تاریخچه عملیاتی اف-۱۴ تام‌کت
خدمت در نیروی دریایی آمریکا > جنگ خلیج فارس (۱۹۹۰–۱۹۹۱)

مقالهٔ اصلی: جنگ خلیج فارس
تام‌کت‌ها برای حفاظت از گروه‌های ناوهای جنگی آمریکایی و نیروهای ائتلاف مستقر در عربستان سعودی طی عملیات سپر صحرا، گشت هوایی رزمی انجام دادند. چهار اسکادران اف-۱۴ ایالات متحده مسئول پاسخ فوری به تهاجم عراق به کویت و جلوگیری از هرگونه تهاجم به عربستان سعودی در اوت ۱۹۹۰ بودند
ده اسکادران اف-۱۴ در عملیات طوفان صحرا از ۱۷ ژانویه تا ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۱ در جنگ علیه عراق شرکت کردند. تام‌کت‌ها حفاظت و اسکورت هواپیماهای تهاجمی، دفاع دوربرد کشتی‌ها، گشت‌های هوایی رزمی و انجام مأموریت‌های شناسایی تاکتیکی را فراهم می‌کردند. در مجموع ۴۱۲۴ سورتی پرواز توسط ۹۹ فروند اف-۱۴ در صحنهٔ نبرد، انجام شد. بخش اعظم پروازها، مأموریت‌های هوابه‌هوا بود اما تام‌کت‌ها با اهداف هوایی کمی مواجه شدند که این موضوع، تا حدودی به‌دلیل فروپاشی سریع سیستم دفاع هوایی عراق توسط حملات ائتلاف بود که بیشتر هواپیماهای ناوگان نیروی هوایی عراق را زمین‌گیر کرده بود.
اف-۱۴ها در مقایسه با اف-۱۵های نیروی هوایی ایالات متحده، محدودیت‌های بیشتری در استفاده از موشک‌های فراتر از برد بصری در طول عملیات طوفان صحرا داشتند. این موضوع، نتیجهٔ آن بود که نیروی دریایی ایالات متحده سیستم‌ها و روش‌های مورد نیاز برای ادغام و هدایت گروه‌های هوایی خود را در یک سامانهٔ فرماندهی مشترک هوایی توسعه نداده بود زیرا تاکتیک‌های دوران جنگ سرد باعث شده بود که واحدهای نیروی دریایی به تنهایی و مستقل عمل کنند. جنگنده‌های نیروی دریایی قادر به حل قوانین سختگیرانهٔ درگیری (ROE) با استفاده از بیشتر حسگرهای داخل هواپیما نبودند و برای دریافت مجوز شلیک، به مجوزهایی از بیرون، مانند آواکس‌های ئی-۳ سنتری نیروی هوایی ایالات متحده متکی بودند. در مقابل، اف-۱۵های نیروی هوایی ایالات متحده دارای سیستم‌های لازم برای شناسایی مستقل هواپیماهای دشمن از خارج از محدودهٔ بصری بودند.
دلایل سیاسی نیز به محدود کردن درگیری‌های هوایی مربوط به اف-۱۴ در طول جنگ خلیج فارس نسبت داده شده‌است. بر پایهٔ گزارش‌های خلبانان نیروی دریایی، جنگنده‌های نیروی دریایی از منطقهٔ درگیری با هواپیماهای عراقی خارج می‌شدند تا سایر جنگنده‌های ائتلاف بتوانند با آن‌ها درگیر شوند. یکی از این رویدادها در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱ رخ داد، که یک ئی-۳سنتری نیروی هوایی ایالات متحده به واحدهای دریایی ایالات متحده از پرواز یک جفت میراژ اف۱ عراقی به‌سمت خلیج فارس، اطلاع نداد. در جریان این رویداد، اف-۱۵های سعودی به‌جای اف-۱۴هایی که موقعیت بهتری برای سرنگونی جنگنده‌های عراقی داشتند، اعزام شدند. توضیح دیگر برای این‌که چرا اف-۱۴ها میراژها را در این رخداد، رهگیری نکردند، ناشی از برخی مشکلات رویه‌ای و فنی است که نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده در انتقال اطلاعات تاکتیکی به یکدیگر داشتند. ئی-۳ها در آن زمان نمی‌توانستند مستقیماً و به موقع با اف-۱۴ها تماس بگیرند، زیرا آن‌ها تحت کنترل رزم‌ناو یواس‌اس وردن بودند. یواس‌اس وردن نیز قادر به دریافت تصویر راداری واضح برای راهنمایی و هدایت دقیق اف-۱۴ها نبود.
خدمهٔ تام‌کت‌ها که با جنگنده‌های عراقی روبرو می‌شدند، متوجه شدند که عراقی‌ها پس از ردیابی توسط رادار اف-۱۴ و رهگیری و تعقیب آن‌ها، از منطقه فرار می‌کنند. در روز نخستِ عملیات طوفان صحرا، دو فروند میگ-۲۱ عراقی که قصد فرار از تیررس چهار فروند اف-۱۴بی را داشتند، مستقیماً وارد محدودهٔ تحت کنترل چهار فروند اف-۱۸ شده و هر دو میگ توسط اف-۱۸ها سرنگون شدند. به‌گفتهٔ خلبانان اف-۱۵، چندین مورد سرنگونی جنگنده‌های عراقی توسط اف-۱۵ها به روشی مشابه انجام شد و هواپیماهای عراقی پس از عقب‌نشینی و در حال فرار از تام‌کت‌ها توسط اف-۱۵ها سرنگون می‌شدند.
در این جنگ، علاوه بر وظایف هوابه‌هوا، تام‌کت‌ها وظایفی چون ارزیابی آسیب نبرد (BDA) و مکان‌یابی سایت‌های پرتاب موشک اسکاد و مأموریت‌های شناسایی تاکتیکی را انجام می‌دادند. این‌گونه از عملیات تام‌کت‌ها هنگام ابری بودن آسمان و عدم توان استفاده از سیستم‌های نظارت فضایی به جمع‌آوری اطلاعات، کمک می‌کرد.
در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۹۱، یک اف-۱۴بی به همراه خلبانش، ستوان دوون جونز، و افسر رهگیری رادار، ستوان لارنس اسلید، از اسکادران ۱۰۳ توسط یک موشک زمین‌به‌هوای سام-۲ در حال انجام یک مأموریت اسکورت بر فراز پایگاه هوایی الاسد سرنگون شد. ستوان جونز، روز بعد، نجات یافت اما اسلید دستگیر شد و تا زمان آزادی‌اش در ۴ مارس ۱۹۹۱ در اسارت بود. این حادثه تنها باری بود که یک اف-۱۴ نیروی دریایی ایالات متحده در اثر آتش دشمن، از دست رفت.
یک مورد سرنگونی بالگرد میل-۸ عراقی در ۶ فوریهٔ ۱۹۹۱ توسط تام‌کت‌ها با استفاده از موشک سایدوایندر ثبت شده‌است.
تام‌کت‌ها در ۱۹۹۱ و پس از پایان جنگ خلیج فارس و جنگ سرد به‌علت کاهش بودجه، با بازنشستگی پیش از موعد مواجه شدند. با این‌حال، بازنشستگی جنگنده‌های گرومن ای-۶ اینترودر انگیزه‌ای برای نیروی دریایی ایالات متحده برای ادامهٔ استفاده از اف-۱۴ و ارتقاء آن برای دستیابی به قابلیت‌های حملات دقیق هوابه‌زمین بود.