معمار سخت افزار
زمیته سازی > الزامات سطح بالا

کاربر یا حامی باید معمار را به عنوان نماینده کاربر ببیند و همه ورودی‌ها را از طریق معمار ارائه کند. به‌طور کلی از تعامل مستقیم با مهندسان پروژه جلوگیری می‌شود زیرا احتمال سوء تفاهم متقابل بسیار زیاد است. مشخصات مورد نیاز کاربر باید محصول مشترک کاربر و معمار سخت افزار (یا معماران سیستم‌ها و سخت افزار) باشد: کاربر نیازها و لیست آرزوهای خود را می‌آورد، معمار دانشی را در مورد آنچه که احتمالاً در محدودیت هزینه و زمان قابل انجام است به ارمغان می‌آورد. هنگامی که نیازهای کاربر به مجموعه‌ای از الزامات سطح بالا ترجمه می‌شود، بهترین زمان برای نوشتن نسخه اول آزمون پذیرش است، که پس از آن باید از نظر مذهبی با شرایط به‌روز شود. به این ترتیب، کاربر در مورد آنچه که دریافت می‌کند کاملاً واضح خواهد بود. همچنین محافظتی در برابر الزامات غیرقابل آزمایش، سوء تفاهم‌ها و خزش الزامات است.
توسعه سطح اول الزامات مهندسی سخت افزار یک تمرین صرفاً تحلیلی نیست و باید معمار و مهندس سخت افزار را نیز درگیر کند. اگر قرار است مصالحه‌ای صورت گیرد، برای برآورده کردن محدودیت‌هایی مانند هزینه، برنامه، قدرت یا فضا، معمار باید اطمینان حاصل کند که محصول نهایی و ظاهر و احساس کلی از هدف کاربر دور نمی‌شود. مهندس باید روی توسعه طرحی تمرکز کند که محدودیت‌ها را بهینه کند اما محصولی قابل اجرا و قابل اعتماد را تضمین کند. معمار در درجه اول به راحتی و قابلیت استفاده محصول می‌پردازد. مهندس در درجه اول به تولید و سودمندی محصول می‌پردازد.
ارائه خدمات مورد نیاز به کاربر کارکرد واقعی یک سیستم مهندسی شده‌است. با این حال، با بزرگ‌تر شدن و پیچیده‌تر شدن سیستم‌ها، و با دور شدن تأکید آنها از اجزای سخت‌افزاری ساده، استفاده محدود از اصول توسعه سخت‌افزار سنتی ناکافی است استفاده از اصول کلی‌تر معماری سخت‌افزار در طراحی سیستم‌های (فرعی) مورد نیاز دیده می‌شود. معماری سخت‌افزار همچنین یک مدل ساده‌شده از محصول نهایی است؛ وظیفه اصلی آن تعریف اجزای سخت‌افزار و روابط آنها با یکدیگر است تا بتوان کل آن را به‌عنوان نمایشی سازگار، کامل و درست از آنچه کاربر ارائه می‌کند مشاهده کرد. به خصوص برای رابط کامپیوتر و انسان. همچنین برای اطمینان از تناسب اجزا با یکدیگر و ارتباط به روش دلخواه استفاده می‌شود.
برای تمایز بین معماری دنیای کاربر و معماری سخت افزار مهندسی شده ضروری است. اولی مشکلات و راه حل‌های موجود در دنیای کاربر را نشان می‌دهد و به آنها می‌پردازد. این اساساً در رابط‌های کامپیوتر-انسان سیستم مهندسی شده ثبت می‌شود. سیستم مهندسی شده راه‌حل‌های مهندسی را نشان می‌دهد چگونه مهندس پیشنهاد توسعه یا انتخاب و ترکیب اجزای زیرساخت فنی برای پشتیبانی را می‌دهد. در غیاب یک معمار، تمایل تاسف باری برای اشتباه گرفتن این دو معماری وجود دارد، زیرا مهندس از نظر سخت افزاری فکر می‌کند، اما کاربر ممکن است به حل مشکلی فکر کند که افراد را از نقطه یک به نقطه دو برساند. زمان معقول و با صرف انرژی معقول یا دریافت اطلاعات مورد نیاز به مشتریان و کارکنان. از یک معمار سخت افزار انتظار می‌رود دانش معماری دنیای کاربر و (همه بالقوه مفید) معماری‌های مهندسی سخت افزار را ترکیب کند. مورد اول یک فعالیت مشترک با کاربر است. دومی یک فعالیت مشترک با مهندسان است. این محصول مجموعه ای از الزامات سطح بالا است که منعکس کننده نیازهای کاربر است که می‌تواند توسط مهندسان برای توسعه الزامات طراحی سیستم‌های سخت افزاری استفاده شود.
از آنجایی که نیازمندی‌ها در طول یک پروژه، به ویژه پروژه طولانی، تکامل می‌یابند، تا زمانی که سیستم سخت‌افزاری توسط کاربر پذیرفته شود، به یک معمار نیاز است: معمار بهترین بیمه است که هیچ تغییر و تفسیری در طول توسعه، دیدگاه کاربر را به خطر نمی‌اندازد.