آینور هوتان سوروجو
مراحل دادگاه > فرایند اول

در ژوئیه ۲۰۰۵، دفتر دادستانی عمومی برلین علیه سه برادر کشته شدگان به اتهام قتل با هم اتهاماتی را مطرح کرد و آنها را به انگیزه‌های پست و تاکتیک‌های موذیانه متهم کرد.
بر اساس تحقیقات انجام شده، انگیزه این اقدام توهین به ناموس خانوادگی بوده‌است. برادرها شرمنده خواهرشان بودند که مستقل زندگی می‌کرد و روسری نداشت. آنها همچنین می‌ترسیدند که او پسرش را طبق روایات تربیت نکند. مسن‌ترین متهم موتلو (* ۱۹۸۰) قرار است اسلحه و برادر وسطی آلپاسلان (* ۱۹۸۱) «حمایت اخلاقی» را در نزدیکی صحنه جنایت ارائه کرد.
در ۱۴ ام. سپتامبر ۲۰۰۵ کوچک‌ترین برادر آیهان (* ۱۹۸۶) قتل. در ۹ در مارس ۲۰۰۶ او سعی کرد در حین انتقال زندانیان فرار کند. این اولین تلاش برای فرار از حمل و نقل زندانیان در برلین از سال 1987. در روز ۵ در ۱ آوریل ۲۰۰۷، آیهان سوروجو به دلیل نزاع در بازداشتگاه نوجوانان، شورش زندانیان و نگهداری مواد مخدر مجدداً محکوم شد و به مدت سه ماه تمدید شد.
ناظران محاکمه مانند وکیل اولریکه زچر و جامعه‌شناس نکلا کلک، پذیرش جرم کوچک‌ترین برادر را تاکتیکی برای تسکین خانواده به عنوان سازمان مجری قانون مسئول می‌دانند. احمد توپراک، دانشمند علوم اجتماعی، همچنین فرض می‌کند که تمام خانواده در این پرونده دخیل بوده‌اند. از سوی دیگر، ورنر شیفاوئر، همکار او، انگیزه جنایت را «قتل ناموسی» انکار می‌کند، که او آن را بسیار غیرمتمایز می‌داند.
در یازدهم فوریه ۲۰۰۵ آیهان یک ساعت طلایی از پدرش دریافت کرد. به گفته محققان، خانواده‌های مسلمان معتقد، ساعت را به عنوان هدیه پدر به پسر به عنوان پاداش و قدردانی می‌دانند. هر بار که شاهد اصلی و مادرش با محافظان و جلیقه‌های ضد گلوله وارد دادگاه می‌شدند، متهم آیهان سوروچو آستین‌های خود را بالا می‌زد و ساعت مچی طلای خود را به شکلی نمایشی نشان می‌داد. روزنامه دی ولت در سال ۲۰۰۶ نوشت که آیهان سوروجو "از مدت‌ها قبل تبدیل به بت بسیاری از جوانان ترک و کرد" شده بود و او در کنار سایر زندانیان در بازداشتگاه نوجوانان کیفرنگرود "مقام شهادت " داشت. بسیاری از زندانیان مسلمان او را به عنوان یک قهرمان مورد احترام قرار می‌دادند.
دفاع تلاش کرد تا اعتبار شاهد کلیدی ملک را آزمایش کند (* ۱۹۸۷) با یک پرسش بیش از ده ساعت و گزارش‌هایی برای اثبات تز مجرم تنها. شاهد اصلی و همچنین مادرش تحت برنامه حفاظت از شاهد هستند. دفتر دادستانی تنها به دلیل شهادت ملک که دوست دختر آیهان سوروچو اعتراف کننده در زمان جنایت بود، توانست اتهام‌ها خود را مطرح کند. قاضی مایکل دگریف در حکم خود او را تأیید کرد که او «در اصل یک شاهد معتبر است». با این حال، رئیس دادگاه تبرئه دو برادر بزرگتر را صرفاً اینگونه توجیه کرد که شهادت شاهد برای اثبات مجرم بودن همدستان در این جنایت کافی نیست. از سوی دیگر، ناظران فرایند، از عدم دقت در اجرای فرایند توسط او و بالاتر از همه از سوی سلف وی هاینز-پیتر پلفکا، که در دسامبر ۲۰۰۵ به بازنشستگی پیش از موعد رفت، انتقاد کردند. تنها در اواخر این فرایند انتقاد از اجرای سهل انگارانه این فرایند به‌طور فزاینده ای مطرح شد. به عنوان مثال، انتقاد شد که نشانه‌های استفاده از خشونت جنسی علیه هاتون سوروچو پیگیری نشد و تهدیدات آشکارا توسط متهم در طول جلسه به‌اندازه کافی توسط قاضی دادگاه تنظیم نشد. نکلا کلک جدی‌ترین اتهام را مطرح کرد: "... اگر دادگاه با دقت بیشتری به عمل و انگیزه‌ها می‌پرداخت، می‌توانست به نتایجی فراتر از بازسازی جریان جرم با استفاده از ابزار قانون آیین دادرسی کیفری برسد.
به گفته آوریم بابا، نماینده پارلمان ایالت برلین (سخنگوی زنان حزب چپ. PDS در مجلس نمایندگان برلین) ملک اکنون باید در تمام زندگی خود انتظار داشته باشد که اتفاقی برای او بیفتد.