stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ادوارد جنر
واکسيناسيون

ادوارد جنر در کودکی شنیده بود که شیردوشان پس از ابتلا به آبلهٔ گاوی هرگز به بیماری آبله مبتلا نمی‌شوند. پس از اینکه جنر پزشک شد و با بیماران آبله مواجه شد به بی‌فایده بودن تلاش‌هایش برای درمان این بیماری پی برد. او تحقیق کرد و دریافت شیردوشان تقریباً هرگز، حتی وقتی از مبتلایان به آبله پرستاری می‌کنند، دچار آبله نمی‌شوند. به فکرش رسید که آبله گاوی را به افراد تلقیح کند، و آنها را از ابتلا به بیماری مرگبارتر آبله مصون سازد.
هرچند در سال‌های قبل نیز کارهای پراکنده‌ای در خصوص واکسن انجام شده بود، ولی اولین بار وی در ۱۴ می ۱۷۹۶ پسری هشت‌ساله به نام جیمز فیلیپ (پسر باغبانشان) را در برابر بیماری آبلهٔ گاوی واکسینه کرد. این بیماری مانند بیماری آبله ولی کم‌خطرتر از آن است. پس از آنکه جنر میکروب بیماری آبله را به آن پسر تزریق کرد، چون واکسن آبلهٔ گاوی در وی مصونیت ایجاد کرده بود، به بیماری آبله مبتلا نگردید.
امروزه بسیاری از مردم جهان خود را در برابر بیماری‌های مختلف واکسینه می‌کنند.
تندیس ادوارد جنر در حال زدن واکسن آبله به پسر خودش، موزه ملی هنرهای معاصر، رم
جویس بایرز

| جویس بایرز | جویس بایرز |
| --- | --- |
شخصیت چیزهای عجیب: شخصیت چیزهای عجیب
وینونا رایدر در نقش جویس بایرز (فصل ۴): وینونا رایدر در نقش جویس بایرز (فصل ۴)
نخستین حضور: «بخش اول: ناپدید شدن ویل بایرز» (۲۰۱۶)
پدیدآور: برادران دافر
ایفاگر: وینونا رایدر
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
پیشه: فروشنده فروشگاه مواد غذایی ملوالد
خانواده:  ویل بایرز (پسر)  جاناتان بایرز (پسر) 
همسر: لونی بایرز (طلاق)
خانه: هاوکینز، ایندیانا، آمریکا
وینونا رایدر در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۱۰
جویس بایرز (به انگلیسی: Joyce Byers)، یک شخصیت خیالی داستانی در سریال اینترنتی آمریکایی علمی–تخیلی و ترسناک چیزهای عجیب، محصول نت‌فلیکس است. این شخصیت توسط خالقان سریال چیزهای عجیب، یعنی مت و راس دافر که به برادران دافر شهرت دارند خلق شده‌است و وینونا رایدر، بازیگر آمریکایی ایفاگر این نقش است. جویس به همراه دو فرزندش یعنی ویل و جاناتان بایرز در شهر کوچک هاوکینز زندگی می‌کند. او مدتی است از همسرش جدا شده و برای فرزندانش هم پدر است و هم مادر. جویس زن بسیار سرسختی است، تا نیمه‌های شب کار می‌کند تا خرج زندگیش در بیاید. با گم شدن ویل، جویس دچار نوعی حالت‌ها عصبی می‌شود. هیچ‌کس حرف‌های او را دربارهٔ دنیای وارونه و چیزهایی که دیده باور نمی‌کند و در چشم عموم یک دیوانه است. جویس به نوعی اصلی‌ترین شخصیت داستان حساب می‌شود. اصرار و پافشاری اوست که پای دیگران را به ماجرا باز می‌کند و با تلاش‌هایش برای فهمیدن حقیقت شخصیت‌های دیگر را وارد چالش می‌کند.
شخصیت و بازی وینونا رایدر با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شد. رایدر برای بازی در این نقش در هفتاد و چهارمین مراسم گلدن گلوب، نامزد بهترین بازیگر نقش اول زن برای سریال درام شد.
هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران

«هوانیروز» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، هوانیروز (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران | هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران |
| --- | --- |
نشان هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران: نشان هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران
پرچم هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران: پرچم هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران
فعال: ۱۳۴۱-اکنون
کشور: ایران
وفاداری: نیروهای مسلح ایران
رسته: ارتش جمهوری اسلامی ایران
گونه: هوانوردی نیروی زمینی
نقش: یگان پشتیبانی رزمی
بخشی از: نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
رژه: ۲۹ فروردین هرسال (روز ارتش جمهوری اسلامی ایران)
فرماندهان: فرماندهان
فرمانده: سرتیپ دوم قاسم خاموشی
نشان: نشان
نشان شناسایی: 
ناوگان هوایی: ناوگان هوایی
بالگرد: ۴۰۰ بالگرد[نیازمند منبع]
هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران (سرواژهٔ هواپیمایی نیروی زمینی) از زیرمجموعه‌های نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که وظیفه جابه‌جایی و پشتیبانی نیروهای زمینی ارتش را برعهده دارد.
هوانیروز در سال ۱۳۴۱ توسط نیروی زمینی شاهنشاهی ایران تأسیس شد و هم‌اکنون دارای ۷ پایگاه رزمی در شهرهای مختلف کشور و یک مرکز آموزشی در اصفهان می‌باشد. هم‌اکنون سرتیپ دوم قاسم خاموشی فرماندهی هوانیروز ارتش را برعهده دارد.
تاریخچه

هسته اولیه هوانیروز در سال ۱۳۴۱ پایه‌گذاری گردید. در این سال ۱۰ نفر از افسران فنی و خلبانی از بین داوطلبان برگزیده و به منظور فراگیری و آموزش به ایالات متحده اعزام شدند. پس از آن تا سال ۱۳۴۲ به ترتیب هر ۴ ماه ۶ نفر برای آموزش اعزام می‌شدند.
در آغاز سال ۱۳۴۱ هواپیمایی نیروی زمینی شاهنشاهی ایران با شش فروند هواپیمای یک موتوره سسنا ۱۸۰(U-17) و شش خلبان در شهر اصفهان تشکیل شد. شمار وسایل پرندهٔ این نیرو تا سال ۱۳۴۵ به ۳۰ فروند رسید. پس از آن هوانیروز که یک گردان هوایی بود به یک گردان هواپیمایی و یک گروهان نگهداری تقسیم شد. تا اینکه در سال ۱۳۴۵ ۱۷ فروند بالگرد H-۴۳ نیز به گردان افزوده و در سال ۱۳۴۸ گردان هواپیمایی به هنگ هواپیمایی که محل آن در اصفهان بود تبدیل شد. برای تکمیل و تجهیز آن شماری بالگرد آگوستا- بل ۲۰۵ و بل ۲۰۶ به ایتالیا سفارش داده شد و هم‌زمان با آن نیروهای مورد نیاز برای گذراندن دوره خلبانی و فنی به آن کشور اعزام شدند.
در سال ۱۳۵۰ گروهی از مستشاران آمریکایی به ایران آمدند و پس از بازدید و ارزیابی مناطق گوناگون ایران از دیدگاه موقعیت جغرافیایی وسعت سرزمینی و شرایط اقلیمی تصمیم گرفته شد که هواپیمایی نیروی زمینی به سه گروه رزمی یک گروه پشتیبانی عمومی و یک مرکز آموزش خلبانی و فنی گسترش یابد.
در چارچوب اجرای این طرح ۲۰۲ فروند بالگرد کبرا و بیش از ۳۰۰ فروند بل ۲۱۴ از کشور آمریکا خریداری شد. اندک اندک گروه‌های هوانیروز کرمانشاه، مسجد سلیمان، کرمان، گروه پشتیبانی عمومی اصفهان و مرکز آموزش (پایگاه وطن پور) به ترتیب در شهرهای یاد شده پایه‌گذاری گردید.
اهداف اولیه

به دنبال اندیشه گسترش هوانیروز و مجهز نمودن هواپیمایی نیروی زمینی به سه گروه رزمی و یک گروه آن با نمونه‌های گوناگون وسایل پرنده در آغاز در سال ۱۳۵۰ بررسیهای لازم انجام شد. نتیجه این بررسیها آن بود که هوانیروز نیروی زمینی بتواند:
در منطقهٔ هر سپاه دو گردان پیاده را جابه‌جا کند.
عملیات یگانهای زمینی را پشتیبانی کند.
فراهم آوری تدارکات و تخلیه مجروحان را از راه هوا انجام دهد.
پایگاه‌ها

قرارگاه فرماندهی در تهران
پایگاه یکم رزمی هوانیروز کرمانشاه
پایگاه دوم رزمی هوانیروز مسجدسلیمان
پایگاه سوم رزمی هوانیروز کرمان
پایگاه چهارم پشتیبانی عمومی اصفهان
پایگاه پنجم رزمی هوانیروز مشهد
پایگاه ششم رزمی هوانیروز تبریز
پایگاه هفتم رزمی هوانیروز آبیک
گردان هواپیمایی پشتیبانی فرماندهی در تهران
یگان پشتیبانی در تهران
مرکز آموزش خلبانی و فنی در اصفهان
گروهان عملیات و مخابرات در تهران
شرکت پنها (پشتیبانی و نوسازی بالگردهای ایران) وابسته به سازمان صنایع هوایی (زیرمجموعه وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)
جنگ ایران و عراق

امیر سرتیپ دوم خلبان غلامرضا فرزین از فرماندهان پیشین هوانیروز ارتش دربارهٔ فعالیت‌های این یگان می‌گوید: هوانیروز تمام جبهه طویل را که از کردستان تا کرمانشاه، ایلام و خوزستان کشیده شده بود پشتیبانی می‌کرد به‌طوری‌که از بدو انقلاب تا پایان جنگ که نزدیک به ۶۰ عملیات انجام شد، در ۵۸ عملیات آن حضور داشت که آخرین آن نیز عملیات مرصاد بود که هوانیروز نقش بسیار کلیدی داشت و منافقین را همان ابتدا به‌طور کلی منهدم کرد؛ زیرا هوانیروز یگانی است که امتیازش داشتن بالگرد است. بالگرد یک وسیله همه‌کاره است و می‌تواند هرجا برود، بایستد، بنشیند و هرکاری انجام دهد. به‌طوری‌که نیروهای زمینی می‌گفتند وقتی بالگرد را در بالای سرشان می‌دیدند احساس می‌کردند که آسمان مال ماست و روحیه بهتری برای پیروزی و مقاومت پیدا می‌کردند.
در اوایل جنگ عراقی‌ها توپی بزرگ داشتند که گلوله وقتی از لوله خارج می‌شد، توسط خرج دوم هدایت می‌شد و برد گلوله را بیشتر می‌کرد و با همان توپ شهر دزفول را مورد هدف قرار می‌داد. من در یکی از پروازها این توپ را در دوربین بالگرد دیدم به گونه‌ای که باورم نمی‌شد عراقی‌ها چنین توپ بزرگی داشته باشند، همین امر باعث شد که یک موشک به سمت او شلیک کنم و از آن به بعد آن‌ها فهمیدند که موضع آن‌ها کشف شده و به همین منظور برای مدت‌ها موشک باران و گلوله‌باران دزفول تعطیل شد.
امیر سرتیپ خلبان فرزین همچنین با اشاره به اینکه انهدام ادوات و تجهیزات نظامی ارتش عراق بر عهده هوانیروز بود می‌افزاید: هوانیروز در دوران جنگ ضمن این‌که وظیفه پشتیبانی از نیروهای زمینی را برعهده داشت، نقش مهمی در انهدام ادوات و تجهیزات نظامی ارتش عراق داشت که در این نقش تنها خلبانان نقش نداشتند، بلکه نقش خدمه تأمین و نگهداری که همراه با خلبانان به جبهه می‌رفتند و در همان‌جا مستقر می‌شدند و با زحمت شبانه‌روزی بالگرد را برای عملیات آماده می‌کردند بسیار با اهمیت و حیاتی بود.
تجهیزات

| بالگرد | کاربرد | تعداد | مدل |
| --- | --- | --- | --- |
| بل-۲۰۶ جت‌رنجر | بالگرد سبک و چندمنظوره | ۳۴فروند | ای‌بی-۲۰۶آشباویز ۲۰۶ |
| بل یواچ-۱ ایروکوای | بالگرد چندمنظوره | ۱۲فروند | ای‌بی-۲۰۵آشباویز ۲–۷۵ |
| بل ای‌اچ-۱ کبرا بل ای اچ-۱ سوپر کبرا | بالگرد تهاجمی | ۸۲فروند | ای‌اچ-۱جی پنها ۲۰۹۱طوفان (بالگرد) |
| بل-۲۱۲ | بالگرد چندمنظوره | ۱۷ | یواچ-۱ان تویین هیویی |
| بل-۲۱۴ | بالگرد ترابری متوسط | نامعلوم (اما بر اساس برخی اطلاعات بین ۷۰ تا ۱۴۰ فروند) |  |
| سی‌اچ-۴۷ شنوک | بالگرد ترابری سنگین | نا معلوم (اما بر اساس برخی اطلاعات بین ۲۰ تا ۳۰ فروند) | بالگرد دو ملخه ترابری |
مأموریت‌های هوانیروز > مأموریت‌های کلی

هدایت آتش توپخانه و خمپاره
فرماندهی و کنترل
دیده‌بانی
شناسایی با آتش
به تأخیر انداختن تحرک دشمن
همراهی هلیکوپتر نفربر
همراهی ستونهای نظامی
تأمین حفاظت جناحها در درون میدان نبرد
جابه جایی نیروها و تجهیزات
تخلیهٔ مجروحان
پشتیبانی آتش از آسمان
تصویربرداری هوایی
روشن کردن میدان نبرد
عملیات امداد رسانی
عملیات ویژه
آموزش خلبانی و فنی در مرکز آموزش شهید منصور وطن پور اصفهان
مأموریت‌های هوانیروز > مأموریت‌های تاکتیکی و پشتیبانی

تک هوایی ضد یگان‌های دشمن
عملیات هجوم هوایی
عملیات پوششی
شناسایی
پهلوداری
عملیات تأخیری
پشتیبانی آتش
تقویت
عملیات نفوذی
عملیات ویژه
نیروبری
تخلیه و بازیافت
فراهم آوری تدارکات و تجهیزات
افزایش توان عملیاتی بالگردهای رزمی

در سال های اخیر بالگردهای هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران به موشک های ایرانی حیدر و شفق تسلیح شده اند.
موشک کروز هواپایه نقطه زن حیدر ۶۰ کیلوگرم وزن و ۳ متر و ۷۰ سانتی متر طول دارد. موتور موشک حیدر از نوع میکرو توربین با وزن ۴۰ کیلوگرم است که این موشک با برد ۲۰۰ کیلومتر و سرعت حدود ۵۰۰ کیلومتر در ساعت قابلیت شناسایی اهداف، ارسال تصویر از هدف و قفل اپتیکی بر روی اهداف و انهدام دقیق اهداف را دارد. موشک شفق ۴۸ کیلوگرم وزن، ۱۸۹ سانتی متر طول، ۲۰ کیلومتر برد و سرجنگی آن نیز ۱۳ کیلوگرم وزن دارد. این موشک قابلیت عملیات در شب و روز و کلیه شرایط آب و هوایی را داراست و با هدایت لیزری قابلیت نصب بر روی دیگر جنگنده‌ها، قایق های تندرو و کشتی را دارد.
فرماندهان

سرلشکر عباس قندهاری (۱۳۵۰–۱۳۵۲)
سرلشکر منوچهر خسروداد (از سال ۱۳۵۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷)
سرتیپ کیومرث ثقفی (از ۲۹ بهمن ۱۳۵۷ تا اسفند۱۳۵۷)
سرهنگ اکبر رضانیا (اسفند۱۳۵۷ تا ۲۱ خرداد ۱۳۵۸)
سرتیپ اسکندر عمادی (خرداد ۱۳۵۸ تا مرداد ۱۳۵۸)
سرهنگ محمدحسین گرانمایه
سرهنگ علی سعدینام (تا تیر ۱۳۶۲)
سرهنگ منصور شالچی
سرهنگ محمدحسین جلالی
سرهنگ محمد انصاری (از سال ۱۳۶۶)
سرتیپ دوم غلامرضا صفایی‌نژاد از ۱۵ اسفند ۱۳۷۲ تا ۱۵ دی ۱۳۷۷
سرتیپ دوم مجید عقیقی روان از ۱۳۷۷ تا پایان ۱۳۸۲
سرتیپ دوم کیومرث احدی از سال ۱۳۸۲ تا سال ۱۳۹۰
سرتیپ دوم هوشنگ یاری از سال ۱۳۹۰ تا اسفند ماه ۱۳۹۵
سرتیپ دوم (ارتقا به درجه سرتیپی در حین تصدی مسئولیت) یوسف قربانی از اسفند ماه ۱۳۹۵ تا اسفند ماه ۱۴۰۲
سرتیپ دوم قاسم خاموشی از اسفند ماه ۱۴۰۲ تاکنون
نگارخانه

بل ای‌اچ-۱ اینترنشنال کبرا
بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک
توربو ایرکماندر
داسو فالکون ۲۰
آگوستا بِل ۲۱۴
نشان رسمی هوانیروز شاهنشاهی ایران در زمان حکومت پهلوی
نمونه‌ای از بالگرد کبرای هوانیروز که در جنگ ایران و عراق مأموریت‌های موفق بسیاری را انجام داد.
بنگین

بنگین یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دولت‌آباد بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است.
نعمت‌الله ریاضی

| نعمت‌الله ریاضی | نعمت‌الله ریاضی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ خرداد ۱۳۳۹ کازرون، استان فارس
تحصیلات: کارشناسی فیزیک (دانشگاه شیراز) کارشناسی ارشد اخترفیزیک و دکتری کیهان‌شناسی (دانشگاه ساسکس)
تابلوی رنگ و روغن از رصدخانه ابوریحان بیرونی اثر نعمت‌الله ریاضی
نعمت‌الله ریاضی استاد دانشگاه شهید بهشتی است. در یکم خرداد ماه ۱۳۳۹ در کازرون استان فارس زاده شد. او دارای مدرک کارشناسی فیزیک از دانشگاه شیراز و نیز کارشناسی ارشد اختر فیزیک و دکتری کیهان‌شناسی از دانشگاه ساسکس انگلستان است. او مراتب استادیاری، دانشیاری و استادی را در دانشگاه شیراز گذراند و از بهمن ماه ۱۳۹۱ به عضویت هیئت علمی گروه فیزیک دانشگاه شهید بهشتی درآمد. او همچنین عضو وابسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و عضو قطب نجوم و اخترفیزیک (مرکز نجوم مراغه) است. وی از سال ۱۳۶۹ تا سال ۱۳۹۱ در چند نوبت ریاست رصدخانه ابوریحان بیرونی دانشگاه شیراز را به عهده داشته است.
اوایل زندگی و تحصیلات

او در روز یکشنبه اول خرداد ماه سال ۱۳۳۹ در کازرون استان فارس زاده شد. آموزش‌های پایه دبستان و دبیرستان را در کازرون و شیراز سپری کرد. دوره کارشناسی فیزیک را با به دست آوردن رتبه ممتاز در دانشگاه شیراز در سال ۱۳۶۴ به پایان رساند. وی دوره کارشناسی ارشد اختر فیزیک و همچنین دوره دکتری کیهان‌شناسی را در دانشگاه ساسکس انگلستان گذراند و دانش‌آموخته شد. عنوان رساله کارشناسی ارشد او «سن جهان» به راهنمایی پروفسور لئون مستل و عنوان رساله دکتری وی «تأثیر ویمپ‌ها در تحول ستارگان کم جرم رشته اصلی» به راهنمایی پروفسور راجر تیلر بود. نعمت‌الله ریاضی پس از بازگشت به ایران در بخش فیزیک دانشکده علوم دانشگاه شیراز به تحقیق و تدریس پرداخت و مراتب استادیاری دانشیاری و استادی را در آنجا گذراند. ریاضی از بهمن ماه ۱۳۹۱ به عضویت هیئت علمی گروه فیزیک دانشگاه شهید بهشتی درآمده است.
نعمت‌الله ریاضی در سال ۱۳۹۰ به عنوان استاد نمونه کشوری در گروه علوم پایه برگزیده شد. کتاب‌های درآمدی بر اخترفیزیک نوین، درآمدی بر کیهان‌شناسی نوین و خاکستر ستارگان از جمله تألیفات وی می‌باشد. ریاضی در زمینه کیهان‌شناسی، اخترفیزیک و نظریه سالیتون مقالات متعددی را در ژورنال‌های تخصصی علمی به چاپ رسانده است. در مقالات وی مدل‌ها و محاسبات جدیدی در زمینه نظریه کرمچاله‌ها، سیاهچاله‌ها، سالیتون‌ها و برهمکنش‌های بین آن‌ها و نیز ستارگان دوتائی گرفتی ارائه شده است.
ریاضی عضو وابسته فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و عضو قطب نجوم و اخترفیزیک (مرکز نجوم مراغه) است. وی از سال ۱۳۶۹ تا سال ۱۳۹۱ در چند نوبت ریاست رصدخانه ابوریحان بیرونی دانشگاه شیراز را به عهده داشته است.
ریاضی به نقاشی و شعر پارسی نیز علاقه‌مند است.
ماری کی گیلارد

| ماری کی گیلارد | ماری کی گیلارد |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ آوریل ۱۹۳۹ نیو برانزویک، نیوجرسی
محل تحصیل: دانشگاه پاریس
شناخته‌شده برای: مدل استاندارد
جوایز: Sakurai Prize (1993)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک
محل کار: دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
استاد راهنما: Bernard d'Espagnat
دانشجویان دکتری: Matt Visser
 :  
ماری کی گیلارد (انگلیسی: Mary K. Gaillard؛ زاده ۱ آوریل ۱۹۳۹) یک فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
مادر ترزا

| مادر ترزا | مادر ترزا |
| --- | --- |
مادر ترزا، ۱۹۸۸: مادر ترزا، ۱۹۸۸
زادهٔ: ۲۶ اوت ۱۹۱۰ اسکوپیه، امپراتوری عثمانیامروزه در مقدونیه
درگذشت: ۵ سپتامبر ۱۹۹۷ (۸۷ سال) کلکته، هند
ملیت: آلبانیایی
دیگر نام‌ها: Agnes Gonxha Bojaxhiu
پیشه: راهبه
آثار برجسته: تأسیس‌کننده جمعیت مبلغان خیریه در هند
جوایز: جایزه نوبل صلح سال ۱۹۷۹ به خاطر خدمات انسان‌دوستانه‌اش مدال آزادی ریاست جمهوری جایزه بالزان
اگنس غنچه بویاجیو Agnes Gonxha Bojaxhiu معروف به مادر ترزا (به انگلیسی: Mother Teresa) (زاده ۲۶ اوت ۱۹۱۰ در اسکوپیه امپراتوری عثمانی – درگذشته ۵ سپتامبر ۱۹۹۷) راهبهٔ کاتولیک آلبانیایی و تأسیس‌کنندهٔ جمعیت مبلغان خیریه در هند بود. وی در سال ۱۹۲۸ به هندوستان رفت و به گروه "tas" پیوست. به‌خاطر ارادتی که به "ترزا اهل آویلا"، راهبهٔ اسپانیایی و بنیانگذار یکی از جریانهای رهبانیت و خدمات خیرخواهانه بود، نام ترزا را برای خود برگزید. در سال ۱۹۴۸ صومعه را ترک کرد تا پرستاری بیاموزد.
مادر ترزا به خاطر خدمات انسان‌دوستانه‌اش در سال ۱۹۷۹، جایزه صلح نوبل را به خود اختصاص داد و در سال ۲۰۰۳ از طرف پاپ ژان پل دوم آمرزیده شناخته شد. پاپ فرانسیس رهبر کاتولیک‌های جهان مادر ترزا را رسماً در روز چهارم سپتامبر ۲۰۱۶ قدیس اعلام کرد.
زندگی

اگنس غنچه بویاجیو به سالِ ۱۹۱۰ متولّد گشت. او کوچکترین فرد خانواده‌اش بود. پدرش که در مسائل سیاسی آلبانی درگیر بود در ۱۹۱۹ یعنی زمانی که او ۹ سال داشت درگذشت. پس از مرگ پدر، مادرش او را بر اساس تعالیم کلیسای کاتولیک آموزش داد. اگنس از همان ابتدا مجذوب داستان‌هایی در مورد زندگی مبلغین و خدمات آن‌ها بود. در دوازده سالگی متقاعد شده بود که باید عمر خود را صرف یک زندگی معنوی بکند. در ۱۸ سالگی خانه را ترک و به عضویت گروه خواهران لورتو درآمد و دیگر هرگز مادر و خواهرش را ندید.
آگنس در ابتدا برای یادگیری زبان انگلیسی به لورتو ابی در راتفارنهام ایرلند رفت. زیرا خواهران لورتو از زبان انگلیسی برای آموزش به کودکان در هند استفاده می‌کردند. او در سال ۱۹۲۹ وارد هند شد و مراحل کارآموزی خود را در دارجلینگ آغاز کرد. او در ۲۴ می۱۹۳۱ به عنوان یک راهبه قسم یاد کرد و نام ترزا را از ترزا اهل آویلاً، راهبهٔ اسپانیایی و بنیانگذار یکی از جریان‌های رهبانیت و خدمات خیرخواهانه داشت برای خود برگزید. او مراسم قسم خود را به عنوان راهبه به صورت رسمی در ۱۴ می ۱۹۳۷ هنگامی که به عنوان معلم در یکی از مدرسه‌های صومعهٔ لورتو در شرق کلکته مشغول به تدریس بود به جای آورد. هر چند که ترزا از آموزش دادن لذت می‌برد اما فقر گستردهٔ حاکم بر کلکته به شدت او را آزار می‌داد.
امور خیریه

در دهم سپتامبر ۱۹۴۶ ترزا چیزی را هنگام سفر به دیر لورنتو در دارجلینگ تجربه کرد که آن را «ندایی در درون ندا» خواند. ترزا می‌گوید: من می‌خواستم دیر را ترک کنم و به مردم فقیر در حالی که در میان آن‌ها زندگی می‌کنیم کمک کنم. این یک وظیفه بود.
ترزا کار مُبَلِغی خود را در سال ۱۹۴۸ با به تن کردن ردایی با خط‌های آبی شروع کرد. او شهروندی هند را دریافت نمود و به زندگی در میان فقرا روی آورد. در ابتدا به تدریس در مدرسه موتجهیل پرداخت و سپس به پرستاری از افراد بینوا و قحطی زده روی آورد. کارها و تلاش‌های او خیلی زود توجه مقامات رسمی زیادی از جمله نخست‌وزیر هند را به خود جلب کرد.
ترزا در خاطرات خود می‌نویسد که ۵ سال اول کار او مملو از دشواری‌ها و مشقات زیادی بوده‌است. او درآمدی نداشت و از حامی‌ای برای دریافت غذا و مایحتاج برخوردار نبود. ترزا در این مدت دچار احساس تنهایی و شک و تردید و وسوسه‌ای برای بازگشت به زندگی نسبتاً آسوده در دیر شد.
امور خیریه در سطح جهانی

در سال ۱۹۸۲ مادر ترزا در اوج محاصره بیروت توانست ۳۷ کودک را که در بیمارستان خط مقدم گرفتار شده بودند با آتش‌بسی موقت میان ارتش اسرائیل و چریک‌های فلسطینی نجات دهد. وی همراه با کارکنان کمیته بین‌المللی صلیب سرخ به آن منطقه سفر کرد و توانست کودکان بیمار را نجات بخشد.
در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی با بازتر شدن فضا در کشورهای اروپای شرقی، که قبلاً به خاطر کمونیست مبلغان مذهبی را رد کرده بودند وی تلاش‌هایش را معطوف به گسترش مذهب در این کشورها کرد. او با موضعی محکم با مخالفت در برابر سقط جنین و طلاق پرداخت و شعارش این بود که: «مهم نیست آن‌ها چه می‌گویند، شما باید آن‌ها را با لبخند و کار خود تغییر دهید.»
مادر ترزا برای همکاری و کمک به نقاط مختلف سفر می‌کرد. از جمله برای مبارزه با گرسنگی به اتیوپی، در فاجعه چرنوبیل برای کمک به آسیب دیدگان پرتوهای هسته‌ای و کمک به قربانیان زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان به این مناطق سفر کرد. در سال ۱۹۹۱ در اولین بازگشت به وطنش خانه خیریهٔ برادران مبلغ را در تیرانای آلبانی تأسیس کرد.
تا سال ۱۹۹۶ او ۵۱۷ مأموریت را در بیش از ۱۰۰ کشور جهان انجام داده بود.
بیماری و درگذشت

ترزا در سال ۱۹۸۳ در رم هنگامی که قصد دیدار با پاپ را داشت دچار یک سکته قلبی شد. پس از دومین حمله قلبی وی یک ضربان‌ساز دریافت نمود. در ۱۹۹۱ پس از جدال با بیماری سینه‌پهلو در مکزیک او دچار مشکلات قلبی بیشتر شد. به او پیشنهاد شد تا از مقام خود به عنوان مدیر امور خیریه کناره‌گیری کند. اما راهبه‌های گروه‌های مذهبی در جلسه‌ای سری رای به باقی‌ماندن او در سمت خود دادند. مادر ترزا تصمیم آنان را مبنی بر باقی‌ماندن در سمت خود پذیرفت.
در آوریل ۱۹۹۶ مادر ترزا در سانحه‌ای به زمین‌خورد و استخوان ترقوه اش شکست. در ماه اگوست همان سال او به بیماری مالاریا دچار شد و بطن چپ قلب خود را از دست داد. با وجود عمل قلب واضح بود که وضع جسمانی وی رو به وخامت گذارد. هنگامی که بیماری او شدت گرفت و مجبور به بستری شد در خواست نمود تا همانند بقیه مردم عادی در بیمارستانی در کالیفرنیا مورد معالجه قرار گیرد.
اسقف اعظم کلکته به کشیشان دستور داد تا بر روی مادر ترزا مراسم جن‌گیری انجام گیرد زیرا که تصور می‌کرد او مورد حمله شیطان قرار گرفته‌است.
مادر ترزا در ۱۳ مارس ۱۹۹۷ از مقام خود استعفا کرد و در ۵ سپتامبر همان سال زندگی را بدرود گفت.
هنگام مرگ امور خیریه دارای بیش از چهار هزار راهبه و در ۱۲۳ کشور جهان مبلغ داشت. دولت هند به منظور قدردانی از زحمات مادر ترزا برای او مراسم رسمی ویژه‌ای به عمل آورد.
معجزات و معرفی به عنوان قدیس

پس از مرگ مادر ترزا واتیکان تحقیقات خود را در رابطه با قدیس بودن او آغاز کرد. در سال ۲۰۰۲ واتیکان شفا یافتن زنی هندی را که توموری در شکم خود داشت و با نگاه کردن به عکس ترزا بر روی یک یادگاری بهبود یافته بود را به عنوان معجزه به رسمیت شناخت. مونیکا بسرا زن شفا یافته در این رابطه می‌گوید که پرتوهایی از نور از سمت نگاره مادر ترزا، تومور سرطانی وی را درمان نمود. هرچند شوهر او و منابع بیمارستانی اصرار داشتند که معالجات پزشکی او را شفا داده‌است. نقدها و صحبت‌های زیادی پیرامون این امر شده‌است دکتر رانجان مصطفی در این رابطه به نیویورک تایمز گفت که در واقع کیست برسا سرطانی نبوده‌است. علاوه بر این او به مدت تقریباً یک سال تحت درمان بوده‌است و این نمی‌تواند یک معجزه باشد. اما پاپ فرانسیس، رهبر کاتولیک‌های جهان مادر ترزا را در روز چهارم سپتامبر ۲۰۱۶ رسماً قدیس اعلام کرد.
انتقادات

با وجود نگرش مثبت بیشتر افراد به عملکرد مادر ترزا، برخی چون کریستوفر هیچنز و آروپ چترجی (پزشک هندی‌تبار زاده کلکته و مقیم لندن) دیدگاهی متفاوت نسبت به او دارند. هیچنز در سال ۱۹۹۵ میلادی کتابی بنام مقام تبلیغ گری: مادر ترزا در فرضیه و عمل نوشت و در آن کتاب به انتقاد شدید از مادر ترزا پرداخت. او پیش از آن نیز در برنامه مستندی بنام فرشته دوزخ (محصول سال ۱۹۹۴) که از کانال ۴ انگلیس پخش گردید به انتقاد از عملکرد مادر ترزا پرداخته بود.
از جمله انتقادات هیچنز می‌توان به ارائه خدمات ناکافی و نادرست به بیماران بستری در مرکز خیریه مادر ترزا در کلکته اشاره کرد. او در کتاب خود به گزارش دکتر رابین فاکس در مورد استانداردهای درمانی در مرکز خیریه کلکته اشاره می‌کند. دکتر رابین فاکس یکی از ویراستاران مجله معتبر پزشکی لانست است و گزارش او در سپتامبر سال ۱۹۹۴ میلادی در مجله لنست منتشر گردید. در بخشی از گزارش، دکتر فاکس اشاره می‌کند: "مرد جوانی با وضعیتی نابسامان در مرکز پذیرفته شده بود. او از تب بالایی رنج می‌برد. داروهای تجویز شده برای وی تتراسایکلین و استامینوفن بودند. مدتی بعد یک پزشک داوطلب در معاینه خود با تشخیص احتمالی مالاریا، داروهای بیمار را به کلروکین تغییر داد. آیا کسی نمی‌توانست برای تشخیص درست نگاهی به نمونه خون بیمار بیندازد؟ آنگونه که به من گفته شد در آن جا به ندرت اجازه هرگونه ارزیابی داده می‌شد. آیا خواهران روحانی نمی‌توانستند از یک الگوریتم ساده برای افتراق بیماری‌های درمان پذیر و بیماری‌های درمان ناپذیر بهره برند؟ پاسخ باز هم منفی است. مادر ترزا دخالت الهی را به هرگونه برنامه‌ریزی ترجیح می‌داد. اصول وی برای مقابله با هرگونه پیشروی به سوی ماده‌گرایی طراحی شده بودند. در مستند فرشته دوزخ یکی از داوطلبان بنام مری لودن که مدتی در مرکز خیریه کلکته مشغول به خدمت داوطلبانه بوده‌است از استفاده مکرر سرسوزن‌ها و سرنگ‌ها دچار حیرت گردیده بود. هنگامی که وی دلیل این که چرا خواهران روحانی بدون ضدعفونی کردن، تنها به آب کشیدن سوزن‌ها بسنده می‌کنند را جویا شد یکی از خواهران روحانی به او پاسخ داد که شستن کافی است و نه دلیلی و نه زمانی برای ضد عفونی کردن وجود ندارد.
کریستوفر هیچنز ذکر می‌کند که مادر ترزا به جای استفاده کردن از صدقات در جهت کاهش فقر و بهبود شرایط مراکز نگهداری بیماران در حال مرگ، آن پول‌ها را برای باز گشایی صومعه‌های تازه و گسترش فعالیت‌های تبلیغی اش بکار می‌گرفت. از دیگر اشکالاتی که بر مادر ترزا گرفته می‌شود دریافت پول از افرادی مستبد (چون خانواده دوالیه دیکتاتور هائیتی) و فاسد (چون چارلز کیتینگ، محکوم به فساد شدید مالی) بود. مادر ترزا مبلغ ۱٫۴ میلیون دلار صدقه از چارلز کیتینگ دریافت و پیش و پس از دستگیری کیتینگ به حمایت از وی ادامه داد. پل ترولی دادیار منطقه‌ای لس آنجلس، در نامه‌ای به مادر ترزا، از وی برگرداندن مبلغ صدقه دریافتی از کیتینگ را در خواست کرد. دلیل وی استرداد پول سرقت شده از سوی کیتینگ به صاحبان اصلی آن (که برخی خود بسیار فقیر بودند) ذکر شد. ترولی هرگز پاسخی دریافت نکرد و پول صدقه داده شده هرگز به صاحبان اصلی اش بازنگشت.
مادر ترزا در کنار ریگان رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده و همسرش
تندیس مادر ترزا در کوزوو
بجنورد

| بجنورد | بجنورد |
| --- | --- |
  از بالا:  عمارت آینه‌خانه مفخم، خانه بانک ملی، سبزه میدان، بش‌قارداش، آرامگاه کشته‌شدگان واقعه لهاک‌خان، حسینیه جاجرمی، کاروانسرای سبزه میدان، عمارت سردار مفخم.:   از بالا:  عمارت آینه‌خانه مفخم، خانه بانک ملی، سبزه میدان، بش‌قارداش، آرامگاه کشته‌شدگان واقعه لهاک‌خان، حسینیه جاجرمی، کاروانسرای سبزه میدان، عمارت سردار مفخم.
کشور:  ایران
استان: خراسان شمالی
شهرستان: بجنورد
نام(های) پیشین: بیژن‌گرد - بیژن یورد
سال شهرشدن: ۱۳۱۰
مردم: مردم
جمعیت: ۲۲۸٫۹۳۱ نفر (۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۳٪+
تراکم جمعیت: ۴۹۰۰ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۳۲/۵ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۱۰۷۰ متر
میانگین دمای سالانه: ۱۳/۴
میانگین بارش سالانه: ۲۶۰
روزهای یخبندان سالانه: ۱۱۵
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: محمدعلی کشمیری
ره‌آورد: آبنبات شکرپنیر، قره قروت، کشک، قالی، قالیچه، گلیم، جاجیم، چاروق، فتیر مسکه، گردو، بادام،
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۸
وبگاه: شهرداری بجنورد
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۲۶ (ب، ج، د، س)  ایران ۳۲ (س)
کد آماری: ۱۳۵۳
  بجنورد  روی نقشه ایران ۳۷°۲۸′۱۳″شمالی ۵۷°۱۸′۵۱″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۷۰۲°شمالی ۵۷٫۳۱۴۳°شرقی﻿ / 37.4702; 57.3143   :   بجنورد  روی نقشه ایران ۳۷°۲۸′۱۳″شمالی ۵۷°۱۸′۵۱″شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۴۷۰۲°شمالی ۵۷٫۳۱۴۳°شرقی﻿ / 37.4702; 57.3143   
 :  
بُجنورد (آواپرونده:Bojnord iran.ogg) مرکز شهرستان بجنورد و استان خراسان شمالی است که در کوهپایه‌های آلاداغ واقع شده است.