stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آرام‌اس تایتانیک
فرضیه‌ها

پس از غرق شدن تایتانیک، گزارش‌های متعددی در مورد تعداد کثیر کوه‌های یخ در اقیانوس اطلس شمالی منتشر شد. در همان زمان مقامات دریانوردی و هواشناسی آمریکا به روزنامه نیویورک تایمز گفتند که زمستان گرم آن سال باعث شده که توده بزرگی از کوه‌های یخ در آب‌های اقیانوس اطلس به حرکت درآیند. در روزها و هفته‌های پیش از وقوع این حادثه، جهت باد و دمای شمال اقیانوس اطلس باعث شده بود که تعداد زیادی از کوه‌های یخ به سمت جنوب حرکت کنند.
همه این اطلاعات باعث شده بود که پژوهشگران در گذشته به این نتیجه برسند که در آن روزها تعداد بسیار زیاد و بی‌سابقه‌ای از کوه‌های یخ در بخش شمالی اقیانوس اطلس شناور بودند. یک گروه پژوهشی از آمریکا این فرضیه را مطرح کرده بود که نزدیک شدن بیش از حد ماه به کره زمین باعث شد که در زمستان سال ۱۹۱۲ ارتفاع امواج اقیانوس به شکل چشمگیری افزایش یابد و بنابراین حجم عظیمتری از توده‌های یخ از مناطق یخبندان گرینلند جدا شده و در اقیانوس اطلس شناور شدند.
اما در این پژوهش جدید در دانشگاه شفیلد، تمام اطلاعات گارد ساحلی و اداره دریانوردی آمریکا از سال ۱۹۰۰ تا چند دهه بعد را بررسی کرده‌اند. روش‌های تحلیل و بررسی اطلاعات با گذشت زمان پیچیده‌تر شده است و مقایسه شرایط جوی دوره‌های مختلف را دشوارتر می‌کند. پژوهشگران بریتانیایی در مطالعات خود متوجه شدند که حجم و تعداد کوه‌های یخ شناور در آن بخش از اقیانوس اطلس در هر سال به نسبت سال‌های دیگر تفاوت قابل ملاحظه‌ای داشت. هر چند به حرکت درآمدن توده‌های یخ در سال ۱۹۱۲ میزان نسبتاً بالایی داشته ولی این میزان نه غیرعادی و نه بی‌سابقه بوده است. تخمین زده می‌شود که در آن سال حدود ۱٫۰۰۰ کوه یخ از مدار ۴۸ درجه که مرز منطقه مناسب برای دریانوردی تلقی می‌شد، عبور کرده بودند.
در ۲۰ سال فاصله سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۰ که توسط پژوهشگران مورد بررسی قرار گرفته، حداقل در ۵ سال تعداد کوه‌های یخی که از مدار ۴۸ درجه عبور کرده بودند بالای ۷۰۰ مورد بوده است. طبق آمارهای گارد ساحلی آمریکا تعداد کوه‌های یخ شناور در این مناطق در سال ۱۹۰۹ از سال ۱۹۱۲ بیشتر بوده است. اگر مبنا را ۶۰ تا ۷۰ سال اول قرن بیستم در نظر بگیریم، تعداد کوه‌های یخ شناور در سال ۱۹۱۲ جزو بیشترین‌ها بود ولی بدون شک پرشمارترین مورد نبوده است.
پژوهشگران با استفاده از اسناد گارد ساحلی آمریکا و داده‌های دیگر یک مدل کامپیوتری برای ردیابی مسیر حرکت کوه‌های یخ در سال ۱۹۱۲ طراحی کردند. آنها با استفاده از این مدل کامپیوتری توانستند مسیر حرکت کوه یخی که کشتی تایتانیک را در جنوب گرینلند غرق کرد، تشخیص دهند. آنها معتقدند که این کوه یخ احتمالاً در پاییز سال ۱۹۱۱ از مناطق یخبندان شمال اقیانوس اطلس جدا شده و در آغاز حرکتش طول آن حدود ۵۰۰ متر و عمق آن حدود ۳۰۰ متر بوده است. براساس تخمین‌های این مدل محاسبه کامپیوتری، در زمان وقوع حادثه یعنی ۱۴ آوریل ۱۹۱۲، حجم و اندازه این کوه یخ با آنچه که در عکس‌های ویلیام اسکوئرز (ناخدای کشتی سی اس مینیا) دیده می‌شود، مطابقت دارد. سی اس مینیا در عملیات جستجو و نجات مسافران تایتانیک شرکت داشت و ناخدای آن از کوه یخی که به کشتی اصابت کرده بود، چندین عکس گرفته است.
فرضیه‌ها > فرضیه ماه کامل

دانشمندان اخیراً فرضیه‌ای جدید را مطرح کرده‌اند که می‌گوید ماه کامل در غرق شدن و برخورد کشتی تایتانیک با کوه یخ نقش داشته است. محققان دانشگاه ایالتی تگزاس در سن مارکوس می‌گویند: «ماه کامل باعث رانش کوه یخ به سمت جنوب شده است.»
فرضیه‌ها > فرضیه شرایط جو و اتمسفر منطقه

مورخ بریتانیایی به نام تیم مالتین معتقد است که جو و اتمسفر منطقهٔ سقوط کشتی شرایط را برای کارکنان کشتی بسیار سخت کرده بود و آنها نتوانسته‌اند کشتی را متوقف کنند تا به کوه یخی برخورد نکند.
مشاهدات چارلز لایتولر (افسر دوم کشتی تایتانیک)

از همان لحظه‌ای که بندر بلفاست را ترک کردیم، هوا بسیار عالی بود. وقتی که به اقیانوس اطلس رسیدیم، هوا خیلی ملایم و وضعیت آب مثل دریاچه‌هایی بود که در ضرب‌المثل‌ها از آنها یاد می‌شود. حتی یک ذره باد هم نمی‌وزید و آب دریا مثل یک ورقه شیشه‌ای بود. در هر موقعیت دیگری این شرایط آب و هوایی می‌توانست مطلوب و ایده‌آل باشد؛ ولی هر کس که در مورد کوه‌های یخ تجربه داشته باشد می‌داند که دقیقاً همین شرایط به علاوه آسمان بدون ماه، تشخیص و رویت کوه‌های یخ را بسیار دشوار می‌کند و قاعدتاً بر هوشیاری ناخدا، افسران و ملوانان کشتی می‌افزاید.
ترسیم نقشه لاشه کشتی

پژوهشگران به وسیله ۱۰۰٫۰۰۰ عکسی که به وسیله ربات‌های زیردریایی گرفته شده است، توانسته‌اند نقشه‌ای از جایگاه لاشه کشتی غرق شده ترسیم کنند.
عکس کوه یخ

یک کشتی آلمانی به نام اس اس پرینز آدالبرت، ساعتی بعد از اینکه تایتانیک با کوه یخ برخورد کرد و غرق شد، خود را به آن کوه یخ رساند و مهماندار ارشدش از آن عکس گرفت. او وقتی این عکس را گرفت که تایتانیک غرق شده بود و از اینکه چه اتفاقی افتاده، خبری نداشت. چیزی که این عکس را نسبت به عکس‌های دیگر متمایز می‌کند این است که عکاس در توصیف کوه یخ گفت: «بر روی کوه یخ، رنگ سرخ کاملاً قابل مشاهده بود و این رنگ توسط برخورد یک کشتی ایجاد شده است.»
این عکس ده‌ها سال بر دیوار شرکتی آویزان بود که نماینده سازندگان تایتانیک بود، اما این شرکت در سال ۲۰۰۲ بسته و به گزارش سی ان ان، این عکس و نوشته همراه‌اش به قیمت ۱۰٫۰۰۰ تا ۱۵٫۰۰۰ پوند توسط ۴ شریک به حراج گذاشته شد. از این عکس که بعضی از آن به عنوان «کوه یخ تایتانیک» یاد می‌کنند در سال ۱۹۵۵ در کتابی استفاده شد.
نکته و دانستنی‌ها

جک تایر نام یک بازمانده کشتی تایتانیک بود که بعداً جیمز کامرون از نام وی برای شخصیت جک در فیلم تایتانیک استفاده کرد.
۱ ساعت بعد از غرق شدن کشتی، کشتی آر ام اس کارپاتیا برای کمک می‌رسد ولی شوک سرما (-۲ درجه سلسیوس) باعث شده بود مسافران کنترل تنفسشان از دست بدهند و ۱۵ تا ۳۰ دقیقه بعد از غرق شدن کشتی ایست قلبی کنند.
هزینه ساخت فیلم تایتانیک که در سال ۱۹۹۷ ساخت شده بود، خیلی بیشتر از هزینه ساخت خود کشتی تایتانیک بود (۲۰۰٫۰۰۰٫۰۰۰ دلار).
از ۱٫۵۱۴ نفری که جان باخته بودند، فقط جنازه ۳۳۳ نفر از آنها پیدا شد و از مابقی جنازه‌ها هیچ اثری پیدا نشد.
قیمت سوئیت‌های درجه یک تایتانیک ۸۷۰ پوند بوده که به نرخ امروز ۷۶٫۰۰۰ پوند می‌شود.
بیشتر از ۱۰ عروس و داماد در کشتی بودند که قصد سفر ماه عسل را داشته‌اند.
فردریک فلیت (دیدبان عرشه کشتی) وقتی کوه یخ را می‌بیند و خبر می‌دهد، کشتی پس از ۳۰ ثانیه با آن برخورد می‌کند.
فقط ۳ تا از ۴ دودکش‌های تایتانیک واقعی بوده و این به خاطر اینکه باعظمت‌تر و قوی‌تر به نظر برسد، بوده است.
لاشه کشتی تایتانیک ۷۳ سال پس از غرق شدنش یعنی در سال ۱۹۸۵ پیدا شد.
آخرین و جوانترین بازمانده کشتی تایتانیک، میلوینا دین بود که در سن ۹۷ سالگی در سال ۲۰۰۹ میلادی درگذشت.
ویولن که در زمان غرق شدن کشتی تایتانیک در حال نواخته شدن بوده، در یک مزایده با قیمت ۱٫۷ میلیون دلار در سال ۲۰۱۳ میلادی فروخته شد.
بر اساس شواهد تاریخی، قرار بوده ۶۴ قایق نجات در تایتانیک وجود داشته باشد، اما فقط ۲۰ عدد از آنها بر کشتی‌سوار شده‌اند.
میلتون هرشی (بنیان‌گذار و مدیر شرکت شکلات سازی هرشیز) قرار بوده با تایتانیک سفر کند، اما به دلیل مشغله کاری مجبور شده زودتر با یک کشتی دیگر حرکت کند.
کشتی تایتانیک، سالنی مخصوص ورزش داشته که به دستگاه‌های بدنسازی همانند دوچرخه مجهز بوده است.
این کشتی همچنین استخر نیز داشت که در مرکز عرشه تعبیه شده بود.
وایولت جساپ، تنها مهمانداری است که از حوادث غرق شدن کشتی‌های تایتانیک و بریتانیک جان سالم به در برده است.
نسخه زراندود رباعیات خیام نیز مسافر کشتی بود و همراه با آن غرق شد.
نرده کنار سینه کشتی ۱۱۲ سال پس از غرق شدنش یعنی در سال ۲۰۲۴ جدا شد.
آمار

| سن/جنسیت | درجه/خدمه | تعداد سرنشین | تعداد نجات یافته | تعداد غرق شده | درصد نجات یافته | درصد غرق شده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| کودکان | درجه یک | ۶ | ۵ | ۱ | ۸۳٪ | ۱۷٪ |
| کودکان | درجه دو | ۲۴ | ۲۴ | ۰ | ۱۰۰٪ | ۰٪ |
| کودکان | درجه سه | ۷۹ | ۲۷ | ۵۲ | ۳۴٪ | ۶۶٪ |
| زنان | درجه یک | ۱۴۴ | ۱۴۰ | ۴ | ۹۷٪ | ۳٪ |
| زنان | درجه دو | ۹۳ | ۸۰ | ۱۳ | ۸۶٪ | ۱۴٪ |
| زنان | درجه سه | ۱۶۵ | ۷۶ | ۸۹ | ۴۶٪ | ۵۴٪ |
| زنان | خدمه | ۲۳ | ۲۰ | ۳ | ۸۷٪ | ۱۳٪ |
| مردان | درجه یک | ۱۷۵ | ۵۷ | ۱۱۸ | ۳۳٪ | ۶۷٪ |
| مردان | درجه دو | ۱۶۸ | ۱۴ | ۱۵۴ | ۸٪ | ۹۲٪ |
| مردان | درجه سه | ۴۶۲ | ۷۵ | ۳۸۷ | ۱۶٪ | ۸۴٪ |
| مردان | خدمه | ۸۸۵ | ۱۹۲ | ۶۹۳ | ۲۲٪ | ۷۸٪ |
| مجموع | مجموع | ۲٫۲۲۴ | ۷۱۰ | ۱٫۵۱۴ | ۳۲٪ | ۶۸٪ |
همچنین از ۶۱ قلاده سگ که در درجه یک وجود داشت، فقط ۳ قلاده سگ موفق به نجات توسط صاحبان خود شدند.


عکس کوه یخی که ساعاتی بعد از برخورد کشتی تایتانیک توسط مهماندار ارشد کشتی اس اس پرینز آدالبرت گرفته شد.
تصویر جک تایر (یکی از بازماندگان کشتی تایتانیک) که تصور می‌رود نام شخصیت جک در فیلم تایتانیک از روی نام وی گرفته شده است.
تصویری از تایتانیک که قبل از حرکتش از اسکله ساوت‌همپتون گرفته شد.
تصویری از تایتانیک که در ۱۱ آوریل ۱۹۱۲ از اسکله کویینزتاون (کوو) گرفته شد.
تصویری از ادوارد اسمیت (ناخدای کشتی تایتانیک) که در سال ۱۹۱۱ گرفته شد.
تصویری از جان جیکوب آستور چهارم (ثروتمندترین مسافر کشتی تایتانیک) که در حادثه غرق شدن کشتی جان باخت.
تصویری از فرانسیس براون و سایر مسافران که در عرشه کشتی حضور داشتند.
باییا بلانکا

مکان در 22x20px|border استان بوئنوس آیرس, 23x15px|border |alt=|link= آرژانتین
| Bahía Blanca | Bahía Blanca |
| --- | --- |
(From top to bottom; from left to right) Panorama of the city; Banco Nación; Fountain by Lola Mora; Club Argentino and Rivadavia Plaza and City Hall.: (From top to bottom; from left to right) Panorama of the city; Banco Nación; Fountain by Lola Mora; Club Argentino and Rivadavia Plaza and City Hall.
استان:  استان بوئنوس آیرس
Partido: Bahía Blanca
بنیان‌گذاری: 1828
حکومت: حکومت
 • Intendant: Christian Breitenstein
ارتفاع: ۲۰ متر (۷۰ فوت)
جمعیت (2010 سرشماری [INDEC]): جمعیت (2010 سرشماری [INDEC])
 • کل: ۳۰۱٬۵۷۲
کد پستی: B 8000
کد منطقه: + 291
باییا بلانکا (به اسپانیایی: Bahía Blanca) شهری در کشور آرژانتین، استان بوئنوس آیرس است که در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۳۰۴٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته است.
دیرفیلد، کانزاس

مکان
| Deerfield, Kansas | Deerfield, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Deerfield, Kansas: Location of Deerfield, Kansas
ایالت: کانزاس
شهرستان: Kearny
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۷ مایل مربع (۱٫۲۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴۷ مایل مربع (۱٫۲۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۹۴۶ فوت (۸۹۸ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۷۰۰
 • برآورد (۲۰۱۱): ۷۰۱
 • تراکم: ۱۴۸۹٫۴/مایل مربع (۵۷۵٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۸۳۸
کد منطقه: ۶۲۰
FIPS کد: ۲۰-۱۷۲۲۵
GNIS feature ID: ۰۴۷۱۶۰۲
دیرفیلد (به انگلیسی: Deerfield) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۷۰۰ نفر بوده‌است.
پوینت آرنا، کالیفرنیا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کالیفرنیا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| پوینت آرنا | پوینت آرنا |
| --- | --- |
شهر: شهر
City of Point Arena: City of Point Arena
The Point Arena Lighthouse: The Point Arena Lighthouse
Location of Point Arena, California: Location of Point Arena, California
ایالت:  کالیفرنیا
شهرستان: مندوسینو
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳۵۰ مایل مربع (۳٫۴۹۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳۵۰ مایل مربع (۳٫۴۹۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)  ۰٪
ارتفاع: ۱۱۸ فوت (۳۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۴۴۹
 • تراکم: ۳۳۰/مایل مربع (۱۳۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 95468
کد منطقه: 707
کد FIPS: 06-57876
GNIS feature ID: 1659411
وبگاه: www.cityofpointarena.co
پوینت آرنا (به انگلیسی: Point Arena) شهری در شهرستان مندوسینو ایالت کالیفرنیا است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴۴۹ نفر جمعیت داشته است.
وادان

مکان
| وادان وادون | وادان وادون |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
وادان: وادان
مختصات: ۳۵°۳۵′۴۹″ شمالی ۵۲°۸′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۹۶۹۴°شمالی ۵۲٫۱۴۱۱۱°شرقی﻿ / 35.59694; 52.14111: مختصات: ۳۵°۳۵′۴۹″ شمالی ۵۲°۸′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۹۶۹۴°شمالی ۵۲٫۱۴۱۱۱°شرقی﻿ / 35.59694; 52.14111
استان: تهران
شهرستان: دماوند
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جمع‌آبرود
جمعیت: ۱۳۰۵ نفر (سرشماری ۹۵)
وادان روستایی در دهستان جمع‌آبرود واقع در شهرستان دماوند استان تهران ایران است.
زبان مردم وادان مخلوطی از زبان تاتی و فارسی امروزی است.
این روستا در جنوب شرقی شهر دماوند و در فاصله هشتاد کیلومتری شرق تهران قرار دارد. رشته کوه قره آقاج که در سرتاسر غرب روستا گسترش یافته است در اثر چین خوردگی آلپ – هیمالیا هم‌زمان با سلسه جبال البرز و زاگرس در اواخر دوره ترشیاری به وجود آمده است.
تاریخچه

قدمت این روستا و اولین آثار سکونت انسان در این منطقه بنا به برخی شواهد به سلسله مادها و حضور آنها در حاشیه این روستا تعلق دارد که به عنوان پایگاه تابستانی آن‌ها محسوب می‌شده است. وجود قلعه باستانی وادان در راستای قلاع کوهان، فاژان، زرآباد، حاج عسگر، دزک، کیانی، سپید و درویش خود دلیلی بر این مدعا ست. یکی از نوادر استراتژیکی که در این قلعه‌ها رعایت شده است، آنکه قلعه‌ها در مکان‌هایی ایجاد گشته که به راحتی در قدیم به وسیله نشانه‌های خاص خود همچون دود و آتش می‌توانستند یکدیگر را مطلع سازند. رعایت این استراتژی نشان از آن دارد که مادها تابستان در حواشی رودخانه دائمی وادان سکنی می‌گزیدند، لهذا از آنجایی که آب و هوای منطقه بسیار مساعد بوده است دامنه این سکونت بسیار وسیع بوده طوری که از وادان شروع شده و تا ساران ادامه می‌یافت. این سلسه در فصل سرما در پایگاه‌های زمستانی خود در اطراف ایوانکی و گرمسار سکنی می‌گزیدند. سند دیگر اینکه در ۶ کیلومتری غرب وادان در مراتع متعلق به این روستا، منطقه ای وجود دارد تحت عنوان چشمه شاه. این محوطه باستانی دارای سه تپه طبیعی نسبتاً برجسته نسبت به تپه ماهورهای اطراف می‌باشد که به فاصله نزدیک از یکدیگر دیده می‌شود. این منطقه باستانی به نام‌های دیگری همچون یورت شاه وتخت شاه نیز مشهور می‌باشد. اخیراً دربررسی‌های صورت گرفته در این محوطه، شواهد فرهنگی که نشانگر استقراری بودن آنها باشد به دست آمده که در مرتفع‌ترین نقطه آن وجود داشته است. آنچه مسلم است تپه‌های باستانی چشمه شاه دردوران تاریخی، مورد استقرار واقع شده است و نام‌هایی که امروزه به این مکان اطلاق می‌شود شاید به لحاظ اهمیت آن بوده است. احتمال می‌رود این محوطه به عنوان اقامتگاه‌های تفریحی مورد استفاده و استقرار رؤسای ایلات وقبایل بوده و قدمت آن به قرون قبل از اسلام بازگردد. نکته دیگر اینکه در جبهه شرقی محوطه باستانی چشمه شاه و تقریباً به فاصله ۳ کیلومتر این محل و در زیر قله بلند کوه قرچ، مرتع و یورتی وجود دارد که به بند امان مشهور می‌باشد ولیکن مردم از آن تحت عنوان بند حمام یاد می‌کنند و به جهت تسطیح توسط ماشین آلات سنگین، تمامی آثار فرهنگی آن از بین رفته است.
پیرامون نام

وادانستن: مصدر مرکب، به معنای بازدانستن، بازشناختن، تشخیص دادن، وادان نیز به معنای بازشناختن و تمیز دادن می‌باشد. چنانچه اثیرالدین اخسیکتی می‌گوید: «گر بضاعت دار شرعی، سود بشناس از زیان/ور عروس آرای فرعی، خلعت وادان از کفن»
فلسفه نام وادان را این‌طور بیان می‌کنند که پس از حادثه عاشورا، عده‌ای که تعداد آن‌ها قریب به چهل نفر بوده در شمالی‌ترین منطقه وادان سکنی گزیدند که جملگی شعیه مذهب بودند. در راستای سکنی گزیدن این افراد، عده‌ای نیز در فاصله ۲ هزار گزی جنوب روستا و بر روی یال‌های دامنه شمالی کوه‌های جنوب سکنی گزیدند که بی‌دین و کافر بودند. این گروه اقدام به ساخت قلعه‌ای نمودند که بعدها به نام قلعه کافر معروف گردید. این افراد جهت آبرسانی به محل اقامت خودشان نهر طویلی قریب به ۷۰۰۰ متر احداث کردند. وادان احتمالاً به معنای تمییز دادن و تشخیص دادن بین این دو گروه می‌باشد. این نام همچنان بر سر زبان‌ها جاری است. امروزه مردم در محاورات عامیانه خود وادان را «وان» می‌گویند که بی‌شباهت به موقعیت روستا نمی‌باشد؛ زیرا وان به معنای چشمه و محل آب می‌باشد و در حقیقت سرچشمه رودخانه از این محل است.
طایفه‌ها
مردم این روستا عمدتاً به طوایف زیر تعلق دارند:
طایفه یدالله ایها (رجبعلی، ستاری، جمشیدی و فروغی)
طایفه چهار براری‌ها (مرشدی، بطنی، مهدیانی، پیشرو، محمد نبی، امیر افشار، محسنی)
طایفه خراسانی (خراسانی، ترقی، طرقی)
طایفه محمد قاسم (مرزبانی و جدیدی)
طایفه کربلایی ابراهیم (ابراهیمی، آسیابانی و حاج نور محمدی)
طایفه تمری‌ها (فاتحی، امجدی، امامی و برهانی)
طایفه آخوند (کاظمی، ملامحمدی و یونسی)
طایفه معصوم علی (معصومی، مطلبی و میرزایی)
نام‌های محلی و مشهور

رودخانه ای معروف به رودخانه وادان که از شمالی‌ترین بخش وادان سرچشمه گرفته در حرکت دائمی خود به سمت جنوب از روستاهای تاسکین، وادان، کوهان، کیلان، ساران، دوآب و ویرانه عبور کرده و سرانجام به ایوانکی می‌ریزد. در گذشته‌ای نه چندان دور، آب این رودخانه به قدری بوده است که الوارهای بریده شده از درختان تبریزی و بید در حواشی رودخانه را به وسیله جریان شدید آب این رودخانه انتقال می‌دادند ولیکن اخیراً به خصوص در فصل گرما و کشاورزی، آب این رودخانه محدود به مشروب نمودن اراضی کشاورزی وادان می‌شود. همان‌طور که بیشتر اشاره گردید رودخانه وادان را به نام «وان» می‌شناسند که در لغت‌نامه‌های فارسی به معنای سرچشمه و محل آب می‌باشد. البته به زودی بر روی این رودخانه سد خاکی به طول تاج ۲۵ متر و ذخیره آبی ۵/۳ میلیون متر مکعب احداث خواهد شد که بالغ بر ۵۰۰۰ هزار هکتار از اراضی زیر دست این سد مشروب خواهد گردید.
غار: دخمه‌ای بزرگ در صخره‌های سنگی عظیمی در محله‌ای موسوم به زیرکمر وجود دارد که از آن تحت عنوان غار یاد می‌کنند. هرچند که چشم‌انداز آن از دور دهنه غار وسیعی را نشان می‌دهد اما عمق آن به بیش از۴ متر نمی‌رسد. بیشتر شبیه دخمه بزرگی است که به نظر می‌آید به وسیله دست آن را کنده باشند نه اینکه توسط عوامل طبیعی چون فرسایش، بدین شکل درآمده باشد. این غار به نام غار زیر کمر معروف بوده و به احتمال زیاد مربوط به زمان غارنشینی است.
بند: تنها بند معروف در منطقه وادان، بند امان می‌باشد که مردم آن را به عنوان بند حمام می‌شناسند. سابقه این بند بسیار کهن می‌باشد. در گذشته‌ای نه چنان دور نیز بندی موسوم به بند آسیاب بوده که کار انتقال آب برای آسیاب آبی را انجام می‌داده است.
آب معدنی: بنا به برخی حکایات و روایات از سوی ریش سپیدان روستا، چشمه‌ای بر روی کوه قوچعلی و در منطقه‌ای به نام آفتاب وجود داشته که از آن به عنوان کمبود آب یاد می‌کردند. البته آثار آن هنوز پابرجاست و در بخشی از فصول سال آب اندکی از آن جاری می‌شود. قدما را عقیده بر آن بوده که آب این چشمه مصرف دارویی داشته، رنگ آن تیره بوده و مزه گس داشته است.
بناهای تاریخی: چشمه شاه، قلعه کافر و قلعه وادان از بناهای بسیار کهن روستا می‌باشد که شرح آن‌ها قبلاً گذشت. از دیگر بناهای تاریخی و مذهبی می‌توان از سقاخانهٔ ابوالفضل العباس نام برد. مردم روستا، ارادت خاصی به این مکان مقدس دارند. این ارادت به خاطر آن است که مردم این روستا، معجزات فراوانی از این مکان سراغ دارند. اهالی برخی از نذورات خود را در این مکان مقدس ادا می‌نمایند.
بخش‌های وادان

خود روستای وادان از بخش‌هایی همچون: قلعه، ده، کهریزک، بالا حصار، بالا روبار، پایین روبار، سرباغ، شهرک آزادگان، شهرک بنیاد، زیر کمر و جدید تشکیل شده است. ولیکن حواشی روستا و چشمه آب‌های آن عبارت اند از :چهار چشمه، بند امان (حمام)، رزک، تولک، میشینی، ممشه، نی یک، چشم ابراهیم، تخت شاه، چشمه شاه، دلی، آبزه، رستم‌آباد، آب باریک، محدودیه، سفید خانیک، دو دره، مملی، قاسم بیگی، سرخ چشمه، جوزدار، سره قاسم و… که بعضاً این مناطق تاریخچه خاص خودشان را دارند. به عنوان مثال پیر چنار در جوزدار.
پیر چنار: جوزدار در حدود دو کیلومتری غرب وادان واقع شده است. این منطقه بسیار بسیار وسیع می‌باشد. وجود دخمه‌هایی در این مکان خود دال بر این مدعاست که در گذشته‌ای نه چندان دور، این منطقه یکی از قطب‌های تولید محصولات کشاورزی همچنین چراگاه تعداد بی شماری گاو و گوسفند بوده است. در وسط این منطقه وسیع، درخت چناری وجود دارد که بنا به گفته اهالی قدمت آن به بیش از ۶ قرن می‌رسد. اهالی روستا، باور خاصی به آن دارند و در ایام خاصی به زیارت آن رفته و نذورات خود را ادا می‌نمایند. بر روی این درخت مردم دخیل‌های زیادی را بسته‌اند و بر این باورند که سوزاندن چوب این درخت گناه می‌باشد. قدمت این درخت، فضایی را که این درخت اشغال نموده و ارتفاع این درخت، یکی از جاذبه‌های طبیعی و دیدنی این روستا است.
امام‌زاده‌ها

امام‌زاده قاسم: این امامزاده هم‌اکنون در شمالی‌ترین منطقه وادان و ابتدای روستای تاسکین قرار دارد. هرچند که هم‌اکنون جزءامامزاده‌های روستای تاسکین به‌شمار می‌آید ولی سابقاً این امامزاده جزء روستای وادان بوده است. در فرهنگ جغرافیایی ایران و در لغت‌نامه علی اکبر دهخدا آمده، تعلق این امامزاده به وادان ذکر گردیده است. بنا به اظهارات سازمان میراث فرهنگی به نظر می‌رسد قدمت بنای این امامزاده به قرون ۶ یا ۷ هجری برگردد.
امام‌زاده زین‌العابدین ابن عقیل: که در مرز بین وادان و محله کوهان قرار دارد، این بنا به همت سازمان میراث فرهنگی مرمت و بازسازی شده است. از آن جایی که قبرستان مشترک محله کوهان و وادان نیز در جوار این امامزاده واقع شده است. مضاف به اینکه گردهمایی اهالی محله کردر، محله کوهان و بیدک نیز در روز عاشورا در این محل می‌باشد. قدمت بنای این امامزاده به قرون ۸ یا ۹ هجری بر می‌گردد.
مسجد قدیمی: اگر چه تاریخ معتبر ساخت این مسجد هنوز مشخص نشده ولی تخمین زده می‌شود که قدمت بالایی داشته است. شواهد نشان می‌دهد که در بین سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹ به کلی خراب و از نو ساخته شده است. ساختن مسجد جدید توسط دو فرد نیکوکار به نام‌های توسلی و علی محمد کاظمی صورت پذیرفته است. همچنین به جهت روند روبه رشد جمعیت ۲ بار اضافه بنا گردیده و هم‌اکنون دارای ۷۰۰ متر زیر بنا می‌باشد. مضاف به اینکه بخش کوچکی از مسجد، حسینیه است که متصل به آن می‌باشد.
دیرینگ، داکوتای شمالی

مکان
| Deering, North Dakota | Deering, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Deering, North Dakota: Location of Deering, North Dakota
State: داکوتای شمالی
شهرستان: McHenry
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۰۷ مایل مربع (۰٫۱۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۰۷ مایل مربع (۰٫۱۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۵۴۹ فوت (۴۷۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۹۸
 • برآورد (2011): ۱۰۰
 • تراکم: ۱۴۰۰٫۰/مایل مربع (۵۴۰٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58731
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-18620
GNIS feature ID: 1028651
دیرینگ(به انگلیسی: Deering) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۹۸ نفر بوده‌است.
محمود محمود

| محمود محمود | محمود محمود |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای ملی: نماینده مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۲۶ – ۱۳۲۸: دوره مسئولیت ۱۳۲۶ – ۱۳۲۸
پس از: نصرالله سیف‌پور فاطمی
حوزه انتخاباتی: نجف آباد (دوره پانزدهم)
استاندار تهران: استاندار تهران
دوره مسئولیت ۱۳۲۵ – ۱۳۲۶: دوره مسئولیت ۱۳۲۵ – ۱۳۲۶
نخست‌وزیر: قوام‌السلطنه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۶۱ خورشیدی تبریز، ایران
درگذشته: ۲۸ آبان ۱۳۴۴ (۸۳ سال) تهران، ایران
آرامگاه: گورستان ابن بابویه، شهرری
ملیت: ایرانی
فرزندان: پرویز محمود (آهنگساز مشهور)
محل تحصیل: مدرسه آمریکایی تهران
پیشه: سیاست‌مدار، محقق، نویسنده و مترجم
فعالیت‌ها: از ملّیون و آزادیخواهان پرحرارت و فعال صدر مشروطیت
سنگ قبر محمود محمود در گورستان ابن بابوی شهر ری در مجاورت قبر میرزاده عشقی
محمود محمود (۱۲۶۱–۲۸ آبان ۱۳۴۴) با نام اصلی محمود پهلوی محقق، نویسنده، مترجم و از مِلّیون و آزادی‌خواهان پرحرارت و فعال صدر مشروطیت بود.
زندگی

محمود تحصیلات قدیم را نزد استادان در تبریز، تهران و تحصیلات جدید را در مدرسه آمریکایی تهران به پایان رسانید. در اوایل مشروطیت در سلک آزادیخواهان درآمد. عضو حزب دموکرات گردید و در آن هنگام مقالاتی به طرفداری از آزادی و مشروطه در مجلهٔ «آینده» و روزنامهٔ «ستارهٔ ایران» می‌نوشت. مدتی به کارهای دولتی اشتغال ورزید و در وزارت پست و تلگراف مقاماتی را طی نمود. در اوایل سلطنت رضاشاه پهلوی مدتی سرپرست محصلین وزارت پست و تلگراف در اروپا بود. در ۱۳۲۴ پس از روی کارآمدن قوام‌السلطنه به استانداری تهران رسید و در دوره پانزدهم از نجف‌آباد وکیل شد. او سالخورده‌ترین نماینده این دوره از مجلس بود و به عنوان رئیس سنی مجلس را در ۲۵ تیر ۱۳۲۶ افتتاح کرد.
در تشکیل حزب دموکرات با قوام‌السلطنه همکاری نزدیک داشت و یکی از عوامل مؤثر حزب به‌شمار می‌رفت. پس از پایان دوره پانزدهم از کارهای سیاسی کناره گرفت؛ و به تحقیق و تتبع در تاریخ پرداخت. محمود در تنظیم و تألیف بعضی از کتب مورخین بعد از شهریور ۲۰ دست داشت.
محمود در اواخر عمر از نعمت بینایی محروم گشت. وی روز جمعه ۲۸ آبان ماه ۱۳۴۴ خورشیدی در سن ۸۴ سالگی درگذشت و در آرامگاه ابن بابویه مدفون است.
پرویز محمود، آهنگساز مشهور ایرانی نیز فرزند اوست. خود محمود نیز خواهرزاده عسگر گاریچی تبریزی صاحب بزرگترین مؤسسه حمل و نقل در اوایل مشروطیت بود.
زندگی > تغییر نام خانوادگی

در سال‌های آغازین ثبت نام خانوادگی قرار بود از ثبت نام‌های تکراری خودداری شود. محمود محمود نام «پهلوی» را برای خویش برگزیده بود. پس از آن که فروغی به رضاشاه پیشنهاد همان نام را برای نام خانوادگی خود داد و باخبر شدند که کسی قبل از او این نام را انتخاب کرده،محمود وادار شد آن نام‌خانوادگی را واگذار کند. او پس از آن نام خانوادگی دیگری نپذیرفت و به اعتراض نام خودش (محمود) را به عنوان نام‌خانوادگی انتخاب کرد.
تاریخ روابط سیاسی ایران و انگلیس در قرن نوزدهم

کتاب «تاریخ روابط سیاسی ایران و انگلیس در قرن نوزدهم» در ۸ جلد از مهمترین تالیفات اوست. در مورد تألیف این کتاب چنین می‌نویسد:
«از سال ۱۳۰۷ برای تألیف تاریخ روابط سیاسی پس از تنظیم یادداشت‌های مورد اشاره مشغول نوشتن شدم. وقایع از نیمه دوم قرن سیزدهم میلادی مطابق اواخر قرن هفتم هجری است در آن ایام ایران تحت لوای امرای مغول بوده و ارغون شاه نواده هلاکو در آن حکومت می‌کرد و ادوارد اول نیز پادشاه انگلستان بود شروع و به معاهده سال ۱۹۰۷ روس و انگلیس و اثرات آن معاهده در ایران و اروپا و وقایع ایران در جنگ بین‌المللی اول ختم می‌شود؛ که در ۸ جلد بالغ بر سه هزار و دویست صفحه در دسترس گذاشته شده. یادداشت‌های زیادی راجع به نواحی مختلف ایران از کتب زیادی که از نویسندگان خارجی خصوصاً انگلیسی‌ها نوشته‌اند و دخالت‌های دولت انگلیس را در مدت یک قرن و نیم اخیر در نقاط مختلف از روی اسناد و مدارک تهیه شده‌است که اگر مجال و فرصت باشد در یک جلد به چاپ خواهد رسید. اینک نوبت من است که آنچه در مدت سی سال تهیه نموده‌ام به طبع رسانیده و در دسترس هموطنان خود بگذارم. در این عمل هیچ قصد و نیتی ندارم جز اینکه ملت ایران بداند در این مدت (یکصد و پنجاه سال) چه بر آنها گذشته‌است. از خداوند متعال توفیق می‌خواهیم این خدمت را به انجام برسانم.»
کتاب وی از منابع اصلی تاریخ روابط ایران و انگلیس در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم پس از زایش است؛ با این حال به رغم این که وی در مقدمه خود وقایع نگاری کتاب را از قرن سیزده عنوان می‌کند، به دلایل نامعلومی کتاب با اشاره‌ای کوتاه به دوره مغولان و نگاهی اجمالی به تاریخ روابط دو کشور در دوره صفوی و زندیه شروع و از ابتدای دوره قاجار (قرن نوزدهم) شکل جدی و پر محتوا به خود می‌گیرد.