اقتصاد ویتنام

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هوشی‌مین، پایتخت اقتصادی ویتنام: هوشی‌مین، پایتخت اقتصادی ویتنام
واحد پول: دانگ ویتنام (VND; ₫)
سال مالی: سال تقویمی
سازمان‌های تجاری: منطقه تجارت آزاد آسه‌آن، سازمان تجارت جهانی، سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا–پاسفیک، اتحادیه کشورهای جنوب شرق آسیا، مشارکت اقتصادی جامع منطقه‌ای، CPTPP، فائو
گروه:  کشورهای در حال توسعه  اقتصاد با درآمد متوسط رو به پایین 
آمارها: آمارها
جمعیت: ۱۰۰٬۳۰۰٬۰۰۰ (۲۰۲۳)
تولید ناخالص داخلی:   ۴۴۶ میلیارد دلار (تولید ناخالص داخلی; ۲۰۲۴)   ۱٬۵۵۹ تریلیون دلار  (برابری قدرت خرید; ۲۰۲۴) 
رتبه:  ۳۳ فهرست کشورها بر پایه تولید ناخالص داخلی  ۲۶ فهرست کشورها بر پایه تولید ناخالص داخلی 
رشد تولید ناخالص داخلی:  ٪۸٫۰ (۲۰۲۲)  ٪۵ پیش‌بینی ۲۰۲۳  ٪۶٫۹ پیش‌بینی ۲۰۲۴ 
سرانه تولید ناخالص داخلی:   ۴٬۶۲۳ دلار (اسمی; ۲۰۲۴)   ۱۵٬۴۷۰ دلار (برابری قدرت خرید; ۲۰۲۴) 
رتبه سرانه تولید ناخالص داخلی:  ۱۲۰ اسمی  ۱۰۲ برابری قدرت خرید 
تولید ناخالص داخلی هر بخش:  بخش اولیه اقتصاد: ۱۵٫۳٪  بخش دوم اقتصاد: ۳۳٫۳٪  بخش سوم اقتصاد: ۵۱٫۳٪  (تخمین ۲۰۱۷) 
تورم (CPI): ٪۳٫۴۵ (نوامبر ۲۰۲۳)
جمعیت زیر خط فقر:  ٪۰٫۵ (۲۰۲۲) ٪۰٫۱ بر مبنای کمتر از ۳٫۲۰ دلار در روز (۲۰۲۲) 
شاخص جینی: ۳۵٫۷ متوسط (۲۰۱۸)
شاخص توسعه انسانی:   ۰٫۷۲۶ بالا (۲۰۲۲) (فهرست کشورها بر پایه شاخص توسعه انسانی)   ۰٫۶۰۷ متوسط فهرست کشورها بر پایه نابرابری تعدیل‌شده شاخص توسعه انسانی (۲۰۲۲) 
نیروی کار:  ۵۷٬۲۴۹٬۴۱۱ (۲۰۱۹)  ٪۷۴٫۷ نرخ اشتغال (۲۰۱۸) 
نیروی کار  بر پایه شغل:  بخش اولیه اقتصاد: ۲۷٫۵٪  بخش دوم اقتصاد: ۳۳٫۴٪  بخش سوم اقتصاد: ۳۹٪  (۲۰۲۲) 
بی‌کاری:  ٪۳٫۳ (تخمین ۲۰۲۰)  ٪۶٫۹ بی‌کاری جوانان (۱۵ تا ۲۴ سال: ۲۰۱۹) 
متوسط حقوق ناخالص: دانگ ۷٬۶۰۰٬۰۰۰ / ماهانه ۳۰۰ دلار آمریکا (فصل نخست ۲۰۲۴)
صنایع اصلی: الکترونیک، بادام هندی، برنج، تره‌بار، خودروسازی، چوب، شیلات، فرآوری غذایی، فولاد، قهوه، کفش، گردشگری، ماشین‌سازی و نساجی
تجارت خارجی: تجارت خارجی
صادرات: ۳۷۱٫۳ میلیارد دلار (تخمین ۲۰۲۲)
کالاهای صادراتی: الکترونیک، برنج، شیلات، فلفل تند، فولاد، قهوه، ماشین‌آلات، محصولات ترابری، محصولات پارچه، محصولات چوب، محصولات کفش و نفت خام
شرکای اصلی صادرات:  ایالات متحده آمریکا ٪۲۹٫۵  چین ٪۱۵٫۵  اتحادیه اروپا ٪۱۲٫۶  انجمن ملل آسیای جنوب شرقی ٪۹٫۲  کره جنوبی ٪۶٫۵  ژاپن ٪۶٫۵
واردات: ۳۵۸٫۹ میلیارد دلار (تخمین ۲۰۲۲)
کالاهای وارداتی: ماشین و industrial equipment، الکترونیک، نفت خام products, ماده خام for the صنعت پوشاک و کفاشی، پلاستیک، خودرو، فلز، and ماده شیمیایی products
شرکای اصلی واردات:  چین 32.9%  کره جنوبی 17.3%  انجمن ملل آسیای جنوب شرقی 13.2%  ژاپن 6.5%  اتحادیه اروپا 4.3%  ایالات متحده آمریکا 4.0%
سهم سرمایه‌گذاری خارجی:  $129.5 میلیارد (31 December 2017 est.)  Abroad: $19.75 میلیارد (31 December 2015 est.) 
حساب جاری:  $5.401 میلیارد (2017 est.)
استقراض ناخالص خارجی: $96.58 میلیارد (31 December 2017 est.)
امور مالی عمومی: امور مالی عمومی
بدهی‌های عمومی: 58.5% of GDP (2017 est.)
تراز بودجه: −6.7% (of GDP) (2017 est.)
درآمدها: 54.59 میلیارد (2017 est.)
مخارج: 69.37 میلیارد (2017 est.)
کمک‌های اقتصادی: $2.174 میلیارد (2016)
رتبه اعتباری: استاندارد اند پورز: BB+ (domestic) BB+ (foreign) BB+ (T&C assessment) Outlook: stable مودیز اینوستور سرویس: Ba2 Outlook: Stable فیچ ریتینگز: BB+ Outlook: stable
ذخایر خارجی: $105.2 میلیارد (Sep 2021 est.)
همهٔ مقدارها -مگر موردهای ذکرشده- به دلار آمریکا است: همهٔ مقدارها -مگر موردهای ذکرشده- به دلار آمریکا است
اقتصاد ویتنام یک اقتصاد بازار مختلط سوسیالیستی در حال توسعه است. این کشور سی و پنجمین اقتصاد بزرگ جهان از نظر شاخص تولید ناخالص داخلی اسمی (GDP) و بیست و ششمین اقتصاد بزرگ جهان از نظر شاخص برابری قدرت خرید (PPP) است. این کشور یک کشور با درآمد متوسط ​​پایین با هزینه زندگی پایین است. ویتنام یکی از اعضای سازمان همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه، انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا و سازمان تجارت جهانی است.
از اواسط دهه ۱۹۸۰، تا دوره اصلاحات دوی موی (Đổi Mới)، ویتنام از یک اقتصاد برنامه‌ریزی شده بسیار متمرکز به یک اقتصاد مختلط تغییر کرد. پیش از آن، ویتنام جنوبی متکی به کمک‌های ایالات متحده بود، در حالی که ویتنام شمالی و ویتنام متحد تا زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به کمک‌های کمونیست‌ها متکی بودند.
ویتنام برای حرکت اقتصادی خود از برنامه‌ریزی دستوری و ارشادی (Indicative Planning) و اِعمال آن توسط برنامه‌های پنج‌ساله و یاری گرفتن از اقتصاد بازار استفاده می‌کند. در این بازه، اقتصاد ویتنام رشد سریعی را تجربه کرده است. اقتصاد این کشور در قرن ۲۱ میلادی در حال ادغام با اقتصاد جهانی بوده. تقریباً همهٔ شرکت‌های ویتنامی بنگاه‌های کوچک و متوسط ​​(SMEs) هستند. امروزه ویتنام به صادرکننده‌ای پیشرو در حوزهٔ محصولات کشاورزی و مقصدی جذاب برای سرمایه‌گذاران خارجی در آسیای جنوب شرقی تبدیل شده است.
طبق پیش‌بینی شرکت پرایس واترهاوس کوپرز در فوریه ۲۰۱۷، ویتنام با نرخ رشد بالقوه تولید ناخالص داخلی سالانه حدود ۵٫۱ درصد، ممکن است سریع‌ترین رشد اقتصادی را در بین اقتصادهای جهان داشته باشد که این کشور را تا سال ۲۰۵۰ به دهمین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل کند. نام ویتنام در میان کشورهایی که جیم اونیل (اقتصاددان) به آنها «یازده تای بعدی» لقب داده و مدعی است که جزو اقتصادهای برتر قرن ۲۱ خواهند بود آمده است. این یازده کشور عبارتند از: اندونزی، ایران، بنگلادش، پاکستان، ترکیه، فیلیپین، کره جنوبی، مصر، مکزیک، نیجریه و ویتنام. در پیشبینی رابرت وارد در سال ۲۰۰۹ مشهور به CIVETS نیز که شش کشور را مستعد رشد قوی دانسته، نام ویتنام در کنار اندونزی، ترکیه ، کره جنوبی، کلمبیا و مصر آورده شده است.