stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تغلق‌شاهیان
فرمانروایان > فرمانروایان متاخر

با مرگ فیروزشاه نوه او تغلق پسر فتح‌خان با عنوان غیاث‌الدین تغلق‌شاه ثانی بر تخت نشست که در زمان حیات فیروزشاه بسیاری از طرفداران او را کشته بود. جوانی و تصمیمات نادرست وی اوضاع را آشفته کرد تا به آنجا که ابوبکر فرزند ظفرخان و پسر عموی وی، به یاری رکن‌الدین نایب وزیر و امرای دیگر بر او شورید و تغلق‌شاه ثانی تنها پس از پنج ماه سلطنت به هنگام گریز از دهلی به دست مخالفان کشته شد. آنگاه ابوبکر را با عنوان ابوبکرشاه بر تخت نشاندند. وی بسیاری از مخالفانش را کشت، اما رقیبی سرسخت چون ناصرالدین محمد فرزند فیروزشاه داشت. ناصرالدین محمد با ۵۰ هزار سپاهی به سمت دهلی حرکت کرد و قصر جهان‌نما را گرفت، وی دو بار در میان‌دوآب و کندلی از لشکر ابوبکرشاه شکست خورد با اینحال حاکمیت‌اش با عنوان ناصرالدین محمدشاه ثالث در نواحی شمالی دهلی و شهرهای مهمی چون لاهور و ملتان به رسمیت شناخته شد. سرانجام در ۷۹۲ در پی حمایت امرا از ناصرالدین محمدشاه، ابوبکرشاه از دهلی گریخت و ناصرالدین محمدشاه به دهلی وارد شد. ابوبکرشاه را پس از دستگیری به میروت فرستادند که در ۷۹۳ در زندان درگذشت. ناصرالدین محمدشاه نیز یک سال و نیم پس از آن در ۷۹۵ درگذشت. دوره کوتاه پادشاهی وی صرف سرکوب شورش‌های گوشه و کنار قلمرواش از جمله در گجرات و اتاوه شد. قلعه محمدآباد در جالیسر از بناهای دوران وی است. پس از او فرزند میانی‌اش همایون با عنوان سکندرشاه بر تخت نشست، اما تنها پس از یک ماه بر اثر بیماری درگذشت.
فرمانروایان > ناصرالدین محمودشاه ثانی

با مرگ سکندرشاه، میان امرا اختلاف افتاد، پس از پانزده روز بالاخره خواجه جهان موفق شد که پسر کوچک ناصرالدین محمدشاه را با عنوان ناصرالدین محمودشاه ثانی بر تخت نشاند. در دوره وی هرج و مرج همچنان ادامه داشت و جنگ‌هایی که سراسر شبه‌قاره را دربر گرفته بود به کشتار مسلمانان و هندوها انجامید. خواجه جهان با عنوان سلطان الشرق مأمور آرام کردن این شورش‌ها شد و زمین‌داران شورشی از قنوج تا بهار را مطیع ساخت. در این میان یکی از امرای تغلق‌شاهیان به نام سعادت خان که با امیری دیگر به نام مقرب‌خان درگیر بود در ۷۹۷ به فیروزآباد رفت و یکی از پسران فیروزشاه به نام نصرخان را با عنوان ناصرالدین نصرت‌شاه بر تخت نشاند. جنگ میان پادشاه دهلی و فیروزآباد سه سال به طول انجامید تا اینکه یکی دیگر از امرا به نام اقبال خان ناصرالدین نصرت‌شاه را به فیروزآباد فرستاد و مقرب‌خان را کشت و به نام محمودشاه رشته امور را در دست گرفت.
تیمور قصد یورش به چین را داشت، اما حمله به هند را مقدم شمرد، از این رو در ذیحجه ۸۰۰ به بهانه جهاد به کابل رفت، نخست افغان‌ها را سرکوب کرد و سپس از تنگه خیبر گذشت، در ۸۰۱ با ساخت پل از سند گذشت، پس از آن سند و پنجاب را گرفت و سرانجام قلعه بطنیر را گشود، ناصرالدین محمودشاه با شنیدن خبر یورش تیمور دستور داد که هندوهای پانزده سال به بالا را بکشند و این‌گونه بسیاری از هندوها کشته شدند. در هفتم ربیع‌الثانی ۸۰۱ در پانی‌پت لشکریان تیمور هندی‌ها را شکست دادند، پس از این پیروزی ایشان وارد دهلی شدند و آن شهر را غارت کردند، محمودشاه نیز از دهلی گریخت و به گجرات رفت.
دو ماه پس از رفتن تیمور از دهلی، ناصرالدین نصرت‌شاه به دهلی آمد و بر تخت نشست، اما وی که به خاطر قدرت یافتن اقبال‌خان از دهلی گریخت و به موات رفت و در همان‌جا درگذشت، تا ۸۰۴ که دوباره محمودشاه به دهلی بازگشت قدرت در دست اقبال‌خان بود، با اینکه اقبال‌خان پادشاهی وی را پذیرفته بود محمودشاه از او بیمناک بود و به همین سبب به فرزند خواجه جهان به نام سلطان ابراهیم شرقی که از سلاطین جونپور پیوست که البته توفیقی به دست نیاورد و تنها موفق شد قنوج را تصرف کند و همان‌جا ماند. پس از قتل اقبال‌خان در ۸۰۶ محمودشاه دوباره به دهلی رفت و بر تخت سلطنت نشست. اینبار اما قلمرواش بسیار محدود بود و پس از درگیری‌های جزئی با ملوک و امرای دیگر در ۸۱۵ در دهلی درگذشت. با مرگ وی کار تغلق‌شاهیان به پایان رسید و نواحی تحت فرمانشان میان امرای ولایات تقسیم شد.
ساختار حکومتی

تغلق‌شاهیان خود را پیروی خلفای عباسی مصر می‌دانستند و مشروعیت‌شان را از ایشان می‌گرفتند. این‌گونه در میان رعایا نفوذ کرده و موقعیت دینی شان را تثبیت کرده بودند. در خطبه‌هایشان نام خلفا آورده می‌شد و بر سکه‌ها لقب ایشان را می‌زدند. در ساختار حکومتی تغلق‌شاهیان، سلطان بالاترین جایگاه را داشت، جایگاهی که با تکیه به سپاه به دست می‌آمد. وی تمامی والیان و افراد دولت را تعیین می‌کرد و بر تمامی سرزمین‌های زیر سلطه‌اش تسلط داشت.
ساختار حکومتی > ساختار قضایی

بالاترین مقام قضایی قاضی‌القضات بود که توسط سلطان تعیین می‌شد. وی که از میان علما انتخاب می‌شد به امور قضایی رسیدگی می‌کرد و قاضیان دیگر شهرها و ولایات تعیین می‌کرد. در زمان محمد بن تغلق‌شاه قاضی‌القضات در قصر سلطان زندگی می‌کرد، سالانه دوازده هزار دینار دریافت می‌کرد، همچنین سلطان خلعت و اسبی تندرو به وی اهدا نمود. سلاطین نیز گاهی در امور قضا دخالت می‌کردند و در محاکم حضور می‌یافتند و نظر می‌دادند. قاضیان در قضاوت‌های دشوار از علما مشورت می‌گرفتند.
غیر از این، دیوان مظالم نیز برپا بود که سلطان هفته‌ای دو بار در آن حاضر می‌شد. در این دیوان که علاوه بر سلطان حاجب نیز حضور داشت، ورود همه مردم برای تظلم خواهی آزاد بود و حکم‌هایی که سلطان در این‌باره می‌داد در همان‌جا اجرا می‌شد.
ساختار حکومتی > ساختار اجرایی

هند تحت سلطه تغلق‌شاهیان به چندین ولایت تقسیم می‌شد و هر ولایت را یک والی که توسط سلطان تعیین می‌شد اداره می‌شد. ایشان را در مناطق تحت نفوذشان امیر می‌نامیدند. مقام هر والی هرساله با فرستادن خلعت توسط سلطان تجدید می‌شد. مناطق تحت نفوذ والیان از شمال به حانسی، پتیاله، لاهور، پنجاب، اسلام‌آباد، سرینگر، سیملا، از شرق و جنوب شرقی به دوآب، علیگره، کنوج، بهار، جایا، لکهنو، جوالپور، کلنجر، اللّه آباد، از غرب و جنوب غربی به فتحپور، جایپور، راجپوتانا، بهاولپور، حیدرآباد، میوار، مالوه، ستبور، مهارشترا و از جنوب به کَرا و مهبرا و بهوپال محدود می‌شد.
محل اقامت سلطان که دارالسلطنه نامیده می‌شد در دهلی قرار داشت. نخستین دروازه دارالسلطنه را درِ مشورت‌خانه می‌نامیدند که در کنارش غرفه‌هایی برای مأموران اجرای احکام سلطان وجود داشت. مجلس مشورتی به جهت تبادل نظر در امور سلطنت تشکیل می‌شد. در این مجلس چون سلطان می‌نشست دیگران می‌ایستادند، در برابر سلطان وزیر می‌ایستاد، پشت سر او کاتبان، در دو طرف مجلس سپاهیان مسلح به شمشیر، قاضی‌القضات و خطیب‌الخطبا و بزرگان و مشایخ نیز در اطراف می‌ایستادند. حاجب بزرگ شکایت‌نامه‌ها را تقدیم سلطان می‌کرد و سلطان دستورهای لازم را می‌داد. درخواست‌های علما اما در مجلس خاص بیان می‌شد و سلطان در آنجا با علما می‌نشست. در نبود سلطان مسئولیت اداره کشور و حفظ امنیت پایتخت با حاجب بزرگ یا نایب‌السلطنه بود که دومین مقام اداری کشور پس از سلطان محسوب می‌شد و در همه کارها به سلطان یاری می‌رساند. وزارت نیز از منصب‌های مهم تغلق‌شاهیان بود، برخی از وزیران سرپرست امور نظامی بودند و برخی به امور داخلی کشور چون دخل و خرج ولایات نظارت رسیدگی می‌کردند.
ساختار حکومتی > ساختار سپاه

سپاه تکیه‌گاه قدرت سلطان بود. مسئولیت سرکشی سپاه بر عهده حاجب بزرگ بود و به امور سرکردگان آن رسیدگی می‌کرد. مسئولیت تدارکات سپاه نیز با صاحب دیوان عریض بود و همواره در جلو سپاه می‌ایستاد. بالاترین جایگاه در سپاه از آن خان‌ها بود و پس از ایشان به ترتیب ملوک، امرا، سپهسالاران و سپاهیان قرار می‌گرفتند. درآمد هر گروه به ترتیب، صدهزار تنکه، پنجاه هزار تنکه، سی تا چهل هزار تنکه، پانزده تا بیست هزار تنکه و هزار تا ده هزار تنکه بود.
پی‌نوشت

↑  «Arabic and Persian Epigraphical Studies - Archaeological Survey of India». Asi.nic.in. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۱۱-۱۴.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  سیدحسین‌زاده.
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  دادور.
↑  Gavin R. G. Hambly, Catherine B. Asher، دانشنامه ایرانیکا.
1 2  هریسچیان.
1 2 3 4 5  عرفه محمود.
مقبره ایلتتمش در دهلی
قلعه دولت‌آباد پایتخت سلطان محمد
مقبره سلطان فیروزشاه تغلق در کنار مدرسه در مجموعه حوض خاص دهلی
دروازه غربی فیروزآباد (امروزه فیروزشاه کلته) کشیده شده به سال ۱۸۰۲
در هم کوبیدن سپاه ناصرالدین محمودشاه توسط تیمور گورکان
ویرانه دارالسلطنه تغلق‌آباد
انور ارسوف

| انور ارسوف | انور ارسوف |
| --- | --- |
نام بومی: Ənvər Arazov
زاده: ۲ دسامبر ۱۹۵۳ گنجه
درگذشته: ۲ نوامبر ۱۹۹۲ (۳۸ سال) سرخان‌وند
وفاداری:  جمهوری آذربایجان
شاخه نظامی:  نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان
سال‌های خدمت: ۱۹۹۱–۱۹۹۲
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جنگ قره‌باغ
نشان‌ها: قهرمان ملی جمهوری آذربایجان   ۱۹۹۲                    
انور ارسوف (ترکی آذربایجانی: Ənvər Arazov; ۲ دسامبر ۱۹۵۳ – ۲ نوامبر ۱۹۹۲) قهرمان ملی جمهوری آذربایجان است.
اوایل زندگی

انور ارسوف ۲ دسامبر سال ۱۹۵۳ در شهر گنجه آذربایجان شوروی تولد یافت. در مدرسه شماره ۱۵ این شهر تحصیلات متوسطه خود را به پایان رسانید. سپس وارد هنرستان پلی تکنیک گنجه شد. در سال ۱۹۷۴ برای گذراندن خدمت سربازیاش به خدمت دوره ضروری احضار شده و خدمتش را در نیروی دریایی شوروی سابق سپری کرد.
به دنبال اتمام سربازی‌اش راه گنجه را در پیش گرفت و کارنامه خود را در کارخانه تولید شیشه در این شهر آغاز نمود. همزمان، ارسوف به تحصیلات ناتمام مانده خود ادامه داده و در سال ۱۹۸۰ از هنرستان یادشده دانش‌آموخته شد.
مرگ

هنگامی که نیروهای ارمنی ضمن ادعاهای ارضی حملات خود را نسبت به آذربایجان شروع کردند، انوز ارسوف تازه در وزارت امور داخله این کشور استخدام شده بود. او در عملیات بازپس‍یری روستای «چایلی» در سال ۱۹۸۹ حضور یافت. در سال ۱۹۹۲، او به معاونت ستاد دفاع ملی در گنجه، و در اوت ۱۹۹۲ به فرماندهی هنگ شهرستان ترتر رسید. سپس، ارسوف به سرهنگی ارتقاء درجه یافت.
انور ارسوف در طی جنگ قره‌باغ در چندین عملیات نظامی موفقیت‌آمیز در شهرستان آغ‌دره شرکت کرد. ۲ نوامبر سال ۱۹۹۲، در نبردهای سنگین بر سر روستای سرخان‌وند شهرستان آق‌دام به دست نظامیان ارمنستان کشته شد. جنازه او در خیابان شهدای گنچه دفن شد.
نشان

بر پایه فرمان شماره ۲۹۰ ریاست جمهوری آذربایجان مورخ ۶ توامبر ۱۹۹۲، پس از مرگش به انور ارسوف نشان قهرمان ملی این کشور اعطاء گردید.
نقنه

| نقنه نقنه | نقنه نقنه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: بروجن
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۹٬۹۲۳ تن (۱۳۹۵)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۲۲۸۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۱۸
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: اسماعیل اسلامی
ره‌آورد: پولکی و نبات، قالی و قالیچه
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۳۸
  نقنه  روی نقشه ایران ۳۱°۵۵′۵۶″شمالی ۵۱°۱۹′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۳۲۲۸°شمالی ۵۱٫۳۲۶۷۹°شرقی﻿ / 31.93228; 51.32679   :   نقنه  روی نقشه ایران ۳۱°۵۵′۵۶″شمالی ۵۱°۱۹′۳۶″شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۹۳۲۲۸°شمالی ۵۱٫۳۲۶۷۹°شرقی﻿ / 31.93228; 51.32679   
 :  
نَقْنِه شهری در شهرستان بروجن از توابع استان چهارمحال و بختیاری است.
این شهر، شرقی‌ترین نقطه در استان است.
تاریخچه

تاریخ دقیق اسکان در مکان فعلی شهر نقنه مشخص نیست، هرچند قدیمی‌ترین تاریخ مسجل برای نقنه را می‌توان بر اساس زمان ساخت مسجد جامع نقنه که طبق بررسی‌های باستان‌شناسی به دوره تیموریان (۷۷۱ – ۹۱۱ ه‍.ق/۱۳۷۰–۱۵۰۶ م) بازمی‌گردد، به آن زمان نسبت داد.
مردم‌شناسی > جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت نقنه ۹۹۲۳ نفر است.
مردم‌شناسی > مردم

مردم این شهر اغلب به زبان‌های قشقایی و بختیاری و فارسی صحبت می‌کنند.
وجه تسمیه

به گفته برخی از بزرگان شهر، کلمه نقنه از قنات مشتق شده‌است و این به دلیل قنات‌های متعددی (به قولی ۷ دهنه قنات) است که در گذشته در نقنه وجود داشته و در حال حاضر نیز برخی از آن‌ها فعال هستند و آب آن‌ها از مرکز شهر نقنه می‌گذرد و مزارع پایین دست نقنه را آبیاری می‌کند.
جاذبه‌های گردشگری > مسجد جامع نقنه

مسجد جامع نقنه مربوط به دوره تیموریان است و در شهرستان بروجن، بخش مرکزی، شهر نقنه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ مهر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۱۸۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
جاذبه‌های گردشگری > چشمه اردوبار

این چشمه که در شمال نقنه و در پایین کوهی به همین نام قرار دارد در همه فصول سال پرآب است و آب گوارایی دارد. آب این چشمه اراضی پایین دست را آبیاری می‌کند. در اطراف این چشمه مرغزار زیبایی قرار دارد.
جاذبه‌های گردشگری > چشمه سفید نقنه

چشمه سفید نقنه دارای چشم‌اندازی بسیار زیبا با چشمه‌ای بسیار گوارا و درختان بسیار زیبا و کهن در کنار کوه چشمه سفید قرار گرفته این مکان در۲کیلومتری شهر نقنه در جاده تنگ آهن واقع شده‌است. در فصل بهار و تابستان بسیار زیبا و سرسبز محلی جهت گردش مردم و در زمستان با پوشیده شدن کوه‌های اطرافش از برف محلی جهت پیست اسکی اهالی می‌شود.
جاذبه‌های گردشگری > آسیاب آبی نقنه

آسیاب آبی نقنه در جنوب این شهر و در حاشیه رودخانه نقنه قرار گرفته‌است. این آسیاب تا دهه ۴۰ شمسی فعال بوده‌است اما متأسفانه در حال حاضر به دلیل عدم توجه و همچنین خشک شدن رودخانه (به دلیل خشکسالی و احداث سد)، جز ویرانه‌ای از آن باقی نمانده‌است.
جاذبه‌های گردشگری > امامزاده میر حیدر شاه

امامزاده میر حیدر شاه،این امامزاده از نوادگان امام جعفرصادق(ع) است که همراه باعده‌ای از انصار و شیعیان برای عزیمت به طوس از طریق اروندرود به خاک ایران حرکت نمودند و موقعی به خاک ایران رسیدند که امام رضا(ع) را مسموم کرده بودند و حاکمان عباسی، دستور تعقیب و دستگیری و کشتن آل ابوتراب را به حکام منطقه صادر کرده بودند و امامزاده شاه حیدر را در کنار شهر نقنه (۵ کیلومتری بروجن) به شهادت رساندند. در زمان سلطنت قاجار گنبد و بارگاهی به سبک معماری قدیم به صورت هشت ضلعی بر روی مرقد امامزاده ساخته‌اند. پس از شروع جنگ ایران و عراق، پیکر مطهر شهدای شهر در این مکان به خاک سپرده شدند.
جاذبه‌های گردشگری > لاله‌های واژگون

لاله‌های واژگون در دامنه کوه‌های جنوب نقنه (کوه‌های سی دره سی و تنگ خرسی) و دشت‌ها و دره‌های پایین دست آن در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت به گل می‌نشینند. این گونه از لاله واژگون بسیار نادر است و یک اثر طبیعی ملی به‌شمار می‌آید.


عمر این گیاه بسیار کوتاه است. گل‌دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز می‌شود و در فصل بارش پایان می‌یابد. لاله واژگون از گیاهان علفی پیازدار و چندساله‌است که تاکنون ۱۵ گونه آن در ایران شناسایی شده‌است. در دشت‌های نقنه می‌توان این گل را به رنگ‌های قرمز و زرد (که کمتر دیده می‌شود) یافت.
صنایع دستی

در گذشته بسیاری از زنان نقنه به شغل قالیبافی اشتغال داشتند اما متأسفانه در سال‌های اخیر به دلیل کم رونق شدن فرش دستباف ایرانی در بازارهای جهانی، رونق این شغل در این منطقه نیز کاهش چشمگیر داشته‌است.
آب و هوا

ارتفاع شهرستان بروجن از سطح دریا به طور متوسط ۲۴۳۲ متر است. از لحاظ اقلیمی دارای شرایط نیمه مرطوب با تابستان معتدل و زمستان بسیار سرد می‌باشد. تعداد روزهای یخبندان در حدود ۱۲۲روز در سال می‌باشد. حداقل مطلق دمای این ایستگاه به ۳۶- درجه می‌رسد و حداکثر مطلق دمای مشاهد شده به ۳۶درجه سانتیگراد بالغ گردیده‌است. بارش سالانه این ایستگاه به‌طور متوسط به ۳۶۰ میلی‌متر بالغ می‌گردد و دارای دو فصل خشک و مرطوب است. بروجن یکی از مرتفع‌ترین شهرهای کشور است که این خصیصه بروجن را از جهت محیط زیست حیوانی و گیاهی بسیار غنی و پر جاذبه نموده‌است.
| آب و هوای بروجن >  | آب و هوای بروجن > ژانویه | آب و هوای بروجن > فوریه | آب و هوای بروجن > مارس | آب و هوای بروجن > آوریل | آب و هوای بروجن > مـــــه | آب و هوای بروجن > ژوئـن | آب و هوای بروجن > ژوئیـه | آب و هوای بروجن > اوت | آب و هوای بروجن > سپتامبر | آب و هوای بروجن > اکتبـر | آب و هوای بروجن > نوامبر | آب و هوای بروجن > دسامبر | آب و هوای بروجن > سـال  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| گرم‌ترین C° | ۱۲٫۰ | ۱۵٫۰ | ۲۰٫۰ | ۲۳٫۰ | ۲۹٫۰ | ۳۰٫۰ | ۳۵٫۰ | ۳۵٫۰ | ۳۱٫۰ | ۲۶٫۰ | ۱۸٫۰ | ۱۱٫۰ | ۱۹٫۹  |
| میانگین گرم‌ترین‌ها C° | ۱۲٫۰ | ۱۵٫۰ | ۲۰٫۰ | ۲۳٫۰ | ۲۹٫۰ | ۳۰٫۰ | ۳۵٫۰ | ۳۵٫۰ | ۳۱٫۰ | ۲۶٫۰ | ۱۸٫۰ | ۱۱٫۰ | ۱۹٫۹  |
| میانگین سردترین‌ها C° | -۱۴٫۰ | -۸٫۰ | -۷٫۰ | -۳٫۰ | ۲٫۰ | ۵٫۰ | ۱۱٫۰ | ۷٫۰ | ۲٫۰ | ۱٫۰ | -۶٫۰ | -۱۴٫۰ | ۱٫۱  |
| سردترین C° | -۱۴٫۰ | -۸٫۰ | -۷٫۰ | -۳٫۰ | ۲٫۰ | ۵٫۰ | ۱۱٫۰ | ۷٫۰ | ۲٫۰ | ۱٫۰ | -۶٫۰ | -۱۴٫۰     |  |
منبع: وبگاه اداره هواشناسی چهار محال و بختیاری ۸ مهٔ ۲۰۱۱: منبع: وبگاه اداره هواشناسی چهار محال و بختیاری ۸ مهٔ ۲۰۱۱
پیروزی

برای دیگر کاربردها، پیروزی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
کریستینا فرناندس، در حال نشان دادن نماد V
پیروزی کسب موفقیت در یک نبرد یا فتح، چالش یا بازی است. پیروزی معمولاً باعث ایجاد نشاط و شادمانی می‌گردد و هنگامی‌که چیرگی بر یک مشکل و کسب پیروزی، باعث بدست آوردن هدف نهایی نمی‌گردد به آن پیروزی تلخ گفته می‌شود. نقطه مقابل پیروزی، شکست است.
روان‌شناسی

از دیدگاه روان‌شناختی، انسان دائماً میل به پیروزی دارد و این میل به پیروزی، امید خوانده می‌شود. در دیدگاه‌های عمومی پیروزی می‌تواند نتیجه شکست باشد. در بسیاری از فرهنگ‌ها، شکست، پل پیروزی خوانده شده است.
ادبیات فارسی

در ادبیات فارسی گاهی واژه فیروزی، یا ظفرمندی یا کامیابی برای این منظور استفاده می‌گردد و گاهی پیروزی در شعرهای پارسی، به معنای سلامتی و برقراری است.
ادبیات فارسی > نمونه‌ها

سعدی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| خوش آمد باد نوروزی به صبح از باغ پیروزی |  | به بوی دوستان ماند نه بوی بوستان دارد |
مولوی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| پرکندگی از نفاق خیزد |  |  پیروزی از اتفاق خیزد |
فردوسی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| شنیدی همانا که یزدان پاک |  |    چه دادست ما را بدین تیره خاک |
| ز پیروزی و بخت وز فرهی  |  |   ز دیهیم وز تخت شاهنشهی |
خواجوی کرمانی:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نوبت نوروز چون در باغ پیروزی زدند |  |   نوبت نوروز سلطانی به پیروزی بزن |
ویکتوریا در بالای ستون پیروزی برلین
چارلز کوشنر

| چارلز کوشنر | چارلز کوشنر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) الیزابت، نیوجرسی
ملیت: ایالات متحده آمریکا
چارلز کوشنر (انگلیسی: Charles Kushner؛ زادهٔ ۱۶ مهٔ ۱۹۵۴) ساختمان ساز، سیاسی، جمع‌آوری‌کننده کمک‌های مالی سیاسی و نیکوکار آمریکایی است. در سال ۲۰۰۵ او در دادگاه فدرال برای کمک‌های مالی غیرقانونی به کمپین‌ها، فرار مالیاتی و دستکاری شهادت محکوم شد.
پیشه

کوشنر با ام بی ای از دانشگاه نیویورک در سال ۱۹۷۶ و جی دی از مدرسه حقوق هوفسترا در سال ۱۹۷۹ فارغ‌التحصیل شد.
پسر او جرد با ایوانکا ترامپ، دختر دونالد ترامپ ازدواج کرده‌است.
پس از تحقیق دفتر دادستان بخش نیوجرسی ایالات متحده کوشنر به خاطر پرداخت کمک مالی غیرقانونی و فرار از مالیات و دستکاری در شهادت به وسیلهٔ تلاش برای ساکت کردن خواهر و شوهرخواهرش با ساختن نوار رابطه جنسی او با یک روسپی محکوم شد. کریس کریستی، دادستان وقت نیوجرسی، توافقی دست یافت که طی آن وی به دو سال زندان محکوم شد. او اکنون آزاد شده‌است.
بمب تزار
اهداف پروژه

در اواسط دهه ۱۹۵۰، ایالات متحده برتری بی قید و شرط بر اتحاد جماهیر شوروی در زمینه تسلیحات هسته ای داشت، اگرچه بارهای ترموهسته ای قبلاً در این زمان در اتحاد جماهیر شوروی ایجاد شده بود. همچنین، هیچ ابزار مؤثری برای رساندن کلاهک‌های هسته‌ای به ایالات متحده، هم در دهه ۱۹۵۰ و هم در سال ۱۹۶۱ وجود نداشت. بنابراین اتحاد جماهیر شوروی قادر به انجام یک حمله اتمی واقعی تلافی‌جویانه علیه ایالات متحده نبود. با توجه به ضعف استراتژیک واقعی اتحاد جماهیر شوروی در رابطه با دارایی های تسلیحات هسته ای آمریکا، سیاست خارجی و ملاحظات تبلیغاتی در دوران رهبری گئورگی مالنکوف و نیکیتا خروشچف، پاسخی به باج خواهی هسته ای آمریکا کرد. ایجاد بمب تزار نشان دهنده یک حالتی از بلوف به منظور حفظ مفهوم بازدارندگی هسته ای بود. همچنین، در ۲۳ ژوئن ۱۹۶۰، قطعنامه شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی در مورد ایجاد یک موشک بالستیک فوق سنگین N-1 (شاخص GRAU - 11A52) با کلاهک به وزن ۷۵ تن (۸۳ تن کوتاه) صادر شد. برای ارزیابی مقایسه ای، وزن کلاهک آزمایش شده در سال ۱۹۶۴ توسط یو-آر-۵۰۰ و آی‌سی‌بی‌اِم ۱۴ تن (۱۵ تن کوتاه) بود. توسعه طرح های جدید مهمات هسته ای و گرما هسته ای نیاز به آزمایش دارد.  عملکرد دستگاه، ایمنی آن در شرایط اضطراری و میزان آزادسازی انرژی محاسبه شده در هنگام انفجار نیز باید بررسی، تجزیه و تحلیل و در نهایت تأیید می شد.
نامگذاری

این بمب به طور رسمی به عنوان "محصول 602"(изделие 602)یا"AN602"شناخته می شد و با نام رمز "ایوان" نیز شناخته می شد. استفاده از نام های مختلف می تواند منبع سردرگمی باشد. بمب تزار، که اصلاحی از RN202 است، گاهی به اشتباه به عنوان RDS-37، RDS-202 یا PH202 (محصول 202) برچسب گذاری می شود. همچنین در تعدادی از نشریات نسبتاً اخیر غربی به آن RDS-220 اشاره شده است. به طور غیررسمی، بمب بعداً به عنوان "تزار بمبا" و "مادر کوزکا" (Кузькина мать، Kuz'kina mat') شناخته شد. نام تزار بمبا (که به معنای امپراتور بمب‌ها ترجمه می‌شود) از کنایه‌ای به دو اثر تاریخی دیگر روسی به نام‌های توپ تزار و زنگ تزار می‌آید که هر دو به عنوان نمایشی ساخته شده‌اند اما اندازه بزرگ آن‌ها را برای استفاده واقعی غیرعملی می‌کند. به نظر نمی رسد نام "تزار بمبا" تا قبل از دهه ۱۹۹۰ برای این سلاح استفاده شده باشد. نام "مادر کوزکا" از بیانیه خروشچف به معاون رئیس جمهور وقت ایالات متحده، ریچارد نیکسون الهام گرفته شده است: "ما بودجه ای در اختیار داریم که عواقب ناگواری برای شما خواهد داشت. ما مادر کوزکا را به شما نشان خواهیم داد! آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) با استفاده از طرح شمارش جوء که با RDS-1 در سال ۱۹۴۹ آغاز شد، این آزمایش را به عنوان "جوء ۱۱۱" تعیین کرد.
توسعه

ساخت بمب فوق قدرتمند در سال ۱۹۵۶ آغاز شد و در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول، از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸، "محصول ۲۰۲" بود که در NII-۱۰۱۱ اخیرا ایجاد شده است. نام مدرن NII-۱۰۱۱ "مرکز هسته ای فدرال روسیه یا موسسه تحقیقات علمی تمام روسیه فیزیک فنی" (RFNC-VNIITF) است. بر اساس تاریخ رسمی مؤسسه، دستور ایجاد یک پژوهشکده در سیستم وزارت ماشین سازی متوسط ​​در ۵ آوریل ۱۹۵۵ به امضا رسید. کار در NII-۱۰۱۱ کمی بعد شروع شد. در مرحله دوم توسعه، از سال ۱۹۶۰ تا یک آزمایش موفقیت آمیز در سال ۱۹۶۱، بمب "اقلام ۶۰۲" نامیده شد و در KB-۱۱ (وی‌اِن‌آی‌آی‌ای‌اف) توسعه یافت، به کل در حال توسعه بود، و علاوه بر او، طرح فیزیکی توسط آندری ساخاروف، یون اسمیرنوف و یو تروتنف در حال پایه گذاری بود.
توسعه > محصول ۲۰۲

پس از آزمایش موفقیت آمیز آردی‌اِس-۳۷، کارمندان کابِ-۱۱ (ساخاروف، زلدویچ و دوویدنکو) یک محاسبات اولیه را انجام دادند و در ۲ فوریه ۱۹۵۶، یادداشتی را با پارامترهای هزینه به نیکولای ایوانو پاولوف تحویل دادند.  ۱۵۰ مگاتن (۶۲۸ Pj) و امکان افزایش قدرت به ۱ گیگاتن تی ان تی! (4.2 EJ) پس از ایجاد دومین مرکز هسته ای در سال ۱۹۵۵ - NII-۱۰۱۱، در سال ۱۹۵۶، با مصوبه شورای وزیران، این مرکز وظیفه توسعه شارژ فوق العاده پرقدرت را به عهده گرفت که به نام "پروژه ۲۰۲" نامیده شد.  
در ۱۲ مارس همان سال، پیش نویس قطعنامه مشترک کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (کمیته مرکزی CPSU) و شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی در مورد تهیه و آزمایش محصول ۲۰۲ به تصویب رسید. این پروژه برنامه ریزی کرد تا نسخه ای از آردی‌اِس-۳۷ را با ظرفیت ۳۰ مگاتن(۱۲۶ PJ) توسعه دهد. RDS-۲۰۲ با حداکثر آزادسازی توان محاسبه شده ۵۰ مگاتن (۲۰۹ PJ)، با قطر ۲.۱ متر (۶ فوت ۱۱ اینچ)، طول ۸ متر (۲۶ فوت)، وزن ۲۶ تن (۲۹ تن کوتاه) طراحی شده است.  با یک سیستم چتر نجات و از نظر ساختاری با هواپیمای حامل Tu-95-202 که مخصوصاً برای استفاده از آن ساخته شده است، هماهنگ شده بود. در ۶ ژوئن ۱۹۵۶، گزارش NII-۱۰۱۱ دستگاه گرما هسته‌ای RDS-۲۰۲ را با قدرت طراحی تا ۳۸ مگاتن (۱۵۹ PJ) با وظیفه مورد نیاز ۲۰-۳۰ مگاتن (۸۴-۱۲۶ PJ) توصیف کرد. در واقع، این دستگاه با قدرت تخمینی ۱۵ مگاتن (۶۳ PJ) توسعه داده شد، پس از آزمایش محصولات "۴۰جی‌اِن"، "۲۴۵" و "۲۰۵" تست‌های آن نامناسب تشخیص داده شد و لغو شد. بمب تزار با طراحی اصلی خود - آراِن۲۰۲ - در چندین مرحله و فرآیند متفاوت است. بمب تزار یک بمب سه مرحله‌ای با طراحی مرحله دوم و سوم تروت‌نو-بابائو بود، با بازده ۵۰ مگاتن! این انرژی معادل ۱۵۷۰ برابر انرژی ترکیبی بمب‌هایی است که هیروشیما و ناکازاکی را ویران کردند!! ۱۰ برابر انرژی ترکیبی همه مواد منفجره معمولی مورد استفاده در جنگ جهانی دوم، یک چهارم بازده تخمینی سال ۱۸۸۳. فوران کراکاتوآ، و ۱۰ درصد از بازده ترکیبی همه آزمایش‌های هسته‌ای دیگر تا به کنون! یک بمب هیدروژنی سه مرحله‌ای از یک بمب اولیه شکافت برای فشرده‌سازی یک ثانویه هسته‌ای استفاده می‌کند، مانند بیشتر بمب‌های هیدروژنی، و سپس از انرژی حاصل از انفجار برای فشرده‌کردن یک مرحله گرما هسته‌ای بسیار بزرگ‌تر استفاده می‌کند. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه بمب تزار دارای چندین مرحله سوم به جای یک مرحله بسیار بزرگ است. RDS-۲۰۲ بر اساس اصل انفجار تشعشع مونتاژ شد، که قبلا در هنگام ایجاد RDS-۳۷ آزمایش شده بود. از آنجایی که از یک ماژول ثانویه بسیار سنگین‌تر از RDS-۳۷ استفاده می‌کرد، نه یک، بلکه دو ماژول اصلی (شارژ) که در دو طرف مخالف ماژول ثانویه قرار داشتند، برای فشرده‌سازی آن استفاده شد. این طرح شارژ فیزیکی بعدها در طراحی AN-۶۰۲ مورد استفاده قرار گرفت، اما خود شارژ حرارتی AN-۶۰۲ (ماژول ثانویه) جدید بود.  شارژ حرارتی RDS-202 در سال ۱۹۵۶ تولید شد و برای آزمایش در سال ۱۹۵۷ برنامه ریزی شد، اما آزمایش نشد و در انبار قرار گرفت. دو سال پس از ساخت RDS-202، در ژوئیه ۱۹۵۸، تصمیم گرفته شد که آن را از انبار خارج کرده، برچیده و از واحدهای اتوماسیون استفاده و قطعات را برای کارهای آزمایشی شارژ کند (دستور شماره ۲۷۷ وزارت ماشین سازی متوسط ​​به تاریخ ۲۳ می. ۱۹۵۷). کمیته مرکزی CPSU و شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی پیش نویس قطعنامه مشترکی را در ۱۲ مارس ۵۶ در مورد تهیه و آزمایش izdeliye ۲۰۲ به تصویب رساندند که به شرح مختصری بود.
محفظه ای ماکتی-نمایشی از بمب تزار که در موزه بمب اتمی ساروف در ساروف در روسیه به نمایش گذاشته شده است
هسته قرمز

| هسته قرمز | هسته قرمز |
| --- | --- |
برش عرضی از ساقه ی مغز که محل قرارگیری هسته قرمز را نشان می دهد.The superior colliculi are at the top of image and the cerebral peduncles at the bottom of image – both in section.: برش عرضی از ساقه ی مغز که محل قرارگیری هسته قرمز را نشان می دهد.The superior colliculi are at the top of image and the cerebral peduncles at the bottom of image – both in section.
جزئیات: جزئیات
شناسه‌ها: شناسه‌ها
لاتین: nucleus ruber
MeSH: D012012
نورونیمز: 505
شناسه  نورولکس: birnlex_1478
TA98: A14.1.06.323
TA2: 5898
FMA: 62407
هستهٔ  قرمز از عناصر مهم سیستم حرکتی است. دسته‌ای از اکسون‌ها که از هستهٔ قرمز می‌آید، یکی از دو مجموعهٔ اصلی تارهای عصبی را درست می‌کند و پیام‌های حرکتی را از مغز به نخاع شوکی یاطناب نخاعی حمل می‌کند. هسته قرمز از بخش‌های مهم سیستم خارج هرمی است.