stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انجیل به روایت متی (فیلم)

| انجیل به روایت متی | انجیل به روایت متی |
| --- | --- |
کارگردان: پیر پائولو پازولینی
تهیه‌کننده: آلفردو بینی
نویسنده: پیر پائولو پازولینی
بر پایه: انجیل متی
بازیگران: انریکه ایرازوکی مارگارتا کاروسو سوزانا پازولینی مارچلو مورانته پائولا تدسکو جانی بوناگورا
موسیقی: لوئیس باکالوف کارلو روستیکللی  (در عنوان بندی ذکر نشده)
فیلم‌بردار: تونینو دلی کلی
تدوین‌گر: نینو بارالی
توزیع‌کننده: تیتانوس
تاریخ‌های انتشار: ۲ اکتبر ۱۹۶۴
مدت زمان: ۱۳۳ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
انجیل به روایت متی (به ایتالیایی: Il Vangelo secondo Matteo) فیلمی ایتالیایی به کارگردانی پیر پائولو پازولینی ساخته ۱۹۶۴ می‌باشد.
او انجیل متی را به این دلیل برای روایت فیلم خود انتخاب کرد که فکر می‌کرد، انجیل یوحنا زیادی رازآلود، انجیل مرقس زیادی معمولی و انجیل لوقا زیادی احساسی می‌باشد.
بازیگران

انریکه ایرازوکی در نقش عیسی (صداپیشه انریکو ماریا سالرنو)
مارگریتا کاروزو در نقش مریم
سوزانا پازولینی در نقش کهنسالی مریم
مارچلو مورانته در نقش یوسف نجار (صداپیشه جانی بوناگورا)
ماریو سوکراته در نقش یحیی (صداپیشه پینو لوکی)
ستیمو دی پورتو در نقش پطرس
آلفونسو گاتو در نقش اندریاس
لوئیجی باربینی در نقش یعقوب پسر زبدی
جاکومو مورانته در نقش یوحنا
جورجو آگامبن در نقش فیلیپ
گیدو سرتانی در نقش ناتانائیل
روزاریو میگاله در نقش توما
فروچیو نوتو در نقش متی
مارچلو گالدینی در نقش یعقوب پسر حلفا
الیو اسپازیانی در نقش تادئوس
انزو سیسیلیانو در نقش شمعون قانوی
اتللو سِستیلی در نقش یهودا اسخریوطی
رودولفو ویلکاک در نقش قیافا
الساندرو تاسکا در نقش پونتیوس پیلاطس
آمریگو بویلاکوا در نقش هرود بزرگ
فرانچسکو لئونتی در نقش هیرودیس آنتیپاس
فرانکا کوپن در نقش هیرودیا
پائولا تدسکو در نقش سالومه
روسانا دی روکو در نقش فرشتهٔ پروردگار
رناتو ترا در نقش مرد تسخیرشده
الیشا بوشچی در نقش یوسف الرامی
ناتالیا گینزبورگ در نقش مریم از بیت‌عنیا
نینتو داولی در نقش چوپان
شیوه فیلمسازی

پازولینی در درجه اول خود را شاعر و سپس فیلمساز می‌دید. همین نکته عظمت فیلمی مانند انجیل به روایت متی را بیشتر مشخص می‌نماید. فیلم عاری از جلوه‌ها و حقه‌های سینمایی است. در فیلم به‌جز صحنه قدم زدن مسیح بر روی آب جلوه سینمایی دیگری به کار نرفته‌است. خدا از آسمان به سادگی و بدون هیچ تکلفی صحبت می‌کند و شخصیت‌های فیلم نیز سرشان را به سمت آسمان برمی‌گردانند و گوش می‌دهند. شاخصه کلی فیلم نماهای طولانی و بدون قطع و کلوزآپهای زیاد و تأکید بر روی حالات چهره است.
در فیلم نابازیگران نقشها را ایفا می‌کنند. برای ایفای نقش مسیح پازولینی یک از دو دوست نویسنده‌اش آلن گینزبرگ و جک کرواک را در نظر داشت، ولی با دیدن انریکه ایرازوکی نظرش تغییر کرد و او را برای بازی در نقش مسیح انتخاب کرد. از قول پازولینی نقل شده‌است که:
حتی قبل از اینکه شروع به صحبت کنیم، از او پرسیدم:"ببخشید می‌شود در یکی از فیلم‌های من بازی کنید؟"
. ایرازوکی نیز از سوی شوارتز چنین توصیف شده‌است:جوانی اهل اسپانیا از پدری باسکی و مادری یهودی. لاغر، پیشانی بلند، با شانه‌هایی قوزکرده و به‌طور کلی هر چیزی که فکرش را بکنید به جز مسیح گردن‌کلفت میکل آنژ. برای بازیگران دیگر نیز پازولینی زنان و مردانی از ناحیه فیلم‌برداری و از دهقانان، کارگران کارخانه، رانندگان کامیون و … انتخاب کرد.
پازولینی فیلم را بدون فیلمنامه و فقط از روی انجیل متی ساخت. دامنه انتخاب موسیقی نیز از اثری به همین نام از یوهان سپاستین باخ تا موتسارت (Adage, fugue K۵۴۶) و اُدتتا متغیر بوده‌است.
فیلمی متفاوت دربارهٔ مسیح

این فیلم با فیلم‌هایی مثل عیسی ناصری (۱۹۷۷-فرانکو زفیرلی) و بزرگترین داستان عالم (۱۹۶۵-جرج استیونز) تفاوت دارد. آن‌ها داستان‌هایشان بیشتر بر مبنای فداکاری و معنویت مسیح است. اما در این فیلم ما با مردی مواجه هستیم که پیغامی دارد و می‌پندارد که آن پیام خیلی مهم است و باید آن را ابلاغ کند، چه پسر خدا باشد و چه نباشد. برای پازولینی معنویت مسیح در درجه دوم اهمیت قرار دارد. آنچه برای وی مهم است حرف‌های مسیح است؛ بنابراین در فیلم جلسات دادگاه و به صلیب کشیدن مسیح خیلی سریع اتفاق می‌افتد.
این فیلم توسط پازولینی که پیشینه‌ای کاتولیک داشت ولی به مارکسیسم گرویده بود ساخته شده بود. تصویر مسیح در این فیلم با همه مسیح‌های دیگر فیلم‌ها متفاوت است. در انجیل به روایت متی هیچ‌یک از بازیگران گریم نشدند.
واکنش‌ها

از فیلم در ایتالیا استقبال شد و یکی از فیلم‌های محبوب پازولینی، چه از نظر مردم و چه از نظر منتقدان به‌شمار می‌آید.
جوایز

فیلم در جشنواره فیلم ونیز در سال ۱۹۶۴ برای سه جایزه نامزد شد که از آن جمله شیر طلایی بود، ولی تنها ۲ جایزه OCIC و جایزه ویژه هیئت داوران را از آن خود نمود.
این فیلم در سال ۱۹۶۶ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد و برای سه جایزهٔ اسکار نامزد شد: جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه، جایزه اسکار بهترین طراحی لباس (دانیلو دوناتی) و جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم.
نکات خواندنی

پازولینی از اینکه در ترجمه انگلیسی فیلم (The Gospel According to Saint Matthew)، برای متی مقام قدیسیت قائل شده‌اند ناراحت بود. در عنوان ایتالیایی (به ایتالیایی: Il Vangelo secondo Matteo) نامی از کلمه قدیس (به انگلیسی: Saint) برده نشده‌است.
انریکه ایرازوکی دانشجوی اقتصاد بود.
نقش یهودا (اتللو سِستیلی) را راننده کامیونی از اهالی رم بازی کرد.
نقش مریم را مادر خود پازولینی (سوزانا) بازی می‌کند.
فیلم به پاپ ژان بیست و سوم تقدیم شده‌است.
فیلم سیاه و سفید است.
در این فیلم ناتالیا گینزبرگ نقش مریم از بیت‌عنیا را ایفا می‌کند.
یکی از لوکیشن‌های فیلمبرداری
نخست‌وزیر ایتالیا آلدو مورو و پیر پائولو پازولینی کنار هم در ونیز در اولین نمایش فیلم در سال ۱۹۶۴
هالفینگ

| هالفینگ   | هالفینگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن علیا
ناحیه: روزنهایم
انجمن شهرداری: هالفینگ 
حکومت: حکومت
 • شهردار: پتر بوک (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۸۱ کیلومتر مربع (۸٫۸۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۰۲ متر (۱۶۴۷ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۲٬۶۶۶
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 83128
کدهای شماره‌گیری: 08055
پلاک خودرو: RO
وبگاه: www.halfing.de
هالفینگ (به آلمانی: Halfing) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

هالفینگ ۲۲٫۸۱ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۰۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برناو ام شیمزی

| برناو ام شیمزی | برناو ام شیمزی |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: بایرن علیا
ناحیه: روزنهایم
حکومت: حکومت
 • شهردار: کلاوس دایبر (CSU)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶٫۷۰ کیلومتر مربع (۱۰٫۳۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۵۴۴ متر (۱۷۸۵ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۶٬۵۸۸
 • تراکم: ۲۵۰/کیلومتر مربع (۶۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 83233
کدهای شماره‌گیری: 08051
پلاک خودرو: RO
وبگاه: www.bernau-am-chiemsee.de
برناو ام شیمزی (به آلمانی: Bernau am Chiemsee) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

برناو ام شیمزی ۲۶٫۷۰ کیلومترمربع مساحت دارد ۵۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آتاری ۸-بیت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
آتاری ۸۰۰ با صفحه کلید کامل: آتاری ۸۰۰ با صفحه کلید کامل
سازنده: آتاری
گونه: رایانه خانگی
تاریخ انتشار: نوامبر ۱۹۷۹؛ ۴۵ سال پیش (۱۹۷۹}})
قیمت پایه: ۴۹۲ دلار آمریکا
متوقف‌شده: ژانویه ۱۹۹۲ (۱۹۹۲-01)
واحدهای فروخته‌شده: ۲ میلیون
رسانه: فلاپی دیسک، نوار کاست
سیستم‌عامل: سیستم عامل آتاری ۸-بیت
CPU: ام‌اواس ۶۵۰۲ ۱٫۷۹ مگاهرتز (NTSC) ۱٫۷۷ مگاهرتز (PAL)
حافظه رم: ۶۴ یا ۱۲۸ کیلوبایت
گرافیک: ۳۸۴ پیکسل، ۲۵۶ رنگ، ۸ اسپرایت
صدا: ۴ نوسان‌ساز صوتی یا AM دیجیتال
ورودی: صفحه کلید
قابلیت اتصال: ۲ یا ۴ ورودی جوی استیک، ۱ درگاه سریال ورودی/خروجی آتاری، در بعضی مدل‌ها ۱ خروجی کامپوزیت نمایشگر، ۱ یا ۲ درگاه کارتریج
جانشین: آتاری اس تی
وابسته: آتاری ۵۲۰۰
خانواده آتاری ۸-بیت (به انگلیسی: Atari 8-bit family) یک سری از رایانه‌های خانگی ۸-بیتی می‌باشد که در سال ۱۹۷۹ توسط آتاری معرفی و تا سال ۱۹۹۲ تولید گردید. سی پی یو تمام مدل‌های این خانواده بر پایه تراشه ام‌اواس ۶۵۰۲ و در سرعت ۱٫۷۹ مگاهرتز می‌باشند. سری آتاری ۸-بیت اولین رایانه خانگی است که از کمک پردازنده‌های سفارشی استفاده کرد. این ساختار به طراحان آتاری اجازه می‌داد اقدام به تولید رایانه‌هایی کنند که قابلیت‌های صوتی و گرافیکی آن از رایانه‌های هم عصر خود مانند اپل ۲ و کمودور پی ای تی، افزون تر بود. ضمن اینکه در زمینه بازی‌های ویدئویی این رایانه دارای یک کیلر اپلیکیشن معروف به نام Star Raiders بود. در آن زمان هیچ رایانه مشابه آتاری ۸-بیت (از نظر سخت افزار گرافیکی) تا سال ۱۹۸۲ و زمان معرفی کمودور ۶۴، وجود نداشت.
آتاری ۴۰۰ و آتاری ۸۰۰ اورجینال همراه با یک سری از ابزارهای جانبی «پلاگ اند پلی» عرضه شدند که از سیستم اختصاصی «سریال ورودی/خروجی آتاری» (که در واقع مدل بسیار ابتدایی و اولیه USB بود)، استفاده می‌کردند. به دلیل قوانین سخت گیرانه کمیسیون ارتباطات فدرال آمریکا در آن زمان، سیستم‌های آن دوران باید به وسیله یک پوشش آلومینیومی پوشانده می‌شدند که این باعث زمخت شدن شکل فیزیکی سیستم‌ها می‌شد که البته از نظر هزینه نیز گران بودند. بعد از حدود یک دهه مدل‌های اولیه با سری جدید XL و XE جایگزین شدند که البته دارای ساختار یکسان، اما از نظر فیزیکی سبک تر و ارزان تر بودند.
آتاری ۸-بیت در طول دوران تولید اصلی خود یعنی بین اواخر ۱۹۷۹ و اواسط ۱۹۸۵، حدود دو میلیون دستگاه به فروش رفت. آتاری ۸-بیت فقط در فروشگاه‌های اختصاصی رایانه به فروش نرفت، بلکه در خرده فروشی‌های بزرگی مانند سیرز نیز به نمایش درآمد و به وسیله آن‌ها اقدام به پخش دمو در داخل فروشگاه‌ها نمودند تا باعث جذب مشتریان شود. رقابت اصلی در سطح بازار جهان از سال ۱۹۸۲ شروع شد، زمانی که کمودور ۶۴ بهترین فروش در بین رایانه‌های ۸-بیتی آن زمان را داشت. آتاری در اوایل دهه ۹۰ میلادی بازار موفقی در اروپای شرقی پیدا کرد و توانست فروش رایانه‌های خود را احیا کند.
در ژانویه ۱۹۹۲ شرکت آتاری به‌طور رسمی هرگونه پشتیبانی از رایانه‌های باقی‌مانده ۸-بیتی خود را متوقف کرد.
تاریخچه

طراحی سیستم‌های ۸-بیتی هنگامی در شرکت آتاری آغاز شد که کنسول بازی آتاری ۲۶۰۰ در اواخر سال ۱۹۷۷ میلادی وارد بازار شده بود. در هنگام طراحی کنسول آتاری ۲۶۰۰ در سال ۱۹۷۶، تیم مهندسی شرکت آتاری متوجه شد که عمر مفید این کنسول حدود سه سال خواهد بود، به همین دلیل شروع به طراحی یک کنسول نمودند تا در حدود سال ۱۹۷۹ آن را با آتاری ۲۶۰۰ جایگزین کنند. آنچه آن‌ها طراحی کرده بودند، یک ارتقاء خوب از آتاری ۲۶۰۰ بود که بسیاری از محدودیت‌های آن را برداشته بود. طرح جدید از آتاری ۲۶۰۰ سریعتر بود و گرافیک بهتری داشت، همچنین از سخت افزار صوتی بهتری هم بهره می‌برد. کار بر روی ساخت تراشه‌های سیستم جدید تا حدود سال ۱۹۷۸ طول کشید و تیم طراحی تراشه‌های ویدئویی جدیدی طراحی کردند به نام‌های ANTIC (مخفف انگلیسی: Alphanumeric Television Interface Controller) و CTIA (مخفف انگلیسی: Color Television Interface Adaptor)
در طول این تغییرات، عصر رایانه‌های خانگی با معرفی سه سیستم «تی آراس-۸۰»، کمودور پی ای تی و اپل ۲ وارد مرحله جدیدی شد. مجله بایت به این دوره لقب «سه گانه ۱۹۷۷» اعطا کرد. شرکت «وارنر کامیونیکیشن» در سال ۱۹۷۶ اقدام به خرید شرکت آتاری از نولان باشنل به مبلغ ۲۸ میلیون دلار کرد. در همین زمان «رِی کاسار» به عنوان مدیر عاملی شرکت آتاری رسید، او تصمیم گرفت برای مقابله با شرکت اپل، تراشه جدید طراحی شده را به جای کنسول، در رایانه خانگی جدیدی از شرکت آتاری استفاده نماید. برای این منظور این سیستم جدید نیاز به وسایل جانبی داشت که در صورت نیاز توسط کاربر به سیستم اضافه شود. همچنین وجود یک زبان برنامه‌نویسی بین‌المللی بیسیک برای این دستگاه لازم به نظر می‌رسید.
یکی دیگر از ملزومات تولید سیستم جدید، وجود گرافیک کاراکتر برای تراشه ANTIC بود. به همین دلیل یک کمک پردازنده جدید جهت تولید کاراکترها و گرافیک بیت مپ متداول آن روزها ساخته شد که بتواند حالت‌های مختلف گرافیکی با رنگ‌ها و رزولوشن‌های مختلف را پشتیبانی نماید. مانند سخت افزار ویدئویی آتاری ۲۶۰۰، تراشه CTIA طوری طراحی شده بود که بتواند اسپرایت‌ها و رنگ‌های مورد نیاز برای بستر گرافیکی ANTIC را فراهم کند. ANTIC و CTIA به‌طور هماهنگ برای تولید تصاویر خروجی سیستم، با هم کار می‌کردند.
تاریخچه > سری اکس‌ال > 1200XL

این مدل در ۱۳ دسامبر  ۱۹۸۲ در کنفرانس خبری شهر نیویورک معرفی و در تاریخ‌های ۶-۹ ژانویه ۱۹۸۳ در نمایشگاه زمستانی سی‌ئی‌اس رونمایی و در نهایت در مارس ۱۹۸۳ در بازار عرضه شد. ویژگی‌های جدید این مدل شامل ۶۴ کیلوبایت حافظه رم، تست خودکار، صفحه کلید دوباره طراحی شده (شامل چهار کلید کاربردی و یک کلید HELP)
آتاری 1200XL از برخی کمبودهای مهم رنج می‌برد. اینترفیس درگاه موازی (PBI) که در مدل 1000X وجود داشت، حذف گردید و کل طراحی مجدداً بر پایه درگاه سریال (SIO) قرار گرفت. یک برد مدارچاپی پیشرفته تر باعث ایجاد خلوص رنگ بیشتر در تصاویر خروجی می‌شد، اما خط مربوط به خلوص رنگ سیستم، به ورودی نمایشگر متصل نبود و در نتیجه عملاً غیرقابل استفاده بود. با وجود پیکربندی مجدد پورت‌ها، تعدادی از جوی استیک‌ها و کارتریج‌ها با این دستگاه کار نمی‌کردند. تغییرات اعمال شده در سیستم عامل جهت پشتیبانی از سخت افزار جدید باعث عدم سازگاری بعضی از نرم‌افزارهای قدیمی با این مدل شده بود.
این سیستم با قیمت ۸۹۹ دلار آمریکا عرضه شد که حدود ۱۰۰ دلار ارزانتر از قیمت زمان توزیع آتاری ۸۰۰ (در سال ۱۹۷۹) بود. ، که البته قیمت مدل ۸۰۰ در زمان عرضه 1200XL کمتر بود.اختلاف بین دو مدل بسیار ناچیز و حتی در برخی مواقع با پسروی سیستم 1200XL در مقابل ۸۰۰ همراه بود. نشریات رایانه‌ای قیمت مدل 1200XL را بسیار گران ارزیابی کردند. مجله کامپیوت! در مورد این مدل نوشت:
آنچه ما در مورد این مدل می‌دانیم ما را به یاد داستان "لباس جدید امپراتور" می‌اندازد به دلیل اینکه امکانات مدل 1200XL تقریباً همان امکانات قبلی است (مقایسه با مدل ۸۰۰ با قیمت ارزانتر)، به نظر ما شرکت آتاری با عرضه مدل 1200XL در صدد بود تا حفره خالی میان محصولات آتاری را پر کند که البته همچین حفره‌ای وجود ندارد
بیل ویلکینسون یکی از ستون نویسان مجله کامپیوت! در مه ۱۹۸۳ امکانات این مدل و قیمت آن را این‌گونه نقد کرده بود:
صادقانه بگویم نمره دهی من به 1200XL بستگی به قیمتی دارد که این مدل عرضه می‌کند. این قیمت برای این سیستم بسیار وحشتناک است. این مدل باید به نصف قیمت آتاری ۸۰۰ به فروش برود، اما چیزی که ما شاهد هستیم کاهش قیمت مدل ۸۰۰ و قیمت بالاتر 1200XL است. خلاصه کلام اینکه هرچه سریعتر یک مدل ۸۰۰ بخرید!
نکته جالب توجه این است که بعد از عرضه مدل 1200XL، فروش مدل ۸۰۰ رشد پیدا کرد. در نهایت تولید رایانه آتاری 1200XL در ژوئن ۱۹۸۳ متوقف شد. ضمن اینکه این مدل فاقد نسخه پال بود.
تاریخچه > کاهش بازار نرم‌افزار

در مقایسه با فروش دو میلیونی کمودور، شرکت آتاری حدود ۷۰۰٬۰۰۰ دستگاه رایانه در سال ۱۹۸۴ فروخت. در حالی که شرکت جدید آتاری (با مدیریت جک ترامیل) آماده ارائه رایانه آتاری اس تی می‌شد، ترامیل فروش رایانه‌های ۸-بیتی این شرکت را "بسیار بسیار آهسته" ارزیابی کرد. این رایانه‌ها در مقایسه با بخش بازی‌های ویدئویی شرکت آتاری، به عنوان تجارت اصلی مطرح نبوده و به همین دلیل (حتی با وجود فروش یک و نیم میلیون دستگاه در اوایل ۱۹۸۶) برای شرکت آتاری سودآور نبودند.
در همان سال بازار نرم‌افزار آتاری کاهش شدیدی پیدا کرد. مجله «آنتیک» در مقاله‌ای در ماه مه ۱۹۸۵ اعلام کرد که تعداد بسیار زیادی نامه شکایت‌آمیز از خوانندگان خود که دارای رایانه‌های آتاری بودند دریافت نموده و از بی توجهی شرکت‌های سازنده نرم‌افزار به بازار آتاری گلایه داشتند، همچنین اصرار می‌کردند که با مدیران این شرکت‌ها، مکاتبه و تماس برقرار شود. مجله «آنالوگ کامپیوتینگ» در فوریه ۱۹۸۶ مطلبی با این مضمون نوشت: «رایانه آتاری ۸۰۰ از سال ۱۹۷۹ در بازار وجود دارد. شش سال زمان زیادی برای عمر یک رایانه است»، این مجله همچنین به این موضوع اشاره کرد که با وجود مجموعه نرم‌افزاری مناسب و قابل رقابت با بقیه رایانه‌ها در گذشته، متأسفانه الان و حتی در آینده نرم‌افزارهای بسیار کمتری برای رایانه‌های ۸-بیتی شرکت آتاری تولید خواهند شد.
ماهنامه «کامپیوتر گیمینگ ورلد» در همان ماه مطلبی نوشت مبنی بر اینکه به هیچ عنوان بازی‌ها ابتدا برای آتاری منتشر نمی‌شوند. در ماه آوریل این مجله لیستی از ناشران بازی را ارائه داد که در نظر دارند فقط تعداد ۱۹ بازی برای آتاری ۸-بیت در سال ۱۹۸۶ منتشر نمایند، در حالی که همین ناشران قرار است ۴۳ بازی برای کمودور ۶۴، تعداد ۴۸ بازی برای اپل ۲، سی و یک عنوان برای رایانه‌های آی بی ام، ۳۰ بازی برای آتاری اس تی و ۲۴ بازی نیز برای آمیگا را منتشر نمایند. تنها پلتفرمی که محصول کمتری نسبت به آتاری ۸-بیت خواهد داشت، رایانه‌های مبتنی بر سیستم عامل مکینتاش با ۱۷ عنوان هستند. شرکت‌های سازنده دلیل اصلی عدم ارائه بازی برای آتاری ۸-بیت را وجود Happy Drive از شرکت «هپی کامپیوترز» عنوان کردند که باعث راحتی و سهولت بک آپ‌گیری نرم‌افزارها و در نتیجه دزدی نرم‌افزارها می‌شود. این مجله بعداً و در همان سال نوشت: «آیا به پایان بازی‌های آتاری ۸۰۰ رسیدیم؟ به نظر می‌آید این اتفاق از این لحظه که در حال نوشتن این کلمات هستیم، در حال اتفاق افتادن است» و در سال ۱۹۸۷ نیز شرکت مایکروپروس به شایعه حضور احتمالی بازی «گان شیپ» برای آتاری‌های ۸-بیت واکنش نشان داد و آن را کاملاً منتفی دانست، و علت این تصمیم را بازار بسیار کوچک این رایانه‌ها عنوان کرد.
تاریخچه > سری XE دوران جک ترامیل

جک ترامیل (مالک جدید آتاری) زاده کشور لهستان بود و به همین دلیل ارتباط محکمی با کشورهای شرق اروپا داشت. با شروع جدا شدن کشورهای اروپای شرقی از پیمان ورشو و سقوط دیوار برلین در سال ۱۹۸۹، جک ترامیل قادر بود با استفاده از روابط خود، اقدام به گشودن بازار جدیدی برای شرکت آتاری در این منطقه نماید. البته نکته مهم تولید و عرضه سیستم‌های بسیار ارزان قیمتی بود، زیرا که در دوران پس از اقتصاد کمونیستی این کشورها، محصولات گران قیمت مورد استقبال قرار نمی‌گرفتند و به همین دلیل آتاری آخرین رایانه‌های ارزان قیمت خود در خانواده ۸-بیت را در آن جا معرفی نمود.
این سری رایانه دارای دو مدل 65XE و 130XE بود (XE مخفف اصطلاح XL-Expanded). این دو مدل در سال ۱۹۸۵ معرفی شدند، در همان سال نیز مدل‌های اولیه سری آتاری اس تی معرفی شده بود. مدل 65XE به صورت اورجینال دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه رم و سیستمی مشابه 800XL بود (البته منهای درگاه پارالل). مدل 130XE نیز ۱۲۸ کیلوبایت حافظه داشت، همچنین اینترفیس کارتریج پیشرفته (ECI) که به‌طور الکتریکی کاملاً با درگاه اینترفیس پارالل (PBI) سازگار بود. لوازم جانبی ECI قابلیت این را داشتند که هم به درگاه‌های استاندارد کارتریج و هم به درگاه کارتریج پیشرفته متصل شوند. البته مدل‌های اصلاح شده 65XE نیز بعد از مدتی دارای درگاه‌های ECI شدند. مدل 130XE بازارهای بزرگ را هدف قرار داده بود.
مدل 65XE در بازار کشورهای آلمان و چکسلواکی، به دلیل معروف بودن مدل 800XL، با نام 800XE عرضه شد. مدل‌های 800XE از سال ۱۹۸۷ همگی دارای درگاه ECI در بازار بوند.
تاریخچه > سیستم بازی اکس‌ای (XEGS)

در آن دوران و با معرفی کنسول مخصوص بازی شرکت نینتندو، آتاری نیز تصمیم گرفت به این بازار ورود مجدد پیدا کند. آن‌ها در عوض استفاده از کنسول‌های موجود، اقدام به عرضه کنسول جدیدی در سال ۱۹۸۷ از سری XE با نام XEGS نمودند. سیستم بازی XE در واقع یک نسخه از رایانه 65XE بود که با اکثر نرم‌افزارها و سخت افزارهای خانواده آتاری ۸-بیت سازگاری داشت. این سیستم بازی در یک بسته‌بندی شامل یک صفحه کلید جدا، یک جوی استیک، یک تفنگ نوری و دو عدد کارتریج بازی (باگ هانت و سیمولاتور پرواز ۲) عرضه می‌شد. بسیاری از بازی‌های قدیمی مانند «نکرومانسر» و «بلومکس» (که هر دو توسط شرکتی غیر از آتاری منتشر شده بودند)، برای این سیستم و به صورت کارتریج مجدداً عرضه گشتند.
تاریخچه > خط زمانی محصولات آتاری ۸ بیت

خط زمانی تولید و توقف محصولات آتاری از «Atari 8-Bit Computers F.A.Q» و «Chronology of Personal Computers» استخراج شده‌اند.
تاریخچه > پایان رسمی پشتیبانی

در تاریخ اول ژانویه ۱۹۹۲، شرکت آتاری رسماً هرگونه پشتیبانی از باقی‌مانده رایانه‌های خانواده ۸-بیت خود را متوقف کرد.
در سال ۲۰۰۶، Curt Vendel کنسول اختصاصی «آتاری فلش بک» را برای شرکت آتاری طراحی نمود. در سال ۲۰۰۴ نیز ادعا شد که شرکت آتاری تراشه ۸-بیت خود را در مالکیت عمومی درآورده است.
همچنین موافقتنامه‌ای در رسانه‌ها منتشر شد مبنی بر اینکه شرکت آتاری اجازه انتشار و توزیع ROM آتاری ۸۰۰ را برای شبیه ساز "اکس-فورمر ۲٫۵" صادر کرده‌است و این ROM به صورت رایگان و قانونی در دسترس می‌باشد.
طراحی

رایانه‌های ۸-بیتی آتاری از تراشه ۶۵۰۲ به عنوان پردازنده مرکزی، ترکیبی از تراشه‌های موسوم به ANTIC و GTIA برای تولید گرافیک‌ها و تراشه POKEY برای تولید صدا و مدیریت درگاه سریال ورودی/خروجی استفاده می‌کردند. این تراشه‌های "پشتیبان" از طریق بخشی از ثبات‌های (قابل برنامه‌ریزی توسط کاربر) داخل تراشه ۶۵۰۲ کنترل می‌شوند. به‌طور مثال GTIA از یک سری ثبات خاص برای انتخاب رنگ‌های روی صفحه استفاده می‌کند، این رنگ‌ها با قراردادن مقادیر صحیح در ثبات‌های مرتبط قابل تغییر هستند. برخی از بخش‌های سیستم نیز از حافظه رم دستگاه به عنوان بافر استفاده می‌کردند. این عملکرد، بسیار زیاد در بافر تراشه ANTIC، «فهرست نمایش» و اطلاعات مربوط به تولید و کنترل اسپرایت، در تراشه GTIA اتفاق می‌افتاد.
طراحی > تراشه ANTIC

تراشه ANTIC (مخفف انگلیسی: Alphanumeric Television Interface Controller) یک ریزپردازنده است که وظیفه انجام عملیات گرافیکی در سری رایانه‌های آتاری ۸-بیت را بر عهده دارد. یک لیست کامل به زبان ماشین دستورهای لازم را به این تراشه می‌دهد که با نام «لیست نمایش» شناخته می‌شود. هر دستور به تراشه توضیح می‌دهد که چگونه یک خط تصویری را بر روی نمایشگر به نمایش بگذارد، همچنین مشخص‌کننده محل دقیق، تعیین‌کننده متحرک بودن یا ثابت بودن صفحه نمایش یا در صورت نیاز محل بارگذاری اطلاعات از حافظه را مشخص می‌کند. از آن جا که هر خط تصویری به‌طور کاملاً مجزا قابل برنامه‌نویسی می‌باشد، این قابلیت به برنامه نویسان اجازه می‌داد تا ترکیبی از متن و گرافیک را بدون دخالت سی پی یو، ایجاد کنند.
تراشه ANTIC «لیست نمایش» را خوانده و اطلاعات را از طریق DMA (دسترسی مستقیم به حافظه) به نمایش درآورده، سپس نتیجه را به جریانی از اطلاعات پیکسلی که متن و گرافیک را پدید می‌آورد، ترجمه می‌کند. این جریان اطلاعاتی از تراشه GTIA عبور کرده تا محل رنگ‌ها و موقعیت اسپرایت‌ها جهت خروجی نهایی تلویزیون یا نمایشگر را مشخص کند. در طی انجام این عملیات، تراشه ANTIC همچنین اقدام به روزرسانی GTIA می‌نماید تا اطلاعات تصویری هر اسپرایت در هر خط تصویری تصحیح گردد. هنگامی که «لیست نمایش» و پارامترهای DMA تعیین شدند، تصویر بدون دخالت سی پی یو و به‌طور اتوماتیک تشکیل می‌شود.
طراحی > تراشه CTIA/GTIA

تراشه گرافیکی CTIA (مخفف انگلیسی: Color Television Interface Adaptor) در آتاری‌های اولیه ۴۰۰ و ۸۰۰ استفاده می‌شد. CTIA جانشین تراشه TIA مورد استفاده در آتاری ۲۶۰۰ بود. بر طبق گفته‌های «جو دکوئیر»، تراشه CTIA در سال ۱۹۷۷ و توسط «جورج مک لئود» طراحی گردید. تراشه CTIA بعد از مدتی و در مدل‌های جدیدتر آتاری ۴۰۰ و ۸۰۰ و تمامی مدل‌های بعدی آتاری ۸-بیت، با تراشه جدیدتر GTIA (مخفف انگلیسی: Graphic Television Interface Adaptor) جایگزین گردید. تراشه GTIA هم که توسط «جورج مک لئود» طراحی شده بود، دارای سه رنگ جدید در محیط گرافیکی ANTIC بود که دستگاه را قادر می‌ساخت تا رنگ‌های بیشتری را بر روی صفحه نمایشگر، به نمایش درآورد.
این تراشه اطلاعات محیط گرافیکی را از ANTIC دریافت کرده، سپس رنگ مناسب و مورد نظر را از پلت ۱۲۸ یا ۲۵۶ رنگی به پیکسل مورد نظر، نسبت می‌دهد. تراشه CTIA/GTIA همچنین کنترل‌کننده عملیات گرافیک موسوم به اسپرایت می‌باشد (تصاویر دوبعدی گرافیکی مستقل بیت مپ که اکثراً در بازی‌های ویدئویی مورد استفاده قرار می‌گرفتند). این عملیات شامل تشخیص برخورد اسپرایت‌ها، اولویت بندی نمایش اسپرایت در مواجهه با آبجکت‌های موجود در صحنه و کنترل رنگ و شدت روشنایی تمام آبجکت‌های صحنه می‌باشد.
تراشه CTIA/GTIA همچنین مسئول خواندن کلیدهای Option, Select, Start و عملیات مربوط به بلندگوی صفحه کلید در مدل‌های ۴۰۰ و ۸۰۰ است. در مدل‌های بعدی آتاری، خروجی صدای مربوط به بلندگوی صفحه کلید با خروجی تلویزیون، ترکیب گردید. این تراشه همچنین کنترل‌کننده فشردن دکمه جوی استیک نیز می‌باشد.
طراحی > تراشه POKEY

سومین تراشه پشتیبانی رایانه‌های آتاری ۸-بیت، POKEY نام دارد که مسئول خواندن صفحه کلید، تولید صدا و ارتباط از طریق درگاه سریال می‌باشد. این تراشه همچنین وظیفه کنترل تایمر، تولید اعداد تصادفی و وقفه‌ها را نیز برعهده دارد. POKEY چهار کانال صوتی نیمه مستقل دارد که هر کانال کنترلر فرکانس، نویز و صدای مربوط به خود را دارا می‌باشد. هر کانال صوتی، ۸-بیت ثبات کنترل مربوط به خود را دارد که می‌تواند محتوای صدا و نویز را انتخاب کند. برای تولید صداهای با کیفیت بالا، دو عدد از کانال‌های صوتی این تراشه می‌توانند با هم ترکیب شده تا صدای ۱۶-بیت با کیفیت بالاتر و دقیق تری را تولید نمایند. نام این تراشه (POKEY) از ترکیب دو اصطلاح POtentiometer و KEYboard (دو دستگاه مهم ورودی/خروجی رابط کاربری POKEY) به دست آمده‌است. این تراشه در دو مدل "دو هسته‌ای" و "چهار هسته‌ای" نیز موجود بود که در بسیاری از دستگاه‌های آرکید بازی ساخت شرکت آتاری در دهه ۸۰ میلادی (مانند دستگاه‌های بازی فرماندهی موشکی و آستروید دلوکس مورد استفاده قرار می‌گرفت.
مدل‌های رایانه

۴۰۰ و ۸۰۰ (۱۹۷۹) — رایانه‌های اولیه در بدنه‌های نخودی رنگ قرار داشت، مدل ۴۰۰ یک صفحه کلید پرده‌ای داشت، مدل ۸۰۰ نیز دارای کلیدهای کامل، دو درگاه کارتریج و خروجی نمایشگر بود. هر دو سیستم دارای شیارهای توسعه حافظه (تا ۴۸ کیلوبایت) نیز بودند. مدل‌های پال که بعداً تولید شدند از تراشه 6502C به عنوان سی پی یو استفاده می‌کردند.
مدل 1200XL (سال ۱۹۸۳) — دارای بدنه آلومینیومی و پلاستیک دودی جدید، ۶۴ کیلوبایت حافظه رم و فقط دو درگاه جوی استیک، کلید Help و کلیدهای عملیاتی بود.
مدل 600XL و 800XL (سال ۱۹۸۳) — به عنوان سیستم‌های جایگزین ۴۰۰، ۸۰۰ و 1200XL معرفی شدند. مدل 600XL دارای ۱۶ کیلوبایت حافظه، نسخه پال این سیستم دارای درگاه نمایشگر، 800XL دارای ۶۴ کیلوبایت حافظه و خروجی نمایشگر بودند. هردو مدل دارای زبان برنامه‌نویسی بیسیک داخلی و یک درگاه گسترش با نام PBI بودند. مدل‌های پال که در اواخر تولید شدند با مارک 800XLF بر روی مادربورد و شامل تراشه «آتاری فردی» و نسخه اصلاح شده بیسیک بود.
مدل‌های 65XE و 130XE (سال ۱۹۸۵) – در واقع مدل اصلاح شده 800XLF به همراه یک کیس و صفحه کلید جدید بود. 130XE دارای ۱۲۸ کیلوبایت حافظه رم و یک رابط کاربری کارتریج توسعه یافته (ECI) به جای درگاه سریال (PBI) بود. اولین نمونه‌های 65XE فاقد ECI یا PBI بود که البته در مدل‌های جدیدتر ECI اضافه شد. در بعضی از بازارهای کشورهای اروپایی مدل 65XE با نام 800XE به فروش می‌رفت.
سیستم بازی XE (سال ۱۹۸۳) – یک کنسول بازی با رنگ بدنه نخودی روشن با یک صفحه کلید نرم و مسافرتی که کاملاً جدا از دستگاه بود.