stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عقاب سرسفید

| عقاب سرسفید | عقاب سرسفید |
| --- | --- |
عقاب سرسفید: عقاب سرسفید
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: بازسانان
تیره:: بازان
سرده:: عقاب‌های دریایی
Alliance:: عقاب سرسفید
عقاب سرسفید یا عقابِ گَر (به‌ انگلیسی Bald Eagle) (نام علمی: Haliaeetus leucocephalus) نوعی پرنده شکاری از گروه عقاب‌های دریایی است که بومی آمریکای شمالی است. محدوده زندگی این پرندهٔ شکاری، آلاسکا، کانادا، تمام خاک اصلی ایالات متحده آمریکا و شمال مکزیک را دربر می‌گیرد. این عقاب‌ها در نزدیکی پهنه‌های آبی وسیعی زندگی می‌کنند که هم ذخیره غذایی مناسبی داشته باشند و هم درختان کهنسالی برای آشیانه‌سازی وجود داشته باشد.
در اواخر قرن بیستم این پرنده در محدوده کشور آمریکا در خطر انقراض قرار گرفت، درحالی‌که تعداد آن‌ها در آلاسکا و کانادا زیاد شده بود. در سال‌های بعد جمعیت عقاب‌های سرسفید در آمریکا افزایش یافت و در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۵ از فهرست جانوران در معرض خطر انقراض خارج شد.
نام گَر را دلیل گَر بودن این جانور بر روی آن نگذاشته‌اند، بلکه واژه bald در قدیم به معنای «سرسفید» بوده‌است. عقاب‌های سرسفید در سن چهار تا پنج سالگی به بلوغ می‌رسند و صاحب پرهای قهوه‌ای با سر و دم سفید می‌شوند. رنگ و بال پرها در جنس نر و ماده مشابه است اما، مانند اغلب پرندگان شکاری دیگر، ماده‌ها از نرها بزرگترند. نوک آن‌ها بزرگ و زرد است و ماده‌ها نوک خمیده‌تری دارند.
عقاب سرسفید شکارچی فرصت‌طلبی است یعنی هرچند غذای اصلیش ماهی است اما با توجه به موقعیت از منابع تغذیه‌ای در دسترس دیگر خود نیز بهره می‌برد. عقاب دریایی دم‌سفید نزدیکترین خویشاوند عقاب سرسفید است که در اوراسیا زندگی می‌کند و نقش بوم‌شناختی مشابهی را در این منطقه ایفا می‌کند.
جوجه‌هایی که تازه از تخم در می‌آیند به رنگ خاکستری روشن هستند و در دوازده هفتگی رنگ آن‌ها به قهوه‌ای تیره می‌گراید. در این هنگام آن‌ها لانه را ترک می‌کنند. در حدود سه چهار سالگی رنگ آن‌ها قهوه‌ای بوده و دارای رگه‌هایی از پرهای سفید در زیر بال‌ها و روی سر خود هستند. هم‌چنین روی سینه و دم آن‌ها پرهای سفیدرنگ دیده می‌شود و نیز نوک آن‌ها سیاه‌رنگ است. در این سنین آن‌ها شباهت زیادی به عقاب‌های طلایی دارند و به راحتی انسان را به اشتباه می‌اندازند. این عقاب‌ها در سن ۴ الی ۵ سالگی از نظر جنسی بالغ می‌شوند و در این سن  ویژگی آن‌ها یعنی پرهای سفید در سر و دم ظاهر می‌شود و رنگ چشم آن‌ها از قهوه‌ای تیره به زرد تبدیل می‌گردد.
عقاب سرسفید چندین رکورد را در دنیای پرندگان به نام خود ثبت کرده‌است. تاکنون سنگین‌ترین شکار و به‌طور کلی محموله‌ای که یک پرنده توانسته با آن از زمین بلند شود، یک گوزن ۶ کیلو و ۸۰۰ گرمی بوده‌است که یک عقاب سرسفید آن را از جا بلند کرده‌است. همچنین بزرگترین آشیانهٔ درختی پرنده‌ساز را نیز یک جفت عقاب سرسفید در فلوریدای آمریکا ساخته‌اند. آشیانهٔ آن‌ها ۶٫۱ متر عمق، ۲٫۹ متر عرض و وزن حیرت‌انگیزی معادل دقیقاً ۲٬۷۲۲ کیلوگرم (نزدیک ۳ تن) داشته‌است.عقاب سرسفید زمانی در خطر انقراض بود که نخستین تهدید آنها یک نوع حشره‌کش به نام ددت بود. این حشره کش همان‌طور که برای حشرات کشنده بود، برای پرندگان هم زیان‌بار بود. از وقتی که این نوع حشره‌کش ممنوع شد، تعداد پرندگان هم افزایش یافته‌است.
نام

نام این پرنده از واژه انگلیسی Bald به معنی سپید روی گرفته شده‌است. این واژه در گذشته به معنای سپید بود که با مرور زمان معنی آن به تاس و گر تغییر یافته‌است.
مشخصات این پرندگان

طول بدن پرندگان بالغ از نوک منقار تا انتهای دم به ۱۰۲ سانتی متر می‌رسد و وزنشان از ۳٫۵ تا ۱۲٫۵ کیلوگرم متغیر است. فاصلهٔ دوسرِ بال‌های پرندهٔ نر از ۱٫۵ تا ۲٫۵ متر متغیر است. جنس ماده از نظر جثه بزرگ‌تر است و در هنگام پرواز تا ۲٫۷ هم می‌رسد. اگر چه نرها کوچکترند ولی از طرفی به دلیل جثه کوچکشان می‌توانند تیزتر و سریع‌تر عمل کنند. از طرفی بزرگ بودن ماده آن را برای گرم کردن تخم‌ها آماده می‌کند.
نقش بال‌ها

بال‌های این پرندگان به آن‌ها کمک می‌کند که با صرف انرژی بسیار کم و بدون بال زدن با استفاده از جریان‌های هوا اوج بگیرند. نوک پرهای موجود در انتهای بال‌های آن‌ها به تدریج باریک‌تر می‌شود که به عبور آرام جریان هوا از روی بال‌های آن‌ها کمک می‌کند. در نتیجه برای پرواز انرژی کمتری صرف می‌کنند. بال‌های آن‌ها علاوه بر پرواز هنگام ماهیگیری نیز به آن‌ها کمک می‌کنند، اگر ماهی بزرگ باشد آن‌ها به جای پرواز می‌توانند تا ساحل رودخانه با کمک بال‌های نیرومند خود شنا کنند سرعت پرواز آن‌ها از ۱۰۰ تا ۳۲۰ کیلومتر در ساعت متغیر است و بستگی به سرعت جریان‌های هوایی و اینکه در حال افقی پرواز می‌کنند یا در حال شیرجه زدن هستند، دارد. ارتفاع پرواز آن‌ها می‌تواند تا ۳۰۰۰ متر نیز برسد.
نقش دم در عقاب‌ها بسیار با اهمیت است و در پرواز و مانورهای هوایی و شیرجه زدن بسیار به آن‌ها کمک می‌کند. وزن استخوان‌های این عقاب تقریباً ۲۵۰ گرم است که حدود ۵ تا ۶ درصد وزن یک عقاب است. در مقابل وزن پرهای آن‌ها حدود دو برابر وزن استخوان‌های آن‌ها است وزن کم استخوان‌بندی به دلیل توخالی بودن و ساختار اسفنجی آن‌هاست. نوک و چنگال‌های آنان از کراتین تشکیل شده‌است و به صورت پوسته رشد می‌کنند لذا منقار و چنگال‌های عقاب‌هایی که در اسارت هستند باید به صورت سالیانه کوتاه شود. نوک خمیدهٔ عقاب‌ها به پاره کردن گوشت کمک زیادی می‌کند و به اندازه‌ای تیز است که می‌تواند پوست جانوران را به راحتی پاره کند. دمای بدن عقاب‌ها حدود ۳۵ درجه سانتی‌گراد است. پوست بدن آن‌ها با حدود ۷ هزار پر بسیار نرم و سبک توخالی و انعطاف‌پذیر پوشیده شده که از آن‌ها در مقابل باد باران و آفتاب و سرما محافظت می‌کند.
عقاب‌های سرسفید دارای یک الگوی پرواز آرام و یکنواخت هستند و به آرامی بال می‌زنند.
عقاب‌های سرسفید بالغ را می‌توان به راحتی از سر و دم سفید رنگ آن‌ها شناسایی کرد؛ ولی در حدود پنج سال اول زندگی نمی‌توان آن‌ها را تشخیص داد. با وجود این برخی ویژگی‌ها در آن‌ها وجود دارد که می‌توان شناسایی‌شان را ممکن ساخت. در سال اول زندگی بدن آن‌ها به رنگ قهوه‌ایی تیره، منقار و چشمانشان متمایل به مشکی است. زیر بغل‌های آن‌ها سفید رنگ بوده و تعدای پر سفید در بدن و بال‌های آنان دیده می‌شود. در قسمت بالای دم نیز پرهای متمایل به سفید دیده می‌شود. قسمت زیرین دم آن‌ها عموماً متمایل به سفید است و یک مثلث سفید رنگ در ناحیهٔ پشت و در بالای چشم آن‌ها نیز یک ناحیه سفید وجود دارد. در این سن مقدار آن‌ها خاکستری است. در سال سوم زندگی ناحیه فوقانی سر و گلوی آن‌ها به سفیدی می‌گراید و چشم‌های آن‌ها سفید یا زرد رنگ است. در سال چهارم زندگی برخی از عقاب‌های سرسفید شبیه بزرگسالان بوده و با این وجود اغلب آن‌ها دارای سر متمایل به سفید با رگه‌های تیره در چشم‌ها هستند. برخی دیگر دارای لکه‌های سفید بر روی بدن و بال‌هایشان می‌باشند. در سال اول بلوغ برخی از انواع هنوز دارای نوارهایی در چشمهای خود هستند و برخی دیگر در ناحیه دم و پرهایی با انتهای سیاه دارند.
تغذیه

عقاب‌های سرسفید همانند برخی دیگر از پرندگان شکاری در راس هرم غذایی قرار دارند. آن‌ها عموماً از ماهی و جانوران کوچک مانند اردک، خرگوش، مار و لاکپشت تغذیه می‌کنند و بعضاً لاشه‌خواری می‌نمایند.
ماهی حدود نود درصد رژیم غذایی آن‌ها را تشکیل می‌دهد. تقریباً چهار دقیقه طول می‌کشد تا آن‌ها یک ماهی تقریباً با وزن ۵۰۰ گرم را بخورند. گاهی ماهی را از عقاب‌های دریایی که کوچکتر هستند، می‌ربایند. در گذشته تعداد زیادی از آن‌ها توسط مزرعه‌داران و کشاورزان کشته شدند؛ زیرا عقاب‌های سرسفید به جوجه‌ها و بره‌ها و سایر جانوران اهلی حمله کرده و آن‌ها را شکار می‌کردند. این پرنده برای شکار به منطقهٔ بسیار وسیعی نیاز دارد و می‌تواند شکارهایی با وزن دو کیلوگرم را به‌راحتی به چنگال گرفته و با خود ببرد. آن‌ها می‌توانند به آرامی از بالا به شکار خود نزدیک شده و به‌طور ناگهانی آن‌ها را با چنگال خود ببرد. چنگال‌های قوی آن یک مکانیسم خاص قفل شدن دارد که به محض تماس چنگال با شکار فعال می‌شود و تا وقتی پرنده چنگال‌های خود را بر روی یک سطح سخت فشار نداده باز نمی‌شوند. عقاب‌های سرسفید شناگران ماهری هستند؛ و برای گرفتن ماهی بزرگ می‌توانند داخل آب شده و شنا کنند.
این پرنده مقدار زیادی از زمان خود را صرف استراحت می‌کند؛ زیرا هنگام شکار می‌بایست انرژی زیادی را صرف کند. حدوداً از هر ۱۸ حمله فقط یکی از آن‌ها موفقیت‌آمیز است. آن‌ها برای محافظت از شکار خود بال‌های خود را به صورت چتر بر روی آن باز می‌کنند؛ و هنگام خوردن شکار با یک چنگال آن را نگه می‌دارند و با دیگری آن را پاره کرده و می‌خورند. پس از مدّتی قسمت‌های غیرقابل هضم غذای خود را به دهان برگردانده و بیرون می‌ریزند.
آن‌ها برای زنده ماندن نیازی به خوردن روزانه غذا ندارند. زمانی که رودخانه‌های محل زندگی آن‌ها یخ می‌بندند، به مناطقی مانند نواحی مجاور سدها مهاجرت می‌کنند؛ زیرا آب این نواحی یخ نمی‌بندد. الگوی پرواز آن‌ها توسط جریان‌های هوایی تعیین می‌شود. عقاب‌هایی که تازه مستقل شده‌اند به تنهایی مهاجرت می‌کنند. این عقاب‌ها در پاییز به مناطق گرم‌تر که غذا فراوان‌تر است مهاجرت می‌کنند و در بهار برای لانه‌سازی به مناطق شمالی می‌روند. آن‌ها در طول روز و با سرعت ۵۰ کیلومتر بر ساعت پرواز می‌کنند این عمل معمولاً به صورت گروهی انجام گرفته و هر پرنده با دیگری حدود یک کیلومتر فاصله را حفظ می‌کند، که در این حالت طول پرواز آن‌ها به سی تا ۵۰ کیلومتر می‌رسد. البته تمام عقاب‌ها سرسفید مهاجرت نمی‌کنند. برای مثال گونه‌ای در ناحیه فلوریدا وجود دارد که تمام سال را در همان منطقه زندگی می‌کند.
در فصل تولیدمثل، عقاب‌ها ترجیح می‌دهند که ماهی‌های بزرگتر را شکار کنند و در فصل‌های به‌جز تولیدمثل دزدیدن غذای دیگر جانوران رواج بیشتری دارد و در فصل زمستان مرده‌خواری نیز در میان آن‌ها بیشتر دیده می‌شود.
گاهی دیده می‌شود که عقاب‌های سرسفید به‌طور اشتراکی به شکار می‌پردازند. اگر شکار کوچک باشد ممکن است که آن را در حین پرواز بخورند. اگر یک لاشهٔ بزرگ پیدا کنند، ممکن است روزهای متوالی از آن تغذیه نمایند.
تولید مثل

عقاب‌های سرسفید در حالت عادی طول عمری در حدود سی تا چهل سال دارند و در اسارت ممکن است بیشتر نیز عمر کنند. عمر متوسط آن‌ها ۱۵ الی ۲۰ سال است. تعداد زیادی از آن‌ها شکار می‌شوند. تعدادی هم بر اثر شوک الکتریکی که در اثر نشستن روی سیم و کابل برق به وجود می‌آید می‌میرند. در برخی نقاط از گوشت‌های مسموم برای از بین بردن روباه استفاده می‌شود. عقاب‌های سرسفید نیز این روباه‌ها را شکار کرده و می‌خورند که منجر به مرگ آن‌ها می‌شود.
عموماً یک جفت نر و ماده تمام عمر را با هم زندگی می‌کنند. آشیانه این عقاب پر از شاخه‌های کوچک، خزه و علف تشکیل می‌شود که عمق آن حدود ۶۰ سانتی‌متر است و قطر آن حدود ۱٫۵ متر می‌باشد. آن‌ها آشیانه خود را بر بالای درختان می‌سازند و هر ساله آن را تعمیر می‌کنند. شکل لانه با توجه به نوع تکه‌های چوب مورد استفاده فرق می‌کند. اگر از شاخه‌های بلند استفاده شود، شکل لانه مخروطی شکل است. اگر از شاخه‌های خمیده استفاده شود، شکل لانه مسطح و اگر شاخه‌های کوچک استفاده شود، لانه به شکل پیاله خواهد بود. آن‌ها عموماً در همسایگی محل تولد خود لانه‌سازی می‌کند و برای ساختن یک آشیانه مدت زمانی حدود ۲۰ هفته نیاز دارد.
عقاب‌های سرسفید در حدود چهار تا پنج سالگی از نظر جنسی بالغ می‌شود و در این هنگام به دنبال جفت می‌گردند. فصل جفت‌گیری بستگی به ناحیه‌ای دارد که عقاب‌ها در آن زندگی می‌کنند. ممکن است که یک جفت به‌طور اختیاری در یک سال معین جفت‌گیری نکنند. این تصمیم‌گیری غریزی بوده و بر اساس عواملی همچون شرایط آب و هوایی دسترسی به غذا و نیز در دسترس بودن مکان برای لانه‌سازی صورت می‌گیرد.
عقاب ماده یک تا سه تخم می‌گذارد. رنگ تخم‌ها سفید خال‌خالی یا زرد نخودی می‌باشد؛ که فرم و اندازه آن‌ها مانند تخم غاز است. در طول مدتی که ماده بر روی تخم‌ها می‌خوابد، پرندهٔ نر شاخه‌های تازه جوانه‌زده را به لانه می‌آورد. این امر ممکن است برای از بین بردن بوی بد لانه یا ایجاد سایه صورت بپذیرد. والدین در تمام کارها شریک هستند. شکار و خوابیدن روی تخم و نگهداری از جوجه‌ها به صورت اشتراکی انجام می‌شود. با وجود این، پرندهٔ ماده بیشترین کار را برای لانه‌سازی انجام می‌دهد. همواره یکی از والدین در لانه حضور دارد. پرندهٔ نر اغلب سر ماهی را خورده و مابقی را به لانه می‌آورد. از سوی دیگر پرندهٔ نر نیز مدتی بر روی تخم‌ها می‌خوابد. در این مدت پرندهٔ ماده به شکار و تمیزی می‌پردازد. محیط زندگی عقاب باید کاملاً آرام باشد. اگر برای آن‌ها مزاحمت ایجاد شود آن‌ها لانه را ترک خواهند کرد.
جزئیات سر
محدوده زندگی این پرنده، آلاسکا، کانادا، تمام خاک اصلی ایالات متحده آمریکا و شمال مکزیک را در بر می‌گیرد.
جفت‌گیری
Haliaeetus leucocephalus
تافوغالت

| 0 | 1 |
| --- | --- |
موقعیت در مراکش: موقعیت در مراکش
نام دیگر: Grotte des Pigeons
موقعیت: در نزدیکی روستای تافوغالت
منطقه: مراکش
مختصات: ۳۴°۴۸′۳۸″ شمالی ۲°۲۴′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۸۱۰۵۶°شمالی ۲٫۴۰۸۳۳°غربی﻿ / 34.81056; -2.40833
تاریخ: تاریخ
دوره‌ها: پارینه‌سنگی میانی، اپی پالئولیتیک
فرهنگ‌ها: پیشا-موستری، مشتانی، ایبروموریسین
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
تاریخ‌های کاوش: ۱۹۴۴–۱۹۴۷, ۱۹۵۰–۱۹۵۵, ۱۹۶۹–۱۹۷۷, ۲۰۰۳–۲۰۱۸, ۲۰۲۲
دسترسی عمومی: No
تافوغالت (انگلیسی: Taforalt)، غاری در استان برکان مراکش که احتمالاً قدیمی‌ترین گورستان کشف‌شده در شمال آفریقا است.
معماری پایدار

باغچه‌های معلق پارک مرکزی وان در سیدنی
معماری پایدار یا معماری پایا (به انگلیسی: Sustainable architecture) گرایشی در معماری است که به دنبال به حداقل رساندن اثرات منفی زیست‌محیطی ساختمان‌ها از طریق افزایش بهره‌وری و اعتدال در استفاده از مصالح، انرژی، فضای ساخت و به‌طور کلی اکوسیستم در ابعاد وسیع است. معماری پایدار در طراحی محیط ساخته شده، از یک رویکرد آگاهانه در مورد انرژی و حفاظت از محیط زیست استفاده می‌کند.
هدف از پایداری، یا طراحی اکولوژیکی این است که اطمینان حاصل کنیم منابعی که امروز در دسترسمان قرار دارد به گونه‌ای استفاده شود که برای سلامت کلی انسان‌ها زیان نداشته یا باعث از دسترس خارج شدن منابع برای سایر کاربردها در دراز مدت نشود.
تاریخچه

مفهوم معماری پایدار در دهه‌های اخیر با افزایش آگاهی نسبت به مسائل زیست‌محیطی و تغییرات اقلیمی شکل گرفته است. این رویکرد به دنبال کاهش تأثیرات منفی ساختمان‌ها بر محیط‌زیست و بهبود کیفیت زندگی انسان‌ها است.
اصول معماری پایدار

معماری پایدار بر پایهٔ اصولی مانند استفادهٔ بهینه از منابع طبیعی، کاهش مصرف انرژی، بهره‌گیری از مواد بازیافتی و طراحی برای طول عمر بیشتر ساختمان‌ها استوار است.
نمونه‌های برجسته

برخی از نمونه‌های برجستهٔ معماری پایدار عبارت‌اند از:
برج هرست در نیویورک
ساختمان شورای بریتانیا در لندن
مرکز همایش‌های ونکوور
چالش‌ها و فرصت‌ها

معماری پایدار با چالش‌هایی مانند هزینه‌های اولیهٔ بالا و نیاز به تخصص‌های چندرشته‌ای مواجه است. با این حال، فرصت‌هایی نظیر کاهش هزینه‌های بلندمدت و بهبود سلامت عمومی را نیز به همراه دارد.
مصرف انرژی پایدار

مقاله‌های اصلی: ساختمان کم‌مصرف و ساختمان انرژی صفر
بهره‌وری انرژی در کل چرخه عمر یک ساختمان، مهم‌ترین هدف معماری پایدار است. معماران از بسیاری از تکنیک‌های غیرفعال و فعال مختلف برای کاهش انرژی مورد نیاز ساختمان‌ها و افزایش توانایی آن‌ها در جذب یا تولید انرژی استفاده می‌کنند. معماری پایدار برای به حداقل رساندن هزینه‌ها و پیچیدگی، سیستم‌های غیرفعال را در اولویت قرار می‌دهد و از طریق موقعیت‌دهی ساختمان و گنجاندن عناصر معماری بر روی آن سعی در برطرف کردن نیازهای انرژی ساختمان می‌کند، و از منابع انرژی تجدیدپذیر و سپس منابع سوخت فسیلی فقط در صورت نیاز و به عنوان مکمل استفاده می‌کند. برای استفاده بهینه از منابع محیطی می‌توان از تحلیل محوطه ساختمان (Site analysis) برای بهره‌برداری از منابعی مانند نور خورشید و باد برای گرمایش و تهویه استفاده کرد.
مصرف انرژی پایدار > کارایی سیستم‌های گرمایش، تهویه و سرمایش

روش‌های معماری غیرفعال متعددی در طول زمان توسعه یافته‌اند. نمونه‌هایی از این روش‌ها عبارتند از: چیدمان اتاق‌ها یا اندازه و جهت‌دهی (orientation) پنجره‌ها در یک ساختمان و جهت‌دهی (orientation) نماها و خیابان‌ها یا نسبت بین ارتفاع ساختمان و عرض خیابان برای برنامه‌ریزی شهری.
یکی از عناصر مهم و مقرون‌به‌صرفه هر سیستم گرمایش، سرمایش و تهویه مطبوع (HVAC) کارآمد در ساختمان‌ها، عایق‌کاری خوب است. ساختمانی کارآمدتر به توان تولید یا اتلاف گرمای کمتری نیاز دارد، اما ممکن است به ظرفیت تهویه بیشتری برای خروج هوای آلوده داخل خانه نیاز داشته باشد.
مقادیر قابل توجهی انرژی توسط جریان‌های آب، هوا و کمپوست خروجی از ساختمان خارج می‌شود. فناوری‌های بازیافت انرژی در محل می‌توانند به‌طور مؤثری انرژی را از آب گرم و هوای کهنه بازپس بگیرند و آن انرژی را به آب سرد تازه یا هوای تازه ورودی منتقل کنند. بازپس‌گیری انرژی از کمپوست خروجی از ساختمان‌ها برای مصارفی غیر از باغبانی، نیازمند هاضم‌های بی هوازی مرکزی است.
مصرف انرژی پایدار > تولید انرژی‌های تجدیدپذیر > پنل‌های خورشیدی

مقالهٔ اصلی: سامانه فتوولتاییک
دستگاه‌های خورشیدی فعال مانند صفحات خورشیدی فتوولتائیک به تأمین برق پایدار برای کاربردهای مختلف کمک می‌کنند. خروجی الکتریکی یک صفحه خورشیدی به جهت‌گیری آن نسبت به خورشید، راندمان، عرض جغرافیایی و آب و هوا بستگی دارد. (بهره خورشیدی حتی در یک عرض جغرافیایی یکسان، متفاوت است). بازده معمول صفحات خورشیدی موجود در بازار بین ۴ تا ۲۸ درصد است. راندمان پایین برخی از صفحات خورشیدی می‌تواند به‌طور قابل توجهی بر دوره بازگشت سرمایه نصب آنها تأثیر بگذارد.
بام ساختمان‌ها اغلب به سمت خورشید زاویه داده می‌شوند تا صفحات خورشیدی با حداکثر راندمان کار کنند. در نیمکره شمالی، جهت‌گیری واقعی به سمت جنوب، بازده صفحات خورشیدی را به حداکثر می‌رساند. اگر امکان جهت‌دهی دقیق به سمت جنوب امکان‌پذیر نباشد، اگر صفحات خورشیدی در زاویه‌ای کمتر از ۳۰ درجه نسبت به جنوب قرار بگیرند باز می‌توانند به اندازه کافی برق تولید کنند. با این حال، در عرض‌های جغرافیایی بالاتر، بازده انرژی زمستانی برای جهت‌گیری غیر جنوبی به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.
مصرف انرژی پایدار > تولید انرژی‌های تجدیدپذیر > توربین‌های بادی

مقالهٔ اصلی: توربین بادی
استفاده از توربین‌های بادی کوچک در تولید انرژی در سازه‌های پایدار مستلزم در نظر گرفتن عوامل زیادی است. در هنگام در نظر گرفتن هزینه‌ها، معمولاً توربین‌های بادی کوچک نسبت به توربین‌های بادی بزرگتر، نسبت به میزان برقی که تولید می‌کنند، گران‌تر هستند. برای توربین‌های بادی کوچک، هزینه‌های نگهداری می‌تواند عامل تعیین‌کننده در سایت‌هایی با میزان باد کم باشد. در سایت‌های کم باد، نگهداری و تعمیر می‌تواند بخش عمده‌ای از صرفه ایجاد شده توسط توربین بادی کوچک را از بین ببرد. توربین‌های بادی زمانی شروع به چرخیدن می‌کنند که سرعت باد به ۸ مایل بر ساعت برسد، و در سرعت‌های ۳۲ تا ۳۷ مایل در ساعت به ظرفیت تولید اسمی خود می‌رسند و برای جلوگیری از آسیب دیدن در سرعت‌های بیش از ۵۵ مایل در ساعت متوقف می‌شوند. ظرفیت تولید انرژی یک توربین بادی با مربع طول پره‌های آن و مکعب سرعت چرخش پره‌های آن تناسب دارد. اگرچه توربین‌های بادی می‌توانند برق یک ساختمان را به تنهایی تأمین کنند، به دلیل این عوامل، کارایی توربین بادی تا حد زیادی به شرایط باد در محل ساختمان بستگی دارد. به این دلایل، برای اینکه توربین‌های بادی در همه زمان‌ها کارآمد باشند، باید در مکان‌هایی نصب شوند که مشخص است مقدار باد ثابتی دریافت می‌کنند (با میانگین سرعت باد بیش از ۱۵ مایل در ساعت)، و نه در مکان‌هایی که باد را به صورت پراکنده دریافت می‌کنند. یک توربین بادی کوچک را می‌توان بر روی بام نصب کرد به شرطی که مسائل نصب شامل استحکام سقف، لرزش و تلاطم ناشی از تاقچه سقف در نظر گرفته شود. توربین‌های بادی در مقیاس کوچک روی پشت بام می‌توانند از ۱۰٪ تا ۲۵٪ برق مورد نیاز یک خانه معمولی خانگی، برق تولید کنند.
مصرف انرژی پایدار > تولید انرژی‌های تجدیدپذیر > آب گرم‌کن خورشیدی

مقالهٔ اصلی: آب‌گرم‌کن خورشیدی
آبگرمکن‌های خورشیدی که سیستم‌های آب گرم خانگی خورشیدی نیز نامیده می‌شوند، می‌توانند روشی مقرون به صرفه برای تولید آب گرم برای خانه باشند. آنها را می‌توان در هر آب و هوایی استفاده کرد، و سوخت مورد استفاده آنها - نور خورشید - رایگان است. دو نوع سیستم آب خورشیدی وجود دارد - فعال و غیرفعال. یک سیستم کلکتور خورشیدی فعال می‌تواند حدود ۸۰ تا ۱۰۰ گالن آب گرم در روز تولید کند. یک سیستم غیرفعال ظرفیت کمتری خواهد داشت.
مصرف انرژی پایدار > تولید انرژی‌های تجدیدپذیر > پمپ‌های حرارتی

پمپ‌های حرارتی منبع هوا (ASHP) را می‌توان به عنوان کولر گازی برگشت‌پذیر در نظر گرفت. یک پمپ حرارتی منبع هوا مانند یک دستگاه کولر گازی، می‌تواند گرما را از یک فضای نسبتاً خنک (مثلاً یک خانه با دمای ۷۰ درجه فارنهایت) بگیرد و آن را در یک مکان گرم (مثلاً بیرون با دمای ۸۵ درجه فارنهایت) دفع کند. با این حال، برخلاف کولر گازی، کندانسور و اواپراتور یک پمپ حرارتی منبع هوا می‌تواند نقش‌ها را تغییر دهد و گرما را از هوای خنک بیرون جذب کرده و آن را به یک خانه گرم تخلیه کند.
پمپ‌های حرارتی منبع هوا نسبت به سایر پمپ‌های حرارتی ارزان‌تر هستند. از آنجایی که کارایی پمپ‌های حرارتی منبع هوا زمانی که دمای بیرون بسیار سرد یا بسیار گرم است کاهش می‌یابد؛ استفاده از آنها در آب و هوای معتدل بیشترین کاربرد را دارد. اما امروزه، برخلاف تصورات قبلی، ثابت شده‌است که استفاده از آنها در مناطقی با دمای هوای بیرونی سرد نیز، مانند اسکاندیناوی یا آلاسکا، مناسب هستند. در نروژ، فنلاند و سوئد، استفاده از پمپ‌های حرارتی در دو دهه گذشته به شدت رشد کرده‌است: در سال ۲۰۱۹، ۱۵ الی ۲۵ پمپ حرارتی به ازای هر ۱۰۰ نفر در این کشورها وجود داشت که پمپ حرارتی منبع هوا فناوری غالب پمپ حرارتی بود. به‌طور مشابه، فرضیه‌های قبلی مبنی بر اینکه پمپ حرارتی منبع هوا فقط در ساختمان‌های کاملاً عایق‌شده به خوبی کار می‌کند اشتباه بوده‌است - حتی ساختمان‌های قدیمی و نیمه عایق‌شده را می‌توان با پمپ‌های حرارتی منبع هوا تقویت کرد و در نتیجه تقاضای انرژی آنها را به شدت کاهش داد.
پمپ‌های حرارتی منبع زمینی (یا زمین گرمایی) جایگزین کارآمدی برای پمپ‌های حرارتی منبع هوا هستند. تفاوت بین این دو پمپ حرارتی در این است که منبع زمینی یکی از مبدل‌های حرارتی خود را، به صورت افقی یا عمودی در زیر زمین قرار داده‌است. منبع زمینی از دمای نسبتاً ثابت و ملایم زیرزمینی بهره می‌برد، به این معنی که راندمان آنها می‌تواند بسیار بیشتر از یک پمپ حرارتی منبع هوا باشد. مبدل حرارتی درون زمینی معمولاً به مساحت قابل توجهی نیاز دارد. طراحان آنها را در یک فضای باز در کنار ساختمان یا زیر یک پارکینگ قرار می‌دهند.
از نظر هزینه اولیه، سیستم‌های پمپ حرارتی منبع زمینی حدود دو برابر یک پمپ حرارتی معمولی منبع هوا برای نصب هزینه دربردارد. با این حال، هزینه‌های اولیه را می‌توان با کاهش هزینه‌های انرژی جبران کرد. کاهش هزینه‌های انرژی به ویژه در مناطقی با تابستان‌های معمولاً گرم و زمستان‌های سرد مشهودتر می‌شود.
مصالح ساختمانی پایدار

مقاله‌های اصلی: ساختمان سبز و ساختمان‌سازی طبیعی
برخی از نمونه‌هایی مصالح ساختمانی پایدار عبارتند از: پارچه جین بازیافتی یا پشم شیشه پرکردنی (blown-in fiber glass) برای عایقکاری، چوب برداشت شده به روش پایدار، تراس (تراس (Trass) نام محلی یک توف آتشفشانی است که در ایفل رخ می‌دهد، و از آن برای ساخت ملات هیدرولیک استفاده می‌شود)، لینولئوم، پشم گوسفند، همپکریت، بتن رومی، پنل‌های ساخته شده از تکه‌های کاغذ، خاک پخته شده، خاک کوبیده شده، خاک رس، ورمیکولیت، پارچه کتان، سیزال (sisal)، علف دریایی، دانه‌های رسی منبسط شده، نارگیل، صفحات الیاف چوب، ماسه سنگ کلسیمی، سنگ‌های محلی، بامبو که یکی از قوی‌ترین و سریع‌ترین رشد گیاهان چوبی است و چسب‌ها و رنگ‌های غیر سمی با ترکیبات آلی فرار کم.
مصالح ساختمانی پایدار > مواد بازیافت شده

معماری پایدار اغلب شامل استفاده از مواد بازیافتی یا دست دوم، مانند الوارهای بازیافتی و مس بازیافتی می‌شود. کاهش استفاده از مصالح نو باعث کاهش متناظر در انرژی مجسم می‌شود (انرژی مورد استفاده در تولید مواد). معماران پایدار اغلب سعی می‌کنند سازه‌های قدیمی را برای پاسخگویی به نیازهای جدید بازسازی کنند تا از توسعه غیر ضروری جلوگیری کنند. در صورت مناسب بودن از مواد بازیابی ساختمان‌ها و بازسازی شده استفاده می‌شود. وقتی ساختمان‌های قدیمی‌تر تخریب می‌شوند، غالباً هر چوب خوب، بازیابی و تجدید می‌شود و به عنوان کفپوش فروخته می‌شود. هر سنگ با ابعاد خوب به‌طور مشابه بازیابی می‌شود. بسیاری از قطعات دیگر نیز مورد استفاده مجدد قرار می‌گیرند، مانند درها، پنجره‌ها، شومینه‌ها و سخت‌افزارها، و به این طریق مصرف کالاهای جدید کاهش می‌یابد. هنگامی که از مواد نو استفاده می‌شود، طراحان سبز به دنبال موادی می‌گردند که به سرعت دوباره پر می‌شوند، مانند بامبو که تنها پس از ۶ سال رشد می‌تواند برای استفاده تجاری برداشت شود.
مصالح ساختمانی پایدار > ترکیبات آلی فرار کمتر

در معماری پایدار تا جای ممکن از موادی استفاده می‌شود که کمترین اثر را بر روی محیط‌زیست و اطراف داشته باشند: برای مثال برای عایق‌کاری، به جای استفاده از مواد عایق ساختمان سرطان‌زا یا دارای ترکیبات سمی مانند فرمالدهید، می‌توان از موادی با ترکیبات آلی فرار کم مانند پارچه‌های جین بازیافتی یا عایق‌های سلولزی استفاده کرد. برای جلوگیری از آسیب حشرات، این مواد عایق جایگزین ممکن است با اسید بوریک شسته شده یا از رنگ‌های ارگانیک یا پایه-شیری استفاده شود. با این حال، یک اشتباه رایج این است که مواد «سبز» همیشه برای سلامت ساکنان یا محیط زیست بهتر هستند. بسیاری از مواد مضر (از جمله فرمالدئید، آرسنیک، و آزبست) به‌طور طبیعی وجود دارند و بدون تاریخچه استفاده بهترین انتخاب نیستند. مطالعه‌ای از انتشارات مواد توسط ایالت کالیفرنیا نشان داده‌است که برخی از مواد سبز رنگ وجود دارند که انتشار آلاینده قابل توجهی دارند در حالی که برخی از مواد «سنتی» تر در واقع انتشار کمتری داشتند؛ بنابراین، قبل از این که به این نتیجه برسیم که مواد طبیعی همیشه سالم‌ترین جایگزین برای ساکنان و زمین هستند، موضوع انتشار باید به دقت بررسی شود.
مصالح ساختمانی پایدار > استانداردهای پایداری مواد

علیرغم اهمیت مصالح برای پایداری کلی ساختمان، تعیین کمیت و ارزیابی پایداری مصالح ساختمانی دشوار است. انسجام کمی در اندازه‌گیری و ارزیابی ویژگی‌های پایداری مواد وجود دارد، که منجر به چشم‌اندازی می‌شود که امروزه مملو از صدها برچسب، استانداردها و گواهی‌نامه‌های سازگار، ناسازگار و اغلب نادقیق است. این اختلاف هم به سردرگمی در بین مصرف‌کنندگان و خریداران تجاری و هم به ادغام معیارهای پایداری متناقض در پروژه‌های صدور گواهینامه ساختمان‌های بزرگتر مانند LEED منجر شده‌است. پیشنهادهای مختلفی در رابطه با منطقی سازی چشم‌انداز استانداردسازی مصالح ساختمانی پایدار ارائه شده‌است.
طراحی و نقشه پایدار > ساختمان > مدل‌سازی اطلاعات ساختمان (BIM)

مدل‌سازی اطلاعات ساختمان یا BIM از طریق ادغام و تجزیه و تحلیل عملکرد ساختمان به معماران و مهندسان برای طراحی پایدار کمک می‌کند. خدمات BIM، از جمله مدل‌سازی مفهومی و توپوگرافی، از طریق در دسترس قرار دادن آنی و پیوسته اطلاعات پروژه به صورت منسجم مسیری قابل اعتماد برای طراحی سبز ارائه می‌دهد. BIM طراحان را قادر می‌سازد تا اثرات زیست‌محیطی سیستم‌ها و مواد را برای حمایت از تصمیمات مورد نیاز برای طراحی ساختمان‌های پایدار بررسی کنند.