stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کمال علی‌پور خنکداری
سوابق اجرایی

شهردار نواحی منطقه ۱۵ شهرداری تهران
رئیس اجرای احکام منطقه ۱۵ شهرداری تهران
معاون خدمات شهری مناطق ۱۰- ۱۷ - ۱۸ و ۲۰ شهرداری تهران
قائم مقام مناطق ۱۰ و ۱۷ شهرداری تهران
معاون شهرسازی و معماری منطقه ۱۰ شهرداری تهران
معاون اجتماعی و فرهنگی مناطق ۱۷ و ۱۵ شهرداری تهران
قائم مقام سازمان بازرسی شهرداری تهران
رئیس کمیته انتصابات سازمان بازرسی شهرداری تهران
مشاور معاونت امور مناطق شهرداری تهران
مدیر عامل شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران
عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی
رئیس کمیته راه مجلس نهم
عضو ناظر شورای عالی شهرسازی و معماری کشور ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴
نائب رییس فراکسیون مدیریت شهری و روستایی مجلس نهم
رئيس هيات عالي نظارت بر انتخابات شوراهاي استان مازندران - دوره چهارم
کولیج

| کولیج | کولیج |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: پیرانشهر
بخش: بخش لاجان
دهستان: لاهیجان غربی
جمعیت: ۷۸۵ نفر (سرشماری ۹۵)
کولیج، روستایی است از توابع بخش لاجان و در شهرستان پیرانشهر استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان لاهیجان غربی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۷۵۰ نفر (۱۱۳ خانوار)
بوده‌است.
الهه کولایی

| الهه کولایی | الهه کولایی |
| --- | --- |
الهه کولایی در همایش بزرگداشت بانوی انقلاب اسلامی (خدیجه ثقفی)، فروردین ۱۳۹۴: الهه کولایی در همایش بزرگداشت بانوی انقلاب اسلامی (خدیجه ثقفی)، فروردین ۱۳۹۴
نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره ششم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳: دوره مسئولیت ۱۳۷۹ – ۱۳۸۳
حوزه انتخاباتی: تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۵ تهران، ایران
حزب سیاسی: جبهه مشارکت ایران اسلامی
محل تحصیل: دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه تهران
پیشه: استاد دانشگاه، سیاست‌مدار
تخصص: استاد علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
الهه کولایی (طبرستانی) (زادهٔ ۱۳۳۵، تهران)
محقق، نویسنده و استاد علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، عضو شورای مرکزی و نیز دفتر سیاسی جبهه مشارکت ایران اسلامی، عضو شورای هماهنگی مجمع زنان اصلاح‌طلب است و همچنین نماینده مجلس ششم ایران بوده‌است.
زندگی‌نامه

الهه کولایی در سال ۱۳۳۵ در تهران زاده شد. در دانشگاه ملی ایران و دانشگاه تربیت مدرس در رشته علوم سیاسی تحصیل کرد و در گرایش روابط بین الملل دکترا گرفت. او در جریان تحولات انقلابی سالهای ۱۳۵۷ به بعد با انجمن اسلامی دانشکده علوم اقتصادی دانشگاه شهید بهشتی همکاری داشت. کولایی در سال ۱۳۶۷ عضو هیأت علمی دانشگاه تهران شد. به گفته خودش، «در این میان سالهایی را به دلیل آنکه صاحب فرزند شده بودم و همزمان مشغله درس و خانه داری نیز داشتم، بیشتر به این امور پرداختم، اما ظرف سالهای بعد، حوزه تخصصی خود را سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و پرداختن به مباحث این حوزه قرار دادم و تلاش کردم به گونه‌ای برای این مسایل راهکار و چاره بیابم.»
کولایی مدتی در روزنامه اطلاعات روزنامه‌نگاری کرد و بعد در وزارت خارجه ایران مشغول به کار شد. پس از آن مدیر آموزش و معاون آموزشی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد و همزمان در چند دانشگاه دیگر نیز تدریس می‌کرد.
الهه کولایی استاد علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، و عضو جبهه مشارکت ایران اسلامی و شورای هماهنگی مجمع زنان اصلاح‌طلب است.
کتاب‌شناسی

برخی از کتاب‌های تالیف شده توسط الهه کولایی عبارتند از:
۱۳۸۴ بازی بزرگ جدید در آسیای مرکزی: زمینه‌ها و چشم‌اندازها
۱۳۸۵ سیاست و حکومت در فدراسیون روسیه (چاپ اول: ۱۳۷۶)
۱۳۸۶ نقش زنان در توسعه کشورهای اسلامی (با تأکید بر خاورمیانه و جنوب شرقی آسیا) (با همکاری محمدحسین حافظیان)
۱۳۸۴ افسانه انقلاب‌های رنگی
۱۳۸۶ سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو)، دگرگونی در ماموریت‌ها و کارکردها (با همکاری محمود محمدی، ماندانا تیشه یار)
۱۳۸۱ بررسی زمینه‌های نظری و تاریخی همگرایی و واگرایی در فدراسیون روسیه (با همکاری رسول افضلی، محمدتقی دلفروز)
۱۳۷۶ اتحاد شوروی از تکوین تا فروپاشی (وزارت ام‍ور خ‍ارج‍ه، م‍وس‍س‍ه چ‍اپ و ان‍ت‍ش‍ارات)
الهه کولایی در سال ۱۳۹۴
سید ابوالفضل اقبالی

| سید ابوالفضل اقبالی | سید ابوالفضل اقبالی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی دوره بیست و یکم: نماینده مجلس شورای ملی دوره بیست و یکم
دوره مسئولیت ۱۴ مهر ۱۳۴۲ – ۱۳ مهر ۱۳۴۶: دوره مسئولیت ۱۴ مهر ۱۳۴۲ – ۱۳ مهر ۱۳۴۶
پس از: اسماعیل آزمین
پیش از: علی ماهیار
حوزه انتخاباتی: آستارا
اکثریت: ۱۱٬۴۸۳ رأی (۸۶٫۳٪)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید ابوالفضل اقبالی نمین ۱۲۸۵ نمین، اردبیل، ایران
درگذشته: ۱۳۴۶ (۶۱ سال) ایران
حزب سیاسی: حزب ایران نوین (۱۳۴۶–۱۳۴۵) مستقل (تا ۱۳۴۵)
سید ابوالفضل اقبالی (۱۲۸۵–۱۳۴۶) نماینده مردم آستارا در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی و قائم‌مقام جمعیت شیر و خورشید سرخ بود
او دوره متوسطه را در اردبیل به پایان رسانید و سپس به تحصیل در رشته زبان و ادبیات عرب مشغول شد. وی ابتدا به شغل آموزکاری پرداخته و سپس به سازمان ثبت  اسناد کشور منتقل گردید و ریاست اداره ثبت اردبیل، آذربایجان شرقی ،تهران، مازندران و بازرسی ویژه این سازمان را برعهده داشت.
در غائله آذربایجان به سبب مخالف وی و خانواده‌اش با گروه پیشه وری اموال آنان مصادره شده و وی به تهران گریخت.  خیابانی در شهر نمین به نام اقبالی نامگذاری شده‌است.[منبع بهتری نیاز است]
النا کونتی

| النا کونتی | النا کونتی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) وارزه
ملیت: ایتالیا
تحصیلات: امپریال کالج لندن (PhD 1996) دانشگاه پاویا (Chemistry, 1991)
شناخته‌شده برای: RNA transport, RNA metabolism
جوایز:  Gottfried Wilhelm Leibniz Prize (2008)  Louis-Jeantet Prize for Medicine (2014)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): structural biology، زیست‌فیزیک، زیست‌شناسی مولکولی، بلورنگاری، شیمی
محل کار: Max Planck Institute of Biochemistry; دانشگاه راکفلر;  EMBL ; دانشگاه هایدلبرگ
 :  
النا کونتی (انگلیسی: Elena Conti؛ زادهٔ ۱۴ فوریهٔ ۱۹۶۷) دانشمند در زمینه زیست‌شناسان مولکولی اهل ایتالیا است.
سیامک بنایی

| سیامک بنایی | سیامک بنایی |
| --- | --- |
زاده: ۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۶تهران
ژانر: موسیقی ایرانی
ساز(ها): تمبک
اعضای پیشین: گروه پایور
سازهای اصلی: سازهای اصلی
تمبک: تمبک
استاد(ها): محمد اسماعیلیامیرناصر افتتاح
سیامک بنایی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۳۶) موسیقی‌دان و نوازندهٔ تمبک اهل ایران است. او از اعضای سابق گروه موسیقی پایور و «ارکستر بزرگ مضرابی» به رهبری حسین دهلوی بوده است.
زندگی‌نامه

سیامک بنایی، ۲۵ اردیبهشت سال ۱۳۳۶ در تهران متولد شد. او نواختن تمبک را از سال ۱۳۶۱، ابتدا مدت کوتاهی نزد امیرناصر افتتاح و پس از آن نزد محمد اسماعیلی فراگرفت و شیوهٔ نوازندگی او را ادامه داد. وی در کنسرت‌ها و آثار متعددی با هنرمندانی نظیر: فرامرز پایور، داریوش پیرنیاکان، جلال ذوالفنون، شهرام ناظری، حسین فرهادپور، سوسن اصلانی و … همکاری نمود. او از اعضای گروه موسیقی پایور، «ارکستر بزرگ مضرابی» به رهبری حسین دهلوی و نوازندهٔ تمبک «گروه شهنازی» و «گروه نوا» بوده‌است.
وی همچنین نت‌نویسی کتاب آموزش تمبکِ حسین تهرانی را تحت نظر حسین دهلوی انجام داد و کتاب آموزش تمبکِ محمد اسماعیلی، در سال ۱۳۸۲، به کوشش او منتشر شد. گردآوری مجموعه آلبوم‌های «سلسله عشق»، «صد سال تار» و «صد سال سنتور» از جمله فعالیت‌های دیگر او در زمینهٔ موسیقی است. وی همچنین به عنوان داور با جشنواره ملی موسیقی جوان همکاری داشته‌است.
آثار هنری

از جمله آثار نوازندگی سیامک بنایی، به آلبوم‌های موسیقی زیر می‌توان اشاره کرد:
دل شیدا، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی شهرام ناظری
لیلی و مجنون، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی شهرام ناظری
پردهٔ عشاق، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی حمیدرضا نوربخش
آسمان، به آهنگسازی علی‌اکبر شهنازی، به سرپرستی داریوش پیرنیاکان و خوانندگی حمیدرضا نوربخش
تار، به آهنگسازی علی‌نقی وزیری به همراهِ تار هوشنگ ظریف
۱۸ تصنیف، به همراهِ سه‌تارِ جلال ذوالفنون
حکایت دل، به آهنگسازی فرامرز پایور و خوانندگی علی رستمیان
بامدادان، به آهنگسازی حسین فرهادپور و خوانندگی علی رستمیان
از بودن و سرودن، به آهنگسازی نوید قزوینه و خوانندگی علی رستمیان
مایهٔ ناز، به آهنگسازی روح‌الله خالقی و محمدعلی امیرجاهد و خوانندگی سالار عقیلی
رِنگ‌های هفت دستگاه، به همراهِ سنتور پژمان آذرمینا
سارنگ، به آهنگسازی مهرداد دلنوازی
خجسته، به آهنگسازی سوسن اصلانی
چشمه ساران، به آهنگسازی حسین فرهادپور و خوانندگی بهرام باجلان
پنهان در غبار، به آهنگسازی جواد لشگری، تنظیم مانی جعفرزاده و خوانندگی بهرام سارنگ
بوی مهر، به آهنگسازی سیاوش آریامنش و خوانندگی سینا سرلک
خلوت خاطره‌ها، به همراه پیانو حریر شریعت‌زاده
باغ به باغ، به همراهِ پیانو سامان احتشامی
ابوعطا-افشاری از ردیف چپ کوک فرامرز پایور، به همراهِ سنتور مینا نی‌زاری
اجرای گروهی آثار غلامحسین بیگجه‌خانی
سیامک مره صدق

| سیامک مره صدق | سیامک مره صدق |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۸۷ – ۶ خرداد ۱۳۹۹
پس از: موریس معتمد
پیش از: همایون سامه‌یح نجف‌آبادی
حوزه انتخاباتی: کلیمیان
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی: عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۴ شیراز، استان فارس
ملیت: ایرانی
اقامتگاه: تهران
محل تحصیل: دانشگاه صنعتی امیر کبیر
پیشه: سیاستمدار
تخصص: استاد دانشگاه، دکتری متخصص جراحی عمومی
سیامک مره‌صدق (زاده ۱۳۴۴ در شیراز) استاد دانشگاه، دکتری متخصص جراحی عمومی و نماینده کلیمیان در دوره هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی بود.
زندگی‌نامه

وی متولد ۱۳۴۴ شیراز است. در مدرسه تیزهوشان آن شهر تحصیل کرده‌است.
وی در سال ۱۳۶۲ به دانشگاه شیراز وارد شده و پس از تحصیل در رشته پزشکی توانسته تخصص خود را در جراحی عمومی کسب کند. عضویت در هیئت علمی دانشگاه کردستان، مسئول بخش اورژانس استان کردستان، مسئولیت مرکز توسعه آموزش پزشکی استان کردستان و ریاست و مسئول فنی بیمارستان و مرکز خیریه دکتر سپیر نیز در کارنامه او است.
مره‌صدق هم‌چنین رئیس انجمن کلیمیان تهران بوده‌است؛ ولی با انتخاب به سمت نمایندگی ایرانیان کلیمی در مجلس شورای اسلامی، در خرداد ماه ۱۳۸۷ این سمت را به رحمت‌الله رفیع واگذار نمود.
سیامک مره صدق در سال ۱۳۸۶ در حوزه انتخابیه اقلیت‌های دینی کلیمیان از مجموع ۲۸۴۵ رای مأخوذه، با ۲۳۷۴ رأی حائز اکثریت آراء شد.
وی در سال ۱۳۹۰ نیز با ۲٬۹۳۴ رای با درصد آرای ۹۰٫۵۶٪ دوباره به‌عنوان نماینده اقلیت کلیمیان در سمت خود ابقاء شد.
مره صدق در اولین سفر حسن روحانی به نیویورک برای شرکت در شصت و هشتمین مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۲۰۱۳ از همراهان رئیس‌جمهور بود.
مره صدق، در واکنش به نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه، گفت: «جنایات رژیم صهیونیستی در قبال مردم فلسطین، یادآور رفتار صدام حسین با مناطق شیعه‌نشین عراق و رفتارهای آلمان نازی در دوران جنگ جهانی اول و دوم علیه بشریت است و هیچ توجیه منطقی، عقلی و سیاسی برای آن قابل بیان نیست.»
منتقدان

اظهارات مره‌صدق دربارهٔ نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه واکنش سام کرمانیان، رئیس پیشین فدراسیون یهودیان ایرانی آمریکایی، در گفت و گو با جوئیش ژورنال علت صحبت مره صدق را به این که وی «بیش از این که نماینده جامعه یهودیان در مجلس ایران باشد، نماینده دست‌چین شده وزارت اطلاعات است، که مطابق با خواسته‌ها و دستورالعمل‌های تبلیغاتی جمهوری اسلامی ایران عمل کرده» تعبیر کرد.
کلای اوانز

کلای اوانز (به انگلیسی: Clay Evans) (زادهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۵۳) شناگر اهل کانادا است.
سیاست زیست‌محیطی

با سیاست‌گذاری زیست‌محیطی اشتباه نشود.
کشورهای دارای بیشترین نابودی جنگل کهن‌رشد (اولیه)
سیاست‌های زیست‌محیطی (به انگلیسی: Environmental politics)، هم سیاست دربارهٔ محیط زیست (همچنین به سیاست‌گذاری زیست‌محیطی مراجعه کنید) و هم یک رشته تحصیلی دانشگاهی متمرکز بر سه مؤلفه اصلی را تعیین می‌کند:
بررسی نظریه‌ها و اندیشه‌های سیاسی مرتبط با محیط زیست.
بررسی مواضع زیست‌محیطی احزاب سیاسی جریان اصلی و جنبش‌های اجتماعی محیط زیستی و
تحلیل سیاست‌گذاری عمومی و اجرای مؤثر آن بر محیط زیست، در سطوح مختلف ژئوپلیتیک.
پاناویا تورنادو ای‌دی‌وی

| پاناویا تورنادو ای‌دی‌وی | پاناویا تورنادو ای‌دی‌وی |
| --- | --- |
RAF Tornado F3: RAF Tornado F3
کاربری: هواپیمای رهگیر
تولیدکننده: Panavia Aircraft GmbH
نخستین پرواز: ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹
معرفی‌شده در: ۱ می ۱۹۸۵
بازنشستگی: 2011 (RAF)
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا نیروی هوایی سلطنتی سعودی نیروی هوایی ایتالیا
تعداد ساخته‌شده: 218
هزینه هر فروند: £۱۴ میلیون (1980)
توسعه‌یافته از: پاناویا ترنادو
پاناویا تورنادو ای‌دی‌وی (انگلیسی: Panavia Tornado ADV) نوع رهگیر هواپیمای پاناویا تورنادو است.
فلاویو بوچی

| فلاویو بوچی | فلاویو بوچی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ مهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال)
ملیت: ایتالیایی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–اکنون
فلاویو بوچی (انگلیسی: Flavio Bucci؛ زادهٔ ۲۵ مهٔ ۱۹۴۷) بازیگر، صداپیشه و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به آدم‌ربایی، ژنرال ایستاده می‌خوابد و لیگابوئه اشاره نمود.
کم‌بینایی

Medical condition
| کم‌بینایی | کم‌بینایی |
| --- | --- |
عصای سفید، نماد بین‌المللی کوری: عصای سفید، نماد بین‌المللی کوری
تخصص: چشم‌پزشکی
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: H54.0, H54.1, H54.4
دادگان بیماری‌ها: 28256
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
کم بینایی یا کاهش بینایی (به انگلیسی: Visual impairment) کاهش قابلیت بینایی تا حدی است که مشکلاتی ایجاد کند به شیوه‌های معمول نظیر عینک قابل حل نباشد.
علل کم بینایی عبارتند از بیماریها ی مختلف چشمی، ضربه یا نقائص مادرزادی. از جمله عوارض آن کاهش حدت بینایی، کاهش در میدان بینایی، کاهش حساسیت کنتراست و کاهش تشخیص رنگها است.
باران کوثری

| باران کوثری | باران کوثری |
| --- | --- |
باران کوثری در سی و ششمین جشنواره فجر: باران کوثری در سی و ششمین جشنواره فجر
زادهٔ: ۲۵ مهر ۱۳۶۴ ‏(۳۹ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات:  دیپلم نمایش از هنرستان سوره  لیسانس جامعه‌شناسی 
پیشه‌ها:  بازیگر  طراح صحنه  طراح لباس  منشی صحنه 
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۰–اکنون
والدین: جهانگیر کوثری (پدر) رخشان بنی‌اعتماد (مادر)
باران کوثری (زادهٔ ۲۵ مهر ۱۳۶۴) بازیگر سینما و‌ تئاتر اهل ایران است.
زندگی

باران کوثری در ۲۵ مهر ۱۳۶۴ در تهران زاده شد. وی فرزند رخشان بنی‌اعتماد (کارگردان سینما) و جهانگیر کوثری (تهیه‌کننده سینما و کارشناس فوتبال) است. او دانش‌آموختهٔ رشته نمایش از هنرستان سوره است. بهترین بابای دنیا (۱۳۷۰) ساخته داریوش فرهنگ، نخستین تجربه بازیگری باران کوثری است. نقش‌آفرینی‌های بعدی وی تا سال ۱۳۸۰ محدود به همه در فیلم‌های مادرش است.
کوثری همچنین با بازی در تئاتر آن سوی آینه به کارگردانی آزیتا حاجیان (۱۳۷۶) توانایی خود به عنوان بازیگر تئاتر را به ثبت رساند. باران کوثری در هفدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان در اصفهان (۱۳۸۱) یکی از اعضای هیئت داوران در بخش مسابقه بود.
باران کوثری در سال ۱۳۸۵ از طرف خوانندگان هفته‌نامه چلچراغ برای دریافت نشان محبوبیت این نشریه انتخاب شد. او در بهمن همان سال سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای دو فیلم خون‌بازی و روز سوم و دیپلم افتخار بخش بین‌الملل برای فیلم خون‌بازی دریافت کرد. باران کوثری در سال ۱۳۸۶ در جایزه تصویر آسیا پاسیفیک برای فیلم خون‌بازی نامزد بهترین بازیگری شد. او در سال ۱۳۸۷ در بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر برای فیلم حیران نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن شد.
باران کوثری در دوازدهمین جشن خانه سینما در سال ۱۳۸۷ به همراه پدرش جایزه بهترین بازیگر نقش دوم مرد را به بابک حمیدیان اهدا کرد. همچنین در سال ۱۳۸۹ و در چهاردهمین جشن خانه سینما، نگار جواهریان تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن را از باران و حامد بهداد دریافت کرد.
باران کوثری در سی‌امین دوره جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۹۰ برای بازی در فیلم بغض در بخش نگاه نو (فیلم‌های اول) نامزد جایزه بهترین بازیگر زن شد.او پس از دو سال ممنوع‌الفعالیت بودن در سال ۱۳۹۲ در دومین فیلم رضا درمیشیان به نام عصبانی نیستم! بازی کرد و برای نمایش فیلم در جشنواره فیلم برلین به آلمان سفر کرد.
باران کوثری در ۱۶ مهر ۱۳۹۴ و هنگام فیلمبرداری فیلم هفت‌ماهگی دچار آسیب شد.
خیریه

کوثری به عنوان سفیر انجمن خیریه یاری سوئد در ایران معرفی شده است. این انجمن یک سازمان مستقل غیرانتفاعی مردمی است و شعار «کودک خیابانی کمتر، دانش آموز بیشتر» به همراه دارد. هدف این انجمن پشتیبانی همه‌جانبه از کودکان، فراهم آوری شرایط تحصیل و امکانات آموزش‌وپرورش، ساخت مدارس محروم و کتابخانه با حمایت داوطلبانه حامیان مالی در سوئد است.
اعتراضات ۱۴۰۱ ایران

باران کوثری پس از خیزش ۱۴۰۱ ایران در اینستاگرام خود نوشت که به سکوت تهدید شده است و با انتشار عکسی از تظاهرات سکوت ۲۵ خرداد ۱۳۸۸ نوشت:
«لیاقت تظاهرات سکوت سه میلیونی ما را نداشتید. اگر مقاومت و اعتراض در برابر بربریت، باتوم و گلوله شما اغتشاش است، من باران کوثری یک اغتشاش‌گَرَم.»
باران کوثری در اردیبهشت ۱۴۰۲ در مراسم خاکسپاری حسام محمودی بدون حجاب اجباری شرکت کرد.
فیلم‌شناسی

مقالهٔ اصلی: فیلم‌شناسی باران کوثری
جوایز و نامزدی‌ها

| سال | رده | جایزه | فیلم | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران | بی‌همه‌چیز عامه‌پسند |  |
| ۱۳۹۸ | جایزه بهترین بازیگر زن | جشن نوزدهم دنیای تصویر | عرق سرد | برنده |
| ۱۳۹۸ | جایزه ویژه هیئت داوران | جشنواره بین‌المللی فیلم دوبلین ۲۰۱۹ | عرق سرد | برنده |
| ۱۳۹۶ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بخش سودای سیمرغ / سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر | عرق سرد | نامزدشده |
| ۱۳۹۳ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بخش سودای سیمرغ / سی و سومین دوره جشنواره فیلم فجر | کوچه بی‌نام | برنده |
| ۱۳۹۲ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بخش مسابقه سینمای ایران / سی و دومین جشنواره فیلم فجر | عصبانی نیستم | نامزدشده |
| ۱۳۹۰ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بخش فیلم‌های اول نگاه نو / سی‌امین جشنواره فیلم فجر | بغض | نامزدشده |
| ۱۳۸۹ | جایزه بهترین بازیگر زن | یکمین جشنواره ملی فیلم جوان ایرانی | ابله | برنده |
| ۱۳۸۷ | سیمرغ بهترین بازیگر نقش اول زن | بخش مسابقه سینمای ایران / بیست و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر | حیران | نامزدشده |
| ۱۳۸۶ | جایزه بهترین بازیگر زن | نخستین جایزه اسکرین آسیا پاسیفیک؛ استرالیا | خون‌بازی | نامزدشده |
| ۱۳۸۶ | تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن | یازدهمین جشن خانه سینما | خون‌بازی | برنده |
| ۱۳۸۵ | سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن | بخش مسابقه سینمای ایران / بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر | خون‌بازی روز سوم | برنده |
| ۱۳۸۵ | دیپلم افتخار بهترین نقش‌آفرینی | بخش مسابقه بین‌الملل / بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر | خون‌بازی | برنده |
| ۱۳۷۹ | دومین بازیگر کودک و نوجوان سال به انتخاب منتقدان |  | زیر پوست شهر باران و بومی |  |
پارک ملی کوتوپاکسی

| پارک ملی کوتوپاکسی | پارک ملی کوتوپاکسی |
| --- | --- |
گونه: پارک ملی
مکان: اکوادور، آمریکای جنوبی
مختصات: ۰°۴۱′۳″ جنوبی ۷۸°۲۶′۱۴″ غربی﻿ / ﻿۰٫۶۸۴۱۷°جنوبی ۷۸٫۴۳۷۲۲°غربی﻿ / -0.68417; -78.43722
مساحت: بین ۳۲٫۲۵۵ تا ۳۳٫۳۹۰ هکتار
گشایش: ۱۱ اوت ۱۹۷۵
پارک ملی کوتوپاکسی (به اسپانیایی: Parque Nacional Cotopaxi) پارکی ملی به مساحت تقریبی ۳۳ هکتار واقع در کشور اکوادور در آمریکای جنوبی است که در نزدیکی دامنه‌های شرقی رشته‌کوه آند قرار دارد. این پارک پربازدیدترین پارک کشور اکوادور است.
مشخصات

پارک ملی کوتوپاکسی در فاصلهٔ ۶۰ کیلومتری از شهر کوئیتو و در ارتفاعات مرکزی اکوادور در منطقه‌ای آتشفشانی قرار دارد. این پارک که در تاریخ ۱۱ اوت ۱۹۷۵ تأسیس شده‌است دو آتشفشان چینه‌ای کوتوپاکسی و رومیناهوئی را دربرگرفته و نهشته‌های خاکستر، جریان‌های گدازه و گل‌روانه‌ها (لاهار)، چشم‌انداز اطراف آنها را تشکیل می‌دهد. رودهای بسیاری همچون کوتوچی، سان پدرو، پیتا و تامبو از ذوب برف‌ها و یخچال‌های این دو کوه پدید آمده‌است که رود پیتا، مرز طبیعی شمال شرقی پارک را تشکیل می‌دهد. همچنین چند دریاچهٔ کوچک در این پارک وجود دارد که از بین آنها می‌توان به دریاچه‌های کاخاس، لیمپیو پونگو و سانتو دومینیگو اشاره کرد.
ورودی اصلی پارک در حدود ۵ کیلومتری شمال دهکدهٔ لاسو قرار دارد و موزه‌ای نیز در این ورودی ساخته شده‌است. بازدیدکنندگان پس از عبور از موزه به دریاچهٔ لیمپیو پونگو می‌رسند که در ارتفاع ۳۸۴۰ متری قرار دارد و پارکینگ پارک نیز در ارتفاع تقریباً ۴٬۵۹۰ متری واقع است. پس از پارکینگ پناهگاه خوزه ریواس قرار دارد که این فاصله را با پای پیاده می‌توان در مدت ۴۵ دقیقه پیمود. از این پناهگاه که در ارتفاع ۴۸۰۰ متری واقع است می‌توان به کوه کوتوپاکسی صعود نمود.
حیات وحش

انواع گوناگونی از جانوران در پارک ملی کوتوپاکسی زندگی می‌کنند و تا سال ۱۹۸۳، ۱۷ گونهٔ پستاندار و ۳۷ گونهٔ پرنده در این پارک شناسایی شده بود که مطالعات بعدی افزایش این تعداد را نشان می‌دهد. کندور، شاهین صورت نارنجی و مرغ دریایی آندی را می‌توان در ارتفاعات ۴۰۰۰ متر به بالای پارک مشاهده نمود. گوزن قرمز آمریکایی، روباه آندی موسوم به کولپئو، شیر کوهی و گوزن دم‌سفید از جمله پستانداران معمول این پارک هستند. همچنین از میان گونه‌های نادر نیز می‌توان به خرس عینکی اشاره نمود که در دامنه‌های شرقی پارک یافت می‌شود.
نزدیکی دامنه‌های شرقی رشته‌کوه آند
طبقه اجتماعی در ایران

طبقات اجتماعی در ایران
طبقه بالا (۴٫۳٪)
طبقه متوسط (۳۲٪)
طبقه کارگر (۴۵٪)
طبقه ضعیف / فقر نسبی (۱۸٫۷٪)
طبقهٔ اجتماعی در ایران به طبقهٔ اعیان، طبقهٔ متوسطِ روبه‌بالا، طبقهٔ متوسطِ حقوق‌بگیر، طبقهٔ کارگر، طبقهٔ کشاورزانِ مستقل و روزمُزدبگیرانِ روستایی تقسیم شده‌است. برخی منابعِ پژوهشی نیز طبقه هایِ اجتماعیِ ایران را به طبقهٔ اعیان، طبقهٔ متوسط (پیرامونِ ۳۲٪ از جمعیت در سالِ ۲۰۰۰ م) طبقهٔ کارگر (پیرامونِ ۴۵٪ از نیروی کار) و طبقهٔ فرودست تقسیم می‌کند.
مطالعات جدیدتر، طبقات اجتماعی در ایران را بر اساس شاخص‌های اقتصادی همچون متوسط درآمد ماهانه به سه طبقه بالا (۱۰ درصد ثروتمند)، طبقه متوسط (۴۰ درصد بعدی) و طبقه پایین (۵۰ درصد پایین) تقسیم‌بندی کرده‌اند.
یکی از اهداف اصلی انقلاب ایران از بین بردن طبقات اجتماعی بود. در دورهٔ پس از انقلاب، دسترسی به قدرت سیاسی، که در ایران پیش از انقلاب مبنایی مهم برای سنجش نفوذ و جایگاه نخبگان بود، همچنان اهمیت خود را برای تعیین وضعیت اجتماعی حفظ کرده است، اگرچه ترکیب نخبگان سیاسی تغییر کرده است. در دههٔ اول پس از سال ۱۳۵۷، ورود به جمع نخبگان سیاسی در سطح ملی یا استانی به داشتن اعتبار انقلابی بستگی داشت. این اعتبار شامل توانایی ارائه شواهدی از شرکت در تظاهرات و دیگر فعالیت‌های انقلابی در طی سال‌های ۱۳۵۶–۱۳۵۷ و داشتن شهرت به‌عنوان یک مسلمان خوب بود. شهرت مذهبی لازم از طریق شرکت در نمازهای جماعت و رعایت کدهای رفتاری اسلامی در زندگی شخصی به دست می‌آمد. اعتبار انقلابی برای نسلی که پس از اوایل دهه ۱۳۷۰ به بلوغ رسید، اهمیت کمتری یافت. آموزش، به ویژه داشتن مدرک دانشگاهی، به‌طور غیررسمی جایگزین اعتبار انقلابی شد.
طبقه اعیان

در جامعه ایران، ده درصد بالای درآمدی تنها ۳٪ از کل مالیات‌های درآمدی را پرداخت می‌کنند، در حالی که در ایالات متحده، ده درصد بالای درآمدی بیش از ۷۰٪ از کل مالیات‌های درآمدی را می‌پردازند (هرچند میلیاردرهای آمریکایی به‌طور جمعی ثروتمندتر از همتایان ایرانی خود هستند). طبقه بالای پس از انقلاب شامل برخی از همان گروه‌های اجتماعی نخبگان قدیم، مانند مالکان بزرگ زمین، صنعت‌گران، سرمایه‌گذاران، و تجار بزرگ بود. بیشتر این گروه‌ها از ایران مهاجرت کرده و اموالشان توسط دولت مصادره شده است.اقلیتی از طبقه بالای پیش از انقلاب همچنان در ایران زندگی و کار می‌کنند، اما به‌طور کلی چنین افرادی در موقعیت‌های دارای نفوذ سیاسی قرار ندارند. افرادی که دارای نفوذ سیاسی بودند شامل روحانیون عالی‌رتبه، کارمندان بلندپایه دولتی، مدیران اجرایی شرکت‌های عمومی و خصوصی و بنیادهای خیریه، و کارآفرینان ثروتمند بودند؛ هیچ‌کدام از این افراد بخشی از نخبگان اقتصادی و اجتماعی پیش از انقلاب نبودند.
اگرچه در ابتدا داشتن شهرت برای تقوا و وفاداری به آرمان‌های انقلاب نسبت به خانواده یا ثروت ویژگی مهم‌تری برای مشارکت در نخبگان سیاسی پس از انقلاب بود، افرادی که به موقعیت‌های قدرتمند سیاسی دست یافتند حقوق‌های سخاوتمندانه‌ای دریافت کردند که آن‌ها را به بالاترین رده‌های درآمدی ارتقا داد و دسترسی به فرصت‌های متعدد مشروع برای کسب ثروت بیشتر را فراهم کرد. فرزندان نخبگان جدید معمولاً تشویق به دریافت تحصیلات دانشگاهی شده‌اند و از اواسط دهه ۱۳۷۰، مدرک تحصیلات تکمیلی از دانشگاه‌های خارجی به نمادی از جایگاه اجتماعی تبدیل شده است. این روندهای اجتماعی به‌تدریج و به‌طور غیررسمی معیارهای جذب در نخبگان سیاسی را تغییر داده است: داشتن مدرک دانشگاهی و ارتباط با خانواده‌های برجسته مذهبی یا انقلابی به مزیتی در رقابت برای موقعیت‌های دارای نفوذ سیاسی تبدیل شده است.
تا سال ۲۰۱۶، تخمین زده می‌شد که ایران سه میلیون نفر با دارایی بیش از یک میلیارد تومان (۲۷۰٬۰۰۰ دلار)، ۳۲٬۰۰۰ نفر با دارایی خالص بالای ۳ میلیون دلار، ۱٬۳۰۰ نفر چندمیلیونر با دارایی خالص ۱۰ میلیون دلار یا بیشتر، و چهار میلیاردر داشته باشد.
رئیس‌جمهور وقت ایران، محمود احمدی‌نژاد، اظهار داشت که ۶۰ درصد از ثروت کشور در اختیار ۳۰۰ نفر است (از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران در سال ۲۰۱۶).ایرانیان ثروتمند، شرکت‌ها، و خریداران تحت حمایت دولت تا ۸.۵ میلیارد دلار در املاک و مستغلات خارجی طی پنج تا ده سال آینده (۲۰۱۶) هزینه خواهند کرد.
طبقه متوسط

پس از انقلاب، ترکیب طبقه متوسط تغییر قابل توجهی نکرد، اما اندازه آن از حدود ۱۵ درصد جمعیت در سال ۱۳۵۷ به بیش از ۳۲ درصد در سال ۲۰۰۰ دو برابر شد. چندین گروه اجتماعی پیش از انقلاب همچنان قابل شناسایی بودند، از جمله کارآفرینان، بازرگانان بازار، پزشکان، مهندسان، استادان دانشگاه، مدیران بخش خصوصی و عمومی، کارمندان دولتی، معلمان، مالکان زمین‌های متوسط، افسران نظامی رده پایین، و روحانیون شیعه در رده‌های میانی. گروه‌های جدیدی نیز ظهور کردند، از جمله تکنسین‌های حوزه‌های تخصصی مانند ارتباطات، کامپیوتر، الکترونیک، و خدمات پزشکی؛ مالکان کارخانجات کوچک با کمتر از ۵۰ کارگر؛ مالکان شرکت‌های ساختمانی و حمل‌ونقل؛ و کارکنان حرفه‌ای رسانه‌های چاپی و تصویری. بازرگانان، به‌ویژه آن‌هایی که با سازمان‌های مرتبط با بازار ارتباط داشتند، حتی اگر فروشگاه‌هایشان خارج از بازارهای سنتی سرپوشیده قرار داشت، به قدرت سیاسی‌ای دست یافتند که پیش از انقلاب از آن برخوردار نبودند.
شکاف فرهنگی پیش از انقلاب بین افراد طبقه متوسط با دیدگاه سکولار و کسانی که به نقش دین در زندگی عمومی و خصوصی ارزش می‌دادند، از بین نرفت. با این حال، از سال ۱۳۵۷، رابطه سیاسی میان این دو دیدگاه متضاد معکوس شده است. در حالی که در دوره پادشاهی دولت تلاش می‌کرد دین را به حوزه خصوصی محدود کند، در جمهوری اسلامی دولت به‌طور آگاهانه دین را در زندگی عمومی ترویج کرده است. ایرانیان سکولار تمایل دارند به این نقش غالب دیدگاه مذهبی در سیاست و جامعه اعتراض کنند، به‌ویژه تجلیات آن در قوانین و مقررات متعددی که آنها آن را مداخله در زندگی شخصی خود می‌دانند. اگرچه شکاف سکولار-مذهبی در میان تمام گروه‌های شغلی وجود دارد، به‌طور کلی کسانی که ارزش‌های مذهبی و رعایت عمومی نماز و آیین‌های دینی را ترویج می‌کنند، بیشتر در بازار، نیروهای امنیتی، و موقعیت‌های مدیریتی در بوروکراسی‌ها متمرکز هستند تا در سایر مشاغل و حرفه‌ها.