stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنتوان دو لا موت کادیلاک

| آنتوان دو لا موت، سیور دو کادیلاک | آنتوان دو لا موت، سیور دو کادیلاک |
| --- | --- |
سومین فرماندار مستعمراتی فرانسوی لوئیزیانا: سومین فرماندار مستعمراتی فرانسوی لوئیزیانا
دوره مسئولیت ۱۷۱۳ – ۱۷۱۶: دوره مسئولیت ۱۷۱۳ – ۱۷۱۶
پادشاه: لویی XIV لویی XV
پس از: Jean-Baptiste Le Moyne de Bienville
پیش از: Jean-Baptiste Le Moyne de Bienville
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آنتوان لاومت ۵ مارس ۱۶۵۸ Saint-Nicolas-de-la-Grave, فرانسه
درگذشته: ۱۶ اکتبر ۱۷۳۰ (۷۲ سال) کاستلسارازن، فرانسه
آرامگاه: کلیسای پدران کاستلساراسین کارملیت
همسر(ان): Marie-Thérèse Guyon
پیشه: فرماندار، کاوشگر، ماجراجو
شناخته‌شده برای: مؤسس دیترویت
امضا: 
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  پادشاهی فرانسه
خدمت/شاخه: نیروی دریایی فرانسه
سال‌های خدمت: ۱۶۷۵–۱۷۱۸
جوایز: حکم سنت لوئیس شوالیه
آنتوان دو لا موت، سیور دو کادیلاک (به فرانسوی: Antoine de la Mothe, sieur de Cadillac) (متولد ۵ مارس ۱۶۵۸ - درگذشت ۱۶ اکتبر ۱۷۳۰)، با نام هنگام تولد آنتوان لاومه (Antoine Laumet)، کاوشگر و ماجراجوی فرانسوی در فرانسه جدید بود که از شرق کانادا تا لوئیزیانا در خلیج مکزیک امتداد داشت. او در سال ۱۶۸۳ در آکادیا به عنوان یک کاوشگر، شکارچی و تاجر الکل و خز شروع به کار کرد و به موقعیت‌های مختلف سیاسی، در این مستعمره دست یافت. او در سال ۱۶۹۴ فرمانده دژِ دو بود در سنت ایگانس در میشیگان آمریکا بود. در سال ۱۷۰۱، او فورت پونتچارترین دو دترویت (که بعدها دیترویت نامیده شد) را بنیان‌گزاری کرد؛ او فرمان‌دهی دژ را تا سال ۱۷۱۰ بر عهده داشت. در میان سال‌های ۱۷۱۰ و ۱۷۱۶، او به سِمت فرمانداری لوئیزیانا منصوب شد، ولی تا ۱۷۱۳ وارد ایالت لوئیزیانا نشد.
دانش او دربارهٔ سواحل نیوانگلند و دریاچه‌های بزرگ از چشمان فرونتناک، فرماندار فرانسه جدید و پونچارتین، منشی اداری نیروی دریایی دور نماند. این موضوع باعث شد تا لطف‌های متعددی مانند دریافت نشان سنت لویی از لویی چهاردهم پادشاه فرانسه، شامل حال او شود. پس از مدتی، یسوعیان در کانادا، او را به انحراف کشاندن هندی‌ها با تجارت الکل متهم کردند، او در سال ۱۷۰۴ برای چند ماه در کبک زندانی شد و در راه بازگشت به فرانسه نیز در سال ۱۷۱۷ در باستیل زندانی گشت.
به محض ورود وی به آمریکا، لا موته عنوان خود را که برگرفته از یکی از شهرهای کادیلاک، یعنی ژیروند در جنوب غربی فرانسه بود، دریافت کرد. در قرن بیستم، شهر دیترویت به قطب تولید خودرو در جهان تبدیل شد. ویلیام اچ. مورفی و هنری ام. لیلاند در سال ۱۹۰۲ کارخانه ماشین‌سازی کادیلاک را به همراه هم تأسیس کردند و با استفاده از نام او برای شرکت‌شان و همچنین ساخت ادوات زرهی، توسط او برای لوگوی شرکت، به او ادای احترام کردند. از نام کادیلاک در مکان‌ها و شرکت‌های مختلفی در آمریکا استفاده شده که بخش اعظم آن، کوه‌های کادیلاک در مارین و شهر کادیلاک در میشیگان است.
از او تا دهه ۱۹۵۰ به‌طور گسترده به عنوان یک قهرمان یاد می‌شد، اما بعد از ظهور دانش لیبرال، نویسندگان جدیدتر او را مورد انتقاد قرار دادند. یکی از این نویسندگان به نام دبلیو. جی. اکلز، ادعا کرد که «او قطعاً یکی از قهرمانان بزرگ اولیه نبوده و احتمالاً سزاوار این است که در میان بدترین افراد رذیله که تا به حال به فرانسه جدید پا گذاشته‌اند، قرار گیرد».
سال‌های اولیه زندگی

کادیلاک در ۵ مارس ۱۶۵۸ در آنتونی لاومه در شهر کوچک سنت نیکولاس دی لا گراوه، در ایالت گاسکونی (که امروزه با نام تارن ات گارونی در اوکیتانی) شناخته می‌شود، متولد شد. پدر او ژان لاومه در روستای کامونت سور گارونه زاده شد. او وکیل مجلس در تولوز بود. در سال ۱۶۵۲ ژان، توسط کاردینال مازارین، به عنوان افسر نظامی برای قضاوت در سنت نیکولاس دی لا گراوه منصوب شد. مادر آنتوان، ژان پچاگوت، دختر یک تاجر و زمین‌دار بود. مکاتبات بزرگسالانه لا موته نشان می‌دهد که دوران جوانی او شامل پژوهش و مطالعه در یک مؤسسه یسوعی که در آن الهیات، حقوق، کشاورزی، گیاه‌شناسی و جانورشناسی تدریس می‌شد، بود.
او در سابقه خدمتی که در سال ۱۶۷۵ تکمیل کرد، گفت که در سن ۱۷ سالگی در هنگ دامپییر واقع در شارلوا، بلژیک امروزی به عنوان دانشجوی دانشکده افسری در ارتش ثبت‌نام و خدمت کرده‌است. دو سال پس از آن در نامه‌های شخصی‌اش گزارش کرده‌است که به عنوان افسر، در هنگ کلرامبو در تیونویل خدمت می‌کرده و در ۱۶۸۲ به هنگ آلبرت در تیونویل پیوسته‌است.
آنتونی لاومه در سن ۲۵ سالگی، از فرانسه به نیم‌کره غربی نقل‌مکان کرد. پدرش در دعوای حقوقی علیه یک وکیل در کاستلساراسین شکست خورد که باعث بروز مشکلات مالی برای وی شد. علاوه بر این، او پس از مرگ کاردینال مازارین، حمایت مالی خود را از دست داد و از برخورد با پروتستان‌ها رنج می‌برد. گمان می‌رود که لاومه سفرهای دریایی خود را به صورت مخفیانه انجام داده باشد، زیرا مورخان نام او را در فهرست مسافران کشتی‌هایی که از یک بندر فرانسوی حرکت کرده‌اند، پیدا نکردند.
فرانسه جدید

در سال ۱۶۸۳، آنتوان لاومه به بندر رویال در پایتخت آکادیا رسید. در طول چهار سال بعد از آن، او سفر اکتشافی خود را به کشورهای جدید ادامه و از همه جهت گسترش داد، او توانست نیوانگلند و نیو هلند (اکادیا) را نیز در جنوب کارولینا کشف نماید. او حرکت به سمت جنوب و کارولینا که اکنون کارولینای شمالی و کارولینای جنوبی نام گرفته‌اند و همچنین به یادگیری برخی از زبان‌ها و عادات بومیان آمریکا ادامه داد. وی به احتمال با دنیس گیون، تاجر کبکی وارد یک رابطه تجاری شد. او در ۲۵ ژوئن ۱۶۸۷ با دختر گیون، به نام ماری ترز که ۱۷ سال داشت در کبک ازدواج کرد.
سند ازدواج اولین مدرکی است که هویت جدید وی را ثبت کرده‌است. او به عنوان «Antoine de Lamothe, écuyer sieur de Cadillac» معرفی شد و با نام «دی لومه لونای» سند ازدواج را امضا کرد. مانند بسیاری از مهاجرین، او از نقل‌مکان به نیم‌کرهٔ غربی به منظور ساخت یک هویت جدید برای خودش استفاده کرد و توانست پیشینه‌اش در فرانسه را از همگان پنهان کند. او بعدها نوشت: (این هویت جدید «ne sort pas de son sac» «من این هویت را از ناکجاآباد خلق نکردم» نام دارد). آنتوان لومه به احتمال سیلوستر دی اسپارابس دی لوسان دی گوت، بارون لاموث باردیگوئز، ارباب کادیلاک، لونای و لو موتت؛ مشاور پارلمان تولوز را به خاطر می‌آورده‌است. او آن‌ها را به دو دلیل می‌شناسد: لاموث باردیگوئز، کادیلاک، لونای و لوموتت؛ در روستاها و محله‌های نزدیک به زادگاهش، سنت نیکولاس دی لا گراوه سکونت داشتند و پدر آنتوان، ژان لاومه در مجلس تولوز، وکیل بود.
لومت نام، هویت و اصالت جدیدی را برای خود ساخت تا خودش را از شناسایی احتمالی توسط مردمی که او را در فرانسه می‌شناختند، پیشگیری کند.
کاستل ساراسین (۱۷۳۰–۱۷۱۷)

خانواده کادیلاک در سال ۱۷۱۷ به فرانسه بازگشتند و در لاروشل مستقر شدند. کادیلاک به همراه پسرش جوزف به پاریس رفت. آن‌ها بلافاصله پس از رسیدن به خاک فرانسه دستگیر و به مدت ۵ ماه در زندان باستیل زندانی شدند. آن دو در ۱۷۱۸ از زندان آزاد شدند و کادیلاک نشان سنت لوئیس را به پاس ۳۰ سال خدمت وفادارانه خود دریافت کرد. او در خانه پدری ساکن شد و در آنجا به مدیریت امور اموال والدینش پرداخت.
آنتونی دی لامه کادیلاک در ۱۶ اکتبر ۱۷۳۰ در کاستل ساراسین (Occitanie)، «در یک‌نیمه‌شب» در سن ۷۲ سالگی فوت کرد. او را در طاق کلیسای پدران کارملیت به خاک سپردند.
میراث

برخی از دیدگاه‌های اصلی آنتونی دی لاومه کادیلاک پس از ترک فرانسه جدید شکل گرفتند. به عنوان مثال، ژان باپتیست لو موین دو بینویل، شهر نیواورلئان را در نزدیکی دهانه رودخانه می‌سی‌سی‌پی در سال ۱۷۱۸ تأسیس کرد که به بندر و شهر بزرگی در فرانسه جدید تبدیل شد.
این تنگه بعدها به یک تنگه استراتژیک تبدیل شد. دژ پونتچارترین دو دیترویت، از موقعیت ایده‌آلی در میان دریاچه‌های بزرگ و حوضه‌های رودخانه برخوردار بود. در ساحل مقابل نیز، قلعه دیترویت و وین به همراه قلعه آمبرهستبورگ و مالدن قرار دارند.
برند ماشین‌سازی کادیلاک به یاد او نام‌گذاری شد و سران آن در دیترویت، جاییکه کادیلاک کشف نمود مستقر هستند.
یک تمبر سه سنتی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۱ به یاد آنتونی دی لا موته کادیلاک و به مناسبت دویست و پنجاهمین سالگرد رسیدن او به دیترویت در سال ۱۷۰۱ چاپ شد. طرح پس‌زمینه تمبر، افق دیترویت را در سال ۱۹۵۱ نشان می‌دهد و جلوی تمبر نیز صحنه ورود کادیلاک به دیترویت در سال ۱۷۰۱ را تداعی می‌کند.
در ۲۰ آوریل ۲۰۱۶، یک دبیرستان دولتی فرانسوی در ویندزور ایالت انتاریو، به افتخار کادیلاک تغییر نام داد.
خط سبز متروی مونترال به افتخار کادیلاک نام‌گذاری شده‌است.
ارجاعات

↑  Brasseaux, 2000
↑  William Pelfrey (2006). Billy, Alfred, and General Motors: The Story of Two Unique Men, a Legendary Company, and a Remarkable Time in American History. AMACOM. p. 70. ISBN 978-0-8144-0869-8.
↑  Eccles, 1959
↑  Yves F. Zoltvany. "Laumet, dit de Lamothe Cadillac, Antoine," Dictionary of Canadian Biography Online, vol 2
↑   Mérimée PA00095884, Ministère français de la Culture. (فرانسوی)
↑  Brasseaux, 2000)
↑  Karen Elizabeth Bush, First Lady of Detroit: The Story of Marie-Therese Guyon, MME Cadillac (Wayne State University Press, 2001)
↑  Lovell, Jeffrie H. ,"Landing of Cadillac Issue", Arago: people, postage & the post, National Postal Museum. Viewed March 22, 2014.
↑  Conseil scolaire Viamonde, (in French)[پیوند مرده]
برای مطالعه بیشتر

Brasseaux, Carl A. "Lamothe Cadillac, Antoine Laumet de"; American National Biography Online Feb. 2000
Bush, Karen Elizabeth. First Lady of Detroit: The Story of Marie-Therese Guyon, MME Cadillac (Wayne State University Press, 2001)
Eccles, William J. Frontenac, the Courtier Governor (1959)
Knudsen, Anders. Antoine de la Mothe Cadillac: French Settlements at Detroit and Louisiana (Crabtree Publishing Company, 2006)
Laut, Agnes Christina. Cadillac, knight errant of the wilderness: founder of Detroit, governor of Louisiana from the Great lakes to the Gulf (1931)
Yves F. Zoltvany. "Laumet, dit de Lamothe Cadillac, Antoine," Dictionary of Canadian Biography Online vol 2
برای مطالعه بیشتر > به فرانسوی

René Toujas, Le Destin extraordinaire du Gascon Lamothe-Cadillac de Saint-Nicolas-de-la-Grave fondateur de Detroit, 1974
Robert Pico, Cadillac, l'homme qui fonda Detroit, Editions Denoël, 1995, ISBN 978-2-207-24288-9
Annick Hivert-Carthew, Antoine de Lamothe Cadillac Le fondateur de Detroit, XYZ éditeur, 1996, ISBN 978-2-89261-178-6
Jean Boutonnet, LAMOTHE-CADILLAC Le gascon qui fonda Détroit (1658 / 1730) , Edition Guénégaud, 2001, ISBN 978-2-85023-108-7
Jean Maumy, Moi, Cadillac, gascon et fondateur de Détroit, Editions Privat, 2002, ISBN 978-2-7089-5806-7
خانه‌ای که کادیلاک در آن متولد شد
فهرست یادنامه‌ها

این مقاله فهرستی از یادنامه‌ها/جشن‌نامه‌ها برای افراد سرشناس است.
محمدمهدی آخوندزاده

| محمدمهدی آخوندزاده | محمدمهدی آخوندزاده |
| --- | --- |
کاردار موقت ایران در هندوستان: کاردار موقت ایران در هندوستان
دوره مسئولیت مرداد ۱۳۶۰ – تیر ۱۳۶۱: دوره مسئولیت مرداد ۱۳۶۰ – تیر ۱۳۶۱
پس از: ابوالفضائل مجتهدی (سفیر)
پیش از: حسن اسدی لاری (سفیر)
سفیر ایران در آلمان: سفیر ایران در آلمان
دوره مسئولیت اردیبهشت ۱۳۸۵ – مهر ۱۳۸۷: دوره مسئولیت اردیبهشت ۱۳۸۵ – مهر ۱۳۸۷
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: عبدالله مولائی (کاردار موقت)
پیش از: علیرضا شیخ عطار
سفیر ایران در پاکستان: سفیر ایران در پاکستان
دوره مسئولیت ۱ بهمن ۱۳۷۲ – ۳۰ آذر ۱۳۷۷: دوره مسئولیت ۱ بهمن ۱۳۷۲ – ۳۰ آذر ۱۳۷۷
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
پس از: سید علی تحققی (کاردار موقت)
پیش از: سید سراج‌الدین موسوی
نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد در وینو نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی: نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد در وینو نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
دوره مسئولیت خرداد ۱۳۸۴ – فروردین ۱۳۸۵: دوره مسئولیت خرداد ۱۳۸۴ – فروردین ۱۳۸۵
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمیمحمود احمدی‌نژاد
پس از: پیروز حسینی
پیش از: علی‌اصغر سلطانیه
سفیر ایران در بریتانیا: سفیر ایران در بریتانیا
دوره مسئولیت دی ۱۳۶۵ – فروردین ۱۳۶۸: دوره مسئولیت دی ۱۳۶۵ – فروردین ۱۳۶۸
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
پس از: سید جلال ساداتیان (کاردار موقت)
پیش از: سید شمس‌الدین خارقانی (کاردار)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محمدمهدی آخوندزادهٔ بستی
محمدمهدی آخوندزادهٔ بستی سیاستمدار و دیپلمات ایرانی و سفیر سابق ایران در آلمان و پاکستان می‌باشد.[نیازمند منبع]
زندگی

وی با دختر ابوالفضل سرافراز ازدواج کرد و به این ترتیب داماد جواد سرافراز از جانباختگان انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی و محمد سرافراز رئیس سازمان صدا و سیما است.
پیشینه کاری

مشاور وزیر  خارجه  ۱۳۹۲- ۱۳۹۷
معاون بین الملل وزارت خارجه ۱۳۸۹- ۱۳۹۲
معاون اسیا و اقیانوسیه وزارت خارحه ۱۳۸۵- ۱۳۸۹
سفیر ایران در المان
سفیر ایران  در هند
سفیر ایران در پاکستان
مدير كل سازمان‌هاي اقتصادي و تخصيصي بين‌الملل وزارت امور خارجه
مديركل امور سياسي بين‌الملل وزارت امور خارجه
مشاور وزير امور خارجه در امور بين‌الملل‌
مدير كل امور حقوقي بين‌المللي وزارت امور خارجه
مشاور رئيس جمهور در امور دريايي خزر
تاریخچه سازمان غذا و دارو

این مقاله در مورد تاریخچه اداره غذا و داروی ایالات متحده FDA است.
تاریخچه FDA > منشأ تنظیم غذا و داروی فدرال

تا قرن بیستم، قوانین اندکی در ایالات متحده وجود داشت که، به استثنای یک مورد، قانون کوتاه مدت واکسن در سال ۱۸۱۳ میلادی، محتویات و فروش مواد غذایی و دارویی تولید داخلی را تنظیم کند. مجموعه‌ای از قوانین ایالتی درجه‌های مختلفی از محافظت را در برابر شیوه‌های فروش غیراخلاقی مانند ارائه نادرست مواد تشکیل‌دهنده محصولات غذایی یا مواد درمانی، ارائه می‌کرد. تاریخچه FDA را می‌توان در اواخر قرن نوزدهم و بخش شیمی وزارت زراعت ایالات متحده (بعدها اداره شیمی – Bureau of Chemistry) دنبال کرد. تحت رهبری هاروی واشینگتن وایلی، که در سال ۱۸۸۳ میلادی به عنوان شیمیدان ارشد منصوب شد، بخش شیمی تحقیقاتی را در مورد تقلب و نام تجاری نادرست غذا و دارو در بازار آمریکا آغاز نمود. اگرچه آن‌ها هیچ قدرت تنظیمی نداشتند، این بخش یافته‌های خود را از سال ۱۸۸۷ تا ۱۹۰۲ میلادی در یک مجموعه ده قسمتی با عنوان غذاها و متقلبین غذایی منتشر کرد. وایلی از این یافته‌ها و اتحاد با سازمان‌های مختلف مانند تنظیم‌کننده‌های ایالتی، فدراسیون عمومی باشگاه‌های زنان و انجمن‌های ملی پزشکان و داروسازان برای لابی‌کردن به قانون جدید فدرال به منظور تعیین استانداردهای یکسان برای غذا و داروها برای ورود به تجارت بین‌ایالتی استفاده کرد. مدافع وایلی، زمانی صورت گرفت که عموم مردم در برابر خطرات بازار توسط روزنامه‌نگاران سرگین‌کاوی مانند آپتون سینکلر برانگیخته شده بودند و بخشی از روند عمومی افزایش مقررهای فدرال را در مسائل مربوط به امنیت عمومی در عصر ترقی‌خواهی شد. قانون کنترل زیستی در سال ۱۹۰۲ میلادی پس از جمع‌آوری آنتی توکسین دیفتری از اسبی به نام جیم که به تیتانوس مبتلا بود و منجر به مرگ چند تن شد، وضع گردید. مرگ بسیاری از مردم در دهه ۱۹۳۰ میلادی، از جمله مرگ «ابن بایرز» در سال ۱۹۳۲ در اثر درهنگ رادیتور و بسیاری از زنان، که برخی از آن‌ها به نام دختران رادیوم شناخته می‌شوند، سبب شد تا اداره غذا و دارو به سازمان بسیار قدرت‌مندتری که امروزه می‌شناسیم، تبدیل گردد.
تاریخچه FDA > قانون غذا و داروی خالص سال ۱۹۰۶ و ایجاد FDA

در ژوئن ۱۹۰۶، رئیس‌جمهور تئودور روزولت قانون غذا و دارو را امضا کرد، که به نام مدافع اصلی آن «قانون وایلی» نیز شناخته می‌شود. این قانون، تحت مجازات توقیف کالا، حمل و نقل بین ایالتی مواد غذایی را که «آلوده به تقلب» بودند ممنوع ساخت. اصطلاح «آلوده به تقلب» به افزودن پرکننده‌های «با کیفیت یا قدرت کاهش‌یافته»، رنگ‌آمیزی برای پنهان کردن «آسیب یا کم ارزش بودن»، ترکیبات با افزودنی‌های «مضر برای سلامتی» یا استفاده از مواد «کثیف، تجزیه شده یا فاسد» اشاره دارد. این قانون مجازات‌های مشابهی را برای بازاریابی بین ایالتی داروهای «تقلبی» نیز اعمال کرد که در آن «استاندارد قدرت، کیفیت، یا خالص بودن» مواد متشکل فعال یا به وضوح روی برچسب ذکر نشده یا در داروسازی ایالات متحده یا فرمولاری ملی ذکر نشده بود. این قانون هم‌چنین «نام تجاری نادرست» غذا و دارو را ممنوع کرد. مسئولیت بررسی مواد غذایی و داروها برای چنین «تقلب» یا «نام تجاری نادرست» به دفتر شیمی USDA وایلی واگذار شده بود.
وایلی از این اختیارات، نظارتی جدید برای پی‌گیری یک اردوی تهاجمی علیه تولیدکنندگان مواد غذایی حاوی افزودنی‌های شیمیایی استفاده کرد، اما اختیارات اداره شیمی به زودی توسط تصمیم‌های قضایی و همچنین با ایجاد هیئت بازرسی غذا و دارو و هیئت داوری مشاوران متخصص علمی به عنوان سازمان‌های جداگانه در داخل وزارت کشاورزی ایالات متحده در سال‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۰۸ میلادی مورد بررسی قرار گرفت. یک تصمیم دادگاه عالی در سال ۱۹۱۱ میلادی حکم داد که قانون سال ۱۹۰۶ در مورد ادعاهای کاذب اثربخشی درمانی اعمال نمی‌شود، که در پاسخ به آن اصلاحیه سال ۱۹۱۲، ادعاهای «کاذب و متقلبانه» در مورد «اثر معالجه یا درمان» را نیز به تعریف «نام تجاری نادرست» اضافه کرد. با این حال، دادگاه‌ها هم‌چنان با تعیین استانداردهای بالا برای اثبات قصد متقلبانه، این اختیارات را تعریف می‌کردند. در سال ۱۹۲۷ میلادی، اختیارات نظارتی اداره شیمی تحت یک ارگان جدید وزارت زراعت ایالات متحده، سازمان غذا، دارو و حشره‌کش سازمان‌دهی شد. این نام سه سال بعد به اداره غذا و دارو (FDA) تغییر یافت.
تاریخچه FDA > قانون غذا، دارو و مواد آرایشی سال ۱۹۳۸

در دهه ۱۹۳۰، روزنامه‌نگاران کودکاو، سازمان‌های حمایت از مصرف‌کننده و تنظیم‌کننده‌های فدرال با انتشار فهرستی از محصولات مضر که طبق قانون ۱۹۰۶ مجاز شناخته شده بودند، از جمله نوشیدنی‌های رادیواکتیف، ریمل مژه و ابرو که باعث کوری می‌شد و «درمان‌های» فاقد ارزش برای دیابت و سل، مبارزانی را برای قدرت نظارتی قوی‌تر آغاز و راه‌اندازی کردند. قانون پیشنهادی حاصله به مدت پنج سال نتوانست از کنگره ایالات متحده عبور کند، اما در پی اعتراض عمومی در مورد تراژدی «اکسیر سولفانیل‌آماید» در سال ۱۹۳۷ میلادی، که در آن بیش از ۱۰۰ نفر پس از استفاده از داروی ترکیب شده با یک محلول سمی آزمایش نشده جان خود را از دست دادند، به سرعت به تصویب رسید. تنها راهی که FDA توانست این محصول را حتی ضبط کند، مشکل نام تجاری نادرست بود: «اکسیر» به عنوان داروی حل شده در اتانول تعریف شده بود، نه در دی‌اتیلن گلیکول استفاده شده در اکسیر سولفانیل‌آمید. استدلال می‌شود که اگر برچسب «محلول» بر آن استفاده می‌شد، این اداره نمی‌توانست کاری برای بررسی و مصادره داروهای باقی‌مانده در دست مردم انجام دهد.
تنظیم داروهای انسانی و وسایل طبی پس از ۱۹۳۸ > اصلاحیه‌های ابتدائی FD&C:‏ ۱۹۳۸–۱۹۵۸

پس از تصویب قانون سال ۱۹۳۸، FDA شروع به تعیین داروهای خاص به عنوان ایمن برای استفاده فقط تحت نظارت یک متخصص طبی کرد و دسته داروهای «فقط نسخه‌ای» با «اصلاحیه دورهام-هامفری» سال ۱۹۵۱ به‌طور ایمن به قانون تبدیل شد. در حالی که آزمایش اثربخشی دارو قبل از فروش تحت قانون FD&C سال ۱۹۳۸ مجاز نبود، اصلاحات بعدی مانند اصلاح انسولین و اصلاح پنی‌سیلین، آزمایش توانایی ترکیب‌های دارویی خاص نجات‌بخش را اجباری ساخت. ‏FDA شروع به اعمال اختیارات جدید خود علیه آن‌عده تولیدکنندگان دارو کرد که نمی‌توانستند ادعاهای اثربخشی داروهای خود را ثابت کنند و دادگاه استیناف حوزه نهم ایالات متحده آمریکا در قضیه شرکت محصولات غذایی آلبرتی علیه ایالات متحده (۱۹۵۰) دریافت که تولیدکنندگان دارو نمی‌توانند صرفاً با حذف مورد استفاده یک دارو از برچسب آن، از حکم «ادعاهای درمانی نادرست» قانون ۱۹۳۸ طفره بروند. این پیشرفت‌ها قدرت گسترده‌ای را برای FDA برای اجرای فراخوان پس از فروش داروهای بی‌اثر تسجیل کرد. بیشتر توجهات تنظیماتی FDA در این دوره معطوف به سوء استفاده از آمفتامین‌ها و باربیتورات‌ها بود، اما این اداره همچنین حدود ۱۳۰۰۰ کاربرد داروی جدید را بین سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۶۲ میلادی بررسی کرد. در حالی که علم سم‌شناسی در آغاز این دوره در مراحل اولیه خود قرار داشت، به سرعت پیشرفت‌های در سنجش‌های تجربی برای آزمایش افزودنی‌های غذایی و ایمنی داروها در این دوره توسط تنظیم‌کنندگان FDA و دیگران انجام شد.
FDA در سال ۱۹۴۰ میلادی از وزارت کشاورزی به اداره امنیت فدرال منتقل گردید و زمانی که در سال ۱۹۵۳ جانشین آن وزارت صحت، آموزش و رفاه تأسیس شد، بخشی از آن باقی ماند.
برای مطالعه بیشتر

Henninger, Daniel (2002). "Drug Lag".  In David R. Henderson (ed.). Concise Encyclopedia of Economics (1st ed.). Library of Economics and Liberty. اُسی‌ال‌سی ۳۱۷۶۵۰۵۷۰، ۵۰۰۱۶۲۷۰ و ۱۶۳۱۴۹۵۶۳
علی‌اصغر سلطانیه

| علی‌اصغر سلطانیه | علی‌اصغر سلطانیه |
| --- | --- |
نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد در وینو نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی: نماینده دائم ایران در سازمان ملل متحد در وینو نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
دوره مسئولیت ۱۰ شهریور ۱۳۸۵ – ۱۰ شهریور ۱۳۹۲: دوره مسئولیت ۱۰ شهریور ۱۳۸۵ – ۱۰ شهریور ۱۳۹۲
رئیس‌جمهور: محمود احمدی‌نژاد
پس از: محمدمهدی آخوندزاده
پیش از: رضا نجفی
دوره مسئولیت ۱۰ شهریور ۱۳۶۱ – ۱۰ شهریور ۱۳۶۶: دوره مسئولیت ۱۰ شهریور ۱۳۶۱ – ۱۰ شهریور ۱۳۶۶
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
پس از: دارنده افتتاحیه
پیش از: سیدخلیل موسوی بیوکی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ اکتبر ۱۹۵۰ ‏(۷۴ سال) تهران، ایران
ملیت: ایران
محل تحصیل: دانشگاه ایالتی یوتا
علی اصغر سلطانیه (زاده ۱۳۲۹ در تهران) دانش‌آموختهٔ دانشگاه ایالتی یوتا اولین سفیر ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در دولت میرحسین موسوی و نخستین نماینده ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بود؛ که در دولت دهم جمهوری اسلامی ایران، دوباره به این سمت برگزیده شد، بدین‌ترتیب که در آذر ماه سال ۱۳۸۴ بنا به پیشنهاد غلام‌رضا آقازاده، رئیس وقت سازمان انرژی اتمی، با حکمی که به امضای محمود احمدی‌نژاد هم رسید، به این سمت منصوب شد و جایگزین محمدمهدی آخوندزاده گردید که پیش از وی عهده‌دار این سمت بود و پس از گذشت ۷ سال از فعالیتِ علی‌اصغر سلطانیه به عنوان نماینده ایران در آژانس، وی در گفتگو با خبرنگاران در وین اعلام کرد که از ماه سپتامبر سال ۲۰۱۳، دوره مسئولیتش در آژانس به پایان می‌رسد و وی از این سمت کناره‌گیری می‌کند و رضا نجفی جایگزین وی شد.
سوابق شغلی

برخی سوابق سلطانیه:
معاونت سازمان انرژی اتمی
نخستین نمایندهٔ مقیم ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در دولت میرحسین موسوی
نمایندگی ایران در دفتر سازمان ملل متحد و دیگر سازمان‌های بین‌المللی در وین (از جمله آژانس بین‌المللی انرژی اتمی)
معاونت ادارهٔ کل سیاسی و بین‌الملل وزارت امور خارجه
جیک پاول

| جیک پاول | جیک پاول |
| --- | --- |
پاول در سال ۲۰۱۶: پاول در سال ۲۰۱۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادهٔ: ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۸ سال) کلیولند، اوهایو، آمریکا
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): یوتیوبر، کمدین، بازیگر بوکسور
خویشاوندان: لوگان پاول
اطلاعات یوتیوب: اطلاعات یوتیوب
کانال:  JakePaulProductions 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۳-
دنبال‌کنندگان: ۲۰٫۷ میلیون (ژوئن ۲۰۲۴)
جیک جوزف پاول (به انگلیسی: Jake Joseph Paul؛ متولد ۱۷ فوریه ۱۹۹۷) مشهور به جیک پاول، یک یوتیوبر، بازیگر، بوکسور، کمدین و خواننده رپ اهل آمریکا است. او از طریق شبکه اجتماعی واین به شهرت رسید و بعد به شبکه دیزنی و سریال بیزردوارک پیوست. پاول پس از جدایی از دیزنی، برند رسانه‌ای مستقل خودش را تأسیس کرد و شروع به تولید و انتشار ویدیو از طریق یوتیوب نمود.
تک آهنگ او به اسم کار هر روز ما (It's Everyday Bro)، با دریافت ۴٫۸ میلیون دیس لایک به فهرست بیشترین ویدئوهای دیس لایک شده در یوتیوب بدل شد.
مبارزه با مایک تایسون

مقالهٔ اصلی: جیک پاول در برابر مایک تایسون
جیک پاول در ۲۶ آبان ۱۴۰۳ مایک تایسون را پس از هشت راند مبارزه، شکست داد. مایک تایسون فردای این رویداد در حساب ایکس خود ابراز کرد که به خاطر مبارزه روز گذشته خوشحالم که برای آخرین بار وارد رینگ شدم و اصلا پشیمان نیستم. این مسابقه، گران‌ترین مبارزه مشت زنی تاریخ لقب گرفت. این مسابقه، ۶۰ میلیون بیننده‌ی زنده داشت.
زوواسار

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| زوواسار Զովասար- | زوواسار Զովասար- |
| --- | --- |
استان: آراگاتسوتن
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۵۹۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
زوواسار (به ارمنی: Զովասար) یک شهرک است در ارمنستان است که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.  در  کیلومتری شمال آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده است.
خصوصیات

زوواسار ۵۹۶ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع  متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته است.
تام پتی

| تام پتی | تام پتی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: توماس ارل پتی
زاده: ۲۰ اکتبر ۱۹۵۰
درگذشته: ۲ اکتبر ۲۰۱۷ (۶۶ سال)
ژانر: راک، راک اند رول
ساز(ها): گیتار، آواز، ساز دهنی، گیتار بیس
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–۲۰۱۷
جایزه(ها): برنده جایزه گرمی
وبگاه: www.tompetty.com
توماس ارل «تام» پتی (به انگلیسی: Thomas Earl "Tom" Petty) (زادهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۵۰ - درگذشتهٔ ۲ اکتبر ۲۰۱۷) گیتاریست، خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کنندهٔ موسیقی آمریکایی بود. او یکی از چهره‌های شاخص سبک هارتلند راک به‌شمار می‌آید.
پتی که زادهٔ شهر گینزویل، فلوریدا بود، از سال ۱۹۶۸ تا زمان مرگش در ۲۰۱۷ میلادی در زمینهٔ موسیقی فعالیت می‌کرد. او خواننده و رهبر گروه موسیقی تام پتی اند د هارت‌بریکرز و یکی از اعضای ابرگروه ترَوِلینگ ویلبریز بود. تام پتی در سال‌های فعالیت حرفه‌ایش دستاوردهای متعددی داشت که ۱۸ نامزدی و ۳ بار دریافت جایزهٔ گرَمی از جملهٔ آن‌ها بود. «پناهنده»، «انتظار»، «دختر آمریکایی»، «آخرین رقص مری جین»، «آموختن پرواز» و «سقوط آزاد» از آثار معروف او هستند.
تام پتی بامداد دوم اکتبر ۲۰۱۷ دچار ایست قلبی شد و همان شب در بیمارستانی در سنتا مونیکای کالیفرنیا درگذشت.
اصغر سمسارزاده

| اصغر سمسارزاده | اصغر سمسارزاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ خرداد ۱۳۱۹ ‏(۸۴ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: اصغر ترقه[نیازمند منبع]
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۹ تا ۱۴۰۲
همسر: مریم صادق پور
اصغر سمسارزاده (زاده ۱۵ خرداد ۱۳۱۹ در تهران) بازیگر تئاتر، رادیو، سینما، تلویزیون اهل ایران است.
زندگی

اصغر سمسارزاده از سال ۱۳۴۸ با فیلم آب بازی در فیلم‌های سینمایی را آغاز کرد؛ امّا شهرتش را مدیون سریال مراد برقی، مجموعه تلویزیونی ای با نام تولد خانه‌به‌دوش در ۱۳۵۲، و شخصیت اصغر ترقه است که از او چهره‌ای آشنا و مشهور ساخت.
اصغر سمسارزاده را با نقش‌های کمدی می‌شناسند، اما دوستداران نمایش‌های جدی، حضور او در نمایش‌های غلامحسین ساعدی چون پرواربندان و دیکته و زاویه را نیز به خاطر دارند. اصغر سمسارزاده از بازیگران قدیمی تئاتر، سینما و تلویزیون ایران است که فعالیت‌های هنری خود را با گروه تئاتر اسکار آغاز کرد و چند سال بعد به‌طور حرفه‌ای در گروه داود رشیدی که «تئاتر مردم» نام داشت مشغول شد. این بازیگر قدیمی و نام آشنا در فاصله سال‌های ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۶ بیش از ۲۰ فیلم بازی کرد. اما انقلاب و دگرگونی‌های پیش آمده، او را نیز مانند بسیاری به حاشیه راند؛ ولی سمسارزاده ابتدا از طریق حضور در تئاترهای لاله زار و سپس نقش‌های کوچک و بزرگ تلویزیونی و گاه سینمایی کوشید تا در این حیطه فعال باقی بماند. سمسار زاده سالهای پس از انقلاب در برنامه رادیویی صبح جمعه با شما نیز فعالیت داشته‌است.