stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محمدحسین مهدوی

محمد حسین مهدوی (م. موید) در هفتم تیر ماه ۱۳۲۲ در نجف در خانواده‌ای اهل شعر و ادبیات، از پدری لاهیجی و مادری رودسری به دنیا آمد. از پدرش (آیت الله حاج شیخ محمد مهدوی لاهیجی) دیوان شعری به یادگار مانده است.
(م. موید) ادبیات فارسی را با حضور در مدرسه ایرانیان عراق فرا گرفت و از چهارده سالگی به سرودن شعر پرداخت. وی نخستین بار شعر خود را در انجمن ادبی «خوشه» چاپ کردو بعد، آثار بیشتری از او در جزوه شعر و همچنین مجله فردوسی در طول سال‌های دهه چهل انتشار یافت.
(م. موید) آن گونه که در کتاب «صور و اسباب شعر» نوشته اسماعیل نوری علا، دسته‌بندی شده، به لحاظ سبک شعر به جریان شعری موج نو و شعر حجم تعلق دارد. او همچنین عضو نخستین کانون نویسندگان ایران بود که به همت جلال آل احمد تأسیس شد و در آن شاعران و نویسندگان دیگری چون محمد علی سپانلو، سیمین دانشور، رضا براهنی و... حضور داشتند.
-- زندگی نامه خود نوشت استاد (م. موید)
سایه اولی بود آن سایه/بام سیب بود آنجا که من در آن زاده شدم، هفت تیر ۱۳۲۲/نجف اشرف.
زادگاهم گاهواره هارمونیک از تابش و آوا و آوانوشت بود/کتابخانه پدر مهد کودکی ام بود/نواخت چشم بود/پدر ایرانی روحانی و مادر زار از ستم بارگی جهان و سیاه پوش همیشه. /موسیقی خوابگاهم در سکوت نیمه شبان ترنم‌های محرمانه بود/پدر نیایش می‌کرد/گاهی از تن هموار و آبی ترنم‌ها دریا باری از صدای کلام و چرخش فروچگان اشک بر می‌آمد و چنان بالا می‌گرفت که صدای فروچگان آن را می‌شنیدم. /
تا سیکل اول دبیرستان آنجا بودم. ایرانیان، دبستان و دبیرستان به نام علوی ایرانیان داشتند و من از آنجا داد و ستد کلمات را آغار کردم/و همین نام علوی ایرانیان کار خودش را کرد/پس آنگاه به ایران آمدم، به لاهیجان و تا کنون در آن به سر می‌برم، مگر یازده سال که اینجا و آنجا بودم؛ به ماموریتهای اداری یا تحصیل دانشگاهی که در اصفهان سپری شد. /
از آنجا/از بام سیب، شگرف. شگفتی واژه گلنار شد و کمی ماه آغاز شد/در صحن امیر مؤمنان پدر شگفتی را با با...(روشنی طلعت تو ماه ندارد) سریان فرمود/و گام به گام دست دل و جانم را می‌گرفت: کاری به کار چیزهای دیگر نداشته باش. حرفهایش به کنار سلاست گفتارش را بگیر. /
ایرج میرزا می‌گفت/و به همین سان/نشریات ایرانی به وفور می‌رسیدند/آنگاه نیما دریافت شد و دیگران/که فرزندان ناخلفش از فرزندان خلفش خلف تر بودند/و آنجا هم نازک الملایکه بود و نزار قبالی و شعر ترجمه/به ایران که رسیدم می‌دانستم سرایش دارم/شاملو و فروغ به بسیاری و شاملو و احمدی به شدت حضور داشتند/و من این شدم که نیست.
اما همچنان نشان طعم گندم، دامن مرا گرفته‌است و من هم چنان دچار می‌نوازم. -->
آثاری که تاکنون از م. موید  انتشار یافته اند:
🔹کتابهای شعر:
◇به سپیدی تاج محل
◇دستاس هنوز میچرخد
◇مگر با لبخنده ماه
◇پروانه بی‌خویشی من
◇گلی اما آفتاب گردان
◇پندار آبی
◇نرگس هنوز
◇سیمابهای سیمین
◇درخش شبانه سیب سیاه
◇غزلواره های هزار
◇بی‌‌‌خوانش پرندگان
◇تو کجاست؟
◇سه بار میگویم گل سرخ
◇کارهای شعری(دوجلد)
◇زیر درخت آفتاب
◇ساعت هنوز گل سرخ است
◇ب
◇آوند
◇دوزخ  پشت‌کردن توست
◇مثل سرسبزی ایتاکا
◇چقدر نمی‌میری تو
🔹کتابهای  ادبی پژوهشی:
□حسین علی
□همانِ همیان
□دستینه
نامگذاری خیابان

در 27 آبان 99 خیابان نیلوفر در محدوده خیابان کلاهدوز، خیابان شهید نعمتی، بنام م.موید تغییر نام یافت.[یادکرد نامرتبط]
میر محمد معصوم بکری

| میر محمد معصوم بکهری | میر محمد معصوم بکهری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ رمضان ۹۴۴ (قمری) (۷ فوریه ۱۵۳۸) سکهر
درگذشت: ۶ ذیحجه ۱۰۱۴ (قمری) (۱۴ آوریل ۱۶۰۶) سکهر
مدفن: سکهر
دیگر نام‌ها: میر محمد معصوم بکهری
پیشه(ها): شاعر و مورخ، طبیب
آثار: تاریخ معصومی
والدین: شیخ سید صفائی (پدر)
میر محمد معصوم بکّری یا سید محمد معصوم (۷ فوریه ۱۵۳۸– ۱۴ آوریل ۱۶۰۶) شاعر و طبیب و مورخ سند بود.
زندگی > پیدایش و نام و نسب

سید محمد معصوم المتخلص بـ نامی بن سید صفائی الحسینی الترمذی اصلاً و البکّری مسکناً و مدفناً شب دوشنبه تاریخ هفتم رمضان ۹۴۴ هجری قمری در بقعهٔ بکّر که الآن باسم سکهر قدیم مشهور است متولد شد، چنان‌که ازین ابیات معلوم می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| شد طلوع آن شمس در خانه صفائی از خدا |  | از بروج نیک در ساعت سعید آن شد عیان |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بود آن تاریخ هفتم لیل دوشنبه از صیام |  | سال نهصد چهل بود از وی زوائد چار دان |
آبا و اجداد او از سادات ترمذ بودند، و از دو سه پشت سکونت قندهار اختیار کرده با شرکت بعضی سادات دیگر تولیت مقبرۂ بابا شیر قلندر، که یکی از اولیاءالله وقت بوده، داشتند. پدرش میر سید صفائی به بهکر آمده تحت ظل رعایت سلطان محمود خان (۸۹۸ه ـ ۹۸۲ه) آنجا متوطن شد و به مرور زمان بسادات کهابروت که قریه ایست در حوالی سیهوان (سیوستان) نسبت نمود. میر معصوم و دو برادرش در بلدۂ بهکر متولد شدند. و چون سید صفائی بحلیهٔ علم و فضل آراسته بود، سلطان محمود خان او را بعد از فوت شاه قطب الدین هروی (المتوفی ۹۷۷ه) بمنصب شیخ الاسلام بهکر مقرر نمود، و بکمال استقلال و احترام زندگی بسر برده در ذیقعدۂ سنه ۹۹۱ه علم عزیمت بعالم آخرت پرداخت.
زندگی > شباب

از ایّام جوانی میر معصوم چیزی بدست نداریم، الا اینکه صاحب مآثر الامراء گوید که اکثر اوقات ثمینهٔ خود را در پی شکار صرف می‌نمود، و بعد از فوت پدر در خدمت ملا محمد ساکن کنگری که از توابع بهکر است بتحصیل علوم اشتغال ور زیده بکمال حسیّه آشنا گشت. امّا نمی‌دانیم که مأخذش چیست و چطور می‌توان اعتبار کرد که یک فاضل مانند میر معصوم تا عمر ۴۷ سالگی از زیور علم معطل بوده باشد. و خیلی جای تعجب است که میر معصوم در تاریخ خود اسم این ملا با علما و فضلای دیگر نبرده و ازو باد نکرده، و الّا در ذکر احوال قاضی دته سیوستانی گوید که ’’مسود اوراق نیز اقتباس علوم در حوزۂ درس ایشان نموده‘‘. و چنانچه تحصیلاتِ او اقلًّا در علم حدیث تا حدّی ناقص ماید خودش اظهار نموده که بعد از فتح گجرات بملازمت شیخ حمید مشرف شده ’’ مشکوۃ را من اوله الی آخره مع کتب حدیث پیش ایشان گذرانیده و اجازه حاصل نموده‘‘.
زندگی > در عهد امپراتوری گورکانی

ما نمی‌توانیم بخوبی تعیین کنیم که در کدام سال میر معصوم وطن مألوف خود را ترک گفته بگجرات رفت. بیان مؤلف مآثر الأمراء که بعد از فوت پدر ’’ ناگاه افلاس سنگ تفرقه بجمعیت آباد اهوالش انداخت پا پیاده عازم گجرات گردید‘‘. خلاف واقع می‌نماید، زیرا که در سال ۹۹۸ه چون در معیت خواجه نطام الدین احمد بخشی از گجرات بحضرت اکبر بادشاه بلاهور آمد و بعضی تحف که والده اش دران ایام فرستاده بود بنظر بادشاه گذرانید، اکبر بادشاه از روی اشفاق از وی سؤال نمود که: ’’ چند سال است که از والده جدا شده‌اید‘‘ و او جواب دید که: ’’قریب به بیست سال باشد‘‘. می‌توان استنباط کرد که در سنه ۹۷۸ه یعنی قدری بعد ازانکه پدرش سید صفائی بمنصب شیخ الاسلامی ارتقا نمود، بگجرات در پی محل مأموریت رفته باشد. صاحب تحفة الکرام این معمّا را حل نموده‌است زیرا که بقول او ’’ میر معصوم نخست پیش سلطان محمود خان [و] آںگاه بحضور اکبر بادشاه برتبه والا رسیده‘‘. صاحب مآثر رحیمی نیز مؤید این مقال است. نیز صاحب تحفة الکرام رقم کرد: ’’گوید که در بیست و هفتم شعبان که مظفر گجراتی از محلی که دیوار قلعه شکسته بود داخل احمدآباد شد، میر معصوم بکهری که از سادات رفیع الشان بکهر بود و فی الجمله طبع نظم و سلیقهٔ شعر فهمی داشت، و در سلک امرای پادشاهی در هنگام فتح بکهر منتظم شده بود، دران وقت کومکی گجرات بود، و زین الدین در دوازده گروهیٔ احمدآباد باعتماد خان پیوستند و خبر آمدن مظفر را بشهر رسانیدند‘‘.
مرگ

در همان سال روز چهارشنبه سیزدهم جمادی الآخر، ولی نعمت او اکبر بادشاه در گذشت و بعد ازو جهانگیر بادشاه حق خدمات او را شناخته میر معسوم را در سنه ۱۰۱۵ بعنوان امین الملکی به بهکر فرستاد، و آنجا بعد چهار سال روز جمعه تاریخ ۶ ذیحجه سنه ۱۰۱۹ هجری قمری بجوار ایزدی پیوست. مزارش نزد مناره که باسمش مشهور است در بلدۂ سکهر واقعست، و بالای آن یک بنای سنگی مرتفع است که گویا خود در ایّام زندگی مقدماً ساخته.
شخصیت

میر معصوم شخصی زاهد و متقی بود و همت و سخاوت را بحائی رسانیده بود که تا مردم اجلاف بهکر را نیز سوغات از هندوستان می‌فرستاد، و برای اکابر و اصاغر شهر مسانهه و مشاهره و میاومه و فصلانه و جمعگی مقرر نموده بود، امّا آخرها که بوطن رفت آن حسن سلوک نماند و بنابر وجهی مردم ازو متأذّی گشتند. گویند آبادگار بنوعی بود که تقلید می‌کرد که در محال جاگیر پاره جنگل برای شکار نگاه دارند.
آثار

میر معصوم طبعی جامع و متفنن داشت. بعلاوه بودن یک سر باز شجاع و بیباک، او طبیبی ماهر و سیاحی جهاندیده و کتابه نویسی خوشخط و شاعری برجسته و مورخی امین بوده، و در هر فن آثار خود را بر صفحهٔ هستی گذاشته:
آثار > طب

طب نامی: نسخه ای از آن نزد سید منور علی معصومی موجود است و مشتمل بر ۱۸۵ صفحه می‌باشد.
مفردات معصومی: که بعضی اجزای آن نزد شیخ عبدالرحیم، مشیر بلدیه رهری، مشاهده نمودم.
مینار میر معصوم بکهری در بلدۂ سکهر، سند
نظریه فرایند هنجاری‌سازی

نظریه فرایند هنجاری‌سازی (به انگلیسی: Normalization process theory) یا (NPT) از نظریه‌های جامعه‌شناسی در زمینه مطالعات علم و فناوری (STS) است. این نظریه با پذیرش نوآوری‌های فناوری و سازمانی، در اصل با نظام سلامت سروکار دارد، اگرچه از مطالعات جدیدتر این نظریه در ارزیابی شیوه‌های جدید مراقبت‌های اجتماعی نیز استفاده کرده‌اند. و تنظیمات آموزشی این نظریه از مدل فرایند هنجاری‌سازی توسعه یافته‌است.
منشأ

نظریه فرایند هنجاری‌سازی که با پیاده‌سازی، تعبیه و ادغام فناوری‌های جدید و نوآوری‌های سازمانی سروکار دارد، در اصل از مجموعه‌ای از کارگاه‌های آموزشی ایجاد شد و شامل تعداد زیادی از افراد از جمله کارل آر. می (زاده ۱۹۶۱) جامعه‌شناس بریتانیایی، تریسی ال. فینچ، الیزابت موری، آن راجرز، کاترین پوپ، آن کندی، پائولین آونگ، و دیگران. این نظریه از یک برنامه نظریه‌سازی در ماه مه و طیف وسیعی از دانشگاهیان از علوم اجتماعی کاربردی تا پزشکی پدیدار شد.
با سه تکرار، این نظریه بر مدل فرایند هنجاری‌سازی که پیشترا توسط کارل آر. می و همکاران توسعه داده شده بود، ساخته شده‌است.
برای توضیح فرآیندهای اجتماعی که منجر به تعبیه معمول فناوری‌های نوآورانه سلامت می‌شود.
محتوا

نظریه فرایند هنجاری‌سازی توجه را بر مشارکت‌های عاملی متمرکز می‌کند - کارهایی که افراد و گروه‌ها برای عملیاتی کردن شیوه‌های جدید یا اصلاح شده تمرین در تعامل با عناصر پویا محیط خود انجام می‌دهند. این پیاده‌سازی، تعبیه و یکپارچه‌سازی را به عنوان فرایندی تعریف می‌کند که زمانی رخ می‌دهد که شرکت‌کنندگان عمداً دنباله‌ای از رویدادها را آغاز کرده و به دنبال حفظ آن هستند که آن را عملیاتی می‌کند. پویایی فرایندهای پیاده‌سازی پیچیده‌است ولی فرایند هنجاری‌سازی درک را با تمرکز بر مکانیسم‌هایی که شرکت کنندگان از طریق آن سرمایه‌گذاری می‌کنند و در آنها مشارکت می‌کنند، تسهیل می‌کند.
این کار نشان می‌دهد «کارهایی را که بازیگران هنگام درگیر شدن با مجموعه‌ای از فعالیت‌ها انجام می‌دهند (که ممکن است شامل شیوه‌های جدید یا تغییر یافته تفکر، عمل و سازمان‌دهی باشد) و به این وسیله به‌طور معمول در ماتریس‌های از پیش موجود و دارای الگوهای اجتماعی دانش و کارکرد قرار می‌گیرد.» اینها اشیا، عوامل و زمینه‌ها را کاوش کرده‌اند. می و همکارانش در مقاله‌ای که تحت یک مجوز مشترکات خلاق منتشر شد، توضیح می‌دهند که چگونه از سال ۲۰۰۶، NPT سه بار تکرار شده‌است.
محتوا > اشیاء

نخستین تکرار این نظریه توجه را بر رابطه بین ویژگی‌های یک مداخله پیچیده مراقبت‌های بهداشتی و اقدام جمعی کاربران آن متمرکز کرد. در اینجا، مشارکت عوامل در رابطه متقابل با قابلیت ظهوری که در اشیاء پیدا می‌کنند - مجموعه اعمال رفتاری و شناختی - انجام می‌شود. این قابلیت‌های اجتماعی - مادی توسط امکانات و محدودیت‌های ارائه‌شده توسط اشیا، و میزانی که می‌توان آن‌ها را در زمان بسیج شدن در عمل قابل اجرا و ادغام کرد، کنترل می‌شود.
محتوا > نمایندگان

دومین تکرار نظریه مبتنی بر تحلیل کنش جمعی است و نشان می‌دهد چگونه با مکانیسم‌هایی مرتبط است که از طریق آن افراد فعالیت‌های خود را معنادار کرده و تعهداتی را برای آنها ایجاد می‌کنند. اینجا، سرمایه‌گذاری‌های ساختاری اجتماعی و منابع شناختی اجتماعی به عنوان کمک‌های اضطراری به کنش اجتماعی از طریق مجموعه‌ای از مکانیسم‌های مولد بیان می‌شوند:
انسجام: آنچه مردم برای درک اشیا، عاملیت و زمینه‌ها انجام می‌دهند؛
مشارکت شناختی: آنچه افراد برای شروع و ثبت‌نام در ارائه مجموعه‌ای از شیوه‌ها انجام می‌دهند؛
کنش جمعی: آنچه مردم برای اجرای آن شیوه‌ها انجام می‌دهند؛
نظارت بازتابی: آنچه مردم برای ارزیابی پیامدهای مشارکت خود انجام می‌دهند.
این ساختارها هسته اصلی نظریه هستند و پایه و اساس خرید تحلیلی آن را در عمل فراهم می‌سازند.
محتوا > زمینه‌ها

سومین تکرار نظریه، تجزیه و تحلیل مشارکت‌های عاملی را با ارائه گزارشی از منابع ساختاری و شناختی مرکزی توسعه داد که عوامل در هنگام انجام عمل از آنها استفاده می‌کنند. در اینجا، عناصر پویا زمینه‌های اجتماعی توسط عوامل به عنوان ظرفیت تجربه می‌شود (منابع ساختاری اجتماعی از جمله منابع اطلاعاتی و مادی و هنجارها و نقش‌های اجتماعی که در اختیار دارند) و پتانسیل (منابع شناختی اجتماعی از جمله دانش و باورها و نیات فردی و تعهدات مشترک که آنها در اختیار دارند). این منابع زمانی توسط عوامل بسیج می‌شوند که در مجموعه اقداماتی سرمایه‌گذاری می‌کنند که هدف اجرا هستند.
موقعیت در نظریه جامعه‌شناسی

نظریه فرایند هنجاری‌سازی به عنوان یک نظریه برد متوسط در نظر گرفته می‌شود که در «چرخش به مادیت» در STS قرار دارد؛ بنابراین به خوبی با رویکرد مطالعه موردی برای پژوهش‌های تجربی مورد استفاده در STS مطابقت دارد. همچنین به نظر می‌رسد جایگزین ساده‌ای برای نظریه شبکه کنشگر باشد زیرا بر عاملیت کنشگران غیرانسانی اصرار ندارد و به جای توصیف، به دنبال تبیین است. با این حال، از آنجایی که نظریه فرایند هنجاری‌سازی مجموعه‌ای از مکانیسم‌های مولد را مشخص می‌کند که پژوهش‌های تجربی نشان داده‌است که با پیاده‌سازی و ادغام فناوری‌های جدید مرتبط هستند، می‌توان از آن در مطالعات ساختاری و تطبیقی مقیاس بزرگتر نیز استفاده کرد. اگرچه با رویکرد تفسیری قوم‌نگاری و سایر روش‌های پژوهش کیفی همخوانی دارد، همچنین به بررسی سیستماتیک و روش‌های پژوهش پیمایشی. به عنوان یک نظریه برد متوسط، می‌توان آن را با نظریه‌های دیگر برای توضیح پدیده‌های تجربی ترکیب کرد. با نظریه‌های انتقال و سازماندهی نوآوری‌ها، به ویژه نظریه انتشار نوآوریها، نظریه فرایند کار و با نظریه‌های روان شناختی از جمله نظریه رفتار برنامه‌ریزی شده و نظریه یادگیری اجتماعی سازگار است.
نامه‌های عاشقانه

نامه‌های عاشقانه (به انگلیسی love letters) در سال ۱۹۴۵ توسط ادوارد هیمن نوشته و و توسط ویکتور یانگ آهنگسازی شد. این ترانه بدون شعر و فقط با ملودی، بر روی فیلمی به همین نام، برندهٔ جایزه اسکار بهترین ترانه در سال ۱۹۴۵ شد.
نامه‌های عاشقانه توسط خوانندگان مطرحی چون الویس پریسلی، التون جان و پگی لی بازخوانی شده است.
قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک

قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک (به لاتین "قانون کلیسایی": ius canonicum) نظامی از قوانین و اصول حقوقی است که توسط مقامات سلسله مراتبی کلیسای کاتولیک ایجاد و اجرا می‌شود تا سازمان و حکومت خارجی آن را تنظیم کند و و فعالیت‌های کاتولیک‌ها را به سمت مأموریت کلیسا هدایت کند. این اولین نظام حقوقی مدرن غربی و قدیمی‌ترین نظام حقوقی به‌طور پیوسته در حال فعالیت در غرب است در حالی که سنتهای منحصر به فرد قانون کلیسایی کاتولیک شرقی بر ۲۳ کلیسای خاص کاتولیک شرقی sui iuris حاکم است.
قوانین کلیسایی مثبت که مستقیماً یا غیرمستقیم بر قانون غیرقابل تغییر الهی یا قانون طبیعی استوار هستند، در مورد قوانین جهانی اقتدار رسمی را از طریق ابلاغ توسط قانونگذار عالی - پاپ اعظم، که دارای کل قدرت تقنینی، اجرایی و قضایی است، یا توسط کالج اسقف‌ها که در ارتباط با پاپ عمل می‌کنند - می‌گیرند در حالی که قوانین خاصی اقتدار رسمی را از طریق ابلاغ از توسط قانونگذار مادون به قانونگذار اعظم، اعم از قانونگذار عادی یا تفویض شده بدست می‌آورند. ماده اصلی موضوع قانون فقط ماهیت اعتقادی یا اخلاقی ندارد، بلکه جمیع شرایط انسانی را شامل می‌شود. این قانون کلیه عناصر معمولی یک سیستم حقوقی بالغ را دارا می‌باشد: قوانین، دادگاه‌ها، وکلا، قضات، یک قانون نامه حقوقی کاملاً مفصل برای کلیسای لاتین و همچنین یک قانون نامه برای کلیساهای کاتولیک شرقی، اصول تفسیر حقوقی، و مجازات‌های اجباری. این قانون در اکثر حوزه‌های قضایی سکولار فاقد نیروی الزام‌آور مدنی است. کسانی که در حقوق قانون متبحر و ماهر و استاد حقوق کلیسایی هستند، کاننیست (یا به‌طور عامیانه، وکلای کانن) خوانده می‌شوند. قانون کلیسایی به عنوان یک علم مقدس canonistics نامیده می‌شود.
فقه قانون کلیسایی متشکل از اصول و سنتهای حقوقی پیچیده‌ای است که قانون کلیسایی در آن فعالیت می‌کند، در حالی که فلسفه، الهیات و نظریه بنیادی قانون کلیسایی کاتولیک حوزه‌هایی علمی، فلسفی، کلامی و حقوقی است که به ارائه مبانی نظری برای قانون کلیسایی به عنوان یک نظام حقوقی و به عنوان یک قانون واقعی می‌پردازد.
الگاباس

مکان
| Algabas | Algabas |
| --- | --- |
AlgabasLocation in Kazakhstan: AlgabasLocation in Kazakhstan
مختصات: ۴۳°۱۵′۱۷″ شمالی ۷۶°۴۸′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۵۴۷۲°شمالی ۷۶٫۸۰۱۳۹°شرقی﻿ / 43.25472; 76.80139: مختصات: ۴۳°۱۵′۱۷″ شمالی ۷۶°۴۸′۰۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۲۵۴۷۲°شمالی ۷۶٫۸۰۱۳۹°شرقی﻿ / 43.25472; 76.80139
استان: استان الماتی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (Omsk Time)
الگاباس (به لاتین: Algabas) یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان الماتی واقع شده‌است.
پائولینا رایت دیویس

| پائولینا رایت دیویس | پائولینا رایت دیویس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Paulina Kellogg
زادهٔ: ۷ اوت ۱۸۱۳ بلومفید،نیویورک آمریکا
درگذشت: ۲۴ اوت ۱۸۷۶ (۶۳ سال) پراویدنس آمریکا
پیشه‌ها: حق رأی زنان حقوقدان مخالفت با بردگی
همسران: Francis Wright (ا. ۱۸۳۳–۱۸۴۵) Thomas Davis (ا. ۱۸۴۹)
فرزندان: 2 (فرزندخوانده)
پائولینا رایت دیویس (به انگلیسی:Paulina Wright Davis) یک حقوقدان آمریکایی مخالفت با بردگی، و خواستار تحقق حق رأی زنان بود. او یکی از بنیانگذاران انجمن حق رأی زنان نیو انگلند بود.
زندگی

دیویس در سال ۱۸۱۳ در بلومفیلد،نیویورک بدنیا آمد. خانواده او در سال ۱۸۱۷ به نزدیکی مرز کانادا و آبشارهای نیاگارا کوچ کردند. بعد از مرگ مادر و پدرش، پائولینا به کلیسا پروتستان پیوست و تلاش کرد که راهبه شود ولی کلیسا در آن زمان به زنان مجرد چنین اجازه‌ای نمیداد. در سال ۱۸۳۳ با فرانسیس رایت تاجری مرفه از یوتیکا، نیویورک ازدواج کرد. آنها ارزش‌های اخلاقی مشابه داشتند و هردو در اعتراض به موضع‌گیری کلیسا نسبت به برده‌داری از کلیسا استعفا دادند و به انجمن ضد برده‌داری مرکز نیویورک پیوستند. در سال ۱۸۳۵ این زوج در یوتیکا، نیویورک انجمن ضد برده‌داری داری خود را راه‌اندازی کردند و با سوزان آنتونی، الیزابت کدی استانتون و ارنستین رز ارتباط برقرار کردند. فرانسیس رایت در سال ۱۸۴۵ درگذشت، این زوج فرزندی نداشتند. 
دیویس یکی از بنیانگذاران انجمن حق رأی زنان نیو انگلند در سال ۱۸۶۸ بود. هنگامی که این گروه از هم پاشید او و سوزان آنتونی در انجمن ملی حق رأی زنان در ۱۵ می ۱۸۶۹ شرکت کردند.
مرگ

دیویس هفده روز پس از تولد شصت و سه سالگی خود در ۲۴ اوت ۱۸۷۶ در پراویدنس، رود آیلند درگذشت. دیویس در سال ۲۰۰۲ به تالار ملی مشاهیر زن راه‌یافت.
محمد باقری (تاریخ‌نگار علم)

| محمد باقری | محمد باقری |
| --- | --- |
زاده: ۷ دی ۱۳۲۹ رشت، ایران
پیشه: تاریخ نگار،استاد دانشگاه
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری تخصصی 
دانشگاه: دانشگاه اوترخت 
محمد باقری (پژوهشگر و تاریخ‌نگار علم ایران، متولد ۷ دی‌ ماه ۱۳۲۹ در رشت) سردبیر مجله میراث علمی اسلام و ایران، عضو هیئت مشاوران مجله Suhayl ، مجله تاریخ علم در اسپانیا،  و عضو وابسته هیئت‌علمی پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران است.
تولد و زادگاه

محمد باقری، فرزند حسین در سال ۱۳۲۹ در شهر رشت به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در زادگاه خود، شهر رشت، به پایان رساند.
تحصیلات

در سال ۱۳۴۸ برای ادامه تحصیل راهی تهران شدند و در رشته مهندسی برق در دانشگاه صنعتی شریف تهران (آریامهر سابق) به علم‌آموزی پرداختند.
وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵ در مقطع دکتری دانشگاه اوترخت (هلند) مشغول به تحصیل بودند. موضوع رسالۀ دکتری ایشان تصحیح، ترجمه و شرح انگلیسی مقاله ­های اول و چهارم «زیج جامع» کوشیار گیلانی بود؛ موضوع کتاب زیج جامع علم نجوم است .
ورود به عرصه پژوهش

پس از پایان دوره دانشگاه در سال ۱۳۵۸ و گذراندن خدمت وظیفه، در مراکز مختلف دولتی و غیردولتی به‌عنوان مهندس برق مشغول به کار شد. در کنار اشتغال به کار، به فعالیت‌های پژوهشی و ترویجی درزمینهٔ ریاضیات، فیزیک و نجوم‌ پرداخت. شروع کارهای پژوهشی محمد باقری در ابتدا بیشتر درزمینهٔ ترویج علوم بود، ولی بعدها فعالیت خود را بیشتر بر روی  تاریخ علوم، به‌ویژه ریاضیات و نجوم در ایران متمرکز کرد. از سال ۱۳۷۲؛ کار مهندسی را رها کرد و همۀ وقت خود را صرف امور پژوهش نمود.
فعالیت‌های علمی

محمد باقری عضو وابسته هیئت‌علمی پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران هستند؛ و از تاریخ ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰ سردبیر مجله تاریخ علم بودند که پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران منتشر می‌کند.
از سال ۱۳۹۱ ، تاکنون سردبیری مجله میراث علمی اسلام و ایران بر عهده ایشان است؛ همچنین ریاست کمیسیون تاریخ علم و فناوری در جوامع اسلامی
(CHOSTIS) نیز بر عهده محمد باقری است. کمیسیون تاریخ علم و فناوری در جوامع اسلامی زیرمجموعۀ اتحادیه بین‌المللی تاریخ و فلسفه علم و فناوری
(IUHPST) است. در حال حاضر ایشان عضو هیئت مشاوران مجلۀ Suhayl ، مجله تاریخ علم در اسپانیا، هست.
تألیفات و ترجمه‌ها

برخی از آثار محمد باقری عبارت‌اند از
واژگان ریاضی - تالیف
از سمرقند به کاشان - تالیف
گزارش جامع طرح سراسری رؤیت هلال ماه‌های قمری برای ایران - تالیف
اصول حساب هندی - ترجمه
این جهان سرشار از شگفتی‌ها - ترجمه
تبدیل‌های هندسی - ترجمه
برخورد دانش آموزان با رياضيات - ترجمه
فرهنگ ریاضیات – ترجمه منتشر نشده
دکتر باقری همچنین ده‌ها مقاله علمی منتشر نموده‌اند و سخنرانی‌های متعددی نیز در مراکز علمی مختلف انجام داده‌اند.
جوایز

در سال ۱۳۹۵، دکتر باقری به‌پاس یک عمر ترویج علم، مفتخر به دریافت جایزه «چراغ» شدند. متن این جایزه به شرح زیر است :
سپاس برای یک عمر ترویج علم
به‌پاس یک عمر تلاش پربرکت در راه ترویج علم، نخستین جایزه یک عمر ترویج علم چراغ، با افتخار تقدیم می‌شود که دانشمند و مروج برجسته دوران ما، دکتر محمد باقری.
منابع

https://www.irna.ir/news/81426333/محقق-رياضي-مسئولان-شرايط-كار-علمي-را-براي-پژوهشگران-آماده-كنند
http://dhstweb.org/structure/historical-commissions
https://dspace.library.uu.nl/bitstream/handle/1874/18830/?sequence=14
https://raco.cat/index.php/Suhayl/about
https://alumsharif.org/information/sharif-news/item/136-2014-08-20-08-24-15
https://cheraghprize.com/winners/
https://utihs.ut.ac.ir/%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%AA%DB%8C%D8%AF-%D9%87%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1
http://www.mb-kushyar.com/cv_f.htm#2
https://www.instagram.com/p/CYGGZVsIH6L/
↑  «برگزیدگان جایزه چراغ – جایزه چراغ». بایگانی‌شده از اصلی در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۱۲-۳۰.
قاعدگی و فرهنگ

دو زن در حال رقص و عادت ماهانه. هنر سنگی بومیان استرالیا از رودخانه یول بالا، پیلبارا ، استرالیای غربی.
جنبه‌های فرهنگی بسیاری در مورد نحوهٔ نگرش جوامع به قاعدگی وجود دارد. تابوی قاعدگی به هرنوع تابوی اجتماعی مربوط به قاعدگی گفته می‌شود. در برخی جوامع این امر شامل کثیف و یا شرم‌آور دانستن قاعدگی است به طوری که حتی از ذکر قاعدگی چه در ملاء عام (در رسانه‌ها و تبلیغات) و چه در خلوت (در میان دوستان، در خانه یا در حضور مردان) جلوگیری می کند. بسیاری از مذاهب سنتی قاعدگی را نجس و ناپاک می‌دانند، اگرچه انسان‌شناسان می‌گویند که مفاهیم «مقدس» و «نجس» ممکن است ارتباط نزدیکی با هم داشته باشند.
فرهنگ‌های مختلف به قاعدگی با دیدی متفاوت می‌نگرند. اساس بسیاری از هنجارهای رفتاری و ارتباطی در مورد قاعدگی در جوامع صنعتی غربی این باور است که قاعدگی باید پنهان بماند. در مقابل، در برخی از جوامع شکارچی-گردآورنده، دوران قاعدگی با دیدی مثبت و بدون هیچ‌گونه بار معنایی ناپاک و نجس بودن، نگاه می‌شود.
اسطوره‌شناسی

واژگان menstruation (قاعدگی) و  menses (ماه‌ها) از کلمهٔ لاتین mensis (ماه) مشتق شده‌اند که این به نوبهٔ خود به واژهٔ  یونانی mene (ماه) و نیز ریشه‌های واژگان انگلیسی month (ماه در تقویم) و moon (در آسمان) مربوط می‌شود.
به عقیدهٔ توماس باکلی و آلما گوتلیب مردم‌شناس، مطالعهٔ بین فرهنگی نشان می‌دهد که اگرچه تابوهای مربوط به قاعدگی تقریباً جهانی هستند و بسیاری از این تابوها شامل مفاهیم نجاست و ناپاک بودن (ملزم به آیین طهارت) می‌شوند، ولی سنت‌های متعدد قاعدگی گویای معانی و کاربردی کاملاً متفاوت و حتی در برخی موارد متضاد هستند. به طور مثال در برخی جوامع سنتی زنان مناسک قاعدگی را تجربه‌ای محافظت‌کننده و توانمندساز می‌دانند که به آنها فضایی جدا از نگاه‌های مردانه و فشارها و انتظارات ناخواستهٔ جنسی و خانگی عرضه می‌کند. به عبارت دیگر، از کاربرد و انزوای کومه قاعدگی ممکن است به عنوان ابزاری برای تبعید زن ناپاک و تابو برداشت شود، و یا برعکس به عنوان مکان و زمانی خوشایند و به دور از وظایف معمول روزانه: انزوا در مقابل استراحتگاه.
اسطوره‌شناسی > مقدس و قدرتمند

در برخی از فرهنگ‌های تاریخی، زنی در حال خونریزی ماهیانه مقدس و قدرتمند شمرده می‌شد، با توانایی‌های روانی افزوده و قدرت کافی برای شفای بیماران. به گفتهٔ قوم چروکی، خون قاعدگی منبع قدرت زنانه بود و قدرت نابود کردن دشمنان را داشت. در روم باستان، پلینی بزرگ نوشت که یک زن در حال خونریزی ماهیانه که بدن خود را آشکار می‌کند قادر است تگرگ، گردباد و رعد و برق را بتاراند. اگر برهنه شود و در اطراف زمین زراعی راه رود کرم‌ها و سوسک‌ها از خوشه‌های ذرت خواهند افتاد.  خون قاعدگی به ویژه برای قدرت مردان خطرناک است. در آفریقا از خون قاعدگی در تولید قوی‌ترین طلسم‌های جادویی هم برای پاکسازی و هم از بین بردن استفاده می‌شود. اساطیر مایا منشأ قاعدگی را مجازاتی در نقض قوانین اجتماعی حاکم بر اتحاد زناشویی می‌داند. خون قاعدگی به مارها و حشرات مورد استفاده در جادوی سیاه تبدیل می‌شود، پیش از آنکه الهه ماه مایا از آن دوباره متولد شود.
در جایی که خون زنان مقدس شمرده می شود، اعتقاد بر این است که باید از نظر آیینی جدا شود. بر اساس این منطق تنها هنگامی که خون مقدس با چیزهای ناپسند تماس پیدا می‌کند، در مناسک به عنوان خطرناک و یا «نجس» تجربه می‌شود.
برخی نیز بر این باورند که زنان در حال خونریزی ماهیانه خطرناک هستند.
اقتصاد و جامعه

تینا کاریزما، نویسنده و منتقد سینما، طی مقاله‌ای در نشریه والتر تاریخچه نمایش موضوعات مرتبط با قاعدگی را اینگونه بیان می‌کند:
«چرخه قاعدگی به‌طور سنتی به‌عنوان نمادی در داستان‌گویی از سن بلوغ و اغلب با حسی از انزجار، ترس یا شرم استفاده می‌شوند. در ظاهر هیچ مشکلی وجود ندارد، اما به مرور زمان، تصویری ناخودآگاه از نحوه تنظیم و درک قاعدگی ایجاد می‌کند. به ندرت قاعدگی را، به‌گونه ای که اکثریت زنان آن را تجربه می‌کنند، به تصویر می‌کشند و معمولاً برای ایجاد جاذبه در بیننده به نوع نادری از مشکلات قاعدگی می‌پردازند.
یکی از کانون‌های مورد بحث فعالان اجتماعی، به چالش کشیدن مالیات‌های بالا بر محصولات قاعدگی، که در مواردی به عنوان مالیات پریود شناخته می‌شود، بوده است.
تندیس آنگولا (قوم یُمبه) برای تنظیم قاعدگی.