stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تاریخ معماری
معماری مذهبی > معماری بودایی

بودا هنگام رحلت از جهان به شاگردانش وصیت کرد که او را بسوزانند و خاکستر او را بر تقاطع چهار راهی دفن کنند. این چهار راه به معنی رمز و علامت است و این علامت‌ها عبارتند از:
مرده‌سوزی
قرار دادن خاکستر مرده درون یک ظرف
دادن کفاره
نصب یادبود.
البته عمل مرده‌سوزی در آئین هندوئیزم‌ها وجود داشته که وارد مذهب بودائی شده و در بین بودائی‌ها گاهی بعد از مرده‌سوزی خاکستر مرده را یا به آب گنگ می‌دهند یا از فراز کوهی به باد می‌دهند که چیزی از آن باقی نماند. بعد از اینکه خاکستر را دفن نمودند بر فراز آن ظرف خاکست، تلی از خاک انباشته کرده و به همان شکل بنایی سنگی به وجود آمد که در اصطلاح زبان هندی به آن «استوپا» می‌گویند که بناهای سنگی هندی هستند. یکی از بزرگترین استوپاها در زمان «آشوکا» و به نام «سانچی استوپا» (تل خاک بسیار بزرگ) ساخته شد.
معماری مذهبی > معماری اسلامی

مقالهٔ اصلی: معماری اسلامی
معماری اسلامی، شیوه‌ای از معماری است که تحت تأثیر فرهنگ اسلامی به وجود آمده و دارای چند ویژگی است:
همان گونه که از نام بر می‌آید این گونه از معماری شامل معماری گستره‌ای از جهان می‌شود که ما با عنوان جهان اسلام می‌شناسیم. معماری این کشورها تحت تأثیر ایدئولوژی اسلام در طول زمانی مشخص قرار گرفته و به همین خاطر دارای برخی ویژگی‌های مشترک شدند.
در گستره مکانی جهان اسلام شامل:هند، افغانستان، کشورهای آسیای میانه و قفقاز، ایران، عراق، ترکیه، سوریه، فلسطین، مصر، تونس، الجزایر، مراکش (مغرب) رواج داشته‌است.
گستره زمانی معماری جهان اسلام را می‌توان از سال‌های اولیه ظهور اسلام تا پیش از گستردگی عام معماری مدرن دانست. با این حال نمی‌توان این گسترگی و نقش اثرگذار در معماری را در همه مناطق یکسان دانست. به عنوان نمونه «چنین نقشی در مصر» از سال ۹۲۴ (قمری) به وجود آمد.
معماری معاصر > معماری مدرن

مقالهٔ اصلی: معماری مدرن
معماری مدرن یا معماری نوگرا نام جنبشی در معماری است. در معماری مدرن، کارکرد با ایده‌هایی ترکیب می‌شود که مفاهیم و فرم‌های تاریخی از آن حذف شده‌اند. از شیوه‌های این نوع معماری می‌توان سبک بین‌المللی، آرت دکو، معماری آلی، و سبک چمنزار را نام برد.
معماری معاصر > معماری هیجان‌نمایی

مقالهٔ اصلی: معماری هیجان‌نمایی
معماری اکسپرسیونیست یک حرکت معمارانه بود که در شمال اروپا در دهه اول قرن بیستم به موازات هنر بصری و عملی اکپرسیونیست پیشرفت کرد.
عبارت "معماری اکسپرسیونیست برای اولین بار فعالیت‌های پیشرو (اوان گارد) هلندی و اتریشی وچکسلاواکی و دانمارکی را از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۴توصیف می‌کند.
معماری معاصر > سبک بین‌المللی

مقالهٔ اصلی: سبک بین‌المللی
سبک بین‌المللی یا شیوه بین‌المللی نام شیوه‌ای در معماری مدرن است که در بین سالیان ۱۹۲۰–۱۹۳۰ در اروپا و آمریکا پایه‌گذاری گردید این اصطلاح منشأ خود را از عنوان یکی از کتاب‌های راسل هیچکاک و فیلیپ جانسون گرفته بود کتبی که برای ثبت اطلاعات برگزاری نمایشگاه هنر معماری مدرن که در موزه هنرهای مدرن شهر نیویورک در سال ۱۹۳۲ نوشته شده بود. ویژگی‌های مدرنیسم را در سرتاسر جهان بر اساس ویژگی‌های مشترک شناسایی و تعریف و طبقه‌بندی می‌کرد. که نتیجه آن تمرکز بیشتر بر ویژگی‌های سبک‌شناسی هنر مدرن بود
اهداف هیچکاک و جانسون برای توصیف یک سبک از آن زمان بود که معماری مدرن را مختصر و مفید کرد.
معماری معاصر > معماری پست‌مدرن

مقالهٔ اصلی: معماری پست‌مدرن
معماری پست‌مدرن یا پسانوگرا واکنشی است به سبک بین‌المللی و معماری مدرن و از دهه ۱۹۸۰ به بعد دور گرفت. این نوع معماری همچنین مؤلفه‌ایست از جنبش پسانوگرایی.
این نوع معماری پیرایش و تزیین را باز به میان می‌آورد، و از رنگ‌های زرق و برق‌دار و آرایه‌های نامتجانس اغلب بهره می‌برد.
در این شیوه، به جای استفاده از مفاهیم فاضلانه، سعی در استفاده از جزئیات و نمادهای صرفاً زیبا، مقیاس‌های متناقض، روابط هندسی دلبخواه، و طعنه و ابهام در فُرم‌ها می‌شود.
سبک پست مدرن در واقع جدیدترین سبک معماری است است که از ترکیب مدرنیسم و کلاسیک به وجود آمد. یک نگاه دقیق به سبک‌های مختلف معماری که تا به امروز آمده‌است، تأثیر معماری دوره باستان را نشان می‌دهد.
سکارا برای (اسکاتلند)، ۲۲۰۰–۳۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح



نمای کلیسا گواسو، اولین نمای باروک.

چهارطاقی نویس در استان قم با معماری ساسانی. چهارطاقی‌ها از دیر باز مکانی مقدس برای نگهداری آتش در دیانت زرتشتی بوده‌اند.
کتیبه‌های اسلامی مربوط به مسجدشاه در شهر اصفهان


معماری مدرن ساختمان ها در کلانشهر استانبول ترکیه
داشر (نرم‌افزار)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داشر درحال اجرا بر روی لینوکس: داشر درحال اجرا بر روی لینوکس
توسعه‌دهنده(ها): The Dasher Project
انتشار پایدار: ۴٫۱۱    / ۱۴ مارس ۲۰۱۰؛ ۱۴ سال پیش (۲۰۱۰-14}})
انتشار آزمایشی: ۵٫۰ بتا    / ۸ آوریل ۲۰۱۶؛ ۸ سال پیش (۲۰۱۶-08}})
 :  
نوشته‌شده با: جاوا، C و C++
سیستم‌عامل: چندسکویی
نوع: دسترس‌پذیری رایانه
مجوز: GPL
وبگاه: www.inference.phy.cam.ac.uk/dasher/
داشر (به انگلیسی: Dashar) یک ابزار روش ورودی و دسترس‌پذیری رایانه است که کاربران را قادر می‌سازد بدون استفاده از صفحه‌کلید متن خود را با وارد کردن آن بر روی صفحه نمایش با ابزار اشاره‌گر مانند ماوس، صفحه لمسی یا ماوس‌هایی که توسط پا یا سر عمل می‌کنند، وارد کنند. چنین ابزارهایی می‌توانند به عنوان اندام مصنوعی برای افراد معلول و ناتوانی که نمی‌توانند از صفحه کلید استاندارد استفاده کنند یا در صورتی که استفاده از آن غیرعملی است، استفاده شود.
داشر باتوجه به پروانه عمومی همگانی گنو(GPL) ورژن ۲، یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز است. این برنامه برای سیستم‌عامل‌های  ویندوز، لینوکس، مک‌اواس، اندروید، آی‌اواس و سیستم‌عامل های دیگری که از جی‌تی‌کی پشتیبانی می‌کنند، در دسترس است.
داشر توسط دیوید جی سی ماکای اختراع شد و توسط دیوید وارد و اعضای دیگر گروه تحقیقاتی ماکای در کمبریج توسعه یافت. پروژه داشر توسط بنیاد خیریه گتسبی و توسط aegis-project اتحادیه اروپا پشتیبانی می‌شود.
درگاه نرم‌افزار آزاد
لورن گری

لورن گری بیچ (انگلیسی: Loren Gray Beech؛ زادهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۰۲) خواننده-ترانه‌پرداز و شخصیت رسانه‌ای آمریکایی است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
حسن سبحانی

| حسن سبحانی | حسن سبحانی |
| --- | --- |
حسن سبحانی: حسن سبحانی
نماینده دوره‌های پنجم، ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره‌های پنجم، ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۸۷: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۷۵ – ۶ خرداد ۱۳۸۷
پس از: ابوالفضل حسن‌بیگی
پیش از: حسن ملک‌محمدی
حوزه انتخاباتی: دامغان
معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی: معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
دوره مسئولیت ۲۶ آبان ۱۳۷۰ – ۱۴ آذر ۱۳۷۴: دوره مسئولیت ۲۶ آبان ۱۳۷۰ – ۱۴ آذر ۱۳۷۴
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۲ سال) دامغان، ایران
ملیت:  ایرانی
حزب سیاسی: مستقل
محل تحصیل: دانشگاه تهران دانشگاه تربیت مدرس دانشگاه شهید بهشتی
تخصص: اقتصاددان
وبگاه: hasansobhani.ir
حسن سبحانی، دکترای علوم اقتصادی، استاد تمام اقتصاد دانشگاه تهران و پژوهشگر اقتصاد اسلامی ، دارایی و سیستم های پولی است. و نماینده دوره‌های پنجم، ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم دامغان بود. وی به عنوان فعالترین نماینده مجالس پس از انقلاب شناخته می‌شود. او یکی از چهار نماینده مجلس هفتم بود که طرح تثبیت قیمت‌ها (عمدتا حامل‌های انرژی و آب توزیع دولتی) را اسفند ۱۳۸۳ به مجلس ارائه و تصویب کردند.
ولادت و زندگی

سبحانی به سال ۱۳۳۲ در شهرستان دامغان زاده شد. پدر وی کارگری ساده بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند. پس از آن جهت کمک به معیشت خانواده به دانشسرای مقدماتی رفت. سبحانی طی همه سالیان تحصیل و از جمله تحصیل در دانشسرا شاگرد اول بوده. همین امر موجب شد پس از اتمام دوره، بجای اینکه معلم روستا شود به آموزگاری در مدارس شهر مشغول گردد. وی در این زمان ۱۸ سال داشت.
سبحانی از بهمن سال ۵۳ در حالی تحصیلات دانشگاهی اش را آغاز کرد که در کنار آن به معلمی در دبیرستان‌های دامغان می‌پرداخت و همزمان به فعالیت‌هایی در مقابل رژیم مشغول بود که باعث گردید بلافاصله بعد از پیروزی انقلاب به عضویت کمیته انقلاب دامغان درآید.
وی بعد از فراغت از دوره کارشناسی در خرداد ۵۸، در انتخابات شورای شهر به رأی مردم دست یافت و در نهایت به ریاست شورای شهر برگزیده شد.
وی در همین سال ازدواج کرد که هم‌اکنون دارای سه فرزند می‌باشد.
سبحانی پس از این به ادامه تحصیلات دانشگاهی، تدریس دانشگاهی و فعالیت علمی پرداخت و همزمان در تمام دوره سی و چند ساله پس از پیروزی انقلاب دارای مسئولیت‌های سیاسی، علمی، اجرائی و پژوهشی در کشور بوده‌است.
تحصیلات

در سال ۱۳۵۳ در دانشگاه ملی در رشته اقتصاد تحصیلات دانشگاهی اش را آغاز نمود و در سال ۱۳۵۸ در دوره کارشناسی فارغ‌التحصیل شد. دوره کارشناسی ارشد را در سال ۶۱ در دانشگاه تربیت مدرس آغاز و در سال ۶۵ به پایان رساند. پس از آن با انتقال از وزارت آموزش و پرورش، تدریس در دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران را آغاز کرد.
سبحانی در سال ۱۳۶۷ در بورس خارج از کشور پذیرفته شد ولی آن را با این استدلال که بچه‌های انقلاب باید در داخل تحصیل کنند به بورس داخل کشور تبدیل کرد.
دکترایش را در همان رشته کارشناسی، در دانشگاه تهران سپری کرده و در سال ۷۱ با رساله‌ای تحت عنوان «نظام اقتصادی اسلام» به پایان رساند. وی در طی این مدت مسئولیت‌های مختلفی را نیز عهده‌دار بود. سبحانی به عنوان اولین فارغ‌التحصیل دکترای اقتصاد در دانشگاه‌های ایران پس از انقلاب شناخته می‌شود.
سبحانی در سال ۷۱ به مرتبه استادیاری، در سال ۸۲ به مرتبه دانشیاری و در سال ۹۱ به مرتبه استادی اقتصاد در دانشگاه تهران ارتقاء یافت.
وی هم‌اکنون در کسوت استاد تمامی اقتصاد، به عنوان مدیر گروه اقتصاد اسلامی، پولی و مالی دانشگاه تهران به فعالیت علمی و پژوهشی خود ادامه می‌دهد.
مسئولیت‌ها

برخی از سوابق اجرایی حسن سبحانی به شرح ذیل است:
عضو کمیته انقلاب اسلامی دامغان (۱۳۵۸–۱۳۵۷)
رئیس شورای شهر دامغان (۱۳۵۹–۱۳۵۸)
معاون دفتر وزارتی و روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۳۶۰–۱۳۵۹)
مدیر کل دفتر هماهنگی تبلیغات دولت (۱۳۶۱–۱۳۶۰)
رئیس مرکز تربیت معلم شهید باهنر دامغان (۱۳۶۲–۱۳۶۱)
کارشناس مسئول گروه اقتصاد در وزارت آموزش و پرورش (۱۳۶۷–۱۳۶۳)
معاون اجرائی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (۱۳۶۵)
سرپرست مؤسسه توسعه و تحقیقات اقتصادی دانشگاه تهران (۱۳۷۰–۱۳۶۹)
مدیر کل امور پژوهشی و قائم مقام معاون پژوهشی دانشگاه تهران (۱۳۷۱–۱۳۷۰)
مدیر گروه اقتصاد اسلامی مؤسسه توسعه و تحقیقات اقتصادی (۱۳۷۱)
دبیر و عضو شورای فرهنگ عمومی کشور در شورای عالی انقلاب فرهنگی (۱۳۷۴–۱۳۷۱)
معاون آموزشی و پژوهشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (۱۳۷۴–۱۳۷۱)
نماینده مردم دامغان در ادوار ۵ و ۶ و ۷ مجلس شورای اسلامی
عضو ناظر مجلس شورای اسلامی در شورای پول و اعتبار
عضو ناظر مجلس شورای اسلامی در شورای اقتصاد
رئیس کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی
رئیس کمیسون تلفیق بودجه مجلس شورای اسلامی (۱۳۸۴)
رئیس کمیسیون تلفیق برنامه چهارم توسعه
رئیس گروه‌های دوستی پارلمانی ایران و لهستان
رئیس گروه‌های دوستی پارلمانی ایران و کوبا
رئیس شورای اقتصادی سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
مدیر گروه آموزشی اقتصاد نظری دانشگاه تهران (۱۳۸۷)
مدیر گروه آموزشی اقتصاد اسلامی، پولی و مالی دانشگاه تهران (۱۳۹۰)
نمایندگی سه دوره مجلس

سبحانی نماینده مجلس در دوره‌های پنجم، ششم و هفتم از طرف مردم دامغان بود. وی در سه دوره نمایندگی، از فعالترین نمایندگان ادوار مجلس بوده‌است.
وی از استوانه‌های کار تخصصی و کارشناسانه روی طرح‌ها و لوایح مجلس بود.
سبحانی بیش از ۸۶۰ پیشنهاد روی طرح‌ها و لوایح مختلف و حدود ۳۳۰ نظر در مخالفت یا مخالفت با طرح‌ها و لوایح داشته‌است. علاوه بر این حدود ۱۳۰ تذکر به رئیس‌جمهور و وزیران، بیش از ۲۱۰ تذکر آیین‌نامه‌ای و حدود ۸۰ اخطار قانون اساسی در آمار عملکرد وی در این سه دوره به چشم می‌خورد. در مجموع وی نزدیک ۳۰۰۰ صفحه مذاکره علنی در مجلس دارد.
سبحانی عنوان می‌کند که در دوره‌های نمایندگی، به هیچ‌یک از جناح‌ها تعلق خاطر نداشته‌است.
از نمودهای این استقلال، رقابت وی با کاندیدای فراکسیون اکثریت (اصولگرایان، که خودش نیز به اسم آن‌ها شناخته می‌شد) بر سر ریاست مجلس هفتم در چهارسال بود، که ضمن آن به بیان نقدهای خود از عملکرد مجلس و هیئت رئیسه می‌پرداخت و در هر دوره نیز با کسب آرای قابل توجهی، رقیبی شاخص برای رئیس وقت مجلس محسوب می‌شد.
سبحانی در انتخابات مجلس هشتم هم شرکت داشت که موفق به کسب آرا شد.
بنا به گفته خودش، هزینه‌های انتخاباتی وی در چهار دوره کاندیداتوری مجلس، مجموعاً چهار میلیون و دویست هزار تومان بوده‌است.
وی با وجود کناره‌گیری از ثبت‌نام برای انتخابات مجلس نهم، در انتخابات مجلس دهم از حوزه تهران ثبت‌نام کرده و به‌طور مستقل در انتخابات حضور یافت اما از راهیابی به مجلس بازماند.
کاندیداتوری ریاست جمهوری یازدهم

حسن سبحانی اواخر دی ۹۱ تصمیمش برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری یازدهم را رسماً اعلام داشت. و در دومین روز ثبت نام کاندیدای ریاست جمهوری با حضور در ساختمان وزارت کشور رسماً برای کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کرد.
سبحانی با انتشار نامه‌ای تحت عنوان «نامه‌ای برای ایران» به بیان تحلیل خود از مسائل کشور و انگیزه‌های خود برای ورود به عرصهٔ انتخابات پرداخته و به مسئولیت مهم افراد و گروه‌های مرجع در انتخابات ریاست جمهوری تأکید کرد.
وی عنوان دولت خود را 'قانون' و گفتمان خود را اصول و مبانی قانون اساسی و شعار انتخاباتی خود را اقتصاد بدون ربا همراه با قانون گرائی، حق جوئی و اخلاق مداری معرفی کرد.
سبحانی توسط شورای نگهبان مورد احراز صلاحیت قرار نگرفت. وی پس از برگزاری انتخابات، در نامه‌ای به شورای نگهبان، انتقاداتی را نسبت به سازوکار بررسی صلاحیت داوطلبان ریاست جمهوری مطرح کرد.
سبحانی پس از برگزاری انتخابات، برنامهٔ از پیش آماده شدهٔ ۳۵ ماده‌ای خود را به‌طور نمادین منتشر کرد. وی همچنین در نامه‌ای به حسن روحانی کاندیدای منتخب، ضمن تبریک به وی در ارتباط با مدیریت شرایط اقتصادی کشور نکاتی را مطرح ساخت.
سبحانی در جریان این کاندیداتوری، اعلام داشت که با حاکمیت پول و ثروت برای تعیین سرنوشت کشور مخالف بوده و با سیطره ثروت بر سیاست مبارزه می‌کند. وی بیان داشت که خرج تبلیغات انتخاباتی را صرفاً خودش خواهد داد و توان وی در این راه بیش از ۳۵ میلیون نیست و همین مبلغ هم برای آگاهی هموطنانش از منویات او کافیست.
وی ضمن تأکید بر ضرورت حضور احزاب فعال و کارآمد در نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران که انتخابات جز لاینفک آن است به کارکرد فعلی احزاب و دسته جات سیاسی کشور که فقط در ماه‌های نزدیک به انتخابات فعال می‌شوند انتقاد دارد و معتقد است در شرایط فعلی بهترین سیاست محور دانستن مردم و متکی بودن به حمایت‌های مردمی در انتخابات می‌باشد.
از جهت دیگر می‌توان ایشان را تنها فرد مستقل واقعی عرصه انتخابات دانست که به معنای واقعی کلمه مستقل از گروه‌ها و جناحهای سیاسی حاضر است و به نوعی منتقد این جناحها و گروه‌ها است.
حسن سبحانی در جواب سؤال خبرنگار در مورد ائتلاف با افراد حاضر از ائتلاف با تفکر و نه با شخص صحبت کرده و بیان داشت: «آنچه که مهم است این است که هر فرد یا ائتلافی خودش را با ایده و تفکر و برنامه به جامعه معرفی کند و بگوید من مسائل کشور را اینگونه تحلیل می‌کنم و می‌خواهم این کارها را انجام دهم و اعلام کند این اقداماتی که می‌خواهم در عرصه‌های مختلف انجام دهم، این مشکلات و روزنه‌های فعلی را درمان می‌کند و لذا کار پیش خواهد رفت. اگر اینگونه باشد انسان می‌تواند آن برنامه‌ها و ایده‌ها را مطالعه کند و بفهمد ایده دیگران با آنچه که خودش دنبال می‌کند چقدر انطباق دارد. در آن موقع می‌تواند تصمیم بگیرد که چکار بکند؛ ولی اگر منظور، افراد باشد، به صرف اینکه این فرد یا آن آقا وجود دارند، انسان که با افراد ائتلاف نمی‌کند، انسان با تفکر ائتلاف می‌کند… الان تا جایی که من اطلاع دارم هیچ‌یک از این افرادی که هستند، بصورت تفکر و اندیشه‌ای که مولود زمان انتخابات نباشد و در یک دوره طولانی از گذشته تا به حال در عرصه‌های مختلف همراهشان بوده باشد، خودشان را ارائه نکرده‌اند. آنچه که شما می‌فرمایید که من به ائتلاف بپیوندم، با توضیحاتی که دادم اصلاً موضوعیت ندارد»
کاندیداتوری انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم

او ضمن نام‌نویسی در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم در جمع خبرنگاران گفت: «به منظور شتاب بخشیدن به حرکت کند توسعه یافتگی ایران و جبران عقب ماندگی‌ها در انتخابات ریاست جمهوری نام‌نویسی کرده‌ام. به دلایل معین دوره توسعه یافتن کشور ما طولانی شده‌است و ما در نیل به توسعه یافتگی با تأخیر تاریخی مواجه هستیم. از این روز برای جبران این عقب ماندگی باید ملت ما انجام کارهای سختی را متعهد شود؛ بدون شک حداقل به یک دهه کوشش و کار و مشارکت نفس گیر ملت در همه ابعاد احتیاج است تا جامعه وارد مرحله توسعه یافتگی شود.»
حسن سبحانى نماینده ادوار مجلس برای ثبت نام در انتخابات ریاست جمهوری چهاردهم وارد وزارت کشورشد.
گروه‌های ویژه (عراق)

| گروه‌های ویژه (عراق) | گروه‌های ویژه (عراق) |
| --- | --- |
رهبران: مقتدی صدر قیس خزعلی اکرم الکعبی ابو مصطفی الشیبانی احمد سجاد القراوی ابو درع اکران حسناوی † حیدر الماجدی
تاریخ فعالیت: ۲۰۰۷–۲۰۱۱
مقر: شهرک صدر، بغداد
مناطق فعالیت: بغداد و جنوب عراق
ایدئولوژی: رزمنده شیعه ملی‌گرایان عراقی
بخشی از: جیش المهدی (تا ۲۰۰۸) شورشیان عراق
متحدان: جیش المهدی  ایران  سوریه
مخالفان:  ائتلاف (تا ۲۰۰۹)  ایالات متحده آمریکا (تا ۲۰۱۱) شورشیان عراق  ارتش آزاد سوریه
درگیری‌ها و جنگ‌ها: جنگ عراق، جنگ داخلی عراق، شورشیان عراق، جنگ داخلی سوریه
گروه‌های ویژه (عراق) (به انگلیسی: Special Groups(Iraq))، یا مجامیع خاصه (به عربی: المجموعات الخاصة) نامی است که ارتش آمریکا بر گروه‌های شبه نظامی درون عراق که از ایران پشتیبانی می‌شود نهاده است. طبق گفتهٔ مسؤلان آمریکایی این گروه‌های توسط سپاه قدس پشتیبانی مالی، آموزش و مسلح سازی می‌شوند و این گروه‌ها جزئی از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.
به گفتهٔ ژنرال کوین جی برگنر، گروه‌های ویژه ۰۰۰ ۷۵ و ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار ماهیانه از سپاه قدس حقوق دریافت می‌کنند.
این گروه‌ها از ارتش مهدی مقتدی صدر جدا بوده ولی با آن متحد می‌باشند. تفاوت بین این گروه‌ها و ارتش مهدی زمانی برجسته شد که مقتدی صدر در اوت ۲۰۰۷ به نیروهای خود که در کربلا با نیروهای امنیتی عراق درگیر بودند آتش‌بس داد ولی گروه‌های ویژه دیگر به جنگ ادامه دادند. در سال ۲۰۰۸ ارتش مهدی منحل شد و تیپ‌های روز موعود مابازاء آن اعلام موجودیت کرد. در جنگ بهار ۲۰۰۸ بزرگترین گروهی که موجودیت پیدا کرد گروه عصائب اهل الحق بود که به آن شبکه خزعلی هم گفته می‌شود. بر اساس نوشته روزنامه گاردین در مارس ۲۰۱۴ عصائب اهل الحق توسط ایران کنترل شده و زیر نظر فرمانده نیروی قدس قاسم سلیمانی عمل می‌کند. گروه ویژه بزرگ دیگر کتائب حزب‌الله می‌باشد (یا گردان‌های حزب‌الله) که که از ارتش مهدی جدا شده و یکی از گروه‌های ویژه می‌باشد. گمان می‌شود که فرماندهان آنها شامل قیس خزعلی، لیس الخزعل، علی اللامی، ازهر الدلیمی، اکرم الکعبی، ابو مصطفی الشیبانی، ابومهدی المهندس و ابو درع می‌باشند.
تاریخچه

بعد از انقلاب اسلامی، ایران دست به پشتیبانی از سازمان شبه نظامی شیعه در خاورمیانه زد. این گروه‌ها اکثراً به ایران نزدیک بودند، بطور خاص به سپاه پاسداران انقلاب، مانند حرکت پیشقراولان طلایه دار و شورای عالی انقلاب اسلامی عراق (SCIRI) در جریان جنگ ایران و عراق بسیاری از این گروه‌ها برای ایران می‌جنگیدند، با SCIRI تیپ بدر که توسط مقامات ایرانی رهبری می‌شد. بعد از پیروزی آمریکا بر صدام حسین، این گروه‌های شبه نظامی که توسط ایران رهبری می‌شدند به عراق برگشتند جایی که آنها استقلال خود را اعلام کردند و ایران به پشتیبانی از این گروه‌های شبه نظامی اسلامی شیعه ادامه داد.
در فوریه ۲۰۱۰ عصائب اهل الحق، یک پیمانکار آمریکا بنام عیسی تی سالومی که عراقی بود ولی تابعیت آمریکایی داشت را به گروگان گرفت. آنها یک نوار ویدئویی از او منتشر کردند که در آن وی خواسته آنها را می‌خواند، که شامل درخواست برای آزادی بسیاری از رهبران آنها بود که در آن زمان در زندان آمریکایی‌ها بودند. ژنرال ری اودیرنو، فرمانده ارتش آمریکا در عراق در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۰ گفت: ایران سه گروه افراطی شیعه را در عراق پشتیبانی می‌کند که دست به حمله به پایگاه‌های آمریکا در عراق می‌زنند. ایرانی‌ها برنامه‌های بسیار پیچیده‌ای را با گروه‌های افراطی کوچکتر اجرا می‌کنند و در حال حاضر بر روی سه گروه کتائب حزب‌الله، عصائب اهل الحق و تیپ‌های یوم الموعود متمرکز هستند.
در سال ۲۰۱۱ بر اساس گفته مقامات آمریکایی، تیپ یوم الموعود بزرگترین آنها بود که بیش از ۵۰۰۰ رزمنده داشت و بزرگترین تهدید امنیتی عراق به حساب می‌آمد. کتائب حزب‌الله گفته می‌شد که حدود ۱۰۰۰ رزمنده دارد و بیشتر پشتیبانی و کمک از طرف ایران به آنها می‌شود. عصائب اهل الحق گفته می‌شود که کمتر از ۱۰۰۰ رزمنده دارد و در سال ۲۰۱۱ بر اساس گزارش‌های ماهانه ۵ میلیون دلار از ایران دریافت می‌کرد. تیپ یوم الموعود گفته می‌شود که کمترین کمک مالی را در بین گروه‌های دیگر از ایران دریافت می‌کرد و در بین سه گروه مستقل تر بود.
از زمان شروع جنگ عراق با داعش، گروه‌های ویژه به نیروی حشد الشعبی پیوستند و با دولت اسلامی عراق و شام می‌جنگند.
رهبران

| نام | گروه | درجه | وضعیت |
| --- | --- | --- | --- |
| مقتدی صدر | تیپ یوم الموعود | رهبر معنوی | تا سال ۲۰۰۶ در ایران در ژانویه ۲۰۱۱ برگشت به عراق |
| قیس خزعلی | عصائب اهل الحق | رهبر | در ۲۰ مارس ۲۰۰۷ در بصره دستگیر شد در ۵ ژانویه ۲۰۱۰ آزاد شد، |
| لیث الخزعلی | عصائب اهل الحق | جانشین رهبری | در ۲۰ مارس ۲۰۰۷ در بصره دستگیر شد و در ۹ ژوئن ۲۰۰۹ آزاد شد. , |
| اکرم الکعبی | عصائب اهل الحق | رهبر عملیاتی | گسترده |
| ابو مصطفی شیبانی | شبکه شیبانی | رهبر | تا ۲۰۰۸ در تهران در سپتامبر ۲۰۱۰ برگشت به عراق |
| ابومهدی المهندس | کتائب حزب‌الله نیروی قدس | مشاور عالی کتائب حزب‌الله و عضو نیروی قدس ایران | گسترده |
| ازهر الدلیمی | عصائب اهل الحق | مبتکر حمله کربلا | در ۱۸ می ۲۰۰۸ توسط نیروهای آمریکایی در بغداد کشته شد. |
| علی موسی داقوق | عصائب اهل الحق حزب‌الله | مشاور علی قیس خزعلی فرمانده عملیاتی حزب‌الله در عراق | در ۲۰ مارس۲۰۰۷ در بصره دستگیر شد، در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ به نیروهای عراقی تحویل داده شد در نوامبر ۲۰۱۲ آزاد شد. |
| ابو یاسر الشیبانی | شبکه شیبانی | معاون رهبری | در ۲۰ آوریل ۲۰۰۷ دستگیر شد. |
| علی فیصل اللامی | عصائب اهل الحق | فرمانده عالی رهبری سیاسی | در ۲۸ اوت ۲۰۰۸ دستگیر شد در اوت ۲۰۰۹ آزاد شد. , |
| تحصین الفریجی | تیپ یوم الموعود | رهبری سیاسی اجتماعی | گسترده |
| اکران حسناوی | شبکه حسناوی | رهبری | در ۳ می ۲۰۰۸ در شهرک صدر کشته شد |
| مهدی خدام علاوی الزیرجاوی | تیپ یوم الموعود | فرمانده یگانها در شهرک صدر | گسترده |
| باقر السعیدی | تیپ یوم الموعود | آموزش | در ایران بود احتمالاً به شهرک صدر برگشته است |
| جواد کاظم الطلیبانی | تیپ یوم الموعود | متخصص موشک | گسترده |
| حیدر مهدی خدوم الفوادی | گروه خودش | رهبری | گسترده |
| شیخ عبدالهادی الدراجی | عصائب اهل الحق (حرکت صدر) | مالی رهبری سیاسی-مذهبی | در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ دستگیر شد و در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ آزاد شد |
| ابو درع | گروه خودش تا سال ۲۰۱۰ در عصائب اهل الحق | رهبری فرمانده عالیرتبه | در سال ۲۰۰۸ در ایران بود و در ۲۰ اوت ۲۰۱۰ به عراق برگشت. |
| احمد ابوسجاد الغراوی | گروه خودش میسان | رهبری | گسترده |
| محمد الزاملی | ناشناخته | فرمانده محلی (واسط) | در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۹ دستگیر شده بود |
| محمد الطباطبایی | عصائب اهل الحق | روحانی | گسترده |
اعضای اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع

برای دیگر کاربردها، کشورهای مشترک المنافع را ببینید.
اعضای کنونی اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع (به رنگ آبی)، اعضای فعلی تعلیق شده (سبز)، اعضای سابق (نارنجی)، و سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا و وابسته به تاج و تخت (آبی روشن)
اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع سازمانی بین‌المللی و انجمنی داوطلبانه متشکل از ۵۶ کشور و ایالت مستقل است. این سازمان شامل قدیمی‌ترین مستعمرات بریتانیا و سرزمین‌های وابسته به آن‌ها می‌باشد.
مطابق اعلامیه سنگاپور در سال ۱۹۷۱ هیچ‌یک از دولت‌ها در اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع در عمل بیش از دیگر دولت‌ها سلطه بر امور ندارد بلکه هرکدام از این دولت‌ها به عنوان یکی از اعضای سیاسی این اتحادیه حضور دارد؛ و به جای آن رابطه‌ای سازمانی و بین‌المللی میان این دولت‌ها وجود دارد که از طریق آن کشورها در زمینه‌های اجتماعی، سیاسی، و اقتصادی متنوع، برابر در نظر گرفته شده و در چارچوب ارزش‌ها و اهداف مشترک و مشخص در اعلامیه سنگاپور همکاری دارند. این ارزش‌ها و اهداف مشترک عبارتند از ارتقاء دموکراسی، حقوق بشر، حکمرانی خوب، حاکمیت قانون، آزادی مدنی، مساوات‌خواهی، تجارت آزاد، چندجانبه‌گرایی، و صلح جهانی.
نماد این اتحادیه پادشاه چارلز است؛ که به عنوان رئیس اتحادیه خدمت می‌کند. در عین حال، با این موقعیت، او قدرتی سیاسی یا اجرایی بیش از دیگر کشورهای عضو اتحادیه ندارد. این صرفاً برای پذیرش نمادی برای همبستگی است، و این ریاست دبیر کلی و مدیریت اجرایی اتحادیه می‌باشد.
اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع برای اولین بار به‌طور رسمی در سال ۱۹۳۱ تشکیل شد که با امضای اساسنامه وست مینستر حاکمیت قانونی قلمروهای بریتانیا به رسمیت شناخته شد.
کشورهای مشهور به «قلمرو مشترک‌المنافع بریتانیا»، شامل اعضای اصلی پادشاهی متحده، کانادا، استرالیا، آفریقای جنوبی، ایرلند، و نیوزیلند، بود. اگر چه حاکمیت استرالیا و نیوزیلند به ترتیب تا سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۷ در اساسنامه اتخاذ نشده بود. در سال ۱۹۴۹، اعلامیه لندن امضا شد و ایجاد اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع مدرن و تصویب نام فعلی آن انجام گرفت. اخیراً در ۳ اکتبر ۲۰۱۳ گامبیا از اتحادیه خارج شد که نتیجه آن قطع ارتباط سیاسی و اقتصادی این کشور با اتحادیه بود.
در حال حاضر، از دولت‌هایی که عضو اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع هستند، سه دولت در اروپا، دوازده دولت در آمریکای شمالی، یک دولت در آمریکای جنوبی، هجده دولت در آفریقا، هشت دولت در آسیا، و یازده دولت در اقیانوسیه می‌باشند. هفت دولت از اعضای سابق اتحادیه‌اند، که چهار تا از آن‌ها دیگر به عنوان نهادی مستقل وجود ندارند (اما به عنوان بخشی از کشورهای عضو فعلی) هستند. جمعیت اعضای اتحادیه ۲٫۲ میلیارد نفر است، که تقریباً یک سوم از جمعیت جهان است، و از میان آن‌ها ۱٫۲۱ میلیارد نفر در کشور هند زندگی کرده و ۹۵٪ در آسیا و آفریقا زندگی می‌کنند.
در حال حاضر چارلز سوم به عنوان سرپرست ۱۵ دولت از دولت‌های عضو اتحادیه فعالیت می‌کند، پنج کشور دیگر دولت‌های پادشاهی با پادشاهانی مستقل دارند (برونئی، لسوتو، مالزی، سوازیلند، تونگا) و بقیه کشورها دارای نظام جمهوری می‌باشند.
تباک

تَباک یا سباک در شاهنامه شاهزاده جهرم و از نزدیکان اردشیر بابکان بود. طبق برخی نسخ شاهنامه تدبیر و دوراندیشی او و مردان رزم‌آور جهرم که به یاری اردشیر برخاسته بودند، منجر به شکست اردوان و برقراری پادشاهی اردشیر بر ایران شد.
نام

نام تباک در کارنامه اردشیر پاپکان به پهلوی «بواک» و «بونک» خوانده می‌شود و در هر حال حرف اول آن «ب» است نه «ت» و بنابراین «بناک» اصح است. در برخی از نسخ شاهنامه از او به نام «سباک» یاد شده است.