تاریخچه ورزش کشتی
دوران باستان

کشتی به عنوان یک نوع مبارزه ساختگی و رفتار نمایشی در بین جنسیت نر، ریشه‌های انسان‌شناختی دارد و در اپ‌های بزرگ (که از لحاظ تکاملی به آدمی نزدیک هستند) نیز دیده می‌شود. منتهی تاریخچهٔ مستند ورزش کشتی لزوماً تا تاریخی قابل بازیابی است که تصویرهای باستانی بر جای مانده باشند. قدیمی‌ترین نقشینه‌های کشتی به ۱۵۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سال قبل بازمی‌گردد که در جنوب فرانسه یافت شده است. نقاشی‌های غار در استان بایان‌خونگور در مغولستان، که قدمت آن به عصر نوسنگی و ۷۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی‌گردد، درگیری دو مرد برهنه و احاطه شده توسط جمعیت را نشان می‌دهد. در میانرودان (بین‌النهرین) باستان، نقاشی‌هایی از کشتی با کمربند از زمان‌های باستان رایج بود. حکاکی بر روی تخته سنگی که سه جفت کشتی‌گیر را نشان می‌دهد مربوط به حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح نیز در دست است. یک مجسمه برنز ریختگری شده (شاید پایه یک گلدان) در خفاجی در عراق امروزی پیدا شده است که دو فرد را در حال کشتی نشان می‌دهد و این تصویر مربوط به حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد است. این مجسمه یکی از قدیمی‌ترین تصاویر ورزشی دنیاست و در موزه ملی عراق نگهداری می‌شود.
به تصویر کشیدن ورزش‌های رزمی در مصر در زمان مقبره‌های ماستبای سلسله پنجم در سقاره، حدود ۲۴۰۰ سال قبل از میلاد، آغاز شده بود. در مقبره نیانخخنوم و خنومهوتپ، که خادمان پادشاه نیوسرع بودند، شش جفت پسر رسم شده‌اند که در حال کشتی گرفتن هستند.  یکی دیگر از شواهد اولیه کشتی در مصر دوران سلسله‌های یازده و دوازدهم، در بنی حسن (۲۰۰۰ قبل از میلاد) ظاهر شده، جایی که صحنه‌های کشتی در چندین مقبره برای پوشاندن قسمت وسیعی از یک دیوار ترسیم شده‌اند. در طول دوره پادشاهی نوین (۱۵۵۰–۱۰۷۰ قبل از میلاد)، آثار هنری مصری (اغلب بر روی حاشیه‌ها)، کشتی‌گیران مصری و نوبیایی را در حال رقابت به تصویر می‌کشیدند. کارول به شباهت‌های قابل توجهی بین این تصاویر باستانی و کشتی‌گیران نوبا اشاره می‌کند. روی ۴۰۶ جفت نقش کشتی‌گیران که در مقبره‌های پادشاهی میانه در بنی حسن در دره نیل یافت شد، تقریباً تمام تکنیک‌هایی که در کشتی آزاد مدرن دیده می‌شوند، یافت می‌شوند.
توصیف متنی کشتی از زمانی آغاز می‌شود که در متون کلاسیک باستانی، به ویژه حماسه‌های یونانی و سانسکریت، نام کشتی به میان می‌آید. ماهابهاراتا رویارویی بین کشتی‌گیران برجسته‌ای همچون بهیم و جاراساندها را توصیف می‌کند.
شوآی جیائو یک سبک کشتی افسانه‌ای از دوران چین باستان است که امپراتور زرد، در طول درگیری‌هایش با شورش چی یو و در نبرد تشولو، از آن استفاده کرد. این سبک اولیه مبارزه برای اولین بار جیائو دی (به معنی شاخ زدن) نامیده شد.
کشتی یونانی یک شکل محبوب از هنرهای رزمی بود که در آن امتیاز به کسی تعلق می‌گرفت که پشت رقیب را به زمین می‌زد یا رقیب را مجبور به خروج از محدوده (زمین) می‌کرد. سه بار زمین‌خوردن، بازنده را مشخص می‌کرد. این ورزش حداقل از هجدهمین المپیاد، در سال ۷۰۴ پیش از میلاد، به عنوان یک ورزش مطرح بود. کشتی در اولین آثار مشهور ادبیات یونان، ایلیاد و اُدیسه هم توصیف شده است. کشتی گیران همچنین بر روی بسیاری از گلدان‌ها، مجسمه‌ها و سکه‌ها و همچنین در اشکال دیگر ادبیات نیز به تصویر کشیده شده‌اند. فرهنگ‌های دیگر کشتی را در جشن‌های سلطنتی یا مذهبی نشان می‌دادند، اما یونانیان باستان ورزش کشتی خود را به عنوان بخشی از مسابقاتی که در آن یک برنده از میان گروهی از رقبا بیرون می‌آمد، سازمان‌دهی می‌کردند. گزارش‌های سنتی یونان متأخر حتی می‌گویند افلاطون به کشتی گرفتن در بازی‌های ایستمی شهره بود.
این امر تا دوره هلنیستی ادامه یافت. بطلمیوس دوم و بطلمیوس سوم مصری هر دو در تصاویر هنری، به عنوان کشتی گیران پیروز به تصویر کشیده شده‌اند. پس از غلبه رومیان بر یونانیان، کشتی یونانی توسط فرهنگ رومی پذیرفته شد و در دوره امپراتوری روم (۵۱۰ قبل از میلاد تا ۵۰۰ پس از میلاد) به کشتی رومی بدل شد. به گفته مورخان درباری، در قرن هشتم میلادی باسیل اول، امپراتور بیزانس، در کشتی در برابر کشتی‌گیر مغرور بلغاری پیروز شد.