ارمنی‌های ایران
پانویس ۲

↑  Brill, E.J. (1993).  Houtsma, M. Th. (ed.). First Encyclopaedia of Islam, 1913-1936. Vol. 5. p. 578.
↑  Hovannisian, Richard G. (1999). Armenian Van/Vaspurakan Armenian Van/Vaspurakan. Costa Mesa, California: Mazda Publishers. ISBN 1-56859-130-6. {{cite book}}: Check |url= value (help)
↑  هویان، آندرانیک. کتاب ارمنیان ایران. مرکز بین‌المللی گفتگوی تمدنها با همکاری انتشارات هرمس. ص. ۱۱.
↑  غوگاسیان، وازگن س. کتاب تاریخ ارامنه ایران. ترجمهٔ سعید کریم پور. انتشارات امیرکبیر. ص. ۱۲.
↑  داوریژتسی، آراکل (۱۸۹۶). تاریخ داوریژتسی. واقارشاباد: چاپخانهٔ کلیسای اچمیادزین.
↑  دیولافوا، ژان (۱۳۶۱). ایران، کلده و آشور. ترجمهٔ علی محمد فره وشی. تهران: کتابفروشی خیام. ص. ۲۱۷.
↑  «تاریخ مختصر اِسکان ارامنه در شهر تهران». دریافت‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸.
↑  آلمار هوسپیان، نگاهی به زندگی ارمنیان تهران در گذشته نزدیک، سالنامه رافی، جلد اول، ۱۹۶۹م، ص ۲۶۷
1 2  گلریز، سیدمحمدعلی، مینودر یا باب‌الجنهٔ قزوین، قزوین، انتشارات طه، ۱۳۶۸، جلد:یکم، دانشگاه تهران، ۱۳۳۷، صفحه:۵۱۲
↑  Sir Der Merketin
↑  سفرنامهٔ برادران شرلی در زمان شاه عباس کبیر. ترجمهٔ آوانس با مقدمه و توضیحات دکتر محبت آیین. تهران: منوچهری. ۱۳۵۷. ص. ۱۹۱.
↑  Voyage de Chevalier Chardin en Perse, ed, L.Langels. Paris p. 400
↑  Coruelle le Bruyn
↑  لوبروئن، کرنی. سیمای تاریخ و فرهنگ قزوین. ج. دفتر دوم. ص. ۱۱۵۱.
↑  معتضد، خسرو (۱۳۶۶). حاج امین الضرب، تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری صنعتی در ایران. تهران: انتشارات جانزاده. ص. ۶۴۵–۶۴۸.
↑  لوبروئن، کرنی. سیمای تاریخ و فرهنگ قزوین. ج. دفتر دوم. ص. ۱۱۵۲–۱۱۵۳.
↑  شهرکیان در گذر تاریخ، شهرام نکویی، چاپ اول، صفحه ۵۹.
↑  «ارامنهٔ چهارمحال».
↑  رویش زاگرس: "ژانویه در نمره چهل/ مصاحبه اختصاصی باشگاه روزنامه نگاران مسجدسلیمان با زوج ارمنی از مسجدسلیمان قدیم"، نوشته‌شده در ۵ دی ۱۳۹۲؛
↑  کتاب تاریخ ارمنیان، نویسنده: آگاتانگلوس، ترجمه گارون سارکسیان، نشر:تهران-نائیری ۱۳۸۰
1 2  آرشیو دفتر فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ایروان-ارمنستان
↑  ملکمیان، دکتر لینا (تابستان ۱۳۸۹). کتاب تعاملات و تشابهات فرهنگی بین ایران و ارمنستان از دیرباز تاکنون. تهران: انتشارات نائیری.
↑  یاکوب پولاک، سفرنامه پولاک، ترجمه کیکاوس جهانداری، انتشارات خوارزمی، تهران، ۱۳۶۱، صفحهٔ ۲۹۷
↑  آلبویاجیان، آرشاک (۱۹۵۵). تاریخ مهاجرت ارمنیان. ج. دوم. قاهره: چاپ نور آستق. ص. ۲۶۰.
↑  سرنا، کارلا (۱۳۶۳). مردم و دیدنی‌های ایران. ترجمهٔ غلامرضا سمیعی. تهران: انتشارات نشر نو. ص. ۲۹۴. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
↑  بامداد، مهدی (۱۳۵۷). شرح حال رجال ایران در قرن ۱۲،۱۳،۱۴. ج. پنجم. تهران: انتشارات کتابفروشی زوار. ص. ۱۱۳.
↑  آلبویاجیان، آرشاک (۱۹۵۵). تاریخ مهاجرت ارمنیان (به زبان ارمنی). ج. دوم. قاهره: چاپ نورآستق. ص. ۱۳۵.
↑  خاچیکیان (۱۹۸۸). بازرگانان ارمنی جلفای نو و روابط تجاری آن‌ها با روسیه در سده‌های ۱۷ و ۱۸ (به زبان ارمنی). ایروان. ص. ۲۱.
↑  در-هوهانیان، هاروتیون (۱۸۸۰). تاریخ جلفای نو. ج. اول. ترجمهٔ بوغوس پطروسیان. جلفا. ص. ۱۰۶.
↑  خاچیکیان (۱۹۸۸). بازرگانان ارمنی جلفای نو و روابط تجاری آن‌ها با روسیه در سده‌های ۱۷ و ۱۸ (به زبان ارمنی). ایروان. ص. ۱۰۶.
↑  در-هوهانیان، هاروتیون (۱۸۸۰). تاریخ جلفای نو. ج. اول. ترجمهٔ بوغوس پطروسیان. جلفا. ص. ۱۱۱–۱۰۹.
↑  خاچیکیان، بازرگانان ارمنی جلفای نو و روابط تجاری آن‌ها با روسیه در سده‌های ۱۷ و ۱۸، ایروان، ۱۹۸۸، صفحه:۷۲ و ۷۳
↑  گلنبگیان، روبرتو (خرداد و تیر ۱۳۵۱). «فیلیپ دوزاگلی و استقرار تجارت در کورلاند به سال ۱۶۹۶ میلادی». مجله بررسی‌های تاریخی. سال هفتم (۲): ۱۲۰.
↑  خاچیکیان (۱۹۸۸). بازرگانان ارمنی جلفای نو و روابط تجاری آن‌ها با روسیه در سده‌های ۱۷ و ۱۸. ایروان. ص. ۸۵ و ۹۴.
↑  آراکل داوریژتسی، تاریخ آراکل داوریژتسی، ایروان، ۱۹۸۸ میلادی، صفحه:۳۲
↑  در-هوهانیان، هاروتیون (۱۸۸۰). تاریخ جلفای نو. ج. اول. ترجمهٔ بوغوس پطروسیان. جلفا. ص. ۱۰۲. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
↑  روبرتو گلنبگیان، (فیلیپ دوزاگلی و استقرار تجارت در کورلاند به سال ۱۶۹۶ میلادی)، مجله بررسی‌های تاریخی، سال هفتم، شماره ۲، خرداد و تیر ۱۳۵۱ خورشیدی، صفحه:۱۱۴
↑  روبرتو گلنبگیان، (فیلیپ دوزاگلی و استقرار تجارت در کورلاند به سال ۱۶۹۶ میلادی)، مجله بررسی‌های تاریخی، سال هفتم، شماره ۲، خرداد و تیر ۱۳۵۱ خورشیدی، صفحه:۱۶۸
↑  عیسوی، چارلز (۱۳۶۲). تاریخ اقتصادی ایران (عصر قاجار ۱۲۱۵–۱۳۳۲ ه‍.ق). ترجمهٔ یعقوب آژند. تهران: نشر گستره. ص. ۶۷. کاراکتر zero width joiner character در |عنوان= در موقعیت 43 (کمک)
↑  احتشام السلطنه (۱۳۶۷). خاطرات احتشام السلطنه. به کوشش سید محمد مهدی موسوی. تهران: انتشارات زوار. ص. ۲۱۹.
↑  معتضد، خسرو (۱۳۶۶). حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری در ایران. تهران: انتشارات جانزاده. ص. ۶۴۶.
↑  خسرو معتضد، حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری صنعتی در ایران، صفحه:۶۴۷ و ۶۴۸
↑  خسرو معتضد، حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری صنعتی در ایران، صفحه:۶۴۷
↑  خسرو معتضد، حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری صنعتی در ایران، صفحه:۴۱۷
↑  معتضد، خسرو. حاج امین الضرب و تاریخ تجارت و سرمایه‌گذاری صنعتی در ایران. ص. ۴۰۹.
↑  «تارنمای رسمی مؤسسه ترجمه و تحقیق هور».
↑  «واهه آرمن چگونه پرواز کرد؟». فارس نیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ مارس ۲۰۱۴.
↑  «تارنمای رسمی واهه آرمن».
↑  یونانسیان، ایساک (بهار ۱۳۹۱). «روبن گریگوریان، آهنگ ساز، رهبر ارکستر و نوازندهٔ ویلن». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال پانزدهم (۵۹).
↑  کاراپتیان، آرمینه آ (زمستان ۱۳۹۱). «نیکول گالاندریان (۱۸۸۱–۱۹۴۴ میلادی)، موسیقی دان نامی ارمنی - ایرانی سدهٔ بیستم میلادی». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال شانزدهم (۶۲).
↑  «دربارهٔ آنیک استپانیان اولین زن دندان‌پزشک ایرانی». دندانه. دریافت‌شده در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸.
↑  این خانواده از ارمنی‌های کاتولیک بودند و شاه‌عباس امتیاز انحصار تجارت ابریشم را در اختیار ارمنیان قرار داده بود.
↑  قطعه واریاسیون روی تم ارمنی وی از سوی مجمع بین‌المللی موسیقی که در سال ۱۳۳۹ در تهران با حضور شصت موسیقی‌دان برگزار شد به عنوان بهترین نمونه موسیقی شرقی شناخته شد
↑  http://farsi.hooys.com/Aramaneye_Iran/F_105_Margaret_Sarvarian.htm
↑  http://hacoupian.net/
↑  هانانیان (۱۹۷۰). نخستین چاپخانه ارمنیان تهران. ج. دوم. سالنامه رافی. ص. ۲۷۸.
↑  ارنست هولتسر، ایران در یکصد و سیزده سال پیش، جلد دوم، ترجمه محمد عاصمی،انتشارات وزارت فرهنگ و هنر مرکز مردم‌شناسی، تهران، ۱۳۵۵، ص ۷۰
↑  آلمار هوسپیان، نگاهی به زندگی ارمنیان تهران در گذشته نزدیک، سالنامه رافی، جلد اول، تهران ۱۹۶۹، ص ۲۶۲
↑  نازار گورویانس، ارمنیان ایران، مترجم: داجات بوغوسیان، تهران ۱۹۶۸م، ص ۱۶۱ و ۳۱۸