stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بتمن آغاز می‌کند
بازیگران و شخصیت‌ها

کریستین بیل در نقش بروس وین / بتمن:
گاس لوییز در نقش کودکی بروس وین
مایکل کین در نقش آلفرد پنی‌ورث:
لیام نیسون در نقش هنری دوکارد/رأس‌الغول:
کیتی هلمز در نقش ریچل داوز:
گری الدمن در نقش جیمز گوردون:
کیلین مورفی در نقش دکتر جاناتان کرین / مترسک:
مورگان فریمن در نقش لوشس فاکس:
تام ویلکینسون در نقش کارماین فالکونی:
روتخر هاور در نقش ویلیام ارل:
کن واتانابه در نقش بدل رأس‌الغول
مارک بون جونیور در نقش کارآگاه آرنولد فلاس ایفای نقش می‌کند؛ لری هولدن نیز در نقش دادستان گاتهام، کارل فینچ بازی می‌کند. کالین مک‌فارلن در نقش رئیس پلیس جیلیان بی. لوب، کریستین آدامز در نقش جسیکا، منشی شرکت وین، لاینس روچ و سارا استیوارت در نقش دکتر توماس وین و مارتا وین، از دیگر بازیگران این فیلم هستند. راده سربزیا در نقش مرد بی‌خانمانی که آخرین نفری است که بروس را پیش از عزیمتش از گاتهام می‌بیند و نخستین شهروند عادی است که بتمن را می‌بیند. جک گلیسون که پیش از این با بیل در سلطنت آتش (۲۰۰۲) هم‌بازی بوده و بعدها به خاطر بازی در نقش جافری براتیون در سریال بازی تاج و تخت مشهور شد، در این فیلم در نقش پسربچه‌ای بازی می‌کند که علاقه‌مند به بتمن است و مدتی بعد بتمن جانش را نجات می‌دهد.
تولید > آماده‌سازی

در ژانویه ۲۰۰۳، وارنر برادرز نولان را برای کارگردانی فیلمی بی‌نام از بتمن استخدام کرد، دیوید اس. گویر دو ماه بعد برای نوشتن فیلم‌نامه استخدام شد. نولان گفت که قصد دارد تا این مجموعه را دوباره از نوع بسازد و این بار «داستان خاستگاه بتمن گفته شود، داستانی که تاکنون مطرح نشده‌است.» نولان اعلام کرد که انسانیت و واقع‌گرایی پایه‌های فیلم خواهند بود. گویر گفت هدف این بوده که مخاطبان هم به بتمن و هم به بروس وین توجه کنند. نولان هم اعلام کرد که منبع الهامش فیلم سوپرمن (۱۹۷۸) ساختهٔ ریچارد دانر است و قصد دارد تمرکزش را بر روی رشد شخصیت بتمن بگذارد.
بخش آمده‌ای از این فیلم به خصوص بخش‌های جلوه ویژهٔ آن با استفاده از تکنیک کروماکی انجام شده.
ماشین بتمن
لیلا سودآور دیبا

| لیلا سودآور دیبا | لیلا سودآور دیبا |
| --- | --- |
لیلا دیبا در همایش هنر قاجار در موزه لوور - ۲۰۱۸: لیلا دیبا در همایش هنر قاجار در موزه لوور - ۲۰۱۸
نام هنگام تولد: لیلا سودآور
زادهٔ: ۱۹۴۸ نیویورک
آثار برجسته: Royal Persian Paintings: The Qajar Epoch, 1785-1925
همسر: محمود دیبا (درگذشته در سانحه سقوط پرواز شماره ۱۱۱ سوئیس‌ایر)
والدین: پدر ایرانی و مادر آمریکایی
لیلا سودآور دیبا (انگلیسی: Layla Soudavar Diba)، مشهور به لیلا دیبا، نمایشگاه‌گردان، موزه‌دار و پژوهشگر قرون ۱۸ و ۱۹ و معاصر هنر ایرانی است.
زندگی‌نامه > موزه نگارستان

لیلا دیبا، از ابتدای تأسیس موزه نگارستان در سال ۱۹۷۵، با سمت مدیر، عوض مؤسس و کیوریتور ارشد این موزه مشغول به کار شد. تحت مدیریت او، تعداد آثار موزه از چند صد اثر به بیش از سه هزار اثر هنری افزایش یافت. این موزه که به دستور شهبانو فرح پهلوی جهت ترویج هنر ایرانی مربوط به قرون ۱۸ و ۱۹ تأسیس شده بود در جریان انقلاب ۱۳۵۷ ایران (۱۹۷۹) تعطیل شد.
زندگی‌نامه > سایر فعالیت‌ها

پس از مهاجرت به ایالات متحده در سال ۱۹۷۹، بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ به عنوان کیوریتور هنر اسلامی در موزه هنر بروکلین خدمت کرد. در دوران حضورش، نمایشگاه «نقاشی‌های سلطنتی ایرانی: دوران قاجار (۱۷۸۵–۱۹۲۵)» (عنوان اصلی: Royal Persian Paintings: The Qajar Epoch (1785-1925)) را برگزار کرد، که اولین نمایشگاه بزرگ بین‌المللی هنر و فرهنگ ایرانی قرن هجدهم و نوزدهم بود.
لیلا دیبا، به عنوان مشاور هنری در موزه متروپولیتن نیویورک فعالیت داشت. وی اکنون در آمریکا زندگی می‌کند و یکی از اعضا هیئت امنا دانشنامه ایرانیکا می‌باشد.
او همچنین مشاور ارشد بنیاد فرهنگ، موزه گوگنهایم ابوظبی و موقوفه ملی علوم انسانی است.
در سال‌های ۲۰۱۳–۲۰۱۴ او به همراه فرشته دفتری، نمایشگاه «ایران مدرن» را در انجمن آسیا در نیویورک کیوریت و کتابی با همین عنوان، به مناسبت این نمایشگاه به همراه فرشته دفتری تألیف کرد.
زندگی‌نامه > تحصیلات

لیلا سود آور دیبا، مدرک کارشناسی هنر خود را از کالج ولزلی و کارشناسی ارشد هنر و دکترای هنرهای زیبا را از دانشگاه نیویورک دریافت نمود.
زندگی‌نامه > کتاب‌ها

نقاشی‌های سلطنتی فارسی، دوره قاجار، ۱۷۸۵–۱۹۲۵
Journey Through Asia: Masterpieces in the Brooklyn Museum of Art; with Amy G. Poster. Brooklyn Museum Bookshop, 2003.
Turkmen Jewelry: Silver Ornaments from the Marshall and Marilyn R. Wolf Collection. Metropolitan Museum of Arts, New York, 2011.
Iran Modern (Co-Editor with Fereshteh Daftari). Asia Society Museum, New York, 2013
یادکرد

↑  Swissair crash victims
1 2 3 4 5 6 7  Iranica board of Trustees, 2018.
↑  «Profile – Layla Diba». IRANIAN AMERICAN WOMEN FOUNDATION (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۷-۰۳.
↑  «مجموعه مقالات لیلا دیبا دربارهٔ نقاشی و هنر عصر قاجار منتشر شد». ایبنا.
↑  "Iran Modern". asiasociety.org (به انگلیسی).
روت‌کیت

روت‌کیت
روت‌کیت (به انگلیسی: Rootkit) مجموعه‌ای از نرم‌افزارهاست که کنترل یک سیستم رایانه‌ای را به دست می‌گیرد. در این نوع حمله، کاربر سیستم متوجه حضور روت‌کیت نخواهد شد و هکر رایانه توانایی تغییر تمامی تنظیمات رایانه را دارد.
روت کیت ها هدفشان این است در آینده کاری انجام بدهند ن درحال حاضر.و سعی میکنند در سطح پایین سیستم عامل را درگیرکنند
روت کیت avail made attack بسیار خطرناک است چون کلیدهای رمزنگاری را در سیستم هایی که رمزنگاری شده اند ،استخراج میکند
رایانه‌ای که تحت سلطه روت‌کیت و نهایتاً هکر قرار می‌گیرد را زامبی (به انگلیسی: Zombie) می‌نامند. اگر ضایعه‌ای در شبکه رایانه‌ها پیدا شود، با پیگیری آن به زامبی می‌رسیم و هکر نمی‌تواند ردیابی شود.
روت‌کیت بدافزارهایی هستند که اغلب، آن‌ها را به خودی خود نمی‌توان مخرب یا خطرناک دانست، بلکه قرار گرفتن آن‌ها در کنار ویروس‌ها یا کرم‌های اینترنتی یا نوع استفاده از آن‌هاست که به آنان ماهیتی خطرناک می‌بخشد. به عنوان یک تعریف می‌توان گفت که روت‌کیت ابزاری نرم‌افزاری است که به وسیلهٔ آن این امکان وجود دارد تا فایل، پروسه یا کلیدی خاص در رجیستری را پنهان نمود. روت‌کیت‌ها اغلب در سطح سیستم‌عامل فعالیت کرده و با تغییراتی که در سیستم‌عامل یا منابع آن انجام می‌دهند، به مقاصد خود دست پیدا می‌کنند. به علت قابلیت پنهان‌سازی قوی این‌گونه برنامه‌ها، شناسایی آن‌ها یا برنامه‌هایی که توسط آن‌ها پنهان گردیده اغلب مشکل بوده و این امر می‌تواند مشکلاتی را برای کاربران به وجود آورد. به عنوان مثال برخی از روت‌کیت‌ها پس از اجرا بر روی سیستم کاربر، کرمی را از دل خود بیرون آورده و بر روی سیستم کاربر اجرا می‌نمایند. سپس با قابلیت‌های خاص خود آن را از دید کاربر مخفی می‌کنند و کرم مزبور به راحتی به فعالیت‌های مخرب خود به دور از چشم کاربر ادامه می‌دهد.
روت‌کیت‌ها برنامه‌هایی هستند که از نظر ساختار کاری بسیار شبیه Trojanها و Backdoorها هستند، ولی با این تفاوت که شناسایی روت‌کیت بسیار مشکل‌تر از درب‌های پشتی است زیرا روت‌کیت‌ها جایگزین برنامه‌های اجرایی مهم سیستم عامل شده و در گاهی مواقع خود را در هسته تزریق می‌کنند و به هکرها این اجازه را می‌دهند که از طریق در پشتی و پنهان شدن در عمق سیستم عامل به آن نفوذ کنند.

به‌طور کلی دو نوع روت‌کیت وجود دارد روت‌کیت سنتی، روت‌کیت سطح هسته.
سونی به منظور حفظ محصولات این شرکت از سی دی‌های کپی شده غیرمجاز، روی برخی از سی دی‌های خود یک ویروس روت کیت وارد کرده تا میزان قابل استفاده بودن آن‌ها را در کامپیوتر مصرف‌کننده‌ها پایین بیاورد. در ابتدا سکوت شرکت سونی در عدم اعتراف به وجود این ویروس سر و صدای زیادی ایجاد کرد.
کاربرد

روت‌کیت‌های سنتی با شناسایی اولین روت‌کیت بسیار قدرتمند در اویل سال ۱۹۹۰ در طول یک دهه گسترش پیدا کردند. روت‌کیت‌های سنتی برای سیستم عامل‌های مختلف نوشته شده‌اند ولی به‌طور سنتی بر روی سیستم‌های یونیکس تمرکز کرده‌اند؛ ولی برای ویندوزهای سرور مثل NT/2000 نیز روت‌کیت‌هایی نوشته شده‌اند که جایگزین کتابخانه‌های (DLL) شده یا سیستم را تغییر می‌دهند ولی تعداد زیادی از روت‌کیت‌ها برای سیستم‌های یونیکس نوشته شده‌اند.




روت‌کیت‌ها اجازه دسترسی Root را به ما نمی‌دهند و ما هنگامی قادر به نصب آن‌ها بر روی یک سیستم هستیم که دسترسی ریشه‌ای و مدیر یک سیستم را توسط روش‌های دیگری مثل سرریز بافر به دست آورده باشیم؛ بنابراین یک روت‌کیت یک سری ابزارهایی است که با پیاده‌سازی یک در پشتی و پنهان کردن مدارک استفاده از سیستم و ردپاها به هکر اجازه نگهداری دسترسی را می‌دهد.


روت‌کیت‌های سنتی به جای اینکه فایلی در هسته سیستم قربانی اضافه کنند، سرویس‌ها و فایل‌های اصلی و مهم سیستم عامل قربانی را با یک نسخه تغییر یافته آن که عملیاتی مخرب انجام می‌دهد جایگزین می‌کنند.




هکرها با پوشاندن چشم و گوش‌های مدیران سیستم که توسط روت‌کیت انجام می‌شود می‌توانند به صورت مؤثری حضورشان را در یک سیستم مخفی نگه دارند. lrk5 و Tornkit دو نمونه از روت‌کیت‌های سنتی هستند که برای سیستم‌های Linux و Solaris نوشته شده‌اند. این روت‌کیت‌ها به محض نصب شدن در سیستم قربانی خود را با سرویس‌های حیاتی و مهم سیستم عامل جایگزین می‌کنند.




روت‌کیت‌های سطح هسته نسبت به نوع سنتی بسیار حرفه‌ای تر هستند و از نظر سطح پنهان‌سازی بسیار پا را فراتر از نوع سنتی گذاشته‌اند زیرا این روت‌کیت‌ها در سطح ریشه پیاده‌سازی می‌شوند و این کار شناسایی و کنترل کردن آن‌ها را بسیار مشکل‌تر کرده‌است. روت‌کیت‌های سطح هسته به ما کنترل کاملی از سیستم اصلی و یک امکان قدرتمند برای جای‌گیری می‌دهد.


خود هسته در حالی که یک کرنل زیبا و کارآمد به نظر می‌رسد تبدیل به یک اسب تروا می‌شود و در حقیقت Kernel فاسد می‌شود ولی صاحب سیستم از این موضوع بی‌خبر می‌ماند.


چند تا از معروف‌ترین روت‌کیت‌های سطح هسته Knrak و Adore برای سیستم‌های لینوکس، Plasmoid برای سیستم‌های Solaris و روت‌کیت سطح هسته ویندوز NT برای سیستم‌های سرور ویندوز نام دارند.
توپ طلای ۱۹۸۸

Award
| توپ طلای ۱۹۸۸ | توپ طلای ۱۹۸۸ |
| --- | --- |
تاریخ: ۱۹۸۸
کشور: فرانسه
برگزارکننده: فرانس فوتبال
نکات مهم: نکات مهم
برنده: مارکو فان باستن
وبگاه: www.francefootball.fr
 → ۱۹۸۷  توپ طلا  ۱۹۸۹ ← :  → ۱۹۸۷  توپ طلا  ۱۹۸۹ ← 
مارکو فان باستن برندهٔ توپ طلا ۱۹۸۸
توپ طلای ۱۹۸۸ (فرانسوی: 1988 Ballon d'Or‎) ۳۳مین رویداد سالیانهٔ توپ طلا بود که از سوی مجلهٔ فرانس فوتبال به بهترین بازیکن فوتبال در سال ۱۹۸۸ اعطا گردید که در این سال، مارکو فان باستن برندهٔ توپ طلا شد.
رتبه‌بندی

| ردیف | نام | باشگاه | ملیت | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | مارکو فان باستن |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  هلند | ۱۲۹ |
| ۲ | رود گولیت |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  هلند | ۸۸ |
| ۳ | فرانک ریکارد |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  هلند | ۴۵ |
| ۴ | الکسی میخایلیچنکو |  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف |  اتحاد جماهیر شوروی | ۴۱ |
| ۵ | رونالد کومان |  باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون |  هلند | ۳۹ |
| ۶ | لوتار ماتئوس |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  آلمان غربی | ۱۰ |
| ۷ | جانلوکا ویالی |  باشگاه فوتبال سمپدوریا |  ایتالیا | ۷ |
| 8 | فرانکو بارزی |  باشگاه فوتبال آ.ث. میلان |  ایتالیا | ۵ |
| 8 | یورگن کلینزمن |  باشگاه فوتبال اشتوتگارت |  آلمان غربی | ۵ |
| 8 | Oleksandr Zavarov |  باشگاه فوتبال یوونتوس |  اتحاد جماهیر شوروی | ۵ |
| 11 | Tanju Çolak |  باشگاه فوتبال گالاتاسرای |  ترکیه | ۴ |
| 11 | Oleh Kuznetsov |  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف |  اتحاد جماهیر شوروی | ۴ |
| 13 | رینات داسایف |  باشگاه فوتبال سویا |  اتحاد جماهیر شوروی | ۳ |
| 13 | Anatoliy Demyanenko |  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف |  اتحاد جماهیر شوروی | ۳ |
| 13 | گلن هیزن |  باشگاه فوتبال فیورنتینا |  سوئد | ۳ |
| 13 | میچل (بازیکن فوتبال) |  باشگاه فوتبال رئال مادرید |  اسپانیا | ۳ |
| 17 | Flemming Povlsen |  باشگاه فوتبال کلن |  دانمارک | ۲ |
| 17 | میشل پرودوم |  باشگاه فوتبال مشلان |  بلژیک | ۲ |
| 17 | والتر زنگا |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ایتالیا | ۲ |
| 20 | گئورگی هاجی |  باشگاه فوتبال استوا بخارست |  رومانی | ۱ |
| 20 | روبرتو مانچینی |  باشگاه فوتبال سمپدوریا |  ایتالیا | ۱ |
| 20 | دژان ساویسویچ |  باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۱ |
| 20 | نویل ساوتال |  باشگاه فوتبال اورتون |  ولز | ۱ |
| 20 | دراگان استویکوویچ |  باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۱ |
پلیس آهنی (فیلم ۲۰۱۴)

| پلیس آهنی | پلیس آهنی |
| --- | --- |
کارگردان: ژوزه پادیلا
تهیه‌کننده: مارک آبراهام اریک نیومن
فیلمنامه‌نویس: نیک شنک جاشوآ زتومر جیمز وندربیلت
بر پایه: پلیس آهنی از ادوارد نیومایر مایکل ماینر
بازیگران: یوئل کینامان گری اولدمن مایکل کیتون میگوئل فرر ساموئل ال. جکسون ابی کورنیش جی باروشل جان پل راتن جکی ارل هیلی جنیفر ایلی ایمی گارسیا ماریان ژان-باپتیست مایکل کی ویلیامز تاتیانا جونز ملانی اسکروفانو مرجان نشاط
موسیقی: پدرو برامفمن
فیلم‌بردار: لولا کاروالیو
تدوین‌گر: دنیل رزنده
شرکت تولید: استرایک انترتینمنت اسپای‌گلس اینترتیمنت
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر کلمبیا پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۷ فوریه ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-0۲-۰۷)  
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۳۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۲۴۲٬۷ میلیون دلار
پلیس آهنی (به انگلیسی: RoboCop) یک فیلم سینمایی آمریکایی سه‌بعدی در سبک سایبرپانک و فیلم علمی–تخیلی به کارگردانی ژوزه پادیلا است که در ۷ فوریه ۲۰۱۴ اکران سینمایی شد. این فیلم بازسازی پلیس آهنی (۱۹۸۷) و بازراه‌اندازی مجموعه فیلم‌های پلیس آهنی می‌باشد.
اسکرین جمز اولین بار خبر ساخت مجدد این فیلم را در سال ۲۰۰۵ اعلام کرد، اما روند تولید فیلم یک سال به وقفه افتاد. ابتدا قرار بود دارن آرونوفسکی و بعداً دیوید سلف نویسندگی و کارگردانی این فیلم را بر عهده بگیرد و فیلم در سال ۲۰۱۰ منتشر شود. اما در تولید فیلم، چندین بار وقفه ایجاد شد و نهایتاً در سال ۲۰۱۱، پادیلا برای کارگردانی این فیلم استخدام شد. ام‌جی‌ام تاریخ انتشار فیلم را اوت ۲۰۱۳ اعلام کرد، اما بعداً آن را به فوریه ۲۰۱۳ تغییر داد. فیلمبرداری این فیلم در سپتامبر ۲۰۱۲ آغاز شد و تورنتو، ونکوور، همیلتون و دیترویت لوکیشن‌های این فیلم بودند.
داستان

در سال ۲۰۲۸، شرکت چندملیتی «اُمنی‌کورپ» قطب اصلی فناوری ربات در دنیاست. ربات‌های جنگی آن‌ها در حال پیروزی در تمامی نبردها هستند. حال آن‌ها قصد دارند از فناوری خود، در داخل آمریکا استفاده کنند. الکس مورفی، یک همسر و پدر فداکار و یک پلیس صادق است. بعد از آن که او در یک حادثه به شدت مجروح می‌شود، امنی‌کورپ تصمیم می‌گیرد تا به شیوه‌ای رباتیک زندگی او را حفظ کند. مورفی به یک ربات تبدیل می‌شود و به خیابان‌ها بازمی‌گردد تا با جرم و جنایت مبارزه کند.
بازیگران

یوئل کینامان در نقش الکس جیمز مورفی: افسر پلیسی که در یک درگیری زخمی می‌شود و برای ادامه زندگی به پلیس آهنی تبدیل می‌شود
گری اولدمن در نقش دکتر دنت نورتون: خالق و طراح پلیس آهنی
ایمی گارسیا در نقش کیم: دانشمندی که همکار دکتر نورتون است
مایکل کیتون در نقش ریموند سلارز
ساموئل ال. جکسون در نقش پت نواک
ابی کورنیش در نقش کلارا مورفی: همسر الکس مورفی
جی باروشل در نقش پاپ
جان پل راتن در نقش دیوید مورفی: پسر الکس مورفی
جکی ارل هیلی در نقش مداکس: یک ارتشی مسئول آماده‌سازی پلیس آهنی
میگوئل فرر در نقش والون
جنیفر ایلی در نقش لیز کلاین
تاتیانا جونز در نقش دستیار شهردار
مرجان نشاط در نقش سایه
تولید > شکل‌گیری

سونی پیکچرز برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ اعلام کرد که قصد بازسازی پلیس آهنی را دارد و جزئیات دقیق‌تری ارائه نداد. در نوامبر ۲۰۰۶، وبسایت بلادی دیسگاستینگ گزارش داد که پروژه ساخت این فیلم عقب افتاده‌است.
در مارس ۲۰۰۸، در کنفرانس خبری مترو گلدوین مایر نام فیلم پلیس آهنی در بین مجموعه‌هایی آمد که در آینده قرار است بازسازی شوند. در پوستری که در ژوئن ۲۰۰۸ توسط همین شرکت منتشر شد، عبارت «پلیس آهنی در سال ۲۰۱۰ می‌آید» نوشته شده‌بود. استودیو مذاکرات خود را با دارن آرونوفسکی برای کارگردانی این فیلم آغاز کرد. در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۰۸، آرونوفسکی به عنوان کارگردان و دیوید سلف به عنوان نویسنده معرفی شدند و تاریخ اکران فیلم سال ۲۰۱۰ اعلام گردید. بعداً، تاریخ انتشار تا سال ۲۰۱۱ به تعویق افتاد.
در کامیک-کان سن دیگو ۲۰۰۹، نمایندگان ام‌جی‌ام، اعلام کردند که تاریخ اکران فیلم، به دلیل تداخل برنامه‌ای کارگردان، تابستان ۲۰۱۰ یا عقب‌تر خواهد بود. آن‌ها حضور آرونوفسکی در پروژه را تأیید یا رد نکردند.
در ۵ ژانویه ۲۰۱۰، گزارش شد که تاریخ اکران باز هم به تعویق می‌افتد اما آرونوفسکی قطعاً کارگردان این فیلم خواهد بود. بعد آن‌که مدیران استودیو، موفقیت فیلم آواتار را دیدند، تقاضا کردند که فیلم به صورت سه‌بعدی ساخته شود. اما به علت مشکلات مالی و اختلافات بین استودیو و آرونوفسکی، پروژه باز هم به عقب افتاد.
در ۲ مارس ۲۰۱۱، اعلام شد که ژوزه پادیلا به جای آرونوفسکی کارگردانی فیلم را برعهده خواهد گرفت و عمده دلیل این انتخاب، موفقیت تجاری فیلم‌های یگان ویژه و یگان ویژه: دشمن در حصار بوده‌است.
ابی کورنیش بازیگر فیلم
سگک عقاب و صید

| سگک عقاب و صید | سگک عقاب و صید |
| --- | --- |
مواد: طلا با نگین‌های فیروزه
اندازه: پهنا: ۸۴ میلیمتر
خلق‌شده: سده اول پیش از میلاد تا سده دوم پیش از میلاد
دوره/فرهنگ: اشکانیان
کشف‌شده: ۱۹۱۰ (میلادی)-۱۹۱۱ (میلادی) نزدیکی نهاوند، ایران
کاشف: ارنست هرزفولد
مکان کنونی: موزه متروپولیتن نیویورک گالری ۴۰۴
سگک عقاب و صید از اشیای کشف شده دوران اشکانیان است و قدمت آن به سده اول پیش از میلاد تا سده دوم پیش از میلاد بر می‌گردد. در سال‌های ۱۹۱۰-۱۹۱۱ میلادی این قطعه که جزئی از یک گنجینه بود، توسط ارنست هرتسفلد در اتاقی در یک معبد، واقع در نزدیکی نهاوند کشف شد. هرتسفلد بر این گمان بود که این گنج متعلق به یک خانواده اشرافی اشکانی است. جنس قطعه طلا با نشان‌های فیروزه و پهنای سگک ۸٫۴ سانتی متر است. طرح کلی سگک دایره‌ای شکل است که دو شکاف به منظور گذر تسمه یا بند چرمی در سمت راست و چپ آن وجود دارد. گردادگرد سگک (قاب) جای ۱۸ نگین دیده می‌شود، در این جایگاه‌هایی که شبیه ناخن انسان است، نگین فیروزه نشانده شده‌است که البته بیشتر آنها کنده شده و نابود شده‌اند و فقط ۶ نگین در جای خود است. عقاب در چنگال خود حیوان قوز کرده و کوچکی را که به نظر بزی کوهی یا خرگوشی صحرایی است، شکار کرده‌است. در گوش بزرگ صید و چند نقطه بدنش  فیروزه نشانده شده‌است. عقاب  تقریباً سه چهارم نمای سگک را اشغال کرده‌است. این قطعه دو قلو است و تکه زوج آن در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. این قطعه در موزه متروپولیتن نیویورک گالری ۴۰۴ نگهداری می‌شود.
پارک ملی پامیر

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
معیار ثبت: طبیعی: (vii)(viii)
شمارهٔ ثبت: ۱۲۵۲
تاریخ ثبت: ۲۰۱۳
پارک ملی پامیر (که با نام‌های پامرسکی، پامیرسکی و پارک ملی تاجیکستان نیز شناخته می‌شود) یک پارک ملی وذخیره‌گاه طبیعی است که در شرق کشور تاجیکستان قرار دارد. این پارک در سال ۱۹۹۲ بنیان نهاده شد. در سال ۲۰۰۸، پارک ملی پامیر برای ثبت شدن به عنوان میراث جهانی یونسکو به این سازمان معرفی شد. این درخواست در سال ۲۰۱۳ پذیرفته شد.
ویدرنه دوم

| ویدرنه دوم (هیدرانس) | ویدرنه دوم (هیدرانس) |
| --- | --- |
سلطنت: میانه سده ۵ (پیش از میلاد)
پیشین: ویدرنه
جانشین: هیدرانس سوم
دودمان: دودمان یرواندی
ویدرنه دوم (به پارسی باستان: 𐎻𐎡𐎭𐎼𐎴 Vidṛna) یا هیدرانس دوم (ارمنی: Հիդարնես Գ Երվանդունի) پادشاه ارمنستان از دودمان اروندی بود که در میانه سده ۵ (پیش از میلاد) حکومت می‌کرد. وی فرزند ویدرنه، یک فرمانده نظامی ارتش شاهنشاهی هخامنشی در سده پنجم پیش از میلاد و یکی از هفت نفری بود که علیه گئومات مغ شورش کرد، بود.
ویدرنه فرمانده سپاه جاویدان هخامنشیان و ساتراپ پارت و چند ساتراپی دیگر بود.
در دوران خشایارشا یکم، ویدرنه یکی از فرماندهان دومین تهاجم ایرانیان به یونان بود  که در سال ۴۸۰ پیش از میلاد، به فرماندهی گارد جاویدان انتخاب شد. در زمان او بود که گارد جاویدان، ده هزار نفر شد. در حالی که برادرش سیسامنس فرماندهی نیروهای هریوا را بر عهده داشت.
در اولین روز نبرد ترموپیل، ویدرنه هدایت گارد جاویدان را در برابر فالانژ اسپارتی‌ها که تحت فرمان لئونیداس بودند را بر عهده گرفت، اما تلاش برای در هم شکستن مقاومت اسپارت‌ها شکست خورد.در روز دوم ، یکی از ساکنان محلی به نام افیالتس با نشان دادن یک راه مخفی در اطراف ترموپیل که مورد استفاده احشام بود، به یونانیان خیانت کرد.  این امر باعث شد ویدرنه و گارد جاویدانش از پشت اسپارت‌ها و نیروهای تسپانی و تبای عبور کنند و در نتیجه، آنها را شکست دهند.
پس از شکست پارسیان در نبرد سالامیس، خشایارشا تصمیم گرفت که به آسیا برگردد و یونان را به قصد سارد ترک کرد و ارتش بزرگی را تحت فرماندهی مردونیه در تسالی به جای گذاشت. ویدرنه می‌خواست در کنار شاه بماند و با او به آسیا برگردد.  بنابراین خشایارشا مسئولیت بازگرداندن ارتش ایران از طریق تنگه داردانل به آسیا را به ویدرنه سپرد.   پس از این، هیچ چیز دیگری در مورد ویدرنه گزارش نشده است.
اطاله بررسی

اطاله بررسی (فیلیباستر) (انگلیسی: Filibuster) یک روند پارلمانی است که منازعه بر سر قسمتی از روند قانون‌گذاری به طول می‌انجامد و یک یا چند عضو، رأی‌گیری را به تعویق انداخته یا به‌طور کلی از آن جلوگیری می‌کنند. فرهنگستان زبان و ادب فارسی، برای فیلیباستر برابرِ «سد رأی» را برگزیده است.
فیلیباستر در جمهوری روم باستان

گفته می‌شود مبدع فیلیباستر سناتور جمهوری روم باستان کاتوی کوچک بوده‌است. در سنای روم قانونی وجود داشت که جمع کردن همه امور سنا را تا قبل از غروب آفتاب الزامی می‌کرد. کاتو علیه مواردی که با آنها مخالف بود آنقدر سخنرانی می‌کرد تا آفتاب غروب کند و نوبت به رای‌گیری نرسد. از آنجا که سناتورهای روم مصونیت داشتند و مجازات صدمه زدن به آن‌ها اعدام بود، کسی نمی‌توانست سخنرانی کاتو را قطع کند.
کاتو دو مرتبه سعی کرد که با استفاده از فیلیباستر از اعطای اختیارات بیشتر به ژولیوس سزار جلوگیری کند.
برخی محققان عقیده دارند که فیلیباستر یکی از دلایل ناکارآمدی و افول دموکراسی در جمهوری روم و ظهور امپراتورها بود.
فیلیباستر در ایران

در جریان نهضت ملی شدن نفت، با توجه به اینکه طرفداران قرارداد گس–گلشائیان (مخالفین ملی شدن) در مجلس دارای اکثریت بودند، چهار روز مانده به پایان آن دوره مجلس، حسین مکی از طرف مخالفین قرارداد (موافقین ملی شدن) نطق طولانی چهار روزه‌ای انجام داد که به اتمام آن دوره مجلس و عدم امکان رای‌گیری منجر شد. نطق مکی مصداق فیلیباستر محسوب می‌شود.
فیلیباستر در سنای ایالات متحده آمریکا

مقالهٔ اصلی: اطاله‌بررسی در سنای ایالات متحده آمریکا
در سنای آمریکا، رایج‌ترین نوع فیلیباستر زمانی رخ می‌دهد که سناتوری تلاش کند به رأی گذاشته شدن طرحی را با ادامه دادن بحث بر سر اقدام، به تعویق انداخته یا به کلی جلوی آن را بگیرد. مقررات به یک سناتور، یا مجموعه‌ای از سناتورها اجازه می‌دهد به هر میزان که بخواهند در خصوص هر موضوعی که می‌خواهند صحبت کنند، مگر این که سه پنجم سناتورها که به‌طور مناسب انتخاب شده و سوگند یاد کرده باشند (معمولاً ۶۰ تا از ۱۰۰ سناتورها) با رأی به کفایت مذاکرات طبق مقررات ۲۲ سنا، بحث را خاتمه دهند.
طبق حکم دیوان عالی ایالات متحده آمریکا در پرونده ایالات متحده در برابر بالین (۱۹۶۰) تغییر مقررات سنا با یک اکثریت ساده مقدور است. به هر روی، طبق مقررات کنونی سنا، خود تغییر مقررات را می‌توان فیلیباستر کرد و برای ختم مباحثات نیاز به رأی دو سوم سناتورهای حاضر و رأی دهنده است. با وجود این، این احتمال وجود دارد که رئیس سنا اطاله در بررسی اطاله را خلاف قانون اساسی ارزیابی کند، که در نتیجه این تصمیم را می‌توان با یک اکثریت سادهٔ سنا تأیید کرد.
در روز پنجشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۴ (۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵) پس از ساعت‌ها بحث در صحن سنای آمریکا در مورد قرارداد هسته‌ای ایران و آمریکا، جمهوری‌خواهان نتوانستند به آرای لازم برای جلوگیری از استفاده دموکرات‌ها از اطاله بررسی دست یابند.
گودزیلا ۲۰۰۰

| گودزیلا ۲۰۰۰ | گودزیلا ۲۰۰۰ |
| --- | --- |
کارگردان: تاکائو اوکاوارا
تهیه‌کننده: شوگو تومییاما
نویسنده: هیروشی کاشیوابارا واتارو میمورا
فیلمنامه‌نویس: هیروشی کاشیوابارا
بازیگران: هیروشی آبه نائومی نیشیدا تسوتومو کیتاگاوا هیروشی آبه شیرو سانو
موسیقی: تاکایوکی هاتتوری
فیلم‌بردار: کاتسوهیرو کاتو
تدوین‌گر: یوشییوکی اوکوهارا
شرکت تولید: توهو
توزیع‌کننده: توهو ترایستار پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ دسامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-۱۲-۱۱)  
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: ژاپن
زبان: زبان ژاپنی
هزینهٔ فیلم: ۸٫۳ میلیون دلار آمریکا
فروش گیشه: ۲۵٬۰۳۷٬۳۹۰ دلار آمریکا
گودزیلا ۲۰۰۰ (انگلیسی: Godzilla 2000) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به نائومی نیشیدا و هیروشی آبه اشاره کرد.
جنگ‌های مذهبی اروپا

نبرد کوه سفید (۱۶۲۰) در بوهم یکی از نبردهای سرنوشت ساز جنگ سی‌ساله بود که در نهایت منجر به تبدیل اجباری مذهب جمعیت بوهمی به کاتولیک رومی شد.
جنگ‌های مذهبی اروپا مجموعه‌ای از جنگ‌هایی بود که در طول قرن‌های ۱۶، ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ در اروپا به راه افتاد. پس از آغاز اصلاحات پروتستانی در سال ۱۵۱۷، جنگ‌ها نظم مذهبی و سیاسی را در کشورهای کاتولیک اروپا یا جهان مسیحیت مختل کرد.
انگیزه‌های دیگر در طول جنگ‌ها شورش، جاه طلبی‌های سرزمینی و درگیری‌های قدرت‌های بزرگ بود. در پایان جنگ سی‌ساله (۱۶۱۸–۱۶۴۸)، فرانسه کاتولیک با نیروهای پروتستان علیه سلطنت کاتولیک هابسبورگ متحد شد. جنگ‌ها تا حد زیادی با پیمان صلح وستفالی (۱۶۴۸) پایان یافت، که نظم سیاسی جدیدی را ایجاد کرد که اکنون به عنوان حاکمیت وستفالی شناخته می‌شود.
درگیری‌ها با شورش شوالیه‌ها (۱۵۲۲) آغاز شد و به دنبال آن جنگ بزرگ دهقانان آلمانی (۱۵۲۴–۱۵۲۵) در امپراتوری مقدس روم رخ داد. پس از اینکه کلیسای کاتولیک ضد اصلاحات را در سال ۱۵۴۵ علیه رشد پروتستانتیسم آغاز کرد، جنگ تشدید شد. این درگیری‌ها در جنگ سی‌ساله به اوج خود رسید که آلمان را ویران کرد و یک سوم جمعیت آن را کشت، نرخ مرگ و میر دو برابر جنگ جهانی اول. صلح وستفالی به‌طور گسترده با به رسمیت شناختن سه مذهب مسیحی مجزا در امپراتوری مقدس روم: کاتولیسیسم، لوتریانیسم و کالوینیسم، اختلافات را حل کرد. اگرچه بسیاری از کشورهای اروپایی در اثر کشته‌های زیاد در سال ۱۶۴۸ ضعیف شدند، اما جنگ‌های مذهبی کوچک‌تر تا دهه ۱۷۱۰ ادامه یافت، از جمله جنگ‌های سه پادشاهی (۱۶۳۹–۱۶۵۱) در جزایر بریتانیا، جنگ‌های ساووار-والدنزی (۱۶۵۵–۱۶۹۰) و جنگ توگنبورگ (۱۷۱۲) در آلپ غربی.