stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کتان
سایر خصوصیات کتان

قابلیت تطویل کتان کم است، ولی اگر تحت کشش قرار گیرد و افزایش طول یابد، بعد از رفع نیروی کشش میل دارد که دوباره به حالت اولیه برگردد. درجه سختی کتان بسیار زیاد است و در برابر خم شدن مقاومت می‌کند.
گرچه پارچه کتانی چروک پذیر است ولی با اجرای تکمیل‌های ضد چروک می‌توان این عیب را برطرف کرد.
رطوبت بازیافتهٔ کتان حدود ۱۲ درصد است.
قدرت لیف کتان در حالت مرطوب ۲۰ درصد بیشتر از حالت خشک آن است و این حالت باعث می‌شود که به خوبی عملیات مکانیکی مراحل ریسندگی و عملیات تری را تحمل کند.
مقاومت کتان در مقابل حرارت زیاد است و تا ۱۲۰ درجه سانتیگراد حرارت را که در آن شروع به زرد شدن می‌کند، بدون اینکه تجزیه بشود، تحمل می‌کند.
در اثر تابش نور خورشید و به مدت زیاد به تدریج از قدرتش کاسته می‌شود.
کتان در برابر محلول رقیق و سرد اسیدها مقاوم است، ولی محلول اسیدهای رقیق و گرم، یا غلیظ و سرد آن را مورد حمله قرار می‌دهد.
همچنین مقاومت کتان در برابر محلول‌های قلیایی بسیار خوب است و می‌توان آن را بارها و بارها با محلول‌های قلیایی شست‌وشو داد بدون آنکه خسارتی متوجه آن بشود.
حلالهای آلی معمولی که در خشک‌شویی‌ها به کار می‌روند، اثر مخربی روی کتان ندارد.
نگارخانه

الیاف کتان در چندین حالت و شکل مختلف
کپسول
گل
دانه‌های قهوه‌ای
Inshell Green Flax seed
نخستی‌سانان

| نخستی‌سانان محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین – امروز | نخستی‌سانان محدودهٔ زمانی: کرتاسه پسین – امروز |
| --- | --- |
تامارین، از نخستی‌سانان: تامارین، از نخستی‌سانان
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
فرورده:: جفت‌داران (هودَدان)
بالاراسته:: فرانخستی‌ها
راسته:: نخستی‌سانان لینه، ۱۷۵۸
تیره‌ها: تیره‌ها
 ۱۵ تیره:  ۱۵ تیره
زیستگاه نخستی‌های غیر انسان: زیستگاه نخستی‌های غیر انسان
نخستی‌سانان نخستی‌ها یا پریمات‌ها (به انگلیسی: Primates) یکی از راسته‌های پستانداران از فروردهٔ جفت‌داران است که شامل تمامی میمون‌ها، کپی‌ها و انسان می‌شود. این راسته از جمله گروه‌های بسیار متنوع و پرجمعیت در میان پستانداران است و تاکنون بیش از ۳۵۰ گونه از نخستی‌ها شمارش شده‌اند.
در نخستی‌سانان نیمکره‌های مغز بسیار توسعه یافته است. چشم‌ها در جلوی سر واقع شده‌اند. انگشت شصت در پا یا دست طوری قرار گرفته که گرفتن اجسام را امکان‌پذیر می‌سازد. این انگشت در مقابل چهار انگشت دیگر قرار می‌گیرد. مانند میمون‌های دم‌دار آسیایی، آفریقایی و آمریکایی مانند بابون یا میمون‌های بی‌دم آسیایی و آفریقایی مانند گوریل و ماداگاسکار مانند لمور.
نخستی‌سانان به دو گروه عمده پیش‌میمونان و میمونان تقسیم می‌شوند و گرچه گروه پیش‌میمونان اغلب «آغازین‌تر» از میمونان در نظر گرفته می‌شود، بسیاری از ویژگی‌های این دو گروه مشترک است. اغلب نخستی‌ها توانایی زندگی بر درختان را دارند و چشمانشان دید دوچشمی دارند. شش ویژگی اصلی اعضای این گروه داشتن چشم‌های با جهت رو به جلو، کاسه چشمی، دست‌های قابل چنگ انداختن و گرفتن اشیا، ناخن دست و پا، اثر انگشت، و مغزهای بزرگ است. کوچکترین عضو نخستی‌ها تنها ۵۵ گرم وزن دارد و بزرگترینشان (گوریل پشت‌نقره‌ای) تا ۲۵۰ کیلوگرم وزن پیدا می‌کند.
نخستی‌ها به خاطر ساختارهای اجتماعی پیچیده و هوششان شناخته شده هستند. چنین چیزی به آن‌ها امکان می‌دهد تا تجربه به دست بیاورند و آن را به نسل پس از خود منتقل کنند. همه آن‌ها دوره‌ای طولانی از نگهداری از فرزند دارند که در طی آن مادر تجربه‌های خود را به فرزندان خود آموزش می‌دهد. انتقال نسل به نسل آموخته‌ها و تجربه‌ها باعث پدید آمدن فرهنگ شده‌است؛ چیزی که در بعضی اعضای این گروه همچون انسان‌ها و کپی‌ها بیشتر دیده می‌شود.
فرگشت

نخستی‌سانان ابتدایی دوران نوزیستی کوچک بودند و از لحاظ عادات احتمالاً به سنجاب شباهت داشتند. بسیاری از ویژگی‌های اختصاصی نخستی‌ها، مانند میدان‌های بینایی دوچشمی که روی هم می‌افتد، صورت کوتاه، پنجه‌های جلویی که اشیا را محکم نگه می‌دارد و همچنین اندازهٔ مغز و هوشیاری افزایش یافتهٔ آن‌ها، احتمالاً سازگاری‌هایی برای زندگی روی درختان هستند.
دودمانی که در نهایت به انسان ختم گردید، از روی درختان به کف جنگل فرود آمد تا به دنبال غذا بگردد و سرانجام شکار کند و شاید به‌طور اتفاقی در حاشیهٔ جنگل، که تراکم درختان آن کمتر است، به زندگی پرداخت. سازگاری با مناطق مسکونی روی زمین رفته رفته به شکل‌گیری گونه ای با نام انسان با وضعیت ایستاده منجر شد. در این زمان دسته‌های شکارچی-گردآورندهٔ غذا گسترش یافت؛ شاید ترتیب مشخص دندان‌های انسان و دندان‌های نیش وی که کوتاه شده‌اند همراه با تغییر رژیم غذایی و هنگامی که این نوع تکامل اجتماعی روی می‌داد، به‌وجود آمده باشند. برپایه نظرات ابراز شده، پیدایش نهایی گونهٔ انسان با انتقال گروه‌های انسانی به سمت شکار در ابعاد بزرگ، که میزان زرنگی، هوش و همکاری را افزایش می‌داد، همراه بوده‌است.
در سال ۲۰۰۹، دانشمندان دانشگاه اسلو پرده از نتایج پژوهش خود در موزه تاریخ طبیعی آمریکا برداشتند. کشف آنان سنگواره‌ای ۴۷ میلیون ساله در آلمان بود که متعلق به کهن‌ترین نیاکان شناخته شدهٔ نخستی‌های امروزی به‌شمار می‌آید.
طبقه‌بندی

راسته نخستی‌ها
زیرراسته خیس‌بینیان :لموها، شب‌دوست‌ها، و لوریائیان
فروراسته لمورسانیان
بالاخانواده لمورواران
تیره Cheirogaleidae: لمورهای کوتوله و لمورهای موشی (۳۴ گونه)
تیره Daubentoniidae: آی-آی (یک گونه)
تیره Lemuridae: لمورهای دم‌حلقه‌ای و خویشاوندان (۲۱ گونه)
تیره Lepilemuridae: لمورهای ورزشکار و خویشاوندان (۲۶ گونه)
تیره Indriidae: لمورهای پشمالو و خویشاوندان (۱۹ گونه)
بالاخانواده Lorisoidea
تیره Lorisidae: چشم‌گردها (۱۴ گونه)
تیره Galagidae: شب‌دوست‌ها (۱۹ گونه)
زیرراسته خشک‌بینیان : شبگردهای هندی، میمون‌ها، و کپی‌ها
فروراسته هندی‌شبگردسانیان
تیره Tarsiidae: شبگردهای هندی (۱۱ گونه)
فروراسته میمون‌سانیان
خردراسته پخ‌بینیان: میمون‌های بر جدید
تیره Callitrichidae: مارموست‌ها و تامارین‌ها (۴۲ گونه)
تیره Cebidae: کپوچین‌ها و خزمیمون‌ها (۱۴ گونه)
تیره Aotidae: میمون‌های شب‌زی (۱۱ گونه)
تیره Pitheciidae: titis, sakis and uakaris (43 گونه)
تیره Atelidae:میمون‌های جیغ‌زن، پشمالو، و عنکبوتی پشمالو (۲۹ گونه)
خردراسته راست‌بینیان
بالاخانواده Cercopithecoidea
تیره Cercopithecidae: میمون‌های بر قدیم (۱۳۸ گونه)
بالاخانواده Hominoidea
تیره Hylobatidae: گیبون‌ها و «کپی‌های کوچک» (20 گونه)
تیره Hominidae: کپی‌های بزرگ، شامل انسان (8 گونه)
رفتار > تغذیه

منبع اصلی غذایی برای همه نخستی‌ها برگ درختان و میوه‌ها هستند. به دلیل توانایی‌های ویژه نخستی‌ها در بالا رفتن از درختان و دسترسی به بالاترین نقاط جنگل‌ها، بسیاری از نخستی‌ها به منابع غذایی دسترسی دارند که دیگر جانوران ساکن جنگل‌ها نمی‌توانند به آن‌ها دسترسی داشته باشند. اگر جنگل را به لایه‌های گوناگون ارتفاعی و پوششی تقسیم کنیم، بزرگترین نخستی‌ها (پوریل‌ها و شامپانزه‌ها و مندریل‌ها) به خاطر نیاز به رقابت با دیگر جانوران سطح جنگل که میوه‌های رسیده و فروافتاده، تنه درختان، و حشراتی چون مورچه و موریانه را می‌خورند، نیاز به داشتن جثه بزرگ دارند. آن‌ها حتی گاه اقدام به کندن زمین و رسیدن به ریشه مغذی درختان می‌کنند، ولی به دلیل وجود مهاجمان در بیشتر مواقع بر روی درختان به سر می‌برند.
لایه دیگر جنگل لایه درختچه‌ای است که از سطح زمین تا ارتفاع ۱۰ متری ادامه دارد. بسیاری درختان گرمسیری، همچون انجیر و کاکائو، میوه‌های خود را در این لایه به بار می‌آورند. تنه درختان، میوه‌هایشان، و حشراتی که از آن میوه‌ها تغذیه می‌کنند منبع غذایی مهمی برای تعدادی از نخستی‌ها هستند. چشم‌گردها و شب‌دوست‌ها حشره‌خوار هستند و غذای خود را در این بخش از جنگل به دست می‌آورند. میمون‌های گیبون و عنکبوتی در ارتفاع‌های بالاتر (۲۵ تا ۵۰ متر) زندگی و از میوه‌ها، گل‌ها، و برگ‌های تازه تغذیه می‌کنند.
دیگر منابع تغذیه‌ای نخستی‌ها را شهد گل‌ها و شیره شیرین درختان تشکیل می‌دهند. بعضی لمورها، تامارین‌ها، و مارموست‌ها از این مواد تغذیه می‌کنند. گوریل‌های کوهی و بابون‌ها ریشه درختان را می‌خورند و گاه همانند ماکاک‌های ژاپنی بذر گیاهان و غلات را نیز در رژیم غذایی خود می‌گذارند. گوریل شرقی، گنون شکم‌طلایی، و لمور بامبو مهارت ویژه‌ای در خوردن بامبو دارند و این گیاه بخش ویژه‌ای از غذایشان را تشکیل می‌دهد.
چندین گونه نخستی اقدام به شکار حشرات و دیگر بی‌مهرگان می‌کنند. مهره‌دارانی همچون قورباغه نیز توسط بابون‌ها و ماکاک‌های دم‌دراز شکار می‌شوند.
گستره پراکندگی

نخستی‌های غیرانسان را می‌توان در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری در آسیای جنوب شرقی، آفریقا، و آمریکای جنوبی یافت. تعدادی از نخستی‌ها خود را به زندگی در مناطق ساوانایی و کوهستانی نیز تطبیق داده‌اند، ولی آن‌ها نیز به زندگی در میان درختان وابسته‌اند. در کل، نخستی‌ها نیاز به آب و هوای گرمسیر با درختان بسیار و باران فراوان دارند. آن‌ها نمی‌توانند در سرمای زمستان‌های مناطق شمال خط ۴۰ درجه جغرافیایی دوام بیاورند.
در ماداگاسکار، پیش‌میمون‌های لمور توانسته‌اند در نبود رقابت با گوریل‌ها و میمون‌ها، بیش از ۶۰ گونه زنده داشته باشند. لمور دم‌حلقه‌ای از جمله اجتماعی‌ترین نخستیان است. در شمال آمریکای جنوبی، باقی‌ماندهٔ جنگل‌های بارانی شبه‌جزیره یوکاتان در مکزیک پناهگاه میمون‌های عنکبوتی و میمون جیغ‌کش سرخ ونزوئلایی است. در مرکز و جنوب نیز میمون‌های کپوچین زندگی می‌کنند. آمریکای جنوبی همچنین زیستگاه نزدیک به ۶۰ گونه مارموست و تامارین است که در مرکز و جنوب قاره و نیز شرق کوه‌های آند یافت می‌شوند.
جنوب قاره اروپا در گذشته سکونت‌گاه جمعیت‌هایی از ماکاک بربری بود، ولی امروزه گستره پراکندگی آن‌ها تنها به جنگل‌های سدر شمال آفریقا محدود شده‌است. جمعیتی از این میمون‌های بی‌دم بعدها به بخش اروپایی تنگه جبل‌الطارق در اسپانیا معرفی شدند و امروزه یکی از دیدنی‌های گردشگری اسپانیا به‌شمار می‌روند. این میمون‌ها تنها نخستی‌های غیر انسان ساکن اروپا هستند.
قاره آفریقا زیستگاه گونه‌های بسیاری از نخستی‌ها است. شامپانزه‌ها پساز انسان، بیشترین تعداد را در میان نخستی‌های جهان دارند و تا چندی پیش در جنگل‌های ۲۶ کشور آفریقایی یافت می‌شدند. امروزه اما جمعیت‌های محلی این گونه در ۵ کشور آفریقایی منقرض شده‌اند. بابون‌های پرجمعیت نیز که با رژیم غذایی همه‌چیزخوارانه‌شان آفتی برای زمین‌های کشاورزی آفریقا شده‌اند در بسیاری مناطق گرم و مرطوب تا خشک و ساوانایی آفریقا یافت می‌شوند.
ژاپن شمالی‌ترین منطقه‌ای در آسیا است که سکونت‌گاه نخستی‌ها به‌شمار می‌رود. ماکاک‌های ژاپنی ساکن در این کشور شمالی‌ترین نخستیان غیرانسان به‌شمار می‌رود. آن‌ها در همهٔ جزایر اصلی ژاپن به استثنای هوکایدو، که زمستان‌هایی سخت دارد، یافت می‌شوند. در هند و سریلانکا، ماکاک‌های رزوس به تعداد فراوان حضور دارند و مردم محلی به خاطر باورهای هندو به آن‌ها احترام می‌گذارند.
شبگرد فیلیپینی در گذشته به عنوان یک پیش‌میمون شناخته می‌شد، اما امروزه به عنوان خشک‌بینی طبقه‌بندی می‌شود.
مگان دوگان

مگان دوگان (انگلیسی: Meghan Duggan؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۸۷) بازیکن هاکی روی یخ اهل ایالات متحده آمریکا است.
دیوگو رودریگز

| دیوگو د آزودو رودریگز (دیوگو رویز) | دیوگو د آزودو رودریگز (دیوگو رویز) |
| --- | --- |
نقاشی دیوگو رودریگز در گوا: نقاشی دیوگو رودریگز در گوا
فرماندار سلست، ناخدای دژ راچول: فرماندار سلست، ناخدای دژ راچول
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ح. 1490-1496 لاگوس، پادشاهی پرتغال
درگذشته: ۲۱ آوریل ۱۵۷۷ (در سن ۸۱-۸۷) کولوا - گوا، امپراتوری پرتغال
آرامگاه: ایگرجا دا نوسا سنهورا د نوس - راچول، گوا
ملیت: پرتغالی
پیشه: سکاندار، اکتشاف جغرافیایی،  فرماندار سالست، ناخدا
دُن دیوگو رودریگز (Dom Diogo Rodrigues) یا دُن دیوگو رویز (Dom Diogo Roiz) (زادهٔ حدود ۱۴۹۰ تا ۱۴۹۶ میلادی در لاگوس، پرتغال- درگذشتهٔ ۲۱ آوریل ۱۵۷۷ در کولوا، گوا)، کاوشگر اهل پرتغال در اقیانوس هند بود که به عنوان سکاندار عادی تحت فرماندهی دُن پدرو ماسکارینهاس به اکتشاف آب‌های اطراف گوا پرداخت. آنها از دماغه امید نیک وارد دریا شده و از طریق مسیر تازه کشف شده که به گوا منتهی می‌شد، به آب‌های سفر کردند که اطلاعاتی اندکی در مورد آنها در دسترس بود. جزیره رودریگز در میان ۴ و ۹ فوریه ۱۵۲۸ میلادی به افتخار وی نام‌گذاری شد، چون او این جزیره را در تنها سفرش از گوا به لیسبون از مسیر کوچی (این منطقه را در ۱۵ ژانویه ۱۵۲۸ ترک کرد) کشف نموده بود و پس از رسیدن به لیسبون شاه ژوآئو سوم پرتغال او را به درجه نظامی شوالیه (cavaleiro) ترفیع داد. او دوباره به گوا برگشت و در میانه قرن شانزدهم میلادی، نقطه عطفی در تاریخ امپراتوری پرتغال در شبه‌قاره هند از خود برجای گذاشت.
اکتشافات و دیوگو رودریگز

در اوایل قرن شانزدهم میلادی، دُن دیوگو فرناندیس پریرا به عنوان ناخدای یک کشتی در ستوبال گماشته شد که عازم گوا بود. گفته می‌شود که او در شرق ماداگاسکار با یک کمان جزیره‌ای عریض برخورد نموده و بدون اینکه بداند به سوی جزیره رئونیون رفت، جزیره‌ای که او بلافاصله آنرا الها دی سانتا اپولونیا (به افتخار سنت اپولونیا، چون در روز ۹ام فوریه ۱۵۰۷ به آنجا رسیده بود) نام نهاد. سپس او به سمت شرق حرکت نموده و جزیره موریس را کشف کرد و (به افتخار کشتی‌اش) آنرا الها دو سیرنی نام گذاشت. از آنجا، او بیشتر به‌سوی شرق پیشروی نموده و جزیره‌ای را اکتشاف نمود که نام آنرا الها دی دیوگو فرناندیس، دومیگو فریز یا دومینگو فریاس گذاشت (دو نام اخیر احتمالاً نام‌های نقشه‌ای یا اختصار «دیوگو فرناندیس» هستند). گفته می‌شود قبل از بازگشت به موزامبیک، او در جزایر اولی و سومی برای به‌دست آوردن آب، توقف نموده بود. جزیره دیوگو فرناندیس (دومیگو فریز) توسط دُن دیوگو لوپیس دی سیکویرا نیز در ۱۵۰۹ میلادی بازدید شد و نام «دُن گالپویس» (یکی دیگر از اختصارات نوشته شده) برخی اوقات در بعضی نقشه‌ها دیده می‌شود. پس از اینکه یک کاوشگر دیگر پرتغالی در ۱۵۲۸ میلادی از سفرش در اقیانوس هند از گوا بازمی‌گشت و از جزایر رئونیون، ماریشوس و رودریگز عبور نمود، تمامی این دریای پر جزیره را به افتخار فرمانده و هموطن‌اش پدرو ماسکارنهاس که در حدود پیش از ۱۵۱۲ می‌زیست، جزیره ماسکارینس، ماسکارین یا ماسکارینهاس گذاشت، اما در نهایت پس از چند سال این جزیره به نام دایمی‌اش جزیره رودریگز تغییر نام داده شد. در حقیقت در حوالی فوریه ۱۵۲۸ بود که خود دیوگو رودریگز از این جزیره که با طول زیاد در میان جزایر ماسکاران واقع شده بود و بعداً نام خانوادگی وی رودریگز به آن داده شد، دیدار نمود.
زندگی و میراث در گوا و سلسیت > فرماندار سلسیت و مالک کلوا

دیوگو رودریگز پایگاه خود را در گوا تأسیس کرد، زبان محلی را یادگرفت، مسئول ساخت و ساز قلعه گوا و فرماندار جزیره سلسیت بود (بعدها بخشی از بمبئی، حالا ممبی، شد) (در آن زمان الها دی سالسیت دو نورتی نامیده می‌شد)، چون پس از انعقاد پیمان باسین میان نایب‌السلطنه پرتغال دُن نندو دا کونها و بهادر شاه از سلطنت گجرات، این جزیره از ۱۵۳۴ میلادی به بعد به مالکیت پرتغال درآمد و از ۲۵ اکتبر ۱۵۳۵ تا ۱۵۴۸ میلادی به رودریگز به اجاره داده شد. وی همچنین به‌خاطر کارهای هنری که برای زیباسازی سلسیت انجام داد، به ماستر دیوگو معروف شد. او همچنین تحت فرماندهی نظامی دُن جوآو دی کاسترو در ۱۵۳۵ میلادی در ساخت قلعه دیو دخیل بود و از نظر دفاعی آنرا طوری طراحی کرد که این قلعه تسخیر ناپذیر پنداشته می‌شد و توانست برای بیش از ۴ قرن در مقابل چندین حمله تهاجمی مقاومت نماید. دیگو همچنین مالک تمام ساحلی به‌نام «پرایا دا کلوا» (ساحل کلوا) در گوا بود که به عنوان یک ملک خانوادگی به بازماندگان وی به میراث گذاشته شد و این همان دهکده بود که او در ۱۵۵۱ میلادی عمارت بزرگی در آن ساخت.
زندگی و میراث در گوا و سلسیت > کاپیتان دژ راکول

رودریگز سردسته قلعه راکول در سلسیت بود، شهری که در جریان نخستین تصرف پرتغال به عنوان شهر مرکزی پنداشته می‌شود. در آن زمان، این شهر یک قلعه بود و کلیسا نخستین نشان شوکت در سلسیت بود (سلسیت در آن زمان به‌نام ilha de Salcete do Sul یاد می‌شد)؛ این کلیسا که با استفاده از گل و با بام گالی‌پوش در مکان یک معبد هندو ساخته شد، نخستین کلیسا در راکول و در سلسیت بود و کار آن در ۱۵۶۵ میلادی به اتمام رسید. از اینرو این کلیسا را می‌توان کلیسای مادر (ماتریز) کل جنوب گوا خواند و نام آن Igreja da Nossa Senhora de Neves گذاشته شد. این کلیسا نخستین کلیسای بزرگ گوا بود و دُن گاسپر جرج دی لیآو پریرا شخصاً از مارگائو و مناطق اطراف آن دیدار نموده و موقعیت آنرا انتخاب کرد. پس از بازدید از چندین مکان، او تیری را در یک زمین در راکول گذاشت و دستور داد تا کلیسا در آنجا ساخته شود؛ رودریگز که سردسته قلعه راکول بود، موظف گردید تا کارهای لازم را انجام دهد.
خوسی نیکولاو دا فونسیکا نوشته‌است که دیوگو رودریگز در کلوا، گوا درگذشت و در همین مادر کلیسا (مارتیز) در سلسیت به خاک سپرده شد، جاییکه او در این زمان سردسته قلعه‌ای به‌نام Igreja da Nossa Senhora de Neves در راکول بود و در قبر وی متن ذیل حک شده‌است: Aqui jaz Diogo Rodrigues o do Forte, Capitão desta Fortaleza, O qual derrubou os pagodes destas terras. Falleceu a 21 de Abril de 1577 annos. ترجمه آن به فارسی چنین می‌شود: «دیوگو رودریگز (معروف به) او دو فورتی/ سرور این قلعه که پاگوداهای این سرزمین را تخریب کرد، در اینجا آرمیده‌است. او در ۲۱ آوریل سال ۱۵۷۷ درگذشت». سنگ نوشته قبر و جسد او از ۱۵۷۷ میلادی تاکنون در درون این کلیسا در نزدیکی آلتار Igreja da Nossa Senhora de Neves حفظ شده‌است.
معابد سلسیت هندو در گوا توسط دیوگو تخریب شد و خود وی از تخریب آنها در ۱۵۶۷ میلادی نظارت می‌کرد. این کار باعث خروج گروهی هندوها از مناطق تحت تسلط پرتغال شده و هندوها با تندیس‌های ایزهای‌شان به آنسوی رود زواری به مناطق شاهان هندو پناه بردند. معبدهای شری رامناتی، شری شانتادورگا و شری مانگیشی از جمله معابدی بودند که ویران شدند. ۹ پاگودا در دهکده مارگوآ (ماتاگراما) نیز شامل معابد ویران شده توسط دیوگو بود و در مقابل این کار درآمد تمامی زمین‌های که در این منطقه بود به وی اعطاء گردید. تخریب از آنجا آغاز شد که یک یسوعی توسط مردمان محلی دهکده لوتولیم مورد حمله قرار گرفت و زمانی دیوگو رودریگوز که در آن زمان سردسته قلعه راکول بود، تمامی ساکنین منطقه لوتولیم را برای جلسه‌ای فراخواند، مردمان از امر او اطاعت نکرده و در جلسه حاضر نشدند. برای اینکه به آنها جزا داده باشد، او معبد رامنات را سوزاند. ساکنین دهکده از وی به Capitão às Justiças de sua Magestad در گوا شکایت کردند. مجری قانون به سردسته رودریگو دستور داد تا معبد را دوباره بسازد.
آموزش مسائل جنسی

تصویر مربوط به کارت پستال و مشکل حاملگی ناخواسته در اوایل قرن ۲۰.

آموزش جنسی، آموزش مسائل مربوط به جنسیت انسانی، از جمله روابط و مسئولیت‌های احساسی، آناتومی جنسی انسانی، فعالیت جنسی، بازتولید جنسی، سن رضایت، سلامت باروری، حقوق تولید مثل، رابطه جنسی سالم، کنترل تولد و رعایت جنسیت است. آموزش جنسی که تمام این جنبه‌ها را پوشش می‌دهد، به عنوان آموزش جامع جنسی شناخته می‌شود. راه‌های مشترک برای آموزش جنسی، والدین یا مراقبین، برنامه‌های مدرسه رسمی و کمپین‌های بهداشت عمومی هستند.
به‌طور سنتی، در بسیاری از فرهنگها اطلاعاتی در مورد مسائل جنسی به نوجوانان داده نشده‌است و بحث در مورد این موضوعات به عنوان تابو مطرح شده‌است. چنین دستورالعمل، همان‌طور که داده شد، به‌طور سنتی به والدین کودک منتهی شد و اغلب این تا قبل از ازدواج فرزند از بین رفت. اما جنبش پیشرفت تحصیلی اواخر قرن نوزدهم، به معرفی «بهداشت اجتماعی» در برنامه درسی مکتب آمریکای شمالی و ظهور آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه منجر شد. علی‌رغم مراحل اولیه تحصیلات جنسی در مدارس، اکثر اطلاعات مربوط به مسائل جنسی در اواسط قرن بیستم به صورت غیررسمی از دوستان و رسانه‌ها به دست آمد و بسیاری از این اطلاعات کمبود یا تردید داشتند، دوره بعد از بلوغ، زمانی که کنجکاوی در مورد مسائل جنسی شدیدتر بود. این کمبود با افزایش بروز حاملگی‌های نوجوانی، به ویژه در کشورهای غربی پس از دهه ۱۹۶۰ افزایش یافت. برنامه‌های آموزش جنسی به عنوان بخشی از تلاش‌های هر کشوری برای کاهش چنین حاملگی، در ابتدا بر مخالفت شدید والدین و گروه‌های مذهبی قرار گرفت.
شیوع ایدز به احساس جدیدی از فوریت آموزش تعلیم و تربیت جنسی پرداخته‌است. در بسیاری از کشورهای آفریقایی، جایی که ایدز در سطح همه گیر قرار دارد، اکثر دانشمندان به عنوان یک استراتژی بهداشت عمومی حیاتی تربیت جنسیتی را نشان می‌دهند. بعضی از سازمان‌های بین‌المللی نظیر برنامه‌ریزی‌های والدین، برنامه‌های آموزشی گسترده جنسی دارای مزایای جهانی هستند مانند کنترل ریسک بیش از حد جمعیت و پیشرفت حقوق زنان (همچنین نگاه کنید به حقوق تولید مثل). استفاده از کمپین‌های رسانه‌های جمعی گاهی به سطح بالایی از «آگاهی» همراه با دانش عمیق سطح از انتقال HIV است.
بخش‌های مهمی از مشکلات رفتاری افراد در حوزهٔ مسائل جنسی بزرگسالی، ریشه در فقدان تربیت جنسی دوران کودکی و نوجوانی دارد. کلمهٔ تربیت به‌معنی زمینه‌سازی برای رشد تدریجی و هماهنگ تمام استعدادهای درونی یک انسان است. هدف اصلی در تربیت جنسی کودکان، کمک به حفظ سلامت جنسی آن‌هاست. واقعیت این است که مهم‌ترین مربی هر کودکی در طول زندگی‌اش والدین او هستند. اگر والدین مسئولیت تربیت جنسی فرزندانشان را نپذیرند، دیگران این کار را انجام خواهند داد و آنگاه خطرات بسیار جدی کودکان را تهدید خواهد کرد. برخی از مهم‌ترین اصول ناظر بر آموزش جنسی کودکان موضوعاتی است مانند: کنترل رفتارهای جنسی در محیط خانواده، رعایت مسائل اخلاقی در تعامل با فرزندان، نظارت والدین بر رسانه‌های در اختیار فرزندان، ارائه پاسخ مناسب به سؤالات جنسی فرزندان، صحبت‌کردن با کودکان دربارهٔ بلوغ جنسی، صحبت‌کردن درخصوص عوارض روابط ناسالم جنسی و آگاه‌کردن فرزندان نسبت به سوءاستفاده‌های جنسی. والدین در صورتی می‌توانند تربیت جنسی کودکان را به‌درستی انجام دهند که آموزش‌های لازم در این زمینه را پشت سر گذاشته باشند؛ به خاطر داشته باشید که تربیت جنسی کودکان، مقدمهٔ تربیت جامع و کامل آن‌هاست.
تعاریف

برت (Burt) آموزش جنسی را به عنوان مطالعه خصوصیت‌های این دو موجود تعریف می‌کند: یک مرد و زن. چنین خصوصیت‌هایی جنسیت شخص را تشکیل می‌دهند. جنسیت جنبه مهمی از زندگی یک جاندار انسان است، و تقریباً همه مردم، از جمله بچه‌ها می‌خواهند در مورد آن بدانند. آموزش جنسی شامل تمام حدود آموزشی ای می‌شود که - صرف نظر از شیوه خاصی که استفاده می‌شود - می‌توانند دربارهٔ جنسیت باشند. او در ادامه گفت که آموزش جنسی به جهت محافظت، گسترش زایمان، بهبود و توسعه خانواده بر اساس ایده‌های اخلاقی پذیرفته شده‌است.
مزایا

آموزش جنسی اولیه چندین مزیت مهم دارد، به عنوان مثال:
کاهش تعداد روسپی‌ها
کاهش تعداد مصارف روسپی‌ها
شروع دیرهنگام رابطه که نشان می‌دهد آموزش جنسی باعث افزایش تمایلات جنسی نمی‌شود بلکه به کنترل آن کمک می‌کند.
دیدگاه ایمن و مثبت نسبت به تمایلات جنسی ایجاد کنید.
روابط سالم ایجاد کنید.
انتخاب های آگاهانه، ایمن و مثبت در مورد جنسیت و سلامت جنسی خود داشته باشید.
کاهش فعالیت جنسی.
کاهش تعداد شرکای جنسی
کاهش دفعات رابطه جنسی محافظت نشده
افزایش استفاده از کاندوم.
کاهش طلاق گرفتن.
افزایش استفاده از داروهای ضد بارداری.
افراد جوان کمتر در معرض رفتارهای پرخطر مانند رابطه جنسی در هنگام مصرف الکل یا مواد مخدر هستند.
به اضافه این، آموزش جنسی اولیه شامل موضوعات بعدی است:
آناتومی
رضایت
درخواست سایبری/قلدری
رشد جنسی سالم
زیان در روابط جنسی
رفتار جنسی.
تولید مثل جنسی.
عفونت های مقاربتی (STIs).
پرهیز.
پیشگیری از بارداری
روابط بین فردی.
اجبار باروری
حقوق باروری
مسئولیت های تولید مثل
| موضوع مزایای | توضیع |
| --- | --- |
قدردانی از جنسیت و تنوع جنسی: نرخ پایین تر همجنس گرا هراسی  کاهش قلدری همجنسگرا هراسی درک گسترده از جنسیت و هنجارهای جنسیتی. به رسمیت شناختن برابری جنسیتی، حقوق و عدالت  اجتماعی.
پیشگیری از خشونت قرار ملاقات (DV) و خشونت شریک صمیمی (IPV): بهبود دانش، نگرش، و گزارش DV و IPV. کاهش نرخ DV و IPV. افزایش قصد و رفتار تماشاگران.
روابط سالم: افزایش دانش، نگرش و مهارت.  مهارت ها و اهداف ارتباطی بهبود یافته است.
پیشگیری از سوء استفاده جنسی از کودکان: بهبود دانش، نگرش ها، مهارت ها و پیامدهای اجتماعی- عاطفی مرتبط با ایمنی شخصی  و لمس کنید. بهبود مهارت های افشاگری
سایر مزایای: یادگیری عاطفی اجتماعی    الگو:Graph: سواد رسانه ای
آموزش جنسی در ایران

پژوهش گسترده‌ای که در ۴۴ کشور و بین سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ شمسی در مورد اولین تجربه رابطه جنسی صورت گرفته نشان می‌دهد که سن نخستین رابطه جنسی در این کشورها به طور میانگین ۱۸ سال و ۴ ماه بوده که پایین ترین سن مربوط به اتریش (۱۷ سال و ۳ ماه) و بالاترین آن مربوط به مالزی (۲۳ سال) بوده است.
یک دهه پیش، تحقیق گسترده وزارت آموزش و پرورش از بیش از ۱۴۱ هزار دانش‌آموز نشان داد که بیش از ۷۴ درصد دانش‌آموزان رابطه غیر مجاز با جنس مخالف را تجربه کرده‌اند.
تحقیق دیگری که مرکز پژوهش‌های مجلس به آن اشاره کرده است، نشان می‌داد که ۸۰ درصد دختران چند دبیرستان دخترانه تهران رابطه با جنس مخالف را تجربه کرده‌اند. سه سال پیش هم رئیس مرکز تحقیقات ایدز کشور اعلام کرد که بر اساس پژوهش‌ها سن شروع تماس جنسی در ایران حدود ۱۳.۵ تا ۱۴ سال است.
پایگاه داده‌های باز ایران از ۲۲ خرداد تا ۲ تیر سال ۱۴۰۲ پرسش‌هایی را در این مورد با کاربران فضای مجازی در میان گذاشته‌است. ۱۳۲۷ نفر (۷۸ درصد مرد و ۲۲ درصد زن) در این فراخوان شرکت کرده‌اند.
پاسخگویان در ۳۲ استان مختلف کشور سکونت داشته‌اند و ۹۶ درصد ساکن مناطق شهری و ۴ درصد ساکن مناطق روستایی بوده اند ولی اکثریت شرکت‌کنندگان ساکن تهران بوده‌اند. ۳۸ درصد پاسخگویان مدرک کمتر از کارشناسی و ۶۲ درصد بیش از کارشناسی داشته‌اند. میانگین سنی پاسخگویان ۳۲ سال بوده و ۵۶ درصد مجرد، ۳۸ درصد متاهل و ۶ درصد پیش‌تر متاهل (جدا شده، طلاق‌گرفته، همسر از دست‌داده) بوده‌اند.
پایگاه داده‌های باز ایران نتایج این نظرسنجی را در روز ۸ آبان ۱۴۰۲ منتشر کرد:
آیا تا به حال با شخص دیگری رابطه جنسی داشته‌اید؟
خیر (18٪)
بله (82٪)
ولینج

Settlement در Shkodër, 23x15px|border |alt=|link= آلبانی
| Velinaj | Velinaj |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
استان: Shkodër
District: استان اشکودر
Municipality: انا ا مالیت
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (Central European Time)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
پلاک وسایل نقلیه آلبانی: SH
ولینج (به لاتین: Velinaj) یک منطقهٔ مسکونی در آلبانی است که در استان اشکودر واقع شده‌است.
دیوید گوردون

| دیوید گوردون | دیوید گوردون |
| --- | --- |
گوردون در اکتبر ۲۰۱۷: گوردون در اکتبر ۲۰۱۷
زادهٔ: ۷ آوریل ۱۹۴۸ ‏(۷۶ سال)
ملیت: آمریکایی
تحصیلات: دکترا در تاریخ خردمندی
محل تحصیل: دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس
پیشه(ها): فیلسوف لیبرتاریان و تاریخنگار خردمندی
دیوید گوردون (David Gordon) (متولد ۷ آوریل ۱۹۴۸)، فیلسوف لیبرترین و مورخ روشنفکری اهل ایالات متحده است که تحت تأثیر نظریات اقتصادی راتباردی قرار دارد. پیتر جی. بوتکه در ژورنال «مقالات منطقِ» بنیاد منطق (Reason Foundation) خود، مقاله شماره ۱۹، خزان ۱۹۹۴ میلادی، گوردون را به عنوان «یک فیلسوف و مورخ روشنفکری که شدیداً متأثر از نظریات اقتصادی راتباردی است» توصیف می‌کند. او عضو ارشد مؤسسه لودویگ فون میزس و ویراستار میزس ریویو است.
اوایل زندگی و تحصیلات

گوردون مدرک‌های تحصیلی خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس به‌دست‌آورد، از جمله مدرک دکترای تخصصی در رشته تاریخ روشنفکری. او به متخصص نظریات موری راتبارد مبدل شد.
ارزیابی‌ها

موری راتبارد، گوردون را به عنوان یک دوست و «آقای دانشور» توصیف کرد. لویگی مارکو باسانی و کارلو لوتیری در مجموعه رساله‌های شایعه دفاع ملی از هانس هرمان هپه، گوردون را «منتقد نیمه رسمی اجتماع لیبرترین» توصیف نمودند. روزنامه‌نگار بریان دوهرتی در پیش‌گفتار خود برای کتاب شدیداً محرم (۲۰۱۰) اثر راتبارد، می‌نویسد که گوردون «تنها فردی حاضر است که به اندازه راتبارد در مورد پس‌زمینه تاریخی، فلسفی و اقتصادی لیبرترینیسم می‌داند». اورنج کانتی رجستر در یکی از سرمقاله‌های خود، گوردون را به عنوان یک «همه‌چیزدان» توصیف می‌کند.