stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پلی‌بنزوکسازین
مونومرها > پخت

پخت بنزوکسازین‌ها با پلیمریزاسیون حرارتی حلقه‌گشا یا بدون کاتالیزور انجام می‌شود (کاتالیزورها دمای پخت را کاهش می‌دهند). بنزوکسازین‌ها را می‌توان برای تولید مواد سفت و سخت هموپلیمریزه کرد، یا می‌توان آن‌ها را با مونومرهای دیگر کوپلیمر کرد تا خواص را تنظیم کند.
پلیمرها

نتیجهٔ گرم کردن مونومرهای بنزوکسازین، یک ماتریس پلیمری گرماسخت با وزن مولکولی بالا است. از کامپوزیت‌های آن در مواردی استفاده می‌شود که عملکرد مکانیکی افزایش‌یافته، مقاومت در برابر شعله و آتش در مقایسه با رزین‌های اپوکسی و فنلی مورد نیاز باشد. پلی بنزوکسازین‌ها دسته‌ای از پلیمرهای بدون هالوژن با کارایی بالا هستند.
کاربردهای اصلی رزین‌های پلی بنزوکسازین در پلاستیک تقویت‌شده با الیاف و به عنوان چسب می‌باشد. آنها جایگزین رزین‌های اپوکسی، فنلی و بیسمالیمیدی هستند. به‌دلیل مقاومت برتر در برابر مواد شیمیایی، اشتعال‌پذیری کم و پایداری حرارتی عالی، برای قطعاتی که در معرض دماهای بالا و محیط‌های خورنده قرار دارند، استفاده می‌شود. نمونه‌ها شامل پوشش‌های مقاوم در برابر مواد شیمیایی و حرارتی، چسب‌ها، پیش‌آغشته‌ها و کپسول‌کننده‌ها و همچنین ورقه‌های بدون هالوژن برای بردهای مدار چاپی است. پلی بنزوکسازین‌ها همچنین در صنایع خودروسازی و هوافضا برای کاربردهایی که خواص حرارتی و مکانیکی برتر نسبت به رزین‌های معمولی مورد نیاز است، استفاده می‌شوند.
کوپلیمرها

گزارش شده‌است که امکان کوپلیمریزاسیون بنزوکسازین‌ها با مونومرهای دیگر مانند اپوکسی و یورتان وجود دارد. این کوپلیمریزاسیون می‌تواند منجر به افزایش چگالی شبکه اتصالات عرضی و در نتیجه بهبود خواص شود. در حقیقت، داده‌های تجربی بهبود خواص حرارتی را نشان می‌دهند. دمای انتقال شیشه‌ای و تخریب به‌واسطهٔ کوپلیمریزاسیون نیز نشان‌دهندهٔ بهبودهایی بوده‌اند.
کوپلیمرها > مزایا

عدم انتشار فرار در مدت زمان پخت
ویسکوزیته کمتر از ۱۰۰۰ سانتی پواز در دمای فرایند
جمع‌شدگی یا انقباض نزدیک به صفر
پایداری ذخیره‌سازی در دمای اتاق
زمان ژل به کوتاهی ۱۷ دقیقه در ۱۵۵ درجه سانتی‌گراد
آبگریزی خوب
دمای ژل  T_{g} در ۱۴۰–۲۵۰ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر
خواص الکتریکی عالی (ثابت دی‌الکتریک و عوامل اتلاف پایین)
مقاومت شیمیایی خوب
دانشگاه ایالتی جورجیا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Georgia State University Official Seal.png: پرونده:Georgia State University Official Seal.png
شعار: Truth shall overcome
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۹۱۳؛ ۱۱۲ سال پیش (۱۹۱۳-خطا: زمان نامعتبر}})
موقوفه مالی: ۱۷۰٫۸ میلیون دلار (۲۰۲۰)
بودجه: ۱٫۱۴۹ میلیارد دلار (۲۰۲۰)
اعضای هیئت علمی: ۱۵۸۶ نفر (پائیز ۲۰۱۸)
کارمندان مدیریتی: ۳۶۲۷ نفر (پائیز ۲۰۱۸)
دانشجویان: ۵۰۵۲۱ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
کارشناسی: ۴۳۸۰۷ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
تحصیلات تکمیلی: ۶۷۱۴ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
دکترا: ۱۹۷۱ نفر (پائیز ۲۰۲۳)
موقعیت: آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده
پردیس: شهر بزرگ، ۱۰۹٫۸۷ جریب فرنگی (۰٫۴۴۵ کیلومتر مربع) (پردیس اصلی)؛ ۴۴۰٫۰۶ جریب فرنگی (۱٫۷۸۱ کیلومتر مربع) (همه مکان‌های آموزشی)؛ ۷۷۱٫۴۱ جریب فرنگی (۳٫۱۲۲ کیلومتر مربع) (درمجموع)
رنگ آموزشگاه: آبی و سفید     &nbsp;    
وبگاه: www.gsu.edu
دانشگاه ایالتی جورجیا (به انگلیسی: Georgia State University) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در آتلانتا واقع در ایالت جورجیا آمریکا است که در سال ۱۹۱۳ میلادی بنانهاده شده‌است.
نمایی از مرکز هنرهای نمایشی دانشگاه
شورش در دره پرشوو

شورش در دره پرشوو یک درگیری مسلحانه تقریباً دو ساله بین سال‌های 1999 و 2001 بود، بین جمهوری فدرال یوگسلاوی و جدایی‌طلبان آلبانیایی قومی ارتش آزادی‌بخش پرشوو، مدویجا و بویانوواچ. (UÇPMB). مواردی در طول درگیری وجود داشت که در آن دولت یوگسلاوی از KFOR برای سرکوب حملات UÇPMB درخواست کرد زیرا آنها فقط می توانستند از نیروهای نظامی سبک مسلح به عنوان بخشی از معاهده کومانوو استفاده کنند که به جنگ کوزوو پایان داد و یک منطقه حائل بین یوگسلاوی FR و کوزوو ایجاد کرد.
↑  ارتش آزادیبخش کوزوو داستان درونی یک شورش هنری اچ پریت.
↑  جنگ در بالکان، 1991-2002، R. Craig Nation
↑  مورتون، جفری اس (2004).  تأملاتی در مورد جنگ های بالکان.  پالگریو مک میلان.  ص  57
↑  دوباره درگیری ها در نزدیکی مرز کوزوو" بی بی سی
↑  "Mine kills Serb police". BBC News. 14 October 2000. Archived from the original on 10 August 2014.
↑  "Rebel Albanian chief surrenders". BBC News. 26 May 2001. Archived from the original on 22 February 2014.
↑  "British K-For troops under fire". BBC News. 25 January 2001. Archived from the original on 13 November 2013.
↑  "Kosovo rebels accept peace talks". BBC News. 7 February 2001. Archived from the original on 22 February 2014.
↑  "Da li je vreme za združene snage na jugu Srbije".
↑  Schonauer, Scott (26 May 2001). "Yugoslav troops advance in buffer zone, brace for backlash from top rebel's death". pstripes.osd.mil. Archived from the original on 8 August 2007.
↑  "Uhapšeni Albanci otimali i kasapili Srbe". Večernje Novosti. 4 May 2012. Archived from the original on 8 July 2012. Retrieved 27 December 2012.
↑  "Human rights violations committed in Preševo, Medveđa and Bujanovac from the period of the NATO bombing to the granting of an amnesty to former soldiers of the Liberation Army of Preševo, Medveđa and Bujanovac". Humanitarian Law Centre. 7 May 2012. Retrieved 8 May 2016.
↑
↑  "New ethnic separations in the Balkans". UNHCR News. 24 July 2001.
↑  Main phase: 21 November 2000 – 31 August 2001.
داستان پیشاتاریخ

داستان پیشاتاریخ (انگلیسی: Prehistoric fiction)، یک زیرژانر علمی-تخیلی است که در آن داستان در دوره زمانی قبل از وجود اسناد مکتوب به نام پیشاتاریخ می‌گذرد. به عنوان به‌عنوان یک ژانر تخیلی، توصیف واقع‌گرایانه موضوع متفاوت است، بدون اینکه لزوماً تعهدی برای توسعه یک گزارش عینی انسان‌شناسی داشته باشد. به همین دلیل، ممکن است نویسنده داستان‌های پیش از تاریخ با آزادی بسیار بیشتری نسبت به نویسنده یک داستان تاریخی به موضوع آنها بپردازد و این ژانر نیز با ادبیات گمانه‌زن ارتباط داشته باشد.
در بسیاری از روایات، انسانها و دایناسورها با هم زندگی می‌کنند، علی‌رغم انقراض دایناسورها و تکامل انسان‌ها که میلیون‌ها سال از هم جدا شده‌اند. دیرینه‌شناس بیورن کورتن اصطلاح «دیرینه داستان» را برای تعریف آثار خود ابداع کرد.
دیدار (فیلم ۱۳۷۳)

| دیدار | دیدار |
| --- | --- |
کارگردان: محمدرضا هنرمند
نویسنده: جمشید ملک‌پور محمدرضا هنرمند
بازیگران: مینا لاکانی مهران مدیری جمشید شاه‌محمدی کیومرث ملک‌مطیعی{ داوود اسدی حمید لولایی
موسیقی: بابک بیات
فیلم‌بردار: مهرداد فخیمی
تدوین‌گر: محمدرضا مویینی
شرکت تولید: حوزه هنری  مهاب فیلم
توزیع‌کننده: گروه فیلمسازی همراه
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۳
مدت زمان: ۹۴ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
دیدار، فیلمی به کارگردانی محمدرضا هنرمند و نویسندگی جمشید ملک‌پور، محمدرضا هنرمند محصول سال ۱۳۷۳ است.
خلاصه داستان

دوربین ژانت پطروسی، دختر دانشجوی عکاسی، هنگام عکس گرفتن از گل‌ها و گل‌فروشی‌ها در بازار به سرقت می‌رود. امیر، جوانی که به همراه پدرش باغ گل دارند و گل‌هایشان را در آن بازار می‌فروشند دزد را تعقیب می‌کند و دوربین ژانت را پس می‌گیرد. امیر به بهانهٔ گرفتن عکس‌های چاپ‌شدهٔ خود و پدرش که توسط ژانت گرفته شده‌اند، به سراغ این دختر مسیحی می‌رود و با جدی شدن رابطه، امیر از ژانت تقاضای ازدواج می‌کند، ولی ژانت تقاضای این پسر مسلمان را نمی‌پذیرد؛ ضمن این‌که پدر و مادر او نیز با این وصلت مخالف‌اند. ماتیوس، برادر ژانت، به‌عنوان سرباز به جبهه می‌رود و اندکی بعد، امیر نیز عازم جبهه می‌شود. ژانت، که حالا به‌عنوان تنها فرزند خانه در مرکز توجه است، در یک بمباران هوایی پدر و مادرش را از دست می‌دهد، و به همراه ماتیوس که از جبهه برگشته، به شمال کشور نزد خانوادهٔ خواهر بزرگ‌ترشان می‌رود. ماتیوس که روحیهٔ حساسی دارد و از مرگ والدینش از نظر روحی به‌شدت زیادی آسیب دیده، به بهداری ارتش منتقل می‌شود. ژانت در تنهاییِ سختِ خانهٔ خواهر، به امیر نامه می‌نویسد و موافقت خود را برای ازدواج اعلام می‌کند. امیر به‌سرعت مرخصی می‌گیرد و برای برگزاری مراسم به تهران می‌آید. پس از ازدواج، به‌رغم مخالفت خواهر بزرگ‌تر ژانت و همسرش، امیر به جبهه برمی‌گردد و اسیر می‌شود. تا هشت سال بعد که امیر بازمی‌گردد، ژانت ـ که حالا «گلاب خانم» صدایش می‌زنند ـ پسر نوجوانی دارد و با وسعت دادن به گل‌فروشی، به صادرات گل نیز پرداخته است. سرانجام، با بازگشت آزادگان به وطن، امیر نیز به خانه برمی‌گردد و ژانت که با فرزندش به استقبال او رفته، پس از سال‌ها، دوربین به دست می‌گیرد و از پدر و پسر در کنار یکدیگر عکس می‌گیرد.
جوایز

برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن مینا لاکانی
تئاتر حماسی

برتولت برشت
تئاتر اپیک (به آلمانی: Episches Theater) گونه‌ای از ساختار تئاتر است که از لحاظ اجرایی ابتدا توسط اروین پیسکاتور ابداع شد ولی از لحاظ نوشتن متن توسط برتولت برشت صورت گرفت.
ساختار تئاتر اپیک

برتولت برشت معتقد است تئاتر، جهان شمول‌ترین، همگانی‌ترین و گسترده‌ترین هنرهاست. برشت که امکانات و نقش بالقوهٔ تئاتر را در اجتماع دریافته بود، بر آن بود تا به این امکانات در کار خود تحقق بخشد. او همیشه تئاتر را ابزار کار خود می‌دانست و برای اینکه از طریق این ابزار به هدف خود یعنی دگرگونی موازین اجتماع و آگاهی بخشی اجتماعی، دست یابد ناگزیر بود از شیوه‌ها و تکنیک‌های نو یاری جوید. برشتاز ابتدا تمام ارزش‌ها و موازین ارسطویی را چه در ادبیات و چه در اجتماع نفی و انکار کرد. در حقیقت در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ تقریباً همهٔ ارکان اصلی نظریاتش را پایه‌گذاری کرده بود و در یادداشت‌های زیادی در نمایشنامه‌های آدم آدم است، «اپرای سه پولی» و… به تفصیل شرح و بسط داده بود. در حوالی سال ۱۹۳۰ برشت در یادداشت‌هایی بر ماهاگونی نوشت «تئاتر نوین، تئاتر اپیک است» ولی همان‌طور که خود او اظهار می‌داشت از نظر سبک و تکنیک مسئلهٔ چندان تازه ای در تئاتر اپیک وجود ندارد: گرایش‌های آموزشی و تفسیری آن از نمایشنامه‌های مذهبی قرون وسطی و تئاتر قدیمی آسیا ریشه می‌گیرد؛ بسیاری از ویژگی‌های آن مثلاً شیوهٔ اجرای گزارشی، خطاب مستقیم به تماشاگر، استفاده از همسرایان و نقاب، استفاده از میم و حرکات و اطوار، تکنیک برگشت به گذشته، سبک بازیگری پر تکلف و گزافه آمیز، مستقیماً از نمایش نو ژاپن گرفته شده‌است. روشن بینی و استعداد برشت، او را قادر ساخت تا تمام اینها را یک جا گرد آورد و در طرحی منسجم و منظم ادغام کند وی همچنین موفق شد این طرح را با اندیشه‌های نو در هم آمیزد و به تئاتر جهت و هدف دهد.
مفهوم تئاتر اپیک

اصطلاح «اپیک» واژه ای قدیمی است که در زمان‌ها و مکان‌های مختلف معانی متفاوتی در برداشته است: در اصطلاح ارسطویی، کلمهٔ اپیک به نوعی حکایت گفته می‌شود که به وحدت‌های ارسطویی زمان و مکان پایبند نیست. برشت واژهٔ اپیک را دقیقاً به همان معنای آلمانیِ «روایی» یا «داستانی» به کار می‌برد: یک رشته اتفاقات و رویدادهایی که بی هیچ محدودیت تصنعی زمانی و مکانی و بی هیچ التفاتی به طرح و توطئهٔ رسمی داستان بیان شود؛ البته هدف همراه آن یعنی آموزش و تذهیب به آن کیفیتی نو قرون وسطایی می‌بخشد و حذف عنصر دلهره و انتظار آن را به نمایش‌های مذهبی _ انجیلیِ قرون وسطی و نیز قالب تعزیه نزدیک می‌کند. دیدگاه تئاتر اپیک، دیدگاهی اجتماعی است و برشت معتقد است که باید به جای غرق ساختن تماشاگر در نمایش، به او کمک کرد تا بتواند تار و پود اقتصادی و سیاسی هر بافت اجتماعی را تشخیص دهد.
برشت بیشتر در پی برانگیختن یک واکنش بود تا در پی تشویق آن خمودی منفعلانه ای که بر تئاتر فرتوت بورژوایی حاکم بود. به هنگام اجرای یک نمایشنامه، برشت غالباً آن را به اقتضای واکنش تماشاگران بازنویسی می‌کرد بدینسان نمایشنامه تبدیل به یک "رویارویی " و یک "تجربه" می‌شد که تماشاگر در آن هم نقش مفسر را داشت و هم نقش منتقد را و متن اجرایی همیشه " موقتی" بود زیرا متن نهایی عملاً نمی‌توانست به وجود بیاید. برشت نیز مانند پیسکاتور به خودمختاری نویسنده و کارگردان عقیده نداشت.
در این شیوهٔ نمایشی صحنه و سالن تماشاگران باید از همهٔ عناصر جادویی پاک می‌ماند و هیچ گونه زمینهٔ هیپنوتیزم و نفوذ سحرآمیزی هم ایجاد نمی‌گشت. تماشاگران را نه با شور و هیجان داغ سرگرم می‌کردند و نه با آن نوع بازی‌هایی که بازیگرانش از نظر جسمانی به خود فشار می‌آورند، تماشاگر را مدهوش نمی‌کردند.
دریافت برشت از استانیسلاوسکی سرشار از تصاویر اعمال فشار است. از نظر برشت، تئاتر استانیسلاوسکی وار" به گونه ای نظام مند، همدلی تماشاگر را برمی‌انگیزد" تماشاگری که در پیامد این همدلی " قربانی تجربهٔ هیپنوتیزم می‌شود و کلا در کنش گرفتار می‌شود " برشت به روشنی می‌گوید این " فشار همدلی" باید متوقف شود چرا که به زعم او " چگونه تماشاگر می‌تواند بر زندگی مسلط شود حال آنکه تمام رویدادها بر او مسلط هستند؟" در این پرسش اشاره ای به هدف سیاسی بزرگ‌تری وجود دارد که رویارویی با استانیسلاوسکی، مقیاس بسیار کوچک آن است. بنابر این دستاورد برشت، تعریف دوبارهٔ کارکرد تئاتر برحسب سودمندی اجتماعی است. برشت می‌پذیرد که کشف حقایقی که استانیسلاوسکی در پی آن بود، دشوار است و ضمناً ستودنی. اما پرسش برشت این است که عامهٔ مردم با چنین تئاتری چه باید بکنند؟ برشت می‌گوید: من می‌خواستم قواعدی را به کار گیرم که موضوع آن فقط تفسیر جهان نیست، بلکه تغییر آن است و می‌خواستم آن را در تئاتر مورد استفاده قرار دهم.
مقایسه تئاتر اپیک و تئاتر دراماتیک

«تئاتر دراماتیک»
وجود طرح
تماشاگر را در ماجرای روی صحنه، غرق می‌سازد و نیروی عمل را از او می‌گیرد.
تماشاگر را در احساسات، غرق می‌کند.
او را در تجربه‌ای، سهیم می‌کند.
تماشاگر، درگیر واقعه می‌شود.
وجود القا و تلقین
احساسات غریزی، پرورش می‌یابد.
تماشاگر، در بطن نمایش است و در تجربه، سهیم می‌شود.
انسان، شناخته شده، فرض می‌شود.
انسان، تغییرناپذیر است.
نظرها، متوجهٔ پایان است.
هر صحنه، تابع صحنهٔ دیگر است.
نمایش، رشد می‌کند.
پیشرفت، در خط مستقیم است.
وجود ضرورت تکاملی
انسان، ایستا و ثابت است.
اندیشه و تفکر، وجود را رقم می‌زند.
وجود احساس
«تئاتر اپیک»
وجود روایت
تماشاگر را به ناظری مبدل می‌سازد که نیروی عمل را در او برمی‌انگیزد.
او را ناگزیر به تصمیم‌گیری می‌کند.
دنیا را برایش ترسیم می‌کند.
تماشاگر، رو در روی واقعه قرار می‌گیرد.
وجود استدلال
تماشاگر به مرحلهٔ شناخت و تمیز می‌رسد.
تماشاگر، در خارج محدودهٔ رویداد قرار دارد و بررسی و ارزیابی می‌کند.
انسان، هدف نهایی پرس و جو است.
انسان، دگرگون‌شونده و دگرگون‌ساز است.
نظرها، بر چگونگی سیر تحول است.
هر صحنه، قائم به ذات است.
نمایش، مجموعه‌ای از تک صحنه‌هاست.
پیشرفت، به‌شکل تعدادی منحنی است.
وجود جهش
انسان، پویا و متحول است.
موجود اجتماعی، اندیشه را رقم می‌زند.
وجود شعور
منبع:
دانشگاه لایپزیگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: Aus Tradition Grenzen überschreiten گذر از مرزهای سنت
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۲ دسامبر ۱۴۰۹ (۶۱۵ سال پیش)
رئیس دانشگاه: اوا اینس اوبرگفل
کارمندان مدیریتی: ۳٬۲۴۶ (۲۰۱۰)
دانشجویان: ۲۵٬۹۳۳ (تابستان ۲۰۱۰)
موقعیت: لایپزیگ، زاکسن، آلمان
پردیس: شهری
رنگ آموزشگاه:   قرمز    آبی روشن
وبگاه: uni-leipzig.de
دانشگاه لایپزیگ (به آلمانی: Universität Leipzig) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در لایپزیگ واقع در ایالت زاکسن آلمان است که در سال ۱۴۰۹ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه در سال ۱۹۵۳ و در دوره جدایی آلمان شرقی و غربی، نام آن به دانشگاه کارل مارکس تغییر یافت و پس از سال ۱۹۹۱ با اتحاد مجدد آلمان، به نام پیشین خود، یعنی دانشگاه لایپزیگ بازگشت.
از دانش‌آموختگان برجسته این دانشگاه می‌توان به یوهان ولفگانگ فون گوته، فریدریش نیچه، ریشارد واگنر، آنگلا مرکل و بسیاری از برندگان جایزه‌های جهانی به ویژه جایزه نوبل در زمینه‌های شیمی، فیزیک و ادبیات را نام برد.
مستندات ایپال یک نسخه خطی از موسیقی قرن ۱۶ است که در کتابخانه دانشگاه لایپزیگ قرار دارد.
دانشکده‌ها

چهار دانشکدهٔ اصلیِ آن شاملِ دانشکدهٔ هنر، الهیات، پزشکی و حقوق بود. امروزه این دانشگاه شامل ۱۴ دانشکده به شرح زیر:
دانشکده الهیات
دانشکده حقوق
دانشکده تاریخ، هنر
دانشکده فیلولوژی
دانشکده آموزش و پرورش
دانشکده علوم اجتماعی و فلسفه
دانشکده علم اقتصاد و مدیریت (مهندسی عمران)
دانشکده علوم ورزشی
دانشکده پزشکی
دانشکده ریاضیات و علوم رایانه
دانشکده زیست‌شناسی، داروسازی و روان‌شناسی
دانشکده فیزیک و علوم زمین
دانشکده شیمی و کانی‌شناسی
دانشکده دامپزشکی
استادان و دانش آموختگان دانشگاه لایپزیگ

آنگلا مرکل
فردریش ویلهلم نیچه
یوهان فریدریش آگریکولا
میچل باچله
کارل فیلیپ امانوئل باخ
یوهان کریستف فریدریش باخ
فلیکس بلاک
لودویگ بولتزمان
تیکو براهه
پیتر دبای
پل الریخ
گوستاو تئودور فخنر
هانس-گئورگ گادامر
کریستف گراپنر
ورنر هایزنبرگ
گوستاو هرتز
گوتفرید لایبنیتس
گوتهولد افرایم لسینگ
یوهان کونو
ژولیوس ادگار لیلینفلد
تئودور مومسن
ویلهلم اوستوالد
فردینان دو سوسور
گیورگ فیلیپ تیلمان
سین‌ایترو تومونوجا
ریشارد واگنر
بارتل لیندرت وان در واردن
ویلهلم وونت
منوچهر آزمون
آنگلا مرکل
یوهان ولفگانگ گوته
فریدریش نیچه
الفی دورینگتون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Alfie Terry Charlie Dorrington
زادگاه:  انفیلد تاون، England
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال زیر ۲۳ سال و آکادمی تاتنهام هاتسپر
شمارهٔ پیراهن:  ۴۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۱۶:  Hadley Rangers FC
۲۰۱۶–۲۰۱۸:  باشگاه فوتبال کوکفوسترز
۲۰۱۸–:  باشگاه فوتبال زیر ۲۳ سال و آکادمی تاتنهام هاتسپر
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۴– |  باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر |  ۱ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۹ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۱ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال انگلستان |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال انگلستان |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۴۴, ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۴۴, ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱:۴۴, ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۱:۴۴, ۱۵ دسامبر ۲۰۲۴ (UTC)
الفی دورینگتون (انگلیسی: Alfie Dorrington؛ زادهٔ ۲۰ آوریل ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر بازی می‌کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است.
دانشگاه ایالتی آریزونا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: دانشگاه تحقیقاتی دولتی
بنیانگذاری شده: ۱۲ مارس ۱۸۸۵؛ ۱۳۹ سال پیش (۱۸۸۵-12}})
موقوفه مالی: ۱٫۴۷ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
بودجه: ۴٫۱ میلیارد دلار (۲۰۲۳)
اعضای هیئت علمی: بیش از ۵۰۰۰ نفر
کارمندان مدیریتی: حدود ۱۸۵۰۰ نفر
کارشناسی: ۱۱۲۱۷۷ نفر
تحصیلات تکمیلی: ۳۰۴۵۹ نفر
موقعیت: تمپی، آریزونا، ایالات متحده
پردیس: شهری تمپی: ۶۶۱٫۶ جریب فرنگی (۲٫۶۷۷ کیلومتر مربع)  پلی‌تکنیک: ۵۷۴٫۵۵ جریب فرنگی (۲٫۳۲۵۱ کیلومتر مربع) غربی: ۲۷۷٫۹۲ جریب فرنگی (۱٫۱۲۴۷ کیلومتر مربع) پایین‌شهر فینکس: ۱۷٫۹۷ جریب فرنگی (۰٫۰۷۲۷ کیلومتر مربع)
رنگ آموزشگاه: بلوطی و طلایی      
تعلق ورزشی به: همایش پاسیفیک-۱۲
وبگاه: www.asu.edu
تالار گاماژ
دانشگاه ایالتی آریزونا (به انگلیسی: Arizona State University) یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی در تمپی در نزدیکی شهر فینکس واقع در ایالت آریزونا آمریکا است که در سال ۱۸۸۵ میلادی بنیان‌نهاده شده‌است. این دانشگاه یکی از بزرگترین دانشگاه‌های ایالات متحده آمریکا می‌باشد.
رتبه‌بندی

در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان QS در سال ۲۰۲۰ دانشگاه ایالتی آریزونا در رده ۲۱۵ جهان قرار گرفته‌است. همچنین در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ این دانشگاه رتبه ۱۵۵ را در بین دانشگاه‌های جهان از آن خود کرده‌است.
پائولو سولری استاد برجسته این دانشگاه است.
نمایی از دانشگاه
مخروطی‌میوه‌ها

| کُنوکارپوس | کُنوکارپوس |
| --- | --- |
Conocarpus erectus: Conocarpus erectus
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
دسته:: Magnoliophyta
رده:: Magnoliopsida
راسته:: موردسانان
تیره:: گاروم‌زنگیان
سرده:: Conocarpus L.
Species: Species
 See text:  See text
مترادف: مترادف
 Rudbeckia Adans.:  Rudbeckia Adans.
کُنوکارپوس (به انگلیسی: Conocarpus) نام سرده‌ای از گیاهان از خانواده گاروم‌زنگیان (Combretaceae) می‌باشد. این درخت یکی از گونه های موثر درختان حرا در حفاظت و سلامت انسان ها می باشد .
این گونه به عنوان فیلتر زیستی موثر  به خوبی فلزات سنگین را از آب، هوا و خاک جذب می کند بنابراین برای مناطق آلوده شهری و جنوب ایران که شرکت های نفتی و پالایشگاهی فعالند مفید می باشد.
کنوکارپوس درختی است که دارای دو گونه گلدار لنسیفولیوس (Conocarpus lancifolius) و ارکتوس (Conocarpus erectus) می‌باشد . در ایران معمولاً به عنوان درخت چنار یا حرای سفید چوب دکمه‌ای شناخته می‌شود. این درخت بسیار با دوام است به طوری که می‌تواند در شرایطی چون دماهای بسیار بالا، زهکشی کم، خاک تحت فشار، آلودگی هوا، آب شور و غیره تاب بیاورد . در زمان گذشته از این درخت برای درمان بیماری‌های مختلفی چون دیابت، ورم ملتحمه، سوزاک، بیماری‌های عفونی و غیره استفاده می‌کرده‌اند. پژوهش‌های اخیر ویژگی‌های ضددیابتی، ضدسرطانی، ضدمیکروبی و آنتی‌اکسیدانی بخش‌های مختلف کنوکارپوس شامل برگ، پوسته، شاخه و میوه را در مدل‌های آزمایشگاهی و حیوانی نشان داده‌اند . علاوه بر آن کنوکارپوس یک پالایشگر طبیعی است به طوری که می‌توان از آن برای حذف آلاینده‌های فلزات سنگین و سموم از آب، خاک و هوا استفاده کرد . به عنوان پایشگر زیستی می‌توان میزان آلاینده‌ها را در بخش‌های مختلف درخت کنوکارپوس به صورت کمی و کیفی بررسی کرد. تاکنون هیچ پژوهش علمی نتوانسته است آلرژن بودن گرده این درخت و یا ایجاد حساسیت توسط کنوکارپوس را نشان دهد .
وِیژگی عمومی کنوکارپوس

درختان حرا به عنوان قدیمی ترین درختان گلدار در سواحل دریاها شامل پنج خانواده می باشند. حراهای سفید یا خانواده کامبرتاسه (combretacaeae) دارای 13 جنس می باشند. جنس مشهور این خانواده یعنی کنوکارپوس ها معمولا به عنوان درخت چنار یا حرای سفید چوب دکمه‌ای (میوه های آن شبیه دکمه ‌است) شناخته می شوند. کنوکارپوس دارای 2 گونه لنسیفولیوس (Conocarpus lancifolius) و ارکتوس (Conocarpus erectus) است. این دوگونه از نظر رشد رویشی و زایشی با هم اختلاف دارند گونه لنسیفولیوس کند رشد می باشد و سن گلدهی آن بالاتر از گونه های مشابه است، از نظر مورفولوژیکی دارای شاخه های ظریفتر و برگ های باریکتر و کشیده تر از گونه ارکتوس می باشد . گونه ارکتوس دارای چندین واریته می باشد که یکی نقره‌ای (Conocarpus erectus var. sericeus) با برگ‌های نقره ای رنگ، دارای پرز کوتاه و نرم و دیگری Conocarpus erectus var. erectus)) با برگ های سبز رنگ و بدون پرز می‌باشد. گونه کنوکارپوس ارکتوس سریع الرشد بوده و در شرایط آب و هوایی جنوب ایران دو بار در سال، بهار و پاییز گلدهی دارد. شاخه های این گونه در صورت مناسب بودن شرایط دما و رطوبت، بمحض بالغ شدن، به گل می روند .
کنوکارپوس دماهای بسیار بالا، آلودگی هوا، زهکشی کم، خاک تحت فشار، خاک شور و غیره را تحمل می کند . گونه‌های کنوکارپوس، بومی خط ساحلی هستند که در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری زمین یافت می‌شوند . کنوکارپوس ارکتوس، درختی همیشه سبز می‌باشد که تا ارتفاع 9 تا 12 متر رشد می‌کند. همچنین برگ‌های آن سبز مایل به خاکستری مات (2 تا 7 سانتی‌متر طول و 1 تا 3 سانتی‌متر عرض) است که به صورت متناوب مرتب بر روی شاخه قرار دارند. هر برگ آن دارای دو غده نمکی کوچک در قاعده خود می‌باشد. این درخت حاوی شکوفه‌های سبز ریزی است که به سختی مشاهده می شوند. همچنین میوه‌های دکمه مانند آن دارای فلس هایی با اندازه کوچک (5 تا 8 میلی‌متر قطر) هستند که در زمان رسیده شدن رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز دارند. پوست درخت غنی از تانن می‌باشد و قهوه‌ای و فلس مانند است و در ظاهر دندانه دار می‌باشد.
این درخت در مجاور اقیانوس اطلس در ایالات جنوبی و میانی آمریکا، در سراسر هند غربی و از برزیل تا مکزیک و اکوادور به صورت طبیعی می¬روید . این گونه همچنین در آفریقای غربی، پاکستان، کویت، عربستان سعودی و امارات که گرمای بیش از حد و آب شور را تحمل می کنند، رشد می کند . در ایران نیز در تمام استان های جنوبی شامل خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان کنوکارپوس به خوبی رشد می کند . این گیاه در شهرهای بزرگ مختلف علیرغم آلودگی هوا و کمبود آب، به خوبی رشد کرده است . کنوکارپوس در فلوریدا گونه ای بسیار مناسب برای رشد در ساحل دریا است زیرا می‌تواند گرما، نور آفتاب و همچنین خاک شور، قلیایی، شنی و مرطوب را تحمل کند . کنوکارپوس گونه ای بسیار قوی، محکم و مناسب برای شرایط شهری می باشد؛ بنابراین برای زیباسازی با دوام خیابان و فضای سبز پارک ها استفاده می‌شود .
سایر کاربردهای کنوکارپوس در سلامت انسان دنیای مدرن

درختان خانواده حرا و از جمله درخت کنوکارپوس یکی از گونه های اصلی برای تامین محصولات گرده گل و شهد در بسیاری از کشورهای دنیا می‌باشد . خواص تغذیه ای و دارویی پلی فنل ها و آنتی اکسیدان عسل تولید شده از درختان حرا نشان داده شده است. یکی از خواص درخت کونکارپوس خاصیت حشره کشی عصاره برگ آن است که می تواند برای کنترل سوسک Tribolium castaneum که آفت غلات و حبوبات است  به جای ترکیب سمی و خطرناک فسفید آلومنیوم (قرص برنج) که سالانه سبب مسمومیت های اتفاقی زیادی می شود  استفاده شود.
همچنین کنوکارپوس به صورت پرچین هرس می‌شود و به عنوان یک مقاوم کننده طبیعی برای پایدارسازی خطوط ساحلی کاربرد دارد. از نظر زیبایی شناسی و روانشناسی، پرچین‌های درخت کنوکارپوس باعث جذب حیوانات و پرندگان می شود . تاثیرات مثبت حضور حیوانات و پرندگان بر سلامتی روانی انسان ها از دغدغه های دنیای مدرن است که نشان داده شده است . از سوی دیگر کنوکارپوس به عنوان جایگزینی اقتصادی و دوستدار محیط زیست برای موج شکن های دریایی استفاده می شود که از تخریب ساحل محافظت می کنند . از سوی دیگر درخت کنوکارپوس غالبا به صورت درختچه‌ای کوچک و تا حدی نامتقارن دیده می‌شود. این درخت بدلیل داشتن پوست درخت زیبا با شاخ و برگ‌های نرم و ساقه‌ای چند قسمتی برای کاشته شدن در خیابان ها و پارک ها بسیار مناسب است . این درختان بسیار محکم و بادوام هستند و با ایجاد سایه در گذرگاه ها می توان با کاشت آن‌ها چشم اندازهای زیبایی را بنیان نهاد .
مناطق کاشت مخروطی‌میوه کنوکارپوس

درختی همیشه سبز است که معمولاً در مناطق گرمسیر و خاک شور کاشته می‌شود. مناطق کاشت آن نیاز به زهکشی و مواد معدنی آلی ندارد و مقاومت خوبی در برابر محیط سخت دارد. به عنوان یک درخت مقاوم به شوری و گرما و همچنین کم‌آبی جهت حفاظت از سواحل و اراضی شور کاشته می‌شود و با توجه به مقاومت بالا به خاک‌های شور به خوبی در نواحی نزدیک دریا کاشت می‌شود و همچنین در شهرها در کناره پیاده‌روها و میادین و خط میانی خیابان‌ها کاشته می‌شود.
به جهت اینکه سایه خوبی دارد برنامه کاشت آن در شهرهای گرم کشور توسط شهرداری‌ها و سازمان‌های مرتبط با سرعت خوبی در حال پی‌گیری می‌باشد. برنامه کاشت آن در کشورهای حوزه خلیج فارس و همچنین عربستان سعودی و عراق و ایران که مناطق گرم و خشک و معمولاً با خاک شور دارند ادامه دارد و نمای زیبایی به شهرها می‌بخشد. از جمله استان‌هایی که در ایران این درخت کاشته می‌شود می‌توان به خوزستان بوشهر و هرمزگان اشاره کرد. این گیاه در نواحی ساحلی می‌روید ولیکن در نواحی ساحلی و خشک نیز قابل گشت است. علاوه بر ایران در سواحل کالیفرنیا، فلوریدا و آمریکای گرم و مرطوب و برزیل نیز دیده می‌شود.