stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بازار برق

نموداری از مصرف برق روزانه
بازار برق سیستمی است برای خرید و فروش برق به صورت عرضه و تقاضا که به منظور تعیین قیمت برق برپا می‌شود. در ساختار جدید صنعت برق، بر خلاف ساختار قدیم آن که مدیریت تولید، توزیع و انتقال، مدیریتی واحد بود، سیستم‌های نامبرده به صورت مستقل عمل می‌کنند.
در این میان بازار برق به عنوان واسطی بین سیستم‌های مذکور عمل خواهد کرد و ساختار اقتصادی صنعت برق را به چهار بخش عمده‌فروش، ترانزیت، خرید عمده و خرده‌فروش تقسیم می‌نماید.
از نظر اقتصادی، برق کالایی است که قابلیت خرید، فروش و معامله دارد. بازار برق سیستمی است که خرید را از طریق پیشنهادها برای خرید امکان‌پذیر می‌کند. فروش، از طریق پیشنهادها برای فروش؛ و معاملات کوتاه مدت، به‌طور کلی به صورت مبادله مالی یا تعهدی. مناقصات و پیشنهادها از اصول عرضه و تقاضا برای تعیین قیمت استفاده می‌کنند. معاملات بلند مدت قراردادهایی شبیه به قراردادهای خرید نیرو است و عموماً معاملات دو طرفه خصوصی بین طرف طرفین به حساب می‌آیند.
معاملات عمده فروشی (پیشنهادها) در برق به‌طور معمول توسط اپراتور بازار یا یک نهاد مستقل ویژه با هدف ویژه حل و فصل می‌شود. اپراتورهای بازار معاملات را انجام نمی‌دهند اما اغلب به منظور حفظ تعادل تولید و بار نیاز به دانش تجارت دارند. کالاهای موجود در بازار برق به‌طور کلی از دو نوع تشکیل می‌شوند: توان و انرژی. توان نرخ انتقال برق خالص اندازه‌گیری شده در هر لحظه معین است و با مگاوات اندازه‌گیری می‌شود. انرژی، الکتریسیته است که برای یک دوره معین در یک نقطه اندازه‌گیری جریان می‌یابد و با مگاوات ساعت اندازه‌گیری می‌شود.
بازارهای کالاهای وابسته به انرژی تولید خالص را برای تعدادی از بازه‌ها معمولاً در ۵، ۱۵ و ۶۰ دقیقه انجام می‌دهند. بازار کالاهای مرتبط با نیرو که برای اطمینان از قابلیت اطمینان توسط اپراتورهای بازار مورد نیاز و مدیریت می‌شوند، خدمات جانبی به حساب می‌آیند و شامل اسامی مانند ذخیره چرخشی، ذخیره غیرچرخشی، ذخایر عملیاتی، ذخیره پاسخگویی، تنظیم و ظرفیت نصب شده هستند.
بازار عمده‌فروشی برق

در بازار عمده‌فروشی، مالکین نیروگاه‌ها برق تولیدی خود را در بازار ارائه می‌نمایند.
برخی از اطلاعاتی که مالکان نیروگاه‌ها باید به بازار اعلام کنند به شرح زیر است:
قابلیت تولید ابراز شده
قابلیت تولید قابل گسیل با تعیین اثرات هر یک از محدودیت‌ها
متوسط هزینه متغیر تولید واحد نیروگاهی
ظرفیت اختصاص یافته به ترانزیت (به تفکیک)، همراه با سایر اطلاعات مربوط به آن (همچون نیاز مصرف مصرف‌کننده برای همان ساعت، قدرت قراردادی ترانزیت و مشخصات عرضه‌کننده و مصرف‌کننده)
اولویت نسبی ترانزیت(ها) در اعمال خاموشی یا مدیریت مصرف
نرخ پیشنهادی انرژی تولیدی واحد نیروگاهی مزبور (برای باقی‌مانده ظرفیت واحد نیروگاهی تا سقف قابلیت تولید ابراز شده) و برای هر ساعت از هر روز
که این اطلاعات باید تا ساعت ۹ صبح سه روز قبل، به مدیریت بازار اعلام شوند. سپس مدیریت بازار با استفاده از این اطلاعات، تا ساعت ۱۲ روز قبل از عرضه، پذیرش یا عدم پذیرش هر واحد نیروگاهی برای تولید انرژی را به مالک نیروگاه اعلام می‌نماید و در کنار آن اطلاعات زیر به وی عرضه می‌شود:
نرخ پذیرفته شده انرژی تولیدی آن واحد نیروگاهی
برآورد نیاز ساعت به ساعت شبکه به انرژی برای هر واحد نیروگاهی
محدودیت‌های ناشی از انتقال
محدودیتهای ترانزیت
حوادث قهریه
بازار عمده‌فروشی برق > قابلیت تولید ابراز شده

ظرفیت تولیدی است که فروشنده تنها با در نظر گرفتن مشکلات هر واحد نیروگاهی و شرایط محیطی و بدون در نظرگرفتن اثرات محدودیت‌های خارج از مسئولیت خود (از قبیل محدودیت انتقال، حوادث قهریه و دستورهای مرکز)، آن را تعیین و به مدیر بازار اعلام می‌نماید.
بازار عمده‌فروشی برق > قابلیت تولید قابل گسیل

ظرفیت تولیدی است که فروشنده با در نظر گرفتن اثرات تمام عوامل مؤثر بر تولید برق مانند شرایط محیطی و محدودیت‌های خارج از مسئولیت خود و مشکلات فنی واحد نیروگاهی، برآورد و به مدیر بازار و مرکز اعلام می‌نماید. مرکز بر این اساس و سایر محدودیت‌ها، قابلیت تولید قابل گسیل را تعیین (قطعی) خواهد نمود.
بازار خرده‌فروشی برق

بازار خرده فروشی برق قسمتی از بازار برق است که اجازه می‌دهد افرادی در آن به عنوان واسطه عمل کرده و برق مورد نیاز مصرف‌کنندگان را خریداری کنند و در اختیار مصرف‌کنندگان خرد و جزئی قرار دهند.
این بازار اختیار مشتریان را بیشتر کرده و به آنان اجازه می‌دهد تأمین‌کنندهٔ برق خود را انتخاب کنند.
البته این بازار اختیار فروشندگان را نیز گسترش خواهد داد.
خرده‌فروشان که در این بازار به عنوان واسطه عمل می‌کنند، برق مورد نیاز خود را از بازار عمده‌فروشی و با توجه به پیشنهادهای تولیدکنندگان خریداری می‌نمایند. نقش بازار عمده فروشی صدور اجازهٔ انجام معاملات بین تولیدکنندگان، خرده‌فروشان و سایر واسطه‌ها برای تحویل کوتاه مدت برق یا برای تحویل آن در آینده است.
بازار خرده‌فروشی برق > ریسک حجم

در بازار خرده‌فروشی برق، پیش‌بینی میزان دقیق مصرف و تولید ناممکن است، مثلاً نمی‌توان میزان مصرف مصرف‌کنندگان در چند روز آینده را دقیق پیش‌بینی کرد، یا نمی‌توان کمبود سوخت و اشکالات فنی نیروگاه را پیش‌بینی نمود، بنابراین ممکن است گاهی میزان خرید خرده‌فروشان از میزان مصرف کمتر باشد که این امر (یعنی بیشتر بودن تقاضا نسبت به عرضه) ممکن است منجر به ناپایداری شدید قیمت‌ها شود. برای خنثی کردن مشکلات احتمالی ناشی از این پدیده، که اصطلاحاً به آن ریسک حجم گفته می‌شود، بین خرده‌فروشان و عمده‌فروشان قراردادهایی منعقد می‌شود که روش اجرای این قراردادها با توجه به آداب رسوم منطقه‌ای و ساختار بازار برق متفاوت است.
بازار توان راکتیو

برای حفظ پایداری شبکه‌های قدرت و انتقال توان مطمئن، افزون بر تأمین توان اکتیو نیاز به تأمین توان راکتیو نیز می‌باشد که برای بهبود ایمنی سیستم بایستی توسط بهره‌بردار سیستم قدرت به صورت بهینه تأمین گردد.
یکی از اهداف بازار توان راکتیو تثبیت ولتاژ در شبکه است.
بازار توان راکتیو ایران از ابتدای تیرماه ۱۳۸۶ فعال شده‌است.
قدرت بازار

در متون اقتصادی از قدرت بازار به عنوان توان عوامل بازار در تأثیرگذاری بر قیمت کالا در بازار (در جهت کسب منافعی بیشتر از شرایط رقابت کامل) یاد می‌شود؛ بنابراین یکی از حالات قدرت بازار این است که واحدهای تولیدی بتوانند قیمت‌ها را بیش از سطح رقابتی آن بالا ببرند. اما قدرت بازار تنها به قدرت عرضه‌کننده محدود نمی‌شود بلکه در شرایطی تقاضاکنندگان نیز دارای قدرت بازار می‌شوند.
باید توجه داشت که قدرت بازار یک پدیدهٔ طبیعی مبتنی بر رفتار عقلایی عوامل بازار است چرا که فرض بر این است که عوامل بازار همواره در صدد بالا بردن منافع خود هستند. جلوگیری از ایجاد زمینه‌های قدرت بازار از وظایف طراح بازار می‌باشد.
بازار برق ایران

بازار برق ایران کار خود را رسماً از تاریخ ۱ آبان ۱۳۸۲ آغاز نمود.  این بازار یکی از زیرساخت‌های لازم برای خصوصی‌سازی شمرده می‌شود. در همین راستا بورس انرژی کار خود را از اسفند ۱۳۹۱ آغاز کرد و قرار است در آیندهٔ نزدیک مشترکان نیز بتوانند برق را مستقیماً از بورس خریداری کنند.
اشغال نوار غزه توسط مصر

توافق صلح ۱۹۴۹ با ترسیم خط سبز مرز قانونی بین اسرائیل و کشورهای عربی را مشخص کرد و به جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل پایان داد؛ همچنین باعث شد تا پادشاهی مصر در کنترل سرزمین کوچکی که از فلسطین تحت قیمومت تصرف کرده بود باقی بماند. این سرزمین بعدها نوار غزه نام گرفت. در این دوره این سرزمین شاهد شکل‌گیری دولت تحت‌الحمایه مصری‌ها بود که تا سال ۱۹۵۹ دوام آورد، درست یک سال بعد از آن که جمهوری مصر و جمهوری دوم سوریه با هم ادغام شدند و کشور مستقل جمهوری متحد عربی را تشکیل دادند. اشغال نوار غزه توسط مصر موقتاً در طول بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ به‌دست اسرائیل متوقف شد و بعداً پس از پایان جنگ ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل (موسوم به جنگ شش‌روزه) به‌طور کامل متوقف گردید. سپس فرمانداری نظامی اسرائیل در این منطقه تأسیس شد که آن هم در سال ۱۹۸۱ با اداره مدنی اسرائیلی جایگزین شد. اسرائیل در سال ۲۰۰۵ به‌طور یک‌جانبه از نوار غزه خارج شد.
دولت سراسری فلسطین که در نهایت توسط جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور وقت مصر در سال ۱۹۵۹ منحل شد، از زمان تأسیس در سال ۱۹۴۸، تا حد زیادی نمادین بود، اما با این وجود از سوی اکثر اعضای اتحادیه عرب به رسمیت شناخته شد. از زمان معاهده صلح مصر و اسرائیل در سال ۱۹۷۹، موضع رسمی مصر حمایت از ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی شامل سرزمین نوار غزه علاوه بر کرانه باختری تحت اشغال اسرائیل است.
زمینه > قیمومت بریتانیا

پس از جنگ جهانی اول، جامعه ملل حاکمیت سرزمین فلسطین را که بخشی از قلمروی سابق عثمانی بود، به بریتانیا سپرد. شکل‌گیری فلسطین تحت قیمومت به‌طور رسمی توسط شورای جامعه ملل در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۲ تأیید شد و در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ اجرایی شد.
زمینه > جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل

در ۱۵ مه ۱۹۴۸، کمی بیش از سه سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، قیمومت بریتانیا بر فلسطین پایان یافت. پیش از این، در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد طرح تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷ را تصویب کرده بود تا در این سرزمین دو کشور، یکی یهودی و دیگری عربی ایجاد شود. جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت در واکنش به تصویب این قطعنامه آغاز شد. در ۱۴ مه ۱۹۴۸، دیوید بن گوریون اعلامیه استقلال اسرائیل را صادر کرد و سحرگاه بعد ارتش مصر، اردن و سوریه با کمک سربازان اعزامی از پادشاهی هاشمی عراق به سرزمین فلسطین هجوم آوردند و جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل را آغاز کردند. مصر در اوایل جنگ به پیروزی‌هایی دست یافت، اما این دستاوردها در اواخر دسامبر ۱۹۴۸ از دست رفت، زمانی که ارتش اسرائیل در عملیات هوروف، نیروهای مصری را از صحرای نگب بیرون راند و نیروهای مصری را در نوار غزه را نیز محاصره کرد. مصر مجبور به عقب‌نشینی و پذیرش آتش‌بس شد. در ۷ ژانویه ۱۹۴۹، توافق آتش‌بس حاصل شد. نیروهای اسرائیلی از شبه‌جزیره سینا و غزه عقب‌نشینی کردند و اجازه دادند تا این سرزمین‌ها در اختیار مصر باقی بماند.
زمینه > تحت‌الحمایه سراسری فلسطین مصر (۱۹۴۸–۱۹۵۹)

تحت‌الحمایه کل فلسطین نهادی بود که توسط اتحادیه عرب در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸، در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، ظاهراً برای تأمین حکومت فلسطینی برای فلسطین تأسیس شد. پس از جنگ، نوار غزه تنها سرزمینی بود که تحت اختیار دولت سراسری فلسطین قرار داشت. با این حال، اعضای دولت متعاقباً به قاهره منتقل شدند و تأثیر کم یا هیچ تأثیری بر رویدادهای نوار غزه نداشتند.
در ۲۴ فوریه ۱۹۴۹، توافقنامه آتش‌بس اسرائیل و مصر در رودس امضا شد. بر اساس این قرارداد، خط آتش‌بس در امتداد مرز بین‌المللی (به تاریخ ۱۹۰۶) کشیده شد، به جز در نزدیکی دریای مدیترانه، جایی که پادشاهی مصر همچنان کنترل نواری از زمین در امتداد ساحل را در دست داشت که به نوار غزه معروف شد.
به گفته آوی شلیم:
تضاد بین ادعاهای دولت سراسری فلسطینی و اختیارات واقعی آن به سرعت آن را تا حد مسخره‌بازی کاهش داد. این کشور مدعی صلاحیت قضایی بر کل فلسطین بود، با این حال نه اداره، نه خدمات کشوری، نه پول و نه ارتش واقعی از خود نداشت. حتی کوچک‌ترین مناطق اشغال‌شده اطراف شهر غزه هم تنها با کمک مقامات مصری اداره می‌شد. با بهره‌گیری از وابستگی دولت جدید به مصری‌ها برای تأمین منابع مالی و حمایت، مصری‌ها آن را طوری بازی دادند تا ادعای عبدالله برای نمایندگی از فلسطینیان در اتحادیه عرب و مجامع بین‌المللی را تضعیف کنند. دولت جدید که ظاهراً جنین یک کشور مستقل فلسطینی بود، از همان لحظه تأسیس، به نقش ناخوشایند یک خروس در جنگ قدرت بین قاهره و امّان کاهش یافت.
زمینه > تحت‌الحمایه سراسری فلسطین مصر (۱۹۴۸–۱۹۵۹) > بحران سوئز (۱۹۵۶)

پادشاهی مصر در ژوئن ۱۹۵۳ منحل شد و پادشاهی مصر توسط جمهوری عربی مصر جایگزین شد. در سال ۱۹۵۶، مصر خلیج عقبه را محاصره کرد، کنترل ملی کانال سوئز را به دست گرفت و آن را برای کشتیرانی اسرائیل مسدود کرد - که هم تهدیدی برای کشور تازه‌تأسیس اسرائیل بود و هم کنوانسیون قسطنطنیه ۱۸۸۸ را نقض می‌کرد. طبق این کنواسیون، کانال سوئز باید برای همهٔ کشورها باز باشد؛ بریتانیا و فرانسه نیز از اسرائیل حمایت کردند.
در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶، اسرائیل، فرانسه و بریتانیا به نوار غزه و شبه جزیره سینا حمله کردند و جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶ را آغاز کردند. تحت فشار بین‌المللی، گروه ضربت انگلیسی-فرانسوی قبل از پایان سال ۱۹۵۶ عقب‌نشینی کرد و ارتش اسرائیل نیز در مارس ۱۹۵۷ از شبه‌جزیره سینا و غزه عقب‌نشینی کرد.
تاریخ > جمهوری متحده عربی (۱۹۵۸–۱۹۷۱)

در سال ۱۹۵۹، نوار غزه رسماً به کشور جمهوری عربی متحد (کشوری متشکل از مصر و سوریه که عمر کوتاهی داشت) ادغام شد. در سپتامبر ۱۹۶۱، سوریه با خروج از جمهوری عربی متحد به یک کشور مستقل تبدیل شد. با این حال، مصر تا سال ۱۹۷۱ به‌طور رسمی جمهوری عربی متحد نامیده می‌شد و در آن سال نامش را دوباره به جمهوری مصر تغییر داد. در سال ۱۹۶۲، دولت جمهوری متحد عربی شورای قانونگذاری فلسطینی را تأسیس کرد. سند قانون اساسی با این شرح آغاز شد:
نوار غزه بخشی جدا نشدنی از سرزمین فلسطین و مردم آن بخشی از ملت عرب هستند. فلسطینیان در نوار غزه یک اتحادیه ملی متشکل از همه فلسطینی‌ها در هر کجا که باشند تشکیل خواهند داد - هدف آن کار مشترک برای بازپس‌گیری سرزمین‌های غصب شده فلسطین و مشارکت در تحقق ندای ناسیونالیسم عربی است. اتحادیه ملی با فرمان فرماندار کل مدیریت می‌شود.
زمانی که سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLA) در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد، ناصر اعلام کرد که بر غزه کنترل خواهد داشت، اما این اتفاق در عمل هرگز نیفتاد. یک سال بعد، سربازی اجباری برای ارتش آزادی‌بخش فلسطین برقرار شد.
تاریخ > جمهوری متحده عربی (۱۹۵۸–۱۹۷۱) > جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۶۷

در ۵ ژوئن ۱۹۶۷، چند هفته پس از محاصره تنگه تیران توسط مصر و قطع کشتیرانی اسرائیل، اسرائیل به مصر حمله کرد و جنگ شش روزه را آغاز کرد. اسرائیل به سرعت کشورهای عربی اطراف را شکست داد و نوار غزه را به همراه کرانه باختری و دیگر اراضی اشغال کرد و به تسلط مصر پایان داد.
تاریخ > پیمان کمپ دیوید (۱۹۷۸)

در سال ۱۹۷۸، اسرائیل و مصر توافقنامه تاریخی کمپ دیوید را امضا کردند که به‌طور رسمی به درگیری بین آن‌ها پایان داد. بخش دوم این توافقنامه چارچوبی برای ایجاد یک رژیم خودمختار در کرانه باختری و نوار غزه بود؛ بنابراین جمهوری عربی مصر هرگونه ادعای ارضی بر نوار غزه را کنار گذاشت.
تاریخ > معاهده صلح مصر و اسرائیل (۱۹۷۹)

در سال ۱۹۷۹، معاهده صلح مصر و اسرائیل امضا شد. مصر اولین کشور عربی بود که حاکمیت اسرائیل را به رسمیت شناخت و از آن زمان تاکنون از راه‌حل دو کشوری حمایت کرده و از ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی شامل کرانه باختری و نوار غزه که هر دو از زمان جنگ ۱۹۶۷ تحت اشغال اسرائیل بوده‌اند، حمایت می‌کند.
رشدی الشوا، شهردار تازه منصوب‌شدهٔ غزه، در مراسم تحلیف شورای شهرداری غزه، ۲۶ نوامبر ۱۹۵۶ در حال سخنرانی.
شورای گسترش آموزش عالی

شورای گسترش آموزش عالی بالاترین مرجع تصمیم‌گیری در خصوص گسترش رشته‌های دانشگاهی و گروه‌های آموزشی در دانشگاه‌های کشور ایران است. هم‌چنین بررسی مقررات آموزش عالی و نیز بررسی صلاحیت علمی متقاضیان عضویت در هیئت علمی دانشگاه‌های ایران نیز در این شورا صورت می‌گیرد. این شورا فعالیت‌های خود را از طریق دبیرخانه شورای گسترش آموزش عالی که با عنوان دفتر گسترش و برنامه‌ریزی آموزش عالی شناخته می‌شود، انجام می‌دهد.
تاریخچه شورای گسترش آموزش عالی

در سال ۱۳۰۱ خورشیدی برای نخستین بار، شورای عالی معارف تشکیل شد که پس از مدت کوتاهی به شورای عالی فرهنگ تغییر نام داد. این شورا در سال ۱۳۴۴ خورشیدی به شورای مرکزی دانشگاه‌ها تغییر نام داد؛ اما سه سال بعد، وزارت علوم وظایف محوله به این شورا را بر عهده گرفت. یک سال بعد و در سال ۱۳۴۸ «شورای تأسیس، توسعه و انحلال مؤسسات آموزش عالی» مأمور اتخاذ تصیمی در مورد چگونگی فعالیت موسسه‌های آموزش عالی شد. سرانجام در ۲۶/۲/۱۳۴۹ هیئت وزیران نام این شورا را به «شورای گسترش آموزش عالی» تغییر داد. این شورا طی سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ فعالیتی نداشت. علت این امر، انقلاب فرهنگی و تعطیل شدن دانشگاه‌ها بود.
در سال ۱۳۶۱ شورای نوگشایی و بازگشایی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی و رسیدگی به تأسیس و انحلال مراکز آموزشی را به عهده گرفت و پس از بازگشایی دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی، نام شورای مزبور به شورای گسترش آموزش عالی تغییر کرد و از آن زمان تاکنون شورای گسترش آموزش عالی مرجع تصمیم گیری دربارهٔ خطوط اصلی سیاستهای توسعه و گسترش آموزش عالی در سطح کشور محسوب می‌شود. شایان ذکر است پس از ادغام شورای‌عالی برنامه‌ریزی در شورای گسترش آموزش عالی در سال ۱۳۸۱، کلیه وظائف شورای‌عالی یاد شده در دفتر گسترش آموزش عالی خلاصه و به همین منظور، معاونت برنامه‌ریزی در دفتر گسترش و برنامه‌ریزی آموزش عالی ایجاد گردید. شایان ذکر است شورای عالی برنامه‌ریزی در تاریخ ۶۳/۱۱/۲۸ تشکیل و از تاریخ ۶۳/۱۲/۲۳ رسماً آغاز به کار کرد. لایحه قانونی و کلیات تشکیل شورای‌عالی برنامه‌ریزی و گروههای تابعه آن در دهمین و شانزدهمین جلسه شورای عالی انقلاب فرهنگی (۶۳/۱۱/۲۸ و ۶۴/۱/۶) به تصویب رسید. این شورا جانشین ستاد انقلاب فرهنگی در تهیه و تدوین و تصویب برنامه‌های آموزشی دانشگاه ها و مقررات و آئین نامه‌های آموزشی است و ادامه دهنده کار ستاد یاد شده می‌باشد. بنابراین به دنبال تصویب و ابلاغ لایحه قانونی تشکیل شورای‌عالی برنامه‌ریزی کلیه گروه ها و کمیته‌های تخصصی ستاد انقلاب فرهنگی تحت نظارت مستقیم شورای‌عالی برنامه‌ریزی قرار گرفت و تشکیلات آن‌ها کلاً به این شورا منتقل گردید.
آنچه در حال حاضر دفتر گسترش و برنامه‌ریزی آموزش عالی خوانده می‌شود، دبیرخانه شورای گسترش آموزش عالی است که بالاترین مرجع تصمیم گیری برای ایجاد، ادغام و انحلال رشته‌ها و دوره‌های تحصیلی، گروه های آموزشی، دانشکده‌ها و دانشگاه های دولتی و غیردولتی یا هر نوع مرکز آموزش عالی و همچنین تهیه و تدوین و تصویب برنامه‌های آموزشی دانشگاه ها و مقررات و آئین نامه‌های آموزشی و بررسی صلاحیت علمی متقاضیان استخدام هیأت علمی محسوب می‌شود. نخستین بار شورای عالی معارف که مدتی بعد شورای عالی فرهنگ نام گرفت در سال ۱۳۰۱ هجری شمسی تشکیل گردید. در سال ۱۳۴۴ نام شورای عالی فرهنگ به شورای مرکزی دانشگاه‌ها تغییر و سپس در سال ۱۳۴۷، وزارت علوم به جای شورای مرکزی دانشگاه ها مسئول رسیدگی به امور آموزش عالی گردید. در سال ۱۳۴۸ شورای تأسیس، توسعه و انحلال مؤسسات آموزش عالی عهده‌دار تصمیم گیری در نحوه فعالیت مؤسسات آموزش عالی شد و سرانجام در تاریخ ۱۳۴۹/۲/۲۶ بنا به پیشنهاد وزارت علوم و آموزش عالی، هیأت وزیران با تبدیل نام شورای مزبور به شورای گسترش آموزش عالی موافقت به عمل آورد.
فهرست قوانین و مقررات ایران

برخی از قوانین و مقرراتی که از ابتدای تاسیس نهادهای قانونگذاری در ایران نظیر مجلس شورای ملی، مجلس سنا و مجلس شورای اسلامی به تصویب رسیده‌اند عبارتند از:
فهرست مالکان باشگاه فوتبال استقلال تهران

خسروانی، از موسسین نخستین و مالک باشگاه در بیش از دو دهه
فهرست مالکان باشگاه فوتبال استقلال تهران افراد و نهادهایی را دربر می‌گیرد که در تاریخ باشگاه فوتبال استقلال مالک این تیم بوده‌اند. استقلال با نام نخستین دوچرخه‌سواران در ۴ مهر ۱۳۲۴ در تهران تاسیس شد، در ۲۲ بهمن ۱۳۲۸ نامش را به تاج تغییر داد و در فروردین ۱۳۵۸ مجدداً نام این باشگاه عوض شد و این بار استقلال نام گرفت.
موسسین نخستین باشگاه نخستین مالکان این باشگاه نیز بودند، در زمستان ۱۳۲۸ پرویز خسروانی، از موسسین باشگاه، به تنهایی مالکیت باشگاه را بر عهده گرفت. خود خسروانی در آذر ۱۳۴۷ سازمان ورزشی و فرهنگی تاج را تاسیس کرد و مالکیت باشگاه از شخص خسروانی به این سازمان منتقل شد. در مهر ۱۳۵۸ و در پی پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران سازمان ورزشی و فرهنگی تاج با مصوبه مجلس ایران به سازمان تربیت بدنی واگذار شد. این سازمان مالک این باشگاه بود تا آن‌که در سال ۱۳۸۴ مالکیت این باشگاه به وزارت تازه تاسیس رفاه ایران واگذار شد. دوران مالکیت وزارت رفاه بسیار کوتاه بود و یک سال بعد سازمان تربیت بدنی دوباره مالکیت استقلال را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۸۹ با انحلال سازمان تربیت بدنی و تاسیس وزارت ورزش به عنوان جانشین این سازمان مالکیت باشگاه استقلال نیز به این وزارت رسید که تا اردیبهشت ۱۴۰۳ مالک این تیم بود که در واگذاری ۳ اردیبهشت ۱۴۰۳ به شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس رسید که تا به امروز نیز ادامه دارد.
پیشینه > ۲۸–۱۳۲۴: مالکین نخستین

در ۴ مهر ۱۳۲۴ تعدادی از علاقه‌مندان به ورزش دوچرخه‌سواری دارای عنوان قهرمانی کلوپ دوچرخه‌سواران در دفتری در نزدیکی خیابان فردوسی تهران ایجاد کردند. نواب (دوچرخه‌ساز)، میرزایی (نجار)، خشایی (نگهبان بانک)، خسروانی (افسر ارتش) و جانان‌پور (کارمند تربیت بدنی) موسسین این کلوپ بودند. چند ماه بعد و در اسفند همان سال تیم فوتبال این کلوپ نیز تاسیس شد. این افراد نخستین مالکین این باشگاه بودند.
پیشینه > ۴۷–۱۳۲۸: پرویز خسروانی

در اواخر سال ۱۳۲۸ پرویز خسروانی به تنهایی امتیاز باشگاه را در اختیار گرفت و نام باشگاه را نیز از دوچرخه‌سواران به تاج تغییر داد. خسروانی تا ۱۳۴۷ شخصاً مالک باشگاه فوتبال تاج بود.
پیشینه > ۵۷–۱۳۴۷: سازمان تاج

در آذر ۱۳۴۷ خسروانی سازمان ورزشی و فرهنگی تاج را تاسیس کرد. مالکیت باشگاه فوتبال تاج در این زمان از شخص خسروانی به این سازمان منتقل شد. خسروانی این سازمان و دارایی‌هایش را وقف عام کرد.
پیشینه > ۸۴–۱۳۵۸: سازمان تربیت بدنی

در بهمن ۱۳۵۷ و چند روز پس از پیروزی انقلاب ایران دفتر مرکزی سازمان تاج توسط نیروهای انقلابی اشغال شد. تمامی دارایی‌ها منقول و غیرمنقول این سازمان نیز مصادره شد. در نهایت و پس از کش و قوس‌های فراوان بر اساس مصوبه مجلس شورای اسلامی در مهر ۱۳۵۸ این سازمان و تمامی دارایی‌هایش، از جمله باشگاه فوتبال تاج (که در این زمان نامش به استقلال تغییر کرده بود) به سازمان تربیت بدنی رسید. بدین ترتیب این سازمان به عنوان مالک جدید این باشگاه شناخته شد.
پیشینه > ۸۵–۱۳۸۴: وزارت رفاه

طی توافقی بین سازمان تربیت بدنی و وزارت رفاه مالکیت باشگاه استقلال به مدت ده سال به وزارت رفاه واگذار شد. دوران این مالکیت چندان طول نکشید و وزارت رفاه به سرعت از تیم‌داری انصراف داد و استقلال مجدداً به سازمان تربیت بدنی واگذار شد.
پیشینه > ۸۹–۱۳۸۵: سازمان تربیت بدنی

بعد از انصراف وزارت رفاه از تیم‌داری سازمان تربیت بدنی تا زمان انحلالش در ۱۳۸۹ مالک دوباره این باشگاه شد.
پیشینه > ۱۴۰۳–۱۳۸۹: وزارت ورزش

در ۱۳۸۹ وزارت ورزش و جوانان تاسیس شد و این وزارت‌خانه جایگزین سازمان تربیت بدنی شد و بدین ترتیب مالکیت باشگاه استقلال نیز به این وزارت تازه تاسیس رسید.
پیشینه > هم‌اکنون–۱۴۰۳ : شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس

در سوم اردیبهشت ۱۴۰۳، شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس به همراه ۴ شرکت زیر مجموعه آن شامل شرکت‌های پتروشیمی شهید تندگویان، پتروشیمی بوعلی سینا،  پتروشیمی پارس و پتروشیمی بندر امام در مجموع ۸۵ درصد از سهام باشگاه استقلال را در مزایده فرابورس خریداری کردند.
نشان‌واره سازمان ورزشی و فرهنگی تاج، در پاییز ۱۳۴۷ پرویز خسروانی این سازمان را تاسیس کرد و مالکیت باشگاه فوتبال تاج را به این سازمان منتقل کرد
شهیندخت خوارزمی

شهیندخت خوارزمی (زاده ۱۳۲۷ در روستای خَبر از توابع شهر بافت استان کرمان) روانشناس، نظریه‌پرداز شاخص‌های کیفیت زندگی و هیئت علمی و استاد پیشگام روابط عمومی الکترونیک (بعنوان نخستین استاد زن که به این عنوان دست یافته‌است و تمبر یادبودی نیز با تصویر وی چاپ شده‌است)
شهیندخت خوارزمی، استاد پیشگام روابط عمومی الکترونیک
زندگی‌نامه

متولد پنجم تیرماه ۱۳۲۷، دهستان خَبر (به فتح خ و سکون ب) شهرستان بافت استان کرمان. زمانیکه ۳ سال داشت خانواده اش به شهرستان بافت نقل مکان می‌کنند و پس از دو سال زندگی در بافت به شهر سیرجان مهاجرت می‌کنند.
وی دیپلم ادبی خود را در سیرجان اخذ و سال ۱۳۴۴ در رشته پزشکی دانشگاه شیراز پذیرفته می‌شود، اما در پشت درب اتاق درس کالبدشناسی از این رشته به دلیل ترس از جسد انصراف می‌دهد. پس از آن به سراغ رشته‌های ریاضی، فیزیک و بعد زبان می‌رود اما هیچ‌کدام رضایتش را جلب نمی‌کند تا اینکه به رشته روان‌شناسی علاقه‌مند می‌شود و به عنوان اولین دانشجوی رشته روان‌شناسی دانشگاه پهلوی سابق وارد مقطع لیسانس می‌شود؛ و در رشته روان‌شناسی در دانشگاه شیراز تا مقطع لیسانس ادامه تحصیل می‌دهد.
پس از اتمام دوره لیسانس در سال ۱۳۴۸؛ بمدت یک سال در مدرسه وابسته به دانشگاه مشغول می‌شود. بعد از یک سال به دانشگاه ایندیانا برای دوره فوق لیسانس رشته روان‌شناسی تربیتی عزیمت می‌کند و موفق می‌شود ظرف یک سال فوق لیسانس را به پایان برساند. بعد از دوره فوق لیسانس برای اقامتی کوتاه به ایران بر می‌گردد؛ که ماندگار می‌شود. در سال ۱۳۵۰ با فوق لیسانس دوباره به مدرسه دانشگاه پهلوی بر می‌گردد ولی این بار به عنوان سرپرست دانش آموزان منصوب می‌شود. بعد برای تدریس در دانشگاه اصفهان؛ به این شهر عزیمت می‌کند و یک سال با این دانشگاه همکاری می‌کند. بعد از یک سال به تهران می‌رود و همکاری خود را با کمیته فرهنگی – اجتماعی رادیو تلویزیون آغاز می‌کند.
اندکی بعد برای ادامه تحصیل با بورس تحصیلی از رادیو و تلویزیون عازم آمریکا (ایندیانا) می‌شود. خوارزمی مدرک فوق لیسانس روان‌شناسی و جامعه‌شناسی خود را از دانشگاه ایندیانا اخذ کرد و در همان دانشگاه با اخذ مدرک دکترای روان‌شناسی و ارتباطات و روش تحقیق به تحصیل خود خاتمه داد. بعد از برگشت به ایران فعالیت ایشان تا اواخر سال ۱۳۵۶ در رادیو و تلویزیون بود و هم‌زمان برای راه اندازی گروه علوم تربیتی به دانشگاه کرمان (دانشگاه شهید باهنر) می‌رود.
پس از انقلاب به همکاری با دستگاه‌های اجرایی می‌پردازد. ایشان کار غیردانشگاهی را با اتاق بازرگانی شروع کرد و تجارب بسیار ارزنده‌ای با شرکت بوتان، انجمن مدیران صنایع ایران، شرکت ملی فولاد ایران، چاپ و نشر مجله فراز، سازمان مدیریت صنعتی، انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعات و سایپا دارد. در سال ۱۳۸۸ به عنوان استاد برتر منابع انسانی شناخته شد. در سال ۱۳۸۹ و در چهارمین همایش روابط عمومی الکترونیک به عنوان استاد پیشگام در روابط عمومی الکترونیک شناخته شد و تمبر یادبود چهارمین همایش روابط عمومی الکترونیک با تصویر ایشان منتشر شد. این برای نخستین بار بود که یک استاد زن به این عنوان دست می‌یابد و همچنین نخستین زنی است که در ایران به نامش تمبر یادبود چاپ شده‌است.