stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داگ برگم

| داگ برگم | داگ برگم |
| --- | --- |
پنجاه و پنجمین وزیر کشور ایالات متحده آمریکا: پنجاه و پنجمین وزیر کشور ایالات متحده آمریکا
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵: آغاز به کار  ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵
رئیس‌جمهور: دونالد ترامپ
قائم‌مقام: کاترین مک گریگور (نامزد)
پس از: دب هالند
۳۳مین فرماندار داکوتای شمالی: ۳۳مین فرماندار داکوتای شمالی
دوره مسئولیت ۱۵ دسامبر ۲۰۱۶ – ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴: دوره مسئولیت ۱۵ دسامبر ۲۰۱۶ – ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴
معاون: برنت سنفورد
پس از: جک دارلیمپل
پیش از: کلی آرمسترانگ
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: داگلاس جیمز برگم ۱ اوت ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال) آرتور، داکوتای شمالی، U.S.
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان):  Karen Stoker (ا. ۱۹۹۱–۲۰۰۳)  Kathryn Helgaas (ا. ۲۰۱۶) 
فرزندان: ۳
اقامتگاه: اقامتگاه فرمانداری
تحصیلات: دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی (BA) دانشگاه استنفورد (MBA)
وبگاه: Government website
داگلاس جیمز بِرْگِم (Douglas James Burgum) (زادهٔ اول اوت ۱۹۵۶)، کارآفرین و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۵ به عنوان پنجاه و‌ پنجمین وزیر‌ کشور ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کند. وی‌ پیشتر از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ به‌عنوان سی‌وسومین فرماندار داکوتای شمالی فعالیت کرد و یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه است.
در سال ۱۹۸۳، برگم به شرکت نرم‌افزاری گریت پلیِنز پیوست و در سال ۱۹۸۴ به ریاست آنجا رسید. در سال ۲۰۰۱، او شرکت را به مبلغ ۱٫۱ میلیارد دلار به مایکروسافت فروخت. در مایکروسافت، او رئیس بخش مشاورهٔ تجاری این شرکت شد. در سال ۲۰۱۲، برگم  به‌عنوان رئیس هیئت‌مدیرهٔ شرکت اتلاسیان فعالیت نمود. همچنین از سال ۲۰۰۷، او عضو هیئت‌مدیرهٔ شرکت ساکسس فکتورز و از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، به ریاست آنجا رسید. برگم  بنیان‌گذار شرکت کیلبورن گروپ، شرکت توسعهٔ املاک در فارگو و همچنین یکی از بنیان‌گذاران شرکت آرتور ونچرز است.
در سال ۲۰۱۶، برگم  اعلام کرد که قصد نامزدی برای تصدی منصب فرمانداری داکوتای شمالی به‌عنوان یک جمهوری‌خواه دارد. او که هیچ سابقهٔ رسمی در سیاست نداشت و به‌رغم این‌که در اجلاس حزب در آوریل، حمایت حزب ایالتی را به دادستان باسابقه، وین استنجم، واگذار کرد، بااین‌حال در انتخابات مقدماتی، استنجم را شکست داد و نامزد جمهوری‌خواهان شد. داگ در انتخابات عمومی نوامبر با ماروین نلسون از حزب دموکرات و مارتی ریسکه از حزب آزادی‌خواه رقابت کرد و با کسب بیش از ۷۵ درصد آرا پیروز شد. در سال ۲۰۲۰، برگم  با کسب ۶۶ درصد آرا دوباره انتخاب شد.
اوایل زندگی و تحصیلات

برگم  در اول اوت ۱۹۵۶ در آرتور، ایالت داکوتای شمالی، جاییکه پدربزرگش در سال ۱۹۰۶ یک سیلو برپا کرده بود، چشم به جهان گشود. او پسر کاترین (کیلبورن) و جوزف بوید برگم  است. او در سال ۱۹۷۸، مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی دریافت کرد. زمانی که برگم  سال آخر دانشگاه بود، برای ادامهٔ تحصیل به مدرسه عالی کسب‌وکار استنفورددرخواست داد. او همچنین کسب‌وکار تمیزکاری دودکش را راه‌اندازی کرد. او بعدها خاطرنشان کرد «داستانی دربارهٔ شغل من، تمیزکاری دودکش، در روزنامه منتشر شد. عکسی از من چاپ شده بود که در هوای یخبندان فارگو، روی دودکشی یخ‌زده نشسته‌ام. خبرگزاری آسوشیتدپرس آن را منتشر کرد. بعدها به من گفتند که در دفتر پذیرش استنفورد جنجال زیادی به پا کرده‌است: آهای، یک دودکش‌پاکن از داکوتای شمالی درخواست داده‌است».
برگم  برای تحصیل در رشتهٔ کسب و کار در استنفورد پذیرفته شد. او در آنجا با استیو بالمر آشنا شد که بعدها به مدیرعاملی مایکروسافت رسید. برگم  در آخرین سال تحصیلی خود در استنفورد، «کل سه ماههٔ آخر سال تحصیلی را روی یک پروژه با بالمر گذراند». در سال ۱۹۸۰، او موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار از مدرسه کسب و کار دانشگاه استنفورد شد. در سال ۲۰۰۰، برگم  دکترای افتخاری از ایالت داکوتای شمالی و در سال ۲۰۰۶، دکترای افتخاری از دانشگاه مری دریافت نمود.
حرفهٔ مدیریت > اوایل حرفه

برگم  پس از فارغ‌التحصیلی از استنفورد، به شیکاگو رفت تا به‌عنوان مشاور در شرکت مک‌کینزی اند کامپنی، فعالیت کند. سپس او با وثیقه‌گذاشتن زمین زراعی، ۲۵۰۰۰۰ دلار گرفت تا سرمایهٔ اولیه برای نرم‌افزار حسابداری در شرکت نرم‌افزاری گریت پلینز در فارگو، ایالت داکوتای شمالی را فراهم کند. برگم  در سال ۱۹۸۳ به این شرکت پیوست و در سال ۱۹۸۴ به کمک سرمایه‌گذاری از سوی اعضای خانواده‌اش، باقی سهام شرکت را خرید و ریاست آنجا را عهده‌دار شد.
حرفهٔ مدیریت > شرکت نرم‌افزاری گریت پلینز

در دههٔ ۱۹۸۰، مجلهٔ فورچون بارها شرکت نرم‌افزاری گریت پلینز را در میان ۱۰۰ شرکت برتر برای فعالیت در ایالات متحده قرار داد. برگم  تا سال ۱۹۸۹، کارمندان شرکت را به حدود ۲۵۰ نفر و فروش سالانهٔ آن را به حدود ۳۰۰ میلیون دلار رساند. در سال ۱۹۹۷، او با کمک اینترنت، شرکت را فراتر از داکوتای شمالی توسعه بخشید و به عرضهٔ عمومی رساند. در سال ۲۰۰۱، برگم  شرکت را به قیمت ۱٫۱ میلیارد دلار به مایکروسافت فروخت. برگم  بیان کرده‌است که علت تأسیس شرکت در فارگو، مجاورت آن با دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی بوده و او می‌توانسته دانشجویان مهندسی آنجا را استخدام کند.
حرفهٔ مدیریت > مایکروسافت

پس از فروش شرکت، برگم  به‌عنوان معاون ارشد در گروه مشاورهٔ تجاری مایکروسافت منصوب شد که این شعبه به‌دلیل ادغام شرکت نرم‌افزاری گریت پلینز در شرکت مایکروسافت به وجود آمد. او تا سال ۲۰۰۷ در مایکروسافت ماند و در دوران تصدی خود، مسئول اولویت‌بندی برنامه‌های سازمانیِ مایکروسافت بود. ساتیا نادلا، مدیرعامل کنونی مایکروسافت، با تمجید از برگم ، او را «الهام‌بخش خود در درک روح ما یکروسافت» دانسته‌است.
فعالیت در هیئت‌مدیره

برگم  عضو هیئت مشاوران دانشکدهٔ بازرگانی استنفورد بود. او در دههٔ ۲۰۰۰، عضو هیئت‌مدیرهٔ شرکت ساکسس فکتورز و از سال ۲۰۰۷ تا زمان واگذاری آن به شرکت SAP در سال ۲۰۱۱، ریاست آنجا را برعهده داشت. در سال ۲۰۱۲، برگم  اولین رئیس هیئت‌مدیرهٔ شرکت اتلاسیان شد، پس از آن‌که اعضای اولیهٔ هیئت‌مدیره که شامل سه نفر بودند، افزایش یافتند (هیچ‌کدام از آن‌ها به‌عنوان رئیس رسمی فعالیت نکرد) در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۴، دو بار و به‌مدت چند ماه، مدیرعامل موقت شرکت اینتلجنت این‌سایتس شد، شرکتی که از سال ۲۰۰۸ در آنجا به‌عنوان رئیس اجرایی هیئت‌مدیره فعالیت کرده‌است. در آن سال، برگم  همچنین به عضویت هیئت‌مدیرهٔ شرکت آوالارا درآمد.
شرکت‌های سرمایه‌گذاری

برگم  بنیان‌گذار شرکت توسعهٔ املاک کیلبورن گروپ در فارگو است. در سال ۲۰۱۳، او تصمیم گرفت که مرتفع‌ترین ساختمان با ۲۳ طبقه و کاربری چندمنظوره به نام بلوک ۹ یا دیار داکوتا را در فارگو بسازد. این شرکت همچنین حامی احداث یک مرکز همایش در مرکز فارگو بوده‌است. این شرکت بسیاری از املاک فارگو ازجمله کلیسای سنت مارک لوتران و دبیرستان نمونهٔ وودرو ویلسون را خرید و بازسازی کرد. برگم  یکی از بنیان‌گذاران شرکت آرتور ونچرز، یک شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر بود. چندین شرکت که او در آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده‌است، در فارگو واقع شده‌اند.
بشردوستی

برگم  حامی اهداف نیکوکارانه ازجمله موزهٔ هنر پلینز است. در سال ۲۰۰۱، او مدرسه‌ای بازسازی‌شده که در سال ۲۰۰۰ خریده بود، به دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی اهدا کرد. اسم ساختمان را تالار رنسانس گذاشتند و به دپارتمان هنرهای تجسمی دانشگاه، زیرمجموعهٔ اصلی دپارتمان معماری و معماری محوطه‌سازی و دفتر دانشگاه ترای‌ـ کالج تبدیل شد. در سال ۲۰۰۸، برگم  صندوق خانوادهٔ دوگ برگم  را راه‌اندازی کرد که هدف آن انجام فعالیت‌های نیکوکارانه در حوزهٔ جوانان، آموزش و بهداشت است.
فرماندار داکوتای شمالی > انتخابات ۲۰۱۶

در سال ۲۰۱۶، برگم  اعلام کرد که قصد نامزدی برای تصدی منصب فرمانداری داکوتای شمالی به‌عنوان یک جمهوری‌خواه دارد. او که هیچ سابقهٔ رسمی در سیاست نداشت و به‌رغم این‌که در اجلاس حزب در آوریل، حمایت حزب ایالتی را به دادستان باسابقه، وین استنجم، واگذار کرد، بااین‌حال در انتخابات مقدماتی، استنجم را شکست داد و نامزد جمهوری‌خواهان شد. برگم  در انتخابات عمومی نوامبر با ماروین نلسون از حزب دموکرات و مارتی ریسکه از حزب آزادی‌خواه رقابت کرد و با کسب بیش از ۷۵ درصد آرا پیروز شد.
فرماندار داکوتای شمالی > انتخابات ۲۰۲۰

برگم  دوباره در سال ۲۰۲۰ نامزد شد. او با کسب بیش از ۶۵ درصد آرا توانست بر شلی لنز، دام‌پزشک، پیروز شود.
فرماندار داکوتای شمالی > دورهٔ تصدی

در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۶، برگم  به‌عنوان سی‌وسومین فرماندار داکوتای شمالی در کنار معاون خود، برنت سانفورد، سی‌وهشتمین معاون فرماندار داکوتای شمالی، سوگند یاد کرد.
در ۱۲ نوامبر۲۰۲۱، برگم  قانونی را به تصویب رساند که نظریهٔ انتقادی نژاد را از برنامه‌های درسی مدارس دولتی حذف می‌کرد.
برگم  که در میان جمهوری‌خواهان منحصربه‌فرد است، هدفی را برای ایالت داکوتای شمالی تعیین کرده مبنی بر این‌که تا سال ۲۰۳۰ به شرایط کربن خنثی دست یابد. او می‌خواهد این هدف را در حین حفظ صنعت سوخت فسیلی، از طریق استفاده از فناوری جذب و ذخیرهٔ کربن برای کنترل و جداسازی دی‌اکسید کربن موجود در سازندهای زمین‌شناختی ایالت داکوتای شمالی دنبال کند. برگم  حامی استفاده از دی‌اکسید کربن برای ازدیاد برداشت از مخازن نفتی است، فرایندی که در آن برای افزایش تولید، به میادین نفتی تخلیه‌شده، دی‌اکسید کربن تزریق می‌شود. او همچنین حامی شیوه‌های کشاورزی است که کربن را در خاک ذخیره می‌کنند. بر اساس اظهاراتی که برگم  در نشست سالانهٔ شورای نفت داکوتای شمالی اعلام کرد، انتشار این خبر منجر به سرمایه‌گذاری ۲۵ میلیارد دلاری در بخش خصوصی شد.
مواضع سیاسی

برگم  از طرح دسترسی خط لولهٔ نفتی داکوتا حمایت می‌کند.
در ژوئیه ۲۰۲۰، برگم  خط مشی حزب جمهوری‌خواه را دربارهٔ مسائل دگرباشان «تفرقه‌انگیز و نفاق‌افکن» نامید.
زندگی شخصی

در سال ۱۹۹۱، برگم  با همسر اول خود، کارن استوکر، ازدواج کرد. آن‌ها سه فرزند دارند و در سال ۲۰۰۳ از هم جدا شدند. در سال ۲۰۱۶، برگم  با کاترین هلگاس پیوند زناشویی بست.
ردسویل، ویرجینیای غربی

مکان
| Reedsville, West Virginia | Reedsville, West Virginia |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی and the state of ویرجینیای غربی.: Location in شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی and the state of ویرجینیای غربی.
مختصات: ۳۹°۳۰′۲۹″ شمالی ۷۹°۴۸′۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۰۸۰۶°شمالی ۷۹٫۸۰۱۱۱°غربی﻿ / 39.50806; -79.80111: مختصات: ۳۹°۳۰′۲۹″ شمالی ۷۹°۴۸′۴″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۵۰۸۰۶°شمالی ۷۹٫۸۰۱۱۱°غربی﻿ / 39.50806; -79.80111
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان پرستون، ویرجینیای غربی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۶۵ مایل مربع (۱٫۶۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۶۵ مایل مربع (۱٫۶۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۸۱۸ فوت (۵۵۴ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۵۹۳
 • برآورد (2012): ۵۹۸
 • تراکم: ۹۱۲٫۳/مایل مربع (۳۵۲٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 26547
کد منطقه: 304
FIPS code: 54-67636
GNIS feature ID: 1545487
ردسویل(به انگلیسی: Reedsville) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۹۳ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
خوان ایگناسیو دوبلوتا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۶ ژانویهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۲ سال)
قد:  1.85 m
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  آکاسوسو
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Defensa y Justicia |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶ |  جوانان دانشگاه متحد |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۸ |  مدافعان بلگرانو |  ۱۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  ← آکاسوسو(قرضی) |  ۳۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ویلا دالمین |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  آکاسوسو |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۶:۵۵, ۳۰ مارس ۲۰۱۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۰۶:۵۵, ۳۰ مارس ۲۰۱۹ (UTC). 
خوان ایگناسیو دوبلوتا (انگلیسی: Juan Ignacio Dobboletta؛ زادهٔ ۶ ژانویهٔ ۱۹۹۳) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
مسیر ایران

مسیر ایران نام مسیر جدیدی در رخ جنوب غربی به قله ۸۰۵۱ متری برود پیک است که سه کوهنورد ایرانی به نام‌های آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی در سه شنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۲ موفق به گشایش آن شدند. این سه کوهنورد در مسیر بازگشت مسیر را گم کردند و مفقود شدند و سپس جان خود را از دست‌دادند.
پیشینهٔ تلاش برای صعود به برودپیک

در سال ۱۳۸۸ تیم ایرانی باشگاه کوهنوردان آرش تلاش کرد تا با گشایش مسیری نو در رخ جنوب غربی به قله ۸۰۵۱ متری برودپیک برسد. مسیر جدید شامل دو بخش است: ۱ - بخش اول در رخ جنوب غربی تا کمپ ۳ مسیر نرمال. ۲ - بخش دوم، بدواً تراورس در سمت راست کمپ ۳ و سپس عبور از مسیری نسبتاً مستقیم تا قله اصلی.
تلاش تیم آرش در سال ۱۳۸۸ در ارتفاع ۶۸۰۰ متری یعنی در محدودهٔ کمپ ۳ متوقف شد. در سال ۱۳۹۰ نیز این تیم در ادامه تلاش قبلی خود کارهایی انجام داد اما موفق به صعود قله نشد. دومین تلاش در تیر ماه ۱۳۹۰ به سرپرستی کیومرث بابازاده که از ایران تیم را سرپرستی می‌نمود واقع شد. اعضای تیم آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، علی عزیزی اصل، افشین سعدی، رضا یعقوبی، و رضا کاظمی بوده‌اند. تیم پس از حدود ۵۰ روز تلاش، و صعود تا ارتفاع ۷۴۵۰ به دلیل خرابی هوا و اتمام فصل صعود مجبور به اتمام برنامه شد.
صعود ۱۳۹۲ به برودپیک و گشایش مسیر ایران

سه کوهنورد جوان ایرانی (آیدین بزرگی، پویا کیوان، و مجتبی جراهی) در راه عبور از مسیر جدید، گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰شدند. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند.
آنها سپس با فتح قلهٔ برودپیک از مسیری جدید، «مسیر ایران» را ثبت و پرچم ایران را به اهتزاز درآوردند.
صعود ۱۳۹۲ به برودپیک و گشایش مسیر ایران > صعودکنندگان

گروه صعودکننده متشکل از سه کوهنورد ایرانی به نام‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراهی و پویا کیوان بود.
آیدین بزرگی

آیدین بزرگی (۲۲ فروردین ۱۳۶۸، تهران - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) کوهنورد ایرانی بود. آیدین کوهنوردی را از سن ۱۳ سالگی آغاز کرد. وی دانشجوی مقطع کارشناسی دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در رشته مهندسی برق بود. گفتنی است آیدین بزرگی در هجدهمین المپیاد علمی دانشجویی در سال ۹۲ حائز رتبه ۶ کشوری شد. او همچنین رتبه یازده کنکور سراسری کارشناسی ارشد را به دست آورد و تمایل داشت رشته اقتصاد را در کارشناسی ارشد دنبال کند.
پیشینه کوهنوردی آیدین بزرگی:
حضور در تیم گشایش مسیر برودپیک در سال ۱۳۹۰ به همراه مجتبی جراهی
صعود انفرادی به دیواره علم‌کوه در تابستان ۱۳۹۱
پیمایش خط الراس پسندکوه تا خرسان به همراه پویا کیوان در زمستان ۱۳۹۱
صعود به قله برودپیک از مسیر جدید در سال ۱۳۹۲
مجتبی جراحی

مجتبی جراحی (۱ خرداد ۱۳۶۵ - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) آتش‌نشان فعال بخش امداد کوهستان در مرکز آتش‌نشانی تهران (ایستگاه ۶۴ ولنجک) و کوهنورد بود. مجتبی جراحی سابقه کار در امور آتش‌نشانی و امدادگری کوهستان را داشت. وی دارای سابقهٔ صعودهای برون مرزی متعددی در منطقه تبت و هیمالیا بود.
پویا کیوان

پویا کیوان (۴ مهر ۱۳۶۸، قائم‌شهر - تیر ۱۳۹۲، برود پیک) کوهنورد ایرانی و عضو رسمی باشگاه کوهنوردی و اسکی دماوند و عضو تیم کوهنوردی آرش بود. وی دانشجوی ترم آخر مقطع کارشناسی ناپیوسته رشته مهندسی تکنولوژی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه بود.
گم شدن کوهنوردان ایرانی

این سه کوهنورد ایرانی ۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت مسیر را گم کرده و ناپدید شدند. به گزارش سایت تخصصی BMC دربارهٔ این صعود آمده: سه کوهنورد جوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را کاملاً از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰ شدند که به جرئت می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آخرین تماس از گروه کوهنوردی در تاریخ ۲۹ تیر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی برقرار شد. آیدین بزرگی در این تماس اعلام کرد که تغییر محل داده‌اند و ارتفاع آن‌ها ۳۵۰۰ متر است. امری که با توجه به محل اولیه گم شدن کوهنوردان محال به نظر می‌رسید. در تاریخ ۳۰ تیر هلیکوپتر در نزدیکی منطقه گم شدن کوهنوردان پرواز و عکس برداری کرد. در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در برنداشت. در تاریخ ۳۱ تیر مختصات کوهنوردان از طریق دستگاه جی پی اس ماهواره‌ای آن‌ها به دست آمد؛ ولی با توجه به بدی آب هوای منطقه پرواز انجام نشد. توماس لامل، کوهنورد آلمانی و مسئول امداد کوهستان در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۲ اعلام کرد که به عقیده او کوهنوردان ایرانی جان باخته‌اند. این در حالی بود که از روز ۲۹ تیر، دیگر تماسی از طرف گروه با امدادگران برقرار نشده بود. او گفت آن‌ها نمی‌توانند بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند. تلاش برای بازگرداندن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در روز ۱ مرداد انجام شد. این در حالی است که به دلیل بدی آب و هوا هلیکوپتر فقط توانست تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری به‌طور عمودی پرواز کند و موفق به انجام گشت نشد. در روز ۳ مرداد نشستی با حضور خانواده‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراحی، پویا کیوان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان برگزار شد که در آن پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوه نوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند.
اسکات پاوری، کوهنورد آمریکایی که در مسیر فتح قله برود پیک هیمالیا با مجتبی، آیدین و پویا همراه بوده، در وبلاگ شخصی‌اش دربارهٔ آن‌ها می‌نویسد: «کوهنوردان با استعدادی بودند. نخستین بار آن‌ها را در ۱۰ ژوئن در اسلام‌آباد دیدار کردم و از همان اول حس کردم که تیم ایران نمی‌خواهد صبر کند. تیم آن‌ها متشکل از مردان بزرگ و با سخاوتی بود که برای بالا رفتن مصمم بودند. در طول صعود وقتی پای یکی از دوستانم از ۶ جا شکسته بود، با اینکه خودشان خیلی خسته بودند بازهم به او کمک کرد تا او را پایین بیاورند. آن‌ها غذاهای ایرانی که برای کل سفرشان آورده بودند را با بچه‌ها تقسیم کردند. آن‌ها می‌خواستند نشان بدهند که ایرانی‌ها چقدر مهمان نوازند و در نهایت هم پرچم ایران را آن بالا برافراشتند.»
عملیات جستجو برای یافتن کوهنوردان

با ادامه کار گروه جستجو و گذشت زمان، امید زنده ماندن این سه کوهنورد کم و کمتر شد تا آن‌که توماس لامل کوهنورد و جستجوگر مشهور کوهستان که برای پیدا کردن کوهنوردان مفقود شده ایرانی در قله برود پیک پاکستان چند روزی را مشغول کار بود و با بالگرد به عکس برداری از منطقه مورد نظر پرداخته بود با انتشار نامه‌ای به باشگاه آرش، اعلام نمود که دیگر هیچ شانسی برای پایین آوردنشان وجود ندارد.
توماس لامل در قسمتی از نامه‌اش اشاره می‌کند که:
«من می‌دانم که در فرهنگ ایرانیان انتقال اجساد به کشورشان چقدر مهم است ولی به عنوان یک کوهنورد، اعتقاد راسخ دارم که هیچ‌کدام از این سه نفر راضی نبوده‌اند که کسی برای پایین آوردن اجسادشان جان خود را به خطر بیندازد. آن‌ها عاشق کوهستان بودند پس چرا نگذاریم آن‌ها در جایی که اینقدر دوست داشتند در آرامش بمانند. دو نفر باربر ارتفاع، پرچم ایران را در بالای قله اصلی پیدا کرده‌اند، بنابراین مسیر ایرانیان به روی قله برود پیک به‌طور کامل و موفقیت‌آمیز توسط این سه کوهنورد صعود شده‌است»
در روز سوم مرداد نشستی با حضور خانواده‌های آیدین بزرگی، مجتبی جراهی، پویا کیوان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برود پیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان و نمایندگان گروه‌ها و باشگاه‌های کوه‌نوردی برگزار شد که در آن ضمن گفتگو در مورد کلیات برنامه و ارزش صعود انجام شده، در بارهٔ ادامه فعالیت جستجو نیز صحبت شد. در این جلسه، گزارش آخرین عملیات جستجو ارائه شد. پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوه نوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های محترم بزرگی، کیوان و جراحی با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند.
پس از حادثه

مراسم بزرگداشت مجتبی جراهی، در ۹ مرداد ۱۳۹۲ در مسجد نور تهران برگزار شد. در این مراسم محمدباقر قالیباف، شهردار تهران و برخی اعضای شورای شهر تهران شرکت داشتند.
محمود احمدی‌نژاد، در ۱۲ مرداد ۱۳۹۲، ضمن دیدار با خانواده‌های این سه کوهنورد، لوح طلایی ریاست جمهوری را به خانواده آنان اهدا کرد.
محمدرضا عارف به همراه حمید فرخ‌نژاد در ۲۰ مرداد ۱۳۹۲ با حضور در منزل مجتبی جراهی، از خانواده سه کوهنورد مفقود شده تقدیر کرد. در این دیدار خانواده‌های آیدین بزرگی و پویا کیوان نیز حضور داشتند. عارف در این دیدار از اقدام این سه کوهنورد به عنوان حماسه یاد کرد. فرخ‌نژاد نیز بر لزوم ساخت فیلم مستندی دربارهٔ صعود کوهنوردان به «برود پیک» و نامگذاری مسیری به نام ایران تأکید کرد.
همچنین مراسمی برای بزرگداشت و یادبود این سه کوهنورد در ۱۶ مرداد ۱۳۹۲ در سالن همایش‌های برج میلاد برگزار شد و از خانواده‌های آنان تجلیل شد. در پایان این مراسم لوح و حکم صعود این سه کوهنورد که از پاکستان ارسال شده بود به خانواده آنان اهدا شد.
آخرین نوشته آیدین بزرگی

آخرین نوشته آیدین بزرگی که «به نام برودپیک، به امید تغییر» نام داشت، پیش از مفقود شدن او قرار بود هم‌زمان با خبر صعود موفقیت‌آمیز گروه برودپیک توسط دوستان او منتشر شود.
«این ماییم، دوباره اینجاییم. با هم هستیم، ولی تنهاییم. اینجاییم نه از برای خودخواهی، نه از برای خودنمایی، اینجاییم از سر عشق، اینجاییم از سر شور، از سر غرور. اینجاییم از برای رشد، از برای اوج، از سر جنون، اینجاییم برای پایان، پایان یک آغاز، پایانی که آغازی بلند پروازانه‌تر را نوید دهد.
...
گفتم ما تنهاییم؛ ولی نه، ما تنها نیستیم. هزاران چشم به راه ماست، هزاران دست دعاگوی ماست. چشمان مادرم، دستان پدرم، نگاه دوستانم، همه پشتوانهٔ ماست. ما تنها نیستیم، چند دهه کوهنوردی پر افتخار پشت ماست، این همه کوهنورد نو جو و نو طلب پشت ماست. پشتوانهٔ ما ارز دولتی نیست، حکم قهرمانی نیست، مقام نخبگی نیست. پشتوانهٔ ماهای و هوی نیست، جنجال نیست، مصاحبه نیست، تلویزیون نیست. پشتوانهٔ ما باربر بیچاره نیست، کپسول اکسیژن نیست، طناب ثابت نیست.
...
نه این ما نیستیم. تنها هم نیستیم. این شمایید. شما که این راه را ادامه خواهید داد، شما که این تفکر را زنده نگه خواهید داشت، شما که فریب تکرار را نخواهید خورد، در باتلاق عاشقان میز و صندلی فرو نخواهید رفت. این شمایید که غرور مایید، که پیشران مایید، که انگیزهٔ مایید. این دستان شماست که دعاگوی ماست، که خیرخواه ماست. این شمایید که همیشه زنده خواهید ماند، که آینده متعلق به شماست، که آینده متکی به شماست. آری این شمایید، فقط کافی است بخواهید، بهترین‌ها را، رشدکردن‌ها را، بالاترین‌ها را، اولین‌ها را."»
کتاب‌شناسی

مسیر ایران بر فراز برودپیک: داستان برودپیک و یادداشت‌های آیدین بزرگی. گردآوری مجید بزرگی، آزاد بهادری. تهران: نشر چشمه، ۱۳۹۵. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۲۲۹-۷۳۸-۹.
آیدین بزرگی
مجتبی جراحی
پویا کیوان
نمایی از قله برود پیک (k3) واقع در رشته‌کوه قراقروم در شمال شرقی پاکستان، که سه کوهنورد ایرانی موفق به صعود به آن شدند ولی در مسیر بازگشت از آن جان باختند.
رابزتاون، تگزاس

مکان
| City of Robstown | City of Robstown |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in the state of تگزاس: Location in the state of تگزاس
مختصات: ۲۷°۴۷′۳۳″ شمالی ۹۷°۴۰′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۷۹۲۵۰°شمالی ۹۷٫۶۶۹۴۴°غربی﻿ / 27.79250; -97.66944: مختصات: ۲۷°۴۷′۳۳″ شمالی ۹۷°۴۰′۱۰″ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۷۹۲۵۰°شمالی ۹۷٫۶۶۹۴۴°غربی﻿ / 27.79250; -97.66944
ایالت: تگزاس
شهرستان: Nueces
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۱ مایل مربع (۳۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۲٫۱ مایل مربع (۳۱٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۷۲ فوت (۲۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱۲٬۷۲۷
 • تراکم: ۱۰۵۴٫۶/مایل مربع (۴۰۷٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 78380
کد منطقه: 361
FIPS code: 48-62600
GNIS feature ID: 1345344
رابزتاون، تگزاس (به انگلیسی: Robstown, Texas) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۱۲٬۷۲۷ نفر است که در تگزاس واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
فلیتسانو

مکان
| فلیتسانو | فلیتسانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Felizzano: Comune di Felizzano
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان آلساندریا (AL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵٫۲ کیلومتر مربع (۹٫۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۲ متر (۲۰۳ فوت)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۲٬۴۰۵
 • تراکم: ۹۵/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Felizzanesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 15023
پیش‌شماره تلفن: 0131
فلیتسانو (به ایتالیایی: Felizzano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آلساندریا واقع شده‌است.
خصوصیات

فلیتسانو ۲۵٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۰۵ نفر جمعیت دارد و ۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آیدا ندیم

آیدا ندیم متولد ۱۹۶۵ در بغداد، عراق، یک موسیقیدان عراقی مقیم دانمارک است.
اوایل حرفه

آیدا از کودکی شروع به خواندن و شعر گفتن کرد. وی با علاقه زیادی که به موسیقی کلاسیک داشت، در سن دوازده سالگی تحصیلات خود را در مدرسه معتبر موسیقی و باله بغداد آغاز کرد. ساز اصلی او باسون بود.
منبع اصلی الهام او، آهنگسازانی همچون کارل هاینز اشتوکهاوزن و آرتور اونگر بودند. وی در سال ۱۹۸۶ به استخدام ارکستر سمفونیک عراق درآمد.
ندیم در سال ۱۹۹۱ به دانمارک نقل مکان کرد و در آنجا تحصیلات خود را در آکادمی سلطنتی موسیقی دانمارک ادامه داد. او در دانمارک خود را به عنوان یکی از معدود هنرمندان برجسته خارجی که توانست در صحنه پیشرفت کند، نشان داد.
آیدا در بریتانیا، در گلاستونبری، و جشنواره مردمی کمبریج به همراه همکارانش برادران فرشته و آکی نواز قعالیت کرده است.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها

زیرزمینی عربی (۱۹۹۸)
خارج از بغداد! (۲۰۰۵)
فراتر از نابودی (۲۰۱۰)
حسنعلی میرزا

شجاع‌السلطنه
| حسنعلی میرزا | حسنعلی میرزا |
| --- | --- |
شجاع‌السلطنه : شجاع‌السلطنه 
شاهزاده حسنعلی میرزا: شاهزاده حسنعلی میرزا
زاده: ۱ ذی الحجه ۱۲۰۴ ه.ق  ۱۲ اوت ۱۷۹۰ آمل، استان مازندران
درگذشته: ۱۲۷۱ ه.ق تهران، ایران
آرامگاه: تهران [نیازمند منبع]
سلسله: قاجاریان
پدر: فتحعلی‌شاه قاجار
مادر: بدر جهان خانم
حسنعلی میرزا (۱ ذی‌الحجه ۱۲۰۴-۱۲۷۱ هجری قمری) ملقب به شجاع‌السلطنه شاهزاده قاجار و پسر ششم فتحعلی‌شاه بود. مادر او بدر جهان خانم نخستین همسر عقدی فتحعلی‌شاه و دختر محمدجعفرخان عرب و نوه قادر خان عرب عامری (حاکم بسطام) بود. حسینعلی میرزا فرمانفرما و بیگم جان خانم (مادر ملک‌جهان خانم) برادر و خواهر تنی شجاع‌السلطنه بودند. او از سوی پدرش به حکومتهای مهمی از جمله تهران و خراسان فرستاده می‌شد. شجاع‌السلطنه پس از درگذشت فتحعلی شاه خواهان سلطنت برادرش فرمانفرما شد، ولی سرانجام توسط قوای اعزامی محمدشاه سرکوب گشت. او را به دستور محمدشاه کور کردند و سال‌ها زندانی کردند.