stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
حصارمهتر (پاکدشت)

| حصارمهتر (پاکدشت) | حصارمهتر (پاکدشت) |
| --- | --- |
روستا: روستا
حصارمهتر (پاکدشت)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانحصارمهتر (پاکدشت)حصارمهتر (پاکدشت) (تهران)نمایش نقشه تهران: حصارمهتر (پاکدشت)موقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانحصارمهتر (پاکدشت)حصارمهتر (پاکدشت) (تهران)نمایش نقشه تهران
مختصات: ۳۵°۲۱′۴″ شمالی ۵۱°۴۹′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۵۱۱۱°شمالی ۵۱٫۸۲۰۲۸°شرقی﻿ / 35.35111; 51.82028: مختصات: ۳۵°۲۱′۴″ شمالی ۵۱°۴۹′۱۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۳۵۱۱۱°شمالی ۵۱٫۸۲۰۲۸°شرقی﻿ / 35.35111; 51.82028
کشور: ایران
استان: تهران
شهرستان: پاکدشت
بخش: بخش شریف‌آباد
دهستان: کریم‌آباد
جمعیت: ۱۵۷ نفر (سرشماری ۹۵)
حصارمهتر (پاکدشت)، روستایی از توابع بخش شریف‌آباد شهرستان پاکدشت در استان تهران ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان کریم‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲۶ نفر (۵۷خانوار) بوده‌است.
آلنیکو

یک آهنربای نعلی شکل از جنس آلیاژ Alnico 5. تکه فلز در قسمت پایین یک نگهدارنده است که هنگامی که از آهنربا استفاده نمی‌شود روی قطب‌ها قرار می گیردکه به حفظ خاصیت مغناطیسی آهنربا کمک می‌کند.
آلنیکو خانواده ای از آلیاژهای آهن است که علاوه بر آهن از آلومینیوم (Al)، نیکل (Ni) و کبالت (Co) تشکیل شده‌است، از این رو از سر واژه al-ni-co استفاده می‌شود. این آلیاژها همچنین شامل مس، و گاهی تیتانیوم هستند. آلیاژهای آلنیکو فرومغناطیسی هستند و برای ساخت آهنرباهای دائمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. قبل از توسعه آهنرباهای ساخته شده از عناصر نادر خاکی در دهه ۱۹۷۰، آنها قویترین نوع آهنرباهای دائمی بودند. نامهای تجاری دیگر برای آلیاژهای این خانواده عبارتند از: Alni , Alcomax , Hycomax , Columax و Ticonal.
آلیاژهای آلنیکو عموماً شامل ۱۲–۸٪ آلومینیوم، ۲۶–۱۵٪ نیکل، ۲۴–۵٪ کبالت، و حداکثر ۶٪ مس و ۱٪ تیتانیوم و بقیه آهن می‌باشند. توسعه آلیاژهای alnico از سال ۱۹۳۱ آغاز شد، هنگامی که T. Mishima در ژاپن فهمید که آلیاژ آهن، نیکل و آلومینیوم دارای وادارندگی مغناطیسی ۴۰۰ اورستد (۳۲ کیلوآمپر بر متر)هستند، دو برابر بهترین آهنرباهای فولادهای آنزمان.
خصوصیات

برای تولید میدان‌های مغناطیسی قوی می‌توان آلیاژهای آلنیکو را مغناطیس کرد و از وادارندگی مغناطیسی (مقاومت در برابر مغناطیس زدایی) بالایی برخوردار است و بدین ترتیب آهنرباهای دائمی قوی ایجاد می‌شود. از میان آهنرباهای متداول موجود، فقط آهنرباهایی که از عناصر نادر خاکی مانند نئودیمیم و ساماریوم-کبالت هستند، قوی‌تر اند. آهنرباهای آلنیکو میدان مغناطیسی به قدرت ۱۵۰۰ گاوس(۰٫۱۵ تسلا) در محل قطبهای خود تولید می‌کنند؛ تقریباً ۳۰۰۰ برابر قدرت میدان مغناطیسی زمین. برخی از انواع آلیاژهای alnico ایزوتروپیک هستند و از هر جهتی قابلیت مغناطیس شدن را دارند. انواع دیگر مانند alnico 5 و alnico 8، ناهمسانگرد هستند؛ یعنی دارای جهت ترجیحی مغناطش هستند. آلیاژهای ناهمسانگرد به‌طور کلی از ظرفیت مغناطیسی بیشتری در جهت ترجیحی نسبت به انواع آلیاژهای ایزوتروپ برخوردار هستند. مغناطش بازمانده آلنیکو(B r) ممکن است از ۱۲۰۰۰ گاوس فراتر رود(۱٫۲ تسلا) وادارندگی مغناطیسی آن(Hc) می‌تواند تا ۱۰۰۰ ارستد(۸۰ کیلوآمپر بر متر) و انرژی تولیدی آن(BH) می‌تواند تا 5.5 MG·Oe باشد(44T·A / m). این بدان معنی است که آلنیکو می‌تواند در مدارهای مغناطیسی بسته یک شار مغناطیسی قوی تولید کند، اما مقاومت نسبتاً کمی در برابر مغناطیس زدایی دارد. قدرت میدان مغناطیسی در قطبهای هر آهنربای دائمی وابستگی بسیاری به شکل آن دارد.
آلیاژهای آلنیکو دارای بالاترین درجه حرارت کوری (حدود ۸۰۰ درجه سانتی گراد) در بین مواد مغناطیسی هستند؛ اگرچه حداکثر دمای کاری به‌طور معمول در حدود ۵۳۸ درجه سلسیوس (۱٬۰۰۰ درجه فارنهایت) محدود می‌شود. آلیاژهای آلنیکو تنها آهن‌رباهایی هستند که حتی در صورت گرم شدن تا حد فروزندگی نیز از خاصیت مغناطیسی برخوردار هستند. این خاصیت و همچنین شکنندگی و نقطه ذوب بالای آن‌ها نتیجه گرایش شدید به منظم چیده شدن به دلیل پیوند میان‌فلزی بین آلومینیوم و سایر مواد تشکیل دهنده است. در صورت استعمال صحیح، این آلیاژها یکی از پایدارترین آهنرباها هستند. آهنرباهای آلنیکو برخلاف آهنرباهای سرامیکی، رسانای الکتریکی هستند.
در سال ۲۰۱۸، آهنرباهای Alnico حدود ۴۴ دلار به ازای هر کیلوگرم قیمت داشته‌است.
دسته‌بندی

آهنرباهای آلنیکو با استفاده از اعدادی که توسط انجمن تولیدکنندگان مواد مغناطیسی (MMPA) تعیین می‌شود‎؛ طبقه‌بندی می‌شوند. بعنوان مثال، alnico 3 یا alnico 5. این طبقه‌بندی‌ها براساس ترکیب شیمیایی و خاصیت مغناطیسی است. (خود اعداد هیچ ارتباط مستقیمی با خصوصیات مغناطیسی ندارند؛ برای مثال تعداد بالاتر لزوماً نشان‌دهنده آهنربای قوی‌تری نیست)
سیستم دیگری توسط MMPA ارائه داده شده‌است که آهنرباهای Alnico را بر اساس حداکثر انرژی تولیدی و نیروی وادارندگی ذاتی تعیین می‌کند.
فرایند ساخت

آهنرباهای آلنیکو توسط فرآیندهای ریخته‌گری یا تف جوشی تولید می‌شوند. آلیاژهای ریختگی آلنیکو به روشهای مرسوم و با استفاده از قالبهای شن و ماسه ای با رزین تولید می‌شود. آهنرباهای زینترشده آلنیکو با استفاده از روش‌های متالورژی پودر فلز تشکیل می‌شوند و این روش برای ساخت هندسه‌های پیچیده مناسب است.
بیشتر آلیاژهای آلنیکو تولید شده ناهمسانگرد هستند؛ به این معنی که میدان مغناطیسی دانه‌ها در یک جهت است. آهنرباهای آلنیکو ناهمسانگرد با حرارت دادن در دمای بالاتر از دمای بحرانی و خنک شدن در حضور یک میدان مغناطیسی جهت‌دار می‌شوند. برای بهینه شدن خواص مغناطیسی هر دو آلیاژهای همسانگرد و ناهمسانگرد آلنیکو، نیاز به عملیات حرارتی مناسب دارند، درغیر اینصورت وادارندگی آنها در حدود 10Oe می‌باشد. پس از عملیات حرارتی این دسته از آلیاژها به یک ماده کامپوزیت تبدیل خواهد شد که از آهن و کبالت که در زمینه غنی از نیکل و آلومینیوم رسوب می‌کند، تشکیل شده‌است.
ناهمسانگردی آلیاژهای آلنیکو با استفاده از اعمال یک میدان مغناطیسی خارجی در امتداد محور مغناطیسی مورد نظر بر روی آن در طول زمان جوانه زنی ذرات رسوب جهت دهی می‌شود، که این فرایند هنگام خنک شدن از دمای ۹۰۰ درجه سلسیوس (۱٬۶۵۰ درجه فارنهایت) تا ۸۰۰ درجه سلسیوس (۱٬۴۷۰ درجه فارنهایت) رخ می‌دهد. بدون یک میدان خارجی ناهمسانگردی‌های محلی در جهت‌های مختلف به دلیل مغناطیس شدن خود به خود وجود دارد.
آهنرباهای آلنیکو به‌طور گسترده‌ای در کاربردهای صنعتی و عمومی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نمونه‌هایی از کاربرد آن‌ها در موتورهای برقی، پیکاپ گیتار برقی، میکروفون‌ها، سنسورها، بلندگوها، لوله‌های مگنترون و آهنرباهای گاوی است. در بسیاری از کاربردها، آنها توسط آهنرباهای عناصر نادر خاکی جایگزین شده‌اند، که میدان قوی تر آنها (B r) و انرژی تولیدی بزرگتر (B · H max) اجازه می‌دهد تا از آهنرباهایی با اندازه کوچکتر برای یک کاربردخاص استفاده شود.
آهنربای آلنیکو ۵ که در یک لوله مگنترون در اجاق مایکروویو اولیه استفاده می‌شد. حدود ۸ سانتی‌متر طول
تبلیغ شرکت رادیوسازی Jensen برای بلندگوهای Alnico 5 در سال ۱۹۴۵. همان‌طور که نشان داده شده‌است، آلنیکو ۵ باعث کاهش چشمگیر در اندازه و وزن آهنربای مورد نیاز برای تولید یک شار معین، از ۹۰ اونس در سال ۱۹۳۰ به ۴٫۶ اونس شد.
مجموعه ای از آهنرباهای آلنیکو در سال 1956. Alnico ۵، که در طول جنگ جهانی ۲ توسعه یافت، منجر به نسل جدید موتورهای آهنربای دائم کوچک و بلندگوها شد.
آهنربای گاوی آلنیکو، برای اتصال سیم آهنی تیز و سایر اشیاء آهنی که ممکن است توسط حیوان مورد مصرف قرار گیرد و در غیر این صورت باعث آسیب به دستگاه گوارش می‌شود.
بوردین

| Burdinne | Burdinne |
| --- | --- |
شهر بلژیک: شهر بلژیک
  نشان:   نشان
کشور: بلژیک
منطقه: والونیا
Community: French Community
استان: استان لیژ
ناحیه: شهرستان اویی
حکومت: حکومت
 • شهردار: Luc Gustin (MR)
 • Governing party/ies: INT.COM
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۲٫۵۷ کیلومتر مربع (۱۲٫۵۸ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2016): جمعیت (1 January 2016)
 • کل: ۳٬۲۶۳
 • تراکم: ۱۰۰/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
کد پستی: 4210
پیش‌شماره: 085
وبگاه: www.burdinne.be
نقشهٔ بوردین : نقشهٔ بوردین 
شهر بوردین (به فرانسوی: Burdinne) در شهرستان اویی در استان لیئژ در منطقه فدرال والوون در کشور بلژیک واقع شده‌است.
جینی پارخوس

جینی پارخوس (به انگلیسی: Jaynie Parkhouse) (زادهٔ ۱۷ آوریل ۱۹۵۶) شناگر اهل نیوزیلند است.
حامد گوهر

| حامد گوهر  Hamed Goher | حامد گوهر  Hamed Goher |
| --- | --- |
حامد عبد الفتاح جوهر: حامد عبد الفتاح جوهر
زادهٔ: ۱۵ نوامبر ۱۹۰۷ قاهره، مصر
درگذشت: ۱۷ ژوئن ۱۹۹۲ (۸۴ سال)
ملیت: مصر
پیشه(ها): اقیانوس‌شناس، دانشمند، جانورشناس، استاد دانشگاه، زیست‌شناس دریایی و مجری تلویزیون
شناخته‌شده برای: برنامه تلویزیونی دنیای دریاها
حامد عبدالفتاح گوهر (عربی: حامد عبد الفتاح جوهر؛ انگلیسی: Hamed Abdel Fattah Goher; ۱۵ نوامبر ۱۹۰۷ – ۱۷ ژوئن ۱۹۹۲) اقیانوس‌شناس، دانشمند، جانورشناس، استاد دانشگاه، زیست‌شناس دریایی و مجری تلویزیون مصری بود. او بیش از ۱۸ سال برنامه‌ای به نام دنیای دریا (Sea World) را اجرا کرد.
او ازدواج نکرد و زندگی خود را وقف دریا کرد. گوهر اولین تحقیق کامل در زمینه مطالعات اقیانوسی در مصر و کشورهای عربی را آغاز کرد. در سال ۱۹۳۱ او تحقیقاتش در مورد زینیا (Xenia) یا مرجان‌های نرم دریای سرخ را شروع کرد که در سال ۱۹۳۹ نهایی شد. در سال ۱۹۳۴ او مطالعه ای را در مجله بریتانیایی نیچر در مورد «همزیستی ماهی و شقایق» منتشر کرد.
تحقیقات هشت ساله گوهر در مورد مرجان‌های نرم در غردقه به عنوان بالاترین تحقیقات باز بدون نظارت شناخته شد باعث گردید او از دانشگاه کمبریج مدرک دکترای علوم کسب کند.
یک نسل کامل از اعراب گوهر را از برنامه تلویزیونی محبوبش، «دنیای دریا» می‌شناسند، که بیش از ۱۸ سال مجری آن بود. گوهر با برجسته کردن مناظر زیر آب و زندگی طبیعی دریا، دانش الهام‌بخشی را در مورد زیست‌شناسی دریایی به اعراب هدیه کرد و به خاطر صدای متمایز و عشق بی‌پایانش به یاد اقیانوس می‌پردازد.
زندگی

گوهر در ۱۵ نوامبر سال ۱۹۰۷ میلادی در قاهره مصر به دنیا آمد. او از سنین پایین، دانش آموزی با استعداد بود و در سال ۱۹۲۵ در دانشگاه قاهره در رشته پزشکی تحصیل کرد. با این حال، تصمیم گرفت زیست‌شناسی را دنبال کند و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقیانوس‌شناسی از دانشگاه کمبریج در سال ۱۹۳۱ دریافت کرد. گوهر سپس شروع به تحقیق در مورد زینیا یا مرجان نرم در امتداد ساحل دریای سرخ کرد.
گوهر کشف کرد که دوگانگ یا فیل دریایی، یک پستاندار دریایی که گمان می‌رفت در منطقه منقرض شده باشد، هنوز در دریای سرخ وجود دارد. او به مدت ۲۵ سال در ایستگاه بیولوژیکی دریایی غردقه به مطالعه زندگی زیر آب ادامه داد و گفته می‌شود که به دلیل عشق به موجودات دریایی هرگز ماهی نخورد.
گوهر کمک‌های زیادی به زیست‌شناسی دریایی مصر و عربی کرد. او با فرهنگستان زبان عربی برای ایجاد فرهنگ لغت علمی به زبان عربی همکاری کرد. او همچنین به عنوان مشاور دبیرکل سازمان ملل متحد خدمت کرد و به سازماندهی اولین کنفرانس بین‌المللی حقوق دریاها در ژنو کمک کرد.
افتخارات و جوایز

جایزه دولتی قدردانی در علم ۱۹۷۴.
نشان شایستگی، درجه یک، ۱۹۷۵.
گوگل دودل، ۲۰۲۲.
آلین

| Alliin | Alliin |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاک(2R)-2-amino-3-[(S)-prop-2-enylsulfinyl]propanoic acid: نام‌گذاری آیوپاک(2R)-2-amino-3-[(S)-prop-2-enylsulfinyl]propanoic acid
دیگر نام‌ها3-(2-Propenylsulfinyl)alanine (S)-3-(2-Propenylsulfinyl)-L-alanine 3-((S)-Allylsulfinyl)-L-alanine S-Allyl-L-cysteine sulfoxide: دیگر نام‌ها3-(2-Propenylsulfinyl)alanine (S)-3-(2-Propenylsulfinyl)-L-alanine 3-((S)-Allylsulfinyl)-L-alanine S-Allyl-L-cysteine sulfoxide
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 556-27-4 N
کم‌اسپایدر: 7850537 Y
ChEMBL: CHEMBL464166 N
جی‌مول-تصاویر سه بعدی: Image 1 Image 2
 SMILES C=CCS(=O)CC(C(=O)O)NO=S(CC=C)C[C@@H](C(=O)O)N :  SMILES C=CCS(=O)CC(C(=O)O)NO=S(CC=C)C[C@@H](C(=O)O)N 
 InChI InChI=1S/C6H11NO3S/c1-2-3-11(10)4-5(7)6(8)9/h2,5H,1,3-4,7H2,(H,8,9)/t5-,11-/m0/s1 Y Key: XUHLIQGRKRUKPH-DYEAUMGKSA-N YInChI=1/C6H11NO3S/c1-2-3-11(10)4-5(7)6(8)9/h2,5H,1,3-4,7H2,(H,8,9)/t5-,11-/m0/s1 Key: XUHLIQGRKRUKPH-DYEAUMGKBA :  InChI InChI=1S/C6H11NO3S/c1-2-3-11(10)4-5(7)6(8)9/h2,5H,1,3-4,7H2,(H,8,9)/t5-,11-/m0/s1 Y Key: XUHLIQGRKRUKPH-DYEAUMGKSA-N YInChI=1/C6H11NO3S/c1-2-3-11(10)4-5(7)6(8)9/h2,5H,1,3-4,7H2,(H,8,9)/t5-,11-/m0/s1 Key: XUHLIQGRKRUKPH-DYEAUMGKBA 
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C6H11NO3S
جرم مولی: 177.22 g/mol
شکل ظاهری: White to off white crystalline powder
دمای ذوب: ۱۶۳–۱۶۵ درجه سلسیوس (۳۲۵–۳۲۹ درجه فارنهایت)  
انحلال‌پذیری در آب: Soluble
خطرات: خطرات
MSDS: External MSDS
لوزی آتش:   1 1 0
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
آلین (به انگلیسی: Alliin) با فرمول شیمیایی C6H11NO3S یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 24139 است. که جرم مولی آن ۱۷۷٫۲۲ گرم بر مول می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است.
بورتاش، آلاباما

| بورتاش، آلاباما | بورتاش، آلاباما |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
بورتاش، آلاباماموقعیت بورتاش، آلاباما در نقشه: بورتاش، آلاباماموقعیت بورتاش، آلاباما در نقشه
مختصات: ۳۴°۱۱′۲۸″ شمالی ۸۷°۳۷′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۹۱۱۱°شمالی ۸۷٫۶۲۱۹۴°غربی﻿ / 34.19111; -87.62194: مختصات: ۳۴°۱۱′۲۸″ شمالی ۸۷°۳۷′۱۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۹۱۱۱°شمالی ۸۷٫۶۲۱۹۴°غربی﻿ / 34.19111; -87.62194
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: آلاباما
شهرستان: شهرستان وینستون، آلاباما
ارتفاع: ۶۹۴ متر (۲۲۷۷ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
شماره GNIS: ۱۵۱۶۹۲
بورتاش (به انگلیسی: Boar Tush) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینستون، آلاباما واقع شده‌است. بورتاش ۶۹۴٫۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جان کیتلی فورسیث

| جان کیتلی فورسیث | جان کیتلی فورسیث |
| --- | --- |
زاده: ۸ فوریهٔ ۱۸۶۷ بریزبن
درگذشته: ۱۲ نوامبر ۱۹۲۸ (۶۱ سال) ویکتوریا
وفاداری: استرالیا
شاخه نظامی: نیروی زمینی استرالیا
سال‌های خدمت: ۱۸۸۵–۱۹۲۵
درجه: سرلشکر
جنگ‌ها و عملیات‌ها:  نبرد گالیپولی  جبهه غربی 
کارهای دیگر: نماینده سنای استرالیا
جان کیتلی فورسیث (انگلیسی: John Forsyth; ۸ فوریهٔ ۱۸۶۷ – ۱۲ نوامبر ۱۹۲۸) فرد نظامی و سیاست‌مدار اهل استرالیا بود.
تاریخ تگزاس

در مدت حیات خود، تگزاس زیر شش پرچم متفاوت قرار داشته است.
تاریخ تگزاس به عنوان یک ایالت آمریکا به سال ۱۸۴۵ بازمی‌گردد، اما از ۱۲٬۰۰۰ سال پیش بومیان در آن می‌زیسته‌اند. پارک ایالتی سمینول کنیون به تنهایی حاوی ۱۵۰ محل حاوی حکاکی‌های دیواری از ۴۰۰۰ سال پیش می‌باشد.
تگزاس در تاریخ خود زیر ۶ پرچم متفاوت قرار گرفته است:
اسپانیا
فرانسه
مکزیک
جمهوری تگزاس
ایالات مؤتلفه آمریکا
ایالات متحده آمریکا
و به همین ترتیب می‌توان تاریخ تگزاس را بررسی نمود.
تگزاس زیر پرچم اسپانیا

غرب آمریکای شمالی در نزد کاشفان اسپانیا دارای افق‌های رؤیایی و ناشناخته بود، و اسپانیایی‌ها در کشف این سرزمین‌ها بسیار کوشیدند. پرچم اسپانیا بر خاک تگزاس به‌مدت نزدیک به ۳۰۰ سال افراشته شد. هویت کنونی تگزاس در این مدت از مهاجران آن رفته رفته شکل گرفت.
بسیاری از تاریخ نویسان، کابیزا د واکای (به اسپانیایی: Álvar Núñez Cabeza de Vaca) اسپانیایی را نخستین اروپایی می‌دانند که پای بر تگزاس گذارد و به اکتشاف آن پرداخت. او پس از ۸ سال اکتشاف و اسارت به‌دست سرخ‌پوستان تگزاس، به مکزیک گریخت و در آنجا از ماجراهای خود کتابی نوشت.
فرانسیسکو واسکوئز د کورونادو (به اسپانیایی: Francisco Vázquez de Coronado) نیز در قرن شانزدهم در یک سفر بزرگ و مجهز اکتشافی دیگر به‌همراه تعدادی شوالیه، از طریق نیومکزیکو و غرب تگزاس رو به شمال به دنبال سرزمین افسانه‌ای کویویرا و چیبولا (به انگلیسی: Quivira and Cíbola) روانه شدند. بر طبق روایات به جا مانده از مسلمانان اندلسی قرن دوازدهم اسپانیا، کویویرا و چیبولا سرزمین‌های ناشناخته‌ای بودند که به «هفت شهر طلا» شهرت داشتند. کورونادو در اکتشافات خود به غیر از بیابانهای بایر کانزاس چیزی نیافت.
سرزمین‌های غرب آمریکا دارای چنان اعجازی در نزد اسپانیایی‌ها بود که ماریا دو آگریدا راهبهٔ قدیس اسپانیایی مدعی شد که شب‌ها در خواب به سرزمین تیکلاها (به انگلیسی: Ticlas) می‌رود و بر مردم ناشناخته‌ای ظاهر گشته و بر آنان موعظه مسیح می‌راند. تیکلا (به اسپانیایی: La Ticla) امروزه نام ناحیه‌ای در مکزیک است. سال‌ها بعد، سرخ‌پوستان قبیله کادو در شرق تگزاس مدعی شدند که «بانویی آبی‌پوش» (به انگلیسی: Lady in Blue) بر آنان ظاهر می‌شده است. بانوی آبی‌پوش، لقب ماریا دو آگریدا در اسپانیا بوده است.
رفته رفته اسپانیا از بیم رقابت با فرانسه، سریعاً اقدام به تأسیس پایگاه‌های مذهبی در تگزاس نمود و سعی در تبلیغ مذهب کاتولیک در میان مردمان بومی آن سرزمین نمود تا آنان را در برابر فرانسویان تابع خود کند. سرخ‌پوستان «تخاس» (به انگلیسی: Tejas) از نخستین گروه‌های گرونده بودند، و خانه مبلغان سان فرانچسکو دلوس تخاس (به اسپانیایی: Mision San Francisco de los Tejas) نیز به همین منظور در ۱۶۹۰ تأسیس گردید. نام «تگزاس» از همین نام تخاس و افتخار این قبیله سرخ‌پوستان گرفته شده است.
رفته‌رفته شهرهایی همانند لاریدو در ۱۷۵۵ توسط اسپانیایی‌های دیگری همچون خوزه دو اسکاندون (به اسپانیایی: Jose de Escandon) بر روی کرانه رودخانه ریوگراند تأسیس شدند.
تگزاس زیر پرچم اسپانیا > سن آنتونیو د والرو

در ۱۷۱۸ اسپانیا اقدام به تأسیس یک پایگاه نظامی-مذهبی بر کرانه رودخانه سن آنتونیو نمود که بعدها بنام ایستگاه مبلغان آلامو شهرت یافت. ۱۳ سال بعد، اسپانیا شماری از ساکنان جزایر قناری در اقیانوس اطلس را به این منطقه مهاجرت داد، و شهری بر این پایگاه بنا نهادند که به نام سان فرناندو دو بخار (به اسپانیایی: San Fernando de Bexar) شهرت یافت. این شهر امروزه سن آنتونیو نام دارد. امروزه همچنین بخار (یا «بیر» با تلفظ انگلیسی) نام شهرستانیست که سن آنتونیو در آن قرار دارد، کلیسای سن فرناندو همچنان پابرجاست، و والرو نیز نام یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفتی آمریکا است، که مرکز آن در همین شهر قرار دارد.
تگزاس زیر پرچم فرانسه

فرانسویان همواره سعی در تبدیل مناطقی از تگزاس به یک مستعمره فرانسوی داشتند. از همین رو بود که پادشاهی اسپانیا همواره از نفوذ فرانسه در نواحی تگزاس (که در میان سال‌های ۱۶۸۶–۱۸۹۰ دیده شد) هم از ابعاد اقتصادی و هم از ابعاد سیاسی نگران بود. به‌طور نمونه، یکی از جهانگردانی که از فرانسه در تگزاس فعالیت‌هایی داشت سور دولاسال (به فرانسوی: Sieur de La Salle) بود.
لاسال که از طرف شمال در کانادا رو به جنوب بر روی رود میسیسیپی اکتشافاتی در منطقه انجام داده بود، خیلی سریع متوجه اهمیت تأسیس پایگاه‌هایی در تگزاس جهت مقابله با نفوذ پادشاهی اسپانیا در منطقه گردید. از همین رو بود که در سال ۱۶۸۳ به فرانسه بازگشت و به دربار سلطنتی در ورسای پیشنهادهایی جهت تأسیس مستعمراتی در تگزاس نمود. پیشنهادهای وی مقبول دربار واقع گردیدند، و لاسال بزودی پایگاه‌هایی همانند پایگاه سن لوئیس (به فرانسوی: Fort St. Louis) را در تگزاس زیر پرچم فرانسه تأسیس نمود.
در ۱۸۱۸، شارل لالماند (به فرانسوی: Charles Lallemand)، یک افسر تبعیدی از دوران ناپلئونی، جهت تأسیس یک پایگاه نظامی وارد گلوستون گردید. با اینحال حضور آنان تحت فشار نفوذ پادشاهی اسپانیا دوام نیاورد. دزد دریایی مشهور، ژان لافیت (به فرانسوی: Jean Lafitte) نیز پایگاهی در همان ناحیه تأسیس گردانید که تا ۱۰۰۰ نفر جمعیت داشت، و تا سال ۱۸۲۰ دایر بود.
در سال ۱۸۴۲، هانری کاسترو یک گروه مهاجر با خود از فرانسه به گلوستون آورد. چهار شهر (و دیگر نواحی) بازمانده از این مهاجران، یعنی، Quihi, Vandenburg, D'Hanis، و Castorville تا به امروز فرهنگ و هویت فرانسوی خود را حفظ کرده‌اند.
یکی از مهم‌ترین آثار فرانسویان در تگزاس، تأسیس مدارس و بیمارستانها توسط مبلغان کاتولیکی فرانسوی بود. دانشگاه اینکارنت وورد که در سال ۱۸۹۳ تأسیس گردید، یکی از همین نمونه فعالیت هاست.
نفوذ فرانسویان نیز حتی در معماری تگزاس دیده می‌شود. به‌طور نمونه، منزل فرانسوا گیلبو (به فرانسوی: François Guilbeau) که توسط ژول پونسارد (به فرانسوی: Jules Poinsard) در ۱۸۴۷ در سن آنتونیو ساخته گردید، خواص مشهودی از معماری نئوکلاسیک اوایل قرن ۱۹ فرانسه را به نمایش می‌گذارد.
تگزاس زیر پرچم مکزیک

مقالهٔ اصلی: جنگ آمریکا و مکزیک
در سال ۱۸۲۳ مکزیک از اسپانیا استقلال پیدا کرد. در همان سال، استیون آستین، از طرف دولت مکزیک اجازه یافت ۳۰۰ مهاجر از آمریکا به تگزاس بیاورد. آن‌ها تعهد نمودند مذهب کاتولیک اختیار کرده و تحت قوانین و زبان مکزیک باشند. اینها به «سیصد نفر کهن» (به انگلیسی: The old three hundred) شهرت یافتند.
بلافاصله پس از آن مهاجرت آمریکائیان به مناطق خالی از سکنه تگزاس آغاز گردید. در طول ۱۲ سال، جمعیت آمریکایی‌ها در تگزاس رشد پیدا کرد و به تدریج اهرم‌های قدرت اقتصادی را در دست گرفتند. در سال ۱۸۳۰، آمریکاییان بیشترین جمعیت تگزاس را تشکیل می‌دادند به‌طوری‌که نسبت جمعیت آمریکاییان به مکزیکی‌ها ۲ به ۱ بود.
دیری نپایید که زمزمه استقلال از مکزیک در تگزاس به چرخش درآمد. نبرد آلامو (شکست) و نبرد سن جاسینتو (پیروزی) به استقلال تگزاس انجامیدند، و آنتونیو لوپز دو سانتا آنای مکزیکی در سرکوب استقلال طلبان تگزاسی ناتوان ماند.
جمهوری تگزاس

مقالهٔ اصلی: جمهوری تگزاس
تگزاس مدتی به عنوان یک جمهوری مستقل زندگانی نمود. در این مدت، که از ۲ مارس ۱۸۳۶ تا ۱۹ دسامبر ۱۸۴۵ ادامه پیدا کرد، ۳ رئیس‌جمهور بر جمهوری تگزاس خدمت نمودند. از کسانی که در استقلال جمهوری تگزاس نقش اساسی ایفا نمودند، می‌توان ساموئل هیوستون و لورنزو دزاوالا را نام برد.
اما سرانجام پس از ۲ جنگ و تحت فشارهای اقتصادی و بدهی‌های فراوان به آمریکا، در ۱۳ اکتبر ۱۸۴۵، تگزاسیان در یک همه‌پرسی رای به پیوستن به ایالات متحده آمریکا و پذیرش قانون اساسی آن دادند، و تگزاس رسماً در ۲۹ دسامبر ۱۸۴۵ به ایالات متحده آمریکا پیوست، و به عنوان بیست و هفتمین ستاره به پرچم آمریکا اضافه گردید. انسون جونز (به انگلیسی: Anson Jones)، رئیس‌جمهور تگزاس، در ۱۹ فوریه ۱۸۴۶ رسماً به جیمز پیکنی هندرسون (به انگلیسی: James Pickney Henderson)، فرماندار جدید تگزاس، اختیار تگزاس را واگذار نمود.
در زمان جنگ داخلی آمریکا

تگزاس در زمان جنگ داخلی آمریکا به ایالات مؤتلفه آمریکا پیوست، و نزدیک به ۹۰۰۰۰ سرباز نیرو به این جنگ اعزام کرد. بندر شهر گلوستون بین سال‌های ۱۸۶۲–۱۸۶۳ صحنه لشکرکشی‌های نیروهای ارتشهای شمال و جنوب بود. نبرد پالمیتو از نبردهای مهمی بود که در خاک تگزاس رخ داد. پایگاه فورد (به انگلیسی: Camp Ford) در تگزاس نیز تبدیل به بزرگ‌ترین بازداشتگاه نیروهای اسیر در جنگ، در غرب رود میسیسیپی گشت، که در آن ۶۰۰۰ اسیر به سر می‌بردند.
دوره بازسازی پس از جنگ تا سال ۱۸۷۴ ادامه پیدا کرد.
پس از دوره بازسازی

وقایع مهم پس از جنگ داخلی و دورهٔ بازسازی عبارتند از:
۱۸۷۴: ریچارد کوک (به انگلیسی: Richard Coke) فرماندار تگزاس شد.
۱۸۷۶: تأسیس نخستین دانشگاه ایالت در ۴ اکتبر ۱۸۷۶: دانشگاه تگزاس A&M
۱۸۸۸: افتتاح ساختمان پایتخت تگزاس در آستین
۱۹۰۰: توفند گلوستون در ۸ سپتامبر جان ۶۰۰۰ نفر را گرفت.
۱۹۰۱: حفر نخستین چاه نفت در تگزاس
۱۹۱۸: شناخته شدن حق رای زنان در تگزاس
۱۹۲۵: مریم فرگوسن (به انگلیسی: Miriam A. Ferguson)، نخستین فرماندار زن تگزاس
۱۹۵۸: آغاز عصر الکترونیک با اختراع نخستین تراشه توسط جک کیلبی در تگزاس اینسترومنتز در دالاس
۱۹۶۲: گشایش مرکز فضایی جانسون در هیوستون
۱۹۶۳: ریاست جمهوری لیندون بینز جانسون، یک تگزاسی
۱۹۶۵: راهپیمایی نخستین آمریکایی در فضا توسط ادوارد هیگینز وایت (به انگلیسی: Edward Higgins White). وی اهل سن آنتونیو بود.
۱۹۶۶: راه یافتن باربارا جردن، نخستین زن سیاه‌پوست به مجلس تگزاس
۱۹۶۹: مخابره نخستین پیغام از سطح کره ماه به زمین. در بیستم ژوئیه، نیل آرمسترانگ خطاب به مرکز فضایی جانسون گفت: «هیوستون، عقاب فرود آمده است». عقاب، نام سفینه فضایی ناسا در مأموریت آپولو ۱۱ بود.
سفر اکتشافی فرانسیسکو واسکوئز د کورونادو و شوالیه‌ها به آمریکا
سیور دولاسال
استیون آستین و دوست باوفایش. شهر آستین به افتخار وی نامگذاری گردیده.
مریم فرگوسن، نخستین فرماندار زن تگزاس
ادوارد هیگینز وایت، نخستین آمریکایی که در فضا راهپیمایی کرد، اهل سن آنتونیو بود.
ارسنی کوماس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Arseni Comas Julià
زادروز:  ۲۸ ژوئن ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال)
زادگاه:  سانت گریگوری
قد:  1.74 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۷۷–۱۹۷۸:  باشگاه فوتبال ژیرونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۸ |  باشگاه فوتبال ژیرونا |   |   |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۵ |  باشگاه فوتبال بارسلونا بی |  ۱۰۶ |  (۵) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |  ← باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا (قرضی) |  ۲۴ |  (۱) |
| ۱۹۸۱–۱۹۸۲ |  ← Alcalá (قرضی) |   |   |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۳ |  ← باشگاه فوتبال گرانادا (قرضی) |   |   |
| ۱۹۸۵–۱۹۸۹ |  Logroñés |  ۱۳۰ |  (۴) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۳ |  Figueres |  ۱۶۹ |  (۳) |
| مجموع |   |  ۴۲۹ |  (۱۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۷–۱۹۷۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا |  ۱۷ |  (۰) |
| ۱۹۷۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۷۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اسپانیا |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ارسنی کوماس (انگلیسی: Arseni Comas؛ زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۹۶۱) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا، باشگاه فوتبال ژیرونا، باشگاه فوتبال بارسلونا بی، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، و زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
آلین برست

| آلین برست | آلین برست |
| --- | --- |
رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس: رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۸ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۸ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸
معاون رئیس‌جمهور: اولی ماورر
پس از: دوریس لویتارد
پیش از: اولی ماورر
معاون رئیس‌جمهور سوئیس: معاون رئیس‌جمهور سوئیس
دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۷ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷: دوره مسئولیت ۱ ژانویه ۲۰۱۷ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۷
رئیس‌جمهور: دوریس لویتارد
پس از: دوریس لویتارد
پیش از: اولی ماورر
وزارت امور داخلی فدرال: وزارت امور داخلی فدرال
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ ژانویه ۲۰۱۲: آغاز به کار  ۱ ژانویه ۲۰۱۲
پس از: دیدیه بورکتر
فهرست اعضای شورای فدرال سوئیس: فهرست اعضای شورای فدرال سوئیس
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۱ ژانویه ۲۰۱۲: آغاز به کار  ۱ ژانویه ۲۰۱۲
پس از: میشلین کلمی-ری
فهرست روسای شورای ایالتی سوئیس: فهرست روسای شورای ایالتی سوئیس
دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۰۸ – ۲۳ نوامبر ۲۰۰۹: دوره مسئولیت ۱ دسامبر ۲۰۰۸ – ۲۳ نوامبر ۲۰۰۹
پس از: کریستوفر براندلی
پیش از: اریکا فارستر وانینی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۹ آوریل ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) فریبورگ
ملیت: سوئیس
حزب سیاسی: حزب سوسیال دموکراتیک سوئیس
همسر(ان): موریل زیندر
فرزندان: ۳
اقامتگاه: بلفو
محل تحصیل: دانشگاه نوشاتل
آلین برست (انگلیسی: Alain Berset؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۷۲) سیاستمدار اهل سوئیس است و از ۲۰۱۲ جزو اعضای شورای فدرال سوئیس می‌باشد. وی عضو حزب سوسیال دموکراتیک (سوئیس) می‌باشد، وی از زمان تحلیف خود وزارت امور داخلی فدرال را برعهده دارد. برست از ژانویه ۲۰۱۸ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ رئیس‌جمهور سوئیس بود. او با ۴۵ سال سن جوان‌ترین سیاستمدار سوئیس از سال ۱۹۳۴ به‌شمار می‌رود.