stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برایتون، شهرستان کنوشا، ویسکانسین

| برایتون، ویسکانسین | برایتون، ویسکانسین |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
موقعیت برایتون، شهرستان کنوشا، ویسکانسین در نقشه: موقعیت برایتون، شهرستان کنوشا، ویسکانسین در نقشه
مختصات: ۴۲°۳۶′۵۵″ شمالی ۸۸°۷′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۱۵۲۸°شمالی ۸۸٫۱۲۲۵۰°غربی﻿ / 42.61528; -88.12250: مختصات: ۴۲°۳۶′۵۵″ شمالی ۸۸°۷′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۱۵۲۸°شمالی ۸۸٫۱۲۲۵۰°غربی﻿ / 42.61528; -88.12250
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: ویسکانسین
شهرستان: شهرستان کنوشا، ویسکانسین
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۶٫۰ مایل مربع (۹۳٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳۵٫۸ مایل مربع (۹۲٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۸۴ فوت (۲۳۹ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۴۵۰
 • تراکم: ۴۰٫۵/مایل مربع (۱۵٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد منطقه: 262
کد FIPS: 55-09635
شماره GNIS: 1582859
برایتون (به انگلیسی: Brighton) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کنوشا، ویسکانسین واقع شده‌است. برایتون ۹۳٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۴۵۰ نفر جمعیت دارد و ۲۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برایان رابلو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Bryan Martín Rabello Mella
زادروز:  ۱۶ مهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  رانکاگوا
قد:  1.67 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  O'Higgins
شمارهٔ پیراهن:  ۲۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶–۲۰۰۹:  باشگاه فوتبال کولو-کولو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال کولو-کولو |  ۲۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۲ |  Colo-Colo B |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال سویا اتلتیکو |  ۲۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال سویا |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا (قرضی) |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال لوتسرن (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  ← باشگاه فوتبال لگانس (قرضی) |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال سانتوس لاگونا |  ۴۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال (قرضی) |  ۳۱ |  (۲) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  Lobos BUAP |  ۳۳ |  (۲) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  Universidad de Concepción |  ۶ |  (۳) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال آترومیتوس |  ۲۸ |  (۱) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  Unión Española |  ۲۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۳ |  Grêmio Novorizontino |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  O'Higgins |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Chile U17 |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال شیلی |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۲– |  تیم ملی فوتبال شیلی |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۴ آوریل ۲۰۱۲
برایان رابلو (انگلیسی: Bryan Rabello؛ زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل شیلی است که در لیگ برتر فوتبال شیلی برای باشگاه اوهیگینز در پست هافبک تهاجمی بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال شیلی، و تیم ملی فوتبال شیلی بازی کرده‌است.
برنت مالیون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: سوئد
زاده: ۱۵ اوت ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) استکهلم
ورزشی: ورزشی
ورزش: بسکتبال
برنت مالیون (سوئدی: Bernt Malion؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۵۷) بازیکن بسکتبال اهل سوئد بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ شرکت کرده‌است.
بحران قانون اساسی ونزوئلا ۲۰۱۷

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بخشی از بحران‌ها در ونزوئلا: بخشی از بحران‌ها در ونزوئلا
جلسه دادگاه عالی ونزوئلا در ۲۸ مارس ۲۰۱۷.: جلسه دادگاه عالی ونزوئلا در ۲۸ مارس ۲۰۱۷.
مکان: ونزوئلا
علت:  مجمع ملی منحل و قدرت قانونگذاری و مصونیت پارلمانی سلب می‌شود.  دادگاه عالی ونزوئلا قدرت قانونگذاری را به دست می‌گیرد. 
نتیجه:  محکومیت داخلی و بین‌المللی.  دادگاه عالی ونزوئلا پس از مواجهه با انتقادات تا حدی تصمیم خود را تغییر می‌دهد.  تشدید اعتراضات ونزوئلا در سال ۲۰۱۷  مادورو برای جایگزینی قانون اساسی ونزوئلا، مجلس مؤسسان را فرا می‌خواند. 
در ۲۹ مارس ۲۰۱۷، دادگاه عالی دادگستری (TSJ) ونزوئلا اختیارات قانونگذاری را از مجمع ملی گرفت. دادگاه با این تصمیم، عمدتاً از حامیان رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو، حمایت کرد. همچنین مصونیت اعطا شده به اعضای مجمع را که بیشتر به مخالفان تعلق داشت، محدود کرد.
این تصمیم توسط برخی رسانه‌ها محکوم شد و تحلیلگران این حرکت را چرخشی به سوی استبداد و حکومت تک نفره توصیف کردند.
سیاستمداران در سرتاسر قاره آمریکا و همچنین رهبران سازمان ملل نسبت به این تصمیم ابراز نگرانی کردند و خواستار لغو آن شدند؛ اگرچه دولت ونزوئلا اعلام کرد که کودتایی صورت نگرفته‌است، اما در عوض تصمیم خود را به عنوان واکنشی به «اقدامات شبه کودتا» توسط مخالفان توجیه کرد.
در ۱ آوریل ۲۰۱۷، TSJ تا حدی تصمیم خود را لغو کرد و در نتیجه اختیارات مجلس ملی را احیا کرد. اما نارضایتی عمومی از آن تصمیم همچنان ادامه داشت، که منجر به اعتراضات و موجی از ناآرامی‌ها در این سال شد.
پل سیاه اهواز

| پل سیاه اهواز | پل سیاه اهواز |
| --- | --- |
نام: پل سیاه اهواز
کشور: ایران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: پل
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۵۹۹
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ بهمن ۱۳۷۸
| پل سیاه اهواز | پل سیاه اهواز |
| --- | --- |
نخستین و قدیمی‌ترین پل اهواز: نخستین و قدیمی‌ترین پل اهواز
مختصات: ۳۱°۱۹′۵۸″شمالی ۴۸°۴۰′۵۰″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۳۳۲۸°شمالی ۴۸٫۶۸۰۶°شرقی﻿ / 31.3328; 48.6806
گذرنده‌ها: قطار
مکان: اهواز، روی رود کارون
نگهداری‌کننده: ۵۲ پایه
وضعیت میراث: تاریخ ثبت: ۱۳۷۸
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
مواد: بتنی و فلزی
درازای کل: ۱۰۵۰ متر
پهنا: حدودی ۶ متر
بلندی: ۱۰ متر
پیشینه: پیشینه
پایان ساخت: ۱۳۰۸
شماره ثبت: ۲۵۹۹: شماره ثبت: ۲۵۹۹
مکان: مکان
پل سیاه یا پل پیروزی، پلی با یک خط آهن برای قطار و دو مسیر عابر پیاده است که در سال ۱۳۰۸ خورشیدی در شهر اهواز ایران بنا شد. این پل متعلق به اداره کل راه آهن جنوب است و خط آهن بندر امام خمینی، در جنوب استان خوزستان و در ساحل خلیج فارس، را به راه‌آهن سراسری خرمشهر ـ تهران شمال وصل می‌کند.
نام

از آنجا که از این پل در زمان جنگ جهانی دوم به عنوان مسیر حمل آذوقه، نیرو و مهمات ارتش روس استفاده می‌شد و از آن روی که در پیروزی متفقین تاثیر زیادی داشت به آن «لقب پل پیروزی» داده شد. این پل بعدها به دلیل رنگ سیاه بدنه و پایه‌های آن به پل سیاه شهرت یافت.
تاریخچه

در سال ۱۳۰۸ خورشیدی و همزمان با احداث راه‌آهن سراسری ایران، اولین پل شهر اهواز، به طول ۱۰۵۰ متر و عرض ۶ متر، تقریباً درست در محل احداث پل تاریخی اهواز (که دارای قدمت ساسانی بوده و به پل شادووان معروف بود)، بر روی رودخانه کارون ساخته شد. طرح ساخت این پل در ۱۰ خرداد ۱۳۱۲ توسط ریاست اداره بهره‌برداری راه‌آهن ناحیه جنوب اهواز (اریک کسوندسن) به وزارت کل طرق و شوارع پیشنهاد داده شد و در سال ۱۳۱۵ توسط یک مهندس آلمانی و همسرش ساخته شد.
این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قدمت این پل به پهلوی اول بر می‌گردد.
سازه و نما

پل سیاه از نوع فلزی با فونداسیون‌های بتنی بر روی بستر سنگی کف رودخانه کارون بنا شده‌است و با طول ۱۰۵۰ متر و عرض حدودی ۶ متر دارای ۵۲ پایه‌است. در سطح پل دو خط رفت و برگشت برای عبور قطار وجود دارد و در طرفین آن پیاده‌روهایی به عرض حدوداً یک متری قرار گرفته‌است.
همچنین مدیرعامل سازمان زیباسازی اهواز از نورپردازی پل سیاه، قدیمی‌ترین پل رودخانه کارون در آینده نزدیک خبر داده و گفته‌است این نور پردازی با هدف زیباسازی و ایجاد فضاهای مطلوب، به زودی اجرا می‌شود.
پبوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
| ن ب و  پل‌های مهم ایران | ن ب و  پل‌های مهم ایران | ن ب و  پل‌های مهم ایران |
| --- | --- | --- |
|  بند قیصر  پل آجی‌چای  پل ابریشم تهران  پل ابریشم میلک  پل بهمنشیر آبادان ایستگاه هفت  پل بیستون  پل جویی  پل چهر  پل حاج کاظمی  پل‌های خداآفرین  پل خسرو  پل خلیج فارس  پل خواجو  پل دختر  پل دختر میانه  پل دوآب پاوه  پل دوآب کزاز  پل دوازده چشمه  پل سفید اهواز  پل سنگی  پل سیاه اهواز  پل شاه‌تختی پلدشت  پل شکسته خرم‌آباد  پل شهرستان  پل طبیعت  پل فلزی اصفهان  پل قاری  پل قدیم دزفول  پل ماهیدشت  پل قره‌سو  پل قشلاق  پل قوزیوند  پل قوسی کارون ۴  پل قوسی لب آب  پل کوچه  پل کهنه قره‌سو  پل گاومیشان  پل معلق آمل  پل میان‌راهان  پل میان‌گذر دریاچه ارومیه  پل نوژی‌وران  سی‌وسه‌پل  |  بند قیصر  پل آجی‌چای  پل ابریشم تهران  پل ابریشم میلک  پل بهمنشیر آبادان ایستگاه هفت  پل بیستون  پل جویی  پل چهر  پل حاج کاظمی  پل‌های خداآفرین  پل خسرو  پل خلیج فارس  پل خواجو  پل دختر  پل دختر میانه  پل دوآب پاوه  پل دوآب کزاز  پل دوازده چشمه  پل سفید اهواز  پل سنگی  پل سیاه اهواز  پل شاه‌تختی پلدشت  پل شکسته خرم‌آباد  پل شهرستان  پل طبیعت  پل فلزی اصفهان  پل قاری  پل قدیم دزفول  پل ماهیدشت  پل قره‌سو  پل قشلاق  پل قوزیوند  پل قوسی کارون ۴  پل قوسی لب آب  پل کوچه  پل کهنه قره‌سو  پل گاومیشان  پل معلق آمل  پل میان‌راهان  پل میان‌گذر دریاچه ارومیه  پل نوژی‌وران  سی‌وسه‌پل  |  |
نمایی از بخش زیرین و ستون‌های سازه
برق شهری

درصد جمعیت دسترسی به برق شهری در هر کشور  80–100%  60–80%  40–60%  20–40%  0–20%
جزئیات ولتاژ و فرکانس های شهری در هر کشور
لامپ رومیزی متصل شده به پریز دیواری (برق شهری)
برق شهری منبع توان الکتریکی جریان متناوب همه‌منظوره است. دو مشخصهٔ این منبع توان الکتریکی، ولتاژ و فرکانس بین مناطق مختلف متفاوت است. ولتاژ (اسمی) ۲۳۰ ولت با فرکانس ۵۰ هرتز در اروپا، اکثر آفریقا، بیشتر آسیا و بیشتر آمریکای جنوبی و استرالیا استفاده می‌شود. در آمریکای شمالی، ترکیب رایج ۱۲۰ ولت با فرکانس ۶۰ هرتز است. حالت‌های دیگر نیز وجود دارد در برخی کشورها، برای نمونه ۲۳۰ ولت با فرکانس ۶۰ هرتز وجود دارد. این موضوع معمولاً برای مسافران ایجاد نگرانی می‌کند به این دلیل که دستگاه‌های قابل حمل برای یک ولتاژ و فرکانس طراحی شده‌اند و ممکن است در ترکیب‌های دیگر عمل نکنند یا موجب خراب شدن آن‌ها شود.
استفاده از دوشاخه و پریز برق متفاوت در نواحی مختلف حفاظتی از استفادهٔ تصادفی دستگاه‌های با نیازمندی‌های ناسازگار ولتاژ و فرکانس فراهم می‌کند.
چرخه زندگی ویروس

چرخه زندگی ویروس به روند ورود، تکثیر، نهفتگی و انتشار ویروس‌ها در بدن یک موجود زنده اشاره دارد. ویروس‌ها فقط با فرمان دادن به دستگاه تولید مثل سلول‌ها، و جایگزین کردن تولید مثل ساختار ژنتیکی ویروس به جای آن، قادر به تکثیر خود هستند؛ بنابراین، ویروس نمی‌تواند در خارج از سلول فعال بوده یا تکثیر شود. در نتیجه برای زنده ماندن کاملاً به یک سلول میزبان وابسته‌است. بیشتر ویروس‌ها گونه‌های خاص هستند و ویروس‌های مرتبط معمولاً فقط محدوده کوچکی از گیاهان، حیوانات، باکتری‌ها یا قارچ‌ها را آلوده می‌کنند.
روند چرخه زندگی ویروس > ورود ویروس

مقالهٔ اصلی: ورود ویروس
ویروس برای تکثیر و در نتیجه ایجاد عفونت، باید وارد سلول‌های ارگانیسم میزبان شده و از مواد آن سلول‌ها استفاده کند. برای ورود به سلول‌ها، پروتئین‌های موجود در سطح ویروس، با پروتئین‌های سلول ارتباط برقرار می‌کنند. اتصال یا جذب، بین ذرات ویروسی و غشای سلول میزبان اتفاق می‌افتد. یک سوراخ در غشای سلولی تشکیل می‌شود، سپس ذره ویروس یا محتوای ژنتیکی آن در داخل سلول میزبان، جایی که ممکن است تکثیر ژنوم ویروسی آغاز شود، منتشر می‌شود.
روند چرخه زندگی ویروس > همتاسازی

در مرحله بعد، ویروس باید همتاسازی سلول میزبان را در اختیار بگیرد. در این مرحله، تمایز بین حساسیت و مجاز بودن سلول میزبان صورت می‌گیرد. مجاز بودن نتیجه عفونت را تعیین می‌کند. پس از برقراری کنترل و تنظیم محیط برای کپی کردن ویروس از نسخه‌های خود، تکثیر سریع در ابعاد میلیونی انجام می‌شود.
روند چرخه زندگی ویروس > انتشار ویروس

پس از آنکه ویروس نسخه‌های زیادی از خودش را ساخت، معمولاً سلول منابع خود را از بین می‌برد. سلول میزبان اکنون دیگر برای ویروس مفید نیست؛ بنابراین اغلب سلول می‌میرد و ویروس‌های تازه تولیدشده، باید میزبان جدیدی پیدا کنند. فرایندی که توسط آن ویروس‌های تازه تولید شده برای یافتن میزبان جدید منتشر می‌شوند را پراکنش یا انتشار می‌نامند.
روند چرخه زندگی ویروس > نهفتگی ویروس

برخی از ویروس‌ها برای گریز از اقدام دفاعی سلول میزبان یا دستگاه ایمنی، یا به این دلیل که تکثیر مداوم به نفع این ویروس نیست، می‌توانند درون یک سلول مخفی شوند. این مخفی شدن نهفتگی تلقی می‌شود. در طی این مدت، ویروس تکثیر نمی‌شود و تا زمانی که محرک‌های خارجی مانند نور یا استرس، باعث فعال شدن آن نشود، غیرفعال می‌ماند.
چرخه ستاره‌یاب

یک چرخه ستاره‌یاب به زبان فارسی.
پلانیسفر (به انگلیسی: planisphere) یا چرخه ستاره‌یاب یک نقشه آسمان است که به صورت یک ابزار محاسبه آنالوگ ساخته شده‌است. از دو صفحه دایره‌ای قابل تنظیم تشکیل شده‌است که بر یک محور حرکت می‌کنند. با آن می‌توان ستاره‌های قابل دیدنی را که در زمان و تاریخ مشخصی از زمین قابل مشاهده هستند دید. از این وسیله برای یادگیری شناخت ستاره‌ها و صورت‌های فلکی استفاده می‌شود. اسطرلاب را می‌توان نسل پیشین چرخه‌های ستاره‌یاب امروزین دانست.
روش کار

با نگاه به آسمان به نظر می‌رسد که ستارگان و سایر اجرام آسمانی همچون خورشید، ماه، سیارات و دنباله‌دارها در یک سطح به نام کره سماوی قرار دارند. کره سماوی به دو بخش بزرگ با نام‌های نیمکره شمالی و نیمکره جنوبی آسمان تقسیم می‌شود که فصل مشترک آن‌ها استوای سماوی است. از هر نقطه کره زمین که به آسمان نگاه کنیم چنین به نظر می‌رسد که همه آسمان در طول شبانه‌روز به حول یک نقطه در حال چرخش است. در نیمکره شمالی این نقطه همان قطب شمال سماوی است که عملاً خیلی به ستاره‌ای با نام جدی (ستاره قطبی) نزدیک است. حال اگر ما چرخه ستاره‌یاب را بچرخانیم در واقع تقلیدی از همین چرخش را به نمایش درآورده‌ایم.
ویژگی‌ها

چرخه ستاره‌یاب شامل یک نقشه آسمان دایره‌ای است که یک پوشش دایره‌ای که قسمتی بیضی مانند از آن شفاف است دارد. با چرخاندن پوشش بالایی، تنها قسمتی از نقشه آسمان شب برای هر زمان خاص دیده می‌شود. نقشه آسمان و پوشش بالاب آن هر دو در یک محور به هم متصل هستند و به همین دلیل می‌توانند آزادانه روی هم حرکت کنند. نقشه آسمان شامل روشن‌ترین ستارگان، صورت‌های فلکی و اشیاء عمق آسمان (همچون کهکشان‌ها) است که از زمین دیده می‌شوند. آسمان شبی که یک شخص می‌بیند به بودن در نیمکره شمالی یا نیمکره جنوبی زمین و نیز عرض جغرافیایی او بستگی دارد. معمولاً چرخه‌های ستاره‌یاب را برای عرض‌های جغرافیایی خاصی می‌سازند که در محدوده‌ای از عرض‌های جغرافیایی قابل کاربرد است و کاربران تنها آن ستاره‌هایی را می‌بینند که از عرض جغرافیایی آن‌ها قابل دیدن است و ستاره‌های پایین‌تر از افق را نمی‌بینند.
در اطراف پوشش بالایی، ۲۴ ساعت را می‌توان مشاهده کرد و نیز افق‌های غرب و شرق نیز مشخص شده‌اند. در اطراف نقشه آسمان نیز می‌توان ۱۲ ماه و روزهایشان را دید. کاربر، نقشه آسمان و پوشش بالایش را به نحوی تغییر می‌دهد تا زمان (ساعت و دقیقه) پوشش بالایی با تاریخ (روز و ماه) مورد نظر خود روی نقشه آسمان با هم تنظیم شوند؛ در این حالت بیضی شفاف روی پوشش، نقشه آسمان متناظر با آن تاریخ و زمان را در عرض جغرافیایی مربوطه نشان می‌دهد (البته ممکن است تغییر کمی نیز وجود داشته باشد که به علت نگاشت آسمان کروی بر روی برگه تخت نقشه است). کاربر چرخه ستاره‌یاب را در همان جهت‌های افق شرق و غرب بالای سر خود گرفته و با مقایسه آن با ستاره‌های واقعی می‌توان نام ستاره‌ها، صورت‌های فلکی و اشیاء آسمانی را بداند.
تاریخچه

واژه پلنیسفر (به زبان لاتین: planisferium) ابتدا در قرن دوم بدست بطلمیوس برای ارائه زمین کروی در یک نقشه مسطح بکار گرفته شد. در دوران رنسانس نیز از همین نام استفاده شد؛ به عنوان مثال، جراردوس مرکاتور نقشه‌ای که از جهان در سال ۱۵۶۹ میلادی کشید را پلنیسفر نامید.
در این نوشتار، منظور از پلنیسفر صفحه‌ای است که بیانگر کره سماوی شامل ستاره‌هاست. اولین نقشه آسمانی که با نام پلنیسفر نامیده شد در سال ۱۶۲۴ میلادی بدست جیکوب بارچ ساخته شد. جیکوب بارچ فرزندخوانده یوهانس کپلر کاشف قوانین کپلر بود.
این ابزار محاسباتی برای اولین در اوایل قرن یازدهم میلادی بدست منجم ایرانی، ابوریحان بیرونی توضیح داده شد.
یک چرخه ستاره‌یاب پلاستیکی.
بانیول-ان-فوره

| بانیول-ان-فوره | بانیول-ان-فوره |
| --- | --- |
کمون (فرانسه): کمون (فرانسه)
A general view of the village: A general view of the village
  نشان:   نشان
بانیول-ان-فورهنمایش نقشه فرانسهبانیول-ان-فورهنمایش نقشه Provence-Alpes-Côte d'Azur: بانیول-ان-فورهنمایش نقشه فرانسهبانیول-ان-فورهنمایش نقشه Provence-Alpes-Côte d'Azur
مختصات: ۴۳°۳۲′۱۹″شمالی ۶°۴۱′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۳۸۶°شمالی ۶٫۶۹۸۹°شرقی﻿ / 43.5386; 6.6989: مختصات: ۴۳°۳۲′۱۹″شمالی ۶°۴۱′۵۶″شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۵۳۸۶°شمالی ۶٫۶۹۸۹°شرقی﻿ / 43.5386; 6.6989
کشور: فرانسه
ناحیه: پروانس-آلپ-کوت دازور
دپارتمان: ور (بخش)
بخش: Draguignan
کانتون: Roquebrune-sur-Argens
کمون: Pays de Fayence
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : René Bouchard
مساحت۱: ۴۲٫۹ کیلومتر مربع (۱۶٫۶ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۲٬۸۳۰
 • تراکم: ۶۶/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۸۳۰۰۸ /۸۳۶۰۰
ارتفاع: ۵۶–۵۶۱ متر (۱۸۴–۱٬۸۴۱ فوت)  (avg. ۳۰۰ متر یا ۹۸۰ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
بانیول-ان-فوره (به فرانسوی: Bagnols-en-Forêt) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ور واقع شده‌است. بانیول-ان-فوره ۴۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر پیوه دی تکو خواهرخواندهٔ بانیول-ان-فوره هست.
بخش سیلاخور

| بخش سیلاخور> اطلاعات کلی | بخش سیلاخور> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: لرستان
شهرستان: دورود
مرکز بخش: چالانچولان
شهرها: چالانچولان
دهستان‌ها: دهستان چالانچولان،  دهستان سیلاخور
مردم: مردم
جمعیت: ۱۴،۹۵۸ نفر (۱۳۸۵)
بخش سیلاخور یکی از بخش‌های شهرستان دورود در استان لرستان ایران است.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سیلاخور در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۹۵۸ نفر بوده‌است که از این میان ۷۶۶۵ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این بخش ۳۶۸۳ خانوار دارد.
بخش سیمریسهامن

| بخش سیمریسهامن Simrishamns kommun | بخش سیمریسهامن Simrishamns kommun |
| --- | --- |
ناحیه شهری: ناحیه شهری
  نشان:   نشان
موقعیت بخش سیمریسهامن در نقشه: موقعیت بخش سیمریسهامن در نقشه
مختصات: ۵۵°۳۳′ شمالی ۱۴°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۵۵۰°شمالی ۱۴٫۳۵۰°شرقی﻿ / 55.550; 14.350: مختصات: ۵۵°۳۳′ شمالی ۱۴°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۵۵۰°شمالی ۱۴٫۳۵۰°شرقی﻿ / 55.550; 14.350
کشور: سوئد
شهرستان‌های سوئد: شهرستان اسکونه
Seat: سیمریسهامن
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۲۶۶٫۶ کیلومتر مربع (۴۸۹٫۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۹۴٫۲ کیلومتر مربع (۱۵۲٫۲ مایل مربع)
 • آب: ۸۷۲٫۴ کیلومتر مربع (۳۳۶٫۸ مایل مربع)
 : Area as of January 1, 2010.
جمعیت (June 30, 2012): جمعیت (June 30, 2012)
 • کل: ۱۹٬۳۱۹
 • تراکم: ۱۵/کیلومتر مربع (۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:SE
استان: اسکونه
Municipal code: ۱۲۹۱
وبگاه: www.simrishamn.se
بخش سیمریسهامن (به سوئدی: Simrishamns kommun) یک ناحیه شهری در سوئد است که در شهرستان اسکونه واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای بارث، آلمان، کووبژک، پالانگا و برنهلم خواهرخوانده‌های بخش سیمریسهامن هستند.
هانری مندراس

| هانری مندراس | هانری مندراس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۲۷ بولونی-بیانکور
درگذشت: ۵ نوامبر ۲۰۰۳ (۷۶ سال) منطقه ششم پاریس
ملیت: فرانسوی
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): √ جامعه‌شناسی،  √ جامعه‌شناسی روستایی
 :  
هانری مندراس (به فرانسوی: Henri Mendras) جامعه‌شناس، استاد دانشگاه، نویسنده و پژوهشگر فرانسوی (۱۶ مه ۱۹۲۷–۵ نوامبر ۲۰۰۳) بود.
بنیانگذار جامعه‌شناسی روستایی در فرانسه بود. پدرش افسر و از خانوادهٔ بورژوازی بود. برای تحصیل به آمریکا رفت ولی پس از پایان تحصیلات به فرانسه بازگشت و در مرکز مطالعات جامعه‌شناسی شاغل شد که حالا در CNRS ثبت شده بود. وی سه ماه روستای دهقانی مورمون در حومه یوتا را مطالعه کرد.
هانری مندراس در سال ۱۹۷۹، نوعی داستان فلسفی (سفر به سرزمین آرمان‌شهر روستایی)، جامعه‌شناسی روستایی را به منظور تمرکز بر دگرگونی‌های جامعه جهانی در مقیاس اروپایی رها کرد. این دیدگاه در واقع نتیجه تأثیر روشنگری‌های بیش از ۱۵ ساله دو مرد بود: ریمون آرون و برتراند دو ژوونل.
مرکز بین‌المللی ابی رویومونت (ابتکار اریک دو دامپییر توسط رنه سینساولیو) گروه‌های کاری کمیسیون برنامه‌ریزی و INSEE (از جمله بسیاری از جامعه‌شناسان، ریمون آرون، گابریل لو براس و پیر بوردیو)، بررسی آینده به میزبانی برتراند دو ژوونل و مجله «تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌ها» که توسط بسیاری از بزرگان، از ژاک دلور گرفته تا ژروم مونود، پشتیبانی می‌شد، نمونه‌های شکست خورده‌ای از این اندیشکده‌های فرانسوی هستند که هانری مندراس در تمام زندگی خود و اولین تجربیاتش را آرزوهای خود می‌نامد.
در سال ۱۹۷۵ اولین مدرک کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی روستایی را در دانشگاه نانتر پاریس اخذ کرد.
او در فواصل فعالیت‌های پرشور خود، هفت اثر آموزشی را به تنهایی یا با همکاری دیگران نوشت که همگی در سال ۱۹۶۷ به همراه آرماند کالین در مجموعه مشهور «یو» منتشر شد. کتاب «عناصر جامعه‌شناسی» (۱۹۶۷) که پنج بار بازنشر شد، سمبل و الگوی این رشته برای دو نسل از دانشجویان گردید.
هانری مندرس دوست داشت خود را این گونه تعریف کند: فردی شکاک، خوش بین مستقل، کاملاً آزاده، سرکش به همه هوس‌ها بود. صمیمانه، صمیمی، رک و در عین حال متواضع، و کم حرف در مورد خودش، دارای صراحت شخصیت و کلام.
زندگینامه

هنری مندراس دوران کودکی خود را در دهکده نوویس در آویرون، اولین بخش ؟در فرانسه گذراند. از اینرو است که این نویسنده در یادداشت‌های زندگی‌نامه‌اش خود را «پسر قلعه» معرفی می‌کند، به صمیمیت خاصی با دنیای پرورش دسترسی داشته‌است. از یک خانواده نظامی ثروتمند بورژوازی بود.
سوابق تحصیلی

سوربن، پاریس
دانش‌آموخته مدرسه علوم سیاسی پاریس
دکترای ادبیات
دانشگاه شیکاگو
دانشجوی دانشگاه سوربن و مدرسه علوم سیاسی پاریس شد. (جایی که او با آموزه‌های ژرژ گورویچ، ژرژ فریدمن، گابریل لو براس و ژان استوتزل آشنا گردید.) وی در آنجا همچنین با دیگر جامعه‌شناسان آیندهٔ نسل خود دوست شد: اریک دو دامپییر، ژان رنه ترانتون، میشل کروزیه، ژان دانیل رینود و آلن تورن. در سال ۱۹۴۹، او به مرکز مطالعات جامعه‌شناسی پیوست که توسط ژرژ گورویچ تأسیس و بعدها توسط ژرژ فریدمن مدیریت می‌شد.
حرفه تخصصی

پژوهشگر مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه در سال ۱۹۵۴.
استاد جامعه‌شناسی مدرسه علوم سیاسی پاریس در سال‌های ۱۹۵۶-۱۹۵۷: اگرچه هنری مندراس تمام دوران حرفه‌ای خود را در CNRS گذراند ولی بخش زیادی از فعالیت خود را به تدریس اختصاص داد. در ۲۹ سالگی در مدرسه علوم سیاسی پاریس مشغول تدریس شد.
مشاور رصدخانه شرایط اقتصادی فرانسه (OFCE) از سال ۱۹۸۱.
بنیانگذار و مدیر رصدخانه تغییرات جامعه‌شناختی در سال‌های ۱۹۸۳/۹۳: در سال ۱۹۸۰، هانری مندرس، که همیشه به کار گروهی اهمیت می‌داد، بنا به درخواست ژان مارسل ژاننی در رصدخانه شرایط اقتصادی فرانسه، گروهی از جامعه‌شناسان را گرد هم آورد. این گروه با نام مستعار لوئیس دیرن، ماتریسی از شاخص‌های تغییرات اجتماعی - فرهنگی را اختراع کردند. پس از انتشار کتاب‌هایی در مورد فرانسه، این مدل توسط چندین تیم بین‌المللی انتخاب شد. هانری مندراس در سال ۱۹۸۸ چکیده‌ای از یافته‌های این فعالیت را نوشت: «انقلاب دوم فرانسه» ۱۹۶۵–۱۹۸۴.
عضو شورای اقتصادی و اجتماعی در سال‌های ۱۳۷۴/۹۷.
عضو آکادمی کشاورزی از سال ۱۹۷۰.
جامعه‌شناسی روستایی

هانری مندراس بنیانگذار جامعه‌شناسی روستایی در فرانسه است. در ۴۰ سالگی، در سال ۱۹۶۷، یافته‌های رساله اصلی دولتی او منتشر شد: «پایان دهقانان». با انتشار این کتاب خود را شناساند. در آن به افول شیوه تولید دهقانی اشاره کرده که مشخصه آن اقتصاد معیشتی همراه با خودمختاری بزرگ در سازماندهی فرایند تولید و کار است. این کتاب که به سرعت توسط عموم شناخته شد، بر پدیده‌های فنی و اقتصادی تمرکز داشت که تاکنون نسبتاً مورد توجه قرار نگرفته بودند. همچنین نشان می‌دهد  دهقانان فرانسوی به تدریج جای خود را به متخصصان  کشاورزی می‌دهند که تولید خود را بر اساس روش سرمایه‌داری سازمان‌دهی می‌کنند. این دقیقاً ادغام کار زمین و تولید دهقانی در جامعه جهانی سرمایه‌داری است که باعث ازهم پاشیدگی پایه‌های اقتصاد دهقانی می‌شود: پدیده‌ای که مندراس آن را «ادغام سرمایه‌داری» می‌نامد. در فرانسه‌ای که به ارزش‌های روستایی بسیار وابسته است، این کتاب جنجال برانگیخت.
جامعه دهقانی غرب با قدمتی هزار ساله که از سوی صنایع بزرگ از تولید نهاده‌ها محروم، از زنجیره تبدیل و مبادله تولیدات گیاهی و حیوانی کنار گذاشته شده بود و تحت محدودیت‌های بازار قرار داشت، آخرین روزهای تمدن کشاورزی را به سختی نفس می‌کشید.
دعوت به پایان دادن به رفتارهای اجدادی (سوت پرستی، روحیه پس‌انداز، مدیریت فردگرا)، دهقانانی که از مهاجرت روستایی جان سالم به در می‌برند با تغییرات فنی، زمین، مالی و اجتماعی (آموزش حرفه‌ای دانشگاهی، ایجاد تعاونی‌ها و شرکت‌های متقابل برای تجهیزات کشاورزی، خرید، فروش، مدیریت، بیمه، راه‌اندازی SAFERs) مواجه می‌شوند.
به دنبال انتشار این پژوهش، از هانری مندراس خواسته شد تا با ژرژ ودل ریاست کمیسیونی را بر عهده بگیرد که نتایج آن بر سیاست کشاورزی فرانسه تأثیر گذاشت. همان‌طور که میشل کروزیه اشاره می‌کند، لایحه جهت‌گیری کشاورزی در سال ۱۹۹۴ یکی از جنبه‌های مهم این دگردیسی را درج می‌کند: «کشاورزی فرانسه دو امر ضروری را با هم هماهنگ می‌کند: بهبود عملکرد و رقابت آن، با حفظ مناطق روستایی به یک کارکرد اجتماعی پاسخ دهند: مناظر و میراث روستایی.»
«پایان دهقانان» موضوع انتقادهای زیادی بود. با این وجود، نمایشنامه برای سه دهه پیشانی صحنه را به خود اختصاص داد. جامعه دهقانی (مخصوصاً فرانسوی) در طول سال‌ها با الگوی توصیف شده توسط نویسنده مطابقت داشت و در عین حال در روابط خود با دولت - که هانری مندراس نیز پیش‌بینی کرده بود - ویژگی‌های خاصی را که امروزه به رسمیت شناخته شده‌است به نمایش گذاشت.
او که پیشتر یک تک‌نگاری کوچک در مورد روئرگ، کشور اجدادش نوشته بود، در مورد سایر مناطق فرانسه، به ویژه آلزاس، پژوهشی نمود که پیش‌نویس رساله و کتابی مشهور از او شد: پایان دهقانان.
از سوی یونسکو مسئول ایجاد یک مرکز تحقیقات جامعه‌شناسی در آتن شد و یک سال در شش روستا در اپیروس، بقایای زنده امپراتوری عثمانی را مورد پژوهش قرار داد.
از طریق «گروه جامعه‌شناسی روستایی» (که توسط هنری مندراس در سال ۱۹۶۰ در مرکز مطالعات جامعه‌شناسی ایجاد شد) و با همکاری فعال مارسل ژولیو، یافته‌های «پایان دهقانان» برای ده سال دیگر از طریق چند سری مطالعات در فرانسه و دیگر کشورها ادامه داشت: (اطلس روستاهای فرانسه، ۱۹۶۸؛ زمین‌ها، دهقانان و سیاست، ۱۹۶۹). علاوه بر این، در سال ۱۹۷۰ با نظارت یونسکو یک طرح بزرگ از تحلیل تطبیقی دهقانان اروپای غربی و شرقی آغاز شد که منجر به انتشار چند نشریه از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۲ گردید.