stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ در خدمت بریتانیا

| مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ در خدمت بریتانیا | مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ در خدمت بریتانیا |
| --- | --- |
A Royal Navy Phantom FG.1 of 892 NAS aboard HMS Ark Royal in 1972: A Royal Navy Phantom FG.1 of 892 NAS aboard HMS Ark Royal in 1972
کاربری: Fleet air defence fighter Air defence interceptor
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: مک‌دانل داگلاس
نخستین پرواز: 27 June 1966
معرفی‌شده در: 30 April 1968 (FAA) 1 September 1969 (RAF)
بازنشستگی: 27 November 1978 (FAA) 30 January 1990 (RAF)
وضعیت: Withdrawn
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا Fleet Air Arm
ساخته‌شده: 1966–1969
تعداد ساخته‌شده: 48
مک‌دانل داگلاس اف-۴ فانتوم ۲ در خدمت بریتانیا (به انگلیسی: McDonnell Douglas F-4 Phantom II in UK service) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل داگلاس در کشور ایالات متحده آمریکا است که در سال ۱۹۶۶–۱۹۶۹ ساخته شد. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۶۶−۰۶−۲۷ ۲۷ ژوئن ۱۹۶۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
میشل گیوروچ

میشل گیورِوِچ (به انگلیسی: Michelle Gurevich)، خواننده و ترانه‌سرای کانادایی است که با نام هنری سابق خود یعنی زن چینی (به انگلیسی: Chinawoman) نیز شناخته می‌شود. موسیقی او تحت تأثیر پیشینه روسی او بوده‌است؛ و در گستره ژانرهای راک هالکور و «پاپ لو-فای» توصیف می‌شود. اکثر طرفداران وی اهل اروپای شرقی هستند.
| میشل گیوروچ | میشل گیوروچ |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: Chinawoman
زاده: تورنتو، اونتاریو، کانادا
ژانر: سادکور، لو-فای، ایندی پاپ، آرت پاپ، فولک
ساز(ها): آواز، گیتار، کیبورد، سینث سایرز
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵ _ اکنون
وبگاه: www.michellegurevich.com
زندگی‌نامه

گیوروچ در تورنتو، انتاریو، در خانواده روسی متولد شد و با زبان روسی به عنوان زبان اول بزرگ شد.
پدرش در لنینگراد شوروی مهندس بود و مادرش بالرین کیروف بود.
گیوروچ در ابتدا می‌خواست فیلمساز شود و ده سال در این صنعت کار کرد تا اینکه به موسیقی روی آورد.
من سرانجام سعی کردم آهنگی بنویسم و دریافتم که نتیجه‌گیری نه تنها ارزان‌تر، بلکه بسیار آسان‌تر است.»
گیوروچ اولین فعالیت حرفه ای خود را در اتاق خواب خود ضبط کرد. نام هنری «زن چینی» به عنوان یک شوخی لحظه ای، زمانی انتخاب شد که نرم‌افزار گاراژبند نام هنرمند/گروه موسیقی را از او خواست. گیوروچ از آلا پوگاچوا، آدریانو چلنتانو، شارل آزناوور، یوکو اونو، فرانسیس لای، نینو روتا، خاویر دولان ،تودور کباکف، جنیفر کستل و فیلمساز معروف فدریکو فلینی به عنوان افراد تأثیرگذار بر حرفه موسیقی خود نام برده‌است.
صدای گیوروچ در محدوده صوتی کنترآلتو قرار می‌گیرد. 
از سال ۲۰۲۰، گیوروچ به همراه همسر دانمارکی و دختر ۲ ساله خود به کپنهاگ دانمارک نقل مکان کرده‌است.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های استودیویی

| نام | مشخصات |
| --- | --- |
Party Girl:  تاریخ انتشار: ۱ آوریل ۲۰۰۷  ناشر: ناشر–مؤلف  فرمت‌ها: CD, digital download, LP
Show Me the Face:  تاریخ انتشار: ۲۵ مارس ۲۰۱۰  ناشر: ناشر–مؤلف  فرمت‌ها: CD, digital download, LP
Let's Part in Style:  تاریخ انتشار: ۲۴ فوریه ۲۰۱۴  ناشر: ناشر–مؤلف  فرمت: CD, digital download, LP
New Decadence:  تاریخ انتشار: ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۶  ناشر: ناشر–مؤلف  فرمت‌ها: digital download, LP
Exciting Times:  تاریخ انتشار: ۹ نوامبر ۲۰۱۸  ناشر: ناشر–مؤلف  فرمت‌ها: CD, digital download, LP
Ecstasy in the Shadow of Ecstasy:  تاریخ انتشار: ۱۵ می ۲۰۲۰  ناشر: ناشر–مؤلف  فرمت‌ها: CD, digital download, LP
ترانه‌شناسی > تک آهنگ‌ها

۲۰۰۸: "Russian Ballerina"
۲۰۱۲: "Pure at Heart"
۲۰۱۳: "Kiss in Taksim Square"
۲۰۲۱: "Losing Touch"
تجزیه‌طلبی

با جدایی‌خواهی اشتباه نشود.
یک خودرو در تگزاس با برچسبی که خواستار تجزیه طلبی برای تگزاس است، که در حمایت از سخنرانی ریک پری است که گفته بود تگزاس در صورت ادامه سیاست‌های کنونی دولت اوباما، حق جدایی از آمریکا را دارد.
تجزیه‌طلبی یا تجزیه‌خواهی (به انگلیسی: Secession) در فلسفه سیاسی به عمل کنار کشیدن از یک ارگان، حزب، یا پیکره‌ای سیاسی گویند.
تجزیه طلبی انواع دارد و در تاریخ سیاست به صورت‌ها و دلایل متعددی در کشورهای بسیاری ظاهر گردیده است. تجزیه‌طلبی با فدرالیسم یا کنفدرالیسم سه مفهوم مجزا هستند و حتی می‌تواند در تضاد با آن دو باشد. با این حال در هیچ معاهده بین‌المللی حق جدایی یا تجزیه پیش‌بینی نشده است.
نظریه تجزیه

اجماعی در خصوص تعریف تجزیه سیاسی، و نظریه سیاسی جدید بسیار در خصوص این موضوع وجود ندارد. فلاسفه سیاسی حقوق و توجیهات اخلاقی برای تجزیه تازه از دهه ۱۹۸۰ شروع به تدوین کردند. الن بیوکنن فیلسوف آمریکایی نخستین گزارش سازمان یافته از این موضوع را در دهه ۱۹۹۰ ارائه داد و در طبقه‌بندی هنجارگذارانه مکتوبات در زمینه تجزیه مشارکت کرد. او در کتاب منتشر شده در سال ۱۹۹۱ خود با عنوان تجزیه:اخلاق طلاق سیاسی از فورت سامتر تا لیتوانی و کبک او حقوق محدود برای تجزیه در شرایطی معین را برشمرد، که بیشتر مربوط به سرکوب مردم دارای قومیت یا نژاد دیگر، و مخصوصاً آنهایی بود که پیشتر توسط مردم دیگری مغلوب شده بودند. پروفسور دیوید گوردون در مجموعه نوشتارهای خود از دانشوران تجزیه با عنوان تجزیه، دولت و آزادی بیوکنن را به چالش گرفت و استدلال کرد که جایگاه اخلاقی دولت تجزیه شونده بی ربط به خود مسئله تجزیه است.
بنا بر کتاب منتشر شده در سال ۲۰۱۷ تجزیه و امنیت نوشته احسن بوت دانشمند علوم سیاسی جرج میسن، دولت‌ها اگر دولت احتمالی تهدید بیشتری از یک جنبش تجزیه طلب خشونت گرا داشته باشد به طرز خشونت‌آمیزی جنبش‌های تجزیه طلبانه را سرکوب می‌کنند. دولت‌ها جنگ آینده با یک دولت احتمالی جدید را اگر گروه قومی پیشران تقلای تجزیه طلبانه شکاف هویتی عمیقی با دولت مرکزی داشته باشد و اگر منطقه خشونت‌آمیز و ناپایدار باشد، جنگ در آینده را محتمل تلقی می‌کنند.
نظریه تجزیه > توجیهات برای تجزیه

برخی نظریه‌ها برای تجزیه بر یک حق کلی برای تجزیه به هر دلیلی تأکید می‌کنند («نظریه انتخاب») در حالی که بقیه بر این تأکید می‌کنند که تجزیه تنها باید برای اصلاح بی عدالتی‌های عظیم مد نظر قرار گیرد («نظریه جنبش برحق»). برخی نظریه پردازان به هر دو اعتقاد دارند. فهرستی از توجیهات برای پشتیبانی از حق تجزیه قابل ارائه است، چنان‌که الن بیوکنن، رابرت مکگی، انتونی برچ، جین جیکوبز، Frances Kendall و Leon Louw, Leopold Kohr, Kirkpatrick Sale, Donald W. Livingston و مؤلفین بسیاری در کتاب "Secession, State and Liberty" گوردون:
حق تجزیه

همچنین ببینید: تعیین سرنوشت
بیشتر حکومت‌های دارای اقتدار حق تعیین سرنوشت از طریق تجزیه را در قانون اساسی خود به رسمیت نمی‌شناسند. بسیاری صریحاً آن را ممنوع می‌کنند. به هر روی، مدل‌های متعددی برای تعیین سرنوشت از طریق خودمختاری بیشتر و از طریق تجزیه وجود دارد.
در دموکراسی‌های مشروطه لیبرال اصل حاکمیت اکثریت تعیین کرده که آیا یک اقلیت می‌تواند تجزیه شود یا نه. در ایالات متحده آبراهام لینکلن به رسمیت شناخت که تجزیه ممکن است از طریق افزودن متمم به قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ممکن شود. دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در پرونده تگزاس در برابر وایت در سال ۱۹۳۳حکم کرد که «تجزیه می‌تواند از طریق انقلاب، یا از طریق مجوز ایالات» رخ بدهد. مجلس بریتانیا در ۱۹۳۳ تصویب کرد که استرالیای غربی تنها در صورت رای اکثریت کل استرالیا می‌تواند از آن جدا شود؛ و این که دو رای اکثریت دو سومی به تجزیه در همه‌پرسی‌ها در استرالیای غربی ناکافی بوده است.
حزب کمونیست چین به پیروی از اتحاد شوروی حق تجزیه را قانون اساسی ۱۹۳۱ خود گنجاند تا اقلیت‌های قومی در چین و تبت را به پیوستن به آن ترغیب کند. به هر روی، این حزب در سال‌های بعد حق تجزیه را حذف کرد و عبارتی ضد تجزیه را پس از تأسیس جمهوری خلق چین وارد قانون اساسی کرد. قانون اساسی ۱۹۴۷ میانمار حاوی حق صریح ایالت‌ها برای تجزیه از اتحاد تحت شماری از شرایط رویه ای بود. این حق در قانون اساسی ۱۹۷۴ جمهوری سوسیالیستی اتحادیه برمه (رسماً «اتحادیه میانمار») حذف شد. برمه همچنان اجازه «خودمختاری محلی تحت رهبری مرکزی» را می‌دهد.
در ۱۹۹۶, قانون‌های اساسی اتریش، اتیوپی، فرانسه، و سینت کیتس و نویس صریحاً یا تلویحاً حق تجزیه را ذکر کرده‌اند. سوئیس اجازه تجزیه از کانتون‌های فعلی و ایجاد کانتون‌های جدید را می‌دهد. در خصوص جدایی پیشنهادی کبک از کانادا، دیوان عالی کانادا در سال ۱۹۹۸ حکم کرد که تنها یک اکثریت آشکار این استان و نیز یک متمم قانون اساسی مصوب همه شرکت کنندگان در فدراسیون کانادا می‌تواند اجازه تجزیه بدهد.
پیش نویس ۲۰۰۳ عهدنامه تدوین قانون اساسی اتحادیه اروپا اجازه خروج اختیاری کشورهای عضو از اتحادیه را می‌داد، گرچه نمایندگان کشورهای عضو اتحادیه اروپا که می‌خواستند خارج شوند نمی‌توانستند در مباحثات خروج شورای اروپا یا شورای وزیران شرکت کنند. مباحثات بسیاری دربارهٔ چنان تعیین سرنوشتی از سوی اقلیت‌ها وجود داشت تا این که سند نهایی در سال ۲۰۰۵ از تصویب بازماند. گرچه در سال ۲۰۰۷ معاهده اتحادیه اروپا اصل ۵۰ معاهده اتحادیه اروپا، حق خروج از اتحادیه اروپا را دربرداشت که در برگزیت رخ داد.
در نتیجه همه‌پرسی موفق قانون اساسی در ۲۰۰۳, هر شهرداری در لیختن‌اشتاین حق دارد با رای اکثریت شهروندان ساکن در آن از این شاهزاده نشین تجزیه شود.
بومیان دامنه اشکال متفاوتی از حقوق بومی و حق تعیین سرنوشت دارند، اما تحت درک کنونی از حقوق بین‌الملل آنها صرفاً از یک حق «علاجگر» برای تجزیه در موارد استثنایی نقض حقوق شان برخورداند، چرا که استقلال و داشتن اقتدار حکومت یک ادعای ارضی و دیپلماتیک است و نه یک ادعا برای تعیین سرنوشت و خویش فرمانی، که عموماً حق تجزیه را به قانونگذاری داخلی کشورهای صاحب اقتدار وا می‌گذارد.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > جمهوری آذربایجان

بخشی خود مختار قره باغ یا آرتاساخ که جمهوری قره باغ کوهستانی شناخته می‌شود
جمهوری خودگردان تالش-مغان یک جمهوری خودگردان با عمر کوتاه به ریاست جمهوری علی‌اکرم همت‌زاده بود که از ژوئن تا اوت ۱۹۹۳ (به مدت دو ماه) اداره تالش گشتاسبی در جنوب شرقی جمهوری آذربایجان را برعهده داشت.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > ایالات متحده آمریکا

مقالهٔ اصلی: تجزیه‌طلبی در ایالات متحده
ایالات متحده، با استقلال طلبی اتحاد کلونی‌های ۱۳ گانه از بریتانیا در ۱۷۷۶ و انتشار اعلامیه استقلال آمریکا ایجاد شده است.
مهم‌ترین حرکت تجزیه طلبی در تاریخ آمریکا ایالات مؤتلفه آمریکا بود که با جنگ داخلی آمریکا در دهه ۱۸۶۰ میلادی با گرفتن ۶۰۰۰۰۰ قربانی پایان پذیرفت. جمهوری تگزاس نیز کشوری بود که پس از حرکت تجزیه طلبی با موفقیت از مکزیک جدای گردید و چند سال بعد به آمریکا پیوست.
امروزه دادگاه عالی آمریکا در حکم «تگزاس علیه وایت» اتحاد ایالات آمریکا را مجموعه‌ای جداناپذیر دانسته، لیکن حق تجزیه طلبی را از طریق شورش یا انقلاب عمومی مردود نمی‌داند.
عمده‌ترین حرکات معاصر تجزیه طلبی در ایالات متحده آمریکا عبارتند از:
جمهوری تگزاس (نوین)
جمهوری کسکیدیا (متشکل از قسمت‌هایی از غرب آمریکا و کانادا)
حرکت استقلال و خودمختاری هاوایی
حزب استقلال طلبان آلاسکا
جمهوری ورمونت دوم
لیگ جنوب (متشکل از بقایای جبههٔ ایالات مؤتلفه آمریکا)
با اینحال تمام این حرکات فاقد کثرت تعدد هستند.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > اسپانیا

اسپانیا چندین جنبش جدائی خواهی دارد که معروف‌ترین آن‌ها جنبش استقلال کاتالونیا و باسک هستند.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > ایتالیا

جنبش استقلال طلبی سیسیل که از سال ۱۹۴۰ در ایتالیا فعال است. و توسط احزابی همچون حرکت برای استقلال سیسیل، اتحاد سیسیل، حزب مردمی سیسیل ٬پشتیبانی می‌شود.
جدای خواهان بخش پادانیا که توسط حزب لگا نورد پشتیبانی می‌شود.
واله دائوستا
لمباردی
اینسوبریا
ترنتینو
تیرول جنوبی
ونتو
ایتالیای جنوبی
ساردنی
لیگوریا
فریولی ونتزیا جولیا
جنبش‌های تجزیه طلبانه > ایران

برنارد لوئیس در سخنرانی "Iran in History" (ایران در تاریخ) که در مرکز موشه دایان، دانشگاه تل آویو ایراد شده (۱۸ ژانویه ۱۹۹۹)، نقش ایران در تاریخ و تأثیر آن را بر تمدن جهان به اختصار مورد بحث قرار داده است و به موضوع تجزیه ایران اشاره کرده است.
لوئیس در این سخنرانی خاطرنشان می‌کند: «در دوهزار سال گذشته هیچ کشورگشا یا نیروی خارجی ای نتوانسته است بر زبان و فرهنگ ایرانی اثرات بنیادی بگذارد، که این یکی از نشانه‌های فرهنگ برتر است، و فرهنگ برتر همیشه بر فروتر چیرگی یافته است.»  وی در کنفرانس بیلدربرگ نتیجه می‌گیرد که تنها راه رویارویی با چنین فرهنگی نابود ساختن آن است و پیشنهاد می‌کند که ایران را به قطعات قومی گوناگون بشکنند و میان کشورهای نوپا تقسیم کنند (پروژه‌های کردستان بزرگ، پشتونستان بزرگ و آذربایجان بزرگ).
از دوره قاجار به این سو می‌توان به حرکت‌های تجزیه طلبی زیر در ایران اشاره کرد:
استقلال طلبان کردستان: از دوره پهلوی تا کنون که ناآرامی‌هایی در مهاباد منجر به حضور نیروهای نظامی در ناحیه گردید، منطقه کردستان کمابیش شاهد حرکت‌های استقلال طلبانه‌ای همچون حزب دموکرات کردستان ایران است که تا به امروز ادامه دارد.
«جمهوری دمکراتیک الاحواز» در نواحی غربی خوزستان، ادعای تجزیه طلبی دارد که به حرکت‌های تجزیه طلبانه دوران شیخ خزعل بازمی‌گردد.
حرکات استقلال طلبی در ناحیهٔ سیستان و بلوچستان.
حرکات تجزیه طلبانه در ناحیه شمال ایران تحت عنوان جمهوری تپورستان (استان‌های گیلان، مازندران و گلستان)
منطقه آذربایجان که با حمایت برخی کشورها همانند ترکیه و شوروی شاهد بروز حرکت‌هایی تجزیه طلبانه (همانند جاماح، گاموح و دولت پیشه‌وری بوده است. حتی برخی شیخ محمد خیابانی را تجزیه طلبی دانسته‌اند که حتی نام آذربایجان را به «آزادی‌ستان» تغییر داد و قصد داشت رشته اطاعت از مرکز را بگسلد.
دانا روراباکر نماینده مجلس آمریکا طی یک نامه رسمی در تاریخ ۲۶ ژولای ۲۰۱۲ از دولت آمریکا درخواست کرد که نسبت به تجزیه کشور ایران، و الحاق استان‌های آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی به کشور جمهوری آذربایجان، اقدام کند.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > بریتانیا

در بریتانیا، استقلال ایرلند شمالی و اسکاتلند هدف جدایی طلبان این مناطق می‌باشد.
اسکاتلند کشوری مستقل بود که از سال ۱۶۰۳ پادشاهی مشترک با انگلستان داشت. در سال ۱۷۰۷ دو کشور پادشاهی متحد شدند تا «پادشاهی متحده بریتانیای کبیر» را ایجاد کنند. حرکت‌های استقلال طلبانه از سال‌های ۱۸۵۳ در اسکاتلند شروع شده بود. در سال ۱۹۶۷، حزب ملی اسکاتلند به اکثریت پارلمانی دست یافت. در دهه هفتاد میلادی، با کشف نفت در سواحل شرقی اسکاتلند، بحث‌های تجزیه طلبی در اسکاتلند شدت گرفت. در اول مارس ۱۹۷۹، رفراندمی برگزار شد که در آن تشکیل پارلمانی برای اسکاتلند به رأی گذاشته شد. با وجود این که ۵۱٫۶٪ رأی دهندگان موافق تشکیل پارلمان مستقل بودند، چون شرط تعداد نفرات شرکت‌کننده در انتخابات برآورده نشده بود، نتایج انتخابات به رسمیت شناخته نشد. پس از حدود ۲۰ سال، در سال ۱۹۹۸، پارلمان بریتانیا، «قانون ۱۹۹۸ اسکاتلند» را تصویب کرد که اجازه تشکیل پارلمان مستقل اسکاتلند را می‌داد. در سپتامبر ۲۰۱۴ در اسکاتلند انتخاباتی برگزار شد که تمایل اکثریت باقی ماندن اسکاتلند در بریتانیا بود.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > بلژیک

در بلژیک بحث بر سر جدایی فلاندری زبانان ناحیه فلاندر و بروکسل از فرانسوی زبانان ناحیه والونی و بروکسل و استقلال آن‌ها یا الحاقشان به هلند و فرانسه وجود دارد.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > ترکیه

حکومت ترکیه و احزاب ملی‌گرای این کشور حزب کارگران کردستان و برخی دیگر از احزاب متعلق به کُردها همچون حزب آشتی و دموکراسی را متهم می‌کند که خواهان جدایی کردستان ترکیه از ترکیه و ایجاد کشوری مستقل هستند، که با کردستان ایران، کردستان عراق و کردستان سوریه یکپارچه شده و کشور کردستان را به وجود بیاورد. این در حالی است که «حزب کارگران کردستان» به صورت رسمی اعلام کرده که به دنبال تجزیهٔ ترکیه و تأسیس دولتی جداگانه در بخش‌های کردنشین نیست، بلکه با هدف تأسیس نظام کنفدرالیسم دموکراتیک در سرتاسر ترکیه مبارزه می‌کند که ذیل آن امکان خودگردانی مناطق کردنشین نیز به عنوان بخشی از ترکیهٔ یکپارچه به وجود بیاید.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > سومالی

سومالی‌لند یک بخش خودمختار از جمهوری سومالی است.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > سودان

جمهوری سودان جنوبی در جریان همه‌پرسی در سال ۲۰۱۱ از سودان جدا شد. درگیری میان شمال و جنوب از سال ۱۹۵۵ میلادی تا سال ۲۰۰۵ میلادی، منجر به دو جنگ داخلی و جان‌باختن دست‌کم ۲ میلیون نفر شد.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > کانادا

جنبش جدای خواه کبک (به فرانسوی:Mouvement souverainiste du Québec) خواهان جدای بخش فرانسوی زبان کبک کانادا است.
حزب جدای خواه آلبرتا کانادا خوهان جدایی ایالت آلبرتا از این کشور است. این حزب در انتخابات سال ۲۰۰۴ ایالت آلبرتا نام‌نویسی کرد.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > مولداوی

بخش جدا شده ترنسنیستریا
گاگائوزیا
جنبش‌های تجزیه طلبانه > چین

حکومت جمهوری چین که از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۹ سرزمین اصلی چین را اداره می‌کرد از زمانی که حزب خلق چین سرزمین اصلی را اداره می‌کند، گرداندن تایوان و چند جزیره دیگر را برعهده دارد.
در داخل سرزمین چین نیز سه بخش تبت و مغولستان داخلی و سین کیانگ نیز با نام جنبش استقلال تبت و جنبش اسلامی استقلال ترکستان شرقی خواهان جدایی از چین هستند.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > هلند

فریسیا که توسط حزب ملت فریسی برای اتحاد مردم فریسی از راه دموکراتیک تلاش می‌کند.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > هند

پاکستان از هند جدا گشته است و از سال ۱۹۸۹ نیز یک جنبش خشونت‌آمیز جدایی خواه در کشمیر با یاری شبه نظامیان پاکستانی ادامه داشته است. دیگر جنبش‌های جدای خواه نیز در ناگالند، مانیپور، آسام، پنجاب، میزورام و تریپورا نیز به‌طور رسمی فعال هستند. در حالی که جنبش غیر خشونت‌آمیز در سال ۱۹۶۰ در تامیل نادو وجود داشت.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > قبرس

بخش جدا شده قبرس شمالی که توسط ترکیه اشغال شده است.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > سریلانکا

گروه جدای خواه ببرهای تامیل خواهان جدایی بخش تامیل از سریلانکا هستند.
جنبش‌های تجزیه طلبانه > یوگسلاوی

در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۱ کرواسی و اسلونی از جمهوری فدرال خلق یوگسلاوی جدا شدند. پس از آن مقدونیه و بوسنی و هرزگوین نیز اعلام استقلال کردند. در پی آن فدراسیون یوگسلاوی سرنگون شد و مونته‌نگرو و صربستان در آن باقی ماندند. چندین جنگ میان یوگسلاوی و گروه‌های قومی جدایی‌خواه کروات و بوسنی و هرزگویینی و اسلونیایی و پس از آن‌ها کزوویی درگرفت. در سال ۲۰۰۶ مونته‌نگرو نیز به صورت مسالمت آمیز جدا شد.
کوزوو استقلال خود را عملاً در تاریخ ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ اعلام کرد، و توسط چندین کشور به رسمیت شناخته شد. ولی همچنان زیر اداره سازمان ملل باقی ماند.
همچنین تمایل شدید در جمهوری صرب بوسنی برای جدایی از بوسنی و هرزگویین وجود دارد.
بخش‌هایی در اسپانیا که جنبش‌های جدائی خواهی دارند.
تاکیگاوا کای-۳۶

| تاکیگاوا کای-۳۶ | تاکیگاوا کای-۳۶ |
| --- | --- |
کاربری: دو سرنشینه
تولیدکننده: Tachikawa Aircraft Company Ltd
نخستین پرواز: ۲۰ آوریل ۱۹۳۸
کاربر اصلی: Imperial Japanese Army Air Force
ساخته‌شده: ۱۹۳۸–۱۹۴۴
تعداد ساخته‌شده: ۱٬۳۳۴
تاکیگاوا کای-۳۶ (به انگلیسی: Tachikawa_Ki-36) یک هواگرد از نوع دو سرنشینه ساخت شرکت Tachikawa Aircraft Company Ltd است. هواگرد تاکیگاوا کای-۳۶ نخستین پروازش را در ۲۰ آوریل ۱۹۳۸ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱٬۳۳۴ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
آپاچی کوردوا
معایب آپاچی کوردوا

با وجود مزیت‌هایی که برای آپاچی کوردوا برشمردیم، این پلتفرم برخی معایب نیز به شرح زیر دارد:
برای اپلیکیشن‌های بزرگ بهینه نیست، زیرا اپلیکیشن‌های هیبرید کندتر از اپلیکیشن‌های نیتیو هستند.
به دلیل اجرای کد در Web View، عملکرد اپلیکیشن کُند می‌شود.
برای توسعه بازی مناسب نیست، زیرا به پلاگین‌های پیشرفته‌ای نیاز دارد که هم‌اینک در دسترس نیستند.
مشارکت کنندگان در پروژه آپاچی کوردوا شامل ادوبی ،بلک بری، گوگل، آی بی ام ،اینتل، مایکروسافت، موزیلا و سایرین هستند.
تاریخچه

فون گپ برای اولین بار در یک رویداد کمپ توسعه آیفون (IPhoneDevCamp) در سان فرانسیسکو توسعه یافت، در ادامه برنده جایزه انتخاب مردم در کنفرانس وب ۲٫۰ سال ۲۰۰۹ رسانه اورایلی OReilly شد و از آن به بعد این چارچوب برای توسعه برنامه‌های بسیاری استفاده شده‌است. کمپانی اپل تأیید کرده‌است که این چارچوب حتی با تغییر در بند ۳٫۳٫۱ توافقنامه مجوز توسعه دهنده Apple iPhone SDK 4.0 در سال ۲۰۱۰ نیز مجوز فعالیت خود را حفظ نموده‌است.
چارچوب فون گپ توسط چندین سکوی توسعه اپلیکیشن تلفن همراه مانند موناکا(Monaca)، اپ موبی (appMobi)، کانورتیگو(Convertigo)، ویزی اپس (ViziApps) و ورک لایت (Worklight) به عنوان ستون فقرات موتور توسعه اپهای سمت مشتری تلفن همراه آنها استفاده می‌شود.
ادوبی رسماً از تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۱۱ از خرید نرم‌افزار نیتوبی (توسعه دهنده اصلی) خبر داد. همزمان با آن، کد فون گپ به بنیاد نرم‌افزار Apache کمک نمود تا پروژه جدیدی را با نام آپاچی کوردوا آغاز کند. نام اصلی پروژه، یعنی آپاچی کال بک، بیش از حد معمولی تشخیص داده شد. بنابراین، در ادوبی سیستمز به عنوان ادوبی فون گپ و همچنین به عنوان ادوبی فون گپ بیلد ظاهر می‌شود. وبلاگ فون گپ جزئیات بیشتری را ارائه می‌دهد که چرا سرانجام نام کوردوا   انتخاب شد. این مقاله می‌گوید: «در حالی که داستان‌های پیدایش فون گپاغلب از گوینده یه گوینده دیگر متفاوت است، بیشتر شاهدان می‌توانند توافق کنند که این پروژه در نیتوبی، زمانی که دفتر در خیابان کورذوا در ونکوور بود، متولد شد.»
نسخه‌های اولیه فون گپ برای ایجاد برنامه‌های آی او اس (ios) به یک کامپیوتر اپل و برای ایجاد برنامه‌های ویندوز موبایل به یک کامپیوتر ویندوز احتیاج داشتند.
پس از سپتامبر ۲۰۱۲، سرویس ادوبی فون گپ بیلد به برنامه نویسان اجازه می‌دهد تا CSS، HTML و JavaScript کد منبع را در " کامپایلر ابری " بارگذاری کنند که برای هر سیستم عامل پشتیبانی شده برنامه ایجاد می‌کند.
طراحی و منطق

هسته اصلی برنامه آپاچی کوردوا از CSS3 و HTML5 برای ارائه و JavaScript برای منطق استفاده می‌کند. HTML5 دسترسی به سخت‌افزارهای اساسی مانند شتاب سنج، دوربین و GPS را فراهم می‌کند. با این حال، پشتیبانی مرورگرها از دسترسی مبتنی بر HTML5 به منابع دستگاه در همه مرورگرهای تلفن همراه، به ویژه نسخه‌های قدیمی تر اندروید () Android، به یک شکل نیست. برای غلبه بر این محدودیت‌ها، آپاچی کوردوا کد HTML5 را درون یک WebView نیتیو روی دستگاه تعبیه می‌کند که از یک رابط عملکرد خارجی برای دسترسی به منابع نیتیو دستگاه استفاده می‌نماید.
آپاچی کوردوا را می‌توان با افزونه‌های نیتیو گسترش داد که به توسعه دهندگان این امکان را می‌دهد که قابلیت‌های عملیاتی بیشتری را که می‌توان از JavaScript فراخوانی کرد، به برنامه اضافه کنند و این امر باعث می‌شود مستقیماً بتوان بین لایه نیتیو و صفحه HTML5 ارتباط برقرار نمود. این پلاگین‌ها امکان دسترسی به شتاب سنج دستگاه، دوربین، قطب‌نما، سیستم فایل، میکروفون و موارد دیگر را فراهم می‌کنند.
با این حال، استفاده از فن آوری‌های مبتنی بر وب باعث می‌شود برخی از برنامه‌های آپاچی کوردوا کندتر از برنامه‌های نیتیو با عملکرد مشابه عمل کنند. ادوبی سیستمز هشدار می‌دهد که اپلیکیشن‌های ساخته شده با آپاچی کوردوا ممکن است توسط اپل به دلیل کندی بیش از حد یا عدم القای احساس «نیتیو بودن» رد شوند (داشتن ظاهر و عملکرد مطابق با انتظارات کاربران در سیستم عامل).
سیستم عامل‌های پشتیبانی شده

آپاچی کوردوا () Apache Cordova از نسخه ۹ به بعد از توسعه سیستم عامل‌های اپل آی او اس، گوگل اندروید، ویندوز فون ۸٫۱، ویندوز ۸٫۱، ویندوز ۱۰ و الکترون (چارچوب نرم‌افزار) (که به نوبه خود در ویندوز، لینوکس و مک او اس اجرا می‌شود) پشتیبانی می‌کند. نسخه قبلی آپاچی کوردوا از بادا، بلک بری، فایرفاکس او اس، ال جی وب او اس، مایکروسافت ویندوز فون(۷ و ۸) ،نوکیا سیمبین او اس، تایزن (SDK 2.x) و اوبونتو تاچ پشتیبانی می‌کرد. جدول زیر لیستی از ویژگی‌های پشتیبانی شده برای هر سیستم عامل برای Adobe PhoneGap / Apache Cordova 3 را نمایش می‌دهد.
| Feature | اندروید | آی‌اواس | آی‌اواس | بادا | BlackBerry 10 and PlayBook OS | سیستم‌عامل بلک‌بری | سیستم‌عامل بلک‌بری | فایرفاکس اواس | سیمبیان | تایزن | وب‌اواس | اوبونتو تاچ | ویندوز فون |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شتاب‌سنج | آری | آری | آری | آری | آری | — | آری | آری | آری | آری | آری | آری | آری |
| دوربین | آری | آری | آری | آری | آری | — | آری | آری | آری | آری | آری | آری | آری |
| قطب‌نما | آری | — | آری | آری | آری | — | — | آری | — | آری | آری | آری | آری |
| فهرست تماس | آری | آری | آری | آری | آری | — | آری | آری | آری | آری | — | — | آری |
| File | آری | آری | آری | — | آری | — | آری | — | — | آری | — | آری | آری |
Geolocation: آری
| Media | آری | آری | آری | — | آری | — | — | — | — | آری | — | آری | آری |
Network: آری
Notification (alert, sound, vibration): آری
| Storage | آری | آری | آری | — | آری | — | آری | آری | آری | آری | آری | آری | آری |
هندلی پیج جت‌استریم

| جت‌استریم | جت‌استریم |
| --- | --- |
کاربری: Regional airliner
تولیدکننده: هندلی پیج اسکاتیش ایویشن
نخستین پرواز: ۱۸ آگوست ۱۹۶۷
معرفی‌شده در: ۱۹۶۹
بازنشستگی: ۲۰۱۱
وضعیت: بازنشسته
ساخته‌شده: ۱۹۶۷–۱۹۷۵
تعداد ساخته‌شده: ۶۶
توسعه‌یافته به: بریتیش ایروسپیس جت‌استریم ۳۱ بریتیش ایروسپیس جت‌استریم ۴۱
هندلی پیج اچ‌پی.۱۳۷ جت‌استریم یک هواپیمای مسافربری کوچک دو توربوپراپ با بدنه تحت فشار است. این هواپیما برای پاسخگویی به نیازهای بازار مسافرتی ایالات متحده و خطوط هوایی منطقه ای طراحی شده‌است. این طرح بعداً توسط بریتیش ایروسپیس به عنوان بریتیش ایروسپیس جت‌استریم ۳۱ و بریتیش ایروسپیس جت‌استریم ۳۲ بهبود یافت و دارای موتورهای توربوپراپ مختلف بود.
مشخصات فنی (سری ۲۰۰)

داده‌ها از Jane's All The World's Aircraft 1976–77.
ویژگی‌های کلی
خدمه: دو
ظرفیت: ۱۶ مسافر
طول: ۴۷ فوت ۲ اینچ (۱۴٫۳۷ متر)
پهنای بال: ۵۲ فوت ۰ اینچ (۱۵٫۸۵ متر)
ارتفاع: ۱۷ فوت ۵ اینچ (۵٫۳۲ متر)
مساحت بال‌ها:  ۲۷۰٫۰ فوت مربع (۲۵٫۰۸ متر مربع)
وزن خالی:  ۷٬۶۸۳ پوند (۳٬۴۸۵ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست:  ۱۲٬۵۶۶ پوند (۵٬۷۰۰ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۳۸۴ گالون بریتانیایی (۱٬۷۴۵ لیتر)
پیشرانه هواگرد: ۲ عدد توربوپراپ توربومکا آستازو ۱۶ سی،‏ ۹۲۱ اسب بخار (۶۸۷ کیلووات)  در هر موتور
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۲۸۲ مایل بر ساعت (۴۵۴ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۴۵ گره)
سرعت کروز:  ۲۶۹ مایل بر ساعت (۴۳۳ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۳۴ گره) (econ cruise)
سرعت واماندگی:  ۸۸ مایل بر ساعت (۱۴۲ کیلومتر بر ساعت؛ ۷۶ گره) (flaps down)
سرعت (هوانوردی): ۳۴۵ مایل بر ساعت (۵۵۵ کیلومتر بر ساعت؛ ۳۰۰ گره)
بُرد:  ۱٬۳۸۰ مایل (۱٬۱۹۹ مایل دریایی؛ ۲٬۲۲۱ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۲۵٬۰۰۰ فوت (۷٬۶۰۰ متر)
نرخ صعود:  ۲٬۵۰۰ فوت بر دقیقه (۱۳ متر بر ثانیه)
جت‌استریم تی۱ نیروی هوایی سلطنتی
جت استریم تی۲ نیروی دریایی سلطنتی
ناوگان آپولو ایرویز، سانتا باربارا کالیفرنیا
آیچی ای۸ای

| آیچی ای۸ای | آیچی ای۸ای |
| --- | --- |
کاربری: شناسایی هواپیمای آب‌نشین دارای ارابه فرود
تولیدکننده: آیچی کوکوکی
تعداد ساخته‌شده: ۲
آیچی ای۸ای (به انگلیسی: Aichi_E8A) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی هواپیمای آب‌نشین دارای ارابه فرود ساخت شرکت آیچی کوکوکی است. در مجموع، تعداد ۲ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.