فهرست قطعنامه‌های سازمان ملل در مورد فلسطین
قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل

قطعنامه ۴۲: مسئله فلسطین (۵ مارس ۱۹۴۸) به کمیسیون فلسطین توصیه‌هایی را می‌طلبد
قطعنامه ۴۳: مسئله فلسطین (۱ آوریل ۱۹۴۸) "افزایش خشونت و بی نظمی در فلسطین" را به رسمیت می‌شناسد و از نمایندگان "آژانس یهودی فلسطین و کمیته عالی عربی" می‌خواهد، با شورای امنیت ترتیب دهند "آتش بس بین اعراب و جوامع یهودی فلسطین … از گروه‌های مسلح عربی و یهودی در فلسطین خواستند که فوراً اعمال خشونت آمیز را متوقف کنند. "
قطعنامه ۴۴: مسئله فلسطین (۱ آوریل ۱۹۴۸) خواستار تشکیل جلسه ویژه مجمع عمومی است
قطعنامه ۴۶: سؤال فلسطین (۱۷ آوریل ۱۹۴۸) از آنجا که پادشاهی متحده قدرت اجباری است، "این مسئول حفظ صلح و نظم در فلسطین است." قطعنامه‌ها همچنین "از همه افراد و سازمان‌های فلسطین فراخوانده می‌شود" تا واردات "باندهای مسلح و پرسنل جنگی … از هر مبنای آنها ؛.. اسلحه و مواد جنگی ؛.. خودداری کنید، در انتظار دولت آینده فلسطین … از هرگونه فعالیت سیاسی که ممکن است به منافع حقوق، ادعاها یا موقعیت هر یک از جامعه آسیب بزند، … از هرگونه عملی که امنیت مکانهای مقدس در فلسطین را به خطر اندازد، خودداری کنید. "
قطعنامه ۴۸: ۲۳ آوریل ۱۹۴۸، از همه طرف‌های ذی‌ربط می‌خواهد تا قطعنامه ۴۶ شورای امنیت سازمان ملل را رعایت کنند و کمسیون آتش‌بس را برای فلسطین تأسیس می‌کنند تا از SC در اجرای آتش‌بس استفاده کنند. ۸–۰، ممتنع از کلمبیا، SSR اوکراین و اتحاد جماهیر شوروی تأیید شد.
قطعنامه ۴۹: ۲۲ مه ۱۹۴۸ دستور آتش‌بس را صادر کرد که ظهر، ۲۴ مه ۱۹۴۸، به وقت محلی در نیویورک اجرا شود. دستور می‌دهد کمیسیون آتش‌بس فلسطین که قبلاً گزارش داده بود پیرامون انطباق. مصوب ۸–۰، ممتنع از اتحاد جماهیر شوروی اتحادیه اروپا، اتحاد جماهیر شوروی و سوریه.
قطعنامه ۵۰: ۲۹ مه ۱۹۴۸، خواستار آتش‌بس چهار هفته ای است که شامل فلسطین، مصر، عراق، لبنان، عربستان سعودی، سوریه، ماوراءجان و یمن است. از همه می‌خواهد تا از اماکن مقدس و اورشلیم محافظت کنند. در صورت لزوم به بسیاری از ناظران نظامی واسطه سازمان ملل را پیشنهاد می‌کند. تخلفات بیشتر و شورای اقدامات مربوط به فصل هفتم منشور سازمان ملل را در نظر خواهد گرفت. در قسمتهای مصوب؛ به‌طور کلی رای‌گیری در مورد قطعنامه
قطعنامه ۵۳: مسئله فلسطین (۷ ژوئیه ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۴: مسئله فلسطین (۱۵ ژوئیه ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۶: مسئله فلسطین (۱۹ اوت ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۷: مسئله فلسطین (۱۸ سپتامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۵۹: مسئله فلسطین (۱۹ اکتبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۰: مسئله فلسطین (۲۹ اکتبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۱: مسئله فلسطین (۴ نوامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۲: مسئله فلسطین (۱۶ نوامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۶: مسئله فلسطین (۲۹ دسامبر ۱۹۴۸)
قطعنامه ۶۹: پذیرش اسرائیل در سازمان ملل (۰۴ مارس ۱۹۴۹)
قطعنامه ۷۲: سؤال فلسطین (۱۱ اوت ۱۹۴۹)
قطعنامه ۷۳: مسئله فلسطین (۱۱ اوت ۱۹۴۹)
قطعنامه ۸۹ (۱۷ نوامبر ۱۹۵۰): در مورد آتش‌بس در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ و «انتقال افراد».
قطعنامه ۹۲: مسئله فلسطین (۸ مه ۱۹۵۱)
قطعنامه ۹۳: مسئله فلسطین (۱۸ مه ۱۹۵۱)
قطعنامه ۹۵: مسئله فلسطین (۱ سپتامبر ۱۹۵۱)
قطعنامه ۱۰۰: مسئله فلسطین (۲۷ اکتبر ۱۹۵۳)
قطعنامه ۱۰۱: مسئله فلسطین (۲۴ نوامبر ۱۹۵۳)
قطعنامه ۱۰۶: مسئله فلسطین (۲۹ مارس ۱۹۵۵) اسرائیل را برای حمله به غزه محکوم کرد.
قطعنامه ۱۰۷: مسئله فلسطین (۳۰ مارس)
قطعنامه ۱۰۸: مسئله فلسطین (۸ سپتامبر)
قطعنامه ۱۱۳: مسئله فلسطین (۴ آوریل)
قطعنامه ۱۱۴: مسئله فلسطین (۴ ژوئن)
قطعنامه ۱۲۷: مسئله فلسطین (۲۲ ژانویه ۱۹۵۸) "..." توصیه می‌کند که اسرائیل "منطقه کسی" خود را در اورشلیم به حالت تعلیق درآورد.
قطعنامه ۲۲۸: مسئله فلسطین (۲۵ نوامبر ۱۹۶۶) "..." اسرائیل را "بخاطر حمله خود به سامو در کرانه باختری و سپس تحت کنترل اردن" سانسور می‌کند ".
قطعنامه ۲۳۳ جنگ شش روزه (۶ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۴ جنگ شش روزه (۷ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۵ جنگ شش روزه (۹ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۶ جنگ شش روزه (۱۱ ژوئن ۱۹۶۷)
قطعنامه ۲۳۷: جنگ شش روزه ۱۴ ژوئن ۱۹۶۷) "..." اسرائیل را ترغیب می‌کند تا اجازه بازگشت پناهندگان فلسطینی جدید ۱۹۶۷ را بدهند ". و از اسرائیل خواست تا از امنیت و رفاه ساکنان مناطقی که درگیری صورت گرفته‌است اطمینان حاصل کند.
قطعنامه ۲۴۰ (۲۵ اکتبر ۱۹۶۷): در مورد نقض آتش‌بس
قطعنامه ۲۴۲ (۲۲ نوامبر ۱۹۶۷): خاتمه کلیه ادعاها یا حالت‌های خصمانه و احترام و تأیید به حاکمیت، تمامیت ارضی و استقلال سیاسی هر کشور در منطقه. از همسایگان اسرائیل می‌خواهد به وضعیت دفاعی خاتمه دهند و با عقب‌نشینی نیروهای خود از زمین ادعا شده توسط سایر احزاب در جنگ ۱۹۶۷، اسرائیل را متعهد به تلافی می‌کنند. امروز به‌طور معمول تعبیر می‌شود که خواستار ایجاد زمین برای صلح به عنوان راهی برای حل مناقشه اعراب و اسرائیل است.
قطعنامه ۲۴۸: (۲۴ مارس ۱۹۶۸) "..." اسرائیل را برای حمله گسترده خود به کرامه در اردن محکوم کرد ".
قطعنامه ۲۵۰: (۲۷ آوریل) "..." اسرائیل را فراخوانی می‌کند که از برگزاری رژه نظامی در اورشلیم خودداری کنند ".
قطعنامه ۲۵۱: (۲ مه) «... به شدت مخالف قطعنامه ۲۵۰ نظامی اسرائیل در اورشلیم است.»
قطعنامه ۲۵۲: (۲۱ مه) "..." اقدامات اسرائیل برای متحد کردن قدس به عنوان پایتخت یهود "را نامعتبر اعلام می‌کند.
قطعنامه ۲۵۶: (۱۶ اوت) "..." حمله اسرائیل به اردن را "نقض آشکار" محکوم کرد.
قطعنامه ۲۵۸: (۱۸ سپتامبر) … با ابراز نگرانی از رفاه ساکنان سرزمین‌های تحت اشغال اسرائیل، و از نماینده ویژه درخواست کرد که برای گزارش قطعنامه ۲۳۷ گزارش شود و اسرائیل همکاری کند.
قطعنامه ۲۵۹: (۲۷ سپتامبر) "..." از امتناع اسرائیل از پذیرش مأموریت سازمان ملل برای تحقیق در مورد اشغال ابراز تأسف می‌کند ".
قطعنامه ۲۶۲: (۳۱ دسامبر) "..." اسرائیل را برای حمله به فرودگاه بیروت محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۲۶۵: (۱ آوریل ۱۹۶۹) "..." اسرائیل را برای حملات هوایی به نمک "محکوم می‌کند".
قطعنامه ۲۶۷: (۳ ژوئیه) "..." اسرائیل را برای اقدامات اداری برای تغییر وضعیت بیت‌المقدس سانسور می‌کند ".
قطعنامه ۲۷۰: (۲۶ اوت) "..." اسرائیل را برای حملات هوایی به روستاهای جنوب لبنان محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۲۷۱: (۱۵ سپتامبر) "..." محکوم کردن "عدم اجرای اسرائیل در اجرای قطعنامه‌های سازمان ملل در بیت المقدس".
قطعنامه ۲۷۹: (۱۲ مه ۱۹۷۰) «خواستار خروج فوری کلیه نیروهای مسلح اسرائیل از خاک لبنان است.» (متن کامل)
قطعنامه ۲۸۰: (۱۹ مه) "..." حمله اسرائیل علیه لبنان را محکوم کرد ".
قطعنامه ۲۸۵: (۵ سپتامبر) "..." خواستار خروج فوری اسرائیل از لبنان ".
قطعنامه ۲۹۸: (۲۵ سپتامبر ۱۹۷۱) "..." از تغییر وضعیت بیت‌المقدس اسرائیل ابراز تأسف می‌کند ".
قطعنامه ۳۱۳: (۲۸ فوریه ۱۹۷۲) "..." "خواستار آن است که اسرائیل حملات علیه لبنان را متوقف کند".
قطعنامه ۳۱۶: (۲۶ ژوئن) "..." اسرائیل را برای حملات مکرر به لبنان محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۳۱۷: (۲۱ ژوئیه) "..." از امتناع اسرائیل از آزادی اعراب ربوده شده در لبنان ابراز تأسف می‌کند ".
قطعنامه ۳۳۱: (۲۰ آوریل ۱۹۷۳)
قطعنامه ۳۳۲: (۲۱ آوریل) "..." حملات مکرر اسرائیل علیه لبنان را محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۳۳۷: (۱۵ اوت) "..." اسرائیل را به دلیل نقض حق حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان و انحراف به اجبار و تصرف یک هواپیمای لبنانی از فضای هوایی لبنان محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۳۳۸ (۲۲ اکتبر ۱۹۷۳): "..." "خواستار آتش بس" در جنگ یوم کیپور و "اجرای قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت (۱۹۶۷) در همه قسمت‌های آن" است، و "تصمیم می‌گیرد، فوراً و همزمان با آتش بس، مذاکرات بین طرفین ذی‌ربط تحت حمایت‌های مناسب با هدف برقراری صلح عادلانه و بادوام در خاورمیانه آغاز می‌شود. "
قطعنامه ۳۳۹ (۲۳ اکتبر 1973): Res. ۳۳۸، ناظران سازمان ملل را اعزام کنید.
قطعنامه ۳۴۰ (۲۵ اکتبر): "خواستار مشاهده آتش‌بس فوری و کامل، در هر ۳۳۸ و ۳۳۹ است و درخواست افزایش تعداد ناظران نظامی سازمان ملل را دارد
قطعنامه ۳۴۱ (۲۷ اکتبر): "گزارش اجرای قطعنامه ۳۴۰ را تصویب می‌کند
قطعنامه ۳۴۴ (۱۵ دسامبر)
قطعنامه ۳۴۶ (۸ آوریل ۱۹۷۴)
قطعنامه ۳۴۷: (۲۴ آوریل) "..." حمله اسرائیل به لبنان را محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۳۵۰ (۳۱ مه ۱۹۷۴) نیروی ناظران از سازمان ملل متحد را برای نظارت بر آتش‌بس بین اسرائیل و سوریه در پی جنگ یوم کیپور تأسیس کرد.
قطعنامه ۳۶۳ (۲۹ نوامبر)
قطعنامه ۳۶۸ (۱۷ آوریل ۱۹۷۵) از طرفین درگیر در شرایط حاکم بر تنش در خاورمیانه خواست تا بلافاصله قطعنامه ۳۳۸ را اجرا کنند.
قطعنامه ۳۶۹ (۲۸ مه ۱۹۷۵) با ابراز نگرانی از وضعیت حاکم بر تنش در خاورمیانه، مجدداً تأکید کرد که دو توافق قبلی تنها گامی در جهت اجرای قطعنامه ۳۳۸ بوده و طرفین را به اجرای آن فراخوانده و تمدید کرده‌اند. مأموریت نیروهای ناظر بر سازمان منع سازمان ملل متحد.
قطعنامه ۳۷۱، از عدم پیشرفت در جهت صلح پایدار در خاورمیانه ابراز نگرانی کرد.
قطعنامه ۳۹۰، گزارشی را در مورد نیروی ناظر بر سازمان منع سازمان ملل متحد و تمدید وظیفه خود در نظر گرفت، به تلاشها برای برقراری صلح در خاورمیانه اشاره کرد، اما ابراز نگرانی از وضعیت غالب تنش‌ها ابراز نگرانی کرد و خواستار اجرای قطعنامه ۳۳۸ شد.
قطعنامه ۳۹۶
قطعنامه ۴۰۸
قطعنامه ۴۱۶
قطعنامه ۴۲۰، در رابطه با نیروی ناظر سازمان ملل در مورد عدم انکار.
قطعنامه ۴۲5 (1978): "..." از اسرائیل می‌خواهد که نیروهای خود را از لبنان خارج کند. " خروج اسرائیل از لبنان تا ۱۶ ژوئن ۲۰۰۰ به پایان رسید.
قطعنامه ۴۲۶، نیروی موقت سازمان ملل را در لبنان (UNIFIL) تأسیس کرد.
قطعنامه ۴۲۷: "..." اسرائیل را فراخوانده است تا خروج خود از لبنان را کامل کند ".
قطعنامه ۴۲۹
قطعنامه ۴۳۴، دستورالعمل UNIFIL را تجدید کرد و از اسرائیل و لبنان خواست تا قطعنامه‌های قبلی را اجرا کنند.
قطعنامه ۴۳۸
قطعنامه ۴۴۱
قطعنامه ۴۴۴: "..." از عدم همکاری اسرائیل با نیروهای صلح سازمان ملل متحد ابراز تأسف می‌کند ".
قطعنامه ۴۴6 (1979): "تعیین می‌کند" که شهرک سازی اسرائیل یک "مانع جدی" برای صلح است و اسرائیل را ملزم به پیروی از کنوانسیون چهارم ژنو می‌کند ".
قطعنامه ۴۴۹، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متوقف شده سازمان ملل.
قطعنامه ۴۵۰: "..." اسرائیل را متوقف می‌کند که حمله به لبنان را متوقف کند ".
قطعنامه ۴۵۲: "..." اسرائیل را متوقف می‌کند که ساخت و سازها در مناطق اشغالی را متوقف کند ".
قطعنامه ۴۵۶، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متحد برای برکناری.
قطعنامه ۴۵۹، در مورد UNIFIL.
قطعنامه ۴۶۵: "..." شهرکهای اسرائیل را ابراز تأسف می‌کند و از همه کشورهای عضو می‌خواهد به برنامه تسویه اسرائیل کمک نکنند ".
قطعنامه ۴۶۷: "..." به شدت از مداخله نظامی اسرائیل در لبنان ابراز تأسف می‌کند ".
قطعنامه ۴۶۸: "..." اسرائیل را متوقف می‌کند که اخراج‌های غیرقانونی دو شهردار فلسطین و یک قاضی را متوقف سازد و بازگشت آنها را تسهیل کند. "
قطعنامه ۴۶۹: "..." به شدت ابراز نارضایتی "از عدم اجرای اسرائیل در اجرای دستور شورا مبنی بر تبعید فلسطینیان".
قطعنامه ۴۷۰، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متوقف شده سازمان ملل.
قطعنامه ۴۷۱: "..." از عدم تحقق اسرائیل در کنوانسیون چهارم ژنو ابراز نگرانی می‌کند ".
قطعنامه ۴۷۴، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متحد از منع سازمان ملل.
قطعنامه ۴۷۶: "..." تأکید می‌کند که ادعای اسرائیل در بیت‌المقدس "باطل است". تغییر وضعیت بیت‌المقدس به منزله نقض آشکار چهارمین کنوانسیون ژنو است.
قطعنامه ۴۷۸ (۲۰ اوت ۱۹۸۰): «مجازاتها (اسرائیل) با شدیدترین شرایط» برای ادعای خود در بیت‌المقدس در «قانون اساسی».
قطعنامه ۴۸۱، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متحد از سازمان ملل.
قطعنامه ۴۸۳، با توجه به شرایط اسرائیل و لبنان، به نیاز مستمر یونیفیل اشاره کرد و دستور کار خود را تمدید کرد.
قطعنامه ۴۸۴: "..." این امر را ضروری می‌داند که اسرائیل مجدداً پذیرفت که دو شهردار فلسطینی تبعید شده را پذیرفت. "
قطعنامه ۴۸۵، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متوقف شده سازمان ملل.
قطعنامه ۴۸۷: "..." اسرائیل را به دلیل حمله به تأسیسات هسته ای عراق به شدت محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۴۸۸، در مورد UNIFIL.
قطعنامه ۴۹۳، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متوقف شده سازمان ملل.
قطعنامه ۴۹۸: "..." از اسرائیل خواست تا از لبنان خارج شود ".
قطعنامه ۵۰۱: "..." از اسرائیل می‌خواهد که حملات علیه لبنان را متوقف کند و سربازانش را پس بگیرد ".
قطعنامه ۵۰۶، در مورد نیروی ناظر از سازمان ملل متحد برای برکناری.
قطعنامه ۵۰۸: خواستار پایان یافتن خصومت بین اسرائیل و PLO در لبنان شد و خواستار آتش‌بس شد.
قطعنامه ۵۰۹: "..." خواستار آن است که اسرائیل نیروهای خود را فوراً و بدون قید و شرط از لبنان خارج کند ".
قطعنامه ۵۱۱، دستورالعمل UNIFIL را تمدید کرد.
قطعنامه ۵۱۵: "..." خواستار آن است که اسرائیل محاصره خود را از بیروت برداشته و اجازه دهد تا مواد غذایی وارد شود ".
قطعنامه ۵۱۶، متوقف شد که فوراً فعالیت‌های نظامی در لبنان را متوقف کرد و خاطرنشان کرد: نقض آتش‌بس در بیروت.
قطعنامه ۵۱۷: "..." اسرائیل را به دلیل عدم پیروی از قطعنامه‌های سازمان ملل متحد سؤال می‌کند و خواستار آن است که اسرائیل نیروهای خود را از لبنان خارج کند. "
قطعنامه ۵۱۸: "..." خواستار آن است که اسرائیل به‌طور کامل با نیروهای سازمان ملل در لبنان همکاری کند ".
قطعنامه ۵۱۹، وظیفه یونیفیل را تمدید کرد، و به آن اجازه داد تا کارهای بشردوستانه را انجام دهد.
قطعنامه ۵۲۰: "..." حمله اسرائیل به بیروت غربی را محکوم می‌کند ".
قطعنامه ۵۲۳، مربوط به UNIFIL است
قطعنامه ۵۲۴
قطعنامه ۵۲۹
قطعنامه ۵۳۱
قطعنامه ۵۳۶
قطعنامه ۵۳۸
قطعنامه ۵۴۳
قطعنامه ۵۴۹
قطعنامه ۵۵۱
قطعنامه ۵۵۵
قطعنامه ۵۵۷
قطعنامه ۵۶۱
قطعنامه ۵۶۳
قطعنامه ۵۷۳: "..." اسرائیل را به شدت "بخاطر بمباران تونس در حمله به مقر PLO" محکوم کرد.
قطعنامه ۵۷۵
قطعنامه ۵۷۶
قطعنامه ۵۸۳
قطعنامه ۵۸۴
قطعنامه ۵۸۶
قطعنامه ۵۸۷ "..." به یادداشتهای قبلی اسرائیل مبنی بر عقب‌نشینی نیروهای خود از لبنان توجه می‌کند و از همه طرف‌ها خواست تا عقب‌نشینی کنند.
قطعنامه ۵۹۲: "..." قتل دانشجویان فلسطینی در دانشگاه بیرزیت توسط نیروهای اسرائیلی را به شدت ابراز تأسف می‌کند ".
قطعنامه ۵۹۴
قطعنامه ۵۹۶
قطعنامه ۵۹۹
قطعنامه ۶۰۳
قطعنامه ۶۰۵: "..." به شدت از سیاست‌ها و شیوه‌های اسرائیل برای انکار حقوق بشر فلسطینی‌ها ابراز تأسف می‌کند.
قطعنامه ۶۰۷: "..." از اسرائیل می‌خواهد که فلسطینی‌ها را تبعید نکنند و شدیداً از آن می‌خواهند که به کنوانسیون چهارم ژنو تبعیت کند.
قطعنامه ۶۰۸: «... با ابراز تأسف از اینکه اسرائیل از سازمان ملل سرپیچی کرده و غیرنظامیان فلسطینی را تبعید کرده‌است».
قطعنامه ۶۰۹
قطعنامه ۶۱۱: "... ترور اسرائیل از خلیل الوظیر را به عنوان" نقض آشکار منشور "محکوم کرد
قطعنامه ۶۱۳
قطعنامه ۶۱۷
قطعنامه ۶۲۴
قطعنامه ۶۳۰
قطعنامه ۶۳۳
قطعنامه ۶۳۶: "... از اعزام اسرائیلی‌ها به غیرنظامیان فلسطینی ابراز تأسف می‌کند.
قطعنامه ۶۳۹ (۳۱ ژوئیه ۱۹۸۹)
قطعنامه ۶۴۱ (۳۰ اوت ۱۹۸۹): "..." از ادامه اعزام اسرائیلی فلسطینی‌ها به اسرائیل ابراز تأسف می‌کند.
قطعنامه ۶۴۵ (۲۹ نوامبر ۱۹۸۹)
قطعنامه ۶۵۵ (۳۱ مه ۱۹۹۰)
قطعنامه ۶۷۲ (۱۲ اکتبر ۱۹۹۰): "..." اسرائیل را به دلیل "خشونت علیه فلسطینی هاً در حرام الشریف / کوه معبد محکوم می‌کند.
قطعنامه ۶۷۹ (۳۰ نوامبر ۱۹۹۰)
قطعنامه ۶۸۱ (۲۰ دسامبر ۱۹۹۰): "..." از تأیید مجدد اسرائیل از اعزام فلسطینی‌ها خبر داد.
قطعنامه ۶۸۴ (۳۰ ژانویه ۱۹۹۱)
قطعنامه ۶۹۴ (۲۴ مه ۱۹۹۱): "..." اعزام اسرائیل از فلسطینی‌ها را ابراز تأسف می‌کند و از آن می‌خواهد تا بازگشت ایمن و فوری آنها را تضمین کند.
قطعنامه ۶۹۵ (۳۰ مه ۱۹۹۱)
قطعنامه ۷۰۱ (۳۱ ژوئیه ۱۹۹۱)
قطعنامه ۷۲۲ (۲۹ نوامبر ۱۹۹۱)
قطعنامه ۷۲۶ (۰۶ ژانویه ۱۹۹۲): "..." تبعید اسرائیل از فلسطینی‌ها را به شدت محکوم می‌کند.
قطعنامه ۷۳۴ (۲۹ ژانویه ۱۹۹۲)
قطعنامه ۷۵۶ (۲۹ مه ۱۹۹۲)
قطعنامه ۷۶۸ (۳۰ ژوئیه ۱۹۹۲)
قطعنامه ۷۹۰ (۲۵ نوامبر ۱۹۹۲)
قطعنامه ۷۹۹ (۱۸ دسامبر ۱۹۹۲): "..." به شدت "تبعید ۴۱۳ فلسطینی اسرائیل را محکوم می‌کند و خواستار بازگشت فوری آنها می‌شود.
قطعنامه ۸۰۳ (۲۸ ژانویه ۱۹۹۳)
قطعنامه ۸۳۰ (۲۶ مه ۱۹۹۳)
قطعنامه ۸۵۲ (۲۸ ژوئیه ۱۹۹۳)
قطعنامه ۸۸۷ (۲۹ نوامبر ۱۹۹۳)
قطعنامه ۸۹۵ (۲۸ ژانویه ۱۹۹۴)
قطعنامه ۹۰۴ (۱۸ مارس ۱۹۹۴): غار قتل‌عام مردسالاران.
قطعنامه ۱۰۷۳ (۲۸ سپتامبر ۱۹۹۶) دربارهٔ وضعیت بیت‌المقدس
قطعنامه ۱۳۲۲ (۷ اکتبر ۲۰۰۰) از دیدار آریل شارون از کوه معبد و خشونت‌های ناشی از آن ابراز تأسف کرد
قطعنامه ۱۳۹۷ (۱۲ مارس ۲۰۰۲) اولین قطعنامه ای که صریحاً خواهان راه حل دو کشور است.
قطعنامه ۱۴۳۵ (۲۴ سپتامبر ۲۰۰۲) خواستار خاتمه اقدامات اسرائیل در داخل و اطراف رام‌الله بود، و عقب‌نشینی اسرائیل از مواضع قبل از سپتامبر ۲۰۰۰.
قطعنامه ۱۵۵۹ (۲ سپتامبر ۲۰۰۴) از لبنان خواست که حاکمیت خود را بر تمام سرزمین خود برقرار کند و از آن خواسته شد
قطعنامه ۱۸۶۰ (۹ ژانویه ۲۰۰۹) خواستار پایان جنگ کامل بین اسرائیل و حماس شد.
قطعنامه ۲۳۳۴ (۲۳ دسامبر ۲۰۱۶) خواستار خاتمه ساختمان شهرک سازی اسرائیل شد