stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیژن سمندر
زندگی

بیژن سمندر در سال ۱۳۲۰ در شهر در محله «دروازه اصفهان» شیراز از مادر و پدری شیرازی به‌دنیا آمد. پدر او «احمد سمندر» دکتر داروساز و نام مادر او، «لیلی» بود. پدر بیژن، نخستین مشوّق او در راه هنر بود که او را از خردسالی با خرید سه‌تار به راه هنر راهنمایی کرد. دبستان تا کارشناسی را در شیراز به‌سر برد. آغاز درخشش او در دبیرستان سلطانی شیراز تحت راهنمایی‌های علی‌محمد کامرانی، معاون آن هنگام دبیرستان که دایی او نیز بود آغاز شد. با توجه به اعزام برترین دانش‌آموزان به اردوی رامسر و برگزاری مسابقات کشوری در آن محل، او در هر سال تحصیلی در یک رشته در ایران اول شد. سال اول مقام نخست در مسابقهٔ خط و خوش‌نویسی در سراسر ایران؛ سال دوم مقام نخست در مسابقهٔ ادبیات در سراسر ایران؛ سال سوم مقام نخست مسابقهٔ موسیقی در سراسر ایران و اعزام به اروپا را به‌دست‌آورد.
او در سال‌های جوانی به همراه برادران خود کاووس و سیروس سمندر و برخی دیگر گروهی به نام «گروه برادران سمندر» را تشکیل داد. آن‌ها در این گروه به نواختن ساز و شعر و ترانه‌خوانی می‌پرداختند. در این گروه، بیژن، تار، سیروس، فلوت، و کاووس که بعدها کارشناس هنرهای زیبا شد تنبک می‌نواخت.
سمندر، مدرک دکتری خود را در رشتهٔ ادبیات در دانشگاه تهران کسب کرد. با توجه به علاقهٔ به هنر، دکترای معماری خود را در شهر واشینگتن، دی.سی. دریافت کرد.
او بنیان‌گذار سرودن شعر به گویش شیرازی بود. پرآوازه‌ترین سروده او برای مردم شیراز این سروده است: «اِی شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهتَرو، کو شاعِرو، کو دِلبَرو، کو ساقی‌و، کو ساغَرو.» از کتاب‌هایش با گویش شیرازی می‌توان از مجموعه شعر و تفسیر با عنوان‌های شعر شیراز و شعر شهر نام برد که هر دو اثری پژوهشی و کاوشگرانه در فرهنگ عامیانهٔ مردم شیراز است. به گفته خود او، «بهتر است اکنون درمورد خود پژوهش کنیم و اثر به جا بگذاریم تا بعدها خارجی‌ها درمورد ما پژوهش کنند» که البته این کنایه از برگردان و رمزگشایی خط میخی توسط خارجی‌ها بود. (مصاحبه رادیو زمانه)
پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به آمریکا مهاجرت کرد و در آن کشور شیوهٔ تازه‌ای در شعر ایرانی بنیاد نهاد و نشانه آن کتاب میکس شعر است که هر بیت آن از یک مصراع پارسی و یک مصرع انگلیسی تشکیل شده است. او در آمریکا دکترای رشته حقوق خاورمیانه و آسیا را دریافت کرد.
انتشارات کتاب گویا به‌مناسبت چهار دهه کنش هنری او، مراسم یادبودی با عنوان ایران خلیج فارس (Iran Persian Gulf) در تاریخ شنبه ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۰۵ میلادی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، تالار فروید به گردانندگی هما سرشار، با سخنان جمال عابدی، عباس توفیق، کورش امیرجاهد و کیخسرو بهروزی برگزار کرد. سمندر به‌علت بیماری به‌سختی توانست در این مراسم شرکت کند.
اشعار بیژن سمندر توسط بسیاری از خواننده‌ها اجرا شده‌اند.
گل سنگم

از پرآوازه‌ترین آن‌ها که رکورد بیشترین ترانه خوانده شده توسط خوانندگان حرفه‌ای ایرانی، خارجی و غیر حرفه‌ای را دارد گل سنگ است که توسط تعدای زیادی خواننده خوانده شده است که می‌توان از بین آن‌ها اِمِل سایِن (خوانندهٔ تُرک) و هایده، ستار، دریا دادور، شینی ریگزبی، احمد ظاهر (خواننده افغان)، ریتا، داوود مبارکی، جبرئیل، علی ارشدی و … را نام برد.
مرگ

بیژن سمندر که از سال ۱۳۸۷، به بیماری پارکینسون مبتلا بود در مرکز مراقبت از این‌گونه بیماران بستری شد و پس از تحمل ۱۰ سال بیماری، در تاریخ ۱۷ دی ۱۳۹۷ در ۷۷ سالگی در آمریکا درگذشت.
به دنبال مرگ بیژن سمندر در تاریخ ۹ بهمن ۱۳۹۷ مراسم بزرگداشتی با نام «کوچ شاعر، شعر شهر» در تالار حافظ شیراز به همت مرکز اسناد و کتابخانه ملی فارس و انتشارات نوید گویی شیراز و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس و هماهنگی خانواده او با حضور ادبا و شعرا و فرهیختگان شیرازی و خانواده بیژن سمندر برگزار شد.
همزمان با این مراسم کتاب کوچ شاعر شعر شهر: یادمان استاد بیژن سمندر توسط دانشنامه فارس به چاپ رسید که بین شرکت کنندگان در مراسم توزیع شد این کتاب شامل گزیده‌ای از شعرها و عکس‌هایی از وی و خانواده‌اش و همچنین زندگینامه سمندر بود.
آثار ادبی و تحقیقی

پَرَندوش (مجموعه شعر) سیاه‌مشق‌های شاعرانه
شعر شیراز (مجموعه شعر و تفسیر) به لهجهٔ شیرازی، تحقیق و پژوهش در فرهنگ مردم شیراز
شعر شهر (مجموعه شعر و تفسیر) به لهجهٔ شیرازی، کاوش در فرهنگ عامیانهٔ شیراز
میکس شعر (مجموعه شعر فارسی و انگلیسی)، پدیده‌ای تازه در شعر فارسی، چاپ آمریکا
سمندر (مجموعه شعر) چاپ آمریکا
شعرک‌های ژاپنی (ترجمه) با مقدمه‌ای پیرامون تاریخ و ادبیات ژاپن
ترانک (مجموعهٔ ۱۱۰ ترانه)
سوابق فرهنگی و اداری

امور کنسولیِ سفارت ایران - واشینگتن
رابط وزارت اطلاعات در ادارهٔ اطلاعات سازمان ملل متحد
نمایندهٔ رادیو تلویزیون ملی ایران در اتحادیهٔ رادیو و تلویزیون‌های آسیا
کارشناس فرهنگی ممالک آسیایی و آفریقایی
ادارهٔ شعر و ترانهٔ گروه موسیقی تلویزیون ملی ایران
ادارهٔ آرشیو فیلم ایران
ادارهٔ امور بورس دانشجویان مقیم خارج (وزارت فرهنگ و هنر)
سردبیر رادیو ایران (کمیتهٔ نمایشات)
سردبیر رادیو ایران (کمیتهٔ جوانان)
سردبیر ماهنامهٔ هنر و مردم (نشریهٔ تحقیقی و علمی وزارت فرهنگ و هنر)
سوابق هنری

مقام نخست در مسابقهٔ خط و خوشنویسی در سراسر ایران (دوران تحصیل)
مقام نخست در مسابقهٔ ادبیات در سراسر ایران (دوران تحصیل)
مقام نخست در مسابقهٔ موسیقی در سراسر ایران و اعزام به اروپا (دوران تحصیل)
اجرای کنسرت در تلویزیون و مراکز فرهنگی کشورهای اروپایی
اجرای کنسرت در مراکز فرهنگی و علمی آمریکا
آثار میهنی

سرود مهرگان (برندهٔ مسابقهٔ بین شاعران و آهنگسازان کشور)
سرود روز پدر (برندهٔ مسابقهٔ بین شاعران و آهنگسازان کشور)
سرود بین‌المللی چمبوری پیشاهنگی (انگلیسی و فارسی) برای اجتماع بین‌المللی پیشاهنگان جهان
(ملودی و رهبری اجرای سرودهای یادشده از حشمت سنجری است)
آثار موسیقی (تکنوازی)

آلبوم تار (صفحهٔ ۳۳دور استریو)، تولید نیویورک (لیریکورد کمپانی)
آلبوم شعر و آواز موسیقی (صفحهٔ ۳۳دور استریو)، تولید نیویورک (لیریکورد کمپانی)
صدای شاعر: کاست شعرهای شیرازی با تار و سه‌تار شاعر (تولید تهران - برای جشن‌های فرهنگ و هنر فارس)
صدای شاعر: کاست شعرهای شیرازی با تار شاعر، تولید شیراز
موسیقی متن اشعار حافظ (سه‌تار سُلو) کاست (از انتشارات رادیو - لس‌آنجلس)
مثنوی کوتاه سرنوشت (حاوی تار و اشعار و آهنگ‌های شاعر؛ کاست شماره ۳۵۰ شرکت ساندکس - لس‌آنجلس)
دشتر و دیلمان (حاوی تار و اشعار شاعر؛ کاست شماره ۱۲۴ شرکت ترانه - لس‌آنجلس)
آثار موسیقی (فولکلور)

راه شیراز برای تو دوره (صمد عقاب)
دم شاه‌چراغ زیر چلچراغ وعده کردی
پشت فرمونداری
ترانه‌ها و خواننده‌ها

شناخته‌شده‌ترین ترانه‌های او
کاغذ سفید - از آلبوم گرفتار از شهره صولتی
سوگُلی - از آلبوم زن از شهره صولتی
کلاغ دم سیاه - از آلبوم یکی یکدونه از شهره صولتی
شب شعر - از آلبوم یکی یکدونه از شهره صولتی
بشکن بشکن - از آلبوم هم نفس از شهره صولتی
عروسی- از آلبوم سلام از شهره صولتی
کِلید- از آلبوم صدای پا از شهره صولتی
گل سنگ - هایده
نوروز آمد - هایده
از ماست که بر ماست - از آلبوم خواب بارون از سیاوش قمیشی
تنها بودم - از آلبوم غوغا از رضا رویگری
مدادرنگی - از آلبوم خلیج از ابی
عسل‌چشم - از آلبوم بزن تار از هایده
شوریده‌سر - از آلبوم شب عشق از هایده
دوستت دارم - از آلبوم با شما از مارتیک
بهانه - از آلبوم بهانه از لیلا فروهر
نازنین - از آلبوم Love Story از لیلا فروهر
ناجی - از آلبوم پنجره از معین
گلاله - از آلبوم آفتاب‌مهتاب از حبیب
ارباب وفا - از آلبوم مسافر از معین
لیلی و مجنون - از آلبوم هوس از معین
یار من خیلی خوبه - از آلبوم حریر از مارتیک
دو دلبر (مارتیک) - از آلبوم مهمون از مارتیک
یا تو هستم (مارتیک) - از آلبوم مهمون از مارتیک
بی‌وفا - از آلبوم دیروز امروز از ویگن
عشق‌های قدیم - از آلبوم دیروز امروز از ویگن
نازنین - از آلبوم سلطان عشق از ویگن
پرستو (نوشتن لیریک) - از آلبوم پرستو از جمیل
یار سی تو می‌گُم (محلی شیرازی) (نوشتن لیریک) - از آلبوم سکه از ایمان شاهی
سکه (نوشتن لیریک) - از آلبوم سکه از ایمان شاهی
مرا بگذار و بگذر (نوشتن لیریک) - از آلبوم سکه از ایمان شاهی
گل‌گشت - از آلبوم گل‌بانو از ستار
ها بله - حسین میری
شیراز - نوید نیک کار
تو بزن تا من برقصم-مهستی
بزرگداشت بیژن سمندر سالن حافظ شیراز؛ ۱۳۹۷
محمد بن احمد عبدالغنی

| محمد بن احمد عبدالغنی | محمد بن احمد عبدالغنی |
| --- | --- |
نخست‌وزیر الجزایر: نخست‌وزیر الجزایر
دوره مسئولیت ۸ مارس ۱۹۷۹ – ۲۲ ژانویه ۱۹۸۴: دوره مسئولیت ۸ مارس ۱۹۷۹ – ۲۲ ژانویه ۱۹۸۴
رئیس‌جمهور: شاذلی بن جدید
پس از: احمد بن بلا
پیش از: عبدالحمید براهیمی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸ مارس ۱۹۲۷ وهران، الجزایر
درگذشته: ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۶ (۶۹ سال) الجزیره، الجزایر
حزب سیاسی: جبهه آزادی‌بخش میهنی
تخصص: سیاستمدار و سرباز
محمد بن احمد عبدالغنی (عربی: محمد بن أحمد عبد الغني؛ زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۲۷ – درگذشتهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۶) یک سیاستمدار اهل الجزایر بود. وی از ۸ مارس ۱۹۷۹ تا ۲۲ ژانویه ۱۹۸۴ نخست‌وزیر الجزایر بود.
روبن تانوچی

| روبن تانوچی | روبن تانوچی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مارس ۱۹۶۴ آویاندا
ملیت: آرژانتین
روبن تانوچی (انگلیسی: Rubén Tanucci؛ زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۴) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد.
جایزه جنگندگی در تور دو فرانس

| جایزه جنگندگی در تور دو فرانس | جایزه جنگندگی در تور دو فرانس |
| --- | --- |
ورزش: دوچرخه‌سواری جاده
رقابت: تور دو فرانس
اعطا شده برای: تهاجمی‌ترین رکابزن
نام محلی: Le Prix de la combativité  (فرانسوی)
تاریخچه: تاریخچه
نخستین جایزه: ۱۹۵۲
شمار جوایز: ۶۴ ثبت شده (تا ۲۰۱۶)
نخستین برنده:  Wout Wagtmans (NED)
بیشترین برد:  ادی مرکس (BEL) ۴ بار 
تازه‌ترین برنده:  پیتر ساگان (SVK)
جایزه جنگندگی جایزه‌ای است که در تور دو فرانس به رکابزنان اعطا می‌شود. این جایزه برای رکابزنانی است که همواره در حملات حضور دارند و از گروه اصلی فرار می‌کنند. از سال ۱۹۸۱ تاکنون برندهٔ این جایزه نتوانسته‌است در همان دوره، برندهٔ رده‌بندی اصلی شود.
تاریخچه

از سال ۱۹۵۲ پس از هر مرحله جایزه‌ای به جنگنده‌ترین رکابزن آن مرحله داده می‌شد. در پایان تور دو فرانس ۱۹۵۶ آندره داریگاد به عنوان مهاجم‌ترین رکابزن معرفی شد. در سال ۱۹۶۱ جایزه به جای یک رکابزن به یک تیم داده شد و یک تیم محلی برندهٔ این جایزه شد.
در طول سال‌ها تغییراتی در سیستم اعطای جایزه ایجاد شده‌است. در برخی دوره‌ها امتیازاتی به رکابزنان مهاجم داده می‌شد و کسی که در پایان تور بیشترین امتیاز را داشت، جنگنده‌ترین رکابزن شناخته می‌شد. لزومی نداشت که رکابزن، تور را به پایان برساند. برای نمونه، سیریل گیمار با وجود به پایان نرساندن تور ۱۹۷۲ برندهٔ جایزه شد.
سیستم کنونی

در سیستم کنونی که از سال ۲۰۰۳ اعمال می‌شود، هیئتی از هشت متخصص دوچرخه‌سواری، جنگنده‌ترین رکابزن هر مرحله (به جز تایم تریل‌ها) را برمی‌گزیند. پیراهن خاصی برای برندهٔ تهاجمی‌ترین رکابزن مرحلهٔ قبل وجود ندارد؛ ولی با شمارهٔ پشتش شناخته می‌شود. شمارهٔ سفید در زمینهٔ قرمز به جای شمارهٔ سیاه در زمینهٔ سفید معرف جنگنده‌ترین رکابزن است.
در پایان تور، جایزهٔ ابرجنگندگی به تهاجمی‌ترین رکابزن مسابقه داده می‌شود. اکنون آنتارگاز حامی مالی این جایزه است و مبلغ آن ۲۰ هزار یورو است.
ورزشگاه پاتوم تانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: Bueng Yitho, Thanyaburi، استان پاتوم تانی، تایلند
مختصات: ۱۴°۰۰′۰۲″شمالی ۱۰۰°۴۰′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۰۰۰۶۴۹°شمالی ۱۰۰٫۶۷۹۰۲۸°شرقی﻿ / 14.000649; 100.679028
مالک: Bangkok Glass
گرداننده: Bangkok Glass
گنجایش: ۱۶٬۰۱۴
سطح: چمن
ساخت: ساخت
گشایش: ۲۰۱۰ (after being renovated)
هزینه ساخت: ۲۰۰ میلیون بات تایلند
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
BG Pathum United F.C.: BG Pathum United F.C.
ورزشگاه لئو (انگلیسی: Leo Stadium) یک ورزشگاه فوتبال در استان پاتوم تانی، تایلند است.
این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ تاسیس شده دارای ۱۶٬۰۱۴ نفر ظرفیت است.
امپراتور گو-توبا

امپراتور گو-توبا (به ژاپنی: 後鳥羽天皇 Go-Toba-tennō)؛ هشتاد و دومین امپراتور ژاپن بود. گو-توبا در سه سالگی به سلطنت رسید. از اواخر دوره هی‌آن تا اوایل دوره کاماکورا سلطنت کرد، زمانی که سیاست دربار توسط امپراتور و اشراف پایان یافت و خاندان‌های سامورایی کنترل دولت را به دست گرفتند. در دنیایی که جنگ‌های داخلی یکی پس از دیگری بر سر برتری اتفاق افتاد، او امپراتوری بود که شورش جوکیو را برای سرنگونی شوگون‌سالاری کاماکورا طراحی کرد.
با وجود محدودیت‌های قدرت سیاسی، مهارت‌هایش را به‌عنوان خوشنویس، نقاش، موسیقی‌دان، شاعر، منتقد، و ویراستار توسعه داد، اگرچه اکثر فعالیت‌های او پس از کناره‌گیری از سلطنت در سن ۱۸ سالگی (به عنوان اینسی) انجام شد. او را از «زندان تشریفاتی کاخ امپراتوری» آزاد کرد.
گوتوبا علاوه بر اشتیاق به تیراندازی با کمان، سوارکاری و شمشیرزنی، خود عاشق بزرگ شمشیر بود و در طی چندین سال با استعدادترین افراد را فراخواند. شمشیرسازان در این سرزمین به دربار او رفتند و در آنجا عناوین افتخاری به آنها داده شد و از آنها دعوت شد تا حرفه خود را به امپراتور آموزش دهند. او خود به یک شمشیرساز قابل احترام تبدیل شد و حمایت و تشویق او از این هنر بود که باعث تولد «عصر طلایی» تیغ‌سازی ژاپن شد. سهم او در این هنر هنوز چنان مورد احترام است، به طوری که حتی امروزه نیز این سنت در ادبیات شمشیر زنی حفظ شده است که او اولین شمشیرسازی است که مهارتش مورد بحث قرار گرفته است.
امپراتور کوتوکو

امپراتور کوتوکو (به ژاپنی: 孝徳天皇 Kōtoku)(زادهٔ ۵۹۶- مرگ ۲۴ نوامبر ۶۵۴ میلادی) سی و ششمین امپراتور ژاپن بود. وی از ۶۴۵ میلادی تا سال مرگش امپراتوری نمود. نام قبل از سلطنت شاهزاده کارو یا کارومیکو بود.
برپایهٔ گزارش نیهون‌شوکی او مردی فرهیخته بوده و توجه ویژه‌ای به بودایی‌گری داشته است. از اقدامات او کوشش برای فرستادن سفیر به چین بود، ولی کشتی سفیر پیش از رسیدن به دربار دودمان تانگ در دریا غرق شد.
میشائل تارنات

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Michael Tarnat
زادروز:  ۲۷ اکتبر ۱۹۶۹ ‏(۵۴ سال)
زادگاه:  هیلدن، آلمان غربی
قد:  ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بایرن مونیخ (talent scout)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۹–۱۹۹۰:  SV Hilden-Nord
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۴ |  دویسبورگ |  ۱۳۴ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۷ |  کارلسروهه |  ۸۱ |  (۷) |
| ۱۹۹۷–۲۰۰۳ |  بایرن مونیخ |  ۱۲۲ |  (۸) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  منچستر سیتی |  ۳۲ |  (۳) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۹ |  هانوفر ۹۶ |  ۱۰۲ |  (۸) |
| مجموع |   |  ۴۷۱ |  (۳۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  تیم ملی فوتبال آلمان |  ۱۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
میشائل تارنات (به آلمانی: Michael Tarnat) بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان است که از سال ۱۹۹۶ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان بوده‌است. وی در ۱۹ بازی ملی حضور داشته است و آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام داد.
توماس دبلیو. لاوسون (کشتی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
سفارش ساخت::  ۲۵ ژوئن ۱۹۰۱
هزینه::  ۲۴۸٬۰۰۰ دلار آمریکا
آب‌اندازی::  ۲۰ نوامبر 1902
آغاز کار::  ۱۰ ژوئیه ۱۹۰۲
تعمید::  ۱۰ ژوئیه ۱۹۰۲
تکمیل ساخت::  ۱ اوت ۱۹۰۲
نشان::  none; no figurehead
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  13,860 ts (at 11,000 ts load); 10,260 ts (at 7,400 ts load)
پهنا::  ۵۰ فوت (۱۵ متر)
عمق::  ۳۶٫۵ فوت (۱۱٫۱ متر)
عمق نگهداری کشتی::  ۳۲ فوت (۹٫۸ متر)
سرعت::  16 knots (29.632 km/h)
توماس دبلیو. لاوسون (کشتی) (به انگلیسی: Thomas W. Lawson (ship)) یک کشتی بود. این کشتی  در سال ۱۹۰۲ ساخته شد.
سرخیو رومرو

سرخیو خرمان رومرو (اسپانیایی: Sergio Germán Romero‎؛ زاده ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است که برای باشگاه بوکاجونیورز بازی می‌کند.
وی با تیم ملی فوتبال آرژانتین موفق به کسب مدال طلای المپیک ۲۰۰۸ پکن و نایب قهرمانی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل شد.
زندگی حرفه‌ای

سرخیو در استان میسیونس به دنیا آمد و در سال ۲۰۰۶ به تیم جوانان باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا پیوست. وی یکی از اعضای تیم ملی آرژانتین بود که سه فینال پیاپی را، (یک جام جهانی، کوپا آمریکا و کوپا آمریکا قرن) را در سه سال متوالی۲۰۱۴_۲۰۱۵_۲۰۱۶ از دست داد.
افتخارات > باشگاهی

آلکمار
قهرمان لیگ برتر فوتبال هلند: ۰۹–۲۰۰۸
قهرمان جام یوهان کرایف: ۲۰۰۹
منچستر یونایتد
قهرمان جام حذفی فوتبال انگلستان: ۱۶–۲۰۱۵
قهرمان جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان: ۱۷–۲۰۱۶
قهرمان جام خیریه انگلستان: ۲۰۱۶
قهرمان لیگ اروپا: ۱۷–۲۰۱۶
نایب قهرمان سوپرجام اروپا: ۲۰۱۷
بوکاجونیورز
نایب قهرمان جام لیبرتادورس ۲۰۲۳
افتخارات > ملی

آرژانتین
نایب قهرمان جام جهانی فوتبال: ۲۰۱۴
نایب قهرمان کوپا آمریکا: ۲۰۱۵ و کوپا آمریکای قرن
گودال تاریک

| گودال تاریک | گودال تاریک |
| --- | --- |
نام‌های دیگر: دارک هول
هانگول: 다크홀
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Dakeuhol
 :  
ژانر: دلهره‌آور معمایی فانتزی
سازنده: اوسی‌ان
نویسنده: جونگ یی دو
کارگردان: کیم بونگ جو
بازیگران: کیم اوک بین لی جون هیوک
آهنگساز: جونگ سونگ هیون
کشور سازنده: کره جنوبی
زبان اصلی: کره‌ای
شمار قسمت‌ها: ۱۲
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی: هان جی هِنگ لی جونگ سون
تهیه‌کننده‌ها: پارک سه یون کیم ئول‌آن‌یی آن هو ریوم لی مین جین کیم دا هین
مدت: ۶۰ دقیقه
تولیدکننده‌ها: کی‌وی مدیا گروپ ووسانگ فیلم
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: اوسی‌ان تی‌وی‌ان
انتشار اولیه: ۳۰ آوریل ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-04-۳۰) – ۵ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-06-۰۵)
وبگاه: وبگاه
گودال تاریک (کره‌ای: 다크홀؛ انگلیسی: Dark Hole) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۱ با بازی کیم اوک بین و لی جون هیوک است. این مجموعه از ۳۰ آوریل تا ۵ ژوئن ۲۰۲۱، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۲:۵۰ (کی‌اس‌تی) از اوسی‌ان پخش شد.
بازیگران > اصلی

کیم اوک بین در نقش لی هوا سون، کارآگاهی که به خاطر مرگ شوهرش عزادار است
لی جون هیوک در نقش یو ته هان، کارآگاه سابق که راننده یدک‌کش شده‌است
جادوگر

دایرهٔ جادو اثر جان ویلیام واترهاوس
جادوگر یا افسونگر کسی است که جادو می‌کند. باور به سحر و جادو و اینکه کسانی توان استفاده از انواع خاصی از قدرت فوق‌العاده دارند, در بسیاری از فرهنگ‌ها در سراسر جهان از دیرباز تا به امروز یافت می‌شود و در پی آن پیروی یا نفرت از جادوگران نیز همواره وجود داشته‌است.
سردرگمی بسیاری در تعریف و شناخت جادوگران در زمینه‌های تاریخی، انسان‌شناسی، مذهبی و اساطیری مختلف وجود دارد. اعتقاد به جادوگری معمولاً به عنوان نوعی ایدئولوژی فرهنگی تلقی می‌شود.
در فرهنگ بسیاری از کشورهای جنوب صحرای آفریقا (به عنوان مثال قبایل بانتو) جادوگران مورد احترام بوده و هستند اما در طول تاریخ و به ویژه در دوران امروزی فعالیت مدعیان جادوگری بحث‌برانگیز بوده‌است و اغلب باور به جادوگران را یکی از عقاید غلط می‌دانند.
در اروپای اوایل قرن چهاردهم تا قرن هجدهم، جادوگران به توطئه‌ای شیطانی علیه مسیحیت متهم شدند، که به ویژه در اروپا و آلمان منجر به مبارزه با آنها و شکار و قتل آن‌ها شد.البته خیلی ها بر این باورند که اتش یکی از قدرت های جادوگران هست و پس در نتیجه اتش زدن جادوگران نه تنها برای آنها زجری نداشت بلکه تفریح هم بوده است
داستان
پارینه‌سنگی

عکس از دو تیشه مشتی متعلق به عصر پارینه‌سنگی
توپ پرتابی از دوره پارینه‌سنگی
دوران پارینه‌سنگی یا پالئولیتیک (Paleolithic) قدیمی‌ترین دوران ماقبل تاریخ انسان و فرهنگ مادی انسانی و دورانی است که در آن انسان برای نخستین بار از ابزار سنگی دست‌ساز استفاده کرد. پارینه‌سنگی از حدود ۳٫۳ میلیون سال پیش تا زمان عقب‌نشینی یخچال‌ها از نیمکرهٔ شمالی در فاصلهٔ سال‌های ۱۰ هزار تا۸۵۰۰ قبل میلاد ادامه داشته است. به پارینه‌سنگی، عصر سنگ کهن و دیرینه‌سنگی هم گفته شده است.
واژه پارینه‌سنگی در سده نوزدهم میلادی برای نامیدن عصر حجر مورد استفاده قرار گرفت. در این دوران ابزار سنگی به طریق ابتدایی و خشن و بدون صیقل ساخته می‌شد و مانند آنچه در ادوار بعدی یعنی در دوران نوسنگی تولید می‌شد، نیست. به‌زودی ضرورت تقسیمات بیشتری برای دوران پارینه‌سنگی در پژوهش‌های باستان‌شناسی محسوس گردید و در اروپا و آسیای غربی این دوران دیرپا را به سه دوره پارینه‌سنگی قدیم، میانه و جدید تقسیم کردند. هر یک از ادوار سه‌گانه فوق به سه دوره کوتاهتر زیرین و میانی و زبرین تقسیم می‌شوند.
دوران پارینه‌سنگی ابتدایی‌ترین و طولانی‌ترین مرحله زندگی انسان است (در واقع ۹۹٪ آن را پوشش می‌دهد). در این دوره روند فرگشت فکری، جسمی، فرهنگی و فناورانه انسان شکل می‌گیرد. اولین ابزارها به دست گونه‌های نخستین انسان به وسیله سنگ در این دوره ساخته می‌شود. مکان آن نیز شرق آفریقا در اتیوپی، کنیا، تانزانیا به ویژه ناحیه الدوایی و در آسیا و اندونزی است. در همین دوره بود که انسان از شکل شاخه‌های اولیه سرده انسانی نظیر انسان ماهر Homo habilis تحول یافته و به شکل انسان امروزی یعنی انسان خردمند Homo sapiens درآمد.
در دوران پارینه‌سنگی، انسان‌ها در گروه‌های نسبتاً کوچکی گرد هم آمده و به گردآوری گیاهان، ماهی‌گیری و شکار پرداخته‌اند. ساخت ابزار سنگی ویژگی اصلی این دوران است، اما انسان‌ها در سراسر پارینه‌سنگی از ابزارهای چوبی و استخوانی نیز بهره می‌گرفته‌اند. انسان‌ها در آن دوران از چرم و الیاف گیاهی نیز استفاده کرده‌اند. در اواخر دوران پارینه‌سنگی، انسان‌ها نخستین بار اقدام به آفرینش هنری کردند که شامل هنر صخره‌ای و ساخت اشیا و نقاشی درون غارها می‌شد. همچنین آغاز رفتار مربوط به باورهای دینی همچون برگزاری آیین‌ها و آیین خاکسپاری مربوط به اواخر پارینه‌سنگی است.
آب‌وهوای پارینه‌سنگی متشکل از دوره‌های یخبندان و بین یخبندان بود و به‌طور متناوب دماهای سرد و گرمی را تجربه می‌کرد.
بخش‌بندی

انسان‌شناسان با پژوهش بر روی آثار باقی‌مانده از دوران جمع‌آوری غذا (دوران پارینه‌سنگی) و نیز از طریق ابزارهای سنگی خاص هر دوره، آن را سه بخش تقسیم کرده‌اند که عبارتند از پارینه‌سنگی زیرین، پارینه‌سنگی میانی و پارینه سنگی جدید.
دوران پارینه‌سنگی زیرین یا پارینه‌سنگی قدیم که از ابتدای استفاده از ادوات سنگی در حدود اواخر دوران پلیستوسن تا حدود یکصد هزار سال پیش را شامل می‌شود و با نوعی ادوات خشن و ساده سنگی به‌خصوص تبرهای دستی سنگی مشخص می‌گردد. پارینه‌سنگی قدیم کهن‌ترین بخش پارینه‌سنگی است. پارینه‌سنگی زیرین از حدود ۳٫۳ میلیون سال پیش با نخستین استفاده‌ها از ابزارهای سنگی خام (الدوایی) و نخستین تلاش‌ها برای شکار و گردآوری خوراک آغاز شده و تا ۳۰۰ هزار سال پیش ادامه یافته است. آثار باقی‌مانده از انسان‌های آن دوران عبارتند از فسیل قسمت‌هایی از استخوان بدن و دست‌افزارهایی که از سنگ ساخته شده‌اند. قدیمی‌ترین آثاری که از انسان باقی مانده است، متعلق به همین دوران است.
دوران پارینه‌سنگی میانی: که از حدود یکصدهزار سال پیش آغاز و تا حدود چهل هزار سال پیش به طول انجامید و با انواع ادوات سنگی کوچکتر و ظریفتر و تنوع بیشتر مشخص گردیده است. باستان‌شناسان معتقدند که این دوران از حدود ۳۰۰ هزار سال پیش آغاز شده و تا حدود ۳۰ هزار سال پیش ادامه یافته است. مهم‌ترین ویژگی‌های آن دوران، پیشرفت و گوناگونی ابزارهای سنگی و همچنین نخستین کاربردهای نمادین دست‌ساخته‌های بشری است.
دوران پارینه سنگی جدید یا زبرین: که تا حدود ده هزار سال پیش در خاور نزدیک ادامه داشته و با نوعی ابزارهای سنگی به صورت تیغه‌های چند-اندازه که غالباً بسیار ظریف و کوچک می‌باشند مشخص می‌گردد. در این دوره علاوه بر سنگ از استخوان و شاخ حیوانات یا عاج نیز ادوات متنوعی ساخته می‌شده است.
باستان‌شناسان معتقدند پارینه‌سنگی جدید از حدود ۴۰ هزار سال پیش آغاز و در حدود ۱۲ هزار سال پیش پایان یافته است. در این دوران انسان نئاندرتال از بین می‌رود و انسان خردمند که به انسان کرومانیون نیز مشهور است پدیدار می‌گردد. ابزارها شکل تکامل یافته‌تری پیدا می‌کنند و تخصصی‌تر می‌شود و سنت ابزارسازی تیغه‌ای یا خُرده‌سنگی آغاز می‌شود.
پس از پایان یافتن دوره پارینه‌سنگی، دوره میان‌سنگی شروع می‌شود که دوره فراپارینه‌سنگی نیز نامیده شده است. دوره فراپارینه‌سنگی از حدود ۱۲ هزار سال پیش آغاز و تا ۱۰ هزار سال پیش ادامه داشته است.
تقسیم‌بندی ارائه شده برای هر کدام از این دوره‌ها بر اساس پیشرفت‌هایی است که در نوع ساخت ابزارهای سنگی به وجود آمده است.
بخش‌بندی > ایران

تقسیم‌بندی پارینه‌سنگی به سه دوره قدیم، میانه و جدید با وجود نواقصی که دارد به هر حال برای پژوهش‌های علمی و از نظر مقایسه و روابط این فرهنگ‌ها در ایران و سایر نواحی خاور نزدیک و آسیای مرکزی و همچنین در سال‌های اخیر برای هندو پاکستان مورد استفاده قرار می‌گیرد. پژوهش‌های علمی مربوط به دوران پارینه‌سنگی در ایران مانند کشورهای ترکیه و عراق و پاکستان و افغانستان خیلی دیرتر از مناطق سوریه و فلسطین در خاور نزدیک انجام گردید.
در اواخر سده نوزدهم پروفسور ژاک دمرگان رئیس هیئت حفاری فرانسوی‌ها در ایران گزارش وجود ادوات سنگی را در لایه پلیستوسن در حوزه دریای خزر انتشار داد ولی اظهار داشت که بقیه ایران در این دوره به وسیله یخچال‌ها و دریاچه‌ها پوشیده بوده است. در دهه ۱۹۳۰ میلادی آثار سطحی مربوط به دوران پارینه‌سنگی در فارس در نزدیک شهر شیراز به وسیله هنری فیلد به‌دست آمد. اولین حفاری مربوط به دوران پارینه‌سنگی در سال ۱۹۴۹ میلادی به وسیله پروفسور کارلتون استانلی کوون انجام شد. او نخست در غار بیستون در کرمانشاه و سپس در غار تمتمه نزدیک دریاچه ارومیه کاوش نمود. در همان سال نیز در بازمانده‌های دوران میان‌سنگی در غار کمربند بهشهر مازندران و در سال ۱۹۵۱ در غار هوتو در نزدیکی غار کمربند حفاری نمود. از آن سال به بعد پژوهش‌های باستان‌شناسی پارینه‌سنگی ایران از سوی باستان‌شناسانی از کانادا، دانمارک، فرانسه، بریتانیا، ایتالیا و آمریکا و دیگران در ایران انجام شده است. مدارک یافت شده در امتداد رودخانه زاب در شهرستان پیرانشهر نشان می دهد که انسانهای پارینه سنگی قدیم حداقل از حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار سال پیش در منطقه حضور داشته‌اند.
ایران.
آثار دوران پارینه‌سنگی قدیم در ایران در مناطق زیر شناسایی شده‌اند که عبارتند از:
در شمال شرق ایران در چند نقطه در حاشیه بستر خشک رودخانه کشف‌رود در خراسان رضوی
در غرب البرز در غار دربند رشی
شمال غرب ایران در منطقه‌ای واقع در بین تبریز، مراغه و میانه در آذربایجان شرقی
جنوب دریاچه ارومیه در ۳۳ محوطه تاریخی شهرستان پیرانشهر
جنوب شرق ایران در منطقه‌ای واقع در ناحیه لادیز بلوچستان
جنوب دریاچه ارومیه در مکانی بنام شیوه تو در نزدیکی مهاباد
در غرب ایران در مکانهای گاکیه در شرق کرمانشاه، هلیلان، مهران و دهلران در استان ایلام
در زاگرس مرکزی در تیمره گلپایگان
در اطراف رودخانه‌های کارین و کارگر در شمال شرق میناب در هرمزگان
آثار دوره پارینه‌سنگی میانی در اغلب نقاط ایران کشف شده است. از مهم‌ترین غارهای این دوره که کاوش شده‌اند غارهای اطراف کرمانشاه و بیستون، غارهای هورامان کردستان، غارهای اطراف حرم آباد، غارهای ارسنجان و مرودشت فارس، غار کیارام در گلستان و غار قلعه کرد در قزوین نام برد
اکثر ابزارهای سنگی دوره میانی در ایران از نوع موستری هستند. خراشنده‌های جانبی و تیزه و استفاده از شیوه تراش لوالوا از شاخصه‌های موستری در ایران هستند.
بیشتر آثار دوره پارینه‌سنگی میانی در ایران، در منطقه زاگرس یافت شده‌اند. در این دوره آیین تدفین وجود داشته است. تنها بقایای سنگواره انسان‌های این دوره که نئاندرتال هستند در غار شکارچیان بیستون و غار وزمه در غرب ایران کشف شده‌اند.
آثار دوره پارینه‌سنگی جدید و فراپارینه‌سنگی اغلب در زاگرس و البرز یافت شده است. از مهترین غارهای کاوش شده این دو دوره می‌توان به غار یافته و کلدر در لرستان، ورواسی، غارخر و ملاورد در کرمانشاه، غار کناچه در کردستان، غار بوف. اشکفت کوه قلتان ایج و اشکفت گاوی در فیروزآباد فارس، گرم‌رود، هوتو، کمربند، التپه و کمیشان در مازندران نام برد.