stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
باشگاه فوتبال پورتو
سایر ورزش‌ها

همچنین ببینید: دراگاو آرنا
| بخش‌های فعال | بخش‌های فعال | بخش‌های فعال | بخش‌های فعال | بخش‌های فعال | بخش‌های فعال | بخش‌های فعال | بخش‌های فعال |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ورزش‌ها |  بسکتبال |  بیلیارد |  بوکس |  دوچرخه‌سواری |  هندبال |  هاکی با چرخ |  شنا |
| ورزش‌های معلولین  |  بسکتبال |  بوچیا |  فوتبال ۵ |  فوتبال ۷ |  گل‌بال |  شنا |  پینگ-پنگ |
بخش‌های غیرفعال: بخش‌های غیرفعال
|  رول‌اسکیت هنری |  دومیدانی |  فوتبال ساحلی |  اتومبیل‌رانی |  شطرنج |  هاکی چمن |  ژیمناستیک |  کاراته |
|  راگبی |  تیراندازی |  ماهی‌گیری |  پینگ-پنگ |  تنیس |  والیبال |  واترپولو |  وزنه‌برداری |
یادداشت

↑  پورتو در فاصله سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۹، قهرمان بی‌رقیب رقابت‌های منطقه‌ای بود.
↑  پس از برگزاری یک بازی میان دو تیم پورتو و آکادمیکو از رقابت‌های قهرمانی منطقه‌ای در فصل ۴۰–۱۹۳۹ که به دلیل قلت عددی تیم پورتو نیمه‌کاره پایان یافت، یک نزاع حقوقی میان این دو باشگاه شکل گرفت، با تصمیم فدراسیون فوتبال پورتو این بازی تکرار و پورتو پیروز آن شد. برای حل این نزاع، فدراسیون فوتبال پرتغال، نتیجه بازی تکراری را باطل کرد. به دنبال تغییر نتیجه، پورتو قهرمانی منطقه را به لیشوییش باخت و پس از آکادمیکو در رده سوم قرار گرفت. با این حال، فدراسیون همچنان تصمیم داشت تا پریمیرا دیویسائو را از هشت تیم به ده تیم افزایش دهد و یک تیم دیگر را از اتحادیه فوتبال پورتو و ستوبال بپذیرد، بنابراین سه تیم برتر از رقابت‌های قهرمانی منطقه‌ای پورتو برای مسابقات پریمیرا دیویسائو ۴۰–۱۹۳۹ برگزیده شدند.
↑  قبل از فصل ۴۲–۱۹۴۱، فدراسیون تصمیم گرفت پریمیرا دیویسائو را به ۱۰ تیم گسترش دهد تا برای اولین بار قهرمان اتحادیه فوتبال براگا و اتحادیه فوتبال آلگاروه را بپذیرد. در آن فصل، پورتو در منطقه سوم شد و سهمیه ورود به پریمیرا دیویسائو را از دست داد. با این حال، پس از مشورت با اتحادیه‌های فوتبال منطقه و عدم مخالفت با این ایده، فدراسیون تصمیم گرفت لیگ را به دوازده تیم گسترش دهد و در نتیجه پورتو قادر به شرکت در لیگ شد.
↑  تا فصل ۹۶–۱۹۹۵، هر پیروزی در لیگ با دو امتیاز پاداش داده می‌شد.
↑  دلنری هرگز در یک بازی رسمی هدایت تیم را بر عهده نداشت؛ پیش از آغاز فصل و تنها دو ماه پس از عقد قرارداد با پورتو، او اخراج شد.
↑  تنها حامی مالی لباس اول نمایش داده شده‌است.
↑  ورزش‌های معلولین در این قسمت، در یک بخش ادغام شده‌اند.
واژه‌نامه

↑  Dragões (Dragons)
↑  Azuis e brancos (Blue and whites)
↑  Foot-Ball Club do Porto
↑  José Monteiro da Costa
↑  Adolphe Cassaigne
↑  Campeonato de Portugal
↑  Campeonato da Primeira Liga (به انگلیسی: Premier League Championship)
↑  Primeira Liga
↑  Campeonato Nacional da Primeira Divisão (به انگلیسی: First Division National Championship)
↑  Primeira Divisão
↑  Taça de Portugal
1 2  Pentacampeonato
1 2  Tri
↑  Tetra
↑  Penta
↑  (به پرتغالی: Apito Dourado) (به انگلیسی: Golden Whistle) (به فارسی: سوت طلایی)
↑  Revigrés
↑  Simplício
↑  Dragões
↑  Dragões Diário
آنتونیو نیکولاو د آلمیدا، مؤسس باشگاه
پنج جام پورتو پس از پنج قهرمانی متوالی در لیگ در فاصله سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹، موسوم به پنتاکامپیوناتو
بابی رابسون؛ در قهرمانی پنج ساله پورتو در لیگ، دو قهرمانی نخست، در سال‌های مربیگری او به دست آمد.
ژوزه مورینیو، پورتو را به قهرمانی‌های متوالی در لیگ اروپا و لیگ قهرمانان رساند.
جشن بازیکنان پورتو پس از چهارمین قهرمانی متوالی و ۲۴امین قهرمانی لیگ، فصل ۰۹–۲۰۰۸.
مراسم ابتدایی فینال لیگ اروپا ۲۰۱۱، ورزشگاه آویوای دوبلین
آندره ویلاژ-بواش، چهار جام را در یک فصل برای پورتو به ارمغان آورد؛ از جمله لیگ اروپا.
از اولین لباس‌های پورتو.
لوگوی پورتو در فاصله سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۱۰
لوگوی کانال پورتو
کردهای قزوین

مردم کُرد، قومی ایرانی‌تبار هستند که در منطقه‌ای به وسعت تقریبی ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع یعنی بخش‌هایی از خاورمیانه (به ویژه در ترکیه، عراق، سوریه، قفقاز و اسرائیل) و آسیای مرکزی (به ویژه در قزاقستان و ترکمنستان) و در ایران (به ویژه در شمال شرق و غرب ایران) زندگی می‌کنند. علاوه بر این در سال‌های اخیر به علت جنگ‌های داخلی و خارجی جمعیت زیادی از کردها به اروپا مهاجرت کردند که پرتعدادترین آن‌ها در کشورهای آلمان، فرانسه، سوئد و انگلستان هستند.
«حضور طوایف مردم کرد در شهرستان قزوین را بعضی در عهد شاه عباس و برخی در دوران نادرشاه دانسته‌اند. گروهی نیز زمان حضور این طوایف را در دوران آقامحمدخان قاجار می‌دانند. ظاهراً این طوایف پیش از دوران قاجاریه در قزوین حضور داشته‌اند. در صورتی که اگر در زمان آقامحمدخان آنها را به این شهرستان آورده بودند هم در خاطر مردان آنها سینه به سینه محفوظ می‌ماند و هم در تاریخ قاجاریه ذکر می‌شد».
«طوایف اکراد را هم ممکن است تصور نمود که شاهنشاه صفوی بحدود قزوین حضور یافته‌اند و در دهستانهای غربی و شمال غربی در برابر شاهسون ها مکان داده باشد که اگر طوایف مزبور بخیال خودسری و گردنکشی افتادند با نیروی اکراد آنها را سرکوب کند و اگر اکراد بیاغیگری برخاستند به کمک شاهسون ها بتادیب آنها بپردازد. چون قسمتی از شاهسون های اطراف قزوین به «شاهسون بغدادی» معروفند احتمال داده می‌شود آن‌ها را از پیرامون بغداد به آنجا کوچ داده باشند».
«بالجمله طوایف له‌ک ها در دهستانهای قاقازان و دودانگه و رودبار و الموت و کوهپایه و فشاریات و فشگلدره و طارم، اکثر تخته قاپی و در دهات سکونت دارند. معذالک عده‌ای نیز به قشلاق _ ییلاق می‌روند. (در حالی که اقوام کرد از قوم ماد بوده و کوچ نشین نبوده‌اند) قشلاق آنها «طارم» و سواحل رودخانهٔ شاهرود و خاک عمارلو است و ییلاقشان قاقازان و اطراف جاده رشت و دامنه البرز کوه و غیره‌است».
محل زندگی طوایف کرد در اطراف قزوین

«گستره پراکندگی ایلات کورد لک به خصوص ایل و طایفه‌ی غیاثوند که که متشکل از تیره های (غیاثوند محمد خانی ، سلخوری غیاثوند ، روتیوند غیاثوند و .....) که از روستای کوهین قزوین تا لوشان که شامل روستای اسماعیل آباد ، قزل دره. روستای سرسنگ روستای شیرین سو.بابر علیا و سفلی. زرین خانی .الوندی. ناصری. در دهات‌های اسبوین، انجلیق، امیرآباد امیر امجد، پشام، توت چال، تیاندشت، تله جین، جرن چاک، چلک، خروس، خشکنات، داغدشت، سنگ چاله، غیاث آباد، قانشار بلاغ، قزقلعه (قره دره)، دهستان قاقزان و روستای شاه تپه، اوچ تپه، دهستان کاوند، ککه جین دره، کشکور قره‌چم، گشنه‌رود، گورد، گندم چال، گوراندشت بزرگ، گوراندشت کوچک، مزرعهٔ زرد چشمه، مزرعه محمودی، میانج واقع در دهستانهای اقبال و رودبار و قاقزان سکونت دارند. عده‌ای از سکنهٔ مزبور که ملتزم به ییلاق و قشلاق نیستند در آبادیهای ذیل ساکنند: پشام، تیاندشت، غیاث آباد، قنشار بلاغ، قزقلعه، کاکوهستان، ککه جین دره، کشکور قره چم، گشنه رود، گورد، مزرعهٔ محمودی و میانج. بقیهٔ سکنه دهات مذکور در فوق تغییر مکان می‌دهند. ییلاق آنها در فشال و تلمبه سر ۱۲ کیلومتری توت چال و سوخته چنار است. زمستانها نیز برای قشلاق به شیرین سو و قره دره (عمارلو) و شارلق، اروس آباد، چهار طاقی، گزوان (تارم)، کنار رودخانهٔ شاهرود و کاکوهستان، توت چال (رودبار)، پل انبوه و ملا علی (مقصود دره ملاعلی زرینخانی  بابر دره گنجعلی دره آزادخان قپانچای گزگیر گلزرد است در راه قزوین به منجیل) می‌روند. به عبارت دیگر از پل انبوه تا پل لوشان سکونت دارند یا در حرکتند».
لئونید ینگیباریان

| لئونید ینگیباریان | لئونید ینگیباریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ مارس ۱۹۳۵ مسکو
درگذشت: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۲ (۳۷ سال) مسکو
آرامگاه: آرامستان واگانکوفسکوی
ملیت: اتحاد شوروی
لئونید ینگیباریان (ارمنی: Լեոնիդ Ենգիբարյան؛ زاده ۱۵ مارس ۱۹۳۵ – درگذشته ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۷۲) بازیگر، دلقک، و هنرمند سیرک ارمنی‌تبار اهل اتحاد شوروی بود.
زندگی‌نامه

وی با نام اصلی لئونید ینگیباریان ارمنی: Լեոնիդ Ենգիբարյան در شهر مسکو از پدری ارمنی و مادری روس زاده شد. وی در آرامستان واگانکوفسکوی به خاک سپرده شد.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به سایه‌های نیاکان فراموش‌شده (۱۹۶۴)، آیبولیت-۶۶ (۱۹۶۶) اشاره کرد.
نگارخانه

مجسمه لئونید ینگیباروف
تمبر یادبود
بادرود

| بادرود | بادرود |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: نطنز
بخش: بخش امامزاده
نام(های) دیگر: باد-ده
نام(های) پیشین: باد-بادافشان
سال شهرشدن: ۱۳۵۰
مردم: مردم
جمعیت: ۱۴۷۲۳
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۹۸۹
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۲۹
میانگین بارش سالانه: ۱۰۸ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۳۰
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مهندس غلامرضایی
ره‌آورد: انار نادری، سرکه محلی، رب انار، قالی دستباف، لبنیات، خیار، پسته و طالبی و گرمک آقاعلی عباس
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱
شناسهٔ ملی خودرو: ط 23  ایران
کد آماری: ۱۴۴۱
  بادرود  روی نقشه ایران ۳۳°۴۱′۳۴″شمالی ۵۲°۰۰′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۶۹۲۷۱۱۳۳°شمالی ۵۲٫۰۰۷۶۸۴۳۳°شرقی﻿ / 33.69271133; 52.00768433   :   بادرود  روی نقشه ایران ۳۳°۴۱′۳۴″شمالی ۵۲°۰۰′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۶۹۲۷۱۱۳۳°شمالی ۵۲٫۰۰۷۶۸۴۳۳°شرقی﻿ / 33.69271133; 52.00768433   
 :  
بادرود شهری در بخش امامزاده است که در شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران قرار دارد.
وجه تسمیه

بادرود شهری است تاریخی درست در مرکز جغرافیایی ایران و با پیشینه‌ای تاریخی ۷هزار ساله دارای محوطه‌های باستانی است که به عنوان نمونه می‌توان به محوطه‌های باستانی ریگ تخت پادشاه- کرملک (تنور ملک)- شهر باستانی باد- محوطه بادافشان و قلعه اُسپی اشاره کرد که همگان روزگاری مرکز مدنیت بوده‌اند. نام بادرود بر گرفته از آخشیجان چهارگانه آب، باد، خاک و آتش است که به علت تقدس نام باد در نزد ایرانیان پیش از اسلام این سرزمین را باد نام نهاده‌اند و تقدس کلمه باد تا بدانجا بوده که ایرانیان پیشین روز ۲۲ هر ماه خورشیدی را روز باد یا بادروز می‌نامیدند که بادرود برگرفته از همان بادروز است.
جغرافیا

این شهر در ۱۳۵ کیلومتری شمال اصفهان، ۲۵ کیلومتری شمال نطنز، ۵۵کیلومتری جنوب شرقی شهر آران‌وبیدگل، ۶۰ کیلومتری جنوب شرق کاشان و ۵۵ کیلومتری غرب اردستان و در حاشیه شاهراه ترانزیت تهران - بندرعباس قرار دارد. دیاکونوف در کتاب تاریخ ماد از حمله آشور ناسیراپال (پادشاه آشور) به بادرود نوشته است.
ابن رسته در کتاب اعلاق النفیسه به سال ۲۹۰ قمری باد (بادرود) را از مراکز مهم بین راهی اصفهان به ری دانسته است.
مساحت شهر بادرود در سال ۱۳۶۷ طبق نقشه‌های هادی ۳۶۰۰ کیلومتر مربع بوده است که طی سالهای اخیر به آن افزوده شده است. این منطقه از نظر نوع خاک به قسمت تقسیم می‌شود:
قسمت جنوبی: که از آبرفتهای کوه کرکس نطنز تشکیل شده، دشت حاصلخیزی است و دارای خاک رس و ماسه نرم و مستعد برای کشاورزی و دارای منابع آب زیرزمینی نسبتاً خوب است. این منطقه در طول ۳۰ کیلومتر و عرض ۱۵ کیلومتر (به مساحت ۴۵۰ کیلومتر مربع) است.
قسمت مرکزی: به طول ۳۰ کیلومتر و عرض ۱۰ کیلومتر (به مساحت ۳۰۰ کیلومتر مربع) از تپه‌های شن‌های روان پوشیده شده و منطقه کویری است که از سال ۱۳۵۴ با ایجاد ایستگاه تثبیت شن و نهال کاری و بذر پاشی منطقه نسبتاً حالت آرام به خود گرفته است.
قسمت شمالی و شمال شرقی: به طول ۹۰ تا ۹۵ کیلومتر و عرض ۳۰ کیلومتر که ابتدای محدوده و حد و مرز شهر ورامین است و دارای یک رشته کوه (به نام سیاه کوه) بوده که نسبتاً نمکزار است.
از محلات بادرود می‌توان به محله‌های شهرک شهید رجایی. حسینیه، گلستان، محله میدون، باغ، منتظری، کرملک، تخت پادشاه، خیرآباد، پاشا، کشاورز، ابوالفضل، خرم، پروینی، و پاسگاه و محله کوئه. محله یا زهرا، شهرک آزدگان-ناصریه-گراهی-شهرک رویا-شهرک صابری-سیدآباد-محله امام رضا-محله امام هادی-
مردم > جمعیت

جمعیت شهر بادرود طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵حدود ۱۴۷۲۳ نفر است.
مردم > زبان

بر اساس ایران اطلس به ترتیب گویشوران، زبان مردم بادرود (اکثریت) زبان راجی، فارسی اصفهانی و (اقلیت) فارسی تهرانی است.زبان راجی یا راژی یا رازی یا رایجی، یکی از زبان‌های ایران مرکزی است.
مردم > گویش

گویش مردم بادرود گویش بادرودی از زبان راجی زبان‌های مرکزی ایران است.
مکان‌های دیدنی

آستان مقدس آقا علی عباس و شاهزاده محمد (از فرزندان موسی کاظم) - خانه محقق الدوله مربوط به عهد قاجار، سرا موزه رهگشای، حمام نوغه و موزه مردم‌شناسی، عمارت سرهنگ، خانه تاریخی افصح الدوله، بادگیرهای قدیمی شهر، منطقه باستانی تخت پادشاه، خانه‌های قدیمی و… از اماکن دیدنی بادرود می‌باشد. برگزاری جشنواره انار در فصل پاییز هر سال از دیگر جاذبه‌های گردشگری می‌باشد.
آرامگاه آقا علی عباس
میدان امام، بادرود، اول جاده آقا علی عباس
غروب در بادرود
موزه عروسکهای محلی بادرود در آب انبار حاج جامعی
شهرت

بادرود به شهر یاقوتهای سرخ، کویر زیبا و پایتخت تارخی فلات مرکزی ایران اشتهار دارد
کتاب تاریخ و فرهنگ بادرود نوشته ذبیح‌الله صولتیان
بازی‌های محلی بادرود

از بازی‌های معروف شهر بادرود می‌توان به موارد زیر اشاره نمود :

۱- هفت سنگ ۲- یک قل دو قل ۳- گندم گل گندم ۴- مورچه گزید ۵- هوو دارم، هوو ۶- بشکن بشکن ۸- پنجره ۹- طاق یا جفت ۱۰- پر و پوچ ۱۱- عمو زنجیر باف ۱۲- شیر - خط ۱۳-دوازده سوک ۱۴- خاله رو رو رو ۱۵- خروس جنگی ۱۶- سه سوک ۱۷- بازی قر قور ۱۸- بازی شک ۱۹- بازی دوده خروس ۲۰- رشتی و …
بازی‌های محلی بادرود > اشتغال

شغل بیشتر مردم بادرود تا چندین سال قبل باغداری، دامداری و کشاورزی بوده است ولی حالا با توسعه شهر بادرود شغل مردم نیز به کارهای دیگر مخصوصاً خدماتی تغییر کرده است و هر روز شاهد افزوده شدن مغازه‌ای به مغازه‌های شهر بادرود هستیم. گرچه بخش صنعت و گردشگری هم در آن رونق دارد. محصول مهم شهر بادرود انار بوده که سابقاً به خارج از کشور هم صادر می‌شده است [نیازمند منبع]. پس از انار میوه‌هایی مانند انجیر، انگور و سیب هم در آن تولید می‌شود. وهمچنین صیفی جات نظیر: خیار - طالبی و خربزه هم در سطح بالایی کشت و برداشت می‌شود. امروزه بیشتر کشاورزان در این شهر به علت کمبود منابع آب و کاهش آب چاه‌ها روی به کاشت گیاهان دارویی و درخت پسته کرده‌اند که با شرایط آب و هوایی بادرود بسیار سازگار است همچنین درآمد خوبی نصیب کشاورزان خواهد شد. پیشینهٔ شهر همچون شهرهای مهم کارهای خدماتی -صنعتی شده است که بافت شهری را به حالت یک شهر نیمه پخته برای آلوده کردن محیط گرفته می‌شود در آمده است. انار نادری بادرود جز پنج رقم انار مشهور کشور بوده است.
چیزی به ذهنم نمی‌رسه (ترانه)

تک‌آهنگی از دان تولیور که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد
«چیزی به ذهنم نمی‌رسه» (به انگلیسی: No Idea) ترانه‌ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی دان تولیور می‌باشد که در ۲۸ مهٔ سال ۲۰۱۹ از سوی کاکتوس جک رکوردز، آتلانتیک رکوردز و وی ران ایت انترتینمنت به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان بهشت یا جهنم منتشر گردید. این ترانه پس از ویرال شدن در اپلیکیشن اشتراک ویدئو تیک‌تاک در دسامبر سال ۲۰۱۹ به محبوبیت دست یافت.
پادشاهی قبرس

نقشه قبرس به همراه پایگاه‌های صلیبیون
پادشاهی قبرس (به لاتین: Kingdom of Cyprus) یکی از دولت های صلیبیون بود که مابین سالهای ۱۱۹۲ تا ۱۴۸۹ میلادی تحت حاکمیت دودمان لوزینیان حیات داشت. این دولت علاوه بر تمام خاک جزیره قبرس تصرفاتی نیز در خاک اصلی آناتولی داشت.
مارتین مونداسا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Martín Andrés Mundaca Barraza
زادروز:  ۸ ژانویهٔ ۲۰۰۷ ‏(۱۸ سال)
زادگاه:  اویه، شیلی
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو
شمارهٔ پیراهن:  ۳۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۵–۲۰۲۱:  آکادمی شهرداری اویه
۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی
۲۰۲۲–۲۰۲۴:  باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۴– |  باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو |  ۱۷ |  (۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۴ |  تیم  ملی  فوتبال زیر  ۱۸ سال شیلی |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ دسامبر ۲۰۲۴
مارتین مونداسا (انگلیسی: Martín Mundaca؛ زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل شیلی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی بازی کرده است.
دوران باشگاهی

مارتین مونداسا در اویه، شیلی به دنیا آمد و در آکادمی فوتبال زادگاهش، آکادمی شهرداری فوتبال اویه، و تیم زیر ۱۳ سال باشگاه فوتبال یونیورسیداد شیلی فعالیت کرد تا اینکه در سال ۲۰۲۲ به رده‌های جوانان باشگاه فوتبال کوکیمبو یونیدو پیوست.
مونداسا در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۲۴ در بازی لیگ برتر فوتبال شیلی مقابل باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو اولین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد. او به تیم اول پیوست زیرا سرمربی فرناندو دیاز به یک بازیکن برای پایان جلسه تمرینی نیاز داشت. او در دومین بازی رسمی‌اش در مقابل کابرولا در ۷ آوریل همان سال با زدن دو گل، رکوردهایی از بازیکنانی مانند الکسیس سانچز و خیسون وارگاس را شکست. دو هفته بعد، او دوباره در پیروزی ۲–۰ مقابل اوهیگینس گلزنی کرد.
با کوکیمبو یونیدو، مونداسا همچنین در جام سودآمریکا ۲۰۲۴ شرکت کرد و در برابر باشگاه فوتبال اسپورتیوو لوکنیو و راسینگ کلاب به میدان رفت.
دوران ملی

در دوران جوانی، مونداسا به تیم زیر ۱۶ سال شیلی دعوت شد.
در طول سال ۲۰۲۴، مونداسا به طور مرتب به تورنمنت‌های دوستانه و اردوهای تمرینی تیم ملی زیر ۲۰ سال شیلی دعوت شد تا برای جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۵ آماده شود. به عنوان یک عضو تیم زیر ۱۸ سال شیلی، او در تورنمنت لئونل سانچز در اکتبر ۲۰۲۴ شرکت کرد.
ایوانا باکرو

| ایوانا باکرو | ایوانا باکرو |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: ایوانا باکرو ماسیاس
زادهٔ: ۱۱ ژوئن ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال) بارسلون، اسپانیا
ملیت:  اسپانیا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۴ تا کنون
ایوانا باکرو ماسیاس (به انگلیسی: Ivana Baquero Macías) (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۹۴)، بازیگر اسپانیایی است. او در سن ۱۱ سالگی توسط گیرمو دل تورو برای ایفای نقش اوفلیا در فیلم اسپانیایی هزارتوی پن (۲۰۰۶) انتخاب شد که به موجب آن مورد تحسین قرار گرفت و برندهٔ جایزه گویا برای بهترین بازیگر زن تازه‌کار شد.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به روماسانتا، روتوایلر، دختر جدید، جمعه سیاه و ایفای نقش اِرتِریا در مجموعه تلویزیونی خیال‌پردازی رویدادنامه شانارا اشاره کرد.
آنتونوف-۲۱۸

| آنتونوف ای‌ان-۲۱۸ | آنتونوف ای‌ان-۲۱۸ |
| --- | --- |
کاربری: Widebody هواپیمای مسافربری
تولیدکننده: آنتونوف
وضعیت: Project is abandoned
تعداد ساخته‌شده: 0
آنتونوف ای‌ان-۲۱۸ (به انگلیسی: Antonov An-218) یک هواپیمای ساخت شرکت آنتونوف است. این هواپیمای دوموتوره توان ترابری 350 مسافر را دارد.
بلوط

| بلوط محدودهٔ زمانی: پالئوسن-ائوسن محدوده-اخیر ۵۶ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      سوابق احتمالی پالئوسن و کرتاسه پسین | بلوط محدودهٔ زمانی: پالئوسن-ائوسن محدوده-اخیر ۵۶ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      سوابق احتمالی پالئوسن و کرتاسه پسین |
| --- | --- |
شاخ و برگ و بلوط بلوط قرمز اروپایی: شاخ و برگ و بلوط بلوط قرمز اروپایی
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: گیاهان
کلاد:: نهان‌دانگان
کلاد:: دولپه‌ای‌های نو
راسته:: راش‌سانان
تیره:: راشیان
سرده:: Quercus L.
زیرجنس‌ها و بخش‌ها: زیرجنس‌ها و بخش‌ها
 Quercus subg. Cerris Oerst. Quercus sect. Cerris Dumort.  Quercus sect. Cyclobalanopsis Oerst.  Quercus sect. Ilex Loudon  Quercus subg. Quercus Quercus sect. Lobatae Loudon  Quercus sect. Ponticae Stef.  Quercus sect. Protobalanus (Trelease) O.Schwarz  Quercus sect. Quercus  Quercus sect. Virentes Loudon See also List of Quercus species.:  Quercus subg. Cerris Oerst. Quercus sect. Cerris Dumort.  Quercus sect. Cyclobalanopsis Oerst.  Quercus sect. Ilex Loudon  Quercus subg. Quercus Quercus sect. Lobatae Loudon  Quercus sect. Ponticae Stef.  Quercus sect. Protobalanus (Trelease) O.Schwarz  Quercus sect. Quercus  Quercus sect. Virentes Loudon See also List of Quercus species.
بلوط (به انگلیسی: Oak) و با (نام علمی: Quercus) نام سرده‌ای از درختان خانوادهٔ راشیان و همچنین میوه آن‌هاست. درختان بلوط عمری طولانی دارند که گاه به دو هزار سال نیز می‌رسد.
حدود ۵۰۰ گونهٔ مختلف از درختان بلوط، هم برگ‌ریز و هم همیشه‌سبز، شناسایی شده‌است و گونه‌های بسیاری از آن در ایران، بومی رشته‌کوه زاگرس هستند.
بلوط‌ها در سراسر نیمکره شمالی، در مناطق معتدل، سردسیر و مناطق گرمسیر در قاره آمریکا، اروپا، آسیا و شمال آفریقا، پراکندگی دارند. بیشترین تعداد گونه‌های بلوط، مربوط به آمریکای شمالی است. کشور مکزیک به‌تنهایی دارای ۱۶۰ گونه بلوط است که ۱۰۹ گونه از آن‌ها گونه بوم‌زاد مکزیک هستند. ایالات متحده دارای ۹۰ گونه و چین، حدود ۱۰۰ گونه بلوط دارد.
چوب بلوط با چگالی در حدود ۰٫۷۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب از سختی و استحکام بالایی برخوردار است. همچنین به دلیل داشتن مقادیر تانیک اسید بالا در برابر حشرات و حملات قارچ‌ها بسیار مقاوم است. چوب این درخت از مرغوب‌ترین چوب‌هاست و زغال آن نیز مرغوب است. این موضوع یکی از دلایل قطع بی‌رویهٔ این درختان است و بقای این جنگل‌ها را تهدید می‌کند.
تکثیر

تکثیر طبیعی این درخت از طریق کاشته شدن میوه آن صورت می‌گیرد. جوندگان خانواده سنجاب جهت ذخیره‌سازی میوه بلوط برای فصل زمستان آن را در عمق مناسبی دفن می‌کنند. فراموش کردن جای برخی از این میوه‌ها توسط سنجاب‌ها باعث می‌شود که در بهار سال بعد جوانه بزنند. این جوندگان موجب زایش مداوم جنگل‌های بلوط هستند. سنجاب‌ها از روی غریزه مقاوم‌ترین دانه‌ها را برای دفن کردن انتخاب می‌کنند و بنابراین احتمال سالم ماندن میوه در زیر خاک و جوانه زدن آن در سال بعد بالا می‌رود.
در سال‌های اخیر برخی کارشناسان از خطر انقراض سنجاب ایرانی گفته‌اند که در ادامه حیات جنگل‌های بلوط ایران نقشی اساسی دارند.
جست‌زنی (به دو صورت پاجوش و ریشه جوش) نیز از راه‌های تکثیر در برخی از گونه‌های بلوط است.
ترکیب شیمیایی

میوهٔ بلوط: نشاسته، پروتئین، قندهای مختلف مخصوصاً کوئرستین، مادهٔ روغنی و بالاخره تانن دارد.
برگ و پوست بلوط: تانن ویژه‌ای به نام اسید کوئرسی تانیک محلول در آب، نوعی قند به نام کوئرستین، لعاب، یک مادهٔ قرمز به نام قرمز بلوط دارد.
کاربرد > کاربرد درمانی

تانن موجود در میوه بلوط که در برخی زبان محلی کشور به آن «شوکه» می‌گویند با تقویت مخاط معده در درمان ورم و زخم معده مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند در بهبود زودتر زخم‌ها و خونریزی‌ها و درمان اسهال مفید باشد. بخش‌هایی از درخت بلوط که کاربرد درمانی دارند عبارتند از میوه، پوست، گال و برگ.
کاربرد > کاربرد خوراکی

میوه بلوط شمال و جنوب ایران و نیز گونه‌های مختلف آن از نظر مواد غذایی متفاوتند. اما نتایج آنالیز مویه بلوط شمال ایران به همراه پوسته‌اش نشان داده که شامل ۱۱ درصد چربی، ۱۱٫۵ درصد فیبر، ۲۶۳۰ کیلوکالری بر کیلوگرم انرژی و دارای ۱۸٫۵ درصد پروتئین است. در بخش‌های مختلف کشور که جنگل‌های بلوط وجود دارند از آرد کردن میوه بلوط، نان بلوط تهیه می‌شود.
دامداران با توجه به گرانی خوراک دام، دانه‌های بلوط را در پاییز جمع‌آوری می‌کنند و به عنوان تغذیه جایگزین در زمستان به دام‌ها می‌دهند که علاوه بر خواص غذایی بسیار، برای سلامت دام‌ها نیز مفید است.
کاربرد > کاربردهای دیگر

از دانه، برگ و نیز گال درخت بلوط در داروسازی، رنگرزی (به عنوان یکی از مواد رنگزای طبیعی)، مرکب‌سازی و صنعت چرم‌سازی استفاده می‌شود. چوب بلوط بسیار محکم است و از آن برای ساخت وسائل یا سوزاندن استفاده می‌شود. برخی گونه‌های بلوط به عنوان درخت زینتی کاشته می‌شوند و از برگ‌های برخی گونه‌های آن همچون یوول به عنوان بازدار زیستی آفت‌ها در باغ و گلخانه استفاده می‌شود.
بلوط در مناطق گرمسیری

نوع متفاوتی از بلوط در نقاط گرمسیری و استوایی در کشورهایی مانند چین - ویتنام - استرالیا - ژاپن - تایلند، رشد می‌کند که به آن بلوط آبی گفته می‌شود. این میوهٔ گرمسیری سرشار از کربوهیدرات و آنتی‌اکسیدان است و به واسطه داشتن کالری پایین به عنوان یک مکمل غذایی مفید برای رژیم غذایی در نظر گرفته می‌شود.آنتی‌اکسیدان موجود در شاه بلوط آبی باعث کاهش سلول‌های سرطانی شده و برای متابولیسم بدن فواید بی شماری دارد.
بلوط در مناطق گرمسیری > ارزش تغذیه‌ای بلوط آبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کالری: ۹۷ کیلوکالری
کل چربی: ۰ گرم
چربی اشباع: ۰ گرم
کلسترول: ۰ میلی‌گرم
سدیم: ۱۴ میلی‌گرم ۱٪
کل کربوهیدرات: ۲۴ گرم ۸٪
فیبر: ۳ گرم ۱۲٪
شکر: ۵ گرم
پروتئین: ۱ گرم
ویتامین A: ۰٪
ویتامین C: ۷٪
کلسیم: ۱٪
آهن: ۰٪
بلوط در ایران

دربارهٔ تعداد گونه‌ها و زیر گونه‌های بلوط در ایران نظرات مختلفی داده شده اما همه پژوهشگران بر وجود چند گونه مهم از بلوط در جنگل‌های ایران توافق دارند:
گونه بلوط ایرانی (نام علمی: Quercus brantii) یا بَرودار، درختی با ارتفاع تا ۱۰ متر، که از شمال‌غربی تا جنوب‌شرقی رشته‌کوه زاگرس وجود دارد و به علت انعطاف‌پذیری خاص خود نسبت به دیگر گونه‌ها توانایی رویش در گونه‌های مختلف خاک، ارتفاع (از ۴۵۰ متر در گدارلندر مسجدسلیمان گرفته تا ۲۶۰۰ متر از سطح دریا در ارتفاعات لته‌کال یاسوج) و جهات جغرافیایی را دارد. در مناطق مختلف با نام‌های گوناگونی چون بلوط ایرانی، برو، شکین، هلوین، بلیط، بلی، بلو و داربرو نامیده می‌شود. یکی از ویژگی‌های بسیار مهم این‌گونه، که نقش بسیار اساسی در بقای آن داشته قدرت خارق‌العاده جست‌زنی آن (به دو صورت پاجوش و ریشه جوش) است.
گونه دارمازو (نام علمی: Quercus infectoria)، درخت یا درختچه‌ای با ارتفاع متوسط، که از شمال‌غربی زاگرس تا منطقه گهواره در استان کرمانشاه گسترش یافته و پس از آن به صورت لکه‌های کوچک و پراکنده در استان لرستان یافت می‌شود.
گونه یوول (نام علمی: Quercus libani)، درختی کوتاه به ارتفاع ۱۰–۱۲ متر، که مختص مناطق مرتفع با خاک‌های عمیق و حاصلخیز است و پراکنش آن از آخرین حد شمالی زاگرس شروع می‌شود و در پایان محدوده جنگل‌های مریوان (هم‌مرز با پاوه در استان کرمانشاه) تمام می‌شود.
گونه اوری (نام علمی: Quercus macranthera)، درختی مرتفع به ارتفاع تا ۲۵ متر، که در جنگل‌های ارتفاعات شمال ایران، مناطق کوهستانی قفقاز، ارسباران و جنوب بروجرد و جنگل‌های مختلط کاسپینی-هیرکانی دیده می‌شود. به شکل زمین و جهت جغرافیایی بستگی ندارد اما به ارتفاع زمین بستگی داشته و غالباً در ارتفاعات بالاتر از ۱۷۰۰ متر از سطح دریا رشد می‌کند و درختی سرما دوست و نورپسند است. در مناطق شمالی ایران این درخت را با نام‌های دیگری چون بلند مازو، پاچه مازو، گوری، اورو، ترش مازو و پالط نیز می‌شناسند.
گونه بلندمازو (نام علمی: Quercus castaneifolia)، درختی مرتفع به ارتفاع تا ۵۰ متر، که در استان‌های گلستان، مازندران و گیلان می‌روید.
گونه سفیدمازو (نام علمی: Quercus petraea) که در استان‌های گلستان، مازندران و گیلان می‌روید.
در سال‌های اخیر روند تخریب درختان بلوط جنگل‌های ایران گسترش یافته که عواملی چون آفت، خشکسالی، از بین بردن درختان برای کشاورزی و دامداری، بریدن درختان برای تهیه زغال، هجوم سوسک‌ها، بیماری ناشناخته، گردوغبار و افزایش میانگین دمای هوا را از دلایل اصلی آن می‌دانند.
دشت برم، بزرگترین دشت بلوط ایران در کازرون و در غرب استان فارس قرار گرفته‌است و در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای جلوگیری از نابودی بیشتر درختان آن شده‌است.