stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ماریو تقدسی
زندگی هنری

محمد تقدسی، مشهور به ماریو تقدسی در سال ۱۳۳۷ در تهران متولد شد. پدر او تقی تقدسی، دوبلور، بازیگر و از بنیانگذاران برنامهٔ فکاهی طنز ایران بود. او از ده سالگی به هنرستان موسیقی تهران راه یافت و نواختنِ ویلن را آغاز کرد. پس از آن در سن هفده سالگی با یک بورس تحصیلی، برای ادامهٔ تحصیلات موسیقی، به آمریکا مهاجرت کرد و در دانشگاه یو اس سی کالیفرنیای جنوبی به تحصیل اپرا مشغول شد. وی در مدت چهار سال تحصیل در این دانشگاه، همزمان به اجرای اپرا نیز مشغول بود و در این مدت ۸ نقش مختلف اپرا را اجرا کرد. سال‌های آغازین تحصیل او در دانشگاه، همزمان با انقلاب ۱۳۵۷ ایران و تعطیلی مراکز آموزش موسیقی بود. وی به همین دلیل به ایران بازنگشت و پس از پایان تحصیل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، عازم نیویورک شد و در مسترکلاس‌های متعددی در مدرسهٔ جولیارد شرکت کرد.
ماریو تقدسی پس از این دوره‌ها به اتریش رفت و زبان آلمانی را فرا گرفت، سپس در امتحان ورودی اپرای وین شرکت کرد و از بین ۲۷۰ نفر، جزوِ دوازده نفر برگزیده، انتخاب شد. او سپس توسط لورین مازل که در آن زمان رهبری اپرای وین را در اختیار داشت، به مدت سه سال به استخدام درآمد. تقدسی در این هنگام با لوچیانو پاواروتی، خوانندهٔ شهیرِ اپرای جهان آشنا شد و به عنوان تنها شاگرد ایرانیِ پاواروتی از آموزش‌های وی بهره‌های بسیار گرفت. او همزمان، تحصیلات خود را در کنسرواتوار وین به پایان برد. از جمله استادان او می‌توان به هنرمندانی نظیر: شریل مینس، رناتا تبالدی، مونتسرات کابایه و بیریگت نلسون اشاره کرد. وی پس از پایان تحصیلات موسیقی خود به آلمان رفت و خوانندگی اپرا را دنبال کرد.
ماریو تقدسی از سال ۱۳۸۸ به بعد، در سفرهایی به ایران، هر سال مسترکلاس‌هایی را در شهرهای مختلف برگزار می‌کند. او نخستین بار در ایران، به دعوت محمد سریر در جشن خانه موسیقی، با عنوان «شب محمد نوری»، که در مهر ۱۳۹۰ در تالار وحدت تهران برگزار شد، به اجرای برنامه پرداخت. وی پس از آن، همکاری خود را به صورت دوره‌ای با ارکسترهای مختلف در ایران آغاز کرد. تقدسی در سال ۱۳۹۴ از سوی دولت اسپانیا برای تأسیس بنیاد هنری و آکادمی آواز در مایورکا دعوت شد.
بهمن ۱۳۹۹، در آیینِ ششمین سال‌نوای موسیقی ایران، از ماریو تقدسی، تقدیر به ‌عمل آمد. فرهاد هراتی در غیاب وی، لوح تقدیر و تندیس «سال‌نوا» را دریافت کرد.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های ماریو تقدسی، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
سولیست اپرای وین، اجرای کنسرت در کشورهای مختلف از جمله انگلستان، ژاپن، بلژیک، آلمان، اتریش، فرانسه و اسپانیا، همکاری با علی رهبری در «موزیکال مرگ»، آموزش آواز کلاسیک در ایران، مستر کلاس در قصر باشکوه سوئیس، داوری نخستین جشنواره موسیقی آئینی سنتی خلیج‌فارس
آثار هنری

ماریو تقدسی، رپرتواری شامل بیش از ۲۰ عنوان اپرا و چندین اثر موزیکال، از آثار آهنگسازان سرشناس دنیا را در کارنامهٔ هنری خود دارد. او در آلمان، چند آلبوم موسیقی کلاسیک و پاپ از جمله: آلبوم سامر فانتزی در سال ۲۰۰۲ و آلبوم آفتاب در قلب شما در سال ۲۰۰۴ را منتشر کرده‌است.
آثار هنری > اپرا

از جمله اپراهایی که توسط ماریو تقدسی اجرا شده‌است، به موراد زیر می‌توان اشاره کرد:
| شماره | نام اپرا | آهنگساز | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | فیدلیو | لودویگ فان بتهوون | دون پیزارو |
| ۲ | اکسیر عشق | گائتانو دونیزتی | بلکور |
| ۳ | دون پاسکوال | گائتانو دونیزتی | مالاتستا |
| ۴ | دلاوری روستایی | پیترو ماسکانی | آلفیو |
| ۵ | عروسی فیگارو | ولفگانگ آمادئوس موتسارت | فیگارو |
| ۶ | فلوت سحرآمیز | ولفگانگ آمادئوس موتسارت | پاپاگنو |
| ۷ | همه زن‌ها این‌گونه‌اند | ولفگانگ آمادئوس موتسارت | گولیئلمو |
| ۸ | دُن ژُوان | ولفگانگ آمادئوس موتسارت | دون جووانی و ماستو |
| ۹ | کارمینا بورانا | کارل ارف | باریتون |
| ۱۰ | افسانه‌های هافمن | ژاک آفن باخ | لیندورف |
| ۱۱ | لابوهم | جاکومو پوچینی | مارچلو و شاوونارد |
| ۱۲ | آرایشگر سویل | جواکینو روسینی | فیگارو |
| ۱۳ | جانی سیچی | جاکومو پوچینی | مارکو |
| ۱۴ | مادام باترفلای | جاکومو پوچینی | شارپلس |
| ۱۵ | ایل تورکو در ایتالیا | جاکومو پوچینی | سلیم |
| ۱۶ | دون کارلوس | جوزپه وردی | پوسا |
| ۱۷ | فالستاف | جوزپه وردی | فورد |
| ۱۸ | ریگولتو | جوزپه وردی | ریگولتو و مارولو |
| ۱۹ | لا تراویاتا | جوزپه وردی | جورجیو جرمونته |
| ۲۰ | نیروی سرنوشت | جوزپه وردی | دون کارلوس |
| ۲۱ | نابوکو | جوزپه وردی | دون نابوکو |
| ۲۲ | فرایشوتز | کارل ماریا فون وبر | گراف اتوکار |
:
واژه‌نامه

↑  Sherrill Milnes
↑  Birgit Nillson
ماریو تقدسی، کنسرت هانیبال یوسف، ۱۳۹۲
شبکه اترک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: ایران
گستره پخش: آسیا
ستاد: بجنورد
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): فارسی، کردی کرمانجی، ترکی خراسانی 
فرمت تصویر: SDTV
مالکیت: مالکیت
مالک: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران(IRIB)
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۱۳۸۹ (خورشیدی)
پیوندها: پیوندها
وبگاه: http://bojnourd.irib.ir
دسترسی: دسترسی
ماهواره‌ای: ماهواره‌ای
بدر ۵: ۱۲۳۰۳ افقی ۳۲۰۰۰
اینتل ست ۳۹: ۱۱۰۳۰ عمودی ۳۵۰۰
 :  
شبکه استانی سیمای اترک، کانال مخصوص بینندگان استان خراسان شمالی است که در ۲۸ مرداد ۱۳۸۹ با حضور محمود احمدی‌نژاد (رئیس‌جمهورسابق) رسماً افتتاح شد. این شبکه با سه زبان فارسی، کردی کرمانجی و ترکی خراسانی برنامه پخش می‌کند.
رادیو و تلویزیون

در سال ۱۳۵۹ فرستنده رادیویی در شهرستان بجنورد جهت تقویت برنامه‌های صدای استان خراسان (خراسان بزرگ) در مساحتی به میزان ۵ هکتار احداث و با قدرت kw10 و فرکانس ۱۱۳۴ کیلوهرتز و طول آنتن ۷۸ متر جهت پوشش بجنورد و شیروان راه‌اندازی شد. پس از آن در سال ۱۳۷۸ قدرت فرستنده ارتقا داده شد تا پوشش شهرهای اسفراین و مانه و سملقان نیز به خوبی انجام شود. سرانجام پس از تقسیم استان خراسان به سه استان شمالی، رضوی و جنوبی در سال ۱۳۸۳ صدا و سیمای خراسان شمالی که در ابتدا به صورت خبرگزاری و زیر نظر صدا و سیمای واحد خراسان رضوی اداره می‌شد به دست مسئولان سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۴ به اداره کل ارتقا یافت.
و شبکه استانی صدا نیز در بهمن ماه ۱۳۸۶ افتتاح گردید تا در کنار سایر اهداف مهم بستری برای معرفی منابع و امتیازات خدادادی استان باشد.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر روشن می‌شود که بدانیم بیشتر ساکنان نقاط هم‌مرز با کشور ترکمنستان که در شمال این استان قرار گرفته‌اند، ترکمن بوده و به راحتی قادر به دریافت دو شبکه تلویزیونی این کشور هستند.
بدین منظور توجه جدی مدیران مرکز برای مقابله با این تهاجم فرهنگی، تحت پوشش قرار دادن کل استان و استفاده همه قومیتهای استان از برنامه‌های شبکه صدای و سیمای محلی استان می‌باشد.
والنتینا چرواتنکو

| والنتینا چرواتنکو | والنتینا چرواتنکو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۷ , نووچرکاسک، استان روستوف
ملیت: روسیه
شناخته‌شده برای: فعال حقوق بشر و بانی ابتکارهای ایجاد صلح در جنوب روسیه، قفقاز و اخیراً اوکراین
آثار برجسته: اتهامات جاسوسی علیه چرواتنکو (۲۰۱۶–۲۰۱۷) رد و او تبرئه شد.
جوایز: جایزه سالانه آنا پولیتکوفسکایا و جایزه ژینت بدویا لیما (۲۰۱۶)
والنتینا چرواتنکو (انگلیسی: Valentina Cherevatenko) یک سرباز قدیمی فعال حقوق بشر و بانی ابتکارهای ایجاد صلح در جنوب روسیه، قفقاز و اخیراً اوکراین است. او بنیانگذار و رئیس سازمان غیردولتی دان است که در سال ۲۰۱۶ بنیانگذاری شد و به دلیل فعالیت‌هایش با کسب دو جایزه بین‌المللی به رسمیت شناخته شد. یک جایزه را در اکتبر ۲۰۱۶ همزمان با جایزه سالانه آنا پولیتکوفسکایا به دست آورد. همچنین برنده جایزه اصلی سال ۲۰۱۶ یعنی ژینت بدویا لیما را دریافت کرد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۷ والنتینا چرواتنکو جوایزی را در لندن دریافت کرد، همچنین جایزه دیگری که به‌طور مشترک توسط دولت‌های فرانسه و آلمان اهدا شد. این جایزه برای اولین بار در دسامبر ۲۰۱۶ در برلین به ۱۵ مرد و زن از سراسر دنیا اهدا گردید. این جوایز به به دلیل فعالیت‌های والنتینا و رنجی که از آزار و اذیت‌ها متحمل شده بود به او اهدا شد. دولت روسیه نارضایتی خود را از فعالیت‌های اخیر او و این افراد نشان داده‌است. گروه زنان «دان» با اتهامات کیفری علیه والنتینا چرواتنکو، تحت قانون ۲۰۱۲ وزارت خارجه اقامه دعوا کرد. در صورت محکومیت چرواتنکو، او با جریمه سنگین یا به دو سال زندان مواجه خواهد شد. اما در اواخر ژوئیه ۲۰۱۷ چرواتنکو از اتهامات تبرئه شد.
زندگی‌نامه

والنتینا در نووچرکاسک در منطقه روستوف بزرگ شد و هنگام کودکی شاهد بخشی از رویداده‌ای ۱۹۶۲ در شهر بود، او کشتار نووچرکاسک را مشاهده کرد. بعدها در زندگی یادگرفت که مادرش، که در آن زمان ۲۳ ساله بود، زندگی یک پلیس را در آن روزهای آشفته و غم‌انگیز نجات داده بود. پدرش اوکراینی بود و روابط تاریخی گسترده‌ای با اوکراین داشت، همان‌طور که این رابطه با ساکنان فعلی آن نیز وجود دارد، با جمعیت (۱۷۰٬۲۳۳ در سال ۲۰۱۶).
اولین مداخله در یک درگیری مسلحانه، ۱۹۹۰

اولین حضور والنتینا در یک درگیری مسلحانه زمانی رخ داد که اتحاد جماهیر شوروی در قدرت بود. در اواخر سال ۱۹۹۰، دفاتر سربازگیری ارتش در نووچرکاسک از افراد میان‌سال شهر خواستند تا سوار هواپیما شوند و آنها را به باکو پایتخت جمهوری آذربایجان اتحاد جماهیر شوروی فرستادند.
این اردوگاه آموزشی شش‌ماهه محلی نبود که معمولاً چنین زنان و مردانی حضور پیدا می‌کردند و شایعات مربوط به ادامه ناآرامی و خشونت در آذربایجان موجب شد تا مردم آگاه شوند که شوهران و پدرانشان برای بیگاری به باکو فرستاده شده‌اند (به برنامه باکونگاه کنید). مدیر کارخانه‌ای که والنتینا در آن مشغول به کار بود، به او و تیمش امکان دسترسی به تلکس را داد و والنتینا اقدام به ارسال پیام‌های فوری به گورباچف، یلتسین و دیگر تصمیم گیرندگان در دولت‌های شوروی و مقامات اتحاد جماهیر شوروی کردند.
در نتیجه این اقدام، سربازان به خانه بازگشتند. آنها هنور به فرودگاه باکو نرسیده درگیر جنگ شدند، اما برخی از آنها با شلیک گلوله‌های کور کشته شدند.
اتهامات علیه چرواتنکو ۲۰۱۶–۲۰۱۷

در اواخر ژوئن ۲۰۱۶، والنتینا چرواتنکو اولین فردی بود که تحقیقات جنایی علیه او طبق قانون ۲۰۱۲در مورد سازمان‌های غیردولتی خارجی آغاز شد. او به «سوء نیت از وظایفی که در سازمان‌های غیردولتی برعهده دارد و به عنوان یک جاسوس خارجی عمل کرده»، متهم شده بود، و اگر محاکمه می‌شد ممکن بود یک جریمه سنگین دریافت کند یا یک حکم دو ساله حبس کیفری به او داده شود. این حمله به یک مدافع برجسته حقوق بشر، موجب نگرانی در روسیه و خارج از کشور شد.
در تاریخ ۲ ژوئن ۲۰۱۷، چرواتنکو به‌طور رسمی به جرم شناخته شده متهم شد، و درحالی‌که منتظر تاریخ دادرسی دادگاه بود، دو ماه بعد اتهامات علیه وی رد و او تبرئه شد.
فارلی گرنجر

| فارلی گرنجر | فارلی گرنجر |
| --- | --- |
گرنجر در سال ۱۹۵۱: گرنجر در سال ۱۹۵۱
نام هنگام تولد: فارلی ایرل گرنجر جونیور
زادهٔ: ۲۰ ژوئن ۱۹۲۵ سن‌خوزه، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
درگذشت: ۲۷ مارس ۲۰۱۱ (۸۵ سال) نیویورک
ملیت:  آمریکایی
پیشه: بازیگر - خواننده
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۴–۱۹۴۳
همسر: رابرت کالهون (۲۰۰۸–۱۹۵۹)
فارلی ایرل گرنجر جونیور (انگلیسی: Farley Granger; ۱ ژوئیهٔ ۱۹۲۵ – ۲۷ مارس ۲۰۱۱) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی هنری

گرانجر برای اولین بار، در ساخت یک صحنه کوچک در هالیوود توسط مدیر ریخته‌گری گلدوین، شناخته شد و مورد توجه قرار گرفت، تا حدی که نقش مهمی را در فیلم ستاره قطبی، فیلم بحث‌برانگیز ستایش اتحاد جماهیر شوروی در اوج جنگ جهانی دوم عهده‌دار شد، اما وی اندکی بعد، سوگیری سیاسی خود را محکوم کرد. وی همچنین قبل از خدمت سربازی خود در یکی از واحدهای نظامی در هونولولو، که مرتب‌سازی نیروهای جنگی در اقیانوس آرام را بر عهده داشت، در یکی دیگر از فیلم‌های جنگی، به نام قلب ارغوانی به ایفای نقش پرداخته‌است. وی در این برهه از زندگی اش توانست با هنرمندان بزرگی همچون باب هوپ، بتی گریبل و ریتا هیورث ارتباط برقرار کند و این ارتباط، سر آغاز کاوش‌های او در دوجنس‌گرایی بوده‌است که به گفته خودش، هرگز نیازی نمی‌دیده‌است که این حس را از دیگران پنهان کند. در سال ۱۹۴۸، آلفرد هیچکاک او را برای بازی در فیلم طناب، که بر اساس داستانی از لئوپولد و لوئب دربارهٔ یک پرونده قتل، دعوت کرد که پس از آن با اظهار نظرهای گوناگون پیرامون ستایش و انتقاد حضور گرنجر در طناب مواجه شد. آلفرد هیچکاک پس از آن نیز، دوباره از وی به عنوان یک ستاره تنیس درجمع بازیگران فیلم بیگانگان در ترن، استفاده کرد و داستان توطئه دو قتل برنامه‌ریزی شدهٔ خویش توسط یک بیمار روانی ثروتمند را، با بازی رابرت واکر، پیش برد.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به طناب، هانس کریستین اندرسن، غریبه‌ها در قطار، احساس اشاره کرد.
زندگی شخصی

گرنجر، پسر اوا هاپکینز و فارلی گرنجر ارل در شهر سن‌خوزه، ایالت کالیفرنیای ایالات متحده آمریکا، در خیابان ۱۱۸۵ هانچت، در محله پارک هانچت زاده شد. پدر ثروتمند او صاحب نمایندگی خودرو ویلاس اورلند بود، و خانوادهٔ او هم اغلب وقت خود را در خانه ساحلی خود، در کاپیتولا صرف می‌کردند. در پی سقوط بازا سهام در سال ۱۹۲۹، گرنجرها مجبور به فروش هر دو خانه و بسیاری از وسایل شخصی خود شدند و به آپارتمان طبقه بالای یک مکان تجارت نقل مکان کردند و در آن جا مدت دو سال ساکن بودند.
نتیجه این شکست مالی و از دست دادن موقعیت اجتماعی خانوادگی، استفاده از مقادیر بسیار زیاد نوشیدنی‌های الکی توسط پدر و مادر گرنجر بود. آن‌ها در نهایت، اموال باقی‌مانده خود را فروختند و از درآمد حاصله از آن بدهی‌های مالی خود را پرداخت کردند و در نهایت بزرگان خانواده گرنجر، در یکی از نیمه شب‌ها، با آخرین خودروی تولید شده توسط کمپانی خود به لس آنجلس گریختند. خانواده گرنجر در یک آپارتمان کوچک در یک بخش از کار افتاده از هالیوود مستقر شدند. در این مدت، پدر و مادر گرنجر در مدت کوتاهی، موقتاً در مشاغل مختلف مشغول به کار می‌شدند و اندکی بعد، کار را رها می‌کردند که در پی آن، مصرف الکل در خانواده گرنجر شدت گرفت و نتیجه آن چیزی جز افزایش نزاع و درگیری خانودگی میان آن‌ها نبود. امید به این که ممکن است گرنجر به یک رقصندهٔ بزرگ تبدیل شود، مادر گرنجر را وادار کرد که او را در یک استودیوی آموزش رقص و درام، که توسط جودی گارلند و شرلی تمپل آغاز به کار کرده بود، ثبت نام کند. پدر گرنجر، به عنوان یک کارمند در واحد شمال هالیوود وزارت بیکاری کالیفرنیا مشغول به کار شد و او با دریافت حقوق این کار، توانست برای اجاره یک خانه کوچک، به عنوان استودیو شهر، اقدام کند. در همین زمان، پدر گرنجر، به صورت اتفاقی با دانالد اوکانر، بازیگر و رقصنده مشهور کالیفرنیا، همسایه شد. پدر گرنجر در دفتر کار وی با بیمه دریافت مزایای بیکاری هری لنگدون آشنا شد و او به گرنجر توصیه کرد پسر خود را برای تبدیل شدن به یک ستاره به تئاتر کوچک محلی، با نام ووکی ببرد که این تئاتر پیرامون تلاش سربازان انگلیسی، برای زنده ماندن لندن در جنگ جهانی دوم بود. استفاده صحیح، دقیق و به جای گرنجر از لهجه لندنی در ادای دیالوگها مدیر این تئاتر را تحت تأثیر قرار داد و همین امر باعث شد که وی، از گرنجر در نقشهای متعدد دیگر آثارش استفاده کند. در شب افتتاحیه این نمایش، فیل گرش و ساموئل گلدوین، مدیر کارگاه ریخته‌گری باب مک اینتایر، نیز به عنوان مخاطب در سالن حضور داشتند. صبح روز بعد، گرش در تماس با پدر و مادر گرنجر، از آن‌ها برای حضور در دفتر کار خود، در بعد از ظهر همان روز، دعوت کرد، تا در مورد ایفای نقش دامیان، یک پسر نوجوان روسی در فیلم ستاره قطبی توسط فارلی گرنجر، با آنان به بحث و گفتگو بپردازد. در همین زمان بود که فارلی نزد ستارگانی چون گلدوین (تهیه‌کننده)، لیلیان هلمن (نویسنده) و لوئیس مایلستون (نویسنده و کارگردان) حضور یافت و تست بازیگری داد. هلمن برای متقاعد کردن مونتگومری کلیفت برای انصراف از ایفای این نقش برادوی تلاش‌های بسیاری کرد که مثمر ثمر واقع نشد و تنها این تلاش‌ها زمانی به ثمر نشست که فارلی گرنجر برای ایفای این نقش در صحنه حضور یافت. گلدوین طی قرار دادی موظف شد که برای ایفای این نقش، در مدت هفت سال، هر هفته یکصد دلار به فارلی گرنجر بپردازد.
فعالیت حرفه‌ای

در آغاز کار فارلی گرنجر، در بخش استودیوی تبلیغات، نگران به اشتباه افتادن مخاطبانش میان سه اسم می گرنجر و استوارت گرانجر، بازیگران بریتانیایی و فارلی گرنجر بود، تا حدی که آن‌ها به فارلی پیشنهاد کردند که او نام خود را تغییر دهد و به او یک لیست ارائه کردند که از میان آن، برای خود یک نام هنری انتخاب کند؛ اما فارلی گرنجر در پاسخ به این خواسته گفت: این نام‌ها، مانند گوردون گرگوری و گرگوری گوردون، همه قابل تعویض هستند و من نمی‌خواهم اسم مرا تغییر دهند، من نام فارلی گرنجر را دوست دارم و گرنجر باید تا سال‌های سال در خاطره‌ها بماند، این نام پدر من، پدر و پدربزرگش بوده‌است. هی، تلاش بسیار زیادی کرد تا ترکیبات جدیدی برای تغییر نام من به کار ببرد و او در نهایت به من پیشنهاد دادم که نام خود را به کنت کلارک تغییر دهم، اما من تنها کسی بودم که فکر می‌کردم عبارت کنت کلارت، مسخره و خنده دار به نظر می‌رسد. در نهایت این استودیو در یک بیانه مطبوعاتی اعلام کرد که فارلی گرنجر، ارشد دبیرستان شمالی هالیوود، پس از این که به یک آگهی در روزنامه‌ای پاسخ مثبت داده‌است، به یک ستاره بازیگری در فیلم ستاره قطبی تبدیل شده‌است.
گرنجر پیرامون این فیلم گفته‌است: ماجرای این فیلم در ابتدا، برای من ماجرایی گنگ به نظر می‌رسید، اما حقیقت بسیار جالب تر از آن چیزی بود که پیش از ورود به آن می‌اندیشیدم و همین امر باعث می‌شود که ساخت این فیلم، به یک شروع خوب و حرفه‌ای و یک خوش شانسی در سینما برای فارلی گرنجر تبدیل شود. او از این همکاری در اثری به کارگردانی میلستون و بازیگرانی ستارگانی چون دانا اندروز، آن بکستر، والتر برنان و جین ویثرز کار لذت می‌برد و زمان طولانی فیلمبرداری این اثر را، فارلی گرنجر، با آرون کوپلند آهنگساز، که یکی از دوستان قدیمی سالهای دور و درازش بود، سپری می‌کرد.
زمانی این فیلم که منتشر شد، توسط منتقدانی که برای روزنامه‌ای متعلق به ویلیام راندولف هیرست کار می‌کردند، به دلیل داشتن مواضع ضد کمونیستی و انتشار شعارهایی با همین مضمون، که یک حس تبلیغاتی بر ضد شوروی سابق به بیننده می‌داد، حملات بسیار زیادی صورت گرفت.
گرنجر برای فیلم بعدی خود با نام قلب بنفش که در آن ستارگانی چون داریل اف. زانوک و دانا اندروز و چندی دیگر از بازیگران به ایفای نقش می‌پرداختند، به مؤسسه فاکس قرن بیستم قرض داده شد.
گرنجر در همین اثنا، با یکی از بازیگران به نام سام لوین، رابطه دوستی نزدیکی برقرار کرد و همین امر باعث شده که این بازیگر نیویورکی، او را تحت حمایت خود بگیرد. او همچنین با رادی مک دوئال دوست شد و توانست با جون هیور، دارنده ستون شایعات و طرفداران در یکی از مجلات معتبر ارتباط برقرار کند. پس از اتمام تصویربرداری فیلم سینمائی قلب بنفش، گرنجر به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا پیوست.
در پی استخدام وی در نیروی دریایی و پس از کسب آموزش‌های لازم در فاراگوت، آیداهو، او از جزیره گنج در سان فرانسیسکو به هونولولو رفت. او این مسیر را از طریق کشتی و بر روی دریا پیمود و در طول سفر ۱۷ روزه اش او از دریازدگی مزمن رنج می‌برد. وی به محض ورود به هاوایی در بیمارستان بستری و برای چند روز، برای بازگشت مجدد به دریا تحت نظر پزشک قرار گرفت و ۲۳ پوند هزینه درمان وی شد؛ در نتیجه، وی دوران باقیمانده خدمت سربازی خود را در خشکی گذراند و به عنوان نیروی پاکسازی محیط، در باشگاه ورزشی مردانه‌ای که برای تمرین بدنسازی در اختیار سربازان نیروی زمینی،  منطقه وایکیکی قرار گرفته بود به خدمت پرداخت.
فیلم‌شناسی

| نام فیلم | کارگردان | سال انتشار |  |
| --- | --- | --- | --- |
| ستاره قطبی | لوئیس مایلستون | ۱۹۴۳ |  |
| قلب بنفش | لوئیس مایلستون | ۱۹۴۴ |  |
| احساس | لوکینو ویسکونتی | ۱۹۵۴ |  |
| طناب | آلفرد هیچکاک | ۱۹۴۸ |  |
| جادو | دیوید نیون | ۱۹۴۸ |  |
| آنها با شب زندگی می‌کنند | نیکلاس ری | ۱۹۴۸ |  |
| روزیانا مک کوی | جان کولیر | ۱۹۴۹ |  |
| خیابان داخلی | آنتونی مان | ۱۹۵۰ |  |
| از آن ماست | آنتونی مان | ۱۹۵۰ |  |
| لبه عذاب | مارک رابسون | ۱۹۵۰ |  |
| بیگانگان در ترن | آلفرد هیچکاک | ۱۹۵۱ |  |
| مرز خودتو نگه دار | جورج بک | ۱۹۵۱ |  |
| تو را می‌خواهم | مارک رابسون | ۱۹۵۱ |  |
| خانه کامل او. هنری | فاکس قرن بیستم | ۱۹۵۲ |  |
| هانس کریستین اندرسن | چارلز ویدور | ۱۹۵۲ |  |
| داستان سه عشق | وینسنت مینلی و گاتفرید رینهاردت | ۱۹۵۳ |  |
| دختر شهر کوچک | لاسلو کاردوس | ۱۹۵۳ |  |
| گالری راج |  | ۱۹۶۸ |  |
| نیروی ضربت چریکی |  | ۱۹۷۰ |  |
| وب عنکبوتی |  | ۱۹۷۰ |  |
| به من می گن ترینیتی |  | ۱۹۷۰ |  |
| جنازهٔ مو سرخ | رنتسو روسو | ۱۹۷۲ |  |
| بسیار لذت‌بخش، کاملاً مرده | روبرتو بیانکی مونترو | ۱۹۷۲ |  |
| خزنده‌ای در تاریکی | ماریو کولوسکی | ۱۹۷۱ |  |
| مجنون! | سیلویا آمادیو | ۱۹۷۲ |  |
| نفوذ |  | ۱۹۷۲ |  |
| پرواز شبانه از مسکو | آنری ورنوی | ۱۹۷۲ |  |
| مردی به نام ظهر | پیتر کالینسن | ۱۹۷۲ |  |
| مرا بکش عشق من |  | ۱۹۷۳ |  |
| آرنولد |  | ۱۹۷۳ |  |
| ونوس |  | ۱۹۷۴ |  |
| مرگ چشمانت را خواهد خورد |  | ۱۹۷۴ |  |
| آنها با دخترت چه کار کردند؟ | ماسیمو دالامانو | ۱۹۷۴ |  |
| زندگی جنی دولان | جری جیمسون | ۱۹۷۵ |  |
| ولگرد | ژوزف زیتو | ۱۹۸۱ |  |
| ماسک صورت مرده |  | ۱۹۸۴ |  |
| محله خیلی نزدیک |  | ۱۹۸۶ |  |
| تصویرگر |  | ۱۹۸۶ |  |
| هورا بچه ها! | جان بایروم | ۱۹۸۶ |  |
| تصویرگر | دنی دویتو | ۱۹۸۷ |  |
| کابینه سولولوئید | جفری فریدمن و راب اپستاین | ۱۹۸۱ |  |
| چیز بزرگ بعدی | پی.جی. پاسنر | ۱۹۸۶ |  |
| برادوی، عصر طلایی | ریک مک کی | ۲۰۰۳ |  |
مرگ

فارلی گرنجر در تاریخ ۲۷ مارس سال ۲۰۱۱ میلادی، در سن ۸۵ سالگی بر اثر مرگ طبیعی درگذشت.
فارلی گرنجر در تیتراژ فیلم بیگانگان در ترن ۱۹۵۱
فارلی گرنجر به همراه آلیدا والی در صحنه‌ای از فیلم احساس، منتشر شده در سال۱۹۵۴
ولفگانگ بورشرت

| ولفگانگ بورشرت | ولفگانگ بورشرت |
| --- | --- |
در سال ۱۹۴۱: در سال ۱۹۴۱
زاده: ۲۰ مهٔ ۱۹۲۱ هامبورگ، آلمان
درگذشته: ۲۰ نوامبر ۱۹۴۷ (۲۶ سال) بازل، سوئیس
آرامگاه: Ohlsdorf Cemetery
پیشه: شاعر، نمایشنامه‌نویس و نویسنده
ملیت: آلمانی
سبک نوشتاری: Trümmerliteratur
امضا: 
ولفگانگ بورشرت (به آلمانی: Wolfgang Borchert) (زاده ۱۹۲۱ – درگذشته ۱۹۴۷) شاعر، نمایشنامه‌نویس و نویسنده آلمانی بود.
زندگی

او در ۲۰ مه ۱۹۲۱ در هامبورگ به دنیا آمد. هنوز در سنین نوجوانی بود (۱۹۴۲) که به سربازی فراخوانده شد. او را به جبههٔ شرق (روسیه) فرستادند. در جبهه مجروح شد و همزمان بیماری به سراغش آمد.
او را به دلیل به سخره‌گرفتن هیتلر و اینکه با سخنان ضد جنگ خود روحیهٔ هم‌قطارانش را تضعیف می‌کرد به آلمان فراخواندند. او در دادگاه نظامی محاکمه و به مرگ محکوم شد و چندین ماه در انتظار اجرای حکم خود به‌سر برد، اما سرانجام به دلیل پیشرفت بیماری و اینکه امیدی به زنده‌ماندنش نبود بخشوده و دوباره به جبهه اعزام شد.
در پایان جنگ، علی‌رغم بیماری شدید، شوق نوشتن او را به مدت دو سال زنده نگاه داشت و او در این مدت به شیوه‌ای واقع‌گرایانه و در عین حال نمادین، سرنوشت سربازان بازگشته از جنگ را در داستان‌های کوتاه و اشعار خود بازگو کرد.
او در سال ۱۹۴۷ در حالی که سخت بیمار بود، ظرف یک هفته نمایشنامهٔ پرشور خود «بیرون، پشت در» را نوشت.
مرگ

او سرانجام در ۲۰ نوامبر سال ۱۹۴۷ در آسایشگاهی در شهر بازل چشم از جهان فروبست.
برگردان آثار به فارسی

۱۳۸۶ - مجموعه چند داستان کوتاه، چند شعر و نمایشنامه بیرون پشت در با عنوان گل قاصد؛ ترجمهٔ معصومه ضیایی و لطفعلی سمینو؛ نشر اختران.
۱۳۷۷ - «اندوه عیسی» -(مجموعه هفده داستان و یک نمایشنامه) نوشته ولفگانگ بورشرت-ترجمهٔ سیامک گلشیری- انتشارات نگاه (و بعداً در سال۱۳۸۰-انتشارات نقش خورشید)
در سال ۱۹۴۰
در سال ۱۹۴۵
دانشمند (مجله)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سردبیر: پژمان عرب
دسته‌بندی: مجله علمی
بسامد: ماهیانه
شمارگان: ۵۰۰۰ در ماه
ناشر: موسسه تحقیق و توسعه دانشمند
نخستین شماره: آبان ۱۳۴۲
شرکت: مؤسسه تحقیق و توسعه دانشمند
کشور: ایران
زبان: فارسی
وبگاه: daneshmandonline.ir
شاپا: ۱۰۱۱–۳۴۹۵
دانشمند عنوان ماهنامه علمی ـ فنی و قدیمی‌ترین و باسابقه‌ترین مجله علمی به زبان فارسی است. نخستین شماره این ماهنامه آبان ۱۳۴۲ منتشر شد.
تحریریه مجله دانشمند واقع در تقاطع اتوبان رسالت با اتوبان مدرس
پیشینه نشر > آغاز انتشار

نخستین شماره دانشمند در تاریخ یکم آبان‌ماه سال ۱۳۴۲ و با شعار «سخنان نو از جهان تازه برای نسل جدید از دانش امروز و پژوهش فردا» منتشر شد. صاحب امتیاز مجله، عفت عمیدی نوری و مدیران آن مصطفی الموتی و نصرالله شیفته بودند. دفتر نشریه نیز در خیابان فردوسی مقابل سفارت بریتانیا مستقر بود. شیفته سال‌های بعد عنوان مدیرمسئول و سردبیر نشریه را نیز بر عهده گرفت.
پیشینه نشر > پس از انقلاب

ماهنامه دانشمند در سال ۱۳۶۲ به بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی انتقال داده و مصادره شد. از سال ۱۳۶۳ نام بنیاد مستضعفان به‌عنوان صاحب امتیاز در نشریه قید شده‌است. در این دوران، علی میرزایی تا تیر ۱۳۷۲؛ احمد فرمد تا اسفند ۱۳۷۵ و علیرضا کریمی تا سال ۱۳۸۶ مدیرمسئول و سردبیر این نشریه بوده‌اند. از این تاریخ به بعد، یعقوب مشفق به‌عنوان مدیرمسئول و علی‌اکبر قزوینی به‌عنوان سردبیر دانشمند فعالیت داشته‌اند. از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۹۵ باوجود تغییراتی که در این مدت انجام شده، مینو مهرعلی به‌عنوان مدیر تولید و ناصر شبستری به‌عنوان مدیر اجرایی در این نشریه فعالیت می‌کردند. از سال ۱۳۸۸ با تشکیل مؤسسه تحقیق و توسعه دانشمند، امتیاز این نشریه به این مؤسسه واگذار شد. از ابتدای سال ۱۳۹۴ این نشریه به مدیر مسئولی سید حامد عسگری منتشر شده که مدت کمتر از یکسال محمدجواد ترابی به‌عنوان سردبیر در این نشریه فعالیت کرد، سپس به ترتیب سید محمدعلی ضیائی، حامد عظیم زادگان و سپس علیرضا حاتمی سردبیر شدند. سمت دبیر تحریریه به ترتیب به عهده هدا عربشاهی، سلیمان فرهادیان، علی رنجبران و آزاده ارشدی گذاشته شد. اکنون محمد حسن روزی طلب مدیر مسئول و پژمان عرب سردبیر این مجله هستند. دانشمند چندی است که تحریریه آنلاین خود را به‌صورت آزمایشی راه‌اندازی کرده‌است.
دفتر کنونی نشریه در ساختمان بنیاد واقع است.
مجله دانشمند قدیمی‌ترین نشریه علمی‌فناوری ترویجی کشور است که ۵۵ سال بی‌وقفه منتشر شده و برای چند نسل یکی از در دسترس‌ترین منابع علمی بوده‌است. نخستین شماره ماهنامه دانشمند در آبان ۱۳۴۲ منتشر شد. در سال‌های آغازین فعالیت دانشمند، تقریباً هیچ نشریه علمی در پیشخوان روزنامه‌فروشی‌ها دیده نمی‌شد و شاید بتوان یکی از دلایل اقبال عمومی آن را همین موضوع دانست. دانشمند در دوره‌ای فعالیت خود را آغاز کرد که جهان شاهد جنگ سرد و رقابت‌های علمی و فناورانه دو کشور آمریکا و شوروی به خصوص بر سر تسخیر فضا و پیشرفت‌های هسته‌ای و پزشکی بود و بازتاب ابعاد علمی این رویدادها تأثیر زیادی بر شناخته تر شدن نشریه آن‌زمان داشت.
از طرفی دیگر در کشور نیز تأسیس دانشگاه‌های جدید و فعالیت‌های علمی نوین در آن‌ها بر توجه مردم به مقوله علم می‌افزود. با نگاهی به آرشیو دانشمند می‌توان نام‌های بزرگی را به‌عنوان سردبیر، ویراستار، نویسنده و مترجم در شناسنامه این مجله دید.
موضوعات

انتشار دانستنی‌های مفید علمی در قالب خبر، گزارش، گفتگو، مقالات، بخش‌های موضوعی، ویژه‌نامه‌ها و غیره.
شاکه و خان منصور

شاکه و خان‌منصور (به زبان‌ کردی کلهری: شاکه و خان مه‌سۊر) از معروفترین شاعران کرد هستند. خان منصور خان از اهالی شهرستان ایوان، استان ایلام بود و شاکه اهل بخش بولی در ایل ارکوازی و بولی بود. از آن‌ها دیوانی به زبان کردی کلهری باقی مانده‌است.