stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
معاونت برنامه‌ریزی، توسعه سرمایه انسانی و امور شورا شهرداری تهران
دیگر واحدهای تابعه > مؤسسه هادیان شهر

مؤسسه هادیان شهر در تاریخ ۱۳۸۰ تأسیس شد؛ این مؤسسه در بدو تأسیس صرفاً به ارائه خدمات تأمین نیروی انسانی در حوزه نیروهای خدماتی، نگهبان و بخشی از پرسنل اداری شاغل در سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران و واحدهای تابعه آن می‌پرداخت. از سال ۱۳۸۳ فعالیت‌های مؤسسه توسعه یافت و در همین راستا علاوه بر انجام خدمات گذشته مسئولیت ارائه خدمات مالی اداری، فنی و تأسیساتی مراکز و واحدهای تابعه سازمان به عهده این مؤسسه قرار گرفت. همچنین در ادوار بعد با بسط موضوعات اساسنامه، ارائه خدمات تأمین نیروی انسانی، فعالیت‌های عمرانی به دیگر واحدهای تابعه شهرداری تهران در حوزه مسئولیت‌های این مؤسسه قرار گرفت. در نهایت در نیمه دوم سال ۱۳۸۶ به حوزه معاونت مالی و اداری شهرداری تهران انتقال یافت و پس از قرار گرفتن در کارگروه خدماتی و زیست‌محیطی محصولات ساماندهی نیروی انسانی را به عهده گرفت.
برده‌رش (بوکان)

| برده رش> مرتفع‌ترین نقطه | برده رش> مرتفع‌ترین نقطه |
| --- | --- |
ارتفاع: ۱۳۶۰ متر از سطح دریا
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: بوکان، استان آذربایجان غربی
رشته‌کوه مادر: زاگرس
برده‌رش یا کیوه ره‌ش یکی از کوهای شهرستان بوکان است که در ضلع غربی شهر بوکان و در کنار رود سیمینه رود واقع شده‌است.
تفرجگاه

پارک طبیعی کوه سیاه (برده‌رش) در سال ۱۳۸۴ فاز نخست با کاشت ۱۰۰۰ اصل نهال احداث شده‌است، این پارک از سطح دریای آزاد ۱۳۶۰ تا ۱۳۷۰ متر ارتفاع داردو شیب عمومی کوه سیاه از ۱۲ درصد به بالا می‌باشد.هرسال در ایام تعطیلات نوروز مسیر کوه رش (کوه سیاه) و کوسه پذیرایی بازدید مسافران نوروزی می‌باشد.تفرجگاه بوکان بزرگترین تفرجگاه و پارک جنگلی استان آذربایجان غربی بشمار می‌آید. اصطلاح «کیوه رش» برای این کوه توسط شهرداری این شهر صورت می‌گیرد.
در گذشته این کوه را برده‌رش می‌خواندن که در سال‌های اخیر به کیوه‌رش (به معنی کوه سیاه) تغییرنام یافته است.
دینو گاوینا

| دینو گاوینا | دینو گاوینا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ نوامبر ۱۹۲۲&#۱۶۰;(۱۹۲۲-۱۱-۰۷) سن جیووانی این پرسیچتو، بولونیا، ایتالیا
درگذشت: ۶ آوریل ۲۰۰۷&#۱۶۰;(۲۰۰۷-۰۴-۰۷) (۸۴ ساله) بولونیا، ایتالیا
ملیت:  ایتالیا
پیشه(ها): کارآفرین، طراح و ناشر
آثار برجسته: تأسیس شرکت‌هایی چون: گاوینا، فلوس، سیمون و پارایدیزوترستره
عنوان: پدر طراحی صنعتی
وبگاه: وبگاه رسمی شرکت گاوینا: www.dinogavina.it
«احساس‌انگیزترین و هیجان‌انگیزترین سازندگان مبلمان در جهان»
(مارسل بروئر)
دینو گاوینا (به ایتالیایی: Dino Gavina) (زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۲۲ میلادی در سن جیووانی این پرسیچتو - درگذشتهٔ ۶ آوریل ۲۰۰۷ میلادی در بولونیا) یک کارآفرین، طراح و ناشر ایتالیایی بود.
او یکی از مهم‌ترین چهره‌های کارآفرین در بخش مبلمان و طراحی ایتالیا (و همچنین از پیشگامان آن) است، او مؤسس شرکت‌های: گاوینا، فلوس، سیمون و پارایدیزوترستره (به معنی: بهشت‌زمینی) است که برای او یک جایزهٔ مهم طراحی صنعتی و اختصاص نمایشگاه‌هایی در سراسر جهان را به ارمغان آورد.
زندگی‌نامه

او فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان طراح صحنه برای تئاتر در نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۴۰ میلادی آغاز کرد، هنرهای تجسمی اشتیاق بزرگ دینو بود، علاقه‌ای که با کار در تئاتر «لا سوفیتا» در بولونیا شکل گرفت، جایی که او اشیاء را خلق و نگارش صحنه‌ را هدایت می‌کرد. مسیر او به سمت فعالیت اصلی خود که باعث شهرت او در سراسر جهان شد در سال ۱۹۵۳ میلادی با افتتاح فروشگاهی آغاز شد که در آن کاپوت‌های جیپ و اثاثه یا لوازم داخلی واگن‌های راه‌آهن و همچنین لوازم جانبی مبلمان را تولید می‌کرد و می‌فروخت. با این حال، او اشتیاق خود را به عنوان یک راهبر رها نکرد، علاقه‌ای که او را به ملاقات لوچو فونتانا سوق داد، فونتانا اصرار داشت او را به میلان ببرد و در میلان، در سال ۱۹۵۳ میلادی در حالی که او در حال راه‌اندازی ایکس تری‌یناله دی میلانو بود، فونتانا، گاوینا را با برخی افراد سرشناس آشنا کرد؛ معماران معروفی چون: کارلو مولینو، کارلو د کارلی، پیر جاکومو کاستیلیونی و کارلو اسکارپا. چند سال بعد او کازوهیده تاکاهاما را ملاقات کرد که با او دوستی عمیقی برقرار کرد. دینو با فونتانا همکاری پر جنب و جوشی را آغاز کرد، در واقع این فونتانا بود که گاوینا را به سمت طراحی صنعتی هدایت کرد و ۷ سال بعد، در سال ۱۹۶۰ میلادی، دینو گاوینا شرکت گاوینا را تأسیس کرد که در آنجا تصمیم گرفت نقش خود را به مدیر عاملی محدود کند و کارلو اسکارپا را به ریاست برگزیند. این شرکت در بخش مبلمان فعالیت می‌کرد و اولین بار در این بازار با صندلی راحتی سنلوکا، اولین ثمرهٔ دوستی بزرگ با پیر جاکومو کاستیلیونی، شروع به کار کرد. گاوینا نقطهٔ مرجع و الهام بخش بسیاری از شرکت‌های ایتالیایی و بین‌المللی دیگر در این بخش بوده است. در سال ۱۹۶۲ میلادی به همراه چزاره کاسینا، فلوس را که هنوز هم یکی از مهم‌ترین شرکت‌های فعال در زمینهٔ نورپردازی مبلمان است، تأسیس کرد. شش سال بعد، در سال ۱۹۶۸ میلادی استودیوی سیمون را به همراه ماریا سیمونچینی تأسیس کرد. در سال ۱۹۶۰ میلادی، نمادهای طراحی ایتالیایی آکیله کاستیلیونی و پیر جاکومو کاستیلیونی تصمیم گرفتند تولید صندلی لیرنا را به تنهایی به او بسپارند، جایی که یکی از مهم‌ترین آثارشان به لیرنا، شهری مشهور در دریاچهٔ کومو، تقدیم شده است؛ مکانی که خانه/استودیوی پدر مجسمه‌سازشان جانینو کاستیلیونی، در آن قرار داشت. یک جایزهٔ مهم در بخش طراحی صنعتی نیز به نام او اختصاص داده شده است، جایزه دینو گاوینا که توسط نمایشگاه مبلمان پزارو: دومو۳۶۰ انتشار یافت. دینو گاوینا گذشته از مهارت‌های کارآفرینی خود، به عنوان یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در دنیای طراحی صنعتی شناخته می‌شود، او اغلب به عنوان پدر طراحی شناخته می‌شود، همان‌ گونه که ما امروزه آن را می‌شناسیم، و البته نه تنها طراحی ایتالیایی بلکه طراحی به مفهوم بین‌المللی، دلیل آن نه تنها به خاطر تأسیس سه شرکت از مهم‌ترین شرکت‌های در این بخش، بلکه مهم‌تر از همه به خاطر نوآوری‌ها و تأثیرات قوی است که با شرکت گاوینا وارد میدان کرد. آنتی پانسرا او را به عنوان «متجاوزترین مسئول "عرضه‌کنندهٔ" ایتالیایی» تعریف کرد. پس از مرگ او، نمایشگاه مهمی به او اختصاص یافت: دینو گاوینا، فلاش‌های طراحی در گالری هنر مدرن بولونیا در بولونیا. با نمایشگاه برخی از تولیدات منحصر به فرد او از جمله لیرنای سال ۱۹۶۹ میلادی.
فروشگاه گاوینا در بولونیا، راه‌اندازی شده توسط کارلو اسکارپا. عکس از: پائولو مونتی.
برفتان

| برفتان | برفتان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: علی‌آبادکتول
بخش: کمالان
دهستان: استرآباد
جمعیت: ۱۶۵۹ نفر (سرشماری ۹۵)
برفتان، روستایی است از توابع بخش کمالان شهرستان علی‌آباد در استان گلستان ایران.در این روستاو عموم مردم کشاورز وبیشتر آنها به کشت توتون مشغول هستند
این روستا تشکیل شده از طوایف کتول واندکی سمنانی ونیشابوری
ساکنین اولیه روستا پلنگ،
تجری، اسفندیاری و...
هستند
جمعیت

این روستا در دهستان استرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن
537 نفر 30خانوار) بوده‌است.بزرگ ترین طایفه در این روستا طایفه تجری میباشد(پزشک مهندس استاد دانشگاه..‌.)تماما از این طایفه به سطح کشور معرفی شده اند.رئیس شورا آقای دکتر بهزاد تجری میباشد ک این خود گویای نفوذ
این طایفه میباشد
شب روی سنگفرش خیس

| شب روی سنگفرش خیس | شب روی سنگفرش خیس |
| --- | --- |
نویسنده: اکبر رادی
شخصیت‌ها:  دکتر غلامحسین مجلسی  نوشین  رخساره  ناهید  حامد  ابوالفضل گلشن  دکتر کامران فلکشاهی  فرهاد آرمین  محمدباقر مژدهی 
زبان اصلی: فارسی
شب روی سنگفرش خیس نمایشنامه‌ای است در شش مجلس از اکبر رادی.
نوکلاسیسیسم

برای دیگر کاربردها، نئوکلاسیک (ابهام‌زدایی) را ببینید.
سوگند هوراتی‌ها (۸۵–۱۷۸۴)، اثر داوید، نمونه‌ای بارز از هنر نومومیسم.
نئوکلاسیسم یا نئومومیسم (به انگلیسی: Neomomism ,Neoclassical) یک جنبش هنری در زمینه‌های هنرهای تزئینی، هنرهای تجسمی، ادبیات، تئاتر، موسیقی و معماری است که شامل آثار هنری‌ای می‌باشد که تحتِ تأثیر هنر یونان و روم باستان، اما پس از آن خلق شده‌اند. هنرمندان پیرو این جنبش از اواسط قرن هجدهم تا اواخر قرن نوزدهم در اروپا فعالیت داشتند. جنبش نو کلاسیک در سال ۱۷۶۰ به‌طور رسمی آغاز شد و مکتبی بر ضد مکاتبی همچون باروک و روکوکو بود. در معماری روکوکو بی تقارنی، اهمیت به بخشندگی و آراستگی و در معماری مومیسم تقارن و سادگی مورد توجه بودند.
نگارخانه

Fantasy depiction of the Appian Way; چاپ فلزی اثر جووانی باتیستا پیرانزی،  ۱۷۵۶
انجلیکا کافمن،  ونوس، هلن را تحریک به عشق با پریس می‌کند.، ۱۷۹۰
Asmus Jacob Carstens, Night and Her Children, Sleep and Death, 1794, Black chalk on paper, 745 x 985 cm
یوهان هاینریش فوسلی،  Macbeth and Banquo with the witches, 1793-4
ژان اگوست دومینیک انگر' version of Neoclassicism, Oedipus and the Sphinx, 1808
خسرو شاهانی

| خسرو شاهانی شرق | خسرو شاهانی شرق |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ دی ۱۳۰۸ ایران، نیشابور
درگذشت: اردیبهشت ۱۳۸۱ (۷۳ سالگی)
آرامگاه: قطعه ۸۸ بهشت زهرا
پیشه(ها): طنزنویس، داستان‌نویس، خبرنگار
سال‌های فعالیت: ۱۳۳۴–۱۳۸۰
والدین: علی‌اصغر شاهانی، علویه بیگم
خسرو شاهانی طنزنویس، داستان‌نویس و خبرنگاری بود که با نشریاتی همچون توفیق، فکاهیون، گل‌آقا و ... همکاری داشت و آثارش در آن نشریات به چاپ می‌رسید. به گفته بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایران، «خسرو شاهانی از نویسندگان شناخته‌شده در طنز اجتماعی و ژورنالیستی معاصر است و مجموعه‌ای از بهترین داستان‌های طنز ایران را با سبک و سیاق خاص خود نوشته و علاوه بر برقراری ارتباط با خوانندگان عام و ساده‌پسند، از نظر تکنیک داستان‌نویسی نیز قابل توجه و دفاع است.»
از تولد تا شروع کار

شاهانی در کتاب آدم عوضی، خودش را چنین معرفی کرده‌است: «در دهم دی ۱۳۰۸ شمسی مطابق با اول ژانویه ۱۹۲۹ میلادی در نیشابور متولد شدم (اینکه می‌بینید مردم مختلف جهان و کشورهای اروپایی و دنیای مسیحیت شب اول ژانویه را جشن می‌گیرند، قسمت اعظمش به خاطر تولد بنده است). پدرم را در کودکی و مادرم را در بزرگی از دست دادم. کار رسمی مطبوعاتی‌ام را از اول سال ۱۳۳۴ شمسی با روزنامه خراسان چاپ مشهد شروع کردم که مدت سه سال به‌طور مستمر ادامه داشت. در این روزنامه که یومیهٌ صبح بود و هفته‌ای شش بار منتشر می‌شد، علاوه بر نوشتن داستان‌های کوتاه طنزآمیز، دو ستون تحت عنوان «شوخی و خنده» هم که اصلاً خنده نداشت و نظم و نثر بود می‌نوشتم»
گفته می‌شود: «او به دلیل شغل پدرش که کارمند دولت و همواره در مأموریت بود، تحصیلات ابتدایی را در تربت حیدریه گذراند و در کاشمر و سبزوار تا حدّ سیکل اول ادامه تحصیل داد. اما بر اثر فوت ناگهانی پدر در سال ٬۱۳۲۲ مجبور شد برای گذران زندگی وارد خدمات اداری شود. آغاز فعّالیّت مطبوعاتی او به اقامت سه ساله اش در زاهدان و همکاری با ندای زاهدان و پیام سیروس باز می‌گردد. وی در مشهد با روزنامه خراسان به طور جدی ٬ همکاری کرد. در این جریده ٬ ستونی با عنوانِ به نوشته‌های طنزآمیز او «شوخی و خنده» اختصاص داشت که با اقبال خوانندگان روبه رو شد.»
نویسندگی در تهران

شاهانی در سال ۱۳۳۶ به دعوت صادق بهداد مدیر روزنامه جهان به تهران آمد و ستون «از هر دری سخنی» را در آن روزنامه به کار انداخت که به بررسی شرایط و مسائل روز می‌پرداخت. از سال ۱۳۳۷ علاوه بر کار در روزنامه جهان، خبرنگار پارلمانی روزنامه پست تهران هم بود. در ۱۳۳۸ در تهیه برنامه «گفتنی‌ها» با رادیو تهران به همکاری پرداخت. در روزهای یکشنبه، در سال‌های ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۵ برنامه‌ای با عنوان «سیر و سفر» می‌نوشت. از ۱۳۳۸ خبرنگار پارلمانی روزنامه کیهان شد که این همکاری تا ۱۳۵۸ به طول انجامید و هفته‌ای یک روز، بین سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۵ در این روزنامه یک صفحه مطلب طنزآمیز به صورت داستان و مقاله با عنوان «جنجال برای هیچ» می‌نوشت که بعدها به «بین دو سنگ آسیا» و «مسافرت بدون گذرنامه» تبدیل شد. از مهر ۱۳۴۱ تا خرداد ۱۳۵۸ با خواندنی‌ها همکاری داشت و در هر شماره خواندنی‌ها، سه یا چهار صفحه تحت عنوان «در کارگاه نمد مالی» مطلبی می‌نوشت که رنگ اجتماعی و ادبی داشت. گزیده‌ای از مطالب «در کارگاه نمد مالی» در سال ۱۳۷۷ به صورت کتاب چاپ شده‌است. او همچنین با نشریات ترقی، سپید و سیاه، روشنفکر، آسیای جوان، امید ایران و توفیق به‌طور غیر مستقیم همکاری داشت.
در بعد از انقلاب ایشان با نشریات جدول (کتیبه، کنکاش، جدول) و گل آقا همکاری داشتند. روزهای فرد و با کوششی چشمگیر در دفتر مجله جدول (کتیبه، کنکاش) حضور داشت و در نقش یکی از ستونهای اصلی مطبوعات ایران به قلم زدگی و رسالت خود جهت آگاه سازی مردم نقش خود را ایفا میکرد.
خسرو شاهانی دربارهٔ طنزنویسیِ خود گفته است: «زندگی قصه تلخی است که من از این قصه‌ها افسانه شیرین ساخته‌ام» و در جای دیگر: «طنز مثل سیل راه خودش را می‌رود٬ بعضی‌هاش به دل می‌نشیند ٬ بعضی نه. بعضی گل‌ها قشنگ‌اند اما بو ندارند. بعضی نه رنگ دارند نه بو. طنز امروز و دیروز نداریم»
درگذشت

شاهانی، پس از ماه‌ها بیماری، در سن ۷۲ سالگی در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۱ در گذشت.
آثار

از شاهانی تاکنون بیش از نوزده مجموعه طنز به چاپ رسیده است. وی با نشریاتی مانند ترقی - سپید و سیاه - روشنفکر - آسیای جوان - امید ایران - تهران مصور و توفیق همکاری داشته و پس از انقلاب ۵۷، آثار طنزآمیز او علاوه بر آتیه، در نشریات فکاهیون، گل آقا و در مجله جدول کنکاش (ماهنامه کتیبه سابق) زیر عنوان «گل گشت» نیز به چاپ رسیده است.
داستان‌های خسرو شاهانی در اتحاد جماهیر شوروی سابق و کشورهای بلوک شرق بارها و بارها چاپ شده‌است. از سال ۱۳۴۶ چاپ آثار وی در ارمنستان و دیگر جمهوری‌های شوروی سابق و مسکو توسط جهانگیر درّی استاد کرسی ادبیات فارسی دانشگاه مسکو در تیراژهای پنجاه هزار، صدهزار و چهارصد هزار در مجلات ستاره سرخ، جوانان شوروی و آسیا و آفریقای امروز به چاپ رسیده است. همچنین اکثر مجلات کشورهای اروپای شرقی آثار او را منتشر کرده‌اند. شیوه داستان‌نویسی او، خطی است که معمولاً از زبان اول شخص روایت می‌شود و درون‌مایه اجتماعی دارد.
فرهنگ مصری

آثار باستانی در کنار بندر اصلی دریای مصر اسکندریه.
بانوی تیهپا
فرهنگ در مصر (عربی: الثقافة في مصر) دارای ۶۰۰۰ سال سابقه تاریخی نگارش شده و ثبت شده دارد. مصر قدیم یکی از قدیمی‌ترین تمدن‌های بشری را در خود جای داده بوده‌است. در طول هزاران سال ثبات و استقرار خودش را حفظ کرده‌است با اینکه تحت تأثیر فرهنگ‌های زیادی منجمله اروپا و خاورمیانه و آفریقا قرار داشته‌است. بعد از سلسله فراعنه در مصر، مصر تحت تأثیر فرهنگ یونانی‌ها، سپس تحت تأثیر مسیحیت و آیین مسیحیت، بعد از آن تحت تأثیر فرهنگ عربی و اسلامی قرارگرفت. امروز بسیاری از فرهنگ قدیمی مصر در حال کنش واکنش با جدیدترین عناصر فرهنگی می‌باشد، به عنوان مثال الان بسیاری از آثار تمدن غربی جدید را می‌توان در کنار فرهنگ و ریشه‌های فرهنگی قدیمی مصر مشاهده نمود.
رود نیل

رود نیل در زبان قدیم مصری‌ها حابی خوانده می‌شد. آب نیل با قنات‌ها و ترعه‌ها (کانالها) و دریاچه‌ها نقش و اهمیت بالایی در شستشو و پاکیزه کردن کشور و همین‌طور در وضعیت آب و هوا در مصر داشته‌است. در قدیم مردم مصر تعداد زیادی رب‌النوع (خدایان مذکر) و ربه النوع (خدایان مؤنث) را که در ارتباط با رود نیل بودند پرستش می‌کردند. خدای اصلی در بین آن‌ها همانا حابی سرور خدایان بود، در مصر قدیم او را در هیئت مردی تصور می‌کردند که دارای دو دست و شکمی که پرشده و رنگ آن سیاه یا آبی بود، این تصویر بیانگر و سمبل حاصلخیزی بود که رود نیل به مصر بخشیده بود. بعضاً مصری‌ها حابی را در حالی که انواع گل‌ها، مرغ‌ها، ماهی‌ها، سبزیجات و میوه‌ها را در کنار شاخه خرما حمل می‌کند به عنوان نشانه سال‌ها در مصر تصویر کرده‌اند. از دیگر خدایان نیل که مصری‌ها عبادت می‌کردند سوبیک خدای تمساح بود که در قسمت‌های اسنا وکوم امبو و الفیوم پرستش می‌گردد.
حمله اسکندر

از مشهورترین حوادث تاریخی که در مصر اتفاق افتاده‌است می‌توان به حمله اسکندر به مصر و تسخیر مصر توسط وی در پاییز سال ۳۳۲ قبل از میلاد را نام برد، بطوریکه اسکندر در این حمله توانست با بیرون راندن فرمانده ایرانی حاکم در مصر بنام مازاکس بر مصر مسلط و حاکم شده، حکومت مقدونی را در مصر برقرار نمود علی‌رغم اینکه خود اسکندر زمان زیادی در مصر نماند. در همین مدت کوتاهی که اسکندر در مصر بود توانست پایه‌های حکومت مقدونی به ظاهر غربی ولی در اصول و پایه‌ها مصری را در این کشور برقرار نماید، حکومت سلسله بطلمیوس یونانی به مدت سه قرن بر این کشور حکومت نمود، در این مدت طولانی از بابت علوم و فلسفه و شناخت و اقتصاد و تجارت و صنعت و ازدیاد ساکنان مصر رشد و پیشرفت شایانی نمود.
خدایان مصر

خدای آتشفشان و خلق و آفریدن خنوم نام داشت که در اسوان پرستش می‌شد، خنوم خدای مسئول خلقت بشر و در کنار آن ارواح نگهبان به نام الکا بود.
خدای مؤنث ساتت همسر خنوم بود و معبد او مرکز عبادت و اعتقاد اصلی به خنوم در اسوان بود، مرکز دینی در اسوان بر تمامی آب‌ها و توزیع آن‌ها از جزیره الالفنتین در شمال تا جزیره بجاح در الشلال الاول در سمت جنوب اشراف و نظارت داشت.
خدای آب‌ها حکت نام داشت که خدای قورباغه و آب‌ها بود، در تصور مردم عادی او از نزدیکان خنوم به‌شمار می‌آمد هنگامی که به صورت یک طفل و روحی که از گوساله ماده مقدس نگهبانی می‌کند.
مصر تحت تأثیر فرهنگ‌های بسیاری از تمام نقاط عالم در طول تاریخ بوده‌است، بطوریکه می‌توان گفت: مصر یک لوح و تابلویی است که تمام تمدن روی آن چیزی نگاشته‌اند ولی کماکان خود مصر دارای تمدن و فرهنگ خاص خودش بوده و می‌باشد.
دیوید رایس (تنیس‌باز)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور (ورزشی):  بریتانیای کبیر
محل زندگی: Croxley Green, هرتفوردشر
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۶ سال)
شیوه(های) بازی: Right-handed (Double-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: دلار آمریکا 118,066
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 0–0 (in انجمن تنیس حرفه‌ای and گرند اسلم main draw matches, and in جام دیویس)
عنوان‌ها: 0 (ATP (World) Tour and Grand Slam)
بالاترین رتبه: No. 283 (10 February 2014)
رتبهٔ کنونی: No. 286 (31 March 2014)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
ویمبلدون: Q2 (2013)
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 0–2 (in ATP (World) Tour and Grand Slam main draw matches, and in Davis Cup)
عنوان‌ها: 0 (ATP (World) Tour and Grand Slam)
بالاترین رتبه: No. 177 (26 August 2012)
رتبهٔ کنونی: No. 252 (31 March 2014)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
ویمبلدون: 1R (2011, 2013)
آخرین به‌روزرسانی: 31 March 2014.: آخرین به‌روزرسانی: 31 March 2014.
دیوید رایس (انگلیسی: David Rice؛ زاده ۱ ژانویهٔ ۱۹۸۹) یک تنیس‌باز اهل بریتانیا است.
مگس‌ران

مگس‌رانی هوسه‌ای از پوست بز و موی اسب؛ مرادی، نیجر، سال ۱۹۶۱، ۷۱ سانتی‌متر
مگس‌ران یا مگس‌پران ابزاری است که برای راندن حشره‌ها به کار می‌رود. در اقلیم گرمسیری، وسیله‌ای شبیه به آن به عنوان بادبزن استفاده می‌شود که آن را در هند یا آسیای جنوبی، چوری، چامارا یا پراکیرناکا می‌خوانند. در هنر اندونزی، مگس‌ران‌ها با شیوا همراهی دارند. در بازارهای خاورمیانه، مگس‌ران‌ها برای راندن حشره‌ها به کار می‌رود.
در گذشته، مگس‌ران‌ها را علاوه بر پر طاووس یا دم اسب، از دم غژگاو می‌ساختند و برای تزیین اسب و پیل یا سرِ نیزه‌ها به کار می‌بردند و آن را پرچم می‌نامیدند.
در ادبیات فارسی

در تجارب‌السلف آمده است:
و غلامی دیگر مگس‌ران در دست داشتی و علی‌الدوام مگس می‌راندی.
صائب تبریزی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| جلوهٔ رنگین ندارد عاقبت هشیار باش |  | شهپر طاوس را آخر مگس‌ران می‌کنند |
میریحیی شیرازی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ریخته از هر طرفی دسته‌ای |  | همچو مگس‌ران حنابسته‌ای |
مگس‌ران حنابسته، مگس‌رانی که از موی دم اسب سازند و آن را سرخ کنند مثل دم اسب.
نگارخانه

مگس‌رانی در دست تارا، نمادهای هندی-بودایی، قرن هشتم میلادی.
مگس‌رانی هندی که در آداب پرستش استفاده می‌شود.
مگس‌رانی نارنجی برای باد زدن محترمانه کتاب‌های سیک
مگس‌رانی از پلی‌نزی
سنگ‌نگاره مجلس بارعام شاهی بر فراز جرز درگاه شمالی تالار صدستون. اردشیر یکم بر تخت نشسته و خواجه درباری در پشت او با پوشش پارسی با مگس‌رانی در بالای سر شاه و حوله‌ای در دست.
مائیواتنانا دوم

| مائیواتنانا دوم | مائیواتنانا دوم |
| --- | --- |
کشور:  ماداگاسکار
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: بتسیبوکا
بخش‌های ماداگاسکار: مائوتنانا (بخش)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۱۶٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (زمان شرق آفریقا)
مائیواتنانا دوم (به لاتین: Maevatanana II) یک منطقهٔ مسکونی در ماداگاسکار است که در مائوتنانا (بخش) واقع شده‌است.
 مائیواتنانا دوم  ۱۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
روابط ایران و طالبان

روابط ایران و طالبان سابقه طولانی دارد. در زمان حکومت طالبان در افغانستان، ایران اختلاف زیادی با حکومت آنها داشت. بعد از سقوط دولت طالبان، و فرار تعدادی از فرماندهان آن‌ها به ایران، این روابط تغییر شکل داد و جمهوری اسلامی ایران به اعضای فراری طالبان اسکان داد. در سال ۲۰۱۶ مقام‌های امنیتی افغانستان، ایران را متهم به همکاری تنگاتنگ با طالبان کرده و می‌گویند که جمهوری اسلامی ایران علاوه بر استمرار حمایت از این گروه بر دامنه کمک‌هایش نیز افزوده‌است. سفیر ایران در افغانستان وجود رابطه با طالبان را تأیید کرد و در عین حال وزارت امور خارجه ایران حضور رهبران طالبان در ایران را تکذیب کرد.
تاریخچه

پس از حادثه یازدهم سپتامبر و حمله به برج‌های دوقلو در نیویورک و از همان نخستین روزهای سقوط طالبان، بخشی از فرماندهان و جنگجویان طالبان که امکان فرار به پاکستان را نداشتند، به ایران گریختند. پیش از این در تمام دوران حکومت طالبان جمهوری اسلامی ایران با این گروه در تضاد بود و انتظار می‌رفت تمام افراد طالبان که به ایران پناه برده بودند توسط ایران به دولت جدید افغانستان تحویل داده شوند. اما چنین امری واقع نشد. براساس گزارش‌های منتشر شده دولت جمهوری اسلامی ایران همان پایگاه نظامی‌ای را که زمانی در اختیار جنگجویان غرب افغانستان برای مبارزه با طالبان قرار داده بود را در اختیار طالبان قرار داد. رسانه‌های افغان بعضاً سلاح‌هایی که از طالبان به غنیمت گرفته شده و ساخت ایران بودند را در برابر دوربین‌ها به نمایش می‌گذاشتند.
در دوران حکومت طالبان، ایران از همپیمانی گروه‌های مخالف طالبان که با نام ائتلاف شمال شناخته می‌شد حمایت می‌کرد به نحوی که براساس گزارش‌های منتشر شده برخی از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کنار افغان‌ها می‌جنگیدند. هراس دیگر تهران این بود که طالبان با جندالله متحد شود. پس از اشغال کنسولگری ایران در شمال افغانستان و قتل هشت دیپلمات ایرانی توسط طالبان، ایران تا آستانه جنگ با طالبان پیش رفت. به همین دلیل بود که جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۰۱ به صورت ضمنی از اشغال افغانستان به دست ایالات متحده آمریکا و سرنگونی حکومت طالبان پشتیبانی کرد و حتی بعدها پیشنهاد داد که نیروهای امنیتی افغان را آموزش دهد.
در سال ۲۰۱۰ در جریان انتشار بخشی از سندهای سری ارتش آمریکا دربارهٔ جنگ افغانستان توسط ویکی‌لیکس به نقش تهران در «حمایت‌های پنهان مالی، تسلیحاتی، آموزشی و پناه دادن به شورشیان طالبان در خاک خودش»، به منظور «مبارزه علیه نیروهای ائتلاف در افغانستان» اشاره شده‌است.
در ژوئن ۲۰۱۵ روزنامه وال‌استریت جورنال به نقل از مقامات غربی و افغان، گزارش کرد که ایران از طالبان افغانستان پشتیبانی مالی و نظامی می‌کند.
در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۶، آصف‌ننگ والی فراه به رسانه‌ها گفته‌است که خانوادهٔ شماری از فرماندهان طالبان غرب افغانستان در ایران زندگی می‌کنند. او هم‌چنان گفته‌است ایران، طالبان را برای انجام اعمال تخریبی در افغانستان، از نظر مالی و تجهیزات پشتیبانی می‌کند.
نیروهای بین‌المللی که در افغانستان مستقر هستند بارها حکومت جمهوری اسلامی را به عنوان یکی از کشورهای مهم همسایه جمهوری افغانستان، متهم کرده‌اند که از گروه‌های مسلح مخالف دولت افغانستان حمایت می‌کند. این اتهام اگر چه از طرف مقامات جمهوری اسلامی مردود اعلام شده اما نیروهای بین‌المللی بر این موضوع که ایران سلاح و آموزش برای طالبان تأمین می‌کند، همواره تأکید دارند.
مراحل رابطه ایران و طالبان پس از حمله ائتلاف بین‌المللی

رابطه بین گروه تندروی طالبان و جمهوری اسلامی ایران پس از حمله ائتلاف بین‌المللی از چند مرحله عبور کرده‌است و ماهیت واقعی آن هنوز به‌طور کامل آشکار نشده‌است. اما انتشار یک خبر در ماه مه ۲۰۱۵ حاکی از دیدار هیئتی به نمایندگی از دفتر سیاسی طالبان افغانستان به ریاست «طیب آغا» رئیس این دفتر با مقامات جمهوری اسلامی بوده‌است. هدف سفر «طیب‌آغا» به ایران بحث بر سر چند مسئله شامل اوضاع منطقه و پرونده مهاجران افغان در ایران بود.
ملا اختر محمد منصور پس از مرگ ملا محمد عمر، به رهبری طالبان رسید. وی نیز از اعضای این هیئت بود که سه روز را در پایتخت ایران سپری کرد و با بعضی از مقامات مانند محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه ایران و شماری از فرماندهان سپاه پاسداران ایران، دیدار و گفتگو کرد.
نمایند اصلی طالبان برای مذاکره با حکومت ایران «طیب‌آغا» است. او که زمانی مترجم رده پایین وزارت خارجه افغانستان بود، پس از تبدیل شدن به فرد مورد اعتماد ملا عمر، رهبر طالبان، پله‌های ترقی را به سرعت طی کرد و مسئول دفتر سیاسی طالبان در قطر شد.
او پیش از این هم در سال ۲۰۱۴، به همراه هیئتی از طالبان، معاون وزارت اقتصاد دوران حکومت طالبان و چند تن دیگر سفری محرمانه به ایران داشت. همچین در سال ۲۰۱۲، هیئتی از طالبان در کنفرانس بیداری اسلامی در تهران، حضور یافته بود.
مراحل رابطه ایران و طالبان پس از حمله ائتلاف بین‌المللی > کشته شدن رهبر طالبان در بازگشت از ایران

وزارت امور خارجه ایران حضور رهبر پیشین طالبان ملا اخترمحمد منصور در ایران را تکذیب کرد، این در حالی است که برخی سایت‌های داخل ایران نوشتند که ملا منصور یک هفته قبل از کشته شدنش توسط پهپادهای آمریکایی، به مدت دو ماه در ایران اقامت داشته‌است. رهبر سابق طالبان در طی حضور خود در ایران مذاکرات متنوعی با نهادها و دستگاه‌های مختلف انجام داده بود. در دیدارهای ملا منصور با مقامات ایرانی، قاچاق مواد مخدر یکی از موضوعات مورد توافق با تهران بود. بر اساس نظر ایران، ملامحمد اختر منصور یک چهره ضدآمریکایی شناخته شده و معتقد هستند که وی هیچگاه اجازه مذاکره طالبان با آمریکا، متحدان آمریکا و ناتو در افغانستان را نداده‌است.
در ۲۸ اوت ۲۰۱۶، ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان از قول ذبیح‌الله مجاهد سخنگوی طالبان اعلام کرد که ملا اخترمحمد منصور در داخل ایران بوده و هنگام خروج از کشور کشته شده‌است. همچنین یک مقام ارشد ریاست عمومی امنیت ملی گفت که ملا منصور چندین سفر غیررسمی به ایران داشته‌است. ژنرال دولت وزیری، سخنگوی وزارت دفاع افغانستان، نیز رابطه جمهوری اسلامی با طالبان را تأیید کرد.
خبر کشته‌شدن ملا اخترمحمد منصور در ۲۱ مه ۲۰۱۶ توسط مقام‌های آمریکایی منتشر و یک روز بعد از سوی اداره امنیت ملی افغانستان تأیید شد. وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) اعلام کرد که ملا منصور در منطقه مرزی میان پاکستان و افغانستان هدف حمله یک هواپیمای بدون سرنشین قرار گرفت. به گفته پنتاگون، بارک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، شخصاً دستور حمله هوایی به رهبر طالبان را صادر کرده بود. وزارت امور خارجه پاکستان گفت در موتور منهدم شده رهبر طالبان یک گذرنامه جعلی با عکس او پیدا شده که وجود ویزای ایران در آن را نشان می‌دهد ملا منصور در حال بازگشت از ایران بوده‌است. پس از کشته شدن ملا منصور، ملا هیبت‌الله به عنوان رهبر جدید این گروه برگزیده شد.