stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ادموند پندلتون
ارجاعات

↑  Journal of the House of Representatives of the United States, Gales and Seaton, printers, 1826, p. 427
↑  Mays, Edmund Pendleton (Harvard University Press, 1952) vol. 1, p. 6
↑  Mays, vol 1, pp. 11–17.
↑  Mays, vol. 1, pp. 24–39.
↑  Mays, Vol. 1, pp. 39–40.
↑  Edmund Pendleton, Colonial Williamsburg, 2011
↑  We Hold These Truths . . . And Other Words That Made America بایگانی‌شده  در ۲۰۱۱-۰۷-۱۱ توسط Wayback Machine, Paul Aron, Colonial Willamsburg and Rowman and Littlefield Publishers, 2008
↑  Mays, vol. 1, pp. 21–22
↑  "Archived copy". Archived from the original on 2012-10-06. Retrieved 2013-07-26.{{cite web}}:  نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link)
↑  Bruton Paris Episcopal Church
برای مطالعه بیشتر

David J. Mays Edmund Pendleton, 1721–1803: A Biography; 1952, Harvard University Press; 1984 reprint: Library of Virginia, ISBN 0-88490-119-X; (paperback: ISBN 0-88490-120-3).
David J. Mays (editor); The Letters and Papers of Edmund Pendleton (2 volumes);1967, Charlottesville, Virginia, The University Press of Virginia.
The Life and Times of Edmund Pendleton, Robert Leroy Hilldrup, 1939, University of North Carolina Press
اردوگاه کار اجباری پونیاتووا

اردوگاه کار اجباری پونیاتووا (به زبان لهستانی: Poniatowa) در شهر پونیاتووا در لهستان اشغالی، در غرب لوبلین، توسط اس‌اس در نیمه دوم سال ۱۹۴۱ تأسیس شد، ابتدا برای نگهداری از اسرای جنگی شوروی پس از عملیات بارباروسا. تا آن زمان، حدود ۲۰,۰۰۰ اسیر جنگی شوروی از گرسنگی، بیماری و اعدام‌ها در آنجا جان باخته بودند.
این اردوگاه در آن زمان به نام «اردوگاه اسیران جنگی ۳۵۹ پونیاتووا» (Stalag 359 Poniatowa) شناخته می‌شد. پس از آن، اردوگاه به عنوان یک اردوگاه کار اجباری بازطراحی و گسترش یافت تا نیروی کار برده‌ای را برای حمایت از تلاش‌های جنگی آلمان فراهم کند، با کارگاه‌هایی که توسط SS Ostindustrie در محوطه کارخانه تجهیزات مخابراتی لهستانی پیش از جنگ که در اواخر دهه ۱۹۳۰ تأسیس شده بود، اداره می‌شد.
پونیاتووا در اوایل پاییز ۱۹۴۳ بخشی از سیستم اردوگاه‌های فرعی اردوگاه کار اجباری مایدانک شد. قتل‌عام عمده نیروی کار عمدتاً یهودی آن در طول عملیات جشن برداشت رخ داد، و بدین ترتیب عملیات راینهارد در دولت عمومی به پایان رسید.
عملیات اردوگاه

دو سال پس از تهاجم آلمان نازی به لهستان، در اکتبر ۱۹۴۲ هاوپت‌اشتورمفورر آمون گوت – که به زودی فرمانده اردوگاه کار اجباری کراکوف-پلاشوف می‌شد – با نقشه‌ای برای بازسازی به پونیاتووا آمد. ساخت یک اردوگاه کار اجباری جدید به اروین لامبرت واگذار شد. این اردوگاه قرار بود کارگرانی را برای کارخانه یونیفرم ارتش والتر توبنز که از گتوی در حال نابودی ورشو منتقل شده بود، تأمین کند. جایی که حداقل ۲۵۴,۰۰۰ یهودی در دو ماه تابستان ۱۹۴۲ به اردوگاه مرگ تربلینکا فرستاده شدند. اوبراشتورمفورر گوتلیب هرینگ به عنوان فرمانده اردوگاه منصوب شد. او در مارس ۱۹۴۳ توسط هیملر به درجه اس‌اس-هاوپت‌اشتورم‌فورر ارتقا یافت.
اولین حمل و نقل یهودیان در اکتبر ۱۹۴۲ از اوپوله به پونیاتووا رسید، جایی که تخلیه گتو به اردوگاه مرگ سوبیبور در حال انجام بود. باراک‌های جدید ساخته شدند. تا ژانویه ۱۹۴۳، ۱۵۰۰ یهودی در اردوگاه بودند. در آوریل ۱۹۴۳، در جریان نابودی گتوی ورشو توسط نازی‌ها، حدود ۱۵,۰۰۰ یهودی لهستانی دیگر تحویل داده شدند. برای شش ماه بعد، همه آنها لباس‌های تازه برای ورماخت تولید کردند. به دلیل ماهیت کار انجام شده، زندانیان مانند اکثر اردوگاه‌های دیگر بدرفتاری نمی‌شدند. آنها اجازه داشتند کودکان خود را از طریق مهدکودک نگه دارند، لباس‌های خود را بپوشند و وسایل شخصی خود را حفظ کنند، زیرا یونیفرم‌های جدیدی که توسط آنها ساخته می‌شد، تقویت‌کننده‌های روحیه عالی در جبهه بودند.
خیاطان و خیاط‌های یهودی ورشو عملاً به صورت رایگان برای سودجوی جنگی آلمانی والتر توبنز کار می‌کردند که ثروت زیادی به دست می‌آورد. او بعدها به عنوان ضد-شیندلر توصیف شد. یهودیان لهستان توسط حدود ۳,۰۰۰ یهودی اسلواکی و اتریشی (نخبگان اردوگاه) که جدا از بقیه اسکان داده شده بودند، تقویت شدند.
عملیات راینهارت

مقاله‌های اصلی: عملیات راینهارت و عملیات جشن برداشت
پس از بسته شدن کارخانه مرگ بلزک در نزدیکی در ژوئن ۱۹۴۳، رئیس عملیات راینهارد، اوبراگروپن‌فورر اودیلو گلوبوکنیک در آگوست ۱۹۴۳ از تأسیسات پونیاتووا بازدید کرد. گوتلیب هرینگ، فرمانده اردوگاه، به دلیل عدم کامل انضباط زندان توبیخ شد. تغییرات اساسی بلافاصله با اعدام‌های روزانه حداقل چند نفر معرفی شد. کوره جدید ساخته شد. از سپتامبر ۱۹۴۳، اردوگاه کار اجباری پونیاتووا بخشی از سیستم اردوگاه‌های فرعی اردوگاه کار اجباری مایدانک تحت آکسیون راینهارد، مرگبارترین مرحله هولوکاست شد. در آغاز عملیات جشن برداشت، زندانیان دستور داشتند که سنگرهای ضد تانک در پونیاتووا، تراونیکی و همچنین در اردوگاه‌های کار اجباری مایدانک حفر کنند، بدون اینکه از هدف واقعی آنها آگاه باشند.
در ۴ نوامبر ۱۹۴۳، به دستور کریستیان ویرت، اس‌اس و پلیس آلمان شروع به تیراندازی به یهودیان از اردوگاه‌ها در این مکان‌ها کردند. آنها به طور همزمان در سراسر منطقه طرح لوبلین با اردوگاه‌های فرعی در بودزین، کراشنیک، پولاوی، لیپووا و مکان‌های دیگر قتل‌عام شدند. در پونیاتووا، زندانیان مجبور شدند لباس‌های خود را درآورند و به سنگرهای خودساخته برهنه وارد شوند، جایی که یکی یکی بر روی اجساد دیگران تیراندازی می‌شدند. بنا به گفته یک شاهد عینی، بسیاری از قربانیان کشته نشده و زخمی در خندق دراز کشیده بودند در حالی که اجساد بیشتری روی آنها انباشته می‌شد.
حدود ساعت ۱۴:۰۰، اعدام‌ها برای استراحت ناهار متوقف شد و جلادان مست تعویض شدند. خندق‌ها بیش از حد کم‌ عمق از آب درآمدند و اجساد خونین از لبه‌های آنها سرریز می‌شد.
عملیات راینهارت > قیام

در اولین روز کشتارها، در یکی از باراک‌های پونیاتووا یهودیان قیامی به پا کردند و تعدادی سلاح به دست آورده بودند. در ساعت ۱۸:۰۰، گروهی حدود ۱۰۰ نفره از یهودیان چند سربازخانه پر از لباس را به آتش کشیدند و سپس خود را در سربازخانه دیگری سنگر کردند. برای سرکوب آن، اس‌اس ساختمان را با یک حلقه محکم محاصره کرد و آن را به آتش کشید. دود باعث شد که یک آتش‌نشانی از روستا به دروازه برسد زیرا ژاندارم‌ها مطلع نشده بودند. به گفته شاهد، بیش از یک سازه در اردوگاه در حال سوختن بود. آتش‌نشانان توسط اس‌اس‌های فریادزن دستور داده شدند که فوراً محل را ترک کنند، اما به طور ناخواسته متوجه شدند که یک یهودی که از شعله‌ها فرار می‌کرد با قنداق تفنگ‌ها کتک خورده و به ساختمان در حال سوختن بازگردانده شد.
منطقه با اجساد زنان پوشیده شده بود. صبح روز بعد (۴ نوامبر ۱۹۴۳)، کشتارهای دسته‌جمعی در پونیاتووا طبق برنامه ادامه یافت و تا بقیه روز ادامه داشت. در مجموع، در ۳-۴ نوامبر ۱۹۴۳ حدود ۴۳,۰۰۰ زندانی مرد و زن بر روی یک خط طولانی از سنگرهای ضد تانک جعلی تیراندازی شدند. اردوگاه‌ها بسته شدند. فرمانده گوتلیب هرینگ سپس به همراه همکاران اس‌اس خود از کارکنان عملیات راینهارت به ریزیرا دی سان سابا در تریسته، ایتالیا پیوست.
آمون گوت بعد از دستگیری در ۱۹۴۵
اردوگاه‌های کار اجباری در دولت عمومی؛ آنهایی که تحت تأثیر عملیات جشن برداشت قرار گرفتند در سمت بالا راست هستند.
بامداد خمار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): فتانه حاج سیدجوادی
گونه(های) ادبی: رمان
ناشر: نشر البرز
تاریخ نشر: ۱۳۷۴
شمار صفحات: ۴۴۰
شابک: شابک ‎۹۶۴−۴۴۲−۲۵۶−۲
بامداد خمار رمانی نوشتهٔ فتانه حاج سیدجوادی است که در سال ۱۳۷۴ منتشر شد و داستان سوزناک عشق نافرجام دختری از اعیان دورهٔ قدیم تهران به جوانی نجار از طبقهٔ پایین جامعه را روایت می‌کند. این کتاب یکی از پرفروش‌ترین رمان‌های معاصر ایران است و آن را نمونه‌ای از ادبیات عامه‌پسند دانسته‌اند.
بامداد خمار در ده سال نخست انتشار، ۳۰۰ هزار نسخه فروش داشت و برخی از نوبت‌های چاپ آن با شمارگان ۱۰ تا ۱۸ هزار نسخه درخور توجه است. این رمان با بحث‌های داغ و نقدهای بسیار روبه‌رو شد. موافقان، آن را برای مقولهٔ روابط میان زنان و مردان جوان مفید دانسته یا درس عبرتی برای جوانان بی‌تجربه دانستند. مخالفان، آن را دفاع از اصالت و شرافت طبقات بالادست جامعه و تحقیر فرودستان دانستند.
ترجمهٔ آلمانی بامداد خمار توسط سوزان باغستانی در آلمان با میانگین ۱۰ هزار نسخه بارها به چاپ رسیده‌است. همچنین ترجمهٔ انگلیسی این رمان با عنوان The Morning After (صبح بعد) در سال ۱۴۰۱ توسط شرکت فیروز مدیا منتشر شده است.
خلاصهٔ داستان

سودابه دختر جوان تحصیل‌کرده و ثروتمندی است که می‌خواهد با مردی که با قشر خانوادگی او مناسبتی ندارد، ازدواج کند. برای جلوگیری از این پیوند، مادر سودابه وی را به پند گرفتن از محبوبه، عمهٔ سودابه، سفارش می‌کند.
بامداد خمار داستان عبرت‌انگیز سیاه بختی محبوبه در زندگی با عشقش رحیم است که از همان برگ‌های نخست داستان آغاز می‌شود و همه کتاب را دربرمی‌گیرد. با آنکه ماجرا در روزهای نخست زمامداری رضاشاه روی می‌دهد، جز یکی دو مورد، همچون کشف حجاب، به دیگر جنبه‌های سیاسی و اجتماعی زمانه هیچ اشاره‌ای نمی‌شود. محبوبه، دختر بصیرالملک بافرهنگ و اشرافی عاشق یک شاگرد نجار می‌شود. خواستگارهایش را رد می‌کند و در برابر خانواده آنقدر مقاومت می‌کند تا خانواده به ازدواج او رضایت می‌دهد. اما خانواده او را اخراج  می‌کند، به‌طوری‌که نه او اجازه دارد به خانواده‌اش سری بزند و نه در هفت سال زندگی محبوبه با رحیم، کسی از خانواده به او سری می‌زند..
داستان از زبان محبوبه:
پدر محبوبه برایش خانه‌ای کوچک می‌خرد و دکانی نیز برای نجاری رحیم و او را به حال خود رها می‌کند تا دخترک پانزده ساله با عشق خود، در خانواده‌ای که نمی‌شناسد، تنها زندگی بگذراند و از خودسری خود پند بگیرد. تنها دایهٔ دختر اجازه دارد که ماهی یکبار سری به محبوبه بزند و مبلغی خرجی از سوی پدر به محبوبه برساند که همه خرج شراب خواری و زن بارگی رحیم می‌شود. رحیم تهیدست بی‌فرهنگ نه‌تنها قدر این دختر بافرهنگ اشرافی را نمی‌داند، بلکه او را تحقیر می‌کند و حتی کتک می‌زند. مادر رحیم، اهریمنی است که زندگی زناشویی آنان را به جهنمی راستین بدل می‌کند و از همان آغاز در خانهٔ آنان ماندگار می‌شود و از آنجا که کارش بنداندازی بوده‌است، زبان طعنه و زخم زبان و دهان بی‌چاک او، تعجبی برای محبوبه باقی نمی‌گذارد، چراکه محبوبه این شغل را به‌شدت تحقیر می‌کند و خیلی راحت بی‌فرهنگی‌ها، دوبه‌هم‌زدن‌ها، آتش سوزاندن‌های مادرشوهر را ناشی از شغل پست و خاستگاه خانوادگی‌اش می‌بیند. رحیم، قدر دختر بصیرالملک را در خانه‌اش نمی‌داند و او را تا پست‌ترین درجه نزول می‌دهد. دختری که در زندگی‌اش دست به سیاه و سفید نزده، باید ظرف بشوید و کار خانه کند.
محبوبه پسری به دنیا می‌آورد، و نیز فرزند دومش را سقط می‌کند و برای همیشه عقیم می‌شود. اما پسر پنج ساله‌اش در حوض خانهٔ همسایه بر اثر سهل‌انگاری مادر شوهرش غرق می‌شود. رحیم نه تنها هیچ علاقه‌ای به بانوی ثروتمند و بافرهنگی که خانواده‌اش را بخاطر زندگی با او زیر پا گذاشته نشان نمی‌دهد، بلکه می‌خواهد خانه و مغازه‌ای را که پدر محبوبه، به نام دخترش کرده، تصاحب کند. محبوبه پس از هفت سال از دست شوهر و مادرشوهرش فرار می‌کند و دوباره به پدرش پناه می‌برد. از عشق به جز نفرت چیزی برجای نمانده‌است. طلاق می‌گیرد و با پسرعمویش منصور که سال‌ها پیش خواستگار او بود و حال همسر و فرزندانی دارد، ازدواج می‌کند و همسر سوم او می‌شود. پس از ازدواج اندک اندک عاشق منصور می‌شود. هرچه معالجه می‌کند، باردار نمی‌شود و نتیجهٔ خودسری‌ها و هوس‌هایش را، حال در بی فرزندی و همسر سوم بودن مردی می‌بیند که مرد رویاهایش است و می‌انگارد که خود کرده را تدبیری نیست و نتیجهٔ حرف ناشنوی از والدین چیزی جز سیاه بختی نخواهد بود.
حاشیه > شب سراب

پس از انتشار این کتاب، که به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های سال انتشار تبدیل شد، کتابی منتشر شد به نام شب سراب نوشتهٔ ناهید ا. پژواک از نشر البرز. این کتاب در واقع همان داستان بامداد خمار است با این تفاوت که داستان از زبان رحیم (شخصیت منفی داستان) نقل شده که می‌گوید محبوبه یک طرفه به قاضی رفته و اشتباه می‌کند. این کتاب هم به یکی از کتاب‌های پرفروش تبدیل شد. شکایت نویسنده کتاب بامداد خمار از نویسنده شب سراب به دلیل سرقت ادبی نیز در پرفروش شدن آن بی‌تاثیر نبود.
آتاشهر

مکان
| آتاشهر ترکی استانبولی: Ataşehir | آتاشهر ترکی استانبولی: Ataşehir |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
محل قرارگیری آتاشهر در نقشه ترکیه: محل قرارگیری آتاشهر در نقشه ترکیه
آتاشهر: آتاشهر
مختصات: ۴۰°۵۹′ شمالی ۲۹°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۸۳°شمالی ۲۹٫۱۱۷°شرقی﻿ / 40.983; 29.117: مختصات: ۴۰°۵۹′ شمالی ۲۹°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۹۸۳°شمالی ۲۹٫۱۱۷°شرقی﻿ / 40.983; 29.117
شهر: استانبول
حکومت: حکومت
 • شهردار: باتال لیگزدی  (حزب جمهوری‌خواه خلق)
 • فرماندار: تورگوت چلنک‌اوغلو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
کد منطقه: ۰-۲۱۶
وبگاه: www.atasehir.bel.tr www.atasehir.gov.tr
یک مدرسه در آتاشهر
آتاشهر (ترکی استانبولی: Ataşehir) از ناحیه‌های قسمت آسیایی استانبول که در استان استانبول از ناحیه مرمره قرار گرفته‌است. طبق آخرین سرشماری به سال ۲۰۱۲ میلادی این ناحیه ۳۹۵٬۷۵۸ نفر جمعیت دارد.
ساختار اداری

ناحیه آتاشهر از ۱۷ محله تشکیل می‌شود:
عاشق ویصل Aşık Veysel
آتاترک Atatürk
بارباروس Barbaros
اسدپاشا Esatpaşa
فرهادپاشا Ferhatpaşa
فتح  Fetih
ایچرن‌کوی İçerenköy
اینونو İnönü
کاییش‌داغی Kayışdağı
کوچوک‌بقال‌کوی Küçükbakkalköy
مولانا Mevlana
معمار سنان Mimar Sinan
مصطفی کمال Mustafa Kemal
ارنک Örnek
ینی‌چاملیجه Yeniçamlıca
ینی‌شهر Yenişehir
ینی‌صحرا Yenisahra
تیراسپل

مکان
| تیراسپل | تیراسپل |
| --- | --- |
شهر: شهر
خیابان مرکزی تیراسپول: خیابان مرکزی تیراسپول
  پرچمنشان:   پرچمنشان
تیراسپلمکان در ترنسنیستریا: تیراسپلمکان در ترنسنیستریا
مختصات: ۴۶°۵۱′ شمالی ۲۹°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۸۵۰°شمالی ۲۹٫۶۳۳°شرقی﻿ / 46.850; 29.633: مختصات: ۴۶°۵۱′ شمالی ۲۹°۳۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۸۵۰°شمالی ۲۹٫۶۳۳°شرقی﻿ / 46.850; 29.633
حکومت: حکومت
 • رئیس دولت خودمختاری: آندری بیبابچنکو
جمعیت (۲۰۱۵): جمعیت (۲۰۱۵)
 • کل: ۱۲۹۰۰۰
کد منطقه: +۳۷۳ ۵۳۳
تیراسپل (به لاتین: Tiraspol) (تلفظ روسی: [tʲɪˈraspəlʲ]; روسی: Тирасполь، اوکراینی: Тираспіль) پایتخت کشور نیمه‌ریاستی ترنسنیستریا است.
این شهر در سطح بین‌المللی به عنوان دومین شهر بزرگ در مولداوی شناخته شده است، اما به‌طور رسمی پایتخت جمهوری ترنسنیستریا است. تیراسپول یک مرکز تجاری - تولیدی صنایع سبک مانند تولید مبلمان و کالاهای الکتریکی است.
شهر مدرن تیراسپول در سال ۱۷۹۲ توسط الکساندر سوورف تأسیس شد و هر ساله مردم این شهر در ۱۴ اکتبر سالگرد تأسیس شهر خود را جشن می‌گیرند.
خصوصیات

تیراسپل ۱۲۹٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
خواهرخوانده

شهر مینسک خواهرخواندهٔ تیراسپل هست.
نگارخانه

مجسمه الکساندر سوورف در تیراسپول
پارک پیروزی تیراسپول
محل عبور رود دونتسک در تیراسپول
شنبه‌شب و صبح یکشنبه

| شنبه‌شب و صبح یکشنبه | شنبه‌شب و صبح یکشنبه |
| --- | --- |
کارگردان: کارل رایز
تهیه‌کننده: تونی ریچاردسون
بر پایه: شنبه‌شب و صبح یکشنبه اثر الن سیلیتو
بازیگران: آلبرت فینی شرلی ان فیلد ریچل رابرتس  برایان پرینگل
موسیقی: جان دانکوورث
فیلم‌بردار: فردی فرانسیس
تدوین‌گر: ست هولت
تاریخ‌های انتشار:  ۲۷ اکتبر ۱۹۶۰ (۱۹۶۰-۱۰-۲۷) (بریتانیا)  
مدت زمان: ۸۹ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰۰٬۰۰۰ پوند
شنبه‌شب و صبح یکشنبه (انگلیسی: Saturday Night and Sunday Morning) یک فیلم به کارگردانی کارل رایز است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آلبرت فینی و ریچل رابرتس اشاره کرد.
این فیلم موفق شد جایزهٔ بفتا را در سال ۱۹۶۱ به‌عنوان بهترین فیلم بریتانیایی از آنِ خود کند.
تاریخ سینما

این فیلم به نمونه اولیه چیزی تبدیل شد که می‌توان به درستی "سینمای نوی" بریتانیا نامید، یک جنبش فیلم رئالیست اجتماعی که مضامین آن از نئورئالیسم ایتالیایی وام گرفته شده بود و تکنیک‌های آن بر اساس مستند سینمای آزاد اواخر دهه 1950 و فیلم‌های موج نوی فرانسه مدل‌سازی شده بود.
ایمالی سیتی، میشیگان

مکان
| Imlay City, Michigan | Imlay City, Michigan |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Imlay City, Michigan: Location of Imlay City, Michigan
مختصات: ۴۳°۱′۲۱″ شمالی ۸۳°۴′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۰۲۲۵۰°شمالی ۸۳٫۰۷۷۷۸°غربی﻿ / 43.02250; -83.07778: مختصات: ۴۳°۱′۲۱″ شمالی ۸۳°۴′۴۰″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۰۲۲۵۰°شمالی ۸۳٫۰۷۷۷۸°غربی﻿ / 43.02250; -83.07778
ایالت: میشیگان
County: Lapeer
حکومت: حکومت
 • نوع: Commission-Manager
 • شهردار: Margaret Guerrero
 • Mayor Pro-Tem: Walt Bargen
 • City Manager: Walt Bargen
 • City Treasurer: Janice Zuhlke
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۳۷ مایل مربع (۶٫۱۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۳۷ مایل مربع (۶٫۱۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۲۷ فوت (۲۵۲ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳٬۵۹۷
 • برآورد (2012): ۳٬۵۸۷
 • تراکم: ۱۵۱۷٫۷/مایل مربع (۵۸۶٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 48444
کد منطقه: 810
FIPS code: 26-40320
GNIS feature ID: 0628928
وبگاه: www.imlaycity.org/imlaycity/
ایمالی سیتی، میشیگان (به انگلیسی: Imlay City, Michigan) یک شهر در ایالات متحده آمریکا با جمعیت ۳٬۵۹۷ نفر است که در میشیگان واقع شده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
ارلانگن

مکان
| ارلانگن   | ارلانگن   |
| --- | --- |
Erlangen Castle is home to a large part of the university administration: Erlangen Castle is home to a large part of the university administration
  نشان:   نشان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Mittelfranken
ناحیه: ناحیه شهری
تقسیمات: ۲۰ روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Siegfried Balleis (اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن)
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۶٫۹۰ کیلومتر مربع (۲۹٫۶۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۸۰ متر (۹۲۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۷-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۰۴۶۵۲
 • تراکم: ۱۴۰۰/کیلومتر مربع (۳۵۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۱۰۰۱–۹۱۰۵۸
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۱۳۱, 0911 (OT Hüttendorf), 09132 (OT Neuses), 09135 (OT Dechsendorf)
پلاک خودرو: ER
وبگاه: www.erlangen.de
ارلانگن حدود سال ۱۹۱۶
ارلانگن (آلمانی: Erlangen ) شهر دانشگاهی واقع در ایالت بایرن کشور آلمان است. این شهر در فاصله ۲۰ کیلومتری در شمال شهر نورنبرگ و در محل تلاقی رودخانه رگنیتز و انشعاب اصلی آن قرار دارد.
دانشگاه

دانشگاه ارلانگن-نورنبرگ (آلمانی: Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg ) دومین دانشگاه بزرگ ایالت بایرن است. این دانشگاه شامل ۱۱ دانشکده بوده و حدود ۲۵۸۰۰ دانشجو دارد.
برگکیرشوایه

برگکیرشوایه (آلمانی: Bergkirchweih ) جشنواره آبجویی شبیه به جشن اکتبر که در مونیخ برگزار می‌شود است. این جشنواره هر ساله به مدت ۱۲ روز برقرار بوده و بیش از یک میلیون بازدیدکننده را به ارلانگن جذب می‌کند.
افراد سرشناس

گئورگ زیمون اهم (فیزیکدان)
| ن ب وشهرهای آلمان | ن ب وشهرهای آلمان |
| --- | --- |
بیش از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نفر:  برلین  کلن  هامبورگ  مونیخ 
بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نفر:  برمن  دورتموند  درسدن  دوسلدورف  اسن  فرانکفورت آم ماین  هانوفر  لایپزیگ  نورنبرگ  اشتوتگارت 
بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر:  آخن  آوگسبورگ  بیله‌فلد  بوخوم  بن  براونشوایگ  کمنیتس  دویسبورگ  ارفورت  فرایبورگ  گلزنکیرشن  هاله  کارلسروهه  کیل  کرفلد  لوبک  ماگدبورگ  مانهایم  مونستر  مونشن‌گلادباخ  اوبرهاوزن  روستوک  ویسبادن  ووپرتال 
بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر:  برگیش گلادباخ  بتتروپ  برمرهافن  کوتبوس  دارمشتات  ارلانگن  فورت  گوتینگن  هاگن  هام  هایدلبرگ  هایلبرون  هرنه  هیلدس‌هایم  اینگولشتات  ینا  کاسل  کوبلنتس  لورکوزن  لودویگسهافن  ماینتس  مئرس  مولهایم آن در رور  نویس  افنباخ آم ماین  اولدنبورگ  اسنابروک  پادربورن  فورتسهایم  پوتسدام  رکلینگهاوزن  رگنسبورگ  رمشاید  رویتلینگن  زاربروکن  زالتسگیتر  زیگن  زولینگن  تری‌یر  اولم  وولفسبورگ  وورتسبورگ 
 فهرست شهرهای آلمان  municipalities  metropolitan regions  فهرست شهرهای با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت آلمان :  فهرست شهرهای آلمان  municipalities  metropolitan regions  فهرست شهرهای با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت آلمان 
| ن ب و   مناطق شهری و روستایی در ایالت آزاد بایرن در آلمان     | ن ب و   مناطق شهری و روستایی در ایالت آزاد بایرن در آلمان     |
| --- | --- |
مناطق  شهری:  آمبرگ  آنسباخ  آشافنبورگ  آوگسبورگ  بامبرگ  بایرویت  کوبورگ  ارلانگن  فورت  هوف، آلمان  اینگولشتات  کاوفبویرن  کمپتن ایم آلگوی  لاندسهوت  ممینگن  مونیخ  نورنبرگ  پاساو  رگنسبورگ  رزنهایم  شواباخ  شواینفورت  اشتراوبینگ  وایدن در اوبرفالز  وورتسبورگ 
مناطق  روستایی:  آیشاخ-فریدبرگ  التاتینگ  امبرگ-سولزباخ  آنسباخ  آشافنبورگ  آوگسبورگ  باد کیسینگن  باد تولتس-ولفراتسهاوزن  بامبرگ  بایرویت  برشتس گادنرلند  شام  کوبورگ  داخاو  دگندورف  دیلینگن  دینگولفینگ-لینداو  دناو-ریس  ابرسبرگ  آیشتت  اردینگ  ارلانگن-هخشتات  فورشایم  فرایزینگ  فرایونگ-گرافناو  فورستن فلدبروک  فورت  گارمیش-پارتن کیرخن  گونتسبورگ  هاسبرگه  هوف  کلهایم  کیتسینگن  کروناخ  کولمباخ  لاندسبرگ  لندسهوت  لیشتنفلس  لینداو  ماین-اشپسارت  میسباخ  میلتنبرگ  مولدورف  مونیخ  نویبورگ-شروبنهاوزن  نویمارکت  نوی‌شتات  نویشتادت ان در والدناب  نوی-اولم  نورنبرگر لاند  ابرالاگوی  استالگوی  پاسساو  پفافنهوفن  رگن  رگنسبورگ  رن-گرابفلد  روزنهایم  روت  روتال-این  شواندورف  شواینفورت  اشتارنبرگ  اشتراوبینگ-بوگن  تیرشنرویت  تراونشتاین  اونترالگوی  ویلهلم-شونگاو  وایسنبورگ-گونتسنهاوزن  وونسیدل  وورتسبورگ 
↑  «erlangeninfo.de» (به آلمانی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۱۱.
شربت زغال‌اخته

| شربت زغال‌اخته Kızılcık Şerbeti | شربت زغال‌اخته Kızılcık Şerbeti |
| --- | --- |
پوستر فصل اول: پوستر فصل اول
ژانر: درام
فیلم‌نامه: ملیس جیولک استانبول یازی
کارگردان: هاکان کیروواچ
بازیگران: باریش کیلیچ اوریم آلاسیا سیلا ترک‌اوغلو مژده اوزمان ستار تانریوقن
کشور سازنده: ترکیه
زبان اصلی: ترکی استانبولی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: فاروک تورگوت
مکان تولید: استانبول، ترکیه
مدت: ۱۳۰ دقیقه
تولیدکننده: گلد فیلم
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شو تی‌وی
انتشار اولیه: ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ – اکنون
وبگاه: وبگاه
شربت زغال‌اخته (به ترکی استانبولی: Kızılcık Şerbeti) مجموعهٔ تلویزیونی در ژانر درام ساخت ترکیه و تولید شرکت گلدفیلم است که اولین قسمت آن در تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ به کارگردانی هاکان کیروواچ و نویسندگی ملیس سیولک پخش شد. باریش کیلیچ، اوریم آلاسیا، سیلا ترک‌اوغلو، سیبل تاشچی‌اوغلو، مژده اوزمان، دوگوکان گونگور و ستار تانری اویَن در نقش‌های اصلی ایفای نقش می‌کنند.
خلاصۀ داستان

داستان دربارهٔ دوعا و فاتح است که از خانواده‌هایی با بستر و دیدگاه های کاملاً متفاوت عاشق هم می‌شوند و باور دارند که به واسطه عشقشان می‌توانند از سختی‌های زندگی عبور کنند؛ اما کیویلجیم مادر دوعا که دارای افکاری مدرن است و پس از جدایی از همسرش، هر دو دخترش را به تنهایی بزرگ کرده از موفقیت این وصلت تردید دارد.
بازیگران و شخصیت‌ها

| بازیگر | شخصیت | قسمت‌ها | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| باریش کیلیچ | عمر اونال | ۱- | برادر عبدالله، برادر دوقلوی بکیر، پدر خوانده و عموی مته‌هان، همسر کیویلجیم، عموی مصطفی، نورسما و فاتح |
| اوریم آلاسیا | کیویلجیم ارسلان | ۱- | دختر سونمز، خواهر بزرگتر آلو، همسر سابق کیهان، مادر دوعا و چیمن، همسر عمر، مادربزرگ جمره. |
| سیلا تورک‌اوغلو | دوعا کورکماز | ۱- | همسر فاتح، مادر جمره، خواهر بزرگتر چیمن، دختر کیویلجیم و کایهان، نوه سونمز، خواهرزاده آلو. |
| دوغوکان گونگور | فاتح اونال | ۱- | پسر عبدالله و پمبه، همسر دوعا، پدر جمره، برادرزاده عمر و بکیر، برادر مصطفی و نورسما،عموی عبدالله جونیور. |
| سیبل تاشجی‌اوغلو | پمبه اونال | ۱- | همسر عبدالله، مادر مصطفی نورسما و فاتح، مادربزرگ جمره و عبدالله جونیور. |
| مژده اوزمان | آلو ارسلان | ۶۶-۲ | دختر سونمز، خواهر کیویلجیم، نامزد سابق روزگار، خاله دوعا و چیمن، معشوقه عبدالله. |
| ستار تانریوقن | عبدالله اونال | ۵۱-۱ | همسر پمبه، پدر مصطفی نورسما و فاتح، پدربزرگ جمره و عبدالله جونیور، معشوقه آلو، برادر بزرگتر عامر و بکیر، عموی مته‌هان. |
| احمد ممتاز تایلان | عبدالله اونال | ۵۳- | همسر پمبه، پدر مصطفی نورسما و فاتح، پدربزرگ جمره و عبدالله جونیور، معشوقه آلو، برادر بزرگتر عامر و بکیر، عموی مته‌هان. |
| بازیگر | شخصیت | قسمت‌ها | توضیحات |
| سویدان سویداش | کیهان کورکماز | ۳- | همسر لمان، همسر سابق کیویلجیم، پدر دوعا و چیمن، پدربزرگ جمره، نامزد سابق اجم. |
| عالیه اوزون آتاغان | سونمز ارسلان | ۱- | مادر آلو و کیویلجیم، مادربزرگ دوعا و چیمن. |
| فیضا جیوِلِک | نیلای اونال | ۱- | همسر مصطفی، مادر عبدالله جونیور، دختر عموی زولکار. |
| جرن یالازوغلو کاراکوچ | نورسما اونال | ۱- | همسر سابق امید و ابراهیم، دختر عبدالله و پمبه، برادرزاده عمر و بکیر، خواهر مصطفی و فاتح، عمه جمره و عبدالله جونیور. |
| امره آلتین توپراک | مصطفی اونال | ۱- | پسر عبدالله و پمبه، همسر نیلای، پدر عبدالله جونیور، برادرزاده عمر و بکیر، برادر بزرگتر نورسما و فاتح، عموی جمره. |
| فرای دریچی | فاطما | ۱-٢۴ | دوست کیویلجیم، دختر عموی جان. |
| سلین ترکمن | چیمن کورکماز | ۶۶-۱ | دختر کیویلجیم و کیهان، خواهر دوعا، نوه سونمز، خواهز زاده آلِو، خاله جمره. |
| اوزلم چاکار | سویلای | ۱- | خدمتکار خانواده سونمز. |
| اورال اوزر | جان | ۱–۱۹ | پسر عموی فاطما، دوست عمر. |
| رحیمجان کاپکاپ | مته‌هان اونال | ۱- | پسر بکیر و لمان، پسر خوانده و برادر زاده عمر، برادرزاده عبدالله، پسر عموی مصطفی، نورسما و فاتح. |
| سرکان تینماز | امید | ۶۶-۱ | همسر سابق نور سما، دوست آلو. |
| توآنا گیزم اوزونلار | یلیز | ۱–۱۱، ۲۴ | دوست دوعا |
| آلارا بوزبی | اجم | ۳–۱۱، ۲۴ | نامزد سابق کیهان. |
| مورات تاولی | احسان | ۲۹-۳ | برادر بزرگتر نیلای. |
| سوییم اردوغان | لمان اونال | ۱۰- | همسر کیهان، همسر سابق بکیر و عمر، مادر مته‌هان. |
| برکای آکدمیر | ابراهیم تاشان | ۳۶-۱۶ | پسر حمدی و ثانیه، همسر سابق نورسما، نامزد سابق مهری. |
|  ایلکای آکدالی | حمدی تاشان | ۳۶-۱۶ | پدر ابراهیم |
| ییغیت کیرازجی | روزگار | ۶۶-۳۳ | نامزد سابق آلو |
| کایرا شنوکاک | ارطغرل | ۵۵-۳۱ | پدر مهری، شریک عبدالله. |
| بختیار ممیلی | زولکار | ۳۰- | پسر عموی نیلای |
| گیزم یانیک | مهری | ۵۵-۳۱ | دختر ارطغرل، نامزد سابق ابراهیم، عاشق مته هان. |
فصل‌ها

| فصل | قسمت‌ها | قسمت‌ها | تاریخ اصلی روی آنتن رفتن> اولین بار | تاریخ اصلی روی آنتن رفتن> آخرین بار |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱-۲۹ | ۱-۲۹ | ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲ (۲۰۲۲-10-۲۸) | ۹ ژوئن ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-06-۰۹) |
| ۲ | ۳۰-۶۶ | ۳۰-۶۶ | ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-09-۱۵) | ۷ ژوئن ۲۰۲۴ |
| ۳ | -۶۷ | -۶۷ | ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴ | TBA |