stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علی رحیمه

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ali Hussein Rehema Al-Mutairi
زادروز:  ۸ اوت ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مدافع، هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی الوکره
شمارهٔ پیراهن:  ۱۵
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |  Al-Talaba |  ? |  (?) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  نیروی هوایی عراق |  ? |  (?) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  اربیل |  ۱۱ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Al-Ahly Tripoli |  ? |  (۲) |
| ۲۰۰۸– |  باشگاه ورزشی الوکره |  ۱۲۸ |  (۷) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال عراق |  ۱۹ |  (۴) |
| ۲۰۰۵– |  تیم ملی فوتبال عراق |  ۱۰۳ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ نوامبر ۱۸, ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ نوامبر ۱۹, ۲۰۱۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ نوامبر ۱۸, ۲۰۱۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ نوامبر ۱۹, ۲۰۱۳
علی رحیمه (عربی: علي حسين رحيمة المطيري؛ زاده ۸ اوت ۱۹۸۵) یک بازیکن فوتبال اهل عراق است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال عراق بازی کرده‌است.
در روز بیست اردیبهشت نود و شش سایت خبری معتبر قطری (الشرق) از توافق وی با باشگاه پرسپولیس تهران خبر داد و نوشت که او پس از ۷ سال بازی در تیم الوکره می‌خواهد از این تیم به تیم پرسپولیس برود.
آنالیز داده‌های ترکیبی

در آمار، آنالیز داده‌های ترکیبی (انگلیسی: Combinatorial data analysis (CDA) مطالعه مجموعه داده‌هایی است که ترتیب چیدمان اشیا مهم است. از CDA می‌توان برای تعیین اینکه یک ساختار ترکیبی داده شده تا چه اندازه داده‌های مشاهده شده را منعکس می‌کند یا برای جستجوی یک ساختار ترکیبی مناسب که با داده‌ها مطابقت دارد استفاده کرد.
حکمت خسروانی

حکمت خسروانی فلسفه و عرفان ایران باستان است که به اندیشمندان آن فرزانگان خسروانی یا خسروانیون گفته می‌شود. نامداران اندیشه ایران باستان و میراث داران آنها در دوره اسلامی به این فلسفه آوازه داشتند. حکمت خسروانی بعدها درفلسفه اشراق به دست سهروردی در پیوند با فلسفه اسلامی شناخته و نمایان شد.
از تأثیر گرفتگان حکمت خسروانی می‌توان به جاماسب، فرشوشتر، فلوطین، بایزید بسطامی، ابوالحسن خرقانی، منصور حلاج، ابوسعید ابوالخیر و شهاب‌الدین سهروردی اشاره کرد.
فلسفه و عرفان ایران باستان

واژه خسروان به معنی شاهانه و ملکان است. خسروانیون به گفتهٔ فیلسوف ایرانی «شهاب‌الدین یحیی سهروردی»، عارفانی بودند که حقایق را پس از ادراک از راه کشف و شهود، به زبان راز و در پوشش «نور و ظلمت»، بیان کرده‌اند. شهاب‌الدین سهروردی، معرفت یا آگاهی این حکیمان را با عنوان‌های حکمت اشراق یا خمیرهٔ خسروانی و خود آنان را، «حکیم متأله»، بازمی‌شناساند؛ یعنی فلاسفه‌ای که با میزان عقل و شهود قلبی (عشق) به حقیقت می‌رسند. سهروردی، این‌گونه حکیمان (حکیم متأله) را در کتاب «المشارع و المطارحات»، این‌گونه می‌شناساند: «موقعی می‌توان او را حکیم متأله نامید که کالبد برای او، در حکم پیراهن باشد. هرگاه بخواهد، بدر آورد، رها کند و هر گاه بخواهد، به تن کند.»
به باور شهاب‌الدین سهروردی، این تصوفی را که بایزید بسطامی، ابوالحسن خرقانی، منصور حلاج، ابوسعید ابوالخیر و ابوالعباس قصاب آملی، پیام‌آور آن بودند، میراث کهن یا یادمان کهن، حکمای خسروانی بوده است. این «خمیرهٔ خسروانی»، به گفتهٔ شهاب‌الدین سهروردی، از راه پیشوایان یاد شده به وی منتقل شده است.
شهاب‌الدین سهروردی، زنجیره را تا «سرچشمه»، فراکشیده و دو تن از پیروان زرتشت، یعنی جاماسب و فرشادشور (فرشوشتر) را زیر همین عنوان، قرار داده است.
با توجه به این‌که جاماسب و فرشوشتر از نخستین کسانی بودند که به زرتشت گرویده بودند، بازگو نکردن نام «زرتشت» از سوی سهروردی را، می‌توان به دلایل جو حاکم بر اجتماع آن روز دانست یا این‌که با کشاندن زنجیرهٔ «خمیرهٔ خسروانی» به جاماسب و فرشوشتر و رابطهٔ آنان با زرتشت، شهاب‌الدین سهروردی نیازی به آوردن نام زرتشت به عنوان مظهر و سرچشمه دار حکمت خسروانی، نمی‌دانسته است. دکتر عبدالحسین زرین‌کوب، به درستی با توجه به پیوندی که سهروردی میان حکمت خسروانی و تصوف برقرار کرده است، زرتشت را «صوفی باستانی ایران»، شناخته است.
اما باید پذیرفت که در میان میراث داران حکمای خسروانی به گفتهٔ سهروردی، حافظ نیز باید در جای شایستهٔ خود قرار داده شود. با وجودی که این «شیخ» را، «خان‌گاه» و زاویه‌ای نبوده، باید او را از حکمای خسروانی یا خسروانیون دانست. حافظ نیز عارفی بوده که حقایق را پس از ادراک از راه کشف و شهود، به زبان راز و در پوشش «نور و ظلمت»، بیان کرده است.
شیخ شهاب‌الدین سهروردی، نخستین کس بود که در دوران اسلامی، به سرچشمهٔ ایرانی عرفان اسلامی اشاره می‌کند. او، اذعان دارد که از راه آن چهار پیشوا، یعنی بایزید بسطامی، ابوالحسن خرقانی، منصور حلاج و ابوالعباس قصاب آملی «خمیرهٔ خسروانی»، به وی منتقل شده است. اما اشاره روشنی از آن سه تن به سرچشمهٔ ایرانی عرفان، در دست نیست و هرگاه شیخ شهاب‌الدین، این‌چنین به روشنی اشاره نمی‌کرد، ره‌یابی به سرچشمه، شاید مشکل می‌نمود. گرچه در نهایت برای پژوهندگان، قابل آشکاری بود.
سهروردی بر خلاف نظر ارسطو خاستگاه حکمت را کاملاً ایرانی می‌داند و نه یونانی؛ که به نظر ارسطو دیگر اقوامی که از حکمت مورد نظر او برخوردار نبودند، «بربر و وحشی» محسوب شده‌اند. سهروردی این حکمت را حکمت اشراق، خسروانی یا حکمت عتیق یا خمیره ازلی خوانده، و حکمت به معنای اصیل را مخصوص اقوام شرقی در شرق متافیزیکی و ایران دانست که نمایندگان آن بزرگان و خسروان ایرانی بوده‌اند. او کنفسیوس را نیز از خسروان چین می‌داند.
حکمت خسروانی قائل به اسارت نور در محبس و زندان تن و تکاپوی آن برای آزادی و بازگشت است.
بنیان‌ها

حکمت خسروانی بنیان‌هایی دارد. اول این بنیان‌ها این است که خداوند یگانه است که فزاینده است و ایستا نیست و رهرو راه خردمندی سروش خدایی را خواهد رسید. دوم خردورزی است. بنیان حکمت خسروانی راستی بی‌پایان است و نیکی با هستی همسان است. سوم هنجار و داد و قوانین پیشرفت در هستی است، حکمت خسروانی ایستایی را می‌نکوهد و نوگرایی را می‌پسندد. چهارمین بنیان نفی کردن نیرو است و حکیم با هستی کنش‌گر است. بنیان پنجم «فر» است و فر از کلیدی‌ترین معروفات حکمت خسروانی‌ست؛ یعنی آدمی می‌رسد به جایی که هستی او را یاری می‌کند تا در هستی بیفزاید و افزوده شود؛ و فر را چندین اصل است. اول آن‌که به ارث نیست، دو آن‌که همیشگی نیست و سومی این که فر از کل هستی جدا نیست. بنیان ششم حکمت خسروانی وحدت آفرینش است. بنیان هفتم گشوده راهی است، یعنی این که فزایندگی هستی را پایان نیست. بنیان هشتم بهره‌جویی است از هستی و بنیان نهم نو شدن است. بنیان دهم نوروز است، به این معنا که آدمی و هستی باید نو شوند. بنیان یازدهم چنین است که پوچی ناپایدار است و چون ناپایداریش پدیدار شد، گمراهان و بداندیشان از زشتی کردار خود بازخواهند گشت. در سرانجام بنیان دوازدهم و آخرین حکمت خسروانی، رهانندگی از ایستایی است.
جان کبل

| جان کبل | جان کبل |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) همپستید، لندن، انگلستان
ژانر: پاپ، موج نو، راک
پیشه: موسیقیدان
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹-حال
جان کبل (به انگلیسی: John Keeble) (زاده ۶ ژوئیه ۱۹۵۹) موسیقیدان انگلیسی است.
او عضو گروه اسپاندئو بالت است.
حمام شاه علی

| حمام شاه علی | حمام شاه علی |
| --- | --- |
نام: حمام شاه علی
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: اصفهان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: حمام
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۹۰۴
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ مرداد ۱۳۷۶
حمام شاه علی مربوط به دوره صفوی است و در اصفهان، خیابان عبد الرزاق، محله جماله واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۷۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
قوز آغاجی

| قوز آغاجی | قوز آغاجی |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
قوز آغاجی: قوز آغاجی
مختصات: ۴۱°۰۶′۰۴″ شمالی ۴۸°۵۹′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۱۱۱°شمالی ۴۸٫۹۸۷۷۸°شرقی﻿ / 41.10111; 48.98778: مختصات: ۴۱°۰۶′۰۴″ شمالی ۴۸°۵۹′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۴۱٫۱۰۱۱۱°شمالی ۴۸٫۹۸۷۷۸°شرقی﻿ / 41.10111; 48.98778
کشور:  جمهوری آذربایجان
بخش: شهرستان سیاه‌زن
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۳۷۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
قوز آغاجی (به لاتین: Qozağacı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان سیاه‌زن واقع شده است. قوز آغاجی ۳۷۸ نفر جمعیت دارد.
حوزه انتخابیه دوم اکلاهما

| حوزه انتخابیه دومین اکلاهما | حوزه انتخابیه دومین اکلاهما | حوزه انتخابیه دومین اکلاهما |
| --- | --- | --- |
| نماینده کنونی |  | مارکوین مولین (ج) |
توزیع: ۳۵٫۵۱% شهری، ۶۴٫۴۹% روستایی
جمعیت (۲۰۰۰ ): ۶۹۰٬۱۳۱
درآمد سرانه: ۲۷٬۸۸۵ دلار آمریکا
نژاد: ۷۱٫۱% سفیدپوست، ۴٫۱% سیاه‌پوست، ۰٫۳% آسیایی، ۲٫۴% هیسپانیک، ۱۷٫۱% سرخ‌پوست، ۰٫۶% دیگر
Cook PVI: R+14
حوزه انتخابیه دوم اکلاهما یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت اکلاهما قرار دارد.
جان کداگن

| سرجان کداگنCBE FIC FRS FRSE FRSC  | سرجان کداگنCBE FIC FRS FRSE FRSC  |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: John Ivan George Cadogan
زادهٔ: ۸ اکتبر ۱۹۳۰
درگذشت: ۹ فوریهٔ ۲۰۲۰ (۸۹ سال)
ملیت: بریتانیا
محل تحصیل: دانشگاه کینگز لندن
پیشه(ها): دانشمند، شیمیدان
جان کداگن (انگلیسی: John Cadogan; ۸ اکتبر ۱۹۳۰ – ۹ فوریهٔ ۲۰۲۰) شیمی‌دان اهل بریتانیا بود. سنتز ایندول کداگن-ساندبرگ که روشی جهت سنتز مولکول ایندول در شیمی آلی است به افتخار وی نامگذاری شده‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی، جایزه و نشان ملدولا، و شوالیه (عنوان) شده‌است.
لاداریو

| لاداریو | لاداریو |
| --- | --- |
  پرچم:   پرچم
موقعیت لاداریو در نقشه: موقعیت لاداریو در نقشه
مختصات: ۱۹°۰۰′۱۸″ جنوبی ۵۷°۳۶′۰۷″ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۰۰۵۰۰°جنوبی ۵۷٫۶۰۱۹۴°غربی﻿ / -19.00500; -57.60194: مختصات: ۱۹°۰۰′۱۸″ جنوبی ۵۷°۳۶′۰۷″ غربی﻿ / ﻿۱۹٫۰۰۵۰۰°جنوبی ۵۷٫۶۰۱۹۴°غربی﻿ / -19.00500; -57.60194
کشور: برزیل
ایالت: ماتوگروسو جنوبی
منطقه‌های برزیل: منطقه مرکز-غرب برزیل
منطقه‌های برزیل: Pantanais Sul-Mato-Grossenses
Microregion: Baixo Pantanal
حکومت: حکومت
 • شهردار: José Antônio Assad e Faria
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۴۲٫۵ کیلومتر مربع (۱۳۲٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۱۴ متر (۳۷۴ فوت)
جمعیت (۲۰۲۰): جمعیت (۲۰۲۰)
 • کل: ۲۳۶۸۹
 • تراکم: ۶۹/کیلومتر مربع (۱۸۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: UTC -4
لاداریو (به پرتغالی: Ladário) یک شهرداری در برزیل است که در ماتوگروسو جنوبی واقع شده‌است. لاداریو ۳۴۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۶۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حوزه انتخابیه دوم ایلینوی

| حوزه انتخابیه دومین ایلی‌نوی | حوزه انتخابیه دومین ایلی‌نوی | حوزه انتخابیه دومین ایلی‌نوی |
| --- | --- | --- |
| نماینده کنونی |  | رابین کلی (د) |
Cook PVI: D+29
حوزه انتخابات ایالتی
حوزه انتخابیه دوم ایلی‌نوی یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت ایلی‌نوی قرار دارد.
عشق، هوس، ایمان و رؤیاها

عشق، هوس، ایمان و رؤیاها (به انگلیسی: Love, Lust, Faith and Dreams) (به صورت نوشتاری: LOVE LUST FAITH + DREAMS) چهارمین آلبوم گروه راک آمریکایی ترتی سکندز تو مارس است. این آلبوم مفهومی در ۱۷ می ۲۰۱۳ توسط ویرجین رکوردز منتشر شد و پس از انتشار تا رتبه ۶ بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد.
آلبین استنروس

آلبین استنروس (فنلاندی: Albin Stenroos; ۲۴ فوریهٔ ۱۸۸۹ – ۳۰ آوریل ۱۹۷۱) دونده اهل فنلاند بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
جان مک‌برنی

| جان مک‌برنی | جان مک‌برنی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ دسامبر ۱۸۹۲ نیویورک، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۶ (۶۳ ساله) لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
ملیت: آمریکایی
پیشه: فیلم‌بردار
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۶ (سینما)
جان مک‌برنی (انگلیسی: John MacBurnie؛ ۱۸ دسامبر ۱۸۹۲ – ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۶) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ما عادت نداریم اشاره نمود.
علی آستانی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
 :  
شناسنامه: شناسنامه
نام کامل: علی آستانی سرقین
زادروز: ۳۰ اسفند ۱۳۷۵
زادگاه: اردبیل،  ایران
قد: ۱۸۰ سانتی‌متر
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی: ملوان
پُست: هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۰–۲۰۱۴ ۲۰۱۴–۲۰۱۵: ذوب‌آهن اردبیل پرسپولیس تهران
باشگاه‌های حرفه‌ای: باشگاه‌های حرفه‌ای
| سال‌ها | باشگاه‌ها | بازی (گل) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵  ۲۰۱۵–۲۰۱۶ ۲۰۱۶–۲۰۱۷  ۲۰۱۷ ۲۰۱۷–۲۰۱۸ ۲۰۱۸- | پرسپولیس شهرداری اردبیل صبای قم شهرداری تبریز سایپا تراکتورسازی تبریز | ۰ (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ ۲۰۱۳ | زیر ۱۷ سال ایران زیر ۲۰ سال ایران | ۱۲ (۴) ۰(۰) |
علی آستانی (زاده ۳۰ اسفند ۱۳۷۵ - اردبیل) بازیکن فوتبال اهل ایران است.
او پیش از این برای باشگاه‌های باشگاه فوتبال شهرداری اردبیل در رده نوجوانان و باشگاه فوتبال ذوب‌آهن اردبیل در رده جوانان بازی کرده‌است. آستانی سابقه عضویت در تیم ملی فوتبال جوانان ایران را دارد و جزو بازیکنان منتخب برای اعزام به جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال نیز بوده‌است.
علی آستانی فوتبالیست سرعینی بعنوان جوانترین بازیکن پرسپولیس در لیگ برتر با پرسپولیس قرارداد بست. 94.03.23
حوزه انتخابیه دوم اورگن

| حوزه انتخابیه دومین اورگن | حوزه انتخابیه دومین اورگن | حوزه انتخابیه دومین اورگن |
| --- | --- | --- |
| نماینده کنونی |  | گرگ والدن (ج) |
مساحت: ۶۹٬۴۹۱ mi² (۱۷۹٬۹۸۱ km²)
توزیع: ۶۴٫۴۳% شهری، ۳۵٫۵۷% روستایی
جمعیت (۲۰۰۰ ): ۶۸۴٬۲۸۰
درآمد سرانه: ۳۵٬۶۰۰ دلار آمریکا
نژاد: ۸۹٫۱% سفیدپوست، ۰٫۴% سیاه‌پوست، ۰٫۸% آسیایی، ۸٫۸% هیسپانیک، ۰٫۲% سرخ‌پوست، ۰٫۱% دیگر
شغل: ۲۹٫۱% یقه آبی، ۵۴% یقه سفید، ۱۷% یقه خاکستری
Cook PVI: R+10
حوزه انتخابیه دوم اورگن یک حوزه انتخابیه مجلس نمایندگان آمریکا است که در ایالت اورگن قرار دارد.
حمام شاهی

| حمام شاهی | حمام شاهی |
| --- | --- |
گنبد مرکزی حمام شاهی: گنبد مرکزی حمام شاهی
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
موقعیت: لاهور، پنجاب، پاکستان  پاکستان
آدرس: Delhi Gate
مختصات: ۳۱°۳۴′۵۶″شمالی ۷۴°۱۹′۳۴″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۸۲۰۹۶°شمالی ۷۴٫۳۲۵۹۷۴°شرقی﻿ / 31.582096; 74.325974
گشایش: ۱۶۳۵ (۱۶۳۵)
تاریخ نوسازی: ۲۰۱۵
مدیریت: اداره حفاظت از اندرون لاهور
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
امکانات: در گذشته اتاق بخار، اتاق سر و اتاق گرم
حمام شاهی (پنجابی: شاهی حمام) یا حمام وزیرخان، یک حمام به سبک ایرانی است که در لاهور، پاکستان در سال ۱۶۳۵ میلادی، در دوران حکومت شاه جهان، ساخته شده‌است. این بنا توسط طبیب دربار علیم‌الدین انصاری معروف به وزیرخان ساخته شده‌است. این حمام به عنوان موقوفه مسجد وزیرخان ساخته شده بود تا خرج نگهداری آن شود.
در طی حکومت گورکانیان، حمام‌های ایرانی به شبه‌قاره هند آورده شدند ولی هرگز به میزانی که در ایران رایج بودند، مورد استقبال قرار نگرفتند.
ایتالو ده زان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ایتالو ده زان - ۱۹۴۶: ایتالو ده زان - ۱۹۴۶
مشخصات فردی: مشخصات فردی
زاده: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ سن فیور، ایتالیا
درگذشت: ۹ مارس ۲۰۲۰ (۹۴ سال) ترویزو
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نقش: رایدِر
ایتالو ده زان (ایتالیایی: Italo De Zan؛ ۱ ژوئیه ۱۹۲۵ – ۹ مارس ۲۰۲۰) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات جیرو دیتالیا شرکت کرده بود. ده زان در ۹ مارس ۲۰۲۰ در اثر ابتلا به کووید ۱۹ درگذشت.
جهانشاه درخشانی

| جهانشاه درخشانیجهانشاه درخشانی | جهانشاه درخشانیجهانشاه درخشانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اردیبهشت ۱۳۲۳ تهران، ایران
درگذشت: ۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ بُن، آلمان
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): معمار، ایران‌شناس و تاریخ‌پژوه
جهانشاه درخشانی (زادهٔ ۴ اردیبهشت ۱۳۲۳ در تهران، درگذشته ۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ در بُن آلمان)، معمار، ایران‌شناس و تاریخ‌پژوه ایرانی است.
زندگی‌نامه

جهانشاه درخشانی دورهٔ دبستان و دبیرستان را در زادگاهش گذراند. پدرش دکتر حسین درخشانی استاد فیزیک دانشگاه تهران، دانش‌آموختهٔ آلمان و از شاگردان آلبرت اینشتین بود. جهانشاه درخشانی در ۱۸سالگی برای ادامهٔ تحصیل در رشتهٔ مهندسی معماری و شهرسازی رهسپار آلمان شد. در دانشگاه اشتوتگارت آلمان تحصیل کرد و در ۲۴ سالگی مدرک فوق لیسانس گرفت. بی‌درنگ به ایران بازگشت و در سازمان تحقیقات مسکن سرگرم کار شد. از کارهای برجستهٔ او، ارائهٔ طرحی برای ساختن خانه‌های پایدار در برابر زمین‌لرزه در یکی از روستاهای نزدیک تهران بود. این طرح با همکاری روستاییان اجرا شد و مورد توجه قرار گرفت ولی متأسفانه دنبال نشد.
درخشانی بسیار علاقه‌مند به موسیقی کلاسیک بود و این علاقه به شناخت علمی موسیقی انجامیده بود. در سال ۱۳۸۶ به همراهی شاهین فرهت اثری به نام شناخت موسیقی کلاسیک در ۵ سی‌دی منتشر کرد که نشانگر شناخت ژرف وی از این موسیقی بود. در آغاز، این کار در سال ۱۳۵۸ در سه کاست به تهیه‌کنندگی او به منظور شناسایی موسیقی کلاسیک در دسترس عموم قرار گرفت.[نیازمند منبع]
در اوایل سال ۱۳۶۰ به آلمان بازگشت و این بار استعداد خود را در رشتهٔ طراحی نرم‌افزار کامپیوتر نشان داد. برنامه‌ای در زمینهٔ صنایع نساجی نوشت که در آلمان و چند کشور اروپایی دیگر کاربرد فراوانی یافت. در سال ۱۳۶۸ پژوهشی سترگ را دربارهٔ آریاییان و خاستگاهشان آغاز کرد. در سال‌های ۱۳۷۴ و ۱۳۷۷ در این زمینه، نظریه‌ای نو به زبان آلمانی ارائه کرد که خاستگاه آریاییان را در خود فلات ایران نشان می‌داد. در سال ۱۳۷۷ (۱۹۹۸ میلادی) کتاب آریاییان در منابع کهن خاور نزدیک در سومین و دومین هزارهٔ پیش از میلاد را به زبان آلمانی اما در تهران چاپ کرد. او علاقه داشت کارهایش در ایران به چاپ برسند و بر این باور بود که در صورت چاپ در اروپا حتی با وجود نویسنده‌ای ایرانی، کار به عنوان اثری اروپایی در نظر گرفته خواهد شد. همواره علاقه داشت که کانون مطالعات ایران‌شناختی به سرزمین ایران منتقل شود. در سال ۱۳۷۶ در همایشی در دانشگاه سیدنی استرالیا و با حضور ایران‌شناسان برجسته‌ای همچون ریچارد فرای و گرهارد مولر، نظریه‌اش را ارائه نمود و شگفتی شرکت‌کنندگان را برانگیخت.[نیازمند منبع]
از سال ۱۳۷۸ با بنیاد فرهنگ کاشان همکاری‌اش را آغاز نمود و همزمان تحصیلات خود را در رشتهٔ تاریخ و با تمرکز بر تاریخ خاور باستان در دانشگاه دولتی ایروان پی گرفت و در سال ۱۳۸۰ با موفقیت از پایان‌نامهٔ خود دفاع کرد. با پشتیبانی این بنیاد پژوهشش را ادامه داد و حاصل کار را در اسفندماه سال ۱۳۸۲ در کتاب دوجلدی آریاییان، مردم کاشی، اَمَرد، پارس و دیگر ایرانیان به عنوان جلدهای سوم و چهارم دانشنامهٔ کاشان منتشر کرد. این کتاب در حال ترجمه به زبان انگلیسی در بنیاد فرهنگ کاشان است.[نیازمند منبع]
جهانشاه درخشانی در بامداد ۱ اردیبهشت ۱۳۹۰ دیده از جهان فروبست.
آریاییان، مردم کاشی، پارس و دیگر ایرانیان

این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۹۸ در تهران و به زبان آلمانی چاپ شد. در سال ۱۳۸۲ کتاب «آریاییان، مردم کاشی، اَمَرد، پارس و دیگر ایرانیان» به عنوان جلدهای سوم و چهارم دانشنامهٔ کاشان به زبان فارسی، نشر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران به چاپ رسید که کامل‌تر از نسخهٔ آلمانی آن بود. نوشتن این کتاب بنا به ادعای آقای درخشانی ۱۵ سال برای او زمان برده‌است. نویسنده در آن به تحقیقی دامنه‌دار دربارهٔ خاستگاه و پیشینهٔ اقوام آریایی دست زده‌است. وی به استناد شواهد زبان‌شناختی و دلایل باستان‌شناختی و تاریخی نشان می‌دهد که خاستگاه آریاییان فلات ایران بوده و آن‌ها از سرزمین‌های دیگر به ایران مهاجرت نکرده‌اند و به‌طور کلی موضوع کوچ آریاییان فرضیه‌ای ثابت نشده‌است. وی معتقد است که اقوام مختلف آریایی ساکنان دیرین فلات ایران هستند و از این‌جا به سرزمین‌های خاور نزدیک و میانه گسترده شده‌اند. نویسنده این حضور دیرین را در متن‌های کهن سومری، اکدی، آشوری، آرامی، هیتیایی، ایلامی و مصری باستان جستجو می‌کند و به شکل گسترده‌ای بر استنتاج‌های زبان‌شناسانهٔ مختلف آریایی و شواهد حضور آنان در جهان کهن اختصاص دارد. در این راه نخستین توجه به قوم کاشی شده‌است؛ زیرا به نظر مؤلف بیشترین آثار فرهنگی، مدنی و تاریخی را در منابع بیگانه برجای نهاده‌اند. مباحث اصلی کتاب طی هجده فصل در جلد اول آمده و جلد دوم دربرگیرندهٔ فهرست اختصارات، فهرست منابع فارسی و عربی و لاتین، نمایه‌های مختلف جغرافیایی اقوام و ملت‌ها، واژه‌ها و اسامی است. عناوین فصل‌های هژده‌گانهٔ کتاب از این قرارند:۱ـ آگاهی‌های عمومی دربارهٔ ایرانیان پیش از تاریخ ۲ـ فرضیهٔ کوچیدن آریاییان ۳ـ جغرافیای تاریخی فلات ایران ۴ـ نشانه‌های حضور دیرین آریاییان و دستور زبان‌های تاریخی ۵ـ منابع تاریخی دربارهٔ مردم کاشی ۶ـ زبان قوم کاشی به گواهی متن‌های دوران میانی بابل ۷ـ کهن‌ترین مردم آریایی در فلات ایران و پیرامون آن ۸ـ آریاییان پیش از تاریخ در فلسطین و مصر ۹ـ دیگر مردم آریایی فلات ایران ۱۰- موج کوچ تازهٔ آریاییان به خاور نزدیک ۱۱ـ میراث فرهنگی آریاییان ۱۲ـ جهان‌بینی آریایی و گسترش آن در میان قوم‌های خاور نزدیک ۱۳ـ کهن‌ترین نام جغرافیایی آریایی ۱۴ـ فرهنگ مادّی آریایی در تمدن و فرهنگ بیگانه ۱۵ـ موج دوم کوچ بزرگ آریاییان به خاور نزدیک ۱۶ـ برآیند شاهدهای زبانی ۱۷ـ تاریخ سنتی ایران ۱۸ـ چکیدهٔ تاریخی
آریاییان، مردم کاشی، پارس و دیگر ایرانیان > نظریات کتاب

۱. آگاهی‌های عمومی دربارهٔ ایرانیان پیش از تاریخ
نگارنده در این فصل به مقایسهٔ تاریخ‌های نوشته‌شده برای سرزمین‌هایی همچون اسرائیل، میان‌رودان (بین‌النهرین) و ایران می‌پردازد و اشاره می‌کند که در نگارش تاریخ این سرزمین‌ها برخلاف ایران برای نوشته‌های بومی آنان ارزش قائل شده‌اند و تاریخ یهودیان یکسره از تورات است در حالی که یافته‌های باستان‌شناختی چندانی روایت‌های توراتی را پشتیبانی نمی‌کند. دربارهٔ میان‌رودان نیز شخصیتی اسطوره‌ای مانند گیل‌گمش اکنون پیکر تاریخی دارد و حدود فرمانروایی آن ۲۷۰۰ پیش از میلاد ذکر می‌شود ولی دربارهٔ روایت‌های بومی ایرانی، پژوهشگران کنونی ارزش چندانی قائل نشده‌اند و آنان را یکسره نادیده گرفته‌اند و تاریخ ایران را با روایت‌های هرودوت آغاز کرده‌اند و حتی گزارش‌های او دربارهٔ دوران کهن‌تر ایران نیز نادیده گرفته شده‌است.
۲. فرضیهٔ کوچیدن آریاییان
در این فصل اشاره شده که روایت‌های سنتی ایران -که از دید پژوهشگران کنونی مورد تردید است- بر خلاف دانش امروزی ایران را خاستگاه آریاییان گزارش کرده‌است و دیگر کشورها را گرداگرد ایران دانسته‌است. سپس به این اشاره شده که اگر چه دانش امروز بر خاستگاه اروپایی آریاییان بهایی نمی‌گذارد، هنوز بازتاب آن در ذهن‌ها ریشه‌ای ژرف دارد. امروزه برای کوچ آریاییان ۴ شاهد می‌آورند که بدین شرح اند:
شاهدهای تاریخی
نوشتارهای آشوریان که برخوردهایی رزمی را با پارس‌ها و مادها در سدهٔ نهم پیش از میلاد گزارش کرده‌اند و به باور پژوهشگران این نخستین بار است که نام این قوم‌ها در نوشته‌های میان‌رودان آمده‌است. درخشانی بر این باور است که این دو نام از دیرباز (هزارهٔ سوم پیش از میلاد) در نوشته‌های سومری و اکدی آمده‌است. (به ترتیب به صورت مَده و پَرَشی که در فصل‌های سپسین بدانان پرداخته‌است)
شاهدهای باستان‌شناختی
آثار ویرانی در کانون‌های شهرنشینی، برای نمونه تپهٔ حصار در دامغان و تپهٔ گیان را دلیلی بر کوچ تازش‌وار آریاییان به فلات ایران دانسته‌اند. درخشانی بر این باور است که این نتیجه‌گیری الزامی نیست و تاکنون شاهدهای مستقل دیگر پشتیبان آن نبوده‌است. او این مطلب را بیان می‌دارد که ممکن است هم تازش‌گران و هم شهرنشینان هر دو آریاییان بوده باشند. از دیگر سو برخی گسترش سفال خاکستری را نشانهٔ تازش آریاییان به فلات ایران برمی‌شمارند ولی این شاهد نیز الزامی نیست و گسترش یک نوع سفال لزوماً نشان‌دهندهٔ تازش یک قوم نمی‌تواند باشد.
شاهدهای زبان‌شناختی
برخی از پژوهشگران پهنهٔ آسیای میانه را جایگاه کوچ آریاییان می‌دانند از روی که در این پهنه رد پای مطمئنی از قوم‌های غیرآریایی (یعنی پیش از آریایی) پیدا نشده‌است.
آریاییان، مردم کاشی، پارس و دیگر ایرانیان > اعتبار

سنجشگری و استواری کتاب مایه ارجاع در کتاب‌های گوناگون، از آن میان، واژه‌نامه هاست.
آقای درخشانی در مصاحبهٔ خود دربارهٔ اعتبار این کتاب در محافل علمی چنین گفته‌اند:
با توجه به آن که در این کتاب به مدارک دست اول استناد شده و هیچ سلیقه‌ای در آن به کار نرفته، بسیار سریع در محافل معتبر دنیا تأیید شد. دانشگاه وین که مرکز بزرگ ایران‌شناسی و زبان‌شناسی دارد و سپس هاروارد، هایدلبرگ، ایروان و چندین مؤسسهٔ پژوهشی دیگر این کتاب را کتباً از طریق نامه یا مقاله در مجلات علمی تأیید کردند، که بسیار دلگرم‌کننده بود. در کنار آن کنفرانس‌های متعددی برگزار شد و از من دعوت کردند که این ایده را مطرح کنم که بحث‌های بسیاری صورت گرفت و تا به حال هیچ مخالفت علمی‌ای از طرف هیچ سازمان یا شخصی با این کتاب انجام نشده‌است. یا تأیید کامل شده یا سکوت که به معنی آن است که حرفی برای رد این ایده نبوده‌است.
همچنین در کتاب‌های دیگر اروپایی هم به پژوهش من اشاره شده حتی در دائرةالمعارف مصر که در آلمان چاپ شد به این کتاب اشاره شده‌است. در بعضی پژوهش‌های مصر و بین‌النهرین به عنوان یک مدرک معتبر اشاره شده و می‌توان گفت این کتاب در مدت کوتاهی جای خود را در محافل علمی باز کرده‌است.
دکتر پرویز رجبی ایران‌شناس برجستهٔ ایرانی در ترجمهٔ بخش‌هایی از نوشتار آلمانی به فارسی مشارکت کرده و کوشش‌های درخشانی را سودمند شمرده‌است. او در جایی دیگر نوشته:
در کتاب گران‌مایهٔ درخشانی به نشانه‌های فراوانی دربارهٔ تبار ایرانیان امروز برمی‌خوریم. اگر هم برخی از این نشانه‌ها هنوز شناورند، قابل تأمل و جالب توجه هستند. در هر حال درخشانی راه‌های نزدیک شدن به هزاره‌های گمشده را به‌خوبی و با موفق‌ترین وجه ممکن نشان داده‌است. من به نام کسی که منتسب به ایران‌شناسی است به این اثر گران‌مایه ارجی بسیار می‌نهم و اگر هم اغراق تلقی شود آن را از نخستین کارهای جدی ایرانیان در زمینهٔ ایران‌شناسی می‌دانم.
همچنین پرویز رجبی بر این باور است که درخشانی موفق به اثبات حضور آریاییان تا نیمه‌های هزارهٔ سوم قبل از میلاد در ایران شده‌است. افزون بر این کتاب فارسی درخشانی توسط پروفسور سیف‌الدین نجم‌آبادی استاد زبان‌های ایران باستان در دانشگاه هایدلبرگ ویرایش شده‌است. فریدون جنیدی آن را بازخوانی، تصحیح و حاشیه‌نویسی کرده‌است. رضا مرادی غیاث‌آبادی پژوهشگر ایرانی نیز کتاب او را اثر پرارزش و ماندگار و یکی از عالی‌ترین پژوهش‌ها در حوزهٔ مطالعات ایرانی و یک مرجع مهم و صرف‌نظرنشدنی دانسته‌است. از دیگر استادان و پژوهشگرانی که پژوهش‌های جهانشاه درخشانی را سودمند دانسته و در نامه‌هایی به نگارندهٔ اثر آن را ستوده‌اند می‌توان به این اشخاص اشاره کرد:
پروفسور مانفرد مایرهُفِر (Manfred Mayrhofer) رئیس کرسی ایران‌شناسی دانشگاه وین و نویسندهٔ آثار پرشمار علمی در زمینهٔ زبان‌های ایرانی و آریایی
پروفسور روبرت شْمیت‌برانت (Robert Schmitt-Brandt) استاد زبان‌های هندواروپایی دانشگاه هایدلبرگ آلمان و نویسندهٔ کتاب‌های تخصصی در رشتهٔ زبان‌های هندواروپایی
پروفسور پیوتر شْتاین‌کلر (Piotr Steinkeller) رئیس کرسی آشورشناسی دانشگاه هاروارد
پروفسور اِما خانزادیان رئیس کرسی باستان‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان
پروفسور گُرگین مِلیکیان رئیس دانشکدهٔ خاورشناسی دانشگاه دولتی ایروان
پروفسور گارنیک آساتوریان (Garnik Asatrian) رئیس کرسی ایران‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان و رئیس «مرکز ایران‌شناسی قفقاز»
ویرجیل سْترومایر (Virgil Strohmeyer) استاد خاورشناسی دانشگاه آمریکایی ایروان