تپه بالکین
شواهد فرهنگی

از بررسی بالکین چند گونه سفال شاخص دوره‌های مختلف گرد آوری و مطالعه شد. مواد و شواهد دوره‌های بسیار کهن از بررسی این تپه به دست نیامد. بر اساس داده‌های سطحی به نظر می‌رسد که به احتمال سفال‌های خاکستری – سیاه قدیمی‌ترین شواهد فرهنگی به دست آمده از بالکین است. تعداد زیادی از این قطعات در بررسی به دست نیامد. این قطعات دارای خمیره خاکستری تیره و پوشش گلی خاکستری – سیاه می‌باشند و برای چسبندگی ذرات خاک از ماسه نرم به عنوان شاموت بهره برده شده‌است.
از محوطه ارگِ تپه بالکین، سفال‌های خاکستری رنگ با کیفیت بالا، به عنوان قطعاتی منحصر به فرد به دست می‌آید، که با دستگیره‌های تزیینی بدنه متصل هستند. نمونه‌های آن‌ها را از تپه قلعه خورآباد و جمکران نیز به دست آمده‌است. قطعات سفال در قسمت بالا با نوارهایی به صورت زیگزاگ و موجی‌شکل آراسته شده‌اند و در بخش پایین، خطوط تزئینی به شکل موازی هستند. از ارگ تپه بالکین کوزه‌های بزرگ ذخیره‌سازی، که با خطوط زیگزاگ تزئین شده‌اند به دست می‌آید
تمامی نمونه‌های گردآوری شده چرخساز بوده و در حرارت بسیار مناسب پخته شده‌اند. تزیین بدنه ظروف با استفاده از تکنیک داغدار و نقوش کنده به صورت خطوط موازی صورت گرفته‌است. بازشناسی فرم ظروف کاری دشوار است. فرم یکی از قطعات نشان می‌دهد که به احتمال قطعه‌ای از یک ظرف سبد مانند با لبه برگشته به بیرون است. نمونه‌های قابل مقایسه با این ظروف از گنج تپه خوروین، دروس شمیران، قیطریه، خمارآباد ری، تپه گلستان رباط کریم، اقلان تپه ساوجبلاغ گزارش شده‌است.
به نظر می‌رسد مواد پس از این دوره مجموعه‌ای از سفال‌های خاکستری رنگ است. رنگ خمیره این قطعات خاکستری است و سطح تمامی قطعات را با پوشش گلی به رنگ خاکستری روشن و تیره پوشانده‌اند. شاموت تمامی قطعات را ماسه نرم تشکیل می‌دهد. بیشتر قطعات به وسیله چرخ سفالگری فرم داده شده و در این میان تنها یک قطعه سفال دست‌ساز دیده می‌شود. این قطعه سر و گردن حیوانی با گردن کشیده و چشمان گرد، برجسته است، این حیوان به احتمال فراوان یک مار یا پرنده است. طول بدن حیوان از نوک تا انتهای گردن در حدود ۱۰ سانتی‌متر است. به نظر می‌رسد که این قطعه دسته ظرف یا بخشی تزیینی مربوط به ظرفی سفالی است که با تکنیک بند زدن به بدنه ظرف متصل شده‌است.
تمامی قطعات در حرارت مناسب پخته شده و سطح بیشتر آن‌ها ساده و بدون تزیین است. بر سطح تعدادی از نمونه‌ها نقوش کنده در زیر لبه ظرف و نزدیک پایه با طرح خطوط موازی نزدیک به هم دیده می‌شود، سطح برخی از قطعات نیز اندکی صیقل شده‌است. فرم این گروه از ظروف شامل خمره‌های بزرگ، سبو‌های کروی، قدح‌ها، کاسه‌های کم عمق با بدنه کروی، ظروف با پایه تخت و آبخوری‌های کوچک است.
نمونه‌های قابل مقایسه با این ظروف از گورستان صرم کهک، دقلی درویش قم، حصار شالپوش شهریار، خمارآباد ری، ده ماسین ورامین، پونک ۱ و گلستان رباط کریم به دست آمده‌است. علاوه بر این قطعات (سفال‌های خاکستری) تعداد اندکی سفال با خمیره خشن و ماده چسباننده شن به دست آمده.
این قطعات دارای پوشش گلی قرمز تیره (چرک) یا قهوه‌ای و در یک مورد دارای نقوش سیاه هندسی است. این قطعات دست سازند و اکثراً در حرارت مناسب پخته شده‌اند، فرم این ظروف شامل کاسه، قدح و ظروف دیزی مانند است. هرچند این نمونه‌ها با عنوان سفال آلویی جدید معرفی شده‌اند اما به نظر می‌رسد مربوط به تاریخی جدیدتر از پیشنهادها قبلی باشد. قبلاً این سفال‌ها را به عنوان گونه‌ای جدید در دوره برنز متاخر شناسایی و معرفی کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد که به احتمال این قطعات در ارتباط با استقرارهای عصر آهن ۲ باشند. نمونه‌های بسیار مشابه از منطقه قم و شهریار همچنین از آلارد و گلستان رباط کریم، ده ماسین ورامین و خمارآباد ری و همچنین از اقلان تپه ساوجبلاغ به دست آمده‌است.
به نظر می‌رسد مواد پس از این دوره مربوط به عصر آهن باشد. سفال‌های مربوط به این دوره سفال‌های با خمیره نارنجی و پوشش گلی به رنگ خمیره تا کرم روشن (نخودی بسیار روشن) است. شاموت این قطعات را ماسه نرم و ماسه بادی تشکیل می‌دهد. تمامی قطعات دارای ساختی ظریف و همگی چرخساز هستند، پخت تمامی قطعات کامل و مناسب بوده‌است. بیشتر قطعات ساده و بدون تزیین هستند و تنها بر سطح یک نمونه تزئینات کنده و استامپی توأم به صورت خطوط کوتاه و دایره‌های کوچک دیده می‌شود. فرم ظروف شامل خمره‌های کوچک و بزرگ، کاسه‌های کم عمق و یک نوع ظرف با دهانه باز و لبه به بیرون برگشته است. نمونه‌های قابل مقایسه با این ظروف از چندین محوطه عصر آهن ۳ در فلات مرکزی چون حصار شالپوش شهریار، خمار آبادری، ده ماسین ورامین، و حصار سرخ ورامین ه دست آمده‌است.
تعداد کمی از ظروف که دهانه باز و معمولاً عمق زیادی ندارند دسته‌های عمومی و در مواردی زائده کوچکی در بالای آن دارند. نمونه‌های بسیار مشابه از حصار شالپوش گزارش شده‌است.
علاوه بر این قطعات، قطعه‌ای از یک ظرف سبو مانند با بدنه کروی و خمیره‌ای به رنگ قهوه‌ای روشن به دست آمد، شاموت این ظرف را شن متراکم و ذرات آهک تشکیل می‌دهد، سطح این سفال را پوشش گلی به رنگ قهوه‌ای بسیار روشن دربر گرفته، این سفال چرخ ساز است و در حرارت نامناسب پخته شده‌است، سطح آن ساده و غیر منقوش است. علاوه بر این قطعه، قطعه‌ای از یک ظرف نسبتاً خشن با ضخامتی در حدود یک سانتی‌متر به دست آمد. خمیره این سفال به رنگ نخودی متمایل به نارنجی با شاموت فراوان ماسه است. سطح بیرونی این قطعه را پوشش گلی غلیظی به رنگ نخودی متمایل به کرم دربر گرفته‌است.