نانو روکش
نانوروکش‌ها در محصولات خانگی

توسعه پوشش‌های حفاظتی دارای خواص ضد باکتری، ضد قارچ و خودتمیزکنندگی می‌تواند در صنعت محصولات خانگی مورد علاقه قرار گیرد خواص نانوذرات و تکنیک‌های فرآوری این مواد اجازه ساخت انواع مختلفی از مواد پوششی با درجه بالایی از نوآوری را خواهد داد. این تکنیک‌های پوشش بدون هیچ گونه محدودیتی در نوع زیر لایه، می‌توانند در داخل و خارج خانه مورد استفاده قرار گیرند. پوشش‌های ضد باکتری و خود تمیز کننده می‌تواند به عنوان یک فناوری اختلاف افکن در بازار محصولات خانگی تلقی شوند؛ مثلاً سطحی که با ماده خودتمیزکننده پوشیده شده باشد دیگر هرگز نیاز به شرکت‌های خدماتی و نظافتی پیدا نخواهد کرد. کارایی‌های مهم دیگر (اپتیکی، بیوشیمی) نیز می‌توانند به‌طور ذاتی به پوشش‌ها اضافه شوند و توسط خودشان محافظت گردند.
پوشش‌های اثر لوتوس نمونه‌ای از سیستم‌های خود تمیز کننده هستند که اساس کارشان، سطوح اثر آب گریز است، این فناوری هم‌اکنون در صنعت شیشه برای کارهای ساختمانی، وسایل نقلیه روشنایی و حسگر اپتیکی مورد استفاده می‌باشد. خواص سطوح معروف به اثر لوتوس شامل ابر آب گریزی، خودتمیزکنندگی و میزان قابل توجهی پایداری شیمیایی فیزیکی می‌باشد. ذرات جامد چرک به این سطوح نمی‌چسبند و حتی مایعات سفت مانند عسل و روغن در تماس با این سطوح به شکل کره درآمده و با غلطیدن بر روی سطح، از آن جدا می‌شوند و به راحتی با مصرف اندکی آب قایل برطرف شدن می‌باشند. مواد و فرمول‌هایی که مورد استفاده قرار می‌گیرند. از نظر فناوری، پیچیده هستند ولی اعمال آن‌ها بر روی شیشه آسان است.
این پوشش‌ها می‌تواند به شکل مات یا نیمه مات باشند. همچنین می‌توان آن‌ها را به صورت پوشش‌های شفاف و دائمی که بسیار مهم‌ترند نیز درآورد. تمام مؤلفه‌هایی که برای شکل‌دادن سطح نانو ساختار لازم است در ذات ماده قرار دارد. فقط باید آن را به سطح مورد نظر اعمال کرد و زیر شعله قرار داده با این کار سطح خودتمیزکننده با اثر لوتوس تولید می‌شود.
شرکت‌ها به این موضوع پی‌برده‌اند که با استفاده از نانوذرات درون لایه‌ها یا روی آن‌ها، لایه‌های نازک پیوندهای قوی‌تر و منعطف‌تری با زیر لایه‌ها ایجاد خواهند کرد. این پوشش‌ها نرم‌تر، قوی‌تر و با دوام‌تر هستند. صنایع رنگ و پوشش اولین کسانی خواهند بود که از مزایای این قابلیت‌ها استفاده خواهند کرد.
نانو موادی مانند لایه‌های نازک و سطوح مهندسی شده، چندین دهه است که توسعه یافته‌اند و در بازه وسیعی از صنایع مانند الکترونیک، شیمی و مهندسی استفاده می‌شوند.
برای مثال، در صنعت مدارهای مجتمع سیلیکونی، اساس کار بسیاری از ابزارها بر عملکرد لایه‌های نازک استوار است و کنترل ضخامت آن‌ها و رساندن آن به مقیاس‌های اتمی بسیار روتین و معمولی است. سایر کاربردهای تجاری آن‌ها شامل پوشش‌های بیمه "خود تمیز کننده و سطوح فعال اپتیکی برای استفاده در ساختمان‌ها، وسایل نقلیه، سلول‌های خورشیدی و غیره می‌باشند. برای مثال می‌توان سطوح ضدبازتاب، لعاب‌های ضدآفتاب و پوشش‌های ضدبازتاب برای سطح ابزار آلات را نام برد.
امروزه کارخانجات تولید پوشش مجبور هستند انتظارات مشتریان را برآورده کنند ولی این کار با شیمی پلیمری مرسوم و موجود معمولاً قابل انجام نیست. قبلاً نشان داده شده‌است که نانوذرات غیر آلی می‌توانند بهبودی قابل ملاحظه‌ای در مقاومت در برابر خراشیدگی ایجاد کند. انتقال این ویژگی‌ها به پوشش‌های پلی‌اورتان همیشه ممکن نیست و علت آن بود نانوذرات فعال در حلال‌های مناسب و نیز مشکلات مربوط به سازگاری است.
توانایی کنترل پوشش‌های سطوح در مقیاس نانو، از عوامل مهم توسعه صنعتی فناوری نانو به‌شمار می‌رود. در حال حاضر روش‌های فیزیکی و شیمیایی زیادی برای ساخت نانولایه‌ها و نانوروکش‌ها و کنترل نانومتری ساختار و گروه‌های عاملی وجود دارد. ولی با این حال، افزایش مقیاس برای این روش‌ها همچنان یک چالش جدی است.