stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اندازه‌گیری در مکانیک کوانتومی
مقایسه با مفهوم کوانتوم مکانیکی اندازه‌گیری

فرضیات یاد شده برای مفهوم کلاسیک اندازه‌گیری، در اندازه‌گیری کوانتوم مکانیکی، همیشه برقرار نیستند. برای مثال، با فرض این‌که ذره پیش از چند آزمایش در شرایطی یکسان قرار گرفته‌است، نمی‌توان گفت که نتایج اندازه‌گیری‌ها یکسان خواهد بود.
از دیگر تفاوت‌های اندازه‌گیریِ کلاسیک و اندازه‌گیری کوانتوم مکانیکی، هنگامی که چند ویژگی جسم را اندازه‌گیری می‌کنیم آشکار می‌شود. در مورد کلاسیک، اندازه‌گیری‌های متعددِ ویژگی‌های مختلف شئ بر یکدیگر اثرگذار نیستند، اهمیتی ندارد که ابتدا طول جسم را اندازه بگیریم و بعد عرضش را، یا به عکس، اول عرض و بعد طول را و بعد هم جرم آن را اندازه‌گیری کنیم. یعنی یکی از فرضیاتِ اندازه‌گیریِ کلاسیک این است که اندازه‌گیری کمیت‌های گوناگون جسم اثری بر نتایج یکدیگر (با در نظر داشتن محدودهٔ دقت ابزار اندازه‌گیری) ندارند.
اما در حوزهٔ اندازه‌گیری کوانتوم مکانیکی، این فرض واضح نیز برقرار نیست. برای مثال، در مورد اندازه‌گیری مکان و تکانه خطی یک ذره، اندازه‌گیری کمیت‌های گوناگون برهم اثرگذارند و اولین اندازه‌گیری بر نتیجه آزمایش دوم نیز اثر خواهد گذاشت. در این‌جا این تأثیر به وسیله اصل عدم قطعیت هایزنبرگ مشخص می‌شود.
کمیت‌های مورد اندازه‌گیری (مشاهده‌پذیرها) به عنوان عملگر

یکی از اصول مکانیک کوانتوم بیان می‌کند که متناظر با هر اندازه‌گیری یک عملگر با ویژگی‌های زیر وجود دارد:
مشاهده‌پذیر یک عملگر هرمیتی است که فضای هیلبرت (فضای حالت شامل همهٔ حالت‌های ممکن) را به خودش می‌نگارد.
مقادیر ویژه مشاهده‌پذیر همگی حقیقی هستند. نتایج هر آزمایش، همیشه یکی از مقادیر ویژه خودِ مشاهده‌پذیر است.
برای هر ویژه‌مقدار یک یا چند ویژه‌بردار وجود دارد که حالت سامانه را پس از اندازه‌گیری تشکیل می‌دهد.
مشاهده‌پذیر یک مجموعه از ویژه‌بردارها دارد که کامل هستند؛ بنابراین هر مشاهده‌پذیر یک پایه متعامد از ویژه‌بردارها را تشکیل می‌دهد. از نظر فیزیکی این مسئله به‌این معناست که هر حالت کوانتومی را می‌توان همیشه به عنوان برهم‌نهی ویژه‌حالت‌های یک مشاهده‌پذیر بیان نمود.
از مثال‌های مهم یک مشاهده‌پذیر می‌توان به این موارد اشاره کرد:
عملگر عملگر هامیلتونی که بیان‌گر انرژی کل سامانه‌است
عملگر تکانه: (در پایهٔ مکان)
{\hat {p}}=-i\hbar {\partial  \over \partial x}
عملگر مکان:(در پایهٔ تکانه)  {\hat {x}} که
,  {\hat {x}}=i\hbar {\partial  \over \partial p}
ایکره-اکیتی

| ایکره-اکیتی | ایکره-اکیتی |
| --- | --- |
ایکره-اکیتیLocation in Nigeria: ایکره-اکیتیLocation in Nigeria
مختصات: ۷°۳۰′ شمالی ۵°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۷٫۵۰۰°شمالی ۵٫۲۳۳°شرقی﻿ / 7.500; 5.233: مختصات: ۷°۳۰′ شمالی ۵°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۷٫۵۰۰°شمالی ۵٫۲۳۳°شرقی﻿ / 7.500; 5.233
کشور:  نیجریه
ایالت‌های نیجریه: ایالت اکیتی
حکومت: حکومت
 • Local Government Chairman and the Head of the Local Government Council: Barrister Ola Alonge
 • Chairman, Council of Obas: His Imperial Majesty, Oba Samuel Adejimi Adu-Alagbado, Agirilala-Ogbenuotesoro ll, The Ogoga of Ikere-Ekiti.
ایکره-اکیتی (به لاتین: Ikere-Ekiti) یک منطقهٔ مسکونی در نیجریه است که در ایالت اکیتی واقع شده‌است.
اولوی جمال ارکین

| اولوی جمال ارکین | اولوی جمال ارکین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۴ مارس ۱۹۰۶ استانبول، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۲ (۶۶ سال) استانبول، ترکیه
ملیت: ترکیه‌ای
پیشه: آهنگساز
اولوی جمال ارکین (به ترکی استانبولی: Ulvi Cemal Erkin) (تلفظ ترکی استانبولی: [ulˈvi dʒeˈmal eɾˈcin] (14 مارس ۱۹۰۶–۱۵ سپتامبر ۱۹۷۲) یکی از پیشگامان موسیقی سمفونیک در ترکیه بود که بعداً به نام پنج ترکیه‌ای شناخته شدند. این آهنگسازان جهت‌گیری موسیقی را در جمهوری تازه تأسیس ترکیه تعیین کردند. این آهنگسازان با استفاده از آخشیج‌های موسیقی محلی ترکیه، کار خود را از موسیقی سمفونیک غربی متمایز کردند.
زندگی‌نامه

استعداد اولوی جمال ارکین در موسیقی در سنین کودکی توسط مادرش، که خودش پیانونواز بود، آشکار شد. پدر وی کارمند ارشد دولت در دولت عثمانی بود و زمانی که ارکین هفت ساله بود در اثر بیماری سپتیسمی درگذشت. مادر بیوه و سه پسرش به عمارت پدربزرگ مادری که مقام عالی‌رتبه امپراتوری عثمانی بود نقل مکان کردند.
ارکین اولین دوره‌های پیانو را از، یک فرانسوی به نام مرسنیر آموخت و بعداً زیر نظر آدینولوف که استاد مشهور موسیقی در استانبول بود مهارتش را گسترش داد. وی سپس از دبیرستان گالاتاسارای فارغ‌التحصیل شد. h, همزمان با تحصیلات در دبیرستان گالاتاسارای که به زبان فرانسوی بود، تلاش خود را در راه تبدیل شدن به یک نوازنده نیز دنبال کرد.
جمهوری تازه تأسیس ترکیه با هدف مدرنیزاسیون و غربی شدن در هر جنبه ای از زندگی از جمله موسیقی پا به ترکیه گذاشت. آتاتورک مدت‌ها بود که به نوسازی فکر کرده و بسیار مشتاق مدرنیزاسیون در ترکیه بود. برای این منظور بورس‌های تحصیلی به دانشجویان جوان برای تحصیل در دانشگاه‌های اروپایی اعطا می‌شد. ارکین در نوزده سالگی در امتحان وزارت آموزش و پرورش قبول شد و برای تحصیل موسیقی به پاریس رفت. وی در هنرستان پاریس و کنسرواتوار پاریس تحصیل کرد. وی پیانو را زیر نظر ایزیدور فیلیپ و آهنگسازی را با ژان گالون، نوئل گالون و نادیا بولانژه آموخت.
وی پس از بازگشت به ترکیه در سال ۱۹۳۰، در مدرسه آموزش موسیقی، شروع به آموزش کرد. وی با همسرش فرهنده ارکین (نیی رمزی) در این مدرسه آشنا شد و آنها در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۲، با هم ازدواج کردند.
ارکین در سال ۱۹۴۳ به دلیل کنسرت‌های پیانویش جایزه بزرگ حزب جمهوری‌خواه خلق را به همراه احمد عدنان سایگون و حسن فرید آلنار به دست آورد. او همان سال مجموعه ارکستر معروف Köçekçe را نوشت. آلفرد کورتو ایده آهنگسازی کنسرت پیانو را در بازدیدی که از ترکیه داشت به وی داد.
مجموعه کنسرت‌های پیانو و مجموعه Köçekçe در ارکستر سمفونیک ریاست جمهوری در ۱۱ مارس ۱۹۴۳ اجرا شد. بنا به درخواست سفیر آلمان، فرانتس فون پاپن، این کنسرت پیانو در ۸ اکتبر ۱۹۴۳ در برلین آلمان نیز اجرا شد.موسیقی ارکین به خاطر کیفیت، گرما و سادگی ظاهری‌اش در برانگیختن شور و شوق عموم مردم ترکیه نسبت به موسیقی چندصدایی بسیار مؤثر بود و آثارش در زمره آثار پر اجرایی است که تا به امروز هم اجرا می‌شود.
آثار ارکین به‌طور گسترده و مکرراً در خارج از ترکیه اجرا و پخش می‌شود و خود او نیز کارهای خود را با ارکستر فیلارمونیک چک، ارکستر کلن در نمایشگاه بروکسل و ارکستر سمفونیک رادیو پاریس اجرا کرده‌است.
قلب ارکین از اواخر دهه چهلم زندگیش دچار مشکل شده بود و او در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۲ در سن ۶۵ سالگی در اثر آخرین سکته مغزی که داشت درگذشت. قبر وی در گورستان کارشیلا در آنکارا است.
افتخارات

ارکین نایل به کسب نشان پالم آکادمیک، لژیون دونور، و مدال جمهوری ایتالیا شده‌است. وی در سال ۱۹۷۱ عنوان «هنرمند دولت» را از طرف دولت ترکیه به دست آورد.. تمبر پستی در بزرگداشت ارکین در سال ۱۹۸۵ توسط سامانه پستی ترکیه صادر شد.
آثار

دو رقص
کنسرتینو
پنج قطره
بلبلان و ماه کامل
لالایی
عید
چهارتایی زهی
احساس‌ها
شش ترانه محلی
دوازده ترانه محلی در دو بخش
هفت ترانه محلی
کنسرتوی پیانو
Köçekçe
شش ترانه محلی برای گروه سرود
سونات
سمفونی شماره یک
کنسرت ویولون
سمفونی شماره دو
Karagöz, .
ده تارنه محلی برای گروه سرود
شش پیش‌درآمد برای پیانو
پرژنو (ناحیه وستین)

| پرژنو (ناحیه وستین) | پرژنو (ناحیه وستین) |
| --- | --- |
شهر: شهر
Pržno: Pržno
  پرچممهرنشان:   پرچممهرنشان
پرژنو (ناحیه وستین): پرژنو (ناحیه وستین)
مختصات: ۴۹°۲۳′۱۸″ شمالی ۱۷°۵۶′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۸۸۳۳°شمالی ۱۷٫۹۴۱۶۷°شرقی﻿ / 49.38833; 17.94167: مختصات: ۴۹°۲۳′۱۸″ شمالی ۱۷°۵۶′۳۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۸۸۳۳°شمالی ۱۷٫۹۴۱۶۷°شرقی﻿ / 49.38833; 17.94167
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه زلین
ناحیه: Vsetín
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۳۵ کیلومتر مربع (۳٫۲۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۳۰ متر (۱۰۸۰ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۶۶۸
 • تراکم: ۸۰/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
کد پستی: ۷۵۶ ۲۳
وبگاه: http://www.prznouvsetina.cz
پرژنو (به چکی: Pržno) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه وستین واقع شده‌است. پرژنو ۸٫۳۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۶۸ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
حمام صخره‌ای کرم

| حمام صخره‌ای کرم | حمام صخره‌ای کرم |
| --- | --- |
نام: حمام صخره‌ای کرم
کشور: ایران
شهرستان: شهرستان شهربابک
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: حمام
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۸۸۲
تاریخ ثبت ملی: ۱۸ خرداد ۱۳۸۴
حمام صخره‌ای کرم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان شهربابک، روستای کرم واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ خرداد ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۸۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ناحیه المنصوره (سوریه)

| ناحیه المنصوره (سوریه) ناحیة المنصورة | ناحیه المنصوره (سوریه) ناحیة المنصورة |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
Location of Al-Mansurah Subdistrict within Raqqa Governorate: Location of Al-Mansurah Subdistrict within Raqqa Governorate
موقعیت ناحیه المنصوره (سوریه) در استان استان رقه: موقعیت ناحیه المنصوره (سوریه) در استان استان رقه
کشور:  سوریه
استان: استان رقه
منطقه: منطقه الثوره
جایگاه: Al-Mansurah
جمعیت (۲۰۰۴): ۵۸۷۲۷
ژئوکد: SY110301
ناحیه المنصوره (به عربی: ناحیة المنصورة) یک بخش در سوریه است که در منطقه الثوره واقع شده‌است. ناحیه المنصوره ۵۸٬۷۲۷ نفر جمعیت دارد.
پرژیلپی (شهرستان کرومیه‌رژیژ)

| پریلپی (ناحیه کرومیریژ) | پریلپی (ناحیه کرومیریژ) |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
پریلپی (ناحیه کرومیریژ): پریلپی (ناحیه کرومیریژ)
مختصات: ۴۹°۱۹′۸″ شمالی ۱۷°۳۷′۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۱۸۸۹°شمالی ۱۷٫۶۱۹۱۷°شرقی﻿ / 49.31889; 17.61917: مختصات: ۴۹°۱۹′۸″ شمالی ۱۷°۳۷′۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۳۱۸۸۹°شمالی ۱۷٫۶۱۹۱۷°شرقی﻿ / 49.31889; 17.61917
کشور:  جمهوری چک
منطقه: منطقه زلین
ناحیه: Kroměříž
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۱۷ کیلومتر مربع (۱٫۲۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹۷ متر (۹۷۴ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۸۷۶
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۲۰/مایل مربع)
کد پستی: ۷۶۹ ۰۱
وبگاه: http://www.prilepy.cz
پریلپی (به چکی: Přílepy) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کرومیریژ واقع شده‌است. پریلپی ۳٫۱۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸۷۶ نفر جمعیت دارد و ۲۹۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آلاویووس

آلاویووس (ظاهر شده در سده چهارم پس از میلاد) یک هم پادشاه (هم پادشاه با فریتیگرن) از شاخۀ تروینگیان بود. او به همراه فریتیگرن رهبری مهاجرت تروینگیان را از داکیه با گذر از دانوب به داخل امپراتوری روم در سدۀ چهارم را بر عهده داشت. با رسیدن گوت ها به درون امپراتوری روم، با موجی فراگیر از قحطی مواجه شدند که بنا بر گزارش ها، برخی از پدر و مادران برای جلوگیری از گرسنگی، حتی فرزندان خود را در ازای گوشت سگ پوسیده شده به بردگی فروختند. در سال 376، لوپیکینوس، وکیل و نایب والنس آلاویووس و فریتیگرن را به یک ضیافت دعوت کرد تا در مورد تدارکات مردم خود بحث کنند، جایی که آلاویووس در آن کشته شد. از طرفی دیگر فریتیگرن موفق شد تا از آن ضیافت گریخته، و مردم خود را برای یک قیام تحریک بکند، که با پیروزی قاطع گوت ها در نبرد آدریانوپل به اوج خود رسید.
آنکر کیهله

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۹ آوریل ۱۹۱۷
زادگاه:  شین
تاریخ مرگ:  ۱ فوریهٔ ۲۰۰۰ (۸۲ سال)
محل مرگ:  شین
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Storm |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۳۹ |  تیم ملی فوتبال نروژ |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
آنکر کیهله (نروژی: Anker Kihle; ۱۹ آوریل ۱۹۱۷ – ۱ فوریهٔ ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل نروژ بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال نروژ بازی کرده‌است.
آنکس، اورگن

| آنکس، اورگن | آنکس، اورگن |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
آنکس، اورگنموقعیت آنکس، اورگن در نقشهنمایش نقشه اورگنآنکس، اورگنآنکس، اورگن (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: آنکس، اورگنموقعیت آنکس، اورگن در نقشهنمایش نقشه اورگنآنکس، اورگنآنکس، اورگن (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۴°۱۴′۲۵″ شمالی ۱۱۶°۵۹′۰۴″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۲۴۰۲۸°شمالی ۱۱۶٫۹۸۴۴۴°غربی﻿ / 44.24028; -116.98444: مختصات: ۴۴°۱۴′۲۵″ شمالی ۱۱۶°۵۹′۰۴″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۲۴۰۲۸°شمالی ۱۱۶٫۹۸۴۴۴°غربی﻿ / 44.24028; -116.98444
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: اورگن
شهرستان: شهرستان مالهور، اورگن
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴۶۱ مایل مربع (۶٫۳۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۴۶۱ مایل مربع (۶٫۳۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۱۰۳ فوت (۶۴۱ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۲۳۵
 • تراکم: ۹۵/مایل مربع (۳۷/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۷ (Mountain (MST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۶ (MDT)
کد(های) منطقه: 541 & 458
شماره GNIS: ۱۱۲۹۷۷۰
آنکس (به انگلیسی: Annex) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان مالهور، اورگن واقع شده‌است. آنکس ۲۳۵ نفر جمعیت دارد و ۶۴۱٫۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نبردناو تیرپیتس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
نام‌گذاری::  آلفرد فن تیرپیتس
آب‌اندازی::  ۲ نوامبر ۱۹۳۶
آغاز کار::  ۱ آوریل ۱۹۳۹
اعزام::  ۲۵ فوریهٔ ۱۹۴۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۵۲٬۶۰۰ تُن با بارگیری کامل
درازا::  ۲۵۱ متر
پهنا::  ۳۶ متر (۱۱۸ فوت ۱ اینچ)
آبخور::  ۹٫۳۰ متر
سرعت::  ۳۰ گره دریایی معادل ۵۶ کیلومتر بر ساعت
نبردناو تیرپیتس (به انگلیسی: German battleship Tirpitz) یک نبردناو از کلاس بیسمارک بود که همراه با نبردناو بیسمارک برای «کریگس‌مارینه» نیروی دریایی آلمان نازی، در سال ۱۹۳۹ ساخته شده بود. این نبردناو به افتخار دریاسالار بزرگ آلفرد فن تیرپیتس، معمار نیروی دریایی امپراتوری آلمان نام‌گذاری شد. این کشتی ۲۰۰۰ تن سنگین‌تر از بیسمارک بود که آن را به سنگین‌ترین کشتی جنگی که توسط یک نیروی دریایی اروپایی ساخته شده‌است تبدیل کرد.
تیرپیتس پس از تکمیل کارآزمایی‌های دریایی در اوایل سال ۱۹۴۱ به‌عنوان مرکز ناوگان بالتیک برای جلوگیری از تهاجم احتمالی ناوگان بالتیک شوروی در نظر گرفته شد. در اوایل سال ۱۹۴۲، این کشتی به نروژ رفت تا به‌عنوان یک عامل بازدارنده در برابر تهاجم متفقین عمل کند. همچنین قرار بود تیرپیتس برای رهگیری کاروان‌های متفقین با مقصد اتحاد جماهیر شوروی استفاده شود و دو مأموریت از این قبیل در سال ۱۹۴۲ انجام شد. همچنین وجود تیرپیتس در منطقه نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا را مجبور کرده بود تا نیروهای دریایی قابل توجهی را در منطقه برای مهار این کشتی جنگی مشغول کند.
ویژگی‌ها

تیرپیتس وزنی معادل ۴۲٬۹۰۰ تن (۴۲٬۲۰۰ تن بزرگ) داشت و در وضعیت عملیاتی و با بارگیری کامل به ۵۲٬۶۰۰ تن (۵۱٬۸۰۰ تن بزرگ) می‌رسید. طول کشتی ۲۵۱ متر (۸۲۳ فوت ۶ اینچ) و تیر آن، ۳۶ متر (۱۱۸ فوت ۱ اینچ) و حداکثر آبخور آن ۱۰٫۶۰ متر (۳۴ فوت ۹ اینچ) بود. در وضعیت عادی پرسنل کشتی شامل ۱٬۹۶۲ نفر به همراه ۱۰۳ افسر بود که این تعداد در شرایط جنگی به ۲٬۵۰۰ نفر و ۱۰۸ افسر افزایش می‌یافت. تیرپیتس همچنین دارای ۳ توربین بخار بود که توان ۱۶۰٬۷۹۳ اسب بخار و حداکثر سرعت ۵۷ کیلومتر بر ساعت را ایجاد می‌کرد.
سرنوشت

در سپتامبر ۱۹۴۳، تیرپیتس همراه با رزم‌ناو شارن‌هورست، مواضع متفقین را در اسپیتزبِرگِن بمباران کردند. این حمله تنها زمانی بود که این کشتی از توپ‌های اصلی خود در نقش تهاجمی استفاده کرد. اندکی پس از آن، تیرپیتس در حملات زیردریایی‌های کوچک بریتانیایی آسیب دید و متعاقباً در معرض یک سری حملات هوایی در مقیاس بزرگ قرار گرفت. طی عملیات کتکیزم در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۴، گروهی متشکل از ۳۹ بمب‌افکن لنکستر بریتانیا که مجهز به بمب‌های «تالبوی» با جِرم ۱۲٬۰۰۰-پوند (۵٬۴۰۰-کیلوگرم) بودند، آسیب‌هایی جدی به تیرپیتس وارد کردند و این بمباران باعث واژگونی کشتی شد.
در پی این حملات و سرایت آتش به مهمات درون کشتی، انفجار بزرگی رُخ داد و غرق شدن این کشتی آغاز شد. در این حمله ۹۵۰ تا ۱۲۰۴ نفر از سرنشینان کشتی، جان باختند و حدود ۲۰۰ نفر نجات یافتند.
پس از نابودی تیرپیتس، عملکرد لوفت‌وافه در دفاع از آن به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت. سرگرد هاینریش ارلر از فرماندهان لوفت‌وافه در منطقه به‌دلیل ناکامی در رهگیری بمب‌افکن‌های بریتانیایی مقصر شناخته شد و در دادگاه نظامی اسلو محاکمه شد و در معرض مجازات اعدام قرار گرفت. شواهدی ارائه شد مبنی بر این‌که واحد او با وجود درخواست کمک، به کریگس‌مارینه کمک نکرده‌است. او به سه سال زندان محکوم شد، اما پس از یک ماه آزاد شد، تنزل رتبه یافت و به یک اسکادران جنگندهٔ ام‌ئی ۲۶۲ در آلمان منتقل شد.  تحقیقات بیشتر مشخص کرد که ارتباط ضعیف بین کریگس‌مارینه و لوفت‌وافه باعث این شکست شده و ارلر تبرئه شد.  بین سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۵۷، لاشهٔ نبردناو تیرپیتس پس از پایان جنگ جهانی دوم طی عملیات مشترک نروژ و آلمان پیدا شد. قطعات باقی‌ماندهٔ کشتی نیز توسط یک شرکت نروژی فروخته شد.
تیرپیتس پس از بمباران و واژگونی
آنجلا بلچر

| آنجلا بلچر | آنجلا بلچر |
| --- | --- |
شهروندی: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا (B.S. 1991, Ph.D. 1997)
شناخته‌شده برای: Viral assembly of nanotechnology
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): مهندسی زیستی, دانش مواد
 :  
آنجلا بلچر (انگلیسی: Angela Belcher؛ زاده ) یک دانشمند مواد، مهندس بیولوژیک و استاد مهندسی بیولوژیکی و علوم مواد جیمز میسون در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده است.
آنیا آنتونوویچ

| آنیا آنتونوویچ | آنیا آنتونوویچ |
| --- | --- |
آنیا آنتونوویچ: آنیا آنتونوویچ
زادهٔ: ۲۲ دسامبر ۱۹۸۱ ‏(۴۲ سال) ووتس‌واوک، لهستان
ملیت: لهستانی-آلمانی
پیشه: بازیگر
آنیا آنتونوویچ (لهستانی: Anja Antonowicz؛ ‏ ۲۲ دسامبر ۱۹۸۱) بازیگر اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به گشت شبانه، غرب، در خوشی و سختی، پرونده‌ای برای دو نفر و صحنه جرم اشاره کرد.
پسامبناگرایی

پسامبناگرایی (به انگلیسی: Postfoundationalism) نظریه ای فلسفی در حوزه معرفت‌شناسی است که به معنای رد یک اقتدار فرضی یا اعطا شده برای یک عمل یا عقیده خاص است اما همچنان قائل به استدلال کردن به شیوه دیالکتیکی برای دست‌یابی به دلیل برای یک رفتار یا باور است. این اصطلاح ابتدا در الهیات فلسفی به کار رفته بود، اگرچه بعد از آن در گفتمان‌های دیگر فلسفی نیز مورد استفاده قرار گرفته است. در واقع پسامبناگرایی نگاهی به عقلانیت است که ادعا می‌کند فراتر از مبناگرایی جزم‌اندیشانه دوران مدرن و نامبناگرایی نسبی‌گرایانه پسامدرن قرار دارد؛ از این رو تلاش کرده از این بحث مداوم بین مدل های مبناگرایی و نامبناگرایی بیرون آید و از بن‌بست بین این مدل‌ها فراتر رود.
برخلاف مبناگرایان، پسامبناگرایی می‌پذیرد که تأملات عقلانی (و به طور گسترده‌تر، خود تجربه) همیشه و در حال حاضر مشروط به شرایط اجتماعی و تاریخی است. از طرف دیگر برخلاف نامبناگرایان، پسامبناگرایی معتقد نیست که این توجه به زمینه و شرایط اجتماعی و تاریخی امکان دستیابی فراتر از محدوده جوامع خاص، یا تلاش برای گفتگوی میان رشته ای و فرامرزی را غیر ممکن می کند.
↑  مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیای انگلیسی
↑  پورمحمدی، نعیمه؛ طالب، حمید، ارتباط میان‌رشته‌ای علم و الاهیات: مشکل معرفت‌شناختی و راه‌حل پسامبناگرایی، پژوهش‌های ادیانی، بهار و تابستان 94، ص 115-135
↑  «Postfoundationalism | Encyclopedia.com». www.encyclopedia.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۵-۲۰.
اوژن بورنوف

اوژن بورنوف
اوژن بورنوف (به فرانسوی: Eugène Burnouf) (زادهٔ ۸ آوریل۱۸۰۱ - مرگ ۲۸ می ۱۸۵۲) محقق و خاورشناس برجستهٔ فرانسوی بود. اوژن بورنوف سهم برجسته‌ای در خوانده شدن خط میخی مورد استفاده در نگارش پارسی باستان داشت. بورنوف متون سانسکریت گات‌ها را به فرانسه ترجمه و منتشر کرده‌است. از روزی که بورنوف هات اول یسنا را با یادداشت‌های فراوان در سال ۱۸۸۳ و هات نهم یسنا را در سال های ۱۸۴۰ تا ۱۸۴۶ میلادی انتشار داد، اوستاشناسی پایهٔ علمی گرفت. در همان زمان دانشمند آلمانی بوپ نیز به سنجش زبان‌های هندواروپایی پرداخت و پیوستگی زبان‌های آریایی هند و ایران به همدیگر هویداتر شد. از مهمترین آثار او کتاب تعلیقات یسنا است. اثر دیگرش مدخل تاریخ آئین هندی بودا نام دارد.
آهلند، تگزاس

| آهلند، تگزاس | آهلند، تگزاس |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت آهلند، تگزاس در نقشه: موقعیت آهلند، تگزاس در نقشه
مختصات: ۲۹°۵۷′۵۰″ شمالی ۹۷°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۹۶۳۸۹°شمالی ۹۷٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 29.96389; -97.79500: مختصات: ۲۹°۵۷′۵۰″ شمالی ۹۷°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۲۹٫۹۶۳۸۹°شمالی ۹۷٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 29.96389; -97.79500
کشور: United States
ایالت آمریکا: تگزاس
فهرست شهرستان‌های تگزاس: شهرستان هیز، تگزاس، شهرستان کالدول، تگزاس
حکومت: حکومت
 • نوع: General Law City
 • شهردار: Bryan Geiger
 • City Admin: Karen Gallaher
 • Mayor Pro Tem: Karen Gallaher
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴ مایل مربع (۶٫۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۴ مایل مربع (۶٫۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۴۵ فوت (۱۶۶ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۰۱۴
 • تراکم: ۴۲۲/مایل مربع (۱۶۳٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۷۸۶۴۰
کد منطقه: 512
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۴۸–۷۴۲۱۶
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: ۱۳۴۹۰۱۶
وبگاه: www.cityofuhland.com
آهلند، تگزاس(به انگلیسی: Uhland, Texas) شهری در محدوده شهرستان‌های کالدول و هیز ایالت تگزاس از ایالات جنوبی ایالات متحده آمریکا است. در سرشماری سال ۲۰۰۰، جمعیت این شهر ۳۸۶ نفر اعلام شد.
پاریس در دوران زیبا

پاریس، مون‌مارتر اثر کامی پیسارو
پاریس در دوران زیبا (انگلیسی: Paris in the Belle Époque) دوره‌ای است در تاریخ کشور فرانسه میان سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۴ که تقریباً مصادف است با آغاز جمهوری سوم فرانسه تا زمان شروع جنگ جهانی اول که این مقطع به‌طور عام تحت عنوان دوران زیبا شناخته می‌شود. ساخت برج ایفل، متروی پاریس، تکمیل اپرای پاریس و آغاز بنای کلیسای سکره‌کر دو مون‌مارتر و بسیاری دیگر از تحولات ریز و درشت همگی در این دوره اتفاق افتاد.
بازسازی‌های بعد از دوران کمون پاریس

پس از پایان‌گرفتن دوران خشونت‌بار کمون پاریس در ماه مه ۱۸۷۱، این شهر تحت نظارت دقیق دولت ملی و با حکومت نظامی اداره می‌گردید. در آن زمان، پاریس، در واقع پایتخت فرانسه محسوب نمی‌شد. پس از به قدرت رسیدن کمون پاریس، دولت و پارلمان در مارس ۱۸۷۱ به ورسای نقل‌مکان کرده بودند و تا سال ۱۸۷۹ به پاریس برنگشتند. پایان کمون، باعث تقسیم مردم شهر شد. گوستاو فلوبر، در اوایل ژوئن سال ۱۸۷۱ فضای شهر را اینگونه توصیف کرده بود؛ نیمی از جمعیت پاریس، می‌خواهند نیمه دیگر را خفه کنند و نیمه دیگر نیز، همان ایده را در سر می‌پرورانند، می‌توانید آن را در چشم افرادی که ار کنار شما عبور می‌کنند بخوانید.
در ۲۳ ژوییه سال ۱۸۷۳ شورای ملی، پروژه ساخت کلیسایی را در محل قیام کمون پاریس تأیید کرد. این تصمیم نمایشی، به عنوان ابزاری نمادین برای جبران مصائب و سختی‌های پاریس در طول جنگ فرانسه و پروس و همچنین دوران کمون در نظر گرفته‌شده بود. متعاقب این جریان‌ها، کلیسای سکره‌کر دو مون‌مارتر در قالب معماری احیای بیزانسی ساخته شد و هزینه آن از طریق مشارکت‌های عمومی پرداخت شد. در همان مقاطع ساخت‌وساز، به سرعت به یکی از متشخص‌ترین بناهای تاریخی پاریس تبدیل‌شد هر چند، تا سال ۱۹۱۹، این بنا به پایان نرسید.
پاریسی‌ها

جمعیت پاریس در سال ۱۸۷۲ و در آغاز دوران زیبا بالغ بر ۱٬۸۵۱٬۷۹۲ نفر بود. در سال ۱۹۱۱ به ۲٬۸۸۸٬۱۰۷ رسید. در اواخر امپراتوری دوم فرانسه و آغاز دوران زیبا میان سال‌های ۱۸۶۶ تا ۱۸۷۲، جمعیت پاریس تنها ۱/۵٪ رشد کرد و تا پایان دوران زیبا، رشدی بسیار آهسته داشت. در سال ۱۹۲۱ تا اوایل قرن ۲۱ به بالاترین میزان تاریخی و نزدیک به ۳ میلیون نفر رسید.
ناو کلاس نانیوا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
تکمیل شده:: ۲
از دست رفته:: ۲
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۳٬۶۵۰ تن بزرگ (۳٬۷۰۹ تن)
درازا::  ۹۱٫۴ متر (۲۹۹ فوت ۱۰ اینچ)
پهنا::  ۱۴ متر (۴۵ فوت ۱۱ اینچ)
آبخور::  ۶٫۴ متر (۲۱ فوت ۰ اینچ)
سرعت::  ۱۸٫۵ گره (۲۱٫۳ مایل بر ساعت؛ ۳۴٫۳ کیلومتر بر ساعت)
کروزر کلاس نانیوا (به انگلیسی: Naniwa-class cruiser) یک کلاس از کشتی است که طول آن ۹۱٫۴ متر (۲۹۹ فوت ۱۰ اینچ) می‌باشد.
اوپفیکون

| Opfikon | Opfikon |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: سوئیس
کانتون: Zurich
بخش: بخش بولک
حکومت: حکومت
 • شهردار: Stadtpräsident Walter Fehr GV  (as of 2008)
 • مجلس: Stadtpräsident Walter Fehr GV  (as of 2008)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۵۹ کیلومتر مربع (۲٫۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۵۹ متر (۱۵۰۶ فوت)
جمعیت (دسامبر ۲۰۱۰): جمعیت (دسامبر ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵۵۸۲
 • تراکم: ۲۸۰۰/کیلومتر مربع (۷۲۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 8152
شمارهٔ SFOS: 0066
محل‌ها: Opfikon, Glattbrugg, Oberhausen
همسایه‌ها: کولتان, ولیزولان, زوریخ, Rümlang
وبگاه: www.opfikon.ch   SFSO statistics
شهر اوپفیکون  در بخش بولک در ایالت زوریخ در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۱۲٬۴۰۰ نفر جمعیت دارد.
بازآرایی لوسن

| بازآرایی لوسن | بازآرایی لوسن |
| --- | --- |
نامگذاری شده پس از: ویلهلم لوسن
نوع واکنش: واکنش بازآرایی
شناسه‌ها: شناسه‌ها
RSC ontology ID: RXNO:0000156
بازآرایی لوسن(به انگلیسی: Lossen rearrangement) تبدیل یک هیدروکسامات استر به ایزوسیانات است. به‌طور معمول از مشتقات O-آسیل، سولفونیل، یا مشتقات-O فسفریل استفاده می‌شود. ایزوسیانات را می‌توان بیشتر برای تولید اوره در حضور آمین‌ها یا تولید آمین‌ها در حضور H2O استفاده کرد.
سازوکار واکنش

سازوکار زیر با یک مشتق هیدروکسامیک اسید O-آسیله شده شروع می‌شود که با باز واکنش داده تا یک ایزوسیانات ایجاد کند. سپس در حضور H2O آمین و گاز CO2 تولید می‌شود. مشتق هیدروکسامیک اسید ابتدا با دادن یک هیدروژن به یک باز، به باز مزدوج خود تبدیل می‌شود. بازآرایی خود به خود، یک آنیون کربوکسیلات را آزاد می‌کند تا حد واسط ایزوسیانات تولید کند. سپس ایزوسیانات در حضور H2O هیدرولیز می‌شود. در نهایت، آمین و CO2 مربوطه با دادن یک پروتون به یک باز و کربوکسیل‌زدایی تولید می‌شوند.
هیدروکسامیک اسیدها معمولاً از استرهای مربوطه خود سنتز می‌شوند.
منابع تاریخی

Lossen, W. (1872). "Ueber Benzoylderivate des Hydroxylamins". Justus Liebigs Annalen der Chemie. 161 (2–3): 347–362. doi:10.1002/jlac.18721610219.
Lossen, W. (1875). "Ueber die Structurformel des Hydroxylamins und seiner amidartigen Derivate". Justus Liebigs Annalen der Chemie. 175 (3): 271–304. doi:10.1002/jlac.18751750303.
Lossen, W. (1875). "Methode, die Carboxylgruppe aromatischer Säuren durch die Amidgruppe zu ersetzen". Justus Liebigs Annalen der Chemie. 175 (3): 313–325. doi:10.1002/jlac.18751750305.