stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
المپیک تابستانی ۲۰۲۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یکی از چند گونهٔ نشان‌واره‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ لس آنجلس: یکی از چند گونهٔ نشان‌واره‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ لس آنجلس
مکان: لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
رویدادها: ۳۵ ورزش (مورد انتظار)
افتتاحیه: ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۸ (۴۰ ماه دیگر)
اختتامیه: ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۸
ورزشگاه: ورزشگاه یادبود کولیسیم لس آنجلس (مراسم افتتاحیه)[نیازمند منبع] ورزشگاه سوفای (مراسم اختتامیه)[نیازمند منبع]
تابستانی→ ۲۰۲۴ پاریس۲۰۳۲ بریزبن ←  زمستانی→ ۲۰۲۶ میلانو کورتینا۲۰۳۰ آلپ فرانسه ←  پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۸: تابستانی→ ۲۰۲۴ پاریس۲۰۳۲ بریزبن ←  زمستانی→ ۲۰۲۶ میلانو کورتینا۲۰۳۰ آلپ فرانسه ←  پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۸
بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ که با نام رسمی بازی‌های المپیاد سی و چهارم (Games of the XXXIV Olympiad) شناخته می‌شود، یک رویداد چندورزشی است که از ۲۴ تیر تا ۹ مرداد ۱۴۰۷ (۱۴ تا ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۸) در شهر لس آنجلس ایالات متحده آمریکا که توسط کمیته بین‌المللی المپیک انتخاب شده به افزوده به علاوه دو سایت فرعی در اوکلاهما سیتی برگزار خواهد شد.
لس آنجلس در ابتدا برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پیشنهاد داده بود. با این حال، پس از انصراف های متعدد که تنها لس آنجلس و پاریس را در مناقشه باقی گذاشت، کمیته بین المللی المپیک (IOC) روندی را برای اعطای همزمان بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ به دو نامزد باقی مانده تصویب کرد. پاریس برای بازی‌های ۲۰۲۴ ترجیح داد و لس‌آنجلس با میزبانی در سال ۲۰۲۸ موافقت کرد.
میزبانی لس‌آنجلس رسماً در سیزدهمین نشست IOC در لیما، پرو، در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷ به لس‌آنجلس اعطا شد. این بازی‌ها پنجمین المپیک تابستانی (برای اولین بار از آتلانتا ۱۹۹۶) و نهمین المپیک به طور کلی به میزبانی ایالات متحده خواهد بود. لس‌آنجلس که قبلاً میزبان بازی‌های المپیک تابستانی در سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۸۴ بوده است، سومین شهر میزبان پس از لندن (۱۹۰۸، ۱۹۴۸، ۲۰۱۲) و پاریس (۱۹۰۰،۱۹۲۴، ۲۰۲۴) و اولین شهر غیر اروپایی است که این میزبانی را انجام داده است.
اسکیت‌برد، صخره‌نوردی و موج‌سواری پس از اولین حضور در سال ۲۰۲۰ به عنوان رویدادهای اختیاری، به برنامه رویدادهای "هسته" المپیک تابستانی ارتقا یافته است. بوکس، پنج گانه مدرن و وزنه برداری به دلیل مسائل حاکمیتی به طور موقت حذف شده بودند. پنج‌گانه و وزنه‌برداری مدرن بعداً به دنبال تلاش‌های اصلاحی مجدداً به کار گرفته شدند، و انتظار می‌رفت که اولی از فرمت جدیدی استفاده کند که جایگزین پرش نمایشی با مسابقه با مانع شود، در حالی که تصمیم در مورد بوکس به تعویق افتاد. بازی‌های ۲۰۲۸ اولین فوتبال پرچم و اسکواش را به‌عنوان ورزش‌های اختیاری برگزار می‌کنند که با بازگشت بیسبال/سافت بال، کریکت (برای اولین بار از سال ۱۹۰۰) و چوگان (برای اولین بار از سال ۱۹۰۸) به آن ملحق می‌شود.
روند گزینش

در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۵، کمیته بین المللی المپیک روند نامزدی و پنج شهر نامزد بازی های ۲۰۲۴ را اعلام کرد: بوداپست، هامبورگ، لس آنجلس، پاریس و رم.
بوداپست، هامبورگ و رم در نهایت عقب نشینی کردند و تنها لس آنجلس و پاریس باقی ماندند. 
وضعیت مشابهی پیش از این در طول مناقصه بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ رخ داده بود، زمانی که کراکوف، لویو، اسلو و استکهلم عقب نشینی کردند، که منجر به تصمیم دو طرفه بین پکن، چین و آلماتی، قزاقستان شد و در نهایت پکن برنده را اعلام کرد. در ۳ آوریل ۲۰۱۷، در کنوانسیون IOC در دانمارک، مقامات المپیک با کمیته های پیشنهادی لس آنجلس و پاریس ملاقات کردند تا در مورد امکان نام بردن دو برنده در رقابت برای میزبانی بازی های تابستانی ۲۰۲۴ بحث کنند.
پس از این عقب نشینی ها، هیئت اجرایی IOC در لوزان، سوئیس، در ۹ ژوئن ۲۰۱۷ برای بحث در مورد فرآیندهای مناقصه ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ تشکیل جلسه داد. 
IOC در سال ۲۰۱۷ رسماً پیشنهاد انتخاب شهرهای میزبان ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ را به طور همزمان داد، پیشنهادی که در نشست فوق‌العاده کمیته بین‌المللی المپیک در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در لوزان تصویب شد. IOC فرآیندی را ایجاد کرد که در آن کمیته های مناقصه لس آنجلس و پاریس ۲۰۲۴ و IOC جلساتی را در ژوئیه ۲۰۱۷ برگزار کردند تا تصمیم بگیرند که کدام شهر در هر یک از دو سال میزبانی خواهد کرد.
پس از تصمیم برای اعطای بازی‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۸ به طور همزمان، پاریس برای بازی‌های ۲۰۲۴ به مناسبت صدمین سالگرد بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ ترجیح داده شد. در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۷، IOC با ۱٫۸ میلیارد دلار بودجه اضافی از IOC، لس آنجلس را به عنوان تنها نامزد سال ۲۰۲۸ معرفی کرد،
اجازه می دهد تا پاریس به عنوان میزبان سال ۲۰۲۴ تایید شود. در ۱۱ اوت ۲۰۱۷، شورای شهر لس آنجلس به اتفاق آرا به تایید پیشنهاد داد.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷، لس آنجلس تایید رسمی از کمیسیون ارزیابی IOC دریافت کرد.
در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷، لس آنجلس رسماً پس از رای اتفاق آرا توسط کمیته بین المللی المپیک، جایزه بازی های ۲۰۲۸ را دریافت کرد.IOC پیشنهاد لس آنجلس را به دلیل استفاده از تعداد بی سابقه امکانات موجود و موقت و تکیه کامل به بودجه شرکت ها ستود.
در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۷، لس آنجلس ۲۰۲۸ تأییدیه رسمی ایالت کالیفرنیا را دریافت کرد.
در ۲۹ اوت ۲۰۱۸، مقامات المپیک برای یک بازدید دو روزه وارد شدند که شامل جلساتی با سازمان‌دهندگان محلی و بازدید از جدیدترین مکان‌های شهر بود.
در آن زمان، نظرسنجی های LMU و LA Times بیان کردند که بیش از ۸۸ درصد از آنجلنوها موافق میزبانی شهر بازی های المپیک و پارالمپیک ۲۰۲۸ بودند.
در مارس ۲۰۲۳، نظرسنجی انجام شده توسط دانشگاه سافولک و لس آنجلس تایمز نشان داد که ۵۷ درصد از آنجلنوها معتقدند بازی های المپیک برای شهر خوب است در حالی که ۲۰ درصد فکر می کنند تأثیر منفی خواهد داشت.
| شهر | ملت | رأی |
| --- | --- | --- |
| لس آنجلس |  ایالات متحده آمریکا | به اتفاق آرا |
توسعه و آماده سازی > مکان ها و زیرساخت ها

ورزشگاه یادبود کولیسیم لس آنجلس () و ورزشگاه سوفای () میزبان مراسم، مسابقات دو و میدانی و شنا خواهد بود.
مانند بازی های المپیک تابستانی ۱۹۸۴، بازی های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ در اکثر مکان های اطراف لس آنجلس بزرگ میزبانی خواهد شد. پیشنهاد شهر متکی بر اکثر مکان‌ها و مکان‌هایی بود که قبلاً در دست ساخت بوده یا بدون توجه به بازی‌ها برنامه‌ریزی شده بودند. اکثر مکان‌ها به دسته‌هایی معروف به «پارک‌های ورزشی» تقسیم می‌شوند که در مرکز شهر لس‌آنجلس، دره سن فرناندو، کارسون (در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، دومینگوئز هیلز) و لانگ بیچ واقع شده‌اند. هیچ مکان دائمی جدیدی به طور خاص برای بازی ها ساخته نمی شود. مانند بازی های تابستانی ۱۹۸۴، دهکده المپیک در محوطه دانشگاه UCLA واقع خواهد شد، در حالی که USC دهکده رسانه خواهد بود.
پوشش زنده مسابقات

برزیل – گلوبو گروپ
کانادا – سی‌بی‌سی
چین – سی ام جی
ژاپن – Japan Consortium
کره جنوبی – جی‌تی‌بی‌سی
ایالات متحده آمریکا – ان‌بی‌سی
میانمار
تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ میانمار
نخستین قومی که آثاری از تمدن خود را در برمه به‌جای گذاشتند، مردم پیو و مون بوده‌اند، که در شمال برمه سکونت داشتند. پس از آن‌ها اقوام شان، کارون و کاچین از سرزمین‌های جنوب به مناطق امروزی برمه نفوذ کرده بودند.
در اواخر سده هشتم میلادی در اثر تسلط اقوام شان و کارن در جنوب و مرکز برمه مردم پیو به قسمت‌های شمالی رانده شدند. علت عقب رانده شدن این قوم گسترش سلطه تای بود، که در شمال و شمال شرقی برمه قدرت را در دست داشتند. قوم شان تا سده ۱۳ میلادی؛ در بخش‌هایی از برمه قدرت و حکومت را در دست داشتند، ولی در همین قرن این قوم عمدتاً به تایلند مهاجرت کردند.
در ۱۴۰۴ میلادی یک فرمانده نظامی برمه به نام آناوِرِاهتا به پادشاهی رسید، و دودمان موسوم به پاگان را بنیان‌گذاری کرد. این دودمان حدود دویست سال در برمه حکومت کرد.
در طی جنگ جهانی دوم، ارتش استقلال‌طلب برمه به‌وجود آمد و ارتش مزبور طی ۱۹۴۱ همراه با ارتش ژاپن وارد مناطق جنوبی برمه گردید. پس از یک درگیری سخت در ماه مه ۱۹۴۵ رانگون پایتخت برمه کاملاً به تصرف نیروهای محلی برمه درآمد، ژاپنی‌ها بیرون رانده شدند و چیرگی انگلستان دوباره بر کشور برمه برقرار شد.
کشور برمه که تحت استیلای انگلستان قرار داشت در سال ۱۹۴۸ استقلال خود را به‌دست‌آورد.
به‌طور کلی می‌توان گفت که به علّت اشغال کشور توسط نیروهای نظامی، تسلّط کامل نظامیان بر کشور و اجرای تدابیر شدید امنیتی و حفاظتی، سیاست فرهنگی مشخص و قابل توجهی از سوی دولتمردان کشور اتخاذ نگردیده و فرهنگ و هنر کشور همچنان در حالت سکون و انزواء باقی مانده است.
کشور به لحاظ فرهنگی شدیداً تحت تأثیر کشورهای همسایهٔ خود بر پایهٔ بودیسم است که با مؤلفه‌های محلی نیز آمیخته شده است. تنوع قومی در برمه نقش مهمی در سیاست و تاریخ این کشور داشته و کشور همچنان برای غلبه بر تنش‌های اجتماعی تلاش می‌کند.
نظامیان پس از کودتای سال ۱۹۶۲ توسط ژنرال نی وین که منجر به سرنگونی دولت غیرنظامی نخست‌وزیر او نو شد حاکمیت را در این کشور به دست گرفتند. از آن زمان رهبری برمه تحت کنترل رهبر نظامی شورای صلح و توسعه درآمد. این شرایط تا سال ۲۰۱۱ ادامه داشت، زمانی که شورا به دنبال انتخابات سال ۲۰۱۰ منحل شد مراسم تحلیف ریاست جمهوری دولت غیرنظامی برگزار شد.
مقالهٔ اصلی: شورش‌های ۲۰۱۲ ایالت راخین
آغاز بحران به تجاوز جنسی به یک زن راخین توسط سه فرد روهینگیایی برمی گردد که خشم مردم محلی و مأموران دولتی را برمی‌انگیزد، این ماجرا بهانه‌ای برای افراط طلبان جهت حمله به روستاهای مسلمان‌نشین و آتش زدن منازل آن‌ها شد. این خشونت‌ها درحالی ادامه داشت که رئیس‌جمهور میانمار اعلام کرد که مسلمانان شهروند میانمار نیستند.
در سال ۱۹۸۲ قانون حقوق شهروندی به تصویب رسید که به واسطه این قانون از میان ۱۴۴ قومیت موجود در میانمار ۱۳۵ قومیت حق شهروندی دریافت کردند و ۹ دسته از اقوام اقلیت از حق شهروندی محروم شدند که بزرگ‌ترین این قومیت‌های، قوم روهینگیا است.
دولت میانمار برای رفع اختلافات و مشکلات میان مسلمانان و بوداییان، سیاست کوچ اجباری کل ۶ میلیون مسلمان روهینگیایی را از منطقه آرکان اتخاذ کرده است. البته آمار رسمی جمعیت روهینگیا ۶ میلیون نفر است اما طبق آمار غیررسمی جمعیت این قوم که صد در صد آن‌ها مسلمان هستند به ۸ میلیون نفر می‌رسد. به واسطه این سیاست اتخاذ شده از جانب دولت قریب به ۱۵۰ هزار نفر از مسلمانان آرکان به بنگلادش، ۵۰ هزار نفر به تایلند و ۴۰ هزار نفر به مالزی و تعداد قابل توجهی به دیگر کشورهای آسیایی مهاجرت کردند.
سیاست

در حالی که برمه یکی از مستعمرات بریتانیا بود، امضای موافقتنامه‌ای توسط ژنرال آنگ سان باعث شد که این کشور نهایتاً به استقلال برسد.
در سال ۱۹۷۴ طیّ یک همه‌پرسی ملی، جمهوری سوسیالیستی برمه رسماً تحت طرح‌ریزی قانون اساسی جدید، حیات دوباره یافت.
آنگ سان سو چی، دختر ژنرال سان، از رهبران جنبش استقلال طلبانه برمه، از سال ۱۹۸۸ فعالیت سیاسی خود را در آن کشور آغاز کرد.
در آن سال، برمه دستخوش آشوب سیاسی بود که در سال ۱۹۸۹ به روی کار آمدن ارتش و بازداشت وی منجر شد.
در انتخابات پارلمانی سال ۱۹۹۰، در حالیکه خانم آنگ سان سو چی همچنان در بازداشت بود، جنبش طرفدار دموکراسی به پیروزی چشمگیری در برمه دست یافت. وی به عنوان رهبر لیگ ملی برای دموکراسی برمه، در سال ۱۹۹۰ در انتخابات عمومی برمه پیروز شد ولی رهبران نظامی برمه این انتخابات را باطل اعلام کردند.
راهبان بودایی یکی از عوامل اصلی در تظاهرات سال ۲۰۰۷ علیه رهبران نظامی برمه بودند. پس از وقوع ناآرامی‌های پراکنده در اعتراض به افزایش قیمت سوخت بود که راهبان بودایی بزرگ‌ترین تظاهرات ضد دولتی پس از سال ۱۹۸۸ میلادی را ترتیب دادند که برای چند روز اوضاع را در رانگون، پایتخت و سایر مراکز جمعیتی ملتهب کرد.
دولت عاقبت برای سرکوب ناآرامی‌ها وارد عمل شد. سازمان ملل از کشته شدن ۳۱ نفر در روند سرکوب ناآرامی‌ها خبر داد در حالی که به ادعای راهبان بودایی تعداد واقعی کشته‌شدگان در این عملیات به مراتب بیشتر بوده است.
در پی انتخابات سال ۲۰۱۰، دولتی به ظاهر غیرنظامی اداره امور برمه را در دست گرفته و برخی اصلاحات سیاسی را به اجرا گذاشته که به عنوان مقدمه حرکت به سوی دموکراسی، با استقبال مخالفان داخلی و همچنین کشورهای غربی مواجه شده است.
در پی انتخابات ۲۰۱۵ و پیروزی حزب لیگ ملی برای دموکراسی به رهبری خانم سو چی این حزب اکثریت را در مجلس در مقابل حزب همبستگی و توسعه که مورد حمایت نظامیان است به‌دست‌آورد.
به دلیل مخالفت قانون اساسی برمه با ریاست جمهوری خانم سو چی به دلیل داشتن فرزندانی که تابعیت انگلستان را دارند تین چیاو همراه قدیمی او به عنوان رئیس‌جمهور برمه انتخاب شد.
تقسیمات کشوری

مقالهٔ اصلی: ایالت‌ها و ناحیه‌های میانمار
کشور برمه به هفت ایالت و هفت ناحیه تقسیم شده است. ناحیه‌ها مناطقی هستند که بیشتر ساکنانشان را مردم قوم بامار (قوم اکثریت در برمه) تشکیل می‌دهند. ایالت‌ها در میانمار به‌طور معمول ناحیه‌هایی هستند که منطقه سکونت یک قوم مشخص اقلیت را شامل می‌شوند.
آمارهای جدول زیر مربوط به تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۰۱ است.
ناحیه آیه‌یاروادی
ناحیه باگو
ناحیه تانینتاریی
ناحیه زاگاین
ناحیه ماگوای
ناحیه ماندالی
ناحیه یانگون
ایالت چین
ایالت راخین
ایالت شان
ایالت کاچین
ایالت کایا
ایالت کایین
ایالت مون
جغرافیا

مقالهٔ اصلی: جغرافیای میانمار
میانمار از شمال شرقی با چین، از شرق با لائوس، از جنوب شرقی با تایلند، از غرب با بنگلادش و از شمال غربی با هند مرز مشترک دارد و از جنوب غربی با خلیج بنگال و از جنوب با دریای آندامان محدود می‌شود. یک سوم مرز خارجی میانمار را مرز آبی تشکیل می‌دهد.
میانمار با مساحت ۶۷۶٬۵۸۰ کیلومتر مربع دومین کشور بزرگ آسیای جنوب شرقی است. این کشور ۱۹۰۰ کیلومتر مرز آبی دارد.
سه رشته کوه اصلی در میانمار وجود دارد که هر سه از شمال (هیمالیا) به جنوب کشیده شده‌اند.
در شمال، کوهستان هِنگ‌دوآن مرز میانمار و چین را تشکیل می‌دهد. قله کاکابو رازی، واقع در استان کاچین با ارتفاع ۵۸۸۱ متر بلندترین نقطه میانمار است.
چندین رشته‌کوه در میانمار وجود دارد که کاملاً در داخل خاک این کشور قرار گرفته‌اند، از آن‌جمله: راخینه یوما، تپه‌های شان، و تپه‌های تِناسِریم.
این رشته‌کوه‌ها میانمار را به سه شبکه رودخانه‌ای تقسیم می‌کند به نام‌های ایراوادی، سلوین، و رودهای سیتائونگ. رودخانه ایراوادی که با ۲۱۷۰ کیلومتر طولانی‌ترین رود میانمار است به خلیج مارتابان می‌ریزید. اکثریت جمعیت میانمار در دره ایراوادی سکونت دارد، دره‌ای که بین کوهستان راخینه یوما، و فلات شان واقع شده است.
شهرها

یانگون پایتخت سابق و بزرگ‌ترین شهر میانمار می‌باشد
| شهر | جمعیت |
| --- | --- |
یانگون: ۴٬۴۷۸٬۰۰۰
ماندالای: ۱٬۲۰۸٬۰۰۰
نای پی تاو: ۹۲۵٬۰۰۰
ماولامین: ۴۳۹٬۰۰۰
باگو: ۲۴۴٬۰۰۰
پاتین: ۲۳۷٬۰۰۰
مونیوا: ۱۸۲٬۰۰۰
اقتصاد

این کشور یکی از کشورهای آسیای جنوب شرقی است، متأثر از چند دهه رکود، سو مدیریت و انزواء.
برمه کشوری حاوی منابع غنی است، اما اقتصاد آن کم‌ترین توسعه و پیشرفت را در جهان داراست.
تولید ناخالص ملی برمه ۵۳٫۱۴ میلیارد دلار و متوسط رشد اقتصادی آن ۵٫۵ درصد در سال است که پایین‌ترین رشد اقتصادی ناحیه مکونگ است.
در این میان، اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد و کانادا تحریم‌های اقتصادی سنگینی را علیه برمه تصویب کرده بودند.
مردم

| دین در میانمار (2014 Myanmar Census) | دین در میانمار (2014 Myanmar Census) | دین در میانمار (2014 Myanmar Census) | دین در میانمار (2014 Myanmar Census) | دین در میانمار (2014 Myanmar Census) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بوداییسم | بوداییسم |   | ۸۷٫۹٪ | ۸۷٫۹٪ |
| مسیحیت | مسیحیت |   | ۶٫۲٪ | ۶٫۲٪ |
| اسلام | اسلام |   | ۴٫۳٪ | ۴٫۳٪ |
| Tribal religions | Tribal religions |   | ۰٫۸٪ | ۰٫۸٪ |
| هندویسم | هندویسم |   | ۰٫۵٪ | ۰٫۵٪ |
| Others | Others |   | ۰٫۲٪ | ۰٫۲٪ |
| بدون مذهب | بدون مذهب |   | ۰٫۱٪ | ۰٫۱٪ |
میانمار طبق آخرین آمار به‌دست آمده جمعیتی بالغ بر ۵۴/۳ میلیون نفر برخوردار است.
از این تعداد جمعیت ۳۱/۴ درصد در نواحی شهری زندگی می‌کنند.
مراقبت از سلامت برمه یکی از بدترین کشورهای جهان است. سازمان سلامت جهان رتبه برمه را در جهان ۱۹۰ اعلام کرده است.
مردم > زبان و خط

زبان برمه‌ای زبان مادری و رسمی این کشور، به زبان تبتی و زبان چینی نزدیکی دارد. خط برمه‌ای متشکل از حروفی دایره‌شکل است.
مردم > مذهب

٪ ۸۹ مردم این کشور پیرو آیین بودا هستند، ٪ ۴ مسیحی، ٪ ۴ مسلمان، ۱٪ روح‌باور و ۲ ٪ معتقد به ادیان دیگر هستند.
برخی از مشهورترین بناهای بودایی مانند مدرسه تراوادا (ترواده)، صخره طلایی (Kyaiktiyo Pagoda) و شِوِدگن (Shwedagon Pagoda) در این منطقه قرار دارند.
مردم > تحصیلات

دولت میانمار هیچ‌گونه تلاشی در جهت افزایش نرخ سواد به‌خصوص در مناطق روستایی انجام نداده است. در نتیجه سهم آن دسته از افراد پانزده ساله میانماری که قادر به خواندن و نوشتن می‌باشند از ۶۰٪ در سال ۱۹۶۰ تنها به ۶۶٪ در سال ۱۹۷۰ افزایش یافت.
کلیه دانشگاه‌های کشور توسط دولت نظامی در سال ۱۹۸۸ تعطیل گردید. بدین ترتیب هنوز هیچ‌گونه علامت یا نشانه‌ای که مبنی بر بازگشایی دانشگاه‌های برمه باشد وجود ندارد.
حقوق بشر

سازمان ملل متحد و تعدادی دیگر از سازمان‌ها سازگار و سیستماتیک نقض حقوق بشر را در این کشور گزارش داده‌اند، که از این موارد می‌توان به کودکان کار، قاچاق انسانی و عدم آزادی سخنرانی را نام برد. در سال‌های اخیر، رهبری نظامی و امتیازات بزرگی و دموکراسی فعالانه‌ای را برقرار کرده و به آهستگی قدم به آزادی و داشتن روابط با سازمان ملل متحد گذاشته است.
در سال ۱۹۹۲. قطعنامه ۵۸ شورای حقوق بشر سازمان ملل تصویب کرد که گزارشگر ویژه برای وضعیت میانمار گذاشته شود. خانم یانگی لی. اهل کره جنوبی برای این مأموریت برگزیده شد. از دسامبر ۲۰۱۷ دولت میانمار به یانگی لی اجازه بازدید از میانمار نداد.
یادداشت

↑  Based on the estimated overall population, including both the enumerated and non-enumerated population (51,486,253), and on the assumption that the non-enumerated population in ایالت راخین affiliate with the Islamic faith.
نی وین نخست‌وزیر کشور برمه و جئو ئن لای نخست‌وزیر جمهوری خلق چین در سال ۱۹۶۴

مین آنگ هلینگ رهبر عالی میانمار و سرگئی شویگو وزیر دفاع روسیه


بوئینگ ۷۳۷ در میانمار ایرویز اینترنشنال

یک دختر کایان (Kayan) اهل میانمار با حلقه‌های گردن
مونیوا شوزیگون پایا
تظاهرات ۲۰۲۱ میانمار علیه کودتای نظامی
شلی لونی

شلی لونی (انگلیسی: Shelley Looney؛ زادهٔ ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۷۲) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
اوسمار نونیس

| اوسمار نونیس | اوسمار نونیس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) ایسیدرو کاسانووا، آرژانتین
ملیت: آرژانتینی
اوسمار نونیس (اسپانیایی: Osmar Núñez‎؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۷) بازیگر اهل آرژانتین است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به مجردمانده‌ها و قصه‌های وحشیانه اشاره نمود.
میانگین مکعبی

میانگین مکعبی، (به انگلیسی: Cubic mean) یا میانگین درجه سوم (نوشته شده بصورت  {\bar {x}}_{\mathrm {cubic} }) یک حالت خاص از میانگین تعمیم‌یافته با  p=3 است.
تعریف

برای  n عدد حقیقی  x_{i}\in \mathbb {R}  میانگین مکعبی عبارت است از:
بعنوان مثال میانگین درجه سوم دو عدد بصورت زیر است:
کاربردها

یکی از کاربردهای میانگین درجه سوم در تخمین طول عمر قطعات ماشین‌آلات می باشد.
همچنین کاربرد دیگر میانگین درجه سوم در اندازه‌گیری پتانسیل محلی انرژی بادی است.
نیکولای اولینین

نیکولای اولینین (روسی: Николай Игоревич Олюнин؛ زادهٔ october ۲۳, ۱۹۹۱&#۱۶۰;(۱۹۹۱-۱۰-۲۳) (۳۳ سال)) ورزشکار اسنوبردسواری اهل روسیه است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
لی هو-سوک

لی هو-سوک (کره‌ای: 이호석؛ زادهٔ ۲۵ ژوئن ۱۹۸۶) اسکیت‌باز سرعت اهل کره جنوبی است.
هوگو ایکیتیکه

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 هوگو اکیتیکه - ۲۰۲۳:  هوگو اکیتیکه - ۲۰۲۳
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Hugo Ekitike
زادروز:  ۱۹ ژوئن ۲۰۰۴ ‏(۲۰ سال)
زادگاه:  رنس، فرانسه
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پاریس سنت ژرمن
شمارهٔ پیراهن:  10
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۱۳:  Cormontreuil FC
۲۰۱۳–۲۰۱۹:  رنس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  رنس |  ۱۵ |  (۶) |
| ۲۰۲۰– |  رنس |  ۲۶ |  (۱۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۲۱– |  زیر ۲۰ سال فرانسه |  ۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۲۵, ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۲۵, ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲
هوگو اکیتیکه (انگلیسی: Hugo Ekitike؛ زادهٔ ۲۰ ژوئن ۲۰۰۲ (age 19)) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
مارک-آندره فلوری

مارک-آندره فلوری (فرانسوی: Marc-André Fleury‎؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۸۴) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جام استنلی شده‌است.
نبرد فراض

نبرد فراض (به عربی: موقعة الفراض) یکی از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین روم، ایران و اعراب مسیحی در یک‌ طرف و اعراب مسلمان در طرف دیگر به وقوع پیوسته‌است؛ گفته می‌شود این جنگ در ماه ذیقعده سال ۱۲ هجری قمری برابر با ۶۳۴ میلادی به فرماندهی خالد بن ولید رخ داده‌است. خالد در ماه رمضان به سوی ناحیهٔ شام، عراق و «جزیره» حرکت کرد، رومیان از این تحرک خالد و ورود وی به «الفراض» باخبر و خشمگین شدند، رومی‌ها از همسایگان پارسی خود درخواست کمک نمودند، همچنین اعراب مسیحی «تغلب»، «ایاد» و «نمر» به یاری رومی‌ها شتافتند و در ساحل رود فرات گرد آمدند، قوای روم، پارس و هم‌پیمان‌هایشان از اعراب به خالد پیغام دادند که برای جنگ دو راه پیش رو دارد، یا از رودخانه فرات عبور کند و به سوی آن‌ها برود، یا اجازه دهند لشکریان پارس به سوی آن‌ها بروند،  که خالد با ذکر عدم رعایت پیمان های جنگی از طرف پارسیان و رومیان که در جنگ پل نیز اتفاق افتاد به لشکریان دشمن پیغام داد شما از رودخانه عبور کنید در اینجا جنگی خونین مابین قوای روم، سپاهیان ایران و اعراب مسیحی که به رومیان کمک می‌کردند از یک طرف و خالد بن ولید از طرف دیگر درگرفت که باز مسلمانان قاطعانه فاتح شدند.
در مورد این جنگ طبری
می‌نویسد: کشته شدگان پارسیان و رومیان از صد هزار نفر تجاوز کرده‌است، خالد پس از جنگ ۱۵ روز در «فراض» ماند، در ۲۵ ذیقعده به طرف حیره حرکت کرد.
اما «مستر مویر» در کتاب (الخلافه) چاپ ۱۹۴۲ هنگام ذکر نبرد فراض در صفحهٔ ۶۱ عدد کشته شدگان رد می‌کند، و می‌گوید که این شمار عدد قابل تصدیق نیست، گرچه تعداد نیروهای پارسیان و رومیان و اعراب مسیحی زیاد بودند، بعضی مورخین عرب نوشته‌اند که پارسیان و رومیان با سپاهی بزرگ با خالد وارد جنگ شدند، اما هیچ‌کدام از آنان عدد افراد این سپاه را ذکر نکرده اند. اما نوشته‌اند که قوای دشمن از ۳ سپاه تشکیل می‌شده‌است: سپاه پارسیان، رومیان و اعراب مسیحی؛ لذا گفته‌اند که تعداد کشته شدگان زیاد بوده‌است. بنابراین طبری نوشته‌است که تعداد کشته شدگان از ۱۰۰ هزار نفر تجاوز کرده بوده‌است. در این باره قعقاع بن عمرو در مورد پیروزی مسلمانان در (موقعهٔ الفراض) سروده أست:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  لَقیَنا بالفراض جُمُوع روم  |  |  وَفُرس غَمها طُول اَلسَلام |
|  بدنا جَمعُهُم لَمَا اَلتَقیَنا  |  |  وبیتنا بجمع بَنی رزام |
|  فَما فتئت جُنود السلم حَتی  |  |  رَأینا اَلقَومُ کَالغَنم السوام |
اولگ بوشوف

اولگ بوشوف (روسی: Олег Фелевич Божьев؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۶۱) اسکیت‌باز سرعت اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است.
باشگاه فوتبال شالکه ۰۴

Football club
باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ (به آلمانی: FC Schalke 04) باشگاه فوتبال آلمانی است که در گلزن‌کیرشن قرار دارد. این تیم در حال‌حاضر در بوندس‌لیگا رقابت می‌کند و تاکنون هفت بار قهرمان بوندس‌لیگا شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۰۴ تأسیس شده و علت قرارگیری عدد ۰۴ در انتهای نام تیم نیز به‌خاطر این تاریخ است.
شالکه ۰۴ یکی از پر هوادارترین تیم‌های فوتبال در آلمان است؛ هرچند این تیم بین سال‌های ۱۹۳۰ تا اوایل ۱۹۴۰ افتخارات مهمی کسب کرده‌است ولی هواداران متعصب بسیاری دارد و تلاش خود را برای کسب جام کرده‌است. شالکه در بوندسلیگا ، در بالاترین سطح فوتبال آلمان سابقه حضور دارد. شالکه با  ۱۵۸,۰۰۰ عضو, دومین باشگاه در آلمان و سومین باشگاه در جهان پس از بنفیکا و بایرن مونیخ است. این باشگاه همچنین در سایر ورزش‌ها مانند: دو و میدانی، تنیس روی میز، بسکتبال، هندبال، ورزش‌های زمستانی و ورزش الکترونیک نیز فعالیت دارد.
این تیم تاکنون ۷ بار قهرمان آلمان، ۵ بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلمان، یک بار قهرمان سوپر جام فوتبال آلمان و ۱ بار هم قهرمان لیگ اروپا شده‌است.
از سال ۲۰۰۱ به بعد فلتینس آرنا ورزشگاه خانگی این باشگاه شد و این تیم تمام بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌دهد. شالکه رقابت دیرینه با تیم فوتبال بروسیا دورتموند دارد و از بازی این دو تیم به عنوان رور دربی یاد می‌کنند که مهم‌ترین دربی فوتبال آلمان به‌شمار می‌رود. 
باشگاه شالکه ۰۴ با درآمد ۱۹۸ میلیون یورو در سال، در ردهٔ دوازدهم پر درآمدترین باشگاه‌های فوتبال قرار دارد. همچنین این باشگاه با ارزشی معادل ۴۴۶ میلیون یورو با ۱۶ درصد افزایش نسبت به سال قبل، در رتبهٔ دوازدهم ارزشمندترین باشگاه‌های فوتبال جهان از دیدگاه مجلهٔ اقتصادی فوربز قرار دارد.
از بازیکنانی که در شالکه پرورش یافته یا در این تیم حضور داشته اند میتوان به لئون گورتسکا، مانوئل نویر و ژوئل متیپ اشاره کرد.
افتخارات

بوندس لیگا آلمان
قهرمانی (۷)
۱۹۳۴ ، ۱۹۳۵ ، ۱۹۳۷ ، ۱۹۳۹ ، ۱۹۴۰ ، ۱۹۴۲ ، ۱۹۵۸
جام حذفی آلمان
قهرمانی (۵)
۱۹۳۷ ، ۱۹۷۲ ، ۲۰۰۱ ، ۲۰۰۲ ، ۲۰۱۱
سوپر جام آلمان
قهرمانی (۱)
۲۰۱۱
لیگ اروپا
قهرمانی (۱)
۱۹۹۷
بازیکنان > بازیکنان فعلی

تا تاریخ ۳۱ ژانویه ۲۰۲۲
رن زیوی

رن زیوی (انگلیسی: Ren Ziwei؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۹۷) اسکیت‌باز سرعت، و اسکیت‌باز سرعت، اهل چین است.
میلواکی، اورگن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اورگن, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| میلواکی، اورگن Milwaukie, Oregon | میلواکی، اورگن Milwaukie, Oregon |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام مستعار: The Dogwood City of the West: نام مستعار: The Dogwood City of the West
شعار(ها): great place to live, work, and play: شعار(ها): great place to live, work, and play
موقعیت در ایالت اورگن: موقعیت در ایالت اورگن
ایالت:  اورگن
شهرستان: کلکمس
تاریخ شهر شدن: ۱۹۰۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: Jeremy Ferguson
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۲٫۶ کیلومتر مربع (۴٫۸۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۲٫۵ کیلومتر مربع (۴٫۸۲ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۸ کیلومتر مربع (۰٫۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳ متر (۴۳ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۲۰٬۲۹۱
 • تراکم: ۱۶۲۵٫۴/کیلومتر مربع (۴٬۲۰۹٫۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۸- (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۷- (PDT)
زیپ‌کد: ۹۷۲۲۲, ۹۷۲۶۷, ۹۷۲۶۹
کد(های) منطقه: ۵۰۳, ۹۷۱
FIPS code: ۴۱-۴۸۶۵۰
GNIS feature ID: ۱۱۶۶۶۸۲
وبگاه: www.cityofmilwaukie.org
میلواکی (به انگلیسی: Milwaukie) شهری در شهرستان کلکمس ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۲۰٬۲۹۱ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۵۴ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
جک داگلاس (بازیکن هاکی روی یخ)

| جک داگلاس | جک داگلاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۴ آوریل ۱۹۳۰
درگذشت: ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۰۳
ملیت: کانادا
جک داگلاس (انگلیسی: Jack Douglas; ۲۴ آوریل ۱۹۳۰ – ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۰۳) بازیکن هاکی روی یخ اهل کانادا بود.
آنا هاسلبوری

آنا هاسلبوری (انگلیسی: Anna Hasselborg؛ زادهٔ ۵ مهٔ ۱۹۸۹) ورزشکار کرلینگ اهل سوئد است.
باشگاه فوتبال نیکائو سوکاتاک

Football club
باشگاه فوتبال نیکائو سوکاتاک یک باشگاه فوتبال واقع در نیکائو، راروتونگا، جزایر کوک است. این تیم در حال حاضر در لیگ برتر جزایر کوک، سطح برتر فوتبال در جزایر کوک بازی می‌کند.
عنوان‌ها

لیگ برتر جزایر کوک: ۷ قهرمانی
جام حذفی جزایر کوک: ۱۲ قهرمانی