stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرتیل، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Fertile, Iowa | Fertile, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Fertile, Iowa: Location of Fertile, Iowa
مختصات: ۴۳°۱۵′۵۳″ شمالی ۹۳°۲۵′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۲۶۴۷۲°شمالی ۹۳٫۴۲۱۱۱°غربی﻿ / 43.26472; -93.42111: مختصات: ۴۳°۱۵′۵۳″ شمالی ۹۳°۲۵′۱۶″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۲۶۴۷۲°شمالی ۹۳٫۴۲۱۱۱°غربی﻿ / 43.26472; -93.42111
ایالت:  آیووا
شهرستان: شهرستان ورت، آیووا
حکومت: حکومت
 • نوع: شهردار
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۹۴ مایل مربع (۲٫۴۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۹۴ مایل مربع (۲٫۴۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۷۱ فوت (۳۵۷ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۷۰
 • برآورد (2012): ۳۶۸
 • تراکم: ۳۹۳٫۶/مایل مربع (۱۵۲٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 50434
کد منطقه: 641
FIPS code: 19-27390
GNIS feature ID: 0456580
فرتیل (به انگلیسی: Fertile) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۷۰ نفر بوده‌است.
پرنسویل، کبک

City در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Princeville | Princeville |
| --- | --- |
City: City
Princeville: Princeville
مختصات: ۴۶°۱۰′ شمالی ۷۱°۵۳′ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۱۶۷°شمالی ۷۱٫۸۸۳°غربی﻿ / 46.167; -71.883: مختصات: ۴۶°۱۰′ شمالی ۷۱°۵۳′ غربی﻿ / ﻿۴۶٫۱۶۷°شمالی ۷۱٫۸۸۳°غربی﻿ / 46.167; -71.883
استان:  استان کبک
ناحیه: Centre-du-Québec
منطقه شهری: L'Érable
Constituted: February 23, 2000
حکومت: حکومت
 • Mayor: Gilles Fortier
 • Federal riding: Mégantic—L'Érable
 • Prov. riding: Mégantic—L'Érable
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹۶٫۷۰ کیلومتر مربع (۷۵٫۹۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۹۴٫۰۲ کیلومتر مربع (۷۴٫۹۱ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۵٬۶۹۳
 • تراکم: ۲۹٫۳/کیلومتر مربع (۷۶/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۲٫۲%
 • Dwellings: ۲٬۴۹۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G6L 4Y5
کد منطقه: 819
وبگاه: www.villedeprinceville.qc.ca
پرنسویل (به فرانسوی: Princeville) شهرکی در منطقه شهری لرابل ناحیه سانتر-دو-کبک در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهرک ۵٬۷۳۰ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۹۸ کیلومتر مربع است.
نیروی واکنش سریع

یک منطقه استقرار نیروهای واکنش سریع ارتش ایالات متحده در کمپ بوهرینگ، کویت (۲۰۰۵)
در واژگان مرتبط با علوم نظامی، نیروی واکنش سریع یا QRF (به انگلیسی: Quick reaction force) یک واحد نظامی مسلح است که قادر است به‌سرعت به موقعیت‌های متفاوت و متغیر، واکنش نشان دهد. این واحدهای نظامی، معمولاً برای کمک به واحدهای دیگر، باید تجهیزات آماده برای پاسخگویی به هر گونه شرایط اضطراری را داشته باشند. واحدهای متحرک نیروهای نظامی، اغلب به عنوان نیروهای واکنش سریع اختصاص داده می‌شوند.
بسیاری از پایگاه‌های نظامی عملیاتی دارای نیروهای واکنش سریع اختصاصی خود هستند تا بلافاصله بتواند به تهدیدات علیه پایگاه و اطراف آن واکنش نشان دهند.
لیگنایت، داکوتای شمالی

مکان
| Lignite, North Dakota | Lignite, North Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Lignite, North Dakota: Location of Lignite, North Dakota
مختصات: ۴۸°۵۲′۳۷″ شمالی ۱۰۲°۳۳′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۸۷۶۹۴°شمالی ۱۰۲٫۵۶۲۵۰°غربی﻿ / 48.87694; -102.56250: مختصات: ۴۸°۵۲′۳۷″ شمالی ۱۰۲°۳۳′۴۵″ غربی﻿ / ﻿۴۸٫۸۷۶۹۴°شمالی ۱۰۲٫۵۶۲۵۰°غربی﻿ / 48.87694; -102.56250
State: داکوتای شمالی
شهرستان: Burke
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۱۴ مایل مربع (۰٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۱۴ مایل مربع (۰٫۳۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۹۸۲ فوت (۶۰۴ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۵۵
 • برآورد (2011): ۱۶۰
 • تراکم: ۱۱۰۷٫۱/مایل مربع (۴۲۷٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 58752
کد منطقه: 701
FIPS code: 38-46540
GNIS feature ID: 1029886
لیگنایت(به انگلیسی: Lignite) شهری در ایالت داکوتای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۵ نفر بوده‌است.
ویکتور گوستاو بلود

| ویکتور گوستاو بلود اول | ویکتور گوستاو بلود اول |
| --- | --- |
بلود در حدود ۱۹۰۰ میلادی: بلود در حدود ۱۹۰۰ میلادی
زادهٔ: ۱۴ مارس ۱۸۴۹ درسدن
درگذشت: ۲۷ مارس ۱۹۳۷ (۸۸ سال) کیتنزویل، مریلند، ایالات متحده
شهروندی: آلمان ایالات متحده
محل تحصیل: مؤسسه کوپر، نیویورک
شناخته‌شده برای: کارآفرینی انسان‌دوستی
فرزندان: ویکتور گوستاو بلود دوم
والدین: Marie Franziska Jungnitz Gustav Bloede
خویشاوندان: گرترود بلود، خواهر ویکتور گوستاو بلود سوم، نوه
جوایز: مدال ادوارد لانگسترت (۱۸۹۴)
ویکتور گوستاو بلود اول (Victor Gustav Bloede I) (زادهٔ ۱۴ مارس ۱۸۴۹‏ – درگذشتهٔ ۲۷ مارس ۱۹۳۷‏)، شیمیدان و تولیدکنندهٔ مواد شیمیایی، رئیس شرکت ویکتور جی. بلود و بازرگان بود.
اوایل زندگی و تحصیلات

بلود در سال ۱۸۴۹ در درسدن آلمان چشم به جهان گشود. مادرش، ماری فرانزیسکا یونگنیتس و پدرش، گوستاو بلود بود. گوستاو پزشک و در جریان انقلاب‌های آلمان، عضو شورای شهر درسدن بود. گوستاو به‌ناچار از آلمان فرار کرد، به آنتورپ رفت و در آنجا منتظر ماند تا خانواده‌اش از راه برسند. خانواده (ماری، گوستاو، و سه فرزندشان، گرترود، کیت و ویکتور) در ۱۴ ژوئیه ۱۸۵۰ با کشتی جولیا هاوارد از آنتورپ حرکت کردند و در ۲۱ اوت به نیویورک رسیدند. گوستاو بلود پس از ورود به ایالات متحده در کسوت جراح در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد. پس از جنگ، خانوادهٔ او در بروکلین، نیویورک سکنا گزیدند. خانهٔ فرهنگی بلود به سالنی تبدیل شد که چهره‌های قرن نوزدهمی نظیر توماس بیلی آلدریچ را به خود جذب می‌کرد. ویکتور مجوز تحصیل در مدرسهٔ دولتی را اخذ کرد و در ۱۲ سالگی، با انجام کارهای اداری مخارج تحصیل خود را تأمین می‌کرد. او درحالی‌که روزها کار می‌کرد، شب‌ها در مؤسسهٔ کوپر (که بیشتر به اتحادیهٔ کوپر معروف است) در نیویورک تحصیل می‌کرد. در آنجا پیتر کوپر راهنمای او بود.
مادرش، ماری بلود، منبع اصلی الهام ویکتور بود و او را راهنمایی و تشویق می‌کرد. خانواده‌اش فرهنگی فاخر داشتند. نه‌تنها پدرش، با فعالیت در علوم طبیعی شخصیتی برجسته و متمایز بود، بلکه دو دایی‌اش در ادبیات و سیاست نامی برای خود دست‌وپا کرده بودند. ویکتور نیز مانند پدرش، با تحصیل در مؤسسهٔ کوپر به علوم طبیعی علاقه‌مند شد. در سال ۱۸۶۷،‏ ویکتور فارغ‌التحصیل شد و در ۱۸ سالگی مدرک مهندسی دریافت کرد. او همچنین مفتخر به آشنایی با پیتر کوپر، صنعتگر بزرگ، مخترع، نیکوکار و بنیان‌گذار مؤسسه بود. الگوها و آموزه‌های پیتر کوپر در شکل‌گیری شخصیت ویکتور و فعالیت‌های او خیلی تأثیرگذار بود.
بشردوستی

درحالی‌که بلود برای اختراعات مختلف مفید و اقتصادی‌اش مدال‌های زیادی دریافت کرد، همچنین نشان داد که به‌طور کلی از نیکوکاران جامعه است. در ۱۰ نوامبر ۱۹۰۸، او ساختمان جدیدی را به بیمارستان مسلولین مریلند (یک آسایشگاه سل) اهدا کرد. این مؤسسه که به‌عنوان آسایشگاه ایدوود شناخته می‌شد، در ژوئن ۱۸۹۹ فعالیتش را آغاز کرد و تا ژوئیه ۱۹۶۴ در فضایی به مساحت ۲۳ هکتار (۰۹۳/۰ کیلومتر مربع) در تاوسون، مریلند به کار خود ادامه داد. ساختمان بلود به افتخار مادرش به‌عنوان بیمارستان یادبود ماری بلود برای مسلولین پیشرفته اختصاص داده شد و یکی از چندین ساختمان تشکیل‌دهندهٔ این مرکز بود. دکتر هنری بارتون جیکوبز، با حضور فرماندار مریلند، آستین لین کروترز، کشیش اسقف ویلیام پارت، شهردار بالتیمور، جی. بری ماهول و در یک جمع بزرگ ریاست این مرکز را برعهده گرفت. آخرین بقایای این مجتمع بیمارستانی، انباری بود که در اصل بخشی از مزرعهٔ استانزبری بود که قبلاً در آنجا وجود داشت و هنوز هم پابرجاست.
بلود تأمین مالی بسیاری از امور خیریه مهم دیگر را تقبل کرد و در شهر زادگاهش در کتونسویل، مریلند بهسازی‌ها و عمران‌های بسیاری را سامان داد.
امور علمی

بلود عضو فعال چندین انجمن علمی بود که از آن جمله می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:
انجمن بین‌المللی صنایع شیمیایی
انجمن شیمی آمریکا
باشگاه شیمیدانان شهر نیویورک
اختراعات چشمگیر

چسب روی تمبرها و پاکت‌های پُستی را اختراع کرد.
زندگی شخصی و خانوادگی

او در ۵ ژوئن ۱۸۸۳ با الیز شون، دختر کارل شون سینیور اهل تولدو، اوهایو، طراح و معمار کلبه‌های تابستانی در ایدن تراس در کتونسویل، عهد زناشویی بست. پیش از آن، او ساختمان‌های بسیاری را در تولدو طراحی کرده بود و بیش از ۱۵ سال سرپرستی آبراههٔ تولدو را برعهده داشت.
بلود با این ازدواج، همراهی همیشگی به دست آورد. آقا و خانم بلود پنج فرزند داشتند: ماری، کارل اس، ایلسه، ویکتور گوستاو بلود دوم و ویدا. بلود شخصیتی قوی داشت و هوشیار، پیشرو و بصیر بود. او به ورزش جسمی و روحی برای داشتن جسم و روح سالم باور داشت و به دیگران توصیه می‌کرد که از چه روش‌هایی برای دستیابی به موفقیت بهره ببرند. بلود در اوقات فراغت، ماهی‌گیری، قایقرانی و پیاده‌روی می‌کرد. او همچنین از پرتاب حلقه و سایر بازی‌ها با خانواده و دوستان لذت می‌برد و تمرین‌های ذهنی را نیز دوست داشت.
به باور بلود، پشتکار، راز موفقیت است.
هرگز تعهدی را به‌دلیل سخت بودن و امیدوارکننده نبودن رها نکنید، بلکه آنقدر ادامه دهید تا موفق شوید. برایم ثابت شده که اگر شعار مردم «هرگز دست از تلاش برندار!» باشد، به‌ندرت در انجام کارها یا اهداف ازپیش‌تعیین‌شده شکست می‌خورند. پشتکار تنها مؤلفهٔ بزرگ موفقیت است. در زندگی هدف داشته باشید، در میان کسانی که اطرافتان هستند، یک یار همراه پیدا کنید، مردان و زنانی را که شخصیت قوی دارند، رصد کنید.
یکی از خواهران او به نام گرترود بلود (زادهٔ ۱۸۴۵ ـ درگذشتهٔ ۱۹۰۵) شاعری برجسته بود. دو خواهر دیگر بلود، کیت (زادهٔ ۱۸۴۸ ـ درگذشتهٔ ۱۸۹۱؛ با هنرمند، طبیعت‌شناس و معلم آمریکایی ابوت هاندرسون تایر ازدواج کرد) و ایندیانا «ایندی» (زادهٔ ۱۸۵۴ ـ درگذشتهٔ ۱۹۳۶؛ با ساموئل توماس کینگ، پزشک و جراح منطقهٔ نیویورک ازدواج کرد) بودند.
نوهٔ او، ویکتور گوستاو بلود سوم (زادهٔ ۱۹۲۰ ـ درگذشتهٔ ۱۹۹۹)، مدیر تبلیغات بنتون و بولز بود.
ارجاعات

↑  Leonard, John William (1922), Who's Who in Finance and Banking, Who's Who in Finance Inc., p. 69
1 2  "V.G. Bloede, Chemist and Philanthropist. Head of Ink Manufacturing Firm Dead at 88. Had Endowed Hospital in Baltimore". The New York Times. March 30, 1937. Retrieved 2008-05-22. Victor G. Bloede, for more than fifty years a manufacturing chemist and philanthropist, died Saturday at his home in Catonsville, near Baltimore, at the age of 88. Until a few weeks ago Mr. Bloede was active as the head of the ink manufacturing company which bears his name.
↑  Bloede, Victor C. (1996), The Journey: Victor G. Bloede, His Forebears & Successors, Gateway Press, p. xi
↑  "The synthetic dye industry in West Virginia began with the efforts of the chemist Victor G. Bloede (1849-1937)". Archived from the original on 19 August 2021. Retrieved 18 February 2022.
↑  Bloede. - p.36.
↑  Zucker, Adolf Eduard (1950), The Forty-Eighters: Political Refugees of the German Revolution of 1848, Columbia University Press, p. 280
↑  New York Passenger Lists, 1820-1957. Ancestry.com.
↑  "Extended History". Cooper Union. Archived from the original on 10 July 2007. Retrieved 2009-05-29. Victor Bloede gives money for Physical Chemistry Lab.
↑  Earle, W.H.. "Victor Gustav Bloede." In Immigrant Entrepreneurship: German-American Business Biographies, 1720 to the Present, vol. 3, edited by Giles R. Hoyt. German Historical Institute. Last modified November 05, 2014.
↑  Topper, Robert Q. "History of the Chem and ChemE Departments". Cooper Union. Retrieved 2019-05-06.
1 2 3  Hall, Clayton Coleman (1912). Baltimore: Its History and Its People. Lewis Historical Publishing Company. pp. 615–618. He was born sixty-three years ago, in the year 1849, in the city of Dresden, Germany, the son of Gustav Bloede, a physician and member of the city council of Dresden during the revolution of that year. His mother, Marie Franziska Bloede, shared with her husband the lofty patriotism and ...
↑  "Salt manufacturing along the Ohio River". Archived from the original on 19 August 2021. Retrieved 18 February 2022.
↑  Bloede's Dam at MD-DNR[پیوند مرده]
↑  Historic Context for the Archaeology of Industrial Labor in the State of  Maryland
↑  "National Register of Historic Places Registration Form for the Old Catonsville Neighborhood Association (OCNA)". Archived from the original on 8 August 2016. Retrieved 18 February 2022.
↑  Baltimore County Panorama, Brooks and Parsons, ISBN 0-937076-03-1, p.293
↑  "Eudowood Dairy Barn (BA-1753)" (PDF). Maryland Historical Trust Inventory of Historic Properties. Retrieved 2013-10-05.
↑  Noy, Mary (May–June 2015). "The Historic Eudowood Dairy Barn" (PDF). The Village Crier. p. 3. Archived from the original (PDF) on 8 March 2016. Retrieved 2015-12-02.
↑  «the New York Chemists' Club». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ ژوئن ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲.
↑  "Greater Parkersburg Fast Facts". Archived from the original on 14 December 2007. Retrieved 18 February 2022.
↑  "History of Toledo and Lucas County".
↑  Bloede. - p.105.
↑  Hamersly, Lewis Randolph (1907), Who's who in New York City and State, Issue 3, L.R. Hamersly Co., p. 785
گری مک‌گئوگ

گری مک‌گئوگ (متولد ۱۹۵۸،‏ نزدیک دنگانون، شهر تایرون) جمهوری‌خواه نامدار ایرلندی است که از داوطلبان ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند، فعال پیشین حزب شین فین و سردبیر مجله منحل شده هیبرنین (The Hibernian) بود. مک‌گئوگ در سال ۲۰۰۱ از حزب شین فین جدا شد و اکنون یک فعال کاتولیک/ملی‌گرای مستقل ایرلندی است. مک‌گئوگ پس از این‌که در سال ۲۰۱۱ به دلیل تلاش برای قتل متهم شناخته شد، دو سال بعد در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۳ طبق شرایط پیمان جمعه نیک از زندان آزاد شد.
اوایل زندگی

مک‌گئوگ در سال ۱۹۷۵ هنگامی‌که ۱۶ سال عمر داشت به تیپ ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند در تایرون شرقی پیوست. به گفته تیم پت کوگان، در سال ۱۹۷۷ مستنطق‌های پلیس سلطنتی اولستر در پادگان کوکس‌تاون، شهر تایرون او را مورد ضرب و شتم قرار داند. او و پس از دیدار کوتاه از لندن در سال ۱۹۷۸ از انگلستان اخراج شد. مک‌گئوگ قبل از اخراج از این کشور، به این اتهام که او عضوی از ارتش جمهوری‌خواه ایرلند است، دستگیر و مورد تحقیق و باز جویی قرار گرفت. پس از فعالیت در ایرلند و اروپا، او (همراه با گری هانرتی، یکی دیگری از اعضای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند) در اوت ۱۹۸۸ هنگام عبور از مرز هلند – آلمان با دو میل اسلحه AK47 در موتورش دستگیر گردید. او به دلیل حمله بر ارتش بریتانیا در راین متهم شد و چهار سال را در زندان ویژه آلمان سپری کرد. محاکمه او در آلمان با استردادش به ایالات متحده آمریکا متوقف شد؛ جای که او در سال ۱۹۸۳ به اتهام تلاش برای خرید موشک زمین به هوا متهم شده بود. مک‌گئوگ سپس ۳ سال را در زندان‌های آمریکا سپری کرد تا این‌که در سال ۱۹۹۶ آزاد شد و به جمهوری ایرلند تبعید گردید.
فعالیت پسا شین فین

مک‌گئوگ به دلیل مخالفت‌اش با آنچه که او به مثابه «لیبرالیزم» در حزب شین فین معاصر می‌فهمد و درک می‌کرد، معروف است.
شما هرگز رهبری را در میان شین فین نخواهید یافت که سقط جنین، «ازدواج» همجنس‌گرا یا هر چیزی مشابه آن را محکوم کند. من به عنوان یک ملی‌گرا ایرلندی و کاتولیک رومی، هرگز نمی‌خواهم روزی را ببینم که در هر شهر بازاری کلینیک‌های سقط جنین وجود داشته باشد. اما با نگاهی بر ماحول خود در می‌یابیم که هیچ گروه سیاسی علاقه‌ای برای ایستادن در برابر آن ندارد.
او در مارس ۲۰۰۴ جستین بارت را در یک سفر سخنرانی به شهرهای ایرلند، در حمایت از تلاش ناموفق بارت برای راه‌یابی به پارلمان اروپا همراهی کرد.
مک‌گیوک در می ۲۰۰۶ به عنوان سردبیر و چارلز بایرن، جوان ۲۸ ساله اهل دراهیدا، مجله‌ای ماهانه را تحت نام هیبرنیان تأسیس کردند که در زمینه «ایمان، خانواده و کشور» اختصاص داشت. این مجله مقالاتی را منتشر می‌کرد که دیدگاه دنیس فاهی پدر و همچنین انجمن سنت پیوس ایکس را ترویج و تبلیغ می‌نمود.
مک‌گئوگ در سال ۲۰۰۷ اعلام نمود که در انتخابات مجلس ایرلند شمالی علیه شین فین در حوزه انتخاباتی فرمانا و تایرون جنوبی خودش را نام‌زد خواهد کرد. او در ماه ژانویه ۲۰۰۷ خودش را به عنوان فرد پیشتاز علیه رأی شین فین مطرح کرد تا خدمات پلیس ایرلند شمالی (PSNI)، حکم کلیدی و اساسی توافق‌نامه سنت اندریو را حمایت نماید. او در این انتخابات ۱٫۸ در صد آراء را به‌دست‌آورد.
چاپ مجله هیبرنیان نیز در سال ۲۰۰۸ متوقف شد.
در همان زمان، مک‌گئوگ با انجمن باستانی هیبرنیان متحد شد و کنترل شعبه این سازمان را در شهر تایرون را به‌دست گرفت. اما او سرانجام در سال ۲۰۱۹ از انجمن باستانی هیبرنیان اخراج شد.
دستگیری و محکومیت

هنگامی‌که مک‌گئوگ در ۸ مارس ۲۰۰۷ در حال بیرون شدن از مرکز شمارش آراء آماگ بود، از سوی خدمات پلیس ایرلند شمالی دستگیر شد. این دستگیری با تیراندازی سامی برش در سال ۱۹۸۱ مرتبط بود. برش که عضوی خارج خدمت هنگ دفاعی اولستر بود و به عنوان پسته‌رسان کار می‌نمود، حین تحویل پست در نزدیک شهر اگان‌کلای مورد شلیک گلوله قرار گرفت. برش اما مسلح بود و واسکت ضد مرمی به تن داشت جان سالم به دربرد. او به این حمله واکنش نشان داد و به سوی مهاجم شلیک کرد که در نتیجه شخص مهاجم از محل فرار نمود. مک‌گئوگ و وینسنت مک‌انیسپی به دلیل تلاش برای قتل، توطئه برای قتل و داشتن سلاح گرم به مقصد به خطر انداختن زندگی دیگران متهم شد. هر دو متهم در ۴ آوریل ۲۰۰۷ برای پاسخ‌گویی در دادگاه دنگانون توقیف شدند. در ۲۹ مارس برای مک‌گئوگ سند کفالت/ضمانت داده شد. وکلای مدافع او سندی را نزد دادگاه ارائه کردند و ادعا نمودند که او سند عفو سلطنتی است که برای یکی دیگری از اعضای متهم ارتش جمهوری‌خواه ایرلند داده شده بود؛ پس چرا با مک‌گئوگ این‌گونه رفتار نمی‌کنند. اداره ایرلند شمالی گفت که این «حق ویژه بخشش» (Prerogative of Mercy) است که در برخی پرونده‌های کوچک طبق «طرح رهایی زودهنگام» اجراء شده بود تا ناهنجاری‌های فنی را برطرف سازد.
مک‌گئوگ در ماه فوریه ۲۰۱۱ به اتهام اقدام برای قتل، داشتن سلاح گرم و عضویت ارتش جمهوری‌خواه ایرلند محکوم شد. او در آوریل ۲۰۱۱ به ۲۰ سال زندان محکوم گردید، هرچند، طبق شرایط توافق‌نامه جمعه نیک تنها دو سال را در زندان سپری کرد و در نتیجه در ۲۹ ژانویه۲۰۱۳ از زندان رها شد.
مک آنسپی اما از تمام اتهامات وارده برائت حاصل کرد.
نظرات در مورد قوه قضائیه

در ۸ اوت ۲۰۱۶ گزارش شد که مک‌گئوگ می‌گوید، کاتولیک‌های که در سیستم حقوقی ایرلند به عنوان قاضی و دادستان خدمت کنند «خائنین» هستند و پس از این‌که انگلیسی‌ها از این کشور اخراج شدند با آن‌ها به عنوان «یاوران» رفتار خواهد شد. گری مک‌آلندن، رئیس شورای وکلای مدافع ایرلند شمالی گفت که «قوه قضاییه مستقل، بی‌طرف و طی مراحل قضایی مستقل و بی‌طرف، نقش اساسی و مهمی را در حفظ حاکمیت قانون و حفاظت از حقوق تمامی شهروندان در یک جامعه آزاد و دموکراتیک بازی می‌کند. قضات و دادستانان بی‌طرف و متعهد، از قانون حمایت می‌نمایند و عدالت را برای قربانیان و جامعه تأمین می‌کنند؛ لذا برای شان اجازه داده شود تا بدون هراس و تهدید کار خود را انجام دهند. هر نوع تلاش برای ارعاب و ترساندن اعضای قوه قضاییه یا اعضای فرایند حقوقی دخیل در تعقیب قضایی، مورد تأسف همه افراد جامعه هست که به‌گونه درست می‌اندیشند».
تحصیلات

گری مک‌گئوگ یک معلم مسلکی است که سند لیسانس‌اش را در رشته تاریخ از کالج ترینیتی دوبلین به‌دست آورده‌است و تحصیلات تکمیلی خود را در رشته آموزش در کالج دانشگاهی دوبلین به پایان رسانید.
کتاب‌های منتشر شده

گری مک‌گئوگ نویسنده دو کتاب است؛ کمین و سایر داستان‌ها (۱۹۹۶) و یک رومان به‌نام «مدافعان» (۱۹۹۸). گری مک‌گئوگ همچنین مقالات متعددی را در گاه‌نامه‌ها/هفته‌نامه و ماه‌نامه‌های تاریخ محلی به نشر رسانیده‌است.
اکران، ویرجینیای غربی

Unincorporated community
| Akron | Akron |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
AkronLocation within the state of West Virginia: AkronLocation within the state of West Virginia
مختصات: ۳۹°۲۴′۵۳″ شمالی ۸۰°۴۸′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۴۱۴۷۲°شمالی ۸۰٫۸۰۵۵۶°غربی﻿ / 39.41472; -80.80556: مختصات: ۳۹°۲۴′۵۳″ شمالی ۸۰°۴۸′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۴۱۴۷۲°شمالی ۸۰٫۸۰۵۵۶°غربی﻿ / 39.41472; -80.80556
State: ویرجینیای غربی
County: Tyler
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 1678605
اکران، غرب ویرجینیا (به انگلیسی: Akron, West Virginia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ویرجینیای غربی واقع شده‌است.
ویلیام دارک

| ویلیام دارک | ویلیام دارک |
| --- | --- |
پرتره از ویلیام دارک: پرتره از ویلیام دارک
زاده: ۱۷۳۶ فیلادلفیا
درگذشته: ۲۶ نوامبر، ۱۸۰۱ (۶۴−۶۵ سال) شهرستان جفرسون، ویرجینیا
مدفن: قبرستان عقاب رونماوس، شهرستان جفرسون، ویرجینیای غربی
شاخه نظامی: شبه‌نظامیان ویرجینیا، ارتش قاره‌ای
سال‌های خدمت: ۱۷۵۵، ۱۷۷۶–۱۷۸۱، ۱۷۸۴، ۱۷۹۱
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  جنگ فرانسویان و سرخپوستان سفر اکتشافاتی برادوک  جنگ انقلاب آمریکا نبرد جرمن‌تاون  جنگ هندی شمالغرب نبرد واباش 
ویلیام دارک (William Darke)‏ (۱۷۳۶–۲۶ نوامبر ۱۸۰۱)، سربازی آمریکایی بود که با نیروهای بریتانیایی قبل از جنگ انقلابی خدمت نمود. او با نیروهای منظم بریتانیایی تحت فرماندهی سرگرد ژنرال ادوارد برادوک در سفر اکتشافاتی ۱۷۵۵ خود به دره تحت کنترل فرانسویانِ اوهایو به عنوان بخشی از جنگ فرانسویان با سرخپوستان خدمت نمود. نیروهای بریتانیایی شکست خوردند و برادوک نیز مرد.
دارک نجات یافت تا به عنوان یک کاپیتان در شروع جنگ انقلابی آمریکا به مأموریت فرستاده شود. او در نبرد جرمن‌تاون اسیر شد. وی به عنوان سرهنگ هنگ‌های همپشایر و برکلی در تسخیر ژنرال چارلز کورن‌والیس فرماندهی نمود. دارک اغلب عضوی از قانونگذاری ویرجینیا طی معاهدهٔ ۱۷۸۸ میلادی بود که به نفع قانون اساسی فدرال رأی داد.
او به عنوان یکی از سرهنگ دوم‌های هنگ «لویز» در ۱۷۹۱ میلادی، جناح چپ ارتش سنت کلیر را طی شکستش از سرخپوستان میامی در ۴ نوامبر فرماندهی نمود. او دو تغییر ناموفق در آن جنگ داشت: پسر جوان‌ترش کاپیتان جوزف دارک در دومین تغییر مرد و خودش نیز مجروح شده و به سختی نجات یافت. دارک نامه‌ای به رئیس‌جمهور جورج واشینگتن نوشت که نبرد را در آن توصیف می‌نمود. سپس دارک به عنوان سرلشکر بر شبه‌نظامیان ویرجینیا خدمت نمود.
اوان زندگی

ویلیام دارک در شهرستان باکس پنسیلوانیا در ۶ مه ۱۷۳۶ میلادی بدنیا آمد، او به گفته «تاریخ دوستان هوپول» پسر جوزف دارک و همسرش بود. او از نسل ساکنین کوئیکر اولیه در آبشارهای شهرستان باکس بود. وی از خویشاوندان بنیامین راش، امضاء کنندهٔ اعلامیه استقلال ایالات متحده بود.
دارک در ۱۷۴۰ میلادی هنگامی که یک کودک جوان بود با خانواده‌اش به «انشعاب الک» نزدیک شپهردستاون ویرجینیا نقل مکان نمود. دارک دو برادر و یک خواهر داشت. هنگامی که کودک بود به خانواده اش کمک می‌کرد: با ماهیگیری، شخم‌زدن و کشاورزی. او را به عنوان «مردی با دستانی قوی» و «هرکولی» توصیف شده‌است.
حرفه نظامی

طی جنگ فرانسویان و سرخپوستان، دارک با جورج واشینگتن در سفر اکتشافاتی برادوک ۱۷۵۵ میلادی تحت فرماندی ژنرال بریتانیایی ادوارد برادوک خدمت نمود. برنامه برادوک تسخیر دژ دوکوئسن از فرانسویان جهت بدست آوردن کنترل بر رودخانه و دره اوهایو بود. گرچه که تلفات زیادی وجود داشت و بریتانیاییان شکست خوردند، دارک زخمی نشد. برادوک در نبرد کشته شد.
دارک در جنگ انقلابی آمریکا به عنوان کاپیتان ارتش قاره‌ای در هنگ هشتم ویرجینیا خدمت کرد؛ او زخمی شده و در نبرد جرمن‌تاون در ۱۷۷۷ میلادی به اسارت درآمد. او در کشتی زندانیان بریتانیایی در بندر نیویورک تا زمان تبادلش در ۱۷۸۰ میلادی نگهداری شد. او به سرهنگ دومی ارتقاء پیدا کرد و احتمالاً در محاصره یورک‌تاون در ۱۷۸۱ میلادی حضور داشته‌است.
بعد از جنگ علیه اغیان در شورش ویسکی ۱۷۸۴ میلادی فرستاده شد. با برقراری صلح، دارک در معاهده ۱۷۸۸ میلادی خدمت کرد و در پی آن در قانونگذاری ویرجینیا انتخاب شده و در آن خدمت نمود. دارک به عنوان سرهنگ دوم در شبه‌نظامیان کنتاکی، جناح چپ را در فاجعه نبرد واباش در ۱۷۹۱ میلادی طی جنگ سرخپوستان شمالغربی فرماندهی نمود. پسر او کاپیتان جوزف دارک در نتیجه جراحاتی که در صحنه نبرد بر او وارد شد مرد.
ژنرال جوسیا هارمار در ۱۷۹۰ میلادی با ارتشی که آموزش و تجهیزات ضعیفی داشت برای حمله بر اتحادیه شمالغربی سرخپوستان در رودخانه ماومی شمالی فرستاده شد. هارمار کاملاً شکست خورد. رئیس‌جمهور جورج واشینگتن ارتش را تجدید نیرو کرده و ژنرال آرتور سنت کلیر را برای فرماندهی منصوب نمود. سنت کلیر از دژ واشینگتن اوهایو به سمت شمال رفت و دژ همیلتون و دژ جفرسون را ساخت. سنت کلیر در اکتبر ۱۷۹۱ میلادی دژ جفرسون را رها کرده و در نقطه‌ای که بعدها به دژ بازیابی معروف شد در ۳ نوابمر ۱۷۹۱ میلادی اردو زد. ارتش ۱۴۰۰ نفری او در ۴ نوامبر با دیدن هیئت بزرگی از سرخپوستان در هنگامه طلوع غافلگیر شد. طی چند ساعت، سنت کلیر مجبور شد تا تحت پوششی که توسط دارک ارائه می‌شد تجدید قوا کند. نهصد مرد، زن و کودک طی گزارش‌ها کشته شدند.
زندگی شخصی

دارک با سارا، بیوه ویلیام دلایی، یکی از جنگجویان سرخپوست ازدواج کرد. این دو چهار فرزند داشتند: جان، جوزف، ساموئل و مری. سه پسر او همگی هنگامی که مردان جوانی بودند فوت نمودند. دارک در توماس ورتینگتون پسر ۱۴ ساله یتیمی را از یکی از خانواده‌های دوست گرفت و برای او تحصیلات ارائه نمود. وورتینگتون ششمین فرماندار اوهایو شد. ویلیام دارک از طریق دخترِ پسرش جان و از طریق دو ازدواج دخترش ماری نسل‌هایی را پیدا نمود.
میراث

شهرستان دارک، اوهایو و دارکسویل، ویرجینیای غربی به نام او نامگذاری شده‌اند.
ارجاعات

↑  Drake, p. 248
↑  Dandridge, p. 254
↑  Dandridge, p. 255
↑  "Historical Figures of Jefferson County: William Darke". The Jefferson County Historical Society. Archived from the original on July 15, 2010. Retrieved September 30, 2011.
↑  http://www.garstmuseum.org/docsEvents/eventtreaty.htm [پیوند مرده]
↑  Gannett, Henry (1905). The Origin of Certain Place Names in the United States. Govt. Print. Off. pp. 100.
قتل ناموسی

جنایت‌های ناموسی یا قتل ناموسی به ارتکاب خشونت و اغلب قتل زنان یک خانواده به دست مردان خویشاوند خود گفته می‌شود. این زنان به علت «ننگین کردن شرافت خانواده خود» مجازات می‌شوند. این ننگ موارد گوناگونی را شامل می‌شود از جمله خودداری از ازدواج اجباری، قربانی یک تجاوز جنسی بودن، طلاق گرفتن (حتی از یک شوهر ناشایست)، رابطه با جنس مخالف، یا ارتکاب زنا. برای اینکه فردی قربانی جنایت‌های ناموسی شود، فقط اینکه گمان برده شود او آبروی خانواده را بر باد داده‌است کافی‌ست. این سوءظن‌ها معمولاً بر احساسات و ادراک مردان استوار هستند تا بر حقیقت عینی.