آوراهام بیران
حرفه باستان‌شناسی

بیران در سال ۱۹۳۵م. به اورشلیم بازگشت و تا سال ۱۹۳۷م. با مدارس شرق‌شناسی آمریکا در خاورمیانه همکاری و در تعدادی از کاوش‌های باستان‌شناسی از جمله تل حلیفه در نزدیکی عقبه، و کاوش در نزدیکی شهرهای موصل و بغداد در عراق، اربید در اردن، و راس الحروبه در خارج از اورشلیم شرکت کرد. او سپس به درخواست اسحاق بن زوی، رئیس شورای ملی یهودیان (و بعداً رئیس‌جمهور اسرائیل)، پاسخی به رساله ضد صهیونیستی دکتر توفیق کنعان نوشت. بیران در سال ۱۹۶۱م. به ریاست اداره آثار باستانی و موزه‌های وزارت آموزش و پرورش و فرهنگ منصوب شد و تا سال ۱۹۷۴م. در این سمت خدمت کرد. او همچنین مجله‌ای به نام «اخبار باستان‌شناسی» به زبان‌های عبری و انگلیسی منتشر کرد. در سال ۱۹۶۷م. و پس از تصرف کرانه باختری توسط اسرائیل، بیران بررسی‌های باستان‌شناسی را در این منطقه آغاز کرد. علاوه بر این به عنوان نماینده اسرائیل در کنوانسیون لاهه خدمت کرد. و در گردهمایی‌های یونسکو کاوش‌های باستان‌شناسی در دیوار ندبه و محلهٔ یهودی اورشلیم را تشویق کرد. او در تأسیس موزه اسرائیل در اورشلیم نقش داشت و در بازسازی موزه راکفلر و بقعه کتاب که حاوی طومارهای قمران است، فعال بود.
از سال ۱۹۷۴م. ریاست مدرسه باستان‌شناسی کتاب مقدس نلسون گلوک در کالج عبری اتحادیه در اورشلیم را بر عهده داشت، و در سال ۱۹۷۷م. کنفرانسی بین‌المللی با موضوع معابد و مکان‌های مرتفع در دوران کتاب مقدس را ترتیب داد و نتایج کنفرانس را در کتابی به همین نام در سال ۱۹۸۱م. منتشر کرد، و به عنوان عضو کمیته سازماندهی کنفرانس بین‌المللی باستان‌شناسی کتاب مقدس در سال‌های ۱۹۸۴ و ۱۹۹۰ میلادی خدمت کرد.
او در سال ۱۹۶۶م. پروژه‌ای را آغاز کرد، که به کاوش‌های تل دان مشهور شد، این محوطه در شمال اسرائیل قرار داشت، و او بیش از ۳۰ سال در این محوطه کاوش کرد. «تل» ۵۰۰۰ ساله تپه‌ای است که لایه به لایهٔ آن حاوی بقایای تمدن‌هایی است که زمانی در این مکان ساکن بودند. بیران در تل دان، مکانی مذهبی مربوط به دوره بنی‌اسرائیل را کشف کرد، که بزرگترین مکان مذهبی کشف شده تا آن زمان و مربوط به آن دوره است. او همچنین شواهدی مربوط به استقرار مجدد قبیلهٔ بنی‌اسرائیل در دان، پس از سکونت کنعانیان در لایش به دست آورد، گرچه این موضوع در کتاب مقدس ذکر شده بود اما هیچ مدرکی باستان‌شناسی برای آن وجود نداشت. در این کاوش‌ها دروازه‌ای طاقدار و دیوار خاکی عظیمی که شهر را احاطه کرده بود، و قدمت آن به دوران پیشین ایلخانی می‌رسید، کشف کردند. بیران همچنین آثاری از دوره سلطنت یهود شناسایی کرد، دیوارها و دروازه‌ها و همچنین تیرکش‌هایی در دیوارهای بلند که در کتاب مقدس به آن‌ها اشاره شده‌است. مهم‌ترین کشف بیران در تل دان، کتیبه‌ای بر روی تخته سنگی بازالتی، معروف به سنگ یادبود دان است که ۱۳ سطر به خط کنعانی باستانی بر روی آن حکاکی شده و به سلسلهٔ داوود اشاره می‌کند. پروفسور آمنون بن تور باستان‌شناس دانشگاه عبری در مورد اهمیت این کتیبه گفت:
بیران معتقد است در این کتیبه که مربوط به حدود ۸۰۰ سال پیش از میلاد مسیح است، از پادشاهی از خاندان داوود یاد شده‌است که در جنگ با آرامیان کشته شده‌است. این تنها منبع کشف شده تا به امروز است - غیر از کتاب مقدس - که به وجود سلسله داوود اشاره می‌کند و در واقع منبعی خارج از کتاب مقدس است که وجود داوود را به عنوان یک شخصیت تاریخی حقیقی تأیید می‌کند. باید در نظر داشت که در چند سال گذشته، تعدادی از محققان انگلیسی و اسکاندیناویایی آثاری منتشر کرده‌اند مبنی بر اینکه پادشاهی (و شخصیت‌های) داوود و سلیمان مولود ادبیات هستند و وجود خارجی و تاریخی ندارند.
جورج اوهس باستان‌شناس کالج مور می‌نویسد:
با توجه به متون کتاب مقدس، کتیبهٔ تل دان نشان می‌دهد که اطلاعات تاریخی معتبری در کتاب مقدس وجود دارد که به راحتی نمی‌توان آنها را رد کرد. . . کتیبه تل دان یک گام ما را به کشف داوود تاریخی نزدیک‌تر کرده‌است.