stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هگزازین
خواندن بیشتر

P. Saxe and H. F. Schaefer III (1983). "Cyclic D6h Hexaazabenzene-A Relative Minimum on the N6 Potential Energy Hypersurface?". Journal of the American Chemical Society. 105 (7): 1760–1764. doi:10.1021/ja00345a010.
H. Huber (1982). "Is Hexazine Stable?". Angewandte Chemie International Edition. 21 (1): 64–65. doi:10.1002/anie.198200641.
M. N. Glukhovtsev and P. von Ragué Schleyer (1992). "Structures, bonding and energies of N[6] isomers". Chemical Physics Letters. 198 (6): 547–554. doi:10.1016/0009-2614(92)85029-A.
T.-K. Ha, R. Cimiraglia and M.T. Nguyen (1981). "Can hexazine (N6) be stable?". Chemical Physics Letters. 83 (2): 317–319. doi:10.1016/0009-2614(81)85471-1.
استفانیا اسپامپیناتو

| استفانیا اسپامپیناتو | استفانیا اسپامپیناتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) کاتانیا، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
استفانیا اسپامپیناتو (ایتالیایی: Stefania Spampinato؛ ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۲) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایتالیا است. وی بیشتر بابت ایفای نقش «کارینا دی لوکا» در مجموعهٔ تلویزیونی آناتومی گری شناخته می‌شود.
از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به خوب، بد و مرده، فورد در برابر فراری، گلی و آناتومی گری اشاره نمود.
خانواده ویزلی

خانواده ویزلی خانواده تخیلی سری داستان‌های هری پاتر نوشته جی کی رولینگ است.

جوان‌ترین پسر نسل ویزلی‌ها رونالد ویزلی است، آن‌ها از نسل سپتیرنوس ویزلی هستند که با سدرلا بلک ازدواج کرد.
در دنیای هری پاتر خانوادهٔ ویزلی جایگاه خاصی دارد. این خانواده که از کتاب اول(هری پاتر و سنگ جادو) وارد این مجموعه می‌شوند به مرور در هر کتاب بیشتر و بیشتر به خواننده معرفی می‌شوند و تا پایان سهم مهمی از اتفاقات را بر عهده میگرند.
از ابتدا ما شاهد علاقهٔ هری به رون ویزلی به عنوان دوستی وفادار هستیم و در قسمت‌های واپسین توجه مان به احساس عاشقانهٔ هری نسبت به جینی ویزلی خواهر رون معطوف می‌شود.
در کنار این روابط روابط عمیق سایر اعضای خانوادهٔ ویزلی نیز وجود دارد که نقش خانوادهٔ از دست رفته هری را ایفا می‌کنند و با وجود نسبت اصیل‌زادگی که به آن‌ها داده می‌شود پا به پای هری از ارزش‌های در معرض خطر دنیای جادوگری دفاع می‌کنند.
ارزش‌هایی که کمتر اصیل زاده‌های در دنیای هری پاتر به آن‌ها احترام می‌گذارد اما هری پاتر و یاران او برای همان‌ها می‌جنگیدند.
و همچنین هرماینی گنجر با رون ویزلی آخرین پسر خانواده ویزلی ازدواج کرده و صاحب دو فرزند به نام رز ویزلی و هوگو ویزلی می شوند.
شجره نامه

بیل ویزلی فرزند بزرگ خانواده ویزلی با فلور دلاکور فرانسوی ازدواج کرده‌است.
جرج ویزلی با آنجلینا جانسون ازدواج کرده‌است
و جینی ویزلی که در کتاب اول به علاقه او به هری نشان داده شده بود با هری ازدواج کرده و صاحب سه فرزند به نام‌های آلبوس سوروس
و جیمز سیریوس و لی‌لی لونا می‌شود.
رونالد ویزلی هم با هرماینی ازدواج کرده و صاحب یک دختر به اسم رز و یک پسر به‌نام هوگو می‌شود.
آرتور ویزلی + مالی پریوت ویزلی :ویلیام ویزلی - چارلز ویزلی - پرسیوال ویزلی - [[فرد و
جرج ویزلی]] -رونالد بیلیوس ویزلی - جینورا مالی ویزلی
بیل ویزلی + فلور دلاکور :(ویکتوریا + تدی لوپین) - دومینیک - لوئیس
چارلی: ازدواج نکرده
پرسی +آدری: مالی -لوسی
فرد :فوت شده در سال ۱۹۹۷ در جنگ علیه ولدمورت
جرج + آنجلینا جانسون: فرد - رکسان
رون +هرماینی گرنجر: هوگو - رز
جینی + هری پاتر :جیمز سیریوس - آلبوس سوروس - لیلی لونا
در مورد خانواده ویزلی

مالی پریوت و آرتور ویزلی بعد از ازدواج صاحب هفت فرزند به نام‌های (به ترتیب سن) بیل ویزلی، چارلی ویزلی، پرسی ویزلی، فرد و جرج ویزلی، رونالد ویزلی و جینی ویزلی شدند. جینی اولین و تنها دختر خانواده ویزلی است.
همه اعضای خانواده ویزلی در مدرسه جادوگری هاگوارتز در گروه گریفیندور بوده‌اند، چارلی، فرد، جرج و رون و جینی در تیم کوییدیچ گریفندور عضویت داشته‌اند. همچنین بیل، پرسی، چارلی و رون به مقام سرپرست دانش‌آموزان مدرسه رسیده و رون نیز ارشد بوده‌است.
شغل خانواده ویزلی

مالی ویزلی در خانه کار می‌کند. اما آرتور ویزلی کارمند وزارت سحر و جادو است و در بخش سوءاستفاده در محصولات مشنگی فعالیت می‌کند.
پسر بزرگ او بیل ویزلی در مصر و برای بانک جادوگری گرینگوتز فعالیت می‌کند. شغل او گشایش قفل‌ها برای استفاده از صندوق‌های بسته شده‌است.
چارلی ویزلی مشغول به کار در رومانی است و در پرورش و نگهداری از اژدها شرکت می‌کند. پرسی ویزلی بعد از گذراندن تحصیلات خود در وزارت سحر و جادو ابتدا به عنوان یک کارمند در بخش بین‌الملل کار می‌کرد. سپس به درجهٔ مشاور دون پایهٔ وزیر نائل گردید.
فردو جورج ویزلی در کتاب ۶ مغازه شوخی باز می‌کنند
جینی خبرنگار روزنامهٔ پیام روز می‌شود و رون نیز همراه با هری کارآگاه وزارت سحر و جادو می‌شود.
بیل ویزلی

بیل ویزلی بزرگ‌ترین پسر خانوادهٔ ویزلی است. او در مدرسه جادوگری هاگوارتز و در گروه گریفیندور تحصیل کرد. او در سال پنجم به درجه ارشد و در سال هفتم به درجه سرپرستی دانش آموزان نائل گردید.
سپس در بانک جادوگری گرینگوتز شاغل شد و در مصر مجبور به خدمت گردید.
در نهایت وی در زمان تدریس زبان انگلیسی به یکی از کارکنان فرانسوی بانک فلور دلاکور با او آشنا شد. سپس به او علاقه‌مند گردید و با او ازدواج کرد و صاحب سه فرزند به نام‌های ویکتوار، دومینیک و لوئیس شد. ویلای صدفی در حومه تین‌ورث زندگی می‌کند.
فرهنگ در کلمبیا

همچنین ببینید: تاریخ کلمبیا
نمونه‌ای رقص بومی کلمبیا.
منشأ بسیاری از جنبه‌های فرهنگ کلمبیا را می‌توان در فرهنگ اولیه مهاجران اسپانیایی در قرن شانزدهم میلادی و برخورد آن‌ها با تمدن‌های بومی سرخ‌پوستان در کلمبیا (شامل موئیسکا و تایرونا) یافت. فرهنگ‌های اسپانیایی، کاتولیکی، آفریقایی، سیستم فئودالی، انکومیاندا و سیستم کست، که سفیدپوستان اروپایی مهاجر به وجود آورده بودند، در شکل‌گیری فرهنگ این ناحیه نقش به سزایی داشتند. پس از استقلال از امپراتوری اسپانیا، کریویو‌ها تلاش کردند تا یک سیستم سیاسی متنوع و بین ایدئال‌های محافظه کارانه و لیبرال ایجاد کنند. محافظه کاران از مشارکت کلیسای کاتولیک در امور کشور پشتیبانی می‌کردند، در حالی که لیبرال‌ها تمایل به جدایی دین از سیاست را داشتند. محافظه کاران توانستند آموزش عمومی را به کلیسای کاتولیک اعطا کنند، و برای سال‌ها کلیسا سیستم آموزشی کشور را کنترل می‌کرد. هر دو طرف درگیر جنگ‌های چندگانه‌ای بوده‌اند که منجر به پیشرفت آهسته کشور و انزوای مناطق تا پایان قرن نوزدهم شد. گروه‌های قومی و نژادی فرهنگ میراث اجدادی خود را حفظ کردند: سفید پوستان تلاش می‌کردند خود را در طبقهٔ فرادست حفظ کنند. علی‌رغم تعداد روزافزون زاد و ولد فرزندان نامشروع میان خانواده‌های دورگهٔ سفیدپوست-آفریقایی/بومی، کودکان با سیستم کست برچسب گذاری شدند و نام‌هایی چون مستیزو، مولاتو و مورنو گرفتند. سیاه پوستان و بومیان کلمبیا نیز در صورت زاد و ولد فرزندی با برچسب زامبو صاحب می‌شدند. این مسائل موجب ایجاد گروه‌های نژادی متنوع و نوین در فرهنگ آمریکای جنوبی شد. این اختلاط‌های نژادی همچنین به ترکیب و ادغام فرهنگ‌ها انجامید. به عنوان مثال ایجاد کارناوال‌های گوناگون فرصتی برای همه طبقات و رنگ‌ها برای ابراز شادی بدون تعصب شد. معرفی لایحه حقوق شهروندان و لغو برده‌داری (در سال ۱۸۵۱ میلادی) تنش‌های بین نژادها را کاهش داد، اما تسلط سفیدپوستان همچنان غالب بود.
تأثیرات > بومیان

فرهنگ‌های مختلف بومی ساکن کلمبیای امروزی توسط امپراتوری اسپانیا تخریب و نابود شدند. امروزه تنها ۳٫۴ درصد از کلمبیایی‌ها خود را از بومیان کلمبیا می‌دانند. با این وجود، بسیاری از عناصر فرهنگ بومی در غذاها، موسیقی، فولکلور و زبان مردم این کشور تأثیر نهاده‌است.
تأثیرات > عناصر چندفرهنگی

گفته می‌شود کومبیا رقصی مشتق شده از رقص کومب در گینه استوایی است. تعداد کمی از کولی‌ها و دیگر اقوام «گیپسی» نیز در کلمبیا هستند. یهودیان سفاردی و اشکنازی در چندین شهر بزرگ حضور دارند؛ بوگوتا دارای پنج کنیسه است. آلمانی‌ها در بخش سانتاندر، علی‌الخصوص در بوکارامانگا، حضور دارند. آن‌ها ابزاری همچون آکوردئون را به واییدوپار انتقال دادند، که امروزه در ژانر موسیقی بسیار محبوب وایناتو مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تأثیرات > بده و بستان‌های فرهنگی بین‌المللی

در دهه‌های اخیر با روند جهانی‌سازی و ارتباطات فرهنگی میان ملل مختلف جهان، بسیاری از فرهنگ‌های مختلف در این کشور نفوذ یافتند. از آشپزی چینی گرفته تا هنر انتزاعی غرب در این سال‌ها طرفدارانی در کشور کلمبیا کسب کرده‌اند. این فرهنگ‌های دخیل در زمینه‌های گوناگونی از معماری، هنر، آشپزی، سینما، تئاتر، ادبیات و… وجود دارند و گاه نسخه‌های بومی از آن‌ها در کلمبیا به وجود آمده‌است. مانند ترکیب موسیقی‌های مختلف نواحی کلمبیا با سبک‌های نوین پاپ و راک، ایجاد جنبش‌هایی ادبی همچون نادائیسم در ادبیات این کشور یا حتی ایجاد سبک نوین رئالیسم جادویی توسط کلمبیایی‌ها در ادبیات جهانی، که بر پایهٔ دیگر سبک‌ها ادبی جهان شکل گرفت.
کارناوال‌ها و جشنواره‌ها

سالانه ده‌ها فستیوال و کارناوال در سرتاسر کلمبیا برگزار می‌شود.
کارناوال سیاه و سفیدها
کارناوال بارانکیا
هفته مقدس در پوپایان
هنر: نقاشی، صنایع دستی و مجسمه‌سازی

هنر کلمبیایی دارای ۳۵۰۰ سال پیشینه و طیف‌های بسیار گسترده‌ای است که از نقاشی‌های مذهبی باروک گرفته تا آثار تمدن کیمبایا و نقاشی‌های آلخاندرو اوبرگون (۱۹۲۰–۱۹۹۲). سرشناس‌ترین هنرمند کلمبیایی در سطح جهانی که آثاری تحسین‌برانگیز دارد، فرناندو بوترو (۱۹۳۲) بوده‌است.
صنایع دستی برگرفته از فرهنگ سرخپوستان و افریقایی‌ها نیز رواج گسترده‌ای دارد. سومبررو وولتیائو، معروف به کلاه کلمبیایی، پوشش بومی کلمبیا و از نمادهای صنایع دستی این کشور محسوب می‌شود.
نقاشی کلمبیایی که برگرفته از فرهنگ‌های متنوع این کشور بوده‌است، در گذشته بیشتر به مضامین مذهبی مسیحیت می‌پرداخت و در دوران استعمار هنر باروک رواج گسترده‌ای در میان هنرمندان این کشور داشت. در دوران انقلاب کشیدن تصاویر انقلابیون گسترش یافت و در دوران معاصر به تقلید از هنر اروپایی، کشیدن تصاویری با مضامین اجتماعی و مفهومی و انتزاعی توسط هنرمندان این کشور افزایش چشمگیری داشت.
فلکوریک

کلمبیا دارای فولکلور سنتی و داستان‌های بسیاری دربارهٔ موجودات افسانه ای است. برخی از این داستان‌ها در سایر کشورهای آمریکای لاتین نیز رایج هستند. فولکلور کلمبیا از تأثیرات اصلی فرهنگ اسپانیا در ادغام با عناصر فرهنگ آفریقا و بومیان آمریکایی است.
مذهب

کلیسای جامع لاس لاخاس در بخش نارینیو
Sculpture of the creation of man in the central nave of the Salt Cathedral of Zipaquirá.
مقالهٔ اصلی: دین در کلمبیا
مطالعات نشان می‌دهد که حدود ۷۰٫۹٪ کلمبیاها کاتولیک رومی هستند. با این حال، کلمبیایی‌ها در پذیرش دیگر اعتقادات و مذاهب قابل توجه هستند.
اداره آمار ملی (DANE) آمار مذهبی را جمع‌آوری نمی‌کند و گزارش‌های دقیق برای به دست آوردن آن دشوار است. با این حال، بر اساس مطالعات مختلف و یک نظرسنجی، حدود ۹۰ درصد از جمعیت به مسیحیت گرایش دارند، که اکثریت آن‌ها (بیش از ۷۰ درصد) پیرو کلیسای کاتولیک هستند، در حالی که اقلیت قابل توجه (بیش از ۱۶ درصد) به پروتستانتیسم (عمدتاً مسیحیت انجیلی) پایبند هستند. در حالی که ۳٫۵ درصد ادعا می‌کنند که به خدا اعتقاد دارند اما دین خاصی را دنبال نمی‌کنند. ۱٫۸٪ از کلمبیایی‌ها به شاهدان یهوه و ادونتیسم پیوسته‌اند و کمتر از ۱٪ از دیگر ادیان مانند اسلام، یهودیت، بودیسم، مورمونیسم، هندوئیسم ،روح‌باوری، انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا، جنبش راستافار، کلیسای ارتدکس شرقی و مطالعات معنوی پیروی می‌کنند. افراد باقیمانده یا پاسخ ندادند یا پاسخ دادند که نمی‌دانند. علاوه بر آمار فوق، ۳۵٫۹ درصد از کلمبیایی‌ها گفتند که دینشان در زندگی روزمره اهمیت دارد.
از ۱۹۹۱ میلادی تمامی ادیان در کلمبیا در برابر قانون مساوی شمرده شده‌اند.
ادبیات

مقالهٔ اصلی: ادبیات کلمبیایی
گابریل گارسیا مارکز، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۸۲ و نویسندهٔ رمان سرشناس صد سال تنهایی که سبک واقع‌گرایی جادویی (realismo mágico) را به اوج رساند، از برترین نویسندگان تاریخ کلمبیاست.
کلمبیا یکی از ثروتمندترین ادبیات‌های آمریکای لاتین را به وجود آورده، فراوانی ادیبان آن به خاطر آغاز روندی متنوع در قرن نوزدهم و بیستم است. روشنفکران کلمبیایی که ادبیات این کشور را برساخته‌اند، به تقویت ادبیات آمریکای لاتین کمک کردند.
تئاتر

در کلمبیا جشنواره‌های بسیاری در زمینهٔ تئاتر وجود دارد:
Iberoamerican Theater Festival of Bogota
International Theater Festival of Manizales
Colombian Theater Festival of Medellin - Medellin en Escena
Cali Festival Theater
Cali Performance Festival
International Theater Festival of Barrancabermeja - Theater for the Peace
International Theater Festival and Storytellers Encounter of Popayan
Carnavalada - Theater to the Streets - Open Air Theater Festival of Barranquilla
Festival de teatro Gitanos en Macondo - first week of September in Aracataca, Madalena.
فیلم و تلویزیون

همچنین ببینید: سینمای کلمبیا
سینمای کلمبیا از سال ۱۸۹۷ میلادی شکل گرفت و صاحب آثار انگشت‌شمار مهمی است که از جمله سرشناس آن استراتژی حلزون، دختر گل فروش و کلاغ طلایی بوده‌اند. سینمای کلمبیا در جشنواره‌های بین‌المللی و جهانی نسبت به همسایگان خود خیلی موفق نبوده‌است. جشنواره فیلم کارتاگنا مهمترین فستیوال سینمایی این کشور اعتبار ویژه‌ای در آمریکای لاتین دارد. جشنواره‌های متعدد دیگری نیز در این کشور فعال هستند.
موسیقی و رقص

خوانس، خوانندهٔ مدئینی
جشنواره وایناتو در واییدوپار
ساز بومی کلمبیا
گروه‌های راک کلمبیایی
رقص کلمبیایی
موسیقی سنتی کلمبیا
اغلب سبک‌های موسیقی محلی دارای رقص‌های متناسب با خود هستند و جشنواره‌هایی در گوشه و کنار کلمبیا برای آن‌ها برپا می‌شود. هر یک از مناطق جغرافیایی کلمبیا نیز دارای سبک‌های مختص به خود هستند. به‌طور مثال موسیقی وایناتو که در میراث معنوی و ناملموس یونسکو نیز ثبت شده، در نواحی جزیره‌ای شمال کلمبیا موسیقی بومی بود و از آن نقطه گسترش یافت.
معروف‌ترین سبک این کشور، رقص و موسیقی کومبیا، از فرهنگ‌های اسپانیایی، بومیان و آفریقایی آورده شده‌است. سبک رقص طراحی شده به یاد زنجیر مچ پای بردگان در قرن ۱۹ است که برده‌داری آفریقاییان و هندی‌ها و دیگر قومیت‌های مختلط رواج داشت. همچنین بامبوکو، وایناتو، پررو از سبک‌های معتبر کشورند. موسیقی پاپ، تصنیف، و سالسا نیز پر طرفدارند.
ورزش

فوتبال (به اسپانیولی: fútbol) محبوب‌ترین و اصلی‌ترین ورزش در کشور کلمبیاست. بیسبال نیز در سال‌های اخیر محبوبیت یافته‌است. تیم ملی فوتبال کلمبیا چندین بار به جام جهانی فوتبال رسیده‌است. از بازیکنان سرشناس کنونی این کشور فالکائو و خامس رودریگز و از بازیکنان سابقش رنه هیگوئیتا، کارلوس والدرما و آندرس اسکوبار هستند.
کتاب‌شناسی

Londoño Vélez, Santiago (2001). Colombian Art: 3,500 Years of History. بوگوتا: Villegas Editores. ISBN 958-96982-7-1.
Safford, Frank; Mauricio Palacios (2002). Colombia: Fragmented Land, Divided Society (Latin American Histories). آکسفورد: انتشارات دانشگاه آکسفورد. ISBN 0-19-504617-X.
United States Air Force Culture and Language Center (2015). Expeditionary Culture Field Guide. Colombia (PDF). Maxwell Air Force Base, AL: Air Force Culture & Language Center. Archived from the original (PDF) on 16 May 2016. Retrieved 9 May 2016.
وییا د لیویا، نقطهٔ عطفی تاریخی و فرهنگی در کلمبیا است.
کلیسای جامع در مرکز شهر بوگوتا (پایتخت کنونی کلمبیا). این بنا نمونه‌ای از تأثیرات معماری اسپانیایی در کشور است.
پیکره‌ای از نقاش و مجسمه‌ساز معروف، فرناندو بوترو، در شهر اورشلیم.
سومبررو وولتیائو, کلاهی است که زولوها ساختند و اکنون از نمادهای ملی کشور است.
تئاتر کریستوبال کلون (تئاتر کریستوفر کلمبوس)، همچنین به عنوان "Teatro Colón" شناخته شده‌است، در بوگوتا واقع شده‌است و تئاتر ملی کشور است.
سینمایی در کلمبیا
کتلت «وایونا»، خوراک محلی در بخش بایه دل کائوکا کلمبیا و فرهنگ آفریقایی کلمبیا در منطقه اقیانوس آرام است. این خوراک شامل میلانسا، که پخته شده از گوشت خوک است ولی گوشت گاو یا مرغ نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد، و به شکل سنتی شامل برنج، گوجه فرنگی بریده شده، پیاز، نعناع سرخ شده یا سیب زمینی سرخ شده و نوشیدنی خاصی به نام «لولادا» که خود از میوهٔ نارانجیلا، آب و شکر است.
طرفداران تیم ملی فوتبال کلمبیا در جام جهانی ۲۰۱۴.
هسته بویایی قدامی

بخشی ز مغز قدامی مهره‌داران
| هسته بویایی قدامی | هسته بویایی قدامی |
| --- | --- |
نمای قدامی ساقه مغز انسان (هسته بویایی قدامی برچسب زده نشده، اما ناحیه مربوط به آن در قسمت فوقانی، تقریباً بین "2" و "3" قابل رؤیت است.): نمای قدامی ساقه مغز انسان (هسته بویایی قدامی برچسب زده نشده، اما ناحیه مربوط به آن در قسمت فوقانی، تقریباً بین "2" و "3" قابل رؤیت است.)
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: nucleus olfactorius anterior
نورونیمز: 280
شناسه  نورولکس: birnlex_1085
TA98: A14.1.09.416
TA2: 5543
FMA: 77628
هسته بویایی قدامی (به انگلیسی: Anterior Olfactory Nucleus) (AON) (همچنین به آن قشر بویایی قدامی نیز می گویند)، بخشی از مغز قدامی مهره‌داران است.
این هسته، در بویایی دخیل است و عقیده رایج بر این است که اثرات قوی بر روی نواحی بویایی چون پیاز بویایی و قشر پیریفرم دارد.
ارجاعات

↑  Saiz-Sanchez D, Ubeda-Bañon I, de la Rosa-Prieto C,  et al. (June 2009). "Somatostatin, tau, and beta-amyloid within the anterior olfactory nucleus in Alzheimer disease". Exp. Neurol. 223 (2): 347–350. doi:10.1016/j.expneurol.2009.06.010. PMID 19559700.
↑  Peter C. Brunjes; Kurt R. Illig; Elizabeth A. Meyer (2005). "A field guide to the anterior olfactory nucleus (cortex)". Brain Research Reviews. doi:10.1016/j.brainresrev.2005.08.005.
میشل مایور

| میشل مایور | میشل مایور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۴۲ ‏(۸۲ سال) لوزان، سوئیس
ملیت: سوئیس
محل تحصیل: دانشگاه لوزان (M.S. , 1966) دانشگاه ژنو (Ph.D, 1971)
شناخته‌شده برای: کشف اولین سیاره ای که به دور یک ستاره معمولی می‌چرخد، ۵۱ پگاسوس
جوایز: جایزه ژول یانسن (۱۹۹۸) جایزه شاو (۲۰۰۵) جایزه ولف (۲۰۱۷) جایزه نوبل فیزیک (۲۰۱۹)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): اخترفیزیک
محل کار: دانشگاه ژنو
پایان‌نامه: "The kinematical properties of stars in the solar vicinity: possible relation with the galactic spiral structure."
 :  
میشل مایور (متولد ۱۲ ژانویه ۱۹۴۲، لوزان) یک اخترشناس سوئیسی و استاد برجسته دانشگاه نجوم دانشگاه ژنو است. او به‌طور رسمی در سال ۲۰۰۷ بازنشسته شد، اما همچنان به عنوان یک محقق در رصدخانه ژنو فعال است. او برنده جایزه بین‌المللی ویکتور امبارسومیان ۲۰۱۰ و برنده جایزهٔ کیوتو ۲۰۱۵ و جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۹ است.
وی همراه با دیدیه کلاز در سال ۱۹۹۵ سیارهٔ فراخورشیدی 51 Pegasi b، اولین سیارهٔ فراخورشیدی در اطراف یک ستاره خورشید مانند (رشتهٔ اصلی)، ۵۱ پگاسوس را کشف کرد. وی برای این کشف موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۹ گردید.
پس از کسب مدرک کارشناسی ارشد در فیزیک در دانشگاه لوزان در سال ۱۹۶۶ در سال ۱۹۷۱ دکترای خود را در نجوم در رصدخانه ژنو دریافت کرد. پایان‌نامه او شامل «مقاله در خواص سینماتیک ستاره در مجاورت خورشید: رابطه احتمالی با ساختار مارپیچی کهکشانی».
او به‌طور مختصر در مؤسسه نجوم دانشگاه کمبریج مطالعه کرده و فرصت‌های مطالعاتی را در رصدخانهٔ جنوبی اروپا (ESO) در شیلی و در مؤسسه نجوم دانشگاه هاوایی گذرانده است.
موقعیت‌های علمی

از سال ۱۹۷۱ تا ۸۴، مایور به عنوان یک پژوهشگر در رصدخانه ژنو مشغول به کار بوده است که پس از مدتی به بخش نجوم دانشگاه ژنو تبدیل شد. او در سال ۱۹۸۴ پروفسور دانشگاه شد. در سال ۱۹۸۸، دانشگاه او را پروفسور کامل (استاد تمام) دانست، موقعیتی که او تا زمان بازنشستگی اش در سال ۲۰۰۷ در اختیار داشت. مایور از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ مدیر رصدخانه ژنو بود. او از سال ۲۰۰۷ از دانشگاه ژنو به صورت رسمی بازشنسته شده است ولی کماکان به صورت افتخاری سالانه در تعدادی از کنفرانس‌ها و همایش‌های مرتبط با موضوع نجوم و سیارات فراخورشیدی شرکت می‌کند.
مشارکت در انجمن‌های حرفه ای

ناشر و سازنده نه دوره پیشرفته ساس فای سوئیس انجمن استروفی فیزیک و نجوم
عضو هیئت تحریریه Europhysics News، ۱۹۸۵–۹۰
نماینده سوئیس برای گروه کاری نجوم آژانس فضایی اروپا (ESA)، ۱۹۸۵–۸۷
رئیس کمیته بین‌المللی نجوم (IAU) 33 در "ساختار و پویایی سیستم کهکشانی، ۱۹۸۸–۹۱
رئیس کمیته فنی علمی رصدخانه جنوبی اروپا، ۱۹۹۰–۹۲
رئیس انجمن جامعه‌شناسی فیزیک و نجوم سوئیس (SSAA)، ۱۹۹۰–۱۹۹۳
عضو کمیته برگزاری کمیته IAU Bioastronomy، ۱۹۹۷–۲۰۰۳
نماینده سوئیس در شورای نظارت بر جنوب اروپا (ESO)، ۲۰۰۳–۰۷
رئیس کمیته IAU سیارات خورشیدی خورشیدی، ۲۰۰۶–۰۹
عضو آکادمی علوم اروپا، ۲۰۰۴
همکار خارجی آکادمی علوم فرانسه (Académie des sciences)، ۲۰۰۳
عضو افتخار انجمن سلطنتی نجوم (انگلستان)، ۲۰۰۸
عضو خارجی آکادمی ملی علوم (ایالات متحده)، ۲۰۱۰
عضو خارجی آکادمی هنر و علوم آمریکایی، ۲۰۱۰
لیز چینی

| لیز چینی | لیز چینی |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از وایومینگ حوزهٔ کلی: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از وایومینگ حوزهٔ کلی
دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۷ – ۳ ژانویه ۲۰۲۳: دوره مسئولیت ۳ ژانویه ۲۰۱۷ – ۳ ژانویه ۲۰۲۳
پس از: سینتیا لومیس
پیش از: هریت هیگمن
جانشین دستیار وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک: جانشین دستیار وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک
دوره مسئولیت ۱۴ فوریه ۲۰۰۵ – ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۱۴ فوریه ۲۰۰۵ – ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Elizabeth Lynne Cheney ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال) مدیسن، ویسکانسین، ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه
همسر(ان): Philip Perry (ا. ۱۹۹۳)
فرزندان: ۵
محل تحصیل: کالج کلورادو (کارشناسی هنر) دانشگاه شیکاگو (جی دی)
لیز چِیْنی (انگلیسی: Liz Cheney؛ زادهٔ ۲۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۶) وکیل و سیاستمدار آمریکایی است. چینی دختر بزرگ دیک چینی معاون سابق رئیس‌جمهور و لین چینی است. او در طول دولت جرج دابلیو بوش سمت‌های متعددی در وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا را بر عهده داشته‌است. او در زمینهٔ سیاسی به عنوان عضوی از حزب جمهوری‌خواه فعال بوده‌است. او در انتخابات سال ۲۰۱۶ موفق شد کرسی نمایندگی وایومینگ در مجلس نمایندگان آمریکا که سابقاً از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ در اختیار پدرش بود را برنده شود.
در حال سوگند خوردن برای نمایندگی، پدرش دیک چینی نظاره‌گر اوست
سفارت سوئد در تهران

| سفارت سوئد در تهران | سفارت سوئد در تهران |
| --- | --- |
نشانی: آدرس پستی:  سفارت سوئد P.O. Box 19575-458 تهران ، ایران  آدرس بازدید:  شماره 27 نسترن پدر، خیابان بوستان, خیابان پاسداران، تهران ، ایران
سفیر: ماتیاس لنتز
سفارت سوئد در تهران، نمایندگی دیپلماتیک سوئد در ایران است. سفارت سوئد در تهران حدود 40 کارمند دارد که شامل تعدادی سوئدی فرستاده شده توسط وزارت امور خارجه سوئد و کارمندان محلی است. ماتیاس اوترشتد از سال 2023 سفیر این کشور است.
لودویگ فابریتیوس سه مأموریت در سال‌های 80–1679، 84–1683 و 1700–1697 را به دربار صفوی در زمان سلطنت چارلز یازدهم سوئد (حق 1660–1697) و چارلز دوازدهم سوئد (حق 1697–1697) رهبری کرد که شروع روابط رسمی دیپلماتیک سوئد با ایران بود.
ملکی که سفارت سوئد در تهران را در خود جای داده است از سال 1997 متعلق به هیئت ملی املاک سوئد (SFV) است. از سال 1963 توسط SFV به یک سایت توسعه نیافته متعلق به دولت سوئد تغییر یافته است. از سال 1994، وزارت امور خارجه سفارت خود را در ساختمان مستقر کرده بود و خانه را خوب و مناسب برای فعالیت های سفارت می دانست. این ساختمان در ابتدا یک مجموعه ساختمان با پنج آپارتمان بود.  قبلاً یک اتاق ورزش، سونا و استخر در طبقه زیرزمین ساخته شده بود. این بنا به صورت عرشه ستونی با تیرها و ستونهای بتنی ساخته شده و نماها با آجر زرد روشن پوشیده شده است. باغ با راهروها و پله‌های سنگ طبیعی، فواره‌ها و گیاهان پوشیده شده است. در زمان تصاحب در سال 1997، تاسیسات از استاندارد بسیار پایینی برخوردار بودند.
این خانه در سال 1358 مطابق با قوانین ساختمانی آن زمان ساخته شد و از نظر ایمنی در برابر بارهای زلزله نامناسب بود. مطالعات فنی طراحی و دوام ساختمان توسط SFV با مشورت وزارت امور خارجه سوئد انجام شد که نشان داد حداقل شرایط ایمنی در برابر زلزله ایران را برآورده نمی کند. اقدامات تقویتی زلزله توسط SFV با تخصص زلزله محلی و طراحان سوئدی انجام شد. در ارتباط با کار تقویتی، بازسازی کامل دفتر عادی سفارت برای مقابله با بسیاری از موارد ویزا و مسائل مربوط به گذرنامه های بیومتریک انجام شد. بازسازی در فوریه 2007 آغاز شد و در 1 اوت 2007 سفارت به محل تازه بازسازی شده و حفاظت شده در برابر زلزله نقل مکان کرد. در نوامبر 2007، سفارت بازگشایی شد.
توافق نامه های دوجانبه

در سال 1929 دولت های آروید لیندمن و رضاشاه یک پیمان دوستی روابط دیپلماتیک برقرار کردند. در سپتامبر 1957، توافقنامه ای بین دولت های سوئد و ایران در مورد ارتقای متقابل نمایندگی های کشورهای مربوطه به سفارتخانه ها منعقد شد. در همین راستا، راگنوالد باگ به عنوان سفیر سوئد در تهران منصوب شد.
سوئد به عنوان حافظ منافع انگلستان در ایران عمل می کند و در 15 جولای 2012 دفتر منافع بریتانیا در سفارت سوئد افتتاح شد. سوئد قبلاً در دهه 1980 و تا 1990 حافظ منافع بریتانیا در ایران بوده است.
آنتونلا اینترلنگی

| آنتونلا اینترلنگی | آنتونلا اینترلنگی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ اوت ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
آنتونلا اینترلنگی (ایتالیایی: Antonella Interlenghi؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۶۰) هنرپیشه اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مادر، تعطیلات در آمریکا و قفسی برای دیوانگان ۳: عروسی اشاره کرد.
علیرضا میراسدالله

علیرضا میراسدالله (زادهٔ ۲۰ خرداد ۱۳۵۲) نویسنده، نقاش، روزنامه‌نگار، عروسک‌‌ساز، مترجم و فیلم‌ساز اهل ایران است.
زندگی

میراسدالله کارش را به عنوان نویسنده از سال ۱۳۷۲ شروع کرد و آثاری را در زمینهٔ شعر و قصه کوتاه نگاشت. روزنامه‌نگاری را از سال ۱۳۸۳ درهفته‌نامه چلچراغ آغاز کرد و دبیر صفحات موسیقی جهان و هنرهای تجسمی بود. او همچنین در روزنامه‌های شرق و اعتماد به صورت پراکنده مطالبی را نگاشته‌است.
میراسدالله اولین نمایشگاه نقاشی‌اش را در سال ۱۳۷۳ در تهران و در نگارخانه نقش جهان برپا کرد و بعد از آن چندین نمایشگاه نقاشی و عکس و عروسک در کشورهای نیوزیلند و بریتانیا نیز داشته‌است. میراسدالله هم‌اکنون تهیه‌کننده تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی است.
آثار

علیرضا میراسدالله تا پیش از سال ۱۳۸۸ کتاب‌های خود را برای چاپ به نشر مرکز می‌داد. از آن سال به بعد به علت مهاجرت به انگلیس بعضی از کتاب‌های خود را که موفق به کسب مجوز چاپ در ایران نشده بودند به صورت آنلاین منتشر می‌کند. او از اولین کسانی است که از شبکه اجتماعی فیسبوک برای نوشتن قصه بلند به صورت سریالی استفاده می‌کند. کتاب تروریست‌ها هم گریه می‌کنند در سال ۲۰۰۹ در مدت دو ماه به‌طور روزانه در فیسبوک نوشته شد و مورد توجه بسیاری از استفاده‌کنندگان فیسبوک واقع شد. بعد از آن مجموعه قصه‌های کوتاه دختری که با گرگ خوابید و سپس دو کتاب سگ ایرانی و ممد مردی که مرد نیز از وی در فیسبوک چاپ شد. این دو کتاب آخر خاطره‌نگاری‌های رمان‌گونه هستند با زبانِ تیز و برنده.