stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سایت سیاه
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > رسانه‌ها > نوشته اوت ۲۰۰۷ نیویورکر

در ۱۳ اوت ۲۰۰۷ جین مایر در نیویورکر گزارش داد که مدت کوتاهی پس از حملات ۱۱ سپتامبر، آژانس اطلاعات مرکزی، زندان‌های پنهانی «سایت سیاه» را با دستور مستقیم جرج دابلیو بوش اداره می‌کند و دستکم از بخشی از روش‌های شکنجه شدید روانشناسانه در بازجویی‌های برنامه فینیکس، مورد استفاده از دوره جنگ ویتنام استفاده می‌شود. این روش‌ها، محرومیت حسی، محرومیت از خواب، برهنه نگهداشتن طولانی مدت زندانیان، عکس‌گرفتن برهنه از زندانیان برای بی‌حرمتی و تحقیر آنها، و اجبار آنها به مصرف مواد مخدر برای هرچه بی‌شخصیت‌تر کردن آنها را در بر می‌گیرد. بر پایه گزارش جین مایر، مقام‌های آژانس اطلاعات مرکزی، برای این کار، بیمه مسئولیت دارند؛ زیرا از اطلاع‌رسانی همگانی و پیگرد قانونی می‌ترسیدند.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها

پس از رسانه‌ای شدن نگرانی اروپایی‌ها از «زندان‌های پنهانی آژانس اطلاعات مرکزی» در لهستان و دیگر متحدان آمریکا در اتحادیه اروپا، از طریق کمیته اتحادیه اروپا در امور قضایی و حقوق بشر، دربارهٔ همکاری اعضای خود، به ویژه لهستان، جمهوری چک، و رومانی با آژانس اطلاعات مرکزی، دربارهٔ وجود زندان‌های پنهانی، تحقیق کرد. پس از بررسی کمیته اتحادیه اروپا در امور قانونی و حقوق بشر، اتحادیه اروپا برآورد کرد که نتوانسته چنین زندان‌هایی پیدا کند. در حقیقت، آنها نتوانستند ثابت کنند که آیا همچنین چیزی هرگز وجود داشته‌است. بخشی از گزارش «در این مرحله از تحقیق، هیچ مدرک رسمی و محکمی بر وجود زندان‌های پنهانی مراکز بازداشتی آژانس اطلاعات مرکزی در رومانی، لهستان، یا هیچ کشور دیگری وجود ندارد. با این وجود، نشانه‌های زیادی از منابع گوناگون وجود دارند که باید قابل اعتنا انگاشته شوند. این نشانه‌ها ادامه تحلیل و بررسی را توجیه می‌کنند.»
با این حال، برنامه ادعایی آژانس اطلاعات مرکزی، باعث شد اروپا چندین بررسی رسمی، دربارهٔ وجود بازداشتگاه‌های پنهانی و جابجایی‌های غیرقانونی، از جمله، کشورهای شورای اروپا انجام دهد. گزارش ژوئن ۲۰۰۶ شورای اروپا برآورد که آژانس اطلاعات مرکزی ۱۰۰ نفر را (با همکاری کشورهای شورای اروپا) در کشورهای اتحادیه اروپا دزدیده و تحویل کشورهای دیگر داده‌است و بیشتر این افراد به مراکز بازداشت پنهانی ("سایت‌های سیاه") آژانس اطلاعات مرکزی، فرستاده شده‌اند که برخی از این سایت‌ها در اروپا بوده‌اند. بر پایه گزارش دیگر فوریه ۲۰۰۷ پارلمان اروپا آژانس اطلاعات مرکزی ۱٬۲۴۵ پرواز انجام داده که بیشتر آنها به مقصدهایی بوده‌اند که برپایه یند ۳ کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه، در آنها احتمال شکنجه‌شدن می‌رود.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > بازرسی اسپانیا

در نوامبر ۲۰۰۵ ال پائیس گزارش کرد که هواپیماهای آژانس اطلاعات مرکزی، در جزایر قناری و پالما ده مایورکا به زمین نشسته‌اند. یک بازرس ایالتی، یک پرونده بازرسی را با این نگرانی باز کرد که بر پایه دولت مرکزی در مادرید، این پروازها بدون خبردهی رسمی انجام شده و بنابراین نقض تمامیت ارضی اسپانیا است.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > بازرسی فرانسه

دادستان دادگاه بوبینی در فرانسه، پرونده بازرسی باز کرد تا «وجود هواپیما با شماره شناسایی N50BH در فرودگاه پاری – لو بورژه در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۵ را تأیید کند.» این پرونده به دنبال شکایت سازمان مردم‌نهاد لیگ حقوق بشر (فرانسه) و فدراسیون جهانی جامعه‌های حقوق بشر در دسامبر ۲۰۰۵ با اتهام «بازداشت دلبخواهی»، «بزه شکنجه»، و «بی‌احترامی به حقوق اسیران» باز شد. این دادخواست، به جابجایی زندانیان با این هواپیمای آژانس اطلاعات مرکزی به بازداشتگاه گوانتانامو اعتراض دارد و می‌خواهد بداند که آیا مقام‌های فرانسه، از توقف این هواپیما در این فرودگاه، خبر داشتند؟ اگرچه وکیل لیگ حقوق بشر اعلام کرد از این شگفت‌زده‌است که بازرسی قضایی، تنها پس از ۲۰ ژانویه ۲۰۰۶ آغاز شده و پیش از آن هیچ کاری انجام نشده‌است.
در ۲ دسامبر ۲۰۰۵ روزنامه محافظه‌کار فیگارو از به زمین‌نشستن دو هواپیمای آژانس اطلاعات مرکزی در فرانسه، خبر داد که گمان می‌رود زندانیان آژانس اطلاعات مرکزی با آنها جابجا می‌شدند. اما نگرانی، تنها در مورد گلف‌استریم ۳ با شماره شناسایی N50BH وجود داشت که در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۵ با بلند شدن از اسلو، نروژ در فرودگاه پاری – لو بورژه به زمین نشسته بود. دیگر هواپیمای مشکوک، در ۳۱ مارس ۲۰۰۲ در برست در استان برتاین به زمین نشست. این موضوع را مقام‌های کانادا بررسی کردند؛ زیرا از فرودگاه بین‌المللی سنت جان در سینت جانز، نیوفاندلند و لابرادور کانادا بلند شده و پیش از رفتن به ترکیه، در کپلاویک آیسلند به زمین نشسته بود.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > بازرسی پرتغال

در ۵ فوریه ۲۰۰۷ دادستان کل پرتغال، کاندیدا آلمیدا، رئیس اداره بازرسی مرکزی و مجازات تنبیهی، آغاز بازرسی دربارهٔ «شکنجه یا رفتار غیرانسانی و بی‌رحمانه» را اعلام کرد. این بازرسی بر پایه ادعای «کارهای غیرقانونی و نقض جدی حقوق بشر» از سوی نماینده مجلس، آنا گومز در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۷ به دادستان کل، پینتو مونتیرو آغاز شد.
گومز به شدت از عدم همکاری حکومت پرتغال با کمیسیون بازرسی اتحادیه اروپا دربارهٔ پروازهای آژانس اطلاعات مرکزی، انتقاد کرد که به تنش با هم‌حزبی خود، لوئیس آمادو، وزیر امور خارجه پرتغال انجامید. او گفت شکی ندارد که هر ۲ نخست‌وزیر پرتغال ژوزه مانوئل باروزو (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴) و پدرو سانتانا لوپز (۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵) بارها اجازه نشستن پروازهای غیرقانونی آژانس اطلاعات مرکزی را داده‌اند طوریکه در هنگام ریاست‌جمهوری خوزه سوکراتس [از حزب سوسیالیست (پرتغال)]، نشستن ۲۴ پرواز آژانس اطلاعات مرکزی در سرزمین پرتغال، ثبت شده‌است. او از بازشدن پرونده بازرسی، ابراز خشنودی کرد اما تأکید کرد که بازرسی پارلمان پرتغال نیز لازم است.
خبرنگار مجله خبری ویزئو، روی کستا پینتو، نیز پیشتر دربارهٔ شکنجه یا رفتار غیرانسانی و بی‌رحمانه، شهادت داده بود. او در نوشته‌ای که آن مجله، رد کرد دربارهٔ پروازهایی که نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از فرودگاه لایس فیلد در آزور انجام می‌داد نوشت. کستا پینتو، کتابی دربارهٔ تحقیق‌های خود نوشت.
نزدیک به ۱۵۰ پرواز آژانس اطلاعات مرکزی که از سرزمین پرتغال استفاده کردند شناسایی شده‌اند.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > بررسی لهستان

در ژانویه ۲۰۱۲ دفتر دادستان کل لهستان، دادرسی تحقیقی دربارهٔ رئیس پیشین آژانس اطلاعاتی لهستان، زبینیه شمیاتکووسکی را آغاز کرد. شمیاتکووسکی متهم به فراهم‌آوری عملیات بازداشت برای آژانس اطلاعات مرکزی در خاک لهستان است. جایی که ممکن است مظنونان خارجی، با توجیه جنگ با تروریسم، شکنجه شده باشند. ادعای زیر پا گذاشتن قانون اساسی لهستان و قوانین بین‌الملل و جنایت جنگی، برای دوره‌ای مطرح شد که لشک میلر، نخست‌وزیر لهستان (و رهبر حزب اتحاد چپ نوین) بود. اقدام قانونی بعدی علیه او ممکن است احضار به دادگاه ایالتی، باشد.
آینده بازرسی بسیار محرمانه‌ای که در سال ۲۰۰۸ آغاز شد نامعلوم است. بر پایه روزنامه پرآوازه لهستان، گازتا ویبورچا، مدت کوتاهی پس از آنکه زبینیه شمیاتکووسکی از سوی دادستان‌های ورشو، متهم شد این پرونده، منتقل شده و حالا انتظار می‌رود گروهی دیگر از دادستان‌ها در کراکوف بر روی آن کار کنند. مقام‌های آمریکایی، همکاری با این بازرسی را رد کرده و یک آژانس اطلاعاتی، اسناد مرتبط با دادرسی را، تنها با زور و پس از مداخله قانونی رئیس دیوان عالی لهستان، ارائه کرد.
گفته شده، ابوزبیده و عبدالرحیم النشیری در پایگاه آموزش اطلاعات نظامی استاره کیکوته در شمال خاوری لهستان نگه داشته و تنبیه بدنی شده‌اند.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > دیگر بازرسی‌های اروپایی

اتحادیه اروپا و شورای اروپا بازرسی‌هایی را بر پایه ادعاها آغاز کردند. در ۲۵ نوامبر ۲۰۰۵ بازرس کل شورای اروپا، قانون‌گذار سوئیسی، دیک مارتی، اعلام کرد او مختصات مکانی سایت‌های سیاه را به‌دست آورده و می‌خواهد از نگاره‌های ماهواره‌ای چند سال گذشته، به عنوان بخشی از بازرسی‌های خود استفاده کند. در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۵ کمیسیونر عدالت اتحادیه اروپا، فرانکو فراتینی، هشدار داد که اگر کشوری از اعضای اتحادیه اروپا میزبان سایت‌های سیاه آژانس اطلاعات مرکزی باشد حق رأی آن کشور در اتحادیه اروپا گرفته خواهد شد. در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۵ دیک مارتی که به نیابت از شورای اروپا در استراسبورگ، دربارهٔ کارهای غیرقانونی سیاه آژانس اطلاعات مرکزی در اروپا تحقیق می‌کرد گزارش کرد شواهد نشان می‌دهند که «مردم، بدون هیچ استاندارد قانونی، دزدیده شده و به دیگر کشورها فرستاده شده‌اند.» بازرسی او، مدرکی بر وجود زندان پنهانی آژانس اطلاعات مرکزی در اروپا نیافت اما اینکه مقام‌های اروپایی از تحویل‌دهی این بازداشتی‌ها خبر نداشتند را «خیلی بعید» دانست. گزارش موقت دیک مارتی که بیشتر بر پایه برداشت‌های مطبوعاتی نوشته شده بود انتقاد تند مقام‌های چند کشور اروپایی را برانگیخت. گزارش نخست، اعلام کرد که «اینکه مقام‌های کشورهای اروپایی یا دستکم سازمان‌های اطلاعاتی آن کشورها از ربودن دستکم صد نفر، به‌دست آژانس اطلاعات مرکزی در اروپا و فرستادنشان به کشورهایی که ممکن است در آنجا شکنجه شده باشند بی‌خبر بوده‌اند بسیار بعید است.»
در ۲۱ آوریل ۲۰۰۶ نیویورک تایمز گزارش کرد که بازرسان اروپایی گفته‌اند نتوانسته‌اند شواهد قطعی برای وجود سایت‌های سیاه در اروپا پیدا کنند.
در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۷ مجمع پارلمانی شورای اروپا به قطع‌نامه ۱۵۶۲ و پیشنهادیه ۱۸۰۱ رای داد و از گزارش دیک مارتی، پشتیبانی کرد. این مجمع، اعلام کرد به احتمال بسیار زیاد، آژانس اطلاعات مرکزی با برنامه بازداشت‌شدگان ارزشمند، برای چند سال، مراکز بازداشتی پنهانی در لهستان و رومانی را اداره می‌کرده‌است.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > دورنگار شنود شده اونیکس

در ویرایش ۸ ژانویه ۲۰۰۶ روزنامه سوئیسی زونتاگ بلیک، سند شنود الکترونیک شده‌ای مربوط به سامانه رهگیری اونیکس سوئیس (سامانه‌ای مانند اشلون در توافق یوکوسا) به تاریخ ۱۰ نوامبر (۲۰۰۵؟) را منتشر کرد. ظاهر این دورنگار از سفارت مصر در لندن به وزیر امور خارجه مصر، احمد ابوالغیط فرستاده شده بود و می‌گفت که ۲۳ شهروند عراقی و افغان در فرودگاه بین‌المللی میهایل کوگیالنیچونو در نزدیکی کنستانتسا در رومانی، بازجویی شده‌اند. بر پایه همین سند، مراکز بازجویی مشابهی در بلغارستان، کوزوو، مقدونیه شمالی، و اوکراین وجود دارند.
بعدها وزارت امور خارجه مصر، توضیح داد که دورنگار شنود الکترونیک شده، تنها، نقدی بوده که سفارت مصر در بخارست، دربارهٔ مطبوعات رومانی نوشته و احتمالاً منبع آن، گفته‌های سناتور و رهبر جنجالی حزب رومانی بزرگ، کرنلیو وادیم تودور است.
حکومت سوئیس، رسماً وجود این گزارش را تأیید نکرد. اما در ۹ ژانویه ۲۰۰۶ اعلام که یک روند قضایی علیه روزنامه زونتاگ بلیک را برای افشای این سند محرمانه، آغاز کرده‌است.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > بازرسی‌های اروپایی‌ها > گزارش ۱۴ فوریه ۲۰۰۷ پارلمان اروپا

گزارش پارلمان اروپا توسط شمار زیادی از اعضای آن پذیرفته شد و آن را در ۱۴ فوریه ۲۰۰۷ (با ۳۸۲ رای موافق، ۲۵۶ رای مخالف، و ۷۴ رای ممتنع) تصویب کردند. این گزارش، نتیجه گرفت که بسیاری از کشورهای اروپایی به آژانس اطلاعات مرکزی، اجازه کارهای غیرقانونی، مانند پروازهای پنهانی در خاک خود را داده‌اند. این کشورها اتریش، بلژیک، قبرس، دانمارک، آلمان، یونان، جمهوری ایرلند، ایتالیا، لهستان، پرتغال، رومانی، اسپانیا، سوئد، و بریتانیا هستند. اگرچه در مورد بریتانیا شواهد مشخصی وجود ندارد.
عدم همکاری بسیاری از کشورهای عضو اتحادیه شورای اروپا با بازرسی‌ها را کاری زشت می‌شمارد. تاسف از کشورهای اروپایی که با چشم‌پوشی یا پذیرش استفاده پروازهای آژانس اطلاعات مرکزی، کنترل مرز هوایی و فرودگاه‌های خود را رها کرده‌اند که در مواردی، برای جابجایی غیرقانونی بازداشتی‌ها استفاده شده‌است. درخواست بسته شدن [بازداشتگاه نظامی] گوانتانامو را دارد و از کشورهای اروپایی می‌خواهد فوراً شهروندان و ساکنان خود را که مقام‌های آمریکایی به صورت غیرقانونی، نگهداشته‌اند به کشورهای خود بازگردانند. در نظر دارد که همه کشورهای اروپایی باید بازرسی‌های مستقلی را دربارهٔ توقفگاه‌های هواپیماهای مسافربری [مورد استفاده] آژانس اطلاعات مرکزی، آغاز کنند. اصرار دارد که از عبور همه هواپیماهای آژانس اطلاعات مرکزی که از آنها برای توقیف غیرعادی استفاده شده‌اند سامانه‌ای برای بازرسی آنها در نظر گرفته شود.
این گزارش، شماری از کشورهای اروپایی (مانند اتریش، ایتالیا، لهستان، به همراه پرتغال) را به خاطر «عدم تمایل به همکاری» خود با بازرسان، و کار سازمان‌های اطلاعاتی آنها برای عدم همکاری با بازرسان و پذیرش ربودن شهروندانشان، مورد انتقاد قرار داد. پارلمان اروپا به قطع‌نامه‌ای رای داد که کشورهای عضوی را که کارهای آمریکایی‌ها را پذیرفته یا نادیده گرفته بودند محکوم می‌کرد. بر پایه این گزارش، آژانس اطلاعات مرکزی، ۱٬۲۴۵ پرواز انجام داده که بسیاری از آنها به مقصدهایی بوده‌اند که ممکن است بازداشتی‌ها شکنجه شده باشند. همچنین پارلمان، درخواست تشکیل کمیسیون مستقل بازرسی و بسته شدن بازداشتگاه گوانتانامو را داد. بر پایه جیانی فاوا (از حزب سوسیالست ایتالیا (۲۰۰۷)) که پیش‌نویس این سند را نوشته بود «احتمال زیاد» ی وجود دارد که اطلاعات به‌دست آمده از تحویل‌دهی‌های غیرقانونی فوق‌العاده، به آن حکومت‌های اتحادیه اروپا داده شده باشند که از روش به‌دست آوردن این اطلاعات، آگاه بودند. همچنین این گزارش، استفاده از بازداشتگاه‌های پنهانی در اروپا مانند لهستان و رومانی را فاش کرد. این گزارش، تحویل‌دهی‌های فوق‌العاده را اینگونه تعریف می‌کند که «یک فرد مظنون به مشارکت در تروریسم، به صورت غیرقانونی، ربوده، دستگیر و/یا حبس مقام‌های آمریکایی می‌شود و/یا برای بازجویی به کشور دیگری فرستاده می‌شود که در بسیاری موارد به صورت غیر مستقیم در بازداشت یا شکنجه، همکاری می‌کند.» مقام‌های بریتانیا پیشتر، هر گونه ادعایی را رد کردند و بسیاری از مقام‌های سرمایه‌گزاری، موافقند که بریتانیا در بازداشت و شکنجه یا زندانی کردن، همکاری نکرده‌است. ممکن است بریتانیا نقطه جابجایی (ترانزیت) باشد اما مدرکی برای آن وجود ندارد.
تاریخچه بررسی‌ها و رسانه‌ای شدن > ریاست‌جمهوری باراک اوباما

در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۹ رئیس‌جمهور تازه آمریکا باراک اوباما یک فرمان اجرایی را امضا کرد که آژانس اطلاعات مرکزی را ملزم می‌کرد تنها از ۱۹ روش بازجویی اشاره شده در آیین‌نامه رزمی ارتش ایالات متحده آمریکا استفاده کند «مگر اینکه دادستان کل آمریکا با مشاوره مناسب، راهنمایی بیشتری فراهم کند.» همچنین این فرمان، آژانس اطلاعات مرکزی را ملزم می‌کرد که «هر بازداشتگاهی که امروز در حال کار است هر چه سریعتر، بسته شود و چنین بازداشتگاهی در آینده، کار نخواهد کرد.»
در ۵ مارس ۲۰۰۹ بلومبرگ نیوز گزارش کرد که کمیته منتخب سنای ایالات متحده آمریکا در امور اطلاعاتی، یک بازرسی یک ساله، دربارهٔ برنامه بازداشت آژانس اطلاعات مرکزی را آغاز کرده‌است.
در آوریل ۲۰۰۹ رئیس آژانس اطلاعات مرکزی، لئون پانه‌تا اعلام کرد که «آژانس اطلاعات مرکزی، دیگر بازداشتگاه‌ها یا سایت‌های سیاه را اداره نخواهد کرد» و در نامه‌ای به کارمندان آن آژانس نوشت که «سایت‌های باقی‌مانده نیز بسته خواهند شد.» او همچنین اعلام کرد که آژانس اطلاعات مرکزی، دیگر به «پیمانکاران» غیرخودی، اجازه بازجویی نمی‌دهد و آن آژانس، دیگر از «روش‌های بازجویی خشن» استفاده نمی‌کند. او به کارمندان خود اطلاع داد که آژانس اطلاعات مرکزی، تنها از روش‌های بازجوی اشاره شده در آیین‌نامه رزمی ارتش ایالات متحده آمریکا استفاده می‌کند و کسانی که در حبس آژانس اطلاعات مرکزی هستند تنها برای مدت کوتاهی، نگه داشته می‌شوند. مدت زمانی که برای تحویل آنها به کشورهایشان یا انتقال به آژانس آمریکایی دیگری نیاز است.
در سال ۲۰۱۱ ریاست‌جمهوری باراک اوباما اعتراف کرد که یک زندانی سومالیایی را برای بازجویی، برای دو ماه در یک کشتی نظامی آمریکایی بر روی دریا نگه می‌داشته‌است.
تصمیم دادگاه حقوق بشر اروپا

در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ دادگاه حقوق بشر اروپا حکم داد که لهستان، در هنگام همکاری با آمریکا، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر را زیر پا گذاشته‌است؛ زیرا در سال‌های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ به آژانس اطلاعات مرکزی، اجازه داده، ابوزبیده و عبدالرحیم النشیری را در خاک خود نگه داشته و شکنجه کند. دادگاه، دستور داد که حکومت لهستان به هر کدام از آنها ۱۰۰٬۰۰۰ یورو خسارت بدهد. به ابوزبیده نیز ۳۰٬۰۰۰ یورو برای پوشش هزینه‌های خود بپردازد.
در ۳۱ مه ۲۰۱۸ دادگاه حقوق بشر اروپا حکم داد که رومانی و لیتوانی نیز حقوق ابوزبیده و عبدالرحیم النشیری را به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ و ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ زیر پا گذاشته‌اند و این دو کشور باید به هر یک از این دو نفر، ۱۰۰٬۰۰۰ یورو خسارت بدهند.
گزارش مجلس سنای ایالات متحده آمریکا دربارهٔ برنامه برنامه بازداشت و بازجویی آژانس اطلاعات مرکزی که جزئیات استفاده آژانس اطلاعات مرکزی از شکنجه، در هنگام اجرای برنامه بازداشت و بازجویی را نشان می‌دهد.
ایالات متحده آمریکا و جای "سایت‌های سیاه"  کشورهایی که در آنها توقیف‌های غیرعادی، انجام شده‌اند.  بازداشتی‌ها در این کشورها جابجا (ترانزیت) شده‌اند.  بازداشتی‌ها به این کشورها فرستاده شده‌اند.منبع: عفو بین‌الملل
هوجو اوجینوری

هوجو اوجیموری (به ژاپنی: Hōjō Ujinori 北条 氏規) چهارمین پسر هوجو اوجی‌یاسو (سومین رهبر خاندان هوجوی اخیر) بود. از اوایل زندگی با توکوگاوا ایه‌یاسو آشنا شد زیرا او نیز مانند اوجیموری در خاندان ایماگاوا گروگان بود. در آینده هنگامی که  قلعه اوداوارا توسط تویوتومی هیده‌یوشی مورد حمله قرار گرفت، ایه‌یاسو او را متقاعد کرد که تسلیم شود.
اعلامیه اضطرار اقلیمی

کشورهایی که در آنها وضعیت اضطراری آب و هوایی اعلام شده‌است، از دسامبر ۲۰۲۰:
اعلامیه اضطرار اقلیمی یا اعلامیه وضعیت اضطراری اقلیمی اقدامی است که توسط دولت‌ها و دانشمندان برای اذعان به قرار گرفتن بشر در شرایط اضطراری آب و هوایی انجام می‌شود. نخستین اعلامیه توسط یک دولت محلی در دسامبر ۲۰۱۶ انجام شد. از آن زمان تاکنون بیش از ۲۱۰۰ دولت محلی در ۳۹ کشور اعلامیه‌های اضطراری آب و هوایی (از می ۲۰۲۲) اعلام کرده‌اند. جمعیت تحت پوشش حوزه‌های قضایی که وضعیت اضطراری آب و هوایی را اعلام کرده‌اند به بیش از ۱ میلیارد شهروند می‌رسد.
در ۲۹ آوریل ۲۰۱۹، دولت ولز وضعیت اضطراری آب و هوایی اعلام کرد، که متعاقباً توسط پارلمان آن، مجلس شورای ملی ولز، در ۱ مه ۲۰۱۹ تصویب شد، زمانی که نخستین کشور در جهان بود که به‌ طور رسمی وضعیت اضطراری آب و هوایی را اعلام نمود.
«وضعیت اضطراری آب و هوا» در ۲۲ آوریل ۲۰۱۷ در راهپیمایی سالانه علم در ملبورن استرالیا بر روی یک بنر اعلام شد.
لیلیانا د کورتیس

| لیلیانا د کورتیس | لیلیانا د کورتیس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: لیلیانا فوکوس فلاویو آنجلو دوکاس کومننو د کورتیس دی بیزانسیو گالیاردی
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۹۳۳ رم، ایتالیا
درگذشت: ۳ ژوئن ۲۰۲۲ (۸۹ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۳–۲۰۰۲
لیلیانا د کورتیس (ایتالیایی: Liliana de Curtis؛ ‏ ۱۰ مهٔ ۱۹۳۳ – ۳ ژوئن ۲۰۲۲) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۲۰۰۲ میلادی فعالیت می‌کرد. وی دختر هنرمند ایتالیایی توتو بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به اورینت اکسپرس اشاره نمود.
بیلچه‌نوک کاکل‌دارچینی

| بیلچه‌نوک کاکل‌دارچینی | بیلچه‌نوک کاکل‌دارچینی |
| --- | --- |
بیلچه‌نوک کاکل‌دارچینی، Platyrinchus saturatus: بیلچه‌نوک کاکل‌دارچینی، Platyrinchus saturatus
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: ژیان‌مرغ
گونه:: P. saturatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Platyrinchus saturatus : Platyrinchus saturatus 
بیلچه‌نوک کاکل‌دارچینی (نام علمی: Platyrinchus saturatus) نام یک گونه از سرده بیلچه‌نوک‌ها است.
مهندس تعمیرات و نگهداری هواپیما

مهندس نگهداری و تعمیر هواپیما (انگلیسی: Aircraft Maintenance Engineer کوته نوشت: AME) که به نام مهندس دارای گواهی نگهداری و تعمیر هواپیما (LAME یا L-AME) نیز شناخته می‌شود فردی است که عملیات تعمیر و نگهداری هواپیما را انجام داده یا تایید می‌کند. این تاییدیه در تمام دنیا مورد پذیرش است و توسط سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ایکائو) به رسمیت شناخته می‌شود. اداره هوانوردی فدرال آمریکا مجوزهای صادره از سوی بیشتر کشورها را به عنوان متخصص تعمیرات و نگهداری (انگلیسی: Aircraft Maintenance Technician کوته نوشت: AMT) "هوانوردی" (Aviation) به جای "هواپیما" (Aircraft) به رسمیت می‌شناسد.
فهرست کشورهایی که گواهی بین‌المللی مهندس نگهداری و تعمیر هواپیما را به رسمیت می‌شناسند شامل استرالیا، بنگلادش، کانادا، هند، نیوزیلند، بریتانیا و بیشتر کشورهای آسیا می‌شود.
در آمریکا به معادل مهندس نگهداری و تعمیر هواپیما، تکنسین تعمیرات و نگهداری هواپیما (AMT) یا بدنه و پیشرانه هواپیما (A&P) گفته می‌شود.
تا پیش از سال ۱۹۹۸ گواهی نوع ۱ و ۲ مهندسی نگهداری و تعمیر هواپیما به صورت جدا از هم صادر می‌شدند. در این سال ایکائو این دو نوع گواهی را در یکدیگر ادغام کرد.
در سال ۲۰۰۵ با انجام تغییرات و بازنگری در گواهی‌های مهندس نگهداری و تعمیر هواپیما در آمریکا و متخصص تعمیرات و نگهداری بدنه و موتور هواپیما در کانادا، توافق امنیت هوانوردی دوطرفه بین دو کشور امضا شد.
استرالیا و نیوزیلند

در استرالیا و نیوزیلند، دارنده گواهی عمومی مهندسی نگهداری و تعمیر هواپیما می‌تواند امور مربوط به نگهداری را انجام دهد در حالیکه برای بازرسی عملیات، گواهی جداگانه‌ای به نام "مهندس تایید شده نگهداری و تعمیر هواپیما" یا "گواهی مهندس نگهداری و تعمیر هواپیما بدون رتبه‌بندی" نیاز است.
بریتانیا

سیستم بریتانیا، تاییدیه‌های مخصوص بر اساس نوع هواپیما، جداسازی‌های مخصوص برای سطح‌بندی و زمینه کاری شامل نگهداری و تعمیر خط، اورهال و نگهداری و تعمیر در پایگاه را تعریف می‌کند.
قطعنامه ۳۷۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد

قطعنامه ۳۷۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد معروف به قطعنامه اتحاد برای صلح متضمن این مفهوم است که اگر در مواردی شورای امنیت سازمان ملل متحد به علت وتو یکی از اعضای دائم خود نتواند به هنگام تهدید علیه صلح، نقض صلح یا عمل تجاوز اقدام مناسبی انجام دهد، وظیفهٔٔ صلح و امنیت بین‌المللی به عهدهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد و شورای امنیت گذاشته می‌شود. در این حالت مجمع عمومی فوراً به موضوع رسیدگی می‌کند و حتی می‌تواند راهکارهایی را که به نظر ضروری می‌رسد همانند کاربرد نیروی نظامی، به دولت یا دولت‌های مربوط برای بازگرداندن صلح و امنیت بین‌المللی توصیه نماید. قطعنامهٔ اتحاد برای صلح بر اساس پیشنهاد ایالات متحده آمریکا با موافقت اولیهٔ ۷ عضو شورای امنیت (کانادا، فرانسه، ترکیه، فیلیپین، انگلستان، اروگوئه و ایالات متحده آمریکا)، در اکتبر ۱۹۵۰ به عنوان راهکاری برای خنثی نمودن وتو و مخالفت‌های مکرر شوروی سابق با اجرای اقدامات شورای امنیت در جریان جنگ کره به مجمع عمومی ارائه گردید.
قطعنامه آچسن که نام دیگر قطعنامهٔ اتحاد برای صلح است، سرانجام بعد از ۱۴ روز بحث و تبادل نظر در مجمع عمومی با ۵۲ رأی موافق، ۵ رأی مخالف (چکسلواکی، لهستان، جمهوری سوسیالیستی اوکراین شوروی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و جمهوری سوسیالیستی بلاروس شوروی) و ۲ رأی ممتنع (هند و آرژانتین) در ۳ نوامبر ۱۹۵۰ تصویب شد.
به منظور سهولت و فوریت اقدامات مجمع عمومی در مواردی که شورای امنیت قادر به انجام وظایف خود نیست در قطعنامهٔ اتحاد برای صلح حالت تشکیل اجلاس فوق‌العاده فوری برای مجمع پیش‌بینی شده‌است. دبیر کل موظف است بنا به درخواست اعضای شورای امنیت (۹ رأی موافق، بدون حق وتو) یا تقاضای اکثریت اعضای سازمان ملل، ظرف ۲۴ ساعت مقدمات تشکیل جلسهٔ اضطراری را فراهم نماید تا مجمع بتواند تصمیمات لازم را اتخاذ نماید. اولین اجلاس فوق‌العاده فوری مجمع در قضیهٔ بحران کانال سوئز در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶ تشکیل گردید. در این اجلاس مجمع عمومی به جای شورای امنیت که بر اثر وتوهای پی در پی بریتانیا، شوروی سابق و همراهی اسرائیل از انجام وظایف خود ناتوان شده بود، با تصویب قطعنامه ۱۰۰۱ به طرفین متخاصم دستور آتش‌بس داد و نیروی فوری سازمان ملل متحد [یا نیروی امداد سازمان ملل متحد] (به انگلیسی: United Nations Emergency Force یا UNEF) را به منظور ایجاد امنیت و نظارت بر آتش‌بس در مصر ایجاد کرد.

تاکنون ۱۰ بار از راهکار قطعنامهٔ اتحاد برای صلح و تشکیل اجلاس فوق‌العاده فوری مجمع عمومی استفاده شده‌است.
یادداشت

↑  دین آچسن نام وزیر خارجهٔ ایالات متحده آمریکا در آن زمان بود.
آلساندرا ماستروناردی

| آلساندرا ماستروناردی | آلساندرا ماستروناردی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
ملیت: ایتالیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۷–اکنون
وبگاه: www.alemastronardi.com
آلساندرا ماستروناردی (ایتالیایی: Alessandra Mastronardi؛ ‏ زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۶) یک هنرپیشه اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های او می‌توان به دوستانی چون ما و سنگینی طاقت‌فرسای اشاره کرد.
یزدکان

| یزدکان | یزدکان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۸°۲۴′۲۳″شمالی ۴۴°۴۷′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۰۶۴۷۲°شمالی ۴۴٫۷۹۴۳۴۶°شرقی﻿ / 38.406472; 44.794346: مختصات: ۳۸°۲۴′۲۳″شمالی ۴۴°۴۷′۴۰″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۰۶۴۷۲°شمالی ۴۴٫۷۹۴۳۴۶°شرقی﻿ / 38.406472; 44.794346
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: خوی
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رهال
جمعیت: ۲۷۲۴ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴
یزدکان، (Yezdikan) روستایی است از توابع بخش مرکزی دهستان رهال،شهرستان خوی استان آذربایجان غربی ایران.
فرهنگ

مردم یزدکان به زبان ترکی مختص منطقه تکلم دارند و مسلمان و اهل سنت هستند از جمله مناسبات فرهنگی می توان به اعیاد مذهبی فطر و قربان و اعیاد ملی مانند نوروز و شب یلدا اشاره کرد .
در واقع مردم روستا مانند مردم سایر مناطق آداب و معاشرت مخصوص به خود را دارند .
طبیعت

یزدکان در میان کوه‌های بلند واقع شده‌است به همین دلیل آب و هوای آن در تابستان گرم و در زمستان بسیار سرد است. آب و هوای این منطقه در فصل بهار بسیار دلچسب است. کوه های منطقه کورامان در مجاورت این روستا قرار دارد و نیز کوه کوزیدان که برای مردم این روستا کوهی با ارزش است. منطقه بکر منددیل یزدکان با کوه‌ها و صخره‌هایی است که از وسط شان راه عبوری دارند و بسیار مرتفع هستند که در بالا به همدیگر چسبیده‌اند. در این دره سرسبز جانورانی گوناگونی وجود دارد. منطقه کورامان و گالاجیک از دیگر مناطق گردشگری منطقه یزدکان بحساب می‌آیند.
جمعیت

این روستا در دهستان رهال قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۷۲۴نفر (۵۶۵ خانوار) 
بوده است.زبان ساکنین آن ترکی و مسلمان اند.
کنترل کننده سایت

eFi Coder : عرفان زمانلو
عجیب‌الخلقه‌ها

| عجیب‌الخلقه‌ها | عجیب‌الخلقه‌ها |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: تاد براونینگ
تهیه‌کننده: تاد براونینگ
نویسنده: تاد رابینز  ال بوسبرگ
بازیگران: والاس فورد لیلا هایمز اولگا باکلانووا   مت مک‌هیو  ماری کینل  آنجلو روسیتو
فیلم‌بردار: مریت بی. گرستاد
توزیع‌کننده: مترو گلدوین میر
تاریخ‌های انتشار: فوریه ۲۰ ۱۹۳۲
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی آلمانی فرانسوی
هزینهٔ فیلم: ۳۱۰٬۶۰۷ دلار آمریکا
عجیب‌الخلقه‌ها (به انگلیسی: Freaks) فیلمی ترسناک به کارگردانی تاد براونینگ محصول کشور ایالات متحده آمریکا است.
خلاصه داستان

یک بندباز سیرک که دختری زیبا است، تصمیم می‌گیرد با رئیس سیرک ازدواج کند. دوستان ناقص‌الخلقهٔ این دختر می‌فهمند که او فقط برای پول قصد ازدواج با این مرد را دارد...
سنگین‌لاندا

| سنگین‌لاندا | سنگین‌لاندا |
| --- | --- |
سنگین‌لاندا، Barylambda: سنگین‌لاندا، Barylambda
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: خاک‌سفیددزدان
زیرراسته:: همه‌دندانان
سرده:: †Barylambda
سنگین‌لاندا (نام علمی: Barylambda) نام یک سرده از زیرراسته همه‌دندانان است.