stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آقامحمدخان قاجار
میراث > یکپارچگی ملی ایران

از زمان سقوط اصفهان، کشور ایران دهه‌ها جنگ، آشوب و ناامنی را سپری کرده بود تا اینکه در نهایت آقامحمدخان قاجار موفق شد در پی مجموعه‌ای از جنگ‌های طولانی که تقریباً همه دوران پادشاهی او را به خود اختصاص داد، وحدت ملی را به این کشور بازگرداند. بدین جهت، پادشاهی او آغازی بر دوره نوینی در تاریخ ایران بود و دولت متحد ایران به شکل کنونی از آن زمان شکل گرفت. آنچه میراث او را از میراث نادر و کریم‌خان متمایز می‌کرد، این بود که او سرنوشت جانشینانش را به قضا و قدر واگذار نکرد و تقریباً همه برادرانش را از پیش رو برداشت تا از ثبات سلطنت باباخان (فتحعلی‌شاه) اطمینان حاصل کند. با این حال، آنچه آقامحمدخان به جا گذاشت، هنوز مسیر تبدیل شدن به یک دولت با ثبات را طی نکرده بود؛ هرچند به آن مسیر پا گذاشته بود. حاج ابراهیم کلانتر در این موضوع تأثیر مهمی گذاشت؛ زیرا او بود که نخستین قدم‌ها در تبدیل یک اتحادیه ایلی به دولتی واقعی را برداشت.
آنچه بر اهمیت این یکپارچگی در زمان آقامحمدخان می‌افزاید این است که در همان دهه‌ها بود که دولت‌های اروپایی به قدرت‌های جهانی تبدیل شده بودند و روسیه نیز قدرت غالب منطقه بود؛ جنگ‌های آقامحمدخان تنها چند سال پیش از روبرو شدن ایران با قدرت‌های مهاجم اروپایی روی داد. نتیجتاً، یکپارچگی ایران در زمان آقامحمدخان با اتفاقات مشابه پیشین — مانند آنچه در زمان شاه اسماعیل اول رخ داده بود — در فضایی متفاوت انجام پذیرفته بود.
میراث > انتقال پایتخت به تهران

خان قاجار در پاییز ۱۷۸۵ م. وارد تهران شد و چنان‌که منابع دوره قاجاریه می‌گویند، آن را «مقر اساس سلطانی» و «مقر ایالت و مرکز خلافت» تبدیل کرد. او زمانی که اصفهان را ترک کرد، معماران و صنعتگران زیادی را با خود از آن شهر به تهران برد. خان قاجار اندکی پس از ورود به تهران اعضای خانواده‌اش را هم از مازندران به آن شهر انتقال داد.
دربارهٔ دلیل انتخاب این شهر به عنوان مرکز حکومت نظرها متفاوت است. ساروی، نویسنده تاریخ محمدی، بر آن است که تهران در مرکزیت سرزمین‌هایی که آقامحمدخان تا به آن روز فتح کرده بود، قرار داشت. نتیجتاً، انتخاب طبیعی برای مرکزیت حکومت بود. چلاوی، نویسنده تاریخ ملک‌آرا، دو دلیل ذکر کرده: یکی آنکه تهران بین مازندران و مرکز ایران واقع بود و دیگری آنکه رقیب بزرگی در آنجا حکومت نمی‌کرد. به هر روی، آقامحمدخان بنا به دلایل جغرافیایی و استراتژیکی و نزدیکی تهران به مازندران این تصمیم را گرفت.
سندی مربوط به سال ۱۷۸۷ م. موجود است که در آن از تهران با عنوان «دارالسلطنه» نام برده شده است. این نشان می‌دهد که جایگاه تهران به عنوان مرکز حکومت از همان آغاز رسمیت داشته است. البته، در زمان حکومت پادشاهان بعدی از تهران با لقب «دارالخلافه» که لقب پر طمطراق‌تری است، یاد می‌شد.
میراث > شاه شهید

در منابع تاریخی قاجاری، از جمله در تاریخ عضدی به قلم سلطان احمد میرزا عضدالدوله، از آقامحمدخان به عنوان شاه شهید یا خاقان شهید یاد می‌شد. این عنوان را پیش از کشته شدن ناصرالدین‌شاه به آقامحمدخان نسبت می‌دادند.
شخصیت

دوتا از سکه‌های یادبود تاج‌گذاری آقامحمدخان قاجار در سال ۱۲۱۰ ه‍.ق (۱۱۷۵ ه‍.خ / ۱۷۹۶ م)، ضرب دارالسلطنه طهران.
زیر شکم شیر «یا علی» («اسدالله / شیر خدا»، از القاب امام اول شیعیان)،
در مرکز خورشید «یا محمّد» («الشمس / خورشید»، از القاب پیامبر اسلام)
و برروی سینه طاووس نیز «یا محمّد» («طاووس اهل الجنة / طاووس اهل بهشت»، از القاب امام دوازدهم شیعیان) درج شده است.
آقامحمدخان قاجار شخصیتی برخاسته از دل ایلات بود. کشتارها و خشونت‌هایی که در زمان فتوحات خود بدان متوسل شد، نیز ریشه در همین مسئله داشت که البته در انتها منجر به قتل او شد. به علاوه، خان قاجار در طول زندگی خود اتفاقاتی را تجربه کرد که در شکل‌گیری شخصیت او تأثیرگذار بود. از جمله این اتفاقات، مقطوع‌النسل شدنش توسط عادل‌شاه در کودکی بود. از آن پس، وی را «اخته‌خان» خطاب می‌کردند که چون «خاری در وجودش» بود و هرگز نتوانست خود را از زیر سایه این موضوع بیرون براند. سرشکستگی اسارت پس از کشته شدن پدرش نیز بر شخصیت او بی‌تاثیر نبود.
او همچنین به بیماری صرع دچار بود. یک بار در ۱۷۹۰ یا ۱۷۹۱ م. سکته کرد و برای ۳ روز بیهوش بود. جثه‌اش چنان بود که مانند نوجوانی ۱۵ ساله به نظر می‌رسید و به همین جهت نفرت داشت به او زل بزنند. می‌دانست که وضعیتش را می‌دانند اما تلاش می‌کرد آن را پنهان کند؛ چنان‌که حتی حرمسرا تشکیل داد. دوستدار مطالعه و شکار بود و در زمان خواب برایش شاهنامه می‌خواندند. شجاع و ستیزه‌جو بود اما از کیاست خود بیش از شمشیرش استفاده می‌کرد؛ چنان‌که حاج ابراهیم گفت «سرش برای دستش کاری باقی نمی‌گذاشت» و کریم‌خان «پیران ویسه» خطابش می‌کرد.
او بسیار مؤمن و دیندار بود. هرگز از نماز شب غافل نمی‌شد و گاه بر سر نماز غرق گریه می‌شد. زیارت عاشورا می‌خواند و ذکر می‌گفت. حتی اگر شرایط جسمانیش اجازه نمی‌داد، روزه خود را نمی‌شکست. ساخت گنبد طلا برای حسین و نقره برای علی، بازسازی حرم رضوی و تعدادی مسجد به دستور او انجام شد. با وجود اعتقاد زیادش به اسلام مانند دیگر شاهان شراب می‌نوشید.
اگرچه، به جمع‌آوری ثروت علاقه داشت اما در بخشش به سربازانش یا هزینه‌های مذهبی خساست به خرج نمی‌داد. لباس ساده می‌پوشید و خوراک ساده می‌خورد. علاقه نداشت که مردم در شهرها به استقبالش بیایند یا برایش فتح‌نامه‌های ستایش‌آمیز بنویسند. با مردم عادی و سربازان بسیار بهتر از بزرگان و برجستگان برخورد می‌کرد. مطابق گفته تاریخ عضدی «هر وقت حالت خوشی به او دست می‌داد و دماغی داشت، دوتار که زدن این ساز در میان تراکمه معمول است، می‌زد.»
سر جان ملکم نخستین فرستاده انگلیس در دربار فتحعلی شاه، درباب خلق و خوی آقامحمدخان در کتابش تحت عنوان نمادهایی از ایران می‌نویسد: «سه صفت مشخصه او قدرت‌طلبی، انتقام‌جویی و خست بود.»
غلامحسین زرگری‌نژاد، تاریخ‌نگار، پژوهشگر و استاد برجسته تاریخ دانشگاه تهران در مجله قلم یاران نوشت:
من آقامحمدخان را قاتل، جانی و آدمکش می‌دانستم و حتی هنگامی که کتاب سوم دبیرستان را نوشتم تا می‌توانستم به آقامحمدخان تاختم. اما اکنون توبه می‌کنم به این علت که آقامحمدخان را بر مبنای عوامیّت و شایعه‌هایی که در ذهن من و امثال من وجود داشت، قضاوت کردم؛ بنابراین هنگامی که کتاب «برآمدن قاجار» را شروع کردم، متوجه شدم داستان در مورد آقامحمدخان قاجار به گونهٔ دیگری است؛ مثلاً اینکه آقامحمدخان بیست هزار جفت چشم را در کرمان از حدقه درآورد، دروغ محض است. نه او بلکه لطفعلی‌خان با کمک عنصری بیگانه به نام تیمورشاه درّانی در کرمان قتل‌عام کرد.
سکه‌شناسی

آقامحمدخان نیز همچون شاهان پیش از خودش اقدام به ضرب سکه در سه جنس طلا، نقره و مس کرد. سکه‌های طلا و نقره که تحت نظر حکومت مرکزی تولید می‌شدند، معمولاً تنها نقوش کتیبه‌ها را برخود داشتند. ضرب سکه‌های مسی (فلوس) جنبه محلی داشت و هر منطقه سکه‌های مسی ویژه خودش را ضرب می‌کرد و مورد استفاده قرار می‌داد. سکه‌های مسی برخلاف دیگر سکه‌ها، مجموعه متنوعی از نقوش کتیبه‌ای و پیکره‌ای را شامل می‌شدند. بنیان‌گذار دودمان قاجار در سال ۱۷۸۷ م (۱۲۰۱ ه‍.ق) واحد تومان با وزن استاندارد ۱۳٫۶ گرم را جایگزین «مُهر اشرفی» ۱۱ گرمی برای سکه‌های طلا کرد. وزن تومان خیلی زود کاهش پیدا کرد و به ۱۱٫۵ گرم در سال ۱۷۸۸ م (۱۲۰۲ ه‍.ق) و ۸٫۲ گرم در سال ۱۷۹۰ یا ۱۷۹۱ م (۱۲۰۴ یا ۱۲۰۵ ه‍.ق) رسید. تنها سکه‌های طلای ربع و نیم تومانی دارای کارکرد اقتصادی بودند. از دیگر از اقدامات پولی آقامحمدخان، ضرب سکه‌های طلای مناسبتی با ارزش ۲۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ تومان بود. واحد ریال با وزن استاندارد ۱۲٫۶۷ گرم در سال ۱۷۹۲ م (۱۲۰۶ ه‍.ق) توسط آقامحمدخان برای سکه‌های نقره به‌کار رفت. مدتی پیش از آن، واحد ریال برای سکه‌های بی‌نام و نشان امارت دنبلی در ضرابخانه‌های تبریز، خوی و ارومیه به‌کار رفته بود. ارزش هر ریال برابر ۱۲۵۰ دینار (۲۵ شاهی) یا یک‌هشتم تومان بود و تا هنگام معرفی قران توسط فتحعلی‌شاه در سال ۱۸۲۵ م (۱۲۴۱ ه‍.ق) کاربرد خود را حفظ کرد. تعداد کمی سکه نقره از آقامحمدخان شناخته‌شده است.
همچون کریم‌خان زند، آقامحمدخان نیز بیت «شد آفتاب و ماه، زر و سیم در جهان / از سکه امام، بحق صاحب‌الزمان» را روی سکه‌ها نقر می‌کرد و مانند او از ذکر صریح نامش بر سکه‌ها خودداری می‌ورزید. در عوض به‌شیوه کریم‌خان که با ثبت عبارت «یا کریم» هم یادی از خدا می‌کرد و هم اشاره‌ای ضمنی به خودش، خان قاجار نیز با ثبت «یا محمد»، همین الگو را این‌بار برای پیامبر اسلام به‌کار برد. دیگر کتیبه‌های مورد استفاده در سکه‌های آقامحمدخان شامل شهادتین و بیت «تا زر و سیم را نشان باشد / سکه صاحب‌الزمان باشد» بودند.
زمان حکومت در مقایسه با دیگر شاهان قاجار

اعداد سال خورشیدی را نشان می‌دهند:
(۱) آغامحمدخان ۱۱۷۳ تا ۱۱۷۶
(۲) فتحعلی‌شاه ۱۱۷۶ تا ۱۲۱۳
(۳) محمدشاه ۱۲۱۳ تا ۱۲۲۷
(۴) ناصرالدین‌شاه ۱۲۲۷ تا ۱۲۷۵
(۵) مظفرالدین‌شاه ۱۲۷۵ تا ۱۲۸۵
(۶)محمدعلی‌شاه ۱۲۸۵ تا ۱۲۸۸
(۷) احمدشاه ۱۲۸۸ تا ۱۳۰۴
نگاره‌ای از آقامحمدخان قاجار، برگرفته از کتاب تاریخ ایران اثر جان ملکم.
تصویری از ارگ کریم‌خان که محل اقامت دودمان زند بود. آقامحمدخان بیشتر وقت خود را در طول اسارت در این مکان می‌گذراند.
نقاشی عبدالله‌خان نقاش‌باشی از آقا محمدخان قاجار در کاخ سلیمانیهٔ کرج.
نگاره‌ای معاصر با دورهٔ آقامحمدخان؛ در ۱۲۱۰ هجری قمری.
نگاره‌ای از لطفعلی‌خان زند.
یک نقاشی از نبرد میان آقامحمدخان قاجار و لطفعلی‌خان زند.
اراضی تحت کنترل آقامحمدخان و لطفعلی‌خان در زمان آغاز محاصره کرمان.
نگاره‌ای از نبرد کرمان.
نگاره‌ای از آقامحمدخان در کنار صدراعظم خود ابراهیم‌خان کلانتر.
نبرد کرتسانیسی در یک مینیاتور ایرانی مربوط به دوران قاجار.
نبرد کرتسانیسی، اثری از والرین سیدامون اریستوی.
تاج آقامحمدخان قاجار در موزه کاخ گلستان تهران.
مرتضی‌قلی‌خان، برادر آقامحمدخان که به روسیه پناهنده شد. یکی از اهداف حمله روس‌ها به ایران به قدرت رساندن او بود.
پرچم ایران در دوره پادشاهی آقامحمدخان.
نیم تومانی آقامحمدخان، ضرب دارالمرز رشت به‌سال ۱۲۰۶ ه‍.ق (۱۷۹۲ م)
ربع تومانی آقامحمدخان، ضرب دارالمومنین کاشان به‌سال ۱۲۰۴ ه‍.ق (۱۷۹۰ م)
کاتاریش

Village
| Katarysh Катарыш | Katarysh Катарыш |
| --- | --- |
Village: Village
Kataryshموقعیت روی نقشه باشقیرستانKataryshموقعیت روی نقشه روسیه: Kataryshموقعیت روی نقشه باشقیرستانKataryshموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۴۰′ شمالی ۵۸°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۶۷°شمالی ۵۸٫۰۱۷°شرقی﻿ / 53.667; 58.017: مختصات: ۵۳°۴۰′ شمالی ۵۸°۰۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۶۶۷°شمالی ۵۸٫۰۱۷°شرقی﻿ / 53.667; 58.017
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بلورتسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
کاتاریش (انگلیسی: Katarysh) یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
قهوهٔ ترک (مجموعه نمایش خانگی)

| قهوهٔ ترک | قهوهٔ ترک |
| --- | --- |
پوستر رسمی سریال قهوه ترک: پوستر رسمی سریال قهوه ترک
ژانر:  ماجرایی  درام  عاشقانه 
بر پایهٔ: طرحی از نغمه ثمینی و محمد رضایی راد
نویسنده:  محمد رضایی راد 
کارگردان: علیرضا امینی
بازیگران:  سارا رسول‌زاده  حامد بهداد   امیر جعفری  مجتبی پیرزاده  محمد ولی‌زادگان  امیر نوروزی  بهاره کیان‌افشار  شاهرخ فروتنیان  عرفان ناصری  سجاد تابش  دیلا اوت  پیام احمدی‌نیا 
آهنگ پایان: روزبه نعمت‌اللهی
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار فصل‌ها: ۱
شمار قسمت‌ها: ۱۸
تولید: تولید
تهیه‌کننده: محمد شایسته
مکان‌های تولید:  ترکیه  ایران 
فیلم‌برداری: محمد رسولی
تدوین‌گر: حمید نجفی‌راد
مدت: ۴۸–۴۵ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: فیلم‌نت
انتشار اولیه: ۳ خرداد ۱۴۰۲ – ۲۹ شهریور ۱۴۰۲
قهوۀ تُرک (به ترکی استانبولی: Türk Kahvesi)، یک مجموعۀ نمایش خانگی ایرانی، در ژانر درام، به کارگردانی علیرضا امینی و نویسندگی محمد رضایی راد، بر اساس طرحی از نغمه ثمینی و محمد رضایی راد، می‌باشد. این مجموعه در سال ۱۴۰۲ شروع به پخش از شبکۀ فیلم‌نت نمود. از بازیگران این مجموعه می‌توان به حامد بهداد، سارا رسول‌زاده، امیر جعفری، مجتبی پیرزاده، محمد ولی‌زادگان، امیر نوروزی، بهاره کیان‌افشار، شاهرخ فروتنیان، عرفان ناصری، سجاد تابش، دیلا اوت و پیام احمدی‌نیا اشاره کرد.
خلاصه داستان

داستان دربارهٔ دختر جوانی به نام ترانه (سارا رسول‌زاده) است. او که پرستار است و در کنار آن، به اجرای موسیقی خیابانی نیز می‌پردازد، به دلیل شکایتی که از او می‌شود (مرگ یک بیمار)، کارش را از دست می‌دهد. اما…
بازیگران > بازیگران ایرانی

| بازیگر | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- |
| سارا رسول‌زاده | ترانه ستاری/ طنین ستاری | نقش اصلی |
| شاهرخ فروتنیان | ستاری | پدر ترانه و طنین |
| مجتبی پیرزاده | پرهام | دوست پسر ترانه |
| حامد بهداد | دانیال آذین (شهاب) | همسر ستاره |
| امیر جعفری | اورهان | برادر فرزام |
| پیام احمدی‌نیا | فرزام | قاچاقچی |
| بهاره کیان‌افشار | ستاره ملکی | همسر دانیال (شهاب) |
| فرید سجادی حسینی | آقای دبستانی |  |
| محمد ولی زادگان | مقصود | مهاجر افغان |
| عرفان ناصری | ناصر | همکار ترانه |
| سجاد تابش | تینا |  |
بازیگران > بازیگران ترک

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
اپیک تن‌الجای: 
دیلا اوت: 
مهمت پولا: 
سلطان ساروهان:
تولید

مراحل پیش‌تولید این مجموعه از اسفند ماه ۱۴۰۰ آغاز گردید و پس از انتخاب بازیگر و فیلمنامه‌خوانی، در اواخر خرداد ماه ۱۴۰۱، فیلمبرداری آن شروع شد. علیرضا امینی در قهوۀ ترک، فیلم‌نامۀ نغمه ثمینی و محمد رضایی راد را جلوی دوربین برده است که هر کدام در کارنامۀ خود، کارهای موفقی انجام داده‌اند. نغمه ثمینی در رزومۀ خود، سریال موفق شهرزاد را دارد که در شبکه نمایش خانگی منتشر شد و محمد رضایی راد نیز، در تئاتر، فعالیت‌های بسیاری را انجام داده‌است.
به گفتهٔ پیام احمدی‌نیا، یکی از بازیگران مجموعه، فیلمبرداری قهوۀ ترک، در ایران و ترکیه صورت گرفته است.
تیتراژ پایانی مجموعه نیز، با نام چمدون، توسط روزبه نعمت‌اللهی اجرا شده‌است.
موسیقی

| شماره | نام | سراینده | آهنگساز | خواننده | مدت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱. | «چمدون» (تیتراژ پایانی) | حسین غیاثی | علیرضا افکاری | روزبه نعمت‌الهی | ۳:۲۲ |
بازخورد

خبرگزاری ایرنا، عملکرد رسول‌زاده را استاندارد خواند و پانا، بازی بهداد را تحسین کرد و آن را، «یک بازی دقیق» نامید. رجانیوز اما، این مجموعه را مبتذل عنوان کرد.
اندام جنسی

اندام تناسلی جلبک سبز: کارا همان بساک (Antheridium) نری (اسپرم ساز گیاهان بدون دانه) (قرمز) و آرکگونیوم(Archegonium) (قهوه‌ای).
ژنیتال میمون‌های وِروِرت نر، آنان پنیس (آلت تناسلی) سرخ و اسکروتوم (کیسه بیضه) آبی کم‌رنگ دارند.
| زن>  | مرد>  |
| --- | --- |
 غده بارتولین  لوله رحم  تخمدان  غدد شبه‌پروستاتی زنانه  رحم گردن رحم  واژن  فرج پرده بکارت  کلیتوریس گلنس  غلفه  لبه لبه بزرگ  لبه کوچک فرنولوم لبه کوچک [EN]:  غدد پیازی-میزراهی  اپیدیدیم  آلت نری پیش‌پوست  لگام  سرنره  پروستات  کیسه بیضه  کیسه منی  بیضه
اندام جنسی یا آلت تناسلی (به انگلیسی: Sex organ)، بخشی از بدن انسان و بسیاری از جانداران زنده است و در تعریفی دقیق، به هر بخش خودکار در بدن گفته می‌شود که در تولیدمثل جنسی دخالت دارد و دستگاه تناسلی را در یک جاندار پیچیده، تشکیل می‌دهد، به‌ویژه دستگاه تولیدمثلی و اندام‌های جنسی که معمولاً به ارگان‌های تناسلی بیرونی جنیتیلیا یا ژنیتال نیز می‌گویند.
به اندامی از بدن که وظیفه تولید سلول‌های جنسی (گامت) را بر عهده دارد اندام جنسی می‌گویند.
انسان‌

اندام جنسی مردان در انسان ماهیچه‌ای نرم است که با تحریک به شکل غضروفی شکل می‌دهد و یک جفت بیضه که در زیر شکم در داخل کیسه بیضه قرار دارند و اسپرم تولید می‌کنند.
اندام جنسی زنان در انسان شامل یک جفت تخمدان و رحم است.
انسان‌ > عمل جنسی مرد

مهم‌ترین منبع پیام‌های عصبی حسی برای شروع عمل جنسی مرد، سر آلت تناسلی (glans penis) است. سر آلت دارای نوعی دستگاه حسی بسیار حساس (اندامک انتهایی) end organ system است که نوع خاصی از حس موسوم به حس جنسی (sexual sensation) را به دستگاه اعصاب مرکزی می‌فرستد. اثر ماساژی مقاربت بر سر آلت باعث تحریک اندامک‌های انتهایی حسی می‌شود و پیام‌های جنسی از طریق عصب پودندال و سپس شبکهٔ خاجی (ساکرال) وارد بخش خاجی نخاع می‌شوند و بالاخره در نخاع بالا می‌روند تا به نواحی نامعلومی از مغز برسند.
ایمپالس‌هایی هم ممکن است از نواحی اطراف آلت به نخاع بروند که به تحریک عمل جنسی کمک نمایند؛ مثلاً تحریک اپیتلیوم مقعد، کیسه بیضه (اسکرتوم) و ساختمان‌های پرینه عموماً می‌تواند باعث ارسال پیام‌هایی به نخاع شود که بر حس جنسی می‌افزایند. حسی جنسی حتی می‌تواند از ساختمان‌های داخلی مانند مناطقی از مجاری ادراری (اورترا)، مثانه، پروستات، کیسه‌های منی، بیضه‌ها و مجرای دفران نشات بگیرد. در واقع یکی از علل رانش جنسی (sexual drive)، پرشدن اندام‌های جنسی از ترشحات است. گاهی عفونت و التهاب خفیف این اندام‌های جنسی باعث رانش تقریباً مداوم جنسی می‌شود. داروهای آفرودیزیاک (aphrodisiac drugs) همچون کانتاریدین باعث آزردگی مخاط مثانه و مجاری اداری (اورترا)، از جمله القای التهاب و احتقان عروقی می‌شوند.
انسان‌ > عمل جنسی مرد > عنصر روانی تحریک جنسی مرد

تحریک‌های مناسب روانی می‌توانند توان شخص را برای انجام عمل جنسی تا حدود زیادی تقویت کنند. پرداختن به افکار جنسی یا حتی خواب دیدن آن که فرد در حال انجام عمل جنسی است، به‌تنهایی می‌تواند باعث وقوع عمل جنسی مرد شود و به انزال ختم گردد. در واقع بسیاری از مردان در برخی از مراحل حیات جنسی خود به ویژه طی نوجوانی دچار گسیل شبانه (nocturnal emissions) هنگام رؤیا می‌شوند.
انسان‌ > عمل جنسی مرد > انسجام عمل جنسی مرد در نخاع

اگرچه معمولاً عوامل روانی بخش مهمی از عمل جنسی را تشکیل می‌دهند و می‌توانند آن را آغاز یا مهار کنند، ولی احتمالاً کارکرد مغز برای انجام آن لازم نیست، زیرا پس از قطع نخاع در بالای ناحیهٔ کمری در برخی جانوران و گاه در انسان، تحریک مناسب تناسلی می‌تواند باعث انزال شود؛ بنابراین عمل جنسی مرد ناشی از مکانیسم‌های رفلکسی غریزی است که در نخاع خاجی (ساکرال) و کمری انسجام می‌یابند و آن‌ها را می‌توان با تحریک روانی از سوی مغز یا تحریک واقعی جنسی از اندام‌های جنسی شروع کرد ولی معمولاً این دو به‌طور هم‌زمان و باهم هستند.
انسان‌ > عمل جنسی مرد > نقش اعصاب پاراسمپاتیک

نخستین اثر تحریک جنسی مرد نعوظ آلت (penile erection) است که میزان آن با میزان تحریک، چه روانی و چه فیزیکی تناسب دارد. نعوظ بر اثر پیام‌های پاراسمپاتیکی ایجاد می‌شود که از طریق اعصاب لگنی از بخش خاجی (ساکرال) نخاع به آلت (پنیس) می‌روند. معتقدند که این فیبرهای عصبی پاراسمپاتیک برخلاف بیشتر فیبرهای پاراسمپاتیک دیگر، افزون بر استیل کولین، اکسید نیتریک (nitric oxide) یا پپتید روده‌ای مؤثر بر عروق (VIP) ترشح می‌کنند. اکسید نیتریک، آنزیم گوانیلیل سیکلاز را فعال می‌کند و باعث افزایش ساخت گوانوزین مونوفسفات حلقوی (cGMP) می‌شود. cGMP هم به‌ویژه شرایین آلت و نیز شبکهٔ ترابکولار فیبرهای عضلهٔ صاف را در بافت نعوظی اجسام غاری (corpora cavernosa) و جسم اسفنجی (corpus spongiosum) در تنهٔ آلت منبسط می‌کند. جریان خون آلت با بزرگ‌شدن ماهیچه‌های صاف عروقی افزایش می‌یابد و موجب آزادی اکسید نیتریک از سلول‌های اندوتلیال عروق و گشادشدن بیشتر عروق می‌شود.
دیگر جانوران

اندام جنسی ماهی‌ها در سینهٔ آن‌ها قرار دارد.
پاین ریج، کارولینای جنوبی

مکان
| Pine Ridge, South Carolina | Pine Ridge, South Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Pine Ridge, South CarolinaLocation within the state of South Carolina: Pine Ridge, South CarolinaLocation within the state of South Carolina
مختصات: ۳۳°۵۴′۳۹″ شمالی ۸۱°۶′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۹۱۰۸۳°شمالی ۸۱٫۱۰۷۵۰°غربی﻿ / 33.91083; -81.10750: مختصات: ۳۳°۵۴′۳۹″ شمالی ۸۱°۶′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۳٫۹۱۰۸۳°شمالی ۸۱٫۱۰۷۵۰°غربی﻿ / 33.91083; -81.10750
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Lexington
Established: 1958
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۷ مایل مربع (۹٫۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۷ مایل مربع (۹٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶۲ فوت (۸۰ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۵۹۳
 • تراکم: ۴۲۹٫۱/مایل مربع (۱۶۵٫۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 29169
کد منطقه: 803
FIPS code: 45-56950
GNIS feature ID: 1250127
وبگاه: www.townofpineridgesc.com
پاین ریج(به انگلیسی: Pine Ridge) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۶۴ نفر بوده‌است.
راستنبرگ

مکان در North West, 23x15px|border |alt=|link= آفریقای جنوبی
| راستنبرگ Rustenburg | راستنبرگ Rustenburg |
| --- | --- |
شهر: شهر
راستنبرگ: راستنبرگ
مختصات: ۲۵°۴۰′۰″ جنوبی ۲۷°۱۵′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۶۶۶۷°جنوبی ۲۷٫۲۵۰۰۰°شرقی﻿ / -25.66667; 27.25000: مختصات: ۲۵°۴۰′۰″ جنوبی ۲۷°۱۵′۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۶۶۶۶۷°جنوبی ۲۷٫۲۵۰۰۰°شرقی﻿ / -25.66667; 27.25000
استان: North West
کلان‌شهر: Rustenburg
تأسیس: ۱۸۵۱ (میلادی)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۳٫۳۹ کیلومتر مربع (۷۰٫۸۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۷۰ متر (۳۸۴۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰۷۹۰۹
 • تراکم: ۵۹۰/کیلومتر مربع (۱۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (SAST)
کد پستی: ۰۳۰۰
کد منطقه: ۰۱۴
کد ایزو ۳۱۶۶: ZA-NW
ترکیب نژادی: سیاهپوست آفریقایی %۳۸٫۶ رنگین‌پوست %۲٫۰ آسیایی-سرخ‌پوست %۲٫۶ سفیدپوست %۵۶٫۸
زبان رسمی: آفریکانس %۵۱٫۲تسوانا %۲۷٫۰انگلیسی %۱۰٫۶خوسایی %۴٫۶سایر %۶٫۶
وبگاه: www.rustenburg.gov.za
راستنبرگ (به انگلیسی: Rustenburg) شهری است با جمعیت ۱۲۵٫۰۰۰ نفری در کشور آفریقای جنوبی و پایتخت استان شمال غربی.
نگارخانه

| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  منطقهٔ موزیک‌برینز
فوفو

فوفو (یا فوفو ‎/ˈfuˌfu/‎ foo-foo listenپرونده:LL-Q1860 (eng)-Izundu Okechukwu-Fufu.wav) یک غذای کوبیده و زده‌شده است که در آشپزی غرب آفریقا یافت می‌شود. این یک کلمه توئی است که از مردمان آکان در غنا نشات می‌گیرد. این کلمه به گونه‌ای گسترش یافته است که انواع مختلفی از غذای کوبیده‌شده موجود در سایر کشورهای آفریقایی از جمله سیرالئون، لیبریا، ساحل عاج، بورکینافاسو، بنین، توگو، نیجریه، کامرون، جمهوری دموکراتیک کنگو، جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری کنگو، آنگولا و گابن را شامل می‌شود. همچنین این غذا در مناطق آنتیل بزرگ و آمریکای مرکزی که نفوذ آشپزی آفریقایی زیاد است، دارای تغییرات و تنوع مختلفی است.
کاتسینا

مکان در 25px نیجریه
| کاتسینا | کاتسینا |
| --- | --- |
Gobarau Minaret: Gobarau Minaret
نام مستعار: KT: نام مستعار: KT
کاتسیناLocation in Nigeria: کاتسیناLocation in Nigeria
مختصات: ۱۲°۵۹′ شمالی ۷°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۹۸۳°شمالی ۷٫۶۰۰°شرقی﻿ / 12.983; 7.600: مختصات: ۱۲°۵۹′ شمالی ۷°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۹۸۳°شمالی ۷٫۶۰۰°شرقی﻿ / 12.983; 7.600
ایالت: ایالت کاتسینا
established: ۱۹۸۷
حکومت: حکومت
 • مدیر: Hamisu Gambo 
 • Emir: Alhaji Abdulmumini Kabir Usman
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۲ کیلومتر مربع (۵۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۳۱۸۴۵۹
پیش‌کد سه رقمی کد پستی: ۸۲۰
کد ایزو ۳۱۶۶: NG.KT.KA
کاتسینا (به لاتین: Katsina) یک شهر در نیجریه است که در ایالت کاتسینا واقع شده‌است.
خصوصیات

کاتسینا ۱۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۱۸٬۴۵۹ نفر جمعیت دارد.
توماس کرافورد

توماس کرافورد، ۱۸۴۶
مجسمه آزادی بر بالای ساختمان کاپیتول
پری به دروازه‌های بهشت
توماس کرافورد (به انگلیسی: Thomas Crawford) (زادهٔ ۲۲ مارس ۱۸۱۴ در نیویورک - درگذشتهٔ ۱۰ اکتبر ۱۸۵۷ در لندن)، مجسمه‌ساز نئوکلاسیک آمریکایی بود. مشهورترین اثر او مجسمهٔ آزادی است که پس از مرگ او قالب‌ریزی شد و طی جشن‌هایی در ۱۸۶۰ میلادی بر بالای گنبد ساختمان کاپیتول در واشینگتن دی سی نصب گردید.
زندگی‌نامه

کرافورد در ۱۸۱۴ در نیویورک زاده شد. او در ابتدا به عنوان یک سنگ‌تراش در همان‌جا دوره دید، سپس در ۱۸۳۵ به رم، جایی که بیشتر عمرش را در آنجا گذراند رفت و آموزش‌هایی را از برتل توروالدسن، مجسمه‌ساز نئوکلاسیک دانمارکی دریافت داشت. شهرت او تا پیش از مرگش به عنوان یکی از مجسمه‌سازان پیشروی آمریکایی تا آنجا فزونی یافت که او را رقیبی برای هیرام پاورز و هوراشیو گریناف می‌شناختند. از مهمترین کارهای او می‌توان به مجسمهٔ آزادی بر بالای گنبد ساختمان کنگره آمریکا در واشینگتن و یادبود واشینگتن در ریچموند اشاره کرد. کرافورد به اکتبر ۱۸۵۷ در لندن در حال ساخت مجسمه آزادی کشته شد.
محله قلعه (بوداپست)

نمایی به سمت تپهٔ قلعه بودا
محله قلعه (مجاری: Várnegyed) بخشی از بودا در بوداپست، پایتخت مجارستان است که در دیوارهای دفاعی مجموعهٔ قلعه بودا قرار دارد و مربوط به شهر سلطنتی قرون وسطایی بودا است. این محله در «تپهٔ قلعه» قرار دارد و کهن‌ترین بخش بوداپست به‌شمار می‌رود که از سال ۱۲۴۷ مداوم تحت سکونت بوده است. مرکز محله، خیابان‌های بین قلعه بودا و کلیسای ماتیاش است.
دیدنی‌های قابل توجه

نخستین دژ در تپه قلعه در سدهٔ سیزدهم ساخته شد. به دنبال ویرانی در طول اشغال عثمانی، کلیه مجموعه ساختمان بازسازی شد. اکنون این مجموعه چندین موزهٔ سرشناس و دیگر بناها از جمله کتابخانه ملی سیچینی را شامل می‌شود.
فروپاشی حکومت

فروپاشی حکومت، فروپاشی دولت، اضمحلال، انقراض یا سقوط، اصطلاح‌هایی هستند که برای اشاره به شکست کامل نوعی از حکومت در یک کشور مستقل به کار می‌روند. گاهی فروپاشی به یک دولت درمانده مانند آنچه در سومالی و دههٔ آخر حکومت یوگسلاوی پیش آمد منتهی می‌گردد. غالباً به محض فروپاشی، فرایند انتقال به دولت یا حکومت جدید به سرعت شکل می‌گیرد و خدمات اولیه نظیر جمع‌آوری مالیات، امور دفاعی، پلیس، خدمات مدنی و دادگستری همچنان به کار خود ادامه خواهند داد مانند آنچه پس از شکست آپارتاید در آفریقای جنوبی رخ داد.
ممکن است فروپاشی دولت منجر به فروپاشی اقتصادی هم بشود. فروپاشی حکومت الزاماً همراه با (یا هم‌معنی) فروپاشی اجتماعی نیست، چون غالباً فروپاشی اجتماعی مانند آنچه در هنگام سقوط امپراتوری روم غربی پیش آمد، فرایند طولانی‌تری دارد.
همهٔ تلاش‌هایی که برای تغییر رژیم صورت می‌گیرند، سبب فروپاشی دولت نمی‌شوند. توطئهٔ بابینگتون برای ترور ملکه الیزابت یکم انگلستان، قیام دکابریست‌های روسیه و عملیات خلیج خوک‌ها در کوبا همگی شکست خوردند.
روند فروپاشی > آغاز فرایند

فروپاشی حکومت غالباً شامل تغییرات تدریجی، نامحسوس و بین نسلی است. در این وضع فقط شجاع‌ها توانایی بیان حقیقت را دارند و اکثریت «همرنگ جماعت» می‌شوند. نمونهٔ این وضع، انفعال یهودی‌ها در مقابل فساد خزندهٔ آلمان نازی است.
در بُعد خارجی پیش از فروپاشی غالباً جنگ رخ می‌دهد و در داخل ازدیاد جمعیت و سرکوب اتفاق می‌افتد. پل کندی مورخ بریتانیایی بر این باور است که «کشورهایی که در شرف اضمحلال هستند هزینهٔ بیشتری برای امنیت می‌کنند و در نتیجه وضع خود را بغرنج‌تر می‌سازند.» «در مورد انقلاب‌ها، وضعیت بحرانی زمانی رخ می‌دهد که رژیم قبلی توانایی بسیج نیروهایش را از دست بدهد.»