stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پی. دی. آسپنسکی
مسیر زندگی

آسپنسکی در مسکو به دنیا آمد. در ۱۸۹۰ ( ۱۲۶۹) به ژیمنازیوم دوم مسکو که مدرسهٔ دولتی پسران ۱۰ تا ۱۸ ساله بود رفت. در سن شانزده سالگی، به دلیل نقاشیهای که روی دیوار مدرسه کشید درست در جایی که بازرسی که از مدرسه دیدن می‌کرد بتواند ببیند، از مدرسه اخراج شد، از آن پس کمابیش به تنهایی به تحصیل پرداخت. در ۱۹۰۶ (۱۲۸۵) در دفتر ویراستاری روزنامهٔ صبح مسکو کار می‌کرد. در پائیز ۱۹۱۳ (۱۲۹۲)، پیش از جنگ جهانی اول، در جستجوی معجزه‌آسا به خاورزمین سفر کرد، اما اندکی پس از شروع جنگ بزرگ جهانی به مسکو بازگشت. در آنجا با گورجیف ملاقات کرد و خانم سوفی گریگورینوا مکسزیمنکو را به همسری گرفت، اما معشوقه‌ای هم به نام آنا ایلنشنا بوتکووسکی هم داشت.
نخستین کتابش بُعد چهارم، در ۱۹۰۹ (۱۲۸۸) و کتاب دوم ارغنون سوم در ۱۹۱۲ (۱۲۹۱) و الگوی تازه‌ای از عالم در ۱۹۳۱ (۱۳۲۰) به چاپ رسید. در آخرین کتابش به بحث در بارهٔ رازورمزگرایی می‌پردازد. داستان بلندی هم به نام زندگی غریب ایوان اوسوکین نوشته که در آن مفهوم بازگشت ابدی را کندوکاو می‌کند. در جستجوی دانش و معرفت در اروپا و خاورزمین ـ هند، سیلان و مصر ـ به سفر می‌پردازد. پس از بازگشتش به روسیه و آشنایی با گورجیف در ۱۹۱۵ (۱۲۹۴)، چند سال بعدی را به مطالعه با او می‌گذراند. بنا به اوشو، وقتی آسپنسکی برای نخستین بار به دیدن گورجیف رفت، گورجیف مرتاض (فقیر) ناشناخته‌ای بود و آسپنسکی بود که او را نزد خوانندگانش پرآوازه ساخت.
با انکار کردن واقعیت نهایی جنبش در کتابش ارغنون سوم، فرمول منطقی شناسایی "الف، الف است" ارسطو را هم نفی می‌کند و سرانجام در منطق عالیتر خود نتیجه می‌گیرد که الف هم الف و نه غیرالف است بی‌آنکه مشخص کند که در فرمول ارسطو هم الف می‌تواند هم الف باشد و هم الف نباشد، اما نه همزمان. مهاجری روسی به نام نیکولاس بسارابوف بدون آگاهی آسپنسکی نسخه‌ای از ارغنون سوم را به آمریکا می‌برد و در دستان معماری به نام کلود برگدون می‌گذارد که روسی بلد بود و به بعد چهارم علاقه داشت. برگدون که طرح خود از هیپرکیوب را در بنای اتاق بازرگانی روچستر گنجانیده بود، این کتاب را به انگلیسی برگردانید. برگدون سپس کتاب را چاپ کرد که با چنان موفقیتی رویاروی شد که سرانجام به دست آلفرد ناپف رسید. در ان زمان، سال‌های نخست دههٔ بیست میلادی، برگدون آسپنسکی را که تا آن زمان ناشناخته بود در قسطنطنیه پیدا کرد و مقداری از پول چاپ کتابش را به او پرداخت کرد.
شخصیتهای ادبی زیادی به سخنرانی‌های آسپنسکی در لندن می‌رفتند از جمله آلدوس هاکسلی، تی.اس. الیوت، جرالد هرد، و دیگر نویسندگان، روزنامه‌نگاران و دکترها. نفوذش بر صحنهٔ ادبی سال‌های ۲۰ و ۳۰ سدهٔ بیستم میلادی و آوانگارد روسی شگرف بود، اما هنوز زیاد شناخته شده نبود.
آسپنسکی بحث نوآورانه‌ای در بارهٔ سرشت و تجلی رابطهٔ جنسی در کتابش الگوی تازه‌ای از عالم پیش کشید که از جمله میان اروتیک و پورنوگرافی تمایز می‌گذارد.
در سال‌هایی که در مسکو بود، آسپنسکی برای چندین روزنامه قلم می‌زد و علاقهٔ ویژه‌ای به انگارهٔ در آن زمان باب روز بعد چهارم از خود نشان می‌داد. نخستین اثری که از او به چاپ رسید بعد چهارم بود. در این کتاب او این موضوع را در کنار انگاره‌های در آن زمان فراگیر در آثار چارلز اچ. هینتون که بعد چهارم را گستره‌ای در فضا نشان می‌داد کندوکاش کرد. برخوردش با زمان به عنوان بعد چهارم را تنها به شکلی غیرمستقیم در داستان بلندی با نام زندگی غریب ایوان اوسوکین پیش می‌کشد که در آن نظریهٔ بازگشت ابدی را هم کندوکاو می‌کند.
سالهای بعدی زندگی

پس از انقلاب بلشویک در روسیه، آسپنسکی از راه استانبول به لندن رفت. جی.آر.اس. مید به بُعد چهارم علاقه‌مند شد و خانم راثرمور، همسر مغناطیسم مطبوعات خواستار این بود که اخبار ارغنون سوم آسپنسکی را پراکنده کند، در حالی‌که آشنای دیگر آسپنسکی آلفرد ریچارد اوراژ داشت در بارهٔ آسپنسکی با دیگران سخن می‌گفت. به دلیل دستور حکومت بریتانیا، گورجیف اجازه نیافت در لندن اقامت گزیند. سرانجام با پول زیادی که آسپنسکی و دوستانش گردآوری کردند به فرانسه رفت و نزدیک پاریس در پریورهٔ فونتن‌بلو، آون منزل گزید. در همین زمان، پس از بنیاد نهادن نهاد تکامل هماهنگ مردم (انسان)، در فرانسه بود که آسپنسکی به این نتیجه‌گیری رسید که دیگر نمی‌توانست آموزگار گذشتهٔ خود را بفهمد و تصمیم گرفت به همکاری خود با او پایان نهد و سازمان خودش را به نام انجمن مطالعهٔ روان‌شناسی به‌هنجار بنیاد نهاد که اکنون به نام انجمن مطالعه شناخته می‌شود. با این حال، در بارهٔ آموزه‌های گورجیف در کتابی که از ابتدا نامش را پاره‌هایی از آموزه‌ای ناشناخته گذاشته بود قلم می‌زد که پس از مرگش در ۱۹۴۷ (۱۳۲۶) به نام درجستجوی معجزه‌آسا به چاپ رسید. در حالی‌که این کتاب از سوی برخی از کسانی که از آموزه‌های گورجیف پیروی کرده‌اند به عنوان بازنمود تنها جزئی از کلیت انگاره‌های گورجیف نقد شده‌است، با این حال نوشته‌ای است که به احتمال زیاد کوتاه‌ترین توضیح آموزهٔ گورجیف است. این اثر در تقابل با نوشته‌های خود گورجیف از جمله قصه‌های بلزباب برای نوه‌اش است که انگاره‌ها و اصول آموزه‌های گورجیف تنها در زیرحجاب استعاره و تمثیل یافتنی است. لازم است توجه شود که آسپنسکی برای انتشار در جستجوی معجزه‌آسا از گورجیف اجازه گرفته بود، در حالیکه از قرار این اجازه از تمامی دیگر شاگردان گورجیف دریغ شده بود، حتی در مواردی که موضوعی که آسپنسکی در باره‌اش قلم زده بود بسیار ناکامل یا ناروشن می‌نمود.
آسپنسکی در ۱۹۴۷ (۱۳۲۶) در لین پلیس، ساری از این جهان رخت برمی‌بندد. اندکی پس از مرگش در ۱۳۲۶، روانشناسی تکامل احتمالی مردم (آدمی) به چاپ می‌رسد. دستنوشته‌های برخی از سخنرانی‌هایش با نام راه چهارم در ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) به چاپ می‌رسد که بیشتر مجموعه‌ای از نشستهای پرسش و پاسخ است. این کتاب به مفاهیم مهمی هم برای شروع و هم پیشرفت شاگردان این آموزه‌ها به‌طور مفصل می‌پردازد.
مقالات آسپنسکی در کتابخانهٔ دستنوشته‌ها و بخش آرشیو دانشگاه ییل نگاهداری می‌شود.
آموزه

پس از آنکه آسپنسکی از گورجیف جدا شد، به آموزش مکتب راه چهارم به گروه‌های خودمختار خود، به صورتی که خود آن را می‌فهمید پرداخت.
آموزه > راه چهارم

در محفلهای رازورمزگرا در کل سه راه شناخته شدهٔ تکامل بخشیدن به خود پرآوازه است که عبارتند از: راه فقیر (مرتاض)، که تنها به تن فیزیکی می‌پردازد، راه راهب که تنها به عواطف و راه یوگی که تنها به ذهن می‌پردازد. آنچه در میان این سه راه مشترک است این است که خواستار کناره‌گیری کامل از دنیا هستند. بنا به گورجیف، راه چهارمی وجود دارد که از پیروانش نمی‌خواهد که تارک دنیا شوند. کار تکامل بخشیدن به خود درست در هنگامهٔ زندگی معمولی پیش برده می‌شود. گورجیف این سیستم را، مکتبی از راه چهارم می‌نامید، جایی‌که هر کس یاد می‌گیرد که در هماهنگی با تن فیزیکی، عواطف و ذهنش کار کند. آسپنسکی این انگاره را گرفت و مکتب خود را در این مسیر ادامه داد.
پی.دی. آسپنسکی اصطلاح راه چهارم را پررنگ کرد و آن را کانون آموزش انگاره‌های گورجیف از سوی خود کرد.
در میان شاگردانش می‌توان از رودنی کالینز، موریس نیکول، رابرت اس دو راپ، کنث والکر و دکتر فرانسیس رولز نام برد.
آموزه > به یاد آوردن خود

آسپنسکی خود به دشواریهایی که با به یادآوردن خود تجربه کرده اعتراف می‌کند؛ تکنیکی که گورجیف او را با آن آشنا کرده بود. گورجیف به او توضیح داده بود که این پیوند گمشده با تمام چیزهای دیگر بوده‌است. در حالی‌که در روسیه آسپنسکی خود این تکنیک را با میزانی از موفقیت می‌آزماید، در سخنرانیهایش در لندن و آمریکا روی تمرین کردن آن تأکید می‌کند. این تکنیک نیازمند تقسیم توجه است تا هر کس نه تنها به چیزی که در بیرون او می‌گذرد توجه داشته باشد، بلکه همزمان متوجه آنچه که در درونش هم می‌گذرد باشد. ا.ل. وولینسکی، یکی از آشنایان آسپنسکی در روسیه به آسپنسکی اشاره می‌کند که این چیزی بود که پروسور ووندت به آن اندریافت (دریافت انگاره‌های تازه بر اساس تجربه‌های گذشته) می‌گفت. آسپنسکی از باور او سر باز زد. گورجیف این اصل روسیکروسی (روزی کروشن) را توضیح داده بود که برای رسیدن به نتیجه یا تجلی، سه چیز لازم است. با به یاد آوردن خود، و مشاهدهٔ خود دو چیز را داریم. سومی از سوی آسپنسکی در گفته‌اش در بارهٔ وژدان (وجدان) چنین توضیح داده می‌شود: ابراز نکردن عواطف منفی.
بنا به بریل پوگوسن، نویسندهٔ زندگی کار "... تنها تنگدستی واقعی، نداشتن شناخت از خود است."
آثار چاپ شدهٔ آسپنسکی

ارغنون سوم: سومین قانون اندیشه، کلیدی برای چیستانهای دنیا (برگردان از روسی نیکولاس بسارابوف و کلود برگدون)
الگوی تازه‌ای از عالم، اصول روش روانشناسانه برای کاربرد آن در پرسشهای علوم، دین و هنر (برگردان ار روسی، مرتون با نظارت نویسنده)
گفتگوهایی با یک شیطان (روسی، ۱۹۱۶). برگردان از روسی کاتیا پتروف
روانشناسی تکامل ممکن مردم (آدمی).
زندگی غریب ایوان اوسکین
در جستجوی معجزه‌آسا: پاره‌هایی از آموزه‌ای ناشناخته، برگردان به فارسی، رویا منجم، سامان سجادی، نشر علم، ۱۳۸۵.
راه چهارم: سخنرانیها و پرسش و پاسخهایی بر شالودهٔ آموزش گورجیف (آماده شده با نظارت سوفیا آسپنسکی)
نامه‌هایی از روسیه، ۱۹۱۹
وژدان (وجدان): جستجوی راستی‌ودرستی.
گزارش بعدی: گزیده‌هایی از ملاقاتها ۱۹۲۸-۱۹۴۵
نمادگرایی تارو (برگردان از روسی پوگوسکی)
روانشناسی تکامل ممکن مردم و کیهان‌شناسی تکامل ممکن مردم، ویرایش محدودی از متن مشخص سخنرانیهای روانشناسی و کیهان‌شنساسی، ۱۹۳۴-۱۹۴۵
مجموعهٔ یادوارهٔ پی.دی. آسپنسکی، کتابخانهٔ دانشگاه ییل، یادداشتهای آرشیو از ملاقاتهای ۱۹۳۵-۱۹۴۷
آثار چاپ شدهٔ آسپنسکی > کتابهای دیگر برای مطالعه در این زمینه

Girard Haven; Carlos Labbate.Dear Friend: Letters Based on the Teachings of G.I. Gurdjieff and P.D. Ouspensky, Ulysses Books; 1st edition 2003. ISBN 0-9645782-7-1.
Bob Hunter: Don't Forget: P.D. Ouspensky's Life of Self-Remembering, Bardic Press, 2006. ISBN 0-9745667-7-2.
Gary Lachman: In Search of P. D. Ouspensky: The Genius in the Shadow of Gurdjieff. Quest Books, 2004, ISBN 0-8356-0840-9.Chapter VI, Online
J. H. Reyner: Ouspensky, The Unsung Genius. George Allen & Unwin, London, 1981, ISBN 0-04-294122-9.
Colin Wilson: The Strange Life of P. D. Ouspensky. The Aquarian Press, 1993, ISBN 1-85538-079-X.
پاسپائول

| پاسپائول Паспаул | پاسپائول Паспаул |
| --- | --- |
روستا: روستا
پاسپائولنمایش نقشه Altai Republicپاسپائولنمایش نقشه روسیه: پاسپائولنمایش نقشه Altai Republicپاسپائولنمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۱°۵۶′ شمالی ۸۶°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۳۳°شمالی ۸۶٫۳۳۳°شرقی﻿ / 51.933; 86.333: مختصات: ۵۱°۵۶′ شمالی ۸۶°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۳۳°شمالی ۸۶٫۳۳۳°شرقی﻿ / 51.933; 86.333
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: جمهوری آلتای
شهر: شهرستان چویسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
پاسپائول (به لاتین: Paspaul) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
پتاسیم اریتربات

| Potassium erythorbate | Potassium erythorbate |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکPotassium 5-(12-dihydroxyethyl)-3-hydroxy -4-oxo-furan-2-olate: نام‌گذاری آیوپاکPotassium 5-(12-dihydroxyethyl)-3-hydroxy -4-oxo-furan-2-olate
دیگر نام‌هاErythorbic acid potassium salt; E317: دیگر نام‌هاErythorbic acid potassium salt; E317
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 17175-66-5
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C6H7KO6
جرم مولی: 214.22 g/mol
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 Y (بررسی) (چیست: Y/N؟):  Y (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پتاسیم اریتربات (به انگلیسی: Potassium erythorbate) با فرمول شیمیایی C6H7KO6 یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۱۴٫۲۲ گرم بر مول می‌باشد.
پتاسیم استات

| Potassium acetate | Potassium acetate |
| --- | --- |
دیگر نام‌هاPotassium salt;  E261: دیگر نام‌هاPotassium salt;  E261
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 127-08-2 Y
پاب‌کم: 517044
ChEMBL: CHEMBL1201058 N
کد اِی‌تی‌سی: B05XA17
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1
 SMILES CC(=O)[O-].[K+] :  SMILES CC(=O)[O-].[K+] 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: CH3CO2K
جرم مولی: 98.15 g/mol
شکل ظاهری: White deliquescent crystalline powder
چگالی: 1.57 g/cm3
دمای ذوب:  ۲۹۲ درجه سلسیوس (۵۵۸ درجه فارنهایت؛ ۵۶۵ کلوین) 
انحلال‌پذیری در آب: 253 g/100 mL (20 °C) 492 g/100 mL (62 °C)
انحلال‌پذیری: soluble in متانول اتانول liquid آمونیاک insoluble in اتر استون
اسیدی (pKa): 4.76
خطرات: خطرات
طبقه‌بندی ئی‌یو: not listed
لوزی آتش:   1 1 1
LD50: 3250 mg/kg (oral, rat)
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پتاسیم استات (به انگلیسی: Potassium acetate) با فرمول شیمیایی CH۳CO۲K یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۹۸٫۱۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است.
پدریتو (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۹۶)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Pedro Martínez García
زادروز:  ۹ فوریهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  دولورس
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FC Košice
شمارهٔ پیراهن:  —
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۵:  باشگاه فوتبال ویارئال
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  Villarreal C |  ۲۸ |  (۴) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۹ |  Villarreal B |  ۴۱ |  (۳) |
| ۲۰۱۹ |  Logroñés |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  Zemplín Michalovce |  ۱۱ |  (۲) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال فاستاو زلین |  ۲۱ |  (۱) |
| ۲۰۲۱– |  Košice |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰:۱۲, ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰:۱۲, ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ (UTC). 
پدریتو (انگلیسی: Pedrito؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویارئال اشاره کرد.
عزت ابراهیم

| عزت ابراهیم | عزت ابراهیم |
| --- | --- |
معاون اول رئیس‌جمهور عراق: معاون اول رئیس‌جمهور عراق
رئیس‌جمهور: صدام حسین
نایب رئیس شورای رهبری انقلاب عراق: نایب رئیس شورای رهبری انقلاب عراق
دوره مسئولیت ژوئیه ۱۹۷۹ – ۹ آوریل ۲۰۰۳: دوره مسئولیت ژوئیه ۱۹۷۹ – ۹ آوریل ۲۰۰۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: عزت ابراهیم الدوری ۱ ژوئیه ۱۹۴۲ تکریت، پادشاهی عراق
درگذشته: ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰ (۷۸ سال)
ملیت: عراقی
حزب سیاسی: حزب بعث عراق
پیشه: نظامی سیاستمدار
خدمات نظامی: خدمات نظامی
درجه: فیلدمارشال
عزت ابراهیم دوری (به عربی: عزة ابراهیم الدوری) (زاده ۱ ژوئیه ۱۹۴۲ – درگذشته ۲۵ اکتبر ۲۰۲۰) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار عراقی بود. او معاون اول صدام حسین؛ رئیس‌جمهور عراق و نایب رئیس شورای رهبری انقلاب عراق تا سال ۲۰۰۳ و اشغال عراق توسط آمریکا بود.
الدوری مهم‌ترین مقام ارشد حزب بعث عراق بود که پس از اشغال عراق توسط نیروهای ائتلاف و دولت عراق دستگیر نشد. در ورق‌های بازی که آمریکایی‌ها با چهره مقام‌های ارشد بعثی تحت تعقیب منتشر کرده‌اند، عزت ابراهیم «شاه خاج» بود و جایزه ده میلیون دلاری برای دستگیری وی تعیین شده بود.
عزت ابراهیم چند روز پس از اعدام صدام حسین از سوی طرفداران حزب بعث عراق به عنوان رهبر جدید حزب بعث معرفی شد. وی در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ دو پیام ویدئویی منتشر کرد و کلیه نیروهای ملی اسلامی عراق را به ائتلاف با یکدیگر و مقاومت در مقابل دولت بغداد فرا خواند. ابراهیم از پیروان طریقت صوفیه نقشبندیه است و رهبر معنوی ارتش مردان نقشبندیه محسوب می‌شود، که از گروه‌های شورشی فعال برای مقاومت علیه نیروهای خارجی مستقر در عراق و دولت بغداد است. در جریان حمله نیروهای دولت اسلامی عراق و شام در سال ۲۰۱۴ بسیاری از عزت ابراهیم به عنوان یکی از فرماندهان پشت پرده شورشیان در شمال عراق یاد می‌کردند.
واکنش نسبت به اعدام صدام

عزت ابراهیم، ژنرال فراری عراقی در واکنش به اعدام صدام حسین تکریتی بخاطر جنایت علیه بشریت؛ کشورهای آمریکا، بریتانیا، اسرائیل و ایران را عامل 'اعدام صدام حسین' معرفی کرد و خواهان خون‌خواهی صدام حسین شد.
همکاری با داعش

الدوری از بدو فعالیت داعش در عراق، به عنوان یکی از اعضای بلندپایه آن فعال بود. برخی اخبار از زخمی شدن وی ژوئن ۲۰۱۴، در نزدیکی بیجی حکایت داشت. یک منبع بلندپایه در استان صلاح الدین عراق از زخمی شدن عزت الدوری در شمال این استان بر اثر حمله موشکی، خبر داده بود. این در حالی است که برخی منابع او را مسئول شاخه نظامی داعش در عراق می‌دانند.
اخبار متناقض درباره مرگ

در ۱۷ آوریل ۲۰۱۵، مصادف با ۲۸ فروردین ۱۳۹۴ دولت عراق رسماً اعلام کرده که عزت ابراهیم در یک کمین نیروهای ارتش در منطقه «حمرین» کشته شده‌است. با این حال آزمایش دی ان ای برای تشخیص هویت جسد میسر نشد و مدتی بعد هم ویدئویی از عزت ابراهیم منتشر گردید.
در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰، سایت خبری «السومریه نیوز» عراق به نقل از سایت‌های نزدیک به حزب منحله بعث این کشور (دوشنبه ۲۶ اکتبر) نوشت که عزت الدوری از سرکردگان ارشد این حزب و معاون صدام مُرده است. علت مرگ او هرگز اعلام نشد.
نیکیتا لازارف

| نیکیتا لازارف | نیکیتا لازارف |
| --- | --- |
Mindovsky House (Embassy of اتریش), ۱۹۰۶: Mindovsky House (Embassy of اتریش), ۱۹۰۶
زادهٔ: ۱۸۶۶ مسکو
درگذشت: ۱۹۳۲ (۶۶ سال) مسکو
ملیت: روسیه
پیشه: معمار
شرکت معماری: own practice
ساختمان‌ها: Mindovsky House
پروژه‌ها: Arbat and Prechistenka apartment buildings
 :  
نیکیتا لازارف ( روسی: Никита Герасимович Лазарев؛ ۱۸۶۶ – ۱۹۳۲) مهندس عمران، و معمار ارمنی‌تبار اهل روسیه بود که به خاطر خانه میندوفسکی در بخش خانوفنیکی مسکو (هم‌اکنون سفارت اتریش) شناخته شده‌است. .
زندگی‌نامه

وی در ۱۸۶۶ در مسکو به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت.  وی در ۱۹۳۲ در سن ۶۶ سالگی در مسکو درگذشت
عبدالله عبدالباری

| عبدالله عبدالباری | عبدالله عبدالباری |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: عبدالله عبدالباری
زادهٔ: ۲۵ آوریل ۱۹۲۴ ‏(۱۰۰ سال). روستا، استان منیا، استان شرقی
درگذشت: ۱ آوریل ۱۹۹۶ مصر
ملیت: مصر
پیشه: روزنامه‌نگار
شناخته‌شده برای: رئیس هیئت مدیره بنیاد الاهرام
آثار برجسته: مدال جمهوری مصر
عبدالله عبدالباری (انگلیسی: Abdullah Abdul Bari; ۲۵ آوریل ۱۹۲۴. – ۱ آوریل ۱۹۹۶) یک روزنامه‌نگار مصری بود که به عنوان رئیس سابق هیئت‌مدیره بنیاد الاهرام خدمت کرد.
تولد و کودکی

عبدالله عبدالباری در ۲۵ آوریل ۱۹۲۴ در روستای «الاقده» مرکز استان منیا از توابع استان شرقی به دنیا آمد. وی بزرگ‌ترین پسر خانواده بود و در چهار سالگی به حفظ قرآن پرداخت. زمانی که شش ساله بود در مدرسه اجباری ثبت نام کرد.
در جوانی به همراه عمویش از روستایشان به قاهره نقل مکان کرد تا تحصیلات خود را در مدارس قاهره تکمیل کند. عبدالله شروع به تحصیل در مدرسه‌ای در کنار ناحیه باب‌اللوق و بعد از آن از مدرسه ای به مدرسه دیگر رفت. او همراه با عمویش به استان‌های سوهاج و اسکندریه و سپس به عریش و زقازیق سفر کرد. در دوره اول متوسطه، پدرش فوت کرد و عمویش، البکباشی عبدالوهاب عبدالباری در جریان جنگ جهانی دوم به کشته شد. عبدالله پس از تشییع جنازه عمویش در روستای خود به استان شرقی بازگشت و نزد برادرانش به ادامه تحصیل پرداخت.
زندگی آکادمیک

پس از اتمام دوره متوسطه به دانشکده علوم و پزشکی راه یافت، اما چون علاقه‌ای به این رشته تحصیلی نداشت، تحصیل خود را در رشته علوم و پزشکی متوقف کرد و تصمیم گرفت در دانشکده هنر به تحصیل بپردازد.
او عضوی از تیم بازیگری و عضوی از تیم تئاتر ویلیام شکسپیر در دانشگاه و همچنین عضو انجمن گرامافون به ریاست لویس عوض بود. او به عنوان رئیس انجمن ادبیات انگلیسی در دانشگاه قاهره و همچنین عضو اتحادیه دانشجویی بود.
عبدالله عبدالباری در سال ۱۹۴۷ از گروه زبان انگلیسی دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد. زبان عربی را با حفظ قرآن کریم دوست داشت. وی تحصیلات خود را در رشته زبان در دانشگاه قاهره ادامه داد و از آن زمان نوابغ زبان عربی مانند شوقی ضیف، سهیر القلماوی و عبداللطیف حمزه رهبری دانشگاه قاهره را بر عهده داشتند. عبدالله همچنین فرانسه، ایتالیایی و مقداری اسپانیایی را در دانشگاه آموخت.
زندگی آکادمیک > زندگی حرفه‌ای

عبدالله به‌عنوان مترجم برای روزنامه‌های صوت‌الامه و البلاغ کار می‌کرد و از آنجایی که دوستی نزدیک با متخصصان و مجریان ارشد رسانه‌ها داشت، به فکر کار به عنوان گوینده برای رادیو مصر افتاد.
پس از فارغ‌التحصیلی از زبان عربی، به دلیل اعتباری که داشت به عنوان سردبیر بخش خبر رادیو مصر انتخاب شد، اما عبدالله از این شغل سرباز زد. عبدالله و چند تن از دوستانش به شرکت هواپیمایی مصر پیوستند اما پس از مدتی به دلیل مشکلاتی که در کار داشت استعفا داد. او تصمیم گرفت در روزنامه المصری به عنوان سردبیر تبلیغات کار کند.
عبدالله عبدالباری کار روزنامه‌نگاری خود را به عنوان سردبیر امور پرواز در روزنامه المصری آغاز کرد و اولین مصاحبه مطبوعاتی او با صدراعظم اتریش در وین بود و در شرکت تبلیغاتی ارتقا یافت تا اینکه رئیس کل بخش عربی شد. متخصص در آگهی‌های روزنامه المصری. پس از سه سال، او مدیر ایجاد و نماینده مجاز شرکت شد.
زندگی آکادمیک > دستگیری

در مارس ۱۹۵۴ روزنامه المصری توقیف شد و شرکت تبلیغات مصر تعطیل گردید. عبدالله به روزنامه اخبار الیوم پیوست و در ۱۹۶۲ به اتهام همکاری با روزنامه المصری دستگیر شد. او یک سال را در زندان گذراند.
زندگی آکادمیک > پیوستن به الاهرام

پس از آزادی از زندان کار در روزنامه اخبار الیوم را رها کرد و در سال ۱۹۶۵ به روزنامه الاهرام پیوست و در سال ۱۹۶۸ به عضویت هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. در سال ۱۹۷۶ مدیرکل بنیاد الاهرام شد و بعداً به عنوان رئیس هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. وی علاوه بر ریاست هیئت مدیره الاهرام، سمت ریاست هیئت مدیره انتشارات مایو را نیز بر عهده گرفت.
افتخارات و جوایز

مدال جمهوری مصر
نشان شایستگی ملی
نیلز ستی‌اینسن

| نیلز ستی‌اینسن | نیلز ستی‌اینسن |
| --- | --- |
نیکلاس ستنو (به انگلیسی): نیکلاس ستنو (به انگلیسی)
زادهٔ: ۱۱ ژانویه ۱۶۳۸ کپنهاگ، دانمارک
درگذشت: ۲۵ نوامبر ۱۶۸۶ (۴۸ سال) شورین
ملیت:  دانمارکی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): کالبدشناسی و زمین‌شناسی
 :  
Elementorum myologiae specimen, 1669
نیلز ستی‌اینسن (به دانمارکی Niels Stensen، به انگلیسی Nicolas Steno و به ایتالیایی Niccolo' Stenone) (زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۱۶۳۸ درگذشت ۲۵ نوامبر ۱۶۸۶) اهل دانمارک و از پیشگامان در رشته‌های کالبدشناسی و زمین‌شناسی بود. وی در سال ۱۶۵۹ تصمیم گرفت تا دیگر آنچه در کتاب نوشته شده را به آسانی نپذیرد و خودش دربارهٔ آن مطلب تحقیق کند. او به عنوان پدر زمین‌شناسی و چینه‌شناسی شناخته شده‌است. ستی‌اینسن در سال ۱۹۸۷ از سوی پاپ ژان پل دوم مبارک خوانده شد.
زندگی

نیلز ستی‌اینسن طبق گاه‌شماری ژولینی در روز سال نو در کپنهاگ به دنیا آمد و به دلیل وجود بیماری‌های ناشناخته در محیط، در فضایی به دور از محیط بیرون و جدای از دیگران، دوران کودکی خود را پشت سر گذاشت. در ۱۶۴۴ پدرش از دنیا رفت و مادرش با فرد دیگری ازدواج کرد. در سال ۱۶۵۴ تا ۱۶۵۵، ۲۴۰ نفر از دانش آموزان مدرسهٔ نیلز در اثر همه‌گیر شدن طاعون از دنیا رفتند. ستی‌اینسن پس از پایان دوران دانشگاه، بر آن شد تا در اروپا سفر کند و تا پایان عمر هم به این کار ادامه داد؛ او به هلند، فرانسه، ایتالیا و آلمان سفر کرد و با پزشکان و دانشمندان دیدار کرد. این دیدارها و ارتباط‌ها باعث شد تا او در جستجوی توان خود در مطالعه و تحقیق باشد و دست آوردهای مهمی در علم داشته باشد. در دوره‌ای که پاسخ همهٔ سوالات علمی از منابع دوران باستان بدست می‌آمد، ستی‌اینسن این شجاعت را داشت تا تنها به آنچه خود می‌بیند و در می‌یابد اعتماد کند حتی اگر دریافت‌های او با باورهای باستان یکی نباشد.
پرانزانس

| Peranzanes | Peranzanes |
| --- | --- |
Rests of the Castro de Chano: Rests of the Castro de Chano
  پرچم:   پرچم
کشور:  اسپانیا
بخش خودمختار:  کاستیا و لئون
استان:  استان لئون، اسپانیا
Comarca:  El Bierzo
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۷ کیلومتر مربع (۴۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۳۲۹
 • تراکم: ۲٫۸/کیلومتر مربع (۷/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: اقلیم مدیترانه‌ای
پرانزانس (به اسپانیایی: Peranzanes) یک دهستان در اسپانیا است که در استان لئون، اسپانیا واقع شده‌است. پرانزانس ۱۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۲۹ نفر جمعیت دارد.
پرستوماهی

| پرستوماهی | پرستوماهی |
| --- | --- |
پرستوماهی، Trachinotus: پرستوماهی، Trachinotus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: سوف‌ماهی‌سانان
تیره:: گیش‌ماهیان
سرده:: Trachinotus
پرستوماهی (نام علمی: Trachinotus) نام یک سرده از تیره گیش‌ماهیان است.
پدرو د مندوزا

| پدرو د مندوزا | پدرو د مندوزا |
| --- | --- |
مجسمه یادبود پدرو د مندوزا، پارک Lezama، محله San Telmo، بوئنوس آیرس، آرژانتین.: مجسمه یادبود پدرو د مندوزا، پارک Lezama، محله San Telmo، بوئنوس آیرس، آرژانتین.
زادهٔ: ح. ۱۴۸۷ Guadix، گرانادا (اسپانیا)
درگذشت: ۲۳ ژوئن ۱۵۳۷ اقیانوس اطلس
پیشه: کنکیستادور اسپانیولی
پدرو د مندوزا (به اسپانیایی: Pedro de Mendoza) جوینده طلای اسپانیایی و بنیانگذار شهر بوئنوس آیرس بوده که در ابتدا عنوان «شهربانوی ما با هوای مطبوع» را داشت.
پدریک‌تاون، نیوجرسی

| پدریک‌تاون، نیوجرسی | پدریک‌تاون، نیوجرسی |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
پدریک‌تاون، نیوجرسیLocation of Pedricktown in Salem County (Inset: Salem County in New Jersey)نمایش نقشه شهرستان سیلم، نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسی (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: پدریک‌تاون، نیوجرسیLocation of Pedricktown in Salem County (Inset: Salem County in New Jersey)نمایش نقشه شهرستان سیلم، نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسی (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسیپدریک‌تاون، نیوجرسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۹°۴۵′۵۹″شمالی ۷۵°۲۴′۲۷″غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۶۶۴۳°شمالی ۷۵٫۴۰۷۵۹۱°غربی﻿ / 39.76643; -75.407591: مختصات: ۳۹°۴۵′۵۹″شمالی ۷۵°۲۴′۲۷″غربی﻿ / ﻿۳۹٫۷۶۶۴۳°شمالی ۷۵٫۴۰۷۵۹۱°غربی﻿ / 39.76643; -75.407591
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  نیوجرسی
شهرستان: شهرستان سیلم، نیوجرسی
Township: اولدمنز، نیوجرسی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۰۵ مایل مربع (۲٫۳۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۰۳ مایل مربع (۲٫۳۴۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۰۲ مایل مربع (۰٫۰۰۵ کیلومتر مربع)  ۰٫۲۱٪
ارتفاع: ۱۰ فوت (۳ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۵۲۴
 • تراکم: ۵۸۰٫۰/مایل مربع (۲۲۳٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (منطقه زمانی شرقی)
زیپ‌کد: ۰۸۰۶۷
کد منطقه: 856
کد FIPS: ۳۴۵۷۳۶۰
شماره GNIS: ۰۲۵۸۴۰۱۶
پدریک‌تاون (به انگلیسی: Pedricktown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در اولدمنز، نیوجرسی واقع شده‌است. پدریک‌تاون ۲٫۳۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۵۲۴ نفر جمعیت دارد و ۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.