stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
روشنفکران نیویورک

روشنفکران نیویورک (به انگلیسی: New York Intellectuals) گروهی از نویسندگان و منتقدان ادبی آمریکایی بودند که در اواسط قرن بیستم در شهر نیویورک مستقر بودند. آنها طرفدار سیاست چپ‌گرایانه، اما به شدت ضد استالینیست بودند. این گروه به دلیل تلاش برای ادغام نظریۀ ادبی با مارکسیسم و ​​سوسیالیسم شناخته شده است که در عین حال سوسیالیسم شوروی را به عنوان یک مدل سیاسی قابل اجرا یا قابل قبول رد می کرد.
اروینگ کریستول، اروینگ هاو، سیمور مارتین لیپست، لزلی فیدلر و ناتان گلیزر از اعضای اتحادیه سوسیالیست جوانان بودند که مشی تروتسکیستی داشت.
بسیاری از این روشنفکران در کالج شهری نیویورک (که به "هاروارد پرولتاریا" ملقب بود)، دانشگاه نیویورک و دانشگاه کلمبیا در دهۀ ۱۹۳۰ تحصیل کردند[نیازمند منبع] و در دو دهه بعد با مجلات سیاسی چپگرای پارتیزان ریویو، دیسنت و مجلۀ کامنتری که در آن زمان به جناح چپ گرایش داشت، اما بعداً به نومحافظه‌کارها متمایل شد، ارتباط داشتند.[نیازمند منبع] نیکلاس لمن نویسنده، این روشنفکران را «بلومزبری آمریکایی» توصیف کرده است.[نیازمند منبع]
برخی، از جمله کریستول، سیدنی هوک و نورمن پودهورتز، بعدها به چهره‌های کلیدی در توسعۀ نومحافظه‌کاری تبدیل شدند.
اعضا

نویسندگانی که اغلب به عنوان اعضای این گروه شناخته می شوند عبارتند از:
لیونل آبل
هانا آرنت
ویلیام بارت
دانیل بل
سال بلو (علیرغم ارتباط معمول او با شهر شیکاگو)
نورمن برنباوم[نیازمند منبع]
الیوت ای. کوهن
میج دکتر
موریس دیکستین
لزلی فیدلر
ناتان گلیزر[نیازمند منبع]
کلمنت گرینبرگ
پل گودمن
ریچارد هوفستاتر
سیدنی هوک
اروینگ هاو
آلفرد کازین
اروینگ کریستول
نورمن میلر
سیمور مارتین لیپست
ماری مک‌کارتی
دوایت مک‌دانلد
ویلیام فیلیپس
نورمن پوردهورتس[نیازمند منبع]
فیلیپ راو
هارولد روزنبرگ
ایزاک رزنفلد
دلمور شوارتز
سوزان سانتاگ
هاروی سوادوس
دیانا تریلینگ
لیونل تریلینگ
رابرت وارشو[نیازمند منبع]
کتاب‌شناسی

Bloom, Alexander. Prodigal Sons: The New York Intellectuals and Their World, Oxford University Press, 1986, شابک ‎۰−۱۹−۵۰۳۶۶۲-X
Cooney, Terry A. The Rise of the New York Intellectuals: Partisan Review and Its Circle, 1934-1945, University of Wisconsin Press, 1986, شابک ‎۰−۲۹۹−۱۰۷۱۰−۸
Dorman, Joseph. Arguing the World: The New York Intellectuals in their Own Words. New York: Free Press, 2000. شابک ‎۰−۶۸۴−۸۶۲۷۹−۴.
Howe, Irving (1970). "The New York Intellectuals". Decline of the New (به انگلیسی). New York: Harcourt, Brace & World. pp. 211–265. ISBN 978-0-15-124510-9.
Jumonville, Neil. Critical Crossings: The New York Intellectuals in Postwar America, University of California Press, 1991, شابک ‎۰−۵۲۰−۰۶۸۵۸−۰
Laskin, David. Partisans: Marriage, Politics, and Betrayal Among the New York Intellectuals University of Chicago Press, 2001, شابک ‎۰−۲۲۶−۴۶۸۹۳−۳
Podhoretz, Norman (1967). "The Family Tree". Making It (به انگلیسی). New York: Random House. pp. 109–136. OCLC 292070.
Wald, Alan M. (1987). The New York Intellectuals: The Rise and Decline of the Anti-Stalinist Left from the 1930s to the 1980s. University of North Carolina Press. ISBN 0-8078-4169-2.
مطالعۀ بیشتر

Eisenstadt, Peter, ed. (2005). "New York intellectuals". The Encyclopedia of New York State (به انگلیسی). Syracuse University Press. pp. 1088–. ISBN 978-0-8156-0808-0.
دالیا دی لاتسارو

| دالیا دی لاتسارو | دالیا دی لاتسارو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال)
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): بازیگر، مدل و نویسنده
دالیا دی لاتسارو (ایتالیایی: Dalila Di Lazzaro، زاده ۲۹ ژانویه ۱۹۵۳) بازیگر، مدل و نویسنده ایتالیایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در سه ببر در برابر سه ببر، کانتربری شماره ۲ – داستان‌های عاشقانه جدید سده چهاردهم، از روی درماندگی، جولیا، گناه در وجودت حبس شده و فقط من کلیدش را دارم، پرونده دختر پیژامه‌پوش، انجام شدنیه رفیق و سه مرد برای کشتن اشاره کرد.
محسن نبوی

| محسن نبوی | محسن نبوی |
| --- | --- |
اختتامیه جشنواره جی اس اف در کن فرانسه ۲۰۱۹: اختتامیه جشنواره جی اس اف در کن فرانسه ۲۰۱۹
زادهٔ: ۱۱ مرداد ۱۳۵۸ شیراز
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فوق لیسانس ادبیات نمایشی از دانشکده هنر و معماری
پیشه: کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه، منتقد سینما و تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۵ - اکنون
محسن نبوی (زاده مرداد ۱۳۵۸ در شیراز) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، هنرپیشه و منتقد سینما و تئاتر اهل ایران است.
او فعالیت خود را در حوزه سینما با فیلم کوتاه «این روزها» در انجمن سینمای جوانان ایران آغاز کرد و در ادامه وارد دنیای حرفه‌ای سینما شد. وی هم‌چنین با روزنامه بانی‌فیلم، سایت خبری فیلم کوتاه و ماهنامه تخصصی فیلم کوتاه همکاری می‌کند.
فیلم‌شناسی > فیلم‌های کوتاه داستانی

این روزها (۱۳۸۴)
آکواریوم (۱۳۸۷)
گلوگاه (۱۳۸۹)
آخرین صدای زمین (مستند کوتاه) (۱۳۸۹)
پروانگی (۱۳۹۳)
نجاتم بده (لابلای درختان) (۱۳۹۵)
جامپینگ (۱۳۹۹)
ققنوس (۱۴۰۱)
فیلم‌شناسی > بازیگر

همسنگار (۱۳۹۰)
چرخ فلک (مجموعه تلویزیونی) (۱۳۹۱)
قرمز، مارمولک، آقا و خانم اسمیت (۱۳۹۱)
پیش از طلوع (۱۳۹۳)
مشکلات خود را به ما بسپارید (۱۳۹۳)
مردی بر کوه نقره (۱۳۹۹)
فیلم‌شناسی > فیلمنامه

روزی که مینا گم شد (۱۳۹۰)
سفر زمان (۱۳۹۱)
یک دزدی عاشقانه (۱۳۹۴)
کتابها
رازهای جذب اسپانسر و سرمایه گذار فیلم  (۱۳۹۵)
ویدیومارکتینگ برای مدرسان (۱۳۹۷)
جوایز

برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه درام از جشنواره جی‌اس‌اف کن فرانسه برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۹)
برنده جایزه بهترین کارگردانی جشنواره جی‌اس‌اف کن فرانسه برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۹)
برنده جایزه بهترین فیلم داستانی بخش اکو از جشنواره فیلم رورال اسپانیا برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۸)
برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه از دهمین جشنواره بین‌المللی اکوفیلم کوالالامپور مالزی برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه و بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا روسیه برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه از ششمین جشنواره فیلم‌های پارسی استرالیا برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
برنده جایزه بهترین فیلم از نگاه مخاطبان در جشنواره فیلم گرین‌موشن آلمان برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
برنده جایزه بهترین فیلم از نگاه مخاطبان در جشنواره فیلم ساویلیانو برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (ایتالیا ۲۰۱۷)
برنده جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه لبنان برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
دیپلم افتخار فیلمنامه در بخش جلوه‌گاه امید جشنواره کودک و نوجوان برای فیلمنامه فیلم «سفر زمان» به کارگردانی امیرشهاب رضویان (مهر ۱۳۹۲)
منتخب حضور در جشنواره فیلم کوتاه سوسه ارمنستان برای فیلم کوتاه «نجاتم بده»
منتخب حضور در جشنواره بین‌المللی فیلم آدانا برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور در جشنواره فیلم لایونز آمریکا برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور در جشنواره فیلم آکسفورد آمریکا برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۸)
منتخب حضور در جشنواره بین‌المللی گلدن‌بریج روسیه برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۸)
منتخب حضور در جشنواره فیلم برلین فلش آلمان برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور در بخش جایزه فیل طلایی از جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان هند برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور در جشنواره فیلم یاری سوئد برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور در جشنواره فیلم جاگران هند برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور در جشنواره بین‌المللی فیلم ایندیپندنت دیز آلمان برای فیلم کوتاه «نجاتم بده» (۲۰۱۷)
منتخب حضور جشنواره فیلم یاری سوئد برای فیلم کوتاه «پروانگی» (۲۰۱۵)
تقدیر فیلمنامه در هفتمین جشنواره ملی فیلم کوتاه حسنات اصفهان (۱۳۹۷)
نامزد بخش تجربی ششمین جشنواره فیلم سبز (۱۳۹۶)
نامزد بخش دستاروردهای فنی و هنری بخش ویدئویی بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای طراحی صحنه فیلم «همسنگار» (بهمن ۱۳۸۹)
الکسی بوگولیوبوف

| الکسی بوگولیوبوف | الکسی بوگولیوبوف |
| --- | --- |
Алексей Боголюбов: Алексей Боголюбов
عکس از آندری کارلین: عکس از آندری کارلین
زادهٔ: ۱۶ مارس ۱۸۲۴ استان نووگورود، روسیه
درگذشت: ۷ نوامبر ۱۸۹۶ (۷۲ سال) پاریس, فرانسه
آرامگاه:  گورستان تیخوین، سنت پترزبورگ
تحصیلات: آکادمی امپریال هنر (۱۸۵۸)
محل تحصیل: آکادمی امپریال هنر (شروع تحصیل) (۱۸۵۳)
شناخته‌شده برای: نقاشی
سبک: منظره‌نگاری هنر دریایی
جنبش: پریدویژنیکی
جوایز: آکادمی امپریال هنر (مدال) (۱۸۵۳)
الکسی پتروویچ بوگولیوبوف (روسی: Алексе́й Петро́вич Боголю́бов؛ ۱۶ مارس ۱۸۲۴ - ۳ فوریه ۱۸۹۶) منظره‌نگار و دریا نگار روسی بود.
بوگولیوبوف در روستای پومرانی در استان نووگورود به‌دنیا آمد. پدرش سرهنگ بازنشسته پیوتر گاوریلوویچ بوگولیوبوف بود. پدربزرگ مادری بوگولیوبوف، فیلسوف و منتقد اجتماعی الکساندر رادیشچف بود.
در سال ۱۸۴۱، بوگولیوبوف از مدرسه نظامی فارغ‌التحصیل شد، در نیروی دریایی امپراتوری روسیه خدمت کرد و با ناوگان به بسیاری از کشورها سفر کرد. در سال ۱۸۴۹، او شروع به شرکت در کلاس‌های آکادمی هنر سنت پترزبورگ کرد، جایی که زیر نظر ماکسیم وروبیف تحصیل کرد. این نقاش جوان بسیار تحت تأثیر ایوان آیوازوفسکی قرار گرفت. در سال ۱۸۵۳، آکادمی را با مدال طلا به پایان رساند. او به عنوان افسر نیروی دریایی بازنشسته شد و به عنوان هنرمند در ستاد نیروی دریایی منصوب گردید.
یانگ مین-هیوک

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۶ آوریل ۲۰۰۶ ‏(۱۸ سال)
زادگاه:  گوانگجو
قد:  ۱٫۷۳ متر (۵ فوت ۸ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر
شمارهٔ پیراهن:  ۱۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۲۲–۲۰۲۳:  باشگاه فوتبال گانکون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۴–۲۰۲۵ |  باشگاه فوتبال گانکون |  ۳۸ |  (۱۲) |
| ۲۰۲۵– |  باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کره جنوبی |  ۲۳ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یانگ مین-هیوک (انگلیسی: Yang Min-hyeok؛ زادهٔ ۱۶ آوریل ۲۰۰۶) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال کره جنوبی بازی کرده است.
گرتا ویان

| گرتا ویان | گرتا ویان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۲ رن، فرانسه
درگذشت: ۷ آوریل ۲۰۰۰ (۵۸ سال) رم، ایتالیا
ملیت: فرانسوی
گرتا ویان (فرانسوی: Greta Vaillant‎؛ ‏ ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۲ – ۷ آوریل ۲۰۰۰) مؤلف و بازیگر اهل فرانسه بود.
او کارش را با نقش‌آفرینی در فیلمی به کارگردانی پوپی آواتی و در کنار جانی کاوینا آغاز کرد و سپس در چندین کمدی سکسی سبک ایتالیایی ایفای نقش نمود. وی در سال ۱۹۹۲ نقش اصلی را در یک اثر تبلیغاتی به کارگردانی فدریکو فلینی داشت. او در سال ۲۰۰۰ رمانی به نام «غول شنی» نوشت و تنها چند هفته پس از انتشار آن در اثر سکته قلبی درگذشت.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به همه می‌توانند پولدار شوند به‌جز فقرا، کانتربری شماره ۲ – داستان‌های عاشقانه جدید سده چهاردهم و خواهرزن کوچک اشاره نمود.
شاید باورت نشه ولی…

| شاید باورت نشه ولی…  (باور کنی یا نه) | شاید باورت نشه ولی…  (باور کنی یا نه) |
| --- | --- |
رابرت ریپلی's Believe It or Not (۱۲ ژانویه ۱۹۴۱).: رابرت ریپلی's Believe It or Not (۱۲ ژانویه ۱۹۴۱).
پدیدآورنده:  رابرت ریپلی (۱۹۱۹–۱۹۴۹)  پل فریم (۱۹۴۹–۱۹۷۸)  والتر فریم (۱۹۷۸–۱۹۸۹)  دون ویمر (۱۹۸۹–۲۰۰۴) جان گرازیانو (۲۰۰۴–۲۰۲۱) کایران کاستانیو (۲۰۲۱– تا کنون)
تاریخ آغاز: ۱۹ دسامبر ۱۹۱۸ (۱۰۶ years ago)
نام(های) دیگر: Champs and Chumps (۱۹۱۸–۱۹۱۹)
سندیکا(ها):  روزنامه‌های وابسته (۱۹۲۴–۱۹۲۹)  سندیکای کینگ فیچرز (1930–1989)  سندیکای ویژگی‌های متحد (۱۹۸۹– تا کنون) 
ژانر(ها): حقایق عجیب و غریب
شاید باورت نشه ولی… با نام کامل شاید باورت نشه ولی… به قلم ریپلی (انگلیسی: Ripley's Believe It or Not!) یک رسانه فرنچایز شده است که توسط رابرت ریپلی تأسیس شده‌است و به اتفاقات و موارد عجیب و غریب می‌پردازد که آنقدر عجیب و غیرعادی است که خوانندگان ممکن است ادعاها را زیر پرسش ببرند. در اصل یک روزنامه پانل (کمیک)، ویژگی «باور کنی یا نه» محبوب شد و بعداً در قالب‌های متنوعی از جمله رادیو، تلویزیون، کتاب‌های مصور، موزه‌های زنجیره‌ای و یک کتاب اقتباس شد.
قیزکرپی (شاهین‌دژ)

| قیزکرپی (شاهین‌دژ) | قیزکرپی (شاهین‌دژ) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: شاهین‌دژ
بخش: بخش مرکزی
دهستان: هولاسو
جمعیت: 
قیزکرپی (شاهین‌دژ) روستایی از دهستان هولاسو، بخش مرکزی، شهرستان شاهین‌دژ، استان آذربایجان غربی در جنوب شهر شاهین دژ قرار دارد.
زیست‌سیاست

سیاست زیستی یا زیست‌سیاست (به انگلیسی: Biopolitics) مفهومی است که توسط فیلسوف فرانسوی میشل فوکو در میانۀ سدۀ بیستم مشهور شد. مرکز اصلی زیست‌سیاست، بررسی این است که چگونه قدرت حکومتی به واسطهٔ مدیریت و تنظیم بدن‌ها و زندگی جمعیت عمل می‌کند.
این حوزهٔ بینارشته‌ای به سازوکارهایی می‌پردازد که به واسطهٔ آن مقامات و نهادهای سیاسی، فراتر از اشکالِ رایج حاکمیت، جمعیتی از مردم را تحت کنترل قرار می‌دهند. این شامل وضع قوانین و مقررات پیرامون سلامتی، تولیدمثل، مسائل جنسی و دیگر جنبه‌های وجود زیستی می‌شود. قدرت حاکمیتیِ زیست‌سیاست از طریق برنامه‌هایی مانند نظارت، سیاست‌های سلامت، اقدامات کنترل جمعیت، قوانینِ مبتنی بر جنسیت و استفاده از دستگاه‌های زیست‌سنجی اِعمال می‌شود.
مطابق نظریهٔ فوکو، ساختارهای قدرت در جهانِ معاصر به شکلی فزاینده با مدیریتِ زندگی به خودی خود درگیر شده‌اند و دیگر بر مدیریت رفتارها یا اعمال افراد متمرکز نیستند. به همین خاطر زیست‌سیاست به معنای حکومت بر موجودات زیستی با تأکید بر سلامت، بهره‌وری و بازتولید آن‌ها به شیوه‌ای است که در خدمتِ اهداف وسیع‌ترِ اقتصادی و سیاسی باشد. زیست‌سیاست در اصل به بررسی نحوهٔ تعامل قدرت سیاسی با زندگی بیولوژیک و ساخته شدن بدن‌ها، رفتارها و رفاه جمعیت‌ها از طریق طیف گسترده‌ای از راهبردها و مدیریت‌ها می‌پردازد.
احمد آلتان

| احمد آلتان | احمد آلتان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: احمد خسرو آلتان
زادهٔ: ۲ مارس ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) آنکارا
ملیت: Turkish
تحصیلات: رابرت کالجی آنکارا کالجی اورتا دوغو اونیورسیته سی استانبول اونیورسیته سی
پیشه(ها): سردبیر و مقاله‌نویس Taraf (2007–2012)
فرزندان: ۲
خویشاوندان: چتین آلتان (پدر) محمت آلتان (برادر)
وبگاه: http://www.taraf.com.tr/ahmet-altan/
احمد خسرو آلتان (متولد ۱۹۵۰ مارس ۲) روزنامه‌نگار و نویسنده ترک است. وی که بیش از بیست سال است به عنوان یک روزنامه‌نگار کرده‌است، در تمام مراحل این حرفه، از یک خبرنگار شیفت شب تا سردبیر در روزنامه‌های مختلف، خدمت کرده‌است.
زندگی‌نامه

وی در سال ۱۹۵۰ در آنکارا به دنیا آمد، پدر وی چتین آلتان روزنامه‌نگار و نویسنده مشهور ترکیه بود. برادرش محمت آلتان همچنین روزنامه‌نگار، نویسنده و استاد دانشگاه سیاست اقتصاد است.
حرفه

آلتان علاوه برداشتن ستون‌های نوشتاری در چندین روزنامه ترکیه، از جمله Hürriyet، Milliyet و Radikal، برنامه‌های خبری را برای تلویزیون تولید کرده‌است.
وی پس از نوشتن ستونی در ۱۷ آوریل ۱۹۹۵ با عنوان "Atakürt" از تاریخ Milliyet اخراج شد، که تاریخ متناوب ترکیه را به عنوان یک کشور کرد ("Kürdiye") ارائه می‌داد که در آن ترک‌های قومی تحت ستم و مجبور به جذب می‌شوند.
در سال ۲۰۰۷ وی به عنوان سردبیر بنیانگذار و ستون نویس اصلی طرف، یک روزنامه ترکیه، شناخته شد و تا زمان استعفایش در دسامبر ۲۰۱۲، در این مقام ماند.
در سپتامبر سال ۲۰۰۸ هنگامی که آلتان مقاله ای با عنوان "اوه، برادر من" را به قربانیان قتل‌عام ارمنستان منتشر کرد، به موجب ماده ۳۰۱ قانون مجازات ترکیه به اتهام "نفی ترکی " متهم شد. ادعای قضایی توسط راستگرای راست " حزب اتحادیه بزرگ " آغاز شد.
آلتان به همراه برخی از همکاران طرف خود، معمولاً اسلحه گرم برای محافظت از خود حمل می‌کردند.
به عنوان سردبیر طرف، آلتان متهم شد که برای سکوت ادعاهای جنبش گولن تقلب در امتحانات اجباری کارمندان دولتی در ترکیه تلاش کرده‌است تا قدرت خود را در این کشور بیشتر کند.
در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۱۲، احمد آلتان پست خود به عنوان سردبیر ارشد طرف استعفا داد.
در جریان پاکسازی رسانه‌های ترکیه پس از کودتای نافرجام ژوئیه ۲۰۱۶ در ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، آلتان، دستگیر شد. وی متهم به ارسال «پیامهای زیر شبه» برای تشویق برنامه ریزان تلاش برای کودتای ترکیه در سال ۲۰۱۶ است.
در سپتامبر سال ۲۰۱۷، ضمن ممنوعیت برقراری ارتباط مکتوب، آلتان مقاله ای به نام پارادوکس تولید کرد که در آن می‌گوید: "من این کلمات را از سلول زندان می‌نویسم. . . اما صبر کنید قبل از شروع بازی درام‌های رحمت برای من به آنچه به تو می‌گویم گوش کن. . . آنها ممکن است این قدرت را داشته باشند که مرا زندانی کنند اما هیچ‌کس قدرت نگه داشتن من در زندان را ندارد. من یک نویسنده هستم.' این مقاله در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۷، در آستانه محاکمه آلتان منتشر شد: به زبان انگلیسی توسط انجمن نویسندگان (ترجمه شده توسط یاسمین چونقار) و به زبان ترکی اصلی توسط انگلیسی PEN.
با شروع دادگاه، بسیاری از نویسندگان در حمایت از آلتان صحبت کردند. نیل گیمن گفت: "امیدوارم هرکسی که بتواند مطالعه کند، هر سیاست خود را نیز انجام دهد، پاسخ احمد آلتان در مورد حبس خود را بخواند. رژیمهای سرکوبگر امیدوارند که اگر نویسندگان را قفل کنند، آنها نیز ایده‌های خود را قفل می‌کنند. این همیشه شکست خواهد خورد. " جوآن هریس گفت: "نویسندگان برای سؤال، چالش، و حتی گاهی تمسخر - وضع موجود وجود دارند. برای حکومت که یک نویسنده برای این کار زندانی کند، حمله به نه تنها آزادی بیان، بلکه آزادی تخیل است. این یک حرکت عقب مانده، سرکوبگر و در نهایت بیهوده است که تنها می‌تواند به ناآرامی‌های اجتماعی بزرگتر و آسیب رسانتر منجر شود. "
در ۱۶ فوریه ۲۰۱۸، احمد به همراه برادرش مفتح آلتان به حبس ابد محکوم شدند. از زندان، یادداشتهایی را که به وکلای خود داده بود، نوشت و خاطرات خود را با عنوان «من دیگر هرگز جهان را نخواهم دید» منتشر کرد توسط یاسمین چونقار به انگلیسی ترجمه شد. این کتاب برای لیست غیرداستانی سال ۲۰۱۹ جایزه بیلی گیفورد را لیست کرده بود.
در ۴ نوامبر ۲۰۱۹ آلتان توسط دادگاه مجازات به ۱۰ سال و ۶ ماه حبس محکوم شد، اما پس از آن دادگاه دستور آزادی وی را به حالت مشروط صادر کرد. در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، پلیس پس از حکم بازگشت به آزادی وی، وی را دوباره بازداشت کرد.
در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹، به آلتان جایزه Geschwister Scholl، یک جایزه ادبی از شاخه باواریایی انجمن انجمن ناشران و فروشندگان آلمان اهدا شد.
جوایز

۱۹۸۳، جوایز ادبیات کتابفروشی آکادمی، جایزه اول در بخش «رمان»
۱۹۹۸، جایزه ادبیات یونس نادی در بخش «رمان»
۲۰۱۱، جایزه بین‌المللی هارانت دینک
۲۰۱۳، انجمن ناشران ترکیه، جایزه آزادی اندیشه و بیان
۲۰۱۷، انجمن حقوق بشر استانبول Ayşe Nur Zarakolu جایزه آزادی فکر و بیان
۲۰۱۹، Geschwister Scholl Preis
کتابشناسی > خاطرات

من هرگز جهان را دوباره نخواهم دید، (Other Press، ۲۰۱۹)، ترجمه شده توسط یاسمین چونقار
کتابشناسی > رمان‌ها

Kılıç Yarası Gibi (مانند زخم شمشیر)
Dört Mevsim Sonbahar (چهار فصل پاییز)
Yalnızlığın elzel Tarihi (تاریخ خصوصی تنهایی)
سوداکی اوز (اثری از آب)
آلداتمک (تقلب)
İsyan Günlerinde Aşk (عشق در روزهای شورش)
En Uzun Gece (طولانی‌ترین شب)
تلیلیلی ماسالار (قصه‌های خطرناک)
Son Oyun (Endgame)، توسط الکساندر داو، ۲۰۱۶ به انگلیسی ترجمه شده‌است
کتابشناسی > مجموعه مقالات

Gece Yarısı Şarkıları (آهنگ‌های نیمه شب)
İçimizde Bir Yer (جایی در داخل ما)
Karanlıkta Sabah Kuşları (پرندگان صبح در تاریکی)
کریستال دنیزالتی (زیردریایی کریستال)
Ve Kırar Göğsüne Bastırırken (و او در حالی که زیر سینه ایستاده‌است می‌شکند)
یاسمین چونقار جایزه Geschwister Scholl را برای احمد آلتان می‌پذیرد.
گاگا (گیاه)

| گاگا | گاگا |
| --- | --- |
Gaga marginata: Gaga marginata
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: گیاهان
دسته:: Pteridophyta
رده:: Polypodiopsida/Pteridopsida (disputed)
راسته:: Polypodiales
تیره:: Pteridaceae
زیرخانواده:: Cheilanthoideae
سرده:: Gaga Pryer, Fay W.Li & Windham
گونه نماد: گونه نماد
Gaga marginata (کارل زیگیسموند کونت) Fay W.Li & Windham: Gaga marginata (کارل زیگیسموند کونت) Fay W.Li & Windham
Species: Species
 See text:  See text
گاگا (نام علمی: Gaga) نام یک سرده از زیرخانواده لبی‌سرخس‌واران است. این سرده به اقتباس از لیدی گاگا خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی نام‌گذاری شده‌است.
دستهای خالی (مستند)

| دستهای خالی | دستهای خالی |
| --- | --- |
کارگردان: جمشید بیات ترک
تهیه‌کننده: مسعود ردایی
نویسنده: جمشید بیات ترک
راوی: نصرالله مدقالچی
فیلم‌بردار: افشین گودرزی محمد میرابی محمد حسین زاده
تدوین‌گر: داریوش اطهاری
شرکت تولید: استودیو فردا
توزیع‌کننده: مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۹۷، جشنواره سینما حقیقت
مدت زمان: ۷۵ دقیقه
زبان: فارسی ، فرانسوی
دستهای خالی، نام یک فیلم مستند تاریخی اجتماعی است که به ماجرای سفر میشل فوکو به ایران در روزهای انقلاب اسلامی ایران می پردازد.
این فیلم مستند در سال ۱۳۹۷ به نویسندگی و کارگردانی جمشید بیات ترک و تهیه کنندگی مسعود ردایی در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی ساخته شد.
درباره مستند

شورش با دستهای خالی (به زبان انگلیسی: A revolt with bare hand) نام یکی از مقالات میشل فوکو، فیلسوف پست مدرن فرانسوی درباره انقلاب اسلامی ایران است. او در طی دو سفر به ایران در آستانه ی انقلاب ایران مقالاتی برای روزنامه ایتالیایی کوریره دلا سرا را نگاشته است. مستند دستهای خالی به روایت این دو سفر در تاریخ های ۲۵ شهریور تا ۲ مهر و ۱۷ تا ۲۴ آبان ۱۳۵۷ و نظرات فوکو پیرامون انقلاب ایران می پردازد.

فیلم در کنار خوانش بخش‌هایی از مقالات فوکو و تحلیل محتوای آن‌ها مخاطب را با افکار او آشنا می‌کند. از طرف دیگر برای نزدیک شدن به شخصیت و حالات روحی میشل فوکو، مصاحبه با یکی از دستیاران او و دو تن از روزنامه‌نگارانی که در آن زمان با او گفتگوی مفصلی داشته‌اند، به عنوان مکمل روایی به کار برده می‌شود.
معرفی عوامل

ساخت مستند دستهای خالی در سه کشور ایران، ایتالیا و فرانسه در سال ۱۳۹۵ کلید خورد و محتوای اصلی آن را تصاویر آرشیوی مستند، مصاحبه ها و تصاویر بازسازی شده تشکیل می دهند.
این مستند با استفاده از تصاویر آرشیوی و مصاحبه با همکاران فوکو، تجربه های سفر او به ایران را بیان می کند.

این فیلم مستند در سال ۱۳۹۶ به تهیه کنندگی مسعود ردایی در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی ساخته شد.

جمشید بیات ترک پژوهشگر و نویسنده این مستند،کارگردانی این فیلم را هم انجام داده است.
| عوامل تولید | تولید |
| --- | --- |
مسعود ردایی: تهیه کننده
محمدعلی فارسی: مشاور کارگردان
علی رجبی: مجری طرح
معصومه فردشاهین: مشاور و طراح تولید
داود جمشیدی: مدیر تولید
حسین دیردار: دستیار کارگردان
داریوش اطهاری: تدوینگر
افشین گودرزی: مدیر تصویربرداری
محمد میرابی: تصویربردار
محمد حسین زاده: تصویربردار
میثاق دومیرانی: آهنگساز
میلاد ثابت: صدابردار
خلاصه مستند

اولین رو به رو شدن فوکو با فضای انقلاب ایران زمانی اتفاق می افتد که او صدای اعتراضی دانشجویان ایرانی حاضر در کشور های غربی را می شنود. فوکو در آن زمان با قبول مسئولیت یکی از ستون های روزنامه کویره دلا سرا برای مشاهده مستقیم اعتراضات مردمی و نگارش گزارش دو بار به ایران سفر می کند. فوکو در این سفرها به میان مردم ایران رفته و با اقشار مختلف سخن می گوید.
مرور محتوای مقالات فوکو درباره انقلاب ایران بخش مهمی است که در این مستند به آنها پرداخته می شود.
| تاریخ مقاله | عنوان مقاله | ترجمه فارسی عنوان |
| --- | --- | --- |
| ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۸ | L'armée quand la terre tremble | ارتش، زمانی که زمین می لرزد. |
| ۱ اکتبر ۱۹۷۸ | Le chah a cent ans de retard | شاه صد سال دیر آمده است. |
| ۸ اکتبر ۱۹۷۸ | Téhéran : la foi contre le chah | تهران: دین بر ضد شاه |
| ۱۶ اکتبر ۱۹۷۸ | ?A quoi rêvent les Iraniens | ایرانی ها چه رویایی در سر دارند؟ |
| ۵ نوامبر ۱۹۷۸ | Une révolte à mains nues | شورش با دست خالی |
| ۷ نوامبر ۱۹۷۸ | Défi à l'opposition | آزمون مخالفان |
| ۱۹ نوامبر ۱۹۷۸ | La révolte iranienne se propage sur les rubans des cassettes | شورش ایران روی نوار ضبط صوت پخش می شود |
| ۲۶ نوامبر ۱۹۷۸ | Le chef mythique de la révolte de l'Iran | رهبر اسطوره ای شورش ایران |
:
نقد مستند

نقدهای منتشر شده پیرامون این فیلم مستند:
نقدی بر مستند دستهای خالی، سینما حقیقت
ایستاده با دستهای خالی، سینما حقیقت بایگانی‌شده  در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine
انقلاب با عینک میشل فوکو، سینما مارکت
نقد نشریه ی کمان، خانه مستند
بهار پارس

بهار پارس (زاده ۸ فروردین ۱۳۵۸- شیراز) یک هنرپیشه سوئدی، ایرانی‌تبار است. وی در زمینه تئاتر و سینما فعالیت می‌کند و در کشور سوئد اقامت دارد و علاوه بر تابعیت ایرانی، از سال ۱۹۹۵ تابعیت سوئدی نیز دارد. وی در سال ۲۰۱۵ بعنوان بهترین بازیگر زن سوئد جایزه مدیا را از آن خود کرد و در سال ۲۰۱۶ برای نقش پروانه در فیلم مردی به نام اوه نامزد جایزه سوسک طلایی از فستیوال استکهلم شد. این فیلم نماینده سوئد در اسکار۲۰۱۷ شد و بهار پارس گفته‌است که با وجود فرمان دونالد ترامپ مبنی بر اعمال محدودیت بر ورود اتباع هفت کشور از جمله ایران به خاک آمریکا، برای حضور در مراسم اسکار به آمریکا خواهد رفت.
زندگی

بهار پارس متولد شیراز و دارای یک خواهر و برادر دوقلو می‌باشد. پدر وی کارگر و و مادرش معلم بود، او در ده سالگی بعد از جنگ ایران و عراق به همراه خانواده به سوئد مهاجرت و اکنون ساکن استکهلم می‌باشد. در بیست سالگی به بازیگری علاقه‌مند شد ولی در ابتدا با مخالفت خانواده مواجه شد چرا که اعتقاد داشتند برای یک خارجی ورود به عرصه هنر و بازیگری در سوئد کاری بسیار سخت و حتی غیرممکن است. وی دانش‌آموخته آکادمی هنرهای نمایشی استکهلم است. از فیلم‌های مهمی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به مردی به نام اوه اشاره کرد که به فهرست نامزدهای نهایی جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی زبان در سال ۲۰۱۷ راه پیدا کرد.
شروع فعالیت

بهار پارس از سال ۲۰۰۶ فعالیت هنری خود را آغاز کرده و تاکنون در چندین نمایشنامه، فیلم و سریال ایفای نقش نمود. وی در سال ۲۰۰۶ در اولین فیلم خود بنام وقتی که تاریکی افول می‌کند به ایفای نقش پرداخت.
وی در چندین و چند نمایشنامه از کارگردانان مطرح سوئدی به ایفای نقش پرداخته‌است که نمایشنامه آنا کارنینا از آن جمله است.
آثار > تئاتر

۲۰۰۸ مرغ دریایی
۲۰۱۰ آناکارنینا
۲۰۱۱ آدم درست را به قلبت راه بده
۲۰۱۳ هدا گابلر
۲۰۱۴ به برادرانم زنگ می‌زنم
۲۰۱۴ چهار دست و پا
۲۰۱۶ غارتگران
۲۰۱۶ Dramaten
۲۰۱۷ عروسی فیگارو
آثار > تلویزیون

۲۰۰۸ Åkalla
۲۰۰۸ مرگ پادشاه
۲۰۱۰ ملکه قربانی
۲۰۱۴ مرد چهارم
۲۰۱۵ آرن دال: رؤیای نیمه شب تابستان
۲۰۱۶ بهترین خانواده
۲۰۱۶ مزرعه سلامت
آثار > سینما

۲۰۰۶ زمانی‌که تاریکی افول می‌کند
۲۰۰۹ Knäka
۲۰۱۰ بازرس وینتر
۲۰۱۰ قانون شکنان
۲۰۱۰ حادثه‌ای در بانک
۲۰۱۵ مردی به نام اوه
۲۰۱۶ منطقه ۱۲۶
مراسم سوسک طلایی
بهار پارس 2017
فرش قرمز اسکار ۲۰۱۷
افغانا

شجره نامه افغانا.
افغانا یا اوغانا در فولکلور پشتون‌ها نام شاهزاده یا رئیس قبیله احتمالاً با ریشه بنی‌اسرائیلی است که  به طور سنتی به عنوان جد پشتون‌های امروزی معرفی می‌شود نام افغان از نام وی گرفته شده است.
مرگ

طبق افسانه‌ها وی در رشته‌کوه سلیمان درگذشت و به خاک سپرده شد.