stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
المپیاد مردمی
برگزاری بازیهای المپیاد و بیانیه نظامی

از ۱۴ ژوئیه ورزشکاران فرانسوی گروه به گروه شروع به حرکت به سمت بارسلونا با قطار می‌کنند. هر ایستگاه قطاری بهانه‌ای است برای یک تظاهرات خودجوش که در آن سرود انترناسیونال خوانده می‌شود. آخرین ورزشکاران صبح روز ۱۸ ژوئیه به بارسلونا می‌رسند. اما در شب ۱۸ تا ۱۹ ژوئیه اولین درگیری‌های مسلحانه پس از بیانیه نظامی فرانکو رخ می‌دهند. اغلب ورزشکاران در هتل محل اقامتشان می‌مانند ولی تعدادی از آن‌ها نیز در کنار انقلابیون اسپانیا به درگیری مسلحانه با نیروهای فرانکو می‌پردازند. برخی از آن‌ها کشته یا مجروح شدند. در تاریخ ۲۳ ژوئیه، خومه میراویتلس، دبیر کمیته برگزاری بازیها، منتفی شدن بازی‌ها را اعلام می‌کند.
لئون بلوم، نخست‌وزیر فرانسه از ورزشکاران این کشور می‌خواهد که سریعتر به میهن بازگردند و دو کشتی از بندر مارسی فرانسه به سمت اسپانیا به حرکت درمی‌آیند تا ورزشکاران را برگردانند. اما تعدادی از ورزشکاران تصمیم می‌گیرند بمانند. آن‌ها می‌گویند «ما آمده بودیم با فاشیسم در یک استادیوم رودر رو بشویم و حالا فرصت این را پیدا کردیم که با آن به نبرد مستقیم بپردازیم». امانوئل مینک، بازیکن یهودی لهستانی باشگاه آنتوئرپ بلژیک به نیروهای داوطلب خارجی برای شرکت در جنگ داخلی اسپانیا می‌پیوندد و فرمانده یکی از گردان‌های آن می‌شود. او تا سال ۱۹۳۹ در اسپانیا ماند و سپس به کمپهایی در فرانسه منتقل شد. تعدادی دیگر از ورزشکاران به جبهه آنارشیستی می‌پیوندند و برخی دیگر نیز وارد جبهه کمونیستی می‌شوند.
در حالیکه جنگ داخلی با شدت تمام در اسپانیا در جریان است، در ماه اوت ۱۹۳۹ ورزشکاران فرانسه در مراسم گشایش بازی‌های برلین، حین رژه کاروان‌های ورزشی سلام بازی‌های المپیک را می‌دهند که خیلی‌ها از آن تعبیر سلام نازی‌ها را کردند. همزمان کاروان‌های آمریکا و انگلیس در حین عبور از کنار جایگاه ویژه که هیتلر در آن جا گرفته بود، سر خود را به سمت عکس جایگاه چرخاندند.
سندآست

سندآست (به انگلیسی: Sendust) یا آلوسین (آلومینیوم+ سیلیسیوم + آهن)[نیازمند منبع] یک پودر فلز مغناطیسی است که توسط هاکارو ماسوموتو در دانشگاه امپراتوری توهوکو در سندای ژاپن در حدود سال ۱۹۳۶ به عنوان جایگزینی برای ماندآلیاژ در کاربردهای سلف برای شبکه‌های تلفنی اختراع شد. ترکیب آلوسین معمولاً ۸۵٪ آهن، ۹٪ سیلیکون و ۶٪ آلومینیوم است. این پودر درون هسته‌های تَفجوش برای تولید سلف‌ها است. هسته‌های آلوسین دارای نفوذپذیری مغناطیسی بالا (تا ۱۶۲۰۰۰)، تلفات کم، وادارندگی کم (۱٫۵۹ آمپر-بر-متر) پایداری دمایی خوب و چگالی شار اشباع تا ۱ تسلا هستند.
به دلیل ترکیب شیمیایی و ساختار بلورنگاری، سندآست همزمان ضریب مِغناطوکِشسانِش صفر و K1 ثابت ناهمسانگردی مغناطوبلوری صفر را نشان می‌دهد.
آلوسین سخت‌تر از ماندآلیاژ است و بنابراین در کاربردهای سایشی ساینده مانند هِدهای ضبط مغناطیسی مفید است.
سولتسفلد

| سولتسفلد   | سولتسفلد   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Schmalkalden-Meiningen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Eva Seeberg
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۳۹ کیلومتر مربع (۶٫۷۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۲۵ متر (۱۰۶۶ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۸۷۱
 • تراکم: ۵۰/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۸۶۱۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۹۴۵
پلاک خودرو: SM
سولتسفلد (به آلمانی: Sülzfeld) یک شهر در آلمان است که در تورینگن واقع شده‌است. سولتسفلد ۸۷۱ نفر جمعیت دارد.
باشگاه فوتبال رئال مادرید (جوانان)

Football club
رئال مادرید جوانان (به اسپانیایی: Real Madrid Juvenil) تیم زیر ۱۹ سال باشگاه فوتبال حرفه‌ای اسپانیایی رئال مادرید است. آنها در گروه V División de Honor Juvenil de Fútbol بازی می‌کنند که رقبای اصلی آنها اتلتیکو مادرید و رایو وایکانو هستند.
آنها همچنین در مسابقات ملی کوپا د کمپئونز جوونیل و کوپا دل ری جوانان شرکت می‌کنند، که صلاحیت آنها به موقعیت گروه نهایی لیگ بستگی دارد، و در لیگ جوانان قاره‌ای یوفا شرکت کرده‌اند و در سال ۲۰۲۰ برنده رقابت‌ها شده‌اند.
| تیم | سن | مربی | ردیف | لیگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جوانان ای | ۱۷–۱۹ | آلوارو آربلوا | ۱ | División de Honor (Gr. 5) |
| جوانان بی | ۱۶–۱۸ | فران بلتران | ۲ | لیگ ناسیونال (گروه ۱۲) |
| جوانان سی | ۱۵–۱۷ | آلوارو گومز-ری | ۳ | Primera División Autonómica (گروه ۱) |
جوانان ای > فصل به فصل (جوانان A) > Superliga / Liga de Honor Sub-19

فصل‌هایی با دو یا چند تروفی که به صورت پررنگ نشان داده شده‌اند
| فصل | مرحله | گروه | موقعیت | کوپا دل ری جوانان | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۸۷–۱۹۸۶ | ۱ |  | ۱ | نیمه نهایی |  |
| ۸۸–۱۹۸۷ | ۱ |  | ۱ | قهرمان |  |
| ۸۹–۱۹۸۸ | ۱ |  | ۳ | دور ۱۶ |  |
| ۹۰–۱۹۸۹ | ۱ |  | ۱ | نیمه نهایی |  |
| ۹۱–۱۹۹۰ | ۱ |  | ۳ | قهرمان |  |
| ۹۲–۱۹۹۱ | ۱ |  | ۲ | دور ۱۶ |  |
| ۹۳–۱۹۹۲ | ۱ |  | ۱ | قهرمان |  |
| ۹۴–۱۹۹۳ | ۱ |  | ۳ | نایب‌قهرمان |  |
| ۹۵–۱۹۹۴ | N/A |  | N/A | N/A | وارد مسابقات نشد |
جوانان ای > افتخارات

مسابقات بین‌المللی
لیگ جوانان یوفا: ۱
۲۰۱۹–۲۰
لیگ ناسیونال / سوپرلیگا: ۱۲
۱۹۷۶–۷۷، ۱۹۷۷–۷۸، ۱۹۷۸–۷۹، ۱۹۷۹–۸۰، ۱۹۸۱–۸۲، ۱۹۸۲–۸۳، ۱۹۸۴–۸۵، ۱۹۸۵–۸۶، ۱۹۸۶–۸۷، ۱۹۸۷–۸۸، ۱۹۸۹–۱۹۸۹
بخش افتخار: ۱۴
۱۹۹۵–۹۶، ۱۹۹۶–۹۷، ۱۹۹۷–۹۸، ۱۹۹۹–۲۰۰۰، ۲۰۰۳–۰۴، ۲۰۰۵–۰۶، ۲۰۰۶–۰۷، ۲۰۰۹–۱۰، ۲۰۱۰–۱۱، ۲۰۱۲–۲۰۱۲، ۱۳-۱۳-۱۲، ۲۰۱۲–۱۳، ۱۲–۱۳، ۲۰، ۲۳–۲۰۲۲
کوپا د کمپئونز: ۸
۱۹۹۴–۹۵، ۱۹۹۶–۱۹۹۷، ۱۹۹۹–۲۰۰۰، ۲۰۰۵–۰۶، ۲۰۰۹–۱۰، ۲۰۱۳–۱۴، ۲۰۱۶–۱۷، ۲۳–۲۰۲۲
کوپا دل ری: ۱۵
۱۹۵۳، ۱۹۶۸، ۱۹۶۹، ۱۹۷۱، ۱۹۷۸، ۱۹۸۱، ۱۹۸۲، ۱۹۸۵، ۱۹۸۸، ۱۹۹۱، ۱۹۹۳، ۲۰۱۳، ۲۰۱۷، ۲۰۲۲، ۲۰۲۳
جستارهای‌وابسته

لا فابریکا (رئال مادرید)
رئال مادرید کاستیا
رئال مادرید سی
سومی جو

| سومی جو | سومی جو |
| --- | --- |
سومی جو، در مراسم تحلیف پارک گون-هه، رییس‌جمهور کره، ۲۰۱۳: سومی جو، در مراسم تحلیف پارک گون-هه، رییس‌جمهور کره، ۲۰۱۳
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: 조수미
زاده: ۲۲ نوامبر ۱۹۶۲ ‏(۶۱ سال) چانگ‌وون ، کره جنوبی
ژانر: سوپرانو
پیشه: خواننده سوپرانو
سال‌های فعالیت: دهه ۱۹۸۰ - تاکنون
سومی جو، (조수미 ; تلفظ کره‌ای: [tɕo su.mi] ; زاده ۲۲ نوامبر ۱۹۶۲) یک خوانندهٔ سوپرانوی کولوراتور و برنده جایزه گرمی اهل کره جنوبی است.‌
‌‌ ‌ ‌
‌
‌
قطعه ی 'خاطرات عشق' (Memories Of Love) که در سریال افسانه ی جومونگ پخش شد در "ایران" بسیار مورد استقبال مخاطبین قرار گرفت.
مرحله حذفی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹

مرحله حذفی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ مرحله دوم و نهایی مسابقات جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ است که بعد از مرحله گروهی و راه‌یابی ۱۶ تیم به مرحله یک‌هشتم نهایی از ۲۰ ژانویه تا ۱ فوریه، که فینال رقابت‌ها در ورزشگاه ورزشگاه اسپورت سیتی زاید شهر ابوظبی برگزار می‌شود، ادامه خواهد یافت.
دو تیم برتر هر گروه در مرحله‌ی گروهی به همراه ۴ تیم برتر سوم از گروه های شش گانه (در مجموع ۱۶ تیم) به مرحله‌ی حذفی راه پیدا کردند و پای در مسابقاتی که به صورت تک‌حذفی می‌باشد نهادند. یک بازی رده‌بندی نیز برای تیم‌های بازنده مرحله‌ی نیمه نهایی وجود خواهد داشت.
تمامی زمان‌ها طبق زمان محلی می‌باشد.
قالب مسابقات

در این مرحله اگر بازی‌ها در ۹۰ دقیقه معمول مساوی شد بازی به وقت اضافه کشیده می‌شود که در دو نیمه ۱۵ دقیقه‌ای بازی برگزار می‌شود و اگر در وقت اضافه هم نتیجه مساوی شد برنده در ضربات پنالتی مشخص می‌شود. برای نخستین بار از زمانی که در جام ۱۹۷۲ مرحله حذفی به مسابقات اضافه شد، تیم‌های سوم نیز شانس حضور در این مرحله را دارند.
ای‌اف‌سی برنامه‌ریزی زیر را برای مرحله‌ی یک‌هشتم نهایی انجام داده است:
ی‌ه‌ن-۱: تیم دوم گروه A مقابل تیم دوم گروه C
ی‌ه‌ن-۲: تیم اول گروه D مقابل تیم سوم گروه B/E/F
ی‌ه‌ن-۳: تیم اول گروه B مقابل تیم سوم گروه A/C/D
ی‌ه‌ن-۴: تیم اول گروه F مقابل تیم دوم گروه E
ی‌ه‌ن-۵: تیم اول گروه C مقابل تیم سوم گروه A/B/F
ی‌ه‌ن-۶: تیم اول گروه E مقابل تیم دوم گروه D
ی‌ه‌ن-۷: تیم اول گروه A مقابل تیم سوم گروه C/D/E
ی‌ه‌ن-۸: تیم دوم گروه B مقابل تیم دوم گروه F
قالب مسابقات > چینش مسابقات برای مرحله یک‌هشتم نهایی

مسابقاتی که شامل تیم‌های سوم می‌شود، بستگی به تیم و گروهی دارد که در رتبه سوم قرار می‌گیرد تا در مرحله‌ی یک‌هشتم نهایی حضور یابند.
تیم‌های راه‌یافته

دو تیم برتر هر شش گروه جام ملت‌های آسیا می‌توانند به صورت مستقیم مرحله حذفی راه یابند و چهار تیم برتر سوم هر گروه نیز امکان حضور در این مرحله را دارا هستند.
| گروه | تیم اول | تیم دوم | تیم سوم (چهارتیم برتر راه‌یافته) |
| --- | --- | --- | --- |
| A |  امارات متحدهٔ عربی |  تایلند |  بحرین |
| B |  اردن |  استرالیا | — |
| C |  کرهٔ جنوبی |  چین |  قرقیزستان |
| D |  ایران |  عراق |  ویتنام |
| E |  قطر |  عربستان سعودی | — |
| F |  ژاپن |  ازبکستان |  عمان |
تیم‌های راه‌یافته > نمودار

{نمودار مرحله حذفی جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹}
مرحله یک‌هشتم نهایی > اردن مقابل ویتنام

۱۵:۰۰
| اردن  | ۱-۱ (و> ا.) |  ویتنام |
| --- | --- | --- |
| عبدالرحمن  ۳۹' | گزارش |  ۵۱' کونگ پونگ |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| عبدالرحمن  فيصل  سمیر  عرسان  | ۴-۲ |  انگوک های  هانگ دانگ  ژآنگ ترانگ  مین وونگ  تینگ دانگ |
تماشاگران: ۱۴٬۲۰۵
داور:  علیرضا فغانی
مرحله یک‌هشتم نهایی > تایلند مقابل چین

۱۷:۳۰
| تایلند  | ۱–۲ |  چین |
| --- | --- | --- |
| سوپاچای  ۳۱' | گزارش |  ۶۷' ژائو ژی  ۷۱' (پ) گائو لین |
تماشاگران: ۸٬۰۲۶
داور:  عبدالله حسن محمد
مرحله یک‌هشتم نهایی > ایران مقابل عمان

۲۰:۳۰
| ایران  | ۲–۰ |  عمان |
| --- | --- | --- |
| جهانبخش  ۳۲' دژاگه  ۴۱‍' (پ) | گزارش |  |
تماشاگران: ۳۱٬۹۴۵
داور:  سزار آرتورو راموس
مرحله یک‌هشتم نهایی > ژاپن مقابل عربستان سعودی

۱۴:۳۰
| ژاپن  | ۱–۰ |  عربستان سعودی |
| --- | --- | --- |
| تومیاسو  ۲۰' | گزارش |  |
تماشاگران: ۶٬۸۳۲
داور:  روشن ایرماتوف
مرحله یک‌هشتم نهایی > استرالیا مقابل ازبکستان

۱۷:۳۰
| استرالیا  | ۰-۰ (و> ا.) |  ازبکستان |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| میلیگان  بهیچ  کروز  جیانو  لکی   | ۴–۲ |  شکوروف  تختاخوجف  علیبائوف  بیکمائف  |
تماشاگران: ۶٬۸۰۹
داور:  عبدالرحمن الجاسم
مرحله یک‌هشتم نهایی > امارات متحده عربی مقابل قرقیزستان

۲۰:۳۰
| امارات متحدهٔ عربی  | ۳–۲ (و> ا.) |  قرقیزستان |
| --- | --- | --- |
| اسماعیل  ۱۴' مبخوت  ۶۴' خلیل  ۱۰۳' (پنالتی) | گزارش |  ۲۶' مورزائف  ۹۰+۱' روستموف |
تماشاگران: ۱۷٬۷۸۴
داور:  فو مینگ
مرحله یک‌هشتم نهایی > کره جنوبی مقابل بحرین

۱۶:۳۰
| کرهٔ جنوبی  | ۲–۱ (و> ا.) |  بحرین |
| --- | --- | --- |
| هانگ هی چان  ۴۳' کیم جین-سو  ۲+۱۰۵' | گزارش |  ۷۷' الرمیحی |
تماشاگران: ۷٬۶۵۸
داور:  ریوجی ساتو
مرحله یک‌هشتم نهایی > قطر مقابل عراق

۱۹:۳۰
| قطر  | ۰-۱ |  عراق |
| --- | --- | --- |
| الراوی  ۶۲' | گزارش |  |
تماشاگران: ۱۴٬۷۰۱
داور:  محمد تقی الجعفری
مرحله یک‌چهارم نهایی > ویتنام مقابل ژاپن

۱۶:۳۰
| ویتنام  | ۰–۱ |  ژاپن |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  ۵۶' (پنالتی) دوان |
تماشاگران: ۸٬۹۵۴
داور:  عبدالله حسن محمد
مرحله یک‌چهارم نهایی > چین مقابل ایران

۱۹:۳۰
| چین  | ۰–۳ |  ایران |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  ۱۸' طارمی  ۳۱' آزمون  ۹۰+۱' انصاری فرد |
تماشاگران: ۱۹٬۵۷۸
داور:  عبدالرحمن الجاسم
مرحله یک‌چهارم نهایی > کره جنوبی مقابل قطر

۱۶:۳۰
| کرهٔ جنوبی  | ۰–۱ |  قطر |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  ۷۸' حاتم |
تماشاگران: ۱۳٬۷۹۱
داور:  روشن ایرماتوف
مرحله یک‌چهارم نهایی > امارات متحده عربی مقابل استرالیا

۱۹:۳۰
| امارات متحدهٔ عربی  | ۱–۰ |  استرالیا |
| --- | --- | --- |
| مبخوت  ۶۸' | گزارش |  |
تماشاگران: ۲۵٬۰۵۳
داور:  ریوجی ساتو
نیمه نهایی > ایران مقابل ژاپن

۱۷:۳۰
| ایران  | ۰–۳ |  ژاپن |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش |  ۵۶'، ۶۷' (پ) اوزاکا  ۹۰+۱' هاراگوچی |
تماشاگران: ۲۳٬۲۶۲
داور:  کریس بیس
نیمه نهایی > قطر مقابل امارات متحده عربی

۱۷:۳۰
| قطر  | ۴–۰ |  امارات متحدهٔ عربی |
| --- | --- | --- |
| خوخی  ۲۲' علی  ۳۷' الهیدوس  ۸۰' اسماعیل  ۳+۹۰' | گزارش |  |
تماشاگران: ۳۸٬۶۴۶
داور:  سزار آرتورو راموس
فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹
۱۷:۳۰
| ژاپن  | ۱–۳ |  قطر |
| --- | --- | --- |
| مینامینو  ۶۹' | گزارش |  ۱۲' علی  ۲۷' حاتم  ۸۳' (پ) عفیف |
تماشاگران: ۳۶٬۷۷۶
داور:  روشن ایرماتوف
سون نردین

| سِـون نُردین | سِـون نُردین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ فوریه ۱۹۵۷
ملیت: نروژی
سِـون نُردین (نروژی: Sven Nordin؛ زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۹۵۷) هنرپیشه اهل نروژ است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به پسران نروژ، لیلیهامر و من دینا هستم اشاره کرد.
سونگ‌جو

| سونگ‌جو 성주 | سونگ‌جو 성주 |
| --- | --- |
شهر: شهر
نویسه‌گردانی(های) Korean: نویسه‌گردانی(های) Korean
 • هانگول: 성주읍
 • هانجا: 星州邑
 • Revised Romanization: Seongju-eup
 • McCune–Reischauer: Sŏngju-ŭp
کشور: کره جنوبی
Province: جئونسانگبوک-دو
کانتی: Seongju County
Administrative divisions: 10 beopjeongni, 35 hangjeongni and 151 ban
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۶٫۳۴ کیلومتر مربع (۱۴٫۰۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۴٫۱۲): جمعیت (۲۰۱۴٫۱۲)
 • کل: ۱۴۰۹۲
 • تراکم: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
وبگاه: Seongju Town
سونگ‌جو (به لاتین: Seongju-eup) یک منطقهٔ مسکونی در کره جنوبی است که در جئونسانگبوک-دو واقع شده‌است. سونگ‌جو ۳۶٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۰۹۲ نفر جمعیت دارد.
سود ناخالص

سود ناخالص (انگلیسی: Gross profit) در حسابداری، به تفاوت میان درآمد و هزینه‌های ساخت محصول یا ارائه خدمات، قبل از کسر هزینه‌های؛ حقوق و دستمزد، مالیات، و بهره اطلاق می‌گردد. سود ناخالص با سود عملیاتی و سود قبل از بهره و مالیات متفاوت می‌باشد. به‌طور کلی درآمد شرکت منهای بهای تمام شده کالای فروش رفته، سود ناخالص گفته می‌شود؛ اما در مبحث حسابداری شخصی، سود ناخالص اشاره به درآمد شخصی کل فرد، قبل از حساب کردن مالیات و سایر کسورات دارد.
بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸

بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ (اندونزیایی: Pesta Olahraga Asia ۲۰۱۸) هجدهمین دورۀ بازی‌های آسیایی که با عنوان جاکارتا-پالم‌بانگ ۲۰۱۸ هم شناخته می‌شود، یک رویداد چند ورزشی می‌باشد که از ۱۸ اوت تا ۲ سپتامبر در جاکارتا و پالم‌بانگ به انجام رسید.
در نوامبر ۲۰۱۲، شورای المپیک آسیا (OCA) میزبانی این بازی‌ها را به هانوی، ویتنام سپرده بود، اما این شهر، هفده ماه بعد، از میزبانی بازی‌ها کناره‌گیری کرد. اندونزی که ابتدا در رقابت برای میزبانی پس از هانوی در رتبۀ دوم قرار گرفت، به عنوان قوی‌ترین نامزد برای جایگزینی در نظر گرفته شد و در نهایت در جریان برگزاری بازی‌های ۲۰۱۴ حق میزبانی را به‌دست آورد. جاکارتا و پالم‌بانگ، که میزبان مشترک بازی‌های جنوب شرق آسیا ۲۰۱۱ شده بودند، جایگزین سورابایا، شهری که در جریان رقابت برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸، نمایندۀ اندونزی بود، شدند.
برای نخستین بار، بازی‌های آسیایی تابستانی در دو شهر میزبانی شد؛ جاکارتا پایتخت اندونزی (که میزبان بازی‌های ۱۹۶۲ نیز بود) و پالم‌بانگ مرکز استان سوماترای جنوبی میزبان این دوره بودند. رویدادها در این دو شهر و اطراف آن‌ها از جمله در مکان‌هایی در باندونگ و استان‌های جاوه غربی و بانتن برگزار گردید. آیین افتتاحیه و اختتامیه در ورزشگاه گلورا بونگ کارنو در جاکارتا به انجام رسید. چندین رویداد غیر المپیکی از برنامۀ این رویداد حذف شد، اما چند رشتۀ ورزشی که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو برای نخستین بار قرار بود حضور داشته باشند (از جمله بسکتبال سه نفره) به بازی‌ها اضافه شدند. رقابت‌های ورزش‌های الکترونیکی و کانوپولو نیز به عنوان ورزش‌های غیررسمی در بازی‌ها برگزار شدند. چین برای دهمین بار پیاپی در بخش مدال‌ها صدرنشین شد. کره شمالی و کره جنوبی یک تیم متحد در مراسم افتتاحیه و رویدادهای انتخاب شده داشتند، و همچنین آن‌ها توانستند نخستین نشان طلای تیم کره متحد را در یک رویداد چند ورزشی کسب کنند. ۶ حدنصاب جهانی، ۱۸ رکورد آسیایی و ۸۶ رکورد بازی‌های آسیایی در طول این بازی‌ها شکسته شد. ریکاکو ایکه شناگر ژاپنی هم به عنوان باارزش‌ترین بازیکن اعلام شد.
انتخاب میزبان

در ابتدا شورای المپیک آسیا برنامه‌ریزی کرده بود که بازی‌ها را به جای سال ۲۰۱۸ در ۲۰۱۹ برگزار کند تا بازی‌های آسیایی به جای دو سال فاصله، درست یک سال پیش از المپیک ۲۰۲۰ برگزار شود. اما آن‌ها پس از اهدای میزبانی بازی‌ها به اندونزی از این برنامه عقب‌نشینی کردند تا این بازی‌ها با انتخابات سراسری سال ۲۰۱۹ اندونزی تداخل نداشته باشد.
انتخاب میزبان > مناقصه و انتخاب میزبان اولیه

در ابتدا هانوی، ویتنام پس از پیروزی بر دو نامزد دیگر، سورابایا و دوبی به عنوان میزبان بازی‌ها انتخاب شد. در ۸ نوامبر ۲۰۱۲ آن‌ها با ۲۹ رای در مقابل ۱۴ رای سورابایا برنده شدند. دوبی در لحظات پایانی از نامزدی انصراف داد و قصد خود را نامزدی میزبانی رویدادهای آینده اعلام کرد. نایب رئیس کمیتهٔ ملی المپیک امارات متحدهٔ عربی هرگونه عقب‌نشینی از نامزدی را رد کرد و مدعی شد که «دوبی برای میزبانی بازی‌های آسیایی ۲۰۱۹ متقاضی نشده‌است» و آن را «فقط در نظر داشته و مطرح کرده‌است».
با این حال، در مارس ۲۰۱۴، نگرانی‌هایی دربارهٔ توانایی میزبانی ویتنام وجود داشت. از جملهٔ این نگرانی‌ها این بود که آیا بودجهٔ پیش‌بینی شدهٔ ۱۵۰ میلیون دلار آمریکا واقعی است یا خیر. در همین رابطه ادعاهایی مبنی بر این‌که دولت در نهایت بیش از ۳۰۰ میلیون دلار هزینه خواهد کرد مطرح شده بود. علاوه بر این، منتقدین از این‌که از چندین ورزشگاه ساخته شده برای بازی‌های جنوب شرق آسیا ۲۰۰۳ استفاده نخواهد شد ابراز نگرانی می‌کردند. همچنین‌ها کوانگ دو، رئیس پیشین کمیتهٔ المپیک ویتنام مدعی شد که میزبانی بازی‌های آسیایی باعث بهبود و رونق گردشگری در ویتنام نخواهد شد و اتفاق ویژه‌ای در این صنعت گردشگری این سرزمین رخ نخواهد داد.
در ۱۷ آوریل ۲۰۱۴، نگوین تان دونگ نخست‌وزیر ویتنام به صورت رسمی انصراف هانوی از میزبانی را اعلام کرد و با اشاره به عدم آمادگی و رکود اقتصادی به عنوان اصلی‌ترین دلایل این انصراف، گفت: «آن‌ها کشور را با ساخت و ساز امکانات و مکان‌ها را ناتوان ساخته‌اند». در پی آن بسیاری از مردم ویتنام از این انصراف پشتیبانی کردند. هیچ‌گونه جریمه‌ای برای این انصراف در نظر گرفته نشد.
انتخاب میزبان > گزینش جاکارتا و پالم‌بانگ

پس از کناره‌گیری هانوی، شورای المپیک آسیا اعلام کرد که اندونزی، چین و امارات متحده عربی نامزدهای اصلی برای کسب میزبانی بازی‌ها زیر نظر هستند.
اندونزی شانس بیشتری برای کسب میزبانی داشت چرا که سورابایا در انتخابات پیشین برای معرفی میزبان دوم شده بود، و در صورت انتخاب مایل بود این کار را انجام دهد. فیلیپین و هند ابراز علاقهٔ خود را برای میزبانی بازی‌ها نشان دادند، اما هند نتوانست پیشنهاد خود را ارائه بدهد چرا که آن‌ها نتوانستند نظر نخست‌وزیر نارندرا مودی را پیش از پایان مهلت شورای المپیک آسیا برای ارائه میزبانی به خود جلب کند.
در ۵ مه ۲۰۱۴ بازدیدکنندگان کمیتهٔ المپیک آسیا (OCA) از شهرهای اندونزی از جمله جاکارتا، سورابایا، باندونگ و پالم‌بانگ بازدید کردند. در این زمان سورابایا تصمیم گرفت پیشنهاد میزبانی بازی‌ها را کنار بگذارد و در عوض قصد خود را تمرکز بر روی کسب میزبانی بازی‌های آسیایی جوانان ۲۰۲۱ اعلام کرد. در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۴، در نشستی که در شهر کویت به انجام رسید، OCA جاکارتا را به همراه پالم‌بانگ به عنوان شهر میزبان کمکی به عنوان میزبان بازی‌ها معرفی کرد. انتخاب جاکارتا به سبب داشتن امکانات ورزشی مناسب، شبکهٔ خوب حمل و نقل و داشتن سایر امکانات مانند هتل‌ها و اقامتگاه‌های مناسب برای مهمان‌ها بود.
در ۲۰ سپتامبر اندونزی قرارداد مربوط به شهر میزبان را امضا کرد، و در مراسم اختتامیهٔ بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ در اینچئون، اندونزی به صورت نمادین توسط شورای المپیک آسیا برای میزبانی دورهٔ آتی بازی‌ها تعیین شد. بی‌درنگ کمیتهٔ سازماندهی بازی‌ها پس از تعیین میزبان تشکیل شد.
فرایند توسعه و آماده‌سازی > بودجه

تا سال ۲۰۱۵ دولت مرکزی بودجه‌ای برابر با ۳ هزار میلیارد روپیهٔ اندونزی (۲۲۴ میلیون دلار آمریکا) به منظور آماده‌سازی برای این بازی‌ها اختصاص داد، انتظار می‌رفت بنگاه‌های منطقه‌ای بخشی از این بودجه را تأمین کنند. تا ژوئیه ۲۰۱۸، بودجهٔ اختصاص یافته برای این بازی‌ها ۶٫۶ هزار میلیارد روپیهٔ اندونزی (۴۵۰ میلیون دلار آمریکا) که حدود ۸۶۹ میلیارد روپیه (۵۹ میلیون دلار آمریکا) از آن توسط حامیان مالی تأمین شده بود گزارش شد. با این حال در ۲ سپتامبر ۲۰۱۸، سری مولیانی وزیر دارایی اندونزی اعلام کرد که بودجه‌ای معادل ۸٫۲ میلیارد روپیه از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ تأمین شده و توسط کمیتهٔ سازماندهی محلی مورد استفاده قرار گرفته‌است. کمیتهٔ سازماندهی بازی‌های آسیایی اندونزی (INASGOC) به سرپرستی اریک توهیر برای تمام آماده‌سازی‌ها، افتتاحیه، سازماندهی و پایان بخشیدن برگزاری بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ تشکیل شده بود. هزینهٔ کل برای سازماندهی بازی‌ها نزدیک ۳٫۲ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده شده که از این مقدار ۲٫۴ میلیارد دلار برای توسعه و بهبود زیرساخت‌های مربوط به بازی‌ها هزینه شده‌است.
فرایند توسعه و آماده‌سازی > داوطلبان

مرحلهٔ دو برنامهٔ داوطلبان بازی‌های آسیایی جاکارتا-پالم‌بانگ ۲۰۱۸ از ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷ با هدف قرار دادن ۱۳٫۰۰۰ داوطلب آغاز شد. لباس‌های پوشیدهٔ داوطلبان شامل ژاکت، پیراهن‌های گلف و شلوارهایی بود که آن‌ها را از مرکز توزیع و اعتباربخشی لباس در ورزشگاه ورزشی و تفریحی در شرق جاکارتا تهیه کرده بودند. داوطلبان همچنین کارت اعتباری داشتند که به آن‌ها امکان دسترسی به مکان‌های خاص و ساختمان‌های اطراف را می‌داد.
فرایند توسعه و آماده‌سازی > حمل مشعل

در ۱۰ مه ۲۰۱۸، ۱۰۰ روز پیش از آئین گشایش، از مشعل بازی‌ها رونمایی شد. این مشعل با الهام از گولوک و اسکین طراحی و ساخته شده بود – سلاح‌های سنتی که منشأ آن‌ها جاکارتا و پالم‌بانگ می‌باشد.
شعلهٔ مشعل در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۸ در ورزشگاه ملی دیان چاند دهلی نو، میزبان نخستین دورهٔ بازی‌های آسیایی روشن شد. این شعله از یک آینهٔ سهمی شکل که مستقیم به سمت خورشید بود ایجاد شد.
در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۸، در مراسمی در خطهٔ براهما و در معبد هندویی پرامبانان مربوط به سدهٔ نهم در نزدیکی یوگیاکارتا، که در آن شعلهٔ مشعلی از هند با شعلهٔ جاویدان طبیعی اندونزی که از مراپن، جاوه مرکزی آمده بود، با هم ترکیب شدند. در همین حال، مراسم حمل مشعلی با شروع این حمل مشعل در سراسر کشور اجرا شد.
حمل مشعل از ۵۴ شهر در ۱۸ استان اندونزی از جمله شهرهای میزبان عبور کرد. این حمل در مسافت ۱۸٫۰۰۰ کیلومتر (۱۱٫۰۰۰ مایل) صورت پذیرفت. مراسم حمل مشعل در ۱۷ اوت، هفتاد و سومین سالگرد اعلان استقلال اندونزی، در بنای تاریخی ملی جاکارتا و یک روز پیش از انجام مراسم افتتاحیه در ورزشگاه گلورا بونگ کارنو به پایان رسید.
ورزش‌ها

در مارس ۲۰۱۷، شورای المپیک آسیا در ابتدا اعلام کرد که این بازی‌ها در ۴۸۴ رویداد در ۴۲ رشتهٔ ورزشی انجام خواهد شد، که شامل ۲۸ ورزش المپیکی که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به چالش کشیده شده بودند و پنج ورزش دیگر که به بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو اضافه شده‌اند و رقابت خواهند شد و همچنین رویدادهای دیگر در ورزش‌های غیر المپیکی می‌شد. در آوریل ۲۰۱۷، شورای المپیک آسیا با توجه به نگرانی‌های مربوط به هزینه، تصمیم به کاهش رویدادهای رقابتی در این بازی‌ها گرفت. کشتی کمربندی، کریکت، کوراش، اسکیت بوردینگ، سامبو و موج سواری از برنامهٔ رقابت‌ها کنار گذاشته شدند و همچنین قرار شد تعدادی از رقابت‌های رشته‌های بریج، جت اسکی، جوجیتسو، پاراگلایدر، صعود ورزشی، تکواندو (خاصه، همهٔ دسته‌های وزنی غیر المپیکی) و ووشو انجام نشود و از شمار رویدادها کم شود. این تغییرات باعث کاهش تعداد کل رویدادها به ۴۳۱ رویداد شد.
برنامهٔ نهایی در رویدادها سپتامبر ۲۰۱۷ رونمایی شد و در آن تعداد رویدادها به ۴۶۵ در ۴۰ رشتهٔ ورزشی افزایش یافته بود و بدین ترتیب این دوره به دومین دوره از نظر شمار رویدادها در تاریخ بازی‌های آسیایی تبدیل شد. رقابت‌های دیگری که برای نخستین بار در المپیک توکویو ۲۰۲۰ قرار بود رونمایی شوند از جمله بسکتبال ۳×۳ و بی‌ام-ایکس آزاد نیز در برنامهٔ رقابت‌ها گنجانده شدند.
برای نخستین بار در تاریخ بازی‌های آسیایی، ورزش‌های الکترونیکی و کانوپولو به عنوان ورزش‌های غیررسمی در بازی‌ها حضور داشتند. شش بازی ویدئویی که قابل توجه‌ترین آن‌ها فوتبال تکاملی حرفه‌ای ۲۰۱۸ بود در قالب رویدادهای ورزش‌های الکترونیکی به چالش کشیده شدند.
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|  ورزش‌های آبی شیرجه  شنا  شنا موزون  واترپلو  تیراندازی با کمان  دو و میدانی  بدمینتون  بیسبال بیسبال  سافتبال  بسکتبال بسکتبال ۳×۳  بسکتبال ۵×۵  بولینگ  بوکس  بریج  کانوئینگ دراگون بوت  اسلالوم  اسپرینت  |  دوچرخه‌سواری بی‌ام‌ایکس  کوهستان  جاده  پیست  سوارکاری درساژ  سه‌روزه  پرش  شمشیربازی  هاکی روی چمن  فوتبال  گلف  ژیمناستیک هنری  ریتمیک  ترامپولین  هندبال  جت اسکی  |  کبدی  کاراته  هنرهای رزمی جودو  جوجیتسو  کوراش  پنچاک سیلات  سامبو  ووشو  پنج‌گانه مدرن  پاراگلایدر  ورزش‌های غلتکی اسکیت سرعت این‌لاین  اسکیت بوردینگ  روئینگ  راگبی هفت نفره  قایقرانی بادبانی  سپک تاکرا  |  تیراندازی  صعود ورزشی  اسکواش  تنیس روی میز  تکواندو  تنیس تنیس  سافت تنیس  سه‌گانه  والیبال والیبال ساحلی  والیبال سالنی  وزنه‌برداری  کشتی   |
ورزش‌های غیررسمی؛
ورزش‌های الکترونیکی
کانوپولو