stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمد ملکی
شورای تزکیه و اخراج استادان از دانشگاه تهران

دوران سرپرستی محمد ملکی که از بهمن ۵۷ تا خرداد ۵۹ سرپرست شورای دانشگاه تهران بود با حوادثی روبرو بود، از حمله به دانشکده فنی و پاکسازی اساتید، دانشجویان و کارمندان. وی پاکسازی‌های استادان دانشگاه را قانونی می‌دانست و از اخراج برخی استادان به گفته او «عوامل فاسد» و «نوکر بیگانه» و وابسته «به دربار پهلوی و صهیونیسم بین‌المللی» دفاع کرد. در این این دوران بود که شورایی تحت عنوان «شورای تزکیه» در دانشگاه تهران برای اخراج استادان شکل گرفت. او در کتاب «دانشگاه تهران و جای پای امپریالیسیم» ماجرای «دیدار با آیت‌الله طالقانی در دبیرخانه دانشگاه» و درخواست او را برای «پاکسازی دانشگاه از عناصر ناپاک و نامطلوب» روایت کرده‌است و نوشته: «پس از قبول مسئولیت اداره دانشگاه به امر پدر طالقانی نخستین اقدام‌مان انجام این مهم بود. بلافاصله کمیته‌های پاکسازی مرکب از استادان و دانشجویان و کارمندان شروع به‌کار کرد و در مرحله نخست بیش از هفتاد نفر از سرشناس‌ترین عوامل وابسته به دربار پهلوی و صهیونیسم بین‌المللی از جمله هوشنگ نهاوندی، سید حسین نصر، محمد باهری، رضا علومی، احمد هوشنگ شریفی، کاظم ودیعی، رضا مظلومان، احسان نراقی، حمید ثابتی، شموئل رعبر، ایرج لاله‌زاری، نصرالله مقتدر مژدهی، قاسم معتمدی، شاهرخ امیر ارجمند، داریوش شیروانی‌نژاد، هادی هدایتی و… را از دانشگاه اخراج کردیم» او همچنین می‌گوید: «به یاری الله و کمک و معاضدت دانشگاهیان متعهد و مسئول، حدود پانصد نفر از ساواکی‌ها را از محیط مقدس دانشگاه و تا آنجا که مقدور بود دست عناصر فاسد و سرسپردگان رژیم شاه خاین و وابستگان به امپریالیسم و صهیونیسم را از دانشگاه کوتاه نمودیم.»
در پی اخراج‌های گسترده در دانشگاه تهران، به تاریخ ۹ مرداد ۱۳۵۸ نامه‌ای اعتراضی از سوی وزیر وقتِ فرهنگ و آموزش عالی خطاب به مدیران وقت دانشگاه تهران در مورد برکناری استادان و کارکنان دانشگاه بدون درنظر گرفتن ضوابط و مقررات اعتراض شده و قطع حقوق آنان از سوی وزیر وقت علوم غیرقانونی خوانده شده‌است. پاسخ تند شورای چهار نفره ریاست دانشگاه تهران که در میان آن‌ها نام محمد ملکی به چشم می‌خورد، به نامهٔ وزیر این است: «شما به عبور از روی خون ده‌ها هزار شهید به وزارت رسیدید و امروز برای اخراج نهاوندی‌ها، لاله‌زاری‌ها، امیرارجمندها، ودیعی‌ها، نراقی‌ها و… صحبت از مقررات آن‌چنانی می‌کنید» شورای روسای دانشگاه تهران در پایانِ نامه بر ادامهٔ رویهٔ خود تأکید می‌کنند و می‌گویند «از نظر امام [خمینی] معلم و روحانی گناه صغیره ندارد و با استناد به این اصل دانشگاه باید از وجود عوامل وابسته و ضد مردمی پاک گردد». او در جای دیگری می‌گوید: «ما معتقدیم و بر سر این باور تا جان ایستاده‌ایم که عوامل فاسد و نوکر بیگانه نه تنها باید از دانشگاه اخراج گردند که لازم است محاکمه و به اشد مجازات محکوم شوند.»
نخستین دوره مجلس شورای اسلامی

محمد ملکی برای نخستین دوره مجلس شورای اسلامی در تاریخ هفتم خرداد سال ۵۹ کاندید شد و در نهایت نتوانست رای لازم را به‌دست بیاورد. سازمان مجاهدین خلق تحت عنوان «کاندیداهای انقلابی و ترقی‌خواه» او را در لیست خود قرار داده بود.
محمد ملکی پس از اینکه مجاهدین نام او را در لیست انتخابی خود قرار دادند، بیانیه صادر کرد و اعلام کرد که در انتخابات به‌صورت مستقل شرکت کرده‌است و ولی از اینکه احزاب و سازمانها نامش را در لیست خودشان بگذارند آنان را منع نمی‌کند و خود را فردی مستقل از نظر حزبی می‌داند. این اعلامیه در روزنامه‌های میزان، انقلاب اسلامی و مجاهد به نشر رسید.
او از مخالفان دو مرحله ای بودن انتخابات مجلس بود.
جمعیت مراقبت بر اجرا و تکمیل قانون اساسی

در ۱۰ بهمن ۱۳۵۹ محمد ملکی به همراه تعداد از افراد فعال سیاسی مانند پوران شریعت رضوی، حسن توانایی فرد، ابوذر ورداسبی، بتول علایی (طالقانی) و محمد شانه چی جمعیت مراقبت بر اجرا و تکمیل قانون اساسی را ایجاد کرد تا از اصول قانون اساسی و اجرای کامل ان و همچنین نوشتن متمم ان حمایت کنند.
خروج از دانشگاه و دستگیری‌های مکرر > انقلاب فرهنگی

ملکی در سال ۱۳۵۹ و در اعتراض به تعطیلی دانشگاه و انقلاب فرهنگی از مقام خود استعفا می‌دهد. او می‌گوید: «انقلاب فرهنگی برنامه‌ای از طرف یک اراده برای کسب قدرت بود و در حقیقت نه یک انقلاب فرهنگی که صرفاً یک هجوم سیاسی بود». از نظر او اگر قرار بر این باشد که تغییراتی در دانشگاه انجام شود باید با تصمیم دانشگاهیان باشد نه افرادی که از حزب جمهوری و گروه‌های سیاسی دیگر انتخاب شده‌اند.
خروج از دانشگاه و دستگیری‌های مکرر > زندان در سال ۱۳۷۹

وی در ۲۱ اسفند ۱۳۷۹ در منزل بسته نگار، داماد محمود طالقانی به همراه شماری از دوستان فعال ائتلاف نیروهای ملی - مذهبی توسط دادگاه انقلاب بدون ارائه مجوز دستگیر شد.
او دربارهٔ دوران زندانش در این سال می‌گوید:
در سال ۱۳۷۹ باتفاق ده‌ها فعال ملی ـ مذهبی به بهانه «براندازی» مجدداً دستگیر و مدت ۶ ماه در یکی از مخوف‌ترین زندانهای سپاه (عشرت آباد) در سلول‌های انفرادی (یک متر در دو متر) زندانی شدم؛ سلول‌هایی که بنا به گفته حقوق‌دانان و روان‌پزشکان، زندانی بودن در آن‌ها را «شکنجه سفید» می‌نامند. پس از حدود ۷ ماه تحمل زندان (شکنجه سفید) برای محاکمه آزاد شدم و در یک دادگاه غیرعلنی و غیرقانونی محکوم به ۷ سال زندان تعلیقی گردیدم.
خروج از دانشگاه و دستگیری‌های مکرر > زندان در سال ۱۳۸۸

ملکی در جریان اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) به انتقاد از وضع موجود پرداخت. در شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۸۸، پنج مأمور که خود را «مأموران وزارت اطلاعات» معرفی کرده و گفته بودند از قاضی حداد، معاون دادستان تهران حکم دارند به خانه ملکی رفته و پس از دو ساعت تفتیش منزل و سؤال و جواب از آقای ملکی، وی را به همراه هارد دیسک رایانه او، ۸۵ جلد کتاب و مقادیری از دستنوشته‌هایش دستگیر و با خود بردند. وی پس از تحمل ۱۹۱ روز حبس، در روز دوشنبه مورخ ۱۰ اسفند ۱۳۸۸ با قرار کفالت آزاد شد. او به دلیل بیماری حاد، چندین بار در طول مدت حبس خود بستری شده‌است. به گفته همسر ملکی، او به سرطان پروستات مبتلاست و از بیماری دیابت و نارسایی‌های قلبی نیز رنج می‌برد و عملاً در منزلش بستری بوده‌است.
ملکی در این زمان طبق کیفرخواست صادره به اتهام ارتباط با یکی از سازمان‌های غیرقانونی و به استناد ماده ۱۸۶ قانون مجازات اسلامی به محاربه متهم شده بود.
در روز ۷ خرداد ۱۳۸۹ وی در اثر حمله قلبی در بیمارستان بستری شد.
ملکی از زندانی شدن در این سال می‌گوید: «در ۳۱ مرداد سال ۱۳۸۸ و درحالی‌که دچار بیماری سرطان پروستات و بیماری قلبی آریتمی و فشارخون بودم و دوران شیمی درمانی را می‌گذراندم و از ناراحتی قلبی و سنکوپ‌های مرتب رنج می‌بردم، از بستر بیماری مستقیم به زندان اوین، بند مربوط به وزارت اطلاعات (بند ۲۰۹) بردند و در سلول انفرادی به مدت ۳ ماه زندانی شدم.»
فعالیت ها > کارزار لغو گام به گام اعدام

ملکی ازبه همراه سیمین بهبهانی، پروین فهیمی، بابک احمدی، فریبرز رئیس‌دانا، محمد نوری‌زاد، علی‌رضا جباری و اسماعیل مفتی‌زاده به تأسیس کارزار لغو گام به گام اعدام پرداخت. این کارزار تلاشی جهت حذف هرچه سریع‌تر شیوه‌های بی‌رحمانه اعدام بود.
فعالیت ها > شورای فعالان ملی- مذهبی

محمد ملکی عضو شورای فعالان ملی-مذهبی بودهو در اسفند سال ۱۳۷۹ به دنبال دستگیری اعضای این شورا به زندان منتقل شد.
فعالیت ها > نامه به گزارشگر ویژه حقوق بشر

ملکی در شهریور سال ۱۳۹۰ نامه‌ای به احمد شهید «گزارشگر ویژه حقوق بشر در ارتباط با ایران» نوشت؛ که در آن با ذکر انواع شکنجه‌هایی که بر او رفته‌است اعلام آمادگی می‌کند تا با قبول هر میزان هزینه علیه جمهوری اسلامی ایران شهادت دهد. او در قسمت‌هایی از این نامه نوشته‌است:
«اخیراً برای محاکمه به دادگاه غیرعلنی که برخلافِ قوانین خودِ جمهوری اسلامی است، احضار شدم تا حکم قاضی صادر گردد و فعلاً روزهای بسیار سخت و شکنجه‌گونهٔ زیر حکم بودن را می‌گذرانم. من پیرمردی ۷۸ ساله و بیمار هستم ولی برای تحمل هر حکمی آماده هستم.
من شهادت خواهم داد که در دهه ۶۰ شمسی چگونه زندانیان جوان و دانشجویان اعم از زن و مرد را پس از شکنجهٔ بسیار، ده ده و صد صد هر شب برای اعدام می‌بردند و آن‌ها به سوی سرنوشت می‌رفتند و در راه سرود می‌خواندند. حاضرم حقایقی را که خود شاهد آن‌ها در زندانهای نظام ولایی بوده‌ام؛ برایتان ذکر کنم و پای هزینه آن نیز بایستم.»
فعالیت ها > سخنرانی دربارهٔ اعضای کمپ لیبرتی

محمد ملکی در روز ۱۴ آذر ۱۳۹۴ در مراسمی که به مناسبت درگذشت مهری جنت‌پور (مادر حسن داعی) از هواداران سازمان مجاهدین خلق در تهران سخنرانی کرد. با توجه به حملات موشکی صورت گرفته به اعضای سازمان مجاهدین خلق در کمپ لیبرتی مستقر بودند. ملکی در بخشی از این سخنرانی با اشاره به کمپ لیبرتی می‌گوید که «بچه‌هایی که آن طرف مرز هستند زیر موشک هستند. زیر هزاران گرفتاری هستند. اما با همه مشکلات باز مثل کوه ایستاده‌اند»
فعالیت ها > تعداد اعدامیان مجاهدین خلق

محمد ملکی در دهه نود اعلام کرد که تعداد اعدام شدگان مجاهدین در اعدام‌های سال ۶۷ بیش از ۳۰ هزار نفر است.
ممنوعیت سفر به خارج کشور

به گزارش عفو بین‌الملل به تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۱۷ (۱۲ خرداد ۱۳۹۶) محمد ملکی فعال سالخوردهٔ حقوق بشر ۸۴ ساله، توسط دولت ایران از ترک کشور برای دیدار با فرزندانش از جمله در هلند و کانادا منع شده‌است. مقامات ایرانی او را که از چندین مشکل جدی سلامتی از جمله بیماری‌های دیابت و سرطان پروستات رنج می‌برد، از پیوستن به خانواده خود در خارج محروم کرده‌اند. ملکی به دنبال نامه سپتامبر ۲۰۱۱ (شهریور ۱۳۹۰) خود به گزارشگر ویژة سازمان ملل و به تلافی کنش‌های حقوق بشری و از جمله همین نامه، از دسامبر ۲۰۱۱ توسط مقامات ایرانی ممنوع‌السفر اعلام شد. ملکی همواره در تلاش برای رفع ممنوعیت سفرش بوده تا بتواند برای آخرین بار جهت دیدار فرزندانش که ساکن هلند و کانادا هستند برود. فرزند او نیز نمی‌تواند به ایران سفر کند چون در این صورت با تهدید جدی بازداشت خودسرانه به خاطر اعتقادات مخالف خود مواجه است.
ممنوعیت سفر به خارج کشور > تلگرام عفو بین‌الملل

«اقدام فوری/ ایران
تلگرام عفو بین‌الملل تاریخ: ۱۲/۰۳/۱۳۹۶ | ۰۲/۰۶/۲۰۱۷
ممنوعیت خروج فعال بیمار و سالخورده حقوق بشر، محمد ملکی، از کشور باید رفع شود
دکتر محمد ملکی، مدافع حقوق بشر سالخورده ۸۴ ساله، از ترک ایران برای دیدار با فرزندانش در هلند و کانادا محروم شده‌است. مقامات او را به تلافی اقدامات صلح‌آمیز حقوق بشری اش از سال ۱۳۹۰ ممنوع‌الخروج کرده‌اند. او مشکلات جدی پزشکی دارد و می‌خواهد به خانواده اش بپیوندد.
دکتر محمد ملکی مدافع برجسته حقوق بشر از ۱۹ شهریور ۱۳۹۰ توسط مقامات ایران ممنوع‌الخروج شده‌است. او که سابقه بیماری قلبی، دیابت و سرطان پروستات دارد، بارها برای لغو حکم ممنوع‌الخروجی اش تلاش کرده تا بتواند فرزندانش را در کانادا و هلند، شاید، برای آخرین بار ببیند و نگران است که به زودی برای سفر کردن بیش از حد بیمار شود. پسر او در هلند نمی‌تواند به ایران سفر کند زیرا با خطر جدی دستگیری و بازداشت خودسرانه به خاطر عقاید سیاسی اش رو به رو خواهد شد.
دکتر محمد ملکی در اقدامی تلافی جویانه به خاطر کنش‌های مسالمت‌آمیز حقوق بشری اش، از جمله نوشتن یک نامه به گزارشگر ویژه سازمان ملل در خصوص وضعیت حقوق بشر ایران در شهریور ۱۳۹۰، ممنوع‌الخروج شد. او در این نامه برخی از شکنجه‌هایی که در دوره‌های مختلف زندان در بین سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۸۸ تحمل کرده بود را توصیف کرد. پیرو پیگیری‌های متعدد از دفتر دادستانی مستقر در زندان اوین، به او از طریق یک برگه دست نوشته اعلام شد که رفع ممنوع‌الخروجی در ۳ دی ۱۳۹۲ صادر شده‌است. او متعاقباً برای تمدید گذرنامه اش اقدام کرد تا از پسرش در هلند دیدار کند اما اداره گذرنامه از صدور گذرنامه خودداری کرد. پس از ماه‌ها رفت‌وآمد بین ادارات مختلف، دفتر دادستانی در اسفند ۱۳۹۴ اعلام کرد که با صدور گذرنامه برای او از «بالا» موافقت نشده‌است. او بعدتر فهمید که این مقام «بالا» سپاه پاسداران بوده‌است.
دکتر محمد ملکی در نامه سرگشاده دیگری به گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران در اردیبهشت ۱۳۹۴ نوشت: «من نه دزدی کرده‌ام و نه اختلاس و نه هیچ عمل مجرمانه دیگری. من تنها به جرم دگراندیشی و انتقاد صریح از حاکمان جمهوری اسلامی و کنش‌های حقوق بشری از این حق خود و بسیاری دیگر از حقوق مدنی ام محروم شده‌ام [...] می‌خواهم پس از حدود ۷ سال فرزندم را ببینم [...] این حق بدیهی و آرزوی قلبی هر پدری است.» او در تیر ۱۳۹۴ در اعتراض به ممنوعیت خروجش از کشور در مقابل یکی از ساختمان‌های وابسته به حکومت شروع به تحصن هفتگی کرد و این اعتراض را تا آذر همان سال ادامه داد و پس از آن به علت بیماری نتوانست تحصن اش را ادامه دهد.
دکتر محمد ملکی یکی از بنیان‌گذاران کمپین گام به گام برای لغو مجازات اعدام (لگام) است. او اغلب در تجمعات همبستگی با قربانیان نقض حقوق بشر شرکت می‌کند و با مدافعان حقوق بشر و همچنین خانواده‌های زندانیان سیاسی در ارتباط است. ...»
دیدگاه‌ها > انتخابات‌های ایران

محمد ملکی انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶) را بی‌اعتبار دانست و گفت تنها راه مردم این است که در این انتخابات شرکت نکنند و باید در همه جا هم اعلام بشود که ضروری است در این کشور یک رفراندوم زیر نظر سازمانهای بین‌المللی انجام بگیرد تا مردم نظر بدهند که آیا اصلاً این نظام ولایی را می‌خواهند یا نه؟!
وی در یکی از مصاحبه‌های اینترنتی‌اش گفت: «یه عده به نام بنیادگرا، اصلاح گرا و نمیدونم اصولگرا، یه عده برای فریب مردم برای اینکه مردم فریب بخورن مثلاً مردم بگن، نه یه عده این اصلاحاتی‌ها بیان کارها درست میشه! مگه این ۳۸ سال نبودن؟ همینا مگه نبودن تو این ۳۸ سال مگه سرکار نبودن … یک جهنم درست کردن از مملکت ایران. حالا ما بیایم دوباره فرصت بدیم، رای بدیم بگیم نه!...»
ملکی افزود: «من که مکرر گفته‌ام که این نظام ولایی، نظامی که الان در ایران هست، در سال ۸۸ و با آن جنایاتی که اینها مرتکب شده‌اند، از هم پاشیده و متلاشی شده و آن جمعیتی که آن روز در تهران به صحنه آمد، پنبه این آقایان را زده‌است.»
ملکی در مورد دو جناح رقیب در انتخابات گفت: «اینها کسانی هستند که فقط دو هدف دارند یکی حفظ این نظام است و دومی هم باز حفظ این نظام برای غارت و چپاول و دزدی و این که در تمام دنیا ویلا بخرند و پولهایشان را هم به خارج منتقل کنند…»
وی در مصاحبه دیگری در مورد دو کاندیدای نهایی دو جناح یعنی روحانی و رئیسی، گفت: «دو فردی که به عنوان کاندیداهای نهایی در برابر هم قرار گرفته‌اند، از نظر ماهیتی و کلی تفاوتی با هم ندارند. یکی از آن‌ها کسی است که حدود ۳۷ تا ۳۸ است که در کشتارها و زندان کردن‌ها و به ویژه در دهه ۶۰ و سال ۶۷ در کمیته مرگ عضویت داشته و از جنایتکاران زمان است. نفر دیگر نیز که رئیس‌جمهور فعلی است، از آغاز انقلاب عضو کمیسیون امنیت بوده و در همه کشت و کشتارهای مملکت دست و دخالت داشته‌است.» ملکی افزود که بر پایه آمارهای خودشان، در سه سال نخست ریاست جمهوری روحانی بیش از ۳ هزار نفر اعدام شده‌اند.
دیدگاه‌ها > اصلاحات در ایران

محمد ملکی در مصاحبه‌ای در مورد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ در جمهوری اسلامی ایران داشت در ارتباط با اصلاحات و در پاسخ به این سؤال که «شما به اصلاحات به معنایی که این روزها در فضای سیاسی ایران متداول است، باور دارید ؟» گفت: «نگاه کنید چه کسانی از اصلاحات دم می‌زنند؟ من در کنفرانسی حدود ۱۵ سال پیش … در مورد «اصلاحات چیست یا اصلاح گر کیست؟» صحبت کردم. مقاله‌ای نوشتم که با این آیه «و إذا قِیلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ» شروع می‌شد. وقتی به این گروه می‌گویند چرا در زمین فساد می‌کنید؟ انکار می‌کنند و می‌گویند ما فاسد نیستیم، ما مصلحیم. شما لیست گروه‌های اصلاح طلب را یک بار مرور کنید. تمامی فسادها، بدبختی‌ها و نابسامانی‌ها از همین افراد ریشه گرفته، بنا بر این آن‌ها خودشان چگونه می‌توانند اصلاحات کنند؟ کسانی که نخستین تعهدشان، پذیرش نظام ولایی است و به آن ایمان و اعتقاد دارند، چطور می‌توانند اصلاح گر باشند. در نظامی که یک فرد آن بالا می‌نشیند و هر کاری دلش می‌خواهد را انجام می‌دهد و هر چه دلش می‌خواهد را می‌گوید و هیچ‌کس هم جرئت نمی‌کند به او انتقاد کند یا بپرسد چرا چنین چیزی گفته‌ای، دیکتاتوری مطلق حاکم است، در دیکتاتوری مطلق، چطور اصلاحات ممکن است؟».
بیانیه ۱۴ نفر

مقالهٔ اصلی: بیانیه ۱۴ فعال سیاسی
محمد ملکی یکی از امضاکنندگان نامه استعفای علی خامنه‌ای و گذر از جمهوری اسلامی موسوم به بیانیه ۱۴ نفر است. وی بابت امضای این نامه بازداشت و زندانی شد.
درگذشت

محمد ملکی در ۱۲ آذر ۱۳۹۹ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. به گفته فرزندش، بستن دست‌بند قپانی در سال‌های زندان موجب خمیدگی کمر و ستون فقرات او شده بود. خمیدگی ستون فقرات موجب فشار به نخاع شده بود و نهایتاً مجبور به عمل سنگین ستون فقرات شد؛ اما جسم رنجور او دوام نیاورد و در دوران نقاهت پس از عمل درگذشت.
کتاب‌ها

دانشگاه و جای امپریالیسم
دیروز و امروز
مجموعه اشعار پیامبر آگاهی
قصه بود و نبود
شورا در اسلام
المپیاد نانو

المپیاد نانو ایران در زمینه علوم و فناوری نانو با هماهنگی ستاد ویژه توسعه فناوری نانو و وزارت آموزش و پرورش و با همکاری باشگاه دانش‌پژوهان جوان و بنیاد ملی نخبگان برگزار می گردد.
تاریخچه

اولین المپیاد نانو در سال ۱۳۸۹ زیر نظر ریاست جمهوری و ستاد توسعه فناوری نانو برگزار شد. مدیریت بخش المپیاد دانش آموزی و جشنوارهٔ نانو را باشگاه نانو بر عهده دارد. دانش آموزان متوسطه دوم(حتی پایه دوازدهم) امکان شرکت در این المپیاد را دارند.
مباحث اصلی آزمون

مباحث این المپیاد شامل بخش‌های عمومی از مباحث شیمی، فیزیک، زیست‌شناسی و مباحث تخصصی نانو فناوری می‌باشد.
مباحث مورد نیاز برای مطالعه به شرح زیر می‌باشد:
مباحث عمومی تکنولوژی نانو
خواص نانو مواد
روش‌های سنتز (تولید نانومواد)
آنالیز و طیف‌سنجی (مشخصه یابی)
کاربرد نانو مواد
این المپیاد در حال حاضر شامل ۳ مرحله است؛ مرحله اول (غربالگری) شامل ۴۵ سؤال تستی و مرحله دوم ترکیبی از سوالات تستی و تشریحی است. از مرحله دوم به‌طور معمول ۴٠ نفر برتر به مرحله نهایی در تهران دعوت می‌شوند که در یک دوره چند روزه به رقابت می‌پردازند.
مباحث این دوره تخصصی تر است و توسط اساتید دانشگاه تدریس می‌شود؛ بخش اعظم این مرحله که از آن تحت عنوان دوره عملی نیز یاد می‌شود در ازمایشگاه‌های تخصصی انجام می‌پذیرد.
مزایای المپیاد

در حال حاضر این المپیاد با همکاری آموزش و پرورش، باشگاه دانش پژوهان جوان و مرکز پروش استعدادهای درخشان توسط باشگاه نانو برگزار می‌شود.
برخلاف دیگر المپیادهای کشور تاکنون برای المپیاد نانو با شرکت کنندگان چند هزار نفری و 12 سال سابقه، هیچ سهمیه‌‌ی کنکوری در نظر گرفته نشده‌است و انتظار می‌رود در آینده‌ای نزدیک بنیاد ملی نخبگان این سهمیه را به مدال آوران المپیاد نانو اختصاص دهد.
با این حال مدال آوران عضو بیناد ملی نخبگان می‌شوند. همچنین این دانش آموزان نخبه پس از ورود به دانشگاه به عضویت کانون برگزیدگان باشگاه نانو در می‌آیند و از حمایت‌های ستاد نانو بهره‌مند می‌شوند.
دهمین المپیاد نانو
دوازدهمین المپیاد نانو


تجلیل فاطمه مهاجرانی رئیس سابق باشگاه دانش پژوهان جوان از برگزیدگان
بدون هیچ راهنمایی

تک‌آهنگ ۲۰۱۹ کریس براون به‌همراهٔ دریک
«بدون هیچ راهنمایی» (به انگلیسی: No Guidance) ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی کریس براون به‌همراهٔ رپر کانادایی دریک می‌باشد که در ۸ ژوئن سال ۲۰۱۹ به‌عنوان چهارمین تک‌آهنگ از نهمین آلبوم استودیویی براون تحت عنوان ایندیگو (۲۰۱۹) منتشر گردید. این ترانه توسط براون، دریک، ویلوس و نیجا چارلز نوشته و توسط وینیلز، جی-لوئیس، تدی والتون و تهیه‌کنندهٔ کانادایی ۴۰ تهیه شده‌است.
کشتی پرسپولیس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک (دولت عَلیّهٔ ایران): 
نام::  پرسپولیس
نام‌گذاری::  پرسپولیس
سازنده::  آ.گ وزر
شماره یارد کشتی::  ۷۵
آغاز کار::  ۲۹ اکتبر ۱۸۸۴ (۸ آبان ۱۲۶۳ خورشیدی)
اعزام::  ۱۸۸۵
تاریخ صدمه::  ح. 1925
بندر اصلی::  خرمشهر
سرنوشت::  اسقاط شده در حدود سال ۱۹۳۶
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۲۰۰ تن
درازا::  ۶۷٫۵ متر (۲۲۱ فوت ۵ اینچ)
پهنا::  ۱۰٫۰ متر (۳۲ فوت ۱۰ اینچ)
نیرومحرکه نصب شده::  موتور بخار  ۴۴۰ اسب بخار
پیشرانه::  ۱ محور
سرعت::  ۱۰ گره (۱۹ کیلومتر بر ساعت)
جنگ‌افزار::  ۵ قبضه توپ ته‌پر (۱۹۰۳)
کشتی پرسپولیس یا ناو پرسپولیس یا آن‌چنان‌که در دورهٔ قاجار مصطلح بود جهاز پرسپولیس، نخستین ناو جنگی مدرن ایران بود که به سفارش دولت ایران توسط شرکت آلمانی آ.گ وزر AG Weser در سال ۱۲۶۳ خورشیدی ساخته شده و وارد خلیج فارس گردید.
ویژگی‌ها

این ناو همراه با کشتی دیگری (به نام کشتی شوش) به قیمت سی هزار لیره انگلیس از آلمان خریداری شد. ناو پرسپولیس، ۶۰۰ تن گنجایش و ۴۵۰ اسب بخار توان داشت و بیش از ۴ توپ جنگی را حمل می‌کرد.
وضعیت کنونی

لاشهٔ این کشتی در سال ۱۳۸۶ ه‍.خ در زمان فرماندهی امیر دریادار اشرفی بر منطقهٔ دوم دریایی ارتش و توسط کارکنان خدمات بندری و یگان غواصی این منطقه از گل بیرون کشیده شد و نخست به اسکله و سپس به موزه منتقل گردید.[نیازمند منبع]
این کشتی در سال ۱۳۸۷ در «موزه دریا و دریانوردی خلیج فارس» در بوشهر قرار داشت و در دست بازسازی بود.
در لهجه محلی به این کشتی پاچم پولیس می‌گویند.
افسران ناو پرسپولیس، احمد دریابیگی در وسط
خدمه ناو پرسپولیس
پیکره کشتی پرسپولیس در موزه دریا و دریانوردی خلیج فارس در بوشهر
بادکنک‌ماهیان

| بادکنک‌ماهیان | بادکنک‌ماهیان |
| --- | --- |
بادکنک‌ماهی خال‌سفید: بادکنک‌ماهی خال‌سفید
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
زیرشاخه:: مهره‌داران
رده:: پرتوبالگان
راسته:: چهاردندان‌سانان
تیره:: بادکنک‌ماهیان بناپارت، ۱۸۳۲
سرده‌ها: سرده‌ها
 متن را ببنید:  متن را ببنید
بادکُنَک‌ماهیان که بادکنک‌ماهیان چهاردندانی و فوگل‌ماهیان و ماهی پُفی (Tetraodontidae) نیز نامیده می‌شوند یکی از خانواده‌های ماهیان هستند.
بادکنک‌ماهیان به گونه‌ای تکامل یافته‌اند که می‌توانند به هر دو سو و حتی به عقب شنا کنند. آن‌ها در هنگام خواب یا ترس و رویارویی با خطر بدن خود را با بلعیدن آب تا چند برابر متورم می‌کنند
واگر خارج از آب باشند با بلعیدن هوا.
این ماهیان در آب‌های جنوبی ایران نیز زندگی می‌کنند که از رایج‌ترین گونه در ایران، گونه بادکنک‌ماهی خال‌شیری (Chelonodon patoca) است.
بادکنک‌ماهیان از لحاظ آکواریومی و زینتی و بعضاً خوراکی در خاور دور دارای ارزش خوبی می‌باشند.
بادکنک ماهیان از لحاظ ژنتیکی بسیار دارای ژن‌های کمتری می‌باشند. (حدود یک چهارم انسان) علت این موضوع حذف اینترون می‌باشد. به گونه‌ای که تا حد امکان ماده ژنتیکی خود را کاهش داده تا جایی که اختلالی در عملکرد ارگانیسم ایجاد نشود. در این حالت مقدار حذف ماده ژنتیکی بیشتر از افزودن آن است که از لحاظ ژنتیکی حائز اهمیت می‌باشد.
سرده‌ها

بادکنک‌ماهی‌های آب گرم مولر، ۱۸۴۱
Amblyrhynchotes تروشل، ۱۸۵۶
Auriglobus کتلات، ۱۹۹۹
Canthigaster سوینسون، ۱۸۳۹
Carinotetraodon بنل، ۱۹۵۷
Chelonodon مولر، ۱۸۴۱
Chonerhinos بلیکر، ۱۸۵۴
Colomesus گیل، ۱۸۸۴
Contusus ویتلی، ۱۹۴۷
Dichotomyctere دومریل، ۱۸۵۵
Ephippion بیبرون، ۱۸۵۵
Feroxodon سو، هاردی و تایلر، ۱۹۸۶
Guentheridia گیلبرت و استارکس، ۱۹۰۴
Javichthys هاردی، ۱۹۸۵
Lagocephalus سوینسون، ۱۸۳۹
Leiodon سوینسون، ۱۸۳۹
Marilyna هاردی، ۱۹۸۲
Omegaphora ویتلی، ۱۹۳۴
Pao کتلات، ۲۰۱۳
Pelagocephalus هیمسترا و اسمیت، ۱۹۷۹
Polyspina هاردی، ۱۹۸۳
Reicheltia هاردی، ۱۹۸۲
Sphoeroides ناشناس لاسه‌پد، ۱۷۹۸
Takifugu آبه، ۱۹۴۹
Tetractenos هاردی، ۱۹۸۳
Tetraodon لینه، ۱۷۵۸
Torquigener ویتلی، ۱۹۳۰
Tylerius هاردی، ۱۹۸۴
گونه‌های موجود در ایران

بادکنک‌ماهی خالدار Stellatus Arothrn
بادکنک‌ماهی خاکستری Immaculatus.A
بادکنک‌ماهی گورخری reticularis.. A
بادکنک‌ماهی خال‌شیری Patoca chelonodon
فوگل‌ماهی لکه‌دار Guentheri Lagocephalus
فوگل‌ماهی صاف Inermis.L
فوگل‌ماهی زیتونی lunaris. L
فوگل‌ماهی دراز Sceleratus.L
بادکنک‌ماهی کوتوله خال‌زرد Flavimaculosus Torquigener
پوفی‌ماهی خالدار قرمز Solandri Canthigaster.
مصرف غذایی

روده، تخمدان و کبد این گونه از ماهی‌ها حاوی سم تترو دوتوکسین است که ۱۲۰۰ برابر کشنده‌تر از سم سیانور است. سم موجود در یک بادکنک‌ماهی می‌تواند جان ۳۰ نفر را بگیرد. این ماهی در ژاپن به عنوان غذایی تجملی مصرف می‌شود. برای طبخ این ماهی باید دوره‌های آموزشی طولانی‌مدتی را گذراند. این ماهی‌ها نخست توسط آشپزهای ماهر، سم‌زدایی شده و سپس به فروش می‌رسند.
نگارخانه

عکس گرفته شده از نوعی بادکنک ماهی در تاریخ ۲۰۰۴/۱۰/۲۸
بادکنک‌ماهی شاخدارمرغ به حالت پف‌کرده، در پارک ملی ساموآی آمریکا.
سرنشینان (فیلم ۱۹۹۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: Jean-Claude Guiguet
تهیه‌کننده: Frédéric Bourboulon Christian Tison
نویسنده: Jean-Claude Guiguet Haydée Caillot Gwenaëlle Simon
بازیگران: Bruno Putzulu Fabienne Babe Frédéric Merlo Isabelle Gruault ژان-کریستوف بووت Sébastien Charles Serge Bozon استفان ریدو Thomas Badek Véronique Silver
فیلم‌بردار: Philippe Bottiglione
تدوین‌گر: Khadicha Bariha Marie Tisserand
تاریخ‌های انتشار: ۲ ژوئن ۱۹۹۹
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: فرانسه
«سرنشینان» (فرانسوی: Les passagers‎) یک فیلم است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد.
نوکلید

نوکلید (به انگلیسی Nuclide) اتمی است که تعداد پروتون‌ها، تعداد نوترون‌ها و تراز انرژی آن مشخص و منحصر به فرد باشد. به عبارت دیگر، نوکلید اتمی است که با ساختار ویژهٔ هستهٔ خود مشخص شده‌باشد. یک عنصر شیمیایی می‌تواند چند نوکلید مختلف با تعداد نوترون‌ها و ترازهای انرژی گوناگون داشته باشد. حداقل عمر یک نوکلید باید  {10}^{-10} ثانیه باشد تا به عنوان یک نوکلید متمایز شناخته شود.
بیش از ۳۳۰۰ نوکلید شناسایی شده‌است که ۳۴۰ عدد از آن‌ها به صورت طبیعی در زمین وجود دارند و مابقی به صورت مصنوعی توسط واکنش‌های هسته‌ای در آزمایشگاه‌ها ساخته شده‌اند.
این واژه در فارسی به صورت‌های نوکلاید، نوکلئید (تلفظ فرانسوی Nucléide)، ویژه‌هسته و گونه‌هسته نیز نوشته شده‌است.
نمایش نوکلیدها

برای نمایش یک نوکلید از نماد شیمیایی عنصر به همراه عدد جرمی (مجموع تعداد پروتون‌ها و نوترون‌ها) آن استفاده می‌شود. برای مثال C۱۲ که به صورت کربن-۱۲ هم نوشته می‌شود، نوکلیدی است که ۶ پروتون و ۶ نوترون دارد. در نماد نوکلیدها معمولاً عدد اتمی نوشته نمی‌شود چرا که عدد اتمی هر عنصر شیمیایی مشخص و ثابت است و نمایش آن کار زائدی است. با این حال در بعضی موارد تعداد نوترون‌ها و پروتون‌ها نیز در کنار نماد شیمیایی عنصر نوشته می‌شود. مانند   {}_{26}^{56}\!{Fe}_{30}  که در این حالت تعداد نوترون‌ها در پایین سمت راست نشان داده می‌شود. این طرز نمایش معمولاً در نوشتن واکنش‌های هسته ای و موازنه کردن آن‌ها به کار می‌رود. از لحاظ سطح انرژی برخی نوکلیدها یک سطح پایه و یک یا چند حالت برانگیخته دارند. حالت‌های برانگیخته در نماد نوکلیدها با یک حرف m پس از عدد جرمی مشخص می‌شود. m حرف اول کلمه metastable به معنی نیمه‌پایدار یا شبه‌پایدار است. به عنوان مثال نوکلید تربیم علاوه بر حالت پایدار، چندین حالت برانگیخته نیز دارد که به صورت‌های Tb144m1 و Tb144m2 و Tb144m3 و Tb144m4 یا تربیم-144m1، تربیم-144m2، تربیم-144m3 و تربیم-144m4 نشان داده می‌شوند. روش‌های واپاشی و نیمه عمر این نوکلیدها با هم متفاوت است.
حداقل نیمه‌عمر یک نوکلید

برخی نوکلیدهای مصنوعی که در شتاب‌دهنده‌ها یا رآکتورها ساخته می‌شوند، نیمه‌عمر بسیار کوتاهی دارند. به همین دلیل برای نوکلیدها یک نیمه‌عمر حداقلی تعریف شده‌است تا بتوان آن‌ها را در آشکارسازها شناسایی کرد. این نیمه‌عمر  {10}^{-10} ثانیه است. همچنین یک «هسته» برای تبدیل شدن به یک «اتم» باید یک آرایهٔ الکترونی به دور خود جذب کند. این کار به زمانی در حدود  {10}^{-11} ثانیه نیاز دارد که کمی کمتر از نیمه‌عمر حداقلی نوکلیدهاست و تضمین می‌کند که یک اتم تشکیل شده‌است.