stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آندره موروا

| آندره موروا | آندره موروا |
| --- | --- |
نام اصلی: آندره موروا در ۱۹۴۵
زاده: ۱۸۸۵ میلادی البوف Elbeuf
محل زندگی: پاریس 
درگذشته: ۱۹۶۷ میلادی نویی-سور-سن
پیشه: نویسنده، مقاله‌نویس
زمینه کاری: تاریخ و ادبیات فرانسه
ملیت: فرانسوی
کتاب‌ها: «سکوتهای سرهنگ برامبل»
دلیل سرشناسی: عضو فرهنگستان فرانسه
آندره موروا (به فرانسوی: André Maurois) نویسنده، تاریخ‌نویس، مقاله‌نویس و حکایت پرداز قرن بیستم میلادی اهل فرانسه بود. او زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۸۸۵ و درگذشتهٔ ۹ اکتبر ۱۹۶۷ در نویی-سور-سن بود.
زندگی‌نامه

آندره موروا که نام اصلی او امیل سالومون هرزوگ (Émile Salomon Wilhelm Herzog) بود، اصالت یهودی داشت. او در سال ۱۸۸۵ در شهر البوف متولد شد و پس از پایان تحصیلاتش، برای ده سال مسئولیت نظارت بر کارخانه نساجی خانوادگی را عهده‌دار شد. او در طول جنگ جهانی اول به ارتش فرانسه پیوست و از طرف ارتش فرانسه به سمت رابط و مترجم در بین نیروهای فرانسه و انگلیس انتخاب شد. داستان‌نویسی را بر اساس تجربیاتش در جنگ با نوشتن کتاب «سکوت سرهنگ برامبل» (فرانسوی: Les Silences du colonel Bramble‎) در سال ۱۹۱۸ شروع کرد. استقبال از این اثر سبب شد آثار دیگرش نیز پرخواننده باشد. او در ابتدای جنگ جهانی دوم بار دیگر به ارتش فرانسه پیوست و در نیروی آزادیبخش فرانسه مشغول به مبارزه با اشغالگران شد. اما کمی بعد با همسرش به آمریکا رفت و در ۱۹۴۶ مجدداً به فرانسه بازگشت. آثار تاریخی موروا با بهره‌مندی از منابع مستند، برخی از نقطه‌های تاریک تاریخ را روشنی بخشیده‌است. او آثاری در شرح حال عده‌ای از نویسندگان و شاعران انگلستان نیز دارد که سبب شهرت او در کشورهای انگلیسی زبان شده‌است. موروا از سال ۱۹۳۸ که به عضویت فرهنگستان فرانسه پذیرفته شد تا هنگام مرگ در ۱۹۶۷، همواره یکی از شخصیتهای درجه اول ادبیات این کشور به‌شمار می‌رفت.
آثار ترجمه شده به فارسی

سکوتهای سرهنگ برامبل؛ مترجم:عباس آگاهی؛ ویراستار: جهانگیر افکاری، انتشارات سروش، ۱۴۰ صفحه - چاپ ۱ سال ۱۳۶۹.
آیزنهاور: تاریخی از مهمترین عملیات و رمزهای جنگ بین‌الملل دوم؛ ترجمه ابوذر صداقت. قائمشهر: کتابفروشی علی جعفری، [۱۳۳۴].
چ‍را ف‍ران‍س‍ه ش‍ک‍س‍ت خ‍ورد؟؛ ت‍رج‍م‍ه ابوالقاسم پاینده، تهران:(بی جا) ۱۳۱۹.
چ‍را ف‍ران‍س‍ه ش‍ک‍س‍ت خ‍ورد؟؛ ت‍رج‍م‍ه اح‍م‍د ف‍رام‍رزی، تهران:ایران (چاپخانه)، ۱۳۲۰.
«آری‍ل ی‍ا زن‍دگ‍ی ش‍ل‍ی ش‍اع‍ر رم‍ان‍ت‍ی‍ک…»؛ ت‍رج‍م‍ه فریده مهدوی دامغانی، ت‍ه‍ران: ت‍ی‍ر، ۱۳۸۰. ۳۵۰ ص. ۹۶۴-۶۵۸۱-۵۹-۵
«ب‍ر ب‍ال‍ه‍ای پ‍ن‍دار» (فرانسوی| Ni ange ni bête)؛ ت‍رج‍م‍ه ه‍وش‍ی‍ار رزم‌آزم‍ا، ت‍ه‍ران: س‍پ‍ن‍ج، ۱۳۶۳.
«ت‍اری‍خ ان‍گ‍ل‍س‍ت‍ان از آغ‍از ت‍ا ام‍روز»؛ ت‍رج‍م‍ه غ‍لام‍ع‍ل‍ی ق‍اس‍م‍ی، ت‍ه‍ران: ک‍ت‍اب ام‍روز، ۱۳۶۶. ۵۶۵ صفحه.
«ماشین اندیشه نگار» (فرانسوی| La machine à lire les pensées)؛ ترجمه منیژه کیافر، تهران: امیرکبیر، کتابهای جیبی، ۱۳۴۸. ۱۹۱ صفحه.
«وی‍ک‍ت‍ور ه‍وگ‍و»؛ م‍ت‍رج‍م ن‍اص‍ر ای‍ران‍دوس‍ت، ت‍ه‍ران: انتشارات گ‍وه‍ری‍ن، ۱۳۷۸.
«شام زیر درختان بلوط و داستان‌های دیگر از نویسندگان فرانسه»، از آندره موروا … [و دیگران]؛ گزینش و ترجمه قاسم صنعوی، تهران: دوستان، ۱۳۹۵. ۲ جلد. ج. ۱: ۹۷۸-۹۶۴-۶۲۰۷-۷۸-۳؛ ج. ۲: ۹۷۸-۹۶۴-۶۲۰۷-۸۰-۶
«زندگی بالزاک» (فرانسوی| Prométhée ou la Vie de Balzac)؛ مترجم:احمد افشارپویا - شرکت توسعه کتابخانه‌های ایران، ۲۳۲ صفحه، چاپ ۱ سال ۱۳۷۴ چاپ ۲ سال ۱۳۸۱؛ ۹ -۰۸-۵۷۶۰-۹۶۴
«پرومته: زندگی بالزاک» (فرانسوی| Prométhée ou la Vie de Balzac)؛ مترجم: شهلا برادران‌خسروشاهی؛ ویراستار: خشایار دیهیمی، صدای معاصر، ۷۲۰ صفحه، چاپ ۱ سال ۱۳۹۶؛ ۸ -۲۳-۶۲۹۸-۶۰۰-۹۷۸
«تاریخ آمریکا» (فرانسوی| Histoire des États-Unis)؛ مترجم: نجفقلی معزی، مصحح: کاظم کاظم‌زاده‌ایرانشهر، انتشارات اقبال، ۷۰۴ صفحه، چاپ ۱ سال ۱۳۰۶، چاپ ۳ سال ۱۳۸۶ - ۵ -۱۷۰-۴۰۶-۹۶۴
«سفری به سرزمین آرتیکل‌ها»؛ مترجم: منیژه کیافر، ناشر کیافر، ۶۶ صفحه، چاپ ۳ سال ۱۳۹۵؛ ۱ -۰۸-۷۹۰۶-۹۶۴-۹۷۸
«خپل‌السلطنه‌ها و لندوک‌الدوله‌ها»؛ مترجم: پریا لطیفی‌خواه، ویراستار:نرگس حسنی، نشر پریان - ۱۳۶ صفحه، چاپ ۱ سال ۱۳۹۴؛ ۷ -۱۰-۷۰۵۸-۶۰۰-۹۷۸
«درسهایی برای خوش زیستن در زندگی زناشویی»؛ مترجم: حسینعلی هروی، چاپ اول ۱۳۴۸، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب؛ چاپ ۶ سال ۱۳۷۳، انتشارات ناهید، ۲۰۵ صفحه.
«هنر خوب زندگی کردن»؛ مترجم: بیدار؛ ویراستار:محمد شریف، نشر جامی، ۲۵۶ صفحه، چاپ ۱ سال ۱۳۸۷ - ۲ -۲۷-۲۵۷۵-۹۶۴
«هنر زندگی کردن»؛ مترجم:اسمعیل اسعدی، انتشارات اقبال - ۲۶۸ صفحه، چاپ ۵ سال ۱۳۸۰ - ۳ -۰۵۶-۴۰۶-۹۶۴
«هفت چهره عشق»؛ مترجمان: شیوا رویگریان، هاله رشاد، میلاد بهاران، ۲۱۴ صفحه - چاپ ۱ سال ۱۳۶۹.
«مستی عشق»؛ مترجم:علی‌اصغر سعیدی، انتشارات گفتار، ۳۴۸ صفحه چاپ ۱ سال ۱۳۶۹، چاپ ۴ سال ۱۳۷۷.
«در جستجوی جاودانگی»؛ مترجم:محمد راستگو، نشر سایه، ۱۱۲ صفحه، چاپ ۱ سال 1376 - 964-91012-5-X
«رنج دلدادگی»؛ مترجم:الهام دارچینیان، انتشارات فردوس، ۳۳۶ صفحه، چاپ ۱ سال ۱۳۸۲ - ۶ -۱۸۵-۳۲۰-۹۶۴
«رنجهای جوانی ورتر»؛ مترجم زهرا خانلری، تهران: کتابفروشی زوار، ۱۳۲۲.
حرکت آهسته (ترانه مت چمپین و جنی)

حرکت آهسته (انگلیسی: Slow Motion) ترانه‌ای از رپر آمریکایی مت چمپین و خواننده و رپر اهل کره جنوبی جنی از گروه بلک‌پینک است. این ترانه در ۸ مارس ۲۰۲۴ توسط آرسی‌ای رکوردز به عنوان سومین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم مت چمپین منتشر شد که او به همراه جنی و فرانک دوکس، دیجون، هنری کواپیس، جیکوب و رومیل همنانی ترانه‌سرایی ان را برعهده داشتند و تهیه‌کنندگی این ترانه توسط چمپین، کوامیس و دوجین انجام شد.
جدول‌ها

| جدول (۲۰۲۴) | بهترین جایگاه |
| --- | --- |
تک‌آهنگ‌های داغ نیوزیلند (آرام‌ان‌زی): ۲۸
دانلود کره جنوبی (گائون): ۱۱۶
تاریخچه انتشار

| منطقه | تاریخ | فرمت | ناشر | منابع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| مختلف | ۸ مارس ۲۰۲۴ | دانلود دیجیتال استریم | آرسی‌ای |  |
دوران طلایی هلند

تابلویی از رامبرانت مربوط به دوران طلایی هلند
دختری با گوشوارهٔ مروارید از آثار برجستهٔ نقاش هلندی، یوهانس فرمیر، است. از این اثر به‌عنوان یکی از پایه‌های ثابت «دوران طلایی هلند» در هلندِ سدهٔ هفدهم میلادی یاد می‌شود.
دوران طلایی هلند (به هلندی: Gouden Eeuw؛ به انگلیسی: Dutch Golden Age) به دوره‌ای در سدهٔ هفدهم میلادی در هلند گفته می‌شود که سیاست، اقتصاد، فرهنگ و هنر در این کشور به اوج شکوفایی خود رسید و به شهرتی جهانی دست یافت. هر چند «دوران طلایی هلند» در واقع از سال‌های پایانیِ سدهٔ شانزده میلادی آغاز و به اوایل سدهٔ هجدهم ختم می‌شود، این اصطلاح بیشتر برای دورهٔ اصلیِ آن در سدهٔ هفدهم به‌کار می‌رود. نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی در هلند بیشتر به جنگ با اسپانیا گذشت. پس از پیروزی در جنگ، آرامش در کشور برقرار شد. هلندیان به کشف سرزمین‌های دیگر پرداختند و به‌ویژه از راه کمپانی هند شرقی هلند به فعالیت‌های گستردهٔ بازرگانی در کشورهای گوناگون پرداختند.
در ۱۶۰۴ آبخوست منهتن را از بومیان آمریکا و خریدند و شهر نیو آمستردام را پایه گذاشتند و این شهر را مرکز بازرگانی شان در آمریکای شمالی قرار دادند و نوآبادهای هلندی در آمریکای شمالی پس از آن گسترش یافتند. برقراری صلح در کشور و همچنین پیشرفت علم و افزایش ثروت، در هنر هلند هم بازتاب یافت. آثار برجای‌مانده از هنر هلند در دوران طلایی (به‌ویژه در زمینهٔ نقاشی) در بسیاری از موزه‌های هلند و بلژیک دیده می‌شوند و دوره‌های دانشگاهی برای بررسی این آثار ایجاد شده‌است. چندین فیلم مستند نیز در بارهٔ دوران طلایی هلند ساخته شده‌است. بسیاری از نام‌آوران فکر و فلسفه و فرهنگ هلند، از جمله باروخ اسپینوزا، رامبرانت و هوگو گروتیوس در همین روزگار می‌زیستند.
حنانیه دمشقی

| حنانیه دمشق | حنانیه دمشق |
| --- | --- |
حنانیه در حال شفای بینایی پولس پیترو دا کورتونا، ۱۶۳۱: حنانیه در حال شفای بینایی پولس پیترو دا کورتونا، ۱۶۳۱
شاگرد، مبشر: شاگرد، مبشر
زادهٔ: نامشخص (احتمالاً دمشق)
درگذشتۀ: بیت جبرین (سنتی)
بارگاه اصلی: کلیسا سورپ  زورآور  آستواتساتسیان  در یروان، ارمنستان
بزرگداشت: ۲۵ ژانویه
حنانیه دمشق (یونانی باستان: Ἀνανίας) یکی از شاگردان عیسی در دمشق است که نامش در اعمال رسولان عهد جدید ذکر شده‌است.در اعمال رسولان (۹:۱۱) ماجرای چگونگی شفای سولس به دست او شرح داده شده‌است.
صومعه حنانیه در کلیسای سورپ زورآور، یروان، ارمنستان .
بر پایه سنت کلیسای کاتولیک، حنانیه در منطقه بیت جبرین کشته شده‌است. بر اساس این اسناد او یکی از هفتاد رسول و مبشری بوده است که در انجیل لوقا (۱۰:۱) گفته شده که عیسی برای بشارت آنان را به شهرها و آبادی‌ها اعزام کرده‌است.
ادم دو لا ال

| ادم دو لا ال | ادم دو لا ال |
| --- | --- |
زاده: حدود ۱۲۳۷ (میلادی)
درگذشته: حدود ۱۲۸۸ (میلادی)
پیشه: شاعر و موسیقیدان
ملیت: فرانسوی
ادم دو لا ال (به فرانسوی: Adam de la Halle) شاعر و موسیقی‌دان قرن سیزدهم میلادی اهل فرانسه است.
ارتفاع‌سنجی

ارتفاع‌سنجی هم بخشی از علم ژئودزی است و هم تا اندازه‌ای در ارتباط با علم جغرافی(توپوگرافی) و همچنین مربوط به مهندسی عمران و مکانیک می‌شود. اندازه‌گیری ارتفاع در زمینه‌های گوناگونی همچون در مهندسی نقشه‌برداری، نقشه‌برداری کشوری، زمین‌شناسی، آمایش سرزمین، عمران، مهندسی مکانیک، کوهنوردی و ناوبری مورد نیاز است.
منظور از ارتفاع در دانش ارتفاع‌سنجی می‌تواند موارد زیر باشد:
ارتفاع نسبی: به ارتفاع یک شی یا یک منطقه نسبت به محیط اطراف خود می‌گویند(این تعریف از ارتفاع در مهندسی عمران، هوانوردی، ورزش‌های کوهستانی و مصرف انرژی دارای اهمیت است)
ارتفاع مطلق: این ارتفاع بر ارتفاع یک شی یا یک منطقه از سطح دریا دلالت می‌کند.
ارتفاع با اندازه‌گیری ماهواره: این ارتفاع کاملاً هندسی است و بر پایهٔ  بیضی‌گون بودن ریاضیاتی زمین است(امروز بیشتر سیستم دبلیوجی اس۸۴ است. اختلاف آن با ارتفاع از سطح دریا می‌تواند به ۱۰۰ متر برسد. در اروپای مرکزی این اختلاف تقریباً ۵۰ متر است. مقالهٔ زمین‌واره را ببینید.)
خلیل الیاس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  جلیل خوان خوزه الیاس
زادروز:  ۲۵ آوریل ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  روساریو، سانتا فه
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
شمارهٔ پیراهن:  ۲۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰:  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز |  ۲۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال گودوی کروز (قرضی) |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال گودوی کروز |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  ← باشگاه فوتبال یونیون د سانتا فه (قرضی) |  ۲۱ |  (۱) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۳ |  باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو |  ۶۰ |  (۳) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰:۲۳, ۱۰ دسامبر ۲۰۲۳ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰:۲۳, ۱۰ دسامبر ۲۰۲۳ (UTC). 
خلیل الیاس (انگلیسی: Jalil Elías؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز اشاره کرد.
جیمز فیفر

جیمز فیفر (انگلیسی: James Fifer; ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۳۰ – ۷ ژوئن ۱۹۸۶) قایقران روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دهستان الوارس

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اردبیل
شهرستان: سرعین
بخش: مرکزی شهرستان سرعین
مرکز دهستان: آلوارس
جمعیت: ۴۶۷۲ نفر (۱۳۹۰)
دهستان الوارس یکی از دهستان‌های شهرستان سرعین در استان اردبیل ایران است. این دهستان در بخش مرکزی شهرستان سرعین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۴۶۷۲ نفر (در ۱۲۹۶ خانوار) بوده‌است.
اودیولاس

نشان شهرستان اودیولاس
اودیولاس (Odivelas) یکی از شهرهای کشور پرتغال است.
این شهر در استان لیسبون و در شمال غربی پایتخت پرتغال، شهر لیسبون، قرار گرفته‌است و بخشی از حومه لیسبون به‌شمار می‌آید.
جمعیت این شهر ۵۳٬۴۴۸ نفر است و شهرستان اودیولاس دارای ۷ بخش و ۱۳۳٬۸۹۴ نفر چمعیت است.
مهم‌ترین مکان تاریخی اودیولاس، کروزئیرو (Cruzeiro) نام دارد که بیش از ۶۰۰ سال پیش، در زمان شاه دون دینیس ساخته شده‌است.
نام اودیولاس از به هم چسبیدن واژه عربی عوذی (جوی آب) و velas لاتین (پره‌های آسیاب بادی) درست شده‌است.
جشنواره (فیلم ۲۰۰۵)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: آنی گریفین
تهیه‌کننده: Christopher Young
نویسنده: Annie Griffin
بازیگران: کریس اودوود Daniela Nardini  استیون منگن کلایو راسل Lyndsey Marshal بیلی کارتر مگان دادز ریکل کسیدی سلینا کادل آملیا بالمور
موسیقی: Jim Sutherland
فیلم‌بردار: دنی کوهن
تدوین‌گر: William Webb
توزیع‌کننده: پتی
تاریخ‌های انتشار: ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۵
مدت زمان: ۱۰۷ دقیقه
کشور: بریتانیا
«جشنواره» (انگلیسی: Festival (2005 film)) یک فیلم به کارگردانی آنی گریفین است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به کریس اودوود، کلایو راسل، مگان دادز، آملیا بالمور و ریکل کسیدی اشاره کرد.
الکساندر آگارین

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Oleksandr Mykolayovych Agarin
زادروز:  ۲۴ ژوئن ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  قره‌بالته
قد:  ۱٫۷۸ متر (۵ فوت ۱۰ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  FC Naftovyk-Ukrnafta Okhtyrka
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۳ |  FC Alga Frunze |  ۸۰ |  (۳۵) |
| ۱۹۹۳–۲۰۰۲ |  FC Dnipro Cherkasy |  ۱۹۶ |  (۲۸) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  ← FC Krystal Chortkiv (قرضی) |  ۲۹ |  (۱۴) |
| ۱۹۹۶ |  ← باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  ← FC Volyn Lutsk (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۷ |  FC Naftovyk-Ukrnafta Okhtyrka |  ۱۱۷ |  (۱۸) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  FC Ihroservice Simferopol |  ۲۷ |  (۱) |
| ۲۰۰۹– |  FC Naftovyk-Ukrnafta Okhtyrka |  ۶ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۲ |  تیم ملی فوتبال قرقیزستان |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۰:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۰.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۰
الکساندر آگارین (اوکراینی: Олександр Миколайович Агарін؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل قرقیزستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال قرقیزستان بازی کرده‌است.
آنا آمباکومیان

| آنا آمباکومیان | آنا آمباکومیان |
| --- | --- |
زاده: ۱۸ اکتبر ۱۹۱۹ ایروان، نخستین جمهوری ارمنستان
خاستگاه: ارمنستانی
درگذشته: ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۹ (۷۹ سال) ایروان، ارمنستان
پیشه(ها): نوازنده پیانو و آموزگار موسیقی
ساز(ها): پیانو
همکاری‌های مرتبط: کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
محل تحصیل: کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو
جوایز: 
 :  
آنا آلکساندری آمباکومیان (ارمنی: Աննա Ալեքսանդրի Ամբակումյան؛ انگلیسی: Anna Ambakumyan؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۹ - تاریخ مرگ ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۹) نوازنده پیانو و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۱۸ اکتبر ۱۹۱۹ در ایروان در به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو (۱۹۴۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۹ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت.
جنبش عدم تعهد

جنبش غیرمتعهدها یا عدم تعهد (Non-Aligned Movement) یک سازمان بین‌المللی است که در سال ۱۹۶۱ میلادی در اوج جنگ سرد در بلگراد، پایتخت یوگسلاوی، تأسیس شد و شامل کشورهایی می‌شد که به هیچ‌یک از بلوک‌های قدرت جهانی (آمریکا یا شوروی) وابستگی و تعهدی نداشتند یعنی نه در اردوگاه کمونیسم قرار داشته و نه در اردوگاه سرمایه‌داری. این سازمان با پایان جنگ سرد نیز به فعالیت خود ادامه داده و در سال ۲۰۱۲ در مجموع ۱۲۰ دولت عضو و ۱۷ عضو ناظر داشته‌است.
ایده تشکیل چنین گروهی تا حد زیادی به ابتکار یوسیپ بروز تیتو رئیس‌جمهور یوگسلاوی، قوام نکرومه نخستین رئیس‌جمهور غنا، جمال عبدالناصر دومین رئیس‌جمهور مصر، جواهر لعل نهرو اولین نخست‌وزیر هند، احمد سوکارنو نخستین رئیس‌جمهور اندونزی و سردار محمد داود نخست وزیر افغانستان شکل گرفته بود. کریشنا منون دیپلمات هندی نیز نخستین شخصی بود که در سال ۱۹۵۴ در یکی از نشست‌های ملل متحد این اصطلاح را در اشاره به این نظریه به کار برد.
کشورهای عضو  کشورهای ناظر
تاریخچه

نخستین تلاش برای ایجاد همگرایی میان کشورهایی که بعدها به غیرمتعهدها معروف شدند، در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ در شهر باندونگ اندونزی انجام شد. جواهر لعل نهرو، جمال عبدالناصر و احمد سوکارنو رؤسای وقت حکومت کشورهای هند، مصر و اندونزی در این اجلاس اندیشه تشکیل چنین سازمانی را مطرح کردند. چون این اتفاق کمی بعد از استقلال هند رخ می‌داد تحت تأثیر جهان بینی ماهاتما گاندی نیز قرار داشت.
جنبش عدم تعهد در دهه های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ ناشی از تمایل کشورهای تازه استقلال یافته (به غیر از یوگسلاوی) تمرکز خود را بر پیشرفت اقتصادی و اجتماعی خود و عدم کشش به بلوک های رقیب ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی قرار داد.
در ۱۹۶۱ اولین اجلاس سران عدم تعهد با حضور یوسیپ بروز تیتو رئیس‌جمهور یوگسلاوی، قوام نکرومه رئیس‌جمهور غنا، جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور مصر، جواهر لعل نهرو نخست‌وزیر هند و احمد سوکارنو رهبر استقلال و رئیس‌جمهور اندونزی در کنفرانسی که در شهر بلگراد در کشور یوگسلاوی برگزار شد و این سازمان موجودیت خود را اعلام کرد.
با پایان جنگ سرد و فروپاشی اردوگاه کومنیسم کشورهای عضو جنبش عدم تعهد دچار نوعی بی‌هویتی شده و دلیل وجود این جنبش که ایجاد موازنه منفی بین دو ابرقدرت دوران جنگ سرد بود از بین رفته‌است. عده‌ای را فرض بر این است که جنبش عدم تعهد وارث موازین ضد آمریکایی یا همان ضد امپریالیستی است. این در حالیست که بسیاری از تحلیلگران سیاسی فلسفه وجودی چنین سازمانی را وابسته به جهان دوقطبی می‌دانند و دلیلی برای ادامه حضور جنبش در صحنه بین‌المللی با معیارها و مختصات دوران جنگ سرد نمی‌بینند. ۱۲۰ کشور جهان که تقریباً بیش از دو سوم اعضای سازمان ملل متحد و ۵۵ درصد جمعیت دنیا را تشکیل می‌دهند، عضو جنبش عدم تعهد می‌باشند. از سال ۲۰۱۲ کشور ایران ریاست دوره‌ای این جنبش را بر عهده دارد. سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد هر ۳ سال یکبار در اجلاسی با همین نام گرد هم می‌آیند.
تاریخچه > بنیان‌گذاران جنبش عدم تعهد

بنیان‌گذاران جنبش عدم تعهد رهبران برخی از کشورها بودند که در رأس این شخصیت‌ها می‌توان از تیتو رئیس‌جمهور یوگسلاوی، جواهر لعل نهرو نخست‌وزیر هند، جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور مصر و احمد سوکارنو رئیس‌جمهور اندونزی نام برد.
برخی مفسرین معتقدند جنبش عدم تعهد نیز همچون جنبش‌های دیگر، از شخصیت افراد و رهبران آن تأثیر پذیرفته‌است و با بررسی شرح حال این چهار شخصیت و تشریح اوضاع سیاسی کشورهای هند، اندونزی، مصر و یوگسلاوی در دههٔ ۱۹۵۰، چنین نتیجه گرفته‌اند که کشورهای مزبور و رهبران آن‌ها که همگی در استقلال کشورهای خود و رهایی از استعمار و نفوذ کشورهای دیگر نقش تاریخی بر عهده داشتند، از وجوه مشابهی برخوردار بودند که عبارتند از:
هر چهار کشور دوران سخت و طولانی تحت استعمار، استیلا و تفوق کشور قوی‌تر و زور مدار را گذرانده‌اند و مبارزه آنان برای استقلال، عدم وابستگی و عدم تعهد به جا و به حق بوده‌است.
همهٔ رهبران چهار کشور از نخستین رهبران سیاسی کشورهای خود پس از استقلال و رهایی از استعمار بوده‌اند، همهٔ آن‌ها نه تنها در جنگ‌های ضد استعماری و ضد امپریالیستی فعالانه شرکت کرده‌اند بلکه رهبری این جنگ‌ها را نیز بر عهده داشته‌اند.
سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ برای هر چهار کشور نقطهٔ عطفی در مبارزات سیاسی بوده‌است.
در سال ۱۹۵۴ کنفرانس کلمبو، نهرو نخست‌وزیر هند است و سوکارنو در نخستین انتخابات پس از استقلال به عنوان اولین رئیس‌جمهور اندونزی برگزیده شده‌است. عبدالناصر به ریاست‌جمهوری مصر انتخاب شده و تیتو، رئیس جمهوری خلق یوگسلاوی است که هر چهار نفر در سال ۱۹۵۵ در کنفرانس باندونگ شرکت می‌کنند.
جنبش عدم تعهد از جمله نهادهایی است که ویژگی‌های سازمانهای بین‌المللی را دارد اما چون فاقد شخصیت حقوقی بین‌المللی یک سازمان بین‌المللی به‌شمار نمی‌آید.
اصول

احترام متقابل به تمامیت ارضی و حاکمیت یکدیگر،
برابری و منافع متقابل،
عدم تجاوز به یکدیگر،
همزیستی مسالمت آمیز،
عدم دخالت در امور داخلی یکدیگر.
ارکان جنبش عدم تعهد

بالاترین رکن جنبش «اجلاس سران» است که هر سه سال در یکی از کشورهای عضو تشکیل می‌گردد. علاوه بر آن می‌توان از اجلاس سالانه وزیران، اجلاس سالانه کارشناسان، اجلاس سالانه دفتر هماهنگی، نشست‌های تخصصی و دوره‌ای این جنبش نام برد. نشست‌های دوره‌ای جنبش در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد، نشست‌های آژانس‌ها و سازمان‌های تخصصی این سازمان نیز قابل ذکر است.
ایران و جنبش عدم تعهد

ایران پهلوی در پیمان سیاسی-نظامی سنتو عضویت داشت و در جهان به مقام ژاندارم خاورمیانه شناخته می‌شد؛ به این ترتیب تمایلی به عضویت در جنبش عدم تعهد نداشت. ولی پس از پیروزی انقلاب ۵۷ جمهوری اسلامی به جرگه جنبش عدم تعهد پیوست که تمامی اعضایش کشورهای جهان سوم و کشورهای کمتر توسعه یافته بودند. در سال‌های اولیه جنبش، ایرانیان نام آن را به «جنبش ناوابستگان» ترجمه کردند. اما به دلیل عدم استقبال عمومی نام «غیرمتعهدان» مصطلح گردید. ایران بعد از پیوستن به جنبش، در اجلاس سران آن در سال ۱۹۷۹ در کوبا و از آن به بعد در همه نشست‌های مختلف این جنبش حضور داشته‌است. لغو برگزاری هفتمین اجلاس سران در بغداد به دلیل جنگ ایران و عراق و انتقال این اجلاس به دهلی نو از مهم‌ترین رویدادهای جنبش به حساب می‌آید. صدام حسین توانسته بود در اجلاس کوبا میزبانی بعدی جنبش را در بغداد بگیرد اما در اثر حمله آشکار ۲ فانتوم ایرانی به بغداد در عملیات بغداد و ناامن جلوه دادن این شهر، اجلاس سال ۱۹۸۳ به دهلی نو منتقل شد. فیلم سینمایی خلبان با توجه به این رویداد ساخته شده‌است. شانزدهمین نشست جنبش عدم تعهد در روزهای ۹ و ۱۰ شهریور ۱۳۹۱ (۳۰ و ۳۱ اوت ۲۰۱۲) در تهران برگزار شد.
ریاست دوره‌ای جنبش عدم تعهد

فهرست ریاست دوره‌ای جنبش عدم تعهد (به انگلیسی: Secretary-Generals of the Non-Aligned Movement) از زمان تأسیس در سال ۱۹۶۱ میلادی تا کنون
| دوره | کشور | از تاریخ | تا تاریخ | شعار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| اول |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۱ سپتامبر ۱۹۶۱ | ۵ اکتبر ۱۹۶۴ |  |
| دوم |  جمهوری متحده عربی | ۵ اکتبر ۱۹۶۴ | ۸ سپتامبر ۱۹۷۰ |  |
| سوم |  زامبیا | ۸ سپتامبر ۱۹۷۰ | ۵ سپتامبر ۱۹۷۳ |  |
| چهارم |  الجزایر | ۵ سپتامبر ۱۹۷۳ | ۱۶ اوت ۱۹۷۶ |  |
| پنجم |  سری‌لانکا | ۱۶ اوت ۱۹۷۶ | ۴ فوریه ۱۹۷۸ |  |
| پنجم |  سری‌لانکا | ۴ فوریه ۱۹۷۸ | ۹ سپتامبر ۱۹۷۹ |  |
| ششم |  کوبا | ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۹ | ۶ مارس ۱۹۸۳ |  |
| هفتم |  هند | ۱۹۸۳ | ۱۹۸۳ |  |
| هفتم |  هند | ۱۲ مارس ۱۹۸۳ | ۶ سپتامبر ۱۹۸۶ |  |
| هشتم |  زیمبابوه | ۶ سپتامبر ۱۹۸۶ | ۷ سپتامبر ۱۹۸۹ |  |
| نهم |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۷ سپتامبر ۱۹۸۹ | ۱۵ مه ۱۹۹۰ |  |
| نهم |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۱۵ مه ۱۹۹۰ | ۱۵ مه ۱۹۹۱ |  |
| نهم |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۳۰ ژوئن ۱۹۹۱ | ۶ دسامبر ۱۹۹۱ |  |
| نهم |  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی | ۶ دسامبر ۱۹۹۱ | ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ |  |
| دهم |  اندونزی | ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ | ۲۰ اکتبر ۱۹۹۵ |  |
| یازدهم |  کلمبیا | ۱۸ اکتبر ۱۹۹۵ | ۷ اوت ۱۹۹۸ |  |
| یازدهم |  کلمبیا | ۷ اوت ۱۹۹۸ | ۲ سپتامبر ۱۹۹۸ |  |
| دوازدهم |  آفریقای جنوبی |  |  |  |
| سیزدهم |  مالزی | ۲۰ فوریه ۲۰۰۳ | ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ |  |
| سیزدهم |  مالزی | ۳۱ اکتبر ۲۰۰۳ | ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶ |  |
| چهاردهم |  کوبا | ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۶ | ۲۴ فوریه ۲۰۰۸ |  |
| چهاردهم |  کوبا | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۹ |  |
| پانزدهم |  مصر | ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۹ | ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ | همبستگی بین‌المللی برای توسعه و صلح |
| پانزدهم |  مصر | ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ | ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ | همبستگی بین‌المللی برای توسعه و صلح |
| پانزدهم |  مصر | ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ | ۲ اوت ۲۰۱۲ | همبستگی بین‌المللی برای توسعه و صلح |
| شانزدهم |  ایران | ۳۰ اوت ۲۰۱۲ | ۳ اوت ۲۰۱۳ | صلح پایدار از طریق حاکمیت جهانی مشترک |
| شانزدهم |  ایران | ۳ اوت ۲۰۱۳ | ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶ | صلح پایدار از طریق حاکمیت جهانی مشترک |
| هفدهم |  ونزوئلا | ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶ | ۲۶ اکتبر ۲۰۱۹ | صلح، حاکمیت و همبستگی برای توسعه |
| هجدهم |  جمهوری آذربایجان | ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹ | ۲۶ اکتبر ۲۰۱۹ | رعایت اصول باندونگ برای اطمینان از پاسخگویی هماهنگ و کافی به چالش‌های جهان معاصر |
| نوزدهم |  اوگاندا | ۱۵ ژانویه ۲۰۲۴ | ۲۰ ژانویه ۲۰۲۴ | تعمیق همکاری‌ها برای ثروت مشترک جهانی |
اعضای کنونی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
|   آفریقای جنوبی   آنتیگوآ و باربودا   آنگولا   جمهوری آذربایجان (ریاست کنونی)   اتیوپی   اردن   اریتره   ازبکستان   افغانستان   اکوادور   الجزایر   امارات متحده عربی   اندونزی   اوگاندا   ایران   باربادوس   باهاما   بحرین   بلاروس   بلیز   برونئی   بنگلادش   بنین   بوتسوانا   بورکینافاسو   بوروندی   بولیوی   پاپوآ گینه نو   بوتان (کشور)   پاکستان |   پاناما   پرو   تانزانیا   تایلند   ترکمنستان   ترینیداد و توباگو   توگو   تونس   تیمور شرقی   جامائیکا   جیبوتی   جمهوری آفریقای مرکزی   جمهوری دومینیکن   جمهوری کنگو   جمهوری دموکراتیک کنگو   چاد   دومینیکا   رواندا   زامبیا   زیمبابوه   ساحل عاج   سنت لوسیا   سنت کیتس و نویس   سنت وینسنت و گرنادین‌ها   سائوتومه و پرنسیپ   سنگال   سیشل   سیرالئون   سنگاپور   سومالی |   سری‌لانکا   سودان   سورینام   اسواتینی   سوریه   شیلی   عراق   عربستان سعودی   عمان   غنا   فلسطین   فیجی   فیلیپین   قطر   کامبوج   کامرون   کره شمالی   کره جنوبی   کلمبیا   کومور   کوبا   کنیا   کویت   کیپ ورد   گابن   گامبیا   گرنادا   گواتمالا   گویان   گینه   گینه استوایی |   گینه بیسائو   لائوس   لبنان   لسوتو   لیبریا   لیبی   ماداگاسکار   مالاوی   مالزی   مالدیو   مالی   مراکش   مصر   مغولستان   موریتانی   موریس   موزامبیک   میانمار   نامیبیا     نپال   نیجر   نیجریه   نیکاراگوئه   وانواتو   ونزوئلا   ویتنام   هائیتی   هند   هندوراس   یمن |
اعضای کنونی > اعضای سابق

آرژانتین
قبرس
مالت
یوگسلاوی(از جمله  صربستان و مونته‌نگرو)
اعضای کنونی > ناظران

کشورها و سازمان‌های زیر در مقام ناظر قرار دارند.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|   آرژانتین   ارمنستان   بوسنی و هرزگوین   برزیل   چین |   کاستاریکا   کرواسی   قبرس   السالوادور |   قزاقستان   قرقیزستان   مکزیک   مونته‌نگرو |   هلند   پاراگوئه   لهستان   روسیه |   صربستان   تاجیکستان   اوکراین   اروگوئه |
اعضای کنونی > ناظران > سازمان‌ها

اتحادیه آفریقا (سازمان وحدت آفریقا)
اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع (یا اتحادیه کشورهای همسود)
اتحادیه عرب
سازمان همکاری اسلامی
شورای جهانی صلح
سازمان ملل متحد
سازمان همبستگی مردمی آفریقا-آسیا
جبهه آزادی بخش ملی سوسیالیست کاناک
جنبش استقلال ملی هوستوسیان
سازمان بین‌الدولی کشورهای در حال توسعه
اعضای کنونی > مهمان

هیچ مهمان دائمی وجود ندارد اما اغلب چند کشور غیرعضو در کنفرانس حضور دارند. علاوه براین، تعداد زیادی از سازمان‌ها چه از درون سازمان ملل یا بیرون از سازمان معمولاً دعوت می‌شوند.
شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهدها در سالن همایش در تهران
ملک فیصل عربستان، جمال عبدالناصر، امام احمد از یمن شمالی و محمد امین الحسینی در کنفرانس باندونگ در ۱۹۵۵