stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میرزا علی‌اصغر اتابک

| میرزا علی‌اصغر اتابک | میرزا علی‌اصغر اتابک |
| --- | --- |
میرزا علی‌اصغر خان اتابک: میرزا علی‌اصغر خان اتابک
رئیس‌الوزرای ایران: رئیس‌الوزرای ایران
دوره مسئولیت ۱۲ اردیبهشت ۱۲۸۶ ه‍.خ (۲۰ ربیع‌الاول ۱۳۲۵ ه‍.ق) – ۸ شهریور ۱۲۸۶ ه‍.خ (۲۲ رجب ۱۳۲۵ ه‍.ق): دوره مسئولیت ۱۲ اردیبهشت ۱۲۸۶ ه‍.خ (۲۰ ربیع‌الاول ۱۳۲۵ ه‍.ق) – ۸ شهریور ۱۲۸۶ ه‍.خ (۲۲ رجب ۱۳۲۵ ه‍.ق)
پادشاه: محمدعلی‌شاه قاجار
پس از: سلطانعلی وزیر افخم
پیش از: احمد مشیرالسلطنه
صدراعظم ایران: صدراعظم ایران
دوره مسئولیت ۱۲۶۷ ه‍.خ (۱۳۰۶ ه‍. ق) – ۲ آذر ۱۲۷۵ ه‍.خ (۱۶ جمادی‌الثانی ۱۳۱۴ ه‍.ق): دوره مسئولیت ۱۲۶۷ ه‍.خ (۱۳۰۶ ه‍. ق) – ۲ آذر ۱۲۷۵ ه‍.خ (۱۶ جمادی‌الثانی ۱۳۱۴ ه‍.ق)
پادشاه: ناصرالدین شاهمظفرالدین شاه
پس از: میرزا یوسف آشتیانی
پیش از: علی امین‌الدوله
دوره مسئولیت ۱۹ امرداد ۱۲۷۷ ه‍.خ (۲۲ ربیع‌الاول ۱۳۱۶ ه‍.ق) – ۲۳ شهریور ۱۲۸۲ ه‍.خ (۲۲ جمادی‌الثانی ۱۳۲۱ ه‍.ق): دوره مسئولیت ۱۹ امرداد ۱۲۷۷ ه‍.خ (۲۲ ربیع‌الاول ۱۳۱۶ ه‍.ق) – ۲۳ شهریور ۱۲۸۲ ه‍.خ (۲۲ جمادی‌الثانی ۱۳۲۱ ه‍.ق)
پادشاه: مظفرالدین شاه
پس از: علی امین‌الدوله
پیش از: عبدالمجید میرزا عین‌الدوله
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: میرزا علی‌اصغر خان اتابک ۱۶ بهمن ۱۲۳۶ هجری خورشیدی  (۲۰ جمادی‌الثانی ۱۲۷۴ ه‍.ق) قم
درگذشته: ۸ شهریور ۱۲۸۶ هجری خورشیدی  (۲۲ رجب ۱۳۲۵ ه‍.ق) مجلس شورای ملی، تهران
آرامگاه: ستون سمت راست ایوان آینه، کفشداری زنانه شماره (۱) صحن امام رضا (اتابکی)، حرم فاطمه معصومه، قم
ملیت: ایرانی
همسر(ان): خانم اعظم
فرزندان: دختران: قدس‌اعظم، فخراعظم، نوش‌آفرین‌خانم اعظم‌السلطنه، محترم‌خانم و افتخار اعظم پسران: احمد اتابکی، محسن اتابکی و دو تن دیگر
پیشه: سیاستمدار
لقب(ها): امین‌السلطان اتابک اعظم
میرزا علی‌اصغر خان اتابک (۱۶ بهمن ۱۲۳۶ – ۸ شهریور ۱۲۸۶) ملقب به امین‌السلطان، صدراعظم ایران در زمان ۳ پادشاه قاجار—ناصرالدین‌شاه، مظفرالدین‌شاه و محمدعلی‌شاه—و فرزند دوم آقامحمدابراهیم امین‌السلطان بود. وی از گرجی‌های ایران بود که به ترتیب به القاب صاحب‌جمع، امین‌السلطان، و اتابک اعظم ملقب شد و قریب به ربع قرن، سمت‌های وزیری، وزیراعظمی و صدراعظمی داشت.
او در ۸ شهریور ۱۲۸۶ هجری خورشیدی (۲۲ رجب ۱۳۲۵ ه‍.ق) در جریان جنبش مشروطه، به دست عباس‌آقا تبریزی کشته شد و در قم به خاک سپرده شد. جد او قائم الملک اتابک اعظم بود.
زندگی

علی اصغر خان در زمان حیات پدر، ملقب به صاحب‌جمع (متصدی شترخانه و قاطر خانه) بود و پس از آن که «میرزا علی‌خان امین الممالک» رئیس «دارالشورای کبری» در سال ۱۲۹۹ ه‍.ق ملقب به امین‌الدوله شد، میرزا علی‌اصغرخان لقب قبلی او را گرفته و ملقب به «امین‌الملک» گردید و مدت ۱۴ ماه ملقب به این لقب بود؛ که میرزا ابراهیم، پدرش در سال ۱۳۰۰ ه‍.ق به هنگام مسافرت ناصرالدین شاه به مشهد، درگذشت و ناصرالدین شاه پس از درگذشت او تمام مشاغل پدر، از قبیل بیوتات سلطنتی، انبار غله‌ی مرکزی، ضراب‌خانه، گمرکات و خزانه، به انضمام وزارت دربار و لقب امین‌السلطانی را به پسرش؛ میرزا علی‌اصغرخان، که در آن هنگام جوانی ۲۶ ساله بود، منتقل نمود.
او در کودکی و نوجوانی زیر دست پدر خود، تحصیلات نه چندان عمیقی آموخت، اما با توجه به هوش و زیرکی و حافظهٔ خاصی که داشت، هر چه را می‌دید و می‌شنید، فرا می‌گرفت و محفوظات خود را بسیار به موقع، به کار می‌بست. وی پس از مرگ مستوفی‌الممالک خود را به شاه بسیار نزدیک کرد و مورد توجه شاه قرار گرفت و در اواخر صدارت «مستوفی‌الممالک»، محور قدرت و گردانندهٔ چرخ مملکت بود و رجال دولت، برای رسیدن به جاه و مقام، به او متوسل می‌شدند.
صدارت امین‌السلطان

میرزا یوسف مستوفی‌الممالک در سال ۱۳۰۳ ه‍.ق درگذشت، پس از وی امین‌السلطان با همان مقام وزارت دربار، تا ۲ سال، بر کلیه امور وزارتخانه‌ها نظارت داشت، تا اینکه در سال ۱۳۰۵ ه‍.ق ناصرالدین شاه رسماً امور کشور را به او سپرد.
ناصرالدین شاه در این زمان ۳ نفر را برای امر صدارت در نظر داشت، «قوام‌الدوله» میرزا عباس‌خان تفرشی، «عضدالملک» (علی‌رضاخان عضدالملک) و امین‌السلطان، شاه دست به استخاره زد، تا یکی از آن‌ها را برای صدارت انتخاب کند، ولی استخارهٔ امین‌السلطان بد آمد و ۲ نفر دیگر خوب، تصمیم شاه در نهایت امر این بود، که امین‌السلطان را به صدارت برگزیند.
در دوره‌ای که او به صدارت انتخاب شد، رقابت روسیه و انگلستان در ایران به شدت رو به افزایش بود. سفرای هر دو کشور تلاش می‌کردند تا نظر شاه و امین‌السلطان را به سمت خود جلب کنند و سرانجام هم انگلیسی‌ها موفق به جلب نظر امین‌السلطان به سمت خود شدند.
با تمایل شاه و وزیر اعظمش به سَمت انگلستان، ناصرالدین شاه برای بار سوم در دوازدهم شعبان ۱۳۰۶ ه‍.ق عازم اروپا شد. دولت انگلستان که به علت مشکلات داخلی نتوانسته بود در سفر قبلی به خوبی از شاه ایران پذیرایی کند در این سفر جبران مافات کرد و ناصرالدین شاه را مورد توجه قرار داد. شاه از کشورهای روسیه، لهستان، آلمان، هلند، بلژیک و انگلستان دیدن کرد. در آخر سفر هم «میرزا ملکم خان» توانست با تقدیم هدایایی به شاه و همراهان امتیاز بخت آزمایی را از ایران گرفته و آن را به مبلغ چهل هزار لیره انگلیسی به یک مؤسسه انگلیسی در ایران بفروشد. اعطای این امتیاز مورد مخالفت برخی از رجال ایران و علمای مذهبی قرار گرفت و شاه هم پس از ورود به ایران این امتیاز را لغو کرد.
اعطای این امتیاز و لغو آن موجب شد تا بین امین‌السلطان و میرزا ملکم خان اختلاف بروز نماید و صدراعظم موجبات عزل ملکم خان را از وزیر مختاری ایران در انگلستان فراهم ساخت و به جای وی «میرزا محمد علی خان علاء السلطنه» را به وزیر مختاری به لندن فرستاد؛ و این امر باعث شد که میرزا ملکم خان مخالف شاه و صدراعظم شود و روزنامه «قانون» را منتشر کرد.
سفر شاه و صدراعظم به اروپا سر آغاز اعطای امتیازات گسترده به خارجیان گردید. یکی از این امتیازات، اعطای امتیاز انحصار دخانیات به یک شرکت انگلیسی به نام «تالبوت» بود که در پانزده فصل قراردادی بین دولت ایران و شرکت صاحب امتیاز به امضاء رسید که به موجب آن انحصار خرید و فروش تنباکوی ایران به مدت پنجاه سال به تالبوت واگذار شد و مقرر شد که شرکت انگلیسی هر سال پانزده هزار لیره انگلیسی به دولت ایران بپردازد.
شرکت در آغاز فعالیت با مخالفت علمای مذهبی، دولت روسیه و مردم روبه‌رو شد و علمای مذهبی از جمله «آیت الله میرزای شیرازی» با مخالفت با این امتیاز موجب لغو آن شدند و دولت ایران پانصد هزار لیره غرامت به شرکت انگلیس پرداخت کرد.
همچنین امتیاز تأسیس «بانک شاهنشاهی» در سال ۱۳۰۷ ه‍.ق به «رویتر» برای مدت شصت سال واگذار شد؛ و همچنین اجازه استخراج نفت به رویتر واگذار گردید. بعد از لغو امتیاز تالبوت، امین‌السلطان تغییر رویه داده و به روس‌ها نزدیک شده بود و این امر باعث شد که روس‌ها نیز دارای امتیازاتی شوند. در سال ۱۳۱۰ ه‍.ق قراردادی در شش فصل پیرامون دو قریه «فیروزه» و «حصار» بین دو کشور منعقد شد و سرزمین‌های از دست رفته شمال خراسان از طرف ایران به رسمیت شناخته شد و تشکیل «بانک استقراضی» روس در این زمان روی داد. این سیاست و نزدیکی به روس‌ها ادامه داشت تا اینکه در سال ۱۳۱۳ ه‍.ق ناصرالدین شاه به قتل رسید.
دوران مظفرالدین‌شاه

بعد از ترور ناصرالدین شاه، امین‌السلطان با زیرکی خاصی جنازهٔ وی را به تهران منتقل نمود و مقدمات جلوس و به سلطنت رسیدن «مظفرالدین شاه» را فراهم کرد مظفرالدین شاه قبل از عزیمت به تهران طی تلگرافی از تبریز امین‌السلطان را به حفظ مقام خود در دستگاه حکومت امیدوار کرد و به وی دستور داد تا ورود او به تهران، پای از «کاخ گلستان» بیرون نگذارد.
صدارت او در زمان مظفرالدین شاه زیاد به طول نکشید و شاه در جمادی‌الاول سال ۱۳۱۴ ه‍.ق وی را از صدارت برکنار و علی امین‌الدوله را به صدارت انتخاب نمود. امین‌السلطان بعد از برکناری به حالت تبعید به قم رفت بستگان و منسوبان وی نیز از کار برکنار گردیدند و ده قزاق و یک افسر روسی نیز به حفاظت از وی در قم پرداختند اما شاه دوباره بعد از یکسال و نیم او را دوباره به صدارت خود برگزید. امین‌السلطان، در وهلهٔ اول به بهانهٔ‌های مختلف مخالفان خود را از تهران دور کرد و در مرحلهٔ دوم چون خزانه خالی و احتیاج به پول بود، از دولت انگلستان تقاضای وام کرد و چون زیر بار امتیاز گمرکات جنوب به این دولت نرفت، با در خواست او موافقت نشد و او هم در مقابل، وزیر مختار انگلیس در ایران را عوض کرد.
امین‌السلطان چون نتوانست از انگلیس‌ها وام دریافت کند، متوجه کشورهای آلمان، فرانسه و بلژیک شد، ولی سرانجام از دولت روسیه وامی به مبلغ ۲۲ میلیون منات طلا، با گرو گذاشتن «گمرکات شمال» دریافت نمود. در این زمان امتیاز دارسی، که برای بهره‌برداری از نفت جنوب بود، به مدت ۶۰ سال، به ویلیام ناکس دارسی اعطا گردید و در مقابل دارسی متعهد شد، معادل ۲۰ هزار لیره وجه نقد، هر سال و معادل همین مبلغ، سهام شرکت و ۱۶ درصد از منافع خالص سالیانه را، به دولت ایران بپردازد.
اعطای این امتیاز، مخالفت روس‌ها را دربرداشت و منجر به گرفتن امتیاز گمرکات شمال و امتیاز خط‌آهن جلفا و قزوین به روسیه شد. بعد از مدتی به خاطر مخالفت دو کشور روس و انگلیس و بدبینی شاه نسبت به وی، بار دیگر امین‌السلطان، در سال ۱۳۲۱ ه‍.ق از صدارت عزل شد.
پس از این‌که امین السلطان در دوره مظفری مدتی از صدارت برکنار شد، به سفر دور دنیا به خصوص در اروپا پرداخت.
واگذاری امتیازات

او در دوره صدارت خود امتیازات بسیاری به بیگانگان داد. از جمله امتیاز شهری، لاتاری، کشتیرانی در رود کارون، بانک شاهی و استخراج معادن را به دولت انگلیس اعطا کرد. وی با گرفتن قرض از روسیه برای سفرهای ناصرالدین شاه به فرنگ موجب شد روس‌ها نیز از ایران بی‌بهره نماندند و امتیازاتی چون ساخت راه انزلی به قزوین، استخراج معادن قراچه داغ آذربایجان و… به روس‌ها تعلق گیرد.
امین‌السلطان برای تأمین این بودجه دست به دامان کشورهای اروپایی شد و در عوض دریافت قرض و وام و کمک‌های نقدی امتیازات فراوانی از قبیل امتیاز ساختن راه انزلی به قزوین، استخراج معادن قراچه داغ آذربایجان، احداث خط جلفا به تبریز، تأسیس بانک استقراضی توسط روس‌ها، امتیازات بانک شاهنشاهی، بهره‌برداری از کلیه معادن ایران، امتیاز انحصاری خرید و فروش تنباکو، کشتیرانی در حوضه سفلای رود کارون و احداث شبکه ارتباطی تلگراف بین تهران و سر حد بلوچستان و غیره را به کشورهای انگلیس و روسیه واگذار کرد. همچنین امتیازاتی از قبیل حفاری آثار باستانی نیز، به فرانسوی‌ها واگذار شد. هر چند که اعتراضات مردمی و مخالفت تعدادی از علما موجب لغو برخی از امتیازات گردید ولی باقی امتیازات کماکان (اکثراً تا پایان مدت قرارداد) برقرار ماندند.
بازگشت اتابک به ایران

محمدعلی شاه پس از به تخت نشستن، با کارشکنی‌های بزرگی مواجه بود. غیر از خالی بودن خزانه، آشوب و ناامنی سراسر کشور را فرا گرفته بود و از هر طرف نغمه‌ای ساز می‌شد، علی‌الخصوص که مجلس جدید نیز مشکلی بر مشکلات می‌افزود و هر روز سخنی تازه پیش می‌آورد. به اعتقاد محمدعلی شاه تنها مرد باتجربه و زرنگی که می‌توانست بر مشکلات فائق آمده و کشور را آرامش بخشد همان صدراعظم پدربزرگ و پدرش بود. از این رو اتابک را که در اروپا اقامت داشت با تکریم و عزت برای احراز پست نخست‌وزیری به تهران دعوت نمود.
اتابک که بر اثر ۴ سال اقامت در اروپا و دوری از کشور و صحنه سیاست، میل به دیدار وی داشت، آمادگی خود را برای قبول هر نوع مسئولیتی اعلام کرد و عازم ایران گردید. کشورهای اروپایی که اتابک از خاک آن‌ها عبور می‌نمود، منتهای احترام را به او می‌گذاشتند، وقتی وارد روسیه شد، تشریفاتی برای او به عمل آوردند، که معمولاً برای استقبال از شاهان ترتیب می‌دادند. دولت روسیه با یک فروند کشتی زره‌پوش و گارد تشریفاتی کامل، از او استقبال به عمل آورد و در مسیرش انواع احترامات ادا شد. اتابک روز ۳۰ فروردین ۱۲۸۶، یک سال پس از استقرار مشروطیت در ایران، با تشریفات کامل و شکوه فراوان وارد بندر انزلی شد. مجاهدین گیلان و مشروطه‌خواهان انزلی از پیاده شدن او به خاک ایران، جلوگیری کردند و با نمایندگان مجلس در تهران، تلگرافی تماس گرفت و کسب تکلیف کرد. اما مجلس با ورود وی موافقت کرد. اتابک پس از ورود به تهران و ملاقات و مذاکره با محمدعلی شاه، فرمان نخست‌وزیری خود را دریافت کرد و وزیرانی از ۲ دسته روسوفیل و انگلوفیل ظاهراً برای حفظ توازن سیاسی، دعوت به کار نمود و روز ۱۳ اردیبهشت به مجلس رفت. ضمن نطق مشروحی، برنامه و هدف دولت و مهار کردن ناامنی‌ها را بیان کرد و وعده داد که وضع دشوار نان تهران، قریباً حل خواهد شد و حکّامی که موجبات نارضایتی مردم را فراهم کرده‌اند برکنار می‌شوند؛ ولی از دو عاملی که برای اداره حکومت لازم است، یعنی پول و نیروی نظامی، خبری نبود.
قتل اتابک

در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۲۸۶، اتابک اعظم نامه تهدید آمیزی دریافت کرد که بایستی در طی ده روز آینده استعفا داده و از کشور خارج شود. اتابک نامه استعفا را به شاه تقدیم کرد ولی استعفایش پذیرفته نشد. روز شنبه ۸ شهریور ۱۲۸۶ جلسه علنی مجلس به ریاست صنیع‌الدوله هنگام بعدازظهر تشکیل شد. اتابک و اعضای کابینه نیز در جلسه حضور یافتند. اتابک نخست میرزا محمود علاالملک را به سمت وزیر عدلیه و میرزا حسن خان مستوفی الممالک را به سمت وزیر جنگ معرفی نمود. آن گاه گزارش مفصلی از اوضاع و احوال کشور به اطلاع مجلس رسانید و پیام محمدعلی شاه را در باب اتمام قانون اساسی به نمایندگان ابلاغ کرد و افزود با کمک نمایندگان بزودی مشکلات برطرف خواهد شد و نظم و ترتیب در مملکت حکمفرما خواهد گردید. پس از نطق اتابک چند نفر از نمایندگان سخنان تملق آمیزی ایراد کردند. به خصوص عبدالله بهبهانی که تمجید فراوانی نمود. پس از ختم جلسه، اتابک و بهبهانی مدتی در یکی از اتاق‌های مجلس به مذاکره نشستند و بقیه نمایندگان به کارهای خود مشغول شدند. ۲ ساعت از شب گذشته بود، که بهبهانی و اتابک از مجلس و صحن بهارستان خارج شدند و در حالی که گرم صحبت بودند، در مقابل مجلس ۳ گلوله به سوی اتابک شلیک شد. اتابک فرو غلتید و در دم جان سپرد. وی در نهایت در ایام نخست‌وزیری در دوره محمد علی شاه در صحن بهارستان با ضرب گلوله عباس صراف تبریزی به قتل رسید. قاتل که پس از سوء قصد فرار کرده بود، اندکی پایین‌تر از میدان بهارستان، در محله سرچشمه دستگیر شد، ولی در حین دستگیری با تپانچه خودکشی کرد. [نیازمند منبع]
دربارهٔ قتل اتابک و اینکه این قتل را چه افراد و دسته‌ای ترتیب داده‌اند، آرای متفاوتی ابراز داشته‌اند. برخی نقشه قتل او را به محمدعلی شاه نسبت می‌دهند یا دست کم او را به‌طور محرمانه، حامی اجرای این نقشه می‌دانند. برخی قتل او را به سفارت انگلیس نسبت داده‌اند، زیرا او به روس‌ها تمایل داشت. قاتل اتابک؛ عباس آقا تبریزی، عضو انجمن آذربایجانی‌ها بود و این امر مسلم است، که تقی‌زاده در این انجمن، نقش و تأثیر بسیار زیادی داشت، اما در موضوع قتل اتابک، او هیچگاه سخنی به میان نیاورد. در روز قتل اتابک، وزیرمختار انگلیس، قرارداد بین روسیه و انگلیس، مبنی بر تقسیم ایران به دو منطقه تحت نفوذ را، تسلیم وزارت خارجه کرده بود. جنازه اتابکی در فضایی دور از وحشت، تشییع شد. جنازه را به قم انتقال دادند و آن را در آرامگاه اختصاصی‌اش در صحن حرم حضرت معصومه جنب ایوان آیینه خانه دفن کردند. هنوز چندی از مرگ اتابک نگذشته بود، که انجمن‌ها به در و دیوار اعلامیه‌ای چسباندند و مردم را دعوت نمودند، تا در مراسم هفت عباس آقا تبریزی شرکت کنند. روز ۱۵ شهریور شمار زیادی در تهران، در این دعوت عام، شرکت کرده‌اند. ابتدا بها الواعظین، سپس ملک‌المتکلمین بر منبر نشستند و هر کدام سخنان تندی ایراد کردند. سخنان ملک‌المتکلمین چنان تند بود، که بیم آن می‌رفت، که مردم به کاخ حمله و شاه را بکشند. در همان روز، به عباس‌آقا، لقب منجی ایران دادند.
یکی از تأثیرات مرگ اتابک، اتمام بست‌نشینی شیخ فضل‌الله نوری و جمعی از پیروانش در حرم عبدالعظیم شهرری بود. کسروی بر این باور است که خروج ایشان به علت قطع کمک‌های مالی بود که از طرف اتابک اعظم برای بست‌نشینان فرستاده می‌شد. چندی بعد درباریانی که تا پیش از آن با مشروطه مخالفت می‌ورزیدند نیز با نگارش نامه به محمدعلی‌شاه اعلام کردند که مشروطه‌خواه شده‌اند. شاه نیز چاره‌ای جز حمایت از ایشان ندید. این درباریان انجمنی به نام «انجمن خدمت» ایجاد کرده و در ۵ مهر ۱۲۸۶ در مجلس حاضر شدند و با آن هم‌پیمان گردیدند. گفته می‌شود ترس از ترور یکی از عواملی بود که ایشان را به گرایش به مشروطه تشویق کرد. [نیازمند منبع]
نوادگان

اتابک با دختر عمویش که خانم اعظم لقب داشت و دختر حاج سقاباشی بود، ازدواج کرد و صاحب نُه فرزند، چهار پسر و پنج دختر شد. دختران او عبارت بودند از قدس‌اعظم همسر محمد باقر شجاع السلطنه، فخراعظم همسر اسکندرخان خازن‌حضور، نوش آفرین‌خانم اعظم‌السلطنه همسر دوستعلی معیری که بعدها از او جدا شد، محترم خانم و افتخار اعظم همسر صارم‌الدوله. در دوره رضاشاه، فرزندان و نوادگان میرزا علی‌اصغرخان اتابک، نام خانوادگی اتابکی را برای خود برگزیدند. یکی از فرزندانش به نام احمد اتابکی وارد سیاست شد و چند دوره وزیر و چند دوره نماینده مجلس گردید. فرزند دیگرش به نام محسن اتابکی، به مقام وزیرمختاری و سفارت رسید. اما هیچ‌کدام هوش و فطانت و سیاست پدر را نداشتند. امروزه نام خانوادگی رایج نوادگان میرزا علی‌اصغر خان اتابک، اغلب گرجی و صدری و اتابکی است.
املاک امین‌السلطان

اتابک در زمان حیات خود در قسمتی از اراضی یوسف آباد تهران، که از طرف دولت به او واگذار شده بود، باغی با عمارتی مجلل برپا ساخت، که به پارک اتابک معرف شد و اکنون محل سفارت روسیه است. باغی نیز در قیطریه، شمیران احداث نمود و به افتخار اعظم دختر خود، که همسر صارم‌الدوله بود، واگذار کرد، که امروز به پارک قیطریه معروف است و گردشگاه عمومی می‌باشد.
خانه امین‌السلطان منزل پدری میرزا علی‌اصغر خان اتابک است، که از جمله آثار تاریخی ایران و محل تصویربرداری مجموعهٔ تلویزیونی دایی جان ناپلئون بوده است. پس از خروج از فهرست آثار ملی، ۲٫۲ سهم از ۳۰ سهم این خانه، در اردیبهشت ۱۳۹۲ به مزایدهٔ عمومی گذاشته شد.
در سینما و تلویزیون

مجید سعیدی، بازیگر اهل ایران، به ایفای نقش میرزا علی‌اصغرخان امین‌السلطان در قسمت پایانی سریال جیران پرداخته است.
علی اصغرخان امین السلطان حدوداً در ۲۷ سالگی (اثر ابوتراب غفاری)
نگاره‌ای از اتاق‌هایی در صحن اتابکی واقع در حرم فاطمه معصومه.
صحن اتابکی در دورهٔ قاجار و با همت و خرج میرزا علی‌اصغر اتابک ساخته شد.
پارک اتابک که امروز سفارتخانهٔ روسیه است
پل بیرر

| پل بیرر | پل بیرر |
| --- | --- |
Moody in January 2011: Moody in January 2011
نام تولد: William Alvin Moody
زاده: ۱۰ آوریل ۱۹۵۴ موبیل، آلاباما
درگذشته: ۵ مارس ۲۰۱۳ (۵۸ سال) موبیل، آلاباما
علت مرگ: سکته قلبی
همسر(ها): Dianna McDole (ا. ۱۹۷۸–۲۰۰۹)
فرزندان: ۲
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Mr. X Dr. Rigor Mortis Percival Pringle III Percy Pringle III Paul Bearer
آغاز: ۱۹۷۴
بازنشستگی: ۲۰۱۳
پل بیرر (انگلیسی: Paul Bearer; ۱۰ آوریل ۱۹۵۴ – ۵ مارس ۲۰۱۳) مربی کشتی حرفه‌ای، و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا بود. او پدر آندرتیکر و کین بود. متاسفانه او در سال ۲۰۱۳ بر اثر سکته قلبی فوت کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌ است.
گرگینه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نقاشی روی چوب حمله گرگینه اثر لوکاس کراناخ پدر، ۱۵۱۲: نقاشی روی چوب حمله گرگینه اثر لوکاس کراناخ پدر، ۱۵۱۲
گروه: اسطوره‌شناسی
موجوات مشابه: اسکین واکر
فولکلور: بین‌المللی
نام(های) دیگر: لیکانتروپ
گرگینه (انگلیسی: werewolf) بر اساس افسانه‌های باستانی برخی افراد حین کامل شدن ماه در آسمان شب به هیولایی تبدیل می‌شوند که از نیم تنه گرگ و نیم دیگر انسان تشکیل شده‌است. در زمان تبدیل شدن انسان به گرگینه فرد به درنده‌ای شکارچی و خونخوار تبدیل می‌شود که هیچ کنترلی روی رفتارش نداشته و حتی عزیزان و نزدیکان خود را نیز میکشد.
موضوع تبدیل شدن انسان به حیوان پیشینه اساطیری داشته و در فرهنگ های باستانی نیز به چشم می‌خورد که افسانه گرگینه نیز یکی از آنها است؛
در حماسه گیلگمش، یک چوپان عاشق ایشتار میشود و هدایایی برای او می‌فرستد اما ایشتار برای سرگرمی او را نفرین کرده و تبدیل به گرگ میکند.
در اساطیر یونان، لایکون، پادشاه آرکادیا، به نیت کشتن زئوس او را به یک مهمانی دعوت میکند و غذای او را از گوشت انسان درست میکند (بر اساس اساطیر یونانی خدایان با خوردن گوشت انسان میمیرند) اما زئوس متوجه این موضوع شد و با صاعقه خود تمام قصر و خانواده لایکون را نابود می‌کند و خود لایکون را به گرگ تبدیل میکند.
افسانه گرگینه هیچ موضوعیت علمی نداشته و صرفاً یک افسانه عامیانه بود، اما در علم پزشکی دو بیماری وجود دارد که با موضوع گرگینه مرتبط هستند:
پرمویی (Hypertrichosis) که یک اختلال ژنتیکی است و در آن به گونه‌ای غیر طبیعی مو های بدن رشد بالایی دارند طوری که ممکن است تمام صورت پر از مو شود.
خود گرگ انگاری (Lycanthropy) که یک مشکل و توهم روانی است و فرد گمان میکند که یک گرگینه است.
در طول تاریخ گرگینه‌ها در کتب و فیلم‌های سینمایی و سریال‌های ترسناک و فانتزی حضور پررنگی داشته‌اند. در ادبیات می‌توان به مجموعه کتاب‌های گرگ و میش نوشته استفانی مایر و هری پاتر نوشته جی. کی. رولینگ و زوزه ابلیس در بندر مه آلود نوشته احسان صادقی حمزه اشاره کرد. همچنین در فیلم‌های جهان زیرین، ون هلسینگ، گرگ (با بازی جک نیکلسون)، سربازان سگی، گرگینه: هیولایی میان ما و در سریال‌های خاطرات خون‌آشام، اصیل‌ها می‌توان از حضور گرگینه‌ها نام برد.
گرگینه ها و خون آشام‌ها در فیلم ها و سریال ها دو هیولای رقیب و دشمن یکدیگرند.
طراحی با موضوع گرگینه
کوکو شنل و ایگور استراوینسکی

| کوکو شنل و ایگور استراوینسکی | کوکو شنل و ایگور استراوینسکی |
| --- | --- |
کارگردان: یان کونن
تهیه‌کننده: کلودی اوسار
نویسنده: کارلو دوبوتینی یان کونن
فیلمنامه‌نویس: یان کونن کریس گرینهالگ
بر پایه: کوکو و ایگور نوشته کریس گرینهالگ
بازیگران: آنا موگلالیس مس میکلسن ناتاشا لیندینگر راشا بوکویچ نیکلاس وادی آناتول تابمن کاترین داونیه
موسیقی: گابریل یارد
فیلم‌بردار: دیوید اونگارو
تدوین‌گر: آن دنش
توزیع‌کننده: سونی پیکچرز کلاسیکس آمریکا 
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ مه ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-0۵-۲۴) (جشنواره کن)  ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-۱۲-۳۰) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: انگلیسی فرانسوی روسی
«کوکو شنل و ایگور استراوینسکی» (انگلیسی: Coco Chanel & Igor Stravinsky) فیلمی در ژانر درام و زندگینامه‌ای است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مدس میکلسن و آنا موگلالیس اشاره کرد. این فیلم به داستان رابطه و عشق کوکو شنل طراح مد سرشناس و ایگور استراوینسکی آهنگساز برجسته روس می‌پردازد. این فیلم به عنوان فیلم اختتامیه در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۹ به نمایش درآمد.
بازیگران

آنا موگلالیس
مس میکلسن
ناتاشا لیندینگر
راشا بوکویچ
نیکلاس وادی
آناتول تابمن
کاترین داونیه
هانکی تانک من

| هانکی تانک من | هانکی تانک من |
| --- | --- |
The Honky Tonk Man in 2009: The Honky Tonk Man in 2009
نام تولد: Wayne Farris
زاده: ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۲ سال) ممفیس، تنسی
محل زندگی: گیلبرت، آریزونا، United States
همسر(ها): Judy Nuckolls (ا. ۱۹۷۵–ج. ۱۹۸۰) Tammy Farris (ا. ۱۹۸۴)
فرزندان: ۲
خانواده: جری لالر (first cousin) Brian Christopher (first cousin, once removed)
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Danny Condrey Honky Tonk Wayne The Honky Tonk Man Wayne Ferris
قد: ۶ ft ۱ in (۱٫۸۵ m)
وزن: ۲۴۷ پوند (۱۱۲ کیلوگرم)
معرفی: ممفیس، تنسی
مربی: Herb Welch
آغاز: ۱۹۷۷
هانکی تانک من (انگلیسی: The Honky Tonk Man؛ زادهٔ ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۵۳) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌است.
گوتنبرگ (باواریا)

مکان
| گوتنبرگ | گوتنبرگ |
| --- | --- |
Guttenberg Castle: Guttenberg Castle
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: اوبرفرانکن
ناحیه: کولمباخ
انجمن شهرداری: اونترشتایناخ 
تقسیمات: 14 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Eugen Hain (اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۶۶ کیلومتر مربع (۴٫۱۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۵۲ متر (۱۴۸۳ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۵۱۹
 • تراکم: ۴۹/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 95358
کدهای شماره‌گیری: 09225
پلاک خودرو: KU
وبگاه: www.gemeinde-guttenberg.de
گوتنبرگ (باواریا) (به آلمانی: Guttenberg, Bavaria) یک شهر در آلمان است که در ناحیه کولمباخ واقع شده‌است.
خصوصیات

گوتنبرگ ۱۰٫۶۶ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۵۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تد دیبیاسی

| تد دیبیاسی | تد دیبیاسی |
| --- | --- |
نام تولد: Theodore Marvin DiBiase
زاده: ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۱ سال) میامی
محل زندگی: کلینتن، میسیسیپی، میسیسیپی، U.S.
همسر(ها): Melanie DiBiase (ا. ۱۹۸۱)
فرزندان: Mike DiBiase تد دیبیاسی جونیور Brett DiBiase
خانواده: مایک دی‌بیز (father) Helen Hild (mother)
وبگاه: www.milliondollarman.com
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
نام(های) رینگ: Ted DiBiase
قد: ۶ فوت ۱ اینچ (۱۸۵ سانتیمتر)
وزن: ۲۶۰ پوند (۱۱۸ کیلوگرم)
معرفی: اوماها، نبراسکا Seasonal residences(WWF)
مربی: Dory Funk Jr. تری فانک
آغاز: 1974
بازنشستگی: 1993
تد دیبیاسی (انگلیسی: Ted DiBiase؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۵۴) کشتی‌گیر، کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار شهرت دبلیو دبلیو ای شده‌است.
شقایق یادبود

گل شقایق برای یادبود کشته شدگان جنگ.
شقایق یادبود (به انگلیسی: Remembrance poppy) یک گل مصنوعی است که از سال ۱۹۲۱ برای یادبود و بزرگداشت پرسنل نظامی که در جنگ جان داده‌اند استفاده می‌شود و نشان دهنده یک خشخاش (شقایق) معمولی یا مزرعه Papaver rhoeas است. با الهام از شعر جنگ جهانی اول «در سرزمین فلاندرز» و توسط موینا مایکل ترویج شد، آنها برای اولین بار توسط لژیون آمریکایی به یادبود سربازان آمریکایی که در جنگ جهانی اول (۱۹۱۸–۱۹۱۴) کشته شدند، نخستین بار به رسمیت شناخته شدند. سپس این نماد توسط گروه‌های سربازان نظامی در بخشی از امپراتوری بریتانیا به تصویب رسید.
در ادبیات غرب، پس از نبرد سنگر به سنگری که در کنار مزارع شقایق فلاندر در جنگ جهانی اول رخ داد و شعری که جان مک‌کری به نام در دشت فلاندرز سروده، شقایق تبدیل به نماد سربازانی شده که در طول جنگ کشته شده‌اند.
ریشه

شقایق یادبود از شعر جنگ جهانی اول «در دشت فلاندرز» الهام گرفته شد. خطوط ابتدایی آن به شقایق‌های زیادی اشاره می‌کند که اولین گل‌هایی بودند که در سرزمین فاسد گورهای سربازان در فلاندر بلژیک رشد می‌کردند. این شعر از منظر سربازان مرده نوشته شده است و در آخرین ابیات آن، آنها زندگی را برای ادامه جنگ ادامه می‌دهند. این شعر توسط پزشک کانادایی، سرهنگ دوم جان مک کری، در تاریخ ۳ می ۱۹۱۵، پس از مرگ دوست سربازش نوشته شده بود. شعر برای اولین بار در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۱۵ در مجله پانچ، مستقر در لندن، منتشر شد.
در سال ۱۹۱۸، موینا مایکل، که از شغل استادیش در دانشگاه جورجیا انصراف داده بود و به عنوان کارمند داوطلب مؤسسه ضدنژادپرستی آمریکایی کار می‌کرد، از شعر الهام گرفته بود و شعری از خود را با عنوان «ما ایمان را حفظ می‌کنیم» منتشر کرد. با توجه به شعر مک کری، وی سوگند یاد کرد که همیشه شقایق‌های قرمز را به عنوان نمادی از یادآوری برای کسانی که در جنگ و کمک به جنگ بودند، بر سینه بزند.
کشورها

این نماد در کشورهای بریتانیا، نیوزیلند، استرالیا و ایرلند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کشورها > بریتانیا

در انگلستان، نماد شقایق یادآوری توسط لژیون سلطنتی بریتانیا فروخته می‌شود. این نهاد یک خیریه است که حمایت مالی، اجتماعی، سیاسی و عاطفی را برای کسانی که در جنگ خدمت کردند یا در حال حاضر در نیروهای مسلح انگلیس و وابستگان آنها خدمت می‌کنند انجام می‌دهد. آنها در هفته‌های قبل از روز یادبود توسط داوطلبان در خیابان‌ها فروخته می‌شوند. نماد شقایق تحت علامت تجاری لژیون سلطنتی بریتانیا است.