stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیام ویت

| لیام ویت | لیام ویت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) بوستون ، ماساچوست
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
همسر: ناتاشا هنستریج (۱۹۹۶–۲۰۰۴)
لیام ویت (به انگلیسی: Liam Waite) (زاده ۲۰ مارس ۱۹۷۱) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم ارواح مریخ و سیمپاتیکو اشاره کرد.
ماهی و من

| ماهی و من | ماهی و من |
| --- | --- |
کارگردان: بابک حبیبی‌فر
بازیگران: بابک حبیبی‌فر
موسیقی: بابک حبیبی‌فر
فیلم‌بردار: صادق سوری
تدوین‌گر: بابک حبیبی‌فر
ماهی و من، فیلم کوتاه داستانی به کارگردانی و بازی بابک حبیبی‌فر است. فیلم داستان مردی نابیناست که می‌کوشد ماهی سفره هفت‌سین خود را نجات دهد.
کارگردان، تدوین‌گر، آهنگ‌ساز و تنها بازیگرِ ماهی و من، بابک حبیبی‌فر است. فیلم‌بردار این فیلم صادق سوری و صدابردار آن حامد معصومی است.
فیلم موفق به کسب بیش‌از پنجاه جایزه از جشنواره‌های جهانی شده‌است.
فرودگاه البری

فرودگاه البری (به انگلیسی: Albury Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا ABX است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور استرالیا قرار دارد و در ارتفاع ۱۶۴ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
کانتاس‌لینک  اجرا توسط ایسترن استرالیا ایرلاینز:  سیدنی 
رجیونال اکسپرس ایرلاینز:  ملبورن، سیدنی 
ویرجین استرالیا:  سیدنی 
جتگو استرالیا:  بریزبن، گولد کوست 
The airport is serviced twice daily by Virgin Australia who utilise 68-seat ای‌تی‌آر ۷۲s to Sydney; QantasLink who utilise a combination of 50 seat Dash 8-300s and 74 seat  Dash 8-400s  to Sydney; Regional Express (REX) who utilise 36 seat Saab 340s on services to Sydney and Melbourne. JETGO Australia introduced jet services to Brisbane in June 2016 using 36-seat امبرائر ئی‌آرجی ۱۳۵/۱۴۰/۱۴۵s, expanding to two weekly return flights to the Gold Coast from ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷.
Previously, jet services had been اجرا توسط Virgin Australia, which launched services to Albury on ۵ فوریه ۲۰۰۸ (as Virgin Blue) with double-daily flights using امبرائر ئی-جتs before the type was phased out of their fleet. During the 1980s and early 90s, East-West served Albury with فوکر ۲۸ jets. Brindabella Airlines provided a direct service to کانبرا, but this ended controversially in 2012 when the airline cited an expected increase in operating costs due to the implementation of the a Carbon pricing scheme by set to be introduced by the Gillard Government.
The airport is also served by charter, freight, agricultural, and general aviation aircraft. Until ۴ مارس ۲۰۰۲ Kendell Airlines served Albury, flying to Sydney and Melbourne.
پروانه شهریار

| پروانه شهریار (مونارک) | پروانه شهریار (مونارک) |
| --- | --- |
پروانه شهریار ماده: پروانه شهریار ماده
پروانه شهریار نر: پروانه شهریار نر
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1):  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: پولک‌بالان
بالاخانواده:: پروانه‌وارها
تیره:: پروانه‌های فرچه‌پا
زیرخانواده:: Danaina
تبار:: Danaini
سرده:: Danaus Kluk، ۱۷۸۰
گونه:: D. plexippus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Danaus plexippus (کارل لینه، ۱۷۵۸): Danaus plexippus (کارل لینه، ۱۷۵۸)
توزیع پراکندگی قلمرو این پروانه در جهان: توزیع پراکندگی قلمرو این پروانه در جهان
مترادف: مترادف
 Danaus archippus (Fabricius, 1793)  Danaus menippe (Hübner, 1816):  Danaus archippus (Fabricius, 1793)  Danaus menippe (Hübner, 1816)
پروانه شهریار یا پروانه مونارک (به انگلیسی: Monarch butterfly) با نام علمی (به لاتین: Danaus plexippus) نوعی پروانه است. این پروانه از خانواده فرچه‌پا است.
پروانه شهریار هر ساله از کوه‌های راکی به مکزیک مهاجرت می‌کند. این پروانه حشره افتخاری (به انگلیسی: state insect) ایالت تگزاس است.
بیش از یکصدمیلیون عدد از این پروانه زمستان را روی درخت‌های کوهستان‌های سیرا مادره مکزیک در خواب سپری می‌کنند. برگ‌ها و شاخه‌های درخت‌ها مانند پتو این پروانه‌ها را که به هم چسبیده‌اند را گرم نگه می‌دارد. این پروانه‌ها طوری به صورت انبوه سطح این درخت‌ها را می‌پوشانند که از دور شبیه برگ خود درخت به نظر می‌رسند. با گرم شدن هوا و رسیدن به دمای ۱۳ درجه میلیون‌ها عدد از این پروانه سفر خود را آغاز می‌کنند و طی این سفر در پی گل انحصاری خاصی به نام علف شیر برای تخم‌گذاری در آن هستند که فقط در بهار گل می‌دهد و زمان بیدار شدن و دمای هوا هم‌زمان با روییدن این گیاه است.
پروانه‌های شهریار با داشتن عرض بالی برابر ۱۰ سانتیمتر از قابلیت زیادی برای پرواز در مسیرهای طولانی برخوردارند از این رو تنها گونه از پروانه‌ها هستند که مانند بسیاری از پرنده‌ها مهاجرت شمال به جنوب دارند. این پروانه‌ها سالانه از آمریکای شمالی راهی مکزیک شده و دوباره بازمی‌گردند. بسیاری از این پروانه‌های زیبا با طی مسیری بیش از ۵۰۰۰ کیلومتری از مکزیک به آمریکا و کانادا می‌کنند، اما از آنجایی که طول عمر آن‌ها تنها چند ماه است، تکمیل این سفر طولانی به چهار نسل از این پروانه‌های زیبا نیاز خواهد داشت. میلیون‌ها پروانه شهریار، در فصل مهاجرت خود با پرواز دسته‌جمعی در آسمان و نشستن دسته‌جمعی بر روی شاخه‌های درختان کهنسال، مناظر دیدنی را خلق می‌کنند.
لد، اسرائیل

| لُد לוד‎ اللد‎ | لُد לוד‎ اللد‎ |
| --- | --- |
مرکز شهر لد: مرکز شهر لد
  [[ لد، اسرائیل|]]:   [[ لد، اسرائیل|]]
لُد: لُد
مختصات: ۳۱°۵۷′۷″ شمالی ۳۴°۵۳′۱۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۵۱۹۴°شمالی ۳۴٫۸۸۸۰۶°شرقی﻿ / 31.95194; 34.88806: مختصات: ۳۱°۵۷′۷″ شمالی ۳۴°۵۳′۱۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۵۱۹۴°شمالی ۳۴٫۸۸۸۰۶°شرقی﻿ / 31.95194; 34.88806
کشور:  اسرائیل
استان: استان مرکز
بخش: بخش رمله
تأسیس‌شده: 5600–5250 BCE (Initial settlement) 1465 BCE (Canaanite/Israelite town)
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر
 • سرپرست شهرستان: یائیر رِویوُو (از حزب لیکود)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲۲۲۶ دونوم (۱۲٫۲۲۶ کیلومتر مربع یا ۴٫۷۲۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۹): جمعیت (۲۰۱۹)
 • کل: ۷۷۲۲۳
لُد (به عبری: לוד، به عربی:اللد) یا لیدا، نام شهری در استان مرکزی اسرائیل است که در سال ۲۰۱۹ جمعیت آن ۷۷٬۲۲۳ نفر و مساحت آن ۱۲٬۲۲۶ کیلومتر مربع بوده است.
این شهر مدفن جرجیس، از قدیسان مسیحیت می‌باشد، و به همین دلیل، این شهر برای مسیحیان فلسطین و جهان اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.
جمعیت

در سرشماری سال ۲۰۱۹، جمعیت شهر لد ۷۷٬۲۲۳ نفر بود. از این جمعیت، ۵۳٬۵۸۱ نفر، ۶۹٫۴٪ یهودی و غیره، و ۲۳٬۶۴۲ نفر، ۳۰٫۶٪ عربی فلسطینی بوده‌اند.
تاریخ > دولت عثمانی

در سال ۱۵۱۷ میلادی، شهر لد در ایالت شام به مرکزیت دمشق بود. در این دوران، درآمد مازاد حاصله از کشاورزی و باغداری اطراف روستا، به وقف امارت خاصگی سلطان، خیریه‌ای برای توزیع غذا به مستضعفین در بیت‌المقدس، تأسیس شده توسط خرم سلطان، از همسران سلطان سلیمان اول.
در سال ۱۵۹۶، روستای لد تابع ناحیه رمله، تحت اداره لواء غزه بود. در این سال، جمعیت شهر حدوداً نصف عرب مسلمان و نصف عرب مسیحی بود. ۲۴۱ خانوار شهر، و ۱۴ خانه مجردی مسلمان، و ۲۳۳ خانوار مسیحی بودند.
در سال ۱۸۶۹، جمعیت لد ۶۸۵۰ نفر بود، که ۲۰۰۰ نفر آنها عرب مسیحی اکثراً ارتدوکس، و ۴۸۵۰ نفر آنها عرب مسلمان بودند.
در سال ۱۸۷۰، بر مقبرهٔ جرجیس قدیس، کلیسایی ساخته شد. در سال ۱۸۹۲ اولین ایستگاه راه‌آهن این منطقه از فلسطین در طول خط آهن یافا-بیت‌المقدس ساخته شد. این ایستگاه، امروزه از مهمتری تقاطعهای ریلی کشور می‌باشد.
شهری کوچک، ایستاده در میان حصاری از گیاهان انجیر تیغی، و دارای باغات زیبای زیتون، بالاخص در جنوب شهر. مناره مسجد شیئی بس نمایان در تمامی دشت می‌باشد. ساکنان شهر عمدتاً مسلمان می‌باشند، با وجود اینکه این مکان مقر اسقف کلیسای یونانی بیت‌المقدس می‌باشد. کلیسای صلیبی (کلیسای مقبره جرجیس قدیس) به تازه‌گی ساخته و احیا شده است، و توسط مسیحیان ارتدوکس یونانی استفاده می‌شود. اطراف باغات دیوار وجود دارد…
نقشه شهر لد و باغات حومه آن، دهه ۱۸۷۰ میلادی
مراسم مسیحیان ارتدوکس در کلیسای جرجیس قدیس، سال ۱۹۰۳ میلادی
منظره باغات و اراضی حومه لد در دهه ۱۸۹۰ میلادی
طرح ثوب سنتی زنانه فلسطینی، منطقه لد
نمای شهر لد، مسجد جامع آن در پشت درخت نخل، و کلیسای جرجیس قدیس در دوردست تصویر، دهه اول قرن ۲۰
تاریخ > فلسطین تحت قومیت بریتانیا

از سال ۱۹۱۸ به بعد، بعد از سقوط دولت عثمانی در شام و فلسطین، شهر لد و کل فلسطین تحت قومیت بریتانیا قرار گرفت. در سال ۱۹۳۴، در شمال این شهر، انگلیسها فرودگاه لد را تأسیس کردند. این فرودگاه هم نقش فرودگاه نظامی برای قوای استعماری انگلیسی، و همین‌طور نقش فرودگاه مسافری برای فلسطین را ایفا می‌کرد. در طول دهه ۱۹۴۰ میلادی، پروازهای خط هوایی انگلیس از مبدأ قاهره به تهران در فرودگاه لد توقف داشتند.
در سال ۱۹۲۲، جمعیت شهر ۸٬۱۰۳ نفر بود، که از این جمعیت، ۷٬۱۶۶ نفر عرب مسلمان، ۹۲۶ نفر عرب مسیحی اکثراً ارتدوکس، و ۱۱ نفر یهودی بودند.
در سال ۱۹۳۱ِ، جمعیت شهر به ۱۱٬۲۵۰ نفر افزایش پیدا کرد که از این جمعیت، ۱۰٬۰۰۲ نفر عرب مسلمان، ۱٬۲۱۰ نفر عرب مسیحی، ۲۸ نفر یهودی، و ۱۰ نفر بهائی بودند.
در سال ۱۹۴۵، جمعیت شهر به ۱۶٬۷۸۰ نفر افزایش پیدا کرد. از این جمعیت، ۱۴٬۹۱۰ نفر عرب مسلمان، ۱٬۸۴۰ نفر عرب مسیحی، ۲۰ نفر یهودی، و ۱۰ نفر «غیره» بودند.
در سال ۱۹۴۸، در آستانه آغاز جنگ و نکبت فلسطین، جمعیت شهر حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده شد، که از این جمعیت، حدود ۱۸٬۵۰۰ نفر عرب مسلمان و ۱٬۵۰۰ نفر عرب مسیحی بودند.
نقشه شهر لد در دهه ۱۹۴۰ میلادی
نقشه شهر لد در دهه ۱۹۴۰ میلادی، و مقایسه با نقشه امروزی شهر
منظره‌ای از لد، سال ۱۹۲۰
منظره هوایی لد، سال ۱۹۳۲
تخریب خانه متهمان در مشارکت در قیام مسلحانه فلسطینیها علیه بریتانیا، سال ۱۹۳۶ میلادی
تاریخ > جنگ ۱۹۴۸ و نکبت فلسطین

در پاییز سال ۱۹۴۷، دولت بریتانیا اعلام کرد که قصد ترک فلسطین را دارد، و پرونه فلسطین را به سازمان تازه تأسیس ملل ارجاع می‌دهد. مجمع عمومی سازمان ملل در ماه نوامبر ۱۹۴۷، طرح تقسیم فلسطین به دو دولت عربی و یهودی را داد. این طرح با مخالفت اعراب فلسطینی که اکثریت ۶۷٪ جمعیت فلسطین را تشکیل می‌دادند و به دنبال استقلال و حاکمیت واحد برای تمامی اهالی فلسطین را داشتند مواجه شد. در این طرح، شهر لد قرار بود به دولت پیشنهادی عربی در فلسطین ملحق شود.
به زودی، جنگ ۱۹۴۸ در فلسطین بین قوای نظامی صهیونیست و قوای نظامی عرب فلسطینی سر گرفت. عواقب این جنگ از نقطه نظر فلسطینیها به عنوان نکبت فلسطین یاد می‌شود، چرا که در طول این جنگ، نظامیان صهیونیست و بعد از آن نیروهای دفاعی اسرائیل، حدود ۷۲۵ هزار عرب فلسطینی رادر طول حدود یک سال درگیری، از شهرها و روستاهای خود اخراج کردند، و تا به امروز به آنها و فرزندانشان اجازه بازگشت نداده‌اند.
در طول نکبت فلسطین، یکی از مهم‌ترین و مهلک‌ترین پاکسازی‌های قومی در شهرهای لد و رمله اتفاق افتاد. در طول ماه‌های اول جنگ، با پناه آوردن مردمان روستاهای فلسطینی اطراف یافا، که به دست قوای دولت تازه تأسیس اسرائیل افتاده بودند، جمعیت شهر به حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر افزایش پیدا کرده بود. شهر لد در ماه ژوئیه سال ۱۹۴۸ به دست قوای اسراییلی افتاد. به دستور فرمانده ارشد اسرائیل، اسحاق رابین (فرمانده وقت، نخست‌وزیر دهه ۱۹۹۰ اسرائیل)، تمام این جمعیت، به جز حدود ۷۰۰ تا ۱٬۰۰۰ نفر از لد اخراج شدند.
«الف: ساکنان شهر لد، فارغ از سن، باید در به سرعت اخراج بشوند…»
منظره‌ای از لد، ۵ ماه بعد از پاکسازی قومی فلسطینیها، دسامبر ۱۹۴۸
مرکز تاریخی شهر لد بعد از اشغال شهر توسط قوای اسرائیلی، سال ۱۹۴۸
کلیسای جرجیس قدیس، بعد از اشغال شهر توسط قوای اسرائیلی، سال ۱۹۴۸
خمپاره‌انداز پالماخ-قوای اسرائیلی در مقابل مسجد جامع لد، سال ۱۹۴۸
سرباز اسرائیلی در مقابل مسجد دهمش در مرکز شهر لد، سال ۱۹۴۸
آثار جنگ بر روی شهر خالی از سکنه لد، سال ۱۹۴۸
تاریخ > دولت اسرائیل

بعد از استقرار دولت اسرائیل، چندین موج مهاجرت و سکنی گزیدن یهودیان از ممالک مختلف به وقوع پیوست. موج اول، در سالهای اول بعد از جنگ، اکثراً یهودیان کشورهای عربی، منجمله مراکش و تونس بودند. در سالهای بعد، یهودیان اتیوپی و در نهایت یهودیان از جمهوری‌های استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی به شهر لد نقل مکان کردند.
اعراب فلسطینی لد که بعد از جنگ و نکبت در شهر باقی مانده بودند، توسط ارتش اسرائیل در یک محله شهر جمع شدند، محله‌ای که دورادور آن، برای محدودسازی رفت وآمد سیم خاردار و نرده کشیده شده. مشابه سایر شهرها و روستاهای فلسطینی که بعد از نکبت، هنوز در آنها جمعیتی مانده بود، ارتش اسرائیل بر روی جمعیت عرب لد حکومت نظامی اعمال کرد. اما این وضعیت فقط یکی دو سال ادامه داشت، و حکومت نظامی در لد (و همچنین در سایر شهرهای مختلط مثل یافا و رمله)، برخلاف شهرها و روستاهای منطقه جلیل در شمال کشور، منطقه مثلث در مرکز، و مناطق بدویی جنوب کشور، برداشته شد. اما، برداشته شدن حکومت نظامی به معنی تخریب سیم خاردار و نرده دور محله فلسطینیها نبود. همچنین در سالهای دهه ۱۹۵۰ میلادی، مقامات نظامی امنیتی دولت اسرائیل تأکید بر تخریب کامل شهرها و روستاهای خالی شده از سکنه فلسطینی تحت سلطه اسرائیل را داشتند، چرا که اسرائیل می‌خواست از عدم بازگشت آوارگان فلسطینی به شهرهای خویش مطمئن شود. با وجود اینکه مقامات نظامی-امنیتی اسرائیل موفق به تخریب بیش ار ۴۰۰ شهر و روستا شدند، در شهرهای بزرگتر منجمله لد، این تلاشها با مخالفت شموئل ییوین، رئیس سازمان میراث تاریخی وقت اسرائیل مواجه شد. در لد متأسفانه، تلاشهای او موفقیت زیادی نداشت. به جز چندین ساختمان، اکثریت ساختمانهای شهر قدیمی لد توسط اسرائیل در سال ۱۹۵۴ تخریب شد.
در دهه ۱۹۸۰، با ساکن شدن بدویی‌های کوچ‌نشین جنوب کشور در شهر لد، بر جمعیت عرب فلسطینی شهر افزوده شد. در طول سالها، شهر لد به عنوان فقیرترین و محرومترین شهرهای اسرائیل در کشور شناخته شده. شهرداری این شهر هم در طول سالها دچار بحران بی کفایتی بوده. این فقر و بی کفایتی، به همراه سیاست ملی اسرائیل که بر پایه تبعیض علیه اقلیت عرب فلسطینی بنا شده است هم به بهبود شرایط کمکی نکرده است. در نتیجه، در طول سالها بین جمعیت عرب فلسطینی و یهودی اسرائیلی تنشهایی موجود بوده. ولی، جا دارد که به کارهای نهادها و اقدامات مشترک عرب-یهودی در شهر هم اشاره کرد.
مهاجران تازه‌وارد یهودی در بازار خیابانی در شهر لد، سال ۱۹۵۰
محل پارک وسائط حمل و نقل موجود در بازار خیابانی در شهر لد، سال ۱۹۵۰
مرکز شهر لد در سال ۲۰۰۵
کوچه مسکونی در شهر لد، سال ۲۰۰۹
خانهٔ فلسطینی در شهر لد که بعد از جنگ ۱۹۴۸ تا به امروز پا برجا مانده است، سال ۲۰۱۴
کلیسای جرجیس قدیس و مسجد جنب آن در شهر لد، سال ۲۰۲۲
کوچه‌های محله به جا مانده قدیمی شهر لد و کلیسای جرجیس قدیس، سال ۲۰۲۲
حمل و نقل

شهر لد از اواخر قرن ۱۹ام که اولین خطوط راه‌آهن در فلسطین عثمانی احداث شدند تا به امروز، نقطه‌ای استراتژیک در شبکه راه‌آهن منطقه بوده. امروزه، شهر لد محل تقاطع مهم خطوط شمال-جنوب و شرقی-غربی می‌باشد.
خطوط متصل کننده شهرهای عسقلان و بئر السبع در جنوب به حیفا و شمال کشور، با دور زدن محدوده شهری تل آویو بزرگ از شهر لد عبور می‌کنند. همین‌طور خط شرقی-غربی متصل کننده شهر تل آویو به بیت‌المقدس از این شهر می‌گذرد. شهر لد دارای بزرگ‌ترین «بندر خشک» (یا حیاط ریلی) اسرائیل می‌باشد.
شرکت راه‌آهن اسرائیل، مالک خطوط مسافری ریلی است که شهر لد را به اقصی نقاط کشور، مثل تل آویو، حیفا، عسقلان، بئر السبع، و بیت شمش وصل می‌کنند.
فرودگاه بین‌المللی بن گوریون، فرودگاه اصلی کشور اسرائیل و متصل کننده این کشور به دنیای خارج، که تا پیش از دهه ۱۹۷۰ میلادی با نام فرودگاه لد شناخته می‌شد، در ۷ کیلومتری شمال این شهر قرار دارد.
جاده شماره ۴۴، این شهر و شهر همسایه، رمله، را مستقیم به یافا در ساحل مدیترانه وصل می‌کند.
انتخابات > ۲۰۲۱

جمعیت یهودی شهر لد، در انتخابات سراسری اکثراً راستگرا هستند. اما جمعیت عرب فلسطینی این شهر، اکثراً به احزاب چپ‌گرای عرب رای می‌دهند. جای دارد که اشاره شود که مثل سایر نقاط کشور، اعراب فلسطینی شهروند اسرائیل نرخ مشارکت به مراتب کمتری نسبت به یهودیان دارند.
در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۱، نتایج انتخابات در شهر لد به صورت زیر بود:
حزب لیکود: ۳۴٪، به رهبری نتانیاهو
ائتلاف فهرست مشترک: ۹٪، به رهبری ایمن عوده و احمد طیبی، ائتلاف چهار حزب عموماً چپ‌گرای عرب فلسطینی
حزب اسرائیل خانه ما: ۸٪، به رهبری آویگدور لیبرمن، حزب راستگرای سکولار صهیونیستی که قصد نمایندگی از خواستهای روس-تبارهای اسرائیلی را دارد
حزب شاس: ۸٪، حزب سنت‌گرای مذهبی که قصد نمایندگی یهودیان سفاردی حریدی را دارد
حزب «صهیونی-مذهبی»: ۷٪، به رهبری بتسلائل سموتریچ، حزب راست افراطی مذهبی اسرائیلی
حزب یش عتید: ۷٪، به رهبری یائیر لپید، حزب میانه اسرائیلی، که یکی از دو ارکان حکومت ائتلافی فعلی را تشکیل می‌دهد
حزب یامینا: ۶٪، به رهبری نفتالی بنت و نائب رهبری آیلت شاکد، که یکی از دو ارکان حکومت ائتلافی فعلی را تشکیل می‌دهد. نخست‌وزیر کنونی اسرائیل نفتالی بنت، رهبر این حزب می‌باشد.
ائتلاف فهرست متحد عربی: ۵٪، به رهبری منصور عباس، حزب محافظه کار اسلامی فلسطینی، در در حال حاضر در ائتلاف بنت-لاپید حضور دارد
حزب امید جدید (تیکوا خدشا): ۴٪، حزب راستگرای اسرائیلی مشکل از نمایندگان حزب لیکود که از رهبری نتانیاهو به سر آمده بودند و از این حزب جدا شدند. این حزب از حزب یامینا حمایت می‌کند
ایستگاه راه‌آهن و حیاط قطار لد
نقشه خطوط قطار حومه‌ای، موقعیت فرودگاه بین‌المللی، و خطوط آینده مترو و BRT «تل آویو بزرگ» در دو شهر لد و رمله
ملکه جونگ‌هیون

ملکه یون جونگ‌هیون (کره‌ای: 정현왕후 윤씨؛ ۳۰ ژوئیه ۱۴۶۲ – ۲۹ سپتامبر ۱۵۳۰) با نام شخصی یون چانگ‌نیون از قبیله پاپ‌یونگ یون، سومین ملکه هم‌نشین یی هیول، پادشاه سونگ‌جونگ و مادر یی یوک، پادشاه جونگ‌جونگ بود. او ملکه چوسان از سال ۱۴۷۹ تا زمان مرگ همسرش در سال ۱۴۹۵ بود و پس از آن از او با عنوان ملکه‌مادر جاسون (کره‌ای: 자순왕대비) در دوران سلطنت پسرخوانده‌اش پادشاه یون‌سان از سال ۱۴۹۵ تا ۱۵۰۶ و در دوران سلطنت پسرش پادشاه جونگ‌جونگ از سال ۱۵۰۶ تا ۱۵۳۰ تجلیل شد.
در فرهنگ عامه

بازی شده توسط لی بو هی در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۰ اس‌بی‌اس، بانوان قصر
بازی شده توسط اوم یو شین در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۰۳ ام‌بی‌سی، جواهری در قصر
بازی شده توسط لی جین در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۱۷ اس‌بی‌اس، پادشاه و من
بازی شده توسط دو جی وون در مجموعه تلویزیونی سال ۲۰۱۷ کی‌بی‌اس۲، ملکه هفت روزه
کاردرمانی

کلینیک کاردرمانی
کاردرمانی عبارت است از استفاده درمانی از کارها و فعالیت‌های روزمره زندگی برای افراد و گروه‌ها با هدف تسهیل مشارکت آن‌ها در نقش‌های زندگی و موقعیت‌های منزل، مدرسه، محیط کار و اجتماع.
طبق تعریف انجمن کاردرمانی آمریکا در سال ۱۹۸۱؛ کاردرمانی علم استفاده از فعالیت‌های هدفمند در افراد مبتلا به بیماری‌ها یا ضایعات جسمی، اختلال در عملکردهای روانی_اجتماعی، ناتوانی‌های رشدی، اختلالات یادگیری و سالمندان؛ به منظور پیشگیری از ناتوانی، حفظ حداکثر استقلال و کسب سلامتی است.
خدمات کاردرمانی با هدف ارتقای سلامت، و بهزیستی، و برای کسانی که دچار یا در خطر بیماری، ضایعه، اختلال، عارضه، نقص، ناتوانی، محدودیت فعالیت، یا محدودیت در مشارکت هستند، ارائه داده می‌شود.
کاردرمانی یکی از رشته‌های شاخهٔ تیم توانبخشی است. در سال ۲۰۲۱، رشتهٔ کاردرمانی ۱۰۴مین سالگرد تأسیس خود را جشن خواهد گرفت.
تعریف

کاردرمانی استفاده از فعالیت‌های هدفمند برای جلوگیری از ناتوانی و حفظ سلامتی و دادن استقلال برای انجام کارهای افرادی است که به نوعی دچار آسیب جسمی، ذهنی یا روانی هستند. از نظر انجمن کاردرمانی آمریکا (AOTA) کاردرمانی عبارت است از استفاده از فعالیت‌های هدفمند برای افرادی که در اثر آسیب یا بیماری دچار محدودیت اختلال عملکرد روانی، اجتماعی، رشدی یا اختلال یادگیری شده‌اند، به منظور ایجاد حداکثر استقلال، جلوگیری از ناتوانی و حفظ سلامتی. این حرفه شامل ارزیابی، درمان و مشاوره است.
ارائهٔ خدمات ویژهٔ کاردرمانی شامل: آموزش مهارت‌های زندگی روزمره، ایجاد و توسعهٔ مهارت‌های درکی، حرکتی و عملکرد یکپارچگی حس، توسعهٔ مهارت‌های بازی و پیش حرفه‌ای و توانایی‌های اوقات فراغت، طراحی، ساختن یا بکار بردن وسایل کمکی و ارتزها و پروتزها، انتخاب وسایل نظافتی، استفاده از صنایع دستی که به‌طور ویژه به منظور افزایش عملکرد طرح شده‌است، توصیف و تفسیر آزمون‌ها مثل ارزیابی قدرت عضلانی، ارزیابی دامنهٔ حرکتی و نیز تطبیق محیط برای فرد معلول می‌باشد. این خدمات به‌طور فردی، گروهی یا در سیستم‌های اجتماعی ارائه می‌گردد.
به‌طور خلاصه تمامی افرادی که به علّت مشکل یا مشکلاتی لازم است تحت درمان قرار گیرند تا به استقلال در عملکردهای مورد نظر برسند، تحت این روش درمانی قرار می‌گیرند. مشکلات این افراد دامنهٔ وسیعی را دربرمی‌گیرد و می‌تواند حاصل یک صدمه، یا تصادف باشد یا ناشی از بیماری جسمی، اختلال عاطفی، تعارضات و فشارهای روانی یا حتی تأخیر در رشد یا اختلالات مادرزادی. این بیماران به تمام گروه‌های سنی از نوزادان، کودکان و … تا سالمندان می‌توانند تعلق داشته باشند که از دورهٔ کوتاه مدّت مراقبت در دوران حاد بیماری تا توانبخشی در دوره‌های تطابقی طولانی مدّت را شامل می‌شود.
در ایران انجمن علمی کاردرمانی ایران تنها مرجع رسیدگی به امور کاردرمانی ایران می‌باشد که تاکنون نوزده دوره کنگره کاردرمانی ایران را برگزار کرده‌است.
تاریخچهٔ کاردرمانی > درمان اولیه

شواهد اولیهٔ استفاده از کار به عنوان یک روش درمانی، در دوران کهن یافت می‌شود.
آسکلپیادس بیتونیایی، پزشک یونانی ،۱۰۰ سال پیش از میلاد مسیح، استفادهٔ درمانی از حمام‌ها، ماساژ، ورزش و موسیقی را آغاز کرد.
پس از او سلسوس رومی، موسیقی، مسافرت، گفتگو و ورزش را برای بیمارانش تجویز کرد.
با این وجود در دوران قرون وسطی، از این استراتژی‌ها برای افرادی که مجنون در نظر گرفته می‌شدند، استفاده نمی‌شد یا خیلی کم استفاده می‌شد.
در قرن ۱۸ میلادی در اروپا، انقلابیون از قبیل فیلیپ پینل و ژوهان کریستین ریل نظام بیمارستان را اصلاح کردند. در مؤسسات آنان به جای استفاده از زنجیرهای آهنی و روش‌های مهاری از کار دشوار و فعالیت‌های تفریحی استفاده می‌شد.
این دوره همان دورهٔ درمان اخلاقی بود که در اروپا، طی عصر روشن گری، که ریشه‌های کاردرمانی در آن واقع شده، پیشرفت کرد. اگرچه این یک پیشرفت وسیع در جهت جنبش بهسازی بود، اما در قرن ۱۹، در ایالات متحده دارای فراز و نشیب‌هایی بودو در اوایل قرن ۲۰ به عنوان کاردرمانی، دوباره ظهور کرد.
جنبش هنر و پیشه که بین سال‌های ۱۸۶۰ و ۱۹۱۰ پیشرفت کرد، نیز روی کاردرمانی مؤثر بود.
در جامعهٔ صنعتی اخیر، جوامع هنر و پیشه، علیه یکنواختی و استقلال داخلی از دست رفتهٔ کار کارخانه‌ها پدیدار شد. از هنر و صنایع دستی به عنوان راهی برای ارتقای آموزش حین انجام کار و خروجی انرژی خلاق افراد و راهی برای پیشگیری از ملالت و خستگی ناشی از بستری طولانی مدت در بیمارستان، هم برای بیماری ذهنی و هم برای سل، استفاده می‌شد.
اگرچه فقط درصد کمی از کاردرمانگران به اشتغال در زمینهٔ سلامت روان ادامه دادند، بسیاری از دانشگاه‌ها روی آموزش دانشجویان در زمینهٔ کاردرمانی روانی اجتماعی تأکید داشتند.
تاریخچهٔ کاردرمانی > حرفه سلامت

حرفه سلامت در کاردرمانی در اوایل دههٔ ۱۹۱۰ به عنوان بازخوردی از عصر ترقی خواهی، تصور می‌شد.
متخصصان جدید ایده‌آل‌های با ارزش مثل داشتن اخلاق کاری منسجم و اهمیت کارهای صنعتی دستی را با اصول علمی و پزشکی، ترکیب کردند.
انجمن ملی ارتقای کاردرمانی، که در حال حاضر انجمن کاردرمانی آمریکا(AOTA) نامیده شده‌است، در سال ۱۹۱۷ پایه‌ریزی شد و تخصص کاردرمانی در سال ۱۹۲۰ به‌طور رسمی نامگذاری شد.
ظهور کاردرمانی دیدگاه‌های مسیر اصلی علمی پزشکی را به چالش کشید.
کاردرمانگران به جای تمرکز بر سبب‌شناسی فیزیکی صرف، در رابطه با ترکیب پیچیدهٔ دلایل اجتماعی، اقتصادی و زیستی که موجب نقص عملکردی می‌شود، بحث می‌کردند.
به منظور غنی‌سازی حوزهٔ تخصصی از اصول و تکنیک‌های خیلی از رشته‌ها استفاده شده که شامل پرستاری، روان‌پزشکی، توانبخشی، خودیاری، ارتوپدی و مددکار اجتماعی می‌شود اما محدود به این‌ها نیست.
بنیانگذاران بین سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۳۰، حیطهٔ تمرینات و تئوری‌های حمایتی پیشرفته را تعیین کردند.
انجمن کاردرمانی آمریکا در دههٔ ۱۹۳۰، راهنماهای آموزشی و روش‌های معتبری ایجاد کرد.
جنگ جهانی اول، این تخصص جدید را به روشن کردن نقش کاردرمانی در حوزهٔ پزشکی و استانداردسازی آموزش و تمرینات واداشت.
کاردرمانی علاوه بر روشن ساختن تصویر عمومی اش، به تأسیس کلینیک‌ها، کارگاه‌ها و مدارس آموزشی، در سرتاسر کشور پرداخت. با افزایش تعداد مجروحان جنگی، «نیروهای نوسازی» (یک دورهٔ محافظتی برای کمک‌های کاردرمانی و فیزیوتراپی)، توسط یک جراح عمومی استخدام شدند.
بین سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۲۰ حدود ۱۴۸۰۰۰ مجروح در بیمارستان‌ها جای گرفتند که این آمار تعداد مجروحان خارج از کشور را شامل نمی‌شود. موفقیت نیروهای نوسازی بیشتر به دست زنان صورت گرفت.
پس از جنگ، در جهت حفظ افراد در تخصص، تلاش‌هایی صورت می‌گرفت. تأکید حرفه از ایجاد رضایتمندی روحی نوع‌دوستانهٔ زمان جنگ، به ایجاد رضایتمندی مالی، تخصصی و شخصی از طریق درمان، تغییر یافت.
به منظور خوشایند کردن جلسات درمانی، تمرینات، مثل برنامه‌های آموزشی، استاندارد شدند.
معیارهای ایجادشده و انجمن کاردرمانی آمریکا از استخدام دائمی و شرایط کاری منصفانه طرفداری کردند.
با استفاده از این روش‌ها، کاردرمانی، حقانیت پزشکی خود را در دههٔ ۱۹۲۰، جستجو و فراهم کرد.
این تخصص به رشد و گسترش حوزه‌هایش و ایجاد تمرینات ادامه داد. علم کار، به مطالعه در رابطه با کار می‌پردازد که در سال ۱۹۸۹ به عنوان ابزاری برای فراهم آوردن پژوهش مبتنی بر شواهد، به منظور پیشبرد تمرین کاردرمانی، با ارائهٔ یک دانش پایه‌ای برای مطالعهٔ موضوعات پیرامون «کار» ایجاد شد.
تاریخچهٔ کاردرمانی > روز جهانی کاردرمانی

فدراسیون جهانی کاردرمانی روز ۲۷ اکتبر را به عنوان روز جهانی کاردرمانی انتخاب کرده‌است.