stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرخ‌لقا هوشمند

| فرخ‌لقا هوشمند | فرخ‌لقا هوشمند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۷ رشت، ایران
درگذشت: ۲۲ تیر ۱۳۸۸ (۸۱ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
همسر: رضا هوشمند
فرخ‌لقا هوشمند با نام اصلی فرخ‌لقا پوررسول ( ۱۳۰۷ – ۲۲ تیر ۱۳۸۸) بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون بود. فرخ‌لقا هوشمند سابقه حضور در بیش از ۷۰ فیلم سینمایی را دارد که از میان آن‌ها می‌توان به شب قوزی (فرخ غفاری)، خواستگار (علی حاتمی)، کلاغ (بهرام بیضایی) و مجموعه فیلم‌های صمد اشاره کرد.
زندگی

او در سال ۱۳۰۷ در رشت به دنیا آمد. بازی در تئاتر را از سال ۱۳۲۴ تا سال ۱۳۳۵ در گیلان و سپس در تهران تا سال ۱۳۴۲ آغاز و بازی در سینما را سال ۱۳۳۶ با ایفای نقش کوتاهی در «نردبان ترقی»، با همکاری «پرویز خطیبی» آغاز کرد.
درگذشت

او در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۸۸ پس از ۳۲ روز بستری درگذشت.
فعالیت‌های هنری

او دوران بازیگری را در هنرستان هنرپیشگی زیرنظر عطاءالله زاهد، مجید محسنی و حمید قنبری در سال ۱۳۲۴ آغاز کرد و بلافاصله در تئاتر گیلان فعال شد.
شروع فعالیت در سینما در فیلم «نردبان ترقی» در سال ۱۳۳۶ بود و از عمده نمایش‌هایش می‌توان از «خسرو و شیرین»، «خسیس» نام برد. فرخ‌لقا هوشمند با بازی در نقش مادر «صمد» در سری فیلم‌های صمد بسیار معروف شد و تقریباً درتمامی این سری فیلم‌ها بازی کرد.
او در مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌هایی چون «صمد در راه اژدها»، «صمد آرتیست می‌شود»، «صمد به مدرسه می‌رود»، «صمد و سامی، لیلا و لیلی»، «صمد و فولاد زره دیو»، «صمد و قالیچهٔ حضرت سلیمان»، «صمد خوشبخت می‌شود»، «کوچک جنگلی»، «لبخند زندگی»، «عیاران»، «داستان یک شهر»، «خانه به خانه»، «مدرسه مادربزرگ‌ها»، «سوخته‌دلان»، «خودرو تهران ۱۱»، «دردسر بزرگ»، «سایه‌ها»، «چراغ جادو»، «قصه‌های شهرک»، «دختران»، «مامان آفاق» به ایفای نقش پرداخت. همچنین در فیلم‌های سینمایی چون «علی واکسی»، «شب قوزی»، «شوهر آهوخانم»، «کلاغ»، «باشو غریبه کوچک»، «شکار خاموش»، «افسانه آه»، «رنو تهران ۲۹»، «دو نفر و نصفی»، «مسافران»، «چهارشنبه عزیز»، «دو همسفر»، «الو الو من جوجوام»، «همسر»، «بلوف»، «کلاه قرمزی و پسرخاله»، «سفر»، «اشک و لبخند»، «شراره» به بازیگری پرداخت.
فیلم‌شناسی > سینما

غزل (۱۳۸۰)
شراره (۱۳۷۸)
زخمی (۱۳۷۶)
کلید ازدواج (۱۳۷۶)
سرحد (۱۳۷۵)
مینا و غنچه (۱۳۷۵)
اشک و لبخند (۱۳۷۳)
الو! الو! من جوجوام (۱۳۷۳)
سفر (۱۳۷۳)
کلاه‌قرمزی و پسرخاله (۱۳۷۳)
بلوف (۱۳۷۲)
همسر (۱۳۷۲)
همه دختران من (۱۳۷۲)
چهارشنبه عزیز (۱۳۷۱)
خوش‌خیال (۱۳۷۱)
دو نفر و نصفی (۱۳۷۰)
دو همسفر (۱۳۷۰)
دیدار در استانبول (۱۳۷۰)
مسافران (۱۳۷۰)
افسانه آه (۱۳۶۹)
رنو تهران - ۲۹ (۱۳۶۹)
ملک خاتون (۱۳۶۹)
پنجاه و سه نفر (۱۳۶۸)
شکار خاموش (۱۳۶۸)
باشو، غریبه‌ی کوچک (۱۳۶۵)
قرنطینه (۱۳۶۱)
صمد به شهر می‌رود (۱۳۵۸)
صمد دربه‌در می‌شود (۱۳۵۷)
صمد در راه اژدها ۱۳۵۶)
فری دست‌قشنگ (۱۳۵۶)
کلاغ (۱۳۵۶)
پاکباخته (۱۳۵۵)
پسرک (۱۳۵۵)
شادی‌های زندگی (۱۳۵۵)
صمد خوشبخت می‌شود (۱۳۵۴)
اوستا کریم نوکرتیم (۱۳۵۳)
صمد آرتیست می‌شود (۱۳۵۳)
گل پری جون (۱۳۵۳)
صمد به مدرسه می‌رود (۱۳۵۲)
کج‌کلاخان (۱۳۵۲)
استوار و پاسبان (۱۳۵۱)
خانه قمر خانم (۱۳۵۱)
خواستگار (۱۳۵۱)
صمد و سامی، لیلا و لیلی (۱۳۵۱)
صمد و فولادزره دیو (۱۳۵۱)
مهدی مشکی و شلوارک داغ (۱۳۵۱)
همیشه قهرمان (۱۳۵۱)
پهلوان مفرد (۱۳۵۰)
دنیا مال منه (۱۳۵۰)
صمد و قالیچه حضرت سلیمان (۱۳۵۰)
قسمت (۱۳۴۹)
مالک دوزخ (۱۳۴۸)
نعره طوفان (۱۳۴۸)
ببر مازندران (۱۳۴۷)
دزد سیاهپوش (۱۳۴۷)
شوهر آهو خانم (۱۳۴۷)
میلیونرهای گرسنه (۱۳۴۶)
من مادرم (۱۳۴۴)
شب قوزی (۱۳۴۳)
آقای هفت‌رنگ (۱۳۴۲)
ستاره‌ای چشمک زد (۱۳۴۲)
علی واکسی (۱۳۴۰)
روزنه امید (۱۳۳۸)
نردبان ترقی (۱۳۳۶)
هوهانس گابریلیان

| هوهانس گابریلیان | هوهانس گابریلیان |
| --- | --- |
نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان: نماینده دوره اولمجلس ملی جمهوری ارمنستان
دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۱۹۹۵ – ۱۹۹۹
فراکسیون: -
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ آوریل ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) کوچاک، شهرستان آپاران، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
حزب سیاسی: مستقل
محل تحصیل: انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان
هوهانس نوریکی گابریلیان (ارمنی: Հովհաննես Նորիկի Գաբրիելյան؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۹۵۰) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
زندگی‌نامه

در ۲۰ آوریل ۱۹۵۰ در روستای کوچاک به دنیا آمد و از انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
یوهانس هیوبل

یوهانس هیوبل (زاده ۲۲دسامبر ۱۹۷۷میلادی) در شهر هانوفر، مدل اهل کشور آلمان است.
| یوهانس هیوبل | یوهانس هیوبل |
| --- | --- |
یوهانس در کنار همسرش،الیویا پالرمو سال ۲۰۱۹ میلادی: یوهانس در کنار همسرش،الیویا پالرمو سال ۲۰۱۹ میلادی
زادهٔ: ۲۲ دسامبر ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال) ،هانوفر
ملیت:  آلمانی
پیشه: مدل
سال‌های فعالیت: 2009-تاکنون
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
قد: ۱٫۸۶ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
رنگ مو: قهوه‌ای تیره
رنگ چشم: آبی
 :
وینسور مک‌کی

| وینزر مک‌کی | وینزر مک‌کی |
| --- | --- |
در سال ۱۹۰۶: در سال ۱۹۰۶
نام هنگام تولد: زیناس وینزر مک‌کی
زادهٔ: ۲۶ سپتامبر ۱۸۶۹ اسپرینگ لیک، میشیگان، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ (۶۴ سال) بروکلین، ایالات متحده آمریکا
علت مرگ: آمبولی مغزی
آرامگاه: گورستان اِوِرگرینز، بروکلین، ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): پویانما، نقاش نوارداستان‌های مصور
همسر: ماد لئونور مک‌کی (ا. ۱۸۹۱–۱۹۳۴)
فرزندان: باب مک‌کی ماریون الیزابت مونیز
والدین: رابرت مک‌کی (پدر) جانت ماری مک‌کی (مادر)
امضاء: امضاء
قنطروس‌ها
زیناس وینزر مک‌کی (۲۶ سپتامبر ۱۸۶۹ تا ۲۶ ژوئیه ۱۹۳۴) طراح کارتون و پویانمای آمریکایی بود که بیشتر به خاطر داستان‌های مصور نمو کوچولو (آغاز در ۱۹۰۵) و پویانمایی گرتی دایناسور (۱۹۱۴) شناخته شده‌است. وی به دلایل حقوقی ناچار بود با نام سیلاس (Silas) زیر داستان‌های مصور رویای ربت فیند امضا کند.
کارهای مک‌کی در میان نخستین پویانمایی‌های ساخته شده در آن دوران، بیش از همه درخشید. مجموعه‌های ساخت او از سوی والت دیزنی و دیگران تا چند دهه دنبال می‌شد. مک‌کی بر هنرمندان چندین نسل تأثیر گذاشت که از آن جمله می‌توان به موریس سنداک، بیل واترسون، کریس ویر، ویلیام جویس، آندره لوبلان و... اشاره کرد.
ابزارهای جنگی هخامنشیان

|  ابزارهای جنگی هخامنشیان  |  ابزارهای جنگی هخامنشیان  |
| --- | --- |
سنگ‌نگاره‌های نقش برجستهٔ نیم‌رخ از صف سربازان شاهنشاهی هخامنشی که بر دیوارهٔ یکی از پلکان‌های اصلی کاخ آپادانا حجاری شده‌اند.: سنگ‌نگاره‌های نقش برجستهٔ نیم‌رخ از صف سربازان شاهنشاهی هخامنشی که بر دیوارهٔ یکی از پلکان‌های اصلی کاخ آپادانا حجاری شده‌اند.
خاستگاه: ایران
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط: ارتش شاهنشاهی هخامنشی
شاهنشاهی‌های بزرگ هخامنشی، اشکانی و ساسانی که برای قرن‌ها بر سرزمین‌های پهناوری حکومت می‌کردند، از سوی سلحشورانی زبده محافظت می‌شدند. این سلحشوران با استفاده از راهبردهای نظامی پیچیده و جنگ‌افزار تهاجمی و تدافعی خوش‌ساخت از یکپارچگی ملی ایران دفاع می‌کردند. در ادامه به معرفی مختصر برخی از سلاح‌های مهم در این دوران هخامنشیان می‌پردازیم:
جنگ‌افزارهای هخامنشیان

به نوشته ذکا ایران‌شناس و باستان‌شناس، آکیناکه یک شمشیر کوتاه به طول ۴۰ تا ۵۰ سانتیمتر بود و یکی از سلاح‌های عمده هخامنشیان به‌شمار می‌آمد. پورداوود اظهار می‌کند کلمه ایرانی باستان برای آکیناکه مشخص نیست. پورداوود از هرودوت که لشکرکشی خشایارشا به یونان در ۴۸۰ ق.م. را گزارش می‌کند نقل می‌کند خشایارشا بر روی پلی در هلسینتوس (داردانل)، برگ‌هایی در دریا ریخت، براتی را در جام زرین خود ریخت و خورشید را ستایش نمود و یک آکیناکه به عنوان هدیه به خدا در آب انداخت. قبضه این شمشیر تماماً از چوب و تیغه آن از آهن بود و می‌توان نمونه آن را در موزه اشمولین آکسفورد یافت.
آکیناکه مادی و پارسی:
بر اساس سنگ‌نگاره‌های تخت جمشید بین دو گونهٔ این سلاح تمایز قائل است:
الف) آکیناکه مادی
ب) آکیناکه پارسی
آکیناکه‌های مادی از طریق ریسمانی که از «شکل گوش» غلاف شمشیر عبور می‌کرد در سمت راست بدن به کمربند آویخته می‌شدند. هنگامی که حامل آکیناکه بر اسب سوار می‌شد یا به صورت پیاده‌نظام راهپیمایی می‌کرد، کمربندی از انتهای غلاف، آن را از آویخته شدن و تلوتلو خوردن بازمی‌داشت. تصویر سنگی از تالار سه دروازه پارسه را نشان می‌دهد که بر روی آن نقش نگهبانی با آکیناکه مادی به چشم می‌خورد.
برخلاف آکیناکه‌های مادی، آکیناکه‌های پارسی زیر کمربند و جلوی شکم جای می‌گیرند. دسته I-شکل بسیار متفاوت از آکیناکه‌های مادی بود. بخش پایین «شکل گوش» شمشیر و تمام سر غلاف را به صورت سه نیم‌دایره می‌ساختند تا شمشیر به آسانی از کمر نیافتند. آکیناکه پارسی ته-غلاف برجسته ندارد بلکه غلاف آن مثل تیغ در انتها تیز می‌شود.
آکیناکه‌هایی هم از طلای ناب و با تزئینات زیبا وجود داشت. گزنفون گزارش می‌کند، هدیه سلطنتی ایران یک آکیناکه طلایی، یک اسب نسایی با افسار طلایی و دیگر ادوات جنگی بود. یک آکیناکه طلایی مجلل از دوران هخامنشیان در موزه ملی ایران در تهران نگهداری می‌شود. هرودوت می‌نویسد این آکیناکه طلایی در همدان (هگمتانه) پیدا شد و قدمت آن به ۵۰۰ ق.م. بازمی‌گردد. این قطعه مشابه آکیناکه‌ای است که در موزه هنر متروپولیتن در نیویورک وجود دارد. بر حجاری پله‌های شمالی تالار بارعام آپادانا اسلحه‌دار داریوش شاه به چشم می‌خورد که آکیناکه‌های سلطنتی را حمل می‌کنند. بر سنگ برجسته‌های آپادانا نمایندگی‌های ملت‌های مختلف نیز دیده می‌شوند که یک پارسی در پیشاپیش آن‌ها حرکت می‌کند و یک آکیناکه پارسی یا مادی همراه دارد.
نیزه

یگان‌های نیزه‌دار از مهم‌ترین واحدهای ارتش هخامنشیان بودند و بالاترین درجه در ارتش نیز بر عهده یک نیزه‌دار بود. بنا به گفته پورداوود و تأیید معطوفی، نیزه در وندیداد، فرگرد ۱۷، بند ۴۳ با عنوان آرشتایاشا (ارشتی) آمده‌است. پورداوود با اشاره به سنگ‌نگاری نقش رستم، شرح می‌دهد که نیزه‌دار داریوش شاه، گئوبروه (آرشتی بارا /spear bearer) خوانده می‌شد. سرنیزه‌های دوران هخامنشی از لحاظ شکل متنوع هستند.
ذکا بر مبنای سنگ‌نگاره‌های هخامنشی دو نوع کلی سرنیزه را تشخیص می‌دهد:
الف) سرنیزه‌های پهن و مشابه برگ درخت.
ب) سرنیزه‌های باریک و بلند به شکل برگ درخت بید.
از نظر ذکا نیزه‌های هخامنشی از لحاظ درازا بر دو نوع‌اند:
الف) نیزه‌های بلند که در کنار سپر از سوی واحدهای سواره‌نظام و پیاده‌نظام استفاده می‌شد.
ب) نیزه‌های کوتاه و مناسب پرتاب (زوبین).
به گزارش هرودوت محور نیزه ایرانیان شش تا هفت پا (حدودا دو متر) بودند و از چوب درخت زغال‌اخته ساخته می‌شدند. ذکا می‌افزاید نیزه‌ها به یک سیب کوچک ختم می‌شدند، برای همین به این نیزه‌دارها «سیب‌بَر» می‌گفتند. سکوندا توضیح می‌دهد که سیب‌بَرها بخشی از ده هزار نفر سرباز نجیب‌زاده گارد جاویدان بودند. هزار نفر از سربازان گارد جاویدان، حامل نیزه‌هایی با ته‌نیزه‌های طلایی بودند و از ارابهٔ شاهنشاه محافظت می‌کردند و در زبان پارسی باستان ارستیبارا خوانده می‌شدند. هزار سرباز دیگر نیز نیزه‌ای با ته‌نیزه‌های نقره‌ای حمل می‌کردند. یک نیزه نیز با ته‌نیزه مفرغی در دِو هویوک شمال سوریه کشف شده‌است.
گرز

پورداوود می‌نویسد گرز یکی از قدیمی‌ترین سلاح‌هاست که فرشتگان و ایزدان اوستا آن را به کار می‌برند. او در ادامه یادآوری می‌کند سلاح مورد علاقه بسیاری از پهلوانان اسطوره‌ای ایرانی مانند سام، گرشاسب و رستم، گرز است و آن‌ها در به‌کار بردن آن مهارت داشتند. اوستا از انواع مختلفی از گرزها نام می‌برد. یکی از آن‌ها و در خوانده می‌شود و در یسنا ۳۲، بند ۱۰ در اَهونَوَدگاه گاتا (فصل‌های ۲۸–۳۴) و در هوم یشت، یسنا ۹ (بندهای ۳۰–۳۲) از آن یاد شده‌است. پورداوود می‌نویسد اوستاشناسان در مورد این عبارت توافق ندارند، برخی عقیده دارند و در یک نوع گرز است و برخی دیگر بر این باورند که و در یک نوع تبرزین است. خود پورداوود بر این عقیده است که و در احتمالاً نوعی گرز است. چرا که مطابق متون وداها به زبان سانسکریت سلاح ایزد هندی ایندرا گرزی است موسوم به ودهر و از آنجا که زبان‌های هندی و ایرانی ریشهٔ مشترکی دارند، و در باید به گرز اشاره داشته باشد.
اوستا از دو نوع گرز دیگر هم یاد کرده‌است: یکی ورزا که برای درهم شکستن استفاده می‌شود (اورمزد یشت، بند ۷۲؛ خورشید یشت، بند ۵؛ مهر یشت بند ۹۶؛ فروردین یشت، بند ۷۲ را ببینید) و دیگری گّدها، برای پرتاب کردن. گرزهای گاوسر در دوران هخامنشیان کاربرد داشتند ضمن اینکه در حماسه‌های ایرانی هم اغلب از آن یاد شده‌است. هارپر (۱۹۸۵:۲۴۷) به عنوان نمونه فریدون را ذکر می‌کند که چگونه او گرز گاوسری طراحی کرد و از آن در نبرد با ضحاک دیو سیرت بهره برد. رستم، گیو، اسفندیار و گرشاسب هم از این نوع گرز استفاده می‌کردند. در دوران ساسانیان، بهرام پنجم گرز گاوسر خود را به‌کار برد تا تاج پادشاهی‌اش را از میان دو شیر در دام بگیرد. این سلاح در دوران بعد به صورت اسلحه‌ای نمادین و با اعتبار شاهان ایران درآمد.
ذکا بر پایه گزارش‌های گزنفون و استرابون تأکید می‌کند نقش‌برجسته‌های پارسه سربازان هخامنشی را تبرزین به دست نشان می‌دهد. اما هرودوت گزارش کرد تنها سکاها تبرزین به کار می‌بردند. سر تبرزینی که در نقش‌برجسته‌ها به چشم می‌خورد به شکل سر یک پرنده، احتمالاً اردک، است که تیغه تبرزین از منقار آن بیرون می‌آید. سمت دیگر سر تبرزین به یک شکل نیم‌دایره با دو میخ در انتهای آن ختم می‌شود که احتمالاً برای شکستن زره کارایی داشت. انتهای دستهٔ چوبی آن به شکل V کنده شده‌است تا سرباز تبرزین را راحت‌تر به دست بگیرد.
کمان

به عنوان نماد پادشاهی و قدرت، کمان‌ها نقش مهمی در ارتش هخامنشیان ایفا می‌کردند. کمان و تبرزین‌های آن در یک کماندان (گوریتویی) حمل می‌شدند. ایرانیان از گروه‌های مختلف مثل مادها و پارس‌ها در لباس‌های ایرانی محلی خود یا جامه‌های سوارکاری، کماندان حاوی تیر و کمان را با خود حمل می‌کردند. پادشاهان هخامنشی از کمان برای نشان دادن توانایی‌های رزمی و شجاعت خود در حین نبرد و نماد جایگاه خود استفاده می‌کردند. داریوش در بند ۹ فرمان خود می‌گوید «ورزیده هستم، چه با هر دو دست چه با هر دو پا، هنگام سواری خوب سواری هستم. هنگام کشیدن کمان، چه پیاده چه سواره، خوب کمان‌کشی هستم. هنگام نیزه‌زنی، چه پیاده و چه سواره، خوب نیزه‌زنی هستم.»
گردونه‌ها

کوروش بزرگ افزون بر پیاده‌نظام از واحدهای تاکتیکی نوع دیگری نیز استفاده می‌کرد. نخست او متکی به سواره‌نظامی بود که به صورت هنگ‌های مادی، یعنی چابک‌سواران بسیار ماهر که در خاور نزدیک بی‌نظیر بودند، سازمان یافته بودند. اما با گذشت زمان سپاه نخبه‌ای از رزمجویان سوار از میان نجیب‌زادگان ایرانی تشکیل داد. همچنین از تکیه‌گاه اصلی ارتش قدیمی آشور یعنی از واحد ارابه‌رانان (گردونه‌رانان) استفاده کرد ولی چنان اصلاحاتی در آن انجام داد که آن‌ها می‌توانستند مهیب‌ترین حمله را مستقیماً به صفوف دشمن وارد آورند. گزنفون می‌گوید: او ارابه‌های جنگی ساخته بود که چرخ‌های نیرومندی داشتند و به آسانی شکسته نمی‌شدند. این ارابه‌ها محورهای بلندی داشتند و می‌توانستند در هر جاده با هر پهنایی حرکت کنند بدون آنکه واژگون شوند. اتاقک مخصوص ارابه‌ران از الوارهای نیرومند به شکل برجک هرمی ساخته شده بود و بلندی آن به اندازه‌ای بود که ارابه‌ران می‌توانست به آسانی اسب‌ها را هدایت کند. به علاوه به جز چشم‌ها سراسر بدن هر راننده زره‌پوش بود. افزون بر این در دو طرف محور چرخ‌ها داس یا تیغه‌های فولادی و تیز نصب شده بود چنان‌که در قلب صفوف دشمن آن‌ها را به این سو و آن سو پرتاب می‌کرد.
سپاهیان ارتش خشایارشا از راست به چپ: سرباز کاپادوکیه‌ای، سرباز ارمنی و درفش‌دار پارسی.
ارتش ایران و چهرهٔ سپاهیان هخامنشی در زمان خشایارشا، از راست به چپ: سرباز پیاده آشوری، کمان‌دار بابلی، سرباز پیاده پارسی، سرباز پیاده کلدانی.
هانی (شهر)

| هانی (شهر) | هانی (شهر) |
| --- | --- |
کشور:  ترکیه
استان: استان دیاربکر
حکومت: حکومت
 • شهردار: Abdurrahman Zorlu (حزب مناطق دموکراتیک)
 • قائم‌مقام: Özkan Demirel
مساحت: مساحت
 • منطقه: ۴۱۲٫۷۲ کیلومتر مربع (۱۵۹٫۳۵ مایل مربع)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • شهری: ۸٬۸۲۴
 • منطقه: ۳۲٬۵۷۱
 • تراکم منطقه: ۷۹/کیلومتر مربع (۲۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 21800
وبگاه: www.hani.bel.tr
هانی (به ترکی استانبولی: Hani) شهری است در کشور ترکیه که در استان دیاربکر واقع شده‌است. جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۸٬۷۷۸ نفر و بر اساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۹٬۲۶۴ نفر می‌باشد.
رویت بای ربندورف

| رویت بای ربندورف  | رویت بای ربندورف  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Oberpfalz
ناحیه: Tirschenreuth
انجمن شهرداری: Krummennaab
تقسیمات: ۱۵ روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josef Zölch (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۹۱ کیلومتر مربع (۶٫۵۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۷۶ متر (۱۵۶۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۲۲۰
 • تراکم: ۷۲/کیلومتر مربع (۱۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۲۷۱۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۶۸۱, ۰۹۶۸۲, ۰۹۶۸۳
پلاک خودرو: TIR
وبگاه: www.reuth.net
رویت بای ربندورف (به آلمانی: Reuth bei Erbendorf) یک شهر در آلمان است که در Tirschenreuth واقع شده‌است. رویت بای ربندورف ۱٬۲۲۰ نفر جمعیت دارد.
رودخانه پانگانی

River in منطقه تانگا، منطقه آروشا، منطقه مانیارا، منطقه کلیمانجارو، تانزانیا |alt=|link= تانزانیا
| رودخانه پانگانی | رودخانه پانگانی |
| --- | --- |
رودخانه پانگانی در منطقه بوشیری: رودخانه پانگانی در منطقه بوشیری
نقشه رودخانه پانگانی: نقشه رودخانه پانگانی
مکان: مکان
کشور: تانزانیا  تانزانیا
منطقه: منطقه تانگا، منطقه آروشا، منطقه مانیارا، منطقه کلیمانجارو
محل: آروشا؛ مرو؛ های؛ موانگا؛ کلیمانجارو؛ موشی؛ کروگوه؛ پانگانی؛ تانگال
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: آروشا
 :  
دهانه:  
 • مکان: دهکده پانگانی؛ اقیانوس هند
طول: 500km
اندازهٔ حوضه: ۴۳٬۶۵۰ کیلومتر مربع (۱۶٬۸۵۰ مایل مربع)
دبی:  
 • میانگین: ۲۷ متر مکعب بر ثانیه (۹۵۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
ریزابه‌ها:  
 • چپ: امکومازی؛ لوئنگرا
 • راست: لومورومو؛ فوکدا؛ امکالامی
طرح برق آبی پانگانی
رودخانه پانگانی (Mto Pangani، در سواحیلی، همچنین به نام لوفو و جیپه روو به ویژه در منابع قدیمی تر و احتمالاً زمانی به نام راپتوس)، یکی از رودخانه‌های شمال شرقی تانزانیا است.
این رودخانه دو منبع اصلی دارد:
اولی رووو که از منطقه لومی در کلیمانجارو نشات می‌گیرد، از دریاچه جیپ می‌گذرد و به مخزن نیومبا یا مونگو می‌ریزد.
دومی رودخانه کیکولتوا که از غرب می‌آید و عمدتاً از رودخانه‌های کوه مرو در منطقه آروشا تغذیه می‌شود که همچنین به مخزن نیومبایامونگو در منطقه کلیمانجارو نیز وارد می‌شود. درست پس از خروج از مخزن، جریان به پانگانی اصلی تبدیل می‌شود که در منطقه تانگا در شهر بندری پانگانی تانگان به اقیانوس هند می‌ریزد.
رودخانه در بیشتر طول خود در امتداد مرزهای منطقه ای منطقه کلیمانجارو و منطقه مانیارا جریان دارد و سپس به منطقه تانگا می‌ریزد که نیروگاه برق آبی ۶۸ مگاواتی پانگانی را در سد آن راه می‌اندازد.
چندین جزیره مسکونی در داخل رودخانه وجود دارد. این رودخانه پر از کروکودیل است و اسب آبی در قسمت‌های پایین آن کمیاب تر است.
رودخانه پانگانی ۵۰۰ کیلومتر (۳۱۰ مایل) طول دارد.
رودخانه پانگانی در بخش بوشیری
هیدرومتری

میانگین جریان ماهانه پانگانی در ایستگاه مطالعات آبی در استان کوروگوه بر حسب متر مکعب بر ثانیه، مطابق نمودار زیر است. جریان آب در پانگانی، مانند بسیاری از رودخانه‌های منطقه، وابسته به زمان هستند.
حوضه آبریز پانگانی

حوضه آبریز پانگانی یکی از نه حوضه تانزانیا است که از ارتفاعات شمالی تا خط ساحلی شمال شرقی تانزانیا امتداد دارد و دارای مساحت تقریباً ۵۶٬۳۰۰ کیلومتر مربع (۲۱٬۷۰۰ مایل مربع) است که ۴٬۸۸۰ کیلومتر مربع (۱٬۸۸۰ مایل مربع) آن در کنیا است.
این حوضه آبریز شامل پنج زیرحوضه است: رودخانه پانگانی (۴۳٬۶۵۰ کیلومتر مربع (۱۶٬۸۵۰ مایل مربع)، رودخانه اومبا (۸٬۰۷۰ کیلومتر مربع (۳٬۱۲۰ مایل مربع)، رودخانه مسنگازی (۵٬۰۳۰ کیلومتر مربع (۱٬۹۴۰ مایل مربع)، رودخانه زیگی، رودخانه مکولوموزی به اضافه سایر رودخانه‌های ساحلی (۲٬۰۸۰ کیلومتر مربع (۸۰۰ مایل مربع)). همه اینها به اقیانوس هند تخلیه می‌شود.
هیئت آب حوضه پانگانی (PBWB) در ژوئیه ۱۹۹۱ تحت قانون استفاده از آب (کنترل و مقررات شماره ۴۲ در سال)۱۹۷۴ تأسیس شد. دفتر مرکزی آن در شهرداری موشی در منطقه کلیمانجارو است. دو دفتر دیگر آن در آروشا و تانگا هستند.
سیستم رودخانه به دلیل استفاده متناقض از آب و تخصیص بیش از حد آب آن تحت فشار است. بسیاری از کشاورزان برای آبیاری به رودخانه متکی هستند. پروژه‌های سدسازی در طول رودخانه، جریان رودخانه را از چند صد متر مکعب در ثانیه به کمتر از ۴۰ متر مکعب بر ثانیه (۱٬۴۰۰ فوت مکعب بر ثانیه) رسانده‌است. این امر جوامع ساحلی را تحت تأثیر قرار داده‌است که شاهد کاهش زیادی در جمعیت ماهیان و نفوذ آب شور بوده‌اند
در سال ۲۰۰۲، پروژه مدیریت حوضه رودخانه پانگانی برای مدیریت منابع آب حوضه ایجاد شد. این سازمان از اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN)، سازمان توسعه هلند SNV , سازمان توسعه آلمان GIZ و سازمان غیردولتی محلی PAMOJA کمک فنی دریافت می‌کند. این پروژه همچنین از دولت تانزانیا، IUCN، کمیسیون اروپا و تسهیلات جهانی محیط زیست از طریق برنامه توسعه سازمان ملل متحد بودجه دریافت می‌کند.
تجارت

تجارت خوبی در این منطقه وجود دارد که همان بارگیری و تخلیه بار در رودخانه است. محصولات عمدتاً بر روی قایق‌های ساخته شده از نخل مواله (Moale) از رودخانه پایین می‌آیند که سپس شکسته می‌شوند و به کالاهای تجاری تبدیل می‌شوند. در سال ۱۸۷۸، رایج‌ترین محصول کشت شده در سواحل رودخانه، شکر گزارش شد.
پی‌یرو ویدا

| پی‌یرو ویدا | پی‌یرو ویدا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اوت ۱۹۳۸ ونیز، ایتالیا
درگذشت: ۱۹۸۷ (۴۸−۴۹ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۷
پی‌یرو ویدا (ایتالیایی: Piero Vida؛ ‏ ۵ اوت ۱۹۳۸ – ۱۹۸۷) بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به ترس از صحنه، جنبه خوب پائولینا، شب‌های گناه‌آلود پیترو آرتینو، فیورینا، گاو ماده، جان‌سخت، خوش به‌حال پولداران، ۱۹۰۰، هتلبان شب، یک نابغه، دو شریک و یک ساده‌دل، اسکی مارپیچ، نوستالژیا، اعدام، قرمز تیره، گالیلئو، کارگر بازنده است، و مادام کاملیا اشاره کرد.
مرکز الزهرا (فرانسه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنا نهاده: ۲۰۰۹
بنیانگذاران: یحیی قواسمی
محدودهٔ فعالیت: فرانسه
مرکز الزهرا در فرانسه مرکزی است که در سال ۲۰۰۹ بنیانگذاری شده‌است و یکی از مراکز اصلی شیعی مرتبط با جمهوری اسلامی ایران در اروپا محسوب می‌شود. این مرکز که در شهر گراند سنت واقع در شمال فرانسه نزدیک شهر دانکرک قرار دارد، صبح روز سه‌شنبه دوم اکتبر ۲۰۱۸ در یک عملیات پیشگیرانه ضدتروریسم، مورد حمله نیروهای پلیس فرانسه قرار گرفت. در عملیات علیه این مرکز و ۱۱ مرکز مشکوک دیگر تعدادی دستگیر شدند که بازداشت ۳ نفر به اتهام حمل غیرقانونی اسلحه است.
مرکز الزهرا، از چندین انجمن تشکیل شده‌است. یک اطلاعیه رسمی دولت فرانسه، رهبران این مرکز را متهم کرد که از سازمانهای مختلف تروریستی حمایت کرده‌اند و از نهضت‌هایی حمایت می‌کنند که مغایر ارزشهای جمهوری فرانسه می‌باشند.
تأسیس و ساختار

مرکز الزهرا در ۲۰۰۹ بنیانگذاری شده‌است و از چندین انجمن تحت عناوین «حزب ضدصهیونیستی»، «بنیاد شیعه فرانسه» و «فرانس ماریان تله» تشکیل شده‌است.
رهبری گروه مرکز الزهرا را یحیی قواسمی برعهده دارد که دارای ارتباط با جمهوری اسلامی ایران است. چند سال پیش، خبرگزاری فارس در ایران در گزارشی از او با عنوان «رهبر حزب ضد صهیونیستی» در فرانسه نام برده بود.
براساس گزارشهای منتشرشده قواسمی اوایل سال ۱۳۹۷ خورشیدی در سفر به ایران از کتابخانه مجلس بازدید کرد که خبر این بازدید در بولتن کتابخانه مجلس شورای اسلامی در اردیبهشت ماه منتشر شد در این بولتن نوشته شده‌است: «مرکز الزهرا مؤسسه‌ای فرهنگی ـ اسلامی است که به صورت تخصصی در حوزه اسلام‌شناسی با محوریت تشیع در اروپا فعالیت می‌کند و مقرّ مؤسسه در فرانسه است.»
قواسمی همچنین در ۲۰۰۹ ضمن سفرش به تهران با رئیس‌جمهور وقت احمدی‌نژاد نیز دیدار داشته‌است.
همچنین جمال طاهری که از رهبران این مرکز به‌شمار می‌آید توسط دبیرکل شبه‌نظامیان حزب‌الله حسن نصراله عمامه گذاری شده و اجازه کار گرفته‌است.
فعالیت‌ها

مرکز الزهرا در فرانسه، در زمینه‌های مختلف مثل برگزاری میزگردها به مناسبت‌های مختلف و انتشار کتاب، فعال است. تدارک سفر نیز از دیگر فعالیت‌های این مرکز است.
براساس گزارش شهرداری گراند سنت، علی‌رغم اینکه این مرکز دارای منابع مالی و داشتن مغازه‌هایی در مرکز شهر گراند سنت است، ولی در هیچ‌یک از اقدامات حمایتی نسبت به پناهجویان شرکت ندارد.
حمله پلیس فرانسه

ساعت ۴:۰۰ بامداد صبح روز سه شنبه دوم اکتبر ۲۰۱۸ به وقت محلی، در یک عملیات ضدتروریسم، نیروهای پلیس فرانسه با یک حکم قضایی به مرکز الزهرا در شهر گراند سنت در شمال فرانسه حمله کردند. همزمان با این عملیات که دویست نیروی پلیس فرانسه شرکت داشتند، بازرسی از ۱۲ مرکز و منجمله خانه رهبران اصلی این مرکز انجام شد که طی آن ۱۱ تن به ظن همکاری با تروریسم دستگیر شدند. اتهام سه نفر از دستگیرشدگان حمل غیرقانونی اسلحه است.
اقدام وزارتخانه‌های فرانسه

بدنبال این عملیات، وزارت کشور و وزارت دارایی فرانسه دارایی‌های این مرکز در فرانسه را مصادره و حساب‌های مالی آن را مسدود کردند. این احکام وزارتخانه‌های فرانسه همزمان با صدور حکم انسداد دارایی‌های وزارت اطلاعات ایران در فرانسه، و دو ایرانی بود. این حرکت فرانسه در واکنش به یک توطئه بمبگذاری در ماه ژوئن ۲۰۱۸ در فرانسه بوده‌است که گردهمایی اپوزیسیون ایرانی شورای ملی مقاومت ایران مستقر در پاریس را هدف قرار داده بود.
بیانیه وزارت خارجه فرانسه گفت: این یک اقدام «پیشگیرانه، هدفدار و متناسب» بوده و فرانسه مصمم به مبارزه علیه تروریسم خصوصاً در خاک فرانسه می‌باشد.
وزارتخانه‌های خارجه و کشور و اقتصاد فرانسه طی بیانیه ای گفتند که: «تلاش صورت گرفته برای حمله به اجلاس اپوزیسیون ایران در ویلپنت در ۳۰ ژوئن خنثی شد. واقعه ای به این سنگینی علیه قلمرو ملی ما نمی‌تواند بدون مجازات بماند.»
پیمان هوشمندزاده

| پیمان هوشمندزاده | پیمان هوشمندزاده |
| --- | --- |
هوشمندزاده در اختتامیه پنجمین دوره جایزه عکس شید: هوشمندزاده در اختتامیه پنجمین دوره جایزه عکس شید
زادهٔ: ۱۳۴۸ تهران
شناخته‌شده برای: عکاسی
پیمان هوشمندزاده (۱۳۴۸ تهران) نویسنده و عکاس ایرانی و از بنیان‌گذاران جایزه شید (جایزه مستقل عکاسی مستند اجتماعی ایران) است. او چند کتاب نوشته‌است و در زمینه عکاسی برنده جایزه‌های گوناگون شده و نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی بسیاری در تهران، بلژیک، دانمارک، یونان، لبنان، برلین، استرالیا، گرجستان، کویت، نیویورک و پاریس برگزار کرده‌است.
هوشمندزاده دانش‌آموخته عکاسی از دانشگاه آزاد اسلامی است. او کار خود به عنوان عکاس را ابتدا با نشریات و آژانس‌های عکس شروع کرد و بعد از مدتی با همراهی جواد منتظری و امید صالحی آژانس عکس 135Photos را تأسیس کرد. مجموعه قهوه خانه‌های گمرک و دست‌ها و کمربندها از معروفترین آثار او محسوب می‌شوند.
آثار

روی خط چشم، مجموعه داستان، نشر چشمه ۱۳۹۶
لذتی که حرفش بود، شش تک‌نگاری دربارهٔ دیدن و زیستن، نشر چشمه، چاپ دوم ۱۳۹۴، شابک ‎۹۷۸−۶۰۰−۲۲۹−۵۷۲−۹
۱، مجموعه عکس، نشر نظر.
اهل اسب، مجموعه عکس، نشر نظر.
شاخ، مجموعه داستان پیوسته، نشر چشمه، ۱۳۸۸
ها کردن، مجموعه داستان، نشر چشمه، ۱۳۸۶
۱۰۰، مجموعه عکس، نشر ماهریز
حذف به قرینه مستی نوشته‌های کوتاه (۱۰۰ نسخه دست نویس)، تهران ۱۳۸۳
وقت گل نی، مجموعه داستان، نشر آرویج، ۱۳۸۰
دو تا نقطه، مجموعه داستان، نشر آرویج، ۱۳۷۹
ج، رمان، نشر چشمه، ۱۳۹۹
جمعه را گذاشتم برای خودکشی(پنج تک نگاری برای دیدن و زیستن)، نشر چشمه ، ۱۴۰۰