stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیشه دراز
ویژگی‌ها

مهدی نظری، از اهالی این روستا به خاطر اقدامش در درختکاری وسیع در پیرامون روستا به عنوان «مرد درختی» مشهور است. او درختان گرمسیری اعم از کُنار، اکالیپتوس و کهور می‌کارد. گفته شده که او با کمک اهالی حدود صد هزار اصله درخت کاشته‌است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۰ نفر (۶۹ خانوار) بوده‌است.
زبان مردم این روستا کردی است .
محمدعلی تسخیری

| محمدعلی تسخیری | محمدعلی تسخیری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۷ مهر ۱۳۲۳ نجف، عراق
درگذشت: ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ (۷۵ سال) تهران، ایران
علت مرگ: عارضه قلبی
آرامگاه: حرم فاطمه معصومه، قم
ملیت: عراقی
تحصیلات: پایان سطوح عالی حوزه علمیه، اجتهاد
پیشه: سیاستمدار ایرانی - روحانی - دیپلمات
آثار: اقلیت‌های مسلمانان، راهکارها و مشکلاتایده‌های گفتگو با دیگراندربارهٔ وحدت و تقریب مذاهب اسلامیرسالت ما تقریب در اندیشه‌ها، انسجام در عملدر پرتو قانون اساسی
منصب: نماینده استان تهران در پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری و «مشاور عالی رهبر ایران» در امور جهان اسلام
والدین: پدر: علی‌اکبر تسخیری تنکابنی - مادر: انیسه‌ بیگم امامی
محمدعلی تسخیری (۲۷ مهر ۱۳۲۳ – ۲۸ مرداد ۱۳۹۹) روحانی ایرانی، از روحانیون شیعه بود. او رئیس مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی و نماینده استان گیلان در دورهٔ سوم و استان تهران در پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری بود. تسخیری از تیر ۱۳۹۱ تا زمان درگذشتش سمت مشاور عالی رهبر ایران در امور جهان اسلام را عهده‌دار بود.
تولد و تحصیل

محمدعلی تسخیری در ۲۷ مهر ۱۳۲۳ در نجف زاده شد. پدرش علی‌اکبر تسخیری تنکابنی از اهالی رامسر و مادرش، انسیه‌بیگم از اهالی اصفهان بود. وی در دوران کودکی، روخوانی قرآن را فراگرفت. محمدعلی سپس تحصیلات ابتدایی را در مدرسه «منتدی النشر» که با مدیریت محمدرضا مظفر اداره می‌شد به پایان رساند. او در آنجا، علاوه بر مظفر، زیر نظر استادانی چون الغبان و شیخ مطر درس خواند و سپس آموزش متوسطه را در دبیرستان شبانه «خورنق» پی گرفت.
در سال ۱۳۴۱ دوره دبیرستان را به فرجام برد. آن‌گاه وارد دانشکده فقه شد و در رشته زبان عربی و علوم اسلامی به تحصیل پرداخت. هم‌زمان فراگیری درس‌های حوزوی را نیز آغاز کرد. پس از انقلاب ۱۳۷۷ (قمری) عراق به رهبری عبدالکریم قاسم، احزاب سیاسی مانند حزب کمونیست و ملی‌گرایان فعالیت‌های خود را از سر گرفتند و پیوسته با آموزه‌های اسلامی مخالفت می‌کردند. از این رو، حزب «جماعة العلماء» برای رویارویی با این گروه‌ها به سازمان‌دهی جوانان مسلمان دست برخاست. تسخیری نیز با مطالعه نشریات حزب «جماعة العلماء»، در جریان اهداف و برنامه‌های آن حزب الدعوة قرار گرفت. فعالیت‌های انقلابی او ادامه یافت تا در سال ۱۳۴۴ به‌طور رسمی به «حزب الدعوة» پیوست که با نظارت صدر اداره می‌شد. تسخیری در آن زمان، با سرودن اشعار انقلابی به فعالیت علیه نظام حاکم بر عراق پرداخت که به دستگیری و زندانی شدنش انجامید. پس از مدتی با میانجی‌گری علمای نجف به‌ویژه سید روح‌الله خمینی از زندان رهایی یافت و سپس راهی نجف شد. او زیر نظر استادانی چون مجتبی لنکرانی و کاظم تبریزی، دوره سطح را به پایان رساند و به درس خارج فقه راه یافت. این عالم شیعی، بیشتر از ۳۰ قصیده (به زبان عربی) سروده‌است و شعرهای وی در دیوانی با عنوان «اوراق و اعماق» انتشار یافت.
اخراج از عراق و فعالیت در ایران

تسخیری در سال ۱۳۴۹ به سبب فعالیت‌های سیاسی بر ضد نظام عراق، از این کشور اخراج شد و به ایران آمد. او فعالیت دینی و فرهنگی خود را در شهر قم و در مؤسسه دارالتبلیغ اسلامی و با انتشار مجله عربی‌زبان الهادی آغاز کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در سمت معاونت بین‌الملل سازمان تبلیغات اسلامی فعالیت می‌کرد تا اینکه در سال ۱۳۶۹، مجمع جهانی اهل بیت را با همکاری افرادی مانند سید محمدباقر حکیم بنیاد گذاشت و خود به عنوان دبیرکل این مجمع برگزیده شد.
در سال ۱۳۷۴ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی را تأسیس کرد تا فعالیتهای فرهنگی خارج از کشور در یک سازمان اداره شود. وی در سال ۱۳۸۰ از سوی رهبر ایران به سمت دبیر کلی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی انتخاب شد و در تاریخ ۲۴ تیر ۱۳۹۱ از دبیری مجمع تقریب مذاهب کنار رفت و به سمت مشاور عالی سیدعلی خامنه‌ای در امور جهان اسلام گماشته شد. تسخیری همچنین در مجامع بین‌المللی و اسلامی مانند بانک توسعه اسلامی و مجمع الفقه اسلامی فعالیت داشت.
درگذشت

تسخیری که در تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۹ به سبب عارضه قلبی در بیمارستان خاتم‌الانبیاء تهران بستری شده بود، بامداد روز ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ در ۷۵ سالگی درگذشت.
تالیفات > کتاب‌ها

اقلیت‌های مسلمان، راهکارها و مشکلات
ایده‌های گفتگو با دیگران
دربارهٔ وحدت و تقریب مذاهب اسلامی
رسالت ما تقریب در اندیشه‌ها، انسجام در عمل
در پرتو قانون اساسی
تالیفات > مقاله‌ها و جستارها

برخی از مقالات او عبارتند از:
لزوم گفتگوی پیروان ادیان ابراهیمی
گام‌های مطلوب برای تحقق امنیت اجتماعی
یاد خدا راه کمال (مطالعه‌ای در احادیث مربوط به یاد خدا)
معرفی هیئت
هویت از خطر روزمرگی تا پیامدهای افراط‌گرایی
همسنگی در حقوق و وظایف زن در پرتو منشور حقوق بشر اسلامی
وظایف عمومی دولت در عرصه اقتصاد
وضعیت زن مسلمان و نقش وی در اجتماع
وجدانیت حقوق مخالف تجاوز به مقدسات است
نمودهای تعادل در قانون اساسی ایران
نگاهی به مقدمه علامه ابن میثم در شرح خود بر نهج البلاغه
نقش تمدنی امت اسلامی‌در جهان آینده
نشانه‌های هماهنگی در بررسی قانون اساسی جمهوری اسلامی‌ایران
زن مسلمان و چالش‌های جهانی با نگاهی به برخی عهدنامه‌های بین‌المللی
روابط پیشوایان مذاهب در سده‌های اسلامی نخستین
روابط پیشوایان دینی و علما با یکدیگر در ادوار گذشته با تأکید بر شهیدین
رابطه با دیگران در چارچوب صلح، عنصر اصلی توسعه
رابطه اسلام و غرب
رابطه اسلام و غرب و وظیفه مسلمانان
رابطه اسلام و غرب، تأملی در یک دیدگاه غربی
خیزش اسلامی و رسانه‌ها
خیزش اسلامی و تجدّدگرایی
خیزش اسلامی: علل، نمودها و تداوم آن
خاطرات یک زندانی از زندان قصر النهایه بغداد
آینده رابطهٔ بین اسلام و غرب با نگاهی ویژه به کتاب آیندهٔ اسلام و غربِ شیرین هانتر
آراء و اندیشه‌های ابوالکلام آزاد و سهم او در اشاعه معارف اسلامی در هند
حوادث تروریستی، مسایل پیرامونی آن، و برخورد انسانی
جوی خواب‌آلو

جو خواب‌آلود (به انگلیسی: Sleepy Joe) نام مستعاری برای رئیس جمهور فعلی آمریکا، جو بایدن است که توسط مخالفان ریاست جمهوری او ابداع و استفاده می‌گردد و به یک میم تبدیل شده است. این نام مستعار در ابتدا توسط رئیس جمهور وقت ایالات متحده دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۹ استفاده شد. علت این لقب، منتشر شدن چندین ویدیو از جو بایدن است که در آن‌ها گاهی در وسط جلسات و مصاحبه‌های تلویزیونی مهم، به خواب می‌رود. این لقب همچنین به ادعای عدم توانایی جسمی و ذهنی بایدن برای فعالیت به عنوان رئیس جمهور نیز اشاره دارد.
نصرت‌الله محسوم

اسکناس تاجیکستانی با طرح نصرت‌الله مخسوم
نصرت‌الله مخسوم (به فارسی تاجیکی: Нусратулло Махсум) سیاست‌مدار تاجیک و از بنیان‌گذاران جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی بود. تاریخ‌نگاران تاجیک سهم نصرت‌الله مخصوم را در تلاش‌ها برای ایجاد نخستین دولت تاجیکان در ورارود پس از تقریباً هزار سال از میان رفتن دولت سامانیان بسیار مهم می‌دانند.
او در جمهوری بخارا و جمهوری ازبکستان با دشمنی زیادی روبه‌رو شده و در ۱ نوامبر سال ۱۹۳۷ به قتل رسید. مقامات دولتی اتحاد شوروی با بازدید مجدد کارنامه او، در دسامبر سال ۱۹۵۸ او را «بی‌گناه» اعلام کرده و جایگاه او در حزب کمونیست در ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۴ بار دیگر پذیرفته شد.
نصرت‌الله مخصوم از پایه‌گذاران دولت شوروی در ورارود و نخستین رهبر سرزمینی است که با نام تاجیکستان بیش از ۹۰ سال پیش در نقشه اتحاد شوروی پیدا شد و اکنون دولتی مستقل است. این کشور در پاییز سال ۱۹۲۴ نخست به عنوان یک جمهوری خودمختار در هیئت جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان تأسیس شد و پنج سال بعد، یعنی در سال ۱۹۲۹، از آن جدا شد و به عنوان هفتمین جمهوری شوروی سوسیالیستی به رسمیت شناخته شد.
پیشینه

او متولد سال ۱۸۸۱ در روستای چشمه قاضی تومن غرم در ناحیه رشت در شرق خانات بخارا در خانواده کم‌بضاعت بود. به علت فقر، در چهارده‌سالگی به شهرهای خوقند و فرغانه در ترکستان غربی سفر کرده و به عنوان باربر در کارخانه‌های پنبه کار کرد. او در همین دوره با نهضت انقلابیون روس آشنا شد. در آن دوران روسیه تزاری بخش بزرگی از قلمرو ورارود را اشغال کرده بود. این منطقه با نام «ترکستان روس» (ترکستان غربی) و پایتختی شهر چاچ (تاشکند) از فرغانه تا سمرقند گسترده بود. اگرچه خانات بخارا تا زمان انقلاب اکتبر زسما مستعمره روسیه نبود، ولی امیران دودمان منغیتی استقلال خود را از دست‌داده و تحت‌الحمایه روسیه بودند.
انقلاب اول روسیه

هنگام وقوع انقلاب ۱۹۰۵ روسیه نصرت‌الله مخصوم به دلیل شرکت در یک اعتصاب عمومی کارگران علیه حکومت تزاری از کار اخراج شد و سال ۱۹۰۶ به زادگاهش بازگشت. در پی اشغال بخارا از سوی ارتش سرخ در سال ۱۹۲۰ و سرنگونی امیر عالم‌خان، جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان شوروی برپا شد. نصرت‌الله مخصوم بار دیگر به صف طرفداران برپایی دولت شوروی در بخارای شرقی (منطقه امروزی تاجیکستان) پیوست.
برکناری و اعدام

از مهترین چالش‌های این دوره، شورش باسماچی‌ها بود. باسماچی‌ها خود را مجاهدان راه اسلام در برابر کفار می‌دانستند. با وجود تلاش کمیته رهبران دولت تاجکستان برای حل مسالمت‌آمیز درگیری‌ها، ارتش سرخ روسیه، دست به سرکوب، قتل، اعدام، و آواره‌سازی مردم بی‌گناه روستاها و شهرها زد. مخصوم و همراهانش به این رفتار دولت روسیه اعتراض کردند. این انتقادات خشم رهبران شوروی را برانگیخت و علیه رهبران حزبی و حکومتی تاجیکستان اعلام جرم کرد. آن‌ها در ۵ دسامبر ۱۹۳۳ نصرت‌الله مخصوم و عبدالرحیم حاجی بایوف را به «ملت‌گرایی بورژوازی» و «فعالیت ضدانقلابی» محکوم کردند، اما این اتهامات ثابت نشدند. با این حال، نصرت‌الله مخصوم از سمت رهبری تاجیکستان برکنار و برای ادامه تحصیل به فرهنگستان برنامه‌ریزی شوروی به مسکو اعزام شد. به این ترتیب، زندگی سیاسی او پایان یافت. در ۱۲ ژانویه سال ۱۹۳۷ در دوران پاکسازی بزرگ مخصوم در مسکو بازداشت و چهار ماه بعد اعدام شد.
دختر نصرت‌الله مخصوم، در روزنامه جمهوریت دربارهٔ روز اعدام مخصوم نوشت: "در آن روز نحس ما در پهلوی پدر نشسته بودیم. آن وقت من ۱۱ سال داشتم و دادرم اکبرشا ۸ ساله بود، مظفّر هنوز خردسال بود. مادرم حلیمه تازه دسترخوان گشاده و خوراک می‌آورد که دو سه نظامی بدون پرسش وارد شدند و پدرم را به گوشه‌ای بردند. طبعش خیره شد، ولی خودش را آرام وانمود می‌کرد و گفت: "من گناهی ندارم. خودم رفته به "چِه کا" (کمیته فوق‌العاده) همه‌اش را می‌فهمانم. این‌جا اشتباهی شده است، می‌فهمید؟" اما نظامیان به حرفهای پدرم گوش ندادند و او را بردند. پدرم با مهر ما را نوازش کرد و از خانه بیرون شد. امیدوار بودیم که برمی‌گردد، ولی برنگشت."
پس از گذست دو ماه از اعدام مخصوم، همسر او نیز بازداشت شد و هفت سال در تبعید اجباری بود. پسران کوچکش به یتیم خانه‌های مختلفی تحویل داده شدند. پس از مرگ استالین و بازبینی «ترورهای استالینی» در دوره پاکسازی بزرگ در سال ۱۹۵۷ نصرت‌الله مخصوم بعد از مرگ تبرئه شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی استقلال تاجیکستان، در سال ۲۰۰۶ با فرمان رئیس‌جمهور این کشور، عنوان «قهرمان تاجیکستان» به نصرت‌الله مخصوم داده شد.
بغل کردن شانه‌به‌شانه

تصویری از بغل کردن شانه به شانه
بغل کردن شانه به شانه یا فشار از طرفین، در آغوش گرفتن جانبی، هنگام راه رفتن با یکدیگر یا ایستادن کنار یکدیگر است. دو نفر همان‌طور که به آهستگی کنار هم راه می‌روند، یا کنار هم ایستاده‌اند، دستانشان را دور کمر یا روی شانه‌های یکدیگر گذاشته و برای مدت کوتاهی هم دیگر را سخاوتمندانه فشار می‌دهند. این روش برای عکس گرفتن یا زمانی که افراد، در آغوش گرفتن ساده را بیش از حد صمیمی می‌دانند به کار می‌رود.
داستان‌های مولوی

| داستان‌های مولوی | داستان‌های مولوی |
| --- | --- |
آتش خیر در اپیزود خلیفه و اعرابی: آتش خیر در اپیزود خلیفه و اعرابی
نویسنده: علی حاتمی (با نگاهی به قصه‌های مثنوی)
کارگردان: علی حاتمی
بازیگران: جمشید مشایخی بهروز به‌نژاد سعید امیرسلیمانی آتش خیر عباس مغفوریان اکبر ارکان غلامرضا ادهمی حسین حاتمی
سازنده موسیقی متن: فریدون ناصری
کشور سازنده:  ایران
زبان اصلی: فارسی
شمار قسمت‌ها: ۶ قسمت (هر قسمت ۶۰ دقیقه)
تولید: تولید
تهیه‌کننده: علی حاتمی
فیلم‌برداری: کریم دوامی
تدوین‌گر: مهدی رجاییان
مدت: ۳۶۰ دقیقه
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: تلویزیون ملی ایران
فرمت تصویر: ۱۶ میلیمتری
انتشار اولیه: ۱۳۵۲–۱۳۵۳
داستان‌های مولوی نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی «علی حاتمی» است که در سال ۱۳۵۲ ساخته شد و در نوروز ۱۳۵۳ از شبکهٔ اول تلویزیون ملی ایران پخش شد.
خلاصه داستان

هر قسمت از این سریال تلویزیونی ۶ قسمتی، قصه‌ای از داستان‌های مثنوی معنوی را موضوع خود قرار داده بود. این قصه‌ها عبارت بودند از:
«سلطان و کنیزک»
«پیر چنگی»
«قاضی و زن جوحی»
«خلیفه و اعرابی»
«طوطی و بازرگان»
«صوفی»
خلاصه داستان > سلطان و کنیزک

سلطانی، کنیز زیبایی را به قصر خود می‌آورد. پس از مدتی کنیز بیمار می‌شود و درمان حکیمان به جایی نمی‌رسد. سلطان در می‌یابد که کنیز دل در گرو مرد زرگری دارد. از آن پس، سلطان تلاش می‌کند با ترفندهای گوناگون، کنیز را آن مرد زرگر دلسرد کند؛ اما موفقیتی کسب نمی‌کند…
خلاصه داستان > پیر چنگی

حکایت زندگی نوازنده‌ای است که در دوران جوانی، دوستان فراوانی دارد اما در پیری تنها و منزوی شده و به گورستانی پناه می‌برد. خداوند فرستاده‌ای را برای دلجویی از این پیر دلشکسته می‌فرستند و …
خلاصه داستان > قاضی و زن جوجی

زنی با همدستی شوهرش، قاضی را فریب می‌دهند تا ثروتش را تصاحب کنند. قاضی صندوقچه مرد مارگیری را به آن‌ها می‌دهد. آن دو نفر قاضی را از پرتگاهی به پائین می‌اندازند و وقتی صندوقچه را می‌گشایند، با نیش مار درون آن، کشته می‌شوند.
خلاصه داستان > خلیفه و اعرابی

مرد بادیه نشینی، کوزه‌ای آب برای خلیفه پیشکش می‌آورد، اما مشاهده رود دجله، شگفت زده و خشمگین می‌شود و خلیفه را با خود به بادیه می‌خواند، تا او از نزدیک، رنج و سختی مردمان بادیه‌نشین را ببیند و …
خلاصه داستان > بازیگران

جمشید مشایخی
بهروز به‌نژاد
سعید امیرسلیمانی
آتش خیر
عباس مغفوریان
اکبر ارکان
غلامرضا ادهمی
حسین حاتمی
فرنسیس، ساسکاچوان

| فرنسیس، ساسکاچوان | فرنسیس، ساسکاچوان |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
کشور: کانادا
استان‌ها و قلمروهای کانادا: ساسکاچوان
فهرست مناطق کانادا: ساسکاچوان
Census division: 6
Rural Municipality: Francis
Post office founded: ۱۹۰۴
حکومت: حکومت
 • شهردار: Reg Helfrick
 • مدیر: Ila Connery
 • Governing body: Ila Connery
 • MLA Indian Head-Milestone: Don McMorris
 • نماینده مجلس Regina—Wascana: رالف گودآل
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۹ کیلومتر مربع (۰٫۲۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۷۶
 • تراکم: ۲۹۷٫۴/کیلومتر مربع (۷۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CST
کد پستی: S0G 1V0
کد منطقه: 306
Highways: Highway 33
فرنسیس، ساسکاچوان (به انگلیسی: Francis, Saskatchewan) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در ساسکاچوان واقع شده‌است. فرنسیس ۰٫۵۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۶ نفر جمعیت دارد.
عبری توراتی

| عبری توراتی | عبری توراتی |
| --- | --- |
Classical Hebrew: Classical Hebrew
שְֹפַת כְּנַעַן, יְהוּדִית, (לְשוֹן) עִבְרִית, לְשוֹן הַקֹּדֶש: שְֹפַת כְּנַעַן, יְהוּדִית, (לְשוֹן) עִבְרִית, לְשוֹן הַקֹּדֶש
سنگ‌نوشته سیلوئم در موزه باستان‌شناسی استانبول: سنگ‌نوشته سیلوئم در موزه باستان‌شناسی استانبول
دوره: تایید شده از سده دهم پیش از میلاد؛ گسترش داده شده در عبری میشنایی پس از تخریب معبد دوم اورشلیم در ۷۰ پس از میلاد
تبار: آفریقا-آسیایی  سامیسامی مرکزیسامی شمال غربیکنعانیعبری توراتی
سامانه نوشتاری: الفبای فنیقی Paleo-Hebrew alphabet الفبای عبری الفبای سامری
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹: یکی از:  hbo – [[]]  smp – [[عبری سامری]]
فهرست لینگوییست: hbo
 : smp
گلاتولوگ: anci1244  (عبری باستان) sama1313  (سامری)
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
عبری توراتی (שְֹפַת כְּנַעַן)، عبری کلاسیک (عبری: עִבְרִית קְלַסִית‎) یا عبری باستان از زبان‌های باستانی عبری و یکی از مجموعه زبان‌های سامی کنعانی است که بنی‌اسرائیل در منطقهٔ کنعان/اسرائیل، و تا حدودی در غرب رود اردن و شرق مدیترانه بدان گفتگو می‌کردند.
لوئی-نیکولا داوو

| لوئی-نیکولاس داووت | لوئی-نیکولاس داووت |
| --- | --- |
لوئی-نیکولاس داووت, مارشال امپراتوری: لوئی-نیکولاس داووت, مارشال امپراتوری
نام(های) مستعار: مارشال آهنین
زاده: ۱۰ مهٔ ۱۷۷۰ آنو, فرانسه
درگذشته: ۱ ژوئن ۱۸۲۳ (۵۳ سال) پاریس, فرانسه
وفاداری:  پادشاهی فرانسه  جمهوری اول فرانسه  امپراتوری اول فرانسه
شاخه نظامی: نیروی زمینی فرانسه
سال‌های خدمت: ۱۷۸۸–۱۸۱۵
درجه: مارشال امپراتوری
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ‌های انقلاب فرانسه جنگ‌های ناپلئونی  جنگ ائتلاف اول  لشکرکشی فرانسه به مصر و سوریه  جنگ ائتلاف دوم  جنگ ائتلاف سوم نبرد استرلیتز (۱۸۰۵)  جنگ ائتلاف چهارم  جنگ ائتلاف پنجم حمله فرانسه به روسیه  جنگ بورودینو (۱۸۱۲)  ائتلاف ششم بازگشت صدروزه ناپلئون 
نشان‌ها:  مارشال فرانسه  لژیون دونور  فرقه مسیح پرتغال  نشان عقاب سپید (لهستان)  فرقه نظامی سنت هنری  فرقه سنت استفان مجارستان  فرقه نظامی ماریا ترزا  فرقه نظامی مکس جوزف  فرقه تاج آهنین  فرقه فیل
کارهای دیگر: بازرس سواره‌نظام(۱۸۰۱); ژنرال سرهنگ نیروهای ناپلئون (از ۱۸۰۴); فرمانده دوک‌نشین ورشو; وزیر جنگ (بازگشت صدروزه ناپلئون); شهردار سوینیی سور اورژ
لوئی-نیکولاس داووت (انگلیسی: Louis-Nicolas Davout; ۱۰ مهٔ ۱۷۷۰ – ۱ ژوئن ۱۸۲۳)، یکی از فرماندهان امپراتوری اول فرانسه در عصر ناپلئون بود. وی در کنار آندره ماسنا و ژان لان یکی از بزرگترین فرماندهان ارتش ناپلئون بود. نام وی به عنوان یکی از فرماندهان بزرگ در طاق پیروزی پاریس درج شده‌است.
سونیک رامبل

| سونیک رامبل | سونیک رامبل |
| --- | --- |
آیکون برنامه: آیکون برنامه
توسعه‌دهنده(ها): سونیک تیم راویو انترتینمنت
ناشر(ها): سگا
سری: سونیک خارپشت 
سکو(ها): اندروید آی‌اواس ویندوز
تاریخ(های) انتشار: ۲۰۲۵
ژانر(ها): مهمانی بتل رویال
حالت(ها): چندنفره تک‌نفره
سونیک رامبل (به انگلیسی: Sonic Rumble) بازی مهمانی بتل رویال روبه‌انتشار از مجموعهٔ بازی ویدئویی سونیک خارپشت می‌باشد که توسط سونیک تیم و راویو انترتینمنت توسعه‌یافته و در سال ۲۰۲۵ برای پلت‌فرم‌های موبایل و رایانهٔ شخصی منتشر خواهد شد.
بازی در مهٔ سال ۲۰۲۴ اعلام گردید و نسخهٔ تستی بتا از ۲۴–۲۶ همان ماه قابل دسترسی می‌بود.
دانشکده پزشکی تهران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۳۱۳
رئیس: علیرضا استقامتی
اعضای هیئت علمی: تقریبا ۱٬۰۰۰
دانشجویان: تقریبا ۵٬۰۰۰
موقعیت: ایران، تهران، تهران، خیابان انقلاب، خیابان قدس، خیابان پورسینا
وبگاه: medicine.tums.ac.ir
دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران این دانشگاه یکی از مهم‌ترین و بزرگ‌ترین دانشکده‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران و همچنین یکی از بهترین دانشکده های پزشکی در ایران به‌شمار می‌رود که در سال 1313 تاسیس شد. هرساله، تعداد زیادی از داوطلبان برتر و رتبه های تک و دو رقمی کنکور سراسری رشته علوم تجربی یا مقاطع پزشکی، در این دانشگاه شروع به تحصیل می‌کنند و ادامه به تحصیل می‌دهند. مهم‌ترین وظیفه این دانشکده تربیت پزشک و ارائه خدمات آموزشی و درمانی به شهروندان می‌باشد. همچنین از نظر زمانی، قدیمی ترین دانشکده مدرن در ایران به شمار می‌رود.
[نیازمند منبع]
تاریخچه

تاریخچه دانشکده پزشکی به تشکیل دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ برمی‌گردد. البته دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در حقیقت همان مدرسه طب دارالفنون است که در سال ۱۲۹۷ از دارالفنون جدا شد و به ساختمانی در خیابان شیخ هادی منتقل گردید و محمدحسین لقمان‌ادهم به ریاست آن برگزیده شد و از همین دوره، بخصوص از سال ۱۳۰۷، آموزش طب (در مدرسه طب) نظم و قوام بیشتری پیدا کرد و به دوره‌های آموزش علوم پایه و بالینی تقسیم شد. در سال ۱۳۱۳، قانون تأسیس دانشگاه تهران به تصویب مجلس شورای ملی رسید و هریک از مدارس، دانشکده نامیده شدند که یکی از آن‌ها دانشکده طب بود که تا قبل از سال ۱۳۶۴ و قانون استقلال آموزش پزشکی و تشکیل دانشگاه‌های علوم پزشکی، این دانشکده زیر نظر دانشگاه تهران اداره می‌شد ولی پس از آن زمان همراه با دانشکده‌های داروسازی، بهداشت، پرستاری و مامایی، پیراپزشکی، دندانپزشکی، یک دانشگاه مستقلی به نام دانشگاه علوم پزشکی تهران تأسیس شد.  دکتر ابوالقاسم بختیار  بنیانگذار و از اولین اعضای هیئت علمی این دانشکده بشمار میرود. حال حاضر ریاست این دانشکده بر عهده دکتر علیرضا استقامتی می‌باشد.
#
لقمان ادهم
(۱۳۱۸–۱۳۱۲)
شارل اوبرلین (دی‌ماه ۱۳۱۸ تا شهریور ۱۳۲۱)
امیر خان امیراعلم (آذر ۱۳۲۱ تا بهمن ۱۳۲۲)
جواد آشتیانی (اسفند ۱۳۲۲ تا اردیبهشت ۱۳۲۳)
شارل اوبرلین (اردیبهشت ۱۳۲۳ تا مهر ۱۳۲۶)
جواد آشتیانی (اسفند ۱۳۲۶ تا مهر ۱۳۲۷)
جهانشاه صالح (آبان ۱۳۲۷ تا اردیبهشت ۱۳۳۴)
منوچهر اقبال (خرداد ۱۳۳۴ تا آذر ۱۳۳۶)
احمد فرهاد (دی ۱۳۲۶ تا تیر ۱۳۴۲)
جهانشاه صالح (تیر ۱۳۴۲ تا اسفند ۱۳۴۶)
محمدعلی حفیظی (اسفند ۱۳۴۶ تا مهر ۱۳۴۷)
ابراهیم سمیعی (مهر۱۳۴۷ تا شهریور ۱۳۴۸)
محسن ضیائی (شهریور ۱۳۴۸ تا آذر ۱۳۴۸)
نصرالله مقتدر مژدهی (بهمن ۱۳۴۸ تا مرداد ۱۳۵۰)
کمال‌الدین آرمین (مرداد ۱۳۵۰ تا فروردین ۱۳۵۱)
ابوالقاسم پیرنیا (فروردین ۱۳۵۱ تا مهر ۱۳۵۲)
الکساندر باقدیانس
حسن عارفی
محسن ساغری
مهدی بیگدلی
عباس شیبانی
محمدحسن باستان حق
محمد پژوهی (۱۲۶۸–۱۳۶۶)
پرویز جبل‌عاملی (۱۳۷۶–۱۳۶۷)
عباسعلی کریمی (۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸)
حسین اصل سلیمانی (۱۳۷۸ تا ۱۳۸۴)
سید حسن قاضی‌زاده هاشمی (۱۳۸۴)
سید حسن امامی رضوی (۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷)
علی جعفریان (۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸)
فاطمه السادات نیری (۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲)
امیر حسین امامی (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۵)
شهریار نفیسی (۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰)
محمد تقی بیگ محمدی (۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲)
محمدرضا صالحی (۱۴۰۲ تا1403 )
علیرضا استقامتی (1403تا کنون)
دانش‌آموختگان

سالانه بیش از۴۰۰ پزشک عمومی، حدود ۹۰۰ نفر متخصص، فوق تخصص، فلوشیب، ۸۰ نفر فوق لیسانس و دکترای علوم پایه پزشکی از این دانشکده فارغ‌التحصیل می‌گردند.
ساختار و مدیریت

تشکیلات سازمانی دانشکده متشکل از ریاست دانشکده پزشکی، معاونت‌های آموزش عمومی، آموزش تخصصی و فوق تخصصی، تحصیلات تکمیلی، اداری مالی، معاونت پژوهشی، معاونت دانشجویی و فرهنگی، معاونت هیئت علمی، دفتر توسعه آموزش پزشکی و کتابخانه دانشکده پزشکی است. در بیمارستان‌ها، گروه‌های آموزشی بالینی، فعالیت‌های آموزشی را در بخش‌های آموزشی ارائه می‌نمایند. هر بخش با ۲۰ تا ۴۰ تخت، به‌طور متوسط با ۵ نفر عضو هیئت علمی به کمک دستیاران تخصصی، فوق تخصصی، کارورزان و پرستاران اداره می‌شود.
دانشجویان

هم‌اکنون تعداد دانشجویان در مقطع علوم پایه ۷۰۳ نفر، فیزیوپاتولوژی ۲۲۹ نفر، دوره بالینی ۵۰۰ نفر و کارورزی ۷۴۰ نفر است و در مجموع ۲۱۷۲ دانشجوی پزشکی در دوره عمومی در دانشکده پزشکی و بیمارستان‌های تابعه مشغول به تحصیل هستند. دانشکده پزشکی، علاوه بر دانشجویان دوره عمومی، مسئولیت آموزش ۹۱ نفر دانشجویان کارشناسی ارشد، ۸۵ نفر دانشجویان پی‌اچ‌دی و دستیاری را در همین محوطه دانشکده و مسئولیت آموزش ۹۲۰ دستیار تخصصی را در ۲۴ رشته بالینی، ۱۴۲ دستیار فوق تخصصی را در ۲۰ رشته و ۴۰ فلوشیپ را در ۷ رشته تخصصی را در بیمارستان‌های تابعه بر عهده دارد. در شورای نمایندگان دانشجویان دانشکده پزشکی، ورودی‌های مختلف دانشکده پزشکی، جهت تسهیل امور آموزشی، رفاهی و هماهنگی‌های لازم خود، افرادی را در هر ورودی به عنوان نماینده خود در انتخابات، انتخاب می‌کنند. این شورا ماهانه با ریاست دانشکده، معاونت آموزشی، معاونت دانشجویی دانشکده و مسئول دفتر توسعه، جلسه برگزار می‌کند و نمایندگان دانشجویان پزشکی به بیان مشکلات و معضلات ورودی خود یا بحث‌هایی مشترک می‌پردازند.
گروه‌های آموزشی

دانشکده پزشکی دارای ۱۱ گروه آموزشی در علوم پایه و ۲۲ گروه آموزشی بالینی می‌باشد. مجموعاً حدود ۱۰۰۰ نفر هیئت علمی در گروه‌های فوق، به آموزش دانشجویان اشتغال دارند که از این تعداد تقریبا ۱۵۰ نفر در علوم پایه و ۸۵۰ نفر در گروه‌های آموزشی بالینی بیمارستان‌ها به فعالیت مشغول هستند.
بیمارستان‌های آموزشی

بیمارستان امام خمینی
انستیتو کانسر
بیمارستان ولیعصر
بیمارستان دکتر شریعتی
بیمارستان سینا
بیمارستان امیراعلم
مرکز طبی کودکان
بیمارستان روزبه
بیمارستان فارابی
بیمارستان جامع زنان یاس
بیمارستان کودکان بهرامی
بیمارستان زنان آرش
مرکز قلب تهران
بیمارستان ضیائیان
بیمارستان بهارلو
کاخ شهربانی (تهران)

| کاخ شهربانی | کاخ شهربانی |
| --- | --- |
نام: کاخ شهربانی
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: تهران
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: ساختمان شماره ۹ وزارت امور خارجه ساختمان شهربانی کل کشور
نوع بنا: اداری
سال‌های مرمت: ۱۳۸۵
دیرینگی: رضاشاه
دورهٔ ساخت اثر: پهلوی
بانی اثر: گابریل گورکیان
مالک فعلی اثر: وزارت امور خارجه ایران
  کاخ شهربانی  روی نقشه تهران ۳۵°۴۱′۱۵″شمالی ۵۱°۲۵′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۸۷۵۳۱°شمالی ۵۱٫۴۱۷۳۳۴°شرقی﻿ / 35.687531; 51.417334   :   کاخ شهربانی  روی نقشه تهران ۳۵°۴۱′۱۵″شمالی ۵۱°۲۵′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۶۸۷۵۳۱°شمالی ۵۱٫۴۱۷۳۳۴°شرقی﻿ / 35.687531; 51.417334   
کاخ شهربانی ساختمانی است که در سال ۱۳۱۵ در میدان مشق (باغ ملی) در مرکز شهر تهران برای اداره شهربانی تهران ساخته شد. وزارت امور خارجه ایران در سال ۱۳۸۱ کاخ شهربانی را از نیروی انتظامی جمهوری اسلامی خریداری نمود و پس از بازسازی آن در دهه گذشته، این ساختمان را با نام ساختمان شماره ۹ وزارت خارجه مورد بهره‌برداری اداری خود قرار داد. در دوره‌ای این ساختمان با نام ساختمان شهربانی کل کشور نیز خوانده می‌شد.
پیشینه

با روی کار آمدن رضاشاه نیاز به راه‌اندازی نهادهای مدرن مانند بانک‌ها، دادگستری، ثبت احوال، اداره‌های دولتی و مانند آن‌ها به گونهٔ روزافزونی احساس می‌شد؛ اما طراحی و اجرای ساختمان این‌گونه نهادها با روش‌های سنتی عملاً ممکن نبود زیرا این‌گونه نهادها نیازمند معماری و فضاهای خاص خود بودند. معمارانی که در این دوره از پیشروان آوردن معماری اروپایی به تهران بودند، یا خود شهروندان اروپایی بودند یا دانش‌آموختگان دانشگاه‌های اروپا. این معماران گونه‌ای نوین از معماری را پدیدآوردند که می‌توان با اغماض آن را «معماری نئوکلاسیک ایرانی» نامید. بر پایه این گونه از معماری درون و سازه ساختمان بر پایه معماری مدرن طراحی شده اما در تزئینات و نماسازی‌هایش از معماری ایران باستان بهره گرفته می‌شد. کاخ شهربانی نمونهٔ برجسته‌ای برای این گونه معماری است. نما، سرستون‌های با نماد جانوران اساطیری، سنگتراشی‌ها و نقش سربازان هخامنشی و سنگ نبشته‌ها این ساختمان کاملاً از روی معماری دوران هخامنشی از تخت جمشید الگوبرداری شده است و و پلکان دو سویه سنگی آن یادآور معماری کاخ آپادانا است. معماران در آن دوره می‌کوشیدند «شکوه از دست رفته» ایران را با الگو گرفتن از معماری باستان بازسازی کنند. این ساختمان کامل‌ترین نمونه برداری از کاخ‌های پارسه و تخت جمشید است.
معماری

سازنده این کاخ قلیچ باقلیان و طراح آن معمار برجسته ارمنی گابریل گورکیان بود.
سبک معماری این ساختمان، سبک ملی یا نئوکلاسیک رضاشاهی است که آمیزه‌ای از معماری پیش از اسلام و معماری قاجاری و برخی عناصر معماری اروپایی است. این نوع معماری در آن دوره برای مدتی در ایران رایج بود. ساختمان شهربانی بهترین و کامل‌ترین نمونه از این شیوه معماری است. ساخت بنا از سال ۱۳۱۲ آغاز شده و در پایان سال ۱۳۱۴ به انجام می‌رسد.
این ساختمان نزدیک به ۲۱ هزار متر مربع زیربنا دارد که در سه طبقه بنا نهاده شده است. فضای درونی آن با گچبری و آینه‌کاری کار شده و فضای برونی آن نیز نقش‌های برجسته روی بدنه و ستون‌ها و تندیس‌های الهام گرفته از معماری دوران هخامنشی است.