stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سعسع

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوریه
| Sa'sa' سعسعSaasaa | Sa'sa' سعسعSaasaa |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Sa'sa': Sa'sa'
مختصات: ۳۳°۱۷′شمالی ۳۶°۰۱′شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۸°شمالی ۳۶٫۰۲°شرقی﻿ / 33.28; 36.02: مختصات: ۳۳°۱۷′شمالی ۳۶°۰۱′شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۲۸°شمالی ۳۶٫۰۲°شرقی﻿ / 33.28; 36.02
استان: ریف دمشق
شهرستان: شهرستان قطنا
ناحیه: Sa'sa'
جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴): جمعیت (سرشماری ۲۰۰۴)
 • کل: ۹۹۴۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
سعسع یک منطقهٔ مسکونی در سوریه است که در شهرستان قطنا واقع شده‌است.
خصوصیات

سعسع ۹٬۹۴۵ نفر جمعیت دارد.
جرج داگلاس هوارد کول

| جی> دی.اچ. کول | جی> دی.اچ. کول |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جورج داگلاس هوارد کول
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۸۸۹ کمبریج، انگلستان
درگذشت: ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۵۹ (۶۹ سال) لندن، انگلستان
محل تحصیل: کالج بالیول، آکسفورد
حزب سیاسی: کارگر
همسر: Margaret Cole (ا. ۱۹۱۸)
پس‌زمینه‌های علمی: پس‌زمینه‌های علمی
مکتب یا سنت: سوسیالیسم صنفی
تأثیرات:  John Neville Figgis  Sidney Webb 
کار علمی: کار علمی
زمینهٔ تخصصی/حوزه کاری: علم اقتصاد علوم سیاسی
زیرشاخهٔ: اقتصاد تعاونی فلسفه سیاسی
نهاد: University College, Oxford Nuffield College, Oxford
آثار برجسته: تاریخچه تفکرات سوسیالیستی
تأثیر: هارولد ویلسون
 :  
 :  
جرج داگلاس هوارد کول (George Douglas Howard Cole) (زادهٔ ۲۵ سپتامبر ۱۸۸۹ – درگذشتهٔ ۱۴ ژانویه ۱۹۵۹)، یک متخصص علوم سیاسی، اقتصاددان و تاریخ‌نگار اهل انگلستان بود. به عنوان کسی که معتقد به مالکیت اشتراکی عوامل تولید (سوسیالیسم لیبرترین) بود، او نظریه سوسیالیسم صنفی (سازمان‌دهی تولید از طریق اتحادیه‌های صنف‌های کارگران) را ارایه کرد. او عضو انجمن فابنیانیستی بوده و یکی از طرف‌داران جنبش تعاونی بود.
اوایل زندگی

کول در شهر کمبریج زاده شده و فرزند جرج کول، جواهر فروشی که بعداً نقشه‌بردار شد و جیسی ناولز بود.
کول در مدرسه سنت پاول و کالج بالیول در دانشگاه آکسفورد، جای که او دانش‌نامهٔ دو رشته‌ای خود را کسب کرد، آموزش دید.
جنگ جهانی اول

به عنوان کسی که مخالف با خدمت سربازی در جریان جنگ جهانی اول بود، شرکت کول در پیکار بر علیه خدمت سربازی اجباری باعث شد تا با همکاری به‌نام مارگارت پستگیت آشنا شود، کسی که با او در ۱۹۱۸ میلادی ازدواج کرد. این زوج، پیش از نقل مکان به شهر آکسفورد، جای که کول شروع به نوشتن برای روزنامه منچیستر گاردین نمود، برای مدت شش سال پس از ازدواج با انجمن فابیانیستی کار کردند.
در ۱۹۱۵ میلاد، کول بدون این‌که مزدی دریافت کند، به عنوان مدیر پژوهش در انجمن ائتلافی مهندسان کار نمود. او در رابطه با نحوه پاسخ‌دهی به قانون دوران جنگ، از جمله قانون تسلیحات، به این اتحادیه مشاوره داد. شغل وی در این اتحادیه به او این فرصت را فراهم کرد تا با اظهار این استدلال که او برای منفعت ملی کار می‌کند، از خدمت اجباری سربازی بگریزد.
او که توانسته بود از خدمت در ارتش معافیت حاصل کند، کول در جریان سال‌های جنگ یک نظریه سیاسی سوسیالیسم صنفی را توسعه بخشید.
زندگی حرفه‌ای

کول چندین آثار اقتصادی و تاریخی نوشت، از جمله زندگی‌نامه‌های ویلیام کوبیت و رابرد اوون.
در ۱۹۲۵ میلادی، او به عنوان استادیار اقتصاد در دانشگاه کالج، آکسفورد گماشته شد.
در ۱۹۲۹ میلادی، پس از این‌که شورای مشورتی ملی اقتصاد توسط دومین حکومت کارگر تأسیس گردید، او به عنوان عضو این شورا گماشته شد. در ۱۹۴۴ ملی، او نخستین پروفیسورِ شیشل در رشته نظریه‌اجتماعی و سیاسی در دانشگاه آکسفورد شد. آیزایا برلین در ۱۹۵۷ میلادی جانشین وی در این کرسی شد.
کول در اول یک صلح‌جو بود، اما در حوالی ۱۹۳۸ میلادی او این موضع خود را ترک کرده و اظهار داشت: «هیتلر صلح‌جویی من را معالجه کرد». در جریان دهه ۱۹۳۰، کول تلاش کرد تا یک جبهه مردمی بریتانیایی را بر علیه فاشیسم بسازد. او قبل از این‌که بیشتر همکاران وی ایده صلح‌جویی را ترک کنند، میزان تهدید نظامی را تشخیص داد. کول به آرمان جمهوری‌خواهی در اسپانیا، یک حمایت قوی اعطا کرد.
او در فهرست کتاب سیاه اتباع برجسته قرار داشت که در صورت اشغال موفقیت‌آمیز بریتانیا باید دستگیر می‌شد.
در ۱۹۴۱ میلادی، کول به عنوان معاون رئیس کالج نوفیلد در دانشگاه آکسفورد گماشته شد. او در برگزاری نظرسنجی بازسازی اجتماعی که توسط کالج نوفیلد انجام شده و مقداری زیادی داده‌های مرتبط با جمعیت، اقتصادی و اجتماعی گردآوری نمود، نقش مرکزی داشت. از این معلومات جهت دادخواهی برای یک برنامه جامع اصلاح اجتماعی، استفاده گردید.
سوسیالیسم

کول زمانی که در کالج بالیول، آکسفورد درس می‌خواند، به فابیانیسم علاقه‌مند شد. او با حمایت سدنی ویب، به کمیته اجرائی جامعه فابیانیستی ملحق شد. کول به یکی از طرف‌داران اساسی نظریات سوسیالیسم صنفی، یک سوسالیسم لیبرترین و جایگزین اقتصاد سیاسی مارکس، مبدل شد. او این نظریات خود را در روزنامه نیو ایج قبل از و در جریان جنگ جهانی اول و همچنین در صفحات نیو استیتسمان، هفته‌نامه که بیاتریس ویب و جرج برنارد شا پایه‌گذاری شده بود، منتشر نمود.
کول گفت که اشتیاق او به سوسیالیسم پس از این شعله‌ور شد که او رمانی تحت عنوان خبری از هیچ‌جا (News from Nowhere)، یک رمان آرمان‌شهری از ویلیام موریس، را خواند و او همچنین اظهار داشت:
بلافاصله پس از این‌که جامعه برابرها، آزاد از شرهای دوگانهٔ سرمایه‌دار و فقیر، ارباب و رعیت برایم پیشکش شد، من یک سوسالیست شدم چون درک کردم که این تنها نوعی از جامعه است که با شایستگی و اخوت انسان سازگار است و این‌که در هیچ جامعهٔ دیگر من این حق را نخواهم داشت تا مسرور شوم.
کول که نه مارکسیست و نه سوسیال دموکرات بود، رؤیای یک سوسیالیسم اتحادیهٔ غیر متمرکز و یک دموکراسی فعال و اشتراکی را داشت، سوسیالیسمی که واحدهای اساسی آن ریشه در محیط کار و اجتماع داشت، نه در دستگاه مرکزی دولت.
در دهه ۱۹۲۰ میلادی، هاگ گیتسکیل که شاگرد کول بود، در جریان اعتصاب عمومی ۱۹۲۶ میلادی به راننده وی مبدل شد.
در ۱۹۳۶ میلادی، کول شروع به فراخوان دادن برای ایجاد یک جنبش جبهه مردمی در بریتانیا را داد، جبهه‌ای که در آن حزب کارگر با سایر احزاب بر علیه تهدید فاشیسم متحد می‌شوند.
کول یک شخصیت تأثیرگذار در زندگی هارولد ویلسون جوان بوده و او را تدریس کرد، با وی کار نموده و او را متقاعد ساخت تا به حزب کارگر بپیوندد.
کول حداقل هفت کتاب برای انجمن کتاب چپ‌گرا (Left Book Club) نوشت و تمامی آن‌ها توسط انتشارات ویکتور گولانکز لمتد (Victor Gollancz Ltd) به چاپ رسید. در فهرست کتاب‌های وی که در ذیل ارایه شده‌است، تمامی آن‌ها دارای علامت LBC هستند. او همسرش، مارگارت کول، به‌طور مجموعی ۲۹ داستان مشهور کارآگاهی نوشتند که شامل کارآگاه‌های چون رئیس ویلسون، اویرارد بلاتچنگتون و تانکرید بود. کول و همسر وی توانستند یک مشارکت ایجاد کنند، اما نه یک ازدواج. کول اشتیاقی اندکی به سکس داشت و زنان را موجب حواس‌پرتی مردان می‌دانست. مارگارت این مسئله را در یک زندگی‌نامه جامع که پس از مرگ شوهرش در مورد او نوشت، مستند نمود.
هرچند کول، اتحاد جماهیر شوروی را برای ایجاد یک اقتصاد سوسیالیستی تحسین می‌کرد، اما او حکومت دیکتاتوری شوروی را به عنوان مدلی برای جوامع سوسیالیستی در سایر نقاط دنیا، رد می‌کرد. کول در یک سخنرانی علمی خود در ۱۹۳۹ میلادی گفت:
اگر من پاسخ استالین را نمی‌پذیرم، به این خاطر است که من هنوز آماده نیستم تا سوسیالیسمِ دموکراتیک را، با تمامی ناکامی‌ها و نوسانات آن طی سال‌های پسین، به عنوان یک ضرر کامل حذف کنم… سوسیالیسمِ دموکراتیک تنها وسیله برای ایجاد یک نظم جدید بر چیزی است که در تمدن امروزی ارزش‌مند بوده و ارزش حفظ کردن را دارد.
کول در کتاب خود اروپا، روسیه و آینده که در ۱۹۴۱ منتشر گردید، ادعا نمود که هر چقدر هم اروپای جدید که نازی برآن مسلط است غیراخلاقی باشد، این حکومت به نحوی از نظام «غیر عملی» دولت‌های سلطه‌جو که پیش از آن وجود داشتند، بهتر بود. از نظر اقتصادی، می‌توان گفت که
Kبهتر است تا به هیتلر اجازه داد تا تمام اروپا را به‌جز از اتحاد شوروی تصرف نموده و پس از آن اروپا را به بی‌رحمی تمام به نفع نازی استثمار نماید، به‌جای این‌که به نظم قبل از جنگ که در آن ملت‌ها از خود دولت مستقل داشتند رفته و مرزهای مستقیماً میان واحدهای تولید و مبادله ترسیم کرد.
ارجاعات

↑  Morris, Jeremy (2017). "F.  D. Maurice and the Myth of Christian Socialist Origins".  In Spencer, Stephen (ed.). Theology Reforming Society: Revisiting Anglican Social Theology. London: SCM Press. p. 3. ISBN 978-0-334-05373-6.
↑  "George Douglas Howard Cole Papers", p. 3. Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis, Amsterdam. On line.
↑  Stears, Marc (2004). "Cole, George Douglas Howard (1889–1959)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/32486. Retrieved 25 October 2017. (Subscription or UK public library membership required.)
↑  Marc Stears, ‘Cole, George Douglas Howard (1889–1959)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 accessed 7 May 2017
↑  Marc Stears, ‘Cole, George Douglas Howard(1889–1959)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 [http://www.oxforddnb.com/view/article/32486, accessed 25 Oct 2017]
↑  Martin Ceadel, "The Peace Movement Between the Wars: Problems of Definition", in Campaigns for Peace: British peace movements. Edited by Richard Taylor and Nigel Young. Manchester University Press, 1987. شابک ‎۰۷۱۹۰۱۸۹۲۷ (p. 84).
↑  Walter Schellenberg, The Schellenberg Memoirs, London 1956 (Deutsch: Aufzeichungen, München 1979) pp 174.
↑  Peter Sedgwick, "A Return to First Things", Balliol College Annual Record 1980, pp.86–88 (review of A. W. Wright, G.D.H. Cole and Socialist Democracy). Marxists’ Internet Archive. Online.
↑  "PPE: the Oxford degree that runs Britain". the Guardian (به انگلیسی). 2017-02-23. Retrieved 2021-08-03.
↑  Daniel Ritschel, The Politics of Planning: The Debate on Economic Planning in Britain in the 1930s. Oxford University Press, 1997 ISBN 019820647X (pp. 282–83)
↑  Marc Stears, ‘Cole , Dame Margaret Isabel (1893–1980)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004 accessed 7 May 2017
↑  Curtis Evans (28 November 2016). Murder in the Closet: Essays on Queer Clues in Crime Fiction Before Stonewall. McFarland. pp. 131–. ISBN 978-0-7864-9992-2.
↑  "The Decline of Capitalism". Lecture to Fabian Society, 1939.|Quoted in
A. W. Wright, G. D. H. Cole and Socialist Democracy. Clarendon Press, 1979. ISBN 0-19-827421-1 (p. 226).
↑  G. D. H. Cole, Europe, Russia and the Future (London: Victor Gollancz, 1941), p. 104.
↑  Cole, Europe, Russia and the Future, p. 104.
مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کوته‌نوشت: NCBI
تأسیس: ۱۹۸۸؛ ۳۷ سال پیش (۱۹۸۸-خطا: زمان نامعتبر}})
ستاد: بتزدا، مریلند
مکان: ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۸°۵۹′۴۵″شمالی ۷۷°۰۵′۵۶″غربی﻿ / ﻿۳۸٫۹۹۵۹°شمالی ۷۷٫۰۹۸۹°غربی﻿ / 38.9959; -77.0989
زبان رسمی: انگلیسی
مدیر: استیون شری  (از ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲)
سازمان مادر: کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا
وابستگی: مؤسسه ملی سلامت
وبگاه: ncbi.nlm.nih.gov
تصویری از مدل ویروس آنفلوانزا، از دیتابیس ان سی بی آی
مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری (به انگلیسی: National Center for Biotechnology Information) معروف به NCBI یکی از مراکز و شاخه‌های کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا است که خود زیرمجموعه موسسه ملی سلامت NIH قرار دارد. مؤسسه ملی سلامت در نهایت زیر مجموعه وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا است. این مرکز در سال ۱۹۸۸ در پی تصویب طرح پیشنهای سناتور کلود پپر در کنگره آمریکا شکل گرفت. مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری در شهر بتزدا در ایالت مریلند قرار دارد.
در این مرکز ابزار و پایگاه داده‌هایی نظیر آنتره، بلاست، پاب‌مد و ژن‌بانک اداره می‌شود.
از وظایف مرکز ان سی بی آی می‌توان موارد زیر را نام برد:
ایجاد ساختار برای تحلیل و ذخیره‌سازی داده‌های تحقیقات ژنتیک، بیوشیمی، و زیست‌شناسی مولکولی.
ترویج و شیوع استفاده از این دیتابیس‌ها در میان جامعه محققان
هماهنگAS
BLAST (مخفف Basic Local Alignment Search Tool) یکی از معروف‌ترین ابزارهای بیوانفورماتیکی است که توسط NCBI توسعه داده شده است. این ابزار برای مقایسه توالی‌های زیستی مانند DNA، RNA یا پروتئین استفاده می‌شود و شباهت بین توالی‌ها را جستجو می‌کند.
جلال گلشن

جلال گلشن یزدی ( ۱۴۰۳-۱۳۰۱ یزد) نویسنده و پژوهشگر یزدی. جلال گلشن یزدی متولد ۱۳۰۱ در شهر یزد، فرزند رضا گلشن، از آزادیخواهان یزد و نوه حاج عبدالحسین چیت‌ساز و استادِ فرخی یزدی است. فرخی همواره به این خاندان لقب «استادی» خطاب می‌کرد و رضا گلشن در سخت‌ترین شرایط، یار و یاور فرخی بود. او در واپسین سال‌های عمر خود، برخی از اشیای زینتی مانند نگاره‌ها و آینه قدروسی را به رضا گلشن داده بود. 
جلال گلشن سال‌های پایانی عمر خور را در آمریکا به سر برده است و تا اندازه‌ای از اوضاع یزد به دور بوده است. اما وی در زمینه ارتباطات افراد و خاندان‌های کهن یزد، هنوز حافظه‌ای بسیار قوی داشت و گه‌گاه به یزد می آمد و خاطرات گذشته را مرور می‌کرد که خاطرات وی منجر به نگارش کتاب «دیروز یزد» شد. 
جلال گلشن روز چهارشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۳ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
استارومصطفینو

Village
| Staromustafino Старомустафино | Staromustafino Старомустафино |
| --- | --- |
Village: Village
Staromustafinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانStaromustafinoموقعیت روی نقشه روسیه: Staromustafinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانStaromustafinoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۴۸′ شمالی ۵۵°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۰۰°شمالی ۵۵٫۵۰۰°شرقی﻿ / 55.800; 55.500: مختصات: ۵۵°۴۸′ شمالی ۵۵°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۸۰۰°شمالی ۵۵٫۵۰۰°شرقی﻿ / 55.800; 55.500
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
استارومصطفینو (انگلیسی: Staromustafino) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نرمال (فیلم ۲۰۰۷)

| نرمال | نرمال |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: کارل بسایی
تهیه‌کننده: کارل بسایی
نویسنده: کارل بیسای تراویس مک‌دونالد
موسیقی: کلینتون کوتاهتر
فیلم‌بردار: کارل بسایی
تدوین‌گر: لیزا بینکلی
تاریخ‌های انتشار:  ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-09-۱۰)  
مدت زمان: ۱۰۰ دقیقه
کشور: کانادا
زبان: انگلیسی 
نرمال (به انگلیسی: Normal) یک فیلم درام کانادایی محصول سال ۲۰۰۷ به کارگردانی کارل بسایی که دربارهٔ گروهی از افراد نامرتبط است که در پی یک تصادف رانندگی مرگبار گرد هم می‌آیند. کری-ان ماس، کوین زیگرز، کلوم کیت رنی و اندرو آیرلی در این فیلم ایفای نقش کردند.
جایزه‌ها

کلوم کیت رنی در بیست و نهمین دوره جوایز جن برنده جایزه جینی برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. این فیلم همچنین نامزد بهترین فیلم بود، اما به (پاسکشندال) شکست خورد.
این فیلم برنده جایزه بهترین فیلم وسترن کانادا در جشنواره بین‌المللی فیلم ونکوور در سال ۲۰۰۷ شد.
بازخوردها

در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از نقدهای پنج منتقد دارای امتیاز ۴٫۳ از ۱۰ است.
آیگشات، واغارشاپات

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| آیگشات Այգեշատ | آیگشات Այգեշատ |
| --- | --- |
آیگشاتموقعیت روی نقشه ارمنستانآیگشات در استان آرماویر واقع شدهآیگشاتموقعیت روی نقشه استان آرماویر: آیگشاتموقعیت روی نقشه ارمنستانآیگشات در استان آرماویر واقع شدهآیگشاتموقعیت روی نقشه استان آرماویر
مختصات: ۴۰°۱۴′۰۹″ شمالی ۴۴°۱۷′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۳۵۸۳°شمالی ۴۴٫۲۸۶۶۷°شرقی﻿ / 40.23583; 44.28667: مختصات: ۴۰°۱۴′۰۹″ شمالی ۴۴°۱۷′۱۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۳۵۸۳°شمالی ۴۴٫۲۸۶۶۷°شرقی﻿ / 40.23583; 44.28667
استان: آرماویر
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۹۸ کیلومتر مربع (۱٫۹۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۹۵۰ متر (۳۱۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲۲۰۰
 • تراکم: ۴۴۰/کیلومتر مربع (۱۱۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (ساعت گرینویچ)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
آیگشات (به ارمنی: Այգեշատ) یک روستا در ارمنستان است که در واغارشاپات، استان آرماویر واقع شده‌است. در ۳۲ کیلومتری شمال شرق آرماویر، مرکز استان آرماویر واقع شده‌است.
خصوصیات

آیگشات ۲٬۲۰۰ نفر جمعیت دارد و ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۳۱   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۰   | ۱۹۷۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۱۴۱   | ۴۳۱   | ۵۴۷   | ۷۱۸   | ۸۵۹   | ۱٬۱۰۰   | ۱٬۱۷۸   | ۱٬۴۸۰   | ۱٬۵۰۰   |
:
نگارخانه

ویرانه‌های «تارگمانچاتس وانک» متعلق به سده‌های ۶ام یا ۷ام میلادی
Surb Gevorg Church of the 18th century, restored early 20th century
استاروبیکمتوو

Village
| Starobikmetovo Старобикметово | Starobikmetovo Старобикметово |
| --- | --- |
Village: Village
Starobikmetovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانStarobikmetovoموقعیت روی نقشه روسیه: Starobikmetovoموقعیت روی نقشه باشقیرستانStarobikmetovoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۴۴′ شمالی ۵۵°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۳۳°شمالی ۵۵٫۳۵۰°شرقی﻿ / 55.733; 55.350: مختصات: ۵۵°۴۴′ شمالی ۵۵°۲۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۳۳°شمالی ۵۵٫۳۵۰°شرقی﻿ / 55.733; 55.350
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
استاروبیکمتوو (انگلیسی: Starobikmetovo) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
مردم یغنابی

| yaγnōbī́t, яғнобиҳо | yaγnōbī́t, яғнобиҳо |
| --- | --- |
کودکان یغنابی: کودکان یغنابی
کل جمعیت: کل جمعیت
حدود ۲۵٬۰۰۰: حدود ۲۵٬۰۰۰
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
دره‌های پیرامون رودهای یغناب، قل و ورزاب و سایر نقاط تاجیکستان: دره‌های پیرامون رودهای یغناب، قل و ورزاب و سایر نقاط تاجیکستان
زبان‌ها: زبان‌ها
یغنابی، تاجیکی: یغنابی، تاجیکی
دین: دین
غالباً اهل سنت: غالباً اهل سنت
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
سغدیان باستان و سایر مردم ایرانی‌تبار : سغدیان باستان و سایر مردم ایرانی‌تبار 
مردم یَغنابی گروهی قومی ایرانی‌تبار در تاجیکستان هستند که به زبان یغنابی از زبان‌های ایرانی سخن می‌گویند. هم‌اکنون در ۱۶ روستا در درهٔ یغناب و برخی دیگر از مناطق تاجیکستان حدود ۱۱ هزار از یغنابی‌ها به سر می‌برند. زبان آنها از شاخه ایرانی هندواروپایی است یغنابی‌ها به دلیل دور افتاده بودن و کوهستانی بودن محل سکونتشان هنوز زبان و نژاد آریایی خود را حفظ کرده‌اند.
یغناب مانند دیگر مناطق سغدنشین از دیرباز در بسیاری از دوران‌ها بخشی از شاهنشاهی‌های ایران بود. درهٔ یغناب در سال ۱۸۷۰ م. تحت کنترل تزار روسیه الکساندر دوم قرار گرفت. اشتیاق وی برای تسخیر سرزمین‌های پنبه‌خیز در اواخر سدهٔ نوزدهم به تصرف عمدهٔ مناطق بسیاری از آسیای میانه توسط او انجامید.
دختر یغنابی
یغناب و بقیهٔ تاجیکستان بعدها بخشی از اتحاد شوروی شد اما به خاطر دورافتادگی یغناب، این منطقه در تمامی آن دوران خودمختاری خود را حفظ کرد تا اینکه در سال ۱۹۷۰ جابجایی اجباری ساکنان آن توسط روس‌ها صورت پذیرفت.
جمعیت و کوچاندن اجباری

یغنابی‌ها از قدیم در ۳۳ روستای واقع در میانهٔ رشته‌کوه‌های زرافشان و حصار در شمال تاجیکستان به صورت دسته‌جمعی سکونت داشتند. مقامات حزب کمونیست، تاجیکستان در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ برای کوچ‌دادن این مردم به مناطق هموار این کشور تصمیم گرفتند. آن‌ها علت این انتقال را خطر بهمن در منطقه برای روستاییان ذکر کردند اما علت اصلی آن فراهم آوردن نیروی کار بیشتر برای کشتزارهای پنبه در ظفرآباد بود. بقایای روستاهای ویران شده آن‌ها در یغناب همچنان وجود دارد.
برای مردم یغنابی این اقدام پیامدهای بسیار بدی داشت. سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۷۱ تمام اهالی درهٔ یغناب را اجباری توسط بالگرد به دشت میرزاچول به واحد کشاورزی ظفرآباد بردند. آن شرایط جوی برای ساکنان کوهستان بسیار مشکل بود. مدت سه چهار سال بسیاری از مهاجران یغنابی فوت کردند و در محل نو اقامت خود از سنن و زبان خود دور شدند.
پس از سرنگونی اتحاد شوروی و استقلال تاجیکستان یغنابی‌ها بار دیگر اجازه یافتند تا به زادبوم خود بازگردند اما تنها تعداد کمی برای سکونت دائمی به منطقه بازگشتند.
در سال ۱۹۶۹ حدود سه هزار نفر در درهٔ یغناب سکونت داشتند که در ۳۰ روستا متشکل از ۷۵۶ خانهٔ روستایی پراکنده بودند. امروز تنها ۴۰۹ نفر در یغناب زندگی می‌کنند که در ۱۵ روستا سکونت دارند.
پس از کوچ اجباری توسط روس‌ها، بیشتر یغنابی‌های به شهر ظفرآباد در ۱۶۱ کیلومتری جنوب شرقی یغناب منتقل شدند. امروزه در ظفرآباد ۶٬۵۰۰ یغنابی سکونت دارند.
با گذشت زمان بسیاری از آن‌ها نیز به دوشنبه، پایتخت کشور، کوچیده‌اند و در آنجا محله‌های ویژه خود را درست کرده و به یغنابی صحبت می‌کنند. تمامی آن‌ها به فارسی تاجیکی نیز تسلط کامل دارند.
فرهنگ

روابط ساکنان یغناب از زمان‌های کهن با مردمان سایر سرزمین‌های مجاور فقط در فصل گرما امکان‌پذیر است و در فصل زمستان با بارش برف زیاد و ریزش بهمن رفت‌وآمد به این مناطق قطع می‌شود. چنین وضعی باعث شده‌است تا زبان قدیمی مردم این قسمت از تاجیکستان و بسیاری از آداب و رسوم، سنن و ارزش‌های نیاکان آریایی و ایرانی‌نژادها تا حدی دست نخورده بماند. بامداد نخستین روز عید نوروز پسران و دختران نوجوان یغنابی با لباس‌های نو که به‌طور عمده شاد و از جنس اطلس است درحالی که کیسه‌های کوچک در دست دارند در یکجا تجمع می‌کنند.
در نزدیکی روستای مَرغتیمَین (مَین به معنای روستا است) مزاری وجود دارد که مردم محلی آن را مزار «خواجه گلستان» می‌نامند. در روستای دیگری هم مزار «خواجه بوستان» وجود دارد که گویا برادر «خواجه گلستان» بوده و مزار خواهر او هم در پشت یکی از کوه‌های منطقه است.
در فاصله‌ای نزدیک به روستای «نومیتکان» تنگه‌ای وجود دارد که آن را «دهنه» می‌نامند. در راه به سوی «دهنه» سنگ‌نگاره‌هایی کهن دیده می‌شود؛ نوشته‌ای به خط فارسی و با رنگ سیاه روی سنگی وجود دارد. در «دهنه»، آسیابی آبی و پلی وجود دارد که مردم هنوز از آن‌ها استفاده می‌کنند.
در دره یغناب مکتب یا مدرسه برای کودکان ۱۰ تا ۱۲ ساله به گونه سایر مناطق تاجیکستان وجود ندارد، پسربچه‌ها و دختربچه‌های اینجا در اتاق‌های کوچک تنها تا کلاس چهار درس می‌خوانند. بسیاری از کودکان تا بزرگ شدن زبان فارسی نمی‌دانند.
نگاره‌ها

پسر یغنابی
چند مرد یغنابی
دانش‌آموزان یغنابی
سن-نازر، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Nazaire | Saint-Nazaire |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: سگنه-لاک-سن-ژان
منطقه شهری: Lac-Saint-Jean-Est
Settled: 1891
Constituted: September 23, 1905
حکومت: حکومت
 • Mayor: Martin Sauvé
 • Federal riding: Roberval—Lac-Saint-Jean
 • Prov. riding: Roberval—Lac-Saint-Jean
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۴٫۸۰ کیلومتر مربع (۵۵٫۹۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۴۴٫۷۷ کیلومتر مربع (۵۵٫۹۰ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲٬۱۱۴
 • تراکم: ۱۴٫۶/کیلومتر مربع (۳۸/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۱۳٫۳%
 • Dwellings: ۸۳۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0W 2V0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.ville.saint-nazaire.qc.ca
سن-نازر (به فرانسوی: Saint-Nazaire) شهری در منطقه شهری لاک-سن-ژان-است ناحیه سگونه-لاک-سن-ژان در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۹۵۸ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۴۷٫۷۸ کیلومتر مربع است.
بچه کوکاکولا

| بچه کوکاکولا | بچه کوکاکولا |
| --- | --- |
کارگردان: دوشان ماکاویو
نویسنده: فرانک مورهاوس
بر پایه: آمریکایی‌ها، عزیزم نوشته‌ی فرانک مورهاوس "تجربه‌ی الکتریکی" نوشته‌ی فرانک مورهاوس
بازیگران: اریک رابرتس گرتا اسکاکی
موسیقی: ویلیام موتزینگ
فیلم‌بردار: دین سملر
تدوین‌گر: جان اسکات
تاریخ‌های انتشار: ۱۴ ژوئیه ۱۹۸۵ (ایالات متحده) ۱۹ ژوئیه ۱۹۸۵ (بریتانیا) ۲۹ اوت ۱۹۸۵ (استرالیا)
کشور: استرالیا
زبان: انگلیسی 
بچه‌ کوکاکولا یک فیلم کمدی-رمانتیک استرالیایی محصول سال ۱۹۸۵ است. این فیلم به کارگردانی دوشان ماکاویِو ساخته شده و اریک رابرتس و گرتا اسکاکی در آن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم در جشنواره‌ی فیلم کن ۱۹۸۵ به نمایش درآمد.
خلاصه داستان

بِکِر (با بازی رابرتس)، یک مدیر بازاریابی آمریکایی جاه‌طلب از شرکت کوکاکولا، برای بررسی فعالیت‌های شرکت در استرالیا به سیدنی سفر می‌کند. او تلاش دارد بفهمد چرا منطقه‌ای کوچک در استرالیا (شهر خیالی اندِرسون ولی) تاکنون در برابر محصولات کوکاکولا مقاومت کرده است. در همین حین، به‌طور تصادفی با تری (با بازی اسکاکی)، منشی‌ای که به او اختصاص داده شده، برخورد می‌کند.
بکر متوجه می‌شود که یک تولیدکننده‌ی محلی نوشابه که توسط فردی عجیب‌وغریب اداره می‌شود، توانسته است در برابر برند آمریکایی مقاومت کند. او تصمیم می‌گیرد که جنگی تمام‌عیار در بازاریابی علیه این تولیدکننده راه بیندازد اما در نهایت در مورد نقش خود در این غول شرکتی تجدیدنظر می‌کند. در طول داستان، خرده‌روایت‌های طنزی نیز وجود دارد، از جمله شوهر سابق خشن مدیر دفتر، تلاش بکر برای یافتن «صدای استرالیا» و همچنین پیشخدمتی عجیب که به اشتباه فکر می‌کند بکر یک مأمور مخفی است.
نزاعی که در پی مأموریت بکر رخ می‌دهد، تضاد نگرش‌های آمریکایی و استرالیایی را در موضوعاتی از سیاست گرفته تا جنسیت به نمایش می‌گذارد و در نهایت به ادغام دو طرف منتهی می‌شود.
بازیگران

اریک رابرتس در نقش بکر
گرتا اسکاکی در نقش تری
بیل کر در نقش تی. جورج مک‌داول
کریس هیوود در نقش کیم
کریس مک‌کوئید در نقش جولیانا
مکس گیلیس در نقش فرانک هانتر
تونی بری در نقش بوشمن
بازخوردها

سایت راتن تومیتوز به فیلم بچه‌ کوکاکولا بر اساس ۱۷ نقد، امتیاز ۴۷٪ داده است. راجر ایبرت به این فیلم امتیاز ۳ از ۴ ستاره داد و اظهار داشت که فیلم "پر از لحظات الهام‌بخش" است اما معتقد بود که "نیمه‌ی دوم فیلم ... به وعده‌های نیمه‌ی اول عمل نمی‌کند."
کوشیتسه

مکان در 23x15px|border |alt=|link= اسلواکی
| کوشیتسه Kosice Kassa | کوشیتسه Kosice Kassa |
| --- | --- |
شهر: شهر
کلاژ عکس: کلاژ عکس
  پرچمنشان:   پرچمنشان
نام مستعار: City of tolerance: نام مستعار: City of tolerance
مختصات: ۴۸°۴۳′ شمالی ۲۱°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۷۱۷°شمالی ۲۱٫۲۵۰°شرقی﻿ / 48.717; 21.250: مختصات: ۴۸°۴۳′ شمالی ۲۱°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۸٫۷۱۷°شمالی ۲۱٫۲۵۰°شرقی﻿ / 48.717; 21.250
منطقه: منطقه خودمختار کوشیتسه
رود: هورناد
نخستین اشاره: ۱۲۳۰
حکومتشورای شهر: حکومتشورای شهر
 • شهردار: Richard Raši
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۴۲٫۷۶۸ کیلومتر مربع (۹۳٫۷۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۷۶ متر (۲۲۱۸ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۲۳۳۶۵۹
 • تراکم: ۹۶۰/کیلومتر مربع (۲۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۰۴۰ ۰۰
کد منطقه: ۵۵ ۴۲۱
کد پلاک: KE
وبگاه: www.kosice.sk
کوشیتسه 
(به اسلواکی: Košice) (به مجاری: Kassa) با جمعیتی حدود ۲۳۵٬۰۰۰ نفر، دومین شهر پرجمعیت اسلواکی است.
جغرافیا

کوشیتسه در ارتفاع ۲۰۶ متری از سطح دریا قرار دارد و مساحتش ۲۴۲/۷۷ کیلومتر مربع است.
این شهر در شرق اسلواکی در ۲۰ کیلومتری مرز مجارستان، ۸۰ کیلومتری مرز اوکراین و ۹۰ کیلومتری مرز لهستان واقع است. همچنین پایتخت اسلواکی، براتیسلاوا در ۴۰۰ کیلومتری غرب آن است.
موزه و نگارخانه

موزه اسلواکی شرق در سال ۱۸۷۲ تأسیس شد. موزه صنعتی اسلواکی نیز در سال ۱۹۴۷ تأسیس شده و تنها موزه از گروه صنعتی است که به تاریخ و رسوم علم و تکنولوژی مربوط است.
مراکز آموزشی

کوشیتسه دومین شهر دانشگاهی بعد از براتیسلاوا است.
دانشگاه صنعتی کوشیتسه بزرگ‌ترین دانشگاه این شهر است (۱۶٬۰۱۵ دانشجو، ۸۶۷ دانشجوی دکترا).
دانشگاه پاول ژوزف شافاریک با ۷٬۴۰۳ دانشجو نیز از دانشگاه‌های عمده آن است.