stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اچ‌ام‌اس گریفین (اچ۳۱)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۴
آغاز کار::  ۱۵ اوت ۱۹۳۵
اعزام::  ۶ ژوئن ۱۹۳۶
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۳۵۰ تن بزرگ (۱٬۳۷۰ تن)
درازا::  ۳۲۳ فوت (۹۸٫۵ متر)
پهنا::  ۳۳ فوت (۱۰٫۱ متر)
آبخور::  ۱۲ فوت ۵ اینچ (۳٫۸ متر)
سرعت::  ۳۶ گره (۶۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۴۱ مایل بر ساعت)
اچ‌ام‌اس گریفین (اچ۳۱) (به انگلیسی: HMS Griffin (H31)) یک کشتی بود که طول آن ۳۲۳ فوت (۹۸٫۵ متر) بود. این کشتی در سال ۱۹۳۵ ساخته شد.
چهاردهی کابل

| ولسوالی چهاردهی | ولسوالی چهاردهی |
| --- | --- |
ولسوالی سابق: ولسوالی سابق
مختصات: : مختصات: 
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت کابل
مرکز: چهار دهی
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۰۰ کیلومتر مربع (۲۰۰ مایل مربع)
جمعیت (٢۰١٢): جمعیت (٢۰١٢)
 • کل: ٢۰۰۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴:۳۰ (وقت استاندارد افغانستان)
زبان های اصلی: دری پشتو
در ساحهٔ جنوب غربی کابل منطقه‌ای وجود دارد که به‌نام چهارده یاد می‌گردد. نام چهارده در دورهٔ سلطنت تیمورشاه دُرانی نامگذاری شده‌است؛ که این دهات عبارت بودند ده مزنگ، ده بوری، ده دانا ده مراد (علاوالدین) می‌باشد. گروه چهارده را ده دانا، ده مراد خان، ده قلندر و ده سیدان می‌نامند. زیاده نویسندگان چهارده را شامل ده مزنگ، ده دانا، چهلستون و دارالمان می‌نویسند که اشتباه بزرگ است.
نامگذاری کلمهٔ چهلستون پس از دورهٔ عبدالرحمن خان مروج گردید. قصر چهل ستون در زمان شاه زمان اعمار گردید. در حقیقت چهل ستون نبوده بلکه چل ستون chli stone نام سنگ نرم مرمر است که در انگلستان شهر مانچستر مروج است. نام اصلی قصر چهل ستون در زمان شاه زمان هندکی است؛ که مهندس آن یک‌نفر هندی بود که قصر چهل ستون را به سبک هندی اعمار نموده بود. دارالامان در زمان شاه امان‌الله اعمار و نامگذاری شده‌است.
ولسوالی چهارده در زمان سلطنت محمد ظاهرشاه حیثیت یک ولسوالی مستقل را به خود گرفت و سپس مربوط شهر کابل گردید. اکنون تمام این ساحات به پنج ناحیه تقسیم گردیده‌است.
جغرافیای وادی چهاردهی

ولسوالی چهارده از شرق به رشته‌کوه‌های شیر دروازه، تخت نبوزک و پل آرتل، از طرف جنوب کوه قورغ و للندر، از طرف غرب به قلعهٔ قاضی و مرغ‌گیران و از طرف شمال به دهبوری فاضل‌بیک و قلعهٔ کاشف حدود داشت. چهاردهی جمعاً دارای ۳۸ قریه خُرد و بزرگ بوده که دهات مشهور و قدیمی آن ده دانا، ده مراد خان، علاوالدین بالا، علاوالدین پایین، جای رییس، چهار قلعه، گلخانه، ده قلندر؛ چهارقلبه، سر آسیاب، چهلستون، قلعهٔ مسلم، سه بنگی، قلعهٔ کاشف، قلعهٔ قاضی فاضل‌بیک، انچی باغبانان و ... می‌باشد.»
«اصلاً چهاردهی از پل آرتل که یخدان هم نامیده می‌شد، به‌طرف غرب آغاز و ادامه میابد. در یخدان گذرگاه که در زیر سایهٔ کوه شیر دروازه قرار دارد دو چاه بزرگ قرار داشت که در آن یخ برای شهر نگهداری می‌گردید. سردی «یخدان» در زمستان زبانزد همه بود. تقریباً اکثریت قریه‌های آن در دامنه‌های کوه‌های «قوروغ» شیردروازه و رشخور قرار دارند. این سرزمین اگر از بالای قصر تپهٔ تاج‌بیگ دیده شود، فقط بمانند یک نیم‌کاسهٔ تخم دیده می‌شود.»(۱)
وادی چهاردهی نظر به آب و هوای گوارا و باغ‌های پرمیوه اش، روزگاری میله جا شاهان، مقام‌های عالی‌رتبهٔ دولتی و شهرنشینان کابل بود. عده‌ای از آن‌ها قلعه‌ها و باغ‌ها درین مناطق داشتند که تابستان را در آنجا به سر می‌بردند که می‌توان از قصر دارالامان (پیش‌تر افشارتپه)، قصر تاج‌بیک، قصر چهل ستون، باغ بابر، گل باغ، حرمسرای ابراهیم بیگ پادشاه بخارا و ... نام برد.
فرهنگ

سپورت مردم چهارده دنده کلک توپ دنده و پهلوانی بود که درین رشته جوانان نامدار بودند. پهلوانان نامور این دیار پهلوان برات، پهلوان بهرام، پهلوان افضل، پهلوان عزیز بچی ډاکتر، فیض بچی قوماندان، صدیق زرگر، پهلوان حسن، پهلوان آصف کوه کن، پهلوان عبد الحق (کور)، پهلوان کریم ګلکار، پهلوان محمود، پهلوان اسلم کابلی، ملاه محمد قهرمان سبک وزن در کشتی آزاد ا، شجاع الدین قهرمان سنگین وزن، وغیره می‌باشد.
مردم چهار ده خیلی متدین وخدا پرست بوده از خود محلات مقدس غرض ریاضت و عبادت دارند «زیارت مشهور چهارده عبارتند از زیارتگاه شاه آغا صاحب، شاه قطب حیدر، آخند محمد امین، پادشاه صاحب گلخانه، مدت خان شهید در علاوالدین بالا، میر کابلی، سرنو، ملابرزگ تخنیکم، دوشهید ده قلندر، آستانه پشت قصر دارالامان، بابازنگی ده دانا، سلطان پادشاه ریشخوروبابا صاحب چهارقلبه و … یادآور شد.»
در حقیقت وادی زیبای چهاردهی (چاردهی) از چهار قریه منشع گرفته‌است.
در جنوب چهاردهی از پل آرتل که یخدان" هم نامیده می‌شد، بطرف غرب آغاز و ادامه میابد. در یخدان گذرگاه که در زیر سایه کوه شیر دروازه قرار دارد دو چاه بزرگ قرار داشت که در آن یخ برای شهر نگهداری می‌گردید. سردی "یخدان " در زمستان زبانزد همه بود. تقریباً اکثریت قریه‌های آن در در دامنه‌های کوه‌های "قوروغ" شیردروازه و رشخور قرار دارند. این سرزمین اگر از بالای قصر تپه تاجبیگ دیده شود، فقط بمانند یک نیمکاسه تخم دیده می‌شود.
ملیت و زبان

باشندگان اصلی این وادی عبارت‌اند از فرملی‌ها که اصالتاً همه پشتون‌اند ولی بعضی‌شان پشتو صحبت می‌کنند (قلعهٔ قاضی، گلخانه، چهار قلعه، قلعهٔ بهادرخان، بخش از تنگی و للندر). یک قسمت از فرملی‌ها که با اقوام دیگر امتزاج یافته‌اند کاملاً  فارسی‌زبان‌اند (قلعهٔ مسلم. سر آسیاب، تنگی فرملی‌ها، موسهی چاردهی و تعداد از محلات کوچک در امتداد سمت غربی چهاردهی.
قریب به نصف اهالی اصلی چهادهی متشکل از تاجیک‌ها اند که اکثراً در سمت شرقی و شمال وادی چهاردهی زندگی می‌کنند (گلباغ، رشخور، قلعهٔ فتوح، چهلستون، قلعهٔ غیبی، آقاعلی شمس، جنگلک، گذرگاه، دهمزنگ و دهبوری. مردم قریهٔ قلعهٔ لوگری و بیش از نصف قلعهٔ فتوح در اصل تاجیک و از قوم لشکری‌اند. در قریهٔ قلعهٔ فتوح و یکی دو قریه همجوار آن قوم مربوط به اهل تشیع که «هزاره گدی» یاد می‌شوند، زندگی می‌کنند. در روابط نزدیک ولسی و اجتماعی خیلی‌ها با هم خلط اند. قریهٔ ده دانا متشکل از اقوام خواجه‌ها، فرملی‌ها و تاجیک‌ها اند.
هزاره‌ها که تقریباً ۱۵ – ۱۸ درصد باشندگان اصلی چهاردهی را تشکیل می‌دهند بیشتر در ساحهٔ قلعهٔ واحد، قلعهٔ شاده، دوغ آباد و جای رئیس زندگی دارند. با آنکه این باشندگان اصلی در تاٌمین روابط‌شان با اقوام دیگر سخت‌گیرتر بوده‌اند ممکن گذشته و تجارب تاریخی که توسط شاهان وقت تحت فشارهای مختلف قرار داشته‌اند، عامل همبستگی ذات البینی و محدود بودن روابط شان خارج از این حلقه ذات‌البینی شان بوده‌است.
کوچی‌ها که در فصل گرما به دامنه‌های کوه‌های اطاراف چهاردهی می‌آمدند، روابط نسبتاً خوبی را با مردم محل داشتند، گرچه تعداد از آن‌ها مربوط قوم «هزاربز» در قریهٔ چهلستون متوطن شدند.
شغل

پیشه مردم چهارده از سال‌های متمادی زراعت و مالداری بود که برای شهریان کابل سبزی جات میوه جات و لبنیات تهیه می‌نمودند. کنون بالاثر ازدیاد نفوس به شغل‌های کار در دوایر دولتی، انفرادی تجارت و غیره مصروف می‌باشند.
مقاله‌های مرتبط به این مقاله

قصر دارالامان
دریای کابل
رالف آشر آلفر

| رالف آشر آلفر | رالف آشر آلفر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ فوریهٔ ۱۹۲۱ واشینگتن، دی. سی.
درگذشت: ۱۲ اوت ۲۰۰۷ (۸۶ سال) آستین، تگزاس
ملیت: آمریکایی
محل تحصیل: دانشگاه جرج واشینگتن
جوایز: نشان هنری دراپر (۱۹۹۳)نشان ملی علوم
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): کیهان‌شناسی
محل کار: دانشگاه جانز هاپکینزیونیون کالج
 :  
رالف آشر آلفر (به انگلیسی: Ralph Asher Alpher)(زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۲۱ در واشینگتن، دی. سی.، ایالات متحده آمریکا – درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۲۰۰۷ در آستین، تگزاس، ایالات متحده آمریکا) یک کیهان‌شناس آمریکایی بود.
ژان الن

| ژان الن | ژان الن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۷ نوامبر ۱۹۳۴ فالون
ملیت: سوئد
ژان الن (انگلیسی: Jan Allan؛ زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۳۴) آهنگ‌ساز، موزیسین جاز، و فیزیک‌دان اهل سوئد است.
رشته‌کوه کومئوتیویام

| رشته‌کوه کومئوتیویام | رشته‌کوه کومئوتیویام |
| --- | --- |
Комеутюямский хребет: Комеутюямский хребет
نمایی از رشته‌کوه با نمودار هوانوردی: نمایی از رشته‌کوه با نمودار هوانوردی
Location in Chukotka Autonomous Okrugنمایش نقشه ناحیه خودگردان چوکوتکارشته‌کوه کومئوتیویام (Kamchatka Krai)نمایش نقشه Kamchatka Kraiرشته‌کوه کومئوتیویام (ناحیه فدرالی خاور دور)نمایش نقشه ناحیه فدرالی خاور دور : Location in Chukotka Autonomous Okrugنمایش نقشه ناحیه خودگردان چوکوتکارشته‌کوه کومئوتیویام (Kamchatka Krai)نمایش نقشه Kamchatka Kraiرشته‌کوه کومئوتیویام (ناحیه فدرالی خاور دور)نمایش نقشه ناحیه فدرالی خاور دور 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: وولوکوینئیتکون
ارتفاع: ۱٬۱۴۲٫۷ متر (۳٬۷۴۹ فوت)
ابعاد: ابعاد
طول: ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) NE/SW
عرض: ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) NW/SE
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: ناحیه خودگردان چوکوتکا سرزمین کامچاتکا، روسیه
مختصات رشته‌کوه: ۶۲°۳۱′۴۰″ شمالی ۱۷۳°۴۶′۴۷″ شرقی﻿ / ﻿۶۲٫۵۲۷۷۸°شمالی ۱۷۳٫۷۷۹۷۲°شرقی﻿ / 62.52778; 173.77972
رشته‌کوه مادر: کوه‌های کوریاک کوه‌های سیبری شرقی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
کوه‌زایی: کوه‌زایی آلپی
سن صخره: کرتاسه
رشته‌کوه کومئوتیویام (روسی: Комеутюямский хребет) یک رشته‌کوه در سرزمین کامچاتکای کشور روسیه است.
دیوید هنری هوانگ

| دیوید هنری هوانگ | دیوید هنری هوانگ |
| --- | --- |
زاده: ۱۱ اوت ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال) لس آنجلس
پیشه: نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، لیبرتو، lyricist
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: دانشگاه استنفورد (بی‌ای) دانشگاه ییل (MFA)
دوره: 1980–present
سبک نوشتاری: Drama
جنبش ادبی: Contemporary Drama
کار(های) برجسته: FOB The Dance and the Railroad Family Devotions M. Butterfly Golden Child Flower Drum Song (revival) Yellow Face Chinglish  Soft Power
همسر(ها): Ophelia Y. M. Chong (1985-1989) کاترین لاینگ (1993–present; 2 children)
دیوید هنری هوانگ (انگلیسی: David Henry Hwang؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۵۷) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، لیبرتوو ترانه سرای اهل ایالات متحده آمریکا است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
فرن وولز

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Francisco Manuel Vélez Jiménez
زادروز:  ۲۳ ژوئن ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
زادگاه:  تاراگونا
قد:  ۱٫۸۲ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال پاناتینایکوس
شمارهٔ پیراهن:  ۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۷–۲۰۰۹:  La Floresta
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  باشگاه خیمناستیک تاراگونا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۳ |  باشگاه خیمناستیک تاراگونا |  ۳۸ |  (۴) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  Pobla Mafumet |  ۲۹ |  (۳) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← Logroñés (قرضی) |  ۲۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Almería B |  ۲۶ |  (۲) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال آلمریا |  ۷۵ |  (۲) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف |  ۱۷ |  (۱) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال آریس سالونیک |  ۴۷ |  (۵) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال پاناتینایکوس |  ۴۸ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۲. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۲. 
فرن وولز (انگلیسی: Fran Vélez؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف، و باشگاه فوتبال آلمریا اشاره کرد.
عجم (گروه موسیقی)

| عجم | عجم |
| --- | --- |
 اعضای عجم باند:  اعضای عجم باند
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: عجم
نام(های) دیگر: عجم باند گروه عجم
ژانر: موسیقی بومی ایرانی
اعضا: امین محمد فولادی آرش فیاضی نریمان اکرمی سارا فطرس
وبگاه: ajammusic.com
عجم (باند) یک گروه موسیقی ایرانی است که موسیقی نوین را با استفاده از عناصر موسیقی بومی ایرانی خلق می‌کند. در واقع تمرکز این پروژه بر روی موسیقیِ مردمی است.
عجم پروژه‌ای ست موسیقایی که از اوایل سال ۲۰۱۰ در شهر لندن تشکیل شده و سعی دارد با زبانی امروزی عرضِ ادبی کند به موسیقی‌های بومیِ ایران. تمرکز اصلی گروه عجم روی موسیقی‌های مردمی ست که عبارتند از موسیقی‌های ویژهٔ انجام کار، موسیقی‌های مراسم و آیین‌های گوناگون، موسیقی‌های اوقات فراغت و مناسبات اجتماعی و …. موسیقی گروه عجم تلاشی ست برای آشنا کردن شنوندهٔ امروزی با روحیهٔ حماسی و هیجان انگیز موسیقیِ بومی ایران در قالب‌های نوین. امید بر آن است که با استفاده از فرم‌ها و حالت‌هایی که از سبک‌های شناخته شدهٔ روز الهام گرفته، گوشِ شنوندهٔ غیر ایرانی هم به اصوات و الحان موسیقی ایرانی عادت کند.
قطعات این گروه عموماً از ارائهٔ بخش‌هایی از موسیقی بومی و پیدا کردن بعضی از مشترکاتِ آن سنت موسیقایی با موسیقی روز، شکل می‌گیرد. صوت آراییِ موسیقی عجم ملغمه‌ای ست پسا مدرن، که از اصوات سنتی، محلی و ایلاتی، تا اصوات کوبنده و لرزندهٔ موسیقیِ شهریِ روز تشکیل شده‌است. سبکِ خواندن در عجم، از فرم‌های موجود و متداول در فرهنگِ عام ایرانی الهام گرفته‌است؛ به خصوص فرم‌ها و شیوه‌های خواندن گفتاری و آوازی مانند: بحر طویل، نقالی، ضربی خوانی، برخی فرم‌های آوازیِ محلی و سنتی، نوروز خوانی، روایت خوانی، انواع داستان گویی، نمایش‌های طنز و روحوضی، انواع حالت‌های متعلق به موسیقی مذهبی و آیینی، و…. این سبک‌ها تا حدودی به عنوانِ جایگزین‌های بومی، برای فرم‌های بیگانهٔ رایج در موسیقی امروز در نظر گرفته شده‌است. شیوه اجرای عجم ریشه در انواع نمایش‌های مردمی مانند پرده خوانی، معرکه‌گیری، نقالی و تعزیه خوانی، و… دارد.
خانوادهٔ عجم

عجم از چهار عضو اصلی که به عنوان «خانواده عجم» شناخته می‌شوند و چند عضو فرعی از نوازندگان ایرانی که در ضبط‌ها و کنسرت‌ها به گروه کمک می‌کنند، تشکیل شده‌است.
عجم ماحصل فکری (ایده‌های) امین محمد فولادی (امین عجمی) است و اعضای اصلی گروه را آرش فیاضی، نریمان اکرمی و سارا فطرس تشکیل می‌دهند. امین عجمی آهنگساز و ترانه‌سرای اصلی گروه است که چینش و فرم دهی اولیه و خلق ملودی‌های اکثر قطعات را نیز انجام می‌دهد. آرش فیاضی عهده‌دار تنظیم بخش‌های ملودیک و خالق برخی از قطعات، بخصوص قطعات بی کلام، می‌باشد و گاهی در بسط و گسترش اشعار و کلام عجم را یاری می‌کند. نریمان اکرمی تهیه‌کننده (تهیه‌کننده موسیقایی) اکثر قطعات موجود عجم است که عموماً در پیشبرد تنظیم‌ها همکاری می‌کند و تخصص و تمرکزش بر بخش اصوات الکترونیک، درامز و چینش بخش‌های کوبه‌ای می‌باشد. سارا فطرس نوازنده سازهای کوبه‌ای ایرانی است که در تنظیم و تدوین ادوات کوب‌های ایرانی عجم را یاری می‌کند.
خانواده عجم شامل اعضای دیگری نیز بوده‌است؛ پرهام بهادران (یکی از اولین اعضای گروه عجم)، زرتشت صفری و همچنین شهره خاتون. سعیدی نقدی، نوازنده درامز و گیتار بیس، از دیگر اعضای خانواده عجم است که عجم را در چندین اجرا همراهی کرده
یکی از جوانترین اعضای خانواده عجم «آرسام بابایی» است که ار دوستان قدیمی گروه عجم بوده و عجم را با نوازندگی سازهای کششی و پرکاشن در چندین قطعه همراهی کرده‌است.
خانواده عجم پذیرای هنرمندان مهمان نیز بوده که با حضورشان در کارهای عجم، رنگ خاصی از موسیقی نواحی خود را به آن قطعه بخشیدهاند. از اولین مهمانان عجم می‌توان «عرفان شاهو» (خواننده بخش کردی در قطعه خزان) و «میرکاظم جعفری» (خواننده الحان کوهپایهٔ البرز در قطعات حسین خان و شهمیرزادی) را نام برد.
مهمانان اخیر عجم «مهدی بوستانی» و «طناز زند» بوده‌اند که حاصل همکاری این خوانندگان قطعه «در و از کن» بوده‌است. بدون شک برجستهترین همکاری عجم با «جمال محمدی» و گروه موسیقی کایر در تهیه و ضبط یکی از قطعات آلبوم «رگ و ریشه» می‌باشد که آواز این قطعه توسط استاد برجسته و میراث‌دار موسیقی مازندران، «استاد ابوالحسن خوشرو» اجرا گردید.
خلاصه
خانوادهٔ عجم > اعضای گروه

‎امین محمد فولادی (امین عجمی): آهنگساز، شاعر/ترانه‌سرا، تهیه‌کننده، خواننده، نوازنده
پرهام بهادران: ترانه‌سرا، تنظیم‌کننده، خواننده، نوازنده
‎آرش فیاضی: تنظیم‌کننده، سراینده اشعار، خواننده، نوازنده
‎نریمان اکرمی: تنظیم‌کننده، تهیه‌کننده، پرکاشن
‎سارا فطرس: نوازنده سازهای کوبهای، تنظیم ادوات کوبه ای
خانوادهٔ عجم > خانواده عجم

‎زرتشت صفری: نوازنده سازهای بادی، همخوان
‎شهره خاتون: نوازنده کیبورد، همخوان
‎سعید نقدی: گیتار بیس، درامز
‎آرسام بابایی: سازهای کششی، پرکاشن
خانوادهٔ عجم > مهمانان عجم

عرفان شاهو: خواننده، نوازندهٔ تنبور
کاوه سروریان: نی، تنبک
‎میرکاظم جعفری: خواننده
‎مهدی بوستانی: خواننده
سروش عمومی: درامز و پرکاشن
‎طناز زند: خواننده
دیسکوگرافی > آلبوم‌ها

- رقص مردونه (۲۰۱۰) انتشار با هزینه شخصی در لندن و نیز فروش آنلاین از طریق iTunes و Amazon
- رگ و ریشه (۲۰۱۶) انتشار و توزیع در ایران مؤسسه هنری نغمه هفت اقلیم
دیسکوگرافی > تک‌آهنگ‌ها

- نوروزخوانی (۲۰۱۱)
- بشکن (۲۰۱۱)
- شهمیرزادی (۲۰۱۲)
- اومدم (۲۰۱۳)
- بایرام (۲۰۱۴)
- در و از کن (۲۰۱۵)
سبک «رگ و ریشه»

گروه عجم از ابتدای شکل‌گیری همواره برای ایجاد و ثبت سبکی نوین در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه می‌گیرد، تلاش کرده. سبکی که عجم تلاش کرده به وجود آورد به «موسیقی مردمی» نزدیکی بیشتری دارد تا موسیقی هنری و سعی شده سبکی ایجاد کند با ریشه‌های محلی و فرمی شهری؛ سبکی که، بنظر این گروه، در ایران به اندازه کافی به آن پرداخته نشده و در سطوح بین‌المللی نیز کمتر ارائه و نمایان شده‌است.
«رگ و ریشه» در واقع بیانگر اهمیت موقعیت جغرافیایی و اجتماعی در شکل‌گیری هویت و ریشه دار بودن موسیقی می‌باشد. در ارائه این سبک، عجم تلاش داشته از فرم‌های موسیقی مردم کوچه و بازار وام بگیرد؛ فرمهایی مانند نقالی یا به عبارتی دیگر موسیقی قهوه‌خانه ای، موسیقی مراسم مذهبی مانند تعزیه، موسیقی‌های ورزش‌های باستانی و زورخانه‌ای، روایت خوانی، نمایش‌های طنز و روحوضی و بسیاری از فرم‌های رایج مشاهده شده در فرهنگ عام ایرانی. هر چند سرچشمه واصل سبک «رگ و ریشه» صرفاً مختص ایران نیست و می‌تواند الگویی باشد برای تمامی کسانی که تلاش دارند فرهنگ موسیقهای ریشه‌دار هر ناحیه‌ای را گسترش و ترویج دهند، و به نوعی از هویت بومی خود در برابر نفوذ فرهنگ‌های سفارشی و تجاری پاسداری نمایند.
همان‌طور که پیشتر توضیح داده شد، سبک «رگ و ریشه» تلاشی است برای ایجاد و ثبتِ سبکی نوین در موسیقی ایرانی که از موسیقی بومی ایران ریشه می‌گیرد و آن را در قالبی امروزی ارائه می‌کند. سبک «رگ و ریشه» را می‌توان نوعی موسیقی «بومی-مردمی» نامید که از موسیقی ملی ایران، و موسیقی نواحی ایران بهره جسته‌است و از این جهت دارای عناصری است که به هویت موسیقاییِ بافت‌های مختلف جامعه نزدیک است؛ بنابراین سلیقه موسیقایی طیف گسترده‌ای از مخاطبان را شامل می‌شود.
سبک «رگ و ریشه» در تقابل و ضدیت با «جهانی شدن» نیست بلکه خط مشی ای ست برای کسانی که بر این باورند که حفاظت و صیانت از گوناگونی فرهنگ‌های غنی انسانی به سود جامعه جهانی بوده و جامعه جهانی ازآن بهره‌ها خواهد برد.
سبک خواندن و اشعار (بحرطویل، ضربی خوانی و نوروزخوانی)

سبک خواندن و اجرا در عجم، از فرم‌های آواز بومی تأثیر فراوان گرفته که این سبک‌های رایج عموماً براساس قالب‌های شعریِ خاصی می‌باشند. به ویژه قالب بحرطویل که گروه عجم برای بیان مضامین و و پیام‌هایش در بسیاری از آثارش استفاده کرده‌است. بحرطویل عموماً با لحنی روایتی و گفتاری خوانده می‌شود و قالبی است شعری و نوعی نثر موزون در ادبیات فارسی که بر خلاف سایر قالب‌های شعر سنتی فارسی، الزامی برای داشتن ابیات و مصراع‌های مساوی در آن وجود ندارد. بحرطویل در ادبیات فارسی مترادف است با شعر عامیانه و اغلب برای بیان سخنان طنز و هزل به کار می‌رود، اما شعرهای جدیتر مانند مرثیه، اشعار مدح و ثنا، و رجزخوانی نیز با قالب بحرطویل سروده شدهاند. این قالب شعری در «تعزیه» بسیار استفاده شده و می‌شود. عجم از این قالب شعری به عنوان جایگزینی برای «رپ» استفاده می‌کند و مؤکداً بر این باور است که تفاوت‌های اساسی و بنیادین میان بحرطویل و سبک رپ وجود دارد؛ به خصوص اینکه قالب بحر طویل دارای وزن طبیعی و کاملاً منطبق با زبان فارسی است.
از نمونه‌های بکارگیری بحر طویل در آثار عجم می‌توان به بحرطویل اعجمی، بایرام، اغواگر، طیبه جان، بشکن و نوروز خوانی اشاره کرد. از فرم‌های خواندن و قالب‌های شعری که عجم از آن‌ها الهام گرفته می‌توان به ضربی خوانی و پاضربی اشاره کرد. این فرم‌ها که از فرم‌های رایج فرهنگ عام شهری می‌باشند و در اجرای مطرب‌ها نقش بسیار پررنگ دارند به ویژه در شهرهایی مانند تهران و اصفهان.
از خصایص قابل توجه ضربی خوانی و پاضربی پایه عروضی آن است که دارای یک هجای کوتاه (غیر مؤکد) و به دنبالش یک هجای بلند (مؤکد) می‌باشد. در ادبیات این پایه عروضی «وتد مجموع» نام دارد که پایه‌های ریتمیک سرزنده و مهیج را می‌سازند. لحن پاضربی و ضربی خوانی، مخلوطی‌ست از عبارات و اصطلاحات ادبی و عامیانه که پایه‌ای منظوم و هم قافیه دارند و آن را «بند» گویند و هر بند دارای طول‌های متفاوت می‌باشد.
«نوروزخوانی» واژه بسیار گسترده‌ای است که به آهنگ‌هایی گفته می‌شود که در حوالی سال نوِ ایرانی اجرا می‌شود و فرا رسیدن نوروز را اعلان می‌کنند. در این آیین سنتی، کشاورزان و روستاییانی که زندگی روزمره شان از شرایط جوّی و آب و هوای محیط تأثیر می‌پذیرد، به شهرهای مجاور سفر می‌کنند تا با خواندن ترانه‌های محلی در وصف بهار و اشعاری با مضامین عرفانی و مذهبی، آمدن بهار را شادباش بگویند و از اهالی شهر برای آوردن این خبر خوش مژدگانی و عیدی طلب می‌کنند. امین عجمی در مورد شیوه‌های مختلف نوروزخوانی در مناطق باستانی طبرستان، کومش، ری و استرآباد در کوهپایه‌های البرز و حاشیه دریای خزر مطالعات و تحقیقات میدانی انجام داده‌است و تلاش دارد که دست‌آوردهای خود رو در سبک خواندنی که در عجم به کار می‌رود استفاده کند. هر چند دسته‌بندی گونه‌های مختلف نوروزخوانی به عنوان سبک دشوار می‌نماید، اما سرزنده بودن، رندی و تیزهوشیِ نوروزخوانان از ویژگی‌هایی بودهاند که عجم در سبک اجرا و خواندن از آن تأثیر بسیار گرفته.
فلسفهٔ عجم

"عجم" برای مردم فارسی‌زبان اسمی ست تاریخی با تعابیر و معانی گوناگون. به عبارتی، این واژه برای اقوامِ مسلمانی استفاده می‌شده که از نژادهای "غیر عرب" بودند و در زبان عربی به معنی گنگ یا لال می‌باشد. با انتخاب این اسم برای این پروژه موسیقایی، امید بر آن است که مخاطبان را با معانی گوناگون این واژه آشنا سازیم و کمی از تنگ نظری‌های موجود در رابطه با این واژه بکاهیم.
برای گروه موسیقی عجم، این نام معانی زیادی دارد که در ذیل به آن‌ها اشاره می‌شود ولی از یک منظر می‌توان گفت که عجم، یادبودی است از فراز و نشیب‌های تاریخ ایران زمین که موجبِ غنایِ تنوع و ترکیبِ قومی و فرهنگی ایران امروز شده‌است.
واژه عجم، در ادبیات فارسی نیز کاربرد بسیار داشته و شاعرانی نظیر فردوسی، سعدی، مولوی، جامی، نظامی، ابوسعید ابوالخیر، و… از واژهٔ عجم در اشعار خود استفاده کرده‌اند. همچنین، این واژه، در نامگذاری‌های جغرافیایی (عراقِ عجم- ناحیهٔ مرکزی و غرب ایران- در دوران تیموری تا قاجار)، القاب شعرا (امیر پازواری- شیخ عجم- شاعر طبری زبان دوران صفویه)، نامگذاری گوشه‌های موسیقی (بیات عجم در دستگاه راست پنجگاه)، و بسیاری موارد دیگر، مورد کاربردِ خودِ ایرانیان نیز بوده‌است. این نامگذاری، همچنین، تهنیتی ست به اقلیت‌های ایرانی الاصلِ ساکن حاشیهٔ جنوبی خلیج فارس، که خود را با افتخار «عجمی» خطاب می‌کنند.
قابل ذکر است که برای بخش بزرگی از عوامِ عرب زبانِ امروز، این واژه کاربرد توهین آمیز ندارد و در برخوردهای متعدد با عرب زبانان، مشاهده شده که اکثریت از این واژه به معنی ایرانی یا غیرعرب یاد می‌کنند و تعداد کثیری هم هیچ آشنایی ای با این واژه ندارد؛ بنابراین- درحالی که امروزه واژه عجم برای اغلب ایرانی‌ها و اعراب معنی تحقیر آمیز ندارد- تأکید بر معانی منفیِ این واژه، بیشتر از سویِ افرادی ست که مروج کینه‌توزی و دشمن ورزی هستند؛ که این امر به هیچ وجه هدف ما نبوده و نیست.
علاوه بر تعاریف قومی و جغرافیایی، واژهٔ عجم مفاهیم ادبی نیز دارد که در اشعار کلاسیک مشاهده می‌شوند. به ویژه در اشعار عطار و مولوی، «اعجمی» صفتی ست که بر شخصی گفته می‌شود که از حقیقت یا رازی آگاه است که بنابر شرایط، نمی‌تواند آن را فاش کند؛ لذا تجاهل می‌کند، یا به عبارتِ ادبی: «خویشتن را اعجمی می‌سازد». در اشعاری که در پروژهٔ عجم ارائه می‌شود، به معانی گوناگون این واژه اشاره می‌شود.
موسیقی گروه عجم، تلاشی ست برای آشنا کردنِ شنونده امروزی با روحیهٔ حماسی و هیجان انگیزِ موسیقیِ بومی ایران، در قالب‌های نوین. امید است که با استفاده از فرم‌های الهام گرفته از سبکهایِ شناخته شدهٔ روز، گوش مخاطبِ غیر ایرانی را هم به اصوات و الحانِ ایرانی عادت دهیم. پروژهٔ عجم، عرض ادبی ست به فرهنگ‌های زندهٔ بومی ایران. برخی از این فرهنگ‌ها با کشورهای همسایه مشترک هستند، و این نمونه‌ای ست از تأثیرگذاری و تأثیر پذیریِ فرهنگ ایرانی، که نشان دهندهٔ گستردگیِ مرزهای فرهنگیِ ایران نسبت به مرزهای بین‌المللی امروز می‌باشد.
راینهولد متی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۲ آوریل ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
زادگاه:  ممینگن
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۷۹:  FC Memmingen
۱۹۷۹–۱۹۸۰:  Bayern Munich
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ |  ۱۰۰ |  (۲۱) |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵ |  ۷۸ |  (۱۳) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۲ |  FC Wettingen |  ۲۲ |  (۴) |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ |  ۱۱ |  (۰) |
| مجموع |   |  ۲۱۱ |  (۳۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۹–۱۹۸۰ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان |  ۷ |  (۶) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
راینهولد متی (انگلیسی: Reinhold Mathy؛ زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۶۲) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال اوردینگن ۰۵، و باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
ژان اود دماره

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
نام کامل: Jean Eudes Demaret
زاده: ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۴ ‏(۴۰ سال) سانلیس، فرانسه
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) آماتور: تیم(های) آماتور
۲۰۰۶: AC Besançon
۲۰۰۷: فرانسیس دو ژو (stagiaire)
 :  
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۰۸–۲۰۱۲: کوفیدیس
 :  
ژان اود دماره (انگلیسی: Jean Eudes Demaret؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۴) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
دیکا تووا

دیکا تووا (انگلیسی: Dika Toua؛ زادهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۸۴) وزنه‌بردار زن اهل پاپوآ گینه نو است که در بازی‌های پاسیفیک، و بازی‌های کشورهای همسود، مسابقات قهرمانی اقیانوسیه و بازی‌های پاسیفیک کوچک در مجموع برندهٔ ۱۷ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.