stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
صفی‌الدین ارموی
فعالیت‌ها و تأثیرات

ارموی از جهات مختلف تأثیرات ماندگاری بر هنر موسیقی و خوشنویسی ایران گذاشت؛ نخست شاگردانی که در خط و موسیقی ترتیب کرد و برخی از آن‌ها سرآمد این هنرها شدند، دوم رساله‌های مهمی که در زمینهٔ موسیقی نوشت، سوم سازهایی که با دخل و تصرف در سازهای قدیمی ابداع کرد، چهارم نظریاتی که در زمینهٔ تئوری موسیقی ابداع کرد یا بر نظرات قدما افزود و دست آخر استفاده از روشی نظام‌مند برای ثبت و ضبط موسیقی به شکل مکتوب.
فعالیت‌ها و تأثیرات > مکتب منتظمیه

مقالهٔ اصلی: مکتب منتظمیه
نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۳ میلادی توسط برخی از محققان، «مهم‌ترین دوره در تاریخ موسیقی ایرانی و عربی» نام گرفته‌است. صفی‌الدین که در این زمان در بغداد می‌زیست سبکی از توصیف نظری موسیقی را ارائه کرد که بعدها به «مکتب منتظمیه» معروف شد. مکتب منتظمیه نامی است که به گروهی از نظریه‌پردازان موسیقی این دوره داده می‌شود؛ عبدالقادر مراغی و قطب‌الدین شیرازی از دیگر نظریه‌پردازان این مکتب بوده‌اند. اصطلاح مکتب منتظمیه در منابع کهن شرقی (عربی، ترکی یا فارسی) دیده نمی‌شود بلکه ترجمه‌ای است بر عبارت Systematist School که توسط محققان غربی برای نامیدن این مکتب به کار می‌رفته‌است.
مکتب منتظمیه تعریفی از یک گام موسیقی مبتنی بر نظام کوک خالص ارائه کرد که تمام فواصل موسیقایی رایج در موسیقی جهان اسلام را در خود داشت و «خالص‌ترین گام در زمان خودش بود». مهم‌ترین خصوصیت مکتب منتظمیه که آن را از نظریه‌های پیش از آن متمایز می‌کند آن است که در آن هر اکتاو به هفده فاصله شده‌است. این مکتب همچنین فواصل موسیقایی را از طریق نظریهٔ ادوار (رویکردی نظری به موسیقی که در آن گام‌های موسیقی به صورت دوایری شرح داده می‌شدند و فواصل هر یک از درجات یا «ابعاد» آن‌ها به روش ریاضی محاسبه و شرح داده می‌شد) توصیف کرد. سایر ویژگی‌های مکتب منتظمیه عبارتند از: توجه به مفهوم «ایقاع» (ریتم) که در سنت پیشین مورد توجه نبود، توجه به ویژگی‌های آکوستیک ساز (در چارچوب ابعاد و ادوار) و ابداع مفاهیم و واژگانی نوین (نظیر «دور»، «شد» و «مقام») یا ارائهٔ تعریف جدیدی از واژگان موجود (نظیر «شعبه») برای توصیف نظری موسیقی. در این مکتب، هر گام موسیقی شامل ۱۷ پرده بود که فواصل آن در اصل با روشی که در موسیقی یونانی ریشه داشت (و توسط فیثاغورث تعریف شده بود) محاسبه می‌شدند جز آن که فواصل دیگری (که در محاسبات فیثاغورث نبود و مختص موسیقی اسلامی-ایرانی است) نیز در این روش محاسبه و تعدیل می‌شدند.
فعالیت‌ها و تأثیرات > شاگردان

صفی‌الدین در بغداد شاگردانی در خوشنویسی و موسیقی تربیت کرد. برخی از شاگردان وی در دورهٔ خلافت عباسی عبارتند از: شمس‌الدین احمد بن یحیی سهروردی (درگذشتهٔ ۷۴۱ قمری) که شاگرد یاقوت مستعصمی نیز بود، علی ستایی (سه‌تایی) که نوازندهٔ نوعی سه‌تار بود، حسن زامر که نی می‌نواخت، زیتون که مشخص نیست در چه زمینه‌ای تخصص داشت، و لُحاظ که زنی خواننده بود. خود یاقوت مستعصمی نیز در خوشنویسی شاگرد صفی‌الدین بود. شاگردان وی در دورهٔ حکومت هلاکو نیز عبارت بودند از بهاءالدین محمد جوینی، شرف‌الدین هارون جوینی و حسام‌الدین قتلغ بوغا. جمال‌الدین واسطی (زادهٔ ۶۶۱ قمری) و نظام‌الدین بن حاکم (درگذشتهٔ حدود ۷۶۰ قمری) نیز از شاگردان صفی‌الدین برشمرده شده‌اند. این دو، در گسترش نظریات صفی‌الدین به ایران، عراق، سوریه و مصر نقش داشتند.
فعالیت‌ها و تأثیرات > سازها

چنان‌که پیشتر ذکر شد، ارموی دو ساز به نام‌های مغنی و نزهه ابداع کرد.
نزهه در حقیقت حاصل ترکیب سازهای چنگ و قانون بود. تنهٔ آن به شکل مربع مستطیل، از چوب بید سرخ ساخته می‌شد و دو خرک و ۸۱ تار داشت که در دسته‌های سه‌تایی با هم کوک می‌شدند. نام این ساز در رساله‌های درة التاج لغرة الدباج و نفائس الفنون فی عرائس العیون نیز آمده‌است. (در کنزالتحف تعداد سیم‌های این ساز ۱۰۸ ذکر شده‌است.)
مغنی در حقیقت ترکیبی بود از سازهای قانون، رباب و نزهه. در کتاب کنز التحف آمده که ارموی این ساز را در بازگشت از سفری به اصفهان ابداع کرد. تا پیش از زمان او، ساز رباب ساز مخصوص مردم اصفهان و فارس بود و قانون نیز در عراق متداول بود. مغنی از چوب درخت زردآلو ساخته می‌شد، کاسه‌اش از رباب بزرگتر و پهن‌تر بود و دسته‌اش شکل مثلث داشت. درازا و پهنای کاسه در حدود یک وجب و نیم و عمق آن در حدود چهار انگشت بود. درون کاسهٔ ساز را با مخلوطی از سریش و خردهٔ شیشه پر می‌کردند و روی آن پردهٔ نازکی می‌کشیدند. این ساز ۳۳ تار داشت.
آثار

از ارموی چند رساله به جای مانده‌است و اطلاعاتی نیز راجع به چند قطعهٔ موسیقی از ساخته‌های او در دسترس است.
آثار > الأدوار فی الموسیقی

مقالهٔ اصلی: الأدوار
یکی از آثار سرشناس صفی‌الدین، الأدوار فی الموسیقی است که با نام کوتاه‌شدهٔ الأدوار نیز شناخته می‌شود. در این کتاب، صفی‌الدین به بررسی موسیقی ایران از نظر تئوری موسیقی پرداخته و خصوصیاتی از قبیل پرده‌ها و نغمات را در چارچوب نظریهٔ ادوار شرح داده‌است. وی همچنین نحوهٔ کوک‌کردن سازهایی مثل بربط را تشریح کرده‌است. بعد از نوشته‌های ابن سینا در مورد موسیقی در کتاب شفا، الأدوار قدیمی‌ترین کتاب موجود دربارهٔ نظریهٔ علمی موسیقی ایرانی است. این رساله همچنین سندی است بر به کار گرفتن سیم پنجم در ساز عود در زمان ارموی که در زمان ابن سینا رایج نبود. دیگر جنبه‌های نوین رسالهٔ الأدوار عبارتند از استفاده از الفبای ابجد برای توصیف دقیق فواصل هفده‌گانه در گام موسیقی ایرانی-اسلامی، توضیح دقیق دوازده مقام موسیقی و توصیف دقیق وزن در موسیقی رایج آن زمان.
این رساله در ۱۵ فصل نگارش شده و بسیار موجز است. عبدالقادر مراغی در آثارش به «شارحان ادوار» اشاره می‌کند که نشان می‌دهد این اثر بلافاصله پس از نگارشش مورد توجه بسیار بوده و توسط موسیقی‌دانان بعدی مورد شرح و توضیح بوده‌است. از جمله ترجمه‌ها و شرح‌های قدیمی که به فارسی بر این اثر نوشته شده می‌توان به شرح شهاب‌الدین صیرفی، ترجمه و شرح و تفسیر ابواسحاق اینجو، شرح نصرالله قاینی، شرح عبدالقادر مراغه‌ای به فارسی (به نام «زبدة الأدوار») که بعداً در تکمیل مطالب آن کتابی به نام «زواید الفواید» نیز نگاشت، شرح لطف‌الله سمرقندی و ترجمهٔ فارسی توسط شخصی به نام محمد اسماعیل اهل اصفهان که به دستور میرزا آقاخان نوری انجام شده اشاره کرد.
آثار > الرساله الشرفیه

مقالهٔ اصلی: رساله شرفیه
دومین کتاب مشهور صفی‌الدین، رسالهٔ شرفیه است. او این کتاب را حدود سال ۶۶۵ قمری (معادل ۱۲۶۷ میلادی) نوشت و به شاگردش شرف‌الدین هارون جوینی اهدا کرد. صفی‌الدین از طریق خاندان جوینی با نصیرالدین طوسی آشنایی داشت و احتمال می‌رود که طوسی علاقهٔ او را به علوم یونانی برانگیخته باشد؛ چنان‌که در الأدوار صفی‌الدین تحت تأثیر علم موسیقی یونانی نبود، اما در رسالهٔ شرفیه این تأثیر وجود دارد. این احتمال هم وجود دارد که صفی‌الدین کتاب دومش را تحت تأثیر آثار فارابی (به خصوص موسیقی کبیر) نوشته باشد.
رسالهٔ شرفیه از الأدوار مفصل‌تر و متشکل از پنج مقاله است. از جمله کسانی که این رساله را ترجمه کرده یا شرح داده‌اند می‌توان به کارا دو وو اشاره کرد که این رساله را به‌طور خلاصه به زبان فرانسوی ترجمه کرد. همچنین رودولف درلانژه که در سال ۱۹۳۷ ترجمهٔ کاملی از آن را به فرانسوی به چاپ رساند و قطب‌الدین شیرازی رسالهٔ درة التاج لغرة الدباج را عملاً در شرح رسالهٔ شرفیه نگاشته‌است. یکی از ویژگی‌های رسالهٔ شرفیه استفادهٔ همزمان از «افاعیل» و «اتانین» برای ساختار ضرب‌آهنگ قطعات موسیقی است. در آثار پیش از آن، نظیر آثار فارابی، فقط از اتانین برای توصیف ضرب موسیقی استفاده و از افاعیل تنها برای عروض (وزن شعر) استفاده می‌شد.
آثار > سایر آثار مکتوب

سایر رساله‌های ارموی که در منابع مختلف ذکر شده‌اند عبارتند از:
کتاب الکافی من الشافی فی علوم العروض و القوافی؛
رسالة ایقاع (رسالهٔ ریتم یا وزن) که به فارسی نوشته شده بود؛
فائدة فی العلم الموسیقی.
برخی مورد اول را دو کتاب مجزا دانسته‌اند؛ یکی با نام الکافی من الشافی (که نسخه‌ای از آن در کتابخانهٔ عمومی دمشق است) و دیگری با نام العروض و القوافی و البدیع که هنری جورج فارمر به وجود نسخه‌ای از آن در کتابخانه بادلین اشاره کرده‌است. همچنین بنا بر یک روایت، شکرالله احمد اوغلی رسالهٔ ایقاع ارموی را که به زبان فارسی نوشته بود، بعداً، در اوایل قرن نهم قمری به زبان ترکی ترجمه کرد و در یکی از کتاب‌های خودش به صورت یک فصل مجزا قرار داد. اما رئوف یکتا بی این فصل کتاب را حاصل تحقیقات خود احمد اوغلی دانسته‌است و محمدتقی دانش‌پژوه نیز آن را متأثر از رسالهٔ بهجت الروح (که احتمالاً در حدود دوران صفویه نگارش شده) می‌داند.
از رسالهٔ فائدة فی العلم الموسیقی نسخه‌ای در کتابخانهٔ اهمالیگه هرزوگلیکه  در شهر گوتای آلمان به شمارهٔ ۱۳۵۰ وجود دارد.
به جز این رساله‌ها، محمدتقی دانش‌پژوه چند رسالهٔ دیگر هم به ارموی منصوب کرده که البته مورد اتفاق نظر اکثر محققان نیست: دائرة البحور و الألحان (الأوزان)، شرح دائرة الأصل الأول (الرسات) و المیزان فی علم الأدوار و الأوزان.
آثار > آثار موسیقی

آثار موسیقیِ بر جا مانده از صفی‌الدین به سه دسته تقسیم می‌شوند: صوت، قول و نوبه. صوت‌ها (که دو نمونهٔ از آن‌ها در پایان رسالهٔ الأدوار آمده‌است) قطعه‌هایی کوتاهند. قول‌ها، قطعات مفصل‌تری‌اند. قطب‌الدین شیرازی در درة التاج یک نمونه از قول‌های منسوب به صفی‌الدین را آورده‌است. هر قول شامل چند بخش به نام «نوبه» می‌شود. اجرای نوبه در زمان صفی‌الدین بسیار طرفدار داشته‌است. بنا به یک روایت، صفی‌الدین بیش از ۱۳۰ نوبه ساخته بود که برخی از این نوبه‌ها را بعداً کُتَیله (موسیقی‌دان معروف حوالی ۷۳۰ قمری) در ماردین و قاهره اجرا کرد.
متن ترانهٔ برخی از آثار موسیقی صفی‌الدین توسط ابن فضل‌الله عمری نقل شده‌اند و به مقامی که هر قطعه در آن اجرا می‌شده نیز اشاره شده‌است.
نقد

اگر چه صفی‌الدین در دوره‌ای می‌زیست که زبان فارسی در حال گسترش بود (چنان‌که ادبای پیش از او و هم دورهٔ او نظیر امام محمد غزالی، مولوی و سعدی آثار شاخصی به فارسی نگاشته بودند) اما از آنجا که وی بیشتر عمرش را در بغداد گذراند آثارش را نیز به زبان عربی نگاشت. اهمیت این آثار و تأثیری که ارموی بر موسیقی داشته چنان است که وی را در کنار فارابی و عبدالقادر مراغه‌ای به عنوان یکی از سه موسیقی‌دان بزرگ ایران و عالم اسلام دانسته‌اند. قطب‌الدین شیرازی که در رسالهٔ درة التاج لغرة الدباج از ارموی با احترام کامل یاد کرده‌است نظریات او را برتر از نظریات پیشینیانش همچون فارابی دانسته‌است. عبدالقادر مراغه‌ای نیز از ارموی با احترام بسیار یاد کرده و حتی آنجا که نظریات ارموی را اشتباه دانسته، کماکان به استادی ارموی اشاره کرده‌است. رافائل کیزوتر نیز اهمیت آثار ارموی را چنان دانسته که به وی لقب «زارلینوی خاور» داده‌است (اشاره به نام جوزفو زارلینو، نظریه‌پرداز موسیقی و آهنگ‌ساز اهل جمهوری ونیز در دورهٔ رنسانس).
رساله‌های صفی‌الدین در علم موسیقی مورد احترام و تقلید هنرمندان ایرانی و سایر ممالک اسلامی بوده‌است، چنان‌که ابن صیقل (ادیب و لغت‌شناس مشهور، درگذشتهٔ ۷۰۱ ه‍.ق) از او با القابی همچون «الصدر الکبیر»، «عالم فاضل» و «علامه» یاد کرده‌است. بیشتر مؤلفان بر این باورند که رساله‌های شرفیه و الأدوار صفی‌الدین منجر به بروز انقلابی بزرگ در موسیقی در سراسر عالم شده‌است تا جایی که ژوزف یکتابیک موسیقی‌شناس نامی ترک در دائرةالمعارف لاوینیاک دربارهٔ صفی الدین ارموی چنین می‌نویسد: «بالاخره موسیقی‌شناس ترک، صفی‌الدین ارموی نام داشته و به روزگار خلافت مستعصم خلیفه عباسی در نیمه دوم قرن هفتم می‌زیسته و توانست دوره ثابت و لاتغییر سابق را به پایان آورد.»
به عقیدهٔ نویباور، نقش ارموی در تألیف الأدوار جای نقد دارد. از آنجا که صفی‌الدین در زمان نگاشتن این رساله تنها حدود ۲۰ سال سن داشته و با توجه به ماهیت این رساله که بیشتر توصیفی است و در آن به نظریات شخصی مؤلف اشاره نشده‌است، مشخص نیست که چقدر از این رساله زاییدهٔ نظریه‌پردازی خود صفی‌الدین است. آنچه مشخص است آن است که صفی‌الدین در زمان نگارش این رساله در کتابخانهٔ مستعصم عباسی صاحب منصب بوده و به کتاب‌های بسیاری دسترسی داشته‌است.
بین نگارش الأدوار و رسالهٔ شرفیه حدود ۳۰ سال فاصله است و رسالهٔ شرفیه از بعضی جهات مبسوط‌تر از الأدوار است اما با این حال کمتر از آن مورد توجه بوده‌است. به عقیدهٔ برخی از نظریه‌پردازان معاصر از جمله تقی بینش و محسن محمدی، این رساله مهم‌ترین اثر ارموی است و شایسته‌است که ارموی بابت آن شناخته بشود تا بابت الأدوار. محتوای این دو رساله نیز از بعضی جهات (نحوهٔ تشریح ادوار یا موضوعات مربوط به اسباب ملایمت و تنافر) با هم متفاوت است که این تفاوت ناشی از آن دانسته می‌شود که رسالهٔ شرفیه ریشه در مکتب منتظمیه دارد و از آثار فارابی و ابن سینا ریشه می‌گیرد ولی رسالهٔ الأدوار اثری مستقل‌تر است و نظریه‌های نوآورانه‌ای دارد. همچنین، تعریفی که ارموی در این رساله از مفهوم نغمه (صوت) ارائه می‌کند نیز، در تناقض با تعریفی است که در الأدوار آمده‌است.
بزرگداشت

بر اساس مصوبه شورای عالی فرهنگ عمومی، در گاه‌شمار ایران ۶ بهمن مصادف با مرگ ارموی، روز «آواها و نواهای ایرانی» نام گرفته‌است.
یادداشت

↑  این افزایش مقرری به نقل از خود صفی‌الدین است، در گفتگویی که با عزالدین اربیلی (تاریخ‌نگار درگذشتهٔ ۷۲۶ قمری) در سال ۶۸۹ قمری در تبریز داشت.
↑  جای تعجب دارد که عبدالقادر مراغی که رساله‌ای مفصل در شرح الأدوار صفی‌الدین نوشته و در آن به ساز مغنی نیز اشارهٔ مبسوطی کرده، چیزی راجع به اختراع این ساز توسط صفی‌الدین ننوشته‌است.
↑  نظریه الوقف
↑  یا حسن زاهر
↑  در منابع عربی نامش به صورت حسام الدین قطلغ بوغا نیز آمده‌است
↑  Ehemalige Herzogliche
↑  در متن منبع اسم به صورت Kutayla آمده‌است؛ نام کامل این خواننده کتیله بن قرانغان است.
نقاشی از ساز عود توسط صفی‌الدین ارموی در رسالهٔ الأدوار
صفحه‌ای از رسالهٔ شرفیه صفی‌الدین ارموی
صفحهٔ اول نسخهٔ خطی موجود از رسالهٔ شرفیه در کتابخانه دانشگاه ییل. تاریخ کتابت این نسخه ۶۶۶ ه‍.ق است و احتمالاً دست کم بخشی از آن توسط خود ارموی کتابت شده‌است.
خالدآباد (ارومیه)

| خالدآباد | خالدآباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۴۳′۴۴″ شمالی ۴۵°۵′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۲۸۸۹°شمالی ۴۵٫۰۸۶۶۷°شرقی﻿ / 37.72889; 45.08667: مختصات: ۳۷°۴۳′۴۴″ شمالی ۴۵°۵′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۷۲۸۸۹°شمالی ۴۵٫۰۸۶۶۷°شرقی﻿ / 37.72889; 45.08667
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش نازلو
دهستان: نازلوی شمالی
جمعیت: ۲۳۸ نفر (سرشماری ۹۵)
خالدآباد، روستایی از توابع بخش نازلو و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی در ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان نازلوی شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۹۶ نفر (۹۷ خانوار)
بوده است.
گرفتون، چشر

منطقه مسکونی در England
| گرفتون، چشر | گرفتون، چشر |
| --- | --- |
 Red track by Grafton Hall:  Red track by Grafton Hall
گرفتون، چشرگرفتون، چشر نمایش داده شده در: گرفتون، چشرگرفتون، چشر نمایش داده شده در
جمعیت: ۳ (۲۰۰۱)
مرجع شبکه OS: SJ4451 
محله مدنی: تیلستون
مناطق انگلستان: چشر غربی و چستر
شهرستان تشریفاتی: چشر
ناحیه: شمال غربی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: MALPAS
کدپستی منطقه: SY14
کد تلفن: ۰۱۸۲۹
آمبولانس: North West
 :  
مجلس انگلستان: Eddisbury
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۳°۰۳′۲۵″شمالی ۲°۴۹′۴۱″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۰۵۷°شمالی ۲٫۸۲۸°غربی﻿ / 53.057; -2.828:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان  ۵۳°۰۳′۲۵″شمالی ۲°۴۹′۴۱″غربی﻿ / ﻿۵۳٫۰۵۷°شمالی ۲٫۸۲۸°غربی﻿ / 53.057; -2.828
گرفتون (به انگلیسی: Grafton) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در چشر غربی و چستر واقع شده‌است. گرفتون ۳ نفر جمعیت دارد.
دارمشتادیم

دارمشتادیوم (به انگلیسی: Darmstadtium) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است. نشانه کوتاه آن Ds و عدد اتمی آن ۱۱۰ است. نام آن از شهر دارمشتات در آلمان گرفته شده‌است.
خواص فیزیکی عنصر دارمشتادیوم (Uun)

عدد اتمی: ۱۱۰
جرم اتمی: ۲۸۲
حالت استاندارد: احتمالاً جامد
رنگ: نامعلوم
نام گروه: ۱۰
دوره تناوبی :۷
گاموسور

| گاموسور محدودهٔ زمانی: تریاس پیشین, ۲۴۸ تا ۲۴۷٫۲ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   | گاموسور محدودهٔ زمانی: تریاس پیشین, ۲۴۸ تا ۲۴۷٫۲ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
گاموسور(نام علمی: Gamosaurus) نام یک سرده از رده خزندگان است.
گار دو لست (متروی پاریس)

گار دو لست (فرانسوی: Gare de l'Est‎) یکی از ایستگاه‌های خط ۴، خط ۵ و خط ۷ متروی پاریس است که در کنار ایستگاه شرقی پاریس واقع شده و در سال ۱۹۰۷ تأسیس شده‌است. در سال ۲۰۱۸ میلادی ۲۱٬۴۳۲٬۰۴۱ مسافر از این ایستگاه استفاده کرده‌اند.
نگارخانه

سالن بلیط ایستگاه
سکو خط ۴ متروی پاریس
ریل خط ۵ متروی پاریس (راست) و خط ۷ متروی پاریس (چپ)
سکو خط ۵ متروی پاریس
سکو خط ۷ متروی پاریس
ورودی
مایا پلیاک

مایا پلیاک (انگلیسی: Maja Poljak؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۸۳) بازیکن والیبال اهل کرواسی، عضو تیم ملی والیبال زنان کرواسی است. او با واکیف بانک قهرمانی لیگ قهرمانان والیبال اروپا ۲۰۱۱ را تجربه نمود و در انتها به عنوان بهترین مدافع میانی روی تور انتخاب شد. و با اجزاجی‌باشی قهرمان جهان و بهترین مدافع‌میانی جهان شد. مایا پس از پنج سال افتخارآفرینی و حضور موفق در تیم اجزاجی‌باشی استانبول به دینامو مسکو پیوست و هم‌اکنون در این تیم توپ می‌زند
خطر (مجموعه تلویزیونی)

| خطر | خطر |
| --- | --- |
ژانر:  درام  علمی–تخیلی 
سازنده: تیم اومارا
کارگردان: پاول روبلوسکی
بازیگران:  سامانتا باوی  کری کوربت  گوردون مک کورکل  کریگ جیکز-منکور  شلی اونیل  جیمز آنتونی پیرسون  استنلی اسمیت  چارلی ویلسون 
آهنگساز: گری هاردمن
کشور سازنده:  بریتانیا  استرالیا 
زبان اصلی: انگلیسی
شمار سری‌ها: ۳
شمار قسمت‌ها: ۴۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌های اجرایی:  ریچارد لانگدریج  کلیر مندل  اوزما میر-یانگ 
تهیه‌کننده: اندی رولی
فیلم‌برداری:  جان ریکورد  مارکوس هایدس  اولیور چیزمن  اندرو کوندر 
دوربین: فیلم برداری چند دوربینه
مدت: ۲۴ دقیقه
تولیدکننده‌ها:  وارک کلمنتز  سی بی بی سی استاتلند 
توزیع‌کننده: بی‌بی‌سی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: بی‌بی‌سی وان
فرمت صدا: استریو
نخستین نمایش: بریتانیا
انتشار اولیه: ۲۶ آوریل ۲۰۰۲ (۲۰۰۲-04-۲۶) – ۱۱ مه ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-05-۱۱)
خطر  (به انگلیسی: Jeopardy) یک سریال علمی–تخیلی درام کودکانه است که از ۲۶ آوریل ۲۰۰۲ تا ۱۱ مه ۲۰۰۴ بر روی شبکه بی‌بی‌سی وان پخش می شد.
جوایز

| سال | نامزدی / اثر | جایزه | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | خطر | جایزه آکادمی بریتانیایی کودکان برای سریال درام | برنده |
بازیگران > بازیگران اصلی

سامانتا باوی در نقش لوسی جفرز
کری کوربت در نقش سارا فیتزویلیام
گوردون مک کورکل در نقش دیوید هدجس
کریگ جیکز-منکور در نقش هری هستینگز
شلی اونیل در نقش شونا کمپبل
جیمز آنتونی پیرسون در نقش سایمون تودور
استنلی اسمیت در نقش لئون دوفی
چارلی ویلسون در نقش کریسی مکتیر
بازیگران > دیگر بازیگران

پیتر سامنر
جرید رابینسون
پتا سرجنت
والریا وگاس

| والریا وگاس | والریا وگاس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ اوت ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال) والنسیا، اسپانیا
ملیت: اسپانیایی
پیشه: روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس، نویسنده، مستندساز و تهیه‌کننده.
والریا وگاس (به انگلیسی: Valeria Vegas) با نام کامل والریا مارتینز ساراگوسا (به انگلیسی: Valeria Martínez Zaragoza) (زاده ۸ اوت ۱۹۸۵) روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس، نویسنده و مستندساز اسپانیایی است.
او یک زن ترنس است.
کچل‌آباد (ثلاث باباجانی)

| کچل‌آباد (ثلاث باباجانی) | کچل‌آباد (ثلاث باباجانی) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۴۳′۵″ شمالی ۴۶°۱۶′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۱۸۰۶°شمالی ۴۶٫۲۷۴۷۲°شرقی﻿ / 34.71806; 46.27472: مختصات: ۳۴°۴۳′۵″ شمالی ۴۶°۱۶′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۱۸۰۶°شمالی ۴۶٫۲۷۴۷۲°شرقی﻿ / 34.71806; 46.27472
کشور: ایران
استان: کرمانشاه
شهرستان: ثلاث باباجانی
بخش: بخش مرکزی
دهستان: زمکان
جمعیت: ۱۳۸ نفر
کچل‌آباد (ثلاث باباجانی)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ثلاث باباجانی در استان کرمانشاه ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زمکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۸ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
عملیات لهستانی

| عملیات لهستانی | عملیات لهستانی |
| --- | --- |
بخشی از پاکسازی بزرگ: بخشی از پاکسازی بزرگ
موقعیت:  اتحاد جماهیر شوروی, امروزه بخشی از روسیه، اوکراین، بلاروس، قزاقستان و کشورهای دیگر
تاریخ: ۱۹۳۷–۱۹۳۸
هدف: لهستانی
گونه حمله: نسل‌کشی پاک‌سازی قومی اعدام زندانیان
کشته‌ها: +/− ۱۱۱٬۰۹۱ ۲۲ درصد جمعیت لهستانی ساکن در شوروی طی این عملیات محکوم شدند.
مرتکبان: نیکولای یژوف (کمیساریای خلق در امور داخلی), ژوزف استالین
عملیات لهستانی یک پاکسازی قومی گسترده توسط کمیساریای خلق در امور داخلی شوروی بر علیه لهستانی‌ها بود که از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۸ جریان داشت. این اتفاق که در جریان پاکسازی بزرگ رخ داد به دستور پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی بر علیه آنچه که جاسوسان لهستانی خوانده می‌شد انجام شد، عبارتی که کمیساریای خلق آن را به معنی همه لهستانی‌ها تفسیر می‌کرد. طی این عملیات از لهستانی‌های ساکن شوروی ۱۳۹٬۸۳۵ تن زندانی و ۱۱۱٬۰۹۱ نفر اعدام شدند. دستور اجرای این عملیات را نیکولای یژوف طی فرمان شماره ۰۰۴۸۵ کمیساریای خلق در امور داخلی صادر نمود.
علاوه بر لهستانی‌ها که بیشترین قربانیان این عملیات بودند بسیاری از دیگر اقلیت‌های ساکن کرسی مانند روسینیایی‌ها که از نظر کمونیست‌ها لهستانی خوانده می‌شدند هم قربانی اعدام‌ها شدند. بسیاری هم مضنون به لهستانی بودن شدند یا به عنوان طرفداران احتمالی لهستان طبقه‌بندی شدند. برای تسریع فرایند عوامل کمیساریای خلق دفترچه‌های تلفن محلی را بررسی می‌نمودند و اسامی را که به نظرشان لهستانی میٰ‌رسید را بازداشت می‌کردند.
عملیات لهستانی بزرگ‌ترین نسل‌کشی و تبعید اجباری قومی طی پاکسازی بزرگ در شوروی بود.
فرمان شماره ۰۰۴۸۵ کمیساریای خلق در امور داخلی

فرمان محرمانه شماره ۰۰۴۸۵ با عنوان «در مورد انحلال گروه‌های انحرافی، جاسوسی و اسرا لهستانی» در ۹ اوت ۱۹۳۷ توسط پلیتبوروی کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی صادر و در ۱۱ اوت به امضا نیکولای یژوف رسید. این فرمان به همراه نامه ۳۰ صفحه‌ای محرمانه یژوف که در آن توضیح می‌دهد عملیات لهستان چیست بین واحدهای محلی کمیساریای امور داخلی توزیع شد. عنوان نامه یژوف «دربارهٔ فعالیت‌های فاشیستی-رستاخیزی، جاسوسی، انحرافی، شکست‌طلبانه و تروریستی اطلاعات لهستان در شوروی» بود. ژوزف استالین هم در تأیید این عملیات گفته بود «بسیار عالی! این لجن جاسوسی لهستانی‌ها را برملا و پاک کنید. برای حفظ منافع شوروی آن را نابود نمایید».
این فرمان با چیزی به اسم رویه آلبوم پیش می‌رفت. نخست ارگان‌های پایین‌تر کمیساریای خلق در امور داخلی لیست طولانی لهستانی‌های محکوم را در آلبوم‌هایی فراهم می‌نمودند و سپس این لیست برای تأیید به دفاتر میان‌رده کمیساریا فرستاده می‌شد. لهستانی‌ها نخستین جمعیت ساکن شوروی بودند که این رویه در موردشان اجرا می‌گشت. پس از تأیید آلبوم اعدام‌ها به سرعت آغاز می‌شد.
عملیات لهستانی یکی از نخستین نمونه‌های عملیات‌های گسترده کمیساریای خلق در امور داخلی بود که در شوروی بر علیه اقلیت‌های نژادی مانند آلمانی‌ها، لیتوانیایی‌ها، فنلاندی‌ها، رومانیایی‌ها و دیگران بر اساس این توهم که ایشان ستون پنجم و آلوده به اندیشه‌های کاپیتالیستی هستند انجام شد. به عقیده تاریخ‌نگار تیموتی دی. اسنایدر این توجیهات صرفاً برای سرپوش گذاشتن به کارزاری ساخته شد که دولت با هدف ریشه‌کنی لهستانی‌ها به عنوان یک گروه قومی و زبانی در خاک شوروی انجام می‌داد. یک دلیل دیگر این پاکسازی را اسنایدر تلاشی از جانب شوروی برای ساخت یک بز بلاگردان در مورد قحطی هولودومور می‌داند.
کمیساریای خلق در امور داخلی کمونیست‌های لهستانی را زیر شکنجه و فشار قرار می‌داد تا اعتراف کنند عضو سازمان نظامی لهستان هستند که از سال ۱۹۲۱ منحل شده بود. افراد اعتراف می‌کردند که این سازمان همچنان وجود دارد و اسامی افرادی را به عنوان جاسوس این سازمان عرضه می‌کردند. سازمان کمونیسم انترناسیونال هم با بازبینی پرونده کمونیست‌های لهستانی منابعی غنی از شواهد ساختگی را فراهم می‌نمود.
اهداف عملیات

این عملیات تقریباً از ۲۵ اوت ۱۹۳۷ تا ۱۵ نوامبر ۱۹۳۸ میلادی به درازا انجامید. بیشترین گروه قربانیان (حدود ۴۰ درصد) از اوکراین شوروی، به ویژه از مناطق هم‌مرز با لهستان بودند که در میان آن‌ها ده‌ها هزار دهقان، کارگران راه‌آهن، کارگران صنعتی، مهندس و غیره وجود داشتند. ۱۷ درصد دیگر قربانیان هم از بلاروس شوروی بودند. بقیه قربانیان از لهستانی‌هایی بودند که از هنگام تجزیه لهستان در سرتاسر روسیه تبعید شده بودند. آن‌ها از سیبری، قزاقستان، قفقاز و خاور دور بودند.
گروه‌هایی که توسط کمیساریای خلق در امور داخلی طی عملیات لهستانی دستگیر شدند براساس اسناد شوروی عبارتند از:
همه عناصر ضدشوروی و ملی‌گرا از نواحی و مناطقی که در آن اقلیت لهستانی سکونت دارند.
تمام مهاجرین از جمهوری دوم لهستان.
اعضا پیشین و کنونی حزب سوسیالیست لهستان و دیگر احزاب غیرکمونیستی لهستانی.
اسیران جنگ شوروی و لهستان که در شوروی باقی مانده‌اند.
اعضا سازمان نظامی لهستان که اسامی ایشان ضمن فهرست مخصوصی آمده‌است.
تمامی عناصر مذهبی که شکلی از ارتباط را با لهستان داشته یا دارند.
پراکندگی قومی قربانیان

هرچند که مقامات شوروی اعلام کردند تمام قربانیان این عملیات لهستانی بودند اما در عملی گروه‌هایی از قومیت‌های بلاروسی، یهودی، اوکراینی و روسی به دلیل نام‌خانوادگی خویش یا وابستگی به فرقه‌های مذهبی نزدیکی به لهستانی‌ها به صورت اشتباه قربانی شدند.۴۷٫۳ درصد افرادی که به خاطر لهستانی بودن در بلاروس دستگیر شدند در اصل بلاروسی‌هایی بودند که مذهب کاتولیک داشته و در سرشماری‌های دهه ۱۹۲۰ خود را لهستانی اعلام کرده بودند. در مجموع باید گفت در میان افرادی که طی عملیات لهستانی دستگیر شدند ۱۴٫۲ درصد بلاروسی، ۱۳٫۴ درصد اوکراینی و ۸٫۸ درصد روس بودند.
روند کشتار و آمار تلفات

براساس آمارهای کمیساریای خلق در امور داخلی طی این عملیات ۱۱۱۰۹۱ نفر اعدام و ۲۸۷۴۴ نفر به گولاگ فرستاده شدند که آمار کل قربانیان را به ۱۳۹۸۳۵ نفر می‌رساند. این تعداد براساس آمارهای تأیید شده در آرشیوهای کمیساریای خلق در امور داخلی ۱۰ درصد کل قربانیان در دوران پاکسازی بزرگ را شامل می‌شود.
تاریخ‌نگار بوگدان موشال پیرامون تلفات این عملیات می‌گوید: «تخمین زده می‌شود در جمهوری اوکراین شوروی ۳۰ درصد و در جمهوری بلاروس تقریباً تمام لهستانی‌ها کشته یا تبعید شدند.» موشال این تخمین را غیرواقعی نمی‌داند زیرا براساس آمارهای شوروی تعداد کل لهستانی‌های ساکن در این کشور از ۷۹۲۰۰۰ نفر در سال ۱۹۲۹ به ۶۲۷۰۰۰ نفر در سال ۱۹۳۹ رسیده بود.
تقریباً تمام کسانی که در این عملیات اعدام شدند مرد بودند و با خانواده آن‌ها بر اساس فرمان شماره ۰۰۴۸۶ کمیساریای خلق در امور داخلی برخورد می‌شد. زنان برای دوره‌های ۵ تا ۱۰ ساله به جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان تبعید می‌شدند و کودکان یتیمی که نزدیکانشان حاضر به نگهداری از ایشان نبودند به یتیم‌خانه برده تا در آنجا بدون اطلاع از اصلیتشان به عنوان یک کمونیست بزرگ شوند. کلیه اموال قربانیان ضبط می‌شد که باعث سرگردانی و آسیب جدی به خانواده ایشان می‌گشت. به همین جهت در آمارهایی که تلفات در میان خانواده محکومان را نیز بررسی می‌کند تعداد قربانیان عملیات لهستانی بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود.
کمیساریای خلق در امور داخلی در لنینگراد با بررسی دفترچه تلفن‌های شهر تقریباً ۷۰۰۰ نفر از اهالی را که نام‌های لهستانی داشتند را دستگیر کرد که اکثریت دستگیرشدگان طی ۱۰ روز اعدام شدند.
در روستای لهستانی‌نشین بلوستوک، تومسک ابلاست واقع در سیبری ۱۰۰ مرد که اصالت لهستانی داشتند اعدام و جنازه‌هایشان به رود اب انداخته شد.