stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سوفوکل
آثار ادبی و میراث

از ابتدایی‌ترین بدعت‌های سوفوکل اضافه کردن نقش سوم به نمایشنامه‌هایش بود که نقش همسرایان را کاهش داد و همچنین باعث توسعه شخصیت‌ها و ایجاد کشمکش بین آن‌ها شد. آیسخولوس که در اوایل دوران کاری سوفوکل نمایشنامه‌نویسی آتن را تحت سلطه خود قرار داده بود، همین کار را دنبال کرد و در اواخر دوران زندگیش از نقش سوم در کارهای خود استفاده کرد. ارسطو صحنه آرایی را به سوفوکل نسبت می‌دهد. بعد از مرگ استاد قدیمی یعنی آیسخولوس در ۴۵۶ ق. م، سوفوکل تبدیل به نمایشنامه‌نویس برجسته آتن شد. پس از آن سوفوکل در رقابت‌های نمایشی در ۱۸ جشنواره دیونیزا و ۶ جشنواره لنایا پیروز شد. آثار سوفوکل علاوه بر نوآوری در ساختار نمایشنامه نویسی، به علت توسعه عمیقتر شخصیت‌ها نسبت به نمایشنامه‌نویسی قبلی، معروف است. شهرت او به گونه‌ای بود که حکمرانان خارجی او را به محل زندگی خود دعوت می‌کردند. البته برخلاف آیسخولوس که در سیسیل درگذشت و اوریپید که در مقدونیه وقت می‌گذراند، سوفوکل هیچ‌کدام از این دعوت‌ها را قبول نکرد. ارسطو، به ادیپ شهریار سوفوکل در فن شعر خود (۳۳۵ ق. م) به عنوان مثالی برای بهترین کار تراژدی اشاره کرد، که نشان می‌دهد آثار او در چه سطح از احترام برای یونانیان بعدی در نظر گرفته می‌شده. تنها دو تا از هفت نمایشنامه‌هایی که باقی‌مانده‌اند را می‌شود با اطمینان تاریخ‌گذاری کرد: فیلوکتتس (۴۰۹ ق. م) و ادیپ در کولونوس (۴۰۱ ق. م، بعد از مرگ سوفوکل توسط نوه او روی صحنه آمد). از میان بقیه نمایشنامه‌ها، الکترا از نظر سبکی شباهت‌هایی به این دو نمایشنامه دارد که نشان می‌دهد این نمایشنامه احتمالاً در بخش دومِ دوران کاری او نوشته شده‌است. آژاکس، آنتیگونه و زنان تراخیس نیز با توجه به همان عناصر سبکی در بین کارهای اولی او قرار می‌گیرند و ادیپ شهریار در دوره میانی سوفوکل بوجود آمده‌است. اکثر نمایشنامه‌های سوفوکل نشان دهنده اولین زیر جریان‌های تقدیرگرایی (اعتقاد به سرنوشت) و شروع منطق سقراطی به عنوانِ تکیه گاهی برای سنت طولانی مدت تراژدی یونانی هاست.
نمایشنامه‌های تبای

نمایشنامه‌های تبای شامل سه نمایشنامه است: ادیپ شهریار، ادیپ در کولونوس و آنتیگونه. هر سه این نمایشنامه‌ها در مورد سرنوشت اهالی تبس در طول دوره سلطنتی ادیپ پادشاه و بعد از آن می‌باشد. این نمایشنامه‌ها اغلب با یک جلد واحد منتشر می‌شدند، البته سوفوکل این سه نمایشنامه را برای جشنواره‌های جدا و در سال‌های جدا از هم نوشت. نمایشنامه‌های تبس نه تنها سه‌گانه (سه نمایشنامه که به صورت حکایت پیوسته و متوالی ارائه شود) واقعی نیستند، بلکه حتی دارای تناقض نیز می‌باشند. سوفوکل همچنین نمایشنامهٔ دیگری را که مربوط به تبس هست به نام اپیگنه نوشته که تنها بخش‌هایی از آن امروز باقی مانده‌است.این نمایشنامه‌ها در سال 1352 توسط شاهرخ مسکوب به نام افسانه‌های تبای برگردان شده‌است.
موضوعات

تمام نمایشنامه‌های تبس مربوط به داستان ادیپ اساطیری است که پدرش را می‌کشد و با مادرش ازدواج می‌کند، بدون آگاهی از اینکه آن‌ها والدینش هستند و در نتیجه سرنوشت خانواده او برای سه نسل محکوم به فنا می‌شود. در ادیپ شهریار ادیپ شخص عمده نمایش است. والدین ادیپ، لائیوس و یوکاسته نقشه می‌کشند تا برای جلوگیری از بر آورده شدن یک پیشگویی، فرزند خود را بکشند. در حقیقت خدمتکاری که کشتن بچه به او واگذار شده بود، کودک را از طریق چند واسطه به یک زوج بدون فرزند می‌سپارد که آن‌ها او را بدون اینکه از تاریخچه اش چیزی بدانند به فرزندی قبول می‌کنند. ادیپ نهایتاً از پیشگویی دلفیک اوراکل در مورد خودش با خبر می‌شود و سعی می‌کند که از سرنوشت خود بدون اینکه به والدینش آسیبی برساند فرار کند (در این زمان او از اینکه به فرزندی قبول شده خبر ندارد). ادیپ در راه شهر تبس مردی را که به همراه ملازمانش است می‌بیند. ادیپ و مرد با یکدیگر دعوا می‌کنند و ادیپ مرد را می‌کشد (این مرد پدرش لائیوس بود و در این لحظه هیچ‌کس جز خدایان از آن خبر نداشتند) او بعد از حل کردن معمای ابوالهول، فرمانروای تبس شده و در همین جریان با ملکه بیوه آن جا (مادرش یوکاسته) ازدواج می‌کند. بدین صورت داستان دچار وحشت می‌شود. وقتی حقیقت به دنبال یک پیشگویی صحیح و گیج‌کننده دیگر توسط دلفی مشخص می‌شود، یوکاسته خود کشی می‌کند و ادیپ خود را کور کرده و تبس را ترک می‌کند و فرزندانش به خود واگذار می‌شودند تا با عواقب این جریان کنار بیایند (که این عواقب زمینه را برای قسمت‌های بعدی نمایشنامه اش فراهم می‌کند).
در ادیپ در کولونوس، ادیپ و دخترانش آنتیگونه و ایسمنه که تبعید شده‌اند وارد شهر کلنوس شده و با تسئوس، پادشاه آتن برخورد می‌کنند. ادیپ می‌میرد و نزاع بین پسرهایش پولونیکس و اتئوکلس در می‌گیرد. در آنتیگونه، نقش عمده نمایش را دختر ادیپ دارد. او باید یک انتخاب را برگزیند: اجازه بدهد که جسد برادرش پولونیکس بیرون دروازهٔ شهر دفن نشده باقی بماند و در معرض حمله حیوانات وحشی قرار بگیرد یا جسدش را دفن کند و با مرگ روبرو شود. کرئون، پادشاه آن سرزمین دفن جسد پولونیکس را ممنوع کرده به این خاطر که معتقد است او به شهرش خیانت کرده‌است.آنتیگونه تصمیم می‌گیرد که جسد او را دفن کند و با عواقب عملش روبرو شود. کرئون او را محکوم به مرگ می‌کند، اما نهایتاً قبول می‌کند که آنتیگونه را از محکومیت آزاد کند. او خیلی دیر این تصمیم را می‌گیرد چون آنتیگونه خودکشی می‌کند. خودکشی او باعث خودکشی دونفر از افراد نزدیک کرئون می‌شود: هایمن پسرش که قرار بود با آنتیگونه ازدواج کند و همسرش که بعد از ازدست دادن تنها پسرش خود را می‌کشد.
ساخت و تناقض

نمایشنامه‌ها در طول ۶۰ سال دوره کاری سوفوکل نوشته شده و بر اساس ترتیب تاریخی ساخته نشده‌اند. این‌ها به ترتیب آنتیگونه، ادیپ شهریار و ادیپ در کولونوس نوشته شده‌اند. این نمایش‌نامه‌ها به صورت تریلوژی (یک سری نمایش که با یکدیگر اجرا می‌شودند) هم نوشته نشده‌اند، بلکه قسمت‌های باقی‌مانده سه گروه نمایشنامه مختلف هستند. در نتیجه دارای تناقض‌هایی می‌باشند: در آخر ادیپ شهریار کرئون پادشاه مسلم است و با رایزنی با آپولون به تنهایی تصمیم به بیرون کردن ادیپ از تبس می‌گیرد. در آخر ادیپ شهریار نیز از کرئون خواسته می‌شود تا از دختران ادیپ آنتیگونه و ایسمنه مراقبت کند. در مقابل، در سایر نمایشنامه‌ها بین پسرهای ادیپ، پولونیکس و اتئوکلس، به علت جانشینی کشمکش‌هایی رخ می‌دهد. سوفوکل در ادیپ در کلنوس سعی می‌کند که این تناقض‌ها را به یک مجموعه منسجم تبدیل کند: ایسمنه توضیح می‌دهد که در ابتدا برادرانش بخاطر اصل و نسب لکه دار شده خانوادگیشان تصمیم می‌گیرند که تاج پادشاهی را به کرئون واگذار کنند، با این وجود آن‌ها نهایتاً تصمیم می‌گیرند که سلطنت را به دست گیرند. آن‌ها بر سر جانشینی با هم به نزاع می‌پردازند. در ادیپ در کولونوس، پولونیکس و اتئوکلوس پدرشان را محکوم به تبعید می‌کنند که این یکی از تلخ‌ترین اتهام‌ها علیه اوست.
سایر نمایشنامه‌ها

بغیر از سه نمایشنامه تبس، چهار نمایشنامه دیگر از سوفوکل باقی مانده‌است: آژاکس، زنان تراخیس، الکترا و فیلوکتتس که جایزه اول را از آن خود کرده‌است.
آژاکس در مورد قهرمان مغرور جنگ تروژان یعنی آژاکس بزرگ است، که توسط آتنا «الهه جنگ» دچار جنون آنی و بدبینی می‌شود و پس از آنکه تعدادی از احشام را با شمشیر تکه‌تکه می‌کند [به تصور اینکه اودیسئوس و همراهانش را کشته] نهایتاً خود کشی می‌کند. آژاکس از اینکه شمشیر آشیل به جای او به اودیسئوس تقدیم شده بسیار ناراحت می‌شود. همچنین علت دشمنی آتنا با آژاکس، لائیک بودن اوست. آژاکس معتقد است که در جنگاوری به کمک هیچ خدایی نیازمند نیست. ادیسئوس، منلائوس و آگاممنون را بر خلاف دشمنی شان علیه آژاکس، قانع می‌کند که برایش مراسم دفن آبرومندی برگزار کنند.
زنان تراخیس کشتن تصادفی هراکلس توسط دیانیرا را بعد از اینکه هراکلس خان دوازدهم مشهورش را کامل می‌کند، به نمایش می‌کشد. دیانیرا لباس هراکلس را به سمی که فکر می‌کند افسون عشق است، آغشته می‌کند. لباس مسموم باعث مرگ عذاب‌آور هراکلس می‌شود. دیانیرا وقتی که از حقیقت با خبر می‌شود خود را می‌کشد.
الکترا با نمایشنامه نیاز آوران آیسخولوس مرتبط است. در این نمایشنامه نشان داده شده که چگونه الکترا و اورستس انتقام قتل پدرشان آگاممنون را از کلوتایمنسترا و آیگیستوس می‌گیرند.
فیلوکتتس، داستان فیلوکتتس کماندار را بیان می‌کند که توسط کشتی‌های یونانی در مسیرشان به سمت تروآ در لمنوس ترک می‌شود. یونانی‌ها بعد از اینکه متوجه می‌شوند که بدون کمان فیلوکتتس نمی‌توانندجنگ تروآ را پیروز شوند، اودیسئوس و نئوپتولموس را برای بازیافتن او می‌فرستند. البته به علت خیانت اولیه یونانیها، فیلوکتتس از پیوستن به ارتش خودداری می‌کند. تنها امداد غیبی هراکلس است که فیلوکتتس را متقاعد می‌کند که به تروا برود.
نمایشنامه‌های ناقص

بخش‌هایی از نمایشنامه ایچنئوتا یا جستجو کنندگان در سال ۱۹۰۷ در مصر کشف شد. این مقدار باقی‌مانده که حدود نصف نمایشنامه است، از بهترین نمایشنامه‌های هزلی حفظ شده بعد از نمایشنامه سیکلوپس اوریپید که به‌طور کامل حفظ شده‌است، می‌باشد. بخش‌هایی از اپیگنه در آوریل ۲۰۰۵ توسط دانشمندان ادبیات باستانی دانشگاه آکسفورد با کمک تکنولوژی فروسرخ که قبلاً در تصویر برداری ماهوارهای استفاده می‌شد، کشف شد. این تراژدی، داستان دومین محاصره تبس را بیان می‌کند. تعدادی از کارهای سوفوکل که فقط بخش‌هایی از آن‌ها باقی‌مانده وجود دارند که شامل این موارد می‌باشند:
ایاس لوکروس (آژاکس لوکریان)
آخیون سیلوگوس (گردهمایی آخائیها)
آلیدیا (پسران آلئوس)
کروسا
اوریپیلوس
هرمیون
ایناکوس
لاسئنا (زنان لاسئنی)
مانتیس یا پلیدوس (پیغمبران یا پلیدوس)
ناپلیوس کاتاپلئون (ورود ناپلیوس)
ناپلیوس پیرکوس (آتش ناپلیوس)
نیوب
اونئوس
اونماس
پویمنس (چوپانان)
پلیکسن
سیندپنوی (مهمان‌ها)
ترئوس
تیست
ترویلوس
فائدرا
تریپتولموس
تایرو کیدومن
تایرو آناگنوریزومن
دیدگاه سوفوکل در مورد آثارش

در مقاله‌ای از پلوتارک به نام De Profectibus in Virtute، سوفوکل پیشرفت خود را به‌عنوان نویسنده مورد بحث قرار می‌دهد. یکی از منابعِ این مطلب برای پلوتارک، اپیدمیای ایان بوده‌است، کتابی که تعداد زیادی از مکالمات سوفوکل را ثبت کرده‌است. این کتاب احتمالاً شامل سخنرانی سوفوکل در مورد پیشرفت خود است. به این دلیل که ایان یکی از دوستان سوفوکل بوده، و گفته شده که این کتاب توسط پلوتارک استفاده شده‌است. اگرچه که بعضی تعابیر از جملات پلوتارک بیان می‌کند که سوفوکل اظهار داشته که او از کارهای آیسخولوس تقلید می‌کند، اما نه این ترجمه و نه آن تعابیری که سوفوکل بیان کرده که کارهای آیسخولوس را مورد تمسخر قرار داده، از نظر گرامری درست نیست.
سی.ام. بورا ترجمه این خط را مورد بحث قرار می‌دهد: «بعد از اینکه به‌طور تمام و کامل کارهای بزرگ آیسخولوس و بعد هم مرحله شروع نبوغ کاری خود را تمرین کردم، اکنون در مرحله سوم در حال تغییر به سمت نوعی طرز بیان هستم که به بهترین حالت و به‌طور کامل شخصیت‌ها را توصیف می‌کند.»
در اینجا سوفوکل می‌گوید که او مرحله اول را با تمرین کارهای آیسخولوس گذرانده، یعنی اینکه او در یک فاز تقلید از روش آیسخولوس به سر می‌برده که البته این مرحله را به اتمام رسانده است. سوفوکل در مورد آیسخولوس نظری دوگانه دارد. او قطعاً به اندازه کافی آیسخولوس را تحسین می‌کرده که بخواهد در اوایل دوران کاریش از او تقلید کند، اما او جایگزینی در روش آیسخولوس داشته و در نتیجه دیگر این تقلید را ادامه نداده است. مرحله اول سوفوکل که در آن از آیسخولوس تقلید می‌کرد به عنوان " شکوه آیسخولوسی در زبان " بیان شده‌است. مرحله دوم سوفوکل کاملاً متعلق به خود او بوده‌است. او راه‌های جدیدی برای برانگیختن احساسات مردم معرفی می‌کند. به عنوان مثال در آژاکس، هنگامی که او توسط آتنا مورد تمسخر قرار می‌گیرد، صحنه خالی می‌شود تا او تنها بر روی صحنه خود کشی کند. سوفوکل در بحث خود در مورد پیشرفت کاری اش از یک مرحله سوم که کاملاً متمایز از دو مرحله دیگر است، صحبت می‌کند. مرحله سوم توجه بیشتری به طرز بیان دارد. شخصیت‌های او به شیوه‌ای صحبت می‌کردند که بسیار طبیعی بوده و احساسات فردی خود را بسیار رساتر بیان می‌کردند.
مودستو، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| مودستو | مودستو |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Modesto: City of Modesto
Modesto Arch, including the city motto: Modesto Arch, including the city motto
شعار: Water Wealth Contentment Health: شعار: Water Wealth Contentment Health
موقعیت در شهرستان استانیسلاس، کالیفرنیا و ایالت کالیفرنیا: موقعیت در شهرستان استانیسلاس، کالیفرنیا و ایالت کالیفرنیا
مختصات: ۳۷°۳۹′۴۱″ شمالی ۱۲۰°۵۹′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۶۶۱۳۹°شمالی ۱۲۰٫۹۹۴۴۴°غربی﻿ / 37.66139; -120.99444: مختصات: ۳۷°۳۹′۴۱″ شمالی ۱۲۰°۵۹′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۶۶۱۳۹°شمالی ۱۲۰٫۹۹۴۴۴°غربی﻿ / 37.66139; -120.99444
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان: استانیسلاس
Incorporated: ۱۸۸۴
حکومت: حکومت
 • نوع: Council-Manager
 • شهردار: Garrad Marsh
 • City Attorney: Susan Alcala Wood
 • City Auditor: Susan Alcala Wood
 • City Clerk: Stephanie Lopez
 • City Manager: Greg Nyhoff
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷٫۰۹۲ مایل مربع (۹۶٫۰۶۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۶٫۸۶۷ مایل مربع (۹۵٫۴۸۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲۲۵ مایل مربع (۰٫۵۸۳ کیلومتر مربع)  ۰٫۶۱٪
ارتفاع: ۹۲ فوت (۲۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۰۱۱۶۵
 • رتبه: شهرستان استانیسلاس، کالیفرنیا in Stanislaus County 18th in California فهرست شهرهای پرجمعیت ایالات متحده آمریکا in the United States
 • تراکم: ۵۴۰۰/مایل مربع (۲۱۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کدs: ۹۵۳۵۰–۹۵۳۵۸
کد منطقه: 209
کد FIPS: ۰۶–۴۸۳۵۴
GNIS feature ID: ۰۲۷۷۶۰۹
وبگاه: www.modestogov.com
مودستو (به انگلیسی: Modesto) شهری در شهرستان استانیسلاس، کالیفرنیا ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۰۱۱۶۵ نفر جمعیت داشته‌است.
عروس هلندی

| عروس هلندی | عروس هلندی |
| --- | --- |
عروس هلندی نر: عروس هلندی نر
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: طوطی
تیره:: طوطی کاکلی
زیرخانواده:: Nymphicinae
سرده:: Nymphicus واگلر، ۱۸۳۲
گونه:: 'عروس هلندی'
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nymphicinae کِر، ۱۷۹۲: Nymphicinae کِر، ۱۷۹۲
رنگ قرمز محل سکونت: رنگ قرمز محل سکونت
مترادف: مترادف
 Psittacus hollandicus Kerr, ۱۷۹۲  Leptolophus hollandicus:  Psittacus hollandicus Kerr, ۱۷۹۲  Leptolophus hollandicus
عروس هلندی (به انگلیسی: Cockatiel) یک طوطی با جثه متوسط است که خاستگاه اصلی آنها به استرالیا بر می‌گردد. آنها به عنوان حیوانات خانگی در سراسر جهان ارزشمند هستند که توانایی سخن گفتن داشته و پرورش آنها نسبتاً آسان است. این پرندگان پس از مرغ عشق محبوب‌ ترین پرندگان زینتی محسوب می‌شوند.
این پرنده متعلق به خانوادهٔ طوطی کاکلی می‌باشد؛ بنابراین می‌تواند با دیگر طوطی‌های کاکل دار جفتگیری و جوجه آوری کند. عروس هلندی‌ها بومی مناطقی گسترده در سراسر استرالیا هستند که مناطق مورد علاقه آن‌ها زمین‌هایی پوشیده شده با علف و بوته زارها است
طول عمر عروس هلندی های خانگی به طور متوسط به 20 سال می‌رسد.اما در طبیعت 15 سال عمر می‌کنند.
ریشه‌شناسی

عروس هلندی یا طوطی کاکلدار در ابتدا توسط رابرت کر ، نویسنده و طبیعت‌شناس اسکاتلندی در سال ۱۷۹۳ با نام Psittacus hollandicus توصیف شد. نام جنس آن منعکس کننده تجربه سفر یکی از اولین گروه‌های اروپایی برای دیدن پرندگان در زیستگاه بومی خود است. مسافران تصور می‌کردند که پرندگان آنقدر زیبا هستند که نام آنها را به نام پوره‌های افسانه ای نامگذاری کردند. نام خاص hollandicus به نیوهلند، نامی تاریخی برای استرالیا اشاره دارد.
روابط بیولوژیکی این پرندگان برای مدت طولانی نامشخص بود. در حال حاضر در یک زیرخانواده Nymphicinae قرار می‌گیرند، اما گاهی اوقات در گذشته در میان طوطی‌های دم پهن Platycercinae طبقه‌بندی می‌شدند. این موضوع با مطالعات مولکولی حل شد. مطالعه‌ای در سال ۱۹۸۴ روی آلوزیم‌های پروتئینی ارتباط نزدیک‌تر آن را با عروس هلندی‌ها نسبت به سایر طوطی‌ها نشان داد، و داده‌های توالی 12S rRNA میتوکندری آن را در میان زیرخانواده Calyptorhynchinae (عروس هلندی‌های تیره) قرار می‌دهد. ویژگی مورفولوژیکی منحصر به فرد پاراکیت (به معنی طوطی دم دراز) نتیجه کاهش اندازه و تغییر توله اکولوژیکی است.
از سوی دیگر، تجزیه و تحلیل توالی اینترون ۷ ژن β-فیبرینوژن هسته‌ای نشان می‌دهد که ممکن است هنوز به اندازه کافی متمایز باشد که به جای گنجاندن جنس در Calyptorhynchinae، تشخیص Nymphicinae را تضمین کند.
عروس هلندی اکنون از نظر بیولوژیکی به عنوان یکی از اعضای اصلی Cacatuidae طبقه‌بندی می‌شود زیرا تمام ویژگی‌های بیولوژیکی این خانواده را به اشتراک می‌گذارد؛ یعنی تاج نعوظ، کیسه صفرا، لایه ابری سرکوب شده (که مانع از نمایش ساختار آبی و سبز رنگ‌ها می‌شود)، و پرهای صورت که کناره‌های منقار را می‌پوشانند، که همگی به ندرت در خارج از خانواده Cacatuidae یافت می‌شوند.
ریشه‌شناسی > ویژگی‌های ظاهری

تاج این پرنده بیانگر وضعیت احساسی عروس هلندی در مواقع مختلف است. در وضعیت عادی و آرام پرنده، تاج کمی به سوی عقب خمیده‌است. در هنگام هیجان و همچنین ترس، تاج کاملاً صاف و رو به بالا است و در مواقع عصبانیت پرنده، تاج به صورت کاملاً خوابیده در می‌آید.
این پرنده بر خلاف اکثر طوطی‌های کاکلی دارای پرها و دمی بلندی است که طولشان حدوداً نیمی از طول کل بدن پرنده است. طول این پرنده حدوداً ۳۰ تا ۳۳ سانتی‌متر است و در واقع کوچک‌ترین گونه از طوطی‌های کاکلی به‌شمار می‌آید.
رنگ‌های پرنده شامل: خاکستری، سفید، کرم، زرد و قهوه‌ای است. بر روی سر پرنده کاکلی بلند و زیبا قرار دارد و بر روی گونه‌های آن یک لکه سرخ رنگ دیده می‌شود، این لکه در ساختار رنگی وایت‌فیس (Whiteface) دیده نمی‌شود. پر و بال این پرنده معمولاً نیمه خاکستری است و در قسمت زیرین بدن روشن‌تر است. یک لکه نارنجی رنگ بر روی گونه‌ها و سفیدی حاشیه بال‌ها از دیگر علایم مشخصه این پرنده است. یک ردیف از لکه‌های زردرنگ بر قسمت زیرین بال پرنده ماده دیده می‌شود که در نرها وجود ندارد. همچنین ماده‌ها پرهایی هاشور خورده در دم و نرها پرهای دم ساده دارند. بعضی از انواع جهش یافته عروس هلندی به رنگ زرد روشن و چشم‌های قرمز رنگ هستند و جنس ماده آن‌ها پرهای دم باریک‌تری دارد. به این ساختار رنگی لوتینو (Lutino) گفته می‌شود. در اثر جهش ژنتیکی ساختار رنگی دیگری با نام وایت‌فیس (Whiteface) نیز وجود دارد که رنگ‌های بدن این پرندگان را رنگ‌های خاکستری یا قهوه‌ای و سفید تشکیل می‌دهد و این ساختار فاقد لپ قرمز رنگ است. گونه کاملاً سفیدرنگ زیرمجموعه ساختار وایت بوده و دارای چشم‌های قرمز رنگ می‌باشد و به این گونه اصطلاحاً آلبینو (Albino) گفته می‌شود. طول بدن آن با احتساب بلندی دم در حدود ۳۲ سانتی‌متر بوده و وزن آن در حدود ۷۸ تا ۱۲۵ گرم است. برخی از گونه‌ها نظیر عروس هلندی لوتینو و آلبینو ممکن است که وزنی بین ۷۸ تا ۹۰ گرم داشته و برخی از گونه‌های اصلاح نژاد شده و درشت هیکل آن نیز ممکن است که وزنی بین ۱۱۰ تا ۱۲۵ گرم داشته باشند.
ریشه‌شناسی > جنسیت‌ها

بیشتر جوجه‌های عروس هلندی وحشی و جوجه‌های جوان ماده به نظر می‌رسند و از زمان جوجه‌آوری تا اولین تخم‌ریزی‌شان عملاً قابل تشخیص نیستند. آنها نوارها یا نوارهای زرد رنگ افقی را روی سطح شکمی پرهای دم خود، لکه‌های زرد روی سطح شکمی پرهای پرواز اولیه بال‌های خود، یک تاج و صورت خاکستری رنگ و یک لکه نارنجی مات بر روی هر یک از گونه‌هایشان نشان می‌دهند. با این حال برخی از جهش‌های امروزی به جنسیت وابسته هستند و جوجه‌های نر و ماده به محض ورود پرهایشان به راحتی قابل تشخیص هستند.
عروس هلندی‌های بالغ با رنگ‌های مشترک (بدن خاکستری با سر زرد) از نظر جنسیت دوشکلی هستند، البته به میزان کمتری از بسیاری از گونه‌های پرندگان دیگر. این تنها پس از اولین پوست اندازی مشهود است، که معمولاً حدود شش تا نه ماه پس از جوجه ریزی رخ می‌دهد: نر نوار سفید یا زرد و لکه‌هایی را در قسمت زیرین پرها و بال‌های دم خود از دست می‌دهد. پرهای خاکستری روی گونه‌ها و تاج او با پرهای زرد روشن جایگزین می‌شوند، در حالی که تکه نارنجی گونه روشن‌تر و مشخص تر می‌شود. صورت و تاج ماده معمولاً عمدتاً خاکستری با رنگ مایل به زرد و لکه گونه نارنجی کمتر پر جنب و جوش باقی می‌ماند. علاوه بر این، ماده معمولاً نوار افقی را در قسمت زیرین پرهای دم خود حفظ می‌کند.
رنگ عروس هلندی از دو رنگدانه گرفته شده‌است: ملانین (که رنگ خاکستری را در پرها، چشم‌ها، منقار و پاها ایجاد می‌کند) و پیتاکوفولوین (که رنگ زرد روی صورت و دم و رنگ نارنجی لکه گونه را ایجاد می‌کند). رنگ خاکستری ملانین بر زرد و نارنجی پسیتاکوفولوین‌ها زمانی که هر دو وجود دارند، غلبه می‌کند.
محتوای ملانین در صورت نرها با بالغ شدن کاهش می‌یابد و به پیتاکوفولوین‌های زرد و نارنجی اجازه می‌دهد بیشتر قابل مشاهده باشند، در حالی که افزایش محتوای ملانین در دم باعث ناپدید شدن نوارهای دم زرد افقی می‌شود.
علاوه بر این ویژگی‌های قابل مشاهده، آواز نرهای بالغ معمولاً بلندتر و پیچیده‌تر از صدای زنان است.
ریشه‌شناسی > طول عمر

طول عمر عروس هلندی در شرایط اسارت بین ۱۴ تا ۲۵ سال است اما عمر کمتر یا بیشتر از این نیز گزارش شده‌است. رکورد بالاترین عمر ثبت شده برای این پرنده ۳۶ سال است. نوع تغذیه و میزان تحرک، مهم‌ترین عوامل تعیین کنندهٔ طول عمر این پرنده هستند.
تاریخچه پرورش عروس هلندی

اطلاعات دقیقی از تاریخ اهلی شدن این پرنده در دست نیست و به نظر می‌رسد که این پرنده برای اولین بار توسط بومیان ساکن در قاره اقیانوسیه اهلی شده باشد.
رنگ‌ها

تاکنون ۱۷ رنگ مختلف از عروس‌ها شناسایی شده‌است که این رنگ‌ها شامل خاکستری، سفید (آلبینو)، زرد (لوتینو)، صورت سفید و بدن خاکستری (White Face)، ابلق، مرواریدی، نقره ای و دارچینی است.
تغذیه عروس هلندی

عروس هلندی در طبیعت و در زادگاه خود یعنی استرالیا غذاهای متنوعی می‌خورند. این پرنده طیف متنوعی از دانه‌ها، انواع مغز، میوه‌ها و سبزیجات متنوع را می‌خورند. البته رژیم غذایی این پرنده با توجه به فصل تغییر می‌کند؛ بنابراین در طول سال این گونه طوطی رژیم غذایی بسیار متنوعی خورده که نیازهای تغذیه‌ای آنها را کاملاً برطرف می‌کند. عروس هلندی به رژیم متعادل و بالانس شده از مواد مغذی مانند: کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها، چربی، ویتامین‌ها، مواد معدنی و آب نیاز دارد. از این رو عروس هلندی خانگی و دستی نیز به تنوع در رژیم غذایی نیاز دارد. تنوع بخشی در برنامه غذایی این پرنده باعث می‌شود تا سالم‌تر باشد و برای مدت زمان بیشتری عمر کند.
عروس هلندی یک پرنده گیاهخوار است و بهترین رژیم غذایی برای آن باید شامل ۷۰ تا ۷۵ درصد انواع دانه‌ها و پلت مخصوص پرنده و ۲۰ تا ۲۵ درصد آن شامل میوه و سبزیجات باشد. باقیمانده رژیم غذایی آنها هم می‌تواند شامل برگ‌های خوراکی گیاهان باشد.
توانایی صحبت‌کردن

این نوع طوطی‌ها توانایی یادگیری صحبت کردن را دارند، اما چون نوع نر این پرنده حنجره کامل‌تری نسبت به نوع ماده دارد، پرنده نر بهتر می‌تواند صحبت کند. برای آموزش صحبت کردن به پرنده بهتر است که از زمان جوجگی (حدوداً ۳ ماهگی) با آن تمرین شود. در صورت مداومت و تکرار صحیح کلمات، پرنده از حدود چهارماهگی الی ۸ ماهگی شروع به صحبت به صورت ناواضح می‌کند و در اثر تمرین کم‌کم واضح‌تر می‌تواند کلمات را ادا کند. عروس هلندی‌ها حیوانات بسیار اجتماعی هستند و از همنشینی با انسان‌ها بسیار لذت می‌برند و ظاهری بسیار بامزه دارند.
عروس هلندی‌ها بازیگوش و با انسان‌ها زود صمیمی می‌شوند و صاحب شان را با صدای خودشان صدا می‌کنند و عاشق نوازش هستند.
استراحت پرنده

عروس‌های ایرانی باید در شبانه روز حداقل ۱۰ ساعت بخوابند، البته با توجه به زندگی روزمره انسان‌ها این پرنده‌ها هم خود را با این شیوه هماهنگ کرده‌اند و کمتر از ۱۰ ساعت می‌خوابد.
Male Cockatiel
Museum specimen
طوطی‌های کاکلی وحشی در استرالیا،
مورگان پوینت ریسرت، تگزاس

مکان
| Morgan's Point Resort, Texas | Morgan's Point Resort, Texas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of MorgansPointResort, Texas: Location of MorgansPointResort, Texas
مختصات: ۳۱°۹′۲۴″ شمالی ۹۷°۲۷′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۱۵۶۶۷°شمالی ۹۷٫۴۵۴۴۴°غربی﻿ / 31.15667; -97.45444: مختصات: ۳۱°۹′۲۴″ شمالی ۹۷°۲۷′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۱۵۶۶۷°شمالی ۹۷٫۴۵۴۴۴°غربی﻿ / 31.15667; -97.45444
ایالت: تگزاس
شهرستان: شهرستان بل، تگزاس
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۶ مایل مربع (۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۶ مایل مربع (۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۸۶ فوت (۲۰۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲٬۹۸۹
 • تراکم: ۱۱۶۹٫۷/مایل مربع (۴۵۱٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS code: 48-49392
GNIS feature ID: 1388538
مورگان پوینت ریسرت، تگزاس (به انگلیسی: Morgan's Point Resort, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۲٬۹۸۹ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
موستار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= بوسنی و هرزگوین
| موستار Мостар | موستار Мостар |
| --- | --- |
شهر: شهر
موستار و پل قدیمی: موستار و پل قدیمی
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Map of Bosnia and Herzegovina (Mostar): Map of Bosnia and Herzegovina (Mostar)
مختصات: ۴۳°۲۰′ شمالی ۱۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۳۳۳°شمالی ۱۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 43.333; 17.800: مختصات: ۴۳°۲۰′ شمالی ۱۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۳۳۳°شمالی ۱۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 43.333; 17.800
ماهیت: فدراسیون بوسنی و هرزگوین
کانتون: هرزگوین-نرتوا
بنیانگذاری: ۱۴۵۲
حکومت: حکومت
 • Mayor: Ljubo Bešlić (HDZ)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷۵ کیلومتر مربع (۴۵۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۰ متر (۲۰۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۸۸۵۱۸
 • تراکم: ۹۸٫۸/کیلومتر مربع (۲۵۶/مایل مربع)
 • Municipality: ۲۵۰٬۴۴۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کد پستی: ۸۸۰۰۰
کد منطقه: (+۳۸۷) ۳۶
وبگاه: Official website
موستار (بوسنیایی: Мостар) یکی از شهرهای بوسنی و هرزگووین و بزرگترین و مهمترین شهر در ناحیهٔ هرزگوین و مرکز کانتون هرزگوینا-نرتوا می‌باشد.
جغرافیا

شهر موستار در نزدیکی رودخانهٔ نرتوا واقع شده و پنجمین شهر بزرگ کشور بوسنی و هرزگووین است.
نامگذاری شهر به موستار به‌افتخار پل‌بانانی که در زبان محلی، موستاری نامیده می‌شوند صورت پذیرفته و اینان کسانی بودند که وظیفهٔ نگهداری از پل قدیمی یا (پل موستار) را بر روی رودخانهٔ نرتوا برعهده داشتند.
پل قدیمی در سال ۲۰۰۴ بازسازی شد و اینک یکی از نقاط دیدنی شهر است.
نگارخانه

بازار قدیمی موستار
پل قدیمی از نمای بالا
شهر قدیمی موستار
پل قدیمی از نمای پهلو
خانه شعر موستار
مسجد کوسکی محمد
کلیسای کاتولیک
چتربازی در ارتفاعات موستار
نمایی زیبا از شهر موستار