stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بربادرفته (رمان)
شخصیت‌های داستان > تارا:

مامی
مامی پرستار دوران کودکی اسکارلت است. برده‌ای که در اصل متعلق به مادربزرگ اسکارلت بوده و مادر اسکارلت الن اوهارا را نیز بزرگ کرده است. او نماد اخلاق محوری و وفاداری است و همین امر او را در خانوادهٔ اوهارا ماندگار کرده‌است. او حتی یکی از کسانی بود که پس از مرگ در کنار اسکارلت ماند و به او وفادار بود.
پورک
خدمتکار و نخستین بردهٔ جرالد اوهارا است. جرالد پورک را در یک بازی پوکر برنده شد. (همانطور که خود مزرعه تارا را در یک بازی پوکر دیگر برد). وقتی جرالد از دنیا رفت اسکارلت ساعت جیبی او را به پورک داد و پیشنهاد کرد ساعت حکاکی شود اما پورک این پیشنهاد را رد می کند. پورک برده‌ای بسیار وفادار است و فداکاری‌های بسیاری را نسبت به خانواده ای اوهارا از خود نشان داده‌است
دیسلی
همسر پورک و زنی برده شده از تبار مختلط سرخپوستی و آفریقایی است. اسکارلت پذرش را تشویق می کند تا او و دخترش را از جان ویلکز بخرد لطفی که دییسلی هرگز فراموش نمی کند.
پریسی
دختر دیسلی و پورک است. پرستار وید است و با اسکارلت به آتلانتا می رود.
جوناس ویلکرسون
ناظر یانکی تارا قبل از جنگ داخلی است.
بیگ سام
برده‌ای قوی و سخت‌کوش و سرکارگر در تارا است. در بی قانونی پس از جنگ سم اسکارلت را از دست دزدان احتمالی نجات می دهد.
ویل بنتین
یک سفیدپوست روستایی فقیر اهل جورجیای جنوبی است. ویل بخشی از پای خود را در جنگ از دست داده و با کمک یک کنده چوب راه می رود. او در طول سفرش به خانه از جنگ توسط اوهارا ها پذیرفته می شود. پس از بهبودی او برای مدیریت مزرعه آنجا می ماند. او که عاشق کارین اوهارا است بعد از ملحق شدن او به صومعه ناامید می شود. او بعدا با سوالن ازدواج کرده و صاحب فرزندی به نام سوزی می شوند.
شخصیت‌های داستان > خانواده ویلکز:

ایندیا ویلکز
خواهر اشلی و هانی ویلکز است. او به عنوان فردی ساده توصیف شده. قبل از اینکه استوارت و برادرش برنت هر دو عاشق اسکارلت شوند او و استوارت به یکدیگر علاقه‌مند بودند.
هانی ویلکز (نام خانوادگی بعد از ازدواج او نامشخص است)
خواهر ایندیا و اشلی ویلکز است. او به عنوان فردی با داشتن "نگاهی عجیب مانند خرگوشی بی مژه" توصیف شده.
جان ویلکز
صاحب "دوازده بلوط" و پدر سالار خانواده ویلکز است. (پدر اشلی ایندیا و هانی ویلکز). جان ویلکز فردی تحصیلکرده و مهربان است که در جریان محاصره آتلانتا کشته می شود.
شخصیت‌های داستان > خانواده تارلتون:

پسران تارلتون: بوید‌‌‌، تام و دوقلو ها برنت و استوارت
پسران موقرمز تارلتون که عاشق شوخی های عملی و شایعات بودند و به گفته مادرشان "از بلاهای مصر بدتر" بودند. دوقلوهای جدانشدنی، برنت و استوارت در ۱۹ سالگی، شش فوت و دو اینچ قد داشتند. هر چهار پسر در جنگ کشته شدند. دوقلوها فقط چند لحظه بعد از دیگری در نبرد گتیزیرگ کشته شدند. بوید جایی در ویرجینیا دفن شد.
دختران تارلتون: هتی، کامیلا، راندا و بتسی
دختران خیره‌کننده تارلتون که دارای طیف‌های متفاوتی از موهای قرمز هستند.
بئاتریس تارلتون
بانوی مزرعه‌ی فیرهیل است. او زنی پرمشغله بود که یک مزرعه پنبه بزرگ، صد سیاهپوست و هشت فرزند و بزرگترین مزرعه پرورش اسب در جورجیا را اداره می کرد. فردی تندمزاج که عقیده داشت: "هر از چند گاهی یک شلاق به پسرانش آسیبی نمی رساند".
شخصیت‌های داستان > خانواده کالوِرت:

ریفورد، کید و کیتلین
همسایگان اوهاراها در شهرستان کلایتون از مزرعه دیگری به نام شکوفه کاج هستند. کیتلین کالورت دوست اسکارلت بود. پدر بیوه آنها هیو با یک خانم یانکی ازدواج کرد. ریفورد در گتیزبرگ کشته می شود. در کنار اسکارلت کیتلین زیبایی‌های بیشتری از هر دختر در آنجا داشت، اما در نهایت با ناظر سابق یانکی خود، آقای هیلتون ازدواج می کند.
شخصیت‌های داستان > خانواده فونتین:

جو، تونی و الکس به خاطر تندخویی‌شان معروف‌اند. جو در گتیزبرگ کشته می شود، در حالی که تونی جان ویلکرسون را در یک میخانه می کشد و به تکزاس می گریزد، الکس را تنها می گذارد تا به کارهای مزرعه‌شان رسیدگی کند. مادربزرگ فونتین، که همچنین به عنوان خانم پیر شناخته می شود همسر داک فونتین پیر و مادربزرگ پسران است. خانم جوان و دکتر فونتین جوان، والدین پسران، سالی مونرو فونتین، همسر جو، خانواده باقی مانده از مزرعه میموسا را تشکیل می دهند.
امی اسلاتری ویلکرسون
یک زن سفیدپوست فقیر است. دختر تام اسلاتری، خانواده‌اش در سه هکتار در امتداد باتلاق بین مزارع اوهارا و ویلکز زندگی می‌کردند. امی یک فرزند نامشروع مرده به دنیا آورد که پدرش جوناس ویلکرسون، یک یانکی و ناظر در تارا بود، و الن اوهارا به عنوان ماما در طول زایمان امی حضور داشت.امی بعداً با جوناس ازدواج کرد. پس از جنگ، با پول نقد، آنها سعی می کنند تارا بخرند، اما اسکارلت این پیشنهاد را رد کرد.
شخصیت‌های داستان > آتلانتا:

سارا جین "پیتی پات" همیلتون
عمهٔ چارلز و ملانی است. در کودکی به خاطر راه رفتن روی پاهای ریزش لقب "پیتی‌پات" را گرفت. عمه پیتی‌پات یک پیردختر است که درخانه‌ای با آجر قرمز در انتهای آرام خیابان پیچ‌تری در آتلانتا زندگی می کند. نیمی از این خانه متعلق به اسکارلت است (بعد از مرگ چارلز). امور مال او توسط برادرش هنری همیلتون انجام می شود که عمه پیتی‌پات هیچ اهمیتی به او نمی دهد. عمه پیتی‌پات چارلز و ملانی را بعد از مرگ پدرشان با کمک قابل توجه برده‌اش عمو پیتر بزرگ کرد. اسکارلت در دورهٔ اقامتش در آتلانتا در منزل او زندگی می‌کند.
شخصیت‌های داستان > آتلانتا: > هنری همیلتون

برادر عمه پیتی‌پات، وکیل دادگستری و عموی چارلز و ملانی است.
شخصیت‌های داستان > آتلانتا: > هنری همیلتون > عمو پیتر

برده‌ای مسن است که به عنوان خدمتکار و راننده کالسکه‌ی عمه پیتی‌پات خدمت می کند. عمو پیتر از چارلز و ملانی همیلتون در وقتی کوچک بودند مراقبت می کرد.
شخصیت‌های داستان > آتلانتا: > هنری همیلتون > بورگارد "بو" ویلکز

پسر ملانی و اشلی که با شروع محاسره در آتلانتا به دنیا می اید و پس از تولد به تارا منتقل می شود.
شخصیت‌های داستان > آتلانتا: > هنری همیلتون > آرچی

یک محکوم سابق و سرباز سابق کنفدراسیون است که قبل از جنگ به دلیل قتل همسر زناکارش (که با برادر خود آرچی رابط نامشروع داشت) زندانی شد. آرچی توسط ملانی پذیرفته و بعدا راننده (کالسکه) اسکارلت می شود.
شخصیت‌های داستان > آتلانتا: > هنری همیلتون > خانواده مید

جامعه آتلانتا دکتر مید را "ریشه تمام قدرت و تمام خرد" می داند. او از سربازان مجروح در طول محاصره با کمک ملانی و اسکارلت مراقبت می کند. خانم مید در کمیته the bandage-rolling است. دو پسر آنها در جنگ کشته می شوند.
برخی عبارات مشهور کتاب

فردا… بهتر است راجع به این موضوع فردا فکر کنم! فردا همیشه برای فکر کردن بهتر است.
”پاپا چطور می‌توانست دربارهٔ قلعهٔ سامتر و یانکی‌ها صحبت کند در حالی که می‌دانست قلب او شکسته‌است؟ مثل هر جوان دیگری اسکارلت تعجب می‌کرد که مردم چگونه می‌توانند این همه به دردهای او بی اعتنا باشند و دنیا چطور می‌تواند به گردش خود ادامه دهد، در حالی که قلب او رنجیده و مجروح است.
خیلی بیش از آنچه بتواند تصورش را بکند عوض شده بود. آن پوستهٔ سخت و ضخیمی که از چندی پیش به دور قلبش می‌پیچید و حصاری ایجاد می‌کرد اکنون سخت‌تر شده و رو به ضخامت می‌رفت.
چقدر ناگوار است که زنی یک مرتبه در زندگی با بدترین حادثهٔ عمرش روبه رو شود. می دانی عیبش کجاست؟ برای اینکه اگر با یک چنین پیش آمدی برخورد کرد آنوقت روحیه اش عوض می‌شود و دیگر برای هیچ چیز ارزشی قائل نیست – خیلی تاسف دارد که زنی به آن مرحله برسد.
اسکارلت از من بشنو و در زندگی همیشه از یک چیزی بترس، همان‌طور که به چیزی یا به کسی در زندگی عشق داری. برای اینها زندگی جز پول و غلام و تفریح چیز دیگری نبود. حالا که هیچ‌کدام از آن‌ها نیست، نسلی شده‌اند که رو به فنا و نیستی می‌روند.
زندگی تعهدی نسبت به ما ندارد که آنچه را که انتظار داریم به ما بدهد.
ما آنچه را که به دست می‌آوریم می‌گیریم و شکر می‌کنیم که بدتر از آن نشده‌است.
قلبم را برایت بریدم تا اگر خواستی آن را بپوشی.
اگر عذرخواهی را به تأخیر بیندازی سخت‌تر خواهد شد و در نهایت غیرممکن می‌شود.
کاش می‌توانستم به کاری که انجام می‌دهی یا جایی که می‌روی اهمیت دهم اما نمی‌توانم! فقط می‌دانم که دوستت دارم، این از بد شانسی توست!
اقتباس سینمایی

در سال ۱۹۳۹ از رمان بربادرفته فیلمی با همین نام به کارگردانی ویکتور فلمینگ اقتباس شده‌است.
اسوبودا (روزنامه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: روزنامه هفتگی از ۳ ژوئیه ۱۹۹۸ میلادی (روزانه پیش از این)
صاحب(ان) امتیاز: انجمن ملی اوکراینی، شرکت
بنیانگذار(ان): هریهوری هروشکا
ناشر: دفتر چاپ «اسوبودا»
سردبیر: اندرو نینکا
بنیان‌گذاری: ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۳ میلادی
زبان: اوکراینی، با مقداری انگلیسی
دفتر مرکزی: شهر جرسی، نیوجرسی، ایالات متحدۀ آمریکا
شمارگان: ۷/۵۲۴+؛ آنلاین موجود است
روزنامه‌های خواهرخوانده: هفته‌نامه اوکراینی
شاپا: ۰۲۷۴-۶۹۶۴
شمارهٔ اُسی‌ال‌سی: ۱۷۶۶۹۳۲
وبگاه: svoboda-news.com
اسوبودا (به اوکراینی: «Свобода»  — «آزادی») قدیمی‌ترین روزنامۀ اوکراینی موجود و پرخواننده‌ترین روزنامه در جهان غرب است.
تاریخچه

اسوبودا در شهر جرسی، نیوجرسی در ۱۱ سپتامبر ۱۸۹۳ میلادی توسط پدر هریهوری هروشکا تأسیس شد. در ۲۲ فوریه ۱۸۹۴ میلادی، انجمن ملی اوکراینی (یو‌ان‌ای) روزنامه را به عنوان ارگان رسمی خود پذیرفت. این روزنامه در ۱ مارس ۱۸۹۴ میلادی به دو هفته‌نامه تبدیل شد، در ۸ اوت ۱۹۱۴ میلادی به سه هفته‌نامه و در ۳ ژانویه ۱۹۲۱ میلادی به یک روزنامۀ روزانه تبدیل شد. اسوبودا به عنوان «سخنگویی» برای اوکراینی‌های آمریکای شمالی عمل کرد و در بحث و حل مشکلات مهاجران نقش مهمی ایفا کرد. قبل از تأسیس نشریات اوکراینی-کانادایی (مانند: کانادایسکی فارمر)، این تنها روزنامۀ اوکراینی زبان با هر یادداشتی در کانادا بود؛ اما در طول جنگ جهانی دوم به خاطر همدردی‌ طرفداران نازی‌ها، توسط این کشور توقیف شد.
در خارج از آمریکای شمالی، اوکراینی‌های برزیل، گالیسیا و بوکووینا نیز مشترک آن بودند. این یک کانال ارتباطی برای روشنفکرانی بود که به مهاجرت دهقانان اوکراینی و زندگی در دنیای جدید اهمیت می‌دادند؛ آن‌ها از این روزنامه برای راهنمایی آن‌ها به سمت بهبود شیوه‌های زندگی و انطباق با آرمان‌های تمدن اروپایی استفاده کردند. اسوبودا به واسطۀ یک برنامۀ روشنگری، تأسیس مدارس اوکراینی و همچنین یادگیری زبان و تاریخ اوکراینی را ترویج کرد.
اوج تیراژ آن تقریباً ۱۸/۰۰۰ مجلد بود.
«اسوبودا» شماره ۱۲۹، ۱۹۱۶ میلادی
شب تیره

نگاره‌ٔ مارک برنس، هنرمندی که ترانه «شب تیره» را به شهرت رساند. در فیلم «دو سرباز» برنس نقش سربازی است که همسر و فرزندش را نیمه‌شب هنگام خواندن ترانه به خاطر می‌آورد.
شب تیره (به روسی: Тёмная ночь) یک ترانه قدیمی روسی مشهور جبهه شرقی جنگ جهانی دوم است که برای فیلم دو سرباز (Два бойца) در سال ۱۹۴۳ توسط نیکیتا باگاسلوسکی ساخته شده‌است. ترانه‌سرای این ترانه ولادیمیر آگاتف است.
این ترانه اولین بار توسط لئونید اوتیسف ضبط شد اما اجرای مارک برنس ترانه را به شهرت رساند. در فیلم برنس سربازی است که همسر و فرزندش را نیمه‌شب هنگام خواندن ترانه به خاطر می‌آورد. علیرغم متهم شدن نیکیتا باگاسلوسکی توسط متخصصین رسمی به ساختن ملودی احساساتی در ترویج Philistine، این ترانه به سرعت در میان مردم شوروی به محبوبیت دست یافت و به نشانی از سال‌های جنگ تبدیل شد.
همچنین این ترانه توسط خواننده ایرانی «فرهاد مهراد» به زبان روسی و دکلمه فارسی در آلبوم «برف» بازخوانی شده‌است.
متن

| متن روسی : Тёмная ночь | نویسه گردانی: Tyomnaya noch | ترجمه : شب تیره |
| --- | --- | --- |
|  Тёмная ночь, только пули свистят по степи  Только ветер гудит в проводах, тускло звёзды мерцают  В тёмную ночь ты, любимая, знаю, не спишь  И у детской кроватки тайком ты слезу утираешь Как я люблю глубину твоих ласковых глаз  Как я хочу к ним прижаться хоть раз губами  Тёмная ночь разделяет, любимая, нас  И тревожная, чёрная степь пролегла между нами Верю в тебя, в дорогую подругу мою  Эта вера от пули меня тёмной ночью хранила  Радостно мне, я спокоен в смертельном бою  Знаю, встретишь с любовью меня, что б со мной ни случилось Смерть не страшна, с ней встречались не раз мы в степи  Вот и теперь надо мною она кружится  Ты меня ждёшь и у детской кроватки не спишь  И поэтому знаю, со мной ничего не случится |  Tyomnaya noch', tol'ko puli svistyat po stepi  Tol'ko veter gudit v provodakh, tusklo zvyozdy mertsayut  V tyomnuyu noch' ty, lyubimaya, znayu, ne spish  I u detskoy krovatki taykom ty slezu utiraesh Kak ya lyublyu glubinu tvoikh laskovykh glaz  Kak ya khochu k nim prizhat'sya khot' raz gubami  Tyomnaya noch' razdelyaet, lyubimaya, nas  I trevozhnaya, chyornaya step' prolegla mezhdu nami Veryu v tebya, v doroguyu podrugu moyu  Eta vera ot puli menya tyomnoy noch'yu khranila  Radostno mne, ya spokoen v smertel'nom boyu  Znayu, vstretish' s lyubov'yu menya, chto b so mnoy ni sluchilos Smert' ne strashna, s ney vstrechalis' ne raz my v stepi  Vot i teper' nado mnoyu ona kruzhitsya  Ty menya zhdyosh' i u detskoy krovatki ne spish  I poetomu znayu, so mnoy nichego ne sluchitsya |  شب تیره است، تنها صفیر گلوله‌ها در دشت به گوش می‌رسد  تنها باد در سیم‌ها می‌پیچد و می‌غرد و ستاره‌های کم نور می‌درخشند  می‌دانم در این شب تیره بخواب نمی‌روی، عشق من  و کنار بالین طفل در نهان اشک‌هایت را پاک می‌کنی. آن قدر دوست دارم ژرفای چشمان مهربانت را  آن قدر می‌خواهم با لب‌هایم لمسشان کنم  شب تیره ما را از هم جدا کرد، عشق من  دشت تاریک و پرتلاطم میان ما آمد و جای گرفت من به تو باور دارم عزیز  در شب تیره باور یاریم می‌کند از گلوله‌ها  من خرسند و آسوده‌ام در این جنگ مرگبار  می‌دانم که تو با عشق مرا خواهی دید، مهم نیست چه اتفاقی خواهد افتاد مرگ ترسناک نیست، ما بارها باید با آن در دشت روبرو شویم  و الان هم باز اطراف مرا احاطه کرده  تو چشم براه منی و بی‌خواب کنار بالین طفل نشسته‌ای  و بنابراین می‌دانم که هیچ اتفاقی برای من نخواهد افتاد! |
مقالات مرتبط

سرود پارتیزان‌ها
خداحافظ ای زیبا
بهزاد امیری

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
تیم ملی: تکواندو ناشنوایان ایران
زاده: ۵ اسفند ۱۳۷۰ ‏(۳۲ سال) شهرضا، ایران
قد: ۱٫۸۶ m (۶ ft ۱ in)
وزن: ۷۸ کیلوگرم
ورزشی: ورزشی
ورزش: تکواندو
بهزاد امیری (زاده ۵ اسفند ۱۳۷۰ در شهرضا) تکواندوکار و یکی از اعضای تیم ملی تکواندو ناشنوایان ایران است. او به عنوان کاپیتان تیم ملی کار خود را دنبال می‌کند. امیری در خانواده‌ای ورزشی چشم به جهان گشوده و مادر و خواهر هم تکواندوکار بوده‌اند.
او دارای مدرک مربیگری درجه ۳ بین‌المللی است و مدرک داوری درجه یک کیوروگی، درجه ۲ پومسه و درجه ۳ هان مادانگ را هم دارد. بهزاد امیری همچنین در حال حاضر به عنوان رئیس انجمن تکواندو ناشنوایان استان اصفهان مشغول به فعالیت است.
امیری در کارنامه خود سابقه قهرمانی در مسابقات آسیایی و جهانی را دارد و در تازه‌ترین افتخار خود توانست در بازی‌های ناشنوایان آسیا و اقیانوسیه که در سال ۲۰۲۳ به میزبانی قرقیزستان برگزار شد به مقام قهرمانی برسد و مدال طلا را از آن خود کرد.
افتخارات

مدال طلا مسابقات تکواندو بازی‌های ناشنوایان آسیا و اقیانوسیه (تایوان ۲۰۱۵)
مدال برنز مسابقات تکواندو المپیک ناشنوایان (ترکیه ۲۰۱۷)
مدال طلا مسابقات جهانی تکواندو ناشنوایان (ایران ۲۰۲۱)
مدال برنز مسابقات تکواندو المپیک ناشنوایان (برزیل ۲۰۲۱)
مدال طلا مسابقات تکواندو بازی‌های ناشنوایان آسیا و اقیانوسیه (قرقیزستان ۲۰۲۳)
اسکار لویجی اسکالفارو

| اسکار لویجی اسکالفارو | اسکار لویجی اسکالفارو |
| --- | --- |
نهمین رئیس‌جمهور ایتالیا: نهمین رئیس‌جمهور ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۸ مه ۱۹۹۲ – ۱۵ مه ۱۹۹۹: دوره مسئولیت ۲۸ مه ۱۹۹۲ – ۱۵ مه ۱۹۹۹
نخست‌وزیر: جولیانو آماتو کارلو آدزلیو چیامپی سیلویو برلوسکونی لامبرتو دینی رومانو پرودی ماسیمو دالما
پس از: فرانچسکو کسیگا
پیش از: کارلو آدزلیو چیامپی
رئیس مجلس نمایندگان ایتالیا: رئیس مجلس نمایندگان ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۱۹۹۲ – ۲۵ مه ۱۹۹۲: دوره مسئولیت ۲۴ آوریل ۱۹۹۲ – ۲۵ مه ۱۹۹۲
پس از: نیلده یوتی
پیش از: جورجو ناپولیتانو
وزیر آموزش ایتالیا: وزیر آموزش ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۲ – ۷ ژوئیه ۱۹۷۳: دوره مسئولیت ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۲ – ۷ ژوئیه ۱۹۷۳
نخست‌وزیر: جولیو آندریوتی
پس از: ریکاردو میساسی
پیش از: فرانکو ماریا مالفاتی
سناتور: سناتور
دوره مسئولیت ۱۹ مه ۱۹۹۹ – ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲: دوره مسئولیت ۱۹ مه ۱۹۹۹ – ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ سپتامبر ۱۹۱۸ نووارا، پادشاهی ایتالیا
درگذشته: ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲ (۹۳ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیا
حزب سیاسی: حزب دموکراسی مسیحی (۱۹۴۶–۱۹۹۴) حزب مردمی ایتالیا(۱۹۹۴–۲۰۰۲) The Daisy (۲۰۰۲–۲۰۰۷) حزب دموکراتیک ایتالیا (۲۰۰۷–۲۰۱۲)
همسر(ان): ماریا اینزیتاری (۱۹۲۴–۱۹۴۴)
فرزندان: ماریانا اسکالفارو
امضا: 
اسکار لویجی اسکالفارو (ایتالیایی: Oscar Luigi Scalfaro؛ زاده ۹ سپتامبر ۱۹۱۸ – درگذشته ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۱۲) یک سیاست‌مدار اهل ایتالیا بود.
اسکار لویجی اسکالفارو در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲ در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
سیاوش‌خوانی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): بهرام بیضائی
کشور: تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: نمایشنامه و فیلم‌نامه
ناشر: انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان
تاریخ نشر: ۱۳۷۵
شابک: شابک ‎۹۷۸−۹۶۴−۵۵۱۲−۴۴−۴
رده‌بندی دیوئی: ۷۹۱
کتابخانه کنگره: ‏‫‬‭‭PN۱۹۹۷ /س۹۸‏‫‬‭‭ ۱۳۸۸
کتابخانه ملی ایران: ‭م‌۷۶-۱۱۳
سیاوش‌خوانی کتابی است از بهرام بیضایی از سالِ ۱۳۷۲. این متن هم نمایشنامه است و هم فیلم‌نامه.
متن

سیاوش‌خوانی از نیمهٔ آبان تا نیمهٔ آذرِ سالِ ۱۳۷۲ نوشته و در سالِ ۱۳۷۵ به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران و مطالعات زنان منتشر شده است. بیضایی این متن را نه به نمایش درآورده است و نه به فیلم.
فیلمِ ناساخته

تابستانِ سالِ ۱۳۷۸ بیضایی اجازهٔ ساختِ این فیلم را از دولت گرفت؛ ولی، به خاطرِ اختلافِ نظرش با تهیه‌کننده، ساختِ فیلمِ سیاوش‌خوانی در نخستین مراحل متوقّف شد.
پذیره

هرچند سیاوش‌خوانی به نمایش درنیامده، بسیار خوانده و اغلب پسندیده شده است، چندان که مثلاً علی حصوری در پیشگفتارِ کتابِ سیاوشان (۱۳۷۸) «برداشت‌ها»ی سیاوش‌خوانی از «اسطوره» را «اصیل و درست» گفت و مهری بهفر دفترِ ششمِ شاهنامهٔ فردوسی با شرح و تصحیحِ خود را (که داستانِ سیاوش است) به بیضایی تقدیم و با سرلوحه‌ای از سیاوش‌خوانی آغاز کرد (۱۴۰۰).
«داستان سیاوش» در شاهنامهٔ فردوسی (تصحیحِ ترنر ماکان، جلدِ ۱)
محمود الجوهری

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۸
تاریخ مرگ:  ۳ سپتامبر ۲۰۱۲ (۷۴ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۵–۱۹۶۱ |  الاهلی مصر |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۸–۱۹۶۱ |  مصر |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۵–۱۹۷۷:  الاهلی مصر (دستیار)
۱۹۷۷–۱۹۸۱:  الاتحاد عربستان سعودی (دستیار)
۱۹۸۱–۱۹۸۲:  الاتحاد عربستان سعودی
۱۹۸۲–۱۹۸۴:  الاهلی مصر
۱۹۸۴–۱۹۸۵:  الشارجه
۱۹۸۵–۱۹۸۶:  الاهلی مصر
۱۹۸۶–۱۹۸۸:  الاهلی عربستان سعودی
۱۹۸۸–۱۹۹۰:  مصر
۱۹۹۱–۱۹۹۳:  الاهلی مصر
۱۹۹۳–۱۹۹۴:  زمالک
۱۹۹۵–۱۹۹۶:  الوحده امارات
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  عمان
۱۹۹۷–۲۰۰۱:  مصر
۲۰۰۱–۲۰۰۷:  اردن
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
محمود الجوهری (عربی: محمود الجوهری؛ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۳۸ – ۳ سپتامبر ۲۰۱۲) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر بود.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد.
تیم ملی

وی سرمربی تیم ملی فوتبال مصر در جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰ بوده است.
حمیدرضا صدر

| حمیدرضا صدر | حمیدرضا صدر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ فروردین ۱۳۳۵ محلات، ایران
درگذشت: ۲۵ تیر ۱۴۰۰ (۶۵ سال) کالیفرنیا، ایالات متحده
آرامگاه: قطعهٔ نام‌آوران بهشت زهرا
تحصیلات: دکترای برنامه‌ریزی شهری
محل تحصیل: دانشگاه تهران دانشگاه لیدز
پیشه(ها): منتقد فیلم و کارشناس، محقق و پژوهشگر فوتبال
آثار: روزی روزگاری فوتبال درآمدی بر تاریخ سیاسی سینمای ایران یونایتد نفرین‌شده (ترجمه) پسری روی سکوها نیمکت داغ تو در قاهره خواهی مرد یه چیزی بگو (ترجمه) سیصد و بیست و پنج پیراهن‌های همیشه از قیطریه تا اورنج کانتی همیشه بازمی‌گردم...
همسر: مهرزاد دولتی
فرزندان: غزاله
حمیدرضا صدر (۳۰ فروردین ۱۳۳۵ – ۲۵ تیر ۱۴۰۰) نویسنده، منتقد سینما و مفسر فوتبال بود. او در دههٔ ۸۰ و ۹۰ خورشیدی به عنوان کارشناس فوتبال به برنامه‌های صدا و سیما دعوت می‌شد. وی همچنین کارشناس سینما و منتقد فیلم بود که در نشریه هفت و ماهنامه فیلم به مدتی طولانی می‌نوشت.
زندگی و خانواده

حمیدرضا صدر در ۳۰ فروردین ۱۳۳۵ در محلات به دنیا آمد. سید محسن صدر از نخست‌وزیران ایران در عصر پهلوی، عموی پدرش بود. وی دارای دو برادر با نام‌های امیرحسین و شاهین و یک خواهر بنام مهرناز می‌باشد. حاصل ازدواج او و مهرزاد دولتی دختری با نام غزاله صدر می‌باشد.
صدر سال‌های کودکی و جوانی را در ایران سپری کرد و سپس مدتی برای تحصیل راهی انگلستان شد و پس از اتمام تحصیلات خود به ایران بازگشت. وی تا سال‌های آخر عمر خود در ایران زندگی می‌کرد تا آنکه پس از ابتلا به بیماری سرطان برای ادامه فرایند درمان خود راهی کالیفرنیا آمریکا شد و تا پایان عمر خود نیز در آنجا ماند. بنا به توصیه صدر، پیکر او در ایران و در بهشت زهرای تهران دفن شده‌است.
تحصیلات

او در ایران و انگلستان تحصیل کرد. صدر دانش‌آموختهٔ کارشناسی اقتصاد از دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد شهرسازی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دکترای برنامه‌ریزی شهری از دانشگاه لیدز بریتانیا بود.
روزنامه‌نگاری

حمیدرضا صدر نویسنده ثابت مجله فیلم بود و با نشریات زن روز، هفت، مجله سروش، تهران امروز، وبگاه گل و تعدادی نشریه ورزشی همکاری داشت.
صدر در اکثر برنامه‌های زنده فوتبال در شبکه سوم سیما حضور داشت. او همچنین در برنامه آنسوی نیمکت در شبکه ورزش به عنوان کارشناس شرکت می‌کرد. همچنین، وی در مستند تاریخچه شهرآورد فوتبال ایران ساختهٔ مزدک میرزایی به عنوان کارشناس کار کرده‌است.
اگرچه صدر دربارهٔ تاریخ فوتبال اطلاعات زیادی ارائه می‌داد، به گفته خودش نسبت به دیدگاه بازیکنان و مربیان حرفه‌ای فوتبال «در سیاره دیگری به سر می‌برد» و بعضی از کارشناسان با تحلیل‌های فنی او موافق نبودند.
صدر در ستون هنری شرق و ستون تحلیل سینمای جهان بانی‌فیلم مقالات خود را چاپ می‌کرد. وی همچنین در برنامه‌های تماشاخانه ایرانشهر شرکت می‌کرد. وی در گذشته در ماهنامهٔ سینمایی فیلم تحلیل روز سینمای جهان را انجام می‌داد و همچنان به خاطر تحلیل‌ها و نقدهایش در جشنواره فیلم لندن شناخته می‌شود.
درگذشت

در تیر ماه ۱۴۰۰ برای بار نخست خبر ابتلای صدر به بیماری سرطان رسانه‌ای شد. دختر او با اعلام خبر ابتلای پدرش به بیماری سرطان بیان داشت که او قریب به سه سال بوده‌است که با این بیماری دست‌وپنجه نرم می‌کرده‌است. در مقطعی از ابتلا به بیماری وضعیت وی رو به وخامت گذاشت و بابت همین موضوع و عدم کشش بدن، شیمی‌درمانی او متوقف شد. سرانجام وی در صبح روز ۲۵ تیر ۱۴۰۰ براثر بیماری سرطان درگذشت. بنا به وصیت وی، پیکر او از آمریکا به ایران انتقال پیدا کرده و در گورستان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
آزادراه ۱ (ایران)

|   آزادراه ۱ |   آزادراه ۱ |
| --- | --- |
آزادراه قزوین - رشت: آزادراه قزوین - رشت
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۱۶۵ کیلومتر (۱۰۳ مایل)
موجودیت: ۲۴ اسفند ۱۳۸۸–اکنون
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
از: قزوین، استان قزوین   آزادراه ۲ (ایران)
 :  جاده ۴۹ (ایران)
به: رشت، استان گیلان   جاده ۴۹ (ایران)
موقعیت: موقعیت
استان‌ها: استان قزوین، استان گیلان
شهرهای بزرگ: قزوین، استان قزوین لوشان، استان گیلان منجیل، استان گیلان رودبار، استان گیلان رشت، استان گیلان
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
آزادراه ۱ یا آزادراه قزوین-رشت آزادراهی است که شمال ایران واقع شده‌است و شهرهای قزوین و رشت را به همدیگر متصل می‌نماید. این آزادراه بخشی از بزرگراه شمال ایران است که در نزدیکی کنار گذر شمالی قزوین پایان می‌یابد. این آزادراه همچنین بخشی از کریدور شمال-جنوب ایران است.
مسیر

|  از شمال به جنوب  |  از شمال به جنوب  |  از شمال به جنوب  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
ادامه دارد بصورت:  جاده ۴۹ شمال بطرف رشت: ادامه دارد بصورت:  جاده ۴۹ شمال بطرف رشت
|   |  امامزاده هاشم  جاده ۴۹ جنوب بطرف رستم‌آباد-قزوین |  |  |  |  |  |
  ایستگاه عوارضی امامزاده هاشم:   ایستگاه عوارضی امامزاده هاشم
|  |  رستم‌آباد  توتکابن |  |  |  |  |  |
|   |  جاده ۴۹  رودبار |  |  |  |  |  |
|   |  منجیل  جاده ۴۹ شمال بطرف رستم‌آباد-رشت جنوب بطرف لوشان-قزوین |  |  |  |  |  |
|  |  لوشان  جاده ۴۹ |  |  |  |  |  |
 استان گیلان   استان قزوین :  استان گیلان   استان قزوین 
|  |  جاده ۴۹ شمال بطرف لوشان-رشت جنوب بطرف قزوین |  |  |  |  |  |
  ایستگاه عوارضی قزوین:   ایستگاه عوارضی قزوین
|   |  آزادراه قزوین-زنجان شرق بطرف کرج-تهران غرب بطرف تاکستان-زنجان-تبریز |  |  |  |  |  |
|  از جنوب به شمال  |  از جنوب به شمال  |  از جنوب به شمال  |  |  |  |  |
افتتاح و توضیحات

این آزادراه در بعدازظهر ۲۴ اسفند ۸۸ با حضور محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت ایران رسماً اما نیمه کاره افتتاح شد. آزادراه رشت-قزوین اولین آزادراهی است که از کوه‌های البرز می‌گذرد و باهدف تقویت محور تهران-قزوین-رشت-انزلی-آستارا که جزئی از مسیر کریدور شمال-جنوب بوده و یکی از مهم‌ترین محورهای ارتباطی کشور محسوب می‌شود، احداث شده‌است.
به دنبال سفر سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۸۰ به استان گیلان و به دستور وی عملیات اجرایی این پروژه آغاز شده بود.
افتتاح و توضیحات > افتتاح ناقص و نیمه‌کاره

این آزادراه به دلیل نیمه‌کاره بودن در مسیر ۸ کیلومتری حدفاصل شهر رودبار متوقف است و از آزادراه خارج و به جاده ۴۹ (جاده قدیم) وارد می‌شود که مشکلات بسیاری در تردد خودروها ایجاد می‌کند و سبب ترافیک سنگین خودروها در این حدفاصل است. باقی‌مانده این آزادراه، که به آزادراه منجیل-رودبار معروف است، در دست احداث بود که روز دوشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۲ باند رفت آن افتتاح شد.
افتتاح و توضیحات > برنامه تکمیل آزادراه

کلنگ عملیات اجرایی ۱۱ کیلومتر آزاد راه رشت - قزوین با اعتبار ۳۱۰ میلیارد تومان طی مراسمی دو سال پس از افتتاح رسمی آزادراه با حضور رئیس‌جمهور در ۱۵ اسفند ۱۳۹۰ به زمین زده شد. این ۱۱ کیلومتر از روی رودخانه سفیدرود عبور می‌کند که ۱۰ تونل به طول ۱۲ کیلومتر به صورت رفت و برگشت، دو پل رودخانه‌ای از سفیدرود به طول یک و نیم کیلومتر، شش پل دره‌ای ۱۰۰ متری، پل‌های معمولی با دهانه‌های ۲۰ متری و با ۳۱۰ میلیارد تومان اعتبار اولیه در مدت ۳۶ ماه ساخته می‌شود.
پس از گذشت پنج سال از افتتاح و وعده‌های عملی نشده دربارهٔ این آزادراه و شیوه‌های اجرایی ۱۱ کیلومتر باقی‌مانده این طرح عنوان شد شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور پتانسیل‌های فنی و اجرایی لازم برای اتمام این طرح را دارد و در صورت تأمین اعتبار لازم و جذب سرمایه‌گذار در اولین فرصت و با تمام نیرو عملیات اجرایی این ۱۱ کیلومتر را آغاز خواهد کرد. در شهریور ۱۳۹۴ استاندار گیلان با اعلام ۱۴ کیلومتری بودن این قسمت مجدد وعده تکمیل آزادراه با یک‌هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان اعتبار را اعلام کرد.
افتتاح و توضیحات > افتتاح بخش منجیل-رودبار

باند رفت آزادراه منجیل-رودبار که بخشی از آزادراه قزوین-رشت محسوب می‌شود در ۲۱ اسفند ۱۴۰۲ به بهره‌برداری رسیده‌است، این آزادراه که ۸٫۲ کیلومتر طول دارد با هزینه ۲۴۰۰ میلیارد تومانی افتتاح شده و مشکل ترافیک ورودی شهر رودبار را برطرف کرده‌است.