stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سینما، تلویزیون و تئاتر ایران در ۱۳۹۶
جشنوارها > جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان > فیلم‌های پویانمایی سینمایی

جایزه ویژه هیئت داوران برای دستاورد تکنیکی درخشان به محمدامین همدانی کارگردانی فیلم «فهرست مقدس»
پروانه زرین بهترین کارگردانی پویا نمایی سینمایی به‌خاطر فیلم «رهایی از بهشت» به کارگردانی علی نوری‌اسکویی
پروانه زرین بهترین فیلم کودک پویا نمایی سینمایی به‌خاطر فیلم «دنیای کیف‌ها» به تهیه‌کنندگی حمید نخعی
پروانه زرین بهترین فیلم نوجوان پویا نمایی سینمایی به‌خاطر فیلم «رهایی از بهشت» به تهیه‌کنندگی علی نوری‌اسکویی]]
جشنوارها > جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان > فیلم‌های بلند پویانمایی بخش بین‌الملل

پروانه زرین بهترین کارگردانی پویانمایی را به‌خاطر فیلم «چیری و چری» به کارگردانی ماکوتو ناکامورا
پروانه زرین بهترین فیلم بلند پویانمایی را به‌خاطر فیلم «راه طولانی شمال» به تهیه‌کنندگی ران دینس، کلاوس توکسویگ کایر، هنری ماگالون]]
جشنوارها > جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان > فیلمهای کوتاه و نیمه بلند پویانمایی بخش بین‌الملل

دیپلم افتخار بهترین فیلم پویانمایی کوتاه را به‌خاطر فیلم «پدربزرگم درخت گیلاس بود» به تهیه‌کنندگی پاول اسمیرنوف
جایزه ویژه هیئت داوران برای کارگردانی فیلم کوتاه پویانمایی به امیرهوشنگ معین به‌خاطر فیلم «درخت پرتقالی»
پروانه زرین بهترین فیلم کوتاه پویانمایی را به‌خاطر فیلم «یک لحظه» به تهیه‌کنندگی استفان مورات، وینسنت کاپلو و ماری اشگوین
برگزیده‌های فیلم‌های پویانمایی کوتاه و نیمه بلند
دیپلم افتخار بهترین فیلم کوتاه و نیمه بلند پویانمایی به‌خاطر فیلم «رؤیاها در یک روز» به کارگردانی صادق جوادی
هیئت داوران هیچ فیلمی را در بخش کوتاه و نیمه بلند و سینمایی پویا نمایی شایسته دریافت جایزه بهترین فیلمنامه ندانست اما دیپلم افتخار
بهترین فیلمنامه کوتاه و نیمه بلند پویا نمایی به‌خاطر فیلم «کودکان» به نویسندگی هادی محمدیان‌طبقی
پروانه زرین بهترین کارگردانی کوتاه و نیمه بلند پویا نمایی به‌خاطر فیلم «فیلم هزار افسان» به کارگردانی اصغر صفار و عباس جلالی‌یکتا.
پروانه زرین بهترین فیلم کوتاه و نیمه بلند پویا نمایی به‌خاطر فیلم «گل و بلبل» به تهیه‌کنندگی مهدی آقاجانی
جشنوارها > جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان > اهدای جوایز بخش فیلم‌های غیر سینمایی- ویدئویی

تحسین هیئت داوران بازی بازیگران کودک و نوجوان سه فیلم شوکا، (مائده سالمی)، فقط شاگرد اول (نعیم شیخ‌محبوبی)، اپیزود سوم فیلم آگوست (مهسا هاشمی).
پروانه زرین بهترین فیلم نامه به آقای احمدعلی حامد به‌خاطر فیلمنامه «فیلم فقط شاگرد اول»
جایزه بهترین کارگردانی: ضمن تقدیر از خانم فرناز امینی برای کارگردانی فیلم عشق نیکان دیپلم افتخار به آزاده قچاق برای کارگردانی به‌خاطر فیلم "فقط شاگرد اول"
جایزه بهترین فیلم: هیئت داوران در بخش بهترین فیلم هیچ فیلمی را مناسب دریافت پروانه زرین بهترین فیلم ندانستند.
جایزه عشقی بزرگ برای جهانیان از طرف مؤسسه سان یت سن. ژیبو ون. لیانگ جونگ-لین و مرضیه برومند به‌خاطر فیلم "پایان رؤیاهاً و "بیست و یک روز بعد".
جایزه ویژه هیئت داوران برای بهترین بازیگر نوجوان به سلست هولشایمر به‌خاطر فیلم "روزی که پدرم شاخ و برگ درآورد"
جایزه ویژه هیئت داوران برای بهترین بازیگر کودک به امیررضا فرامرزی به‌خاطر فیلم "اسکی‌باز"
پروانه زرین بهترین کارگردانی فیلم بلند بخش بین‌الملل به‌خاطر فیلم "اسکی‌باز" به کارگردانی فریدون نجفی
دیپلم افتخار بهترین فیلم کوتاه به‌خاطر فیلم "مشق شیدای کارگردانی مهرداد حسنی
دیپلم افتخار بهترین فیلم کوتاه را به‌خاطر فیلم "سکوت" به تهیه‌کنندگی جیووانی پومپلینی و اولیویر شانتریو
پروانه زرین بهترین فیلم کوتاه را به بهترین فیلم کوتاه را به‌خاطر فیلم "آریو والیبال؟" به تهیه‌کنندگی نیما ربیعی
جایزه ویژه هیئت داوران کودک و نوجوان بین‌الملل برای بهترین بازیگر را به امیررضا فرامرزی به‌خاطر فیلم "اسکی‌باز"
جایزه ویژه هیئت داوران کودک و نوجوان بین‌الملل برای بهترین بازیگر به سلست هولشایمر به‌خاطر فیلم "روزی که پدرم شاخ و برگ درآورد"
پروانه زرین بهترین فیلم بلند (کودک) را به‌خاطر فیلم "خاکستری کوچیکه پر سر و صداً به تهیه‌کنندگی سیلیه هوپلندایک و دیوکه بیور کلی گراور
پروانه زرین بهترین فیلم بلند (نوجوان) به‌خاطر فیلم "معجزه کوهستان" به تهیه‌کنندگی فیلیپ بودوگ و توماس بلینینگر
پروانه زرین بهترین بازیگر کودک از نگاه داوران کودک و نوجوان به عرفان برزین به‌خاطر فیلم "دزد و پری؟
هیئت داوران کودک و نوجوان پروانه زرین بهترین بازیگر (نوجوان) را به مهدی قربانی به‌خاطر فیلم "۲۱ روز بعد
پروانه زرین بهترین بازیگر نوجوان از نگاه داوران کودک و نوجوان به مهدی قربانی به‌خاطر فیلم "بیست و یک روز بعد
هیئت داوران کودک و نوجوان پروانه زرین بهترین فیلم (کودک) از نگاه داوران کودک را به‌خاطر فیلم "قهرمانان کوچک" به تهیه‌کنندگی بیتا منصوری
پروانه زرین بهترین فیلم (نوجوان) از نگاه داوران نوجوان به‌خاطر فیلم "۲۱ روز بعد" به تهیه‌کنندگی محمدرضا شفا
جشنوارها > جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان > بخش فیلم‌های کوتاه و نیمه بلند

جایزه ویژه هیئت داوران به محمدرضا حاجی‌غلامی کارگردان فیلم کوتاه "سلام
پروانه زرین بهترین فیلمنامه کوتاه و نیمه بلند داستانی به‌خاطر فیلم "پیژامه راه راه پدر را باد برد" به نویسندگی محمد صادقی
پروانه زرین بهترین کارگردانی کوتاه و نیمه بلند داستانی به‌خاطر فیلم "باران آهسته می‌بارد" به کارگردانی سعید نجاتی
پروانه زرین بهترین دستاورد فنی و هنری بخش فیلم‌های سینمایی به پیمان عباس‌زاده به‌خاطر فیلمبرداری فیلم سینمایی "چهل کچل"
پروانه زرین بهترین بازیگر کودک بخش بلند سینمایی به امیررضا فرامرزی به‌خاطر فیلم "اسکی‌باز
دیپلم افتخار هیئت داوران به شبنم مقدمی برای حضورش در کنار بازیگران کودک در فیلم "شکلاتی"
دیپلم افتخار هیئت داوران به یاس نوروزی بازیگر کودک فیلم "شکلاتی"
پروانه زرین بهترین بازیگر نوجوان بلند سینمایی به مهدی قربانی به‌خاطر فیلم "۲۱ روز بعد.
پروانه زرین بهترین فیلمنامه بلند سینمایی به احسان ثقفی و محمدرضا خردمندان برای فیم ۲۱ روز بعد
جایزه ویژه هیئت داوران به فریدون نجفی کارگردان فیلم بلند سینمایی "اسکی‌باز"
پروانه زرین بهترین کارگردانی به‌خاطر فیلم بلند سینمایی «بیست و یک روز بعد» به کارگردانی سیدمحمدرضا خردمندان
پروانه زرین بهترین فیلم بلند سینمایی کودک به‌خاطر فیلم "دزد و پری ۲"" به تهیه‌کنندگی بهروز مفید
پروانه زرین بهترین فیلم بلند سینمایی نوجوان به‌خاطر فیلم "اسکی‌باز" به تهیه‌کنندگی محمد احمدی
اسکار

محمد رسول‌الله (فیلم ۱۳۹۴)
درگذشتگان

| تاریخ مرگ | نام | علت مرگ | تاریخ تولد | سمت | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۱ فروردین | محمدحسن غمخوار |  |  | بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون |  |
| ۲۶ فروردین | عارف لرستانی | ایست قلبی | ۱۵ بهمن ۱۳۵۱ | بازیگر تلویزیون و سینما |  |
| ۳ اردیبهشت | میهن بهرامی | سرطان ریه | ۱۱ تیر ۱۳۲۶ | نویسنده، فیلمنامه‌نویس، فیلمساز، نقد فیلم |  |
| ۷ اردیبهشت | نقی سیف‌جمالی | سکته قلبی | ۱۵ مهر ۱۳۳۷ | بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون |  |
| ۶ اردیبهشت | منوچهر بهروج |  |  | هنرمند پیشکسوت تئاتر |  |
| ۵ خرداد | حمید آخوندی |  | ۱۳۴۰ | تهیه‌کننده سینما و تلویزیون |  |
| ۲۵ خرداد | حمید روزبهانی |  |  | فعال عرصه جلوه‌های میدانی سینمایی |  |
| ۲۱ تیر | سیروس قهرمانی | ایست قلبی | ۱۵ شهریور ۱۳۱۷ | بازیگر سینما و تلویزیون |  |
| ۲۴ تیر | علیرضا آرایش |  |  | طراحان فنی |  |
| ۲۸ تیر | حبیب‌الله کاسه‌ساز | سرطان معده | ۱۳۴۱ | تهیه‌کننده سینما |  |
| ۲۸ تیر | فریدون آزما |  |  | مدیر تولید فیلم‌های سینمایی |  |
| ۴ تیر | سعید صالح |  |  | پیشکسوت سینما |  |
| ۵ مرداد | وحید نصیریان |  |  | نویسنده و کارگردان پویانمایی‌های کوتاه و سریال‌های پویانمایی |  |
| ۲۹ مرداد | پرویز میرخانی |  |  | مدیر تدارکات |  |
|  | ناصر خویشتن‌دار، |  |  |  |  |
| ۳۱ شهریور | علی‌اکبر غفاری |  |  | بازیگر و بدل‌کار |  |
| ۹ آبان | ناصر اتکالی |  |  | دستیار فیلمبردار |  |
| ۲۵ آبان | محمد پورستار |  | ۴ تیر ۱۳۱۸ | بازیگر |  |
| ۱ آذر | مجید واحدی‌زاده |  | ۱۳۴۷ | پیشکسوت هنر نمایش |  |
| ۱۴ دی | سید داود سیدی گرفمی |  |  | تهیه‌کننده مستند |  |
| ۷ دی | علی رامز |  | ۱۳۰۶ | بازیگر |  |
| ۱۵ دی | جمشید الوندی |  | ۱۵ فروردین ۱۳۲۲ | فیلمبردار |  |
| ۷ بهمن | یوسف شاه‌حسینی |  |  | تعزیه‌خوان |  |
| ۱۹ بهمن | فریده صابری | سرطان | ۱۸ آبان ۱۳۲۷ | بازیگر |  |
|  | همایون شهنواز | حادثه سوختگی ۸۰ درصدی | ۲۶ بهمن ۱۳۱۵ |  |  |
|  | لوون هفتوان | ایست قلبی | ۶ فروردین ۱۳۴۵ |  |  |
|  | کاظم فریبرزی |  |  | طراح دکور |  |
|  | عبدالکریم عنایت |  |  | نویسنده و بازیگر |  |
|  | فرامرز شهنی | سکته قلبی | ۱۳۳۰ | بازیگر، مدیر تولید، دستیار کارگردان، مسئول هنروران |  |
|  | خسرو شجاع‌زاده | سکته مغزی | ۱ خرداد ۱۳۲۴ | بازیگر، سینما و تلویزیون |  |
|  | بیتا شباهنگ |  |  | نویسنده، دستیار کارگردان، منشی صحنه، مشاور فیلمنامه |  |
|  | حسن رشیدقامت |  |  | بازیگر سینما، فیلمساز کوتاه و مستند |  |
|  | مجید محمدی |  |  | انیماتور |  |
|  | خداداد نارویی |  |  | بازیگر سینما و تئاتر، هنرمند اهل سیستان و بلوچستان |  |
|  | سوزان وزیری |  |  | بازیگر سینما و تئاتر اصفهان |  |
|  | غلام‌عباس رئیسی |  |  | بازیگر تئاتر، هنرمند استان خوزستان |  |
|  | الهه خوشکام |  |  | بازیگر تئاتر |  |
|  | مجتبی خادمی |  |  | بازیگر تئاتر، هنرمند استان اصفهان |  |
|  | علی‌اکبر ثابت‌کسایی |  |  | از بنیان‌گذاران تئاتر نوین ایران، بازیگر |  |
|  | رشید بهنام |  |  | بازیگر و فیلمساز سینمایی |  |
|  | پرویز بشردوست |  |  | نمایشنامه نویس، مدرس بازیگری، کارگردان |  |
|  | موسی آشفته |  |  | بازیگر تئاتر و سینما، گوینده رادیو، هنرمند آیینی استان هرمزگان |  |
چندپهلوبندی

مثالی از روش مجاسبه چندپهلوبندی
چندپهلوبندی (به انگلیسی: Multilateration (MLAT)‎)یک تکنیک موقعیت‌یابی است که بر اساس اندازه‌گیری فاصله از دو ایستگاه که در مکان مشخص و در زمان‌های مشخص، سیگنال‌هایی را انتشار می‌دهند، عمل می‌کند.
بر خلاف اندازه‌گیری مطلق فاصله یا زاویه، اندازه‌گیری اختلاف فاصله بین دو ایستگاه باعث ایجاد تعداد نامحدودی از مکانهایی می‌شود که در اندازه‌گیری صدق می‌کنند. وقتی این مکان‌های ممکن را رسم کنیم، یک منحنی هذلولی به دست می‌آید. برای مشخص کردن مکان دقیق بر روی منحنی، چندپهلوبندی بر اندازه‌گیری‌های متعدد تکیه می‌کند: یک اندازه‌گیری دوم به وسیله یک جفت متفاوت از ایستگاه‌ها، منحنی دومی را ایجاد خواهد کرد که با منحنی اول تلاقی می‌کند. وقتی که دو منحنی در یک صفحه رسم شوند، گروه کوچکی از نقاط ممکن مشخص خواهند شد، این کار یک بهینه‌سازی ایجاد می‌کند.
چندپهلوبندی یک شگرد کلی در سامانه‌های موقعیت‌یابی رادیویی است و معمولاً با نام موقعیت‌یابی هذلولی شناخته می‌شود. راه اندازی سامانه‌هایی که از این روش استفاده می‌کنند، نسبتاً آسان است. دلیل اصلی هم این است که این سیستم‌ها نیازی به استفاده از ساعت مشترک (بین گیرنده و فرستنده) ندارند. تفاوت در زمان سیگنال‌ها را می‌توان به شکل دیداری و با استفاده از یک اسیلوسکوپ مشخص کرد. این روش اساس یک سری از سیستم‌های موقعیت‌یابی پرکاربرد بود که از دوران جنگ جهانی دوم و شروع به کار سامانه گی شروع به کار کردند و سامانه‌های مشابه و متعدد دیگری هم در طی سال‌های بعد به وجود آمدند.
در دهه ۱۹۸۰ و با ظهور ریزپردازنده‌ها ساخت و استفاده از دستگاه‌های استفاده‌کننده این سیستم خیلی آسان‌تر شد و باعث شد استفاده از این سامانه‌ها به راحتی عمومیت یابد. عمومی‌ترین سیستم موقعیت‌یابی هذلولی، سیستم موقعیت‌یابی لورن سی بود که تقریباً در سراسر دنیا استفاده می‌شد که در نهایت در سال ۲۰۱۰ متوقف شد. بعضی از این سیستمها هنوز هم به کار خود ادامه می‌دهند ولی با گسترش استفاده از سامانه‌های موقعیت‌یابی ماهواره‌ای، اکنون این سیستمها مازاد به نظر می‌رسند.
باید توجه کرد که چندپهلوبندی را نباید با سه‌پهلوبندی (Trilateration) اشتباه گرفت. سه‌پهلوبندی نوعی مثلث‌بندی است که در آن موقعیت نقاط را با اندازه‌گیری سه پهلوی مثلث‌های تشکیل‌شده بین نقاط تعیین می‌کنند. سه‌پهلوبندی از اندازه‌گیری زمان مطلق انتشار امواج از سه منبع مختلف استفاده می‌کند و با اندازه‌گیری زاویه‌ها سر و کار دارد. هر دوی این سامانه‌ها هم در جهت‌یابی رادیویی به کار می‌روند.
در مهندسی نقشه‌برداری، شبکه سه‌پهلوبندی، نوعی شبکه نقشه‌برداری است که در آن نقاط نقشه‌برداری با روش سه‌پهلوبندی تعیین موقعیت شده‌اند.
کاکویل، اورگن

| Coquille, Oregon | Coquille, Oregon |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت: اورگن
شهرستان: کوس
شرکت شهردار: ۱۸۸۵
حکومت: حکومت
 • شهردار: Matt Rowe
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۸۰ مایل مربع (۷٫۲۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۷۶ مایل مربع (۷٫۱۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۴ مایل مربع (۰٫۱۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۰ فوت (۱۰ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۳۸۶۶
 • برآورد (۲۰۱۲): ۳۸۳۶
 • تراکم: ۱۴۰۰٫۷/مایل مربع (۵۴۰٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: ۹۷۴۲۳
کد منطقه: 541
FIPS code: ۴۱–۱۵۳۵۰
GNIS feature ID: ۱۱۱۹۲۷۶
وبگاه: www.cityofcoquille.org
کاکویل (به انگلیسی: Coquille) شهری در شهرستان کوس ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۳٬۸۶۶ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، −۰٫۰۳ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ریچارد رورتی

| ریچارد رورتی | ریچارد رورتی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Richard McKay Rorty
زادهٔ: ۴ اکتبر ۱۹۳۱ نیویورک، ایالت نیویورک، آمریکا
درگذشت: ۸ ژوئن ۲۰۰۷ (۷۵ سال) پالو آلتو، کالیفرنیا، کالیفرنیا، آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه شیکاگو دانشگاه ییل
دوره: 20th-century philosophy
حیطه: فلسفه غرب
مکتب: نو کارکردگرایی (early) Postanalytic philosophy (late)
محل کار: کالج ولزلی دانشگاه پرینستون دانشگاه ویرجینیا دانشگاه استنفورد
استاد راهنما: Paul Weiss
دانشجویان دکترا: Robert Brandom
علایق اصلی:  معرفت‌شناسی  فلسفه زبان  فلسفه ذهن  فلسفه اخلاق  فرافلسفه  لیبرالیسم  پست‌مدرنیسم 
ایده‌های چشمگیر:  Postphilosophy  Ironism  Final vocabulary  Epistemological رفتارگرایی  بازنمایی‌گرایی  Anti-foundationalism  ریچارد رورتی (as opposed to چپ نو)  منتقد فرهنگی (as opposed to systematic philosophy)  Sentimentality as the foundation of حقوق بشر 
 تأثیرگرفته از  دونالد دیویدسن  ژاک دریدا  جان دیویی  هوبرت درایفوس  میشل فوکو  مارتین هایدگر  لئو اشتراوس  ویلیام جیمز  توماس کوهن  ژان-فرانسوا لیوتار  فریدریش نیچه  ویلارد کواین  Walter Rauschenbusch  جان رالز  ویلفرید سلارز  لودویگ ویتگنشتاین  :  تأثیرگرفته از  دونالد دیویدسن  ژاک دریدا  جان دیویی  هوبرت درایفوس  میشل فوکو  مارتین هایدگر  لئو اشتراوس  ویلیام جیمز  توماس کوهن  ژان-فرانسوا لیوتار  فریدریش نیچه  ویلارد کواین  Walter Rauschenbusch  جان رالز  ویلفرید سلارز  لودویگ ویتگنشتاین  
 تأثیرگذار بر  لورنس بونجور  Robert Brandom  جان مکداول  ریچارد پوزنر  Jeffrey Stout  جیانی واتیمو  Cornel West  Michael Williams  :  تأثیرگذار بر  لورنس بونجور  Robert Brandom  جان مکداول  ریچارد پوزنر  Jeffrey Stout  جیانی واتیمو  Cornel West  Michael Williams  
 :  
ریچارد مک کی رورتی (به انگلیسی: Richard Rorty) (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۳۱ – درگذشتهٔ ۸ ژوئن ۲۰۰۷)، از مهم‌ترین فیلسوفان تحلیلیِ معاصر و به‌عقیدهٔ برخی بزرگترین فیلسوف آمریکایی است. وی نظرات بدیعی در سنت پراگماتیستی ارائه کرده‌است. هرچند برخی او را به‌دلیل عقاید نسبی‌گرایانه‌اش پسامدرن دانسته‌اند، وی چنین عنوانی را نمی‌پذیرفت و آن را اساساً بی‌معنا می‌پنداشت. اگر بخواهیم دقیقتر ردهٔ رورتی را بیان کنیم باید او را فیلسوف پسا تحلیلی (post-analytical) عمل گرا بنامیم.
زندگی

رورتی در ۴ اکتبر ۱۹۳۱ در شهر نیویورک و در خانواده‌ای چپ، اصلاح‌طلب و ضد استالینیسم متولد شد. بر طبق گفتهٔ خود خانوادهٔ او اگر تروتسکیست نبودند، لااقل سوسیالیست بودند. او در ۱۹۴۶ به دانشگاه شیکاگو راه یافت، جایی که شاگرد کسانی چون رودلف کارناپ، چالرز هارتسهورن و ریچارد مک‌کئون بود. در ۱۹۴۹ مدرک کارشناسی علوم انسانی و در ۱۹۵۲ کارشناسی ارشد خود را از همان دانشگاه دریافت کرد. رسالهٔ کارشناسی ارشد او پیرامون وایتهد و تحت نظر هارتسهورن به اتمام رسید. رورتی از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۶ بر روی رسالهٔ دکترای خود در دانشگاه ییل تحت عنوان «مفهوم عاملیت بالقوه» (به انگلیسی: The Concept of Potentiality) کار کرد و پس از دو سال خدمت در ارتش به استخدام کالج ولزلی درآمد.
زندگی > سفر به ایران

رورتی در خرداد ۱۳۸۴ و درحالی که هیچ اثری از او به فارسی برگردانده نشده بود به ایران رفت. زبان سادهٔ رورتی باعث شد تا محافل روشنفکری چندان از او استقبال نکنند. روزنامهٔ شرق در شمارهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۸۴ نوشت: «نتیجه‌گیری شخصی و تحلیل‌های فردی آقای رورتی به چنان ساده‌اندیشی و یک‌سونگری تأسف‌باری دچار می‌شد که … این شبهه را پیش آورد که یا جناب رورتی… ایرانی‌ها و سواد اجتماعی و فلسفی آن‌ها را بسیار دست‌کم گرفته و بحثی مقدمانی را برایشان تدارک دیده یا سطح سواد و توقع ما آن قدر بالا رفته که در پایان جلسه مبهوت بمانیم و بگوییم این صحبت‌ها چه دردی از حسرت انزوای فلسفی ما کم کرد.»
هرچند دیهیمی - مترجم کتاب اولویت دموکراسی بر فلسفه - در یادداشتی در روزنامهٔ جمهوریت و گفتگویی در وقایع اتفاقیه به دفاع از رورتی پرداخت، لکن کمک چندانی به بهبود تصویر رورتی در میان اهل فلسفهٔ ایران نکرد.
اندیشه‌های رورتی

محتوای رسالهٔ دکترا و کتاب اول رورتی (چرخش زبانی، ۱۹۶۷ - The Linguistic Turn) تحت تأثیر فلسفهٔ زبان بود. رورتی تحت تأثیر جان دیویی به پراگماتیسم متمایل شد. اثر بعدی او یعنی «فلسفه و آینهٔ طبیعت» تحت تأثیر ایده‌های پراگماتسیتی و فیلسوفان تحلیلی‌ای چون کواین و سلارز نگاشته می‌شود. در این اثر رورتی در مقابل ایدهٔ بازنمایانندگی (به انگلیسی: Representationalism) که بر تمامی پروژهٔ معرفت‌شناسی مدرنیته از دکارت و هیوم و کانت تا پوزیتویست‌های منطقی حکم‌فرما است موضع‌گیری می‌کند.
اندیشه‌های رورتی > رورتی و پراگماتیسم

ریچارد رورتی می‌گوید: در اعماق و درون ما چیزی جز آنچه که خود قرار داده‌ایم، وجود ندارد. نه معیاری که خود به وجود نیاورده باشیم، نه موازینی برای عقل، … و نه مبحثی جدی که تابع رسوم و رفتار ما نباشد (Rorty (1982:xliii)). از موضع‌گیری تندتر رورتی چنین بر می‌آید که فرد باید در کار ادامه گفتمان، خشنودتر از کار پی جویی حقیقت باشد. (rorty (1979:393))رورتی ضمن موافقت با فوکو و دریدا در این که زبان بازتابنده واقعیت نیست، باز هم از آن‌ها فراتر می‌رود و بر این نظریه پراگماتیک تأکید می‌کند که: حقیقت آن است که به کار آید.
رورتی به دلیل گرایش به پراگماتیسم معتقد بود نمی‌توان مرز قاطعی بین علوم طبیعی و اجتماعی، علوم اجتماعی و سیاست، سیاست، فلسفه و ادبیات قائل شد. از نظر او همهٔ حوزه‌های فرهنگ اجزای کوششی یگانه برای بهتر ساختن زندگی است؛ لذا با رویکرد پراگماتیستی شکافی میان نظریه و عمل نیست، چراکه «آنچه به نظریه موسوم است بازی با کلمه نیست، همواره عمل از پیش موجود است.»
رورتی معتقد است انسان‌ها این قابلیت را دارند که با هر نوع اعتقاد و طرز فکری، به یکدیگر اعتماد و برای بهبود اوضاع با یکدیگر همکاری کنند. وی باور داشت می‌توان به آمدن انسان‌هایی بهتر در آینده امیدوار بود. امکان این ناکجاآباد برای رورتی در آمریکا از دیگر جای‌ها محقق‌تر بود. با این وجود امید رورتی پس از حوادث ۱۱ سپتامبر به خاموشی گرایید. او نسبت به آیندهٔ غرب به بدبینی رسیده بود: «حتی آشویتس هم موفق نشد نسل‌های پس از جنگ را از این اندیشه منصرف کند که جهان هنوز می‌تواند با راهنمایی غرب، جلو برود و جوان‌تر شود… یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱ به ما نشان داد که دیگر احتمال اینکه غرب بتواند نقشی در آینده جهان بازی کند وجود ندارد… تراژدی غرب مدرن آن است که پیش از آنکه بتواند آرمان‌های خود را تحقق بخشد، انرژی خویش را به انتها رساند. زندگی روحی و معنوی غربی‌های سکولار بر محور امید به تحقق آن آرمان‌ها شکل گرفته بود. حال که آن امید به تدریج از میان می‌رود، زندگی غربی‌ها نیز کوچک‌تر و حقیرتر می‌شود. امید آن‌ها محدود می‌شود به امور کوچک و جزئی. این امید، آرام آرام جای خود را به ترس می‌دهد.»
رورتی فلاسفهٔ مطرح جهان را به دو دسته تقسیم می‌کند. دستهٔ اول امثال دیویی، میل و رالز و هابرماس هستند. آن‌ها «بچه‌های خوبی» هستند زیرا سعی می‌کنند زندگی عمومی مردم را سروسامان دهند. اشکال آن‌ها در این است که زیاد خود را جدی می‌گیرند و خواندن آثارشان کسالت به‌بار می‌آورد. دستهٔ دوم امثال هایدگر، فوکو، دریدا و لیوتار، «بچه‌های شیطان و بازیگوشی هستند» که به‌درد زندگی خصوصی مردم می‌خورند. اشکال این دسته نیز این است که فکر می‌کنند به‌درد زندگی عمومی مردم هم می‌خورند.
اندیشه‌های رورتی > پاکسازی قومی و فلسفه اخلاق

ریچارد رورتی فلاسفه اخلاق را با عاملان پاکسازی قومی مقایسه کرده و معتقد است که فیلسوفان درمانی برای بیماری‌های اجتماعی و سیاسی نبوده، بلکه خود بخشی از مشکل هستند. به عقیده رورتی فلسفه - در پایه ای‌ترین شکل آن - منجر به محروم کردن برخی انسان‌ها از خصایص انسانی شده‌است. رورتی با شبیه خواندن رفتار فلاسفه، توماس جفرسون، رئیس‌جمهور آمریکا، و صرب‌هایی که مسلمانان را پاکسازی کردند می‌نویسد که «همانند صرب‌ها، آقای جفرسون تصور نمی‌کرد که حقوق بشر را زیر پا می‌گذرد. صرب‌ها فکر می‌کردند که کارشان در جهت منفعت بشریت است زیرا دنیا را از شبه‌انسان‌ها پاک می‌کنند. از این جهت، تصویری که آن‌ها از خود داشتند شبیه تصویر فلاسفه اخلاق است که امیدوارند که جهان را از تعصب و خرافات پاکسازی کنند. این پاکسازی به ما این امکان را می‌دهد که از حیوانیت خود فراتر رفته و برای اولین بار کاملاً منطقی و انسان بشویم.» رورتی معتقد است که همانگونه که فلاسفه فکر می‌کنند که کار خوبی انجام می‌دهند، عاملان پاکسازی قومی هم فکر می‌کردند که کار خوبی انجام می‌دهند. دلیل اینکه ما این افراد را وحشی می‌دانیم ساخته و پرداخته تاریخ فلسفهٔ ماست. درصورتی‌که عاملان پاکسازی قومی تنها در تلاش برای پاکسازی دنیا از شبه‌انسان‌ها بودند، و این گرایش به تقسیم‌بندی به «واقعی» و «شبه» در واقع ریشه در فلسفهٔ اخلاق دارد. رورتی با اشاره به پاکسازی قومی در کوزوو و هولوکاست، هرگونه تلاش برای فهم منطقی رفتار انسان را بیهوده و توهین‌آمیز خوانده، و معتقد است که ما باید پرسیدن این سؤال که چرا با حیوانات تفاوت داریم را متوقف کرده و فقط بگوییم که ما همدیگر را بهتر از حیوانات احساس می‌کنیم، و بهتر است که مفاهیمی متعالی مانند خدا، قانون طبیعی، یا تاریخ را رها کرده و به یکدیگر امید بورزیم.
رورتی به عنوان یک نوپراگماتیست، دموکراسی را مهم‌تر از فلسفه تلقی می‌کند. وی می‌گوید فلسفه زمانی کمک کرد که مردمان از ایستایی قرون وسطایی رهایی پیدا کنند ولی خود گویا می‌خواهد جای زندگی را بگیرد، به تحجّر تازه‌ای تبدیل بشود و ما را با سیستمی بسته از مقولات انتزاعی و ایستان بی‌ارتباط با پویایی زیست واقعی و بی‌اعتنا به زبان اجتماعی سرگرم کند.
منتخبی از آثار

فلسفه و امید اجتماعی، ترجمهٔ عبدالحسین آذرنگ و نگار نادری، نشر نی (عنوان اصلی: Philosophy and Social Hope، انتشارات پنگوئن، ۱۹۹۹)
اولویت دموکراسی بر فلسفه، ترجمهٔ خشایار دیهیمی، طرح نو
پیشامد، بازی و همبستگی، ترجمهٔ پیام یزدانجو، نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۸۵
فلسفه و آینهٔ واقعیت، ترجمه مرتضی نوری
جستارهایی دربارهٔ هایدگر، دریدا و دیگران ترجمه مرتضی نوری نشر شب‌خیز
اخلاقی برای زندگی امروز: یافتن مبنایی مشترک میان فلسفه و دین، ترجمه علی سیاح، نشر چشمه
صدق به چه کار می‌آید؟ مناظرهٔ ریچارد رورتی و پاسکال آنژل همراه چهار جستار دیگر در باب صدق ترجمه روح‌الله محمودی، نشر کرگدن
زبان تیگره

| تیگره | تیگره |
| --- | --- |
ትግረ (Tigre) / ትግሬ (Tigrē) / ትግራይት(Tigrayit)/ ኻሳ (Xasa): ትግረ (Tigre) / ትግሬ (Tigrē) / ትግራይት(Tigrayit)/ ኻሳ (Xasa)
زبان بومی در: اریتره
قومیت: تیگره
شمار گویشوران: ۲۵۰٬۰۰۰–۱٫۰۵ میلیون  (۲۰۱۴)
تبار: آفروآسیایی  سامیسامی جنوبیاتیوپیاییاتیوپیایی شمالیگعزتیگره
سامانه نوشتاری: الفبای تیگره (الفبای گعز)، خط عربی
وضعیت رسمی: وضعیت رسمی
زبان اقلیت شناخته‌شده در:  اریتره  سودان
کدهای زبان: کدهای زبان
ایزو ۲–۶۳۹: tig
ایزو ۳–۶۳۹: tig
گلاتولوگ: tigr1270
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.: این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.
زبان تیگره (به تیگره: ትግረ) زبانی سامی از خانواده آفروآسیایی است که در کشورهای اتیوپی و اریتره و سودان در شاخ آفریقا گویش می‌شود. تیگره در کنار تیگرینیا نزدیک‌ترین زبان‌های زنده به زبان گعز هستند که هنوز به عنوان زبان مذهبی در کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی و کلیسای ارتدکس توحیدی اریتره کاربرد دارد. تیگره ۷۱٪ با گعز و ۶۴٪ با تیگرینیا همسانی واژه‌ای دارد. در اریتره شمار گویشوران این زبان را در حدود هشتصد هزار تن در سال ۱۹۹۷ دانسته‌اند. تیگره‌زبانان بیشتر در غرب اریتره ساکنند، گرچه در ارتفاعات شمالی اریتره و امتداد آن تا قسمت مجاور در سودان و همچنین ساحل دریای سرخ اریتره در شمال زولا نیز یافت می‌شوند.
مردم تیگره را نباید با تیگرایی‌ها، همسایگان جنوبی آن‌ها در اریتره و اتیوپی که به تیگرینیا سخن می‌گویند، اشتباه گرفت. تیگرینیا نیز از زبان مادر گعز ریشه گرفته، و با وجود شباهت نامی کاملاً از تیگره متمایز است.
واج‌شناسی

تیگره دو همخوان گلویی و سامانه واکه‌های گعز را به جز دو مورد کاملاً حفظ کرده‌است. همخوان‌ها و واکه‌های این زبان در جدول‌های زیر آمده‌اند:
|  |  | لبی | دندانی | کامی | نرم‌کامی | گلویی | چاکنایی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| خیشومی | خیشومی | m | n |  |  |  |  |
| انسدادی | بی‌واک | (p) | t | č [tʃ] | k |  | ʔ |
| انسدادی | واک‌دار | b | d | ǧ [dʒ] | ɡ |  |  |
| انسدادی | پرانشی | (pʼ) | tʼ | č' [tʃʼ] | kʼ |  |  |
| سایشی | بی‌واک | f | s | š [ʃ] | (x) | ħ | h |
| سایشی | واک‌دار |  | z | ž [ʒ] |  | ʕ |  |
| سایشی | پرانشی |  | sʼ |  |  |  |  |
| ناسوده | ناسوده |  | l | y [j] | w |  |  |
| ر-گونه | ر-گونه |  | r |  |  |  |  |
|  | پیشین | مرکزی | پسین |
| --- | --- | --- | --- |
| بسته | i | ə [ɨ] | u |
| میانه | e |  | o |
| باز |  | a, ā [a:] |  |
سامانه نوشتاری

از حدود سال ۱۸۸۹ از الفبای گعز برای نوشتن تیگره استفاده می‌شود. تیگره‌زبانان در گذشته بیشتر از زبان عربی به عنوان زبان میانجی استفاده می‌کردند الفبایی نیز بر اساس خط عربی دارند که امروزه کمتر استفاده می‌شود. ترجمه‌ای از انجیل به زبان تیگره وجود دارد.