دوره نانبوکوچو
تثبیت قدرت: ۱۳۶۰–۱۳۷۰ > مشروعیت امپراتوری

در سال ۱۳۷۰، ایماگاوا سادایو (ریوشون) توسط «کانری» یوریوکی و شورای رعیت ارشد منصوب شد تا آخرین سنگر مقاومت دربار جنوبی در کیوشو را سرنگون کند. پس از یک کارزار طاقت فرسا دوازده ساله، مقاومت امپریالیستی با شکست خاندان کیکوچی در سال ۱۳۸۱ فروپاشید. و با مرگ شیمازو اوجیهیسا در سال ۱۳۸۵، آخرین قلمرو استانی کیوشو وفاداری خود را به رژیم اعلام کرد. با سقوط کیوشو، کل غرب ژاپن تحت سلطه حکومت قرار گرفت. رژیم آشیکاگا. با این حال، مبارزه‌های انتخاباتی به تنهایی برای مشروعیت بخشیدن به حکومت آشیکاگا بر اشراف کافی نبود.
پس از سال ۱۳۶۷، در زمان اقلیت شوگون سوم آشیکاگا یوشی‌میتسو، هوسوکاوا یوریوکی «کانری» در تلاش برای مشروعیت بخشیدن به رژیم از دیدگاه اشراف فعال شد. او این کار را از طریق یک سری اقدام‌های بسیار محافظه کارانه انجام داد و در میان اشراف کیوتو اعتبار به دست آورد. او با شرکت شوگون جوان در آن از یک سیستم رتبه‌بندی باستانی دربار استفاده کرد. او همچنین رژیم را بسیار نزدیکتر از هر رهبر جنگجوی دیگری با دربار مرتبط کرد. با انجام این کار، او رژیم را به دربار امپراتوری نزدیکتر کرد و بدین وسیله ننگ ایدئولوژی را که به درگیری نانبوکو-چو دامن می‌زد پاک کرد: آشیکاگا تاکائوجی به عنوان یک خائن در نظر گرفته می‌شد که علیه احیای قدرت امپراتوری می‌جنگد.
جامعه درباری به دلیل محبوبیتش در میان طبقه‌های مختلف جامعه ژاپن، مدت طولانی دوام آورد. در سطح املاک، کشاورزان نسبت به جنگجویان احساس نزدیکی بیشتری به اشراف داشتند. با وجود کاهش قدرت اشراف، نفوذ آنها بسیار فراتر از قدرت واقعی آنها بود، زیرا آنها دارای مشروعیت سنت و کاریزمای فرهنگی بودند که رزمندگان از آن برخوردار نبودند. به همین دلیل بود که یوریوکی شوگون جوان را در مراسم دربار شرکت می‌داد: این شرکت شامل بالاترین رهبر نظامی در سیستم رتبه‌بندی درباری می‌شد که قدمت آن به چندین قرن پیش می‌رسید و مقدمه آن برتری خط امپراتوری بر همه از جمله جنگجویان بود. باید از امپراتور القاب دریافت می‌کرد. رژیم آشیکاگا با شرکت در این آیین رتبه‌بندی دربار، پیامی قوی به کل جامعه می‌فرستاد: اینکه مشروعیت اعطا شده توسط دربار همچنان معتبر و مهم است. این مشارکت پل زد. تنش‌های بین رژیم جنگجو و دربار و تأثیر ناخواسته اشاعه فرهنگ درباری در میان طبقه رزمنده داشت. خود جنگجویان جذب فرهنگ اشراف شده بودند و از ذوق و سلیقه آنها مانند مشارکت در ساخت باغ‌های صخره ای ذن الگوبرداری می‌کردند. ارتباط برقرار شده بین شوگون و دربار امپراتوری در اواخر قرن چهاردهم، تأثیری بر گسترش مشروعیت قدرت شوگون داشت.
"کانری" یوریوکی آخرین فرمان نیمه مالیاتی ("هانزای") را در سال ۱۳۶۸ ابلاغ کرد. این فرمان منافع اشراف را به رژیم گره می‌زد: نصف کردن زمین‌های متعلق به خانواده امپراتوری (زمین‌های تحت کنترل) را غیرقانونی اعلام کرد. معابد بزرگ) و آنهایی که در اختیار نایب‌السلطنه‌های امپراتوری (خاندان فوجیوارا بودند). استثناها شامل زمین‌های اشراف بود که توسط شوگون قبلی به آنها عنوان کامل داده شد، و املاکی که توسط مهمانداران سامورایی (جیتوها) اداره می‌شد. این فرمان برای همه املاک در سراسر کشور قابل اجرا بود و منجر به جلوگیری از تهاجم بیشتر سامورایی‌ها به املاک و دفاع از منافع اشراف در برابر هجوم سامورایی‌ها طرح شده بود. برخلاف احکام قبلی نیمه مالیاتی، این مصوبه محافظه‌کارانه بود و هدف آن حفاظت از اراضی اشراف از تقسیم به جای توجیه آن بود.
واقعیت‌های هجوم سامورایی‌ها که قبلاً رخ داده بود، قابل تغییر نبود. آنچه که از نظر ایدئولوژیک آشکارا بیان می‌شد، از آنچه که در واقع در استان‌ها اتفاق می‌افتاد، فاصله گرفت. هجوم سامورایی‌ها و اربابان «شوگو» به املاک علیرغم فرمان ۱۳۶۸ شدید بود و با شروع قرن پانزدهم، این روند زمین خواری بیش از پیش آشکار شد. شوگون‌های آشیکاگا نتوانستند جلوی تهاجم‌های به املاک را بگیرند. فرمان ۱۳۶۸ هر چند ناکارآمد، منافع اصیل را به رسمیت شناخت و از نظر ایدئولوژیک توسط یک رژیم جنگجو دفاع کرد و در این روند منافع هر دو را به هم گره زد.
حکومت مستقیم رژیم موروماچی که در دهه ۱۳۶۰ پدیدار شد، برخلاف اینکه رژیم قبلی کاماکورا در منطقه کانتو مستقر بود، از نظر جغرافیایی به استان‌های غربی و مرکزی محدود می‌شد. اربابان خارج از "شوگو" ("توزاما") غیر مرتبط با آشیکاگا مانند خاندان تاکدا، خاندان چیبا، یوکی، خاندان ساتاکه، اویاما، اوتسونومیا، خاندان شونی، خاندان اوتومو، آسو، و خاندان شیمازو خاندان‌هایی که همگی در مناطق کانتو و کیوشو یا در نزدیکی آن متمرکز بودند، در سیستم شورای «کانری» شرکت نکردند و نیمه مستقل از رژیم بودند. آنها به‌طور ضمنی توسط آشیکاگا به رسمیت شناخته شدند و به آنها لقب «شوگو» داده شد، به دلیل موقعیت غالب آنها در مناطقی که به راحتی از کیوتو نمی‌توان آنها را کنترل کرد.