stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لامین فومبا

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Lamine Fomba
زادروز:  ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  روزنی سو بوآ
قد:  1.75 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال نیم المپیک
شمارهٔ پیراهن:  ۱۲
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۱۱:  Montreuil Red Star
۲۰۱۱–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال اوسر
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال اوسر |  ۳۸ |  (۳) |
| ۲۰۱۹– |  باشگاه فوتبال نیم المپیک |  ۵۱ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه |  ۶ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۲:۱۰, ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۲:۱۰, ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۹ (UTC)
لامین فومبا (انگلیسی: Lamine Fomba؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسر اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه بازی کرده‌است.
جنگ داخلی بیزانس ۱۳۲۱–۱۳۲۸

جنگ داخلی بیزانس ۱۳۲۱–۱۳۲۸ مجموعه ای از اختلافات و درگیری‌ها بین امپراتور بیزانس آندرونیکوس دوم پالایولوگوس و نوه او آندرونیکوس سوم پالیولوگوس در مورد کنترل امپراتوری بیزانس بود.
در سال ۱۳۲۰ آندرونیکوس سوم به صورت اتفاقی باعث مرگ برادر خود مانوئل پالایولوگوس شد، پس از این اتفاق پدر او میخائیل نهم امپراتور مشترک، و وارث یگانه امپراتوری در غم فرزندش درگذشت. پس از این اتفاق و اختلافات پیش آمده به دنبال آن آندرونیکوس دوم نوه خود را از وراثت برکنار و ترد کرد. آندرونیکوس سوم با حمایت دوستش ژان کانتاکوزنوس و نسل جوان اشراف، در یک جنگ هفت ساله علیه پدربزرگش جنگید و در نهایت در سال ۱۳۲۸ آندرونیکوس سوم با پیروزی وارد قسطنطنیه شد و آندرونیکوس دوم مجبور به کناره‌گیری شد. آندرونیکوس دوم در سال ۱۳۳۲ به عنوان راهب در قسطنطنیه درگذشت و در صومعه لیپس (مسجد فعلی فناری عیسی) به خاک سپرده شد.
خانه سبز (معماری)

نمونه‌ای از طراحی خانه سبز که از نظر انرژی کارآمد است و سقفی شیبدار برای هدایت آب باران و جمع‌آوری آن دارد.
خانهٔ سبز(به انگلیسی: Green home)، خانه‌ای است که به گونه‌ای طراحی شده است که با محیط زیست سازگار و پایدار است و درعین حال بر تأثیر استفاده از "انرژی، آب، و مصالح ساختمانی" متمرکز است.
اجزاء تشکیل دهنده

اجزای تشکلیل دهندهٔ خانهٔ سبز در سطح جهانی مورد توافق نیست. درآن جا استانداردهای ملی در خصوص اجزای تشکیل دهندهٔ یک بازسازی سبز فراتر از گواهی نامهٔ غیر انتفاعی وجود ندارد.
به طور کلی، خانهٔ سبز خانه‌ای است که به منظور حفظ و نگهداری" انرژی یا آب، بهبود کیفیت هوای داخلی ساختمان؛ استفاده ازمواد پایدار، بازیافتی یا استفاده شده و تولید زبالهٔ کمتر در فرآیند" ساخته یا بازسازی شده است. این امر ممکن است شامل خرید وسایل انرژی کارآمد یا استفاده از مواد ومصالح ساختمانی خاصی باشد که در حفظ هوای سرد و گرم در داخل ساختار کارآمد تر می‌باشند.
تاریخچه

اولین خانهٔ سبز توسط علی فرخ زاه ساخته شد
اصل عمدهٔ مدرن که موجب پیدایش جنبش ساخت و ساز سبز شد در دههٔ ۱۹۷۰ پس ازاین که قیمت نفت شدیداً شروع به افزایش کرد آغاز شد. در پاسخ، محققان شروع به جستجو برای فرآیندهایی با انرژی بهینه کردند که احیاء جنبش زیست محیطی اخیر را به دنبال داشت. در دههٔ۱۹۹۰ بسیاری از سازمان‌های مختلف به ترویج ساختمان‌های سبز و همچنین بهبود دانش و آگاهی مصرف کنندگان اختصاص داده شد تا آن‌ها بتوانند از خانه‌های سبز بیشتری بهره‌مند شوند. انجمن مقررات بین‌المللی و انجمن ملی سازندگان خانهٔ سبزدر سال ۲۰۰۶ به منظور ایجاد یک "استاندارد ساختمان خانهٔ سبز داوطلبانه" تشریفات اداری را آغاز کردند.
فرمان قانون سیاست انرژی در سال ۲۰۰۵ قانونی وضع شد که  به موجب آن کاهش مالیات مالکانی را شامل شد که می‌توانند استفاده از تغییرات کارآمد انرژی، همچون صفحات خورشیدی و دیگر وسائل ل انرژی خورشیدی را در خانه هایشان نشان دهند.
در مارس سال ۲۰۰۷، بانک نیوزیلند " اولین بانک نیوزیلند بود که وام خانهٔ سبز را عرضه کرد.
گواهی نامه‌ها

انواع مختلفی از گواهی نامه‌ها در سطح جهانی وجود دارند که یک خانه را به عنوان خانه سبز اعلام می‌دارند. انجمن ساخت و ساز سبز ایالات متحده آمریکا نمونه‌ای از یک نوع سازمان است که گواهی نامه خانه سبز را صادر می‌کند. گواهی نامه این سازمان تحت عنوان رهبری در طراحی انرژی و محیط زیست صادر می‌شود. فاکتورهایی که این سازمان در سیستم گواهی نامه خود در نظر می‌گیرد شامل" مکان سایت، استفاده از انرژی و آب، تلفیق ساختمان سالم تر و مواد عایق، بازیافت، استفاده از انرژی تجدیدپذیر و حفظ منابع طبیعی" است.
در همین دوران انجمن ملی سازندگان خانه نیز به طور مستقل راهنمایی‌های ساخت خانه سبز مدل را در ضمن تعدادی از دیگر برنامه‌های کاربردی مختلف به عنوان یک نوع گواهی نامه صادر کرد .
لسان المیزان

کتاب های چاپ شده اثر ابن حجر عسقلانی
لسان المیزان اثر ابن حجر عسقلانی ویرایش و الحاقی بر کتاب میزان الاعتدال اثر شمس‌الدین ذهبی است. این کتاب دربارهٔ علم رجال و دربردارندهٔ رجالی است که از دیدگاه اهل سنت، ضعیف، متروک یا مجهول به‌شمار می‌روند. ابن حجر در این کتاب از تکرار نام راویان کتاب‌های ستّه خودداری کرده‌است. به‌گفتهٔ ذهبی در میزان الاعتدال، تشیع و غلو در آن بدعت کوچک به‌حساب می‌رود و این‌گونه افراد در میان تابعین و اصحاب تابعین بسیار بوده‌اند که درصورت ردّ روایت حدیث آنان، حجم بسیاری از احادیث پیامبر اسلام از بین می‌رود. اما رفض را بدعت کبری دانسته به آن معنی که ردّ ابوبکر و عمر و انکار مقام آنان است و ادامه می‌دهد که در میان رافضیان، فرد راستگو وجود ندارد. ابن حجر پس از نقل این قول از ذهبی در مقدمهٔ لسان المیزان می‌آورد مالک و اصحاب او و ابوبکر باقلانی روایت اهل بدعت مانند اهل رفض و خوارج را کاملاً منع می‌کنند.
علی‌پور، نتراکونا

| Alipur, Kendua, Netrakona আলীপুর | Alipur, Kendua, Netrakona আলীপুর |
| --- | --- |
کشور:  بنگلادش
استان‌های بنگلادش: استان داکا
District: ناحیه نتروکونه
Upazila: Kendua Upazila
شهرداری: Kendua Pourashava
روستا: Alipur
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۳ کیلومتر مربع (۰٫۱ مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (BST)
کد پستی: 2480
وبگاه: http://www.alipur.org
علی‌پور، نتراکونا (به لاتین: Alipur, Netrokona) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در استان داکا واقع شده‌است.
خصوصیات

علی‌پور ۰٫۳ کیلومترمربع مساحت دارد.
ایوون زیما

| ایوون زیما | ایوون زیما |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۹ ‏(۳۵ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–اکنون
ایوون زیما (انگلیسی: Yvonne Zima؛ زادهٔ ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۹) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم  بوسه طولانی شب‌بخیر، تا تو بودی و عشق لطمه میزند اشاره کرد.
جنی الورس

| جنی الورس | جنی الورس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Jenny Elvers
زادهٔ: ۱۱ مهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) لونبورگ
ملیت: آلمان
پیشه: هنرپیشه
جنی الورس (آلمانی: Jenny Elvers؛ زادهٔ ۱۱ مهٔ ۱۹۷۲) هنرپیشه اهل آلمان است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کوبیدن بر در بهشت اشاره کرد.
ابوبکر قطبی اهری

ابوبکر قطبی اهری (زنده در ۷۶۰ ق/ ۱۳۵۹م)، مورخ دورهٔ جلایریان و نویسندهٔ کتاب تاریخ شیخ اویس است. از نسبت اهری وی در می‌یابیم که اصلاً اهل اهر بوده‌است. او در دستگاه شیخ اویس می‌زیست و کتاب خود را به این فرمانروای نامدار جلایریان در آذربایجان و عراق عرب (حک‍ ۷۵۷–۷۷۶ ق) تقدیم کرده‌است.
تواریخ یا تاریخ شیخ اویس تألیف ابوبکر قطبی اهری نجم از مورخان بنام عهد خویش است در سال ۸۶۰ قمری نگاشته شده‌است. اهمیت این متن تاریخی، استفاده از متون کهن و گزارش روزگار خود است. مؤلف تسلط خاصی بر اوضاع آذربایجان و اران داشته و از این جهت متنی قابل توجه ارائه نموده‌است. بخش دوم ۵ قسمت است: خلفای راشدین، امویان، مروانیان، عباسیان و مغولان. مآخذ اهری دربارهٔ وقایع این دوره تا چیرگی مغولان و پس از آن فرمانروایی ایلخانان تا پایان روزگار اولجایتو، تا حد بسیاری شناخته شده‌است. مورخ دربارهٔ رخدادهای سالهای ۶۶۳ تا ۷۰۳ ق/ ۱۲۶۵ تا ۱۳۰۴ م گذشته از پاره‌ای تفاوت‌ها در جزئیات، بر جامع التواریخ رشیدالدین فضل‌الله متکی بوده‌است؛ اما برخلاف رشیدالدین، به اخبار مربوط به فرمانروایان مغولی دشت قبچاق در جنوب روسیه، یعنی اردوی زرین یا آلتین اردو (ه‍ م)، عنایت ویژه‌ای نشان داده‌است. دربارهٔ رخدادهای پس از ۷۰۳ق تا پایان روزگار اولجایتو (۷۱۶ ق/ ۱۳۱۶ م)، احتمالاً از تاریخ اولجایتو، نگاشتهٔ ابوالقاسم کاشانی بهره گرفته‌است. اما منابع او دربارهٔ اخبار روزگار سلطان ابوسعید بهادرخان ــ جانشین اولجایتو ــ تا پایان بخش موجود تاریخ شیخ اویس به درستی دانسته نیست.
هونگ سونگ-نام

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هونگ سونگ-نام: هونگ سونگ-نام
هانگول: 홍성남
هانجا: 洪成南
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Hong Seong-nam
مک‌کیون–ریشاور: Hong Sŏng-nam
هونگ سونگ-نام (انگلیسی: Hong Song-nam; زاده ۲ اکتبر ۱۹۲۹ – درگذشته ۳۱ مارس ۲۰۰۹) سیاستمدار اهل کره شمالی بود. وی از ۵ سپتامبر ۱۹۹۸ تا ۳ سپتامبر ۲۰۰۴ نخست‌وزیر این کشور بود.
هونگ سونگ-نام در ۳۱ مارس ۲۰۰۹، در ۷۹ سالگی درگذشت.
خدا و دیگر ذهن‌ها

کتابی اثر فیلسوف آلوین پلانتینگا
خدا و دیگر ذهن‌ها (به انگلیسی: God and Other Minds) کتابی است اثر فیلسوف دین آمریکایی آلوین پلانتینگا که بحث‌های فلسفی دربارهٔ وجود خدا را در محافل فلسفی انگلیسی-آمریکایی با این استدلال که اعتقاد به خدا مانند اعتقاد در اذهان دیگر است، دوباره برانگیخت. اگرچه پلانتینگا بعداً برخی از دیدگاه‌های خود را اصلاح کرد، به‌ویژه در مورد استحکام برهان‌های هستی‌شناختی و ماهیت عقلانیت معرفتی، اما او همچنان بر سر ایده‌های اساسی کتاب ایستاده‌است. این اثر در سال ۱۹۶۷منتشر شد.
خلاصه

خدا و دیگر ذهن‌ها: مطالعه توجیه منطقی اعتقاد به خدا در ابتدا توسط انتشارات دانشگاه کرنل در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. نسخه‌ای با مقدمه جدید توسط پلانتینگا در سال ۱۹۹۰ منتشر شد (شابک ‎۹۷۸–۰۸۰۱۴۹۷۳۵۳).
این کتاب به بررسی عقلانی بودن اعتقاد به خدا، همان‌طور که در سنت عبری-مسیحی مشاهده می‌شود، می‌پردازد. در قسمت اول، پلانتینگا تعدادی از استدلال‌های سنتی برای وجود خدا را بررسی می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هیچ‌کدام وجود خدا را با موفقیت نشان نمی‌دهند. او در بخش دوم، برخی از دلایل عمده را علیه اعتقاد به خدا، از جمله مسئله شر، پارادوکس قدرت مطلق و رتحقیق‌پذیری، مورد بررسی قرار داده و رد می‌کند. در نهایت، در بخش سوم، قیاس‌های مختلف بین اعتقاد به خدا و اعتقاد به ذهن‌های دیگر را بررسی می‌کند. او نتیجه می‌گیرد که این دو باور در یک قایق معرفتی قرار دارند: اگر یکی از نظر عقلی موجه باشد، دیگری نیز موجه است. پلانتینگا معتقد است از آن‌جایی که اعتقاد به ذهن‌های دیگر کاملاً عقلانی است، اعتقاد به خدا نیز چنین است.
کتاب دارای فصول زیر است:
بخش اول: الهیات طبیعی
فصل ۱: برهان علیت
فصل ۲: برهان هستی‌شناختی - I
فصل ۳: برهان هستی‌شناختی - II
فصل ۴: برهان نظم
بخش دوم: خداشناسی طبیعی
فصل ۵: مسئله شر
فصل ۶: دفاع از اراده آزاد
فصل ۷: تصدیق‌گرایی و سایر آتولوژیک‌ها
بخش سوم: خدا و ذهن‌های دیگر
فصل ۸: دیگر ذهن‌ها و قیاس
فصل ۹: جایگزین‌های موقعیت قیاسی
فصل ۱۰: خدا و قیاس
واکنش‌ها

مایکل اسلوت در مجله فلسفه معتقد است که «[این] کتاب یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایی است که در این قرن در مورد فلسفه دین منتشر شده‌است، و کمک‌های برجسته‌ای به درک ما از مسئله دیگر ذهن‌ها نیز می‌کند.
به گفته فیلسوف ویلیام لین کریگ، خدا و دیگر ذهن‌ها با به‌کار بردن «ابزارهای فلسفه تحلیلی برای پرسش‌های فلسفه دین با دقت و خلاقیت بی‌سابقه‌ای، به احیای فلسفه دین پس از دوران ضعیف پوزیتیویسم منطقی کمک کردند».
پاسخ پلانتینگا در مسئله شر (به اصطلاح دفاع از اراده آزاد، که استدلال می‌کند که این امکان وجود دارد که خداوند نمی‌توانست جهانی را با تعادل بهتری از خیر بر شر نسبت به دنیای واقعی خلق کند) بحث‌های علمی قابل‌توجهی را برانگیخت.
جبیله

جبیله، نام شهری است در عربستان است که در مسیر ریاض بریده واقع شده است. این شهر، در دشت واقع شده است و قبور صحابه کشته شده در جنگ با مسیلمه در نزدیکی این شهر واقع شده است.
موقعیت

این شهر کوچک در پنجاه کیلومتری شمال غربی شهر ریاض و بین آبادی العیینه در مغرب و شهر درعیه در جنوب شرقی است. مختصات این شهر َ54 24 عرض شمالی و َ27 46 طول شرقی گزارش شده است و در مسیر ریاض-بریده واقع شده است. فاصله این شهر تا ریاض نزدیک به ۳۰ کیلومتر است.
ویژگی‌ها

این شهر در دشت قرار گرفته است و با دو جاده به ریاض متصل است. این جاده‌ها در بین تپه‌هایی به ارتفاع هفتصد تا هشتصد متر کشیده شده‌اند. یکی از جاده‌ها از منطقه صخره‌ای میان ساحل شرقی وادی حنیفه و ریاض می‌گذرد و دیگری تا درعیه امتداد دارد. این جاده از جهت حمل و نقل محصولات جبیله از لحاظ اقتصادی برای این شهر مهم تلقی می‌شود. جاده جدید ریاض به بریده، در سال ۱۹۶۱ احداث گردید از مسیرهای مناسب به سمت شمال محسوب می شود.
تاریخچه

قدمت این شهر، به پیش از اسلام می‌رسد. امین ریحانی، این شهر را قریه‌های قدیمی بنوحنیفه در نجد گزارش کرده است و مسیلمه کذاب، که مدعی نبوت در زمان حیات پیامبر اسلام به شمار می‌رفت، در این شهر مسکن داشته است. به گزارش برخی منابع، تپه های ماهورهای سمت راست وادی جنیفه، که در نزدیکی این شهر واقع شده است، به قبور الصحابه مشهور است و مدفن جنگجویان نبرد عقرباء می‌باشد. این نبرد در سال یازدهم هجری در سرزمین یمامه بین مسلمانان و سپاه مسیلمه در گرفت. منابع دامنه این نبرد را تا شما شهر کنونی جبیله گزارش کرده اند. بنا به گزارش منابع، ۱۲۰۰ نفر از صحابه های پیامبر در نبرد کشته شدند که وجود هفتصد حافظ قرآن در بین آنها، محل تأمل است. زید برادر عمر بن خطاب از جمله کشته شدگان این نبرد است.
در سال ۸۵۰ ه.ق این شهر به آل یزید تعلق داشت و با حمله موسی بن ربیعه بن مانع مرادی (امیر درعیه)، شوکت این خاندان در منطقه از میان رفت و افراد گروه پراکنده شدند. در اواسط قرن دوازدهم، این شهر یکی از محل های نشست و برخاست محمد بن عبدالوهاب (موسس مذهب وهابیت) بوده است. وی اولین پیروزی های خود را در این منطقه تجربه کرده است. بنا به گزارش منابع تاریخی، تا پیش از قیام محمد بن عبدالوهاب، مردم این شهر به زیارت قبور بزرگان مدفون می رفتند و برای درختان قداست قائل بودند. پس از قیام محمد بن عبدالوهاب، قبور و بقاع صحابه در این شهر (از جمله قبر زید بن خطاب) ویران شد. برخی از اهالی شهر پس از تخریب این بنا، به خارج از شهر رفته و توقع عذاب و بلا بر ابن وهاب بودند. در سال ۱۱۷۲ نیز نبردی میان عُرَیْعَربن دجین بن سعدون و محمدبن سعود درگرفت که در نهایت به صلح انجامید.
ایگناسیو مارینو

| ایگناسیو مارینو | ایگناسیو مارینو |
| --- | --- |
شهردار رم: شهردار رم
دوره مسئولیت ۱۲ ژوئن ۲۰۱۳ – ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵: دوره مسئولیت ۱۲ ژوئن ۲۰۱۳ – ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵
پس از: جیانی آلمانو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ مارس ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) جنوا، ایتالیا
ملیت: مردم ایتالیا
حزب سیاسی: حزب دموکراتیک ایتالیا
تخصص: جراح
ایگناسیو مارینو (انگلیسی: Ignazio Marino؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۵) یک سیاست‌مدار و جراح اهل ایتالیا است.
او از ۱۲ ژوئن ۲۰۱۳ تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ شهردار رم بود.
لسانسیون، کبک

| L'Ascension | L'Ascension |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Country:  کانادا
استان:  استان کبک
ناحیه: Laurentides
منطقه شهری: Antoine-Labelle
Constituted: September 23, 1905
حکومت: حکومت
 • Mayor: Yves Meilleur
 • Federal riding: Laurentides—Labelle
 • Prov. riding: Laurentides—Labelle
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵۱٫۶۰ کیلومتر مربع (۱۳۵٫۷۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۴۱٫۹۰ کیلومتر مربع (۱۳۲٫۰۱ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۸۴۴
 • تراکم: ۲٫۵/کیلومتر مربع (۶/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۲٫۰%
 • Dwellings: ۸۵۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0T 1W0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.municipalite-lascension.qc.ca
لسانسیون (به فرانسوی: L'Ascension) شهری در منطقه شهری آنتوان-لابل ناحیه لورانتید در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۸۰۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۳۴۲٫۸۳ کیلومتر مربع است.
آنتیل

| Antilles | Antilles |
| --- | --- |
زبان(های) رسمی: اسپانیایی، انگلیسی فرانسوی، کرئول هلندی، پاپیامنتو
آنتیل (به انگلیسی: Antilles) مجمع‌الجزایری در دریای کارائیب است. این جزایر در مجاورت خلیج مکزیک و اقیانوس واقع هستند و به شکل یک کمان با طول ۳۵۰۰ کیلومتر بوده که از کشور کوبا شروع شده و تا ساحل ونزوئلا امتداد دارد. آنتیل به دو ناحیهٔ کوچک‌تر به نام آنتیل بزرگ و آنتیل کوچک تقسیم شده‌است.
مساحت این ناحیه در حدود ۲۳۵٫۸۳۰٫۰۰۰ کیلومتر مربع بوده و در حدود ۴۲ میلیون نفر جمعیت دارد. این جزایر متعلق به ۱۳ کشور مختلف هستند.
کشورها و قلمروها > مجمع‌الجزایر لوکایی

مقالهٔ اصلی: مجمع‌الجزایر لوکایی
باهاما
جزایر تورکس و کایکوس
کشورها و قلمروها > آنتیل بزرگ

آنتیل بزرگ که در شمال و غرب این ناحیه قرار دارد و شامل جزایر بزرگ از جمله جزایر کیمن، کوبا، جامائیکا، هیسپانیولا، پورتوریکو و هائیتی می‌باشد. جزایر بادپناه و جزایر بادگیر در آنتیل کوچک واقع هستند.
کوبا
هیسپانیولا
هائیتی
جمهوری دومینیکن
جامائیکا
پورتوریکو (ایالات متحده آمریکا)
جزایر کیمن (بریتانیا)
ایسلا د لا خوبنتود
کشورها و قلمروها > آنتیل کوچک

آنتیل کوچک که در جنوب قرار دارد و از جزایر بادپناه و جزایر بادگیر تشکیل شده‌است.
آنگویلا (بریتانیا)
آنتیگوآ و باربودا
آنتیگوا
باربودا
Redonda
آروبا (پادشاهی هلند)
باربادوس
بونیر (هلند)
جزایر ویرجین انگلستان (بریتانیا)
کوراسائو (پادشاهی هلند)
دومینیکا
گرنادا
French Antilles (فرانسه)
جزیره گوادلوپ
مارتینیک
La Désirade
Marie-Galante
Les Saintes
سنت بارثلمی
سابا (هلند)
سینت یوستیشس (هلند)
مونتسرات (بریتانیا)
سنت کیتس و نویس
سنت کیتس
نویس (جزیره)
سنت لوسیا
سن مارتن
سن مارتن فرانسه (فرانسه)
سنت مارتین (پادشاهی هلند)
سنت وینسنت و گرنادین‌ها
ترینیداد و توباگو
توباگو
ترینیداد
جزایر ویرجین ایالات متحده
سنت کرویکس، جزایر ویرجین ایالات متحده
سنت توماس
سنت جان
Federal Dependencies of Venezuela
مجمع‌الجزایر لوس روکوئز
La Orchila
La Tortuga
La Blanquilla
جزیره مارگاریتا
Coche
Cubagua
Other islands
خروج (فیلم ۲۰۰۰)

| خروج | خروج |
| --- | --- |
کارگردان: الیویر مگاتن
تهیه‌کننده: امانوئل پروست
نویسنده: الیویر مگاتن
موسیقی: نیکلاس بیکیالو
فیلم‌بردار: میشل تابوریو
تدوین‌گر: اولیویر مافرو
شرکت تولید: اروپاکورپ
تاریخ‌های انتشار:  ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۰ (۲۰۰۰-07-۱۲)  
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
خروج (به انگلیسی: Exit) یک فیلم جنایی و دلهره‌آور فرانسوی به نویسندگی و کارگردانی الیویر مگاتن محصول سال ۲۰۰۰ است. در این فیلم پاتریک فونتانا، فئودور آتکین، سرژ بلومنتال، کلوتیلد کورو، مانوئل بلان و ژان میشل فته به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۰ منتشر شد.
داستان

استن، یک قاتل احتمالی روانی و تکراری، پس از ۵ سال حبس در پونتیاک، بیمارستان دیوانه‌های خطرناک آزاد می‌شود. به محض رفتن او، قتل‌ها از سر گرفته می‌شود.
قربانیان نازیسم

این نوشتار فهرستی از قربانیان سرشناس نازیسم است. بسیاری از کسانی که نامشان در این فهرست آمده‌است از یهودیان و لهستانی‌ها هستند، اگرچه اسیران جنگی شوروی، شاهدان یهوه، صرب‌ها، کاتولیک‌ها، مردم کولی و مخالفان سیاسی نیز کشته شدند. فهرست شامل کسانی است که به دلیل نیا، باور مذهبی یا سیاسی، یا گرایش جنسی خود جانشان را در رژیم نازی از دست دادند. همچنین، فهرست شامل آنانی می‌شود که در هولوکاست کشته شدند؛ آنانی که جانشان را در اردوگاه‌های کار اجباری از دست دادند؛ قربانیان حزب نازی؛ و نیز کسانی که برای ممانعت از به قتل رسیدن دست به خودکشی زدند.
این فهرست بر پایه شغل و ملیت تنظیم شده‌است.
هنرهای اجرایی

| نام | عمر | ملیت | دست‌آوردها | علت مرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| هانا بردی | ۱۹۳۱–۱۹۴۴ | چک | به تصویر کشیده شده در Hana's Suitcase: A True Story | مرگ توسط گاز در اردوگاه آشویتس |
| رنه بلوم | ۱۸۷۸–۱۹۴۲ | فرانسوی | بنیان‌گذار Ballet de l'Opéra à Monte Carlo | ؟ |
| آرتور برگن | ۱۸۷۵–۱۹۴۳ | اتریشی | بازیگر، کارگردان | آشویتس |
| ایگان فریدل | ۱۸۷۸–۱۹۳۸ | اتریشی | بازیگر، اجراکننده در کاباره | خودکشی برای دستگیر نشدن توسط اس‌آ |
| اویگن بورگ | ۱۸۷۱–۱۹۴۴ | آلمانی | بازیگر | در اردوگاهی ناشناس کشته شد |
| ارنست آرنت | ۱۸۶۱–۱۹۴۲/۳ | آلمانی | بازیگر | مرگ توسط گاز در اردوگاه مرگ تربلینکا |
| ماریا بارد | ۱۹۰۰–۱۹۴۴ | آلمانی | بازیگر | خودکشی در برلین |
| لیا دویچ | ۱۹۲۷–۱۹۴۳ | کروات | بازیگر خردسال | نارسایی قلب در راه آشویتس |
| مکس ارلیش | ۱۸۹۲–۱۹۴۴ | آلمانی | بازیگر، نمایش‌نامه‌نویس، کارگردان، نویسنده | مرگ توسط گاز در آشویتس |
| ماریا فورسکیو | ۱۸۷۵–۱۹۴۳ | اتریشی-مجار | بازیگر و خواننده اپرا | اردوگاه مرگ بوخن‌والد |
| لیسل فرانک | ۱۹۱۱–۱۹۴۴ | چک | رقصنده، بازیگر کاباره | راهپیمایی مرگ اجباری از اردوگاه آشویتس به کریخانستاد |
| کورت گرون | ۱۸۹۷–۱۹۴۴ | آلمانی | بازیگر، کارگردان فیلم | مرگ توسط گاز در آشویتس |
| دورا گرزون | ۱۸۹۹–۱۹۴۳ | آلمانی | بازیگر | مرگ توسط گاز در آشویتس |
| یان گوتوفت | ۱۸۸۱–۱۹۴۲ | اتریشی-مجار | بازیگر | توسط اس‌اس در ویلیچکا کشته شد |
| یواخیم گوتشایک | ۱۹۰۴–۱۹۴۱ | آلمانی | بازیگر | خودکشی در برلین |
| لسلی هاوارد | ۱۸۹۳–۱۹۴۳ | بریتانیایی | بازیگر | هواپیمایش توسط لوفت‌وافه سرنگون شد |
| گئورگ جان | ۱۸۷۹–۱۹۴۱ | آلمانی | بازیگر | گتو ووچ |
| کورت لیلین | ۱۸۸۲–۱۹۴۳ | آلمانی | بازیگر | اردوگاه مرگ سوبیبور |
| پال مورگان | ۱۸۸۶–۱۹۳۸ | اتریشی | بازیگر، بازیگر کاباره | اردوگاه مرگ بوخن‌والد |
| برنارد ناتان | ۱۸۸۶–۱۹۴۲ | فرانسوی-رومانیایی | کارگردان سینما، مدیر پیشین پتی | آشویتس |
| یوزف اشمیت | ۱۹۰۴–۱۹۴۲ | اوکراینی | خواننده، بازیگر | حمله قلبی در اردوگاهی در سوئیس |
| فریتز اشپیرا | ۱۸۸۱–۱۹۴۳ | اتریشی | بازیگر سینما و تئاتر | مرگ در اردوگاه کار اجباری روما در Vojvodina |
| ماتیلده سوسین | ۱۸۷۶–۱۹۴۳ | اتریشی | بازیگر | اردوگاه کار اجباری تریزینشتات |
| آرنولد سیمئون ون وسل | ۱۹۱۸–۱۹۴۵ | هلندی | خواننده جاز | مرگ از خستگی در برگن-بلزن |
| میکلوس ویگ | ۱۸۹۸–۱۹۴۴ | مجار | خواننده، بازیگر، کمدین | در بوداپست توسط اعضای حزب تیر صلیب با گلوله کشته شد |
| کارل هاشلر | ۱۸۷۹–۱۹۴۱ | چک | ترانه‌سرا، کارگردان فیلم و تئاتر، بازیگر، دراماتیست، نمایشنامه‌نویس | اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن |
| اتو والبورگ | ۱۸۹۹–۱۹۴۴ | آلمانی | بازیگر فیلم و کاباره | آشویتس |
| ویتولد زاخارویچ | ۱۹۱۴–۱۹۴۳ | لهستانی | بازیگر | آشویتس |
| مکس زیلزر | ۱۸۶۸–۱۹۴۳ | مجار-آلمانی | بازیگر | کشته‌شده زیر شکنجه توسط گشتاپو |
:
هنرهای تجسمی و طراحی

| نام | عمر | ملیت | دست‌آوردها | علت مرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| فریدل دیکر-براندایس | ۱۸۹۶–۱۹۴۴ | اتریشی | هنرمند | اتاق گاز در آشوویتس |
| یوزف چاپک | ۱۸۸۷–۱۹۴۵ | چک | نقاش، طراح، نویسنده | تیفوس در برگن-بلزن |
| آبراهام ایزک توشینسکی | ۱۸۸۶–۱۹۴۲، آشوویتس | هلندی | طراح تئاتر توشینسکی | اتاق گاز در آشوویتس |
| ماکس ژاکوب | ۱۸۷۶–۱۹۴۴ | فرانسوی | هنرمند | ذات‌الریه در درانسی |
| ارنست لودویگ کیرشنر | ۱۸۸۰–۱۹۳۸، داووس | آلمانی | نقاش | خودکشی به دلیل آزار و اذیت |
| یولیوس کرینگر | ۱۸۷۶–۱۹۴۲ | اتریشی | هنرمند و طراح |  |
| الفریده لوس-واختلر | ۱۸۹۹–۱۹۴۰ | آلمانی | نقاش | قربانی عملیات تی۴ |
| ساموئل خسرون دو مسکیتا | ۱۸۶۸–۱۹۴۴ | هلندی | نقاش و طراح | اتاق گاز در آشوویتس |
| فلیکس نوسباوم | ۱۹۰۴–۱۹۴۴ | اتریشی | نقاش | اتاق گاز در آشوویتس |
| کارل پارسیماگی | ۱۹۰۲–۱۹۴۲ | استونیایی | نقاش | آشوویتس |
| شارلوت سالومون | ۱۹۱۷–۱۹۴۳ | آلمانی | نقاش | اتاق گاز در آشوویتس |
| یان روبچاک | ۱۸۸۴–۱۹۴۲ | لهستانی | نقاش، گرافیست | اتاق گاز در آشوویتس |
:
موسیقی

| نام | عمر | ملیت | دست‌آوردها | علت مرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| پاول هاس | ۱۸۹۹–۱۹۴۴ | چک | آهنگساز | اتاق گاز در آشوویتس |
| هاینتز آلت | ۱۹۲۲–۱۹۴۵ | آلمانی | آهنگساز | داخائو |
| ارنست باخریش | ۱۸۹۲–۱۹۴۲ | اتریشی | آهنگساز | اردوگاه کار اجباری مایدانک/لوبلین |
| ال بولی | ۱۸۹۸–۱۹۴۱ | آفریقای جنوبی-بریتانیایی | خواننده | کشته شده توسط مین پرندهٔ لوفت‌وافه انداخته شده بر روی لندن |
| ژیگا هرشلر | ۱۸۹۴–۱۹۴۱ | کروات | آهنگساز | اردوگاه مرگ یاسنواتس |
| رودولف کارل | ۱۸۸۰–۱۹۴۵ | چک | آهنگساز | اسهال خونی در تریزینشتات |
| گیدئون کلاین | ۱۹۱۹–۱۹۴۵ | چک | آهنگساز | کشته شده در حین برچیدن اردوگاهی زیرمجموعه آشوویتس |
| هانس کراسا | ۱۸۹۹–۱۹۴۴ | چک (بوهمیایی) | آهنگساز | اتاق گاز در آشوویتس |
| ماریو فینزی | ۱۹۱۳–۱۹۴۵ | ایتالیایی | پیانیست | عفونت روده مکی پس از آزادسازی آشوویتس |
| لیون یسل | ۱۸۷۱–۱۹۴۲، برلین | آلمانی | آهنگساز | شکنجه توسط گشتاپو |
| اروین شولهوف | ۱۸۹۴–۱۹۴۲ | چک | آهنگساز، جاز پیانیست | سل در اردوگاه کار اجباری وولزبورگ |
| ویکتور اولمان | ۱۸۹۸–۱۹۴۴ | چک | آهنگساز، پیانیست | اتاق گاز در آشوویتس |
| کارل‌روبرت کرایتن | ۱۹۱۶–۱۹۴۳ | آلمانی | پیانیست | اعدام در زندان پلوت‌زنزی |
| آلما روزه | ۱۹۰۶–۱۹۴۴ | اتریشی | ویولونیست، رهبر ارکستر | احتمالاً مسمومیت در آشوویتس |
| یوزف کوفلر | ۱۸۹۶–۱۹۴۴، کروزنو | لهستانی | آهنگساز، معلم موسیقی، ستون‌نویس | احتمالاً شلیک توسط آینزانتس‌گروپن |
| لیو اسمیت | ۱۹۰۰–۱۹۴۳ | هلندی | آهنگساز | اتاق گاز در سوبیبور |
| مارسل تیبرگ | ۱۸۹۳–۱۹۴۴ | اتریشی | آهنگساز، پیانیست، رهبر ارکستر | اتاق گاز در آشوویتس |
| لیون سینیگالیا | ۱۸۶۸–۱۹۴۴ | ایتالیایی | آهنگساز | در هنگام دستگیری دچار ایست قلبی شد |
| گرشون سیروتا | ۱۸۷۴–۱۹۴۳ | لهستانی | خواننده تنور | کشته‌شده در جریان خیزش گتوی ورشو |
| ایلسه وبر | ۱۹۰۳–۱۹۴۴ | چک | آهنگساز، نمایشنامه‌نویس | اتاق گاز در آشوویتس |
:
علوم انسانی

| نام | عمر | ملیت | دست‌آوردها | علت مرگ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| میلدرد هارنک | ۱۹۰۲–۱۹۴۳ | آمریکایی | تاریخ‌شناس ادبی، مترجم، جنگجوی مقاومت | اعدام در زندان پلوت‌زنزی |
| الیسه ریختر | ۱۸۶۵–۱۹۴۳ | اتریشی | استاد لغت‌شناسی زبان‌های رومی |  |
| سیمون دانباو | ۱۸۶۰–۱۹۴۱ | بلاروسی | تاریخ‌دان، نویسنده، فعال | در گتو ریگا در جریان کشتار رومبولا کشته شد |
| نوربرت یوکل | ۱۸۷۷–۱۹۴۲، آلزرگروند (احتمالاً؟) | چک | آلبانی‌شناس |  |
| مارک بلوخ | ۱۸۸۶–۱۹۴۴ | فرانسوی | تاریخ‌دان، رهبر مقاومت | توسط گشتاپو در سن-دیدیه-دو-فورمان شکنجه و کشته شد |
| ولنتن فلدمان | ۱۹۰۹–۱۹۴۲ | فرانسوی | فیلسوف، رهبر مقاومت | اعدام توسط جوخه |
| ژان گوسه | ۱۹۱۲–۱۹۴۴ | فرانسوی | روزنامه‌نگار، جنگجوی مقاومت | در اردوگاه نوینگامه مرد |
| ژرژ پولیتزر | ۱۹۰۲–۱۹۴۲ | فرانسوی | فیلسوف، رهبر مقاومت | اعدام توسط جوخه |
| بوریس ویلده | ۱۹۰۸–۱۹۴۲ | فرانسوی | قوم‌شناس، جنگجوی مقاومت | اعدام توسط جوخه |
| آوگوست پیرژوک | ۱۸۸۷–۱۹۴۴ | اسلوانیایی | تاریخ‌دان ادبی |  |
| والتر بنیامین | ۱۸۹۲–۱۹۴۰ | آلمانی | فیلسوف | خودکشی در پرتبو برای ممانعت از تبعید |
| فریدریش مونزر | ۱۸۶۸–۱۹۴۲، تریزینشتات | آلمانی | استاد مطالعات کلاسیک |  |