فهرست برندگان جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی
برندگان

| سال | برندۀ جایزه  | برندۀ جایزه  | کشور | دلیل اعطای جایزه | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۰۱ |  | امیل آدولف فون برینگ |  آلمان | برای «تلاش در مبارزه با بیماری دیفتری». |  |
| ۱۹۰۲ |  | رونالد راس |  بریتانیا   هند بریتانیا | برای «کشف انتقال انگل مالاریا توسط پشه». |  |
| ۱۹۰۳ |  | نیلز ریبرگ فینسن |  دانمارک   جزایر فارو | برای «درمان بیماری لوپوس ولگاریس، با تمرکز از پرتو». |  |
| ۱۹۰۴ |  | ایوان پاولف |  روسیه | برای «تحقیقات در مورد چگونگی دستگاه گوارش انسان». |  |
| ۱۹۰۵ |  | روبرت کُخ |  آلمان | برای «کشف عامل بیماری سل». |  |
| ۱۹۰۶ |  | کامیلو گلجی |  ایتالیا | برای «شناخت ساختار بنیادین دستگاه عصبی». |  |
| ۱۹۰۶ |  | سانتیاگو رامون کاخال |  اسپانیا | برای «شناخت ساختار بنیادین دستگاه عصبی». |  |
| ۱۹۰۷ |  | شارل لاورن |  فرانسه | برای «پژوهش دربارهٔ نقش پروتوزوآ در بروز بیماری». |  |
| ۱۹۰۸ |  | ایلیا مچنیکو |  روسیه | برای «معرفی و شناسائی سیستم ایمنی بدن». |  |
| ۱۹۰۸ |  | پل الریخ |  آلمان | برای «معرفی و شناسائی سیستم ایمنی بدن». |  |
| ۱۹۰۹ |  | امیل تئودور کوخر |   سوئیس | برای «تحقیقات در فیزیولوژی، آسیب‌شناسی و جراحی غده تیروئید». |  |
| ۱۹۱۰ |  | آلبرشت کوسل |  آلمان | برای «کمک به پیشرفت و شناساندن بیشتر دانش زیست‌شناسی سلولی و مطالعهٔ پروتئین‌های سلولی (اسید نوکلئیک)». |  |
| ۱۹۱۱ |  | آلوار گالسترند |  سوئد | برای «تحقیقات در زمینه فرایند بازتاب نور در چشم». |  |
| ۱۹۱۲ |  | آلکسیس کارل |  فرانسه | برای «تحقیقات گسترده دربارهٔ ساختار سیستم گردش خون و پیوند رگ‌های خونی». |  |
| ۱۹۱۳ |  | شارل ریشه |  فرانسه | برای «تحقیقات در زمینه شوک آنافیلاکسی». |  |
| ۱۹۱۴ |  | روبرت بارانی |  اتریش-مجارستان | برای «تحقیقات در زمینه فیزیولوژی و آسیب‌شناسی دهلیزهای دستگاه شنوایی». |  |
۱۹۱۵: جایزه اعطا نشد
۱۹۱۶: جایزه اعطا نشد
۱۹۱۷: جایزه اعطا نشد
۱۹۱۸: جایزه اعطا نشد
| ۱۹۱۹ |  | جولیوس بردت |  بلژیک | برای «کشف دستگاه ایمنی بدن.» |  |
| ۱۹۲۰ |  | شاک کروگ |  دانمارک | برای «کشف مکانیزیم مویینگی در جانداران». |  |
: 
۱۹۲۱: جایزه اعطا نشد
| ۱۹۲۲ |  | آرچی‌بالد هیل |  بریتانیا | برای «تحقیقات در زمینه کار مکانیکی و تولید گرما درماهیچه». |  |
| ۱۹۲۲ |  | اتو فریتز میرهوف |  آلمان | برای «کشف رابطه ثابت بین مصرف اکسیژن و متابولیسم اسید لاکتیک در ماهیچه‌ها (قندکافت)». |  |
| ۱۹۲۳ |  | فردریک بنتینگ |  کانادا | برای «کشف انسولین». |  |
| ۱۹۲۳ |  | جان مکلید |  بریتانیا | برای «کشف انسولین». |  |
| ۱۹۲۴ |  | ویلم اینتهوون |  هلند | برای «کشف سازوکار نوار قلب». |  |
۱۹۲۵: جایزه اعطا نشد
| ۱۹۲۶ |  | ژوهانس فیبیگر |  دانمارک | برای «کشف اسپیروپترا کارسینوما». |  |
| ۱۹۲۷ |  | یولیوس واگنر-یاورگ |  اتریش | برای «کشف مایه کوبی مالاریا جهت جلوگیری از فلج کامل اندام». |  |
| ۱۹۲۸ |  | شارل نیکول |  فرانسه | برای «مبارزه علیه تیفوس». |  |
| ۱۹۲۹ |  | کریستین ایجکمن |  هلند | برای «کشف تأثیر ویتامین بر ضد ویروس‌ها». |  |
| ۱۹۲۹ |  | فردریک گولاند هاپکینز |  بریتانیا | برای «کشف تأثیر ویتامین در رشد». |  |
| ۱۹۳۰ |  | کارل لندشتاینر |  اتریش | برای «کشف گروه خونی» |  |
| ۱۹۳۱ |  | اتو واربورگ |  آلمان | برای «کشف مکانیزم آنزیم و سیتوکروم» |  |
| ۱۹۳۲ |  | چارلز شرینگتون |  بریتانیا | برای «کشفیات‌شان در خصوص عملکرد یاخته‌های عصبی». |  |
| ۱۹۳۲ |  | ادگار آدریان |  بریتانیا | برای «کشفیات‌شان در خصوص عملکرد یاخته‌های عصبی». |  |
| ۱۹۳۳ |  | توماس هانت مورگان |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف نقش کروموزوم در ژن‌های وراثت». |  |
| ۱۹۳۴ |  | جرج ویپل |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف درمان کبد در موارد کم خونی». |  |
| ۱۹۳۴ |  | جرج مینوت |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف درمان کبد در موارد کم خونی». |  |
| ۱۹۳۴ |  | ویلیام مورفی |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف درمان کبد در موارد کم خونی». |  |
| ۱۹۳۵ |  | هنس اسپمن |  آلمان | برای «کشف اثر تنظیم‌کننده بر شکل‌گیری جنین». |  |
| ۱۹۳۶ |  | هنری هلت دیل |  بریتانیا | برای «کشف تبادلات شیمیایی پیام‌رسان عصبی». |  |
| ۱۹۳۶ |  | اتو لوی |  اتریش   آلمان | برای «کشف تبادلات شیمیایی پیام‌رسان عصبی». |  |
| ۱۹۳۷ |  | آلبرت سنت-گیورگی |  مجارستان | برای «کشفیاتش در ارتباط با فرایند سوخت بیولوژیکی، با ارجاع به ویتامین ث و تجزیه اسید فوماریک». |  |
| ۱۹۳۸ |  | کورنی هیمنس |  بلژیک | برای «کشف سینوس و مکانیسم آئورت در تنفس». |  |
| ۱۹۳۹ |  | گرهارد دماک |  آلمان | برای «کشف اثر آنتی‌باکتریا پرونتوسیل». |  |
۱۹۴۰: جایزه اعطا نشد
۱۹۴۱: جایزه اعطا نشد
۱۹۴۲: جایزه اعطا نشد
| ۱۹۴۳ |  | هنریک دام |  دانمارک | برای «کشف ویتامین ک». |  |
| ۱۹۴۳ |  | ادوارد دویسی |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف ساختار شیمیایی ویتامین ک». |  |
| ۱۹۴۴ |  | جوزف ارلنگر |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات در زمینه عملکرد بسیار متمایز فیبرهای عصبی تک (آسه)». |  |
| ۱۹۴۴ |  | هربرت اسپنسر گسر |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات در زمینه عملکرد بسیار متمایز فیبرهای عصبی تک (آسه)». |  |
| ۱۹۴۵ |  | الکساندر فلمینگ |  بریتانیا | برای «کشف پنسیلین و اثرات درمانی آن بر روی بیماریهای عفونی». |  |
| ۱۹۴۵ |  | ارنست چین |  بریتانیا | برای «کشف پنسیلین و اثرات درمانی آن بر روی بیماریهای عفونی». |  |
| ۱۹۴۵ |  | هوارد والتر فلوری |  استرالیا | برای «کشف پنسیلین و اثرات درمانی آن بر روی بیماریهای عفونی». |  |
| ۱۹۴۶ |  | هرمان جوزف مولر |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف تولید موتاسیون توسط پرتو ایکس». |  |
| ۱۹۴۷ |  | کارل فردیناند کوری |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف فرایند تبدیل کاتالیزوری گلیکوژن». |  |
| ۱۹۴۷ |  | گرتی کوری |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف فرایند تبدیل کاتالیزوری گلیکوژن». |  |
| ۱۹۴۷ |  | برناردو هوسای |  آرژانتین | برای «کشف عملکرد هورمون بخش پیشینِ (قدامی) غده هیپوفیز در متابولیسم قند موجود در خون». |  |
| ۱۹۴۸ |  | پل هرمان مولر |   سوئیس | برای «کشف راندمان بالای دی کلرو دی فنیل تری کلرواتان (د.د. ت) به عنوان یک حشره‌کش». |  |
| ۱۹۴۹ |  | والتر رودلف هس |   سوئیس | برای «کشف ساختار مناطقی از میان‌مغز که در کنترل و تعادل اندام‌های داخلی نقش دارند». |  |
| ۱۹۴۹ |  | آنتونیو اگاس مونیس |  پرتغال | برای «ابداع یک نوع عمل جراحی بر لوب پیشانی مغز که باعنوان لوبوتومی شناخته می‌شود». |  |
| ۱۹۵۰ |  | فیلیپ هنچ |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف ساختار و اثرات بیولوژیکی هورمونهای غده فوق کلیوی». |  |
| ۱۹۵۰ |  | ادوارد کالوین کندال |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف ساختار و اثرات بیولوژیکی هورمونهای غده فوق کلیوی». |  |
| ۱۹۵۰ |  | تادئوس رایش‌اشتین |   سوئیس | برای «کشف ساختار و اثرات بیولوژیکی هورمونهای غده فوق کلیوی». |  |
| ۱۹۵۱ |  | مکس ثایلر |  آفریقای جنوبی | برای «کشف تب زرد و تحقیقات در زمینه راه‌های مقابله با آن». |  |
| ۱۹۵۲ |  | سلمان واکسمن |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف استرپتومایسین، اولین آنتی‌بیوتیک مؤثر در مقابل سل». |  |
| ۱۹۵۳ |  | هانس آدولف کربس |  بریتانیا | برای «کشف چرخه اسید سیتریک». |  |
| ۱۹۵۳ |  | فریتس آلبرت لیپمان |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف کوآنزیم آ و اهمیت آن به‌عنوان واسطهٔ متابولیسم». |  |
| ۱۹۵۴ |  | جان اندرز |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر اینکه ویروس فلج اطفال درانواع بافتها قابلیت رشد و تکثیر دارد». |  |
| ۱۹۵۴ |  | فردریک چپمن رابینز |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر اینکه ویروس فلج اطفال درانواع بافتها قابلیت رشد و تکثیر دارد». |  |
| ۱۹۵۴ |  | تامس هاکل ولر |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر اینکه ویروس فلج اطفال درانواع بافتها قابلیت رشد و تکثیر دارد». |  |
| ۱۹۵۵ |  | هیوگو ثیورل |  سوئد | برای «کشف در مورد ماهیت و عملکرد طبیعی آنزیم‌های اکسیداسیون». |  |
| ۱۹۵۶ |  | آندره فردریک کورنان |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر کاتتریزاسیون قلبی و آسیب‌های دستگاه گردش خون». |  |
| ۱۹۵۶ |  | ورنر فورسمان |  آلمان غربی | برای «کشفشان مبنی بر کاتتریزاسیون قلبی و آسیب‌های دستگاه گردش خون». |  |
| ۱۹۵۶ |  | دیکینسن دبلیو. ریچاردز |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر کاتتریزاسیون قلبی و آسیب‌های دستگاه گردش خون». |  |
| ۱۹۵۷ |  | دانیل باوت |  ایتالیا | برای «اکتشافاتش مبنی بر ترکیبات آنتی‌هیستامین و نقش آن در دستگاه گردش خون، عضلات و استخوانها». |  |
| ۱۹۵۸ |  | جورج بیدل |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر اینکه ژنها با تنظیم وقایع شیمیایی مشخص عمل می‌کنند». |  |
| ۱۹۵۸ |  | ادوارد لوری تاتوم |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان مبنی بر اینکه ژنها با تنظیم وقایع شیمیایی مشخص عمل می‌کنند». |  |
| ۱۹۵۸ |  | جاشوآ لدربرگ |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافاتش در مورد نوترکیبی ژنی و سازماندهی مواد ژنتیکی باکتریها». |  |
| ۱۹۵۹ |  | آرتور کورنبرگ |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف و بررسی مکانیزم سنتز بیولوژیکی آران‌ای و دی‌ان‌ای». |  |
| ۱۹۵۹ |  | سورو اوچوآ |  ایالات متحده آمریکا   اسپانیا | برای «کشف و بررسی مکانیزم سنتز بیولوژیکی آران‌ای و دی‌ان‌ای». |  |
| ۱۹۶۰ |  | فرانک مک‌فارلن بارنت |  استرالیا | برای «کشف و بررسی میزان تحمل آسیب‌ها». |  |
| ۱۹۶۰ |  | پیتر مداوار |  برزیل برزیل   بریتانیا بریتانیا | برای «کشف و بررسی میزان تحمل آسیب‌ها». |  |
| ۱۹۶۱ |  | گئورگ فون بیکیشی |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشاف مکانیسم فیزیکی تحریک در داخل حلزون گوش». |  |
| ۱۹۶۲ |  | فرانسیس کریک |  بریتانیا | برای «کشف ساختار مولکولی اسید نوکلئیک و اهمیت آن جهت انتقال اطلاعات در مواد زنده». |  |
| ۱۹۶۲ |  | جیمز واتسون |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف ساختار مولکولی اسید نوکلئیک و اهمیت آن جهت انتقال اطلاعات در مواد زنده». |  |
| ۱۹۶۲ |  | موریس ویلکینز |  نیوزیلند  بریتانیا | برای «کشف ساختار مولکولی اسید نوکلئیک و اهمیت آن جهت انتقال اطلاعات در مواد زنده». |  |
| ۱۹۶۳ |  | جان کارو اکلس |  استرالیا | برای «کشف مکانیزم یون‌های درگیر در تحریک و مهار عصب محیطی و مرکزی و غشای یاخته‌های عصبی». |  |
| ۱۹۶۳ |  | الن هاجکین |  بریتانیا | برای «کشف مکانیزم یون‌های درگیر در تحریک و مهار عصب محیطی و مرکزی و غشای یاخته‌های عصبی». |  |
| ۱۹۶۳ |  | اندرو هاکسلی |  بریتانیا | برای «کشف مکانیزم یون‌های درگیر در تحریک و مهار عصب محیطی و مرکزی و غشای یاخته‌های عصبی». |  |
| ۱۹۶۴ |  | کنراد امیل بلوخ |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف مکانیسم تنظیم کلسترول و متابولیسم اسید چرب». |  |
| ۱۹۶۴ |  | فئودور فلیکس کنراد لینن |  آلمان غربی | برای «کشف مکانیسم تنظیم کلسترول و متابولیسم اسید چرب». |  |
| ۱۹۶۵ |  | فرانسوا ژاکوب |  فرانسه | برای «کشف کنترل ژنتیکی (رونویسی (ژنتیک)) آنزیم‌ها و سنتز ویروس‌ها (پروویروس)». |  |
| ۱۹۶۵ |  | آندره لووف |  فرانسه | برای «کشف کنترل ژنتیکی (رونویسی (ژنتیک)) آنزیم‌ها و سنتز ویروس‌ها (پروویروس)». |  |
| ۱۹۶۵ |  | ژاک مونو |  فرانسه | برای «کشف کنترل ژنتیکی (رونویسی (ژنتیک)) آنزیم‌ها و سنتز ویروس‌ها (پروویروس)». |  |
| ۱۹۶۶ |  | فرانسیس پیتون راوس |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف نئوپلاسم ایجادشده از ویروسها». |  |
| ۱۹۶۶ |  | چارلز برنتون هاگینز |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشاف درمان هورمونی سرطان پروستات». |  |
| ۱۹۶۷ |  | راگنار گرانیت |  فنلاند  سوئد | برای «کشف و بررسی فرآیندهای فیزیولوژیکی و شیمیایی اولیه در چشم». |  |
| ۱۹۶۷ |  | هالدن کفر هارتلین |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف و بررسی فرآیندهای فیزیولوژیکی و شیمیایی اولیه در چشم». |  |
| ۱۹۶۷ |  | جرج والد |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف و بررسی فرآیندهای فیزیولوژیکی و شیمیایی اولیه در چشم». |  |
| ۱۹۶۸ |  | رابرت دبلیو. هالی |  ایالات متحده آمریکا | برای «تفسیر رمز ژنتیکی و عملکرد آن در زیست‌ساخت پروتئین». |  |
| ۱۹۶۸ |  | هار گوبیند کورانا |  هند  ایالات متحده آمریکا | برای «تفسیر رمز ژنتیکی و عملکرد آن در زیست‌ساخت پروتئین». |  |
| ۱۹۶۸ |  | مارشال وارن نایرنبرگ |  ایالات متحده آمریکا | برای «تفسیر رمز ژنتیکی و عملکرد آن در زیست‌ساخت پروتئین». |  |
| ۱۹۶۹ |  | مکس دلبروک |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف مکانیزم تکثیر و ساختار ژنتیکی ویروس‌ها». |  |
| ۱۹۶۹ |  | آلفرد هرشی |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف مکانیزم تکثیر و ساختار ژنتیکی ویروس‌ها». |  |
| ۱۹۶۹ |  | سالوادور لوریا |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف مکانیزم تکثیر و ساختار ژنتیکی ویروس‌ها». |  |
| ۱۹۷۰ |  | جولیوس اکسلراد |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف فرستنده‌های هومورال در پایانه‌های عصبی و مکانیسم ذخیره، انتشار و غیرفعال‌کردن آنها». |  |
| ۱۹۷۰ |  | اولف فون اویلر |  سوئد | برای «کشف فرستنده‌های هومورال در پایانه‌های عصبی و مکانیسم ذخیره، انتشار و غیرفعال‌کردن آنها». |  |
| ۱۹۷۰ |  | برنارد کتس |  بریتانیا | برای «کشف فرستنده‌های هومورال در پایانه‌های عصبی و مکانیسم ذخیره، انتشار و غیرفعال‌کردن آنها». |  |
| ۱۹۷۱ |  | ارل ویلبر سادرلند، جونیور |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات در مورد مکانیسم عمل هورمون‌ها». |  |
| ۱۹۷۲ |  | جرالد ادلمن |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفشان در مورد ساختار شیمیایی پادتن‌ها». |  |
| ۱۹۷۲ |  | رادنی رابرت پورتر |  بریتانیا | برای «کشفشان در مورد ساختار شیمیایی پادتن‌ها». |  |
| ۱۹۷۳ |  | کارل فون فریش |  آلمان غربی | برای «اکتشافات آنها در مورد سازمان‌دهی و استنباط از الگوهای رفتار فردی و اجتماعی». |  |
| ۱۹۷۳ |  | کنراد لورنتس |  اتریش | برای «اکتشافات آنها در مورد سازمان‌دهی و استنباط از الگوهای رفتار فردی و اجتماعی». |  |
| ۱۹۷۳ |  | نیکلاس تینبرگن |  هلند | برای «اکتشافات آنها در مورد سازمان‌دهی و استنباط از الگوهای رفتار فردی و اجتماعی». |  |
| ۱۹۷۴ |  | آلبر کلود |  بلژیک | برای «اکتشافات آنها در مورد ساختار و عملکرد یاخته». |  |
| ۱۹۷۴ |  | کریستین دو دوو |  بلژیک | برای «اکتشافات آنها در مورد ساختار و عملکرد یاخته». |  |
| ۱۹۷۴ |  | جرج امیل پالاده |  جمهوری سوسیالیستی رومانی | برای «اکتشافات آنها در مورد ساختار و عملکرد یاخته». |  |
| ۱۹۷۵ |  | دیوید بالتیمور |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف تعامل بین ویروس سرطانزا و مواد ژنتیکی سلول». |  |
| ۱۹۷۵ |  | رناتو دولبکو |  ایتالیا   ایالات متحده آمریکا | برای «کشف تعامل بین ویروس سرطانزا و مواد ژنتیکی سلول». |  |
| ۱۹۷۵ |  | هاوارد مارتین تمین |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف تعامل بین ویروس سرطانزا و مواد ژنتیکی سلول». |  |
| ۱۹۷۶ |  | باروخ اس. بلومبرگ |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف مکانیسم‌های جدید در نحوه شناخت منشأ و انتشار بیماری‌های عفونی». |  |
| ۱۹۷۶ |  | دانیل کارلتون گایداشک |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف مکانیسم‌های جدید در نحوه شناخت منشأ و انتشار بیماری‌های عفونی». |  |
| ۱۹۷۷ |  | روژه گیمن |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف چگونگی تولید هورمون‌های پپتیدی در مغز». |  |
| ۱۹۷۷ |  | اندرو شالی |  کانادا   لهستان   ایالات متحده آمریکا | برای «کشف چگونگی تولید هورمون‌های پپتیدی در مغز». |  |
| ۱۹۷۷ |  | روزالین سوسمن یالو |  ایالات متحده آمریکا | برای «توسعه رادیوایمونواسی هورمون‌های پپتیدی». |  |
| ۱۹۷۸ |  | ورنر آربر |   سوئیس | برای «کشف اندونوکلئازهای محدودکننده و کاربرد آنها در مشکلات ژنتیک مولکولی». |  |
| ۱۹۷۸ |  | دنیل ناتانس |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف اندونوکلئازهای محدودکننده و کاربرد آنها در مشکلات ژنتیک مولکولی». |  |
| ۱۹۷۸ |  | همیلتون او. اسمیت |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف اندونوکلئازهای محدودکننده و کاربرد آنها در مشکلات ژنتیک مولکولی». |  |
| ۱۹۷۹ |  | آلن کورماک |  آفریقای جنوبی | برای «توسعه مقطع‌نگاری رایانه‌ای (سی‌تی اسکن)». |  |
| ۱۹۷۹ |  | گادفری هانسفیلد |  بریتانیا | برای «توسعه مقطع‌نگاری رایانه‌ای (سی‌تی اسکن)». |  |
| ۱۹۸۰ |  | باروخ بن الصراف |  ونزوئلا | برای «اکتشافات آنها در مورد ساختار ژنتیکی مجموعه سازگاری بافتی اصلی که سیستم ایمنی را تنظیم می‌کنند». |  |
| ۱۹۸۰ |  | ژان دوسه |  فرانسه | برای «اکتشافات آنها در مورد ساختار ژنتیکی مجموعه سازگاری بافتی اصلی که سیستم ایمنی را تنظیم می‌کنند». |  |
| ۱۹۸۰ |  | جرج دیویس سنل |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات آنها در مورد ساختار ژنتیکی مجموعه سازگاری بافتی اصلی که سیستم ایمنی را تنظیم می‌کنند». |  |
| ۱۹۸۱ |  | راجر ولکات اسپری |  ایالات متحده آمریکا | برای «بررسی دقیق عملکرد تخصصی نیم‌کره‌های مغز». |  |
| ۱۹۸۱ |  | دیوید اچ. هیوبل |  کانادا | برای «بررسی در مورد پردازش اطلاعات در فیزیولوژی دستگاه بینایی». |  |
| ۱۹۸۱ |  | تورشتن ویسل |  سوئد | برای «بررسی در مورد پردازش اطلاعات در فیزیولوژی دستگاه بینایی». |  |
| ۱۹۸۲ |  | سونه بریسترم |  سوئد | برای «اکتشافات آنها در مورد پروستاگلاندین‌ها و مواد فعال بیولوژیکی مرتبط». |  |
| ۱۹۸۲ |  | بنگت ساموئلسون |  سوئد | برای «اکتشافات آنها در مورد پروستاگلاندین‌ها و مواد فعال بیولوژیکی مرتبط». |  |
| ۱۹۸۲ |  | سِر جان رابرت وین |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات آنها در مورد پروستاگلاندین‌ها و مواد فعال بیولوژیکی مرتبط». |  |
| ۱۹۸۳ |  | باربارا مک‌کلینتاک |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف سازه جابجاشدنی (توالی دی‌ان‌ای)». |  |
| ۱۹۸۴ |  | نیل کای یرنه |  دانمارک | برای «نظریه‌های مربوط به توسعه و کنترل دستگاه ایمنی و کشف عوامل تولید پادتن مونوکلونال». |  |
| ۱۹۸۴ |  | ژرژ جی.اف. کوهلر |  آلمان غربی | برای «نظریه‌های مربوط به توسعه و کنترل دستگاه ایمنی و کشف عوامل تولید پادتن مونوکلونال». |  |
| ۱۹۸۴ |  | سزار میلستین |  آرژانتین  بریتانیا | برای «نظریه‌های مربوط به توسعه و کنترل دستگاه ایمنی و کشف عوامل تولید پادتن مونوکلونال». |  |
| ۱۹۸۵ |  | مایکل اس. براون |  ایالات متحده آمریکا | برای «بررسی در مورد تنظیم متابولیسم کلسترول». |  |
| ۱۹۸۵ |  | جوزف ال. گلدستین |  ایالات متحده آمریکا | برای «بررسی در مورد تنظیم متابولیسم کلسترول». |  |
| ۱۹۸۶ |  | استنلی کوهن |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف فاکتور رشد». |  |
| ۱۹۸۶ |  | ریتا لوی مونتالچینی |  ایتالیا | برای «کشف فاکتور رشد». |  |
| ۱۹۸۷ |  | سوسومو تونگاوا |  ژاپن | برای «کشف اصول ژنتیکی در تولید و تنوع پادتن‌ها». |  |
| ۱۹۸۸ |  | جیمز دبلیو بلک |  بریتانیا | برای «کشف چگونگی ساخت پروپرانولول». |  |
| ۱۹۸۸ |  | گرترود بی. الیون |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف چگونگی ساخت پروپرانولول». |  |
| ۱۹۸۸ |  | جرج اچ. هیچینگز |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف چگونگی ساخت پروپرانولول». |  |
| ۱۹۸۹ |  | جی. مایکل بیشاپ |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف منشأ سلولی آنکوژنهای رتروویروس». |  |
| ۱۹۸۹ |  | هارولد وارموس |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف منشأ سلولی آنکوژنهای رتروویروس». |  |
| ۱۹۹۰ |  | جوزف موری |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات آنها در مورد پیوند عضو و سلول بنیادی در درمان بیماری‌های انسان». |  |
| ۱۹۹۰ |  | ادوارد دونال توماس |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات آنها در مورد پیوند عضو و سلول بنیادی در درمان بیماری‌های انسان». |  |
| ۱۹۹۱ |  | اروین نییر |  آلمان غربی | برای «کشف در مورد عملکرد مجرای یونی در سلول‌ها». |  |
| ۱۹۹۱ |  | برت ساکمن |  آلمان غربی | برای «کشف در مورد عملکرد مجرای یونی در سلول‌ها». |  |
| ۱۹۹۲ |  | ادموند اچ. فیشر |   سوئیس  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات آنها در مورد برگشت پذیریِ فسفوریلاسیون پروتئین به عنوان یک مکانیسم بیولوژیکی». |  |
| ۱۹۹۲ |  | ادوین جی. کربس |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات آنها در مورد برگشت پذیریِ فسفوریلاسیون پروتئین به عنوان یک مکانیسم بیولوژیکی». |  |
| ۱۹۹۳ |  | ریچارد رابرتس |  بریتانیا | برای «کشف فرایند تقسیم ژن‌ها». |  |
| ۱۹۹۳ |  | فیلیپ آلن شارپ |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف فرایند تقسیم ژن‌ها». |  |
| ۱۹۹۴ |  | آلفرد جی. گیلمان |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ جی‌پروتئین و نقش این پروتئین‌ها در ترارسانی پیام سلول‌ها». |  |
| ۱۹۹۴ |  | مارتین رادبل |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ جی‌پروتئین و نقش این پروتئین‌ها در ترارسانی پیام سلول‌ها». |  |
| ۱۹۹۵ |  | ادوارد بی. لوئیس |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ کنترل ژنتیکی در مراحل اولیهٔ رویان‌زایی». |  |
| ۱۹۹۵ |  | کریستیانه نوسلاین-فولهارت |  آلمان غربی | برای «کشفِ کنترل ژنتیکی در مراحل اولیهٔ رویان‌زایی». |  |
| ۱۹۹۵ |  | اریک اف. ویشاوس |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ کنترل ژنتیکی در مراحل اولیهٔ رویان‌زایی». |  |
| ۱۹۹۶ |  | پیتر سی. دوهرتی |  استرالیا | برای «کشفِ عملکرد مجموعه سازگاری بافتی اصلی». |  |
| ۱۹۹۶ |  | رلف مارتین تسینکرناگل |   سوئیس | برای «کشفِ عملکرد مجموعه سازگاری بافتی اصلی». |  |
| ۱۹۹۷ |  | استنلی پریسینر |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ پریون - یک عامل بیولوژیکی جدید در عفونت». |  |
| ۱۹۹۸ |  | رابرت فرانسیس فوچگات |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ نیتریک اکسید به عنوان یک مولکول مهم در سیگنالینگ سلولی». |  |
| ۱۹۹۸ |  | لوئیز ایگنارو |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ نیتریک اکسید به عنوان یک مولکول مهم در سیگنالینگ سلولی». |  |
| ۱۹۹۸ |  | فرید مراد |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ نیتریک اکسید به عنوان یک مولکول مهم در سیگنالینگ سلولی». |  |
| ۱۹۹۹ |  | گونتر بلوبل |  آلمان  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ اینکه پروتئین‌ها دارای سیگنال‌های ذاتی هستند که جابجائی و محل استقرار آنها را در سلول کنترل می‌کند». |  |
| ۲۰۰۰ |  | آروید کارلسون |  سوئد | برای «کشفِ ترارسانی پیام در دستگاه عصبی». |  |
| ۲۰۰۰ |  | پال گرینگارد |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ ترارسانی پیام در دستگاه عصبی». |  |
| ۲۰۰۰ |  | اریک کندل |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشفِ ترارسانی پیام در دستگاه عصبی». |  |
| ۲۰۰۱ |  | لیلند هارتول |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات‌شان در زمینه نحوه کارکرد چرخه سلولی». |  |
| ۲۰۰۱ |  | تیم هانت |  بریتانیا | برای «اکتشافات‌شان در زمینه نحوه کارکرد چرخه سلولی». |  |
| ۲۰۰۱ |  | پائول نرس |  بریتانیا | برای «اکتشافات‌شان در زمینه نحوه کارکرد چرخه سلولی». |  |
| ۲۰۰۲ |  | سیدنی برنر |  آفریقای جنوبی | برای «اکتشافات‌شان در زمینهٔ نقش تنظیم ژنتیکی در رشد اعضای بدن و خزان یاخته‌ای». |  |
| ۲۰۰۲ |  | رابرت هرویتس |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشافات‌شان در زمینهٔ نقش تنظیم ژنتیکی در رشد اعضای بدن و خزان یاخته‌ای». |  |
| ۲۰۰۲ |  | جان سالستن |  بریتانیا | برای «اکتشافات‌شان در زمینهٔ نقش تنظیم ژنتیکی در رشد اعضای بدن و خزان یاخته‌ای». |  |
| ۲۰۰۳ |  | پال لاتربور |  ایالات متحده آمریکا | "برای «کشف تصویرسازی تشدید مغناطیسی (ام‌آرآی)». |  |
| ۲۰۰۳ |  | پیتر منزفیلد |  بریتانیا | "برای «کشف تصویرسازی تشدید مغناطیسی (ام‌آرآی)». |  |
| ۲۰۰۴ |  | ریچارد اکسل |  ایالات متحده آمریکا | برای «پژوهش در مورد حس بویایی در انسان و کشف خانواده‌ای از ژن‌ها». |  |
| ۲۰۰۴ |  | لیندا باک |  ایالات متحده آمریکا | برای «پژوهش در مورد حس بویایی در انسان و کشف خانواده‌ای از ژن‌ها». |  |
| ۲۰۰۵ |  | بری مارشال |  استرالیا | برای «کشف هلیکوباکتر پیلوری و رابطه‌اش در ایجاد زخم‌های روده و معده». |  |
| ۲۰۰۵ |  | رابین وارن |  استرالیا | برای «کشف هلیکوباکتر پیلوری و رابطه‌اش در ایجاد زخم‌های روده و معده». |  |
| ۲۰۰۶ |  | اندرو فایر |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف روند آران‌ای مداخله‌گر درون سلول». |  |
| ۲۰۰۶ |  | کریگ ملو |  ایالات متحده آمریکا | برای «کشف روند آران‌ای مداخله‌گر درون سلول». |  |
| ۲۰۰۷ |  | ماریو کاپکی |  ایالات متحده آمریکا | برای «اکتشاف و تحقیقات پیرامون معرفی تغییرات خاص ژن در موش‌های آزمایشگاهی با استفاده از سلولهای بنیادی جنینی». |  |
| ۲۰۰۷ |  | مارتین اونز |  بریتانیا | برای «اکتشاف و تحقیقات پیرامون معرفی تغییرات خاص ژن در موش‌های آزمایشگاهی با استفاده از سلولهای بنیادی جنینی». |  |