stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آلبرت وسکر
رویداد اسپانیا

در یک روستای دور افتاده در شمال اسپانیا یک گروه مذهبی به نام لوس ایلامینادوس با کشف انگلی موفق شده که پس از وارد نمودن انگل به بدن هر موجود زنده‌ای، ذهن آن موجود توسط رهبر آن گروه مذهبی (اسموند سدلر) قابل کنترل باشد، این انگل که لاس پلاگاس نام داشت برای وسکر بسیار مهم بود، از این رو، وسکر ایدا وانگ را به اسپانیا فرستاده تا نمونهٔ انگل را برای او بیاورد. ایدا در آغاز مأموریت خود متوجه حضور لیان اس. کندی می‌شود، که او هم به نوعی دیگر و برای نجات دختر رئیس‌جمهور آمریکا از دست همان گروه مذهبی پیش از ایدا وارد داستان شده بود. در پایان ماجراهای رزیدنت ایول ۴، لیان موفق به نابود کردن سدلر شده و نمونهٔ انگل را به دست می‌آورد، در این لحظه ایدا لیان را تهدید کرده و نمونه را از لیان می‌گیرد. ایدا با بالگرد از آن مکان فرار می‌کند. نکتهٔ جالب در مورد پایان مأموریت ایدا این است که در گزارش خود می‌نویسد: نمونه انگل را به دست آوردم اما برای وسکر چیزهای دیگری فرستادم.
توانایی‌های وسکر

برکین پس از تزریق ویروس به وسکر، باعث به کار افتادن دوباره قلب و سیستم‌های حیاتی بدنش شده و در حقیقت او را نجات می‌دهد. وسکر از آن پس یک انسان عادی نبود و رفته رفته با پژوهش‌هایش روندی تکاملی را پیش گرفت و در نهایت به یک فرا انسان تبدیل شد. وسکر این توانایی را داشت که از فاصله‌ای بسیار نزدیک نیز از شلیک گلوله‌ها در امان بماند؛ حرکت‌های بسیار سریع، تصمیم‌گیری در لحظه، قدرت بدنی فرا بشری، همه و همه از او یک نمونهٔ بی نظیر از فرا انسان ساخته بود. او یک فرا انسان بود، و به این خاطر شکست خورد که هنوز هم یک روح انسانی داشت، و مانند انسان‌های عادی کینه‌توز و قدرت طلب بود.
وسکر در رسانه‌های دیگر

جیسون اومارا در فیلم سینمایی رزیدنت ایول: انقراض در نقش آلبرت وسکر بازی کرد.
شان رابرتز در رزیدنت ایول: زندگی پس از مرگ در نقش آلبرت وسکر بازی کرد. نکتهٔ جالب در مورد این فیلم حضور کریس و بازسازی صحنه مهیج نبرد میان آن دو این بار در یک فیلم سینمایی است.
شخصیت وسکر در بازی =Marvel Vs. Capcom 3: Fate of Two Worlds
شخصیت وسکر در بازی =George Romero's Resident Evil Script
شخصیت وسکر در بازی = سیاره گمشده ۲
ویکرز ولینت

| ولینت | ولینت |
| --- | --- |
ولینت XD873 در سال ۱۹۶۲: ولینت XD873 در سال ۱۹۶۲
کاربری: بمب‌افکن راهبردی یا تانکر سوخت‌گیری هوایی
تولیدکننده: ویکرز-آرمسترانگز
طراح: George Edwards
نخستین پرواز: ۱۸ می ۱۹۵۱
معرفی‌شده در: ۱۹۵۵
بازنشستگی: جولای ۱۹۶۵
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا
ساخته‌شده: ۱۹۵۱–۱۹۵۷
تعداد ساخته‌شده: ۱۰۷
هزینه هر فروند: £۳۰۰٬۰۰۰–£۴۰۰٬۰۰۰ (۱۹۵۳)
ویکرز  ولینت(به انگلیسی: Vickers Valiant) بمب افکن جت بریتانیایی با ارتفاع پروازی بالا بود که برای حمل تسلیحات هسته ای طراحی شده بود و در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بخشی از نیروی بازدارنده راهبردی موسوم به «بمب افکن V» نیروی هوایی سلطنتی بود. این هواپیما توسط ویکرز-آرمسترانگز در پاسخ به مشخصات B.35/46 صادر شده توسط وزارت نیروی هوایی بریتانیا برای یک بمب افکن جت مجهز به سلاح هسته‌ای توسعه یافته‌است.  ولینت اولین بمب افکن V بود که عملیاتی شد و پس از آن هندلی پیج ویکتور و آورو والکان نیز وارد ماموریت شدند.  ولینت تنها بمب افکن V بود که تسلیحات هسته ای زنده (برای اهداف آزمایشی) پرتاب کرد.
در سال ۱۹۵۶، ولینت‌های عملیاتی از مالت، مأموریت‌های بمباران را بر فراز مصر در طی عملیات تفنگدار در بحران سوئز انجام دادند. از سال ۱۹۵۶ تا اوایل سال ۱۹۶۶ توان اصلی ولینت‌ها در نقش بازدارندگی هسته‌ای در رویارویی بین ناتو و قدرت‌های پیمان ورشو استفاده شد. اسکادران‌های دیگر این هواپیما، سوخت‌گیری هوایی، شناسایی هوایی و جنگ الکترونیک را انجام دادند.
در سال ۱۹۶۲، در پاسخ به پیشرفت‌ها در فناوری موشک‌های زمین به هوای (SAM) اتحاد جماهیر شوروی، ناوگان بمب‌افکن V شامل ولینت از پرواز در ارتفاع بالا به پرواز در ارتفاع پایین تغییر کرد تا از حملات موشک‌های زمین به هوا در امان بمانند. در سال ۱۹۶۴ مشخص شد که در بخش‌هایی از بدنه ولینت‌ها خستگی و خوردگی کریستالی به وجود آمده‌است. در اواخر همان سال یک برنامه تعمیری برای رفع مشکل در حال انجام بود، اما تغییر دولت منجر به این شد که وزیر دفاع جدید، دنیس هیلی تصمیم بگیرد که ولینت از خدمت بازنشسته شود، و این اتفاق در اوایل سال ۱۹۶۵ رخ داد. بمب افکن‌های ویکتور و والکان تا دهه ۱۹۸۰ در خدمت باقی ماندند.
مشخصات فنی (ولینت بی.۱)

داده‌ها از Vickers Aircraft since 1908, Jet Bombers
ویژگی‌های کلی
خدمه: پنج – دو خلبان، دو ناوبر، افسر الکترونیک هوایی
طول: ۱۰۸ فوت ۳ اینچ (۳۲٫۹۹ متر)
پهنای بال: ۱۱۴ فوت ۴ اینچ (۳۴٫۸۵ متر)
ارتفاع: ۳۲ فوت ۲ اینچ (۹٫۸۰ متر)
مساحت بال‌ها:  ۲٬۳۶۲ فوت مربع (۲۱۹٫۴ متر مربع)
وزن خالی:  ۷۵٬۸۸۱ پوند (۳۴٬۴۱۹ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست:  ۱۴۰٬۰۰۰ پوند (۶۳٬۵۰۳ کیلوگرم)
پیشرانه هواگرد: ۴ عدد موتور توربوجت رولز-رویس اون RA28 Mk 204،‏ با پیشرانه ۱۰٬۰۰۰ پوند-نیرو (۴۴ کیلونیوتن)  در هر موتور
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۵۶۷ مایل بر ساعت (۹۱۲ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۹۳ گره) در ۳۰٬۰۰۰ فوت (۹٬۱۰۰ متر)
بُرد:  ۴٬۵۰۰ مایل (۳٬۹۱۰ مایل دریایی؛ ۷٬۲۴۲ کیلومتر) با مخازن سوخت زیر بال
حداكثر ارتفاع:  ۵۴٬۰۰۰ فوت (۱۶٬۰۰۰ متر)
نرخ صعود:  ۴٬۰۰۰ فوت بر دقیقه (۲۰ متر بر ثانیه)
جنگ‌افزار
بمب‌ها:
۱× ۱۰٬۰۰۰ پوند (۴٬۵۰۰ کیلوگرم) بمب هسته‌ای Blue Danube  یا
۱× B28 nuclear bomb یا
۲۱× ۱٬۰۰۰ پوند (۴۵۰ کیلوگرم) بمب
غار ذوالقرنین

غار ذوالقرنین یا غارهای برکلین (به انگلیسی: Birkleyn Caves) در ۱۵ کیلومتری مرکز شهر دیاربکر ترکیه در منطقه لیچه قرار دارد و آنجا می‌توان نوشتارها و نقوش برجسته باستانی و کتیبه‌های باستانی دوران امپراتوری روم شرقی و آشوری‌ها را مشاهده کرد. محل جریان آب در این غار از زیر زمین از میان یک تونل طبیعی به سوی سطح پیش می‌آید. در دوران باستان، جایی که آب از آن بیرون می‌آمد را «پایان جهان» نامیده بودند.
تاریخچه

بر اساس اسناد تاریخی، این غار در گذشته به عنوان «انتهای جهان» و «مکان جریان آب جاودانگی» شناخته می‌شد. برخی از کتیبه‌ها و نقوش برجسته برجای مانده از دوران امپراتوری روم شرقی و آشوریان در این محل نشان می‌دهد که این مکان از هزاران سال پیش مورد توجه تمدن‌های بزرگ بوده است.
سیستم این غار شامل پنج بخش است و در دل آن یک رودخانه جریان دارد. این رودخانه در دوران آشوری‌ها به عنوان منبع اصلی رودخانه دجله شناخته می‌شد. پادشاهان آشوری در دوران‌های مختلف این منطقه را فتح کرده و کتیبه‌ها و نقش‌های برجسته‌ای را به جا گذاشتند. ورودی پایین غار دارای نقوش برجسته و کتیبه‌هایی از پادشاهان آشوری تیگلات‌پیلسر اول (۱۱۱۴–۱۰۷۶ پیش از میلاد) و شلمنسر سوم (۸۵۸–۸۲۴ پیش از میلاد) است. در این غار ۳ نقش برجسته و ۵ کتیبه میخی متعلق به این دو پادشاه آشوری وجود دارد. قدیمی‌ترین این کتیبه‌ها مربوط به بیش از ۳۰۰۰ سال پیش است.
در سال ۸۵۲ پیش از میلاد، شلمنسر سوم، پادشاه آشور، گروهی را به سرچشمه‌های رودخانه دجله فرستاد و غار بیرکلین را به عنوان نقطه‌ای برای ثبت کتیبه‌های خود انتخاب کرد. این اقدام، نخستین تلاش‌های انسان برای سفر هیدروژئولوژیکی یا زمین‌آب‌شناختی را به ثبت رساند.
سال ۲۰۰۴، تیمی به رهبری آندریاس شاکنر از دانشگاه مونیخ از دو غار بازدید کردند، کتیبه‌ها و نقوش برجسته آشوری را مستند کردند و تمام بقایای باستان‌شناسی اطراف را بررسی کردند. تحقیقات او نشان داد از دوره نوسنگی متاخر از این غارها استفاده می‌شده است.
افسانه‌ها

افسانه‌های محلی دربارهٔ این غار وجود دارد که توجه بسیاری را جلب کرده است.
افسانه‌ها > ذوالقرنین و آب حیات

یکی از مشهورترین افسانه‌های محلی مربوط به ذوالقرنین است. بر اساس این افسانه، ذوالقرنین پس از آن‌که تومورهایی شبیه شاخ در سرش رشد کرد و باعث درد زیادی شد، به خواب دید که برای درمان باید در آب‌های غارهای بیرکلین شست‌وشو کند. او با سفر به این مکان، شاخ‌هایش را شست و یکی از آن‌ها بلافاصله ناپدید شد.
افسانه‌ها > اسکندر مقدونی

طبق یکی از افسانه‌های رایج که البته هیچ سند تاریخی برای آن وجود ندارد، اسکندر مقدونی با ارتش ۱۵ هزار نفری خود در مسیر حمله به ایران اینجا اقامت کرد. پلینی، مورخ رومی نیز معتقد بود این غار یکی از مسیرهای ورود به دنیای زیرین است.
حق تکثیر

برای سیاست ویکی‌پدیا در خصوص حق تکثیر، ویکی‌پدیا:حق تکثیر را ببینید.
حقّ‌تکثیر، کپی‌رایت (به انگلیسی: copyright) یا حق نشر، مجموعه‌ای از حقوق انحصاری است که به ناشر یا پدیدآورندهٔ یک اثر اصل و منحصربه‌فرد تعلق می‌گیرد و حقوقی از قبیل نشر، تکثیر و الگوبرداری از اثر را شامل می‌شود. در بیشتر حوزه‌های قضایی، حق نشر از آغاز پدید آمدن یک اثر به آن تعلق می‌گیرد و نیازی به ثبت اثر نیست. معادل این حق در نظام‌های حقوقی پیرو حقوق مدون حق مؤلف و شامل موارد فورس ماژور نمی‌گردد.
دارندگان حق تکثیر برای کنترل تکثیر و دیگر بهره‌برداری‌ها از آثار خود برای زمان مشخصی حقوق قانونی و انحصاری دارند و بعد از آن اثر وارد مالکیت عمومی می‌شود. هرگونه استفاده و بهره‌برداری از این آثار منوط به دریافت اجازه از ناشر یا پدیدآورندهٔ آن اثر است، استفاده در شرایطی که طبق قانون محدودیت یا استثنایی وجود دارد، مانند استفاده منصفانه، به دریافت اجازه از دارنده حق تکثیر نیاز ندارد. دارنده حق تکثیر می‌تواند حقوق خود را به شخص دیگری منتقل کند.
در بعضی از حوزه‌های قضایی، حقوق اخلاقی یا حقوق معنوی پدیدآورندگان نیز به رسمیت شناخته می‌شود، مانند حق یاد شدن برای اثر.
تاریخچه

به‌طور کلی، پیش از اختراع دستگاه چاپ و خصوصاً تا اوایل قرن هجدهم، مسئله کپی‌رایت اصولاً مطرح نبود، زیرا از یک سو، امکان تکثیر انبوه آثار ادبی و هنری فراهم نبود و سرقت علمی و ادبی هم (حداقل به شکل گسترده) وجود نداشت؛ از سوی دیگر، فرد محوری دوران مدرن شکل نگرفته بود و هر اثری حاصل فرهنگ جمعی به‌شمار می‌آمد. دیگر اینکه با توجه به دشواریِ رفت‌وآمد و ناچیز بودن حجم آثار بشری، هر نوع دسترسی به این آثار، به هر شکلی، مطلقاً مزیت و مطلوبیت محسوب می‌شد.
با اختراع دستگاه چاپ و به‌ویژه پس از انقلاب صنعتی، با شکل‌گیری صنعت نشر و نیز پدید آمدن صورت‌های جدید تولید آثارِ قابل‌نسخه‌برداری مثل فیلم و عکس و … مفهوم کپی‌رایت شکل گرفت و وارد حقوق و قوانین شد. تاریخچه حق تکثیر با حقوق انحصاری و امتیازات چاپ کتاب آغاز شد، اساسنامه آن در سال ۱۷۰۹ که از آن ملکه بریتانیای کبیر نام خود را گرفته‌است، اولین اساسنامه حق تکثیر است. در ابتدا حق تکثیر تنها شامل تکثیر کتاب‌ها می‌شد، با گذر زمان محدودیت‌های دیگر از قبیل ترجمه و آثار اشتقاقی به آن اضافه شد.
دو مسئله، به‌ویژه در دهه‌های اخیر، موجب شد کپی‌رایت به یک معضل جدی تبدیل شود. اولاً به دلیل پیشرفت فناوری، امکان تکثیر آثار گوناگون در مقیاس وسیع با هزینه اندک و سرعت بالا فراهم شد و دیگر اینکه تعداد افرادی که به انحای مختلف متکی به درآمد حاصل از تکثیر محصولات قابل‌نسخه‌برداری هستند (اعم از مؤلفان، تهیه‌کنندگان، عکاسان، روزنامه‌نگاران، ناشران، صحافان، فروشندگان و …) افزایش یافت. به این ترتیب، به مرور زمان، نوعی تناقض در زمینه حقوقی و اخلاقی و به‌تبع آن در حوزه سیاست‌های فرهنگی پدید آمد. از نظر اخلاقی، دسترسی عموم افراد به هنر و اطلاعات امری مطلوب است و از سوی دیگر، برخی انواع دسترسی، برخلاف قوانین، و ظاهراً غیراخلاقی است. در حوزه سیاست‌ها، ازیک‌طرف، سالانه میلیاردها دلار صرف تأسیس و مدیریت کتابخانه‌ها می‌شود تا افراد مختلف در اقصی‌نقاط جهان بتوانند به آثار گوناگون دسترسی داشته باشند و از طرف دیگر، دولت‌ها ملزم شده‌اند سازوکارهایی جهت محدودسازی دسترسی عموم به محصولات فرهنگی تدوین کنند.
قوانین بین‌المللی حق تکثیر

چیزی به نام حق «حق نشر بین‌المللی» که به صورت خودکار نوشته‌های نویسندگان را در سراسر جهان محافظت کند وجود ندارد. محافظت در مقابل استفاده در هر کشوری به قوانین ملی آن کشور بستگی دارد. با این وجود بیشتر کشورها برای آثار خارجی تحت شرایط خاص، محافظت‌هایی فراهم می‌کنند که تا حد زیادی به وسیلهٔ معاهدات و کنوانسیون‌های بین‌المللی حق نشر ساده شده‌است. دو کنوانسیون مهم در این زمینه وجود دارند، یکی کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری و دیگری کنوانسیون جهانی حق نشر. با این همه، کشورهایی وجود دارند که برای کارهای خارجی، محافظت حق نشر کمی ارائه می‌دهند یا اصلاً ارائه نمی‌دهند.
قوانین بین‌المللی حق تکثیر > کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری

مقالهٔ اصلی: کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری
کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری، که معمولاً به نام کنوانسیون برن شناخته می‌شود، یک موافقتنامه بین‌المللی در خصوص حق تکثیر است که اولین بار در شهر برن در سوئیس در سپتامبر سال ۱۸۸۶ میلادی (شهریور یا مهر ۱۲۶۵ هجری خورشیدی) تصویب شد.
کنوانسیون برن کشورهای امضاکنندهٔ معاهده را (که در متن معاهده به نام «کشورهای عضو اتحادیه» شناخته شده‌اند) ملزم می‌کند که آثار پدیدآورندگان سایر کشورهای امضاکننده را همچون آثار پدیدآورندگان تبعهٔ خود مورد حمایت کپی‌رایت قرار دهد. این پدیدآورنده کسی است که دارای تابعیت یکی از کشورهای عضو باشد و اگر دارای چنین تابعیتی نیست، اثر خود را برای نخستین بار در یکی از کشورهای عضو اتحادیه منتشر می‌کند یا اقامتگاه وی در یکی از کشورهای عضو اتحادیه است.
قوانین بین‌المللی حق تکثیر > موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری

مقالهٔ اصلی: موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری
موافقتنامه راجع به جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری یا موافقتنامه تریپس (به انگلیسی: Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights) که به اختصار TRIPS شناخته می‌شود. این قرارداد که بندهایی در زمینه حق تکثیر دارد، در پایان دور اروگوئه از موافقتنامه عمومی تعرفه‌ها و تجارت ۱۹۹۴ (به انگلیسی: General Agreement on Tariffs and Trade) مذاکره شد.
آثاری که مشمول حق تکثیر هستند

کپی رایت از «آثار اصیل بدیع» حمایت می‌کند. دسته‌های زیر مثال‌هایی از آثاری هستند که از طریق کپی رایت قابل حمایت هستند:
آثار ادبی از قبیل کتاب تخیلی و غیرتخیلی، داستان‌های کوتاه یا اشعار.
آثار موسیقی از جمله پارتیتور (صفحه نت نویسی) و نیز متن ترانه و نت‌های موسیقی.
آثار نمایشی از قبیل نمایشنامه‌ها یا دیگر اجراهای نمایشی.
پانتومیم‌ها، طراحی حرکات موزون (رقص پردازی)، آثار تصویری، مجسمه، گرافیک و تصاویر متحرک.
نوشته‌های تصاویر متحرک و نیز خود فیلم.
صداهای ضبط شده شامل اجرای ضبط شده صدا
آثار معماری.
در ایران

این به ضرر ما و فرهنگ ما است. نامش هم در تمام دنیا دزدی است. تا زمانی که دولت این قراردادهای بین‌المللی را امضا نکند این مشکل وجود خواهد داشت.
نصرالله پورجوادی
مقالهٔ اصلی: مالکیت فکری در ایران
تاریخچه قانون حق تکثیر در ایران مربوط می‌شود به قانون ثبت علائم تجاری که در سال ۱۳۰۴ تصویب شد و در سال ۱۳۴۸ قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان به عنوان بدنه اصلی حق تکثیر در ایران تصویب شد. در ایران قانون حق تکثیر هیچگاه به‌درستی اجرا نشده‌است.
در ایران مجموعه‌ای از قوانین، قانون حق تکثیر را تشکیل می‌دهند، از جمله قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان مصوب ۱۳۴۸، قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی مصوب ۱۳۵۲، قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرم‌افزارهای رایانه‌ای مصوب ۱۳۷۹ و آیین‌نامه اجرایی آن مصوب ۱۳۸۳، قانون ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علائم تجاری و مواد ۶۲، ۶۳ و ۷۴ قانون تجارت الکترونیکی.
ایران از سال ۲۰۰۱ عضو سازمان جهانی مالکیت فکری است و تابحال تعدادی از پیمان‌های مربوط به مالکیت فکری را پذیرفته‌است. ایران در سال ۱۳۸۰ به پیمان مادرید برای ثبت بین‌المللی علائم ملحق شد، ولی عضو کنوانسیون برن و هیچ‌یک از کنوانسیون‌های بین‌المللی مربوط به حق تکثیر نیست و در سازمان تجارت جهانی تنها ناظر است و به موافقتنامه تریپس نپیوسته‌است. بعضی آثار ایرانی از جمله آثاری که در حال حاضر پدید می‌آیند شامل حق تکثیر در ایالات متحده نمی‌شوند و به حوزهٔ عمومی تعلق دارند.
در سال ۱۳۹۰ پیش‌نویس لایحه جامع حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق مرتبط از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به دولت ایران تقدیم شد که در صورت تصویب جایگزین قوانین فعلی حق تکثیر ایران خواهد شد، در این پیش‌نویس، مدت حمایت حقوق پدیدآورندگان از ۳۰ سال به ۵۰ سال افزایش یافته‌است.
بنابر قوانین ثبتی در ایران پس از اینکه مخترع یا همان پدیدآورنده، محصول یا اثر انحصاری خود را پس از طی مراحل عنوان شده در قوانین مربوط به ثبت رساند می‌بایست براساس تعرفه‌های موجود به صورت سالیانه مبلغی را به عنوان حق مالکیت در وجه سازمان ثبت واریز نمایید تا در طول این مدت حق مالکیت را در انحصار خود نگه دارد.
اخذ حق تکثیر

قانون حق تکثیر در هر کشوری متفاوت است، در بعضی از کشورها اعلان حق تکثیر همراه با علامت حق تکثیر © باید استفاده شود تا آثار محافظت شوند. تا قبل از سال ۱۹۸۹، تمام آثار منتشر شده در ایالات متحده آمریکا باید دارای یک اعلان حق تکثیر، شامل علامت حق تکثیر © همراه با تاریخ نشر و نام مالک حق تکثیر می‌بودند تا محافظت بشوند ولی شرایط دیگر چنین نیست و استفاده از اعلان حق تکثیر در آمریکا اکنون اختیاری است، با این حال هنوز استفاده می‌شود.
در تمام کشورهایی که عضو کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری هستند، حق تکثیر به‌طور خودکار به آثار تعلق می‌گیرد و نیازی به ثبت از طریق دفترهای دولتی نیست. بااین‌حال، درحالی که برای اعمال حق تکثیر به ثبت نیاز نیست، ولی در حوزه‌های قضایی، ثبت به عنوان مدرک اثبات برای معتبر بودن حق تکثیر تلقی می‌شود.
مدت زمان حق تکثیر

فهرست مدت زمان حق تکثیر کشورها را ببینید.
مدت زمان محافظت حق تکثیر در حوزه‌های قضایی مختلف متفاوت است، طول این مدت به عوامل متعددی بستگی دارد، مانند نوع اثر، اینکه آیا اثر منتشر شده‌است یا خیر یا اینکه اثر به وسیلهٔ شخص به وجود آمده یا کار مشترک است. در ایالات متحده آمریکا این مدت برای اکثر آثار ۷۰ سال بعد از مرگ مالک حق تکثیر است. مدت استفاده از حقوق مادی پدیدآورنده در ایران ۳۰ سال بعد از مرگ پدیدآورنده است. در موردمورد آثار سینمایی یا عکاسی و همچنین آثاری که به اشخاص حقوق تعلق دارند، مدت استفاده از حقوق مادی پدیدآورنده، ۳۰ سال پس از انتشار و عرضه است.
حقوق انحصاری حق تکثیر

کپی‌رایت یا حق تکثیر به معنی داشتن حق کنترل در تکثیر آثار است، حق تکثیر حق انحصاری قانونی است که برای اعمال کنترل تکثیر و بهره‌برداری آثار برای یک مدت زمان خاص. مالک حق تکثیر، حق انحصاری دارد برای تکثیر و بهره‌برداری از اثر یا انتقال این حقوق به شخص یا اشخاص دیگر، همچنین وی حق قانونی برای جلوگیری از انجام این اعمال و هرگونه بهره‌برداری به وسیلهٔ دیگران را دارد.دو کنوانسیون مهم در این زمینه وجود دارند، یکی کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری و دیگری کنوانسیون جهانی حق نشر.
نقض حق تکثیر

مقالهٔ اصلی: نقض قوانین حق تکثیر
برای اینکه حق تکثیر یک اثر را نقض شود این اتفاق باید در کشوری که حق تکثیر برای آن وضع شده روی دهد یا اینکه یک توافق‌نامه دوجانبه یا معاهده بین‌المللی مثل کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری یا توافقنامه کپی‌رایت سازمان مالکیت فکری جهانی اجازه این کار را بدهد. البته استفاده نامناسب غیرقانونی از یک اثر نقض حق تکثیر به حساب نمی‌آید بلکه «ویرایش بی‌اجازه» است.
نحوه انتشار و اخذ کپی رایت آثار صوتی ایرانی در سطح بین‌المللی

به دلیل عدم وجود توافق‌نامه کپی رایت آثار موسیقی در ایران، بارها دیده شده‌است که هنرمندان این عرصه بدون در نظر گرفتن حق و حقوق خالق اثر، اقدام به کپی برداری و استفاده از اشعار و ملودی آثار دیگران نموده‌اند؛ لذا انتشار آلبوم‌ها و حتی تک آهنگ‌های ایرانی از طریق کمپانی‌های بین‌المللی  علاوه بر ثبت بین‌المللی اثر، امکان فروش این آثار را در کلیه پلتفرم‌های بین‌المللی نظیر آیتونز، آمازون، اسپوتیفای و غیره فراهم خواهند کرد. این کمپانی‌ها با پیروی از قوانین کپی رایت اجازه سوء استفاده از این آثار را نخواهند داد.
کشورهای عضو کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری، آبی
علامت حق تکثیر.
پاک‌کن (بدافزار)

بدافزاری که برای پاک‌کردن پرونده‌ها در رایانهٔ میزبان طراحی شده است
در امنیت رایانه، یک پاک‌کن یا وایپر (به انگلیسی: Wiper) نوعی بدافزار است که برای پاک‌کردن دیسک سخت یا دیگر حافظه‌های ثابت رایانه‌ای که آلوده می‌کند طراحی شده و به‌صورت مخرب، داده‌ها و برنامه‌ها را حذف می‌کند.
نمونه‌ها

یک بدافزار با نام «وایپر» ظاهراً برای حمله به شرکت‌های نفتی ایرانی مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۲، اتحادیه بین‌المللی مخابرات، کسپرسکی لب را در جریان هارددرایوهایی که ظاهراً توسط وایپر آسیب دیده بودند، قرار داد تا آن‌ها را تحلیل کند. اگرچه نمونه‌ای از این بدافزار ادعایی یافت نشد، کسپرسکی موفق به کشف ردپاهایی از بدافزار دیگری به نام Flame شد.
بدافزار شمعون دارای مکانیزم دیسک پاک‌کنی بود. این بدافزار در حملات سایبری ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ علیه شرکت‌های انرژی عربستان به کار گرفته شد و از یک درایور تجاری دسترسی مستقیم به درایو موسوم به Rawdisk استفاده می‌کرد. گونه اصلی این بدافزار، فایل‌ها را با بخش‌هایی از تصویر یک پرچم در حال سوختن آمریکا بازنویسی می‌کرد. گونه ۲۰۱۶ تقریباً مشابه بود، با این تفاوت که از تصویر پیکر آلان کردی به‌جای آن استفاده می‌کرد.
یک مؤلفه پاک‌کننده نیز به‌عنوان بخشی از بدافزاری که گروه لازاروس —یک گروه جرایم سایبری با ادعای ارتباط با کره شمالی—در حمله‌های سایبری ۲۰۱۳ به کره جنوبی و هک سونی پیکچرز در سال ۲۰۱۴ به کار برد، شناسایی شد. در هک سونی پیکچرز نیز از RawDisk استفاده شد.
در سال ۲۰۱۷، رایانه‌های چند کشور — به‌ویژه اوکراین — توسط نات‌پتیا که گونه‌ای از باج‌افزار پتیا بود آلوده شدند و از لحاظ عملکردی نقش یک وایپر را ایفا می‌کرد. این بدافزار رکورد راه‌انداز اصلی را با یک سربار اجرایی آلوده کرده و با این روش جدول پرونده‌های داخلی ان‌تی‌اف‌اس را رمزگذاری می‌نمود. با وجودی که همزمان درخواست باج می‌کرد، اما مشخص شد کد آن به‌گونه‌ای تغییر یافته که امکان برگرداندن تغییرات حتی پس از پرداخت باج عملاً وجود نداشت.
چندین گونه از وایپر در جریان حمله‌های سایبری ۲۰۲۲ به اوکراین علیه سامانه‌های رایانه‌ای مرتبط با این کشور شناسایی شدند. این بدافزارها که از سوی پژوهشگران «CaddyWiper»، «HermeticWiper»، «IsaacWiper» و «FoxBlade (FoxBlade)» نام گرفتند، شباهت اندکی به یکدیگر داشتند و همین امر گمانه‌زنی‌هایی را درباره ساخته شدن آن‌ها توسط بازیگران مختلف تحت حمایت دولت روسیه برای این مقطع خاص برانگیخت.
راهکار

«افزونگی فعالانه» می‌تواند راهکاری برای محافظت در برابر تخریب داده باشد. پژوهشگران سامانه‌هایی ابداع کرده‌اند که قادرند بافرهای نوشتنی را پیش از رسیدن به فضای ذخیره‌سازی بررسی کنند، و در صورت مخرب بودنِ عملیاتِ نوشتن، از داده‌های در شرف تخریب محفاظت کنند. علاوه بر این، تهیه منظم نسخه‌های پشتیبان (مشروط بر این که روی یک دستگاه خارجی ذخیره شده باشند) امکان بازیابی داده‌های از دست‌رفته را فراهم می‌کند.
جانت وارنی

| جانت وارنی | جانت وارنی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ فوریهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳–اکنون
جانت وارنی (انگلیسی: Janet Varney؛ زادهٔ ۱۶ فوریهٔ ۱۹۷۶) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
او در فیلم جودی مودی بازی کرده‌است.
هاوکر پی.۱۱۰۳

| هاوکر پی>  ۱۱۰۳ | هاوکر پی>  ۱۱۰۳ |
| --- | --- |
کاربری: 
کشور سازنده: بریتانیا
تولیدکننده: هاوکر ایرکرفت
وضعیت: فقط طراحی شد
هاوکر پی. ۱۱۰۳ (به انگلیسی: Hawker P.1103) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ هاوکر ایرکرفت در کشور بریتانیا است.
میا کرشنر

| میا کرشنر | میا کرشنر |
| --- | --- |
کرشنر در کامیک کان ۲۰۱۲: کرشنر در کامیک کان ۲۰۱۲
زادهٔ: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۷۵ ‏(۵۰ سال) تورنتو، انتاریو
ملیت:  کانادایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹-تاکنون
میا کرشنر (به انگلیسی: Mia Kirshner) بازیگر و فعال اجتماعی کانادایی است..
گزیده فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که میا کرشنر در آنها به ایفای نقش پرداخته است:
کلاغ: شهر فرشتگان
آنا کارنینا (فیلم ۱۹۹۷)
کوکب سیاه
شهر دیوانه
مهمانی هیولا
نه یه فیلم نوجوانی دیگه
بهترین دوست جدید
بانوی باردار
روستای حصن

{علی محمودعزیز
| حصن | حصن |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
جمعیت: ۶۱ نفر
معرفی روستا : روستای کوهستانی حصن یکی از روستاهای یزدان شهر از توابع شهرستان زرند در استان کرمان می‌باشد، که در جنوب غربی شهرستان زرند قرار دارد و فاصلهٔ آن تا مرکز این شهر حدود ۶۵ کیلومتر است.

این روستا در ۲۵ کیلومتری شرق منطقه نوق شهرستان رفسنجان قرار دارد.
جمعیت

طبق تحقیقات و و اطلاعات بدست آمده از افراد مسن روستا و شواهد به عمل آمده از آثار مخروبه های قدیمی و درحدود ۱۵۰ سال پیش جمعیت حصن به بالای هزار نفر می‌رسید 
ولی بدلیل خشکسالی های متوالی و خشک شدن چهار چشمه و قنات این روستا طی سالیان قبل و کمبود شغل ، مهاجرت به شهرهای زرند و رفسنجان و نوق آغاز شد 
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است و در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۴۰ نفر بوده است
فعالیت اهالی روستا

درآمد اهالی این روستا از طریق کشت محصولات کشاورزی (بیشتر محصول پسته) تأمین می‌شود. علاوه بر کاشت محصولات کشاورزی مردم این روستا به دامداری نیز می‌پردازند.
قدمت روستای حصن

آثاری نظیر آرامگاه شیخ احمد خیام، مسجد سنگی، قلعه قدیمی، قبرستان بیت المقدسی و حمام سنگی و محله‌های قدیمی روستای حصن از جاذبه‌های گردشگری و قدیمی این روستا می‌باشند.
== منابع ==علی ملایی( محمود) 
و
هادی صادقی
«نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۱ ژانویه ۲۰۱۳. از پارامتر ناشناخته |110 نفر ناشر= صرف‌نظر شد (کمک)
صدای زرند (۲۷ سپتامبر ۲۰۱۶). «تصاویری از روستای زیبای حصن زرند».
جان برودی (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۴۷)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  John Brodie
زادروز:  ۸ سپتامبر ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال)
زادگاه:  بلایث، نورث‌آمبرلند
قد:  ۵ فوت ۱۰ اینچ (۱٫۷۸ متر)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال ویتلی بای
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۷–۱۹۶۹ |  باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد |  ۹ |  (۰) |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۱ |  باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو |  ۴۳ |  (۰) |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال پورت ویل |  ۱۷۹ |  (۲) |
| ۱۹۷۵ |  ← باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا (قرضی) |   |   |
| مجموع |   |  ۲۳۱+ |  (۲+) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جان برودی (انگلیسی: John Brodie; ۸ سپتامبر ۱۹۴۷ – ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورتویچ ویکتوریا، باشگاه فوتبال برافورد پارک آونیو، باشگاه فوتبال کارلایل یونایتد، و باشگاه فوتبال پورت ویل اشاره کرد.
لاکهید مارتین اس‌آر-۷۲

| لاکهید مارتین اس‌آر-۷۲ | لاکهید مارتین اس‌آر-۷۲ |
| --- | --- |
رندر لاکهید مارتین اس‌آر-۷۲: رندر لاکهید مارتین اس‌آر-۷۲
کاربری: ابرصوت راهبرد نظامی هواگرد شناسایی پهپاد
تولیدکننده: لاکهید مارتین
وضعیت: طرح پیشنهادی
لاکهید مارتین اس‌آر-۷۲ (به انگلیسی: Lockheed Martin SR-72) که در زبان عامیانه به آن «پسر بلک‌برد» (به انگلیسی: Son of Blackbird) می‌گویند، یک پهپاد مافوق صوت آمریکایی است که برای اطلاعات، نظارت و شناسایی در نظر گرفته شده است که به‌طور خصوصی در سال ۲۰۱۳ توسط لاکهید مارتین به عنوان جانشین لاکهید اس‌آر-۷۱ بلک‌برد بازنشسته پیشنهاد شد. این شرکت انتظار داشت که یک پهپاد آزمایشی اس‌آر-۷۲ بتواند تا سال ۲۰۲۵ پرواز کند.