مدیریت کشاورزی
آزادسازی تجاری ضامن موفقیت

تعامل و یکپارچگی با اقتصاد جهانی می‌تواند روند رشد و فقر زدرا تقویت کند. در اغلب کشورها، آزادسازی تجاری گسترده و سهولت در مناسبات تجاری باعث تقویت روند رشد درآمدها و محصول خواهد شد. اندیشهٔ تجارت باز و سیاست سرمایه‌گذاری همواره تعامل با محیط تجارت جهانی و نیز واردات فناوری‌های متنوع و نوین را در جهت بهرهوری هرچه بیشتر، تسهیل می‌کند. به ویژه آزادسازی تجارت با رشد هرچه بیشتر بخش کشاورزی همراه بوده‌است. در مقایسهٔ فرآیندهای مختلف اصلاح سیاست‌های تجاری، استنباط می‌شود که اگر تلاش‌های آزادسازی ادامه یابند، در آن صورت بخش کشاورزی در یک دورهٔ چهار ساله بعد اصلاحات از یک نرخ رشد متوسط ۵٫۷ درصدی برخوردار خواهد شد و این نرخ در مقایسه با نرخ ۲٫۸ درصدی پیش از آن قابل توجه به نظر می‌رسد.
رفع موانعی مانند تعرفه‌های سنگین واردات محصولات کشاورزی و مواد غذایی از ابعاد مهمی در چرخه یفقرزددایی برخوردار است. این پدیده سبب می‌شود تا قیمت مواد غذایی پایین آمده و درنهایت، مصرف‌کننده بهره‌مند شود. از آن جا که جمعیت فقیر، بخش قابل ملاحظه‌ای از درآمد خود را صرف غذا می‌کند، به دنبال کاهش موانع تجاری، این گروه از منفعت بیشتری بهره‌مند خواهند شد.
با هدف حمایت از روند رشد کشاورزی و فقرزدایی، لازم است تا نظام اقتصادی در حال توسعه از طریق حذف یا کاهش موانع تجاری با اقتصاد جهانی تلفیق و همراه شده و به موضوع تجارت چند جانبه در میان خود یا با کشورهای توسعه یافته بپردازند. کشورهای در حال توسعه برای ایفای نقش رقابت‌آمیز، باید مزیت‌ها و بهره‌وری محصولات کشاورزی خود را از طریق اعمال تغییرات لازم در الگوهای مناسب کشت، بهبود فناوری‌های تولید، ارتقای کانال‌های بازاریابی و دیگر راهکارهای تکمیلی افزایش دهند تا از منافع واقعی ناشی از آزادسازی تجاری بهره‌مند شوند. این به معنی آن است که این کشورها باید در مذاکره‌های تجاری خود ملاحظه‌های لازم و ویژه‌ای را در نظر گیرند. همچنین، باید نسبت به اعمال ساز و کارهای تضمینی برای مواجهه با اثرات شدید ناشی از انطباق این مذاکره‌ها با قشرها آسیب‌پذیر، از جمله کارگران روستایی اهمیت دهند. به‌طور اساسی اهداف بلند مدت مورد نظر در کاهش موانع تجارت باید برای کشورهای د رحال توسعه و توسته یکسان باشد.
عبدالمجید شیخی، اقتصاددان، در مصاحبه با منابع با اشاره به یکی از برنامه‌های دولت در زمینه کشاورزی گفت: در حال حاضر یکی از برنامه‌های دولت تأمین مالی تجهیزات آبیاری نوین، ازجمله آبیاری تحت‌فشار، قطره‌ای، بارانی و نواری است که می‌تواند تأثیر بسزایی در افزایش بهره‌وری منابع آبی داشته باشد.
او افزود: با این حال، سوءمدیریت در بخش کشاورزی یکی از چالش‌های اساسی است که مانع تحقق اهداف این برنامه‌ها شده است. برای رفع این مشکل، نیاز به سیاست‌گذاری دقیق، نظارت مستمر و استفاده بهینه از منابع موجود داریم.
این اقتصاددان تأکید کرد که مدیریت در بخش کشاورزی باید از مرحله تولید نهاده‌ها تا مصرف نهایی یکپارچه باشد و شامل تجارت داخلی و خارجی نیز بشود: در صورت نبود الگوی مناسب برای تنظیم بازار، مشکلاتی مشابه وضعیت کنونی به وجود خواهد آمد؛ به‌عنوان‌مثال، ناگهان سیب‌زمینی از بازار ناپدید شده، حبوبات کمیاب و صادرات و واردات بدون برنامه انجام می‌شود.»
او همچنین به تهدیدات جهانی ناشی از بایوتروریسم غذایی و محصولات تراریخته اشاره کرد و ادامه داد: امنیت ملی وابسته به امنیت غذایی است؛ زیرا تأمین مواد غذایی با سیاست، اقتصاد، اجتماع و فرهنگ پیوند دارد. شیخی تصریح کرد: در حال حاضر یکی از روش‌های نفوذ و تهدید در جهان استفاده از بایوتروریسم است که در آن ترور از طریق مواد غذایی صورت می‌گیرد. محصولات دستکاری‌شده ژنتیکی (تراریخته) که امروزه در سطح جهانی رواج یافته‌اند، تهدیدی جدی برای سلامت عمومی محسوب می‌شوند.
او تأکید کرد که مقابله با این تهدیدات نیازمند اصلاح سیاست‌های کشاورزی، تنظیم بازار، مدیریت تولید و واردات، و افزایش آگاهی عمومی نسبت به مخاطرات مواد غذایی است.