stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مینیاتور (تذهیب)
مکتب تبریز در دوران صفوی

سلسلهٔ صفوی را می‌توان دوران تحول تاریخی_فرهنگی و شکوفایی هنر ایرانی دانست. شاه اسماعیل صفوی اولین پادشاه این سلسله بود که نقش بسزایی در اعتلای هنر آن زمان ایفاکرد. از جمله کارهای مهمی که وی انجام داد می‌توان به بردن کمال‌الدین بهزاد و دیگر هنرمندان به تبریز و منصوب نمودن بهزاد به سمت کلانتر کتابخانه و رونق بخشیدن به کارگاه‌های سلطنتی تبریز اشاره کرد.
از مکتب تبریز دوران صفوی آثار ارزشمندی بجا مانده‌است از جمله شاهنامه فردوسی و خمسه نظامی. این مکتب تأثیرات عمیق خود را بر نقاشی قزوین، مشهد، هرات، اصفهان و شیراز گذاشت و حتی می‌توان این تأثیر را بر نقاشی بخارا، هند و ترکیه نیز به خوبی مشاهده کرد.
مکتب تبریز در دوران صفوی > مشخصه‌های نقاشی این دوران

طراحی قوی پیکره‌ها در حالات مختلف، پوشش‌های رنگین، ترکیب بندی‌های استادانه، تزیینات معماری با نقوش هندسی و گیاهی، آسمان لاجوردی، ابرها و پرندگان زیبا.
برجسته‌ترین هنرمندان آن دوران: سلطان‌ محمد، آقامیرک، میرمصوّر، شیخ‌زاده، دوست‌محمد، دوست دیوانه، میرزاعلی فرزند سلطان‌محمد، میرسیدعلی فرزند میرمصوّر، مظفرعلی، خواجه‌عبدالصمد، خواجه‌عبدالعزیز، شیخ‌محمد، قدیمی، عبدالوهاب و …
مکتب قزوین

شاه اسماعیل‌دوم علی‌رغم کوتاهی‌هایی که در دوران سلطنت خود به بار آورد برخی از نگارگران تبریز، مشهد و شیراز را برای احیاء کتابخانهٔ سلطنتی و کارگاه مصورسازی به قزوین فراخواند و دستور ساخت نسخه‌ای از شاهنامه را به آنان داد. از جمله هنرمندان این شاهنامه: سیاوش گرجستانی، صادق بیگ‌افشار، علی‌اصغر کاشانی و میر زین‌العابدین و مراد.
اما در دوران سلطنت برادر شاه اسماعیل، سلطان محمد خدابنده، کارگاه‌های مصورسازی مجدداً از رونق افتاد این امر از طرفی سبب پراکنده شدن و مهاجرت مجدد هنرمندان از قزوین و از سوی دیگر موجب گرایش سایر هنرمندان به آثار کم هزینه و ساده گردید. بعد از خدابنده عباس میرزای هفده ساله به سلطنت رسید. وی چهل و دو سال حکومت کرد. او به معماری و شهرسازی و نقاشی اهمیت زیادی می‌داد و هنرمندان را حمایت می‌کرد.
از جمله کارهای مهم او منصوب نمودن صادقی بیگ افشار، شاعر و نقاش مجرب به سمت مدیر کتابخانهٔ سلطنتی بود. آثار مهم آن دوران شاهنامه قوام، شاهنامه قاسمی و کتاب أحسن الکبار می‌باشد.
مکتب اصفهان

اواسط سده یازدهم، همزمان با انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان، هنرمندان قزوین و سایر شهرهای مهم به این شهر روی آوردند.
علاوه بر رونق کارگاه‌های نقاشی، دیوارنگاری برای تزیین کاخ‌ها و عمارت‌ها رواج فراوان یافت. در دوران سلطنت شاه عباس عواملی همچون انتقال ارمنی‌های جلفا به اصفهان و گسترش روابط سیاسی و تجاری به کشورهای اروپایی و هندوستان باعث شد برخی خصوصیات نقاشی غرب به نقاشی ایران راه یابد. حتی بعضی نقاشان اروپایی به دربار اصفهان آمدند از جمله لوکاس وان سولدو، فیلیپ آنجل و لوکار.
در این دوران علاوه بر کتاب‌آرایی و دیوارنگاری و رقعه که منحصراً توسط دربار حمایت می‌شد سفارش‌هایی از جانب تجار و متمولین به هنرمندان نقاش ارجاع می‌گردید که این عامل خود سبب رونق رقعه سازی با هزینه‌های مختصر شد. شاخصه اینگونه آثار استفاده کمتر از رنگ‌ها و حتی تنها طراحی با پس زمینه چند شاخ و برگ و ترسیم خطی، مقداری ابر بدون رنگ آمیزی.
موضوعات: پیکر شاهزادگان، نجبا زن و مرد جوان که خود عاملی شد برای رونق چهره سازی و توجه بیشتر به طراحی اندام انسان‌ها و در نتیجه رعایت دقیق‌تر تناسبات و شبیه‌سازی. معروف‌ترین نقاش این دوره رضا عباسی بود. از میان نسخه‌های مصور و رقعه‌هایی که تحولات نقاشی مکتب اصفهان را نشان می‌دهد می‌توان به کتاب عالم‌آرای شاه‌اسماعیل و کتاب ابومسلم‌نامه اشاره کرد که هر دو متعلق به موزه رضا عباسی می‌باشد.
مینیاتوری از کتاب گیلبرت د متس نویسنده فلاندی قرن پانزدهم
مینیاتوری از موسی بر آب. قرن چهاردهم
مکتب‌هرات ۸۳۰ قمری
سوئد در المپیک تابستانی ۱۹۸۸

سوئد در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ که در شهر سئول کره جنوبی برگزار شد، کاروان سوئد با ۱۸۵ ورزشکار در این رقابت‌ها شرکت کرد و موفق به کسب ۱۱ مدال (۰ طلا، ۴ نقره، ۷ برنز) شد. در جدول رتبه‌بندی توزیع مدال‌ها، سوئد در ردهٔ ۳۲ مسابقات قرار گرفت.
میستراس

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  یونان
معیار ثبت: فرهنگی: ii, iii, iv
شمارهٔ ثبت: ۵۱۱
تاریخ ثبت: ۱۹۸۹
میستراس یک شهر باستانی است که در نزدیکی اسپارت  قرار دارد.این شهر در قرن ۱۳ میلادی ساخته شده‌است و هم‌اکنون خرابه‌است.
روبرتو مانگابیرا آنگر

| روبرتو مانگابیرا آنگر | روبرتو مانگابیرا آنگر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ مارس ۱۹۴۷ ‏(۷۷ سال) ریودوژانیرو، برزیل
تحصیلات: دانشکده حقوق دانشگاه فدرال ریودوژانیرو (بی‌ای) دانشگاه هاروارد (کارشناسی ارشد حقوق، دکترای حقوق)
دوره: فلسفه قرن بیستم/فلسفه معاصر
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: پراگماتیسم رادیکال
علایق اصلی: نظریه اجتماعی •   [دانش نظری حقوق]] •  اقتصاد •  فلسفه سیاسی •  فلسفه طبیعی
ایده‌های چشمگیر: ضرورت کاذب •  بافتار شکل‌دهنده •  توانایی منفی •  دموکراسی توانمند •  پراگماتیسم رادیکال •  حرفه تحول‌آفرین •  جایگزین‌های نهادی
 تأثیرگرفته از گئورگ ویلهلم فردریش هگل •  کارل مارکس •  مکس وبر •  ویلیام جیمز •  هنری برگسون •  آرتور شوپنهاور •  امانوئل کانت •  ژان ژاک روسو •  رالف والدو امرسون •  فریدریش نیچه •  باروخ اسپینوزا •  ارسطو •  توماس آکویناس •  مونتسکیو :  تأثیرگرفته از گئورگ ویلهلم فردریش هگل •  کارل مارکس •  مکس وبر •  ویلیام جیمز •  هنری برگسون •  آرتور شوپنهاور •  امانوئل کانت •  ژان ژاک روسو •  رالف والدو امرسون •  فریدریش نیچه •  باروخ اسپینوزا •  ارسطو •  توماس آکویناس •  مونتسکیو 
 تأثیرگذار بر لی اسمولین :  تأثیرگذار بر لی اسمولین 
 :  
وبگاه: robertounger.com
روبرتو مانگابیرا آنگر (به انگلیسی: Roberto Mangabeira Unger)؛ (زاده ۲۴ مارس ۱۹۴۷) فیلسوف، حقوق‌دان و سیاستمدار برزیلی است. فعالیت‌های او در سنت نظریه اجتماعی کلاسیک و پراگماتیسم است، و در بسیاری از زمینه‌ها از جمله دانش نظری حقوق، فلسفه و دین، نظریه اجتماعی و سیاسی، جایگزین‌های ترقی‌خواهانه، و اقتصاد توسعه یافته‌است. او به‌خاطر کتاب‌های «جهان مفرد و واقعیت زمان» در فلسفه طبیعی، «سیاست: اثری در نظریه اجتماعی سازنده» در نظریه اجتماعی، و یک تئوری حقوقی با نام جنبش مطالعات حقوقی انتقادی، که به برهم زدن اجماع روش‌شناختی در دانشکده‌های حقوق آمریکا کمک کرد، شناخته شده‌است. همچنین فعالیت‌های سیاسی او پس از رژیم نظامی در برزیل، و در میل به‌سوی دموکراسی کمک کرد، و با انتصاب او به‌عنوان وزیر امور استراتژیک برزیل در سال ۲۰۰۷، و دوباره در سال ۲۰۱۵، فعالیت سیاسی او به اوج خود رسید. به‌نظر می‌رسد که فعالیت‌های او چشم‌اندازی از انسانیت، و برنامه‌ای برای توانمندسازی افراد و نهادها ارائه می‌دهد.
در هسته اصلی فلسفه آنگر، توجه به انسانیت در زمینه‌هایی که انسان در آن قرار می‌گیرد اولویت دارد. او می‌بیند که هر فرد دارای توانایی، در مسیر رسیدن به زندگی بهتری است. ریشه اندیشه اجتماعی او این اعتقاد است که جهان اجتماعی ساخته و تصور شده‌است. به اعتقاد او هیچ ترتیبات طبیعی یا ضروری اجتماعی، سیاسی یا اقتصادی در زیربنای فعالیت فردی یا اجتماعی وجود ندارد. حق مالکیت، لیبرال دموکراسی، کار مزدی... از نظر آنگر، این‌ها همه آثار تاریخی‌ای هستند که هیچ ارتباط ضروری با اهداف فعالیت آزاد انسان ندارند. از نظر او، بازار، دولت و سازمان اجتماعی انسانی، نباید در ترتیبات نهادی، از پیش تعیین‌شده تنظیم شوند، بلکه باید بر اساس آنچه برای پروژه توانمندسازی فردی و جمعی کار می‌کند، در معرض آزمایش و بازنگری قرار گیرند. او معتقد است، این روش، رهایی انسان را ممکن می‌سازد.
آنگر مدت‌ها در اپوزیسیون سیاسی برزیل فعال بوده‌است. او یکی از اعضای مؤسس حزب جنبش دموکراتیک برزیل بود، و پیش‌نویس مانیفست آن را تهیه کرد. او کمپین‌های ریاست جمهوری لئونل بریزولا و چیرو گومز را هدایت کرد. او برای مجلس نمایندگان نامزد شد و دو بار برای ریاست جمهوری برزیل نامزدهایی را به حزب پیشنهاد کرد. او در دولت دوم لوئیز ایناسیو لولا داسیلوا و در دولت دوم دیلما به‌عنوان وزیر امور استراتژیک خدمت کرد.
زندگی > خانواده

پدربزرگ مادری آنگر اکتاویو مانگابیرا بود، که در اواخر دهه ۱۹۲۰، قبل از این‌که دیکتاتور ژتولیو وارگاس او را به زندان و تبعید در اروپا و ایالات متحده محکوم کند، وزیر امور خارجه برزیل بود. پس از بازگشت به برزیل در سال ۱۹۴۵، حزب چپ میانه را تأسیس کرد. او در سال ۱۹۴۶ فرماندار باهیا بود.
پدر و مادر آنگر هر دو روشن‌فکر بودند. پدر آلمانی او، آرتور آنگر که اهل درسدن بود، در کودکی وارد ایالات متحده شد، و بعداً شهروند ایالات متحده شد. مادرش، ادیلا مانگابیرا، شاعر و روزنامه‌نگار برزیلی بود. آرتور و ادیلا در دوران تبعید اکتاویو مانگابیرا در ایالات متحده با هم آشنا شدند.
زندگی > اوایل زندگی

روبرتو مانگابیرا آنگر در سال ۱۹۴۷ در ریودوژانیرو به‌دنیا آمد، و دوران کودکی خود را در آپر ایست ساید، منهتن گذراند. او در مدرسه خصوصی آلن استیونسون تحصیل کرد. وقتی یازده ساله بود، پدرش فوت کرد، و با مادرش به برزیل نقل مکان کردند. او در یک مدرسه یسوعی تحصیل کرد، و به دانشکده حقوق در دانشگاه فدرال ریودوژانیرو رفت.
آنگر در سپتامبر ۱۹۶۹، در دانشکده حقوق هاروارد پذیرفته شد. او پس از دریافت مدرک تحصیلات تکمیلی در حقوق، یک سال دیگر را در هاروارد، با بورس تحصیلی سپری کرد، و سپس وارد دوره دکترا شد. او در ۲۳ سالگی شروع به تدریس دانش نظری حقوق به دانشجویان سال اول کرد. در سال ۱۹۷۶، و در سن ۲۹ سالگی، دکترای حقوق گرفت و یکی از جوان‌ترین اعضای هیئت علمی در دانشکده حقوق هاروارد شد.
زندگی > جایگاه دانشگاهی

آغاز کار آکادمیک آنگر با کتاب‌های «دانش و سیاست» و «قانون در جامعه مدرن» آغاز شد، که به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ منتشر شد. این آثار منجر به تأسیس جنبش مطالعات حقوقی انتقادی (CLS) با دانکن کندی و مورتون هورویتز شد. این جنبش با به چالش کشیدن بورسیه‌های حقوقی، و ارائه پیشنهادهای رادیکال برای آموزش حقوق، بحث و جدلی در مدارس حقوق در سراسر آمریکا برانگیخت. در اوایل دهه ۱۹۸۰، جنبش CLS بحث‌های داخلی داغی را در هاروارد به راه انداخت و دانشمندان CLS را در مقابل دانشمندان قدیمی‌تر که افکاری سنتی داشتند قرار داد.
در طول دهه ۱۹۸۰، آنگر روی اثر بزرگ خود «سیاست: اثری در نظریه اجتماعی سازنده» کار کرد؛ کتابی سه‌جلدی که نظریه اجتماعی کلاسیک را ارزیابی می‌کرد و جایگزینی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی برای آن ایجاد می‌کرد. در این کتاب سه‌جلدی جامعه به‌عنوان یک مصنوع ساخته شده‌است، و لزوم برخی تمهیدات نهادی را رد می‌کند. کتاب «سیاست» در سال ۱۹۸۷ منتشر شد، و نقدی بر نظریه و سیاست اجتماعی معاصر بود. این کتاب تئوری تغییر ساختاری و ایدئولوژیکی را توسعه داد و گزارشی جایگزین از تاریخ جهان ارائه داد. در ابتدا به این ایده که در میل به پیشرفت، از یک مجموعه از ترتیبات سازمانی به ترتیبات دیگر باید گذر کرد (به‌عنوان مثال، فئودالیسم به سرمایه‌داری) حمله کرد، سپس نظریه‌ای بر ضد ضروری بودن تغییر اجتماعی ساخت، و گذار از مجموعه‌ای از ترتیبات نهادی به مجموعه‌ای دیگر را نظریه‌پردازی کرد.
آنگر بخش اعظم دهه‌های بعدی زندگی خود را با کار کردن بر روی گزینه‌های سیاسی و اجتماعی، به توضیح بیشتر بینش‌های توسعه‌یافته در کتاب سیاست اختصاص داد. در کتاب تحلیل حقوقی باید به چه چیزی تبدیل شود؟ (ورسو، ۱۹۹۶) ابزارهایی را برای بازبینی سازمان زندگی اجتماعی پیش‌نهاد کرد. در کتاب‌های دموکراسی تحقق یافت: آلترناتیو مترقی (ورسو، ۱۹۹۸) و چپ باید چه چیزی پیشنهاد کند؟ (ورسو، ۲۰۰۵) توصیه‌های بنیادی و جایگزین را مطرح کرد.
زندگی > تأثیرات فکری

الگوی عمل فلسفی آنگر به آن دسته از فیلسوفانی نزدیک است که می‌کوشند دیدگاهی از کل واقعیت شکل دهند، و این کار را با استفاده از دانش تخصصی زمان خود و مقاومت در برابر آن انجام دهند. این رفتار، به‌عنوان شکلی از پراگماتیسم خوانده شده‌است، اما تلاشی برای جدا کردن ایده‌ها و تجربیاتی که در غرب، تحت تأثیر مسیحیت، و از مقوله‌های فلسفه یونانی توسعه یافته‌است، شمرده می‌شود. اندیشه آنگر معکوس فلسفه شوپنهاور شناخته شده‌است، که ارزش والای زندگی و واقعیت و ژرفای خود را تأیید می‌کند، و از بی‌قیدی پرهیز می‌کند.
کار فلسفی > اندیشه حقوقی

کار آنگر در مورد قانون، به دنبال غیرطبیعی کردن مفهوم قانون، و چگونگی بازنمایی آن از طریق نهادهای خاص بوده‌است. او با این پرسش آغاز می‌کند که چرا جوامع مدرن دارای سیستم‌های حقوقی با تمایز بین نهادها، مانند قوه مقننه و دادگاه، و همچنین دسته خاصی از وکلا هستند، که روشی برای استدلال دربارهٔ مشکلات اجتماعی دارند، درحالی‌که متفکرانی مانند مارکس و وبر استدلال کرده بودند که چنین ترتیبات قانونی‌ای محصول ضرورت اقتصادی و برای تضمین حقوق مالکیت و استقلال افراد است. آنگر نشان می‌دهد که این نظم حقوقی لیبرال در اروپا، در نتیجه روابط نامعین بین سلطنت پدید آمده‌است؛ اشرافیت و بورژوازی شکل خاصی به خود گرفت تا با ظهور سنت جهان‌شمول قانون طبیعی، جایگاهی ضروری پیدا کند.
این کار در تحلیل تاریخی حقوق و اندیشه حقوقی، اساس مشارکت آنگر را در جنبش مطالعات حقوقی انتقادی قرار داد. خود جنبش در اواخر دهه ۱۹۷۰ در میان دانشمندان جوان حقوق در دانشکده حقوق هاروارد متولد شد، که زیربنای دانش نظری حقوق آمریکایی، واقع گرایی حقوقی را محکوم کردند. شرکت‌کنندگان متعهد به شکل‌دادن به جامعه، بر اساس دیدگاهی از شخصیت انسانی بدون منافع پنهان و سلطه طبقاتی نهادهای قانونی بودند. دو گرایش جنبش توسعه یافت: یکی، عدم تعین رادیکال که قانون را به‌معنای هر چیزی که ما می‌خواهیم مورد انتقاد قرار می‌داد، و دیگری: نقد نئومارکسیستی که تفکر حقوقی را به‌عنوان شکل نهادی سرمایه‌داری مورد حمله قرار می‌داد. آنگر گرایش سومی را ارائه داد: یک دیدگاه سازنده از بازاندیشی حقوق مبتنی بر رهایی و توانمندسازی فردی، و ترتیبات ساختاری که خود را به بازنگری دائمی با هدف ایجاد فرصت‌های آموزشی و اقتصادی بیشتر برای افراد بیشتر می‌رساند. او این دیدگاه را در کتاب «جنبش مطالعات حقوقی انتقادی» بیان کرد، که آرای او، به سرعت برای او ـ به‌عنوان مربی فلسفی و پیامبر این جنبش ـ طرفدارانی را به‌همراه داشته‌است.
کار فلسفی > اندیشه اقتصادی

در مرکز اندیشه آنگر در مورد اقتصاد، تعهد به بازاندیشی و بازسازی ترتیبات نهادی چگونگی تولید و مبادله انسان‌ها قرار دارد. از نظر آنگر، نهادهای اقتصادی هیچ اشکال ذاتی یا طبیعی ندارند، و او گرایش‌های ضروری اقتصاددانان کلاسیک و نئوکلاسیک را رد می‌کند و در مقابل به‌دنبال جایگزین‌هایی برای ترتیبات جوامع معاصر می‌گردد. او در نوشته‌های خود به بررسی ایده‌هایی دربارهٔ اهمیت اقتصاد بازار و تقسیم کار در محیط کار و اقتصاد ملی و جهانی پرداخته‌است.
کار فلسفی > اندیشه اقتصادی > نقد اقتصاد

نقد آنگر از اقتصاد با شناسایی لحظه‌ای کلیدی در تاریخ اقتصاد آغاز می‌شود، زمانی که تحلیل تولید و مبادله از نظریه اجتماعی دور شد و در جستجوی عینیت علمی بود. در تحلیل آنگر، اقتصاد کلاسیک بر روابط علّی میان فعالیت‌های اجتماعی، که با تولید و توزیع ثروت مرتبط بود، تمرکز داشت. اقتصاددانان کلاسیک دربارهٔ مبنای واقعی ارزش، فعالیت‌هایی که به ثروت ملی کمک می‌کنند، سیستم‌های حقوق، یا در مورد اشکال حکومتی که مردم تحت آن ثروتمند می‌شوند، سؤالاتی می‌پرسیدند. در اواخر قرن نوزدهم، در پاسخ به حملات ایده‌های سوسیالیستی و بحث‌هایی دربارهٔ نحوه عملکرد جامعه، و به‌عنوان وسیله‌ای برای فرار از معمای نظریه ارزش و پاسخ، به این که چگونه ارزش‌ها می‌توانند به قیمت تبدیل شوند، اقتصاد نهایی‌گراییانه پدید آمد. این جنبش در علم اقتصاد، آن را از تعهدات تجویزی و هنجاری جدا کرد تا مطالعه اقتصادها را از بحث در مورد نحوه عملکرد جامعه و نوع جامعه‌ای که می‌خواهیم در آن زندگی کنیم، کنار بگذارد. برای آنگر، این لحظه از تاریخ اقتصاد، ارزش تحلیلی یا عملی را از آن ربود.
نقد آنگر از نهایی‌گرایی با نظریه تعادل لئون والراس آغاز می‌شود، که تلاش می‌کرد با کنار گذاشتن مجادلات هنجاری سازمان اجتماعی به تحلیل اقتصادی قطعی دست یابد. آنگر سه نقطه‌ضعف می‌یابد که این نظریه را فلج می‌کند: اول: این نظریه ادعا می‌کند که تعادل به‌طور خودبه‌خود در اقتصاد بازار ایجاد می‌شود. در واقعیت، یک تعادل خودتنظیمی رخ نمی‌دهد. دوم، این تئوری تصویر مشخصی از بازار ارائه می‌دهد. از نظر تاریخی، بازار با ترتیبات مختلف نامشخص است. سوم: استفاده جدلی از کارایی نمی‌تواند تفاوت‌های توزیع بین افراد، طبقات و نسل‌ها را توضیح دهد.
آنگر می‌گوید که پیامدهای جنبش حاشیه‌نشینی برای مطالعه اقتصاد عمیق بود. مشکل این است که تحت این گرایش تعمیم‌دهنده اقتصاد، هیچ وسیله‌ای برای ترکیب شواهد تجربی و در نتیجه تصور مجدد جهان و توسعه نظریه‌های جدید و جهت‌گیری‌های جدید وجود ندارد. به این ترتیب، این رشته همیشه خودارجاعی و نظری است. علاوه بر این، فقدان یک دیدگاه هنجاری از جهان، توانایی پیشنهاد بیش از یک نسخه خط‌مشی را محدود می‌کند، که بنا به تعریف همیشه زمینه خاصی را در نظر می‌گیرد. این رشته فقط می‌تواند جهان را عقلانی کند و از وضعیت موجود حمایت کند. در نهایت، آنگر درمی‌یابد که این چرخش در اقتصاد منجر به جهانی‌شدن بحث‌ها در اقتصاد کلان شد و این رشته را بدون چشم‌انداز تاریخی رها کرد. برای مثال، راه‌حل کینز برای یک بحران تاریخی خاص، زمانی که باید پاسخی به یک موقعیت خاص می‌بود، به یک نظریه عمومی تبدیل شد.
کار فلسفی > اندیشه اقتصادی > جهت‌گیری مجدد اقتصاد

دیدگاه آنگر از اقتصاد این است که نمی‌توان آن را از ایده‌های مربوط به زندگی فردی و اجتماعی جدا دانست. فعالیت انسانی و سازمان سیاسی باید در هر تحلیل تجاری و اقتصاد گنجانده شود. در بازسازی این رشته، او خواستار بازگشت به رویه هنجاری اقتصاد کلاسیک است، اما از مفروضات ضروری و ارجاعات گونه‌شناختی آن بی‌بهره است. توسعه ادعاهای توضیحی و ایده‌های تجویزی ضروری است. این نظم و انضباط باید دگرگونی طبیعت را با جامعه پیوند دهد؛ یعنی ساختن همراه با سازماندهی مجدد مردم.
او در کتاب تجارت آزاد جهت‌گیری مجدد تجارت آزاد: تقسیم جهانی کار و روش اقتصاد، شش ایده را برای شروع تفکر در مورد فعالیت اقتصادی مطرح می‌کند.
مشکل تخصص و کشف. زمانی که شرکای تجاری نابرابر هستند (نه به شدت نابرابر) رقابت از میل به تغییر خود جلوگیری می‌کند، زیرا هر دو به‌جای نوآوری و افزایش کارایی مجبور به کاهش هزینه هستند.
مشکل سیاست بر اقتصاد، ایجاد و اجرای خط مشی کشف نیست، بلکه اجرای از بالا به پایین است. کنترل سفت‌وسخت دولتی نحوه پاسخ‌گویی جامعه به تنش‌ها و بحران‌ها را محدود می‌کند، بنابراین سیاست، پیش‌فرض‌های خود را ایجاد می‌کند و خلاقیت و به‌کارگیری راه‌حل‌های جایگزین را محدود می‌کند.
تجارت آزاد باید با سازماندهی رژیم تجاری ظرفیت خود-تحول را تقویت کند، به‌گونه‌ای که ظرفیت شرکای تجاری برای آزمایش و نوآوری را نیز پشتیبانی کند. این مسئله نه این‌که چقدر تجارت آزاد است، بلکه چه نوع تجارتی آزاد است را بیان می‌کند. بهترین ترتیبات آن‌هایی هستند که کمترین محدودیت را اعمال می‌کنند.
تجارت آزاد جایگزین بازار، هیچ شکل ضروری و طبیعی ندارد. اگر بتوان اقتصاد بازار را به شیوه‌ای متفاوت سازماندهی کرد، نظم جهانی تجارت آزاد در میان اقتصادهای بازار نیز می‌تواند سازماندهی شود.
تقسیم کار باید دوباره ساخته شود. ما می‌توانیم ماشین‌هایی برای انجام این کار بسازیم. سپس باید در جاهایی که نمی‌دانیم چگونه ماشینی را برای انجام کار بسازیم، نوآوری کنیم. تولید باید شامل یادگیری جمعی و نوآوری دائمی باشد.
ذهن در مقابل زمینه ذهن، هم ماشین است و هم ضدماشین. هم فرمولی است و هم کلی‌نگرانه؛ بنابراین، ما هرگز در هیچ زمینه‌ای آرام نمی‌گیریم، و باید ترتیباتی داشته باشیم که دائماً خود را به اختراع مجدد عادت دهد.
کار فلسفی > اندیشه اقتصادی > بازسازی نهادهای اقتصادی

برای آنگر، اقتصاد نه تنها وسیله‌ای برای تولید ثروت، بلکه نوآوری و کشف دائمی است. در این دیدگاه باید بیشترین آزادی را در ترکیب مجدد افراد و منابع فراهم کرد و به مردم اجازه داد تا در محیط‌های سازمانی نوآوری کنند. اقتصاد بازار نباید یک نسخه جزمی از خودش باشد.
آنگر تعدادی پیشنهاد نهادی را ارائه کرده‌است که هدف آن‌ها بازسازی رژیم تجارت جهانی و معرفی جایگزین‌های جدید در اقتصاد بازار است. برای تجارت بین‌المللی و جهانی، نیاز به آزمایش رژیم‌های مختلف حقوق مالکیت را می‌طلبد، که در آن اشکال متعددی در یک سیستم بازار وجود داشته باشند و به حقوق مالکیت فردی و کار قراردادی گره نخورند. به‌طور کلی، به‌جای به حداکثر رساندن تجارت آزاد به‌عنوان هدف، آنگر نیاز به ساختن و باز کردن اقتصاد جهانی را به گونه‌ای می‌بیند که باز بودن جهانی را با تنوع ملی و منطقه‌ای، انحراف، بدعت و آزمایش، که در آن ایده حمایت از جایگزین‌ها است، آشتی دهد. با ایمن‌تر کردن دنیا برای برای اقتصادهای ملی، او نیاز به جریان آزاد سرمایه را رد می‌کند، زیرا مواقعی وجود دارد که ممکن است لازم باشد جریان سرمایه را محدود کنیم. او بر جریان آزاد مردم تأکید دارد. کارگران باید آزادانه در سراسر جهان کار کنند.
آثار

دانش و سیاست، مطبوعات آزاد، ۱۳۵۴.
قانون در جامعه مدرن: به‌سوی نقد نظریه اجتماعی، مطبوعات آزاد، ۱۹۷۶.
شور: مقاله‌ای دربارهٔ شخصیت، مطبوعات آزاد، ۱۹۸۶.
جنبش مطالعات حقوقی انتقادی، انتشارات دانشگاه هاروارد، ۱۹۸۶.
سیاست: اثری در نظریه اجتماعی سازنده ، انتشارات دانشگاه کمبریج، ۱۹۸۷، در ۳ جلد:
جلد ۱ - ضرورت کاذب: نظریه اجتماعی ضدضرورت در خدمت دموکراسی رادیکال.
جلد ۲ - نظریه اجتماعی: موقعیت و وظیفه آن؛ درآمدی انتقادی بر سیاست: اثری در نظریه اجتماعی سازنده.
جلد ۳ - انعطاف‌پذیری در برابر قدرت: مطالعات تطبیقی-تاریخی در مورد شرایط نهادی موفقیت اقتصادی و نظامی.
تجزیه و تحلیل حقوقی چه چیزی باید باشد؟، ورسو، ۱۹۹۶
سیاست: متون مرکزی، نظریه در برابر سرنوشت، ورسو، ۱۹۹۷، با کوی ژیوان.
دموکراسی تحقق‌یافته: جایگزین پیشرفت، ورسو، ۱۹۹۸.
آینده پیشرفت‌گرایی آمریکایی: ابتکاری برای اصلاحات سیاسی و اقتصادی، بیکن، ۱۹۹۸ - با کرنل وست.
چپ باید چه چیزی پیشنهاد دهد؟، ورسو، ۲۰۰۶.
خودبیدار: پراگماتیسم بی‌بند و بار، هاروارد، 2007.
تجارت آزاد دوباره تصورشده: تقسیم جهانی کار و روش اقتصاد، انتشارات دانشگاه پرینستون، ۲۰۰۷.
جایگزین چپ، ورسو، ۲۰۰۹ (ویرایش دوم برای چپ باید چه چیزی پیشنهاد دهد؟؟، ورسو، 2006.).
دین آینده، هاروارد، ۲۰۱۴.
جهان منفرد و واقعیت زمان، انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۱۴، با لی اسمولین.
اقتصاد دانش، نسخه، ۲۰۱۹.
مقایسه بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری

اتحادیه‌های کارگری در کشورهای مختلف بر پایه الگوهای رشد و کاهش، سطوح خشونت و انواع فعالیت‌های سیاسی مقایسه شده‌اند.
چگالی اتحادیه

در زیر مقایسه‌ای از تراکم اتحادیه در بین کشورهای OECD ارائه شده است. توجه داشته باشید که این میزان معمولاً کمتر از میزان پوشش چانه‌زنی جمعی است (برای مثال، فرانسه تراکم اتحادیه‌ها را ۹٪ در سال ۲۰۱۴ گزارش کرد، در حالی که چانه‌زنی جمعی ۹۸٫۵٪ از کارگران را در همان سال پوشش داده است).
| کشور | تراکم اتحادیه (%) | سال |
| --- | --- | --- |
|  استرالیا | ۱۳٫۷ | ۲۰۱۸ |
|  اتریش | ۲۶٫۳ | ۲۰۱۸ |
|  بلژیک | ۵۰٫۳ | ۲۰۱۸ |
|  کانادا | ۲۵٫۹ | ۲۰۱۸ |
|  شیلی | ۱۷٫۷ | ۲۰۱۶ |
|  جمهوری چک | ۱۱٫۵ | ۲۰۱۸ |
|  دانمارک | ۶۶٫۵ | ۲۰۱۸ |
|  استونی | ۴٫۳ | ۲۰۱۸ |
|  فنلاند | ۶۰٫۳ | ۲۰۱۸ |
|  فرانسه | ۸٫۸ | ۲۰۱۸ |
|  آلمان | ۱۶٫۵ | ۲۰۱۸ |
|  یونان | ۲۰٫۲ | ۲۰۱۶ |
|  مجارستان | ۷٫۹ | ۲۰۱۸ |
|  ایسلند | ۹۱٫۸ | ۲۰۱۸ |
|  جمهوری ایرلند | ۲۴٫۱ | ۲۰۱۸ |
|  اسرائیل | ۲۵٫۰ | ۲۰۱۷ |
|  ایتالیا | ۳۴٫۴ | ۲۰۱۸ |
|  ژاپن | ۱۷٫۰ | ۲۰۱۸ |
|  کره جنوبی | ۱۱٫۶ | ۲۰۱۸ |
|  لتونی | ۱۱٫۶ | ۲۰۱۸ |
|  لیتوانی | ۷٫۱ | ۲۰۱۸ |
|  لوکزامبورگ | ۳۱٫۸ | ۲۰۱۸ |
|  مکزیک | ۱۲٫۰ | ۲۰۱۸ |
|  هلند | ۱۶٫۴ | ۲۰۱۸ |
|  نیوزیلند | ۱۸٫۸ | ۲۰۱۸ |
|  نروژ | ۴۹٫۲ | ۲۰۱۸ |
|  لهستان | ۱۲٫۷ | ۲۰۱۶ |
|  پرتغال | ۱۵٫۳ | ۲۰۱۶ |
|  اسلواکی | ۱۰٫۷ | ۲۰۱۶ |
|  اسلوونی | ۲۰٫۴ | ۲۰۱۶ |
|  اسپانیا | ۱۳٫۶ | ۲۰۱۸ |
|  سوئد | ۶۸٫۰ | ۲۰۱۸ |
|   سوئیس | ۱۴٫۹ | ۲۰۱۷ |
|  ترکیه | ۹٫۲ | ۲۰۱۸ |
|  بریتانیا | ۲۳٫۴ | ۲۰۱۸ |
|  ایالات متحده آمریکا | ۱۰٫۱ | ۲۰۱۸ |
رشد و کاهش اتحادیه

در اواسط دهه ۱۹۵۰، میزان ۳۶ درصد از نیروی کار ایالات متحده عضو اتحادیه بودند. در نقطه اوج اتحادیه آمریکا در دهه ۱۹۵۰، تعداد اعضاء اتحادیه در ایالات متحده کمتر از اکثر کشورهای مشابه بود. تا سال ۱۹۸۹، این رقم به حدود ۱۶ درصد کاهش یافته بود، که پایین‌ترین درصد در میان دموکراسی‌های توسعه‌یافته به‌جز فرانسه است. عضویت اتحادیه برای سایر دموکراسی‌های توسعه یافته، در ۱۹۸۶/۸۷ عبارت بودند از:
۹۵ درصد در سوئد و دانمارک.
۸۵ درصد در فنلاند
بیش از ۶۰ درصد در نروژ و اتریش
بیش از ۵۰٪ در استرالیا، ایرلند و بریتانیا.
بیش از ۴۰ درصد در ایتالیا
بیش از ۳۰ درصد در آلمان غربی.
در سال ۱۹۸۷، اتحاد ایالات متحده در اتحادیه ۳۷ امتیاز کمتر از میانگین هفده کشور مورد بررسی بود که از ۱۷ امتیاز کمتر از میانگین در سال ۱۹۷۰ کمتر بود. بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۷، عضویت اتحادیه تنها در سه کشور دیگر کاهش یافت: اتریش با ۳ درصد، ژاپن ۷ درصد، و هلند ۴ درصد. در ایالات متحده، عضویت اتحادیه ۱۴ درصد کاهش یافته بود.
از سال ۱۹۷۱ تا اواخر دهه ۱۹۸۰، ۱۰ درصد کاهش عضویت در اتحادیه در بخش دولتی ایالات متحده و ۴۲ درصد کاهش در عضویت اتحادیه در بخش خصوصی ایالات متحده وجود داشت. برای مقایسه، هیچ کاهشی در عضویت اتحادیه در بخش خصوصی در سوئد مشاهده نشد. در کشورهای دیگر افت به صورت زیر بود:
۲ درصد در کانادا،
۳ درصد در نروژ،
۶ درصد در آلمان غربی،
۷ درصد در سوئیس،
۹ درصد در اتریش،
۱۴ درصد در بریتانیا،
۱۵ درصد در ایتالیا
رشد و کاهش اتحادیه > فرانسه > CGT

کنفدراسیون عمومی کار (CGT) یک مرکز ملی اتحادیه‌های کارگری، اولین از پنج کنفدراسیون اصلی اتحادیه‌های کارگری فرانسه است. تا دهه ۱۹۹۰ ارتباط نزدیکی با حزب کمونیست فرانسه (PCF) داشت.
در ادامه مطلب

باخ، استفان، و همکاران، ویرایش. روابط استخدامی خدمات عمومی در اروپا: تحول، نوسازی یا اینرسی؟ (راتلج، ۲۰۰۵)
بلانکه، توماس. «دستمزد چانه زنی جمعی در دیدگاه مقایسه ای: آلمان، فرانسه، هلند، سوئد و بریتانیا» بولتن روابط کار مقایسه ای (۲۸ ژوئیه ۲۰۰۵)
کمبل؛ جوآن، ویرایش. اتحادیه‌های کارگری اروپا (۱۹۹۲); ۳۱ کشور را به صورت آنلاین پوشش می‌دهد
چونگ، آنتونی و ایان اسکات، ویرایش. حکومتداری و اصلاحات بخش عمومی در آسیا: تغییر پارادایم یا کسب و کار معمول؟ (راتلج، ۲۰۱۲)
گالنسون، والتر، ویرایش.جنبش‌های کارگری مقایسه ای (۱۹۶۸)
لامو، آنا، خاویر جی پرز، و لوجر شوکنشت. «رهبری دستمزد بخش دولتی یا خصوصی؟ یک دیدگاه بین‌المللی»، مجله اقتصاد اسکاندیناوی 114.1 (2012): 228-244. آنلاین
لوسیفورا، کلودیو و دومینیک مورز. شکاف پرداختی بخش دولتی در فرانسه، بریتانیا و ایتالیا. بررسی درآمد و ثروت ۵۲.1 (2006): ۴۳–۵۹.
مارتین، اندرو و همکاران دنیای جدید شجاع کار اروپایی: اتحادیه‌های کارگری اروپا در هزاره (1999) به صورت آنلاین
مونتگومری، دیوید. «اعتصابات در آمریکای قرن نوزدهم»، تاریخ علوم اجتماعی (1980) 4#1 pp. 81-104 در JSTOR، برخی از داده‌های مقایسه ای
موریلو، ماریا ویکتوریا. اتحادیه‌های کارگری، ائتلاف‌های حزبی و اصلاحات بازار در آمریکای لاتین (2001) به صورت آنلاین
سیلویا، استفان جی. برگزاری فروشگاه با هم: روابط صنعتی آلمان در دوران پس از جنگ. انتشارات دانشگاه کرنل (2013)
استورمتال، آدولف. جنبش‌های کارگری تطبیقی: ریشه‌های ایدئولوژیک و توسعه نهادی (۱۹۷۲)
ریگلی، کریس، ویرایش. اتحادیه‌های کارگری بریتانیا، ۱۹۴۵–۱۹۹۵ (انتشارات دانشگاه منچستر، ۱۹۹۷)
یک بنر CGT در تظاهرات سال ۲۰۰۵ در پاریس