گارفیلد
تاریخچه

در سال ۱۹۷۳، درحالی که او به عنوان دستیار کمیک‌استریپ تاج خروس‌ها تی. کی ریان (T.k Ryan's Tumbleweeds) کار می‌کرد، کمیک استریپ گنورم گنت (Gnorm Gnat) را ایجاد کرد که فقط از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ در پاندلتون تایمز پندلتون، ایندیانا راه اندازی شد و با موفقیت اندکی روبرو شد. یکی از سردبیران مشهور گفت: «هنر [دیویس] خوب بود، کارش عالی بود، اما کسی با اشکالات قابل شناسایی نیست.»
دیویس تصمیم گرفت نگاهی طولانی و سخت به نوارهای طنز فعلی داشته باشد تا مشخص کند که چه گونه از شخصیت‌های ستاره حیوانات ممکن است محبوب‌تر باشد. او احساس کرد که سگ‌ها خوب کار می‌کنند اما متوجه گربه‌های برجسته‌ای نشده است. دیویس فهمید که می‌تواند یک ستاره گربه بسازد و در مزرعه‌ای با بیست و پنج گربه بزرگ شده است.
گارفیلد، ستاره، مبتنی بر گربه‌هایی بود که دیویس در اطرافش بزرگ شد. او نام و شخصیت خود را از پدربزرگ دیویس، جیمز آ. گارفیلد دیویس، که به قول دیویس "گرفته بود -" مرد بزرگ و قاری "بود گرفت. نام جان آرباکل از یک تبلیغ بازرگانی قهوه در دهه ۱۹۵۰ به دست آمد. او همچنین هم اتاقی جان، لیمان را اضافه کرد تا کسی بتواند با او گفت‌وگو کند، نام برداشته شده آن از شخصیت قبلی گنورم گنت هست. شخصیت نهایی سگ لیمان اسپات بود که بعداً به ادی تغییر نام یافت. از سال ۱۹۷۶ تا اوایل سال ۱۹۷۸، این شخصیت‌ها در استریپی به نام جان ظاهر شدند که در تایمز نیز اجرا شد. نوارهای اولیه اولیه به‌طور کلی مستند نشده بودند و تا سال ۲۰۱۹ که یک کانال یوتیوب با نام کوینتون ریویو (Quinton Review) توانست چند اسکن دیجیتالی انتشارات جان را از کتابخانه انجمن پندلتون پس از جمع‌آوری اطلاعات از طریق مبهم بازیابی کند، رسانه ای گمشده به حساب می‌آمدند. منبع بلاگ پست (blogpost) در یک سایت ویکی رسانه گمشده است. این استریپ برای اولین بار در پندلتون تایمز در ۸ ژانویه ۱۹۷۶، فقط در دو هفته پس از پایان یافتن گنورم گنت ظاهر شد.
اتحادیه ویژه ایالات متحده استریپ توزیع ملی را که قبلاً از گارفیلد در تاریخ اول سپتامبر ۱۹۷۷ بازخوانی شده بود، در مارس ۱۹۷۸ (پایان کار خود در تایمز در تاریخ ۲) پذیرفت و در ۱۹ ژوئن همان سال اولین بار در ۴۱ روزنامه را آغاز کرد (با این حال، پس از یک آزمایش، شیکاگو سان-تایمز ((chicago Sun-Times)) آن را رها کرد، فقط برای بازگرداندن آن پس از شکایت خوانندگان).
استریپ گارفیلد یکشنبه در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۸ راه‌اندازی شد؛ آن را فقط در اندازه صفحه سوم تا ۲۲ مارس ۱۹۸۱ در دسترس بود. یک صفحه نیمه نخستین روز یکشنبه، ۲۹ مارس آغاز شد. استریپ‌های یکشنبه برای ۱۴ مارس و ۲۱ مارس ۱۹۸۲، یک قالب نه تابلوی منحصر به فرد را امتحان کرد، اما یو اف اس استفاده بیشتر از آن را محدود کرد. (یو اف اس، با این حال، به دیویس اجازه داد که از قالب برای استریپ یو اس آکرس ((U.S Acres)) بعدی خود استفاده کند).
استریپ دچار تغییراتی در سبک و سبک شد، از سبک استریپ‌های ۱۹۷۶–۱۹۷۸، به چهره‌ای کارتونی‌تر از سال ۱۹۸۴ به بعد. این تغییر عمدتاً بر طرح گارفیلد تأثیر گذاشته است، که تحت یک «تکامل داروینی» قرار گرفت که در آن او شروع به راه رفتن روی پاهای عقب خود، «لاغر به پایین»، و «متوقف به نگاه … از طریق چشمان کوچک چرام» تحول او، به گفته دیویس، شد. برای «آسانتر کردن ادیه از روی میز» یا «رسیدن به یک تکه پای» آسان‌تر است.
گارفیلد به سرعت موفقیت تجاری شد. در سال ۱۹۸۱، کمتر از سه سال از راه‌اندازی سراسر کشور، این نوار در ۸۵۰ روزنامه ظاهر شد و بیش از ۱۵ میلیون دلار کالا جمع کرد. برای مدیریت کالاها، دیویس، شرکت پاوز را تأسیس کرد که در سال ۱۹۸۲ استریپ در بیش از ۱۰۰۰ روزنامه ظاهر شد.
تا سال ۲۰۰۲، گارفیلد تبدیل به سندیکایی‌ترین استریپ جهان شد، که در ۲۷۵۰ روزنامه با ۲۶۳ میلیون خواننده در سراسر جهان ظاهر می‌شد؛ تا سال ۲۰۰۴، گارفیلد در نزدیک به ۲۶۰۰ روزنامه ظاهر شد و از ۷۵۰ میلیون دلار به ۱ میلیارد دلار ارزش کالا در ۱۱۱ کشور فروخت. در سال ۱۹۹۴، شرکت دیویس پاوز (Paws.Inc)، کلیه حقوق نوارها را از ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۳ از یونایت فاینانت خریداری کرد. این استریپ درحال حاضر توسط یونیورسال پرس سندیکا توزیع شده است، درحالی که حقوق این استریپ با شرکت پاوز باقی مانده است.
دیویس درحالی که همچنان کنترل خلاق را حفظ کرده و تنها امضا کننده آن است، فقط طرح‌های خشن را می‌نویسد و معمولاً انجام می‌دهد. از اواخر دهه ۱۹۹۰ بیشتر کارها توسط دستیاران طولانی مدت برت کوت و گری بارکر انجام شده است. کار جوهر و رنگ آمیزی توسط سایر هنرمندان انجام می‌شود، درحالی که دیویس بیشتر وقت را صرف نظارت بر تولید و تجارت کالاها می‌کند.