stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هفت (برنامه تلویزیونی)
سری سوم

برنامه هفت سه سال با روند گذشته به کار خود ادامه داد اما این برنامه به گبرلو هم وفا نکرد. با تغییر مدیریت سازمان صدا و سیما و به تبع آن شبکه‌های مختلف زمزمه‌های تغییر و تحول در هفت هم شنیده شد. تعطیلی سه هفته‌ای برنامه شایعات را پررنگ‌تر کرد ولی محمود گبرلو تعطیلی مذکور را به خاطر مناسبت‌های مذهبی دانست و گفت که از ماه دوم تابستان این برنامه با قوت بیشتر به کار خود ادامه خواهد داد. او حتی از پیچیدن شایعه تغییر او هم گلایه کرد و گفت: «در روزهای گذشته شایعاتی هم شنیدم و از برخی دوستان رسانه‌ای گله‌مندم که بدون پیگری موضوع، این شایعات را پخش می‌کنند. انتظار این است که اهالی رسانه دانشی فراتر از مباحث زرد را برای نقد یک برنامه تحلیلی سینما به کار ببرند و درگیر مباحث زرد رسانه‌ای نشوند.»
اما مباحث زرد رسانه‌ای واقعیت داشت، خاصه آن جا که غلامرضا میرحسینی مدیر وقت شبکه سه در مصاحبه‌ای گفت که تغییرات در برنامه هفت اجتناب ناپذیر است: «ایجاد تغییرات در برنامه‌های این شبکه اجتناب‌ناپذیر است مخصوصاً تغییر در محتوای برنامه هفت که با توجه به رویکرد جدید شبکه سه سیما مبنی بر تفریح، سرگرمی و مسابقه بعضی از برنامه‌های ما قطعاً تغییر می‌کند.» گمانه‌زنی‌ها آغاز شد و نام‌های زیادی برای اجرای برنامه هفت مطرح شدند که از فرزاد حسنی گرفته تا بازگشت دوباره فریدون جیرانی و نام‌هایی چون محمدرضا شهیدی فرد، منصور ضابطیان و اکبر نبوی نام برده شد. البته این حدس و گمانها محدود به اجرای هفت نبود بلکه سردبیری این برنامه هم موضوع بحثهای فراوانی در رسانه‌ها شد. درحالی‌که عمده نظرات بر گرفتن سکان هدایت این برنامه توسط یکی از اهالی سینما همچون محمدرضا شریفی‌نیا، محمدحسین لطیفی، رسول صدرعاملی یا بهروز افخمی استوار بود، عده‌ای دیگر نیز از نام‌های متفاوتی چون جواد شمقدری و حسن عباسی نام می‌بردند. بالاخره رفتن گبرلو از برنامه تأیید شد و سرانجام از میان تمام گزینه‌هایی که برای اجرا و سردبیری هفت مطرح می‌شد یک نام نهایی شد و در انتها بهروز افخمی کارگردان مطرح سینما به عنوان مجری و کارگردان هفت انتخاب شد. با روی کار آمدن افخمی نوع کار و شیوه برنامه‌های هفت تغییر عمده‌ای نمود، تنوع ساختاری و دکور و تغییرات اساسی در شاکله آن با محوریت بهروز افخمی، هیچ شباهتی به دو برنامه پیشین خود ندارد. بخش‌های جدید جدا کردن بخش‌های گفتگو، نقد فیلم و اکران، معرفی کتاب، معرفی فیلم، میزگرد، گزارش و باکس آفیس سینمای جهان، معرفی تئاترهای روی صحنه، مسابقه سینمایی همراه با جایزه و بخش فتو رمان از مهم‌ترین آیتم‌های هفت افخمی به‌شمار می‌رود. با شروع این سری از برنامه هفت در ابتدا برنامه با واکنش مثبت بینندگان و اهالی سینما روبرو شد اما این اتفاق به زودی از جریان افتاد و هفت با مدیریت افخمی به عنوان مجری و تهیه‌کننده و با حضور فراستی به عنوان منتقد ثابت، با واکنش‌هایی از سوی منتقدان و سینماگران روبرو شد.
سرانجام، بهروز افخمی هم با توجه به اتمام قرارداد ۲ ساله اش با سازمان صدا سیما، بعد از برگزاری جلسه‌ای در همین خصوص با مدیران سازمان، حاضر به ادامه همکاری با این برنامه نشد. وی در این خصوص گفت:
«من در آن جلسه به مدیران اعلام کردم که می‌خواهم به سراغ ساخت فیلم سینمایی‌ام بروم. چرا که فکر می‌کنم دیگر همه گفتنی‌ها را گفته‌ام و به آنچه در «هفت» می‌خواستم رسیده‌ام.»
سری چهارم

از ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ هم‌زمان با ایام سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر سری چهارم با اجرای رضا رشیدپور از شبکه سه سیما پخش شد و ۲۲ بهمن نیز به پایان رسید.
سری پنجم

از ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ هم‌زمان با ایام سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر سری پنجم با اجرای محمد حسین لطیفی از شبکه سه سیما پخش شد. در این دوره از برنامه برخلاف سری قبلی، مسعود فراستی، به برنامه بازگشته و میزنقد با حضور ثابت فراستی به عنوان مجری-کارشناس و سایر منتقدان مهمان نظیر سعید قطبی‌زاده و محمدتقی فهیم برگزار شد و در بخش آیتم ها و مصاحبه های خارج از استدیو محمد پیوندی به اجرا می پرداخت. برنامه سینمایی هفت هر هفته از شبکه سه سیما پخش می‌شود.
مجری

فریدون جیرانی از ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۹ تا ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۱
محمود گبرلو از ۹ تیر ۱۳۹۱ تا خرداد ۱۳۹۴
بهروز افخمی از ۱۰ مهر ۱۳۹۴ تا ۲۰ اسفند ۱۳۹۵
رضا رشیدپور از ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ تا ۲۳ بهمن ۱۳۹۶ (ویژه جشنواره فجر)
محمدحسین لطیفی از ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ تا اکنون
بهروز افخمی از ۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ تا اکنون
بخش‌ها

تحلیل و بررسی فیلم و سینما
بررسی فروش فیلم‌های هفته در گیشه
میزگرد گفت‌وگو با مهمانان حوزه سینما، مسئولان فرهنگی و هنرمندان
گزارش‌هایی از پشت صحنه تولید فیلم‌ها، اکران عمومی و مصاحبه با فعالان سینما و نظرات مردم
میزگرد نقد و تحلیل فیلم‌های روی پرده سینما
اطلاع‌رسانی اخبارهای سینمای ایران و حواشی‌ها
پکستن، نبراسکا

Village در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Paxton, Nebraska | Paxton, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Downtown Paxton: Downtown Paxton
Location of Paxton, Nebraska: Location of Paxton, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان کیت، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۳ مایل مربع (۲٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۳ مایل مربع (۲٫۶۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۰۶۴ فوت (۹۳۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۲۳
 • برآورد (2012): ۵۱۲
 • تراکم: ۵۰۷٫۸/مایل مربع (۱۹۶٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
زیپ‌کد: 69155
کد منطقه: 308
کد FIPS: 31-38610
شماره GNIS: 0832009
پکستن(به انگلیسی: Paxton) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۲۳ نفر بوده‌است.
پکانبارو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اندونزی
| پکانبارو ڤكنبارو | پکانبارو ڤكنبارو |
| --- | --- |
شهر: شهر
Pekanbaru: Pekanbaru
  مهر:   مهر
نام مستعار: Kota Bertuah (Indonesian): "The City of Good Fortune": نام مستعار: Kota Bertuah (Indonesian): "The City of Good Fortune"
شعار(ها): Bersih, Tertib, Usaha Bersama, Aman, dan Harmonis (Clean, Orderly, Labor, Peace and Harmony): شعار(ها): Bersih, Tertib, Usaha Bersama, Aman, dan Harmonis (Clean, Orderly, Labor, Peace and Harmony)
در نقشهٔ اندونزی: در نقشهٔ اندونزی
استان: ریائو
حکومت: حکومت
 • شهردار: H. Firdaus, ST, MT
مساحت: مساحت
 • شهر: ۶۳۲٫۲۶ کیلومتر مربع (۲۴۴٫۱۲ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۴۱٬۳۲۳٫۰۵ کیلومتر مربع (۱۵۹۵۴٫۹۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۲): جمعیت (۲۰۱۲)
 • شهر: ۱٬۲۹۰٬۸۹۰
 • تراکم: ۲۰۰۰/کیلومتر مربع (۵۳۰۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۳٬۴۵۲٬۵۴۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷+ (WIB)
کدپستی: ۲۸۱۳۱
کد منطقه: ۷۶۱ (۶۲)+
وبگاه: www.pekanbaru.go.id
پکانبارو (اندونزیایی: Kota Pekanbaru) پایتخت استان ریائو در جزیرهٔ سوماترای اندونزی است. مساحت این شهر ۶۳۲٫۲۶ کیلومتر مربع بوده و جمعیت آن در سال ۲۰۰۶ بالغ بر ۷۵۴٬۴۶۷ نفر برآورد شده‌است.
واژهٔ «پکان» در زبان اندونزیایی به معنی «بازار» یا «شهر» و واژهٔ «بارو» به معنی «نو» به‌کار می‌رود. از همین‌روی واژهٔ «پکانبارو» در زبان اندونزیایی به معنی «بازار نو» یا «شهر نو» است. رودخانهٔ سیاک از داخل این شهر عبور می‌کند و به تنگهٔ مالاکا منتهی می‌شود.
پکانبارو به ۱۲ بخش (ککاماتان) تقسیم شده‌است. فرودگاه بین‌المللی سلطان سیاریف قاسم با پرواز مستقیم از این شهر به شهرهای باتام، جاکارتا، مالزی (مالاکا و کوالالامپور)، سنگاپور (غیرفعال) و سایر مقاصد در اندونزی، به ساکنان پکانبارو خدمت‌رسانی می‌کند.
تیرباران تپه‌های اوین

به ترتیب از راست بیژن جزنی، حسن ضیاظریفی و سید کاظم ذوالانوار
در ۲۹ فروردین ۱۳۵۴ نه تن از زندانیان سیاسی ایرانی که در حال گذراندن محکومیت خود بودند از سوی تیمی از مأموران ساواک به تپه‌های بیرون زندان اوین برده شده و تیرباران شدند. مقامات اعلام کردند که این زندانیان در جریان تلاش برای فرار تیر خوردند.
| زندانی | گروه | تاریخ دستگیری | حکم محکومیت |
| --- | --- | --- | --- |
| بیژن جزنی | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | ۱۷ بهمن ۱۳۴۶ | ۱۵ سال زندان |
| عباس سورکی | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | ۱۷ بهمن ۱۳۴۶ | ۱۰ سال زندان |
| احمد جلیل افشار | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | ۲۵ بهمن ۱۳۴۶ | ۱۰ سال زندان |
| عزیز سرمدی | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | ؟ | ۱۰ سال زندان |
| حسن ضیاظریفی | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | زمستان ۱۳۴۶ | حبس ابد |
| سعید کلانتری | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | ۱۷ بهمن ماه ۱۳۴۶ | ۱۰ سال زندان |
| محمد چوپان‌زاده | سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | ۱۳۴۶ | ۸ سال زندان |
| مصطفی جوان خوشدل | سازمان مجاهدین خلق | شهریور ۱۳۵۱ | حبس ابد |
| سید کاظم ذوالانوار | سازمان مجاهدین خلق | مهر ۱۳۵۱ | حبس ابد |
پیش زمینه

بیژن جزنی از ۱۹ دی ۱۳۴۶ با شدت گرفتن آمادگی امنیتی برای جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی و سه روز پیش از نخستین برنامه گروهش برای سرقت مسلحانه یک بانک بازداشت شده و در زندان بود. در پی حمله گروهی از چریک‌های گروه چریکی او و حسن ضیاظریفی در ۱۹ بهمن سال ۱۳۴۹ به پاسگاهی در سیاهکل (در نزدیکی لاهیجان، گیلان) که مخالفین شاه آن را رستاخیز سیاهکل می‌خواندند، اعضای باقیمانده گروه جزنی-ضیاظریفی فعالیت چریک‌های فدایی خلق را در اردیبهشت ۱۳۵۰ آغاز کرده بودند. فداییان که شبکه‌هایی در مشهد و اصفهان و سلول‌های کوچکتری در سازی، قزوین، تبریز و شیراز تشکیل داده بودند، در سال ۱۹۷۳ یک کارزار گسترده را آغاز کردند که تا ژوئن ۱۹۷۶ ادامه یافت. عملیات‌های آنان عمدتاً از طریق هوادارانشان در میان دانشجویان تبلیغ می‌شد. چریک‌های فدایی به پیروی از نظریه «تبلیغ مسلحانه» جزنی، اهدافی را که به دقت انتخاب شده بودند را مورد سوء قصد قرار می‌دادند تا به گروه‌های مشخص و دولت پیامی بفرستند. شایان توجه‌ترین عملیات‌های آنان شامل سوء قصد به سپهبد ضیا الدین فرسیو، محمد فاتح یزدی سرمایه‌دار در پی اعتصابات کارگری در کارخانجات نساجی او که به زدوخوردهای خشونت بار انجامیده بود و کارگران متعددی در آن کشته و زخمی شده بودند، علینقی نیک طبع بازجوی ساواک، حسین ناهیدی معاون ساواک استان خراسان، سروان یدالله نوروزی فرمانده گارد دانشگاه صنعتی آریامهر، عباسعلی شهریاری نژاد موسوم به مرد هزارچهره مأمور دوجانبه ساواک، و ابراهیم نوشیروانی پور، از اعضای سابق این گروه و متهم به همکاری با دولت بود. آنها همچنین برای گرامی داشتن سالگرد سیاهکل بمبگذاری‌هایی در یک ژاندارمری لاهیجان، پاسگاه ژاندارمری سلیمانیه تهران، مقر پلیس بابل، ساختمان‌های فرمانداری در رودسر، و استان خراسان انجام دادند. فداییان در همبستگی با رانندگان تاکسی چندین باجه راهنمایی و رانندگی را در تهران بمبگذاری کردند. آنان مکرراً با پلیس در نزاع خیابانی بودند.
تیرباران

بازجویان ارشد ساواک به تلافی این حملات هفت فدایی و دو مسلمان عضو مجاهد خلق را که در حال گذراندن محکومیت خود بودند در بیرون زندان اوین تیرباران کردند و ادعا کردند آنان در جریان تلاش برای فرار تیر خوردند. بیژن جزنی، حسن ضیاظریفی، احمد جلیلی افشار، سعید کلانتری (مشعوف)، عزیز سرمدی، محمد چوپان‌زاده، و عباس سورکی هفت زندانی گروه جزنی/ فدایی و مصطفی جوان خوشدل، سید کاظم ذوالانواری دو مجاهد خلق بودند.
معلوم شد که سه تن از این نه تن واقعاً سعی به فرار کرده بودند. تلاش بچه گانه آنها در مرحله اول آن خنثی شده بود. ولی این نه نفر که تصور می‌رفت نظریه پردازان اصلی گروه‌های مسلح نوبنیان بودند به تلافی سوء قصد موفق رهبران ساواک، حکومت و تجار توسط چریک‌های فدایی، و به خاطر ارتباطاتشان با مبارزینی که آزاد مانده بودند اعدام شدند.
بهمن نادری پور، معروف به تهرانی، یکی از معروف‌ترین بازجویان ساواک پس از انقلاب ۱۳۵۷ دستگیر شد و شرح مفصلی از سوء قصد به این افراد را در تلویزیون بیان کرد. اپوزیسیون سال‌ها از این مسئله مطلع بود. این بازجو در جریان افشاگری‌ها روشن ساخت پرویز ثابتی، رئیس اداره کل سوم ساواک، با این که در این اقدام مستقیماً مشارکت نداشت نه تنها مطلع بلکه مغز متفکر آن بود. تهرانی از سوی دادگاه انقلاب اسلامی گناهکار شناخته و متعاقباً اعدام شد. ثابتی خود هر گونه نقشی در این واقعه را انکار می‌کند. او می‌گوید «آنچه در این پرونده اتفاق افتاد همان چیزی است که روزنامه‌ها در آن زمان گزارش کردند. افشاگری‌های دادگاه اسلامی پروپاگاندا است.»
بازتاب‌ها

کمیسیون بین‌المللی قضات در گزارش سال ۱۹۷۶ خود در خصوص حقوق بشر و نظام حقوقی در ایران از این افراد و اعدام آنها یاد کرد.
عفو بین‌الملل در ۲۲ آوریل ۱۹۷۵ در تلگرافی به شاه ایران خواهان این شد که در خصوص مرگ هفت نفر که از سوی این نهاد زندانی عقیدتی اعلام شده بودند (ضیاظریفی، سورکی، سرمدی، کلانتری، جزنی، چوپانزاده و افشار) یک کمیسیون مستقل بررسی پزشکی تشکیل شود. این نهاد حقوق بشری اعلام کرد نسبت به اعتبار گزارش رسمی در خصوص مرگ این مردان تردیدهای جدی دارد. گزارش شده همگی این افراد پیش از محاکمه خود در شش سال پیش شدیداً شکنجه شده بودند و چندین تن از آنان بعدتر نیز شکنجه شده بودند.
داریوش همایون، آخرین وزیر اطلاعات شاه، کُشتن جزنی را جنایت خواند و نوشت «اعدام به عنوان «حق انحصاری حکومت برخشونت» (تعریف وبر) به اندازهٔ کافی ناپسند و افراطی است؛ ولی هنگامی که بیژن جزنی و هشت تن از سران چریک‌های فدایی خلق را به عنوان جلوگیری از اقدام به گریز، از پُشت به تیر بستند؛ خشونتی که به هر حال از نظر قانونی حق حکومت به‌شمار می‌رفت، به جنایتی آلوده شد که آثار خود را در اعدام‌های فوری ماه‌های پس از انقلاب ظاهر ساخت. حکومت از حوزهٔ خود بیرون رفت و شیوه‌های گانگستری را به خدمت گرفت.»
پسیان (خداآفرین)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| پسیان (خداآفرین) پسیان | پسیان (خداآفرین) پسیان |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان خداآفرین
بخش (تقسیمات کشوری): بخش منجوان
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان منجوان غربی
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۴۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
پسیان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان منجوان غربی بخش منجوان شهرستان خداآفرین واقع شده‌است.
پلاتینوم (آلاسکا)

مکان در آمریکا
| Platinum Arviiq | Platinum Arviiq |
| --- | --- |
آلاسکا: آلاسکا
ایالات آمریکا: آلاسکا
Census Area: Bethel
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴٫۷ مایل مربع (۱۱۵٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۴٫۶ مایل مربع (۱۱۵٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۲ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳ فوت (۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۶۱
 • تراکم: ۱٫۴/مایل مربع (۰٫۵۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
زیپ‌کدs: 99651
Area code: 907
FIPS code: 02-61080
پلاتینوم (به انگلیسی: Platinum) شهرکی در ناحیه سرشماری بتل، آلاسکا ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی ۴۱ نفر بوده‌است.
امیر حاج امینی

| امیر حاج امینی | امیر حاج امینی |
| --- | --- |
زاده: ۵ دی ۱۳۴۰ علیشار، شهرستان زرندیه
درگذشته: ۱۰ اسفند ۱۳۶۵ (۲۵ سال)اصابت گلوله به کتف شلمچه
مدفن: گلزار شهدای بهشت زهرا
وفاداری: ایرانی
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
یگان: بی‌سیم‌چی گردان نصر لشکر ۲۷ محمدرسول الله
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق عملیات کربلای ۵
امیر حاج امینی (۵ دی ۱۳۴۰ – ۱۰ اسفند ۱۳۶۵) بی‌سیم‌چی گردان نصر لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله در جنگ ایران و عراق بود. او در اسفند ۱۳۶۵ در جریان عملیات کربلای ۵ کشته شد.
زندگی‌نامه

حاج امینی در روز ۵ دی ماه سال ۱۳۴۰ در روستای علیشار از توابع شهرستان زرندیه (که پیش‌تر جزء شهرستان ساوه بود) زاده شد. او در دوران کودکی به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در این شهر تا پایان دوره متوسطه ادامه داد. سپس در اداره صباباتری مشغول به‌کار شد و از همان طریق  به‌عنوان یک بسیجی به جبهه اعزام شد. حاج امینی در عملیات‌های آزادسازی شهرهای مهران، بستان و والفجر ۸ شرکت داشت. وی در عملیات‌های کربلای ۴ و ۵ بی‌سیم‌چی گردان بود و سرانجام در روز ۱۰ اسفند ماه سال ۱۳۶۵ در عملیات کربلای ۵ در شهر مرزی شلمچه و جنوب کانال پرورش ماهی کشته شد. دو عکس از او پس از کشته شدن و برای مادرش گرفته شده که بعدها به عنوان تاثیرگذارترین عکس‌ها در جریان جنگ ایران و عراق شناخته شدند. همچنین در سال ۱۴۰۰ کتابی برگرفته از زندگی‌نامه او به نام «تبسم وصل» منتشر شده است.
حفاری (فیلم ۲۰۲۱)

| حفاری | حفاری |
| --- | --- |
پوستر رسمی: پوستر رسمی
کارگردان: سایمون استون
تهیه‌کننده:  گابریل تانا  کارولین مارکس بلک وود  موری فرگوسن  الی وود 
فیلمنامه‌نویس: مویرا بوفینی
بر پایه: The Dig اثر جان پرستون جان پرستون
بازیگران:  کری مولیگان  ریف فاینز  لیلی جیمز  جانی فلین  بن چاپلین  کن استات  آرچی بارنز  مونیکا دولان 
موسیقی: استفان گریگوری
فیلم‌بردار: مایک الی
تدوین‌گر: جان هریس
شرکت تولید:  Magnolia Mae Films  Clerkenwell Films 
توزیع‌کننده: نتفلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-01-۱۵) (ایالات متحده )  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور: انگلستان ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
حفاری (به انگلیسی: The dig) یک فیلم درام تاریخی به کارگردانی سایمون استون محصول سال ۲۰۲۱ می‌باشد. این فیلم بر اساس رمان حفاری اثر جان پرستون می‌باشد که در سال ۱۹۳۷ اتفاق می‌افتد. در این فیلم کری مولیگان، رالف فاینس، لیلی جیمز، بن چاپلین، جانی فلین، کن استات، مونیکا دولان نیز بازی می‌کنند.
خلاصه داستان

حفاری، نام فیلمی غم‌انگیز و بیوگرافی سال ۲۰۲۱ به کارگردانی سایمن استون می‌باشد. داستان این فیلم که در سال ۱۹۳۸ روایت می‌شود، زندگی یک باستان‌شناس را به تصویر می‌کشد که شروع به حفاری مهم تاریخی در ساتن هو می‌کند. اما…
تاریخ انتشار

این فیلم با انتشار محدود در ۱۵ ژانویه اکران شد این فیلم به صورت جهانی در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱ در نتفلیکس اکران شد.
بازیگران

کری مولیگان در نقش ادیت پریتی
رالف فاینس در نقش بازیل براون
لیلی جیمز در نقش پگی پرستان
جانی فلین در نقش روری اون لوماکس
بن چاپلین در نقش استوارت پیگوت
کن استات در نقش چارلز فیلیپس (باستان‌شناس)
آرچی بارنز در نقش رابرت پرتی
مونیکا دولان در نقش می براون
نقدها

این فیلم بر اساس بازبینی جمعی با ۲۱ نقد در راتن تومیتوز امتیاز %۸۶ را از این سایت کسب کرد؛ و اما در سایت متاکریتیک با ۱۲ نقد توانست ۷۴/۱۰۰ را کسب کند؛ و توانسته امتیاز خوبی را از منتقدان کسب کند.
پلزنت دیل، نبراسکا

Village
| Pleasant Dale, Nebraska | Pleasant Dale, Nebraska |
| --- | --- |
Village: Village
Location of Pleasant Dale, Nebraska: Location of Pleasant Dale, Nebraska
ایالت: نبراسکا
شهرستان: شهرستان سورد، نبراسکا
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۱۱ مایل مربع (۰٫۲۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱۱ مایل مربع (۰٫۲۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۳۱۹ فوت (۴۰۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۰۵
 • برآورد (2012): ۲۱۱
 • تراکم: ۱۸۶۳٫۶/مایل مربع (۷۱۹٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 68423
کد منطقه: 402
FIPS code: 31-39380
GNIS feature ID: 0835414
پلزنت دیل(به انگلیسی: Pleasant Dale) شهری در ایالت نبراسکا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۵ نفر بوده‌است.
مومو (ایزد)

| مومو | مومو |
| --- | --- |
سوکالِ آپسو، نیروی آفرینندهٔ انسان‌انگاری‌شده: سوکالِ آپسو، نیروی آفرینندهٔ انسان‌انگاری‌شده
جانوران: احتمالا گوسفند وحشی
والدین: آپسو و تیامات (بنا بر اودموس رودسی)
مومو (خط میخی: 𒀭𒈬𒌝𒈬، dmu-um-mu؛ به صورت لوگوگرام 𒀭𒌣، dDÉ) خدایی بین‌النهرینی بود. چنین فرض می‌شود که که نام او از کلمه اکدی mummu، «نیروی آفریننده» گرفته شده است. مومو علاوه بر کارکرد به عنوان یک تئونیم، لقبِ خدایان متعدد دیگر نیز بوده است که نقش مربوطهٔ آنها را در جایگاه خالق برجسته می‌کند. متن‌های آیینی نشان می‌دهد که مومو به عنوان یک شخصیت غیرفعال، مشابه خداییانی مانند انمشارا یا کینگو تلقی می‌شد.
مومو بیشتر از طریق شعر حماسی انوما الیش شناخته می‌شود و در آنجا او به عنوان خدمتکار آپسو (به طور غیرمعمول به عنوان یک خدایی جان‌بخشی‌شده و نه حجم فراطبیعیِ آب در نظر گرفته می‌شود) است که در کنار اربابش از ائا شکست می‌خورند. گواهی‌های خارج از انوما الیش نیز شناخته شده است، اگرچه نسبتاً غیر معمول هستند. اشارهٔ متأخر به مومو در قسمتی از آثار اودموس رودسی که توسط داماسکیوس حفظ شده، شناسایی شده است.
اساطیر > انوما الیش

مومو در انوما الیش ظاهر می‌شود، اگرچه نقش او در این تصنیف کم اهمیت است. او به عنوان وزیر (سوکال) آپسو معرفی شده است. او در جلسه‌ای بین سَرورش و تیامات شرکت می‌کند و بعداً به او توصیه می‌کند که خدایان جوانی را که خواب او را مختل می‌کنند، نابود کند. سلنا ویزنوم پیشنهاد می‌کند که این صحنه نشان می‌دهد که آپسو حاکم بدی است و از خود خِرد ندارد، در عوض باید بر مومو تکیه کند، برخلاف مردوک قهرمان حماسه که خِرد او ذاتی توصیف می‌شود.
پس از اینکه ائا آپسو را شکست می‌دهد، او همچنین کنترل مومو را به دست می‌گیرد. متعاقباً مومو چنین توصیف می‌شود که توسط ائا با طنابِ هدایت (ṣerretu) نگه داشته شده است، استعاره‌ای رایج که به کنترلِ شخص دیگری اشاره دارد. با این حال، این امکان نیز وجود دارد که منظور از طنابِ هدایت تحت‌اللفظی باشد، زیرا پیشنهاد شده است که مومو به عنوان یک گوسفند وحشی و نه یک شخصیت انسان‌انگاری‌شده تصور می‌شد. ائا سپس مومو را در سکونتگاه خود زندانی می‌کند. چنین فرض می‌شود که این قسمت یک توضیح سبب‌شناسی برای ارتباط اثبات‌شدهٔ ائا با خِرد و مهارت است. معلوم نیست که آیا یک افسانهٔ مستقل مربوط به ائا و مومو قبلاً در گردش بوده است یا خیر.
مومو (mummu) علاوه بر یک شخصیت جداگانه، به عنوان لقب تیامات در انوما الیش نیز به کار رفته است. ممکن است که این امر تحت تأثیر شباهت آوایی به کلمه ummu، «مادر» بوده باشد، زیرا متن مربوطه او را به‌عنوان «پدیدآورندهٔ همه آنها» (mu’allidat gimrīšun) توصیف می‌کند. در ترجمه‌های اولیه که اکنون منسوخ شده‌اند، به اشتباه تصور می‌شد که مومو در کنار تیامات ذکر شده است.
مومو همچنین سی و چهارمین نامی است که در بخش پایانی تصنیف به مردوک اعطا شده است. او در قسمت مربوطه به عنوان خالق آسمان و زمین معرفی شده که بازتاب معنای لقب او است. این احتمال وجود دارد که نام بعدیِ ذکرشده، Zulummu، بر اساس شباهت آوایی انتخاب شده باشد.
دفاع شخصی

یک تکنیک جوجوتسو در برابر چاقوکشی.
دفاع شخصی یا دفاع از خود به پادکارهایی گفته می‌شود که شخص برای دفاع از سلامتی یا اموال خود یا دیگری به‌کار می‌بندد. در بسیاری از نظام‌های حقوقی، دفاع مشروع به عنوان حقی برای استفاده از زور در صورت مورد تعرض قرار گرفتن به رسمیت شناخته شده‌است.
دفاع فیزیکی

دفاع فیزیکی به معنی استفاده از نیروی فیزیکی برای مقابله با یک تهدید خشونت‌آمیز فوری است. این نیروی فیزیکی ممکن است با استفاده از سلاح یا بدون سلاح اِعمال شود. در هر دو حالت، موفقیتِ دفاع به پارامترهای مختلفی از جمله شدت تهدید و نیز آمادگی ذهنی و فیزیکیِ مدافع بستگی دارد.
دفاع فیزیکی > دفاع بدون سلاح

هنرهای رزمی شامل تکنیک‌هایی برای دفاع از خود هستند. برخی از سبک‌های رزمی در وهلهٔ اول به منظور دفاع شخصی تمرین می‌شوند و برخی دیگر ورزش‌های رزمی یا مبارزه‌ای هستند که تکنیک‌های آنها برای دفاع شخصی نیز مؤثر است. برخی از باشگاه‌های رزمی، به منظور کاربردی‌تر شدن دفاع شخصی، ترکیبی از فنون رشته‌های مختلف رزمی را تمرین می‌کنند و همچنین تمرینات خود را با توجه به سبک زندگی، شغل، سن، جنسیت و توانایی‌های فیزیکی و ذهنیِ هر شخص، اختصاصی می‌کنند.
دفاع فیزیکی > دفاع با استفاده از سلاح

طیف گسترده‌ای از سلاح‌ها می‌تواند برای دفاع، با توجه به نوع تهاجم، نوع تکنیک و… مورد استفاده قرار گیرد که مناسب‌ترین آن، با توجه به نوع شرایط مختلف، متغیر است.
در بسیاری از موارد نیز استفاده از سلاح منع قانونی دارد؛ برای مثال، استفاده از سلاح گرم در اکثر کشورها ممنوع و غیرقانونی است، ولی باز به‌طور پنهانی از این سلاح‌ها استفاده می‌شود. سلاح‌های سردِ دیگری مانند انواع چاقو، باتون، افشانه فلفل و شوکِر (دستگاه شوک دهنده) وجود دارد که در برخی موارد، استفاده و حمل آنها منوط به اخذ مجوزهای مربوط است.
معمولاً حمل و استفاده از افشانه رنگی با شالودهٔ آب، نشانگر DNA یا افشانه شناساگر فرد برای نشانه‌گذاری شخص خاطی و مشخص کردن ارتباط وی با صحنهٔ جرم در اکثر کشورها مجاز است.
اشیاء روزمره، مانند چراغ قوه، چوب بیسبال، روزنامه، جاکلیدی با کلید، ظروف آشپزخانه، و قوطی‌های آئروسُل افشانه مو و ابزارهای دیگر، می‌توانند به عنوان سلاح بداهه برای دفاع از خود استفاده شوند. کراوات نیز به‌عنوان محدودیت شمرده می‌شود. سلاح‌هایی مثل کوبوتان (چوب جیبی) نیز برای دفاع بسیار مناسب است. چراغ قوه‌ها و خودکارهای تکنیکال نیز ابزارهایی مناسب و روزمره برای استفاده به این منظورند. چتر و عصا نیز از این دسته سلاح‌های پنهان شمرده می‌شوند. امروزه با گسترش جمعیت شهرنشینی، تنوع و تعدد بزهکاری (کیف قاپی، ایجاد مزاحمت و …) در جامعه و تغییر شیوهٔ وقوع جرایم، لزوم استفاده از تجهیزات دفاع شخصی به عنوان یک عامل بازدارنده و پیشگیری از وقوع جرائم امری ضروری و اجتناب ناپذیر است.
دیگر چارچوب‌ها > اجتناب

اجتناب از موقعیت‌های خطرناک، روشی مفید برای دفاع از خود است. حمله‌کننده معمولاً متمرکزتر، قوی‌تر و مسلح است و با شخصی که به او حمله می‌شود در یک سطح نیست. با توجه به این عوامل، شکست مهاجم بعید است. هنگامی که فرصتِ اجتناب ممکن است، شانس بیشتری برای فرار وجود دارد، که به آن تکنیک «فرار انفجاری» یا «فرار سریع» می‌گویند. اینکه ما درک کنیم موقعیت ما یک موقعیت خطرناک و کشنده است یا اینکه حداقل‌های حریف را بسنجیم، بسیار مهم و ضروری است. همیشه باید یک هشدار و آماده‌باش ذهنی داشته‌باشیم. ناگفته نماند که ما نیز نیاز به آموزش مهارت‌های رزمی و دفاعی برای عملکرد هرچه بهتر داریم، ولی احتیاط شرطِ عقل است.
دیگر چارچوب‌ها > تشنج‌زدایی

به دفاع شخصیِ کلامی یا گفتاری گفته می‌شود. شالودهٔ این دفاع از دو ورزشِ آیکیدو و جودو گرفته شده و به همین نام‌ها نیز معروف است. این تکنیک، «استفاده از کلمات برای جلوگیری از درگیری و پایان دادن به حمله» تعریف شده‌است که راهی است برای سپر قرار دادن کلمات برای عدم درگیری. به این نوع عمل «مدیریت تعارض» نیز می‌گویند که تکنیکی است متشکل از استفاده از صدا، لحن، و زبانِ بدن برای آرام کردن وضعیت بالقوهٔ یک خشونت قبل از بالفعل شدن آن، که شامل تکنیک‌هایی مانند گرفتنِ زمان و منحرف کردن مکالمه به افراد دیگر، یا ورود به موقعیت همدلانه یا همذات‌پنداری برای ایجاد حس درک مهاجم است.
دیگر چارچوب‌ها > هشدار شخصی

هشدارِ شخصی، یک راه برای درخواست دفاع از دیگران است. زنگ شخصی، نوعی دستگاه کوچک دستی است که صدای بلند، قوی و نافذ دارد و توجه دیگران را به شما جلب می‌کند. برای مثال، یک سوت استخر این کار را می‌تواند برای همه انجام دهد، و یک عامل بازدارنده برای مهاجمان به‌شمار می‌رود.
آموزش دفاع شخصی

توصیه می‌شود تکنیک‌های دفاع شخصی تحت رفتارهای تهدیدآمیز و خشونت سیستماتیک در کلاس‌های دفاع شخصی آموخته شود. آموزش دفاع شخصی در رشته‌های گوناگون در سراسر جهان گسترده شده‌است و بسیاری از مدرسان هنرهای رزمی نیز کلاس‌های دفاع شخصیِ مختلفی را برگزار می‌کنند. درحالی‌که تمام آموزش‌های هنرهای رزمی را می‌توان استدلالی نسبت به برخی از برنامه‌های کاربردی برای دفاع شخصی دانست، دوره‌های دفاع شخصیِ مختلفی که با توجه به رخدادهای واقعیِ بهینه‌سازی به بازار عرضه شده‌است. با توجه به وجود ورزش‌های مناسب، تعدادی زیرشاخه‌های متنوع اختصاصی (برای مثال، دفاع در برابر اقدام به تجاوز برای زنان، دفاع از خود برای کودکان و نوجوانان) نیز وجود دارد.