سوکجونگ چوسان
نبردهای حزبی

در اولین سال‌های حکومت سوکجونگ، احزاب جنوبی و غربی بر سر مراسم ترحیم سلطنتی با یکدیگر به مشاجره پرداختند. مسئله‌ای به ظاهر کوچک که دربارهٔ دوران سوگواری برای ملکه اینسون بود. حزب جنوبی ادعا می‌کرد که دوران سوگواری باید یکسال به طول انجامد درحالی‌که حزب غربی بر دوره نه‌ماهه سوگواری پافشاری می‌نمود. براساس قوانین حاکم بر طبقه اجتماعی یانگبان، سوگواری یکساله این معنی را می‌داد که هیوجونگ از چوسان به عنوان فرزند ارشد در نظر گرفته می‌شود، درحالی‌که دوران نه‌ماهه سوگواری این منظور را می‌رساند که هیوجونگ فرزند بزرگتر نمی‌باشد. به عبارت دیگر، حزب غربی به خانواده سلطنتی به عنوان اولین رده از طبقه اجتماعی یانگبان می‌نگریست نه یک طبقه اجتماعی مجزا که قوانین مخصوص به خود را دارد. همچنین دو حزب بر سر مسئله مبارزه با دودمان چینگ به عنوان کشوری وحشی (به عنوان مخالفت دودمان مینگ) که امنیت ملی چوسان را تهدید می‌کرد مورد ملاحظه بود، نزاع داشتند. حزب جنوبی که توسط هه جوک و یون هیون اداره می‌شدند، حامی جنگ بر ضد جینگ بودند در حالی که حزب غربی تمایل داشتند ابتدا بر بهبود اوضاع داخلی تمرکز شود.
سوکجونگ در ابتدا طرف حزب جنوبی را گرفت، اما در سال ۱۶۸۰، هه جوک توسط حزب غربی به خیانت متهم شد و این کشمکش به اعدام هه جوک و یون هیو و پاکسازی حزب جنوبی منجر شد. این واقعه به عنوان گیونگ سین هوانگوک شناخته می‌شود. حزب غربی که حال در قدرت بودند، به دو دسته حزب نورون (آموزه‌های قدیمی) که توسط سونگ سی یول هدایت می‌شد، و حزب سورون (آموزه‌های جدید) که توسط یون جونگ رهبری می‌شد، تقسیم شدند. بعد از ۹ سال ماندن در قدرت، زمانی که سوکجونگ ملکه اینهیئون را که توسط حزب غربی حمایت می‌شد خلع کرد و صیغه هوی از خاندان جانگ (که با نام بانو جانگ یا جانگ هوی بین نیز شناخته می‌شود) را به عنوان ملکه منصوب کرد، حزب نورون سقوط کرد. به‌طور گسترده‌ای گفته می‌شود که او یکی از زیباترین زنان سلسله چوسان بوده و زیبایی وی در سالنامه‌ها ذکر شده است. حزب غربی زمانی که با انتصاب پسر جانگ به عنوان ولیعهد مخالفت کرد، سوکجونگ را عصبانی نمود. حزب جنوبی که از بانو جانگ و پسرش حمایت می‌کردند، مجدداً قدرت را به دست آورده، حزب غربی را بیرون کرده و در اقدامی انتقام جویانه سونگ سی یول را اعدام نمودند. این واقعه گیسا هوانگوک نامیده می‌شود.
پنج سال بعد و در سال ۱۶۹۴، حزب جنوبی نقشه تصفیه سیاسی دیگری را بر ضد حزب غربی کشید و آنها را به توطئه برای بازگرداندن ملکه اینهیون عزل شده متهم کرد. این درحالی بود که سوکجونگ از عزل ملکه اینهیون پشیمان شده بود و بانو سوک از خاندان چوی (بانو چوی) را که متحدی برای ملکه اینهیون و حزب نورون بود، مورد لطف قرار می‌داد. سوکجونگ که از اقدام حزب جنوبی برای پاکسازی سیاسی غربی‌ها عصبانی شده بود، ناگهان اقدام به تصفیه سیاسی جنوبی‌ها و برگرداندن حزب غربی به قدرت نمود. حزب جنوبی دیگر هرگز نتوانست بعد از این واقعه که گاپسول هوانگوک نامیده می‌شود، خود را احیا کند. سوکجونگ ملکه جانگ را تا عنوان بانو جانگ هوی بین تنزل رده داده و مجدداً ملکه اینهیون را منصوب کرد. بانو جانگ سرانجام به دلیل نفرین کردن ملکه اینهیون که به مرگ او انجامید، با سم اعدام شد. حزب سورون از ولیعهد هویسو (یی یئون) (گیئونگ‌جونگ چوسان) که پسر بانو جانگ بود حمایت می‌نمود درحالی‌که حزب نورون از پسر بانو چوی، شاهزاده یونینگ (یی گئوم) که بعدها با عنوان پادشاه یئونگجو به تخت نشست، حمایت می‌کرد. ملکه اینهیون و ملکه این وون که به تازگی منصوب شده بود، بدون فرزند بودند.
سوک جونگ در سال ۱۷۱۸ به ولیعهد (که بعدها با عنوان پادشاه گیونگ جونگ به تخت نشست) اجازه داد به عنوان نائب السلطنه بر کشور حکومت کند. سوکجونگ در سال ۱۷۲۰ فوت نمود درحالی‌که گفته می‌شود قبل از مرگش به یی یی میونگ گفته بود که یونینگ – گئوم را به عنوان وارث گیونگ جونگ معرفی کرده است. اما این اتفاق در غیاب تاریخ‌نگاران یا ضابطان سلطنتی رخ داده بود. این موضوع به تصفیه سیاسی دیگری که منجر به اعدام چهار تن از رهبران نورون در سال ۱۷۲۱، و پاکسازی سیاسی دیگری که با اعدام هشت عضو نورون در سال ۱۷۲۲ همراه بود انجامید.
سوکجونگ اصلاحات سیستم مالیاتی را اعمال کرده، استفاده از سکه (مون کره‌ای) را ترویج داد و به مردمان با طبقه اجتماعی متوسط و فرزندان صیغه‌ها اجازه داد تا در مناطق به مقام‌های بالاتر دولتی دست یابند. در سال ۱۷۱۲، دولت سوکجونگ با دودمان چینی جینگ به منظور تعیین مرزهای بین دو کشور در رودخانه‌های یالو و تومِن همکاری کرد. همچنین دولت ژاپن جزیره اولونگ را در سال ۱۶۹۶ به عنوان بخشی از خاک چوسان به رسمیت شناخت.