stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| دو و میدانی در سی و سومین دوره بازی‌های المپیک | دو و میدانی در سی و سومین دوره بازی‌های المپیک |
| --- | --- |
محل برگزاری: ورزشگاه استاد دو فرانس (دو و میدانی) پونت دینا (پیاده‌روی سرعت) تالار شهر پاریس و لزنولید (ماراتن)
تاریخ‌ها: ۱–۱۱ اوت ۲۰۲۴
ت. رویدادها: ۴۸
رقابت‌کنندگان: ۱٬۸۱۰ نفر
→ ۲۰۲۰۲۰۲۸ ←: → ۲۰۲۰۲۰۲۸ ←
| دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | دو و میدانی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- | --- | --- |
انتخابی: انتخابی
رویدادهای مسیر: رویدادهای مسیر
| ۱۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۲۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۴۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۸۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۱۵۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۵۰۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۱۰٬۰۰۰ متر | مردان |  | زنان |
| ۱۰۰ متر بامانع |  |  | زنان |
| ۱۱۰ متر بامانع | مردان |  |  |
| ۴۰۰ متر بامانع | مردان |  | زنان |
| ۳۰۰۰ متر با مانع | مردان |  | زنان |
| ۴ در ۱۰۰ متر امدادی | مردان |  | زنان |
| ۴ در ۴۰۰ متر امدادی | مردان | مختلط | زنان |
رویدادهای جاده: رویدادهای جاده
| ماراتن | مردان |  | زنان |
| ۲۰ کیلومتر پیاده‌روی | مردان |  | زنان |
| پیاده‌روی ماراتن امدادی |  | مختلط |  |
رویدادهای میدانی: رویدادهای میدانی
| پرش ارتفاع | مردان |  | زنان |
| پرش با نیزه | مردان |  | زنان |
| پرش طول | مردان |  | زنان |
| پرش سه‌گام | مردان |  | زنان |
| پرتاب وزنه | مردان |  | زنان |
| پرتاب دیسک | مردان |  | زنان |
| پرتاب چکش | مردان |  | زنان |
| پرتاب نیزه | مردان |  | زنان |
رویدادهای ترکیبی: رویدادهای ترکیبی
| هفت‌گانه |  |  | زنان |
| دهگانه | مردان |  |  |
ن ب و: ن ب و
دو و میدانی یکی از رشته‌های ورزشی در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ از ۱ تا ۱۱ اوت در فرانسه برگزار شده است.
این مسابقات در سه بخش مردان، زنان و مختلط انجام شده. تعداد مدال‌ها درنظر گرفته شده در این دوره المپیک برای مسابقات دو و میدانی در دو بخش زنان و مردان برای اولین بار به منظور برابری جنسیتی مساوی بوده.
نتایج > جدول مدال‌ها

*   کشور میزبان (فرانسه)
| رتبه | NOC | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ایالات متحده آمریکا | ۱۴ | ۱۱ | ۹ | ۳۴ |
| ۲ |  کنیا | ۴ | ۲ | ۵ | ۱۱ |
| ۳ |  کانادا | ۳ | ۱ | ۱ | ۵ |
| ۴ |  هلند | ۲ | ۱ | ۳ | ۶ |
| ۵ |  اسپانیا | ۲ | ۱ | ۱ | ۴ |
| ۶ |  نروژ | ۲ | ۱ | ۰ | ۳ |
| ۷ |  بریتانیای کبیر | ۱ | ۴ | ۵ | ۱۰ |
| ۸ |  جامائیکا | ۱ | ۳ | ۲ | ۶ |
| ۹ |  اتیوپی | ۱ | ۳ | ۰ | ۴ |
| ۱۰ |  استرالیا | ۱ | ۲ | ۴ | ۷ |
| ۱۱ |  آلمان | ۱ | ۲ | ۱ | ۴ |
| ۱۲ |  چین | ۱ | ۱ | ۲ | ۴ |
| ۱۳ |  بلژیک | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۱۴ |  اوگاندا | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۱۴ |  اکوادور | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۱۴ |  بحرین | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۱۴ |  بوتسوانا | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۱۴ |  سنت لوسیا | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۱۴ |  نیوزیلند | ۱ | ۱ | ۰ | ۲ |
| ۲۰ |  اوکراین | ۱ | ۰ | ۲ | ۳ |
| ۲۱ |  یونان | ۱ | ۰ | ۱ | ۲ |
| ۲۲ |  جمهوری دومینیکن | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۲ |  دومینیکا | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۲ |  سوئد | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۲ |  مراکش | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۲ |  پاکستان | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۲ |  ژاپن | ۱ | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۲۸ |  آفریقای جنوبی | ۰ | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۲۹ |  ایتالیا | ۰ | ۱ | ۲ | ۳ |
| ۳۰ |  برزیل | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۳۱ |  فرانسه* | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۱ |  لیتوانی | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۱ |  مجارستان | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۱ |  هند | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۱ |  پرتغال | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۳۶ |  گرنادا | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| ۳۷ |  الجزایر | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۷ |  جمهوری چک | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۷ |  زامبیا | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۷ |  قطر | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۷ |  لهستان | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۷ |  پورتوریکو | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| ۳۷ |  کرواسی | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
| مجموع (۴۳ NOC) | مجموع (۴۳ NOC) | ۴۸ | ۴۸ | ۴۹ | ۱۴۵ |
نتایج > مختلط

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | طلا | نقره | نقره | برنز | برنز |
| ۴ × ۴۰۰ متر امدادی جزئیات |  هلند یوجین اومالا لیکه کلاور ایسایا کلین ایکینک فمکه بول کاتلین پترس | 3:07.43 AR |  ایالات متحده آمریکا ورنون نوروود شامیر لیتل برایس ددمن کیلین براون | ۳:۰۷٫۷۴ |  بریتانیای کبیر ساموئل ریردون لاویایی نیلسن الکس هایدوک-ویلسون امبر آنینگ نیکول یرگین | 3:08.01 NR |
| پیاده‌روی ماراتن امدادی جزئیات |  اسپانیا آلوارو مارتین ماریا پرز | ۲:۵۰:۳۱ |  اکوادور برایان پینتادو گلندا مورخون | ۲:۵۱:۲۲ |  استرالیا ریدین کاولی جمایما مونتگ | ۲:۵۱:۳۸ |
* Indicates the athlete only competed in the preliminary heats and received medals.
جایزه حلقه منتقدان فیلم منطقه خلیج سانفرانسیسکو برای بهترین فیلم خارجی زبان

جایزه حلقه منتقدان فیلم منطقه خلیج سانفرانسیسکو برای بهترین فیلم خارجی زبان (انگلیسی: San Francisco Bay Area Film Critics Circle Award for Best Foreign Language Film) توسط حلقه منتقدان فیلم سان‌فرانسیسکو ارائه شده است، بهترین دستاوردهای فیلمسازی و فیلم را گرامی می‌دارد.
برندگان > دهه ۲۰۰۰

| سال | "برنده"" | کشور | کارگردان (های) |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | و همچنین مادرت | مکزیک | آلفونسو کوارون |
| ۲۰۰۳ | پسر (فیلم ۲۰۰۲) | بلژیک | برادران دارد و برادران داردن |
| ۲۰۰۴ | ماریا سرشار از برکت | کلمبیا/آمریکا | جوشوا مارستون |
| ۲۰۰۵ | پنهان (فیلم ۲۰۰۵) | اتریش/فرانسه | میشائل هانکه |
| ۲۰۰۶ | هزارتوی پن | مکزیک | گیرمو دل تورو |
| ۲۰۰۷ | لباس غواصی و پروانه (فیلم) | فرانسه/آمریکا | جویان آشنابل |
| ۲۰۰۸ | آدم درست را راه بده | سوئد | توماس آلفردسون |
| ۲۰۰۹ | شما، زنده‌ها | سوئد | روی آندرشون |
برندگان > دهه 2010

| سال | "برنده"" | کشور | "کارگردان (های)"" |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۰ | مادر (فیلم ۲۰۰۹) | کره جنوبی | بونگ جون-هو |
| ۲۰۱۱ | کپی برابر اصل | فرانسه | عباس کیارستمی |
| ۲۰۱۲ | عشق (فیلم ۲۰۱۲) | اتریش/فرانسه/آلمان | میشائل هانکه |
| ۲۰۱۳ | زندگی ادل | فرانسه | عبداللطیف کشیش |
| ۲۰۱۴ | آیدا (فیلم ۲۰۱۳) | لهستان/دانمارک | پاوئو پاولیکوفسکی |
| ۲۰۱۵ | پسر شائول | مجارستان | لاسلو نمش |
| ۲۰۱۶ | کنیز (فیلم ۲۰۱۶) (آغاسی) | کره جنوبی | پارک چان-ووک |
| ۲۰۱۷ | ۱۲۰ تپش در دقیقه | فرانسه | ربان کامپیلو |
| ۲۰۱۸ | رما (فیلم ۲۰۱۸) | مکزیک | آلفونسو کوارون |
| ۲۰۱۹ | انگل (فیلم ۲۰۱۹) | کره جنوبی | بونگ جون-هو |
برندگان > دهه 2020

| سال | "برنده"" | کشور | کارگردان (های) |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۰ | یک دور دیگر (فیلم) | دانمارک | توماس وینتربرگ |
| ۲۰۲۱ | ماشینم را بران | ژاپن | ریوسوکی هاماگوچی |
پاپ اینوسنت سوم

| پاپ اینوسنت سوم | پاپ اینوسنت سوم |
| --- | --- |
آغاز پاپی: ۸ ژانویه ۱۱۹۸
پایان پاپی: ۱۶ ژوئیه ۱۲۱۶
پیشین: سلستین سوم
جانشین: هونوریوس سوم
رسته‌ها: رسته‌ها
انتصاب: ۲۱ فوریه ۱۱۹۸
دست‌گذاری: ۲۲ فوریه ۱۱۹۸
کاردینال شدن: سپتامبر ۱۱۹۰ توسط کلمنت سوم
اطلاعات فردی: اطلاعات فردی
نام هنگام تولد: Lotario de' Conti di Segni
زادهٔ: ۱۱۶۰ یا ۱۱۶۱ جاوینانو، ایالات پاپی، امپراتوری مقدس روم
درگذشت: ۱۶ ژوئیه ۱۲۱۶ پروجا، ایالات پاپی، امپراتوری مقدس روم
سمت(های) پیشین: کاردینال سن‌جورجیو (۱۱۹۰–۱۱۹۸) کاردینال داکون (۱۱۹۰–۱۱۹۸)
سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام اینوسنت: سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام اینوسنت
پاپ اینوسان سوم (به فرانسوی: Innocent III) (به لاتین: Innocentus III) یکی از پاپ‌های کلیسای کاتولیک رم بود که در ایتالیا به دنیا آمد و از ۱۱۹۸ تا ۱۲۱۶ میلادی پاپ بود.
نقش‌برجسته ای از پاپ اینوسنت سوم در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا برای گرامیداشت یاد او به عنوان یکی از ۲۳ شخصیت برجستهٔ جهان در امر قانونگذاری در سرتاسر تاریخ.
اینوسنت سوم، از خانوادهای نامدار، در ۳۷ سالگی به مقام پاپی رسید؛ او از دیدگاه قدرت سیاسی، نقطه اوج نمایه یا منحنی قدرت پاپها بود. این پاپ، فردی کاردان، خستگی‌ناپذیر، فزون‌خواه و خونریز بود؛ او خود را دارنده کلاه روحانی و برخوردار از تاج پادشاهی می‌دانست و آشکارا خویش را «پاپِ پادشاه» می‌خواند؛ او به راستی در جایگاه سرور شهریاران جای گرفت و می‌توانست بگوید که ولینعمت بسیاری از شاهان اروپا است و بیشتر شهریاران- دست کم در تعارف- واسال اویند؛ رم یکسره زیر نگین او بود؛ با فیلیپ آگوست شهریار فرانسه سر ستیز گرفت؛ زمانی دگر پادشاهی انگلیس را از ژانسانتر ستد و به فیلیپ اگوست سپرد؛ تاج و تختهای مجارستان، دانمارک، کاستیل، آراگون به اراده او وابسته بودند؛ رئیس قوم بلغار را جایگاه پادشاهی بخشید؛ بر آن بود که در صربستان هم پادشاهی برگمارد؛ پیوسته می‌کوشید که مهار آلمانی‌ها را در چنگ خود نگه دارد.
با این همه، دولت و نظام ویژه وی پایا نماند؛ او نیز بسان بسیاری از قدرت‌مداران غرّه و فریفته جایگاه خویش شد. «پاپ شَهریار» هم، نه ناله ملتهای اروپایی را می‌شنید نه به نیروهای گریز از مرکز بها می‌داد، نه جنبش‌های نوآورانه آن روز اروپا را به حساب می‌آورد، و نه فاجعه جنگهای پی در پی دل او را می‌آزرد.
جنگ‌های صلیبی و نقش پاپ

وی فرمان جنگ صلیبی چهارم را داد. در حالی که اروپایی‌ها از پیروزی نسبی در جنگ صلیبی سوم و تصرفات ریچارد شیردل خوشحال بودند پاپ ایونست سوم فرمان جنگ صلیبی چهارم را داد. وی زمانیکه دید بزرگ‌ترین فرماندهٔ مسلمان یعنی صلاح الدین ایوبی از دنیا رفته امیدی جدیدی برای بازپس‌گیری اورشلیم در او ایجاد شد و او با جمع کردن پادشاهان اروپا یعنی لویی هفتم و… توانست جنگ صلیبی چهارم را آغاز کند. صلیبیون ابتدا در ونیز جمع شدند و به طرف قسطنطنیه حرکت کردند و سرانجام این شهر را تصرف و این شهر به خود لقب لاتینی گرفت و تحت نفوذ پاپ قرار گرفت. گروهی کوچک از اروپاییان به طرف اورشلیم حرکت کردند و شکست خوردند. از آن سو ایوبیان بر مصر و شام مسلط و به ملک الکامل رسید.
جمال‌آباد (ارومیه)

| جمال آباد (ارومیه) جامال آوا / (با لهجه قوشچی) : جامبلولی | جمال آباد (ارومیه) جامال آوا / (با لهجه قوشچی) : جامبلولی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۵۸′۱۷″ شمالی ۴۵°۰′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۷۱۳۹°شمالی ۴۵٫۰۰۵۲۸°شرقی﻿ / 37.97139; 45.00528: مختصات: ۳۷°۵۸′۱۷″ شمالی ۴۵°۰′۱۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۷۱۳۹°شمالی ۴۵٫۰۰۵۲۸°شرقی﻿ / 37.97139; 45.00528
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: بخش انزل
دهستان: انزل شمالی
جمعیت: ۳۰۰ نفر (۱۳۹۰)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 044
جمال آباد به انگلیسی (Jamal abad) به ترکی آذربایجانی (Cəmal abad) روستایی است از توابع بخش انزل و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.روستای جمال آباد یکی از سرسبز ترین و تاریخی ترین روستاهای ارومیه می‌باشد و از نظر گردشگری مکان های زیادی دارد و قدمت این روستا بسیار طولانی است. روستای جمال آباد کهن ترین روستای انزل شمالی است که آب و هوای آن در بهار نسیمی و ملایم و در تابستان نیمه گرم و پاییز و زمستان سردی دارد
جمال آباد از شمال با قوشچی و از جنوب با روستای گولان همسایه است. 
روستای جمال آباد حدوداً 5 کیلومتر با دریاچه ارومیه فاصله دارد
جمال آباد با فرهنگ ترین روستای انزل شمالی است ، مردمان جمال آباد مهربان و مهمان نواز هستند
محصولات کشاورزی

از محصولات کشاورزی جمال آباد می توان به انگور ، گوجه فرنگی ، خیار ، بادام ، گردو ، زرد آلو ، گندم و ... می باشد حدود ۱۰ یا ۲۰٪ گندم شهر یا استان را روستای جمال آباد تامین می شود.
دین و زبان

دین مردم جمال آباد اسلام شیعه می باشد. تعداد کمی مسیحیت می باشد.
زبان رسمی مردم روستا ترکی آذربایجانی می باشد.
جمعیت

این روستا در دهستان انزل شمالی قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ جمعیت آن ۳۰۰ (۸۰ خانوار)
بوده‌است.
سه‌خداباوری

این مقاله در مورد دیدگاه سه‌خداباوری در مسیحیت است. برای اعتقاد به خدایان متعدد، به چندخداپرستی مراجعه کنید.

سه‌خداپرستی یا سه‌خداباوری
(انگلیسی: Tritheism) یک بدعت مسیحی  است که در آن وحدت تثلیث و در نتیجه یکتاپرستی نفی می‌شود. سه‌خداباوری بیش از هر مکتب فکری واقعی سه خدای جداگانه را مطرح می‌کند و یک انحراف احتمالی را نشان می‌دهد.سه‌خداباوری معمولاً کمی بیشتر از یک برچسب خصمانه استو به کسانی گفته می‌شد که بر «فردیت» هر اقنوم یا شخص الهی (خدای پدر، عیسی و روح‌القدس) ، بیش از وحدت تثلیث به عنوان یک کل تأکید می‌کردند. این اتهام به ویژه بین قرن‌های سوم و هفتم پس از میلاد رایج بود.
در تاریخ مسیحیت متکلمان مختلف متهم به سه‌خداباوری شده‌اند. در میان اولین‌ها، تک‌سرشت‌باور جان فیلوپونوس (درگذشته حدود ۵۷۰) و پیروان او، مانند یوجنیوس و کونون تارسوس بودند. آنها تعلیم دادند که ماهیت مشترک تثلیث یک انتزاع است، به طوری که در حالی که این سه شخص همسویه هستند، در ویژگی‌های خود متمایز هستند. دیدگاه آنها تلاشی برای آشتی دادن ارسطو با مسیحیت بود. این دیدگاه که پتر سوم انطاکیه از آن دفاع می‌کرد، به عنوان سه‌تاپرستی در سینود در اسکندریه در سال ۶۱۶ محکوم شد. . همچنین در سومین شورای قسطنطنیه در ۶۸۰–۸۱ مجدداً به عنوان سه‌تاپرستی محکوم شد.
نظر مسلمانان

مقالهٔ اصلی: تثلیث از دیدگاه اسلام
اسلام مفهوم هرگونه «کثرت» در درون خداوند را انکار توحید (اسلام) و بیگانه با وحی موجود در کتاب مقدس مسلمانان می‌داند. «شرک»، دادن به خدا - خواه پسر خدا، دختر یا سایر شریک‌ها باشد، نوعی کفر در نظر گرفته می‌شود. اسلام در قرآن به‌طور مکرر و قاطعانه بر یگانگی مطلق خدا تأکید می‌کند، بنابراین احتمال اشتراک دیگری در حاکمیت یا ماهیت او را رد می‌کند. برخی در اسلام، روح القدس را فرشته جبرئیل می‌دانند.
مسلمانان به صراحت آموزه‌های مسیحی تثلیث را از همان ابتدا رد کرده‌اند.
پل شاه علی

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  ایران، استان خوزستان
معیار ثبت: فرهنگی: i، ii، v
شمارهٔ ثبت: ۱۳۱۵
تاریخ ثبت: ۲۰۰۹ (طی نشست سی‌وسوم)
اطلاعات ثبت ملی: اطلاعات ثبت ملی
شماره ثبت ملی: ۷۹۳۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۷ اسفند ۱۳۸۱
دیرینگی: دوره صفوی
پل شاه علی مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان شوشتر، در مجاورت بلوار جزایری (کمربندی قدیم) واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۷ اسفند ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۹۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این پل به همراه چندین اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید.
این پل در نزدیکی پل بند لشکر قرار دارد.
۲۱ محرم

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | محرم | محرم | محرم | محرم | محرم |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |
| ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ |
| ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ |
| ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ |
| ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |  |  |  |
۱۴۴۶ هجری قمری: ۱۴۴۶ هجری قمری
۲۱ محرم، بیست و یکمین روز از ماه محرم در تقویم هجری قمری است.
در تقویم هجری قمری قراردادی این روز بیست و یکمین روز سال است.
درگذشتگان

۷۲۶ - علامه حلی عالم و مرجع تقلید شیعیان
| ن ب وماه‌ها و روزهای سال هجری قمری | ن ب وماه‌ها و روزهای سال هجری قمری |
| --- | --- |
محرم: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
صفر: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
ربیع‌الاول: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
ربیع‌الثانی: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
جمادی‌الاول: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
جمادی‌الثانی: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
رجب: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
شعبان: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
رمضان: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
شوال: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
ذیقعده: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ ۳۰
ذیحجه: ۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶ ۷ ۸ ۹ ۱۰ ۱۱ ۱۲ ۱۳ ۱۴ ۱۵ ۱۶ ۱۷ ۱۸ ۱۹ ۲۰ ۲۱ ۲۲ ۲۳ ۲۴ ۲۵ ۲۶ ۲۷ ۲۸ ۲۹ (۳۰)
تندیس‌های بودا در بامیان

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
تندیس بزرگ ۵۵ متری بودا "صلصال"تندیس کوچک ۳۸ متری بودا "شمامه"تندیس‌های بودا در بامیان (قبل از ۲۰۰۱ میلادی)، با استناد به تاریخ‌گذاری رادیوکربن حدود سال‌های ۵۴۴–۵۹۵ میلادی و ۵۹۱–۶۴۴ میلادی تراشیده شده‌است.: تندیس بزرگ ۵۵ متری بودا "صلصال"تندیس کوچک ۳۸ متری بودا "شمامه"تندیس‌های بودا در بامیان (قبل از ۲۰۰۱ میلادی)، با استناد به تاریخ‌گذاری رادیوکربن حدود سال‌های ۵۴۴–۵۹۵ میلادی و ۵۹۱–۶۴۴ میلادی تراشیده شده‌است.
مکان: بامیان،  افغانستان
بخشی از: منظره فرهنگی و بقایای باستانی دره بامیان
معیار ثبت: فرهنگی: i, ii, iii, iv, vi.
شمارهٔ ثبت: ۲۰۸–۰۰۱
تاریخ ثبت: ۲۰۰۳
در خطر؟: ۲۰۰۳–اکنون
مساحت: ۱۰۵ هکتار
منطقه حائل: ۲۲۵٫۲۵ هکتار
مختصات: ۳۴°۴۹′۵۵″شمالی ۶۷°۴۹′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۳۲۰°شمالی ۶۷٫۸۲۶۷°شرقی﻿ / 34.8320; 67.8267
موقعیت تندیس‌های بودا در بامیان در افغانستان: موقعیت تندیس‌های بودا در بامیان در افغانستان
مجسمه‌های بودا در بامیان اشاره به تندیس‌های بزرگی که در دل کوه در استان بامیان افغانستان ساخته شده بودند دارد. بنای ایستادهٔ این مجسمه‌های تاریخی در کناره‌های صخره‌ای هنگام رواج آیین بودایی در افغانستان در درهٔ بامیان کنده کاری شده بودند. مختصات جغرافیایی مکان این مجسمه‌ها از کابل در حدود ۲۳۰ کیلومتر (۱۴۰ مایل) به طرف شمال غربی بوده‌است. این دو مجسمه به بلندی ۵۳ متر و ۳۵ متر، در کنار مجموعه‌ای از بناهای تاریخی در این محل برای زمانی طولانی از جاذبه‌های اصلی گردشگری در افغانستان بودند. تندیس کوچکتر در سال ۵۰۷ میلادی و تندیس بزرگتر در سال ۵۵۴ میلادی ساخته شده‌است. این دو تندیس، نشان‌دهندهٔ سبک کهن هنر یونانی و بودایی بوده‌است؛ که در مناطق آسیای مرکزی به ویژه در افغانستان رواج داشته‌است.
ساختار و بزرگی و بلندی

پیکر ۵۳ متری بودا در یک تالار یا غارکوه سنگی قرار داشت یا تراشیده شده بود که ارتفاع اش ۵۸ متر اندازه‌گیری شده‌است. پیش از انفجار و نابودی اش زینه مارپیچی و پله‌های در پهلوی پیکره‌ها بود در سنگ کوه پاره تراشیده شده بود که گردشگران و دبیرستانی‌ها بالای فرق سر بودای بزرگ بالا می‌رفتند و در آنجا سقف تالار اش با تصویرهای شخصیت‌های مدنیت‌های گوناگون نقاشی شده بودند که با شخصیت‌های هندو اروپایی مانند تصویر رومی و رومن کاتولیکی شباهت داشتند. عده‌ای از دانشمندان این نظریه را مردود می‌دانند زیرا در آن زمان دین عیسویت وجود نداشت؛ و اما باستان شناسان اروپایی گذشته تراشیدن این پیکره‌ها را بین سال‌های ۳۰۰ و ۷۰۰ میلادی می‌دانند که دین عیسویت از سوی روم شرقی «ایستانبول» (کنستانتین) امپراتوری روم شرقی عیسویت را به نواحی شرقی ایران زمین آوردند.
پیکر ۳۵ متری بودا در یک تالار یا غارکوه سنگی باارتفاع اش ۳۸ متر اندازه‌گیری شده‌است؛ یعنی که بلندی اتاق شاهمامه دو متر از تندیس بزرگ‌تراند. هنوز بزرگی تندیسهای حتی از سوی باستان‌شناسان معتبر به ارتفاعات گوناگون پنداشته شدند؛ و اما گروه پژوهشی دانشگاه ارتش آلمان مونشن (مونیخ) بلندی را در سال ۲۰۰۳ میلادی اندازه‌گیری کردند که ارتفاع تاقچه‌ها ۵۸ متر و ۳۸ و ارتفاع پیکره‌ها که به همان اندازه می‌باشند که باستان شناسان در سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی بدون نور لیزر اندازه‌گیری کرده بودند. پژوهشگران دانشگاه نظامی مونیخ اندازه‌ها را، برای اندازه صلصل از پا تا سر ۵۳ متر و دیگری ۳۵ متر اندازه کردند.
صلصل که زن اش مامه شاه بود در تختی استاده بود و نه در روی زمین. اگر به اعداد پیکره‌های بامیان نگاه ژرف کنیم در می‌یابیم که یک عدد عکس عدد دیگراند. صلصل سمبل مرد گفته شده و شاهمامه سمبل زن، درمیان این دو، ۸ واحدی کوچک دیگری وجود دارد که نماد از فرزندان می‌باشد طرزی یک تندیس خوابیده را خواست ثابت نماید که هزار فوت یعنی برابر به برج ایفل باشد و در خارج از افغانستان به اندازه ۳۲۳ متر گفته شد که نمونه نیاکان است. این دو از هم در فاصله واحد ۸۰۰ متری قرار داشتند. روش زردشتی و در ادیان هندوییسم عدد هفت عدد مقدس گفته می‌شد. در دین بودایی به همین هفت نیکوی راه هشتم (تمرکز نیک) به عنوان راه اصیل هشتگانه افزوده شد. عدد هشت عدد مبارک شد.
ماهیت

بزرگ‌ترین بت صلصال نام دارد به معنای گل خشکیده و بت دیگری شهمامه به معنای شهبانو نام دارد. به نظر احمد علی کهزاد گرچه در قرون نخست میلادی تا آمدن اسلام، بامیان مرکز فرهنگی و دینی بوداییان بوده‌است اما تندیس‌های ایستاده چندان ربطی به بودا ندارند، زیرا آن‌ها قطعاً چهره یک مرد و زن را نمایش می‌دهند در حالی که بودا هیچگاه در کنار همسرش دیده نشده‌است.[نیازمند منبع] نظریه دیگری که منجر به بودایی بودن تندیس‌ها شده‌است به اینصورت است که چون بت صلصال کوچکتر از اندازهٔ که می‌خواستند شد به ناچار در کنارش شهمامه را تراشیدند.[نیازمند منبع]
پیشینه

در آغاز قرن هفتم یاقوت شرح مفصلی دربارهٔ بامیان و بت‌های بزرگ بامیان ذکر نموده گوید آنجا بتخانه‌ایست بسیار بلند بر ستون‌هایی استوار و در آن، شکلِ همهٔ پرندگانی که خداوند آفریده‌است نقش گردیده و بر سطح کوه دو بت بزرگ از پایین تا قلهٔ کوه کنده شده‌است که یکی را سرخ بد و دیگری را خنک بد (بودای سرخ و بودای خاکستری) می‌نامند و گویند آنها را در تمام جهان همتایی نیست. قزوینی نیز از خانهٔ زرین بامیان و دو مجسمهٔ بزرگ بودا سخن رانده‌است.
گفت‌های زیادی در مورد ساخت مجسمه‌های بودا در بامیان وجود دارد. باستان شناسان می‌گویند احتمالاً این بناها در بین سال‌های ۳۰۰ و ۴۰۰ میلادی ساخته شده‌است. بعضی‌ها هم با دقت بیشتر می‌گویند که مجسمه بزرگ بودا (۵۳ متر) در قرن پنجم میلادی و مجسمه کوچک در نیمه دوم قرن سوم میلادی ساخته شده و دکورهای اطراف آن از جمله آشیانه‌ها در قرن بعدی تراشیده شده‌اند. اما بعضی باستان شناسان به این باورند که ساخت مجسمه‌های بودا ۸۰۰ سال قبل از میلاد صورت گرفته‌است. در قرن هجده و نوزده میلادی اکثر اسنادهای تاریخی افغانستان در رابطه به بودای بامیان توسط سلاطین آن زمان نابود شده‌است.
تخریب

سرانجام در روز نهم مارس سال ۲۰۰۱ میلادی مطابق با(۱۳۷۹ خورشیدی) نیروهای طالبان به فتوای ملا محمد عمر به روی مجسمه‌های غول‌پیکر بامیان آتش گشودند تا در شامگاه یازده مارس از صلصال و شهمامه تنها دو حفره باقی ماند. تندیس‌های بودا در بامیان، تا قبل از آنکه در زمان حاکمیت طالبان تخریب شوند، بزرگ‌ترین تندیس‌های بودا و بلندترین مجسمه‌های سنگی در جهان به‌شمار می‌آمدند. به باور برخی از کارشناسان مجسمه‌های بودا در بامیان اگر تا دیروز نمادی از دیرینه تاریخی در این سرزمین بوده امروز یادگار سال‌های حاکمیت افراط گرایی مذهبی در این کشور است حرکتی که جهان را تکان داد یونسکو این اقدام طالبان را «دهشت افکنی فرهنگی» نامید.
تخریب‌ها در طول تاریخ

پیش از طالبان نیز، مجسمه‌های تاریخی بودا ضربه‌های فراوانی دیده بود.
مسلمانان عرب اولین بار در زمان حجاج بن یوسف بر بامیان تسلط یافتند و تعداد زیادی از معابد و مجسمه‌های آن را با زیور آلات و اشیای قدیمی را به غنیمت بردند. آن‌ها معبد طلایی بیت الذهب و روکش طلایی صورت پیکره‌های بامیان را از بالای پیشانی بطرف پایین تراشیدند تا از حالت بت بودن خارج شود. چنگیز خان در سال ۱۲۲۲ اورنگ زیب در سال ۱۶۸۹ و عبدالرحمان خان در سال ۱۸۹۲ میلادی هر کدام به نوبه خود برای تخریب این دو مجسمه تلاش کردند و بر پیکر آن‌ها صدماتی وارد ساختند. در آغاز دهه نود میلادی نیز در جریان جنگ‌های داخلی مجاهدین افغان، مجسمه‌های بودا، از آسیب مصون نماند.
در ادبیات فارسی

عنصری در شعری حکایت سرخ بُد و خِنک بُد (نام دو بت بامیان) را روایت کرده‌است. ابوریحان بیرونی این حکایت را با عنوان «صنمی البامیان» به عربی ترجمه کرده‌است.
چگونگی فرمان نابودسازی

در سال ۱۹۹۹، ملا عمر فرمان حفاظت از تندیس‌های بودا در بامیان، که در سدهٔ ۶ میلادی بر صخره‌ای در دره بامیان هزاره جات کنده کاری شده بودند، را داد.
ولی در مارس ۲۰۰۱، تندیسها از سوی طالبان، با دستور شخص ملا عمر، نابود شد. ملا عمر، رهبر عالی طالبان، علت دستور نابودسازی تندیسها را در گفتگویی توضیح داد:
من نمی‌خواستم تندیسهای بودای بامیان را نابود کنم. در واقع، برخی از خارجی‌ها نزد من آمدند و گفتند که مایلند کارهای بهسازی بودای بامیان را که در پی بارندگی کمی آسیب دیده بود، انجام دهند. این مرا شوکه کرد. من فکر کردم، این افراد بی‌احساس به هزاران انسان زنده-افغان‌هایی که از گرسنگی می‌میرند-توجهی ندارند، اما نگران اشیاء غیر زنده مانند بودا هستند. این بسیار اسفناک بود. از همین روی، من دستور نابودسازی آن را دادم. اگر آنها برای کارهای بشردوستانه آمده بودند، من هرگز این دستور را نمی‌دادم.
سپس سید رحمت‌الله هاشمی، سفیر سیار طالبان، نیز گفت که نابودسازی تندیسها پس از پیشنهاد یک کارشناس سوئدی ترمیم سازه‌های تاریخی برای بازسازی تندیسها ازسوی شورای دانشمندان انجام شد. گزارش شده‌است که هاشمی می‌گوید:"هنگامی که شورای مرکزی افغانستان از آنها خواست تا به جای بازسازی تندیسها پول خورد و خوراک کودکان را تأمین کنند، آنها نپذیرفتند و گفتند، "نه، این پول فقط برای تندیسها است، نه برای کودکان". در نتیجه، تصمیم به نابودسازی تندیس‌ها گرفته شد".
این کار، اعتراض بین‌المللی کشورهای گوناگونی چون ژاپن، هند، سریلانکا، کره جنوبی، نپال، ایران، قطر و روسیه را در پی داشت. حتی عربستان سعودی و امارات متحده عربی که هر دو جزء سه کشوری بودند که امارت اسلامی افغانستان را به رسمیت شناختند، این کار طالبان را محکوم کردند. شاخهٔ عربی یونسکو، این نابودسازی را «وحشیانه» نامید.
نقاشی از تندیس‌های بودا بامیان توسط الکساندر برنس، در ۱۸۳۲م/۱۲۱۱ش
تندیس‌های بودا درسال ۱۹۶۳ پیش از تخریب (عکس سیاه سفید سمت چپ) و سال ۲۰۰۸ پس از تخریب (عکس رنگی سمت راست)
بودا کوچک در سال ۱۹۷۷
تندیس بزرگ ۵۵ متری بودا «صلصال» پیش از تخریب
سارگیس سارگسیان (رقصنده)

| سارگیس سارگسیان | سارگیس سارگسیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ فوریه [سبک قدیمی: ۶ فوریه] ۱۹۰۷ تفلیس، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۴ ژوئن ۱۹۹۲ (۸۵ سال) ایروان، ارمنستان
ملیت: ارمنستانی
پیشه(ها): رقصنده باله و آموزگار
محل تحصیل: آکادمی باله واهانوفا
کارفرما: Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոն (۱۹۲۷)تالار مارینسکی (۱۹۳۸–۱۹۳۲)تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان (۱۹۶۱–۱۹۳۸)
شناخته‌شده برای: لیوبوف ووینووا-شیکانیان
جوایز: 
 :  
سارگیس کاراپتی سارگسیان (ارمنی: Սարգիս Կարապետի Սարգսյան؛ زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۹۰۷ - ۴ ژوئن ۱۹۹۲) هنرمند رقص باله اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۹ فوریه [سبک قدیمی: ۶ فوریه] ۱۹۰۷ در تفلیس به دنیا آمد و از آکادمی باله واهانوفا (۱۹۳۲) فارغ‌التحصیل گشت. در Թբիլիսիի օպերայի և բալետի թատրոն (۱۹۲۷)، تالار مارینسکی (۱۹۳۸–۱۹۳۲) و تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان (۱۹۶۱–۱۹۳۸) فعالیت می‌کرد. وی برنده جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۵) شده است. وی در ۴ ژوئن ۱۹۹۲ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگشت.