stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دانشگاه رایس
ایرانیان دانشگاه رایس

از ایرانیان مقیم این دانشگاه نیز می‌توان فریناز کوشانفر و ارسلان کاظمی را نام برد.

این دانشگاه همچنین میزبان سالیانهٔ جشنواره فیلم ایرانی موزه هنرهای عالی هیوستون نیز می‌باشد.
مؤسسه جیمز بیکر این دانشگاه توسط هوشنگ انصاری تأسیس گردیده‌است.
انجمن آسیا روز ۳ مارس ۲۰۰۹ میزبان همایش مبادلات ایران و آمریکا در هیوستون بود. از شرکت کنندگان در این گردهمایی رؤسای دانشگاه رایس و مرکز سرطان ام دی اندرسون دانشگاه تگزاس را می‌توان نام برد.
نگارخانه

در میان پردیس دانشگاه
در زمین‌های ورزشی دانشگاه
نمایی از محوطه شمالی دانشگاه
رجب حسینی‌نسب

| سید رجب حسینی‌نسب | سید رجب حسینی‌نسب |
| --- | --- |
نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ دهلران، دره‌شهر و آبدانان در مجلس شورای اسلامی   مدیر کل امور استان های کشور و مشاور رئیس سازمان بازنشستگی کشوری   عضو کمیسیون اجتماعی مجلس   عضو کمیسیون تلفیق   رئیس آموزش و پرورش شهرستان‌های دهلران و ایوان   مدیر نهضت سواد آموزی آبدانان: نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ دهلران، دره‌شهر و آبدانان در مجلس شورای اسلامی   مدیر کل امور استان های کشور و مشاور رئیس سازمان بازنشستگی کشوری   عضو کمیسیون اجتماعی مجلس   عضو کمیسیون تلفیق   رئیس آموزش و پرورش شهرستان‌های دهلران و ایوان   مدیر نهضت سواد آموزی آبدانان
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۱ خورشیدی دهلران،  ایران
تحصیلات: فوق‌لیسانس الهیات
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی
سید رجب حسینی نسب (زادهٔ ۱۳۴۱ در دهلران) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ دهلران، دره‌شهر و آبدانان در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
نفس عمیق

| نفس عمیق | نفس عمیق |
| --- | --- |
پوستر نمایش فیلم: پوستر نمایش فیلم
کارگردان: پرویز شهبازی
تهیه‌کننده: امیر سمواتی
نویسنده: پرویز شهبازی
بازیگران: منصور شهبازی مریم پالیزبان سعید امینی
موسیقی: مهرداد پالیزبان
فیلم‌بردار: علی لقمانی
تدوین‌گر: پرویز شهبازی
تاریخ‌های انتشار: ایران: ۲ مهر ۱۳۸۲
مدت زمان: ۸۵ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ایران: ۴۵ میلیون تومان (۳۳ روز نمایش)
نفس عمیق فیلمی در ژانر درام به نویسندگی و کارگردانی پرویز شهبازی محصول سال ۱۳۸۱ است.
این فیلم نخستین بار در بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۸۱ به نمایش درآمد و تحسین منتقدان را برانگیخت. این فیلم پس از مسافر جنوب و نجوا سومین فیلم پرویز شهبازی است. این فیلم نامزد نهایی ایران برای جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی سال بود.
نفس عمیق برنده جایزه فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم پوسان شد.
داستان

نفس عمیق داستان سه جوان است که در نقطه عطفی از زندگیشان به یکدیگر می‌رسند و با هم این راه را می‌پیمایند. داستان در تهران اواخر دهه ۱۳۷۰ می‌گذرد.
دست‌اندرکاران

کارگردان:پرویز شهبازی
نویسنده فیلم‌نامه: پرویز شهبازی
تدوین: پرویز شهبازی
موسیقی: مهرداد پالیزبان
تهیه‌کننده: امیر سمواتی
دست‌اندرکاران > بازیگران

منصور شهبازی
مریم پالیزبان
سعید امینی
جایزه‌ها

کاندید سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۱)
کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلم از بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۱)
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بهترین اثر هنر و تجربه از بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۱)
کاندید سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۱)
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه از بیست و یکمین جشنواره فیلم فجر (۱۳۸۱)
برنده جایزه فیپرشی از جشنواره فیلم پوسان (۲۰۰۳)
برنده جایزه ویژه هیئت داوران از جشنواره بین‌المللی فیلم تورین (۲۰۰۴)
برنده جایزه طلایی از جشنواره بین‌المللی فیلم هامبورگ (۲۰۰۴)
دانشگاه طبی و شفاخانه چراغ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نشانهٔ رسمی دانشگاه پزشکی و شفاخانهٔ چراغ: نشانهٔ رسمی دانشگاه پزشکی و شفاخانهٔ چراغ
نوع: خصوصی
بنیانگذاری شده: ۲۰۰۷
رئیس: مریم ندا معصومی
دانشجویان: ۵۰۰ نفر (آمار ۱۳۹۳)
موقعیت: کابل، افغانستان
وبگاه: http://www.cheragh.edu.af/
قرائت سوگندنامهٔ مسلکی طبی توسط جلالتمآب داکتر عبدالله عبدالله برای داکتران جوان
دانشگاه پزشکی و شفاخانهٔ چراغ، دانشگاهی افغانستان است که در سال ۲۰۰۷ میلادی در کابل، افغانستان تأسیس شد.
این مؤسسه در سال ۱۳۹۴ (۲۰۱۵) عضویت en:FAIMER Foundation for Advancement of International Medical Education and Research را بدست آورده‌است.
در حال حاضر این مؤسسه عضویت هیئت مدیرهٔ اتحادیهٔ موسسات تحصیلات عالی خصوصی افغانستان را نیز دارند.
ساختمان دانشگاه طبی چراغ در ۷ طبقه به‌طور اساسی و معیاری در شهر کابل اعمار گردیده‌است.
مؤسسهٔ تحصیلات عالی طبی و شفاخانهٔ تدریسی چراغ در سال ۱۳۸۷ سند ثبت رسمی نهادهای تحصیلات عالی خصوصی را از وزارت تحصیلات عالی دریافت نموده‌است مؤسسهٔ تحصیلات عالی طبی و شفاخانهٔ تدریسی چراغ، نخستین مؤسسهٔ خصوصی در راستای عرصهٔ تحصیلات عالی طبی در افغانستان بوده و مصمم است تا خدمات صحی با کیفیت عالی را به هموطنان عرضه نماید. رهبری این دانشگاه تفاهمنامه‌های توامیت همکاری‌های علمی را با پوهنتون طبی کابل، دانشگاه البیرونی، آکادمی دولتی طبی فوق‌تخصصی en:P.L. Shupyk National Medical Academy of Postgraduate Education اوکراین برای ادامهٔ تحصیلات عالی در مقطع تخصص، ماستری (کارشناسی ارشد) و دکترا (PhD) عقد نموده‌است، همچنان تفاهمنامهٔ چهار جانبه‌ای بین‌المللی همکاری‌های تحقیقی با مرکز تحقیقات بیوانفورماتیک و دانشگاه علوم پزشکی سبزوار ایران به امضا رسیده‌است.
دانشگاه طبی و شفاخانهٔ چراغ در دو بخش فعالیت دارد.
بخش عرضهٔ تحصیلات عالی پزشکی
بخش عرضهٔ خدمات بهداشتی
عرضهٔ تحصیلات عالی طبی
مؤسسهٔ تحصیلات عالی طبی چراغ در دانشکده‌های طب معالجوی، دندان پزشکی (ستوماتولوژی) و فارمسی محصل می‌پذیرد. نصاب تعلیمی (کریکولم درسی) این مؤسسه تهیه شده از کریکولوم برنامه درسی‌های معتبر جهان با در نظر داشت شرایط افغانستان به شیوهٔ کریدیت/واحد بوده و هر سال تحصیلی شامل دو سمستر بهاری و خزانی می‌باشد.
طب معالجوی پزشکی داخلی: دورهٔ تحصیلی پزشکی عمومی برای هفت سال می‌باشد. یک سال برای PCB و پنج سال شامل درس‌های عملی و نظری و یک سال اخیر دورهٔ ستاژ را در برمی‌گیرد. در پایان دورهٔ تحصیلی سند رسمی فراغت داکتر طب (MD) با تأیید وزارت تحصیلات عالی، به محصل ارائه می‌شود.
دندان پزشکی یا طب دندان (ستوماتولوژی): دورهٔ تحصیلی طب دندان یا ستوماتولوژی برای پنج سال در نظر گرفته شده‌است که چهار و نیم سال درس عملی و نظری و یک سمستر اخیر دورهٔ ستاژ می‌باشد.
فارمسی یا داروسازی: فاکولتهٔ (دانشکده) فارمسی در مدت چهار سال تکمیل می‌شود و در پایان دورهٔ تحصیلی سند داکتر فارمسی به محصل ارائه می‌شود.
این مؤسسه با ارائهٔ تحصیلات عالی معیاری و با کیفیت می‌خواهد تا فارغان توانایی شمولیت در امتحان‌های بین‌المللی طبی مانند آزمون جواز پزشکی ایالات متحدهٔ آمریکا و PLAB را داشته باشند.
از زمان تأسیس تاکنون این مؤسسه ۴ دوره فارغان خویش را موفقانه به جامعه تقدیم نموده‌است.
دومین دور فارغان دانشگاه پزشکی و شفاخانهٔ چراغ.
روش آموزش

هر سال تحصیلی شامل دو سمستر بهاری و خزانی است و طبق لایحهٔ وزارت تحصیلات عالی افغانستان زمان تدریس از ۷ صبح تا ۳ بعد از ظهر می‌باشد. زمان‌بندی سمسترهای تحصیلی قرار ذیل است:
آغاز سمستر بهاری اول حمل/فروردین و پایان سمستر ۱۵ اسد/مرداد.
آغاز امتحان نهایی سمستر، ۱۶ اسد و پایان امتحان ۵ سنبله/شهریور.
آغاز رخصتی تابستانی ۶ سنبله/شهریور و پایان رخصتی ۲۰ سنبله.
آغاز سمستر خزانی ۲۱ سنبله/شهریور و پایان سمستر ۹ دلو/بهمن.
آغاز امتحان نهایی سمستر خزانی، ۱۰ دلو/بهمن و پایان امتحان ۳۰ دلو.
آغاز رخصتی زمستانی اول حوت/اسفند و پایان رخصتی ۳۰ حوت می‌باشد.
دروس سمسترها به صورت متداوم به مدت چهار و نیم ماه (۱۸ هفته) جریان پیدا کرده و بر علاوه ۱۸ هفته تدریس، امتحان هر سمستر ۲۱ روز دیگر را نیز در بر می‌گیرد.
هفته‌ای دو روز (شنبه و جمعه) رخصتی می‌باشد.
از نظر کاربرد روش‌های تدریس موضوعات درسی مربوطه به روش‌های زیرین ارائه می‌گردد:
روش لکچرکه در صنف‌های مربوطه توسط استاد مضمون ارائه می‌شود.
کار عملی (پراکتیک) که در لابراتوارها انجام می‌گیرد.
کار گروهی که محصل محور بوده و محصلان بر روی موضوعات مشخص تحت نظر استادان مربوط بحث و تبادل نظر انجام می‌دهند و روش‌های نوین درسی چون
Problem Based LearningCBL Case Based Learning PBL و Objective Structured Clinical Exam یا امتحان کلینیکی مشاهده وی در ساعات درسی تطبیق می‌شود.
امتیازات دانشگاه طبی و شفاخانهٔ چراغ:
راجستر شدهٔ جهانی
نصاب تحصیلی معیاری
کتابخانه با موجودیت کتاب‌های الکترونیکی
اینترنت رایگان
شفاخانهٔ تدریسی مجهز
کلاب ورزشی
فضای سبز
کفتریا / بوفه
لیلیه برای ذکور و اناث
ترانسپورت رایگان
پارکینگ
شفاخانه یا بیمارستان

دانشگاه پزشکی چراغ شامل شفاخانه مجهز بوده و نخستین شفاخانهٔ آموزشی خصوصی در افغانستان است که با داشتن کادرهای مجرب، متخصصان ورزیده و پرسنل طبی با امکانات اتاق‌های بستری خاص و معمولی، اتاق مراقبت‌های ویژه (ICU) سرویس عاجل و آمبولانس به‌طور ۲۴ ساعت در خدمت هموطنان و بیماران محترم می‌باشد.
بیمارستان چراغ شامل بخش‌های:
جراحی عمومی، جراحی اورولوژی، گوش وگلو، نسایی ولادی، داخلهٔ عمومی، داخلهٔ اطفال، ارتوپدی، کلینیک دندان بخش تشخیص و تداوی توبرکلوز و بخش تنظیم پلان خانواده با ادویهٔ رایگان و تشخیصیهٔ مدرن می‌باشد.
لابراتورهای مجهز با وسایل کمپیوتری شامل معاینات بیوشیمی، میکروبیولوژی، هیماتولوژی، سیرولوژی و پرازیتولوژی بوده و انواع تست‌های لابراتواری را توسط داکتران متخصص از طبقهٔ اناث و ذکور اجرا می‌نماید.
التراسوند توسط دکتران ذکور و اناث
پژواک‌نگاری قلب
الکتروکاردیوگرافی ECG
آندوسکوپی
پرتو ایکس ساده و دیجیتل
ماشین سنگ‌شکن گرده
محترم داکتر فیروزالدین فیروز، وزیر صحت عامهٔ افغانستان در حال اهدای تصدیق‌نامه
اتاق مراقبت‌های عاجل (ویژه) شفاخانهٔ چراغ
سرو کشمر

سرو کشمر یا سرو مقدس زرتشت که سرو آزاده نیز گفته می‌شود درختی بوده که به باور زرتشتیان به دستور زرتشت در کشمر (کاشمر امروزی) کاشته شده بود. این درخت بسیار زیبا و بزرگ بود و مورد تقدس مردم، چندان که آوازه‌اش به متوکل خلیفهٔ عباسی رسید و او نیز به گماشته‌اش (ابوالطیب) در نیشابور فرمان داد که درخت بریده شود و برای او فرستاده شود. زرتشتیان آن شهر پیشنهاد کردند که در برابر نبریدنش، ۵۰٬۰۰۰ سکهٔ زر بپردازند. اما این پیشنهاد پذیرفته نشد و سرو کهن‌سال را بریدند و برای خلیفه به بغداد بردند. یک روز پیش از رسیدن درخت به بغداد، متوکل به قتل رسید و این مطابق پیش‌گویی زرتشت بود که گفته بود هر که این درخت را ببرد، کشته خواهد شد. گفته‌اند این سرو در زمان قطع شدن بیش از ۱۴۰۰ سال عمر داشت.
سرو کشمر در شاهنامه

در شاهنامهٔ فردوسی در آغاز پادشاهی گشتاسب در واقعه ظهور زرتشت به این سرو اشاره شده که نهال آن از بهشت آورده شده است که توسط شاه کیانی در جلوی در آتشکده آذر مهر برزین کاشته شده بود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یکی سرو آزاده را بهشت  |  | به پیش در آذر آن را بکشت |
| نبشتی بر آن زاد و سرو سهی |  | که پذرفت گشتاسب دین بهی |
| گوا کرد مر سرو آزاد را |  | چنین گستراند خرد داد را |
| چو چندی برآمد برین سالیان  |  | مر آن سرو استبر گشتش میان |
| چنان گشت آزاد سرو بلند |  | که برگرد او برنگشتی کمند |
| چو بسیار برگشت و بسیار شاخ |  | بکرد از بر او یکی خوب کاخ |
| چهل رش به بالا و پهنا چهل |  | نکرد از بنه اندرو آب و گل |
| فرستاد هرسو به کشور پیام |  | که چون سرو کشمر به گیتی کدام |
| ز مینو فرستاد زی من خدای |  | مرا گفت زینجا به مینو گرای |
| کنون هرک این پند من بشنوید |  | پیاده سوی سرو کشمر روید |
| در آیین پیشینیان منگرید |  | برین سایهٔ سروبن بگذرید |
| سوی گنبد آذر آرید روی |  | به فرمان پیغمبر راستگوی |
| پراگنده فرمانش اندر جهان |  | سوی نامداران و سوی مهان |
| همه نامداران به فرمان اوی |  | سوی سرو کشمر نهادند روی |
| پرستشکده گشت زان سان که پشت |  | ببست اندرو دیو را زردهشت |
| بهشتیش خوان ار ندانی همی |  | چرا سرو کشمرش خوانی همی |
| چراکش نخوانی نهال بهشت |  | که شاه کیانش به کشمر بکشت |
سرو کشمر؛ نماد ایران

درخت سرو از دیرباز نماد و نشان ایران باستان بوده است. این که در قالب‌ها، فرش‌ها و نگاره‌ها نقش سروهای شاخه برگشته بسیار دیده می‌شود، بقایای آثار همان سنت ملی است. به ویژه سر خمیده نشان سرو، که نشانه دشواری‌هایی است که در سراسر تاریخ سر او را خم کرده(نشانه فروتنی) اما در مقابل انیران کمر خم نکرده و استوار است.
در ادبیات

سرو در نمادشناسی ادبیات پارسی نماد اعتدال و ایستادگی و سرافرازی است. اما از این گذشته، اشاره و ارجاع به سرو کشمر به‌طور ویژه در همهٔ عمر ادبیات پارسی دری و بر زبان سرایندگان گوناگون همواره روان بوده و نماد ایستادگی و استواری و بلندی‌ست.
محمدتقی بهار:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به چهر و سیما فرزند ماه گردونی |  | به قد و بالا مانند سرو کشمری |
قاآنی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گویی که جهان نهال قدش را |  | از تخمه سرو کشمر دارد |
یا به عنوان نمادی برای ایران در برابر دیگر سرزمین‌ها:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آشوب هند، فتنهٔ چین، آفت ختا |  | خورشید روم، ماه ختن، سرو کشمر |
در فروردین ۱۳۹۷ هم غزلی از شفیعی کدکنی در رثای نمادین قطع این درخت در مجلهٔ بخارا منتشر شد که مطلع آن از این قرار است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آسمان تیره شد آن سبز چو بر خاک افتاد |  | شیون و همهمه در گنبدِ افلاک افتاد |
بانو هما ارژنگی شاعر معاصر قطعه ای بلند در رثای سرو کشمر سروده‌اند که اینچنین شروع می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
در دل دشت فراخ: در دل دشت فراخ
سربرآورده یکی سرو شکوهنده و سبز: سربرآورده یکی سرو شکوهنده و سبز
همچو تندیس اساتیری دور: همچو تندیس اساتیری دور
قد برافراخته چون کوه بلند: قد برافراخته چون کوه بلند
بی‌گزند از نفس سرد زمان: بی‌گزند از نفس سرد زمان
سال او گشته فزون تر ز هزار…: سال او گشته فزون تر ز هزار…
نقش سرو بر سنگ‌نگاره‌های تخت جمشید
استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی

Former autonomous region within the Azerbaijan Soviet Socialist Republic
استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی یک استان خودمختار در درون جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی بود که بیشتر ساکنان آن را ارامنه تشکیل می‌دادند.
تاریخچه

مالکیت بر این منطقه در طول دوران کوتاه مدت استقلال آذربایجان و ارمنستان در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۰ مورد اختلاف دو کشور قرار گرفت. پس از تصرف ارمنستان و آذربایجان توسط شوروی، کاف بیرو (دفتر قفقاز) تصمیم گرفت قره باغ را با مجموعه ای از خودمختاری‌ها در داخل جمهوری سوسیالیستی شوروی آذربایجان قرار دهد. بنابر تصمیم کاف بیرو شهر شوشی به عنوان مرکز اداری این استان خودمختار انتخاب شد.
در ۷ ژوئیه ۱۹۲۳، استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی ایجاد شد و پایتخت به استپاناکرت (که قبلاً خان‌کَندی نام داشت) منتقل شد. در زمان تشکیل، مساحت این استان ۴۱۶۱ کیلومتر مربع (۱۶۰۷ مایل مربع) بود. سرشماری سال ۱۹۲۶، جمعیت این منطقه را ۱۲۵۲۰۰ نفر اعلام کرده‌است که ۸۹٫۲ درصد این جمعیت را ارامنه را تشکیل می‌داده‌اند. با این حال، تا سال ۱۹۸۹، درصد جمعیت ارمنی این استان خود مختار به ۷۶٫۹ درصد کاهش یافت. دلایل کاهش جمعیت ارامنه در این استان عبارت بودند از سیاست مقامات آذربایجان شوروی برای اسکان آذربایجانی‌ها در این منطقه و مهاجرت ارامنه قره باغ به خارج، و همچنین زاد و ولد بیشتر آذربایجانی‌ها نسبت به ارمنی‌ها.
اگرچه مسئله حاکمیت بر قره‌باغ کوهستانی تا اواسط دهه ۱۹۸۰ به موضوعی جدی تبدیل نشده بود اما روشنفکران ارمنی و رهبران ارمنستان شوروی و همچنین مقامات ارمنی قره باغ چندین بار از مسکو درخواست کردند تا حاکمیت این منطقه به ارمنستان شوروی منتقل شود. در سال ۱۹۴۵، گریگور هاروتیونیان، رهبر ارمنستان شوروی، از استالین درخواست کرد که این منطقه به ارمنستان شوروی ضمیمه شود که استالین این درخواست را رد کرد. در سال ۱۹۶۵، سیزده تن از مقامات حزب ارمنی قره باغ در نامه ای به رهبری اتحاد جماهیر شوروی در مورد نوع نگرش مقامات آذربایجان شوروی نسبت به استان خودمختار قره باغ کوهستانی شکایت کردند. بسیاری از مقامات ارمنی قره باغ که خواهان پیوستن به ارمنستان بودند از کار برکنار یا به ارمنستان منتقل شدند. با ظهور حیدر علی‌اف به عنوان رهبری جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی در سال ۱۹۶۹ باکو تلاش‌های فزاینده ای را برای تشدید کنترل خود بر این منطقه خودمختار به کار برد. در سال ۱۹۷۴–۱۹۷۳ علی‌اف، گورگن ملکومیان دبیر استان خود مختار قره باغ کوهستانی را که در نظر وی یک ملی‌گرای ارمنی بود برکنار کرد و بوریس کوورکوف را به عنوان دبیر استان قره باغ کوهستانی منصوب کرد. کورکوف برخلاف گورگن ملکومیان دبیر قبلی قره باغ کوهستانی که متولد قره باغ بود در ارمنستان متولد شده بود و روابط دوستانه ای با آذربایجان داشت.
در سال ۱۹۷۷، سرو خانزادیان، نویسنده برجسته ارمنی، نامه‌ای سرگشاده به لئونید برژنف نوشت و خواستار الحاق قره‌باغ به ارمنستان شوروی شد.
تقسیمات اداری

این استان به پنج شهرستان (رایون) یا بخش اداری تقسیم شده بود:
شهرستان مارتاکرت
شهرستان مارتونی
شهرستان شوشی
شهرستان آسکران
شهرستان هادروت
| نام واحد تقسیمات اداری | مساحت (km2) | جمعیت |
| --- | --- | --- |
| شهر استپاناکرت | ۱۶ | ۵۶٬۷۰۵ |
| شوشی | ۲۸۹ | ۲۰٬۳۷۴ |
| آسکران | ۹۲۰ | ۲۰٬۹۵۴ |
| مارتاکرت | ۱٬۷۵۰ | ۴۷٬۰۴۷ |
| مارتونی | ۷۷۹ | ۲۸٬۲۰۲ |
| هادروت | ۶۷۹ | ۱۴٬۴۸۷ |
| مجموع: | ۴٬۳۸۸ | ۱۸۷٬۷۶۹ |
درگیری نظامی

درگیری میان ارمنی‌های این استان و دولت سوسیالیستی آذربایجان در سال ۱۹۸۷ آغاز شد. سطح این درگیری در اواخر سال ۱۹۹۱ افزایش یافت و منجر به آغاز جنگ اول قره‌باغ شد. در ۲۶ نوامبر ۱۹۹۱، پارلمان جمهوری سوسیالیستی آذربایجان، خودمختاری استان قره‌باغ را لغو کرد. همچنین تقسیمات اداری استان قره باغ منحل شد، و این سرزمین در بین مناطق خوجاوند، ترتر، گورانبوی، شوشی و کلبجر تقسیم شد. در پاسخ، اکثریت جمعیت ارمنی استان قره باغ اعلام استقلال کردند و جمهوری آرتساخ را تأسیس کردند که این عمل آنها توسط ارمنستان مورد حمایت قرار گرفت. امروزه، بیشتر سرزمین‌های استان سابق قره باغ تحت کنترل جمهوری خود خوانده آرتساخ است. آذربایجان در جریان جنگ دوم قره باغ (۲۰۲۰) کنترل بخش جنوبی استان سابق خودمختار قره‌باغ را دوباره به دست آورد.
وضعیت فعلی

از سال ۲۰۲۱، تنها کنترل بخش مرکزی و شمالی استان سابق خود مختار قره‌باغ در دست جمهوری خود خوانده آرتساخ قرار دارد. با این وجود جمهوری آرتساخ توسط هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده‌است و در سطح بین‌الملل استان سابق خود مختار قره‌باغ به عنوان بخشی از سرزمین آذربایجان در نظر گرفته می‌شود. آذربایجان در ۲۶ نوامبر ۱۹۹۱ با لغو قانون خودمختاری استان قره‌باغ، این استان را به عنوان بخشی از خاک این کشور اعلام کرد. از آن زمان تقسیمات اداری این سرزمین در بین مناطق خوجاوند، شوشی، خوجالی، بخش شرقی کلبجر، بخش غربی ترتر تقسیم شد.
جمعیت‌شناسی

تعداد جمعیت و ترکیب قومی قره‌باغ کوهستانی بر اساس سرشماری شوروی در سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۸۹
| ملیت‌ها | ۱۹۲۶ سرشماری | ٪ | ۱۹۳۹ سرشماری | ٪ | ۱۹۵۹ سرشماری | ٪ | ۱۹۷۰ سرشماری | ٪ | ۱۹۷۹ سرشماری | ٪ | ۱۹۸۹ سرشماری |  % |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| کل جمعیت | ۱۲۵۱۵۹ | ۱۰۰٬۰۰٪ | ۱۵۰۸۳۷ | ۱۰۰٬۰۰٪ | ۱۳۰۴۰۶ | ۱۰۰٬۰۰٪ | ۱۵۰۳۱۳ | ۱۰۰٬۰۰٪ | ۱۶۲۱۸۱ | ۱۰۰٬۰۰٪ | ۱۸۹۰۸۵ | ۱۰۰٬۰۰٪ |
| ارمنی‌ها | ۱۱۱۶۹۴ | ۸۹٬۲۴٪ | ۱۳۲۸۰۰ | ۸۸٬۰۴٪ | ۱۱۰۰۵۳ | ۸۴٬۳۹٪ | ۱۲۱۰۶۸ | ۸۰٬۵۴٪ | ۱۲۳۰۷۶ | ۷۵٬۸۹٪ | ۱۴۵۴۵۰ | ۷۶٬۹۲٪ |
| آذربایجانی‌ها | ۱۲۵۹۲ | ۱۰٬۰۶٪ | ۱۴۰۵۳ | ۹٬۳۲٪ | ۱۷۹۹۵ | ۱۳٬۸۰٪ | ۲۷۱۷۹ | ۱۸٬۰۸٪ | ۳۷۲۶۴ | ۲۲٬۹۸٪ | ۴۰۶۸۸ | ۲۱٬۵۲٪ |
| روس‌ها | ۵۹۶ | ۰٬۴۸٪ | ۳۱۷۴ | ۲٬۱۰٪ | ۱۷۹۰ | ۱٬۳۷٪ | ۱۳۱۰ | ۰٬۸۷٪ | ۱۲۶۵ | ۰٬۷۸٪ | ۱۹۲۲ | ۱٬۰۲٪ |
| اوکراینی‌ها | ۳۵ | ۰٬۰۳٪ | ۴۳۶ | ۰٬۲۹٪ | ۲۳۸ | ۰٬۱۸٪ | ۱۹۳ | ۰٬۱۳٪ | ۱۴۰ | ۰٬۰۹٪ | ۴۱۶ | ۰٬۲۲٪ |
| بلاروسی‌ها | ۱۲ | ۰٬۰۱٪ | ۱۱ | ۰٬۰۱٪ | ۳۲ | ۰٬۰۲٪ | ۳۵ | ۰٬۰۲٪ | ۳۷ | ۰٬۰۲٪ | ۷۹ | ۰٬۰۴٪ |
| یونانی‌ها | ۶۸ | ۰٬۰۵٪ | ۷۴ | ۰٬۰۵٪ | ۶۷ | ۰٬۰۵٪ | ۳۳ | ۰٬۰۲٪ | ۵۶ | ۰٬۰۳٪ | ۷۲ | ۰٬۰۴٪ |
| تاتارها | ۶ | ۰٬۰۰٪ | ۲۹ | ۰٬۰۲٪ | ۳۶ | ۰٬۰۳٪ | ۲۵ | ۰٬۰۲٪ | ۴۱ | ۰٬۰۳٪ | ۶۴ | ۰٬۰۳٪ |
| گرجستانی‌ها | ۵ | ۰٬۰۰٪ | ۲۵ | ۰٬۰۲٪ | ۱۶ | ۰٬۰۱٪ | ۲۲ | ۰٬۰۱٪ | ۱۷ | ۰٬۰۱٪ | ۵۷ | ۰٬۰۳٪ |
| سایر | ۱۵۱ | ۰٬۱۲٪ | ۲۳۵ | ۰٬۱۶٪ | ۱۷۹ | ۰٬۱۴٪ | ۴۴۸ | ۰٬۳۰٪ | ۲۸۵ | ۰٬۱۸٪ | ۳۳۷ | ۰٬۱۸٪ |
شهرهای اصلی استان خودمختار قره‌باغ
موقعیت استان خودمختار قره‌باغ در منطقه مورد ادعای جمهوری آرتساخ
نقشه قومی منطقه خودمختار قره باغ کوهستانی (۱۹۸۹)  مناطق ارمنی نشین
  مناطق آذربایجانی نشین  مناطق خالی از سکنه (کوه ها، مزارع و غیره)
رباط خان

| رباط خان | رباط خان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: طبس
بخش: بخش مرکزی
دهستان: منتظریه
جمعیت: ۸۰ نفر
رباط خان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان طبس استان خراسان جنوبی ایران است.
این روستا غربی ترین نقطه استان خراسان جنوبی از لحاظ مختصات جغرافیایی است.
جمعیت

این روستا در دهستان منتظریه قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۰ نفر (۲۷ خانوار) بوده‌است.
رحمان آفتابی آذر

رحمان آفتابی آذر (به انگلیسی: Rahman Aftabi Azar) متولد ۱۳۰۷، مسگر پیشکسوت ایرانی می‌باشد.
رحمان آفتابی آذر، در سال ۱۳۰۷ در اردبیل متولد گردید. از دوران کودکی، زیر نظر استاد مشهدی حمید که از استادان بنام مسگری بود، هنر اصیل مسگری را آموخت. وی علاوه بر ساخت و تعمیر انواع ظروف مسی کوچک و بزرگ، مرمت ظروف قدیمی و گنبد مسی چینی‌خانه بقعه شیخ صفی‌الدین اردبیلی، میراث یونسکو را نیز در کارنامه هنری خود گنجانده‌است.
مرکز ساخت ظروف مسی در بازار قیصریه، راسته مسگران شهرستان اردبیل واقع شده‌است. اول بهمن ماه ۱۳۹۲ مدیرکل میراث فرهنگی و معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی استان اردبیل از این هنرمند هنر اصیل ایرانی تقدیر و تشکر نمود.
↑  «تجلیل از مسگر پیشکسوت توسط مدیرکل میراث فرهنگی و معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی استان اردبیل، خبرگزاری فارس». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۴.
رحمان تقی‌زاده

| رحمان تقی‌زاده> اطلاعات شخصی | رحمان تقی‌زاده> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: ایران
تولد: ۴ مرداد ۱۳۷۴ ‏(۲۹ سال) آمل، ایران
قد: ۲٫۰۵ سانتیمتر (۱ اینچ)
وزن: ۸۱ کیلوگرم
اطلاعات والیبال: اطلاعات والیبال
پست: مدافع میانی
شماره: ۶
رحمان تقی‌زاده (متولد ۴ مرداد ۱۳۷۴ در آمل) بازیکن والیبال اهل ایران است. وی والیبال خود را در باشگاه کاله جوان آغاز نمود. تقی‌زاده که به عنوان کاپیتان تیم ملی امید والیبال ایران است در جام کنفدراسیون والیبال آسیا ۲۰۱۸ به عنوان بهترین مدافع میانی انتخاب شد. وی به عنوان بازیکن سابقه حضور در تیم‌های سایپا، وزارت دفاع، اتکا تهران، پارسه تهران و پیکان تهران را در کارنامه خود دارد.
نظریه علمی

نَظَریه علمی یا نگره‌ی علمی گونه‌ای بیان خلاصه و خردمندانه و منطقی حاصل از اندیشیدن دربارهٔ یک پدیده بوده؛ یا از نتایج چنین اندیشه و تفکری است. چنین شیوه اندیشیدن خردمندانه و منطقی ای، غالباً با فرایندهایی مانند مطالعه و مشاهده یا تحقیق همراه است. نظریه‌ها ممکن است علمی یا غیرعلمی (یا به میزان کمتر تأثیر یافته از علم) باشند. همچنین، هدف یک نظریه به عنوان مثال، بسته به زمینه و موضوع، ممکن است شامل توضیحات کلی دربارهٔ نحوه کارکرد طبیعت باشد. واژه Theory ریشه در یونان باستان دارد اما در کاربرد نوین آن در دوران مدرن، معانی مختلف و مرتبط جدیدی به خود گرفته‌است.
در علم مدرن و دوران جدید، منظور از اصطلاح «نظریه»، نظریهٔ علمی است. نظریهٔ علمی شرح و توضیحی تأیید شده از طبیعت است که از روش علمی حاصل شده و همواره معیارهای مورد نیاز علم مدرن را برآورده می‌کند. این معیارها شامل ۱- نقد و ۲- تأیید یا ۳-رد علمی می‌باشند. بدین جهت است که چنین تئوری‌ها یا نظریه‌هایی، باید به گونه ای باشند که آزمون‌های علمی همواره قادر باشند آنها را از نظر تجربی، پشتیبانی یا نقض کنند (تأیید یا رد کنند).
 نظریه‌های علمی، معتبرترین و دقیق‌ترین و جامع‌ترین بخش‌های دانسته‌های علمی می‌باشند خصوصاً در قیاس با تصور عامه مردم و استفاده آنها از معنای واژه «نظریه» که آن را امری غیرقابل اثبات یا اثبات نشده یا حدس یا گمان می‌پندارند (و حتی بعضاً به اشتباه تصور می‌کنند که نظریه علمی همان فرضیه علمی است که پیشرفت کرده و تبدیل به نظریه شده‌است)
نظریات علمی با فرضیات علمی و نیز قوانین علمی تفاوت دارند. فرضیه‌ها حدس‌های منطقی ای هستند که به روش تجربی قابل آزمایش‌اند و قوانین علمی گزارش‌های توصیفی دربارهٔ چگونگی عملکرد طبیعت در یک محدوده و تحت شرایط خاصی هستند. پس نظریه با فرضیه یکسان نیست. نظریه چارچوبی توضیح‌دهنده برای یک مشاهده فراهم می‌آورد و با فرض صحت آن توضیحات، فرضیه‌های محتملی از پی‌اش می‌آیند که می‌توان آزمودشان و به صحت یا سقم نظریه پی برد.
نظریات علمی به‌جای دستیافتن به هدف و نتیجه ای، ما را به سوی مسیر و چارچوب کشف شواهد و حقایق علمی راهنمایی می‌کنند؛ و بعضاً خالی از مقادیر و بدون کمیت‌ها هستند..
کلمه نظریه (تئوری) یا «در حالت تئوری» گاهی توسط عامه مردم، به اشتباه، برای توضیح چیزی که در گذشته شخصاً یا به‌طور جداگانه تجربه یا آزمایش نکرده‌اند، استفاده می‌شود.
در اینگونه موارد، به لحاظ معنایی و مفهومی، تئوری یا نظریه جایگزین مفهوم دیگری می‌شود به نام فرضیه؛ و به جای استفاده از کلمه "در حالت فرضی"، به اشتباه عبارت " در حالت تئوری" یا "به‌صورت نظری" جایگزین شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ بنابراین در بسیاری موارد بیان جملات " این تنها یک تئوری است " یا " این تنها یک نظریه است " (که به اشتباه این مفهوم را می‌رساند که صحت ایده موردنظر هیچگاه سنجیده نشده‌است) می‌تواند اعتبار مفهوم نظریه را خدشه دار کند؛ و این هواره مورد اعتراض اهالی علم و دانش است. این مسئله از آنجایی نشات می‌گیرد که در یونان باستان که کلمه تئوری که از آنجا برخاسته، با واژه "practice" که به یونانی (praxis, πρᾶξις) گفته می‌شد، و اصطلاحی برای بیان " انجام یک عمل" است در تقابل بود. و حتی این دو واژه متضاد دانسته می‌شد. . یک «مثال کلاسیک» در یونان باستان وجود دارد که تمایز میان «نظری» (نظریه) و «عملی» را در زمینه پزشکی در آن دوران بیان می‌دارد:
واژه‌شناسی پارسی

در فرهنگ معین گفته شده: نظریه . [ن َ ظَ ری ی َ / ی ِ] (از ع، اِ) عقیده. حدس. (فرهنگ فارسی معین). نظریه به معنی اخیر متداول شده و جمع آن را «نظریات» آرند، مانند نشریه، نشریات. اما چون این کلمه در عربی فصیح بدین معنی نیامده، بعض معاصران از استعمال این مفردو جمع آن خودداری کنند و به جای آن دو «نظره» و «نظرات» را به کار می‌برند، ماننده: نشره، نشرات. ولی از یک سو دو کلمهٔ اخیر در عربی به معانی دیگری به کار می‌روند، و از سوی دیگر نظریه و نظریات جای خود را در زبان‌های عربی و فارسی باز کرده‌اند.  قزوینی نیز استعمال این دو را جایز می‌دانستند بدین اعتبار که «نظری» منسوب است به نظر و - َة وحدت به آخر آن ملحق شده و قیاساً صحیح است. (از فرهنگ فارسی معین).
در فرهنگ فلسفی آمده: نظریه، قضیه ایست که به برهان ثابت می‌شود و در نظر فلاسفه، یک ترکیب عقلی است مرکب از تصورهای سازگار و متوافق که هدف آن ایجاد ارتباط بین نتایج و مبادی است.حدس هوشمندانه و منطقی که اثبات شود.