نابرده رنج
نقد و بررسی

خبرگزاری ایرنا: اسد نمادی از انسان‌های ساده ایست که برای موفقیت به هر دری زده و به دلیل شتابزدگی هیچگاه موفق نمی‌شوند! عماد نیز به عنوان شخصیت منفی داستان شمایلی نقش خاکستری داشته و روی دیگر سکه اسد است که درگیر قاچاق و … شده و بخش زیادی ازوجدان خود را از دست داده و آن را با پول معاوضه کرده است! در بخش‌های زندان تازه این شخصیت به اصطلاح راه افتاده و در بافت قصه کارکردی مناسب می‌یابد. رابطه چند وجهی او با اسد نیز بسیار خوب از کار درآمده و کیفیت ویژه ای به کلیت کار بخشیده است که اوج آن را می‌توان در بخش فرار از زندان با موتور سه چرخه سرقتی مشاهده کرد. بذرافشان که سابقه خوبی به عنوان فیلمنامه‌نویس در سیما دارد در نخستین مجموعه شبانه تلویزیونی اش کاملاً حرفه ای عمل کرده و با استفاده از قواعد تولیدات تلویزیونی کاری استاندارد را روانه پخش کرده که البته رگه‌های پررنگی از خلاقیت نیز در آن به چشم می‌خورد.
خبرگزاری مهر: اما «نابرده رنج» در همان بخش‌های نخست بیننده‌اش را قانع می‌کند که کارگردانش حرفه‌ای و مسلط است، با سلیقه و وسواس ویژه جزئیاتی را در مجموعه رعایت کرده که به فضاسازی کمک کرده و می‌توان حس کرد قصه در دهه ۶۰ می‌گذرد، از این دهه نه در معماری چیزی باقی مانده، نه در لباس‌ها، وسایل، اتومبیل‌ها و… دوران جبهه هم تمام شده و خلق دوباره آن ساده نیست. علیرضا بذرافشان می‌توانست سراغ داستانی ساده و آپارتمانی برود و خود را به لوکیشن‌هایی محدود داخل یک یا دو محله امروزی حدود کند، اما قصه جذاب او در دهه ۶۰ می‌گذرد و جالب است که او با هوشمندی توانسته نوستالژی این دوران تمام شده را برای مخاطبش زنده کند.
روزنامه خراسان: از همین ابتدا می‌گویم که از مخالفان و منتقدان جدی مجموعه تلویزیونی «نابرده رنج» هستم و شمشیرم را دربرابر این «شاهکار تلویزیونی!» از رو می‌بندم. پیش از این که بخواهیم «نابرده رنج» را واکاوی کنیم، به نظر می‌رسد ما و هر آن که مخاطب این مجموعه تلویزیونی است در قبال چنین مجموعه ای با چالشی مهم رو به روست؛ این که اساساً «نابرده رنج» و «نابرده رنج‌ها» که چندی قبل هم چنین مجموعه‌ای با عنوان «همچون سرو» در قاب تلویزیون قرار گرفت، از چه خاستگاهی پیش روی جامعه قرار می‌گیرند یا این که بیش از ۲ دهه از پایان جنگ تحمیلی این «نابرده رنج» چه حرفی برای گفتن دارد؟ اگرچه پاسخ به این ۲ سؤال خود حدیث مفصلی است و مجال و حوصله ای ویژه می‌طلبد اما علاقه مندم به این نکته اشاره کنم که به نظر باید «جسارت» سازنده این مجموعه را ستود.
صادقعلی رنجبر (پژوهشگر فرهنگی): سریال دل‌انگیز «نابرده رنج» اثر درخشان کارگردان موفق کشورمان علیرضا بذرافشان یک اثر استثناء در سلسله کارهای سالهای اخیر تلویزیون در موضوع دفاع مقدس بود که انصافاً علاوه بر هارمونی کلامی و زاویه نگاه مناسب، زحمات زیادی برای تولید آن نیز کشیده شد و نیز مکمل جذابیتهای فنی آن، استفاده از چهره‌های بنام و کارآمدی همچون ثریا قاسمی، مینا جعفرزاده، سیاوش طهمورث، سام درخشانی و درخشان تر از همه کامبیز دیرباز بود که حقیقتاً علیرغم گمنامی اولیه، این سریال در میانه راه به قطار مطولی مبدل شد که مخاطبان میلیونی‌اش را در همه ادوار سنی و نسلی و جنسیتی و نیز همه اقشار جامعه در خود جای داد!
خبرگزاری دانشجو: سریال نابرده رنج، هنوز راه زیادی تا تمام شدن پیش رو دارد و قضاوت نهایی دربارهٔ آن کمی زود است، اما آنچه تا به حال روی آنتن رفته، نشان از دقت و ظرافتی دارد که در سریال‌های طنز سیمای جمهوری اسلامی کم‌نظیر است. «نابرده رنج» که داستان آن در روزهای دفاع مقدس اتفاق می‌افتد، محوریتش دفاع از وطن، ارزش‌ها و تقابل آن با منفعت‌طلبی و خودخواهی است؛ هر چند موضوع اصلی را با دو شخصیت ضد ارزشی طرح کرده، اما به خوبی از پس پیگیری آن برآمده و آن را به موقعیتی طنز بدل کرده است.