stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیاچنتزا دادیجه

| پیاچنتزا دادیجه | پیاچنتزا دادیجه |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
پیاچنتزا دادیجه: پیاچنتزا دادیجه
پیاچنتزا دادیجهموقعیت پیاچنتزا دادیجه در  Italy: پیاچنتزا دادیجهموقعیت پیاچنتزا دادیجه در  Italy
مختصات: ۴۵°۸′ شمالی ۱۱°۳۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۳۳°شمالی ۱۱٫۵۵۰°شرقی﻿ / 45.133; 11.550: مختصات: ۴۵°۸′ شمالی ۱۱°۳۳′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۳۳°شمالی ۱۱٫۵۵۰°شرقی﻿ / 45.133; 11.550
کشور: ایتالیا
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان پادووا (PD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸٫۶ کیلومتر مربع (۷٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۰ متر (۳۰ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۱۳۷۱
 • تراکم: ۷۴/کیلومتر مربع (۱۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۳۵۰۴۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۴۲۵
پیاچنتزا دادیجه (به ایتالیایی: Piacenza d'Adige) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پادووا واقع شده‌است. پیاچنتزا دادیجه ۱۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۷۱ نفر جمعیت دارد و ۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لیگ برتر والیبال مردان ایران ۱۳۸۵

| لیگ برتر والیبال مردان ایران ۱۳۸۵ | لیگ برتر والیبال مردان ایران ۱۳۸۵ |
| --- | --- |
فدراسیون: فدراسیون والیبال ایران
لیگ: لیگ برتر والیبال ایران
ورزش: والیبال
تعداد تیم‌ها: ۱۲
قهرمان فصل: پیکان تهران
نایب قهرمان: گل‌گهر سیرجان
فصل‌های لیگ برتر والیبال ایران: فصل‌های لیگ برتر والیبال ایران
← ۱۳۸۶۱۳۸۴ →: ← ۱۳۸۶۱۳۸۴ →
لیگ برتر والیبال ایران ۱۳۸۵ دهمین دوره لیگ برتر والیبال ایران می‌باشد. این مسابقات با شرکت ۱۲ تیم از دی ۱۳۸۴ تا بهمن ۱۳۸۵ برگزار شد. پس از انجام ۱۳۲ بازی در ۲۲ هفته، پیکان تهران به قهرمانی این دوره از لیگ برتر دست یافت.
جدول رده‌بندی

| رتبه | تیم | امتیازات | بازی‌ها> بازی | بازی‌ها> برد | بازی‌ها> باخت | امتیازات ست‌ها> برد | امتیازات ست‌ها> باخت | امتیازات ست‌ها> میانگین | صعود یا سقوط |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | پیکان تهران | ۴۱ | ۲۲ | ۱۹ | ۳ | ۱۸۶۳ | ۱۵۷۷ | ۱٫۱۸۱ | صعود به قهرمانی باشگاه‌های آسیا ۲۰۰۷ |
| ۲ | گل‌گهر سیرجان | ۳۸ | ۲۲ | ۱۶ | ۶ | ۱۹۰۸ | ۱۷۷۴ | ۱٫۰۷۵ |  |
| ۳ | سایپا تهران | ۳۷ | ۲۲ | ۱۵ | ۷ | ۲۰۹۱ | ۱۹۵۴ | ۱٫۰۷۰ |  |
| ۴ | برق تهران | ۳۶ | ۲۲ | ۱۴ | ۸ | ۱۸۱۶ | ۱۸۴۱ | ۰٫۹۸۶ |  |
| ۵ | آذرپیام ارتباطات ارومیه | ۳۵ | ۲۲ | ۱۳ | ۹ | ۱۹۱۲ | ۱۸۲۷ | ۱٫۰۴۷ |  |
| ۶ | اتکا تهران | ۳۵ | ۲۲ | ۱۳ | ۹ | ۲۰۹۳ | ۲۰۶۵ | ۱٫۰۱۴ |  |
| ۷ | پگاه ارومیه | ۳۴ | ۲۲ | ۱۲ | ۱۰ | ۲۰۰۸ | ۱۹۵۶ | ۱٫۰۲۷ |  |
| ۸ | استقلال گنبد | ۳۳ | ۲۲ | ۱۱ | ۱۱ | ۱۹۷۳ | ۲۰۰۵ | ۰٫۹۸۴ |  |
| ۹ | پتروشیمی بندر امام | ۳۲ | ۲۲ | ۱۰ | ۱۲ | ۱۹۸۵ | ۱۹۴۱ | ۰٫۹۷۶ |  |
| ۱۰ | هیئت والیبال اصفهان | ۲۸ | ۲۲ | ۶ | ۱۶ | ۱۸۵۴ | ۱۹۵۸ | ۰٫۹۴۷ |  |
| ۱۱ | بانک کشاورزی تهران | ۲۵ | ۲۲ | ۳ | ۱۹ | ۱۷۱۴ | ۱۹۶۵ | ۰٫۷۸۲ | سقوط به دسته اول |
| ۱۲ | آیدانه چالدران | ۲۲ | ۲۲ | ۰ | ۲۲ | ۱۶۸۰ | ۱۹۵۲ | ۰٫۸۶۱ | سقوط به دسته اول |
زبان‌های آسترونزیایی

| زبان‌های آسترونزیایی | زبان‌های آسترونزیایی |
| --- | --- |
اقوام:: مردمان آسترونزیایی
پراکنش:: شبه‌جزیره مالایا، ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا، ماداگاسکار و بخش‌هایی از هندوچین، اقیانوسیه، جزیره ایستر و تایوان
تبار:: یکی از خانواده‌های زبانی ابتدایی جهان
نیا:: Proto-Austronesian
زیرگروه‌ها::  Rukai Tsouic Puyuma Northwest Formosan Western Plains Atayalic East Formosan Bunun پایوانی مالایو-پلی‌نزیایی          
ایزو ۲–۶۳۹ / ۵: map
گلاتولوگ: aust1307
پراکندگی زبان‌های آسترونزیایی: پراکندگی زبان‌های آسترونزیایی
زبان‌های آسترونزیایی یکی از خانواده‌های زبانی در جهان هستند که در ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا، ماداگاسکار، جزایر اقیانوس آرام، تایوان (توسط بومیان تایوان) و قاره آسیا گویش می‌شوند.آن‌ها توسط حدود ۳۸۶ میلیون نفر (۴٫۹٪ از جمعیت جهان) تکلم می‌شوند و پنجمین خانواده بزرگ جهان از نظر شمار سخنگویان هستند. زبان‌های بزرگ آسترونزیایی شامل مالایی (اندونزیایی و مالزیایی)، جاوه‌ای و تاگالوگ (فیلیپینی) هستند. مطابق برآوردها این خانواده دارای ۱٬۲۵۷ زبان است که از این نظر نیز رتبه دوم را در جهان دارد.
محدودهٔ پراکنش این زبان‌ها جزیره‌های جنوب شرق آسیا و اقیانوس آرام است. چند زبان از این خانواده نیز در قاره آسیا گویشور دارد. یک زبان تک‌افتاده نیز از این خانواده به قاره آفریقا رسیده‌است. این زبان، یعنی زبان مالاگاسی در کشور ماداگاسکار صحبت می‌شود. بیشتر زبان‌های این خانواده شمار کمی گویشور دارند ولی چند زبان اصلی استرونزیایی هم هستند که ده‌ها میلیون متکلم دارند. معنی نام آسترونزیا در زبان لاتین، «جزایر جنوبی» است.
پیشینه

شواهد باستان‌شناسی نشان دهنده ارتباط فناورانه بین فرهنگ‌های متنوع کشاورزی «جنوب» به معنی جنوب شرقی آسیا و ملانزی با مکان‌هایی است که با عنوان بخش‌هایی از سرزمین اصلی چین شناخته می‌شوند. در حالی که ترکیبی از شواهد باستان‌شناسی و زبانی نشان می‌دهد که «شمال» منشأ خانواده‌های زبانی آسترونزیایی است که شامل سرزمین اصلی چین و تایوان می‌شود.
قبل از گسترش‌های قلمرو به سمت جنوب که توسط ویتنامی‌ها صور گرفت، خلیج تونکین در جنوب چین مسکن بومیان آسترانزیایی بود. گسترش فرهنگ چینی منجر به چینی کردن جمعیت‌های آسترونزیایی از کارهای بعدی در سرزمین اصلی چین بود.
جایگزین‌هایی برای این مدل پراکندگی وجود دارد که بیان می‌دارند که منشأ زبان‌های آسترونزیایی در آسیای مرکزی یا آسیای جنوب شرقی است.
پیشینه > مهاجرت و پراکندگی

تجزیه و تحلیل ژنوم کشت نارگیل (Cocos nucifera) شواهدی مبنی بر چگونگی مهاجرت و پراکندگی مردمان آسترونزیایی ارائه می‌دهد. این مردم ممکن است حتی از سمت شرق تا آمریکا هم رفته باشند.
پیشینه > مهاجرت و پراکندگی > مدل «حرکت از تایوان»

یک دیدگاه دربارهٔ ریشه مردمان آسترونزیایی زبان این است که از تایوان در حدود ۱۰٬۰۰۰– ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد شروع به مهاجرت به مناطق مختلف اقیانوسی کرده‌اند.
پیشینه > مهاجرت و پراکندگی > مدل حرکت از ساندالند

ناحیه ساندالند طی تحقیقات دیگری به عنوان منشأ و محل آغاز گسترش و حرکت مردمان آسترونزی معرفی شده‌است.
دسته‌بندی

ساختار داخلی زبان‌های آسترونزیایی پیچیده‌است. این خانواده از بسیاری زبان مشابه و نزدیک به هم با شمار بالایی زنجیره گویشی تشکیل شده‌است که شناخت مرزهای بین شاخه‌ها را دشوار می‌کند. اولین گام مهم به سوی گروه‌بندی معرفی زیرگروه اقیانوسیه‌ای توسط دمپولف بود (که او آن را ملانزیایی می‌نامد). موقعیت ویژه زبان‌های تایوان برای اولین بار توسط آندره ژرژ هادریکورت (۱۹۶۵) شناخته شد که زبان‌های آسترونزیایی را به سه زیر گروه تقسیم کرد: آسترونزیایی شمالی (= فرمزی)، آسترونزیایی شرقی (= اقیانوسیه‌ای) و آسترونزیایی غربی (تمام زبان‌های باقیمانده).
متعاقباً، موقعیت زبان‌های فرمزی به عنوان باستانی‌ترین گروه زبان‌های آسترونزیایی توسط اتو کریستین دال (۱۹۷۳) به رسمیت شناخته شد و به دنبال آن پیشنهادهایی از پژوهشگران دیگری ارائه شد که زبان‌های فرمزی در واقع بیش از یک گروه درجه اول آسترونزیایی هستند. رابرت بلوست (۱۹۷۷) برای نخستین بار مدلی را ارائه داد که در حال حاضر تقریباً توسط همه پژوهشگران این رشته پذیرفته شده‌است. این مدل دارای چند زیر گروه درجه یک در تایوان و یک شاخه درجه یک به نام مالایو-پلی‌نزیایی شامل تمام زبان‌های آسترونزیایی خارج از تایوان است.
نوشتار

امروزه بیشتر زبان‌های آسترونزیایی به خط لاتین می‌نویسند. خطوط غیرلاتین پرکاربرد شامل خط براهمی (الفبای کاوی و چامی) و خط عربی (الفبای جاوی و پگون) هستند. از خط بریل نیز در فیلیپینی، مالزیایی، اندونزیایی، تولای، موتو، مائوری، ساموآیی، مالاگاسی و بسیاری زبان آسترونزیایی دیگر استفاده می‌شود.
کوواچوتسی (استان پرنیک)

| کوواچوتسی (استان پرنیک) Ковачевци | کوواچوتسی (استان پرنیک) Ковачевци |
| --- | --- |
گئورگی دیمیتروف Memorial House in Kovachevtsi: گئورگی دیمیتروف Memorial House in Kovachevtsi
  نشان:   نشان
کوواچوتسی (استان پرنیک)Location of Kovachevtsi: کوواچوتسی (استان پرنیک)Location of Kovachevtsi
مختصات: ۴۲°۳۳′ شمالی ۲۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۵۰°شمالی ۲۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 42.550; 22.817: مختصات: ۴۲°۳۳′ شمالی ۲۲°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۵۵۰°شمالی ۲۲٫۸۱۷°شرقی﻿ / 42.550; 22.817
کشور:  بلغارستان
استان (اُبلاست): Pernik
شهرستان: Kovachevtsi Municipality
حکومت: حکومت
 • شهردار: Vasil Stanimirov (Bulgarian Socialist Party)
جمعیت (2008): جمعیت (2008)
 • کل: ۴۱۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کد پستی: 2450
کد منطقه: 07727
کوواچوتسی (به بلغاری: Kovachevtsi) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در استان پرنیک واقع شده‌است.
 کوواچوتسی  ۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
کول‌سیرا

| کول‌سیرا | کول‌سیرا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۲°۴۸′۴۵″ شمالی ۴۹°۸′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۱۲۵۰°شمالی ۴۹٫۱۴۳۸۹°شرقی﻿ / 32.81250; 49.14389: مختصات: ۳۲°۴۸′۴۵″ شمالی ۴۹°۸′۳۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۱۲۵۰°شمالی ۴۹٫۱۴۳۸۹°شرقی﻿ / 32.81250; 49.14389
کشور: ایران
استان: خوزستان
شهرستان: دزفول
بخش: شهیون
دهستان: دره‌کاید
جمعیت: ۱۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
کول‌سیرا، روستایی از توابع بخش شهیون شهرستان دزفول در استان خوزستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان دره‌کاید قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۴ نفر (۳۴خانوار) بوده‌است.
ریشتون

منطقه مسکونی در England
| ریشتون | ریشتون |
| --- | --- |
 Rishton High Street:  Rishton High Street
ریشتونShown within Hyndburnنمایش نقشه the Borough of Hyndburnریشتونریشتون نمایش داده شده در  لانکاشرنمایش نقشه لانکاشر: ریشتونShown within Hyndburnنمایش نقشه the Borough of Hyndburnریشتونریشتون نمایش داده شده در  لانکاشرنمایش نقشه لانکاشر
مساحت: ۰٫۴۴ مایل مربع (۱٫۱ کیلومتر مربع)
جمعیت: ۶٬۶۲۵ (۲۰۱۱)
• تراکم جمعیت: ۱۵٬۰۵۷ بر مایل مربع (۵٬۸۱۴ بر کیلومتر مربع)
مرجع شبکه OS: SD725305 
منطقه: Hyndburn
Shire county: لانکاشر
ناحیه: شمال غربی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: BLACKBURN
کدپستی منطقه: BB1
کد تلفن: ۰۱۲۵۴
پلیس: Lancashire
آتشنشانی: Lancashire
آمبولانس: North West
 :  
مجلس انگلستان: Hyndburn
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Lancashire ۵۳°۴۶′۱۲″شمالی ۲°۲۵′۰۷″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۷۷۰۱۱۰°شمالی ۲٫۴۱۸۷۰۳°غربی﻿ / 53.770110; -2.418703:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Lancashire ۵۳°۴۶′۱۲″شمالی ۲°۲۵′۰۷″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۷۷۰۱۱۰°شمالی ۲٫۴۱۸۷۰۳°غربی﻿ / 53.770110; -2.418703
ریشتون (به انگلیسی: Rishton) یک شهرک در بریتانیا است که در Hyndburn واقع شده‌است. ریشتون ۶٬۶۲۵ نفر جمعیت دارد.
پل برمر

| پل برمر | پل برمر |
| --- | --- |
حاکم حکومت ائتلاف موقت عراق: حاکم حکومت ائتلاف موقت عراق
دوره مسئولیت ۱۲ مه ۲۰۰۳ – ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴: دوره مسئولیت ۱۲ مه ۲۰۰۳ – ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴
نخست‌وزیر: محمد بحرالعلوم ابراهیم جعفری احمد چلبی ایاد علاوی جلال طالبانی عبدالعزیز حکیم عدنان پاچه‌چی محسن عبدالحمید محمد بحرالعلوم مسعود بارزانی عزالدین سلیم غازی مشعل عجیل الیاور
قائم‌مقام: جرمی گرین‌استاک
پس از: جی گارنر (مدیر دفتر بازسازی و کمک‌های انسان‌دوستانه)
پیش از: غازی مشعل عجیل الیاور (رئیس‌جمهور عراق)
دفتر مبارزه با تروریسم آمریکا: دفتر مبارزه با تروریسم آمریکا
دوره مسئولیت ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ – ۲۵ مه ۱۹۸۹: دوره مسئولیت ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ – ۲۵ مه ۱۹۸۹
رئیس‌جمهور: رونالد ریگان
پس از: رابرت اوکلی
پیش از: موریس بازبی
سفیر ایالات متحده در هلند: سفیر ایالات متحده در هلند
دوره مسئولیت ۳۱ اوت ۱۹۸۳ – ۲۵ اوت ۱۹۸۶: دوره مسئولیت ۳۱ اوت ۱۹۸۳ – ۲۵ اوت ۱۹۸۶
رئیس‌جمهور: رونالد ریگان
پس از: ویلیام دی‌یس
پیش از: جان شد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: لوئیس پل برمر سوم ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۱ ‏(۸۲ سال) هارتفورد، کنتیکت، ایالات متحده
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): فرانسس وینفلد
فرزندان: ۲
محل تحصیل: دانشگاه ییل مدرسه کسب و کار هاروارد مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس
لوئیس پل برمر سوم (زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۴۱) دیپلماتی آمریکایی است. او بیش از هر چیز به دلیل ریاست بر حکومت ائتلاف موقت عراق پس از حملهٔ ایالات متحده به این کشور در سال ۲۰۰۳ مشهور است. او از ۲۱ اردیبهشت ۱۳۸۲ تا ۸ تیر ۱۳۸۳ (۱۱ مه ۲۰۰۳ تا ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴) به عنوان رئیس کشور در عراق حضور داشت.
حاکم غیرنظامی ارشد عراق

جرج بوش، برمر را در روز نهم مه ۲۰۰۳ به عنوان نمایندهٔ ریاست جمهوری در عراق منصوب کرد. او دو روز بعد جانشین سپهبد جی گارنر شد که مدیر دفتر بازسازی و کمک‌های انسان‌دوستانه بود. در ماه ژوئن این دفتر به حکومت ائتلاف موقت تبدیل شد و برمر رئیس اجرایی این حکومت گردید.
دستورات حکومتی

برمر به عنوان حاکم غیرنظامی ارشد عراق چند دستور حکومتی صادر کرد. از میان مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به دستور شمارهٔ یک اشاره کرد که طبق آن مشارکت اعضای حزب بعث عراق در حکومت ممنوع اعلام شد. وی در دستور دوم ارتش عراق را منحل اعلام کرد.
برمر در ۲۲ تیر ۱۳۸۲ مجوز تشکیل شورای حکومتی عراق را صادر کرد تا «از نمایندگی تمام مردم عراق اطمینان یابد.» او اعضای این شورا را از میان گروه‌ها و افرادی انتخاب کرد که از حملهٔ آمریکا به عراق حمایت کرده بودند. با این حال برمر حق وتو را در مورد تصمیمات این شورا برای خود حفظ کرد.
ترک عراق

در روز ۸ تیر ۱۳۸۳ ساعت ۱۰:۲۶ صبح (به وقت محلی) حکومت ائتلاف موقت دو روز پیش از موعد مقرر، به طور رسمی سلطهٔ خود بر سرزمین عراق را به حکومت موقت عراق منتقل کرد. برمر در همان روز عراق را ترک کرد. او در سخنرانی تودیع خود که به طور زنده از تلویزیون عراق پخش می‌شد گفت: «من عراق را با خوشحالی نسبت به دستاوردهایمان ترک می‌کنم و مطمئنم که آینده شما پرامید است. بخشی از قلب من همیشه در این سرزمین زیبا میان دو رود با دره‌های حاصلخیز، کوه‌های پرشکوه و مردمان شگرف باقی خواهد ماند.»
شیوهٔ حکومت وی بر عراق انتقادهای زیادی را علیه وی برانگیخت. گزارش‌ها حاکی از آن است که مبالغ بسیار هنگفتی تحت حکومت وی گم شد. تلاش‌های او برای خصوصی‌سازی بخش اعظم زیرساخت و منابع زیرزمینی عراق با انتقادهای شدید همراه بوده است. بسیاری تصمیم وی مبنی بر انحلال ارتش را دلیل مهم افزایش حملات تروریستی علیه نیروهای آمریکایی در عراق می‌دانند.
پس از برمر

پس از برمر، جان نگروپونت به عنوان عالی‌ترین مقام غیرنظامی در عراق انتخاب شد.
ویتنی (آلبوم)

«ویتنی» (به انگلیسی: Whitney) آلبومی از ویتنی هیوستون است که در سال ۱۹۸۷ میلادی منتشر شد.
ریسانی

| ریسانی | ریسانی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۲۲′۱۶″ شمالی ۴۶°۱۲′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۷۱۱۱°شمالی ۴۶٫۲۱۲۵۰°شرقی﻿ / 34.37111; 46.21250: مختصات: ۳۴°۲۲′۱۶″ شمالی ۴۶°۱۲′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۷۱۱۱°شمالی ۴۶٫۲۱۲۵۰°شرقی﻿ / 34.37111; 46.21250
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: دالاهو
بخش: مرکزی
دهستان: بیونیج
جمعیت: ۴۳ نفر (سرشماری ۹۵)
ریسانی، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان دالاهو استان کرمانشاه ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان بیونیج قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن (18خانوار) 71نفر بوده‌است.
منبع

↑  درگاه ملی آمار
روبرت بریتو لوسیانو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Robert Brito Luciano
زادروز:  ۸ سپتامبر ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  ووته ردونده، برزیل
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مهاجم (فوتبال)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۱–۲۰۰۷:  Volta Redonda
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  Volta Redonda |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  باشگاه ورزشی واسکو دوگاما |  ۱۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال الشارجه |  ۹ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال لیریا |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۲ |  Guarani |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  باشگاه ورزشی واسکو دوگاما |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  Boa |   |   |
| ۲۰۱۵ |  Madureira |   |   |
| ۲۰۱۵ |  Drogheda United |   |   |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال المپیک اسفی |  ۲۰ |  (۸) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه ورزشی المسیمیر |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
روبرت بریتو لوسیانو (به پرتغالی: Robert Brito Luciano) مهاجم اهل برزیل است که در شهر ووته ردونده و در تاریخ ۸ سپتامبر ۱۹۸۷ به دنیا آمده‌است.
روبرت بریتو لوسیانو در تیم‌های فوتبال Volta Redonda سابقهٔ حضور دارد.
چیت بریج، ویرجینیای غربی

| چیت بریج، ویرجینیای غربی | چیت بریج، ویرجینیای غربی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
CR 250/4 bridge over Shavers Fork: CR 250/4 bridge over Shavers Fork
Location of Cheat Bridge, West Virginia: Location of Cheat Bridge, West Virginia
مختصات: ۳۸°۳۶′۴۲″ شمالی ۷۹°۵۲′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۱۱۶۷°شمالی ۷۹٫۸۷۴۱۷°غربی﻿ / 38.61167; -79.87417: مختصات: ۳۸°۳۶′۴۲″ شمالی ۷۹°۵۲′۲۷″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۱۱۶۷°شمالی ۷۹٫۸۷۴۱۷°غربی﻿ / 38.61167; -79.87417
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان رندولف، ویرجینیای غربی
ارتفاع: ۳۵۶۰ فوت (۱۰۸۵ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد منطقه: 304/681
شماره GNIS: ۱۵۵۰۶۷۶
چیت بریج (به انگلیسی: Cheat Bridge) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان رندولف، ویرجینیای غربی واقع شده‌است. چیت بریج ۱٬۰۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مسجد ملک بن عباس

| مناره کج مسجد ملک بن عباس | مناره کج مسجد ملک بن عباس |
| --- | --- |
نام: مناره کج مسجد ملک بن عباس
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندر لنگه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نوع بنا: مسجد یک ایوانی
سال‌های مرمت: در زمان صفوی و قاجاریه
کاربری: مذهبی
دیرینگی: بنای اولیه در زمان تیموری
دورهٔ ساخت اثر: تیموری
بانی اثر: محمد بن عباس بحرینی
مالک فعلی اثر: سازمان اوقاف
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۰۶۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۳۵۴/۱۷/۳
مسجد ملک بن عباس (مسجد ابن عباس) واقع در شهر بندرلنگه یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.
این مسجد به دستور محمد بن عباس بحرینی برای سیدمحمد عالم ساخته شد. این مسجد به جای مسجدی قدیمی‌تر در همان مکان ساخته شده، بنای مسجد از دورهٔ صفویه و مسجد کنونی متعلق به دورهٔ قاجاریه است.
مناره این مسجد در سال ۱۲۳۷ شمسی ساخته شد مناره این بنا با شبستانی بزرگ با طاق‌های کلیل و گچ‌بریهای زیبا ویک منارهٔ جالب و منحصر به فرد که ۳۲ متر ارتفاع دارد. همچنین منبر مسجد از نقاشی و گچبری خاصی برخوردار است.
این مسجد در تاریخ ۱۷ خرداد ۱۳۵۴ با شماره ۱۰۶۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
رصدخانه الغ‌بیگ

رصدخانه الغ‌بیگ در سمرقند
رصدخانه الغ‌بیگ در سمرقند در زمان اُلُغ‌بیگ دیوارهای مجاور با سنگ مرمر صیقلی شده سنگ‌فرش شده بودند
تمبر یادبود الغ‌بیگ و رصدخانه وی- انتشار در سال ۱۹۸۳ - ترکیه
رصدخانهٔ اُلُغ‌بیگ در سمرقند توسط الغ‌بیگ امیر تیموری ساخته شد. این رصد خانه بنا به عقیده بسیاری از کارشناسان یکی از بهترین رصدخانه‌های جهان اسلام و بزرگترین آن‌ها در آسیای میانه بوده‌است. بزرگترین ستاره‌شناسان آن عهد از جمله قاضی‌زاده رومی، غیاث‌الدین جمشید کاشانی و علی قوشچی در این رصدخانه به تحقیق پرداخته‌اند.
تاریخچه

الغ‌بیگ ستاره‌شناس بزرگ دانشگاهی در سال ۱۴۲۰ میلادی در سمرقند به اسم مدرسه الغ‌بیگ ایجاد نمود. این نهاد به یک مرکز بزرگ علمی تبدیل شد. الغ بیگ تنها از دانشمندان مشهور زمان و کسانی که خود در سطح اعلای علمی آن‌ها اطلاع داشت برای تحقیق در این مدرسه دعوت کرد. در زمان رونق، ۶۰ تا ۷۰ محقق در این مدرسه مشغول تدریس بودند. ساختمان رصدخانه پس از پنج سال در سال ۱۴۲۴ تکمیل شد. الغ بیگ دستیارش علی قوشچی را مسئول رصدخانه نمود. قوشچی تا کشته شدن الغ بیک مسئول این رصدخانه بود. از محققین دیگر این مرکز، غیاث‌الدین جمشید کاشانی و قاضیزاده رومی بود که مسئول دانشگاه و رصدخانه بعد از علی قوشچی شد.
رصد خانه از اواسط قرن پانزدهم رو به ویرانی نهاد و در حفاری‌ها بخشی از پی‌ها و بخش مدفون شدهٔ زاویه یاب را کشف شد.
رصدخانه در سال ۱۴۴۹ توسط متعصبین مذهبی تخریب گشت و در سال ۱۹۰۸ بود که توسط یک باستان‌شناس روسی ویاتکین از طریق وقف‌نامه‌ای که محل دقیق رصدخانه را ذکر نموده بود کشف شد.
در حین کاوشهای باستانشناسی ویاتکین یکی از وسایل نجومی رصدخانه را پیدا کرد، که قوسی برای معین نمودن ظهر است.
ابزارهای نجومی رصدخانۀ الغ بیگ

این رصدخانه بزرگ‌ترین رصدخانۀ دورۀ اسلامی بود و کامل‌ترین برنامۀ رصدی این دوران در این رصدخانه اجرا شد. ابزار اصلی رصدخانه، سدسی بزرگ (کمانی از دایره‌ای به شعاع ۴۰ متر) کنده‌شده در دل کوه بود که رصدگری کارآزموده می‌توانست با آن، زوایا را با دقتی بین ۲ تا ۵ ثانیۀ کمانی اندازه بگیرد. قسمتی از این سدس، که کاشانی آن را همچون سدس ساختۀ خجندی، «سدس فخری» نامیده، و امروزه بر جای مانده، تنها ابزار رصدی باقی‌مانده از رصدخانه‌های دوران اسلامی است. در رصدخانۀ سمرقند، با الگوبرداری از رصدخانۀ مراغه، محلی برای کتابخانه و آموزش نیز در نظر گرفته شده بود. هرچند، تعداد و تنوع ابزارهای نجومی در سمرقند کمتر بود، اما رصدهای دقیق‌تری با این ابزارها انجام شد.
نتایج رصدخانۀ الغ بیگ

نتایج علمی این رصدخانه در کتابی با عنوان زیج الغ‌بیگ منتشر شد. به نظر می‌رسد در بین رصدهای دورۀ اسلامی، تنها گروهی که مختصات ستارگان ثابت را (به‌جز برخی ستارگان جنوبی‌ غیر قابل رصد در سمرقند) به‌صورت مستقیم رصد کرده‌اند، اخترشناسان رصدخانۀ سمرقند بودند. اما برای ستارگانی که قابل رؤیت نبودند، مقدار تقدیم اعتدالین را ۱ درجه در ۷۰ سال در نظر گرفتند و به طول دایرةالبروجی جدولهای ستاره‌ای بطلمیوس افزودند. در مورد سایر بخشها، مانند میل دایرةالبروج، پارامترهای مداری ماه، خورشید و سیارات نیز نتایج رصدهای جدید خود را در جدولهای زیج اعمال کردند. همچنین دقت بالای زیج چه در پارامترهای رصدی، و چه پارامترهای ریاضی و محاسبات، باعث شد که زیج الغ بیگ به‌عنوان زیج اصلی مورد استفادۀ تمام اخترشناسان پس از آن قرار بگیرد، تاجایی‌که هر زیج جدیدی با توجه به پارامترهای زیج الغ بیگ تألیف شد
معماری رصد خانهٔ الغ بیگ

این بنا به صورت مدور دو طبقه‌ای به قطر ۴۸ متری است که محورهای میانی آن دقیقاً با چهار جهت اصلی جغرافیایی روی نصف النهار سمرقند تطبیق می‌کند. تالارها ی کار در طبقه همکف و زاویه یاب فخری برای رصد خورشید و ماه روی محور شمال-جنوب قرار دارد. نیمی از ساختار کمانی زاویه یاب در حفره‌ای در زیر زمین و نیم دیگر روی زمین و رو به جنوب قرار داشته. صفحهٔ خورشیدی (اعتدال) روی محور شرقی غربی ساخته شده بود که زاویه یاب حکم عقربه آن را داشته. در هر دو طبقه اسطرلاب‌های عظیمی وجود داشته که برای رصد ستارگان و سیارات استفاده می‌شده و به این منظور درجه‌بندی‌های ۳ درجه به ۳ درجه روی شعاع‌ها و محیط دایرهٔ کف که ابزارها و نشانه‌ها روی آن قرار می‌گرفته وجود داشته‌است. این درجه‌بندی روی دیوار داخلی استوانه‌ای که از توالی دو طبقه پنجره‌های طاق دار تشکیل شده بوده نیز وجود دارد.
تمامی مجموعه از آجر پخته ساخته شده بوده و با نقشهای هندسی از آجر و لعاب و معرق‌های کاشی تزیین شده بوده‌است. به گفته عبدالرزاق سمرقندی احتمالاً باید سطح دیوارهای زاویه یاب و صفحه خورشیدی با طرح‌هایی از نه آسمان هفت سیاره و تعیین درجه دقیقه ثانیه و دهم ثانیه ستارگان ثابت و کرهٔ خاکی با هفت اقلیم کوهستان‌ها و دریاها و صحراهایش پوشیده شده بوده‌است.
تصویر ورودی دانشگاه الغ‌بیگ
داخل قوس رصدخانه الغ‌بیگ
دارسلام

| دارسلام | دارسلام |
| --- | --- |
کشور:  بورکینافاسو
منطقه: منطقه بوکله دو موهان
استان: استان باله
شهرستان: شهرستان
جمعیت (2005): جمعیت (2005)
 • کل: ۴۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (GMT 0)
دارسَلام شهری در شهرستان پورا در استان باله در بورکینافاسوی جنوبی است و جمعیت آن ۵۸۷ نفر است.
ویشنفکا (استان آمور)

| ویشنفکا (استان آمور) Вишнёвка | ویشنفکا (استان آمور) Вишнёвка |
| --- | --- |
Selo: Selo
ویشنفکا (استان آمور)نمایش نقشه Amur Oblastویشنفکا (استان آمور)نمایش نقشه روسیه: ویشنفکا (استان آمور)نمایش نقشه Amur Oblastویشنفکا (استان آمور)نمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۰°۲۳′ شمالی ۱۲۸°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۸۳°شمالی ۱۲۸٫۲۱۷°شرقی﻿ / 50.383; 128.217: مختصات: ۵۰°۲۳′ شمالی ۱۲۸°۱۳′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۳۸۳°شمالی ۱۲۸٫۲۱۷°شرقی﻿ / 50.383; 128.217
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آمور
شهر: بخش ایوانوفسکی، استان آمور
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹:۰۰
ویشنفکا (به لاتین: Vishnevka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.
لیدی بلک‌هاوک

| لیدی بلک‌هاوک | لیدی بلک‌هاوک |
| --- | --- |
اطلاعات انتشاراتی: اطلاعات انتشاراتی
ناشر: دی‌سی کامیکس
نخستین حضور: به عنوان زیندا: بلک‌هاوک شمارهٔ ۱۳۳ (فوریه ۱۹۵۹)  به عنوان ناتالی: بلک‌هاوک (نسخهٔ ۲) شمارهٔ ۱ (مارس ۱۹۸۸) سومین لیدی بلک‌هاوک: بلک‌هاوک (نوامبر ۲۰۱۱)
پدیدآور: دیک دیلین هاوارد چِیکن مایک کوستا
اطلاعات داستانی: اطلاعات داستانی
نام کامل: زیندا بلیک ناتالی رید
گونه: انسان
جهان زادگاه: زمین
وابستگی به تیم: بلک‌هاوکس پرندگان شکاری
توانایی‌ها:  خلبان درجهٔ ۱  تیرانداز و رزمی‌کاری ماهر 
لیدی بلک‌هاوک (به انگلیسی: Lady Blackhawk)، عنوان چندین شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. اولین بلک‌هاوک با نام زیندا بلیک در شمارهٔ ۱۳۳ کمیک بلک‌هاوک (فوریه ۱۹۵۹) معرفی شد؛ دومی با نام ناتالی رید در نسخهٔ دوم بلک‌هاوک در مارس ۱۹۸۸ حضور پیدا کرد و سومین که هنوز نامگذاری نشده است در لیدی بلک‌هاوک نوامبر ۲۰۱۱ معرفی شد. هر سه شخصیت خلبان و سرباز هستند.
پورتیج لیکس، اوهایو

| پورتیج لیکس، اوهایو | پورتیج لیکس، اوهایو |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Hope Lutheran Church (1953) on Portage Lakes Drive: Hope Lutheran Church (1953) on Portage Lakes Drive
موقعیت پورتیج لیکس، اوهایو در نقشه: موقعیت پورتیج لیکس، اوهایو در نقشه
Map of the CDP as it was in 2000: Map of the CDP as it was in 2000
مختصات: ۴۱°۰′۱۳″ شمالی ۸۱°۳۲′۶″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۰۰۳۶۱°شمالی ۸۱٫۵۳۵۰۰°غربی﻿ / 41.00361; -81.53500: مختصات: ۴۱°۰′۱۳″ شمالی ۸۱°۳۲′۶″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۰۰۳۶۱°شمالی ۸۱٫۵۳۵۰۰°غربی﻿ / 41.00361; -81.53500
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: اوهایو
شهرستان: شهرستان سامیت، اوهایو
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۲ مایل مربع (۲۱٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۶ مایل مربع (۱۷٫۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۶ مایل مربع (۴٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۶۵ فوت (۲۹۴ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۹۸۷۰
 • تراکم: ۱۵۰۲٫۰/مایل مربع (۵۷۹٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
کد FIPS: ۳۹–۶۴۱۳۶
شماره GNIS: ۲۳۹۳۱۹۵
پورتیج لیکس (به انگلیسی: Portage Lakes) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سامیت، اوهایو واقع شده‌است. پورتیج لیکس ۲۱٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد و ۲۹۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پنی‌سیلین گسترده‌اثر

پنی‌سیلین‌های گسترده‌اثر یا پنی‌سیلین وسیع‌الطیف (به انگلیسی: Extended-spectrum penicillin) گروهی از آنتی‌بیوتیک‌ها هستند که وسیع‌ترین طیف ضد باکتریایی نسب به همه پنی سیلین‌ها را دارند. برخی منابع آن‌ها را با نام پنی‌سیلین‌های ضد سودومونا شناسایی می‌کنند، برخی دیگر این نوع را مجزا می‌دانند. این گروه از آنتی‌بیوتیک‌ها شامل کربوکسی‌پنی‌سیلینها و یوریدوپنی‌سیلین می‌شوند. در عوض این گروه، آمینوپنی‌سیلین‌ها هیچ گونه فعالیتی در برابر گونه‌های سودومونا ندارند، زیرا گروه آمینو با بار مثبت آنها از تخریب توسط بتا-لاکتامازهای تولید شده باکتریایی جلوگیری نمی‌کند.
دسته‌بندی

یوریدوپنی‌سیلین‌ها
آزلوسیلین
مزلوسیلین
پیپراسیلین
کربوکسی‌پنی‌سیلین‌ها
تیکارسیلین (عموماً به صورت تیکارسیلین/کلاوولانیک اسید مصرف می‌شود)
کاربنی سیلین
مسیلینام