پناهندگان در ترکیه
پناه‌جویان ایرانی در ترکیه

داشتن مرز مشترک بین ترکیه و ایران، این کشور را به یکی از نخستین انتخاب‌های پناهندگان ایرانی مبدل ساخته‌است. بر اساس یک آمار در سال ۱۳۹۴ خورشیدی تقریباً ۱۵ هزار پناهنده و پناه‌جوی ایرانی در ترکیه به‌سر می‌برده‌اند بسیاری از آن‌ها این کشور را به‌عنوان مقصدی موقت برای رسیدن به کشورهای اروپای غربی و قاره آمریکا انتخاب کرده‌اند.
به دلیل مشکلاتی که کشورهای پذیرنده پناه‌جو در پذیرش اعضا و هواداران احزاب چپ و گروه‌های کرد ایرانی عنوان می‌کنند روند رسیدگی به این تقاضاها که عمده نفرات پناه‌جوی ایرانی در ترکیه را تشکیل می‌دهد توسط کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل شعبه ترکیه، طولانی شده‌است و این موضوع شرایط زیستی را برای این پناه‌جویان سخت کرده‌است.
آمار پناهندگان ایرانی در این کشور اندکی کمتر از چهار هزار نفر و آمار پناه‌جویان این کشور با رقم ده هزار و ۲۵۰ نفر، سومین جمعیت بزرگ پناه‌جویان ترکیه را بعد از سوریه و عراق در سال ۲۰۱۵ میلادی تشکیل می‌دهند همین آمار پیش‌بینی دارد که تا انتهای سال ۲۰۱۵ تعداد پناه‌جویان ایرانی در ترکیه به ۱۴ هزار و ۲۵۰ نفر برسد.
بر اساس قانونی که از ماه مه سال ۲۰۱۵ در ترکیه لازم‌الاجرا شد، پناهندگان از ایران پس از معرفی خود به دفتر آسام (سازمان همبستگی با پناه‌جویان و مهاجران) در آنکارا، بایستی خود را به شهر انتخابی این سازمان غیرانتفاعی امدادرسان به پناهندگان، معرفی کنند. آن‌ها پس از استقرار در مکان‌های مشخص‌شده و تعلق شماره تلفن برای تماس، در ارگان مهاجرت آن شهر ثبت می‌شوند و تاریخی برای پیش مصاحبه آنان در نظر گرفته خواهد شد که تاریخ تقریبی این پیش مصاحبه، برای ایرانیان، در محدوده ۱۰ ماه تا دو سال بعد خواهد بود. البته عده‌ای از پناهندگان ایرانی باوجود گرفتن پناهندگی از طرف دفتر کمیساریای عالی پناهندگی ملل متحد، به دلایل نامشخصی تا سالیان منتظر انتقال خود به کشور ثالث در ترکیه به‌سر می‌برند.
در سال ۲۰۱۴ تعدادی از پناه‌جویان کرد ایرانی در مقابل دفتر کمیساریای عالی امور پناهندگان در آنکارا تحصن کردند و نسبت به این روند طولانی اعتراض نشان دادند که نشان‌دهنده شرایط نابرابر پناهندگان در انتقال به کشورهای ثالث را در ترکیه است.
از سال ۲۰۱۴، سهمیه پذیرش پناهندگان ایرانی در ترکیه از طرف کشورهای پناهنده‌پذیر کاهش پیدا کرد و حتی پرونده پناهجویانی که در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به کشورهای نروژ و فنلاند برای پذیرش فرستاده‌شده بود نیز به کمیساریای عالی امور پناهندگان ترکیه عودت داده شد. استرالیا هم در ژانویه ۲۰۱۵ میلادی اعلام کرد تنها پرونده کسانی را بررسی می‌کند که اقوام درجه‌یک در آن کشور داشته باشند؛ بنابراین در شرایط فعلی تنها کشورهای ایالات‌متحده آمریکا و کانادا پناهندگان ایرانی در ترکیه را می‌پذیرند اما به دلیل محدودیت در پذیرش تعداد تعیین‌شده، شانس این پناهندگان نسبت به قبل به یک‌سوم کاهش پیدا کرده‌است.
به خاطر این شرایط سخت برای پناهندگان احزاب و سازمان‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی ایران در ترکیه و همچنین طول کشیدن زمان استقرار پناهندگان ایرانی، از ماه مه سال ۲۰۱۵ و هم‌زمان با باز شدن مرز یونان و صدور برگه خروج از سوی این کشور، تعداد بسیاری از پناهندگان ایرانی که شانسی برای انتقال سریع به کشور ثالث نداشتند، با این امکان راهی برای خروج از ترکیه پیدا کردند همچنین استفاده از راه‌های خطرناک و غیرقانونی برای خروج یکی از روش‌هایی است که در ماه‌های پایانی سال ۲۰۱۵ رواج زیادی گرفته بود؛ اما با توجه به بحران پناهندگانی که خود را به اروپا رسانیده بودند، پذیرش از پناهجویانی که از ترکیه آمده بودند در اولویت‌های بعدی قرارگرفته و به نظر می‌رسد که تا چند سال بعد هم برنامه‌ای برای پذیرش آنان در کشورهای اروپایی وجود نداشته باشد.