stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوپه ملت‌ها
نیمه نهایی

| تاریخ | تیم ۱ | نتیجه | تیم ۲ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۵ ژوئیه | اویپشت  | ۳ – ۰ |  سروت |
| ۵ ژوئیه | فرست ویینا  | ۱ – ۳ |  اسلاویا پراگ |
رده بندی مقام سوم

| تاریخ | تیم ۱ | نتیجه | تیم ۲ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۶ ژوئیه | فرست ویینا  | ۵ – ۱ |  سروت |
فینال

| تاریخ | تیم ۱ | نتیجه | تیم ۲ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۶ ژوئیه | اویپشت  | ۳ – ۰ |  اسلاویا پراگ |
فینال > جزئیات بازی

فینال کوپا ملت‌ها
۶ ژوئیه ۱۹۳۰
| اویپشت  | ۳–۰ |  اسلاویا پراگ |
| --- | --- | --- |
| یانوس کووز  ۲۵'  ۶۴'  ۷۷' | Report |  |
تماشاگران: ۲۲،۰۰۰
داور: استنلی راس (انگلیس)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
              اویپشت :               اسلاویا پراگ
رتبه‌بندی

| رتبه | تیم |
| --- | --- |
۱:  اویپشت
۲:  اسلاویا پراگ
۳:  فرست ویینا
۴:  سروت
۵:  رئال یونیون
۵:  بولونیا
۵:  گروتر فورث
۵:  گو اهد
۹:  سرکل بروژ
۹:  ست
نبرد لاذقیه

نبرد لاذقیه (عربی: معرکة اللاذقیة ; عبری: קרב לטקיה‎) یک اقدام دریایی کوچک اما انقلابی در جنگ یوم کیپور بود که در ۷ اکتبر ۱۹۷۳ بین اسرائیل و سوریه انجام شد. این نبرد، نخستین نبرد دریایی در تاریخ بود که شاهد نبرد بین قایق‌های موشکی مجهز به موشک‌های سطح‌به‌سطح و استفاده از فریب الکترونیک بود.
زمینه

در آغاز خصومت یوم کیپور، نیروی دریایی اسرائیل برای از بین بردن توانایی‌های دریایی سوری‌ها که به قایق‌های موشک‌انداز کلاس کومار و کلاس اوسا ساخت شوروی مجهز شده بودند، اقدام کرد. قایق‌های موشک‌انداز سوریه مجهز به موشک‌های ضدکشتی P-15 Termit (نام‌گذاری ناتو: SS-N-2 Styx) ساخت شوروی با برد دو برابر موشک‌های ضدکشتی گابریل اسرائیلی بودند.
نبرد

در آغاز جنگ ۱۹۷۳، نیروی دریایی اسرائیل به بندر لاذقیه سوریه حمله کرد. برای این منظور، اسرائیلی‌ها پنج قایق موشک‌انداز و دو فروند کشتی با چهار هلیکوپتر فرستادند. هلیکوپترها دارای تجهیزات ESM, خاشه و ارتقاء اکو مکانیکی/الکترونیکی بودند. هدف این نیرو، حملهٔ موشکی و تفنگی به این بندر سوریه بود. قرار بود از هلیکوپترها برای نظارت سطحی، EW، ردیابی جنگ‌افزاری و به‌عنوان طعمه استفاده شود.
چهار قایق موشک‌انداز کلاس ساعر ۳ و یک قایق موشک‌انداز ساعر ۴ نیروی دریایی اسرائیل، در دو ستون موازی به سمت بندر لاذقیهٔ سوریه حرکت کردند. در ستون غربی، قایق‌های موشک‌انداز میزنک (Blast)، گاعش (Storm) و حنیت (Spear) قرار داشتند. ستون شرقی از قایق‌های موشک‌انداز میوتک (Reliance) و ریشف (Spark) تشکیل شده بود.
قایق‌های موشک‌انداز اسرائیل توسط یک قایق اژدرافکن گشتی سوریه، شناسایی و این کشف به پایگاه اطلاع داده شد. اما قبل از هر گونه ارسال نیروهای پشتیبان سوری، در ساعت ۲۲:۲۸ نیروهای اسرائیلی به قایق اژدرافکن با استفاده از موشک گابریل یورش برده و قایق سوری، با شلیک توپ ۷۶ میلی‌متری از قایق‌های میوتک و حنیت به زیر آب رفت.
کشتی‌های اسرائیلی هنگامی که به سمت ساحل سوریه حرکت می‌کردند، با یک کشتی مین‌جمع‌کن کلاس تی۴۳ سوری به وزن ۵۶۰ تُن درگیر شدند و این بار با استفاده از چهار موشک ضدکشتی گابریل، این کشتی را نیز غرق کردند. در ساعت ۲۳:۳۰ اسرائیلی‌ها با دو قایق موشک‌انداز کلاس کومار و یک قایق موشک‌انداز کلاس اوسای سوری مواجه شدند. در همین حال، ۳ قایق موشک‌انداز در حال گشت‌زنی سوریه، از نزدیکی منطقهٔ بانس، به سمت شمال غرب برای حمله به نیروهای اسرائیلی رهسپار شدند. سوری‌ها ۸ تا ۱۲ موشک استایکس را به سمت کاروان اسرائیلی شلیک کردند که این قایق‌ها متعاقباً از رادار سوریه ناپدید شدند. قایق‌های موشک‌انداز سوری، موشک‌های استایکس خود را از راه دور شلیک کردند، اما با نزدیک شدن موشک‌ها، اسرائیلی‌ها از اقدامات متقابل الکترونیکی و پرتاب خاشه برای فریب دادن موفقیت‌آمیز موشک‌ها استفاده کردند. زمانی که قایق‌های اسرائیلی نزدیک‌تر شدند، ۵ موشک گابریل شلیک کردند که یکی از کومارها و قایق کلاس اوسا بلافاصله غرق شدند و کومار دومی هم آسیب دید. کومار سوری که سالم مانده بود سعی کرد فرار کند اما در آب‌های کم‌عمق، به گل نشست و در ساعت ۰۰:۲۶ با شلیک توپ ۷۶ میلی‌متری قایق‌های اسرائیلی، منهدم شد.
در جریان این درگیری دریایی، سایر قایق‌های موشک‌انداز سوریه موشک‌هایی را از داخل محدوده بندر لاذقیه پرتاب کردند. موشک‌ها درحالی که قایق‌های موشک‌انداز سوری بین کشتی‌های تجاری در بندر لنگر انداخته بودند پرتاب شدند). این موشک‌ها دچار اختلال شده یا هدایت خود را از دست دادند و دو کشتی تجاری خارجی (یکی یونانی و دیگری ژاپنی) که در کوتاه‌اسکله لنگر انداخته بودند مورد اصابت قرار گرفتند. هر دو کشتی تجاری در موتورخانه مورد اصابت قرار گرفتند.
نیروی دریایی سوریه تا پایان آن جنگ، در بنادر اصلی خود باقی ماند. در حالی که نبرد لاذقیه نخستین نبرد دریایی در تاریخ بین قایق‌های موشک‌انداز بود، اما اولین حادثه‌ای نبود که در آن یک قایق موشک‌انداز، کشتی دیگری را با استفاده از موشک غرق کرد. دو قایق موشکی کلاس کومار نیروی دریایی مصر، توانسته بودند ناوشکن اسرائیلی ایلات ساخت بریتانیا را در ۲۱ اکتبر ۱۹۶۷، اندکی پس از جنگ شش‌روزه، با استفاده از چهار موشک سطح‌به‌سطح ترمیت پی۱۵ غرق کنند.
بازگشت قایق‌های موشک‌انداز اسرائیل، به پایگاه خود در حیفا، پس از نبرد
ارهارد، مینه‌سوتا

مکان
| Erhard, Minnesota | Erhard, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Erhard, Minnesota: Location of Erhard, Minnesota
مختصات: ۴۶°۲۹′۶″ شمالی ۹۶°۵′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۴۸۵۰۰°شمالی ۹۶٫۰۹۷۵۰°غربی﻿ / 46.48500; -96.09750: مختصات: ۴۶°۲۹′۶″ شمالی ۹۶°۵′۵۱″ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۴۸۵۰۰°شمالی ۹۶٫۰۹۷۵۰°غربی﻿ / 46.48500; -96.09750
State: مینه‌سوتا
County: Otter Tail
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۶ مایل مربع (۱٫۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۴ مایل مربع (۱٫۴۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۲ مایل مربع (۰٫۰۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۲۸۳ فوت (۳۹۱ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۱۴۸
 • برآورد (2012): ۱۴۸
 • تراکم: ۲۷۴٫۱/مایل مربع (۱۰۵٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56534
کد منطقه: 218
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 27-19556
GNIS feature ID: 0643391
ارهارد، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Erhard, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اوتر تیل، مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

ارهارد ۱٫۴۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۴۸ نفر جمعیت دارد و ۳۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شنیک، آرماویر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| شنیک Շենիկ | شنیک Շենիկ |
| --- | --- |
شنیکموقعیت روی نقشه ارمنستانشنیک در استان آرماویر واقع شدهشنیکموقعیت روی نقشه استان آرماویر: شنیکموقعیت روی نقشه ارمنستانشنیک در استان آرماویر واقع شدهشنیکموقعیت روی نقشه استان آرماویر
مختصات: ۴۰°۱۲′ شمالی ۴۳°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۰۰°شمالی ۴۳٫۷۶۷°شرقی﻿ / 40.200; 43.767: مختصات: ۴۰°۱۲′ شمالی ۴۳°۴۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۰۰°شمالی ۴۳٫۷۶۷°شرقی﻿ / 40.200; 43.767
استان: آرماویر
تأسیس‌شده: ۱۹۶۹
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۸۵۲
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
شنیک (به ارمنی: Շենիկ) یک روستا در ارمنستان است که در استان آرماویر واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده است.
خصوصیات

شنیک ۸۵۲ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
شوت-سن-فیلیپ، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Chute-Saint-Philippe | Chute-Saint-Philippe |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Chute-Saint-Philippe: Chute-Saint-Philippe
مختصات: ۴۶°۳۹′ شمالی ۷۵°۱۴′ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۶۵۰°شمالی ۷۵٫۲۳۳°غربی﻿ / 46.650; -75.233: مختصات: ۴۶°۳۹′ شمالی ۷۵°۱۴′ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۶۵۰°شمالی ۷۵٫۲۳۳°غربی﻿ / 46.650; -75.233
استان:  استان کبک
ناحیه: Laurentides
منطقه شهری: Antoine-Labelle
Constituted: October 26, 1940
حکومت: حکومت
 • Mayor: Normand St-Amour
 • Federal riding: Laurentides—Labelle
 • Prov. riding: Laurentides—Labelle
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲۱٫۴۰ کیلومتر مربع (۱۲۴٫۰۹ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۹۸٫۷۳ کیلومتر مربع (۱۱۵٫۳۴ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۸۹۲
 • تراکم: ۳٫۰/کیلومتر مربع (۸/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۰٫۲%
 • Dwellings: ۸۶۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0W 1A0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.chute-saint-philippe.ca
شوت-سن-فیلیپ (به فرانسوی: Chute-Saint-Philippe) شهری در منطقه شهری آنتوان-لابل ناحیه لورانتید در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۸۶۴ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۸۲٫۲۸ کیلومتر مربع است.
گ

حرف گ
برای دیگر کاربردها، گ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
گ. بیست و ششمین حرف در الفبای فارسی است. در زبان انگلیسی به جای این حرف از g استفاده می‌شود. نام این حرف «گاف» است. «ݢ‎» در الفبای جاوی، «ګ» در پشتو و «ڳ‎» در سندی همانند این حرف هستند. این حرف در الفبای عربی وجود ندارد و به جای آن از غ یا ق استفاده می‌شود همانند :إنستغرام به جای اینستاگرام و غاندالف به جای گندالف. البته در عربی مراکشی از «ڭ» و در عربی تونسی، الجزایری و در زبان‌های بربری از «ڨ» برای این منظور استفاده می‌شود. در کتاب فرهنگ واژه‌های اوستا این حرف یعنی گ جزو واژه‌های اوستای است. [۲]
شکل گ در الفبای ایرانی:
| حرف | توضیح |
| --- | --- |
Г: حرف بزرگ "گ" در الفبای ایرانیک
𐬔: حرف کوچک "گ" در الفبای ایرانیک
کان اکسپو

| کان اکسپو | کان اکسپو |
| --- | --- |
پرونده:CONEXPO-CON-AGG-Logo.jpg: پرونده:CONEXPO-CON-AGG-Logo.jpg
وضعیت: فعال
دسته: نمایشگاه
بسامد: هر سه سال یکبار
محل برگزاری: مرکز همایش لاس وگاس
مکان(ها): لاس وگاس، نوادا
کشور: ایالات متحده
تازه‌ترین: 14-18 مارس 2023
رویداد پسین: 3-7 مارس 2026
وبگاه: conexpoconagg.com
نمایشگاه صنعت ماشین آلات ساختمانی و معدنی (کان‌اِکسپو)، بزرگترین نمایشگاه و محل تجارت این صنعت در آمریکای شمالی و به عبارت دیگر تمام زمین است. این رویداد در زمینه‌ی ماشین‌های مربوط به آسفالت، بتن و افزودنی‌ها، خاکبرداری، جرثقیل، معدنکاری و ماشین‌های دیگر، برگزار می‌گردد. این رویداد از ادغام دو نمایشگاه این صنعت در سال ۱۹۹۶ پدید آمد. نمایشگاه کان‌اکسپو در لاس‌وگاس آمریکا در وسعت ۲.۷ میلیون فوت مربع و با حضور اکثر سازندگان و شرکت‌های مشاور، پیمانکاری و حتی دولتی مطرح جهان برگزار می‌گردد.
این رویداد هر سه سال انجام می‌شود که آخرین بار در اسفند سال ۱۳۹۸ (۲۰۲۰) برگزار گردید و نوبت بعدی آن در مارچ سال ۲۰۲۳ برگزار می‌گردد.
در این نمایشگاه جدیدترین تکنولوژی‌ها در جنبه‌های مختلف رونمایی می‌گردد. همچنین این رویداد دربردارنده سمینارهای متعدد در کنار خود برای آموزش و معرفی ایده‌های نوین است. در کان اکسپو سال ۲۰۲۰ بیش از ۱۵۰ جلسه‌ی آموزشی برگزار شده است.
اولین رویداد کان‌اکسپو در سال ۱۹۰۸ در اوهایو آمریکا و اولین نمایشگاه کان-اگ در سال ۱۹۲۸ در میشیگان برگزار شد. این دو رویداد پس از ادغام با یکدیگر به طور منظم هر سه ساله برگزار می‌شود و صدها هزار بازدید کننده خود را به این گردهمایی جهانی حضور می‌یابند.
کالامچا

مکان
| Calamocha, Spain | Calamocha, Spain |
| --- | --- |
مختصات: ۴۰°۵۵′ شمالی ۱°۱۸′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۹۱۷°شمالی ۱٫۳۰۰°غربی﻿ / 40.917; -1.300: مختصات: ۴۰°۵۵′ شمالی ۱°۱۸′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۹۱۷°شمالی ۱٫۳۰۰°غربی﻿ / 40.917; -1.300
بخش خودمختار: آراگون
استان: استان تروئل
Comarca: Jiloca Comarca
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۱۶ کیلومتر مربع (۱۲۲ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۴٬۲۵۶
 • تراکم: ۱۳٫۵/کیلومتر مربع (۳۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
کالامچا (به اسپانیایی: Calamocha) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان تروئل واقع شده‌است.
خصوصیات

کالامچا ۳۱۶ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد.
ویلیام آلبرتسون

| ویلیام آلبرتسون | ویلیام آلبرتسون |
| --- | --- |
ماگشات FBI از ویلیام آلبرتسون (حدود ۱۹۵۱ سن تقریبی ۴۱ سالگی): ماگشات FBI از ویلیام آلبرتسون (حدود ۱۹۵۱ سن تقریبی ۴۱ سالگی)
زادهٔ: ۷ مهٔ ۱۹۱۰ اودسا
درگذشت: ۱۹ فوریهٔ ۱۹۷۲ (۶۱ سال)
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: دانشگاه پیتسبرگ
پیشه(ها): اجراییات و رهبر حزب
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۷–۱۹۶۴
کارفرما: حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا
شناخته‌شده برای: پرونده قانونی علیه دولت برای خسارات تحت لایحه ادعاهای مبنی بر صدمه فدرال
آثار برجسته: دعاوی دادگاه عالی که به نام اوست
جنبش: کمونیسم
اتهام جزایی: لایحه اسمیت
مجازات‌های جزایی: ۶۰ روز
همسر: لیلی آلبرتسون
ویلیام آلبرتسون (William Albertson)‏ (۷ مه ۱۹۱۰–۱۹ فوریه ۱۹۷۲)، یک رهبر قرن بیستمی آمریکایی در حزب کمونیست ایالات متحده بود که با دادگاه‌های فدرال و ایالتی مبارزه کرد و در ۱۹۶۴ توسط FBI متهم شد و پس از مرگش در ۱۹۷۵ اطلاع‌رسانی شد. بیوه او در ۱۹۸۹ توافقی خارج از دادگاه با دولت آمریکا به مبلغ ۱۷۰ هزار دلار انجام داد.
پیش زمینه

ویلیام آلبرتسون در ۷ می ۱۹۱۰ در اودسا (در آن زمان در امپراتوری روسیه واقع شده بود و اکنون در اوکراین قرار دارد) به دنیا آمد. در ۱۰ فوریه ۱۹۱۱، به همراه مادرش استر داشفسکی که تابعیت فرعی دریافت کرد، وارد فیلادلفیا شد (۲۹ ژوئن ۱۹۲۷). از ۱۹۲۳، او در مدرسه شنلی در پیتسبورگ درس خواند و در سپتامبر ۱۹۲۷، تحصیلات پیشا پزشکی را در دانشگاه پیتسبورگ آغاز کرد. در ۱۹۲۸ به اتحادیه کمونیست‌های جوان آمریکا پیوست. اما ۱۹۲۹، به دلیل همکاری با «باشگاه لیبرال» دانشگاه برای تشکیل جلسه‌ای در حمایت از رهبر کارگری، تام مونی، طرد شد.
حرفه > حزب کمونیست

در ۱۹۲۷ آلبرتسون به حزب کمونیست ایالات متحده پیوست.
در ۱۵ ژانویه ۱۹۳۱، آلبرتسون قرار بود به عنوان منشی «کمیته موقت جوانان ضد جنگ» ایالت نیویورک برای برگزاری تجمعی یادبود لیبکنشت و تظاهرات ضد جنگ در استار کاسونو در خیابان پارک و خیابان ۱۱۷ در منهتن خدمت کند. ویلیام واینستون، مدیر سی پی یو اس ای و گیل گرین، رهبر وای سی ال قرار بود در این مراسم شرکت کنند.
آلبرتسون در ۱۹۳۲ به نیویورک نقل مکان کرد و تا ۱۹۴۷ در آنجا زندگی کرد. او به عنوان یک مسئول اتحادیه کارگری و سازمان دهنده تا ۱۹۴۰ در آنجا کار کرد.
آلبرتسون کاندید مجلس سنای ایالت نیویورک در ۱۹۳۲ شد.
در ۱۹۳۴، آلبرتسون به عنوان نامزد حزب برای نمایندگی مجلس نمایندگان از ناحیه هفدهم کنگره نیویورک، کاندیدا شد.
در ۱ اکتبر ۱۹۳۹، جوزف زک، مقام سابق حزب و شاهد کمیته مرگ مجلس ایالات متحده، آلبرتسون را در فهرستی از مدیران حزب و جزو هفت نفر از ۴۰ مدیر اتحادیه کنگره سازمان‌های صنعتی (سی ای او) نام برد. در ۱۷ اکتبر ۱۹۳۹، بنجامین گیتلو، یکی از بنیانگذاران سابق حزب، آلبرتسون را به عنوان رهبر حزب معرفی کرد.
در ۱۹۴۲، او یک سال به عنوان منشی و خزانه دار اتحادیه محلی ۱۶ کارکنان هتل و کارکنان رستوران، فدراسیون کار آمریکا، خدمت کرد. در همان دوره، او از نامزدی اسرائیل آمتر برای فرمانداری نیویورک تحت نام حزب کمونیست، حمایت کرد.
در ۱۹۴۳، او یک سال دبیر کار سی پی یو اس ای ملی و همچنین عضو کمیته ایالت نیویورک حزب بود.
در ۱۹۴۴، او به مدت یک سال نایب رئیس انجمن سیاسی کمونیست بروکلین شد.
در ۱۹۴۵، نام آلبرتسون در میان بسیاری از نام‌های دیگر که توسط پدر جان فرانسیس کرونین در گزارشی به نام «مشکل کمونیسم آمریکایی در ۱۹۴۵: حقایق و توصیه‌ها» منتشر شد، ظاهر شد.
در ۱۹۴۶، آلبرتسون دستیار وزیر کار ملی CPUSA شد.
در ۱۹۴۷، آلبرتسون به عنوان دبیر سازمانی منطقه ۵ سی پی یو اس ای (پنسیلوانیا غربی) به پیتسبورگ بازگشت. در همان سال، نام او در مجموعه افسران اصلی حزب کمونیست ملی تحت عنوان «هیئت بازبینی ملی» به عنوان دبیر آمده بود.
در ۱۹۵۰، حزب، او را به سمت دبیر اتحادیه کارگری منطقه ۷ CPUSA (دیترویت) منصوب کرد.
در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، آلبرتسون یکی از مقامات برجسته ملی حزب بود که در شهر نیویورک مستقر بود و در ۱۹۵۸ دبیر ایالتی حزب شد.
مت سوتیک، خبرچین FBI، در ۱۹۵۰ «ویلیام آلبرتسون، دبیر منطقه حزب کمونیست در غرب پنسیلوانیا» را لو داد. سوتیک موفق شد از شهادت خود در رابطه با حمله به معاون رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده و نامزد ریاست جمهوری، هنری ای والاس استفاده کند. بر اساس گزارش نیویورک تایمز؛ «یک مأمور مخفی سابق اداره تحقیقات فدرال امروز شهادت داد که هنری ای والاس، یکبار با دو کمونیست معروف پیتسبورگ در مورد حمایت از کمپین ریاست جمهوری خود صحبت کرد. متیو کوتیک مأمور این کار بود. او در کمیته فعالیت‌های ضد آمریکایی مجلس نمایندگان بیان کرد که خودش یکی از اعضای شناخته شده حزب کمونیست است». سوتیک همچنین از استیو نلسون که سال بعد با آلبرتسون و چهار رهبر درجه سوم حزب دستگیر شدند، نام برد.
در ۲۲ ژانویه ۱۹۶۲، وزارت امور خارجه، گذرنامه آلبرتسون و چند تن دیگر از رهبران حزب کمونیست را باطل کرد.
رابرت اف کندی، لوی دادستان کل ایالات متحده، در گزارشی در ۱ ژوئن ۱۹۶۳ در رابطه با فعالیت‌های خرابکارانه، چندین بار به آلبرتسون اشاره کرد، چرا که کندی طی درخواست های آلبرتسون و سایرین به ثبت نام به عنوان اعضای حزب وادار کرده بود.
نمای هوایی از دانشگاه پیتسبرگ، محل تحصیل آلبرتسون
بوسولنو

مکان
| بوسولنو | بوسولنو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بوسولنو: بوسولنو
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: Turin (TO)
دهستان: Amprimo, Foresto, Baroni, Bessetti, Meitre, Ballai, Arbrea, Grangie, Falcemagna, Tignai, San Lorenzo, Argiassera, Ricchettera, Pietra Bianca, Santa Petronilla, Prapontin, San Basilio
حکومت: حکومت
 • شهردار: Anna Maria Allasio
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷٫۴ کیلومتر مربع (۱۴٫۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۰ متر (۱۴۴۰ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۳): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۳)
 • کل: ۶٬۳۱۳
 • تراکم: ۱۷۰/کیلومتر مربع (۴۴۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bussolenesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 10053
پیش‌شماره تلفن: 0122
قدیس پشتیبان: عروج مریم
روز قدیس: August 15
وبگاه: وبگاه رسمی
بوسولنو (به ایتالیایی: Bussoleno) یک کومونه در ایتالیا است که در استان تورین واقع شده‌است.
خصوصیات

بوسولنو ۳۷٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۶٬۳۱۳ نفر جمعیت دارد و ۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کیویتاس

دیپلم نظامی رومی یا گواهی خدمت سربازی موفق، که به یک سرباز بازنشسته و وابستگانی که در آن زمان همراه خود داشت، تابعیت می‌دهد. عبارت کلیدی "est civitas eis data" است که civitas به معنای "شهروندی" است.
کیویتاس یا سیویتاس (به انگلیسی: civitas (تلفظ لاتین: [ˈkiːwɪtaːs]؛ جمع civitates))، اصطلاحی لاتین بود که طبق گفته سیسرو در اواخر جمهوری روم برای بدنه اجتماعی شهروندان بکار برده می‌شد که تحت نظارت قوانین خاصی گرد هم زندگی می‌کردند. این قانون است که آنها را به هم پیوند می‌دهد و از یک سو به آنها وظایف اجتماعی(مونرا) و از طرف دیگر حقوق شهروندی می‌دهد. توافقنامه (concilium) عمر خود را دارد و یک رس پابلیکا یا «موجود عمومی» (مترادف با civitas) را تعریف می‌کند که افراد در آن متولد یا پذیرفته می‌شوند و پس از مرگ، آن مضمون از بین می‌رود. کیویتاس فقط بدنه جمعی همه شهروندان نیست، بلکه قراردادی است که همه آنها را به هم پیوند می‌دهد، زیرا هر یک از آنها یک کیویس هستند.
کیویتاس از کلمه کیویس (شهروند) مشتق شده‌است. کلود نیکوله اولین کلمه و مفهوم شهروند در رم را به اولین نمونه شناخته شده ناشی از ادغام (synoecism) رومی‌ها و سابین‌ها که در افسانه‌های پادشاهی روم ارائه شده‌است، ارائه می‌دهد. به گفته لیوی، این دو قوم در مراسم اتحادی که به افتخار یک شهر سابینی (کیورس) به نام کوئیرس نامیده شد شرکت کردند. این دو گروه به اولین کوریا(curiae)، مجامع تابعه، از co-viria ("همکلاسی ها"، که در آن vir به معنای "مرد" است، تبدیل شدند، زیرا فقط مردان در اداره دولت شرکت می‌کردند. پس کوئیریتس به معنای کو-ویری (نمود اولیه همشهری) بود. این دو قوم یک موقعیت به دست آورده بودند. لغت لاتین شده کیویس همان لغت سابین کوئیریتس cives بود که در یک تحلیل از نمود هندواروپایی *kei-، «دراز کشیدن» به معنای متصدی، عضو همان خانه آمده بود. کلمات city (شهر)، civic(مدنی) و civil متمدن در زبان انگلیسی نیز از این ریشه می‌آیند. دو قوم حالا به اصطلاح زیر یک سقف بودند.
انواع کیویتاس

با گسترش و پیشرفت امپراتوری روم، ساکنان استان‌های رومی دورافتاده تحت عنوان ددیتیچی (در لاتین به معنای تسلیم شده(dediticii))، یا «کاپیتولان‌ها»(capitulants) طبقه‌بندی می‌شدند که به عنوان دولت‌های تحت سلطه با برخی استقلال و آزادی محدود شده از طریق معاهدات رفتار می‌شدند. سه دسته از جوامع بومی خودمختار تحت حاکمیت روم وجود داشت: بالاترین آنها، دولت‌های متحد ("civitates foederatae")، با شهرهایی که به‌طور رسمی مستقل و برابر با رومی‌ها بودند، و با یک معاهده مشترک (foedus) مهر و با آنان رفتار می‌شد. پس از آن، شهرهای آزاد («civitates liberae») بود که جوامعی را شامل می‌شد که روم به آنها امتیازات خاص، اغلب به شکل مصونیت مالیاتی (liberae et immunes) داده بود. گروه نهایی و تا حد زیادی متداول‌ترین گروه، ایالات خراجی ("civitates stipendariae") بودند که با حفظ استقلال قانونی داخلی خود، موظف به پرداخت خراج بودند.
سکونتگاه‌های معتبر و از نظر اقتصادی مهم مانند ماسالیا در گال و مسانا در سیسیل نمونه‌هایی از مناطق اشغالی بودند که در دوران جمهوری روم نیمه خودمختاری به آن‌ها اعطا شد. جزیره مالت به عنوان پاداش وفاداری به روم در طول جنگ دوم پونیک این وضعیت را دریافت کرد. سکونتگاه‌های شهری جدید رومی‌شده و قبایل تحت سلطه نیز کیویتات نامیده می‌شدند و معمولاً در نزدیکی محل پایتختی قدیمی و پیش از روم مجدداً تأسیس می‌گردیدند. برای مثال، در کیرنسستر (Cirencester)، رومی‌ها از پایگاه نظامی که در اصل بر اوپیدوم (oppidum) قبیله‌ای مجاور نظارت می‌کرد، برای ایجاد یک کیویتاس استفاده کردند.
در اواخر دوره امپراطوری کیویتاس نه تنها در بروکراسی قبایل دوست و شهرهایشان به کار می رفت بلکه برای نواحی که نسبت به روم صلح آمیز بودند نیز استفاده می شد.
کیتی پری
زندگی و حرفه > ۱۹۸۴–۱۹۹۸: کودکی و خانواده

کاترین الیزابت هادسون در سنتا باربارا، کالیفرنیا از دو کشیش پنتاکوستالیست، موریس کیت هادسون (به انگلیسی: Maurice Keith Hudson) (زاده ۱۹۴۷) و مری کریستین پری (به انگلیسی: Mary Christine Perry) (زاده ۱۹۴۷) زاده شد. والدین او مسیحیان دوباره متولد شده‌اند، که هر کدام پس از «سرکشی در نوجوانی» به خدا روی آورده‌اند. پری اصلیت پرتغالی، آلمانی، ایرلندی و انگلیسی دارد. او خواهرزادهٔ فرانک پری (۱۹۹۵–۱۹۳۰) تهیه‌کننده و کارگردان فیلم است. یک برادر کوچک‌تر به نام دیوید (زاده ۱۹۸۸) دارد که او هم خواننده است و یک خواهر بزرگ‌تر به نام آنجلا (زاده ۱۹۸۲). از سن ۳ تا ۱۱، به خاطر راه‌اندازی کلیساهای مختلف توسط پدر و مادرش، پری مرتب در کشور به همراه آن‌ها سفر می‌کرد، ولی دوباره در سنتا باربارا ساکن شدند. او به مدرسه‌ها و کمپ‌های مذهبی فرستاده می‌شد، از جمله دبستان مسیحیان سنتا باربارا. خانوادهٔ او وضعیت مالی خوبی نداشت و آن‌ها اغلب از برنامه کمکی تغذیه الحاقی استفاده می‌کردند.
پری در ابتدا به موسیقی گاسپل گوش می‌داد، زیرا موسیقی غیر مذهبی در خانهٔ آن‌ها ممنوع بود. او از طریق سی‌دی‌هایی که مخفیانه از دوستانش می‌گرفت، با موسیقی عامه‌پسند آشنا شد. با وجود این‌که او خودش را مذهبی نمی‌داند ولی می‌گوید: «من همیشه دعا می‌کنم، برای خودداری و فروتنی.» به دنبال خواهرش آنجلا، پری خوانندگی را با نوارهای تمرینی خواهرش شروع کرد. او برای پدر و مادرش اجرا کرد و آن‌ها تصمیم گرفتند که وی باید به کلاس آواز برود. او از ۹ تا ۱۶ سالگی تمرین آواز می‌کرد. او اجرا را در ۹ سالگی در کلیسا آغاز کرد. در ۱۳ سالگی گیتاری به عنوان کادوی تولدش دریافت کرد و ترانه‌هایی که خودش نوشته بود را اجرا نمود. در طول سال‌های نوجوانی، او ورزش‌های اسکیت، اسکیت بورد و موج سواری را آموخت. دیوید او را تام‌بویی در حال بلوغ توصیف می‌کرد. او به کلاس رقص نیز رفت و رقص‌های سوئینگ، لیندی هاپ و جیترباگ را نیز یادگرفت.
زندگی و حرفه > ۱۹۹۹–۲۰۰۶: شروع حرفه، کیتی هادسن و اثر انگشتان

پری در ۱۵ سالگی آزمون توسعه آموزش عمومی را با موفقیت پشت سر گذاشت و دبیرستان را برای دنبال کردن حرفهٔ موسیقی ترک کرد. در ابتدا اوپرای ایتالیایی در آکادمی موسیقی غرب در سنتا باربارا آموخت. آوازخوانی او توجه استیو توماس و جنیفر نپ را جلب کرد و آن‌ها او را برای ارتقای توانایی ترانه‌سرایی، به نشویل بردند. در نشویل او شروع به ضبط قطعات آزمایشی کرد و نواختن گیتار و ترانه نوشتن را یادگرفت. بعد از امضای قرارداد با رد هیل رکوردز، اولین آلبومش را با نام کیتی هادسن منتشر کرد. این آلبوم در ۶ مارس ۲۰۰۱ منتشر شد و بعد از آن وی یک تور کنسرت را آغاز کرد. آلبوم از نظر تجاری ناموفق بود و فقط ۲۰۰ نسخه از آن به فروش رسید؛ پیش از این که شرکت منتشرکنندهٔ آن در ماه دسامبر ورشکسته و منحل شود.
او سبک موسیقی‌اش را از گاسپل به سکولار تغییر داد، با گلن بالارد شروع به نوشتن ترانه کرد و در ۱۷ سالگی به لس آنجلس مهاجرت کرد. مدت کوتاهی در سال ۲۰۰۳، او با نام کاترین پری اجرا می‌کرد تا او را با کیت هادسن اشتباه نگیرند. بعدها او از نام خانوادگی مادرش استفاده کرد و نام هنری کیتی پری را برگزید. بعد از امضای قرارداد با شرکت آی‌دی‌جی‌ام‌جی، خوانندهٔ زن گروه ماتریکس شد و با آن‌ها کار بر روی آلبومی را آغاز کرد. اما شرکت پیش از اتمام آلبوم، آن را کنسل کرد. کمی بعد شرکت قرارداد او را فسخ کرد و آلبومی هم که با بالارد ضبط کرده بود، منتشر نشد. پس از این پری با کلمبیا رکوردز قرارداد امضاء کرد، اما خیلی زود این کمپانی هم او را کنار گذاشت. در این مدت، او با کمپانی مستقلی به نام تاکسی موزیک کار می‌کرد.
پری پیش از موفقیت غیرمنتظره‌اش، موفقیت‌های کوچکی هم داشت. یکی از آهنگ‌هایی که وی با بالارد برای آلبومشان ضبط کرده بود، «ساده» نام داشت و از آن در موسیقی متن فیلم خواهری شلوارهای مسافر استفاده شد. او هم‌خوان آهنگ «عادت‌های قدیمی سخت از سر می‌افتند» از میک جگر بود که از آن در فیلم الفی نیز استفاده شد. در سپتامبر ۲۰۰۴ بلندر او را «ستارهٔ آینده» خواند. او در آهنگ فعلاً خداحافظ گروه پی.او.دی. از هم‌خوان‌ها بود و در انتهای موزیک‌ویدئوی این آهنگ در سال ۲۰۰۶ نام او نوشته شد. در همان سال پری در موزیک‌ویدئوی کربن لیف به نام «یادگیری پرواز» ایفای نقش کرد.