stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایستگاه راه‌آهن مشهد

ایستگاه راه‌آهن شهید سید ابراهیم رئیسی مشهد ، این ایستگاه پس از درگذشت سید ابراهیم رئیسی رئیس جمهور سابق ایران به نام ایستگاه راه آهن شهید رئیسی مشهد تغییر نام پیدا کرد. این ایستگاه یک ایستگاه راه‌آهن در شهر مشهد، ایران است. ایستگاه اولیه در در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۳۶ توسط پهلوی دوم و همسرش، و ایستگاه اصلی در چهارم آبان ۱۳۴۵ توسط نادر باتمانقلیچ (استاندار) گشایش یافت .
ناظر پروژه، غلامرضا کباری (۱۲۹۶-۱۳۹۴)؛ پیمانکار، شرکت ماه‌ساز؛ و معمار آن، حیدر غیایی است که با برداشتی مدرن از کاخ اشکانی هاترا و نماد فروهر، آن را طراحی نمود
ساختمان ایستگاه راه‌آهن شهید رئیسی مشهد

ایستگاه راه‌آهن مشهد شاخص‌ترین ساختمان متعلق به جریانهای معماری معاصر در مشهد بوده‌است.
ساختمان ایستگاه جدید راه‌آهن به دستور پهلوی دوم توسط معمار ایرانی حیدر غیایی و معمار فرانسوی فرنان پوین طراحی شد. ساخت آن در ۲۵ شهریور ۱۳۳۴ شروع و در ۴ آبان ۱۳۴۵ به بهره‌برداری رسید. ساخت ایستگاه راه‌آهن مشهد در برنامۀ دوم توسعه پیش از انقلاب اسلامی به تصویب رسیده بود. از آنجا که خراسان را سرزمین پارتها و سرزمین اشکانیان می دانستند و مشهد، نزدیکترین شهر بزرگ به شهر پارتن نسا، پایتخت اولیه پارتیان بود، این بنا ضمن رعایت الگوی متعارف ایستگاههای راه آهن جهان،  به شکل بال‌های نماد فروهر و با الهام از معماری اشکانی کاخ های اشکانی هاترا و تیس پون طراحی گردید  و به سرپرستی مرتضی کباری اجرا گردید.
جانمایی احداث ایستگاه راهئاهن مشهد در سال های 1326 و 1333
مراسم گشایش مسیر ریلی تهران ↔ مشهد ، در ایستگاه اولیه مشهد
ایستگاه راه آهن مشهد در حال ساخت
خبر افتتاح ایستگاه
نمای پیشین
طرح روی جلد کتاب معماری ایران در عصر پهلوی - دکتر پرویز رجبی - ۲۵۳۵ - دانشگاه ملی ایران
این ایستگاه در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است  و در گزارشی که در صفحه اول اکثر روزنامه‌های زمان افتتاح انتشار یافت، گفته شد که ایستگاه راه‌آهن مشهد بزرگ‌ترین ایستگاه راه‌آهن کشور (تا پیش از مطبق نمودن ایستگاه راه‌آهن تهران) است.
این بنا در بدو ورود، با نیمه سقفی معلق و عظیم، به مسافران خوش آمد می‌گوید. سپس با عبور از آرایه‌ای از ستونها، به سالنی با تاقی مرتفع می‌رسد که که بلند مرتبگی سقف آن، عظمتی را در ذهن بیننده ایجاد می‌کند.
سازه (المان) مقابل ایستگاه، متناسب با انحنای تاق سالنی ایستگاه؛ و فرم شاخه‌های تاج آن، مشابه بالهای ساختمان ایستگاه، طراحی شده‌است که بر شکوه فضا بیفزاید.
این ساختار، در خدمت مضمونی کاربردی سفر قرار می‌گیرد و فضایی مطلوب برای انبساط خاطر هر مسافر مضطرب فراهم می‌کند. توالی و ریتم ستونهای سفیدپوش سنگی نمای اصلی، فرم قطار را تداعی می‌کند و سایه روشن مطبوعی را زیر منحنی تیره سقف پدیدمی‌آورد.
بال خارجی ایستگاه
نمای داخلی
نمای ایستگاه پس از الحاق بخش ایوان و خم بیرونی، به درون
در شکل اولیه ایستگاه، سالنهایی در مرکز محوری ایستگاه قرار داشت که علاوه بر کاربری اداری، باعث کاهش افق دید در جانب دیگر ایستگاه و حس عمق بیشتر و احساس عظمتی از امتداد یافتن سقف ایستگاه تا پس از افق دید می شد. این مجموعه فضا و همچنین "ایوان بدرقه" (بالکن ایوان شرقی) ایستگاه، به تدریج به واسطه افزایش مسافر و ازدحام سفرها، برچیده و به فضای سالنی اضافه شدند. (حذف ایوان بدرقه (فضای تونلی و غیر سالنی زیر تاق)، به ماهیت معماری "ایوان اشکانی" بنا و درک آن، آسیب زد).
ایوان و بالکن وسیع فوقانی جنوبی ایستگاه نیز که دیدگاه و بام شهر مشهد بود، به واسطه اشتراک مسیر با قسمت اداری ایستگاه، امروزه دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرد و کاربری رستورانی و کافی شاپی خود را از دست داده است.
ایستگاه های ریلی رشت، اینچه برون، و بستان آباد، با الگوبرداری از معماری ایستگاه راه آهن مشهد، بازطراحی شده است. طراحی ایستگاه راه آهن رشت توسط مهندسین مشاور سینام و هانی قدسی انجام یافته و طرح و لحنی جدید از آن را ارائه نموده است. 
همچنین بازار تجاری الماس شرق، بصورت ترکیب فرم هر دو جانب طولی و عرضی ایستگاه، بصورت زیبایی طراحی شده است.
الماس شرق مشهد
مسجد دامغان - الگوبرداری از معماری ایستگاه راه آهن مشهد
ایستگاه راه آهن رشت
میدان و بلوار راه‌آهن مشهد

بلوار و میدان راه‌آهن، یکی از دروازه‌های شهر و یکی از سرسبزترین و زیباترین پارکها و تفریحگاه‌های شهر مشهد است.
در زمان کشیدن خط مترو به این میدان، این میدان وضعیت اسفبار و فرسوده ای به خود گرفت. از اینرو موضوع لزوم طبقاتی و تقاطع غیر همسطح شدن این میدان و انتقال ترددهای خودرویی و پارکینگهای آن به زیر زمین، یا انتقال ایستگاه به بلوار مجلسی، و تبدیل مجموعه میدان و بلوار سبز موازی آن، به پلازای شهری و پارک خطی مجدداً مطرح شد.
سرنجام در دوره مدیریت شهری تقی زاده خامسی و در ادامه محمدرضا کلائی، بازطراحی میدان راه‌آهن با هدف بازتعریف و تبدیل آن به فضای عرصه ای شهری (پلازا) و استفاده از پتانسیل ایجاد شده در ارتباط با سطوح زیرین محدوده، در دستور کار مدیریت شهری مشهد قرار گرفت.
گرچه در ایتدا قرار بر این بود که به منظور ایجاد عرصه شهری، مشابه پایانه آزادی، ارتباطات خودرویی بر مبنای تعریف تراز ۱- تجهیز شود، اما این امر صورت نپذیرفت و ساماندهی، بصورت انتقال خدمات خودرویی به جوانب میدان، انجام گرفت. در بازطراحی میدان در سال ۱۳۹۷، گرچه فضای پارکی (چمن و تراکم درختی) حذف شده است، ولی پارکینگ و مسیر تاکسی ها و خودروهای شخصی، به جوانب میدان منتقل شده و قسمت مرکز میدان، از رفت و آمد خودرویی، پاکسازی و آرامش بخشی شد.
المان میدان راه‌آهن مشهد

المان مقابل ایستگاه، مفهوم فضای ایستگاهی را کامل کرده‌است. گنبد این المان، متناسب با انحنای تاق سالنی ایستگاه، و فرم شاخه‌های تاج آن، مشابه بالهای ساختمان ایستگاه، طراحی شده‌است که بر شکوه فضا بیفزاید.
در مورد المان ایستگاه راه‌آهن مشهد پیشتر گفته می‌شد با توجه به نزدیکی مقبره نادرشاه با این محل، این المان از کلاه افشاریان و تاج نادر الگوبرداری شده بود تا به پایتختی مشهد در دوره افشاریان اشاره کند و تندیس‌هایی از مفاخر اشکانیان، افشاریان، و سامانیان نیز توسط حسن ارژنگ‌نژاد در اطراف آن قرار گیرد.
اما امروزه نام «همیشه به سوی او» بر روی آن نهاده شده و و در لوحی که بر پایه آن نصب شده، گفته شده "بنا، نشاندهنده یک مرد و زن ایرانی است که نماد انسانها می باشند. انسانهایی که فضا را درمی نوردند، ولی همواره دست به سوی خداوند بزرگ دارند". طراح این المان، یعقوب دانش دوست می‌باشد.
نزدیک به دو دهه پیش، پایه این المان تغییر زیادی کرد و کاربری تجاری یافت و پس از آن تبدیل به آبشار و آبنما شد. اما در دوره مدیریت تقی‌زاده خامسی بر شهرداری مشهد، طرح احیا میدان راه‌آهن با هدف بازتعریف عرصه عمومی، اجرا شد و پایه المان، مجدداً به شکل اولیه بازگشت و کاربری آن، گالری و نمایشگاه آثار هنری تعریف شد. در کتابی که رُلُف بِنی (Roloff Beny)، عکاس مشهور از ایران تهیه کرده‌است، تصویر المان میدان راه‌آهن مشهد، در شکل اولیه، چاپ شده‌است. مزیتی که بازپیرایی سال ۹۷ دارد، این است که اطراف المان، باز است و جزئیات آن، با درختان فراوان طرح قدیم، پوشانده (ماسکه) نشده است.
دیدگاه (View) ایستگاه راه‌آهن مشهد از امتداد بلوار کوهسنگی
المان میدان راه آهن مشهد
کلاه افشاریان
عکس هوایی المان
الگوبرداری از المان میدان راه آهن در میدان مرکزی شهر بجستان
جابجایش ریلی خودرو

از آنجا که بصورت تقریبی، منطقه خراسان در دایره ای به شعاع حدود 1000 کیلومتر ، در محاصره کمربندی از کویرها یا بیابان ها قرار گرفته است (اعم از کویرهای داخلی (همچون کویر سبزوار و تگ عمرانی گناباد) و کویرهای خارجی (همچون دشت لوت و کویرهای چندگانه دشت نمک))، رانندگی بیابانی و کویری به مشهد، باعث خستگی و خطرات فراوانی برای مسافرین جاده ای و سرنشینان خودرویی شده و میشود.
ازینرو راه آهن ناحیه خراسان جهت کاهش تلفات و صدمات جاده ای ، امکان جابجایی خودروهای شخصی افراد به مشهد و بالعکس توسط راه ریلی را فراهم نموده  تا گردشگران و زائرین، بدون نیاز به رانندگی های طولانی و طاقت فرسا در بیابان و کویرهای گرداگرد خراسان بزرگ ، بتوانند مسافت کویری مذکور را صرفه جویی جانی و مالی نموده و خودروی خود را در سفر ریلی ، همراه داشته باشند و در مقصد ، گردشگری خود را توسط آن ادامه مسیر دهند .
در حال حاضر این جابجایش ریلی خودرو ، صرفا بین شهرهای مرکز ناحیه (نواحی شبکه ریلی کشور) امکانپذیر است. در جدول زیر هزینه جابجایش بین مشهد و چند مرکز ریلی برای نوروز ۱۴۰۳ آورده شده است:
| شهرها | هزینه (تومان) |
| --- | --- |
تهران ↔ مشهد: ۷۴۵,۹۰۰ Ť
شیراز ↔ مشهد: ۱,۰۶۸,۱۵۰ Ť
بندر عباس ↔ مشهد: ۱,۰۴۳,۵۵۰  Ť
اهواز ↔ مشهد: ۱,۱۴۳۶,۵۰۰ Ť
جابجایش ریلی خودرو بین مشهد و مراکز ریلراهی یزد، گرگان، همدان، رشت، تبریز، و کرمان هنوز برقرار نشده است.
محل دریافت خودرو ، انبار توشه (ایستگاه اولیه) است.
توربو ترن

در سال ۱۳۵۴ و در آستانه پنجاهمین سال بنیانگذاری دودمان پهلوی (۲۵۳۵ شاهنشاهی)، مقرر گردید که برخی از مسیرهای ریلی کشور ، به صورت سامانه قطارهای تندرو شینکانسِن ژاپن و TGV فرانسه اجرا گردد.
از این رو به عنوان نخستین گام، قطارهای توربویی، از فرانسه خریداری شد. توربو ترن (Turbo Train) قطاری با با موتور توربینی و سرعت زیاد بودند که که در سال ۱۹۶۷ در خطوط ریل‌راهی بین شهری فرانسه بکار گرفته شدند و زمینه را برای ایجاد سامانه قطار تندرو فرانسه (Train à Grand Vitesse) ایجاد کردند. چهار دستگاه RTG کلاس T 2000 (نوع متناسب با سیستم ریلی ایران) با سرعت 160 km/h توسط راه‌آهن ایران از فرانسه خریداری شد و در سال ۱۳۵۵ در مسیر تهران-مشهد مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
توربوترن‌های ایران، نخستین قطارهای مسافری سریع-سیر ایران بودند که فاصله تهران تا مشهد را در سال ۱۳۵۵ (۲۵۳۵)، ۸ ساعته می‌پیمودند. این قطارهای شیک و مجهز، گرچه کوپه ای نبودند، اما مسافران به واسطه پذیرائی خوب، مهمانداران حرفه ای، و محیط دلپذیر دورهمی، فاصله تهران تا مشهد را ۸ ساعته و بدون خستگی طی می‌کردند.
قطار برقی

پس از راه اندازی قطارهای تندرو توربو (نوربو ترن) در مسیر ریلی تهران↔مشهد در سال ۱۳۵۵ ه.خ. تصمیم بر این شد که جهت هرچه کوتاهتر این مسیر برای  قطارهای مسافری، خط مسافربری به صورت برقی نیز اجرا گردد و برنامه ریزی گردید که پروژه از تابستان سال ۱۳۵۸ شروع شود و تا پایان سال ۱۳۶۰ (۲۵۴۰ شاهنشاهی) پایان یابد. از تمهیدات مد نظر برای کاهش بیشتر زمان سفر، حذف گردنه ریلی بین  مشهد و نیشابور (ناشی از کوهستان بینالود) بود. ازینرو و جهت جلوگیری از تخریب محیط زیست جانوری و گیاهیِ دوطرف این رشته کوه و روستاهای پیرامون (توسط فعالیتهای انسانی)؛ مقرر گردید که این مسیر، بصورت تونل اختصاصی ریلی در دل کوهستان بینالود انجام شود. این تونل، از حاشیه کوهسنگی (در محل فعلی مجتع آیه ها) شروع  شده و در بوژان نیشابور ، سر از خاک بیرون آورده و سپس تا تهران به موازات خط قدیم ادامه می یافت. ارتباط بین ایستگاه راه آهن کوهسنگی با ایستگاه فعلی راه آهن نیز توسط مسیری تونلی که  از زیر خیابان دانشگاه (خط ۲ قطار شهری قعلی) عبور می یافت،  انجام می پذیرفت.
تکمیل شبکه ریلی خراسان بزرگ و برونمرزی

جهت ارتباط ریلی بین مشهد و   شهرهای جنوبی خراسان بزرگ، با توجه به کاربری باری و ترانزیتی این مسیر و نیز کوهستانی بودن آن ، نیاز بود تا از کِشنده (لوکوموتیو)های دیزل استفاده گردد تا قدرت جابجایی کالاهای سنگین را داشته باشند. ازینرو این مسیرها ، بصورت غیربرقی طراحی گردید. این مسیر ریلی، کریدوری از کوهسنگی به پیوِژَن بود و از آنجا ، منطبق با راه ریلی موجود کنونی، به ایستگاه تربت رفته و سپس از گناباد، به دو شاخه تقسیم می گشت که یکی به کرمان و بندر عباس و دیگری به بیرجند و نهبندان ادامه می یافت.
راه های ریلی برونمرزی (با شوروی سابق و افغانستان) نیز به دلیل حمل کالاهای سنگین و ترانزیتتی بودن مسیر ، نیازمند کشنده های قدرتی دیزل بود و غیر برقی طراحی گردید.
پایانه دوم ایستگاه راه‌آهن شهید رئیسی مشهد

در شهرهای بزرگ، گاه چندین ایستگاه و پورت ریلی وجود دارد و هر یک، مسئولیت خطوط و مسیرهای معینی را بر عهده می گیرند تا از تراکم و درهمپیچیدگی خطوط، کاسته شود. به عنوان مثال، شهر شانگهای چین، دارای چهار پورت و پایانه ریلی بزرگ است. همچنین در شهرهايي که ترافيک مسافري زيادي دارند، در کنار ايستگاه اصلي راه آهن، در نقاط مختلف شهر نیز چندين ايستگاه کمکی ساخته می شود که اين ايستگاهها، با ایستگاه مرکزی و با يکديگر متصل هستند. ساخت چند ايسنگاه پايانه در چند جاي شهر، موجب ميشود که ايستگاه اصلي شهر، کمتر درگير مسافرين شده و بيشتر به کارهاي مديريتي، فني و برنامه ريزي بپردازد، ضمن اینکه ترافيک خيابان هایي که در زمان ساخت ایستگاه اولیه، در حاشیه بودند و امروزه در هسته مرکزی و پر ازدحام شهر قرار گرفته اند، نيز کاهش مي يابد و دسترسي جمعیت به خيابانهاي حاشیه ای تر، باعث کاهش گره های ترافیکی هسته مرکزی شهر و افزايش امکانات بهره برداري مسافران از تاکسي ، اتوبوس و مترو، و پارک کنار خيابانها می شود.
در مورد ایستگاه فعلی راه‌آهن مشهد، با توجه به ظرفیت محدود، این ایستگاه حداکثر تا پایان برنامه پنجم توسعه ، پاسخ گوی نیاز مسافران است.
با توجه به حجم بالای ترددها به مشهد مقدس و ترافیک سنگین جابجایی از طریق شبکه ریلی به پایتخت معنوی ایران، و همچنین دورنمای برقی شدن قطار تهران-مشهد و احداث راه‌آهن مشهد-گرگان، از سال ۸۷ ضرورت ایجاد ایستگاه دوم راه‌آهن مشهد توسط مسئولان و مقامات استانی مورد تأکید قرار گرفته بود. همچنین مصوبات کارگروه ملی زیارت و هیئت دولت، احداث یک ترمینال دیگر در ایستگاه مشهد را لازم دانسته است. در مورد مکان سنجی این پروژه ، روبروی ایستگاه فعلی در بلوار مجلسی، روبروی شهرک طرق جنب فرودگاه شهید هاشمی نژاد، و جنب ایستگاه فعلی، به عنوان گزینه های جانمایی این ایستگاه ذکر شده اند. مطالعات تکمیلی در حال انجام است و به محض پایان مطالعات و بعد از تخصیص اعتبار عملیات اجرایی آن آغاز خواهد شد.
مسیرهای دسترسی

پنج خیابان متقاطع با میدان راه آهن، عبارتند از:
بلوار راه‌آهن (کاوه سابق و کامیاب فعلی): بلوار سرسبزی که بصورت پارکی خطی، در امتداد مجموعه راهئاهن است
خیابان هاشمی نژاد (پیشین: فوزیه)، با فروشگاههای کفش های ملّی و بلّا در آغاز و پارک کوهسنگی در پایان
خیابان بهجت (پیشین: خیابان بیمارستان، شاه رضا، آزادی) منتهی به بیمارستان سینا و ساختمان پست مرکزی
بلوار رضوان (پیشین: بیهقی) منتهی به حرم رضوی
دگر خیابان ها و بلوارهای پیرامونی مجموعه راه آهن مشهد عبارتند از:
خیابان عبادی (پیشین: جاده کلات، پهلوی، خواجه ربیع)
بلوار امّت
بلوار مجلسی
خیابان طبرسی به صورت زیرگذر، از زیر مجموعه راه آهن عبور می کند.
پل سلام

جهت «سلام به حضرت» مسافرین ریلی، جانمایی مجموعه راه آهن مشهد به گونه ای انجام پذیرفت که با یکی از خیابانهای چهارگانه منتهی به حرم امام رضا، تقاطع داشته باشد تا زائرین و مسافرین ریلی، دیدگاهی به این بارگاه داشته باشند. این تقاطع غیرهمسطح، به عنوان "پل سلام" شناخته می شود.
پس از انقلاب، نام ایستگاه نادرشاه (اولین ایستگاه پس از ایستگاه راه آهن مشهد)، به "ایستگاه سلام" تغییر نام یافت.
توسعه و افزایش ظرفیت

در حال حاضر، طرح جامع توسعه و افزایش ظرفیت ایستگاه مشهد در حال پیگیری و برنامه‌ریزی است. این طرح شامل احداث و افزایش خط ها و سکو های قبول و اعزام، توسعه کارخانجات تعمیرات واگن‌های مسافری، ملزومات مورد نیاز در ایستگاه، و همچنین طراحی و احداث ترمینال شماره دو است.

در ايستگاههای راه آهن طبقاتی ، خطوط راه آهن، در دو طبقه ساخته مي شود و بناي ايستگاه، به گونه اي است که براي هر طبقه، دسترسي جداگانه سکوي مسافر، فراهم می شود. 
همچنین گونه ديگر ايستگاههاي طبقاتی نيز وجود دارد که در آن، ساختمان مسافر، بر روي فضاي بالاي خطوط ايستگاه بنا می شود. مدیرکل راه‌آهن خراسان رضوی در شهریور ۱۳۹۸ بیان داشت که زیرزمین ایستگاه راه‌آهن مشهد نیز، سالن ترانزیت خواهد شد.
خطوط راه‌آهن منشعب

خط راه‌آهن تهران-مشهد
خط راه‌آهن مشهد-بافق-کرمان
خط راه‌آهن مشهد-سرخس-آسیای میانه (شوروی سابق)
خطوط دردست اجرا یا در بررسی:
خط راه‌آهن مشهد-گرگان
خط راه‌آهن مشهد-چابهار
خط راه‌آهن مشهد-هرات (افغانستان)
پارک راه آهن
المان میدان راه‌آهن
قطار توربو (توربو ترن) تهران↔مشهد
نقشه شبکه راههای ریلی برقی و غیر برقی ایران - فروردین ۱۳۵۴ (تا ۱۳۷۴)، تصویر یکی از توربو ترن های مسیر تهران↔مشهد، و لوگوی جدید راه آهن دولتی ایران
نقشه شبکه راههای ریلی خراسان - فروردین 1354 (تا 1374)
خیابانهای سه گانه روبه‌ روی ایستگاه راه آهن مشهد

منتهی به کوهسنگی، بیمارستان سینا، آرامگاه علی ابن موسی الرضا
نقشه شماتیک از مسیرهای دسترسی به ایستگاه راه آهن شهید رئیسی مشهد
پل سلام راه آهن شهید سید ابراهیم رئیسی مشهد (دیدگاه حرم امام رضا برای مسافرین قطارهای ورودی به مشهد.
پل سلام (طبرسی)
راه آهن شهید رئیسی مشهد در سپیده دم
هوتن هخامنشی

| هوتن | هوتن |
| --- | --- |
فرزند(ان): فیدیما یا فایدیم همسر داریوش بزرگ اماستری همسر خشایارشای یکم
دودمان: هخامنشی
پدر: فرناسپ
پیشه: سیاستمدار
هوتَن نام یکی از بزرگان پارسی در زمان هخامنشیان بود. او برادر کاساندان همسر کوروش بزرگ و دایی کمبوجیه، بردیا، آتوسا، روشنک و آرتیستونه بود. نام هوتن شکل فارسی امروزی اوتانه (Utāna) فارسی باستان است. این نام در منابع یونانی به شکل Ὀτάνης (اوتانس) درآمده است.
در سال ۵۲۲ پیش از میلاد، رؤسای هفت خانوادهٔ بزرگ پارسی که هوتن نیز یکی از آنان بود، با کشتن گئومات مغ که با جا زدن خود به جای بردیا فرزند کوروش بزرگ بر تخت نشسته بود، سلطنت را به داریوش بزرگ و خاندان هخامنشی بازگردانیدند.
پنج روز پس از کشته شدن گئومات، سران هفت خانواده دربارهٔ اقدامات آیندهٔ خویش در شوش به مذاکره نشستند. در جریان جلسهٔ تعیین نظام آیندهٔ حکومتی ایران، هوتن نظام حکومتی دموکراسی را برای آیندهٔ ایران پیشنهاد کرد و در نکوهش نظام پادشاهی سخن گفت، اما نظر او در آن نشست مورد استقبال قرار نگرفت، و حکومت پادشاهی در ایران تداوم یافت. پس از رسیدن داریوش بزرگ به شاهنشاهی، هوتن به فرماندهی سپاه حدود ساحلی منصوب شد.
قیام هفت یار

گئومات غاصب بعد از رفتن کمبوجیه دوم به مصر خود را به‌جای بردیا پسر کوروش بزرگ معرفی کرده و با این حیله توانست بر تخت بنشیند. او بعد از دست انداختن به تاج و تخت، تمام زنان کمبوجیه را نیز در اختیار گرفت، یکی از این زنان فیدیما/فایدیم، دختر هوتن یکی از تواناترین نجبای ایران بود. اولین کسی که پس از هفت ماه فرمانروایی به گئومات ظنین شد که او فرزند کوروش نیست بلکه مرد شیادی است، هوتن بود. او از دختر خود پرس و جو کرد. دخترش گفت «من هرگز بردیا پسر کوروش را ندیده‌ام و نمی‌توانم او را از مغ تشخیص بدهم.» پدرش از او خواست که از آتوسا خواهر بردیا بپرسد که آیا او بردیای واقعی است یا نه. دخترش گفت «من وسیلهٔ گفتگو با آتوسا را ندارم و هیچ‌یک از زنان حرمسرا را هم ندیده‌ام چون همهٔ ما از هم جدا شده‌ایم.» وقتی کوروش حیات داشت، دستور داده بود تا گوش‌های مغ را ببرند. هوتن از دخترش خواست وقتی شوهرش در خواب است، دست بر گوش او بکشد، اگر گوش داشت همان بردیا است و اگر نداشت معلوم می‌شود که گئومات است. فیدیما زود فهمید که شوهرش گوش ندارد و نتیجهٔ تحقیق را به پدر اطلاع داد.
هوتن یک دستهٔ شش نفره از نجبای پارس را که به آن‌ها اطمینان داشت، تشکیل داد و با ورود داریوش از پارس تصمیم اتخاذ شد که او را نیز در گروه خویش وارد سازند. این هفت تن با هم قسم خوردند که برای دفع غاصب اقدام کنند.
نام این هفت تن از این قرار است:
| ترتیب | در کتاب هرودوت | در کتیبه بیستون |
| --- | --- | --- |
| ۱ | اوتانس | اوتانه |
| ۲ | اسپاتینس/اسپاکانه | اردومنش |
| ۳ | گوبریاس | گئوبروه |
| ۴ | اینتافرنس | وین‌دِفرنه |
| ۵ | مگابیز | بغابوخش |
| ۶ | هیدارنس | ویدرنه |
| ۷ | داریوش، شاهزاده هخامنشی | داریوش |
هفت یار وفادار بر آن شدند که بی‌درنگ بر غاصب بتازند و پس از ادای فریضه و دعا و نیایش برای پیروزی به طرف قصر شتافتند. مغ که در تالار بود گریخت و به خوابگاهی پناه برد و کوشید در را بر روی مهاجمان قفل کند اما دو نفر از ایشان داریوش و گوبریاس به او رسیدند و گوبریاس، مغ را در بازوان خود گرفت. داخل اتاق تاریک بود. داریوش که نگران زخمی کردن گوبریاس بود بالاخره خنجر خود را فرو برد و خوشبختانه به گوبریاس اصابت نکرده و پیکر مغ را درید.
هرودوت می‌نویسد، در پی کشته شدن گئومات و در طی مذاکره راجع به تعیین نوع حکومت ایران در زمان داریوش بزرگ هوتن پیشنهاد حکومت دموکراسی را به داریوش داده است.
بعد از به سلطنت رسیدن داریوش، دختر هوتن، فیدیما همان بانو که راز مغ را فاش کرد، با داریوش ازدواج کرد.
رسیدن هوتن به فرماندهی سپاه

داریوش پس از به سلطنت رسیدن، هوتن را به فرماندهی سپاه حدود ساحلی برگزید. هوتن پس از رسیدن به مقام فرماندهی شهر بیزانس (استانبول کنونی) و کالسدون (قاضی‌کوی در استانبول کنونی) و انتاندروس در ترود و نیز لمپونیوم را تسخیر کرد. سپس به تصرف لمنوس و ایمبروس پرداخت. این هر دو جزیره در دریای اژه بود و در دست پلاسگه‌ها. بعد از این فتوحات آشوب و شورش یک چند برطرف شد تا اینکه باز در ایونیه شورش اتفاق افتاد.
شهر بیزانس و کالسدون یا خالکدون و ترود پیش از لشکرکشی داریوش به طرف سکاها تسخیر شده بود. از قرار معلوم این نقاط در حین قشون‌کشی مزبور شورش و از پرداخت باج امتناع کرده بودند.
خانواده

هوتن پسر فرناسپ و برادر کاساندان همسر کوروش بزرگ بود. او پدر فیدیما، همسر کمبوجیه فاتح و داریوش بزرگ بود. وی همچنین دختر کوچکتری به نام اماستری داشت که با خشایارشا ازدواج کرد و مادر اردشیر یکم، امیتیس و روزگونه بود.
شهر باستانی بیزانس، استانبول کنونی
پادزهر (فیلم ۱۳۷۲)

| پادزهر | پادزهر |
| --- | --- |
کارگردان: بهرام کاظمی
تهیه‌کننده: علی شعاعی حسن پویا مجتبی هویدی بهرام کاظمی
نویسنده: سیروس الوند
بازیگران: جمشید هاشم‌پور محمد صالح‌علاء نرسی گرگیا نادیا دلدار گلچین اسماعیل داورفر وحید شیخ‌زاده محسن زهتاب
موسیقی: ناصر چشم‌آذر
فیلم‌بردار: حسن پویا
تدوین‌گر: ایرج گل‌افشان
توزیع‌کننده: میلاد فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۱ فروردین ۱۳۷۳
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
پادزهر فیلمی به کارگردانی بهرام کاظمی و نویسندگی سیروس الوند محصول سال ۱۳۷۲ است.
خلاصه داستان

جلال از همسرش جدا می‌شود و با همکاری یک کلاهبردار به سرقت از یک خانهٔ مسکونی اقدام می‌کند. جلال از روی تصادف متوجه گفت و گوی یک گروه خرابکار دربارهٔ توطئه بمب‌گذاری می‌شود و موضوع را به پلیس اطلاع می‌دهد. اما مأموران به جلال بدگمان می‌شوند و او را بازداشت می‌کنند. سرگرد هاشمی، افسر ویژهٔ ادارهٔ آگاهی، متوجه بی گناهی جلال می‌شود و درمی یابد که رهبر خرابکاران یک سرهنگ بازنشستهٔ عراقی است. جلال پس از تشکیل دادگاه به پنج سال حبس تعلیقی محکوم می‌شود و او نزد همسرش بازمی‌گردد. اما اعضای گروه جلال را شناسایی می‌کنند و ابتدا پسر و سپس خودش را گروگان می‌گیرند. آن دو جداگانه از دست خرابکاران می‌گریزند. سرگرد هاشمی براساس اطلاعات جلال به محل بمب‌گذاری در نمایشگاه بین‌المللی تهران می‌رود و قبل از این که یکی از بمب‌گذاران موفق به اجرای نقشهٔ خود بشود با گلولهٔ سرگرد هاشمی از پا در می‌آید.
بازیگران

جمشید هاشم‌پور
محمد صالح‌علاء
نادیا دلدار گلچین
اسماعیل داورفر
محسن زهتاب
نرسی گرگیا
کامران باختر
وحید شیخ‌زاده
مجتبی هویدی
حسین صفاریان
عباس خان‌مختاری
محمد خسروی
داوود رجایی
احمد هاشمی
اکبر دودکار
محسن فخاری
حسین زمانی
شهزاده احمدشاه محمدزای

احمدشاه محمدزای (متولد ۱۳۱۴ وفات ۱۶ - جوزا سال ۱۴۰۳) پسر ارشد محمدظاهرشاه پادشاه سابق افغانستان  بود وی در سال ۱۳۳۳ شمسی از آکادمی نظامی افغانستان برتبه نظامی سشتوان دوم فارغ گردید. وی در زمان که ظاهرشاه به خارج از کشور سفر می‌نمود کفالت دولت افغانستان را بدوش داشت. وی مدتی ریس هلال احمر و استاد در دانشگاه پلی تکنیک کابل بود. او به دلیل مریضی و کهولت سن به سن ۸۹ سالگی در ویرجینای آمریکا در گذشت. 
احمد شاه پس از کودتا محمد داود خان به کشور آمریکا رفت و از آن پس فعالیت سیاسی نداشت.
موخذ

. شهزاده احمد شاه، ولیعهد پیشین افغانستان درگذشت نوشته درذ وبگاه صدای آمریکا
. شاهزاده احمدشاه، پسر پادشاه پیشین افغانستان درگذشت نوشته شده در وبگاه افغان انترنشنل
. شاهزاده احمدشاه، آخرین ولیعهد افغانستان در آمریکا درگذشت نوشته شده در وبگاه بی‌بی‌سی
آنتونیو گوزمان بلانکو

| آنتونیو گوزمان بلانکو | آنتونیو گوزمان بلانکو |
| --- | --- |
Portrait by Martín Tovar y Tovar: Portrait by Martín Tovar y Tovar
President of Venezuela: President of Venezuela
دوره مسئولیت ۲۷ آوریل ۱۸۷۰ – ۲۷ فوریه ۱۸۷۷: دوره مسئولیت ۲۷ آوریل ۱۸۷۰ – ۲۷ فوریه ۱۸۷۷
پس از: Guillermo Tell Villegas
پیش از: Francisco Linares
دوره مسئولیت ۲۶ فوریه ۱۸۷۹ – ۲۶ آوریل ۱۸۸۴: دوره مسئولیت ۲۶ فوریه ۱۸۷۹ – ۲۶ آوریل ۱۸۸۴
پس از: José Gregorio Valera
پیش از: Joaquín Crespo
دوره مسئولیت ۱۵ سپتامبر ۱۸۸۶ – ۸ اوت ۱۸۸۷: دوره مسئولیت ۱۵ سپتامبر ۱۸۸۶ – ۸ اوت ۱۸۸۷
پس از: Joaquín Crespo
پیش از: Hermógenes López
Minister of Foreign Affairs of Venezuela: Minister of Foreign Affairs of Venezuela
دوره مسئولیت ۲۵ ژوئیه ۱۸۶۳ – ۷ اوت ۱۸۶۳: دوره مسئولیت ۲۵ ژوئیه ۱۸۶۳ – ۷ اوت ۱۸۶۳
رئیس‌جمهور: Juan Crisóstomo Falcón
دوره مسئولیت ۲۱ ژانویه ۱۸۶۴ – ۶ فوریه ۱۸۶۴: دوره مسئولیت ۲۱ ژانویه ۱۸۶۴ – ۶ فوریه ۱۸۶۴
رئیس‌جمهور: Juan Crisóstomo Falcón
دوره مسئولیت ۲۴ ژوئیه ۱۸۶۷ – ۳ اکتبر ۱۸۶۵: دوره مسئولیت ۲۴ ژوئیه ۱۸۶۷ – ۳ اکتبر ۱۸۶۵
رئیس‌جمهور: Juan Crisóstomo Falcón
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ فوریهٔ ۱۸۲۹ کاراکاس
درگذشته: ۲۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۹ (۷۰ سال) کوبا
ملیت: ونزوئلا
حزب سیاسی: Liberal Party
همسر(ان): Ana Teresa Ibarra
امضا: 
آنتونیو گوزمان بلانکو (انگلیسی: Antonio Guzmán Blanco; ۲۸ فوریهٔ ۱۸۲۹ – ۲۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۹) سرباز، دیپلمات، و وکیل اهل ونزوئلا بود.
فرهنگ بلوچی-فارسی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): عبدالغفور جهاندیده
موضوع(ها): زبان فارسی-تألیف
ناشر: معین
تاریخ نشر: ۱۳۹۶
فرهنگ بلوچی-پارسی: بردارندهٔ بیش از شصت هزار واژه و اصطلاح و کارواژه بلوچی و معنی آن‌ها به پارسی یک فرهنگ واژگان بلوچی به پارسی است که به دستیاری عبدالغفور جهاندیده گردآوری شده است. این نبیگ در سال ۱۳۹۶ در ۲ پوشینه با میانجی انتشارات معین و دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار به چاپ رسید. فرهنگ بلوچی-فارسی عبدالغفور جهاندیده در سال ۱۳۹۷ جایزهٔ سی‌وششمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را در بخش زبان از آن خود کرد.
دربارهٔ کتاب

عبدالغفور جهاندیده کار گردآوری واژگان بلوچی را از سال ۱۳۶۸ و در زمانی آغاز کرد که در روستاهای بلوچستان به پیشه آموزگاری سرگرم بود. این فرهنگ، نخستین فرهنگ بلوچی-فارسی است که به چاپ رسیده و بنیان آن بر پایه گویش بلوچی غربی و بلوچی مکرانی است که در میان گویش‌های بلوچی گویش معیار یا ترادادی به‌شمار می‌آید. با این روی نویسنده تا آنجا ک توانسته به بسیاری از واژه‌های گویش‌های دیگر بلوچی همچون سرحدی، کاروانی، فنوجی، کُتیچی، سراوانی، و لاشاری نیز نگرش کرده است. در پیش واژه‌های مربوط با نمادی آشکار، وابستگی واژه به هر کدام از این گویش‌ها پیدا شده است. افزون بر این نگارنده در این فرهنگ بسیاری از واژه‌های گویش بلوچی خاوری را نیز که در بلوچستان پاکستان گویش می‌شود و با برابر باختری خود دگرگونیهای آوایی دارند، با نامبرد بنمایه در خود نوشتار یا در پابرگی نامبرده است. باید این را نیز افزود ک زبان بلوچی یکی از شاخه‌های بنیادین زبان پهلوی یا پارسی میانه هست و بسیاری از واژگان فراموش گشته زبان پارسی را می‌توان در این زبان یافت.