stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خانه کشیده دوران نوسنگی
پس‌زمینه

همچنین ببینید: فرهنگ لینربندکرامیک
زمانی که انقلاب نوسنگی (و به طبع آن معماری) از هستهٔ خاور نزدیک به دیگر مناطق گسترش یافت، کارکرد و معنای آن به شکل قابل توجهی تغییر کرد.
بنابر پژوهش‌های باستان‌شناسی خانه‌های اروپا دو تفاوت عمده با خانه‌های خاور نزدیک دارند، یکی اینکه در اروپا خانه به مثابهٔ یک ارگانیسم به جامعه هویت می‌دهد و دیگر اینکه ساکنان این سرزمین، آگاهانه یا ناخودآگاه، در ساخت خانه‌ها دست به معناسازی نمادینی در رابطهٔ با ساختار اجتماعی و شرایط زندگی فردی زده‌اند.
در اوایل هزارهٔ ششم پیش از میلاد، خانه‌هایی کوچک در بالکان پدید آمد که نشان می‌دهد در اروپا یکجانشینی سابقه‌ای طولانی‌تر از کشاورزی دارد. این خانه‌های کوچک از جنس چوپ سبک بودند و ابعادشان از ۴×۴ متر یا ۳×۵ متر تجاوز نمی‌کرد.
باستان‌شناسان با تعقیب رد ساخت این خانه‌ها تلاش کرده‌اند تا مسیر گسترش انقلاب نوسنگی به اروپای مرکزی را مشخص کنند. این گسترش به احتمال زیاد از طریق درهٔ ووی‌وودینا صورت گرفته‌است. در سکونت‌گاه‌های نوسنگی این دره سه تا از خانه‌های کوچک در فاصلهٔ کمی از یکدیگر ساخته شده و تشکیل یک ردیف را داده‌اند که می‌توان آن را درآمدی بر خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی دانست.
همزمان با گسترش انقلاب نوسنگی از بالکان به حوضهٔ پانونی (یا حوضهٔ کارپات)، اهلی کردن و کشاورزی هم برای نخستین بار در اروپا پدیدار شد، و به گفتهٔ باستان‌شناس بریتانیایی ایان هادر، «جامعه» خود اهلی شد و با ایجاد حس هویت اجتماعی میان افراد، زمینه برای همکاری در ساخت فراهم آمد.
همچنین اقلیم حوضهٔ پانونی از اقلیم بالکان سردتر و مرطوبتر است
و تخمین زده می‌شود دما و میزان بارش منطقهٔ دانوب در دورهٔ اقلیمی اطلسی در منطقهٔ دانوب از میزان کنونی آن بالاتر بوده باشد؛ مجموع این عوامل باعث ایجاد خانهٔ کشیدهٔ لینربندکرامیک شد.
از نظر زمانی خانه‌های کشیده منحصر به اواخر هزارهٔ پنجم و اوایل و میانهٔ هزارهٔ چهارم پیش از میلاد و از نظر مکانی منحصر به اروپای مرکزی بودند.
باستان‌شناسان خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی در ارتباط نزدیک با فرهنگ لینربندکرامیک یا «فرهنگ سفالگری خطی» (افقی باستان‌شناختی در گسترهٔ جغرافیایی پهناور در اروپای دوران نوسنگی) می‌دانند.
مهم‌ترین شاخصهٔ فرهنگ لینربندکرامیک گستردگی جغرافیایی‌اش است و سرعتی که با آن در سراسر اروپای مرکزی و غربی پراکنده شد.
فرهنگ لینربندکرامیک حدود ۵٬۵۵۰ سال پیش از میلاد در جنگل‌های متراکم مناطق میانی دانوب (مجارستان و صربستان امروزی) پیدا شد و در ۳۵۰ سال آتی در راستای ۱٬۵۰۰ کیلومتری این رود به سمت شمال غربی آن گسترش یافت، منطقه‌ای که اتریش، جمهوری چک، آلمان، و لهستان و مناطقی از فرانسه و اوکراین امروزی را دربرمی‌گیرد.
بنابر شواهد حاضر، خانه‌های کشیدهٔ لینربندکرامیک نخستین بار در جنوب حوضه پانونی به ویژه در غرب مجارستان پدیدار شد.
از حدود ۴٬۹۰۰ تا ۴٬۵۰۰ پیش از میلاد، جوامع فرهنگ لینربندکرامیک به تدریج از هم فروپاشیدند، ولی الگوی خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی استمرار یافت و فرهنگ‌های باستان‌شناختی دیگر اروپا (من‌جمله فرهنگ کیوکوتنی در مولداوی، فرهنگ اشتیکبندکرامیک و فرهنگ هینکلستاین در اروپای مرکزی و «قلمرو اطلس» در شمال غرب اروپا) تا دوران مس‌سنگی اروپا به ساخت این خانه‌ها ادامه دادند.
ساختمان

طول خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی تا ۸۰ متر هم می‌رسیده‌است، ولی معمولاً ۴۵ تا ۵۰ متر طول داشته‌اند، و در هر کدام تعدادی «خانواده» زیر یک سقف زندگی می‌کردند.
نقشه بعضی از آن‌ها مستطیلی و بعضی ذوزنقه‌ای بود.
غالباً گفته می‌شود که جهت‌گیری خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی در راستای شمال به جنوب بوده‌است، اما در واقع این جهت‌گیری بسته به منطقه متفاوت است و به‌نظر می‌رسد در هر مورد انتخابی آگاهانه بوده باشد.
شواهد اینگونه می‌نماید که در اروپای شمال غربی این بناها سه بخش مستقل داشته‌اند.
در جاهای شرقی‌تر و جنوب‌شرقی‌تر، جدا بودن این بخش‌ها چندان واضح نیست.
همچنین معلوم نیست که آیا این بخش‌ها همزمان ساخته شده‌اند یا نه.
بخش مرکزی در همهٔ موارد وجود داشته و گاه به تنهایی و مستقل ساخته می‌شده‌است.
گاه در یک بال (معمولاً بال جنوبی) سازه‌ای سنگین به بخش مرکزی متصل می‌شده‌است که باستان‌شناسان حدس می‌زنند انبار غله بوده باشد.
در برخی موارد محور انبار غله انحرافی از محور بخش مرکزی دارد که باعث شده برخی باستان‌شناسان بگویند این بخش‌ها در مرحله‌ای بعدی اضافه شده‌اند.
گاه در بال مقابل (بال شمالی) قسمت دیگری (معمولاً روی یک گودال شالوده) قرار داشته‌است که احتمالاً با تخته‌های چوبی پوشانده می‌شده و ممکن است آغل حیوانات اهلی بوده باشد.
ابعاد این بخش در مناطق مختلف تنوع زیادی دارد.
این بخش معمولاً با بخش مرکزی هم‌شالوده نبوده و هرگونه توسعهٔ از آن سمت را محدود می‌کرده‌است.
ازین‌رو بخش شمالی به‌نظر متأخرترین مرحله ساخت خانه بوده‌است و برخی پژوهشگران حدس می‌زنند به‌عنوان مقبرهٔ اجدادی به کار می‌رفته‌است. به‌نظر می‌رسد بعد از ساخت این بخش تغییر دیگری در سازه صورت نمی‌گرفته‌است.
ورود به بخش مرکزی معمولاً از دری در انتهای جنوبی صورت می‌گرفته‌است، در حالیکه ورودی بال‌ها معمولاً در دیوارهای طرفین خانه قرار داشته‌است.
فضاهای داخلی به‌وضوح تقسیم شده‌اند.
یافته‌های کاوشگران در لهستان و جمهوری چک نشانگر آن است که بخش مرکزی خانه‌ها در راستای عرضی به دو نصف تقسیم می‌شده‌است و رد فسفات در یک طرف آن به‌مراتب بیشتر از نصف دیگر است.
به‌نظر می‌رسد در وسط آن یک آتشدان یا اجاق قرار می‌گرفته‌است و بالای آن در سقف شکافی ایجاد می‌شده‌است تا دود را تهویه کند و به نور اجازه ورود بدهد.
این الگوی تقسیم شدن در فضای بیرونی خانه نیز ادامه یافته‌است و به نظر می‌رسد آرایش گودال‌ها خاکی متقارن یافته‌شده در پهلوی خانه‌ها با تقسیم‌بندی داخلی خانه شکل گرفته باشد.
این گودال‌های خاکی احتمالاً جهت تأمین مصالح مورد نیاز برای گل‌اندود کردن دیوارها کنده شده‌اند.
گاه این گودال‌ها در تمام طول نمای خانه قرار داشته‌اند و گاه با گذرگاه‌هایی منقطع شده‌اند.
به باور باستان‌شناس فرانسوی دانیل سیمونین این گودال‌ها بازتاب جایگاه پنجره‌های حفره‌ای در نمای خانه بوده‌اند،
ولی ریچارد بردلی تفسیرهای صرفاً کارکردی را ناکافی می‌داند و می‌گوید این گودال‌ها با تدفین کودکان مرتبط بوده‌اند.
دفن بزرگسالان در مقبره‌هایی با فاصله از سکونت‌گاه صورت می‌گرفته‌است
و در آن‌ها جهت‌گیری پیکر مرده عمود بر محور خانه بوده‌است.
نظریه‌ها و گمانه‌زنی‌ها

به گفتهٔ باستان‌شناس بریتانیایی روث ترینگهام، توسعهٔ خانهٔ نوسنگی در اروپا در تقابل با توسعهٔ خانهٔ نوسنگی در خاور نزدیک قرار دارد؛ چنان‌که در خاور نزدیک خانه‌های جدید روی ویرانه‌های خانهٔ قدیمی ساخته می‌شدند (که این خود منجر به تشکیل تل می‌شد) ولی در اروپا خانه‌های جدید در امتداد خانهٔ قدیمی ساخته می‌شدند و این امر منجر به تشکیل الگوی خانهٔ کشیده شد.
انسان‌شناس آمریکایی هانتر-اندرسون می‌گوید شکل مستطیلی خانه‌ها به این دلیل بوده که توسعه دادن و افزودن بخش‌های جدید به آن (با افزایش جمعیت خانواده و تولد نسل‌های جدید) راحت‌تر از شکل گرد است. در کل تحول شکل خانه از گرد و دایره‌ای به گوشه‌دار و مستطیلی با بزرگ‌تر شدن و پیچیدن‌تر شدن جوامع متناظر است. هانتر-اندرسون ظرف‌های بشری (خانه‌ها) را به دو دستهٔ سطل‌ها (دارای شکل گرد و منحنی) و جعبه‌ها (دارای شکل مستطیلی) تقسیم می‌کند و هر کدام از این دو دسته را دارای دو گونهٔ همگن (هر بنا یک کاربری) و ناهمگن (چند کاربری در یک بنا) می‌داند و از خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی به‌عنوان نمونهٔ شاخص جعبه‌های ناهمگن یاد می‌کند.
از اوایل هزارهٔ چهارم پیش از میلاد طول خانه‌های کشیده به تدریج کم‌تر می‌شود و هر کدام به چند خانهٔ مربعی بدل می‌شوند، که به باور اندرو شرات ناظر بر تغییر اندازه و ترکیب واحد خانواده در اثر گسترش الگو از اروپای مرکزی (لینربندکرامیک) به سرزمین‌های پیرامونی است.
آلیستر مارشال جهت‌گیری خانه‌ها را به دلیل جهت وزش باد در هر منطقه می‌داند.
به گفتهٔ مارشال، سه امر مهم در عملکرد خانه‌های کشیدهٔ دورهٔ نوسنگی قابل توجه است:
جهت‌گیری خانه‌ها به نسبت جهت باد
تفاوت سازه‌ای در دو سر خانه
کاربرد خانه با توجه به تقسیمات داخلی آن
به گفتهٔ مارشال، اگر جهت‌گیری خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی بر اساس جهت باد بوده باشد، جهت وزش باد غالب در آن دورهٔ زمانی را باید از شمال به شمال غربی دانست. جهت وزش باد در اروپا از زمان نوسنگی تا کنون دستخوش تغییرات بسیاری شده‌است.
پژوهش‌های متاخر رابطهٔ بین جهت‌گیری خانه‌ها و جهت وزش باد را رد می‌کند.
باستان‌شناس بریتانیایی ریچارد بردلی جهت‌گیری خانه‌ها را در راستای الگوی حرکت «استعماری» فرهنگ لینربندکرامیک می‌داند، چرا که در اروپای مرکزی خانه‌ها نسبتاً شمالی-جنوبی‌اند و هر چه به غرب یا شرق می‌روند انحراف آن‌ها از این محور بیشتر می‌شود.
باستان‌شناس آلمانی ینس لونینگ نیز مدلی از «استعمار» را از اروپای مرکزی به سمت شمال غربی، غرب، و شمال شرقی به دست می‌دهد و گسترش الگوی خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی را «گواه» این پدیدهٔ باستان‌شناختی می‌داند.
نظریه‌ها و گمانه‌زنی‌ها > خانواده و اجتماع

خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی در گروه‌های ۱ تا ۲۸ تایی کنار هم قرار داشتند، ولی همهٔ آن‌ها لزوماً همزمان مسکون نبودند.
این خانه‌ها به‌طور قابل ملاحظه‌ای طراحی واحدی داشتند.
به باور روث ترینگهام، خانه‌های کشیدهٔ دوران نوسنگی برای استفاده بلندمدت «گروه‌های اهلی» (خانواده) ساخته می‌شدند و پیدایش آن‌ها نشان از تشکیل واحدهای خانوادگی پایدار به‌عنوان بنیان تولید تعاونی و تشریک مساعی دارد.
مختصات واحد سکونت‌گاه‌ها و دست‌سازه‌های این فرهنگ تداعی‌گر این امر است که این افراد خود را به عنوان یک جامعهٔ واحد می‌دیدند
و به باور باستان‌شناسان ساخت خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی به ایجاد این واحد اجتماعی کمک کردند.
به باور ایان هادر، خود مفهوم خانه سبب به وجود آمدن جامعهٔ نوسنگی شد، چرا که تعریف کنندهٔ روابط، همبستگی‌ها و مرزهای بین افراد بود، و اعضای جامعه کسانی بودند که در ساخت و نگهداری از خانه نقش داشتند.
به گفتهٔ اندرو شرات نیز شکل کشیدهٔ خانه‌های نوسنگی در گروه‌های بومی اروپای مرکزی به شکل اتفاقی باعث پاسخی آگاهانه شده‌است که ممکن است به ایجاد حسی «یادمانی» (و ساختارهای اجتماعی متناظر آن در جامعه) منجر شده باشد.
استمرار این واحد اجتماعی بعد از یک دوره عمر خانه به این گونه بود که خانهٔ جدید مستقیماً بر روی بقایای خانهٔ قدیمی ساخته می‌شد. با اینکه شواهدی در مورد جابجایی برخی «خانواده»ها وجود دارد، بیشتر خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی مستقیماً روی خانه‌های قدیمی‌تر ساخته شده‌اند.
به گفتهٔ هادر این واحدهای اجتماعی استمرار داشتند چرا که افراد خود صاحب خانه بودند و در آن دارای سهم و مسئولیت بودند.
این استمرار تا حدی بود که بنابر تاریخ‌گذاری رادیوکربن سکونت‌گاه اووچاروو در بلغارستان امروزی برای دستکم ۵۷۰ سال استمرار یافته‌بود.
استمرار خانه‌ها در طول زمان را می‌توان از برهم‌نهشت خانه‌ها و تغییر دکوراسیون آن‌ها نیز دید، تا جایی که در یکی از خانه‌ها چهل و هفت لایه اندود گل کشف شده‌است.
با این حال به گفتهٔ روث ترینگهام فرایندهای اجتماعی در دوران مختلف عمر کاربری این بناها تجلی متفاوتی داشته‌اند.
رها شدن و تبدیل

همچنین ببینید: افق خانه سوخته
الگوی خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی بیش از پانصد سال استمرار یافت.
به نظر می‌رسد در اواخر دوران مسکون بودن یک محوطه خانه‌های کمتر کشیده ساخته می‌شده و پس از هر دورهٔ بازسازی از طول خانه کاسته می‌شده‌است.
در مواردی که خانه‌ها رها شده‌اند و ساکنان جابجا شده‌اند، خانه‌های جدید با همان جهت‌گیری و ابعاد ساخته شده‌اند.
شواهدی مبنی بر اینکه مصالح یک خانه در ساخت خانهٔ جدید به کار رفته باشد وجود ندارد و ممکن است جایگاه ساختمان مورد احترام نسل‌های بعدی بوده باشد.
بااین‌حال به گفتهٔ ترینگهام در جنوب شرقی اروپا نشانه‌هایی از رها کردن خانه‌ها و جابجایی آن‌ها در جایی نزدیک هست.
به‌گفتهٔ هادر پس از اینکه کاربران به هر دلیلی مجبور به ترک خانه کشیده می‌شدند، استمرار یا دگرگونی گروه با مناسک گذار مرتبطی حفظ می‌شده و خانهٔ قدیمی‌تر تبدیل به نماد دودمانی آن گروه می‌شده‌است.
از ۴٬۸۰۰ پیش از میلاد خانه‌های رهاشده در جنوب شرقی اروپا عموماً آتش گرفته‌اند.
این آتش‌سوزی‌ها ممکن است اتفاقی بوده باشد، ولی بااین‌حال در اوپووو در صربستان امروزی عدم وجود آتش‌سوزی در فضای بین خانه‌ها به این معناست که این خانه‌ها به صورت جداگانه آتش گرفته‌اند.
همچنین در مرحله‌ای دمای آتش در اوپووو به بیش از ۱۰۰۰ درجهٔ سلسیوس رسیده که برای آتش‌سوزی‌های اتفاقی زیادی بالاست و احتمال عمدی بودن آتش‌سوزی‌ها را افزایش می‌دهد.
به گفتهٔ ترینگهام، ممکن است آتش گرفتن این خانه‌ها «عملی عمدی در پی مرگ رئیس خانواده به عنوان پایان نمادین چرخهٔ خانه باشد.»
برخی از باستان‌شناسان، از جمله روث ترینگهام رها شدن و سوختن خانه‌های کشیده را مبدأ دوران مس‌سنگی اروپا می‌دانند.
وی. گوردون چایلد در سال ۱۹۴۹ بر این باور بود که مدتی پس از رها شدن خانه‌های کشیدهٔ دوران نوسنگی با گورپشته کشیده خاکی‌ای در ابعاد مشابه جایگزین شده‌است.
به گفتهٔ او سازندگان گورپشته‌ها تلاش کرده‌اند «خانه‌های مردگان» را شبیه سکونت‌گاه‌های زندگان بسازند.
شواهدی متعددی مبنی بر رابطهٔ بین روند توسعهٔ خانه و اهمیت مرگ وجود دارد.
کاوش‌های بعد از آن نیز این نظریه را تقویت می‌کند.
به نظر می‌رسد این گذر از خانهٔ کشیده به آرامگاه اولین بار در شمال لهستان امروزی روی داده باشد.
شباهت‌های شکلی متعددی بین آرامگاه‌های نوسنگی و خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی در حوضهٔ رود دانوب نیز هست.
بسیاری از آرامگاه‌ها در شمال غرب اروپا نیز بر روی خانه‌های یا سکونت‌گاه نوسنگی بیشین ساخته شده بود.
از آنجا که بین نقشهٔ خانهٔ کشیده در اروپا و نقشهٔ گورپشته‌های کشیده شباهت‌های وجود دارند، برخی پژوهشگران بر آنند که گذار از خانه‌های کشیدهٔ به گورپشته‌های کشیده در دوران نوسنگی، ناظر از گذار معماری خانگی به سنت آیینی تدفینی-ترحیمی است.
به گفتهٔ هادر، ساخته شدن آرامگاه‌ها بر روی خانه‌ها به این محوطه‌های «مرده» حضوری ممتد در منظر محیط می‌دهد.
گاه بین رها شدن خانهٔ کشیده و ساخته شدن گورپشتهٔ فاصله‌ای به اندازه یک قرن یا بیشتر بوده‌است.
بااین‌حال با توجه به شواهد می‌توان گفت سازندگان گورپشته‌ها درک دقیقی از طرح و اندازهٔ خانه‌های کشیده داشته‌اند.
بسیاری از گورپشته کشیده اشکالی مستطیلی یا ذوزنقه‌ای با تناسبات مشابه خانه‌های کشیده دارند.
خانه‌ها و آرامگاه‌ها در کویه‌ویای لهستان هم طول و عرض مشابهی دارند.
هم در خانه‌های کشیده و هم در آرامگاه‌ها، محور طولی بنا معمولاً از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و ورودی (یا وجه عریض) به سوی جنوب شرقی قرار دارد.
نمونه‌های کاوش‌شده

در ترانسدانوبیا (در غرب مجارستان) نقشهٔ ۳۰۰ خانهٔ کشیدهٔ لینربندکرامیک در ۴۰ محوطه قابل تشخیص است.
در فرانسه، محوطه‌هایی چون «له فوایژ» و پاسی نمایانگر پیوند بین سازندگان آرامگاه‌ها و سازندگان خانه‌های کشیده بادرفتی هستند.
در حوضه پاریس محوطه‌های نوسنگی مس و اسون نشان از تجمع خانه‌های لینربندکرامیک با نقشهٔ ذوزنقه‌ای دارند.
تعدادی خانهٔ کشیده در بژشچ کویافسکی (لهستان امروزی) کشف شده‌است.. بزرگترین آن‌ها نقشه‌ای ذوزنقه دارد که طول آن ۳۲ متر و عرض آن ۱۰ متر در ضلع جنوبی و ۵ متر در ضلع شمالی است.
در آسوانیکی هم روستایی با ۳۰ خانهٔ کشیده نوسنگی کاوش شده‌است.
روث ترینگهام هم در دهه ۱۹۸۰ چند خانهٔ کشیده در اوپووو (در وویوودینا در صربستان امروزی) کاوش کرد و تلاش کرد که با استفاده از نتایج آن کاوش‌ها نحوهٔ پیدایش خانواده به‌عنوان یک سطح تحلیل در باستان‌شناسی را نشان دهد.
سکارا برای در اورکنی اسکاتلند که بین سال‌های ۰۳۱۸۰ ۳۱۸۰ (پ.م) و ۰۲۵۰۰ ۲۵۰۰ (پ.م) در آن زندگی جریان داشته در بین آثار بازمانده از اروپای دوران نوسنگی منحصر به فرد است. این سکونت‌گاه متعلق به دوران نوسنگی متأخر از هشت خانه کشیده تشکیل شده‌است که با یک کوچهٔ کوچک سنگی به هم متصل می‌شوند و یک ارگانیسم فشرده را ایجاد می‌کنند. در بلبرایدی نیز نمونه‌های دیگری از خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی در اسکاتلند امروزی هست.
فرهنگ‌های اروپایی در اواسط دوران نوسنگی
  فرهنگ لینربندکرامیک غربی  فرهنگ لینربندکرامیک شرقی  قلمرو اطلس
دست‌سازه‌های فرهنگ لینربندکرامیک یا فرهنگ سفالگری خطی
نقشهٔ یک خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی، کشف‌شده در کاوش‌های سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲.
نقشهٔ یک خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی
  بخش جدا  بخش مرکزی  بخش هم‌شالوده با بخش مرکزی  گودال‌های موازی
ماکتی از یک سکونت‌گاه فرهنگ لینربندکرامیک با خانه‌های کشیدهٔ نوسنگی. از موزهٔ باستان‌شناسی کلهایم
ماکتی از خانهٔ کشیدهٔ نوسنگی
بازسازی فرایند آتش گرفتن خانهٔ کشیدهٔ فرهنگ کیوکوتنی
نوساویل، کوئینزلند

نوساویل (به انگلیسی: Noosaville) یک حومه شهر در استرالیا است که در کوئینزلند واقع شده‌است.
هاتتوری ماسانوری

| هاتتوری ماسانوری | هاتتوری ماسانوری |
| --- | --- |
服部 正就: 服部 正就
Leader of ولایت ایگا نینجا: Leader of ولایت ایگا نینجا
دوره مسئولیت ۱۵۹۶ – ۱۶۱۵: دوره مسئولیت ۱۵۹۶ – ۱۶۱۵
پس از: هاتوری هانزو
پیش از: Hattori Masashige
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Masanari ۱۵۶۵
درگذشته: ۳ ژوئن ۱۶۱۵
ملیت: ژاپن
پدر: هاتوری هانزو
خویشاوندان: Hattori Masashige (برادر) Hattori Masahiro (برادر)
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  خاندان توکوگاوا  شوگون‌سالاری توکوگاوا
جنگ‌ها/عملیات‌: محاصره اوداوارا محاصره اوساکا
هاتتوری ماسانوری (به ژاپنی: 服部 正就 Hattori Masanari)؛ ۱۵۶۵ – ۳ ژوئن ۱۶۱۵) سامورایی، و نینجا و ملازم خاندان توکوگاوا بزرگ‌ترین پسر هاتوری هانزو اهل ژاپن بود.
الن هیوئیت

| الن هیوئیت | الن هیوئیت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۱۵ نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۷ نوامبر ۱۹۸۶ (۷۱ سال) مرکز سرطان مموریال اسلون–کترینگ، نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه: هنرپیشه
الن هیوئیت (انگلیسی: Alan Hewitt؛ ۲۱ ژانویه ۱۹۱۵ – ۷ نوامبر ۱۹۸۶) یک هنرپیشه تئاتر، سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا بود.
او دانش‌آموختهٔ کالج دارتموث بود و در سن ۱۵ سالگی وارد این مرکز آموزشی شده بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به روزگار شراب و گل‌های سرخ، لمس سمور، اسب در کت و شلوار فلانل خاکستری، سوئیت چریتی، میمون زرنگ، شما او را می‌بینید و مریخی محبوب من اشاره کرد.
الدورادو اسپرینگز، میزوری

| الدورادو اسپرینگز، میزوری | الدورادو اسپرینگز، میزوری |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت الدورادو اسپرینگز، میزوری در نقشه: موقعیت الدورادو اسپرینگز، میزوری در نقشه
مختصات: ۳۷°۵۲′۱۵″ شمالی ۹۴°۱′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۸۷۰۸۳°شمالی ۹۴٫۰۲۱۱۱°غربی﻿ / 37.87083; -94.02111: مختصات: ۳۷°۵۲′۱۵″ شمالی ۹۴°۱′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۸۷۰۸۳°شمالی ۹۴٫۰۲۱۱۱°غربی﻿ / 37.87083; -94.02111
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: میزوری
شهرستان: شهرستان سدار، میزوری
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۰۹ مایل مربع (۸٫۰۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۰۸ مایل مربع (۷٫۹۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۱ مایل مربع (۰٫۰۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۵۰ فوت (۲۵۹ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳۵۹۳
 • برآورد (۲۰۱۶): ۳۵۷۷
 • تراکم: ۱۲۰۰/مایل مربع (۴۵۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۴۷۴۴
کد منطقه: 417
کد FIPS: 29-21502
شماره GNIS: 0748498
الدورادو اسپرینگز (به انگلیسی: El Dorado Springs) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سدار، میزوری واقع شده‌است. الدورادو اسپرینگز ۸٫۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۹۳ نفر جمعیت دارد و ۲۵۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دارلینگتن، نیو ساوت ولز

دارلینگتن (به انگلیسی: Darlington) یک حومه شهر در استرالیا است که در نیو ساوت ولز واقع شده‌است.
بل‌ویل، نیویورک

| بل‌ویل، نیویورک | بل‌ویل، نیویورک |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
بل‌ویل، نیویورکموقعیت بل‌ویل، نیویورک در نقشه: بل‌ویل، نیویورکموقعیت بل‌ویل، نیویورک در نقشه
مختصات: ۴۳°۴۷′۰۰″ شمالی ۷۶°۰۷′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۷۸۳۳۳°شمالی ۷۶٫۱۱۹۴۴°غربی﻿ / 43.78333; -76.11944: مختصات: ۴۳°۴۷′۰۰″ شمالی ۷۶°۰۷′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۷۸۳۳۳°شمالی ۷۶٫۱۱۹۴۴°غربی﻿ / 43.78333; -76.11944
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: نیویورک
شهرستان: شهرستان جفرسون، نیویورک
Town: Ellisburg
ارتفاع: ۴۵۹ فوت (۱۴۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۱۳۶۱۱
کد منطقه: 315
شماره GNIS: ۹۴۳۶۱۲
بل‌ویل (به انگلیسی: Belleville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، نیویورک واقع شده‌است. بل‌ویل ۱۳۹٫۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آنا دنیسنکو

| آنا دنیسنکو | آنا دنیسنکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ اکتبر ۱۹۸۹
ملیت: بلاروس
آنا دنیسنکو (انگلیسی: Anna Denisenko؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۸۹) بازیکن فوتبال اهل بلاروس است.
برت جانسون (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۱۶)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  William Herbert Johnson
زادروز:  ۴ ژوئن ۱۹۱۶
زادگاه:  استاکتون-آن-تیز
تاریخ مرگ:  ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ (۹۳ سال)
محل مرگ:  ایوینگتون
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۵–۱۹۴۶ |  Spennymoor United |   |   |
| ۱۹۴۶–۱۹۵۳ |  باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک |  ۱۴۲ |  (۱) |
| ۱۹۵۳–۱۹۵۵ |  باشگاه فوتبال ولینگ یونایتد |   |   |
| ۱۹۵۵–۱۹۵۹ |  باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۵۳–۱۹۵۵:  باشگاه فوتبال ولینگ یونایتد
۱۹۵۵–۱۹۵۹:  باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد
۱۹۵۹–۱۹۶۸:  باشگاه فوتبال لستر سیتی (assistant manager)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
برت جانسون (انگلیسی: Bert Johnson; ۴ ژوئن ۱۹۱۶ – ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولینگ یونایتد، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، و باشگاه فوتبال کمبریج یونایتد اشاره کرد.
نفتبازا (جمهوری آلتای)

| نفتبازا (جمهوری آلتای) Нефтебаза | نفتبازا (جمهوری آلتای) Нефтебаза |
| --- | --- |
Selo: Selo
نفتبازا (جمهوری آلتای)نمایش نقشه Altai Republicنفتبازا (جمهوری آلتای)نمایش نقشه روسیه: نفتبازا (جمهوری آلتای)نمایش نقشه Altai Republicنفتبازا (جمهوری آلتای)نمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۰°۵۱′ شمالی ۸۵°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۵۰°شمالی ۸۵٫۸۱۷°شرقی﻿ / 50.850; 85.817: مختصات: ۵۰°۵۱′ شمالی ۸۵°۴۹′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۸۵۰°شمالی ۸۵٫۸۱۷°شرقی﻿ / 50.850; 85.817
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: جمهوری آلتای
شهر: شهرستان اونگودایسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
نفتبازا (به لاتین: Neftebaza) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در جمهوری آلتای واقع شده‌است.
خورجین

خورجین سنتی ایرانی از بافته‌های ایل قشقایی.
خورجین نوعی کیسه یا باردان است که بر پشت حیوانات باربر به منظور حمل اجناس، قرار می‌دهند. خورجین از دست‌بافت‌های بی‌گرهِ عشایر است که توسط زنان بر روی دارهای افقی و معمولاً از نقوش سنتی انتخاب و بافته می‌شود و معمولاً از دو جوال تشکیل شده‌اند که نیمی از دهانهٔ هر دو را به هم می‌دوزند.
خورجین در حمل و نگهداری اشیاء نفیس و قیمتی به‌ویژه در مواقع کوچ مورد استفاده عشایر قرار می‌گیرد و تقریباً حکم صندوقچه را دارد. خورجین‌ها همچنین جهیزیهٔ دختر عشایری هم به‌شمار می‌آیند.
پالان و خورجین تا حد زیادی مشابه یکدیگر هستند
گونه‌ای از جعبه پارچه مانند خورجین نیز در دوچرخه‌سواری کاربرد دارد که به نام خورجین دوچرخه شناخته می‌شود.
خاستگاه

خورجین به زبان پارسی میانه بارجامک بوده‌است.[نیازمند منبع]
برت جیلت

| برت جیلت | برت جیلت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ اکتبر ۱۸۹۱
درگذشت: ۲۸ دسامبر ۱۹۷۱ (۸۰ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۶-۱۹۴۰
برت جیلت (انگلیسی: Burt Gillett؛ ۱۵ اکتبر ۱۸۹۱ – ۲۸ دسامبر ۱۹۷۱) یک کارگردان و نویسنده آمریکایی آثار انیمیشن بود. او بیشتر به خاطر کارگردانی برخی از آثار مجموعه سمفونی احمقانه برای دیزنی ، به ویژه فیلم کوتاه سه خوک فسقلی ،در سال ۱٩٣٣ ، مورد توجه قرار گرفته است.
نفس آتشین: اقامتگاه اژدها

| نفس آتشین: اقامتگاه اژدها | نفس آتشین: اقامتگاه اژدها |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): کپ‌کام پروداکشن استودیو ۳
ناشر(ها): کپ‌کام
تهیه‌کننده(ها): هیرونوبو تاکشیتا
هنرمند(ان): تاتسویا یوشیکاوا
آهنگساز(ان): هیتوشی ساکیموتو
سری: نفس آتشین
سکو(ها): پلی‌استیشن ۲
تاریخ(های) انتشار: 
ژانر(ها): نقش‌آفرینی
حالت(ها): تک‌نفره
رسانه: دی‌وی‌دی
نفس آتشین: اقامتگاه اژدها (به انگلیسی : Breath of Fire: Dragon Quarter) ، (به ژاپنی : ブレスオブファイアＶ ドラゴンクォーター) یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی و عنوان پنجمین قسمت از مجموعه بازی‌های نفس آتشین است که در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۳ در اروپا و در تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۰۳ در آمریکای شمالی به بازار روانه گردید. این بازی توسط شرکت ژاپنی کپ‌کام توسعه یافته و به صورت انحصاری برای کنسول پلی‌استیشن ۲ منتشر گردیده است.
دارلینگتون، نیوجرسی

| دارلینگتون، نیوجرسی | دارلینگتون، نیوجرسی |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
دارلینگتون، نیوجرسیموقعیت دارلینگتون در شهرستان برگن، نیوجرسینمایش نقشه شهرستان برگن، نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسی (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: دارلینگتون، نیوجرسیموقعیت دارلینگتون در شهرستان برگن، نیوجرسینمایش نقشه شهرستان برگن، نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسی (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسیدارلینگتون، نیوجرسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۱°۰۴′۴۹″ شمالی ۷۴°۱۰′۵۶″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۰۲۸°شمالی ۷۴٫۱۸۲۲۲°غربی﻿ / 41.08028; -74.18222: مختصات: ۴۱°۰۴′۴۹″ شمالی ۷۴°۱۰′۵۶″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۰۸۰۲۸°شمالی ۷۴٫۱۸۲۲۲°غربی﻿ / 41.08028; -74.18222
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  نیوجرسی
فهرست شهرستان‌های نیوجرسی: شهرستان برگن، نیوجرسی
فهرست شهرهای نیوجرسی: مأوا، نیوجرسی
ارتفاع: ۲۵۹ فوت (۷۹ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: ۸۷۵۸۰۱
دارلینگتون (به انگلیسی: Darlington) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در مأوا، نیوجرسی واقع شده‌است. دارلینگتون ۷۸٫۹۴ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.
آلفرد لین

آلفرد لِین (به انگلیسی: Alfred Lane) ورزشکار مرد رشتهٔ ورزش تیراندازی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است. وی در بین سال‌های ‎۱۹۱۲ تا ۱۹۲۰ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک تابستانی در مجموع ۶ مدال، شامل ۵ مدال طلا و ۱ برنز را کسب کرد.