کاپیتان آمریکا
توضیحات و زندگی‌نامه شخصیت > زندگی‌نامه

در تاریخچهٔ مارول یونیورس، استیون راجرز در سال‌های ابتدایی دههٔ ۱۹۴۰ میلادی و پیش از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم، به عنوان یک دانشجوی هنرهای زیبا با تخصص تصویرگری معرفی شده‌است. با ظهور رایش سوم او به اندازه‌ای به هم ریخت که برای حضور در جنگ ثبت‌نام کرد؛ اما به دلیل شرایط بد جسمانی رد شد. اما یک افسر ارتش که در جستجوی افراد آزمایشی برای یک پروژهٔ تحقیقاتی به کلی سری -دفاعی بود به صورت کاملاً تصادفی به راجرز راه جایگزینی برای خدمت به کشورش پیشنهاد کرد. هدف این آزمایش تولد دوباره بود. این پروژه شامل توسعهٔ ابزاری برای خلق سربازان قوی هیکل‌تر بوده و راجرز برای انجام آن ایدئال به نظر می‌رسید.
راجرز برای داوطلب شدن در این تحقیق ابراز تمایل کرده و بعد از یک دورهٔ آموزشی بسیار سخت آمادگی جسمانی و نظامی، به عنوان اولین نمونهٔ آزمایشی انسانی انتخاب شد. او از ترکیبی شیمیایی به نام سرم ابرسرباز، که توسط دانشمندی به نام امیل ارسکاین (با نام رمزی «دکتر راین‌اشتاین») ساخته شده‌بود، به صورت تزریقی و خوراکی استفاده‌کرد. سپس در معرض تابش میزان کنترل‌شده‌ای از اشعهٔ «ویتا-ریز»، که باعث فعال‌سازی و پایدار شدن مواد شیمیایی در بدنش می‌شد، قرار گرفت. علی‌رغم دشواری فیزیکی، این فرایند با موفقیت ساختار بدنی او را با بهبود فوق‌العادهٔ ساختار عضلانی و واکنش‌های بدن، از ضعف نسبی به بیشینهٔ بازده انسانی رسانید.
متأسفانه در لحظهٔ پیروزی، یک جاسوس نازی خود را نشان داده و ارسکاین را مورد هدف قرار می‌دهد و می‌کشد. به دلیل این که دانشمند فوق قسمت‌های حساس فرمول ابرسرباز را به ذهن سپرده بود، با کشته شدن وی ساخت نمونه‌های جدید از آن ناممکن بود. راجرز، جاسوس را به تلافی این عمل کشته و قسم می‌خورد که با دشمنان آمریکا مقابله کند. در همین زمان، دولت آمریکا تصمیم گرفت تا حداکثر استفاده را از تنها ابرسرباز خود ببرد؛ و در نهایت او را ابرقهرمانی کرد که به عنوان مأمور ضدجاسوسی و نمادی تبلیغاتی برای مقابله با رئیس عملیات تروریستی آلمان نازی (به نام جمجمه سرخ)، خدمت می‌کرد. تا آن زمان، به راجرز لباسی با طراحی ملهم از پرچم آمریکا، سپر فولادی ضدگلوله، یک اسلحهٔ کمری شخصی و نام کاپیتان آمریکا داده شده بود. علاوه بر این، به او هویتی مستعار در قالب یک سرجوخهٔ پیاده‌نظام در پایگاه های ویرجینیا اعطا شد؛ که در آنجا با نوجوان اردوگاه به نام جیمز بوکانان باکی بارنز آشنا می‌شود و پیوند دوستی برقرار می‌کند.
یک شب باکی به صورت تصادفی در مورد هویت دوگانهٔ راجرز مطلع شده و مطرح می‌کند که تنها در صورت همراهی او این راز را مخفی نگاه می‌دارد. راجرز موافقت کرده و باکی را به شکل مناسبی آموزش می‌دهد. او علاوه بر این با رئیس‌جمهور فرانکلین دی روزولت هم ملاقات می‌کند؛ که به او سپر تازه‌ای ساخته شده با آلیاژی تصادفی از آهن، ویبرانیوم (فلزی تخیلی در دنیای مارول که بسیار محکم و تخریب ناپذیر است) و یک واکنشگر ناشناخته هدیه می‌دهد. این آلیاژ غیرقابل تخریب است، اما با این حال سپر فوق برای استفاده به عنوان یک سلاح دایروی شکل (که می‌شد آن را به شکل زاویه‌دار پرتاب نمود تا به سمت پرتاب‌کننده برگردد) به اندازهٔ کافی سبک بود. در بسیاری از داستان‌ها به دلیل خطای نویسنده، جنس سپر به عنوان آلیاژی از آدامانتیوم (فلز تخیلی دیگری که در اسکلت ولورین هم به کار رفته است) و ویبرانیوم معرفی شده‌است. این سلاح چنان مؤثر افتاد که اسلحهٔ کمری کنار گذاشته‌شد.
در طول جنگ جهانی دوم، کاپیتان آمریکا و باکی هم به صورت مجزا و هم به عنوان اعضای تیم ابرقهرمانان که با نام‌های دستهٔ همیشه برندگان (در داستان‌های مصور دههٔ ۱۹۴۰ میلادی) و مهاجمین (آغاز از داستان‌های مصور دههٔ ۱۹۷۰) خوانده می‌شدند با تهدیدات نازی‌ها جنگیدند.
راجرز اولین کسی نبود که ترکیب ابرسرباز بر روی او امتحان شده‌است. سال‌ها بعد معلوم شد زمانی که راجرز در حال ارزیابی بوده، تعدادی از اعضای نظامی این پروژه احساس کرده‌اند که یک غیرسرباز نامزد مناسبی برای این کار نبوده و به صورت مخفیانه ترکیب کامل نشدهٔ ارسکاین را به جای راجرز به کلینتون مک‌اینتایر داده‌اند. هرچند که این کار باعث دیوانگی شدید مک‌اینتایر شده و او در نهایت پس از تسلیم در سردخانه جاسازی شد. سازمان خلاف‌کار ای آی ام بعدها مک‌اینتایر را به عنوان یک پروتوسید آدمکش احیا کرد. (گزارش سالانهٔ کاپیتان آمریکا، سال ۲۰۰۰ میلادی)
نسخهٔ دومی از ترکیب هم به آیزیا بردلی تنها کسی که از بین یک گروه سربازان آفریقایی-آمریکایی تحت آزمایش‌های راین‌اشتاین و ارتش در سال ۱۹۴۲ میلادی زنده ماند داده شد. بردلی پس از کشته شدن دو بازماندهٔ آخر گروهش، لباس تهیه شده برای راجرز را دزدیده و آن را در یک عملیات انتحاری برای نابود کردن طرح ابرسرباز نازی در یک پایگاه تجمع آلمانی‌ها بر تن کرد.
بردلی دستگیر شد؛ اما سرانجام نجات یافته و در دادگاه نظامی محاکمه شد. او پیش از آنکه توسط رئیس‌جمهور آیزنهاور بخشیده‌شود، زندان را در لیون‌ورث به مدت هفده سال تحمل کرد. اثرات بلندمدت ترکیب شیمیایی، بردلی را در زمان آزادیش به یک غول درشت‌اندام بی‌آزار با قدرت ذهنی یک کودک هفت‌ساله بدل ساخته‌بود. راجرز تا چند دهه بعد اطلاعی در مورد بردلی نداشت (حقیقت: سرخ، سفید و سیاه، اثر سال ۲۰۰۳). مشخص شده که یکی از اعضای گروه مهاجمین جوان به نام پاتریوت، نوهٔ آیزیا بردلی بوده و توانایی‌های او را از طریق تزریق خون به ارث برده‌است. بر اساس پرونده‌های موجود در برنامهٔ سلاح‌های افزوده که یک سازمان دولتی مخفی برای خلق ابرانسان‌ها به منظور مبارزه و نهایتاً منقرض کردن میوتانت‌ها است راجرز «سلاح ۱»، یعنی نسل اول سلاح‌های زنده به‌شمار می‌رود. پس از ناپدید شدن او، تلاش‌های بعدی برنامهٔ سلاح‌های افزوده با آزمایش بر روی حیوانات، اقلیت‌های نژادی، مجرمین و سرانجام میوتانت‌ها با هدف خلق سلاح نهایی ادامه یافت. این تلاش‌ها منجر به نتایجی از جمله ولورین و ددپول و فانتومکس شده‌است (ایکس من جدید شماره ۱۴۵، اکتبر ۲۰۰۳).