stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سینماتیک
سینماتیک ذرات > سکون و حرکت

پس از این‌که ایدهٔ یک ذره به خوبی بیان شد، مفهوم سکون و حرکت به‌طور طبیعی به ذهن خطور می‌کند. اگر بردار مکان یک ذره (نسبت به یک چارچوب مرجع) نسبت به زمان تغییر کند، گفته می‌شود که ذره نسبت به چارچوب مرجع درنظرگرفته‌شده در حرکت است. با این وجود اگر بردار مکان یک ذره (نسبت به یک چارچوب مرجع) نسبت به زمان تغییر نکند، ذره نسبت به چارچوب اختیار شده در سکون است. توجه به نسبی‌بودن حرکت به چارچوب مرجع اساسی است. ممکن است که ذره‌ای نسبت به یک چارچوب مرجع مشخص در سکون و نسبت به دیگری در حرکت باشد. پس سکون و حرکت واژگانی مطلق نیستند بلکه به چارچوب مرجع بستگی دارند. مثال بدیهی این بحث، سکون یک مسافر نسبت به وسیلهٔ متحرک و حرکت آن نسبت به جاده است.
سینماتیک ذرات > مسیر

مسیر یک ذره، مکان‌هندسی نقاطی است میان نقاط آغاز و انتهای آن که به چارچوب مرجع بستگی دارد. ممکن است که مسیر یک ذره در یک چارچوب، خطی و در دیگری، منحنی‌الخط باشد.
سینماتیک ذرات > جابه‌جایی

تغییر مکان، برداری است که تفاوت مکانی دو ذره را نشان می‌دهد. به عبارتی، بیان‌کنندهٔ تغییر موقعیت یک ذره است در طی یک بازهٔ زمانی. اگر ذرهٔ A دارای بردار مکان‎ rA = (xA,yA,zA)‎ و ذرهٔ B دارای بردار مکان ‎rB = (xB,yB,zB)‎ باشد، بردار جابه‌جایی rAB مربوط به B از A به صورت زیر بیان می‌شود:
به‌طور هندسی، بردار جابه‌جایی، کوتاه‌ترین مسیر میان دو ذرهٔ A و B است. جابه‌جایی متفاوت از بردار مکان است، به نحوی که مستقل از چارچوب مرجع است: موقعیت یک ذره بستگی به چارچوب مرجع دارد اما کوتاه‌ترین مسیر میان یک جفت ذره، با درنظرگرفتن چارچوب‌های متفاوت بدون تغییر می‌ماند.
سینماتیک ذرات > مسافت

مسافت را در فیزیک می‌توان چنین بیان کرد: مسافت واقعی پیموده‌شده توسط ذره‌ای که روی مسیری از A تا B در حرکت بوده، کمیت اسکالر Δs است که با در نظر گرفتن مسیر واقعی حساب می‌شود. این مفهوم در برابر تغییر مکان قرار می‌گیرد که صرفاً به نقاط شروع و پایان بستگی دارد و ماهیتی برداری دارد. برای مثال، یک ماشین مسابقه که حلقهٔ بستهٔ ۱۰ کیلومتری را طی می‌کند، گرچه مسافتی معادل ۱۰ کیلومتر را می‌پیماید اما چون نقاط شروع و پایان آن برهم منطبق‌اند، جابه‌جایی آن را صفر در نظر می‌گیریم.
اگر موقعیت یک ذره به صورت تابعی از زمان ‎(r = r(t))‎ معلوم باشد، مسافت s که از زمان t1 تا t2 پیموده می‌شود عبارت است از:
این رابطه بر این حقیقت استوار است که در طی یک بازهٔ زمانی جزئی، اندازهٔ بردار جابه‌جایی با مسافت طی‌شده در آن بازهٔ زمانی برابر است. یک ایدهٔ مشابه هندسی این است که طول قوس‌های جزئی بر رابط مستقیم ابتدا و انتهای طول قوس منطبق است.
سینماتیک ذرات > سرعت و تندی

سرعت متوسط به صورت زیر تعریف می‌گردد:
که Δr تغییر در مکان و Δt بازهٔ زمانی است که تغییر مکان در آن رخ می‌دهد. جهت v مشابه جهت Δr است چرا که Δt>0.
سرعت، مقیاسی از آهنگ تغییر مکان نسبت به زمان است؛ به عبارتی، به چه میزان، مسافت یک ذره در هر لحظه از زمان تغییر می‌کند. سرعت یک بردار است. سرعت لحظه‌ای (سرعت در یک لحظه از زمان)، حد سرعت متوسط است هنگامی که بازهٔ زمانی Δt محدودتر و محدودتر می‌شود. Δr و Δt هر دو به صفر میل می‌کنند اما v به مقدار غیرصفر v میل می‌کند. به بیان ریاضی:
که dr یک جابه‌جایی کوچک ناچیز و dt یک بازهٔ زمانی کوچک ناچیز است. همان‌طور که در تعریف دیفرانسیلی مشهود است، سرعت، آهنگ تغییر مکان است. ضمناً چون dr بر مسیر حرکت واقعی مماس است پس سرعت نیز چینن خاصیتی دارد و از آن‌جا که بردار مکان به چارچوب مرجع وابسته است، سرعت نیز به چارچوب مرجع بستگی دارد.
تندی یک جسم، اندازهٔ |v| سرعت آن است. در بیان اسکالر داریم:
مسافتی که توسط یک ذره پیموده می‌شود، هرگز نسبت به زمان کاهش نمی‌یابد. پس ds/dt نامنفی است و به‌طور ضمنی به‌دست می‌آید که تندی نیز کمیتی نامنفی است.
V=at+v0
X=1/2(v-v0)t∆
x2-x1=1/2at²+v0t
x2-x1=-1/2at²+vt
V²-v0²=2a∆x
سینماتیک ذرات > شتاب

شتاب متوسط (شتاب در یک بازهٔ زمانی) به صورت زیر تعریف می‌گردد:
که Δv تغییر در سرعت و Δt بازهٔ زمانی است که تغییر سرعت در آن رخ می‌دهد.
شتاب، کمیتی برداری است که آهنگ تغییر سرعت را نسبت به زمان توصیف می‌کند. شتاب لحظه‌ای (شتاب در یک لحظه از زمان) حد شتاب متوسط است هنگامی که Δt محدودتر و محدودتر می‌شود. در چنین حد گیری، a → a.
که dv یک تغییر کوچک ناچیز در سرعت و dt یک تغییر کوچک ناچیز در بازهٔ زمانی است.
سینماتیک ذرات > انواع حرکت بر اساس سرعت و شتاب

اگر شتاب یک ذره صفر باشد، آن‌گاه سرعت در طی زمان ثابت است و حرکت یکنواخت نامیده می‌شود. در غیر این صورت حرکت غیریکنواخت است.
اگر شتاب، مخالف صفر اما ثابت باشد، حرکت را حرکت با شتاب ثابت گویند. در آن سو، اگر شتاب متغیر باشد، حرکت را حرکت با شتاب متغیر گوییم. در حرکت با شتاب متغیر، آهنگ تغییر شتاب را «jerk» گویند.
سینماتیک ذرات > روابط انتگرالی

روابط بالا به کمک انتگرال‌های ریاضی زیر نیز بیان می‌شوند:
سینماتیک ذرات > سینماتیک حرکت شتاب‌ثابت

بسیاری از حالت‌های فیزیکی را می‌توانیم به کمک فرایندهای با شتاب ثابت بیان کنیم مانند حرکت پرتابی.
با انتگرال‌گیری از شتاب a نسبت به t، تغییرات در سرعت به دست می‌آید. اگر شتاب هم از لحاظ اندازه و هم جهت ثابت باشد، ذره در حرکت شتاب‌دار یکنواخت است. در این صورت، روابط انتگرالی به فرم زیر ساده می‌شوند:
روابط دیگری نیز میان جابه‌جایی، سرعت و شتاب و زمان حاصل می‌شوند. چون a = (v − v0)/t، پس
با درنظرگرفتن مفهوم میانگین، این رابطه بیان می‌کند اگر شتاب ثابت باشد آن‌گاه سرعت متوسط ضربدر زمان، جابه‌جایی را نشان می‌دهد.
می‌توان رابطه‌ای مستقل از زمان را برای حرکت یک‌بعدی به دست آورد. چون at = v − v0، پس:
که. نشان‌دهندهٔ ضرب داخلی است. با تقسیم هردو طرف بر t و انجام ضرب داخلی داریم:
اگر حرکت، راست‌خط باشد، آن‌گاه (r - r0) با a موازی است و خواهیم داشت:
این رابطه را هنگامی به کار می‌بریم که زمان به‌طور صریح معلوم نباشد.
سرعت نسبی

مقالهٔ اصلی: سرعت نسبی
برای توصیف حرکت جسم A نسبت به جسم B، هنگامی که می‌دانیم هر دو جسم چگونه نسبت به یک ذرهٰ O در حرکت‌اند، قادریم که از جبر برداری استفاده کنیم. مبدأیی را برای این مرجع برمی‌گزینیم و مکان اجسام A وB و O را با rAو rB، و rO نشان می‌دهیم. مکان A نسبت به جسم مبدأ O عبارت است از:
در نتیجه، موقعیت A نسبت به B از این قرار است:
رابطهٔ بالا بیان می‌کند که حرکت A نسبت به B برابر حرکت A نسبت به O منهای حرکت B نسبت به O است که با جابه‌جایی جملات، به راحتی درک می‌گردد:
یا به‌طور توصیفی: حرکت A نسبت به مرجع برابر حرکت B نسبت به مرجع به‌علاوهٔ حرکت A نسبت به B است. این مفاهیم با یک مرتبه مشتق‌گیری زمانی این مفاهیم به سرعت و با دو مرتبه مشتق‌گیری زمانی به شتاب گستره داده می‌شوند.
برای مثال فرض کنید شخصی با سرعت  \mathbf {V} _{A} نسبت به مرجعی ثابت حرکت کند (از زیرنویس O صرف‌نظر می‌شود) و فرد دوم با سرعت  \mathbf {V} _{B} نسبت به همان چارچوب مرجع حرکت کند، برای این‌که بفهمیم که نفر اول به چه میزان سریع‌تر از دومی است (که با سرعت نسبی  \mathbf {V} _{A/B} نشان داده می‌شود) رابطهٔ بالا به عبارت زیر تبدیل می‌شود:
برای به‌دست‌آوردن  \mathbf {V} _{A/B} کافی است که یک جابه‌جایی انجام دهیم:
در سرعت‌هایی نزدیک به سرعت نور، این روابط برقرار نیستند و به جای آن‌ها از روابط نظریه نسبیت خاص انیشتین استفاده می‌کنیم.
سینماتیک مطالعهٔ هندسهٔ حرکت است. در این بحث به دنبال حرکت اجسام عادی در دنیای خود هستیم. یک جسم عادی، مرئی و دارای مرز و مکانی است که با مختصه‌های (x, y, z) معلوم می‌گردد. در این بحث به دنبال نحوهٔ حرکت ذرات اتمی و سیاه‌چاله‌ها یا نور نیستیم.
یک واژه‌نامه و گروهی از روش‌های ریاضی را که حرکت معمولی را توصیف کنند توسعه می‌دهیم. متوجه باشید که تنها به دنبال ایجاد یک زبان برای معرفی حرکتیم و کاری به عامل حرکت یا تغییردهندهٔ حرکت یا به‌طور دقیق‌تر، تکانه‌های جسم نداریم؛ یعنی به دنبال اثر نیروها در این مبحث نیستیم.
حرکت دورانی

مقالهٔ اصلی: حرکت دورانی
سینماتیک دورانی یا زاویه‌ای، توصیف دوران یک جسم است. بدین منظور نیازمند روش‌هایی برای توصیف جهت‌گیری مانند زوایای اویلر هستیم. در مبحث زیر، توجه ما معطوف به حرکت دورانی ساده حول محوری با جهت‌گیری ثابت است (در این‌جا محور z)
توصیف حرکت در چنین حالتی شامل سه کمیت زیر است:
موقعیت زاویه‌ای: فاصلهٰ دارای جهت از یک مبدأ روی محور دوران به مکانی از جسم، بردار ‎r (t)‎ است که مکان جسم را معلوم می‌کند. این بردار شامل یک تصویر (یا به‌طور معادل یک مؤلفهٰ) ‎r⊥(t)‎ روی یک صفحه عمود بر محور دوران است. موقعیت زاویه‌ای این نقطه، زاویهٔ θ از یک محور مرجع (معمولاً محور مثبت xها) به بردار ‎r⊥(t)‎ در یک جهت گردش معلوم است (که معمولاً با قانون دست راست بیان می‌شود).
سرعت زاویه‌ای: سرعت زاویه‌ای ω آهنگ تغییر موقعیت زاویه‌ای θ نسبت به زمان است:
سرعت زاویه‌ای در تصویر ۱ با بردار Ω نشان داده شده که در راستای محور دوران جهت‌گیری کرده و اندازهٔ آن ω است و جهت آن به کمک قانون دست راست معلوم می‌شود.
شتاب زاویه‌ای: اندازهٔ شتاب زاویه‌ای α برابر آهنگ تغییرات سرعت زاویه‌ای، ω، نسبت به زمان است:
معادلات حاکم بر جنبش‌شناسی حرکت انتقالی به سادگی قابل تعمیم به سینماتیک دورانی صفحه‌ای است:
در این‌جا، θi و θf به ترتیب موقعیت‌های زاویه‌ای ابتدایی و انتهایی، ωi و ωf به ترتیب، سرعت‌های زاویه‌ای ابتدایی و انتهایی و α شتاب دورانی ثابتی است. گرچه مکان و سرعت در فضا هر دو بردارهای حقیقی‌اند (بر پایهٔ خواص آن‌ها تحت دوران) (هم‌چنین سرعت زاویه‌ای) اما مفهوم زاویه به تنهایی یک بردار حقیقی نیست.
حرکت دورانی > جسم نقطه‌ای در حرکت دایره‌ای

این مثال مربوط به یک جسم «نقطه‌ای» است؛ بدین ترتیب پیچیدگی‌های ناشی از دوران خود جسم حول مرکز جرم آن نادیده گرفته می‌شوند.
جابه‌جایی. جسمی در یک حرکت دایره‌ای در موقعیتی قرار دارد که با بردار مکان ‎r(t)‎ معلوم می‌شود:
که uR بردار یکه‌ای است که از محور دوران به محیط دایرهٔ دوران، به خارج جهت‌گیری کرده و فاصلهٔ آن با محور، برابر R است.
سرعت خطی. بر اساس رابطهٔ قبل، سرعت جسم از این قرار است:
با توجه به این‌که اندازهٔ بردار یکهٔ uR (بر اساس تعریف) ثابت است پس مشتق زمانی آن تنها به دوران آن با شعاع معلوم جسم بستگی دارد:
که uθ بردار یکهٔ عمود بر uR است و در جهت دوران است، ‎ω(t)‎ سرعت زاویه‌ای دوران است که می‌تواند متغیر باشد و نماد × بیانگر ضرب خارجی است. پس سرعت خطی را می‌توان به فرم زیر نوشت:
بنابر این رابطه، سرعت خطی مماس بر دایرهٔ دوران جسم است که در جهت دوران سمت‌گیری کرده و با افزایش ω، اندازهٔ آن زیاد می‌شود.
شتاب خطی. به‌طور مشابه، شتاب جسم به صورت زیر تعریف می‌شود:
که یک عبارت aθ را که نشان‌دهندهٔ شتاب مماسی ناشی از شتاب زاویه‌ای جسم (با فرض ω متغیر با زمان) و یک عبارت aR را که بیانگر شتاب مرکزگرا (یعنی به مرکز دوران جهت‌گیری کرده) است نشان می‌دهد.
دستگاه‌های مختصات

در هر وضعیت مفروض، بهترین دستگاه‌های مختصات بر اساس قیدهای حرکت یا ماهیت هندسی نیروی عامل حرکت یا اثرگذار بر آن معلوم می‌گردد. از این‌رو برای توصیف حرکت یک مهرهٔ مقید به حرکت در یک حلقهٔ دایره‌ای، کاربردی‌ترین مختصه، احتمالاً زاویهٰ آن روی حلقه است. به‌طور مشابه، برای توصیف حرکت ذره‌ای که تحت نیروی مرکزگرا است، بهترین دستگاه مختصات، مختصات قطبی است. مختصات قطبی در سه بعد به دستگاه‌های مختصات استوانه‌ای یا کروی تعمیم داده می‌شود. این دستگاه‌ها برای سامانه‌هایی‌اند که تقارن استوانه‌ای یا کروی را نشان می‌دهند.
دستگاه‌های مختصات > دستگاه مختصات دکارتی دوبعدی ثابت

در این دستگاه، بردارها به کمک جمع بردارهایی در راستاهای y,x و z از یک مبدأ غیردوار بیان می‌گردند. معمولاً j,i و k بردارهای یکه در راستاهای x-و y-و z- هستند.
بردار مکان، r، بردار سرعت، v و بردار شتاب، a، در این دستگاه چنین نمایش داده می‌شوند:
توجه کنید:
 {\dot {x}}={\frac {\mathrm {d} x}{\mathrm {d} t}} ,  {\ddot {x}}={\frac {\mathrm {d} ^{2}x}{\mathrm {d} t^{2}}}
دستگاه‌های مختصات > چارچوب مرجع دوبعدی دوار

این دستگاه مختصات تنها برای توصیف حرکت صفحه‌ای به کار می‌رود و بر اساس سه بردار یکهٔ عمود برهم است؛ بردارهای یکهٔ i و j که پایه‌ای برای توصیف صفحه‌ای‌اند که جسم مورد نظر در آن قرار می‌گیرد و بردار یکهٔ k که دوران حول آن صورت می‌گیرد. بر خلاف مختصات دکارتی، که نسبت به یک مبدأ ثابت و غیردوار است، مبدأ این دستگاه می‌تواند دوران یا انتقال پیدا کند که معمولاً در پی حرکت یک ذرهٔ خاص روی جسم مورد مطالعه است.
دستگاه‌های مختصات > چارچوب مرجع دوبعدی دوار > مشتق‌های بردارهای یکه

بردارهای مکان، سرعت و شتاب یک نقطهٔ مفروض را می‌توانیم به کمک چنین دستگاه‌هایی بیان کنیم اما نیاز به توجه بیشتری نسبت به دستگاه‌های با چارچوب‌های مرجع ثابت داریم. از آن‌جا که چارچوب مرجع در حال دوران است، بردارهای یکه نیز دستخوش دوران می‌گردند و این دوران در هنگام مشتق‌گیری این بردارها می‌بایست لحاظ گردد. اگر چارچوب مرجع با سرعت زاویه‌ای ω در جهت پاد ساعتگرد دوران کند (به عبارتی Ω = ω k با استفاده از قانون دست راست) آن‌گاه مشتق‌های بردارهای یکه به صورت زیر است:
دستگاه‌های مختصات > چارچوب مرجع دوبعدی دوار > مکان، سرعت و شتاب

به کمک روابط گفته‌شده قادریم تا مکان، سرعت، و بردارهای شتاب یک ذره را در چنین چارچوب‌های مرجعی بیان کنیم.
دستگاه‌های مختصات > چارچوب مرجع دوبعدی دوار > مکان

به سادگی داریم:
که تنها فاصله از مبدأ در جهت هرکدام از بردارهای یکه است.
دستگاه‌های مختصات > چارچوب مرجع دوبعدی دوار > سرعت

سرعت، مشتق زمانی بردار مکان است:
و بر اساس قاعدهٔ ضرب به این صورت است:
که بر اساس روابط قبلی داریم:
یا به‌طور معادل:
که در آن vrel سرعت ذره نسبت به دستگاه مختصات دوار است.
دستگاه‌های مختصات > چارچوب مرجع دوبعدی دوار > سرعت > شتاب

شتاب، مشتق زمانی بردار سرعت است.
می‌دانیم که:
جز ‎ {\stackrel {\frac {\mathrm {d} }{\mathrm {d} t}}{}} {\boldsymbol {v}}_{rel}‎ را در نظر بگیرید.  {\boldsymbol {v}}_{rel} دو بخش دارد و ما علاقه‌مندیم که مشتق: تغییر نسبی سرعت ( {\boldsymbol {a}}_{rel})، و تغییر در دستگاه مختصات را بیابیم.
( {\boldsymbol {\Omega }}\times {\boldsymbol {v}}_{rel}).
سپس، ‎ {\stackrel {\frac {\mathrm {d} }{\mathrm {d} t}}{}} ({\boldsymbol {\Omega }}\times {\boldsymbol {r}})‎ را در نظر بگیرید. با استفاده از قاعدهٰ زنجیره‌ای:
با در نظرگرفتن مجموعهٰ بالا داریم:
با جمع‌کردن عبارات به رابطهٔ اساسی زیر می‌رسیم:
معادله مستقل از زمان

در این معادله به زمان نیاز نداریم:
مسافت پیموده‌شده همواره بزرگتر یا مساوی جابه‌جایی است.
شکل ۱: بردار سرعت زاویه‌ای Ω طبق قانون دست راست برای دوران پاد ساعتگرد به بالا و برای دوران ساعتگرد به پایین است. موقعیت زاویه‌ای ‎θ(t)‎ با نرخی معادل ω(t) = dθ/dt نسبت به زمان تغییر می‌کند.
شکل ۲: سرعت و شتاب در حرکت دایره‌ای غیریکنواخت: بردار سرعت بر مسیر دوران مماس است، اما بردار شتاب به دلیل داشتن مؤلفهٰ مماس aθ که نرخ دوران را افزایش می‌دهد، به طرف مرکز مسیر دوران نیست (‎dω/dt = |aθ|/R)‎
توسل به مرجعیت

توسل به مرجعیت (به لاتین: argumentum ad verecundiam) نوعی استدلال قابل بازنگری است که در آن دلیل درست بودن یک گزاره این دانسته می‌شود که فرد یا افرادی دیگر آن را درست می‌دانند. خود یک مرجع یک دلیل منطقی برای اثبات یک گزاره نیست اما دلیل‌هایی که آن مرجع برای اثبات آن گزاره آورده‌ است، ممکن است دلیل‌هایی منطقی باشند و درصورت ارائه، این دلیل‌ها باید بررسی شوند.
استدلال آوردن از مرجعيت يك مغالطه بی‌ربطی، و كسب معلومات از اين طريق خطاست.
مثال‌ها

A: ختنه کردن از نظر بهداشتی خیلی سودمند است.
B: از کجا میدانی؟
A: عموی من که یک پزشک متخصص است این را به من گفته.
A: ببینم تو چرا تازگی‌ها اینقدر می‌خوابی؟
B: چون توی مقاله‌ی پروفسور ایزابل نوشته‌است که خواب برای سلامتی مفید است.
بیمارستان رازی رشت

بیمارستان رازی رشت
| بیمارستان رازی رشت | بیمارستان رازی رشت |
| --- | --- |
نماد_بیمارستان_رازی_رشت: نماد_بیمارستان_رازی_رشت
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت:  ایران، رشت
سازمان: سازمان
گونه: آموزشی
دانشگاه وابسته: دانشگاه گیلان
خدمات: خدمات
شمار تخت‌ها: ۲۰۴
گشایش: ۱۳۳۲ خورشیدی
پیوندها: پیوندها
وبگاه: 
بیمارستان رازی واقع در خیابان رازی شهر رشت بیمارستانی است آموزشی و درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان با ۲۰۴ تخت ثابت که در سال ۱۳۳۲ خورشیدی تأسیس گردید.
هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های ارولوژی-فوق تخصصی ـ داخلی ریه-فوق تخصصی ـ داخلی کبد و گوارش-فوق تخصصی ـ داخلی کلیه (نفرولوژی)-عفونی -پیوند کلیه -پوست-ICU جنرال-فوق تخصصی ـ جراحی عروق-فوق تخصصی ـ داخلی روماتولوژی-فوق تخصصی ـ داخلی هماتولوژی-فوق تخصصی ـ داخلی غدد (اندو کراینولوژی)-جراحی عمومی-فوق تخصصی ـ جراحی توراکس - دیالیز-اتاق عمل جراحی توراکس-اتاق عمل جراحی عمومی-اتاق عمل جراحی عروق-تالاسمی- اورژانس-هموفیلی-اتاق عمل ارولوژی- اتاق عمل سرپایی ارولوژی-اتاق عمل سرپایی جراحی عمومی -اتاق عمل سرپایی عروق -اتاق عمل سرپایی توراکس و واحدهای متنوع پاراکیلنی و درمانگاهی می‌باشد.
این بیمارستان در دوره کووید ۱۹ جزو بیمارستان های دارای پذیرش بیمار کرونایی در رشت بود.
تاریخچه

جنگ جهانی دوم و اشغال گیلان به وسیله دولت شوروی و کمبود آذوقه و بی سرو سامانی‌های سیاسی و اقتصادی همزمان با بررسی دکتر شارل (کارشناس فرانسوی) از گیلان در سال ۱۳۳۲ و انجام مینو گرافی در سراسر شهر و اعلام آلودگی شدید منطقه کار را بدان جا کشاند که مقدمات تشکیل انجمنی به نام انجمن حمایت از مسلولین را فراهم آورد.
اطباء و انجمن حمایت نظر استاندار وقت عباس حشمتی را به تأسیس آسایشگاه و مرکز مبارزه با سل جلب کردند.
ابتدا این انجمن به جمعیت مبارزه با سل و حمایت از مسلولین تغییر نام داد و با ۲ هدف به فعالیت پرداخت: هدف اول به سامان رساندن ساختمان آسایشگاه و مرکز مبارزه با سل و هدف دوم جمع‌آوری اعانه‌های مردمی برای ساخت و ساز این تأسیسات.
در راستای انجام این ۲ هدف در مرحله اول جمعیت موفق شد از آقای محمود محمودی نماینده مردم گیلان در مجلس شورای ملی قطعه زمینی در حدود ۴۰ هزار متر مربع واقع در کنار رودخانه گوهر رود به رایگان تهیه کند و در آن قطعه زمینی برای مسلولین منطقهٔ گیلان آسایشگاه و تأسیسات فنی به وجود آورد.
در سال ۱۳۳۲ افراد متشکله عبارت بودند از عباس حشمتی استاندار، محمود محمودی، دکتر یحیی دیلمی (کفیل بهداری)، جهانگیر سرتیپ پور (شهردار)، لاکانی (دادستان)، معتمد همایون مژده‌ای (رئیس جمعیت)، دکتر محمد حسن نویدی و دکتر محمد مهدی کاشانی (اطبای معرفی شده از کانون پزشکان)، مهندس ادیب سمیعی. با تهیه زمین از آقایان مهندس ادیب سمیعی، مهندس پیروز و مهندس شایگان تقاضا شد پیمانکاری این آسایشگاه را به عهده گیرند. با تهیه مقدمات لازم در اسفند ۱۳۳۲ مراسم کلنگ زنی صورت گرفت و کار ساختمانی آسایشگاه آغاز شد تا وصول اعتبارات از وزارت بهداری جمعیت ۲ میلیون ریال به صورت قرض الحسنه در اختیار پیمانکار قرار داد و اسکلت آسایشگاه تا پوشش سقف به انجام رسید. ظرفیت آسایشگاه ۲۰۰ تخت خواب و قابل افزایش تا ۳۰۰ تخت بود. در ۸ مهر ۱۳۳۸ مبلغ ۱۰ میلیون ریال بودجه برای ادامه کار آسایشگاه در اختیار بهداری استان قرار گرفت ساختمان تجهیز و تکمیل آسایشگاه تا ۱۳۴۶ طول کشید. از این سال با ظرفیت ۱۰۰ تخت خواب و در سال ۱۳۴۸ با ظرفیت ۱۵۰ تخت شروع به کار کرد .(۱۳۰ تخت برای بزرگسالان و ۲۰ تخت برای کودکان) و به صورت یکی از آسایشگاه‌های جدید بین‌المللی درآمد. در ۱۳۴۹ جمعیت به احداث مرکز آموزشی حرفه‌ای بیماران بهبود یافته همت گماشت که پس از وصول توصیه‌های سازمان بهداشت جهانی مبنی بر بازگشت سریع بیماران بهبود یافته به خانه وکار خود و کوتاه شدن مدت اقامت بیماران در بیمارستان‌های مسلولین، این بنا به مهد کودک کارکنان آسایشگاه اختصاص یافت.
در سال‌های ۱۳۵۴ تا ۵۵ مجدداً بر اثر توصیه‌های سازمان بهداشت در درمان سرپایی بیماران وزارت بهداری قسمتی از آسایشگاه را در حدود ۳۵ تخت برای بیماران مسلول اختصاص داد و مرکز مبارزه با سل را نیز به یکی از بناهای آسایشگاه منتقل کرد که تا کنون به همین منوال باقی است. بعدها در سال ۱۳۷۰ به پیشنهاد جمعیت و موافقت استاندار گیلان بخش فوریت‌های ریه با ۵ تخت و تمام وسایل لازم در همین محوطه شروع به کار کرد. از اولین پزشکان مرکز مبارزه با سل می‌توان از دکتر سرور ایزدی، دکتر بقایی، دکتر هدایت ا… یزدانی نام برد.
این بیمارستان ابتدا با نام آسایشگاه مسلولین شروع به کار کرد و بعد به خاطر پاره‌ای از جهات اجتماعی و خاصه خوشایند نبودن اسم سل برای ساکنان منطقه به بیمارستان ریوی رازی تغییر نام داد. از سال ۱۳۵۶ اسم رازی بر آن نهادند و بخشی از بیمارستان را به نا م مرکز مبارزه با بیماری‌های ریوی نام‌گذار ی کردند. از سال ۱۳۶۵ بیمارستان به دانشگاه علوم پزشکی واگذار و مرکز آموزشی درمانی گردید و بخش‌های متعدد داخلی، جراحی و از جمله بیماری‌های ریوی در آن تأسیس شد.
انتقادات > تخریب محیط زیست

تخلیه مستقیم فاضلاب بیمارستانی در رودخانه گوهررود رشت و عدم نگهداری و امحا بهداشتی زباله‌های این بیمارستان ضمن آلوده کردن منابع آبی، انتقال بیماری‌ها از طریق آب و ایجاد بوی نامطبوع سبب ایجاد اعتراضات مردمی و شکایت به دستگاه قضایی شده‌است. باوجود وعده‌های مکرر دانشگاه علوم پزشکی گیلان تاکنون این مشکلات حل نشده‌است.
اختلال شخصیت خودشیفته

Medical condition
| اختلال شخصیت خودشیفته | اختلال شخصیت خودشیفته |
| --- | --- |
نرگس (۱۵۷۹–۹۹) اثر کاراواجو، مردی که عاشق انعکاس خودش است: نرگس (۱۵۷۹–۹۹) اثر کاراواجو، مردی که عاشق انعکاس خودش است
تخصص: روان‌پزشکی، روان‌شناسی بالینی
نشانه‌ها: احساس اغراق‌آمیز خوداهمیتی، ولع بیش از حد برای تحسین، کاهش سطح همدلی
دورهٔ معمول آغاز: اوایل بزرگسالی
دورهٔ بیماری: بلند مدت
علت: ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی. نظریه‌های اجتماعی ان‌پی‌دی ضعیف هستند و علیت نامشخص است.
روش تشخیص: بر اساس نشانه‌ها
تشخیص افتراقی: اختلال دوقطبی، شیدایی و نیمه‌شیدایی، اختلال شخصیت ضداجتماعی، سوءمصرف مواد، اختلال شخصیت مرزی، اختلال شخصیت نمایشی، هذیان خودبزرگ‌بینی.
درمان: روان‌درمانی، داروسازی برای اختلالات همراه
فراوانی: ۶٫۲٪
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
اختلال شخصیت خودشیفته (ان‌پی‌دی) (به انگلیسی: Narcissistic personality disorder (NPD)) یک اختلال شخصیت است که با الگوی طولانی‌مدت احساسات اغراق‌شده از اهمیت خود، نیاز مفرط به تحسین و کاهش توانایی همدلی با احساسات دیگران مشخص می‌شود. اختلال شخصیت خودشیفته یکی از زیرمجموعه‌های دسته گسترده‌تری به نام اختلالات شخصیت است. این اختلال اغلب با سایر اختلالات روانی هم‌رخ می‌دهد و با ناتوانی‌های قابل‌توجه عملکردی و مشکلات روانی-اجتماعی همراه است.
اختلالات شخصیت یک کلاس از اختلالات روانی هستند که با الگوهای رفتاری، شناختی و تجربیات درونی پایدار ناسازگار و غیرقابل انعطاف مشخص می‌شوند که در زمینه‌های مختلفی بروز کرده و از الگوهای پذیرفته‌شده توسط هر فرهنگ منحرف می‌شوند. این الگوها در اوایل بزرگسالی توسعه می‌یابند و با استرس یا ناتوانی قابل‌توجهی همراه هستند. معیارهای تشخیص اختلالات شخصیت در فصل ششم طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها و در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی انجمن روان‌پزشکی آمریکا ذکر شده است.
هیچ درمان استانداردی برای ان‌پی‌دی وجود ندارد. هم‌رخدادی بالای آن با سایر اختلالات روانی بر انتخاب درمان و نتایج آن تأثیر می‌گذارد. درمان‌های روان‌درمانی معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: درمان‌های روان‌کاوی/تحلیلی و رفتاردرمانی شناختی، با حمایت روزافزون از ادغام هر دو در درمان. با این حال، تقریباً هیچ‌گونه مطالعه‌ای در مورد تعیین اثربخشی درمان‌ها وجود ندارد. تجربه ذهنی فرد از اختلال روانی و همچنین موافقت و سطح درگیری او با درمان، به شدت به انگیزه او برای تغییر وابسته است.
علائم و نشانه‌ها

با اینکه افراد مبتلا به ان‌پی‌دی علائم ظاهری بزرگ‌منشی را از خود نشان می‌دهند، بسیاری از آنها با نشانه‌های شدید شرم، بی‌ارزشی، خوددلسوزی کم و خودبیزاری دست و پنجه نرم می‌کنند. دیدگاه آنها نسبت به خود به‌شدت قابل تغییر و وابسته به نظرات دیگران در مورد آنهاست. آنها همچنین نسبت به انتقاد بسیار حساس بوده و نیاز شدیدی به تحسین دارند. افراد مبتلا به ان‌پی‌دی از طریق این تحسین، ارزش خود و معنای زندگی را به دست می‌آورند. افراد مبتلا به ان‌پی‌دی معمولاً انگیزه دارند تا به اهداف، وضعیت، پیشرفت و کمال‌پرستی خود برسند و ارتباطات را نادیده گرفته یا از موقعیت‌ها فرار کنند به دلیل ترس از ناتوانی، شکست، بی‌ارزشی، حس حقارت، شرم، تحقیر و از دست دادن کنترل.
افراد مبتلا به ان‌پی‌دی تلاش می‌کنند تا از طریق جلب توجه اجتماعی و تأیید، از این احساسات فرار کنند و با آنها مبارزه کنند، اغلب با اغراق در مورد مهارت‌ها، دستاوردها و درجه نزدیکی خود با افرادی که آنها را با مقام‌های بالا می‌دانند. همچنین، آنها ممکن است در قبول کمک دچار مشکل شوند، تصورات انتقامی و احساس حق مالکیت داشته باشند و‌ ممکن است به طور ظاهری از خود تواضع نشان دهند. آنها به احتمال بیشتری به دنبال جراحی‌های پلاستیک خواهند رفت به دلیل میل برای جلب توجه و دیده شدن به عنوان فردی زیبا. احساس برتری شخصی ممکن است آنها را وادار به تسلط بر گفتگوها کند، به دیگران بخندند یا زمانی که دیگران درباره خود سخن می‌گویند، نامتعادل و تحقیرآمیز رفتار کنند. تغییرات ناگهانی در سطوح عزت نفس می‌تواند منجر به کاهش قابل توجه توانایی در تنظیم عواطف شود.
بیماران مبتلا به ان‌پی‌دی دارای توانایی پایین‌تری در شناسایی حالت‌های چهره یا تقلید از احساسات هستند و همچنین ظرفیت کمتری برای همدلی عاطفی و هوش هیجانی دارند. با این حال، آنها نمی‌توانند به فقدان ظرفیت برای همدلی شناختی یا نظریه‌پردازی در مورد ذهن اشاره کنند؛ به عبارت دیگر، آنها قادر به درک احساسات دیگران و انتساب حالات ذهنی به خود یا دیگران هستند. این افراد ممکن است در ارتباط با تجربیات دیگران و ابراز آسیب‌پذیری عاطفی با مشکل مواجه شوند. همچنین، افراد مبتلا به ان‌پی‌دی کمتر احتمال دارد که در رفتارهای اجتماعی شرکت کنند، اگرچه همچنان می‌توانند به طرقی ایثارگرانه عمل کنند تا دیدگاه دیگران درباره خود را بهبود بخشند، پایگاه اجتماعی خود را ارتقا دهند یا اگر به‌طور صریح از آنها خواسته شود.
رابطه‌های افراد مبتلا به ان‌پی‌دی معمولاً دشوار است. این افراد ممکن است مرزهای دیگران را بی‌احترامی کنند و آنها را ایده‌آل‌سازی و بی‌ارزش‌سازی کنند. آنها معمولاً افراد را از نظر احساسی دور نگه می‌دارند و ممکن است انکار، فرافکنی یا دوپاره‌سازی کنند. افراد خودشیفته معمولاً با خشم و خصومتی به رد خود واکنش نشان می‌دهند و ممکن است دیگران را که با آنها مخالفت می‌کنند، تحقیر، توهین یا سرزنش کنند.
آنها معمولاً فاقد خویشتن‌آگاهی هستند و در درک ویژگی‌ها و تمایلات خودشیفته خود دچار مشکل خواهند بود؛ یا به دلیل اعتقاد به اینکه ویژگی‌های ان‌پی‌دی به آنها تعلق ندارد، یا به دلیل امتناع از پذیرفتن یا تأیید ویژگی‌های منفی به منظور حفظ تصویر مثبت از خود. خودشیفته‌ها ممکن است در درک دیدگاه‌های متعدد درباره مسائل دچار مشکل شوند و به تفکر سیاه و سفید تمایل داشته باشند. با این حال، افراد مبتلا به ان‌پی‌دی اغلب احساس می‌کنند که در ارزیابی درست احساسات دیگران مهارت دارند.
همه گیرشناسی

طبق DSM-IV-TR شیوع تقریبی اختلال شخصیت خودشیفته، دو تا شانزده درصد از جمعیت بالینی و کمتر از یک درصد از جمعیت عمومی است. خطر وقوع این اختلال در فرزندان افراد مبتلا ممکن است بیشتر از دیگران باشد، چون آن‌ها احساس غیر واقع بینانه همه توانی (قدرت مطلق؛ omnipotence)، خود بزرگ بینی، زیبا بودن و با هوش بودن را در ذهن فرزندان خود نیز می‌کارند. تعداد افراد مبتلا به این اختلال هر روز بیشتر از پیش گزارش می‌شود.به گزارش DSM-5، نرخ شیوع اختلال شخصیت خودشیفته، بر اساس معیارهای DSM-IV، در نمونه‌های آماری گرفته شده از جامعه، ۰٪ تا ۶٫۲٪ است.