stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاهسون
پیشینه تاریخی شاهسون‌ها > دوره پهلوی و شاهسون

طوایف شاهسون که نزدیک به چهار دهه، مستقل از دولت به‌سر می‌بردند (اواخر دوران قاجاریه) در دهه ۱۳۰۰ه‍.ش تا ۱۳۱۰ه‍.ش توسط رژیم پهلوی سرکوب، خلع سلاح و به صورت اجباری یکجانشین شدند. با توجه به اینکه هدف رضاشاه ایجاد حکومت قوی مرکزی بود، تضعیف سازمان ایلی و از بین بردن قدرت طوایف، یکی از مهم‌ترین خواسته‌های وی بود. در تعقیب این هدف و پس از خلع سلاح عشایر، قانون تخته قاپو در سال‌های ۱۳۱۲–۱۳۱۳ به مورد اجرا گذاشته شد. نیروهای دولتی عشایر را وادار نمودند که کانون‌های استقرار خود، یعنی چادرها را برچیده و سکونت‌گاه‌های دائمی برای خود ایجاد کنند. عشایری که مقاومت نموده و کماکان به انتظار در آلاچیق و اوبههای عشایری به سر می‌برند مورد تهاجم قرار گرفته و نتیجتاً بسیاری از عشایر ناگزیر به اتراق گردیده و به تدریج سکونت‌گاه‌هایی ایجاد کردند، در این شرایط رمه را می‌بایست چوپانان به صحرا برده در کومهها به سر برند، البته شاهسون‌ها عمدتاً به عنوان چوپان، کماکان دام خود را کوچ داده و با دشواری بسیار درو از چشم مأمورین دولتی کوچ می‌نمودند. با سقوط رضاشاه در شهریور ۱۳۲۰، عشایر دوباره آلاچیق را برپا نموده و اوبه‌ها را سازمان دادند و کوچ بار دیگر آغاز گشت و اتحادیه ایل، به صورت نیم‌بند و نامتمرکز احیا گردید. تخته قاپوی رضاشاه هرچند موجب شد که جامعه عشایری شاهسون با مشکلات عدیده‌ای درگیر شود و انسجام ایلی تا حدی برهم بریزد ولی روی هم رفته این برنامهٔ اسکان مبتنی بر زور ناموفق بود و تا سال ۱۳۲۷ه‍.ش که آغاز برنامه‌های عمرانی در دشت مغان است، منطقه مزبور منحصراً قشلاق عشایر شاهسون بوده و رمه‌گردانی مبتنی بر کوچ رکن بارز حیات اقتصادی-اجتماعی منطقه بود.
با وجود این در دهه ۱۳۴۰ه‍.ش خلع برخی رؤسا و اجرای اصلاحات ارضی، ایل شاهسون را از مبانی اقتصادی و سیاسی اش محروم ساخت.
پس از انقلاب ۱۳۵۷ شاهسون‌ها نیز همچون دیگر ایلات ایرانی کوچ روی را از سر گرفتند. (مطابق سرشماری ۱۹۸۷م، ۶۰۰۰ هزار خانوار شاهسون در دشت مغان، کوچ‌نشینی را از سر گرفتند). اما ظاهراً در میانه دهه ۱۳۷۰ ه‍.ش با پیشرفت بی‌امان طرح‌های توسعه مورد حمایت دولت، به ویژه پروژه‌های کشت و صنعت دشت مغان که از زمان محمدرضا شاه پهلوی در مغان آغاز شده بود، کوچ نشینی چنان نپایید.
ساختار اجتماعی ایل شاهسون

هرم سازمان تولیدی ایل شاهسون از خانوار آغاز و به تیره و طایفه ختم می‌شود. در گذشته ریاست طوایف را خان‌ها به عهده داشتند که امروز از مزایای اجتماعی-اقتصادی و سیاسی شایانی برخوردار هستند. سرکردگان شاهسون نسبت به خوانین ایلاتی مانند قشقایی بسیار قدرتمندتر بودند. در راس هر رده کوچک نیز مسؤلی قرار داشت که آق‌سَقَّل [ریش‌سفید] نامیده می‌شد
با گسترش شهرنشینی و یکجانشین شدن اکثر جمعیت عشایر ایران، مردمان این ایل نیز در مناطق مختلف کشور ساکن شدند و ساختار ایلاتی آن تقریباً از بین رفته‌است[نیازمند منبع]
خصوصیات اجتماعی ایل شاهسون > مسکن

شاهسون‌ها به مجموعه چند آلاچیق و کومه‌ای که در یک نقطه برپا شده باشد، اوبه می‌گویند. محلی که اوبه در آن قرار گرفته یا به جایی که چادرها در آنجا برافراشته می‌شوند یورد اطلاق می‌گردد. مشخصه اصلی یورد سنگ چین‌های هلالی شکل (قوسی) است که به موقع استقرار اولین آلاچیق یا کومه در آنجا، برای گذاشتن فارماش (جا رختخوابی پشمی) و سایر اسباب و اثاث چیده شده و چوب‌های چادرها به این فاصله تقریبی یک متر خارج از این سنگ چین هلالی چیده می‌شوند. سبب اصلی چیدن این سنگ‌ها به خاطر مصون نگهداشتن اسباب و اثاث پشمین از تماس با کف زمین جلوگیری از نفوذ نم و رطوبت به داخل آنهاست. معمولاً هر فرد عشایر تا آخر عمر به خاطر دارد که در کدام یورد به دنیا آمده‌است. همچنین هر کدام از این یوردها دارای القاب یا عناوین قراردادی به خصوص هستند که ممکن است برخی از اسامس یادآور یک جریان تاریخی یا واقعه و پیشامدی نیز باشد. به دلیل اینکه در مقایسه با سایر مناطق عشایری ایران هر دو ناحیه سردسیر و گرم سیر شاهسون، (تابستان ییلاق و زمستان قشلاق) آب و هوای سردی دارند به همین خاطر عشایر شاهسون به تجربه دریافته‌اند از چادری استفاده نمایند که حتی‌المقدور بیشترین هماهنگی را با شرایط محیطی داشته باشد.
خصوصیات اجتماعی ایل شاهسون > مسکن > آلاچیق و کومه

آلاچیق و کومه مسکن اصلی عشایر شاهسون در ییلاق می‌باشد. آلاچیق یکی از مشخصات و نشانه‌های عشایر شاهسون است که چادر نیمکره‌ای شکل می‌باشد و کومه چادر دالانی شکل دارد و معمولاً از آلاچیق کوچک‌تر است و از جنس خشنی و با آلاچیق که با دقت و مهارت و ظرافت درست می‌شود قابل مقایسه نمی‌باشد. آلاچیق همیشه با کومه همراه می‌باشد.
خصوصیات اجتماعی ایل شاهسون > پوشاک

امروزه پوشاک مردان و زنان شاهسون همانند پوشاک روستائیان اطراف منطقه می‌باشد و هرگونه تغییر و تحولی در نوع یا شکل لباس روستائیان به‌وجود آمده‌است در ترکیب و نوع لباس عشایر شاهسون نیز این تغییرات مشاهده شده‌است. در زمان‌های قدیم مردان و زنان منطقه دارای لباس مخصوص بوده‌اند که امروزه حتی در دور افتاده‌ترین نقطه آذربایجان و دیگر نقاط نیز هیچ اثری از آن پوشش دیده نمی‌شود. زنان شاهسون (البته برخی به‌ویژه زنان سالخورده) تا حدودی بافت سنتی پوشاک خود را حفظ کرده و در مواردی نیز هیچ الگو یا ترکیب جدیدی را دربافت سنتی لباس خود راه نداده‌اند.
پوشاک زنان شاهسون شامل ۹ تکه‌است که عبارت‌اند از:
کوینک (پیراهن)
تومان (تنبان یا دامن شلیته‌ای)
یایلیق (روسری)
آلین یایلیقی (چارقدی که از روی یایلیق و برای نگهداشتن آن از بالای پیشانی بسته می‌شود)
آرخچین (عرقچین)
یل (نیم تنه ساده‌ای که زمستان‌ها روی جلیقه پوشیده می‌شود)
جوراب
جلقا (جلیقه بی آستین)
باشماق (کفش)
یاشماق (دستمالی که بر روی دهان می‌بستند)
خصوصیات اجتماعی ایل شاهسون > صنایع دستی

در مطالعه اقتصادی عشایر شاهسون صنایع دستی بعد از فعالیت‌های دامداری و کشاورزی قرار می‌گیرد. زندگی کوچ نشینی که بر پایه پرورش دام و تولید فراورده‌های دامی به ویژه گوسفند و بز استوار است امکان تهیه مواد اولیه برای تولید دست بافت‌های مختلف را با بکارگیری سلیقه و هنر خلاقه زنان شاهسونی فراهم نموده‌است.
برخی از صنایع دستی تولیدی توسط زنان عشایر شاهسون عبارت‌اند از:
قالی و قالیچه -گلیم، زیلو، جاجیم و خورجین - پلاس (چادر) - چوقا یا برک - کلاه - دستکش - جوراب - گیوه - پاپوش - حصیر - مفرش - نمک دان و…
ورنی (verneh) از جمله صنایع دستی مختص زنان ایل شاهسون است که جنس آن از پشم بوده و دارای طرح‌ها و سبک‌های بافت گوناگون است.
از جمله دیگر صنایع دستی ایل شاهسون باستریخ است که نوار بافته شده از پشم با کرک بز است و علاوه بر تزئین داخل آلاچیق، برای استحکام چوب‌های آلاچیق مورد استفاده قرار می‌گیرد.
خصوصیات اجتماعی ایل شاهسون > صنایع دستی > دلبافته‌های عشایر ایل شاهسون

شاهسونی‌ها از فراورده‌های دامی از جمله پشم برای صنایع دستی استفاده می‌کنند که به‌صورت دلبافته‌هایی که حاصل هنر، ذوق، اندیشه، خاطرات تاریخ و برداشت‌هایی که از طبیعت و محیط اطراف داشته‌اند در قالب هنرهای تجسمی به صورت نقش بر روی دستبافته ایجاد می‌کنند. برخی از نقش‌ها مثل علامت گردونه‌مهر نشانگر چهار عنصر جهان است و برخی دیگر برداشت از طبیعت وگل و گیاهی است که به صورت اشکال هندسی درآمده‌است ونقش‌های دیگری نیز وجود دارد که حیوانات در آن نمایان هستند که براساس داستان‌های افسانه‌ای یا علاقهٔ شخصی به‌کارگرفته‌شده‌است.
آیین‌های مرسوم > مراسم عید نوروز و چهارشنبه سوری

عید نوروز و چهارشنبه‌سوری از شادترین روزهای شاهسون هاست. شب چهارشنبه‌سوری آجیل گوناگون از نخودچی و گندم بوداده و غیره درست می‌کنند، آتش برمی‌افروزند و بچه‌ها از روی آن می‌پرند و صبح روز چهارشنبه آب‌تنی می‌کنند. در عید نوروز تخم مرغ رنگ می‌کنند و به دید و بازدید می‌روند و تخم مرغ‌ها را بین بچه‌ها پخش می‌کنند و آخر سر نیز همگی جمع شده و به خانه آق سقل یا رئیس طایفه می‌روند. آن‌ها معتقدند که به هنگام تحویل سال، یک لحظه آب‌های روان از حرکت بازمی‌ماند و درختان سر خود را به زمین می‌گذارند.
آیین‌های مرسوم > مراسم خواستگاری و عروسی

در خواستگاری دو نفر ریش سفید از خانواده داماد به چادر پدر عروس رفته و عهد و پیمان می‌بندند که خیلی به آن اهمیت می‌دهند. پس از خوردن شیرینی و بلافاصله پس از موافقت و عهد و پیمان در خواستگاری، خانواده داماد به محل عروسی رفته و یک روسری کلاغی، گردن بند، آئینه و شیرینی همراه می‌برند. ممکن است جشن عروسی تا بیست روز طول بکشد. در طول این مدت مهمانی‌ها برگزار می‌شود و در روز آخر هر مهمانی، مبلغی به عنوان طویانه (پول شیرینی) به صاحبخانه می‌پردازند.
آیین‌های مرسوم > موسیقی سنتی و عاشیق لار

مقالهٔ اصلی: عاشیق
عاشیق لار یا نوازندگان محلی را عشایر شاهسون دوست دارند و در تمام جشن‌ها و مراسم از وجود آن‌ها استفاده می‌کنند. اشعار عاشیق‌ها بیشتر حماسی و عاشقانه یا در وصف مردانگی و شرافت و وطن‌پرستی است. عاشیق‌ها این اشعار را همراه با ساز مخصوص شاهسونی به نام چگور می‌خوانند.
آیین‌های مرسوم > پهلوانان افسانه‌ای

در نقل قول‌ها و ادبیات حماسی، از پهلوانان افسانه‌ای رستم، کوراوغلو، اصلی و کرم، نبی و امیر ارسلان را می‌شناسند و داستان‌های پهلوانی آن‌ها را نقل می‌کنند. نیروی رستم را هدیه خدا می‌دانند ولی از دلاوری‌های نبی و کوراوغلی هم لذت می‌برند و از شعرهایی که عاشیق‌ها دربارهٔ آن‌ها می‌خوانند خوششان می‌آید.
آیین‌های مرسوم > احترام خورشید و آتش

عشایر شاهسون به خورشید احترام می‌گذارند و به آن سوگند می‌خورند. آتش را نیز مقدس می‌شمارند و به نام اجاق به آن قسم می‌خورند. به نور چراغ نیز سوگند می‌خورند و از ریختن اب بر روی آتش احتراز می‌جویند و اگر آب روی آتش ریخته شد و آن را خاموش کرد سه بار بسم ا.. می‌گویند. نان و برنج را نیز محترم شمرده و از ریختن آن‌ها به زیر پا خود داری می‌کنند. اگر باران بیش از حد معمول و سیل آسا ببارد، دوغ به خاک میریزند تا باران قطع شود.
تصویری از رؤسای ایلات شاهسون. اوایل قرن ۲۰ میلادی
چشم‌اندازی از دشت مغان
نمونه‌ای از پوشاک دختران ایل شاهسون، قرن ۱۹ میلادی، ایران.
تصویری از گروه موسیقی عاشیق لار. تله کابین تبریز. نوروز ۱۳۹۰.
کوریون هاکوبیان (معمار)

| کوریون هاکوبیان | کوریون هاکوبیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ اوت [سبک قدیمی: ۵ اوت] ۱۹۰۸ آلکساندراپول (گیومری کنونی)، فرمانداری ایروان، تحت‌الحمایگی قفقاز، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۴ (۸۵ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان
پیشه: معمار
جوایز:       
کوریون هاروتیونی هاکوبیان (ارمنی: Կորյուն Հարությունի Հակոբյան؛  زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۰۸ - درگذشته ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۴) معمار اهل ارمنستان بود.
زندگی

وی در ۱۸ اوت [سبک قدیمی: ۵ اوت] ۱۹۰۸ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان جنگ میهنی (درجه یک)، معمار شایسته ارمنستان شوروی، جایزه دولتی ارمنستان شوروی و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۴ در سن ۸۵ سالگی در یروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
نگارخانه

پلاک یادبود کوریون هاکوبیان، خیابان باقرامیان
خاستگاه زمان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): توماس هرتوگ
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی
موضوع(ها): کیهان‌شناسی
گونه(های) ادبی: علمی
ناشر: Penguin book، Odile Jacob
تاریخ نشر: ۲۰۲۳
شمار صفحات: ۳۵۲
شابک: شابک ‎۹۷۸−۱−۹۱۱۷۰۹−۰۸−۴
وبگاه: https://www.penguin.co.uk/books/440139/on-the-origin-of-time-by-hertog-thomas/9781911709084
خاستگاه زمان یا منشأ زمان (انگلیسی: On the Origin of Time) کتاب سال ۲۰۲۳ است که توسط فیزیکدان توماس هرتوگ در مورد نظریه‌های استیون هاوکینگ نوشته است. هرتوگ کیهان‌شناس بلژیکی است که در دانشگاه کاتولیک لون کار می‌کند و با هاوکینگ کار کرده است. او این کتاب را به درخواست هاوکینگ نوشت تا نظریه کیهان‌شناسی را از نگاه ابالا به پایین (که آنها با هم این را توسعه داده بودند) رایج کند.
نظریه کیهان‌شناسی که هاوکینگ با دانشجوی دکترای خود ارائه کرده این است که منشأ زمان بیگ بنگ است و قوانین فیزیک قبل از بیگ بنگ نبودند، بلکه با آن متولد شده‌اند. فرضیه اصلی کار آنها این است که قوانین فیزیک با زمان تکامل می‌یابند، حداقل در اولین لحظه جهان، و در مقیاس تولد جهان ما که توسط نظریه‌های نیوتن و انیشتین فرض می‌شود، متعالی و تغییرناپذیر نیستند.
پریسکا آبه

| پریسکا آبه | پریسکا آبه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ دسامبر ۱۹۹۹ ‏(۲۵ سال) آکرا، غنا
پیشه: مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲-اکنون
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
قد: ۵ ft ۱۰ in (۱٫۷۸ m)
رنگ مو: مشکی
رنگ چشم: قهوه‌ای
بنگاه: Exopa Modeling Agency Star Modeling Agency 
 :  
پریسکا آبه (زاده ۱۳ دسامبر ۱۹۹۹) یک مدل غنائی است. در سال ۲۰۱۸، او در اولین دوره جوایز زنان برجسته غنا (GOWA) جایزه مدل زن سال ۲۰۱۸ را دریافت کرد. در همان سال، او همچنین برنده جایزه بهترین مدل سال در اولین دوره مسابقات صنعت مدلینگ غنا شد این مسابقات توسط اتحادیه مدل‌های غنا (MODUGA) برگزار شد. ابه مدیر پروتکل جوانان غنا در سازمان ملل متحد است. او به عنوان سفیر جوانان سازمان ملل متحد نماینده غنا در دومین کنفرانس و نمایشگاه جهانی برنج پایدار در تایلند در سال ۲۰۱۹ بود
رویاهایی که چیزها از آنها ساخته شده

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): استیون هاوکینگ
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی
ناشر: Running Press
تاریخ نشر: ۲۰۱۱
گونه رسانه: چاپی
شمار صفحات: ۱۱۷۶
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۷۶۲۴−۴۳۷۴−۱
شماره اوسی‌ال‌سی: ۷۶۱۶۴۶۰۹۵
پس از: طرح بزرگ 
پیش از: تاریخچه مختصر زندگی من 
رویاهایی که چیزها از آنها ساخته شده: شگفت‌انگیزترین مقاله‌های فیزیک کوانتومی و اینکه چگونه دنیای علم را تکان دادند (به انگلیسی: The Dreams That Stuff Is Made of: The Most Astounding Papers of Quantum Physics and How They Shook the Scientific World) کتاب نوشته استیون هاوکینگ در سال ۲۰۱۱ است. این کتاب آثار کارهای دانشمندانی که چهره فیزیک را تغییر دادند گردآوری کرده از جمله آثار نیلز بور، ماکس پلانک، ورنر هایزنبرگ، اروین شرودینگر، جی. رابرت اوپنهایمر، ریچارد فاینمن و ماکس برن.
آولا ماگنا

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
نمای هوایی از سالن در سال ۲۰۱۱: نمای هوایی از سالن در سال ۲۰۱۱
مکان: دانشگاه شهر کاراکاس، کاراکاس، ونزوئلا
معیار ثبت: فرهنگی: (i), (iv)
شمارهٔ ثبت: ۹۸۶
تاریخ ثبت: ۲۰۰۰
مختصات: ۱۰°۲۹′۲۷″ شمالی ۶۶°۵۳′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۱۰٫۴۹۰۸۳°شمالی ۶۶٫۸۹۰۵۶°غربی﻿ / 10.49083; -66.89056
خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 553: ناتوان در یافتن تعریف‌های واردشده برای نقشهٔ مکان‌نما: «پودمان:Location map/data/Venezuela UCV Conjunto Central» موجود نیست.: خطای لوآ در پودمان:Location_map در خط 553: ناتوان در یافتن تعریف‌های واردشده برای نقشهٔ مکان‌نما: «پودمان:Location map/data/Venezuela UCV Conjunto Central» موجود نیست.
آولا ماگنا (انگلیسی: Aula Magna) یک تالار کنسرت در دانشگاه مرکزی ونزوئلا است. این تالار در دانشگاه شهر کاراکاس و در کنار ساختمان کتابخانه اصلی دانشگاه قرار دارد. طراحی این سالن در دهه ۱۹۴۰ توسط معمار ونزوئلایی کارلوس رائول ویلانوئوا انجام شد و ساخت آن توسط شرکت دانمارکی Christiani & Nielsen در سال‌های ۱۹۵۲–۵۳ صورت گرفت. این سالن به‌خاطر اهمیت هنری و معماری خود به عنوان میراث جهانی ثبت شده است. یکی از ویژگی‌های برجسته سالن، صوت‌شناسی «ابرها» است که هم از نظر زیبایی‌شناسی و هم از نظر عملکردی کاربرد دارند. این عنصر طراحی در سالن به علم آکوستیک فضاهای داخلی کمک کرده است، اگرچه نمای خارجی ساختمان نیز از اهمیت معماری برخوردار است.
آولا ماگنا به عنوان «مهم‌ترین سالن کنسرت» دانشگاه شناخته شده است. این امر تا حدی به دلیل قابلیت کاربردی آن است: این سالن بزرگ‌ترین سالن با ظرفیت ۲۷۰۰ نفر است و صندلی‌های آن قابل جابجایی هستند. اما این سالن از نظر رویدادهای علمی، هنری و سیاسی که در آن برگزار شده نیز اهمیت دارد. برخی از این رویدادها برای کشور بسیار مهم بوده و بخشی از جنبش‌های تاریخی بوده‌اند. در کاراکاس امروزی، این سالن به عنوان یک نقطه بحث سیاسی نیز شناخته شده است و از کمبود منابع مالی برای نگهداری رنج می‌برد. مدیر فعلی سالن ترینا مدینا است و روزاریو سیلوا پریتو دستیار مدیر می‌باشد.
ساخت و ساز

زمانی که شهر دانشگاهی در سال ۱۹۴۳ شروع به کار کرد، کمیته‌ای برای تجزیه و تحلیل گزینه‌های طراحی تشکیل شد. علاوه بر انتخاب محل در نزدیکی مرکز کاراکاس، کمیته همچنین پیشنهاد کرد که طرح پردیس دانشگاه بر اساس مدل‌های مشابه، از جمله «پروژه شهری» لئوپولد روتِر در دانشگاه ملی کلمبیا در بوگوتا باشد.
طراحی‌های اولیه برای مجموعه اصلی پردیس از سال ۱۹۴۴ آغاز شد، زمانی که معمار کارلوس رائول ویلانوئوا مطالعات اولیه و طرح کلی را طراحی کرد. در سال‌های بعد، مجتمع پزشکی دانشگاه ساخته شد و این امر منجر به ایجاد «تغییرات عمده» در طرح‌ها در سال ۱۹۴۹ گردید. طراحی نهایی تا سال ۱۹۵۲ کامل شد. توانایی ایجاد تغییرات در طرح‌ها تا حدی به دلیل رونق اقتصادی ونزوئلا و تا حدی به دلیل شخصیت سازگار ویلانوئوا بود. از کارهای او در این دوره، آولا ماگنا به عنوان یک اثر نوآورانه شناخته می‌شود. ویلانوئوا قادر بود کار خود را تطبیق دهد، در حالی که به اصول نوگرایی خود وفادار باقی ماند و آماده بود تا طرح‌ها را طبق تغییرات ایده‌ها برای ساخت و ساز تغییر دهد. در راستای تم پروژه، طراحی‌های ویلانوئوا شامل ویژگی‌های غیر متعارفی است که طبیعت هنری آن‌ها را نشان می‌دهد، مانند توصیف ساختمان‌ها نه به عنوان اشیاء بلکه به عنوان «حرکات» (که آولا ماگنا IV از آن‌هاست). آولا ماگنا و پلازا کوبیرتا در مرکز پروژه پردیس قرار گرفتند، به عنوان اوج دیگر عناصر آن.
قرارداد ساخت آولا ماگنا به شرکت کریستینی و نیلسن داده شد، که ساخت آن از ۲۸ نوامبر ۱۹۵۲ آغاز و تاریخ اتمام آن ۳۱ مارس ۱۹۵۳ تعیین شد؛ یعنی این که کار باید تنها در ۴ ماه تکمیل می‌شد. این سالن در زمان مقرر به پایان رسید، همان‌طور که توسط دیکتاتور نظامی مارکوس پرز خیمنز درخواست شده بود. این سالن ساختمان اصلی پروژه کارلوس رائول ویلانوئوا برای دانشگاه بود، پروژه‌ای که شامل ایجاد و بازطراحی پردیس دانشگاه توسط ویلانوئوا بود. این سالن در ۳ دسامبر ۱۹۵۳ به‌طور رسمی با یک مراسم مذهبی کوچک افتتاح شد، اما به‌طور رسمی در ۲ مارس ۱۹۵۴ با افتتاح دهمین کنفرانس بین‌المللی آمریکا افتتاح گردید.
در یک واقعه افسانه‌ای، زمانی که ویلانوئوا برای اولین بار وارد سالن تکمیل شده شد و ابرهای صوتی تازه رنگ‌شده را دید، دستان خود را به هوا بلند کرد و فریاد زد که این بسیار عظیم است. همکاری ویلانوئوا با الکساندر کالدر، هنرمند و مهندس آمریکایی که «ابرهای شناور» معروف سالن را طراحی و ساخته بود، آغازگر یک رابطه کاری طولانی‌مدت میان این دو بود، اگرچه کالدر تنها یک بار، در سال ۱۹۵۵، سالن تکمیل شده را دید.
محسن خلیلی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: محسن خلیلی
زادروز: {{{تاریخ تولد}}}
زادگاه: {{{شهر تولد}}}، ایران
قد: ۱٫۸۴ متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: مدیر آکادمی پرسپولیس
پُست: مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
: پاس تهران سایپا
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۱۳۷۸–۱۳۸۶ ۱۳۸۶–۱۳۸۹ ۱۳۸۹–۱۳۹۰ ۱۳۹۰–۱۳۹۱ ۱۳۹۱ | سایپا پرسپولیس استیل آذین مس کرمان صبای قم | ۱۵۶ (۶۲) ۷۷ (۳۸) ۱۸ (۷) ۱۲ (۴) ۱۶ (۵) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۳۸۶–۱۳۸۹ | ایران | ۱۲ (۱) |
محسن خلیلی (زاده ۲۵ بهمن ۱۳۵۹ در تهران) بازیکن سابق فوتبال اهل ایران است.
خلیلی سابقه بازی در تیم‌های سایپا، پرسپولیس استیل آذین، مس کرمان و صبای قم را دارد.
دوران حرفه‌ای

محسن خلیلی در طی ۱۲ بازی ملی در تاریخ ۱۳۸۷/۳/۲۵ در مقابل تیم ملی فوتبال سوریه در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ در دقیقهٔ ۵+۹۰ تنها گل ملی خود را به ثمر رساند.
او در دوره هفتم لیگ برتر ایران علاوه بر کسب عنوان قهرمانی با پرسپولیس به‌طور مشترک با هادی اصغری به عنوان آقای گلی نیز نایل آمد. وی بعد از عملکرد ضعیف مصطفی قنبرپور در بهمن ماه ۱۳۹۷ به حکم مدیران پرسپولیس به عنوان سرپرست جدید این تیم انتخاب شده‌است.
افتخارات > باشگاهی

لیگ برتر فوتبال ایران
قهرمان:۲
۱۳۸۵–۸۶ - سایپا
۱۳۸۶–۸۷ - پرسپولیس
جام حذفی فوتبال ایران
قهرمان:۱
۸۹–۱۳۸۸ - پرسپولیس
افتخارات > شخصی

بهترین گلزن لیگ برتر ایران (پرسپولیس) ۱۸ گل
کوین فدرلاین

| کوین فردرلین | کوین فردرلین |
| --- | --- |
کوین فردرلین در ۲۰۰۶: کوین فردرلین در ۲۰۰۶
زادهٔ: ۲۱ مارس ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) فرزنو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
پیشه‌ها: رقصنده رپر مدل هنرپیشه شخصیت تلویزیونی دی‌جی کشتی‌گیر حرفه ای
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۴–اکنون
قد: ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
همسر(ها): بریتنی اسپیرز (ا. ۲۰۰۴–ج. ۲۰۰۷) Victoria Prince (ا. ۲۰۱۳)
شریک زندگی: شار جکسون (۲۰۰۱–۲۰۰۴)
فرزندان: ۶
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: هیپ هاپ
ساز(ها): آواز
ناشر(ان): Federation
همکاری‌های مرتبط: بریتنی اسپیرز
 :  
کوین فدرلین (انگلیسی: Kevin Federline؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۷۸) یک خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است. او بابت ازدواج دوساله با هنرمند آمریکایی بریتنی اسپیرز که در پی آن مشکلات حضانت فرزندانشان را داشت، شناخته شد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به بریتنی و کوین: هرج و مرج اشاره کرد.
آلباتروس دی۲

| آلباتروس دی۲ | آلباتروس دی۲ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: آلباتروس فلوکتسایک‌ورک
طراح: رابرت تیلن
معرفی‌شده در: ۱۹۱۶
کاربر اصلی: لوفت‌اشترایت‌کرفته
تعداد ساخته‌شده: ۲۹۱
آلباتروس دی۲ (به انگلیسی: Albatros_D.II) یک هواگرد از نوع هواپیمای جنگنده ساخت شرکت آلباتروس فلوکتسایک‌ورک در آلمان است. این هواگرد در سال ۱۹۱۶ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۹۱ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، رابرت تیلن مهندس آلمانی بود.
آنوش

| آنوش | آنوش |
| --- | --- |
آنوش در نمایی از فیلم شهر آفتاب (۱۳۵۱): آنوش در نمایی از فیلم شهر آفتاب (۱۳۵۱)
نام هنگام تولد: آنوشاوان هاروتیونیان
زادهٔ: ۱۲۸۶ خورشیدی ارومیه
درگذشت: ۱۳۵۰ (۶۵ سال) تهران
ملیت: ایرانی ارمنی‌تبار
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۶–۱۳۵۱
آنوشاوان هاروتیونیان (ارمنی: Անուշավան Հարութիւնեան) با نام هنری آنوش (ارمنی: Անուշ) (زاده ۱۲۸۶ – درگذشته ۱۳۵۰) هنرپیشه ایرانی ارمنی‌تبار بود.
زندگی‌نامه

آنوشاوان هاروتیونیان در یک خانواده ارمنی در سال ۱۲۸۶ خورشیدی در شهر ارومیه زاده شد، وی دارای مدرک تحصیلی دیپلم بود. آنوش فعالیت هنری را سال ۱۳۰۸ با گروه تئاتر ارومیه آغاز کرد و از سال ۱۳۲۵ در تهران کار خود را ادامه داد. نخستین تجربه سینمایی او بازی در فیلم وسوسه شیطان به کارگردانی محمد زرین‌دست بود. آنوش سال ۱۳۵۰ در تهران درگذشت.
فیلم‌شناسی

حسن دینامیت (۱۳۵۱)
شهر آفتاب (۱۳۵۱)
رضا چلچله (۱۳۵۰)
کلبه‌ای آن‌سوی رودخانه (۱۳۵۰)
مبارزه با شیطان (۱۳۵۰)
بابا کرم (۱۳۴۹)
بارگاه شیطان (۱۳۴۹)
شهر هرت (۱۳۴۹)
قهرمانان (۱۳۴۹)
شکوه قهرمان (۱۳۴۸)
جاده تبهکاران (۱۳۴۷)
از جان گذشتگان (۱۳۴۶)
دالاهو (۱۳۴۶)
گل‌آقا (۱۳۴۶)
وسوسه شیطان (۱۳۴۶)
آنوش در نمایی از فیلم ازجان‌گذشتگان
چاووش ۷

جلد کاست چاووش ۷
چاووش ۷ یک آلبوم موسیقی است با صدای محمدرضا شجریان و شهرام ناظری، که توسط کانون چاووش با همکاری گروه شیدا و گروه عارف در سال ۱۳۵۸ برای حمایت از انقلاب اسلامی  ایران اجرا شد. در ساخت موسیقی این اثر حسین علیزاده، محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان و هوشنگ کامکار همکاری داشتند.
فهرست آهنگ‌ها > روی الف

سپیده، با صدای محمدرضا شجریان
رزم مشترک ، با صدای محمدرضا شجریان (تصنیف اصفهان)
شعر از برزین آذرمهر
موسیقی: پرویز مشکاتیان
خاموشی
با صدای شهرام ناظری
شعر از سیاوش کسرایی
موسیقی: حسین علیزاده
مژدهٔ ظفر (کُر خوانی)
میهن ، با صدای محمدرضا شجریان (تصنیف چهارگاه)
آهنگ: حسین علیزاده
شعر از الف.سپهر
عاشق سرمست
با صدای شهرام ناظری
شعر از مجتبی کاشانی
موسیقی: محمدرضا لطفی
فهرست آهنگ‌ها > روی ب

بخوان هموطن
با صدای شهرام ناظری
موسیقی: هوشنگ کامکار
شعر: محمد ذکایی
پیروزی (بی‌کلام)
موسیقی: پرویز مشکاتیان
نیشتمان
کُرخوانی به زبان کردی
موسیقی: هوشنگ کامکار
دلیرانه
با صدای شهرام ناظری
شعر: مجتبی کاشانی
برداشتی از در قفس (بی‌کلام)
اعضای گروه شیدا

محمدرضا لطفی
عبدالنقی افشارنیا
پشنگ کامکار
زیدالله طلوعی
بیژن کامکار
هادی منتظری
مجید درخشانی
جمال سماواتی
ارژنگ کامکار
اعضای گروه عارف

حسین علیزاده
پرویز مشکاتیان
جمشید عندلیبی
محمد فیروزی
ناصر فرهنگ‌فر
فرخ مظهری
اردشیر کامکار
نهنگ
نام‌گذاری

واژهٔ وال در انگلیسی به صورت whale در اصل از انگلیسی باستان به صورت hwæl، از hwalaz در زبان نیا-ژرمن و از (s)kwal-o- در زبان نیا-هندواروپایی به معنی «ماهی بزرگ دریا» گرفته شده است. همچنین واژهٔ hwalaz که از زبان نیا-ژرمن آمده خود سرچشمهٔ واژهٔ hwal در ساکسونی باستان، hvalr و hvalfiskr در زبان نورس باستان، val در زبان سوئدی، wal و walvisc در هلندی میانه، walvis در زبان هلندی، wal در زبان ژرمن سطح بالای باستان و Wal در زبان آلمانی است.
از واژه نهنگ در گذشته و در ادبیات کهن فارسی برای اشاره به تمساح استفاده می‌شده است؛ لغت‌نامه دهخدا و دایرةالمعارف فارسی نیز چنین آورده‌اند. چنان‌که در شاهنامه و سفرنامه ناصر خسرو نیز هرکجا نهنگ آمده، به معنای تمساح یا کروکودیل است. در منابع قدیمی جانورشناسی چون جانورشناسی عمومی مهره‌داران اثر طلعت حبیبی نیز واژه نهنگ به همین معنا استفاده شده است و «رودخانه نهنگ» در سراوان نیز از آنجا که زیستگاه گاندوست، به این نام خوانده می‌شود. کلمه وال (یا بال) هم در ادبیات فارسی سابقه دارد و به معنای ماهی بزرگ استفاده می‌شده است. امروزه اما مورد استعمال نهنگ تغییر کرده و به معنای حیوان عظیم‌الجثه دریایی به‌کار می‌رود. مجتبی مینوی در مقاله‌ای منتشرشده در سال ۱۳۲۷ در مجله یغما یکی از اولین موارد تغییر این استفاده را از سوی مترجمان تورات و انجیل در عهد فتحعلی‌شاه قاجار دانسته که در کتاب حزقیال نبی «تنّین» عبری را نهنگ یا اژدها برگردانده‌اند در حالی‌که معادل وال است. مینوی معتقد است سلیمان حییم نیز در فرهنگ انگلیسی به فارسی‌اش به‌خاطر استفاده از واژه نهنگ برای اشاره به وال، مرتکب اشتباه شده است.
عبارت «نهنگ» گاهی همراه با نام دلفین و گرازماهی می‌آید و به عنوان مترادف آب‌بازسانان استفاده می‌شود. شش گونه از دلفین‌ها عبارت «نهنگ» را در نام خود دارند که به مجموعهٔ آن‌ها ماهی‌های سیاه گفته می‌شود، این شش گونه عبارتند از: نهنگ قاتل، نهنگ کله‌خربزه‌ای، نهنگ قاتل کوتوله، نهنگ دندان‌کلفت و دو دلفین‌گونه از نهنگ‌های خلبان. همهٔ این نام‌ها در خانوادهٔ دلفینیان (دلفین‌های اقیانوسی) جای می‌گیرند و نه نهنگ‌ها. هرکدام از این‌گونه‌ها به دلیل خاصی نام نهنگ را به خود گرفته‌اند؛ برای نمونه نهنگ قاتل، نخستین بار توسط یک دریانورد اسپانیایی به صورت Ballena asesina خوانده شد، این عبارت اسپانیایی به معنی «قاتل نهنگ» است که به اشتباه در زبان‌ها به شکل «نهنگ قاتل» جا افتاده است.