱۶۸۹–۱۶۹۷، ۱۷۰۲–۱۷۱۳، ۱۷۴۴–۱۷۴۸، ۱۷۴۶–۱۷۶۳، ۱۷۵۶–۱۷۶۳، ۱۷۷۸–۱۷۸۳، ۱۷۹۳–۱۸۰۲، ۱۸۰۳–۱۸۱۵، ۱۸۱۵)
جنگ صدساله (۱۴۱۵–۱۴۵۳) که به جنگ لنکستری مشهور است، سومین و آخرین مرحله از جنگ‌های صدساله بین انگلستان و فرانسه بود که از سال ۱۴۱۵، زمانی که هنری پنجم، پادشاه انگلستان به نرماندی حمله کرد، تا سال ۱۴۵۳، زمانی که انگلیسی‌ها به‌طور قطعی در آکیتن شکست خوردند، ادامه یافت. این جنگ‌ها پس از یک دوره طولانی صلح از پایان دوره شارلی در سال ۱۳۸۹ بود. این دوره از نام خاندان لنکستر، خاندان حاکم پادشاهی انگلستان، که هنری پنجم به آن تعلق داشت، نامگذاری شده است.
سالهای اولیه جنگ لنکستری تحت تسلط نیروهای دودمان پلانتاژنه بود که تاج و تخت انگلیس را در دست داشته و همچنین ادعای سلطنت فرانسه را داشتند. موفقیت‌های اولیه انگلیسی‌ها، به ویژه در نبرد آزینکورت، همراه با شکاف در میان طبقه حاکم فرانسه، به هنری پنجم اجازه داد تا بیعت بخش‌های بزرگی از فرانسه را به دست آورد. بر اساس شرایط پیمان تروا در سال ۱۴۲۰، هنری پنجم پادشاه انگلیس با شاهزاده‌خانم فرانسوی کاترین والوا دختر فیلیپ ششم ازدواج کرد و به عنوان نایب السلطنه و وارث تاج و تخت فرانسه منصوب شد. به این ترتیب انگلیسی‌ها به یک پیروزی روی کاغذ دست یافتند و ادعاهای آنها اکنون دارای اعتبار قانونی است. با این حال، برخی از اشراف فرانسوی از به رسمیت شناختن این توافق امتناع کردند و بنابراین درگیری نظامی ادامه یافت. هنری پنجم و پس از مرگش، برادرش جان، دوک بدفورد، انگلیسی‌ها را با تاجگذاری یک شاه پلانتاژنه در پاریس به اوج قدرت خود در فرانسه رساندند.
نیمه دوم این مرحله از جنگ تحت سلطه نیروهای وفادار به خاندان والوا، رقبای فرانسوی‌الاصل پلانتاژنه‌ها بود که همچنان مدعی تاج و تخت فرانسه بودند. در آغاز سال ۱۴۲۹، نیروهای فرانسوی با الهام از ژان آرک، لا هیر و کنت دونوا، و با کمک دوک‌های بورگوندی و بریتانی که قبلاً در کنار پلانتاژنه‌ها بودند، ضدحمله کردند. شارل هفتم در سال ۱۴۲۹ در کلیسای جامع رنس تاجگذاری کرد و از آن پس تسخیر مجدد آهسته اما پیوسته سرزمین‌های فرانسه تحت تصرف انگلیسی‌ها آغاز شد. در نهایت انگلیسی‌ها از فرانسه اخراج خواهند شد، به جز قلمروی کاله که یک قرن بعد دوباره توسط فرانسوی‌ها تصرف شد.
نبرد کاستیون (۱۴۵۳) آخرین درگیری اصلی جنگ صدساله بود، اما فرانسه و انگلیس تا زمان معاهده پیکوینی در سال ۱۴۷۵ طور رسمی در جنگ باقی ماندند. پادشاهان انگلیسی، و بعداً بریتانیایی، تا سال ۱۸۹۲ به‌طور اسمی ادعای تاج‌وتخت فرانسه را ادامه دادند، هرچند دیگر هرگز به‌طور جدی آن را دنبال نخواهند کرد.