stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آتلوفوبیا
علائم و نشانه‌ها

علائم اتلوفوبیا شامل نشانه‌های عاطفی، ذهنی و جسمی است. این علائم معمولاً در شرایطی ظاهر می‌شوند که اتلوفوبیا را در فرد تحریک می‌کند. این علائم غیرقابل‌کنترل بوده و ممکن است بر افکار فرد مسلط شوند.
علائم عاطفی
نگرانی مداوم
ترس شدید
ناتوانی در مواجهه با اختلافات جزئی
عصبانیت یا تحریک پذیری
فرسودگی یا خستگی
افسردگی یا غم
اضطراب یا حملات پانیک
علائم ذهنی
ناتوانی در تمرکز بر روی چیزی غیر از ترس
جدا شدن عاطفی از دیگران
عزت نفس پایین
نیاز مداوم به تأیید دیگران
ناامیدی شدید نسبت به اشتباهات جزئی
دیدگاه بدبینانه به زندگی
تمایل به تعیین استانداردهای غیرواقعی برای خود
حساسیت زیاد به انتقاد
علائم جسمی که ممکن است بر اثر این حالات عاطفی و ذهنی ایجاد شوند:
تنفس سریع
لرز
سرگیجه و سبکی سر
تعریق بیش از حد
افزایش ضربان قلب
خشکی دهان
حالت تهوع
تنگی نفس (تنگی نفس)
ناراحتی معده یا سوء هاضمه (سوء هاضمه)
مشکلات خواب
تغییرات در اشتها
بی‌قراری
علائم و نشانه‌ها > افراد مبتلا به آتلوفوبیا ممکن است درگیر بیماری‌های روانی نیز باشند:

اختلال شخصیت اجتنابی
اختلال خودبیمارانگاری (هیپوکندریازیس)
اختلال اختلال وسواسی-جبری
اختلال هراس
اختلال شخصیت پارانوئید
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
اختلالات سوء مصرف مواد مانند اعتیاد به مواد مخدر یا اختلال مصرف الکل
مدیریت و درمان

علت دقیق اتلوفوبیا ممکن است به ترکیبی از عوامل مختلف برگردد. تشخیص این اختلال توسط متخصص سلامت روان معمولاً شامل روش‌های مختلفی است. تشخیص به‌طور کلی بر اساس تاریخچه پزشکی، اجتماعی و خانوادگی فرد استوار است. همچنین، ارزیابی علائم و مصاحبه‌های فردی برای دسته‌بندی تشخیص طبق راهنمایی‌های «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» (DSM-5) استفاده می‌شود.
در برخی موارد، برای رد کردن دیگر بیماری‌هایی که ممکن است بر سلامت روان فرد تأثیر بگذارند یا علائمی مشابه اتلوفوبیا داشته باشند (مانند بیماری‌های روان‌پزشکی، سرطان‌های مغزی، و تروماهای اخیر)، معاینه فیزیکی، آزمایش‌های آزمایشگاهی (مانند آزمایش خون و نمونه ادرار)، و تصویربرداری از مغز انجام می‌شود. افراد مبتلا به اتلوفوبیا ممکن است همزمان با سایر بیماری‌های روانی مانند افسردگی، اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)، یا اختلالات مرتبط با مصرف مواد و اعتیاد نیز درگیر باشند. به منظور مدیریت صحیح این شرایط همراه، ارزیابی کامل توسط یک متخصص سلامت روان بسیار مهم است.
درمان اتلوفوبیا به شدت بیماری و سابقه پزشکی فرد بستگی دارد. درمان‌ها معمولاً شامل تغییرات در سبک زندگی، روان‌درمانی و داروها می‌شود. تغییرات در سبک زندگی ممکن است شامل کاهش مصرف کافئین، افزایش فعالیت بدنی، و تمرین ذهن‌آگاهی از طریق مدیتیشن یا یوگا باشد. این تغییرات برای کاهش علائم عاطفی، ذهنی و جسمی اتلوفوبیا با افزایش تمرکز و بهره‌وری، و همچنین تقویت مکانیزم‌های مقابله‌ای مثبت و بهبود کلی سلامت و رفاه طراحی شده‌اند.
روان درمانی: درمان اصلی فوبیا روان درمانی یا گفتار درمانی است. این کار با افکار و باورهای اساسی که فوبیا را تقویت می‌کند مقابله می‌کند. انواع مختلفی از روان درمانی وجود دارد، اما برای فوبیا، پزشکان اغلب مواجهه درمانی را توصیه می‌کنند. که شامل قرار گرفتن تدریجی در معرض چیزهایی است که فرد از آن می‌ترسد.
درمان شناختی رفتاری: گزینه‌های روان‌درمانی معمولاً شامل «درمان مواجهه‌ای» (ET) یا «درمان شناختی-رفتاری» (CBT) تحت نظارت یک متخصص سلامت روان است. در ET، افراد به‌طور مکرر با موقعیت‌هایی که اتلوفوبیا را در آنها تحریک می‌کنند، مواجه می‌شوند تا به تدریج به این موقعیت‌ها عادت کرده و بهتر بتوانند با آنها و ترس‌های مرتبط با آن‌ها مقابله کنند. در CBT، افراد در معرض موقعیت‌هایی قرار می‌گیرند که می‌تواند ترس از ناقص بودن را در آنها تحریک کند، با هدف شناسایی دقیق محرک‌ها و تغییر واکنش‌های عاطفی و رفتاری نسبت به آنها. همچنین به افراد می‌آموزد که افکار غیر مفیدی را که به اضطراب آنها کمک می‌کند به چالش بکشند و در نهایت افکار متعادل تر را جایگزین آنها کنند.
اصلاح سبک زندگی: کاهش یا توقف مصرف کافئین و یک رژیم غذایی سالم و ورزش منظم می‌تواند به بهبود خلق و خوی شما و کاهش احساس افسردگی یا تفکر منفی کمک کند. تنفس عمیق، یوگا یا مدیتیشن ممکن است به شما در مدیریت اضطراب و جلوگیری از حملات پانیک کمک کند.
دارو: بسته به وضعیت و درمان‌های گذشته فرد، ممکن است از داروهای خاصی برای کنترل علائم اتلوفوبیا استفاده شود. داروهای ضد اضطراب مانند بنزودیازپین‌ها (مانند لورازپام و کلونازپام) می‌توانند به پیشگیری یا کنترل علائم اضطراب یا حملات پانیک کمک کنند. بتابلوکرها، مانند پروپرانولول، نیز می‌توانند به کاهش علائمی مانند افزایش ضربان قلب، تعریق یا سرگیجه کمک کنند. در برخی موارد، آرام‌بخش‌ها می‌توانند در موقعیت‌های تحریک‌آمیز بدن را آرام کرده و تسکین دهند.
شیوع

مطالعات کمی در مورد شیوع آتلوفوبیا وجود دارد، اما اختلالات فوبیا نسبتاً رایج هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که حدود ۱۲ درصد از بزرگسالان و ۱۹ درصد از نوجوانان در ایالات متحده در مقطعی از زندگی خود فوبیای خاصی را تجربه می‌کنند. آنها در زنان دو برابر بیشتر از مردان شایع هستند.
پال‌ورلد

| پال‌ورلد | پال‌ورلد |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده(ها): پوکت پیر
ناشر(ها): پوکت پیر
تهیه‌کننده(ها): تاکورو میزوبه
برنامه‌نویس(ـان): هیروتو متسوتانی
هنرمند(ان): دیاکی کیزو
آهنگساز(ان): تاتسویا یان
موتور: آنریل انجین
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز ایکس‌باکس وان ایکس‌باکس سری اکس و سری اس پلی استیشن ۵
تاریخ(های) انتشار: ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴ (دسترسی زودهنگام)
ژانر(ها): بازی اکشن-ماجراجویی، بازی بقا
حالت(ها): بازی ویدئویی تک‌نفره، بازی ویدئویی چندنفره
پال‌ورلد (انگلیسی: Palworld) یک بازی ویدئوی اکشن ماجراجویی در ژانر بقا است که در سال ۲۰۲۴ توسط شرکت پاکت‌پیر برای مایکروسافت ویندوز، ایکس‌باکس وان و ایکس‌باکس سری اکس و سری اس منتشر شده است.
عملیات فرمانده کل قوا

عملیات فرمانده کل قوا-روح الله خمینی با در محور آبادان - دارخوین به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۲۵/۳/۱۳۶۰ به فرماندهی سپاه انجام شد.
رابرت مینارد

| رابرت مینارد | رابرت مینارد |
| --- | --- |
دستگیری ریش‌سیاه، دزد دریایی به سال ۱۷۱۸، ژان لئون ژروم فریس: دستگیری ریش‌سیاه، دزد دریایی به سال ۱۷۱۸، ژان لئون ژروم فریس
زاده: ۱۹ سپتامبر ۱۶۸۴ دارتفورد، کنت، انگلستان
درگذشته: ۴ ژانویهٔ ۱۷۵۱ (۶۶ سال) گرت مونگهام، کنت، انگلستان
مدفن: کلیسای سنت مارتین، گرت مونگهام، کنت، انگلستان
وفاداری: بریتانیای کبیر
شاخه نظامی: نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا
درجه: ناخدا
همسر(ان): Ann Johnson Maynard
فرزندان: none
خویشاوندان: مارگارت میچل (خواهر) توماس مینارد (برادر)
رابرت مینارد (انگلیسی: Robert Maynard) یک ستوان نیروی دریایی سلطنتی بریتانیای کبیر بود که بعدها به مقام کاپیتانی ترفیع و ارتقاء درجه گرفت، مینارد به عنوان ستوان اول در کشتی اچ ام اس مروارید، معروف‌ترین نقش خود را در شکست دادن دزد دریایی مشهور و بدنام انگلیسی به نام ادوارد تیچ معروف به ریش سیاه بر عهده گرفت، مینارد به عنوان ستوان از تاریخ ۱۴ ژانویه ۱۷۰۷ تا ۱۷۰۹ خدمت کرد و سپس با درجهٔ ستوان سوم به کشتی اچ ام اس بدفورد منتقل شد، در سال ۱۷۱۶ با درجهٔ ستوان اول در اچ ام اس مروارید مشغول انجام وظیفه شد، به دلیل خدمات شایسته اش در ۱۷۳۹ به فرماندهی رسید و سرانجام در تاریخ ۱۷۴۰ کاپیتان (ناخدا) شد، اطلاعات زیادی از زندگی مینارد در دست نیست به جز زمانی که با ادوارد تیچ دزد مشهور مصاف داد، بعد از کشتن ریش سیاه، سر او بریدند و به دکل جلوی کشتی مینارد، جهت هشداری به سایر دزدان دریایی آویختند، مینارد در تاریخ ۱۷۵۱ درگذشت.
فرماندهی دریایی و جنگ‌ها

فرماندار، آلکساندر اسپوتزوود، از مستعمره‌نشین ویرجینیا، فرماندهی ۲ کشتی از نوع اسلوپ به نام‌های رنجر و جین را به مینارد سپرد. آنها در ۱۹ نوامبر ۱۷۱۸ بندر همپتون، ویرجینیا را ترک کردند. مینارد در ساحل کارولینای شمالی و در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۷۱۸ به ریش سیاه برخورد کرد. بیشتر ملوانان ریش سیاه در ساحل بودند و به همین دلیل، هر ۱ نفر از ملوانان ریش سیاه در کشتی با ۳ نفر از ملوانان مینارد مصاف می‌داد. کشتی مینارد به هیچ نوع توپی مسلح نبود و تنها دارای اسلحهٔ سبک بود در حالی که ریش سیاه دارای ۸ عراده توپ بود. مینارد، اغلب مردان خود را در عرشهٔ پایین کشتی پنهان نموده بود. ریش سیاه کشتی خود را به سمت آب‌های کم عمق هدایت کرد. کشتی مینارد که سنگین‌تر بود در تپه‌ای شنی فرورفت و گیر افتاد. ریش سیاه با یک مانور، کشتی خود را به جانب کشتی گرفتار مینارد رساند تا بتواند با توپخانه بر آن آتش بگشاید. در همین زمان که مینارد در عرشهٔ کشتی جین حضور داشت، از مانور ریش سیاه مطلع شد و به همگی دستور داد تا کلیهٔ وسایل غیر ضرور را به دریا بریزند تا کشتی سبک شود. این مانور مؤثر بود و کشتی در نهایت رها گردید. ریش سیاه ۲ مرتبه بر کشتی مینارد آتش گشود و تعدادی از مردان مینارد کشته شدند. پس از آخرین حمله، در حالی که به نظر می‌رسید ملوانان زیادی از مینارد باقی نمانده، ریش سیاه و ملوانانش به کشتی مینارد وارد شدند غافل از اینکه مردان مینارد در عرشهٔ زیرین منتظر تنها یک اشاره برای هجوم غافلگیرانه هستند.
پایان مبارزهٔ مینارد و ریش سیاه، نبردی تن به تن بود. در حالی که هر دو تپانچه‌های خود را به سوی یکدیگر نشانه گرفته بودند، مینارد، درجا شلیک کرد در حالی که گلولهٔ ریش سیاه به خطا رفت. شلیک مینارد، شلیکی مؤثر نبود و مبارزه با شمشیر ادامه یافت. در انتها یک ملوان دیگر از پشت، ضربه‌ای مهلک بر ریش سیاه وارد آورد و سپس مینارد توانست ریش سیاه را به قتل برساند. مینارد پس از نبرد، جسد ریش سیاه را بررسی کرد و متوجه شد که جای ۵ زخم گلوله و در حدود ۲۰ بریدگی در آن وجود دارد. همچنین چند نامه نیز از جسد کشف گردید از جمله نامه‌ای از جانب توبیاس نایت، دبیرکل سلطنتی کارولینای شمالی ریش سیاه سر بریده شد و سرش بر روی دکل جلویی تا پایان سفر کشتی نصب گردید.
میراث

موفقیت مینارد در نبرد با ریش سیاه در عصر طلایی دزدان دریایی، امروزه هم توسط بازماندگان مینارد و خدمهٔ کشتی اچ ام اس رنجر جشن گرفته می‌شود، این جشن در دانشگاه ساسکس نیروی دریایی سلطنتی هر سال در شب ۲۲ نوامبر با نام مس شام سیاه برگزار می‌گردد، همچنین در شهر همپتون ویرجینیا، سالانه، جشنی مشابه، در جهت بازآفرینی این رویداد و پیروزی تاریخی که به پایان دادن یکه‌تازی دزدان دریایی انجامید برگزار می‌گردد که از آن با نام فستیوال ریش سیاه یاد می‌شود.
سر بریدهٔ ریش سیاه بر دکل کشتی مینارد
شلوار

یک مرد که شلوار پوشیده است.
شلوار به نوعی پوشش گفته می‌شود که برای پوشاندن پایین‌تنه به کار می‌رود. شلوار را هم مردان و هم زنان می‌پوشند. شلوار ممکن است جنس‌های مختلفی چون جین یا کتان داشته باشد.
واژه‌شناسی

این واژه از زبان پارسی میانه شلوار آمده و آن واژه نیز از زبان نیاایرانی šarawāra گرفته شده و در پایان نیز این واژه از زبان نیاهندواروپایی skelo- «پا» + *wero- «پوشاندن» گرفته شده است.
انواع شلوار

شلوار جین
شلوار اسلش
شلوار نخی
شلوار کوه‌نوردی
شلوار کار
شلوار مجلسی (کت و شلوار)
شلوار راحتی
شلوار راسته
شلوار لوله تفنگی
تاریخچه

کاربرد شلوار برای نخستین بار در جهان در سده شش پیش از میلاد همزمان با ظهور اسب سواری در ایران در تاریخ ثبت شده است.
شلوار برای زنان

مقالهٔ اصلی: زنان و شلوار
در بعضی از کشورها پوشیدن شلوار برای زنان ممنوع بوده است.
فراکسیون زنان

| فراکسیون زنان | فراکسیون زنان |
| --- | --- |
رئیس: فاطمه محمدبیگی
دبیر اول: عالیه زمانی کیاسری
سخنگو: سارا فلاحی
بنیان‌گذاری: ۱۳۷۹
ستاد: تهران
دین: اسلام
وابستگی بین‌المللی: هیچ
سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات: سیاست در ایران حزب‌ها انتخابات
فراکسیون زنان فراکسیونی در مجلس شورای اسلامی مرتبط با امور زنان و خانواده است. رئیس کنونی فراکسیون زنان در مجلس دوازدهم، فاطمه محمدبیگی، نماینده قزوین، است. سمیه رفیعی، نماینده تهران، و فاطمه مقصودی، نماینده بروجرد، به ترتیب به عنوان نواب رئیس برگزیده شدند. عالیه زمانی کیاسری، نماینده ساری، به عنوان دبیر و سارا فلاحی، نماینده ایلام، به‌عنوان سخنگوی فراکسیون انتخاب شدند.
پیشینه

در مجلس پنجم برای نخستین بار یک کمیسیون با ریاست مرضیه وحید دستجردی برای امور زنان، جوانان و خانواده شکل گرفت؛ هرچند برخی از اعضای آن مرد بودند. در سال ۱۳۷۹ در مجلس ششم فراکسیون زنان برای نخستین بار به‌طور اختصاصی برای نمایندگان زن تشکیل شد. این فراکسیون در مجلس‌های هفتم و هشتم و نهم به دلیل غلبه محافظه‌کاران به حاشیه رانده و کارکرد آن کمابیش حفظ شد؛ هرچند نمایندگان زن ساختار آن را حفظ کردند. با آغاز به کار مجلس دهم، انتظار می‌رفت فعالیت‌ها و عملکرد فراکسیون زنان بهبود یابد هرچند تلاش‌های آنان مورد پذیرش قرار نگرفت؛ هرچند برخی از اعضای فعال آن همانند پروانه سلحشوری، فاطمه سعیدی و طیبه سیاوشی به چهره‌های شاخص در عرصه سیاست تبدیل شدند.
اعضای کنونی

اعضای کنونی فراکسیون زنان به شرح زیر است:
| ردیف | نام | حوزهٔ انتخاباتی | گرایش سیاسی | تشکل سیاسی | فراکسیون | سابقهٔ نمایندگی | نتیجه شمارش آرا |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | معصومه پاشایی بهرام | مرند و جلفا | مستقل |  | - | نه | ۴۰٬۲۹۴ |
| ۲ | زهرا شیخی مبارکه | اصفهان | اصولگرا |  | - | نه | ۱۷۲٬۸۵۰ |
| ۳ | سمیه محمودی | شهرضا و سمیرم سفلا | اعتدالگرا |  | - | آری | ۲۰٬۵۴۲ |
| ۴ | پروین صالحی مبارکه | مبارکه | مستقل |  | - | نه | ۱۲٬۰۷۵ |
| ۵ | سارا فلاحی | ایلام، ایوان و شیروان | مستقل |  | - | نه | ۳۶٬۹۰۹ |
| ۶ | زهره الهیان | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا |  | - | آری | ۷۷۳٬۲۶۳ |
| ۷ | سمیه رفیعی | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا |  | - | نه | ۷۴۲٬۹۷۵ |
| ۸ | فاطمه قاسم‌پور | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا |  | - | نه | ۷۲۶٬۰۰۷ |
| ۹ | زهره سادات لاجوردی | تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر | اصولگرا |  | - | نه | ۷۱۴٬۹۳۱ |
| ۱۰ | فاطمه رحمانی | مشهد و کلات | اصولگرا |  | - | نه | ۳۰۹٬۵۱۲ |
| ۱۱ | هاجر چنارانی | نیشابور و فیروزه | اصولگرا |  | - | آری | ۴۷٬۸۳۹ |
| ۱۲ | فاطمه محمدبیگی | قزوین، آبیک و البرز | اصولگرا |  | - | نه | ۱۰۸٬۹۲۴ |
| ۱۳ | شیوا قاسمی‌پور | مریوان و سروآباد | اعتدالگرا |  | - | نه | ۸٬۵۲۸ |
| ۱۴ | عفت شریعتی کوهبنانی | زرند و کوهبنان | اصولگرا |  | - | آری | ۴۴٬۴۵۳ |
| ۱۵ | فاطمه مقصودی | بروجرد | مستقل |  | - | نه | ۱۷٬۸۹۱ |
| ۱۶ | الهام آزاد | نائین و خور و بیابانک | مستقل |  | - | نه | ۸٬۵۷۰ |
شمار زنان در مجلس

شمار نمایندگان زن در مجلس‌های ایران به شرح زیر است.
| سال | کرسی‌ها | +/– | منبع |
| --- | --- | --- | --- |
انقلاب سفید: انقلاب سفید
| ۱۳۴۲ | ۷ / ۲۰۰(4%) | — |  |
| ۱۳۴۶ | ۱۰ / ۲۱۹(5%) |  ۳ |  |
| ۱۳۵۰ | ۱۷ / ۲۶۸(6%) |  ۷ |  |
| ۱۳۵۴ | ۱۸ / ۲۶۸(7%) |  ۱ |  |
انقلاب ۱۳۵۷: انقلاب ۱۳۵۷
| ۱۳۵۹ | ۴ / ۲۷۰(1%) |  ۱۴ |  |
| ۱۳۶۳ | ۴ / ۲۷۰(1%) |  |  |
| ۱۳۶۷ | ۴ / ۲۷۰(1%) |  |  |
| ۱۳۷۱ | ۹ / ۲۷۰(3%) |  ۵ |  |
| ۱۳۷۴ | ۱۴ / ۲۷۰(5%) |  ۵ |  |
| ۱۳۷۸ | ۱۳ / ۲۹۰(4%) |  ۱ |  |
| ۱۳۸۲ | ۱۳ / ۲۹۰(4%) |  |  |
| ۱۳۸۶ | ۸ / ۲۹۰(3%) |  ۵ |  |
| ۱۳۹۰ | ۹ / ۲۹۰(3%) |  ۱ |  |
| ۱۳۹۴ | ۱۷ / ۲۹۰(6%) |  ۸ |  |
| ۱۳۹۸ | ۱۶ / ۲۹۰(6%) |  ۱ |  |
| ۱۴۰۲ | ۱۴ / ۲۹۰(5%) |  ۲ |  |
دیدار اعضای فراکسیون زنان با محمدباقر قالیباف، دی ۱۴۰۳
نمودار حضور زنان در دوره‌های مختلف مجلس شورای اسلامی
سرژ رجیانی

| سرژ رجیانی | سرژ رجیانی |
| --- | --- |
زاده: ۲ مهٔ ۱۹۲۲
درگذشته: ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ (۸۲ سال)
ژانر: شانسون
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴–۲۰۰۴
سرژ رجیانی (فرانسوی: Serge Reggiani‎; ۲ مهٔ ۱۹۲۲ – ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۴) خوانندهٔ شانسون اهل فرانسه بود.
وی بازیگری برجسته، با قریحه و استعداد در خوانندگی و نقاشی، سال ۱۹۲۲ در شمال ایتالیا متولد شد.
پدرش یک ضد فاشیست سرشناس، به دلیل فعالیت‌های سیاسی‌اش ضد موسولینی برای حفاظت از خانواده مهاجرت کرد.
رجیانی فعالیت حرفه‌ای‌اش را با نقش آفرینی در تئاتر و سینما آغاز کرد. سرانجام در سن ۴۳ سالگی با خوانندگی در رادیو وارد دنیای موسیقی شد.
پیش‌رفت او در حرفه‌ی جدیدش به قدری بود که اکنون از او به عنوان یکی از تحسین‌برانگیزترین و موفق‌ترین خوانندگان شانسون، یاد می‌شود.
هواداران او بیشتر جوانانی با آرمان‌های چپ‌گرا و ضد جنگ از شورش‌های دانشجویی فرانسه در سال ۱۹۶۸ بودند.
سال ۱۹۸۰، پس از مرگ پسرش٬ با الکل و افسردگی مبارزه کرد؛ با این حال در سال ۱۹۹۵ با اجرای دوباره و برپایی چند کنسرت با وجود مشکلات جسمانی به دنیای موسیقی بازگشت
آخرین اجرایش در بهار سال ۲۰۰۴ برگزار شد، وی در اواخر عمر به نقاشی روی آورد و تعدادی از آثار خود را به نمایش گذاشت.
او سرانجام در سن ۸۲ سالگی در پاریس درگذشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به پلنگ، ارتش سایه‌ها، ساعت بیست و پنج و ماجراجویان اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

کلاه (۱۹۶۲)
تراس (۱۹۸۰)
مرگ

سرژ رجیانی د بر اثر حمله قلبی در پاریس درگذشت. او در گورستان مونپارناس به خاک سپرده شده است.
جیمز لاوسون

| جیمز لاوسون | جیمز لاوسون |
| --- | --- |
لاوسون در ۲۰۰۵: لاوسون در ۲۰۰۵
نام هنگام تولد: جیمز موریس لاوسون جونیور
زادهٔ: ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۸ انیون‌تاوون، پنسیلوانیا، ایالات متحده
درگذشت: ۹ ژوئن ۲۰۲۴ (۹۵ سال) لس آنجلس ، کالیفرنیا، ایالات متحده
محل تحصیل: کالج ابرلین دانشگاه وندربیلت دانشگاه بوستون
پیشه‌ها: کنشگر استاد دانشگاه وزیر
شناخته‌شده برای: جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا (۶۸–۱۹۵۵)
جیمز موریس لاوسون جونیور (انگلیسی: James Morris Lawson Jr.؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۸ – ۹ ژوئن ۲۰۲۴) کنشگر و استاد دانشگاه آمریکایی بود. یکی از پیشروان نظریه‌پردازی و صاحب نظران فنون مبارزات بدون خشونت در جریان جنبش مدنی آمریکا بود. او به آموزش فعالان مبارزات بدون خشونت ادامه داد.
سابقه

جیمز لاوسون در انیون‌تاوون، پنسیلوانیا متولد شد. وی در ماسیلون اوهایو بزرگ شد و درحالیکه دانشجوی سال اول کالج بایدوین والاس در برا اوهایو بود به fellowship of reconciliation پیوست که سازمانی بود که توسط ای جی ماسته تأسیس شده بود و همچنین به کنگره برابری نژادی که سازمانی وابسته به FOR بود پیوست. هم اف او آر و هم کنگره برابری نژادی، اعتصاب و مقاومت‌های غیر خشونت‌آمیز در برابر نژادپرستی را مورد حمایت قرار داد ه بودند. کنگره برابری نژادی تحصن (اعتصاب) را در برخی از شهرهای شمالی در اواخر دهه ۱۹۴۰ هماهنگ کرده بود و شروع به انجام دادن حرکت‌های آزادی خواهانه به مدت بیش از یک دهه؛ بیش از یک دهه قبل از حرکت‌های مشهوری که در اوایل ۱۹۶۰ صورت گرفت؛ کرد.
مطابق با اصول مبارزه بدون خشونت لاوسون خود را به عنوان یک مخالف خدمت سربازی معرفی و از گرفتن دفترچه اعزام به خدمت نظام وظیفه در سال ۱۹۵۱ خودداری کرد. بعد از اینکه از معافیت تحصیلی یا از معافیت طلبگی خودداری نمود به‌مدت ۱۴ ماه زندان محکوم شد.
بعد از رهایی از زندان، لاوسون به عنوان یک مبلغ روش‌مدار به ناگپور هند رفت جائیکه دربارهٔ ساتیاگراها، اصول مقاومت بدون خشونت که به وسیله مهاتما گاندی و پیروانش پرورانده شده بود، مطالعه می‌کرد. او در سال ۱۹۵۵ به ایالات متحده بازگشت. او دانشجوی فوق لیسانس الهیات کالج اوبرلین در اوهایو شد.
همکاری با مارتین لوتر کینگ و جنبش دانشجویی نشویل

یکی از استادان جیمز لاوسون در اوبرلین وی را به مارتین لوتر کینگ معرفی کرد، کسی که اقدامش منجر به تحریم اتوبوس‌های مونتگمری در مونتگمری آلاباما شده بود و از اصول مبارزات بدون خشونت استقبال کرده بود. لوتر کینگ از لاوسون خواست که به جنوب بیاید و به او گفته بود به جنوب بیا چون ما اینجا در جنوب کسی را مثل تو نداریم.
لاوسون به نشویل تنسی نقل مکان کرد و در دانشکده الهیات دانشگاه واندربیلت ثبت نام کرد. جائی‌که او به عنوان مدیر جنوبی‌ترین نمایندگی کنگره خدمت کرده‌است و شروع به برگزاری کارگاه‌های آموزشی مبارزات بدون خشونت برای کنفرانس رهبری مسیحیان جنوبی – کرد در حالیکه در نشویل لاوسون تعدادی از دانشجویان جوان واندربیلت، دانشگاه فیسک و دیگر مدارس منطقه در تاکتیک‌های مبارزه بدون خشونت را ملاقات و راهنمایی کرد.
در نشویل، لاوسون بسیاری از رهبران آینده جنبش حقوق شهروندی دهه ۱۹۶۰ را آموزش داد. در میان آن‌ها دایان نش، جیمز بول، برنارد لافایته، ماریون بری و جان لوئیس بودند. در سال ۱۹۵۹ و ۱۹۶۰ این‌ها و دیگر فعالان آموزش دیده توسط لاوسون تحصن نشویل در فروشگاه‌های پائین شهر برای مبارزه با جدائی نژادی را راه اندازی کردند، همراه با فعالانی از جرجیا آتلانتا و دیگر جاها در جنوب- آن‌ها توسط کمیته هماهنگی دانشجویان بدون خشونت در آوریل ۱۹۶۰ متشکل شده بودند.
دانشجویان لاوسون نقش رهبری را در تئاتر باز جنبش پرواز به سوی آزادی بازی می‌کردند؛ در ماه مارس ۱۹۶۳ در واشینگتن دی سی، تابستان آزادی می‌سی‌سی‌پی و در گردهمایی آزادی حزب دمکرات در می‌سی‌سی‌پی، در children crusade بیرمنگام در ۱۹۶۳ در جنبش حقوقی رأی سلما در ۱۹۶۵ و در جنبش housing open شیکاگو ۱۹۶۶ و همچنین در طول چند سال آینده – اخراج لاوسون از واندربیلت به عنوان نتیجه این فعالیت‌ها تبدیل به یکی از حوادث مشهور دوران و در نتیجه شرمساری عمیق دانشگاه شد. در سال ۲۰۰۶ و در جریان جشن فارغ‌التحصیلی واندربیلت به عنوان جبران از لاوسون عذرخواهی به عمل آورد. در حال حاضر لاوسون عضو هیئت علمی آن دانشکده است.
در سال ۱۹۶۲ لاوسن دکتر کینگ و جیمز بول را برای یک همایش فرا خواند که این جلسه منجر شد که این دو نفر توافق کردند به عنوان شریک با هم کار کنند. سپس بول به مدیریت اقدام مستقیم sclc و همچینی مدیریت آموزش مبارزه بدون خشونت منسوب گردید.
کار و فعالیت در ممفیس

لاوسون کشیش کلیسای centenary methodist در ممفیس تنسی در سال ۱۹۶۲ شد. در سال ۱۹۶۸ بعد از اینکه دو همکارشون در اثر له شدن مردند، نظافتچی‌های سیاه‌پوست برای دستمزدهای بالاتر و به رسمیت شناخته شدن اتحادیه، اعتصاب کردند کشیش لاوسون به عنوان رئیس کمیته اعتصاب خدمت کرد.
کشیش لاوسون در آوریل سال ۱۹۶۸ لوتر کینگ را به ممفیس دعوت کرد برای اینکه شعار مبارزاتشان را که –من یک انسان هستم-تصویب کرده بودند، به نمایش بگذارند. دکتر کینگ سخنرانی معروفش در حمایت از اعتصاب در ممفیس را در ۳ آوریل ۱۹۶۸ در روز قبل از ترورش ارائه کرد.
ادامه دفاع از فعالیت‌های مبارزه بدون خشونت

کشیش لاوسون برای رهبری کلیسای متودیست متحد هولمن در سال ۱۹۷۴ به لس آنجلس عزیمت کرد. جائیکه برای ۲۵ سال قبل از اینکه در سال ۱۹۹۹ برگردد، خدمت کرد. او به آموزش فعالان مبارزه بدون خشونت و همچنین حمایت از تعدادی از این موارد شامل؛ حقوق مهاجران ایالات متحده، حقوق فلسطینیان، مخالفت با جنگ عراق، حقوق کافی برای زندگی کارگران ادامه داد. در سال ۲۰۰۴ او جایزه بین‌المللی صلح جامعه مسیحیان را دریافت کرد.
لاوسن در یک برنامه یادبود تبلیغاتی سه روزه «پرواز به سمت آزادی» شرکت نمود که حمایت‌کننده مالی آن دفتر شهروندی فعال و خدمات دانشگاه واندربیلت بود. برنامه ایکه شامل یک تور آموزشی اتوبوسی به مونت گمری و بیرمنگام در آلاباما بود. شرکت کنندگان دیگر شامل فعالان حقوق مدنی جیم زورک، دایان نش، برنارد لافایته، کشیش ویویان و همچنین جان سینجزلر، روزنامه‌نگاران و تقریباً ۱۸۰ دانشجو، اعضای هیئت علمی و مدیران واندربیلت، فیسک، دانشگاه ایالتی تنسی و کالج آمریکایی باپتیست بود.
کشیش لاوسون گفتمان مدنی و ابتکار عمل تغییر اجتماعی را به عنوان استاد مدعو (استاد پروازی یا عضو موقت هیئت علمی) در سال تحصیلی ۲۰۱۰–۲۰۱۱ دانشگاه ایالتی نورثریج کالیفرنیا پیشگامی‌کرد. تاریخچه این دانشگاه مبتنی بر فعالیت‌های اجتماعی و تنوع فرهنگی بوده و فعالیت کشیش لاوسون بر این اساس بوده که در عین حال بر مباحث بودجه و کشمکش‌های عمومی دربارهٔ آموزش توجه دارند. کشیش لاوسون به دید باز، دانش و تفکر استراتژیک در محیط دانشگاه کمک کرد. میراث لاوسون در موشن پیکچرز ۲۰۱۳ و در فیلم سرپیش خدمتکار پیشخدمت (فیلم ۲۰۱۳) در نقشی که توسط جسی ویلیامز بازی شد به تصویر کشیده شد. فیلم تاریخچه ایست از دوره‌های آموزشی لاوسون در طول اعتراضات حقوق مدنی دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰.
مرگ

لاوسون در ۹ ژوئن ۲۰۲۴ در بیمارستانی در لس آنجلس در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
جورج شلی

| جورج شلی | جورج شلی |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۳ ‏(۳۱ سال) کلیودون، سامرست شمالی، انگلستان
ژانر:  پاپ  پاپ راک 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۲–اکنون
ناشر(ان):  سونی میوزیک  اپیک رکوردز  RCA  Fearless 
همکاری‌های مرتبط: یونین جی، Only The Young
جورج شلی (انگلیسی: George Shelley؛ زادهٔ ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۳) یک موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. شلی خواننده گروه بریتانیایی یونین جی است.
دیو استودارد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
No. 70: No. 70
زاده:: ۲۲ نوامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) سن آنتونیو، تگزاس
اطلاعات حرفه‌ای: اطلاعات حرفه‌ای
پست: Tackle
کالج: تگزاس
NFL draft: 1978 / Round: 9 (Baltimore Colts)
سوابق حرفه‌ای: سوابق حرفه‌ای
به‌عنوان بازیکن: به‌عنوان بازیکن
1979–1988: دنور برانکوز
 :  
سوابق افتخارات و جوایز: سوابق افتخارات و جوایز
 PFWA All-Rookie Team (1979) :  PFWA All-Rookie Team (1979) 
دیوید استودارد یک بازیکن فوتبال آمریکایی است که در لیگ ملی فوتبال (NFL) برای تیم دنور برانکوز سابقه بازی دارد. او در دانشگاه تگزاس نیز بازی می‌کرد.
پسر استودارد، کیسی، راه پدرش را دنبال کرد و در تگزاس فوتبال بازی می‌کرد. او سپس به بازی خود را در NFL برای تیم هیوستون تکسانز ادامه داد.
گرتا گالستیان

گرتا پاتواکانی گالستیان (ارمنی: Գրետա Պատվականի Գալստյան؛ انگلیسی: Greta Galstyan؛ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۹ – ۱۳ اوت ۲۰۱۷) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد.
زندگی‌نامه

وی در ۱۱ دسامبر ۱۹۳۹ در ایروان به دنیا آمد و مدرسه شماره ۳۶ رافی و انستیتو تئاتر-هنرهای زیبای ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی شاگرد واغارش واغارشیان بود. وی در تئاتر دولتی آمو خارازیان آرتاشات (دهه ۱۹۶۰) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۳) شده است. وی در ۱۳ اوت ۲۰۱۷ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
یرتوارد مازمانیان

| یرتوارد مازمانیان | یرتوارد مازمانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۸ مارس ۱۹۲۴
درگذشت: ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰ (۸۶ سال)
دیگر نام‌ها: Eight Finger Eddie
پیشه: هیپی
یرتوارد مازمانیان ( انگلیسی: Yertward Mazamanian؛ معروف به ادی هشت‌انگشتی (انگلیسی: Eight Finger Eddie) ۸ مارس ۱۹۲۴ – ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰) یک هیپی ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی پس از اینکه در اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی گوا، هند را به عنوان مقصد هیپی معرفی نمود به شهرت دست یافت
زندگی‌نامه

وی در ۸ مارس ۱۹۲۴ با تنها سه انگشت در دست راست به دنیا آمد. وی یکی از هفت فرزند خانواده مهاجر ارمنی اهل استانبول بود که در نزدیکی بوستون ماساچوست سکونت گزیده بودند وی در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
مایکل سینترنیکلاس

| مایکل سینترنیکلاس | مایکل سینترنیکلاس |
| --- | --- |
Sinterniklaas at the 2014 Annie Awards: Sinterniklaas at the 2014 Annie Awards
نام هنگام تولد: Michael Tremain Sinterniklaas
زادهٔ: ۱۳ اوت ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال) کوت دازور، فرانسه
وضعیت: Single
دیگر نام‌ها: Mike Sinterniklaas MS Ward Michael Tremain Martel Fraiser Tremain
پیشه(ها): Voice Actor Actor ADR Director ADR Script Writer
خانواده: Mary Tremain Sinterniklaas (mother)
وبگاه: http://www.nyavpost.com/
مایکل سینترنیکلاس (انگلیسی: Michael Sinterniklaas) (زاده ۱۳ اوت ۱۹۷۲ میلادی) فیلم‌نامه‌نویس و صداپیشه اهل آمریکا است.