stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مون‌شاین
تاریخ > ممنوعیت در ایالات متحده

در دوران ممنوعیت ایالات متحده، تقطیر مون‌شاینی در شب برای جلوگیری از کشف انجام می‌شد. در حالی که مون‌شاینی‌ها پس از جنگ داخلی در مناطق شهری و روستایی اطراف ایالات متحده حضور داشتند، تولید مون‌شاین در آپالاشیا متمرکز شد زیرا شبکه جاده محدود فرار افسران درآمد را آسان می‌کرد و به دلیل دشوار و گران بودن حمل و نقل محصولات ذرت. همان‌طور که یک مطالعه روی کشاورزان در شهرستان کوک، تنسی، مشاهده می‌کند: «اگر ابتدا به ویسکی تبدیل شود، می‌توان ارزش بسیار بیشتری را در ذرت حمل کرد. یک اسب می‌تواند ده برابر بیشتر از ذرت در  ارزش حمل کند. دیگران، مانند آموس اونز از شهرستان رادرفورد، کارولینای شمالی و ماروین «پاپ کورن» ساتون از مگی ولی، کارولینای شمالی، مون‌شاین را در مناطق مجاور فروختند. زندگی ساتون در مستندی در کانال دیسکاوری به نام «مون‌شاینان» پوشش داده شد. یک بار فروشنده گفت که مالت (ترکیبی از ذرت، جو، چاودار) چیزی است که دستور العمل اصلی مون‌شاین را عملی می‌کند. در استفاده مدرن، اصطلاح «مون‌شاین» هنوز به این معنی است که مشروبات الکلی به‌طور غیرقانونی تولید می‌شود و گاهی اوقات از این اصطلاح بر روی برچسب محصولات قانونی استفاده می‌شود تا آنها را به عنوان تجربه نوشیدن ممنوعه به بازار عرضه کند.
پس از تقطیر مشروب، رانندگانی که به آنها "راننده" یا " بوتلگر " می‌گفتند، مشروبات الکلی مون‌شاینی و "بوتلگ" (واردات غیرقانونی) را در سراسر منطقه در خودروهایی که مخصوصاً برای سرعت و ظرفیت حمل بار اصلاح شده بودند، قاچاق می‌کردند.  خودروها از بیرون معمولی بودند اما با موتورهای سوپ‌دار، اتاق داخلی اضافی و کمک فنرهای سنگین برای تحمل وزن الکل غیرقانونی اصلاح شده بودند. پس از پایان ممنوعیت، رانندگان خارج از کار مهارت‌های خود را از طریق مسابقات سازماندهی شده حفظ کردند، که منجر به تشکیل گروه ملی مسابقات اتومبیل رانی سهام (NASCAR) شد. چندین "دونده" سابق به رانندگان مشهور این ورزش تبدیل شدند.
برخی از انواع ذرت که در ایالات متحده رشد می‌کردند، زمانی به دلیل استفاده از آنها در تولید مون‌شاین مورد توجه قرار گرفتند. یکی از گونه‌های مورد استفاده در مون‌شاین، ذرت جیمی رد، تقریباً با مرگ آخرین پرورش دهنده در سال ۲۰۰۰ منقرض شد. دو خوشه ذرت که به عنوان ذرت قرمز خونی، چخماق و سفت و با جوانه‌ای غنی و روغنی توصیف می‌شود، به تد چونینگ، که گونه را از انقراض نجات داده و شروع به تولید آن می‌کند، تحویل داده شد. در مقیاس وسیع تر
یک دستگاه سیرکولاتور غوطه وری حرارتی، مانند این چوب کیسه‌پزی، برای تبخیر اتانول در دستگاه های ثابت پلاستیکی یا دستگاه های مارپیچی استفاده می‌شود.
افسانه: Analyzer*
Rectifier*Wash
Steam
Liquid out
Alcohol vapor
Recycled less volatile components
Most volatile components
Condenser *هر دو ستون با بخار از قبل گرم می‌شوند
جان بومن، مون‌شاین‌نورد سابق ویرجینیای غربی، عملکرد یک دستگاه عکس را توضیح می‌دهد. (نوامبر ۱۹۹۶، مرکز فولکلایف آمریکا)
یک شیشه معمولی از مون‌شاین، با یک نمونه در حال مشتعل شدن برای تولید شعله آبی. زمانی به اشتباه اعتقاد بر این بود که شعله آبی به معنای بی خطر بودن نوشیدن است.
مرد مون‌شاینی کنتاکی، تصویری از هفته نامه هارپر ، ۱۸۷۷، که پنج صحنه از زندگی یک مون‌شاین کن کنتاکی را نشان می‌دهد.
مون‌شاین، صحنه ای از مجمع الجزایر لوویسا در قرن نوزدهم، اثر برنت لیندهولم
دستگاه تقطیر مون‌شاینی تاریخی در موزه
ربات، مالت

Local council در 23x15px|border |alt=|link= مالت
| Rabat Il-Kunsill Lokali tar-Rabat | Rabat Il-Kunsill Lokali tar-Rabat |
| --- | --- |
Local council: Local council
Ir-Rabat, Malta: Ir-Rabat, Malta
  نشان:   نشان
مختصات: ۳۵°۵۲′۵۴″ شمالی ۱۴°۲۳′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۸۱۶۷°شمالی ۱۴٫۳۹۸۸۹°شرقی﻿ / 35.88167; 14.39889: مختصات: ۳۵°۵۲′۵۴″ شمالی ۱۴°۲۳′۵۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۸۸۱۶۷°شمالی ۱۴٫۳۹۸۸۹°شرقی﻿ / 35.88167; 14.39889
Island: مالت
هم‌مرز با: Mdina, Mtarfa, Mġarr, موستا, Dingli, سیگیوی, آتارد, زبوگ
حکومت: حکومت
 • شهردار: Sandro Craus (PL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۶٫۶ کیلومتر مربع (۱۰٫۳ مایل مربع)
جمعیت (March 2011): جمعیت (March 2011)
 • کل: ۷۰۶۴
 • تراکم: ۲۷۰/کیلومتر مربع (۶۹۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام(ها): Rabti (m), Rabtija (f), Rabtin (pl)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کد پستی: RBT
فهرست پیش‌شماره تلفنی کشورها: ۳۵۶
Patron saint: پولس; یوسف نجار; Corpus Christi; Our Lady of The Girdle; Our Lady of Good Health; Saint Martin; Immaculate Conception
Day of festa: First Sunday of July; March 19; Second Sunday of June; First Sunday of September; Second Sunday of October; Nearest Sunday to November 11; December 8
وبگاه: وبگاه رسمی
ربات 
(به مالتی: Rabat) شهری در ناحیهٔ مالت غربی واقع در کشور مالت است که در سال ۱۹۹۵ میلادی ۱۲٫۹۹۵ نفر جمعیت داشته اما جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱۱٫۴۶۲ نفر بوده‌است.
کی‌بی‌اس ورلد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: کره جنوبی
گستره پخش: بین‌المللی
شبکه: سامانه سخن‌پراکنی کره
شعار تبلیغاتی: Always Yoursارادتمند همیشگی شما
ستاد: کانتنت بیزینس دپارتمنت،۱۳، یوئیدو-دونگ، یونگدونگپو-گو، سئول
برنامه‌سازی: برنامه‌سازی
زبان(ها): کره‌ای (با زیرنویس چند زبانه)
فرمت تصویر: ۱۰۸۰آی (اچ‌دی‌تی‌وی) (برای تغذیه اس‌دی‌تی‌وی به ۱۶:۹ ۴۸۰آی/۵۷۶آی کاهش یافت)
مالکیت: مالکیت
مالک: سامانه سخن‌پراکنی کره (Korean Broadcasting System)
شبکه‌های برادر/خواهر: کی‌بی‌اس۱ کی‌بی‌اس۲
تاریخچه: تاریخچه
راه‌اندازی‌شده: ۱ ژوئیه ۲۰۰۳
پیوندها: پیوندها
وبگاه: kbsworld.kbs.co.kr
دسترسی: دسترسی
کی‌بی‌اس ورلد (انگلیسی: KBS World) سرویس پخش بین‌المللی سامانه سخن‌پراکنی کره است. این شامل کی‌بی‌اس ورلد رادیو، شبکه تلویزیونی کی‌بی‌اس ورلد و کی‌بی‌اس کره است.
تاریخچه

پخش رادیوی زبان خارجی از کی‌بی‌اس (قبل از اینکه ساختار آن به یک رسانه عمومی در مارس ۱۹۷۳ تبدیل شود) به نام «صدای کرهٔ آزاد» در سال ۱۹۵۳ فعالیت خود را آغاز کرد. در ژوئیه ۱۹۶۸ به‌طور رسمی بخشی از کی‌بی‌اس شد. این ایستگاه در مارس ۱۹۷۳ به رادیو کره و سپس در اوت ۱۹۹۴ به رادیو کره بین‌المللی تغییر نام داد.
در ژوئیه ۲۰۰۳، کی‌بی‌اس ورلد، یک شبکهٔ تلویزیونی بین‌المللی با هدف کره‌ای‌های خارج از کشور فعالیت خود را آغاز کرد. در مارس ۲۰۰۵ رادیو کره بین‌المللی به کی‌بی‌اس ورلد رادیو تبدیل شد. بیشتر برنامه‌ها دارای زیرنویس برای مخاطبی است که برای آن‌ها پخش می‌شود، که به زبان‌هایی همچون انگلیسی، چینی، مالزیایی، ویتنامی و اندونزیایی است.
سرویس‌ها > رادیو

کی‌بی‌اس ورلد رادیو تنها پخش تبلیغاتی زبان خارجی کره جنوبی برای کل جهان است. برنامه‌ریزی آن شامل اخبار، فرهنگ، موسیقی، سرگرمی و همچنین درس‌های کره‌ای است.
کی‌بی‌اس ورلد رادیو در حال حاضر به زبان‌های کره‌ای، انگلیسی، ژاپنی، فرانسوی، روسی، ماندارین، اسپانیایی، اندونزیایی، عربی، آلمانی، ویتنامی و کانتونی پخش می‌شود.
سرویس‌ها > تلویزیون

برنامه‌های تلویزیونی کی‌بی‌اس ورلد از خدمات تلویزیون داخلی کی‌بی‌اس تأمین می‌شود. برنامه‌ها عمدتاً به زبان کره‌ای پخش می‌شود، اما زیرنویس انگلیسی، مالزیایی و چینی نیز ارائه شده‌است.
چهار سرویس سرگرمی عمومی کی‌بی‌اس ورلد وجود دارد که توسط شرکت‌های تابعهٔ کی‌بی‌اس و متناسب با بازارهای خاص اداره می‌شود: نسخهٔ ژاپنی کی‌بی‌اس ورلد، که توسط کی‌بی‌اس ژاپن اداره می‌شود، مخاطبان ژاپنی را هدف قرار می‌دهد. نسخهٔ اندونزیایی کی‌بی‌اس ورلد که توسط اُکِی‌تی‌اِن اداره می‌شود، مخاطبان اندونزیایی را هدف قرار می‌دهد و کی‌بی‌اس آمریکا (به انگلیسی) و کی‌بی‌اس لاتینو (به اسپانیایی) مخاطبان آمریکای شمالی و جنوبی را هدف قرار می‌دهد.
علاوه بر این، کی‌بی‌اس ورلد ۲۴ یک شبکهٔ خبری و مستند است که به‌طور آنلاین و رایگان در دسترس است. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۱، این شبکه به نام کی‌بی‌اس کره تغییر نام داد.
باشگاه فوتبال ریور پلاته پورتوریکو

Football club
باشگاه فوتبال ریور پلاته پورتوریکو یک تیم فوتبال حرفه‌ای پورتوریکویی است که در فاجاردو، پورتوریکو واقع شده است. این تیم که در سال ۲۰۰۷ به عنوان یک قسمت از باشگاه آرژانتینی ریور پلاته تأسیس شد، در لیگ فوتبال پورتوریکو بازی می‌کند.
این تیم بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه روبرتو کلمنته در نزدیکی کارولینا انجام می‌دهد. رنگ‌های باشگاه قرمز، سفید و مشکی است. سرمربی فعلی آنها والتر زرماتن آرژانتینی است.
جانگسو

پادشاه جانگسو (به کره‌ای: 장수태왕)، (زاده:۳۹۴؛ سلطنت:۴۱۲~۴۹۲ میلادی)؛ بیستمین پادشاه گوگوریو شمالی‌ترین در میان سه پادشاهی کره بود.جانگسو درسال ۳۹۴ میلادی زاده شد و فرزند نخست گوانگ‌گه‌تو بزرگ بود. او درسال ۴۰۸ میلادی ولیعهد شد، و بعد از مرگ پدرش درسال ۴۱۳ میلادی، در ۱۹ سالگی به تخت نشست.
ته‌وانگ
| 0 | 1 |
| --- | --- |
جانگسو: جانگسو
هانگول: 장수왕
هانجا: 長壽王
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Jangsu-wang
مک‌کیون–ریشاور: Changsu-wang
نام تولد: نام تولد
هانگول: 거련 or 연
هانجا: 巨連 or 璉
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Georyeon or Yeon
مک‌کیون–ریشاور: Kŏryŏn or Yŏn
جانگسو در دوران طلایی گوگوریو  پادشاهی کرد، زمانی که یک امپراتوری قدرتمند و یک قدرت‌ بزرگ در شرق آسیا بود. او همچنان به توسعه سرزمینی پدرش از طریق فتح ادامه داد، اما همچنین به دلیل توانایی های دیپلماتیک خود شناخته شده بود. جانگسو نیز مانند پدرش، گوانگ‌گه‌تو بزرگ، به اتحاد سه پادشاهی کره دست یافت. علاوه بر آن سلطنت طولانی جانگسو شاهد تکمیل ترتیبات سیاسی، اقتصادی و سایر نهادهای گوگوریو بود. او همچنین به خاطر ساختن سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو بزرگ که به پدرش تقدیم شده است، مشهور است. نام پس از مرگ جانگسو به معنای «زندگی طولانی» است، بر اساس سلطنت طولانی مدت او از ۷۹ سال تا سن ۹۸ سالگی، طولانی ترین سلطنت در تاریخ شرق آسیا است.
جانگسو در طول سلطنت خود، نام رسمی گوگوریو(Koguryŏ) را به کوتاه شده گوریو(Koryŏ) تغییر داد، که نام کره از آن گرفته شده است.
اوایل سلطنت

جانگسو در طول سلطنت اولیه خود، بسیاری از تلاش های خود را صرف تثبیت امپراتوری کرد که در نتیجه مستقیم فتوحات پدرش، رشد ناگهانی و بزرگی را تجربه کرده بود. جانگسو مقبره ای باشکوه برای پدرش، گوانگ‌گه‌تو بزرگ، و همراه با آن سنگ قبر با ابهت ۶ متری که دستاوردهای پدرش حکاکی شده بود (که اکنون به عنوان لوح سنگی گوانگ‌گه‌تو بزرگ شناخته می‌شود) ساخت.
در سال ۴۲۷، او پایتخت گوگوریو را از قلعه گونگنه (جیان کنونی در مرز چین و کره شمالی) به پیونگ‌یانگ، منطقه ای مناسب تر برای تبدیل شدن به یک پایتخت شهری رو به رشد، منتقل کرد. که باعث شد گوگوریو به سطح بالایی از شکوفایی فرهنگی و اقتصادی دست یابد.
روابط با کشورهای جنوبی > اتحاد با ازدواج

بکجه و شیلا در مواجهه با حملات شدید گوگوریو به منطقه جنوبی شبه‌جزیره کره، بقای خود را از طریق اتحاد ازدواج یافتند که درسال ۴۳۳ میلادی آغاز شد. اتحاد میان بکجه و شیلا بیش از یک سده به طول انجامید و دلیل اصلی عدم توانایی گوگوریو برای فتح تمام شبه جزیره بود.
روابط با کشورهای جنوبی > گایا

گایا به دلیل مضرات جغرافیایی‌اش در ساندویچ شدن توسط بکجه و شیلا، خود را در موقعیتی نامطمئن دید و در نهایت نتوانست به یک کشور پیشرفته تبدیل شود.
روابط با کشورهای جنوبی > بکجه

در سال ۴۷۲، گون‌گه‌رو، پادشاه بکجه، نامه ای به امپراتور وی شمالی فرستاد و اظهار داشت که به دلیل مداخله مکرر گوگوریو در تعامل با او مشکل دارد، بنابراین خواستار اقدام نظامی علیه گوگوریو شد. با این حال، بکجه نتوانست فرستاده خود را بازگرداند و قادر به دریافت حمایت نظامی شمال وی نبود. در پاسخ، جانگسو مخفیانه برنامه ریزی کرد تا به بکجه حمله کند، که علیرغم شکست هایش در برابر گوانگ‌گه‌تو بزرگ، همچنان پایگاه قدرت قابل توجهی در شبه‌جزیره کره داشت. به منظور خلع سلاح بکجه، او یک راهب بودایی به نام دوریم را فرستاد که با هدف مخفیانه فساد کشور به دربار پادشاه گه‌رو رفت. پادشاه گه‌رو شروع به طرفداری از دوریم کرد و هر روز با او بدوک می نواخت و دوریم توانست از گه‌رو صحبت کند که مبالغ زیادی را برای پروژه های ساختمانی خرج کند و خزانه داری ملی را تضعیف کند.
در سال ۴۷۵، جانگسو یک تهاجم تمام عیار را از زمین و دریا علیه پادشاهی بی ثبات کنونی بکجه آغاز کرد. دوریم در به دست آوردن اطلاعات در مورد بکجه موفق بود، و در نتیجه گه‌رو اصلاً برای حمله ای که توسط جانگسو تدوین شده بود، آماده نبود. با حرکتی که اکنون به نفع او بود، جانگسو سپس به سمت پایتخت حرکت کرد و به راحتی شهر ویریه‌سونگ را تصرف کرد و گه‌رو را کشت. اندکی بعد، جانگسو پایتخت را به همراه چندین شهر دیگر که از بکجه فتح کرده بود، به آتش کشید. از این پس، بکجه چاره‌ای جز انتقال پایتخت خود به کوهستان اونگجین، در ۸۰ مایلی جنوب، نداشت که حفاظت طبیعی برای پادشاهی ویران شده بود. جنگ به گوگوریو کنترل کم و بیش کامل بر دره رودخانه هان، منطقه‌ای ضروری برای قدرت تجاری و نظامی در شبه‌جزیره کره، داد. بکجه صدها سال به لطف کنترل این منطقه یک قدرت مسلط در شبه جزیره بود، اما پس از از دست دادن منطقه به گوگوریو، بکجه نیز کنترل شبه جزیره را از دست داد.
روابط با کشورهای جنوبی > شیلا

پس از پایان موفقیت‌آمیز مبارزات انتخاباتی خود در بکجه، جانگسو توجه خود را به دومین پادشاهی شبه جزیره شیلا معطوف کرد. شیلا از زمانی که گوانگ‌گه‌تو بزرگ درسال ۴۰۰ میلادی، نیروهای بکجه و وا را که به شیلا حمله کردند، شکست داد، یک دولت تابع گوگوریو بود. برای اطمینان از وفاداری تحت الحمایه خود، جانگسو از برادر کوچکتر پادشاه نولجی شیلا خواست تا گروگان سیاسی شود. پادشاه نولجی در سال ۴۵۴ روابط خود را با گوگوریو قطع کرد. جانگسو در سال ۴۶۸ به شیلا حمله کرد و قلمرو خود را به بخش هایی از استان گانگوون گسترش داد و دوباره درسال ۴۸۹ میلادی، ۷ شهر محصور شده را تصرف کرد و قلمرو خود را به بخش هایی از استان گیونگ سانگ شمالی گسترش داد. جانگسو با پیروزی بر شیلا، بنای یادبودی سنگی در چونجوی امروزی برپا کرد و دستاوردهای پدرش و خودش را ستود. این بنای تاریخی در همان مکان باقی مانده است و اهمیت تاریخی به عنوان تنها سنگ بازمانده گوگوریو در شبه جزیره کره دارد.
مرگ و میراث

شاه جانگسو در سال ۴۹۱ در سن ۹۷ سالگی مرد. نام معبد او به معنای «زندگی طولانی» در هانجاست. در طول سلطنت خود، گوگوریو در دوران طلایی خود بود، از مغولستان داخلی تا استان شمالی چونگچونگ کره جنوبی، در جنوب حوضه رودخانه هان.
گوگوریو در اوج وسعت، ۴۷۶ میلادی
شورش‌های قبیله‌ای افغان طی ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۷ میلادی
پس زمینه

از نظر الکساندر دیویدوف، علت این شورش‌ها در بدتر شدن وضعیت دهقانان نهفته بود. دهقانان و مالکان زمین ملزم بودند تا ثلث محصولات خود را به دولت مالیه بدهند، چیزی که از آن با عنوان سه‌کوتی یاد می‌گردید. آن‌ها همچنین مجبور بودند محصولات خود را به انبارهای دولت در ولسوالی‌های بار کنر (اسمار) و کوز کنر (خیوه) انتقال دهند. این انتقال محصولات در آن زمان تنها به‌واسطه حمل و نقل توسط حیوانات ممکن بود. مقامات مسئول در این انبارها معمولاً پذیرفتن محصولات آن‌ها را به دلیل خراب بودن کیفیتشان به تأخیر می‌انداختند. دهقانان و مالکین زمین برای اینکه بتوانند دیون خود را بپردازند مجبور می‌شدند تا رشوه بدهند. با این همه، حکومت جمهوری افغانستان (۱۹۷۳–۱۹۷۸) دهه‌ها بعد از شورش ادعا می‌کرد که زارعین از دولت افغانستان حمایت می‌کردند، اما قبیله صافی برای انتقام‌جویی از آن‌ها، خانه‌ها و تجارت زارعین را چپاول می‌کردند.
از نظر دیوید بی. ادوارد، علتی که در عقب شورش قبیله صافی نهفته بود، تغییر در قوانین خدمت اجباری نظامی برای قبیله صافی بود. قبل از این‌که شورش آغاز شود، طرزالعمل پذیرفته شده استخدام نظامیان برای سال‌های مدید روشی بود بنام طرزالعمل قومی یا قبیله‌ای که هر کدام از قبیله‌ها تعداد مشخصی از مردان را خود برای خدمت نظامی انتخاب می‌کردند؛ این مردان همیشه باهم و در مکانی که از خانه آن‌ها بیش از حد دور نباشد خدمت می‌کردند. با این حال، چند سال قبل از قیام، حکومت روی استفاده از سیستمی بنام نفوس تأکید داشت، که بر مبنای آن ارتش مستخدمین خود را مستقیماً از میان جمعیت و بدون مشاوره با هیچ قبیله‌ای انتخاب می‌نمود. سیستم قبلی برای قبیله‌ها سودمند بود، به‌ویژه برای رهبران آن‌ها، چون این رهبران قبایلی بودند که تصمیم می‌گرفتند چه کسی به خدمت نظامی برود. طرزالعمل جدید قدرت رهبران قبیله صافی را از آن‌ها سلب نمود و از این‌رو آن‌ها سرسختانه مقاومت کردند.
یکی از رهبران شورشی که مزرک نام داشت از بازگرداندن امان‌الله خان حمایت می‌کرد، شاهی که در جریان جنگ داخلی افغان (۱۹۲۸–۱۹۲۹) از سلطنت عزل شده بود.
بر اساس اسناد بریتانیایی، علت قیام قبیله صافی در تلاش‌های حکومت برای نهادینه سازی خدمت اجباری نظامی در میان قوم صافی، دادن امتیاز انحصاری تجارت به شرکت‌های تجاری افغان و نظارت دولت بر آن‌ها نهفته بود. با این حال، ویت میسون، قیام قبیله صافی را به «سیستم ظالمانه مالیات، ستم‌گری و فقر» نسبت می‌دهد.
درگیری > عملیات در ولایت جنوبی علیه مزرک

عملیاتی که به‌طور رسمی از آن با عنوان «عملیات در ولایت جنوبی علیه مزرک» یاد می‌شد در فوریه ۱۹۴۴ میلادی آغاز گردید. نظریات مختلفی در رابطه با چگونگی آغاز این جنگ وجود دارد. بر اساس اسناد بریتانیا، این جنگ پس از این‌که حکومت افغانستان نیروهای خود را به ولایت جنوبی انتقال داد تا حاکمیت خود را در آن منطقه مجدداً تحکیم نمایند، آغاز شد. این منطقه در آن زمان پناهگاه قاچاقچیان محسوب می‌گردید. نیروهای حکومتی در جریان راه توسط رهبر قبیله زدران بنام مزرک مورد حمله قرار گرفتند. براساس یک بررسی بعدی از جانب پاکستان، جنگ پس از آن آغاز شد که حکومت افغانستان به خانه تابستانی مزرک در تپه‌های تاراغاری و خانه زمستانی وی در آلمارا یورش برد، چون دولت مشکوک بود که مزرک عناصر وفادار به امان‌الله را پناه داده‌است. مزرک در جریان سه ماه بعدی، حمله‌های کوچکی را از فرمان‌دهی جدید خود در سرکوت رهبری می‌کرد. نیروهای حکومتی تلاش نمودند تا کوه آلمارا را در مارس ۱۹۴۴ میلادی تصرف نمایند، اما ناکام شدند.
مزرک پس از حمله حکومت افغانستان در ۲۲ آوریل ۱۹۴۴ مجبور شد تا به کوه‌ها عقب‌نشینی کند. حکومت افغانستان به تاریخ ۲۵ آپریل ۶ فروند هواپیمای هاوکر هایند را به گردیز فرستاد تا قیام را سرکوب نماید، این هواپیماها به تاریخ ۲۱ ژوئن بازگشتند. در جریان این عملیات، این هواپیماها تنها روی انداختن اوراق تبلیغاتی و بمب‌های آتش زا تمرکز داشتند. هیچ مواد منفجره بزرگ انداخته نشد، اما این هواپیماها در چندین روی‌داد مردمان قبیله دشمن را با سلاح به قتل رساندند. گفته می‌شود که ۲ تا ۳ قریه در جریان انداختن بمب‌های آتش زا تخریب گردید. هند بریتانیایی با درخواست حکومت افغانستان تدابیری را برای جلوگیری از مردمان قبیله وزیری برای کمک به مزرک اتخاذ نمود.
هیچ عملیات هوایی بزرگ در خلال ۱ اوت تا ۳۱ اکتبر ۱۹۴۴ از جانب حکومت افغانستان بر علیه مزرک انجام نشد، به‌جز از پروازهای اکتشافی. مزرک در این جریان در خانه یکی از مردمان قبایل محلی در آن سوی مرز پنهان شده بود و در معرض بمباران سنگین هند بریتانیایی قرار گرفت و مجبور شد، دوباره به اراضی افغانستان عقب‌نشینی کند. سلطان احمد که رئیس شورشی یک قبیله در بلوچستان بود در جریان مدت کوتاهی که که مزرک در هند بریتانیایی اقامت داشت، به وی ملحق شد. چندی بعد یک رهبر شورشی دیگر بنام مستعار پاک نیز به آن‌ها ملحق گردید.
ظهور ملنگ اسرارآمیز در نوامبر ۱۹۴۴ میلادی که خود را برادر امان‌الله می‌نامید برای مدت کوتاهی به اقبال مزرک افزود، اما فقدان پولی که مزرک بتواند با آن به قبایل رشوه بدهد، باعث گردید تا این جنبش با شکست روبرو شده و ملنگ نیز در مارس ۱۹۴۵ ناپدید شد. وضعیت حکومت افغانستان در این زمان برای نخستین‌بار پس از شورش ۱۹۳۸ غلجی‌ها به وخامت گراییده بود–ظرفیت هوایی آن‌ها به علت کمبود بمب محدود شده بود، منابع در میان ولایات جنوبی و شرقی تقسیم شده بود و مردم عام از گران‌بودن قیمت و کمبود مواد مصرفی ناراضی شده بودند. سایر عملیات هوایی علیه مزرک که شامل پروازهای اکتشافی و بمباران بود در دره کنر از تاریخ ۲۴ ژوئن تا ۳۱ اکتبر ۱۹۴۵ انجام شد. سلطان احمد در نوامبر همان سال تسلیم شد و تحت بازداشت به بلوچستان بازگردانده شد. مزرک علی‌رغم تسلیمی سلطان احمد به جنگ ادامه داد. در نهایت مزرک و برادر وی شیر محمد خان پس از دو و نیم سال جنگ با حکومت افغانستان به تاریخ ۱۱ ژانویه ۱۹۴۷ تسلیم شدند.
درگیری > قیام صافی

قبیله صافی قیام را در ۱۹۴۴ یا ۱۹۴۵ آغاز کردند. این قیام زمانی آغاز شد که میر سلام از فرمانی مبنی بر دست‌گیری رهبران قبیله صافی هر کدام سلطان محمد، عبدالقادر، میر سلام و محمود خان آگاه شد، میر سلام سپس سایر رهبران را از این امر آگاه ساخته و توانست یک قیام عمومی را در داوگال و بادل و سایر مکان‌ها برانگیزد. جنگ زمانی آغاز شد که شورشی‌های صافی نیروهای دولتی که به هدف گردآوری عساکر اجباری می‌رفتند را کمین زدند و آن‌ها را دستگیر نمودند.‏ ۴ فروند هواپیما در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۵ به‌سوی جلال‌آباد اعزام شدند تا شورش صافی را سرکوب نمایند. بمب‌ها و آتش زاها به‌شدت قریه‌های صافی را تخریب نمودند. یک فروند هواپیما که مجهز به سه بمب، ۱ اسلحه ماشیندار و ۱ اسلحه لیویس بود در جریان عملیات علیه شورش صافی ناپدید شد. قریه‌های پچینیانو و تانار از جمله قریه‌های بودند که مورد بمباران قرار گرفتند. در جریان یک بمباران در قریه تانار، ۱۱ عضو یک خانواده کشته شدند و اعضای باقی‌مانده خانواده از ترس بمباران بیشتر نمی‌توانستند مرده‌های خود را در قبرستان قریه دفن کنند. در عوض آن‌ها مرده‌های خود را در مقابل خانه خود دفن کردند، که این قبرستان کوچک تا ۲۰۱۱ پابرجا بود. در جریان این شورش، این شایعه در میان قبیله صافی پخش شده بود که حکومت می‌خواهد زنان آن‌ها را به کابل برده و به تن‌فروشی سوق دهد. در میان جنگ‌جوهای پرشورتر شورشی، جوانان بسیار جوانی بودند که از جنگ با حکومت بیشتر سود می‌کردند تا ضرر. قبیله صافی برای خود یک پادشاه بنام سلیمی، یک نخست‌وزیر بنام (امانت لیوان) و یک وزیر دفاع (امان الملک) انتخاب کردند.
برخی اسناد معاصر در بریتانیا گزارش داده‌اند که سه پادشاه گل (نوه‌های آخونِ صوات) در حمایت از حکومت کابل فعال بودند، در حالی‌که گل صاحبِ بابرا به‌طور مخفی از پیروان خود در چهار منگ و باجاور می‌خواست تا از صافی‌ها حمایت کنند. هرچند، شواهد بیشتری مرتبط به آن یافت نشده‌است.
حکومت افغانستان مردمان قبایل نورستانی و شینواری را مسلح کرد، تا علیه قبیله صافی جنگ کنند.
محمد ظاهرشاه طی شورش‌های قبیله‌ای ۱۹۴۴–۱۹۴۷ پادشاه شد.
قیام اولیه در مقابل دولت در فوریه ۱۹۴۴ میلادی توسط مزرک زادران رهبری شد.
سن ویتو کتینو

مکان
| سن ویتو کتینو | سن ویتو کتینو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di San Vito Chietino: Comune di San Vito Chietino
ناحیه: ابروتزو
استان / شهرستان: استان کییتی (CH)
دهستان: Anticaglia, Balsamate, Bufara, Castellana, Cese, Cintioni, Colle Capuano, Foresta, Mancini, Melogranato, Murata Alta, Murata Bassa, Paolini, Passo Tucci, Pontoni, Portelle, Quercia del Corvo, Rapanice, Renazzo, San Fino, San Rocco Vecchio, Sant'Apollinare, Sciutico, Strutte, Valle Ienno, Vicende
حکومت: حکومت
 • شهردار: Rocco Catenaro
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶ کیلومتر مربع (۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۲ متر (۴۰۰ فوت)
جمعیت (31 December 2009): جمعیت (31 December 2009)
 • کل: ۵۳۲۶
 • تراکم: ۳۳۰/کیلومتر مربع (۸۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Sanvitesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۶۶۰۳۸
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۷۲
قدیس پشتیبان: ویتوس
روز قدیس: 15 June
وبگاه: وبگاه رسمی
سن ویتو کتینو (انگلیسی: San Vito Chietino) یک شهرک و کومونه در استان کییتی است.
این شهرک در سال ۲۰۰۹ میلادی ۵٬۳۲۶ نفر جمعیت و همین‌طور ۱۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
شیاموس تورلوق مک‌الواین

شیاموس تورلوق مک‌الواین (Séamus Turlough McElwaine) (همچنین به صورت» سیاموس مک‌الوین «هم می‌توان نوشت) (زاده ۱ آوریل ۱۹۶۰ – درگذشتهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۸۶)، یک داوطلب در تیپ فرمانای جنوبی ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) در جریان درگیری‌های ایرلند بود که توسط ارتش بریتانیا تیرباران و کشته شد.
اوایل زندگی

مک‌الواین بزرگ‌ترین فرزند از هشت فرزند خانواده بوده و در شهرک کنوکاکولیون متولد و بزرگ شد، این شهرک در مجاورت آبادی و شهر کنوکاتالون، در نزدیکی روستای اسکاتستاون در شمال شهرستان مانهن در جمهوری ایرلند واقع شده‌است.
مک‌الواین با پیوستن به نا فیانا ایریان در ۱۴ سالگی، نخستین قدم خود به سوی دخیل شدن در جمهوری‌خواهی با نیروی فیزیکی را برداشت. در۱۶ سالگی، مک‌الواین فرصتی برای تحصیل در ایالات متحده را رد نموده و به ارتش جمهوری‌خواه ایرلند ملحق شد و گفت، «هیچ‌کسی هرگز نمی‌تواند من را متهم به فرار کند».
فعالیت‌های شبه‌نظامی

مک‌الواین یک عضو فعال ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بود و در عمر ۱۹ سالگی افسر فرمانده ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در شهرستان فرمانا شد. در ۵ فوریه ۱۹۸۰، مک‌الواین یک سرجوخه هنگ دفاعی اولستر (UDR) به‌نام اوبری ابرکرومبی را زمانی که وی خارج از وظیفه در شهرک دروماکابراناگهیر در نزدیکی روستای فلورنزیکورت در حال راندن یک تراکتور بود، به قتل رساند. اواخر همان سال در ۲۳ سپتامبر، مک‌الواین یک رزرو کانستیبل نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر (RUC) به‌نام ارنیست جانستون را هنگام فراغت از شغل در بیرون خانه‌اش در نزدیکی روستای راسلی، به قتل رساند. وی حداقل برای دخیل بودن در ۱۰ قتل دیگر نیز مظنون بود.
در ۱۴ مارس ۱۹۸۱، یک واحد ارتش بریتانیا خانه‌ای روستایی را در نزدیکی راسلی محاصره نمود که در آن مک‌الواین و سه عضو دیگر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند قرار داشتند. علی‌رغم این‌که اعضای ارتش جمهوی‌خواه دارای چهار تفنگ، از جمله یک سلاح آرمالایت بودند، اما خود را تسلیم نموده و سپس دستگیر شدند. با این وجود که مک‌الواین در زندان گاول کروملین رود در انتظار محاکمه خود بود، اما به‌طور مستقل از حوزه انتخابیه کاوان-موناقان در انتخابات سراسری فوریه ۱۹۸۲ ایرلند به مبارزه پرداخته و ۳٬۹۷۴ رأی (۶٫۸۴ درصد آرا) دریافت کرد. مک‌الواین در می ۱۹۸۲ به جرم قتل اعضای نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر و هنگ دفاعی اولستر مجرم شناخته شد، قاضی محکمه او را یک «قاتل خطرناک» عنوان کرده و توصیه نمود تا وی حداقل ۳۰ سال را در زندان سپری نماید.
در ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۳، مک‌الواین در فرار از زندان ماز شرکت داشت، بزرگ‌ترین فرار از زندان در اروپا پس از جنگ جهانی دوم و در تاریخ زندان بریتانیا. ۳۸ جمهوری‌خواه که مجهز با ۶ سلاح دستی بودند، یک کامیون غذای زندان را سرقت نموده و راه خود را به بیرون از زندان ماز باز کردند.
پس از فرار از زندان، وی به واحد فعال نظامی ارتش جمهوری‌خواه ایرلند پیوسته و در مناطق مرزی میان شهرستان‌های موناقان و فرمانا فعالیت می‌کرد. این واحد با حملاتی که در آن از تفنگ و بمب استفاده می‌شد به گشت‌های پلیس و ارتش حمله می‌کردند و برای خودداری از دستگیر شدن در انبارها و مستراح‌ها خواب می‌کردند.