رامین کامران
نظرات و عقاید > دلایل مدافعان فلسطین در تقابل با اسرائیل

رامین کامران به لیستی از دلایلی اشاره می‌کند که از سوی آن‌هایی که از فلسطین دفاع می‌کنند به کرات بیان گردیده است. رامین کامران در این‌باره می‌نویسد:
«آن‌هایی که از فلسطین دفاع می‌کنند، دفاعی که مترادف موضع‌گیری علیه اسرائیل است، دلایلی دارند که می‌توان به سادگی فهرست کرد ـ بارها تکرار شده است.
اول از همه اینکه منافع خود و ملتشان را در نظر می‌گیرند که به سختی می‌توان بی اعتبارش شمرد. دشمنی اسرائیل با ایران و نه فقط نظام اسلامی، کاملاً روشن است، حتی اگر اولی را تحت لوای دومی به ایرانیان عرضه می‌کند. پشتیبانی از گروه‌های تجزیه‌طلب، تشویق انواع فشار و به‌خصوص فشار اقتصادی بر مردم ایران و بسیج نیرو در جهت منزوی کردن و تضعیف کشور، تشویق آمریکا به حمله به ایران، همه و همه به صورت دائم صورت می‌پذیرد. قصد، شکستن کمر ایرانیان است و از هم پاشاندن کشورشان. انواع ترور و حملات متوجه به ایران را نیز نمی‌توان از قلم انداخت.
توسعه طلبی اسرائیل نیز هست. این کشور از روز اول تعیین نکرده که مرزهایش کجاست و اصلاً هم علاقه‌ای به این کار نشان نمی‌دهد. وقتی چنین برنامه‌ای در کار است، آن‌هم از سوی کشوری که ریشه تاریخی ندارد مگر افسانه‌های لق و مبهم چند هزار سال پیش، کار عملاً هر شکلی می‌تواند بگیرد و تا هر کجا می‌تواند برود. نه فقط تبعات کوشش در این راه، حتی اگر ناموفق باشد، می‌تواند دامنگیر ایران بشود، اگر به توسعهُ گسترده اسرائیل ختم گردد، جداً اسباب زحمت خواهد شد، چون اساساً حد یقف ندارد. پس هر چه که در راه این توسعه مانع ایجاد کند، ارزشمند است.
مدل حکومتی اسرائیل هم در جای خود واجد اهمیت است. حکومتی که از دل مذهب درآمده، به یک ایدئولوژی مذهبی مبتنی بر غصب مقام تاریخی منجی آخرالزمان تکیه دارد و تمامی بار تعصب مذهبی را وارد میدان سیاست کرده است، سرمشق بسیار بدی است برای تمامی منطقه و حتی دنیا ـ به آمریکا نگاه کنید. درست است که ما هم‌اکنون گرفتار مشکل مشابهی در قالب تشیع هستیم، ولی برای رفع آن و ساقط کردن حکومت اسلامی موجود می‌کوشیم. وجود الگوی مشابهی در همسایگی ما کارمان را تسهیل نمی‌کند که هیچ، می‌تواند دیگران را هم به این سو منحرف سازد، به‌خصوص که این کشور تا به حال از بابت کسب قدرت و تحمیل خود به دیگران موفق عمل کرده. یادآوری کنم که اسلامگرایان ایرانی، برای توجیه رفتار و روش خود کم به مورد اسرائیل استناد نکرده‌اند و نمی‌کنند. هر کس بخواهد پای مذهب را به سیاست بکشد تا راه رسیدن به اهداف خویش را هموار سازد، از چنین منابعی الهام می‌گرد. این روش فاسد است و این راه خطرناک.»
رامین کامران در ادمه، حق و استقلال رأی برای افرادی را که این دلایل را نپذیرند محفوظ دانسته و به این ترتیب از نقش رسانه‌های فارسی‌زبان بزرگ در تبلیغ گفتار جایگزین در واکنش به این دلایل ارجاع می‌کند و نقش رضا پهلوی را، واسطهٔ دخالتی می‌بیند که اسرائیل برای ایران در نظر دارد. رامین کامران با در نظر گرفتن حق آزادی اندیشه و بیان برای هر کس این حق را محترم می‌شمارد که بخواهد موضع طرفداری از سیاست اسرائیل در قبال ایران را اتخاذ کند ولی حق این را ندارد که این خواسته‌ها را که از دید وی، جز منافع و تأمین سیاست‌های اسرائیل، چیز دیگری نیست را به عنوان خواست و منافع ملت ایران جا بزند و چنین تصویری را وانمود کند. وی این مطالب را بدین شرح می‌نگارد:
رامین کامران در ادمه، حق مخالفت یا عدم پذیرش این دلایل از سوی افراد را، محفوظ دانسته و در این زمینه مخاطب را به نقش رسانه‌های فارسی‌زبان بزرگ در واکنش به این دست از دلایل به تلاش بی‌وقفه آن‌ها در تبلیغ گفتاری جایگزین و متقابل ارجاع می‌دهد که در آن پهلوی واسطهٔ دخالتی است که اسرائیل برای ایران در نظر دارد. رامین کامران با در نظر گرفتن حق آزادی اندیشه و بیان، این حق را محترم می‌شمارد که هر کسی باید بتواند موضع طرفداری از سیاست اسرائیل در قبال ایران را چنانچه مفید میپندارد، اتخاذ کند ولی حق این را ندارد که این خواسته‌ها را که جز منافع و تأمین سیاست‌های اسرائیل، چیز دیگری نیست، به عنوان خواست و منافع ملت ایران جا بزند و چنین تصویری را وانمود کند. وی این مطالب را بدین شرح می‌نگارد:
«میتوان این براهین را نپذیرفت و گفتار جایگزینی عرضه کرد که همه روزه از سوی رسانه‌های بزرگ فارسی‌زبان خارج تبلیغ می‌گردد. طرف مقابل هم براهین سیاسی دارد، هرچند بسط نایافته و خام. اصلش این است که اسرائیل متحد مردم ایران است علیه نظام اسلامی. واسطهُ دخالت اسرائیل هم پهلوی است که به صورت منجی به ایرانیان معرفی می‌شود، البته با تبلیغاتی که هرچند وسیله بسیار در اختیار دارد، از نظر ساختار به نهایت ابتدایی است و در حد کتاب مصوری که برای بچه‌ها سر هم کرده‌اند. نمی‌گویم که کسی حق ندارد این راه را انتخاب نماید، ولی قاطعاً می‌گویم که این حرف‌ها بی‌پایه است و خلاف منافع ایران و مردمش ـ حال نظام سیاسی کشور هر چه باشد. هرکس می‌تواند موضع طرفداری از سیاست اسرائیل در قبال ایران را اتخاذ کند، ولی حق ندارد اینرا طرفداری از منافع ایران وانمود سازد. حق همه برای انتخاب سیاسی محفوظ است، ولی حق دیگران نیز برای نقد و رد اعتبار آن نیز به همچنین. کسی نمی‌تواند حقوق مردم فلسطین را انکار نماید و از دیدگاه انسانی و فرهنگی دفاع از این حقوق را مردود بشمارد. اگر هم بخواهد فقط از دریچه سیاست و فارغ از هر دغدغهٔ دیگر به این مسئله بنگرد، می‌باید براهینی محکمتر از اینهایی که می‌شنویم به دیگران عرضه بدارد.»