stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج

| همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج | همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج |
| --- | --- |
پوستر ایتالیایی فیلم اثرِ انتسو شوتی: پوستر ایتالیایی فیلم اثرِ انتسو شوتی
کارگردان: میکله ماسیمو تارنتینی
تهیه‌کننده: لوچانو مارتینو
تاریخ‌های انتشار: ۱۹۸۰
زبان: ایتالیایی 
همسر سفیدپوش… عاشق آتشین‌مزاج (ایتالیایی: La moglie in bianco... l'amante al pepe) یک کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی میکله ماسیمو تارنتینی است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
بازیگران

لینو بانفی
پاملا پراتی
راف بالتاساره
نیه‌بس ناوارو
برونو مینیتی
ماریسا پورسل
امیر پروسنان

| امیر پروسنان | امیر پروسنان |
| --- | --- |
زاده: ۵ اردیبهشت ۱۳۶۴ ‏(۳۹ سال) رشت، گیلان
پیشه: نویسنده و خبرنگار
زمینه کاری: داستان
ملیت: ایرانی
تحصیلات: کارشناس ارشد عمران
دانشگاه: آزاد اسلامی
کتاب‌ها: مجموعه شعر غصه‌های یک تبعیدی مجموعه داستان مرگ خاموش آقای نویسنده مجموعه داستان زن‌ها همیشه همین طور هستند داستان بلند سمت چپ اتاق اول  مجموعه داستان کرونایی ها همراه ندارند
وبگاه: www.parvasnan.ir
امیر پروسنان (۵ اردیبهشت ۱۳۶۴، رشت) داستان‌نویس و خبرنگار اهل ایران است.
وی در داستان‌هایش به موضوع‌های اجتماعی می‌پردازد. فضاهای شهری بخش مهمی از داستان‌های او را تشکیل می‌دهد.
تاکنون پنج کتاب شامل یک مجموعه شعر، سه مجموعه داستان کوتاه و یک داستان بلند از این نویسنده گیلانی منتشر شده است.
زندگی

امیر پروسنان، متولد ۵ اردیبهشت ۱۳۶۴ در رشت است. دوران تحصیل را تا دبیرستان در رشت گذراند و سپس در رشته عمران و در مقاطع کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد تحصیل کرد. او در دوران دانشجویی نوشتن شعر و داستان را آغاز کرد.
نخستین کتاب وی با عنوان «غصه‌های یک تبعیدی» که یک مجموعه شعر همراه با ۱۶ تصویرسازی بود، در سال ۱۳۸۵ در رشت چاپ شد. اولین مجموعه داستان‌های کوتاه امیر پروسنان در سال ۱۳۹۴ در کتابی با عنوان «مرگ خاموش آقای نویسنده» شامل ۱۷ داستان کوتاه در تهران منتشر شد. دومین مجموعه داستان کوتاه او نیز در تهران و در سال ۱۳۹۷ شامل ۱۵ داستان کوتاه و با عنوان «زن‌ها همیشه همین طور هستند» منتشر شد. همچنین چهارمین کتاب امیر پروسنان که یک داستان بلند بود با عنوان «سمت چپ اتاق اول» در سال ۱۳۹۹ در تهران منتشر شد. پنجمین کتاب او با عنوان «کرونایی ها همراه ندارند»، مجموعه داستان کوتاهی شامل ۲۱ داستان است که در اردیبهشت ۱۴۰۱ در تهران منتشر شد.
او در حال حاضر خبرنگار سلامت است.
کتاب‌ها

غصه‌های یک تبعیدی، مجموعه شعر، انتشارات کتیبه گیل، ۱۳۸۵
مرگ خاموش آقای نویسنده، مجموعه داستان، صدای معاصر، ۱۳۹۴ (چاپ دوم)
زن‌ها همیشه همین طور هستند، مجموعه داستان، صدای معاصر، ۱۳۹۷
سمت چپ اتاق اول، داستان بلند، صدای معاصر، ۱۳۹۹
کرونایی ها همراه ندارند، مجموعه داستان، صدای معاصر، ۱۴۰۱
جوایز ادبی

رتبه اول داستان کوتاه در اولین رویداد «کرونا روایت» برای داستان کوتاه «کرونایی‌ها همراه ندارند» در سال ۱۳۹۹
رتبه دوم داستان کوتاه در اولین جشنواره «کرونا داستان» برای داستان کوتاه «کرونایی‌ها همراه ندارند» در سال ۱۴۰۰
ارف ۲۱۱۲۵

| کشف | کشف |
| --- | --- |
تاریخ کشف: دسامبر ۳۰, ۱۹۹۲
ویژگی‌های مداری: ویژگی‌های مداری
مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸: مبدأ مه ۱۴, ۲۰۰۸
اوج: ۲.۷۱۴۲۹۳۲
حضیض: ۱.۹۷۴۲۵۹۲
خروج از مرکز مداری: ۰.۱۵۷۸۳۸۵
تناوب مداری: ۱۳۱۱.۰۲۶۸۹۰۶
آنومالی متوسط: ۳۳۷.۸۹۲۸۱
انحراف: ۷.۱۲۹۰۳
 :  
سیارک ۲۱۱۲۵ (به انگلیسی: 21125 Orff، نامگذاری:1992YZ4) بیست و یک هزار و صد و بیست و پنجمین سیارک کشف شده‌است که در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۲ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۴٫۵۰ است.
الیکایی چمنی غربی

| الیکایی چمنی غربی | الیکایی چمنی غربی |
| --- | --- |
الیکایی چمنی غربی، Amytornis textilis: الیکایی چمنی غربی، Amytornis textilis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
گونه:: A. textilis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Amytornis textilis : Amytornis textilis 
الیکایی چمنی غربی (نام علمی: Amytornis textilis) نام یک گونه از سرده الیکایی چمنی است.
اومانی

| اومانی | اومانی |
| --- | --- |
کمون: کمون
War memorial and Saint-Peter church.: War memorial and Saint-Peter church.
اومانینمایش نقشه فرانسهاومانینمایش نقشه نوول-آکیتن: اومانینمایش نقشه فرانسهاومانینمایش نقشه نوول-آکیتن
مختصات: ۴۵°۵۲′۳۱″شمالی ۰°۲۴′۱۰″غربی﻿ / ﻿۴۵٫۸۷۵۳°شمالی ۰٫۴۰۲۸°غربی﻿ / 45.8753; -0.4028: مختصات: ۴۵°۵۲′۳۱″شمالی ۰°۲۴′۱۰″غربی﻿ / ﻿۴۵٫۸۷۵۳°شمالی ۰٫۴۰۲۸°غربی﻿ / 45.8753; -0.4028
کشور: فرانسه
ناحیه: نوول-آکیتن
دپارتمان: شرانت-ماریتیم
بخش: Saint-Jean-d'Angély
کانتون: Chaniers
کمون: CC Vals de Saintonge
حکومت: حکومت
 • شهردار(۲۰۲۰–۲۰۲۶) : René Escloupier
مساحت۱: ۲۰٫۵۰ کیلومتر مربع (۷٫۹۲ مایل مربع)
جمعیت (ژانویه ۲۰۱۸)۲: ۷۰۶
 • تراکم: ۳۴/کیلومتر مربع (۸۹/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد آماری/کد پستی: ۱۷۰۲۵ /۱۷۷۷۰
ارتفاع: ۲۲–۶۰ متر (۷۲–۱۹۷ فوت)  (avg. ۳۶ متر یا ۱۱۸ فوت)
۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲: ۱ داده‌های فرانسه رودخانه و دریاچه  و یخچال‌ها را در نظر نگرفته‌است > ۱ km² (۰٫۳۸۶ مایل مربع یا ۲۴۷ هکتار) ۲
اومانی (به فرانسوی: Aumagne) یک کمون در فرانسه است که در canton of Saint-Hilaire-de-Villefranche واقع شده‌است. اومانی ۲۰٫۵۰ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایندیلا

| ایندیلا | ایندیلا |
| --- | --- |
اجرای ایندیلا در سال ۲۰۱۵: اجرای ایندیلا در سال ۲۰۱۵
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: آدیلا سدرایا
زاده: ۵ تیر ۱۳۶۳ ۲۶ ژوئن ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) پاریس، فرانسه
ژانر: ریتم اند بلوز، موسیقی پاپ
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹–تاکنون
ناشر(ان): Capitol
همکاری‌های مرتبط:  Skalpovich  Youssoupha  Nessbeal  Stavento  TLF  Rohff  Soprano 
وبگاه: indila.fr
آدیلا سدرایا (به فرانسوی: Adila Sedraïa؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۸۴ در پاریس) معروف به ایندیلا، خواننده و ترانه‌سرای فرانسوی است. او پس از انتشار اولین آلبومش «دنیای کوچک» در سال ۲۰۱۴ به شهرت رسید.
زندگی‌نامه

ایندیلا نسبت به بیوگرافی خود نسبتاً محتاط است. او زندگی خود را آرام می‌داند و معتقد است «آدم پیش پا افتاده» و «معمولی» است او خودش را «فرزند جهان» می‌داند و ریشه‌های الجزایری، کامبوجی، مصری و اندونزیایی دارد · 
او تحت تأثیر خواننده‌هایی چون مایکل جکسون، اسماعیل لو، کونچا بوییکا، ورده جزائریه،  ژاک برل،  ادیت پیاف و لتا منگیشکر بوده‌است. ایندیلا قبل از فعالیت در زمینه خوانندگی به صورت حرفه ای در بازار (Rungis International Market) به عنوان راهنمای تور فعالیت می‌کرده‌است. وی یکی از بهترین خواننده‌های نسل جدید است. ایندیلا به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، عربی و هندی آواز خوانده‌است.
وی علاقه ای به صحبت و انتشار در مورد زندگی شخصی خودش ندارد. او نام ایندیلا را به علت علاقه بی اندازه به فرهنگ هند برای خود انتخاب کرده است. در موزیک ویدئوهای Criminel و Thug mariage او به زبان هندی آواز خوانده است.
ترانه‌شناسی

او اولین آهنگ انفرادی خود را (dernier danse
) در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۴ انتشار داد آلبوم mini world دارای دیسک الماس در فرانسه و دیسک طلا در بلژیک می‌باشد
تک آهنگ آخرین رقص به مقام دوم بارگیری در فرانسه رسید.
همچنین در کشورهای غیر فرانسوی مانند ترکیه، یونان، رومانی، لهستان، جمهوری چک، مونتو. گرو و…
ایندیلا حتی هنرمندی با پر فروش‌ترین سوابق سال ۱۸ صربستان بوده
بعد از سال‌ها سکوت ایندیلا با تک آهنگ خود "parle à ta tête" در ۲۰ آگوست و سرانجام با موزیک ویدئو نوامبر ۲۰۱۹ بازگشت.
۱۶ اکتبر ۲۰۲۰ آهنگ جدید با خواننده فرانسوی Amir
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها

| عنوان | جزئیات | Peak chart positions> FRA  | Peak chart positions> BEL(VL)  | Peak chart positions> BEL(WA)  | Peak chart positions> چارت کنترل رسانه | Peak chart positions> POL  | Peak chart positions> چارت موسیقی سوئیس  | Certifications |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Mini World |  زمان انتشار: ۲۴ فوریه ۲۰۱۴  Label: Capitol Music France | ۱ | ۱۶ | ۱ | ۳۲ | ۲ | ۱۱ |  فرانسه: ۳× Platinum  بلژیک: Gold |
:
ترانه‌شناسی > آهنگ‌های آلبوم دنیای کوچک

| عنوان | سال | Peak chart positions> FRA  | Peak chart positions> او۳ تاپ ۴۰ اتریش | Peak chart positions> BEL(VL)  | Peak chart positions> BEL(WA)  | Peak chart positions> چارت کنترل رسانه | Peak chart positions> POL  | Peak chart positions> چارت موسیقی سوئیس  | Peak chart positions> یونان  | Peak chart positions> اسرائیل  | Peak chart positions> ترکیه  | Certifications | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Dernière danse" | ۲۰۱۳ | ۲ | ۷۲ | ۵ | ۲ | ۴۷ | ۳ | ۱۵ | ۱ | ۱ | ۱ |  BEL: Platinum | Mini World |
| "Tourner dans le vide" | ۲۰۱۴ | ۱۳ | — | — | ۱۱ | — | — | — | ۱۰ | — | — |  | Mini World |
| "S.O.S" | ۲۰۱۴ | ۸ | — | — | ۱۷ | — | — | ۶۰ | ۱۰ | — | — |  | Mini World |
| "Run Run" | ۲۰۱۴ | ۵۷ | — | — | — | — | — | — | — | — | — |  | Mini World |
| "Love story" | ۲۰۱۴ | ۷۳ | Mini World |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| "Tu ne m'entends pas" | ۲۰۱۴ | ۱۱۶ | Mini World |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| "Boîte en argent" | ۲۰۱۴ | ۱۲۱ | Mini World |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| "Mini World" | ۲۰۱۴ | ۱۳۶ | Mini World |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| "Ego" | ۲۰۱۴ | ۱۴۹ | Mini World |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| "Comme un bateau" | ۲۰۱۴ | ۱۵۳ | Mini World |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
:
ترانه‌شناسی > به عنوان هنرمند برجسته

| عنوان | سال | Peak chart positions> فرانسه  | Peak chart positions> والونی  | Peak chart positions> چارت موسیقی سوئیس  | آلبوم |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| "Criminel" (TLF feat. Indila) | ۲۰۱۰ | — | — | — | Renaissance |
| "Poussière d'empire" (Nessbeal feat. Indila) | ۲۰۱۰ | — | — | — | NE2S |
| "Hiro" (Soprano feat. Indila) | ۲۰۱۰ | ۲۶ | ۲۷ | — | La colombe |
| "Thug Mariage" (Rohff feat. Indila) | ۲۰۱۱ | — | — | — | La cuenta |
| "Dreamin'" (Youssoupha feat. Indila & Skalpovitch) | ۲۰۱۲ | ۱۴ | ۸* (Ultratip) | ۶۵ | Noir désir |
اجرای ایندیلا در مراسم EBBA در سال ۲۰۱۵
اندیشه و هنر

مجلهٔ اندیشه و هنر نخستین و یکی از مطرح‌ترین جُنگ‌های هنری-ادبی دههٔ سی الی پنجاه ایران بود. شمارهٔ اول اندیشه و هنر در فروردین سال ۱۳۳۳ منتشر شد و مسؤول و مدیر آن ناصر وثوقی بود. از اندیشه و هنر پنج دوره (۱۳۳۳–۱۳۵۳)، پنجاه شماره، و با انقطاع منتشر شد.
اندیشه و هنر که به‌صورت گاهنامه منتشر می‌شد از نشریات متین روشنفکری آن سال‌ها بود اندیشه و هنر، در شماره‌های نخستین عمدتاً به مباحث اقتصادی-سیاسی می‌پرداخت و عنایت چندانی به هنر، به‌ویژه شعر نداشت. بعدها، از نیمهٔ دوم دههٔ سی است که به هنر روی آورد.
دورهٔ اول

اندیشه و هنر در سال ۱۳۳۳ شروع به کار کرد. در این دوره جُنگ صدف - جُنگ وفاداران به آرمان‌های انقلابی حزب تودهٔ ایران - تحت مدیریت محمود اعتمادزاده بود نیز آغاز به کار و شروع به نصیحت روشنفکران نومید می‌کند. اندیشه و هنر نیز که نخستین نشریهٔ جدی و عمیق پس از کودتای ۲۸ مرداد بود در این دوره با جنگ صدف همراه است. جنگ صدف به روشنفکران توصیه می‌کند که دست از ابتذال بشویند و همچون گذشته زندگی سالم در پیش گیرند. آنها بدبینی و اعتیاد و سرگشتگی را نتیجهٔ فردگرایی دانسته و بهترین شاعران را شاعرانی می‌دانند که از این انحراف دور مانده و هنوز با امیدواری انقلابی سخن می‌گویند.
در فهرست مطالب شمارهٔ اول اندیشه و هنر (سال اول، فروردین ۱۳۳۳) مطالب ذیل را می‌بینیم:
بودن یا نبودن، مسئله این است (سرمقاله)؛ کار ما «از نهفته» شعری از گلچین گیلانی؛ ملی‌شدن صنایع نفت مکزیک، ناصر وثوقی؛ پنجره‌های کور، اصغر حاج‌سیدجوادی؛ یک غزل از مولوی؛ بودا، شعری از فریدون کار؛ ژوزه والازانتی؛ مکتب‌دار، صبحی؛ مارکو پولو، و اسمعیلیه (اسماعیلیه)، مرتضی مدرسی چهاردهی؛ شمه‌ای از سرگذشت فلسفه، ترجمهٔ صدر؛ نوروز-روز نو، علی شهیدزاده؛ غم این خفتهٔ چند، شعری از نیما یوشیج؛ مکتب موسیقی ایران و حنانه، غ-ب؛ ناتورالیسم زولا؛ ذخیرهٔ بزرگ (بحث سیاسی-اقتصادی)؛ هنر جدید در نقاشی و ژرژ براک، بهمن محصص؛ پیر لوتی، امیر پیشداد؛ انتقاد کتاب، پاک.
در بخش‌هایی از سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ اندیشه و هنر (که نشانگر دیدگاه زیبایی‌شناختی و سیاسی و اقتصادی نخستین نشریهٔ فرهنگی پس از کودتای ۲۸ مرداد بود) آمده‌است:
نخستین شمارهٔ اندیشه و هنر هنگامی منتشر می‌شود که نقاش زمان صفحهٔ کهنه‌ای از تاریخ ملت ما را تمام کرده‌است و صفحهٔ تازه‌ای را برای رنگ‌آمیزی نامعلوم [که منظور کودتاست] باز می‌کند.
می‌گویند کیفیت تمدن و سطح فرهنگ هر ملتی را باید از کمیت تماشاخانه‌ها، موزه‌ها، کتابخانه‌ها و دانشگاه‌های آن ملت شناخت. اگر این فرمول را برای شناختن تمدن و فرهنگ ملت خود قبول کنیم به این نتیجه می‌رسیم که ما فرهنگ درخشانی نداریم و تمدن ما نه آنچنان غنی و پرمایه است که بتوان حسابی برای آن در بین تمدن‌های کنونی بازکرد. [...] عوامل زیادی راه را بر تاریخ پیشرفت ما از قرون سابق بسته بود، امروز اگرچه این عوامل اصالت خود را در شکوه و عظمت تمدن ایرانی و ریشه‌های عمیق آن از دست داده‌است، مع‌هذا آثار و بقایای آن به صورت عرف و عادات بسیار مبتذل و سخیف، بزرگ‌ترین ابزار کار و وسیلهٔ پیشرفت اجانب گردیده‌است. هرجا که بیگانگان، به قصد چپاول و استثمار پا می‌گذارند جنبه‌های عقب‌افتاده و ارتجاعی عقاید و آداب را تقویت می‌کنند [...]
تغییر این شرایط غیرعادی مستلزم کاری پردامنه و همه‌جانبه است [...] ما گوشه‌ای از این کوشش و تلاش را با انتشار اندیشه و هنر بر عهده گرفته‌ایم. شناخت اندیشه و هنر مترقی و تازه و شناساندن آن به جوانان و روشنفکران وظیفه و هدف اساسی این مجله است [...] با مشکلات کار نیز آشنایی داریم و می‌دانیم جبهه‌هایی از داخل و خارج برای نابودی استقلال ملت ما در فعالیت‌اند و خواه‌ناخواه عناصری منسوب که به این دستگاه‌های مخرب هستند در آتیه خود را با ما روبه‌رو می‌بینند و ناچار قلم ما برای مقابله با کسانی که در لباس میش نقش گرگ را بازی می‌کنند وظیفهٔ خطیری بر عهده دارد، اما در هر حال چه باید کرد، مسئله به‌قول شکسپیر در بودن و نبودن است [...]
آخرین شمارهٔ دورهٔ نخست این نشریه (شمارهٔ ۵) در مرداد سال ۱۳۳۳ منتشر شد و طی این مدت بیش از هر شاعری از جمال شهران، شاعر مجموعهٔ «رقص بر ساحل» شعر چاپ کرد.
دیگر شاعران دورهٔ اول نشریهٔ اندیشه و هنر: گلچین گیلانی، فریدون کار، نیما یوشیج، ت. چ. گورکین، نادر نادرپور و محسن هشترودی بودند.
دورهٔ دوم

در سال ۱۳۳۴ مجلهٔ اندیشه و هنر پس از ده ماه تعطیلی، مجدداً در خرداد ماه تجدید انتشار یافت. نخستین شمارهٔ دورهٔ دوم اندیشه و هنر (شمارهٔ ۶) پس از ده ماه تعطیل و توقف، در خرداد ۱۳۳۴ منتشر شد. در سرمقالهٔ این شماره تحت نام «راه آیندهٔ ما» می‌خوانیم:
مجلهٔ اندیشه و هنر که اینک پس از چند ماه تعطیل دوباره نشر می‌یابد، همچون گذشته یک مجلهٔ هنری و انتقادی است. برای کار این دورهٔ مجله و کیفیت و نوع مطالب هنری و اجتماعی که در آن آورده خواهد شد نویسندگان و همکاران مجله خط مشی معین و ترتیب و شرایطی پیش‌بینی کرده‌اند که اکنون با خوانندگان مجله در میان می‌گذارم:
اندیشه و هنر یک مجلهٔ هنری و اجتماعی است که به‌طور مطلق از امور سیاسی و مسایل روز دوری خواهد کرد و سر و کاری با این کارها ندارد و به همین لحاظ که تریبون آزادی برای نشر و عرضهٔ افکار و عقاید هنری و فلسفی و اجتماعی می‌باشد به شخص معین یا دستهٔ معین یا حزب معین یا طرز تفکر خاصی که در اجتماع خارج تجسم یا مظهری دارد وابستگی و تمایل نخواهد داشت و هر هنرمندی یا متفکری (به شرطی که هنرمند و متفکر مترقی باشد) می‌تواند با مجله همکاری بنماید. [...]
در زمینهٔ هنر مجله تریبون آزادی برای طرفداران هنر کهنه و نو نخواهد بود. نویسندگان این مجله بی‌آن‌که کوچکترین شبهه دربارهٔ ارزش هنر و ادب کلاسیک ایران داشته باشند تقلید از آن را در این روزگار کاری باارزش نمی‌شمرند و مروج فکر و هنر نو خواهند بود. به این معنی که در صفحات مجله هیچ اثری با شکل کهنه یا فکر کهنه درج نمی‌شود. ممکن است بعضی مکتب‌های هنر و آثار فکری در اروپا به کهنگی گراییده باشد لیکن برای فکر ایرانی و تقویت ذهن هنرمندان جوان ما که از آن بی‌خبر هستند مایه و خمیرهٔ تازه دربرداشته باشد. اندیشه و هنر به همین لحاظ و فقط به منظور شناسایی معرف آن افکار و آثار هنری و مبدعین آن خواهد بود.
[...] عظمت بزرگانی که مایهٔ مباهات ایران هستند در این بود که نیاز معنوی روزگار خود را هر چه بهتر و زیباتر برآوردند و در زمان خود به هنر و ادب آن عصر روح و جمال تازه بخشیدند. [...] هیچ مکتب هنری یا هیچ‌یک از آثار و شاهکارهای جاویدان هنرمندان را نمی‌توان سرحد و غایت جهش فکر و احساس آدمی دانست.
فعالیت اندیشه و هنر از دورهٔ دوم به بعد در حوزهٔ هنر بیشتر می‌شود؛ اگرچه هنوز نیروی تعیین‌کننده‌ای در شعر نو نیست.
دورهٔ چهارم

چهارمین دورهٔ اندیشه و هنر در سال ۱۳۳۹ (مهرودی) منتشر شد. در این دوره جز چاپ چند شعر از اخوان و شاملو و فروغ و نقدواره‌ای بر آخر شاهنامه، چندان به شعر نو نپرداخت.
در سال ۱۳۴۰ اندیشه و هنر در شمارهٔ آبان ماه ویژه‌نامه‌ای برای شعر نو منتشر می‌کند که البته با پاسخ‌های تندرکیا تقریباً پر می‌شود.
دورهٔ پنجم

شمیم بهار در اویل دههٔ چهل همراه با آیدین آغداشلو در دورهٔ پنجم مجلهٔ اندیشه و هنر مشغول کار شد و در طی سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۷ سرپرستی بخش ادبیات و هنرهای این مجله را به عهده گرفت. وی این نشریه را تبدیل به مجالی برای تجربهٔ نوگرایی و نوجویی در داستان‌نویسی معاصر ایرانی کرد و کوشید معیارهای نقد ادبی جدید غرب را در بررسی داستان‌نویسی ایران به کار گیرد.[نیازمند منبع]
از اندیشه و هنر سه شماره در سال ۱۳۴۱ منتشر می‌شود: اردی‌بهشت، شهریور، دی.
شمارهٔ اردی‌بهشت مطلبی از دکتر تندرکیا دارد با نام «تحول صوری شعر فارسی»؛ با همان نثر و نظر، و شمارهٔ شهریور، مقاله‌ای از اخوان ثالث دارد به نام «نقطهٔ تحول» که به‌نوعی تحول شعر را از دهخدا تا نیما بررسی کرده‌است. این مقاله نکتهٔ تازه‌ای نسبت به مقالات پیشین اخوان نداشت.
در سال ۱۳۴۲ از اندیشه و هنر دو شماره - ۷ و ۸ - در تیر و مهر ۱۳۴۲، و یک شماره در بهمن ماه منتشر شد. اگرچه شمارهٔ هشتم (مهر ۴۲) اندیشه و هنر، یکسر دربارهٔ هنر و شاعری است ولی بحثی دربارهٔ شعر نو ندارد؛ همچنان‌که آن دو شمارهٔ دیگر.
اندیشه و هنر که از اولین نشریات هنری-اجتماعی ترقی‌خواه پس از کودتای ۲۸ مرداد بود و به علل مختلف به‌طور نامرتب منتشر می‌شد، پس از ویژه‌نامه‌ای که برای پرتو دکتر تندرکیا انتشار داده بود، شمارهٔ دوم دورهٔ جدیدش (دورهٔ پنجم) را به احمد شاملو اختصاص می‌دهد.
در این شماره، بعد از یادداشتی از سردبیر، تحت نام «شاعر این روزگار» و دو شعر از زیباترین اشعار شاملو - «سرود پنجم» و «آیدا در آینه» می‌خوانیم:
حرف‌هایی از ا. بامداد؛ بحثی با ا. بامداد؛ شاعری [مقاله‌ای از احمد شاملو]؛ حاشیه‌ای بر شعر معاصر [مقاله‌ای از احمد شاملو]؛ شعر عاشقانهٔ ا. بامداد (از احسان مژده و ا. روشن)؛ جست‌وجو در معنی اشعار باغ آینه (از پوران صلح‌کل)؛ نگرانی شاعر به پیرامونش (از ناصر وثوقی)؛ قالب شعر ا. بامداد (از فرامرز خیبری (آیدین آغداشلو))؛ اشارتی چند بر سرود پنجم (از م. ی) نامه‌ای از م. امید؛ یادداشت‌هایی دربارهٔ ادبیات و هنر امروز ایران - الف: شعر) (از فرامرز خیبری و احسان مژده)؛ کتاب‌گُزاری (از ح. لیچ‌ئیم - ا. روشن و بهمن فرسی)؛ نقاشی (از آیدین آغداشلو)؛ تئاتر، سینما (از ف. پیامی).
مقالات این شمارهٔ اندیشه و هنر تماماً قابل توجه و خواندنی است، ولی جالب‌ترین مطلب از شخص احمد شاملو است با نام «حاشیه‌ای بر شعر معاصر» که راجع به شعر سپید - که خود از پیشگامان و یگانه تثبیت‌کنندهٔ آن بوده‌است -. او در بخشی از مقاله (که پیشتر در سال ۱۳۳۹ در مجلهٔ فردوسی چاپ شده بود با لحنی که به نظر می‌رسد سخنانش بیشتر از سر خستگی کلنجار رفتن با مخالفین بوده باشد) سخن می‌گوید.
بعد از دورهٔ پنجم اندیشه و هنر که دیگر شمیم بهار در آن نبود، این نشریه دیگر وزن سابق را نداشت و افول کرد تا در سال ۱۳۵۳ توقیف شد. تنها در سال سال ۱۳۵۹ یک شماره از آن بیرون آمد.
دورهٔ ششم

از سال ۱۳۸۸ دوباره نشریه با مسئولیت ناصر وثوقی، مدیر مسؤول اولیه و با شکل و شمایل دیگر منتشر شده‌است.
پی‌نوشت

↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۲۱.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۹۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۳۵.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۸۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۳۹۳.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۴۹۵.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۷.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۲۴.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۲۴.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۲۴.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۲۴.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۹.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۹.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۹.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۹.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۵۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۵۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۵۱.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۱۷.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۱.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۱.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۱۲۲.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۷.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۴۶۸.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۵۳۵.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۵۳۵.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۵۵۰.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۲:‎ ۶۱۵.
1 2 3  نویسندگان فراموش شده - شمیم بهار: گزارش جلسه بررسی آثار شمیم بهار، از سلسله نشست‌های نقد انتشارات افراز، تهیهٔ گزارش: احسان عسکریان، چهارشنبه ۲۹ اردی‌بهشت ۱۳۸۹
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۲۲.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۲۲.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۰۲.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۳۵.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۳۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۳۶.
↑  جواهری گیلانی، تاریخ تحلیلی شعر نو، ۳:‎ ۱۳۶.
محدودکننده

مقایسه برش‌دهنده نرم و سخت.
در الکترونیک، محدودکننده مداری است که به سیگنال‌های زیر توان ورودی یا سطح معین‌شده اجازه می‌دهد، بدون اثرگذاری روی آن عبور کند در صورتی‌که  تضعیف (پایین آوردن) می‌کند، محدودکننده نوعی  فشرده‌سازی دامنه پویا است. برش‌دهنده یک نسخه افراط‌آمیز از محدودکننده است.
محدودکنندگی فرایندی است که با استفاده از آن، می‌توان از دامنه یک سیگنال که بیش از یک مقدار از پیش تعیین‌شده‌ای است، جلوگیری کرد.
محدودکننده‌ها به عنوان یک وسیله ایمنی در صدای زنده و پخش برنامه‌ها هستند تا از وقوع قله‌های ناگهانی جلوگیری کنند. محدودکننده‌ها همچنین به عنوان حفاظت ویژه در سیستم‌های تقویت صدا (از جمله دستگاه صداآمیزی و تقویت‌کننده توان) و برای جلوگیری از اعوجاج ناخواسته یا خرابی بلندگو در بعضی تقویت‌کننده‌های بیس.
انواع

محدود کردن می‌تواند به روش‌هایی برای محدود کردن حداکثر سطح یک سیگنال طراحی شده، اشاره کند. بهبود به منظور کاهش شدت از  برش‌دهنده، که در آن سیگنالی که از آن عبور می‌کند اگر از آستانه مشخصی فراتر رود، بریده می‌شود. برش‌دهنده نرم که به‌جای این‌که قله‌ها را برش دهد آن‌ها را پَخ می‌کند. محدودکننده سخت، نوعی  فشرده‌ساز سطح صوت با بهره متغیر است، که در آن بهره یک تقویت‌کننده خیلی سریع تغییر می‌کند تا مانع از عبور سیگنال از یک دامنه خاص یا یک محدودکننده نرم شود که از طریق فشرده‌سازی بهره بیشینه خروجی را کاهش می‌دهد.
در تقویت‌کننده‌ها

تقویت‌کننده سازهای بیس و تقویت‌کننده‌های قدرت معمولاً مجهز به مدارهای محدودکننده برای جلوگیری از اضافه بار تقویت‌کننده قدرت و محافظت از بلندگوها هستند. آمپر گیتار برقی معمولاً محدودکننده ندارد.
از دیودهای PIN می‌توان در مدارهای محدودکننده استفاده کرد تا انرژی را به منبع را برگرداند یا سیگنال را برش داد.
در رادیو FM

گیرنده رادیویی FM معمولاً حداقل دارای یک طبقه تقویت است که عمل محدودکننده را انجام می‌دهد. این طبقه یک سطح ثابتی از سیگنال را برای طبقهدمودولاتور FM فراهم می‌کند و اثر تغییر سطح سیگنال ورودی را به خروجی کاهش می‌دهد. اگر دو یا چند سیگنال به‌طور همزمان دریافت شوند، یک طبقه محدود کننده با کارایی بالا می‌تواند تا حد زیادی اثر سیگنال‌های ضعیف‌تر بر روی خروجی را کاهش دهد.
در هوافضا و نظامی

برای رادیوهای دو طرفه نظامی و ارتباطات صوتی VHF هواپیما، محدود کننده صدا به عنوان یک وی‌اوجی‌ای‌دی شناخته شده‌است؛ که طراحی شده‌است تا با سطح بالایی از نویز پس زمینه در نزدیکی میکروفون کار کند.
در تولید صدا

مهندسان مسترینگ غالباً از محدودکننده همراه با تغییر شکل بهره برای افزایش  بلندی صوت ضبط صدا در طی فرایند مسترینگ استفاده می‌کنند.
هریس زامبارلوکس

| هریس زامبارلوکس | هریس زامبارلوکس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ مارس ۱۹۷۰ ‏(۵۴ سال) نیکوزیا، قبرس
ملیت:  قبرسی
محل تحصیل: بنیاد فیلم آمریکا
پیشه: فیلم‌بردار
هریس زامبارلوکس (انگلیسی: Haris Zambarloukos؛ زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۷۰) یک فیلم‌بردار اهل قبرس است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به کاراگاه، ونوس، ثور، ماما میا!، لاک، جک رایان: سرباز سایه، سیندرلا، نگاه آسمانی و عشق پاینده اشاره نمود.
بارنارد الیوت بی جونیور

| بارنارد الیوت بی جونیور | بارنارد الیوت بی جونیور |
| --- | --- |
زاده: ۸ فوریهٔ ۱۸۲۴ چارلستون، کارولینای جنوبی
درگذشته: ۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۶۱ (۳۷ سال) مناسس، ویرجینیا
مدفن: Saint Paul's Episcopal Church Cemetery, پندلتن، کارولینای جنوبی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا  ایالات مؤتلفه آمریکا
شاخه نظامی:  ارتش ایالات متحده آمریکا  ارتش ایالات مؤتلفه
سال‌های خدمت: 1845–1861 (USA) 1861 (CSA)
درجه:  درجه افتخاری سرهنگ دوم  افسران ژنرال در ارتش ایالات مؤتلفه
یگان: 3rd U.S. Infantry 10th U.S. Infantry 1st S.C. Regulars
فرماندهی: Utah Volunteer Battalion (USA) 3rd Brigade, Army of the Shenandoah (CSA)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ آمریکا و مکزیک Battle of Cerro Gordo  Battle of Chapultepec Utah War جنگ داخلی آمریکا نخستین نبرد بول ران † 
بارنارد الیوت بی جونیور (انگلیسی: Barnard Elliott Bee Jr.; ۸ فوریهٔ ۱۸۲۴ – ۲۲ ژوئیهٔ ۱۸۶۱) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود.