stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منوچهر وثوق

| منوچهر وثوق | منوچهر وثوق |
| --- | --- |
منوچهر وثوق از مجله فیلم و هنر، بهمن ۱۳۵۴: منوچهر وثوق از مجله فیلم و هنر، بهمن ۱۳۵۴
نام هنگام تولد: عباس رضایی وثوق
زادهٔ: ۱۴ بهمن ۱۳۲۲ تهران، ایران
درگذشت: ۸ اسفند ۱۴۰۰ (۷۸ سال) لندن، انگلستان
تحصیلات: دیپلم
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۳–۱۴۰۰
همسر(ها): لیدا دانشور (جدا شده)، لعیا نقدی
فرزندان: رضا
عباس رضایی وثوق (۱۴ بهمن ۱۳۲۲ – ۸ اسفند ۱۴۰۰) که با نام منوچهر وثوق شناخته می‌شود بازیگر اهل ایران بود. او که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ یکی پرکارترین بازیگران ایران بود با فیلم جاهل‌ها و ژیگول‌ها (۱۳۴۳) ساختهٔ حسین مدنی به سینما آمد و برای نقش‌آفرینی در فیلم چرخ بازیگر (۱۳۴۷) به شهرت رسید.
زندگی‌نامه > آغاز

عباس رضایی وثوق ۱۴ بهمن ۱۳۲۲ در خیابان ری، تهران زاده شد. وی تحصیلاتش را در دبیرستان بدر سپری کرد. از نوجوانی به ورزش علاقه داشت و در رشتهٔ دو و میدانی فعالیت می‌کرد. منوچهر وثوق در این زمان به همراه سعید قائم‌مقامی به بازیگری در تئاتر روی آورد و برای سازمان‌هایی نظیر پیشاهنگی و جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران به اجرای تئاتر می‌پرداخت. با تشکیل «گروه تئاتر کاوه» توسط سعید قائم‌مقامی، منوچهر وثوق نیز به همراه این گروه همکاری خود را با اجرای تئاترهای زنده، با تلویزیون ملی ایران آغاز کرد.
زندگی‌نامه > پیش از انقلاب

منوچهر وثوق فعالیت در سینما را از سال ۱۳۴۳ با بازی در فیلم جاهل‌ها و ژیگول‌ها آغاز کرد. پس از آن نخستین نقش اول خود را در فیلم مرد نامرئی ایفا کرد و پس از بازی در فیلم چرخ بازیگر به کارگردانی مهدی امیرقاسم خانی در سال ۱۳۴۷ به شهرتِ بیشتر رسید. او در آغاز به دلیل ظاهر و چهره‌اش با محمدعلی فردین مقایسه می‌شد. اما بعدها خود را بازیگری مستقل نشان داد. وی در بیش از ۹۰ فیلم سینمایی به ایفای نقش پرداخت. او یکی از بازیگران ثابت استودیو پارس‌فیلم متعلق به اسماعیل کوشان بود. علاوه بر این، او در همان نیمه دهه ۱۳۴۰ در آثار فیلمسازان دیگری مانند مهدی ژورک و مهدی رئیس‌فیروز هم نقش اول بازی کرد.
منوچهر وثوق تا آخر دهه ۱۳۴۰ خورشیدی در فیلم‌های عامه‌پسند در کنار هنرپیشه‌های سرشناس آن مقابل دوربین رفت. حق و ناحق، زرخرید و زخم خنجر رفیق از آخرین فیلم‌هایی بودند که وی تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در آن‌ها بازی کرد.
زندگی‌نامه > پس از انقلاب

منوچهر وثوق پس از خروج محمدرضا شاه و پیش از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در خارج از ایران بود. با تماس‌هایی که از ایران با او گرفتند به ایران بازگشت. اما پس از بازگشت، از کار در سینما ممنوع‌الکار شد؛ بنابراین بازیگری را در تئاترهای لاله‌زار ادامه داد. اما پس از مدتی به همراه عدهٔ دیگری از هنرمندان، به دادگاه انقلاب زندان اوین احضار و پس از بازجویی و ارائهٔ تعهد بر اینکه کاری برخلاف موازین اسلام انجام ندهند آزاد شد. اما هرگز اجازه و امکان ادامهٔ فعالیت‌های هنری به وی داده نشد.
منوچهر وثوق پس از پنج سال زندگی در ایران و بیکاری، پنهانی به پاکستان رفت و از آنجا به انگلستان مهاجرت کرد. وی در سال‌های نخست ورود به لندن در نمایش واریته آخوندی به تهیه‌کنندگی رضا فاضلی و کارگردانی رضا سرکوب بازی کرد. وثوق در مصاحبه با بی‌بی‌سی، علت مهاجرت از ایران را ناامیدی از ادامهٔ فعالیت به علت اظهارات منفی سید محمد خاتمی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی، دربارهٔ بازیگران پیش از انقلاب دانست. وی با شبکهٔ من و تو همکاری داشت.
زندگی‌نامه > درگذشت

منوچهر وثوق پس از چندین ماه تحمل بیماری سرطان، سرانجام در ۸ اسفند ۱۴۰۰ در ۷۸ سالگی در لندن درگذشت.
فیلم‌شناسی > بازیگر

منافق (۱۳۵۹)
حق و ناحق (۱۳۵۷)
زخم خنجر رفیق (۱۳۵۷)
زرخرید (۱۳۵۷)
مشت مرد (۱۳۵۷)
نمک‌نشناس (۱۳۵۷)
اشک رقاصه (۱۳۵۶)
تازه عروس (۱۳۵۶)
حکم تیر (۱۳۵۶)
خان نایب (۱۳۵۶)
سه دلباخته (۱۳۵۶)
فری دست قشنگ (۱۳۵۶)
فریاد عشق (۱۳۵۶)
مرد خدا (۱۳۵۶)
مشکل آقای اعتماد (۱۳۵۶)
با هم ولی تنها (۱۳۵۵)
تنهایی (۱۳۵۵)
جایزه (۱۳۵۵)
رامشگر (۱۳۵۵)
ستیز (۱۳۵۵)
آلوده (۱۳۵۴)
انگشت‌نما (۱۳۵۴)
تیرانداز (۱۳۵۴)
راننده اجباری (۱۳۵۴)
رقیب (۱۳۵۴)
زیبای پررو (۱۳۵۴)
سارق (۱۳۵۴)
کینه (۱۳۵۴)
هیچکی بابا نمیشه (۱۳۵۴)
الکی خوش (۱۳۵۳)
این دست کجه (۱۳۵۳)
پری خوشگله (۱۳۵۳)
تهمت (۱۳۵۳)
دختران بلا، مردان ناقلا (۱۳۵۳)
دروغگوی کوچولو (۱۳۵۳)
گلنسا در پاریس (۱۳۵۳)
ماجراجویان خشن (۱۳۵۳)
مسافر (۱۳۵۳)
هرجایی (۱۳۵۳)
بوسه بر لب‌های خونین (۱۳۵۲)
در آخرین لحظه (۱۳۵۲)
دل خودش می‌خواد (۱۳۵۲)
روسیاه (۱۳۵۲)
زن باکره (۱۳۵۲)
طاهر (۱۳۵۲)
مروارید (۱۳۵۲)
مغربی (۱۳۵۲)
مکافات (۱۳۵۲)
ناخدا (۱۳۵۲)
آبنبات‌چوبی (۱۳۵۱)
سر گروهبان (۱۳۵۱)
عاصی (۱۳۵۱)
قایقرانان (۱۳۵۱)
نانجیب (۱۳۵۱)
نواب (۱۳۵۱)
آتشپاره شهر (۱۳۵۰)
آسمون بی‌ستاره (۱۳۵۰)
بدنام (۱۳۵۰)
خوشگل محله (۱۳۵۰)
خوشگلترین زن عالم (۱۳۵۰)
درختان ایستاده می‌میرند (۱۳۵۰)
رسوای عشق (۱۳۵۰)
زیر بازارچه (۱۳۵۰)
کاکو (۱۳۵۰)
ملا ممد جان (۱۳۵۰)
قسمت (۱۳۵۰)
حادثه‌جویان (۱۳۴۹)
حسن فرفره (۱۳۴۹)
رسوایی (۱۳۴۹)
عروس بیانکا (۱۳۴۹)
تک‌خال (۱۳۴۸)
مالک دوزخ (۱۳۴۸)
معجزه قلب‌ها (۱۳۴۸)
دنیای پوشالی (۱۳۴۷)
پابرهنه‌ها (۱۳۴۷)
پلی بسوی بهشت (۱۳۴۷)
چرخ بازیگر (۱۳۴۷)
دختر شاه پریون (۱۳۴۷)
دختر عشوه‌گر (۱۳۴۷)
ستاره هفت آسمان (۱۳۴۷)
عشق قارون (۱۳۴۷)
گردش روزگار (۱۳۴۷)
خوشگل و قهرمان (۱۳۴۶)
غم‌ها و شادی‌ها (۱۳۴۶)
حسین کرد (۱۳۴۵)
دختر کدخدا (۱۳۴۵)
مرد نامرئی (۱۳۴۵)
جاهل‌ها و ژیگول‌ها (۱۳۴۳)
فیلم‌شناسی > بازیگر > تهیه‌کننده

دختر شاه پریون
سه منوچهر هنرمند ایرانی از راست: منوچهر سخایی، منوچهر وثوق، منوچهر والی زاده
منوچهر وثوق و محسن آراسته در فیلم دختر کدخدا
نورمن ویزدوم (چپ) مهدی میثاقیه (وسط) منوچهر وثوق (راست) در ایران - ۱۳۴۰
وردین

وردین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سینا بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.
یک داستان بسیار کریسمسی

| یک داستان بسیار کریسمسی | یک داستان بسیار کریسمسی |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: داریوش کشیشتف زاویشلاف
تهیه‌کننده: داریوش کشیشتف زاویشلاف
نویسنده: (نسخهٔ لهستانی) داریوش کشیشتف زاویشلاف پاوئو بورچیک (نسخهٔ انگلیسی) رابرت فلیت آلینا شپاک
بازیگران: بارتوش اوپانیا یان انگلرت
موسیقی: رافائو وِنوک ماچئی ژیلینسکی
فیلم‌بردار: یاتسک پلیشکا
تدوین‌گر: یاروسواف بارزان
شرکت تولید: آدیتون تله‌ویژن
تاریخ‌های انتشار:  ۳ نوامبر ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-11-۰۳) (لهستان)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی انگلیسی
هزینهٔ فیلم: ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار (تخمینی)
یک داستان بسیار کریسمسی (انگلیسی: A Very Christmas Story) با نام اصلی ماجراجویی کریسمس (لهستانی: Świąteczna Przygoda) یک فیلم کمدی لهستانی به نویسندگی و کارگردانی «داریوش کشیشتف زاویشلاف» است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این فیلم که در نیویورک، ورشو و آمستردام تصویربرداری شد، نامزد دریافت شیر طلایی در جشنواره فیلم گدنیا ۲۰۰۱ بود.
گزیدهٔ بازیگران

پاوئو بورچیک
بارتوش اوپانیا
یان انگلرت
دوروتا ناروشویچ
الکساندرا نیشپیلاک
وویچیخ کالاروس
ایرنا تِـلِـش-بورچیک
یهودی سرگردان (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صفحه عنوان ویرایش ۱۸۵۱: صفحه عنوان ویرایش ۱۸۵۱
نویسنده(ها): اوژن سو
عنوان اصلی: Le Juif errant
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی
تاریخ نشر: ۱۸۴۴
گونه رسانه: جاپ
Le Juif errant
یهودی سرگردان (به فرانسوی: Le Juif Errant) نام رمانی است که اوژن سو در سال ۱۸۴۵ میلادی به زبان فرانسه نوشته‌است.
این رمان که در زبان اصلی بیش از ۸۰۰ صفحه دارد در زمان نشر در پاریس محبوبیتی بی‌سابقه یافت. داستان‌های این رمان در آغاز به‌طور زنجیره‌ای در مجلات انتشار می‌یافت. ترجمهٔ فارسی این رمان در ۱۳۰۸ خورشیدی توسط حسینقلی مستعان در ۲ جلد منتشر شد.
محسن فقیهی

| محسن فقیهی> اطلاعات شخصی | محسن فقیهی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۲۶ آبان ۱۳۳۱ (۷۲ ساله) قم، ایران
وبگاه: www.mohsenfaghihi.com
محسن فقیهی (زاده ۱۳۳۱ در قم)، مجتهد ایرانی، مدرس درس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم و عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است.
تحصیلات

وی تحصیلات حوزوی خود را در قم آغاز نمود و دروس سطح را نزد ناصر مکارم شیرازی، محمدفاضل لنکرانی، جعفر سبحانی و حسین نوری همدانی گذراند و سپس در سن هفده سالگی دروس خارج خود را نزد سیدمحمد رضا گلپایگانی،محمدعلی اراکی، ناصر مکارم شیرازی،مرتضی حائری، حسین وحید خراسانی و میرزا هاشم آملی آغاز کرد.
تدریس

وی از سال ۱۳۴۹ تدریس علوم حوزوی را شروع کرد و از سال ۱۳۶۸ به تدریس درس خارج اصول در مسجد مدرسه سید محمدرضا گلپایگانی پرداخت و سه سال پس از آن درس خارج فقه را با کتاب ولایت فقیه آغاز کرد.  مؤسسه دارالثقلین ولی عصر تحت مدیریت او، دوره‌های تخصصی فقه و اصول (سطح ۴ حوزوی) را برگزار می‌کند.
آثار

معرفه ابواب الفقه (تلخیص للکتاب تحریر الوسیله للامام الخمینی ره)، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، چاپ نهم ۱۳۹۶
اندوپپتیداز

نمایش کارتونی ساختار مولکولی پروتئین ثبت شده با کد ۲sta.
اندو پپتیداز یا اندوپروتئیناز از انواع پروتئازها هستند که با شکستن پیوند پپتیدی آمینواسیدهای غیر پایانی زنجیره پپتیدی باعث پروتئین‌کافت می‌شوند (یعنی پروتئین‌ها را برخلاف اگزوپپتیداز از وسط به پلی‌پپتیدهای کوچکتر می‌شکنند). اندوپپتیدازهای معروف عبارتند از تریپسین، کیموتریپسین، الاستاز و پپسین که به‌جز الاستاز بقیه آنزیم‌های گوارشی هستند. گلوتامیل اندوپپتیداز و ترمولیزین از اندوپپتیدازهای باکتری‌ها هستند.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین‌الملل فرشتگان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لاتین: Islamic Azad University - Fereshtegaan International Branch: لاتین: Islamic Azad University - Fereshtegaan International Branch
شعار: آموزش عالی برای همه
شعار به انگلیسی: At IAU-FIB Everyone is Included
بنیانگذاری شده: ۱۳۹۸
بنیان گذار: دکتر علی مقداری
نهاد مادر: دانشگاه آزاد اسلامی
وابستگی آکادمیک: دانشگاه آزاد اسلامی و وزارت علوم، تحقیقات و فنآوری
رئیس دانشگاه:  Dr. Ali Meghdari
معاون رئیس دانشگاه: دکتر عباسعلی طایفی نصرآبادی
رئیس دانشگاه: دکتر علی مقداری
اعضای هیئت علمی: این دانشگاه افتخار دارد که اوّلین هیأت علمی ناشنوا در کشور را جذب کرده است و این روند همچنان ادامه دارد.
دیگر دانشجویان: با ترکیب جمعیتی دانشجویان ناشنوا و کم شنوا (70 درصد) + دانشجویان شنوا (30 درصد)
نشانی: تهران، شهرک غرب
زبان: Persian & Iranian Sign Language
وبگاه: fib.iau.ir
دانشگاه آزاد اسلامی واحد بین‌الملل فرشتگان یکی از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی است که در سال ۱۳۹۸ در منطقه شهرک غرب تهران تأسیس شده‌ است. این دانشگاه به پیشنهاد علی مقداری و در دوران مدیریت محمدمهدی طهرانچی (ریاست عالیه دانشگاه آزاد اسلامی) با هدف خدمت رسانی به افراد جامعه با نیازهای ویژه و با محوریت افراد ناشنوا و کم شنوا ایجاد شده‌است.
واحد فرشتگان در حال حاضر با ۲۱ رشته در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد در حال فعالیت می‌باشد
در حال حاضر بیش از ۴۰۰ دانشجو در این دانشگاه مشغول به تحصیل هستند.
موقعیت واحد بین الملل فرشتگان
رشته های تحصیلی

| ردیف | نام رشته | گروه تحصیلی | گروه تحصیلی |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 | فناوری اطلاعات | فنی و مهندسی | کاردانی پیوسته |
| 2 | فناوری اطلاعات -اینترنت و شبکه های گسترده | فنی و مهندسی | کاردانی ناپیوسته |
| 3 | مهندسی کامپیوتر | فنی و مهندسی | کارشناسی پیوسته |
| 4 | مهندسی معماری | فنی و مهندسی | کارشناسی ارشد |
| 5 | فتوگرافیک عکاسی | هنر و معماری | کاردانی پیوسته |
| 6 | کاردانی حرفه ای هنرهای تجسمی-عکاسی | هنر و معماری | کاردانی ناپیوسته |
| 7 | هنرهای تجسمی-گرافیک | هنر و معماری | کاردانی ناپیوسته |
| 8 | طراحی لباس | هنر و معماری | کارشناسی پیوسته |
| 9 | طراحی و ساخت طلا و جواهر | هنر و معماری | کارشناسی پیوسته |
| 10 | نقاشی | هنر و معماری | کارشناسی پیوسته |
| 11 | معماری داخلی | هنر و معماری | کارشناسی پیوسته |
| 12 | کارشناسی حرفه ای عکاسی- تبلیغات | هنر و معماری | کارشناسی ناپیوسته |
| 13 | مترجمی زبان اشاره ایرانی | علوم انسانی | کاردانی پیوسته |
| 14 | مترجمی زبان اشاره ایرانی | علوم انسانی | کارشناسی پیوسته |
| 15 | مترجمی زبان انگلیسی | علوم انسانی | کارشناسی پیوسته |
| 16 | حسابداری | علوم انسانی | کارشناسی پیوسته |
| 17 | زبان شناسی-ناشنوائی | علوم انسانی | کارشناسی ارشد |
| 18 | روانشناسی | علوم انسانی | کارشناسی پیوسته |
| 19 | تربیت بدنی و علوم ورزشی | علوم ورزشی و تربیت بدنی | کارشناسی پیوسته |
| 20 | فیزیولوژی ورزشی-فیزیولوژی ورزشی کاربردی | علوم ورزشی و تربیت بدنی | کارشناسی ارشد |
| 21 | زبان شناسی کاربردی ( آموزش زبان انگلیسی) | علوم انسانی | کارشناسی ارشد |
روسا دانشگاه

| ردیف | رئیس | دوره مسئولیت | محل اخذ دکترا | رشته تحصیلی |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | علی مقداری | ۱۳۹۸ تاکنون |  دانشگاه نیومکزیکو | مهندسی مکانیک و رباتیک |
روشنک وردک

| روشنک وردک | روشنک وردک |
| --- | --- |
نمایندهٔ دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان: نمایندهٔ دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان
دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹: دوره مسئولیت ۱۳۸۴ – ۱۳۸۹
حوزه انتخاباتی: ولایت میدان وردک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۰ ولایت میدان وردک
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
روشنک وردک (زاده: ۱۳۴۰، ولایت میدان وردک) سیاست‌مدار افغانستانی و نماینده مردم وردک در دوره پانزدهم مجلس نمایندگان افغانستان است.
زندگی‌نامه

روشنک وردک متولد ۱۳۴۰ از ولایت میدان وردک افغانستان است.
دیگر فعالیت‌ها

فعالیت در شفاخانه‌های پیشاور، کمپ‌های مهاجرین، کویت الخیر.
تیم ملی فوتبال سان مارینو

این مقاله دربارهٔ تیم مردان سن مارینو است. برای تیم زنان، تیم ملی فوتبال زنان سن مارینو را ببینید.
تیم ملی فوتبال سن مارینو (به ایتالیایی: Nazionale di calcio di San Marino) یک تیم بین‌المللی فوتبال عضو یوفا است که فوتبال کشور سن مارینو را در رقابت‌های بین المللی نمایندگی می‌کند.
پیروزی ۱ بر ۰ دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال لیختن اشتاین در سال ۲۰۰۴ و دو پیروزی در لیگ ملت‌های اروپا در سال ۲۰۲۴، دوباره بر تیم ملی فوتبال لیختن اشتاین، تنها پیروزی‌های آنها تا به امروز به حساب می آید.
منبع

↑  "Playing for dignity: San Marino and their only win in the history, so far". FIFA. Archived from the original on 21 March 2023. Retrieved 21 March 2023."Liechtenstein VS San Marino".
دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۸۸
رئیس: حمیدرضا مسلمی
وبگاه: vet.semnan.ac.ir
دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان در سال ۱۳۸۸ با جذب ۳۰ نفر دانشجوی رشته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی تأسیس گردیده و شروع به کار کرد. این دانشکده در سال ۱۳۹۱ در رشته کارشناسی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی با تصویب وزارت متبوع بر مبنای درسی ارائه شده از سوی دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان شروع به پذیرش دانشجو نمود. علاوه بر رشته‌های مذکور، مهندسی علوم دامی در دو گرایش (نشخوارکنندگان و طیور) و مهندسی علوم و صنایع غذایی را نیز تا تکمیل و راه اندازی دانشکده کشاورزی تحت پوشش خود داشت. این دانشگاه در سال ۱۳۹۸ جزوه دانشکده‌های مورد تأیید انجمن دامپزشکی آمریکا قرار گرفت.
گروه‌های آموزشی

علوم پایه
پاتوبیولوژی
علوم درمانگاهی
بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی و آبزیان
دانشگاه آندالاس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Universitas Andalas: Universitas Andalas
شعار: Untuk kedjajaan bangsa (زبان اندونزیایی)
شعار به انگلیسی: For the glory of the nation
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۵۵ (۱۹۵۵)
وابستگی آکادمیک: انجمن آموزش عالی موسسات جنوب شرق آسیا
رئیس دانشگاه: Prof. Dr. Yuliandri, S.H. , M.H.
دانشجویان: ۲۷٬۰۰0 (2018)
موقعیت: پادنگ، اندونزی، سوماترای غربی، اندونزی
پردیس: حومه شهر
رنگ آموزشگاه:   Dark Green
وبگاه: unand.ac.id
دانشگاه آندالاس (به لاتین: Andalas University) یک دانشگاه در اندونزی است که در پادنگ، اندونزی واقع شده‌است.
بنیادگرایی مسیحی

عکسی از یک کلیسا
بنیادگرایی مسیحی در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ در میان پروتستان‌های بریتانیایی و آمریکایی به عنوان واکنشی به لیبرالیسم الهیاتی و نوگرایی فرهنگی شروع شد. بنیادگرایان استدلال می‌کردند که متکلمان مدرن قرن ۱۹ دکترین‌های به‌خصوصی از کتاب مقدس را که آنان از بنیادهای ایمان مسیحی می‌دانستند، نفی یا سوءتعبیر کرده‌اند. از سال ۱۹۳۰ بسیاری از کلیساهای بنیادگرا از سوی کلیساهای بنیادگرای مستقل آمریکا نمایندگی شده‌اند.
مهدی امیرآبادی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: مهدی امیرآبادی
زادروز: ۳ اسفند ۱۳۵۸ (۴۴ سال)
زادگاه: تهران، ایران
قد: ۱٫۷۸ متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: 
شمارهٔ پیراهن: ۳
پُست: مدافع چپ
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۳–۱۹۹۴ ۱۹۹۴–۱۹۹۵ ۱۹۹۵–۱۹۹۶ ۱۹۹۶–۱۹۹۹: وحدت تهران بهمن کرج کشاورز تهران سایپا
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۴ ۲۰۰۴–۲۰۱۲ ۲۰۱۲–۲۰۱۴ ۲۰۱۴ | سایپا استقلال فولاد خوزستان پیکان |  ۱۶۵ (۴) ۱۱ (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۸–۲۰۰۳ ۲۰۰۰–۲۰۰۵ | امید ایران ایران |  ۲۰ (۰) |
مهدی امیرآبادی (زادهٔ ۳ اسفند ۱۳۵۸ در تهران) بازیکن فوتبال ایرانی بود که در پست دفاع چپ بازی می‌کرد.
امیرآبادی در سال ۱۳۸۳ از باشگاه فوتبال سایپا جدا شد و به استقلال تهران پیوست. او هشت سال برای استقلال بازی کرد و بعد از کاپیتانی و در سال ۱۳۹۱ به عضویت باشگاه فولاد درآمد. آخرین باشگاه وی پیکان بود او همچنین سابقه بازی برای تمام رده‌های تیم ملی ایران را نیز دارا می‌باشد.
افتخارات

قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۵-۸۴ به همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در جام حذفی ۸۷-۱۳۸۶ به همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در لیگ برتر فوتبال ایران ۸۸-۸۷ به همراه تیم استقلال تهران
قهرمانی در جام حذفی ۹۱-۹۰ به همراه تیم استقلال تهران
افتخارات > افتخارات ملی

قهرمانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ به همراه تیم ملی فوتبال امید ایران
مقام سوم در جام ملت‌های آسیا ۲۰۰۴ به همراه تیم ملی فوتبال ایران
قهرمانی در مسابقات جام ال جی به همراه تیم ملی فوتبال ایران
صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به همراه تیم ملی فوتبال ایران
مسجد شیخ محمد

| Sheikh Muhammad Mosque | Sheikh Muhammad Mosque |
| --- | --- |
ترکی آذربایجانی: Şeyx Məhəmməd Məscidi: ترکی آذربایجانی: Şeyx Məhəmməd Məscidi
The former mosque in 2024: The former mosque in 2024
دین: دین
وابستگی: اسلام (former)
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: مسجد (1531–1928) Profane use (1928–1991)
وضعیت: Abandoned (ruinous state)
مکان: مکان
مکان: باسقال، شهرستان اسماعیللی
کشور: جمهوری آذربایجان
Location of the former mosque in جمهوری آذربایجان: Location of the former mosque in جمهوری آذربایجان
مختصات: ۴۰°۴۵′۲۲″شمالی ۴۸°۲۳′۲۴″شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۷۵۶۱°شمالی ۴۸٫۳۸۹۹°شرقی﻿ / 40.7561; 48.3899
معماری: معماری
گونه: معماری اسلامی
سبک: معماری اسلامی
پایان ساخت: ۱۵۳۱
مناره(ها): Two (since destroyed)
سنگ‌نوشته‌ها: 20 (maybe more)
مسجد شیخ محمد (انگلیسی: Sheikh Muhammad Mosque) یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در منطقه حفاظت شده تاریخی-فرهنگی شهرک باسقال در شهرستان اسماعیللی کشور جمهوری آذربایجان واقع شده است. مسجد سابق که در سال ۱۵۳۱ میلادی تکمیل شد، تا حدی بازسازی شده است.
مسجد شیخ محمد در سال ۱۵۳۱ میلادی به دستور پیر محمد پسر صوفی درویش علی ساخته شد. این مسجد در محله کله کوچه باسقال واقع شده است. یک مدرسه نیز در حیاط مسجد فعالیت می‌کرد.
مسجد شیخ محمد در دوره شوروی برای عبادت بسته بود. حدود بیست کتیبه سنگی در صحن مسجد ویران شد و مناره های دوقلو برچیده شد. ساختمان مسجد به عنوان باشگاه تغییر کاربری داد. در سال ۱۹۷۵ میلادی ساختمان بر اثر آتش سوزی ناشی از اتصال کوتاه در شبکه برق به کلی ویران شد.
در دهه ۱۹۸۰، مردم محلی کار مرمت مسجد را انجام دادند. در جریان این کار، کتیبه ای در مورد پیر چنار که در کنار مسجد کاشته شده بود، کشف کردند. در این کتیبه اشاره شده است که پیر چنار توسط شیخ صفایی در سال ۱۵۶۸ میلادی کاشته شد. در سال ۱۹۸۹، ذخیره‌گاه تاریخی-فرهنگی شهرک باسقال در منطقه به همراه مسجد تأسیس شد.
ببر رینگ

| ببر رینگ | ببر رینگ |
| --- | --- |
کارگردان: رضا بیک ایمانوردی
تهیه‌کننده: رضا بیک ایمانوردی
نویسنده: رضا بیک ایمانوردی
بازیگران: رضا بیک ایمانوردی ویکتوریا حیدر صارمی محسن آراسته علی آزاد
موسیقی: واروژ
فیلم‌بردار: قدرت‌الله احسانی
تدوین‌گر: قدرت‌الله احسانی
توزیع‌کننده: فردوسی فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۷ مهر ۱۳۴۳
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
ببر رینگ فیلمی به کارگردانی و نویسندگی رضا بیک ایمانوردی محصول سال ۱۳۴۳ است.
داستان

جوانی که کشتی کج می‌گیرد در این رشته به مقام قهرمانی نائل می‌شود. او به دختری علاقمند است و رؤیای ازدواج را دارد. در این حال زن تبهکاری وارد زندگی اش شده و او را به شب زنده داری و اعتیاد سوق می‌دهد. صاحب باشگاه که دوست اوست سعی می‌کند کمکش کند ولی موفق نمی‌شود. قهرمان از جانب مردم طرد شده و قصد دارد خود را از بین ببرد اما دختر مورد علاقه اش یاریش می‌دهد تا مجدداً پیروزی‌های گذشته را به دست آورد.
بازیگران

رضا بیک ایمانوردی
ویکتوریا
محسن آراسته
علی آزاد
جواد قائم‌مقامی
پوران (خواننده)

این مقاله دربارهٔ پوران خواننده ایرانی است. برای افراد دیگری با این نام، پوران (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| پوران | پوران |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ بهمن ۱۳۱۲ تهران، ایران
درگذشت: ۱۲ مهر ۱۳۶۹ (۵۶ سال) بیمارستان خاتم‌الانبیا، تهران، ایران
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: پوران بانوی ناشناس بانو شاپوری پوران شاپوری پوران روشن‌زاده فرح‌دخت عباس طاقانی
پیشه‌ها: خواننده بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۰–۱۳۶۰
همسر(ها): عباس شاپوری، حبیب‌الله روشن‌زاده
فرزندان: شهریار، امید، آرزو
فرح‌دخت عباس خاقانی با نام مستعار پوران (۱۵ بهمن ۱۳۱۲ – ۱۲ مهر ۱۳۶۹) خواننده و بازیگر ایرانی بود.
نام خانوادگی

در مورد نام خانوادگی حقیقی پوران اختلاف‌نظرهایی وجود دارد. در بعضی منابع طاقانی، و در برخی طالقانی  ذکر شده. به نوشته مجله سپید و سیاه «نام خانوادگی پوران این‌طور که خودش می‌گوید برایش کلی دردسر ایجاد کرده. زیرا عده‌ای او را پوران طاقانی معرفی می‌کنند و عده‌ای دیگر طالقانی که اصل ماجرا از این قرار است. پوران که نام خانوادگی او در اصل خاقانی است در شناسنامه او نقطه «خ» سیاه شده و کشیده می‌شود به طوری که به صورت «الف» و حرف «خ» تبدیل به «ط» می‌گردد که در نتیجه خاقانی طاقانی می‌شود. ولی از آنجایی که طاقانی معنایی ندارد، عده‌ای دیگر او را طالقانی معرفی می‌کنند، در حالی که نه طاقانی است نه طالقانی، بلکه خاقانی!»
نام خانوادگی وی بر روی سنگ مزار این هنرمند در امامزاده طاهر کرج نیز طاقانی ذکر شده است.
زندگی

پوران متولد ۱۵ بهمن ۱۳۱۲ در تهران، در دههٔ ۳۰ یکی از خوانندگان مشهور ایران بود و این شهرت را تا اواسط دههٔ ۵۰ حفظ کرد. او ابتدا با نام «بانوی ناشناس» و سپس «بانو شاپوری» (نام خانوادگی همسر اولش) و بعد از آن با نام مستعار «پوران» پا در وادی هنر گذاشت.
پوران پس از اینکه تحصیلات متوسطه را در دبیرستان اسدی تهران به اتمام رساند، وارد هنرستان عالی موسیقی شد و از شاگردان عباس شاپوری (آهنگساز) گردید و در سال ۱۳۳۰ کار خوانندگی را با نام بانوی ناشناس آغاز کرد و در سال ۱۳۳۱ وارد رادیو ایران شد. او با نام بانوی ناشناس در صفحهٔ گرامافون می‌خواند که پس از آشنایی و ازدواج با همسر اول خود نام خانوادگی او را به‌عنوان نام مستعار خود برگزید.
پوران پس از ازدواجش با عباس شاپوری که ترانه‌ساز بسیاری از آفرینش‌های او بود، با نام بانو شاپوری شناخته شد و به فعالیت هنری خود ادامه داد. اما پس از جدایی از او، نام هنری پوران را برای خود برگزید. عباس شاپوری مدت هفت سال (از ۱۶ بهمن ۱۳۳۰ تا ۷ آبان ۱۳۳۷) پوران را تحت آموزش مستقیم خود قرار داد و حدود صد آهنگ برای وی ساخت و اجرا کرد.
پوران سپس به همسری حبیب روشن‌زاده (مفسر ورزشی تلویزیون) درآمد که این ازدواج دوم نیز منجر به طلاق شد. یک فرزند به نام شهریار شاپوری و دو فرزند به نام‌های امید و آرزو روشن‌زاده از وی باقی مانده‌است. به گفته منابع خبری بعد از تاسیس سازمان اطلاعات و امنیت کشور و نشستن تیمور بختیار بر صندلی ساواک، دلباخته فرح‌دخت عباس طاقانی با نام مستعار پوران، خواننده مشهور عصر پهلوی و همسر عقدی عباس شاپوری، نوازنده ویولون و آهنگ‌ساز عامه‌پسند شد و پوران جذب قدرت، شهرت و ثروت بختیار شد و پس از حاشیه های بسیار از عباس شاپوری جدا شد.
پوران پس از مدتی توانست وارد برنامهٔ «گل‌ها» شود، و فعالیت‌های او بیشتر ترانه‌خوانی بود. او در سال ۱۳۳۹ وارد کار سینما شد و در چندین فیلم بازی کرد.
او سابقهٔ خوانندگی در برنامهٔ «گل‌ها» (به عنوان مثال برنامه‌های شمارهٔ ۳۲۶ و ۳۵۰ هر دو در دستگاه ماهور و برنامهٔ شمارهٔ ۴۴۴ در دستگاه همایون و برنامهٔ شمارهٔ ۵۲۲ در آواز ابوعطا) را نیز به عنوان تصنیف‌خوان در کارنامهٔ خود دارد. او با برخی از خواننده‌ها از جمله ویگن، عارف، منوچهر سخایی و ایرج ترانه‌های دوصدایی اجرا کرده‌است.
پوران بعد از انقلاب ۱۳۵۷ به‌همراه فرزندانش به ایالات متحده آمریکا رفت و ساکن لس آنجلس شد و در غربت فعالیت هنری کمی همچون ضبط چند ویدئو برای آهنگ‌های مشهور قدیمی‌اش داشت و سرانجام در اواخر دههٔ ۶۰ شمسی به ایران بازگشت.
مرگ

پوران در اوایل سال‌های دههٔ ۶۰ دچار بیماری سرطان سینه و ناراحتی‌های کبدی شد. او در اواخر دههٔ ۶۰ به ایران بازگشته‌بود و بر اثر بیماری در بیمارستان خاتم‌الانبیا در تهران بستری شد. در روزهای بستری‌شدنش در بیمارستان، همسر سابقش عباس شاپوری در کنارش حضور داشت. پوران ۱۲ مهر ۱۳۶۹ درگذشت و در امامزاده طاهر (کرج) به خاک سپرده‌شد.
نسب خویشاوندی

از خویشاوندان سرشناس پوران می‌توان به عزت روح‌بخش (خاله)، مهین اسکویی (خواهر)، گیتی روحانی (خواهر)، انوشیروان روحانی (شوهرخواهر)، کارمن اسکویی (خواهرزاده) اشاره کرد.

پوران خواهرزادهٔ عزت روح‌بخش، دیگر خوانندهٔ ایرانی آن دوران است که به‌وسیله او جذب آوازخوانی شد. همچنین پوران خواهر همسر انوشیروان روحانی، موسیقی‌دان و آهنگساز برجستهٔ ایرانی و خالهٔ رضا روحانی از موسیقی‌دانان و آهنگسازان ایرانی است.
بازخوانی آهنگ‌های پوران

پس از مرگ پوران بسیاری از ترانه‌های او در خارج یا داخل ایران بازخوانی شدند، شامل ترانهٔ هم‌صدا با صدای معین در سال ۱۳۶۹، ترانهٔ گلی جان توسط سیاوش قمیشی در سال ۱۳۹۴، ترانهٔ خاطره‌ها با صدای لیلا فروهر که چهار آهنگ از پوران به نام‌های ویرون بشی ای دل، وای چه بلایی ای دل، ای هم‌صدای من، و جون منی با تنظیم منوچهر چشم‌آذر را شامل می‌شد. ترانهٔ «من چه‌کنم» با صدای شکیلا، ترانهٔ «من چه‌کنم» با صدای افسانه و ترانه نیلوفر با صدای مارتیک ترانه سفر کنم با صدای علیرضا افتخاری
آلبوم‌ها > ملا ممد جان

| نام ترانه | ترانه‌سرا | آهنگساز | تنظیم |
| --- | --- | --- | --- |
| ملا ممد جان | محلی افغانی | انوشیروان روحانی | انوشیروان روحانی (طبله: فرید زلاند) |
| امروز و فردا (هم‌صدا) | شهین حنانه | ناصر چشم‌آذر | ناصر چشم‌آذر |
| زندگی راستی چه زود می‌گذره | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی |  |
| ویرون بشی ای دل | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی |  |
| صبح می‌شه شب می‌شه | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی |  |
| اگه می‌شه برگرد | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی |  |
| حالیته | هما میرافشار | اسدالله ملک |  |
| وای چه بلایی ای دل | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی |  |
| زندگی آی زندگی | جهانبخش پازوکی | جهانبخش پازوکی | واروژان |
| می‌گردم دور دنیا | اردلان سرفراز | پرویز غیاثیان |  |
| عاشقی بد دردیه | اردلان سرفراز | پرویز غیاثیان |  |