نخستین جنگ یهود-روم
تاثیر برای رم

به قدرت رسیدن وسپاسیان، به دنبال دوره ای از درگیری های داخلی و فاقد اعتبار سلسله جولیو-کلودین ، از پیروزی بر یهودیان به عنوان ابزاری مرکزی برای تأمین شکوه رم و منحرف کردن توجه از مبارزات داخلی استفاده کرد.    امپراتور جدید که یک سناتور نسل اول با پیشینه ای متوسط بود، از پیروزی سرمایه گذاری کرد و در پیام خود بر بازگرداندن صلح تأکید کرد.  سلسله فلاویان که او تأسیس کرد - که تحت فرمان پسرانش تیتوس و دومیتیان تا زمان مرگ پسرش در سال ۹۶ پس از میلاد  ادامه یافت - از این پیروزی برای تثبیت ادعای خود برای حکومت امپراتوری استفاده کردند.
در تابستان ۷۱ پس از میلاد،   یک سال پس از تصرف اورشلیم، یک پیروزی در رم به نشانه پیروزی برگزار شد،   - رویدادی منحصر به فرد در تاریخ روم، زیرا این تنها پیروزی بود. جشن انقیاد جمعیت یک استان موجود.   شرح ژوزفوس از پیروزی، که در کتاب هفتم جنگ یهودیان یافت شد،  طولانی‌ترین و مفصل‌ترین گزارش باقی‌مانده از هر پیروزی از دوره امپراتوری را ارائه می‌دهد.    این پیروزی، که از پردیس مارتیوس آغاز شد و در تپه کاپیتولین به پایان رسید،  تخمین زده می‌شود که صدها هزار نفر شاهد این پیروزی بوده‌اند.  وسپاسیان و تیتوس سوار بر یک جفت ارابه پیروزمندانه شدند که دومیتیان به طور جداگانه در کنار آنها دنبال می شد.   در این راهپیمایی گنجینه‌ها و آثار هنری متعددی از جمله ملیله‌های رنگارنگ ارغوانی، قالی‌های گلدوزی شده، سنگ‌های قیمتی، مجسمه‌های خدایان، و حیوانات آراسته دیده می‌شد.  به گفته یوزفوس، اسرای یهودی "برای نمایش تخریب خود" راهپیمایی شدند.   داربست‌های متحرک، حدود سه یا چهار طبقه، قاب‌های طلایی، کاردستی‌های عاج و ملیله‌های طلایی را به نمایش می‌گذاشتند، صحنه‌هایی از جنگ مانند شهرهای ویران، قلعه‌های ویران‌شده، دشمنان شکست‌خورده و ژنرال‌های اسیر را به تصویر می‌کشیدند.  در میان گنجینه‌هایی که در این راهپیمایی حمل می‌شد، میز معبد ، میز طلایی ، احتمالاً نان نمایشی ، و «قانون یهودیان»، احتمالاً متون مقدس یهودی که از معبد گرفته شده بودند، بود.  سیمون بار گیورا، رهبر شورشیان یهودی، در این راهپیمایی رژه رفت و پس از پایان آن در تپه کاپیتولین، تازیانه زد، به زندان مامرتین برده شد و طبق قوانین روم به دار آویخته شد.  جان گیسکالا به حبس ابد محکوم شد.
سلسله فلاویان یک سری سکه های گسترده با عنوان Judaea Capta ("یهودا فتح شده است") را به یاد فتح و انقیاد استان منتشر کردند.  این یک نمونه نادر از شکست استانی است که به طور برجسته در ضرب سکه رومی جشن گرفته می شود.  این سکه ها که طی یک دوره ۱۰ تا۱۲ ساله منتشر شدند، نقش مهمی در استراتژی تبلیغاتی فلاویان در سراسر امپراتوری داشتند.  جلوی آن پرتره هایی از وسپاسیان یا معمولاً تیتوس را نشان می داد،  در حالی که پشت آن تصاویر نمادین را نشان می داد: زنی عزادار، به نمایندگی از قوم یهود، نشسته زیر نخل خرما ، نماد استان یهودا.  تغییرات شامل تصویری از زن به صورت بسته، زانو زده یا چشم بسته در برابر نایک (یا ویکتوریا )، که مظهر پیروزی است.  به نظر می رسد که ضرابخانه قیصریه تصاویر را برای کاهش توهین احتمالی به یهودیان یهودیه تغییر داده است و نقش های تحریک آمیزتری مانند اسیری نیمه برهنه را حذف کرده است.
در زمان فلاویان، مرکز شهر رم با بناهای یادبود پیروزی تغییر کرد،  شامل دو طاق پیروزی : طاق تیتوس در Via Sacra ، که پس از مرگ تیتوس در سال ۸۱ پس از میلاد تکمیل شد، و دیگری در Circus Maximus ، که زودتر به پایان رسید. همان سال    به طور گسترده تصور می شود که اولین مورد توسط دومیتیان ساخته شده است و همانطور که در کتیبه آن آمده است، سنا و مردم رم به وسپاسیان و تیتوس الهی تقدیم شده است.  قابل توجه، دو نقش برجسته برجسته است: یکی سربازانی را نشان می دهد که غنایم معبد را حمل می کنند و دیگری نشان می دهد که تیتوس را در چهارگوشه در طول پیروزی خود نشان می دهد.  طاق دوم، که در یکی از مکان‌های تفریحی مهم رم قرار داشت، بر اساس کتیبه‌اش جشن می‌گرفت که تیتوس «مردم یهودی را تحت سلطه خود درآورد و شهر اورشلیم را ویران کرد، چیزی که یا همه سرداران، پادشاهان و مردمان قبل از او بیهوده به دنبال آن بودند. به طور کامل امتحان نشده است." این ادعا به فتوحات قبلی شهر، از جمله تسخیر ژنرال رومی پومپیه یک قرن قبل، نادیده می گیرد.
غنایم معبد اورشلیم، از جمله منورای معبد و میز نان پیشوایی، در معبد تازه ساخته شده صلح ، در کنار شاهکارهای هنر یونانی به نمایش گذاشته شد.    این معبد که در حدود سال ۷۵ پس از  تکمیل شد و به Pax، الهه صلح رومی تقدیم شد،  نماد بازگرداندن صلح در سراسر امپراتوری روم بود.  درآمد حاصل از Fiscus Judaicus برای بازسازی معبد مشتری Optimus Maximus در تپه کاپیتولین ،  که در طول جنگ داخلی ویران شده بود، استفاده شد.  علاوه بر این، کولوسئوم ، که توسط وسپاسیان آغاز شد و تحت دوره تیتوس تکمیل شد، " ex manubi(i)s تامین مالی شد.(از غنایم جنگی)، همانطور که در کتیبه ای ذکر شده است که به طور ضمنی بودجه آن را به جنگ یهودیان گره می زند.
ویرانه‌های قیصریه ، محل شورش‌های قومی ۶۶ پس از میلاد که با قربانی کردن پرندگان یونانی در مقابل کنیسه یهودی برافروخته شد.
بازسازی مدل مقیاس کوه معبد در قرن اول پس از میلاد، بخشی از الگوی سرزمین مقدس اورشلیم ، با معبد دوم در مرکز و قلعه آنتونیا در سمت راست بالا:
منطقه بثورون ، مشاهده شده از مدیین . در پاییز 66، شورشیان یهودی به یک ارتش رومی در حال عقب نشینی به فرماندهی گالوس در این جاده کمین کردند و نیرویی معادل یک لژیون کامل را نابود کردند.
در سال 67 پس از میلاد، ژنرال وسپاسیان توسط امپراتور نرون برای سرکوب شورش یهودیان منصوب شد و کارزار خود را در جلیل آغاز کرد.
یودفت ، در جلیل، پس از یک محاصره 47 روزه در تابستان 67 به دست وسپاسیان افتاد. ژوزفوس، منبع کلیدی شورش، فرماندهی دفاع را بر عهده داشت و پس از سقوط شهر، طرف را تغییر داد.
روستای یهودی ثروتمند عین گدی ، واقع در نزدیکی دریای مرده، توسط سیکاری از ماسادا غارت و ویران شد.
سکه های سال چهار امپراتور . پس از مرگ نرون در ژوئن ۶۸، حدود یک سال تأخیر رخ داد که طی آن وسپاسیان یهودیه را ترک کرد تا تاج و تخت امپراتوری را به چالش بکشد.
سکه ای که توسط شورشیان در سال ۶۸ صادر شد، به الفبای عبری سرخپوشان توجه کنید.  جلو : " شکل ، اسرائیل. سال ۳ عکس : "اورشلیم مقدس"
ماسادا ، قلعه ای در سواحل جنوب غربی دریای مرده ، نقطه پایانی شورش را نشان داد و پس از محاصره در سال ۷۳ یا ۷۴ پس از میلاد به دست لوسیوس فلاویوس سیلوا افتاد.
بقایای یکی از چندین اردوگاه لژیونر در ماسادا، درست در خارج از دیوار اطراف در پایین تصویر
در زمستان ۶۹/۷۰، تیتوس ، پسر وسپاسیان، با ارتشی متشکل از ۵۰۰۰۰ سرباز به یهودیه بازگشت و محاصره اورشلیم را آغاز کرد.
تخریب معبد اورشلیم، نقاشی فرانچسکو هایز ، ۱۸۶۷:
پس از شورش، مالیات جدیدی به نام Fiscus Judaicus توسط رومیان بر تمامی یهودیان سراسر امپراتوری وضع شد. تصویر رسید پرداختی از ادفو به تاریخ ۱۱۰ پس از میلاد است:
کتیبه‌ای به Legio X Fretensis ، لژیونی که در جنگ، از جمله محاصره اورشلیم و ماسادا، شرکت کرد و متعاقباً بر روی خرابه‌های شهر مستقر شد، جایی که برای نزدیک به دو قرن باقی ماند.:
پس از تخریب معبد، کنیسه - که قبلاً قبل از ۷۰بعد از میلاد تأسیس شده بود - به عنوان مرکز زندگی مذهبی و جمعی یهودیان اهمیت فزاینده ای پیدا کرد. تصویر: خرابه های کنیسه اربل
نقش برجسته ای بر روی کنست منورا نشان می دهد که یوهانان بن زکای در حال سوگواری اورشلیم ویران شده است و چندین حکیم نیز در کنار او از محاصره جان سالم به در برده اند.: