stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایده‌آل زیبایی زنانه
استانداردهای منطقه‌ای > زنان شرق آسیایی > ژاپن

با وجود اشتراکاتی در برخی جنبه‌های کنفسیوس‌گرایی با چین، استانداردهای زیبایی در چین و ژاپن از نظر تاریخی تفاوت‌هایی داشته‌اند. این تفاوت‌ها به دوران دوره هی‌آن (۷۹۴–۱۱۸۵) بازمی‌گردد، زمانی که زنان دربار ژاپن هنگام رسیدن به سن بلوغ، دندان‌های خود را سیاه می‌کردند (این عمل به ohaguro معروف بود). این سنت مختص اشراف بود؛ خانواده‌های سامورایی در بسیاری از معابد مشاهده می‌شدند، اما در میان مردم عادی رواج نداشت. این رسم سیاه کردن دندان‌ها تا بازسازی می‌جی در سال ۱۸۶۸ ادامه داشت.
آراستن مو و پوشاک در دوره هی‌آن اهمیت فوق‌العاده‌ای داشت؛ ابروها تراشیده می‌شدند و با ابروهای تیره‌تر و وسیع‌تری که بالاتر از پیشانی نقاشی می‌شدند، جایگزین می‌شدند، عملی که به hikimayu معروف بود. مو باید حداقل به اندازه‌ای بلند می‌بود که هنگام نشستن به زمین برسد. استفاده از آرایش سفیدرنگ به نام oshiroi رایج بود که ترکیب رنگ‌های لباس‌های دوره هی‌آن را برجسته می‌کرد - جیهونی‌تو برای زنان و suikan برای مردان - که برای فصلیت و نمادگرایی آن‌ها انتخاب می‌شدند.
استاد و منتقد هنری ژاپنی کاکوزو اوکاکورا در مجموعه سخنرانی‌های خود در سال ۱۹۰۵ بیان کرد که اساس‌های قابل توجه زیبایی در ژاپن مدرن عبارتند از:
... برای ساختن یک زن زیبا، او باید بدنی داشته باشد که ارتفاع آن بیشتر از پنج فوت نباشد، با پوستی نسبتاً روشن و اندام‌هایی به‌طور متناسب توسعه‌یافته؛ سر پوشیده از موهای بلند، ضخیم و سیاه‌رنگ؛ صورتی بیضی‌شکل با بینی صاف، بلند و باریک؛ چشمانی نسبتاً بزرگ، با مردمک‌های قهوه‌ای تیره و مژه‌های ضخیم، دهانی کوچک که پشت لب‌های قرمز و نه نازک آن، ردیف‌های منظم و دندان‌های سفید کوچک مخفی شده باشد؛ گوش‌هایی که کاملاً کوچک نباشند؛ و ابروهایی بلند و ضخیم که دو خط افقی اما کمی منحنی را تشکیل دهند، با فاصله‌ای که بین آن‌ها و چشم‌ها باقی بماند… پیشانی خیلی بلند یا خیلی کوتاه به عنوان جذاب در نظر گرفته نمی‌شود.
تحقیقات نشان می‌دهد که ایده‌آل‌های زیبایی در ژاپن ممکن است بیشتر تحت تأثیر فردگرایی قرار داشته باشند تا فرهنگ‌های کره‌ای یا چینی. مردم ژاپن بیشتر تمایل دارند تا ضد زیبایی، ناتمامی، عدم قطعیت، پلورالیسم و دیکانستراکشن آنچه را که «زیبا» به‌شمار می‌آید، در آغوش بگیرند که برخلاف استاندارد زیبایی معمول ژاپنی است که بر اساس زیبایی‌شناسی شکل گرفته بود. این امر به زنان ژاپنی این امکان را داده است که «عیوب» خود را که قبلاً جامعه علیه آن‌ها استفاده می‌کرد، بپذیرند و ویژگی‌های خود مانند خال‌های مادرزادی، شکل چشم‌ها، شکل دندان‌ها و اجزای مختلف صورت خود را در آغوش بگیرند. در اواخر قرن بیستم، ظهور زیر فرهنگ‌های گانگورو و گیارو به عنوان یک عمل شورشی و مخالفت با ایده‌آل زیبایی زنانه ژاپنی در نظر گرفته شد. این روندها با رنگ کردن مو به رنگ بلوند یا نارنجی، استفاده از برنزه کردن پوست و لنزهای تماسی رنگی شناخته می‌شدند. زنانی که این روندهای مد را پذیرفته بودند با فشارهای اجتماعی شدید از طرف اعضای خانواده و مجازات‌های مدرسه روبرو شدند که باعث شد برخی از آن‌ها از مدرسه اخراج شده و در سنین پایین وارد بازار کار شوند.
استانداردهای منطقه‌ای > زنان شرق آسیایی > کره جنوبی

ایده‌آل زیبایی زنانه سنتی در کره برای زنان این است که صورت بزرگی با شکل ماه داشته باشند، با چشمانی تنگ و لب‌هایی پر و قرمز. این ویژگی‌ها به عنوان نمادهایی از بارآوری و مادری در کره شناخته می‌شوند. اخیراً و با بهبود وضعیت اقتصادی و اجتماعی زنان کره‌ای، آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای جراحی‌های زیبایی را برای ایجاد ظاهر متضاد با این ایده‌آل سنتی انجام می‌دهند: صورت باریک‌تر و چشمان بزرگ‌تر. به گفته دبرا گیم لین، این روند نشان می‌دهد که زنان کره‌ای در حال مقاومت در برابر ایده‌آل زیبایی سنتی هستند و از «بدن مادرانه» فاصله می‌گیرند.
استانداردهای منطقه‌ای > اروپا > زنان فرانسوی

در فرانسه ایده‌آل‌های زیبایی متعددی برای زنان وجود داشته است. در قرن شانزدهم، خاطره‌نویس پیر دو بوردی تا سی ویژگی را برای زیبایی زنان برشمرده است. یکی از ایده‌آل‌های رایج اما سختگیرانه، «سه چیز سفید» برانتوم است. این «چیزها» یا ویژگی‌ها شامل پوست، دندان‌ها و دست‌ها هستند. همچنین «سه چیز سیاه» نیز وجود دارد که شامل رنگ چشم‌ها، ابروها و مژه‌ها می‌شود. این معیار زیبایی همچنین به «بخش‌هایی از کیمیاگری، پزشکی، ستاره‌شناسی، آشپزی و هنر زیبا به نظر رسیدن» نیز اشاره دارد.
طبق گفتهٔ واندِرینگ پایونییر (Wandering Pioneer)، استانداردهای زیبایی در فرانسه بیشتر به سبک شخصی افراد مربوط می‌شود تا شکل بدن. علاوه بر این، رویکرد فرانسوی‌ها به زیبایی بیشتر بر تقویت ویژگی‌های طبیعی افراد تمرکز دارد تا رسیدن به ظاهری خاص.
بر اساس گفته برخی از متخصصان پوست، جوان به نظر رسیدن یک معیار زیبایی نیست. در عوض، زنان می‌خواهند بدنشان فرم دار به نظر برسد و پوستشان سفت و محکم باشد.
استانداردهای منطقه‌ای > زنان سیاه‌پوست

در حالی که بیشتر مطالعات در مورد استانداردهای ظاهری به اهمیت بدنی لاغر و باریک تأکید دارند، مطالعاتی که بر روی زنان سیاه‌پوست انجام شده نشان می‌دهند که ایده‌آل بدنی با شکل پیکر ساعت‌شنی یا بدنی منحنی ممکن است برای زنان سیاه‌پوست برجسته‌تر از ایده‌آل لاغر غالب باشد. مطالعاتی که در ایالات متحده آمریکا انجام شده، نشان می‌دهند که زنان سیاه‌پوست به‌طور کلی نسبت به زنان سفیدپوست و آسیایی، تحمل بیشتری برای اندازه‌های بدنی بزرگتر دارند و مطالعات اضافی نشان می‌دهند که زنان سیاه‌پوست به‌طور کلی ایده‌آل‌های بدنی بزرگتر و منحنی‌تر، همچنین باسن بزرگ‌تر و ران‌های ضخیم‌تر را به عنوان جذاب‌تر از زنان سفیدپوست می‌بینند.
ایده‌آل بدن منحنی در میان زنان آفریقایی-کارائیب نیز وجود دارد. زنان سیاه‌پوستی که تحت جراحی زیبایی قرار می‌گیرند معمولاً درخواست باسن و ران‌های بزرگتر و پرتر دارند نسبت به سایر زنانی که به دنبال بزرگ کردن باسن هستند و اغلب خواهان پر بودن حداکثری باسن و برجستگی شدید قسمت بالای باسن هستند. درونی‌سازی این ایده‌آل بدنی منحنی به عنوان یک عامل ممکن در اپیدمی اضافه وزن و چاقی میان زنان آفریقایی-آمریکایی مطرح شده است، زیرا آنها جمعیت در ایالات متحده آمریکا هستند که بیشترین نرخ‌های اضافه وزن یا چاقی را دارند و علاوه بر این معمولاً وزن و اندازه بدن خود را دست‌کم می‌گیرند.
اضافه وزن و چاقی در میان زنان سیاه‌پوست در اروپا نیز به شدت رایج است، از جمله در بریتانیا، جایی که زنان آفریقایی-کارائیب و زنان آفریقایی سیاه‌پوست نرخ‌های چاقی بالاتری نسبت به جمعیت عمومی بریتانیا دارند و این به دلیل تحمل فرهنگی بیشتر برای بدن‌های سنگین‌تر نسبت داده شده است. زنان آفریقای جنوبی نیز نرخ‌های چاقی بالاتری نسبت به سایر جمعیت‌ها در آفریقای جنوبی دارند، که این نیز به دلیل ایده‌آل‌سازی سایز بدن بزرگ‌تر، شامل باسن و باسن‌های بزرگتر و هیپ‌های وسیع‌تر در میان زنان سیاه‌پوست آفریقای جنوبی نسبت داده شده است. علاوه بر اضافه وزن و چاقی، نگرانی‌های بهداشتی دیگر از این تصویر بدنی ایده‌آل شامل استفاده از محصولاتی مانند Apetamin است، که یک محرک اشتهای غیرمجاز با خطرات بهداشتی خطرناک است و در میان زنان سیاه‌پوست در بریتانیا و ایالات متحده که به دنبال رسیدن به ایده‌آل بدن منحنی‌تر هستند، محبوبیت پیدا کرده است.
موهای بدن و صورت

موهای بدن و صورت در بسیاری از فرهنگ‌ها مدت‌هاست که به عنوان ویژگی‌های مردانه شناخته شده و در زنان ناپسند تلقی می‌شود. به همین دلیل، بسیاری از زنان تحت فشار قرار می‌گیرند تا موهای بدن خود را از روی پاها و بازوها بردارند، در حالی که کسانی که این کار را انجام نمی‌دهند، اغلب مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرند. این استاندارد برای مردان وجود ندارد، و اگرچه اصلاح بدن مردانه (manscaping) از اوایل قرن ۲۰ وجود داشته است، اما هیچ‌گاه در جهان غرب محبوبیت نداشته است.
رسانه > تبلیغات

مدل‌ها اغلب با معرفی محصولات مختلف و نمایش بخش‌های بی‌عیب بدن خود، استانداردی از زیبایی را برای مخاطبان تعیین می‌کنند. محصولات صورت هایپر-تجارتی مانند "Fair and Handsome" و "Fair and Lovely" تا مدت‌ها در جامعه جنوب آسیا محبوب بودند. برای زنان، محصولاتی مانند Glow & Lovely نه تنها به عنوان نشانه‌ای از پذیرش اجتماعی، بلکه به عنوان منبعی از قدرت احساسی عمل می‌کردند، به طوری که آن‌ها را "شاد و با اعتماد به نفس" می‌ساختند. محصولات روشن‌کننده پوست چند میلیارد دلاری در سراسر جهان گسترش یافته‌اند، که تا حدی به دلیل رنگ‌پریشی است، زیرا میلیون‌ها نفر از افراد رنگین‌پوست، بیشتر زنان، محصولات روشن‌کننده پوست را خریداری و استفاده می‌کنند. این محصولات روشن‌کننده پوست که به عنوان محصولات سفیدکننده پوست نیز شناخته می‌شوند، شامل کرم‌ها، ژل‌ها و لوسیون‌هایی هستند که مستقیماً روی پوست اعمال می‌شوند. عواملی که موجب استفاده از محصولات روشن‌کننده پوست می‌شوند شامل طرد شدن و فشار از سوی والدین اصلی و سوءتفاهم در مورد چگونگی تأثیر رنگ پوست روشن‌تر بر جذابیت، قابلیت ازدواج، وضعیت اجتماعی، عزت نفس یا احترامی است که از دیگران دریافت می‌شود. بر اساس تخمین‌ها، اندازه بازار کرم‌ها و لوسیون‌های «روشنی پوست» در هند حدود ۴۵۰ میلیون دلار آمریکا است. نرخ رشد این محصولات هر ساله ۱۵ تا ۲۰ درصد گزارش شده است.
تمایل به پوست روشن شباهت‌هایی با ترجیح برای پوست روشن در مردان جنوب آسیا ایجاد کرده است. به عنوان مثال، محصولات سفید کردن پوست به عنوان نشانگر نرینگی شناخته شده‌اند و به عنوان استاندارد زیبایی مطلوب برای مردان در غرب نپال در نظر گرفته می‌شوند.
رسانه > رسانه‌های گروهی

رسانه‌های گروهی یکی از قدرتمندترین ابزارها برای آموزش و درک ایده‌آل‌های زیبایی زنانه برای دختران و زنان جوان است. همان‌طور که رسانه‌های گروهی توسعه می‌یابند، نحوهٔ دید مردم نسبت به ایده‌آل‌های زیبایی زنانه تغییر می‌کند و همچنین نحوهٔ دید زنان نسبت به خودشان نیز تغییر می‌کند. "دختران نوجوان به طور متوسط روزانه حدود ۱۸۰ دقیقه در معرض رسانه‌ها قرار دارند و تنها حدود ۱۰ دقیقه تعامل با والدین دارند، " می‌گوید رنی هابز، دکتری، استاد ارتباطات در دانشگاه تمپل. در بیشتر تبلیغات، مدل‌های زن به‌طور معمول ظاهری یکسان دارند. «دختران امروز نه تنها از طریق عروسک‌ها بلکه از طریق کمیک‌ها، کارتون‌ها، تلویزیون و تبلیغات، همراه با تمام لوازم جانبی مربوط به آن‌ها، توسط ایده‌آل‌های فوق‌العاده لاغر غرق شده‌اند.» علاوه بر این، ایده‌آل زیبایی زنانه در رسانه‌های جمعی توسط تکنولوژی دستکاری می‌شود. تصاویر زنان می‌توانند به‌طور مجازی دستکاری شوند و ایده‌آلی ایجاد کنند که نه تنها نادر است بلکه اصلاً وجود ندارد. «دانشنامه جنسیت در رسانه‌ها» بیان می‌کند که «تکنیک‌های پس از تولید مانند ایر براشینگ و اصلاحات کامپیوتری، افسانه زیبایی را با حذف هرگونه نقص یا عیب باقی‌مانده که به چشم می‌آید، کامل می‌کنند.» تبلیغات برای محصولاتی «مانند رژیم‌های غذایی، لوازم آرایشی و تجهیزات ورزشی [کمک می‌کند] که رسانه‌ها دنیای رؤیایی از امیدها و استانداردهای بالا ایجاد کنند که در آن لاغری و کاهش وزن به شکوه کشیده می‌شود.»
با تمرکز بر ایده‌آل‌های ظاهری بدنی، ایده‌آل زیبایی زنانه توجه را از شایستگی‌های زنان منحرف می‌کند، زیرا ویژگی‌های سطحی مرتبط با زیبایی و ظاهر را اولویت می‌دهد و ارزیابی می‌کند. هنگامی که زیبایی ظاهری ایده‌آل می‌شود و در رسانه‌ها برجسته می‌شود، زنان به اشیای جنسی‌شده کاهش می‌یابند. این پیام را در رسانه‌های جمعی ایجاد می‌کند که بدن فرد بدون جذابیت جنسی کافی ناکافی است و مفاهیم زیبایی و جنسیت را به هم متصل می‌کند.
مریلین مونرو در دهه ۱۹۵۰ به عنوان ملکه منحنی‌ها شناخته می‌شد. تصویر او برای ترویج پیکر ساعت‌شنی استفاده شد.
بریژیت باردو، در دهه ۱۹۶۰ نماد زیبایی طبیعی شناخته می‌شود.
فارا فاست در دهه ۱۹۷۰ به عنوان یک نماد زیبایی شناخته می‌شد.از دهه ۱۹۶۰ تا دهه ۱۹۸۰، زنان سعی داشتند لاغر به نظر برسند. پوست برنزه نیز محبوب شد.
رسانه > داستان پریان

ایده‌آل زیبایی زنانه در بسیاری از قصه‌های پریان کودکان به تصویر کشیده شده است. در قصه‌های پریان برادران گریم معمول است که جذابیت فیزیکی در شخصیت‌های زنانه پاداش داده شود. در این قصه‌ها، «زیبایی اغلب با سفید بودن، برخورداری از امتیازات اقتصادی، و فضیلت مرتبط است»، طبق گفته‌های لوری بیکر-اسپری و لیز گراورهلز.
در قصه‌های پریان برادران گریم معمولاً یک قهرمان زیبا وجود دارد. در داستان سفیدبرفی، شخصیت اصلی سفیدبرفی با توصیف «پوستی سفید مانند برف، لب‌هایی قرمز مانند خون، و موهایی سیاه مانند چوب آبنوس» و به عنوان «زیبا مانند نور روز» معرفی می‌شود. در مقابل، هماورد (داستان) در داستان‌های برادران گریم معمولاً به عنوان شخصی پیر و از نظر ظاهری ناخوشایند توصیف می‌شود که زیبایی را با جوانی و خوبی و زشتی را با پیری و شرارت مرتبط می‌کند. در نهایت، این ارتباط تأکید بر فضیلت زیبایی را به عنوان معیاری برای تعریف خوبی و شرارت در قصه‌های برادران گریم می‌گذارد.
تقریباً ۱۰۰ سال پس از آن که برادران گریم قصه‌های پریان خود را نوشتند، استودیو انیمیشن والت دیزنی این داستان‌ها را به فیلم‌های انیمیشنی بلند تبدیل کرد. ویژگی‌های مشترک دیگر شخصیت‌های زن دیزنی شامل بدن‌های لاغر با تناسبات بدنی غیرممکن، موهای بلند و روان، و چشمان بزرگ و گرد است. فیلم‌های انیمیشن پرنسس دیزنی زیبایی را با ویژگی‌های خوب شخصیت‌ها مرتبط می‌سازند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان می‌دهد که قهرمانان دیزنی دارای کمرهایی بسیار کوچک هستند که تقریباً دستیابی به آنها به‌طور طبیعی غیرممکن است.
رسانه > مد و عروسک‌های متمرکز بر زیبایی

وقتی دختران جوان با عروسک‌های متمرکز بر مد و زیبایی بازی می‌کنند، شروع به ایده‌آل‌سازی استانداردهای زیبایی می‌کنند و آنچه را که در عروسک «زیبا» می‌یابند، با ویژگی‌هایی که احساس می‌کنند باید حفظ کنند، مرتبط می‌سازند. دخترانی که با عروسک‌های باربی لاغر بازی کرده‌اند، گزارش داده‌اند که تصویر بدنی پایین‌تری دارند و تمایل بیشتری به لاغرتر شدن نسبت به دخترانی که با عروسک‌های منحنی‌تر یا بدون عروسک بازی کرده‌اند، داشته‌اند.
نگارخانه

ونوس در آینه، پیتر پل روبنس،  ۱۶۱۵. در قرن هفدهم، بدن‌های پُرتر ایده‌آل بودند.
زنان دوره ویکتوریا به شدت به بدن خود آگاه بودند. آنها از کرست برای کاهش سایز کمر خود و از باسل (پوشاک) برای بزرگ‌تر کردن باسن خود استفاده می‌کردند.
در دهه ۱۹۲۰، زنان سعی داشتند منحنی‌های بدن خود را پنهان کنند، موهای خود را باب می‌زدند و از آرایش جسورانه استفاده می‌کردند. ایده‌آل زنانه دیگر «لاغر و بیمار» نبود، مانند دوران ویکتوریا، بنابراین زنان شروع به رقصیدن و ورزش کردن کردند.
مجسمه‌ای از پای زنان که به دلیل بستن پا دچار تغییر شکل شده است
Celebrated Geysha of Tokyo (منتشر شده توسط Ogawa Kazumasa در منطقه کندا، توکیو، ژاپن، ۲۵ ژوئن ۱۸۹۵)
بازاری در آبیجان، ساحل عاج که شربت‌های بزرگ‌کننده باسن برای زنان می‌فروشد
ایده‌آل زیبایی دهه ۱۹۸۰ همچنان لاغری بود، اما بدون اینکه بدن بیش از حد عضلانی باشد؛ به همین دلیل، ورزش‌های هوازی محبوب شد. این دهه همچنین نماد مدهای افراطی و پر زرق و برق بود.
بیلادراو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Viladrau | Viladrau |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
ViladrauLocation in Catalonia: ViladrauLocation in Catalonia
مختصات: ۴۱°۵۱′ شمالی ۲°۲۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۵۰°شمالی ۲٫۴۰۰°شرقی﻿ / 41.850; 2.400: مختصات: ۴۱°۵۱′ شمالی ۲°۲۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۸۵۰°شمالی ۲٫۴۰۰°شرقی﻿ / 41.850; 2.400
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: خرنا (شهر)
Comarca: Osona
حکومت: حکومت
 • شهردار: Joaquim Arxé i Ordeix
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۰٫۷ کیلومتر مربع (۱۹٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۲۱ متر (۲۶۹۴ فوت)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۱٬۰۳۶
 • تراکم: ۲۰/کیلومتر مربع (۵۳/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Viladrauenc, viladrauenca
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
بیلادراو (به اسپانیایی: Viladrau) یک شهرستان در اسپانیا است که در خرنا واقع شده‌است.
خصوصیات

بیلادراو ۵۰٫۷ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد و ۸۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شیرامین

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| Shiramin شيرامين | Shiramin شيرامين |
| --- | --- |
روستا: روستا
Shiramin: Shiramin
مختصات: ۳۷°۳۸′۲۵″ شمالی ۴۵°۵۲′۰۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۴۰۲۸°شمالی ۴۵٫۸۶۸۶۱°شرقی﻿ / 37.64028; 45.86861: مختصات: ۳۷°۳۸′۲۵″ شمالی ۴۵°۵۲′۰۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۶۴۰۲۸°شمالی ۴۵٫۸۶۸۶۱°شرقی﻿ / 37.64028; 45.86861
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان آذرشهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش حومه
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان شیرامین
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۳٬۲۸۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
شیرامین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان شیرامین بخش حومه شهرستان آذرشهر واقع شده‌است.انگور شیرامین مشهور است.این روستا ۳۲۸۰ نفر جمعیت دارد.
واژه­ی"شیرامین"در هیچ یك از فرهنگ­ها رویت نگردید تنها دهخدا به فرم "شیرامین" اشاره داشته است كه توضیحی بر ریشه ­ی نام روستا نداده است.
"شیره­ یی" یا "شیره­ ی" نوعی انگور زرد رنگ و زودرس(فرهنگ تركی ارك)است.از آنجایی ­كه این دهستان مركز انگور در منطقه و به خصوص انگور "شیره ­یی" می­باشد محتملا"  به این شكل استعمال  گردیده است.شیره­ ی مین = شیره­ ی مین= شیره مین= شیرمین و البته "شیره" در  تركی  در  معانی "دوشاب" و "انگور" نیز به كار رفته است و به جهت اینكه  این دهستان مركز انگور در منطقه می­باشد به "شیره مین" یعنی هزار شیره مشهور شده است  كه  مراد از هزار  مفهوم "زیاد" است, مثل "هزارپا" در فارسی كه  حشره "هزارپا" تعداد هزارتا  پا ندارد بلكه  مراد زیادی "پا"ی حشره است  و البته چنین نظری  را یكی از ساكنان این روستا نیز روایت می كرد.
تغییرات اقلیمی در برزیل

تغییرات اقلیمی در برزیل عمدتاً به این صورت است که آب و هوای برزیل به سمت گرم و خشک‌تر شدن پیش می‌رود. اثر گلخانه‌ای انتشارات اضافی دی‌اکسیدکربن و متان باعث گرم و خشک‌تر شدن جنگل‌های بارانی آمازون می‌شود که نتیجه آن آتش‌سوزی‌های جنگلی بیشتر در برزیل است. بخش‌هایی از جنگل‌های بارانی در خطر تبدیل شدن به ساوانا هستند.
انتشار گازهای گلخانه‌ای در برزیل به ازای هر شخص بیشتر از متوسط جهانی است و برزیل در میان کشورهایی قرار دارد که میزان زیادی گاز گلخانه‌ای را منتشر می‌کنند. انتشارات گازهای گلخانه‌ای توسط برزیل در حدود ۳٪ از کل انتشار سالانه جهانی را تشکیل می‌دهد. اولا به دلیل قطع درختان در جنگل‌های بارانی آمازون، که منجر به انتشار مقدار بیشتری دی‌اکسید کربن نسبت به مقدار جذب شده آن در دهه ۲۰۱۰ شد. دوما از گاوداری‌ها بزرگی که گاوها متان را در فضا آزاد می‌کنند. در موافقتنامه پاریس، برزیل متعهد شد که انتشار GHG خود را کاهش دهد. اما دولت فعلی بولسونارو به دلیل انجام کارهای بسیار ناچیز برای محدود کردن تغییرات اقلیمی یا پذیرش آن تغییرات اقلیمی مورد انتقاد قرار گرفت.
انتشار گازهای گلخانه‌ای

در سال ۲۰۲۰، تصاویر رسمی مربوط به سال ۲۰۱۶ گزارش شدند: کشاورزی %۲/۳۳، بخش انرژی %۹/۲۸، کاربری زمین، تغییر کاربری زمین کشاورزی، و جنگلداری (LULUCF) %1/27. فرایندهای صنعتی و استفاده از محصول (IPPU) و پسماندها به ترتیب %۴/۶ و %۵/۴ بوده‌اند.
بر اساس گزارش رصد اقلیمی برزیل، این کشور در سال ۲۰۱۹ به شکل ناخالص مقدار ۱۷/۲ میلیارد تن معادل دی‌اکسید کربن (tCO2e) را منتش کرده‌است. جنگل‌زدایی عامل انتشار ۹۶۸ میلیون تن tCO2e است که ۴۴٪ از کل مقدار منتشر شده را تشکیل می‌دهد؛ بخش کشاورزی معادل ۷/۵۹۸ میلیون تن CO2e (28%) و بخش انرژی ۶/۴۱۳ میلیون تن CO2e (19%)، بخش صنعت ۹۹ میلیون تن (۵٪) و پسماند ۹۶ میلیون تن CO2e (4%) را به محیط منتشر می‌کنند.
تخمین‌ها نشان می‌دهد که انتشارات در سال ۲۰۱۹ تقریباً %۸/۲ از کل مقدار در جهان را تشکیل می‌دهد. مانند سال ۲۰۲۱، برزیل چهارمین منتشرکننده سنگین گازهای گلخانه‌ای است و Gt 110 گاز را منتشر می‌کند. در سال ۲۰۱۹، به‌طور میانگین برزیلی‌های هر کدام ۱۰ تن CO2e را منتشر کردند در حالی که مقدار متوسط جهانی ۷ تن به ازای هر شخص است.
اگرچه دولت متعهد شد که مقدار خالص صفر را تا سال ۲۰۵۰ محقق کند، شهرها گله می‌کنند که اقدام فوری در حال انجام نیست. امیلیو راروور پژوهشگر که یکی از دست‌اندرکاران تدوین گزارش از سال ۲۰۱۳ است، گفته که "در صورتی که هیچ اقدامی برای محدودسازی انتشارات بعد از سال ۲۰۲۰ انجام نگیرد، برزیل ممکن است تا سال ۲۰۳۰ مقدار ۵/۲ میلیارد تن دی‌اکسید کربن را به فضا منتشر کند. برای داشتن دیدی نسبت به این موضوع، زمانی که این انتشارات این رقم از مجموع سال ۲۰۰۵ بیشتر است، زمانی که مجموع مقدار انتشار حدود ۲ میلیارد تن بود.
انتشار گازهای گلخانه‌ای > کشاورزی > احشام

در سال ۲۰۱۲، برزیل دومین کشور دارای بیشترین میزان احشام در دنیا با تعداد ۲۰۵ میلیون راس بود. گاوها نشخوارکننده هستند که گازهای گلخانه‌ای مانند متان و اکسید نیتروژن را منتشر می‌کنند.
انتشار گازهای گلخانه‌ای > جنگل‌زدایی

درختان قطع می‌شوند تا زمین‌هایی را برای احشام و سویا ایجاد کنند. جنگل‌زدایی در سال ۲۰۰۴ به اوج خود رسید و سپس تا اوایل دهه ۲۰۱۰ کاهش پیدا کرد. از آن زمان، جنگل‌زدایی تا سال ۲۰۲۰ در حال افزایش بوده‌است.
انتشار گازهای گلخانه‌ای > سوخت‌های فسیلی

بزرگ‌ترین منتشرکننده منفرد در بخش انرژی، محصولات نفتی مورد استفاده به عنوان سوخت برای حمل و نقل در برزیل است اما مقداری گاز طبیعی و زغال‌سنگ نیز در بخش تولید برق در برزیل سوزانده می‌شود. در سال ۲۰۱۶–۱۷، نیروگاه‌های با سوخت زغال‌سنگ در برزیل بیش از یک میلیارد دلار یارانه گرفتند. در کنوانسیون گوناگونی زیستی، برزیل متعهد شد که تا سال ۲۰۲۰ یارانه بخشهای خطرساز برای محیط‌زیست را به صورت تدریجی حذف کند. اما دولت در سال ۲۰۲۲ اعلام کرد که تا سال ۲۰۴۰ به برق تولیدی از زغال‌سنگ یارانه پرداخت خواهد شد.
هاروکیچی هیاکوتاکه

| هاروکیچی هیاکوتاکه | هاروکیچی هیاکوتاکه |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ مه ۱۸۸۸ استان ساگا
درگذشته: ۱۰ مارس ۱۹۴۷ (۵۸ سال) ژاپن
وفاداری: امپراتوری ژاپن
شاخه نظامی:  نیروی زمینی امپراتوری ژاپن
سال‌های خدمت: ۱۹۰۹ – ۱۹۴۶
درجه: سپهبد
فرماندهی: 4th Mixed Brigade 18th Infantry Division 17th Army
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم جنگ دوم چین و ژاپن  لشکرکشی گینه نو  لشکرکشی گوادال‌کانال  لشکرکشی جزایر سلیمان 
نشان‌ها: نشان خورشید فروزان، 1st class
هاروکیچی هیاکوتاکه (انگلیسی: Harukichi Hyakutake؛ ۲۵ مه ۱۸۸۸ – ۱۰ مارس ۱۹۴۷) فرد نظامی اهل ژاپن بود. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان شده‌است.
تریسراتوپس

| سه‌شاخ‌چهره محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین، ۶۸ تا ۶۶ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | سه‌شاخ‌چهره محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین، ۶۸ تا ۶۶ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
اسکلت بازسازی‌شده یک تریسراتوپس پرورسس در موزه تاریخ طبیعی لس آنجلس وضعیت: EX سامانه وضعیت: IUCN 3.1: اسکلت بازسازی‌شده یک تریسراتوپس پرورسس در موزه تاریخ طبیعی لس آنجلس وضعیت: EX سامانه وضعیت: IUCN 3.1
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
بالاراسته:: دایناسورها
راسته:: †پرنده‌کفلان
زیرراسته:: †شاخ‌پایان
فروراسته:: †شاخ‌چهره‌سانان
تیره:: †شاخ‌چهرگان
زیرخانواده:: †کزموسوریان
تبار:: †تریسراتوپسی‌ها
سرده:: †تریسراتوپس مارش، ۱۸۸۹
گونه‌ها: گونه‌ها
 †تریسراتوپس هوریدس (مارش، ۱۸۸۹)  †تریسراتوپس پرورسس (مارش، ۱۸۹۰):  †تریسراتوپس هوریدس (مارش، ۱۸۸۹)  †تریسراتوپس پرورسس (مارش، ۱۸۹۰)
مترادف: مترادف
 بیزون التیکورنس (مارش، ۱۸۸۷):  بیزون التیکورنس (مارش، ۱۸۸۷)
تریسراتوپس یا سه‌شاخ‌چهره (نام علمی: Triceratops) یک سرده از دایناسورهای پرنده‌کفل سراتوپسید است که گیاه‌خوار بوده و در آخرین عصر دورهٔ کرتاسه یعنی ماستریختین بین ۶۸ تا ۶۶ میلیون سال پیش زندگی می‌کرد.
سه شاخ چهره ها ساکن غرب آمریکای شمالی بودند و از گیاهانی مانند سرخس‌های نخلی تغذیه می‌کردند. نام خارجی آن یعنی تریسراتوپس از کلمه یونانی -tri/τρι به معنی سه و کلمه یونانی ceras/κέρας به معنای شاخ و کلمه یونانی -ops/ωψ به معنای صورت گرفته شده و به معنای سه‌شاخ‌چهره است. این جانور از آخرین دایناسورهای غیر پرنده محسوب می‌شود که قبل از رویداد عظیم انقراض دوران سوم کرتاسه فرگشت یافتند.
وجود یک یقه بزرگ استخوانی و سه شاخ روی جمجمه، چهارپا بودن، اندازه بزرگ بدن و شباهت با کرگدنهای امروزی، باعث شده سه شاخ چهره یکی از شناخته‌ترین دایناسورها باشد. سه شاخ چهره احتمالاً از دو شاخ بلندش بعنوان سلاحی در برابر حمله درندگانی مانند تیرانوسور و نیز برای عشق‌بازی (مانند گوزن) و چیره شدن بر رقبا از آن‌ها استفاده می‌کرده‌است.
این جانور روی چهارپای محکم و ستون مانندش راه می‌رفته‌است. به‌خصوص دو پای جلویی‌اش قوی‌تر بودند چون باید وزن سر بسیار سنگین‌اش را تحمل می‌کردند. تریسراتوپس‌ها از بزرگ‌ترین دایناسورهای شاخ‌دار بوده‌اند که احتمالاً در دسته‌های بزرگ، مانند فیلهای امروزی، زندگی می‌کردند. این جانوران بین ۷٫۵ تا ۹ متر طول، ۲٫۹ تا ۳ متر ارتفاع و بین ۶ تا ۱۲ تن وزن داشته‌اند.
نگارخانه

اسکلت یک سه‌شاخ‌چهره بهمراه یک تیرانوسور در موزه تاریخ طبیعی لس‌آنجلس
مقایسهٔ اندازه دو گونه سه‌شاخ‌چهره با انسان
اسکلت سه‌شاخ‌چهره در موزه زنکنبرگ
اسکلت بازسازی‌شده تریسراتوپس هوریدس در موزه تاریخ طبیعی آمریکا
جمجمه بازمانده از جانور بزرگسال و نوزاد
روند رشد جمجمهٔ سه‌شاخ‌چهره
نگاره‌ای فرضی از بدن
اسکلت سه‌شاخ‌چهره
لوچانو پیگوتسی

| لوچانو پیگوتسی | لوچانو پیگوتسی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۲۷ نولارا، ایتالیا
درگذشت: ۱۴ ژوئن ۲۰۰۸ (۸۱ سال)
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹–۱۹۵۴
لوچانو پیگوتسی (به ایتالیایی: Luciano Pigozzi) (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۲۷-درگذشته ۱۴ ژوئن ۲۰۰۸) بازیگر ایتالیایی بود.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در دختران اس‌اس، هفت بی‌غیرت ارجمند، دختر اهل بولونیا، سوبروله… دختر اهل رومانیولا، لیبیدو، تیشه‌ای برای ماه عسل، آره که میشه رفیق، تسخیرناپذیران، مجلس‌گردان خون‌آشام است، آقای هرکول، تمامی رنگ‌های تاریکی، دلیل آن قطره‌های عجیب خون روی بدن جنیفر چیست؟ و شلاق و بدن اشاره کرد.
پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف

پارک علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریف یک شهرک علمی است که در سال ۱۳۹۵ با هدف فعالیت‌های مرتبط با کارآفرینی و شکل‌گیری شرکت‌های دانش‌بنیان در دانشگاه صنعتی شریف که به تدریج از سال ۱۳۷۹ توسعه یافته بودند، تأسیس شد. هویت‌بخشی به ناحیه نوآوری شریف در اطراف پردیس اصلی دانشگاه و کمک به رونق کسب‌وکارهای فناوران مستقر در این ناحیه یکی از برنامه‌های مهم پارک محسوب می‌شود.