stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خلیج فارس (ترانه)
اعتراضات

ابراهیم حامدی در مصاحبه‌ای با تلویزیون فارسی صدای آمریکا اعلام کرد که این ترانه را در هرکجا به جز در امارات متحده عربی اجرا می‌کند.
اجرا نکردن این ترانه توسط ابی در کنسرت‌هایش در دبی باعث اعتراضات و انتقادات گروه‌های مختلفی از ایرانیان شد.
ابی در کنسرت‌های مختلف در دبی از خواندن ترانه خلیج فارس خودداری کرده بود و برخی تلویزیون‌های فارسی‌زبان لس‌آنجلس دلیل آن را «منافع مادی» عنوان کرده بودند، که به دنبال آن ابراهیم حامدی در یکی از تلویزیون‌های فارسی‌زبان لس‌آنجلس گفت که این ترانه را به دلیل حساسیت شیوخ دوبی نسبت به مسئله خلیج فارس و جلوگیری از مغشوش شدن فضا برای برگزاری برنامه برای ایرانیانی که به دوبی سفر کرده بودند، نخوانده‌است.
ابراهیم حامدی هم‌چنین در پاسخ به سؤالی مبنی بر این‌که در صورت بازگشت به ایران، اولین دفعه که در ایران بخوانید چه چیزی را می‌خوانید؟ گفت: ترانه «خلیج همیشگی فارس».
ابی، خواننده موسیقی پاپ، روز سه شنبه ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ (۳۱ فروردین ۱۳۸۹) به نفع مبتلایان به بیماری ام اس در سالن رویال آلبرت هال لندن به روی صحنه رفت. این کنسرت به‌طور کامل از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی پخش شد و ترانه خلیج فارس نیز در آن اجرا شد.
پخش از سیمای جمهوری اسلامی ایران

در شامگاه روز جمعه بیست و پنجم دی ماه ۱۳۸۳ این ترانه از شبکه ۳ پخش شده‌است.
در مستند محمد باقر قالیباف درانتخابات ریاست جمهوری ایران ۱۳۹۲ این ترانه از صدا و سیما ایران پخش شد.
سرا د کلسرولا

| سرا د کلسرولا | سرا د کلسرولا |
| --- | --- |
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۵۱۶٫۲ متر (۱٬۶۹۴ فوت) 
فهرست‌بندی: 
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: بارسلونس ( کاتالونیا)
سرا د کلسرولا (به کاتالان: Serra de Collserola) یا به اختصار کلسرولا رشته کوهی بین رودخانه بسوس و لیوبرگات است و بخشی از ناحیه ساحلی کاتالان محسوب می‌شود. این رشته کوه بارسلون را از والس جدا می‌کند و بلندترین کوه آن تیبیدابو با ارتفاع ۵۱۲ متر است.
کانوت (هتل)

| کانوت | کانوت |
| --- | --- |
موقعیت در لندن مرکزی: موقعیت در لندن مرکزی
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
موقعیت: کارلوس پِلِـیس، می‌فر، لندن، انگلستان، بریتانیا
مختصات: ۵۱°۳۰′۳۶″ شمالی ۰°۰۸′۵۹″ غربی﻿ / ﻿۵۱٫۵۱۰۰۰°شمالی ۰٫۱۴۹۷۲°غربی﻿ / 51.51000; -0.14972
گشایش: ۱۸۹۷؛ ۱۲۷ سال پیش (۱۸۹۷-خطا: زمان نامعتبر}})
مالک: گروه هتل‌داری میبورن
جزئیات فنی: جزئیات فنی
شمار طبقات: ۶
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
شمار اتاق‌ها: ۱۲۱
شمار رستوران‌ها: ۳
شمار بارها: ۳
پارکینگ: دارد
وبگاه: وبگاه
www.the-connaught.co.uk: www.the-connaught.co.uk
کانوت (انگلیسی: The Connaught) یک هتل پنج ستاره بسیار لوکس است که در گوشه‌ای از خیابان ماونت در می‌فر لندن واقع شده است. این هتل تحت مالکیت و مدیریت «گروه هتل‌داری میبورن» است.
این هتل در سال ۱۸۱۵ تحت عنوان «هتل شاهزاده زاکسن-کوبرک» با معماری جرجی افتتاح شد. آن ساختمان در سال ۱۸۹۴ به‌کلی تخریب و از نو بازسازی و در ۱۸۹۷ بازگشایی شد. از سال ۱۹۱۷ و در جریان جنگ جهانی اول نام پیشین هتل را که ریشه آلمانی داشت عوض کنند و آن را به افتخار شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن «هتل کانوت» نام دادند. در ماه مارس ۲۰۰۷ این هتل را موقتاً تعطیل کردند تا با سرمایه‌ای ۷۰ میلیون پوندی آن را بازسازی کنند.
آنجلا هارتنت سرآشپز پیشین هتل بود که بعدها جایش را به آشپز مشهور فرانسوی ایلن داروز داد. این رستوران یک بار مشهور به نام «کانوت بار» دارد که توسط «دیوید کالینز» طراحی شد و مدیریت آن به عهدهٔ «آندریاس کورتز» است و از زمان افتتاح آن در سال ۲۰۰۸ میلادی، جوایز متعددی برنده شده است، از جمله آنکه در فهرست ۵۰ بار برتر جهان قرار دارد. این هتل همچنین دارای یک استخر شنا و اسپا به سبک آسیایی است که با مشارکت امان ریزورتس مدیریت می‌شود.
مهمانان مشهور این هتل عبارت بودند از: ادوارد هفتم، شارل دو گل، گریس کلی، سیسیل بیتون، کری گرانت، دیوید نیون، لورن باکال، اریک کلپتون، جک نیکلسون، رالف لورن. این هتل مورد علاقه خاص بازیگر نامدار بریتانیایی سِـر الک گینس بود، که از دهه ۱۹۷۰ تا اندکی پیش از مرگش در سال ۲۰۰۰ اغلب هنگام کار در لندن در کانوت می‌ماند. یک سوئیت همیشه در اختیار او بود و او اغلب از دوستانش در قسمت گریل هتل یا در یک اتاق غذاخوری خصوصی پذیرایی می‌کرد.
نان هویج

یک نان مانای هویج وگان با کشمش
نان هویج یک نان سریع، یا نان مخمری است که از هویج به عنوان ماده اولیه استفاده می‌کند. ممکن است با هویج رنده شده، رنده شده یا آب هویج تهیه شود. زمان پخت بسته به مقدار آب هویج استفاده شده می‌تواند متفاوت باشد، و ممکن است نان مرطوب باشد.نان هویج ممکن است رنگ نارنجی داشته باشد که از آب هویج یا هویج استفاده می‌شود.
مواد اضافی مورد استفاده در تهیه نان هویج ممکن است شامل کدو سبز باشد (اگرچه خود کدو سبز را می‌توان به نان کدو سبز تبدیل کرد)، دوغ، تخم مرغ، شیر، شکر قهوه‌ای، دارچین، جوز هندی، گردو، زنجبیل و کشمش. نان هویج را می‌توان به صورت خمیر ترش یا نان چند دانه تهیه کرد. ممکن است به صورت ساده، با کره سرو شود، یا روی آن را با مایه کیکیا لعاب بخورند. نان هویج را می‌توان به عنوان وسیله ای برای افزایش مصرف سبزیجات در رژیم غذایی سرو کرد.
بیشتر خواندن

Tormey, B. What It Said In The Papers. p. 175. ISBN 978-1-4709-7932-4.
پرش روی پتو

| پرش روی پتو | پرش روی پتو |
| --- | --- |
کارگردان: لوئیس لومیر
تهیه‌کننده: لوئیس لومیر
فیلم‌بردار: لوئیس لومیر
تاریخ‌های انتشار: ۱۸۹۵ ژوئیه ۱۸۹۶ (فنلاند)
مدت زمان: ۴۱ ثانیه
کشور: فرانسه
زبان: صامت
پرش روی پتو (۱۸۹۵)
پرش روی پتو عنوان فیلمی است فرانسوی با ژانر مستند، صامت، سیاه و سفید و کوتاه به کارگردانی لوئیس لومیر. این فیلم محصول سال ۱۸۹۵ میلادی است.
خانات کیمک

خانات کیمک یا قیمق نام دولتی ترک بود که از ۷۴۳ میلادی تا زمان استیلای مغول در اوایل سدهٔ سیزدهم میلادی در حد فاصل دو رود اُب و ایرتیش مستقر بود. پایتخت این حکومت ایمکیا بود و از اقوام کیمک و قبچاق تشکیل شده‌بود. جز این دو پنج طایفهٔ دیگر بایندر، یمک، تاتار، لنیکز و اجلد هم در این اتحادیه همراه بودند. اینان مردمانی دامدار و کوچ‌نشین بودند. شکار نیز به ویژه به صورت گروهی جزء جدایی‌ناپذیر زندگی آنان بود. پایتخت ایشان شهر ایمکیا در کرانهٔ رود ایرتیش بود. همسایگان جنوبی ایشان ترکان خلج بودند.
دین ایشان تنگری‌باوری بود، ولی در مرزهای ایشان با اویغورها، آیین مانوی نیز رواج یافته‌بود. جز این آیین بودایی، اسلام و مسیحیت نیز نزد آنان پیروانی داشت. آنان از خط اورخون برای کتابت بهره‌می‌بردند.
نانا کریستینسن

نانا کریستینسن (انگلیسی: Nanna Christiansen؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان دانمارک بازی کرده‌است.
پچنگ‌ها

محدوده حضور پچنگ‌ها پیرامون سال ۱۰۳۰ میلادی.
تمغای پچنگ‌ها.
پچنگ‌ها و یا پاتزیناک‌ها (به انگلیسی: Pechenegs یا Patzinaks) قومی تُرک‌نژاد و نیمه‌کوچ‌نشین در استپ‌های آسیای مرکزی بودند. مردمان پچنگ به زبان پچنگی که از زبان‌های ترکی‌تبار بود سخن می‌گفتند.در قرن های ۹ و ۱۰ میلادی، پچنگ ها بیشتر استپ های جنوب شرقی اروپا و شبه جزیره کریمه را تحت کنترل داشتند. در قرن نهم، پچنگ‌ها دوره‌ای از جنگ‌ها را با روس های کیف داشتند که گاهی به جنگ‌های تمام عیار تبدیل می‌شد.
تاریخچه

به گفته پریتسک، پچنگ ها از نوادگان کنگرهای باستانی هستند که از تاشکند سرچشمه می گیرند. کتیبه‌های اورخون، کنگرها را در میان مردمان تابع خاقانات ترک شرقی ذکر کرده‌اند. پریتسک می گوید که سرزمین پچنگ ها بین دریای آرال و مسیر میانی سیر دریا، در امتداد راه های بازرگانی مهمی که آسیای مرکزی را به اروپای شرقی متصل می کرد، قرار داشت.
پچنگ‌ها در پایان سدهٔ نهم در غرب رود ولگا اقامت گزیده بودند. سیاستمداران روم شرقی از طریق اتحاد با قوم پچنگ می‌کوشیدند تا در برابر اقدامات جنگجویانهٔ روسیه و قبایل مجار سدی به وجود آوردند. با این‌همه نتوانستند از دست‌یابی روسیه به دریای سیاه و بازارهای امپراتوری جلوگیری کنند.
در جنگ ملازگرد پچنگ‌ها به همراه بسیاری اقوام دیگر در جبهه بیزانس و علیه ترکان سلجوقی می‌جنگیدند. در هنگامه جنگ اما افراد پچنگ و اوز (اوغوز) از سپاه بیزانس جدا شده به نیروهای سلجوقی پیوستند. این عمل آن‌ها باعث اضطراب نیروهای بیزانسی و شکست آنان گردید.
امپراتوران روم شرقی، در زمان‌های مختلف، ترکان مهاجر اهل شمال دریای سیاه را، که اسیر یا به عنوان سپاهیان مزدور به ارتش خود وارد می‌کردند، تحت عنوان سرباز، مرزبان یا مستعمره‌نشین به آناتولی سوق می‌دادند. در جنگ صلیبی ۵۰۱-۵۰۲ ق. /۱۱۰۸-۱۱۰۹ م نیز پچنگ‌ها انتقال داده شدند.
هنگامی که ژان کومنن، پچنگ‌ها را در روملی شکست داد، گروهی از آن‌ها را به منظور ایجاد روستاهایی در سرزمین‌های بالکان ساکن کرد و به بقیّهٔ آن‌ها نیز با شرط پرداخت مالیات به او، زمین‌های حاصلخیزی در نزدیکی ازمیت، در نزدیکی استانبول، اختصاص داد.
با گذشت زمان، پچنگ ها در جنوب دانوب هویت ملی خود را از دست دادند و به طور کامل جذب شدند ، عمدتاً با رومانی ها و بلغارها. جوامع قابل توجهی از آنها نیز در پادشاهی مجارستان، در حدود 150 روستا مستقر شدند.
پولیکلیتوس

| پولیکلیتوس Πολύκλειτος Polykleitos | پولیکلیتوس Πολύκλειτος Polykleitos |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴۵۰ ق. م آرگوس
درگذشت: ۱ ژانویه ۵۰۰ ق. م
ملیت: یونان باستان
دوریفوروس، اثر پولیکلیتوس، نمونه‌ای اولیه از شیوه کنتراپستو (ایستایی تقابلی) کلاسیک.
پولیکلیتوس (یونانی باستان: Πολύκλειτος؛ بهانگلیسی:Polykleitos؛ زاده ۴۵۰ ق. م - در گذشت ۱ ژانویه ۵۰۰ ق. م) یک مجسمه‌ساز اهل یونان باستان در قرن ۵ قبل از میلاد بود. در مواردی که لازم است او را از پسرش که همین نام را داشت و معماری بزرگ اما مجسمه‌سازی جزئی بود بازشناسایی شود به نام «پولیکلیتوس بزرگتر» خوانده می‌شود. مجسمه‌های او از جنس برنز بودند.
نگارخانه

دیادامنوس ، نسخه مرمرین رومی، موزه باستان‌شناسی ملی آتن.
دیسکوفوروس، موزه بریتانیا.
دوریفوروس، موسسه هنری مینیاپولیس.
جامع‌التواریخ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): رشیدالدین فضل‌الله همدانی
موضوع(ها): تاریخ
ناشر: البرز
تاریخ نشر: ۱۳۷۳
یونس و ماهی نقاشی در کتاب جامع‌التواریخ
غازان خان نیشابور را تصرف می‌کند. نگاره‌ای از کتاب جامع‌التواریخ.
یک نگارگری از کتاب جامع‌التواریخ که گرویدن غازان خان به اسلام را نشان می‌دهد.
جامع‌التواریخ یا تاریخ رشیدی یا تاریخ غازانی، از آثار ارزشمند و کهن تاریخی به زبان فارسی دربارهٔ تاریخ، اسطوره‌ها، باورها و فرهنگ قبایل ترک و مغول و همچنین تاریخ پیامبران از آدم تا محمد پیامبر اسلام، تاریخ ایران تا پایان دورهٔ ساسانیان و سایر اقوام است که توسط رشیدالدین فضل‌الله همدانی سیاستمدار و تاریخ‌نگار ایرانی در اواخر سدهٔ هفتم خورشیدی/اوایل سدهٔ ۸ قمری و سدهٔ ۱۴ میلادی نگاشته شده است.
تاریخچه

رشیدالدّین این کتاب را به درخواست غازان خان نوشت و چون غازان خان درگذشت، آن را به اولجایتو تقدیم کرد. به فرمان اولجایتو این کتاب به نام غازان خان، مبارک غازانی نامیده شد، ولی بخش‌هایی دیگر شامل تاریخ دوران پادشاهی اولجایتو، تاریخ ادوار و اقوام جهان، صورالاقالیم و مسالک‌الممالک در دو جلد نوشته و به بخش پیشین افزوده شدند که این سه جلد روی هم رفته جامع‌التواریخ را تشکیل می‌دهند.
کار نوشتن این کتاب در هنگام زندگی غازان خان در ۷۰۰ قمری (۶۸۰ خ. /۱۳۰۰ م) آغاز شد و در زمان فرمانروایی اولجایتو در ۷۱۰ ق. (۶۸۹ خورشیدی) پایان یافت.
احتمالاً غازان خان می‌دانسته است که مغولان با وجود برتری و تفوقی که بر ایرانیان دارند ناچار در عنصر ایرانی محو خواهند شد و فرهنگ و تمدن ایران آن‌ها را در کام خود خواهد کشید؛ بنابراین خواست که برای بازماندگان مغول یادگاری از تاریخ و اعمالشان به زبان فارسی برجای گذارد و بهترین فرد ممکن برای این کار یعنی رشیدالدین فضل‌الله همدانی را انتخاب کرد.[نیازمند منبع]
ترجمه به زبان‌های دیگر

این کتاب در روزگار رشیدالدین فضل‌الله به عربی و ترکی و مغولی ترجمه شد اما فقط بخش‌هایی از ترجمه عربی جلد دوم آن به جای مانده است. بخش‌هایی از جامع‌التواریخ تا کنون به زبان‌های ترکی شرقی، ترکی عثمانی، عربی، فرانسه، انگلیسی، آلمانی و روسی ترجمه و بخش عمدهٔ آن‌ها منتشر شده است. بخشی از این کتاب نیز نخستین بار در ۱۸۳۶ میلادی در پاریس چاپ شد.
درون‌مایه

این کتاب به سه جلد بخش می‌گردد:
بخش نخست یا جلد اول، چکیده‌ای از تاریخ تیره‌های مغول و ترک و تاریخ فرمانروایی چنگیز خان و جانشینان او و تاریخ اولوسهایی است که از امپراتوری مغول پراکنده شده بودند. همچنین به تاریخ خانان مغول در ایران تا مرگ غازان خان پرداخته است.
جلد دوم و سوم کتاب شامل تاریخ اولجایتو تا هنگام نگارش کتاب، تاریخ پیامبران از آدم تا محمد پیامبر اسلام، تاریخ ایران تا پایان دورهٔ ساسانیان، تاریخ زندگانی محمد و خلفا، تاریخ خاندان‌های فرمانروای ایران پس از اسلام تا زمان لشکرکشی مغولان و تاریخ قوم‌ها و ملت‌های گوناگون از جمله ترک‌های اوغوز، چینیان، هندیان و اروپاییان که دربرگیرندهٔ پاپ‌ها و قیصران است.
جلد سوم شامل «صورالاقالیم» و «مسالک‌الممالک» نیز هست. بخشی از جلد دوم این کتاب (یعنی تاریخ اولجایتو) و جلد سوم آن اکنون در دسترس نیست و گویا در گذر زمان نابود شده است.
با این‌که نگارنده خود از کارگزاران ایلخانان مغول بوده و ناچار در اثر خود از آنان با احترام یاد کرده است، گزارش کشتارها، ویرانگری‌ها و غارت‌های آنان را نیز به تفصیل بیان کرده و تأسف خود را از این وقایع ابراز نموده است و نیز نظر خود را دربارهٔ کشتن کارگزاران ایرانی همچون خواجه شمس‌الدین جوینی و خواجه بهاءالدین جوینی و حتی برخی امیران مغول مثل امیر نوروز آورده است.
نحوهٔ تألیف

رشیدالدین فضل‌الله همدانی چنان مشغول امور دیوانی و کشوری بوده است که فقط اوقات خاصی از روز را به نوشتن کتاب تخصیص می‌داده است. دولتشاه سمرقندی صاحب کتاب تذکرةالشعرا در این باره نوشته است: «وقت کتابت این تاریخ از دم صبح بعد از ادای فریضه و بعضی اوراد تا طلوع آفتاب بوده. چون در اوقات دیگر، فراغت به واسطهٔ امور ملکی و اشتغال دیوانی میسر نبود.»
برخی از مورخان و شرق‌شناسان از قبیل ادگار بلوشه در نقش رشیدالدین فضل‌اللّه همدانی به عنوان نویسندهٔ کتاب جامع‌التواریخ شک کرده‌اند و با استناد به برخی داده‌های تاریخی نویسندهٔ کتاب را مورخی به نام عبدالله کاشانی می‌دانند که در ازای دریافت مزد به تحقیق و نگارش کتاب مذکور پرداخته است.
تصحیح

تصحیح این کتاب در سال ۱۳۷۳ منتشر و در مراسم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کتاب برگزیده معرفی شد.
اهمیت کتاب

غازان خان تمام اسناد و نوشته‌های قدیمی و دولتی را در اختیار رشیدالدین فضل‌اللّه همدانی گذاشت و دانشمندان و ریش‌سفیدانی که از تاریخ و فرهنگ ترک و مغول آگاه بودند را همراه او کرد تا کار به بهترین وجه پیش برود. چنین امکاناتی و وجود چنین دانشمند و نویسنده‌ای توانا دست به دست هم دادند تا یکی از شاهکارهای تاریخی جهان به رشتهٔ نگارش درآید. چیزی که تا آن زمان بی‌سابقه و بی‌نظیر بوده است و هنوز هم این کتاب، مهم‌ترین منبع برای تاریخ اقوام و حکومت‌های ترک و مغول است.
در حقیقت جامع‌التواریخ نخستین دورهٔ کامل تاریخ و جغرافیای آسیا است که با استفاده از وسایل و منابعی ترتیب داده شده است که تا آن زمان در اختیار هیچ‌کس قرار نگرفته بود. جامع‌التواریخ از لحاظ دقت و صحت و اصول تاریخ‌نویسی بسیار ارزشمند است. علاوه بر این‌که این کتاب، دامنهٔ وسیعی از مطالب را به نثری عالمانه بیان نموده است. همچنین از نظر دسترسی مؤلف به منابع شفاهی بسیار نیز درخور توجه است و اگر رشیدالدین فضل‌اللّه همدانی آن نوشته‌های پراکنده و در معرض نابودی و همچنین سخنان و افسانه‌های شفاهی مغولان و ترکان را به قلم نیاورده بود امروزه از هیچ‌کدام از آن‌ها خبری در دسترس نبود و به حیطهٔ فراموشی سپرده شده بودند.
نثر کتاب

این کتاب به نثری ساده و روشن نوشته شده است ولی در عین حال حدود ۲۰ هزار واژهٔ ترکی و مغولی در خود دارد. تعداد کلمه‌های عربی نیز در حد معمول زمان خود بوده است.
نمونه‌ای از متن کتاب

... چنگیز خان از شهر بخارا بیرون آمد و عموم مردم شهر را حاضر گردانید و بر منبر مصلی عیدگاه رفت و بعد تقریر خلاف و غدر سلطان محمد خوارزمشاه به شرحی تمام گفت؛ و گفت ای قوم بدانید که شما گناهان بزرگ کرده‌اید و بزرگان شما به گناه مقدمند. از من می‌پرسید که این سخن به چه دلیل می‌گویم؛ به سبب آن‌که من عذاب خدایم. اگر از شما گناهان بزرگ نیامدی، خدای بزرگ چون من عذابی بر شما نفرستادی…
برگی از جامع‌التواریخ که در خطوط پایینش، مرز ایران را از رودخانهٔ جیحون تا فرات دانسته است.
ثبت جهانی در یونسکو

بروجردی، رئیس سازمان اسناد و کتابخانهٔ ملی ایران و رئیس کمیتهٔ ملی حافظهٔ جهانی در گفتگو با مهر اعلام کرد که این کتاب که در کاخ موزهٔ گلستان نگهداری می‌شود به عنوان میراث جهانی در یونسکو ثبت شد.
فروش یک نسخه خطی

در ۸ ژوئیه ۱۹۸۰، یک نسخه خطی منور به زبان عربی، ۱۲۰ صفحه، در ساتبیز لندن به قیمت ۸۵۰۰۰۰ پوند - ۲۰۱۷۰۵۰ دلار- به یک شرکت از وکلای سوئیسی که برای یک مشتری ناشناس اقدام می‌کردند فروخته شد. این قیمت - که حدود ۱۶۷۹۰ دلار در هر صفحه است - بالاترین قیمتی بود که تاکنون برای یک نسخه خطی عربی پرداخت شده است.
یک رباعی از جامع‌التواریخ در دست‌نوشتهٔ فارسی ژاپن، ۱۲۱۷ میلادی در ژاپن
جوتان

| جوتان | جوتان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۱′۴۳٫۶″ شمالی ۵۰°۲۸′۳۸٫۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۶۲۱۱۱°شمالی ۵۰٫۴۷۷۳۸۹°شرقی﻿ / 36.362111; 50.477389: مختصات: ۳۶°۲۱′۴۳٫۶″ شمالی ۵۰°۲۸′۳۸٫۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۳۶۲۱۱۱°شمالی ۵۰٫۴۷۷۳۸۹°شرقی﻿ / 36.362111; 50.477389
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش رودبارالموت
دهستان: الموت بالا
جمعیت: ۱۷۵ نفر (سرشماری ۹۵)
جوتان، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۲ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است.
G

G (جی) هفتمین حرف از حروف الفبای انگلیسی است.
کاربرد > در نگارش فارسی

این حرف معادل حروف / گ / و / ج / در الفبای فارسی می‌باشد. مانند واژه ی:گلبرگ /Golbarg/و جرمن (آلمان) /german/
معمولاً به صورت gh معادل حرف / ق / در الفبای فارسی می‌باشد.
کاربرد > فیزیک

جی کوچک (g) در فیزیک مخفف واحدهای گرم (gram) و گرانش (gr
کاربرد > سینما

در فیلم‌های ایالات متحده جی بزرگ (G) مخفف واژه جنرال (General) به معنای عمومی بودن محتوای فیلم برای تمامی رده‌های سنی است.
کاربرد > در گفتگو

در گفتگوهای خیابانی G به معنای ۱۰۰۰$ (هزار دلار) است.
قیام کردها در عراق در ۱۹۴۳

قیام کردها در عراق در ۱۹۴۳، یا شورش ملا مصطفی بارزانی در سال‌های ۱۹۴۵–۱۹۴۳ یک قیام ملی‌گرایانهٔ کردی در پادشاهی عراق در سال‌های جنگ جهانی دوم بود. این قیام توسط ملا مصطفی بارزانی رهبری شده و چندی بعد برادر بزرگ‌تر وی احمد بارزانی نیز که رهبر قیام پیشین کردهای عراق بود بدان پیوست. این قیام در سال ۱۹۴۳ آغاز شد و در نهایت با حملهٔ نیروهای حکومت مرکزی عراق و نیز گریختن چند ایل کرد، در اواخر سال ۱۹۴۵ به پایان رسید. در نتیجه این قیام بارزانی‌ها به همراه شمار زیادی از نیروهایشان به سوی کردستان ایران عقب‌نشینی کرده و به جمع کردهای ایران که جمهوری مهاباد را تأسیس کرده‌بودند پیوستند.
پس‌زمینه

مقالهٔ اصلی: شورش احمد بارزانی
احمد بارزانی نخستین قیام از حرکات ملا مصطفی بارزانی و سومین خیزش ملی‌گرایانهٔ کردی در عراق مدرن بود. این قیام در سال ۱۹۳۱ و پس از آن آغاز شد که احمد بارزانی، یکی از برجسته‌ترین رهبران کرد در جنوب کردستان در متحد ساختن شماری از ایلات دیگر کرد موفقیتی به دست آورد. احمد بارزانی از شماری از رهبران کرد که داوطلب مبارزه بودند و از آن جمله برادر کوچکترش مصطفی بارزانی که در جریان همین قیام به فرماندهی خوش‌نام تبدیل شده‌بود، استفاده کرد. نیروهای بارزان در نهایت در برابر نیروهای ارتش عراق که از سوی نیروهای بریتانیا نیز پشتیبانی می‌شدند شکست خورده و رهبران بارزان مجبور شدند به فعالیت مخفیانه روی بیاورند.
پس از رویدادهای ۱۹۳۱، ملا مصطفی بار دیگر به احمد بارزانی پیوست، اما در ۱۹۳۳ حکومت عراق دو برادر را دستگیر کرده و به موصل تبعید کرد. بارزانی‌ها در سال‌های دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به شهرهای مختلف عراق و از آن جمله موصل، بغداد، ناصریه، کفری، آلتون کوپری و در نهایت سلیمانیه تبعید شدند. در ضمن، باقی‌ماندهٔ نیروهای مبارز ایلی بارزانی در منطقهٔ بارزان نیز با فشار پیوسته برای بازداشت یا مرگ مواجه بودند.
جنگ جهانی دوم و قیام کردها > اشغالگری بریتانیا

همچنان که جنگ جهانی دوم آغاز شده و توجه ملت‌های جهان را به خود جلب کرده‌بود، بارزانی‌ها (احمد و مصطفی) و ایل‌شان هنوز منزوی و در تضاد با حکومت عراق باقی مانده‌بودند. اشغال عراق توسط بریتانیا در ۱۹۴۱ که احتمالاً برای اطمینان از انطباق عراق با متحدین انجام شد، به صورت غیرمستقیم به پیوستگی دوبارهٔ مصطفی بارزانی و طرفدارانش منجر می‌شد و دوباره برای اقتدار عراق به چالشی بدل می‌شد. در ۱۹۴۳ با حادتر شدن درگیری‌هاُ عراق و بریتانیا اندکی نسبت به مسئلهٔ کرد توجه نشان دادند نیز روش‌های دفاعی آن‌ها منجر به این شد که مصطفی بارزانی برای بازگشت به منطقهٔ بارزان نقشه بکشد. عزم بارزانی‌ها برای بازگشت به طرزی جدی اقتصادی بود و نه ناسیونالیستی، و نه همچنین از روی تمایل به ضدیت با احساسات ضد بریتانیایی در کردستان؛ اگرچه بارزانی تماس‌هایی را با حلقه‌های ملی‌گرایی کردی در سلیمانیه که به وی برای فرار کمک کرده‌بودند برقرار کرده‌بود.
جنگ جهانی دوم و قیام کردها > نخستین مرحلهٔ قیام

ملا مصطفی پس از کسب اجازه از شیخ احمد بارزانی، به همراه دو تن از یاران نزدیکش از سلیمانیه گریخت و به ایران رفت. وی در شهر اشنویه در ایران با افرادی از ایل بارزان که در این شهر اسکان داده شده‌بودند متحد شد و راه بازگشت به بارزان را در پیش گرفت. ملا مصطفی به محض بازگشت فوراً مورد توجه هوادارانش، رؤسای ایلات همسایه، کارکنان حکومتی که مشتاق متحد شدن با وی بودند و نیز اعضای جنبش ملی کردستان قرار گرفت. گروه اخیر شامل میر حاج احمد و مصطفی خوشناو افسران کرد ارتش عراق و اعضای جنبش ملی‌گرایانهٔ کردی زیرزمینی هیوا می‌شد.
ملا مصطفی به محض بازگشت به منطقهٔ بارزان نیرویی را برای به چالش کشاندن اقتدار عراق در منطقه ایجاد کرد. تنها در عرض دو هفته نزدیک به ۷۵۰ نفر تن جمع شد و عملیات‌های کوچکی را مانند هجوم به ایستگاه‌های پلیس و پست‌های مرزی آغاز کرد. این یورهای اولیه سازماندهی نظامی روبه‌رشد نیروهای بارزانی را نشان داد. اگرچه این حرکت‌ها هنوز قبیله‌ای بود، اما ثبت نام برای نیروهای بارزانی ظرف چند ماه به ۲ هزار تن رسید که کردهای محلی شامل کسانی که ارتش عراق را ترک کرده‌بودند را نیز در بر می‌گرفت. بارزانی برای سازمان دادن این نیروی در حال رشد، گروه‌های جنگی متشکل ۱۵ تا ۳۰ نفره ایجاد کرد؛ محمد امید میرخان، مامند مامش و صالح کانیا لنجی را به عنوان فرمانده منصوب کرد و قوانین سختگیرانهٔ رفتار سربازی را بدان‌ها القاء کرد.
در طول سال ۱۳۴۳، بارزانی و رزمندگانش ایستگاه‌های پلیس را تصرف می‌کردند و خودشان را دوباره با مهمات و تسلیحات ارتش مسلح می‌ساختند. سطوحی از فرماندهی ایجاد شد و بارزانی مرکز فرماندهی خود را در بیستری، روستایی در میانهٔ راه رواندوز و بارزان برقرار کرد. نیروهای بارزانی در نبرد قوره‌تو و نبرد مزنه پیروزی‌هایی به دست آوردند. در این نبردها نیروهای بارزانی موفق شدند واحدهای آموزش‌دیده، سازمان‌یافته و با تجهیزات ارتش عراق را شکست بدهند.
جنگ جهانی دوم و قیام کردها > دیپلماسی

بارزانی از حکومت عراق خودمختاری و نیز آزادی زندانیان کرد و از آن‌جمله شیخ احمد بارزانی را خواستار شد. اگرچه درخواست خودمختاری رد شد، اما حکومت عراق با بارزانی در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ به مذاکره نشست. در نتیجهٔ این مذاکرات یخ احمد در اوایل سال ۱۹۴۴ آزاد شد. در نتیجهٔ به رسمیت شناخته دن از سوی عراق و نیز قدرت و نفوذ گستردهٔ بارزانی، میهن‌دوستان کرد حول وی جمع شده و وی را تکریم کرده و او را به عنوان راهنمای جنبش آزادیبخش کرد در سطح ملی معرفی کردند.
دیپلماسی میان مصطفی بارزانی و حکومت عراق به سبب وجود چندین هوادار کردها در درون حکومت، تا اندازه‌ای با توجهی مثبت آغاز شد. با این حال، پس از استعفای کابینهٔ عراق در ۱۹۴۴، تیم حاکمهٔ جدیدی روی کار آمد که چندان به آرمان کردها روی خوش نشان نمی‌داد. در نتیجه امتیازات پیشین ملغی شد و دیپلمات‌های حامی کردها از کار منفصل شدند و دور تازه‌ای از ستیز میان کردها و حکومت عراق آغاز شد.
مصطفی بارزانی که موقعیتش با سیاست‌های پیشین تقویت شده‌بود به درخواست‌هایش ادامه داد و به‌طور همزمان نیروهایش را برای انجام عملیات‌های نظامی بعدی آماده می‌کرد. وی که می‌دانست درگیری نزدیک است نیروهایش را به سه بخش تقسیم کرد: جبههٔ مرگور رواندوز به فرماندهی مصطفی خوشناو افسر سابق ارتش، جبههّ عمادیه به فرماندهی عزت عبدالعزیز و جبههٔ عقره به فرماندهی شیخ سلیمان بارزانی. تمام عناصر می‌بایست در برابر مصطفی بارزانی پاسخگو می‌بودند و او به صورت خودخوانده به ژنرال نیروهای انقلابی تبدیل شد. مصطفی بارزانی همچنین به توصیهٔ شیخ احمد بارزانی در اوایل ۱۹۴۵ حزب آزادی کرد یا رزگاری کرد را تأسیس کرد. رزگاری کرد کردها و در درجهٔ اول افسران کرد، کارکنان حکومت و حرفه‌ای‌ها را متحد کرده و خودمختاری یا استقلال را در درون عراق ایجاد کرده و سپس یگان‌های نظامی را برای دفاع از کردستان تشکیل داد.