stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نانوفناوری
شاخه‌های اصلی نانو

می‌توان موردهای زیر را شاخه‌های بنیادین دانش نانوفناوری دانست:
نانو روکشها
نانو مواد
نانو شئ
نانو ذره
نانو لولهها (نانو تیوب‌ها)
نانوصفحات
نانو کامپوزیت‌ها
نانو ساختار
مهندسی مولکولی.
موتورهای مولکولی (نانو ماشین‌ها)
نانو الکترونیک
نانوسیمها
نانو حسگرها
نانو ترانزیستورها
نانو مواد نرم
لیپید نانوفناوری
نانو مکانیک
نانو سیالات
نانو لیتوگرافی
نانو الماس
وضعیت فناوری نانو در ایران > آغاز فناوری نانو در ایران و تنظیم سند راهبرد فناوری نانو

جرقه‌های اولیه فناوری نانو در ایران در سال ۱۳۸۰ زده و با دستور ریاست جمهور وقت ایران، مطالعات راهبردی فناوری‌نانو آغاز شد. دو سال بعد از شروع این مطالعات، در سال ۱۳۸۲ ستاد ویژه توسعه فناوری نانو (INIC) تأسیس شد، این ستاد سند راهبردی فناوری‌نانو را در مدت دو سال تهیه و به هیئت وزیران تسلیم نمود. این سند در سال ۱۳۸۴ توسط هیئت وزیران تصویب شد. در سال ۱۳۸۵ نیز سیاست‌ها و راهبردهای ارتقاء و توسعه فناوری نانو به تصویب رسید. برای توسعه فناوری نانو این ستاد کارگروه‌های مختلفی را دایر کرد که از آن جمله می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد: کارگروه صنعت و بازار، کارگروه توسعه فناوری، کارگروه توسعه منابع انسانی، کارگروه زیرساخت‌های فناوری، کارگروه ترویج و فرهنگ‌سازی، کارگروه روابط بین‌الملل و کارگروه سیاست‌گذاری و ارزیابی سند ده ساله دوم توسعه فناوری‌نانو (۱۴۰۴–۱۳۹۴) با توجه به ارزیابی‌های راهبردی، گزارش‌های عملکرد سالانه و بازخوردهای حاصل از اجرای آن، در سال ۱۳۹۴ تدوین شد. در این سند تلاش شده تا اهداف و نحوه دستیابی به آنان به‌گونه‌ای به‌روزرسانی شود که حرکت پیش‌گامانه کشور در عرصه این فناوری نوظهور، به صورت شتابان تداوم داشته باشد. بر این اساس، رویکرد کلی حاکم بر سند اول که ناظر بر توسعه و تربیت سرمایه انسانی و تأمین زیرساخت‌های توسعه این فناوری بود، به رویکردهایی از قبیل دستیابی به مرجعیت علمی نانو در جهان، توسعه فناوری‌های کلیدی، استقرار سیستم نانونماد، ایجاد و ارتقای صنایع نانو و توسعه بازار این فناوری ارتقا یافت. انرژی، بهداشت و سلامت، آب و محیط زیست، و ساخت و ساز، اولویت‌های ملی فناوری نانو در ایران محسوب می‌شوند. حوزه انرژی، با توجه به این که نفت و گاز از صنایع اصلی در ایران هستند از اولویت‌های اصلی تحقیقات فناوری نانو قلمداد می‌شود.
وضعیت فناوری نانو در ایران > ترویج عمومی فناوری‌نانو

ترویج عمومی فناوری‌نانو یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد برنامه توسعه فناوری نانو در ایران محسوب می‌شود. در ایران به آموزش عمومی فناوری نانو به ویژه در سطح دانش‌آموزی توجه ویژه ای می‌شود. ستاد نانو به منظور ارتقای آشنایی دانش‌آموزان با علوم و فناوری نانو و زمینه‌سازی تحقیق و پژوهش دانش‌آموزی در این حوزه، اقدام به تأسیس باشگاه دانش‌آموزی نانو نموده است. یکی از برنامه‌های ترویجی ایران برگزاری نوآورانه المپیاد فناوری نانو در این کشور است. در سال ۱۳۸۳ سایت باشگاه دانش‌آموزی نانو فعالیت‌های آموزشی خود را در فضای مجازی آغاز و از سال ۱۳۸۷مجموعه فعالیت‌های مختلف آموزشی را برنامه‌ریزی و اجرا کرده است. این مجموعه سعی دارد تا دانش‌آموزان را در طی یک فرایند آموزشی، از یادگیری مفاهیم اولیه تا خلق ایده‌های دانش‌محور هدایت نماید؛ با این هدف که پس از فارغ‌التحصیلی، آموخته‌ها و تجربیات باشگاه پایه پژوهش‌های دانشگاهی شوند. از مهم‌ترین اصول مطرح در باشگاه نانو، فراهم‌سازی امکان تجربه کار گروهی است. ترسیم ماهیت بین‌رشته‌ای علوم و فناوری‌نانو، مفهومی است که در جریان فعالیت در باشگاه به‌طور تجربی به دانش‌آموزان آموزش داده شده است. ماهنامه زنگ نانو، ماهنامه فناوری نانو و پایگاه مجازی نانوکلوپ از دیگر اقدامات ستاد جهت ترویج این فناوری است. از دیگر برنامه‌های انجام شده در بخش دانش آموزی می‌توان به راه‌اندازی ۷ آزمایشگاه دانش آموزی در پژوهش‌سراها اشاره کرد.
وضعیت فناوری نانو در ایران > توسعه منابع انسانی

با توجه به اهمیت پرورش متخصصان فناوری‌نانو، طی ده سال گذشته در ۲۳ دانشگاه ایران دوره‌های دکتری مرتبط با فناوری‌نانو تأسیس شده‌اند که در آن‌ها دانش‌پژوهان در رشته‌هایی نظیر نانوشیمی، نانوفیزیک، نانومواد، نانوپزشکی و چند رشته مرتبط دیگر تحصیل می‌کنند. همچنین ۶۶ دانشگاه نیز در مقطع کارشناسی ارشد دانشجو می‌پذیرند. تا پایان سال ۹۶، ۳۷۷۰ پروژه دکتری در حوزه فناوری‌نانو به اتمام رسید و ۷۴۰ پروژه نیز در دست انجام بود. در مقطع کارشناسی ارشد نیز بیش از ۱۶۰۰۰ پروژه انجام شد و ۳۴۰۰ پروژه هم در حال انجام بود. اعضاء هیئت عملی فعال در فناوری‌نانو نیز در سال ۱۳۸۳، ۲۴۴ نفر بودند که این رقم در پایان سال ۱۳۹۶ به ۲۴۵۰ نفر رسید. در کنار این فعالیت‌ها، کتاب‌های متعددی نیز به چاپ رسیده است که از آن جمله می‌توان به ۳۲ کتاب انگلیسی و ۱۲۶ کتاب به زبان فارسی اشاره کرد.
وضعیت فناوری نانو در ایران > صنعت

طی ۱۳ سال گذشته از زمان اجرای سند توسعه فناوری نانو در ایران، ۱۷۶ شرکت مبتنی بر فناوری‌نانو در ۱۳ صنعت مختلف تأسیس و مشغول به تولید هستند. حدود یک چهارم از این شرکت‌ها در تجهیزات آزمایشگاهی فعالیت دارند. ساخت تجهیزات آزمایشگاهی و صنعتی مرتبط با فناوری‌نانو یکی از اولویت‌های اصلی متولیان فناوری‌نانو در ایران بوده است. از این رو برنامه‌های تشویقی متعددی برای سوق دادن مخترعان و دانش‌پژوهان به سوی ساخت ادوات و تجهیزات مرتبط با فناوری‌نانو تدوین و اجرا شده‌اند. پس از تجهیزات، بیشترین شرکت‌ها در صنایع ساخت و ساز، نساجی و پلیمر و کامپوزیت فعال هستند. همچنین تعداد محصولات نانوی ساخت ایران موجود در بازار تا اردیبهشت ۹۷، ۴۲۱ محصول بوده است که ۳۵ درصد از آن‌ها (۱۵۰ محصول) را تجهیزات آزمایشگاهی و صنعتی دربرمی‌گیرند. در محصولات نیز پس از تجهیزات سه حوزه پزشکی و سلامت، نساجی و ساخت و ساز بیشترین سهم را دارا هستند. محصولات نانوی ایران در سال ۹۶ به ۴۷ کشور دنیا (عمدتاً در آسیا و اروپا) صادر شده است.
وضعیت فناوری نانو در ایران > شاخص‌های علم و فناوری

تعداد مقالات فناوری نانو که در نشریات ISI به چاپ رسیده یکی از شاخص‌های علمی برای بررسی جایگاهی علمی کشورها در این حوزه است. ایران در سال‌های اخیر رشد قابل توجهی در این شاخص داشته است به طوری‌که از رتبه ۵۶ در سال ۲۰۰۰ به رتبه ۴ در سال ۲۰۱۷ رسیده است. بر اساس اطلاعات پایگاه استت‌نانو در سال ۲۰۱۷ ایران ۸۷۹۱ مقاله نانو به چاپ رسانده که معادل ۵٫۷ درصد از کل مقالات نانوی سال ۲۰۱۷ می‌شود. ایران در این شاخص رتبه اول در حوزه خلیج فارس و همچنین کشورهای اسلامی را دارد. از منظر کیفیت مقالات نانو، مقدار شاخص h-index پنج ساله برای مقالات نانوی ایران (منتشر شده در سال‌های ۲۰۱۳–۲۰۱۷) ۹۳ و رتبه ایران در این شاخص هجدهم است و همچنین ایران از نظر متوسط ارجاع به مقالات نانو در پنج سال منتهی به ۲۰۱۷ در رده چهل و چهارم دنیا قرار دارد.
ایران در مجموع بیش از ۲۲۰ پتنت مرتبط با فناوری نانو تا سال ۲۰۱۸ در دفاتر ثبت پتنت اروپا و آمریکا ثبت کرده است که این مقدار حدود یک سوم از کل پتنت‌های ایران در حوزه‌های مختلف می‌شود. در سال ۲۰۱۷ رتبه ایران در تعداد پتنت‌های منتشر شده در دفتر ثبت آمریکا (USPTO) بیست و دوم بود.
وضعیت فناوری نانو در ایران > تعریف فناوری نانو سازمان استاندارد ملی ایران

فناوری نانو (Nanotechnology) بر اساس استاندارد ملی INSO-ISO 80004-1 که برگرفته از استاندارد بین‌المللی ایزو ISO/TS 80004-1:2015 است، به استفاده از دانسته‌های علمی در دستکاری و کنترل ماده، غالباً در نانومقیاس (محدوده ۱–۱۰۰نانومتر) برای بهره‌برداری از پدیده‌ها و خواص وابسته به ساختار و اندازه است. این خواص متمایز با خواص اتم‌ها و مولکول‌های منفرد و غیرقابل برونیابی (استنتاج) از شکل توده همان ماده هستند.
سازمان ملی استاندارد ایران (ISIRI) تعداد ۶۶ استاندارد مرتبط با فناوری نانو تا پایان سال ۲۰۱۷ منتشر کرده است.
ایران در زمینه تعداد پتنت‌های منتشر شده در رابطه با فناوری نانو، مقام ۲۹ را در سال ۲۰۱۲ در دنیا کسب کرد.
پژوهشگران دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل در اردیبهشت ۱۳۹۲ موفق به ارائه و معرفی راه‌های ارتباط بین فناوری نانو و علوم اعصاب به یکدیگر و نیز روشی برای ردیابی پیام رسان‌ها در مغز شدند.
تصویر بازسازی سطح بر روی یک سطح طلای تمیز (Au (100))، که با استفاده از میکروسکوپ تونل زنی اسکن شده است.
یکی از عمده‌ترین کاربردهای فناوری نانو در حوزه نانو الکترونیک است که MOSFET از نانوسیم‌های کوچک به طول تقریبی ۱۰ نانومتر ساخته شده است. این انیمیشن شبیه‌سازی چنین نانوسیمی است.
دانشگاه سائو پائولو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Universidade de São Paulo: Universidade de São Paulo
Coat of arms of the University of São Paulo: Coat of arms of the University of São Paulo
نام دیگر: USP
شعار: زبان لاتین: Scientia Vinces (in English: "science will win" or with knowledge you will conquer, in Portuguese: "Pela ciência, vencerás")
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: 1934 (São Paulo Law School dates from 1827)
بودجه: رئال برزیل 3,722,682,000
رئیس دانشگاه: Vahan Agopyan
اعضای هیئت علمی: 5,732
کارمندان مدیریتی: 15,341
دانشجویان: 92 792[
کارشناسی: 58 204
تحصیلات تکمیلی: 29 547
موقعیت: سائو پائولو، ایالت سائو پائولو، Brazil ۲۳°۳۳′۳۵″ جنوبی ۴۶°۴۳′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۲۳٫۵۵۹۷۲°جنوبی ۴۶٫۷۲۹۱۷°غربی﻿ / -23.55972; -46.72917
پردیس: بائورو، Lorena، پیراسیکابا، Pirassununga، ریبرآ پرتو، سانتوس، سائو کارلوس، سائو پائولو، São Sebastião
رنگ آموزشگاه: آبی، secondary blue and yellow      
وبگاه: www.usp.br
دانشگاه سائو پائولو (پرتغالی: Universidade de São Paulo) دانشگاهی در ایالت سائو پائولو برزیل است. این دانشگاه بزرگترین دانشگاه دولتی و معتبرترین مؤسسه آموزشی برزیل و بهترین دانشگاه در بین کشورهای ایبرو آمریکا(کشورهای آمریکای اسپانیایی‌زبان همراه با کشور برزیل تحت عنوان «ایبرو آمریکا» شناخته می‌شوند) می‌باشد.USP در تدریس، تحقیق و پیشرفت تحصیلی در تمام زمینه‌های علمی مشارکت دارد و طیف وسیعی از دوره‌ها را ارائه می‌دهد. از نظر تحقیق، USP بزرگترین مؤسسه تحقیقاتی در برزیل است که بیش از ۲۵ درصد از مقالات علمی منتشر شده توسط محققان برزیلی در کنفرانس‌ها و نشریات با کیفیت بالا را تولید می‌کند
رنکینگ

بر اساس نظام رتبه بندی QS که هرساله برترین دانشگاه‌های جهان را اعلام می‌کند این دانشگاه را در رده 121 دنیا و اول برزیل در سال 2022 رتبه‌بندی کرده‌است.در سال ۲۰۱۵ در رتبه‌بندی موضوعی دانشگاه‌های جهان QS از ۳۶ رشته در ۸ رشته در بین ۵۰ دانشگاه برتر بوده‌است و ۲۱ رشته در رتبه ای بین ۱۰۰–۵۱ قرار گرفتند. در طول سال‌ها، QS همواره USP را در میان ۵ دانشگاه برتر جهان لاتین رتبه‌بندی کرده‌است.
اشنویه

| اُشْنَوِیه شنۆ | اُشْنَوِیه شنۆ |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: اشنویه
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۴۳٫۲۰۰ (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۴۱۱ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: انور سعیدی
ره‌آورد: گیلاس، سیب، گندم، چغندر
وبگاه: http://oshnonak.com
  اُشْنَوِیه  روی نقشه ایران ۳۷°۰۲′۵۷″شمالی ۴۵°۰۷′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۴۹۲°شمالی ۴۵٫۱۲۲۸°شرقی﻿ / 37.0492; 45.1228   :   اُشْنَوِیه  روی نقشه ایران ۳۷°۰۲′۵۷″شمالی ۴۵°۰۷′۲۲″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۴۹۲°شمالی ۴۵٫۱۲۲۸°شرقی﻿ / 37.0492; 45.1228   
 :  
اُشنَویه یکی از شهرهای استان آذربایجان غربی است که در نیمه جنوبی این استان قرار دارد. این شهر مرکز شهرستان اشنویه است و نزدیک‌ترین مرکز شهرستان به مرکز استان (ارومیه) می‌‌باشد. به اشنویه لقب پایتخت گیلاس ایران داده شده است.
شهر اشنویه با قدمت تاریخی حد‌اقل ۳۰۰۰ سال، یکی‌ از قدیمی‌‌ترین مراکز سکونتی در ایران و کردستان است و در متون و مدارک آشوری از این منطقه به‌عنوان اشنوناک یادشده است. به علت برخورداری از تاریخ و تمدن کهن، آثار تاریخی‌ فراوانی‌ را در خود جای داده است و از این لحاظ دارای پیشینه‌ای غنی است.
مهم‌ترین آثار تاریخی آن سنگ‌نوشته کله‌شین (به ارتفاع ۱۷۰ سانتی‌متر و به دو زبان اورارتویی و آشوری حک گردیده که متعلق به سده هشتم پیش از میلاد) می‌باشد که گفته می‌شود نهصد سال قبل از بنای تخت جمشید به دستور ایشپونیا پادشاه اوراتور در ارتفاعات غربی شهرستان در مرز با عراق نصب گردیده‌است.
شهر اشنویه در غرب استان آذربایجان غربی قرار دارد و یک شهر ارتباطی مهم در جنوب غربی استان محسوب می‌شود که مرکز استان و شهر ارومیه را به شهرستان پیرانشهر (بازارچه مرزی تمرچین و مرز ترانزیتی حاج عمران) با فاصله ۷۲ کیلومتری متصل می‌کند.
در این شهر، زبان کردی به‌عنوان زبان گفتاری و زبان فارسی به‌عنوان زبان آموزش و نوشتار رسمی، مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ریشه نامگذاری

اشنویه به معنی‌ گیاه خوشبو است که در فارسی به آن دواله می‌گویند. به علت وفور این گیاه در منطقه به این نام خوانده می‌‌شود.
مهد تمدن > تپه دینخواه

تپه دینخواه که در جنوب غربی حوزه آبریز دریاچه ارومیه و ۲۴ کیلومتری غرب حسنلو قرار دارد، با لایه‌‌های تمدنی از اعصار مفرغ و آهن، یکی از تمدن‌های بزرگ منطقه را در خود جای داده است.
این تپه باستانی در شهرستان اشنویه یکی از اتلال مهم تاریخی ایران است که نخستین بار توسط بار استین مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و متعاقب آن بررسی های مقدماتی برای انجام کاوش ها انجام گردید. در سال ۱۹۶۷ میلادی دکتر رابرت دایسون امریکایی پس از انجام مطالعات باستان شناختی مورد کاوش های علمی قرار گرفت.
در سال ۱۹۶۸ میلادی دکتر آسکر ماسکرلا به سرپرستی دایسون کاوش های خود را ادامه داد داده های باستان شناسی قدمت این تپه را بین هزاره چهارم  و دوم ق م معرفی نمود. که همزمان با تپه های تاریخی گوی تپه در ارومیه و قره تپه قزوین (سگزآباد) است. آثار این تپه با شهر سوخته قابل مقایسه می باشد.
علاوه بر گزارش های دکتر دایسون در دینخواه، دکتر هاملین هم گزارشی از کاوش های خود در تپه دینخواه بسال ۱۹۷۴ میلادی ارائه نمود. دوره های آن از مفرغ متاخر تا اسلامی را شامل میشوند. قدیم ترین دوره دینخواه همانند دوره ۴ حسنلو است.
سفال قرمز و نخودی دینخواه با نقوش سیاه و قرمز همانند سفال خابور بین‌النهرین است و ارتباط این دو منطقه را نشان می دهد. در محوطه‌های باستانی اشنویه، حفاری‌های دینخواه‌تپه (فصل ۱۹۶۶)، عصر آهن در دینخواه ‌تپه، سفال‌های دینخواه‌ در اوایل هزاره دوم پیش از میلاد، دینخواه تپه و (ظروف ارومیه)، بقایای جانوری دینخواه‌تپه، قبری از اواسط هزاره دوم پیش از میلاد در دینخواه‌تپه و مهره‌های مکشوفه از قبر ۲۷ ترانشه B10a دینخواه تپه و مراحل آغازین ساخت شیشه از دستاوردهای تپه دینخواه است.
تاریخ

جغرافی‌نگاران سده‌های آغازین اسلامی، اشنویه را شهری واقع در سرزمینی حاصل خیز معرفی کرده‌اند. این شهر در طول تاریخ جولانگاه جنگ و گریز‌های فراوانی بود از جمله نبردهای میان عثمانی‌ها و روس‌ها را که زیانهای بسیاری در پی داشت میتوان بر شمرد. در ۱۳۲۰ قمری زمین‌لرزه شدیدی شهر را لرزانید و آسیب‌های فراوانی به جا گذاشت.
به نوشته هنری رالین‌سون انگلیسی‌ در سال ۱۸۳۸ به عنوان مامور نظامی ایران خدمت می‌‌کرد درباره اشنویه نوشت، اشنویه در پای کوهستانهای بزرگ کردستان قرار گرفته و از دو سؤ محدود به کوه‌های کم‌ارتفاعتری است که پله پله بر روی هم قرار دارد بدین سان در آغوش آن کوهها اشنویه به شکل دشت کوچک و در عین حال بسیار بار‌آور و زیبائی خود‌نمایی می‌کند. آب گادر که از میان دره باریک و ژرفی از کوهها سرازیر می‌‌شود دشت را دو بخش می‌‌سازد. این رود و سایر رود‌هایی‌ که از همان کوها سرازیر می‌‌شود زمین‌های سراسر این ناحیه را سیراب می‌‌کند.
شهر اشنویه واقع بر روی زمین‌های نسبتا بلند، در دامان کوهها در نزدیکی‌ منتهی‌الیه غربی آن سلسله قرار گرفته است و در پیرامونش در حدود چهل دهکده دیگر دیده می‌‌شود. هنگام سفر رالین‌سون تمامی‌ اهالی آن از کُردان بودند.
شهر اشنه در شمال‌غربی پسوا واقع بود که در زمان ابن حوقل کردها در آنجا مسکن داشتند. خاک آن به حاصلخیزی و مراتع آن به خرّمی شهرت داشت. یاقوت که آن شهر را دیده از باغ‌های زیبای آن سخن می‌‌گوید و مستوفی که نام آن را به صورت اشنویه نوشته گردید گوید شهری وسط است میان کوهستان ده‌گیاه آبشان نیز از آن جبال برمیخیزد حاصلش غله و دیگر  حبوبات و انگور بود و بیست باریه دیه و از توابع اوست.
اشنویه شهری وسط است در میان کوهستان بر یک مرحله ارومیه افتاده و در غرب مایل قبله هوایش خوشتر از ارومیه بود و آبش از دره‌ها که از آن کوه‌ها روان است. حاصلش غله و دیگر حبوبات و انگور بود و ضیاعش را نیز حاصلی نیکوست حقوق دیوانیش ۱۹۳۰۰ دینار است.
اشنویه که از دیرباز مسکن کردها موسوم به هزبانیان بود، تا سده‌های بعد همچنان آبادانی خود را حفظ کرد. هزبانیان از مراتع اطراف آنجا، برای نگهداری احشام خود بهره می‌جستند. تیره‌ای از آنان نیز که روادیان (کرد) نامیده می‌شدند، در ارمنستان سکنی گزیدند (کسروی، شهریاران…، ۱۴۸). روادیان که در آذربایجان و کردستان نفوذ داشتند، در سده ۲ ق از اطاعت عباسیان سرباز زدند و چندی حکومت مستقلی به رهبری علی فرزند صدقه در آذربایجان به وجود آوردند. آنان ارومیه را مرکز فرمانروایی خود قرار دادند و شهرهای اشنویه، خوی، سلماس، لاجان (پسوا) و سلدوز را در اختیار داشتند. پس از آن، به ویژه در سده‌های ۷ و ۸ ق، ولایات ارومیه و اشنویه از سرنوشتی یکسان برخوردار بوده‌اند.
در عهد فرمانروایی اتابکان در سال ۶۰۲ق نبردی میان سپاهیان اتابک ابوبکر (فرمانروای عراق و آذربایجان) و علاءالدین (اتابک مراغه)، روی داد. علاءالدین که توان نبرد نداشت، پیشنهاد صلح کرد و یکی از دژهای خود را به ابوبکر واگذاشت و در مقابل، ابوبکر نیز حکومت اشنویه و ارومیه را به وی سپرد.
تاریخ > آثار تاریخی

مهم‌ترین جاذبه طبیعی اشنویه، دره چلاشی است و ستون کله شین و کتیبه کله‌شین از مهم‌ترین آثار تاریخی به جا مانده در این شهر به‌شمار می‌آیند.
جغرافیا > موقعیت جغرافیایی

شهر اشنویه به عنوان مرکز شهرستان اشنویه در مختصات جغرافیایی ۴۵ درجه و ۵ دقیقه طول شرقی و ۳۷ درجه و ۲ دقیقه عرض شمالی در ارتفاع ۱۴۰۰ متر از سطح دریا در قسمت‌های میانی شهرستان و قسمت‌های جنوبی استان واقع است. اختلاف ساعت آن با تهران ۲۰ دقیقه و ۱۲ ثانیه‌است.
اشنویه در منطقه‌ای کوهستانی در ۲۷٫۵ کیلومتری شمال غربی نقده، کنار رود گادر و سر راه ارومیه به پیرانشهر قرار دارد.
شهرهای نالوس و  پیرانشهر در جنوب، نقده در جنوب شرقی‌ و ارومیه در شمال شرقی‌ اشنویه واقع شده ا‌ند. شهر مهاباد نیز از شهرهای نزدیک به اشنویه است.
شهر اشنویه شامل دو ناحیه و ۱۲ محله می‌‌باشد. در شهر اشنویه در قسمت کوهپایه‌ها خانه‌های گلین با چوب و کوچه‌های تنگ و باریک و در قسمت جدید شهر کوچه‌ها و خابان منظم و ساختمان‌ها تازه‌ساز است.
شهر دارای آب و هوای مناسبی است بطوری که شهر اشنویه را باغ‌های بزرگ و کوچک در میان گرفته‌ا‌ند. کوه‌های مرگه‌ور و دشت بیل و کوه‌های دیگر جلگه اشنویه را دایره‌وار در میان گرفته و دو قله مشهور آن (۱ - راندوله ۲ - بابوله) مشرف بر شهر هستند. قسمتی از شهر در دامنه کوهپایه‌ها و قسمتی دیگر در زمین‌های هموار دامن گسترده‌ا‌ند.
جغرافیا > موقعیت جغرافیایی > آب و هوا

این شهر از نظر آب و هوا دارای اقلیم سرد معتدل است. دمای هوا در اشنویه در ماه های تابستان حدود ۲۶.۷ درجه سانتیگراد و در ماه های زمستان حدود منفی ۱ درجه سانتیگراد است. میانگین دمای سالانه این شهرستان ۱۳.۳ درجه سانتیگراد است. بارندگی در اشنویه کم است و متعلق به اقلیم نیمه خشک است. میانگین بارندگی سالانه این شهرستان حدود ۴۲۲ میلیمتر است که ۷۰ درصد آن به پاییز و زمستان تعلق دارد.
جغرافیا > رودخانه

گادر  نام رودی است در شمال غربی ایران که در جنوب غربی استان آذربایجان غربی قرار دارد. این رودخانه از کوه‌های غرب اشنویه سرچشمه گرفته و با طی مسافتی در حدود ۱۰۰ کیلومتر طول شهرستانهای اشنویه و نقده را می‌پیماید و سرانجام به دریاچه ارومیه می‌ریزد.
رودخانه گادر از بلندی‌های دالانپر و بز سینا تا کوه های مرزی کیله‌شین اشنویه در مرز کردستان عراق سرچشمه گرفته و از سه شاخه اصلی رود گادر و چم‌ غلطان و اشنویه تشکیل یافته، پس از طی مسافتی به سوی خاور متوجه شده، از شهرهای نقده و محمدیار در دشت نقده گذشته، در ناحیهٔ برده‌زرد جاده مهاباد به ارومیه را قطع می‌کند و در جنوب شرقی بندر حیدرآباد از توابع شهرستان نقده وارد دریاچه ارومیه می‌شود.
مردم‌شناسی > جمعیت

در آخرین سرشماری عمومی که در سال ۱۳۹۵ صورت گرفته، جمعیت شهر اشنویه ۳۹٬۸۰۱ نفر اعلام شده‌است.
مردم‌شناسی > اتنیک و زبان

ساکنان شهر اشنویه را کُردها تشکیل می‌دهند و به زبان کردی صحبت می‌کنند. بیشینه مردم اشنویه به گویش سورانی، لهجهٔ مکریانی و زیرلهجهٔ اشنویه‌ای تکلم می‌نمایند.
لهجهٔ اشنویه‌ای از نظر واژگان مشابه به لهجهٔ مهابادی است، اگرچه شباهت‌هایی به لهجهٔ اربیلی که در استان اربیل عراق به آن صحبت می‌شود نیز دارد. همچنین بخشی از جمعیت این شهر را کُردهای کرمانج از ایل هرکی تشکیل می‌دهند که به زبان کردی کرمانجی صحبت می‌کنند.
مردم‌شناسی > دین و مذهب

اهالی شهر و شهرستان اشنویه مسلمان و پیرو مذهب اهل تسنن (شافعی) هستند.
محصولات

اشنویه دارای زمینهای حاصل خیز بوده و توتون آن در قدیم معروف بود و اولین سیگار ایرانی بنام (اشنو  ویژه) درچهار طرح متفاوت با توتون اشنویه تولید می‌گردید. دارای  بیش از  پنچ  هزار هکتار باغات سیب،  گیلاس و زردالو است که گیلاس آن از شهرت بسزایی برخوردار می‌باشد؛ به همین علت به پایتخت گیلاس ایران معروف است و حبوبات گندم، نخود، چغندر قند، سیب زمینی، دانه‌های روغنی و در گذشته برنج گرده و.... از مهمترین محصولات زراعی اشنویه‌است و میوه‌های جالیزی بصورت کشت دو فصله در اشنویه انجام می‌گیرد.
وقایع تاریخی

این شهر در ساعت ۲:۴۵ دقیقه بامداد روز ۱۱ مرداد ۱۳۶۷ هجری خورشیدی و سه روز بعد از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از سوی رهبر وقت ایران، توسط حزب بعث عراق با گاز خردل بمباران شیمیایی شد که موجب مصدومیت ۲۱۶۰ تن از مردمان شهر شد.
وضعیت سیاسی

در جریان اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا امینی، در شامگاه یک مهر سال ۱۴۰۱، بر اساس ویدیوهای پخش شده توسط مردم بخش‌هایی از شهر اشنویه از نیروهای نظامی و امنیتی تخلیه شد و شهروندان، نیروهای امنیتی را ناچار به عقب‌نشینی کردند و فرمانداری شهر را به تصرف درآوردند. در فردای آن روز نماینده مجلس اعلام کرد که نیروهای نظامی در اشنویه مستقر شده‌اند.
به گفته یک منبع محلی، شرایط این شهر در حال حاضر به شکلی است که در روز، حضور نیروهای امنیتی چشمگیر است، اما با تاریک شدن هوا و آغاز اعتراض‌ها و حضور خیابانی مردم، شرایط تغییر می‌کند و نیروها مجبور به عقب‌نشینی می‌شوند.
کاخ آشور

کاخ آشور یا کاخ پارتی آشور بنایی تاریخی متعلق به دوره شاهنشاهی اشکانی است که در محوطه باستانی آشور (قلعه شرقات کنونی) در ساحل غربی رود دجله در شمال بین‌النهرین واقع شده است. این کاخ نماد بارزی از تلفیق معماری آشوری با نوآوری‌های پارتی است و به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار معماری دوران اشکانی در خاور نزدیک شناخته می‌شود.
تاریخچه

دوره آشوری: شهر آشور از هزاره سوم پیش از میلاد مرکز مذهبی و نخستین پایتخت امپراتوری آشور بود. پس از تخریب توسط بابلی‌ها در ۶۱۴ پیش از میلاد، این شهر در سده‌های اول و دوم میلادی تحت حاکمیت اشکانیان احیا شد.
دوره پارتی: اشکانیان با بهره‌گیری از موقعیت استراتژیک آشور در جاده ابریشم، این شهر را به مرکزی تجاری-اداری تبدیل کردند. کاخ کنونی محصول بازسازی‌های گسترده در سده‌های اول و دوم میلادی است که عناصر معماری پارتی مانند ایوانهای طاقدار را به سازه‌های آشوری افزود.
ویژگی‌های معماری > تلفیق سبک‌ها

ایوان‌های پارتی: این کاخ با چهار ایوان طاقدار که دو مورد در دوره‌های بعدی افزوده شد، الگویی پیشرو برای معماری ایرانی پسااشکانی شد. ایوان مرکزی با ۱۵ متر ارتفاع، فضایی تشریفاتی با تزئینات نقاشی دیواری و آجرهای لعابدار بود.
'سازه‌های آشوری: استفاده از آجرهای گلی با روکش گچبری‌های پیچیده، الهام‌گرفته از زیگوراتهای میان‌رودان.
نوآوری‌ها: سیستم پیشرفته مدیریت آب با کانال‌های زیرزمینی و حوضچه‌های ذخیره آب برای مصارف تشریفاتی و روزمره.
ویژگی‌های معماری > فضاهای داخلی

سه میانسرا (حیاط مرکزی) با رواق‌های ستون‌دار
تالارهای پذیرایی با سقف‌های گنبدی
اتاق‌های اداری و اقامتی مجهز به سیستم تهویه طبیعی
اهمیت تاریخی و فرهنگی

مرکز تجاری: موقعیت آشور در تقاطع راه‌های کاروان‌رو میان ایران، آناتولی و شامات، آن را به حلقه اتصال جاده ابریشم به مدیترانه تبدیل کرده بود.
کشفیات باستان‌شناسی: کاوش‌های والتر آندره (۱۹۰۳-۱۹۱۴) حدود ۴۴٬۰۰۰ شیء شامل سفال‌های منقوش پارتی، سکه‌های اشکانی و گرافیتیهای آرامی را آشکار کرد که اطلاعات ارزشمندی از ساختار اجتماعی آن دوره ارائه می‌دهند.
حفاظت

تهدیدات: آسیب‌های ناشی از سدسازی بر روی دجله، نفوذ آبهای زیرزمینی و جنگ عراق. در سال ۲۰۱۵، حدود ۷۰٪ از دروازه تَبیرا توسط داعش تخریب شد.
پروژه‌های مرمتی: برنامه‌های یونسکو با استفاده از فناوری اسکن سه‌بعدی و بازسازی مجازی آجرهای لعابدار.
والتر آندره باستان شناس آلمانی
تصویر تیم سربازان آمریکایی که وظیفه حفاظت از این آثار را داشتند.
دانشنامه المورد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد یازدهم دانشنامهٔ درآیند در چاپ نخست، برابرنامهٔ انگلیسی - عربی آن: جلد یازدهم دانشنامهٔ درآیند در چاپ نخست، برابرنامهٔ انگلیسی - عربی آن
نویسنده(ها): منیر بعلبکی
عنوان اصلی: موسوعة المَورِد
کشور:  بیروت، لبنان
زبان: عربی (ترتیب درآیندها در چاپ نخست: انگلیسی)
مجموعه: المَورد
موضوع(ها): موضوعات عام دانشنامه‌ای
گونه(های) ادبی: دانشنامه‌نویسی کوتاه و جامع
ناشر: دارالعلم للملایین
تاریخ نشر: از ۱۹۸۰
شمار صفحات: ۲٬۴۰۰
شابک: شابک ‎لغتنامه المورد: ۹۹۵۳۹۰۱۰۰۷
دانشنامهٔ المَورِد یا دانشنامهٔ درآیند (به عربی: موسوعة المَورِد) (به انگلیسی: Mawsuat al-Mawrid) دانشنامه‌ای یازده‌جلدی انگلیسی - عربی مصوّر اثر منیر بعلبکی است که با مراجعه به حدود ۳۳ منبع دانشنامه‌ای با بیش از ۲۲ هزار مدخل (تکواژشناسی) گردآوری شده است. بار نخست در ده جلد به‌اضافهٔ یک جلد برابرنامه در سال‌های ۱۹۸۰–۱۹۸۳ از سوی انتشارات دارالعلم للملایین در بیروت لبنان در ۲٬۴۰۰ صفحه چاپ شد. نخست به‌ترتیب الفبای انگلیسی (شیوهٔ نگارنده در دیگر آثارش) و سپس در سال ۱۹۹۰ به‌ترتیب الفبای عربی در دو جلد بزرگِ ۱٬۳۳۷ صفحه‌ای با عنوان اصلیِ «دانشنامهٔ عربی المورد» (به عربی: موسوعة المورد العربية) و با عنوان فرعیِ «دائرةالمعارف کارآیند برگرفته از دانشنامهٔ درآیند» (به عربی: دائرة معارف میسرة مقتبسة عن موسوعة المورد) بازچاپ شد. این دانشنامه نزد نویسندگان و پژوهشگران در خاورمیانه به عنوان یک مرجع معتبر ارزشمند شناخته می‌شود؛ به‌ویژه به‌خاطر سبک نوشتاری و گستردگی مدخل‌های آن.
جایگاه مرجعی

المورد در برخی منابع، «گسترده‌ترین دانشنامهٔ عربی در نوع خود» توصیف شده‌است؛ از منابع پرکاربرد نزد دانشجویان و دانش‌آموزان عرب‌زبان به‌ویژه در لبنان، اردن، سوریه و فلسطین است و جایگزینی است برای منابع کهن عربی که دسترسی و خوانش آن‌ها ممکن است آسان نباشد. همچنین، از منابع برخی پژوهشگران عرب‌زبان ایرانی یا پژوهشگران ایرانی در زبان عربی است. برای مثال، در کتابخانه‌های کشورهای زیر به عنوان کتاب مرجع در دسترس است:
ساختار

نگارنده پیش از دیباچهٔ جلد یکم، گفته‌ای از عمادالدین اصفهانی (شهرت‌یافته نزد کاتبان) آورده که گویای ناتوانی انسان در نگارش اثری «کامل» است:
همانا من این‌چنین دیدم که، هیچ‌کس کتابی ننوشت مگر آنکه فردایش گفت: اگر فلان کلمه را دیگرگون کنم بهتر شود، اگر فلان حرف را افزون کنم نیک‌تر گردد، اگر فلان جمله را پس دهم مِهتر شود، اگر فلان سخن را پیش دهم زیباتر آید؛ و این از بزرگترین پندهاست و مدرکی است (راهنما-برهان) برایِ چیرگیِ نقص (کمبود) بر همهٔ بشر.
سپس سرنوشت نگارش دانشنامه را نوشته است که از سال ۱۹۶۷ شروع شد و گردآوری آن سیزده سال به طول انجامید. می‌گوید که تلاش داشته تا اثری نسبتاً کامل دانشنامه‌ای از مواد علمی، هنری و ادبی و افراد و اماکن برجسته گرد آورَد؛ دربارهٔ سبک نگارش آن می‌گوید که موادش «آن‌قدر کوتاه نیست که اخلال ایجاد کند، و آن‌قدر دراز نیست که ملال آورَد» :
 فلا هی بالموجزة حتی الإخلال ولا هی بالمطوَّلة حتی الإملال
 سپس ده نکته را ذکر می‌کند که شامل ویژگی‌های دانشنامه است. تاریخ پایان نگارش این دانشنامه، برپایهٔ آنچه در پایانِ دیباچه آمده، ۱۰ اکتبر ۱۹۷۹ در بیروت بوده است.