stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیستم‌های استقراری و فرهنگ‌های باستانی دشت رامهرمز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد کتاب: جلد کتاب
نویسنده(ها): عباس علیزاده و لقمان احمدزاده و مهدی امیدفر
برگرداننده(ها): ماندانا کرمی و رامین یشمی
کشور: ایران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: تاریخ
ناشر: انتشارات پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری
شمار صفحات: ۶۲۲
جایزه(ها): کتاب سال ایران
شابک: شابک ‎۹۷۸−۶۰۰−۶۹۵۳−۹۲−۲
سیستم‌های استقراری و فرهنگ‌های باستانی دشت رامهرمز یا سیستم‌های استقراری و فرهنگ‌های باستانی دشت رامهرمز، جنوب غربی ایران (نتایج کاوش در تل گسر و بررسی منطقه‌ای رامهرمز) کتابی به نویسندگی عباس علیزاده و لقمان احمدزاده و مهدی امیدفر است که در سال ۱۳۹۵ توسط نشر پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری به زبان فارسی منشتر شد. این کتاب در زمینه تاریخ بوده و در زمستان ۱۳۹۶ در فهرست نامزدهای دریافت جایزه کتاب سال قرار گرفت.
کتاب سیستم‌های استقراری و فرهنگ‌های باستانی دشت رامهرمز به عنوان یکی از برگزیدگان سی و پنجمین دوره کتاب سال ایران انتخاب شد.
مراسم سی و پنجمین دوره جایزه کتاب‌سال جمهوری اسلامی ایران و بیست و پنجمین دوره جایزه جهانی کتاب سال با حضور حسن روحانی، رئیس‌جمهوری ایران ۱۸ بهمن ۱۳۹۶ در تالار وحدت برگزار شد.
دربارهٔ کتاب

این کتاب نتایج کاوش‌های عباس علیزاده، لقمان احمدزاده و مهدی امیدفر است و در دوازدهمین نمایشگاه کتاب خوزستان و در نشست نامهٔ میراث رونمایی شد.
جوایز

کتاب برگزیده سال ۱۳۹۶
کتاب سال

مقاله‌های اصلی: کتاب سال جمهوری اسلامی ایران و جایزه سلطنتی کتاب سال
کتاب سال عنوان یک جایزه نیمه‌دولتی ایرانی است که هر ساله در بهمن ماه توسط خانه کتاب ایران با تأیید نهایی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی به نویسندگان برگزیده و شایسته تقدیر در بخش‌های کلیات، فلسفه و روانشناسی، دین، علوم اجتماعی، زبان، علوم کاربردی، هنر، ادبیات و تاریخ و جغرافیا اعطا می‌شود.
پیش تر این جایزه تحت عنوان جایزه سلطنتی کتاب سال از سوی بنیاد پهلوی به کتاب‌های برگزیدهٔ اهدا می‌شد و تا نوروز ۱۳۵۷ ادامه داشت.
کتاب سال > ۳۵امین دوره

مقالهٔ اصلی: سی و پنجمین دوره کتاب سال ایران
در سی و پنجمین دوره کتاب سال ایران آثار منتشر شده در بازه زمانی فروردین تا اسفند ۹۵ مورد ارزیابی و داوری قرار گرفته‌است. در مجموع ۵۵ هزار عنوان کتاب در این دوره قرار داشت که در نهایت ۲۵۵ اثر به مرحله دوم داوری راه یافت که در ۱۱ موضوع از جمله شامل کلیات، فلسفه، روانشناسی، فیلم، کودک و نوجوان و … در ۷۲ گروه مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین ۲۸ اثر تألیفی، ۱۳ اثر ترجمه ای و دو اثر تصحیحی انتخاب و به عنوان برگزیده یا شایسته تقدیر تعیین شده‌اند.
علم‌کشی

علامت کشی در تهران - محرم ۱۳۹۵ خورشیدی.
عَلَم‌کِشی یا علامت کِشی، نوعی آئین نمایشی برای سوگواری در مناسبت‌های مذهبی شیعیان است. در این آئین، یک یا تعدادی علم عزاداری در معابر گردانده می‌شود. علم کشی در ایران بیشتر در روز تاسوعا و روز عاشورا به عنوان بخشی از سوگواری محرم انجام می‌گیرد. معمولاً در صبح و ظهر عاشورا، علم‌های عزا در پیشاپیش هیئت‌های عزاداری به نمایش در می‌آید و در کوچه خیابان یک محله گردانده می‌شود. استفاده از علم در عزاداری‌های تشیع دارای فراز و فرودهایی بوده و موافقان و مخالفانی دارد.
علم عزا

مقالهٔ اصلی: علم عزاداری
عَلَم یا علامت وسیله‌ای چوبی یا فلزی یا ترکیبی از این دو است که در اندازه‌های مختلف تولید می‌شود. علم دارای بخش‌ها و نمادهای مختلفی است. امروزه علامت‌های عزاداری عمدتاً از فلزات ساخته می‌شوند و تیغه‌های فلزی انعطاف‌پذیر در آن‌ها به صورت عمودی بر روی یک پایه فلزی قرار گرفته‌اند. به هنگام حرکت یا وزش باد تیغه‌ها از حالت سکون خارج می‌شوند و به علم جلوه بیشتری می‌دهند.
چگونگی علامت کشی

امروزه علامت کشی هم‌زمان با حرکت دسته‌های عزاداری زنجیرزنی و سینه زنی در روزهایی مانند تاسوعا، عاشورا و اربعین مشاهده می‌شود. جایگاه علامت‌ها عمدتاً بعد از بیرق‌های هیئت و قبل از دسته‌های زنجیرزن و سینه زن است. علامت‌های کوچک تا متوسط توسط افراد دارای توانایی جسمی حمل می‌شوند و علامت‌های خیلی بزرگ بر روی چرخ مخصوص حرکت داده می‌شوند. علامت‌ها در گذشته کوچکتر بوده‌اند و به راحتی حمل می‌شده‌اند. اما امروزه حمل علامت‌های سنگین معمولاً به سختی و با کندی صورت می‌گیرد و نیاز به تعدادی افراد آماده برای این کار است. معمولاً افراد جوان و دارای فیزیک بدنی مناسب به انجام این کار اشتیاق نشان می‌دهند. فردی که علامت را حمل می‌کند علمدار نامیده می‌شود. علمدار کمربند مخصوص حمل علم بر خود می‌بندد که از جنس چرم است و بر روی کمر و شانه‌ها محکم می‌شود. این کمربند دارای فضایی برای قرار گرفتن پایه علم است.
با قرار گرفتن فرد آماده علم کشی در پشت علم، سایر علمداران علم را به صورت گروهی از پایه برداشته و بر روی کمربند علمدار سوار می‌کنند. علمدار بسته به توانایی و مهارت خود و نیز سنگینی و حجم علم، آن را از چند گام تا مسافتی قابل ملاحظه حمل می‌کند. با مشاهده آثار خستگی در علمدار، فرد دیگری به همین ترتیب به عنوان علمدار بعدی عمل می‌کند.
در میادین و محل‌های اجتماع ممکن است کارهای نمایشی ویژه‌ای با علامت انجام گیرد که بیشتر به صورتهای زیر است:
چرخاندن علامت به صورت ۳۶۰ درجه و درجا
سلام دادن علامت که عبارت است از حرکت جلو و عقب علامت به گونه‌ای که حرکات نوسانی شدید در تیغه‌ها ایجاد شود.
چرخش و سلام زوجی: وقتی دو علامت از دو هیئت مقابل به همدیگر می‌رسند به صورت موازی در مقابل هم قرار می‌گیرند و یک یا دو مورد از فعالیت‌های قبلی یعنی چرخاندن و سلام کردن را انجام می‌دهند.
تاریخچه علامت کشی

استفاده از علم به شکل صلیب به دوره صفویه بر می‌گردد که در آن دوره اقتباسهایی از آئین‌های مسیحیت در اروپا صورت گرفت و علم به عنوان یکی از نمادهای عزاداری شناخته شد.
با قدرت گرفتن شاه عباس دوم و اقبالی که وی به عزاداری برای حسین نشان داد، انواع مراسم عزاداری در ایران رواج یافت تا جایی که وزارتی خاص با نام «روضه خوانی و تعزیه داری» راه اندازی شد. سپس گروهی از درباریان برای شناخت و بهره‌گیری از آئین‌های مسیحیان راهی شرق اروپا شدند.
اصطلاحات علامت کشی

علم بندی: سر هم کردن قطعات و برپا کردن علم در یک محل همراه با آداب مخصوص.
علم واچینی: عمل باز کردن پارچه‌های رنگین و قیمتی از چوبه علم یا باز کردن قطعات علم برای نگهداری در انبار و حمل و نقل.
علمدار: کسی که علامت را حمل می‌کند.
انتقادات و نظرات

فقهای شیعه عمدتاً استفاده از علامت در عزاداری‌ها را مجاز دانسته‌اند؛ اما برخی  انتساب این مراسم به اسلام یا استفاده از نمادهای دارای حیات مانند تصاویر افراد و حیوانات را مجاز ندانسته‌اند.
حوادث و اتفاقات

نزاع در علم کشی از گزارش‌های شایع در تاریخچه علم کشی در سوگواری‌های ایران بوده‌است. این مسئله بیشتر به خاطر چشم و هم چشمی بین علمداران و هیئت‌ها صورت می‌گیرد.
گروهی از جوانان منتظر حمل علم.
حمل علم توسط عزاداران در ایام محرم
بویتلسباخ

| بویتلسباخ   | بویتلسباخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: پاساو
انجمن شهرداری: آیدنباخ
حکومت: حکومت
 • شهردار: Josef Eglseder (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۳۹ کیلومتر مربع (۷٫۸۷ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۶۱ متر (۱۱۸۴ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۱٬۱۳۱
 • تراکم: ۵۵/کیلومتر مربع (۱۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 94501
کدهای شماره‌گیری: 08543
پلاک خودرو: PA
وبگاه: www.beutelsbach.de
بویتلسباخ (به آلمانی: Beutelsbach) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

بویتلسباخ ۲۰٫۳۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۳۶۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانشگاه ایالت آزاد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Universiteit van die Vrystaat Yunivesithi ya Freistata: Universiteit van die Vrystaat Yunivesithi ya Freistata
نام‌های پیشین: کالج گری بلوم فونتین (۱۹۰۴−۱۹۰۶)  کالج دانشگاهی گری (۱۹۰۶−دهه ۱۹۴۰)  کالج دانشگاهی فری استیت نارنجی (۱۹۴۰–۱۹۵۰)  دانشگاه فری استیت (۱۹۵۰–۲۰۰۱)
شعار: نور خرد در حقیقت است
نوع: دانشگاه دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۰۴
معاون رئیس دانشگاه: Francis Petersen
رئیس دانشگاه: Francis Petersen
دانشجویان: ۳۷٬۰۰۰
موقعیت: بلوم فونتین، ایالت آزاد، آفریقای جنوبی
پردیس: کمپ جنوبی (واقع در بلوم فونتین) کمپ اصلی بلوم فونتین کواکوا کمپ در کواکوا
نام ورزشی: Kovsies
وبگاه: https://www.ufs.ac.za/
دانشگاه ایالت آزاد (به انگلیسی: University of the Free State) یا دانشگاه فری استیت یک دانشگاه دولتی چند واحده در بلومفونتین، پایتخت ایالت آزاد و پایتخت قضایی آفریقای جنوبی است. نخستین بار در سال ۱۹۰۴ بعنوان یک مؤسسه آموزش عالی به عنوان بخشی از کالج گری تأسیس شد. این دانشگاه در سال ۱۹۵۰ یک دانشگاه مستقل به زبان آفریقایی شناخته شد و این نام به دانشگاه ایالت آزاد نارنجی (به انگلیسی: University of the Orange Free State) تغییر یافت. این دانشگاه دارای دو دانشگاه اقماری است. از ابتدا تأسیس یک دانشگاه صرفاً سفید پوستان یود ولی در سال ۱۹۹۶ کاملاً یک دست شد. اولین معاون سیاه‌پوست دانشگاه در سال ۲۰۱۰ منصوب شد.
تاریخ

رؤیای دیرینه مؤسسه آموزش عالی در ایالت آزاد در سال ۱۹۰۴ هنگامی که کالج گری برای اولین بار دوره‌های لیسانس را قبول کرد، به واقعیت تبدیل شد. در سال ۱۹۰۶ یخش سوم کالج گری به عنوان کالج دانشگاه گری (GUC) شناخته شد، اما کمی بعد از آن مدرسه و کالج از آن جدا شدند. در سال ۱۹۱۰، پارلمان محلی تصویب کرد تا کالج دانشگاهی گری به عنوان یک نهاد رسمی آموزشی در زمینه‌های هنر و علوم شناخته شود.
در ابتدا، آموزش انگلیسی بود، اما بعداً این تغییر به دو زبانه تبدیل شد و شامل افریکانس نیز شد. نام آن به کالج دانشگاه ایالت نارنجی آزاد تغییر یافت - نسخه آفریکانس این تغییر نام منبع کلمه ای است که تا به امروز برای ارجاع به این دانشگاه به کار می‌رود ("Kovsies") است و به شکل محلی این مجموعه دانشگاهی به این نام شناخته می‌شود. در اواخر دهه ۱۹۴۰، زبان آن به آفریکانس تغییر یافت. این دانشگاه در سال ۱۹۵۰ به عنوان یک دانشگاه تمام مستقل اعلام شد و نام آن دوباره به دانشگاه ایالت آزاد نارنج تغییر یافت.
امروزه کلیه کلاس‌ها به زبانهای آفریکانس و انگلیسی ارائه می‌شود. پس از تصویب اساسنامه جدید دانشگاه، دانشگاه فری استیت وارد دوره رشد قابل توجهی شد. امروزه، دانشگاه ایالتی آزاد بیش از هر زمان دیگری در تاریخ خود دانشجو دارد.
در فوریه ۲۰۰۱، نام این دانشگاه به دانشگاه دانشگاه ایالت آزاد تغییر یافت، که به منظور انعکاس شخصیت واقعی مؤسسه و محیط آن بود در سال ۲۰۰۴، این دانشگاه صدمین سالگرد خود را جشن گرفت.
واحدهای دانشگاهی

پردیس بلومفونتین دانشگاه (اصلی) نزدیک مرکز شهر است. این دانشگاه همچنین دارای دو پردیس اقماری است. یکی در حاشیه ببوم فونتین، که از آن به عنوان پردیس جنوبی یاد می‌شود، و دیگری در کواکوا که تا سال ۲۰۰۳، بخشی از دانشگاه نورث بوده‌است.
دانشگاه دارای بیش از ۲۰ مورد امکانات ورزشی، امکانات پزشکی و فعالیتهای فرهنگی است که از صحنه‌های گفتگوی سیاسی تا فضای باز و هنرهای خلاقانه را شامل می‌شود. این مرکز دارای یک مرکز دانشجویی، یک روزنامه دانشجویی، یک ایستگاه رادیویی پاست. علاوه بر این، دانشجویان به کتابخانه ساسول و همچنین کتابخانه پزشکی فریک اسکات، یک مرکز شغلی و راهنمایی، یک تئاتر دانشجویی و یک مرکز رایانه دسترسی دارند.
تقسیمات دانشگاهی

علوم اقتصادی و مدیریت
علوم آموزشی و پرورش
علوم پزشکی
حقوق
علوم طبیعی و کشاورزی (شامل واحدهای دانشگاهی شیمی، فیزیک و…)
علوم انسانی
الهیات و دین
دانشکده تجارت
فارغ التحصیلان برجسته

برام فیشر (۱۹۷۸–۱۹۸۸): نوه آبراهام فیشر، حقوقدان و فعال برجسته ضد آپارتاید، از چهره‌های ضد آپارتاید مانند نلسون ماندلا.
پی دبلیو بوتا (۲۰۰۶-۱۶۱۶): نخست‌وزیر آفریقای جنوبی از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴
رولین اشتراوس (۱۹۹۲–۱۹۹۲): دختر سال ۲۰۱۴
ویده فن نیکرک (۱۹۹۲ - ۱۹۹۲): دارنده رکورد جهانی و المپیک ۴۰۰ متر.
رتبه‌بندی

در سال ۲۰۱۰ وبومتریک دانشگاه را به عنوان نهمین دانشگاه برتر در آفریقای جنوبی و ۲۰۹۵ ام در جهان معرفی نمود.
ادغام نژادی، جداسازی مجدد و مجادله‌های حول آن

دانشگاه فری استیت در ابتدا فقط برای سفید پوستان بود اما در اوایل دهه ۱۹۹۰ اولین دانشجویان سیاه‌پوست خود را پذیرفت و این همزمان با پایان آپارتاید در آفریقای جنوبی بود. در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۹۰، سیاه پوستان شروع به تشکیل درصد بیشتری از کالج دانشجویی کردند (۸۵ درصد از جمعیت استان ایالت آزاد سیاهپوستان تشکیل می‌دهند) پس از سال شورش در سال ۱۹۹۶، خوابگاه‌های دانشجویی دوباره مجزا شد. علاوه بر این، وقتی کلاس‌ها به زبان انگلیسی و همچنین آفریقایی ارائه می‌شد، کلاس‌ها نیز جدا می‌شوند زیرا سفیدپوستان طرفدار کلاس‌های آفریقایی و سیاهپوستان طرفدار کلاس‌های انگلیسی زبان بودند.
این دانشگاه در اواخر فوریه ۲۰۰۸ پس از  انتشار ویدئویی ساخته شده توسط چهار دانشجوی سفیدپوست اقامتگاه ریتز که در اعتراض به به ادغام نژادی بود در محوطه دانشگاه با جنجال روبرو شد. انگیزه واقعی ساخت این فیلم هنوز مورد بحث است. در این ویدئو پنج کارگر سیاه‌پوست در معرض فعالیت‌های مختلف تمسخرآمیزی قرار گرفته بودند، از جمله اینکه مجبور به مصرف مواد غذایی که به نظر می‌رسید روی آن ادرار شده‌است شده بودند. این ویدئو دررسانه‌های آفریقای جنوبی و بین‌المللی بازتاب داشت و محکومیت اکثر احزاب بزرگ سیاسی در آفریقای جنوبی را به همراه داشت و باعث بروز شورش‌ها و نزاع‌های نژادی در بین دانشجویان این دانشگاه شد. در جریان آشوب‌هایی که به دنبال این ویدئو صورت گرفت، تهدیدهایی علیه دانشجویان سفیدپوست از جانب دانشجویان معترض سیاه‌پوست صورت گرفت.
شورای دانشگاه خوابگاه ریتز را بر اثر این حادثه بست. این حادثه تحقیقات گسترده‌تری در مورد نژادپرستی در آموزش و پرورش را توسط وزارت آموزش و پرورش آفریقای جنوبی به همراه داشت.
بعد از آن معاون جدید جاناتان جانسن - طرفدار قدرتمند آزادی فکری [۸] و اولین رئیس سیاه‌پوست دانشگاه [۳] - منصوب شد. وی متعاقباً فرایندی را برای ادغام نژادی در سطح دانشگاه در بین دانشجویان آغاز کرد که از آن جمله دعوت از چهار دانشجو برای ادامه تحصیل در دانشگاه بود. در سال ۲۰۱۰ به این دانشگاه جایزه انجمن جهانی دانشگاه‌ها برای بهترین تمرین در آموزش عالی در ستایش ادغام نژادی و هماهنگی جامعه دانشجویی اعطا شد. [۹] [۱۰] [۱۱] اوپرا وینفری در سخنرانی دریافت دکترا افتخاری از این دانشگاه، با اشاره به این حادثه و ادغام نژادی متعاقب آن، تغییرات این دانشگاه را «چیزی شبیه معجزه» خواند نگام. [۱۲]
ساختمان اصلی دانشگاه
اپرا وینفری در زمان دریافت دکترای افتخاری در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۱
قیام ژانویه

تقسیمات اداری مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی درون تقسیمات مرزهای ۱۷۷۲ که توسط دولت ملی طی قیام ۱۸۶ ارائه شد.
قیام ژانویه یک ناآرامی بود که عمدتاً در پادشاهی لهستان روسیه به وقوع پیوست که هدفش پایان دادن به اشغال در قسمت لهستان و بازیابی استقلال بود. این خیزش در ۲۲ ژانویه ۱۸۶۳ شروع شد و تا زمان سرکوب آخرین شورشها در ۱۸۶۴ ادامه یافت. این دیرپاترین شورش لهستان تکه‌تکه شده شده بود. درگیری در تمام سطوح جامعه درگرفت و به طرز قابل بحثی تأثیراتی عمیق بر روابط معاصر بین‌المللی گذاشت و نهایتاً جامعه لهستان را متحول کرد.
مجموعه‌ای از عوامل قیام را در اوایل سال ۱۸۶۳ اجتناب ناپذیر کرد. اشراف لهستانی و حلقه‌های بورژوای شهری در آرزوی موقعیت نیمه خودمختاری بودند که پیش از ناآرامی قبلی، یک نسل پیشتر در ۱۸۳۰، در کنگره لهستان از آن برخوردار بودند، و جوانان با موفقیت جنبش استقلال ایتالیا تشویق شده و فوراً خواهان همان نتیجه بودند. روسیه توسط قضایای کریمه تضعیف شده بود و رویکردهایی لیبرال‌تر را در سیاستهای داخلی خود مطرح کرده بود که دولت ملی زیرزمینی لهستان را تشویق کرد تا اعتصاب سازمان یافته‌ای را تا بهار ۱۸۶۳ برنامه‌ریزی کند. آنها روی الکساندر ویلوپولسکی رئیس فوق محافظه‌کار اداره مدنی در تقسیمات روسیه، حساب نکرده بودند. او در تلاش برای از ریل خارج کردن جنبش ملی لهستان، تا ماه ژانویه طرح خدمت وظیفه اجباری فعالان جوان لهستانی به مدت ۲۰ سال در ارتش امپراتوری روسیه را ارائه کرد. این تصمیمی بود که قیام ژانویه ۱۸۶۳ را کلید زد، همان نتیجه‌ای که ویلوپلوسکی می‌خواست از آن اجتناب کند.
افسران رده بالای لیتوانی-لهستانی و اعضا طبقه سیاسی سریعاً به شورش سربازان جوان لهستانی ملحق شدند. شمار افراد شرکت کننده در شورشها، هرچند که سازماندهی خوبی نداشتند، به شدت فزونی گرفت و کمبود حمایت خارجی آنها را مجبور به اتخاذ تاکتیکهای چریکی و پرهزینه کرد. انتقام‌جویی‌ها سریع و بی‌رحمانه بود. اعدامهای عمومی و تبعید به سیبری نهایتاً بسیاری از لهستانیها را متقاعد کرد تا مبارزه مسلحانه را کنار بگذارند. علاوه بر آن، تزار الکساندر دوم با با تصمیم ناگهانیش برای الغای نهایی نظام سرف‌داری در سال ۱۸۶۴ به نجبای لهستان و در نتیجه کل اقتصاد ضربه سختی زد. متعاقب فروپاشی املاک و فقر بسیاری از دهقانان، لهستانی‌های تحصیل کرده متقاعد شدند که به جای آن به ایده «کار ارگانیک»، خودسازی اقتصادی و فرهنگی، روی بیاورند.
دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نماد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور: نماد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور
نوع: جامع
بنیانگذاری شده: ۱۳۶۴
رئیس دانشگاه: دکتر مجتبی موحدی فر
اعضای هیئت علمی: ۱۲۲
کارمندان مدیریتی: 120  دکتر عباسعلی حلاجی(معاون دانشجویی) دکتر احمد زنده دل(معاون پژوهشی)
دانشجویان: 6000
تحصیلات تکمیلی: بله
فضای آموزشی: دارای پردیس جامع
وبگاه: iau-neyshabur.ac.ir
دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور با درک یک ضرورت و احساس خلاء مرکز آموزش عالی در شهر کهن و ادب پرور نیشابور در اوایل سال ۱۳۶۴ تاسیس گردید.این واحد دانشگاهی در طی سال های فعالیت خود و با حمایت مردم ومسولین شهرستان توانسته است، در ابعاد کمی و کیفی رشد شگرفی داشته باشد.در حال حاضر به عنوان واحد جامع دارای رشته های تحصیلی در مقاطع دکتری Phd ، کارشناسی ارشد ، کارشناسی و کاردانی با بهره گیری از امکانات و تجهیزات منحصر به فرد ، در کنار کادر هیات علمی مجرب و توانمند سهم قابل توجهی در آموزش عالی شهرستان نیشابور و شرق کشور دارد.این دانشگاه را می‌توان از نظر وسعت و تعداد دانشجویان در زمره بزرگترین دانشگاه‌های استان خراسان رضوی به شمار آورد. دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور دارای 5 دانشکده علوم انسانی، فنی و مهندسی، علوم پایه و علوم پزشکی، عمران و معماری و تربیت بدنی می باشد .
وزارت علوم این دانشگاه را در زمره دانشگاه‌های با کیفیت بالا محسوب نموده است.
مشخصات دانشگاه > گروه های آموزشی

گروه‌های آموزشی این دانشکده به شرح ذیل می‌باشند:
گروه پرستاری و مامایی
گروه بیوتکنولوژی
گروه زیست‌شناسی
گروه شیمی کاربردی
گروه ریاضی و آمار
پروژهٔ ایجاد دانشکده علوم پزشکی، علوم پایه و مجتمع آزمایشگاهی دانشگاه آزاد نیشابور با مساحت ۶۳۵۰ مترمربع شامل ۳ طبقه در سال ۱۳۸۸آغاز شد و در سال ۱۳۸۹ مورد بهره‌برداری رسید.
این دانشکده در میان دانشکده‌های مرتبط در سطح دانشگاه‌های آزاد ایران از نظر امکانات سخت‌افزاری و پژوهشی یکی از بهترینها به شمار می‌رود و هم‌اکنون در رشته‌های:پرستاری، مامایی، بیوتکنولوژی، صنایع غذایی و... دانشجو پذیرش می‌کند.
مشخصات دانشگاه > هیئت علمی

دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور دارای ۵۲ مدیر گروه و ۱۲۲ استاد عضو هیئت علمی و ۱۵۷ استاد حق‌التدریس در رشته‌های مختلف می‌باشد.
اساتید این دانشگاه در شاخه‌های مدیریت فارغ التحصیلان کشور آمریکا و سایر دانشگاه‌های خارجی هستند و دیگر اساتید فارغ التحصیلان دانشگاه‌های معتبر داخلی نظیر صنعتی شریف، علم و صنعت، تهران، امیر کبیر، فردوسی، با هنر و علوم و تحقیقات تهران می‌باشند.
مشخصات دانشگاه > فعالیت های دانشجویان

در حوزه دانشجویی علاوه بر تأمین و گسترش امکانات خدماتی، رفاهی و ورزشی برای دانشجویان مشغول به تحصیل، خدماتی برای دانشجویان فارغ‌التحصیل در کانون فارغ التحصیلان ارائه می‌گردد. کانون دانشجویی هلال احمر نیز از جمله بخش‌هایی است که با نظارت مستقیم این حوزه مشغول به فعالیت می‌باشد.
مشخصات دانشگاه > حوزه پژوهش

حوزه معاونت پژوهشی شامل قسمتهای مختلف از جمله امور پژوهش، دفتر ارزشیابی، دفتر طرح و برنامه و بودجه، کتابخانه، کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها، فناوری اطلاعات، سمعی و بصری، باشگاه پژوهشگران جوان، انجمن‌های علمی و دفتر ارتباط با صنعت می‌باشد که برای هر قسمت مسئول مشخص در نظر گرفته شده‌است. بررسی مقالات چاپ شده در مجلات جهت پرداخت حق تشویق، بررسی تقاضای اعضاء جهت شرکت در همایشهای داخلی و خارجی، بررسی امور پژوهش کلی واحد. شورای انتشارات:از جمله کارهای این شورای تصمیم‌گیری در جهت چاپ کتابهای مترجمین و مؤلفین مختلف است که طبق مقررات انتشار کتاب اقدام می‌نمایند. از جمله کارهای دیگر دفتر امور پژوهش کمک در جهت ارائه سمینارها، سخنرانیهای اعضای هیئت علمی خود واحد و اساتید دعوت شده از خارج دانشگاه و نیز برگزاری همایشهای داخلی، منطقه‌ای، ملی می‌باشد.
مشخصات دانشگاه > کتابخانه

کتابخانه دانشگاه آزاد نیشابور در راستای اهداف دانشگاه و به منظور توسعه خدمات آموزشی و پژوهشی همزمان با تأسیس دانشگاه در سال ۱۳۶۴ با مجموعه‌ای حدود ۵۰۰ جلد کتاب به‌طور رسمی آغازبه کار نمود. ساختمان جدید کتابخانه به همت یکی از نیکوکاران شهرستان به نام کتابخانه مرجان دوستی در سال ۱۳۸۴ مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
رشته‌ها > کارشناسی ارشد ناپیوسته

مهندسی مواد - خوردگی و اکسیداسیون
حسابداری
عرفان اسلامی
مدیریت بازرگانی در ۶ گرایش
مدیریت اجرایی
زبان و ادبیات فارسی
مهندسی کشاورزی - زراعت و اصلاح نباتات
زیست‌شناسی علوم گیاهی - فیزیولوژی گیاهی
شیمی - در سه گرایش آلی، تجزیه، معدنی
مهندس عمران - سازه
رشته‌ها > کارشناسی پیوسته

حقوق
مهندسی مواد - متالورژی صنعتی
پرستاری
مامایی
بیوتکنولوژی
صنایع غذایی
آمار
ریاضی - ریاضی کاربردی
مهندسی فناوری اطلاعات (IT)
مهندسی کامپیوتر - نرم‌افزار
مهندسی عمران - آب
زیست‌شناسی علوم گیاهی
زیست‌شناسی عمومی
شیمی کاربردی
مهندسی کشاورزی - زراعت و اصلاح نباتات
الهیات و معارف اسلامی - ادیان و عرفان اسلامی
زبان و ادبیات فارسی
حسابداری
مدیریت بازرگانی
مدیریت بیمه
مدیریت جهانگردی
آموزش زبان انگلیسی
مهندسی معماری
روان شناسی
اقتصاد
رشته‌ها > کارشناسی ناپیوسته

مهندسی تکنولوژی متالورژی - ذوب فلزات
حسابداری
بازرگانی
زبان و ادبیات فارسی
آموزش ریاضی
الهیات و معارف اسلامی
آموزش علوم تجربی
آموزش و پرورش ابتدایی
مهندسی تکنولوژی معماری - معماری
مهندسی تکنولوژی نرم‌افزار کامپیوتر - نرم‌افزار
مهندسی علوم و صنایع غذایی - صنایع غذایی
تربیت دبیر تربیت بدنی و علوم ورزشی
آموزش دینی و عربی
مهندسی تکنولوژی عمران - عمران
مهندسی تولیدات گیاهی
رشته‌ها > کاردانی پیوسته

تربیت بدنی
علمی کاربردی حسابداری
نقشه‌کشی عمومی
رشته‌ها > کاردانی ناپیوسته

آمار
تربیت معلم - آموزش ریاضی
علمی کاربردی نرم‌افزار کامپیوتر
علمی کاربردی صنایع قندسازی - چغندرقند
علمی کاربردی مکانیک - تأسیسات حرارتی نیروگاه‌ها
کاردان فنی مکانیک - جوشکاری
کاردان فنی عمران - زیرسازی راه
کاردان فنی عمران - ساختمانهای بتنی
کاردان فنی عمران - کارهای عمومی ساختمان
کاردان فنی مواد - ریخته‌گری
معماری
تربیت معلم آموزش علوم تجربی
تکنولوژی مواد غذایی
علمی کاربردی امور زراعی و باغی - تکنولوژی تولیدات باغی
تربیت معلم زبان و ادبیات فارسی
تربیت بدنی مربیگری
تربیت معلم آموزش و پرورش ابتدایی
امور بانکی
بیمه
حسابداری
علمی کاربردی پست
علمی کاربردی خدمات جهانگردی
مدیریت بازرگانی
مدیریت صنعتی
تربیت معلم آموزش زبان انگلیسی
تربیت بدنی
علمی کاربردی حسابداری
نقشه‌کشی عمومی
نقشه‌کشی معماری
امور زراعی و باغی
اردشیر حسین‌پور

| اردشیر حسین‌پور | اردشیر حسین‌پور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ دی ۱۳۴۱ تهران، ایران
درگذشت: ۲۶ دی ۱۳۸۵ (۴۴ سال) شیراز، ایران
علت مرگ: مسمومیت با رادیواکتیو توسط موساد
آرامگاه: نام آوران باغ رضوان اصفهان
ملیت: ایرانی
منصب: یکی از دانشمندان برنامه هسته‌ای ایران
اردشیر حسین پور (۱ دی ۱۳۴۱ – ۲۶ دی ۱۳۸۵) دانشمند و استادیار دانشگاه و متخصص در الکترومغناطیس بود. او همچنین یکی از دانشمندان برنامه هسته‌ای ایران بود.
او در حال کار بر روی پروژه هسته‌ای اصفهان و همچنین تدوین طرح ساخت بزرگ‌ترین مجتمع فیزیک اتمی خاورمیانه بود که پس از درگذشت وی بررسی این طرح ادامه نیافت. بسیاری از رسانه‌ها او را از اولین قربانیان ترور دانشمندان هسته‌ای ایران توسط اسرائیل معرفی کرده‌اند. او در ۲۵ یا ۲۶ دی ۱۳۸۵ بر اثر مسمومیت درگذشت و در سکوت خبری در اصفهان دفن شد.
زندگی‌نامه

اردشیر حسین‌پور در سال ۱۳۴۱ در تهران به دنیا آمد و در دوران تحصیل خود، موفق بود. او در مقطع پنجم دبستان از فرخ‌رو پارسا، وزیر وقت آموزش و پرورش ایران، لوح تقدیر دریافت کردوی سربازی خود را در جنگ ایران و عراق گذراند. در سال ۷۷ به عنوان دانشجوی برتر شناخته شد. حسین پور که پس از پایان تحصیلات در رشته مهندسی الکترونیک، در مقطع دکترای هسته‌ای ادامه تحصیل داده بود، سال ۱۳۸۲ عنوان نفر اول محققان دفاعی جمهوری اسلامی را به دست آورد. او دکترای فیزیک اتمی از دانشگاه شیراز، کارشناسی ارشد فیزیک ماده چگال از دانشگاه شیراز و کارشناسی مهندس الکترونیک را از دانشگاه شیراز اخذ کرده بود.
حسین پور، در سال ۱۳۷۹ تدریس در دانشگاه شیراز را آغاز کرد. در آذر ۱۳۸۳ از او دعوت رسمی می‌شود تا به نیروهای سپاه پاسداران بپیوندد ولی او نمی‌پذیرد و در دانشگاه باقی می‌ماند. او مدتی را به عنوان سرپرست مرکز آموزشی و تحقیقاتی فیزیک کاربردی دانشگاه صنعتی مالک اشتر زیر نظر وزارت دفاع فعال بوده‌است.
او استادیار دانشگاه شیراز و دارای مدرک دکترای فیزیک‌هسته‌ای بود و رشته الکتروسرام را در ایران پایه‌ریزی کرد که پس از درگذشتش، به فراموشی سپرده شد. مجله تایمز او را یکی از طراحان سانترفیوژ در ایران و یکی از مهندسان در ساخت بمب‌های مغناطیسی در ایران معرفی کرده‌است. سایت بازتاب در گزارشی حسین‌پور را «طراح سانتریفیوژ» و یکی از مدیران «پروژه ۱۲ طرح مهم دفاعی از تئوری تا اجرا و طراحی موتور و پیشرانه‌های موشک شهاب سه» معرفی کرد.
کتاب «موفقیت به سبک ایرانی» با موضوع زندگینامه او منتشر شده‌است.
ترور

مرگ مشکوک حسین پور در ۲۵ دی ۱۳۸۵ اتفاق افتاد. بر اساس گفته‌های از استادان دانشگاه دربارهٔ حسین پور: صبح روز قبل از ترور، او در اوج صحت در دانشکده بود و مشغول فعالیت‌های علمی بود… و روزهای پیشین در آزمایشگاه همانند روال قبل تحقیقاتشان را انجام می‌داد.
جسد بی جان حسین‌پور را همسرش سارا عراقی، در ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه صبح ۲۵ دی‌ماه ۱۳۸۵ در کنار بخاری منزل می‌یابد. به گفته نگهبان منزل، او تا ساعت ۳ صبح مشغول قدم زدن بوده‌است و طبق گزارش پزشکی قانونی در بین ساعت‌های ۴ تا ۶ فوت کرده‌است. بر اساس گزارش‌ها، از بینی او دو قطره خون خارج شده بود. جسد او به بیمارستان نمازی منتقل و تا ۱ بهمن در آنجا نگهداری شد.
محمدهادی صادقی، رئیس بسیج مرودشت در آن زمان، دلیل مرگ حسین‌پور را سرماخوردگی معرفی کرد. او کمی بعدتر، دلیل مرگ را گازگرفتگی با گاز مونوکسید کربن اعلام کرد. به گفته او، وی در تدابیر امنیتی زندگی می‌کرد و رسیدن به او بدون اطلاع نگهبان ممکن نبوده‌است. این علت مرگ توسط محمدحسن عابدی معاون پزشک قانونی ایران هم این ادعا را تأیید کرد.
نهادهای حکومتی در جمهوری اسلامی سعی می‌کنند تا او را به عنوان شهید در یکی از سه محل، قطعه شهدا، امامزاده شاهچراغ و مسجد دانشگاه شیراز دفن کنند، اما مادر حسین‌پور تئوری کشته شدن فرزندش را نمی‌پذیرد و با دفن او در قطعه نام‌آوران باغ‌رضوان در اصفهان موافقت می‌کند.