stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
محسن رفیق‌دوست

| سردار محسن رفیق‌دوست | سردار محسن رفیق‌دوست |
| --- | --- |
وفاداری: ایران
شاخه نظامی: سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سال‌های خدمت: ۱۳۶۸–۱۳۵۷
درجه: سرتیپ پاسدار
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
نشان‌ها: نشان نصر
کارهای دیگر: ترور شخصیت‌های ایرانی در خارج
چهارمین رئیس بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی: چهارمین رئیس بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت ۱۵ شهریور ۱۳۶۸ – ۳۱ تیر ۱۳۷۸: دوره مسئولیت ۱۵ شهریور ۱۳۶۸ – ۳۱ تیر ۱۳۷۸
گمارنده: سید علی خامنه‌ای
پس از: میرحسین موسوی
پیش از: محمد فروزنده
نخستین وزیر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی: نخستین وزیر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت ۱۸ آبان ۱۳۶۱ – ۲۲ شهریور ۱۳۶۷: دوره مسئولیت ۱۸ آبان ۱۳۶۱ – ۲۲ شهریور ۱۳۶۷
رئیس‌جمهور: سید علی خامنه‌ای
نخست‌وزیر: میرحسین موسوی
قائم‌مقام: محمود پاکروان
پس از: تأسیس وزارتخانه
پیش از: محمود پاکروان (سرپرست)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۹ (۸۵ ساله) تهران، ایران
حزب سیاسی: بدون عضویت حزبی
دیگر عضویت‌های سیاسی: جمعیت مؤتلفه اسلامی (۱۳۵۷–۱۳۴۲)سازمان مجاهدین خلق ایران (۱۳۵۴–۱۳۴۸)نهضت آزادی ایران (۱۳۴۲–۱۳۴۰)جبهه ملی ایران (تا ۱۳۴۰)
هیئت دولت: دولت سومدولت چهارم
 :  
محسن رفیق‌دوست (زادهٔ ۱۳۱۹ در تهران) تروریست و نظامی ایرانی است که از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۱ رئیس ادارهٔ تدارکات سپاه پاسداران و از بنیانگذاران آن بود. وی از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۷ وزارت سپاه پاسداران را برعهده داشت و در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۸ به‌عنوان رئیس بنیاد مستضعفان و جانبازان فعالیت می‌کرد. وی پیش از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ از اعضای جمعیت مؤتلفه بود.
زندگی > پیش از انقلاب

رفیق‌دوست تحصیلات ابتدایی را در دبستان رازی در میدان خراسان، خیابان لرزاده گذراند و در دبیرستان بهبهانی در محلهٔ سرچشمه مشغول تحصیل بود که در سال دوم به دلیل فعالیت سیاسی اخراج شد.
گفته می‌شود وی در جریان ملی شدن صنعت نفت از محمد مصدق حمایت می‌کرده است، ولی وقتی میان مصدق و کاشانی اختلاف می‌افتد به ابوالقاسم کاشانی گرایش پیدا می‌کند. رفیق‌دوست در زمان ملی شدن صنعت نفت ده ساله بوده است.
محسن رفیق‌دوست در سال ۱۳۴۸ با سعید محسن و محمد حنیف‌نژاد از سران مجاهدین خلق ارتباط یافت و به همراه سید علی اندرزگو به همکاری با آن‌ها پرداخت. این همکاری در زمینهٔ تأمین اسلحه و مهمات سازمان مجاهدین خلق از لبنان و واردات آن‌ها به ایران از راه‌هایی مثل کردستان عراق بود. این همکاری تا سال ۱۳۵۴ یعنی زمانی که بیشتر رهبران مجاهدین خلق در زندان بوده و مسئلهٔ تغییر ایدئولوژی آن‌ها به وجود آمد، ادامه داشت. پس از آن وی دستگیر شد و در زندان به جمعیت مؤتلفه پیوست. خود او ادعا می‌کند که نقشهٔ ترور ارتشبد نعمت‌الله نصیری رئیس ساواک را کشیده بود اما سرانجام این طرح اجرا نشد.
زندگی > پس از انقلاب > سپاه

رفیق‌دوست در روز ۱۲ بهمن ۱۳۵۷، رانندهٔ خودروی شورولت بلیزر آمریکایی سید روح‌الله خمینی در بدو ورود به ایران بود. یکی از سمت‌های او پس از انقلاب در مدرسهٔ علوی، صدور احکام لازم برای تصرف اموال و اماکن ثروتمندان ایران بود. با توجه به این‌که بیشتر افراد نزدیک به حکومت پهلوی از ایران خارج شده بودند، املاک و دارایی‌های آن‌ها بی‌صاحب مانده بود. وی در مقام مسئول تدارکات مدرسهٔ علوی و رفاه، بیشتر درگیر صدور احکام مختلف برای تصرف و تملک آن دارایی‌ها بود.
در همان روزهایی که وی در مدرسهٔ رفاه فعالیت می‌کرد، سید محمد بهشتی و مرتضی مطهری به وی اطلاع دادند که سید روح‌الله خمینی، فرمانی برای تشکیل سپاه زیر نظر دولت موقت صادر کرده است و وی باید کارها را در مدرسهٔ رفاه و علوی رها کند و به آن سپاه بپیوندد.
محسن رفیق‌دوست در مصاحبه‌ای که با ایسنا داشته است، فکر تشکیل سپاه به عنوان نیرویی برای حراست از انقلاب اسلامی در حال پیروزی را ایدهٔ محمد منتظری معرفی می‌کند. بنا به گفتهٔ خود وی، اگر ۵ یا ۱۰ نفر در تأسیس سپاه پاسداران نقش برجسته‌ای داشته باشند، نقش وی، نقش اول است.
زندگی > پس از انقلاب > بنیاد مستضعفان و بنیاد نور

رفیق‌دوست از ابتدای تشکیل بنیاد مستضعفان در سال ۱۳۵۷ رئیس این بنیاد بوده است و همچنان با درجهٔ سرتیپی عضو سپاه پاسداران است و هنوز عضو هیئت امنای بنیاد مستضعفان است.
وی پس از برکناری از بنیاد مستضعفان در سال ۱۳۶۸ شخصاً بنیاد نور را تأسیس کرد که به فعالیت در زمینهٔ دارو و ساختمان‌سازی می‌پردازد.
رفیقدوست برای مدتی مالک شرکت داروسازی لقمان بود، ولی پس از مدتی آن را فروخت. همچنین نام وی در فهرست اعضای هیئت مؤسس دانشگاه علوم پزشکی فاطمیهٔ قم به چشم می‌خورد.
اتهامات > قتل

رفیق‌دوست در خاطرات خود از قتل فردی می‌نویسد که از «چماقداران حکومت پهلوی» و معروف به عضویت در ساواک بوده است. رفیق‌دوست ادعا می‌کند که روزی مشاهده کرده این فرد با چماق یک پیرمرد روحانی را بر زمین انداخته و به عمامهٔ وی لگد زده و در همین زمان تصمیم به قتل او می‌گیرد. وی مدعی است که از سید محمدهادی میلانی، مرتضی مطهری و محمدرضا مهدوی کنی برای انجام این قتل اجازه گرفته است که البته در زمان بیان این ادعا فقط نفر آخر در قید حیات بوده است. وی واقعه را چنین شرح می‌دهد:
«من لحظه‌ای وارد فیضیه شدم که فیضیه قتلگاه شده بود، بعد از فیضیه بیرون آمدیم و داشتیم به‌سمت حرم می‌رفتیم. یک روحانی سید داشت از حرم بیرون می‌آمد و این‌قدر خم شده بود که عمامه را پشت سرش گذاشته بود و چوبی مانند عصا هم داشت که شاید بالای ۹۰ سال سن داشت و خیلی لاغر و نحیف بود. این ساواکی که خیلی هیکل درشتی داشت با چماق محکم به کمر این روحانی سید زد و چندین بار هم به این روحانی لگد زد. این روحانی هم همین‌جا افتاد. من نفهمیدم چه اتفاقی برای آن سید روحانی افتاد ولی این‌قدر ضعیف و نحیف بود که فکر می‌کنم از دنیا رفت.»
او چگونگی انجام قتل را چنین شرح می‌دهد: «یک شبی که به‌شدت باران می‌آمد، شاید یکی از شب‌هایی بود که توی تهران کمتر آن جور باران می‌آید. البته من چند شبی کشیک او را کشیدم با یک چماق حسابی و چون کمتر شبی بود که این مست نباشد. بالاخره او، از ماشین پیاده شد، می‌خواست برود خانه‌اش. من مخفی شده بودم و با چماق زدم توی سر این. او افتاد و یک هفت هشت تا چماق دیگر هم زدم توی سر و کلهٔ این و هلش دادم افتاد توی جوی آب و رفتم. فردای آن روز شایع شد که یک جنازه‌ای توی میدان شوش توی آب‌ها پیدا شده و ان‌شاءالله خدا قبول کند…»
اتهامات > فرماندهی عملیات ترور مخالفان جمهوری اسلامی

در مصاحبهٔ سال ۱۴۰۳ با تاریخ شفاهی دیده‌بان ایران، رفیق‌دوست گفت که «فرمانده» ترور شخصیت‌هایی چون شاپور بختیار، فریدون فرخزاد، غلامعلی اویسی، و شهریار شفیق بوده است، در حالی که حکومت ایران هرگز مسئولیت این ترورها را نپذیرفته است. او همچنین از تهدید وزیر خارجه فرانسه برای آزادی انیس نقاش (عامل ترور ناکام بختیار) سخن گفت و در عین حال تاکید کرد که اغلب ترورهای خارج از کشور در دادگاه‌های داخلی حکمشان داده شده بود.  رفیق‌دوست گفت برای انجام این ترورها، از جدایی‌طلبان باسک استفاده کرده‌اند. او همچنین گفت پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با مجوز «چند تن از علما» یک مامور ساواک را که در حمله به مدرسه فیضیه دست داشت،  با زدن «چماق» به سرش کشته است.
در واکنش به این اظهارات بی‌سابقه، دفتر او و حزب موتلفه اسلامی سخنان رفیف‌دوست را به عوارض جراحی مغز او نسبت دادند و سخنگوی سپاه پاسداران ادعاهای او را تکذیب کرد. دفتر محسن رضایی هم ادعاهای رفیق‌دوست مبنی بر دست داشتن رضایی در ترور اول بختیار که ناموفق بود را تکذیب کرد.
اتهامات > بنیاد نور

رفیق‌دوست رئیس بنیادی خصوصی به نام نور است. بنیاد نور حامی مالی تشکیلاتی به نام مؤسسهٔ خیریهٔ گل یاس بود که مسئولان آن به همراه هادی منتظری مقدم در پی فرار یکی از دختران از این مرکز به اتهام تجاوز و سوءاستفادهٔ گسترده از دختران دستگیر و محاکمه شدند.
اتهامات > اختلاس‌ها و توقیف اموال

اموال وی در پرونده‌هایی چون تعاونی مسکن دانشگاه آزاد تبریز، تعاونی مسکن دانشگاه تهران و پروژهٔ سعادت‌آباد توقیف شده‌اند.
اتهامات > نقض حقوق بشر

مقالهٔ اصلی: متهمان نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
خانواده > برادر

برادر محسن رفیق‌دوست، مرتضی رفیق‌دوست، در سال ۱۳۷۴ در پروندهٔ اختلاس ۱۲۳ میلیارد تومانی مجرم شناخته شده و به حبس ابد محکوم شد. مرتضی البته پس از حدود ۱۰ سال از زندان آزاد شد. متهم اول این پرونده فاضل خداداد اعدام شد.
خانواده > فرزند

فرزند محسن رفیق‌دوست؛ یاسر رفیق‌دوست، به فعالیت اقتصادی در اتحادیهٔ باشگاه‌های فوتبال ایران مشغول بوده است.
خانواده > داماد

داماد محسن رفیق‌دوست، محمود محتشمی‌پور است، که برادرزن مصطفی تاج‌زاده است.
خرید تسلیحات در دوران جنگ ایران و عراق

محسن رفیق‌دوست در دوران جنگ ایران و عراق مسئول اصلی تدارکات و خرید اسلحه برای سپاه پاسداران بود و با روابطی که با کشورهای سوریه، لیبی، اراضی فلسطینی، آرژانتین و کشورهای بلوک شرق (مانند چین، کرهٔ شمالی، بلغارستان، لهستان، مجارستان و آلمان شرقی) برقرار کرد، توانست مقادیر زیادی سلاح برای ایران خریداری کند یا مانند کرهٔ شمالی و آلمان شرقی نسیه و در مواردی (مانند لیبی) سلاح رایگان بگیرد. به گفتهٔ محسن رفیق‌دوست، وی از ماجرای مک‌فارلین بی‌خبر بوده و سلاح‌هایی که ایران تحویل گرفته نیز اکثراً خراب بوده‌اند که پس از تعمیر قابل استفاده شدند. ماجرای مک‌فارلین بخشی از خریدهای ارتش ایران بود که تجهیزات آن آمریکایی و اروپایی بود و مسئول خرید مجزا داشت و به دلیل تحریم‌ها توافق‌های خرید تسلیحات، محرمانه انجام می‌شد. رفیق‌دوست همچنین خرید هر نوع سلاح برای سپاه پاسداران از اسرائیل را انکار می‌کند. هر چند مستنداتی دال بر خرید سلاح از اسرائیل از طریق کشورهای واسطه ارائه شده است که ظاهراً برای ارتش بوده است. وی همچنین طی ملاقاتی که با مدیران شرکت ژاپنی ماروبنی داشت، توانست مقدار زیادی فولاد بدون ضامن از این شرکت به نسیه بگیرد. به گفتهٔ رفیق‌دوست، بدهی ایران به آلمان شرقی در پایان جنگ حدود ۹۰ میلیون دلار بود که وی از پرداخت یا عدم پرداخت آن بی‌اطلاع است.
محسن رفیق‌دوست همچنین در سفری که به لیبی داشت توانست به شرط شلیک ۲ موشک به سمت عربستان سعودی، از معمر قذافی ۳۰ موشک اسکاد-بی در ۳ نوبت دریافت کند. وی همچنین در سفری که با حسن طهرانی‌مقدم به کرهٔ شمالی داشت، توانست پس از ملاقات با کیم ایل سونگ ۸ فروند موشک اسکاد-بی و سکوی پرتاب خریداری کند که این همکاری در آینده به انتقال فناوری موشک بومی‌سازی‌شدهٔ کره‌ای هواسونگ ۵ که بر اساس اسکاد-بی ساخته شده بود نیز انجامید.
وی همچنین در اوایل تشکیل سپاه سلاح سبک و گرم از اسپانیا خریداری کرد که اولین خرید سلاح او برای سپاه پاسداران بود که با کشتی یونانی به ایران وارد می‌شدند.
محسن رفیق‌دوست از بنیان‌گذاران صنایع نظامی و اسلحه‌سازی در ایران پس از انقلاب بود و در چند نوبت ۲۰ هزار تن شمش سورن از مکزیک خریداری کرد که برای ساخت توپ و خمپاره مورد نیاز است و ظرف ۲۲ روز به ایران تحویل شدند که در این حین ۳ هزار دستگاه کپی‌تراش نیز برای تولید این مهمات وارد کرد. وی همچنین تعدادی ایرانی برای آموزش عینی و بدون یادداشت ساخت موشک تاو با مشاهدهٔ خام از کارخانجات آرژانتینی اعزام کرد.
شهرستان استکهلم

مکان در 23x15px|border |alt=|link= سوئد
| شهرستان استکهلم Stockholms län | شهرستان استکهلم Stockholms län |
| --- | --- |
استان: استان
  مهر:   مهر
موقعیت شهرستان استکهلم در سوئد: موقعیت شهرستان استکهلم در سوئد
مختصات: ۵۹°۲۰′ شمالی ۱۸°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۳۳۳°شمالی ۱۸٫۱۶۷°شرقی﻿ / 59.333; 18.167: مختصات: ۵۹°۲۰′ شمالی ۱۸°۱۰′ شرقی﻿ / ﻿۵۹٫۳۳۳°شمالی ۱۸٫۱۶۷°شرقی﻿ / 59.333; 18.167
ناحیه: استکهلم
تأسیس: ۱۷۱۴
مرکز: استکهلم
حکومت: حکومت
 • فرماندار: پر آنکل
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۴۸۸ کیلومتر مربع (۲۵۰۵ مایل مربع)
جمعیت (۳۰ سپتامبر۲۰۱۷): جمعیت (۳۰ سپتامبر۲۰۱۷)
 • کل: ۲۲۹۹۵۹۳
 • تراکم: ۳۵۰/کیلومتر مربع (۹۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد ایزو ۳۱۶۶: SE110
شهرستان استکهلم (به سوئدی: Stockholms län) یکی از شهرستان‌های کشور سوئد است که در ساحل دریای بالتیک و استان اوپلاند قرار دارد. این شهرستان با شهرستان‌های اوپسالا، سودرمانلاند و دریای بالتیک مرز مشترک دارد. شهر استکهلم پایتخت سوئد در این شهرستان واقع شده‌است. بیش از یک پنجم جمعیت سوئد در این شهرستان زندگی می‌کنند. شهرستان استکهلم در سال ۱۷۱۴ تأسیس شد.
چسب غلتکی

گلچینی از چسب‌های غلتکی تولید شده توسط پریت
چسب غلتکی (انگلیسی: Glue stick) یا چسب ماتیکی چسب‌های جامد و سختی هستند که در لوله‌های چرخشی یا فشاری قرار دارند. کاربران می‌توانند با نگه داشتن تیوب بازشده چسب، بدون اینکه انگشتان خود را کثیف کنند چسب را به سطح مورد نظر آغشته کنند.
کاربرد

بیشتر چسب‌های غلتکی برای چسباندن کاغذ و کاغذ چاپ به هم طراحی شده‌اند و به اندازه برخی از انواع پایه-مایع قوی نیستند. آنها را می‌توان برای صنایع دستی و طراحی، استفاده در دفتر کار و در مدرسه استفاده کرد. انواع مختلف چسب غلتکی وجود دارد: دائمی، قابل شستشو، بدون اسید، غیر سمی، بدون حلال، و رنگ شده (به عنوان مثال برای دیدن محل استفاده از چسب).
اندازه‌ها

چسب‌های غلتکی در اندازه‌های مختلفی عرضه می‌شوند که رایج‌ترین آنها ۸ گرم، ۲۲ گرم، ۲۵ گرم، ۳۶ گرم و ۴۳ گرم است.
مواد تشکیل دهنده

مواد شناخته شده استفاده شده چسب غلتکی، پلی‌وینیل‌الکل (PVA) یا پلی‌وینیل‌پیرولیدون (PVP) می‌باشد.
ووزنسنکا (شهرستان بیرسکی، باشقیرستان)

Village
| Voznesenka Вознесенка | Voznesenka Вознесенка |
| --- | --- |
Village: Village
Voznesenkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانVoznesenkaموقعیت روی نقشه روسیه: Voznesenkaموقعیت روی نقشه باشقیرستانVoznesenkaموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۲۴′ شمالی ۵۵°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۰۰°شمالی ۵۵٫۳۰۰°شرقی﻿ / 55.400; 55.300: مختصات: ۵۵°۲۴′ شمالی ۵۵°۱۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۴۰۰°شمالی ۵۵٫۳۰۰°شرقی﻿ / 55.400; 55.300
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیرسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
ووزنسنکا (انگلیسی: Voznesenka, Birsky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
مریم ابراهیمی

| مریم ابراهیمی | مریم ابراهیمی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مهٔ ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال) تهران، ایران
پیشه(ها): کارگردان، تهیه‌کننده، نویسنده، روزنامه‌نگار
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۵–اکنون
همسر: نیما سروستانی (ا. ۲۰۰۰–ج. ۲۰۲۲)
فرزندان: ۱
مریم ابراهیمی (زاده ۲۸ مه ۱۹۷۶) روزنامه‌نگار، مستندساز، تهیه‌کننده و کارگردان ایرانی سوئدی است.
زندگی‌نامه

ابراهیمی در ۷ خرداد ۱۳۵۵ در تهران به دنیا آمد. او یک روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده تلویزیون مقیم سوئد است. وی گزارش‌های متعددی در سراسر جهان، به ویژه در خاورمیانه ارائه کرده است. او به دلیل پخش مستندهایش از شبکه‌های تلویزیونی بین‌المللی شناخته می‌شود.
مستند بدون برقع پشت میله‌ها که در افغانستان فیلمبرداری شد، برنده جایزه بین‌المللی امی در سال ۲۰۱۴ شد. در سال ۲۰۱۸ او در جشنواره بین‌المللی برنامه‌های سمعی و بصری در بیاریتز برای مستند قوی تر از گلوله جایزه طلا را دریافت کرد.
فیلم‌شناسی

قوی تر از گلوله (۲۰۱۷)
خواهران زندان (۲۰۱۶)
محکوم به مرگ (۲۰۱۳)
بدون برقع پشت میله‌ها (۲۰۱۲)
من ارزش ۵۰ گوسفند را داشتم (۲۰۱۱)
تام کرین

| تام کرین | تام کرین |
| --- | --- |
کرین در سفر اکتشافاتی استقامت، فوریه ۱۹۱۵: کرین در سفر اکتشافاتی استقامت، فوریه ۱۹۱۵
نام بومی: Tomás Ó Cuirín
نام تولد: توماس کرین
زاده: ۱۶ فوریهٔ ۱۸۷۷ گورتوکرین، آناسکائول، شهرستان کری، ایرلند
درگذشته: ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۳۸ (۶۱ سال) بیمارستان بون سکورس، کورک، ایرلند
مدفن: بالیناکورتی، آناسکاول، شهرستان کری، ایرلند
وفاداری: پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
شاخه نظامی: نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا
سال‌های خدمت: ۱۸۹۳–۱۹۲۰
نشان‌ها: مدال آلبرت (1913) مدال قطبی (1904, 1913, 1916)
همسر(ان): Ellen Herlihy
فرزندان: Mary Crean O'Brien Kate Crean Eileen Crean
امضاء: 
توماس کرین (Thomas Crean) (ایرلندی: Tomás Ó Cuirín) (زادهٔ حدود ۱۶ فوریه ۱۸۷۷‏ – درگذشتهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۸)، ملوان و کاوشگر ایرلندی قطب جنوب بود که مدال آلبرت را برای نجات زندگی (AM) دریافت کرد. کرین، یکی از اعضای گروهی بود که به سه سفر مهم، برای کاوش قطب جنوب در دوران قهرمانانه اکتشاف جنوبگان انجام شد که شامل سفر اکتشافاتی ترا نووا توسط رابرت فالکون اسکات در سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۳ بود. در رقابت این سه گروه اکتشافی برای رسیدن به قطب جنوب، برنده اصلی گروه روئال آمونسن بود، اسکات و گروهش در پایان این سفر جان خود را از دست دادند. در طول این سفر، کرین ۳۵ مایل رسمی (۵۶ کیلومتر) را به تنهایی و پیاده در امتداد یخ‌تاق راس، طی کرد تا بتواند جان ادورا د ایوانز را نجات دهد؛ او برای این کارش مدال آلبرت را دریافت کرد.
کرین زمین خانوادگی خود را در نزدیکی آناس‌کاول در کانتی کری، ترک کرد تا در ۱۶ سالگی در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا ثبت نام کند. او در سال ۱۹۰۱، زمانی که بر روی کشتی رینگاروما در نیوزیلند کار می‌کرد، به‌شکل داوطلبانه در سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ به عضویت گروه سفر اکتشافی دیسکاوری به قطب جنوب درآمد که همین اتفاق، آغاز مسیر حرفه‌ای او بود.
کرین پس از کسب تجربه در سفر به ترا نووا، در سفر سوم و آخرش به قطب جنوب در مقام افسر دوم در گروه ارنست شکلتون، در سفر اکتشافی سلطنتی به قطب جنوب، انجام وظیفه کرد. بعد از اینکه کشتی اندورانس در احاطه یخ قرار گرفت و غرق شد، کرین و گروه حاضر در کشتی، قبل از اینکه بتوانند سفرشان را با قایق‌های نجات کشتی به جزیره الفنت ادامه دهند، ۴۲۹ روز را روی یخ‌های شناور گذراندند. کرین در این مسیر یکی از خدمه‌ای بود که با قایقی کوچک ۸۰۰ مایل دریایی (۱۵۰۰ کیلومتر) را از جزیره الفنت به جزیره جورجیای جنوبی طی کردند تا برای بقیه گروه کمک بی‌آورند.
کرین پس از اینکه در سال ۱۹۲۰ با سلامتی کامل از نیروی دریایی بازنشسته شد، آب‌جوفروشی‌اش را در قطب جنوب و در کانتی کری به همراه همسر و دخترانش راه انداخت. او در سال ۱۹۳۸ درگذشت.
اوایل زندگی و حرفه

کرین در حدود ۱۶ فوریه سال ۱۸۷۷ در منطقه کشاورزی گورتوچران در نزدیکی روستای آناسکاول در دینگل پنینسوالا در کانتی کری ایرلند متولد شد. والدین او پاتریک و کاترین (نی کورتنی) کرین بودند و تام یکی از ۱۱ فرزند آن‌ها و دارای ۷ برادر و ۳ خواهر بود. او در مدرسه محلی کاتولیک (در نزدیکی برکلویین) درس خواند و در ۱۲ سالگی مدرسه را برای کمک به خانواده‌اش بر روی زمین کشاورزی ترک کرد. منابع بسیاری، از جمله اسمیت، تاریخ تولد کرین را ۲۰ ژوئیه ۱۸۷۷ عنوان می‌کنند، اما اخیراً بورسیهٔ تحصیلی‌اش نشان می‌دهد که این اطلاعات باتوجه به اسناد محلی ثبت شده، متفاوت است.
کرین احتمالاً پس از مشاجره با پدرش، در ۱۶ سالگی در نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا در ایستگاه دریایی نزدیکی خلیج مینارد نام‌نویسی کرد. ثبت نام او به عنوان دریانورد کلاس ۲ در اسناد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا در ۱۰ ژوئیه ۱۸۹۳ ثبت شده‌است.
کارآموزی ابتدایی کرین در کشتی آموزشی اچ‌ام‌اس هاو در دوون پورت بود. در نوامبر سال ۱۸۹۴، کرین به اچ‌ام‌اس دواستاشن (Devastation) انتقال یافت و در نوامبر همان سال به اچ‌ام‌اس وایلد سوان، یک اسلوپ پروانه‌ای، رفت. این کشتی به عازم آمریکای جنوبی بود تا به ایستگاه اقیانوس آرام ملحق شود. در سال ۱۸۹۵، کرین در آمریکا بر روی کشتی رویال آرتور مشغول به کار بود. این ناو سرفرماندهی در اسکوییمالت کانادا به عنوان پایگاه اصلی استفاده می‌شد. کرین در این زمان درجه دریانورد معمولی را دریافت کرد. کمتر از یک سال بعد، در زمانی که برای دومین دوره خدمت بر روی کشتی وایلد سوان کار می‌کرد، به درجه سرناوی رسید. او بعدها به دفیانس، کشتی آموزشی اژدرافکن نیروی دریایی، ملحق شد. کرین تا سال ۱۸۹۹ به درجه افسر خرده‌پا درجه دوم رسید و مشغول خدمت در کشتی ویوید شد. در سال ۱۹۰۰ کرین به رزم ناو اچ ام اس رینگاروما فرستاده شد، این کشتی متعلق به ناو سلطنتی سپاه استرالیا در سیدنی بود. او در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۰۱، به دلایل نامشخص تخطی از قانون، از درجه سرناوی تنزل درجه پیدا کرد. در دسامبر سال ۱۹۰۱، وقتی کشتی دیسکاوری در لیتلتون هاربر پهلو گرفت تا به قطب جنوب سفر کند، به کشتی رینگاروما دستور داده شد تا با این کشتی به کمک رابرت فالکون اسکات برود. وقتی که یکی از دریانوردهای توانای کشتی اسکات، به یک درجه دار مهناوی اعتراض کرد، کشتی را ترک کرد اما کسی باید جایگزین او می‌شد؛ کرین داوطالبانه در خواست جایگزین کرد و درخواستش پذیرفته شد.
اواخر زندگی

کرین پس از بازگشت به بریتانیا در نوامبر سال ۱۹۱۶، وظایف دریانوردی‌اش را از سر گرفت. در ۱۵ دسامبر ۱۹۱۶ به‌خاطر خدماتش در کشتی اندورانس (به عنوان سرناوی) به درجه ناوبان یار ارتقای کرد و سومین مدال قطبی‌اش را دریافت نمود. او یک ماه بعد در آوریل، گواهی‌اش را برای فروش و مصرف الکل در خانه مسکونی‌اش دریافت کرد؛ خانه‌ای که او در سال ۱۹۱۶ خریداری کرده بود. زمانی که او در نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا خدمت می‌کرد، کسب و کارش را به‌خاطر مراقبت از خانواده‌اش رها کرد.
کرین در ۵ سپتامبر ۱۹۱۷ با الن هرلیهی از آناسکاول ازدواج کرد. در اوایل دهه ۱۹۲۰، شکلتون در حال برنامه‌ریزی برای سفر اکتشافی دیگری به قطب جنوب بود. این سفر بعدها با نام سفر اکتشافی شکلتون-رووت شناخته شد. شکلتون از کرین و افسران دیگر کشتی اندورانس خواست تا به او ملحق شوند. اما در این زمان دختر دوم کرین به دنیا آمده بود و برنامه‌هایی برای راه‌اندازی کسب‌وکار به دنبال حرفهٔ دریانوردی خود داشت. کرین دعوت شکلتون را نپذیرفت. او در آخرین مأموریت دریایی‌اش، با کشتی اچ‌ام‌اس هکلا، در سانحه‌ای دچار سقوط بدی شد که اثرات ماندگاری بر بینایی‌اش داشت. در نتیجه به دلایل پزشکی در ۲۴ مارس ۱۹۲۰ بازنشسته شد. او به همراه همسرش الن، می‌خانه کوچکی را در آناسکاول باز کردند که کرین نام آن را مهمان‌خانه قطب جنوب گذاشت. آن‌ها سه دختر به نام‌های مری، کیت و آیلین داشتند که البته کیت در سه سالگی از دنیا رفت.
کرین در طول زندگی‌اش فردی بسیار متواضع بود. زمانی که به کری بازگشت، تمام مدال‌هایش را کنار گذاشت و هیچ وقت دربارهٔ تجربیات‌اش در قطب جنوب صحبت نکرد. هیچ شواهد معتبری مبنی بر مصاحبه کرین با مطبوعات وجود ندارد. اسمیت اعتقاد دارد که احتمالاً این موضوع به دلیل بودن کری، برای فعالیت‌های مربوط به ناسیونالیسم ایرلندی و بعدها جمهوری‌خواهی ایرلندی، در کنار کانتی کورک مرکز فعالیت‌های خشونت‌آمیز بود. خانواده کرین یک بار در طول جنگ استقلال ایرلند مورد هجوم سربازهای انگلیسی اعزام شده به ایرلند قرار گرفتند. سربازها مهمان‌خانه آن‌ها را غارت کردند تا اینکه پس از پیدا کردن اتفاقی قاب عکس کرین که در آن یونیفورم نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا پوشیده بود و مدال‌هایش، آنجا را ترک کردند. در ۱۳ آوریل ۱۹۲۰، تام کرین در میان جمعیتی که در ترالی، برای اعتراض علیه رفتار ناعادلانه با زندانیان جمهوری‌خواه که در زندان ماونتی دست به اعتصاب غذا زده بودند، حاضر شد.
کورنلیوس کرین، برادر بزرگتر کرین، گروهبان ژاندارمری سلطنتی ایرلند RIC بود. او در کانتی کورک سکونت داشت و در زمان جنگ استقلال ایرلند در ژاندارمری سلطنتی ایرلند خدمت می‌کرد. گروهبان کرین در شبیخون ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در ۲۵ آوریل ۱۹۲۰ در آپتون کشته شد.
کرین در سال ۱۹۳۸ به علت ترکیدن آپاندیس بیمار شد. او را به نزدیک‌ترین بیمارستان در ترالی بردند، اما به علت نبودن جراح در آنجا، کرین به بیمارستان بون سکورز در کورک منتقل شد و آپاندیسش برداشته شد. بدن کرین به علت تأخیر در جراحی، عفونت کرد و بعد از یک هفته در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۸ در بیمارستان درگذشت. کرین در مقبره خانوادگی‌اش در آرامگاهی در بالیناکورتی، کورکاگوینی کانتی کری دفن شد.
ارجاعات

1 2 3 4  Murphy, David. "Crean, Thomas ("Tom")". Dictionary of Irish Biography. Royal Irish Academy. Retrieved 25 March 2021.
↑  Smith, p. 16
↑  Smith, p. 18
↑  Smith, p. 19
↑  "Registers of Seamen's Services—Image details—Crean, Thomas (until promotion to warrant officer)" (paywall). DocumentsOnline. The National Archives. Retrieved 13 August 2009.
↑  "Crean, Thomas". The National Archives. 1893. Retrieved 9 May 2021.{{cite web}}:  نگهداری CS1: url-status (link)
↑  Smith, pp. 20–21
↑  Smith, p. 29
↑  Smith, p. 31
↑  Admiralty Certificate of Qualification for Warrant Officer, 17 August 1917, referenced in Smith, p. 300
↑  "RN Officer's Service Records—Image details—Crean, Thomas (from promotion to Warrant Officer)" (fee usually required to view full pdf of service record). DocumentsOnline. The National Archives. Retrieved 8 December 2008.
↑  Smith, p. 308
↑  Smith, p. 304
↑  Smith, p. 309
↑  Smith, p. 306
↑  "Irish Genealogy" (PDF). civilrecords.irishgenealogy.ie. Retrieved 3 November 2021.
↑  Smith, p. 312
↑  Interview with his daughter, Mary O'Brien "RTÉ – Charlie Bird on the trail of Tom Crean"
↑  Frank McNally, 'An Irishman's Diary', The Irish Times, p. 17. Dublin, Saturday, 23 April 2016.
↑  "Celebrating Tom Crean, a true hero". Irish Examiner. 26 July 2013. Retrieved 16 January 2018.
↑  "We haven't forgotten Tom Crean in Annascaul". Irish Examiner. 12 July 2013. Retrieved 16 January 2018.
برای مطالعه بیشتر

Foley, Tim (2020). Crean: The Extraordinary Life of an Irish Hero. Keel Foley Publishing (self published). ISBN 978-1-9999189-9-6.
Lansing, Alfred (2014) [1959]. Endurance: Shackleton's Incredible Voyage. New York: Basic Books. ISBN 978-0-465-05878-5.
Smith, Michael (2010). Great Endeavour – Ireland's Antarctic Explorers. The Collins Press. ISBN 978-1-84889-023-7.
مجسمه تام کرین
تام مگوایر

| تام مگوایر | تام مگوایر |
| --- | --- |
Teachta Dála: Teachta Dála
دوره مسئولیت اوت ۱۹۲۳ – ژوئن ۱۹۲۷: دوره مسئولیت اوت ۱۹۲۳ – ژوئن ۱۹۲۷
حوزه انتخاباتی: مایوی جنوبی
دوره مسئولیت مه ۱۹۲۱ – اوت ۱۹۲۳: دوره مسئولیت مه ۱۹۲۱ – اوت ۱۹۲۳
حوزه انتخاباتی: مایوی جنوبی–راسکامان جنوبی
معاون شین فین: معاون شین فین
دوره مسئولیت ۱۹۳۵ – ۱۹۳۷: دوره مسئولیت ۱۹۳۵ – ۱۹۳۷
رهبر: Cathal Ó Murchadha
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۸ مارس ۱۸۹۲ کراس، شهرستان مایو، ایرلند
درگذشته: ۵ ژوئن ۱۹۹۳ (۱۰۱ سال) کسلبار، کانتی مایو، ایرلند
آرامگاه: کراس، شهرستان مایو، ایرلند
ملیت: Irish
حزب سیاسی: شین فین
خدمات نظامی: خدمات نظامی
خدمت/شاخه: ارتش جمهوری‌خواه ایرلند IRA ضد پیمان
درجه: فرمانده-ژنرال
یگان: تیپ مایوی جنوبی
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ استقلال ایرلند جنگ داخلی ایرلند
تام مگوایر (Tom Maguire) (۲۸ مارس ۱۸۹۲ – ۵ ژوئیه ۱۹۹۳)، یک جمهوری‌خواه ایرلندی بود، که در فرماندهی غربی در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) درجه نظامی فرمانده-ژنرال داشت و واحد ضربتی مایوی جنوبی را رهبری کرد.