stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پریوش نظریه
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال تولید | نام مجموعه | کارگردان | پخش از |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | گیلدخت | مجید اسماعیلی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۹ | زمین گرم | سعید نعمت‌الله | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۸ | ترور خاموش | احمد معظمی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۷ | دل‌دار | جمشید محمودی و نوید محمودی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۶ | سایه‌بان | جمشید محمودی و نوید محمودی | شبکه ۲ |
| ۱۳۹۶ | زیر پای مادر | بهرنگ توفیقی | شبکه ۱ |
| ۱۳۹۳ | مدینه | سیروس مقدم | شبکه ۱ |
| ۱۳۸۷-۱۳۹۲ | سرزمین مادری | کمال تبریزی | شبکه ۳ |
| ۱۳۹۲ | یادآوری | حجت قاسم‌زاده اصل | شبکه آی‌فیلم |
| ۱۳۹۱ | داوران | احمد امینی | شبکه ۲ |
| ۱۳۷۹ | صنوبر | مجتبی راعی | شبکه ۱ |
| ۱۳۷۶ | کتیبه | ایرج کریمی |  |
| ۱۳۶۹ | کالی | حسن کاربخش | شبکه ۲ |
فیلم‌شناسی > شبکه نمایش خانگی

| سال تولید | نام مجموعه | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۴۰۱ | پدر گواردیولا | سعید نعمت‌الله |
| ۱۳۹۸ | خواب زده | سیروس مقدم |
| ۱۳۹۷ | نهنگ آبی | فریدون جیرانی |
| ۱۳۹۶ | عالیجناب | سام قریبیان |
فیلم‌شناسی > فیلم‌های کوتاه

| سال | نام فیلم | کارگردان |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۶ | سورمه ای | قصیده گلمکانی |
| ۱۳۸۹ | هزارتوهای سکوت | امین اصلانی |
| ۱۳۸۷ | ماه بانو | لیلا میرهادی |
| ۱۳۸۶ | سمت راست من | کیارش اسدی زاده |
| ۱۳۸۰ | گیلاس‌هایی که کمپوت شد | محمد شیروانی |
| ۱۳۷۳ | شکوفه‌های کیهانی | محمدرضا شریفی |
| ۱۳۷۸ | دیروز و فردا | ایرج کریمی |
|  | ماسک | مسعود مددی |
|  | پرستو | رضا سرکانیان |
فیلم‌شناسی > تئاتر

| ردیف | سال اجرا | عنوان تئاتر |
| --- | --- | --- |
| ۳ | ۱۳۷۴ | کارگردانی تئاتر عروسکی میوه ممنوع |
| ۲ | ۱۳۷۳ | بازی و طراحی صحنه نمایش عروسکی آرامش در پارک (کار گروهی زیر نظر مرضیه برومند) |
| ۱ | ۱۳۷۰ | بازی در تئاتر کولی |
فیلم‌شناسی > کارگردانی

| ردیف | سال تولید | عنوان فیلم |
| --- | --- | --- |
| ۶ | ۱۳۸۷ | ویدیوآرت نگاه |
| ۵ | ۱۳۸۵ | مستند نزدیک تر از نفس |
| ۴ | ۱۳۷۹ | مستند سوتماگ |
| ۳ | ۱۳۷۹ | مستند هورامان |
| ۲ | ۱۳۷۷ | داستانی من و عروسکم |
| ۱ | ۱۳۷۰ | مستند کولی‌ها |
عکاسی (شرکت در نمایشگاه‌ها)

| ردیف | سال برگزاری | عنوان |
| --- | --- | --- |
| ۶ | ۱۳۸۹ | نمایشگاه گروهی جشن تصویر سال |
| ۵ | ۱۳۸۸ | نمایشگاه گروهی عکس "تصویر سال" |
| ۴ | ۱۳۸۷ | نمایشگاه گروهی عکس "تصویر سال" |
| ۳ | ۱۳۸۶–۸۷ | نمایشگاه عکس " چشم درون " موزهٔ هنرهای معاصر تهران |
| ۲ | ۱۳۸۶ | نمایشگاه عکس Persia photo expo تهران ۲۶–۲۳ بهمن |
| ۱ | ۱۳۸۵ | نمایشگاه گروهی عکس " تصویر سال " |
داوری در جشنواره‌ها

| سال | جشنواره |
| --- | --- |
۱۳۹۴: هیئت انتخاب و داوری بخش بین‌الملل جشنواره فیلم شهر
۱۳۹۴: داوری فیلم‌های مستند جشنواره سینمای جوان
۱۳۹۴: داوری جشنواره نماز و میراث فرهنگی
۱۳۸۹: داوری جشنواره فیلم آینه و آفتاب
۱۳۸۹: داوری فیلم‌های کوتاه جشنواره بین‌المللی کیش
۱۳۸۸: عضو هیئت داوران جشنوارهٔ کتاب شهر
۱۳۸۸: عضو هیئت داوران جشنوارهٔ پروین اعتصامی
۱۳۸۷: عضو هیئت داوران جشنوارهٔ پروین اعتصامی
۱۳۸۷: عضو هیئت انتخاب فیلم‌های بلند جشن خانهٔ سینما
۱۳۸۷: عضو هیئت انتخاب فیلم‌های کوتاه جشن خانهٔ سینما
۱۳۸۶: عضو هیئت داوران بخش "بهترین پروژهٔ مستند" جشنوارهٔ سینما حقیقت
: عضو هیئت داوران فیلم‌های بلند در چهارمین دورهٔ جشن خانهٔ سینما
سایر فعالیت‌ها

| سال تولید | عنوان |
| --- | --- |
۱۳۹۲–۱۳۹۶: رئیس هیئت مدیره بنیاد خیریهٔ یاران برکت مهر
۱۳۹۴: مجری مجموعه گنجینه شبکه مستند سیما
۱۳۹۲: سفیر طلایی بهزیستی
۱۳۹۱: عضو شورای فیلمنامه دفاع مقدس
۱۳۷۷: طراحی صحنه و لباس فیلم کوتاه "من و عروسکم"
۱۳۷۷: طراحی صحنه مجموعه هتل از مرضیه برومند)
۱۳۷۴: کارگردانی تئاتر عروسکی میوه ممنوعه
۱۳۷۳: بازی و طراحی صحنه نمایش عروسکی آرامش در پارک از مرضیه برومند
۱۳۷۱–۱۳۷۳: نویسندگی نمایش‌های رادیویی برای گروه کودک
۱۳۷۰: بازی در تئاتر کولی
جوایز و افتخارات

| سال | جشنواره | بخش | اثر | نتیجه | جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۷۴ | چهاردهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | پدر | برنده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۷۵ | پانزدهمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | سجده بر آب | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۸۵ | بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش اول زن | تک درخت‌ها | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۸۵ | بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | پاداش سکوت | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
| ۱۳۸۶ | یازدهمین جشن سینمای ایران | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | پاداش سکوت | نامزدشده | تندیس خانه سینما |  |
| ۱۳۹۳ | شانزدهمین جشن سینمای ایران | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | زندگی با چشمان بسته | نامزدشده | تندیس خانه سینما |  |
| ۱۳۹۴ |  پانزدهمین جشن حافظ | بهترین بازیگر زن درام تلویزیونی | مدینه | نامزدشده | تندیس حافظ |  |
| ۱۴۰۱ |  چهل و یکمین دوره جشنواره فجر | بهترین بازیگر نقش مکمل زن | متروپل | نامزدشده | سیمرغ بلورین |  |
۱۳۸۷ - تندیس بهترین بازیگر زن از جشنوارهٔ «منبر طلایی» تاتارستان روسیه برای فیلم چراغی در مه (پناه برخدا رضایی)
۱۳۸۷ - جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن دراولین جشنوارهٔ فیلم‌های تلویزیونی برای فیلم فراموشی (مسعود مددی)
۱۳۸۷ - جایزهٔ مقام دوم در بخش مستند نخستین جشنوارهٔ بین‌المللی نور برای فیلم نزدیک تر از نفس
۱۳۸۶ - جایزهٔ بهترین فیلم مستند تجربی در سومین جشنوارهٔ پروین اعتصامی برای مستند نزدیک تر از نفس
۱۳۸۶ - جایزهٔ بهترین بازیگر زن در بخش جنبی نگاه ملی در بیست و ششمین جشنوارهٔ فیلم فجر برای بازی در فیلم حقیقت گمشده (محمد احمدی)
۱۳۸۶ - جایزهٔ «در جستجوی حقیقت» بخش بین‌الملل بیست و چهارمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم کوتاه تهران برای مستند نزدیک تر از نفس
۱۳۸۶ - دیپلم افتخار بهترین مستند از اولین جشنوارهٔ سینما حقیقت برای مستند نزدیک تر از نفس
۱۳۸۶ - نشان برنز و دیپلم افتخار از اولین جشنوارهٔ جایزهٔ بزرگ شهید آوینی ویژهٔ مستندهای برتر سال برای مستند نزدیک تر از نفس
۱۳۷۹ - تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن از جشنواره فیلم خانواده ارومیه برای بازی در فیلم تو آزادی (محمدعلی طالبی)
۱۳۷۸ - نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن در اولین جشنواره فیلم شرق آسیا در مالزی برای بازی در فیلم پدر (مجید مجید
۱۳۷۷ - جایزه فیلم برتر بخش بین‌الملل برای فیلم من و عروسکم در جشنواره بین‌المللی سینمای جوان
۱۳۷۶ - تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن در جشنواره فیلم دفاع مقدس برای بازی در فیلم سجده بر آب (حمید خیرالدین)
۱۳۷۴ - دیپلم افتخار بهترین کارگردانی در اولین جشنواره نمایش عروسکی دانشجویی برای نمایش میوه ممنوع
۱۳۷۱ - دیپلم افتخار بهترین فیلم مستند در جشنواره فیلم و عکس وحدت برای فیلم کولی‌ها
۱۳۷۰ - نامزد بهترین بازیگر زن از جشنواره تئاتر دانشجویی برای بازی در تئاتر کولی
حسین سرشار

| حسین سرشار | حسین سرشار |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ خرداد ۱۳۱۳ تهران، ایران
درگذشت: ۲۰ فروردین ۱۳۷۴ (۶۰ سال) آبادان، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): خواننده اپرا، موسیقیدان، دوبلور و هنرپیشه
حسین سرشار (۲۲ خرداد ۱۳۱۳ – ۲۰ فروردین ۱۳۷۴) خواننده اپرا (باریتون دراماتیک)، موسیقی‌دان، دوبلور و هنرپیشه ایرانی بود. او در اپراها و تئاترهای ایرانی و ایتالیایی اجرا کرد و پس از انقلاب و تعطیلی اپرا، در سینمای ایران بازی و دوبله کرد. وی در ۶۰ سالگی درگذشت. پیرامون مرگ او روایت‌های گوناگونی وجود دارد.
ابتدای زندگی

حسین سرشار در سال ۱۳۱۳ در محله‌ای قدیمی در خیابان فرهنگ تهران چشم به جهان گشود. برخی منابع تاریخ تولد او را ۱۳۱۰ ذکر کرده‌اند اما همسر حسین سرشار در زندگینامه او در کتاب نامبرده حسین سرشار (نوشته ساناز سیداصفهانی) تاریخ تولد او را ۱۳۱۳ ذکر کرده‌است.
تحصیل

او در سال ۱۳۳۳ از هنرستان عالی موسیقی در رشته آواز (اپرا) دیپلم گرفت و برای ادامهٔ تحصیل راهی ایتالیا شد و در آنجا دورهٔ نهایی کنسرواتوار سانتا چِچیلیای رم را با درجهٔ اول به پایان رساند و در ژوئن ۱۹۶۲ در رشته اپرا مدرک فوق لیسانس گرفت. در کنکور بین‌المللی اپرای لا فِنیچه در ونیز شرکت نمود و یکی از هفت برندهٔ جایزه آواز آن مسابقه شد. در نهایت از طرف همان اپرا به‌عنوان سولیست در کنسرتی با ارکستر میلان شرکت نمود. حیطه صدای وی باریتون دراماتیک بوده و در اپراهای بسیاری ایفای نقش نموده‌است.
ادامه فعالیت

در دوره دانشجویی در ایتالیا همراه با مرتضی حنانه و بهجت صدر و دیگران در دوبله فیلم‌های ایتالیائی شرکت داشت. صدای او با ویتوریو دسیکا و آلبرتو سوردی در خاطر سینمادوستان مترادف است. او همچنین در تهران نیز چند کنسرت موسیقی آوازی برگزار کرد. ضمناً در اجرای اپراهایی در ونیز و ناپل نقش‌هایی را بر عهده گرفت. در شهر رم نقش اول اپرای کویرینو برداشتی از «آن که گفت آری آن که گفت نه» اثر برشت، را بازی کرد.
پس ازاتمام تحصیلات عالی به تهران بازگشت و از بدو افتتاح تالار رودکی به‌عنوان سولیست اول مشغول به کار شد و در کنسرت‌هایی به رهبری حشمت سنجری و فرهاد مشکوه شرکت نمود.
حسین سرشار نقش اول اپراهای «کوزی فانتوته» و «دون ژوان» اثر موتسارت و «کاوالریا روستیکانا» اثر ماسکانیو ریگولتو ایلترا و اتور لاتراویاتا و «نیروی سرنوشت» و «فالستاف» اثر وردی و «توسکا لا بوهم» و «مادام باترفلای» از پوچینی را برعهده داشت.
او علاوه بر اجرای اپراهای کلاسیک غربی، در اپراهای سرشناس ایرانی نیز اجرا کرد، مانند اپراهای «خسرو و شیرین» ساخته حسین دهلوی در نقش خسرو (۱۳۴۹)، «سمندر» ساخته احمد پژمان، «دلاور سهند» ساخته احمد پژمان در نقش بابک خرمدین (۱۳۴۷)، «آتوسا» ساخته کریستین داوید در نقش داریوش (۱۳۴۷) و «جشن دهقان» ساخته احمد پژمان. همچنین در جشن هنر شیراز، با ارکستر سمفونیک تهران برنامه اجرا کرد.
جعفرخان از فرنگ برگشته (۱۳۶۳) ساختهٔ علی حاتمی، نخستین بازی حسین سرشار در سینمای ایران بود، در نقش مردی که ظاهر و رفتارش با جامعه‌اش بیگانه بود.
آخرین کار سرشار اجرای توانمندانه و ماهرانه قطعهٔ ای ایران در تیرماه سال ۱۳۶۷ در تالار وحدت بود.
همچنین وی در آلبوم «آثاری از حسین دهلوی» قطعهٔ «فروغ عشق» را با شعری از عطار اجرا کرده‌است.
حواشی و شایعات پیرامون مرگ

روایت‌های گوناگونی دربارهٔ مرگ حسین سرشار وجود دارد. سرشار مدتی ناپدید شد و خانواده‌اش، آگهی مفقود شدنش را در روزنامه‌ها منتشر کردند. در سال ۱۳۷۴ خبر مرگ او بر اثر تصادف با اتومبیل در روزنامه‌های ایران منتشر شد. منابع رسمی دولتی، مرگ سرشار را بر اثر بیماری آلزایمر و تصادف با اتومبیل اعلام کردند. اما برخی، مرگ سرشار را به جریان قتل‌های زنجیره‌ای ایران مرتبط دانسته‌اند.
محمد علی کشاورز دربارهٔ بیماری سرشار و مرگ او گفته‌است: «حسین بی‌نهایت به اپرا عشق می‌ورزید، و وقتی اپرا تعطیل شد این حالت روانی‌اش به هم خورد و این‌طور شد. توی اهواز توی بیمارستان روانی نگه اش داشتند و بعد برش گرداندند این‌جا و یک مراقب برایش گذاشتند، او هر روز صبح ساعت ۹ می‌رفت دم تالار رودکی و اشک می‌ریخت. یک روز دیگر مواظبش نبودند رفت زیر ماشین. هیچ بزرگداشتی برایش نگرفتند.»
علی‌رضا نوری‌زاده در کتاب سونای زعفرانیه او را از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای ایران می‌خواند و مدعی است به جرم آزاده گویی به دست مأموران وزارت اطلاعات به آبادان برده می‌شود و با دادن شوک الکتریکی، شکنجه می‌شود و سرانجام با صحنه‌سازی مرگش را تصادف با خودرو نشان می‌دهند. همچنین گفته می‌شود او به دلیل دوستی با علی‌اکبر سعیدی سیرجانی که خود نیز قربانی قتل‌های زنجیره‌ای ایران بود کشته شد.
منابع جمهوری اسلامی ایران می‌گویند «وی در اواخر عمر وضع مالی بدی داشت و دچار افسردگی روحی شده بود. وی دچار بیماری آلزایمر شد و پس از خروج از منزل دیگر بازنگشت. خانواده وی برای پیدا شدن او به روزنامه‌ها آگهی دادند ولی سرانجام پس از مرگ وی در یک مرکز درمانی روان‌پزشکی در آبادان، هویت وی شناسایی شد.»
تمبر یادبود

بهمن ۱۳۹۹، در آیینِ ششمین سال‌نوای موسیقی ایران، از تمبر اختصاصی یادبود حسین سرشار، توسط ارسلان کامکار و بیژن بیژنی رونمایی شد.
فیلم‌شناسی

اجاره‌نشین‌ها - داریوش مهرجویی ۱۳۶۵
جعفرخان از فرنگ برگشته - علی حاتمی ۱۳۶۶
هامون (فیلم) - داریوش مهرجویی ۱۳۶۸
ای ایران(فیلم) - ناصر تقوایی ۱۳۶۸
رنو تهران - ۲۹ - سیامک شایقی ۱۳۶۹
راه و بیراه - سیامک شایقی ۱۳۷۰
موشت

| موشت | موشت |
| --- | --- |
کارگردان: روبر برسون
تهیه‌کننده: آناتول دومان
نویسنده: روبر برسون
بر پایه: رمان موشت نوشتهٔ ژرژ برنانوس
موسیقی: کلودیو مونته‌وردی
فیلم‌بردار: گیلان کلوکه
توزیع‌کننده: ۲۶ اکتبر ۱۹۶۷
مدت زمان: ۷۸ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی
موشت (Mouchette) فیلمی فرانسوی در ژانر درام به کارگردانی روبر برسون بر اساس رمانی به همین نام از ژرژ برنانوس محصول سال ۱۹۶۷ است. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۷ اکران شد، و همچنین برندهٔ جایزهٔ OCIC (سازمان بین‌المللی کاتولیک سینما و رسانه‌های سمعی بصری) شد.
موشت از فیلم‌های تحسین‌شدهٔ برسون است. مجموعه کرایتریون نسخهٔ دی‌وی‌دی این فیلم را منتشر کرده‌است که شامل پیش‌برده‌ای است که توسط ژان-لوک گدار ساخته شده‌است.
خلاصه داستان

سرگذشت دختر ۱۴ ساله فقیری است که پدر و برادر قاچاقچی او، مادر مریضش، معلم خشن مدرسه و دوستان مدرسه‌اش با او خوب نیستند. سرانجام مردی به موشت تجاوز می‌کند. فیلم با خودکشی موشت همراه با موسیقی مونته وردی تمام می‌شود.
بازیگران

علاوه بر ترجیح برسون به استفاده از بازیگران غیرحرفه‌ای، او همچنین علاقه داشت که از بازیگرانی استفاده کند که قبلاً با آن‌ها کار نکرده باشد. به جز یک مورد استثنای اصلی، یعنی ژان‌کلود گیلبرت که در فیلم ناگهان بالتازار نقش آرنولد را بازی کرده‌بود و در این فیلم نقش آرسنه را بازی کرد.
نادین نورتیر در نقش موشت
ژان‌کلود گیلبرت در نقش آرسنه
ماری کاردینال در نقش مادر
پل هبرت در نقش پدر
ژان ویمنت در نقش متیو
ماری سوسینی در نقش همسر متیو
سوزان هوگنین در نقش کفن‌پیچ مرده‌ها
مارین تریچت در نقش لوئیزا
ریموند چابرون در نقش بقال
استقبال

در سال ۱۹۶۷ موشت برندهٔ جایزهٔ OCIC (سازمان بین‌المللی کاتولیک سینما و رسانه‌های سمعی بصری) در جشنواره کن و جایزهٔ Pasinetti در جشنواره فیلم ونیز شد.
موشت توسط بسیاری از منتقدان در میان بهترین فیلم‌ها برسون در نظر گرفته شده‌است. در نظرسنجی منتقدان سایت اند ساوند در سال ۱۹۷۲ موشت در فهرست ۲۰ فیلم برتر قرار گرفت.
موشت توسط بسیاری از منتقدان به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های برسون در نظر گرفته شده‌است. گزارش شده‌است که اینگمار برگمان کارگردان سوئدی این فیلم را ستایش کرده‌است و دوست داشته‌است. آندری تارکوفسکی فیلم‌ساز روس این فیلم را به عنوان یکی از ده فیلم مورد علاقه‌اش در تمام انتخاب کرده‌است.
اردوگاه پناهندگان البص

| اردوگاه البص مخیم البص | اردوگاه البص مخیم البص |
| --- | --- |
کشور:  لبنان
استان‌های لبنان: استان جنوبی لبنان
District: شهرستان صور
جمعیت: ۱۱۲۵۴
اردوگاه البص (عربی: مخيم البص) برای پناهندگان فلسطینی در ۱٫۵ کیلومتری جنوب شهر صور واقع در استان لبنان جنوبی قرار دارد.
تاریخچه

اردوگاه البص ابتدا توسط دولت فرانسه در سال ۱۹۳۹ برای پناهندگان ارمنی که از ارمنستان می‌آمدند، ساخته شد. در سال ۱۹۴۸، به پناهندگان فلسطین که از الجلیل می‌آمدند اختصاص داده شد و پناهندگان فلسطینی و ارمنی‌ها به آن منطقه منتقل شدند.
وضعیت

محوطه اردوگاه البص حدود ۰٫۸ کیلومتر مربع است. شمار فلسطینیان در اردوگاه ثبت شده در پرونده آژانس کمک‌رسانی و کار سازمان ملل (UNRWA) حدود ۱۰ هزار نفر است که اکثر آنها از روستاها و شهرهای شمال فلسطین مانند رودخانه، ام‌الفرج، الزعب، میر، دامون، کافکارنا، الجش و حیف هستند.
ساکنان اردوگاه معمولاً در کشاورزی و ساخت فصلی کار می‌کنند. ساکنان اردوگاه در خانه‌های آجری بتونی زندگی می‌کنند، که بعضی از آنها توسط پناهندگان ساخته شده‌اند. سیستم‌های زهکشی آب و فاضلاب بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ بازسازی شد.
خالق (فیلم)

| خالق | خالق |
| --- | --- |
کارگردان: کی. وی. آناند
بازیگران: سوریا پرابو تمنا باتیا آکاشدیپ سیگال  کاروناس
تاریخ‌های انتشار:  ۳ آوریل ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-04-۰۳)   (تامیل)  ۱ مه ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-05-۰۱)   (تلوگو)
مدت زمان: ۱۶۲ دقیقه
کشور: هند
زبان: تامیلی 
خالق (به تامیلی: Ayan) فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی کی. وی. آناند است. در این فیلم بازیگرانی همچون سوریا، پرابو، تمنا باتیا، آکاشدیپ سیگال ایفای نقش کرده‌اند.
متاماده فرابسامد

متاماده فرابسامد (انگلیسی: Terahertz metamaterial) کلاسفرابسامدی از متاامواد مرکب است که برای برهم‌کنش در فرکانس‌های فرابسامد (THz) طراحی شده‌اند. محدوده فرکانس تراهرتز مورد استفاده در تحقیقات مواد معمولاً ۰٫۱ تا ۱۰ THz تعریف می‌شود.
این باند فرکانسی همچنین به عنوان شکاف تراهرتز شناخته می‌شود زیرا به‌طور قابل توجهی کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. این به این دلیل است که امواج تراهرتز امواج الکترومغناطیسی با فرکانس‌های بالاتر از مایکروویوها اما پایین‌تر از اشعه مادون قرمز و نور مرئی هستند. این ویژگی‌ها به این معنی است که تحت تأثیر قرار دادن امواج تراهرتز با اجزای الکترونیکی و دستگاه‌های متعارف دشوار است.
فناوری الکترونیک جریان الکترون‌ها را کنترل می‌کند و برای مایکروویوها و فرکانس‌های رادیویی به خوبی توسعه یافته است. به همین ترتیب، شکاف تراهرتز همچنین با طول موج‌ها یا محدوده فرکانس نوری یا فوتونیکی هم‌مرز است؛ طیف‌های مادون قرمز، مرئی و فرابنفش (یا طیف‌ها)، جایی که فناوری‌های عدسی توسعه‌یافته نیز وجود دارد. با این حال، به نظر می‌رسد طول موج یا محدوده فرکانس تراهرتز برای غربالگری امنیتی، تصویربرداری پزشکی، سیستم‌های ارتباطات بی‌سیم، ارزیابی غیر مخرب و شناسایی شیمیایی و همچنین اخترشناسی زیرمیلی‌متری مفید است. در نهایت، به عنوان تابش غیر یونیزه کننده، خطرات ذاتی غربالگری اشعه ایکس را ندارد.
در مورد متا مواد

در حال حاضر، فقدان بنیادی مواد طبیعی که امکان پاسخ الکترومغناطیسی مطلوب را فراهم می‌کند، منجر به ساخت مواد مرکب مصنوعی جدید به نام متاموادها شده است. متاموادها بر اساس ساختاری شبکه‌ای شبیه ساختار بلوری طراحی شده‌اند. با این حال، ساختار شبکه‌ای این ماده جدید، برخلاف ساختار بلوری که از اتم‌ها یا مولکول‌های منفرد تشکیل شده، از عناصر ابتدایی بسیار بزرگ‌تری ساخته شده است. درعین‌حال، برهم‌کنش حاصل‌شده در مقیاسی کوچک‌تر از طول موج تابش تراهرتز رخ می‌دهد. همچنین، نتایج مطلوب بر اساس فرکانس رزونانس عناصر بنیادی ساخته‌شده به دست می‌آیند. جذابیت و سودمندی از یک پاسخ رزونانسی ناشی می‌شود که می‌تواند برای کاربردهای خاص طراحی شود و می‌توان آن را به صورت الکتریکی یا نوری کنترل کرد.
با توسعه مواد مصنوعی با ساختار شبکه الکترومغناطیسی، که به آن‌ها متامواد می‌گویند، امکان دستیابی به پدیده‌هایی فراهم شده است که با مواد طبیعی قابل دستیابی نیستند. این موضوع را می‌توان با یک لنز شیشه‌ای معمولی مقایسه کرد که با نور (موج الکترومغناطیسی) به گونه‌ای برهم‌کنش می‌کند که به نظر می‌رسد یک‌طرفه عمل می‌کند، در حالی که نور در واقع به صورت دوطرفه (دارای مؤلفه‌های میدان الکتریکی و مغناطیسی) عمل می‌کند. برهم‌کنش یک لنز معمولی یا سایر مواد طبیعی با نور، عمدتاً تحت سلطه برهم‌کنش با میدان الکتریکی (یک‌طرفه) است. برهم‌کنش مغناطیسی در مواد سازنده لنز اساساً ناچیز است. این امر منجر به محدودیت‌های نوری رایج مانند سد پراش می‌شود. علاوه بر این، کمبود اساسی مواد طبیعی وجود دارد که برهم‌کنش قوی با میدان مغناطیسی نور داشته باشند.
متاموادها، که ساختار مرکب مصنوعی هستند، بر این محدودیت غلبه می‌کنند. همچنین، انتخاب نوع برهم‌کنش‌ها با رعایت قوانین فیزیک، در حین ساخت قابل اختراع و نوآوری است؛ بنابراین، قابلیت‌های برهم‌کنش با طیف الکترومغناطیسی (نور) گسترش می‌یابد.
تکنولوژی فرابسامد

امواج تراهرتز، یا طول موج‌های زیرمیلی‌متری، که بین فرکانس‌های مایکروویو و مادون قرمز قرار دارند، به دلیل محدودیت‌هایی در انتشار باند تراهرتز در جو زمین، عملاً در بخش تجاری استفاده نمی‌شوند. با این حال، ابزارهای تراهرتز در کاربردهای علمی مانند سنجش از راه دور و طیف‌سنجی مفید بوده‌اند.
دستگاه‌های متاماده فرابسامد

توسعهٔ متاموادها تاکنون طیف الکترومغناطیسی را تا فرکانس‌های تراهرتز و مادون قرمز پوشش داده است، اما هنوز به طیف نور مرئی نرسیده است. دلیل این امر آن است که ساختارهایی با اجزای پایه‌ای بزرگ‌تر برای کنترل امواج مایکروویو ساده‌تر ساخته می‌شوند. در حالی که برای کنترل امواج تراهرتز و مادون قرمز، اندازهٔ این اجزا به تدریج کوچک‌تر شده است. در آینده، کنترل نور مرئی با متاموادها نیازمند اجزای حتی ریزتری خواهد بود.
با دستیابی به قابلیت برهم‌کنش در فرکانس‌های تراهرتز، تمایل به ساخت، استقرار و ادغام جهانی کاربردهای متاموادهای تراهرتز در جامعه وجود دارد. همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، اجزا و سیستم‌هایی با قابلیت‌های تراهرتز، خلاء مرتبط با فناوری را پر خواهند کرد. از آنجایی که هیچ ماده طبیعی شناخته شده‌ای برای دستیابی به این امر وجود ندارد، مواد ساخته شده به صورت مصنوعی اکنون باید جایگزین آن‌ها شوند.
تحقیقات ابتدا با نشان دادن متاماده تراهرتز عملی آغاز شده است. علاوه بر این، از آنجایی که بسیاری از مواد به‌طور طبیعی به تابش THz پاسخ نمی‌دهند، لازم است دستگاه‌های الکترومغناطیسی ساخته شوند که امکان ساخت فناوری‌های کاربردی مفیدی را که در این محدوده کار می‌کنند را ممکن می‌سازد. اینها دستگاه‌هایی مانند منابع نور هدایت شده، سوئیچ‌ها، تعدیل کننده‌ها و حسگرها هستند. این فضای خالی همچنین شامل دستگاه‌های تغییر فاز و هدایت پرتو می‌شود کاربردهای دنیای واقعی در باند THz هنوز در مراحل اولیه هستند
پیشرفت متوسطی حاصل شده است. دستگاه‌های فراماده تراهرتز در آزمایشگاه به عنوان فیلترهای مادون قرمز دور قابل تنظیم، تعدیل کننده‌های سوئیچینگ نوری و جاذب‌های فراماده نشان داده شده‌اند. وجود اخیر منبع تابشی تراهرتز به‌طور کلی عبارتند از: لیزرهای آبشاری کوانتومی THz، لیزرهای THz با پمپ نوری، نوسانگرهای موج عقب (BWO) و منابع ضرب فرکانس. با این حال، فناوری‌های کنترل و دستکاری امواج THz از سایر حوزه‌های فرکانس طیف نور عقب‌تر هستند.
علاوه بر این، تحقیقات در مورد فناوری‌هایی که از فرکانس‌های THz استفاده می‌کنند، قابلیت‌های تکنیک‌های سنجش پیشرفته را نشان می‌دهد. در مناطقی که طول موج‌های دیگر محدود است، به نظر می‌رسد فرکانس‌های THz شکاف آینده نزدیک را برای پیشرفت در امنیت، بهداشت عمومی، پزشکی زیستی، دفاع، ارتباطات و کنترل کیفیت در تولید پر می‌کنند. این باند تراهرتز دارای ویژگی غیر تهاجمی بودن است و بنابراین ساختار جسم تحت تابش را مختل یا مختل نمی‌کند. در عین حال این باند فرکانسی قابلیت‌هایی مانند عبور و تصویربرداری از محتویات یک ظرف پلاستیکی، نفوذ به چند میلی‌متر از بافت پوست انسان بدون عوارض، عبور از لباس برای تشخیص اشیاء پنهان روی پرسنل و تشخیص مواد شیمیایی و عوامل بیولوژیکی به عنوان رویکردهای جدید برای مبارزه با تروریسم به نظر می‌رسد فرامواد تراهرتز، به دلیل اینکه در فرکانس‌های مناسب تراهرتز برهم کنش دارند، در توسعه موادی که از تشعشعات تراهرتز استفاده می‌کنند، یک راه حل هستند.
محققان بر این باورند که ساختارهای مغناطیسی مصنوعی (پارامغناطیس) یا ساختارهای ترکیبی که مواد مغناطیسی طبیعی و مصنوعی را ترکیب می‌کنند، می‌توانند نقش کلیدی در دستگاه‌های تراهرتز داشته باشند. برخی از دستگاه‌های فراماده THz عبارتند از حفره‌های فشرده، اپتیک و لنزهای تطبیقی، آینه‌های قابل تنظیم، جداکننده‌ها و مبدل‌ها.
چالش‌های موجود در این زمینه > تولید تابش الکترومغناطیسی THz

بدون منابع تراهرتز موجود، سایر برنامه‌ها متوقف می‌شوند. در مقابل، دستگاه‌های نیمه هادی در زندگی روزمره یکپارچه شده‌اند. این بدان معنی است که کاربردهای تجاری و علمی برای تولید باندهای فرکانسی مناسب نور متناسب با کاربرد یا دستگاه نیمه هادی در حال استفاده گسترده است. لیزرهای مرئی و مادون قرمز هسته اصلی فناوری اطلاعات هستند. علاوه بر این، در انتهای دیگر طیف، فرکانس‌های مایکروویو و فرکانس رادیویی ارتباطات بی‌سیم را امکان‌پذیر می‌کنند.
با این حال، برنامه‌های کاربردی برای رژیم تراهرتز، که قبلاً به عنوان شکاف تراهرتز ۰٫۱ تا ۱۰ تراهرتز تعریف شده بود، یک رژیم فقیر در مقایسه است. منابعی برای تولید فرکانس‌های THz (یا طول موج) مورد نیاز وجود دارد، اما چالش‌های دیگری مانع از مفید بودن آن‌ها می‌شود. دستگاه‌های لیزر تراهرتز فشرده نیستند و بنابراین قابلیت حمل ندارند و به راحتی در سیستم‌ها ادغام نمی‌شوند. علاوه بر این، منابع تراهرتز حالت جامد کم مصرف و کم مصرف وجود ندارد. علاوه بر این، دستگاه‌های فعلی همچنین دارای یک یا چند کاستی از توان خروجی کم، توانایی‌های تنظیم ضعیف هستند و ممکن است برای عملکرد به مایعات برودتی (هلیوم مایع) نیاز داشته باشند. علاوه بر این، این فقدان منابع مناسب فرصت‌هایی را در طیف‌سنجی، سنجش از دور، ارتباطات فضای آزاد و تصویربرداری پزشکی ایجاد می‌کند.
در همین حال، کاربردهای فرکانس تراهرتز بالقوه در سطح جهانی در حال تحقیق هستند. دو فناوری اخیراً توسعه‌یافته، طیف‌سنجی دامنه زمانی Terahertz و لیزرهای آبشاری کوانتومی احتمالاً می‌توانند بخشی از تعداد زیادی از پلتفرم‌های توسعه در سراسر جهان باشند. با این حال، دستگاه‌ها و اجزای لازم برای دستکاری مؤثر تشعشعات تراهرتز، به توسعه بسیار بیشتری فراتر از آنچه تاکنون (۲۰۱۲) انجام شده است، نیاز دارند.