stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مندائیان
تاریخچه مندائیان در ایران

پیشتر جمعیت مندایی‌ها که به صابئین نیز معروف بودند در خوزستان بیشتر بود و حمدالله مستوفی در نزهت القلوب اشاره می‌کند که: خوزستان سرزمینی‌ست که درو قوم صابیان بسیارند. لایارد در سفرش به ایران از حضور ۳۰۰ تا ۴۰۰ خانوار مندائی در شوشتر و بصره خبر می‌دهد که اکثراً به نقره‌کاری مشغول بوده و مورد احترام اعراب بودند، اگرچه مقامات وقت ایرانی و عثمانی به شدت آن‌ها را سرکوب می‌کردند. وی همچنین از هویزه به عنوان یکی از محل‌های اصلی سکونت صابئین در گذشته نام می‌برد.
مندایی‌های ایران شماری از اقلیت‌های مذهبی ایران هستند که با جمعیتی بین هفت الی بیست هزار نفر در استان خوزستان به ویژه شهر اهواز سکونت دارند.
این اقلیت مذهبی که معتقد به دین مندایی هستند بیشتر به مشاغل طلافروشی و میناکاری مبادرت می‌ورزند. دین مندایی از دین‌های ایرانی با گرایش گنوسی است که پیامبران بنی‌اسرائیلی دارد. پیغمبر اصلی مندائیان ایران یحیای تعمید دهنده می‌باشد. از آن‌جا که آداب و رسوم دینی مندایی‌ها با غسل در آب روان پیوند دارد این افراد در نزدیکی رودخانه‌های پرآب زندگی می‌کنند.
در سال‌های اخیر روند مهاجرت مندایی‌های ایران به خارج از کشور گسترش چشمگیری داشته‌است. اگرچه صابئین در ایران اهل کتاب شناخته شده‌اند اما به دلیل کمی جمعیت و ناشناخته بودن ذکری از آن‌ها در ادیان رسمی ایران نیست. مندائی‌ها را در خوزستان صبی می‌نامند که تحریفی از واژه صابئی است.
مرکزیت این گروه مذهبی در شهر اهواز است. سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، آن‌ها را از اهل کتاب دانسته‌است.
یکی از رهبران این دین[چه کسی؟] در ملاقات با سید علی خامنه‌ای خواستار حضور یک نماینده از صابئین در مجلس شورای اسلامی شد که رهبر ایران این مسئله را منوط به حد نصاب رسیدن افراد این دین به عدد ۱۵۰۰۰۰ نفر دانست چرا که قانوناً به ازای هر ۱۵۰۰۰۰ نفر یک نماینده در مجلس می‌تواند حضور داشته‌باشد.
[نیازمند منبع]صابئین در حمایت اردوان اشکانی به خاطر آزار رومیان یا یهودیان از مسکن اولیه‌شان که حدود پالستین (فلسطین امروزی) بوده به مرزهای ایران آورده شدند و برخی در اطراف تیسفون (در عراق کنونی) و برخی در نواحی کرخه و کارون و در شهرهای پارسیان مسکن داده شدند. اینان در شوشتر و دزفول ساکن بودند. در زمان قاجار برخی (از چه گروهی بودند نامشخص است) مبادرت به آزار اینان داشتند که امیرکبیر به نجات اینان همت گماشت. امروزه اینان در سوسنگرد، دزفول، اهواز و آبادان زندگی می‌کنند و به صورت سنتی بیشتر مذهب خود را پنهان می‌دارند. آیین ایشان پیوستگی خاصی با آب دارد. برای نمونه مراسم ازدواج ایشان در کنار آب کارون برگزار می‌شود. نزد خوزستانیان قدیم ایشان به امانتداری و صداقت ضرب‌المثل بوده‌اند. زبان ایشان ترکیبی از عربی و زبان آرامی است. ایشان الفبایی مخصوص به خود دارند که برخی از نوشتارهای خود را به آن می‌نویسند. کار اینان بیشتر حکاکی ظروف طلا و نقره بوده‌است و امروزه نیز بسیاری به زرگری مشغول‌اند. معمولاً ایشان (به ویژه مسن‌ترها) با ریشی بلند و مرتب، سبیلی بلند که روی ریش می‌آید و نیز عمامه کوچک سفید قابل شناختن هستند.
تاریخچه مندائیان در ایران > وضعیت منداییان در دوره جمهوری اسلامی

«همکیشان ما [منداییان ایران] در نوعی از ترس و واهمه، زندگی می‌کنند؛ خیلی‌ها فامیلی‌هایشان را هم عوض کردند که بتوانند کاری دست و پا کنند؛ اما باز [به دلیل وجود ممنوعیت‌ها در حکومت جمهوری اسلامی] نتوانستند و مجبور شدند به شهرهای دیگر و در نهایت به کشورهای دیگر مهاجرت کنند…؛ ما را هیچ‌کجا استخدام نمی‌کنند، نمی‌توانیم معلم شویم…؛ پزشک ما حق ندارد در بیمارستان کار کند؛ [حق برخورداری از] دیه نداریم و از کل این مملکت، ما فقط یک کارت شناسایی داریم.» (گفتاورد ساهی خمیسی، عضو پیشین )) انجمن صابئین مندایی)
حقوق انسانی منداییان اقلیت‌های عقیدتی دیگر از سوی حکومت جمهوری اسلامی نقض می‌شود. همچنین، در اصل ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی، این اقلیت، به صورت علنی به رسمیت شناخته شده‌اند.
دیدگاه اسلام (تشیع)

پیرامون اهل کتاب بودن یا نبودن صابئین، بین فقیهان اهل تشیع و تسنن نظرات مختلفی وجود دارد. برخی از فقیهان شیعه تصریح نموده‌اند به اینکه صابئین اهل کتاب نمی‌باشند، اما برخی دیگر از فقهای شیعه، نظر به اهل کتاب بودن صابئین داده‌اند؛ سیدعلی خامنه‌ای (مرجع تقلید شیعه): … همچنین صابئین که بر اساس تحقیقات ما از اهل کتاب هستند و حکم آن‌ها را دارند. معاشرت با پیروان این ادیان با رعایت ضوابط و اخلاق اسلامی اشکال ندارد.
در سنت‌های اسلامی آنان را ستاره‌پرست دانسته‌اند. اما مندائیان خود را پیروان یحیی پیامبر می‌دانند؛ اینکه مندائیان را ستاره‌پرست بدانیم نادرست است؛ چرا که عده‌ای از ستاره‌پرستان اهل حران از ترس خلیفه مسلمین که با آنان اتمام حجت کرده بود خود را به دلیل اغماضی که قرآن نسبت به صابئین روا داشته بود صابئی خواندند.
تقویم مندائی

تقویم مندایی براساس هبوط (تولد) «آدم» نوشته شده‌است که تا سال ۱۳۸۱ هجری شمسی ۴۴۵۲۷۲ سال از هبوط ادم ابوالبشر می‌گذردو منداییان سال کبیسه ندارند چراکه براین اعتقاد هستند که خداوند همه چیز را براساس گردش و تکرار خلق نموده و به همین اساس سال‌های مندایی باید گردش کنند تا این دوران حفظ شود و یک روز هم به عقب یا جلو تغییر نکند.
یک سال مندائی ۳۶۵ روز است. هر ماه مندائیان ۳۰ روز است که در مجموع می‌شود ۳۶۰ و ۵ روز، پنجه که جزو ایام ۱۲ ماه به‌شمار نمی‌آیند (به علت مقدس بودن این ۵ روز). روز تعطیل رسمی منداییان در طول هفته یکشنبه است.
نام‌های ماه‌های مندایی: دولا، نونا، امرا، تورا، صلعی، سرطانا، آریا، شمبلتا، قینا، ارقوا، هیطا و گدیا است.
صابئین مندایی، هر سال به مناسبت تولد حضرت آدم در رودخانه کارون به غسل تعمید و دعا و نیایش می‌پردازند.
یک مندایی در حال انجام نیایش در کنار رودخانه ای در اهواز
مراسم دینی مندایی‌ها در کنار رودخانه کارون اهواز
انجام غسل تعمید مندایی‌ها به مناسبت تولد حضرت آدم
مسابقات جهانی پارا وزنه برداری ۲۰۱۷

| 0 | 1 |
| --- | --- |
میزبان: مکزیکوسیتی
کشور: مکزیک
دوره: ۷
ورزشکاران: ۳۳۳
ورزش: پارا وزنه برداری
تاریخ‌ها: ۱۱ الی ۱۷ آذر ۱۳۹۶
→ ۲۰۱۴۲۰۱۹ ←: → ۲۰۱۴۲۰۱۹ ←
مسابقات جهانی پارا وزنه برداری ۲۰۱۷ رقابتی برای ورزشکاران وزنه بردار معلول بود که در شهر مکزیکوسیتی، مکزیک از ۱۱ آذر ۱۳۹۶ لغایت ۱۷ آذر ۱۳۹۶ برگزار شد. این مسابقات یکی از رقابت‌های اجباری برای کسب سهمیه بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود که در توکیو، ژاپن برگزار شد.
تیم ملی جمهوری اسلامی ایران در این مسابقات با ۱۴ ورزشکار و کسب ۳ طلا، ۴ نقره و ۱ برنز موفق به کسب مقام قهرمانی در بخش مردان شد اما به دلیل نداشتن ورزشکار زن در جدول مدالی کل در جایگاه سوم ایستاد.
تیم ملی جمهوری اسلامی ایران > کادر فنی

سرپرست - محمد امامیان
سرمربی - علی‌اصغر رواسی
مربی - سید محمدجواد رازی و سید محمدرضا میرشفیعی و علی فخرآور
تیم ملی جمهوری اسلامی ایران > ورزشکاران

دسته ۴۹ کیلوگرم - مانی دهباشی
دسته ۵۹ کیلوگرم - امیر جعفری ارنگه  و سید یوسف یوسفی
دسته ۶۵ کیلوگرم - صمد عباسی
دسته ۷۲ کیلوگرم - نادر مرادی  و روح‌الله رستمی
دسته ۸۰ کیلوگرم - سید علی حسینی - مجید فرزین
دسته ۸۸ کیلوگرم - سیدحامد صلحی‌پور
دسته ۹۷ کیلوگرم - سامان رضی
دسته ۱۰۷ کیلوگرم - علی صادق‌زاده
دسته ۱۰۷+ کیلوگرم - سیامند رحمان  و منصور پورمیرزایی
جدول مدال

*   کشور میزبان (مکزیک)
| رتبه | NPC | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  چین (CHN) | ۵ | ۵ | ۲ | ۱۲ |
| ۲ |  نیجریه (NGR) | ۵ | ۳ | ۲ | ۱۰ |
| ۳ |  ایران (IRI) | ۳ | ۴ | ۱ | ۸ |
| ۴ |  مصر (EGY) | ۳ | ۰ | ۲ | ۵ |
| ۵ |  مکزیک (MEX)* | ۲ | ۰ | ۱ | ۳ |
| ۶ |  ویتنام (VIE) | ۱ | ۲ | ۰ | ۳ |
| ۷ |  فرانسه (FRA) | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۸ |  اردن (JOR) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۸ |  اوکراین (UKR) | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۱۰ |  ترکیه (TUR) | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۱۱ |  امارات متحدهٔ عربی (UAE) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۱ |  مغولستان (MGL) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۱ |  کوبا (CUB) | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۱۴ |  ازبکستان (UZB) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۴ |  الجزایر (ALG) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۴ |  برزیل (BRA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۴ |  بریتانیای کبیر (GBR) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۴ |  تایوان (TPE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۴ |  کلمبیا (COL) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۱۴ |  یونان (GRE) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۲۰ NPC) | مجموع (۲۰ NPC) | ۲۰ | ۲۰ | ۲۰ | ۶۰ |
مدال آوران > مردان

| Event | طلا | نقره | برنز |
| --- | --- | --- | --- |
| 49 kg | Lê Văn Công  ویتنام | Omar Qarada  اردن | Yakubu Adesokan  نیجریه |
| 54 kg | Roland Ezuruike  نیجریه | Nguyễn Bình An  ویتنام | Dimitrios Bakochristos  یونان |
| 59 kg | Paul Kehinde  نیجریه | امیر جعفری  ایران | سید یوسف یوسفی  ایران |
| 65 kg | Paul Kehinde  نیجریه | Liu Lei  چین | Hocine Bettir  الجزایر |
| 72 kg | نادر مرادی  ایران | روح‌الله رستمی  ایران | Hu Peng  چین |
| 80 kg | مجید فرزین  ایران | Gu Xiaofei  چین | Abdelkareem Khattab  اردن |
| 88 kg | Ye Jixiong  چین | حامد صلحی‌پور  ایران | Evânio da Silva  برزیل |
| 97 kg | Mohamed Eldib  مصر | Mohammed Khamis Khalaf  امارات متحده عربی | Fabio Torres  کلمبیا |
| 107 kg | Jose de Jesus Castillo  مکزیک | Sodnompiljee Enkhbayar  مغولستان | Anton Kriukov  اوکراین |
| +107 kg | سیامند رحمان  ایران | منصور پورمیرزایی  ایران | Jamil Elshebli  اردن |
مدال آوران > زنان

| Event | طلا | نقره | برنز |
| --- | --- | --- | --- |
| 41 kg | Cui Zhe  چین | Leidy Rodríguez  کوبا | Li Jinyun  چین |
| 45 kg | Guo Lingling  چین | Nazmiye Muslu Muratlı  ترکیه | Zoe Newson  بریتانیا |
| 50 kg | Rehab Ahmed  مصر | Đặng Thị Linh Phượng  ویتنام | Besra Duman  ترکیه |
| 55 kg | Amalia Pérez  مکزیک | Mariana Shevchuk  اوکراین | Ruza Kuzieva  ازبکستان |
| 61 kg | Lucy Ogechukwu Ejike  نیجریه | Cui Jianjin  چین | Tetyana Shyrokolava  اوکراین |
| 67 kg | Tan Yujiao  چین | Olaitan Ibrahim  نیجریه | Gihan Abdelaziz  مصر |
| 73 kg | Souhad Ghazouani  فرانسه | Han Miaoyu  چین | Ndidi Nwosu  نیجریه |
| 79 kg | Xu Lili  چین | Bose Omolayo  نیجریه | Lin Tzu-hui  تایوان |
| 86 kg | Folashade Oluwafemiayo  نیجریه | Zheng Feifei  چین | Gehan Hassan  مصر |
| +86 kg | Randa Mahmoud  مصر | Loveline Obiji  نیجریه | Perla Bárcenas  مکزیک |
↑  "Mexico City 2017 - Live Results - Powerlifting". International Paralympic Committee (به انگلیسی). Retrieved 2023-09-28.
↑  «تیم ملی وزنه برداری جانبازان و معلولین ایران در بخش مردان قهرمان جهان شد - ایسکانیوز». khabarban.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۹-۲۸.
اوتیاگانوو (شهرستان بورایفسکی، باشقیرستان)

Village
| Utyaganovo Утяганово | Utyaganovo Утяганово |
| --- | --- |
Village: Village
Utyaganovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانUtyaganovoموقعیت روی نقشه روسیه: Utyaganovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانUtyaganovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۵۰′ شمالی ۵۵°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۳۳°شمالی ۵۵٫۵۳۳°شرقی﻿ / 55.833; 55.533: مختصات: ۵۵°۵۰′ شمالی ۵۵°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۳۳°شمالی ۵۵٫۵۳۳°شرقی﻿ / 55.833; 55.533
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
اوتیاگانوو (انگلیسی: Utyaganovo, Burayevsky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
مرکز آموزشی ۰۲ عبدالحمید انشایی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام دیگر: مرکز آموزشی ۰۲ نزاجا
نوع: مرکز آموزش وظیفه
فرمانده: سرهنگ پیاده ستاد حسینعلی جهانتیغ
موقعیت: پرندک، رباط‌کریم، استان تهران، ایران
مرکز آموزشی ۰۲ عبدالحمید انشائی (پرندک) مرکز آموزش نظامی وابسته به نیروی زمینی ارتش ایران است، که دوره‌های رزم مقدماتی، عقیدتی و تاریخ جنگ را به سربازان تحت آموزش جدید نزاجا ارائه می‌دهد.جانشین پادگان سرهنگ توپخانه ستاد علیرضا غلامعلیان
پادگان مرکز آموزشی ۰۲ در منطقه پرندک شهرستان رباط‌کریم قرار دارد. مرکز آموزشی ۰۲ پرندک سالانه ۱۸ دوره آموزشی برگزار می‌کند، که ۱۲ دوره برای مدارک فوق دیپلم و پایین‌تر و ۶ دوره برای دارندگان مدرک لیسانس تا دکترا است.
تاریخچه

مرکز آموزش ۰۲ ابتدا با چهار گردان به نام هنگ تعلیماتی لرستان تشکیل شد. در سال ۱۳۴۴ به نام مرکز آموزش جایگزینی تغییر نام یافت و در سال ۱۳۴۷ به مرکز آموزش ۳۰۲ خرم‌آباد تغییر نام داده‌ شد. این مرکز در سال ۱۳۵۰ از خرم‌آباد به چهل‌دختر شاهرود (کلاته خیج) منتقل شد و مرکز ۰۲ چهل‌دختر نام‌گذاری شد. در سال ۱۳۷۲ از شاهرود به تهران در جوار مرکز آموزش ۰۱ مستقر و سپس با واگذاری پادگان به پرندک منتقل گردید.
عبدالحمید انشائی

ستوان یکم وظیفه عبدالحمید انشایی یکی از سربازان ارتش جمهوری اسلامی ایران بود، که ۱۴ تیرماه سال ۱۳۳۶ در شهرستان فسا از توابع استان فارس زاده شد. ۱۵ دی ماه سال ۱۳۶۰ بود که عبدالحمید انشایی در عملیات آزاد سازی ارتفاعات شیاکوه با نیروهای عراقی درگیر شد و پس از یک نبرد تن به تن، کشته شدد. پیکر انشایی پس از ماه‌ها ماندن در منطقه شیاکوه، به زادگاهش منتقل شد و در آنجا به خاک سپرده شد. سال‌ها بعد ناو سروان «مسعود انشایی» برادر عبدالحمید در سال ۱۳۶۷ در نبرد ناوچه جوشن با هواپیماهای آمریکایی، کشته شد.
عبدالحمید انشائی > فیلم دیده بان

ابراهیم حاتمی کیا فیلم سینمایی «دیده‌بان (فیلم)» که راوی ساعت‌های پایانی زندگی عبدالحمید انشایی است که با دادن موقعیت جغرافیایی خودش به واحد توپخانه خودی، از پیشروی نیروهای عراقی در منطقه جلوگیری می‌کند. مقابله و مقاومت نیروها در مقابل نیروهای عراقی نیازمند حضور دیده‌بان جهت هدایت آتش سنگین است. عارفی (عبدالحمید انشایی) برای پیوستن به خط کمین و دیده‌بانی باید از مسیری عبور کند که زیر آتش شدید عراقی‌ها قرار دارد. این فیلم داستان واقعی عبدالحمید انشایی؛ دیده‌بان ارتشی است که در ارتفاعات شیاکوه کشته شد.
سنت آنجلو دی لومباردی

مکان
| سنت آنجلو دی لومباردی | سنت آنجلو دی لومباردی |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Sant'Angelo dei Lombardi: Comune di Sant'Angelo dei Lombardi
ناحیه: کامپانیا
استان / شهرستان: آولینو (AV)
دهستان: See list
حکومت: حکومت
 • شهردار: Michele Forte
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۴ کیلومتر مربع (۲۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۷۵ متر (۲۸۷۱ فوت)
جمعیت (فوریه ۲۰۰۷): جمعیت (فوریه ۲۰۰۷)
 • کل: ۴۴۷۲
 • تراکم: ۸۳/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Santangiolesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۸۳۰۵۴
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۲۷
قدیس پشتیبان: میکائیل
روز قدیس: 29 September
وبگاه: وبگاه رسمی
سنت آنجلو دی لومباردی (به ایتالیایی: Sant'Angelo dei Lombardi) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آولینو واقع شده‌است.
خصوصیات

سنت آنجلو دی لومباردی ۵۴ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۴۷۲ نفر جمعیت دارد و ۸۷۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
توگایوو (شهرستان بورایفسکی، باشقیرستان)

Village
| Tugayevo Тугаево | Tugayevo Тугаево |
| --- | --- |
Village: Village
Tugayevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانTugayevoموقعیت روی نقشه روسیه: Tugayevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانTugayevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۵۰′ شمالی ۵۵°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۳۳°شمالی ۵۵٫۳۳۳°شرقی﻿ / 55.833; 55.333: مختصات: ۵۵°۵۰′ شمالی ۵۵°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۳۳°شمالی ۵۵٫۳۳۳°شرقی﻿ / 55.833; 55.333
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
توگایوو (انگلیسی: Tugayevo, Burayevsky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نسبت‌های خانوادگی

نسبت‌های خانوادگی به نسبت‌هایی گفته می‌شود که اقوام و خویشان برای نام بردن از هم استفاده می‌کنند.
نسبت‌های خانوادگی بر سه گونه‌اند:
نسبت‌های قومی
نسبت‌های خویشی
نسبت‌های ناتنی
نسبت‌های قومی

نسبت‌های قومی، نسبت‌های خانوادگی‌ای هستند که به‌واسطهٔ زاد و ولد به وجود آمده‌اند. نسبت‌های قومی همیشگی هستند. نسبت‌های قومی به ترتیب نسل برای هر شخص عبارت است از:
نسبت‌های قومی > سه نسل پیش

پدر مادربزرگ (جد)، پدر پدربزرگ (پدرجد یا جد اعلاء یامادر مادربزرگ و مادر پدربزرگ (به مادربزرگ پدر، جده می‌گویند)
در فارسی افغانستان به پدربزرگ، پدرکلان و گاهی بابه می‌گویند و به مادربزرگ، مادرکلان، گاهی بی‌بی و گاهی هم بوبو می‌گویند.
به پدر مادربزرگ بابهٔ مادر یا پدرکلان مادر و پدرِ پدربزرگ بابهٔ پدر یا پدرکلان پدر می‌گویند و همین‌طور به مادر مادربزرگ، بی‌بی مادر یا مادرکلان مادر می‌گویند و به مادر پدربزرگ، بی‌بی پدر یا مادرکلان پدر می‌گویند.
نسبت‌های قومی > دو نسل پیش

پدربزرگ پدری (جد)، پدربزرگ مادری (جد)، مادربزرگ پدری، مادربزرگ مادری.
در فارسی افغانستان (مخصوصاً در گویش کابل) به پدربزرگ پدری، بابهٔ پدری می‌گویند و همین‌طور به به پدربزرگ مادری، بابهٔ مادری می‌گویند.
به مادربزرگ پدری، بی‌بی پدری می‌گویند و به مادربزرگ مادری، بی‌بی مادری می‌گویند.
به پدربزرگ، پدرکلان و گاهی بابه می‌گویند و به مادربزرگ مادرکلان، گاهی بی‌بی و گاهی هم بوبو می‌گویند.
نسبت‌های قومی > یک نسل پیش

والدین شامل مادر و پدر، خاله، دایی، عمه، عمو.
در فارسی افغانستان (گویش کابل) به دایی، ماما می‌گویند و به عمو، کاکا می‌گویند و گفتن مادر، پدر، خاله و عمه، در فارسی افغانستان هم کاربرد دارد.
نسبت‌های قومی > هم‌نسل

خواهر، برادر، پسرخاله، دخترخاله، پسردایی، دختردایی، پسرعمه، دختر عمه، پسرعمو، دختر عمو
فارسی افغانستان (گویش کابل) به دایی، ماما می‌گویند (پسر ماما، دختر ماما) و به عمو، کاکا می‌گویند (پسر کاکا، دختر کاکا) و خاله و عمه در فارسی افغانستان هم رایج است.
نسبت‌های قومی > نسل بعد

فرزند شامل دختر (فرزند) و پسر (فرزند)، برادرزاده، خواهرزاده
نسبت‌های قومی > دو نسل بعد

نوه
نسبت‌های قومی > سه نسل بعد

ندید بدید (نتیجه)
نسبت‌های قومی > چهار نسل بعد

نبیره
نسبت‌های قومی > پنج نسل بعد

ندیده
نسبت‌های خویشی

نسبت‌های خویشی، نسبت‌های خانوادگی‌ای هستند که به سبب پیوند خویشاوندی (ازدواج) بوجود می‌آیند. نسبت‌های خویشی با از بین رفتن پیوند خویشاوندی از بین می‌روند.
نسبت‌های خویشی هر شخص عبارت است از:
همسر شامل زن (همسر) و مرد (شوهر)
باجناغ و جاری. در فارسی افغانستان به باجناغ، باجه می‌گویند.
برادرزن، برادرشوهر، خواهرزن، خواهرشوهر (هم‌نیای همسر)
در فارسی افغانستان، به برادرِ زن (برادر همسر)، خسربوره/خسربُره می‌گویند.
در این بیت مولانا هم پوره به جای پور آمده است:
خرد پورهٔ آدم چه خبر دارد از این دم / که من جملهٔ عالم به دوصد ورده نهانم
(غزل شمارهٔ ۱۵۱۹، دیوان شمس)
و به خواهرِ زن (خواهر همسر) خیاشنه می‌گویند (خیاشنه، شاید هم از خویش [خود و خویشتن] گرفته شده باشد و خویشنه شده است و بعداً در زبان عام خیاشنه شده‌است؟).
هم‌چنان در فارسی افغانستان، به برادرِ شوهر، ایور می‌گویند (املای ایور به این شکل درست است؟) و به خواهر شوهر، نَنُو می‌گویند.
پدر زن، پدر شوهر، مادر زن، مادر شوهر
پدربزرگ شوهر، مادربزرگ شوهر، پدربزرگ زن، مادربزرگ زن
در فارسی افغانستان، به پدرزن و مادرزن، خسر می‌گویند و به پدربزرگ شوهر و مادربزرگ شوهر خسرکلان و خشوکلان می‌گویند.
داماد و عروس (در فارسی افغانستان، به عروس سونو/سُنو هم می‌گویند).
زن‌برادر و شوهرخواهر (فارسی افغانستان به شوهر خواهر، یازنه/ایازنه هم می‌گویند و هم‌چنان زن‌برادر و شوهرخواهر را، زنِ برادر و شوهرِ خواهر تلفظ می‌کنند).
زن‌دایی، زن‌عمو (فارسی افغانستان زن ماما و زن کاکا و تلفظ این‌ها در فارسی افغانستان این‌گونه استند: زنِ ماما، زنِ کاکا، شوهرِ خاله و شوهرِ عمه) شوهرخاله و شوهرعمه.
موردی که در فارسی افغانستان رایج می‌باشد این است که به خاله و عمهٔ شوهر یا زن، خاله‌خشو و عمه‌خشو می‌گویند و به کاکا و مامای شوهر یا زن، کاکاخسر و ماماخسر می‌گویند.
نسبت‌های ناتنی

نسبت‌های ناتنی نسبت‌هایی هستند که با ازدواج دومِ (و بعد از آن) یک مرد یا زن پدید می‌آید. این نسبت‌ها و تعریفشان، تا حدودی بستگی به فرهنگ جامعه نیز دارد؛ یعنی ممکن است در جامعه‌ای برخی نسبت‌های خویشاوندی، ناتنی محسوب شود درحالی که در جامعه دیگری آن‌ها خویشاوندی ناتنی بهشمار نیایند.
نابرادری (برادر ناتنی) ناپسری (پسر ناتنی) ناخواهری (خواهر ناتنی) نادختری (دختر ناتنی) هوو (زن دیگر شوهر) است. در فارسی افغانستان به برادر و خواهر ناتنی، برادر و خواهر اندر می‌گویند (املای اندر؟) و به پسر ناتنی، فرزندی یا فرزندخوانده یا پسرخوانده همین‌طور به دختر، دخترخوانده می‌گویند و فرزندی را هم به پسر استفاده می‌کنند و هم به دختر و به زن دیگر شوهر امباق می‌گویند (املای امباق؟).
هم‌چنان به شوهر مادر و زن پدر، مادراندر و پدراندر می‌گویند.
در ایران پدرخوانده و مادرخوانده با فرزندخوانده نسبت خونی نداشته و او را به سرپرستی گرفته‌اند در حالی که همسرِ ناپدری یا نامادری با فرزند خود نسبت خونی دارد.
نگارخانه

پاپ پل سوم و نوه‌هایش اثر تیسین
مسیحیت در فیلیپین

کلیسایی کاتولیک در فیلیپین
فیلیپین در سال ۲۰۱۰ در رتبه پنجمین کشور بزرگ با اکثریت مسیحی روی زمین قرار گرفت؛ حدود ۹۳٪ از جمعیت آن پیرو مسیحیت اند. تا تاریخ ۲۰۱۹، این سومین کشور بزرگ کاتولیک در جهان بود (دو کشور اول برزیل و مکزیک بندود) و یکی از دو کشور کاتولیک در آسیا بود (دیگری تیمور شرقاستی).
طبق سرشماری ملی اداره آمار ملی برای سال ۲۰۱۰، تخمین زده می‌شود که ۹۰٫۱٪ فیلیپینی‌ها مسیحی باشند که از ۸۰٫۶٪ کاتولیک، ۲٫۷٪ انجیلی، ۲٫۴٪ اینگلسیا نی کریستو، ۱٫۰٪ اگلیپایان و ۳٫۴٪ سایر گروه‌های مسیحی از جمله دیگر فرقه‌های پروتستان (باپتیست، پنطیکوستال، آنگلیکان، متدیست و ادونتیست روز هفتم) و همچنین ارتدکس تشکیل می‌شود. حدود ۵٫۶٪ از کل کشور مسلمان است. حدود ۱–۲٪ بودایی هستند. ۱٫۸٪ از کل جمعیت به سایر مذاهب مستقل پایبند هستند، در حالی که کمتر از ۰٫۱٪ (تا سال 2015) بی‌دین هستند.
بسیاری از فیلیپینی‌ها در سال ۲۰۲۱، ۵۰۰ سال حضور مسیحیت در فیلیپین را جشن می‌گیرند و پاپ فرانسیس ۱۶ مارس، روزی که ماژلان کاتولیسیزم را وارد این کشور کرد را با یک عشای ربانی گرامی داشت.
داستان گودام

داستان گودام که به نام‌های حماسه گودام یا اینانا و گودام نیز شناخته می‌شود، اسطوره‌ای بین‌النهرینی است که از آن دو نسخهٔ بابلی باستان از شهر نیپور به دست آمده است. این داستان، روایتگر شخصیتی است که در سایر متن‌ها ناشناخته است؛ گودام اوروک را به آشوب می‌کشد. خنیاگری به نام لوگالگاباگال از رفتار او انتقاد می‌کند اما اظهاراتش فقط او را بیشتر عصبانی می‌کند. سرانجام، او توسط ماهیگیر اینانا متوقف می‌شود. خود الهه پس از آن که گودام شروع به التماس می‌کند، جانش را می‌بخشد و او را به خندقی در نزدیکی زابالام برای زندگی می‌فرستد. بسیاری از جنبه‌های داستان، از جمله ماهیت گودام و هویت ماهیگیر، موضوع بحث در آشورشناسی است. ارتباط‌های احتمالی بین داستان گودام و متن‌های دیگر نیز ذکر شده است. به طور مشخص، بیلگمس و نرگاو آسمان بسیار مشابه آن در نظر گرفته می‌شود و برخی از نویسندگان صریحا آنها را دو گونه از یک روایت می‌دانند.
تاریخچه

داستان گودام متنی به خط میخی است که در دورهٔ بابلی باستان و به زبان سومری مکتوب شده است؛ در آشورشناسی به عنوان اسطوره طبقه‌بندی شده است. تا کنون دو نسخه از متن کشف شده است که هر دو از نیپور بوده‌اند. نسخه CBS 13859 یک لوح کامل است اما نسخه Ni 4409 قطعه‌ای شکسته شده از سمت چپ یک لوح است. علاوه بر این، به احتمال زیاد یک کاتالوگ ادبی به بابلی باستان شامل اولین سطرِ این اثر است که در هیچ یک از دو لوح حفظ نشده است. تنها بخشی از سطر اول باقی ‌مانده که به صورت gud-dam iriki [...] خوانده شده است. این سطر در اصل احتمالا gud-dam iriki ba-ra-è («گودام به شهر رفت») بوده است. در کاتالوگ، این اثر در بین نخستین سطرهای بیلگمس و آککا و بیلگمس و هوواوا (نسخه ب) قرار دارد.
این متن برای اولین بار توسط آرنو پوبل در سال ۱۹۱۴ منتشر شد و ترجمهٔ دوم آن را موروس ویتزل در سال ۱۹۳۸ انجام داد، اگرچه هر دوی آنها فقط بر اولین نمونهٔ کشف شده تکیه کردند و اکنون منسوخ شده در نظر گرفته می‌شوند. مطالعات اندک دیگری در طول قرن بیستم به این متن پرداخت، اگرچه در سال ۱۹۷۶ ساموئل نوح کرامر یک قطعهٔ اضافی، Ni 4409، را شناسایی کرد که تنها نسخهٔ شناخته شدهٔ دیگرِ باقی مانده است. بخشی از شعر نیز توسط ولفگانگ هایمپل برای مقالهٔ مربوطه در واژگان آشورشناسی و باستان‌شناسی پیش آسیایی ترجمه شد. اولین نسخهٔ کامل مدرن را ویلم رومر در سال ۱۹۹۰ منتشر کرد. متعاقباً، نسخهٔ دیگری در سال ۲۰۰۱ برای پیکره متن الکترونیکی ادبیات سومری تهیه شد. ترجمهٔ داگلاس فرین از این متن نیز در سال ۲۰۰۱ منتشر شد.
داستان

داستان گودام حول موجود نام‌بخش، گودام، می‌چرخد که در هیچ منبع دیگری ذکر نشده است. طبق تعبیر بنت آلستر، این متن به احتمال زیاد با توصیفی از آمادگی برای جشن اینانا شروع می‌شود، که گودام در آن شرکت می‌کند، اگرچه نقش دقیق او در آن مشخص نیست. از طرف دیگر، ممکن است از او برای شرکت در جشن دعوت نشده باشد. او متعاقباً وارد انباری می‌شود و به جستجوی آبجو و مشروب می‌پردازد، اما به دلیل از بین رفتن سطرهای اول روایت، مشخص نیست که این اقدامات در چه شرایطی آغاز شده است. سپس گودام توسط ساکنان مسلح اوروک محاصره می‌شود و سخنرانی لوگالگاباگالِ خنیاگر را می‌شنود که در آن حرص و ولع او محکوم می‌شود:
آوازخوان آواز را تکرار کرد، او تارها را دلنگ‌دلنگ به صدا در آورد:

«آنچه خوردی، آنچه خوردی

نان نخوردی، آنچه خوردی گوشت خودت بود.

آنچه نوشیدی، آنچه نوشیدی 

آبجو ننوشیدی، آنچه نوشیدی خون خودت بود.

گودام، در خیابان اوروک، انبوه خلق تو را تعقیب کردند.

انبوه خلق با سلاح تو را محاصره کردند!

برو، این کار را نکن! آنچه را که زن به من امر کرده است (که بگویم)، ای مردم، آمده‌ام (تا بگویم)!»
زنی که او نام می‌برد احتمالا اینانا است. مداخلهٔ او گودام را به خشم می‌آورد او اعلام می‌کند که معبد اینا را در اوروک و معبدی در زابالام را ویران خواهد کرد و شروع به کشتن مردمی که در اطرافش حضور دارند، با سلاح خود (šar2-ur2) می‌کند، تا اینکه یک قهرمان مداخله می‌کند. قهرمان ناشناس که به عنوان «ماهی‌گیر صغیر، ماهی‌گیر اینانا» توصیف می‌شود (šu-ḫa6 tur-re šu-ḫa6 dinana-ke4)، او را با تبر دوطرفه می‌کوبد. گودام شروع به گریه می‌کند و به اینانا التماس می‌کند که از او درگذرد و در ازای آن به او پیشنهاد می‌دهد که برایش گاو و گوسفند از کوه بیاورد. بخش پایانی داستان به خوبی حفظ نشده است، اگرچه ظاهراً اینانا پیشنهاد او را می‌پذیرد و او را می‌فرستد تا در خندقی در مزرعه‌ای نزدیک زابالام زندگی کند. اینانا اعلام می‌کند که مادر گودام باید یک الاغ اجاره کند و یک گونی برایش بخرد. متن با ستایش اینانا به پایان می‌رسد:
اینانا، بگذار رشادت تو را ستایش کنم!

ستایش تو خوش است!