stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
برنامه‌نویسی رایانه‌ای
برنامه‌نویسی مدرن > خوانایی کد منبع

در برنامه‌ریزی رایانه، خوانایی عبارت است از این که خواننده متن کد منبع بتواند هدف، جریان برنامه و عملکرد کد منبع را متوجه شود. این موضوع در مجموعه نیازهای کیفیتی شامل موارد قابلیت انتقال، کاربرد پذیری و نگهداشت پذیری می‌شود.
خوانایی خیلی مهم است به این علت که برنامه نویسان بیشترین وقتشان را به جای این که صرف نوشتن کد جدید بکنند، در زمینه درک و تغییر کد منبع موجود می‌کنند. کدهای ناخوانا معمولاً به خطا، نارسایی و کدهای تکراری ختم می‌شوند. تحقیقاتی نشان داده است که تغییراتی جزئی و ساده‌ برای خوانایی برنامه می‌تواند منجر به این شود که کد نهایی نوشته شده کوتاه‌تر شود و همچنین زمان فهم آن به‌طور قابل توجهی کاهش یابد.
پیروی از یک سبک برنامه‌نویسی منسجم معمولاً به خوانایی کمک می‌کند؛ اگر چه "خوانایی" چیزی بیش از اتکای صرف به سبک برنامه‌نویسی است. عوامل زیادی که معمولاً دخالتی در توانایی رایانه برای ترجمه مناسب و اجرای بهتر برنامه ندارند، به خوانایی کمک می‌کنند. بعضی از این عوامل عبارتند از:
بلوک بندی متفاوت (فاصله سفید)
یادآورها
تکه‌تکه کردن نوشته‌های طولانی
قواعد نامگذاری برای اشیا (مثل متغیرها، کلاسها، روال‌ها و غیره)
جنبه‌های دیداری برای این کار (مثل تورفتگی، شکستن خطوط، علامت‌گذاری رنگی و مانند این‌ها) معمولاً به وسیله ویرایشگر کد منبع فراهم می‌شود، اما جنبه‌های محتوایی بازتابی از استعداد و توانایی‌های برنامه‌نویس است.
زبانهای برنامه‌نویسی دیداری متعددی با این منظور توسعه داده شده‌اند تا بتوانند از روش‌های غیر سنتی برای ارائه کد و تصویر استفاده کنند. محیط‌های یکپارچه توسعه نرم‌افزار (IDEها) می‌خواهند تا تمام این گونه کمک‌ها را به شکل یکپارچه ارائه کنند. تکنیک‌هایی برای بازسازی کد می‌تواند خوانایی را افزایش دهد.
برنامه‌نویسی مدرن > پیچیدگی الگوریتمی

محیط‌های دانشگاهی و همچنین مهندسین فعال در برنامه‌نویسی هر دو عمیقاً به دنبال کشف و تکمیل الگوریتم‌های کارآمد تر برای گروه مشکلات مشخص شده هستند. برای نیل به این هدف الگوریتم‌ها در ترتیب‌هایی طبقه‌بندی می‌شوند که به عنوان نماد O بزرگ خوانده می‌شوند. این طبقه‌بندی نشانگر استفاده الگوریتم از منابع، مثل زمان اجرا یا انباشت حافظه در ازای اندازه یک داده وارده است.
برنامه نویسان حرفه‌ای با گستره‌ای از الگوریتم‌های خوب سازمان یافته آشنایی دارند و پیچیدگی‌های مخصوص آن‌ها را می‌دانند و در نتیجه از این دانسته‌ها برای انتخاب الگوریتم‌های مناسب برای شرایط مورد نظر خود، استفاده می‌کنند.
برنامه‌نویسی مدرن > پیچیدگی الگوریتمی > الگوریتم‌های شطرنج به عنوان نمونه

"برنامه نویسی رایانه برای بازی شطرنج" مقاله ای در سال ۱۹۵۰ بود که یک الگوریتم "minimax" را که بخشی از تاریخ پیچیدگی الگوریتمی است ارزیابی می‌کند. دوره ای در مورد IBM's Deep Blue (کامپیوتر شطرنج) بخشی از برنامه درسی علوم کامپیوتر در دانشگاه استنفورد است.
برنامه‌نویسی مدرن > کاربرد الگوریتم و روندنما در برنامه‌نویسی

یکی از مهم‌ترین پیش‌نیازهای برنامه‌نویسی اطلاع داشتن از نحوهٔ حل مسئله و الگوریتم‌های برنامه‌نویسی است، الگوریتم‌ها به صورت خاص نحوهٔ حل و منطق زبان برنامه‌نویسی را بیان می‌کنند، نمای تصویری الگوریتم را روندنما می‌نامند، پس از نوشتن یک الگوریتم کامل برنامه‌نویسی می‌توان اقدام به رسم روندنما کرد تا نمود بصری الگوریتم به خوبی نمایان گردد.
برنامه‌نویسی مدرن > روش‌ها

قدم اول در فرایند توسعه بیشتر نرم‌افزارها به شکل معمول شامل بررسی نیازمندی‌ها، سپس آزمایش برای تشخیص الگوی متغیرها، اجرا و سپس حذف خرابی‌ها (اشکال زدایی) است. راه‌های مختلفی برای رسیدن به هر کدام از این وظایف وجود دارند. یک راه پرطرفدار برای تحلیل نیازمندی‌ها تحلیل مورد کاربردی است. بسیاری از برنامه نویسان از شکل توسعه چابک نرم‌افزاری استفاده می‌کنند؛ در این روش مراحل مختلف توسعه نرم‌افزار به شکل چرخه‌های کوتاه با هم ترکیب می‌شوند به‌طوری که هر کدام از این چرخه‌ها فقط چند هفته طول بکشند. این در مقابل روش معمول است که ممکن است چند سال زمان ببرد. روش‌های خیلی زیادی برای روند توسعه برنامه‌ها وجود دارند.
برنامه‌نویسی مدرن > محبوب‌ترین زبان در برنامه‌نویسی

تعیین اینکه محبوب‌ترین زبان برنامه‌نویسی مدرن کدام است کار بسیار مشکلی است. بعضی از زبان‌ها در کاربردهای خاصی محبوب است و بعضی دیگر مرتباً در نوشتن کاربردهای گوناگون استفاده می‌شود.
روش‌های اندازه‌گیری محبوبیت زبان شامل موارد زیر می‌باشد:
شمردن تعداد آگهی‌های اشتغال و توجه به یک زبان، تعداد کتاب‌های آموزشی فروخته شده در مورد یک زبان، تخمین تعداد خطوط کد نوشته شده در یک زبان؛ که امروز می‌توان زبان برنامه‌نویسی پایتون و جاوا اسکریپت از محبوب‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی جهان دانستند؛ به‌خصوص پایتون که به دلیل سادگی و کارایی بالا در زمینه‌های مختلف افراد زیادی را به خود جذب کرده‌است. در رده‌های بعدی زبان برنامه‌نویسی سی شارپ هم جایگاه به خصوصی دارد.
برنامه‌نویسی مدرن > روش‌شناسی

اولین قدم در اکثر فرایندهای رسمی توسعه نرم‌افزار، تجزیه و تحلیل الزامات است و پس از آن آزمایش برای تعیین مدل‌سازی ارزش، پیاده‌سازی و حذف نقص (اشکال زدایی) انجام می‌شود. برای هر یک از این کارها رویکردهای مختلفی وجود دارد. یکی از رویکردهای محبوب برای تجزیه و تحلیل الزامات، استفاده از آنالیز Case است. بسیاری از برنامه نویسان از اشکال توسعه نرم‌افزار Agile استفاده می‌کنند که مراحل مختلف توسعه نرم‌افزار رسمی در چرخه‌های کوتاه که چند هفته به طول می‌انجامند در کنار هم قرار گرفته‌اند. رویکردهای زیادی برای فرایند توسعه نرم‌افزار وجود دارد.
تکنیک‌های محبوب سازی مدل‌سازی شامل تحلیل و طراحی شی گرا (OOAD) و معماری مدل محور (MDA) است. زبان مدل‌سازی متحد (UML) علامتی است که برای OOAD و MDA استفاده می‌شود.
تکنیک مشابهی که برای طراحی بانک اطلاعاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد، مدل‌سازی رابطه-رابطه (Entity-Modelation) (مدل‌سازی ER) است.
تکنیک‌های اجرای شامل زبان‌های ضروری (شی گرا یا رویه ای)، زبان‌های کاربردی و زبان‌های منطقی است.
برنامه‌نویسی مدرن > اندازه‌گیری میزان استفاده از زبان

تعیین اینکه محبوب‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی مدرن چیست، بسیار دشوار است. روش‌های سنجش محبوبیت زبان برنامه‌نویسی عبارتند از: شمارش تعداد آگهی‌های شغلی که به آن زبان اشاره می‌کنند، تعداد کتاب‌های فروخته شده و دوره‌های آموزش زبان (این اهمیت بیش از حد زبان‌های جدید را بالاتر می‌برد) و تخمین تعداد خطوط موجود کد نوشته شده به زبان (این کمترین تعداد کاربران زبان‌های تجاری مانند COBOL را دست کم می‌گیرد).
برخی از زبان‌ها برای انواع خاصی از برنامه‌ها بسیار محبوب هستند، در حالی که برخی از زبان‌ها به‌طور مرتب برای نوشتن انواع مختلف برنامه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، COBOL هنوز هم در مراکز داده‌های شرکتی غالباً در رایانه‌های اصلی بزرگ، Fortran در برنامه‌های مهندسی، زبان‌های اسکریپت در توسعه وب و C در نرم‌افزارهای تعبیه شده قوی است. برنامه‌نویسی بسیاری از برنامه‌ها از ترکیبی از چندین زبان در ساخت و استفاده خود استفاده می‌کنند. زبان‌های جدید عموماً در حدود نحو یک زبان قبلی طراحی شده‌اند که قابلیت‌های جدیدی نیز به آن اضافه شده‌است (به عنوان مثال ++C جهت‌یابی به شی را به C اضافه می‌کند، و جاوا مدیریت حافظه و بایت کد را به ++C اضافه می‌کند، اما در نتیجه بازده و توانایی کم را از دست می‌دهد)
برنامه‌نویسی مدرن > اشکال زدایی

اشکال زدایی کار بسیار مهمی در فرایند توسعه نرم‌افزار است زیرا نقص در یک برنامه می‌تواند عواقب قابل توجهی برای کاربران آن داشته باشد. بعضی از زبان‌ها بیشتر مستعد ابتلا به برخی از خطاها هستند زیرا مشخصات آن‌ها به کامپایلرها نیاز ندارد تا به همان اندازه سایر زبان‌ها بررسی کنند. استفاده از ابزار تجزیه و تحلیل کد استاتیک می‌تواند به تشخیص برخی از مشکلات احتمالی کمک کند.
به‌طور معمول اولین مرحله برای اشکال زدایی تلاش برای تولید مثل مشکل است. این می‌تواند یک کار غیر مهم باشد، به عنوان مثال با فرایندهای موازی یا برخی از اشکالات نرم‌افزاری غیرمعمول. همچنین، شرایط خاص کاربر و تاریخچه استفاده می‌تواند تولید مشکل را دشوار کند.
پس از تولید مجدد اشکال، ممکن است ورودی برنامه ساده شود تا اشکال زدایی آسان‌تر شود. به عنوان مثال، یک اشکال در کامپایلر می‌تواند هنگام عبور از فایل منبع بزرگ خراب شود. با این حال، پس از ساده‌سازی مورد آزمایشی، فقط چند خط از پرونده منبع اصلی می‌تواند برای تکثیر همان تصادف کافی باشد. چنین ساده‌سازی می‌تواند به صورت دستی و با استفاده از روش تقسیم و تسخیر انجام شود. برنامه‌نویس سعی خواهد کرد که برخی از قسمت‌های تست اصلی را حذف کند و بررسی کند که آیا این مشکل هنوز وجود دارد یا خیر. هنگام اشکال زدایی مشکل در یک رابط کاربری گرافیکی، برنامه‌نویس می‌تواند سعی کند برخی از تعامل‌های کاربر را از توضیحات اصلی مسئله جستجو کند و بررسی کند که آیا اقدامات دیگر برای ظاهر اشکالات وجود دارد یا خیر.
اشکال زدایی اغلب با IDE‌هایی مانند Visual Studio Code , Eclipse , Visual Studio , Xcode , Kdevelop , NetBeans و Code :: Blocks انجام می‌شود. از اشکال زدایی‌های مستقل مانند GDB نیز استفاده می‌شوند و این‌ها معمولاً کمتر از یک محیط بصری استفاده می‌کنند، معمولاً با استفاده از یک خط فرمان. برخی از ویرایشگرهای متنی مانند Emacs به GDB اجازه می‌دهند تا از طریق آن‌ها فراخوانی شود تا محیط بصری را فراهم کند.
نمونه یک برنامه

یک برنامهٔ ساده در زبان برنامه‌نویسی Basic که از ساده‌ترین زبان‌های برنامه‌نویسی است می‌تواند به شکل زیر باشد:
REM MY FIRST TRY TO COMMAND THIS MACHINE TO DO WHAT I LIKE
 PRINT "HELLO NEW WORLD!"
 END
سطر نخست که با واژه کلیدی "REM" آغاز شده و از سوی برنامهٔ واسط در نظر گرفته نمی‌شود و تنها برای نگاه داشتن یک توضیح یا مانند آن برای خود برنامه‌نویس است. سطر دوم با واژه کلیدی "PRINT" به دستگاه فرمان می‌دهد تا نوشته "HELLO NEW WORLD!" ("سلام دنیای نو!") را روی نمایشگر بنویسد (چاپ کند). سطر آخر پایان فرمان‌ها و برنامه را به ماشین اطلاع می‌دهد.
پس از نوشتن یک برنامه مانند بالا، برنامهٔ مترجم (در اینجا Basic) دستورها را تبدیل به فرامینی می‌کند که لایه زیرین، که ممکن است همان سخت‌افزار باشد، می‌تواند آن‌ها را اجرا کند.
برای راحت‌تر شدن کدنویسی (برنامه‌نویسی) از نرم‌افزارهای مختلفی وابسته به زبان آن استفاده می‌کنند که به آن‌ها محیط یکپارچه توسعه نرم‌افزار گفته می‌شود به عنوان مثال برای کدنویسی به زبان سی شارپ از نرم‌افزار مایکروسافت ویژوال استودیو استفاده می‌شود.
پارادایم‌ها

مقالهٔ اصلی: پارادایم برنامه‌نویسی
زبان‌های برنامه‌نویسی گوناگون براساس قابلیت‌های در نظر گرفته شده از شیوهٔ خط‌های مختلف استفاده می‌کنند. موارد ریزتری مانند چگونگی برخورد با نیازهای پشت پردهٔ ماشین مانند مدیریت حافظه و مدیریت زباله نیز در زبان‌های مختلف متفاوت است. علاوه بر این‌ها، مفاهیمی متفاوت از (اجرای) یک برنامه تصور شده‌اند که پارادایم یا الگو نام دارند.
زبان‌های برنامه‌نویسی

مقاله اصلی: زبان برنامه‌نویسی
زبان‌های مختلف برنامه‌نویسی وجود دارند که هر کدام از آن‌ها سبک‌های خاصی را پشتیبانی می‌کنند (به نام پارادایم‌های برنامه‌نویسی). انتخاب زبان مورد استفاده، مورد توجه بسیاری از مباحث از قبیل خط مشی شرکت، مناسب بودن در انجام کار، در دسترس بودن بسته‌های شخص ثالث یا ترجیح شخصی است. در حالت ایدئال، زبان برنامه‌نویسی که برای کار مورد نظر مناسب‌تر باشد، انتخاب می‌شود.
تجارت از این ایدئال شامل یافتن برنامه نویسان به اندازه کافی است که زبان را برای ایجاد یک تیم می‌شناسند، در دسترس بودن کامپایلرها برای آن زبان و کارایی که برنامه‌های آنها را با یک زبان خاص اجرا می‌کنند. زبان‌ها طیف تقریبی را از «سطح پایین» تا «سطح بالا» تشکیل می‌دهند.
زبان‌های «سطح پایین» به‌طور معمول بیشتر دستگاه محور و سریع‌تر اجرا می‌شوند و به زبان ماشین نزدیک‌تر هستند در حالی که زبان‌های «سطح بالا» انتزاعی‌تر و آسان‌تر برای استفاده هستند اما سرعت کمتری دارند. معمولاً کدگذاری به زبان‌های «سطح بالا» از زبان‌های «سطح پایین» ساده‌تر است.
برای نمونه پایتون زبانی ساده‌تر و سریع تر برای نوشتن و سی زبانی اصولی تر و زمانبر تر برای نوشتن می‌باشد.
آلن داونی در کتاب «چگونه به شکل یک استاد رایانه فکر کنیم» می‌نویسد:
جزئیات در زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف، متفاوت به نظر می‌رسند ولی تعدادی از ساختارهای اساسی در همه زبان‌های برنامه‌نویسی یکسان هستند:
ورودی: داده‌ها را از صفحه کلید، یک فایل یا وسایل دیگر فراهم می‌کند.
خروجی: اطلاعات را روی صفحه تصویر نشان می‌دهد، به یک فایل می‌فرستد یا به دستگاه‌های دیگری انتقال می‌دهد.
محاسبات: اعمال محاسباتی اساسی مثل جمع و ضرب را انجام می‌دهد.
حالت‌های شرطی: شرط‌های مشخصی را کنترل می‌کند و بر اساس آن رشته مناسبی از عبارات را اجرا می‌کند.
حلقه: بعضی اعمال را به شکل تکراری انجام می‌دهد، معمولاً با استفاده از تعدادی متغیرها این کار انجام می‌شود.
بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی مکانیسم‌هایی را برای تماس با توابع ارائه شده توسط کتابخانه‌های مشترک فراهم می‌کنند. مشروط بر اینکه توابع موجود در یک کتابخانه از کنوانسیون‌های زمان اجرا مناسب پیروی کنند (مثلاً روش گذراندن آرگومان‌ها)، ممکن است این توابع به هر زبان دیگری نوشته شود.
چند مورد از زبان‌های برنامه‌نویسی: سی شارپ (#C)، سی (C)، ++C، پایتون (Python)، جاوا (Java)، جاوا اسکریپت (Java Script) و …؛ این‌ها فقط چند نمونه از زبان‌های برنامه‌نویسی هستند.
برنامه نویسان

نوشتار اصلی: برنامه‌نویس
همچنین ببینید: توسعه دهنده نرم‌افزار، مهندس نرم‌افزار
برنامه نویسان رایانه کسانی هستند که نرم‌افزار رایانه ای می‌نویسند. مشاغل آنها معمولاً شامل موارد زیر است:
کد نویسی
اشکال زدایی
سندپردازی
یکپارچه سازی
نگهداشت
تجزیه و تحلیل مورد نیاز
معماری نرم‌افزار
آزمایش نرم‌افزار
مشخصات
برنامه نویسان > مهارت‌ها

یک برنامه‌نویس رایانه علاوه بر دانستن زبان برنامه‌نویسی ملزم به برخورداری از توانایی‌هایی مانند تسلط به زبان انگلیسی، تایپ ده‌انگشتی، ذهنیت حل مسئله، تسلط کافی به ریاضیات و توانایی جستجوی صحیح در اینترنت است.
ستاره ولف–رایه

تصویری به‌وسیلهٔٔ تلسکوپ فضایی هابل  از سحابی m1-67  پیرامون ستاره ولف-رایهٔ WR 124
ستارگان ولف-رایه (به انگلیسی: Wolf-Rayet stars) ستارگانی بسیار پرجرم یعنی با جرم بالای ۲۰ جرم خورشید هستند. آنان همچنین بسیار روشن و داغند و از این رو توجّه اخترشناسان را جلب کرده‌اند و به دلیل روشنایی زیاد خود یکی از گونه‌های فراغول‌ها هستند. طیف این ستارگان نیز غیر عادّی است و این خود یکی از عواملی است که آنان را از دیگر ستارگان آسمان جدا می‌سازد.
طیف

چیزی که در طیف این ستارگان توجه هر فرد آشنا با اخترشناسی را جلب می‌کند این است که به جای خطوط جذبی عادی که در طیف‌های ستارگان معمول هستند، در طیف این ستارگان نه تنها خطوط جذبی دیده نمی‌شوند بلکه دارای خطوط نشری هستند. نکتهٔ جالب تر این است که پهنای این خطوط هم بسیار است! ویژگی‌های شگفت‌آور طیف این ستارگان به قدری فراوان است که اخترشناسانِ پس از پیکرینگ برای آنان رده طیفی دیگری به نام WR ایجاد کرده‌اند.
دلیل‌های غیرعادی بودن طیف‌های این ستارگان

یکی از شگفتی‌های موجود در این ستارگان ویژه وجود بادهای ستاره‌ای بسیار نیرومند در این ستارگان است. بادهای ستاره‌ای ستارگان ولف رایه سرعت‌هایی بیش از حدود ۲٬۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه دارند. علل این سرعت‌های دور از تصوّر این هستند که ستارگان نامبرده شده جوهای ناپایداری دارند و جوهای بیرونی خود را به صورت لایه‌هایی حبابی شکل و سرشار از گاز و غبار به بیرون پرتاب می‌کنند. این ستارگان ترکیبات شیمیایی گوناگونی دارند. در جوهای بیرونی برخی از آنان عنصر کربن به میزان فراوان وجود دارد. برخی دیگر نیز دارای میزان فراوان نیتروژن در جوهای بیرونی خود هستند. همچنین در جوهای بیرونی برخی از آنان هیچ‌یک از این دو عنصر به صورت فراوان وجود ندارند. ستارگان ولف رایتی که در جوهای بیرونی خود مقدار فراوانی عنصر کربن دارند در طیف خود خطوط نشری کربن را آشکار می‌کنند زیرا این عنصرها هنگامی که به شکل بادهای ستاره‌ای به محیط پیرامونی ستاره پرتاب می‌شوند همهٔ فوتون‌هایی را که به سمت‌شان می‌آیند را می‌ربایند. سپس به فوتون‌های بخش‌های خاصی از طیف اجازهٔ دوباره گسیل شدن را می‌دهند. این بخش‌های ویژه خطوط نشری نام دارند. در برخی از این ستارگان که در جوهای بیرونی خود به جای کربن فراوان نیتروژن فراوان دارند همین پدیده رخ می‌دهد ولی آن‌ها به جای خطوط نشری کربن نیرومند خطوط نیرومند نیتروژن را می‌نمایانند. در کنار این دو نوع عنصر ملکول‌ها واتم‌های فراوانی در جوهای بیرونی و بادهای ستاره‌ای این ستارگان موجودند. این ذرات هم خطوط نشری مربوط به خود را درست می‌کنند.
دلیل‌های غیرعادی بودن طیف‌های این ستارگان > علل پهنای زیاد خطوط نشری این ستارگان

پیش از این اشاره شد که این ستارگان بادهای ستاره‌ای بسیار شدیدی دارند. چون ستارگان اجرامی کروی یا شبه‌کروی هستند. برخی از این بادها که از بخش پشت ستاره گسیل می‌شوند از ما دور می‌شوند یا به عبارتی دیگر نسبت به ما سرعت شعاعی مثبت دارند و برخی دیگر که از بخش جلوی ستاره گسیل می‌گردند به ما نزدیک می‌شوند یا برخلاف مورد پیش نسبت به ما سرعت شعاعی منفی دارند. اثر دوپلر باعث می‌شود که پرتوهای گسیل شده از بادهای ستاره‌ای نزدیک شونده به ما دچار انتقال به آبی بشوند. همچنین این پدیده بر روی پرتوهای گسیل شده از بادهای ستاره‌ای دور شونده از ما اثر وارونه می‌گذارد یعنی سبب انتقال به سرخ این پرتوها می‌شود.
تغییر قدر

ستارگان ولف-رایه به عنوان گروهی از ستارگان متغیّر هم رده‌بندی می‌شوند. این اختران گروهی از متغیّرهای ذاتی انفجاری هستند که به‌طور نامنظّم و با دامنه بالای ۰٫۱ تغییر قدر می‌دهند.
تاریخچهٔ اکتشافات دربارهٔ ستارگان ولف-رایه

در سال ۱۸۶۷ میلادی در رصدخانهٔ پاریس دو نفر به نام‌های چارلز ولف و جرج رایه هنگامی که طیف‌های بسیاری از ستارگان صورت فلکی دجاجه را رمزگشایی می‌کردند سه ستارهٔ ناشناس را یافتند. هنگامی که طیف این ستارگان را رمزگشایی کردند، برخلاف خطوطی جذبی عادّی و باریک معمولی خطوط غیر عادّی نشری پهنی را در طیف‌های آنان دیدند. در طیف بیشتر ستارگان در پی حضور عنصرها در لایه‌های بالایی که پرتو را در دامنهٔ ویژه‌ای جذب می‌کنند، خطوط جذبی دیده می‌شود. شمار ستارگان با خطوط نشری بسیار کم است؛ بنابراین این ستارگان آشکارا غیرعادی بودند.
ماهیت خطوط نشری در طیف این ستارگان برای چند دهه ناشناخته ماند. ادوارد سی پیکرینگ نظریه‌ای پیشنهاد داد که مطابق آن این خطوط ناشی از حالت‌هایی غیرعادی از اتم هیدروژن هستند. روشن شد که با جای‌گذاری اعداد کوانتمی نیم صحیح خطوط «سری پیکرینک» با طرحی مشابه خطوط سری بالمر به دست می‌آیند. سپس نشان داده شد که این خطوط ناشی از حضور عنصر هلیوم هستند. گازی که در سال ۱۹۶۸ کشف شد.
تا سال ۱۹۲۹ علت پهنای این خطوط نشری ناشی از اثر دوپلر شناخته شد و بنابراین آشکار شد که گازی که این ستارگان را احاطه کرده‌است با سرعت بین ۲۰۰ تا ۳٬۴۰۰ کیلومتر بر ثانیه در راستای خط دید به سمت بیرون حرکت می‌کند. پیامد این یافته این است که ستاره‌ای از گونهٔ ولف-رایه همیشه به محیط پیرامونش گاز پرتاب می‌کند و در نتیجه ناحیه‌ای گسترده شونده از گاز درخشان می‌سازد. نیرویی که گاز را با سرعت‌های بالای دیده شده به فضا پرتاب می‌کنند فشار تابشی است. افزون بر خطوط نشری هلیوم خطوط نشری کربن، نیتروژن و اکسیژن نیز در طیف ستارگان ولف-رایه شناسایی شده‌اند. در سال ۱۹۳۸ اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی طیف ستارگان ولف-رایه را بر پایه اینکه طیف‌شان بیشتر شامل خطوط کربن و اکسیژن (O و C) یا نیتروژن (N) باشد به ترتیب به دو بخش WC و WN دسته‌بندی کردند.
مدل‌های تحول ستاره‌ای

امروزه بیشتر ستارگان ولف-رایه به عنوان مرحله‌ای طبیعی در در دگرگونی ستارگان پرجرم شناخته شده‌اند. گمان می‌رود که ستارگان ولف-رایه نمی‌توانند از ستارگانی با فلزیگی پایین به وجود بیایند چرا که این ستارگان نمی‌توانند به مقدار کافی جرم از دست بدهند و در عوض یکراست به مرحلهٔ ابرنواختر از نوع pair-instability یا photodisintegration می‌روند.
ستارگان ولف-رایه در کهکشان راه شیری

این ستارگان بسیار کمیاب هستند ولی  امروزه دانشمندان به کمک پیشرفت‌های شایان اخترشناسی نزدیک به ‌۵۰۰ ستارهٔ ولف-رایت را در کهکشان ما شناخته‌اند. این عدد در چند سال گذشته به کمک رصدهای پیمایشی (surveys) پرتوسنجی و طیف‌سنجی در محدودهٔ فروسرخ، به میزان بسیاری افزایش یافته‌است.
ستارهٔ نمونه

ستارهٔ نمونه این ستارگان ستارهٔ گاما ۱ بادبان است. این ستاره یک ستارهٔ دوتایی است و دارای همدمی با قدر دیداری حدود ۴٫۲ با نام گاما ۲ بادبان می‌باشد. ستارهٔ گاما ۱ بادبان دارای قدر دیداری حدود ۱٫۷۵ است و در نتیجه درخشان‌ترین ستارهٔ ولف–رایه و درخشان‌ترین ستارهٔ پیکر آسمانی بادبان و یکی از ۴۰ ستارهٔ درخشان آسمان است.
میرزا احمدخان مؤید قوامی

| میرزا احمدخان مؤید قوامی | میرزا احمدخان مؤید قوامی |
| --- | --- |
نماینده دوره نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم، سیزدهم و چهاردهممجلس شورای ملی: نماینده دوره نهم، دهم، یازدهم، دوازدهم، سیزدهم و چهاردهممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: شیراز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
میرزا احمدخان مؤید قوامی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های  نهم،  دهم،  یازدهم،  دوازدهم،  سیزدهم
بعنوان نماینده شیراز و  دوره چهاردهم بعنوان نماینده فسا در مجلس شورای ملی حضور داشت.
سوشانت سینگ راجپوت

| سوشانت سینگ راجپوت | سوشانت سینگ راجپوت |
| --- | --- |
 سوشانت سینگ در مراسم میهمانی پنجاهمین سالگرد تولد مانیش ملهوترا، سال ۲۰۱۶ میلادی:  سوشانت سینگ در مراسم میهمانی پنجاهمین سالگرد تولد مانیش ملهوترا، سال ۲۰۱۶ میلادی
زمینه فعالیت: سینما و تلویزیون
تولد: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۶  پتنه، بیهار، هند
مرگ: ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰ (۳۴ سال)  بمبئی، مهاراشترا، هند
علت مرگ: قتل
ملیت: هندی
نام(های) دیگر: SSR
پیشه: هنرپیشه، رقصنده، نیکوکار
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۰
محل(های) تحصیل: دانشگاه فنی دهلی
وبگاه رسمی: صفحهٔ توییتر صفحه اینستاگرام
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
سوشانت سینگ راجپوت (به انگلیسی: Sushant Singh Rajput)؛ (زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۶ – درگذشتهٔ ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰) (قد ۱۸۳ سانتی‌متر) بازیگر سینما و تلویزیون هند بود. او کار خود را با بازی در سریال‌های تلویزیونی از جمله سریال روابط مقدس و شرکت در دو نمایش رقص (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱) آغاز کرد. سپس به عنوان یکی از سه شخصیت اصلی فیلم کای پو چی! وارد سینما شد. بازی او در این فیلم اجتماعی مفهومی باعث تحسین منتقدان شد.
او صبح روز ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰ در خانه‌اش پیدا شد در حالی که به قتل رسیده بود.
زندگی‌نامه

سوشانت سینگ راجپوت در شهر پتنه در ایالت بیهار (هند) زاده شد. روستای اجدادی او در منطقهٔ پورنیا است.
یکی از خواهرهای او، میتو سینگ، یک بازیکن کریکت حرفه‌ای است. مرگ مادرشان در سال ۲۰۰۲ سوشانت را به شدت ویران کرد و همان سال آن‌ها از پتنه به دهلی کوچ کردند. او رتبهٔ هفتم در آزمون ورودی دانشگاه‌های هند را آورد و در دانشگاه فنی دهلی مشغول به تحصیل در رشتهٔ مهندسی مکانیک شد. همچنین او برندهٔ المپیاد ملی فیزیک هند بود. با این‌حال او تنها سه سال از چهار سال دورهٔ کالج را گذراند و بعد به دنبال حرفه‌ای که به شدت مورد علاقه‌اش بود، یعنی رقص و بازیگری رفت. به گفتهٔ خودش، شاهرخ خان در شکل‌گیری این تصمیم به شدت تأثیرگذار بوده‌است.
راجپوت در مدت ۹ سال توانست شهرت روزافزونی به دست آورد و در فیلم‌های موفقی بازی کند. راجپوت در سال ۲۰۱۶ بازی در فیلم دونی: داستان ناگفته را پذیرفت که یک فیلم در ژانر ورزشی و زندگینامهٔ قهرمان کریکت هندوستان، ماهیندرا دونی بود.
درگذشت

سوشانت سینگ صبح روز یک‌شنبه ۱۴ ژوئن ۲۰۲۰ در خانهٔ خود در بمبئی دست به خودکشی زد و خود را حلق‌آویز نمود. گزارش‌های اولیه پلیس می‌گوید که وی شش ماه گذشته از افسردگی رنج می‌برده و تحت درمان روان‌پزشکی بوده‌است.
گزارش نهایی مرگ سوشانت سینگ، روز چهارشنبه ۲۴ ژوئن ۲۰۲۰، به پلیس تحویل داده شد. این گزارش توسط تیمی متشکل از ۵ پزشک امضا شده‌است. ایندیا تودی طی گزارشی اعلام کرد، دلیل مرگ آسفیکسی در اثر خفگی ناشی از به دار آویختگی بوده و هیچ قتلی رخ نداده‌است. در گزارش اولیهٔ پس از مرگ، نخست ۳ پزشک خودکشی سوشانت را تأیید و سپس در گزارش نهایی ۵ پزشک، نظر را امضا و تأیید کردند. نظر پزشکان با صراحت تأیید می‌کرد که سوشانت به قتل نرسیده، هیچ نشانه‌ای از درگیری یا جراحات سطحی روی بدن سوشانت مشاهده نشده، زیر ناخن‌ها تمیز بوده و این پرونده صرفاً خودکشی تلقی می‌شود. پلیس بمبئی در روند بازپرسی از ۲۳ نفر از جمله خانواده و دوستان و همکاران نزدیک سوشانت تحقیق به عمل آورد. پلیس اعلام کرد که دوربین‌های مداربسته روشن بوده و کار می‌کردند. همچنین پلیس برای اطمینان از عدم مسمومیت، احشاء بدن را نگه داشته و برای تسریع در روند آزمایش‌ها به ادارهٔ پزشکی قانونی هند نامه نوشته‌ است.
از طرف دیگر پلیس بمبئی قصد دارد برای اطلاع از «توییت‌های مفقود شدهٔ» این بازیگر که گفته می‌شود چند روز قبل از مرگش حذف شده‌است، به توییتر هند نامه بنویسد. گزارش‌هایی وجود دارد مبنی بر این‌که این بازیگر چند روز قبل از مرگش برخی از توییت‌های خود را حذف کرده‌است. آخرین توییتی که قابل مشاهده است مربوط به تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۹ می‌باشد.
درگذشت > واکنش‌ها

پس از درگذشت سوشانت، جان سینا کشتی‌گیر و بازیگر آمریکایی، عکسی از او را در صفحهٔ اینستاگرام خود قرارداد.
فیلم‌شناسی

کای پو چی! (۲۰۱۳)
یک عاشقانه تصادفی (۲۰۱۳)
پی‌کی (۲۰۱۴)
کارآگاه بایومکش باکشی (۲۰۱۵)
دونی: داستان ناگفته (۲۰۱۶)
رابطه (۲۰۱۷)
به نیویورک خوش آمدید (۲۰۱۸)
کدارنات (۲۰۱۸)
گستاخ (۲۰۱۹)
رانندگی (۲۰۱۹)
پرنده طلایی (۲۰۱۹)
دل بیچاره (۲۰۲۰) اخرین اثر
انفجار پرتو گاما

Artist's illustration showing the life of a massive star as nuclear fusion converts lighter elements into heavier ones. When fusion no longer generates enough pressure to counteract gravity, the star rapidly collapses to form a black hole. Theoretically, energy may be released during the collapse along the axis of rotation to form a gamma-ray burst.
انفجار پرتو گاما یا فوران پرتو گاما یا GRB (به انگلیسی: Gamma-ray burst) به فوران ناگهانی و شدید پرتو گاما در اعماق کیهان گفته می‌شود. این پدیده ده‌ها سال به عنوان یکی از پدیده‌های مرموز اخترشناسی شناخته می‌شد. امروزه معلوم شده‌است که برخی از این انفجارها مربوط به ابرنواخترها، و برخی دیگر مربوط به مگنتارها هستند.
فوران های گاما

قبل از اینکه بخواهیم درمورد فوران های پرتوی گاما صحبت کنیم نیاز است که درمورد خود پرتو گاما بدانیم:
پرتو ها به صورت کلی دارای دو مشخصه ی فرکانس و طول موج هستند هرچه فرکانس بیشتر باشد طول موج نیز کمتر است و هر چه فرکانس کمتر باشد نیز طول موج بیشتر خواهد بود.
پرتو های زیر از چپ به راست فرکانس های بالاتری دارا می شوند و از راست به چپ طول موجشان بیشتر می شود.
پرتو های:
کیهانی ، گاما ، ایکس ، فرابنفش ، مرئی ، فروسرخ ، ریزموج ، امواج رادیویی کوتاه ، امواج رادیویی بلند
همانطور که مشاهده می کنید پرتوی گاما در میان پرتو های با فرکانس بالا و طول موج کمتر قرار گرفته است که مشخص می کند پرتوی گاما ، پرتویی پر انرژی است.
پرتوی گاما را با حرف یونانی گاما نشان می دهند. (Ƴ)