stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چیزهای کوچک این‌چنینی
تولید

روزنامه ایرلندی ایندیپندنت در اواخر سال ۲۰۲۲ و اوایل سال ۲۰۲۳ گزارش داد که مکان فیلمبرداری برای فیلمی از این کتاب در نیو راس، شهرستان وکسفورد جستجو شده است. ددلاین هالیوود در مارس ۲۰۲۳ گزارش داد که  تصویربرداری اصلی در حال انجام است،  که انتظار می‌رود فیلمبرداری در کانتی ویکلو به مدت چهار هفته ادامه داشته باشد.
پسران چرم‌پوش

| پسران چرم پوش | پسران چرم پوش |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: سیدنی جی. فیوری
تهیه‌کننده: ریموند اشتراوس
نویسنده: جیلیان فریمن
بازیگران: ریتا تاشینگهم کالین کمپبل دادلی ساتن
موسیقی: بیل مک گافی
فیلم‌بردار: جرالد گیبس
تدوین‌گر: رجینالد بک
توزیع‌کننده: بیرتیش لیان - کلمبیا
تاریخ‌های انتشار: ژانویه ۱۹۶۴
مدت زمان: ۱۰۸ دقیقه
کشور: انگلستان
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰۰ هزار پوند 
پسران چرم پوش (به انگلیسی: The Leather Boys) یک فیلم سینمایی درام انگلیسی محصول سال ۱۹۶۴ که در مورد خرده فرهنگ راکر در لندن توسط یک موتورسوار همجنس گرا است.
این فیلم براساس رمانی ساخته شده‌است که توسط مأمور ادبی و ناشر لندن ، آنتونی بلوند پیشنهاد شده‌است.
بازیگران

ریتا تاشینگهم در نقش نقطه
کالین کمپبل در نقش رجی
دادلی ساتن در نقش پیت
گلدیس هنسون در نقش گران
آویس لندونه به عنوان مادر رگی
لاک وود وست به عنوان پدر رگی
بتی مارسدن در نقش مادر نقطه
مارتین ماتیوس در نقش عمو آرتور
جانی بریگز در نقش پسر دوست (برایان)
جیمز چیس در نقش لس
جفری دون در نقش آقای لونیس
دندی نیکولز در نقش خانم استنلی
کارمل مک شاری به عنوان رهبر اتوبوس
سیلویا استایلز به عنوان رهگذر
گوانگوامون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گوانگوامون: گوانگوامون
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 광화문
هانجا: 光化門
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gwanghwamun
مک‌کیون–ریشاور: Kwanghwamun
گوانگوامون (انگلیسی: Gwanghwamun) بزرگ‌ترین دروازه اصلی کاخ گیونگبوک در ناحیه جونگنو، سئول، کره جنوبی است. این دروازه در یک تقاطع سه طرفه در انتهای شمالی سجونگو واقع شده و به عنوان نقطه عطف و نمادی از تاریخ شهر سئول به عنوان پایتخت در دوره پادشاهی چوسان است که دوره‌های متعددی از تخریب و خرابی را پشت سر گذاشته است. آخرین کار مرمت در مقیاس بزرگ به پایان رسید و در ۱۵ اوت ۲۰۱۰ به روی عموم باز شد.
پریمرا فدراسیون

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازمان‌دهنده(گان): آراف‌ایی‌اف
بنیان‌گذاری: ۲۰۲۱
نخستین فصل: ۲۲–۲۰۲۱
کشور:  اسپانیا
دسته‌ها: ۲
شمار تیم‌ها: ۲ گروه هرکدام ۲۰ تیم (در مجموع ۴۰ تیم)
سطح در مسابقات: ۳
صعود به:  سگوندا دیویسیون
سقوط به:  سگوندا فدراسیون
جام(های) داخلی: کوپا دل ری کوپا فدراسیون
جام(های) بین‌المللی: لیگ اروپا (از طریق قهرمانی در کوپا دل ری)
قهرمان کنونی: دپورتیوو لا کرونیا (اولین قهرمانی)
موفق‌ترین تیم: دپورتیوو لا کرونیا  راسینگ سانتاندر  آموربیتا (۱ قهرمانی)
پخش تلویزیونی: Footters, Fuchs Sport, ETB 1، TVG, TV3
فصل جاری: پریمرا فدراسیون ۲۴–۲۰۲۳: فصل جاری: پریمرا فدراسیون ۲۴–۲۰۲۳
پریمرا فدراسیون، که قبلاً با نام پریمرا دیویسیون آراف‌ایی‌اف شناخته می‌شد، سومین سطح سیستم لیگ فوتبال اسپانیا است که از فصل ۲۲–۲۰۲۱ شروع شده‌است. این لیگ توسط فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا اداره و نظارت می‌شود. این لیگ پایین‌تر از دو لیگ حرفه‌ای لا لیگا و سگوندا دیویسیون و بالاتر از سگوندا فدراسیون و ترسرا فدراسیون قرار دارد لیگ دست سوم اسپانیا است.
تاریخچه

در سال ۲۰۲۰، فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا ایجاد سه بخش جدید، دو بخش نیمه حرفه‌ای و یک آماتور را اعلام کرد: پریمرا دیویسیون آراف‌ایی‌اف به عنوان دستهٔ سوم جدید سیستم اسپانیا. سگوندا دیویسیون آراف‌ایی‌اف (با نام کنونی سگوندا فدراسیون) به عنوان دستهٔ چهارم جدید، به‌طور گسترده با استفاده از همان فرمت سگوندا دیویسیون بی که در سال ۱۹۷۷ ایجاد شد. و ترسرا دیویسیون آراف‌ایی‌اف (با نام کنونی ترسرا فدراسیون) به عنوان دستهٔ پنجم، در پیروی همان لیگ ترسرا دیویسیون از سال ۱۹۷۷ که به موجب آن گروه‌ها به تیم‌هایی از هر یک از جوامع خودمختار کشور محدود می‌شوند و توسط یک نهاد محلی اداره می‌شوند.
در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲، پس از تنها گذشت یک فصل از این لیگ، پریمرا دیویسیون آراف‌ایی‌اف به پریمرا فدراسیون تغییر نام داد.
فرمت لیگ

پریمرا فدراسیون از مجموع ۴۰ تیم تشکیل شده‌است که به دو گروه ۲۰ تیمی بر اساس مجاورت جغرافیایی تقسیم شده‌اند که این تقسیم در ابتدا با تقسیم دو گروه شمال غربی و جنوب شرقی می‌باشد. در فصل اول، ۴ تیم سقوط کرده از سگوندا دیویسیون (لا لیگا ۲) و بقیه از سگوندا دیویسیون بی خواهند بود.
مانند سایر بخش‌های اسپانیا، این مسابقات سالانه از اواخر اوت یا اوایل سپتامبر آغاز می‌شود و در ماه مه یا ژوئن سال بعد به پایان می‌رسد. بیست تیم هر گروه دو بار در خانه و خارج از خانه و در مجموع سی و هشت مسابقه با یکدیگر بازی خواهند کرد. در پایان فصل، هفت تیمی که در هر گروه بیشترین امتیاز را کسب کرده‌اند، به استثنای تیم‌های رزورو، جواز حضور در دوره بعدی کوپا دل ری را کسب می‌کنند. در پایان فصل در مجموع چهار تیم به رده دوم صعود خواهند کرد که قهرمانان هر گروه به‌طور خودکار و مستقیم به سگوندا دیویسیون صعود خواهند کرد. تیم‌های دوم تا پنجم در پلی آف صعود به دسته دوم بازی خواهند کرد، جایی که در نهایت دو تیم از هشت تیم برنده پلی‌آف به سگوندا دیویسیون صعود خواهند کرد. در ارتباط با تیم‌های سقوط کننده به این شکل است که پنج تیم آخر هر گروه به رده چهارم (سگوندا فدراسیون) سقوط خواهند کرد.
فرمت لیگ > شرایط حضور تیم‌های دوم باشگاه‌ها

تیم‌های رزرو در صورتی می‌توانند در پریمرا دیویسیون شرکت کنند که تیم‌های اول آن‌ها در یک دسته بالاتر به رقابت بپردازند، اما نمی‌توانند در همان دسته شرکت کنند. اگر تیمی سقوط کند یا به همان دسته صعود کند، تیم ذخیره از صعود خودداری می‌کند یا به‌طور خودکار به یک دسته پایین‌تر سقوط می‌کند تا اطمینان حاصل شود که در یک دسته جداگانه قرار می‌گیرند.
تیم‌ها

اینترناسیونال
آموربیتا
رئال سوسیداد بی
مکان تیم‌ها در 
 : گروه ۱؛  : گروه ۲
تیم‌های حاضر در پریمرا فدراسیون برای فصل ۲۳–۲۰۲۲ در زیر فهرست شده‌اند.
| گروه ۱ | گروه ۲ |
| --- | --- |
 آلکورکون  آلخسیراس  باداخوز  سلتا بی  سئوتا  کوردوبا  لئونسا  دپورتیوو لاکرونیا  فوئنلابرادا  اینترناسیونال  لینارس  لیننسه  مریدا  پونته‌ودرا  راسینگ فرول  رایو ماخاداهوندا  رئال مادرید کاستیا  سان فرناندو  ریس  اونیونیستاس:  آلکویانو  آموربیتا  اتلتیکو بالئاریس  بارسلونا اتلتیک  اتلتیک بیلبائو بی  کالاهوررا  کاسته‌یون  کورنیا  الدنسه  خیمناستیک  اینترسیتی  لا نوسیا  مورسیا  نومانسیا  اوساسونا بی  رئال سوسیداد بی  رئال اونیون  سابادل  دپورتیوو لوگرونیس  دپورتیوا لوگرونیس
فصل‌ها

| فصل | قهرمان گروه ۱ | قهرمان گروه ۲ | سایر تیم‌های صعود کننده |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۲–۲۰۲۱ | راسینگ سانتاندر | آندوررا | آلباسته و ویارئال بی |
پررنگ: قهرمان کلی لیگ
قهرمانان و صعودکنندگان

| باشگاه | قهرمانی گروه‌ها | قهرمانی کلی لیگ | صعودکنندگان | سال قهرمانی (گروهی) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| راسینگ سانتاندر | ۱ | ۱ | ۱ | ۲۲–۲۰۲۱ (۱) |
| آندوررا | ۱ | ۰ | ۱ | ۲۲–۲۰۲۱ (۲) |
| آلباسته | ۰ | ۰ | ۱ | - |
| ویارئال بی | ۰ | ۰ | ۱ | - |
پررنگ: عنوان‌های کلی
دپورتیوو لاکرونیا در بازی نهایی لیگ ۲۴-۲۰۲۳
شیرسوار

| شیرسوار | شیرسوار |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: بابل
بخش: گتاب
دهستان: گتاب شمالی
جمعیت: ۹۵۳ نفر (سرشماری ۹۵)
شیرسوار، روستایی است از توابع بخش گتاب شهرستان بابل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان گتاب شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن 1125 نفر (258خانوار) بوده‌است.
دستگیره (رایانش)

یک دستگیره (به انگلیسی: Handle) در برنامه‌نویسی رایانه‌ای، یک ارجاع انتزاعی به یک منبع است، که موقعی اتفاق می‌افتد که نرم‌افزار کاربردی ارجاعی به قطعات حافظه یا اشیایی دارد که توسط سامانهٔ دیگری (مثل یک پایگاه داده یا یک سیستم‌عامل) اداره می‌شود.
یک دستگیره منبع می‌تواند یک شناسه کدر (مات) باشد، که در آن موقع معمولاً یک عدد صحیح است (معمولاً یک اندیس آرایه در یک آرایه، یا «جدول» که برای اداره آن نوع منبع استفاده می‌شود) یا می‌تواند یک اشاره‌گر باشد که اجازه دسترسی به اطلاعات بیشتر را می‌دهد. دستگیره‌های منبع معمول شامل توصیف‌گرهای پرونده، سوکت‌های شبکه، اتصال‌های پایگاه داده، شناسه‌های فرایند (PIDs)، و شناسه‌های کار (job IDs) می‌شود. PIDها و IDهای کار، اعداد صحیح صریحاً قابل مشاهده اند؛ درحالیکه توصیف‌گرهای فایل و سوکت‌ها (که معمولاً به صورت حالتی از توصیف‌گر فایل پیاده‌سازی می‌شوند) به صورت عدد صحیح نمایش می‌یابند، و معمولاً کدر (مات) درنظر گرفته می‌شوند. در پیاده‌سازی‌های سنتی، توصیف‌گرهای فایل، اندیس‌هایی به یک جدول توصیف‌گر فایل (برای هر فرایند) هستند، از آنجا اندیسی برای جدول فایل (سطح سیستم) می‌باشند.
در کتابخانه استاندارد زبان سی به طور خاص stdio.h ، فایل هندل‌ها اشاره‌گرها به ساختار داده استفاده شده توسط کتابخانه C است. شاید هم بتوانیم این گونه بگوییم که handle هر تکنیکی برای دسترسی به یک شی است.
آخرین هشدار چین

Russian proverb
«آخرین هشدار چین» (روسی: Последнее китайское предупреждение) یک ضرب‌المثل روسی است که از اتحاد جماهیر شوروی سابق سرچشمه گرفته‌است و به طعنه برای اشاره به هشداری استفاده می‌شود که هیچ پیامد واقعی ندارد.
اصل و نسب

روابط بین جمهوری خلق چین و ایالات متحده آمریکا در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ به دلیل مسائل تنگه تایوان تیره شد. جت‌های جنگنده نظامی آمریکایی به‌طور منظم در تنگه تایوان گشت‌زنی می‌کردند، که منجر به اعتراضات رسمی توسط حزب کمونیست چین در قالب «اخطار نهایی» برای مانورهای جنگنده آنها در این تنگه شد. با این حال، هیچ پیامد واقعی برای نادیده گرفتن «اخطارهای نهایی» داده نشد.
جمهوری خلق چین اولین «اخطار نهایی» خود را به ایالات متحده برای پروازهای شناسایی خود در ۷ سپتامبر ۱۹۵۸ در جریان بحران دوم تنگه تایوان اعلام کرد. در آن زمان، ایالات متحده جمهوری چین را تنها نماینده قانونی چین می‌دانست و پروازهای شناسایی را در آب‌های تحت کنترل جمهوری خلق چین انجام می‌داد. جمهوری خلق چین چنین حوادثی را ثبت کرد و برای هر حادثه «اخطار نهایی» را از طریق مجاری دیپلماتیک صادر کرد. بیش از ۹۰۰ «آخرین هشدار» چینی تا پایان سال ۱۹۶۴ صادر شده بود.
استفاده مدرن از این عبارت

پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، این ضرب‌المثل به عنوان یک عبارت متداول استعاری در کشورهای پس از شوروی باقی ماند. این اصطلاح در استونی نیز به‌طور گسترده استفاده می‌شود.
ملالی جویا

| ملالی جویا | ملالی جویا |
| --- | --- |
ملالی جویا در حال سخنرانی در استرالیا: ملالی جویا در حال سخنرانی در استرالیا
نمایندهٔ دوره پانزدهم پارلمان افغانستان: نمایندهٔ دوره پانزدهم پارلمان افغانستان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  (تعلیق شده): آغاز به کار  (تعلیق شده)
حوزه انتخاباتی: ولایت فراه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۶ اردیبهشت ۱۳۵۷ ‏(۴۶ سال) ولایت فراه،
ملیت: افغانستانی
پیشه: سیاستمدار
وبگاه: http://www.malalaijoya.com
ملالی جویا (زاده ۲۶ ثور (اردیبهشت) ۱۳۵۷ ولایت فراه) جوانترین عضو پارلمان یا ولسی جرگه افغانستان بود که عضویت اش توسط جنگسالاران تعلیق شد. وی در دسامبر ۲۰۰۳ به عنوان نمایندهٔ ولایت فراه در لویه جرگه قانون اساسی انتخاب گردید و با سخنرانی دو دقیقه‌ای جنجال‌برانگیز نه تنها در افغانستان بلکه در سرتاسر جهان به شهرت رسید. ملالی جویا را معمولاً «شجاع‌ترین زن افغان» می‌خوانند و منابعی هم او را معادل انگ سان سو چی (رهبر جنبش دموکراسی در برمه) برای افغانستان قرار داده‌است.
مجله «تایم» به تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ (۹ ثور/اردیبهشت ۱۳۸۹) ملالی را در لیست ۱۰۰ شخصیت پرنفوذ سال اعلام نمود.
وی مدتی در ایران و پاکستان به عنوان پناهنده زندگی نموده و بعد هم به مثابه فعال در زمینه حقوق زنان و تعلیم و تربیت در داخل و خارج از افغانستان فعالیت نموده‌است.
دیدگاه‌ها

دربارهٔ ملالی جویا در منابع گوناگون نظرات گوناگونی ارائه شده‌است. وی از مخالفان کسانی است که آنان را «ناقضین حقوق بشر و عاملان تیره‌روزی افغانستان» می‌خواند. مخالفانش نیز نظرات تندی نسبت به او دارند. بی‌بی‌سی وی را «مشهورترین زن افغان» نامید.
مخالفت‌ها

او در دسامبر ۲۰۰۳ زمانی که به عنوان نمایندهٔ ولایت فراه در لویه جرگه قانون اساسی انتخاب گردید با سخنرانی دو دقیقه‌ای به شهرت جهانی رسید که طی آن اعتراضش را نسبت به حضور کسانی که آن‌ها را جنگ‌سالاران و بنیادگرایان خواند اعلام داشته گفت: «به نظر من اینها باید محاکمه بین‌المللی و ملی شوند، اینها را اگر مردم ما ببخشند، مردم پابرهنه افغان، هرگز تاریخ نمی‌بخشد. اینها ثبت تاریخ کشور ما هستند…». اظهارات وی موجب اعتراض دیگر نمایندگان شده و آن را توهین به مجاهدین قلمداد نمودند. به‌علت تهدید به مرگ شدنش در روزهای لویه جرگه سازمان ملل متحد مسئولیت محافظتش را به عهده گرفت. درین مجلس صبغت‌اله مجددی وی را «ملحد» و «کمونیست» خواند و خواهان اخراجش از مجلس گردیده از وی خواست که از سخنانش طلب پوزش کند اما وی نپذیرفت و بعداً طی مصاحبه‌هایش گفت که «از آنچه گفته‌ام هرگز توبه نخواهم کرد». سخنرانی‌های بعدی او در مجلس نیز جنجالی قلمداد می‌شوند.
بعد از لویه جرگه

وی خود را برای انتخابات پارلمانی کاندید نمود و در بین زنان فراه بیشترین رای را آورد و اکنون نماینده این ولایت در مجلس شورای ملی (ولسی جرگه) می‌باشد. در آنجا نیز تاکنون بارها به سخنان گذشته‌اش تأکید نموده‌است. وی بارها اعلام داشته که علت اصلی فاجعه افغانستان در وجود کسانی که وی آنان را «جنگ سالار» و «بنیادگرا» می‌خواند می‌باشد و در سخنانش در پارلمان نیز درین مورد به تأکید سخن رانده‌است تا جایی که به تاریخ ۷ می۲۰۰۶ بخاطر اظهار نظرات تندش مورد حمله فیزیکی تعدادی از وکیلان پارلمان قرار گرفت و مجلس به هم خورد.
روزنامه «واشینگتن پست» تحت عنوان «صدای افغانی که ترس و وحشت خاموشش نخواهد کرد» در موردش نوشت: «راست کاری جویا درین است که از نگاه او به جنگ سالاران نباید اجازه داده شود که خود را در زیر نقاب دموکراسی پنهان نموده و به کرسی‌های خود بچسبند و به قیمت مردم غریب و پابرهنه و بینوا به دنبال منافع زیان‌آور خود باشند.»
به تاریخ ۸ اکتبر ۲۰۰۶ وی مقبره استاد اولمیر هنرمندافغانی را به مصارف (هزینه‌های) شخصی خود تعمیر نموده طی مراسمی افتتاح نمود.
به تاریخ ۳۱ جنوری ۲۰۰۷ به تعقیب تصویب طرح «مصالحه ملی» در پارلمان که بر اساس آن تمامی متهمان جنایات جنگی طی دو دهه اخیر از تعقیب قانونی معافیت حاصل می‌نمایند، جویا جلسات پارلمان را تحریم نمود و با اعتراض شدید آن را «خیانت ملی» خواند.
جوایز افتخاری

جایزه «ملالی میوند» از سوی "اتحادیه فرهنگی افغانهای مقیم اروپا
در دسامبر سال ۲۰۰۴ از میان ۵۴ زن کاندید شده از سراسر جهان، ملالی جویا برنده جایزهٔ بین‌المللی زن سال ۲۰۰۴ ایتالیا شد.
وی کاندید جایزه نوبل در میان ۱۰۰۰ زن در سال ۲۰۰۵ بود.
تقدیرنامه‌ای افتخاری به تاریخ ۱۵ مارس ۲۰۰۶ از سوی آقای Tom Bates شاروال (شهردار) شهر برکلی آمریکا، در زمینه حقوق بشر.
به تاریخ ۱۸ می۲۰۰۶، «بنیاد یادبود از ۱۸ می» در کوریای (کره) جنوبی، جایزه سالانه‌اش به نام «جایزه گوانگجو برای حقوق بشر» را به وی اهدا نمود.
جایزه سالانه «زن صلح» در اوایل اوت ۲۰۰۶ از سوی سازمان آمریکایی بنیاد نیروی صلح زنان (Women’s Peacepower Foundation)
به تاریخ ۱۶ جنوری ۲۰۰۷ «فرم اقتصادی جهان» (World Economic Forum) ملالی جویا را در بین ۲۵۰ تن از رهبران جوان جهان در سال ۲۰۰۷ معرفی نمود.
به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷ طی مراسمی در شهر فلورانس مرکز ایالت توسکانی ایتالیا، جایزه سال۲۰۰۷ Giglio d'Oro (گل طلایی) به ملالی جویا اعطا گردید.
به تاریخ ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۷ پارلمان اروپا جویا را در کنار چهار تن دیگر که کاندید جایزه سالانه حقوق بشر ساخاروف هستند اعلام کرد.
نوامبر ۲۰۰۷، چهاردهمین جایزه فرشته جهان از جانب فستیوال فرشته‌ها در کالیفرنیای آمریکا.
به تاریخ ۶ اکتبر ۲۰۰۷ در شهر ویریجوی ایتالیا جایزه سالانه Mare Nostrum به ملالی جویا اهدا گردید.
به تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۰۷ سه کمون شهرهای Supino و Arezzo و Montevarchi در ایتالیا حقوق شهروندی افتخاری را به ملالی جویا اهدا نمودند.
به تاریخ یازدهم فوریه ۲۰۰۸ «سینما برای صلح» طی مراسمی در محل تاریخی «کانزرت هاوس» برلین ـ آلمان «جایزه بین‌المللی فلم حقوق بشر» سال ۲۰۰۸ را به ملالی جویا اهدا نمود.
به تاریخ ششم اکتبر ۲۰۰۸ جایزه شهامت آنا پولیتکو فسکایا در لندن به ملالی جویا تقدیم شد.
به تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۰۸ فرماندار ایالت توسکانی ایتالیا طی مراسمی در شهر فلورانس مدال طلایی سالانه آن شهر را به ملالی جویا اهدا کرد.
به تاریخ ۲۸ مارس (مارس) ۲۰۰۹ جایزه بین‌المللی ضد تبعیض ۲۰۰۹ از جانب نهاد غیردولتی هالندی به نام «وحدت نیروست» در شهر روتردام هالند به جویا تفویض گردید.
۸ نوامبر ۲۰۰۹، باربارا لی، عضو گانگرس آمریکا یک تقدیرنامه افتخاری به ملالی جویا تقدیم نمود.
مجله «تایم» به تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰ ملالی را در لیست ۱۰۰ شخصیت پرنفوذ سال اعلام نمود.
به تاریخ هشتم مارس ۲۰۱۱ روزنامه «گاردین» انگلستان ملالی جویا را در جمله صد زن فعال جهان برشمرد.
کتاب بیوگرافی

ملالی جویا به کمک نویسنده ضد جنگ کانادایی به نام دریک اوکیفی، کتاب بیوگرافی‌اش را تحت عنوان «زنی در بین جنگسالاران: داستان فوق‌العاده زنی که جرئت کرد صدایش را بلند کند» به زبان انگلیسی انتشار داده‌است.
این کتاب در ماه ژوئیه ۲۰۰۹ به وسیلهٔ دو ناشر جداگانه در انگلستان و استرالیا تحت عنوان «بلند کردن صدایم» منتشر شد اما چاپ آمریکایی و کانادایی آن تحت عنوان «زنی در بین جنگسالاران» در ماه اکتبر از چاپ برآمد. این کتاب هم‌زمان به زبان آلمانی و نروژی نیز انتشار یافته و قرار است به چندین زبان دیگر هم انتشار یابد.
دراین کتاب وی زندگیش را از کودکی تا اکنون بیان داشته و در کنار آن به تشریح اوضاع سیاسی افغانستان طی سه دهه اخیر پرداخته و چهره‌های معروف سیاسی و نظامی در کشور را نیز با تذکر گذشته‌شان مورد انتقاد تند قرار داده‌است. وی درین کتاب حمله نظامی به آمریکا و ناتو به افغانستان را «اشغال» خوانده و خواهان اخراج فوری تمامی نیروهای خارجی از افغانستان گردیده‌است. ملالی جویا جریان رفتنش به لویه جرگه و پارلمان را با جزئیات تشریح می‌دهد و به شرح اوضاعی می‌پردازد که او را به بلند کردن صدایش در این دو نهاد ترغیب کرد.
Kirkus Reviews دربارهٔ این کتاب می‌نگارد: «زندگینامه ترسناک و حیاتی که حقایق پنهان دربارهٔ افغانستان را آشکار می‌سازد و مستقیماً خط مشی گمراه‌کننده آمریکا را هدف قرار می‌دهد»
مقالاتی دربارهٔ جویا در مطبوعات دنیا

An Afghan Politician Pushes for a Comeback, By Caroline Brothers, New York Times, ۱۵ مارس ۲۰۱۰
'Bravest woman in Afghanistan' spearheads anti-war movement, By Peter Goodspeed, National Post, November 21, 2009[پیوند مرده]
Book Review: “Raising My Voice” by Malalai Joya, By Mike, ServeThePeople Blog, ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹
Raising My Voice: The Extraordinary Story of the Afghan Woman Who Dares to Speak Out by Malalai Joya, By Christina Lamb, published in The Sunday Times, July 13, 2009
Book review: Raising My Voice, Malalai Joya, By Greg Ellott, The Independent Weekly, Aug.14, 2009
Bearing Witness: The Afghan Tragedy, By Malalai Joya بایگانی‌شده  در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹ توسط Wayback Machine - The Nation Magazine, ۷ اکتبر ۲۰۰۸
Afghan MP receives courage award[پیوند مرده] - Channel 4 (UK), ۶ اکتبر ۲۰۰۸
The Bravest Woman In Afghanistan - Democracy Now Radio/TV, June ۱۹، ۲۰۰۷
Joya: "National unity cannot be achieved through forgiving national traitors» - The Independent, February ۵، ۲۰۰۷
Afghan Leader Warns of Another ۹/۱۱ - NewsMax.com , Oct. ۲۷، ۲۰۰۶
Malalai Joya Breaks the Fear Barrier in Ottawa - The Canadian Dimension , Sep.۱۵، ۲۰۰۶
Afghan MP says she will not be silenced - by Tom Coghlan, BBC News, Jan ۲۷، ۲۰۰۶
Afghan Legislator, Malalai Joya - Radio Free Europe/Radio Liberty, Dec ۲۹، ۲۰۰۵
Malalai Joya: Confronting Afghan warlords[پیوند مرده] - The Peninsula (Qatar's Daily) , Nov ۲۴، ۲۰۰۵
Profile: Malalai Joya - BBC News, Nov ۱۲، ۲۰۰۵
The Woman Who Defies Warlords - World Pulse Magazine, ۲۰۰۵
Malalai Joya is part of modern Afghan history - Agence-France Presse, Oct ۲۴، ۲۰۰۵
Female foe of warlords faces them in Afghan assembly[پیوند مرده] - Reuters, Oct ۶، ۲۰۰۵
The women of Afghanistan find a leader - New Statesman, Sept ۱۹، ۲۰۰۵
Malalai Joya Discusses Continuing Violence and Upcoming Elections in Afghanistan - Democracy Now, Sept ۱۳، ۲۰۰۴
A populist hero emerges from under the rule of the gun[پیوند مرده] - The Globe and Mail, July ۲۷، ۲۰۰۴
Joya Speech Breaks Wall of Silence - Institute for War and Peace Reporting, Dec ۲۲، ۲۰۰۳
Delegate lashes out at Afghan council - Associated Press, Dec ۱۷، ۲۰۰۳
An Afghan Voice That Fear Won't Silence - By Nora Boustany, The Washington Post, March ۱۷، ۲۰۰۶

ملالی جویا در حال سخنرانی برای جمعی از دختران مکتبی در ولایت فراه در غرب افغانستان.
ملالی جویا لحظاتی بعد از دریافت جایزه «گل طلایی» در شهر فلورانس ایتالیا به تاریخ ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷
مثبف
جلد چاپ آسترالیایی کتاب ملالی جویا
دزدک (ساری)

| دزدک | دزدک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: کلیجان‌رستاق
دهستان: کلیجان‌رستاق علیا
جمعیت: ۳۸ نفر (سرشماری ۹۵)
دزدک، روستایی است از توابع بخش کلیجان‌رستاق شهرستان ساری در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان کلیجان‌رستاق علیا قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۳۲نفر (۱۰خانوار) بوده‌است.
فهرست فرودگاه‌های لیبریا

این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های لیبریا است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فرودگاه‌ها

| مکان | ایکائو | یاتا | نام فرودگاه |
| --- | --- | --- | --- |
| Buchanan | GLBU | UCN | فرودگاه بیوکنن |
| Buchanan | GLLB |  | فرودگاه لامکو |
| Harper (Cape Palmas) | GLCP | CPA | فرودگاه کیپ پالماس |
| Greenville | GLGE | SNI | فرودگاه گرینویل/سینو |
| مونروویا | GLRB | ROB | فرودگاه بین‌المللی رابرتز |
| مونروویا | GLMR | MLW | فرودگاه اسپریگس پین |
| Nimba | GLNA | NIA | فرودگاه نیمبا |
| Sasstown | GLST | SAZ | فرودگاه سستون |
| Tchien | GLTN | THC | فرودگاه شه‌ین |
| Voinjama | GLVA | VOI | فرودگاه ووینجاما |
جشنواره عقاب طلایی

جشنواره عقاب طلایی (به مغولی: Бүргэдийн наадам) -که گاهی جشنواره عقاب نیز نامیده می‌شود- یک رویداد سنتی سالانه است که در شهر بایان-اوگلی (به مغولی: Баян-Өлгий) مغولستان برگزار می‌شود. این شهر در بخش غربی مغولستان واقع است که قزاق‌ها در آن به عنوان اقلیت قومی حضور دارند.  سرعت، دقت، بهترین لباس سنتی و نیز مواردی دیگر، معیارهای انتخاب افراد برتر در این جشنواره هستند.
در این جشنواره، شکارچیان قزاق عقاب (که بورکیتچی نامیده می‌شوند) میراث تاریخی خود را گرامی داشته و با هم برای گرفتن حیوانات کوچکی نظیر روباه یا جانوران دیگر به رقابت می‌پردازند. این کار معمولاً با استفاده از عقاب‌های طلایی آموزش‌دیده صورت می‌گیرد.
این جشنواره طی اولین آخر هفته در اکتبر صورت می‌گیرد و اتحادیه شکارچیان عقاب مغولستان نیز مجری آن است. این رویداد در فضای باز اجرا می‌شود. همچنین بخش‌های متنوعی نظیر برنامه افتتاحیه، رژه، نمایشگاه‌های فرهنگی و نیز عرضه صنایع دستی از دیگر بخش‌های جانبی این جشنواره است که در داخل شهر اوگلی برگزار می‌شود. در رژه افتتاحیه، قزاق‌های شرکت‌کننده در رقابت، با لباس‌های سنتی و در حالی که عقاب آموزش‌دیده خود را در دست دارند، سوار بر اسب در مسیرهای مشخص شده حرکت می‌کنند. رقابت‌های این جشنواره هم در بیرون از شهر صورت می‌گیرد. علاوه بر مسابقه شکار، رقابت‌های دیگری نظیر اسب‌سواری، تیراندازی با کمان و نیز مبارزه سوار بر اسب نیز صورت می‌گیرد.
گفتنی است در مستند «شکارچی عقاب» (The Eagle Huntress) که در سال ۲۰۱۶ ساخته شد، این جشنواره به تصویر کشیده شده‌است. در این مستند، یک دختر ۱۳ ساله قزاق توانست به عنوان اولین زن وارد این رقابت شده و البته در آن برنده شود.
یک جشنواره مشابه دیگر نیز البته در ابعادی کوچک‌تر در مغولستان اجرا می‌شود که جشنواره عقاب آلتای قزاق نام دارد. این جشنواره در آخرین هفته سپتامبر در نزدیکی روستای ساگسای برگزار می‌شود. الگوی برگزاری جشنواره عقاب آلتای قزاق مشابه جشنواره عقاب طلایی است و در آن حدود ۴۰ شکارچی عقاب به رقابت می‌پردازند. جشنواره عقاب آلتای قزاق اولین بار در سال ۲۰۰۳ برگزار شد.
جورجیا (خواننده)

| جورجیا | جورجیا |
| --- | --- |
جورجیا تودرانی: جورجیا تودرانی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: جورجیا تودرانی
زاده: ۲۶ آوریل ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) رم
ژانر: موسیقی سول، آراندبی معاصر، نئو سول، موسیقی پاپ
پیشه(ها): خواننده-ترانه‌پرداز، تهیه‌کننده موسیقی
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–اکنون
وبگاه: giorgia.net
جورجیا (زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۷۱) خواننده-ترانه‌پرداز و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. کیفیت صدای او با خوانندگانی چون ویتنی هیوستون و مینا مقایسه می‌شود. مجله بیلبورد او را یکی از مشهورترین خوانندگان ایتالیا نامیده‌است.
وی در سال‌های ۱۹۹۵، ۱۹۹۶ و ۲۰۰۱ در جشنواره موسیقی سانرمو به‌ترتیب رتبه‌های اول، سوم و دوم را کسب کرده‌است. او با ۱۲ آلبوم که در میان ده آلبوم برتر قرار گرفته‌اند و ۵ آلبوم که رتبه اول را در فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا به‌دست آورده، و با ۲۴ تک‌آهنگ در میان ۱۰ تک‌آهنگ برتر و ۵ تک‌آهنگ شماره یک در ایتالیا، ۷ میلیون نسخه از آلبوم‌هایش در سراسر جهان فروخته شده‌است و رتبه اول را در میان هنرمندان زن هم‌نسل خود در ایتالیا برای تعداد هفته‌هایی که در صدر چارت فیمی-نلسن بوده، در اختیار دارد.
جورج برگوین اندرسون

| جورج برگوین اندرسون | جورج برگوین اندرسون |
| --- | --- |
طرحی از جورج برگوین اندرسون به سال ۱۸۶۲: طرحی از جورج برگوین اندرسون به سال ۱۸۶۲
زاده: ۲۱ آوریل ۱۸۳۱ شهرستان اورنج، کارولینای شمالی
درگذشته: ۱۷ اکتبر ۱۸۶۲ (۳۱ سال) آرامستان تاریخی اوک وود
Place of burial: آرامستان تاریخی اوک وود
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا  ایالات مؤتلفه آمریکا
شاخه نظامی:  ارتش ایالات متحده آمریکا *سواره نظام  ارتش ایالات مؤتلفه *پیاده‌نظام
سال‌های خدمت: ۱۸۵۲–۱۸۶۱ (USA) ۱۸۶۱–۱۸۶۲ (CSA)
درجه:  ستوان یکم سرتیپ ارتش کنفدراسیون
جنگ‌ها و عملیات‌ها: نبرد یوتا جنگ داخلی آمریکا نبرد ویلیامزبرگ  نبرد هفت روزه  نبرد مالورن هیل  نبرد ساوت مانتین  نبرد آنتی تام† 
جورج برگوین اندرسون (۱۲ آوریل سال 1831 – ۱۷ اکتبر سال ۱۸۶۲) یک افسر ارتش ایالات متحده آمریکا و یکی از فرماندهان ارتش ایالات مؤتلفه آمریکا در طول جنگ داخلی آمریکا بود. وی یکی از شش فرمانده نظامی بود که در طی نبرد آنتی تام کشته شد.