stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سده بیستم میلادی
شخصیت‌های مهم > موسیقی

آبا
آرام خاچاتوریان
آرنولد شونبرگ
آرون کوپلند
آلبان برگ
آمی گرنت
آنتون وبرن
ادگار وارز
استیو ریچ
اسکات جاپلین
اسکار پترسون
اسمشینگ پامپکینز
الویس پریسلی
الیویه مسیان
ایگور استراوینسکی
باب دیلان
باب مارلی
بلا بارتوک
بیتلز
بیچ بویز
پیر بولز
پینک فلوید
توپاک شاکور
جان کولتران
جان کیج
جان ویلیامز
جانی کش
جرج گرشوین
جنیس جاپلین
جیمی هندریکس
ژان سیبلیوس
چارلی پارکر
چاک بری
د هو
دالیدا
دورز
دمیتری شوستاکوویچ
دیوید بویی
رامونز
رولینگ استونز
ری چارلز
سرگئی راخمانینف
فرانک سیناترا
فرانک زاپا
فلا کوتی
فیل اسپکتور
فیلیپ گلاس
کاتانو ولوسو
کارلوس گاردل
کارلهینز استاکخاسن
کرافت‌ورک
د کلش
کلود دبوسی
کلیف ریچارد
کوئین
کینگ سانی اید
گاروین گای
گری دیویس
گوستاو هولست
لد زپلین
لوچیانو بریو
لویی آرمسترانگ
مایکل جکسون
گریتفول دد
مایلز دیویس
محمدرضا شجریان
نازیا حسن
نصرت فاتح علی خان
نیروانا
نیل یانگ
ولوت آندرگروند
ون موریسون
یانیس زناکیس
یوتو
یویو ما
شخصیت‌های مهم > سینما

استن لورل
اولیور هاردی
رابرت آلتمن
وودی آلن
میکل آنجلو آنتونیونی
تئو آنجلوپولوس
سرگئی آیزنشتاین
استیون اسپیلبرگ
الیور استون
ریدلی اسکات
مارتین اسکورسیزی
یاسوجیرو اوزو
ناگیسا اوشیما
کن ایچیکاوا
سرگئی باندارچوک
برناردو برتولوچی
تیم برتون
روبر برسون
اینگمار برگمان
لوک بسون
جیانی بونجیانی
لوئیس بونوئل
گئورگ ویلهلم پابست
سرگئی پاراجانف
پیر پائولو پازولینی
سام پکینپا
آرتور پن
جعفر پناهی
رومن پولانسکی
جیلو پونته‌کوروو
ژاک تاتی
کوئنتین تارانتینو
آندری تارکوفسکی
فرانسوا تروفو
جوزپه تورناتوره
جیم جارموش
چارلی چاپلین
گریگوری چوکرای
فرانک دارابونت
کارل تئودور درایر
ویتوریو دسیکا
گی دوبور
ژرمن دولاک
برایان دی پالما
رابرت راسن
ساتیاجیت رای
آلن رب گری‌یه
رابرت ردفورد
ژان رنوار
آلن رنه
فرانچسکو روزی
روبرتو روسلینی
اریک رومر
نیکلاس ری
دینو ریسی
لنی ریفنشتال
فرانکو زفیرلی
فرد زینه‌مان
استیون سودربرگ
فرناندو سولاناس
کلود شابرول
سهراب شهید ثالث
فرخ غفاری
جان فرانکن هایمر
فدریکو فلینی
جان فورد
لوچیو فولچی
لارس فون تریر
دیوید فینچر
فرانک کاپرا
الیا کازان
استنلی کوبریک
فرانسیس فورد کوپولا
مایکل کورتیز
آکیرا کوروساوا
گریگوری کوزینیتسف
امیر کوستوریتسا
کوئن (برادران کوئن)
عباس کیارستمی
باستر کیتون
کریستوف کیشلوفسکی
پرویز کیمیاوی
کوستا گاوراس
اکتاویو گتینو
ژان لوک گدار
دیوید وارک گریفیث
ژان پیر گورن
میشل گوندری
فریتس لانگ
جرج لوکاس
سرجیو لئونه
دیوید لین
دیوید لینچ
مارکس (برادران مارکس)
مایکل مان
ژان پیر ملویل
فریدریش ویلهلم مورنائو
جولیانو مونتالدو
ماریو مونیچلی
نیکیتا میخالکوف
کنجی میزوگوچی
امیر نادری
مایک نیکولز
هاوارد هاکس
ورنر هرتزوگ
آلفرد هیچکاک
آنیس واردا
اندی وارهول
آندره وایدا
ویلیام وایلر
ژیگا ورتوف
اورسن ولز
ویم وندرس
گاس ون سنت
لوچینو ویسکونتی
رابرت وینه
ژانگ ییمو
شخصیت‌های مهم > نویسندگان و شاعران

اپتون سینکلر
احمد شاملو
اچ دی
آرتور میلر
ارنست همینگوی
اریش ماریا رمارک
ازرا پاند
اس ام استیرلینگ
استان لی
استیون کینگ
اف. اسکات فیتزجرالد
آلبر کامو
آلدوس هاکسلی
آلن گینزبرگ
آلن مور
آمی تن
آن فرانک
آنا سگرس
آنتونیو دو سنت اگروپری
آنتونیو ماچادو
آندره برتون
آندره مالاراکس
پائولو کوئلیو
اوریک جانز
اومبرتو اکو
ای ام فارستر (۱۹۷۰–۱۸۷۹)
ای ای کامینگز
ایتالو کالوینو
ایزابل آلنده
ایزاک آسیموف
ایلیا ارنبرگ
آین راند
بازیل بانتینگ
برتولت برشت
پابلو نرودا
پل آلوار
ترومن کاپوت
توماس پینچان
توماس من
توماس هاردی (۱۹۲۸–۱۸۴۰)
تی اچ وایت
تی اس الیوت (۱۹۶۵–۱۸۸۸)
جان آپدایک
جان اشتاینبک
ژان پل سارتر
جان میلینگتون سینگ
جرارد منلی هاپکینز (۱۸۸۹–۱۸۴۴)
جرج اورول
جرج برنارد شاو (۱۹۵۰–۱۸۵۶)
جرینا دانویچ
خورخه لوئیس بورخس
جوزف کنراد (۱۹۲۴–۱۸۵۷)
ژان ماری گوستاو لوکلزیو
خولیو کورتازار
جک کرواک
جی. ام. کوتسیا (-۱۹۴۰)
جی آر آر تالکین
جی دی سالینجر
گاستون لورو
جی کی رولینگ
جیمز جویس
جیمز جویس (۱۹۴۱–۱۸۸۲)
چارلز اولسون
چارلز رزنیکوف
داریو فو
داگلاس آدامز
دبلیو اچ آدن (۱۹۷۳–۱۹۰۷)
دبیلو بی ییتس
دوروتی ریچاردسون
دی اچ لارنس (۱۹۳۰–۱۸۸۵)
دیلان توماس (۱۹۵۳–۱۹۱۴)
رابرت فراست
رابرت کریلی
روبن داریو
ری برادبری
ریچارد رایت
ساموئل بکت
سلمان رشدی
سی اس لویس
سید کورمن
شیموس هینی
شون اوکازی
فرانتز کافکا
فرناندو پسوا
فروغ فرخزاد
فیلیپ لارکین
کارلوس فوئنتس
کورت وونگوت
گابریل گارسیا مارکز
گرازینا میلر
گرترود استاین
گری اسنیدر
گونتر گراس
لو ژان
لویی آراگون
لوییس زوکوفسکی
مارسل پروست
ماریان مور
مایا آنجلو
محمد اقبال لاهوری
هارتموت لانگه
آگاتا کریستی
میخاییل بولگاکوف
مینا لوی
ناظم حکمت
هارپر لی
هارت کرین
هارولد پینتر
هاگ مک‌دیارمید
مایکل کانینگهام
ایتالو کالوینو
هالودور لاکس‌نس
هرمان هسه
هری ترتلدو
صادق هدایت
آنتونی هوروویتس
والاس استیونس
ولادیمیر نابوکوف
میلان کوندرا
ویرجینیا وولف
ویلیام باتلر ییتس (۱۹۳۵–۱۸۶۵)
ویلیام فالکنر
هاروکی موراکامی
ویلیام کارلوس ویلیامز
جبران خلیل جبران
فرانک بوئم
ایزابل آلنده
شخصیت‌های مهم > شخصیت‌های ورزشی

نقشه جهان در اوایل سده بیستم (سال ۱۹۰۰)
نلسون ماندلا، مبارز و رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی
ژنرال شارل دوگل، نظامی و رئیس‌جمهور فرانسه
جان اف کندی، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
لی رمیک در سال ۱۹۷۴ میلادی
جشنواره سرعت گودوود

| 0 | 1 |
| --- | --- |
فستیوال سرعت گودوود در سال ۲۰۱۱: فستیوال سرعت گودوود در سال ۲۰۱۱
موقعیت: خانه گودوود، ساسکس غربی، انگلستان
منطقه زمانی: ساعت تابستانی بریتانیا
مالک: چارلز گوردون لنوکس
تأسیس: ۱۹۹۳
رویدادهای مهم: فستیوال سرعت گودوود
مسیر هیل‌کلایم: مسیر هیل‌کلایم
طول: ۱٫۸۶ کیلومتر (۱٫۱۶ مایل)
پیچ‌ها: ۹
رکورد دور: ۰:۳۹٫۰۸۱ (مکس شیلتون، مک مورتری اسپیرلینگ، ۲۰۲۲)
مسیر جنگلی رالی: مسیر جنگلی رالی
طول: ۲٫۵ کیلومتر (۱٫۵ مایل)
صدای خودرو فرمول یک در عصر وی۸ در محوطه اصلی. ()
مرسدس بنز دبلیو۲۵ ۱۹۳۴، در شروع شروع مسیر هیل‌کلایم. ()
اسپایکر سی۸ ایلرون، در حال دور شدن از خط شروع مسیر هیل‌کلایم. ()
جشنواره سرعت گودوود یا فستیوال سرعت گودوود (به انگلیسی: Goodwood Festival of Speed) یک رویداد سالانه است که در گودوود، واقع در غرب ساسکس، انگلستان برگزار می‌شود. در این جشنواره، رانندگان در مسیرهایی که شامل پستی و بلندی‌های زیادی می‌شود، مسابقه می‌دهند. تاریخ برگزاری جشنواره سرعت گودوود معمولاً در اواخر ژوئن یا اوایل ژوئیه هر سال است.
این فستیوال به نحوی برگزار می‌شود که با مسابقات فرمول یک تداخل نداشته باشد تا هواداران بتوانند از هر دو رویداد لذت ببرند. در اولین روزهای برگزاری فستیوال، هزاران نفر آخر هفته خود را در منطقه گودوود می‌گذرانند.
تاریخچه

در سال ۲۰۱۴، بیش از ۱۰۰ هزار نفر در سه روز اولیهٔ فستیوال حضور پیدا کردند که رکورد بیشترین تعداد شرکت کننده با ۱۵۸هزار نفر، به سال ۲۰۰۳ بر می‌گردد. خودروهای فرمول یک، خودروهای اسپورت و برخی از مدل‌های مفهومی شرکت کنندگان این رویداد را تشکیل می‌دهند.
این فستیوال برای اولین بار در سال ۱۹۹۳ و توسط لرد مارچ پایه‌گذاری شد. با وجود تداخل این رویداد در سال اول برگزاری با ۲۵ هزار نفر در آن شرکت کردند. هدف او بازگرداندن مسابقات ماشین سواری به تاریخ انگلستان بود. در اوایل دهه ۹۰، لرد مارچ که حالا دوک ریچموند بود، به دلیل نداشتن اجازه برگزاری مسابقات در مناطق گودوود، این فستیوال را در زمین‌های خود برگزار کرد.
بخش‌های اصلی برگزاری

فستیوال سرعت شامل بخش‌های مختلفی مانند بالا رفتن از تپه، چالش سراشیبی، رالی جنگلی، دور ابر خودروها و… می‌شود. فستیوال گودوود یک رویداد خواهر نیز دارد که در اوایل سپتامبر برگزار می‌شود.
لازم است ذکر شود فستیوال یا مسابقه دیگری دور از حادثه نیست. به گونه ای که تا به حال دو تصادف مرگبار در این رویداد رخ داده است. اولین حادثه در سال ۱۹۹۳ اتفاق افتاد که منجر مرگ موتور سواری به نام چاس گای در حین تمرین برای مسابقات شد.
موتورسیکلت او از دور خارج شد و با یک درخت برخورد کرد. از آن پس، موتورسیکلت‌ها در این مسابقه شرکت نمی‌کنند. در سال ۲۰۰۰ نیز راننده ای کنترل خودرو خود را از دست داد و این حادثه جان راننده و یکی از سرنشینان را گرفت.
بخش‌های اصلی برگزاری > هیل‌کلایم

این بخش رویداد همان‌طور که از اسم آن معلوم است در بالای یک تپه برگزار می‌شود که شامل مسیر کوتاه ۱۸۹۰ متری است.
این مسیر دارای ۹ پیچ و ارتفاع ۹۲٫۷ متری است که میانگین شیب آن را به ۴٫۹ درصد می‌رساند.
رکورد این مسیر در سال ۲۰۱۹ توسط مکس چیلتون با زمان ۳۹٫۰۸۲ ثانیه به ثبت رسیده است.
این رکورد به مدت ۲۰ سال متعلق به یک خودرو فرمول یک بود جایی که در سال ۱۹۹۹ نیک هایدفلد با خودرو مک‌لارن ام پی ۴/۱۳ با زمان ۴۱٫۶ ثانیه به ثبت رسید.
این رکورد در سال ۲۰۱۹ با خودرو الکتریکی فولکس واگن ID.R با رانندگی رومن دوما به زمان ۳۹٫۹۰ ثانیه کاهش یافت.
به دلایل ایمنی، خودروهای فرمول یک دیگر نمی‌توانند از گرمکن لاستیک‌ها استفاده کنند یا دورهای زمان‌دار رسمی را به ثبت برسانند، در عوض دورهایی نمایشی را انجام می‌دهند.
بخش‌های اصلی برگزاری > استیج جنگلی رالی

از سال ۲۰۰۵ تا به امروز یک مسیر نمایشی برای اتومبیل‌های رالی در بالای تپه وجود دارد.
در ابتدا، در سال ۲۰۰۵، یک مسیر موجود در جنگل ایجاد شد، و ماشین‌های رالی در میان جنگل شروع به دور زدن می‌کردند.
اما در سال ۲۰۰۶، یک مسیر کاملاً جنگلی معرفی شد که توسط هانو میکولا به عنوان یک پیست رسمی کامل طراحی شده بود، با یک خط شروع و پایان جداگانه در بالای تپه.
بخش‌های اصلی برگزاری > آرنا

آرنا یک مسیر جدید برای سال ۲۰۱۹ بود که برای دریفت و حرکات نمایشی ساخته شده بود. این منطقه از آسفالت چند لایه استفاده کرده است که قبلاً برای گاراژ سوپراسپرت میشلین استفاده می‌شد،
بخش‌های اصلی برگزاری > آزمایشگاه آینده

نمایشگاه آینده یا آزمایشگاه آینده از سال ۲۰۱۷ به‌طور رسمی غرفه علم و فناوری‌های آینده بشر در این جشنواره است.

چندین کمپانی بزرگ جهانی به عنوان بخشی از این نمایشگاه آغاز به کار کرده‌اند، از جمله کامیون‌های خودران Einride، نمونه اولیه خودروهای پرنده مانند ایراسپیدر و خودروی خودران کار-گو.[نیازمند منبع غیر اولیه]
حوادث

در تاریخ این فستیوال دو تصادف فوتی رخ داده است.
اولین مورد در افتتاحیه فستیوال در سال ۱۹۹۳ بود، زمانی که چیس گای موتورسوار مسابقه در تمرین پس از اتمام دور زمانی که موتورسیکلت وینسنت او با چرخش فرمان شدید به میان درختان پرتاب شد و کشته شد. از آن زمان به بعد، موتورسیکلت‌ها برای دور زدن در مسیر پیست زمان‌بندی نشده‌اند.
در سال ۲۰۰۰، راننده جان داوسون دامر، کنترل لوتوس ۶۳ خود را از دست داد و به دروازه خط پایان برخورد کرد و خود و مارشال اندرو کارپنتر کشته شدند.
مارشال دیگری به نام استیو تارانت جان سالم به در برد اما از ناحیه پایین پای راستش آسیب جدی دید.
حضور در رسانه‌ها

از سال ۲۰۱۹ شبکه بریتانیایی اسکای اسپورت آخر هفته فستیوال گود وود را به‌طور کامل پوشش می‌دهد همچنین پخش زنده این رقابت‌ها در در یوتیوب اسکای اسپورت نیز انجام می‌شود.
نگارخانه

پورشه ۹۱۷ ساخت ۱۹۷۰، در هیل‌کلایم گودوود سال ۲۰۱۹
۲۰۱۴–۲۰۱۸ وینتیج جی‌اس پی۳ در فستیوال سرعت گودوود سال ۲۰۱۹
خودرو مینی کوپر گذشتن از خط پایان مسیر جنگلی رالی
فراری ۵۰۰ تی‌ارسی ۱۹۵۷
درک بل رانندگی با خودرو لوتوس ۴۱ فرمول ۳ در سال ۲۰۰۸
هایپر کار مرسدس ای‌ام‌جی ۱ در گودوود ۲۰۲۰
خودرو مک‌لارن اودیسه ۲۱ برای مسابقات اکستریم ای در گودوود سال ۲۰۲۳
لوتوس ۲۵ در گودوود سال ۲۰۱۲
روبرتو د زربی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۶ ژوئن ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
زادگاه:  برشا، ایتالیا
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  مارسی (سرمربی)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  میلان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |  میلان |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۱۹۹۹ |  ← مونزا (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۰ |  ← پادوا (قرضی) |  ۲۳ |  (۵) |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۱ |  ← آولینو (قرضی) |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  سالرنیتانا |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  ←لکو |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  فوجا |  ۵۶ |  (۱۷) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۵ |  آرتزو |  ۲۷ |  (۴) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  کاتانیا |  ۳۴ |  (۷) |
| ۲۰۰۶–۲۰۱۰ |  ناپولی |  ۳۳ |  (۳) |
| ۲۰۰۸ |  ← برشا (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ← آولینو (قرضی) |  ۱۵ |  (۵) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  سی‌اف‌آر کلوژ |  ۱۸ |  (۸) |
| ۲۰۱۳ |  ترنتو |  ۱۰ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۲۵۹ |  (۵۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۳–۲۰۱۴:  دارفو بواریو
۲۰۱۴–۲۰۱۶:  فوجا
۲۰۱۶:  پالرمو
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  بنونتو
۲۰۱۸–۲۰۲۱:  ساسولو
۲۰۲۱–۲۰۲۲:  شاختار دونتسک
۲۰۲۲–۲۰۲۴:  برایتون
۲۰۲۴-:   المپیک مارسی
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
روبرتو د زربی (ایتالیایی: Roberto De Zerbi؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۷۹) بازیکن سابق فوتبال اهل ایتالیا است. وی سرمربی کنونی باشگاه مارسی است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به میلان، مونزا، پادوا، آولینو، سالرنیتانا، فوجا، کاتانیا، ناپولی، برشا و سی‌اف‌آر کلوژ اشاره کرد.
مربی‌گری

آغاز سرمربی‌گری حرفه‌ای روبرتو د زربی در فوجای ایتالیا و پس از کسب تجربه‌ی یک‌ساله در تیمی آماتور به نام دارفو بواریو کلید خورد. با رساندن این تیم به پلی‌آف سری ب ایتالیا و فتح کوپا ایتالیای سطح C، د زربی فرصت هدایت تیم‌های بزرگتری همچون پالرمو (تنها دو ماه) و بنونتو که در سری‌آ وضعیت خوبی نداشتند را کسب کرد. هرچند روبرتو در آن باشگاه‌ها عملکرد جالبی نداشت، اما با آمار جالب و گل‌زنی تیمش در اکثر بازی‌ها نشان داد که به سبک بازی‌ تهاجمی وفادار است.با وجود ناکامی سرمربی جوان جویای نام در ابقای بنونتو در سری آ، سران باشگاه ساسولو تصمیم گرفتند تا برای پروژه‌ی درازمدت‌شان به روبرتو د زربی اعتماد کنند. ایده‌پرداز جوان به خوبی از فرصت به دست آمده استفاده کرد و سبک بازی خاص و نوآورانه‌ی تهاجمی خود را در بالاترین سطح فوتبال اروپا به اجرا در آورد. عملکرد ویژه‌ی او باعث شد تا سران تیم‌های دیگر سری آ نیز بارها به استخدام وی علاقه نشان دهند. اما او انتخابی عجیب داشت و با باشگاهی در اوکراین قرارداد بست. همکاری روبرتو د زربی با باشگاه پرافتخار اوکراینی، همراه با تهاجم روسیه به خاک اوکراین و گسترش ناامنی در سرزمین کازاک‌ها قطع شد و این سرمربی ایتالیایی که از پیش مورد توجه مدیران و کادر فنی برایتون قرار داشت، با عزیمت پاتر به مقصد چلسی فرصت هدایت باشگاهی در لیگ برتر انگلیس را کسب کرد. در برایتون نیز د زربی به کامل کردن استراتژی‌ها و آزمودن روش‌های جدید ادامه داد. او همچنین باز هم رویکرد خود مبنتی بر حفظ مالکیت توپ و کنترل بازی را پیش گرفت.
او در نهایت همراه با جدایی از برایتون، راهی المپیک مارسی شد و اکنون هدایت تنها باشگاه فرانسه که فاتح لیگ قهرمانان اروپا شده را در اختیار دارد.
↑  «مروری بر تاکتیک‌های روبرتو د زربی در المپیک مارسی». باشگاه دانشجویان فوتبال. ۲۰۲۵-۰۲-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۲-۱۲.
مرهف ابوقصره

| مرهف ابوقصره | مرهف ابوقصره |
| --- | --- |
مرهف أبو قصرة‎: مرهف أبو قصرة‎
وزیر دفاع سوریه: وزیر دفاع سوریه
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴: آغاز به کار  ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴
رئیس‌جمهور: احمد الشرع
نخست‌وزیر: محمد البشیر
پس از: علی محمود عباس
فرمانده کل فرماندهی عملیات نظامی: فرمانده کل فرماندهی عملیات نظامی
دوره مسئولیت ۲۰۱۹ – ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵: دوره مسئولیت ۲۰۱۹ – ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵
رهبر: احمد الشرع
پیش از: انحلال منصب
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۸۴ (۴۰–۴۱ سال) حلفایا، حماة، سوریه
ملیت: سوری
حزب سیاسی: مستقل
دیگر عضویت‌های سیاسی: هیئت تحریر شام (۲۰۱۷–۲۰۲۵)
محل تحصیل: دانشگاه دمشق (کارشناسی کشاورزی)
تخصص: سیاستمدار، مهندس، افسر نظامی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
لقب(ها): ابوحسن الحموی ابوحسن ۶۰۰
وفاداری: فعلی:  سوریه (۲۰۲۴–اکنون) سابق:  دولت نجات سوریه (۲۰۱۷–۲۰۲۴)   جبهه فتح شام (۲۰۱۶–۲۰۱۷)   جبهه النصره (تا ۲۰۱۶) 
درجه:  سرلشکر
فرمانده:  نیروهای مسلح سوریه
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ داخلی سوریه
مُرهَف ابوقصره (زاده ۱۹۸۳ در حلفایا در استان حماة در سوریه) با نام مستعار ابوحسن الحموی یا ابوالحسن ۶۰۰، نظامی سوری است که از ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان وزیر دفاع سوریه فعالیت می‌کند.
ابوقصره دارای تحصیلات کارشناسی کشاورزی از دانشگاه دمشق است. وی از سال ۲۰۱۱ و با شروع اعتراضات سوریه به همراه خانواده‌اش به استان ادلب، مهاجرت کرد.
اتاق مجاور

| اتاق مجاور | اتاق مجاور |
| --- | --- |
پوستر پخش سینمایی: پوستر پخش سینمایی
کارگردان: پدرو آلمودوار
تهیه‌کننده: آگوستین آلمودوار استر گارسیا
نویسنده: پدرو آلمودوار
بر پایه: چه چیزی تجربه می‌کنی اثر سیگرید نونز
بازیگران:  تیلدا سوینتن  جولین مور  جان تورتورو  آلساندرو نیوولا 
موسیقی: آلبرتو ایگلسیاس
فیلم‌بردار: ادوارد گرائو
تدوین‌گر: ترسا فونت
شرکت تولید: ال دسیو
توزیع‌کننده: برادران وارنر پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-۰۹-۰۲) (ونیز)  ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-۱۰-۱۸) (اسپانیا)  
مدت زمان: ۱۰۶ دقیقه
کشور: اسپانیا
زبان: انگلیسی 
اتاق مجاور (اسپانیایی: La habitación de al lado‎) یک فیلم درام اسپانیایی محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی پدرو آلمودوار است. این نخستین فیلم بلند کاملاً انگلیسی‌زبان اوست و مبتنی بر رمان چه چیزی تجربه می‌کنی اثر سیگرید نونز است. تیلدا سوینتن و جولین مور در کنار جان تورتورو و آلساندرو نیوولا در این فیلم بازی می‌کنند.
این فیلم در ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ در هشتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و در آنجا جایزه شیر طلایی را دریافت کرد که اولین جایزه شیر طلایی برای یک فیلم اسپانیایی بود. این فیلم در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ در اسپانیا اکران شد.
طرح داستانی

داستان فیلم به اختلاف بین مارتا (یک مادر بسیار ناقص و خبرنگار جنگ) و دختر رنجیده‌اش و همچنین به رابطهٔ مارتا با یک مؤلف به‌نام اینگرید می‌پردازد.
بازیگران

تیلدا سوینتن در نقش مارتا
جولین مور در نقش اینگرید
جان تورتورو
آلساندرو نیوولا
خوان دیه‌گو بوتو
ملینا متیوز
رائول آره‌والو
ویکتوریا لونگو
استر مک‌گرگور
آلکس هو آندرسن
آلویس ریگو
تولید

پدرو آلمودوار در آستانه سفرش به جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ از برنامه‌هایی برای فیلمبرداری یک فیلم انگلیسی‌زبان در شهر نیویورک صحبت کرد. عنوان اتاق مجاور در اواخر سال ۲۰۲۳ اعلام شد. در ژانویه ۲۰۲۴، ال دسیو اعلام کرد که جولین مور و تیلدا سوینتن برای نقش‌های اصلی انتخاب شده‌اند و جان تورتورو به عنوان یکی دیگر از بازیگران نقش‌آفرینی می‌کند. سوینتن فیلم را جانشین طبیعی فیلم درد و شکوه توصیف کرد. این فیلم محصول ال دسیو با مشارکت موویستار پلاس+ است. فیلمبرداری در ۳ مارس ۲۰۲۴ در مادرید آغاز شد. الساندرو نیولا در همان ماه به بازیگران پیوست. محل فیلمبرداری نیز شامل شهر نیویورک بود. در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، خوان دیه‌گو بوتو، رائول آره‌والو، ملینا متیوز و ویکتوریا لوئنگو به عنوان بازیگران دیگر معرفی شدند. ادوارد گرائو فیلم‌بردار فیلم بود.
انتشار

پیش از شروع تولید، سونی پیکچرز کلاسیک، توزیع‌کننده مکرر آلمودوار در آمریکای شمالی، حقوق این فیلم را در آمریکای شمالی، خاورمیانه، هند، آفریقای جنوبی، استرالیا و نیوزلند دریافت کرد.
این فیلم قرار است در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ توسط برادران وارنر در اسپانیا اکران شود. برادران وارنر همچنین حقوق توزیع برای بریتانیا، آلمان، ایتالیا، شمال اروپا، اروپای مرکزی و شرقی (به استثنای لهستان)، آمریکای لاتین و برخی از مناطق در آسیا-اقیانوسیه، از جمله ژاپن، به دست آورد. پس از نمایش سینمایی، این فیلم در موویستار پلاس+ در اسپانیا در دسترس خواهد بود.
در جولای ۲۰۲۴، گزارش شد که فیلم احتمالاً در هشتاد و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده می‌شود. این خبر هفته بعد تأیید شد، با اعلام اینکه فیلم در بخش رقابتی نمایش داده می‌شود. آلبرتو باربرا گزارش داد که این فیلم در نیمه دوم جشنواره نمایش داده می‌شود. این فیلم همچنین در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴ (برای اولین نمایش در آمریکای شمالی)، به عنوان نمایش «جایزه دونوستیا» در هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین، و به‌عنوان منتخب اصلی فیلم شصت و دومین جشنواره فیلم نیویورک در سالن آلیس تالی در ۴ اکتبر ۲۰۲۴ (برای اولین نمایش در ایالات متحده) نمایش داده می‌شود.
این فیلم قرار است در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴ در شهر نیویورک و لس آنجلس به نمایش درآید، و پس از آن یک اکران محدود در شهرهای منتخب ایالات متحده در روز کریسمس و یک اکران گسترده در ژانویه ۲۰۲۵ در ایالات متحده انجام شود.
بازخورد > واکنش انتقادی

در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۹۵ از ۴۱ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۷٫۴/۱۰ را در اختیار دارد.
این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۲۲ منتقدین امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای عموماً مطلوب» است.
بازخورد > افتخارات

| جایزه | تاریخ مراسم | دسته‌بندی | دریافت‌کننده(ها) | نتیجه | منا>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره فیلم ونیز | ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ | شیر طلایی | اتاق مجاور | برنده |  |
| جشنواره فیلم ونیز | ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ | Brian Award | اتاق مجاور | برنده |  |
نصرالله مشیرالدوله

| میرزا نصرالله خان نائینی | میرزا نصرالله خان نائینی |
| --- | --- |
میرزا نصرالله خان نائینی: میرزا نصرالله خان نائینی
صدراعظم ایران: صدراعظم ایران
دوره مسئولیت ۹ امرداد ۱۲۸۵ – ۱۸ اسفند ۱۲۸۵: دوره مسئولیت ۹ امرداد ۱۲۸۵ – ۱۸ اسفند ۱۲۸۵
پادشاه: مظفرالدین شاهمحمدعلی شاه
پس از: عین‌الدوله
پیش از: وزیرافخم
وزیر خارجه ایران: وزیر خارجه ایران
دوره مسئولیت ۱۸ امرداد ۱۲۷۸ ه‍.خ – ۶ امرداد ۱۲۸۵ ه‍.خ: دوره مسئولیت ۱۸ امرداد ۱۲۷۸ ه‍.خ – ۶ امرداد ۱۲۸۵ ه‍.خ
پادشاه: مظفرالدین شاه
پس از: محسن مشیرالدوله (مظاهر)
پیش از: محمدعلی علاءالسلطنه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۰ شعبان ۱۲۵۶ ۲۵ مهر ۱۲۱۹ نائین، استان اصفهان، ایران
درگذشته: ۴ شعبان ۱۳۲۵ ۲۰ شهریور ۱۲۸۶ (۶۶ سال) رستم‌آباد، نائین، استان اصفهان، ایران
ملیت: ایران
فرزندان: حسن پیرنیاحسین پیرنیامیرزا علی‌خان
پیشه: سیاستمدار
لقب(ها): مصباح‌الملکمشیرالملکمشیرالدوله
میرزا نصرالله خان نائینی (زاده ۲۵ مهر ۱۲۱۹ در نائین - درگذشته ۲۰ شهریور ۱۲۸۶ در تهران) ملقب به مشیرالدوله به مدت ۷ سال از ۱۸ مرداد ۱۲۷۸ تا ۶ مرداد ۱۲۸۵ وزیر امور خارجه ایران در زمان مظفرالدین شاه و همچنین از ۹ مرداد تا ۱۸ اسفند ۱۲۸۵ صدراعظم ایران در زمان مظفرالدین شاه و محمدعلی‌شاه بود.
فرمان مشروطیت در دوران صدراعظمی او (۱۴ مرداد ۱۲۸۵) به امضای مظفرالدین شاه رسید و تاج پادشاهی را پس از فوت مظفرالدین او بر سر محمدعلی‌شاه گذارد.
مشیرالدوله از ۱۲۷۳ وزیر لشکر شد و در مرداد ۱۲۷۸ با فوت وزیر خارجه محسن خان مشیرالدوله، وزارت خارجه و لقب مشیرالدوله را به او سپردند. او در زمان انقلاب مشروطه نقش میانجی را بر عهده گرفته بود و با عزل عین‌الدوله از نخست‌وزیری در ۶ مرداد و انتخاب او در ۹ مرداد ۱۲۸۵ به صدراعظمی، تحصن مشروطه‌خواهان در سفارت انگلستان پایان گرفت.
مرگ مشیرالدوله دو هفته پس از ترور علی‌اصغرخان اتابک به‌طور مشکوکی روی داد و جسد او در امامزاده صالح تجریش به خاک سپرده شد.
ایران پیش از مشروطه

قبل از صدور فرمان مشروطیت (۱۴ مرداد ۱۲۸۵) اگرچه ایران یک حکومت و ملت کهن بود اما مردم ایران از حکومت قانون محروم بودند و تمام اقتدارات دولتی در شخص شاه تمرکز یافته بود. در کشور قانون وجود نداشت و علاوه بر قوه مجریه، اقتدار قوای تقنینیه و قضاییه نیز در اختیار پادشاه بود. در اواخر سلطنت مظفرالدین شاه، وعاظ، اهل منبر، ناطقین و نویسندگان با مهارت و بی‌پروایی نظام حکومت استبدادی و فقر و بیچارگی مردم را مورد گفتگو و بحث قرار دادند، مردم را با حقوق غیرقابل انکاری خود آشنا کردند و آن‌ها را به مبارزه تحریک کردند. بر اثر اقدامات آزادی خواهان عده کثیری از علما و تجار و اصناف در زاویه مقدسه تحصن اختیار کردند و تقاضا نمودند قوانین اسلام اجرا و برای رسیدگی به عرایض مردم عدالتخانه تأسیس شود. شاه دستخطی صادر کرد که به هیچ وجه جوابگوی احتیاجات و خواسته‌های مردم نبود. تدریجاً به عده متحصنین اضافه شد. عده‌ای راه قم را پیش گرفتند و دسته ای در سفارت انگلیس بست نشستند. سروصدا و هیاهو به شهرها نیز سرایت کرد و سرتاسر کشور دستخوش هیاهو و آشوب شد. مظفرالدین شاه ناگزیر عین‌الدوله صدراعظم عصر استبداد را عزل و مقام صدارت را به میرزا نصرالله خان مشیرالدوله وزیر امورخارجه سپرد و فرمان مشروطیت را صادر نمود و امر صریح در تأسیس مجلس منتخبین ملت داد. مشیرالدوله به سمت اولین نخست‌وزیر عهد مشروطه منصوب گردید.
زندگی شخصی و خانواده

نصرالله خان پسر محمد پسر ابوطالب پسر محمد پسر میرعبدالوهاب از عرفای نائین بود و در ابتدای جوانی راهی تهران شد. مدتی با کتابت (نسخه‌نویسی و دعانویسی) گذران زندگی کرده و بعد در اداره آصف‌الدوله و منشی او شد و با ماهی دو سه تومان خدمت می‌کرد. با انتخاب میرزا سعید خان مؤتمن الملک به وزارت خارجه وارد این وزارتخانه شده و پس از مدتی همراه ابراهیم خان نایب الوزاره که به کارگزاری امور خارجه آذربایجان مأمور بود و برای منشی‌گری او به تبریز رفت.
نصرالله در آنجا با دختر میرزا تقی آجودان کارگزاری ازدواج می‌کند. پس از فوت نایب الوزاره به تهران آمده و لقب مصباح الملک گرفت و معاون وزارت امور خارجه شد. بعد لقب مشیرالملک به او دادند و در وزارت لشکر سمت محاسب و سررشته‌داری داشته و به قدری مورد توجه اتابک قرار گرفته که وزارت لشکر را به او می‌دهد. پس از مرگ میرزا محسن خان مشیرالدوله وزیر خارجه شد و لقب مشیرالدوله گرفت و این سمت را ده روز قبل از صدور فرمان مشروطیت حفظ کرد. تا اینکه اولین نخست‌وزیر مشروطه شد.
او سه پسر به نام حسین پیرنیا و حسن پیرنیا و علی پیرنیا تربیت کرد که اولی مدت‌ها رئیس مجلس شورای ملی بود و دومی چهار بار نخست‌وزیر شد. مدرسه علوم سیاسی از خدمات بزرگ حسن پیرنیا است.
مرگ

مرگ مشیرالدوله به‌طور ناگهانی و بدون داشتن بیماری در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۷ در رستم‌آباد شمیران واقع شد. مرگ او دو هفته پس از ترور اتابک توسط عباس آقا تبریزی در روز امضای قرارداد ۱۹۰۷ و چهار روز پس از انتخاب احتشام‌السلطنه به ریاست مجلس و در شرایطی بود که او نامزد نخست‌وزیری بود و از همکاری با سعدالدوله که از ریاست مجلس استعفا کرده بود، سر باز زده بود. در همان روز نیز سعدالدوله وزیر خارجه شد.
بسیاری از جمله ادوارد براون و ناظم‌الاسلام کرمانی مرگ او را نیز نظیر نخست‌وزیران پیشین قاجاریه، امیرکبیر، قائم مقام فراهانی و حاج ابراهیم کلانتر، به پادشاه نسبت می‌دهند و آن را ناشی از روی ناخوشی می‌دانند که او از ابتدا به سلطنت محمدعلی  میرزا نشان می‌داد.
گفته می‌شود در آن روز علاء الدوله در رستم‌آباد مهمان بوده و با هم ناهار خوردند، بعد او به اندرون رفته، به فاصله کمی حالش بهم خورده، یک‌ساعت از شب رفته درمی‌گذرد.
خبر مرگ او ساعاتی بعد به مجلس شورای ملی نیز رسید و ابوالحسن خان خواستار تحقیق مجلس در مورد علت مرگ او شد؛ در جلسه بعد از ظهر محقق‌الدوله گفت: در جواب تلفن مجلس، جناب مؤتمن‌الملک خیلی اظهار تشکر و امتنان نموده گفتند دیروز مبتلا به مرض قولنج شده، بعد از آن سکته رو داد، دکتر انگلیسی آوردیم که تشخیص دهد چه بوده.