stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سقط جنین در ایتالیا

| سقط جنین در ایتالیا> مجلس ایتالیا | سقط جنین در ایتالیا> مجلس ایتالیا |
| --- | --- |
مقررات مربوط به حمایت اجتماعی از مادری و پایان داوطلبانه بارداری: مقررات مربوط به حمایت اجتماعی از مادری و پایان داوطلبانه بارداری
مصوبه: قانون شماره ۱۹۴ از ۱۹۷۸
وضع‌شده توسط: Chamber of Deputies
وضع‌شده توسط: Senate of the Republic
تاریخ امضا: ۲۲ مه ۱۹۷۸
امضا شده توسط: جووانی لئونه
تاریخ تقدیم لایحه: ۵ ژوئن ۱۹۷۸
پیشنهاددهنده: Vincenzo Balzamo
وضعیت: در حال اجرا: وضعیت: در حال اجرا
سقط جنین در ایتالیا (انگلیسی: Abortion in Italy) در مه ۱۹۷۸ قانونی شد، زمانی که به زنان ایتالیا اجازه داده شد تا در طی ۱۲ هفته و ۶ روز (۹۰ روز) اول بارداری، به درخواست خود بارداری را خاتمه دهند. پیشنهادی برای لغو این قانون در رفراندوم ۱۹۸۱ مطرح شد، اما با ۶۸٪ آراء رد شد؛ رفراندوم دیگری که هدف آن حذف محدودیت‌ها بود، با ۸۸٫۴٪ رد شد.
زنان ایتالیایی می‌توانند درخواست سقط جنین به دلایل بهداشتی، اقتصادی یا اجتماعی، از جمله شرایطی که بارداری در آن رخ داده است، بدهند. سقط جنین در بیمارستان‌های دولتی یا در ساختارهای خصوصی که توسط مقامات بهداشتی منطقه‌ای مجاز شده‌اند، رایگان انجام می‌شود. این قانون همچنین اجازه می‌دهد که در سه‌ماهه دوم بارداری، تنها زمانی که زندگی زن در معرض خطر باشد یا جنین دارای نقص‌های ژنتیکی یا دیگر ناهنجاری‌های جدی باشد که می‌تواند خطرات جدی روانی یا جسمی برای مادر به همراه داشته باشد، بارداری خاتمه یابد.
قانون تصریح می‌کند که، مگر در موارد اضطراری که نیاز به مداخله فوری است، باید یک دوره هفت روزه، که اجباری نیست، بین تأیید پزشکی و تاریخ اجرایی سقط جنین وجود داشته باشد. اگرچه قانون تنها به زنانی که حداقل ۱۸ سال سن دارند اجازه سقط جنین می‌دهد، اما برای زنانی که کمتر از ۱۸ سال دارند نیز شرایطی پیش‌بینی شده است که در آن‌ها در صورت امتناع سرپرست قانونی از انجام مداخله، یا در صورتی که دلایلی وجود داشته باشد که سرپرست قانونی را از روند جدا کند، آن‌ها می‌توانند درخواست مداخله قاضی را داشته باشند. قاضی باید ظرف پنج روز از درخواست تصمیم بگیرد. زنان زیر ۱۸ سال در صورت وجود وضعیت اضطراری یا پس از ۹۰ روز نیاز به رضایت والدین ندارند.
سقط جنین قانونی

از سال ۱۹۸۰، آزمایشگاه اپیدمیولوژی و زیست‌شناسی آمار در مؤسسه عالی بهداشت Istituto Superiore di Sanità (ISS) در رم، یک سیستم نظارتی برای سقط جنین‌های قانونی ایجاد کرده است. این سیستم بر اساس گزارش‌دهی سه‌ماهه از سوی مقامات بهداشت منطقه‌ای استوار است. یک فرم استاندارد شده تهیه می‌شود که داده‌های تجمعی در مورد ویژگی‌های اجتماعی-جمعیتی اصلی زن (سن، وضعیت سکونتی، وضعیت تأهل، تاریخچه تولیدمثل) و همچنین جزئیاتی در مورد روش انجام سقط جنین (هفته‌های بارداری، اینکه روش انتخابی بوده یا به صورت اضطراری انجام شده، محل صدور گواهی‌نامه، نوع روش و مکانی که در آن انجام شده، مدت اقامت، و عوارض فوری) را شامل می‌شود. این اطلاعات سپس به ISS ارسال می‌شود که کیفیت داده‌ها را بررسی کرده و تجزیه و تحلیل داده‌ها را از نظر روندها، توزیع جغرافیایی و ویژگی‌های زنان انجام می‌دهد. این تجزیه و تحلیل‌ها سالانه توسط ISS و وزارت بهداشت (MH) انجام می‌شود و توسط وزیر بهداشت به پارلمان ارائه می‌شود؛ نتایج همچنین در گزارش‌های ISTISAN، که یک نشریه رسمی از ISS است، منتشر می‌شود. ایتالیا یکی از دقیق‌ترین و به‌روزترین سیستم‌های نظارتی سقط جنین در جهان را دارد.
گزینه زایمان ناشناس

در سال ۲۰۰۰، فرمان رئیس‌جمهور ایتالیا شماره ۳۹۶/۲۰۰۰ حق انتخاب زایمان ناشناس را برای زنان معرفی کرد. نوزاد به‌طور قانونی توسط والدین طبیعی خود شناسایی نمی‌شود و نام خانوادگی پدر/مادر را به خود نمی‌گیرد. مادر به موجب قانون حق دارد که برای همیشه ناشناس بماند و سرپرستی نوزاد به‌طور موقت به بیمارستان داده می‌شود تا زمانی که فرزندخواندگی توسط شخص ثالث انجام شود.
نرخ سقط جنین

در سال ۲۰۱۸، نرخ سقط جنین (تعداد سقط جنین‌ها به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن در سن باروری) در ایتالیا ۶ مورد به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن بین ۱۵ تا ۴۹ سال بود. نسبت سقط جنین در ۲۰۱۸ به ازای هر ۱٬۰۰۰ تولد زنده ۱۷۳٫۸ بود. گزارش شده است که ۶۷٪ از بارداری‌های ناخواسته در ایتالیا به موفقیت منجر به سقط جنین شده‌اند. در اوج خود در سال ۱۹۸۳، نسبت این نرخ به ۳۸۹٫۸ به ازای هر ۱٬۰۰۰ تولد زنده بود و از آن زمان به‌طور پیوسته کاهش یافته است.
منطقه‌های مرکزی و شمالی ایتالیا (به ویژه امیلیا-رومانیا، لیگوریا و توسکانی) به ویژگی‌های نسبتاً پایین نرخ تولد کل (یک تولد در طول زندگی به ازای هر زن)، نرخ‌های بالای سقط جنین و نسبت‌های سقط جنین بالا شناخته می‌شوند. در حالی که سطوح پایین باروری همچنین در برخی از مناطق شمال غربی یافت می‌شود، نرخ‌های سقط جنین در این مناطق متوسط است (۹ تا ۱۲ سقط جنین به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن)؛ بنابراین، نسبت سقط جنین در برخی از این مناطق به سطح ملی نزدیک‌تر است.
پس از قانونی شدن سقط جنین در ایتالیا در سال ۱۹۷۸، نرخ سقط جنین‌ها در میان زنان ایتالیایی ابتدا افزایش یافت و سپس به‌طور پیوسته کاهش یافت، از اوج ۱۶٫۹ سقط جنین به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن در سن باروری در سال ۱۹۸۳ به ۹٫۸ در ۱٬۰۰۰ در سال ۱۹۹۳. نرخ سقط جنین در مناطق مختلف جغرافیایی به‌طور قابل توجهی متفاوت است، به طوری که معمولاً بالاترین نرخ‌ها در مناطق سکولارتر و پایین‌ترین نرخ‌ها در مناطقی که محافظه‌کاری سنتی غالب است، مشاهده می‌شود. داده‌های مربوط به سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۹۱ نشان می‌دهند که نرخ‌های سقط جنین خاص سن در دهه ۱۹۸۰ برای همه گروه‌های سنی کاهش یافتند، با بیشترین کاهش‌ها در مناطقی که بالاترین سطوح سقط جنین را داشتند. علاوه بر این، در طول دهه ۱۹۸۰، تغییراتی در توزیع سنی نرخ سقط جنین مشاهده شد، به طوری که زنان ۳۰ تا ۳۴ ساله در سال ۱۹۹۱ بالاترین نرخ سقط جنین را ثبت کردند، در حالی که در سال ۱۹۸۱ این نرخ در میان زنان ۲۵ تا ۲۹ ساله بود. نرخ سقط جنین در میان زنان نوجوان در هر دو زمان کم بود (۷٫۶ به ازای هر ۱٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۸۱ و ۴٫۶ در ۱٬۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۱). این داده‌ها تنها بر اساس سقط جنین‌های قانونی گزارش‌شده است؛ تعداد سقط جنین‌های پنهان نامشخص باقی مانده است.
پدیده‌ای که در سال‌های اخیر ظهور کرده است، افزایش تعداد سقط جنین‌های درخواست‌شده توسط زنان مهاجر است. از میان ۱۳۸٬۳۵۷ سقط جنین انجام‌شده در سال ۱۹۹۳، ۱۳٬۸۲۶ (۱۰٪) شامل ساکنان خارجی بودند، که افزایش از ۹٬۸۵۰ در سال ۱۹۹۶ داشت. این افزایش احتمالاً به دلیل افزایش تعداد زنان مهاجر در ایتالیا است؛ برای مثال، تعداد مجوزهای اقامت، طبق داده‌های مؤسسه آمار ملی (ISTAT)، از ۶۷۸٬۰۰۰ در سال ۱۹۹۵ به ۱٬۱۰۰٬۰۰۰ در سال ۱۹۹۹ افزایش یافته است. بر اساس برآوردهای جمعیت زنان مهاجر ۱۸ تا ۴۹ ساله، ISTAT محاسبه کرده است که نرخ سقط جنین برای زنان مهاجر در سال ۱۹۹۸ برابر با ۲۸٫۷ به ازای هر ۱٬۰۰۰ نفر بود که تقریباً سه برابر بیشتر از آنچه در شهروندان ایتالیایی مشاهده می‌شود، بود. در واقع، افزایش تعداد زنان مهاجر ممکن است دلیل اصلی ثابت ماندن نرخ سقط جنین در ایتالیا باشد. اگر تحلیل روندها محدود به سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۸ شود، سال‌هایی که اطلاعات کامل‌تری در مورد وضعیت اقامت وجود دارد، تعداد سقط جنین‌ها در زنان ایتالیایی از ۱۲۷٬۷۰۰ در سال ۱۹۹۶ به ۱۲۳٬۷۲۸ در سال ۱۹۹۸ کاهش یافته است.
شیوع سقط جنین

در سال ۱۹۹۳، تقریباً ۱۴۰٬۰۰۰ سقط جنین القا شده در ایتالیا انجام شد. در مقایسه، میانگین سالانه تعداد سقط جنین‌ها در دوره ۱۹۸۲–۱۹۸۴ بیش از ۲۳۰٬۰۰۰ بود. الگوهای مشابهی نیز در نرخ‌های سقط جنین مشاهده می‌شود. پس از قانونی شدن سقط جنین، نرخ‌ها به‌طور معتدل افزایش یافت، از ۱۳٫۷ سقط جنین به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن در سنین ۱۵ تا ۴۴ سال در سال ۱۹۷۹ به اوج ۱۶٫۹ در ۱٬۰۰۰ در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۸۳. در دوره ۱۹۸۲–۱۹۸۴، نرخ‌های سقط جنین در ایتالیا ثابت ماند و پس از آن کاهش تدریجی آغاز شد: تا سال ۱۹۸۶، نرخ به ۱۴٫۰ سقط جنین به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن کاهش یافت و تا سال ۱۹۹۰ به ۱۱٫۱ در ۱٬۰۰۰ رسید؛ تا سال ۱۹۹۳، نرخ سقط جنین به ۹٫۸ در ۱٬۰۰۰ کاهش یافت.
تا تاریخ ۲۰۱۰، نرخ سقط جنین ۱۰٫۰ سقط جنین به ازای هر ۱٬۰۰۰ زن در سنین ۱۵ تا ۴۴ سال بود.
پیشینه تاریخی

قبل از تصویب قانون در سال ۱۹۷۸، سقط جنین به عنوان جرمی علیه تمامیت و خون‌رسانی شناخته می‌شد، همان‌طور که در کتاب دوم از بخش دهم قانون کیفری ذکر شده بود.
به‌طور خاص، ماده ۵۴۶ تمامی انواع سقط جنین را ممنوع کرده بود و مجازات‌های ۲ تا ۵ سال زندان را به همراه داشت. تنها استثنا در این مورد «وضعیت ضرورت» بود، که به خطر فوری و قریب‌الوقوع برای زن اشاره داشت.
نقطه عطف برای مناظره سقط جنین تصمیم شماره ۲۷ از دادگاه قانون اساسی ایتالیا در تاریخ ۱۸ فوریه ۱۹۷۵ بود که اعلام کرد ماده ۵۴۶ غیرقانونی است. در واقع، دادگاه اعلام کرد که ماده ۵۴۶ با ماده ۳۱ قانون اساسی ایتالیا مغایر است، که «مادریّت، کودکی و جوانی را حمایت کرده و نهادهای لازم برای آن‌ها را ترویج می‌کند». علاوه بر این، ماده ۵۴۶ با ماده ۳۲ قانون اساسی که تأکید داشت جمهوری سلامت را به عنوان حق اساسی فردی حفظ می‌کند، مغایر شناخته شد.
مجله ایتالیایی Panorama, در سال ۱۹۷۴، گزارش داد که تعداد زیادی سقط جنین غیرقانونی هر سال در ایتالیا انجام می‌شود و پیشنهاد کرد که همه زنان یا خودشان سقط جنین کرده‌اند یا حداقل یک دوست دارند که این کار را انجام داده باشد.
پیشینه تاریخی > مناظره پارلمانی

در اوایل دهه هفتاد، دو لایحه از چپ رادیکال ایتالیا به منظور قانونی کردن سقط جنین ارائه شد. این لوایح پیش از انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات جدید به مرحله بحث نرسیدند. در سال ۱۹۷۳، مبارزه برای قانونی کردن سقط جنین با لایحه اولیه Fortuna آغاز شد. قانون Fortuna امکان سقط جنین درمانی را فراهم می‌کرد اما نیاز به موافقت سه پزشک داشت و تنها در صورتی مجاز بود که زن به شدت بیمار یا دیوانه باشد. همچنین، موافقت والدین برای دختران زیر ۱۸ سال الزامی بود. پس از انتخابات سال ۱۹۷۶، جنبش‌های حق سقط جنین با اکثریت خود به قانونی‌سازی متعهد شدند و ۹ لایحه مختلف از ژوئن ۱۹۷۶ تا آوریل ۱۹۷۸ ارائه شد. در نهایت، لایحه‌ای در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۷۸ تصویب و منتشر شد.
پیشینه تاریخی > مناظره پارلمانی > تأثیر فمینیسم

از اواخر دهه ۱۹۶۰، فمینیسم نقش برجسته‌ای در سازماندهی مجدد شرایط بحث در مورد زنان و وضعیت آن‌ها ایفا کرد. سقط جنین موجب اتحاد گروه‌های فمینیستی شد که برای کسب حقوق سقط جنین مبارزه کردند. اوج این مبارزه در بازه زمانی ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ با بسیج گسترده اجتماعی بود. این دوره با مبارزه سیاسی برای قانونی کردن سقط جنین همزمان شد، اما زمانی که قانون سقط جنین در سال ۱۹۷۸ تصویب شد، لحظه اصلی فعالیت‌های فمینیستی به پایان رسیده بود.
پیشینه تاریخی > مناظره پارلمانی > کلیسای کاتولیک

قدرت و نفوذ سریر مقدس و کلیسای سازمان‌یافته در ابعاد اقتصادی و سیاسی اعمال می‌شود، اما این تأثیر همچنین در سطح محلی از طریق توانایی آن‌ها در تأمین خدمات اجتماعی و سازمان‌دهی محله‌ها اعمال می‌شود. موضع کلیسا در مورد جنسیت و خانواده یک بیانیه عمومی بسیار مهم برای مؤمنان است. این موضوع یکی از حوزه‌های دینی مرکزی است که کلیسا قصد دارد از طریق آن نفوذ خود را تقویت و گسترش دهد. برای کلیسا، از آنجا که سقط جنین به نابودی زندگی انسانی منجر می‌شود، هیچ‌گاه قابل قبول نخواهد بود، صرف‌نظر از مشکلاتی که این موضع به همراه دارد. این به این معنا است که کلیسا نمی‌تواند پذیرای امکان سقط جنین قانونی باشد. حزب دموکراسی مسیحی از سال ۱۹۴۸ بر ایتالیا حکومت کرده بود، به همراه حزب کمونیست ایتالیا، که در تحلیل اهمیت کلیسای کاتولیک برای هر تحلیلی از توازن نیروها قرار می‌گرفت. شورای اسقف‌های ایتالیا بیانیه‌ای صادر کرد که موضع کلیسا در برابر سقط جنین را تأیید کرده و علیه قانونی شدن آن استدلال کرد.
حرکات سقط جنین در ایتالیا در سال ۲۰۲۱
اینگوش

مکان در 23x15px|border |alt=|link= روسیه
| جمهوری اینگوش اینگوشی ГӀалгӀай Мохкروسی Республика Ингушетия | جمهوری اینگوش اینگوشی ГӀалгӀай Мохкروسی Республика Ингушетия |
| --- | --- |
جمهوری: جمهوری
  پرچممهر:   پرچممهر
جایگاه جمهوری اینگوش بر روی نقشه فدراسیون روسیه: جایگاه جمهوری اینگوش بر روی نقشه فدراسیون روسیه
مختصات: ۴۳°۱۲′ شمالی ۴۴°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۰۰°شمالی ۴۴٫۹۶۷°شرقی﻿ / 43.200; 44.967: مختصات: ۴۳°۱۲′ شمالی ۴۴°۵۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۰۰°شمالی ۴۴٫۹۶۷°شرقی﻿ / 43.200; 44.967
منطقه فدرالی: قفقازی شمالی
منطقه اقتصادی: قفقازی شمالی
بزرگ‌ترین شهر: ماگاس
تأسیس: ۴ ژوئن ۱۹۹۲
مرکز: ماگاس
حکومت: حکومت
 • نوع: جمهوری خودمختار
 • رئیس‌جمهور نخست‌وزیر: یونوس-بیک یفکوروف ندارد
مساحت: مساحت
 • جمهوری: ۳۵۰۰ کیلومتر مربع (۱۴۰۰ مایل مربع)
 • رتبه: ۸۱ ام
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • جمهوری: ۴۱۲۵۲۹
 • رتبه: ۷۵ام
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۱۰/مایل مربع)
 • شهری: ۳۸٫۳٪
 • روستایی: ۶۱٫۷٪
نژاد: نژاد
 • اینگوش چچن روس بقیه: ۷۸٪ ۲۰٪ ۱٪ ۱٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴+ (MSD)
کد ایزو ۳۱۶۶: RU-IN
پلاک خودرو: ۰۶
زبان‌های رسمی: روسی، اینگوشی، انگلیسی
واحد پول: روبل
وبگاه: www.ingushetia.ru
اینگوش (به روسی: Респу́блика Ингуше́тия) یکی از جمهوری‌های خودمختار روسیه، به پایتختیِ ماگاس و جمعیت آن ۴۱۲٬۵۲۹ نفر است (سال ۲۰۱۰).
مردم اینگوش از تبار قفقازی هستند و با چچنها و گرجی‌ها هم‌تبار به‌شمار می‌آیند.
اطلاعات کلی

موقعیت:
پایتخت: ماگاس
مساحت: ۴٬۰۰۰ ک.م. مربع
جمعیت: ۴۶۷٬۲۹۴ نفر
تراکم جمعیت: ۱۱۶٫۸
نوع حکومت: جمهوری خودمختار
زبان رسمی: روسی، زبان اینگوشی
وبگاه : www.ingushetia.ru
بلندترین نقطه: گورا شان ۴٬۴۵۱ متر
مذهب: اسلام (شافعی)
رئیس‌جمهور: یونس یوکوروف
جمهوری اینگوش در نقشهٔ روسیه.
نادی‌راکوش

مکان
| نادی‌راکوش | نادی‌راکوش |
| --- | --- |
استان: واش
رتبه: روستا
کد کی‌اس‌اچ: ۲۹۸۶۹
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۱۶٫۱۱ کیلومتر مربع (۶٫۲۲ مایل مربع)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸)
 • مجموع: ۲۷۷
 • تراکم: ۱۷/کیلومتر مربع (۴۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کدپستی: ۹۹۳۸
کد منطقه: ‎+۳۶ ۹۴
نادی‌راکوش (به مجاری:  Nagyrákos) یک شهرداری در مجارستان است که در واش واقع شده‌است. نادی‌راکوش ۱۶٫۱۱ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۷ نفر جمعیت دارد.
مارگارت سیمپسون

مارگارت سیمپسون (زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۸۱ در کرپا) یک ورزشکار هفت‌گانهٔ غنایی است. او در مسابقات جهانی ۲۰۰۵ مدال برنز را به دست آورد و در این روند، چندین بهترین فردی را به ثبت رساند. بهترین فردی او ۶۴۲۳ امتیاز است که در مهٔ ۲۰۰۵ در گوتزیس به دست آورد. سیمپسون به خاطر پرتاب نیزهٔ قوی خود مشهور است که بهترین رکورد شخصی او در این پرتاب، ۵۶٫۳۶ متر است. در یکی از اولین بازی‌های بین‌المللی خود در بزرگسالان، او در بازی‌های آفریقایی ۱۹۹۹ چهارم شد. او مدال برنز بازی‌های مشترک المنافع ۲۰۰۲ را به دست آورد و سپس در مسابقات قهرمانی آفریقا در سال ۲۰۰۲ مدال طلای هفت‌گانه دو و میدانی را به دست آورد. در سال ۲۰۰۴، سیمپسون برای دومین بار قهرمان آفریقا شد و این نتیجه را با کسب مقام نهم در المپیک ۲۰۰۴ آتن دنبال کرد.
زندگی

در یکی از اولین بازی‌های بین‌المللی خود در بزرگسالان، او در بازی‌های سراسری آفریقا در سال ۱۹۹۹، مقام چهارم را کسب کرد. او قهرمان نوجوانان در مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان آفریقا در سال ۱۹۹۹ بود، اما در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۲۰۰۰ نتوانست در این رشته به پایان برسد. او در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی در سال ۲۰۰۱ برای مسابقات هفتگانه انتخاب شد و در مجموع سیزدهم شد. موفقیت او در ردهٔ بزرگسالان سال بعد به دست آمد، چرا که او مدال برنز بازی‌های مشترک المنافع ۲۰۰۲ را گرفت و سپس مدال طلای هفت‌گانه را در مسابقات قهرمانی آفریقا در دو و میدانی در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. او نتوانست در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۰۳ به پایان برسد. در سال ۲۰۰۴، سیمپسون برای دومین بار قهرمان آفریقا شد و این نتیجه را با کسب مقام نهم در المپیک ۲۰۰۴ آتن دنبال کرد.
سیمپسون برای اولین بار در مسابقات جهانی دو و میدانی در سال ۲۰۰۵ به سکوی جهانی رسید و با کسب ۶۳۷۵ امتیاز، رتبهٔ سوم را با دومین عملکرد برتر دوران حرفه‌ای خود به دست آورد. او در هیپومیتینگ اوایل آن فصل، بهترین امتیاز شخصی را با ۶۴۲۳ امتیاز کسب کرده بود. او فصل ۲۰۰۶ را از دست داد اما سال بعد با مدال طلا در بازی‌های سراسری آفریقا در سال ۲۰۰۷ بازگشت. او در پایان آن فصل در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی ۲۰۰۷ شکست خورد. او تمام فصل ۲۰۰۸ را پس از این از دست داد. او در سال ۲۰۰۹ خوب بازی نکرد و بهترین امتیاز یک فصل را با ۵۸۷۲ امتیاز در میتینگ بین‌المللی آرل به دست آورد. او در مسابقات قهرمانی دو و میدانی آفریقا در سال ۲۰۱۰ به بازی خوب بازگشت، جایی که با امتیاز ۶۰۳۱ سومین عنوان هفتگانه را به دست آورد. او همچنین برای آفریقا در جام قاره‌ای دو و میدانی در سال ۲۰۱۰، در پرش ارتفاع مقام هشتم را کسب کرد.
او در سال ۲۰۱۱ در دیدار مولتی استارز در دزنتسانو دل گاردا با ۶۲۷۰ امتیاز برنده شد و قهرمان سال ۲۰۱۰، مارینا گونچارووا را شکست داد. او در مسابقات جهانی دو و میدانی در سال ۲۰۱۱ چهاردهم شد و سومین عنوان متوالی را در بازی‌های سراسری آفریقا در سال ۲۰۱۱ به دست آورد. او در هر دو سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، قهرمان مسابقات قهرمانی ترکیبی آفریقا شد.
او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به دلیل عفونت کلیه از مسابقات هفت‌گانه کناره‌گیری کرد.
دستاوردها

| سال | مسابقه | محل برگزاری | مقام | توضیحات |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۹ | مسابقات قهرمانی نوجوانان آفریقا | تونس، تونس | ۲ام | دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی | ۴۷٫۱۳ |
| ۱۹۹۹ | مسابقات قهرمانی نوجوانان آفریقا | تونس، تونس | ۱ام | هفتگانه | ۵۳۶۶ امتیاز |
| ۱۹۹۹ | بازی‌های سراسری آفریقا | ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی | ۴ام | هفت‌گانه | ۵۰۸۹ امتیاز |
| ۲۰۰۰ | مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان | سانتیاگو، شیلی | — | هفت‌گانه | تمام نشد |
| ۲۰۰۱ | مسابقات جهانی | ادمونتون، کانادا | ۱۳ام | هفت‌گانه | ۵۷۴۸ امتیاز |
| ۲۰۰۲ | بازی‌های مشترک المنافع | منچستر، بریتانیا | ۳ام | هفت‌گانه | ۵۹۰۶ امتیاز |
| ۲۰۰۲ | مسابقات قهرمانی آفریقا | رادس، تونس | ۱ام | هفت‌گانه | ۶۱۰۵ امتیاز |
| ۲۰۰۳ | هیپومیتینگ | گوتسیز، اتریش | ۵ام | هفت‌گانه | ۶۱۲۰ امتیاز |
| ۲۰۰۳ | مسابقات جهانی | پاریس، فرانسه | – | هفت‌گانه | تمام نشد |
| ۲۰۰۳ | بازی‌های سراسری آفریقا | آبوجا، نیجریه | ۱ام | هفت‌گانه | ۶۱۵۲ امتیاز |
| ۲۰۰۴ | هیپومیتینگ | گوتسیز، اتریش | ۵ام | هفت‌گانه | ۶۳۰۶ امتیاز |
| ۲۰۰۴ | مسابقات قهرمانی آفریقا | برازویل، کنگو | ۱ام | هفت‌گانه | ۶۱۵۴ امتیاز |
| ۲۰۰۵ | هیپومیتینگ | گوتسیز، اتریش | ۴ام | هفت‌گانه | ۶۴۲۳ امتیاز |
| ۲۰۰۵ | مسابقات جهانی | هلسینکی، فنلاند | ۳ام | هفت‌گانه | ۶۳۷۵ امتیاز |
| ۲۰۰۷ | بازی‌های سراسری آفریقا | الجزیره، الجزایر | ۱ام | هفت‌گانه | [۶۲۷۸ امتیاز |
| ۲۰۰۷ | مسابقات جهانی | اوزاکا، ژاپن | – | هفت‌گانه | تمام نشد |
| ۲۰۱۰ | مسابقات قهرمانی آفریقا | نایروبی، کنیا | ۱ام | هفت‌گانه | ۶۰۳۱ امتیاز |
| ۲۰۱۱ | بازی‌های سراسری آفریقا | ماپوتو، موزامبیک | ۱ام | هفت‌گانه | ۶۱۷۲ امتیاز |
| ۲۰۱۲ | مسابقات قهرمانی آفریقا | پورتو نووو، بنین | ۱ام | پرتاب نیزه | ۵۴٫۶۲ متر |
| ۲۰۱۲ | مسابقات قهرمانی آفریقا | پورتو نووو، بنین | – | هفت‌گانه | تمام نشد |
رکورد مسابقات > مسابقات جهانی ۲۰۱۱

| رویداد | نتیجه | موقعیت | امتیاز | اجمالی | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| دو ۱۰۰ متر بامانع | ۱۳٫۴۳ ثانیه | ۱ام | ۱٬۰۶۰ | ۹ام | سری مسابقه ۳ |
| پرش ارتفاع | ۱٫۸۰ متر | ۲ام | ۹۷۸ | ۹ام | گروه بی |
| پرتاب وزنه | ۱۲٫۴۸ متر | ۷ام | ۶۹۳ | ۱۷ام | گروه بی |
| دو ۲۰۰ متر | ۲۵٫۲۳ ثانیه | ۳ام | ۸۶۶ | ۱۹ام | سری مسابقه ۳ |
| پرش طول | ۵٫۸۸ متر | ۱۰ام | ۸۱۳ | ۲۲ام | گروه بی |
| زوبین | ۵۳٫۱۳ متر | ۲ام | ۹۲۱ | ۱۴ام | گروه اِی |
| دو ۸۰۰ متر | ۲:۱۷٫۹۱ | ۸ام | ۸۵۲ | ۱۴ام | سری مسابقه ۲ |
| هفت‌گانه |  |  | ۶٬۱۸۳ | ۱۴ام | منبع:IAAF |
بکستر اسپرینگز، کانزاس

مکان
| Baxter Springs | Baxter Springs |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Baxter Springs in Kansas.: Location of Baxter Springs in Kansas.
مختصات: ۳۷°۱′۲۳″ شمالی ۹۴°۴۴′۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۰۲۳۰۶°شمالی ۹۴٫۷۳۴۷۲°غربی﻿ / 37.02306; -94.73472: مختصات: ۳۷°۱′۲۳″ شمالی ۹۴°۴۴′۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۰۲۳۰۶°شمالی ۹۴٫۷۳۴۷۲°غربی﻿ / 37.02306; -94.73472
ایالت: کانزاس
شهرستان: Cherokee
Incorporated: ۱۸۶۸
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor–Council
 • شهردار: Jennifer Bingham
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۱۹ مایل مربع (۸٫۲۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۱۱ مایل مربع (۸٫۰۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۸ مایل مربع (۰٫۲۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۴۳ فوت (۲۵۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۴۲۳۸
 • برآورد (۲۰۱۱): ۴۱۹۵
 • تراکم: ۱۳۶۲٫۷/مایل مربع (۵۲۶٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۶۷۱۳
کد منطقه: ۶۲۰
FIPS کد: ۲۰-۰۴۶۲۵
GNIS feature ID: ۱۶۶۹۴۸۷
وبگاه: BaxterSprings.us
بکستر اسپرینگز (به انگلیسی: Baxter Springs) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۲۳۸ نفر بوده‌است.
سن-وانسسلا، کبک

Municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Wenceslas | Saint-Wenceslas |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
استان:  استان کبک
ناحیه: Centre-du-Québec
منطقه شهری: Nicolet-Yamaska
Constituted: October 11, 1995
حکومت: حکومت
 • Mayor: Daniel Lamothe
 • Federal riding: Bas-Richelieu—Nicolet—Bécancour
 • Prov. riding: Bas-Richelieu—Nicolet—Bécancour
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۹٫۷۰ کیلومتر مربع (۳۰٫۷۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۸۰٫۲۰ کیلومتر مربع (۳۰٫۹۷ مایل مربع)
 : There is an apparent contradiction between two authoritative sources
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۰۶۴
 • تراکم: ۱۳٫۳/کیلومتر مربع (۳۴/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۳٫۴%
 • Dwellings: ۴۹۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0Z 1J0
کد منطقه: 819
وبگاه: municipalitestwenceslas.com
سن-وانسسلا (به فرانسوی: Saint-Wenceslas) شهری در منطقه شهری نیکوله-یاماسکا ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۱۴۷ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۷۸٫۴۲ کیلومتر مربع است.
واوتور (کشتی ۱۷۹۷)

واوتور یک کشتی تجاری مسلح فرانسوی بود که در سال ۱۷۹۷ در نانت ساخته شد و سه سفر تجاری انجام داد. نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا آن را در ۱۸۰۰، در چهارمین سفر خود به اسارت گرفت. صاحبان کشتی تجاری اواخر ۱۸۰۱ دوباره کشتی خود را پس گرفتند و به عنوان کشتی شکار نهنگ با عنوان والچر (انگلیسی شده‌ی واوتور) آن را به دریاهای جنوب در بین سال‌های ۱۸۰۱ تا ۱۸۰۹ انداختند. در سال ۱۸۰۹ این کشتی به اسارت یک کشتی تجاری مسلح اسپانیایی درآمد.
هرا (مأموریت فضایی)

{{Infobox spaceflight
| auto = all
| name = هرا (مأموریت فضایی)
| image = Hera in orbit.jpg
| image_caption =
| image_size =
| mission_type = مدارگردی سیارک
| operator = آژانس فضایی اروپا
| COSPAR_ID =
| SATCAT =
| website = heramission.space
| mission_duration = برنامه‌ریزی شده: ۶ ماه در مدار 
| manufacturer = اواچ‌بی
| launch_mass = {{|۱۱۲۸|کیلوگرم}}
| dry_mass =
| dimensions =
| power = 
| launch_date = اکتبر ۲۰۲۴
| launch_rocket = آریان ۶
| launch_site = پایگاه فضایی گویان پایگاه فضایی گویان
| launch_contractor = آریان‌اسپیس
| entered_service =
| interplanetary = مدارگرد سیارک ۶۵۸۰۳ورود به مدار۲۰۲۶
| instruments_list =
| Instruments | Instruments |
| --- | --- |
AFC: Asteroid Framing Camera
TIRI: Thermal Infra Red Imager
PALT: Planetary Altimeter
RSE: Radio Science Experiment
Hyperscout-H: Hyperscout-H
}}
هرا (انگلیسی: Hera) یک مأموریت فضایی در حال توسعه در آژانس فضایی اروپا که در برنامه ایمنی فضایی آن قرار دارد و هدف آن کمک به ارتقای روش انحراف انرژی برخوردی یک سیارک نزدیک زمین در مسیر احتمالی برخورد با زمین است. هرا اندازه و مورفولوژی دهانه و تکانهٔ منتقل شده توسط یک پرتابه مصنوعی در هنگام برخورد با یک سیارک را اندازه‌گیری می‌کند، که این خود امکان اندازه‌گیری کارایی انحراف حاصل از برخورد را فراهم می‌کند. این یک آزمایش است، سیارک و آزمایش انحراف به گونه‌ای انتخاب شده‌اند که هیچ خطری در برنداشته باشند،  نتیجه هرچه که باشد. علاوه بر این، این مأموریت به‌طور کامل ترکیب و خواص فیزیکی یک سیارک دوتایی، از جمله، برای نخستین بار، ساختارهای زیرسطحی و داخلی آن را آشکار می‌کند. همچنین نمایش‌های تکنولوژیکی مرتبط با عملیات در مجاورت یک جسم کوچک و استقرار و ارتباط با کیوب‌ست در فضای بین‌سیاره‌ای را انجام خواهد داد.
این فضاپیما در ۷ اکتبر ۲۰۲۴ بر روی یک وسیلهٔ پرتاب فالکون ۹ اسپیس اکس پرتاب شد و نتایج ضربهٔ دارت DART ناسا را در ۴ سال پس از مأموریت ناسا، بررسی خواهد کرد. هدف DART ضربه زدن به سیارک دیمورفوس، کوچک‌ترین از دو جرم تشکیل دهندهٔ سیارک دوتایی سیارک ۶۵۸۰۳ «65803 Didymos» بوده است.
هرا یک کاوشگر فضاییِ حدوداً ۱۱۲۸ کیلوگرمی است که چندین محمولهٔ (دوربین، فرازیاب و طیف‌سنج) را حمل می‌کند. همچنین دو ماهواره کوچک از نوع تاسواره به نام‌های «Milani» و «Juventas» را با خود حمل می‌کند.
ماهواره‌های ایران

قرار بود در سالهای ۱۹۸۱ و ۱۹۸۳، سه ماهواره زهره توسط آمریکا(و نه ایران)به فضا پرتاب شود
گزارش روزنامه اطلاعات پیرامون وعده پرتاب زهره در ۱۹۸۱ و ۱۹۸۳
کشور ایران (۲۰۰۹) نهمین کشور دنیا پس از شوروی (۱۹۵۷)، ایالات متحدهٔ آمریکا (۱۹۵۸)، فرانسه (۱۹۶۵)، ژاپن (۱۹۷۰)، چین (۱۹۷۰)، انگلیس(۱۹۷۱)، هند (۱۹۸۰) و اسرائیل(۱۹۸۸) است که مستقلاً موفق به پرتاب ماهواره شد. این مقاله به معرفی ماهواره‌های ساخت ایران یا متعلق به ایران می‌پردازد.
نقاط مداری ایران

ایران تاکنون نقاط مداری زیادی را برای ارسال ماهواره مخابراتی ثبت کرده است. تعدادی از این نقاط به خاطر عدم توانایی ایران در استقرار ماهواره سلب امتیاز شده‌اند. ایران اخیراً اقدام به ثبت نقاط مداری دیگری کرده است.
| نام ماهواره | مدار | تاریخ ثبت | وضعیت |
| --- | --- | --- | --- |
| زهرهٔ ۱ | ۳۴ درجه شرقی | ۱۳۵۶ | در نوامبر سال ۲۰۱۲ امتیازش باطل شد |
| زهرهٔ ۲ | ۲۶ درجه شرقی | ۱۳۵۶ | با بهره‌گیری از امکانات ماهواره بدر عربست در حال استفاده است. |
| زهرهٔ ۳ | ۴۷ درجه شرقی | ۱۳۵۶ | در سال ۲۰۰۹/۱۳۸۷ امتیازش باطل شد |
امید

مقالهٔ اصلی: ماهواره امید
ماهوارهٔ امید نخستین ماهواره‌ای است که تمام مراحل تولید و ساخت آن، در خود ایران انجام شد.
این ماهواره که در ارتفاع ۲۴۶ تا ۳۷۷ کیلومتری از زمین و در قسمت بسیار رقیق  جوّ قرار داشت و در مدار پایین بود و بر اساس مأموریت تعریف شده برای آن، پس از مدتی (در اثر غلبهٔ جاذبهٔ زمین بر اصطکاک هوا) انرژی خود را از دست داده و سقوط کرد.