stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سینمای قزاقستان

سینما لکوموتیو در آق‌تپه قدیمی‌ترین سینمای قزاقستان که در ۱۹۲۸ بنا شد.
سینمای قزاقستان (انگلیسی: Cinema of Kazakhstan) به تاریخ سینمای این کشور در زمان اتحاد جماهیر شوروی و سپس استقلال آن، بدنه سینمایی قزاقستان، جشنواره‌های سینمایی و تولید فیلم‌های مشترک اشاره دارد.
پیشینه سینمای قزاقستان در زمان اتحاد جماهیر شوروی قابل تأمل است. آلماتی در آن زمان مرکزی برای مستندسازی و فیلم‌های تبلیغاتی شوروی بود. با این همه اولین فیلم بلند تولید سینمای قزاقستان آمانگدلی نام داشت که محصول سال ۱۹۳۹ بود. اگرچه این فیلم در جغرافیای لنینگراد ساخته شده بود.
در سال‌های آخر جنگ نیز چندین فیلم مهم نظیر ایوان مخوف ساخته سرگئی آیزنشتاین در قزاقستان ساخته شدند. اما پس از جنگ جهانی دوم صنعت فیلم در قزاقستان تقویت شد. بسیاری از استودیوهای بزرگ فیلم‌سازی شوروی مانند موس‌فیلم، در شهرهای مختلف قزاقستان شعبه ایجاد کردند. مؤسسه سینمایی گراسیموف که بعدها به دانشگاه دولتی سینمایی روسیه تغییر نام داد، نیز برای مدتی در طول جنگ جهانی دوم به آلمانی منتقل شد.
شاخص‌ترین فیلمساز این دوران شاکن آیمانوف است که به پدر سینمای قزاقستان مشهور است. او بین سال‌های ۱۹۵۴ تا زمان مرگش در ۱۹۷۰، ۱۱ فیلم به زبان قزاقی ساخت.
موج جدید سینمای قزاقستان

در دوران پرسترویکا در اتحاد جماهیر شوروی، موج جدیدی از فیلم‌سازان جوان قزاق به بدنه سینمایی این کشور تزریق شدند. مهمترین چهره این دوره رشید نوگمانوف است. فیلم او با عنوان سوزن محصول ۱۹۸۸ سرآغاز موج جدیدی در سینمای قزاقستان شد.
در سال‌های بعدی تیمور بکمامبتوف مهمترین چهره سینمای قزاقستان بوده‌است که شهرتی جهانی بدست آورد و در هالیوود نیز آثاری مانند آرنا (۲۰۰۱)، تحت تعقیب (۲۰۰۸)، آبراهام لینکلن: شکارچی خون‌آشام (۲۰۱۲) و بن هور (۲۰۱۶) را کارگردانی کرد.
عادل‌خان یرژانف دیگر فیلم‌ساز مهم سال‌های اخیر سینمای قزاقستان است. فیلم بی‌تفاوتی ملایم جهان ساخته او در جشنواره کن ۲۰۱۸ حضور داشت.
فیلم‌هایی که تمام یا بخشی از آن در قزاقستان فیلم‌برداری شدند

جاده (۲۰۰۱)
خانه‌به‌دوش (۲۰۰۵)
مغول (۲۰۰۷)
سیگار کشیدن ممنوع (۲۰۰۷)
یادداشت‌های هم‌آوازی (۲۰۱۳)
آیکا (۲۰۱۸)
بی‌تفاوتی ملایم جهان (۲۰۱۸)
جایزه‌ها و جشنواره‌های سینمایی

جشنواره بین‌المللی فیلم اکشن آستانه (International Astana Action Film Festival) که از سال ۲۰۱۰ تأسیس شده مهمترین جشنواره غیررقابتی در قزاقستان و منطقه محسوب می‌شود. رئیس و بنیانگذار این جشنواره تیمور بکمامبتوف کارگردان، تهیه‌کننده، فیلم‌نامه‌نویس و نویسنده قزاقی‌تبار اهل کشور روسیه است. جشنواره آستانه که از سال ۲۰۲۰ نورسلطان خوانده می‌شود عمدتاً رویدادی است که فیلم‌سازهای جوان و کارگردان فیلم اولی در آن حضور دارند.
جشنواره ستاره‌های شکن یا جشنواره بین‌المللی فیلم ستاره‌های شکن (Shaken's Stars International Film Festival) از سال ۲۰۰۳ در آلماتی برگزار می‌شود. این جشنواره به افتخار بازیگر و کارگردان قزاقستانی شکن آیمانوف، پدر سینمای این کشور پایه‌گذاری شده‌است.
جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا (Eurasia International Film Festival) از جشنواره‌های بسیار مهم سینمای آسیای مرکزی و سینمای آسیای غربی است. این جشنواره که از سال ۱۹۹۸ و در آستانه آغاز به کار کرد بعد از وقفه چند ساله دوباره از سال ۲۰۰۵ ادامه کار داد و هم اینک محل برگزاری آن شهر آلماتی است. وزارت فرهنگ و ورزش قزاقستان بیش از ۱۰ سال است که متولی برگزاری جشنواره فیلم اوراسیا می‌باشد.
آمار و ارقام

در حال حاضر در قزاقستان ۲۱۳ سالن سینمای فعال و مدرن وجود دارد. تولید سرانه فیلم در این کشور سالیانه ۱۲ تا ۱۵ فیلم بلند و جمعیت سینماروی قزاقستان نزدیک به ۱۱ میلیون برآورد شده‌است.
یادداشت‌های هم‌آوازی ۲۰۱۳
مراسم فرش قرمز جشنواره بین‌المللی فیلم اکشن آستانه
زهرا قلی‌زاده

| شناسنامه | شناسنامه | شناسنامه |
| --- | --- | --- |
نام کامل: زهرا قلی‌زاده
زادروز: ۶ دی ۱۳۶۶
زادگاه: بابلسر، ایران
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: پوساکا آنجلز اندونزی
شمارهٔ پیراهن: ۱۰
پُست: مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
|  | نوراوران نوشهر تیم دانشگاه آزاد صدرای زیراب نساجی مازندران شهروند ساری باشگاه مس رفسنجان الشیخان عراق پوساکا آنجلز اندونزی نطنز اصفهان فولاد هرمزگان |  |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۵ تا کنون (رده‌های گوناگون) | تیم ملی فوتسال زنان ایران |  |
زهرا قلی‌زاده (زادهٔ ۶ دی ۱۳۶۶ در تهران) بازیکن تیم ملی فوتسال زنان ایران است که در لیگ اندونزی بازی می‌کند.
وی ۹ سال سابقهٔ تیم ملی و ۱۶ سال بازی در لیگ برتر ایران را در کارنامهٔ خود دارد. این بازیکن به همراه تیم ملی فوتسال زنان ایران در مسابقات بین‌المللی در مقابل تیم آذربایجان یک گل تیم ملی را به ثمر رساند.
زهرا قلی زاده برترین گلزن المپیاد ایرانیان شناخته شد و بهمراه تیم مازندران قهرمان مسابقات شد.
وی اولین لژیونر تاریخ فوتسال مازندران هم هست که سابقه ی بازی در لیگ عراق و اندونزی را دارد که در اندونزی بهمراه تیم پوساکا انجلز قهرمان سوپر لیگ اندونزی شد. قلی زاده قرارداد همکاری با تیم ایتالیایی بسته که اولین لژیونر حاضر در لیگ سری آ ایتالیا خواهد شد.لژیونر لیگ ایتالیا
او در رشتهٔ رول‌اسکیت به تیم ملی ایران نیز دعوت شده‌است.
کلاه پهلوی

برای مجموعه تلویزیونی، کلاه پهلوی (مجموعه تلویزیونی) را ببینید.
رضاشاه هنگامی که کلاه پهلوی پوشیده‌است.
تیمورتاش و گروهی از مردان ایرانی با کلاه پهلوی
کلاه پهلوی نام کلاهی گرد و لبه‌دار بود که به دستور رضاشاه، همهٔ مردان ایرانی بایست آن را به سر می‌گذاشتند.
تاریخچه

تا پیش از سلطنت رضاشاه، انواع پوشش سر برای مردان معمول بود. معمول‌ترین پوشش سر در میان بازاریان عمامه شیرشکری و دستار و در میان کارمندان کلاه بدون لبه بود. علاوه بر این در میان شاه‌زادگان و اروپا دیدگان، کلاه سیلندر نیز مرسوم بود.
در سال ۱۳۰۶ ابتدا به وزرا و روسای ادارات و کارمندان دولت دستور داده شد تا از کلاه لبه‌دار پهلوی استفاده کنند. در مرحله بعد به مدارس دستور داده شد که از ورود دانش‌آموزان بدون کلاه پهلوی جلوگیری شود. مرحله بعد تصویب قانون لباس متحدالشکل (یونیفرم) توسط مجلس شورای ملی (جلسه ۱۴ مورخ ۴ دی‌ماه ۱۳۰۷) بود. با تصویب این قانون، مأمورین شهربانی بر فشار خود به مردم افزودند.
قانون

مقالهٔ اصلی: قانون جایگزینی پوشاک
در ماده اول این قانون آمده‌است که کلیه اتباع ایران که برحسب مشاغل دولتی دارای لباس مخصوصی نیستند در داخل مملکت مکلف هستند با لباس متحدالشکل کلاه پهلوی و نیم‌تنه بافته‌شده در ایران ملبس گردند. در ماده دوم این قانون روحانیون و طلاب از اجرای آن مستثنی شدند. ماده سوم متخلف را به حبس تا هفت روز محکوم نموده و ماده چهارم تاریخ آغاز اجرای آن را در شهرها ۱۳۰۸ و در روستاها ۱۳۰۹ معین کرده‌است.
فوکه-وولف اف‌و ۱۸۹

| فوکه-وولف اف‌و ۱۸۹ | فوکه-وولف اف‌و ۱۸۹ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد شناسایی بمب‌افکن سبک هواگرد تهاجمی هواگرد ارتباطی
کشور سازنده:  آلمان
تولیدکننده: فوکه-وولف
نخستین پرواز: ۱۶ ژوئیه ۱۹۳۸
معرفی‌شده در: اوت ۱۹۴۱
بازنشستگی: ۱۹۴۵
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
تعداد ساخته‌شده: ۸۶۴ فروند شامل ۱۶ پیش‌نمونه
فوکه-وولف اف‌و ۱۸۹ اوهو (شاه‌بوف) (به آلمانی: Focke-Wulf Fw 189 Uhu) یک هواگرد تک‌باله دو موتوره سه‌سرنشین با دم‌سازه دو تایی از نوع شناسایی تاکتیکی برد کوتاه و ارتباطی ساخت شرکت فوکه-وولف در آلمان بود سال ۱۹۳۷ بنابر درخواست وزارت هوانوردی رایش طراحی شد. این هواگرد نخستین پروازش را در سال ۱۹۳۸ انجام داد و در جریان جنگ جهانی دوم تا سال ۱۹۴۴ برای خدمت لوفت‌وافه تولید شد.
طراحی و توسعه

ماه فوریه سال ۱۹۳۷ وزارت هوانوردی رایش درخواستی برای یک هواگرد شناسایی با میدان دید همه‌جانبه جهت جایگزینی هنشل هااس ۱۲۶ صادر کرد. توانی در حدود ۸۵۰ تا ۹۰۰ اسب بخار برای این هواگرد مشخص گردید. این مشخصات برای دو شرکت آرادو و فوکه-وولف ارسال شد.
آرادو هواگرد تک‌موتوره تک‌باله آر ۱۹۸ با پیکربدنی سنتی را ارائه کرد. اف‌و ۱۸۹ محصول گروه طراحی فوکه-وولف به رهبری کورت تانک، یک هواگرد دو موتوره با پیکربندی نامرسوم دم‌سازه دو تایی بود. اتاقک تماماً لعاب‌دار سرنشینان در مرکز هواگرد و همانند بمب‌افکن‌های متوسط آلمانی تولید شده پس از سال ۱۹۳۸، دارای شیشه جلوی یک‌پارچه بود. این شیشه دیدِ گسترده و همه‌جانبه‌ای به خدمه می‌بخشید. در این حال، شرکت هواگرد سازی هامبورگر با طراحی رادیکال‌تری وارد رقابت شد. هواگرد این شرکت ب‌فاو ۱۴۱ با پیکربندی نامتقارن منحصربه‌فرد بود. در این هواگرد اتاقک لعاب‌دار سرنشینان در جانب راست یک بدنه بدون سرنشین با موتور و دم‌سازه در خط مرکز، قرار داشت.
مقامات محافظه‌کار وزارت هوانوردی به طرح سنتی آرادو علاقه بیشتری داشتند و دو طرح غیر متعارف دیگر را کم‌تر از آن می‌دیدند. با این حال قابلیت‌های اف‌و ۱۸۹ به مرور نظرها را جلب کرد. طبق ادعای طراحان پیکربندی هواگرد اجازه استفاده از انواع اتاقک‌ها را می‌داد که امکان به‌کارگیری آن در نقش‌های مختلف پشتیبانی هوایی نزدیک، آموزشی، تهاجمی، ضدتانک، همکاری زمینی و شناسایی را فراهم می‌آورد.
سفارش سه پیش‌نمونه برای هر یک از طراحی‌های آرادو و فوکه-وولف در آوریل سال ۱۹۳۷ ارسال شد. پیش‌نمونه نخست فوکه-وولف (فاو-۱) نخستین بار ماه ژوئیه سال ۱۹۳۸ به پرواز درآمد. پیش‌نمونه دوم (فاو-۲) به عنوان نخستین پیش‌نمونه با تسلیحات تهاجمی مجهز به دو مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متر ام‌گه ۱۷ در ابتدای بال‌ها، یک مسلسل ام‌گه ۱۷ در جلوی اتاقک و دو مسلسل دیگر ام‌گه ۱۷ در جایگاه تدافعی بود. پیش‌نمونه سوم (فاو-۳) به صورت غیر مسلح دارای ملخ خودکار با گام‌متغیر و موتور نهایی آرگوس آاس ۴۱۰ بود. در هواگرد دوم و سوم اصلاحات مختلف دیگری، مخصوصاً در اتاقک خدمه، صورت گرفت. پیش‌نمونه سوم برای ماموریت‌های شناسایی و ارتباطی بود. موفقیت این سه پیش‌نمونه به صدور درخواستی برای چهار پیش‌نمونه دیگر انجامید. پیش‌نمونه چهارم (فاو-۴) با تغییراتی در موتور و ارابه فرود و حذف مسلسل جلوی اتاقک همراه بود. از این پیش‌نمونه برای آزمایش ایجاد دیواره دود استفاده شد. پیش‌نمونه پنجم (فاو-۵) به عنوان هواگرد آموزشی، پیش‌نمونه ششم (فاو-۶) به عنوان هواگرد زره‌پوش تهاجمی و پیش‌نمونه هفتم (فاو-۷) به عنوان هواگرد آب‌نشین طراحی شدند.
در نهایت هنشل هااس ۱۲۹ در نقش هواگرد ویژه تهاجمی پذیرفته شد تا اف‌و ۱۸۹ سال ۱۹۳۹ جهت خدمت در لوفت‌وافه به عنوان هواگرد شناسایی وارد خط تولید شود. مدل اف‌و ۱۸۹آ-۱ دو مسلسل ثابت ام‌گه ۱۷ در بال‌ها و دو مسلسل تدافعی متحرک ام‌گه ۱۵ داشت. چهار بمب ۷۵ کیلوگرمی و یک دوربین هوایی نیز روی آن نصب شد.
اف‌و ۱۸۹ در طراحی تسلیحات تدافعی خود از یک شکل نوآورانه برای سلاح پشتی هواگرد با طراحی شرکت ایکاریا استفاده کرد. این برجک مخروطی چرخنده به صورت دستی با جای‌گیری در پشت هواگرد ساختار فلزی و گنجایش یک یا دو مسلسل تدافعی در بخش دایره‌ای پشتی خود را داشت. مسلسل دیگری نیز در سقف هواگرد تعبیه شد.[نیازمند منبع] یک مخزن سوخت ۱۱۰ لیتری درون هر یک از این دم‌سازه‌ها و پشت هر یک از چرخ‌ها قرار داشت.
مدل‌ها

اف‌و ۱۸۹آ-۰: ده هواگرد پیش‌تولید برای آزمایش
اف‌و ۱۸۹آ-۱: نسخه تولید اولیه، مسلح به دو مسلسل متحرک تدافعی ام‌گه ۱۵ با کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر در پشت هواگرد، دو مسلسل ثابت ام‌گه ۱۷ با کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر در بخش ابتدایی بال‌ها و چهار بمب ۵۰ کیلوگرمی در زیر بال‌ها. با قابلیت حمل یک دوربین هوایی آر بی ۲۰/۳۰ یا یک دوربین هوایی آر بی ۵۰/۳۰
اف‌و ۱۸۹آ-۱ تروپ: نسخه گرمسیری اف‌و ۱۸۹آ-۱ برای علمیات در شمال آفریقا و حوزه مدیترانه، مجهز به فیلترهای ورودی هوا و تجهیزات بقا
اف‌و ۱۸۹آ: نسخه اصلی، هواگرد شناسایی، عمدتاً در دو مدل آ-۱ و آ-۲، مجهز به دو موتور آرگوس آاس ۴۱۰ با توان ۴۶۰ اسب بخار
اف‌و ۱۸۹آ-۱/او۲: نسخه حمل‌ونقل ویژه بر پایه اف‌و ۱۸۹آ-۱
اف‌و ۱۸۹آ-۱/او۳: نسخه حمل‌ونقل ویژه بر پایه اف‌و ۱۸۹آ-۱
اف‌و ۱۸۹آ-۲: جایگزینی مسلسل‌های متحرک ام‌گه ۱۵ با یک مسلسل‌های متحرک دو لول ام‌گه ۸۱ست با کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر
اف‌و ۱۸۹آ-۳: نسخه مناطق گرمسیری اف‌و ۱۸۹آ-۲، مجهز به فیلترهای ورودی هوا و تجهیزات بقا
اف‌و ۱۸۹آ-۴: نسخه شناسایی در ارتفاع پایین و هواگرد تهاجمی سبک، مسلح به دو توپ خودکار ام‌گه ۱۵۱/۲۰ با کالیبر ۲۰ میلی‌متر در ابتدای هر بال، مجهز به زره محافظ برای قسمت زیرین بدنه، موتورها و مخازن سوخت
اف‌و ۱۸۹ب: هواگرد آموزشی پنج‌سرنشین - ۱۳ فروند
اف‌و ۱۸۹ بی-۰: هواگرد پیش‌تولید مجهز به تجهیزات بی‌سیم - ۳ فروند
اف‌و ۱۸۹ بی-۱: هواگرد آموزشی پنج‌سرنشین - ۱۰ فروند
اف‌و ۱۸۹ سی: هواگرد تهاجمی زره پوش از نوع پشتیبانی هوایی نزدیک با دو سرنشین و زره تقویت‌شده زیرین و مسلح به دو توپ خودکار ثابت ام‌گه اف‌اف با کالیبر ۲۰ میلی‌متر و چهار مسلسل ثابت ام‌گه ۱۷ با کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر و یک مسلسل تدافعی دو لوله متحرک ام‌گه ۸۱زد با کالیبر ۷٫۹۲ میلی‌متر با موتور آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ - دو پیش‌نمونه
اف‌و ۱۸۹ دی: طرح پیشنهادی هواگرد آموزشی آب‌نشین - بدون تولید
اف‌و ۱۸۹ ایی: مجهز به موتورهای شعاعی ژنوم-رون ۱۴ام ساخت فرانسه با توان ۷۰۰ اسب بخار
اف‌و ۱۸۹ اف-۱: بر پایه اف‌و ۱۸۹آ-۱، مجهز به دو موتور آرگوس اِی‌اس ۴۱۱ با توان ۵۹۰ اسب بخار
اف‌و ۱۸۹ اف-۲: مجهز به ارابه فرود الکتریکی، ظرفیت سوخت و زره بیشتر، با دو موتور آرگوس آاس ۴۱۱ با توان ۵۹۰ اسب بخار
اف‌و ۱۸۹گه: طرح پیشنهادی با دو موتور آرگوس آاس ۴۰۲ با توان ۹۵۰ اسب بخار - بدون تولید
تولید

بهار سال ۱۹۴۰ فوکه-وولف سفارش تولید ۱۰ فروند مدل اف‌و ۱۸۹آ-۰ و ۲۰ فروند مدل اف‌و ۱۸۹آ-۱ را به عنوان پیش‌تولید دریافت کرد. اف‌و ۱۸۹ به صورت عمده در کارخانه فوکه-وولف در برمن و در کارخانه‌هایی در فرانسه و چکسلواکی تحت سلطه آلمان تولید شد. در مجموع ۸۶۴ فروند از انواع مختلف این هواگرد تا ماه اوت سال ۱۹۴۴ تولید گردید. البته تولید اف‌و ۱۸۹ در برمن و چکسلواکی سال ۱۹۴۳ متوقف شد و تنها در فرانسه تا سال ۱۹۴۴ ادامه پیدا کرد.
تاریخچه عملیاتی

اف‌و ۱۸۹آ-۱ اواخر سال ۱۹۴۰ وارد خدمت در اسکادران‌های لوفت‌وافه شد. اف‌و ۱۸۹ دومین هواگرد با ساختار دو دم در لوفت‌وافه به حساب می‌آمد. با موفقیت به شکل گسترده در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. خنک‌شدن موتور این هواگرد با هوا در مناطق سردسیر شرقی کمک قابل ملاحظه به آن‌ها کرد. با توجه به فعالیت در مناطق سردسیر پیش‌بینی‌های لازم برای گرم کردن اتاقک نیز به شکل مناسبی صورت گرفته بود. اف‌و ۱۸۹ که عموماً نقش هواگرد شناسایی را بر عهده داشت، با پرواز بر فراز مناطق وسیع مسطح اوکراین و بلاروس اطلاعات دقیقی از موقعیت نیروی‌های دشمن برای توپخانه خودی فراهم می‌کرد. بدین شکل به این هواگرد لقب «چشم پرنده ورماخت»، به عنوان موفق‌ترین هواگرد شناسایی کوتاه برد آلمان در طول جنگ جهانی دوم، داده شد. یکی از موثرترین عوامل موفقیت اف‌و ۱۸۹ برتری هوایی نیروهای آلمانی در اوایل جنگ به کمک سایر هواگردها بود.
این هواگرد توسط نیروهای شوروی «راما» («قالب» به زبان روسی) لقب گرفت که اشاره‌ای به شکل متمایز بخش دم و تثبیت‌کننده‌های آن داشت که شکل ظاهری آن را چهارگوش می‌کرد. با وجود سرعت کم و ظاهر شکننده، قابلیت هدایت‌پذیری بالای اف‌و ۱۸۹ آن را به هدفی دشوار برای جنگنده‌های شوروی تبدیل می‌کرد. در هنگام هدف قرار گرفتن، با توجه به وزن سبک هواگرد اغلب با پرواز به شکل دایره‌ای با شعاع کم جنگنده‌های دشمن را که نمی‌توانستند با آن سرعت دور بزنند، جا می‌گذاشت. به هر حال در صورت اصابت تیرهای دشمن، با داشتن زرهی سبک، بدنه اف‌و ۱۸۹ تاب‌آوری کمی در مقابل آن‌ها نشان می‌داد. با این حال، در برخی موارد با وجود آسیب شدید به قطعات مختلف بدنه از جمله بخش دم، هواگرد می‌توانست به پایگاه بازگردد یا حتی با یک موتور به پرواز ادامه دهد.
لوفت‌وافه از اواخر سال ۱۹۴۴ با از دست دادن برتری هوایی مجبور شد هواگردهای اف‌و ۱۸۹ را به عملیات‌های شبانه شناسایی بگمارد یا از آن‌ها به عنوان هواگرد آموزشی استفاده کند. حتی گاهی از آن‌ها برای حمل زخمی‌ها نیز استفاده شد. این هواگردها معمولاً فاقد مسلسل پشتی مدل اصلی بودند. تعداد کمی از هواگردهای اف‌و ۱۸۹ در نقش جنگنده شبانه نیز در هفته‌های پایانی جنگ جهانی دوم استفاده شدند. در قالب این وظیفه تجهیزات شناسایی این هواگردها حذف و با رادار و توپ خودکار جایگزین شد. کمبود شدید سوخت و برتری هوایی دشمن در منطقه عملیاتی این هواگردها (عمدتاً برلین) در ماه‌های آخر جنگ بدین معنی بود که تنها تعداد اندکی پیروزی هوایی نصیب آن‌ها شد.
چند فروند از این هواگردها با افزوده شدن تجهیزات لازم از جمله فیلتر شن در عملیات‌های نیروهای آلمانی در شمال آفریقا مشارکت کردند. تعدادی نیز به عنوان هواگرد حمل‌ونقل ویژه برای برخی مقامات از جمله فیلدمارشال آلبرت کسرلینگ و ارتشبد هانس یشونک، دو تن از فرماندهان ارشد نظامی، به کار رفتند.
تاریخچه عملیاتی > کاربرد خارجی

تعدادی از این هواگردها به کشورهای متحد آلمان از جمله فنلاند، بلغارستان، اسلواکی (۳۴ فروند)، مجارستان و رومانی صادر شدند. نیروی هوایی نروژ نیز پس از پایان جنگ از هواگردهای اف‌و ۱۸۹ آلمانی باقیمانده پس از عقب‌نشینی این کشور از نروژ استفاده کرد.
بیست هواگرد اف‌و ۱۸۹ که فوریه سال ۱۹۳۹ در اختیار نیروی هوایی فنلاند قرار گرفتند، تغییراتی به خود دیدند. این تغییرات شامل مخزن سوخت خود مسدودگر بود که در صورت اصابت تیر دشمن منفجر نشود. همچنین اتاقک به گونه‌ای اصلاح شد که ناوبر و خلبان در کنار یکدیگر می‌نشستند. برای کاهش وزن جایگاه تیربارچی دم کاملاً حذف و به جای آن چند بمب دیگر اضافه شد. با افزایش تنش بین فنلاند و شوروی قراردادی برای خرید چند فروند دیگر از این هواگردها امضا شد که با انعقاد پیمان مولوتوف-ریبنتروپ بین آلمان و شوروی، از طرف آلمان لغو شد.
کاربران

لوفت‌وافه
نیروی هوایی بلغارستان
نیروی هوایی مجارستان
نیروی هوایی نروژ (پس از جنگ)
نیروی هوایی رومانی
نیروی هوایی اسلواکی
مشخصات فنی

اف‌و ۱۸۹آ-۱:
خدمه: ۳ نفر (خلبان و دو تیربارچی)
طول: ۱۱٫۹ متر
طول بال: ۱۸٫۴ متر
ارتفاع: ۳٫۱ متر
مساحت بال: ۳۸ متر مربع
وزن خالی: ۲۶۹۰ کیلوگرم
وزن بارگزاری‌شده: ۳۹۵۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور پیستونی ۱۲ سیلندر آرگوس آاس ۴۱۰آ-۱ خنک‌شونده با هوا: هر یک ۴۶۰ اسب بخار (۳۴۰ کیلووات)
ملخ: دو تیغه با گام‌متغیر
حداکثر سرعت: ۳۴۴ کیلومتر بر ساعت در ۲۵۰۰ متری
پایاسیر: ۳۱۷ کیلومتر بر ساعت
سرعت فرود: ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت
برد: ۹۴۰ کیلومتر
سقف پرواز: ۷۰۰۰ متر
سرعت اوج‌گیری: ۵٫۱۷ متر بر ثانیه، ۴۸۵ متر بر دقیقه، ۴۰۰۰ متر در ۸ دقیقه و ۱۸ ثانیه
۲ × مسلسل ثابت ۷٫۹۲ میلی‌متر ام‌گه ۱۷ در ابتدای بال‌ها
۱ × مسلسل متحرک ۷٫۹۲ میلی‌متر ام‌گه ۱۵ در سقف شلیک‌کننده رو به عقب
۱ × مسلسل متحرک ۷٫۹۲ میلی‌متر ام‌گه ۱۵ در پشت
۴ × بمب ۵۰ کیلوگرمی
نمای نزدیک از یک مسلسل دوقلوی قابل چرخش
محمدهادی نائیجی

| هادی نائیجی | هادی نائیجی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ دی ۱۳۵۵ آمل
ملیت:  ایران
تحصیلات: فلسفه
پیشه: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۸-اکنون
هادی نائیجی (زاده ۵ دی ۱۳۵۵ - آمل) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس سینما و تلویزیون اهل ایران است.
کارگردان

آنتیک (۱۴۰۳)
هیهات (۱۳۹۴)
حق سکوت (۱۳۹۲)
آخرین ایست بازرسی (۱۳۹۱)
نویسنده

آنتیک (۱۴۰۳)
هیهات (۱۳۹۴)
حق سکوت (۱۳۹۲)
آخرین ایست بازرسی (۱۳۹۱)
هیئت داوران

جایزه شهید آوینی جشنواره سینما حقیقت
جوایز

برنده جایزه بهترین فیلمنامه در جشنواره سینما و دین ترنتو برای فیلم حق سکوت - ۲۰۱۶
برنده جایزه بهترین فیلم لوباجت در جشنواره فیلم فونیکس ملبورن برای فیلم حق سکوت - ۲۰۱۶
نامزد جایزه خلاقیت و استعداد درخشان در هشتمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی برای فیلم حق سکوت - ۱۳۹۳
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه فیلم اول در سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای فیلم حق سکوت - ۱۳۹۲
نامزد سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی فیلم اول در سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای فیلم حق سکوت - ۱۳۹۲
برنده جایزه بهترین بهترین فیلمنامه در جشنواره فیلم صد برای فیلم حق سکوت – ۱۳۹۲
بارتل بی‌ام ۶

| بارتل بی‌ام ۶ | بارتل بی‌ام ۶ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: Samolot
نخستین پرواز: ۸ آوریل ۱۹۳۰
کاربر اصلی: Polish Air Force
تعداد ساخته‌شده: ۱
بارتل بی‌ام ۶ (به انگلیسی: Bartel_BM_6) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Samolot است. هواگرد بارتل بی‌ام ۶ نخستین پروازش را در ۸ آوریل ۱۹۳۰ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
بل ۴۷جی رنجر

| بل ۴۷جی رنجر | بل ۴۷جی رنجر |
| --- | --- |
Bell 47J Ranger: Bell 47J Ranger
کاربری: Utility helicopter
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: بل هلیکوپتر
معرفی‌شده در: ۱۹۵۶
بازنشستگی: July 1967 (UH-13J)
وضعیت: توقف تولید / بازنشسته
تعداد ساخته‌شده: ۳۶۱
هزینه هر فروند: $۶۵٬۰۰۰
توسعه‌یافته از: بل ۴۷
بل ۴۷جی رنجر (به انگلیسی: Bell 47J Ranger) یک بالگرد ساختِ کارخانهٔ بل هلیکوپتر در کشور ایالات متحده آمریکا و کانادا است.
مشخصات

داده‌ها از Jane's All The World's Aircraft 1965–66
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۱
ظرفیت: ۳ سرنشین
طول: ۳۲ فوت ۵ اینچ (۹٫۸۷ متر)
ارتفاع: ۹ فوت ۳ اینچ (۲٫۸۳ متر)
وزن خالی:  ۱٬۸۳۳ پوند (۸۳۱ کیلوگرم)
بیشترین وزن برخاست:  ۲٬۹۵۰ پوند (۱٬۳۳۸ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۴۸ گالون آمریکایی (۴۰ گالون بریتانیایی؛ ۱۸۰ لیتر)
پیشرانه هواگرد: ۱ عدد vertically mounted air-cooled flat-six Lycoming VO-540-B1B،‏ ۲۶۰ اسب بخار (۱۹۰ کیلووات)
قطر روتور اصلی:  ۳۷ فوت ۲ اینچ (۱۱٫۳۳ متر)
مساحت روتور اصلی: ۱٬۰۸۵ فوت مربع (۱۰۰٫۸ متر مربع)
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۱۰۵ مایل بر ساعت (۱۶۹ کیلومتر بر ساعت؛ ۹۱ گره) at sea level
سرعت کروز:  ۹۱ مایل بر ساعت (۱۴۶ کیلومتر بر ساعت؛ ۷۹ گره)
بُرد:  ۲۵۸ مایل (۲۲۴ مایل دریایی؛ ۴۱۵ کیلومتر) (no reserves)
حداكثر ارتفاع:  ۱۱٬۰۰۰ فوت (۳٬۴۰۰ متر)
نرخ صعود:  ۸۷۰ فوت بر دقیقه (۴٫۴ متر بر ثانیه)
جاناتان اوبیکا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Jonathan Chiedozie Obika
زادروز:  ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  منطقه انفیلد لندن
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد
شمارهٔ پیراهن:  ۲۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶–۲۰۰۸:  Tottenham Hotspur
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  ← باشگاه فوتبال یئوویل تاون (قرضی) |  ۱۰ |  (۴) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال یئوویل تاون (قرضی) |  ۲۲ |  (۶) |
| ۲۰۱۰ |  ← باشگاه فوتبال میلوال (قرضی) |  ۱۲ |  (۲) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال کریستال پالاس (قرضی) |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد (قرضی) |  ۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال سوئیندون تاون (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال یئوویل تاون (قرضی) |  ۱۱ |  (۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال یئوویل تاون (قرضی) |  ۲۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک (قرضی) |  ۱۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک (قرضی) |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال سوئیندون تاون |  ۹۴ |  (۲۵) |
| ۲۰۱۷– |  باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد |  ۴۶ |  (۶) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  England U19 |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  England U20 |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۴۷, ۲۳ فوریه ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۵۷, ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹ (UTC+۱):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۴۷, ۲۳ فوریه ۲۰۱۹ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۰:۵۷, ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹ (UTC+۱)
جاناتان اوبیکا (انگلیسی: Jonathan Obika؛ زادهٔ ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال میلوال، باشگاه فوتبال یئوویل تاون، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون، و باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر 19 سال انگلیس و تیم ملی فوتبال زیر 20 سال انگلیس بازی کرده‌است.
پس‌سی-۹

| پی‌سی-۹ | پی‌سی-۹ |
| --- | --- |
کاربری: Basic/Advanced هواپیمای آموزشی
تولیدکننده: Pilatus Aircraft
نخستین پرواز: ۷ مه ۱۹۸۴
وضعیت: لغو شد
کاربر اصلی: Swiss Air Force
ساخته‌شده: 1984–present
تعداد ساخته‌شده: ۲۶۵
پی‌سی-۹ (به انگلیسی: Pilatus_PC-9) یک هواگرد از نوع هواپیمای آموزشی ساخت شرکت Pilatus Aircraft است. هواگرد پی‌سی-۹ نخستین پروازش را در ۷ مه ۱۹۸۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۲۶۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
مهاجم مقبره: دنیای زیرین

| مهاجم مقبره: دنیای زیرین | مهاجم مقبره: دنیای زیرین |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): کریستال داینامیکس Nixxes Software (پی‌اس۳) باز مانکی سافتور (وی، پی‌اس۲) سانتاکروز گیمز (دی‌اس) ای‌ای موبایل (موبایل)
ناشر(ها): ایدوس اینتراکتیو
کارگردان(ـان): اریک لیندستروم
تهیه‌کننده(ها): الکس جونز
طراح(ـان): هارلی وایت-ویدو
برنامه‌نویس(ـان): راب پیوی
نویسنده(ها): اریک لیندستروم توبی گارد
سری: مهاجم مقبره
سکو(ها): پلی‌استیشن ۳ ایکس‌باکس ۳۶۰ وی نینتندو دی‌اس مایکروسافت ویندوز تلفن همراه پلی‌استیشن ۲ اواس ده 
تاریخ(های) انتشار: ویندوز، ایکس‌باکس ۳۶۰، پلی‌استیشن ۳، وی، دی‌اسآمریکای شمالی: ۱۸ نوامبر، ۲۰۰۸ اروپا: ۲۱ نوامبر، ۲۰۰۸ استرالزی: ۴ دسامبر، ۲۰۰۸موبایل ۳ دسامبر، ۲۰۰۸ پلی‌استیشن ۲اروپا: ۲۳ ژانویه، ۲۰۰۹ استرالزی: ۱۲ فوریه، ۲۰۰۹ آمریکای شمالی: ۳ مارس، ۲۰۰۹اواس ده ۱۴ ژوئن، ۲۰۱۲
ژانر(ها): اکشن-ماجراجویی
حالت(ها): تک‌نفره
رسانه: دی‌وی‌دی، دیسک بلو-ری، دیسک اپتیکال وی
گروه سنی: BBFC: ۱۲ ESRB: T PEGI: ۱۶+ 
مهاجم مقبره: دنیای زیرین (به انگلیسی: Tomb Raider: Underworld) یک بازی ویدئویی در سبک اکشن-ماجراجویی و عنوان نهمین قسمت در مجموعه بازی‌های مهاجم مقبره است که توسط کریستال داینامیکس توسعه یافته و به‌وسیلهٔ شرکت ایدوس اینتراکتیو در نوامبر ۲۰۰۸ برای پلی‌استیشن ۳، ایکس‌باکس ۳۶۰، وی، نینتندو دی‌اس و مایکروسافت ویندوز منتشر شد. نسخه‌های بعدی در دسامبر ۲۰۰۸ برای تلفن همراه، سال ۲۰۰۹ برای پلی‌استیشن ۲ و اواس ده در سال ۲۰۱۲ عرضه شدند.
داستان این بازی مستقیماً ادامه رخدادهای نسخهٔ مهاجم مقبره: افسانه است.
شان اوبویل

شان مایکل اوبویل (زاده ۱۹۶۳) آهنگساز و رهبر ارکستر استرالیایی است.
سمفونی رودخانه او توسط ارکستر کوئینزلند اجرا شد و در سال ۲۰۰۷ در برنامه کلاسیک ای‌بی‌سی بر روی سی دی منتشر شد که شامل کنسرتو برای Didgeridoo با آهنگسازی و ضبط ویلیام بارتون بود. سمفونی رودخانه در ۱۰۰ سمفونی کلاسیک بنگاه خبررسانی استرالیا در رتبه ۸۵ قرار گرفت و کنسرتو برای Didgeridoo در ۱۰۰ اثر برتر قرن بیستم کلاسیک استرالیا در رتبه ۸۷ قرار گرفت.
اوبویل به دلیل «خدمت قابل توجه به موسیقی به عنوان آهنگساز، رهبر ارکستر، نوازنده، مجری و کارگردان موسیقی» در مراسم افتخارات روز استرالیا در سال ۲۰۱۵ موفق به دریافت نشان استرالیا شد.