stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حدیث سد الابواب
متن روایت

روایت سد الابواب، در منابع شیعی و سنی -با اندکی تفاوت- نقل شده‌است؛ در منابع اهل سنت، افرادی چون ترمذی، نسائی، حاکم نیشابوری و احمد بن حنبل به این روایت اشاره کرده‌اند. این روایت به‌طور کلی به چند شکل نقل شده‌است:
«سدّوا الأبواب إلاّ باب علی؛ تمام درب‌ها، جز در خانه علی را ببندید.»
«سدّوا هذه الأبواب إلاّ باب علی؛ این درب‌ها؛ جز درِ خانه علی را ببندید.»
«فإنّی أمرت بسدّ هذه الأبواب غیر باب علی، فقال فیه قائلکم. واللّه، ما سددت شیئاً ولا فتحته، ولکن اُمرت بشیء فاتّبعته؛ من به بستن این درب‌ها جز در خانه علی امر نمودم، برخی از شما به این مسئله اعتراض کردید، به خدا سوگند! من -به رأی خود- نه دری را بستم و نه دری را گشودم، بلکه به کاری امر شدم و از آن فرمان، پیروی کردم.»
«لیخرج من المسجد إلاّ آل رسول اللّه وآل علی؛ هر کس جز خاندان رسول خدا و خاندان علی، باید از مسجد خارج شوند.»
در برخی منابع اهل سنت همچون صحیح بخاری و صحیح مسلم، این روایت با تغییر دیگری نقل شده‌است؛ بر اساس این روایت؛ به جای کلمه «علی»، «ابوبکر» و به جای کلمه «درب» از کلمه «دریچه» استفاده شده‌است.
نقدها

سید علی میلانی در مقام نقد به روایتی که در صحیح بخاری و صحیح مسلم و در فضیلت ابوبکر آمده‌است، معتقد است که روایت بستن دریچه، ساختگی بوده و همان روایت بستن درب است که تغییر داده شده‌است. وی برای اثبات این ادعا، به دلایلی استناد می‌کند:
تعارض در صحیح بخاری: با وجود آنکه بخاری در صحیحش، روایت را در فضیلت ابوبکر و با کلمه دریچه نقل می‌کند، اما در بخش مناقب، همان روایت را با لفظ درب می‌آورد. شارحان صحیح بخاری نیز به این نکته توجه داشته و در مقام پاسخ گفته‌اند که روایت دوم، نقل به معنا شده و اصل روایت نمی‌باشد.
خبر واحد بودن حدیث دریچه در صحیح بخاری: بر اساس آنکه حدیث دریچه را تنها بخاری نقل کرده و از آنجا که اهل سنت نسبت به روایت واحد، نظر مساعدی ندارند، این روایت از درجه اعتبار ساقط است.
ضعف سند روایت دریچه: بر اساس آنچه رجالیون اهل سنت نقل می‌کنند، روایت دریچه در صحیح بخاری، به جهت قرار گرفتن افرادی چون جریر بن حازم، وهب بن جریر و عِکْرَمه بربری در سند روایت، ضعیف محسوب می‌شود.
اشکالات ساختاری و خلاف وقایع تاریخی در روایات دریچه.
دیدگاه علمای اسلام

دانشمندان شیعه و سنی دربارهٔ روایت سد الابواب و متن آن دچار اختلاف شده‌اند؛ در این بین شیعیان، روایت را در مقام فضیلت علی بن ابی‌طالب دانسته و آن را معتبر می‌دانند؛ در مقابل اهل سنت، به چند دیدگاه دربارهٔ این روایت رسیده‌اند:
برخی از آنها اصل حدیث «سدّوا الأبواب إلاّ باب علی» را ذکر نکردند، و آن را نه نفی نمودند و نه اثبات نموده‌اند. از این گروه می‌توان نَوَوی در شرح صحیح مسلم، کرمانی در شرح بُخاری و ابن سیدالناس در سیره خود نام برد.
برخی این حدیث را آورده‌اند، ولی سخنانشان دربارهٔ آن ناهمگون است. از این گروه می‌توان عینی را نام برد که به نظر می‌رسد در یک جا این حدیث را رد کرده‌است، یا حدیث «دریچه» را بر آن ترجیح داده‌است؛ و در جای دیگر -بر اساس گفته طَحاوی و دیگران- خواسته‌است دو حدیث را جمع کند.
برخی به ساختگی بودن این حدیث حکم کرده‌اند؛ از این گروه می‌توان ابن جوزی و پیروان او را نام برد.
بعضی به صحّت و ثبوت این حدیث اعتراف کرده و جعلی و ضعیف بودن آن را رد کرده‌اند و در این راستا کوشیده‌اند که دو حدیث را جمع کنند. از این گروه می‌توان طَحاوی، ابن حجر عسقلانی و پیروان آنها را نام برد.
دیدگاه علمای اسلام > جمع بین روایت دریچه و درب

در این میان، ابن روزبهان، در جمع بین این دو دیدگاه معتقد است که مسجد در زمان محمد، به خانه وی متصل بوده و علی به خاطر موقعیت فاطمه زهرا، در خانه محمد سکونت داشته‌است. با این حال، افراد دیگری که به مسجد درب اختصاصی داشتند، برای نمازگزاران مزاحم بوده و رسول خدا دستور بستن تمام درب‌ها جز درب خانه علی را داده‌است. در همین حال، پیامبر برای اعلان فضیلت ابوبکر، اجازه داد تا ابوبکر دریچه‌ای به مسجد داشته باشد. بر اساس اعتقاد ابن روزبهان، با این تدبیر محمد، فضیلتی برابر برای علی و ابوبکر ثابت شده‌است. سید علی میلانی به دیدگاه وی و برخی دیگر که در مقام جمع این دو روایت بوده‌اند، پاسخ و نقدهایی را داده‌است.
ناقلان روایت > صحابه

علی بن أبی طالب
سعد بن أبی وقّاص
عبدالله بن عباس
أبو سعید الخدری
عمر بن خطاب
عبدالله بن عمر بن خطاب
زید بن أرقم
البراء بن عازب الأنصاری
جابر بن سمرة
أنس بن مالک
جابر بن عبدالله الأنصاری
ابن مسعود
ابوذر غفاری
حذیفة بن اسید الغفاری
بریدة الأسلمی السوائی
أبو الحمراء
عبدالله بن مسعود
عایشه
أم سلمة
در ادبیات

واقعه سد الابواب، در ادبیات عرب نیز جلوه نموده و موضوع برخی قصاید شاعران گردیده است. از جمله آنها شعری است که سید حمیری سروده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| صهر النبی وجاره فی مسجد |  | طهر بطیبه للرسول مطیب |
| سیان فیه علیه غیر مذمم |  | ممشاه إن جنبا وإن لم یجنب |
در قصیده دیگر سروده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| وخص رجال من قریش بأن بنی |  | لهم حجراً فیه وکان مسدّدا |
| فقیل له أسدد کل باب فتحته |  | سوی باب ذی التقوی علی فسدّدا |
و همچنین سروده دیگرش:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| جاروا علی أحمد فی جاره |  | والله قد أوصاه بالجار |
| هو جاره فی مسجد طاهر |  | ولم یکن من عرصه الدار |
| أربی بما کان وأربی بما |  | فی کل إعلان واسرار |
| وأخرج الباقین منه معاً |  | بالوحی من إنزال جبار |
العبدی نیز در اینباره سروده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سدّد أبوابهم سواه |  | فأکثرت منهم الشرور |
| وقال ما تبتغون فیه |  | وهو علیم بذی الصدور |
| یا قوم انی امتثلت أمراً |  | من ربّنا العالم الغفور |
| وکان هذا له دلیل |  | بأنه وحده ظهیر |
ابو اسود دوئلی نیز چنین سروده‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هل أرض مسجده توطأ منهم |  | من بعد ذاک سواهما جنبان |
| إذ ذاک أذهب کل رجس عنهم |  | ربّی وطهرهم من الأرزان |
| أتراک فی شک له من أنه |  | للفضل خص بفتحه بابان |
مشق شب

| مشق شب | مشق شب |
| --- | --- |
پوستر مشق شب، کاری از ابراهیم حقیقی: پوستر مشق شب، کاری از ابراهیم حقیقی
کارگردان: عباس کیارستمی
تهیه‌کننده: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
نویسنده: عباس کیارستمی
بازیگران: بابک احمدپور فرهنگ اخوان محمدرضا نعمت‌زاده
موسیقی: محمدرضا علیقلی
فیلم‌بردار: ایرج صفوی
تدوین‌گر: عباس کیارستمی
شرکت تولید: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
مدت زمان: ۹۹ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
مشق شب یک مستند ایرانی ساختهٔ عباس کیارستمی محصول سال ۱۳۶۷ است.
این فیلم مستند که اواخر دهه شصت خورشیدی ساخته شده است؛ تحقیقی است تصویری و مصور دربارهٔ تکالیف شب بچه‌ها که به مشق شب مشهور است. کیارستمی در برهه‌ای که خودش درگیر کمک کردن به پسرش برای انجام تکالیف بود به فکر ساخت این فیلم افتاد.
این فیلم مورد انتقاد بسیاری از مسئولان ایرانی قرار گرفت. در این میان از کیارستمی نقل شده است که در پاسخ به انتقاد یکی از معاونان وقت وزارت آموزش و پرورش گفته بود: «ما هنرمندان، چشم بینای جامعه هستیم و بعضی چیزها را پیش از دیگران می‌بینیم. گاهی متوجه یک خطر می‌شویم و گاهی خبر از یک رویداد خوب می‌دهیم. ممکن است این اخبار برای عده‌ای خوشایند و برای گروهی ناخوشایند باشد. ما را نباید به خاطر آنچه می‌بینیم مؤاخذه کنید بلکه باید برای آنچه دیده‌ایم چاره‌ای بیندیشید»
مشق شب به مناسبت فرارسیدن ماه مهر و بازگشایی مدارس، اول مهرماه سال ۱۳۹۴ در قالب برنامه گنجینه از شبکه مستند پخش شد.
با تأثیر از این مستند در سال ۱۴۰۰ یک مستند به نام مشق امشب به کارگردانی اشکان نجاتی و مهران نعمت‌اللهی ساخته شد و در چهلمین دوره جشنواره فجر نمایش داده شد. این مستند در گروه هنر و تجربه اکران عمومی شد.
خلاصه داستان

فیلم، پژوهش مصوری دربارهٔ تکلیف شب بچه هاست و از زبان خود آنها به طرح این موضوع می‌پردازد. بی دانشی و کم حوصلگی والدین و بی اطلاعی آنان از روش‌های نوین تدریس و سیاست‌های آموزشی در مدارس، کودکان را دچار مشکلات فراوان می‌کند.
در ابتدای فیلم، کیارستمی می‌گوید که دلیل اصلی او برای ساخت این اثر مشکلی است که بین او و فرزندش برای انجام تکالیف مدرسه به وجود آمده است. به همین دلیل تصمیم گرفته تا به میان دانش آموزان بیاید تا واقعیت یکی از مدارس را ببیند تا از زبان دانش آموزان حقیقت چالش مشق شب را دریابد.
در این فیلم دانش‌آموزان یک به یک در برابر دوربین ظاهر می‌شوند و پاسخ پرسش‌های کیارستمی را که خودش نقش مصاحبه‌گر را ایفا کرده است، می‌دهند.
کیارستمی برای آنکه فیلمش جنبه آموزشی بیشتری داشته باشد آماری ارائه می‌دهد که دانستن آن جالب است؛ ۳۷ درصد از والدین به دلیل بی‌سوادی نمی‌توانستند به تکالیف فرزندانشان رسیدگی کنند. عده‌ای از والدین باسواد به دلیل خستگی، بی‌حوصلگی و گرفتاری‌های روزمره می‌خواستند بار انجام تکالیف مدرسه فرزندانشان از دوششان برداشته شود.
در جایی از فیلم برای آن که نگاه بی‌طرفانه به مشکلات دانش آموزان نشان داده شود، از زبان پدر یکی از دانش آموزان به مقایسه ساختار آموزش و پرورش ایران با سایر کشورها پرداخته می‌شود و لزوم بازنگری را فریاد زده و می‌کوشد اشتباهات ساختار آموزش و پرورش در مدارس ایران را به مسئولان مربوطه یادآوری کند.
پیرمراد (بردسیر)

مکان
| پیرمراد (بردسیر) | پیرمراد (بردسیر) |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
پیرمراد (بردسیر): پیرمراد (بردسیر)
مختصات: ۲۹°۵۲′۴۸″ شمالی ۵۶°۵′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۸۰۰۰°شمالی ۵۶٫۰۸۷۲۲°شرقی﻿ / 29.88000; 56.08722: مختصات: ۲۹°۵۲′۴۸″ شمالی ۵۶°۵′۱۴″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۸۸۰۰۰°شمالی ۵۶٫۰۸۷۲۲°شرقی﻿ / 29.88000; 56.08722
استان: کرمان
شهرستان: بردسیر
بخش: بخش مرکزی
دهستان: کوه پنج
جمعیت: ۲۷ نفر (سرشماری ۹۵)
پیرمراد (بردسیر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بردسیر در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کوه پنج قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.
بخش پادنا

| بخش پادنا> اطلاعات کلی | بخش پادنا> اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: سمیرم
مرکز بخش: کمه
شهرها: کمه
دهستان‌ها: پادنا سفلی ، پادنا وسطی
مردم: مردم
جمعیت: ۱۳،۶۹۶ نفر (۱۳۹۵)
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۱
بخش پادنا یکی از بخش های شهرستان سمیرم در استان اصفهان ایران است.
تقسیمات کشوری

بخش پادنا
دهستان پادنا سفلی
دهستان پادنا وسطی
شهرها: کمه
مردم

بیشتر مردم این بخش را ایل قشقایی ، لر بختیاری و لر جنوبی تشکیل می‌دهد.
جمعیت

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش پادنا برابر با ۱۳،۶۹۶ نفر بوده‌است.
محمود احمدی‌نژاد

محمود احمدی‌نژاد (زادهٔ ۶ آبان ۱۳۳۵) سیاستمدار ایرانی است که از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ به‌عنوان ششمین رئیس‌جمهور ایران فعالیت کرد. وی پیش از این از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ نخستین استاندار اردبیل و از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ شهردار تهران بود. او همچنین عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و دانش‌یار دانشگاه علم و صنعت ایران است.
احمدی‌نژاد در سال ۱۳۵۴ برای تحصیل در مهندسی راه و ساختمان وارد دانشگاه علم و صنعت ایران شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، او به عنوان نماینده علم و صنعت در جلسات انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها شرکت می‌کرد. او تحصیلات خود را در این دانشگاه تا اخذ دکترای مهندسی عمران ادامه داد و در ۱۳۶۸ به عضویت هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت ایران درآمد. او در دهه ۱۳۶۰ فرمانداری ماکو و خوی را بر عهده داشت. وی در ۱۳۷۲ به عنوان اولین استاندار اردبیل منصوب شد و تا ۱۳۷۶ این سمت را بر عهده داشت. احمدی‌نژاد در سال ۱۳۷۹ برای نمایندگی ششمین دوره مجلس شورای اسلامی از تهران نامزد شد که پیروز نشد.
احمدی‌نژاد در سال ۱۳۸۲ به عنوان شهردار تهران انتخاب شد و در این مقام در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ شرکت کرد که در دور دوم با کسب ۱۷ میلیون رأی و با ۲۶٪ اختلاف نسبت به رقیب خود اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات ریاست جمهوری، پیروز شد. او در سال ۱۳۸۸، در پی انتخاباتی مناقشه‌برانگیز با ۲۴ میلیون و ۵۹۷ هزار رأی و ۲۹٪ درصد اختلاف نسبت به نامزد بعدی، میرحسین موسوی، پیروز شد و برای دومین بار به ریاست‌جمهوری رسید. از جمله اقدامات احمدی‌نژاد در دورهٔ ریاست جمهوری، اجرای طرح تحول اقتصادی بود که طبق آن سوخت سهمیه‌بندی شد و همچنین یارانه‌های سوخت، آب، برق و مواد غذایی تدریجاً حذف به‌طور نقدی به مردم پرداخت شد. از دیگر اقدامات او پروژهٔ مسکن مهر به منظور خانه‌دار کردن خانواده‌های کم درآمد بود. در دورهٔ ریاست جمهوری او روابط با کشورهای در حال توسعه بر کشورهای توسعه یافته اولویت یافت و برنامهٔ هسته‌ای ایران با وجود فشارهای بین‌المللی که منجر به اعمال تحریم‌های اقتصادی شورای امنیت، آمریکا و اروپا علیه ایران شد، به پیش برده شد. او برای دوره‌های بعدی انتخابات ریاست‌جمهوری نیز نام‌نویسی کرد اما صلاحیتش مورد تأیید شورای نگهبان قرار نگرفت.
سال‌های نخستین زندگی > تولد و کودکی

محمود احمدی‌نژاد در ۶ آبان ۱۳۳۵ در آرادان از توابع گرمسار (واقع در استان سمنان امروزی) به دنیا آمد. پیش از محمود، دو برادر و دو خواهر در این خانواده به دنیا آمدند ولی مرگ یکی از دخترها در دو سالگی باعث شد که وی فرزند چهارم خانواده محسوب شود. پس از محمود، سه دختر دیگر نیز متولد شدند و خانوادهٔ پرجمعیتی شکل گرفت. پدربزرگ او صاحب زمین‌هایی در اطراف گرمسار بود بنابراین بی‌نیاز از کار کردن برای زمین‌داران بزرگ بود با این حال پدر احمدی‌نژاد، سهمی از ارثیهٔ پدری‌اش دریافت نکرد. پدرِ احمدی‌نژاد در هنگام اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، سرباز بود و وقتی که سربازها به خانه برگردانده شدند، با دختر همسایه‌شان، که هفت نسل سید بودند، ازدواج کرده است. تصمیم مهاجرت خانوادهٔ احمدی‌نژاد به تهران، پیش از تولد محمود گرفته شده بود و اندکی پس از تولد او، پدرش به همراه دایی‌اش به تهران رفته و مقدمات مهاجرت را فراهم کردند.
محمود پیش از رفتن به مدرسه، سوادِ خواندن را از خواهر بزرگ‌تر خود فرا گرفت. او سپس در کلاس آموزش روخوانی قرآن زیر نظر علی مشکینی شرکت کرد. وی پس از اتمام دبستان، وارد دبیرستان دانشمند شده و در رشتهٔ ریاضی به تحصیل پرداخت. نخستین آشنایی او با مسائل سیاسی، از محل زندگی خود در نارمک آغاز شد. او به همراه پدرش، از خردسالی در برنامه‌های مذهبی مسجد جامع نارمک — که توسط مهدی بازرگان پایه‌گذاری شده بود — حضور می‌یافت و به کتاب‌های مؤسسهٔ «در راه حق» — وابسته به تعدادی از مدرسین حوزه علمیه قم — دست پیدا کرده بود. مسجد جامع نارمک یکی از پایگاه‌های مهم معترضان سیاسی در دهه‌های چهل و پنجاه شمسی و محل رفت‌وآمد دانشجویان نیز بود و احمدی‌نژاد در بعضی از جلسات بحث دانشجویان شرکت می‌کرد. به جز بحث‌های سیاسی، او به همراه دایی‌اش در تمرین‌های ورزش‌های رزمی شرکت می‌کرد، به کلاس زبان می‌رفت و فوتبال جزو جدانشدنیِ آن روزهایش بود.
از انقلاب تا پایان جنگ > تشکیل انجمن اسلامی دانشجویان

پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، گروه‌های مختلف دانشجویی برای این که امکان اظهارنظر در امور مختلف را پیدا کنند، نیاز به تشکیلات داشتند. انجمن‌های اسلامی دانشجویان پیش از سال ۱۳۵۴ برچیده شده بودند و دانشجویان ضرورت احیای انجمن‌های اسلامی را احساس می‌کردند. دانشجویان اکثر دانشگاه‌ها، بازسازی انجمن‌های اسلامی را در اسفند ۱۳۵۷ آغاز کردند که دانشگاه علم و صنعت نیز از آن جمله بود. دودستگی بین دانشجویان هنگام نگارش اساس‌نامه موجب تشکیل دو انجمن شد. دانشجویانی که گرایش به مجاهدین خلق داشتند، اصرار بر افزودن عبارت «مبارزه با ارتجاع» را داشته و «انجمن دانشجویان مسلمان» را تأسیس کردند. از سوی دیگر، احمدی‌نژاد به همراه سید مجتبی ثمره هاشمی، سید جواد وزیری و سید امیرمنصور برقعی انتخابات دیگری برای تأسیس «انجمن اسلامی دانشجویان» برگزار کردند که احمدی‌نژاد یکی از منتخبان هیئت مؤسس شد. وی از ابتدای سال ۱۳۵۸ تقریباً شبانه‌روزی در دانشگاه حاضر بود و از طریق ثمره هاشمی که پیوند خانوادگی با محمدجواد باهنر — یکی از اعضای شورای انقلاب اسلامی — داشت، اخبار و اطلاعات را دریافت می‌کرد. عمدهٔ فعالیت‌های احمدی‌نژاد و دوستانش شامل برگزاری سخنرانی، برگزاری کوه‌نوردی با دانش‌آموزان (به تقلید از مشی گروه‌های چپ) و اعلام موضع دربارهٔ همه چیز بود. امیر محبیان در سال ۱۳۹۰ مدعی شد که احمدی‌نژاد در دوران دانشجویی از گردانندگان اصلی نشریهٔ طنزِ «جیغ و داد» بود که برای تمسخر جریان‌های چپ دانشجویی منتشر می‌شد با این حال احمدی‌نژاد در سال ۱۳۹۷ طی مصاحبه‌ای گفت که هرگز نقشی در انتشار جیغ و داد نداشت.
از انقلاب تا پایان جنگ > تأسیس دفتر تحکیم وحدت

در تابستان ۱۳۵۸، «گروه روستا» توسط تعدادی از دانشجویان دانشگاه علم و صنعت شکل گرفت تا به کشاورزی در روستاها کمک کنند که احمدی‌نژاد نیز در یکی دو سفر با آنان همراه شد. به دنبال تشکیل جهاد سازندگی، همین دانشجویان تحت عنوان جهاد سازندگی به فعالیت خود ادامه دادند. اندکی بعد، گروهی از دانشجویان از جمله احمدی‌نژاد، برای ارائهٔ گزارش فعالیت‌های جهادی به قم رفتند تا با رهبر دیدار کنند و از او درخواست تعیین نماینده‌ای برای ارتباط تشکل‌های دانشجویی با ایشان کنند با این حال، وی از دانشجویان می‌خواهد که ابتدا تشکیلاتی برای خودشان درست کنند تا نمایندهٔ موردنظر دانشجویان، برای این تشکیلات تعیین شود. اعضای تشکل‌های اسلامی دانشجویان به مدت ۳ روز در دانشگاه پلی‌تکنیک مشغول مذاکره و تدوین اساس‌نامه شدند که سرانجام دفتر تحکیم وحدت به عنوان یک نهاد بین‌دانشگاهی تأسیس شد. در انتخابات داخلی دفتر تحکیم وحدت، احمدی‌نژاد به عضویت شورای مرکزی ۷ نفره درآمد. او به همراه ابراهیم اصغرزاده، محسن میردامادی و حبیب‌الله بیطرف به دیدار دوباره با رهبر رفتند تا اساس‌نامهٔ دفتر تحکیم وحدت را عرضه کنند. در این دیدار، اکبر هاشمی رفسنجانی به عنوان نمایندهٔ رهبر برای ارتباط با دانشجویان تعیین شد اما برخی از اعضای شورای مرکزی، رفسنجانی را طرفداری سرمایه‌داری می‌دانستند و با دیدار با او مخالف بودند. احمدی‌نژاد می‌گوید که مخالفان را راضی کرد تا دیدار با رفسنجانی انجام شود. با این حال، رفسنجانی آن‌ها را به سید علی خامنه‌ای ارجاع داد.
شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت تصمیم گرفت که جلسات هفتگی خود را به جای حضور یک نماینده از سوی رهبر، با حضور ۵ نفر شامل خامنه‌ای، حبیبی، بنی‌صدر، موسوی خوئینی‌ها و مجتهد شبستری برگزار کند. واقعهٔ اشغال سفارت آمریکا که روز ۱۳ آبان ۱۳۵۸ انجام شد، محصول همین جلسات بود. احمدی‌نژاد از ابتدا با اشغال سفارت آمریکا مخالف بود و این سؤال را مطرح می‌کرد که «چرا باید سفارت آمریکا را اشغال کرد ولی سفارت شوروی را نه؟» پیشنهاد جایگزین او، راهپیمایی دانشجویان به سمت قم بود ولی با موافقت شورای مرکزی روبرو نشد. عدم همراهیِ نمایندگان سه دانشگاه از جمله دانشگاه علم و صنعت در اشغال سفارت آمریکا، باعث اعتراض دانشجویانِ آن دانشگاه‌ها شد ولی احمدی‌نژاد جایگاه‌اش در شورای مرکزی را از دست نداد. دو دستگی بین دانشجویان منجر به اعلام موجودیت دانشجویان مسلمان پیرو خط امام شد و اهمیت دفتر تحکیم وحدت تقریباً از بین رفت.
از انقلاب تا پایان جنگ > ادعای شرکت در گروگان‌گیری سفارت آمریکا

پس از انتخاب محمود احمدی‌نژاد به ریاست جمهوری چند نفر از کارمندان سفارت آمریکا که در جریان تصرف سفارت آمریکا به گروگان گرفته شده بودند، احمدی‌نژاد را یکی از گروگان‌گیرها معرفی کردند. علاوه بر این برخی گروه‌های بسیجی در ایران نیز وی را از شرکت کنندگان در این واقعه نام برده بودند. با این حال سازمان سیا معتقد است که هیچ مدرکی تاکنون دال بر این ادعاها قابل اثبات نبوده است.
این موضوع بلافاصله از سوی تعدادی از دانشجویان فعال در ماجرای اشغال سفارت آمریکا رد شد. ابراهیم اصغرزاده نیز از مخالفت احمدی‌نژاد با پیشنهاد تصرف سفارت آمریکا خبر داد. ابراهیم اصغرزاده اظهار داشت: «احمدی‌نژاد کمونیسم را خطر جدی‌تری می‌پنداشت و به جای آن اشغال سفارت شوروی را پیشنهاد می‌کرد.» به همین جهت ابراهیم اصغرزاده، محسن میردامادی و حبیب‌الله بیطرف همگی مصمم شده و احمدی‌نژاد را از عملیات خارج کردند. البته ایده حمله به سفارت شوروی را کسی جدی نگرفت. عباس عبدی نیز گفت احمدی‌نژاد پس از اشغال سفارت می‌خواست به ما بپیوندد، اما ما اجازه ندادیم وارد سفارت شود یا به گروه ما بپیوندد.
از انقلاب تا پایان جنگ > نام خانوادگی

در تصاویری که از صفحه آخر شناسنامه محمود احمدی‌نژاد منتشر شده، توضیحاتی در مورد تغییر نام خانوادگی وی دیده می‌شود. رابرت تیت، خبرنگار روزنامه گاردین نوشت که نام خانوادگی قبلی او «صبورچیان» (به معنای رنگرز) بوده است. داود احمدی‌نژاد برادر او نیز در مصاحبه خود با روزنامه شرق اعلام داشت که نام خانوادگی آن‌ها صباغیان بوده است. خود او نیز در مصاحبه‌ای در مقابل سؤال اردشیر احمدی دربارهٔ نام خانوادگی خود اظهار کرد که صبّاغیان نام فامیلی آن‌ها بوده است و نه صبورچیان. دلیل انتخاب صبّاغیان را هم بخاطر شغل پدربزرگ خود عنوان نمود.
از انقلاب تا پایان جنگ > دهه شصت

احمدی‌نژاد در دههٔ شصت خورشیدی، چهار سال سمت معاون و فرماندار ماکو و خوی در استان آذربایجان غربی و دو سال سمت مشاور استاندار کردستان را بر عهده داشت.
از انقلاب تا پایان جنگ > دعاوی شرکت در ترور قاسملو

پس از آنکه پیتر پلز سخنگوی حزب سبز اتریش اعلام کرد که احمدی‌نژاد در ترور عبدالرحمان قاسملو دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران در وین نقش داشته است، سخنگوی وزارت کشور اتریش اعلام کرد که تحقیقاتی را در این زمینه آغاز خواهد کرد. این موضوع توسط دو نفر از چهره‌های اطلاعاتی اصلاح طلب، سعید حجاریان و علی ربیعی (عضو شورای عالی امنیت ملی) تکذیب شد.
از انقلاب تا پایان جنگ > حضور در جنگ

به نوشته تابناک وی در دوران جنگ ایران و عراق به عنوان داوطلب بسیج در قسمت‌های متعدد جبهه به ویژه مهندسی حضور پیدا کرد.
استانداری اردبیل

احمدی‌نژاد در سال ۱۳۷۲، در دولت دوم اکبر هاشمی رفسنجانی در شرایطی که به عنوان مشاور فرهنگی وزیر فرهنگ و آموزش عالی فعالیت می‌کرد به سمت استانداری استان تازه تأسیس اردبیل برگزیده شد و تا پایان کار دولت دوم رفسنجانی (سال ۱۳۷۶) این سمت را بر عهده داشت. برخی اقدامات و دستاوردهای او در زمان استانداری به شرح زیر است:
راه‌اندازی تشکیلات اداری استان
انتخاب به عنوان استاندار نمونه کشور در سه سال متوالی
استانداری برتر در زمینه فعالیت عمرانی
بازسازی ۷۵۰۰ واحد مسکونی تخریب شده در جریان زلزله اردبیل در طول ۷ ماه
اقدامات احمدی‌نژاد در بازسازی سریع خانه‌های تخریب‌شده در زمان زلزله اردبیل در سال ۱۳۷۵ که هزار کشته به جای گذاشت، مورد تقدیر قرار گرفت؛ ولی در آرای انتخابات ریاست جمهوری در استان اردبیل او از میان هفت کاندیدای انتخاباتی رتبه ششم را به دست آورد، منتقدان او، این رأی را نشانه نارضایتی مردم اردبیل از استانداری او دانستند.
احمدی‌نژاد در انتخابات دوره ششم ریاست جمهوری و دورهٔ دوم هاشمی رفسنجانی، زمانی که استاندار اردبیل بود، از مسئولان ستاد تبلیغاتی هاشمی در تهران بود.
در زمان استانداری اردبیل، شکایت وی مبنی بر نشر اکاذیب از روزنامه سلام، همراه با کیفرخواست یکی از اعضای موتلفه از طرف نمایندگان، در روند تعطیلی روزنامه سلام در تیرماه ۱۳۸۷ مؤثر بود. این در حالی بود که وزارت اطلاعات به عنوان شاکی اصلی، شکایت خود را از روزنامه سلام پس گرفته بود.
وی پس از پایان فعالیت در اردبیل، در سال ۱۳۷۷ کاندیدای نخستین دوره انتخابات شورای شهر تهران و در سال ۱۳۷۸ کاندیدای ششمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از تهران زیر عنوان «فهرست ۳۰ نفره ائتلاف خط امام و رهبری» در کنار هاشمی رفسنجانی، علی لاریجانی و غلامعلی حدادعادل بود که در هر دو انتخابات ناکام شد. وی همچنین متهم به دستکاری در نتیجه انتخابات از طرف شورای نگهبان است. او رئیس ستاد انتخاباتی اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی در منطقه نارمک بود.
شهرداری تهران

مقالهٔ اصلی: عملکرد محمود احمدی‌نژاد در دوران شهرداری تهران
احمدی‌نژاد در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۲ و به دنبال پیروزی فهرست آبادگران در انتخابات دوم شورای اسلامی شهر تهران با ۱۲ رای به عنوان شهردار این شهر توسط این شورا انتخاب شد. احمدی‌نژاد در دوره شهرداری اقداماتی چون جایگزین کردن تعداد زیادی از چراغ‌های قرمز و تقاطع‌ها با دور برگردان، تلاش ناموفق برای پلمپ نمایشگاه بین‌المللی تهران، تغییر مدیریت و محتوای روزنامه همشهری، صدور مجوز ساخت برج‌باغ‌ها، تقویت و تأسیس مراکز مذهبی و دسته‌های سینه زنی در شهرداری و برگزاری سالانه نمایشگاه عطر سیب، برخورد با فرهنگسراها به عنوان محل فساد و منکر، و تعطیل کردن برخی مراکز فرهنگی شهرداری چون خانه تئاتر، اداره تئاتر، آموزشگاه مجسمه‌سازی، تئاتر نصر و تئاتر پارس بود. در انتها مدیریت وی، ۳۲۰ میلیارد تومان از حساب سازمان فرهنگی هنری مفقود شد.
انتخابات ریاست‌جمهوری > انتخابات ریاست‌جمهوری دوره نهم ۱۳۸۴

وی در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، با شعار انتخاباتی «می‌شود و می‌توانیم» وارد عرصه رقابت شد.
انتخابات ریاست‌جمهوری > انتخابات ریاست‌جمهوری دوره نهم ۱۳۸۴ > شعارها و برنامه‌ها برای انتخابات

از مهم‌ترین برنامه‌ها و شعارهای انتخاباتی وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
دولت کارآمد و عدالت‌گستر
عدم وجود حرکت سختگیرانه در مورد حجاب بانوان ایرانی
سلامت مدیران
مبارزه با فساد اداری
پیشگیری از بروز شکاف بین دولت و مردم
تشکیل «دولت اسلامی»
تثبیت و تقویت آرمان‌خواهی و برائت از ایده‌آلیسم
گفتمان خدمت به جای قدرت
علمی‌کردن مدیریت
کاهش نرخ تورم از طریق کاهش هزینه‌های دولت و کاهش نرخ سود بانکی
بسط توسعه سیاسی از طریق بالا بردن قدرت نقد و مشارکت مردم
اولویت دادن به تولید داخلی
حضور دولت در هر استان برای حل مشکلات بخشی
کاهش تصدی‌گری دولت
بالندگی فرهنگ از طریق تقویت هویت ملی و تاریخی و اسلامی ایران
ایجاد فضای آرمانی و آرمان‌خواهی در کشور برای مقابله با معضلات فرهنگی
گفتگوی بدون واسطه با مردم و کاستن از سفرهای غیرضروری خارجی و خودداری از همراه بردن خانواده و افراد غیرلازم در سفرهای خارجی، بخش‌هایی از وعده‌هایی بود که احمدی‌نژاد قبل و بعد از انتخاب به ریاست جمهوری در این زمینه به مردم ایران داد.
«دیده شدن پول نفت بر سر سفره‌های مردم» یکی از شعارهای انتخاباتی محمود احمدی‌نژاد بود. وی در اولین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات باز هم وعده دیده شدن پول نفت بر سر سفره مردم را اعلام کرد. وی گفت که صنعت نفت ایران در اختیار یک خانواده خاص است که در جریان انتخابات از آن به نفع خود سوءاستفاده کرده‌اند. او شفاف‌سازی صنعت نفت و گاز ایران و مبارزه با مافیا را از اهداف خود اعلام کرد: «فضای حاکم بر قراردادهای (نفتی) ما در زمینه تولید و صادرات روشن نیست. ما باید آن را شفاف سازیم.» او هیچگاه آنچه را که مافیای نفت می‌نامید روشن نساخت و در دوران ریاست جمهوری اش چندین قرار داد نفتی را در اختیار سپاه پاسداران قرار داد و اختیار فروش نفت را نیز برخلاف قانون به بنیاد مستضعفان سپرد.
به گفتهٔ او، این در قالب طرح سهام عدالت عملی شده، و به زودی سود این سهام نیز، عاید ۲ دهک پایین جامعه، بازنشستگان و دیگر کسانی که مستحق دریافت این سهام بوده‌اند، می‌شود.
وی در دور اول با کسب ۱۹٪ آرا پس از اکبر هاشمی رفسنجانی(۲۱٪) یعنی با کسب ۵ میلیون و ۷۱۱ هزار و ۶۹۶ رأی یعنی ۵۰۰ هزار و ۲۴۱ رأی کمتر از اکبر هاشمی رفسنجانی نفر دوم شد، و به دور دوم انتخابات راه یافت. در دور دوم، با کسب ۱۷ میلیون و با فاصله ۷ میلیونی از هاشمی رفسنجانی توانست رئیس‌جمهور ایران شود.