stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خانه بلورچیان

| خانه بلورچیان | خانه بلورچیان |
| --- | --- |
نام: خانه بلورچیان
کشور: ایران
استان: استان آذربایجان شرقی
شهرستان: تبریز
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: خانه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۱۱۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۵ اسفند ۱۳۷۹
خانه بلورچیان (شمس) مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، خیابان ارتش جنوبی، اول کوچه صدر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۱۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گچین پایین

| گچین پایین | گچین پایین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۰۵′۳۰″شمالی ۵۵°۵۳′۱۸″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۰۹۱۷۳۹۳°شمالی ۵۵٫۸۸۸۲۷۹۳°شرقی﻿ / 27.0917393; 55.8882793: مختصات: ۲۷°۰۵′۳۰″شمالی ۵۵°۵۳′۱۸″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۰۹۱۷۳۹۳°شمالی ۵۵٫۸۸۸۲۷۹۳°شرقی﻿ / 27.0917393; 55.8882793
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: بندرعباس
بخش: مرکزی
دهستان: گچین
جمعیت: ۲۹۹۶ نفر (سرشماری ۹۵)
گچین پایین، روستایی در دهستان گچین بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲٬۹۹۶ نفر (۷۵۰ خانوار) بوده است.
امکانات

روستای گچین پایین دارای امکاناتی نظیر استادیوم فوتبال-سالن ورزشی-مدارس در تمامی مقاطع-درمانگاه-مجتمع دینی-مدرسه حفظ قرآن-پاساژ-رستوران-پمپ بنزین-مرکز بهداشت و...
ورزش

در روستای گچین محبوب ترین رشته ورزشی فوتبال است که در این روستا رواج دارد 
گچین پایین دارای یک استادیوم چمن فوتبال که متعلق به باشگاه فرهنگی ورزشی ستاره کارگر هست را دارا می باشد و همچنین دارای چند زمین خاکی فوتبال هم هست
تیم های گچین پایین به شرح زیر هستند: 
ستاره کارگر-ستاره جوان-تعاونی-کشاورز-البدر-پرسپولیس
کریویوتو درامز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
بنا نهاده: ۱۹۹۹؛ ۲۵ سال پیش (۱۹۹۹-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: جان آنجلو (جانی سی) کریویوتو
دفتر مرکزی:  ایالات متحده آمریکا نشویل، تنسی
محصولات: درام
وبگاه: craviottodrums.com
کریویوتو درامز (به انگلیسی: Craviotto drums) یک شرکت تولیدکننده درام است که در نشویل، تنسی مستقر است.
پل واندر

| Pont de Wandre | Pont de Wandre |
| --- | --- |
مختصات: ۵۰°۴۰′۲۷″شمالی ۵°۳۸′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۶۷۴۰۷۲°شمالی ۵٫۶۴۳۴۹۵°شرقی﻿ / 50.674072; 5.643495
گذرنده‌ها: Road vehicles
بر روی: River Meuse, Albert Canal
مکان: Herstal, Liège, Belgium
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
طراحی: Cable stayed bridge
درازای کل: 527 m
بلندی: 95.5 m
درازترین دهنه: 168 m
پیشینه: پیشینه
طراح: René Greisch
مکان: مکان
fa (in English: Expected satiety): fa
پل واندر (به فرانسوی: Pont de Wandre) یک پل کابلی تک پایه است که جاده N667 را در روی کانال آلبرت (به انگلیسی: Albert Canal)و رود موز (به انگلیسی: River Meuse)، دربردارد. کانال آلبرت و رود موز بین لیژ (به فرانسوی: Liège)(در سمت شرقی رود) و ارستال (به فرانسوی: Herstal)(در سمت غربی رود)، که هر دو در بلژیک قرار دارند، واقع است.
تاریخچه و توضیحات

از قرن ۱۵ تا ۱۹، عبور و مرور از رود موز واقع در واندر، با کشتی انجام می‌شد. در سال ۱۸۸۴ نخستین پل گذرگاه عبور بین ارستال و واندر ساخته شد. این پل گذرگاه، شامل یک پل فلزی کابلی در روی کانال، یک پیاده‌رو سنگی - آجری با هفت طاق در سراسر سطح زمین بین دو آبراه، و یک پل خرپایی با شاهتیرهای مستطیل شکل جعبه ای بر روی رود موز که بر روی سه‌پایه متکی بود، می‌شد. به دلیل افزایش ترافیک ناشی از توسعه صنعتی، بین سالهای ۱۹۳۵ و ۱۹۳۷، پل دوم در بالادست پل نخستین ساخته شد. این پل در سال ۱۹۴۰ توسط ارتش بلژیک منفجر شد و سپس دو پل موقت فلزی برای تردد عابر پیاده، جایگزین پل تخریب شده شد.
ساخت پل‌های جایگزین در سال ۱۹۴۷ آغاز شد. پلی (به فرانسوی: le pont de l'Esparanto)به طول ۵۹٫۴ متر (۱۹۵ فوت) بر روی کانال آلبرت، و یک پل بتنی سه دهانه ای بر روی رود موز به طول کل ۱۹۰ متر؛ پل‌های جدید در سال ۱۹۴۸ رسماً افتتاح شد.
در دهه ۱۹۷۰، با افزایش ترافیک در کانال آلبرت، گسترش کانال برای تردد کشتی‌های بزرگتر الزامی شد و این امر مستلزم افزایش عرض کانال از ۳۵ متر به ۸۵ متر بود و در نتیجه این گسترش، ساختن پل جدید الزامی شد.
کار ساختن یک پل جدید برای جایگزینی پل‌های پس از جنگ، در سال ۱۹۸۵ آغاز شد. این پل به‌طور رسمی در شانزدهم ژوئن ۱۹۸۹ با هزینه ۵۰۸ میلیون فرانک بلژیک افتتاح شد.این پل، با عبور از رود موز و کانال آلبرت، حومه واندر و ارستال در لیژ را به هم متصل می‌کند، تکیه گاه اصلی پل بر روی باریکه خاکی بین رود موز و کانال آلبرت است.
طول کل پل، همراه با بخش‌های نزدیک، ۵۲۷ متر است. دهانه‌های اصلی متکی برکابل، به طول ۱۴۴ متر و ۱۶۸ متر می‌باشند. تکیه گاه اصلی بتنی که به شکل حرف Y معکوس می‌باشد به ارتفاع ۸۸٫۵ متر است، و تکیه گاه ۲۲ متر (۷۲ فوت) از عرشه جاده است.
ایرج شمسی‌زاده

| ایرج شمسی زاده | ایرج شمسی زاده |
| --- | --- |
زاده: ۱ مرداد ۱۳۲۱ گناوه، ایران
محل زندگی: بندر گناوه  محله عبد امام
درگذشته: ۲۹ اسفند ۱۳۹۳ بندر گناوه
آرامگاه: گناوه، سیدرضا، قطعه هنرمندان
تخلص: ایرجو
پیشه: شاعر،
زمینه کاری: شعر بومی محلی
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناسی زبان و ادبیات فارسی
دانشگاه: تهران
دوره: جمهوری اسلامی
سبک نوشتاری: شعرنئوکلاسیک و بومی سرایی
بنیانگذار: بومی سرایی (گویشی)
دلیل سرشناسی: بومی سرایی - سلاست بیان
همسر(ها): عزت محمدیان
فرزند(ان): آرش. کاوه. دریا. نشمین. بهرنگ. نیما. فانوس. آینه
ایرج شمسی‌زاده (زادهٔ ۱۳۲۱ گناوه - درگذشتهٔ ۲۹ اسفند ۱۳۹۳) شاعر بومی سرای جنوبی بود.
زندگی

شمسی‌زاده متولد ۱ مردادِ ۱۳۲۱ بود و در سال ۱۳۵۶ از دانشگاه تهران در زمینه ادبیات فارغ‌التحصیل شد. وی از طلایه‌داران شعر بومی جنوبی است و در شعر محلی ایرجو تخلص می‌کرد. وی در ۲۹ اسفند ۱۳۹۳ در پی ابتلاء به بیماری سرطان درگذشت.
سبک شعری

ایرج شمسی زاده چهره نام آشنای شعر و ادبیات استان بوشهر است. در همه قالب‌های شعر فارسی طبع آزمایی کرده و غزل‌های لطیف و پرمغز او پهلو به پهلوی غزل سرایان بزرگ فارسی می‌زند. در شعر نیمایی وشعر سپید، نوآوری‌های خاص خود را دارد؛ ولی آنچه نام ایرج شمسی زاده را بر زبان همه قشرها جاری ساخته است، شعرهایی محلی است که او را به عنوان یکی از پرآوازه‌ترین محلی سرایان، بر قله شعر محلی استان بوشهر نشانده است.
اشعار محلی که بعضاً با رویکردطنز سروده شده و همچنین سرودن اشعار سیاسی و اجتماعی جزو پررنگ‌ترین سروده‌های این شاعر محسوب می‌شود. در ضمن محبوبیت این شاعر در جنوب کشور، استان بوشهر و به ویژه در بندر گناوه و اینکه در بین قشرهای مختلف جامعه و توده مردم به عنوان شاعری شاخص پذیرفته گردد، نشان از تبحر و استعداد وی در سرودن شعر بوده است.
هیچ کتابی از آثار این شاعر مشهور تا کنون به صورت رسمی مجوز نشر دریافت نکرده است و فقط در سال ۱۳۹۲ در آیین بزرگداشت شمسی زاده از گزینه سروده‌های وی در آیینی باشکوه در تالار میلاد گناوه رونمایی شد و این کتابچه را می‌توان به گونه ای تنها کتاب شعری این شاعر در طول عمر وی دانست که به همت یکی از دوستدارانش به چاپ رسید.
از جمله مشهورترین سروده‌های محلی این شاعر محبوب جنوبی می‌توان به «عیده بیو»، «آهای مردم»، «زن ذلیل»، «ویمونویمو»، «بیو بارون»، «تلفن» و … یاد کرد. همچنین اشعار کلاسیک وی مانند: «هموطن»، «این بندر عزیز»، «حماسه خلیج فارس» و … از جمله شاخص‌ترین سروده‌های وی به شمار می‌روند.
داون ریچارد (خواننده)

| داون ریچارد | داون ریچارد |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۵ اوت ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
ژانر: آراندبی معاصر، پاپ، سول
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵–اکنون
ناشر(ان): Bad Boy (2005–2012), Our Dawn Entertainment
همکاری‌های مرتبط: Danity Kane، شان کامز، Diddy-Dirty Money
داون ریچارد (انگلیسی: Dawn Richard؛ زادهٔ ۵ اوت ۱۹۸۳) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
دستور زبان

دستور زبان یا گرامر (به انگلیسی: Grammar) مجموعه قوانین و ضوابط حاکم بر ساختار واژه‌ها، جمله‌ها، واج‌ها و آواها و معناها در زبان است. به عبارت دیگر، دستور زبان مجموعه قواعد و آیین‌هایی است که اهل زبان آن‌ها را به‌طور قراردادی و دسته‌ای، مجموعه‌ای (همکاری دسته‌جمعی)، و تکاملی (نقاشی، خط میخی و…) فراگرفته و زبان‌آموزان برای درک بهتر گفتار و نوشتار اهل زبان، آن را می‌آموزند. در تقسیم‌بندی‌های سنتی، دستور زبان به‌طور کلی از دو شاخهٔ واژه‌شناسی (صرف) و جمله‌شناسی (نحو) تشکیل شده‌است. صرف و نحو با هم دستورِ یک زبان را تشکیل می‌دهند؛ ولی امروزه دستور زبان را، که زیرشاخه‌ای از دانش زبان‌شناسی به‌شمار می‌آید، دارای بخش‌های آواشناسی، واج‌شناسی، صرف، نحو و معناشناسی می‌دانند.
تعریف

در زبان‌شناسی، دستور زبان مجموعه‌ای از قانون‌های ساختمانی در زبان است که ساختِ جمله‌ها، عبارت‌ها، و کلمه‌ها را در هر زبانی تعیین می‌کند. این اصطلاح همچنین به مطالعهٔ این قانون‌ها نیز گفته می‌شود که در این‌زمینه شامل علم نحو، ریخت‌شناسی، و واج‌شناسی است که اغلب با آواشناسی، معناشناسی، و عملگرایی کامل می‌شود.
زبان‌شناسان بیشتر این اصطلاح را برای قوانین املایی به کار می‌برند؛ هرچند کتاب‌های کاربردی و راهنماهای متداول ــ که خودشان را دستور زبان می‌نامند ــ ممکن است به قواعد املا و نشانه‌گذاری گفته شوند.
دستور زبان؛ ساختار و سامانه زبان است. دستور زبان شامل زبان‌شناسی نحوی و ساخت‌شناسی واژگانی زبان است. بسیاری بر این باور هستند دستور زبان یا گرامر شامل قوانین زبان است، در صورتی که در حقیقت هیچ زبانی شامل قانون نیست (به استثناء زبان اسپرانتو). زیرا قانون توسط عده‌ای قانون گذار وضع می‌شود ولی گرامر توسط هیچ‌کس وضع نشده‌است. زبان به مرور زمان تغییر می‌کند. زیرساخت‌های اجتماعی در تغییر زبان بسیار تأثیرگذار هستند؛ اقتصاد، سیاست، فرهنگ، تغییرات جغرافیایی، تغییرات اقلیمی، تحول ساختار سیاسی جامعه‌ها و چندین و چند عامل دیگر، در تغییر و دگرگونی زبان، تأثیر مستقیم دارند. به بیان دیگر، دستور زبان بازتابی از زبان در یک دوره مشخص است. گرامر زبان باعث می‌شود تا آموزندگان زبان، سریع تر و تأثیرگذارتر آن را بیاموزند. وقتی آموزندگان زبان؛ دستور زبان را بیاموزند، قادر هستند خیلی چیزها را خود درک کنند و از مراجعه به معلم و کتاب‌ها بی‌نیاز شوند.
کاربرد اصطلاحات

گویندهٔ هر زبانی، برای استفاده از زبانش، مجموعه‌ای از قوانین را دارد. این دستور زبان است و ــ دست‌کم در مورد زبان بومی فرد ــ اکثریت زیادی از اطلاعات درونش به‌وسیلهٔ مطالعهٔ آگاهانه یا آموزش به دست نمی‌آید، بلکه به‌وسیلهٔ مشاهدهٔ دیگر گویندگان میسر است. بخش عظیمی از این عمل در دورهٔ کودکی انجام گرفته‌است. زبان‌آموزان بعدها در زندگی، درگیر حجم بزرگ‌تری از راهنمایی‌های دقیق می‌شوند.
اصطلاح دستور زبان می‌تواند برای توصیف قوانینی که رفتار زبانیِ گروهی از گویندگان را تعیین می‌کند، مورد استفاده قرار بگیرد. اصطلاح دستور زبان انگلیسی می‌تواند چندین معنا داشته‌باشد: می‌تواند به تمام قواعد دستور زبان انگلیسی گفته شود؛ این همان دستور زبانی است که مورد استفادهٔ همهٔ گویندگان زبان انگلیسی قرار می‌گیرد، به‌این معنی که شامل تنوع عظیمی است. این اصطلاح متناوباً ممکن است فقط به آنچه در دستور زبان همه یا اکثریت زیادی از گویندگان انگلیسی‌زبان عمومیت دارد به کار رود، (مانند قرار گرفتن فاعل ـ فعل ـ مفعول در یک جملهٔ سادهٔ خبری). یا اشاره به قوانین خاصی دارد که مربوط به تعریف تنوع زبان انگلیسی می‌شود (مثل زبان استاندارد انگلیسی).
دستور زبان انگلیسی، توصیفی ویژه از مطالعه یا تجزیهٔ چنین قوانینی است. یک کتاب مرجع، دستور زبان را دستور زبان مرجع می‌نامد. یک دستور زبان غنی، که تماماً دستور یک زبان را توصیف می‌کند، دستور زبان توصیفی نامیده می‌شود. زبانشناسی توصیفی در تقابل با زبانشناسی تجویزی قرار داده‌اند که تلاش می‌کند قوانین مورد استفادهٔ یک زبان را اجرا کند.
چارچوب‌های دستوری، وسیله‌ای برای رسیدن به دستور زبان مطلوب است. چارچوب استاندارد یک دستور زبان زایشی، مدل دستور متغیر است که توسط نوام چامسکی و همکارانش از سال ۱۹۵۰ به بعد توسعه یافت.
تاریخ

نخستین دستور اصولی از هند در عصر آهن سرچشمه می‌گیرد که توسط یاسکا (قرن ۶ قبل از میلاد)، و دیگر مفسرانِ قبل از میلاد پدید آمد. در غرب نیز، دستور زبان به‌عنوان یک نظم در آداب یونانی از قرن سوم قبل از میلاد، همزمان با نویسندگانی چون ریانوس و آریستارکوس، پدید آمد که به‌عنوان قدیمی‌ترین سند دستوری شناخته می‌شود. دستور زبان لاتین، با دنبال کردن مدل یونانی، از قرن یکم قبل از میلاد، با آثار نویسندگانی چون اوربیلیوس پاپیلوس، رمیوس پالمون و چند تنِ دیگر توسعه یافت. دستور زبان متداول تامیل در حدود قرن نخستِ قبل از میلاد پدید آمد. دستور زبان ایرلندی در قرن هفتم توسط اوریسپت پایه‌ریزی شد. دستور عربی در قرن هشتم توسط ابن ابی‌اسحاق و شاگردانش شکل گرفت.
نخستین رساله بر دستور زبان عبری در متون میشناه در قرون وسطی پدید آمد. فرهنگ و دستور یهودی نیز از بغداد نشأت می‌گیرد. دیکداک یکی از نخستین تفسیرهای دستوری بر انجیل در زبان عبری است. ابن بارون، در قرن دوازدهم، زبان عبری را با عربی، با توجه‌به قواعد دستوریِ اسلامی مقایسه کرده‌است. در سراسر قرون وسطی، دستور زبان به‌عنوان هستهٔ مرکزی در بین هفت هنر شناخته می‌شد. این اندیشه تحت تأثیر نویسندگان عهد عتیق، همچون پریسکان، بود. رفتارهای بومی‌مآبانه در قرون وسطی رفته‌رفته توسط کارهای انفرادی نظیر رسالهٔ دستوری آغاز شد. اما آثار این کارها در رنسانس و قرن هجدهم پدیدار شد.
دستور زبان کشورهای اروپایی به‌منظور ترویج دین مسیح و ترجمهٔ کتاب مقدس از قرن شانزدهم به جلو گام برداشت. از نیمهٔ دوم قرن هجدهم به بعد، دستور زبان به‌عنوان یک زیرشاخهٔ منظم از زبانشناسی مدرن شناخته می‌شد. دستور زبان صربی توسط استفانوویچ در سال ۱۸۱۴ منتشر شد، و همزمان با آن، برادران گریم در سال ۱۸۱۸ برای اولین بار دستور آلمانی را منتشر کردند. کتاب دستور زبان تطبیقی که در سال ۱۸۳۳ به‌وسیلهٔ فرانتز تألیف شد، نقطهٔ آغاز زبانشناسی تطبیقی بود.
گسترش دستور زبان

دستور درمیان کاربردش و نیز به‌دلیل تفکیک جمعیت از یکدیگر، نمود و گسترش پیدا کرد. درمیان نوشته‌های ارائه‌شده، تمایل به قوانین رسمی در کاربرد زبان بیشتر به چشم می‌خورد. قوانین رسمی براساس اسنادی که تکرار شده‌اند و گسترش یافته‌اند، در طول زمان رمزگذاری شده‌است. از زمانی که قوانین ایجاد شده‌اند و گسترش یافتند، مفهوم دقیق و تجویزیِ دستوری به وجود آمد. این گرامر تجویزی باعث بروز اختلاف بین کاربرد جدید و آنچه قبلاً مورد پذیرش بود، می‌شود. زبانشناسان تمایل دارند گرامر تجویزی را نسبت به آنچه سایر نویسندگان نشان می‌دهند، کمتر جلوه دهند. البته شیوهٔ نگارش، ابزار خوبی برای راهنمایی در نوشتن انگلیسی استاندارد براساس توصیف قوانین در نگارش معاصر است. تجویزهای زبانشناسان بخشی از توضیحات را در تنوع گفتار شکل می‌دهد، به‌ویژه در تنوع گفتار در گویش انفرادی. مطالعهٔ رسمی گرامر، بخش مهمی از تحصیل کودکان است (از سنین جوانی گرفته تا یادگیری پیشرفته). اگرچه قوانینی که در مدرسه تدریس می‌شود، ازنظر زبانشناسان بیشتر تجویزی است تا توصیفی.
ساخت زبان، که همچنین طرح و برنامهٔ زبان هم نامیده می‌شود، در عصر جدید بیشتر رواج دارد. بسیاری از ساخت‌ها برای کمک به ارتباطات بشر طراحی شده‌است. برای مثال، زبان اسپرانتو و لجبان، هر کدام گرامر خاص خود را دارند.
علم نحو اشاره به سطحی بالاتر از کلمه دارد (برای مثال، اینکه چگونه یک جمله تشکیل می‌شود)، بدون دخالت آواشناسی در زبان. برخلاف آن، واژه‌شناسی اشاره به سطح پایین‌تر از کلمه دارد (برای مثال چگونه کلمات مشتق شکل می‌گیرند) و با دخالت آواشناسی. اگرچه نمی‌توان بین علم نحو و واژه‌شناسی مرزی قائل شد. زبان‌های تحلیلی از علم نحو استفاده می‌کنند تا اطلاعاتی انتقال دهند که به‌وسیلهٔ زبان‌های ترکیبی رمز گذاری شده‌است. به عبارت دیگر، در زبان ترکیبیِ محض، ارزش واژه‌شناسی بسیار بیشتر از کلمه است؛ همان‌طور که واژه‌شناسی به‌اندازهٔ علم نحو در زبان تحلیلی ارزشی ندارد. برای مثال، زبان‌های چینی و زبان‌های آفریقایی بسیار تحلیلی هستند، و بنابراین معنای آن‌ها بسیار وابسته به متن است. زبان لاتین به‌طور مشخص ترکیبی است، و از پیشوند و پسوند و تکواژهای تصریفی برای رساندن همان مطالبی استفاده می‌کنند که زبان چینی از علم نحو استفاده می‌کند. از آنجایی‌که کلمات لاتین (دارای خودمحتوایی) هستند، یک جملهٔ لاتین می‌تواند از اجزایی ساخته شود که قابلیت قرار گرفتن در حوزهٔ اختیاریِ وسیعی را دارد.
چارچوب دستور زبان

از اواسط قرن بیستم نظریه‌های زبان‌شناسی مختلفی در مورد «چارچوب دستور زبان» مطرح شد، به‌ویژه تحت تأثیر ایده‌های دستور جهانی در ایالات متحده آمریکا. بر این اساس، این تقسیم‌بندی مشتمل است بر:
دستور زایاگشتاری
دستور کاربردی
نظریهٔ اصول و مشخصه‌ها
دستور واژگانی
دستور ساختار عبارت‌های تعمیم‌یافته
دستور ساختار عبارت‌های مشتق‌شده
دستورهای غیرمستقل
نقش و دستور مرجع
آموزش

دستور تجویزی در دبستان تدریس می‌شود. اصطلاح دستور آموزشگاهی به آموزش دستور لاتین در مدارس گفته می‌شود. این دستور، در شکل اولیهٔ خود، دستور آموزشگاهی است و به مدارسی برمی‌گردد که به دانش‌آموزان برای خواندن، بررسی دقیق، ترجمه، و خواندن شعرهای یونانی و لاتین، ازقبیل هومر و انیوس تدریس می‌شود. این دستور نباید با دستور مدارس جدید انگلیسی آمیخته شود. زبان استاندارد، گویش خاصی از زبان است که توسط سایر گویش‌ها در نوشتن، آموزش، و صحبت‌های گروهی در محیط عمومی گسترش می‌یابد. این گویش با گویش بومی، که هدف مطالعهٔ گرامر توصیفی است و گاه به‌صورت تجویزی تدریس می‌شود، کاملاً متضاد است. از زمانی که ملیت‌ها و نژادهای استاندارد شکل گرفته‌اند، زبان اول استاندارد در آموزش ابتدایی و نیز در بحث‌های سیاسی استفاده می‌شود. اخیراً تلاش‌هایی برای به‌روز کردن ساختار گرامر در تحصیلات دبستان و راهنمایی آغاز شده‌است. در ابتدایی، تمرکز روی ممانعت از استفاده از قوانین تجویزی، منسوخ و درعوض استفاده از قوانین توصیفی و تغییر شکل صحیح و استاندارد مقایسهٔ آن با گویش غیراستاندارد است. برتری «فرانسوی پاریسی» به‌طور گسترده درمیان تاریخ ادبیات مدرن فرانسه وجود دارد. زبان استاندارد ایتالیایی براساس آنچه در پایتخت صحبت می‌شود نیست، ولی در رم براساس آنچه در فلورانس گفتگو می‌گردد صحبت می‌شود؛ همچنان‌که اسپانیا تحت تأثیر نوع تکلم در مادرید نیست، ولی تحت تأثیر گوینده‌های تحصیل‌کردهٔ مناطق شمالی، ازقبیل کاستیل و لئون است. در آرژانتین و اروگوئه، زبان اسپانیایی استاندارد براساس گویش‌های محلی بوینوس آیرس و مونته ویدئو است. پرتغالی‌ها سه شکل اداریِ استاندارد دارند: زبان پرتغالی محترمانه، پرتغالی اروپایی، و پرتغالی گالیسی. نروژ دو شکل استاندارد دارد: بوکمول (بوکمال) و نونورسک (نینورسک). اساسِ انتخاب بین این‌که کدام‌یک برای گفتگو مهم‌تر است این است که هر نروژی فقط می‌تواند یکی از دو صورت زبان اداری آنجا را انتخاب کند، یا می‌تواند زبان خنثی داشته‌باشد. زبان اصلی که در دبستان‌های ابتدایی استفاده می‌شود و به‌طور معمول، زبان مورد استفاده توسط شهرداریهاست، و به‌وسیلهٔ رای‌گیری‌ای که از طریق مدارس محلی آن ناحیه انجام می‌شود، تعیین می‌شود. زبان استاندارد آلمانی در قرن ۱۶ و ۱۷ توسط افراد ثروتمند و مرفه آلمانی به وجود آمد. تا حدود سال ۱۸۰۰ تقریباً یک زبان نوشتاری بود، ولی اکنون به‌طور گسترده توسط آلمانی‌ها صحبت می‌شود. زبان استاندارد زبان ماندارین به‌عنوان زبان رسمی در بین مردم جمهوری‌های چین و سنگاپور پذیرفته شده‌است. تلفظ زبان ماندارین براساس نوع تلفظ و گویش محلی در پکن استوار است، حال آنکه دستور و نحو براساس زبان بومیِ چینی است. عربی مدرنِ استاندارد دقیقاً براساس عربی کلاسیک ــ که همان زبان قرآن است ــ استوار است. زبان هندی استاندارد دو گونه‌است: ۱. هندی، ۲. زبان اردو.
سید امیرحسین علوی

| سید امیرحسین علوی | سید امیرحسین علوی |
| --- | --- |
شهردار رشت: شهردار رشت
دوره مسئولیت ۲۱ شهریور ۱۴۰۱ – ۱۵ آذر ۱۴۰۱: دوره مسئولیت ۲۱ شهریور ۱۴۰۱ – ۱۵ آذر ۱۴۰۱
پس از: مجتبی خدمت‌بین دانا (سرپرست)
پیش از: یوسف یزدانی (سرپرست)
دوره مسئولیت ۵ آبان ۱۴۰۰ – ۱۸ تیر ۱۴۰۱: دوره مسئولیت ۵ آبان ۱۴۰۰ – ۱۸ تیر ۱۴۰۱
پس از: علی بهارمست (سرپرست)
پیش از: مجتبی خدمت‌بین دانا (سرپرست)
عضو شورای اسلامی شهر رشتدوره‌های چهارم، پنجم و ششم: عضو شورای اسلامی شهر رشتدوره‌های چهارم، پنجم و ششم
دوره مسئولیت ۱۴ مرداد ۱۴۰۰ – ۵ آبان ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱۴ مرداد ۱۴۰۰ – ۵ آبان ۱۴۰۰
پیش از: حسن کریمی کرنق
اکثریت: ۹٬۹۶۸ (٪۸٫۰۱)
دوره مسئولیت ۱ شهریور ۱۳۹۶ – ۱۳ مرداد ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱ شهریور ۱۳۹۶ – ۱۳ مرداد ۱۴۰۰
اکثریت: ۲۴٬۳۷۸ (٪۹٫۴۳)
دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۱ مرداد ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
اکثریت: ۱۱٬۴۶۰
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: سید امیرحسین علوی امندانی ۱۳۵۸ ‏(۴۴–۴۵ سال)
تحصیلات: مهندسی مکانیک
محل تحصیل: دانشگاه گیلان
سید امیرحسین علوی امندانی (زادهٔ ۱۳۵۸) شهردار کلانشهر  رشت بوده است. علوی از طریق آشنایی با جبار کوچکی‌نژاد در جریان انتخابات مجلس هشتم وارد عرصهٔ  تبلیغات برای نمایندگان مجلس  شد. او در دوره‌های چهارم تا ششم شورای اسلامی شهر رشت عضو این شورا بود و در ۷ مهر ۱۴۰۰ با رأی اعضای شورا به‌عنوان شهردار رشت انتخاب شد و تا 18 تیر 1401 که استیضاح شد، در این سمت باقی ماند.
زندگی‌نامه

سید امیر حسین علوی در ۱۳۵۸ زاده شد. او پس از تحصیل در رشتهٔ ریاضی فیزیک در دبیرستان، در رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه گیلان فارغ‌التحصیل شد.و در حال حاضر مدرک دکترای مدیریت شهری را دارا میباشد .
او در سال ۱۳۸۲ شرکت روگاگستر را تأسیس کرد که شرکت در زمینهٔ تولید محصولات پلیمری بود و در سال ۱۳۸۵ عنوان واحد نمونهٔ استاندارد ایران کسب کرد. این شرکت در سال ۱۳۸۹ نیز عنوان واحد برتر استاندارد را به‌دست آورد و علوی نیز به‌عنوان مدیر این شرکت، عنوان مدیر واحد نمونهٔ صنعتی استان گیلان را از آن خود کرد.
شورای شهر و شهرداری رشت

سید امیر حسین علوی طی سه دوره چهارم پنجم و ششم عضو و رئیس شورای شهر رشت بود.
پس از استعفای سید محمد احمدی، علوی در ۷ مهر ۱۴۰۰ با کسب ۹ رأی از سوی اعضای شورای شهر رشت، به‌عنوان شهردار رشت انتخاب شد و در نهایت با تأیید حکم توسط وزارت کشور به این سمت منصوب شد.
شورای شهر و شهرداری رشت > استیضاح

علوی نخستین بار در ۱۱ اسفند ۱۴۰۰ برای پاسخ به پرسش‌های اعضای شورای شهر حاضر شد که با ۷ رأی مخالف، ۲ موافق و یک ممتنع، در سمت خود ابقاء شد.
در ۱۲ تیر ۱۴۰۱ مجدداً جلسه‌ای برای استیضاح علوی در شورای شهر رشت برگزار شد که کمی پیش از برگزاری لغو شد. اما در ۱۸ تیر همان سال جلسهٔ دیگری برای استیضاح او برگزار شد و با هشت رأی موافق، او از سمت شهرداری رشت برکنار شد و مجتبی دانا به‌عنوان سرپرست شهرداری رشت جایگزین او شد.
شورای شهر و شهرداری رشت > بازگشت و خروج از شهرداری رشت

در تاربخ ۲۱ شهریور ۱۴۰۱ با صدور حکم موقت توسط دیوان عدالت اداری به شهرداری رشت بازگشت. و نیز در مرحله تجدید نظر دیوان عدالت اداری دستور موقت لغو شد که نتیجه آن از شهرداری رشت مجددا به نوعی می توان گفت برکنار شد.
احد حسینی

| احد حسینی | احد حسینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ مرداد ۱۳۲۳ تبریز, ایران
پیشه: نقاش، مجسمه‌ساز
احد حسینی (۲۳ مرداد ۱۳۲۳ در تبریز -) مجسمه‌ساز ایرانی است.
وی مدت کمی در کارگاه پرویز تناولی مشغول به کار شد پس از آن به تشویق وی در سال ۱۳۵۱ به ایتالیا رفت. پس از یک سال تحصیل در دانشکده بیازیت، به کشور فرانسه رفته و شش سال در مدرسهٔ ملی عالی هنرهای دکوراتیو پاریس "آرت دکو E.N.S.A.D" مجسمه‌سازی مدرن را آموخت در تابستان ۶۷ کانال پلوس تلویزیون فرانسه برای اولین بار مسابقه‌ای جهت ساخت تعدادی صورتک ترتیب داده بود که احد حسینی از طریق مدرسه آرت-دکو جهت شرکت در آن معرفی شد. داور مسابقه از بین دوازده شرکت کننده فقط کار او را پسندید. حسینی در عرض ۵ ماه بیش از ۶۰ صورتک برای برنامه تلویزیونی آنها ساخت.
احد حسینی در سال ۷۸ به ایران بازگشت.
چند سال پیش در حرکتی نمادین، تمامی آثار هنری این مجسمه‌ساز از طبقه‌ی زیرزمین موزه آذربایجان به نمایشگاهی در محوطه‌ی مقبره الشعرا انتقال یافته و حالا با عنوان «نمایشگاه آثار هنری احد حسینی» همه روزه برای بازدید عموم دایر است.
آثار مشهور

مجموعه بزرگ زندگی و مسائل آن
مجسمه مونالیزا یا لبخند ژوکوند (۷۸-۷۴)
مجسمه خافانی - بوستان خاقانی تبریز
مجسمه‌های سردار و سالار ملی - موزه مشروطه
مجسمه قونقا - میدان قونقای تبریز
مجسمه استاد نظمی تبریزی شاعر و ادیب معاصر - میدان شکلی تبریز
مجسمه اضطراب از احد حسینی
اتو

برای دیگر کاربردها، اتو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
اتوی برقی.
اتو یا اطو یکی از وسایل خانگی است که برای صاف کردن پارچه پس از خشک‌شدن آن‌ها، استفاده می‌شود. اتوکشی بیشتر تنها برای نمود زیباتر دادن به پوشاک و پارچه‌ها انجام می‌شود ولی در عین حال به‌خاطر دمای بالای فلز کف اتو، باکتریهای روی پوشاک نیز کشته می‌شوند که این به بهداشت لباس کمک می‌کند. اتو کشیدن دستمال‌های جیبی یا دستمال‌های آشپزخانه می‌توانند بنابراین به بهداشت کمک نماید.
واژه‌شناسی

واژه اتو از قرن دهم به بعد در آثار شعر و نثر فارسی به کار رفته و برخی اصل آن را فارسی و برخی روسی دانسته‌اند.
دماهای اتوکشی

کتان: ۲۳۰ °C
تریاستات: ۲۰۰°C
پنبه‌ای و نخی: ۲۰۴°C
ویسکوز: ۱۹۰°C
پشم: ۱۴۸°C
پلی‌استر: ۱۴۸°C
ابریشم: ۱۴۸°C
استات: ۱۴۳°C
آکریل: ۱۳۵°C
لیکرا/اسپاندکس: ۱۳۵°C
نایلون ۶٫۶: ۱۳۵°C
نگارخانه

اتوی برقی قدیمی
اتوی ذغالی، برزیل
اتوی ذغالی
اتوی ذغالی (باز)
خوابگاه

یک اتاق در خوابگاه دانشجویی قبل از ورود دانشجویان
خوابگاه (به انگلیسی: dormitory) یا لیلیه (به فارسی افغانستان) نوعی مکان اقامتی است که معمولاً برای اقامت گروه بزرگی از افراد مرتبط با هم یا هم‌صنف طراحی می‌شود. خوابگاه‌ها در دانشگاه‌ها، کالج‌ها، مدرسه‌های شبانه‌روزی رواج بیشتری دارند. پادگان‌های نظامی، مجتمع‌های ورزشی، ادارات و شرکت‌های بزرگ نیز به‌طور معمول دارای امکانات اقامتی و خوابگاهی هستند.
خوابگاه دانشجویی

خوابگاه دانشجویی با مدیریت دانشگاه و برای اسکان دانشجویان کار می‌کند.
دانشجویان متقاضی سکونت در خوابگاه، در طول تحصیل به صورت فردی یا گروهی، تمام یا بخشی از دوران تحصیلی خود را در خوابگاه می‌گذرانند
خوابگاه‌های دانشجویی برای اقامت دانشجویان در پردیس دانشگاه یا در بیرون از محیط دانشگاه طراحی و ساخته می‌شوند.
اتاق‌های خوابگاه‌های دانشجویی می‌تواند انفرادی یا گروهی باشد.
خوابگاه دانشجویی دانشگاه آزاد قزوین یکی از بزرگترین خوابگاه‌های ایران است.
دهستان رازان

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: لرستان
شهرستان: خرم‌آباد
بخش: زاغه
جمعیت: ۳٬۱۰۲ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
رازان، دهستانی است از توابع بخش زاغه شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳٬۱۰۲ نفر (۶۹۴ خانوار) بوده‌است.
↑  درگاه ملی آمار ایران