stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوتی‌اف-۸

| 0 | 1 |
| --- | --- |
استاندارد: استاندارد یونی‌کد
طبقه‌بندی: فرمت تبدیل یونی‌کد، اسکی گسترش‌یافته،  رمزگذاری متغیر-پهنا
گسترش دهنده: اسکی 
تبدیل‌کننده/رمزگذار: ISO 10646  (یونی‌کد)
پس از: UTF-1
ن ب و: ن ب و
یوتی‌اف-۸ (به انگلیسی: UTF-8) که کوته‌نوشت عبارت «قالب تبدیل یونی‌کد ۸ بیتی» (eight bit Unicode Transformation Format) می‌باشد، نوعی نویسه کدگذاری برای نوشتار است که فرمت ۸ بیت را رمزگذاری می‌کند و در مجموعه یونی‌کدهای اسکی طراحی شده و برای جلوگیری از مشکلات endianness در یوتی‌اف-۱۶ و یوتی‌اف-۳۲ ساخته شده‌است. بیش از نیمی از وب‌سایت‌ها در سراسر جهان از این یونی‌کد کدگذاری می‌شوند. به‌طور پیش‌فرض این نویسهٔ کدگذاری در سیستم‌عامل، زبان‌های برنامه‌نویسی، رابط برنامه‌نویسی نرم‌افزار و نرم‌افزارهای کاربردی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین این نویسه از مهم‌ترین یونی‌کدهای کدگذاری در فونت‌ها و نوشتارهای فارسی در صفحات وب و... محسوب می‌شود.
| ن ب وکن تامسون | ن ب وکن تامسون |
| --- | --- |
سیستم‌عامل‌ها:  یونیکس  پلان ۹ از آزمایشگاه‌های بل 
زبان‌های برنامه‌نویسی:  بی  زبان برنامه‌نویسی بون  گو 
نرم‌افزار:  بل (ماشین شطرنج)  اد  سام (ویرایشگر متن)  سفر فضایی  تامسون شل 
دیگر:  یوتی‌اف-۸
ووک راشوویچ

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Vuk Rašović
زادروز:  ۳ ژانویهٔ ۱۹۷۳ ‏(۵۲ سال)
زادگاه:  دورتموند
قد:  ۱٫۸۲ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال پارتیزان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال پارتیزان |  ۱ |  (۰) |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۷ |  باشگاه فوتبال راد |  ۸۲ |  (۶) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۸ |  Slavia Sofia |  ۲۴ |  (۰) |
| ۱۹۹۸–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال پارتیزان |  ۱۰۰ |  (۱) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس‌سیتی |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۷–۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال صربستان و مونته‌نگرو |  ۵ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۱–۲۰۱۳:  Teleoptik
۲۰۱۳:  باشگاه فوتبال پارتیزان
۲۰۱۵–۲۰۱۶:  باشگاه فوتبال دینامو مینسک
۲۰۱۷:  Napredak Kruševac
۲۰۱۷–۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال الفیصلی عربستان سعودی
۲۰۱۸–۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال الظفره
۲۰۲۰–۲۰۲۱:  باشگاه فوتبال الوحده امارات
۲۰۲۱–:  باشگاه فوتبال الفیحای عربستان سعودی
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ووک راشوویچ (صربی: Vuk Rašović؛ زادهٔ ۳ ژانویهٔ ۱۹۷۳) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ کانزاس‌سیتی، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال راد، و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال صربستان و مونته‌نگرو بازی کرده‌است.
اپال

| اپال | اپال |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
رده‌بندی: اکسید
فرمول شیمیایی (بخش تکراری): SiO2.nH2O
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
رنگ: مخلوطی از رنگهای جلادار منجمله سرخ قهوه ای سفید آبی یا سبز
شکستگی: صدفی
سختی موس: ۶–۷
جلا: شیشه‌ای
رنگ خاکه: سفید
شفافیت: شفاف تا نیمه شفاف
ویژگی‌های ظاهری: قطره‌ای - نودول - آگرگات - خوشه‌ای - استالاکتیت فراوان؛ در نواحی آتشفشانی عهدحاضر در استرالیا، آلمان، اسلواکی، مکزیک، ژاپن، ایسلند، آمریکا، کانادا و…
کنارزایی: کلسدوئن - اوانسیت- اوپال خالص- اوپال شیری- کالسدوئنگیرد. اسلواکی
توضیح بیشتر: محلول در KOH , HF متغیر - درصد H2O بین ۲۷–۱ درصد در تغییر است و ادخال‌های Ca-Mg-Al -Fe-As نیز دارد.
دلیل‌نام‌گذاری: از کلمه یونانی Hualos به معنی شیشه اخذ شده‌است.
خاستگاه: بعد از آتشفشانی - دگرسانی
کاربرد: گاه به صورت سنگ ظریف (آگرکاتهای کوچک) مورد استفاده قرار می‌گیرد
اُپال (به انگلیسی: Opal)، یا سنگ چشم گربه (نام‌های دیگر: اوپال، عین‌الهَر، عین‌الشمس) گونه‌ای از سنگ‌های بهادار است. اپال گونهٔ بی‌شکل و نرم‌تر از دُر کوهی (SiO2·nH2O) است. سنگ اُپال یک سیلیس آبدار است که میزان آب آن تا ۲۰ درصد هم می‌رسد.
این سنگ ممکن است بی‌رنگ باشد ولی در رنگ‌های سفید، آبی شیری، خاکستری، سرخ، زرد، سبز، قهوه‌ای و سیاه یافت می‌شود.
اپال‌های سفید و سبز بیش از دیگر رنگ‌ها یافت می‌شوند و کمیاب‌ترین گونه، سرخ بر زمینهٔ سیاه معروف به اُپال آتشی است. تفاوت‌ها در بازتاب رنگ تابعی از اندازهٔ رشد در طول موج‌های سرخ و فروسرخ است.
سنگ اُپال یک کانی‌وار ژله‌مانند است که در دمایی نسبتاً پایین ته‌نشین گردیده و می‌تواند در شکاف‌ها و درزه های تخته‌سنگهای آذرین شکل بگیرد. این سنگ بیشتر در شکاف‌های لیمونیت، ماسه‌سنگ، ریولیت، مارن و بازالت شکل می‌گیرد.
اپال، نگین ملی کشور استرالیا است.
اپال با فرمول شیمیایی SiO2.nH2O از مجموعه کانی هاست و خواص فیزیکی و شیمیایی آن شبیه آگات است. دارای
لومینانس فراوان سبز تازرد- است. همچنین این سنگ از کلمه یونانی Hualos به معنی شیشه اخذ شده‌است. محلول در KOH , HF متغیر - درصد H2O بین ۲۷–۱ درصد در تغییر است و ادخال‌های Ca-Mg-Al -Fe-As نیز دارد. برای اولین بار در سرونیکای اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور منشوری، رنگ آبی یا سبز، شفاف، شکستگی صدفی، جلای شیشه‌ای و در رده‌بندی اکسید است و منشأ آتشفشانی دارد .
اپال‌های معروف

اپال ملکه یا آنداموکا که به ملکه الیزابت دوم پیشکش شده‌است.
اپال ملکه اخگر
آتش‌سوزی تروی، چشم گربه‌ای که توسط ناپلئون به ژوزفین بوآرنه پیشکش شد.
اپال دنباله‌دار هالی، بزرگ‌ترین راف اپال نتراشیدهٔ سیاه‌رنگ
ساعت دیواری روبه‌روی بخش پذیرش ترمینال گراند سنترال منهتن نیویورک.
اپال روبلینگ، مؤسسهٔ اسمیتسونیَن.
اف-۸۶ سیبر

| اف ۸۶ سیبر F-86 Sabre | اف ۸۶ سیبر F-86 Sabre |
| --- | --- |
اف-۸۶ سیبر نیروی هوایی شاهنشاهی ایران: اف-۸۶ سیبر نیروی هوایی شاهنشاهی ایران
کاربری: هواگرد جنگنده
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: نورث امریکن اوییشن
نخستین پرواز: ۱ اکتبر ۱۹۴۷ (۸ مهر ۱۳۲۶ خورشیدی)
معرفی‌شده در: ۱۹۴۹ از سوی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
بازنشستگی: ۱۹۹۴ نیروی هوایی بولیوی
کاربر اصلی:  نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا نیروی هوایی ژاپن   نیروی هوایی اسپانیا در دوره اسپانیای فرانکو   نیروی هوایی جمهوری کره نیروی هوایی ارتش شاهنشاهی
تعداد ساخته‌شده: ۹٬۸۶۰
توسعه‌یافته از: نورث امریکن اف‌جی-۱ فیوری
گونه‌ها: کاناداایر سیبر   نورث امریکن اف‌جی-۲/-۳ فیوری
توسعه‌یافته به: CAC Sabre  نورث امریکن اف-۸۶دی سیبر
نورث آمریکن اف-۸۶ سیبِر (به انگلیسی: North American F-86 Sabre) که گاهی سیبرجت نیز نامیده می‌شود، یک هواپیمای جنگنده جت فراصوت است که توسط شرکت نورث آمریکن آویشن تولید شده است. اف-۸۶ اولین جنگنده با بال‌های پس خمیده ساخت ایالات متحده است که با همتای ساخت شوروی خود، (میگ-۱۵) در درگیری‌های هوایی از نوع داگ فایت با سرعت بالا در طی جنگ کره (۱۹۵۰ الی۱۹۵۳) مقابله نمود. اف- ۸۶ با داشتن سابقه حضور در برخی از اولین نبردهای هوایی جت با جت در تاریخ، یکی از بهترین و مهم‌ترین هواپیماهای جنگنده در جنگ کره به حساب آمده و حتی در مقایسه با جنگنده‌های دوره‌های دیگر نیز از رتبه بالایی برخوردار است. اگرچه سیبر در اواخر دهه ۱۹۴۰ توسعه یافته و تا پایان ۱۹۵۰ قدیمی محسوب می‌شد، اما ثابت کرد که چندمنظوره و سازگار است و به عنوان یک جنگنده خط مقدم در نیروهای هوایی متعدد به خدمت ادامه داد.
موفقیت این جنگنده باعث شد تا بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ بیش از ۷٬۸۰۰ فروند از آن در ایالات متحده، ایتالیا و ژاپن تولید شوند. علاوه بر این، ۷۳۸ فروند نسخه تغییر یافته برای ناوهای هواپیمابر، توسط نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان  اف. جی-۲/-۳ فیوری سفارش داده شد. کانادا ایر نیز، ۱٬۸۱۵ فروند کاناداایر سیبر را تولید نمود و سی. ای. سی سیبر با طراحی مجدد و تغییرات قابل توجه (که گاهی با نام Avon Saber یا CAC CA-27 شناخته می‌شود)، تعداد تولیدی برابر با ۱۱۲ فروند داشت. مجموعاً تعداد تولیدی سیبر از همه گونه‌ها، ۹٬۸۶۰ فروند بود.
توسعه > شکستن دیوار صوتی و سایر رکوردها

در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۸ یک فروند اف-۸۶ ای، که توسط سرگرد ریچارد ال. جانسون (خلبان آزمایشی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا) هدایت می‌شد، رکورد سرعت جهانی را با سرعت ۶۷۱ مایل در ساعت (۱٬۰۸۰ کیلومتر در ساعت) را به ثبت رساند.
پنج سال بعد، در ۱۸ مه ۱۹۵۳، ژاکلین کاکرن که به همراه چاک ییگر با یک فروند اف-۸۶ ام. کی ۳ ساخت کانادا پرواز می‌کرد، اولین زنی شد که موفق به شکستن دیوار صوتی شد.
سرهنگ کی. کی.کامپتون با یک فروند اف-۸۶ ای و با سرعت متوسط ۵۵۳٫۷۶ مایل در ساعت (۸۹۱٫۱۹ کیلومتر در ساعت) در مسابقه هوایی Bendix در سال ۱۹۵۱ برنده شد.
طراحی > نگاه اجمالی

اف-۸۶ هم به عنوان جنگنده رهگیر و هم جنگنده بمب افکن تولید شد. چندین گونه از این هواپیما در طول عمر تولید آن، با بهبودها و تسلیحات مختلف معرفی شد (به شرح ذیل توجه فرمایید).XP-86 به موتور جت جنرال الکتریک J35-C-3 مجهز شده بود که نیروی رانش ۴٬۰۰۰ پوند بر فوت (۱۸ کیلو نیوتن) را تولید می‌کرد. موتور مذکور، توسط بخش زیر مجموعه جنرال موتورز شرکت شورلت ساخته می‌شد تا زمانی که تولید به  آلیسون واگذار شد.
در F-86A-1 از موتور جنرال الکتریک J47-GE-7 نیروی رانش ۵٬۲۰۰ پوند برفوت (۲۳ کیلونیوتن) استفاده شد، در حالی که پیشرانه مدل F-86H، موتور جنرال الکتریک J73-GE-3 نیروی رانشی برابر با ۹٬۲۵۰ پوند بر فوت (۴۱ کیلونیوتن) تولید می‌نمود.
نسخه جنگنده بمب افکن F-86H می‌توانست تا ۲٬۰۰۰ پوند (۹۱۰ کیلوگرم) بمب، از جمله مخزن خارجی که می‌توانست حاوی ناپالم باشد را، حمل کند.
راکت‌های غیر هدایت شونده ۲٫۷۵ اینچی (۷۰ میلی‌متری) در برخی از جنگنده‌ها در مأموریت‌های آموزشی مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما راکت‌های ۵ اینچی (۱۲۷ میلی‌متر) بعداً برای عملیات‌های رزمی حمل شدند.
اف-۸۶ همچنین می‌توانست با یک جفت مخزن سوخت بیرونی (چهار مخزن در F-86F (از سال ۱۹۵۳)) نصب شود که برد هواپیما را افزایش می‌داد.
هر دو نسخه رهگیر و جنگنده بمب افکن دارای شش تیربار سنگین ۰٫۵ اینچی (۱۲٫۷ میلی‌متری) ام۳ برونینگ با تغذیه خودکار-الکتریکی فشنگ‌ها در دماغه هواپیما بودند، (نسخه‌های بعدی F-86H چهار توپ ۲۰ میلی‌متری (۰٫۷۹ اینچی) را به جای مسلسل حمل می‌کردند). تیربارهای ۰٫۵ اینچی (۱۲٫۷ میلی‌متری) دارای نرخ شلیک با سرعت ۱٬۲۰۰ گلوله در دقیقه و همگرایی گلوله‌های شلیک شده در ۱٬۰۰۰ فاصله فوتی (۳۰۰ متر) جلوی هواپیما بود.
مهمات به کار رفته از نوع ضد زره (AP) Armor-piercing و ضدزره آتش زا Armor-piercing incendiary (API) بوده و به ازای هر ۵ گلوله ضد زره یا ضد زره آتش زا، یک گلوله ضد زره آتش زای رسام Armor-piercing incendiary tracer (APIT) تعبیه شده بود. مهمات ضد زره API مورد استفاده در طول جنگ کره حاوی منیزیم بودند که برای مشتعل شدن در هنگام برخورد طراحی شده بودند، اما در ارتفاعات ۳۵٬۰۰۰ فوتی (۱۱٬۰۰۰ متری) ضعیف می‌سوختند زیرا سطح اکسیژن برای حفظ احتراق در آن ارتفاع کافی نبود. مدل‌های اولیه مجهز به دوربین تیراندازی دستی مارک ۱۸ بودند. آخرین ۲۴ فروند F-86A-5-Nas و F-86E مجهز به دوربین تیراندازی A-1CM و رادار AN/APG-30 بودند که از رادار برای محاسبه خودکار برد هدف استفاده می‌کرد، که در جنگ کره ثابت شد که بعداً در برابر میگ‌های مهاجم سودمند بودند.
طراحی > ویژگی‌های پروازی

گذار از هواپیمای پروانه‌ایی نمادین به سیبر با بال‌های پس خمیده وپیشرانه موتور جت، شاهد برخوردها و حوادث فراوانی بود، زیرا حتی خلبان‌های با تجربه مجبور بودند شیوه‌های جدید کنترل و هندلینگ هواپیما و ویژگی‌های پرواز آن را بیاموزند. در اوایل عصر هواپیماهای جت، برخی از تولیدکنندگان آمریکایی برنامه‌های ایمنی و انتقالی را ایجاد نمودند که در آن خلبان‌های آزمایشی و تولیدی با تجربه، از اسکادران‌های جنگنده‌های عملیاتی بازدید نموده تا دستورالعمل‌ها و نمایش‌هایی را ارائه دهند که برای کاهش میزان حوادث طراحی شده بود.
سابقه عملیاتی > جنگ کره

اف-۸۶ در سال ۱۹۴۹ وارد خدمت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا شده و به اسکادران جنگنده ۹۴ بال جنگنده اول پیوست و به جنگنده اصلی هوا به هوای جت مورد استفاده آمریکایی‌ها در جنگ کره تبدیل شد. در حالی که جت‌های بال مستقیم قبلی مانند پی-۸۰ و اف-۸۴ در ابتدا به پیروزی‌هایی در جنگ‌های هوایی دست یافتند، زمانی که میگ-۱۵ با بال‌های رو به عقب در نوامبر ۱۹۵۰ معرفی شد، از همه هواپیماهای نیروهای سازمان ملل، عملکردی بهتر داشت.
سابقه عملیاتی > جنگ کره > معرفی میگ-۱۵ و مقایسه آن

در پاسخ به مبگ-۱۵، سه اسکادران اف-۸۶ در ماه دسامبر به خاور دور اعزام شدند. میگ-۱۵ در سقف پرواز، قدرت آتش، شتاب، چرخش، سرعت صعود و توانایی صعود نامحدود بر مدل‌های اولیه اف-۸۶ برتری داشت.
اف-۸۶ بسیار سریعتر بود و می‌توانست در بازگشت از شیرجه‌ها از میگ‌ها پیش بگیرد. هنگامی که اف-۸۶ اف در سال ۱۹۵۳ معرفی شد، این دو هواپیما بیشتر با هم تطابق پیدا کردند و در پایان جنگ، بسیاری از خلبانان آمریکایی با تجربه جنگی ادعا کردند که اف-۸۶ اف برتری جزئی نسبت به میگ-۱۵ دارد.
قدرت آتش سنگین‌تر میگ و بسیاری دیگر از جنگنده‌های معاصر اف-۸۶، در پروژه ای به نام «گان-وال» مورد بررسی قرار گرفت که در طی آن هفت فروند اف-۸۶ اف، که هر کدام به چهار توپ ۲۰ میلی‌متری
تی-۱۶۰ مجهز بودند، تحت آزمایش‌های رزمی قرار گرفتند. (این مدل از سیبر، اف-۸۶-اف-۲ نامگذاری شد) علیرغم اینکه تنها دو توپ از چهار توپ ۲۰ میلی‌متری می‌توانست را در یک زمان شلیک نمایند، این آزمایش موفقیت‌آمیز تلقی شده و نشان‌دهنده پایان دهه‌ها استفاده از تیربارهای کالیبر ۵۰ براونینگ در نقش هوا به هوا بود، ۲۰ میلی‌متر به کالیبر ۰٫۷۸ اینچ نزدیک بود.
اگرچه اف-۸۶ ای می‌توانست با سرعت ۱ ماخ پرواز نماید، دم افقی تمام متحرک اف-۸۶ ایی تا حد زیادی توان مانورپذیری آن را در سرعت‌های بالا بهبود بخشید. میگ-۱۵ نمی‌توانست با اطمینان از ۰٫۹۲ ماخ فراتر رود، که یک نقطه ضعف مهم در نبرد هوایی نزدیک به صوت است. تأکید بسیار زیادی بر آموزش، توان تهاجمی، و تجربه خلبانان اف-۸۶ بود. خلبانان آمریکایی سیبر در پایگاه نلیس آموزش می‌دیدند، جایی که میزان تلفات آنها در حین آموزش آنها بسیار بالا بود، به آنها گفته شد: «اگر روزی برنامه آموزشی را با پرسنل کامل دیدید، عکس بگیرید.» برخلاف قوانین درگیری، واحدهای اف-۸۶ غالباً بر سر پایگاه‌های میگ در «مخفی گاه» منچوری، نبرد می‌نمودند.
در اکتبر ۱۹۵۱، نیروهای شوروی موفق شدند تا یک اف-۸۶ سرنگون شده را بازسازی نمایند، و در این تحقیقات به این نتیجه رسیدند که مزیت سیبر در نبرد به دلیل رادار نشانه‌گیری اسلحه APG-30 بوده که شلیک دقیق را در بردهای بلندتر تسهیل می‌نمود.
سابقه عملیاتی > جنگ کره > استقرار میگ‌ها و سیبرها

الزامات عملیات جنگی در مقابل نیاز به حفظ ساختار نیروی کافی در اروپای غربی، منجر به تبدیل جنگنده‌های بال جنگنده-رهگیر ۵۱ ام از اف-۸۰ به اف-۸۶ در دسامبر ۱۹۵۱ گردید. دو بال جنگنده بمب افکن، دو بال جنگنده بمب افکن، ۸ و ۱۸، در بهار ۱۹۵۳ نیز به اف-۸۶ اف تجهیز شدند.
گُردان هوایی شماره ۲،  نیروی هوایی آفریقای جنوبی(SAAF) همچنین خود را با پرواز اف-۸۶ در کره به عنوان بخشی از بال جنگنده بمب افکن ۱۸، متمایز نمود.
میگ‌هایی که از پایگاه‌های واقع در منچوری توسط خلبان‌های چینی، کره شمالی و شوروی ( نیروی هوایی شوروی(روسی: Военно-Воздушные Силы Союза Советских Социалистических Республик) به اختصار در الفبای لاتین V.V.S) پرواز می‌نمودند، در مقابل دو اسکادران از بال جنگنده رهگیر چهارم مستقر در پایگاه K-14، کیمپو، کره قرار گرفتند. کره شمالی و متحدانشان به‌طور دوره ای، برتری هوایی نیروهای سازمان ملل را در کوی میگ، منطقه ای در نزدیکی دهانه رودخانه یالو (مرز بین کره و چین) که شدیدترین نبردهای هوا به هوا در آن انجام می‌شد، را به چالش کشیدند.
در ۱۷ ژوئن ۱۹۵۱، در ساعت ۰۱:۳۰، پایگاه هوایی سوون توسط دو فروند هواپیمای دوباله پولیکارپوف پو-۲ بمباران شد که هر کدام یک جفت بمب خوشه ای پرتاب نمودند. یکی در تعمیرگاه موتور گردان مهندسی هوانوردی ۸۰۲ اصابت نموده و به برخی تجهیزات آسیب رسانید و دو بمب در خط پرواز اسکادران رهگیر جنگنده ۳۳۵ منفجر شد. یک فروند اف-۸۶ سیبر (اف یو-۳۳۴ / ۱۳۳۴–۴۹) از بال مورد اصابت قرار گرفته و شروع به سوختن نمود و حریق در نهایت هواپیما را از بین برد. اقدام سریع پرسنلی که سایر هواپیما را از اف-۸۶ در حال احتراق دور نمودند، باعث جلوگیری از تلفات بیشتر گردید. در این حمله کوتاه ۸ فروند سابر دیگر آسیب دیدند که حال چهار فروند آن آسیب جدی دیده و یک خلبان اف-۸۶ نیز در این میان مجروح شد. کره شمالی متعاقباً این حمله را به ستوان لا وون یونگ نسبت داد.
سابقه عملیاتی > بحران تنگه تایوان ۱۹۵۸

نیروی هوایی جمهوری چین (تایوان) اولین دریافت کننده جنگنده‌های سیبر مازاد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. از دسامبر ۱۹۵۴ تا ژوئن ۱۹۵۶، نیروی هوایی جمهوری چین ۱۶۰ فروند اف-۸۶اف-۱-ان. ای سابق USAF را در میان جنگنده‌های اف-۸۶اف-۳۰-ان. ای دریافت نمود. در ژوئن ۱۹۵۸، دولت ملی‌گرای جمهوری چین در تایوان بادر اختیار داشتن ۳۲۰ فروند اف-۸۶ اف و هفت فروند آراف-۸۶ ااف نیروی جنگنده مؤثر و تحسین‌برانگیزی را پایه‌گذاری نموده بود.
سیبرها و میگ‌ها به زودی قرار بود در بحران دوم تنگه تایوان بار دیگر در آسمان آسیا با یکدیگر مبارزه نمایند. در اوت ۱۹۵۸، کمونیست‌های چینی در دولت جمهوری خلق چین تلاش کردند با گلوله‌باران و محاصره، ملی گرایان را از جزایر
کینمن و ماتسو اخراج نمایند. هواپیماهای اف-۸۶ اف نیروی هوایی جمهوری چین که در حال گشت‌زنی هوایی بر فراز جزایر بودند، خود را برابر هواپیماهای میگ-۱۵ و میگ-۱۷ نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق قرارداده و جنگ‌های هوایی از نوع داگ‌فایت فراوانی در بین آنها به وقوع پیوست.
در طول این نبردها، سیبرهای نیروی هوایی جمهوری چین، عنصر جدیدی را وارد جنگ هوایی نمودند. تحت یک عملیات مخفی به نام جادوی سیاه، نیروی دریایی ایالات متحده موشک هوابه هوای ایم-۹ سایدوایندر را در اختیار تایوان قرار داد، که اولین موشک هوا به هوای حرارت یابی بود که خود به تازگی وارد خدمت ایالات متحده شده بود. یک تیم کوچک از گُردان هوایی جنگنده تهاجمی ۲۳۲ ازتفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا، یک اسکادران دریایی اف جی-۴ فیوری با حمایت‌های بعدی از پایگاه هوایی تسلیحات نیروی دریایی چاینا لیک و نورث آمریکن آویشن برای این برنامه در نظر گرفنه شدند. در ابتدا ۲۰ فروند از اف-۸۶ سیبر را برای حمل یک جفت ساید وایندر بروی ریل‌های پرتاب زیر بال‌ها به روزرسانی نموده و استفاده از این موشک‌ها را به خلبانان تایوانی آموزش دادند. در طی این برنامه‌های آموزشی جنگنده‌های اف-۱۰۰ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا شبیه‌سازی میگ-۱۷ را که از توان پرواز در ارتفاع بالاتری نسبت به سیبرها برخوردار بودندو را به انجام رساندند امری که قبلاً در طی جنگ کره رخ داده بود و میگ‌های -۱۷ جمهوری خلق چین نیز به‌طور معمول برفراز سیبرهای تایوانی پرواز نموده و تنها در زمانی که در موقعیت مطلوبی قرار داشتند، درگیر می‌شدند. مزیتی که با ورود موشک‌های سایدوایندر از بین رفته و ثابت شد که این موشک‌ها به‌طور مخربی در برابر میگ‌ها مؤثر بودند.
سابقه عملیاتی > نیروی هوایی پاکستان

در سال ۱۹۵۴، پاکستان اولین جنگنده از مجموع ۱۰۲ فروند اف-۸۶ اف سیبر را تحت برنامه کمک دفاعی متقابل دریافت نمود. بسیاری از این هواپیماها از گونه اف-۸۶ اف-۳۵ از هواپیماهای ذخیره نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند، اما برخی هواپیماهای تولیدی بعدی از نوع اف-۸۶ اف-۴۰ ان‌ای (به‌طور خاص برای صادرات ساخته شدند). بسیاری از اف-۳۵ها قبل از تحویل به پاکستان به استانداردهای اف-۴۰ ارتقا یافته بودند، اما تعداد کمی از اف-۳۵ باقی ماندند. اف-۸۶ توسط ۹ گُردان هوایی (اسکادران) نیروی هوایی پاکستان (PAF) در زمان‌های مختلف اداره می‌شد: از جمله گردان‌های هوایی شماره ۵، ۱۱، ۱۴، ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۶.
علاوه بر این، در آوریل ۱۹۵۹، یک اف-۸۶ اف نیروی هوایی پاکستان که توسط ستوان خلبان یونس از گردان هوایی شماره ۱۵"کبراهاً هدایت می‌شد، یک هواپیمای جاسوسی کانبرای نیروی هوایی هند را بر فراز راولپندی سرنگون نمود که اولین پیروزی هوایی برای نیروی هوایی پاکستان بود.
در سال ۱۹۶۶، پاکستان که به دلیل جنگ تحت تحریم‌های ایالات متحده آمریکا بود، ۹۰ فروند کاناداایر سیبر از نوع سی ال-۱۳ ام‌کیو۶ را که قبلاً در خدمت لوفت وافه بودند، را از طریق ایران خریداری نمود. هواپیماهای مذکور در نیروی هوایی پاکستان به عنوان اف-۸۶ ئی نامیده شدند، که نباید با گونه نورث آمریکن اف-۸۶ئی اشتباه شود.
آخرین سیبرها در سال ۱۹۸۰ از خدمات نیروی هوایی پاکستان خارج شدند و با جنگنده‌های شن‌یانگ اف-۶ جایگزین شدند. در مجموع خلبانان پاکستانی با سیبرها ۳۲۰٬۱۸۵ ساعت پرواز نمودند که از این تعداد حدود ۴٬۵۰۰ ساعت پرواز در در زمان عملیات جنگی بودند. در حال حاضر تعدادی از سیبرها در موزه نیروی هوایی پاکستان و در شهرهای مختلف آن کشور به نمایش گذاشته شده‌اند.
سابقه عملیاتی > نیروی هوایی پاکستان > رشته عملیات جنگی باجور ۱۹۶۱–۱۹۶۰

در اواخر سال ۱۹۶۰، نیروهای منظم و نامنظم افغان در تلاش برای الحاق سرزمینی به منطقه باجور در استان مرزی شمال غربی پاکستان حمله ورشدند. در پاسخ، اف-۸۶ های نیروی هوایی پاکستان به منظور حمایت از نیروهای پاکستانی و قبایل محلی پشتون پاکستان که با نیروهای نفوذی افغان‌ها می‌جنگیدند، اعزام شدند. سیبرها همچنین مواضع ارتش سلطنتی افغانستان در کنر را که به پاسگاه‌های مرزی سپاه مرزبانی پاکستان حمله می‌کردند، را بمباران نمودند. اگرچه نیروی هوایی سلطنتی افغانستان هفت گُردان هوایی میگ-۱۷ و یک گردان هوایی میگ-۲۱عملیاتی را در اختیار داشت، هیچ جنگ هوایی شناخته شده‌ای بین دو طرف ثبت نشده است.
سابقه عملیاتی > نیروی هوایی پاکستان > جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵

به دلیل حضور جت‌های جنگنده مافوق صوت، در آن زمان اف-۸۶ سیبر دیگر یک جنگنده در کلاس جهانی نبود. با این حال، منابع مختلف بیان می‌کنند که در سال ۱۹۶۵ جنگنده اف-۸۶ به نیروی هوایی پاکستان یک مزیت تکنولوژیکی داد.
نبردهای هوایی
بر اساس ادعاهای نیروی هوایی پاکستان سیبرها در طی نبرد هوا به هوا در جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵، ۱۵ فروند هواپیمای نیروی هوایی هند را از جمله ۹ فروند هانتر، چهارفروند ومپایر و دو فروند فولاند نت را ساقط نمودند. با این حال آن نیرو از دست دادن ۱۴ فروند جنگنده اف-۸۶ را نیز پذیرفته است. اف-۸۶‌های نیروی هوایی پاکستان از مزیت مسلح بودن به موشکهای ای ای‌آی‌ام-۹بی/جی‌ای‌آر سایدوایندر بهره‌مند بودند، این درحالی بود که هیچ‌یک از هواپیماهای هندی دارای این قابلیت نبودند. با وجود این، نیروی هوایی هند ادعا داشت که هفت فروند اف-۸۶ سیبر را توسط جنگنده‌های فولاند نت و شش فروند از آنها را توسط هواپیماهای هاوکر هانتر سرنگون نموده است.
حملات هوا به زمین
در طی این درگیری‌ها اف-۸۶اف همچنان یک هواپیمای قدرتمند برای ماموریت‌های آفندی علیه اهداف زمینی بود. در صبح روز ۶ سپتامبر ۱۹۶۵، شش فروند اف-۸۶ از گُردان هوایی شماره ۱۹ با استفاده از راکت‌های ۵ اینچی (۱۲٫۷ میلی‌متری) و شش قبضه تیربار ام ۳ برونینگ خود، ستون‌های در حال پیشروی ارتش هند را مورد اصابت قرار دادند. در همان روز، هشت فروند اف-۸۶ از همان اسکادران حملات هوایی را به پایگاه هوایی پاتانکوت نیروی هوایی هندوستان انجام دادند. در پاکستان شرقی، اف-۸۶ از گردان هوایی شماره ۱۴ پایگاه‌های هوایی هند در کالایکوندا،
 باگدوگرا، باراکپور و
اگرتلا را مورد حمله قرار دادند که منجر به انهدام بیش از ۲۰ فروند هواپیمای هندی شد. حملات هوایی به ویژه در کالایکوندا بسیار موفقیت‌آمیز بود و پس از آن گردان هوایی شماره ۱۴ به "Tail Choppers" ملقب شد.
در مجموع، نیروی هوایی پاکستان با بمب افکن‌های بی-۵۷ کانبرا و جنگنده‌های اف-۸۶ خود، در حدود ۳۹ هواپیمای جنگی را در پایگاه‌های هوایی مختلف نیروی هوایی هند منهدم نمود. با این حال، هند ادعا می‌کند که ۲۲ فروند از هواپیمای خود را بروی زمین از دست داده است.
سابقه عملیاتی > جنگ استقلال گینه بیسائو

در سال ۱۹۵۸، نیروی هوایی پرتغال (به پرتغالی: Forca Aerea Portuguesa (FAP)) ۵۰ فروند اف-۸۶اف را که سابقاً در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند را دریافت نمود. چند فروند اف-۸۶ اف مستعمل نیروی هوایی سلطنتی نروژ نیز به عنوان ذخیره در سال‌های ۱۹۶۸–۱۹۶۹ خریداری شدند.
نیروی هوایی پرتغال برخی از جنگنده‌های اف-۸۶اف سیبر خود را در سال ۱۹۶۱ در گینه پرتغال مستقر کرد که در AB2 - پایگاه هوایی بیسالانکا، بیسائو مستقر بود. این هواپیماها "واحد ۵۲" را تشکیل دادند که در ابتدا مجهز به هشت فروند اف-۸۶اف (سریال‌های: ۵۳۰۷، ۵۳۱۴، ۵۳۲۲، ۵۳۲۶، ۵۳۵۴، ۵۳۵۶، ۵۳۶۱ و ۵۳۶۲) از گُردان هوایی ۵۱، مستقر در
پایگاه هوایی مونت ریل بود. این هواپیماها در جنگ استقلال گینه بیسائو، در مأموریت هاب آفندی علیه نیروهای زمینی و عملیات پشتیبانی نزدیک علیه نیروهای شورشی مورد استفاده قرار گرفتند.
در آگوست ۱۹۶۲، هواپیمای به شماره ۵۳۱۴ در هنگام فرود اضطراری در حالی که هنوز بمب‌هایی بر نقاط سخت زیر بال آن متصل بودند، از باند فرودگاه منحرف شده و دچار حریق گردید. یک فروند اف-۸۶اف به شماره ۵۳۲۲ در ۳۱ می ۱۹۶۳ توسط آتش زمینی دشمن سرنگون شد. خلبان به سلامت از هواپیما خارج شده وتوسط نیروهای خودی یافت شد. چندین هواپیمای دیگر در جنگ آسیب دیدند، اما تعمیر شدند.
در سال ۱۹۶۴، ۱۶ فروند اف-۸۶اف مستقر در
بیسالانکا به دلیل فشار ایالات متحده به سرزمین اصلی پرتغال بازگشتند. آنها ۵۷۷ سورتی پرواز رزمی انجام داده بودند که ۴۳۰ مورد آن حمله زمینی و پشتیبانی هوایی نزدیک بود.
سابقه عملیاتی > نیروی هوایی شاهنشاهی ایران

آمریکا نیز در زمان پادشاهی محمد رضا شاه پهلوی ،۴۰ فروند از این هواپیما را بین سال‌های ۸–۱۹۵۷ مجانی و به عنوان کمک‌های نظامی به ایران اهدا نمود. این جنگنده در ایران در سال ۱۹۷۰ بازنشسته شد و ۳۰ فروند از آن‌ها در سال ۱۹۷۲ به پاکستان واگذار شد.
تیم آکروجت نیروی هوایی شاهنشاهی ایران مدتی از این هواپیما استفاده می‌کرد.
تعدادی از این هواپیماها (احتمالا ۴ فروند) در عملیات سازمان ملل متحد در کنگو در سال ۱۹۶۰ به کار گرفته شد.
گونه‌ها > کاناداایر سیبر

مقالهٔ اصلی: کاناداایر سیبر
اف-۸۶ همچنین توسط در کانادا با نام سی ال-۱۳ و توسط شرکت کانادا ایر تولید شد، تا جایگزین دی هویلند ومپایر گردد، گونه‌های تولید شده این هواپیما به شرح ذیل می‌باشند:
یک فروند تولید شد، نمونه آزمایشی اف-۸۶ ای
بر اساس (اف-۸۶ ایی) ۳۵۰ فروند تولید شد، ۶۰ فروند برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا، ۳ فروند برای نیروی هوایی سلطنتی، ۲۸۷ فروند برای نیروی هوایی سلطنتی کانادا.
یک فروند در کانادا ساخته شد، برای آزمایش موتور جت اوراندا، تغییرات ساختاری برای تطبیق جنگنده با موتور جدید در این مدل انجام گرفت.
۴۳۸ فروند تولید شد، ۱۰ فروند برای نیروی هوایی سلطنتی کانادا و ۴۲۸ فروند برای نیروی هوایی سلطنتی با نام سیبر اف-۴.
۳۷۰ فروند تولید شد، بر اساس اف-۸۶ اف با موتور اوراندا که تمامی آنها به نیروی هوایی کانادا تحویل شدند، ۷۵ فروند بعداً به نیروی هوایی آلمان منتقل شد.
۶۵۵ فروند تولید شد، ۳۹۰ فروند به نیروی هوایی کانادا تحویل شد، ۲۲۵ فروند به لوفت وافه، ۶ فروند به نیروی هوایی کلمبیا و ۳۴ فروند به آفریقای جنوبی تحویل داده شدند.
گونه‌ها > خلاصه اطلاعات هواپیماهای تولیدی

تولید شده توسط نورث امریکن اوییشن ۶٬۲۹۷ فروند اف-۸۶ و ۱٬۱۱۵ فروند فیوری
تولید شده توسط کانادا ایر ۱٬۸۱۵ فروند
تولید شده توسط سی ای سی استرالیا ۱۱۲ فروند
تولید شده توسط فیات ۲۲۱ فروند
تولید شده توسط میتسوبیشی ۳۰۰ فروند
تعداد کل  سیبر و فیوری تولید شده ۹٬۸۶۰ فروند .