زنان خلبان خدمات نیروی هوایی
زنان خلبان خدمات نیروی هوایی

بتی تاکبری بلیک (۱۹۲۰–۲۰۱۵)، آخرین عضو بازمانده از اولین گروه آموزشی زنان خلبان خدمات نیروی هوایی (کلاس 43-W-۱ در سویت واتر، تگزاس، فارغ‌التحصیل در ۲۴ آوریل ۱۹۴۳)،
ژان لندیس (۱۹۱۸–۲۰۲۲)، فرمانده گروهان.
دوریس بریستول (۱۹۲۰–۲۰۱۰)، کلاس 43-W-۵
Mary S. Reineberg Burchard (1916–2012)، کلاس 44-W-6.
آن باومگارتنر کارل
پرل لاسکا چمبرلین - اولین زنی که در سال ۱۹۴۶ به تنهایی یک هواپیمای تک موتوره را در بزرگراه آلاسکا وارد کرد.
الیزابت «بتی» ماکسین چمبرز
ژاکلین کوکران - مدیر زنان خلبان خدمات نیروی هوایی. در سال ۱۹۳۸، کوکران به دلیل برنده شدن در مسابقه بین قاره ای بندیکس در سراسر کشور به شهرت رسید.
گوندولین کوارت
ویولت کاودن
رزا چارلین کرگر
خدمه نانسی باتسون
سلما کرونان
نانسی روث لو کرات، (کلاس 43-W-۴)، در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۶ درگذشت.
آیریس کامینگز
ژان پی دی امبلی - عضو کلاس 43-W-5
Mildred Inks Davidson Dalrymple (کلاس 44-W-4)
دوروتی هیلیارد دیویس، کمپینی برای به رسمیت شناختن زنان خلبان به عنوان کهنه سربازان ارتش انجام داد.
قلعه کورنلیا – یکی از زنان خلبان خدمات نیروی هوایی‌های اصلی. تجربه فورت شامل فرار از حمله به هواپیماهای حامل IJNAS در پرل هاربر در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ بود. او در ۲۳ مارس ۱۹۴۳ هنگام پرواز با BT-13 در نزدیکی مرکل، تگزاس، اولین قربانی زنان خلبان خدمات نیروی هوایی در یک برخورد هوایی شد.
الیزابت ال. گاردنر از راکفورد، ایلینوی
مگی جی - یکی از تنها دو آسیایی-آمریکایی (چینی) در زنان خلبان خدمات نیروی هوایی، دیگری هیزل یینگ لی است.
بتی گیلیز
آن وارن گریفیث، نویسنده، در مورد تجربیات زنان خلبان خدمات نیروی هوایی خود در نیویورکر نوشت
بتی هاس فایستر
لوئیس هیلی
Elaine D. Harmon، اولین هوانورد زنان خلبان خدمات نیروی هوایی در گورستان ملی آرلینگتون به خاک سپرده شد
سارا پین هیدن
برنیس فالک هایدو
گلوریا هیث
ژان هیکسون
ماریون استگمن هاجسون شرح مفصلی از دوران خود به عنوان یکی از اعضای زنان خلبان خدمات نیروی هوایی در زندگی‌نامه خود به نام Winning My Wings: A Woman Airforce Service Pilot در جنگ جهانی دوم نوشت.
کارلا هوروویتز
ایولین گرینبلات هاورن
سلیا هانتر
مارج هورلبرت - او به عضویت هیئت مدیره انجمن خلبانان حرفه ای مسابقه انتخاب شد تا منافع خلبانان زن را نمایندگی کند و در زمان مرگش در ژوئیه ۱۹۴۷ رکورد بین‌المللی سرعت هوایی این زن را در اختیار داشت. مارج در حین اجرای یک سیرک پرنده که برای جمع‌آوری پول برای ساخت یک هواپیمای مسابقه ای جدید به آن ملحق شد، جان باخت.
جانت هاچینسون - از Flying Hutchinsons، در سن ۱۸ سالگی پیوست
ترزا جیمز
مارگریت «تای» هیوز کیلن
هیزل یینگ لی - یکی از دو آسیایی-آمریکایی (چینی) در WASP، دیگری Maggie Gee. لی آخرین عضو WASP بود که در حین خدمت در برنامه جان باخت.
دوروتی سواین لوئیس - کار در Piper Aircraft Lockhaven، پنسیلوانیا، فارغ‌التحصیل برنامه مدرس هوانوردی زنان در اداره هوانوردی تنسی Phoebe Omlie در نشویل TN (فوریه ۱۹۴۳)، آموزش خلبانان نیروی دریایی V-5 کلاس‌های برنامه 43F, W3G، کلاس‌های W3SP, W3H, W8,44-W2,44-W4، به WASP در کلاس 44-W7&۵ ملحق شد، اهداف بکسل شده در B-26، پروازهای مهندسی هواپیماهای مختلف دیگر، مجسمه کارآموز WASP در دادگاه افتخاری آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده، کلرادو اسپرینگز، نقاشی پرتره رسمی از جانت رنو برای وزارت دادگستری ایالات متحده
دوریس لاکنس
باربارا اریکسون لندن - تنها عضو WASP که در طول جنگ جهانی دوم مدال هوایی دریافت کرد. پس از جنگ، مدال‌هایی به سایر اعضای WASP اهدا شد.
گریس الیزابت "بتی" اشول لوتوویچ 44-W-۷
نانسی لاو
Iola "Nancy" Clay Magruder یکی از اعضای کلاس 44-W-۷، دستورها او او را به Enid، اوکلاهما فرستاد و در آنجا با BT-13، BT-15، AT-6، PT-17، و B-18 پرواز کرد.
مدج مور
آنابل کرافت ماس - ماس با AT-6 Trainer پرواز کرد و مسئول انتقال افسران از پایگاه به پایگاه بود.
آن ناگل - پس از جنگ، او یک عکاس و نویسنده برجسته شد. او عکس‌ها را برای خدا، کشور و هیجان آن: زنان خلبان نیروی هوایی جنگ جهانی دوم، با مقدمه‌ای از دورا دوگرتی استروتر گرفته‌است.
دوروتی اولسن
لوری اتو
دینی بیشاپ پریش
سوزان آپجان دلانو پریش، یکی از بنیانگذاران موزه هوایی کالامازو، که بعدها باغ وحش هوایی نامیده شد.
Vilma Lazar Qualls (5 مه ۱۹۱۷ – ۲ نوامبر ۲۰۰۳) عضو کلاس 43-W-۳، پس از آموزش به پایگاه هوایی ارتش لانگ بیچ منصوب شد. او با BT-13، C-47، B-17 و B-24 پرواز کرد.
هیزل جین رینز
میبل راولینسون
کاترین رالز
اولا میلدرد رکسروات، یک اوگلا سیوکس از منطقه حفاظت شده پاین ریج، داکوتای جنوبی، تنها زن بومی آمریکایی در WASP بود.
مری آن ریچی
مارگارت رینگنبرگ
لورین راجرز
سپیده دم سیمور
ایولین شارپ- در سال ۱۹۳۸، اولین شارپ جوانترین فردی در ایالات متحده بود که مجوز خلبانی تجاری دریافت کرد.
فلورانس شوتسی-رینولدز (۱۹۲۳–۲۰۱۸) گواهینامه خلبانی خود را در سال ۱۹۴۱ به دست آورد، درست قبل از اینکه زنان از برنامه آموزشی دولتی در فرودگاه‌های محلی به دلیل نیاز به خلبانان مرد بیشتر محروم شوند. پس از مرگ همسرش در حدود سال ۱۹۸۸، او شغل «فروشگاه‌ها» سازمان دابلیوآاف‌اس را به عهده گرفت و جواهرات نقره‌ای و برنزی پیچیده، بنرها، روسری‌ها و سایر اقلام با مضمون دابلیوآاف‌اس را ساخت و به فروش رساند.
گرترود تامپکینز- تنها عضو دابلیوآاف‌اس که در طول جنگ جهانی دوم مفقود شد. او در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۴ از ماینز فیلد (در حال حاضر LAX) به مقصد پالم اسپرینگز حرکت کرد و با یک موستانگ P-51D به مقصد نیوجرسی پرواز کرد اما هرگز به آنجا نرسید. در ژانویه ۲۰۱۰، تلاش‌های جستجو برای یافتن محل سقوط احتمالی در خلیج سانتا مونیکا ناموفق بود.
شرلی اسلید، متولد ۱۹۲۱ شیکاگو. روی جلد لایف (مجله)، ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۳. برای پرواز بل P-39 Airacobras و Martin B-26 Marauders در سه پایگاه: Dodge City AAF، کانزاس، هارلینگن AAF، تگزاس، و Love Field, Dallas آموزش دیده‌است.
هلن وات اسنپ
جین استراگان، فارغ‌التحصیل کلاس 43-W-۱.
الیزابت استروفوس- مارتین بی-۲۶ مارودر را به پرواز درآورد او در ۶ مارس ۲۰۱۶ در ۹۶ سالگی درگذشت.
دورا دوگرتی استروتر
میلدرد دارلین «میکی» تاتل آکستون
مری کون والترز
فلورن میلر واتسون - یکی از اولین داوطلبان دابلیوآاف‌اس.
بتی جین ویلیامز - در دوران نظامی بعدی خود سرهنگ دوم شد.
مری ای ویلیامسون (1924-2012)
جینی وود
مارتی وایال - بخشی از آخرین کلاس دابلیوآاف‌اس در سال ۱۹۴۴ بود. او بعداً مورخ دابلیوآاف‌اس شد.
خلبانان اسکادران فریینگ کمکی زنان (دابلیوآاف‌اس)، ۷ مارس ۱۹۴۳
فیلم کوتاهی دربارهٔ زنان خلبان خدمات نیروی هوایی، بخشی از مجموعه فیلم‌های مجله اسکرین ارتش و نیروی دریایی در سال ۱۹۴۳
کارآموزان در فرودگاه صحرایی اونجر
فلورن واتسون در حال آماده‌سازی یک نورث امریکن پی-۵۱ ماستنگ برای انتقال از کارخانه ای در اینگلوود، کالیفرنیا
رئیس‌جمهور باراک اوباما در حال امضای فرمان تقدیم مدال طلای کنگره به اعضای دابلیوآاف‌اس
مدج مور در حال نشان دادن مدال طلای کنگره دابلیوآاف‌اس که در واشینگتن دی سی دریافت کرد
جکی کوکران (مرکز) با کارآموزان دابلیوآاف‌اس
فرانسیس گرین، مارگارت (پگ) کرشنر، آن والدنر و بلانچ آزبورن هواپیمای خود را ترک می‌کنند، "Pistol Packin' Mama"
اعضای WASP در خط پرواز در میدان هوایی ارتش لاردو، تگزاس، ۲۲ ژانویه ۱۹۴۴