stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اپرا (مرورگر وب)
شبکه خصوصی رایگان اپرا(opera VPN)

یکی از دلایل محبوبیت مرورگر اپرا VPN آن است که در واقع یک نوع پروکسی است و اطلاعات را به صورت VPN رمز گذاری می‌کند و ارتباطی امن برای شما ایجاد می‌کند، این ویژگی جدیداً در ایران فیلتر شده‌است.
مسدود کننده تبلیغ اپرا

مرورگر اپرا در آپدیت اخیر خود یک ویژگی جدیدی معرفی کرده‌است که تبلیغات سایت‌ها را حذف کرده و امکان اضافه کردن لیست شخصی خود را نیز می‌دهد همچنین این افزونه در سایت‌هایی که اجازه رونوشت برداری از مطالبشان را نمی‌دهد کار می‌کند و این درخواست را مسدود و اجازه کپی را به کاربر می‌دهد5
ترخینه

دو نوع ترخینه، ترخینه با دوغ (و کمی کره) (چپ)، ترخینه با درصد گندم بیشتر که در کرت یونان مرسوم است. (راست)
کشکینه نهاوند، سمت چپ ترخینه جامد و سمت راست ترخینه آماده سرو
ترخینه (به لری: کشکینه، به کردی: ته‌رخینه، ته‌رخنه، ته‌رخوانه و یا دوینه Terxîne/Terxin e/Terxwane،، به ترکی Tarhana، به یونانی trachanas/trahanas،trahana، به آلبانیایی трахана/тархана، به بلغاری، به مصری kushuk، به عربی عراق kishk)، غذایی نیمه‌آماده است که از گندم و دوغ یا شیر تخمیرشده به دست می‌آید و در استان‌های لرستان، کرمانشاه، کردستان، ایلام، مرکزی، همدان  مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این ترخینه در میان کُردهای عراق، ترکیه و سوریه، و همچنین در میان مردم ارمنی در ارمنستان و نیز مردم یونانی کشورهای یونان، قبرس، آلبانی، بلغارستان و برخی مناطق عراق و مصر نیز رواج دارد.
این غذا از خیساندن بلغور گندم یا جو در دوغ ترش به مدت ۱۰ روز تهیه می‌شود. در روش دیگر بلغور را به مدت چند ساعت در دوغ می‌پزند. پس از این مدت قطعاتی از این مخلوط خمیرمانند را گلوله کرده و پس از افزودن گیاهان بومی مانند شلغم و پونه، آن را در برابر آفتاب خشک می‌نمایند یا در تنورهای مخصوص حرارت می‌دهند. در برخی مناطق تکه‌های خشک ترخینه را با افزودن حبوبات، سبزی و پیاز به‌عنوان آش آماده می‌کنند.
ترخینه را می‌توان یکی از اولین غذاهای نیمه‌آماده شناخت. آش ترخینه در میان کرد و لر و استان‌های همدان و مرکزی پخته می‌شود و برای آن در ادبیات شفاهی مردم لُر و کُرد شعرهای فولکلوریک نیز سروده شده‌است. ادعا می‌شود که این غذا به علت داشتن آنتی‌بیوتیک طبیعی در بهبود  سرماخوردگی سودمند است.
تاریخچه

نخستین اشاره به ترخینه در منابع تاریخی مربوط به زمخشری است که در لغت‌نامه‌اش در سدۀ ۱۱ میلادی از ترخنه نام برده‌است. پس از آن در سدۀ ۱۳ میلادی در دانشنامه جهانگیری از این خوراک با نام ترخینه یاد شده‌است.
روش تهیه

در سراسر منطقۀ زاگرس، پس از پایان فصل برداشت گندم، کار تهیۀ آذوقه برای زمستان آغاز می‌شود. تهیۀ ترخینۀ خشک در اواخر فصل تابستان انجام و برای زمستان ذخیره می‌شود. برای تهیۀ ترخینه، در ابتدا گندم پخته می‌شود و سپس جلوی آفتاب پهن می‌شود تا به‌طور کامل خشک شود. پس از آنکه گندم‌ها خشک شدند، باید آن‌ها را آسیاب کرد تا نیم‌دانه شوند. سپس باید گندم‌های خردشده را در دوغ کاملاً غلیظ و فرآوری‌شده‌ای که از مشک بیرون آورده‌اند ریخت و چند روز نگاه داشت تا به‌خوبی خیس بخورد. به‌طور کلی ترخینه به دو شکل مصرف می شود؛ روش اول این است که مادۀ آماده‌شده رقیق شده و به شکل یک نوشیدنی بسیار خنک مصرف می‌شود، در روش دوم مادۀ عمل‌آمده خشک می‌شود. در مرحلۀ خشک کردن نهایی، پونه‌های خوش‌عطر خودرو از نزدیک چشمه‌ها جمع‌آوری شده و روی یک پارچۀ تمیز پهن می‌شود. سپس ترخینه که به شکل یک مادۀ خمیری درآمده، گلوله گلوله شده و روی پونه‌ها چیده می‌شود. گلوله‌های ترخینه باید چند روز در برابر تابش آفتاب قرار داشته‌باشد تا به‌طور کامل خشک شود.
انواع ترخینه

در مناطق مختلف بسته به ذائقۀ مردم آن منطقه روش‌های مختلفی برای تولید ترخینه وجود دارد. در مناطق مختلف استان کرمانشاه سبزی‌های معطر مانند شوید، پونه، نعنا، رازیانه و حتی سیاه‌دانه به ترخینه اضافه می‌شود و بدین دلیل ترخینۀ هر منطقه منحصربه‌فرد و از ترخینۀ مناطق دیگر قابل تشخیص است.
در استان مرکزی ترکیبات چاشنی‌هایی مثل گوجه و گل زرد همراه با گندم پخته شده و خشک می‌شود. ترخینۀ خشک‌شده و آماده برای سریع‌تر پخته شدن این آش استفاده می‌شود.
یکی از گونه‌های ترخینه شلم نامیده می‌شود. در منطقۀ دالاهو به جای دوغ از عصارۀ انگور، به، گوجه و موادی مانند آن استفاده می‌شود. عصارۀ این میوه‌ها هفت روز می‌ماند تا ترش شود. سپس با گندم‌های نیم‌کوب‌شده مخلوط شده و هفت روز دیگر می‌ماند و در نهایت مانند ترخینۀ معمولی خشک می‌شود.
مصرف

ترخینه به شکل آش یا سوپ بیشتر در روزهای زمستانی پخته می‌شود. برای طبخ آش ترخینه، چند تکه ترخینۀ خشک در آب ریخته شده و می‌پزد. افزودن انواع حبوبات، سبزیجات خشک، زردچوبه و پیاز داغ به آن اختیاری است. ترخینه باید به خوبی بپزد، به‌گونه‌ای که قطعات خشک به‌خوبی از هم باز شده و دوغ آن بهتر در غذا پخش می‌شود.
در برخی مناطق سبزی و حبوبات را در همان ابتدای پخت با دوغ به ترکیبات ترخینه خشک اضافه می‌کنند.
مصرف > آش ترخینه

آش ترخینه در استان‌های همدان، کرمانشاه، کردستان، ایلام و لرستان محبوبیت دارد. آش ترخینه به صورت‌های مختلفی تهیه می‌شود. وجه مشترک همۀ آن‌ها استفاده از ترخینه است که موادی مانند بلغور گندم، دوغ، ماست، نعنا خشک و ادویه‌جات مختلف دیگری را در خود دارد. علاوه بر این مواد مختلفی مانند تیغ دوراب کوهی، حبوبات نظیر نخود و لوبیا، سبزی آش مانند اسفناج و چغندر، بادمجان سرخ‌شده، پیاز سرخ‌شده و ... را هم می‌توان هنگام تهیۀ آش به‌صورت دلبخواهی به آش اضافه کرد.
کارکرد درمانی

ادعا می‌شود که ترخینه به علت برخورداری از آنتی‌بیوتیک‌ها و ویتامین‌ها برای سرماخوردگی و آنفلوانزا در روزهای سرد سال خاصیت درمانی دارد.
رویدادها

در ۲۰ آبان ۱۴۰۳ جشنوارۀ پخت ترخینه در کرمانشاه به مناسبت سومین سال‌روز پیوستن این شهر به شبکۀ شهرهای خلاق یونسکو در زمینۀ خوراک‌شناسی برگزار شد. در این رویداد ۴۰ شرکت‌کننده که اغلب از زنان کرمانشاهی بودند در دو بخش معلولین و آزاد، اقدام به پخت آش ترخینه کرده و آن را در معرض داوری قرار دادند و در پایان با نظر داوران، سه نفر از بین معلولین و سه نفر در بخش آزاد از سوی داوران برگزیده شدند.
در ادبیات فارسی

ابواسحاق اطعمه در «فرهنگ دیوان اطعمه» در مذمت ترخینه/کشکینه می‌نویسد: «الکشکینه: گندم پخته‌ای که در آفتاب نهند تا ترش شود و کلاغ‌پیسه چنگکی و چلغوزکی در آن کند و پیاز خام و ساق‌تورگ در آن اندازند و این مصراع بخوانند: گل بود بسبزه نیز آراسته شد. الچرکین: ظرف او، الپریشان: سرپوش او، المندبور: مردکی که این ترکیب را روا داشت که مسلمانان خورند.»
نوعی از ترخینه جامد که در مناطق غربی ایران رایج است.
بامبانگ، نوئهوا ویزکابا

مکان در Cagayan Valley
| بامبانگ، نوئهوا ویزکابا | بامبانگ، نوئهوا ویزکابا |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
موقعیت بامبانگ، نوئهوا ویزکابا در نقشه: موقعیت بامبانگ، نوئهوا ویزکابا در نقشه
Region: Cagayan Valley (Region II)
استان‌های فیلیپین: نوئه‌وا ویزکایا
District: Lone district
Barangay: 25
حکومت: حکومت
 • شهردار: Flaviano D. Balgos Jr.
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴۵٫۰۰ کیلومتر مربع (۱۳۳٫۲۱ مایل مربع)
جمعیت (2015): جمعیت (2015)
 • کل: ۵۳٬۴۳۳
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (PST)
ZIP code: 3702
Dialing code: 78
Income class: 1st class
بامبانگ، نوئهوا ویزکابا (به لاتین: Bambang, Nueva Vizcaya) یک منطقهٔ مسکونی در فیلیپین است که در نوئه‌وا ویزکایا واقع شده‌است.
خصوصیات

بامبانگ ۳۴۵٫۰۰ کیلومترمربع مساحت و ۵۳٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد.
کلیسای ارتدکس در آمریکا

| کلیسای ارتدکس در آمریکا | کلیسای ارتدکس در آمریکا |
| --- | --- |
Primate: متروپولیتن تیخون (مولارد)
Bishops: 14
Parishes: 700
صومعه ها: 20
زبان: زبان انگلیسی، اسلاو کلیسا، زبان اسپانیایی، زبان روسی، زبان عربی، یونانی کوینه، زبان رومانیایی، زبان بلغاری، زبان آلبانیایی
مقرها: اویستر بی کاو، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
قلمرو: ایالات متحده آمریکا, کانادا
دارایی‌ها: مکزیک، قبلااسترالیا و آمریکای جنوبی
به‌رسمیت شناخته‌شدن: اتوسفالی به رسمیت شناخته شده توسط کلیسای ارتدکس روسی (since 1970), بلغاری، کلیسای ارتدکس گرجی، لهستان، و چک و اسلواکی کلیساها
منشعب‌شده از: کلیسای ارتدکس روسی (۱۹۶۳)
اعضا: ۱ میلیون دلار
وبگاه رسمی: oca.org
کلیسای ارتدکس در آمریکا (انگلیسی: Orthodox Church in America) نام اولیه آن کلیسای کاتولیک یونان ارتدکس روسیه برای آمریکا (به انگلیسی: Russian Orthodox Greek Catholic Church Of America) یک کلیسای مستقل ارتدکس شرقی که کلیسای ارتدکس روسیه کلیسای مادر آن بحساب می‌آید و اسم فعلی خود را از ۱۰ آوریل ۱۹۷۰ گرفته‌است.
تاریخچه

مسیحیت در سال ۱۷۹۴ توسط ۸ راهب روسی وارد آلاسکا شد که بخشی از مأموریت مسیحی‌ای بود که کافران سیبری و چین و کوره را مد نظر داشت.
در آن زمان آلاسکا کماکان یک سرزمین روسی بود ولی بعد از اینکه در سال ۱۸۶۷ به ایالات متحده آمریکا فروخته شد، از آنجا مبلغین ارتدکس در همه جای قاره آمریکای شمالی پراکنده شدند. در سال ۱۸۷۲ اسقف ارتودوکس از سیتکا در آلاسکا به سان فرانسیسکو منتقل شد و بار دیگر در سال ۱۹۰۵ از آنجا به نیویورک منتقل شد و بسیاری از کاتولیک‌های شرق تبار، مهاجران مجارستانی و کولیهای روس با آن ترکیب شدند، همچنین روحانیون ارتدکس کلیساهای محلی را برای حمای از مهاجرانی که از روسیه، اوکراین، یونان، صربستان، آلبانی، رومانی، بلغارستان و سوریه سازماندهی کردند.
پوئرتو ناتالس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= منطقه ماژلان و جنوبگان شیلی, 23x15px|border |alt=|link= شیلی
| پوئرتو ناتالس | پوئرتو ناتالس |
| --- | --- |
فهرست شهرهای شیلی: فهرست شهرهای شیلی
      نشان موقعیت پوئرتو ناتالس در نقشه پوئرتو ناتالسLocation in Chile:       نشان موقعیت پوئرتو ناتالس در نقشه پوئرتو ناتالسLocation in Chile
نام مستعار: Natales: نام مستعار: Natales
مختصات: ۵۱°۴۴′ جنوبی ۷۲°۳۱′ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۷۳۳°جنوبی ۷۲٫۵۱۷°غربی﻿ / -51.733; -72.517: مختصات: ۵۱°۴۴′ جنوبی ۷۲°۳۱′ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۷۳۳°جنوبی ۷۲٫۵۱۷°غربی﻿ / -51.733; -72.517
منطقه‌های شیلی:  منطقه ماژلان و جنوبگان شیلی
استان: Última Esperanza
شهرستان‌های شیلی: Natales
تأسیس‌شده: ۱۹۱۱
حکومت: حکومت
 • نوع: شهرداری
 • Alcalde: Fernando Paredes Mansilla (UDI)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۸۹۷۴٫۲ کیلومتر مربع (۱۸۹۰۹٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳ متر (۱۰ فوت)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۲)
 • کل: ۱۸۵۰۵
 • تراکم: ۰٫۳۸/کیلومتر مربع (۰٫۹۸/مایل مربع)
 • محدوده روستایی: ۲۱۳۸
Sex: Sex
 • Men: ۱۰٬۰۶۸
 • Women: ۹٬۰۴۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۴ (CLT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۳ (CLST)
کد منطقه: ۵۶ + ۶۱
وبگاه: www.muninatales.cl
پوئرتو ناتالس (به اسپانیایی: Puerto Natales) یک منطقهٔ مسکونی در شیلی است که در Natales واقع شده‌است. پوئرتو ناتالس ۴۸٬۹۷۴٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۵۰۵ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده.
باندا آچه

City
| باندا آچه بند اچیه | باندا آچه بند اچیه |
| --- | --- |
City: City
  مهر:   مهر
نام مستعار: Kota Serambi Mekkah: نام مستعار: Kota Serambi Mekkah
شعار: Saboeh Pakat Tabangun Banda: شعار: Saboeh Pakat Tabangun Banda
استان: آچه
تاسیس‌شده: ۲۲ آوریل ۱۲۰۵
حکومت: حکومت
 • شهردار: Illiza Sa'aduddin Djamal
مساحت: مساحت
 • City: ۶۱٫۳۶ کیلومتر مربع (۲۳٫۶۹ مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۲۹۳۵۳۶ کیلومتر مربع (۱۱۳۳۳۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۰–۱۰ متر (۰–۳۲٫۹ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • City: ۲۲۰۴۳۳
 • تراکم: ۳۴۵۷/کیلومتر مربع (۸۹۵۰/مایل مربع)
 • کلان‌شهری: ۵۱۳۶۹۸
 • تراکم کلان‌شهری: ۰٫۱۷۵/کیلومتر مربع (۰٫۴۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷+ (WIB)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۷+ (WIB)
کد پستی: ۲۳۰۰۰
کد منطقه: +۶۲ ۶۵۱
License plate: BL XXX XX
وبگاه: www.bandaacehkota.go.id
باندا آسه (اندونزیایی: Banda Aceh) یا در گذشته بندر آچه (اندونزیایی: Bandar Aceh)، شهری در استان آچه کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۱۴۳٫۳۶۰ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۲۰۹٫۳۳۴ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۲۶۸٫۹۱۳ نفر افزایش یافته است.
تیزشاخ عربی

| تیزشاخ عربی | تیزشاخ عربی |
| --- | --- |
تیزشاخ عربی، Oryx leucoryx: تیزشاخ عربی، Oryx leucoryx
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گاوان
سرده:: تیزشاخ
گونه:: O. leucoryx
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Oryx leucoryx : Oryx leucoryx 
تیزشاخ عربی یا غزال اوریکس یا خَربُز (نام علمی: Oryx leucoryx) گونه‌ای از تیره گاوسانان و از سرده تیزشاخ بوده و بومی مناطق استپی و بیابانی در کشورهای سوریه، عراق، اسرائیل، اردن، و شبه جزیره عربستان است.که در دهه ۱۹۷۰ در حیات وحش منقرض شد اما تعدادی از آن در اسارت باقی مانده بودند و برنامه موفقیت‌آمیزی برای بازگرداندن آن‌ها به طبیعت اجرا شد و تا سال ۲۰۱۱ بیش از هزار رأس از این حیوان در حیات وحش عمان، عربستان، فلسطین، اسرائیل، اردن و امارات وجود دارد و ۶ تا ۷ هزار رأس نیز در اسارت نگهداری می‌شوند. از این جانور در متون فارسی میانه با نام «خربُز» (xar-buz) یاد شده‌است.
زیستگاه

تیز شاخ عربی معمولاً در دشت‌های خشک و بیابان‌ها زندگی می‌کند. با این حال در دامنه‌های سنگی و برس‌های ضخیم نیز یافت می‌شود. زیستگاه آنها بصورت کلی شامل دشت‌های شنی صاف و مواج است، که توسط وادی‌های کم عمق و فرورفتگی‌ها متقاطع شده‌اند و همچنین تپه‌های شنی در حاشیه بیابان‌های شنی که دارای پوشش گیاهی متنوعی از درختان، درختچه‌ها، و علف‌ها هستند.
زیستگاه > عادات غذایی

تیز شاخ‌های عربی معمولاً از انواع مختلف علف‌ها و درختچه‌های موجود در زیستگاهای خشکشان استفاده می‌کنند. آنها برای نوشیدن به سمت رودها و چاله‌های آب می‌روند. و هنگامی که آب در دسترس نباشد، آنها می‌توانند رطوبت را از منابعی مانند خربزه و پیازهای آبدار هم بدست آورند، که گاهی برای مدت طولانی هم کافیست.
ظاهر

طول سر و بدن تیز شاخ عربی از ۱۵۳ تا ۲۳۵سانتی متر متغیر است. طول دم بین ۴۵ تا ۹۰ سانتی‌متر و ارتفاع شانه ۹۰ تا ۱۴۰ سانتی‌متر است. یال آنها از سر تا شانه‌ها امتداد دارد و دم آنها تافت است. نرها یک دسته مو روی گلو دارند. هر دو جنس دارای شاخ‌هایی به طول بین ۶۰تا ۱۵۰سانتی‌متر هستند. شاخ ماده‌ها معمولاً بلندتر و نازک‌تر از شاخ نرها است. به‌طور کلی، رنگ بزرگسالان (بالغ ترها) از کرمی گرفته تا خاکستری و قهوه‌ای متفاوت است و ممکن است دارای علائم سیاه و قهوه‌ای نیز باشند. جوان ترها دارای سایه‌های قهوه ای ای هستند و روی دم و زانوهای خود نیز علامت‌هایی دارند.
رفتار و طول عمر

زمان تولید مثل تیز شاخ عربی متفاوت است. با این حال در شرایط مساعد یک ماده می‌تواند در طول یک سال هر ماه یک گوساله به دنیا بیاورد. بیشترین زاد و ولد ثبت شده در میان گله‌های در عمان و اردن از ماه اکتبر تا مه رخ داده‌است. دوره بارداری در این گونه حدود ۲۴۰ روز است. بچه‌ها در ۴/۵ ماهگی از شیر گرفته می‌شوند و ماده‌های نوجوان اولین زایمان خود را در سنین ۲/۵ تا ۳/۵ سالگی انجام می‌دهند. طول عمر این حیوانات در حدود۲۰سال است.
آنها فرورفتگی‌های کم عمقی را در زمین زیر درختچه‌ها و درختان برای استراحت کردند و استفاده از سایه حفر می‌کنند. آنها قادرند بارندگی را حتی از فاصله دور تشخیص دهند و در جهت رشد گیاهان تازه حرکت کنند. تیزشاخ‌های عربی گاهی مسیرهای طولانی را برای یافتن غذا طی می‌کنند.
طبق یک گزارش در عمان در سال ۱۹۸۳ گله ای تیز شاخ عربی از محدوده ای در حدود ۳۰۰۰ کیلومتر مربع استفاده می‌کرد است.
تیز شاخ‌های عربی حیواناتی جمعی و اجتماعی هستند. اندازه طبیعی گروه آنها ۱۰ حیوان یا کمتر است، اما در یک گله ۱۰۰ راس هم دیده شده‌است. گله‌ها اکثراً متشکل از یک نر بالغ غالب و چندین ماده بالغ و جوان هستند. آنها حیواناتی هوشیار، محتاط و تیزبین توصیف شده‌اند. آنها با پایین آوردن سر خود به گونه ای که شاخ‌های تیزشان به سمت جلو باشد از خود دفاع می‌کنند.
وضعیت حفاظت

تا سال ۱۹۷۲ تمام تیز شاخ‌های عربی در طبیعت از بین رفتند. البته گزارش‌های تأیید نشده‌ای از مشاهده شدن این حیوان در اواخر سال ۱۹۷۹ وجود دارد. از سال۱۹۵۰ که بقای این گونه در وضعیت بحرانی قرار گرفت، تلاش‌هایی در چندین کشور عربی برای ایجاد گله‌های در اسارت انجام شد. در سال ۱۹۶۲ تعدادی از تیز شاخ‌های عربی از طبیعت گرفته شده و به ایالات متحده فرستاده شدند. با تلاش‌های بین‌المللی برای اصلاح نژاد، معرفی و بازگشت مجدد به طبیعت، مانند عمان در سال ۱۹۸۲، اردن در سال ۱۹۸۳ و مرکز عربستان سعودی در سال ۱۹۹۰، در حال حاضر تقریباً ۵۰۰ راس در حیات وحش وجود دارد. که ۳۰۰ راس آن در شبه جزیره عربستان زندگی می‌کنند. همچنین بیش از ۲۰۰۰ راس از این گونه در جاهای دیگری مانند باغ وحش‌های فونیکس و سن دیگو نگهداری می‌شوند.
نگارخانه

در ابوظبی امارات
باغ وحشی در جمهوری چک
منطق حفاظت شده ای در اسرائیل
گله تیزشاخ‌ها در حال استراحت در زیر سایه درخت نخل
دیبکلو

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| دیبکلو | دیبکلو |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان بستان‌آباد
بخش (تقسیمات کشوری): بخش تیکمه‌داش
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان عباس غربی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
دیبکلو یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس غربی از بخش تیکمه‌داش در شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است.
بانیووانگی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اندونزی
| بانیووانگی Kabupaten Banyuwangi | بانیووانگی Kabupaten Banyuwangi |
| --- | --- |
شهر: شهر
Banyuwangi Regency: Banyuwangi Regency
شعار: Satya Bhakti Praja Mukti: شعار: Satya Bhakti Praja Mukti
استان: جاوه شرقی
حکومت: حکومت
 • Regent: Abdullah Azwar Anas
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۷۸۲٫۴ کیلومتر مربع (۲۲۳۲٫۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۴): جمعیت (۲۰۱۴)
 • کل: ۱۵۹۹۷۸۸
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷ (WIB)
کد منطقه: ۳۳۳ (۶۲)+
وبگاه: www.banyuwangikab.go.id
بانیووانگی (اندونزیایی: Banyuwangi Regency) شهری در استان جاوه شرقی کشور اندونزی است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۱۹۹۰ میلادی، ۸۹٫۸۷۷ نفر و بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، ۱۰۲٫۴۲۲ بوده که در سال ۲۰۰۷ میلادی به ۱۱۰٫۳۱۳ نفر افزایش یافته‌است.
مجرم (فیلم ۲۰۱۶)

| مجرم | مجرم |
| --- | --- |
کارگردان: آریل ورومن
تهیه‌کننده: کریس بندر کریستا کمبل بوعز دیویدسون مارک گیل
نویسنده: داگلاس کوک دیوید ویزبرگ
بازیگران:  کوین کاستنر  گری اولدمن  تامی لی جونز  آلیس ایو  گل گدوت  مایکل پیت  جوردی مویا  آنتیه تراوه  اسکات ادکینز  آمائوری نولاسکو  رایان رینولدز  جیزلا مارنگو 
موسیقی: برایان تایلر
شرکت تولید: آوی لرنر
توزیع‌کننده: سامیت انترتینمنت
تاریخ‌های انتشار:  ۵ آوریل ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-0۴-۰۵) (تل‌آویو)  ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-0۴-۱۵) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۳۱٫۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۸٫۸ میلیون دلار
مجرم (به انگلیسی: Criminal) فیلمی آمریکایی در سبک علمی–تخیلی مهیج و اکشن به کارگردانی آریل ورومن و نویسندگی داگلاس کوک و دیوید ویزبرگ است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد.
داستان

بیل پاپ یک جاسوس کار بلد است که برای سازمان سیا کار می‌کند. او در حال انجام یک مأموریت مهم و دیدار با یک هکر می‌میرد. پس از آن، سیا تصمیم می‌گیرد که با تزریق اطلاعاتی مغز بیل به یک زندانی خشن و خطرناک، جلوی یک توطئه بین‌المللی را بگیرد…
جینا رودریگز

| جینا رودریگز | جینا رودریگز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵ تا کنون
فرزندان: ۱
جینا رودریگز (انگلیسی: Gina Rodriguez؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۴) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در سال ۲۰۱۵ میلادی برندهٔ جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی بابت هنرنمایی در مجموعهٔ تلویزیونی «جـِین باکره» شد.
گزیدهٔ آثار > تلویزیون

جسور و زیبا (۲۰۱۲–۲۰۱۱)
منتالیست (۲۰۱۱)
۱۰ چیز دربارهٔ تو که ازشان متنفرم (۲۰۱۰)
نظم و قانون (۲۰۰۴ و ۲۰۰۸)
گزیدهٔ آثار > سینما

دیپ‌واتر هورایزن (۲۰۱۶)
نابودی (۲۰۱۸)
پاکوچولو (۲۰۱۸)
یک شخص عالی (۲۰۱۹)
ایزدیان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ایزدیان در کوه‌های سنجار، مرز عراق و سوریه. (دهه ۱۹۲۰ میلادی): ایزدیان در کوه‌های سنجار، مرز عراق و سوریه. (دهه ۱۹۲۰ میلادی)
جمعیت کل: جمعیت کل
۵۰۰٬۰۰۰–۷۰۰٬۰۰۰ نفر: ۵۰۰٬۰۰۰–۷۰۰٬۰۰۰ نفر
مناطق با اکثریت جمعیت: مناطق با اکثریت جمعیت
 عراق: ۳۰۰٬۰۰۰–۶۵۰٬۰۰۰
 آلمان: ۴۰٬۰۰۰–۶۰٬۰۰۰
 ترکیه: ۵۰٬۰۰۰
 ارمنستان: ۴۰٬۶۲۰
 روسیه: ۳۱٬۲۷۳–۴۰٬۰۰۰
 گرجستان: ۱۸٬۳۲۹ (۱۷٬۱۱۶ در تفلیس)
 سوریه: حدود ۱۲٬۰۰۰–۱۵٬۰۰۰
 سوئد: ۴٬۰۰
 اوکراین: ۲٬۰۸
دین‌ها: دین‌ها
ایزدی: ایزدی
کتاب‌های دینی: کتاب‌های دینی
جلوه مصحف رش: جلوه مصحف رش
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان کردی کرمانجی ( کردی کرمانجی): زبان کردی کرمانجی ( کردی کرمانجی)
کردهای ایزدی،ایزدیان، ایزدی‌ها یا یزدانی‌ها (به کردی: Êzidî ئێزیدی)، عده‌ای از کردها هستند که در شمال عراق، سوریه، جنوب شرقی ترکیه و قفقاز (ارمنستان و گرجستان) زندگی می‌کنند.
شمار مهاجران ایزدی در چند دهه اخیر در اروپا رو به فزونی‌ست. ایزدیان به زبان کردی کرمانجی صحبت می‌کنند. آیین ایشان، ایزدی با ایمان بر تنها یزدان پاک مسلط است. یزدان پاک یا ایزد منان نیز به معنای خدای بخشنده و مهربان می‌باشد؛ که ایرانیان باستان قبل از ورود اسلام در ستایش خداوند شان بکار می‌بردند. آیین ایزدی یا یزدانی علیرغم شباهتهایی با اسلام سنی، مسیحیت شرقی، زرتشتی، یهودیت و احتمالاً مهرپرستی است. دین ایزدی (یزیدی) با وجودی که ارتباط کاملی با دین زرتشت ندارد ولی مشخصه‌های بسیاری از دین آریایی و ایرانی زرتشت را اقتباس کرده‌است.
تعدادی از اجداد ایزدیان پس از ورود اسلام به وسیله شیخ عدی مسلمان شدند. شیخ عدی و ملک طاووس دو عنصر مهم در آیین ایزدیان‌اند. طاووس، نماد طایفۀ ایزیدیه است. ایزدیان معتقدند که طاووس نماد «فرشته اعظم» است. به دلیل وجود هفت فرشته، در راس آن‌ها ملک طاووس، در جهان‌بینی‌شان، برخی تصور می‌کنند که ایزیدیان شیطان‌پرست باشند زیرا ملک طاووس به عنوان نمادی از شیطان تعبیر می‌شود.
پیشینه

در مورد ایزدیان با توجه به نواحی محل زندگی آنها و پیشینهٔ تاریخی آن نواحی این احتمال وجود دارد که ایزدیان از نسل اقوام تمدن میتانی مستقر در همین نواحی بوده باشند. در مورد دین ایزدی می‌توان گفت، این دین پیش از ورود اسلام در مناطق یاد شده، وجود داشته‌است و تحت تأثیر ادیان زرتشتی و مانوی قرار گرفته‌است و عقاید مهرپرستانه و زرتشتی بر آن تأثیر داشته‌اند. تأثیراتی از دین یهود و فرقهٔ «نسطوری» و عقاید صوفیه (پس از اسلام) نیز در منابع برشمرده شده‌اند. در منابع مربوط به فرقه‌های اسلامی آن را فرقه‌ای از جمله غلاة شیعه دانسته‌اند.∗
اهل این کیش، به‌وسیلهٔ شیخ عدی بن مسافر اموی که عوام وی را «شیخ عدی» (Şêx Edî) می‌نامند مسلمان شدند. اولین دانشمندی که توجه محققان را به آن‌ها جلب کرد، احمد تیمور پاشا بود که در کتاب «الیَزیدیه و مَنشاء نحلَتِهِم» به این مسئله اشاره می‌کند که از این قوم پیش از قرن ششم هجری قمری نامی در تاریخ نیامده بود که این زمان همان زمانی است که شیخ عدی به میان آن‌ها آمده و طریقهٔ «عدویه» را در میان آن‌ها بنیان نهاده‌است. ابوفراس در کتاب خود که به سال ۷۵۲ هجری قمری تألیف شده‌است آن‌ها را به همین نام خوانده‌است.
محقق دیگر، «ابوسعد سمعانی» (متوفی ۵۶۲ق) در کتاب «الانساب» می‌نویسد:
«جماعت بسیاری را در عراق در کوهستان حلوان و نواحی آن دید که ایزدی بودند و در دیه‌های آنجا به صورت مردم زاهد اقامت داشتند و گِلی به نام «حال» می‌خورند. این گل را برای تبرک از مرقد شیخ عدی برمی‌دارند و آن را با نان خمیر می‌کنند و به صورت قرص درآورده و گاه گاه می‌خورند و آن را «برات» نامند.» نام خدای آن‌ها (بالاترین مرتبه ربانی) یزدان است. تصور بر آن است که او در چنان منزلت بالایی است که نمی‌تواند مستقیماً پرستش شود. نقش این مرتبه الهی در عین حال نقشی غیرفعال است. او خالق جهان است ولی نگهدارنده آن نیست. هفت روح (فروهر) بزرگ از او منبعث شده‌اند که مهم‌ترین آن‌ها فرشته طاووس یا آنطور که در آیین ایزدی نامیده می‌شود، ملک طاووس، قیم اراده الهی است. در آیین مسیحیت باستانی طاووس نماد بدمنشی بود بخاطر آنکه گفته می‌شد گوشت او فاسد نمی‌شود. ملک طاووس در باور ایزدی‌ها نفس آغازین الهی و از او جدا ناشدنی است و با این ارزیابی آیین ایزدی تک خدایی است.[نیازمند منبع]
ایزدی‌ها پنج بار در روز ملک طاووس را عبادت می‌کنند. نام دیگر او شیطان است که در عربی به فرشته رانده شده از درگاه خدا گفته می‌شود. همین موجب شده که به ایزدی‌ها انگ اشتباه «شیطان‌پرست» زده شود. ایزدی‌ها به تناسخ اعتقاد دارند، به این معنی که روح به‌طور متناوب تا تطهیر کامل در جسم حلول می‌کند و به این شکل کاربرد دوزخ از بین می‌رود.
بدترین سرنوشت برای یک پیرو آیین ایزدی، رانده شدن از جامعه ایزدی است چرا که این به معنی آن است که روح او دیگر هرگز پیشرفتی نمی‌کند. گفتگو با هر دین و آیین دیگر هم برای آن‌ها مطلقاً ناممکن است. در ارتباط با پنهان نگاهداشتن بخشی از کیش ایزدی‌ها درک نادرستی از ارتباط این آیین با فلسفه دوگانگی جهان زرتشتیان (نور و تاریکی) و حتی خورشیدپرستی ایجاد شده‌است.
گرترود بل در صفحه ۲۶۹ از کتاب سفرنامه خود «امارت تا امارت» می‌گوید «مسلمانان و مسیحیان نظر به تمایل فرقه ایزیدی به مسامحه و مرافقه با شیطان آنها را شیطان‌پرست می‌دانند» وی نامه ای به «علی بیگ» رهبر گروه می‌نویسد و با وی در روستایی که «بادری» می‌خواند دیدار می‌کند.
جمعیت

ایزدی‌ها در کردستان عراق، کردستان ترکیه، کردستان سوریه و قسمت کردنشین ارمنستان و اطراف تفلیس زندگی می‌کنند. البته شماری نیز به آلمان و برخی کشورهای دیگر مهاجرت کرده‌اند. آماری رسمی دربارهٔ آنان در دست نیست، اما شمار آنان در مجموع این کشورها تا پانصدهزار نفر برآورد می‌شود که حدود دویست‌هزار نفر در عراق زندگی می‌کنند؛ ولی بنا به گفته تحسین سعید بیک، امیر ایزدیان جهان، آنان در عراق بین ۶۰۰٬۰۰۰ تا ۷۰۰٬۰۰۰ نفر و در دنیا نیز حدود ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ نفر هستند.
مفهوم واژه ایزدی و یزیدی

این گروه به‌طور عام خودشان را ایزدی Ēzdī می‌خوانند. خود ایشان، ترجیح می‌دهند که نام مذهبشان را از ایرانی باستان yazata، فارسی میانه yazad (یزدانی بودن) بدانند و این فرضیه، به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است. در حقیقت طبق پژوهش‌های انجام گرفته شده نام یزید بن معاویه هیچ ارتباطی با ایزدیان ندارد و تنها یک تشابه اسمی است.
گستره و جغرافیا > شیخ عدی

آرامگاه شیخ عَدی در روستای لالش در ۳۶ کیلومتری موصل در شمال عراق، قبله گاه ایزدی‌ها است و هر ایزدی در صورت توانایی باید در طول عمرش دست‌کم یک‌بار به زیارت این آرامگاه برود.
موسم این «حج»، تابستان است. در کنار قبله‌گاه ایزیدیان، چشمه‌گاه مقدسی قرار دارد که زمزم خوانده می‌شود. کوهی مقدس است که نامش را عرفات نام نهاده‌اند. پلی نیز هست به نام پل صراط. در موسم زیارت گاوی را هم قربانی می‌کنند.
برخی او را که نام کامل و کنیه‌اش «شرف‌الدین ابوالفضائل عدی بن مسافر بن اسماعیل بن موسی بن مروان بن حسن بن مروان» است را منسوب به مروان بن حکم می‌دانند و در امویت او اتفاق نظر دارند. او را مردی صالح و باتقوا دانسته‌اند که در بعلبک سوریه به دنیا آمده‌است و بعدها در کوهستان حکاری در کردستان و موصل مسکن گزیده‌است. در این زمان او به «شیخ عدی حکاری» موسوم می‌شود. او بین سال ۵۵۵ تا ۵۵۸ هجری قمری در حالی که نزدیک به ۹۰ سال سن داشته‌است از دنیا می‌رود و وی را در زاویهٔ خود در حکاری دفن می‌کنند.
بر روی سنگ قبر وی چنین نوشته شده‌است:
بسم الله الرحمن الرحیم خالق السماء و الارض، اخفض هذه المنزل محل الشیخ العدی الحکاری، شیخ یزیدیه.