stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیروی زمینی آلمان
تاریخچه > جنگ سرد

پس از ۱۹۹۰، هرر ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان، نیروهای مسلح آلمان شرقی را جذب کرد. نیروهای سابق آلمان شرقی در ابتدا توسط ارتش آلمان فرماندهی شرق تحت فرمان سپهبد کنترل می‌شد یورگ شونبوهم و منحل در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۱. پس از ادغام، ارتش آلمان متشکل از چهار سپاه (از جمله سپاه IV در پوتسدام در DDR سابق) با نیروی انسانی ۳۶۰٬۰۰۰ نفر بود. به‌طور مداوم کوچک می‌شد. در سال ۱۹۹۴ سپاه III به عنوان فرماندهی نیروهای ارتش آلمان سازماندهی مجدد شد. در سال ۱۹۹۶، تیپ ۲۵ هوابرد به فرماندهی جدیدی تبدیل شد که نیروهای ویژه ارتش را هدایت می‌کند، معروف بود به فرماندهی نیروهای ویژه.
بازسازی ارتش آلمان در سال ۲۰۰۱ باعث تغییر ساختار آن به سمت هفت لشکر بود - پنج مکانیزه (هر کدام با دو تیپ مکانیزه)، یک نیروی ویژه و یک نیروی هوایی.
در سال ۲۰۰۳، سه سپاه هنوز وجود داشت، هر کدام شامل تشکل‌های مختلف جنگی و یک تیپ نگهداری، و همچنین سپاه I. آلمان / هلند، یک سازمان مشترک آلمان و هلند، که برای کنترل در زمان صلح لشکرهای ۱ پانزر و ۷ پانزر را نیز مورد استفاده قرار می‌داد. به عنوان تشکیلات هلندی. یک پانزر در زمان جنگ به سپاه گزارش می‌داد در حالی که هفتم به سپاه واکنش سریع متفقین اعزام می‌شد. سپاه II در زمان صلح آلمانی بود اما در زمان جنگ (۵ پانزر) با سپاه V ایالات متحده تبادل لشکر می‌کرد. لشکر پانزر پنجم به‌طور رسمی از ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱ منحل شد. همچنین در زمان صلح فرماندهی لشکر ۱۰ پانزر را که به یوروکورپس اختصاص داده شده بود و نیمه آلمانی تیپ فرانسوی-آلمانی را مدیریت می‌کرد، لشکر ۱ کوهستانی در مونیخ نیز تابع این ستاد بود.
دفتر مرکزی سپاه چهارم در پوتسدام در شرق آلمان قرار داشت و دو لشکر پانزر-گرنادیر، سیزدهم و چهاردهم را تحت کنترل داشت. لشکر ۱۴ پانزرگرنادیر همچنین هنگامی که عملکرد فرماندهی خود را از دست داد ، کنترل واحدهای آلمان غربی را که مجدداً تحت سلطه لشکر ۶ پانزرگرنادیر بودند، به دست گرفت. این می‌توانست سهم آلمان را در زمان جنگ به سپاه چند ملیتی شمال شرقی را جبران کند. سپاه چهارم نیز از قبل فرماندهی ناحیه نظامی I، تیپ 1 Airmobile و فرماندهی برلین را تحت فرماندهی خود داشت (de: Standortkommando Berlin).
ارتش آلمان امروز

همه سپاه‌ها اکنون منحل شده یا به سطح چند ملیتی مانند چند ملیتی شمال شرق منتقل شده‌اند. سپاه IV دوباره سازمان دهی شد و در ۳۱ مارس ۲۰۰۲ با دستور استقرار خارج از کشور، فرماندهی عملیات DER آلمان، مانند بریتانیا تبدیل شد دائمی ستاد مشترک. در یک سازماندهی مجدد ارتش در سالهای اخیر شاهد انحلال مقرهای لشکر ۱۳ پیاده مکانیزه، ادغام ستاد لشکر عملیات ایرموبیل و لشکر عملیات ویژه، انحلال تیپ ۱ نیروی هوایی و تغییر واحدهای بین لشکرها بوده‌است.[نیازمند منبع] هیچ تیپ سنگینی منحل نشده‌است، اما دو لشکر سنگین باقی مانده به جای دو تیپ فرماندهی سه را بر عهده دارند.
در آوریل سال ۲۰۲۰ تعداد ۶۴٬۰۳۶ تن در ارتش آلمان مشغول خدمت فعال بودند. با این حال، این آمار منحصر به فرد ارتش آلمان در خدمات پشتیبانی مشترک است و تنها شامل لباس فرم پوشان نیست و (لباس شخصی‌ها) را نیز شامل می‌شود. نیروهای خدمات پزشکی مشترک، شامل پزشکان نظامی در دیگر کشورهای دیگر (مانند آفریقای جنوبی) نیز، در این آمار حساب شده‌اند.
مطابق با مقررات کار اتحادیه اروپا، هفته کاری نیروها ۴۱ ساعت است، اگرچه موارد استثنایی زیادی برای شرکت در مأموریت‌های خارج از کشور، تمرینات آموزشی، موارد اضطراری و نیازهای مشابه نظامی وجود دارد.
ارتش آلمان امروز > تجهیزات مدرن

تانک اصلی نبرد Leopard 2A7
توپ خودران PzH2000
هلیکوپتر حمل و نقل NH-90
وسیله نقلیه پیاده نظام پوما
وسایل نقلیه دیگر شامل:
نفربر زرهی و وسایل نقلیه جنگی:
وسیله نقلیه پیاده‌نظام پوما (IFV)
بوکسور (ماشین جنگی زره پوش)
TPz Fuchs به عنوان نفربر زرهی
ATF Dingo به عنوان وسیله نقلیه متحرک پیاده‌نظام زرهی
کامیون‌ها:
کامیون حمل و نقل جاده ای مرسدس بنز زتروس
کامیون جاده ای با تحرک بالا MAN KAT1
خودروی چندمنظوره یونیماگ
ساختار و سازمان

واحدهای رزمی ارتش شامل دو لشکر زرهی، یک لشکر واکنش سریع نیروهای و تیپ فرانسوی-آلمانی است که تحت نظارت مستقیم فرماندهی ارتش قرار دارد. بر خلاف سایر ارتش‌های اروپایی مانند فرانسه، هنگ‌ها شکل معمول سازماندهی نیستند و بنابراین در ارتش آلمان نادر هستند. گردان‌ها مستقیماً زیر مجموعه تیپ‌ها یا لشکرها هستند. گردان‌های پیاده‌نظام آلمان ۱۰۰۰ نفر را به میدان می‌فرستند، که به‌طور قابل توجهی بزرگتر از اکثر ارتش‌های ناتو است (به عنوان مثال دو برابر یک گردان ارتش ایالات متحده).
لشکر زرهی در اولدنبورگ
نیروهای لشکر
تیپ ۹ نبرد زرهی در مونستر
تیپ ۲۱ پانزر در آگوستدورف
تیپ ۴۱ پیاده مکانیزه Vorpommern در نوبراندنبورگ
تیپ ۴۳ مکانیزه در هاولته، (ارتش سلطنتی هلند)
۳۲۵ گردان تظاهرات توپخانه
لشکر زرهی در ویتشوچیم
نیروهای لشکر
تیپ ۱۲ زرهی Oberpfalz در چم
تیپ بیست و سوم پیاده‌نظام کوهستانی بایرن در بد رایشنال
تیپ لشکر زرهی در فرانکنبرگ، زاکسن
تیپ آلمانی-فرانسوی (تیپ فرانسوی-آلمانی) در مولهایم
گردان ۱۳۱ توپخانه
۳۴۵ گردان تظاهرات توپخانه
لشکر واکنش سریع (لشکر نیروهای سریع) در اشتات‌آلندورف
نیروهای لشکر
Kommando Spezialkräfte (KSK) (فرماندهی نیروهای ویژه) در کالو
1st Airborne Brigade [de]، در زارلوییس
تیپ ۱۱ هواپیمایی هوایی، در شارسبرگن (ارتش سلطنتی هلند)
هنگ ۱۰ هلیکوپتر حمل و نقل
هنگ ۳۰ هلیکوپتر حمل و نقل
هنگ ۳۶ هلیکوپتر حمله
</img> عناصر آلمانی، مقر مرکزی Eurocorps در استراسبورگ (فرانسه)
تیپ پشتیبانی فرماندهی
عناصر آلمانی در دو گردان دائمی و یک گروهان ستادی
گروه (آلمانی / هلندی) در مونستر
عناصر آلمانی در دو گردان دائمی و یک گروهان ستادی
سپاه چند ملیتی شمال شرقی در Szczecin (لهستان)
Fernmeldebataillon 610 (610 امین گردان سیگنال)
عناصر آلمانی
نیروی ذخیره مرکزی (انبار مرکزی ارتش) در هرونگن
نیروی ذخیره مرکزی (انبار مرکزی ارتش) در پیرماسنس
پایگاه اعزام نیروی مرکزی (پایگاه بسیج مرکزی) در بروک
تروپنگاتاتونگن

ارتش آلمان یازده شاخه مختلف نیرو دارد که به عنوان رسته سربازان تعیین شده‌اند. هر شاخه ای از خدمات مسئول آموزش و آمادگی واحدهای خود است و برای این کار مدارس و مراکز عالی خود را در اختیار دارد. از نظر کلی این تمایز را می‌توان از طریق رنگ درجه، که توسط طنابی متصل به نشان مشخص می‌شود، و رنگ درجه آنها با یک نشان خاص متصل شده، تعیین می‌شود.
رنگ درجه (فقط ارتش و واحدهای امنیتی نیروی دریایی و نیروی هوایی)
سیاه: سپاه زرهی، سپاه شناسایی
سبز: پیاده‌نظام و تفنگهای مکانیزه
قرمز تیره: سپاه هواپیمایی، سپاه هوابرد، نیروهای ویژه، تشکیلاتی که به بخش هوابرد اختصاص داده شده‌است
قرمز روشن: سپاه پشتیبانی رزمی و پلیس نظامی
آبی تیره: سپاه پزشکی
نیروی دریایی: واحدهای چند ملیتی، گردان‌های افسران افسری، واحدهای امنیتی نیروی دریایی و نیروی هوایی
آبی روشن: سربازانی با مأموریت‌های سازمان ملل
خاکستری سربازان کوه‌نورد
رنگ درجه (فقط شاخه پشتیبانی ارتش و ارتش)
NBC
توپخانه
پلیس نظامی
سیگنالها
شناسایی
هواپیمایی ارتش
نیروهای فنی
پیاده نظام
باند نظامی
نیروهای زرهی (یعنی تانک‌ها)
پیشگامان (یعنی مهندسی)
سربازان پزشکی
قرمز روشن: رتبه‌های عمومی (فقط زبانه‌های یقه، نه رشته)،
زرشکی: ستاد کل
ساختار رتبه

ساختار درجه ارتش آلمان با ساختار درجه ناتو یکی است. برخلاف اسلاف خود، ارتش مدرن آلمان از درجه سرهنگی استفاده نمی‌کند. بالاترین درجه برای یک افسر ارتش، سپهبد است، زیرا درجه ارتشبد کامل برای رئیس ستاد نیروهای مسلح یا افسرانی است که به عنوان افسران ناتو خدمت می‌کنند.
برای مطالعهٔ بیشتر

ادینگتون، لری اچ . دوره حمله رعد اسا و ستاد کل آلمان، ۱۸۶۵–۱۹۴۱ (۱۹۷۱).
بارتف، اومر. ارتش هیتلر: سربازان، نازی‌ها و جنگ در رایش سوم (۱۹۹۲).
گاو نر، استفان سربازان حمله آلمان از جنگ جهانی اول: Stosstrupptaktik — اولین طوفان طوفان‌ها (History Press، ۲۰۱۴).
سیتینو، رابرت ام . مسیر رسیدن به حمله رعد اسا: دکترین و آموزش در ارتش آلمان، ۱۹۲۰–۳۹ (۲۰۰۷).
سیتینو، رابرت ام. تلاش برای پیروزی قاطع: از بن‌بست تا حمله رعد اسا در اروپا، ۱۸۹۹–۱۹۴۰ (۲۰۰۲).
دوپوی، ترور نویت. یک نبوغ برای جنگ: ارتش و ستاد کل آلمان، ۱۸۰۷–۱۹۴۵ (۱۹۷۷).
Gross, Gerhard P. افسانه و واقعیت جنگ آلمان: تفکر عملیاتی از مولتکه بزرگتر تا هوزینگر (۲۰۱۶).
Deist , Wilhelm , ed. ارتش آلمان در عصر جنگ کامل (برگ، ۱۹۸۵).
Hubatscheck, Gerhard (2006), 50 Jahre Heer: Der Soldat und seine Ausrüstung, Sulzvach: Report-Verlag, ISBN 978-3-932385-21-6978-3-932385-21-6
هیوز، دانیل ج. و ریچارد ال. دیناردو، ویراستاران. آلمان و جنگ امپراطوری، ۱۸۷۱–۱۹۱۸ (انتشارات دانشگاه کانزاس، ۲۰۱۸).
Kelleher, Catherine M. "مبانی امنیت آلمان: ایجاد بوندسوهر: تداوم و تغییر"، در استفان اف سزابو (ویراستار).)، بوندسور و امنیت غربی، مطبوعات سنت مارتین، نیویورک، ۱۹۹۰.
سیتون، آلبرت. ارتش آلمان: ۱۹۳۳–۴۵ (۱۹۸۲).
Showalter، دنیس (2016). Instrument of War: ارتش آلمان ۱۹۱۴–۱۸
Showalter، دنیس (۲۰۱۵). جنگهای اتحاد آلمان
Wheeler-Bennet, Sir John (2005), The Nemesis of Power: German Army in Politics, 1918–1945 (2nd ed.), New York: Palgrave Macmillan Publishing Company, ISBN 978-1-4039-1812-3978-1-4039-1812-3 آنلاین رایگان
سربازان آلمان با MG1 و HK G3 در طول دهه ۱۹۶۰ به مانور. در پس زمینه نفربر زرهی Short قرار دارد .
تانک M47 Patton در خدمت با Bundeswehr، ۱۹۶۰
هلی کوپتر سپاه هواپیمایی ارتش آلمان در شمال عراق در سال ۱۹۹۱
ساختار ارتش آلمان با واحدهای تلفیقی ارتش سلطنتی هلند در سال ۲۰۲۰ (برای ساختار فقط با واحدهای آلمانی رجوع کنید به: ساختار ارتش آلمان)
سربازان ارتش آلمان از گردان ۲۶۱ چترباز در سال ۱۹۹۳ با یک نفربر زرهی در سومالی
نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت آلمان در سال ۲۰۰۹ که در نبردهای شمال افغانستان شرکت داشتند
یک سرباز ارتش آلمان با تجهیزات
کیتا ایکی

| کیتا ایکی | کیتا ایکی |
| --- | --- |
زاده: Kita Terujirō (北 輝次郎؟) ۳ آوریل ۱۸۸۳ سادو، نیگاتا
درگذشته: ۱۹ اوت ۱۹۳۷ (۵۴ سال)
پیشه: مؤلف
زبان(ها): زبان ژاپنی
ملیت: ژاپن
تحصیلات: دانشگاه واسدا
دوره: ۱۹۰۶–۱۹۱۹
کار(های) برجسته: An Outline Plan for the Reorganization of Japan (日本改造法案大綱, Nihon Kaizō Hōan Taikō؟) ۱۹۱۹
فرزند(ان): یک فرزند (فرزندخوانده، پسر T'an Jen-feng,که یک انقلابی چین بود)
کیتا ایکی ((به ژاپنی: 北 一輝, Kita Ikki); ۳ آوریل ۱۸۸۳ – ۱۹ اوت ۱۹۳۷) مؤلف، روشنفکر در زمینه فلسفه سیاسی در دوره شووا اهل ژاپن بود.
کیتا یک سوسیالیست بود که همچنین به عنوان "پدر ایدئولوژیک فاشیسم ژاپنی توصیف شده‌است. گرچه در نوشته‌های او به‌طور یکسان به پان-آسیایی‌گرایی، بوداگرایی نیچیرن، حقوق اساسی بشر و مساوات خواهی پرداخته شد و او با محافل انقلابی چین درگیر بود. در حالی که انتشارات وی به‌طور مداوم سانسور می‌شد و وی پس از ۱۹۲۳ نوشتن را متوقف کرد، کیتا الهام‌بخش عناصر راست افراطی ژاپن و سیاست‌های راست تندرو، به ویژه طرفداری از وی برای گسترش سرزمین ژاپن و کودتای نظامی در سیاست‌های ژاپن در دهه ۱۹۳۰ بود. دولت ایده‌های کیتا را مخل و خطرناک می‌دانست. در سال ۱۹۳۶ به اتهام پیوستن به تلاش کودتای نافرجام حادثه ۲۶ فوریه دستگیر شد و در سال ۱۹۳۷ اعدام شد.
کیتا تاکامی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  کیتا تاکامی
زادروز:  ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال)
زادگاه:  استان هیوگو، ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶– |  باشگاه فوتبال ونریر هاچینوهه |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
کیتا تاکامی (ژاپنی: 高見 啓太؛ زادهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ونریر هاچینوهه اشاره کرد.
کوریدوراس راسو

| کوریدوراس راسو | کوریدوراس راسو |
| --- | --- |
Corydoras granti (similar to and often confused with C. arcuatus): Corydoras granti (similar to and often confused with C. arcuatus)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: گربه‌ماهی‌سانان
تیره:: Callichthyidae
سرده:: Corydoras
گونه:: C. arcuatus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Corydoras arcuatus Elwin, 1938: Corydoras arcuatus Elwin, 1938
کوریدوراس راسو (Corydoras arcuatus)، یک گونه از ماهیان آب شیرین از خانواده گربه‌ماهیان زره‌دار است.  این گونه محدود به حوضه غربی رود آمازون است، منطقه ای شامل شمال حوضه رودخانه جوروآ میانی، حوضه رودخانه جاوری و نهرهای نزدیک لتیسیا در غرب برزیل، شمال شرقی پرو و جنوب شرقی کلمبیا که فقط جریان‌های کوچک آب سیاه یا زلال در آنها جاری است.  نام این گونه به‌دلیل شباهت ظاهری آن با راسوی آمریکایی، کوریدوراس راسو (skunk corydoras) گذاشته شده است.
مراجع

↑  Tencatt, L.F.C.; Lima, F.C.T.; Britto, M.R. (2019). "Deconstructing an octogenarian misconception reveals the true Corydoras arcuatus Elwin 1938 (Siluriformes: Callichthyidae) and a new Corydoras species from the Amazon basin". Journal of Fish Biology. 95 (2): 453–471. Bibcode:2019JFBio..95..453T. doi:10.1111/jfb.13980. PMID 30968410.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
شناسه‌های آرایه:  EoL: 223194  GBIF: 2342688  ITIS: 679778  NCBI: 927827  WoRMS: 1014977  FishBase: 12159
کولکس

| کولکس | کولکس |
| --- | --- |
کولکس، Culex: کولکس، Culex
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: پوست‌اندازان
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: شش‌پایان
رده:: حشره
زیررده:: بال‌داران
بالاراسته:: درون‌بال‌داران
راسته:: مگس
زیرراسته:: نخ‌شاخکان
فروراسته:: پشه‌ریختان
بالاخانواده:: پشه‌واران
تیره:: پشه
کولکس (نام علمی: Culex) نام یک سرده از خانواده پشه است.
گونه‌های مختلف کولکس در مناطق گرمسیری و معتدل کره زمین پراکنده‌اند. به‌طور کلی این پشه‌ها در نقاط مختلف دنیا یافت می‌شوند اما در مناطق معتدل وجود ندارند. گونه‌های کولکس، توانایی انتقال ووشرریا بانکروفتی و تعدادی از آربوویروسها را دارند. اهمیت کولکس‌ها در ایران بیشتر به خاطر ایجاد مزاحمت و گزش دردناک می‌باشد که علاوه بر درد و خارش ممکن است منجر به عفونتهای ثانویه هم گردند و ازطریق نیش زدن، مزاحمتهای جدی برای انسان فراهم می‌کنند.
کالبدشناسی

در بالغ پشه‌های کولکس غالباً سینه، پاها و رگبال‌ها با فلس‌های تیره (اغلب قهوه‌ای) پوشیده شده‌اند.
شکم آن‌ها غالباً با فلس‌های قهوه ای یا سیاه پوشیده بوده ولی تعدادی فلس سفید نیز ممکن است بر روی اکثر بندها وجود داشته باشند. بالغ‌ها بیش از هر صفت تشخیصی برجسته ای به علت عدم دارابودن نقش و نگار شناخته می‌شوند. انتهای شکم ماده‌ها گرد بوده و سرسوس‌ها (Cerci) به داخل کشیده شده‌اند. ناخن‌های پنجه‌های پا ساده بوده و ناخن‌های پنجه‌های پاهای عقب بسیار کوچک هستند. کلیه پنجه‌های پا دارای بالشتک (pulvillus )های کاملاً رشد کرده و «گوشتالو» هستند. از دیگر صفات وجود فلس‌های حاشیه ای در ناحیه آلولابال‌ها (alula)، عدم وجود ابریشم‌های پس تنفسی (postpiracular bristles) و عدم وجود فلس و ابریشم در ناحیه منفذ تنفسی (Spiracular area) می‌باشد(۲).
تخم پشه‌های کولکس قهوه‌ای رنگ، طویل و استوانه ای بوده و به‌طور ایستاده در کنار یکدیگر بر روی سطح آب قرار می‌گیرند.
کیشووکی

| کیشووکی | کیشووکی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کیشووکی: کیشووکی
مختصات: ۵۳°۶′ شمالی ۲۲°۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۱۰۰°شمالی ۲۲٫۰۰۰°شرقی﻿ / 53.100; 22.000: مختصات: ۵۳°۶′ شمالی ۲۲°۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۱۰۰°شمالی ۲۲٫۰۰۰°شرقی﻿ / 53.100; 22.000
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان وومژا
گمینا: گمینا وومژا
کیشووکی (به لهستانی:  Kisiołki) یک روستا در لهستان است که در گمینا وومژا واقع شده‌است.
کوناره (استان دوبریچ)

| کوناره(استان دوبریچ) | کوناره(استان دوبریچ) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کوناره(استان دوبریچ)موقعیت در بلغارستان: کوناره(استان دوبریچ)موقعیت در بلغارستان
مختصات: ۴۳°۳۵′۱۰″ شمالی ۲۸°۱۳′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۸۶۱۱°شمالی ۲۸٫۲۲۹۱۷°شرقی﻿ / 43.58611; 28.22917: مختصات: ۴۳°۳۵′۱۰″ شمالی ۲۸°۱۳′۴۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۸۶۱۱°شمالی ۲۸٫۲۲۹۱۷°شرقی﻿ / 43.58611; 28.22917
کشور:  بلغارستان
استان: استان دوبریچ
شهرستان: شهرستان جنرال توشوو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
کوناره (به بلغاری: Konare) یک منطقهٔ مسکونی در بلغارستان است که در شهرستان جنرال توشوو واقع شده‌است.
کوناروو

| کوناروو Конарево (صربی) | کوناروو Конарево (صربی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
Elementary school in Konarevo: Elementary school in Konarevo
کونارووموقعیت کوناروو در نقشه: کونارووموقعیت کوناروو در نقشه
مختصات: ۴۳°۴۲′ شمالی ۲۰°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۰۰°شمالی ۲۰٫۶۰۰°شرقی﻿ / 43.700; 20.600: مختصات: ۴۳°۴۲′ شمالی ۲۰°۳۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۷۰۰°شمالی ۲۰٫۶۰۰°شرقی﻿ / 43.700; 20.600
کشور:  صربستان
شهرداری: کرالیفو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کوناروو (به صربی: Konarevo) یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در کرالیفو واقع شده‌است.
کنیسه یهودیان اشکنازی (باکو)

| کنیسه یهودیان اشکنازی (باکو) | کنیسه یهودیان اشکنازی (باکو) |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: یهودیت
سال تقدیس: ۲۰۰۳
مکان: مکان
مکان: باکو، جمهوری آذربایجان
معماری: معماری
معمار(ها): «آلکساندر هاربر»
گونه: کنیسه
پایان ساخت: ۱۹۴۶
کنیسه یهودیان اشکنازی در باکو (به ترکی آذربایجانی: Aşkenazi yəhudilərinin Bakıdakı sinaqoqu) کنیسه یهودیان اشکنازی و گرجستانی است، که در خیابان «دلاره علی‌اوا»، پلاک ۱۷۱ در شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان قرار دارد.
این کنیسه بر اساس طرح «آلکساندر هاربر» طبق معماری قدس در سال‌های ۲۰۰۲–۰۳ بنا شد. این بنا اولین کنیسه‌ای محسوب می‌شود، که در ۶۰–۸۰ سال اخیر در خاورمیانه ساخته شده‌است.
تاریخچه

این ساختمان مذهبی که یکی از بزرگترین کنیسه‌ها در اروپا تلقی می‌گردد، در جای بنای کنیسه قدیمی ساخته شده‌است. کنیسه قبلی بین سال‌های ۱۹۴۵ الی ۲۰۰۲ فعالیت می‌کرد.
پس از پایان جنگ جهانی دوم، رهبران وقت شوروی اسبق برای انجام واجبات دینی یهودیان اشکنازی و اهل گرجستان بنایی در اختیار آنها گذاشت که، قبلاً به‌عنوان انبار سرو می‌کرد. این ساختمان از شرایط مساعدی برای انجام وظایف دینی برخوردار نبود، چرا که تالار عبادت مردان در زیرزمین سرد و نم واقع بود، در حالی که زنان در اتاقهای طبقه بالا عبادت می‌کردند. ایوان نیز در اختیار زنان قرار داشت.
در سال ۲۰۰۲، تصمیم بر آن شد، که بنای جدیدی برای کنیسه ساخته شود. در تأمین منابع مالی ساخت این کنیسه نه‌تنها سازمانهای یهودیان مقیم کشورهای خارجی، بلکه اداره مسلمانان قفقاز و اسقف اعظم کلیسای ارتدکس روسی در امور قفقاز و کشورهای حوزه خزر نیز مشارکت نموده‌اند. در ۹ مارس سال ۲۰۰۳، بنای جدیدی کنیسه افتتاح گردید.
این بنای سه‌طبقه با استفاده از سنگ سفید ساخته شده و واجد شرایط خوبی برای اجرای وظایف دینی دینداران می‌باشد. نام تمام افرادی که، برای تحقق ساخت این کنیسه از هیچ کوششی فروگذار نکرده‌اند، روی لوحهٔ نصب شده دم در ورودی حکاکی گردیده‌است.
کوئیک (کامیاران)

| کوئیک | کوئیک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کوئیکموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکوئیککوئیک (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan: کوئیکموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکوئیککوئیک (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan
مختصات: ۳۴°۵۹′ شمالی ۴۷°۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۸۳°شمالی ۴۷٫۰۵۰°شرقی﻿ / 34.983; 47.050: مختصات: ۳۴°۵۹′ شمالی ۴۷°۳′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۹۸۳°شمالی ۴۷٫۰۵۰°شرقی﻿ / 34.983; 47.050
کشور: ایران
استان: کردستان
شهرستان: کامیاران
بخش: بخش موچش
دهستان: عوالان
جمعیت: ۸۰ نفر
کوئیک، روستایی از توابع بخش موچش شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است . این روستا جزء بخش موچش است شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است.
جمعیت

این روستا در دهستان عوالان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۷۶ نفر (۱۸خانوار) بوده‌است.
کندولان

| کندولان | کندولان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کندولانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکندولانکندولان (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan: کندولانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانکندولانکندولان (Iran Kurdistan)نمایش نقشه Iran Kurdistan
مختصات: ۳۶°۸′ شمالی ۴۶°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۳۳°شمالی ۴۶٫۴۸۳°شرقی﻿ / 36.133; 46.483: مختصات: ۳۶°۸′ شمالی ۴۶°۲۹′ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۳۳°شمالی ۴۶٫۴۸۳°شرقی﻿ / 36.133; 46.483
کشور: ایران
استان: کردستان
شهرستان: سقز
بخش: زیویه
دهستان: امام
جمعیت: ۱۴۴ نفر (سرشماری ۹۵)
کندولان(به کردی: کەنۆڵان) روستایی از توابع بخش زیویه در شهرستان سقز است که در استان کردستان ایران قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان امام واقع شده و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶۸ نفر (۳۲ خانوار) بوده‌است.
گوئیژو ایرلاینز

گوئیژو ایرلاینز (به انگلیسی: Guizhou Airlines) یک شرکت هواپیمایی با کد یاتا G4 بود که در ۱۹۹۱ میلادی تأسیس شده‌بود. دفتر مرکزی گوئیژو ایرلاینز در گوئیانگ، گوئیژو، جمهوری خلق چین قرار داشت.
این شرکت هواپیمایی در ۱۹۹۸ میلادی با هواپیمایی جنوبی چین ادغام شد.
الیزابت رونا

| الیزابت رونا | الیزابت رونا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ مارس ۱۸۹۰ بوداپست، مجارستان
درگذشت: ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ (۹۱ سال) اوک ریج، تنسی، ایالات متحده
ملیت: مجارستانی شهروند آمریکایی، ۱۹۴۸
پیشه: شیمی هسته‌ای
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴–۱۹۷۶
شناخته‌شده برای: پولونیم استخراج و بررسی رادیواکتیویته در آب دریا
الیزابت رونا (به انگلیسی: Elizabeth Rona؛ ۲۰ مارس ۱۸۹۰–۲۷ ژوئیه ۱۹۸۱) یک شیمی‌دان هسته‌ای مجارستانی بود که به دلیل کار با ایزوتوپ پرتوزا شناخته شده بود. وی پس از تهیه یک روش پیشرفته در تهیه نمونه‌های پولونیم، به عنوان متخصص برجسته در جداسازی ایزوتوپ و آماده‌سازی پولونیم در سطح جهانی شناخته شد. بین سالهای ۱۹۱۴ و ۱۹۱۸، در طی تحصیلات پس از دکتری با گئورگ دو هوسی، او نظریه ای را توسعه داد که سرعت انتشار وابسته به جرم نوکلئیدها است. به عنوان تنها تعداد کمی از عناصر اتمی شناخته شده بودند، تأیید او از وجود «اورانیوم» (در حال حاضر شناخته شده به عنوان ایزوتوپ‌های توریم) سهم عمده ای به شیمی هسته ای بود. او در سال ۱۹۳۳ توسط فرهنگستان علوم اتریش جایزه هایتینگر دریافت کرد.
پس از مهاجرت به ایالات متحده در سال ۱۹۴۱، به او کمک هزینه کارنگی برای ادامه تحقیقات خود دادند و اطلاعات فنی در مورد روشهای استخراج پولونیم خود را در اختیار پروژه منهتن قرار داد. بعدها در حرفه خود، او به عنوان استاد شیمی هسته ای در دانشگاه‌های وابسته اوک ریج تدریس کرد و پس از ۱۵ سال در آنجا به موسسه علوم دریایی در دانشگاه میامی منتقل شد. در هر دو اوک ریج و میامی، او کار خود را در زمین‌شناسی عناصر کنار دریا و قدمتزمان‌سنجی رادیومتری ادامه داد.
سنین جوانی و تحصیل

الیزابت رونا در ۲۰ مارس ۱۸۹۰  در بوداپست، مجارستان متولد شد. پدر وی یک پزشک یهودی مرفه بود که با لوئیز ویکام و هنری-آگوست دومینیچی، بنیانگذاران رادیوتراپی کار کرد تا ترفندها را به بوداپست معرفی کند،  و یکی از اولین دستگاه‌های اشعه ایکس را در آنجا نصب کرد. الیزابت می‌خواست پزشک شود، اما ساموئل (پدرش) معتقد بود پزشک شدن یک زن بسیار دشوار خواهد بود.  اگرچه هنگامی که او در سال دوم دانشگاه خود بود، درگذشت،  او در دانشکده فلسفه در دانشگاه بوداپست ثبت نام کرد و به تحصیل شیمی، ژئوشیمی و فیزیک پرداخت و دکترای خود را در سال ۱۹۱۲دریافت کرد.
در آغاز کار

رونا آموزش خود را بعد از دکترا در سال ۱۹۱۲در دانشگاه‌های وابسته اوک ریج فیزیولوژی حیوانات در برلین و انجمن قیصر ویلهلم شروع کرد و با مطالعه مخمر به عنوان واکنش‌گر ناب. در سال ۱۹۱۳او به دانشگاه کارلسروهه منتقل شد،  به مدت ۸ ماه به سرپرستی کازیمیرز فاجانس، کاشف ایزوتوپکار کرد.  در تابستان سال ۱۹۱۴، در کالج دانشگاهی لندن تحصیل کرد، اما در شروع جنگ جهانی اول به بوداپست بازگشت.  با گرفتن مقام در انستیتوی شیمیایی بوداپست، وی یک مقاله علمی در مورد "ثابت انتشار رادون در آب ". از او خواسته شد تا با همکاری با گئورگ دو هوسی، یک عنصر جدید را تأیید کند – در آن زمان Uranium-Y نامیده می‌شد، اکنون به عنوان ایزوتوپ‌های توریم شناخته می‌شد. گرچه دیگران نتوانستند این عنصر را تأیید کنند،  رونا توانست اورانیوم را از عناصر مداخله کننده جدا کند، اثبات کرد که این یک انتشار دهنده بتا (واپاشی بتا) با نیمه عمر ۲۵ ساعت است.
فرهنگستان علوم مجارستان یافته‌های خود را منتشر کرد. رونا ابتدا در این تحقیق اصطلاحات " نشان‌گذاری ایزوتوپی " و " ردیاب " را ابداع کرد و خاطرنشان کرد که سرعت انتشار به جرم نوکلیدها بستگی دارد. اگرچه در پاورقی وجود داشت، این پایه و اساس توسعه مطالعات گسترده طیف‌سنجی و آب سنگین بود که بعداً توسط دانشمندان دیگر انجام شد. علاوه بر مهارت علمی، رونا انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و مجاری صحبت می‌کرد.
هنگامی که هویس بوداپست را ترک کرد، در سال ۱۹۱۸فرانتز تانگل، یک بیوشیمیست و فیزیولوژیست برجسته دانشگاه بوداپست، به رونا یک موقعیت تدریس پیشنهاد داد. او شیمی را به دانشجویان برگزیده ای که تانگل احساس می‌کرد دانش کافی برای تکمیل کار دروس ندارند، آموخت.  اولین زنی شد که شیمی را در سطح دانشگاه مجارستان تدریس می‌کند.
ساختمانی که رونا و مادرش در آن زندگی می‌کردند با حمله کمونیست‌ها به مجارستان در سال ۱۹۱۹ اشغال شد. به دلیل بی‌ثباتی سیاسی و آزار و اذیت کسانی که با کمونیست‌ها در هنگام مقابله با ترور سفید دست داشتند، مقادیر فزاینده ای در این مؤسسه به رونا افتاد. هنگامی که در سال ۱۹۲۱موقعیتی را برای بازگشت به دالم و مؤسسه کایزر ویلهلم توسط اتو هان ارائه داد، رونا استعفا داد. وی به کارکنان هان در برلین پیوست تا ایزوتوپ‌های توریم (که اکنون با نام Th-۲۳۰ شناخته می‌شود) را از اورانیوم جدا کند.  ابرتورم در جمهوری وایمار وی را مجبور به انتقال به مؤسسه فیبر نساجی کایزر ویلهلم کرد، زیرا تحقیقات عملی تنها کار مجاز در آن زمان بود. تحقیقات نظری بدون کاربرد اساسی اولویت نداشت. آموزش او اجازه داد او را به بازگشت به ثبات تر مجارستان و قبول یک موقعیت در یک کارخانه نساجی دست یابد، در سال ۱۹۲۳. او برای کار مهم نیست و به زودی سمت چپ،  پیوستن به کارکنان مؤسسه تحقیقات رادیوم وین در سال ۱۹۲۴به درخواست استفان مایر تحقیقات وی در آنجا بر اندازه‌گیری میزان جذب و دامنه اشعه هیدروژن و همچنین توسعه پولیونی به عنوان ماده رادیواکتیو جایگزین برای رادیوم متمرکز شده‌است.