stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرودگاه بین‌المللی گریگوریو لوپرون
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > باری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 Amerijet :  میامی، سیباو 
 دی‌اچ‌ال اوییشن :  سیباو، لا امریکاس 
 IBC Airways :  میامی 
Puerto Plata ground crew attending to a flight.
فرودگاه واسکاگانیش

فرودگاه واسکاگانیش (به انگلیسی: Waskaganish Airport) یک فرودگاه همگانی باربری با کد یاتا YKQ است که یک باند فرود شن دارد و طول باند آن ۱۰۷۰ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۲۴ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 Air Creebec :  چیبووگاماو/چاپایس، چیساسیبی، ایستمین ریور، کویواراپیک، مونترآل-پییر الیوت ترودو، موسونی، نمیسکو، ول-د ار، ومینجی
گیسوبران

گیسوبران، تجمع اعتراضی، ۱ اکتبر ۲۰۲۲
گیسوبُران، زُلف گشودن یا بریدن مو و گیسو از جمله آیین‌های سوگواری در فرهنگ ایرانی و ملت‌های مختلف است. این آیین از رسوم دیرینه ایرانیان باستان می‌باشد که حالتی غم‌انگیز و احساسی به سوگواری می‌دهد. در شاهنامه فردوسی نیز پس از کشته‌شدن سیاوش، همسرش فرنگیس و دخترانی دیگر به نشانه سوگواری و در اعتراض به ناعدالتی موهای خود را می‌برند. بی‌بی‌سی، زنانِ گیسوبُرِ ایران در جریانِ خیزش ۱۴۰۱ ایران را جزو ۱۰۰زنِ سالِ ۲۰۲۲ میلادی برشمرد.
در اسطوره‌های میان رودان و ایران باستان

در آیین‌ها و اسطوره‌های باستان ایزدبانوی مادر، سرور آسمان و طبیعت و نماد باران و باروری تلقی می‌شد. شواهد نشان می‌دهد که زنان در مراسم سوگواری موی خویش که نماد باران و باروری بود را کوتاه می‌کردند. از قدیمی‌ترین آثار بازتاب دهنده این آیین در سوگ‌نامه گیلگمش بر انکیدو ثبت شده‌است. در این نوشته گیلگمش پس از مرگ یار نزدیک خود موهایش را می‌برد و می‌گوید: «دستور می‌دهم تا همه مردم اورک برتو بگریند و مویه مرگ سر دهند، مردم از اندوه سر خود را فرود خواهند آورد و آن هنگام که به زیر خاک روی، برای تو موهایم را بلند خواهم کرد.»
هرودوت تاریخ‌نگار یونانی ذکر می‌کند که در نبرد پلاته به سال ۴۷۹ پیش از میلاد، لشکر ایرانیان پس از با خبر شدن از مرگ سردار نامی خود، ماسیس‌تیوس، دچار اندوه بزرگی شدند و به نشان سوگواری موهای خود را چیدند.
در ادبیات فارسی

آثار این سنت باستانی در ادبیات شاعران ایرانی نیز راه یافته‌است.
فردوسی: به اجرای آیین کهن بریدن گیسو در سوگ سیاوش در شاهنامه اشاره شده‌است. گیسو بریدن یکی از آداب دیرینه ایرانیان است که در شاهنامه فردوسی در سوگ پهلوانان آمده‌است. در مرگ سیاوش، فرنگیس همسر او، در آیینی گیسوان خود را می‌برد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همه بندگان موی کردند باز |  | فرنگیس مشکین کمند دراز |
| برید و میان را به گیسو ببست |  | به فندق گل ارغوان را بخست |
حافظ:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گیسوی چنگ بِبُرّید به مرگِ مِیِ ناب |  | تا حریفان همه خون از مژه‌ها بگشایند |
خاقانی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گیسوی چنگ و رگ بازوی بر بط ببرید |  | گریه از چشم نی تیز نگر بگشایید |
سلمان ساوجی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای صبح‌دم، چه شد که گریبان دریده‌ای |  | وی شب، چه حالت است که گیسو بریده‌ای |
| ای پرچم، از برای چه مو باز کرده‌ای |  | وی سنجق، از عزای که گیسو بریده‌ای |
سیمین دانشور در داستان «سووشون» به درخت گیسو اشاره کرده‌است: «زری احساس می‌کند پلک‌هایش داغ شده، نزدیک است دست در گردن زن میان‌سال بیندازد و همپای او گریه کند اما دیگر به درخت گیسو رسیده‌اند. (..) زری بلند شد و نشست و گفت: زیر درخت گیسو ایستاده بودم و برای سیاوش گریه می‌کردم. حیف که من گیس ندارم وگرنه گیسم را می‌بریدم و مثل آن‌های دیگر به درخت آویزان می‌کردم.»
سیمین دانشور دربارهٔ درخت گیسو چنین می‌نویسند «درخت گیسو در تمام گرمسیر معروف است. اول بار که درخت گیسو را دیدم، از دور خیال کردم درخت مراد است. نزدیک که رفتم دیدم گیس‌های بافته شده به درخت آویزان کرده‌اند؛ گیس‌های زن‌های جوانی که شوهرهایشان جوان‌مرگ شده بود.»
در فرهنگ اقوام ایرانی

آیین گیسوبران در میان برخی از اقوام ایرانی مانند بختیاری‌ها، مردم کرد، مردم لر و مردم لک همچنان رواج دارد. در فرهنگ مشترک مردم کرد و لر زنان در سوگ عزیزان از دست رفته، روی خود را می‌خراشند و گیسوی خود را بریده و به دور دست خود می‌پیچند.
همچنین سنت موی پریشان کردن در میان کُردها و لُرها مرسوم است که طی آن زنان موی خود را پریشان کرده و بر سر و صورت خود می‌کوبند و به خراشیدن صورت خود می‌پردازند.
در بیتی فولکلور به زبان لری (لکی) به آیین گیسوبران اشاره شده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سواروُ‌ها یان تو نیسی د واشو |  | دخترو گیس بوورِن، روون وا نهاشو |
(به فارسی: سواران دارند می‌آیند و تو همراهشان نیستی (کشته شده‌ای)، دخترها گیس ببرند، بروند به پیشوازشان)
همچنین در آیین چمر که در میان مردم استان‌های کرمانشاه، ایلام و لرستان رواج دارد، در بخشی از مراسم به هنگام نزدیک شدن اسب آراسته به سیاه‌چادر، زنان به زاری پرداخته و گیسوی خود را پریشان می‌کنند.
مراسم چمر در مناطق لک نشین همچنین با بریدن گیسو توسط زنان همراه است که آن را یا به دور مچ خود یا به زین اسب متوفی می‌پیچند و بر آن گریه می‌کنند. نجم‌الدین گیلانی و آذرنوش گیلانی تفسیر خاصی از این رسم ارائه می‌دهند و معتقد هستند که مو نمادی از گیاه است و عمل بریدن آن نیز این معنا را دارد که زن از آسمان درخواست می‌کند تا همچون گریهٔ او بر گیسو (گیاه) بر زمین ببارد و متوفی را همچون گیاهی از نو برویاند.
در میان کُردها به این رسم گیسبڕین می‌گویند که به معنای «گیس‌بران» است.
در سفرنامه‌ها

راولینسون در سفرنامهٔ خود که با عنوان گذر از زهاب به خوزستان به فارسی منتشر شده‌است، به این مراسم اشاره کرده‌است، او در محلی که آن را به عنوان جلگهٔ شیروان معرفی می‌کند، با یک گورستان مواجه می‌شود که در این گورستان ستونی توجه او را به خود جلب می‌کند: «... من دربارهٔ یکی از این ستون‌ها که فرم بلند و زیبا و همچنین تازگی بنای آن توجه‌ام را به خود جلب نموده بود از یک کشاورز سؤال کردم، او گفت: یکی از خوانین پشتکوه با دختر یکی از توشمال‌ها [کدخدا] نامزد شده بود و زمانیکه برای برگزاری مراسم عروسی می‌آمد دربین راه مریض شد و پیش از اینکه به اردوگاه عروس برسد درگذشت. دوشیزه این بنای یادبود را برایش احداث نمود و به نشانهٔ اندوه گیسوان خویش را برید و آن‌ها را دراطراف این ستون آویزان کرد. تمام ستون از طره‌های زنان آراسته شده بود ومن دریافتم که دربین ایلات لر رسم بر این است که هرگاه رئیسی فوت کند خویشاوندان نزدیک به او گیسوان خودرا می‌برند و به صورت تاجی از گل بافته و بر سرمقبرهٔ او آویزان می‌کنند.»
گیسوبران پس از مرگ مهسا امینی

در خیزش ۱۴۰۱ ایران شماری از زنان ایرانی، در حرکتی نمادین در اعتراض به مرگ ژینا امینی پس بازداشت توسط گشت حجاب اجباری موهای خود را کوتاه کردند.برخی از شخصیت‌ها به این حرکت واکنش داده یا در آن نیز شرکت کردند. بریدن مو هنگام عزا در میان بعضی از اقوام ایران از جمله لرها نشانه سوگواری است؛ آیینی که اکنون به روایت برخی از معترضان، به نمادی برای نشان دادن خشم تبدیل شده‌است. همگام با زنان تعدادی از مردان ایرانی نیز در پیوستن به این کمپین نمادین موهای خود را از ته تراشیده‌اند.
آناهیتا همتی: ویدیویی با شرح «برای ژینای ایران» منتشر کرد و موهای تراشیده شده خود را روی زمین ریخت.
دریا صفایی: زنان ایرانی در اعتراض به کشته شدن مهسا امینی توسط پلیس حجاب، خشم خود را با کوتاه کردن موهای خود و سوزاندن حجاب نشان می‌دهند. آنها از رژیم اسلامی به ستوه آمده‌اند.
زبیر نیک نفس هافبک سنندجی تیم فوتبال استقلال تهران: در اقدامی اعتراضی موهای سر خود را تراشید.
آبان عسکری بازیگر، با عذرخواهی از این که در کارهایش «حجاب دروغین» بر سر می‌کرد، روسری از سر برداشت و با پیوستن به کارزار «گیسوبران» موهایش را قیچی کرد و گفت که از جمهوری اسلامی «سلب تابعیت» می‌کند.
گیسوبران پس از مرگ مهسا امینی > بازتاب جهانی

زنان در فرانسه: ژولیت بینوش، هنرپیشه فرانسوی به همراه ده‌ها هنرپیشه و خواننده سرشناس فرانسوی در حمایت از مردم ایران موهای خود را قیچی کردند. وی با انتشار ویدئویی از قیچی کردن موی خود و این بازیگران در حساب اینستاگرامش نوشت: «در همبستگی، برای حق آزادی برای زنان و مردان ایرانی.» ایزابل آجانی، جین بیرکین، شارلوت گینزبورگ، ایزابل هوپر، ایزابل کاره، باربارا پراوی، ژولی گایه و آنژل از جمله هنرمندانی هستند که در این ویدئو همراه با تعدادی از فعالان حقوق زنان حضور دارند.
زنان در ایتالیا: در ایتالیا کارزاری راه‌اندازی شده که زنان در آن موهایشان را می‌بُرند و برای حمایت از زنان ایرانی و به نشانه اعتراض به سفارت جمهوری اسلامی در رُم می‌فرستند.
زنان در سوریه: زنان کرد سوری در اعتراض به جان‌باختن مهسا امینی موهای خود را قیچی کرده و روسری‌ها را سوزاندند.
جی. کی. رولینگ: با حمایت از این حرکت و استفاده از هشتگ «مهسا امینی»، در توییتر نوشت: «شجاعت واقعی این است!»
عبیر السهلانی: نماینده سوئد در پارلمان اروپا، هنگام سخنرانی در مجمع اتحادیه اروپا، برای همبستگی با اعتراضات در ایران مویش را کوتاه کرد.
ملک موسو: خواننده و هنرمند اهل ترکیه در حین اجرای کنسرت، موهای خود را در حمایت از زنان ایران قیچی کرد. او گفت: «کنسرت امشب را برای زنان همه جای زنان اجرا می‌کنم. هیچ‌کس نمی‌تواند آزادی ما را از دستمان بگیرد.»زنان در ایتالیا: در ایتالیا کارزاری راه‌اندازی شده که زنان در آن موهایشان را می‌بُرند و برای حمایت از زنان ایرانی و به نشانه اعتراض به سفارت جمهوری اسلامی در رُم می‌فرستند.
الکساندرو پالمبو (AleXsandro Palombo)، هنرمند ایتالیایی کاراکتر مارج سیمپسون را با موهای کوتاه شده روی دیوار مقابل کنسولگری ایران در میلان نقاشی کرد.
در ایتالیا بازدیدکنندگان از موزه ملی هنر‌های سده ۲۱، مرکز ملی هنر و معماری معاصر در رم دسته‌هایی از موهای خود را بریدند و به عنوان نمادی از همبستگی با زنان ایرانی در جعبه‌ای گذاشتند تا به سفارت ایران در رم تحویل داده شود. جیوانا ملاندری، رئیس موزه در این باره گفت: «آنها باید بدانند که تنها نیستند. آنها باید بدانند که آنچه می‌خواهند، که حقوق اولیه بشر است».
دریا صفایی و حجه لحبیب، وزیر امور خارجه بلژیک، در حمایت از مردم ایران موهای خود را بریدند.
وزیر دادگستری و امنیت هلند، در تلویزیون زنده قسمتی از موهای خود را در حمایت از زنان ایران برید.
آن ایدالگو: آن ایدالگو شهردار پاریس و و تعدادی از فعالان زن، به نشانه اعتراض به مرگ مهسا امینی و همبستگی با زنان ایران، موهایشان را قیچی کردند. شهردار پاریس در گردهمایی که روز ششم اکتبر در این شهر برگزار شد، اعلام کرد که خیابانی در پاریس به نام مهسا امینی نامگذاری خواهد شد. آن ایدالگو در گردهمایی «همبستگی با ایرانیان و مبارزه آن‌ها برای آزادی» همچنین افزود که عنوان «شهروندی افتخاری پس از مرگ» به مهسا امینی اعطا می‌شود. شهرداری پاریس در این مراسم از بنر بزرگی رونمایی کرد که قرار است روی ساختمان شهرداری نصب شود.
کتاب‌شناسی

جلیلیان، عباس (ئاکو). ۱۳۸۵. فرهنگ باشوور: کُردی-کُردی-فارسی، تهران: پرسمان، چاپ اول.
جعفربیگی، خسرو. ۱۳۸۲. مردم‌شناسی قوم کُرد، با تکیه بر ایل کلهر، کرمانشاه: زانیار، چاپ اول.
گیلانی، نجم‌الدین، اکبری، مرتضی و یاری، سیاوش. ۱۳۹۶. بررسی تحلیلی و تطبیقی سوگ آئین‌های لُری و کُردی با سنت سوگواری در شاهنامه، در ادبیات تطبیقی، سال نهم، پاییز و زمستان ۱۳۹۶، شمارۀ ۱۷؛ صص ۱۸۳-۲۰۵.
گیلانی، نجم‌الدین و گیلانی، آذرنوش. ۱۳۹۳. سوگ سیاوش و شباهت آن به سوگ آیین‌های محلی (لُری و کُردی)، در فصلنامۀ ادبیات و زبان‌های محلی ایران‌زمین، دورۀ ۴، شمارۀ ۱، شمارۀ پیاپی ۱، اسفند ۱۳۹۳؛ صص ۱۸۱-۲۰۲.
گیسوبران در تجمع اعتراضی پس از کشته شدن مهسا امینی، سانتا باربارا، کالیفرنیا
در تجمع اعتراضی پس از کشته شدن مهسا امینی، ملبورن
ملبورن
فرودگاه هوای‌ان لیانشوی

فرودگاه هوای‌ان لیانشوی (به انگلیسی: Huai'an Lianshui Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HIA است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۴۰۰ متر است. این فرودگاه در کشور چین قرار دارد و در ارتفاع ۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

Huai'an Lianshui Airport is served by the following airlines:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
ایر چاینا :  چنگچینگ ییانگبی 
هواپیمایی شرقی چین :  پکن، دالیان ژووشویزی، فوژو چنگل، بایون گوآنگجو، هایکو میلان، هنگ کنگ، نانجینگ لوکو، شانگهای هونگچیائو، تائویوان تایوان، زیامن گائوچی 
Lucky Air :  کونمینگ چانگشوی، تیانجین بینهای 
New Gen Airways :  چارتر: دن موئنگ 
اوکی ایرویز :  سانیا فونیکس، تیانجین بینهای 
اسپرینگ ایرلاینز :  هاربین تایپینگ، کانزای، شنژن بن
گمینا چیخانوویتس

| گمینا چیخانوویتس Ciechanowiec Commune | گمینا چیخانوویتس Ciechanowiec Commune |
| --- | --- |
گمینا: گمینا
  نشان:   نشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کشور:  لهستان
استان: استان پودلاسکی
شهرستان: شهرستان وسوکیه مازوویتسکیه
کرسی: Ciechanowiec
مساحت: مساحت
 • مجموع: ۲۰۱٫۴۶ کیلومتر مربع (۷۷٫۷۸ مایل مربع)
جمعیت (2013): جمعیت (2013)
 • مجموع: ۹٬۰۶۳
 • تراکم: ۴۵/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
 • شهری: ۴٬۸۴۰
 • روستایی: ۴٬۲۲۳
وبگاه: www.ciechanowiec.pl
گمینا چیخانوویتس (به لهستانی:  Gmina Ciechanowiec) یک گمینا در لهستان است که در شهرستان وسوکیه مازوویتسکیه واقع شده‌است. گمینا چیخانوویتس ۲۰۱٫۴۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۰۶۳ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه استکهلم-آرلاندا

فرودگاه استکهلم-آرلاندا (به انگلیسی: Stockholm-Arlanda Airport) (به زبان بومی: Stockholm-Arlanda flygplats) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا ARN است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۳۰۱ متر است. این فرودگاه در شهر استکهلم کشور سوئد قرار دارد .
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > باری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
Amapola Flyg: هلسینکی، ماستریخت آخن 
دی‌اچ‌ال اوییشن: کپنهاگ، لایپزیگ/هال 
فدکس اکسپرس: کلن بن، هلسینکی، شارل دوگل پاریس 
Amapola Flyg: هلسینکی، ماستریخت آخن، مالمو 
کورین ایر: اینچئون 
Swiftair: مادرید-باراخاس 
ترکیش ایرلاینز اجرا توسط ULS Cargo: هلسینکی، آتاترک 
یوپی‌اس ایرلاینز: کلن بن، هلسینکی 
West Air Sweden: مالمو
فرودگاه قزوین

فرودگاه قزوین در شهر قزوین، ایران واقع شده‌است.
توسعه فرودگاه

شهرداری قزوین در راستای توسعه خطوط حمل و نقل این شهر، فرودگاه قزوین را خریداری کرده‌است. و در صدد است تا در راستای توسعه گردشگری این شهر، فرودگاه فوق را توسعه داده و به فرودگاه مسافربری تبدیل نماید و اولین پرواز از تهران به قزوین با موفقیت انجام شد. در حال حاضر پرواز هواپیماهای کوچک مسافربری در این فرودگاه امکان‌پذیر می‌باشد.
نگارخانه

هواپیماهای سبک در فرودگاه قزوین
هواپیما‌های آموزشی
هواپیمای سمپاش
نمای بالا آشیانه ها
محل فرود هلیکوپتر
آشیانه فرودگاه
برج مراقبت پرواز
داخل برج مراقبت پرواز
فرهنگ رجایی

فرهنگ رجایی (زادهٔ ۱۳۳۱ در اراک) مترجم و نویسنده و پژوهشگرِ علوم سیاسی اهلِ ایران است.
پیشینه

فرهنگ رجایی استاد تمامِ گروهِ فلسفه سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه کارلتون و رئیس دانشکده علوم انسانی این دانشگاه است. او دوره کارشناسی را در دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد را در دانشگاه اوکلاهما و دکتری را در دانشگاه ویرجینیا گذراند. چندین کتاب اعم از تألیف و ترجمه و نیز مقالات بسیاری به فارسی و انگلیسی در مجلات علمی-پژوهشی ایرانی و خارجی از او منتشر شده است. مخاطبان ایرانی بیشتر او را با ترجمه کتاب «فلسفه سیاسی چیست؟» اثر لئو اشتراوس می‌شناسند.
وی از محضر اساتیدی چون حمید عنایت، چارلز تیلور، کنت تامپسون و اینیس کلاود بهره برده است و با یک واسطه شاگرد هانس مورگنتا بوده است.
کتاب‌شناسی > تألیف به فارسی

معرکه جهان‌بینی‌ها در خردورزی سیاسی و هویت ما ایرانیان، تهران: احیاء کتاب، ۱۳۷۳.
تحول اندیشه سیاسی در شرق باستان، تهران: قومس، ۱۳۷۵.
گنج سوخته: پژوهشی در موسیقی عهد قاجار، فرهنگ رجایی، تهران: احیاء کتاب، ۱۳۸۱.
ان‍دی‍ش‍ه س‍ی‍اس‍ی م‍ع‍اص‍ر در ج‍ه‍ان ع‍رب از ق‍رارداد پ‍اس‍ارووی‍ت‍ز ت‍ا ق‍رارداد غ‍زه – اری‍ح‍ا، ت‍ه‍ران: م‍رک‍ز پ‍ژوه‍ش‌های ع‍ل‍م‍ی و م‍طال‍ع‍ات اس‍ت‍رات‍ژی‍ک خ‍اورم‍ی‍ان‍ه، ۱۳۸۱.
مشکله هویت ایرانیان امروز: ایفای نقش در عصر یک تمدن و چند فرهنگ، تهران: نشر نی، ۱۳۸۵.
بازیگری در باغ هویت ایرانی: سرنمونی حافظ، تهران: نشر نی، ۱۳۹۶.
اندیشه و اندیشه‌ورزی، تهران: انتشارات فرهنگ جاوید، ۱۳۹۸.
کتاب‌شناسی > تألیف به انگلیسی

Islam and sovereignty: The notion of the guardianship of the FaqiÌ„h in the thought of major ShiÌ„Ê»iÌ„ FuqahaÌ„ by Farhang Rajaee, 1983.
Islamic Values and World View: Khomeyni on Man, the State and International Politics (American Values Projected Abroad) by Farhang Rajaee, 1987.
Farhang Rajaee, ed. , The Iran-Iraq War: The Politics of Aggression, University Press of Florida, 1993.
Farhang Rajaee (ed.) Iranian Perspectives on the Iran–Iraq War (University Press of Florida, 1997.
Globalization on Trial: The Human Condition and the Information Civilization by Farhang Rajaee, 2000.
Islamism and Modernism: The Changing Discourse in Iran (CMES Modern Middle East Series), 2007.
Kenneth W. Thompson, The Prophet of Norms: Thought and Practice, Palgrave Macmillan, 2013.
کتاب‌شناسی > ترجمه

ف‍ه‍م ن‍ظری‍ه‌ه‍ای س‍ی‍اس‍ی، ت‍وم‍اس اس‍پ‍ری‍گ‍ن، ت‍رج‍م‍ه ف‍ره‍ن‍گ رج‍ای‍ی، تهران: آگ‍اه، ۱۳۶۵.
ق‍درت: ف‍ر ان‍س‍ان‍ی ی‍ا ش‍ر ش‍ی‍طان‍ی، وی‍راس‍ت‍ه اس‍ت‍ی‍ون ل‍وک‍س، ت‍رج‍م‍ه ف‍ره‍ن‍گ رج‍ای‍ی، ت‍ه‍ران: م‍وس‍س‍ه م‍طال‍ع‍ات و ت‍ح‍ق‍ی‍ق‍ات ف‍ره‍ن‍گ‍ی، ۱۳۷۰.
ارزی‍اب‍ی س‍ازم‍ان‍ه‍ای ب‍ی‍ن‌ال‍م‍ل‍ل‍ی در ق‍رن ب‍ی‍س‍ت‍م، ای‍ن‍ی‍س ل. ک‍لاد، ت‍رج‍م‍ه ف‍ره‍ن‍گ رج‍ایی، ت‍ه‍ران: دف‍ت‍ر ن‍ش‍ر ف‍ره‍ن‍گ اس‍لام‍ی‏‫، ۱۳۷۲.
فلسفه سیاسی چیست؟، لئو اشتراوس، ترجمه فرهنگ رجایی، تهران: علمی و فرهنگی، ۱۳۷۳؛ ویراست دوم با عنوان «‏‫فلسفه سیاسی: مقالاتی منتخب»، ترجمه و تحشیه فرهنگ رجایی، ۱۳۹۷.
ب‍ن‍ی‍ادگ‍رای‍ی ص‍ه‍ی‍ون‍ی‍س‍ت و ه‍ن‍دو، ت‍رج‍م‍ه [و گ‍ردآوری] اح‍م‍د ت‍دی‍ن، ف‍ره‍ن‍گ رج‍ای‍ی، ت‍ه‍ران: ه‍رم‍س، ۱۳۷۸.
ه‍ن‍دوی‍ی‍س‍م س‍ازم‍ان‌ی‍اف‍ت‍ه: از ح‍ق‍ای‍ق ودای‍ی ت‍ا م‍ل‍ت ه‍ن‍دو، دان‍ی‍ل گ‍ل‍د، ت‍رج‍م‍ه ف‍ره‍ن‍گ رج‍ایی، ت‍ه‍ران: ه‍رم‍س، ۱۳۷۸.
پست‌مدرنیسم: منطق فرهنگی سرمایه‌داری متأخر، فردریک جیمسون و دیگران، ترجمه مجید محمدی، فرهنگ رجایی، فاطمه گیوه‌چیان، تهران: هرمس، ۱۳۷۹.
زندگی فضیلت‌مند در عصر سکولار، چارلز تیلور، ترجمه فرهنگ رجایی، تهران: آگاه، ‏‫۱۳۹۳.
محبت و آگوستین قدیس، هانا آرنت. تهران: پارسه. ۱۴۰۰.
تمدن و سرمایه‌داری، فرنان برودل. تهران: علمی و فرهنگی. ۱۴۰۲.
سیاست: هانا آرنت و فرهنگ رجایی، گردآورنده و مترجم فرهنگ رجایی، تهران: نگارستان اندیشه، ۱۴۰۳
قدرت: هانا آرنت، میشل فوکو، ماکس وبر و دیگران، به انتخاب و ترجمهٔ فرهنگ رجایی، تهران: نگارستان اندیشه، ۱۴۰۳
فرودگاه ژلونا گورا

فرودگاه ژلونا گورا
فرودگاه ژلونا گورا  (به انگلیسی: Zielona Góra Airport) (به زبان بومی: Port Lotniczy Zielona Góra-Babimost) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا IEG است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۲۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر ژلونا گورا کشور لهستان قرار دارد و در ارتفاع ۵۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

The following airlines serve regular scheduled and charter services to and from Zielona Góra:
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
 لوت پولیش ایرلاینز :  شوپن ورشو 
The nearest larger international airport is پوزنان-لاویکا approx. 95 km to the east.
لوکو، سژانا

| لوکو، سژانا Lokev na Krasu | لوکو، سژانا Lokev na Krasu |
| --- | --- |
کشور:  اسلوونی
منطقه: لیتورال
Municipality: سژانا
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۲۵ کیلومتر مربع (۵٫۵۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۴۹٫۵ متر (۱۴۷۴٫۷ فوت)
جمعیت (۲۰۰۲): جمعیت (۲۰۰۲)
 • کل: ۷۳۷
لوکو (اسلوونیایی: Lokev؛ تلفظ اسلونیایی: [ˈlo:kɛu̯]) یک منطقهٔ مسکونی در اسلوونی است که در منطقهٔ لیتورال اسلوونی واقع شده‌است. لوکو ۱۴٫۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳۷ نفر جمعیت دارد و ۴۴۹٫۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فرودگاه بین‌المللی شهید بهشتی اصفهان

فرودگاه بین‌المللی شهید بهشتی اصفهان (یاتا: IFN، ایکائو: OIFM) فرودگاهی بین‌المللی است که در شهر اصفهان، ایران قرار دارد.
در سال ۲۰۱۶ میلادی ۲۳٬۰۴۰ نشست و برخاست هواپیما در این فرودگاه انجام شد و ۲۴٬۱۲۸٬۵۲۸ کیلوگرم بار و ۲٬۵۹۳٬۴۱۴ نفر مسافر از طریق آن جابجا شدند.
تاریخچه

فرودگاه اصفهان از قدیمی‌ترین فرودگاه‌های کشور بوده که از سال ۱۳۰۸ ابتدا در منطقه صفه اصفهان قرار داشت و از سال ۱۳۶۱ به محل فعلی انتقال یافت. فرودگاه جدید در ۵/۱۸ کیلومتری شرق اصفهان در منطقه کویری با ارتفاع ۱۵۴۲ متر از سطح دریا و در مساحت ۱۳۱۵ هکتار با هدف انجام پروازهای مسافربری و آموزشی در سال ۱۳۶۱ آغاز به کار نموده‌است.
گزامت‌کونست‌ورک

پلکان هتل تاسل، نمونهٔ اولیهٔ گزامت‌کونست‌ورک، اثر: ویکتور هورتا
گزامت‌کونست‌ورک (به آلمانی: Gesamtkunstwerk) به معنای «جمع اثر هنری»، اغلب به عنوان «اثر هنری درهم‌آمیخته»، «اثر هنری ایدئال»، «اثر هنری جهانی»، «آثار هنری سنتز شده»، «ترکیب هنرها»، «اثر هنری جامع»، یا «فرم هنری همه‌جانبه» اثری هنری است که از همه یا بسیاری از فُرم‌های هنری استفاده می‌کند یا برای انجام آن تلاش می‌کند. این اصطلاح یک وام‌واژه آلمانی است که در انگلیسی به عنوان اصطلاحی در زیبایی‌شناسی پذیرفته شده‌است.
زمینه

این اصطلاح توسط نویسنده و فیلسوف آلمانی کی.اف.ای. تراهندورف در مقاله‌ای در سال ۱۸۲۷ میلادی، توسعه و رواج یافت. ریشارد واگنر آهنگساز اُپرای آلمانی، این واژه را در دو مقاله در سال ۱۸۴۹ میلادی به کار برد و این کلمه به ویژه با آرمان‌های زیبایی‌شناختی او مرتبط شده‌است. مشخص نیست که آیا واگنر از مقاله تراهندورف اطلاع داشته‌است یا خیر.[نیازمند منبع]
در قرن بیستم، برخی از نویسندگان این اصطلاح را برای برخی از اشکال معماری به کار بردند، در حالی که برخی دیگر آن را برای فیلم و رسانه‌های جمعی به کار بردند.
در اُپرا > پیش از واگنر

برخی از عناصر اُپرا که به دنبال فرمولی «کلاسیک» تر بودند، در پایان قرن هجدهم شروع شده بودند. پس از تسلط طولانی‌مدت بر اُپرا سریا و دا کاپو آریا، جنبشی برای پیشبرد لیبرت‌نویس و آهنگساز در رابطه با خوانندگان و بازگرداندن درام به تمرکز شدیدتر و کمتر اخلاقی آغاز شد. این جنبش، «اُپرای اصلاحی» در درجهٔ اول با کریستف ویلیبالد گلوک و رانیری د کالتزابیجی مرتبط است. مضامین اُپراهای تولید شده توسط گلوک با کالتزابیجی در سراسر اُپرای کارل ماریا فون وبر ادامه دارد، تا اینکه واگنر با رد هر دو سنت بل کانتو ایتالیا و «اُپرا تماشایی» فرانسوی، اتحاد خود را از موسیقی، درام، جلوه‌های تئاتری و گاهی رقص توسعه داد.[نیازمند منبع]
با این حال، این گرایش‌ها به‌طور اتفاقی و نه در پاسخ به یک فلسفهٔ خاص از هنر، توسعه یافته بودند. واگنر که اصلاحات گلوک را به رسمیت می‌شناخت و آثار وبر را تحسین می‌کرد، مایل بود دیدگاه خود را در ابتدا به عنوان بخشی از دیدگاه‌های اجتماعی و سیاسی رادیکال خود در اواخر دههٔ ۱۸۴۰ میلادی تثبیت کند. پیش از واگنر، دیگرانی که در مورد اتحاد هنرها که موضوعی آشنا در میان رمانتیک‌های آلمانی بود، اظهار نظر کرده بودند، همان‌طور که عنوان مقالهٔ تراندورف، که برای اولین بار در آن کلمه «زیبایی‌شناسی، یا نظریهٔ فلسفه هنر» به کار رفت، مشهود است. دیگرانی که در مورد سنتز هنرها نوشتند عبارتند از: گوتهولد افرایم لسینگ، لودویگ تیک و نووالیس. بررسی مشتاقانهٔ کارل ماریا فون وبر از اُپرای آندین (۱۸۱۶) اثر ای.تی.ای. هوفمان آن را به عنوان «یک اثر هنری کامل به خودی خود، که در آن مشارکت‌های جزئی از هنرهای مرتبط و همکار با هم ترکیب می‌شوند، ناپدید می‌شوند، و در صورت ناپدید شدن، به نوعی دنیای جدیدی را شکل می‌دهند» تحسین کرد.
در اُپرا > ایده‌های واگنر

واگنر از واژهٔ گزامت‌کونست‌ورک تنها در دو مورد استفاده کرد، در مقاله‌های خود در سال ۱۸۴۹ میلادی «هنر و انقلاب» و «اثر هنری آینده»، جایی که او از ایدئال خود برای متحد کردن همهٔ آثار هنری از طریق تئاتر صحبت می‌کند. او همچنین در این مقالات از بسیاری از عبارات مشابه مانند «آثار هنری کامل آینده» و «درام یکپارچه» استفاده کرد و اغلب به «گزامت‌کونست» اشاره کرد. چنین اثر هنری قرار بود واضح‌ترین و عمیق‌ترین بیان افسانه‌های عامیانه باشد.[نیازمند منبع]
واگنر احساس می‌کرد که تراژدی‌های یونانی آیسخولوس بهترین نمونه (اگرچه هنوز ناقص) از ترکیب هنری کامل تاکنون بوده‌اند، اما این سنتز متعاقباً توسط اوریپید خراب شده‌است. واگنر احساس می‌کرد که در طول بقیهٔ تاریخ بشر تا به امروز (یعنی ۱۸۵۰ میلادی) هنرها بیشتر و بیشتر از هم دور شده‌اند و منجر به «هیولاهایی» مانند گراند اپرا شده‌است. واگنر احساس می‌کرد که چنین آثاری از خوانندگی براوورا، جلوه‌های هیجان‌انگیز صحنه، و طرح‌های بی‌معنی تجلیل می‌کنند. واگنر در «هنر و انقلاب» اصطلاح گزامت‌کونست‌ورک را در زمینهٔ تراژدی یونانی به کار می‌برد. در «اثر هنری آینده»، او از آن استفاده می‌کند تا ایدئال خودش را که هنوز محقق نشده‌است، اعمال کند.[نیازمند منبع]
واگنر در کتاب گسترده‌اش اپرا و درام (تکمیل در سال ۱۸۵۱ میلادی)، این ایده‌ها را فراتر می‌برد و ایده‌اش را دربارهٔ اتحاد اُپرا و درام (که بعداً علی‌رغم مخالفت واگنر از این اصطلاح درام موسیقی نامیده شد) را شرح می‌دهد که در آن هنرهای فردی تابع یک هدف مشترک هستند.[نیازمند منبع]
چرخهٔ اُپرای خود واگنر، حلقهٔ نیبلونگ، به‌ویژه اجزای آن طلای راین و دی والکوری، شاید نزدیک‌ترین چیزی را که او یا هر کس دیگری به تحقق این آرمان‌ها رسیده‌است، نشان می‌دهد. پس از این مرحله، واگنر آمد تا سختگیری‌های خود را کاهش دهد و به‌طور معمول‌تر «عملی» بنویسد.
در اُپرا > جنبش هنر و صنایع دستی

ویلیام موریس (۱۸۹۶–۱۸۳۴ میلادی)، طراح پارچه، شاعر، رمان‌نویس، مترجم و فعال سوسیالیست بریتانیایی، با جنبش هنر و صنایع‌دستی بریتانیا مرتبط بود که عمدتاً تحت تأثیر ایده‌های جان راسکین بود که معتقد بود صنعتی‌سازی منجر به کاهش کیفی در کالاهای هنری می‌شود. کاهش تولیدات هنری برای او، یک خانه باید هماهنگی را پرورش دهد و همچنین به ساکنانش انرژی خلاق القاء کند.
«در خانه‌هایتان چیزی نداشته باشید که ندانید مفید است یا فکر کنید زیباست» این جملهٔ معروف ویلیام موریس است که تجسم شیوهٔ زندگی او در گزامت‌کونست‌ورک است.
خانهٔ قرمز موریس و فیلیپ وب، طراحی شده در سال ۱۸۵۹ میلادی، یک نمونهٔ اصیل است، و همچنین خانهٔ بلک‌ول در انگلیش لیک دیستریکت، که توسط بیلی اسکات طراحی شده‌است. خانهٔ بلک‌ول در سال‌های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۰ میلادی به عنوان یک خانهٔ تعطیلات برای سِر ادوارد هولت، یک آبجوساز ثروتمند منچستر ساخته شد. این خانه در نزدیکی شهر بونس-آن-ویندرمیر با چشم‌اندازی از ویندرمر و در مقابل آبشارهای کانیستون واقع شده‌است.[نیازمند منبع]