stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نظارت هدفمند
انتخاب هدف > فهرست‌های انتخابگرهای آلمان و آژانس امنیت ملی

در عملیات آیکونال، مأموران آژانس اطلاعات فدرال آلمان «فهرست انتخابگرها» (عبارت‌های جستجو) را برای تله‌های نظارتی خود دریافت کردند. این عبارت‌ها نشانی آی‌پی، شماره تلفن همراه، و حساب‌های ایمیل هستند که سامانه نظارتی آژانس اطلاعات فدرال بر پایه آنها صدها هزار یا شاید بیش از یک میلیون هدف را زیر نظر می‌گیرد. افشای این سند در سال ۲۰۰۸ (میلادی) جنجال‌های زیادی به پا کرد؛ زیرا آشکار شد که برخی عبارت‌های این فهرست، شرکت‌های فناوری هوایی و دفاعی چون ایرباس، ایرباس هلیکوپترز، و همچنین دولت فرانسه و دولت اتریش را هدف می‌گیرند. نخستین‌بار، کارمندان آژانس اطلاعات فدرال در سال ۲۰۰۵ (میلادی) از وجود این فهرست‌ها آگاه شدند. دیگر انتخابگرها را هدف می‌گیرند. پس از افشاگری‌های ادوارد اسنودن، آژانس اطلاعات فدرال دربارهٔ این موضوع تحقیق کرد و در اکتبر ۲۰۱۳ به این نتیجه رسید که دستکم ۲۰۰۰ انتخابگر، کشورهای اروپای باختری و حتی خود آلمان را هدف گرفته‌اند که زیر پا گذاشتن تفاهم‌نامه توافقی است که آلمان و آمریکا در سال ۲۰۰۲ (میلادی) پس از حملات ۱۱ سپتامبر امضا کردند. پس از انتشار گزارش‌هایی در سال ۲۰۱۴ مبنی بر اینکه ایرباس و ایرباس هلیکوپترز اهداف نظارتی بوده‌اند چپ (آلمان) و اتحاد ۹۰/سبزها برای به دست آوردن شواهد نقض پیمان، درخواست رسمی به دادگاه دادند.
در بهار سال ۲۰۱۴ کمیته بازرسی پارلمان آلمان پس از بررسی و کشف ۴۰٬۰۰۰ پارامتر جستجوی مشکوک، مانند هدف‌های جاسوسی در حکومت‌های کشورهای غربی و شرکت‌های بی‌شمار، گروه پروژه آژانس اطلاعات فدرال را به پشتیبانی از آژانس امنیت ملی متهم کرد. همچنین کمیته بازرسی، تردیدها دربارهٔ اینکه آژانس امنیت ملی به صورت نظام‌مند منافع آلمان را نقض می‌کند تأیید کرد و نتیجه گرفت که آمریکایی‌ها می‌توانند عملیات جاسوسی صنعتی خود را مستقیماً زیر دماغ مقام‌های آلمان انجام دهند. کمیته بازرسی پارلمان آلمان اجازه دسترسی به فهرست انتخابگرهای آژانس امنیت ملی را پیدا نکرد؛ زیرا دادگاه تجدیدنظر به رهبری حزب مخالف در دیوان عالی آلمان شکست خورد. در عوض، ائتلاف حاکم، یک قاضی ارشد به نام کورت گرالیش را به عنوان «شخص مورد اعتماد» گماشتند که به فهرست آژانس امنیت ملی دسترسی پیدا کرد و نتیجه بازرسی خود را پس از بررسی آن ۴۰٬۰۰۰ پارامتر به کمیسیون بازرسی پارلمان ارائه داد. گرالیش در گزارش نزدیک به ۳۰۰ صفحه‌ای خود نتیجه گرفت که سازمان‌های دولتی اروپایی به اندازه گسترده‌ای هدف نظارت آمریکایی‌ها بوده‌اند و بنابراین قرارداد و توافق‌های بین طرفین را زیر پا گذاشته‌اند. او همچنین دربافت که هدف‌های آلمانی که بر پایه قانون اساسی آلمان به‌طور ویژه‌ای از نظارت سازمان‌های اطلاعاتی این کشور مصون هستند – مانند بسیاری از شرکت‌های مستقر در آلمان – به‌طور شگفت‌انگیزی در فهرست علاقه‌مندی‌های آژانس امنیت ملی هستند. اگرچه بزرگیِ انتخابگرها تفاوت دارد اما آژانس اطلاعات فدرال تا پایان سال ۲۰۱۳ (میلادی) از انتخابگرهای مشکل‌داری استفاده می‌کرده که دو سوم از ۳۳۰۰ هدف آنها پیرامون کشورهای عضو اتحادیه اروپا و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) بوده‌اند. کلاوس لاندفلد، عضو انجمن صنعت اینترنت اکو اینترنشنال، با مقام‌های اطلاعاتی و قانون‌گذاران صحبت کرده تا پیشنهادهایی را – مانند ساده‌سازی سامانه انتخابگر – برای بهبود این وضعیت، ارائه کند.
درخواست‌ها برای نظارت هدفمند > مقام‌های اطلاعاتی

کارمند پیشین آژانس امنیت ملی و افشاگر کنونی، ویلیام بینی شهادت داد درحالیکه عملیات گردآوری هدفمند داده می‌تواند به جلوگیری از حملات تروریستی کمک کند گردآوری بیش از اندازه داده، امنیت را تضعیف کرده و پیوسته، جان مردم را فدای «تحلیل فلج‌کننده» می‌کند. او گفت که دولت بریتانیا «بر پایه علل احتمالی و توسعه دانش خود دربارهٔ اهداف» باید سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا و آژانس‌های اجرای قانون خود را به سوی نظارت هدفمند «تغییر مسیر» دهد و مطمئن شود که این اهداف، ارزش چیزهایی مانند گرفتن حکم دادگاه را دارند. او همچنین می‌گوید «تحلیل پیشینه هر کس و در هر زمان، با گردآوری فله‌ای داده ممکن می‌شود. اما این چیزی نیست که دموکراسی‌ها بر پایه آن ساخته شده باشند. این پایه حکومت‌های تمامیت‌خواه است.»
در نوامبر ۲۰۱۶ ادوارد اسنودن گفت:
من به چیزی که به شدت اعتراض دارم نظارت گسترده‌است که بدون تمایز قائل شدن، بر همه مردم نظارت می‌کند. نظارت هدفمندی که دادگاه از آن پشتیبانی می‌کند کمترین مداخله در زندگی مردم را همزمان با اهداف تحقیقی دارد بدون اینکه حقوق دیگران را در یک جامعه آزاد زیر پا بگذارد.
او خاطرنشان کرد کسانی که مرتکب حملات تروریستی در فرانسه، کانادا، و استرالیا شده‌اند تحت نظارت بودند اما جلوی آنها گرفته نشد.
حقیقت این نیست که آنها مردم را نظارت می‌کنند یا نه، حقیقت این است که آنها آنقدر بر کارهای مردم نظارت می‌کنند که درست نمی‌فهمند چه چیزی از مردم در اختیار دارند. مشکل اینجا است که هنگامیکه شما همه این اطلاعات را گردآوری می‌کنید و بر همه نظارت می‌کنید هیچ چیزی نمی‌فهمید.
در مه ۲۰۱۵ روزنامه آنلاین اینترسپت، اسنادی را فاش کرد که نشان می‌دهند مقام‌های رسمی آژانس امنیت ملی، از روش "گردآوری فله‌ای داده" انتقاد کرده‌اند. همچنین اسنادی با نام‌هایی چون "داده، اطلاعات نیست"، " مغالطه‌های پشت صحنه"، "سرریز شناختی؟"، "تب قُله"، "در ستایش ندانستن"، "برخود با 'سونامی' رهگیری"، "غلبه بر سرریز داده‌ها"، و "انتخاب‌های بسیار" فاش شدند.
اسناد گفته شده نتیجه‌گیری می‌کنند که:
مأموریت شنود الکترونیک، برای یافتن سوزن، انبار کاه را به اندازه غیرلازمی، بیش از اندازه بزرگ می‌کند. راه حل، اولویت‌دهی به داده‌است.
ما در آژانس امنیت ملی، در خطر ریسک مشابهی هستیم. گردآوری فلج‌کننده داده، هر روز ما را از انتخاب درست هدف، بازمی‌دارد.
«تحلیل فلج‌کننده داده» اصطلاحی است برای آنچه که اتفاق می‌افتد. آنقدر وقت صرف تحلیل داده می‌کنیم که در پایان به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسیم. این به نتیجه نرسیدن به خاطر این است که شنود الکترونیک، امکان رسیدن به نتیجه‌های بی‌شماری را می‌دهد. ما باید بهترین داده را اولویت‌بندی، انتخاب و از آن بهره‌برداری کنیم.
درخواست‌ها برای نظارت هدفمند > سیاست‌ها

حزب لیبرال دموکرات (بریتانیا) خواستار پایان دادن به نظارت گسترده شده و سیاست‌های نظارت هدفمند و ضدتروریسم را معرفی کرده‌است. بر پایه این سیاست‌ها از نظارت هدفمند برای پایش مظنونان استفاده می‌شود
در سال ۲۰۱۵ (میلادی) قطعنامه ۲۰۴۵ پارلمان اروپا نیاز به نظارت مؤثر و هدفمند مظنونان به تروریسم و دیگر جرائم سازمان‌یافته را به رسمیت شناخت. در این قطعنامه آمده که نظارت هدفمند می‌تواند روشی کارا برای اجرای قانون و پیشگیری از بزه باشد. اگرچه همزمان بر پایه بررسی‌های مستقل انجام شده در آمریکا به نظر نمی‌رسد که نظارت گسترده در پیشگیری از حمله‌های تروریستی، موفق بوده باشد و برعکسِ چیزی است که مقام‌های ارشد آمریکایی در آغاز بر آن پافشاری می‌کردند. به جای آن، منابعی که ممکن بود از حمله‌های تروریستی جلوگیری کنند برای نظارت گسترده استفاده می‌شود که باعث می‌شود مظنونان خطرناک، آزاد باشند و کار خود را انجام دهند.
درخواست‌ها برای نظارت هدفمند > سازمان‌ها

کارزارهای کنشگر می‌گویند به جای هدر دادن منابع و پراکندن آنها در اندازه بسیار بزرگی از داده که با نظارت گسترده به دست آمده، بهتر است منابع به نظارت هدفمند بر مظنونان اختصاص یابند.
رایان گالاگر با تحلیل ۱۰ حمله تروریستی اخیر در روزنامه آنلاین اینترسپت نتیجه گرفت که «اگر بتوان یک درس از این بررسی آموخت، آن درس، نیاز به سرمایه‌گذاری بیشتر در نظارت هدفمند بر مظنونان تروریستی و دور شدن از نظارت گسترده‌است. صرف نظر از قانونی بودن یا نبودن نظارت گسترده، کارا بودن آن اثبات نشده‌است.»
پس از آنکه سازمان خیریه حریم شخصی بین‌الملل دادخواست حقوقی را علیه جامعه اطلاعاتی بریتانیا به دادگاه فرستاد توماس د لا میر (مشاور ملکه) نماینده این سازمان در جلسه دادگاه گفت نظارت دفاکتویِ پیوسته، یک خطر است. برای نمونه، درخواست سازمان‌های اطلاعاتی برای «دسترسی فله‌ای به داده شرکت‌های مخابراتی می‌تواند به مهم‌ترین ابزار سرکوب تبدیل شود». او استدلال کرد چنین شیوه‌های غیر هدفمند نظارت، ایده بررسی‌ها را به ذهن این سازمان آورد. کارزارهای کنشگر می‌گویند درحالیکه در گذشته، تحقیق مأموران در مورد افراد بر پایه سوءظن به آنها بوده، امروزه پردازش الگوریتمیک داده به دست آمده از نظارت گسترده، به مأموران ارائه می‌شود.
گروه ذی‌نفوذ لیبرتی که مشروعیت گردآوری گسترده داده را در دادگاه حقوق بشر اروپا به چالش می‌کشد از «گزارش بررسی قدرت‌های عمده» نوشته دیوید اندرسون (مشاور ملکه) انتقاده کرده‌است؛ زیرا نمی‌تواند پاسخ بدهد که آیا اطلاعات گردآوری شده توسط قدرت‌های عمده، عاملی حیاتی برای پیشگیری از بزهکاری‌های جدی بود؟ و اینکه آیا این اطلاعات می‌توانستند به جای نظارت گسترده، از طریق نظارت هدفمند و هوشمندانه به دست بیایند؟
درخواست‌ها برای نظارت هدفمند > دیگران

لرد پَدیک خاطرنشان می‌کند که در لایحه قدرت‌های تحقیقی ۲۰۱۶ «مانند هر مصوبه دیگری، این خطر قابل توجه وجود دارد که مقام‌ها از قدرت خود به گونه‌ای استفاده کنند که پارلمان بریتانیا هرگز در نظر نگرفته باشد». او خواستار نظارت مناسب برای اطمینان از هدفمند و متناسب بودن نظارت شد. مبارزان حریم شخصی می‌گویند این لایحه، آشکارا قدرت نظارت گسترده را در اختیار سازمان‌های اطلاعاتی قرار می‌دهد و خواستار اصلاح این قانون هستند تا نظارت، هدفمند و بر پایه سوءظن باشد. آنها استدلال می‌کنند که سازمان‌های اطلاعاتی، داده را «جارو» می‌کنند و می‌گویند زبان این قانون، خیلی کلی است. به گونه‌ای که نه‌تنها سازمان‌های اطلاعاتی، بلکه سازمان‌های دولتی دیگر نیز می‌توانند اطلاعات میلیون‌ها نفر را حتی اگر مظنون هم نباشند تحلیل کنند.
تروی ولورتون خاطرنشان می‌کند که اسناد فاش شده به دست ادوارد اسنودن، سوءاستفاده گسترده را، هم در داخل و هم در خارج از کشور افشا کردند. او می‌گوید: آژانس امنیت ملی به جای نظارت هدفمند بر تهدیدهای مشخص، شعار و ذهنیت «گردآوری داده همه مردم» را دارد و حریم شخصی هر کسی که با آن سر و کار داشته باشد صفر خواهد بود.
جو گلنویل ویراستار سازمان ناسودبر نمایه سانسورگری و عضو حزب کارگر (بریتانیا) در وزارت دادگستری بریتانیا در امور بازبینی تهمت‌ها ادعا می‌کند که حکومت یا سازمان‌های اطلاعاتی حق ندارند به بهانه امنیت کشور، به حقوق بشر مردم، بی‌اعتنایی کنند. می‌توان نظارت هدفمند با نظارت مناسب را با احترام به اصول حقوق بشر پیش برد.
کارهای انجام شده برای تغییر جهت به سوی نظارت هدفمند > نرم‌افزارها

دانشمندان رایانه در دانشگاه پنسیلوانیا چارچوب الگوریتمی را برای نظارت هدفمند بر مردم در شبکه‌های اجتماعی توسعه داده‌اند که همزمان با آن، از حریم شخصی «رهگذران دیجیتالِ» غیر هدف که خارج از فهرست تاییدشده قرار دارند محافظت می‌شود. افراد این فهرست کسانی هستند که در فهرست‌های گوناگون تحت تعقیب، نیازمند به نظارت بیشتر، دستگیر شده در رابطه با تروریسم، درمان پزشکی، یا قرنطینه در مورد بیماری‌های همه‌گیر قرار دارند و حریم شخصی مردم محافظت شده را به خطر نمی‌اندازند.
در ژانویه ۲۰۱۷ گزارش شد که سازمان‌های فدرال آلمان در برنامه تازه‌ای به نام «رادار» استفاده می‌کنند که دفتر پلیس جنایی فدرال آلمان و دانشگاه زوریخ آنرا توسعه داده‌اند و هدف آن، ارزیابی خطر ایجاد شده توسط افراد است. «رادار» شامل فهرست پرسش‌هایی مانند رابطه شخص با خشونت و دسترسی او به جنگ‌افزار می‌شود و داده مربوط به تروریست‌های پیشین را در نظر می‌گیرد.
جوامع رمزنگاری و امنیتی می‌توانند با فنی کردن نظارت بر جمعیت یا غیرقابل نفوذ کردن آن از دید اقتصادی، اینترنت را امن‌تر کنند و بدانند که همواره، مقدار متوسطی از نظارت هدفمند از دید فنی و اقتصادی ممکن خواهد بود.
ادوارد اسنودن خاطرنشان می‌کند که «هنگامی که از رمزنگاری استفاده می‌کنیم مانع نظارت گسترده را می‌شویم. ما جلوی نظارت هدفمند را نمی‌گیریم؛ زیرا اگر پیشرفته‌ترین دستگاه رمزنگاری جهان را هم داشته باشید حکومت می‌تواند با پرداخت یک میلیون دلار به یک رخنه‌گر به تلفن همراه شخصی شما دسترسی داشته باشد و به احتمال زیاد موفق خواهد بود.»
تلاش برای قانونی کردن نظارت گسترده به عنوان نظارت هدفمند

بنیاد مرزهای الکترونیکی ادعا می‌گوید از آنجا که آژانس امنیت ملی و مدافعان آن بر پایه بخش ۷۰۲ متمم‌های لایحه ۲۰۰۸ لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی ۱۹۷۸ اجازه نظارت هدفمند را دارند در تلاشند تا با استفاده از این قانون، نظارت گسترده را قانونی نشان دهند. حتی اگر شامل گردآوری درونمایه صدها میلیون داده ارتباطی سالانه و جستجوی میلیاردها داده بیشتر باشد.
علاوه بر این، بنیاد مرزهای الکترونیک می‌پرسد که حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا چگونه دسترسی به ایمیل‌های یاهو! را بر پایه لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی توجیه می‌کند؟ این بنیاد همچنین می‌پرسید که آیا دادگاه نظارت بر اطلاعات خارجی ایالات متحده آمریکا، لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی را (که اجازه نظارت هدفمند بر ارتباطات برخی خارجی‌ها مانند جاسوسان یا تروریست‌ها را می‌دهد) تفسیر کرده که دولت می‌تواند بر ایمیل‌های همه کاربران یاهو! نظارت گسترده داشته باشد؟
بر پایه اسناد اسنودن که گلن گرینوالد منتشر کرد ستاد ارتباطات دولت بریتانیا و آژانس امنیت ملی اقدام به خودکارسازی عملیات هدفمند کرده‌اند. این کار به آنها اجازه «بهره‌برداری در اندازه صنعتی» را می‌دهد که اصولاً می‌تواند میلیون‌ها دستگاه را به بدافزار آلوده کند.
تلاش برای قانونی کردن نظارت گسترده به عنوان نظارت هدفمند > نقش سازمان‌های دولتی

در شرایط پنهان‌کاری، کنترل عمومی نامشخص، و افزایش شمار سازمان‌های دولتی گوناگون که با فناوری‌ها و اطلاعات طبقه‌بندی‌شده سر و کار دارند تردید موجهی پیش می‌آید که این سازمان‌ها و به ویژه کارکنان بازنشسته یا منفصل‌شده آنها به چه کسانی خدمت می‌کنند. دسترسی حرفه‌ای (رده‌بالا) به اطلاعات بسیار شخصی میلیون‌ها نفر، کالای بسیار سودآوری است. شرکت‌های بزرگ و ابرشرکت‌ها معمولاً مأموران منفصل‌شده از این سازمان‌های دولتی را استخدام و آنها را تبدیل به آکادمی‌های رایگان برای مربیان اطلاعات نیمه‌قانونی در آینده تبدیل می‌کنند. با پخش شایعه‌ها دربارهٔ دسترسی احتمالی این افراد به فناوری‌های نوظهور رمزگشایی موج مغز، اوضاع بدتر می‌شود؛ زیرا عملاً دموکراسی به این معنی امروزی خود، به پایان می‌رسد.
اتحاد فایو آیز پس از جنگ جهانی دوم پدید آمد تا کشورهای آنگلوسفر که قدرت برتر را در دست دارند بتوانند در هزینه‌ها و همرسانی اطلاعات با یکدیگر همکاری کنند. ...نتیجه این جنگ، پس از چند دهه، پیدایش یک سازمان اطلاعاتی فرا ملی است که حتی به دولت‌های کشورهای خود نیز پاسخگو نیستند.
—ادوارد اسنودن
تونی هور

| تونی هور | تونی هور |
| --- | --- |
چارلز آنتونی ریچارد هور اجرایی یک کنفرانس در مؤسسه پلی‌تکنیک فدرال لوزان در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱: چارلز آنتونی ریچارد هور اجرایی یک کنفرانس در مؤسسه پلی‌تکنیک فدرال لوزان در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱
نام هنگام تولد: چارلز آنتونی ریچارد هور
زادهٔ: ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۳۴ ‏(۹۱ سال) کلمبو، سیلان بریتانیا
محل تحصیل:  دانشگاه آکسفورد (B.A. , ۱۹۵۶)  دانشگاه دولتی مسکو 
شناخته‌شده برای:  مرتب‌سازی سریع  Hoare logic  Communicating Sequential Processes  برنامه‌نویسی ساخت‌یافته 
جوایز:  جایزه تورینگ (۱۹۸۰)  Harry H. Goode Memorial Award (۱۹۸۱)  نشان فارادی (۱۹۸۵)  Computer Pioneer Award (۱۹۹۰)  جایزه کیوتو (۲۰۰۰)  Computer History Museum Fellow (۲۰۰۶)  IEEE John von Neumann Medal (۲۰۱۱)  انجمن سلطنتی  FREng 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم رایانه
محل کار:  Elliott Brothers  دانشگاه کوئینز بلفاست  دانشگاه آکسفورد  دانشگاه دولتی مسکو  مؤسسه تحقیقاتی مایکروسافت 
دانشجویان دکتری:  Andrew P. Black  Stephen Brookes  Cliff Jones  Augusto Sampaio  David Naumann  Bill Roscoe  William Stewart 
 :  
وبگاه: www.cs.ox.ac.uk/people/tony.hoare/
سر چارلز آنتونی ریچارد هور (به انگلیسی: Sir Charles Anthony Richard Hoare) که معمولاً با نام تونی هور شناخته می‌شود، دانشمند علوم رایانه اهل بریتانیا است. او در سال ۱۹۸۰ به علت «مشارکت‌های پایه‌ای در تعریف و طراحی زبان‌های برنامه‌نویسی» برنده جایزه تورینگ شد.
او به خاطر توسعه مرتب‌سازی سریع، منطق هور و پردازش‌های تبادل‌کننده متوالی (Communicating Sequential Processes) شناخته شده‌است.
هورد الگوریتم مرتب‌سازی، مرتب‌سازی سریع را در سال‌های ۱۹۵۹–۱۹۶۰ توسعه داد.
وی همچنین برنده نشان فارادی در سال ۱۹۸۵ شده‌است.
تحصیلات و اوایل زندگی

هور در کلمبو، سیلان (سری‌لانکا کنونی) از پدر و مادری بریتانیایی به دنیا آمد. پدرش یک کارمند دولت استعماری و مادرش دختر یک چای‌کار بود. هور در انگلستان در مدرسه اژدها در آکسفورد و مدرسه شاه در کنتربری تحصیل کرد.
استودیوهای پلی‌استیشن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: استودیوهای جهانی سونی کامپیوتر اینترتینمنت (۲۰۰۵–۲۰۱۶)  استودیوهای جهانی سونی اینتراکتیو انترتینمنت (۲۰۱۶–۲۰۲۰)
نوع: زیرمجموعه
صنعت: صنعت بازی‌های ویدئویی
بنا نهاده: ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۵؛ ۱۹ سال پیش (۲۰۰۵-۱۴}})
افراد کلیدی: هرمن هالست (رئیس)
تعداد کارکنان: ≈۴۰۰۰ (۲۰۲۲)
مادر: سونی اینتراکتیو انترتینمنت
شرکت‌های وابسته: § استودیوها را ببینید
وبگاه: playstation.com/en-us/corporate/playstation-studios/
استودیوهای پلی‌استیشن (به انگلیسی: PlayStation Studios) یک گروه از توسعه‌دهندگان بازی ویدئویی است که توسط سونی اینتراکتیو انترتینمنت در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۵ با منصوب شدن فیل هریسون به عنوان رئیس این بخش تأسیس شد.
در ۱۶ مه ۲۰۰۸، شوهی یوشیدا به عنوان رئیس جدید معرفی شد. در آوریل ۲۰۱۶، بعد از ادغام «سونی کامپیوتر انترتینمنت» با «سونی نتورک انترتیمنت»، نام این بخش از «استودیوهای جهانی سونی کامپیوتر انترتینمنت» به «استودیوهای جهانی سونی اینتراکتیو انترتینمنت» تغییر پیدا کرد. در ۷ نوامبر ۲۰۱۹، هرمن هالست به عنوان رئیس جدید جایگزین شوهی یوشیدا شد.
با انتشار پلی‌استیشن ۵ در سال ۲۰۲۰، استودیوهای جهانی تصمیم گرفتند تمامی بازی‌های توسعه‌یافته را تحت عنوان «استودیوهای پلی‌استیشن» (به انگلیسی: PlayStation Studios) منتشر کنند.
استودیوها > استودیوهای کنونی

استودیوهای پلی‌استیشن، در مجموع ۲۱ استودیوی فعال و ۸ استودیوی غیرفعال دارد که عبارتند از:
| نام | مکان | بنیان‌گذاری شده در: | تحت‌مالکیت از: | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| استودیو بند | بند، اورگن | ۰۱۹۹۳ ۱۹۹۳ | ۰۲۰۰۰ ۲۰۰۰ | توسعه دهنده سری سایفون فیلتر و روزهای از دست رفته |
| بلوپوینت گیمز | آستین | ۲۰۰۶ | ۲۰۲۱ | این استودیو در بازسازی و بازسازی بازی های ویدیویی، مانند Uncharted: The Nathan Drake Collection، سایه کلوسوس و ارواح شیطانی تخصص دارد. |
| فابریک گیمز | منچستر | ۲۰۱۴ | ۲۰۲۱ | استودیوی پشتیبان برای فایراسپرایت |
| فایراسپرایت | لیورپول | ۲۰۱۲ | ۲۰۲۱ |  |
| فایرواک استودیوز | بلویو | ۲۰۱۸ | ۲۰۲۳ |  |
| گوریلا گیمز | آمستردام | ۰۲۰۰۰ ۲۰۰۰ | ۰۲۰۰۵ ۲۰۰۵ |  |
| هیون استودیوز | مونترآل | ۲۰۲۱ | ۲۰۲۲ |  |
| هاوس‌مارک | هلسینکی | ۱۹۹۵ | ۲۰۲۱ |  |
| اینسامنیاک گیمز | بربنک و دورهام | ۰۱۹۹۴ ۱۹۹۴ | ۰۲۰۱۹ ۲۰۱۹ | سازنده بازی های رچت اند کلنک |
| استودیو لندن | لندن | ۰۲۰۰۲ ۲۰۰۲ | — |  |
| استودیو مالزی | کوالا لامپور | ۲۰۲۰ | — |  |
| مدیا مولکول | گیلدفورد | ۰۲۰۰۶ ۲۰۰۶ | ۰۲۰۱۰ ۲۰۱۰ |  |
| ناتی داگ | سانتا مونیکا | ۰۱۹۸۴ ۱۹۸۴ | ۰۲۰۰۱ ۲۰۰۱ |  |
| نئون کوی | برلین و هلسینکی | ۲۰۲۰ | ۲۰۲۲ | توسعه‌دهنده بازی موبایلی |
| نیکسِز سافت‌ور | اوترخت | ۱۹۹۹ | ۲۰۲۱ |  |
| پولی‌فونی دیجیتال | توکیو | ۰۱۹۹۸ ۱۹۹۸ |  | سازنده بازی های گرن توریسمو |
| استودیو سن دیگو | سن دیگو | ۰۲۰۰۱ ۲۰۰۱ | — |  |
| استودیو سن ماتیو | سان ماتیو | ۱۹۹۸ | — |  |
| استودیو سنتا مونیکا | لس آنجلس | ۰۱۹۹۹ ۱۹۹۹ |  | سازنده بازی های خدای جنگ |
| ساکر پانچ پروداکشنز | بلویو | ۰۱۹۹۷ ۱۹۹۷ | ۰۲۰۱۱ ۲۰۱۱ | سازنده روح سوشیما |
| تیم اسوبی | توکیو | ۲۰۱۲ | ۲۰۲۱ | سازنده بازی استرو پلی روم |
| والکری انترتینمنت | سیاتل | ۲۰۰۲ | ۲۰۲۱ |  |
| اکس‌دو | لیورپول | ۲۰۰۰ | — |  |
استودیوها > استودیوهای پیشین

| نام | مکان | بنیان‌گذاری شده در: | تحت‌مالکیت از: | خارج‌شده از مالکیت در: | سرنوشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| بیگ‌بیگ استودیوز | رویال لیمینگون اسپا | ۰۲۰۰۱ ۲۰۰۱ | ۰۲۰۰۷ ۲۰۰۷ | ۰۲۰۱۲ ۲۰۱۲ | تعطیل شده |
| اولوشن استودیوز | رانکورن | ۰۱۹۹۹ ۱۹۹۹ | ۰۲۰۰۷ ۲۰۰۷ | ۰۲۰۱۶ ۲۰۱۶ | تعطیل شده |
| گوریلا کمبریج | کمبریج | ۰۱۹۹۷ ۱۹۹۷ | — | ۰۲۰۱۷ ۲۰۱۷ | تعطیل شده |
| اینکوگنیتو انترتیمنت | سالت‌لیک‌سیتی | ۰۱۹۹۹ ۱۹۹۹ | ۰۲۰۰۲ ۲۰۰۲ | ۰۲۰۰۹ ۲۰۰۹ | تعطیل شده |
| استودیو ژاپن | توکیو | ۱۹۹۳ | — | ۲۰۲۱ | سازماندهی مجدد تحت نام تیم اسوبی |
| استودیو منچستر | منچستر | ۰۲۰۱۵ ۲۰۱۵ | — | ۰۲۰۲۰ ۲۰۲۰ | تعطیل شده |
| پیکسلوپوس | سان ماتیو | ۰۲۰۱۴ ۲۰۱۴ | — | ۲۰۲۳ | تعطیل شده |
| استودیو لیورپول | لیورپول | ۰۱۹۸۴ ۱۹۸۴ | ۰۱۹۹۳ ۱۹۹۳ | ۰۲۰۱۲ ۲۰۱۲ | تعطیل شده |
| زیپر اینتراکتیو | ردموند، واشینگتن | ۰۱۹۹۵ ۱۹۹۵ | ۰۲۰۰۶ ۲۰۰۶ | ۰۲۰۱۲ ۲۰۱۲ | تعطیل شده |
تونل توحید

| تونل توحید | تونل توحید |
| --- | --- |
وردوی تونل توحید از سمت بزرگراه نواب: وردوی تونل توحید از سمت بزرگراه نواب
مکان: تهران - بزرگراه چمران و بزرگراه نواب
درازا: دو تونل بطول ۲۱۳۶ متر
ارتفاع تونل: 
هزینه پروژه: ۳۰۰۰ میلیارد ریال.
شروع ساخت: ۲۹ خرداد ۱۳۸۶
پایان ساخت و شروع بهره‌برداری: ۱۲ بهمن ۱۳۸۸
مدت تأخیر در ساخت: ۱۲روز
تونل توحید از دو تونل کنار هم بطول ۲۱۳۶ متر تشکیل شده که هرکدام از تونل‌ها شامل ۳ باند رفت و برگشت بوده و به عنوان نخستین تونل شمال به جنوب تهران، بزرگراه چمران را به بزرگراه نواب صفوی پیوند می‌دهد. ساخت این تونل در رکوردی بی‌سابقه طی ۳۰ ماه به پایان رسید که در زمان پایان ساخت، بزرگترین تونل شهری ایران بود. تونل توحید در فهرست زیباترین خیابان‌ها و گذرگاه‌ها در سراسر دنیا قرار گرفت.
طراحی و ساخت

ساخت این تونل در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۸۶ آغاز شد و کلنگ آن توسط محمدباقر قالیباف، شهردار تهران به زمین زده شد. در مردادماه سال ۱۳۸۸ بر اثر ریزش تونل و نشست زمین بین بزرگراه نواب تا خیابان کلهر یک نفر کشته و چهار نفر مصدوم شدند.
به‌گفتهٔ سخنگوی شهرداری تهران، در ساخت تونل توحید از هزینهٔ ۲۰۰ میلیارد تومانی تهیه شده از مرکز عوارضی‌های مردمی استفاده شد. به گفتهٔ محمدباقر قالیباف «به طور کلی می‌توان گفت هزینهٔ احداث تونل ۳۰۰ میلیارد تومان شده‌است.»
کارفرمایی پروژه را سازمان مهندسی و عمران شهر تهرانبر عهده داشت. تاریخ انعقاد قرارداد پروژه ۲۱ فروردین ۱۳۸۶ و تاریخ شروع واقعی پروژه ۲۹ فروردین ۱۳۸۶ بود.
افتتاح و بهره‌برداری

تونل توحید دو سال پس از آغاز پروژه همزمان با آغاز دهه فجر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۸ گشایش یافت. این تونل که کلنگ احداث آن در سال ۱۳۸۶ توسط محمدباقر قالیباف، شهردار وقت تهران به زمین زده شد در رکوردی بی‌سابقه طی ۳۰ ماه به پایان رسید. این درحالیست که تونل توحید سه برابر تونل رسالت است و در مقایسه با این تونل ۲۷ سال زودتر ساخته و بهره‌برداری شد.
بیش از ۱۰۰ خبرنگار و عکاس رسانه‌های گروهی به منظور پوشش خبری مراسم افتتاح تونل توحید در این محل حضور یافتند. بر اساس این گزارش تعدادی از نمایندگان رسانه‌های خارجی نیز در مراسم افتتاح تونل توحید حضور یافته و جمع کثیری از شهروندان نیز در ورودی تونل توحید با شاخه‌های گل شاهد افتاح این تونل شدند. این تونل با عبور کاروان انقلاب که گذر ۳۰ سال تاریخ را نشان می‌داد در مسیری گل‌کاری شده افتتاح شد.
تجهیزات و مشخصات

این تونل مجهز به سامانه برق اضطراری اختصاصی است که در هنگام قطع شبکه برق تهران، برق تونل به صورت خودکار تأمین می‌شود. همچنین جهت تهویه آن از ۷۰ دستگاه جت فن و ۱۱ دستگاه اگزاست فن بهره گرفته شده‌است. این تونل بمانند تونل رسالت دارای سامانه هوشمند تنظیم نور بیرونی و درونی تونل می‌باشد.
در کل مسیر تونل در فواصل نیم متر به نیم متر، در پشت بتن ریزی و آرماتور بندی اصلی از سازه های فلزی تحت نام لتیس گریدر استفاده شده است. تیم بسیار قوی کنترل کیفیت و تضمین کیفیت با مدیریت مهندسین عبدالرضا فتحی و سینا مطهری و استفاده از سیستم الکترونیکی تایید کیفی به صورت شبانه روزی پیشرفت و ساخت پروژه را پایش کرده است. بکارگیری بیش از ۳ هزار شمع و ۲۵ هزار قطعه بتونی و نصب سامانه هوشمند در برابر زلزله پیش‌بینی شده که این سازه در برابر زلزله‌های ۷ و ۸ ریشتری مقاوم بماند. پیش‌بینی به عنوان پناهگاه شهروندان، حین وقوع زلزله، گفتار رسانه‌ای بی‌پایه محسوب می‌شود زیرا زلزله ناگهانی رخ می‌دهد و طی چند ثانیه نیز پایان میابد.
== وضعیت ایمنی و رفاهی تونل توحید == آلودگی هوا در چندین مورد مستند (فیلم برداری شده) عامل بیهوش شدن رانندگان گشته است. نشتی آب در این تونل بسیار است.
دانشگاه علم و فناوری مازندران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
دانشگاه علم و فناوری مازندران: دانشگاه علم و فناوری مازندران
لاتین: University of Science and Technology of Mazandaran: لاتین: University of Science and Technology of Mazandaran
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۷۳
وابستگی: وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
رئیس: احمدرضا ربانی 
اعضای هیئت علمی: ۸۴ نفر
کارمندان مدیریتی: ۸۴ نفر  محمدرضا سرمستی امامی(معاون آموزشی)
دانشجویان: ۳۱۰۰ نفر
کارشناسی: دارد
تحصیلات تکمیلی: دارد
موقعیت: بهشهر، مازندران، ایران 
وبگاه: www.mazust.ac.ir
دانشگاه علم و فناوری مازندران (بهشهر) یکی از دانشگاه‌های دولتی تحت نظارت وزارت علوم است که در شرق استان مازندران در شهرستان بهشهر قرار دارد.
رشته‌های فعال در این دانشگاه در مقطع کارشناسی مهندسی عمران، مهندسی صنایع، مهندسی برق، مهندسی شیمی، مهندسی کامپیوتر، علوم کامپیوتر، ریاضیات و کاربردها و در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی عمران گرایش سازه، مهندسی شیمی گرایش فرآیندهای جداسازی، ریاضی کاربردی گرایش‌های آنالیز عددی و بهینه‌سازی، ریاضیات و کاربردها گرایش‌های جبر و آنالیز، مهندسی صنایع گرایش سیستم‌های کلان، مهندسی برق گرایش‌های سیستم‌های قدرت و الکترونیک قدرت و ماشین‌های الکتریکی می‌باشند.
از زمان استقلال این دانشگاه و به مدت نزدیک به ۸ سال ریاست این واحد آموزشی بر عهده حمید محمدزاده عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران (که پس از قبول عنوان ریاست به عضویت هیئت علمی این دانشگاه درآمد) بود که در سال ۱۴۰۰ با حکم محمدعلی زلفی‌گل ـ وزیر علوم،‌ تحقیقات و فناوری، احمدرضا ربانی به این سمت انتخاب شد.
احمدرضا ربانی نیز که خود متولد بهشهر می‌باشد، دارای دکترای اکتشاف منابع نفت و گاز از آکادمی علوم روسیه بوده و عضو هیئت علمی و استاد دانشکده مهندسی نفت دانشگاه صنعتی امیرکبیر بوده است. او پیش از این ریاست دانشگاه تفرش و ریاست دانشکده نفت دانشگاه صنعتی امیرکبیر را نیز  بر عهده داشته است.
دانشکده‌ها

دانشکده مهندسی عمران
دانشکده علوم
دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر
مهندسی شیمی و صنایع
مهندسی نفت  (در شرف راه‌اندازی)