stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۱۴ تیر

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | تیر | تیر | تیر | تیر | تیر |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
| ۳۰ | ۳۱ |  |  |  |  | ۱ |
| ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ |
| ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ |
| ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ |
| ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۴ تیر صد و هفتمین روز از سال در گاه‌شماری خورشیدی است. به پایان سال ۲۵۸ روز (۲۵۹ روز در سال کبیسه) باقی‌است.
رویدادها

۱۳۵۶. کودتای نظامی محمد ضیاءالحق در پاکستان و سرنگونی دولت ذوالفقارعلی بوتو
۱۳۵۹ - دستور ایالات متحده آمریکا بر مسدود کردن دارایی‌های ایران
۱۳۶۱ - ربوده شدن چهار ایرانی در لبنان
مناسبت‌ها

روز قلم در ایران
زادروزها

۱۲۹۵ - صادق چوبک، نویسنده
۱۳۴۰ - کیوان ساکت، نوازنده
۱۳۴۵ - محمد اصفهانی، خواننده و آهنگ‌ساز
۱۳۴۷ - علی عمرانی، بازیگر، کارگردان، صداپیشه
۱۳۵۶ - علی انصاریان، بازیکن فوتبال
۱۳۶۱ - حامد کمیلی، بازیگر
۱۳۶۳ - بهاره افشاری، بازیگر
۱۳۶۵ - اشکان دژاگه، بازیکن فوتبال
درگذشت‌‌ها

۱۳۸۹ - حسنعلی علی‌پور، خیر مدرسه‌ساز
۱۳۹۵ - عباس کیارستمی، کارگردان
استفانی النبر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Stephanie Mazen Yousef Al-Naber
زادروز:  ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  اردن
قد:  1.62 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Shabab Al-Ordon
شمارهٔ پیراهن:  ۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Shabab Al-Ordon
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴– |  Shabab Al-Ordon |   |   |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ← Fortuna Hjørring (قرضی) |   |   |
| ۲۰۱۴ |  ← Sadaka (قرضی) |   |   |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۵– |  تیم ملی فوتبال زنان اردن |  ۱۲۸ |  (۷۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲:۲۴, ۹ آوریل ۲۰۱۷ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲:۲۴, ۹ آوریل ۲۰۱۷ (UTC)
استفانی النبر (عربی: ستيفاني مازن يوسف النبر؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل اردن است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اردن بازی کرده‌است.
مارکوس پاویچ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۲۶ مارس ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  وین
قد:  ۱٫۸۴ متر (۶ فوت ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۳–۲۰۰۸:  باشگاه فوتبال آستریا وین
۲۰۰۹–۲۰۱۲:  FC Stadlau
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  باشگاه فوتبال وینربرگ |  ۴۸ |  (۴) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  ← باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ (قرضی) |  ۴۴ |  (۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال رودش |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال سوشو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال سوشو |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال ایسترا ۱۹۶۱ |  ۴۴ |  (۱) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا |  ۳۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۲۲. 
مارکوس پاویچ (انگلیسی: Markus Pavić؛ زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل اتریش است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ اشاره کرد.
سکسمیشن

| سکسمیشن | سکسمیشن |
| --- | --- |
کارگردان: یولیوش ماخولسکی
تهیه‌کننده: یولیوش ماخولسکی
نویسنده: یولیوش ماخولسکی یولانتا هارتویک پاول هائینی
بازیگران: یرژی اشتور  اولگیرد ووکاشِـویچ بئاتا تیشکیه‌ویچ  دوروتا استالینسکا
موسیقی: هنریک کوژنیاک
فیلم‌بردار: یژی اوکاشوویچ
تدوین‌گر: میروسواوا گارلیتسکا
توزیع‌کننده: کادر
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۸۴
مدت زمان: ۱۱۷ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
سکسمیشن (لهستانی: Seksmisja؛ انگلیسی: Sexmission) یک فیلم کالت علمی-تخیلی، کمدی و اَکشن لهستانی به کارگردانی یولیوش ماخولسکی است که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد.
بازیگران

یرژی اشتور
اولگیرد ووکاشِـویچ
هانا استانکوونا
بئاتا تیشکیه‌ویچ
ویسواف میخنیکوفسکی
اِوا شیکولسکا
هانا بینیشوویچ
دوروتا استالینسکا
یانوش میخائوفسکی
الژبیتا ژایونتسوونا
ریشاردا خانین
گراژینا ترلا
میروسواوا مارخلوک
ماگدالنا کوتا
باربارا وائوکوونا
هانا میکوچ
باربارا لودویژانکا
بئاتا مای-دونبال
بوگوسواوا پاولتس
اخراج آذری‌ها از ارمنستان

همچنین ببینید: آذری‌های ارمنستان
اخراج آذری‌ها از ارمنستان به‌عنوان یک مهاجرت اجباری و پاکسازی قومی در قرن بیستم صورت گرفت. در طول قرن بیستم، در چندین درگیری‌های ارمنستان و جمهوری آذربایجان، صدهزار نفر آذربایجانی‌ها با توسل به زور مهاجرت داده شدند و بسیاری از آن‌ها کشته و مجروح شدند. اخراج از سال ۱۹۸۸ تا حدی به‌عنوان پاسخ به اخراج ارامنه از جمهوری آذربایجان قید گردید.
علل و اهداف اخراج و پاکسازی‌های قومی

بیانیه علل و اهداف اخراج و پاکسازی‌های قومی در جلسه‌ای به‌طور منظم در مجمع پارلمانی شورای اروپا در سال ۲۰۰۶ که توسط چند تن از نمایندگان جمهوری آذربایجان، ایتالیا، فرانسه، اوکراین، ترکیه، رومانی امضا شده بود، هدف از پاکسازی قومی آذربایجانی‌ها در ارمنستان را ایجاد ارمنستان بزرگ بیان کرده بودند.
پاکسازی قومی در آغاز قرن ۲۰اُم

به‌عنوان نتیجه یک جنگ قومی میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان در آغاز قرن بیستم، و همچنین سیاست‌های هماهنگ‌سازی ملی‌گرایان ارمنستان و جمهوری آذربایجان افرادی زیادی به خاطر پاکسازی قومی از بخش‌های قابل توجهی از جمعیت ارمنستان و جمهوری آذربایجان رانده شدند.
اخراج و تبعید آذری‌ها از اواسط سال ۱۹۱۸، توسط نیروهای شبه نظامی ارمنی که نقش مهمی در تخریب شهرک‌های مسلمان در پاکسازی‌های قومی در استان سیونیک تحت رهبری آندرانیک اوزانیان داشتند، شروع شد. با فرمان بریتانیا، به‌دلیل اهداف سیاسی به آندرانیک جهت گسترش فعالیت‌های خود را تا قره باغ اجازه نداد. آندرانیک ۳۰٬۰۰۰ نفر ارمنی را از ناحیه آناتولی شرقی و عمدتاً از دو استان موش و استان بتلیس جایگزین آذربایجانی‌ها کرد. بخشی از پناهندگان ارمنی از ترکیه آورده شده در زنگوار باقی ماند، در حالی که ارمنی‌های بسیاری در ایروان و استان وایوتس‌جور جایی که مسلمانان را جهت همگن‌سازی قومی ارمنی از آنجا رانده و طرد کرده بودند، جای داده شدند. با توجه به داده‌های آماری از مجموعه قوم شناخت قفقاز از آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی، شهرک‌های مسلمانان از ارمنستان توسط فدراسیون انقلابی ارمنی در جهت سیاست" پاکسازی کشور از غیر خودی " مسلمانان را مورد هدف قرار داده بود. پس با جمع‌آوری داده‌ها:
در سال ۱۸۹۷، ۶۳٬۶۰۰ هزار ارامنه (۴۶٬۲٪)، ۷۱٬۲۰۰ هزار آذربایجانی (۵۱٬۷ درصد)، ۱٬۸۰۰ هزار کرد(۱٬۳٪) از ۱۳۷٬۹۰۰ هزار نفر جمعیت اقوام استان سیونیک بودند. اما با توجه به سرشماری کشاورزی در سال ۱۹۲۲ میلادی؛ از ۶۳٬۵ هزار نفر نفوس استان سیونیک حدود ۵۹٬۹ هزار نفر را ارامنه (۸۹٬۵ درصد)، ۶٬۵ هزار آذربایجانی (۱۰٬۲ درصد)، ۰٬۲ هزار روس (۰٬۳٪) بوده‌است.
به گفته مورخ آمریکایی فیروز کاظم‌زاده به استناد مورخ ارمنی بوریان در دولت داشناک ارمنستان از ۱۹۱۸–۱۹۲۰، برای اخراج جمعیت مسلمان، تشنج و توقیف اموال تأسیس شده بود.
و همچنین فیروز کاظم‌زاده مدعی ست نابودی مسلمانان در سرزمین‌های، که تحت کنترل ترکیه، بعد از اشغال آن توسط ارتش ارمنستان اتفاق افتاده بود. در حالی که تانر آکجام در مورد این قتل‌عام که آن‌ها اغراق‌آمیز یا حتی ساختگی می‌باشد، را مدعی ست.
اخراج آذربایجانی‌ها از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی

قرن بیستم، برای آذربایجانی‌های ارمنستان دوره مهاجرت به حاشیه راندن، تبعیض و جرم اغلب اجباری بود که منجر به تغییرات قابل توجهی در ترکیب قومی این کشور شد، آذربایجانی‌ها حتی تا آغاز جنگ قره‌باغ نیز بزرگ‌ترین اقلیت ارمنستان بودند. در سال ۱۹۰۵–۱۹۰۷ استانداری ایروان عرصه درگیری بین ارامنه و آذربایجانی‌ها را متوجه دولت روسیه کرده‌بود که در جریان انقلاب روسیه در ۱۹۰۵ باعث تحریک ملت شده‌بود.
پس از سال ۱۹۱۸ جنگ بر سر مسائل مرز مشترک جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی و جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی از سر گرفته‌شد و جنگ همراه با هجوم پناهندگان ارمنی که منجر به قتل‌عام گسترده مسلمانان در ارمنستان گردید. آندرانیک اوزانیان و روبن ترمیناسیان در تخریب شهرک‌های مسلمانان و طرح همگن‌سازی قومی برنامه‌ریزی شده‌ای با مخلوط‌سازی جمعیت را از طریق پناهندگان ارمنی ترکیه از سر گرفتند.
پس از آن جمعیت آذربایجانی‌ها کمتر شد، با توجه به همه این اخراج‌ها اتحاد جماهیر شوروی در سرشماری سال ۱۹۲۶ جمعیت آذربایجانی‌ها را تنها ۷۸٬۲۲۸ اعلام کرده‌بود که در ارمنستان زندگی می‌کردند و شامل ۸٫۸ درصد از جمعیت کل این کشور در آن دوران می‌شد. پس از فروکش کردن درگیری‌ها جمعیت‌شان تا ۱۳۱٬۰۰۰ نفر نیز فزونی یافت. در سال ۱۹۴۷، گریگور آرتینف دبیر اول حزب کمونیست ارمنستان، موفق به متقاعد کردن شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی به صدور فرمان توسط استالین تحت عنوان اقدامات برنامه‌ریزی شده برای کوچ مجدد کارگران آذربایجانی ارمنستان به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی شد.
بر اساس این حکم، آذربایجانی‌ها بین سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۵۱ توسط برخی منابع به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی نفی بلد شدند. تا راه برای ورود ارمنی‌های خارج از کشور باز شود که در طول چهار سال ۱۰۰٬۰۰۰، آذربایجانی از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی تبعید شدند. طوری‌که جمعیت آنان در سال ۱۹۵۹ به ۱۰۷۷۴۸ تقلیل یافت. و در سال ۱۹۷۹، آذربایجانی‌ها ۱۶۰۸۴۱ نفر و ۵٫۳٪ از جمعیت کل ارمنستان را تشکیل می‌دادند. جمعیت آذربایجانی‌های شهر ایروان، که زمانی اکثریت جمعیت را در سال‌های ۱۹۵۹ و قبل از آن تشکیل می‌دادند، در سال ۱۹۸۹ به ۰٫۷٪ به ۰٫۱٪ کاهش یافت.
آمار جمعیت آذری‌ها در ارمنستان > گاهشمار اخراج و اسکان

۱۹۴۷ - شوراهای اتحاد جماهیر شوروی از قطعنامه وزیران در مورد مهاجرت اجباری آذربایجانی‌ها از ارمنستان شوروی به آذربایجان شوروی
۱۹۴۷–۱۹۵۰ - اخراج آذربایجانی‌ها از ارمنستان شوروی
نوامبر، ۱۹۸۷ - حمله به آذربایجانی‌ها در ناحیه گافان ارمنستان
۲۵ ژانویه ۱۹۸۸ - اخراج دسته جمعی آذربایجانی‌ها از ناحیه گافان ارمنستان
۲۱ فوریه ۱۹۸۸ - تظاهرات توده‌ای در ایروان آغاز شد.
۱۹۸۸ - توده اخراج آذربایجانی‌ها از ارمنستان
| قومی گروه | آمار ۱۹۲۶۱> ۷۶٬۸۷۰ | آمار ۱۹۲۶۱> ۸٫۷ | آمار ۱۹۳۹۲> ۱۳۰٬۸۹۶ | آمار ۱۹۳۹۲> ۱۰٫۲ | آمار ۱۹۵۹۳> ۱۰۷٬۷۴۸ | آمار ۱۹۵۹۳> ۶٫۱ | آمار ۱۹۷۰۴> ۱۴۸٬۱۸۹ | آمار ۱۹۷۰۴> ۵٫۹ | آمار ۱۹۷۹۵> ۱۶۰٬۸۴۱ | آمار ۱۹۷۹۵> ۵٫۳ | آمار ۱۹۸۹۶> ۸۴٬۸۶۰ | آمار ۱۹۸۹۶> ۲٫۶ | آمار ۲۰۰۱۷>  | آمار ۲۰۰۱۷>  | آمار ۲۰۱۱۸>  | آمار ۲۰۱۱۸>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
1 Source: . 2 Source: . 3 Source: . 4 Source: . 5 Source: . 6 Source: . 7 Source:  بایگانی‌شده  در ۲ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine. 8 Source: . : 1 Source: . 2 Source: . 3 Source: . 4 Source: . 5 Source: . 6 Source: . 7 Source:  بایگانی‌شده  در ۲ ژوئن ۲۰۱۰ توسط Wayback Machine. 8 Source: .
نتایج پاک‌سازی قومی

در نتیجه پاکسازی قومی به سال ۱۹۸۸، باعث شد آخرین مرحله همگن‌سازی در جمهوری ارمنستان انجام شود. در نهایت جمعیت ارمنیان به ۹۸٪ از کل جمعیت ارمنستان رسید. مسئولیت این حوادث بر ناسیونالیستهای ارمنی و نیز دولت جمهوری تحمیل شد، بازماندگان جمعیت آذری‌ها در سال ۱۹۹۱ از ارمنستان رانده شدند. بنا بر گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، جمعیت مردم آذری، که بزرگ‌ترین اقلیت قومی در ارمنستان تا سال ۱۹۸۸ بودند، با کمک مقامات محلی پس از قتل‌عام ارمنیان در سومگاییت و باکو رانده شد. امروزه ارمنستان تنها کشور در بین جمهوری‌های سابق اتحاد جماهیر شوروی می‌باشد که جمعیتی بالغ بر ۹۷٫۹٪ از اقوام ارمنی دارد. برآوردهای کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان جمعیت آذری‌ها در ارمنستان را تنها بیش از ۳۰ نفر برآورد می‌کند. که اکثریت آنان در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و از اعضای خانواده‌های مخلوط (معمولاً زنان آذری با مردان ارمنی ازدواج کرده‌اند). تغییرات در مشخصات فردی، تغییر نام شهرک‌ها و شهرها در قلمرو جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی همراه شد. در مجموع نام بیش از ۶۰۰ منطقه در SSR ارمنستان از سال ۱۹۲۴ به ۱۹۸۸ تغییر یافت. الباقی موارد تغییر نام ترکی به ارمنی که در یافتن نام جدید به طول انجامیده بود در سال ۲۰۰۶ به بعد نام ۲۱ شهرک نیز عوض شدند. سهم آذری‌ها از تنوع فرهنگی ارمنستان به مانند فرهنگ عاشیق دچار خسارات زیادی شد. که در نهایت فرهنگ آذری از این کشور ناپدید گشت.
تغییرات ساختار جمعیتی در ایروان

در سال ۱۸۹۷، در شهر ایروان ۲۹٬۰۰۶ نفر سکونت داشتند، که ۱۲٬۵۲۳ از آن‌ها ارامنه، ۱۲٬۳۵۹ نفر را آذربایجانی‌ها تشکیل می‌دادند. با توجه به سرشماری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۷، آذربایجانی‌ها (تاتارها) تا ۱۲٬۰۰۰ نفر (۴۱٪) از ۲۹٬۰۰۰ نفر جمعیت ایروان را شامل می‌شدند. با این حال، در دوره پاکسازی‌های قومی سیستماتیک در طول سال‌های بسیار و مهاجرت ارامنه از ایران و امپراتوری عثمانی، پایتخت ارمنستان با جمعیت فراوان ارمنی روبرو شد. با توجه به سرشماری سال ۱۹۵۹، ارامنه تا ۹۶ درصد از جمعیت کشور و در سال ۱۹۸۹ بیش از ۹۶٬۵ درصد را شامل می‌شدند. و آذربایجانی‌ها تنها ۰٬۱ درصد از جمعیت ایروان در سال ۱۹۸۹ تشکیل می‌دادند. تغییرات جمعیتی اجباری در ایروان با کمک ناسیونالیست‌های ارمنی از حزب «فدراسیون انقلابی ارمنی» اجرا شد. آن‌ها جمعیت ایروان به نفع ارامنه با تهدید و ارعاب مسلمانان محلی تغییر دادند. به عنوان نتیجه یک پاکسازی قومی، نه تنها آذربایجانی‌ها از ایروان دور رانده شدند، بلکه مسجد آذربایجانی‌ها در ایروان نیز نابود شد.
یادداشت

↑  A. Boryan
↑  Taner Akçam
↑  Gafan
↑  Gafan
بلیط مهاجرت اجباری یک آذربایجانی به نام عباس علی اوغلو مصطفی از منطقه زنگی باسار جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی و منطقه آغجه‌بدی جمهوری آذربایجان کنونی. صدور در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۸
استالین فرمان و سفارش اخراج آذربایجانی‌ها از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی و جایگزینی ارامنه خارجی را به داخل ارمنستان در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ به امضا رسانید.
حمله آزور (۲۰۰۱)

| حمله آزور (۲۰۰۱) | حمله آزور (۲۰۰۱) |
| --- | --- |
بخشی از انتفاضه دوم: بخشی از انتفاضه دوم
پیامد حمله: پیامد حمله
 محل حمله:  محل حمله
موقعیت: تقاطع آزور، اسرائیل
مختصات: ۳۲°۰۱′۱۶″ شمالی ۳۴°۴۸′۲۱″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۰۲۱۱۱°شمالی ۳۴٫۸۰۵۸۳°شرقی﻿ / 32.02111; 34.80583
تاریخ: ۱۴ فوریه ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-02-۱۴)
گونه حمله: حمله با خودرو
کشته‌ها: ۸ (۷ سرباز، ۱ غیرنظامی)
زخمی‌ها: ۲۶
مرتکب: حماس
مهاجم: خلیل ابوالبا
در ۱۴ فوریه ۲۰۰۱۴، یک حمله با خودرو در نزدیکی آزور، اسرائیل رخ داد. یک مرد فلسطینی اهل غزه اتوبوسی را به سمت گروهی از سربازان اسرائیلی که در یک ایستگاه اتوبوس در تقاطع آزور ایستاده بودند، راند و ۸ نفر از جمله ۷ سرباز و یک غیرنظامی را کشت و ۲۶ نفر را مجروح کرد. حماس مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
حمله

مهاجم، خلیل ابوالبا ۳۵ ساله اهل غزه، راننده اتوبوسی بود که صبح‌ها کارگران عرب را از شهر خود به سمت تل آویو می‌برد. او پیش از حمله به مدت پنج سال راننده ایگد بود.
در ۱۴ فوریه، پس از اینکه طبق معمول کارگران عرب را در لود و رامل پیاده کرد، به سمت هولون حرکت کرد. وقتی به تقاطع آزور رسید، متوجه گروهی از سربازان اسرائیلی شد که در ایستگاه اتوبوس منتظر بودند. مهاجم به اتوبوس شتاب داد و به شدت به سمت راست منحرف شد و ده‌ها نفر را مورد اصابت قرار داد. او ۸ نفر شامل ۷ سرباز و یک غیرنظامی را کشت و ۲۶ نفر را زخمی کرد
پس از حمله، دوباره اتوبوس را شتاب داد و به سرعت به سمت جنوب، در جهت غزه راند. اتوبوس پس از برخورد با یک کامیون در فاصله ۳۰ کیلومتری حمله و پس از تیراندازی افسران پلیس به چرخ‌های اتوبوس متوقف شد.
تب حلزون

Medical condition
| شیستوزمیازیس | شیستوزمیازیس |
| --- | --- |
تاول‌های پوستی بر روی ساعد دست که در اثر نفوذ انگل‌های شیستوزمیازیس ایجاد شده‌است.: تاول‌های پوستی بر روی ساعد دست که در اثر نفوذ انگل‌های شیستوزمیازیس ایجاد شده‌است.
تخصص: بیماری عفونی (تخصص پزشکی) 
طبقه‌بندی و منابع بیرونی: طبقه‌بندی و منابع بیرونی
آی‌سی‌دی-۱۰: B65
آی‌سی‌دی-۹-سی‌ام: 120
مدلاین پلاس: 001321
پیشنت پلاس: شیستوزمیازیس
سمپ: D012552
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
تب حلزون (به انگلیسی: Snail Fever) یا شیستوزمیازیس (به انگلیسی: Schistosomiasis) (همچنین موسوم به بیلارزیا (به انگلیسی: Bilharzia)، و تب کاتایاما (به انگلیسی: Katayama fever)) یک بیماری است که از نوعی کرم انگلی به نام کپلک خون (با نام علمی شیستوزوما) ایجاد می‌شود. این بیماری می‌تواند باعث عفونت دستگاه ادراری یا دستگاه گوارش شود. علایم بیماری شامل درد شکمی، اسهال، مدفوع خونی یا خون در ادرار است. افرادی که برای مدت طولانی به این بیماری آلوده باشند به نارسایی‌های کبدی، نارسایی کلیه، ناباروری یا سرطان مثانه دچار می‌شوند. این بیماری در ایران ریشه کن شده ولی نارسایی کلیه ناشی از هماتوبیوم سالانه منجر به مرگ ۱۵۰هزار نفر و افزایش فشار ورید پورت ناشی از مانسونی سالانه موجب مرگ و میر ۱۳۰ هزار نفر می‌شود. بیماری در کودکان می‌تواند باعث اختلال در رشد و یادگیری آن‌ها شود.
نشانه‌های بیماری

بسیاری از گرفتارشدگان به این بیماری نشانه مشخصی را نمی‌بینند. در هماتوبیوم که قبلاً در اهواز بود انسان تنها میزبان نهایی انگل است ولی در انواع دیگر علاوه بر انسان، جوندگان و پستانداران هم میزبان نهایی می‌شوند. اگر نشانه‌هایی آشکار شود معمولاً ۴–۶ هفته پس از آلودگی به بیماری است. نخستین نشانه‌های بیماری می‌تواند احساس کسالت و خستگی عمومی باشد. پس از ۱۲ ساعت از آلودگی فرد آلوده احساس خارش یا سوزش می‌کند که از خراش‌هایی منجر می‌شود که نقطه ورود انگل به بدن است. نشانه‌های دیگری پس از ۲–۱۰ هفته از ورود انگل آشکار می‌شود که تب، بدن‌درد، سرفه، اسهال، بدن‌لرزه، و بزرگ شدن غدد را در بر می‌گیرد. این نشانه‌های می‌تواند به تب حلزونی مختص ماکیان نیز مربوط باشد که فراتر از نشانه‌های گفته‌شده، نشانهٔ دیگری را در انسان‌ها آشکار نمی‌کند.
نشانه‌های دیگر بیماری می‌تواند در مرور زمان که انگل حلزون و تخم‌هایشان در بدن پخش می‌شوند می‌تواند به اشکال مختلفی در بدن آشکار شود. اگر تخم‌های انگل به مغز یا طناب نخاعی منتقل شوند فرد ممکن است حمله صرع، فلج شدن یا التهاب طناب نخاعی را تجربه کند.
عوامل

در شیستوزمیازیس ما برخلاف سایر ترماتودها دو جنس نر و ماده داریم که گونه نر قایقی است و دارای یک کانال جنسی به نام ژنیکوفور است که کرم ماده در آن مستقر می‌شود. تخم هماتوبیوم از طریق ادرار و گونه‌های دیگر از مدفوع به محیط دفع می‌شوند.
این بیماری در اثر تماس با آب آلوده به انگل منتشر می‌شود. انگل‌ها نیز از بدن حلزون‌های آلودهٔ موجود در آب‌های شیرین رها می‌شوند. این بیماری به ویژه در بین کودکان کشورهای در حال توسعه شیوع دارد چون احتمال بازی کردن آن‌ها در آب‌های آلوده بیشتر است. سایر گروه‌های پر خطر عبارتند از کشاورزان، ماهیگیران و افرادی که برای انجام کارهای روزمره خود از آب آلوده استفاده می‌کنند. این بیماری به گروه کرم روده تعلق داشته و تشخیص آن از طریق مشاهده تخم‌های انگل در ادرار یا مدفوع بیمار صورت می‌گیرد. از دیگر راه‌های تشخیص، مشاهده پادتن‌های بیماری در خون فرد آلوده‌است.
جلوگیری و درمان

روش‌های پیشگیری از بیماری دسترسی به آب پاکیزه و از بین بردن حلزون‌ها است. در مناطقی که این بیماری در آن‌ها همه‌گیر شده باشد، تمامی گروه‌ها باید سالیانه به‌طور همزمان با پرازیکوانتل تجویزی مورد درمان قرار بگیرند. هدف از این اقدام کاهش تعداد افراد آلوده و در نتیجه کاهش میزان شیوع بیماری است. افزون بر این، تجویز پرازیکوانتل از درمان‌های توصیه شده از سوی سازمان بهداشت جهانی برای افرادی است که این بیماری در بین‌شان همه‌گیر شده‌است.
همه‌گیری

تب حلزون تقریباً ۲۱۰ میلیون نفر را در سراسر جهان آلوده می‌کند و جمعیت تخمینی بین ۱۲٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ نفر در سال در اثر دچار شدن به این بیماری جان خود را از دست می‌دهند. این بیماری معمولاً در آفریقا و همچنین در آسیا و آمریکای جنوبی شایع است. حدود ۷۰۰ میلیون نفر از جمعیت جهان در بیش از ۷۰ کشور در مناطقی زندگی می‌کنند که این بیماری در آنجا شیوع دارد. شیستوزمیازیس به عنوان یک بیماری انگلی که بیشترین تلفات اقتصادی را به همراه دارد، بعد از مالاریا در رتبه دوم قرار می‌گیرد. از دوران باستان تا اوایل قرن بیستم، علامت خون‌ادراری در شیستوزمیازیس در مصر نشان بلوغ در مردان محسوب می‌شد و به آن به عنوان مناسک گذار پسرها نگاه می‌کردند. این بیماری در رده یک بیماری گرمسیری فراموش شده طبقه‌بندی شده‌است.
پسر یازده ساله با آب‌آوردگی شکم و پرفشاری ورید باب که تب حلزون عامل آن است
نیتان روزن

| نیتان روزن | نیتان روزن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ مارس ۱۹۰۹ منطقه بروکلین، نیویورک
درگذشت: ۱۸ دسامبر ۱۹۹۵ (۸۶ سال) حیفا، اسرائیل
ملیت: اسرائیلی-آمریکایی
محل تحصیل: مؤسسه فناوری ماساچوست
شناخته‌شده برای: آزمایش فکری اینشتین-پودولسکی-روزن
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): فیزیک نظری
محل کار: موسسه مطالعات پیشرفته تخنیون دانشگاه بن گوریون
استاد راهنما: آلبرت اینشتین
 :  
نیتان روزن (به انگلیسی: Nathan Rosen) (زاده ۲۲ مارس ۱۹۰۹ در منطقه بروکلین نیویورک – درگذشته ۱۸ دسامبر ۱۹۹۵) یکی از مشهورترین فیزیکدانان اسرائیلی-آمریکایی است. وی در زمینه فیزیک نظری به فعالیت و تحقیقات مشغول بود.
نیتان روزن در ۱۹۳۵ به همراه آلبرت اینشتین و بوریس پودولسکی مقاله بسیار معروفی به نام «آیا توصیف مکانیک کوانتمی از واقعیت فیزیکی را می‌توان کامل انگاشت؟» نوشتند. این مقاله به EPR (سرنام اسم این سه نفر) معروف شد که قضیه مطرح در آن هم به همین نام معروف گشت. البته روزن بعدها نظریه کوانتمی را پذیرفت. در همین سال روزن به همراه اینشتین طی مقاله‌ای پل اینشتین–روزن را معرفی کردند.
روزن بنیان‌گذار انستیتوی فیزیک دانشگاه صنعتی اسرائیل (تکنیون حیفا) و در دهه ۱۹۷۰ میلادی مقام ریاست دانشگاه بن گوریون را برعهده داشت.
تأمین مالی پژوهش

تأمین مالی پژوهش (به انگلیسی: Research funding) اصطلاحی است که عموماً هرگونه بودجه برای پژوهش علمی در زمینه‌های علوم طبیعی، فناوری و علوم اجتماعی را پوشش می‌دهد. روش‌های مختلفی را می‌توان برای پرداخت بودجه مورد استفاده قرار داد، اما این اصطلاح اغلب به تأمین مالی از طریق یک فرآیند رقابتی اشاره می‌کند که در آن پروژه‌های پژوهشی بالقوه ارزیابی می‌شوند و تنها امیدوارکننده‌ترین آن‌ها بودجه دریافت می‌کنند. اغلب از طریق هزینه ناخالص داخلی در تحقیق و توسعه (GERD) اندازه‌گیری می‌شود.
بیشتر بودجه‌های پژوهشی از دو منبع اصلی تأمین می‌شود: ابرشرکت‌ها (از طریق بخش‌های تحقیق و توسعه) و دولت (بیشتر از طریق دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و سازمان‌های دولتی تخصصی انجام می‌شود؛ اغلب به‌عنوان شوراهای پژوهشی شناخته می‌شوند). مقدار کمتری از پژوهش علمی توسط بنیادهای خیریه، به‌ویژه در رابطه با پیشرفت درمان برای بیماری‌هایی مانند سرطان، مالاریا و ایدز تامین می‌شود.
بر اساس گزارش سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD)، بیش از ۶۰ درصد تحقیق و توسعه در زمینه‌های علمی و فنی توسط صنعت و ۲۰ درصد و ۱۰ درصد به ترتیب توسط دانشگاه‌ها و دولت انجام می‌شود. در مقایسه، در کشورهایی با تولید ناخالص داخلی کمتر مانند پرتغال و مکزیک، سهم صنعت به‌طور چشمگیری کمتر است. نسبت بودجه دولت در برخی صنایع بیشتر است و بر پژوهش در علوم اجتماعی و علوم انسانی غالب است. در تحقیق و توسعه تجاری، همه ابرشرکت‌ها به جز شرکت‌هایی که بیشتر پژوهش‌محور هستند، به‌جای ایده‌ها یا فناوری‌های «آسمان آبی» (مانند همجوشی هسته‌ای) به شدت بر احتمال تجاری‌سازی کوتاه‌مدت تمرکز می‌کنند.
روش‌شناسی برای سنجش بودجه علمی

دستورالعمل‌های جمع‌آوری داده‌های تحقیق و توسعه در کتابچه راهنمای فراسکاتی منتشر شده توسط OECD آمده است. در این نشریه، تحقیق و توسعه به سه نوع فعالیت اشاره دارد: پژوهش پایه، پژوهش کاربردی و توسعه تجربی. این تعریف نوآوری را پوشش نمی‌دهد، اما ممکن است به فرآیند نوآورانه کمک کند. نوآوری در بخش کسب‌وکار دارای یک راهنمای اختصاصی OECD است.
رایج‌ترین سنجش برای تحقیق و توسعه، هزینه‌کرد از تولید ناخالص داخلی برای تحقیق و توسعه (GERD) است. GERD اغلب در نسبت‌های GERD به GDP نشان داده می‌شود، زیرا امکان مقایسه آسان‌تر میان کشورها را فراهم می‌کند. جمع‌آوری داده‌ها برای GERD بر اساس گزارش توسط مجریان است. GERD بر اساس بخش تأمین مالی (کسب‌وکار، شرکت، دولت، آموزش عالی، غیر انتفاعی خصوصی، بقیه نقاط جهان) و بخش عملکرد (همه بخش‌های تأمین مالی به استثنای برخی نقاط جهان، همان‌گونه که GERD تنها فعالیت‌ها را در درون کشور سنجش می‌کند) متمایز می‌شود. این دو ممکن است برای مثال زمانی که بودجه دولتی تحقیق و توسعه را ایفا می‌کند، منطبق باشند.
علوم با بودجه دولت تأمین مالی‌شده نیز ممکن است با اعتبارات و هزینه‌های بودجه دولتی برای تحقیق و توسعه (GBAORD/GBARD) سنجیده شود. GBARD یک روش مبتنی بر سرمایه‌گذاری است، این روش نشان می‌دهد که دولت‌ها به تحقیق و توسعه چه تعهدی دارند (حتی اگر پرداخت نهایی ممکن است متفاوت باشد). GERD-منبع بودجه-دولت و GBARD مستقیماً قابل مقایسه نیستند. در جمع آوری داده ها، GERD مبتنی بر عملکرد است، GBARD سرمایه گذار است. سطح دولت در نظر گرفته شده نیز متفاوت است: GERD باید شامل هزینه‌های تمام سطوح دولت (فدرال – ایالتی – محلی) باشد، در حالی که GBARD سطح محلی را مستثنی می‌کند و اغلب فاقد داده‌های سطح ایالتی است. در پوشش جغرافیایی، GERD عملکرد در قلمرو یک کشور را در نظر می‌گیرد در حالی که GBARD به بقیه جهان نیز پرداخت می‌کند.
مقایسه‌هایی در مورد اثربخشی منابع مالی مختلف و بخش‌های عملکرد و همچنین تأثیر متقابل آن‌ها انجام شده است. تجزیه و تحلیل اغلب به این خلاصه می‌شود که آیا امور مالی دولتی و خصوصی الگوهای ازدحام یا ازدحام را نشان می‌دهند.
انواع بودجه: دولتی و خصوصی > بودجه عمومی/دولتی

بودجه عمومی به فعالیت‌هایی اطلاق می‌شود که توسط پول مالیات‌دهندگان تأمین می‌شوند. این در درجه اول زمانی است که منبع بودجه دولت باشد. مؤسسات آموزش عالی معمولاً به‌طور کامل به‌شکل عمومی تأمین مالی نمی‌شوند، زیرا آن‌ها شهریه دریافت می‌کنند و ممکن است از منابع غیردولتی بودجه دریافت کنند.