stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مردگان متحرک: شهر مرده
قسمت‌ها > فصل ۱ (۲۰۲۳)

| قسمت در سریال | قسمت در فصل | عنوان | کارگردان | نویسنده | تاریخ پخش | میانگین بیننده در آمریکا (میلیون) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱ | «آشناهای قدیمی» | لورن یاکونلی | الی جورنه | ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ | ۰٫۷۰۴ |
| ۲ | ۲ | «کی اونجاست؟» | لورن یاکونلی | الی جورنه | ۲۵ ژوئن ۲۰۲۳ | ۰٫۷۰۶ |
| ۳ | ۳ | «مردم یک منبع هستند» | کوین داولینگ | کیت استاسکیویچ | ۲ ژوئیه ۲۰۲۳ | ۰٫۶۸۱ |
| ۴ | ۴ | «همه برنده یک جایزه هستند» | کوین داولینگ | الی جورنه | ۹ ژوئیه ۲۰۲۳ | ۰٫۶۹۷ |
| ۵ | ۵ | «داستان‌هایی که به خودمان می‌گوییم» | گانجا مونتیرو | برنا کوف | ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۳ | ۰٫۷۰۱ |
| ۶ | ۶ | «داما اسمو» | گانجا مونتیرو | الی جورنه | ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۳ | ۰٫۶۱۸ |
تولید > توسعه

در مارس ۲۰۲۲، ای‌ام‌سی گزارش داد که آنها در حال ساخت چهارمین اسپین‌آف مردگان متحرک با عنوان «جزیره مردگان» هستند که داستان در مورد مگی و نیگان است ​​و لورن کوهن و جفری دین مورگان نقش‌های مربوطه خود را از سری اصلی ایفا می‌کنند و الی جورنه، شورانر مجموعه است. در اواخر اوت، عنوان سریال به «مردگان متحرک: شهر مرده» تغییر کرد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، این سریال برای فصل دوم تمدید شد.
تولید > انتخاب بازیگران

در آوریل ۲۰۲۲، گایوس چارلز برای ایفای نقش پرلی آرمسترانگ انتخاب شد. در ماه ژوئیه ۲۰۲۲، ژلیکو ایوانک، جاناتان هیگین بوتام و ماهینا ناپولئون به ترتیب در نقش‌های کروات، توماسو و جینی انتخاب شدند.
تولید > فیلم‌برداری

تصویربرداری اصلی در ۱۹ ژوئیه در نیوجرسی آغاز شد و در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.
تولید > بازاریابی

در نوامبر ۲۰۲۲، نگاهی اولیه به پشت صحنه سریال توسط ای‌ام‌سی منتشر شد.
انتشار

مردگان متحرک: شهر مرده در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ از شبکه ای‌ام‌سی به نمایش درآمد. فصل اول در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۳ به صورت بلوری و دی‌وی‌دی منتشر شد.
لورن کوهن در حال سخنرانی در واندرکان ۲۰۲۳ برای مردگان متحرک: شهر مرده
واهرام پاپازیان (هنرپیشه)

برای ورزشکار، واهرام پاپازیان (ورزشکار) را ببینید.
| واهرام پاپازیان | واهرام پاپازیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ ژانویه [سبک قدیمی: ۶ ژانویه] ۱۸۸۸ کنستانتینوپل، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۵ ژوئن ۱۹۶۷ (۷۹ سال) لنینگراد، روسیه شوروی
مدفن: پانتئون کومیتاس، ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنی
پیشه(ها): بازیگر، نویسنده
جوایز:     [[File:|25px|link=هنرمند مردمی گرجستان شوروی|هنرمند مردمی گرجستان شوروی ]]
واهرام گامری پاپازیان (به ارمنی: Վահրամ Գամերի Փափազյան) (زاده ۶ ژانویه ۱۸۸۸ - درگذشته ۵ ژوئن ۱۹۶۸) هنرپیشه و نویسنده ارمنی سینمای اتحاد شوروی بود. پاپازیان برای اجرای نقش‌های شکسپیری به خصوص در «اتللو» (۱۹۲۸) و «هملت» شهرت داشت
زندگی‌نامه

واهرام پاپازیان در ۱۸ ژانویه [سبک قدیمی: ۶ ژانویه] ۱۸۸۸ در کنستانتینوپل زاده شد.
وی از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ در «دانشکده موراد-رافائلیان ارمنیان ونیز» و از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۱ در «فرهنگستان هنرهای زیبای میلان» تحصیل نمود.
پاپازیان بین سال‌های ۱۹۲۲–۱۹۵۳ به همراه گروه‌های تئاتری ارمنی و روسی به کشورهای مختلف سفر نمود و نمایش‌هایی را در تئاترهای ارمنیان (استانبول، تفلیس، باکو)، تئاتر مالی مسکو و در فرانسه، ایتالیا، اتریش، اسپانیا و بلژیک اجرا نمود.
وی بین سال‌های ۱۹۳۲–۱۹۵۴ در شهر لنینگراد (سن پترزبورگ فعلی) اقامت داشت.
در سال ۱۹۳۳ رضاشاه تصمیم به ایجاد «شرکت تئاتر دولتی ملی» نمود و از واهرام پاپازیان برای اجرای تعدای نمایش برای صلیب سرخ ایران دعوت نمود.
پاپازیان از سال ۱۹۵۴ تا زمان درگذشتش در سال ۱۹۶۸ ستاره برجسته «فرهنگستان تئاتر سوندوکیان» بود.
واهرام پاپازیان در ۵ ژوئن ۱۹۶۸ در سن ۷۹ سالگی در لنینگراد درگذشت و در آرامستان پانتئون کومیتاس، ایروان به خاک سپرده شد.
جوایز و افتخارات

هنرمند مردمی ارمنستان شوروی
جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۵۶)
هنرمند مردمی گرجستان شوروی
نشان لنین
نمایش‌های برجسته

| نام نمایش | نقش | پدیدآورنده |
| --- | --- | --- |
| اتللو | اتللو | ویلیام شکسپیر |
| هملت | هملت | ویلیام شکسپیر |
| رومئو و ژولیت | رومئو | ویلیام شکسپیر |
| مکبث | مکبث | ویلیام شکسپیر |
| بالماسکه | Arbenin | میخائیل لرمونتوف |
| جسد زنده | Prorasova | لئو تولستوی |
| قلب من در کوهستان‌ها است | MEK-Gregory | ویلیام سارویان |
فیلمشناسی

آقای ژاک و دیگران
۱۹۵۷ قلب است که می‌خواند
۱۹۵۵ ارواح قله را ترک نمودند
۱۹۵۴ اسکندربیگ
۱۹۲۴ Qiz qalasi
۱۹۲۲ یک تراژدی عاشقانه در استانبول
۱۹۲۲ راز و رمز بسفر
۱۹۱۷ Sumerki
نگارخانه

مدفن واهرام پاپازیان، آرامستان پانتئون در ایروان
تمبر یادبود واهرام پاپازیان (ارمنستان ۲۰۱۳)
تپه شماره ۲ مورآباد

| تپه شماره ۲ مورآباد | تپه شماره ۲ مورآباد |
| --- | --- |
نام: تپه شماره ۲ مورآباد
کشور: ایران
استان: استان قزوین
شهرستان: شهرستان آبیک
بخش: بخش بشاریات
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۹۸۳
تاریخ ثبت ملی: ۱۹ اسفند ۱۳۸۰
تپه شماره ۲ مورآباد مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان آبیک، بخش بشاریات، روستای مورآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
محسن حاجی‌میرزایی

| محسن حاجی‌میرزایی | محسن حاجی‌میرزایی |
| --- | --- |
حاجی‌میرزایی در ۱۳۹۸: حاجی‌میرزایی در ۱۳۹۸
رئیس دفتر رئیس‌جمهور: رئیس دفتر رئیس‌جمهور
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۷ مرداد ۱۴۰۳: آغاز به کار  ۷ مرداد ۱۴۰۳
رئیس‌جمهور: مسعود پزشکیان
پس از: غلامحسین اسماعیلی
وزیر آموزش و پرورش: وزیر آموزش و پرورش
دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ – ۴ شهریور ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ – ۴ شهریور ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
قائم‌مقام: امیرعلی نعمت‌اللهی
پس از: سید جواد حسینی (سرپرست)
پیش از: علیرضا کاظمی (سرپرست)
دبیر هیئت دولت: دبیر هیئت دولت
دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۲۶ شهریور ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۲۶ شهریور ۱۳۹۸
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: علی صدوقی
پیش از: حسین سیمایی صراف
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۸ (۶۴–۶۵ سال) قم، ایران
حزب سیاسی: بدون عضویت حزبی
محل تحصیل: دانشگاه تهراندانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
هیئت دولت: دولت یازدهمدولت دوازدهمدولت چهاردهم
محسن حاجی‌میرزایی (زادهٔ ۱۳۳۸ در قم) سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۴۰۳ در دولت چهاردهم به‌عنوان رئیس دفتر رئیس‌جمهور ایران و از ۲۲ مرداد ۱۴۰۳ رئیس هیئت نظارت بر مسافرت‌های خارجی فعالیت می‌کند. او پیشتر و در دولت دوازدهم از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ سمت وزیر آموزش و پرورش را برعهده داشت. او همچنین در دولت‌های یازدهم و دوازدهم از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۸ به‌عنوان دبیر هیئت دولت ایران فعالیت می‌کرد.
زندگی

او دانش‌آموختهٔ کارشناسی در رشته علوم اجتماعی از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد مدیریت از مرکز مدیریت دولتی و دکترای جامعه‌شناسی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال است[نیازمند منبع].
او در سمت‌های رئیس مرکز ملی بهره‌وری ایران، مشاور و مدیر کل دفتر امور مدیران ارشد دفتر رئیس‌جمهور، معاون بررسی‌های دفتر هیئت دولت نهاد ریاست جمهوری، مشاور وزیر آموزش و پرورش، قائم مقام، معاون آموزش و معاون اداری و مالی سازمان نهضت سواد آموزی مدیر استان‌های آذربایجان شرقی و تهران سازمان نهضت سواد آموزی فعالیت کرده است.
شیرزاد احمدی‌نژاد

| شیرزاد احمدی‌نژاد | شیرزاد احمدی‌نژاد |
| --- | --- |
زادهٔ: بوکان
درگذشت: ۲۴ اسفند ۱۴۰۱ ارومیه
علت مرگ: بر اثر شکنجه در بازداشتگاه نیروهای امنیتی
شیرزاد احمدی‌نژاد، معترض ۴۱ ساله که ۲۶ بهمن به دست نیروهای اطلاعات سپاه ارومیه بازداشت شده بود، چهارشنبه ۲۴ اسفند در بازداشتگاه این نهاد اطلاعاتی زیر شکنجه کشته شد.
دستگیری

احمدی‌نژاد روز چهارشنبه ۲۶ بهمن (۱۵ فوریه) به همراه یک شهروند دیگر اهل بوکان به نام خالق محمدنژاد توسط نیروهای اطلاعات سپاه پاسداران بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی در ارومیه منتقل شده‌اند. از سرنوشت خالق محمدنژاد اطلاع دقیقی در دسترس نیست.
قابل ذکر است که شیرزاد احمدی‌نژاد در نوزدهمین روز بازداشت یک تماس کوتاه تلفنی با خانواده‌اش داشته و آنها را مطلع کرده که در بازداشتگاه اطلاعات سپاه ارومیه حضور دارد.
کشته شدن

نهادهای امنیتی، ۲۳ اسفند ۱۴۰۱ با خانواده احمدی‌نژاد تماس گرفته و اعلام کرده‌اند که برای آزادی موقت شیرزاد وثیقه بیاورید، اما ۲۴ اسفند ۱۴۰۱ به آنها گفته‌اند که شیرزاد جانش را از دست داده و دلیل مرگش را سکته قلبی عنوان کرده‌اند.
یکی از اعضای خانواده شیرزاد احمدی‌نژاد می‌گوید: «ما از طریق منابع خود مطلع شده‌ایم که شیرزاد زیر شکنجه جانش را از دست داده و نهادهای امنیتی تاکنون حاضر به تحویل پیکر شیرزاد به خانواده نشده‌اند».
والیان فیلی

والیان فیلی نام یک سلسله فرمانروایان لرتبار     که در سال ۱۰۰۶ هجری قمری، به دستور شاه عباس صفوی به عنوان والی برگزیده شدند و حدود ۳۰۰ سال حاکم لرستان و ایلام بودند.‌ از آنجا که حسین خان از خانواده فیلی بود، ملک وی به لرستان فیلی مشهور شد.  والیان فیلی با یک سلسله روابط خاص به حکومت مرکزی ایران وابسته بودند و سالانه به میزان معینی مالیات و تعدادی تفنگچی در اختیار حکومت مرکزی قرار می‌دادند. مرکز حکم فرمایی والیان تحت تأثیر حیات اجتماعی منطقه مکان ثابتی نداشت. از معروف‌ترین والیان پشتکوه می‌توان از حسن خان والی، غلامرضا خان فیلی ، حسینقلی خان ابوقداره نام برد. یکپارچگی حکومت والیان فیلی در سال ۱۳۰۷ با تصرف پشتکوه توسط نیروهای دولتی از میان رفت. غلامرضاخان به عنوان آخرین والی پشتکوه به عراق گریخت و حکومت والیان فیلی به پایان رسید.
تبار لری والیان فیلی

والیان فیلی لر  و از طایفه سلورزی(سلبوری یا سلاحورزی) هستند. براساس اظهارات مورخین مشهور چون اسکندر بیگ منشی و ملا جلال منجم یزدی حسین خان موسس  سلسله والیان فیلی از قبیله سلویرزی و فرزند منصور نامی بوده  از بیگ ها و خوانین دربار اتابکان لر خورشیدی  که منصور بیگ اجدادش از طایفه سلویرزی بودند .
لرستان فیلی

مقالهٔ اصلی: لرستان فیلی
محدودهٔ لرستان فیلی یا به‌طور دقیق‌تر محدودهٔ تحت حاکمیت والیان فیلی از پشتکوه، پیشکوه و مناطقی در شرق کشور امروزی عراق تشکیل می‌شد؛ بنابراین می‌توان محدودهٔ استان‌های کنونی لرستان و ایلام را به صورت یکپارچه به عنوان لرستان فیلی معرفی کرد. مناطق تحت نفوذ والیان فیلی در عراق پس از تعیین مرز ایران و عثمانی از کنترل آنان خارج و جزئی از کشور عثمانی محسوب شد.
سرآغاز

در سال ۱۰۰۶ هجری قمری شاه عباس صفوی، شاه وردی خان، آخرین اتابک لر کوچک را به علت عملکرد نامطلوبش در کنار رودخانه سیمره به قتل رسانیده، سلسله اتابکان لرستان را منقرض کرده، لقب اتابکی را منسوخ نمود. وی حسین خان فیلی را با عنوان والی به حکومت لرستان منصوب نمود.
در برخی از منابع حسین خان فیلی را خواهر زاده یا پسر عمویی و خاله زاده شاهوردی خان اتابک ثبت کرده‌اند.
از فلک‌الافلاک تا ده‌بالا

والیان فیلی از دوره شاه عباس تا دوره فتحعلی شاه حاکم سراسر لرستان (تقریبا شامل استان‌های ایلام و لرستان) بودند و مرکز حکومتشان در قلعه فلک‌الافلاک در پیشکوه بود. حسن خان در زمان فرمانروایی آقا محمد خان قاجار، مانند پدر و جدش حکومت خان قاجار را به رسمیت شناخت و با وی از در اطاعت درآمد و در بعضی حوادث و رویدادهای آن زمان، به کمک آقا محمد خان شتافت. در زمان والی گری حسن خان، فتحعلی شاه قلمرو حکومت ایشان را محدود به پشتکوه کرد و حکومت پیشکوه را به شاهزاده‌های قاجاری سپرد. وی مقر حکومت خود را به ده بالا در پشتکوه انتقال داد. تا مرگ محمد علی میرزای دولتشاه حسن خان همواره مطیع و فرماندار شاه قاجار بود. وی در دفع شورش محمد خان زند و حسین قلی خان قاجار همراه شاه قاجار بود و در لشکرکشی به عثمانی دولتشاه را که حاکم سرحدات عراقین بود یاری نمود، این جنگ که با پیروزی قوای ایرانی بر عثمانی‌ها در شهر زور آغاز شده بود با مریض شدن ناگهانی دولتشاه ناتمام ماند و ایرانیان از فتح بغداد بازماندند
از فلک‌الافلاک تا ده‌بالا > جنگ‌های ایران و عثمانی

در دوران حکومت صفویان یک رشته جنگ میان ایران و عثمانی صورت گرفت که در این دوران منطقه والیان فیلی به عنوان یک منطقه مرزی در خطر سقوط قرار داشت که والیان توانستند با اتکا به نیروهای عشایر به دفاع بپردازند این در حالی بود که نیروهای عشایر والیان فیلی به کمک نیروهای دولت مرکزی به دفاع از سایر نقاط مرزی ایران پرداختند.
والیان پشتکوه

پس از محدود شدن قلمرو ایشان به پشتکوه عملا والیان پشتکوه نامیده شدند، در سال ۱۲۵۵ هجری قمری با مرگ حسن خان حکومت قاجار سه تن از فرزندان وی را به نام‌های علی خان، احمد خان و حیدرخان را هم‌زمان به والی گری پشتکوه منصوب کرد، ایشان هرکدام در منطقه‌ای از پشتکوه حکمرانی می‌کردند. این سیاست نفاق افکنانه حکومت سبب شد که پشتکوه انسجامی را که در دوره حسن خان داشت از دست بدهد و والیان سه‌گانه به کشمکش با یکدیگر بپردازند، چیزی که ایشان را از پرداخت مالیات به دولت بازمی‌داشت و گاه گاه بهانه غارت قلمرو ایشان به دست حکومت قاجار می‌شد. در اوایل، علی خان پسر بزرگ والی خود را فرمانروای پشتکوه خواند اما سایر برادرانش از او اطاعت نکردند و در این میان دولت مرکزی، حاکمیت علی خان را به رسمیت نشناخت و حیدر قلی خان، پسر کوچک والی را به عنوان والی پشتکوه تعیین کرد همین امر موجب شورش دو برادر دیگر بر ضد حیدر قلی خان گردید و پشتکوه به سه صفحه جداگانه تقسیم شد که توسط سه برادر اداره می‌شد. بر اساس توافقی که بین پسران حسن خان به وجود آمد، علی خان در نواحی جنوب شرقی پشتکوه که شامل دهلران، دره شهر، آبدانان و حومهٔ آنان می‌شد، حاکمیت را به دست گرفت. پس از والیان سه‌گانه عباس قلی خان فرزند احمدخان و همچنین حسین قلی خان فرزند حیدرخان به والی پشتکوه شدند. در ۱۲۸۰ هجری قمری با عزل عباس قلی خان، حسین قلی خان والی سراسر پشتکوه شد.
حسینقلی خان

حسینقلی خان ابوقداره که والی یگانه پشتکوه شده بود توانست دوباره آن را یک‌پارچه نماید، قدرت نظامی پشتکوه در زمان او اهمیت ویژه‌ای یافت، حسینقلی خان مقتدرترین والی پشتکوه بود و بنا به گفته کرزن توان بسیج سی هزار نیروی ایلی را داشت. وی تا پیش از حکمرانی ظل السلطان بر لرستان در سیاست انزواطلبانه داشت و از دخالت حکومت در پشتکوه جلوگیری می‌نمود، اما با آگاه‌شدن از استبداد شاهزاده قاجاری و سرکوب‌های سران دیگر ایلات توسط ظل السلطان، حسینقلی خان شیوه خویش را تغییر داد و به اطاعت و فرمان‌برداری از وی پرداخت و او را در دفع ایلات لرستان و کرمانشاه یاری داد. در همین دوره شاه، حسینقلی خان را به تهران فراخواند و به وی لقب صارم السلطنه و سردار اشرف داد و منصب امیرتومانی را که از بالاترین درجات ارتش ایران بود به او اعطا کرد. وی نظم را در پشتکوه و ولایات همجوارش برقرار ساخت و بارها تجاوزهای حکومت عثمانی و عرب‌های عراق را تا کرانه رود دجله دفع نمود، همین کارها سبب شد تا ناصرالدین شاه در دستخطی از شایستگی‌های وی در حفظ امنیت سرحد ابراز خرسندی نماید. در ۱۲۷۹ هجری شمسی با مرگ حسین‌قلی خان فرزندش به والی‌گری پشتکوه رسید.
غلامرضاخان

پس از رسیدن غلامرضاخان به والی گری، شاه قاجار تمامی القاب، عنوان‌ها و مناصب پدرش را به وی اعطا کرد، وی به خاطر ضعف حکومت مرکزی، همواره در امور قلمرویش آزادی عمل تام داشت، قدرت نظامی‌اش در غرب ایران برتر بود و بر همسایگانش از جمله شیخ خزعل، حکام محلی لرستان و حاکم بغداد نفوذ فراوان داشت. غلامرضاخان از نیروی منظمی بهره می‌برد که به اندک زمانی می‌توانست سازماندهی‌شان کند به گونه‌ای که در جنگ جهانی اول با توسل به اردوی ۱۳ هزار نفری ایلیاتی‌اش، اجازه ورود هیچ نیرویی را به قلمرو پشتکوه نداد و سد محکمی در برابر توسعه طلبی عثمانی ایجاد کرد. وی برخلاف گذشتگانش در دسته‌بندی‌های سیاسی وارد گردید و در انقلاب مشروطه سمت مستبدین را گرفت، اما پس از استبداد صغیر به همراه شیخ خزعل و صولت الدوله قشقایی «اتحاد فرمانروایی جنوب» را تشکیل داد که مدعی حمایت از مشروطه حقیقی بود اما در حقیقت به جهت مقابله با قدرت رو به افزایش بختیاری‌ها ایجاد شده بود و البته موفق به انجام هیچ‌کدام از این دو نشد. با برقراری مشروطه و محدودیت‌های ایجاد شده برای پادشاه جدید، والی دیگر در برابر شاه مسئول نبود و می‌بایست در مقابل قانون و نظام پارلمانی پاسخگو باشد. حکومت مشروطه‌ای که تنها اختیارات شاه را در این باره محدود کرده بود و قادر به اعمال نظارت پارلمانی نبود، علی‌رغم این ناتوانی والی هیچ‌گاه درصدد نافرمانی از دستورهای حکومت برنیامده و مالیات سالانه‌اش را پرداخت می‌نمود.
رضاشاه و پایان کار والیان

ظهور رضاشاه سبب تغییرات اساسی در ساختار سیاسی نظامی ایران شد، ایجاد ارتش منظم توسط وی نیاز تاریخی ایلات و عشایر در دفاع از تمامیت ارضی کشور کمرنگ شد. رضاشاه با اتکا به ارتش منظمش درصدد سرکوب این نیروها برآمد و با تخته قاپو کردن نمودن عشایر امکان زمینه ظهور دوباره چنین نیروهایی را از بین برد. در سال ۱۳۰۳ هجری خورشیدی در جریان سرکوب شیخ خزعل، غلامرضاخان به عراق گریخت، این بهترین فرصت برای تصرف پشتکوه توسط رضاشاه بود، اما وی درصدد چنین کاری برنیامد و نه تنها غلامرضاخان را عفو کرد بلکه دوباره به والی گری منصوبش کرد. با نفوذ تدریجی حکومت در پشتکوه والی پی برد که دوران حکومت خاندانش بر پشتکوه به سرآمده، از این رو در ۱۳۰۷ هجری شمسی بی هیچ مقاومتی مقابل نیروهای رضاشاه پشتکوه را ترک کرد و به املاک شخصی‌اش در عراق رفت و اینگونه حکومت سیصد ساله والیان فیلی به پایان رسید.
فلک‌الافلاک مقر اولیه حکومت والیان فیلی
مهر حکومت والیان پشتکوه در یکی از اسناد قدیمی مربوط به منطقه پشتکوه
حسین پیرنیا (مؤتمن‌الملک)

«مؤتمن‌الملک» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مؤتمن‌الملک (ابهام‌زدایی) را ببینید.
برای اقتصاددانی به همین نام، حسین پیرنیا (اقتصاددان) را ببینید.
| حسین پیرنیا | حسین پیرنیا |
| --- | --- |
نگاره حسین پیرنیا: نگاره حسین پیرنیا
رئیس مجلس شورای ملی: رئیس مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۲۰ بهمن ۱۳۰۵ – ۲۲ مرداد ۱۳۰۷: دوره مسئولیت ۲۰ بهمن ۱۳۰۵ – ۲۲ مرداد ۱۳۰۷
پس از: سید محمد تدین
پیش از: حسین دادگر
دوره مسئولیت ۱ تیر ۱۳۰۰ – ۳۰ خرداد ۱۳۰۲ (دورهٔ چهارم): دوره مسئولیت ۱ تیر ۱۳۰۰ – ۳۰ خرداد ۱۳۰۲ (دورهٔ چهارم)
پیش از: مستوفی‌الممالک
دوره مسئولیت ۱۴ آذر ۱۲۹۳ – ۲۳ آبان ۱۲۹۴ (دورهٔ سوم): دوره مسئولیت ۱۴ آذر ۱۲۹۳ – ۲۳ آبان ۱۲۹۴ (دورهٔ سوم)
پس از: ذکاءالملک
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۵۳ نایین
درگذشته: ۹ شهریور ۱۳۲۶ (۷۳ سال) تهران
ملیت:  ایران
همسر(ان): عشرت‌السلطنه دَوَلّو
فرزندان: خدیجه‌الملوک
پیشه: سیاستمدار
خویشاوندان سرشناس: حسن پیرنیا (برادر)اردشیر زاهدی (نوه)
لقب(ها): مؤتمن‌الملک
حسین پیرنیا ملقب به مؤتمن‌الملک (۱۲۵۳ نایین – شهریور ۱۳۲۶ تهران)، دولتمرد اواخر دورهٔ قاجاریه، رئیس مجلس شورای ملی در دوره دوم و چهارم، نماینده شش دوره مجلس شورای ملی، و برادر حسن پیرنیا بود.
وی پدرزن سپهبد فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر ایران و پدربزرگ اردشیر زاهدی سه دوره نماینده همدان در مجلس شورای ملی بود.
رو در رو شدن با سردار سپه

روز ۲ فروردین ۱۳۰۳ جلسهٔ علنی مجلس شورای ملی برای اعلام جمهوریت تشکیل شد. عدهٔ زیادی از روحانیان و اصناف در میدان بهارستان اجتماع کردند و در مخالفت با جمهوری سردار سپه شعار دادند. در نتیجه بین مردم و نظامیان زد و خورد شدیدی روی داد. بسیاری از مردم مصدوم و مجروح یا مقتول شدند و جلسهٔ مجلس بدون اخذ نتیجه تعطیل شد.
مؤتمن الملک، رئیس مجلس، به سردارسپه نسبت به ورود بدون دعوت به مجلس و ضرب و شتم مردم شدیداً اعتراض کرد و نظم مجلس و بهارستان را برعهدهٔ خود دانست. سردارسپه اظهار کرد که امنیت مملکت با اوست و به وظیفهٔ خود عمل کرده‌است.
مؤتمن‌الملک دستور داد که زنگ جلسه را بنوازند تا تکلیف سردارسپه را تعیین کند. با شفاعت عده‌ای از نمایندگان، از جمله مشیرالدوله، و یحیی دولت‌آبادی بین سردارسپه و مؤتمن‌الملک سازش و تفاهم به وجود آمد و سردارسپه از عمل خود معذرت خواهی کرد.
پرترهٔ حسین پیرنیا اثر علی محمودی
غلامرضا منصوری

| غلامرضا منصوری | غلامرضا منصوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۵ بجنورد، خراسان شمالی
درگذشت: ۳۰ خرداد ۱۳۹۹ (۵۴ سال) بخارست، رومانی
علت مرگ: طبق اعلام رسمی خودکشی (پریدن از پنجره هتل)
پیدا شدن جسد: بیرون از هتل محل اقامت
مدفن: بهشت رضا مشهد
ملیت: ایرانی
پیشه: قاضی
سال‌های فعالیت: ۱۳۹۷–۱۳۶۷
سازمان: قوه قضاییه
عنوان: قاضی منصوری
اتهام(های) جزایی: دریافت رشوه ۵۰۰ هزار یورویی در پرونده اکبر طبری بازداشت ۲۰ روزنامه‌نگار در سال ۱۳۹۱
والدین: احمد منصوری، خدیجه منصوری
غلامرضا منصوری (زاده ۱۳۴۵ در بجنورد، خراسان شمالی – درگذشتهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۹۹ در بخارست، رومانی) قاضی بازنشسته اجراییات بخش لواسانات، بازپرس شعبه ۹ دادسرای کارکنان دولت و قاضی دادسرای فرهنگ و رسانه بود. او سابقه صدور احکام سنگین برای برخی فعالان رسانه‌ای و سیاسی در اواخر دهه هشتاد و اوایل دهه نود در کارنامه خود داشت. او همچنین قاضی پرونده‌های مشهوری از جمله سعید حنایی، قاتل زنجیره‌ای زنان در شهر مشهد بود.منصوری متهم به مشارکت در باند رشوه‌خواری در قوه قضاییه بود و پس از تشکیل دادگاه اکبر طبری، معاون اجرایی صادق لاریجانی، رئیس پیشین قوه قضائیه، نام وی بر سر زبان‌ها افتاد و مشخص شد که در خارج از کشور به سر می‌برد. به گفته مقام‌های قضایی او در مرداد سال ۱۳۹۸ از کشور خارج شده بود.
پس از آن گزارش‌هایی مبنی بر بازداشت او در رومانی منتشر شد، اما قاضی دادگاهی در بخارست تصمیم گرفت این متهم تا تاریخ ۲۰ تیر تحت شرایط خاصی آزاد باشد.
در ۳۰ خرداد ۱۳۹۹ خبر پیدا شدن جسد وی در هتل خبرساز شد و بسیاری از رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از ایران این خبر را پوشش دادند. بر اساس این خبر، جسد غلامرضا منصوری در بیرون هتل محل اقامت وی پیدا شد.
دادستانی رومانی در ۱۴ شهریور ۱۳۹۹ خودکشی او را تأیید کرد.
پرونده اکبر طبری

مقالهٔ اصلی: پرونده اکبر طبری
نخستین جلسه دادگاه بررسی این پرونده در ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ برگزار شده‌است. در این جلسه نماینده دادستان با قرائت کیفرخواست متهمان را به «تشکیل شبکه چند نفری در ارتشا» متهم کرد. چهار نفر از متهمان این پرونده حسن نجفی (متهم ردیف دوم)، مصطفی نیاز آذری (متهم ردیف پنجم)، محمد انوشه (متهم ردیف هفتم) و غلامرضا منصوری (متهم ردیف نهم) در خارج از ایران و به گفته دادستانی متواری‌اند؛ و چهار تن از دیگر متهمان این پرونده از جمله رسول دانیال‌زاده، متهم ردیف چهارم و بیژن قاسم‌زاده، بازپرس پیشین دادسرای رسانه که قبلاً حکم فیلتر تلگرام و احکامی را علیه امیرحسین مقصودلو معروف به تتلو صادر کرده بود، با قرار وثیقه آزاد هستند.
غلامرضا منصوری متهم ردیف نهم پرونده قضایی اکبر طبری است. منصوری که از کشور متواری شده‌بود به دریافت رشوه بالغ بر ۵۰۰ هزار یورو متهم شد. و به هنگام برگزاری دادگاه حضور نداشته و به آلمان گریخت. طبری در دوران ریاست محمود هاشمی شاهرودی بر قوه قضائیه مدیر کل امور مالی این نهاد بود و در دوره صادق لاریجانی با حفظ این سمت به عنوان معاون اجرایی حوزه ریاست دستگاه قضائی منصوب شد. منصوری نیز یکی از مقام‌های ارشد قضائی در دوره لاریجانی بود.
پرونده اکبر طبری > دادگاه سوم اکبر طبری

در جلسه سوم دادگاه، فرهاد مشایخ گفت در سه چهار روز گذشته، غلامرضا منصوری با او تماس گرفته و از او خواسته‌است که در جلسه دادگاه بگوید که ۵۰۰ هزار یورو را «قرض» داده ولی او قبول نکرده و به منصوری گفته‌است: «چرا باید این حرف را بزنم». به گفته فرهاد مشایخ، این پول با درخواست حسن نجفی، یکی از دیگر از متهمان پرونده که او نیز از کشور خارج شده، به منصوری پرداخت شده‌است. فرهاد مشایخ گفت او منصوری را اولین بار در دفتر اکبر طبری، دیده‌است و در جلسه سوم دادگاه، مشخص شد که غلامرضا منصوری در مرداد سال ۱۳۹۸ از کشور خارج شده.
فرهاد مشایخ همچنین گفت: «نجفی اظهار کرد که منصوری مزاحم وی شده و از من پول و ملک می‌خواهد که در ۵ نوبت ۵ بسته که جمعاً ۵۰۰ هزار یورو بود به او دادیم، اما باز هم قانع نشد».
دیگر اتهامات > گروگان‌گیری

شبکه تلویزیونی جم اعلام کرد غلامرضا منصوری، در سال ۱۳۹۱ برای تعطیل کردن این تلویزیون، اعضای خانواده سعید کریمیان، مدیر پیشین این شبکه را «به گروگان گرفته‌است» و «مدت‌ها در امنیتی‌ترین زندان‌های کشور و در بدترین شرایط ممکن، زندانی کرد و حتی بعد از تعطیلی موقت و ده روزه جم هم حاضر به آزاد کردن آنان نشد.»، سعید کریمیان در سال ۹۶ در استانبول ترکیه به قتل رسید.
دیگر اتهامات > بازداشت روزنامه‌نگاران

در مهر ۱۳۹۱ دستور توقیف روزنامه شرق و بازداشت مدیرمسئول آن را صادر کرد. به گفته ریحانه طباطبایی، روزنامه‌نگار در سال ۹۱ نزدیک به ۲۰ روزنامه‌نگار طی یک هفته بازداشت شده‌اند که بازپرس پرونده منصوری بوده‌است.
دیگر اتهامات > محاکمه دختران خیابان انقلاب

اعظم جنگروی یکی از دختران خیابان انقلاب در وبسایت رادیو فردا اظهار داشت که منصوری قاضی پرونده او بوده و در دادگاه با تهدید به او گفته:
جنده خانم، زنیکه خراب، دنبال شوهر بودی که رفتی روی سکو؟ روانی بودی که روسری از سرت برداشتی؟ زندگی تو را می‌گیرم، همه‌چیز تو را می‌گیرم… رانندگی می‌کنی، گواهینامه داری؟ دیگر تمام شد، نمی‌توانی رانندگی کنی… درس می‌خوانی؟ دیگر نباید بخوانی، تو صلاحیت درس خواندن نداری… کار می‌کنی؟ تو روانی هستی، صلاحیت کار کردن نداری، دیگر نباید کار کنی… تو روانی هستی، تو حق نداری و نمی‌توانی از بچه‌ات مراقبت کنی. دخترت را از تو می‌گیرم و می‌دهم بهزیستی.
او آن زمان معاون دادستان تهران و سرپرست دادسرای ارشاد بود و در دیگر پرونده دختران خیابان انقلاب نقش داشته‌است. به گفته اعظم جنگروی او قدرت زیادی داشت و بعد از دادگاه، منصوری ماشین او را سه ماه توقیف کرد و او را از مؤسسه مطالعات و تحقیقات زنان اخراج کرد و حقوق ماه آخر را نگرفت. او نتوانست در مقطع فوق لیسانس «هوش مصنوعی و رباتیک» در دانشگاه غیرانتفاعی ایوانکی دفاع کند و درس او نیمه‌کاره رها شد و منصوری می‌خواست که حق حضانت دخترش را از او بگیرد.
دیگر اتهامات > زمین‌خواری در خراسان

به گفته عباس امیری‌فر، منصوری وی را به جرم انتشار ویدیویی با عنوان «ظهور نزدیک است» بازداشت کرد و در «۵۲ روز انفرادی» نگه داشت و او «پرونده سنگینی با عنوان پرونده زمین‌خواری در استان خراسان» داشته‌است. در ادامه عباس امیری‌فر می‌گوید منصوری در اوایل دههٔ هشتاد در مشهد رئیس دادگاه بوده و «در پروندهٔ مفاسد اقتصادی و زمین‌خواری آن زمان متهم به رشوه‌گیری و سوءاستفاده از مقام و همچنین مفاسد مالی بوده» که در نتیجه به مدت دو سال از سمت قضایی برکنار و معلق شده بود. سپس تنزل مقام پیدا کرده بود و اجازه نداشت سمتی بالاتر از «بازپرس» داشته باشد. اما با پایان دوران ریاست هاشمی شاهرودی بر قوه قضائیه، او مسئولیت پروندهٔ فاضل لاریجانی را با ابلاغ ویژه بر عهده می‌گیرد و پس از مختومه کردن آن پرونده، به سمت «معاونت دادستان تهران در امور اقتصادی و زمین‌خواری» منصوب می‌شود.
طبق حکم دادگاه عالی انتظامی قضات، ظاهراً قرار نبوده منصوری سمتی بالاتر از «بازپرس» داشته باشد اما مجدداً ارتقای جایگاه پیدا کرده و پس از معاونت دادستان، به سمت «سرپرستی دادسرای ناحیه یک تهران» می‌رسد. از همان جایگاه و با حمایت اکبر طبری، «بازپرس ویژهٔ پروندهٔ زمین‌های کلاک واقع در لواسان» می‌شود.