stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرستاری
محدودهٔ فعالیت > آموزش به بیمار (مددجو)

مقالهٔ اصلی: آموزش بیمار
آموزش مؤثر به بیمار/خانواده به خروجی بهتری منتهی می‌شود. پرستاران بهبودی و روش و مراقبتِ مداوم را توضیح می‌دهند و در عین حال به همه کمک می‌کنند تا با وضعیت درمانی کنار بیایند.
بیشتر وقت‌ها سَرِ پرستاران شلوغ است و ایشان وقت اندکی برای آموزش به مددجو می‌گذارند.
خانوادهٔ بیمار هم به آموزش مشابهی نیازمند اند. آموزش همزمان به بیمار و خانواده‌اش، نتیجهٔ مطلوب‌تری را حاصل می‌کند.
پرستاران باید در حد فهم بیمار ارتباط بگیرند. فنون آموزشی شامل مکالمات، تصاویر، مطالبِ خواندنی و نمایش می‌شوند.
تخصص‌ها

پرستاری، متنوع‌ترین حرفهٔ بهداشت و سلامت است. پرستاران در حوزه‌های گسترده‌ای فعالیت می‌کنند که اکثراً حولِ همان مراقبت از بیمار هستند:
سلامتِ عمومی/جماعت‌ها
مراقب خانوادگی/فردی
پیری‌شناسیِ بزرگسالان (adult-gerontology)
اطفال
زایمان
نوزادان
سلامت زنان، جنسیت و سلامت
سلامت روانی
انفورماتیک پزشکی (سلامت الکترونیک)
مراقبات حاد
محیط‌های سرپایی (دفترهای پزشکی، مراکز مراقبت فوری، کمپ‌ها و…)
درمانگاه‌های مدارس/دانشگاه‌ها
نیروی نظامی
پرستاری قلب
پرستاری ارتوپدی
مراقبت تسکینی
پرستاری پس از عمل
پرستاری سرطان
پرستاری از راه دور
رادیولوژی
پرستاری اورژانس
پرستارانِ با مدارک اضافی، اجازه تخصص را می‌دهند. تخصص‌های پرستاری را می‌توان بر اساس نوع مراقبت، سن، جنسیت، گروه سنی خاص و محیط تمرین، به صورت جداگانه یا ترکیبی به دسته‌ها تقسیم کرد.
محیط‌های کاری

پرستاران در طیف وسیعی از محیط‌ها از جمله بیمارستان‌ها، خانه‌های خصوصی، مدارس و شرکت‌های داروسازی فعالیت می‌کنند. پرستاران در محیط‌های بهداشت حرفه‌ای، کلینیک‌های مستقل، مطب‌های پزشک، کلینیک‌های تحت هدایت پرستار، مراکز مراقبت طولانی‌مدت و کمپ‌ها کار می‌کنند. آنها روی کشتی‌های کروز، پایگاه‌های نظامی و در محیط‌های جنگی هم کار می‌کنند.
پرستاران می‌توانند به عنوان مشاور در صنایع مراقبت‌های بهداشتی و بیمه‌ها عمل بکنند. بیشترِ پرستاران در پشتیبانی از سلامتِ بیمار کار می‌کنند و در حوزه‌های بالینی و اداری یاری می‌رسانند. برخی وکیل هستند و برخی دیگر به عنوان مشاور پرستار قانونی با وکلای دادگستری کار می. کنند و سوابق بیماران را می‌بَررِسَند تا اطمینان حاصل کنند که مراقبات کافی برایشان ارائه شده است و در دادگاه شهادت می‌دهند.
پرستاران می‌توانند به صورت موقت مانند انجام شیفت‌های بدون قرارداد در محیط‌های مختلف کار کنند که گاهی به عنوان پرستاری روزانه، پرستاری آژانس یا پرستاری مسافرتی شناخته می‌شود. پرستاران به عنوان پژوهشگر در آزمایشگاه‌ها، دانشگاه‌ها و موسسات پژوهشی کار می‌کنند. پرستاران در انفورماتیک پزشکی کار می‌کنند و به عنوان مشاور برای ایجاد برنامه‌های ترسیمِ رایانه‌ای و سایر نرم‌افزارها فعالیت دارند. پرستارانِ نویسنده هم مقالات و کتاب‌هایی مربوط به حوزهٔ خود منتشر می‌کنند.
خطرات شغلی

کمبود بین‌المللی پرستاری تا حدی به دلیل محیط کار ایشان است. در بررسی‌های اخیر مشخص شد که پرستاران در شرایط محیطیِ به‌طور کلی بَد، کار می‌کنند. برخی از حوزه‌های قضایی دارای قوانینی هستند که نسبت‌های مشخصی برای نسبتِ شمارِ پرستاران به شمارِ بیماران تعیین می‌کنند.
ماهیتِ تُند و پیش‌بینی‌ناپذیرِ مراقبت‌های بهداشتی، پرستاران را در معرض آسیب‌ها و بیماری‌ها، از جمله استرس شغلی بالا قرار می‌دهد. پرستاران به‌طور مداوم استرس را به عنوان یک نگرانیِ عمدهٔ مرتبط با کار شناسایی می‌کنند و در بین تمام حرفه‌ها دارای بالاترین سطح استرس شغلی هستند. این استرس، ناشی از محیط، عوامل استرس‌زای روانی-اجتماعی و اقتضائاتِ پرستاری مانندِ تسلط بر فناوری جدید، کار عاطفی، کار فیزیکی، نوبت کاری و حجم کاری زیاد است. این استرس، پرستاران را در معرض خطر مشکلات سلامتی کوتاه‌مدت و بلندمدت همچون اختلالات خواب، افسردگی، مرگ‌ومیر، اختلالات روان‌پزشکی، بیماری‌های مرتبط با استرس و به‌طور کلی سطحِ سلامت ضعیف قرار می‌دهد. پرستاران در معرض خطر ابتلا به خستگی شفقت و ناراحتی اخلاقی هستند که می‌تواند به سلامت روانشان آسیب برساند. آن‌ها دارای میزان بالایی از فرسودگی شغلی (۴۰٪) و خستگی عاطفی (۴۳/۲٪) هستند. این فرسودگی شغلی، خطر ابتلا به بیماری، خطای پزشکی و ارائه مراقبت‌های نابهینه را افزایش می‌دهد.
خطرات شغلی > رسیدگی به بیمار

مراقبت‌های سلامت همچنان با قوت میانِ صنایعِ پرخطر از لحاظ جراحات ماهیچه‌ای-استخوانی‌ای آن هم در فرایندهای مربوط به رسیدگی به بیمار محسوب می‌شود. ۳۰ تا ۷۰درصدِ جراحات گزارش‌شده از نوع نام‌برده، مربوط به رسیدگی به بیمار اند. پرستاران به‌طور معمول موظف به جابه‌جایی و بلندکردنِ بیماران هستند. «بنیاد ملی سلامت و امنیت شغلیِ» آمریکا می‌گوید بزرگ‌ترین عامل آسیب‌های ناشی از فشارِ بیش از حد، بلندکردن دستی و جابجایی بیماران است. این وظایف، خطرات ارگونومیکِ منحصربه‌فردی را به همراه دارند که منجر به میزان بالایی از آسیب‌های ماهیچه‌ای-استخوانیِ حاد و متراکم می‌شوند.
پرستاران به‌طور سنتی فنون رسیدگیِ دستی به بیمار را اجرا می‌کنند (مثلا بیماران را با دست و بی‌توجه به اصول ارگونومیک جابه‌جا می‌کنند) اما مطالعات نشان داده‌اند که اینگونه‌ مداخله، ناکارآمد است.
خطرات شغلی > خشونت محیط کار

پرستاران در معرض خشونت و بدرفتاری کاری هستند. خشونت غالباً توسط مراجعان (همراهان بیمار و…) بُروز می‌یابد و بدرفتاری را خود پرسنل انجام می‌دهند. در ایالات متحده در سال ۲۰۱۱، ۵۷٪ پرستاران گزارش کردند که در محیط کاری تهدید شده‌اند و ۱۷٪شان به زدوخوردِ فیزیکی کشیده شده بوده‌اند.
سه نوع خشونت کاری‌ای که پرستاران در معرضشان هستند عبارت اند از: خشونت فیزیکی (ضربه زدن، لگد زدن، کوفتن، مشت‌زدن، گازگرفتن و استفاده از اشیا)، خشونتِ روحی-روانی (قهر و تهدید و اجبار) و خشونت جنسی (تلاش برایِ یا انجامِ فعالیت جنسیِ بی‌توافق).
خشونت کاری می‌تواند به شکلِ خشونتِ میان‌فردی و اجبار سازمانی هم بروز یابد. خشونت میان‌فردی میانِ کارکنان یا بیماران و خانواده‌هایشان انجام می‌پذیرد. غالب‌ترین دیسِ (فُرمِ) این خشونت، درگیری زبانی (لَفّاظی) است. اجبار سازمانی ممکن است شامل حجم کاری بیش از حد، شیفت‌های اجباری، استقرار غیرِ ارادی در قسمت دیگری از محل کار، حقوق کم، محرومیت از مزایا/اضافه‌کاری، محیط کاریِ نامناسب و سایر عوامل استرس‌زا باشد. این مسائل بر کیفیت زندگی تأثیر می‌گذارند. مدیرانی که درک درستی از شدت این مشکلات ندارند و از کارکنان پشتیبانی نمی‌کنند، استرس کارکنان را افزایش می‌دهند.
عوامل بسیاری در ایجاد خشونت در محل کار نقش دارند. این عوامل را می‌توان به عوامل محیطی، سازمانی و روانی-اجتماعی-فردی تقسیم کرد. عوامل محیطی می‌توانند شامل محیط‌های خاص (به عنوان مثال بخش اورژانس)، زمان انتظار طولانیِ بیمار، وقفه‌های مکرر، عدم اطمینان در مورد درمانِ بیماران، و حجم کاریِ سنگین باشند. عوامل سازمانی می‌تواند شامل کار گروهیِ ناکارآمد، بی‌عدالتیِ سازمانی، فقدان برنامه‌های مدیریتِ پرخاشگری و استرس و بی‌اعتمادی میانِ همکاران باشند. عوامل روانی-اجتماعی-فردی شاید شامل جوانی و بی‌تجربگیِ پرستاران، تجارب پیشینِ خشن و فقدان مهارت‌های ارتباطی باشند. همچنین ممکن است سوءتفاهم به دلیل مانع ارتباطی میانِ پرستاران و بیماران رخ دهد. یک مثال از این می‌تواند تحتِ تأثیر دارو، درد یا اضطرابْ قرارگرفتنِ بیمار باشد.
خشونت کاری دلایل فراوانی دارد. شایع‌ترین عاملان آزار و اذیت یا قلدری برای دانشجویان پرستاری، پرستارانِ ثبت نام شده از جمله مربیان و تسهیل‌گران بالینی هستند. با این حال، عاملِ اصلی خشونت در محیطِ کار علیه پرستاران، بیماران بودند. ۸۰ درصد از حوادث خشونت‌آمیزِ جدی در مراکز بهداشتی-درمانی توسطِ بیماران بوده‌اند.
خشونت در محل کار اثرات زیادی دارد. تأثیرات منفی روحی و جسمی بر پرستاران دارد. آنها احساس مسخِ شخصیت، غیرانسانی شدن، فرسودگی و استرس می‌کنند. پرستاران، فرسودگی شغلی را به دلیل قرارگرفتنِ مکرر در معرض این خشونت گزارش کرده‌اند.
خطرات شغلی > مداخلات

مداخلات می‌توانند این خطراتِ شغلی را کاهش دهد. مداخلات می‌توانند متمرکز بر فرد یا سازمان باشند. مداخلاتِ متمرکز بر فرد شامل برنامه‌های مدیریت استرس اند که می‌توانند برای افراد، سفارشی شوند. برنامه‌های مدیریت استرس می‌توانند اضطراب، اختلالات خواب و سایر علائم استرس را کاهش دهند. مداخلات سازمانی بر کاهش جنبه‌های استرس‌زای محیط کار با شناسایی عوامل استرس‌زا و ایجاد راه حل‌هایی برای آنها تمرکز دارد. ترکیب مداخلات سازمانی و فردی بیشترین تأثیر را در کاهش استرس دارد. در برخی از بیمارستان‌های ژاپن، از پیرااسکلت‌های برقی برای کاهش بار فیزیکی استفاده می‌شود و کمربندهای مشابهی هم ساخته شده‌اند.
نگارخانه

دانشجویان پرستاری جمهوری چک
خواهران روسی «رحمت» در کریمه، ۱۸۵۵–۱۸۵۴
فلورانس نایتینگل شخصیتی تأثیرگذار در توسعه پرستاری مدرن بود. زمانی که نایتینگل در جنگ کریمه به کار گرفته شد، هیچ لباسی ساخته نشده بود. نایتینگل که اغلب به عنوان اولین نظریه‌پرداز پرستار در نظر گرفته می‌شود، سلامت را با پنج عامل محیطی مرتبط می‌داند: ۱-هوای خالص یا تازه، ۲-آب خالص، ۳-زهکشی کارآمد، ۴-تمیزی، و ۵-نور، به‌ویژه نور مستقیم خورشید. کمبود در این پنج عامل منجر به کمبود سلامت یا بیماری می‌شد. نقش پرستاری و آموزش، ابتدا توسط نایتینگل تعریف شد.
یک پوستر استخدام پرستاران استرالیایی معاصر با جنگ جهانی اول
فرح پهلوی در میان پرستاران کرمانشاه در سال ۱۳۵۲
یک پرستار درحال بازبینی بیمار در ایران
یک پرستار در اندونزی درحال بررسی وضعیت بیمار
پرستاری در حال مراقبت از بیمار مبتلا به سوختگی در بیمارستانی مربوط به PAIGC در زیگینچور، ۱۹۷۳
یک پرستارِ مرد در بیمارستان رانول، ویکفورد، اسکس، در سال ۱۹۴۳
آموزش پرستاری هسته‌ای، ۱۹۵۸، مریلند
یک پرستار نظامی (نیروی دریایی آمریکا)
یک ویدیو که در آن خطرات شغلی میان پرستاران شرح داده می‌شود.
لیره اولابریا

لیره اولابریا (اسپانیایی: Leire Olaberria‎؛ زادهٔ ۱۷ فوریهٔ ۱۹۷۷) دوچرخه‌سوار زن اهل اسپانیا است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده‌است.
ارسک

| ارسک ارسک | ارسک ارسک |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: بشرویه
بخش: ارسک
سال شهرشدن: ۱۳۸۹
مردم: مردم
جمعیت: ۲٬۹۵۵ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۰٪+ (۵سال)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مهدی قلی زاده
تأسیس شهرداری: ۱۳۸۹
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۶
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران
کد آماری: ۲۷۲۶
  ارسک  روی نقشه ایران ۳۳°۴۲′۰۹″شمالی ۵۷°۲۲′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۲۵°شمالی ۵۷٫۳۷۱۵°شرقی﻿ / 33.7025; 57.3715   :   ارسک  روی نقشه ایران ۳۳°۴۲′۰۹″شمالی ۵۷°۲۲′۱۷″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۲۵°شمالی ۵۷٫۳۷۱۵°شرقی﻿ / 33.7025; 57.3715   
 :  
شهر ارسک، مرکز بخش ارسک از توابع شهرستان بشرویه است. در سال ۱۳۹۰، جمعیت این شهر ۲٬۹۵۴ نفر بوده‌است. ارسک تا شهریور ۱۳۸۹، روستا بود که در این تاریخ به شهر ارتقاء یافت.
موقعیت

ارسک در فاصله ۲۷ کیلومتری از جنوب شرقی بشرویه و ۸۵ کیلومتری جنوب غربی شهر فردوس قرار دارد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۲٬۹۵۵ نفر (در ۹۸۰ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۲٬۶۵۷ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۲٬۹۵۴ | ۱۱٫۲٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۲٬۹۵۵ | ۰٪+ |
وجه تسمیه

واژهٔ ارسک، در لغت به معنی مکانی است که در میان دو رود قرار گرفته باشد.
دلیل این نامگذاری این بوده که ارسک تا قبل از گسترش، در میان دو رودخانه فصلی «کال آخوند» و «کال قل‌آباد» قرار داشته‌است.
آثار تاریخی

پل‌های ترناو
مسجد ارسک
غار نادر
آب‌انبارهای قدیمی و قنات تاریخی محمدآباد: با قدمتی بیش از ۳۰۰ سال
علی گلزاده غفوری

| علی گلزاده غفوری | علی گلزاده غفوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ قزوین، ایران
درگذشت: ۱۱ دی ۱۳۸۸ (۸۶ سال) بیمارستان آراد، تهران، ایران
پیشه‌ها: نویسنده استاد دانشگاه مبلغ
منصب: نماینده مجلس خبرگان قانون اساسی، نماینده مجلس شورای اسلامی
فرزندان: ۸
علی گلزاده غفوری (۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ – ۱۱ دی ۱۳۸۸) روحانی، حقوقدان، مجتهد، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ایران بود. او از روحانیون دوره اول انقلاب، نماینده استان تهران در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده تهران در دوره اول مجلس شورای اسلامی (از نهضت آزادی) بود.
زندگی‌نامه

علی گلزاده غفوری ۲۵ اردیبهشت ۱۳۰۲ هجری شمسی در قزوین به دنیا آمد. وی حقوقدان، مجتهد، نویسنده و استاد دانشگاه و از روحانیونی بود که فعالیت‌های سیاسی اش را از زمان شاه آغاز کرد.
زندگی‌نامه > تحصیلات

او در نجف اشرف تحصیل کرده بود. وی از روحانیونی بود که در سالهای قبل از انقلاب ۱۳۵۷ در رشته حقوق قضایی نیز به تحصیل پرداخته و دکترای خود را در این رشته از دانشگاه سوربن در فرانسه اخذ نموده بود. او به زبانهای عربی و فرانسه مسلط بود.
زندگی‌نامه > پیش از انقلاب اسلامی

گلزاده غفوری دبیر زبان انگلیسی، فقه، عربی و اخلاق در مدرسه علوی که پایگاه انجمن حجتیه و مؤسس آن شیخ محمود حلبی بود مشغول بکار بود. سال‌ها به خاطر فعالیت‌های مبارزاتی در دوران حکومت پهلوی به منطقه کیلان در دماوند تبعید شد.
وی در دهه پنجاه همراه با سید محمد بهشتی، محمدجواد باهنر و سید رضا برقعی نگارش تعلیمات دینی و معارف اسلامی دبیرستان و دبستان در نظام جدید آموزش و پرورش زمان شاه را آغاز کرد.
زندگی‌نامه > پس از انقلاب اسلامی

علی گلزاده غفوری در انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی با ۱٫۵۵۳٫۱۸۵ رای به عنوان چهارمین نماینده (بعد از محمود طالقانی، بنی‌صدر و منتظری) از استان تهران انتخاب شد. وی که از سوی اعضای خبرگان به عضویت شورای پنج نفره بررسی و تدوین آیین‌نامه داخلی مجلس خبرگان انتخاب شد، هم‌زمان از اعضای اصلی شورای سه نفره هماهنگی مجلس خبرگان بود.
زندگی‌نامه > مخالفت با گنجاندن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی

وی در مجلس خبرگان قانون اساسی به اتفاق آیت‌الله طالقانی و مرتضی حائری یزدی و عزت‌الله سحابی از جمله کسانی بود که به ولایت فقیه رای منفی داد. غفوری با بسیاری از موارد قانون اساسی که به پیش‌نویس قانون اساسی اضافه شد، مخالفت کرد. وی در برابر فراکسیون آقایان منتظری و بهشتی و آیت که در مقام جا انداختن اصل ولایت فقیه در قانون اساسی بودند شاخص‌ترین روحانی مخالف بود و آشکارا به اصل ولایت فقیه رای منفی داد.
به اعتقاد احمد سلامتیان نماینده دور اول مجلس شورای اسلامی او از طرفداران آن طرز تفکری بود که به نوعی صحبت از «جمهوری دموکراتیک اسلامی» می‌کردند. مسئله‌ای که مهندس بازرگان هم آن را قبل از رای‌گیری ۱۲ فروردین مطرح کرد، اما آیت‌الله خمینی «جمهوری اسلامی نه یک کلمه کم، نه یک کلمه زیاد» را گفت.
به اعتقاد احمد سلامتیان گلزاده غفوری نه با اصل پنجم قانون اساسی موافق بود، نه با دادن یک مقام ویژه قدرت به روحانیت در امر حکومت اعتقادی داشت او به ویژه با اصل ۱۱۰ قانون اساسی و دادن فرماندهی کل قوا مخالفت می‌کرد. غفوری با بسیاری از موارد قانون اساسی که به پیش‌نویس قانون اساسی اضافه شد، مخالفت کرد.
زندگی‌نامه > گلزاده غفوری و مجلس شورای ملی

علی گلزاده غفوری در اسفند ۱۳۵۸ در انتخابات مجلس شورای اسلامی در مرحله اول انتخابات به مجلس راه یافت. او نفر دهم از هجده نفری بود که در مرحله اول با رای بالای مردم به مجلس راه یافت. گلزاده غفوری تا بهار سال ۶۰ در مباحث مجلس همواره یک پای ثابت و بسیار فعال بود. طرحها و لوایح را به دقت مطالعه کرده در کمیسیونهای تخصصی نظر کارشناسی می‌داد، از وزرا پرسشهای اساسی می‌پرسید و به گواه سایر نمایندگان در زمینه سیاست خارجی، امور بودجه و مسائل اقتصادی و قضایی بسیار دقیق و فعال بود اما در پی نقدهای تیزی که در مورد طرح‌ها و لوایح داشت با برخی از نمایندگان حزب حاکم (جمهوری اسلامی) اصطکاک پیدا کرد.
سرانجام علی گلزاده غفوری از روز ۲۰خرداد ۱۳۶۰ از شرکت در جلسات مجلس خودداری کرد و دیگر به مجلس نرفت. فرزند گلزاده غفوری دربارهٔ علت استعفای پدر از نمایندگی مجلس می‌گوید:
«ایشان از نمایندگی استعفا ندادند، بلکه به عنوان اعتراض از رفتن و حضور در مجلس خودداری کرد و در نامه‌ای که در هفت صفحه نوشته بود دلایل خود را از نرفتن به مجلس بیان کرد. آن زمان قانونی در مجلس تصویب کرده بودند که اگر مثلاً نماینده‌ای چند روز غیبت کند و به مجلس نیاید توسط دیگر نمایندگان از سمت نمایندگی مستعفی شناخته می‌شود که ایشان عنوان کرد که این از نظر شرعی و قانونی درست نیست؛ نماینده مجلس را مردم انتخاب کرده‌اند، مانند وکیل در دعوای حقوقی که تنها موکل می‌تواند وکیل خود را حذف کند. وکیل عده‌ای از مردم را وکیل عده‌ای دیگر نمی‌تواند از سمت وکالت عزل کند آن هم کسی که با این رای بالای ۳/۱ میلیون نفر به مجلس رفته‌است…»
احمد سلامتیان که در این دوران خود در مجلس حاضر نبود می‌گوید:
گلزاده غفوری دوبار در مجلس تحصن کرد، بار اول در اوائل سال ۱۳۶۰ اتفاق افتاد؛ زمانی که به برخی از نمایندگان در صحن علنی مجلس حملاتی صورت گرفت و تعدادی از نمایندگان بر روی دیگر نمایندگان اسلحه کشیدند. در آن زمان عده‌ای از نمایندگان نزدیک به ۲۰ نفر از جمله من، مهندس بازرگان، معین‌فر و دکتر گلزاده غفوری در مورد این مسئله و عدم امنیتی که برای نمایندگان وجود داشت، دست به تحصن در مجلس زدیم، اما هیئت رئیسهٔ مجلس در این مورد حمایتی در خور انجام نداد. برای گلزاده غفوری تحصن دیگری بعد از حوادث خرداد ۱۳۶۰ پیش آمد، زمانی که من دیگر به مجلس نمی‌رفتم. آقای غفوری به خاطر اینکه فرزندانشان را بازداشت کرده بودند، در یک گوشه راهرو مجلس چندین ماه تحصن کردند، اما با این وجود فرزندان ایشان هر دو همان زمان اعدام شدند. بعد از آن ایشان تا پایان دوره نمایندگی در مجلس در یک شرایط حصر و تحصن به سر برد، در واقع بعد از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ ایشان عملاً از حق نمایندگی محروم شد و نتوانست وظائف نمایندگی خود را انجام دهد. در دوران تحصن بسیاری خواستند او را از مجلس بیرون کنند و اجازه ندهند تحصنش ادامه پیدا کند، اما هاشمی رفسنجانی به عنوان رئیس مجلس هرگز این اجازه را به کسی نداد.
در چهارم بهمن ۱۳۶۰ با رای مجلس مستعفی شناخته شد.
خانه‌نشینی و اعدام فرزندان و داماد

همچنین ببینید: نقض حقوق حوزویان در جمهوری اسلامی ایران و اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷
علی گلزاده غفوری بعد از ترک مجلس و خانه‌نشینی و پس از چهل سال کار فعالیت در لباس روحانیت، برای همیشه با این لباس (عبا و عمامه) وداع کرد تا به این وسیله فاصله خودش را با طبقه روحانیت در حاکمیت حفظ کند. او علاوه بر این تغییر ظاهری به بازبینی آثار خود نشست و برخی از آثارش را مجدداً تنظیم و تصحیح کرد.
سلامتیان در مورد سه دهه پایان زندگی وی معتقد است: انزواء و ترک صحنهٔ سیاست به ایشان تحمیل شد. ایشان تا پایان دوره مجلس اول عملاً تحت نظر بود و هیچ آزادی عملی از خود نداشت. فرزندان او را اعدام کرده و در شرایط بسیار سخت و دشواری زندگی می‌کرد. در مورد او در طی این سه دهه می‌توان گفت از سال ۱۳۶۰ تا دو روز قبل که درگذشت، در زندان و حصر به سر می‌برده‌است.
بعد از جریانات مجلس، وی لباس روحانیت را کنار می‌گذارد. سلامتیان در این مورد می‌گوید: «لباس روحانیت را به زور و با فشار از ایشان گرفتند، اما ایشان هم هیچ اصراری برای به تن داشتن این لباس نداشتند. حتی در زمانی که ایشان در تحصن بود، اجازه داشتن عبا و عمامه را برای گلزاده غفوری ممنوع کردند.»
سلامتیان از بازداشت و اعدام فرزندان او می‌گوید:
گلزاده غفوری که من می‌شناختم، چه قبل از انقلاب که برای سخنرانی بارها به اصفهان آمده بود و چه دورانی که در فرانسه در رشته دکترای حقوق تحصیل می‌کرد و چه در دورانی که در مجلس بودیم، یک روحانی بسیار آزاداندیش بود، روحانی که یکی از پیشگامان آن نحله‌ای است که امروز به عنوان نواندیشان دینی می‌شناسیم، خط سیاسی و ارتباط تشکیلاتی با آن چیزی که فرزندان ایشان را به آن منصوب می‌کردند، نداشت. آقای غفوری در دوران نمایندگی و قبل از آن به عنوان یک روحانی آزاداندیش شناخته می‌شد که مخالف حل و فصل مسائل فکری عقیدتی با سرکوب و خشونت بود. ایشان از انسان‌هایی بود که در دوره‌های مختلف موافق بحث آزاد بود و به ثمربخشی قدرت و زور در حل مسائل معتقد نبود. به این دلائل می‌گویم ایشان در طی سه دههٔ اخیر بسیار زجر کشیده و با فرزندان‌شان به خاطر مواضع ایشان آن‌چنان برخورد شد، اما آن برخوردها در مواضع ایشان تأثیر چندانی نداشت. به‌طور کلی گلزاده غفوری همیشه خواستار دفاع از حقوق شهروندان، محدود کردن اختیارات حکومت و جلوگیری کردن از زیاده‌روی حکومت در کنترل جامعه در اصول مختلف قانون اساسی بود.
بعد از پایان دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی دکتر علی گلزاده غفوری خواسته و ناخواسته از صحنه سیاسی کشور کنار کشید. دختر او مریم گلزاده غفوری و دامادش علیرضا حاج صمدی در سال ۶۲ به اتهام ارتباط با مجاهدین بازداشت و بعد از ۵ سال، در سال ۱۳۶۷ طی اعدام‌های دسته جمعی در زندان‌های ایران، اعدام شدند.
خانه‌نشینی و اعدام فرزندان و داماد > از دست دادن فرزندان

۲۸ شهریور ۱۳۶۰ محمدصادق گلزاده غفوری فرزند بزرگش که ۲۳سال بیشتر نداشت به جرم همکاری با سازمان مجاهدین خلق ایران اعدام شد.
دو هفته بعد در تاریخ ۱۳ مهر فرزند کوچکش محمدکاظم گلزاده غفوری در ۱۹سالگی تیرباران شد و هفت سال بعد دخترش مریم گلزاده ۲۸ساله دانشجوی رشته ریاضی دانشگاه تهران و دامادش علیرضا حاج صمدی دانشجوی ۳۳ساله دانشگاه تهران در جریان کشتار زندانیان سیاسی در مرداد ماه سال ۱۳۶۷ حلق‌آویز شدند.
درگذشت

گلزاده غفوری در سال‌های آخر عمر از صحنه عمومی کنار رفت و سرانجام در ظهر جمعه ۱۱ دی ۱۳۸۸ در بیمارستان آراد تهران درگذشت. پیکر او ساعت ۹ صبح روز ۱۲ دی از مقابل منزل‌اش به سمت بهشت زهرا تشییع شد.
پس از درگذشت وی مریم رجوی محسن کدیور و عبدالکریم سروش در بیانیه‌هایی مرگ او را تسلیت گفتند.
آثار

سرگذشت و شهادت هشتمین امام شیعیان امام رضا علیه السلام، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۵۳ ش، در ۹۲ صفحه
موقعیت زنان در قرآن، انتشارات الفتح، ۱۳۵۳ ش، در ۱۱۵ صفحه
انفال یا ثروت‌های عمومی
خطوط اصلی در نظام اقتصادی اسلام
اسلام و اعلامیه جهانی حقوق بشر
نقدی بر لایحه قصاص
نظامات اجتماعی در اسلام
ضرورت بازنگری فقهی و سیر تحول فقاهت و اجتهاد
کوششی در راه تبیین و تفکر در مورد توحید
قضا در اسلام و نظام قضایی منسوب به اسلام
پایه‌های اصلی دعوت اسلام
گوشه ای از سرگذشت و شهادت امام حسین، انتشارات فجر، ۱۳۵۶ ش، در ۲۳۲ صفحه
شناخت اسلام، مؤلفان: سید محمد حسینی بهشتی، محمد جواد باهنر و علی گلزاده غفوری، ناشر: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران. کار تألیف این کتاب، توسط سه مولفِ مذکور در سال ۱۳۵۷ ش، به پایان رسید و سپس زیر نظر محمد جواد باهنر، تنظیم گردید. این کتاب با استقبال گستردهٔ جامعه، مواجه و به همین دلیل، بارها توسط دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تجدید چاپ شد و بعدها به دلیلِ نایاب بودن، با تأیید و مجوز بنیاد نشر آثار و اندیشه‌های دکتر بهشتی، توسط انتشارات بقعه و انتشارات روزنه نیز منتشر گردید و باز هم به چاپ‌های بعدی رسید و چند بار، تجدید چاپ شد
حجت‌الاسلام دکتر علی گلزاده غفوری در فیلم قضیه شکل اول، شکل دوم
محمدکاظم، مریم، علیرضا حاج صمدی، محمدصادق
گنادی گلوکین

}}
گنادی گنادویچ گلوکین (قزاقی: Геннадий Геннадьевич Головкин; متولد 8 مارس 1982) یک قزاقستانی و قهرمان عناوین مختلفی در بوکس است.
آرجان باجوا

| آرجان باجوا | آرجان باجوا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ سپتامبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال)
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۸–اکنون
آرجان باجوا (انگلیسی: Arjan Bajwa؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۷۹) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به کلاهبردار اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که آرجان باجوا در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
کلاهبردار
رستم
گورو
پسر سردار
آرونداتی
بابی جاسوس
کبیر سینگ
به من بگو خدا
بیگیل
امن
فاطمه جناح

| فاطمه جناح | فاطمه جناح |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۰ ژوئیهٔ ۱۸۹۳ کراچی، راج انگلیس
درگذشت: ۹ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ (۷۳ سال) کراچی، پاکستان
ملیت: پاکستانی
تحصیلات: دکترای دندانپزشکی
محل تحصیل: دانشکاه کلکته
پیشه(ها): دندان پزشک، سیاستمدار
شناخته‌شده برای: نقش مهمی در جنبش تحریک پاکستان و اتحادیه دانشجویان زن مسلمان هند داشت
حزب سیاسی: مسلم لیگ
خویشاوندان: محمدعلی جناح (برادر)
فاطمه جناح (به اردو: فاطمہ جناح) (به انگلیسی: Fatima Jinnah)، (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۸۹۳ – درگذشته ۹ ژوئیه ۱۹۶۷) خواهر محمدعلی جناح، بنیان‌گذار کشور پاکستان، یک جراح دندانپزشک پاکستانی، زیست‌شناس، استاد و یکی از بنیانگذاران اصلی پاکستان بعد از استقلال این کشور است. در پاکستان از وی به عنوان خاتون پاکستان یا مادر ملت نامبرده می‌شود. فاطمه جناح، نقش مهمی در جنبش تحریک پاکستان و اتحادیه دانشجویان زن مسلمان هند داشت. وی پس از تأسیس کشور پاکستان و مرگ برادرش، در صحنه سیاست پاکستان باقی‌ماند و در ۹ ژوئیه ۱۹۶۷ در شهر کراچی درگذشت.
زندگی‌نامه

فاطمه جناح در ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۳ در شهر کراچی به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۳ او دکترایش را در رشته دندانپزشکی از دانشگاه کلکته دریافت کرد و در شهر بمبئی ساکن شد.
فعالیت‌ها

وی در بمبئی در همکاری نزدیک با محمد علی جناح برادر بزرگترش قرار گرفت و مشاور او شد و سپس به عنوان اولین والی پاکستان انتخاب شد. او یکی از سرسخت‌ترین منتقدان راج بریتانیا بود و او به عنوان یک طرفدار قوی استقلال هندوستان بود و به عنوان رهبر مسلم لیگ از ایده دوکشوری در پاکستان دفاع می‌کرد.
پس از استقلال پاکستان، او انجمن زنان پاکستان را تأسیس کرد. این انجمن نقش برجسته ای در حل و فصل مشکلات مهاجران زن در کشور تازه تأسیس شده پاکستان را تشکیل می‌داد. او تا زمان مرگ برادرش محمد علی جناح در کنار او باقی ماند. پس از مرگ محمد علی جناح، فاطمه تا سال ۱۹۵۱ از تماس با مردم ممنوع بود. در همین سال پیام رادیویی اش به مردم پاکستان با سانسور شدید دولتی روبرو شد. او کتاب برادرم را در سال ۱۹۵۵ نوشت ولی این کتاب تنها ۳۲ سال بعد در سال ۱۹۸۷ منتشر شد چرا که مقامات دولتی او را متهم کرده بودند که افکارش ضد ملی است. حتی چند صفحه از این کتاب بعد از انتشار نیزاز آن حذف شده بود.
جناح در سال ۱۹۶۵ علیه دولت نظامی و دیکتاتوری ژنرال ایوب خان در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد. توسط بسیاری از احزاب پاکستان حمایت شد و برخلاف محدودیت‌های سیاسی و نظامی که علیه او اعمال شده بود در شهرهای بزرگ پاکستان مانند کراچی و داکا پیروز شد. مجلهٔ آمریکایی Time، در گزارش کارزار انتخاباتی سال ۱۹۶۵ در پاکستان نوشت که جناح وطن‌پرست با تهاجم ایوب خان و متحدانش مواجه شده‌است.
درگذشت

جناح در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۹۶۷ در کراچی فوت کرد. در ارتباط با مرگ او اختلاف نظر وجود داشت، زیرا برخی گزارش‌ها ادعا کرده‌اند که به دلایل غیرطبیعی فوت کرده‌است. خانواده اش خواهان انجام تحقیقات شدند ولی دولت پاکستان این درخواست را رد کرد. او به عنوان یکی از محترم‌ترین رهبران پاکستان همواره در خاطره‌ها باقی است. در مراسم تشییع او در کراچی نزدیک به نیم میلیون نفر حضور داشتند.
فاطمه جناح به عنوان یکی از حامیان حقوق مدنی شناخته می‌شود. او به دلیل همراهی با برادرش محمد علی جناح و مبارزاتش در جنبش پاکستان همواره مورد احترام قرار داشته‌است. برای گرامیداشت او لقب‌های مادر ملت و خاتون پاکستان صفاتی است که بسیاری از جریانات سیاسی و اجتماعی پاکستان به او داده‌اند.
حجاب، بی‌حجاب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگوی #حجاب_بی‌حجاب: لوگوی #حجاب_بی‌حجاب
تاریخ: از ۲۱ تیر ۱۴۰۱
مکان: ایران
نوع: جنبش اجتماعی
حجاب، بی‌حجاب کمپینی است که در ۲۱ تیر ۱۴۰۱ به منظور مخالفت با حجاب اجباری در ایران اجرا شد. این کارزار همزمان با روز حجاب و عفاف در تقویم رسمی ایران برگزار شد و طی آن هشتگ «حجاب، بی‌حجاب» در شبکه‌های اجتماعی فارسی‌زبان فراگیر شد.
در این کمپین زنان و دختران جوان در شهرهای مختلف ایران روسری یا شالشان را از سر برداشته و بدون حجاب در بلوارهای شهرشان قدم می‌زدند و از این کار فیلم یا عکس تهیه کرده و در شبکه‌های مجازی به اشتراک گذاشتند. آن‌ها در این ویدئوها شعار «نه روسری نه تو سری» سر دادند. برخی از زنان شرکت‌کننده در این کارزار از همراهی مادر، همسر یا اعضای مرد خانواده‌شان در مخالفت با حجاب اجباری سخن می‌گفتند.