stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تحت‌الحمایه سراسری فلسطین
تاریخ > زوال و انحلال

با تصمیم بیشتر اتحادیه عرب مبنی بر قرار دادن نوار غزه به‌عنوان تحت الحمایه رسمی مصر در سال ۱۹۵۲، حکومت سراسری فلسطین به تدریج سلب اختیار شد. در سال ۱۹۵۳، دولت به‌طور اسمی منحل شد، اگرچه حلمی نخست‌وزیر فلسطین به نمایندگی از آن در جلسات اتحادیه عرب شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۵۹، تحت الحمایه قانوناً به جمهوری عربی متحده ادغام شد، در حالی که عملاً غزه را به منطقه اشغال نظامی مصر تبدیل کرد.
وضعیت حقوقی

ارنست گروس، مشاور حقوقی ارشد وزارت امور خارجه ایالات متحده، یادداشتی برای دولت ایالات متحده با عنوان به رسمیت شناختن ایالات و دولت‌های جدید در فلسطین به تاریخ ۱۱ مه ۱۹۴۸ نوشت. وی اظهار داشت که «اجتماعات عرب و یهودی به‌طور قانونی در ۱۵ می ۱۹۴۸ (تاریخ انقضای قیمومیت بریتانیا) این حق را خواهند داشت که در مناطق فلسطین اشغالی توسط جوامع مربوط، دولت‌ها را اعلام کنند و دولت‌ها را سازمان دهند». گراس همچنین گفت: «قانون ملل حق خودمختاری مواردی که فاقد سازمان‌ها و نهادهای کنترل اجتماعی و سیاسی برای سازماندهی یک دولت و اداره یک دولت هستند را به رسمیت می‌شناسد».
اگرچه این یک اصل پذیرفته شده عمومی حقوق بین‌الملل است، نظر گراس تنها توصیه داخلی دولت ایالات متحده بود. در هر صورت، قیمومت بریتانیا بر فلسطین در ۱۵ مه ۱۹۴۸ منقضی شد. به غیر از کمیته عالی عربی که در سال ۱۹۴۵ توسط اتحادیه عرب مجدداً تأسیس شد، جامعه عرب فلسطین هیچ دولت و ساختار اداری یا نظامی واحدی نداشت. این سازمان بر هدف اعلام شده توسط اتحادیه عرب در ۱۲ آوریل ۱۹۴۸، و این انتظار که ارتش‌های عربی بر جامعه یهودیان فلسطین چیره شوند، تکیه داشت. اما با پیشرفت جنگ، ناکارآمدی کمیته آشکار شد.
هنگامی که به نظر می‌رسید که نیروهای عربی نیروهای اسرائیلی را شکست نخواهند داد (و با اقداماتی که ملک عبدالله اول ماوراء اردن برای ضمیمه کردن کرانه باختری انجام داد)، اقدامات سیاسی جدیدی در قالب احیای دولت سراسری فلسطین انجام شد. با این حال، در پایان جنگ، کمیته عالی عرب از نظر سیاسی بی ربط شده بود.
در مورد اینکه آیا حافظ کل فلسطین صرفاً دست نشانده یا نمای اشغال مصر، با بودجه یا نفوذ مستقل ناچیز بود یا اینکه تلاشی واقعی برای ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی بود، اختلاف نظر وجود دارد. اگرچه دولت سراسری فلسطینی مدعی صلاحیت بر کل قیمومیت سابق بریتانیا بر فلسطین بود، هیچ زمانی صلاحیت مؤثر آن فراتر از نوار غزه نبود و کرانه باختری توسط اردن ضمیمه شد و اسرائیل بقیه اراضی را در اختیار داشت. چهار سال بعد از آنکه دولت سراسری فلسطین در اواخر سال ۱۹۴۸ به قاهره نقل مکان کرد، به یکی از بخش‌های اتحادیه عرب تبدیل شد، اما در نهایت در سال ۱۹۵۹ با فرمان ناصر منحل شد.
روابط خارجی > به رسمیت شناختن

مصر که شکل‌گیری این موجودیت را در دست داشت، در ۱۲ اکتبر تحت‌الحمایهٔ سراسر فلسطین را به رسمیت شناخت و پس از آن سوریه و لبنان در ۱۳ اکتبر، عربستان سعودی در ۱۴ و یمن در ۱۶ اکتبر آن را به رسمیت شناختند. تصمیم عراق برای همین موضوع به‌طور رسمی در روز دوازدهم گرفته شد، اما علنی نشد. بریتانیا و ایالات متحده از اردن حمایت کردند، ایالات متحده می‌گوید که نقش مفتی فلسطین در جنگ جهانی دوم را نه می‌توان فراموش کرد و نه بخشید.
اندکی پس از آن، کنفرانس اریحا، ملک عبدالله اول از ماوراء اردن را «پادشاه فلسطین عربی» نامید. کنگره خواستار اتحاد فلسطین عربی و ماوراء اردن شد و عبدالله قصد خود را برای الحاق کرانه باختری اعلام کرد. سایر کشورهای عضو اتحادیه عرب با طرح عبدالله مخالفت کردند.
روابط خارجی > گذرنامه‌ها

جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ با توافقنامه آتش‌بس اسرائیل و مصر در ۲۴ فوریه ۱۹۴۹ به پایان رسید و مرزهای نوار غزه را تعیین کرد. دولت سراسری فلسطین نه طرف توافق بود و نه در مذاکرات آن شرکت داشت.
در واقع، در بیشتر دوران حیات خود، تحت‌الحمایه سراسری فلسطین تحت مدیریت بالفعل مصر بود، اگرچه مصر هرگز ادعایی بر هیچ سرزمین فلسطینی یا ضمیمه آن نکرد. مصر به فلسطینیان غزه شهروندی ارائه نکرد. برای فلسطینیان ساکن نوار غزه و مصر گذرنامه سراسری فلسطینی صادر شد و اجازه نداشتند آزادانه به مصر رفت و آمد کنند. با این حال، این گذرنامه‌ها تنها توسط شش کشور عربی به رسمیت شناخته شد. با انحلال دولت فلسطینی، صدور گذرنامه‌ها متوقف شد، اگرچه برخی کشورها مدتی به رسمیت شناختن آنها ادامه دادند.
دولت و سیاست > دولت

دولت سراسری فلسطین توسط اتحادیه عرب در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸ در جریان جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ برای اداره منطقه تحت الحمایه فلسطین تأسیس شد. به زودی توسط همه اعضای اتحادیه عرب به جز ماوراء اردن به رسمیت شناخته شد. اگرچه صلاحیت حکومت برای پوشش کل فلسطین تحت قیمومیت سابق اعلام شد، صلاحیت مؤثر آن محدود به الحمایه سراسر فلسطین (نوار غزه) بود. نخست‌وزیر دولت مستقر در غزه احمد حلمی پاشا و رئیس‌جمهور حاج امین الحسینی، رئیس سابق کمیته عالی عرب بود.
دولت جدید نه مدیریت داشت، نه خدمات ملکی، نه پول، و نه ارتش واقعی خودش. این کشور رسماً پرچم شورش عرب را که از سال ۱۹۱۷ توسط ملی گرایان عرب استفاده می‌شد، پذیرفت و ارتش دفاع مقدس را با هدف اعلام شده آزادسازی فلسطین احیا کرد. دولت در سال ۱۹۵۳ توسط مصر منحل شد و تنها دفتر نخست‌وزیری را حفظ کرد.
دولت و سیاست > شورای ملی

شورای ملی سراسری فلسطین، با نام رسمی شورای ملی فلسطین (PNC). در اول اکتبر 1948 به ریاست امین الحسینی در غزه تشکیل شد. شورا مجموعه ای از قطعنامه‌ها را تصویب کرد که در اول اکتبر ۱۹۴۸ با اعلام استقلال کل فلسطین به پایتختی اورشلیم به اوج خود رسید. این شورا به بازوی قانونگذاری حمایت از فلسطین خدمت می‌کرد.
نظامی

دولت سراسری فلسطین ارتش نبرد مقدس را با هدف «آزادسازی فلسطین» احیا کرد. با این حال، ارتش هرگز عملاً از شکست جنگ ۱۹۴۷–۱۹۴۹ فلسطین بهبود نیافت و در واقع متشکل از شبه نظامیان فدایی فلسطینی بود. شبه نظامیان اغلب در حملات مسلحانه به مناطق مرزی اسرائیل در آنچه که به عنوان شورش فداییان فلسطین شناخته می‌شود، شرکت می‌کردند.
جغرافیا

نوار غزه تنها منطقه ای از قلمرو قیمومیت سابق بریتانیا بود که تحت کنترل اسمی دولت سراسری فلسطین بود. بقیه اراضی تحت فرمان بریتانیا یا بخشی از اسرائیل بودند یا به اردن ضمیمه شد (حرکتی که در سطح بین‌المللی به‌جز توسط بریتانیا به رسمیت شناخته نشد).
انحلال و عواقب آن

در سال ۱۹۵۹، تحت الحمایه قانوناً در جمهوری عربی متحده ادغام شد که عملاً غزه را به منطقه اشغال نظامی مصر تبدیل کرد.
در سال ۱۹۵۷، قانون اساسی غزه یک شورای قانون‌گذاری تأسیس کرد که می‌توانست قوانینی را تصویب کند. این قوانین برای تصویب به مدیرکل عالی داده می‌شد. در سال ۱۹۶۲، در غزه تحت اشغال مصر انتخابات برگزار شد و ۲۲ عضو فلسطینی به عضویت شورا انتخاب شدند.
برای مطالعهٔ بیشتر

Laurens, Henry (2007). Une mission sacrée de civilisation. La Question de Palestine (به فرانسوی). Vol. 3. Paris: Fayard. ISBN 978-2-213-63358-9.
شلایم، آوی (۱۹۹۰). «ظهور و سقوط دولت سراسری فلسطینی در غزه». (به انگلیسی: The rise and fall of the All-Palestine Government in Gaza).مجله مطالعات فلسطین. 20: 37-53.
شلایم، آوی (۲۰۰۱). «اسرائیل و ائتلاف عربی». جنگ برای فلسطین(به انگلیسی: The War for Palestine) (ص. ۷۹–۱۰۳). کمبریج: انتشارات دانشگاه کمبریج.شابک ‎۰-۵۲۱-۷۹۴۷۶-۵
۱۹۴۸ - گذرنامه فلسطینی شماره ۱ - تمام سراسری فلسطین
اجمیریگانج اپازیلا

Upazila در 23x15px|border |alt=|link= بنگلادش
| Ajmiriganj আজমিরিগঞ্জ | Ajmiriganj আজমিরিগঞ্জ |
| --- | --- |
Upazila: Upazila
استان‌های بنگلادش: استان سیلهت
District: ناحیه هبی‌گنج
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲۳٫۹۸ کیلومتر مربع (۸۶٫۴۸ مایل مربع)
جمعیت (1991): جمعیت (1991)
 • کل: ۸۶٬۸۱۰
 • تراکم: ۳۸۸/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (BST)
وبگاه: Official Map of Ajmiriganj
اجمیریگانج اپازیلا (به لاتین: Ajmiriganj Upazila) یک سکونتگاه مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه هبی‌گنج واقع شده‌است.
خصوصیات

اجمیریگانج اپازیلا ۲۲۳٫۹۸ کیلومترمربع مساحت و ۸۶٬۸۱۰ نفر جمعیت دارد.
دنبالچه

| دنبالچه | دنبالچه |
| --- | --- |
استخوان دنبالچه (به رنگ قرمز): استخوان دنبالچه (به رنگ قرمز)
استخوان دنبالچه (به رنگ قرمز): استخوان دنبالچه (به رنگ قرمز)
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: os coccygis
MeSH: D003050
TA98: A02.2.06.001
TA2: 1092
FMA: 20229
دُنبالچه (به انگلیسی: coccyx) استخوانی مثلثی‌شکل است که در انتهایی‌ترین بخش ستون مهره‌های انسان در زیر استخوان خاجی (ساکروم) قرار دارد و شامل ۳–۴ مهره به هم جوش‌خورده می‌باشد. این استخوان جزئی از لگن خاصره است که در پایین‌ترین قسمت ستون فقرات، در شکاف میان‌سرینی قابل لمس می‌باشد. دنبالچه با اندازه کوچک‌اش و نیز نداشتن قوس‌های مهره‌ای و مجرای نخاعی مشخص می‌گردد.
این استخوان شامل سه تا پنج مهره دنبالچه‌ای مجزا یا به‌هم‌جوش‌خورده است که در پایین استخوان خاجی قرار دارد و توسط مفصل رشته‌ای‌غضروفی به نام التصاق خاجی‌دنبالچه‌ای به استخوان خاجی متصل است و حرکت محدودی بین استخوان خاجی و دنبالچه ممکن می‌سازد.
جنبه تکاملی

استخوان دنبالچه آخرین بخش ستون مهره‌ها در تمامی میمون‌های انسان‌نما است و ساختاری مشابه در برخی دیگر از پستانداران مانند اسب دارد. در نخستی‌سانان بی‌دم (مانند انسان‌ها و سایر انسانیان) از زمان ناچولاکپی (یک میوسن میمون انسان‌نما)، دنبالچه از اندام‌های بازمانده ژنتیکی است. در حیوانات دارای دم استخوانی، به نام دمگاه شناخته می‌شود، و در پرندگان به آن «دُم بادبزنی» می‌گویند.
مهره‌های دمی به استخوان‌هایی گفته می‌شود که دُم جانوران دُم‌دار را می‌سازند. تعداد این استخوان‌ها متغیر است و از چند عدد تا ۵۰ تا در تغییر هستند. این تعداد بستگی به طول دم جانور و نیز کارکرد آن دارد. انسان‌ها دارای ۳ تا ۵ مهره دمی در دنبالچه خود هستند.
ساختار

استخوان دنبالچه از سه، چهار یا پنج مهره ابتدایی تشکیل شده است. این استخوان در قسمت فوقانی با استخوان خاجی مفصل می‌شود. در هر یک از سه بخش اول، می‌توان بدنی ابتدایی و زوائد مفصلی و عرضی را مشاهده کرد؛ قطعه آخر (گاهی قطعه سوم) تنها یک ندول استخوانی است. زوائد عرضی در بخش اول دنبالچه برجسته‌تر و قابل توجه‌تر هستند. تمامی بخش‌ها فاقد پایه‌ها (pedicles)، تیغه‌ها (laminae) و زوائد خاری هستند. بخش اول بزرگ‌ترین است؛ شبیه به پایین‌ترین مهره خاجی بوده و غالباً به عنوان یک قطعه جداگانه وجود دارد؛ بخش‌های باقی‌مانده به سمت سر (rostrally) کوچکتر می‌شوند.
بیشتر کتاب‌های آناتومی به‌اشتباه بیان می‌کنند که دنبالچه به‌طور معمول در بزرگسالان به هم‌جوش‌خورده است. تحقیقات نشان داده‌اند که دنبالچه در برخی افراد ممکن است تا پنج بخش استخوانی مجزا داشته باشد، که رایج‌ترین حالت شامل دو یا سه بخش است.
ساختار > سطوح

سطح پیشین (قدامی) کمی مقعر است و دارای سه شیار عرضی است که محل اتصال بخش‌های مختلف را نشان می‌دهد. این سطح به رباط خاجی‌دنبالچه‌ای جلویی و ماهیچه‌های بالابرنده مقعد متصل می‌شود و بخشی از راست‌روده را حمایت می‌کند. سطح پسین (خلفی) محدب است و شیارهای عرضی مشابهی با سطح جلویی دارد و در هر دو طرف یک ردیف خطی از برآمدگی‌ها را نشان می‌دهد – زوائد مفصلی توسعه‌نیافته مهره‌های دنبالچه‌ای. از این میان، جفت فوقانی بزرگ‌ترین هستند و به نام شاخک‌های دنبالچه‌ای شناخته می‌شوند؛ آن‌ها به سمت پایین برجسته می‌شوند و با شاخک‌های خاجی مفصل می‌شوند و در هر طرف، روزنه‌ای را برای عبور شاخه پشتی عصب خاجی پنجم تکمیل می‌کنند.
ساختار > حاشیه‌ها

حاشیه‌های جانبی نازک هستند و شامل یک تعداد برجستگی‌های استخوانی کوچک می‌شوند که نمایانگر زوائد عرضی مهره‌های دنبالچه‌ای هستند. از این بین، اولین بزرگ‌ترین است؛ این زائده از جلو تخت است و اغلب تا بخش پایینی لبه نازک جانبی خاجی امتداد می‌یابد و به این ترتیب روزنه‌ای را برای عبور شاخه شکمی عصب نخاعی پنجمین عصب خاجی تکمیل می‌کند؛ سایر زوائد از پایین به بالا کوچک‌تر می‌شوند و اغلب از بین می‌روند. حاشیه‌های دنبالچه نازک بوده و در هر دو طرف به رباط خاجی‌تکمه‌ای و رباط خاجی‌خاری متصل شده و در جلو به ماهیچه دنبالچه‌ای و ماهیچه بالابرنده مقعد و در پشت به ماهیچه سرینی بزرگ اتصال دارند.
ساختار > نوک

نوک (apex) گرد است و تاندون اسفنکتر خارجی مقعد به آن متصل شده است؛ این بخش ممکن است به دو قسمت تقسیم شود.
ساختار > حفره دنبالچه

حفره دنبالچه (coccygeal fossa) یک فرورفتگی کم‌عمق در سطح پشتی بین استخوان خاجی و میان‌دوراه است که در شکاف میان‌سرینی قرار دارد و از کمی پایین‌تر از خاجی تا میان‌دوراه امتداد می‌یابد. این حفره در همه انسان‌ها به‌طور یکسان وجود ندارد. حفره دنبالچه عمیق‌ترین بخش دیافراگم لگنی را در کنار دنبالچه نشان می‌دهد. ماهیچه بالابرنده مقعد در این ناحیه دارای واژه‌نامه کالبدشناسی ماهیچه است.
ساختار > ماهیچه بازکننده دنبالچه

ماهیچه بازکننده دنبالچه (extensor coccygis) یک دسته ماهیچه‌ای نازک است که همیشه وجود ندارد. این ماهیچه بر روی بخش دمی سطح پشتی استخوان خاجی و دنبالچه امتداد می‌یابد. از طریق الیاف تاندونی از قطعه آخر خاجی یا اولین بخش دنبالچه منشأ می‌گیرد و به سمت پایین حرکت می‌کند تا به بخش پایین دنبالچه وصل شود. این ماهیچه بقایای تکاملی از ماهیچه بازکننده مهره‌های دمی در حیوانات دیگر است که حرکت محدودی در دنبالچه ممکن می‌سازد.
ساختار > مفاصل خاجی‌دنبالچه‌ای و میان‌دنبالچه‌ای

این مفاصل متغیر هستند و ممکن است به‌صورت: (۱) مفصل زُلاله‌ای؛ (۲) دیسک‌های نازک رشته‌ای‌غضروفی؛ (۳) ترکیبی از این دو؛ یا (۴) استخوانی‌شده باشند.
ساختار > پیوندها

سطح جلویی دنبالچه به ماهیچه بالابرنده مقعد، ماهیچه دنبالچه‌ای، ماهیچه بالابرنده مقعد و رافه آنوکوکسیژیال متصل است. به سطح پشتی نیز ماهیچه سرینی بزرگ متصل می‌شود که ران را در مفصل ران باز می‌کند. رباط‌های متصل به دنبالچه شامل رباط خاجی‌دنبالچه‌ای جلویی و رباط خاجی‌دنبالچه‌ای پشتی هستند که ادامه رباط طولی جلویی و رباط طولی پشتی هستند و در طول ستون فقرات امتداد دارند. رباط خاجی‌دنبالچه‌ای جانبی نیز روزنه‌های لازم برای عبور شاخه پشتی عصب خاجی پنجم را تکمیل می‌کند. برخی الیاف رباط خاجی‌خاری و رباط خاجی‌تکمه‌ای (که به ترتیب از خار نشیمنگاهی و تکمه نشیمنگاهی منشأ می‌گیرند) نیز به دنبالچه متصل می‌شوند. امتدادی از نرم‌شامه به نام فیلم انتهایی از مخروط نخاعی منشأ می‌گیرد و به دنبالچه وصل می‌شود.
کارکرد

استخوان دنبالچه در انسان کاملاً بی‌فایده نیست، زیرا به ماهیچه‌ها، تاندون‌ها و رباط‌های مختلفی اتصال دارد. با این حال، این ماهیچه‌ها، زردپی‌ها و رباط‌ها در نقاط دیگری که از ساختار قوی‌تری نسبت به دنبالچه برخوردارند، نیز متصل هستند. به‌دلیل تعداد زیاد موارد برداشتن دنبالچه برای درمان درد دنبالچه، اهمیت این اتصالات دنبالچه‌ای برای سلامت انسان مورد تردید است. مرور مطالعاتی که بیش از ۷۰۰ عمل جراحی دنبالچه‌بری (coccygectomy) را شامل می‌شود، نشان داد که این عمل در ۸۴٪ موارد در کاهش درد موفق بوده است. در ۱۲٪ موارد، تنها عارضه اصلی عفونت بود که به‌دلیل نزدیکی به مقعد رخ می‌داد. یکی از عوارض بارز عارضه دنبالچه‌بری افزایش خطر فتق میان‌دوراه است.
اهمیت بالینی

آسیب به دنبالچه می‌تواند باعث ایجاد یک وضعیت دردناک به نام درد دنبالچه شود و ممکن است یک یا چند استخوان یا اتصالات آنها شکسته شوند، که به آن شکستگی دنبالچه می‌گویند. تعداد زیادی از نئوپلاسم‌ها نیز شناخته شده‌اند که دنبالچه را درگیر می‌کنند؛ شایع‌ترین آنها تراتوم خاجی‌دنبالچه‌ای است. هم درد دنبالچه و هم تومورهای دنبالچه‌ای ممکن است نیاز به جراحی برداشتن دنبالچه (برداشتن دنبالچه) داشته باشند. یکی از عوارض بسیار نادر دنبالچه‌بری، نوعی فتق میان‌دوراه به نام فتق دنبالچه‌ای است.
نگاره‌ها

ستون مهره‌های بز
استخوان دنبالچه با چهار مهره در زیر استخوان خاجی
اچیویبی

مکان
| Achiwib | Achiwib |
| --- | --- |
Region: تاکوتو بالا- اسیکوییبو بالا
اچیویبی (به لاتین: Achiwib) در گویان است که در تاکوتو بالا- اسیکوییبو بالا واقع شده‌است.
ریتیون سنتینل

| سنتینل آر۱ | سنتینل آر۱ |
| --- | --- |
زد‌جی۶۹۲ در حال برخاستن از باند ۰۸ در  موهاوه: زد‌جی۶۹۲ در حال برخاستن از باند ۰۸ در  موهاوه
کاربری: هواپیمای تجسسی
کشور سازنده: کانادا ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: ریتیان تکنالوجیز (اصلاح)   بمباردیه ایروسپیس (بدنه هواپیما)
نخستین پرواز: ۲۶ مه ۲۰۰۴
معرفی‌شده در: ۲۰۰۸
بازنشستگی: مارس ۲۰۲۱
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
تعداد ساخته‌شده: ۵
هزینه هر فروند: ۹۵۴ میلیون دلار (برای ناوگانی از ۵ هواپیما و ۸ ایستگاه زمینی سوار بر خودرو)
توسعه‌یافته از: بمباردیه گلوبال اکسپرس
ریتیون سنتینل (نگهبان)، یک هواپیمای بمباردیه گلوبال اکسپرس بهسازی شده به عنوان یک هواپیمای هوابرد میدان نبرد و پایش زمینی برای نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا است. در اصل و در برنامه‌ی استور (رادار هوابرد)(به انگلیسی: Airborne STand-Off Radar)، این هواپیما توسط یک اسکادران از نیروی هوایی پادشاهی متشکل از نیروی هوایی و پرسنل ارتش بکارگرفته می‌شود. سنتینل با دیگر سیستم‌های غربی مانند جی‌استارز (JSTARS) و سیستم پایش زمینی هماهنگ ناتو سازگار است.
طبق برنامه بازبینی راهبرد دفاعی و امنیتی دولت بریتانیا، هواپیمای پایش زمینی سنتینل بیش از این برای پشتیبانی از ماموریت‌ها در افغانستان نیاز نیست. سنتینل ارتش بریتانیا در افغانستان را پشتیبانی می کرد و همچنین در شمال لیبی در سال ۲۰۱۱ با نقشی که محوری خوانده شد در راس نیروی هوایی بریتانیا شرکت کرد. در فوریه سال ۲۰۱۲ اعلام شد که سنتینل برای ایفای نقش بریتانیا در سیستم پایش زمینی هماهنگ ناتو ارائه می‌شود تا مکمل هواپیماهای آر کیو-۴ گلوبال هاوک ناتو و هواپیماهای بدون سرنشین هرون تی‌پی باشد.
نمایی نزدیک از پوسته محافظ برآمده رادار سنتینل
زد‌جی۶۹۲، هواپیمای شماره ۳، بلند شده از پایگاه فضایی موهاوه در طول بازدیدی از آزمون ملی مدرسه خلبانی
طراحی و توسعه

برنامه استور ریشه در برنامه رادار هوابرد خاموش لشکریان ارتش بریتانیا (CASTOR) دارد که طی آن در سال ۱۹۸۴، هواپیمای بی ان-۲تی آیلندر (G-DLRA/ZG989) با یک دماغه بزرگ به برای اتاق رادار برای پایش زمینی طراحی شد. جنگ اول خلیج فارس نیاز به چنین هواپیمایی را نشان داد اما پایان جنگ سرد چیزی دیگری را روشن ساخت، در دسامبر ۱۹۹۹ قرارداد تولیدی امضا شد که در سال ۲۰۰۵ محصول پروژه خود را برای خدمت دهی آماده کند.
نخستین پرواز نمونه اولیه بهبود یافته در اوت سال ۲۰۰۱ انجام شد که بهبودهای مورد نیاز برای سیستم استور را تصدیق می کرد. نخستین محصول هواپیمای سنتینل آر۱، در ۲۶ می ۲۰۰۴، ۴٫۴ ساعت پرواز آزمایشی خود را انجام داد. هواپیمای سنتینل آر۱ توسط اسکادران شماره ۵ نیروی هوایی پادشاهی که پایگاه آن در ودینگتون قرار دارد، وارد عملیات شد و در فوریه سال ۲۰۰۹، نخستین پرواز عملیاتی خود را در افغانستان انجام داد.
سنتینل آر۱ نمونه بهبود یافته هواپیمای بمباردیه گلوبال اکسپرس است که نیروی رانش آن به دست دو موتور توربوفن بی آر۷۱۰ ساخت شرکت رولز-رویس بریتانیا که در هواپیمای نمرود ام‌آر‌اِی۴ نیز بکار رفته است، برآورده می شود. ساخت ۵ هواپیما و ۸ پایگاه سیار زمینی (۶ پایگاه روی خودروهای زمینی و ۲ پایگاه روی محفظه های حمل کننده هوایی) در برنامه بود و یک ساختمان آموزشی نیز در فرودگاه نیروی هوایی پادشاهی در ودینگتون قرار داشت. بودجه این برنامه ۸۵۰ میلیون پوند بود و قرارداد ۳٬۲۰۰ ساعت پرواز در سال را پشتیبانی می‌کرد.
کابین خلبان سنتینل یک جایگاه مرکزی دارد، نمایشگر نصب شده در زیر توانایی نمایش نقشه حرکت را دارد. این هواپیما از دیتالینک اطلاعات به نام لینک۱۶ (که یک دیتالینک تاکتیکی نظامی است) و زیر سیستم کمک های دفاعی (DASS) بهره می برد، دی‌ای‌اس‌اس شامل یک سیستم فریب رادار، سیستم هشداردهنده نزدیک شدن موشک، سیستم ایجاد پارازیت در رادار و شعله افکن فریب موشک می باشد و می‌تواند در حالت های خودکار، نیمه خودکار و دستی هدایت شود.
این هواپیما برای اطمینان از دریافت یک تصویر با دقت بالا از یک منطقه عملیاتی پهناور می‌تواند ۱۲٬۰۰ را به طور عادی پیمایش کند. یک خلبان، یک کمک خلبان، یک فرمانده ماموریت هوایی و دو کارشناس تصویر، خدمه این هواپیما را تشکیل می دهند. برد عملیاتی این هواپیما نزدیک به ۹ ساعت می باشد. تا زمانی که کارشناسان تصویر می‌توانند تصاویر روی برد را تحلیل کنند، هواپیما همانی است که از آن انتظار می‌رفت، برخلاف پروژه جی‌استارز، مدیریت نبرد واقعی بر روی زمین رخ می‌دهد.
رادار اصلی هواپیما رادار دو حالته (رادار دهانه ترکیبی/رادار تشخیص حرکت هدف)(SAR/MTI) ساخت شرکت ریتیان سیستمز می‌باشد که به نام سنسور رادار دو حالته سنتینل (DMRS) شناخته می‌شود. ریتیان مدعی شده‌است که می‌تواند برای مطابقت با توانایی پایش دریایی هواپیمای منسوخ شده نیمرد ام‌آر‌ای۴ این هواپیما را بهینه‌سازی کند و نیز پایگاه‌های زمینی می توانند برای دریافت داده‌ها از هواپیماهای تجسسی واچ کیپر و ام‌کیو-۹ ریپر و برنامه ای آینده این نوع هواپیماها مطابقت داده شوند.
ویژگی ها

ویژگی های کلی
خدمه: ۵ نفر
درازا: ۳۰٬۳ متر (۹۹ فوت و ۵ اینچ)
درازای بال: ۲۸٬۵ متر (۹۳ فوت و ۶ اینچ)
بلندی: ۸٬۲ متر (۲۷ فوت و ۰ اینچ)
مساحت بال: ۹۴٬۹ مترمربع (۱٬۰۲۲ فوت مربع)
وزن خالی: ۲۴٬۰۰۰ کیلوگرم (۵۴٬۰۰۰ پوند)
وزن ناخالص: ۴۲٬۴۰۰ کیلوگرم (۹۳٬۵۰۰ پوند)
نیروی رانشی: ۲ موتور توربوفن رولز-رویس بی آر۷۱۰ با قدرت ۱۴٬۷۵۰ پوند برای هرکدام
کارایی
بیشترین سرعت: ۰٬۷۵ ماخ
برد پرواز: ۴٬۷۲۳ کیلومتر (۲٬۹۳۵ مایل)
پایداری پرواز: ۹ ساعت
سقف پرواز: ۱۲٬۲۰۰ متر (۴۰٬۰۰۰ فوت)
س. گ. ل. ل

س. گ.ل. ل نام داستان کوتاهی از صادق هدایت است که اولین‌بار در مجموعهٔ سایه‌روشن در سال ۱۳۱۲ به چاپ رسید. مجموعهٔ سایه‌روشن شامل شش داستان دیگر به نام‌های زنی که مردش را گم کرد، عروسک پشت پرده، آفرینگان، شب‌های ورامین، آخرین لبخند و پدران آدم است. در این داستان نویسنده با تخیل خود به تصویر جهان آینده و فرجام آن پرداخته‌است. آینده‌ای که در آن علم همۀ وعده‌های عقاید و مذاهب مختلف را به صورت عملی تحقق بخشیده است. داستان حول دو شخصیت هنرمند با افکار و عقیده‌های مختلف به نام‌های سوسن و تد می‌چرخد.
مریین تینخا

مریین تینخا (به هلندی Merijn Tinga) (متولد ۱۹۷۲ در لیوواردن هلند) یک ورزشکار حرفه‌ای، موج‌سوار، پویشگر و فعال محیط زیست هلندی است. او به خاطر خدماتش در بهبود شرایط محیط زیست در اروپا و تلاش جدی برای مقابله با آلودگی پلاستیکی مشهور است.
مریین تینخا بر روی تخته موج سواری معروف خود در حال اجرای برنامه برای پویش تفکیک زباله از مبدأ در مدارس - سپتامبر ۲۰۲۱
موج سواری در «معجون پلاستیک»

یکی از پویش‌های بزرگ تینخا، «موج سواری در معجون پلاستیک» (plastic soup surf) است که در آن وی با موج سواری در سواحل و بخش‌های آبی مختلف دنیا، سعی در جلب توجه مخاطبان به آلودگی پلاستیکی در دریا دارد و از این جهت، دریا را «معجون پلاستیک» می‌خواند. مریین تینخا به کمک حامیان خود با استفاده از بطری‌های پلاستیکی که از آب‌های آزاد یافته، تخته موج حرفه ای برای موج سواری درست کرده و با همین تخته موج سواری در سواحل مختلف برای تبلیغ مبارزه با آلودگی پلاستیکی موج سواری می‌کند
.
کمپین برای مبارزه با آلودگی پلاستیکی در هلند

از جمله فعالیت‌های او، موج سواری‌های متعدد در اروپا و سواحل هلند و حمایت از کاهش ۹۰ درصدی رهایش بطری پلاستیکی در طبیعت است. وی در این خصوص حامی اصلی طرح ودیعه گذاری بر بطری‌ها در هلند بوده که نهایتاً موفق به متقاعد کردن سیاستمداران و تصویب و اجرای این قانون در هلند شد که باعث کاهش چشمگیر رهاسازی بطری‌های پلاستیکی در این کشور شده‌است.
انتخاب به عنوان ورزشکار محبوب سال 2023

مریین تینخا در سال 2023 توسط مجموعه فیفتی به عنوان یکی از 50 ورزشکار محبوب جهان در سال 2023 انتخاب شد. فیفتی هر ساله ورزشکارانی که با فعالیت خاص خود بیرون از محیط ورزش تفاوت بزرگی در جامعه انسانی ایجاد کردند را به عنوان ورزشکاران محبوب سال معرفی می کند .
کمپین برای قانون ودیعه گذاری بر بطری ها در اروپا 2023 - 2024

تینخا با شکستن رکورد موج سواری بدون وقفه با تخته تشکیل شده از بطری پلاستیکی، در آبهای اروپایی از شهر اسلو در نروژ به لندن و سپس از لندن به پاریس در سال های 2023 و 2024 موج سواری کرد. طی این سفرها اون با دریافت پوشش رسانه ای مناسب، تقاضانامه هایی برای مجالس قانون گذاری این کشورها به همراه برد که از سیاستمداران می خواست قانون ودیعه گذاری بر بطری ها را تصویب کنند .
سخنرانی عمومی و پوشش رسانه‌ای

فعالیت‎ های تینخا در مهمترین رسانه های انگیزشی و خبری دنیا از جمله تد تاک ، بی بی سی  و شبکه تلویزیونی دیسکاوری انعکاس داشته است و او در سالهای بعد از فروکش کردن ویروس کرونا، بیش از 150 سخنرانی عمومی در کشورهای مختلف جهان داشته است.
باشگاه فوتبال آندورینها

Football club
باشگاه فوتبال آندورینها سانتو آنتونیو (به پرتغالی: Clube de Futebol Andorinha de Santo António) به (مخفف آندورینها) یکی از باشگاه‌های فوتبال پرتغالی در سانتو آنتونیو، فونچال، مادیرا است. فوتبالیست سرشناس پرتغال، کریستیانو رونالدو ابتدا در این باشگاه بازی می‌کرده‌است.پدر وی مدیر تدارکات این باشگاه بوده است.
احمت‌بابا، وزیرکاپرو

Village در 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Ahmetbaba | Ahmetbaba |
| --- | --- |
Village: Village
استان: استان سامسون
District: وزیرکوپرو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
احمت‌بابا، وزیرکاپرو (به لاتین: Ahmetbaba, Vezirköprü) یک  Köy  در ترکیه است که در استان سامسون واقع شده است.
صنعت انرژی‌های تجدیدپذیر

صنعت انرژی‌های تجدیدپذیر بخشی از صنعت انرژی است که بر فناوری‌های جدید و مرتبط با منابع انرژی‌های تجدیدپذیر تمرکز دارد. در سال‌های اخیر، سرمایه گذاران در سراسر جهان توجه بیشتری به این صنعت در حال ظهور کرده‌اند. در بسیاری از موارد، این صنعت باعث تجاری سازی سریع انرژی‌های تجدیدپذیر و گسترش قابل توجه آن شده است. صنایع بادی، انرژی خورشیدی و برق آبی نمونه‌های خوبی از این موضوع هستند.
رشد سرمایه‌گذاری جهانی انرژی‌های تجدیدپذیر (1995-2007)
در سال ۲۰۲۰، بازار جهانی انرژی‌های تجدیدپذیر به ارزش ۸۸۱٫۷ میلیارد دلار رسید و مصرف آن به ۲٫۹ اگزا ژول افزایش یافت. چین با افزایش ۱٫۰ اگزا ژول در مصرف، بیشترین سهم را در رشد انرژی‌های تجدیدپذیر داشته و پس از آن ایالات متحده، ژاپن، بریتانیا، هند و آلمان قرار دارند. در اروپا، مصرف انرژی‌های تجدیدپذیر ۰٫۷ اگزا ژول افزایش یافت.
رشد انرژی انرژی تجدیدپذیر بر حسب گیگا وات (۲۰۰۴–۲۰۱۱)