stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وزارت کشاورزی ارمنستان
وزیران پیشین > جمهوری ارمنستان

| No> .No. | پرتره | نام (زاده–درگذشته) | مدت وزارت> قبول پست | مدت وزارت> ترک پست | حزب سیاسی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | یوریک جاوادیان (۱۹۳۵–۲۰۲۲) | فوریه ۱۹۹۱ | دسامبر ۱۹۹۱ | مستقل |
| ۱ |  | گاگیک شاهبازیان (۱۹۵۵–) | ۱۹۹ | ۱۹۹۳. | مستقل |
| ۱ |  | آشوت ووسکانیان (۱۹۴۹–) | ۱۹۹۳ | ۱۹۹۶ | مستقل |
| ۱ |  | ولادیمیر موسیسیان (ز–د) | ۱۹۹۶ | ۱۹۹۹ | مستقل |
| ۱ |  | گاگیک شاهبازیان (ز–د) | ۱۹۹۹ | ۲۰۰۰ | مستقل |
| ۱ |  | زاون گوورگیان (۱۹۴۲–) | ۲۰۰۰ | ۲۰۰۲ | مستقل |
| ۱ |  | داویت زادویان (۱۹۴۹–۲۰۱۵) | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۳ | مستقل |
| ۱ |  | داویت لوکیان (۱۹۵۸–) | ۲۰۰۳ | ۲۰۰۸ | مستقل |
| ۱ |  | آرامائیس گریگوریان (۱۹۶۵–) | ۲۰۰۸ | ۲۰۰۹ | مستقل |
| ۱ |  | گراسیم آلاوردیان (۱۹۶۵–) | ۲۰۰۹ | ۲۰۱۰ | مستقل |
| ۱ |  | سرگئو کاراپتیان (۱۹۴۸–۲۰۲۱) | ۲۰۱۰ | ۲۰۱۶ | مستقل |
| ۱ |  | ایگناتی آراکلیان (۱۹۷۲–) | ۲۰۱۶ |  | مستقل |
| ۱ |  | آرتور خاچاتریان (۱۹۷۲–) | ۲۰۱۸ |  | مستقل |
| ۱ |  | گغام گئورگیان (۱۹۸۷–) | ۲۰۱۹ |  | مستقل |
یادداشت

↑  Ստեփան Կամսարական
↑  Թադևոս Թոշյան
↑  Արշակ Հովհաննիսյան
↑  Վարդան Մամիկոնյան
↑  Գուրգեն Մելիք-Դադայան
↑  Կարապետ Գրիգորյան
↑  Շմավոն Առուշանյան
↑  Արտավազդ Սահակյան
↑  Հայկազ Մարջանյան
↑  Սամսոն Ղազարյան
↑  Ենոք Ղազարյան
↑  Աղասի Չիլինգարյան
↑  Սամսոն Ղազարյան
↑  Ռուբեն Աբրահամյան
↑  Հրանտ Հովհաննիսյան
↑  Գևորգ Ստեփանյան
↑  Ենոք Ղազարյան
↑  Գեղամ Պետրոսյան
↑  Հրանտ Հովհաննիսյան
↑  Հենրիկ Թարջումանյան
↑  Շավարշ Ալեքսանյան
شهدخوار برنزه

| شهدخوار برنزه | شهدخوار برنزه |
| --- | --- |
شهدخوار برنزه، Nectarinia kilimensis: شهدخوار برنزه، Nectarinia kilimensis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: شهدخواران
گونه:: N. kilimensis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Nectarinia kilimensis : Nectarinia kilimensis 
شهدخوار برنزه (نام علمی: Nectarinia kilimensis) نام یک گونه از تیره شهدخواران است.
شیدونیا نو کیشی

با شوالیه‌های سیدونیا اشتباه نشود.
| شیدونیا نو کیشی | شیدونیا نو کیشی |
| --- | --- |
シドニアの騎士 (‏Shidonia no Kishi‏): シドニアの騎士 (‏Shidonia no Kishi‏)
ژانر: مکا اپرای فضایی علمی-تخیلی
 مانگا:  مانگا
نویسنده: تسوتومو نیهه‌ای
ناشر: کودانشا
دسته: سینن
انتشار در: ماهنامه افترنون
پخش اصلی: ۲۵ آوریل ۲۰۰۹ – ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵
شمار کتاب‌ها: ۱۵ جلد
 مجموعه تلویزیونی :  مجموعه تلویزیونی 
کارگردان: کوبون شیزونو
نویسنده: سادایوکی مورای
آهنگ‌ساز: نوری‌یوکی آساکورا
استودیو: پولیگان پیکچرز
شبکه: ام‌بی‌اس، تی‌بی‌اس، سی‌بی‌سی، ای‌تی-ایکس
پخش اصلی: ۱۱ آوریل ۲۰۱۴ – ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴
قسمت‌ها: ۱۲
 مجموعه تلویزیونی : Dai-kyū Wakusei Sen'eki:  مجموعه تلویزیونی : Dai-kyū Wakusei Sen'eki
کارگردان: هیرویوکی سشیتا
نویسنده: سادایوکی مورای
آهنگ‌ساز: نوری‌یوکی آساکورا
استودیو: پولیگان پیکچرز
شبکه: ام‌بی‌اس، تی‌بی‌اس، سی‌بی‌سی، ای‌تی-ایکس
پخش اصلی: ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ – ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵
قسمت‌ها: ۱۲
فیلم انیمه: فیلم انیمه
کارگردان: کوبون شیزونو
نویسنده: سادایوکی مورایی
موسیقی: نوری‌یوکی آساکورا
استودیو: پولیگان پیکچرز
انتشار: ۶ مارس ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-۰۳-۰۶)
مدت پخش: ۱۳۴ دقیقه
تحت لایسنس: NA سنتایی فیلم‌ورکس
فیلم انیمه: فیلم انیمه
Love Woven in the Stars: Love Woven in the Stars
کارگردان: هیرویوکی سشیتا (رئیس) تاداهیرو یوشیهیرا
نویسنده: سادایوکی مورایی تتسویا یامادا
موسیقی: شوجی کاتایاما
استودیو: پولیگان پیکچرز
انتشار: ۴ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-۰۶-۰۴)
مدت پخش: ۱۱۰ دقیقه
تحت لایسنس: NA فانیمیشن
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
شیدونیا نو کیشی یا شوالیه‌های سیدونیا (ژاپنی: シドニアの騎士, هپبورن: Shidonia no Kishi؟) یک مجموعه مانگا ژاپنی در ژانر اپرای فضایی و مکا است که توسط تسوتومو نیهه‌ای نوشته شده است و به‌وسیلهٔ انتشارات کودانشا از آوریل سال ۲۰۰۹ تا سپتامبر ۲۰۱۵ در ماهنامه افترنون به چاپ می‌رسید، و فصل‌های آن در پانزده جلد تانکوبون جمع‌آوری شدند. این مجموعه داستان تانیکازه ناگاته، پسری ساکن طبقه زیرین را روایت می‌کند که قصد تبدیل شدن به یک خلبانان نگهبان را دارد. مأموریت آن‌ها دفاع از فضاپیمای عظیم سیدونیا از گونه‌ای بیگانه تحت نام «گائونا» است.
یک مجموعه تلویزیونی انیمه دوازده قسمتی نیز بر پایه نسخه مانگا و به کارگردانی کوبون شیزونو توسط استودیوی پولیگان پیکچرز دستمایه اقتباس قرار گرفت که از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۴ در شبکهٔ ام‌بی‌اس، و بعدها از تی‌بی‌اس، سی‌بی‌سی، و بی‌اس-تی‌بی‌اس پخش شد. فصل دوم مجموعه انیمه نیز به تعداد ۱۲ قسمت از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۵ پخش شده است.
در سال ۲۰۱۵، شوالیه‌های سیدونیا سی‌ونهمین جایزه مانگای کودانشا در بخش عمومی، و همچنین چهل و هفتمین جایزهٔ سیئون در بخش بهترین کمیک سال ۲۰۱۶ را دریافت کرد.
داستان

داستان مجموعه در سال ۳۳۹۴ روایت می‌شود. هزاران سال از نابودی سامانهٔ خورشیدی توسط گونه‌ای عجیب از موجودات زیست فرازمینی با قابلیت دگرپیکری به نام «گائونا» که فاقد هیچگونه روش ارتباطی بودند می‌گذرد. بخشی از انسان‌ها با استفاده از «سفینه‌های سید» همانند سیدونیا، که از باقی‌مانده سیاره ساخته شده بود موفق به فرار شدند. این سفینه به آن‌ها اجازه حفظ جمعیت در فضا را می‌داد. در سیدونیا که فرهنگ انسانی خود را نزدیک به فرهنگ ژاپن بنا کرده است، شبیه‌سازی انسان، تولید مثل غیرجنسی، و مهندسی ژنتیک انسان، به‌طور مثال اعطای فرایند فتوسنتز به انسان، به امری عادی مبدل شده است. همچنین بعدها آشکار شد که به افراد رده بالا و برجسته این جامعه به‌طور پنهانی توانایی جاودانگی اعطا شده است. با جمعیتی بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نفر، سیدونیا احتمالاً آخرین زیستگاه باقی‌مانده بشر است، و سرنوشت فضاپیماهای دیگر در پرده‌ای از ابهام قرار داشت. اطلاعات زیادی از ماهیت واقعی گائونا یا انگیزه آن‌ها برای حمله به بشریت در دسترس نیست. هر گائونا دارای هسته‌ای تقریباً آسیب‌ناپذیر است که توسط توده‌ای عظیم از مواد انعطاف‌پذیر تحت عنوان پلیسِنتا (جُفت) (به ژاپنی: 胞衣, ena) محافظت می‌شود.
تانیکازه ناگاته شخصیت اصلی داستان مرد جوانیست که در قسمت پایین سفینهٔ سیدونیا بزرگ شده و تمرینات ویژه شبیه‌سازی شده برای هدایت اسلحه‌های بزرگ ربات شکلی به نام «گاردس» دیده است. ناگاته و همرزمان خلبانش باید جانشان را به خطر بیندازند تا با این موجودات مخوف که فقط با سلاحی ضد گائونا با نام کابیزاشی نابود می‌شدند در نبرد نهایی برای حفظ بقای بشر به مقابله بپردازند.
شخصیت‌های اصلی

ناگاته تانیکازه (谷風 長道, Tanikaze Nagate؟)
شخصیت اصلی داستان که توسط پدربزرگش هیروکی سایتو در طبقه زیرین سیدونیا بزرگ شده بود، بدین سبب او تحت درمان ویژه ژنتیکی قرار نگرفته بود و به این دلیل قادر به تقویت خود از طریق فرایند فتوسنتز نبود و برای تغذیه روزانه باید همانند یک انسان معمولی به‌طور منظم آب و غذا می‌خورد. او به دلیل آگاه نبودن به قوانین و ویژگی‌های فرهنگی جدید توسط انسان‌های دیگر نادیده گرفته می‌شد، اما در نهایت به ناجی سفینه فضایی، یکی از اعضای اصلی مدافعان و بالاخره یک قهرمان تبدیل شد. او خلبان مدل قدیمی یک اسلحه افسانه‌ای رباتی با نوع-۱۷ به نام «سوگوموری» بود.
هوشیجیرو شیزوکا (星白 閑, Shizuka Hoshijiro؟)
یکی از خلبانان نگهبان که رتبهٔ ۲ را در میان کارآموزان دارا بود. او اولین سیدونیایی بود که تانیکازه با او آشنا شد و بعدها در حین مأموریتی که به مدت ده روز در کنار هم به سر بردند به او علاقه پیدا کرد. هوشیجیرو اغلب با تمام افراد به مهربانی رفتار می‌کرد، حتی نسبت به ناگاته که در ابتدا توسط بسیاری از کارآموزان طرد شده بود. بر خلاف کارآموزان دیگر که ناگاته را تحقیر کرده و مورد تمسخر قرار می‌دادند، هوشیجیرو نسبت به او دلسوزی می‌نمود. او در دستهٔ بهترین کارآموزان خلبان به‌شمار می‌رفت و پشت سر نوریو کوناتو، رتبه دوم را به خود اختصاص داده بود. او بعدها حین نجات تانیکازه توسط گائونای ۴۹۰ کشته و جذب می‌شود، که از دی‌ان‌ای و حافظه‌های او برای ایجاد یک گائونای قدرتمند شناخته شده تحت عنوان شاهین شب‌پره زرشکی (紅天蛾, Benisuzume؟) استفاده می‌کند.
تسوموگی شیرائویی (白羽衣 つむぎ, Shiraui Tsumugi؟)
یک دورگه گائونا/انسان که توسط تولیدات کوناتو برای مبارزه با گائوناهای دیگر خلق شد. تسوموگی از نظر اندازه شبیه به گارده است، اما ظاهری شبیه به گائونا دارد و به شکل زنی جوان که لباسی بر تن دارد تصویر می‌شود. تسوموگی در نهایت با ناگاته و ایزانا دوست می‌شود، و معمولاً با استفاده از یک شاخک با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کند و از طریق سیستم تهویه کشتی به صورت پنهانی به داخل وارد می‌شود، در حالی که بقیه بدنش در محفظه نگهداری او باقی می‌ماند. تسوموگی در اکثر مواقع رفتاری مهربان، کنجکاو و کودکانه از خود نشان می‌دهد، اما مهارت او در مبارزه تنها با ناگاته قابل قیاس است. درست مانند شیزوکا، در نهایت او نیز به ناگاته علاقه پیدا می‌کند و بر خلاف تصورش، ناگاته نیز با وجود شکل غیرانسانی‌اش، او را می‌پذیرد. تسوموگی مجهز به یک توپ کابی مصنوعی ارگانیک و پنجه‌های جمع شونده ساخته شده از کابی مصنوعی است.
شیناتوسه ایزانا (科戸瀬 イザナ, Shinatose Izana؟)
متعلق به گونه‌ای جدید از جنسیت انسان‌ها یعنی جنسیت سوم بود که در طی صدها سال از مهاجرت بشر به فضا نشأت گرفته بود (ایزانا نه جنسیت مذکر داشت و نه مؤنث). این نوع جنسیت بسته به نوع جنسیت و گرایش جنسی که مورد تمایل اوست می‌تواند یا مذکر یا مؤنث بشود یا تمایل بی‌جنس‌گرایی برای تولید یک شبیه‌سازی از روی خود داشته باشد. ایزانا به سرعت به یکی از بهترین دوستان ناگاته و در نهایت هم اتاقی او تبدیل شد. با جلوتر رفتن داستان ایزانا به ناگاته علاقه‌ای عاشقانه پیدا می‌کند. این کشش جنسی باعث می‌شود که بدن ایزانا به جنس ماده دگرگون شود.
میدوریکاوا یوهاتا (緑川 纈, Midorikawa Yuhata؟)
خواهر یکی از مدافعان اولیه سیدونیا و یکی از دوستان ناگاته و ایزانا است که بعدها او نیز نسبت به ناگاته ابراز علاقه نمود و برای جلب توجه با ایزانا رقابت می‌کند.
رسانه > مانگا

شوالیه‌های سیدونیا توسط تسوتومو نیهه‌ای نوشته و تصویرسازی شده است، و از ۲۵ آوریل ۲۰۰۹، تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۵ در مجلهٔ سینن مانگای افترنون از انتشارات کودانشا به صورت سریالی منتشر شد. فصل‌های آن در پانزده جلد تانکوبون جمع‌آوری شدند. مجوز چاپ این مانگا در آمریکای شمالی توسط ورتیکال گرفته شد، که تمامی ۱۵ جلد را به زبان انگلیسی بین ۵ فوریه ۲۰۱۳ تا ۲۶ آوریل ۲۰۱۶ منتشر کرد.
رسانه > انیمه

یک مجموعه تلویزیونی انیمه توسط پولیگان پیکچرز مورد اقتباس قرار گرفت که نمایش افتتاحیه آن در ۱۰ آوریل ۲۰۱۴ و در شبکه‌های ام‌بی‌اس و سپس در تی‌بی‌اس، سی‌بی‌سی و بی‌اس-تی‌بی‌اس بود و فصل اول آن در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۴ به پایان رسید. کارگردانی این مجموعه بر عهده کوبون شیزونو، و دستیارش هیرویوکی سشیتا، فیلمنامه از سادایوکی مورایی و طراحی شخصیت‌ها اثر یوکی موریاما بوده است. این سری همچنین از ۴ ژوئیه ۲۰۱۴ توسط نتفلیکس در تمام مناطق خود بومی‌سازی و پخش شد و به اولین انیمه اصلی این سرویس، و همچنین اولین سری انیمه در نتفلیکس که در دالبی ویژن/اچ‌دی‌آر در دسترس است، تبدیل شد. فصل اول مجوز انتشار رسانه خانگی را توسط سنتایی فیلم‌ورکس دریافت کرد. آهنگ آغازین تحت نام «سیدونیا» اثر آنجلا و آهنگ پایانی «نمایش» (掌) اثر اری کیتامورا است. فصل دوم مجموعه تلویزیونی انیمه از ۱۰ آوریل ۲۰۱۵ تا ۲۶ ژوئن ۲۰۱۵ پخش شد، و آهنگ آغازین آن Kishi Kōshinkyoku (騎士行進曲, Knight March؟) اثر آنجلا و «مرثیه» از کاستومایز به عنوان آهنگ پایانی آن می‌باشند. فصل دوم در ۳ ژوئیه ۲۰۱۵ و از نتفلیکس در دسترس قرار گرفت، و مجدد مجوز انتشار از رسانه خانگی را توسط سنتایی فیلم‌ورکس دریافت کرد. در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷، ساخت فصل سوم این مجموعه به کارگردانی هیرویوکی سشیتا تأیید شد. در ژوئیه ۲۰۲۱، فانیمیشن اعلام کرد که حقوق پخش هر دو فصل را از نتفلیکس به دست آورده است.
رسانه > فیلم‌ها

یک فیلم تلفیقی از فصل اول با صحنه‌های اضافی و جلوه‌های صوتی بازنگری شده در ۶ مارس ۲۰۱۵ به نمایش درآمد. سکان کارگردانی این فیلم بر عهدهٔ کوبون شیزونو بود و فیلمنامه آن توسط سادایوکی مورایی به رشته تحریر درآمده است.
فیلم انیمه جدید دوم با عنوان شوالیه‌های سیدونیا: عشق بافته شده در ستاره‌ها در ۳ ژوئیه ۲۰۲۰ معرفی شد. هیرویوکی سشیتا به عنوان کارگردان اصلی و تاداهیرو یوشیهیرا به عنوان کارگردان فیلم جدید در نظر گرفته شدند و پولیگان پیکچرز برای تولید بازگشت. سادایوکی مورایی و تتسویا یامادا برای نوشتن فیلمنامه بازگشتند، در حالی که نوری‌یوکی آساکورا وظیفهٔ ساخت موسیقی را بر عهده داشت. دیگر دست‌اندرکاران برای ایفای مجدد نقش‌های خود بازگشتند.
محمد یوسف‌وند

محمد یوسف‌وند  (زاده ‎۱۱ اسفند ۱۳۷۴) بازیکن بسکتبال ۳ نفره اهل ایران است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ اشاره کرد.
داگرئوتایپ

داگرئوتایپ
داگرئوتایپ یا داگرئوتیپ (به فرانسوی: Daguerréotype) نخستین فرایند عکاسی در دسترس عموم بود. در طول دهه‌های ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت. «داگرئوتایپ» همچنین به تصویری اشاره دارد که از طریق این فرایند ایجاد شده است.
داگرئوتایپ که توسط لویی داگر ابداع و در سال ۱۸۳۹ در سراسر جهان معرفی شد، در سال ۱۸۶۰ تقریباً به‌طور کامل جایگزین روش‌های دیگر شد؛ این فرایند در زمان خود جدید و کم‌هزینه‌تر بود. احیای داگرئوتایپ از اواخر قرن بیستم توسط تعداد کمی از عکاسان علاقمند به استفاده هنرمندانه از فرآیندهای اولیه عکاسی وجود داشته است.
برای ساختن تصویر، یک داگرئوتایپیست، ورق مسی با روکش نقره، همانند آینه، پرداخت کرده و سطح آن توسط ماده‌ای که به نور حساس بوده پوشانده می‌شد.
در این تکنیک اطراف عکس مقداری کدر می‌شد. نام «داگرئوتایپ» به درستی تنها به یک نوع تصویر و عکس خاص اشاره دارد، محصول فرآیندی که فقط از اوایل دهه ۱۸۴۰ تا اواخر دهه ۱۸۵۰ مورد استفاده گسترده قرار داشت.
داگرئوتایپ نخستین روش موفق در ثبت عکسهای دائمی و استفادهٔ تجاری از عکاسی است. در این روش، به صفحهٔ نقره‌ای مدتی بخار ید می‌دهند تا قشر نازکی از یدور نقره بر روی آن قرار گیرد سپس این صفحه را در دوربین می‌گذارند و عکسبرداری می‌کنند. این روش را لوئی داگر مخترع و عکاس فرانسوی در سال ۱۸۳۷ میلادی اختراع کرد.
اولین داگرئوتایپ در ایران

کمی پس از معرفی دستگاه داگرئوتایپ به اروپا (۱۸۳۹) نیکلای یکم روسیه، تزار روسیه و ملکه ویکتوریای بریتانیا هر کدام یک نمونهٔ آن را به محمدشاه قاجار هدیه دادند. نخستین کسی که مأمور بهره‌برداری از این دستگاه‌ها شد ژول ریشار فرانسوی بود. او در آن زمان عکس‌هایی گرفت که اکنون هیچ‌کدام از آن‌ها موجود نیست. ملک قاسم میرزا فرزند فتحعلی‌شاه نیز در تبریز به این روش عکس‌برداری نموده که در واقع تنها عکس بازمانده از اوست.
نگارخانه

لوئی داگر در سال ۱۸۴۴
نخستین تصویر تأیید شده از آبراهام لینکلن، منتخب کنگره در سال ۱۸۴۶، تصویر از نیکلاس اچ. شپرد
یک عکس داگرئوتایپ که توسط لوئی داگر در سال ۱۸۳۷ عکسبرداری شده
بلوار تمپل پاریس، بهار ۱۸۳۸ عکاس لوئی داگر
اندرو جکسون ۱۸۴۴ یا ۱۸۴۵ رئیس‌جمهور آمریکا
شیمازو ناری‌آکیرا، ارباب ژاپنی در سال ۱۸۵۷
عکس داگرئوتایپ از خانهٔ نوبل در تورکو از سال ۱۸۴۲
داگرئوتایپ یک زن ناشناس، ج. ۱۸۵۰
عکس از خود ملک قاسم میرزا تنها عکس بازماندهٔ داگرئوتایپ ایرانی.
آلفونسو بدویا

| آلفونسو بدویا | آلفونسو بدویا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ آوریل ۱۹۰۴ ایالت سونورا
درگذشت: ۱۵ دسامبر ۱۹۵۷ مکزیکو سیتی
ملیت: مکزیک
آلفونسو بدویا (انگلیسی: Alfonso Bedoya؛ ۱۶ آوریل ۱۹۰۴ – ۱۵ دسامبر ۱۹۵۷) یک هنرپیشه اهل مکزیک بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به گنج‌های سیرا مادره، کشور بزرگ، سمبررو اشاره کرد.
مرگ

بدویا، بر اثر حمله قلبی در مکزیک درگذشت.
کبوتر کوهی

| کبوتر کوهی | کبوتر کوهی |
| --- | --- |
کبوتر کوهی پاپوآیی: کبوتر کوهی پاپوآیی
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کبوترسانان
تیره:: کبوتران
زیرخانواده:: کبوتریان میوه‌خوار
سرده:: Gymnophaps Salvadori, 1874
گونه نماد: گونه نماد
Gymnophaps albertisii Salvadori, 1874: Gymnophaps albertisii Salvadori, 1874
کبوترهای کوهی چهار گونه از پرندگان سردهٔ (نام علمی: Gymnophaps) از خانواده کبوتران هستند. آنها در جزایری در شرق اندونزی و ملانزی یافت می‌شوند، جایی که در تپه‌ها و جنگل‌های کوهستانی زندگی می‌کنند. آنها عمدتاً دارای پرهای خاکستری، سفید یا قهوه‌ای شاه‌بلوطی مات هستند و پوست قرمز روشن پیرامون چشم مشخص‌ترین ویژگی آنها است. نرها و ماده‌ها اکثراً شبیه هم هستند، اما کبوتر کوهی پاپوآ، دودیسی جنسی جزئی نشان می‌دهد. کبوترهای کوهی بسیار اجتماعی هستند و معمولاً در دسته‌های حداقل ۱۰ تا ۴۰ پرنده دیده می‌شوند، اگرچه برخی از گونه‌ها می‌توانند دسته‌هایی با بیش از ۱۰۰ نفر تشکیل دهند. آنها عموماً ساکت هستند و صدای زیادی تولید نمی‌کنند. با این حال، آنها در حالی که محل اقامت خود را در ارتفاع بالا ترک می‌کنند تا صبح‌ها غذا بیابند، صدایی متمایز از خود تولید می‌کنند.
جایزه لوریوس برای ورزش دائم

Award
| جایزه لوریوس برای ورزش دائم | جایزه لوریوس برای ورزش دائم |
| --- | --- |
اهداء برای: "کمک فوق‌العاده به ورزش یا جامعه از طریق ورزش"
مکان: سویل (۲۰۲۲)
برگزارکننده: سازمان Laureus Sport for Good
نخستین دوره: ۲۰۰۰
دریافت‌کننده کنونی: لاست بویز اینک. (Lost Boyz Inc.)
وبگاه: وبگاه رسمی
جایزه لوریوس برای ورزش دائم جایزه‌ای است که از دستاوردهای کسانی که "کمک فوق‌العاده‌ای به ورزش یا جامعه از طریق ورزش" کرده‌اند، تجلیل می‌شود. این جایزه اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان یکی از جوایز اختیاری جوایز لوریوس اهدا شد. این جوایز توسط سازمان Laureus Sport for Good، یک سازمان جهانی که در بیش از ۱۵۰ پروژه خیریه که از ۵۰۰۰۰۰ جوان حمایت می‌کند، ارائه می‌شود. اولین مراسم در ۲۵ مهٔ ۲۰۰۰ در مونت‌کارلو برگزار شد و نلسون ماندلا سخنرانی اصلی را در آن انجام داد. تا تاریخ ۲۰۲۰، فهرست کوتاه شش تیمی از نامزدهای این جایزه از سوی هیئتی متشکل از «ویراستاران، نویسندگان و پخش‌کنندگان برجسته ورزشی جهان» آمده‌است. سپس آکادمی جهانی ورزش لوریوس برنده‌ای را انتخاب می‌کند که در مراسم سالانه جوایز که در مکان‌های مختلف در سراسر جهان برگزار می‌شود، تندیس لوریوس که توسط کارتیه ساخته شده‌است، به او اهدا می‌شود. اگرچه مراسم جوایز لوریوس سالانه برگزار می‌شود، اما جوایز ورزش دائم هر بار ارائه نمی‌شود. این یکی از تعدادی از جوایز اختیاری است که می‌تواند توسط آکادمی ورزش جهانی لوریوس اعطا شود.
برنده افتتاحیه این جایزه در سال ۲۰۰۰ یونیس کندی شرایور آمریکایی بود. کمپ تابستانی‌ای که او در حیاط پشتی خانه خود در سال ۱۹۶۲ آغاز کرد، به بازی‌های المپیک ویژه (مخصوص افراد با کم‌توانی ذهنی) تبدیل شد و امانوئلا گرینبرگ، خبرنگار سی‌ان‌ان، او را به عنوان «حامی محرومان و پیشرو در حفظ حقوق معلولان» توصیف کرد. جایزه سال ۲۰۰۴ برندگان مشترک داشت: با تصمیم سازمان کریکت کنیا، اتحادیه ورزش جوانان ماتاره آن را به همراه تیم ملی کریکت هند و پاکستان دریافت کردند. تا تاریخ ۲۰۲۱، یک نفر پس از مرگ مورد تجلیل قرار گرفته‌است. پیتر بلیک، قایق‌باز نیوزیلندی، در دسامبر ۲۰۰۱ توسط دزدان دریایی در رود آمازون به ضرب گلوله کشته شد. از زمان تأسیس، این جایزه دو بار در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ اعطا نشده‌است. این جایزه در اکثر موارد به سازمان‌ها یا افرادی از کنیا و ایالات متحده آمریکا ارائه شده‌است، که کنیا ۳ بار و ایالات متحده آمریکا ۴ بار این جایزه را دریافت کردند و بیشترین جوایز را در میان دیگر کشورها دارند. دریافت‌کننده جایزه ورزش دائم در سال ۲۰۲۲، "لاست بویز اینک." بود.
آلبرتو د مندوسا

| آلبرتو دی مندوزا | آلبرتو دی مندوزا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۲۳ بوئنوس آیرس
درگذشت: ۱۲ دسامبر ۲۰۱۱ (۸۸ سال) مادرید
ملیت: آرژانتین
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۵ - ۲۰۱۱
آلبرتو دی مندوزا (انگلیسی: Alberto de Mendoza؛ ‏ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۲۳ – ۱۲ دسامبر ۲۰۱۱) بازیگر اهل آرژانتین بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به دوست داشتن اوفلیا، قاتلان ویژه، فصل شکار، بوسا نوا، سپس هیچ‌کدام باقی نماندند، جان‌سپردن، کلئوپاترا، تاپاس، ضعف اخلاقی عجیب خانم وارْدْ، دُم عقرب و شبح‌بانو اشاره کرد.
زندگی لئوناردو داوینچی

| زندگی لئوناردو داوینچی | زندگی لئوناردو داوینچی |
| --- | --- |
جلد دی‌وی‌دی: جلد دی‌وی‌دی
ژانر: درام تاریخی، زندگی‌نامه‌ای
سازنده: رناتو کاستلانی
بر پایهٔ: زندگی برجسته‌ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران اثر جورجو وازاری
فیلم‌نامه: رناتو کاستلانی
بازیگران: فیلیپ لروآ
راوی: جولیو بوزتی
سازنده موسیقی متن: رامون ولاد
کشور سازنده: ایتالیا اسپانیا فرانسه
زبان اصلی: ایتالیایی
شمار قسمت‌ها: ۵
تولید: تولید
فیلم‌برداری: آنتونیو سِـکی
تدوین‌گر: یولاندا بنونوتی
مدت: ۲۷۰ دقیقه (پنج قسمتِ ۵۴ دقیقه‌ای)
تولیدکننده‌ها: رای تله‌بیسیون اسپانیولا دفتر رادیو تلویزیون فرانسه موسسهٔ لوچه
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۲۰ اکتبر ۱۹۷۱ (۱۹۷۱-10-۲۰) ایتالیا: ۲۴ اکتبر ۱۹۷۱ آمریکا: ۱۳ اوت ۱۹۷۲ فرانسه: ۲ مه ۱۹۷۴ – ۲۱ نوامبر ۱۹۷۱ (۱۹۷۱-11-۲۱)
وبگاه: وبگاه
زندگی لئوناردو داوینچی (ایتالیایی: La Vita di Leonardo Da Vinci) یک مینی‌سریال زندگی‌نامه‌ای ایتالیایی است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
این سریال بر پایهٔ زندگی‌نامه لئوناردو داوینچی ساخته شده است که جورجو وازاری آن را در کتاب زندگی برجسته‌ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران شرح داده و زندگی نابغه ایتالیایی دوران رنسانس لئوناردو داوینچی (۱۴۵۲–۱۵۱۹) را با هنرنمایی فیلیپ لروآ به تصویر می‌کشد. در این مجموعه تعدادی از شخصیت‌های مشهور تاریخی از قرن ۱۵ و ۱۶ هم گنجانده شده‌اند.
در سال ۱۹۷۲، این مینی‌سریال نخستین مجموعه تلویزیونی کاملاً غیرانگلیسی‌زبان بود که برنده جایزهٔ گلدن گلوب شد و نامزد یکی از سه شاخهٔ «بهترین مجموعه تلویزیونی» شد. این مینی‌سریال تا سال ۲۰۲۲ که بازی مرکب نامزد «بهترین مجموعه تلویزیونی – درام در ساعات پربیننده» شد، هنوز تنها سریالی بود که نامزد دریافت جایزه در این شاخه شده بود.
گزیدهٔ بازیگران

فیلیپ لروآ در نقش لئوناردو داوینچی
مارتا فیشر در نقش ایزابل آراگون
رنتسو رُسی در نقش ساندرو بوتیچلی
جان‌پی‌یرو آلبرتینی در نقش لودوفیکو اسفورزا
آنا اودِسا در نقش کاترینا
گلاوکو اونوراتو در نقش پی‌یرو داوینچی
فیلیپو شلتسو در نقش پدربزرگ آنتونیو
کارلوس دکاروالو در نقش عمو فرانچسکو
ماریو مولی در نقش آندرئا دل وروکیو
ریاض غلمیه در نقش فرانسوای یکم
برونو چیرینو در نقش میکل‌آنژ
جیمز ورنر در نقش لورنزو دی کرِدی
سارا فرانکتی در نقش چچیلیا گالرانی
اوتاویا پیکولو در نقش بئاتریچه دِسته
رناتو چستیه در نقش لئوناردو در سن ۶ سالگی
کریستیان دو تی‌یر در نقش لوئی دوازدهم
ماریا تدسکی در نقش لوچیا، مادربزرگ لئوناردو
بیانکا توکافوندی در نقش ایزابلا دِسته
فدریکو پیترابرونا در نقش چزاره بورجا
انریکو اوسترمان در نقش نیکولو ماکیاولی
فرانکو لئو در نقش جیرولامو ساونارولا
کارلو سیمونی در نقش فرانچسکو ملزی
آلبرتو سورنتینو در نقش راهب
اورت لی

| اورت لی | اورت لی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۳۱ اوت ۱۹۱۶ ویلینگ، ویرجینیای غربی
درگذشته: ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲  (۱۰۵ سال)
ژانر: Opera, musical
پیشه(ها): موسیقی‌دان، رسانا، music scholar
ساز(ها): Violin, oboe
همکاری‌های مرتبط: Norrkoping Symphony Orchestra، دانشگاه کلمبیا Director of Opera, New York City Opera، فیلارمونیک نیویورک
اورت لی (انگلیسی: Everett Lee؛ زادهٔ ۳۱ اوت ۱۹۱۶ – ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲) موسیقی‌دان، رسانا، music scholar اهل ایالات متحده آمریکا بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده بود.
همزیستی انسان و دایناسور

نگاره‌ای از نخستین نسخه دنیای گم‌شده (۱۹۱۲) که یک انسان و یک استگوزاروس (منسوخ) را به تصویر می‌کشد.
یک بازدار با باز هریس (یک دایناسور پرنده‌ای)
انسان در حال شکار " کروکودیلوپاردالیس " در موزاییک نیل در پالسترینا (سدهٔ اول پیش از میلاد)
همزیستی دایناسورهای پرندگان (پرندگان) و انسان‌ها از نظر تاریخی و در دوران نوین به خوبی ثابت شده است. همزیستی دایناسورهای غیرپرنده و انسان تنها به عنوان یک موتیف تکرارشونده در داستان‌های گمانه‌زنی وجود دارد، زیرا در جهان واقعی دایناسورهای غیرپرنده در هیچ نقطه‌ای با انسان همزیستی نداشته‌اند.
این تصور که دایناسورهای غیرپرنده و انسان در گذشته در کنار هم زندگی می‌کردند یا هنوز در زمان حال همزیستی می‌کردند، یک باور شبه‌علمی و شبه‌تاریخی است که در میان آفرینش‌گرایان زمین جوان، نهان‌جاندارشناسان و برخی گروه‌های دیگر رایج است. این باور اغلب با درک علمی از پیشینه فسیلی و رویدادهای زمین‌شناسی شناخته‌شده در تضاد است. شواهد فرضی ارائه‌شده برای این ایده که دایناسورهای غیرپرنده تا دوران نوین تداوم داشته‌اند، اغلب آشکار شده است که فریبکاری بوده است. برخی از طرفداران تلاش کرده‌اند تا تصاویری از دایناسورها را در میان آثار هنری باستانی یا توصیف‌هایی از رمزارزها شناسایی کنند، اگرچه چنین شناسایی‌هایی اغلب بر اساس ایده‌های منسوخ یا نادرست دربارهٔ زیست‌شناسی و ظاهر زندگی دایناسورها است و اغلب زمینه فرهنگی/هنری را نادیده می‌گیرند.
دانشمندان این ایده را که دایناسورهای غیرپرنده تا به امروز زنده مانده‌اند غیرقابل دفاع می‌دانند، با موارد شناخته‌شده‌ای از به اصطلاح " فسیل‌های زنده " (مانند تهی‌خار) که مشابه مهره‌داران زمینی با جثه بزرگ نیست. این نیاز به دودمان ارواح بی‌سابقه‌ای بدون فسیل برای ده‌ها میلیون سال دارد و کاملاً در تضاد با سابقه نسبتاً خوب فسیلی دایناسورها و دیگر گروه‌ها در میانه‌زیستی است.
یکی از سنگ‌های ایکا، که دارای تصاویر قدیمی ددپا (سمت راست؛ به‌ویژه در حالت ایستاده و کشیدن دم روی زمین) و خزنده‌پا (پایین) است.
ته هونگ پیو

| ته هونگ پیو | ته هونگ پیو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ مارس ۱۹۳۰
پیشه(ها): رییس هیئت مدیره پابلیک بانک برحد
فرزندان: ۴
ته هونگ پیو، (به انگلیسی: Teh Hong Piow) (زاده ۱۴ مارس ۱۹۳۰) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی مالزیایی است، که در سال ۱۹۶۷ پابلیک بانک برحد را تأسیس نمود و در حال حاضر ریاست هیئت مدیره این بانک را برعهده دارد.
ته هونگ پیو در سال ۲۰۱۳ با دارایی خالص ۶٫۳ میلیارد دلار، در رتبه ۲۱۵ از فهرست ثروتمندترین افراد جهان شناخته شد. وی هم‌اکنون (۲۰۱۴) چهارمین فرد ثروتمند مالزی بشمار می‌آید.
ژاک فرانتس

| ژاک فرانتس | ژاک فرانتس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ آوریل ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) دیژون
ملیت: فرانسوی
ژاک فرانتس (فرانسوی: Jacques Frantz‎؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۴۷) بازیگر اهل فرانسه است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به ناپلئون، جی. آی. جو: ظهور کبرا، ارتور و انتقام مالتازارد، دوقلو، فانفان لا تولیپ، تحقیق مجدد و هر کس سینمای خودش اشاره کرد.
ژانگ انهوا

ژانگ انهوا (انگلیسی: Zhang Enhua؛ (زادهٔ ۲۸ آوریل ۱۹۷۳ – درگذشتهٔ ۲۹ آوریل ۲۰۲۱) یک بازیکن فوتبال اهل جمهوری خلق چین بود.
ریس ویلیامز (هنرپیشه)

| ریس ویلیامز | ریس ویلیامز |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ دسامبر ۱۸۹۷
درگذشت: ۲۸ مهٔ ۱۹۶۹ (۷۱ سال)
ملیت: بریتانیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۱–۶۹
ریس ویلیامز (انگلیسی: Rhys Williams؛ ۳۱ دسامبر ۱۸۹۷ – ۲۸ مهٔ ۱۹۶۹) هنرپیشه اهل بریتانیا بود.
او اولین فیلم خود ر با نقش دای باندو در چه سرسبز بود دره من ، درام درباره خانواده ای از طبقه کارگر ولزی که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد، انجام داد.  ویلیامز تنها بازیگر ولزی در گروه بازیگران بود. اعتقاد بر این است که او راوی اصلی فیلم بوده است و در ابتدا توسط کارگردان جان فورد به عنوان مربی دیالوگ استخدام شد.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به تپه‌های وطن، جانی گیتار، دره من چه سرسبز بود، دختر کشاورز، برداشت محصول تصادفی، خانم مینی‌ور، شهرستان رینتری، زنگ‌های کلیسای مریم مقدس، ژولیوس سزار، بی‌نوایان، پسران کتی الدر و خون بر خورشید اشاره کرد.