stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیلم‌شناسی مسعود کیمیایی
فیلمهای سینمایی

مسعود کیمیایی ۳۳ فیلم در کارنامه سینمایی خود دارد که تمامی فیلمهای خود را نویسندگی و کارگردانی کرده است، بجز فیلم معکوس که فقط عنوان تهیه‌کننده را دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| شمارگان | نام فیلم | فیلمنامه اولیه یا بر اساس داستان | سال انتشار |
| ۱ | بیگانه بیا |  | ۱۳۴۷ |
| ۲ | قیصر |  | ۱۳۴۸ |
| ۳ | رضا موتوری |  | ۱۳۴۹ |
| ۴ | داش‌آکل | داستان «داش آکل» از کتاب سه قطره خون نوشته صادق هدایت | ۱۳۵٠ |
| ۵ | بلوچ |  | ۱۳۵۱ |
| ۶ | خاک | رمان آوسنه بابا سبحان نوشتهٔ محمود دولت‌آبادی | ۱۳۵۲ |
| ۷ | گوزنها |  | ۱۳۵۳ |
| ۸ | پسر شرقی (فیلم کوتاه) |  | ۱۳۵۴ |
| ۹ | غزل | قصه کوتاه «مزاحم» اثر خورخه لوئیس بورخس | ۱۳۵۵ |
| ۱۰ | اسب (فیلم کوتاه) | بر اساس قصه‌ای از هرایر آتشکار | ۱۳۵۵ |
| ۱۱ | سفر سنگ | بر اساس نمایشنامه «سنگ و سرنا» از بهزاد فراهانی | ۱۳۵۶ |
| ۱۲ | خط قرمز | بر اساس شب سمور نوشته بهرام بیضایی | ۱۳۶٠ |
| ۱۳ | تیغ و ابریشم |  | ۱۳۶۴ |
| ۱۴ | سرب | هاگانا نوشته تیرداد سخایی | ۱۳۶۷ |
| ۱۵ | دندان مار | بر اساس داستانی از احمد طالبی‌نژاد | ۱۳۶۸ |
| ۱۶ | گروهبان | بر اساس طرحی از کامبوزیا پرتوی | ۱۳۶۹ |
| ۱۷ | ردپای گرگ |  | ۱۳۷۱ |
| ۱۸ | تجارت |  | ۱۳۷۳ |
| ۱۹ | ضیافت |  | ۱۳۷۴ |
| ۲۰ | سلطان |  | ۱۳۷۵ |
| ۲۱ | مرسدس | نگارش فیلمنامه با همکاری اصغر عبداللهی | ۱۳۷۶ |
| ۲۲ | فریاد |  | ۱۳۷۷ |
| ۲۳ | اعتراض |  | ۱۳۷۸ |
| ۲۴ | سربازهای جمعه |  | ۱۳۸۲ |
| ۲۵ | حکم |  | ۱۳۸۳ |
| ۲۶ | رئیس |  | ۱۳۸۵ |
| ۲۷ | محاکمه در خیابان |  | ۱۳۸۷ |
| ۲۸ | جرم |  | ۱۳۸۹ |
| ۲۹ | متروپل |  | ۱۳۹۲ |
| ۳۰ | قاتل اهلی |  | ۱۳۹۵ |
| ۳۱ | معکوس (تهیه‌کننده) |  | ۱۳۹۷ |
| ۳۲ | خون شد |  | ۱۳۹۸ |
| ۳۳ | خائن‌کشی |  | ۱۳۹۹ |
نمایش خانگی

| سال | مجموعه | تعداد قسمت ها | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۲ | خائن کشی | چهار | پخش از پلتفرم نماوا |
مستند

| سال | عنوان | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۱- ۱۳۸۳ | وقتِ خوبِ مصائب | ناصر صفاريان |
| ۱۳۸۲ | قلمرنج | حبیب باوی ساجد |
| ۱۳۸۲ | هشتصد قدم در لاله زار | اميد شريف موسوی و عليرضا بهرامی |
| ۱۳۸۴ | بن‌بست | مصطفی شیری |
| ۱۳۸۵ | تدوین | بهرام دهقانی |
| ۱۳۸۵ | آقای کیمیایی | امیر قادری |
| ۱۳۸۵ | حکم رئیس | عادل تبریزی |
| ۱۳۸۶ | جفت شیش | روبرت صافاریان و احمد میراحسان |
| ۱۳۸۶ | جمشيد مشايخی | امير مهرتاش مهدوی |
| ۱۳۸۶ | به شرط عشق | المیرا مقدم |
| ۱۳۸۸ | قيصر، چهل سال بعد | مسعود نجفی |
| ۱۳۹۰ | تیتراژ در سینمای ایران | مهرشاد کارخانی |
| ۱۳۹۱ | آکادمی کیمیایی | صالح دلدم |
| ۱۳۹۲ | وقت رو به انتها است | بهنام یوسف‌پور |
| ۱۳۹۲ | كمان تيرخورده | آرش سنجانی |
| ۱۳۹۲-۱۳۹۴ | قهرمان آخر | جواد طوسی |
:
کاروانسرای کولوته

کاروانسرای کولوته (Kalta، Kuleta) (به ازبکی"Kuluta" karvonsaroyi) یک کاروانسرای سدهٔ شانزدهمی است که در خیابان مهمت عنبر در همسایگی طاق تلپک‌فروشان بخارا جای دارد. امروزه این کاروانسرا جایگاه موزهٔ آهنگری است.
پیتر دمیسون  (fr) در «یادداشت‌هایی درباره خانات بخارا» از کولوته و دیگر کاروانسراهای بخارا نام برده‌است: سرای کولوته؛ کارگران تاتار در اینجا زندگی می‌کنند و کالاهای روسی نیز انباشته می‌شود.
بن‌مایه

همکاری‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Кулюта каравансарай»، ویکی‌پدیای روسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی ۰۴ آبان ۱۴۰۱)
کلد چیلین رکوردز

| کلد چیلین رکوردز | کلد چیلین رکوردز |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۸۶؛ ۳۸ سال پیش (۱۹۸۶-خطا: زمان نامعتبر}})
برچینش: ۱۹۹۸ (۱۹۹۸)
پخش کننده(ها): وارنر رکوردز اپیک رکوردز
کشور خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
مکان: نیویورک
کلد چیلین رکوردز (انگلیسی: Cold Chillin' Records) یک ناشر موسیقی آمریکایی بود که موسیقی‌هایی را در دوره عصر طلایی هیپ هاپ از اواخر دهه ۱۹۸۰ تا اوایل دهه ۱۹۹۰ منتشر می‌کرد. این ناشر توسط مدیر تایرون ویلیامز تأسیس شد و اکثر انتشارهای آن توسط اعضای گروه Juice Crew بود که بر اساس فعالیت‌های تهیه‌کننده مارلی مارل متمرکز بود. در سال ۱۹۹۸، ناشر تعطیل شد و بخش عمده‌ای از کاتالوگ آن توسط LandSpeed Records خریداری شد.
تومور اندومتریوئید

Medical condition
| تومور اندومتریوئید | تومور اندومتریوئید |
| --- | --- |
بافت یک آدنوکارسینوم اندومتریوئید به خوبی تمایز یافته در تخمدان: بافت یک آدنوکارسینوم اندومتریوئید به خوبی تمایز یافته در تخمدان
تخصص: سرطان‌شناسی، پزشکی زنان
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
تومور اندومتریوئید (انگلیسی: Endometrioid tumor) گروهی از تومورها هستند که در رحم یا تخمدان‌ها ایجاد می‌شوند و از لحاظ بافت‌شناسی شبیه غدد آندومتر رحم هستند. این تومورها ۸۰٪ سرطان‌های کارسینومی آندومتر و ۲۰٪ تومورهای بدخیم تخمدان را تشکیل می‌دهند..
تومور اندومتریوئید یکی از انواع تومورهای استرومائی-اپیتلیومی سطحی است و بیشتر آنها بدخیمی هستند. این تومورها با آندومتریوز و سرطان همزمان آندومتر ارتباط دارند.
در بررسی‌های پاتولوژیک، این تومورها کیست‌مانند هستند و ممکن است توپُر باشند و برخی هم در درون آندومتریوز کیستی ایجاد شوند. تومور اندومتریوئید در ۴۰ درصد موارد دوطرفه هستند.
کارسینوم اندومتریوئید همچنین می‌تواند در بافت درونی رحم ایجاد شود.
تومورهای درجه ۱ و ۲ را «نوع ۱» سرطان آندومتر در نظر می‌گیرند، در حالی که تومور درجه ۳ را «نوع ۲» سرطان آندومتر می‌نامند.
نمودار بروز نسبی سرطان آندومتر که نشان می‌دهد تومور اندومتریوئید شایع‌ترین گونه است.
خرده‌شخصیت

یک خرده‌شخصیت در روان‌شناسی انسان‌گرایانه، روان‌شناسی فرافردی و روان‌شناسی ایگو حالتی از شخصیت است که برای اینکه فرد با انواع خاص موقعیت‌های روانی-اجتماعی مواجه شود، فعال می‌شود. (به‌صورت موقت ظاهر می‌گردد.) مشابه یک عقده روانی این حالت‌ها ممکن است شامل افکار، احساسات، اعمال، فیزیولوژی و دیگر عناصر رفتار انسانی باشند تا فرد حالت مشخصی از خود ارائه دهد که برای بی‌اثر کردن انواع مشخصی از موقعیت‌های روانی-اجتماعی کارآمد باشد. فیلسوف فرافردی آمریکایی، کن ویلبر و روان‌شناس انسان‌گرای انگلیسی، جان روان، حدود دوازده خرده‌شخصیت را برای یک شخص معمولی پیشنهاد کردند.
نظریه فرایند

نظریه فرایند (به انگلیسی: Process theory) سیستمی از ایده‌ها است که چگونگی تغییر و توسعه یک موجودیت را توضیح می‌دهد. نظریه‌های فرایند اغلب با نظریه‌های واریانس، یعنی سیستم‌هایی از ایده‌ها که واریانس در یک متغیر وابسته را بر پایهٔ یک یا چند متغیر مستقل توضیح می‌دهند، مقایسه می‌شوند. در حالی که نظریه‌های فرایند بر چگونگی اتفاق افتادن چیزی تمرکز می‌کنند، نظریه‌های واریانس بر این تمرکز دارند که چرا چیزی اتفاق می‌افتد. نمونه‌هایی از نظریه‌های فرایند عبارتند از تکامل توسط انتخاب طبیعی، رانش قاره‌ای و چرخه نیتروژن.
رنه-ویکتور پیل

| رنه-ویکتور پیل | رنه-ویکتور پیل |
| --- | --- |
نام اصلی: René-Victor Pilhes
زاده: ۱۹۳۴
درگذشته: ۷ فوریهٔ ۲۰۲۱  (۸۸ سال)
پیشه: نویسنده و رمان‌نویس
ملیت: فرانسوی 
رنه-ویکتور پیل (به فرانسوی: René-Victor Pilhes) (زادهٔ ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۷ فوریهٔ ۲۰۲۱) نویسنده و رمان‌نویس قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود.
بادی کانت

| بادی کانت Body Count | بادی کانت Body Count |
| --- | --- |
اجرای بادی کانت در وکن اوپن ایر ۲۰۱۹: اجرای بادی کانت در وکن اوپن ایر ۲۰۱۹
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه:  ایالات متحده آمریکا، لس آنجلس، کالیفرنیا
ژانر:  کراس‌اور ترش  رپ متال  ترش متال  هاردکور پانک 
سال‌های فعالیت:  ۱۹۹۰–۲۰۰۶  ۲۰۰۹–اکنون 
ناشر(ان):  سنچری مدیا رکوردز  سومرین رکوردز  اسکاپی  ویرجین رکوردز  سایر رکوردز  وارنر رکوردز 
اعضا:  آیس-تی  ارنی سی  شان ئی شان  وینسنت پرایس  ویل "ایل ویل" دورسی جونیور  خوان گارسیا  لتل آیس 
اعضای پیشین:  بیتمستر وی  موسمن  شان ئی. مک  دی-راک د اگزکیوشنر  جاناتان جیمز  گریز  او.تی.  بندریکس 
وبگاه: bodycountband.com
بادی کانت (انگلیسی: Body Count) یک گروه هوی متال آمریکایی از لس آنجلس، کالیفرنیا است که در سال ۱۹۹۰ تشکیل شد.
گچویه

| روستای گچویه | روستای گچویه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۰۰′۳۶″شمالی ۵۳°۵۹′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۰۱۰۱۰۹۵°شمالی ۵۳٫۹۹۵۰۷۱۶°شرقی﻿ / 27.0101095; 53.9950716: مختصات: ۲۷°۰۰′۳۶″شمالی ۵۳°۵۹′۴۲″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۰۱۰۱۰۹۵°شمالی ۵۳٫۹۹۵۰۷۱۶°شرقی﻿ / 27.0101095; 53.9950716
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بستک
بخش: جناح
دهستان: فرامرزان
جمعیت: ۸۹۱
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۶۴۳۵۳
وبگاه: شهرداری جناح
گچویه از روستاهای منطقهٔ فرامرزان از توابع بخش جناح شهرستان بستک استان هرمزگان در جنوب ایران است.
محدوده گچویه

از شمال رودخانه مهران، از جنوب کوه گچویه و کوه داربست، از مغرب روستای کمشک و از سمت مشرق به روستای داربست محدود گردد.
جمعیت

جمعیت این روستا بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۸۹۱ نفر (۱۷۴ خانوار)
بوده‌است. تمامی مردم گچویه  از اهل سنت و از پیروان امام محمد ادریس شافعی هستند. دارا مسجد، آب‌انبار (برکه) و دبستان می‌باشد.
نام

به علت فراوانی معدن گچ در آغاز روستا «گچو» نامیده می‌شده‌است که به مرور زمان به «گچویه» تبدیل شده‌است. پسوند -و یا -ویه یک پسوند نسبی بسیار کهن پارسی است که در نامگذاری روستاهای استان‌های کرمان، هرمزگان، یزد و فارس به فراوانی دیده می‌شود. این پسوند همچنین در نام اشخاص در ایران باستان زیاد دیده می‌شود همچون «برزویه» (مربوط به بُرز و بلندی)، «دادویه» (مربوط به داد و قانون)، «سیبویه» (مربوط به سیب)، «مشکویه» (مربوط به مُشک) و غیره.
امکانات

دارای مسجد، دبستان، برق، لوله کشی آب، وآب‌انبار (برکه)می‌باشد.
دارای ۵۰۰۰ اصله نخل دیم و حدود ۵۰۰۰ (۲۰ هزار کیلو) زمین زیر کشت دیم دارد. یک قناتی قدیمی در جنوب مدخل روستا واقع است به نام «چاه وَهبَ» از چاه مادر این قنات برای لوله کشی آب روستا استفاده می‌شود، نیز در ۲ کیلومتری روستا آثار قناتی به چشم می‌خورد که به نام «مهمانی» معروف است ولی بایر است.
بزرگان گچویه

گچویه در طول زمان‌های گذشته زادگاه افراد برجسته‌ای بوده که بارزترین آن‌ها عبارت‌اند از:
استاد عبدالرحمان فرامرزی، نویسنده بزرگ معاصر و استاد دانشگاه، چند دوره وکیل مجلس شورای ملی، وکیل پایه یک دادگستری و مدیر روزنامه کیهان، وی در سال ۱۲۷۶ هجری شمسی در گچویه دیده به جهان گشود و در سال ۱۳۵۱ هجری شمسی در تهران درگذشت.
استاد احمد فرامرزی، رئیس دیوان محاسبات، وکیل مجلس، و مدیر روزنامه خاور بودند، ایشان چند جلد کتاب در مورد منطقه جنوب تألیف کرده بودند، وی در سال ۱۳۰۶ هجری قمری در گچویه متولد شده بودند، و در سال ۱۳۸۱ هجری قمری در تهران فوت کردند.
آقای حسن فرامرزی، نویسنده و مترجم چیره‌دست خطهٔ جنوب.
شیخ عبدالله فرامرزی، زاده سال ۱۳۱۵ هجری قمری در گچویه که در ۱۳۴۶ هجری قمری در تهران درگذشت.
شیخ عبدالرحیم محمد گچوئی، دانشور و خطیب که نزد علامه سلطان‌العلماء فارغ‌التحصیل شده بود.
شیخ عبدالقادر بستکی سرسلسله خوانین و مشایخ (بستک) بنی عباسی. آرامگاه او در گچویه واقع است.
شیخ عبدالقادر بستکی عباسی، در اواخر عمر که بیشتر اوقات در حالت اعتکاف در مسجد و به نیایش و ریاضت مشغول بود تصمیم گرفت که دور از اغیار به حال تجرد بسر برد، وی در سال ۱۱۳۵ هجری قمری از بستک به روستای گچویه آمد و یک سال هم در مسجد گچویه معتکف و مشغول عبادت و ریاضت بود، شیخ احمد مدنی بن شیخ حسن مدنی از او پرستاری کرده و تا واپسین دم مرگ او را تنها نگذاشت چون در بستر بیماری افتاد کلیه برادران و جمعی از مشایخ و مریدانش به گچویه آمده و بر بالین بسترش حاضر شدند.
در حین بیماری مردم را به پارسایی و یگانگی و نیایش و برادری و جلوگیری از انحراف توصیه می‌نمود، تا اینکه در ماه شوال سال ۱۱۳۶ هجری قمری درگذشت و در گچویه دفن شد.
در مرثیه و ساخت بارگاه شیخ عبدالقادر چنین آمده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  پایه طاق سپهر است این مقام دلگشا |  |  یا حریم روضه خلد است این عالی بناء |
|  یا دری از مشهد خاص ملایک گشته باز |  |  یا دری از مشهد خاص ملایک گشته باز |
|  بارگاه قدر جاه شیخ عبدالقادر است |  |  کش نهم طاق فلک چون سایه آمد زیر پا |
|  نائب خاص ابوالنور است او یعنی حسن  |  |  شیخ مرشد، گمرهان را، شیخ دین شد رهنما |
|  دعوت از خوان طریقت ساخت بهر خاص و عام  |  |  زد صلا بر هرکه رغبت داشت در این مهمانسرا |
|  از امور شرح احمد وز طریق نقشبند |  |  آنچه لازم بود تمام آورد چون مردان بجا |
|  چون خطاب ارجعی بر گوش هوشش باز شد  |  |  کرد پرواز مرغ روحش زین جهان تنگنا |
|  در هزار و یکصد سی سال و با شش چون گذشت  |  |  بعد هجرت رفت بیرون برد از این دارالفناء |
|  شهر شوال المکرم بود کان مولای دهر  |  |  مشعل نور از زمین شد وارد ملک سماء |
شیخ عبدالقادر بستکی بن شیخ حسن بستکی عباسی، سردودمان مشایخ و خوانین بنی عباسی است که در بستک و منطقه حکمرانی کرده‌است، گرفته از اولین حاکم که به نام شیخ محمد معروف به « شیخ محمد دیده بان » تا آخرین حکمران منطقه و خان بستک که به نام محمداعظم خان بنی عباسی معروف بودند، این خاندان در طول سیصد سال بر بستک و جهانگیریه فرمانروائی کرده بودند.
فهرست منابع و مآخذ

محمدیان، کوخردی، محمد،  «شهرستان بستک و بخش کوخرد» ، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۵ میلادی.
عباسی، قلی، مصطفی،  «بستک وجهانگیریه» ، چاپ اول، تهران: ناشر: شرکت انتشارات جهان معاصر، سال ۱۳۷۲ خورشیدی.
سلامی، بستکی، احمد.  (بستک در گذرگاه تاریخ)  ج۲ چاپ اول، ۱۳۷۲ خورشیدی.
نگاره‌ها از: احمد سلمان گوده‌ای و محمد محمدیان کوخِردی.
بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
مهندس: موحد، جمیل. (بستک و خلیج فارس) چاپ اول، تهران: سال انتشار ۱۳۴۳ خورشیدی.
بالود، محمد.  (فرهنگ عامه در منطقه بستک)  ناشر همسایه، چاپ زیتون، انتشار سال ۱۳۸۴ خورشیدی.
الکوخردی، محمد، بن یوسف، (کُوخِرد حَاضِرَة اِسلامِیةَ عَلی ضِفافِ نَهر مِهران Kookherd, an Islamic District on the bank of Mehran River) الطبعة الثالثة، دبی: سنة ۱۹۹۷ للمیلاد.
بختیاری، سعید،  «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی.
چمن پیرا، ناصر پاییز ۱۳۷۴ خورشیدی.
محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.
اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران [Atlas Gitashenasi Ostanhai Iran] (Gitashenasi Province Atlas of Iran)
ارمنی‌های هند

ارمنی‌های هند (ارمنی: Հայերը Հնդկաստանում) اقلیت قومی ساکن در هند هستند. مشارکت ارمنیان با هندی‌ها و حضور آن‌ها در هند بسیار قدیمی است و در طی چندین سده در گذشته مشارکت فرهنگی و اقتصادی متقابل ارمنیان و هندی‌ها وجود داشته‌است. حضور آن‌ها در هند از چند طریق بوده‌است.
دوران باستان

اعتقاد بر این است که ارمنیان برای اولین بار حدود دو هزار سال پیش از میلاد به همراه سمیرامیس، ملکه جنگجوی آشور که به هند تاخت به عنوان هم پیمانان وفادار وی به هند آمده باشند. چندین سده بعد در ۳۲۷ پیش از میلاد، اعتقاد بر این است که ارمنیان در این تاریخ هم به هند آمده باشند و این هنگامی است که ارمنیان به عناصر کمکی نیروهای تحت فرمان اسکندر، زمانی که ارمنستان را به سمت هند پیمود ملحق شدند. قدیمی‌ترین سند مرجع مربوط به روابط متقابل بین ارمنی‌ها و هندی‌ها در کوروش‌نامه (هیئت اعزامی پارسی) پیدا شده که یک کار یونان باستان از سوی کسنوفون است. این منابع دلالت بر این دارد که تعداد بسیاری از ارمنی‌ها به هند سفر کردند و نیز به خوبی از مسیرهای سمت هند و نیز جغرافیای سیاسی و اجتماعی، محیط فرهنگی–اجتماعی و زندگی اقتصادی در شبه قاره هند آگاه بودند.
تاریخ

ارمنی‌ها با چندین بخش از هند دارای روابط تجاری سنتی بوده‌اند و از سده هفدهم میلادی چندین ارمنی در کرالا که یک ایالت هندی واقع در «ساحل مالابار» است سکونت داشته‌اند. ارمنی‌ها بخش وسیعی از تجارت بین‌المللی منطقه به ویژه در زمینه سنگ‌های قیمتی و کیفیت اجناس را بر عهده داشتند.
یک کتاب راهنما منتشره در ۱۹۵۶ میلادی در دهلی، هند اظهار می‌دارد که یک تاجر و سیاستمدار ارمنی به نام توماس کانا در سال ۷۸۰ میلادی از راه دریای مدیترانه به هند رسید. هفتصد سال پس از این واقعه یعنی در ۱۴۹۸ میلادی واسکو دو گاما به ساحل مالابار رسید. توماس کانا یک تاجر ثروتمند بود که عمدتاً ادویه و پارچه معامله می‌نمود او همچنین موفق شد که فرمانی حکاکی شده بر روی بشقاب مسی از حکام مالابار به دست آورد که چندین امتیاز تجاری، اجتماعی و دینی برای مسیحی مذهبان اعطا می‌کرد.
ارمنی‌های هند به حق می‌توانند به خاطر گذشته پرافتخارشان، مغرور باشند ولی وضعیت فعلی و آینده‌شان در کل درخشان نیست. تعداد آن‌ها به نحو چشمگیری کاهش یافته‌است. در حال حاضر به زحمت صد نفر ارمنی در هند یافت می‌شود که آن هم در کلکته هستند یعنی جایی که هنوز کالج ارمنی فعال است.
سکونت‌ها

حضور چند سده‌ای ارمنیان به عنوان «شاهزادگان تجارت هند» توصیف می‌شوند که باعث حضور تعدادی از سکونت‌های کوچک یا بزرگ ارمنی در چندین نقطه از هند از قبیل آگره، سورات، بمبئی، چینسورا، کان‌پور، کلکته، صیدآباد ،چنای، گوالیور، لکهنو، و چندین نقطه دیگر واقع در جمهوری هند گردید. لاهور و داکا در حال حاضر در پاکستان و بنگلادش هستند اما قسمت‌های قبلی که از هند جدا نشده و نیز کابل، پایتخت افغانستان، دارای یک جمعیت ارمنی بود. تعدادی ارمنی نیز در برمه و آسیای جنوب شرقی وجود داشت.
اکبر کبیر، امپراتور مغولی هند در سده شانزدهم از ارمنیان برای اقامت در «آگرا» دعوت به عمل نمود و در اواسط سده نوزدهم میلادی، آگرا دارای یک جمعیت قابل ملاحظه‌ای از ارمنیان بود. بر اساس یک حکم امپراتوری، تجار ارمنی از پرداخت مالیات در خصوص واردات و صادرات کالا بوسیلهٔ خودشان معاف بودند و آن‌ها همچنین مجاز به حرکت به اطراف امپراتوری مغول بودند در حالیکه سایر خارجیان از این حق محروم بودند. در سال ۱۵۶۲ میلادی در آگرا یک کلیسای ارمنی ساخته شد.
در طی سده شانزدهم و بعد از آن، ارمنی‌هایی که عمدتاً از ایران آمده بودند یک جامعه مهم تجاری در سورات که فعالترین بندر آن واقع در ساحل غربی هند بود را تشکیل دادند. شهر بندری سورات لنگرگاه منظم و ترافیک کشتی‌هایی بود که از بصره و بندرعباس می‌آمدند. ارمنی‌های سورات دو کلیسا و یک آرامگاه برای خود ساختند و یک سنگ قبر ارمنی متعلق به سال ۱۵۷۹ میلادی حامل کتیبه‌هایی است. کلیسای دوم در ۱۷۷۸ میلادی ساخته شده و وقف مریم مقدس گردید. یک دست‌نویس به زبان ارمنی در ۱۶۷۸ میلادی که هم‌اکنون در کتابخانه «سالتیکوف شچدرین» در سن پترزبورگ روسیه نگهداری می‌گردد از مستعمره دائمی ارمنی‌ها در سورات گزارش می‌دهد.
ارمنی‌ها در «چینسورا» نزدیک کلکته در بنگال غربی ساکن شده و در ۱۶۹۷ میلادی کلیسایی در آنجا ساختند. این کلیسا دومین کلیسای قدیمی در بنگال است و هنوز تحت مراقبت جامعه کلیسایی ارمنی‌ها کلکته به خوبی نگهداری شده‌است.
در طی دوره اورنگ‌زیب امپراتور مغول، فرمانی صادر شد که ارمنیان را به تشکیل اقامت گاه در «صیدآباد» که حومه «مرشدآباد» بود و بعداً مرکز استان مغولی «سوبا» در بنگال شد مجاز می‌نمود. این فرمان امپراتوری، مالیات وضع شده را نیز از پنج درصد به سه و نیم درصد در دو بخش تجاری ارمنی‌ها یعنی خرده فروشی و ابریشم خام تقلیل می‌داد. این فرمان تصریح می‌نمود که دارائی ارمنی‌ها متوفی باید به جامعه ارمنی انتقال یابد. در اواسط سده هجدهم میلادی، ارمنی‌ها در جامعه تجاری بنگال بسیار فعال شدند. در ۱۷۵۸ میلادی ارمنی‌ها، «کلیسای مریم مقدس» را در بازار «خان صیدآباد» بنا نمودند.
ارمنی‌ها در جمهوری هند

ارمنی‌ها بعد از تأسیس جمهوری هند نیز به حضور خود در هند ادامه دادند. معروف‌ترین مؤسسه ارمنی در هند «کالج و آموزشگاه خیریه ارمنی» است که بیشتر به عنوان کالج ارمنی شناخته می‌شود که مقر آن در کلکته بوده و توسط خیرین و بخشندگان تأسیس شده‌است که مدیریت آن چند سال پیش به حوزه اسقف‌نشین اچمیادزین در ارمنستان واگذار شد. حدود ۱۲۵ کودک از جمهوری ارمنستان، ایران، عراق و جمعیت ارامنه محلی در این کالج مشغول تحصیل هستند.
«کلوپ ورزشی ارمنی‌ها» نیز در هند هنوز فعال است.
نشان همکاری اعطا شده به شهر چنی هنوز وجود دارد. «ووسکان» که یک تاجر ارمنی بود ثروت زیادی را از تجارت با "Nawab of Arcot" از طریق سرمایه گزاری عظیم در بخش ساختمان‌سازی به دست آورد. «پل مارمالونگ» با طاقهایش در عرض «رودخانه آدیار» به وسیلهٔ او ساخته شد و او برای ساخت این پل مبالغ هنگفتی به مقامات محلی پرداخت نمود. او در کنار ساختن خانه‌های استراحت برای زوار، «چاپل بانوی معجزه‌ها» (مریم مقدس) را هم ساخت. تنها جیزی که از آن دوره باقی مانده کلیسای مریم مقدس ۱۷۷۲ میلادی است که در «خیابان ارمنستان» در جنوب «بلک تاون» واقع است. (این منطقه امروزه «جورج تاون» نامیده می‌شود)
خیابان ارمنستان
کلیسای ارمنی مریم مقدس ۱۹۰۵ میلادی
کلیسای ارمنی در کلکته
روابط ارمنستان و هند

لوون تر-پتروسیان در سال ۱۹۹۵ میلادی از هند دیدن نموده و پیمان دوستی و همکاری با این کشور امضا کرد و وارطان اوسکانیان وزیر خارجه وقت نیز در سال ۲۰۰۰ میلادی به هند سفر کرد. آقای «دیگویجی سینگ» وزیر امور خراجه هند نیز در ژوئیه ۲۰۰۳ میلادی از ارمنستان دیدن نمود. روبرت کوچاریان نیز از اکتبر تا نوامبر ۲۰۰۳ میلادی به همراه چندین وزیر و یک هیئت تجاری نیرومند از هند دیدن نمود. سه توافق‌نامه امضا گردید و هند پنج میلیون دلار به ارمنستان اعطا نمود. در «جاندیگار»، رئیس‌جمهور ارمنستان، اولین «مرکز مطالعات قفقاز» را برپا نمود. «بایرون سینگ شخاوات» معاون رئیس‌جمهور هند در اکتبر ۲۰۰۵ میلادی از ارمنستان دیدن نمود. در طی این ملاقات، یادداشت تفاهمی در زمینه همکاری‌های پارلمانی امضا گردیده و اسناد مربوط به پیمان دوستی و همکاری بین ارمنستان و هند مبادله گردید.
چندین موافقت نامه دوجانبه بین ارمنستان و هند امضا شده‌است. این توافق‌نامه‌ها شامل پروتکل‌هایی در زمینه برپایی روابط دیپلماتیک و یک پروتکل در زمینه برقراری روابط کنسولی (اوت ۱۹۹۲) یک توافق‌نامه در زمینه همکاری تجاری و اقتصادی (مارس ۱۹۹۳) یک توافق‌نامه همکاری در زمینه علم و تکنولوژی (مارس ۱۹۹۴) و یک پیمان دوستی و همکاری (دسامبر ۱۹۹۵) می‌باشد.
«انجمن دوستی ارمنستان و هند» (انجمن ارمنی‌ها برای دوستی و روابط فرهنگی با کشورهای خارجی) به جمهوری هند و روز استقلال این کشور توجه دارد.
کلیساهای ارمنی هند

کلیسای نازارت مقدس در کلکته
کلیسای گریگور مقدس در کلکته
کلیسای ارمنی چنای (مدرس)
کلیسای حواری ارمنی «پتروس مقدس» در بمبئی
کلیسای ارمنی در «چینسورا»
«کلیسای ارمنی در صیدآباد»
«کلیسای حواری ارمنی گریگور مقدس در سورابایا»
«نمازخانه تثلیث مقدس (کلیسای تانگرا)»
کلیسای نازارت مقدس
کلیسای ارمنی چنای
کلیسای ارمنی چنای (مدرس)
کلیسای ارمنی چینسورا
شخصیت‌ها و ارمنی‌های مشهور هند

عبدالحی، رئیس دادگستری امپراتوری مغول در زمان اکبر شاه
جولیانا، اعتقاد بر این است که خواهر یکی از همسران ارمنی اکبرشاه و پزشک حرم‌سرای دربار بود. او اولین کلیسای آگرا را ساخت. او بعداً با «ژان فیلیپ دو بوبون آو ناواره» (دودمان بوربون) که یک شاهزاده فرانسوی بود ازدواج نمود.
ماریام زامانی بگوم، یکی از همسران اکبر شاه که گفته می‌شود ارمنی بود و قصر او هنوز در فاتح پور سیکری در اوتار پرادش هند پابرجاست اما هم‌اکنون اکثر مورخین با هم توافق دارند که ماریام زامانی اولین همسر هندوی اکبر شاه و پرنسس امیر بود.
نواب سلطان مریم بیگم صاحبا، یک خانم ارمنی که به «ویلایتی بیگم» هم معروف است که با «شاه قاضی الدین حیدر» ازدواج نموده؛ او هنگام اعطای عنوان پادشاهی از سوی بریتانیا به وی در سال ۱۸۱۴ میلادی، پادشاه «اوده» گردید.
میرزا ذوالقرنین، فرزند خواندگی اکبرشاه را پذیرفته و همسرش ارمنی بود.
سرمد، از ارمنی‌های اورنگ‌زیب و محقق و از بزرگان تصوف در آن زمان بود و سنگ قبر او نزدیک مسجد جامع دهلی است. استعداد شعری او اغلب با اشعار سروده شده توسط فردوسی، سعدی، حافظ و خیام مقایسه می‌گردد. او ظاهراً در ۱۶۷۱ میلادی به وسیلهٔ اورنگ‌زیب اعدام گردید.
شخصیت‌ها و ارمنی‌های مشهور هند > حرفه پزشکی

جوزف مارکوس جوزف، یک ارمنی که در سال ۱۸۵۲ میلادی به خدمات پزشکی هند ملحق گشت و در سال ۱۸۸۰ میلادی به قائم مقامی ریاست پزشکی ارتش رسید.
استفان مانوک، پسر «هوسپ مانوک»، تاجر معروف بود که در سال ۱۸۶۲ میلادی از دانشگاه سلطنتی پزشکی لندن درجه دکترای جراحی را کسب نمود. خدمات او در طی شیوع وبا در آن زمان باعث کسب مدرک افتخار از سوی دولت بریتانیا به او گردید.
سارگیس آوِتوم، از افراد ارتش هند که در فعالیت‌های ارتش بریتانیا در افغانستان، مصر و برمه مشارکت نموده و از سوی دولت بریتانیا افتخار کسب مدال و ستاره خدیو همراه با مدال از مصر و مدال از برمه را نمود. او دارویی برای اسهال خونی کشف نموده و او به زبان‌های: ارمنی، روسی، انگلیسی، آلمانی، هندی، بنگالی، فرانسوی و پشتو تسلط کامل داشت.
آرتور زهراب، روش عمل جراحی آب‌سیاه (آب مروارید) را کامل نموده و روش او بعد از او به «عمل جراحی زهراب» معروف شد.
استفان اون مؤسس، اولین آمبولانس صلیب سرخ را وارد کلکته نمود.
ماری خاچاطور، یک خانم ارمنی و اولین زن هند که به ریاست جراحی بنگال غربی منصوب شد.
شخصیت‌ها و ارمنی‌های مشهور هند > حرفه قضائی

ام پی گاسپار، از وکلای برجسته دادگاه عالی کلکته و اولین ارمنی بود که قانون آزمایشی خدمات مدنی هند را در سال ۱۸۶۹ میلادی را تصویب نمود.
گریگوری پل، فارغ‌التحصیل از دانشگاه کمبریج بوده و سمت‌های گوناگونی را در دیوان عالی هند عهده‌دار بود.
شخصیت‌ها و ارمنی‌های مشهور هند > زمینه‌های دیگر

ژوزف ملیک بگلر، یک باستان‌شناس در اداره امور عمومی هند بریتانیا که در حفاریهای مهم باستان شناختی مشارکت می‌نمود.
خواجه پتروس ووسکان، رئیس جامعه ارمنی چنای.
سر گریگوری چارلز پل، یک ارمنی متولد شده در کلکته که در دانشگاه کمبریج تحصیل نموده و در طی حکومت بریتانیا در لندن مدافع کل دادگاه عدالت بنگال بود. او به مدت بیش از سی سال به عنوان مدافع کل خدمت نموده و دست آوردش افتخار کسب عنوان نجیب زادگی و لقب «سِر گریگور چارلز پُل» بود.
توماس ملکم، سرپرست کلیسای ارمنی به مدت پنجاه سال. تولد ۱۸۳۷ میلادی در بوشهر، ایران و وفات ششم مارس ۱۹۱۸ میلادی در کلکته، هند.
پانویس ۱

↑  Armenian Church of the Holy Nazareth
↑  Armenian St. Gregory's Church, Kolkata
↑  Armenian Church, Chennai
↑  St. Peter's Armenian Apostolic Church in Mumbai (Bombay)
↑  Armenian Church of St. John the Baptist
↑  Armenian Church at Saidabad (renovated)
↑  The Holy Trinity Chapel (Church of Tangra)
↑  Abdul Hai
↑  Lady Juliana
↑  Mariam Zamani Begum
↑  Nawab Sultan Mariam Begum Saheba
↑  Vilayati Begum
↑  King Ghaziuddin Hyder
↑  Oudh State
↑  Mirza Zul Quarnain
↑  Sarmad
↑  Dr. Joseph Marcus Joseph
↑  Stephan Manouk
↑  Dr. Sargis Avetoom
↑  Khedives star
↑  Doctor Arthur Zorab
↑  Zorab operation
↑  Dr. Stepen Owen Moses
↑  Dr. Marie Catchatoor
↑  M. P. Gasper
↑  Gregory Paul
↑  Joseph Melik Beglar
↑  Coja Petrus Uscan
↑  Sir Gregory Charles Paul
↑  Thomas Malcolm
گروه پیش‌آهنگ، از پسران ارمنی شهر کلکته
قدیمی‌ترین سنگ قبر متعلق به یک مسیحی به نام "Rezabeebeh" در کلیسای ارمنی، تاریخ درگذشت ۱۱ ژوئیه ۱۶۳۰ میلادی
سنگ قبر متعلق به «آستوادزادور مرادخان» یکی از بنیایان گذاران، کالج ارمنی و آموزشگاه خیریه در کلکته. تاریخ درگذشت ۲۹ سپتامبر ۱۷۹۹ میلادی