stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گستهم پسر گژدهم
سروده های شاهنامه فردوسی > آغاز جنگ دوازده رخ و انتخاب ده مبارز

پیش از وقوع جنگ دوازده رخ جهت جلوگیری از نابودی کامل دو سپاه ایران و توران، و جلوگیری از ریختن خون بیگناهان پیران خواستار جنگ تن به تن بین خود و گودرز می‌شود. و پیران و گودرز هر کدام ده مبارز را از لشکرهایشان انتخاب می‌کنند. و بین مبارزان هر یک با یکی از مبارزان دشمن خویش می‌جنگند. مطابق توافق گودرز و پیران فرماندهان سپاه ایران و توران قرار بر ده مبارزه تن‌به‌تن بین لشکریان ایران و توران است، اما جنگ گستهم با لهاک و فرشیدورد این جنگ را به دروازه مبارزه یا دوازده رخ تبدیل می‌کند.
گزیدن ده مبارز از هر سپاه:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  بدو گفت کای پر خرد پهلوان |  | به رنج اندرون چند پیچی روان |
| روان سیاوش را زان چه سود |  | که از شهر توران برآری تو دود |
| بدان گیتی او جای نیکان گزید |  | نگیری تو آرام کو آرمید |
| دو لشکر چنین پاک با یکدگر |  | فگنده چو پیلان ز تن دور سر |
| سپاه دو کشور همه شد تباه |  | گه آمد که برداری این کینه‌گاه |
| جهان سربسر پاک بی‌مرد گشت |  | برین کینه پیکار ما سرد گشت |
| ور ایدونک هستی چنین کینه‌دار |  | از آن کوهپایه سپاه اندرآر |
| تو از لشکر خویش بیرون خرام |  | مگر خود برآیدت زین کینه کام |
| به‌تنها من و تو برین دشت کین |  | بگردیم و کین‌آوران همچنین |
| ز ما هرک او هست پیروزبخت |  | رسد خود بکام و نشیند به تخت |
| اگر من به‌دست تو گردم تباه |  | نجویند کینه ز توران سپاه |
| به‌پیش تو آیند و فرمان کنند |  | به‌پیمان روان را گروگان کنند |
| وگر تو شوی کشته بر دست من |  | کسی را نیازارم از انجمن |
| مرا با سپاه تو پیکار نیست |  | بریشان ز من نیز تیمار نیست |
| چو گودرز گفتار پیران شنید |  | از اختر همی بخت وارونه دید |
| نخست آفرین کرد بر کردگار |  | دگر یاد کرد از شه نامدار |
| به پیران چنین گفت کای نامور |  | شنیدیم گفتار تو سربسر |
با شنیدن گفتار پیران، گودرز آن را آرزوی خود می‌داند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مرا حاجت از کردگار جهان |  | برین گونه بود آشکار و نهان |
| که روزی تو پیش من آیی به‌جنگ |  | کنون آمدی نیست جای درنگ |
| به پیران‌سر اکنون به آوردگاه |  | بگردیم یک با دگر بی‌سپاه |
| سپهدار ترکان بر آراست کار |  | ز لشکر گزید آن زمان ده سوار |
| ابا اسب و ساز و سلیح تمام |  | همه شیرمرد و همه نیکنام |
| همان‌گه ز ایران سپه پهلوان |  | بخواند آن زمان ده سوار جوان |
| برون تاختند از میان سپاه |  | برفتند یکسر به آوردگاه |
| که دیدار دیده بریشان نبود |  | دو سالار زین گونه زرم آزمود |
| ابا هر سواری ز ایران سپاه |  | ز توران یکی شد ورا رزم خواه |
که نامی از گستهم در این بین وجود ندارد. مطابق قرار گودرز و پیران می‌بایست علاوه بر مبارزه خود آنها ده مبارزه صورت گیرد، اما جنگ گستهم آن را به دوازده مبارزه یا دوازده رخ تبدیل می‌کند.
سروده های شاهنامه فردوسی > رفتن گستهم در پی لهاک و فرشیدورد

وقتی گودرز در جنگ دوازده رخ گستهم را برای جنگ تن به تن انتخاب نکرد، گستهم برای رفع این ننگ از خود، به تنهایی خواستار جنگ و تعقیب دو برادر پیران به نام‌های لهاک و فرشیدورد دو تن از طلایه‌داران تورانی می‌شود که از جنگ گریخته بودند. گودرز می‌دانست که اگر لهاک و فرشیدورد به مقصد برسند کار بر سپاه ایران سخت می‌شود بنابراین به دنبال داوطلب برای کشتن آن دو می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چو بشنید گودرز گفت آن دو مرد |  | بود گرد لهاک و فرشیدورد |
| برفتند با گردان افراختن |  | شکسته نشدشان دل از تاختن |
| گر ایشان از اینجا به توران شوند |  | بر این لشکر آید همانا گزند |
| هم اندر زمان گفت با سرکشان |  | که ای نامداران دشمن‌کشان |
| که جوید کنون نام نزدیک شاه |  | بپوشد سرش را به‌رومی کلاه |
| همه مانده بودند ایرانیان |  | شده سست و سوده ز آهن میان |
کسی جز گستهم خواستار مبارزه با لهاک و فرشیدورد نیست. گستهم از گودرز، درخواست مبارزه با آن دو را دارد، و گودرز سپهدار لشکر ایران می‌پذیرد. سپاهیان ایران که توان لهاک و فرشیدورد را می‌دانستند می‌گویند که این جنگ بر گستهم پایان خوبی ندارد. گستهم به جستجوی لهاک و فرشیدورد راهی می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ندادند پاسخ جز از گستهم |  | که بود اندر آورد شیر دژم |
| به‌سالار گفت ای سرافراز شاه |  | چو رفتی به آورد توران سپاه |
| سپردی مرا کوس و پرده‌سرای |  | به‌پیش سپه بر ببودن به‌پای |
| دلیران همه نام جستند و ننگ |  | مرا بهره نآمد به‌هنگام جنگ |
| کنون من بدین کار نام آورم |  | شوم‌شان یکایک بدام آورم |
| بخندید گودرز و زو شاد شد |  | رخش تازه شد وز غم آزاد شد |
| بدو گفت نیک‌اختری تو ز هور |  | که شیری و بدخواه تو همچو گور |
| بپوشید گستهم درع نبرد |  | ز گردان کرا دید پدرود کرد |
| برون رفت وز لشکر خویش تفت |  | به‌جنگ دو ترک سرافراز رفت |
| همی گفت لشکر همه سربسر |  | که گستهم را زین بد آید بسر |
سروده های شاهنامه فردوسی > رفتن بیژن از پی گستهم

بعد از جنگ همه جنگجویان (دوازده رخ) به نزد کیخسرو می‌شتابند جز گستهم. بیژن نگران می‌شود. و بعد از آگاهی از اینکه گستهم به تنهایی به تعقیب لهاک و فرشیدورد رفته‌است، بیژن به نزد نیای خود گودرز می‌رود و به سبب تنها رفتن گستهم اعتراض می‌کند. گودرز از بین لشکر به دنبال داوطلب برای جستجو گستهم می‌گردد، اما کسی جز بیژن داوطلب نمی‌شود.
بیژن به نیای خود گودرز می‌گوید یا من به جستجوی گستهم باید بروم یا خود را می‌کشم گودرز که این را می‌بیند اجازه رفتن می‌دهد. اما به او می‌گوید دلت به حال پدرت گیو بسوزد که تنها تو را دارد. با این‌وجود بیژن به جستجوی گستهم روان می‌شود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همه بازگشتند یکسر ز راه |  | خروشان برفتند نزدیک شاه |
| خبر شد به بیژن که گستهم رفت |  | ز لشکر بدآوردِ لهاک تفت |
| گمانی چنان برد بیژن که اوی |  | چو تنگ اندر آید به دشت دغوی |
| بیایند لهاک و فرشیدورد  |  | شود گستهم زیر خاک نبرد |
| نشست از بر شیدهٔ راه‌جوی |  | به نزدیک گودرز بنهاد روی |
| چو چشمش به روی نیا برفتاد |  | خروشید و چندی سخن کرد یاد |
| نه خوب آید ای پهلوان از خرد |  | که هر نامداری که فرمان برد |
| مر او را به‌خیره به‌کشتن دِهی |  | بهانه به چرخ فلک برنِهی |
| دو تن نامداران توران سپاه |  | برفتند ازآن‌سان دلاور به راه |
| ز هومان و پیران دلاورترند |  | به گوهر بزرگان آن کشورند |
| کنون گستهم شد به جنگ دو تن |  | نباید که آید بر اوبر و شکن |
| همه کام ما بازگردد به درد |  | چو کم گردد از لشکر آن زادمرد |
| چو بشنید گودرز گفتار اوی |  | کشیدن بدان کار تیمار آوی |
| پر اندیشه گشت اندر آن یک زمان |  | همان بُد کجا برد بیژن گمان |
| به گردان چنین گفت سالار شاه |  | که هر کس که جوید همی نام و گاه |
| پس گستهم رفت باید دمان |  | مر او را بدان یار با بدگمان |
| ندادند پاسخ کس از انجمن |  | نه غمخواره بد کس نه آسوده‌تن |
| به گودرز پس گفت بیژن که کس |  | جز من نباشدشْ فریادرس |
| که آید ز گردان بدین کار پیش |  | به سیری نیامد کس از جان خویش |
| مرا رفت باید که از کار اوی |  | جگر پر ز درد است و پرآب روی |
| بدو گفت گودرز کای تیزمرد |  | نه گرم آزموده ز گیتی نه سرد |
| نبینی که ماییم پیروزگر |  | بدین کار مشتاب تند ای پسر |
| بریشان بود گستهم چیره‌بخت |  | وزیشان ستاند سرو تاج و تخت |
| بمان تا کنون از پس گستهم |  | سواری فرستم چو شیر دژم |
| که با او بود یار گاه نبرد |  | سر دشمنان اندر آرد به گرد |
| بدو گفت بیژن که ای پهلوان |  | خردمند و هشیار و روشن‌روان |
| کنون یار باید که زنده ست مرد |  | نه آنگه کجا زو برآرند گرد |
| چو گستهم شد کشته در کارزار |  | سرآمد برو روز و برگشت کار |
| کجا سود دارد مر او را سپاه |  | کنون دار گر داشت خواهی نگاه |
| بفرمای تا من ز تیمار اوی |  |  ببندم کمر تنگ بر کار آوی |
| ور ایدون که گویی مرو من سرم |  | ببرم بدین آبگون خنجرم |
| که من زندگانی پس از مرگ اوی |  | نخواهم که باشد بهانه مجوی |
| بدو گفت گودرز بشتاب پیش |  | اگر نیستت مهر بر جان خویش |
| نیابی همی سیری از کارزار |  | کمربند و ببسیچ و سر بر مخار |
| نسوزد همانا دلت بر پدر |  | که هزمان مر او را بسوزی جگر |
| برآری همی از سر خویش خاک |  | بدین جنگ جستن مرا زآن چه باک |
| چو بشنید بیژن فرو برد سر |  | زمین را ببوسید و آمد بدر |
| کمر بست و برساخت مر جنگ را |  | به زین اندر آورد شبرنگ را |
سروده های شاهنامه فردوسی > رفتن گیو از پی فرزند

بعد از آگاهی یافتن گیو از این که فرزندش بیژن به دنبال گستهم رفته‌است، گیو به دنبال بیژن روان می‌شود و از راه میان‌بر خود را به او می‌رساند، و از او می‌خواهد که برگردد. بیژن خوبی‌های گستهم را در حق خود، و رشادت گستهم در جنگ لاون را گوشزد می‌کند، و می‌گوید که این از عدالت به دور است، که گستهم را تنها رها کنیم، و به سخن پدر اعتنایی نمی‌کند:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به گیو آگهی شد که بیژن چه کرد |  | کمر بست بر جنگ فرشیدورد |
| پس گستهم تازیان شد به راه |  | بجنگ سواران توران سپاه |
| هم اندر زمان گیو برجست زود |  | نشست از بر تازی اسبی چو دود |
| بیامد به ره بر چُن او را بدید |  | به تندی عنانش به یکسو کشید |
| بدو گفت چندین زدم داستان |  | نخواهی همی بود همداستان |
| که باشم ز تو شادمان یک زمان |  | کجا رفت خواهی براینسان دمان |
| به هر کار درد دلم را مجوی |  | به پیران سر از من چه خواهی بگوی |
| جز از تو به گیتیم فرزند نیست |  | روانم به درد تو خرسند نیست |
| بدین ده شبانروز بر پشتِ زین |  | کشیده به بدخواه بر تیغ کین |
| بسودی بخفتان و خود اندرون |  | نخواهی همی سیر گشتن ز خون |
| چو نیکی دهش بخت پیروز داد |  | بباید نشستن بر آرام و شاد |
| به پیش زمانه چه تازی سرت |  | بس ایمن شدستی بدین خنجرت |
| کسی کو بجوید سرانجام خویش |  | نجوید ز گیتی بسی کام خویش |
| تو چندین به گِردِ زمانه مپوی |  | که او خود سوی ما نهادست روی |
| ز بهر مرا زین سخن بازگرد |  | نشاید که دارای دل من بدرد |
| بدو گفت بیژن که ای پر خرد |  | جزین بر تو مردم گمانی برد |
| که کارِ گذشته نیاری بیاد |  | بپیچی به خیره همی سر زِ داد |
| بدان ای پدر کین سخن داد نیست |  | مگر جنگ لاون ترا یاد نیست |
| که با من چه کرد اندران گستهم |  | غم و شادمانیش با من بهم |
سروده های شاهنامه فردوسی > پیدا کردن و نجات گستهم به‌وسیلهٔ بیژن

زمانی که بیژن تن مجروح گستهم را در کنار چشمه ای می‌بیند، لباس رزم گستهم را از او جدا می‌کند و لباس خود را پاره می‌کند و با آن زخم‌های گستهم را می‌بندد، حال گستهم بسیار بد است. گستهم آرزو می‌کند که بار دیگر روی شهریار ایران کیخسرو را ببیند و سپس بمیرد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| چو گیتی ز خورشید شد روشنا |  | بیامد بدان جایگه بیژنا |
| همی گشت بر گِرد آن مرغزار |  | که یابد نشانی ز گم بوده یار |
| پدید آمد از دور اسپ سمند |  | بدان مرغزار اندرون چون نوند |
| چمان و چران چون پلنگان به کام |  | نگون گشته زین و گسسته لگام |
| همه آلت زین برو بر نگون |  | رکیب و کمند و جنا پر ز خون |
| چو بیژن بدید آن ازو رفت هوش |  | برآورد چو شیر شرزه خروش |
| همی گفت که ای مهربان نیک‌یار |  | کجایی فگنده در این مرغزار |
| که پشتم شکستی و خستی دلم |  | کنون جان شیرین ز تن بگسلم |
| بشد بر پی اسب بر چشمه‌سار |  | مر او را بدید اندرآن مزغزار |
| همه جوشن ترگ پر خاک و خون |  | فتاده بدان خستگی سرنگون |
| فروجست بیژن ز شبرنگ زود |  | گرفتش بغوش در تنگ زود |
| برون کرد رومی قبا از برش |  | برهنه شد از ترگ خسته سرش |
| ز بس خون دویدن تنش بود زرد |  | دلش پر ز تیمار و جان پر ز درد |
| برآن خستگی‌هاش بنهاد روی |  | همی بود زاری کنان پیش آوی |
| همی گفت کای نیک دل یار من |  | تو رفتی و این بود پیکار من |
| شتابم کنون بیش بایست کرد |  | رسیدن بر تو بجای نبرد |
| مگر بودمی گاه سختیت یار |  | چو با اهرمن ساختی کارزار |
| کنون کام دشمن همه راست کرد |  | برآنرد سر هرچ می‌خواست کرد |
| بگفت این سخن بیژن و گستهم |  | بجنبید و برزد یکی تیز دم |
| به بیژن چنین گفت کای نیک خواه |  | مکن خویشتن پیش من در تباه |
| مرا درد تو بتر از مرگ خویش |  | بنه بر سر خسته بر ترگ خویش |
| یکی چاره کن تا ازین جایگاه |  | توانی رسانیدنم نزد شاه |
| مرا باد چندان همی روزگار |  | که بینم یکی چهرهٔ شهریار |
سروده های شاهنامه فردوسی > بردن پیکر مجروح گستهم به نزد شهریار ایران کیخسرو

بیژن پس از پیدا کردن تن مجروح گستهم کنار چشمه‌ای زخم‌های او را می‌بندد و سپس بیژن یکی از تورانیان را با کمند اسیر کرده و به او امان می‌دهد و می‌گوید که گستهم را سوار بر اسب در آغوش بگیرد و همراه با او گستهم را نزد سپاه ایران برساند.
از دور ایرانیان آنها را می‌بینند و زمانی که به نزد سپاه ایران می‌رسند بیژن داستان را نزد کیخسرو بازگو می‌کند که تنها آرزوی گستهم دیدن روی شماست و شهریار ایران گستهم را ملاقات می‌کند.
الگو:‌ب
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| و زان پس خروش آمد از دیده‌گاه |  | که گَردِ سواران برآمد ز راه |
| دو اسب و دو کشته برو بسته زار |  | همی بینم از دور با دو سوار |
| همه نامداران ایران سپاه |  | نهادند چشم از شگفتی به راه |
| که تا کیست از مرد ایران زمین |  | که یارد گذشتن بر این دشت کین |
| هم اندر زمان بیژن آمد دمان |  | به زه به بازو فگنده کمان |
| بر اسبان چو لهاک و فرشیدورد |  | فگنده نگونسار پرخون و گرد |
| بر اسپ دگربر پر از درد و غم |  | بدآغوش ترک اندرون گستهم |
| چو بیژن به‌نزدیک خسرو رسید |  | سر تاج و تخت بلندش بدید |
| ببوسید و بر خاک بنهاد روی |  | شده شاد خسرو بدیدار اوی |
| بپرسید و گفتش که ای شیرمرد |  | کجا رفته بودی به دشت نبرد |
| ز گستهم بیژن سخن یاد کرد |  | ز لهاک و از گردفرشیدورد |
| وُ زان خسته و زاری گُستهم |  | ز جنگ سواران همه بیش و کم |
| کنون آرزو گُستَهَم را یکی‌ست |  | که آن کار بر شاه دشوار نیست |
| به‌دیدار شاه آمدستش هوا |  | وزآن پس اگر میرد او را روا |
| بفرمود پس شاه آزرم‌جوی |  | که بُردند گستهم را پیش آوی |
| چنان تنگ‌دل گشت ازو شهریار |  | که از دیده مژگانش آمد به بار |
| یکی بوی مهر شهنشاه یافت |  | بپیچید و دیده سوی او شتافت |
| ببارید از دیدگان آب مهر |  | سپهبد پر از آب و خون کرد چهر |
| بزرگان برو زار و گریان شدند |  | چو بر آتش تیز بریان شدند |
سروده های شاهنامه فردوسی > مهرورزی کیخسرو بر گستهم

کیخسرو، با بستن مهره‌ای شفابخش به بازوی او جانش را نجات می‌دهد. مهره ای را که از روزگاران دور به یادگار داشت از بازوی راست باز می‌کند و بر بازوی گستهم می‌بندد و پزشکانی که همراه سپاه ایران بودند به بالین گستهم می‌آورد و برای درمان گستهم نیایش می‌کند. دو هفته بعد گستهم بهبود می‌یابد. پس از بهبودی دست بیژن را در دستان گستهم می‌گذارد و به گستهم می‌گوید که قدردان این دوست باش:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| دریغ آمد او را سپهبد به مرگ |  | که سندان کین بُد سرش زیر ترگ |
| ز هوشنگ و طهمورث و جمّشید  |  | یکی مهره بُد خستگان را امید |
| رسیده به‌میراث نزدیک شاه |  | به بازوش برداشتی سال و ماه |
| چو مهر دلش گستهم را بخواست |  | گشاد آن گرانمایه از دست راست |
| ابر بازوی گستهم برببست |  | بمالید بر خستگی‌هاش دست |
| پزشکان که از روم و ز هند و چین |  | چه از شهر بغداد و ایران‌زمین |
| همی‌شان به گِرد جهان در بگاشت |  | ز بهر چنین روزگاران بداشت |
| ببالین گستهم‌شان بر نشاند |  | ز هر گونه افسون بر اوبر بخواند |
| وز آنجا بیامد بجای نماز |  | بسی با جهان آفرین گفت راز |
| دو هفته برآمد بر آن خسته مرد |  | بپیوست و برخاست آزار و درد |
| بر اسبش ببردند نزدیک شاه |  | چو شاه اندرو کرد لختی نگاه |
| بدایرانیان گفت کز کردگار |  | بود هر کسی شاد و بِه روزگار |
| ولیکن شگفتست ازین کارِ من |  | بدین راستی بر شده یار من |
| به پیروزی اندر غم گستهم  |  | نکرد این دل شادمان را دژم |
| همه مهر پروردگار است و بس  |  | نه دانش پژوهست و نی مهر کس |
| بخواند آن زمان بیژن گیو را |  | بدو داد دست گو نیو را |
| که تو نیک‌بختی و یزدان‌شناس |  | مدار از تن خویش هرگز سپاس |
| که اویست جاوید فریادرس |  | به سختی نگیرد جز او دست کس |
| اگر زنده گردد تن مرده مرد |  | جهاندار گستهم را زنده کرد |
| به گستهم گفتا که تیمار دار |  | چو بیژن ندیدم کس از روزگار |
| گر او رنج بر مهر نگزیدنی |  | ستایش ز هر گونه کی بیندی |
در پایان داستان گستهم به آرزوی خود می‌رسد. مانند سایر پهلوانان و حتی بیشتر از سایر پهلوانان مورد توجه کیخسرو قرار می‌گیرد.
مرگ گستهم پسر گژدهم به همراه دیگر پهلوانان

بنا به شاهنامه فردوسی کیخسرو پس از شصت سال پادشاهی دل از جهان برمی‌کند و از خداوند می‌خواهد او را به سوی خود بازخواند. کیخسرو بر این آرزو پنج هفته شب و روز به نیایش می‌پردازد تا آن‌که در پایان این مدت سروش در خواب بدو نمایان می‌گردد و به او مژده می‌دهد که آرزوی او پذیرفته گشت. کیخسرو چون از خواب برمی‌خیزد، پس از اندرز کردن بزرگان به سوی جهانی دیگر رهسپار می‌گردد. هشت تن از پهلوانان او را همراهی می‌کنند. پس از سپردن پاره‌ای از راه سه تن از پهلوانان (زال و رستم و گودرز)
به سفارش کیخسرو بر می‌گردند. اما پنج تن دیگر (فریبرز، بیژن، و گستهم) او را همچنان همراهی می‌کنند تا شب‌هنگام به چشمه‌ای می‌رسند. کیخسرو به همراهان می‌گوید که با سرزدن خورشید او را دیگر نخواهند دید. چون پاسی از شب می‌گذرد، کیخسرو برمی‌خیزد و در آب چشمه شستشو می‌کند. سپس همه پهلوانان می‌خوابند چون با تابش خورشید چشم می‌گشایند اثری از کیخسرو نیست پهلوانان ناچار بازمی‌گردند ولی این پنج تن همگی در برف جان می‌سپارند.
قلعه زو

| قلعه زو | قلعه زو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۳۰′۵۲″شمالی ۵۷°۴۷′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۱۴۴۴۴°شمالی ۵۷٫۷۸۹۴۴۴°شرقی﻿ / 37.514444; 57.789444: مختصات: ۳۷°۳۰′۵۲″شمالی ۵۷°۴۷′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۱۴۴۴۴°شمالی ۵۷٫۷۸۹۴۴۴°شرقی﻿ / 37.514444; 57.789444
کشور: ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: شیروان
بخش: مرکزی
دهستان: زیارت
جمعیت: ۷۹ نفر (سرشماری ۹۵)
قلعه زو روستایی در دهستان زیارت بخش مرکزی شهرستان شیروان استان خراسان شمالی ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۷۹ نفر (۲۸خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۷۴ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۹۰ | ۲۱٫۶٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۷۹ | ۱۲٫۲٪− |
استیو داربی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Stephen David Darby
زادروز:  ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال)
زادگاه:  لیورپول
پست:  دروازه‌بان
دوران مربیگری: دوران مربیگری
| سال‌ها |  تیم |   |   |
۱۹۷۸–۱۹۹۴:  تیم ملی فوتبال بحرین
۱۹۹۵–۱۹۹۸:  Sydney Olympic
۱۹۹۸–۲۰۰۰:  Johor
۲۰۰۱–۲۰۰۲:  تیم ملی فوتبال زنان ویتنام
۲۰۰۲–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال هوم یونایتد
۲۰۰۵–۲۰۰۸:  باشگاه فوتبال پراک
۲۰۰۸:  Thailand
۲۰۰۹:  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال تایلند
۲۰۱۱:  باشگاه ورزشی موهان باگان
۲۰۱۴:  Kelantan
۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال بمبئی سیتی
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  تیم ملی فوتبال لائوس
استیو داربی (انگلیسی: Steve Darby؛ زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۵۵) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز اشاره کرد.
ادوارد ورانیان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۶ اوت ۱۹۶۳ ‏(۶۱ سال)
قد:  ۱٫۸۰ متر
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال کوتایک |   |   |
| ۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال آرارات ایروان |  ۴ |  (۰) |
| ۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال کوتایک |  ۲۹ |  (۱۵) |
| ۱۹۸۶–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال آرارات ایروان |  ۸۳ |  (۱۰) |
| ۱۹۹۰ |  آرماویر |   |   |
| ۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال کوتایک |  ۳۰ |  (۱۲) |
| ۱۹۹۲ |  آرماویر |   |   |
| ۱۹۹۲ |  استان سیونیک |   |   |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۴ |  FC Guria Lanchkhuti |   |   |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  Smena Saturn |  ۷۲ |  (۲۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ادوارد فلیکسی ورانیان (انگلیسی: Eduard Veranyan؛ زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۶۳) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرماویر، باشگاه فوتبال کوتایک، و باشگاه فوتبال آرارات ایروان اشاره کرد.
عمودی و افقی

خط عمودی (vertical line)
خط افقی (horizontal line)
عمودی خطی فرضی است که در هر محیط بیانگر راستای بالا به پایین یا پایین به بالا است. در محیط‌های دو بعدی در راستای محور Y و در محیط‌های سه‌بعدی در راستای محور Z را خط عمود می‌نامند.
ماریان زچیو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  تودور ماریان زچیو
زادروز:  ۲۵ فوریهٔ ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال)
زادگاه:  بخارست، رومانی
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  مدافع، هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |  Juventus Bucureşti |  ۶۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  Electromagnetica Bucureşti |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  پیونیک |  ۲۴ |  (۱۱) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  اوتسلول گالاتسی |  ۲۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۶ |  Ceahlăul Piatra Neamţ |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  Juventus Bucureşti |  ? |  (?) |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۲ |  CS Snagov |  ۷۱ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۲۲۰ |  (۱۴) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |   ارمنستان |  ۷ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۴–۲۰۱۷:  Juventus București (دستیار)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۰:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۰
تودور ماریان زچیو (ارمنی: Տուդոր Մարիան Զեչու؛ رومانیایی: Tudor Marian Zeciu؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۷۷ در بخارست) بازیکن فوتبال رومانیایی‌تبار اهل ارمنستان در پست مدافع و هافبک است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به پیونیک و اوتسلول گالاتسی اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. زچیو نخستین بازی ملی خود را QE-12 در تاریخ ۶ سپتامبر در ایروان در مقابل یونان انجام داده‌است.
تیم ملی > آمار تیم ملی

| تیم ملی فوتبال ارمنستان> سال | تیم ملی فوتبال ارمنستان> حضورها | تیم ملی فوتبال ارمنستان> گل‌ها |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۳ | ۳ | ۰ |
| ۲۰۰۴ | ۴ | ۰ |
| مجموعا | ۷ | ۰ |
افتخارات > باشگاهی

پیونیک
لیگ برتر فوتبال ارمنستان: ۲۰۱۳, ۲۰۰۴
جام استقلال ارمنستان: ۲۰۰۴
سیمون جیلت

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Simon James Gillett
زادروز:  ۶ نوامبر ۱۹۸۵ ‏(۳۸ سال)
قد:  ۵ فوت ۶ اینچ (۱٫۶۸ متر)
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال یئوویل تاون
شمارهٔ پیراهن:  ۲۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۰–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۵–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون |  ۳۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۵ |  ← باشگاه فوتبال والسال (قرضی) |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۶ |  ← باشگاه فوتبال بلکپول (قرضی) |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  ← Bournemouth (قرضی) |  ۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۷ |  ← باشگاه فوتبال بلکپول (قرضی) |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۷ |  ← باشگاه فوتبال یئوویل تاون (قرضی) |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  ← باشگاه فوتبال دونکستر راورز (قرضی) |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال دونکستر راورز |  ۶۸ |  (۴) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال بریستول سیتی (قرضی) |  ۲۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۴– |  باشگاه فوتبال یئوویل تاون |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۳۳, ۱۹ اوت ۲۰۱۴ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۳۳, ۱۹ اوت ۲۰۱۴ (UTC). 
سیمون جیلت (انگلیسی: Simon Gillett؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۸۵) یک بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
فتح‌آباد (کلاله)

| فتح‌آباد (کلاله) | فتح‌آباد (کلاله) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۲۱′۵۲٫۲″ شمالی ۵۵°۲۶′۴۴٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۶۴۵۰۰°شمالی ۵۵٫۴۴۵۶۱۱°شرقی﻿ / 37.364500; 55.445611: مختصات: ۳۷°۲۱′۵۲٫۲″ شمالی ۵۵°۲۶′۴۴٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۳۶۴۵۰۰°شمالی ۵۵٫۴۴۵۶۱۱°شرقی﻿ / 37.364500; 55.445611
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: کلاله
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کنگور
جمعیت: ۳۷۷ نفر
فتح‌آباد (کلاله)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کلاله در استان گلستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کنگور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۷ نفر (۸۸خانوار) بوده‌است.
آرتور میرانیان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Artur Ashotovich Miranyan
زادروز:  ۲۷ دسامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  ایروان
قد:  1.79 متر
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اورارتو
شمارهٔ پیراهن:  ۲۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۲۰۱۴:  باشگاه فوتبال شاختار دونتسک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال واردار |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال پیونیک |  ۱۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال پیونیک |  ۲۸ |  (۱۱) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه فوتبال اورارتو |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  Ukraine U17 |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  Ukraine U19 |  ۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  زیر ۲۱ سال ارمنستان |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۹– |   ارمنستان |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۴۹, ۱ مارس ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۰۳, ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴:۴۹, ۱ مارس ۲۰۲۱ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۸:۰۳, ۱۴ اکتبر ۲۰۱۹ (UTC)
آرتور آشوتی میرانیان (ارمنی: Արթուր Աշոտի Միրանյան؛ زادهٔ ۲۷ دسامبر ۱۹۹۵ در ایروان) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل اوکراین-ارمنستان است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال واردار، باشگاه فوتبال پیونیک و باشگاه فوتبال اورارتو اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۱ سال ارمنستان، و ارمنستان بازی کرده‌است.
سیارک ۳۵۶۱

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: آوریل ۱۸, ۱۹۸۳
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۴.۴۹۹۲۶۴۰
حضیض: ۳.۴۵۶۱۵۳۰
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۳۱۱۱۹۶
تناوب مداری: ۲۸۹۷.۶۶۲۹۹۴۵
آنومالی متوسط: ۳۵۳.۱۰۲۲۱
انحراف: ۹.۶۷۸۲۰
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
سپیدایی هندسی: ۰.۰۸۶۵
 :  
سیارک ۳۵۶۱ (به انگلیسی: 3561 Devine، نامگذاری:1983HO) سه هزار و پانصد و شصت و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۱۸ آوریل ۱۹۸۳ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۷۰ است.