آنتونی پرکینز
زندگی هنری

پرکینز با بازی در فیلم هنرپیشه زن در سال ۱۹۵۳فعالیت هنری خود را شروع کرد و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر مکمل مرد وبرنده جایزه گلدن گلاب برای بازیگر تازه‌کار سال شد.
در سال ۱۹۵۷ پرکینز دشواری‌های جیمی پییرسال، بازیگر پیشین تیم بیس بال بوستن رد ساکس را در قالب یک داستان حقیقی در فیلم تقلای ترس به تصویر کشید. متعاقب آن در همان سال سه آلبوم موسیقی پاپ و در سال ۱۹۵۸ آلبوم‌های دیگری با تم حماسی، جاز و راک با نام (تونی پرکینز). منتشر کرد. این آلبوم‌ها با استقبال گرمی روبرو شدند، مجله رادیویی بیلبورد هات ۱۰۰، تراک شنای ماه شب را درجدول ارزیابی خود در رده ۲۴ و درردیف پرفروش‌ترین تراک‌ها معرفی کرد.
در سال ۱۹۵۸ پرکینز همراه با شرلی بوث و شرلی مک لین در فیلم دلال ازدواج ظاهر شد.
پرکینز عضو انجمن استادیو بازیگران و همچنین بازیگر تئاتر نیز بود. در سال ۱۹۵۸ به خاطر اجرا در نمایشنانه (فرشته بسوی خانه نگاه کن) در تئاتر برادوی، نامزد دریافت جایزه تونی برای بهترین بازیگر تئاتر شد.
در خلال همین دوران او با سوفیا لورن در فیلم هوس زیر درخت نارون بازی کرد و در سال ۱۹۶۰ در فیلم کمدی رومانتیک قصه موهوم در مقابل جین فوندا قرار گرفت.
در سال۱۹۶۰ پرکینز برای ایفای نقش، نورمن بیتس، در فیلم روانی ساخته آلفرد هیچکاک انتخاب شد. او با اجرای نقش صاحب و متصدی مُتل بیتس که از جنون آدمکشی رنج می‌برد، موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد از طرف کمیته جهانی منتقدین فیلم شد. فیلم روانی با موفقیتی انتقادی و تجاری همراه بود و پرکینز را به شهرت جهانی رساند.
در سال ۱۹۶۱ هنرنمایی او در فیلم دوباره خداحافظ در مقابل اینگرید برگمن مورد تحسین و نقد سینمایی قرار گرفت. در همین سال با بازی در فیلم پامچال شامگاهی، در مقابل کارمین کار، جایزه دیگری را در جشنواره فیلم کن از آن خود ساخت.
این کامیابی، موفقیت‌های دیگری را در اروپا برای وی بدنبال داشت که بازی پرکینز در نقش جوزف کی در فیلم محاکمه (۱۹۶۲) ساخته اورسن ولز با برداشتی از رمان فرانتس کافکا از آن جمله‌اند.
پس از بازگشت از آمریکا درسال ۱۹۶۸ وی در فیلم شرنگ متبوع در مقابل، تیوزدی ولد، در نقش قاتلی جوان و پریشان شرکت کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۰ در نقش چامپلین تاپمن درفیلم بر سر دوراهی ایفای نقش کرد.
پرکینز در سال ۱۹۷۳ باهمکاری، استیفن ساندهایم (شاعر و نویسنده) نمایشنامه فیلم آخرین روزهای شیلا را نوشت و در سال ۱۹۷۴ از طرف نویسندگان فیلم‌های رازآلود جایزه ادگار برای بهترین نمایش‌نامه را دریافت کرد.
پرکینز اجرای نقش نورمن بیتس را در سه بخش ادامه داد. فیلم روانی۲در سال ۱۹۸۳بیست و سه سال پس از اولین فیلم روانی فروش موفقیت‌آمیزی داشت. سپس او فیلم روانی۳، را در سال ۱۹۸۶ کارگردانی و اجرا کرد و نامزد جایزه ساترن برای بهترین بازیگر شد.
پرکینز به افتخار خدمات نافذ و بی‌دریغی که به صنعت فیلم‌سازی کرد ستاره‌ای در پیاده‌روی شهرت هالیوود دارد. این ستاره در بلوار ۶۸۰۱ هالیوود واقع در هالیوود کالیفورنیا قرار دارد.
درسال ۱۹۹۱ پرکینز در، جشنواره فیلم جهانی سان ساباستین با دریافت جایزه داوناستا لایف تایم اچیومنت، مورد تقدیر قرار گرفت.

با وجود این که وی در اثنای سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ با بیماری ایدز دست به گریبان بود در هشت محصول تلویزیونی شرکت کرد که از آن جمله‌آن فیلم‌های دختر تاریکی در سال ۱۹۹۰ و هدف برهنه در سال ۱۹۹۲ بود. پرکینز آخرین اجرای خود را در فیلم در جنگل در مقابلهمراه، رزان در سالکت، د ۱۹نمایش گذاشته آورد.

پس از آنکه آنتونی هاپکنز و کلینت ایستوود از تأمین صدا برای نقش دکتر ولف دندان پزشک در، یمپسون، خودداری کردند، پرکینز این وظیفه را پذیرفت اما مرگ پرکینز عمل صداگذاری را متوقف کرد. سرانجام از صدای، هانک آزاریا که به‌طور معمول خود دیالوگ سیمپسون را تأمین می‌کرد، استفاده شد.