stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شاهنشاه
استفاده تاریخی > ایران > کاربرد در شاهنشاهی اشکانی و ساسانی

این عنوان شاهان اشکانی در زمان حضورشان در بابل "Aršaka šarru" ("پادشاه ارساکید")، "شاه شاهان" (ثبت شده به عنوان "šar šarrāni" "توسط بابلی‌های معاصر) نخستین بار توسط مهرداد یکم (r. ۱۷۱–۱۳۲ پیش از میلاد) پذیرفته شد، اگرچه او به ندرت از آن استفاده می‌کرد. عنوان همچنین توسط برادرزاده مهرداد یکم، مهرداد دوم استفاده شد، که پس از تصویب آن در ۱۱۱ پیش از میلاد، از آن بسیار استفاده کرد، حتی آن را در سکه خود وارد کرد (به عنوان یونانی BAΣIΛEΥΣ BAΣIΛEΩN)
تا ۹۱ پیش از میلاد.استفاده از این عنوان توسط مهرداد دوم و جانشینان وی احیای عنوان شاهنشاهی قدیم هخامنشی نبود (زیرا تقریباً یک دهه پس از فتح بین‌النهرین توسط خود مهرداد دوم) مورد استفاده قرار نگرفت) اما در واقع از کاتبان بابلی نشأت گرفته است.
مهرداد دوم صرف نظر از چگونگی کسب این عنوان، اقدامات آگاهانه ای را انجام داد تا به عنوان وارث و احیا کننده سنتهای هخامنشی شناخته شود، تاج را به عنوان سرپوش معمولی روی سکه‌های اشکانی معرفی کرد و چندین کارزار را به سمت غرب به شیوه سابق هخامنشی انجام داد.
این عنوان در زبان پارسی میانه و زبان پارتی به عنوان  āhān šāh  ترجمه شد و تا زمانی که اشکانی‌ها توسط خاندان ساسان اردشیر بابکان ازمیان رفت، همچنان استفاده می‌شد. باایجاد شاهنشاهی ساسانی. خود اردشیر از نوع جدیدی از عنوان استفاده کرد و «شاهنشاه ایرانیان» (فارسی میانه:  šāhān šāh ē ērān ) را معرفی کرد. جانشین اردشیر، شاپور اول، نوع دیگری را معرفی کرد. «شاهنشاه ایرانیان و انیران» (فارسی میانه:  šāhān šāh ē ārān ud anērān )، احتمالاً تنها پس از پیروزی‌های شاپور در برابر امپراتوری روم (که منجر به ترکیب جدید غیر سرزمین‌های ایران در امپراتوری). این نوع، «شاهنشاه ایرانیان و غیرایرانی‌ها»، روی سکه تمام شاهنشاهان ساسانی بعدی ظاهر شد. آخرین شاهنشاه ساسانی یزدگرد سوم بود (r. ۶۳۲–۶۵۱ میلادی). سلطنت وی با شکست و فتح ایران توسط اعراب پایان یافت و آخرین شاهنشاهی تاریخ ایران پیش از اسلام به پایان رسید. شکست یزدگرد و سقوط شاهنشاهی ساسانی، ضربه ای بود به احساسات ملی ایرانیان، که دیر بهبود یافت. اگرچه تلاش‌هایی برای بازسازی شاهنشاهی ساسانی صورت گرفت، حتی با کمک دودمان تانگ از چین، این تلاش‌ها ناموفق بود و فرزندان یزدگرد در تاریکی تاریخ محو شدند.
عنوان شاهنشاه توسط مسلمانان بعدی مورد انتقاد قرار گرفت و آن را با ایمان مزدیسنا مرتبط دانست و از آن با عنوان «بی تقوا» یاد کرد.
نوع زنانه این عنوان در شاهنشاهی ساسانی ، همان‌طور که برای دختر شاپور یکم (r. ۲۴۰–۲۷۰ بعد از میلاد) ادور آناهید گواهی شده بود، مطابقت "bānbishnān bānbishn" (" بانبِشنان بانبِشن") بود. عنوان مشابه  شهر بانبیشن  برای همسر شاپور اول خوریم گودرز استفاده شده است.
استفاده تاریخی > پادشاهی‌های هلنی (سلوکی)

فتوحات اسکندر مقدونی به شاهنشاهی هخامنشی خاتمه داد و متعاقباً تقسیم امپراتوری خود اسکندر منجر به ارث بردن امپراتوری سلوکی از سرزمینهایی شد که قبلاً با سلسله هخامنشیان مرتبط بودند. اگرچه اسکندر خود از هیچ‌یک از عناوین سلطنتی قدیمی ایران استفاده نمی‌کرد، در عوض از عنوان جدید خود «شاه آسیاً استفاده کرد» (βασιλεὺς τῆς Ἀσίας), پادشاهان امپراتوری سلوکی بیشتر خود را با نظام سیاسی پارس هماهنگ می‌کردند. عنوان رسمی اکثر پادشاهان سلوکی «شاه بزرگ» بود که مانند «شاه شاهان»، عنوانی با اصالت آشوری، اغلب توسط حُکام هخامنشی مورد استفاده قرار می‌گرفت و قصد داشت برتری دارنده آن را بر سایر فرمانروایان نشان دهد. «شاه بزرگ» به‌طور برجسته برای آنتیوخوس یکم (r. ۲۸۱–۲۶۱ پیش از میلاد) در استوانه بورسیپا و برای آنتیوخوس سوم (r. 222-۱۸۷ پیش از میلاد) در طول دوران حکومت وی تأیید شده است.
در اواخر امپراتوری سلوکی، عنوان «شاه شاهان» حتی شاهد احیا بود، علیرغم این واقعیت که قلمرو تحت کنترل امپراتوری به‌طور قابل توجهی کوچکتر از دوران پادشاهان اولیه سلوکی بود. ظاهراً این عنوان با پادشاه سلوکیان، تیمارخوس (۱۶۳–۱۶۰ پیش از میلاد) که خود را «شاه شاهان» می‌خواند و این عنوان در منابع خارج از امپراتوری نیز مورد گفت‌گو قرار گرفته است.  برخی از حاکمان غیر سلوکی حتی عنوان را برای خود برگزیدند، به ویژه در پادشاهی پنتوس.
استفاده تاریخی > ارمنستان

پس از شکست از شاهنشاهی اشکانی تحت رهبری مهرداد دوم ارمنستان بزرگ ۱۰۵ پیش از میلاد، وارث تاج و تخت ارمنی، تیگران دوم گروگان گرفته شد و در دربار اشکانی نگهداری می‌شد تا اینکه آزادی خود را در ۹۵ پیش از میلاد خرید. با واگذاری «هفتاد دره» در آتورپاتکان) و تصاحب تاج و تخت ارمنی. تیگران برای مدت کوتاهی در قرن اول پیش از میلاد بر قوی‌ترین امپراتوری خاورمیانه که خود ساخته بود، فرمانروایی کرد. پس از تسخیر سوریه در ۸۳ پیش از میلاد، تیگرانس عنوان «شاه شاهان» را به خود گرفت. پادشاهان ارمنی دودمان باگراتونی از زمان فرمانروایی آشوت سوم ۹۵۳–۹۷۷ بعد از میلاد تا پایان سلسله در ۱۰۶۴ میلادی این عنوان را احیا کردند و آن را به عنوان شکل ایرانیش «شاهنشاه» تبدیل کردند.
استفاده تاریخی > گرجستان

شاه شاهان  در پادشاهی متحد گرجستان توسط پادشاه داویت چهارم (۱۰۸۹–۱۱۱۲۵ میلادی) استفاده شد، به عنوان "سبک حاکمیت گرجستان  در زبان گرجی. همه پادشاهان بعدی گرجستان، مانند ملکه تامار، از این عنوان برای توصیف حاکمیت خود بر همه اصول، گرایان و شاخه‌های گرجی استفاده کردند. استفاده آنها از عنوان احتمالاً از عنوان پارسی باستان گرفته شده است.
استفاده تاریخی > پالمیرا

پس از مبارزات موفقیت‌آمیز علیه شاهنشاهی ساسانیان در سال ۲۶۲ میلادی، که کنترل روم را بر سرزمینهایی که از دست "شاهنشاه" شاپور یکم، فرمانروای شهر پالمیرا، اذینه از دست رفته بود بازگرداند، پادشاهی پالمیرن را تأسیس کرد. اودیناتوس، هرچند که یک رعیت رومی بود، عنوان "Mlk Mlk dy Mdnh" (شاه شاهان و مصر شرق) را بر عهده گرفت. پسر اودیناتوس، هیرودیانوس (حایران اول) به عنوان پادشاه مشترک وی مورد تحسین قرار گرفت، همچنین عنوان شاه شاهان به او داده شد. استفاده از عنوان احتمالاً با اعلام پادشاهی پالمیرن به عنوان دولت جانشین قانونی امپراتوری سلوکیان یونان، که تقریباً همان سرزمین‌های نزدیک خود را تحت کنترل داشت، توجیه شد. هرودیانوس در انطاکیه، که آخرین پایتخت سلوکیان بود، تاجگذاری کرد
اگرچه پس از مرگ اودیناتوس و هیرودیانوس، پسر دوم و جانشین اودناتوس از همین عنوان استفاده کرد، وبالاتوس و مادرش زنوبیا به آن را رها کردند، در عوض عنوان رومی را انتخاب کردند "آگوستوس (عنوان )  ("امپراتور") و "' آگوستا' '(" ملکه ")
از دیدگاه مذاهب > اسلام

در دین اسلام، از به کار بردن اصطلاح «شاه شاهان» برای یک انسان دیگر، منع شده است.[نیازمند یادکرد دقیق] در صحیح بخاری و صحیح مسلم [دو کتاب صحیح از کتاب‌های شش گانهٔ حدیث صحیح]، از ابوهریره روایت شده که محمد، پیامبر اسلام گفته است:
«همانا بدترین عنوان، عنوانِ شاه شاهان است؛ چرا که هیچ شاهی که دارای قدرت مطلق باشد، به جز خدا (الله) وجود ندارد.»
علّت ممنوع شدن این واژه در اسلام[نیازمند یادکرد دقیق] به دلیل مقایسه و تشبیهی است که در آن، میان مخلوق و خالق به کار گرفته شده است.[نیازمند یادکرد دقیق] این ممنوعیّت در راستای این هدف تعبیه شده است که جاه و جلال و شکوه تنها به خدا اختصاص داده شود. کاربرد مطلق این اصطلاح در مورد خداوند، که در متون قطعی و شناخته‌شدهٔ اسلامی استفاده از آن واجب و الزام‌آور تلقی شده است، به صورت تعبیر «مالک» می‌باشد که بدین معانیست: اسم چهارم از اسماء شناخته‌شدهٔ الهی (اسماءالله)، پادشاهی که صاحب همه چیز است، شاهی که مورد اطاعت قرار می‌گیرد، پروردگار پادشاه، کسی که صاحب اختیار کاملست، صاحب اختیاری که از هرگونه نقص، پاک و بری است، پروردگار تنها و یگانه‌ای که بر همهٔ قدرت‌های دنیوی غالبست.
از دیگر ویژگی‌های این پروردگار، با عنوان «مالک المُلک»: پادشاه هر دو عالم، کسی که مالک ابدی قلمرو جهانست و بر آن حاکمیّت دارد، کسی که صاحب اختیار و هدایت‌کننده و پادشاه جهانست و پادشاهی و صاحب اختیاری را به هر کس که بخواهد، عطا می‌کند.[نیازمند یادکرد دقیق]
از دیدگاه مذاهب > مسیحیت

عیسی مسیح نیز در کتاب مقدس شاه شاهان نامیده شده است، به خصوص در کتاب مکاشفه، بند و آیات ۱۷:۱۴ و ۱۹:۱۶. عیسی در انجیل متی، آیهٔ ۲۸:۱۸ می‌گوید که تمامی قدرت‌هایی که بر روی زمین موجود بوده، به او داده شده است. باز در انجیل یوحنا آیهٔ ۱۸:۳۶ وی می‌گوید که قلمرو حکومت و پادشاهی او، تنها منحصر به این کره خاکی نیست. (در زبان عبری، این جهان یا این دوران یا این عالم، با عنوان هازه اولام hazeh olam شناخته می‌شود که در تضاد با هابا اولام haba olam، می‌باشد که در واقع با عنوان جهان آینده یا عالم بعدی یا دورانی که خواهد آمد، شناخته می‌شود و قلمرو پادشاهی مسیح مشتمل بر هر دوی این عالم هاست) [نیازمند یادکرد دقیق][نیازمند منبع]
یک سنت وابسته به مسیح گرایی در ایمان و آئین یهودی، که تشکیل اسرائیل و همین‌طور استقلال سیاسی آنان از امپراتوری روم بر مبنای آن شکل گرفته است، استناد به نسخه‌ای است که مطابق آن، مسیح دوباره در سرزمین موعود، یعنی اسرائیل ظهور خواهد کرد و ظهور او با عنوان پادشاه قادر و توانای دوران خواهد بود. (نگاه کنید به سیکاری Sicarii، در حالی که مسیح در موعظه‌ای معنوی، از پادشاهی، به جای آن استفاده می‌کند) [نیازمند یادکرد دقیق][نیازمند منبع]
همچنین در مسیحیت، در مورد اصطلاح شاه شاهان، این تعبیر ترجیح داده می‌شود که آن اشاره به خدا و پدری است که تخت خویش را در آسمان، به عنوان فرمانروای اصلی و نهایی جهان برافراشته است و او، بالاتر و والامقامتر از همهٔ پادشاهان فانی است. در این مفهوم، پروردگار پروردگاران یا خدای خدایان، عنوانی مترادف و هم معنا با پروردگار است، که معمولاً توسط پدران روحانی کلیسا مورد استفاده واقع می‌شود. (به عنوان نمونه در کتاب: مقابله با بدعت گزاران، جلد ۲۶، مبحث: ایرنائوس Irenaeus). [نیازمند منبع]
از دیدگاه مذاهب > بودیسم

بودا نیز در پالی تریپیتاکا Pali Tripitaka، با عنوان «شاه شاهان» مورد اشاره قرار گرفته است.
از دیدگاه مذاهب > یهودیت

در آئین یهودیت، تعبیر «شاه شاهان» (به زبان عبری: Melech ha-M'lachim) عبارتی است که به خدا اشاره می‌کند، چراکه نام او را نمی‌توان بر زبان جاری نمود. این تعبیر به‌طور معمول به صورت:
Melech Malchei Ha-M'lachim
یعنی: پادشاهِ پادشاهِ پادشاهان به کار برده می‌شود، و به این ترتیب، آن را یک قدم بالاتر از عنوانی که توسط سلطان هایبابل و شاهنشاهان ایران به کار برده می‌شده، قرار داده‌اند. این کاربرد، در کتاب مقدس و به‌خصوص در قسمتی از آن که کتاب دانیال نبی نامیده می‌شود، به چشم می‌خورد.
از دیدگاه مذاهب > فرقه‌های روسی

سلیوانف Selivanov، که از بنیان‌گذاران فرقهٔ مذهبی اسکوپتسی Skoptsi به‌شمار می‌آید، و در این فرقه که از فرقه‌های روسی مسیحی بود، عمل قطع عضو جنسی و آلت تناسلی رواج دارد، خود را پسر خدا خواند و اعلام کرد که فرزند خداوند در شخص امپراتور پتر سوم مجسم گردیده است. وی نیز مدعی دارا بودن عنوان «شاه شاهان» و حتی «خدای خدایان» بود.
از دیدگاه مذاهب > فرقه‌ای در اتیوپی

هایله سلاسی Haile Selassie، امپراتور اسبق حبشه (اتیوپی)، خود را این گونه معرفی می‌کرد:
«من، امپراتور اتیوپی، به عنوان: شاه شاهان، صاحب اختیار صاحب اختیاران، و به عنوان غلبه‌کننده بر شیر قبیله یهودا، شناخته می‌شوم»
وی بر مبنای همین عناوین و ارجاع دادن آن‌ها در کتاب مقدسشان، به عنوان: خدا، در میان اعضای جنبش راستافاری نگریسته می‌شد.
تاریخ معاصر > ایران

پس از پایان آل بویه در ۱۰۶۲، عنوان  شاهنشاه  تا زمان مدرن به‌طور متناوب توسط حکام ایران استفاده می‌شد. این عنوان، که به عنوان  شاهینشاه  ترجمه می‌شود، بر روی برخی از سکه‌های آلپ ارسلان (۱۰۶۳–۱۰۷۲)، دومین سلطان امپراتوری سلجوقی استفاده می‌شود.
عنوان شاهنشاه توسط شاه اسماعیل یکم (۱۵۰۱–۱۵۲۴)، بنیان‌گذار دودمان صفویان استفاده شد. اسماعیل با تصرف تبریز در سال ۱۵۰۱، خود را شاه آذربایجان و شاهنشاه ایران اعلام کرد. اصطلاح  šāhanšāh-e-Irān ،  شاهنشاه ایران  برای دوره صفویه و دوره قبل امپراتوری تیموری (زمانی که مورد استفاده نبود) اثبات شده است. نادرشاه، بنیان‌گذار افشاریان در سال ۱۷۳۹ عنوان «شاهنشاه» را استفاده کرد تا بر برتری خود بر محمدشاه گورکانی امپراتوری گورکانی تأکید کند.
سلسله قاجار در سال ۱۹۲۵ سرنگون شد و دودمان پهلوی جایگزین آن شد. هر دو پادشاه این سلسله، رضاشاه (۱۹۲۵–۱۹۴۱) و محمدرضا پهلوی (۱۹۴۱–۱۹۷۹)، قبل از آنکه سلسله پهلوی با انقلاب ۱۳۵۷ به پایان برسد، از عنوان «شاهنشاه» استفاده کردند. اگرچه محمدرضا پهلوی تا آن زمان بیست و شش سال به عنوان «شاه» پادشاهی کرده بود، اما تنها در ۲۶ اکتبر ۱۹۶۷ در تاج‌گذاری مجلل تهران عنوان «شاهنشاه» را به دست آورد. او تصمیم گرفت تا این لحظه منتظر بماند تا عنوان را به دست آورد زیرا به نظر خودش تا آن زمان «لیاقت آن را نداشت». او همچنین می‌گوید «افتخار شاهنشاه یک کشور فقیر نبود» (که او تا آن زمان ایران را چنین می‌دانست).
رئیس فعلی خاندان پهلوی، رضا پهلوی، به صورت نمادین خود را در ۲۱ سالگی پس از مرگ پدرش «شاهنشاه» اعلام کرد. ۱۹۸۰.
عنوان شاه شاهان یکی از عناوینی بود که توسط آشوربانی‌پال، پادشاه امپراتوری آشوری نو استفاده می‌شد.
خشایارشا بزرگ از خود به عنوان «شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه ولایات با زبانهای مختلف، شاه این سرزمین بزرگ دور و نزدیک، پسر شاهنشاه داریوش هخامنشی» یاد کرده است.
مهرداد یکم (ح. ۱۷۱ – ۱۳۲ پ. م) نخستین شاه ایرانی پس از سقوط هخامنشیان بود که از عنوان «شاه شاهان» استفاده کرد و با آغاز پادشاهی برادرزاده‌اش مهرداد دوم (ح. ۱۲۴ – ۹۱ پ. م)، این عنوان تا زمان سقوط شاهنشاهی ساسانی در ۶۵۱ میلادی در استفاده ثابت باقی ماند.
پناه خسرو، که بیشتر با نام عربی عضدالدوله دیلمی خود شناخته می‌شود عنوان «شاهنشاه» را در ایران در سال ۹۷۸ میلادی، بیش از سه قرن پس از سقوط شاهنشاهی ساسانی؛ استفاده کرد.
اگرچه فرمانروایان هلنی امپراتوری سلوکی اغلب عناوین و افتخارات قدیم پارسی را به خود اختصاص می‌دادند، اما تیمارخوس یکی از معدود نمونه‌های ملموس حاکم سلوکی است که از عنوان «شاه شاهان» استفاده می‌کند.
شاه شاهان تیگران دوم ارمنستان بزرگ با چهار پادشاه وابسته در اطراف او
تامارای گرجی بعداً ملقب به تامار کبیر، ملکهٔ گرجستان در فاصلهٔ سالهای ۱۱۸۴ تا ۱۲۱۳م
عیسی مسیح به عنوان شاه شاهان، یک شمایل روسی مربوط به سال ۱۶۹۰ میلادی
عنوان شاهنشاه بر روی سکهٔ ۲۰ ریالی به مناسبت یادبود بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران
هیئت انتخابات

هیئت انتخابات یا کمیسیون انتخابات نهادیست که وظیفهٔ نظارت بر اجرای روند رقابت‌های انتخاباتی کشور را بر عهده دارد. نام رسمی هیئت‌های انتخاباتی در قلمروهای حقوقی متفاوت است، از جمله: کمیسیون انتخاباتی، کمیسیون مرکزی یا ایالتی انتخابات،  هیئت انتخاباتی،  شورای انتخاباتی، دادگاه انتخاباتی. هیئت‌های انتخابات ممکن است مستقل یا مختلط یا قضایی یا اجرایی باشد. همچنین ممکن است مسئول مرزبندی حوزه‌های انتخاباتی باشد. در کشورهای فدرال ممکن است هر ایالت نهادی جداگانه داشته‌باشد. هیئت انتخابات موظف است فعالیت‌های مربوط به انتخابات را با ترتیبات خاص خود به اجرا رساند. در مسئله‌های مربوط به انتخابات، هیئت انتخابات مسئول است.
منبع‌ها

↑  «هیئت انتخابات» [علوم سیاسی و روابط بین‌الملل] هم‌ارزِ «کمیسیون انتخابات، کمیسیون انتخاباتی» (به انگلیسی: election commission, electoral commission, election board, electoral board,  electoral council, board of elections)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی.  جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر دوازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۶۶-۸ (ذیل سرواژهٔ هیئت انتخابات)
↑  "Australian Electoral Commission". Retrieved December 15, 2018.
↑  Alvarez-Rivera, Manuel. "Elections to the Latvian Saeima (Parliament)". Election Resources on the Internet. Retrieved December 15, 2018.
↑  "Oklahoma State Election Board". Retrieved December 15, 2018.
↑  "Superior Electoral Court, Brazil (TSE)". Archived from the original on 16 November 2020. Retrieved December 15, 2018.
راونا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایتالیا
| راونا Ravenna | راونا Ravenna |
| --- | --- |
شهر: شهر
راونا: راونا
مختصات: ۴۴°۲۵′ شمالی ۱۲°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۴۱۷°شمالی ۱۲٫۲۰۰°شرقی﻿ / 44.417; 12.200: مختصات: ۴۴°۲۵′ شمالی ۱۲°۱۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۴۱۷°شمالی ۱۲٫۲۰۰°شرقی﻿ / 44.417; 12.200
ناحیه: امیلیا-رومانیا
استان: راونا
حکومت: حکومت
 • شهردار: فابریتزیو ماتئوچی
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۵۲٫۸۹ کیلومتر مربع (۲۵۲٫۰۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳ متر (۴۳ فوت)
اهلیت‌نام: Ravennati
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۴۸۱۰۰
کد منطقه: ۰۵۴۴
وبگاه: www.comune.ravenna.it
| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
ژوستینیان یکم: ژوستینیان یکم
مکان:  ایتالیا
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iii,iv
شمارهٔ ثبت: ۷۸۸
تاریخ ثبت: ۱۹۹۶
راونا (آواپرونده:It-Ravenna.ogg) یکی از شهرهای منطقهٔ امیلیا-رومانیا در شمال ایتالیا است. این شهر از طریق کانالی به دریای آدریاتیک متصل می‌شود. راونا از سال ۴۰۲ تا سال ۴۷۶ میلادی، پایتخت امپراتوری روم غربی بوده‌است.
شهرهای خواهرخوانده

چیچستر، پادشاهی متحده
دوبروفنیک، کرواسی، از ۱۹۶۹
اشپیر، آلمان، از ۱۹۸۹
شارتر، فرانسه، از ۱۹۵۷
تونسبرگ، نروژ
سکسارد، مجارستان
لاگونا، برزیل
دیدنی‌های اصلی

معرق‌کاری سدهٔ ششمی از عیسی مسیح با موی بلند و ریش که همچون شاه و کشیش یونانی-رومی لباس پوشیده است
آرامگاه تئودوریک بزرگ
تعمیدگاه آریانی
آرامگاه دانته
آرامگاه گالا پلاچیدیا
معرق‌کاری کاخ تئودوریک
هنری موهوت

| هنری موهوت | هنری موهوت |
| --- | --- |
نقاشی از هنری موهوت اثر اچ. روسو از یک عکس: نقاشی از هنری موهوت اثر اچ. روسو از یک عکس
زادهٔ: ۱۵ مه ۱۸۲۶ مونتبلیر، دو (فرانسه)، فرانسه
درگذشت: ۱۰ نوامبر ۱۸۶۱ (۳۵ سال) نافان، لائوس
ملیت: فرانسوی
شناخته‌شده برای: آنگکور
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): تاریخ طبیعی
 :  
الکساندر هنری موهوت (Alexandre Henri Mouhot) (زادهٔ ۱۵ می ۱۸۲۶ – درگذشتهٔ ۱۰ نوامبر ۱۸۶۱)، طبیعت‌گرا و کاوشگر فرانسوی میانه قرن نوزدهم میلادی بود. او در شهر مونتبلیر، شهرستان دو در نزدیک مرز سوئد به دنیا آمد، اما دوران کودکی خود را در روسیه و احتمالاً بخشی از آسیا گذراند. او در نزدیکی نافان، لائوس درگذشت. او بیشتر در ارتباط به آنگکور بیاد آورده می‌شود. مقبره موهوت درست خارج از بان فانوم در شرق لوآنگ پرابانگ قرار دارد.
اوایل زندگی

او با برادر خود چارلز به سراسر اروپا سفر کرد و به یادگیری تکنیک‌های عکاسی که توسط لوئی داگر ابداع شده بود، پرداخت. در ۱۸۵۶ میلادی، وی خود را وقف آموزش علوم طبیعی کرد. هنگام خواندن کتاب «شاهی و مردم سیام» توسط سِر جان بورینگ در ۱۸۵۷ میلادی، موهوت تصمیم گرفت تا به هندوچین سفر نموده و یک سری اکتشافات گیاه‌شناختی را برای کلکسیون نمونه‌های جانورشناسی جدید انجام دهد. درخواست‌های اولیه وی توسط شرکت‌های فرانسوی و حکومت ناپلئون سوم رد گردید. انجمن شاهی جغرافیایی و انجمن جانورشناسی لندن از وی حمایت نمودند و او از طریق سنگاپور با کشتی راهی بانکوک شد.
سفرهای اکتشافی

موهوت در ۱۸۵۸ میلادی چهار سفر از مقر خود در بانکوک به مناطق داخلی سیام، کامبوج و لائوس انجام داد. در جریان دورهٔ سه ساله قبل از مرگ خود، او با سختی‌های زیادی مواجه شده و با حیوانات وحشی زیادی مقابله کرد تا برخی اراضی قبلاً کشف نشده جنگل را اکتشاف نماید.
در نخستین سفر اکتشافی خود، او از آیوتایا، پایتخت پیشین کشور سیام (که اراضی قبلاً تأسیس شده بود) دیدن نمود و یک مجموعه گستردهٔ از حشره‌ها و همچنین تخم‌های زمینی و دریایی گردآوری نموده و به انگلستان فرستاد.
در ژانویه ۱۸۶۰، در پایان دومین و طولانی‌ترین سفر خود، او به آنگکور (که اراضی قبلاً تأسیس شده بود) رسید – منطقه‌ای که بیش از ۴۰۰ کیلومتر مربع مساحت را دربر گرفته و پر از مکان‌های باستانی شامل تراس‌ها، حوض‌ها، شهرهای خندقی، کاخ‌ها و معابد بود که مشهورترین آن معبد آنگکور وات بود. او جزئیات این بازدید خود را در سفرنامه‌اش نوشت که شامل سه هفته مشاهدات مفصل می‌شد. این سفرنامه‌ها بعداً در Voyage dans les royaumes de Siam, de Cambodge, de Laos گنجانده شده و پس از مرگ وی به چاپ رسید.
استعمارگرایی

برخی‌ها مدعی می‌شوند که موهوت ممکن است ابزاری برای توسعه‌طلبی فرانسه و ضمیمه سازی این اراضی مدت کوتاهی پس از مرگ وی باشد. با این حال، موهوت خود ظاهراً یک استعمارگرای متعهد به نظر نمی‌رسید، بلکه حتی گاهی او تأثیر و سودمندی استعمار اروپایی را به چالش می‌کشید:
«آیا پیشروی ملت‌های اروپا بسوی شرق، با معرفی موهبت‌های از تمدن ما به این سرزمین، منتج به سودمندی آنها خواهد شد؟ یا اینکه، ما به عنوان ابزار کورکورانه جاه‌طلبی بی‌حد و مرز، همانند مصیبت به اینجا بیایم و به بدبختی فعلی آنها بافزاییم».
مرگ و میراث

موهوت در جریان چهارمین سفر اکتشافی خود، بر اثر بیماری مالاریا در جنگل‌های لائوس درگذشت. او در این هنگام مشغول بازدید از لوآنگ پرابانگ پایتخت شاهی لان زانگ بود، لان زانگ یکی از سه پادشاهی بود که درنهایت این سه پادشاهی باهم مدغم شده و تحت رهبری یک پادشاه، لائوس امروزی را شکل دادند.
کایلی جنر

| کایلی جنر | کایلی جنر |
| --- | --- |
Kylie Jenner: Kylie Jenner
نام هنگام تولد: کایلی کریستن جنر
زادهٔ: ۱۰ اوت ۱۹۹۷ ‏(۲۷ سال) لس آنجلس، ایالات متحده
پیشه‌ها: شخصیت رسانه‌ای فرد سرشناس مدل بازرگان
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۷–اکنون
شریک‌های زندگی:  تایگا (۲۰۱۴–۲۰۱۷)  تراویس اسکات (۲۰۱۷–۲۰۲۳)  تیموتی شالامی (۲۰۲۳-) 
فرزندان: ۲
والدین:  کیتلین جنر  کریس جنر 
خویشاوندان: خانوادهٔ کارداشیان
وبگاه: thekyliejenner.com
امضاء: امضاء
کایلی کریستِن جِنِر (انگلیسی: Kylie Kristen Jenner؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۹۷) شخصیت رسانه‌ای، بازرگان و مدل آمریکایی است. او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۱ در مجموعه تلویزیونی واقعیتی پابه‌پای خانواده کارداشیان در شبکهٔ ئی ایفای نقش کرده‌است. او صاحب کمپانی لوازم آرایشی کایلی کازمتیکس است. او پس از سلنا گومز دارندهٔ بیشترین تعداد دنبال‌کننده (فالوئر) در میان زنان اینستاگرام است.
او چهارمین فرد با بیشترین تعداد دنبال‌کننده در شبکه اجتماعی اینستاگرام است.
در سال ۲۰۱۴ مجلهٔ تایم، کایلی و کندال جنر را به دلیل نفوذ قابل توجهی که در بین نوجوانان داشتند، جزو ۲۵ نوجوان اثرگذار معرفی کرد.
خانواده

کایلی، کوچک‌ترین فرزند کیتلین جنر (با نام پیشین بروس جنر) برنده بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ و کریس جنر بازیگر تلویزیونی است. خواهر بزرگتر کایلی، کندال جنر است. او از طرف مادر، سه خواهر ناتنی به نام‌های کورتنی کارداشیان، کیم کارداشیان و کلویی کارداشیان و یک برادر ناتنی به نام راب کارداشیان دارد. همچنین از طرف پدر، سه برادر ناتنی به نام‌های برودی جنر، براندون جنر و برت جنر و دو خواهر ناتنی به نام‌های کیسی جنر و کاساندارا مارینو دارد.
کایلی در سال ۲۰۱۵ با مدرک دیپلم از دبیرستان «لارل اسپیرینگز» از رشته علوم فرامحیطی فارغ‌التحصیل شد و بعد ترک تحصیل کرد
برندهای تجاری

کایلی صاحب یک برند آرایشی به نام کایلی کازمتیک هست
کایلی صاحب دو برند لاک ناخن به نام‌های Wear Something Spar-kylie و Rainbow in the S-kylie است. او در نوامبر ۲۰۱۳ از هر کدام از این برندها ۱۰۰٫۰۰۰ دلار به‌دست‌آورد.
در فوریه ۲۰۱۳، کایلی با نام تجاری لباس «پکسان» (PacSun) و همراه با خواهرش کندال، برند «کندال و کایلی» (Kendall & Kylie) را بنیان‌گذاری کردند.
در ژوئیه ۲۰۱۳ خواهران جنر سهامدار جواهرات Pascal Mouawad's Glamhous و در فوریه ۲۰۱۴ جزو سهامداران برند کیف و کفش Steve Madden's Madden Girl شدند.
از اکتبر ۲۰۱۴ کایلی همچنین سهامدار «بِلامی هر»، برند محصولات اکستنشن مو و برس، و از فوریه ۲۰۱۵ سفیر برند «نیپ + فب» است.
در ماه ژوئن ۲۰۱۵ کایلی و کندال خط تولید خود را با نام «کندال + کایلی» راه‌اندازی کردند.
خیریه

کایلی جنر در سال ۲۰۱۳ با به مزایده گذاشتن لباس‌های قدیمی در وبگاه ای‌بی به کودکان بیمارستان لس‌آنجلس کمک کرد. خواهران جنر و کارداشیان‌ها از این راه ۲۷٬۶۸۲٫۹۶ دلار آمریکا جمع‌آوری کردند و به کودکان بیمارستان اهدا کردند.
در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۱۳، جنر به همراه بقیه اعضای خانواده اش در بنیاد خیریهٔ فروش حیاط شرکت کردند و درآمد حاصل را به کودکان گرسنه اختصاص دادند.
در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۴، کایلی به همراه خواهرانش کلویی و کندال و لیل تویست (رپر آمریکایی) به خیریهٔ بازی بولینگ پیوستند. او همچنین در مراسم بنیاد خیریهٔ رابین هود شرکت و بیش از یک میلیون دلار جمع‌آوری کرد.
خواهران جنر در خیریهٔ مشهور کیک‌بال در گلندیل کالیفرنیا به همراه کریس براون (خوانندهٔ آمریکایی) شرکت کردند.
زندگی شخصی

در فوریه سال ۲۰۱۵ جنر عمارت مجللی به قیمت ۲٬۷۰۰٬۰۰۰ دلار در کالیفرنیا خرید و بعد از تولد ۱۸ سالگی به آنجا نقل مکان کرد.[نیازمند منبع]
در سال ۲۰۱۵ کایلی به دلیل قرار گذاشتن با تایگا مورد انتقاد شدید قرار گرفت و این جنجال به دلیل اختلاف سنی بین کایلی و تایگا بود. این دو در سال ۲۰۱۷ از هم جدا شدند.
در ماه آوریل سال ۲۰۱۷ کایلی با تراویس اسکات (خوانندهٔ رپ) وارد رابطهٔ دوستی شد. این زوج در فوریهٔ سال ۲۰۱۸ صاحب دختری به نام استورمی وبستر شدند. این دو در فوریهٔ ۲۰۲۲ صاحب فرزند دیگری شدند. در ژانویه ۲۰۲۳ اعلام شد که این دو از هم جدا شده‌اند.
ثروت شخصی

مجله فوربز در ژوئیه ۲۰۱۸ اعلام کرد که ثروت شخصی کایلی جنر ۹۰۰ میلیون دلار می‌باشد. جنر در آن هنگام به عنوان «جوان‌ترین میلیونر خودساخته» شناخته شد. او در سال ۲۰۱۹، با شکستن رکورد مارک زاکربرگ، عنوان «جوان‌ترین ثروتمند خودساخته جهان» را کسب کرد. جنر با بیش از یک میلیارد دلار دارایی، در «فهرست ثروتمندترین افراد جهان» قرار گرفت.
کسب عنوان «خودساخته» از مجله فوربز مورد انتقاد قرار گرفت؛ به این دلیل که خانواده جنر از جمله پدر و مادر او، از پیش ثروتمند بوده‌اند.
کایلی و خواهرش کندال جنر
کایلی جنر در پشت صحنه
مجله Complex با همکاری کایلی جنر در سال ۲۰۱۷
بیگ‌زاده

بیگ زاده یا بگ‌زاده (به کردی: به‌گزاده)، نام یکی از ایل‌های  کُرد ایران است که در شمال غرب ایران و منطقۀ ترگور یکی از سه دهستان واقع در سیلوانا شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی کشور ایران پراکنده است. حدود ۲۰ روستای واقع‌شده در منطقهٔ ترگور معروف به منطقهٔ بیگ‌زاده‌های عباسی ترگور یا بیگزاده های برده سور همگی کردنشین بوده و اغلب ساکنان آن کشاورز و دامدار  هستند.