stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرداری ال هاتیلو، ونزوئلا
اقتصاد

اقتصاد شهرداری ال هاتیلو از سه بخش تشکیل شده‌است: بخش تجاری که همراه با افزایش جمعیت در حال رشد بوده‌است و عمدتاً توسط مراکز خرید و فروشگاه‌های خرده‌فروشی در اطراف مناطق شهری که اکثر آنها صنایع دستی معمولی کشور را به فروش می‌رسانند، نشان داده می‌شود. کشاورزی، در نیمه جنوبی شهرداری و از زمان تأسیس ال هاتیلو موجود است. و گردشگری، که به میزان قابل توجهی به درآمد ال هاتیلو کمک می‌کند و توسط دولت ترویج می‌شود.
ال هاتیلو یک مقصد بازدید روزانه در دسترس برای مردم کاراکاس است. شهرداری فقط ۱۵ کیلومتر (۹٫۳ مایل) است جنوب شرقی مرکز شهر کاراکاس، اما در کوه‌هایی که از دره پرازدحام کاراکاس خارج شده‌اند. بنابراین، توسعه بر گردشگری روزانه متمرکز شده‌است. میدان مرکزی شهر - پلازا بولیوار - و محیط اطراف آن به خوبی نگهداری می‌شود، و دولت شهرداری سفرهای اتوبوسی را در اطراف خیابان‌های باریک برای تماشای معماری استعماری شهر ارائه می‌دهد. سوغاتی‌ها و محصولات دست‌ساز خریدهای محبوبی هستند که در مغازه‌های صنعتگران محلی ارائه می‌شوند و رستوران‌های متعددی نیز وجود دارد. حداقل سه مرکز فرهنگی در شهرداری وجود دارد که گردشگران و ساکنان را به جشنواره‌های موسیقی و نمایشگاه‌های هنری جذب می‌کند.
برای حمایت از افزایش جمعیت، مراکز خرید متعددی در شهرداری ساخته شده‌است. محله‌هایی مانند لا لاگونیتا، لوس نارانخوس و شهر ال هاتیلو اکنون دارای مراکز خرید در مقیاس بزرگ با سالن‌های سینمای چندگانه هستند. از دهه ۱۹۸۰، خانه‌های معمولی قدیمی‌تر شهر ال هاتیلو با حفظ معماری استعماری خود به فروشگاه‌ها و رستوران‌ها تبدیل شده‌اند.
فرصت‌های شغلی در ال هاتیلو - یک جامعه اتاق خواب در کاراکاس - کاهش می‌یابد. مشاغل در شهرداری تقریباً کاملاً تجاری هستند و اقتصاد در جهات دیگر گسترش نیافته‌است. توسعه نیافتگی فضای اداری ناشی از کمبود زمین برای ساخت و سازهای اداری در مقیاس بزرگ است که مکان‌یابی دفاتر یا مشاغل بزرگ در منطقه را هزینه برمی‌کند. کسانی که به دنبال استخدام در دفاتر یا مشاغل بزرگتر هستند، باید به بیرون از ال هاتیلو نگاه کنند، که به ترافیک زیاد به، از و در ال هاتیلو کمک می‌کند.
قانون و حکومت

قانون ونزوئلا تصریح می‌کند که دولت‌های شهری چهار وظیفه اصلی دارند: اجرایی، قانون گذاری، کنترل‌کننده و برنامه‌ریزی. وظیفه اجرایی توسط شهردار که نمایندگی اداره شهرداری را بر عهده دارد اداره می‌شود. قوه مقننه توسط شورای شهر، مرکب از هفت عضو شورا که وظیفه رسیدگی به احکام جدید و قوانین محلی را بر عهده دارند، نمایندگی می‌شود. وظایف کنترل‌کننده توسط دفتر کنترل شهرداری که بر حسابداری نظارت می‌کند، مدیریت می‌شود. در نهایت، برنامه‌ریزی توسط شورای برنامه‌ریزی عمومی محلی که پروژه‌های عمرانی شهرداری را مدیریت می‌کند، نمایندگی می‌شود.
ال هاتیلو تا سال ۲۰۱۴ پنج شهردار داشته‌است. مرسدس هرناندز د سیلوا اولین شهردار شهرداری بود که از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ خدمت کرد. پس از او، فلورا آرانگوئن از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ شهردار بود. در همان سال، آلفردو کاتالان به عنوان شهردار انتخاب شد و در سال ۲۰۰۴ دوباره انتخاب شد. در ۲۳ نوامبر ۲۰۰۸ میریام دو ناسیمنتو به عنوان شهردار انتخاب شد. او تا سال ۲۰۱۳ در این سمت خدمت کرد، زمانی که دیوید اسمولانسکی به عنوان شهردار جانشین او شد.
رئیس شورای شهرداری در سال ۲۰۰۷ لئاندرو پریرا است که توسط حزب سیاسی عدالت اول حمایت می‌شود. همه اعضای شورا به جز یکی از احزاب سیاسی مخالف دولت رئیس‌جمهور هوگو چاوز هستند. همچنین یک کمیسیون قانونگذاری وجود دارد که در سال ۲۰۰۷ توسط سالوادور پیرونه، عضو شورای شهر ریاست می‌شود. وظیفه این کمیسیون کمک به شهرداری در امور حقوقی مانند ایجاد قوانین و مصوبات جدید است.
در ۸ مارس ۲۰۰۰ - سال پس از معرفی قانون اساسی جدید در ونزوئلا - مقرر شد منطقه متروپولیتن کاراکاس ایجاد شود و برخی از اختیارات شهرداری ال هاتیلو به شهردار آلکالدیا واگذار شود. همچنین بر شهرداری‌های باروتا، لیبرتادور، سوکره و چاکائو اداره می‌شود. هر یک از این پنج شهرداری به بخش‌هایی تقسیم می‌شوند. ال هاتیلو تنها یکی دارد، محله سانتا روزالیا د پالرمو، که گاهی به آن محله سانتا روزالیا د ال هاتیلو یا به سادگی کلیسای ال هاتیلو می‌گویند.
در دسامبر ۲۰۰۶، چاوز به عنوان بخشی از اصلاح قانون اساسی، سازماندهی مجدد قدرت‌های شهرداری را پیشنهاد کرد. چاوز بار دیگر در مراسم تحلیف ریاست جمهوری خود در ژانویه ۲۰۰۷ به برنامه‌های اصلاحی خود اشاره کرد و شکل جدیدی از تقسیم‌بندی را پیشنهاد کرد - شهرهای اشتراکی - که در آن شهرداران و شهرداری‌ها با قدرت‌های جمعی جایگزین می‌شوند.
قانون و حکومت > جرم

نسبت به سایر شهرداری‌های کاراکاس، ال هاتیلو کمترین میزان جرم و جنایت در منطقه را دارد. داده‌های سال ۲۰۰۳ نشان می‌دهد که ۵۳۵۵۵ جنایت در پنج شهرداری کاراکاس رخ داده‌است، اما تنها ۴۱۸ (حدود ۰٫۷۸٪) در ال هاتیلو رخ داده‌است. جمعیت ال هاتیلو به‌طور قابل توجهی کمتر از جمعیت شهرداری‌های خواهر آن است. با مشاهده داده‌های جرم و جنایت در سال ۲۰۰۳ نسبت به داده‌های سرشماری سال ۲۰۰۱، ال هاتیلو نرخ سالانه ۷٫۷ جنایت به ازای هر هزار شهروند داشت، در حالی که میانگین پنج شهرداری کاراکاس ۱۹٫۴ به ازای هر هزار شهروند بود. نیروی پلیس اصلی در ال هاتیلو، پلیس شهری است که گاهی به آن پولی هاتیلو نیز گفته می‌شود. سایر نیروهای پلیس نیز می‌توانند در شهرداری مداخله کنند، از جمله پلیس متروپولیتن، و پلیس ایالت میراندا.
تحصیلات

شهرداری یک مرکز آموزش عالی دارد - دانشگاه نووا اسپارتا، ۳۰٬۰۰۰ متر مربع (۳۲۳۰۰۰ مربع ft) مؤسسه واقع در لس نارانخوس. مدرسه نووا اسپارتا در سال ۱۹۵۴ تأسیس شد، اما دانشگاه خصوصی تا سال ۱۹۸۹ ساخته نشد.
ال هاتیلو آموزش عمومی رایگان را با مجموع هفده مدرسه ابتدایی ارائه می‌دهد. یازده مورد عمومی و شش مورد خصوصی هستند. نوزده پیش دبستانی وجود دارد: ده پیش دبستانی و نه خصوصی. اطلاعات مربوط به آموزش متوسطه ناقص است. پنج مکتب متوسطه خصوصی در شهرداری وجود دارد، اما تعداد مدارس متوسطه دولتی در دسترس نیست. داده‌های دولتی هر مرحله آموزشی را جداگانه نشان می‌دهد، اما یک مرکز فردی ممکن است شامل آموزش پیش دبستانی، ابتدایی و متوسطه باشد. سرشماری ۲۰۰۱ ثبت نام ۸۵۲۵ دانش آموز را در طول سال تحصیلی ۲۰۰۰–۲۰۰۱ نشان می‌دهد. تا پایان سال تحصیلی، ۸۱۴۹ نفر گذشت.
فرهنگ

مهم‌ترین نماد در فرهنگ ال هاتیلو سانتا روزالیا د پالرمو است. کلیسای مجاور میدان در بلوک مرکزی شهر ال هاتیلو به نام این قدیس نامگذاری شده است و تنها محله شهرداری نیز نام او را دارد. جامعه عمدتاً کاتولیک است. مغازه‌های محلی بسیاری از محصولات دست‌ساز مذهبی را حمل می‌کنند، و شهرداری محل مدرسه علمیه سانتا روزا د لیما، سابقاً مدرسه علمیه سن خوزه است. در ال هاتیلو – و در سراسر ونزوئلا – تصاویر عیسی و مریم بخشی از هنر و فرهنگ است.
دون بالتاسار د لئون و همسرش، آنا فرانسیسکا، به خاطر تأسیس و توسعه ال هاتیلو به یاد می‌آیند. مانوئل اسکالونا به دلیل حضور ال هاتیلو در جنبش استقلال قرن نوزدهم شناخته شده‌است. همان‌طور که در بقیه ونزوئلا، سیمون بولیوار یک قهرمان در نظر گرفته می‌شود.
فرهنگ > میراث

سانتا روزالیا د پالرمو - متولد پالرمو، ایتالیا - قدیس حامی ال هاتیلو است. روزالیا در سال ۱۶۲۴ هنگامی که بقایای او در غاری کشف شد، به کلیسای جامع پالرمو آورده شد و در طی یک طاعون در خیابان‌های پالرمو به نمایش گذاشته شد، شناخته شد. در عرض سه روز، طاعون پایان یافت. روزالیا به خاطر نجات بسیاری از طاعون و قدیس حامی شهر اعلام شد.
سال‌ها بعد، بنیان‌گذار ال هاتیلو نیز معتقد بود که سانتا روزالیا از او در برابر عفونت محافظت کرده‌است. در جریان رسوایی گیپوزکوآنا در ونزوئلا، پدر بالتاسار، خوان فرانسیسکو د لئون، و پسرانش در کادیز زندانی شدند. خوان فرانسیسکو بر اثر آبله درگذشت، اما دون بالتاسار سالهای زندان خود را به پایان رساند و سپس به ال هاتیلو نقل مکان کرد. بالتاسار میراث سانتا روزالیا د پالرمو را به ال هاتیلو آورد و معتقد بود که او را از بیماری طاعونی که پدرش را در کادیز کشته‌است محافظت می‌کند.
بخشی از فرهنگ ال هاتیلو در اطراف سانتا روزالیا رشد کرده‌است. اعتقاد بر این است که او کسی است که از مردم مراقبت می‌کند و از ال هاتیلو در برابر هر بیماری همه گیر که می‌تواند منطقه را درگیر کند محافظت می‌کند. مشهودترین گنجاندن روزالیا توسط دون بالتاسار در فرهنگ ال هاتیلو حداقل دو بار اتفاق افتاد: اول در سال ۱۷۷۶، زمانی که کلیسای کوچک ال کالواریو ساخته شد و به قدیس تقدیم شد. و سپس در سال ۱۷۸۴، زمانی که یک کلیسای محلی بزرگتر به نام ایگلسیا سانتا روزالیا د پالرمو ساخته شد.
فرهنگ > جشن‌های منطقه‌ای

علاوه بر فعالیت‌های سراسری برای جشن کریسمس، سال نو، کارناوال و عید پاک، ال هاتیلو جشن‌های منحصر به فرد منطقه دارد. از زمان تأسیس ال هاتیلو در سال ۱۷۶۶، جشنواره یک هفته‌ای بزرگداشت سانتا روزالیا د پالرمو (به اسپانیایی: Fiestas Patronales en honor a Santa Rosalía de Palermo) در سپتامبر برگزار می‌شود که شامل رژه‌ها، توده‌های کاتولیک و بازی‌های سنتی است که با انتشار سنتی به پایان می‌رسد. بالن همراه با آتش بازی. در روز پنجشنبه مقدس، تصویری از مسیح مصلوب شده با گل تزئین می‌شود و در اطراف میدان بولیوار ال هاتیلو در صفوف عیسی مسیح رژه می‌رود. از سال ۱۹۳۸، کارناوال در ال هاتیلو با رقص، رژه و انتخاب ملکه کارناوال در پلازا بولیوار جشن گرفته می‌شود. یادبود تأسیس ال هاتیلو در ۱۲ ژوئن با فعالیت‌های سازماندهی شده از جمله بازی‌های سنتی، دسته جمعی و بالن برگزار می‌شود. از آغاز قرن بیستم، سنتی که دارای اهمیت مذهبی و کشاورزی است، هر ماه می جشن گرفته می‌شود. سومین یکشنبه ماه مه جشنواره داما آنتانونا است که در آن ساکنان با غذا و هدایایی معمولی به زنان ال هاتیلو ادای احترام می‌کنند.
فرهنگ > هنر

مرکز فرهنگی و اجتماعی ال هاتلیو، مرکز هنری ال هاتیلو و ال هاتلیو آتنیوم مراکز محلی فعالیت هنری هستند. در سال ۲۰۰۶، دیو ساموئلز جشنواره بین‌المللی موسیقی سالانه ال هاتیلو را در مرکز هنری ال هاتیلو افتتاح کرد. پس از ساموئل، سیمون دیاز، استیو اسمیت، سرناتا گوایانسا، مایک استرن و دیگر نوازندگان برجسته قرار گرفتند. از سال ۱۹۹۹، جشنواره جاز ال هاتیلو بازدیدکنندگانی را برای شنیدن هنرمندان جاز داخلی و خارجی به شهرداری جذب کرده‌است.
فرهنگ هنری ال هاتیلو با محصولات دست‌ساز غنی است. سفال سوغاتی رایج برای گردشگران است و صنعتگران زیادی به سرامیک و سفال در شهرداری مشغول هستند. گروه تورگوا یک مجموعه هنرمندان متشکل از تقریباً بیست سفالگر و آهنگر است که در سال ۱۹۹۲ توسط گیرمو کوئلار، یک سفالگر مشهور بین‌المللی تأسیس شد. این گروه در سال دو نمایشگاه دارد که از نمایشگاه سفال تا جواهرات، عکاسی، کار با چوب، طراحی و بافندگی گسترش یافته‌است.
در ماه مه ۲۰۰۵، دولت محلی با سفارت ژاپن برای سازماندهی هفته فرهنگی ژاپن همکاری کرد، نمایشگاهی که در مرکز هنر با بونسای، اوریگامی، کیمونو، هنرهای رزمی، انیمه و دیگر جلوه‌های فرهنگ ژاپن برگزار شد. در این رویداد کارگاه‌های آموزشی رایگان برای یادگیری این هنرهای ژاپنی برگزار شد. با ادامه ارتقای فرهنگی در شهرداری، سومین سالن عکاسی ال هاتیلو - مسابقه عکاسی برای کودکان، عکاسان آماتور و حرفه ای - در اکتبر ۲۰۰۵ سازماندهی شد.
فرهنگ > غذا

صنعت آشپزی در ال هاتیلو همراه با توسعه تجاری شهرداری رشد کرده‌است. مقاله‌ای در سپتامبر ۲۰۰۶ در استامپاس - یک مجله هفتگی ونزوئلا - هنرهای آشپزی ال هاتیلو را توصیف کرد و اشاره کرد که ال هاتیلو میز معمولی ونزوئلا و همچنین پیشرفت‌های جدید خوراک‌شناسی را ارائه می‌دهد. یورایما بلانکو، سرآشپز تلویزیونی، گالری هنر آشپزی را در ال هاتیلو افتتاح کرد، جایی که میهمانان می‌توانند از انواع غذاها لذت ببرند. همچنین رستوران‌ها و کافه‌های کاچاپای معمولی و همچنین رستوران‌های دیگری با ترکیبی از غذاهای خارجی و ملی وجود دارد. به گزارش استامپاس، یک رستوران محلی معروف به نام «مائوریسیو» غذاهای سوئیسی و فرانسوی را با غذای کارائیب ترکیب می‌کند. ال هاتیلو همچنین انواع مختلفی از شیرینی‌ها مانند چورو، شیرینی و بستنی را ارائه می‌دهد. رستوران‌های متنوع دیگری در ال هاتیلو وجود دارد که غذاهای متنوعی مانند غذاهای آلمانی و تایلندی را ارائه می‌دهند.
فرهنگ > ورزش‌ها

باشگاه کانتری لاگونیتا یکی از مهم‌ترین مراکز ورزشی شهرداری است. این باشگاه تنیس و شنا ارائه می‌دهد، اما بیشتر به خاطر زمین گلف خود، محل برگزاری جام جهانی WGC- 1974 شناخته شده‌است. این باشگاه که توسط دیک ویلسون طراحی شد، با دفتر مرکزی موقت در سال ۱۹۵۹ شروع به کار کرد و به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۴ افتتاح شد. باشگاه کانتری لاگونیتا نقش مهمی در توسعه محله لا لاگونیتا ایفا کرد - یک پروژه شهری جاه طلبانه که به یکی از ثروتمندترین مناطق کاراکاس تبدیل شده‌است.
هیپاریون باشگاه دیگری است که در ال هاتیلو واقع شده‌است. طبق سرشماری میراث فرهنگی ونزوئلا، این مکان اسب سواری مربوط به دهه ۱۹۳۰ در ابتدا برای سفرهای اسب استفاده می‌شد، اما بعداً به محلی برای آموزش و مراقبت از اسب تبدیل شد. باشگاه هیپاریون در سطح بین‌المللی به دلیل تمرینات سوارکاری مشهور است.
ال ولکان، کوه کوچکی در حدود ۱۵۰۰ متر از سطح دریا، در بالاترین نقطه شهرداری واقع شده‌است. این کوه دارای یک مسیر سراشیبی است که حدود ۵۰۰ متر افت عمودی دارد، روزانه صدها سوار در هوای خشک و مرطوب بیشتر در روزهای آخر هفته از آن استفاده می‌کنند. این دوره برای عموم آزاد است و سواری نه به‌طور خاص مجاز است و نه توسط قانون ممنوع است. این مسیرها همچنین در تمام طول هفته توسط کوهنوردان استفاده می‌شود. شاتل‌ها حدود ۱۰ بولیوار ونزوئلا در هر سفر هستند، آنها از پارکینگ داروخانه فارماتودو در لا بویرا تا قله با استفاده از خیابان‌های عمومی و جاده‌های آسفالت شده حرکت می‌کنند و بسته به ترافیک منطقه از ۱۵ دقیقه تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد. این مسیر جدا از اینکه بیشتر برای اهداف تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد، به دلیل عدم سازماندهی در جامعه سوارکاران برای مسابقات سراشیبی با برنامه‌ریزی نامنظم نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است.
فرهنگ > گردشگری و تفریح

مرکز فعالیت در شهر ال هاتیلو، بولیوار پلازا (به اسپانیایی: Plaza Bolívar)، یک میدان باغ است که بلوک مرکزی شهر ال هاتیلو را در بر می‌گیرد. پلازا که در سال ۱۷۸۵ ساخته شد، در ابتدا پلازا مایور یا میدان دل مرکادو نام داشت. در سال ۱۹۱۱، مجسمه‌ای به افتخار مانوئل اسکالونا در میدان گذاشته شد که به افتخار او نامگذاری شد. در سال ۱۹۵۲ مجسمه سیمون بولیوار جایگزین مجسمه شد و میدان دوباره به نام قهرمان ونزوئلا تغییر نام داد. در مقابل میدان بولیوار، کلیسای سانتا روزالیا د پالرمو قرن هجدهم قرار دارد که در سال ۱۹۶۰ به عنوان یک بنای تاریخی ملی اعلام شد.
بین ال هاتیلو و لا لاگونیتا، میدان کوچکتر مانوئل اسکالونا (به اسپانیایی: پلازولتا مانوئل اسکالونا)، بنای تاریخی شهری دیگری است که مجسمه نیم تنه اسکالونا را که قبلاً میدان بولیوار را اشغال می‌کرد، به نمایش می‌گذارد. سوکره پلازا (به اسپانیایی: پلازا سوکره) – که از سال ۱۹۱۵ با درخت سیبا در مرکز آن مزین شده‌است – در بخش جنوبی شهر قرار دارد. این مکان از لحاظ تاریخی جایی بود که مردم هنگام بازدید از چهار گوشه، قاطرهای خود را می‌بستند، و همچنین به عنوان پلازا لا سیبا شناخته می‌شود. چهار گوشه (به اسپانیایی: لاس کواترو اسکویناس) یک مکان مناسب برای گردهمایی اجتماعی در ال هاتیلو بود که شامل یک فروشگاه عمومی، فروشگاه سخت‌افزار، محل قمار و بار بود.
لا لاگونیتا محل کلیسای ارتدکس رومانیایی سن کنستانتینو و سانتا النا است. این ساختمان یک اثر معماری از قرن شانزدهم است که از رومانی آورده شده‌است، به‌طور کامل از چوب بلوط و صنوبر ساخته شده و با بیش از ۴۰۰۰۰ کاشی به صورت جداگانه قرار داده شده و حکاکی شده است. این یکی از تنها ۱۵ کلیسا از نوع خود باقی مانده در جهان است، و یکی از تنها دو کلیسا در خارج از رومانی، دیگری در سوئیس است.
برای کودکان، هاسینداکاساگوانا در لا لاگیونیتا، اکسپانزو را در خود جای داده‌است، جایی که بازدیدکنندگان می‌توانند حیوانات عجیب و غریب را ببینند و لمس کنند. باغ وحش برای ارائه فرصت‌های شغلی منحصر به فرد شناخته شده‌است. کارگران از خانواده‌هایی هستند که منابع کمی دارند و کارکنان شامل بیماران روانی می‌شوند. باغ وحش کودک مکان دیگری برای تعامل کودکان با حیوانات است. بازدیدکنندگان می‌توانند به حیوانات غذا بدهند و لمس کنند، اسب سواری کنند و مکان را برای رویدادهای خاص اجاره کنند. تعامل بیشتر با طبیعت را می‌توان با بازدید از پارک مورو لا گوایریتا در ال کافتال - که معمولاً به عنوان غارهای هندی (به اسپانیایی: کوواس دل ایندیو) شناخته می‌شود - سیستمی متشکل از ۲۲ دهانه طبیعی در کوه و تنها مکانی در کاراکاس که در آن صخره وجود دارد، تجربه کرد. صعود مجاز است تورهای با راهنما در دسترس هستند و هنگام بالا رفتن از پارک می‌توانید از مناظر الاویلا لذت ببرید.
حمل و نقل

زمین کوهستانی و ویژگی‌های جغرافیایی ال هاتیلو، گسترش مترو کاراکاس را به جنوب شرقی کاراکاس دشوار کرده‌است، بنابراین روش‌های اصلی حمل و نقل در شهرداری، وسایل نقلیه شخصی و حمل و نقل عمومی جاده ای است. توسعه مترو - خط ۵ - پیشنهاد شده‌است، اما ساخت و ساز از سال ۲۰۰۷ آغاز نشده‌است. فاز ۲ خط ۴ هنوز در حال ساخت است. برنامه‌ریزی شهری در شهرداری سازماندهی نشده‌است. آرشیو اخبار نشان می‌دهد که حداقل از سال ۱۹۹۸، همسایگان از ترافیک متراکم ناشی از ساخت و سازهای مسکونی و تجاری جدید شکایت دارند، اما جاده‌های جایگزین جدید یا بهبود یافته برای رفع مشکلات ترافیکی تکمیل نشده‌است. یک کمربند جنوبی پیشنهادی ۲۵ سال پیش به دلیل هزینه بالای آن ساخته نشده‌است. با این حال، از ژانویه ۲۰۰۶، مسیر جدیدی که
لا لاگونیتا را به ماکاراکوی - محله ای در شمال شرقی کاراکاس - متصل می‌کند، در دست ساخت است و قرار است در سال ۲۰۱۰ تکمیل شود. به گفته شهردار کاتالان، ۲۳ درصد از ساکنان ال هاتیلو در نهایت از این راه ترانزیتی استفاده خواهند کرد. هزینه آن در اوایل سال ۲۰۰۶ معادل ۱۹۵۷۲۰۰۰ دلار آمریکا برآورد شد.
راه حل‌های محلی - مانند خط توسعه مترو پیشنهادی و جاده ای که لا لاگونیتا و ماکاراکوی را به هم متصل می‌کند - ممکن است تراکم ترافیک در اطراف ال هاتیلو را بهبود بخشد، اما مشکل ترافیک بر تمام کاراکاس تأثیر می‌گذارد. تخمین زده می‌شود که روزانه یک میلیون وسیله نقلیه از کاراکاس عبور می‌کنند که باعث فروپاشی شبکه حمل و نقل می‌شود. خودروها با سرعت متوسط ۱۵ حرکت می‌کنند کیلومتر در ساعت (9 mph) در خیابان‌ها و بزرگراه‌های کاراکاس. عوامل متعددی در ایجاد مشکل ترافیک در کاراکاس نقش دارند. طبق گفته انجمن مهندسان حمل و نقل ونزوئلا، یک شهر باید ۲۰ درصد از مساحت عمومی خود را به حمل و نقل اختصاص دهد. در کاراکاس کمتر از ۱۲ درصد اختصاص داده شده‌است. در سال ۲۰۰۴، پنجاه هزار وسیله نقلیه جدید در کاراکاس فروخته شد. در سال ۲۰۰۵ شصت هزار فروخته شد و تا نوامبر ۲۰۰۶ هفتاد هزار فروخته شد. طی پنج سال، ۲۵۰ هزار خودروی دیگر در کاراکاس در جاده‌ها در حال تردد هستند که متناسب با افزایش تعداد خودروها افزایش نیافته‌است. علاوه بر این، حمل و نقل عمومی به‌طور کامل قابل اعتماد نیست. یک سفر متوسط در شهر با استفاده از حمل و نقل عمومی حدود نود دقیقه طول می‌کشد.
پلاکی در مقابل خانه بالتاسار توضیح می‌دهد که او چگونه زمینی را برای ساخت شهر ال هاتیلو اهدا کرد (برای خواندن ترجمه کلیک کنید).
تصویر ماهواره ای لندست ۷ رنگی شبیه‌سازی شده از ال هاتیلو و مناطق اطراف آن.
نقشه توپوگرافی ال هاتیلو.
خرید به خانه‌های استعماری
نمودار رشد جمعیت پیش‌بینی شده بر اساس داده‌های سال 2001.
هرم جمعیت برای شهرداری ال هاتیلو بر اساس داده‌های سال 2000.
مرکز خرید Paseo El Hatillo.
مهر آلکالدیا ال هاتیلو، دفتر شهردار.
تالار شهر ال هاتیلو
دانشگاه نووا اسپارتا، تنها مؤسسه آموزش عالی در ال هاتیلو.
مجسمه سانتا روزالیا د پالرمو، داخل کلیسایی که به نام او نامگذاری شده‌است. دون بالتاسار از اسپانیا به ال هاتیلو آورده‌است.
میدان بولیوار، قلب ال هاتیلو.
چورو با شکلات .
مجسمه سیمون بولیوار که در سال ۱۹۵۲ ساخته شد، جایگزین مجسمه مانوئل اسکالونا شد.
خیابانی سنتی با خانه‌های استعماری.
حمله هوایی به ساختمان دولتی میکولایف

| حمله هوایی به ساختمان دولتی میکولایف | حمله هوایی به ساختمان دولتی میکولایف |
| --- | --- |
بخشی از نبرد میکولایف از حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین: بخشی از نبرد میکولایف از حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین
موقعیت: میکولایف، اوکراین
تاریخ: ۲۹ مارچ ۲۰۲۲
کشته‌ها: ۳۷
زخمی‌ها: ۳۴
در ۲۹ مارس ۲۰۲۲، نیروهای روسی در جریان نبرد میکولایف، ستاد فرماندهی منطقه را مورد حمله هوایی قرار دادند.
حمله هوایی

این حمله موشکی نیمی از ساختمان را ویران کرد، حفره عظیمی را در داخل ساختمان بر جای گذاشت و باعث آتش‌سوزی‌های زیاد شد. دفتر شهردار ویران شد.
در این حمله هوایی ۳۷ نفر کشته شدند و ۳۴ مجروح شدند.
ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، اندکی بعد در ویدئویی برای فولکتینگ دانمارک، گزارش‌های مربوط به حمله هوایی را تأیید کرد.
اداره ایالتی منطقه ای میکولایف (اوکراین) پس از حمله موشکی روسیه در صبح روز 29 مارس 2022، در جریان تهاجم روسیه به اوکراین. در 31 مارس، خدمات اورژانس اوکراین همچنان در داخل و اطراف ساختمان به کار خود ادامه داد. تا ساعت 13:00 31 مارس، 20 نفر کشته شدند. آواربرداری ادامه دارد
اینگرید وایگنز

اینگرید وایگنز (انگلیسی: Ingrid Wigernæs؛ زادهٔ ۲۲ فوریهٔ ۱۹۲۸) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل نروژ است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اینگو سیک

| اینگو سیک | اینگو سیک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۳۹ (۸۴–۸۵ سال)
ملیت: سوئیسی
محل تحصیل: دانشگاه بازل
جوایز: Tom W. Bonner Prize in Nuclear Physics
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک‌دان
 :  
اینگو سیک (انگلیسی: Ingo Sick؛ زاده ۱۹۳۹) یک فیزیک‌دان اتمی اهل سوئیس است.
کارزار ابین

Campaign of the Yemeni Civil War
کارزار ابین یک کارزار برای کنترل استان ابین یمن بود. این درگیری بین حوثی‌ها و ارتش وفادار به علی عبدالله صالح از یک طرف و شبه نظامیان و ارتش وفادار به عبدربه منصور هادی از طرف دیگر که توسط گروه القاعده حمایت می‌شدند رخ داد. نیروهای طرفدار هادی استان ابین را در ۱۱ اوت ۲۰۱۵، پس از حمله به نیروهای حوثی بازپس گرفتند.
کارزار

در ۲۶ مارس۲۰۱۵، تیپ ۱۵ زرهی مستقر در لودر حمایت خود را از حوثی‌ها اعلام کرد. پنج روز بعد، تیپ ۱۱۱ پیاده‌نظام، مستقر در شهرستان احور، به نیروهای طرفدار هادی پیوست. علاوه بر این، گروه القاعده در شبه جزیره عربستان (AQAP) اعلام کرد که در کنار نیروهای طرفدار هادی علیه حوثی‌ها می‌جنگد اما تصریح کردند که به هادی وفادار نیستند.
در ۲۷ مارس، حوثی‌ها و ارتش وفادار به آنها شهر شقره در دریای عرب را تصرف کردند. تصرف این شهر امکان کنترل تمامی مسیرهای زمینی به عدن را به آنها داد و محاصره شهر عدن را که در آن نیروهای حوثی و دولتی در حال نبرد بودند، کامل کرد. با این حال در ۲۸ مارس هواپیماهای جنگی ائتلاف سعودی، کاروان حوثی‌ها را که در حال انتقال وسایل نقلیه سنگین و رزهی از شقره به عدن بود را بمباران کردند و باعث توقف حرکت کاروان شدند.
در ۲۹ مارس، نیروهای طرفدار حوثی زنجبار، مرکز استان و پایگاه اصلی نیروهای طرفدار هادی در استان ابین را به تصرف خود درآوردند. در جریان این تصرف ۲۰ نفر کشته شدند. درگیری‌های شدیدی بین جنگجویان قبیله‌ای و سربازان وفادار به حوثی‌ها که یک اردوگاه نظامی و زمین فوتبال مجاور آن را اشغال کرده بودند روی داد که باعث شد ائتلاف سعودی دو بار این زمین فوتبال را بمباران کند.
در ۳ آوریل، نیروهای حوثی وارد مناطق جعار، لودر و شقره شدند. منابع نظامی طرفدار هادی مدعی شدند که تیپ ۱۱۱ پیاده‌نظام در ۷ آوریل مسیر تدارکات حوثی‌ها و متحدان آنها را قطع کرده‌است، اما یک منبع در تیپ ۱۵ زرهی طرفدار حوثی‌ها گفت که آنها همچنان تدارکات خود را از استان البیضاء واقع در شمال استان ابین تهیه می‌کنند. در لودر نبردهای مداومی در طول روز روی داد، در حالی که بنا بر گزارش‌ها نیروهای طرفدار هادی یکی از پایگاه‌های ارتش طرفدار حوثی‌ها را محاصره کردند.
به گفته یک مقام طرفدار دولت، در ۲۵ آوریل، دستکم ۲۹ جنگجوی حوثی در حملات ائتلاف سعودی و افراد وفادار به دولت هادی در استان ابین کشته شدند.
در ۸ اوت، پس از بازپس‌گیری جعار و لودر توسط نیروهای طرفدار دولت، نیروهای طرفدار هادی حمله ای را برای بازپس‌گیری شهر زنجبار از شبه نظامیان حوثی آغاز کردند.
در ۱۰ اوت، نیروهای طرفدار هادی پس از دو روز نبرد با شبه نظامیان حوثی شهر زنجبار مرکز استان ابین را پس گرفتند، آنها سپس به حمله برای بازپس‌گیری شهر شقره ادامه دادند. در ۱۱ اوت، نیروهای طرفدار هادی کل استان ابین را بازپس گرفتند.
ایوت میمی‌یو

| ایوِت میمی‌یو | ایوِت میمی‌یو |
| --- | --- |
تصویری از ایوت میمی‌یو، حوالی سال ۱۹۷۵ میلادی: تصویری از ایوت میمی‌یو، حوالی سال ۱۹۷۵ میلادی
نام هنگام تولد: ایوِت کارمِن میمی‌یو
زادهٔ: ۸ ژانویهٔ ۱۹۴۲ لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲ (۸۰ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۶–۱۹۹۲
همسر(ها): استنلی دانن (۱۹۸۵–۱۹۷۲؛ جدا شدند) هاوارد اف. روبی (۱۹۸۶ تا کنون)
ایوِت میمی‌یو (انگلیسی: Yvette Mimieux؛ زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۹۴۲ – درگذشتهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
ایوت میمی‌یو از پدری فرانسوی و مادری مکزیکی، در لس آنجلس زاده شد. وی پس از بازنشستگی از بازیگری، در زمینه انسان‌شناسی، سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات و نیز آموزش یوگا فعالیت می‌کند.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ماشین زمان، سیاه‌چاله، زندان جکسون کانتی و چهار سوار آخرالزمان اشاره کرد.
جنایات علیه بشریت در رژیم‌های کمونیستی

جنایات علیه بشریت در رژیم‌های مختلف کمونیستی رخ داده‌است. اقداماتی مانند تبعید اجباری، قتل‌عام، شکنجه، ناپدید شدن اجباری، کشتار غیرقانونی، ترور، پاکسازی قومی، بردگی و گرسنگی دادن عمدی مردم مانند گرسنگی ای که در هولودومور و یک گام بزرگ به جلو رخ داد. چنین رویدادهایی به عنوان جنایت علیه بشریت توصیف شده‌است.
اعلامیه ۲۰۰۸ پراگ دربارهٔ وجدان اروپایی و کمونیسم اظهار داشت که جنایاتی که به نام کمونیسم مرتکب شده‌اند باید به عنوان جنایت علیه بشریت ارزیابی شوند. افراد بسیار کمی به خاطر این جنایات محاکمه شده‌اند، اگرچه دولت کامبوج اعضای سابق خمرهای سرخ را تحت تعقیب قرار داده‌است و دولت‌های استونی، لتونی و لیتوانی قوانینی را تصویب کرده‌اند که منجر به محاکمه مرتکبان متعددی به دلیل جنایات آنها علیه مردم بالتیک شده‌است. آنها به خاطر جنایاتی که در طول اشغال کشورهای بالتیک در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ مرتکب شدند و همچنین برای جنایاتی که در جریان اشغال مجدد آن کشورها توسط شوروی مرتکب شدند که پس از جنگ رخ داد محاکمه شدند. محاکمه‌هایی نیز برای حملاتی که کمیساریای خلق برای امور داخلی (NKVD) علیه برادران جنگلی انجام داد برگزار شد.