stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آزادراه تبریز–ارومیه
مسیر > آزادراه تبریز-سهند

|  از غرب به شرق  |  از غرب به شرق  |  از غرب به شرق  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   میدان باکری | شرق بطرف تبریز-تهران غرب بطرف مرکز شهر-ارومیه |  |  |  |  |  |
  سهند :   سهند 
|   |  آزادراه تبریز-ارومیه بطرف اسفنجان-ارومیه |  |  |  |  |  |
 ایستگاه عوارضی سهند:  ایستگاه عوارضی سهند
|  | جاده اسنجان شرق بطرف اسنجان غرب بطرف منطقه ۷ تبریز |  |  |  |  |  |
|  | جاده کرجان شرق بطرف کرجان غرب بطرف تبریز- پارک علم و فناوری استان آذربایجان شرقی |  |  |  |  |  |
|  |   بلوار تشیع |  |  |  |  |  |
 ایستگاه عوارضی تبریز:  ایستگاه عوارضی تبریز
  تبریز :   تبریز 
|   |  بلوار سهندیه   آزادراه کنارگذر جنوبی تبریز شرق بطرف زنجان-تهران غرب بطرف مرند-بازرگان |  |  |  |  |  |
|  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |  |  |  |  |
ایوان ربروف

| ایوان ربروف | ایوان ربروف |
| --- | --- |
ایوان ربروف در کنسرتی در بروکسل در ۲۰۰۶: ایوان ربروف در کنسرتی در بروکسل در ۲۰۰۶
زادهٔ: ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۱ برلین، آلمان
درگذشت: ۲۷ فوریهٔ ۲۰۰۸ (۷۶ سال) فرانکفورت، آلمان
ملیت: آلمانی
دیگر نام‌ها: هانس-رولف ریپرت
پیشه: خواننده اپرا
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۸–۲۰۰۷
آثار: کالینکا چشمان سیاه قایقرانان دریاچه ولگا (پولیوشکا پولیه) اگر مردی ثروتمند بودم هاوا ناگیلا
سبک: کلاسیک سنتی فولکلور مذهبی
دوره: معاصر
والدین: مادر: ناتالیانه لینا   برادر:هورست ریپرت
وبگاه: 
ایوان ربروف (به انگلیسی: Ivan Rebroff) با نام واقعی هانس-رولف ریپرت (به انگلیسی: Hans-Rolf Rippert) (زادهٔ: ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۱ در برلین - درگذشتهٔ: ۲۷ فوریه ۲۰۰۸ در فرانکفورت) خوانندهٔ آلمانی روسی‌تبار بود که وسعت صدایش به چهار اکتاو و نیم می‌رسید و از زیر تا بم را شامل می‌شد.
بیشترین شهرت ایوان ربروف به خاطر خواندن ترانه‌های مردمی روسی و معروف ساختن آنها در گرداگرد جهان بود ولی او علاوه بر آنها به اجرای اپرا، اپرت، سرودهای روحانی و ترانه‌های فولکلوریک دیگر کشورها نیز می‌پرداخت. ترانهٔ «اگر مردی ثروتمند می‌بودم» یکی از کارهای نام‌آشنای ربروف می‌باشد که اجرای آن در نمایش کمدی-موزیکال «ویلن‌زن بر روی بام» در ۱۹۶۸ او را به شهرت رسانید.
ایوان ربروف آخرین کنسرت خود را در دسامبر ۲۰۰۷ در وین برگزار نمود و پس از آن به دلیل بیماری بازنشسته شد و چند ماه بعد در فرانکفورت و در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
زندگی‌نامه

ایوان ربروف با نام واقعی هانس-رولف ریپرت در ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۱ در برلین زاده شد. پدرش مهندسی آلمانی و مادرش روس بود. او که در دسته‌های کر آواز می‌خواند در فاصلهٔ ساله‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۹، موفق به دریافت بورس تحصیلی برای فراگیری آواز، پیانو و ویلن در کالج دولتی موسیقی هامبورگ شد و استاد آوازش، آدولف دیتل او را به سوی آهنگ‌های اروپای شرقی سوق داد. هانس-رولف ریپرت در ۱۹۵۳ نام خود را به ایوان ربروف تغییر داد.او فردی همجنسگرا بود و گفته میشود از اجداد یهودی متولد شده است.
پس از فارغ‌التحصیلی، او توانایی تطبیق‌پذیری صدای چهار پرده و نیمی خود با سبک‌های گوناگون موسیقی را به نمایش گذاشت که می‌توان به اجرای چندین قطعهٔ اپرایی مهم، خواندن در گروه کر کازاک‌ها و اجرای آثار هوگو ولف اشاره کرد. ربروف در ۱۹۶۸، نقش «تویه» را در نمایش کمدی-موزیکال «ویلن‌زن بر روی بام» که در پاریس به روی صحنه رفته بود ایفا کرد. اجرای ربروف از آهنگ «اگر مردی ثروتمند می‌بودم» چنان مورد توجه تماشاچیان قرار گرفت که او را به شهرت رسانید. اجرای این نمایش به مدت ۲ سال ادامه یافت و ربروف، ۱۴۷۶ مرتبه این نقش را ایفا نمود.
ایوان ربروف در طول دوران فعالیت هنری خود موفق به دریافت ۴۹ صفحهٔ طلایی شد و بیش از ۷۹۰۰ کنسرت اجرا نمود. او همچنین علاوه بر زبان روسی، به زبان‌های آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، ایتالیایی و آفریکنز نیز می‌خواند. از ترانه‌های روسی ربروف می‌توان به «کالینکا»، «چشمان سیاه»، «شب‌های مسکو» و «قایقرانان ولگا» اشاره‌کرد.
ربروف هیچ‌گاه ازدواج ننمود و تقریباً تا پایان عمرش به اجرای برنامه می‌پرداخت. آخرین کنسرت او در دسامبر ۲۰۰۷ در وین برگزار شد و پس از آن به دلیل بیماری طولانی مدتش بازنشسته شد و چند ماه بعد، در ۲۷ فوریه ۲۰۰۸ در اثر سکتهٔ قلبی در فرانکفورت درگذشت.
آزادی وصیت

آزادی وصیت، قدرت فرد است در انتخاب مالک اموالش پس از مرگ که می‌تواند سبب جریان روان فعالیت‌های اقتصادی شود.
برای هماهنگ‌سازی نحوه ارث‌دهی به بستگان با شرایط خانوادگی، نیاز است فرد مجاز به تغییر قانون‌های سفت و سخت وراثت باشد؛ مثلاً تغییر نسبت ارث‌بری فرزندان براساس توانایی‌هایشان. هرچند آزادی فرد در محروم‌سازی یکی از فرزندان از ارث ممکن است به‌قصد مطیع ساختن او باشد، اما آزادی وصیت همچنین می‌تواند برای واگذاری اموال به سازمان‌های خیریه به کار گرفته شود. امکان سوءاستفاده از این قدرت مثلاً برای انتقام‌گیری از یکی از وارثان، هزینه‌ای است که جامعه باید برای این آزادی بپردازد.
توسعه آزادی وصیت به‌کندی صورت گرفته‌است، و در هیچ‌جا این آزادی بی‌محدودیت نبوده‌است. این سؤال که محدودیت‌های این آزادی چه‌اند، مخصوصاً این‌که مالک تا چه حد مجاز به محروم‌سازی بستگان نزدیک از ارث است و پس از مرگ تا چه حد می‌تواند نحوه به‌کارگیری اموالش را مشخص کند، به راه‌های بسیار گوناگونی پاسخ داده شده‌است.
شیمادا شیگه‌تارو

| شیمادا شیگه‌تارو | شیمادا شیگه‌تارو |
| --- | --- |
Minister of the Navy امپراتوری ژاپن: Minister of the Navy امپراتوری ژاپن
دوره مسئولیت ۱۸ اکتبر ۱۹۴۱ – ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴: دوره مسئولیت ۱۸ اکتبر ۱۹۴۱ – ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴
پادشاه: هیروهیتو
نخست‌وزیر: توجو هیدکی
پس از: Oikawa Koshirō
پیش از: Nomura Naokuni
Chief of the Imperial Japanese Navy General Staff: Chief of the Imperial Japanese Navy General Staff
دوره مسئولیت ۲۱ فوریه ۱۹۴۴ – ۲ اوت ۱۹۴۴: دوره مسئولیت ۲۱ فوریه ۱۹۴۴ – ۲ اوت ۱۹۴۴
نخست‌وزیر:  توجو هیدکی  کوایسو کونی‌آکی 
پس از: Osami Nagano
پیش از: Oikawa Koshirō
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۴ سپتامبر ۱۸۸۳
درگذشته: ۷ ژوئن ۱۹۷۶ (۹۲ سال)
ملیت: ژاپن
جایزه‌ها: نشان بادبادک طلایی (2nd class), Order of the Sacred Treasures (1st class), نشان خورشید فروزان (1st class)
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  امپراتوری ژاپن
خدمت/شاخه:  نیروی دریایی  ژاپن
سال‌های خدمت: ۱۹۰۴–۱۹۴۵
درجه:  دریابد
فرمانده: Tama, Hiei 7th Submarine Division, 3rd NGS Division Intelligence, 1st NGS Division Operations, Navy General Staff, IJN 2nd Fleet, China Area Fleet, Kure Naval District, Yokosuka Naval District, Navy Ministry
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ روسیه و ژاپن، نبرد تسوشیما، جنگ دوم چین و ژاپن، جنگ جهانی دوم
شیمادا شیگه‌تارو (به ژاپنی: 嶋田 繁太郎, Shimada Shigetarō); ۲۴ سپتامبر ۱۸۸۳ – ۷ ژوئن ۱۹۷۶) فرمانده نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در طی جنگ جهانی دوم و سیاست‌مدار اهل ژاپن بود. او همچنین برندهٔ نشان‌هایی همچون نشان بادبادک طلایی و نشان خورشید فروزان شده بود.
آزادمون

| ازادمون | ازادمون |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: محمودآباد
بخش: مرکزی
دهستان: اهلم‌رستاق شمالی
جمعیت: ۲۳۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
ازادمون، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان محمودآباد در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان اهلم‌رستاق شمالی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۰۳ نفر (۶۰۷خانوار) بوده‌است.
سرقفلی

سرقفلی ها برای برند های مختلف
سرقفلی حقی است معنوی که تاجر برای تقدم در اجارهٔ محل و ادامهٔ تجارت در محل کار خود دارد؛ و جزء اموال غیرمنقول تبعی است.
دارایی نامشهودی که در نتیجه اکتساب یک شرکت توسط شرکت دیگر به قیمتی بیشتر از ارزش واقعی ایجاد شده، سرقفلی نامیده می‌شود. ارزش برند شرکت، مشتریان وفادار زیاد، روابط خوب با مشتریان، روابط خوب با کارکنان و هر نوع اختراع، حق کپی‌رایت یا تکنولوژی اختصاصی، نشان‌دهنده سرقفلی است. سرقفلی به‌عنوان دارایی نامشهود در نظر گرفته می‌شود، زیرا یک دارایی فیزیکی مثل ساختمان یا تجهیزات نیست. حساب سرقفلی در ترازنامه، در بخش دارایی‌های شرکت، منعکس می‌شود.
مبنای این حق مالی بر این پایه استوار است که موسسات تجارتی بیشتر اوقات در ساختمان‌هایی ساخته می‌شوند که مالکیت آن‌ها متعلق به دیگران است، و این ارزش را باید سوایِ ارزشِ مادیِ آن ملک، و متعلق به کسی دانست که آن را به وجود آورده‌است. از سوی دیگر ادامهٔ فعالیت تاجر که آن را می‌توان به هر پیشه خدماتی یا حتی تولیدی نیز تسری داد تا حد زیادی مستلزم استقرار او در مکان اولیه است.
این حق به صاحب آن اجازه می‌دهد ثمرهٔ فعالیت خود را از مالک یا کسی که پس از او قصد اجاره محل را دارد دریافت کند، و همچنین اختیار تامِ مالک برای‌بیرون‌کردنِ مستأجر را ازبین می‌برد.
سرقفلی دو معنای حقوقی متفاوت دارد. این عبارت می‌تواند به کالا یا اشتهار یک نام تجاری و شهرت عالی شرکتی اشاره داشته باشد که مزایای رقابتی مهمی را فراهم می‌کند. در این حالت یعنی مؤسسه دارایی‌های مهم ولی نامشهودی دارد که در ترازنامه گزارش داده نشده‌است. در معنای دوم، مؤسسه ممکن است برای خرید سرقفلی‌ای که در طول سال‌ها به وسیلهٔ سازمان دیگری ایجاد شده‌است، مبلغی نقد بپردازد. تنها سرقفلی خریداری شده در بخش دارایی در ترازنامه گزارش می‌شود. سر قفلی تعیین کننده عهده دار یک واحد تجاری است.
ماهیت حقوقی سرقفلی

حق سرقفلی در قوانین سال ۱۳۵۶ و ۱۳۷۶ ایران ماهیتی متمایز یافته‌است. بر مبنای قانون موجر و مستأجر سال ۵۶ عقد اجاره اماکن تجاری، به انقضای مدت خاتمه نیافته و موجر تنها در برخی موارد حق تخلیه را داراست. سرقفلی در این قانون با هیچ‌یک از قواعد حقوق قابل توجیه نمی‌باشد. اما در قانون سال ۱۳۷۶ وضع متفاوت است. در قانون اخیر، سرقفلی با پرداخت مبلغی جهت تمدید متمادی قرارداد اجاره بر طبق شرایط گذشته‌است. همچنین در این قانون مستأجر می‌تواند جهت اسقاط حقوق خود و تخلیه پیش از انقضای قرارداد، مبلغی تحت عنوان سرقفلی از موجر اخذ کند.
قراردادهای اجاره که قبل از سال ۱۳۷۶ تنظیم شده‌اند، مشمول قانون موجر و مستأجر ۱۳۵۶ می‌باشند.
ماهیت حقوقی سرقفلی > قانون روابط موجر و مستأجر ۱۳۵۶ ماده ۲۸

در مواردی که حکم تخلیه عین مستاجره با پرداخت حق کسب یا پیشه یا تجارت صادر و قطعی می‌شود موجر مکلف است ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ حکم قطعی وجه معینه را در صندوق دادگستری تودیع یا ترتیب پرداخت آن را به مستأجر بدهد والا حکم مزبور ملغی‌الاثر خواهد بود مگر اینکه طرفین به مدت بیشتری توافق کرده باشند. در سایر موارد نیز هرگاه موجر ظرف‌یکسال از تاریخ ابلاغ حکم قطعی تقاضای صدور اجرائیه ننماید حکم صادرشده ملغی‌الاثر است. مگر اینکه بین موجر و مستأجر برای تأخیر تخلیه توافق شده باشد.
حکمی که با توجه به ماده ۲۸ قانون موجر و مستأجر ۱۳۵۶ ملغی الاثر شده، با ملغی‌الاثر شدن حکم، مبانی آن نیز کان‌لم یکن تلقی می‌شود. فلسفه ملغی‌الاثر شدن رأی و لزوم تجدید عرض حال رعایت مصلحت مستأجر توسط قانون‌گذار به‌منظور تعیین حقوق کسب و پیشه و تجارت عادلانه و متناسب با نرخ روز بوده‌است؛ و دادگاه می‌بایست میزان سرقفلی به نرخ عادله روز را تعیین کند.
سرو زربین سنگان

نمای درخت سرو زربین سنگان
سرو زربین سنگان درختی از گونه سرو با قدمت ۳۲۱۲ سال است که در استان سیستان و بلوچستان در ۴۵ کیلومتری شهر خاش واقع شده و ارتفاع آن حدود ۳۰ متر و قطر تنه آن ۳ متر است. این سرو به عنوان یکی از آثار طبیعی ملی ایران ثبت شده‌است. عمر این درخت را در حدود ۲۰۰۰ سال برآورد کرده‌اند.
درختان سرو برای زرتشتیان مقدس بوده و بیشتر بدستِ موبدان کاشته می‌شدند و به همین دلیل پس از اسلام، مردم منطقه برای اینکه این درخت را از بین نبرند از آن به نام درختِ میر عُمَر یاد می‌کردند و بعدها به نام سُل نامگذاری شد. در گذشته مردم از این درخت به عنوانِ زیارتگاه و مکانی برای طلبیدنِ مراد و خواسته‌های خود استفاده می‌کرده‌اند.
روابط خارجی سنگاپور

..........
سنگاپور روابط دیپلماتیک با ۱۸۹ کشور از سراسر جهان دارد اگرچه در بسیاری از این کشورها سفارت یا دفتر ندارد. این کشور عضو سازمان ملل متحد، اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی و جنبش عدم تعهد می‌باشد.
با توجه به دلایل جغرافیایی واضح، روابط با مالزی و اندونزی برای این کشور مهم‌تر است. سابقه تاریخی همچون جدایی طوفانی از مالزی و دوستی با اندونزی، سبب روحیه محاصره شده‌است. سنگاپور با بریتانیا روابط خوبی دارد و روابط اشتراکی در زمینه دفاع همراه با مالزی و نیوزیلند نیز دارد. در کنار اینها روابط خوب خود را با ایالات متحده نیز حفظ کرده‌است.
سنگاپور از موضوع منطقه ای آسیای جنوب شرقی پشتیبانی می‌کند و نقش فعال در انجمن ملل آسیای جنوب شرقی (ASEAN) دارد که خود سنگاپور یکی از اعضای بنیانگذار آن می‌باشد. سنگاپور همچنین عضو سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک و اقیانوس آرام است که دبیرخانه آن در سنگاپور می‌باشد. سنگاپور به عنوانی بخشی از نقش خود در سازمان ملل متحد در سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲ ریاست شورای امنیت سازمان ملل متحد را به عهده داشت. در مأموریت نگهداری و نظارت سازمان ملل در کویت، آنگولا، کنیا، کامبوج و تیمور شرقی با سازمان ملل همکاری می‌کرد.
سنگاپور و چین مدت زمان طولانی ارتباط بسیار نزدیک خود را حفظ کرده‌اند تا حدی که به دلیل نفوذ و ضرورت رو به رشد آن در منطقه آسیا و اقیانوس آرام، مشخص شده‌است که منافع مشترک آن با چین ورای هر گونه اختلاف می‌باشد. علاوه براین سنگاپور خود را به عنوان یک حامی قوی برای مشارکت سازنده چین و توسعه صلح آمیز منطقه نیز در نظر گرفته‌است. این کشور با همکاری سایر اعضای کشورهای آسیای شرقی و چین برای تقویت امنیت منطقه و مبارزه با تروریسم مشارکت می‌کند.
کنسولگری

سنگاپور علاوه بر سفارتخانه‌ها، کنسولگری‌ها یا کنسول‌های افتخاری را در کشورهای بسیاری ایجاد کرده‌است که می‌توان به اتریش، بنگلادش، کانادا، شیلی، چین، جمهوری چک، دانمارک، آلمان، یونان، هنگ کنگ، مجارستان، هند، اندونزی، جمهوری ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، اردن، قزاقستان، لبنان، مالزی، مکزیک، نیجریه، نروژ، پاکستان، پاپوآ گینه نو، پرو، پرتغال، عربستان سعودی، کره جنوبی،  اسپانیا، سری‌لانکا، سوئیس (مأموریت همیشگی در ژنو), ترکیه، امارات متحده عربی، ایالات متحده آمریکا و ویتنام اشاره کرد.
دنیس هک

| Denny Heck | Denny Heck |
| --- | --- |
پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱: پرترهٔ رسمی، ۲۰۲۱
Member of the مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا from Washington's حوزه انتخابیه دهم واشینگتن district: Member of the مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا from Washington's حوزه انتخابیه دهم واشینگتن district
متصدی: متصدی
آغاز به کار  January 3, 2013: آغاز به کار  January 3, 2013
پس از: District established
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال) ونکوور، واشینگتن
حزب سیاسی: حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
همسر(ان): Paula Heck
فرزندان: two
اقامتگاه: اولمپیا، واشینگتن
محل تحصیل: Evergreen State College
پیشه: کارآفرین, پدیدآور
وبگاه: Representative Denny Heck
دننیس هک (به انگلیسی: Dennis Heck) نمایندهٔ حوزه انتخابیه دهم واشینگتن از حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا است که برای نخستین‌بار در ۶ ژانویه ۲۰۱۳ میلادی به‌عضویت این مجلس درآمد.
حلوای عقاب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام بومی: حلوا شکری عقاب
بنا نهاده: ۳ مرداد ۱۳۲۳
بنیانگذاران: سید جلیل ناصری (درگذشته تا سال ۱۳۷۹)
مدیر عامل اجرایی: سید جلال ناصری (درگذشته تا سال ۱۴۰۲) سید عباس ناصری (اکنون)
محصولات: فراورده‌های غذایی
زیرمجموعه‌ها: شرکت دانه گستر (سابقاً) شرکت پخش عقاب
وبگاه: http://oghabhalva.com/
شرکت حلوای عقاب یک شرکت ایرانی است که زمینهٔ اصلی فعالیت آن تولید محصولات غذایی بر پایهٔ دانه های مغزی و مقوی است. شرکت حلوای عقاب در سال ۱۳۲۳ توسط سید جلیل ناصری بنا نهاده شده‌است و تا امروز فعالیت دارد.
پیشینه

شرکت حلوای عقاب از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین شرکت‌های تولیدکننده محصولات بر پایه کنجد در ایران است و حدود ۸۰ سال تجربهٔ فعالیت دارد. جلیل ناصری که متولد ۱۲۹۹ در دلیجان بود این مجموعه را در سال ۱۳۲۳ تأسیس کرد. نشان تجاری حلوای عقاب در ابتدا به شکل یک مهر گرد بود و در طی سال‌ها با اصلاحات و تغییرات زیاد و حفظ بخش‌هایی از آن به شکل مدرن و امروزی خود درآمد.
این مجموعه در ابتدا فعالیت خود را در یک کارگاه کوچک و در زمینه تولید حلوا در شهر پاچنار آغاز نمود. پس از طی مراحل توسعه به محل جدید در شهرستان شهریار واقع در غرب استان تهران انتقال یافت که دارای وسعتی بالغ بر ۲۰۰۰۰ متر مربع است. در سال ۱۳۷۸ هجری شمسی همزمان با استقرار سیستم مدیریت کیفیت ISO9001 و شکل‌گیری واحدهای مختلف، مراحل پیشرفت و توسعه مجموعه عقاب از جمله تنوع محصولات، توسعه فیزیکی، پیشرفت تکنولوژیکی و گسترش خدمات آزمایشگاهی وکنترل کیفیت وارد مرحله جدیدی گردید و بخش‌های مختلف ازجمله سالن‌های تولید با فضایی بیش از ۵۰۰۰ مترمربع و انبارها با فضای بیش از ۳۷۰۰ مترمربع ایجاد گردید، ضمن ایجاد فضای کافی و مناسب جهت تولید و انبارش مواد اولیه و محصولات نهایی، تمامی الزامات استانداردهای بین‌المللی از جمله اصول GMP و ISO 22000 و IFS و BRC سالهاست در آن رعایت می‌شود.
همچنین در زمینهٔ تکنولوژی محصولات بر پایه کنجد، با تحقیق و بررسی تکنولوژی‌های روز دنیا، بهینه و به‌روزرسانی انواع ماشین آلات و تجهیزات تولید انجام پذیرفته‌است.
مجموعه اقدامات یادشده موجب گردیده‌است که شرکت حلوای عقاب به عنوان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده محصولات بر پایه کنجد در ایران محسوب گردد که با به‌کارگیری علم و تجربه خود و استفاده از تخصص کارشناسان مجرب صنایع غذایی، محصولات سنتی حاصل از دانه کنجد را به صورت صنعتی تولید و با کیفیتی در حد استانداردهای کیفی و بهداشتی جهانی IFS و BRC و در بسته‌بندی‌های مناسب به بازارهای داخلی و خارجی عرضه نماید و به بیش از ۳۰ کشور جهان صادرات داشته باشد.
محصولات

اغلب محصولات شرکت اصلی عقاب شامل محصولات بر پایهٔ کنجد است؛ محصولاتی مانند: انواع حلوای ارده، کنجد برشته، کنجد بار (کنجد عسلی)، کرم کنجد، بیسکو کرم کنجدی، سس کنجد، ارده و روغن کنجد. از محصولاتی که برپایهٔ کنجد نیست هم می‌توان کرهٔ بادام زمینی را نام برد.
زیرمجموعه‌ها

شرکت پخش عقاب تنها زیرمجموعهٔ کنونی هلدینگ حلوای عقاب است که از سال ۱۳۸۵ در زمینه پخش و توزیع محصولات فعالیت دارد.
جوایز و افتخارات

جایزه ملی غذای عملگر تندیس سیب طلایی سال ۱۳۸۵
لوح وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی برای کسب رتبه واحد نمونه سال
تندیس طلایی کیفیت /برترین‌های صنایع غذایی سال ۱۳۸۹ / اولین همایش استاندارد و صنعت غذا/ اداره کل استاندارد و تحقیقات صنعتی استان تهران
جایزه شهاب مرداد ۱۳۸۷ از انجمن متخصصان علوم و صنایع غذایی ایران
جایزه شهاب مرداد ۱۳۸۹ از انجمن متخصصین علوم و صنایع غذایی ایران
تندیس سیب طلایی صنایع غذایی
تندیس واحد نمونه صنایع غذایی استان خوزستان در سال ۱۳۹۲ به مناسبت بزرگداشت روز جهانی غذا/ ۲۴ مهرماه ۹۲ از معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز
تندیس جایزه شهاب- اسفند ۱۳۹۵ - انجمن علوم و صنایع غذایی ایران
لوح تقدیر نهمین جشنواره علوم و صنایع غذایی) جایزه علمی دکتر حبیب‌الله هدایت (از انجمن علوم و صنایع غذایی ایران
تندیس نهمین جشنواره علوم و صنایع غذایی کشور/ جایزه علمی دکتر هدایت/ اسفند ۱۳۹۵
لوگوی قدیمی و اولیه شرکت عقاب در ۱۳۳۰
شیطان هم می‌گرید ۲

| شیطان هم می‌گرید ۲ | شیطان هم می‌گرید ۲ |
| --- | --- |
Devil May Cry 2 box coverجلد بازی: Devil May Cry 2 box coverجلد بازی
توسعه‌دهنده(ها): کپ‌کام
ناشر(ها): کپ‌کام
کارگردان(ـان): هیده‌آکی ایتسونو
تهیه‌کننده(ها): تسویوشی تاناکا کاتسوهیرو سودو
طراح(ـان): هیده‌آکی ایتسونو
نویسنده(ها): کاتسویا آکیتومو ماساشی تاکیموتو شوساکو ماتسوکاوا
آهنگساز(ان): ماسوتو کودا تتسویا شیباتا ساتوشی ایسه
سری: شیطان هم می‌گرید
سکو(ها): پلی‌استیشن ۲ پلی‌استیشن ۳ ایکس‌باکس ۳۶۰ پلی‌استیشن ۴ مایکروسافت ویندوز ایکس‌باکس وان نینتندو سوئیچ
تاریخ(های) انتشار:  ۲۸ ژانویه، ۲۰۰۳ پلی‌استیشن ۲آمریکای شمالی: ۲۸ ژانویه، ۲۰۰۳ JP: ۳۰ ژانویه، ۲۰۰۳ اروپا: ۲۸ مارس، ۲۰۰۳نینتندو سوئیچج: ۱۹ سپتامبر، ۲۰۱۹ اچ‌دی کالکشن پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰JP: ۲۲ مارس، ۲۰۱۲ آمریکای شمالی: ۲۹ مارس، ۲۰۱۲ اروپا: ۳ آوریل، ۲۰۱۲ استرالزی: ۵ آوریل، ۲۰۱۲پلی‌استیشن ۴، ویندوز، ایکس‌باکس وانج: ۱۳ مارس، ۲۰۱۸ 
ژانر(ها): اکشن-ماجراجویی، هک اند اسلش
حالت(ها): تک‌نفره
رسانه: ۲ دی‌وی‌دی
گروه سنی: ESRB: جوانان (M17+)
دویل می کرای ۲ (به انگلیسی: Devil May Cry 2) یک بازی ویدئویی به سبک اکشن-ماجراجویی، هک اند اسلش است که توسط شرکت کپ‌کام در سال ۲۰۰۳ برای کنسول پلی‌استیشن ۲ ساخته و منتشر شده است. این بازی دومین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های شیطان هم می‌گرید و دنبالهٔ قسمت نخست به‌شمار می‌رود، اما وقایع آن از لحاظ ترتیب زمانی پس از رخدادهای نسخه شیطان هم می‌گرید ۳: بیداری دانته و پیش از شیطان هم می‌گرید ۴ روایت می‌شود، که در آن دانته و لوسیا شخصیت‌های اصلی بازی محسوب می‌شوند و داستان در شهر ساختگی Vie de Marli دنبال می‌شود.
داستان

دانته و لوسیا وارد موزه‌ای می‌شوند که در آن محل شی گران‌قیمت نگهداری می‌شود بعد از جنگ با شیاطین در موزه دانته با دعوت لوسیا به یک جزیره می‌رود. در آن جا دانته با مادر لوسیا به نام ماتیر آشنا می‌شود که هم‌رزم پدر دانته بوده است. او از دانته درخواست می‌کند تا آن‌ها را در جنگ با آریوس، یک مرد تاجر که می‌خواهد دنیا را شیطانی کند وارد جنگ شود دانته سکه‌ای را به نشانه تصمیمش که مثبت است بر روی زمین می‌اندازد و جزیره را ترک می‌کند؛ و لوسیا به جمع‌آوری اطلاعات در مورد آرکانا می‌پردازد که شی لازم برای آریوس برای بیدار کردن آرگوساکس است.
لوسیا به‌طور اتفاقی آریوس را ملاقات می‌کند که او می‌گوید لوسیا مخلوق او بوده است لوسیا با او جنگ می‌کند و آریوس از جادویش برای کنار زدن او استفاده می‌کند. لوسیا با دانته ملاقات می‌کند و دانته از ماتیر می‌پرسد که آیا آرکانا را به او بدهد یا نه که باز از طریق سکه تصمیم می‌گیرد که آن را به لوسیا بدهد. دانته با آریوس می‌جنگد که او را شکست می‌دهد و بعد لوسیا از او می‌خواهد او را بکشد زیرا احساس می‌کند به شیطان تبدیل خواهد شد ولی ناگهان یک پورتال باز می‌شود که باز هم دانته توسط سکه‌اش به درون پورتال می‌رود و می‌جنگد و بعد می‌بیند که پورتال بسته شده. در طرف دیگر لوسیا آریوس را که زنده شده بود به‌طور کامل شکست می‌دهد و سکهٔ دانته را بررسی می‌کند و می‌فهمد که دوطرف سکه یکی است، بعد در دفتر دانته به دنبال او می‌گردد که با شنیدن صدای موتورسیکلت به دنبال صحبت با او می‌رود.
فروش

این بازی در نیمه اول ۲۰۰۳ در بریتانیا پرفروشترین بازی بود در ۲ مارس ۲۰۰۳ کپ‌کام اعلام کرد بیش از ۱٫۴ میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رفته است در سپتامبر، ۲۰۰۶ این عدد به ۱٫۶ میلیون نسخه رسید.
شوخی سیزده

شوخی سیزده، نام مراسمی مشابه دروغ اول آوریل، در کشورهای غربی است که در این مراسم افراد از صبح تا ظهر یا حتی تا شب به دروغگویی می‌پردازند.
دروغ سیزده در ایران

بیش از شصت سال است که در ایران، شوخی سیزده نوروز از سوی چند روزنامه‌نگار ایرانی رواج پیدا کرده‌است. آغاز ماه آوریل که مصادف با روز دروغ اول آوریل است، یک روز پیش از سیزده نوروز می‌باشد و این هم‌زمانی دست‌آویزی شد که در سیزده نوروز که ویژه جشن، شادی و نیایش برای باران و باروری زمین است، زیر نام شوخی سیزده با مردم و دیگر رسانه‌ها شوخی کنند.
اسماعیل پوروالی، روزنامه‌نگار سرشناس ایرانی که میان همکارانش به آقای مدیر شناخته شده بود، در ماهنامه روزگار نو در اردیبهشت ۱۳۷۰ خورشیدی در پاریس نوشت:
«ما شمارهٔ سیزده فروردین سال ۱۳۲۲ شمسی روزنامهٔ «نبرد» را یکپارچه به صورت دروغ درآوردیم. یکی از این دروغ‌ها، نطقی بود از هیتلر، که در آن بحبوحهٔ جنگ، دستور آتش‌بس می‌داد و این مژده‌ای بود که همهٔ مردم از پیر و جوان، زن و مرد و بزرگ و کوچک را خوشحال می‌کرد. در کنار این دروغ شادی‌دهنده، دروغ آزاردهنده‌ای که در آن روز بساط سیزده نوروز خیلی‌ها را به هم ریخت، خبر فوت «حاج محتشم السلطنه» رئیس مجلس وقت بود، که چون در بین مردم تهران به‌خصوص بازاریها وجهه و احترام و اعتباری خاص داشت. هزارها نفر راه خانهٔ او را درپیش گرفتند تا در مراسم تشییع جنازهاش شرکت کنند.»
روزنامه نبرد در آن زمان به مدیریت خسرو اقبال اداره می‌شد، و از همکارانش نیز می‌توان، محمود تفضلی، جواد فاضل، حسن ارسنجانی، جهانگیر تفضلی و اسماعیل پوروالی و سه، چهار تن دیگر که در آن قلم می‌زدند، نام برد. اسماعیل‌پور والی، چند سال پیش در پاریس در گذشت.
در سالهای اخیر روزنامه‌های اصلاح طلب به این موضوع پرداختند. اولین بار ابراهیم نبوی در روزنامه نشاط خبر آزاد شدن عبدالله اوجالان (که طی یک عملیات جنجالی منسوب به آمریکا، اسرائیل و ترکیه ربوده و به ترکیه انتقال یافته بود) را منتشر ساخت.
یکی از جنجالی‌ترین شوخی سیزده در ایران خبر کج شدن و احتمال سقوط برج میلاد بود که روزنامه شرق در آخرین شماره خود در سال ۱۳۸۳ منتشر ساخت. این شوخی توسط رسانه‌های اپوزیسیون جدی گرفته شد و به تحلیل آن پرداختند. برخی دیگر نیز آن را به برنامه اتمی ایران نسبت دادند. همچنین قیمت ملک در مناطق اطراف برج نیز برای مدتی کاهش یافت.
خبرگزاری میراث فرهنگی در سیزده فروردین ماه ۱۳۹۴ خبر از قول دفتر ملکه بریتانیا اعلام کرد: کوه نور را به ایران باز پس می‌دهیم. این خبرگزاری سپس در یادداشتی به قلم شاهین سپنتا این خبر را «شوخی سیزده» این رسانه اعلام کرد و در این مورد نوشت:شوخی سیزده در ایران معمولاً بازتاب طنز گونه حقایق مختلف تاریخی و اجتماعی و گاه سیاسی است تا در یک روز شاد، تلنگری باشد به مخاطب رسانه‌ها و توجه آن‌ها را به گوشه‌های ناگفته‌ای از حقایق تاریخی و اجتماعی جلب کند. در سال ۱۳۹۶ شمسی هم خبرهایی مبنی بر فوت آیت الله احمد جنتی در فضای مجازی منتشر شد که این خبر توسط کانال تلگرامی سخنگوی شورای نگهبان تکذیب شد.
ایهام (گروه موسیقی)

| ایهام | ایهام |
| --- | --- |
پرونده:Ehaam.logo.jpgلوگوی گروه ایهام: پرونده:Ehaam.logo.jpgلوگوی گروه ایهام
زادهٔ: زانیار خسروی: ۲ اردیبهشت ۱۳۶۴ ‏(۳۹ سال) مازیار لشنی: ۸ تیر ۱۳۷۱ ‏(۳۲ سال)
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۹۶-تاکنون
سبک: پاپ سنتی
ایهام یک گروه موسیقی تلفیقی پاپ سنتی است. این گروه در سال ۱۳۹۶ با همکاری زانیار خسروی با مازیار لشنی فعالیت خود را در عرصه موسیقی آغاز کرد.
اولین قطعهٔ این گروه با عنوان بغض در ۳۱ مرداد ۱۳۹۶  منتشر شد که با استقبال بسیار خوبی مواجه شد. آهنگ بغض از نظر بسیاری از کارشناسان موسیقی بهترین آهنگ در سبک پاپ و موسیقی تلفیقی می‌باشد که در سال ۱۳۹۶ ساخته‌شده‌است.
مازیار لشنی

مازیار لشنی (زاده ۸ تیر ۱۳۷۱) در دورود لرستان، خواننده است.مازیار لشنی چهره جدیدی در موسیقی پاپ ایرانی است و صدای خاص و دلنشین او که به موسیقی سنتی نزدیک تر است باعث شده نامش خیلی زود در میان اهالی موسیقی و نسل جوان شناخته و اشنا گردد و با گروه ایهام به شهرت خوبی برسد.وی متاهل است و در ۲۲ مهر ۱۴۰۱ خبر ازدواج خود را رسانه ای کرد.
زانیار خسروی

زانیار خسروی (زاده ۲ اردیبهشت ۱۳۶۴ در تهران) خواننده،آهنگساز،ترانه سرا،تنظیم کننده،نوازنده و بازیگر اهل ایران است. وی در ۱۱ اسفند ۱۳۹۲ موفق به دریافت مجوز و انتشار اولین آلبوم رسمی خود به نام "۲۸"شد. او برادر کوچک سیروان خسروی،دیگر خواننده پاپ است. زانیار خسروی چند سالیست با "آرنیکا صادقی" ازدواج کرده و زندگی متاهلی دارد.
قطعات

بغض
حال من
بزن باران
جانا
چشمانت ارزوست
دریا
نگار
دنیای بعد از تو
شهزاده بی عشق
وای از این حالم
خدانگه دار
تاب و تب
تنها شدم
سلطان قلب من
عشق
خاطره هامون
درد
درد(ورژن پیانو)
زیبا جان
غریب آشنا
دختر خان
سلطان قلب من"آنپلاگد"
شب مهتاب
عاشق شو
پروانه‌وار
دلتنگم
بزن تبر
چه کنم
سقوط
موزیک ویدیوها

۱) «بغض» با همکاری امیر آقایی و ویشکا آسایش
۲) «حال من» برای فیلم بمب یک عاشقانه
۳) « چشمانت آرزوست» اجرای زنده
۴) «خاطره هامون»
۵) «درد»
۶) « بزن باران»اجرای زنده
۷) «غریب آشنا» برای فیلم حرفه‌ای
۸) « سلطان قلب من» نسخه آنپلاگد
۹) «شب مهتاب»
۱۰)«عاشق شو»
۱۱)«پروانه وار»