تعطیلات مستر بین
داستان

مستر بین در یک قرعه‌کشی برنده سفر به کَن، یک دوربین فیلم‌برداری، و ۲۰۰ یورو پول می‌شود. پس از ورود به فرانسه، بین در رستوران Le Train Bleu هنگام خوردن غذای دریایی خرابکاری می‌کند و از کارگردان فیلم روسی، امیل داچفسکی می‌خواد که از او هنگام ورود به قطار در ایستگاه لیون فیلم بگیرد. با این حال، بین دوبار از او درخواست فیلم‌برداری مجدد کرد تا اینکه قطار به همراه بین و پسر داچفسکی، استپان حرکت می‌کند و داچفسکی جا می‌ماند.
بین تصمیم می‌گیرد تا وضعیت را درست کند. بین و استپان در ایستگاه بعدی پیاده می‌شوند، قطاری که داچفسکی سوار آن شده بدون توقف از آنجا عبور می‌کند؛ او تابلویی را نشان می‌دهد که در آن یک شماره تلفن همراه نوشته شده‌است تا استپان با آن تماس بگیرد؛ اما ناخواسته دو رقم آخر را با انگشتانش پنهان می‌کند. پس از آن بین شماره را با ترکیب‌های مختلف ارقام در بخش نامعلوم تماس می‌گیرد که ناموفق است. قطار دیگری از راه می‌رسد و بین و استپان سوار می‌شوند، اما چون بین کیف پول، پاسپورت و بلیتش را در ایستگاه قبلی جا گذاشته بود، هر دو در کویون از قطار بیرون انداخته می‌شوند.
برای به‌دست آوردن مقداری پول، بین به عنوان یک خواننده آواز می‌خواند و برای خودش و استپان غذا و بلیت اتوبوس سفر به کن می‌خرد، بلیت بین بر اثر باد گم می‌شود و زیر پای مرغی گیر می‌کند که کشاورزی آن مرغ را در کامیون خود می‌گذارد و بین با دوچرخه آن کامیون را تا مزرعه تعقیب می‌کند، جایی که به دلیل تعداد زیاد مرغ‌ها نمی‌تواند بلیتش را پیدا کند. پس از یک تلاش ناموفق برای سواری گرفتن، بین تصمیم می‌گیرد که به تنهایی و با پای پیاده به سفر خود ادامه دهد. پس از مدتی، بین سر صحنه یک آگهی ماست به کارگردانی کارسون کلی، فیلم‌ساز آمریکایی و بازی سابین، بازیگر زن مشتاق، بیدار می‌شود که در آن دهکده‌ای عجیب فرانسوی مورد حمله سربازان نازی قرار می‌گیرد. بعد از اینکه بین با یک نفر اضافی اشتباه گرفته می‌شود، او برای مدت کوتاهی نقش یکی از سربازان نازی را بازی می‌کند تا اینکه به دلیل استفاده از دوربین خود بالای تفنگش و خراب کردن صحنه اخراج می‌شود. پس از خروج، او باعث یک انفجار در صحنه فیلم‌برداری پس از شارژ مجدد دوربینش می‌شود.
در حین مسافرت، او با یک ماشین مینی شبیه ماشین خودش که توسط بازیگر مشتاق، سابین هدایت می‌شود، مواجه می‌شود و سوار آن می‌شود. او هم‌مسیر بین است و به جشنواره کَن می‌رود. جایی که فیلم جدید او به کارگردانی کِلِی، Playback Time، ارائه می‌شود. آنها در یک ایستگاه خدمات توقف می‌کنند. جایی که بین دوباره با استپان که یک گروه موسیقی خیابانی او را آورده‌اند، متحد می‌شود. سابین او را با آنها می‌برد و معتقد است که استپان پسر بین است. روز بعد، هر سه نفر به لطف رانندگی بین در شب زمانی که سابین به خواب می‌رود به کن می‌رسند.
در یک پمپ بنزین، سابین در اخبار می‌بیند که او و بین مظنون به ربودن استپان هستند. او در عجله برای نمایش فیلم Playback Time به جای مراجعه به پلیس برای رفع سوءتفاهم‌ها، بین و استپان را به عنوان مادر و دخترش مبدل می‌کند تا در جشنواره شناسایی نشود. Playback Time شروع می‌شود که تمرکز آن بر جست‌و‌جوی یک کارآگاه قاتل برای عشق گمشده است. به دلیل روایت طولانی و عدم وجود اکشن در فیلم، مخاطب علاقه خود را به فیلم از دست می‌دهد. سابین متوجه می‌شود که بیشتر نقش‌های او از فیلم حذف شده است و بین را وادار می‌کند تا دوربین فیلم‌برداری خود را به پروژکتور وصل کند و تصاویر فیلم را با تصاویر خاطرات ویدیویی خود جایگزین کند. فیلم‌های دوربین بین به‌طرز شگفت‌آوری با روایت فیلم مطابقت دارد و سابین را به عنوان عشق گمشده کارآگاه و بین را به عنوان معشوقه جدید او نشان می‌دهد. کِلِی، سابین و بین همگی مورد تشویق ایستاده قرار می‌گیرند، اما فیلم روی تصویر استپان فریز می‌شود و داچفسکی با این تصور که بین پسرش را ربوده است، به صحنه یورش می‌برد. با این حال استپان از پشت صحنه بیرون می‌آید و دوباره به والدینش می‌پیوندد.
بین از در پشتی تئاتر خارج می‌شود و در نهایت به ساحل کن می‌رسد، جایی که او، سابین، استپان، کِلِی و افراد مختلف ساحل‌نشین آهنگ «La Mer» را تقلید می‌کنند.