stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سرس
ویژگی‌های فیزیکی > سطح > مشاهدات دان

دان تعداد زیادی دهانه کم ارتفاع را مشخص کرد، که نشان می‌داد آن‌ها زیر یک سطح نرم، احتمالاً یخ‌آب مانده‌اند. یکی از دهانه‌های کم ارتفاع ۲۷۰ کیلومتر قطر دارد. که یادآور دهانه‌های بزرگ روی تتیس یا یاپتوس است. تعداد غیرمنتظرهٔ زیادی از این دهانه‌ها حفره مرکزی و بسیاری قله مرکزی دارند. چندین نقطهٔ درخشان توسط دان شناسایی شد که روشن‌ترین نقطه (نقطه شماره ۵) در وسط دهانهٔ ۸۰ کیلومتری به نام اوکاتور قرار گرفته‌است. از روی عکس‌هایی که از سرس در ۴ مه ۲۰۱۵ گرفته شده، مشخص شد که دومین نقطه برجسته در واقع گروهی از نواحی درخشان پراکنده احتمالاً ده تا هستند. این نقاط درخشان سپیدایی تقریباً ۴۰٪ دارند که احتمالاً ماده‌ای مانند یخ یا نمک که نور خورشید را منعکس می‌کند موجب آن شده‌است. مِه در فواصل معین در بالای نقطه شماره ۵، شناخته‌شده‌ترین نقطه، ظاهر شده و موجب تقویت این فرضیه می‌شود که نقاط درخشان در اثر نوعی فوران و تبخیر یخ ایجاد شده‌اند. در مارس ۲۰۱۶ فضاپیمای دان شواهدی قطعی از وجود مولکول‌های آب در سطح سرس در دهانه اکسو یافت. جی‌پی‌ال می‌گوید: «این آب می‌تواند در مواد معدنی باشد، یا به شکل یخ دربیاید.»
در ۹ دسامبر ۲۰۱۵ دانشمندان ناسا گزارش دادند که نقاط درخشان روی سرس ممکن است مربوط به نوعی نمک، به ویژه آب نمکی باشد که حاوی منیزیم سولفات هگزا هیدریت (MgSO4·6H2O) است؛ نقاط درخشان همچنین ممکن است با خاک رس غنی از آمونیاک مرتبط باشد. گروه دیگری فکر می‌کنند که نمک‌ها سدیم کربنات (Na2CO3) هستند.
ویژگی‌های فیزیکی > ساختار داخلی

هستهٔ سرس از سنگ و گوشته آن از یخ است. این گوشته که ۱۰۰ کیلومتر ضخامت دارد ۲۸٪-۲۳٪ از جرم و ۵۰٪ازحجم سرس را تشکیل می‌دهد. سرس دارای ۲۰۰ میلیون کیلومتر مکعب آب است که از مقدار آب شیرین بر روی زمین بیشتر است. این نتایج با مشاهدات انجام شده در سال ۲۰۰۲ توسط تلسکوپ کک و با مدل‌سازی سیر تکاملی سرس تأیید شد. هم‌چنین، برخی از ویژگی‌های سطح و تاریخچه آن (مانند فاصله از خورشید، که تابش خورشید را به اندازه کافی کم کرده و موجب می‌گردد اجزایی که نقطه انجماد نسبتاً پایینی دارند هنگام شکل‌گیری سرس با هم ترکیب شوند)، نشان از حضور مواد فرار در درون سرس دارد. گفته می‌شود که ممکن است لایه‌ای از آب مایع در زیر لایه‌ای از یخ تا زمان حال باقی‌مانده باشد. اندازه‌گیری‌های دان تصدیق کرد سرس هم شکل پایدار داشته و هم دارای تعادل هیدرواستاتیکی است، که موجب می‌گردد سرس کوچک‌ترین شیئی باشد که داشتن تعادل هیدرواستاتیک آن تصدیق شده‌است. سرس ۶۰۰ کیلومتر کوچکتر و از نظر جرم نصف جرم رئا، دومین شی کوچک دارای این خصوصیات است. براساس مدل‌سازی پیشنهاد شده‌است که بخشی از گوشته سنگی سرس می‌تواند یک هسته کوچک فلزی داشته باشد.
هواکره

نشانه‌هایی از وجود لایه رقیق و نازک بخار آب در هواکرهٔ سرس وجود دارد که ناشی از فوران یخ‌آب از سطح سرس است.
این یخ‌آب‌های سطحی در فاصلهٔ کم‌تر از ۵ واحد نجومی از خورشید ناپایدار می‌شود. پس انتظار می‌رود هنگامی که سرس به‌طور مستقیم در معرض تابش خورشیدی قرار می‌گیرد، تصعید انجام‌گیرد. یخ‌آب موجود در درون سرس می‌تواند به سطح این سیاره بیاید، اما در مدت بسیار کوتاهی فرار خواهد کرد. در نتیجه، تشخیص تبخیر آب سرس دشوار است. فرار آب از مناطق قطبی این سیاره در اوایل دهه ۱۹۹۰ دیده‌شد؛ اما به روشنی تشخیص داده‌نشد. این امکان وجود دارد که فرار آب از اطراف یک دهانه تازه یا ترک لایه‌های زیر سطح نمایان شود. مشاهده‌های انجام شده توسط فضاپیمای آی‌یوای بااشعه فرابنفش از نظر آماری مقدار قابل توجهی یون هیدروکسید را در قطب شمال سرس نمایان ساخت، که محصول تجزیه بخار آب توسط اشعهٔ فرابنفش خورشید است.
در اوایل ۲۰۱۴، با استفاده از اطلاعات رصدخانه فضایی هرشل چندین منبع متمرکز شده نیمه آزاد بخار آب (با قطر کمتراز ۶۰ کیلومتر) در سرس کشف شد، که هر کدام در هر ثانیه تقریباً ۱۰۲۶ مولکول (یا ۳ کیلوگرم) آب آزاد می‌کند. تلسکوپ کک با اشعه مادون قرمز دو ناحیه بالقوهٔ دارای آب (که در تصاویر به رنگ تیره دیده می‌شود) پیاتسی (۱۲۳°E, 21°N) و ناحیه (۲۳۱°E, 23°N) A را شناسایی کرده‌است. (ناحیه A مرکز درخشانی هم دارد) مکانیسم‌های احتمالی برای ایجاد بخار تصعید ۰٫۶ کیلومتر مربع یخ موجود در سطح، یایخ فشان حاصل گرمای درونی ایجاد شده از واپاشی هسته‌ای یا تحت فشار قرار گرفتن اقیانوس زیر پوسته سرس با گسترش لایه یخ روی آن است. انتظار می‌رود هنگامی که سرس هنگام گردش در مدارش از خورشید دور می‌شود میزان تصعید هم کاهش یابد، در حالیکه انتشار گازها نباید تحت تأثیر چرخش آن قرار گیرد. بااطلاعات محدودی که در دسترس داریم تصعید در سرس همانند تصعید در ستاره‌های دنباله‌داراست.
منشأ و تکامل

سرس احتمالاً بازماندهٔ سیارات ابتدایی است که در ۴٫۵۷ میلیارد سال پیش در کمربند سیارکی شکل‌گرفت.
گرچه اکثریت سیارات ابتدایی سامانه خورشیدی داخلی (شامل تمام قمرها واجرام هم‌اندازهٔ مریخ) یا با یک‌دیگر ادغام شده‌اند و سیارات زمین‌سان
را تشکیل دادند یا توسط مشتری از سامانه خورشیدی خارج شدند. اعتقاد بر این است که سرس نسبتاً دست‌نخورده باقی مانده‌است. یک نظریه جایگزین پیشنهاد می‌کند که سرس در کمربند کویپر تشکیل و بعد به کمربند سیارک‌ها مهاجرت کرده‌است. کشف نمک آمونیاک در دهانه اوکاتور، فرضیه به وجود آمدن سرس در خارج از منظومه شمسی را تقویت می‌کند. ۴ وستا از دیگر سیارات ابتدایی احتمالی است که اندازه‌اش کمتر از نصف سرس است؛ و تحت تأثیر شدید جامد شدن ۱٪ از جرمش را از دست داده‌است.
تکامل زمین‌شناسی سرس وابسته به منابع حرارتی بود که در طول تشکیلش و بعد از آن در اثر اصطکاک و برافزایش خرده‌سیارات، و فروپاشیایزوتوپ‌های پرتوزایِ مختلف (احتمالاً شامل ایزوتوپ‌هایی با عمر کوتاه مثل هسته کیهانی و آلومینیوم-۲۶) در دسترس بوده‌است. تصور می‌شود که این حرارت‌ها برای تشکیل هستهٔ سنگی و گوشته یخی سرس اندکی پس از شکل‌گیری آن کافی بوده‌است. این فرایند ممکن است توسط آتشفشان آب و تکنوتیک ایجاد شده و با از بین بردن ویژگی‌های کهن زمین‌شناسی همراه باشد. با توجه به اندازهٔ کوچک خود، سرمای سرس ممکن است سبب توقف فرایندهای زمین‌شناسی شده باشد. هر گونه یخ بر روی سطح، به تدریج دچار تصعید شده و هیدرات مختلف مواد معدنی مانند خاک رس و کربناتها را بر جا گذاشته‌است.
امروزه، به نظر می‌رسد سرس از نظر زمین‌شناسی غیرفعال؛ و تنها یک سطح با دهانه‌های برخوردی است. وجود مقدار قابل توجهی یخ‌آب در ترکیب آن احتمال وجود یک لایه آب مایع در سطح داخلی سرس را افزایش می‌دهد. این لایهٔ فرضی اغلب با نام اقیانوس نامیده می‌شود. اگر چنین لایه‌ای از آب مایع وجود داشته باشد، فرض بر این است که مانند اقیانوس استدلال در قمر اروپا میان هستهٔ سنگی و گوشتهٔ یخی قرار گرفته باشد. اگر مواد محلول (مثل نمک‌ها)، آمونیاک، سولفوریک اسید، یا ترکیبات ضدیخ در آب حل شده باشند، احتمال وجود یک اقیانوس بیشتر است.
زندگی فرازمینی

در حالی که مریخ و ماه اروپا پتانسیل زندگی فرازمینی را دارند و فعالانه در این‌باره بحث می‌شود، با وجود یخ‌آب در سرس، حدس و گمان می‌رود که ممکن است در این سیاره زندگی وجود داشته‌باشد. این شواهد از فرضیهٔ مواد پرتابی فرضی از سرس به زمین و آمدن حیات به آن ریشه گرفت.
پژوهشگران عقیده دارند که یک چهارم سرس را آب تشکیل داده
است که احتمالاً به شکل لایه‌ای یخی در زیر پوسته تیره این سیاره کوتوله است.
اگر چه انتظار می‌رود سطح این سیارهٔ کوتوله سرد و یخی باشد اما ممکن است یک اقیانوس زیر این سطح سرد وجود داشته باشد. دان با بررسی‌های بیشتر و فرستادن تصاویری از آن دانشمندان را در فهمیدن مقدار جرم موجود درهستهٔ این سیارک یاری خواهد کرد؛ و به این ترتیب جواب این سؤال: که آیا در گوشته یخی سرس آب مایع وجود دارد یا خیر؟ مشخص خواهد شد.
اگر واقعاً اقیانوسی در سرس وجود داشته باشد، ممکن است حیات به شکل‌های مختلف آن در این سیاره وجود داشته باشد.
مشاهدات و مأموریت‌های فضایی > مشاهدات

حضیض سرس ۲٫۵۴۶۸ واحد نجومی است. هنگام حضیض سرس، به سختی دیده می‌شود؛ اما تحت شرایط دید استثنایی، یک فرد بسیار تیزچشم ممکن است بتواند این سیاره کوتوله را ببیند. سرس یکی از درخشان‌ترین سیارکها است. تنها سه سیارک دیگر وجود دارد که می‌تواند به روشنایی این سیاره برسد که شامل ۴ وستا هنگام نزدیک شدن به حضیض خورشید، پالاس، و ایریس می‌شود. هنگامی که آسمان کاملاً تاریک شود و سرس در افق قرار بگیرد، می‌توان آن را با دوربین دوچشمی دید.
برخی از نقاط عطف چشم‌گیر دیده‌شده در سرس عبارتند از:
اختفای یک ستاره توسط سرس در ۱۳ نوامبر ۱۹۸۴ در مکزیک، فلوریدا، و سراسر کارائیب دیده‌شد.
اشعهٔ فرابنفش تلسکوپ فضایی هابل تصاویری از سرس با وضوح ۵۰ کیلومتری در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۵ گرفت.
اشعهٔ فروسرخ تلسکوپ کک تصاویری از سرس با وضوح ۳۰ کیلومتری در سال ۲۰۰۲ با استفاده از اپتیک سازگار گرفت.
تلسکوپ فضایی هابل تصاویری از نور مرئی سرس با وضوح ۳۰ کیلومتری (تا به امروز) در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۴ گرفته‌است.
در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۲، سرس در بخش‌هایی از کشور ژاپن، روسیه و چین موجب اختفای ستاره TYC 1865-00446-1 شد. درخشندگی سرس ۶٫۹ واحد نجومی و درخشندگی ستاره ۱۲٫۲ واحد نجومی بود.
در سال ۲۰۱۴، با اشعه مادون قرمز تلسکوپ فضایی هرشل به‌طور واضح سیگنال‌هایی از وجود بخار آب را در جو سرس تشخیص داد.
در سال ۲۰۱۵، فضاپیمای دان به مدار سرس نزدیک شده اطلاعاتی علمی و تصاویری با جزئیات زیاد به زمین ارسال کرد.
مشاهدات و مأموریت‌های فضایی > مأموریت‌های فضایی

در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، ناسا برنامه فضایی اکتشافی خود را شروع کرد، هدف این برنامه انجام یک سری مأموریت‌های علمیِ کم‌هزینه بود. در سال ۱۹۹۶، تیم مطالعاتی برنامه پیشنهاد کردند که مأموریت مطالعه کمربند سیارکی با استفاده از فضاپیمایی با موتورپیشرانه یونی در اولویت قرار گیرد. تأمین بودجه مالی این برنامه سال‌ها دچار مشکل شد، تا در سال ۲۰۰۴ طرح فضاپیمای دان مورد تأیید قرار گرفت.
در ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۷، فضاپیمای دان راه‌اندازی شد تا اولین فضاپیمایی باشد که از وستا و سرس دیدن می‌کند. در ۳ مه ۲۰۱۱، به اولین هدفش گرفتن تصویر از ۱٫۲ میلیون کیلومتری وستا دست یافت.
پس از ۱۳ ماه گشتن در مدار وستا، فضاپیمای دان از موتور پیشرانش یونی خود استفاده کرده و به سمت سرس رفت و چهار ماه پیش از پرواز فضاپیمای نیوهرایزنز بر روی پلوتو در ۶ مارس ۲۰۱۵ در ۶۱۰۰۰ کیلومتری اسیر گرانش آن شد.
مأموریت دان مطالعه سرس از یک سری مدارهای متوالی و ارتفاع پایین است. دان در ۲۳ آوریل ۲۰۱۵ وارد اولین مدار ("RC3")اطراف سرس در ارتفاع ۱۳٬۵۰۰ شد و در آنجا به مدت ۱۵ روز به اندازهٔ تقریباً یک دور گردش کامل باقی ماند. سپس فضا پیما ارتفاع خود را به ۴٬۴۰۰ کیلومتر کاهش داده و وارد دومین مدار ("survey") شده و به مدت سه هفته آنجا خواهد ماند. و سپس در ارتفاع ۱٬۴۷۰ درمدار ("HAMO") به مدت دو ماه خواهد چرخید. و سرانجام وارد مدار نهایی خود ("LAMO") در ارتفاع ۳۷۵ کیلومتری شده و حداقل سه ماه در آنجا خواهد ماند. ابزارهای فضاپیما شامل یک دوربین سبک، یک طیف‌سنج مادون قرمز و بصری، و یک آشکارساز پرتو گاما و نوترون است. این ابزارها شکل سرس و عناصر تشکیل دهندهٔ آن را بررسی خواهند کرد. در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۵، دان اولین تصاویر را از سرس با وضوحی نزدیک به تلسکوپ هابل گرفت که دهانه‌های برخوردی و نقطه کوچک درخشانی را نزدیک همان مکان مشاهده شدهٔ پیش از این آشکار ساخت. عکس‌های بعدی که به تدریج وضوحشان بیشتر می‌شد در تاریخ ۲۵ ژانویه، ۴٬۱۲، و ۲۵ فوریه، و ۱ مارس و ۱۰ و ۱۵ آوریل گرفته شد.
ورود دان به مدار ثابت اطراف سرس به تعویق افتاد، نزدیک رسیدن به سرس یک پرتو کیهانی به آن اصابت کرده و موجب شد به جای رفتن از یک مسیر مارپیچی مستقیم، از مسیری دیگر و طولانی به سمت سرس برود.
سازمان ملی فضایی چین در حال طراحی مأموریت دوباره‌ای به سرس است که در دههٔ ۲۰۲۰ انجام خواهد شد.
نقشه‌ها

کتاب جوزپه پیاتسی، با عنوان کشف سیارهٔ جدید سرس
سرس (پایین سمت چپ)، ماه و زمین با مقیاس‌های واقعی
مدار سرس
اندازه ۱۰ جسم بزرگ کشف‌شدهٔ کمربند سیارکی در مقابل ماه. سرس در سمت چپ شماره ۱ است.
نقشه طیف‌بینی فروسرخ سرس
تصاویری که تلسکوپ فضایی هابل در مدت ۲ ساعت و ۲۰ دقیقه در سال ۲۰۰۴ از سرس گرفته‌است.
با استفاده از دان مشخص شد مناطق همیشه در سایه قادر به ذخیره‌سازی یخ سطح در نیمکره شمالی سرس هستند.
نقشه نقاط درخشان روی سرس (در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵ منتشر شد).
مونتاژ هنری از شلیک یون موتور موشک با کنجکتورال به سمت ۴ وستا. سرس (سمت راست) و کمربند سیارکی
اولین تصویر از سیارک (سرس و وستا) از مریخ - مشاهده شده توسط کنجکاوی (۲۰ آوریل ۲۰۱۴)
شورای ملی مقاومت ایران

با نهضت مقاومت ملی یا نهضت مقاومت ملی ایران اشتباه نشود.
| شورای ملی مقاومت ایران Conseil national de la résistance iranienne  (فرانسوی) | شورای ملی مقاومت ایران Conseil national de la résistance iranienne  (فرانسوی) |
| --- | --- |
نشان شیر و خورشید طلایی (مشابه نشان سنتی شیر و خورشید) در سال ۱۳۷۲ به تصویب رسید.: نشان شیر و خورشید طلایی (مشابه نشان سنتی شیر و خورشید) در سال ۱۳۷۲ به تصویب رسید.
کوته‌نوشت: NCRI (به انگلیسی)
سخنگو: علیرضا جعفرزاده
رئیس‌جمهور منتخب: مریم رجوی
بنیان‌گذار: مسعود رجوی و ابوالحسن بنی‌صدر
بنیان‌گذاری: ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۱؛ ۴۳ سال پیش (۱۹۸۱-20}})
ستاد: پاریس، فرانسه تیرانا، آلبانی
حزب مادر: سازمان مجاهدین خلق ایران
سرود: ای ایران
وبگاه: وبگاه
iranncr.org: iranncr.org
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
شورای ملی مقاومت ایران یک ائتلاف سیاسی متشکل از سازمان‌ها، گروه‌ها و شخصیت‌های ایرانی است که در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ در تهران توسط مسعود رجوی و همراهی ابوالحسن بنی‌صدر به منظور سرنگونی حکومت کنونی ایران و استقرار یک نظام سیاسی دموکراتیک و مستقل بنیان‌گذاری شد. بنی‌صدر، بعدها از آن جدا شد. این شورا هم‌اکنون نقش پارلمان در تبعید مقاومت ایران را دارد. در سال ۱۳۷۲ این شورا مریم رجوی را به‌عنوان «رئیس‌جمهور» دوران انتقال برگزید. طرح ده ماده‌ای مریم رجوی در رابطه با «ایران فردا» که مبتنی بر جدایی دین از دولت، کثرت‌گرایی و برابری جنسیتی است، بیانگر دیدگاه‌ها و راهبردهای شورای ملی مقاومت و پلاتفرم عمل مقاومت ایران برای ایران آزاد فردا است. در سال ۲۰۰۲، شورای ملی مقاومت ایران افشا کرد که تهران تأسیسات مرتبط با هسته‌ای ساخته‌است.
تأسیس

در ۳۰ تیر ۱۳۶۰ شورای ملی مقاومت ایران توسط مسعود رجوی و همراهی ابوالحسن بنی‌صدر در تهران تأسیس شد. پس از آن رجوی به همراه بنی‌صدر در ۷ مرداد ۱۳۶۰ با پروازی از پایگاه یکم شکاری تهران به پاریس رفت و در اتحاد با او و شماری دیگر از نیروهای مخالف حکومت جمهوری اسلامی ایران تشکیل «شورای ملی مقاومت» را به عنوان آلترناتیو دموکراتیک حکومت ایران اعلام کرد. این شورا هدف خود را ائتلاف همه نیروهای دموکراتیک مخالف نظام جمهوری اسلامی به منظور سرنگونی این نظام و استقرار دموکراسی در ایران اعلام نمود.
ساختار

شورای ملی مقاومت ایران ائتلافی سیاسی، متشکل از چند سازمان، حزب سیاسی و ۵۳۰ شخصیت سیاسی، علمی، فرهنگی، اجتماعی و ورزشی و همچنین اقلیت‌های قومی و مذهبی مانند کردها، بلوچ‌ها، ارامنه، کلیمیان، زرتشتیان و آتئیست‌ها است. زنان بیش از ۵۰ درصد اعضای این شورا را تشکیل می‌دهند. مسئول شورا مسعود رجوی است. شورا ۲۵ کمیسیون، یک دبیرخانه و ۶ دبیر دارد که امور اداری شورا را برعهده دارند. مهناز سلیمیان، دبیر ارشد و ابوالقاسم رضایی معاون دبیرخانه شورا است.
دولت موقت ۶ ماهه

بنا بر اساسنامه شورا، بعد از سرنگونی نظام جمهوری اسلامی، دولت موقت تنها ۶ ماه در قدرت خواهد بود و وظیفه اصلی‌اش برگزاری انتخابات آزاد برای تشکیل مجلس مؤسسان و قانون‌گذاری ملی و انتقال قدرت به نمایندگان مردم ایران است. ۲۵ کمیسیون در شورای ملی مقاومت ایران پایه‌های دولت موقت ائتلافی را پس از سرنگونی تشکیل می‌دهند. ریاست هر کمیته را یکی از شخصیت‌های عضو شورا که در زمینه مزبور تخصص دارد، بر عهده دارد.
رئیس‌جمهور منتخب شورا

نخستین رئیس‌جمهور در شورای ملی مقاومت، ابوالحسن بنی‌صدر بود، سپس در ۱۳۷۲ شورای ملی مقاومت ایران مریم رجوی را به‌عنوان «رئیس‌جمهور» دوران انتقال برگزید. بر اساس مصوبه شورای ملی مقاومت ایران، بعد از براندازی حکومت جمهوری اسلامی تا تأسیس مجلس مؤسسان و انتخاب رئیس‌جمهور، ریاست‌جمهور موقت کشور مریم رجوی خواهد بود. رجوی در یک طرح ۱۰ ماده‌ای، راهبردها و دیدگاه‌های شورای ملی مقاومت ایران برای ایران آزاد فردا را ارائه کرده‌است. در این طرح مریم رجوی تعهد خود را به اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر اسناد بین‌المللی اعلام کرده‌است. وی همچنین متعهد به همزیستی مسالمت‌آمیز با همه کشورها، احترام به منشور سازمان ملل متحد و پایان دادن به ساخت سلاح‌های هسته‌ای است. وی خواستار لغو مجازات اعدام، ایجاد یک نظام حقوقی مدرن و استقلال قضائیه است.
نشان شورا

شورای ملی مقاومت در ۷ شهریور ۱۳۷۲، نشان شیر و خورشید را به‌عنوان آرم رسمی شورا برگزید و مقرر نمود در پرچم ایران از این علامت که «از دوران ایران باستان مظهر نگاهبانی ایران‌زمین بوده و در طول تاریخ به‌عنوان آرم ایرانیان به‌کار رفته‌است»، استفاده گردد. در همین اجلاس مقرر گردید که «پرچم ایران به رنگهای سبز و سفید و سرخ، به علامت شیر و خورشید مزین خواهد شد.»
تصمیم‌گیری‌ها در شورا

بر اساس مصوبات شورا، صرفنظر از وزن و موقعیت اعضای شورا، کلیه اعضاء دارای یک رأی بوده و همه تصمیم‌گیریها بر مبنای اکثریت آراء اتخاذ می‌شود.
طرح‌ها و مصوبات شورا

برخی از طرح‌ها و مصوبات شورا:
طرح آزادی‌ها و حقوق زنان: شورای ملی مقاومت ایران در ۲۸ فروردین ۱۳۶۶ طرح «آزادی‌ها و حقوق زنان» را به اتفاق آرا تصویب کرد. بر اساس این طرح، زنان حق تصدی تمامی مناصب و مقام‌های کشوری از جمله قضاوت و رهبری سیاسی را دارند. شورا همچنین حق انتخاب آزادانه لباس و پوشش و حق شرکت در کلیه مسابقات ورزشی و فعالیت‌های هنری و … را به رسمیت می‌شناسد.
طرح خودمختاری کردستان ایران: شورای ملی مقاومت ایران در ۱۷ آبان ۱۳۷۲ طرح خودمختاری کردستان در چارچوب تمامیت ارضی و یکپارچگی و وحدت ملی کشور (ایران) را به‌اتفاق آراء تصویب نمود.
طرح جدایی دین و دولت: شورا در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۶۴ با تأکید بر تضمین «حقوق فردی و اجتماعی مردم مصرح در اعلامیه جهانی حقوق بشر» از جمله حق آزادی ادیان و مذاهب و منع هرگونه تفتیش عقیده که لازمه حفظ شئون و حیثیات انسانی است، طرح جدایی دین و دولت را تصویب نمود.
طرح جبهه همبستگی ملی برای سرنگونی استبداد مذهبی: شورای ملی مقاومت ایران طرح جبهه همبستگی ملی را به منظور همکاری و اتحاد عمل با دیگر نیروهای سیاسی تصویب کرد. این جبهه، کلیه نیروهای جمهوری‌خواهی را شامل می‌شود، که با التزام به نفی کامل نظام ولایت فقیه و همه جناحها و دسته‌بندی‌های درونی آن، برای استقرار یک نظام سیاسی دموکراتیک و مستقل و مبتنی بر جدایی دین از دولت مبارزه می‌کنند.
فعالیت‌های شورا

در سال ۲۰۰۲، شورای ملی مقاومت ایران افشا کرد که «تهران تأسیسات مرتبط با هسته‌ای ساخته‌است.»
در ژوئن ۲۰۲۰، اکثریت اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از «قطعنامه دو حزبی» حمایت کردند که از مریم رجوی و «شورای ملی مقاومت برای یک ایران سکولار و دموکراتیک» حمایت و در عین حال «تروریسم دولتی تحت حمایت ایران را محکوم می‌کند». این قطعنامه با حمایت ۲۲۱ قانونگذار، از طرح ده ماده‌ای رجوی برای آینده ایران حمایت کرد. ضمن اینکه خواستار جلوگیری از «فعالیت‌های مخرب نمایندگی‌های دیپلماتیک رژیم ایران» گردید.
سازمان‌ها و شخصیت‌های عضو

سازمان‌ها و شخصیت‌های عضو این شورا به شرح زیر است:
سازمان مجاهدین خلق ایران
سازمان مجاهدین خلق ایران در سال ۱۳۴۴ تأسیس گردید. بدنه اصلی این سازمان در حال حاضر در آلبانی و دیگر کشورهای اروپایی است. دبیرکل این سازمان زهرا مریخی است که در ۱۵ شهریور ۱۳۹۶ در کنگره سراسری مجاهدین به مناسبت پنجاه و دومین سالگرد تأسیس این سازمان به این سمت انتخاب شد. سایر اعضای این سازمان در کشورهای مختلف اروپایی و آمریکایی حضور دارند.
سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران – پیرو برنامه هویت
یک انشعاب از گروه چپ سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران است که با وابستگی به مسکو به‌شدت مخالف بود. این شاخه سازمان در سال ۱۳۶۳ متقاضی عضویت در شورای ملی مقاومت شد و در سال ۱۳۶۴ به‌عضویت این شورا پذیرفته شد. مهدی سامع، مهندس مکانیک، نمایندهٔ این سازمان در شورا، زندانی سیاسی بود که از سال ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۷ در زندان‌های نظام پهلوی به‌سر برده‌است.
جمعیت اقامه
این تشکل در سال ۱۳۵۹ با نام «جمعیت اقامه» تأسیس شد که بعدها به «جمعیت دفاع از دمکراسی و آزادی در ایران (داد)» تغییر نام داد. این تشکل دربرگیرندهٌ روشنفکران مذهبی و غیرمذهبی و همچنین متخصصان و تکنوکرات‌های ایرانی می‌باشد و توسط یک روحانی به نام جلال گنجه‌ای نمایندگی می‌شود. وی از شاگردان قدیمی روح‌الله خمینی بود ولی بعد از تشکیل سازمان مجاهدین خلق ایران هوادار این سازمان شد که به‌دلیل تأکید خمینی بر ولایت فقیه، از او فاصله گرفت. گنجه‌ای در زمان محمدرضا شاه، زندانی سیاسی بود.
کانون توحیدی اصناف
متشکل از بازاریان و صاحبان صنایع مخالف جمهوری اسلامی است که در سال ۱۳۵۸ تأسیس شد. نمایندهٔ کانون توحیدی اصناف در شورای ملی مقاومت، ابراهیم مازندرانی، اهل تبریز، از تجار سابق بازار تهران و از زندانیان سیاسی زمان نظام پهلوی می‌باشد.
استادان متعهد دانشگاه‌ها و مدارس عالی
متشکل از استادان دانشگاه می‌باشد و در سال ۱۳۵۹ تأسیس شد. استادان عضو این گروه در جریان آنچه که انقلاب فرهنگی نامیده می‌شد. محمدعلی شیخی، استاد سابق دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران، نمایندگی این گروه در شورا را به‌عهده دارد.
سازمان‌ها و شخصیت‌های عضو > کمیسیون‌های شورا

مسئولان برخی از کمیسیون‌های شورا:
محمد سیدالمحدثین (مسئول کمیسیون خارجه) –– مهدی سامع (مسئول کمیسیون صنایع) –سروناز چیت‌ساز (مسئول کمیسیون زنان) – مسلم اسکندر فیلابی (مسئول کمیسیون ورزش) – مهدی ابریشم‌چی (مسئول کمیسیون صلح) – سنابرق زاهدی (مسئول کمیسیون قضایی) – عباس داوری (مسئول کمیسیون کار) – سهیلا صادق (مسئول کمیسیون آموزش و پرورش) – صالح رجوی (مسئول کمیسیون بهداشت و درمان) – محمدعلی توحیدی (مسئول کمیسیون انتشارات)- جلال گنجه‌ای (مسئول کمیسیون آزادی مذاهب و ادیان)
سازمان‌ها و شخصیت‌های عضو > اعضاء ترور شده توسط جمهوری اسلامی

برخی از اعضای ترور شده توسط جمهوری اسلامی ایران:
کاظم رجوی – محمدحسین نقدی
سازمان‌ها و شخصیت‌های عضو > اعضا و تشکل‌های جداشده

شورای ملی مقاومت در پروسه فعالیت خود از تیرماه ۱۳۶۰، طی چند مرحله گسترش یافت، در همین حال تعدادی نیز از آن کناره‌گیری کرده یا اخراج شدند. این سازمان‌ها و افراد عبارت بودند از:جبهه دمکراتیک انقلابی زحمتکشان (سال ۱۳۶۲)، حزب دمکرات کردستان ایران (سال ۱۳۶۴)، شورای متحد چپ (سال ۱۳۶۴)، حزب کار ایران (توفان) (سال ۱۳۶۴)-جبهه دموکراتیک ملی ایران، جنبش دموکراتیک-انقلابی زحمتکشان گیلان و مازندران و اتحادیه کمونیست‌های ایران (سربداران)
ابوالحسن بنی صدر-حسن ماسالی- بهمن نیرومند - ناصر پاکدامن - احمد سلامتیان، مهدی خانبابا تهرانی، محمدرضا روحانی و کریم قصیم -هدایت‌الله متین دفتری
انتشارات شورا

Terrorist Training Camps in Iran: How Islamic Revolutionary Guards Corps Trains Foreign Fighters to Export Terrorism
Meet the National Council of Resistance of Iran
حوزه انتخابیه تربت حیدریه، مه‌ولات و زاوه

|  تربت حیدریه، مه‌ولات و زاوه |  تربت حیدریه، مه‌ولات و زاوه |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به مجلس شورای اسلامی
موقعیت حوزه در استان خراسان رضوی: موقعیت حوزه در استان خراسان رضوی
شهرستان(ها): تربت حیدریه، مه‌ولات و زاوه
استان: خراسان رضوی
جمعیت: ٣۴٣٬٧٣٠ (سرشماری ۱۳۹۵)
مقرهای کلان: تربت حیدریه (مرکز)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
کرسی‌ها: ۱ از ۲۹۰ 
نماینده(گان): محسن زنگنه
بخش‌ها: بخش مرکزی شهرستان تربت حیدریه، بخش بایگ، بخش کدکن و بخش جلگه رخ، بخش مرکزی شهرستان مه‌ولات و بخش شادمهر، بخش مرکزی شهرستان زاوه و بخش سلیمان
حوزه انتخابیهٔ تربت حیدریه، مه‌ولات و زاوه یکی از حوزه از حوزه‌های استان خراسان رضوی برای انتخابات مجلس شورای اسلامی است. این حوزه به مرکزیت تربت حیدریه، ۱ نماینده دارد.
نمایندگان

دوره نخست: عبدالله امامی
دوره دوم: مهدی یعقوبی
دوره سوم: اسماعیل سهمی حصاری
دوره چهارم: محمدناصر توسلی‌زاده
دوره پنجم: محمدناصر توسلی‌زاده
دوره ششم: ابوالقاسم عابدین‌پور
دوره هفتم: محمدناصر توسلی‌زاده
دوره هشتم: محمدعلی رضایی
دوره نهم: ابوالقاسم خسروی‌سهل‌آبادی
دوره دهم: سعید باستانی
دوره یازدهم: محسن زنگنه
دوره دوازدهم: محسن زنگنه
پی‌نوشت و منبع

«جدول حوزه‌های انتخابیه در انتخابات دهمین دورهٔ مجلس شورای اسلامی» (PDF). مرکز پژوهش و سنجش افکار صدا و سیما. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۵ اکتبر ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳ ژوئیه ۲۰۱۶.
| ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان خراسان رضوی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان خراسان رضوی | ن ب وحوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی در استان خراسان رضوی |
| --- | --- | --- |
|  تربت جام، تایباد، باخرز و صالح‌آباد  تربت‌حیدریه و مه‌ولات  چناران، بینالود و گلبهار  خواف و رشتخوار  درگز  سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد  فریمان، سرخس و بخش‌های احمدآباد و رضویه  قوچان و فاروج  کاشمر، بردسکن، خلیل‌آباد و کوهسرخ  گناباد و بجستان  مشهد و کلات  نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه  |  تربت جام، تایباد، باخرز و صالح‌آباد  تربت‌حیدریه و مه‌ولات  چناران، بینالود و گلبهار  خواف و رشتخوار  درگز  سبزوار، جغتای، جوین، خوشاب، داورزن و ششتمد  فریمان، سرخس و بخش‌های احمدآباد و رضویه  قوچان و فاروج  کاشمر، بردسکن، خلیل‌آباد و کوهسرخ  گناباد و بجستان  مشهد و کلات  نیشابور، فیروزه، زبرخان و میان‌جلگه  |  |