stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دزدان فروشگاه

| خانواده دزدها | خانواده دزدها |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: هیروکازو کورئیدا
نویسنده: هیروکازو کورئیدا
بازیگران: لیلی فرانکی ساکورا آندو مایو ماتسواوکا کیرین کیکی
تاریخ‌های انتشار:  مه ۲۰۱۸ (۲۰۱۸-05) (کن)  
کشور: ژاپن
زبان: ژاپنی 
دزدان فروشگاه
 یا دله دزدهای فروشگاه (به ژاپنی: "万引き家族")، به معنی تحت‌الفظی خانواده دزدها نام یک فیلم درام ژاپنی به کارگردانی هیروکازو کورئیدا محصول ۲۰۱۸ است. این فیلم برندهٔ نخل طلای هفتاد و یکمین جشنواره فیلم کن و بهترین فیلم خارجی‌زبان انجمن منتقدان فیلم بوستون شد.
داستان

اوسامو شیباتا (Osamu Shibata) و نوبویو (Nobuyo) در یک خانه کوچک به‌همراه پسری بچه‌ای بنام شوتا (shota)، آکی (Aki) و مادربزرگ آکی در کنار هم زندگی می‌کنند. اوسامو و نوبویو هر روز سخت تلاش می‌کنند اما پول چندانی به خانه نمی‌آورد، در نتیجه آنها برای پرکردن شکم خودشان چاره‌ای ندارند به‌غیر از اینکه به سرقت رو بیاورند.
در همین حین زمانی که مشغول سرقت بودند دختری با نام جوری (Juri) را ملاقات می‌کنند که تک و تنها برای خودش نشسته بود و بازی می‌کرد، اوسامو تصمیم می‌گیرد این دختر را به خانه‌شان برده و شکمش را سیر کنند. در منزل متوجه می‌شوند که جوری مورد ضرب و شتم قرار گرفته و تمام بدنش کبود است. جوری آن شب را در خانه این خانواده می‌گذراند و از آنجایی که جایی برای زندگی نداشت به‌عضوی از خانواده آنها تبدیل می‌شود و این سرآغاز اتفاقات و مشکلات آنهاست…
بازیگران

لیلی فرانکی در نقش اوسامو شیباتا
ساکورا آندو در نقش نوبویو شیباتا
مایو ماتسواوکا در نقش آکی شیباتا
کیرین کیکی در نقش هاتسوئه شیباتا
نائوتو اوگاتا در نقش یوزورو شیباتا
سوسوکه ایکه‌ماتسو
موئمی کاتایاما
یوکی یامادا
یوکو موریگوچی
کنگو کورا
چیزورو ایکه‌واکی
آکیرا اموتو
جوایز

| جایزه | تاریخ برگزاری | بخش | دریافت کننده | نتیجه | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جشنواره کن | جشنواره کن ۲۰۱۸ | نخل طلا | هیروکازو کورئیدا | پیروز |  |
:
جوزستان (کیار)

| جوزستان جوستون | جوزستان جوستون |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: کیار
بخش: بخش ناغان
دهستان: مشایخ
جمعیت: ۵۰۹ نفر (سرشماری ۹۵)
جوزستان روستایی از توابع دهستان مشایخ بخش ناغان شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است.این روستا در منطقه حفاظت شده هلن واقع شده است. مردمان این روستا لر بختیاری هستند و زبان آنها نیز لری و با گویش لری بختیاری است، این روستا در دامنه کوهستان مملو از جنگلهای بلوط قرار دارد.
جمعیت

این روستا در دهستان مشایخ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۱ نفر (۱۲۲خانوار) بوده‌است.
پسری با جلیقه سرخ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: پل سزان
سال: ۱۸۸۹ یا ۱۸۹۰
گونه: رنگ روغن
جنبش: پسادریافتگری
ابعاد: ۸۰ سانتی‌متر × ۶۴٫۵ سانتی‌متر (۳۱٫۵ اینچ × ۲۵٫۴ اینچ)
مکان: بنیاد ا.گ بوهرله
پسری با جلیقهٔ سرخ (Le Garçon au gilet rouge) یک نقاشی (شماره در فهرست ونتوری: ۶۸۱) اثر پل سزان است که در سال ۱۸۸۹ یا ۱۸۹۰ کشیده شده‌است. این نقاشی را نمونه خوبی از کار ماهرانه، ظریف و مبتکرانه سزان پس از سال ۱۸۸۰ دانسته‌اند.
پیشینه

سزان چهار پرتره رنگ روغن از این پسر ایتالیایی با جلیقه سرخ، هر یک در حالتی دیگر نقاشی کرد تا رابطه بین فیگور و فضا را مطالعه کند. معروف‌ترین این چهار تابلو و موردی که معمولاً با این عنوان از آن یاد می‌شود، نگاره‌ای است که پسر را در حالت نشسته و غمگنانه با یک آرنج روی میز و دست دیگر به صورت تکیه‌گاهی برای سر نشان می‌دهد. این تابلو در حال حاضر در زوریخ سوئیس نمایش داده می‌شود. سه پرتره دیگر، با ژست‌های مختلف، در موزه‌های ایالات متحده هستند.
بنیاد اِ.گ بوهرله که در حال حاضر مالک این اثر است، به بدیع بودن این اثر اشاره می‌کند و اضافه می‌کند که «در اینجا تعادل کاملی بین هوش ترکیبی بالا و شهود نقاشانه خودجوش وجود دارد.» در سال ۱۸۹۵، منتقد هنری گوستاو جفروی گفت که می‌توان آن را با بهترین نقاشی‌های فیگور استادان قدیمی مقایسه کرد.
رنگ‌های نقاشی غنی، متراکم و شاد است. این ترکیب با سه مورب اصلی سازماندهی شده‌است: زاویه پشت و سر کج پسر، زاویه پرده سبز تیره پشت پسر، و زاویه بلند صندلی و میز که از سمت چپ پایین بالا می‌رود. این سه زاویه با زوایای ران‌ها و بازوهای پسر مقابله می‌کنند و ساختاری استوار از مورب‌های متقاطع ایجاد می‌کنند.
این نقاشی احتمالاً در سال ۱۸۹۵ توسط فروشنده آثار هنری آمبروز ولارد از سزان به دست آمد و سپس توسط مجموعه‌داران هنری مارسل نمس در سال ۱۹۰۹ و گوتلیب ربر در سال ۱۹۱۳ خریداری شد. امیل گئورگ بوهرله، مجموعه دار و حامی آثار هنری، آن را در سال ۱۹۴۸ از Beber خریداری کرد. پس از مرگ بورل در سال ۱۹۵۶، وارثان او این نقاشی را در سال ۱۹۶۰ به بنیاد اِ.گ بوهرله اهدا کردند.
در فوریه ۲۰۰۸، این نقاشی از بنیاد اِ.گ بوهرله در زوریخ به سرقت رفت. این نقاشی باارزش‌ترین نقاشی موزه بود و ۹۱ میلیون دلار ارزش داشت. این اثر در آوریل ۲۰۱۲ در صربستان بازیابی شد.
سه نقاشی دیگر

دیگر نقاشی‌های رنگ روغن این مجموعه که توسط این هنرمند با همین عنوان در همان دوره کشیده شده‌است، عبارتند از:
موزه هنر مدرن، نیویورک
نگارخانه ملی هنر، واشینگتن دی‌سی
بنیاد بارنز، فیلادلفیا
منیژه حکمت

| منیژه حکمت | منیژه حکمت |
| --- | --- |
منیژه حکمت در نخستین اکران رسمی فیلم سینمایی شهر موشها ۲: منیژه حکمت در نخستین اکران رسمی فیلم سینمایی شهر موشها ۲
زادهٔ: ۱۳۴۱ ‏(۶۱–۶۲ سال) اراک، مرکزی، ایران
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: مژگان حکمت
پیشه: کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۴–اکنون
آثار برجسته: زندان زنان، سه زن
همسر: جمشید آهنگرانی
فرزندان: پگاه و مهشید
منیژه حکمت (زاده ۱۳۴۱ در اراک) تهیه‌کننده و کارگردان ایرانی است. نخستین فیلم وی فیلم زندان زنان بود و پس از آن فیلم سه زن و لالایی را ساخت.
زندگی شخصی

منیژه حکمت، صبح روز ۳ مرداد ۱۳۹۵ پس از چند روز بستری در بیمارستان پارس، تحت عمل جراحی قلب باز قرار گرفت و این عمل با موفقیت انجام شد.
حکمت پس از مرگ عباس کیارستمی در روزنامه شرق نوشت: «ایستادن یعنی پای خودمان بایستیم؛ یعنی پای آرمانمان؛ یعنی نگذاریم از دست برود. چرا که ما مسئولیت‌مان اجتماعی بوده و هست. گاهی این مسئولیت رفتار ما را رفتاری سیاسی معنا بخشیده، گاهی رفتاری هنری و فرهنگی یا روشنفکری. فرقی نمی‌کند.»
پگاه آهنگرانی بازیگر و مستندساز ایرانی، دختر منیژه حکمت است.
کنش سیاسی > پشتیبانی از حسن روحانی

حکمت از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، با اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان دیگر، ضمن قدردانی از انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد.
کنش سیاسی > خیزش ۱۴۰۱

در پی خیزش ۱۴۰۱ ایران منیژه حکمت، مانند بیش از ۱۰۰ هنرمند دیگر ممنوعِ خروج و ممنوع کار شد. وی در حساب کاربری توییتر خود نوشت: «ممنوع الخروج، ممنوع المعامله، ممنوع الکار…! با همه ممنوعیت‌ها، بیمار[م] با سه عمل جراحی…؛ برادران لطف کنید اجاره‌خونه و هزینه‌های درمان و هزینه‌های جاری را پرداخت کنید؛ من به آخر خط رسیده‌ام».
فیلمشناسی > کارگردانی

آشغال‌ها و عروسک‌ها (۱۴۰۳)
۱۹ (۱۴۰۰)
بندر بند (۱۳۹۹)
جاده قدیم (۱۳۹۶)
سه زن (۱۳۸۵)
زندان زنان (۱۳۷۹)
فیلمشناسی > تهیه کنندگی

جاده قدیم (۱۳۹۶)
خماری (۱۳۹۴)
شکاف (۱۳۹۳)
شهر موش‌ها ۲ (۱۳۹۳)
ورود آقایان ممنوع (۱۳۸۹)
پوپک و مش ماشاالله (۱۳۸۸)
چیزهایی هست که نمی‌دانی (۱۳۸۷)
صداها (۱۳۸۷)
لالایی (۱۳۸۷)
سه زن (۱۳۸۵)
زندان زنان (۱۳۷۹)
شبیخون (۱۳۷۶)
فیلمشناسی > برنامه‌ریز

دختری با کفشهای کتانی (۱۳۷۷)
جوانمرد (۱۳۷۵)
پاکباخته (۱۳۷۴)
شاخ گاو (۱۳۷۴)
گروگان (۱۳۷۴)
چشم شیطان (۱۳۷۲)
دلاوران کوچه دلگشا (۱۳۷۱)
فیلمشناسی > منشی صحنه

شهر خاکستری (۱۳۶۹)
گربه آوازخوان (۱۳۶۹)
خانه‌ای مثل شهر (۱۳۶۶)
فیلمشناسی > دستیار کارگردان

پاکباخته (۱۳۷۴)
شاخ گاو (۱۳۷۴)
چشم شیطان (۱۳۷۲)
دلاوران کوچه دلگشا (۱۳۷۱)
فیلمشناسی > طراح اولیه داستان

سه زن (۱۳۸۵)
فیلمشناسی > مشاور فیلمنامه

سه زن (۱۳۸۵)
فیلمشناسی > بازیگر

آپارتمان شماره ۱۳ (۱۳۶۹)
فیلمشناسی > مدیر تولید

مادرزن سلام (۱۳۸۵)
دختری با کفشهای کتانی (۱۳۷۷)
شبیخون (۱۳۷۶)
فیلمشناسی > سرمایه‌گذار

سه زن (۱۳۸۵)
جوانمرد (۱۳۷۵)
فیلمشناسی > جانشین مدیر تولید

جوانمرد (۱۳۷۵)
فیلمشناسی > طراح صحنه

گراند سینما (۱۳۶۷)
فیلمشناسی > مسئول لباس

گراند سینما (۱۳۶۷)
جوایز

۱۳۸۱: بهترین فیلمنامه برای فیلم زندان زنان در جشن خانه سینما ـ دوره ششم
۱۳۸۱: بهترین فیلم برای فیلم زندان زنان در جشن خانه سینما ـ دوره ششم
۱۳۸۱: کاندیدای بهترین فیلم به انتخاب انجمن منتقدان و نویسندگان برای فیلم زندان زنان در جشن خانه سینما ـ دوره ششم
۱۳۸۱: تقدیرنامه کلیسای جهانی برای فیلم زندان زنان در جشنواره بین‌المللی فیلم سه قاره فریبورگ ـ دوره هفدهم (سوئیس)
۱۳۸۱: جایزه عفو بین‌الملل برای فیلم زندان زنان در جشنواره بین‌المللی فیلم رتردام ـ دوره سی و دوم (هلند)
۱۳۸۱: کاندیدای بهترین فیلم برای فیلم زندان زنان در جشنواره بین‌المللی فیلم براتیسلاوا
۱۳۸۱: کاندیدای بهترین فیلم برای فیلم زندان زنان در جشنواره بین‌المللی فیلم گیخون
۱۳۸۱: کاندیدای بهترین فیلم برای فیلم زندان زنان در جشنواره بین‌المللی فیلم هاوایی
منیژه حکمت (وسط) به همراه مهتاب کرامتی و مسعوده مشایخ - جشن رونمایی شهر آی قصه - ۱۳۹۸
جوشان (مبارکه)

| جوشان (مبارکه) | جوشان (مبارکه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: اصفهان
شهرستان: مبارکه
بخش: بخش گرکن جنوبی
دهستان: گرکن
جمعیت: ۵۴۸ نفر (سرشماری ۹۵)
جوشان (مبارکه)، روستایی از توابع بخش گرکن جنوبی شهرستان مبارکه در استان اصفهان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان گرکن قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۳۷ نفر (۱۴۹خانوار) بوده‌است.
جوشان ۱۵۰۰کیلومتر مربع وسعت و ۹۰۰ هکتار زمین کشاورزی دارد که از ۴۰ حلقه چاه آب آن تأمین می‌شود. از طرف شمال به زودان، از جنوب به فخر آباد و از شرق به احمدآباد و از غرب با هراتمه همسایه است. فاصله آن تا بخش گرکن جنوبی ۵کیلومتر، تا شهرستان مبارکه ۱۵ کیلومتر و تا مرکز استان اصفهان ۳۰ کیلومتر می‌باشد.
فهرست فرودگاه‌های مایوت

این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های مایوت است که بر پایهٔ مکان قرارگیری آن‌ها مرتب شده‌است.
فرودگاه‌ها

| مکان | ایکائو | یاتا | نام فرودگاه | کاربریe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| دزااودزی / Pamandzi | FMCZ | DZA | فرودگاه بین‌المللی دزااودزی پاماندزی | همگانی |
پس‌لرزه (فیلم ۲۰۱۲)

این مقاله دربارهٔ فیلم محصول سال ۲۰۱۲ است. برای نسخهٔ چینی زبان محصول سال ۲۰۱۰، پس‌لرزه (فیلم ۲۰۱۰) را ببینید.
| پس‌لرزه | پس‌لرزه |
| --- | --- |
پوستر اکران در ایالات متحده: پوستر اکران در ایالات متحده
کارگردان: نیکلاس لوپس
تهیه‌کننده: الی راث
فیلمنامه‌نویس: نیکلاس لوپس الی راث گیرمو آمئودو
داستان: الی راث نیکلاس لوپس
بازیگران: الی راث آندره‌آ اوشوارت آریل لوی ناتاشا یاراونکو نیکولاس مارتینز لورنزا ایزو
موسیقی: مانوئل ریویرو
فیلم‌بردار: آنتونیو کوئرسیا
تدوین‌گر: دیگو ماچو گومز
شرکت تولید: کراس کریک پیکچرز دراگون‌فلای انترتینمنت
توزیع‌کننده: دایمنشن فیلمز واینستین کمپانی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-۰۹-۱۱) (جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۲)  ۱۰ مه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۰۵-۱۰) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۸۹ دقیقه
کشور: آمریکا شیلی
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۲ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵۸٬۵۱۰ دلار
پس‌لرزه (انگلیسی: Aftershock) فیلمی محصول آمریکا-شیلی در ژانر فاجعه و ترسناک به کارگردانی نیکلاس لوپس، با بازی الی راث است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. لوپس، راث و گیرمو آمئودو فیلمنامه را بر اساس داستانی از لوپس و راث به نگارش درآورده‌اند.
این فیلم بر پایهٔ رویدادهای واقعی در جریان زمین‌لرزه ۲۰۱۰ شیلی ساخته شده‌است. این ایده از گفتگو لوپس و راث حاصل شد که در آن لوپز وحشت نه تنها زلزله، بلکه هرج‌ومرج و فروپاشی اجتماعی را در ساعات بعد از زلزله توصیف کرده‌بود. فیلم در شیلی، در بسیاری از مکان‌های تخریب شده فیلمبرداری شد.
داستان

سه مسافر به نام‌های گرینگو، آریل و پولو به شیلی سفر می‌کنند. آنها در یک باشگاه با سه زن جوان به نام‌های مونیکا و کایلی که مجارستانی هستند و ایرینا که اهل روسیه است، آشنا می‌شوند و تصمیم می‌گیرند با هم به والپارایسو سفر کنند. آنها در باشگاه دیگری در والپارایسو در یک مهمانی شرکت می‌کنند که زمین لرزه رخ می‌دهد و گروه سعی می‌کند از آوار نجات پیدا کنند.
بازیگران

الی راث در نقش گرینگو
آندره‌آ اوشوارت در نقش مونیکا
آریل لوی در نقش آریل
ناتاشا یاراونکو در نقش ایرینا
نیکلاس مارتینز در نقش پولو
لورنزا ایزو در نقش کایلی
مارسیال تگل در نقش آتش‌نشان
رامون لائو در نقش رامون
ایگناسیا آلاماند در نقش راهنما
پاز باسکونیان در نقش زن باردار
ماتیاس لوپز در نقش ماریتو
پاتریسیو استراهوفسکی در نقش کشیش
آلوارو لوپز در نقش عیسی
دایانا آمیگو در نقش متصدی بار
ادواردو دومینگز در نقش راسل
گابریلا هرناندز در نقش نظافتچی
ادگاردو برونا در نقش اپراتور
سلنا گومز در نقش دختر وی‌آی‌پی
فلورنس (بازی ویدئویی)

| فلورنس | فلورنس |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): مانتنز
ناشر(ها): آناپورنا اینتراکتیو
کارگردان(ـان): کن وونگ
آهنگساز(ان): کوین پنکین
موتور: یونیتی
سکو(ها): اندروید آی‌اواس مک‌اواس نینتندو سوئیچ مایکروسافت ویندوز
تاریخ(های) انتشار: آی‌اواس فوریه ۱۴، ۲۰۱۸ اندروید مارس ۱۴، ۲۰۱۸ مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس، نینتندو سوئیچ فوریه ۱۳، ۲۰۲۰
ژانر(ها): داستان تعاملی
حالت(ها): تک‌نفره
فلورنس (انگلیسی: Florence) یک بازی ویدئویی داستان‌سرایی تعاملی در سبک ماجراجویی است که توسط استودیوی مانتنز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ آناپورنا اینتراکتیو و در سال ۲۰۱۸ در پلت‌فرم‌های آی‌اواس، اندروید، و فوریه ۲۰۲۰، برای مایکروسافت ویندوز، مک‌اواس و نینتندو سوئیچ منتشر شده است.
کن وونگ، طراح اصلی، می‌خواست بازی‌هایی بسازد که از خشونت اجتناب کنند و از اثرش در عنوان دره بقعه الهام گرفت تا تجربه‌ای متمرکز بر روایت داشته باشد که شامل معماها نیز می‌شود. بازی با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، که سبک هنری، موسیقی و ساختار روایی آن مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به پایان‌بندی آن انتقاداتی داشتند.
شیرن

| شیــــــرن Schieren | شیــــــرن Schieren |
| --- | --- |
Commune: Commune
نمایی از ایستگاه قطار و کلیسای شیرن: نمایی از ایستگاه قطار و کلیسای شیرن
  نشان:   نشان
نقشه لوگزامبورگ که در آن  شیــــــرن با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.: نقشه لوگزامبورگ که در آن  شیــــــرن با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.
کشور:  لوکزامبورگ
ایالت: دیکیرش
بخش: دیکیرش
حکومت: حکومت
 • Mayor: Marc Schmitz
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٫۴۱ کیلومتر مربع (۴٫۰۲ مایل مربع)
 • رتبه: 106th of 116
بیشترین ارتفاع: ۵۱۵ متر (۱۶۹۰ فوت)
 • رتبه: 19th of 116
کمترین ارتفاع: ۱۹۸ متر (۶۵۰ فوت)
 • رتبه: 27th of 116
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱٬۵۲۴
 • رتبه: 78th of 116
 • تراکم: ۱۵۰/کیلومتر مربع (۳۸۰/مایل مربع)
  • رتبه: 47th of 116
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
طبقه‌بندی واحدهای سرزمینی برای آمار: LU00002013
وبگاه: schieren.lu
شیرن (به لوکزامبورگی: Schieren) یک شهرداری در استان دیکریش کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۱۰٫۴۱ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۴۸۶ نفر بوده‌است.
بخش‌ها

این شهرداری ۳ بخش یا زیرمجموعه دارد که عبارتند از:
بیرترانژ (Birtrange)
نیدرشیرن (Niederschieren)
اوبرشیرن (Oberschieren)
تاریخچه جمعیت

تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است  :
| سال | جمعیت |
| --- | --- |
۱۸۲۱: ۵۲۰
۱۸۵۱: ۹۰۵
۱۸۸۰: ۹۸۶
۱۹۱۰: ۸۰۹
۱۹۳۵: ۷۵۹
۱۹۴۷: ۷۵۴
۱۹۶۰: ۸۴۵
۱۹۷۰: ۹۶۵
۱۹۸۱: ۱۱۷۳
۱۹۹۱: ۱۲۹۳
۲۰۰۱: ۱۳۵۸
۲۰۰۴: ۱۳۸۴
۲۰۰۷: ۱۴۶۶
۲۰۱۰: ۱۵۳۱
۲۰۱۱: ۱۴۸۶
دشت دریاسر

دشت دریاسر، یکی از دشت های شمال ایران است که در قسمت جنوبی روستای عسل محله دوهزار از توابع بخش کوهستان شهرستان تنکابن در استان مازندران قرار دارد.
این دشت در ارتفاع ۱۷۰۵متری از سطح دریا و در میان جنگل‌های البرز شمالی قرار دارد که از جنوب به کوه سیالان و بخش رودبار الموت شرقی و از شمال به روستاهای دهستان دوهزار شهرستان تنکابن محدود می‌شود. دشت دریاسر به دلیل برودت بالای هوا در زمستان، معمولاً در فصل بهار و تابستان مورد استقبال کوه نوردان و گردشگران قرار می‌گیرد.
فهرست منابع

↑  «تقسیمات کشوری سال ۹۹». مرکز آمار ایران.
↑  گفت، کامران (۲۰۱۹-۰۵-۱۵). «دشت دریاسر تنکابن؛ بهشت اردیبهشت ایران+ آدرس و نکات سفر| نابرو». مجله گردشگری نابرو، تجربه ناب گردش. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ اوت ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
↑  2981 (۲۰۲۰-۰۵-۰۱). «کرونا و تنهایی دشت دریاسر تنکابن». ایرنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
↑  اسلوب، بهشت اردیبهشت ایران جاذبه‌های طبیعی تنکابن جاذبه‌های گردشگری تنکابن جاهای دیدنی تنکابن دیدنیهای تنکابن نویسنده:. «دشت دریاسر (بهشت اردیبهشت ایران) | سیری در ایران». دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.
↑  ایران‌کالا، شبکه. «دشت دریاسر | شبکه تلویزیونی ایران کالا». شبکه ایران‌کالا. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۲۷.[پیوند مرده]
چشمان روشن (آهنگ آرت گارفانکل)

چشمان روشن (انگلیسی: ‌Bright Eyes) ترانه‌ای است که توسط مایک بت، ترانه‌سرای بریتانیایی نوشته شده و توسط آرت گارفانکل اجرا شده است. این آهنگ برای موسیقی متن انیمیشن بریتانیایی درام-ماجراجویی در سال ۱۹۷۸، تپه خرگوش‌ها نوشته شد. این آهنگ که به عنوان یک آهنگ پاپ از شکل اصلی خود در فیلم تنظیم شده است، در نسخه‌های بریتانیایی و اروپایی سرنوشتِ صبحانه گارفانکل در سال ۱۹۷۹ و در نسخه‌های آمریکایی آلبوم ۱۹۸۱ برش قیچی او دیده می‌شود. چشمان روشن، به مدت شش هفته در صدر جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت و با فروش بیش از یک میلیون نسخه، به پرفروش‌ترین تک‌آهنگ بریتانیا در سال ۱۹۷۹ تبدیل شد. ریچارد آدامز، نویسنده رمان اصلی، گزارش شده است که از این آهنگ متنفر بوده است. کاور این آهنگ بعداً در مجموعه تلویزیونی واترشیپ دون به صراحت به عنوان آهنگ اصلی آن استفاده شد.
پس‌زمینه

این آهنگ توسط مایک بت برای تپه خرگوش‌ها نوشته، تولید و تنظیم شد و کارگردان اصلی جان هابلی درخواست آهنگی در مورد مرگ کرد. زمانی شروع می‌شود که هیزل، شخصیت اصلی فیلم، پس از زخمی شدن با تفنگ یک کشاورز تقریباً می‌میرد و فایور، برادر کوچکش توسط خرگوش سیاه اینله به سمت او هدایت می‌شود. «یکی از سخت‌ترین جلسات» کارنامه کاری او (به دلیل نظرات متفاوت موسیقایی) بود.
تنظیم تک‌آهنگ پاپ در بریتانیا بسیار موفق بود و در سال ۱۹۷۹ به مدت شش هفته در رتبه اول جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا ماند، بیش از یک میلیون نسخه فروخت و به پرفروش‌ترین تک‌آهنگ سال تبدیل شد. در ایالات متحده نتوانست به بیلبورد هات ۱۰۰ برسد. در جدول بیلبورد بزرگسالان معاصر به شماره ۲۹ رسید.
کارکنان

آرت گارفانکل – آواز
مایک بت – تنظیم‌کننده و تهیه‌کننده
کریس اسپدینگ - گیتار آکوستیک
رولند هارکر – گیتار عود
لس هوردل – گیتار باس
روی جی مورگان – درامر
ادوین راکسبورگ - ابوا
ری کوپر – پرکاشن
استفان کلوس

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Stefan Klos
زادروز:  ۱۶ اوت ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال)
زادگاه:  دورتموند
قد:  1.82 m
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  توس یوینگ-لیندنهورست
:  اینتراخت دورتموند
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۸ |  باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند |  ۲۵۴ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۷ |  باشگاه فوتبال رنجرز |  ۲۰۸ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۴۶۲ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۹۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آلمان |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
استفان کلوس (انگلیسی: Stefan Klos؛ زادهٔ ۱۶ اوت ۱۹۷۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رنجرز و باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان و زیر ۲۳ سال آلمان بازی کرده‌است.
فهرست فرودگاه‌های مصر

این مقاله شامل فهرست فرودگاه‌های مصر است که بر پایهٔ موقعیت قرارگیری آن‌ها مرتب شده است.
فرودگاه‌ها

| شهر | کد فرودگاهی ایکائو | کد فرودگاهی یاتا | نام فرودگاه |
| --- | --- | --- | --- |
فرودگاه‌های غیرنظامی: 
| Abu el-Ghradieq |  |  | Abu el-Ghradieq Airport |
| Abu Rudeis |  | AUE | Abu Rudeis Airport |
| ابو سمبل | HEBL | ABS | فرودگاه ابو سمبل |
| اسکندریه | HEAX | ALY | فرودگاه بین‌المللی اسکندریه (مصر) |
| اسکندریه / Borg El Arab | HEBA | HBE | فرودگاه برج‌العرب |
| اسیوط | HEAT | ATZ | فرودگاه اسیوط |
| اسوان | HESN | ASW | فرودگاه بین‌المللی اسوان |
| قاهره | HECA | CAI | فرودگاه بین‌المللی قاهره |
| Dakhla Oasis | HEDK | DAK | Dakhla Oasis Airport |
| عریش | HEAR | AAC | فرودگاه بین‌المللی العریش |
| El Gona | HEGO | HGO | El Gona Airport |
| El Gora | HEGR | EGH | El Gora Airport |
| خارجه | HEKG | UVL | El Kharga Airport |
| التور | HETR | ELT | El Tor Airport |
| جیزه | HEEM |  | Embaba Airport |
| غردقه | HEGN | HRG | فرودگاه بین‌المللی غردقه |
| Khalda Mleiha |  |  | Khalda Mleiha Airport |
| اقصر | HELX | LXR | فرودگاه بین‌المللی لوکسار |
| مرسی علم | HEMA | RMF | فرودگاه بین‌المللی مرسی عالم |
| مرسی مطروح | HEMM | MUH | فرودگاه مرسی مطروح |
| New Valley | HENV | UVL | New Valley Airport |
| پورت‌سعید | HEPS | PSD | فرودگاه پورت سعید |
| Ras an-Naqb |  | RAF | Ras an-Naqb Airport  |
| رأس غارب |  |  | Ras Gharib Airport |
| Ras Shukeir |  |  | Ras Shukeir Airport |
| Sharq Al-Owainat | HEOW | GSQ | فرودگاه شرق ال‌اوینت |
| شرم‌الشیخ | HESH | SSH | فرودگاه بین‌المللی شرم‌الشیخ |
| سوهاج | HEMK | QHX | فرودگاه بین‌المللی سوهاج |
| St. Catherine | HESC | SKV | فرودگاه بین‌المللی سنت کاترین |
| Taba | HETB | TCP | فرودگاه بین‌المللی طابا  |
فرودگاه‌های نظامی: 
| Cairo West | HECW | CWE | Cairo West Airport |
پریسا (خواننده)

| پریسا | پریسا |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: فاطمه واعظی
نام(های) دیگر: پریسا
زاده: ۲۵ اسفند ۱۳۲۸ (۷۴ سال)  شهسوار
ژانر: موسیقی سنتی ایرانی
ساز(ها): سه تار
ناشر(ان): CBS, Network Medien, Cologne Music, Kereshmeh Records
وبگاه: http://www.parissamusic.org
پریسا با نام اصلی فاطمه واعظی (زادهٔ ۲۵ اسفند ۱۳۲۸ در شهر شهسوار) خوانندهٔ مشهور ایرانی، ردیفدان و استاد هنر آواز ایرانی است. وی یکی از خوانندگانی بود که دوران خوانندگی کوتاهی داشت و در سن 26 سالگی بازنشستگی اجباری شد.
زندگی و فعالیت هنری > کودکی و نوجوانی

پریسا (با نام اصلی فاطمه واعظی) در ۲۵ اسفند ۱۳۲۸ در شهسوار (تنکابن فعلی) متولد شد. صدای خوش را از پدر و پدربزرگ به ارث برد و در دوران تحصیل، به تشویق پدر در برنامه‌های هنری شرکت می‌کرد تا اینکه در مسابقات هنری مدارس در رشتهٔ آواز رتبهٔ یکم را در میان همهٔ دانش‌آموزان سراسر کشور به‌دست‌آورد.
زندگی و فعالیت هنری > آشنایی با محمود کریمی

استعداد و نبوغ موسیقایی‌اش توسط محمود کریمی، که در آن زمان از اعضای هیئت داوران بود، کشف شد و بعد از آن آموزش موسیقی سنتی ایرانی (دستگاه‌ها و ردیف‌ها) را زیر نظر او آغاز کرد. لوید میلر در این باره نقل می‌کند: «استاد کریمی من را به کلاس بانوان هم دعوت کرد… پریسا هم در آن کلاس‌ها حضور داشت. مثل فرشته آواز می‌خواند، پیش از آن هیچ خوانندهٔ جاز یا کلاسیکی نشنیده بودم که مثل او آواز بخواند».
زندگی و فعالیت هنری > فعالیت در وزارت فرهنگ و هنر

پس از دو سال آموزش، پریسا به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و به مدت پنج سال فعالیت خود را با آن وزارت‌خانه ادامه داد. در این دوران اجراهایی در تلویزیون و کنسرت‌هایی در تهران و شهرستان‌ها برگزار کرد و نیز همراه با گروه‌های مختلفی که در آن وزارت‌خانه فعال بودند، کنسرت‌هایی در خارج از کشور به هدف معرفی موسیقی سنتی ایران برگزار نمودند.
زندگی و فعالیت هنری > آشنایی با دکتر صفوت و دوامی

پس از چندی با دکتر داریوش صفوت آشنا شد و به درخواست وی، به استخدام مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی درآمد.
مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی به سال ۱۳۴۷ توسط داریوش صفوت راه‌اندازی شد و در آن زمان دکتر صفوت سرپرستی این مجموعه را به عهده داشت.
داریوش صفوت با گردآوردن برخی از استادان به‌نام موسیقی ایرانی همچون نورعلی خان برومند، سعید هرمزی و عبدالله خان دوامی و محمود کریمی توانست گروهی از هنرجویان نخبه را پرورش و تحویل جامعهٔ موسیقی بدهد که به جنبش احیا در موسیقی ایرانی شهره شد.
در این دوران بود که در محضر استاد دوامی نیز با سبک اجرای تصنیف‌های قدیمی و آواز سنتی آشنایی پیدا کرد.
زندگی و فعالیت هنری > فعالیت در مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی، جشن‌های هنر شیراز و شهرت

پس از چندی فعالیت در مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی، در سه دوره از جشن‌های شیراز شرکت نمود و آوازهٔ هنرش فراگیر شد.
مجموعه فعالیت‌هایی که در این دوران انجام داد عبارتند از شرکت در سه جشن هنر شیراز، اجرای چند برنامه در تلویزیون، دانشگاه تهران، باغ فردوس، تئاتر شهر و اجرای کنسرت‌های متعدد در خارج از کشور.
از سال ۱۳۷۰ در پی دعوت مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی سنتی برای تعلیم آواز ایرانی به خانم‌ها به همکاری با آن مرکز پرداخت.
زندگی و فعالیت هنری > بازنشستگی اجباری و تدریس آواز

پس از انقلاب اسلامی و محدود شدن فعالیت‌های هنرمندان زن، فعالیت‌های اجرایی‌اش متوقف شد و تنها به تدریس موسیقی ادامه داد. «آخرین برنامهٔ من در واقع سال ۱۳۵۷ بود که خارج از کشور در فستیوالی در ژاپن برنامه اجرا می‌کردم که همان زمان انقلاب شد و حتی راه‌های هوایی هم بسته شد. به همین دلیل ما حتی نتوانستیم به ایران برگردیم. بعد از آن به اجبار در سن ۲۶ سالگی بازنشسته شدم، بازنشستگی اجباری.»
از آن پس تا کنون او شاگردان متعددی را با موسیقی اصیل ایرانی آشنا کرده‌است. «فکر می‌کنم سال ۱۳۶۷ یا ۱۳۶۸ بود که دوباره از طرف مرکز حفظ و اشاعهٔ موسیقی دعوت شدم که برای خانم‌ها تدریس کنم. مدت کوتاهی در آنجا تدریس می‌کردم، اما بعد به دلیل مسایلی که پیش آمد از آنجا هم بیرون آمدم و از آن سال به بعد در خانهٔ خودم تدریس می‌کنم. شاگردان زیادی هستند که با وجود این که در ظاهر امکان خواندن در ایران ندارند، با علاقه و انگیزهٔ بسیار قوی می‌آیند و این موسیقی را یادمی‌گیرند و این، جای خوشحالی دارد.»
در این دوران برخلاف تصور بعضی، او به خارج از ایران مهاجرت نکرد و در تهران سکنی گزید. «این موسیقی، موسیقی خارج از کشور نیست… یک نوع موسیقی معنوی است که کاملاً ریشه در فرهنگ معنوی و عرفانی مملکت ما دارد… خوشحالم که این کار را انجام ندادم و مهاجرت نکردم. به دلیل این که ماندن من در ایران، فرصت خوبی به من داد که بتوانم به عمق و معنویت این موسیقی بیشتر فکر کنم.»
پس از چندی که کنسرت‌های بانوان برای بانوان آزاد شد، وی هیچ‌گاه در این زمینه فعالیتی نکرد. «من هیچ وقت از این موضوع استقبال نکرده‌ام و هیچ وقت هم برنامه‌ای در ایران به این صورت اجرا نکرده‌ام. چون اعتقادی ندارم که فقط باید برای خانم‌ها خواند. این نوع موسیقی به جنسیت آدم‌ها کاری ندارد و با روح انسان‌ها سروکار دارد.»