stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شیفته جولیا

| شیفته جولیا | شیفته جولیا |
| --- | --- |
کارگردان: آندرئا بارتسینی
فیلمنامه‌نویس: دومنیکو ماتئوچی جانفرانکو کلریچی  آندرئا بارتسینی
داستان: جانفرانکو کلریچی آندرئا بارتسینی
بازیگران: سرنا گراندی یوهان لیسن
موسیقی: آنتونیو سِـکی
فیلم‌بردار: ماریو ولپیانی
تدوین‌گر: سرجو مونتاناری
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۸۶
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
شیفتهٔ جولیا (ایتالیایی: Desiderando Giulia) یک فیلم اِروتیک درام ایتالیایی به کارگردانی آندرئا بارتسینی است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمان «سالخوردگی» اثر ایتالو اسووو ساخته شد.
بازیگران

سرنا گراندی
یوهان لیسن
والریا دوبیچی
سرجو روبینی
جولیانا کالاندرا
ماسیمو سارکیه‌لی
نگارخانه

سرنا گراندی و یوهان لیسن در صحنه‌ای از فیلم
سرنا گراندی در صحنه‌ای از فیلم
آفت زندگی یا مرفین

| آفت زندگی یا مرفین | آفت زندگی یا مرفین |
| --- | --- |
کارگردان: محمدعلی جعفری
تهیه‌کننده: محمدعلی جعفری
نویسنده: محمدعلی جعفری
بازیگران: شهلا ریاحی محمدعلی جعفری احمد قدکچیان حمیدرضا صارمی غلامعلی روانبخش
موسیقی: وارطان چاپاریان
فیلم‌بردار: سعید نیوندی
تدوین‌گر: سعید نیوندی
شرکت تولید: کاراوان فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۷ آذر ۱۳۳۹
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
آفت زندگی یا مرفین فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدعلی جعفری محصول سال ۱۳۳۹ است.
خلاصه داستان

حمید موسیقی دان جوانی است که در جامعهٔ هنری آوازه‌ای دارد و در هتل‌ها و کاباره‌ها برنامه اجرا می‌کند…
بازیگران

شهلا ریاحی
محمدعلی جعفری
احمد قدکچیان
حمیدرضا صارمی
غلامعلی روانبخش
رضا عبدی
سهیلا
اکبر نجات
فرهنگ امیری
اسکندر
علیرضا افشار

| سردار علیرضا افشار | سردار علیرضا افشار |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۳۰ خورشیدی (۷۳ ساله) مشهد، ایران
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سال‌های خدمت: اکنون–۱۳۶۱
درجه: سرتیپ پاسدار
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
نشان‌ها: نشان نصر (درجه ۱)
حزب سیاسی: سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
 :  
علیرضا افشار (زادهٔ ۱۳۳۰ مشهد) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان رئیس اندیشکده جنگ نرم دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی را برعهده دارد.
او یکی از دانشجویان مسلمان پیرو خط امام بود که در گروگان‌گیری در سفارت آمریکا شرکت داشت. وی در سال ۱۳۶۱ به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود.
افشار از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷ ریاست ستاد کل سپاه پاسداران را برعهده داشت، از ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۸ معاون نیروی انسانی ستاد کل نیروهای مسلح بود و در فاصله سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ به‌عنوان فرمانده نیروی مقاومت بسیج فعالیت می‌کرد.
وی از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ فرمانده دانشگاه امام حسین بود، از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۳ ریاست بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ به‌عنوان معاون فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد.
افشار در دولت‌های نهم و دهم از ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۷ معاون سیاسی وزیر کشور بود، از ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ به‌عنوان معاون امور اجتماعی، فرهنگی و شوراها وزیر کشور فعالیت می‌کرد و از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۲ قائم‌مقام وزیر کشور در امور اجتماعی و فرهنگی بود.
اوایل زندگی

علیرضا افشار زادهٔ سال ۱۳۳۰ در مشهد است. پس از اتمام تحصیلات متوسطه در زادگاه خود، برای گذراندن تحصیلات تکمیلی وارد دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف شد. افشار در دوران پیش از انقلاب، به واسطه فعالیت‌های سیاسی، توسط ساواک دستگیر شد و مدتی را در زندان بود. افشار همچنین از دانشجویان مسلمان پیرو خط امام بود و در ماجرای گروگان‌گیری سفارت ایالات متحده آمریکا حضور داشت. علاوه بر آن، او از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بود. این تشکل، نقش کلیدی در مقابله با اقدامات مسلحانه سازمان مجاهدین خلق ایران علیه نظام جمهوری اسلامی در تابستان ۱۳۶۰ داشت. بسیاری از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، پایه‌گذاران رده‌های فرماندهی در سپاه پاسداران شدند.
پس از وقوع انقلاب، با تأسیس جهاد سازندگی در بهار ۱۳۵۸ به عضویت در نخستین شورای مرکزی جهاد سازندگی درآمد و تا سال ۱۳۶۱ در آنجا بود. فیروزآبادی که در آن سال، علاوه بر ریاست جمعیت هلال احمر، در شورای مرکزی جهاد سازندگی نیز منصوب شده بود معتقد است خروج افشار از جهاد سازندگی، به دلیل اختلاف با دیدگاه‌های عبدالله نوری (نماینده ولی فقیه در جهاد سازندگی) بود. افشار پس از خروج از جهاد سازندگی، به سپاه رفته و سخنگوی رسمی سپاه شد.
دوران نظامی‌گری

یک دگرگونی خاص در ساختار فرماندهی سپاه پاسداران در سال ۱۳۶۳ موجب شد تا ستاد مرکزی سپاه تحت نظر فرمانده کل سپاه درآمده و به ستاد کل سپاه تبدیل شود. علیرضا افشار که سخنگوی سپاه بود، در اواسط آبان ۱۳۶۳ به ریاست ستاد کل نیز منصوب شد و تا اواخر جنگ، ریاست ستاد کل سپاه را دراختیار داشت. وی در سال ۱۳۶۶ جای خود را به محمد فروزنده داد. فیروزآبادی معاون امور دفاعی نخست‌وزیر با اشاره به برخی نارضایتی‌ها از عملکرد مسئولین دولت در مدیریت جنگ، عدم پشتیبانی لازم از جبههٔه جنگ را دلیل اصلی تأسیس یک نهاد جدید به نام شورای عالی پشتیبانی جنگ می‌داند. ریاست این شورا با رئیس‌جمهور خامنه‌ای بود و دبیران آن نیز فیروزآبادی، افشار و سید علی مقدم بودند. این شورا از تیر ۱۳۶۶ به‌طور رسمی آغاز به کار کرده بود. با انتصاب اکبر هاشمی رفسنجانی به جانشینی فرمانده کل قوا در خرداد ۱۳۶۷، ستاد فرماندهی کل قوا نیز به منظور هماهنگی بین تمامی نیروهای نظامی و انتظامی در تمامی زمینه‌ها تأسیس شد. تا پیش از آن، برای هماهنگی اقدامات تاکتیکی سازمان‌های دفاعی در انجام عملیات‌ها، از قرارگاه‌های عمل مشترک نظیر کربلا و خاتم‌الانبیا استفاده می‌شد اما سطح این قرارگاه‌ها، تاکتیکی بود و به لحاظ حوزه تحت کنترل نیز، صرفاً سازمان‌های عمل‌کننده نظامی را در بر می‌گرفت. علیرضا افشار یکی از اعضای ستاد از ابتدای تأسیس آن بود. او در منصب معاونت نیروی انسانی قرار داشت.
پس از پایان جنگ، دوران جدیدی در بسیج آغاز می‌شود. در این دوره، تغییری در ساختار بسیج ایجاد و نیروی مقاومت بسیج تشکیل شده و علیرضا افشار به‌عنوان اولین فرمانده نیروی مقاومت بسیج در ۱۲ دی ۱۳۶۸ منصوب می‌شود. شرح وظایف کلی این نیرو از سوی فرمانده کل قوا در آذر ۱۳۶۹ به سپاه ابلاغ شد. از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۰ جداسازی و تفکیک بین نیروی زمینی و نیروی مقاومت انجام گرفت و تغییرات در ساختار بسیج تا سال ۱۳۷۰ ادامه یافت. افشار پس از ۸ سال فرماندهی نیروی مقاومت، در ۲۰ اسفند ۱۳۷۶ جای خود را به سید محمد حجازی داد. او سپس به دانشگاه امام حسین رفت و ریاست دانشگاه را به مدت ۳ سال برعهده گرفت. پس از اتمام مأموریت در دانشگاه امام حسین، به ستاد کل نیروهای مسلح منتقل شده و جایگزین مهدی چمران در ستاد کل شد. بدین ترتیب به‌طور همزمان، به معاونت فرهنگی و تبلیغات دفاعی ستاد کل نیروهای مسلح و نیز ریاست بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس منصوب شد. وی تا سال ۱۳۸۶ که وارد قوه مجریه شد، همچنان در سمت معاونت فرهنگی ستاد کل باقی بود اما در فروردین ۱۳۸۳ از ریاست بنیاد حفظ آثار استعفا داد تا محمد باقرزاده به جای او منصوب شود. او عدم امکان ادامه همزمان دو مسئولیت را دلیل استعفای خود یاد کرده بود. ۲۸ تیر همان سال، افشار به عنوان نماینده امور مجلس ستاد کل نیروهای مسلح، مسئول راه‌اندازی دفتر امور مجلس ستاد کل در ساختمان مجلس شورای اسلامی گردید. در آن هنگام هنوز معاونت حقوقی و امور مجلس در ستاد کل ایجاد نشده بود و ارتباطات با مجلس شورای اسلامی، از طریق معاونت حقوقی و امور مجلس وزارت دفاع انجام می‌شد.
حضور در دولت

معاون سیاسی وزیر کشور معاون وزیر کشور در امور اجتماعی، فرهنگی و شوراها قائم‌مقام وزیر کشور در امور اجتماعی و فرهنگی و رئیس مرکز امور اجتماعی وزارت کشور
افشار در هنگام تشکیل دولت نهم، یکی از گزینه‌های مطرح برای تصدی وزارت دفاع بود.
پی‌نوشت‌ها

↑  «فرمانده کل قوا به‌شماری از فرماندهان…»،  روزنامه همشهری.
↑  Sahimi, “The Political Groups”, Tehran Bureau.
↑  «علیرضا افشار معاون سیاسی وزیر کشور شد»،  ایسنا.
↑  Sahimi, “The Political Groups”, Tehran Bureau.
↑  امانپور، «تشکیل جهاد سازندگی»، روزنامه شرق.
↑  یزدی و  بختیاری، «۴ دهه چالش‌های انقلاب…»، خبرگزاری فارس.
↑  Katzman, “The Pasdaran…”, Iranian Studies, 396.
↑  Schahgaldian and  Barkhordarian, “The Iranian Military…”, 118.
↑  Katzman, “The Pasdaran…”, Iranian Studies, 394.
↑  یزدی و  بختیاری، «۴ دهه چالش‌های انقلاب…»، خبرگزاری فارس.
↑  “Directory of Iranian Officials”,  Central Intelligence Agency,  7.
↑  محمدی، «تشکیل ستاد فرماندهی کل قوا…»، خبرگزاری دفاع مقدس.
↑  «نشان فتح چیست و کدام فرماندهان…»،  مشرق‌نیوز.
↑  «بسیج ۳۹ ساله شد»،  خبرگزاری تسنیم.
↑  «فرمانده جدید نیروی مقاومت بسیج…»،  روزنامه همشهری.
↑  «علیرضا افشار معاون سیاسی وزیر کشور شد»،  ایسنا.
↑  «کارگر رئیس بنیاد حفظ آثار…»،  خبرگزاری فارس.
↑  «امروز ملت ما برای ایستادن به پای…»،  ایسنا.
↑  «دفتر امور مجلس ستاد کل نیروهای مسلح…»،  ایسنا.
↑  «علیرضا افشار معاون سیاسی وزیر کشور شد»،  ایسنا.
↑  «علیرضا افشار معاون امور اجتماعی، فرهنگی…»،  خبرگزاری مهر.
↑  «علیرضا افشار قائم‌مقام وزیر…»،  پایگاه اطلاع‌رسانی دولت.
↑  «اعضای کابینه پیشنهادی جبهه مردمی ایران اسلامی…»،  ایسنا.
جاده مرگ (فیلم ۱۳۴۲)

| جاده مرگ | جاده مرگ |
| --- | --- |
کارگردان: اسماعیل ریاحی
تهیه‌کننده: عباس همایون اکبر دهقان
نویسنده: اسماعیل ریاحی
بازیگران: آرمان هوسپیان شهلا ریاحی حیدر صارمی عبداله بوتیمار مینو شفیع
فیلم‌بردار: احمد شیرازی
تدوین‌گر: احمد شیرازی
شرکت تولید: کاراوان فیلم
تاریخ‌های انتشار: ۲۸ خرداد ۱۳۴۲
مدت زمان: ۱۱۰دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
جاده مرگ فیلمی به کارگردانی  و نویسندگی اسماعیل ریاحی ساختهٔ سال ۱۳۴۲ است.
خلاصه داستان

کارخانه داری به نام محمود وقتی به خانه‌اش می‌رود جسد دخترش را در حوض آب می‌بیند و از اتاق صدای همسرش عاطفه، و هوشنگ را می‌شنود که نقشهٔ قتل او را می‌کشند...
بازیگران

آرمان
شهلا ریاحی
حیدر صارمی
عبداله بوتیمار
مینو شفیع
مینا مالکی
محسن آراسته
رضا شفیع
روشن ضمیر
نوری
رضا عارفان
برهانی
محمود
بهربیگ (ورزقان)

نمایی از روستای بهربیگ در شهرستان ورزقان - اردیبهشت ۱۳۹۱
بهربیگ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سینا بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است.بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ این روستا ۲۲ خانوار و ۱۰۸ نفر جمعیت دارد.
مهرداد چهارم

برای دیگر کاربردها، مهرداد چهارم (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| مهرداد چهارم 𐭌𐭄𐭓𐭃𐭕 | مهرداد چهارم 𐭌𐭄𐭓𐭃𐭕 |
| --- | --- |
شاه شاهان : شاه شاهان 
سکه مهرداد چهارم: سکه مهرداد چهارم
شاهنشاه اشکانی: شاهنشاه اشکانی
سلطنت: ۵۷ – ۵۴ پ.م
پیشین: فرهاد سوم
جانشین: ارد دوم
درگذشته: ۵۴ پ.م
خاندان: اشکانیان
پدر: فرهاد سوم
مهرداد چهارم (اشک دوازدهم) (به لاتین: Mithridates IV) دوازدهمین شاه ایران از خاندان اشکانی است (۵۷ پ.م - ۵۴ پ.م). او فرزند فرهاد سوم اشکانی است.
مهرداد چهارم و برادر کوچکترش، ارد دوم، پدر خود فرهاد سوم را که شاه ایران بود مسموم کردند. پس از این کار، مهرداد که پسر بزرگتر بود به پادشاهی رسید. دوران سلطنت مهرداد چهارم به درگیری با برادر کوچکترش بر سر جانشینی پدرشان گذشت، سرانجام هنگامی که ارد دوم بر مهرداد پیروز شد او را اعدام کرد و بدین ترتیب جانشین وی شد.
زندگی‌نامه

پیش از سلطنت وی حاکمیت استان ماد آتروپاتن را بر عهده داشت. در سال ۵۷ پ. م، مهرداد پدرش را با کمک برادر کوچکش ارد به قتل رساند؛
با این حال، دو برادر به سرعت از هم جدا شدند و ارد با حمایت خاندان سورن قیام کرد. هر دو برای نشان دادن ادعای برتری خود بر یکدیگر عنوان شاه شاهان را به خود گرفتند. این معنای عنوان را تغییر داد. در ابتدا به عنوان نمادی از سلطه سیاسی بر سایر قلمروها استفاده می‌شد، اما از این زمان این عنوان به عنوان نمادی از قدرت و مشروعیت برای مدعیان در خانواده سلطنتی شناخته شد. مهرداد چهارم مجبور شد به سوریه فرار کند. او به اولوس گابینیوس، معاون کنسول و فرماندار سوریه پناه برد. سپس مهرداد چهارم برای حمله به شاهنشاهی اشکانی با حمایت گابینیوس بازگشت. گابینیوس با مهرداد چهارم به فرات لشکر کشید، اما بعد از مدتی عقب‌نشینی کرد تا حاکم دیگری به نام بطلمیوس دوازدهم مصر را بر تخت سلطنت خود بازگرداند. مهرداد چهارم علی‌رغم از دست دادن حمایت رومیان، به بین‌النهرین پیشروی کرد و موفق شد بابل را فتح کند. او ارد را برکنار کرد و مدت کوتاهی سلطنت خود را به عنوان پادشاه برای مدت کوتاهی در سال ۵۵ پ. م تا ۵۴ پ. م بازگرداند و در سلوکیه سکه ضرب کرد. با این حال، پادشاه مهرداد چهارم در سلوکیه توسط سردار ارد، سورنا محاصره شد و پس از مقاومت طولانی، به نبرد با نیروهای ارد پرداخت و شکست خورد. مهرداد چهارم پس از آن در ۵۴ پ. م توسط ارد اعدام شد.
یادداشت

↑  در کنار عنوان شاه شاهان، مهرداد چهارم همچنین از عناوین اشک و شاه بزرگ نیز استفاده می‌کرد.
دای میرکشه (هزاره)

دای میرکشه (به لاتین: Dai Mirkashah) یا دای میرکیشه یکی از قبایل بزرگ هزاره می‌باشد که شاخه‌های قومی آن در ولسوالی‌های جاغوری، ناهور، قره‌باغ، جغتو و خواجه‌عمری ولایت غزنی سکونت دارند.
زیر قبایل > ولسوالی جاغوری

اطلاعات بیشتر: جاغوری (هزاره) و ولسوالی جاغوری
شاخه قومی شیرداغ، آته، اود قول، قومی ده مرده، هیچه، بابه، چهل باختو، سنگ ماشه، پاطو، مسکه، گری، خوشه، زیرگ، داوود، انگوری، حیدر، دولت شاهی، قره، باغوچوری، خدایداد، بوسعید مهاجری، لومان، آکنه، خیر محمد، سید علی، معصوم، نصرالله، مرده خوش، احمد، شعله، بابه کمال، علیاتو، علودال، باریک، شیر زایده، ایذ دری، المیتو، سبز چوب، تبرغنگ و کمرک می‌باشند.
زیر قبایل > ولسوالی قره‌باغ

اطلاعات بیشتر: قره‌باغی (هزاره) و ولسوالی قره‌باغ، ولایت غزنی
شاخه قومی محمد خواجه، شاخه قومی جمال، شاخه قومی بهبود، شاخه قومی دلته مور، شاخه قومی چهار دسته، شاخه قومی دای میرک، شاخه قومی ده مرده هستند.
زیر قبایل > ولسوالی جغتو

اطلاعات بیشتر: جغتو (هزاره) و ولسوالی جغتو
شاخه قومی محمد خواجه، شاخه قومی قطغیت، شاخه قومی نوربیگ، شاخه قومی شاهو، شاخه قومی بیات بودوباش دارند.
زیر قبایل > ولسوالی خواجه‌عمری

اطلاعات بیشتر: ولسوالی خواجه‌عمری
شاخه قومی الیاس، شاخه قومی بیات، شاخه قومی محمد خواجه، شاخه قومی شاهو، شاخه قومی دلته مور زیست دارند.
جستارها وابسته

نبرد علیه هزاره‌های سلطان مسعود
ذخیره و بازیابی آبخوان

ذخیره و بازیابی آبخوان یا آبخوان‌داری(به انگلیسی: Aquifer storage and recovery) تزریق مستقیم منابع آب سطحی مانند آب آشامیدنی، آب بازیافتی (یعنی آب باران) یا آب رودخانه به یک سفره زیرزمینی برای بازیافت و استفاده دوباره است. تزریق و استخراج، اغلب با استفاده از چاه انجام می‌شود. در مناطقی که آب باران نمی‌تواند در خاک نفوذ کند یا توانایی نفوذ سریع آن را ندارد (مانند مناطق شهری) و در نتیجه آب باران به سمت رودخانه‌ها هدایت می‌شود، ذخیره و بازیابی آبخوان آب باران می‌تواند به حفظ آب باران در یک منطقه کمک کند. ذخیره و بازیابی آبخوان برای مقاصد شهری، صنعتی و کشاورزی به کار می‌رود.
شهر سن آنتونیو آب آشامیدنی را در تأسیسات ذخیره و بازیابی آبخوان کاریزو خود ذخیره می‌کند که بیش از ۹۱۰۰۰ فوت جریب آب دارد و حداکثر ظرفیت آن ۱۲۰۰۰۰ فوت جریب است.
در ایران

میانگین تبخیر سالانه در ایران دو متر است و با توجه به این واقعیت، یکی از راه‌های پایدار ذخیره منابع آب، استفاده از مخازن زیرزمینی (آبخوان‌های دانه درشت) است. در حال حاضر حداقل ۱۴ میلیون هکتار از خاک ایران برای این نوع ذخیره‌سازی شناسایی شده‌است.
آبخوان‌داری نوین در ایران نخستین بار توسط آهنگ کوثر از سال ۱۳۵۱ در سطحی محدود در نودهک شروع شد و از ۱۳۵۸ در منطقه دم قنات جونگان و گربایگان فسا در ابعادی وسیع‌تر ادامه یافت. در سال ۲۰۰۲، طرح آبخوان‌داری کوثر توانست حمایت مالی بلژیک و سازمان ملل و یونسکو را نیز جذب کند. این طرح مورد حمایت ایکاردا نیز قرار گرفت.
معمولان

| مَعمولان به لری:ممولو | مَعمولان به لری:ممولو |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: لرستان
شهرستان: معمولان
بخش: بخش مرکزی
نام(های) دیگر: ممولو
مردم: مردم
جمعیت: ۷٬۶۵۶ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۲٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۱۱۰۰ متر
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
ره‌آورد: خیار، بادمجان، انار، انگور، انجیر، گوجه، زیتون
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۶۶۳۲۲۵
شناسهٔ ملی خودرو: ۴۱ ق  ایران
کد آماری: ۲۳۶۶
  مَعمولان  روی نقشه ایران ۳۳°۲۲′۴۷″شمالی ۴۷°۵۷′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۷۹۷°شمالی ۴۷٫۹۶۰۶°شرقی﻿ / 33.3797; 47.9606   :   مَعمولان  روی نقشه ایران ۳۳°۲۲′۴۷″شمالی ۴۷°۵۷′۳۸″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۳۷۹۷°شمالی ۴۷٫۹۶۰۶°شرقی﻿ / 33.3797; 47.9606   
 :  
مَعمولان شهری که مرکز شهرستان معمولان در استان لرستان در غرب ایران است. معمولان در ۶۰ کیلومتری جنوب خرم‌آباد قرار دارد.
مردم‌شناسی > زبان

مردم معمولان لر هستند و به گویش لری بالاگریوه ای و لری خرم آبادی سخن می‌گویند.
مردم‌شناسی > شغل مردم

شغل بیشتر مردم در این شهر کشاورزی، باغداری،دامپروری و رانندگی ماشین های سنگین است. از جمله محصولات کشاورزی معمولان صیفی کاری، باغات انگور، انار، انجیر و بادام است.
مردم‌شناسی > جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۲۷۰۰ نفر (۲٬۳۴۴ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۷٬۶۳۳ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۷٬۵۰۲ | ۱٫۷٪− |
| ۱۳۹۵ | ۱۲٬۷۰۰ | ۶۹٫۳٪+ |
محله ها

دروازه هیو،چم،شهرک مهدیه،شهرک شهیدسلیمانی و کوی فلسطین.
گردشگری

در این شهر مکانهای دیدنی فراوانی وجود دارد از جمله پل کلهر -کتیبه‌ها و سنگ نوشته‌ها - تپه‌های باستانی- -روستاهای باستانی از جمله قلعه نصیر، چشمک و غار کوگان و غیره…
لحاظ مناظر طبیعی شهر معمولان و دارای جنگل‌های بلوط می‌باشد که در فصل بهار پذیرای بسیاری از مهمانهای نوروزی می‌باشد
سوگواری روز عاشورا

گِل‌مالی مراسمی است که مردم معمولان و افرینه در روز عاشورا انجام می‌دهند. گل‌مالی در زبان لری با عنوان خَرَّه‌گیری تلفظ می‌شود. خَرّه به معنای گِل است. اجرای این آئین به دلیل کشته شدن حسین بن علی در روز عاشورا است در این روز، عده‌ای برای افروختن آتش در صبح عاشورا به جمع کردن و گردآوری هیزم جهت روشن کردن آتش می‌پردازند. عزادارانی که در گِل می‌افتند به کمک آتش خود را خشک می‌کنند. روز عاشورا، عزاداران فراخوانده شده با حضور در تکیه‌های محله و گل‌مالی کردن خود گرد آتش می‌ایستند تا از سرما محفوظ مانده و شروع به سینه‌زنی و عزاداری می‌کنند.
سیل ۱۳۹۸

روز دوشنبه ۱۲ فروردین ۱۳۹۸ در پی بارندگی‌های سیل‌آسا، شهر معمولان به زیر آب رفت و به وضعیت بحرانی رسید. به دنبال این حادثه امکان تردد زمینی به منطقه معمولان از بین رفت. پس از فروکش شدن سیلاب، گل و لای با ارتفاع زیاد منازل مردم را دربر گرفت. این سیل تلفات جانی نیز داشته‌است.
شهرستان معمولان

مقالهٔ اصلی: شهرستان معمولان
شهرستان معمولان در جنوب استان لرستان با وسعتی برابر با ۱۴۴۰ کیلومتر مربع و ۲۸۰۰۰ نفر جمعیت شهری و روستایی در ۵۰ کیلومتری حد فاصل شهرستان خرم‌آباد و پلدختر واقع شده‌است.
در بخش مرکزی معمولان ۲۸ روستا دارای دهیاری مصوب هستند. دهستان افرینه با ۴۶ روستا و جمعیتی بالغ بر ۶۹۰۰ نفر پرجمعیت‌ترین دهستان بخش مرکزی معمولان با آبشار زیبای افرینه در این روستا و تلاقی دو رودخانه مهم کشکان و چولهول یکی از زیبایهای این منطقه می‌باشد. از دیگر شاخص‌های این دهستان منطقه زیودار به عنوان قطب تولید انجیر سیاه کشور با ۱۲۰۰ هکتار که عموماً درخت انجیر و درختان انار، انواع انگور، آلو، بادام و … می‌باشد. مهمترین مشکل باغداران این منطقه کمبود آب به‌خصوص در فصول گرم سال است.
آزادراه خرم آباد–پل زال از دهستان میانکوه شرقی با ۴۴ روستا و جمعیتی بالغ بر ۴۲۵۰ نفر عبور می کند. وجود آثار طبیعی و تاریخی در این بخش می‌تواند زمینه جذب توریسم و جهانگردی را فراهم نماید از جمله آثار تاریخی این بخش به غار کوگان در کنار آزاد راه خرم زال، کاروانسرای چمشک، پل کلهر و تونلهای معمولان، آبشار افرینه در روستای افرینه در مسیر جاده سراسری خرم‌آباد–پلدختر و تنگه گاوزرده را نام برد. وجود مناظر و چشم‌انداز های طبیعی در این بخش منحصر به فرد است. درختان ارغوان و جنگلهای بلوط در کنار جاده سراسری در فصل بهار چشم‌اندازهایی به‌وجود می‌آورد که در کمتر جایی از ایران دیده می‌شود.
لاله‌گون

| لاله‌گون | لاله‌گون |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: فارس
شهرستان: اقلید
بخش: بخش حسن‌آباد
دهستان: احمدآباد
جمعیت: ۴۳۲ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱
لاله‌گون، روستایی از توابع بخش حسن‌آباد شهرستان اقلید در استان فارس ایران است. زبان بیشتر مردم روستا لری است.
جمعیت

این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۴ نفر (۱۳۰خانوار) بوده است.
آرتور سی. میلر

| آرتور سی>  میلرآرتور سی. میلر | آرتور سی>  میلرآرتور سی. میلر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ ژوئیهٔ ۱۸۹۵ روسلین، نیویورک
درگذشت: ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۰ (۷۵ سال) هالیوود، کالیفرنیا
علت مرگ: مرض سل
ملیت: آمریکایی
پیشه: مدیر فیلم‌برداری
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴-۱۹۵۱
آرتور چارلز میلر (به انگلیسی: Arthur Charles Miller، زاده ۸ ژوئیه ۱۸۹۵ – درگذشته ۱۳ ژوئیه ۱۹۷۰)فیلمبردار آمریکایی سینمای هالیوود بود که برنده ۳ جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری در سال‌های ۱۹۴۱ ٬ ۱۹۴۳ و ۱۹۴۶ شد.
گزیده فیلمشناسی

تجربه (۱۹۲۱)
تقلب (۱۹۲۳)
دانوب آبی (۱۹۲۸)
بد کمپانی (۱۹۳۱)
هایدی (۱۹۳۸)
آقای لینکلن جوان (۱۹۳۹)
فصل باران آمد (۱۹۳۹) نامزدی اسکار
بریگم یانگ (۱۹۴۰)
علامت زورو (۱۹۴۰)
جاده تنباکو (۱۹۴۱)
تعقیب تبهکار (۱۹۴۱)
چه سرسبز بود دره من (۱۹۴۱) برنده اسکار
آوای برنادت (۱۹۴۳) برنده اسکار
حادثه آکس‌بو (۱۹۴۳)
قایق نجات (۱۹۴۴)
قلب ارغوانی (۱۹۴۴)
کلیدهای پادشاهی (۱۹۴۴) نامزد اسکار
آنا و سلطان سیام (۱۹۴۶) برنده اسکار
لبه تیغ (۱۹۴۶)
قرارداد شرافتمندانه (۱۹۴۷)
نامه‌ای به سه همسر (۱۹۴۹)
گرداب (۱۹۴۹)
باشگاه فوتبال شاهین آسمایی

Football club
شاهین آسمایی یک باشگاه فوتبال، تیم فوتبال در افغانستان است که در لیگ برتر فوتبال افغانستان به رقابت می‌پردازد. این تیم در اوت ۲۰۱۲ با تشکیلات لیگ برتر افغانستان تأسیس شد و بازیکنانش را از طریق تشکیلات موسوم به میدان سبز گزینش شدند. تیم شاهین اسمایی، نماینده شهر کابل در لیگ برتر است.
تیم شاهین آسمایی در فصل اول ۱۳۹۱ رقابت‌های لیگ برتر نتوانست از گروه خود صعود کند با دو شکست و یک بُرد از رقابت‌ها کنار رفت؛ و در فصل دوم ۱۳۹۲ شاهین آسمایی با انتخاب بازیکنان با استعداد و خوب از کابل با سرمربی گری علی جواد عطایی و حبیب بخشی توانست جام لیگ برتر را بعد شکست دادن سیمرغ البرز با نتیجه ۳–۱ در وقت‌های اضافه برای اولین بار به نام خود ثبت کند
افتخارات

قهرمان ۵ دوره لیگ برتر افغانستان
بازیکنان

احمد نوری ۱
سید جمال هاشمی ۱۱
محمد نجات گل محمدی ۷
مصطفی نوری ۹
مهدی احمدی ۱۰
روح‌الله سلطانی ۵
لایق کریمی ۶
علی عاقبتی ۲
عباس سلطانی ۲۰
محمد نوری ۸۸
رضا نبی زاده ۸
سعید حسینی ۳۰
رضا سلطانی ۷۷
| ن ب ولیگ برتر فوتبال افغانستان | ن ب ولیگ برتر فوتبال افغانستان |
| --- | --- |
فصل‌ها:  2012  2013  2014  2015  2016  2017  2018 
فینال:  2015 
تیم‌ها:  باشگاه فوتبال موج‌های اباسین  باشگاه فوتبال قهرمانان میوند  باشگاه فوتبال بازان سپین غر  باشگاه فوتبال موج‌های آمو  باشگاه فوتبال عقابان هندوکش  باشگاه فوتبال شاهین آسمایی  باشگاه فوتبال سیمرغ البرز  باشگاه فوتبال طوفان هریرود
ناهینانا

ناهینانا (انگلیسی: Nahienaena; ح. 1815 – ۳۰ دسامبر ۱۸۳۶) سیاستمدار و شاهدخت عالی رتبه  اهل پادشاهی جزایر هاوایی بود. او مشوق  گرویدن برخی از طبقه حاکم به مسیحیت شد.
اتو اسکورتسنی

| اتو اسکورتزنی | اتو اسکورتزنی |
| --- | --- |
سال ۱۹۴۳: سال ۱۹۴۳
زاده: ۱۲ ژوئن ۱۹۰۸ وین، اتریش
درگذشته: ۶ ژوئیه ۱۹۷۵ مادرید، اسپانیا
مدفن: قبرستان دوبلینگر، وین
وفاداری: رایش سوم 
درجه: اس‌اس اوبراشتورمبان‌فورر (سرهنگ دوم)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی دوم عملیات بلوط برای آزاد سازی موسیلینی، عملیات مشت آهنین جهت اشغال پادشاهی مجارستان، عملیات شیر دال
نشان‌ها: صلیب شوالیه صلیب آهنین با برگ‌های بلوط
اتو اسکورتزنی (به آلمانی: Otto Skorzeny) (۱۲ ژوئن ۱۹۰۸–۶ ژوئیه ۱۹۷۵) سرهنگ دوم آلمانی اتریشی در وافن اس اس در طول جنگ جهانی دوم بود. او در تعدادی عملیات، از جمله برکناری نایب السلطنه مجارستان میکلوش هورتی و عملیات گران ساسو که بنیتو موسولینی را از اسارت نجات داد، شرکت داشت. اسکورزنی عملیات گریف را رهبری کرد که در آن سربازان آلمانی با پوشیدن لباس دشمن به خطوط متفقین نفوذ کردند که در نتیجه آن در سال ۱۹۴۷ در دادگاه نظامی داخائو به نقض کنوانسیون ۱۹۰۷ لاهه متهم شد، اما تبرئه شد.
اسکورزنی در سال ۱۹۴۸ از اردوگاه گریخت و در مزرعه ای در باواریا و همچنین در سالزبورگ و پاریس پنهان شد و سرانجام در اسپانیا مستقر شد. در سال ۱۹۵۳ به عنوان مشاور نظامی جمال عبدالناصر خدمت کرد. مدتی هم مشاور خوان پرون رئیس‌جمهور آرژانتین بود. اسکورزنی به عنوان عامل موساد در اجرای عملیات الماس کمک کرد.او در ۵ ژوئیه ۱۹۷۵ بر اثر سرطان ریه در سن ۶۷ سالگی در مادرید درگذشت.
زندگی قبل از جنگ

اسکورتسِنی فرزند یک مهندس عمران اتریشی بود و خود او هم به عنوان یک مهندس در وین مشغول به کار بود. در سال ۱۹۳۱ به حزب ناسیونال سوسیالیست اتریش پیوست. جای جراحت عمیقی که روی صورت او وجود دارد در حقیقت جای زخم شمشیر در جریان یک مسابقه شمشیربازی بود. سال ۱۹۳۸ و در جریان آنشلوس با میانجی‌گری بین برخی نیروهای اس‌آ و گارد ریاست جمهوری اتریش از تیراندازی بین این دو جلوگیری کرد و به این ترتیب ویلهلم میکلاس، رئیس‌جمهور اتریش از مرگ نجات یافت. این اقدام اسکورتسنی با دستور آرتور سیس-اینکوارت، رهبر حزب ناسیونال سوسیالیست اتریش جهت جلوگیری از خونریزی انجام شد.
عملیات گران ساسو

بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا و متحد آلمان، در سال ۱۹۴۳ توسط نیروهای ایتالیایی طرفدار متفقین دستگیر و زندانی شد. اسکورتسِنی توسط آدولف هیتلر انتخاب شد تا طی یک عملیات تکاورانه موسولینی را نجات دهد. اسکورتسینی حدود دو ماه به عکس‌برداری هوایی از مناطق مختلفی که احتمال می‌داد موسولینی در آن مکان‌ها نگهداری شود، پرداخت. سرانجام مکان قطعی نگهداری موسولینی که در یک هتل در کوهستان آپنینه بود، برای آلمان‌ها فاش شد. این مکان فقط از طریق تله کابین قابل دسترسی بود و از آن به شدت مراقبت می‌شد. سرانجام روز ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۳ عملیات بلوط به اجرا درآمد و تعدادی از چتربازهای لوفت‌وافه و تعدادی از تکاوران وافن اس‌اس و مأموران سرویس اطلاعاتی آلمان به رهبری اسکورتسنی، توسط گلایدر روی شیبی نزدیک به هتل فرود آمدند و با غافلگیر کردن محافظان، بدون شلیک یک گلوله هتل را تصرف کردند. اسکورتسنی وقتی به محل نگهداری موسولینی رسید، خبردار ایستاد و به موسولینی گفت:
دوچه، پیشوا مرا به این‌جا فرستاده تا شما را آزاد کنم!
موسولینی به همراه اسکورتسنی بلافاصله با یک هواپیمای سبک لوفت‌وافه که پس از تصرف هتل در کنار آن فرود آمده بود، به پایگاه هوایی آلمان در جنوب رم و از آن جا با هواپیمای دیگری به مقر فرماندهی پیشوا در برلین منتقل شد تا با هیتلر دیدار کند.
اسکورتسِنی به خاطر این عملیات نشان صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت کرد و به درجه سرگردی ارتقا یافت.