stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یهودا اسخریوطی
کمک به دستگیری عیسی مسیح

بنابر کتاب‌مقدس و باور مسیحیان، «یهودا»، یکی از دوازده حواری مسیح، با دریافت سی سکه نقره، جای مسیح را به مقامات روم و روحانیون یهودی لو داد. آنان نیز عیسی را دستگیر کرده و به طرز دردناکی به صلیب کشیدند. فرجام یهودا اسخریوطی در کتاب مقدس، در انجیل متی  ثبت شده است: او پس از خیانت به عیسی به‌ زودی از کار خود پشیمان شد و نزد روحانیون یهودی‌ای رفت که از آنان پول گرفته بود. یهودا سی سکه نقره را پس داد و در عوض از آنان خواست عیسی را آزاد کنند. اما روحانیون درخواست یهودا را رد کردند. با این حال یهودا سکه‌های نقره را نزد روحانیون رها کرد و از نزد آنان رفت. او از شدت پشیمانی خود را حلق‌آویز کرده و جان سپرد.
روحانیون یهودی آن سی سکه نقره را نجس می‌دانستند، چرا که جهت دستگیری و کشتن یک شخص (عیسی‌مسیح) داده بودند (اصطلاحاً «پول جان» یا «پول خون» یا در انگلیسی blood money) و به همین علت آن پول را به خزانۀ معبد اورشلیم بازنگرداندند. ایشان با آن سی سکه  قطعه زمینی جهت دفن اجساد غیریهودیان و افراد مرتد خریدند. علت این کار این بود که آن روحانیون یهودی، «اجساد غیریهودیان، مجرمان و مرتدّان» و آن «سی سکه نقره»، هر دو را نجس می‌دانستند. آن قطعه زمین که سابقاً به نام "مزرعۀ کوزه‌گرها" شناخته می‌شد، پس از مصلوب شدن مسیح بین مردم با نام "مزرعۀ خون" خوانده می‌شد. این تغییر نام از "مزرعۀ کوزه‌گرها" به "مزرعۀ خون" احتمالاً به این دلیل بود که حواریون و سایر پیروان عیسی‌مسیح می‌دانستند آن مزرعه با همان سی سکه نقره یا «پول خون» خریداری شده بود، که به عنوان دستمزد برای تسلیم کردن عیسی‌مسیح به یهودا داده شده بود.
در کتاب‌مقدس همچنین پطرس حواری از سرانجام یهودا اسخریوطی سخن می‌گوید، مبنی بر اینکه یهودا اسخریوطی در همین مزرعه بر زمین افتاده و بدن او متلاشی شده است و به این ترتیب در زبان عامیانه "صاحب مزرعۀ خون شد".
از جمع‌بندی روایت انجیل متی و روایت پطرس‌حواری در کتاب اعمال رسولان، تصویر کامل‌تری به دست می‌آید:
یهودا پس از خیانت به عیسی، پشیمان شده و پول (سی سکه نقره) را به روحانیون یهودی بازگردانده، با این امید که شاید عیسی را آزاد کنند. اما روحانیون درخواست وی را رد می‌کنند. یهودا آنجا را ترک کرده و در مکانی جان خود را به روش حلق‌آویز کردن می‌گیرد. هم‌زمان روحانیون یهودی با این استدلال که این پول پاک نیست، با آن همان زمینی را می‌خرند که یهودا خود را در آنجا حلق‌آویز کرده بود، و آنجا را به گورستان غیریهودیان و افراد مرتد تغییر کاربری می‌دهند. جسد یهودا که از روز جمعه (قبل از روز شنبه، که روز استراحت یهودیان است) و کل روز شنبه از درخت آویزان ماند، پس از مدتی به علت گندیدگی و پوسیدگی  از درخت به زمین افتاده و جسد متلاشی می‌شود.
نزدیک به دو هزار سال است که نام «یهودا»، سی سکه نقره پاداش وی، و بوسه‌ای که به عیسی داد تا خود و عیسی را به سربازان رومی بشناساند، نمادهای خیانت در فرهنگ غرب هستند.
نام کتابی با نام «انجیل یهودا» در بین کتبی که مسیحیان آن‌ها را جعلی می‌دانند به چشم می‌خورد. نسخه اصلی و دست‌نوشته «انجیل یهودا» که احتمالاً در اواسط قرن دوم پس‌از میلاد نگاشته شده، مدت‌ها پیش از میان رفته‌ است و اعتبار انجیلی هم که هم‌اینک با نام «انجیل یهودا» در دست است، مشکوک است.
داستان یهودا در اسلام

باور غالب مسلمانان (نه همۀ مسلمانان) این است که در لحظه‌ای که رومیان در تدارک مصلوب کردن عیسی مسیح بوده‌اند، یهودا  به اذن خداوند به عیسی شبیه شده و رومیان او را به اشتباه به‌جای عیسی مصلوب کرده‌اند. بنابراین عیسی مصلوب  نشده و به آسمان رفته و زنده است.
هرچند برخی نظریه‌پردازان مسلمان، همچون شبیرعلی باور دارند که این امکان وجود دارد که شخص به صلیب کشیده شده همان عیسی مسیح بود، اما عیسی مسیح بر اثر به صلیب کشده شدن کشته نشد. همچنین افرادی که عیسی را مصلوب کردند، یهودی نبودند، بلکه رومیان این کار را کردند. در نتیجه می‌توان به این طریق روایت قرآن و انجیل را در همخوانی با هم و به این طریق هردو روایت را صحیح دانست.
رومولوس

| رومولوس | رومولوس |
| --- | --- |
رومولوس و برادر دوقلویش رموس، یک حاشیه زینتی قرن پانزدهم، در عمارت Certosa di Pavia: رومولوس و برادر دوقلویش رموس، یک حاشیه زینتی قرن پانزدهم، در عمارت Certosa di Pavia
پادشاه روم: پادشاه روم
سلطنت: ۷۵۳–۷۱۶ پیش از میلاد
جانشین: نوما پمپیلیوس
زاده: پادشاهی آلبا لونگا
درگذشته: پادشاهی روم
همسر(ان): هرسیلیا
پدر: مارس
مادر: رئا سیلویا
رومولوس (به لاتین: Romulus) بنیانگذار افسانه‌ای روم و اولین پادشاه آن بود. منابع مختلف تأسیس بسیاری از قدیمی‌ترین نهادهای حقوقی، سیاسی، مذهبی و اجتماعی روم را به رومولوس و معاصرانش نسبت می‌دهند. اگرچه بسیاری از این منابع و روایات حاوی عناصر فولکلور هستند و مشخص نیست که یک شخصیت تاریخی تا چه حد زیربنای رومولوسِ اسطوره‌ای است، رویدادها و نهادهای منسوب به او در اسطوره‌های پیرامون ریشه‌ها و سنت‌های فرهنگی روم نقش محوری داشتند.
حساب سنتی

افسانه‌های مربوط به رومولوس شامل چندین قسمت و شخصیت‌های متمایز است، از جمله تولد معجزه‌آسا و جوانی رومولوس و برادر دوقلویش، رموس (رموس و رومولوس). قتل رموس و پیدایش رم. تجاوز به زنان سابین و جنگ بعدی با سابین‌ها؛ دوره حکومت مشترک با تیتوس تاتیوس; تأسیس مؤسسات مختلف رومی؛ مرگ یا ایزدانگاری رومولوس و جانشینی نوما پمپیلیوس.
طرح کلی

بر اساس اسطوره‌شناسی روم، خدایان در تأسیس خودِ شهرِ روم نقش داشتند. مارس، خدای جنگ، با باکره‌ای وستال به‌نام رئا سیلویا جمع آمد و از او پسرانی دوقلو به نام‌های رموس و رومولوس آمدند. لیکن باکرگان وستال‌ها مجاز به ازدواج یا بچه‌دار شدن نبودند، بلکه باید زندگی خود را وقف خدمت به وستا، الهه آتشگاه، می‌کردند. پس آمولیوس، پادشاه آلبا لونگا و عموی رئا سیلویا، فرمود تا دوقلوها را به رود تیبر بیندازند تا رئا را بابت عهدشکنی‌اش مجازات کرده باشد. اما یک ماده‌گرگ دو طفل را از رودخانه نجات داد و شیر داد، و بعد چوپانی به‌نام فاوستولوس آن دو را یافت و برداشت و نزد همسرش لارنتیا برد و با هم آنان را به فرزندی گرفتند. چون پسران بزرگ و قوی شدند، شاه آملیوس را کشتند و پدربزرگ خود نومیتور را برتخت آلبا لونگا نشاندند، سپس برآن شدند تا با هم یک شهر جدید بسازند. لیکن در بحث در مورد شهر، رومولوس برادرش رموس را کُشت و نام خود بر شهر نهاد و آن را روم نامید.
راملسبرگ

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان:  آلمان
معیار ثبت: فرهنگی: i, iv
شمارهٔ ثبت: 623
تاریخ ثبت: ۱۹۹۲
راملسبرگ کوهی با ارتفاع ۶۳۵ متر در شمال هرز و جنوب شهر گوزلار و در شمال ایالت نیدرزاکسن آلمان است. کوه محل یک معدن است که به طور مداوم بیش از ۱،۰۰۰ سال در آن مشغول به کار بوده‌اند تا نهایت در سال ۱۹۸۸ بسته شد.
در سال ۱۹۹۲ این معدن در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
تاریخچه معادن

استخراج از معدن در دوره‌های مختلفی رخ داده‌است ابتدا این معدن برای استخراج نقره و سپس برای استخراخ مس کاربرد داشته‌است. این معدن بعد از ۱۰۰۰ سال بهره برداری و کار در سال ۱۹۸۸ بسته شد و به عنوان مکانی فرهنگی در میراث جهانی ثبت شد. سنگ معدن‌های آن به طور متوسط حاوی ۱۴٪ روی، ۶٪ سرب، ۲٪ مس، ۱ گرم در تن طلا و ۱۴۰ گرم در تن نقره بوده‌است..
خط شرق غرب متروی سنگاپور

| خط شرق غرب متروی سنگاپور | خط شرق غرب متروی سنگاپور |
| --- | --- |
Alstom Movia R151 در Tuas Link MRT station: Alstom Movia R151 در Tuas Link MRT station
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
نام بومی: Laluan MRT Timur Barat 东西地铁线 கிழக்கு மேற்கு எம்ஆர்டி வழி
وضعیت: فعال
مالک: Land Transport Authority
موقعیت: سنگاپور
پایانه: Pasir Ris Changi Airport (تا ۲۰۴۰) Tanah Merah (تا ۲۰۴۰) تا be renamed part of Thomson-East Coast Line Tuas Link
شمار ایستگاه‌ها: ۳۵
عملکرد: عملکرد
گونه: مترو
سیستم: متروی سنگاپور
سرویس‌ها: ۳
گرداننده‌ها: SMRT Trains (اس‌ام‌آرتی)
انبارها: Ulu Pandan Tuas Changi East Coast (آینده)
خودروی ریلی: Kawasaki Heavy Industries C151 (KHI) Siemens C651 (SIE) کاوازاکی و نیپون شاریو سی۷۵۱بی (KNS) Kawasaki–Sifang C151A (KSF) Kawasaki–Sifang C151B (KSF) Alstom Movia R151 (آینده)
مسافرین روزانه: ۵۰۸٬۹۵۷ (جولای ۲۰۲۰)
تاریخچه: تاریخچه
گشایش: ۱۲ دسامبر ۱۹۸۷؛ ۳۷ سال پیش (۱۹۸۷-12}}) (as part of North South line) ۴ نوامبر ۱۹۸۹؛ ۳۵ سال پیش (۱۹۸۹-04}}) (renamed as East West line) ۶ ژوئیه ۱۹۹۰؛ ۳۴ سال پیش (۱۹۹۰-06}}) (Initial line complete) ۱۰ ژانویه ۲۰۰۱؛ ۲۴ سال پیش (۲۰۰۱-10}}) (الگو:Mrts) ۱۸ اکتبر ۲۰۰۱؛ ۲۳ سال پیش (۲۰۰۱-18}}) (الگو:Mrts) ۸ فوریه ۲۰۰۲؛ ۲۲ سال پیش (۲۰۰۲-08}}) (الگو:Mrts) ۲۸ فوریه ۲۰۰۹؛ ۱۵ سال پیش (۲۰۰۹-28}}) (Boon Lay extension) ۱۸ ژوئن ۲۰۱۷؛ ۷ سال پیش (۲۰۱۷-18}}) (Tuas West extension)
فنی: فنی
طول خط: ۵۷٫۲ کیلومتر (۳۵٫۵ مایل)
ویژگی: در ارتفاع (Pasir Ris - Kallang, Redhill - Tuas Link, Expo) زیرزمینی (Lavender - Tiong Bahru, Changi Airport)
اندازه ریل: ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 1⁄2 in) ریل استاندارد
برق: 750 V جریان مستقیم ریل سوم
سرعت: limited to ۸۰ کیلومتر بر ساعت (۵۰ مایل بر ساعت)
خط شرق غرب متروی سنگاپور (انگلیسی: East West MRT line) یکی از خط‌های متروی سنگاپور است که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شده و دارای ۳۵ ایستگاه و ۵۷٫۲ کیلومتر طول است.
نقشه خط شرق غرب
پهلوهای کشتی

نمای شماتیک چراغ دریانوردی یک کشتی که سمت پورت (قرمز) و استاربورد (سبز) را نشان می‌دهد
تصویری از فرشینه بایو که یک درازکشتی با یک پاروی سکان در سمت راست را نشان می‌دهد.
قایقی که در حال نزدیک شدن است و سمت پورت (قرمز) و استاربورد (سبز) خود را نشان می‌دهد
سمت‌های چپ و راست در پهلوهای کشتی بسته به جهتی که فرد به آن رو دارد معین می‌شود.
به این دلیل، برای جلوگیری از ابهام و هماهنگی بهتر در ارتباطات، از قدیم در میان مردمان دریانورد، ازجمله انگلیسی‌زبان‌ها و هلندی‌زبان‌ها اصطلاحات دقیق‌تری برای اشاره به این دو پهلو به‌کار گرفته‌اند بدین صورت:
پورت: سمت چپ وسیله از دید کسی که رو به جلو ایستاده است.
استاربورد: سمت راست وسیله از همان دید.
بدین شکل، در اصطلاحات دریانوردی و فضانوردی انگلیسی، و به تبع آن بین‌المللی، پورت (Port) به معنی پهلوی چپ و سمت چپ و استاربورد (starboard) به معنی پهلو و سمت راست شناور یا فضاپیما است، زمانی که فرد در داخل وسیله رو به سوی جلو (دماغه) قرار دارد. اگر فرد رو به عقب کشتی داشته باشد و از کلمه پورت استفاده کند منظورش همان پهلوی چپ کشتی در حالتی است که آن فرد رو به جلوی کشتی داشت.
از آنجا که اصطلاحات پورت و استاربورد هرگز تغییر نمی‌کنند، به عنوان مرجع‌هایی بدون ابهام و مستقل از جهت‌گیری دریانوردان استفاده می‌شوند. به همین دلیل دریانوردان به جای «چپ» و «راست» از این اصطلاحات دریانوردی استفاده می‌کنند تا از هرگونه سردرگمی جلوگیری شود. هنگامی که به سمت جلو و دماغه کشتی نگاه می‌کنید، پورت به سمت چپ و استاربورد به سمت راست اشاره دارد.
ریشه واژه‌ها

استاربورد: از واژه انگلیسی قدیمی steorbord به معنای «سمت سکان» گرفته شده، زیرا سکان کشتی‌های قدیمی در سمت راست قرار داشت.
پورت: سمت چپ کشتی که برای پهلوگیری در بندر (پورت به انگلیسی) استفاده می‌شد. قبلاً به آن «لاربورد» گفته می‌شد که به دلیل شباهت آوایی با «استاربورد» کنار گذاشته شد.
در روزهای اولیه قایقرانی، قبل از اینکه کشتی‌ها به سکان‌های مرکزی مجهز شوند، قایق‌ها با استفاده از یک پاروی هدایت‌کننده کنترل می‌شدند. از آنجا که بیشتر ملوانان راست‌دست بودند، این پارو در سمت راست انتهای قایق قرار می‌گرفت. ملوانان به این سمت، "سمت سکان" می‌گفتند که به‌تدریج به استاربورد تبدیل شد؛ ترکیبی از دو واژه انگلیسی قدیمی: stéor (به معنای "سکان" و هدایت) و bord (به معنای "پهلوی قایق").
با افزایش اندازه قایق‌ها، پاروی هدایت نیز بزرگ‌تر شد و پهلو گرفتن قایق از سمت مخالف پاروی هدایت بسیار آسان‌تر شد. این سمت به لاربورد (larboard) یا «سمت بارگیری» معروف شد. اما چون واژه لاربورد به‌راحتی با استاربورد اشتباه گرفته می‌شد، به تدریج با اصطلاح پورت جایگزین شد. این نام‌گذاری مناسب بود زیرا این سمت رو به بندر (port) قرار داشت و از طریق آن ملوانان می‌توانستند لوازم و کالاها را توسط باربران (porters) به کشتی منتقل کنند.
اهمیت

اصطلاحات «پورت» و «استاربورد» در قوانین بین‌المللی جلوگیری از تصادفات دریایی (مانند معاهده بین‌المللی COLREGs) برای تعیین مسیرها و جلوگیری از برخوردها ضروری هستند.
همچنین این اصطلاخات برای تشخیص بهتر، چراغ‌های ناوبری در شب استفاده می‌شوند: چراغ سبز برای استاربورد و چراغ قرمز برای پورت.
این اصطلاحات برای تقسیم‌بندی خدمه کشتی‌ها یا زیردریایی‌ها در تیم‌های کاری نیز به‌کار می‌روند، مانند تیم‌های «پورت» و «استاربورد».
اشعیا

همچنین ببینید: کتاب اشعیا
| اشعیا | اشعیا |
| --- | --- |
نگاره اشعیای نبی در سقف کلیسای سیستین اثر میکل‌آنژ: نگاره اشعیای نبی در سقف کلیسای سیستین اثر میکل‌آنژ
پیامبر: پیامبر
زادهٔ: سده ۸ پیش از میلاد پادشاهی یهودا
درگذشتۀ: سده ۷ پیش از میلاد
تکریم‌شده در: یهودیت کلیسای کاتولیک کلیسای ارتدکس شرقی ارتدوکسی مشرقی اسلام
بزرگداشت: ۹ مه
نگاره‌ای از اشعیای نبی
اِشَعیا (به عبری: יְשַׁעְיָהוּ، در یونانی: Ἠσαίας، در انگلیسی: Isaiah، در عربی: اشعیاء؛ به معنی «نجات خداوند»؛ تلفظ صحیح این نام در زبان عبری، و همچنین عربی، «یِشَع‌یاهو» است) از پیامبران عهد عتیق و نویسنده کتاب اشعیا است. اشعیا پسر آموص بود و در اورشلیم در نزدیکی هیکل سلیمان زندگی می‌کرد. او با زنی به نام نبیه (در عبری: נאביה) ازدواج کرد که به اعتقاد بعضی از مفسرین تورات، به مانند دبوره و هولده پیامبری داشته است. اشعیا دو پسر به نام‌های مَهیر شَلال حاش بَز و شاریاشوب داشت. اشعیا در زمان پادشاهی عزیا، ٱحاز و حزقیا، در یهودیه به مدت شصت و چهار سال پیامبری می‌کرده است. اولین دوره خدمت او در آخرین دوران فرمان‌روایی عزیا و در حدود ۷۴۰ قبل از میلاد بود. او تا سال چهاردهم سلطنت حزقیا مشاور روحانی او بود و در نزد وی مقامی به دست آورد؛ در این زمان او در مجامع عمومی شرکت کرد و در زمان منسی به حبس محکوم شد و از او شهادت خواستند. اشعیا تا سال ۶۸۱ قبل از میلاد، زیسته است.او به پیامبر بشارت و شاهزاده پیامبران عهد عتیق شهرت یافته است.
زندگی‌نامه

آیه اول کتاب اشعیا بیان می‌کند که اشعیا در دوران سلطنت حزقیا، یوثام، آحاز، پادشاهی یهودا، زندگی می‌کرده است. سلطنت حزقیا در اواسط قرن هشتم پیش از میلاد حدود ۵۲ سال ادامه داشت و اشعیا باید چند سال قبل از مرگ حزقیا، احتمالاً در دهه ۷۴۰ پیش از میلاد، خدمت خود را آغاز کرده باشد. ممکن است اشعیا برای چند سال با مناسه هم‌دوره بوده باشد؛ بنابراین، اشعیا ممکن است به مدت ۶۴ سال پیامبری کرده باشد.
بر اساس برخی تفسیرهای مدرن، همسر اشعیا «نبیه» نامیده می‌شد، یا به این دلیل که او دارای هدیه نبوت بود، مانند دبوره و حلده، یا به سادگی به دلیل اینکه او «همسر پیامبر» بود. آنها دو پسر داشتند، که پسر بزرگتر را شآر-یاشوب نامیدند، به معنی «باقی‌مانده باز خواهد گشت»، و پسر کوچکتر را ماهر-شلال-هاش-باز، به معنی «سریع به غنیمت برنده، سریع تاراج کننده».
کتاب اشعیاء

مقالهٔ اصلی: کتاب اشعیا
اشعیاء پیامبر، بر حسب نقل هاکس در قاموس مقدس به ترتیب ذیل از کتاب المقدس استفاده کرده:"به‌معنی نجات خداوند است. با عزیا، یوثام، احاز و حزقیا معاصر بوده و از انبیاء بزرگ بنی‌اسرائیل است. برخی از کتب تاریخی از جمله حیات عزیا تصنیف او است. وی با هوشیع، یوئیل و عاموص نبی نیز معاصر بوده است.
کتاب اشعیاء شامل نبوات و اشاراتی است که یک قسمت از آن‌ها نبوات اعلی و اشارات دقیق از آمدن مسیح است و از این رو او را به نبیّ انجیلی ملقب ساخته‌اند.
۲۹ باب از نبوات این کتاب شامل حوادث و وقایع متفرقه است. در برخی از آن‌ها به صلح کلی در زمان مسیح اشاره شده است و مابقی کتاب ایشان، اشاره به دو حادثه عظیم است. بعضی از نقّادین می‌گویند که فصول ۶۶–۴۰ دو قرن بعد از اشعیاء نوشته شده است. برخی از دانشمندان دلائلی آورده‌اند که آن‌ها نیز مانند سایر فصول کتاب توسط خود ایشان نگارش یافته است.
امپراتور جومی

امپراتور جومی (به ژاپنی: 舒明天皇 Jomei)؛ سی و چهارمین امپراتور ژاپن بود.
آینده فلسطین

| آینده فلسطین | آینده فلسطین |
| --- | --- |
اولین پیش نویس یادداشت که در 21 ژانویه 1915 در کابینه بریتانیا منتشر شده‌است. (CAB 37/123/43),: اولین پیش نویس یادداشت که در 21 ژانویه 1915 در کابینه بریتانیا منتشر شده‌است. (CAB 37/123/43),
تاریخ ایجاد: ژانویه تا مارس 1915
نویسنده(گان): هربرت ساموئل
آرمان: مدافع الحاق فلسطین به عنوان تحت‌الحمایه در امپراتوری بریتانیا
آینده فلسطین (به انگلیسی: The Future of Palestine), همچنین به عنوان یادداشت ساموئل نیز شناخته می‌شود، یادداشتی بود که توسط هربرت ساموئل در ژانویه و مارس ۱۹۱۵، دو ماه پس از اعلان جنگ بریتانیا به امپراتوری عثمانی، به کابینه بریتانیا پیشنهاد شد.
این نخستین‌بار در یک پرونده رسمی بود که جلب حمایت یهودیان به عنوان یک اقدام جنگی پیشنهاد می‌شد.
زمینه

فلسطین برای اولین بار در ۹ نوامبر ۱۹۱۴، چهار روز پس از اعلان جنگ بریتانیا علیه امپراتوری عثمانی، در سطح کابینه بریتانیا مورد بحث قرار گرفت. دیوید لوید جورج، وزیر دارایی وقت «به سرنوشت نهایی فلسطین اشاره کرد». یک دهه قبل فدراسیون صهیونیستی بریتانیا و ایرلند شرکت حقوقی لوید جورج را برای کار بر روی طرح اوگاندا استخدام کرده بود. لوید جورج پس از ملاقات با رئیس هیئت دولت محلی، هربرت ساموئل، به او اطمینان داد که «بسیار مشتاق است که یک کشور یهودی در فلسطین ایجاد شود». سپس ساموئل در گفتگو با ادوارد گری، وزیر امور خارجه، موضع صهیونیست‌ها را به‌طور کامل تر تشریح کرد. او از آرزوهای صهیونیسم برای ایجاد یک کشور یهودی در فلسطین و از اهمیت موقعیت جغرافیایی آن برای امپراتوری بریتانیا صحبت کرد. در خاطرات ساموئل آمده‌است:
من اشاره کردم که دو چیز ضروری است - اینکه دولت باید بی‌طرف باشد، چون نمی‌تواند آنقدر فراگیر باشد که از خود دفاع کند و اینکه دسترسی آزاد زائران مسیحی باید تضمین شود. … من همچنین گفتم اگر باقی‌مانده سوریه به فرانسه ضمیمه شود، یک مزیت بزرگ خواهد بود، زیرا برای این کشور بسیار بهتر است که به‌جای ترک‌ها، در همسایگی یک قدرت اروپایی باشند.
همان شب، نخست‌وزیر اچ. اچ اسکوئیث در یک سخنرانی برای ضیافت شهردار در خانه عمارت اعلام کرد که تجزیه امپراتوری ترکیه به یک هدف جنگی تبدیل شده‌است. «این دولت عثمانی است که ناقوس مرگ سلطه عثمانی را نه‌تنها در اروپا، که در آسیا هم به صدا درآورده است، نه ما».
بحث در سطح کابینه

در دسامبر ۱۹۱۴ ساموئل با حییم وایزمن ملاقات کرد، که پس از جنگ به عنوان رئیس سازمان جهانی صهیونیستی و بعداً اولین رئیس‌جمهور اسرائیل انتخاب شد. ساموئل سپس به عنوان رئیس هیئت دولت محلی عضو کابینه بریتانیا بود. با توجه به خاطرات وایزمن، ساموئل قبلاً به صهیونیسم معتقد بود و معتقد بود که خواسته‌های وایزمن بسیار متواضعانه است. ساموئل نمی‌خواست وارد بحث مفصلی دربارهٔ برنامه‌های خود شود، اما اشاره کرد که «شاید معبد ممکن باشد ه عنوان نمادی از وحدت یهودیان بازسازی شود، البته به شکلی مدرن».
یک مطالعه موردی می‌گوید که خاطرات جوزایا ودگوود خاطرات دیوید لوید جورج (با پشتیبانی آرشیو ملی) را تأیید می‌کند که اولین ملاقات بین لوید جورج و وایزمن در اوت ۱۹۱۵ بود در حالی که اشاره می‌کند که چندین منبع به ملاقاتی در دسامبر ۱۹۱۴ اشاره می‌کنند. یا ژانویه ۱۹۱۵. (طبق گفته اشنیر، در ۱۵ ژانویه ۱۹۱۵، وایزمن و ساموئل در خیابان داونینگ ۱۱ با لوید جورج  ملاقات کردند، اما منبع آن به آزمون و خطای وایزمن است که تاریخ را ۳ دسامبر ۱۹۱۴ ذکر کرده‌است. در پایان ژانویه، ساموئل این یادداشت را برای تصویب به نخست‌وزیر اچ. اچ اسکویت و وزیر امور خارجه ادوارد گری ارسال کرد.
لوید جورج که بعدها در زمان بیانیه بالفور نخست‌وزیر شد، توسط اسکویت به عنوان تنها عضو کابینه به شدت از این پیشنهاد حمایت کرد.
یادداشت

این یادداشت با ذکر این نکته آغاز شد که شروع جنگ جهانی اول فرصتی برای تغییر «وضعیت فلسطین» فراهم کرد. وی خاطرنشان کرد که احتمالاً برای یک کشور مستقل یهودی خیلی زود است و الحاق به امپراتوری بریتانیا راه حلی است که «برای رهبران و حامیان جنبش صهیونیستی در سراسر جهان بسیار خوشایند خواهد بود».
این یادداشت سپس پنج مزیت را برای امپراتوری بریتانیا از چنین استراتژی مشخص کرد. این‌ها بودند:
سپس گزینه‌های جایگزین برای الحاق بریتانیا در نظر گرفته شد. الحاق فرانسه برای یهودیان «ناخواسته» تلقی می‌شد، بین‌المللی شدن «کشور را زیر دست مرده قرار می‌داد»، الحاق به مصر بزرگ عوارضی را به همراه خواهد داشت، و واگذاری کشور به ترکیه با تضمین استعمار یهودیان احتمالاً وضعیت را به‌طور قابل ملاحظه ای بهبود نمی‌بخشد. .
ساموئل سپس با اشاره به این که در حالی که فلسطین بریتانیا به تنهایی نمی‌تواند مسئله یهودیان را در اروپا حل کند، نتیجه‌گیری کرد، اما تأثیر مهمی بر «شخصیت» یهودیان جهان خواهد داشت و در نتیجه جهان را غنی می‌کند. ساموئل با ارجاع به یک سخنرانی پارلمانی معروف که توسط توماس مکولی در سال 1833 در جریان رهایی یهودیان بریتانیا ایراد شد، نتیجه‌گیری کرد
واکنش‌ها

به گفته فریدمن، نسخه نهایی مارس ("احتمالاً نسخه ژانویه") نه در کابینه و نه در شورای جنگ مورد بحث قرار نگرفت.
نخست‌وزیر اسکویت در ۲۸ ژانویه در مورد اولین پیش نویس اشاره کرد:
من به تازگی یادداشتی با عنوان «آینده فلسطین» از هربرت ساموئل دریافت کرده‌ام… او فکر می‌کند که ما ممکن است در این سرزمین نه چندان امیدوارکننده حدود سه یا چهار میلیون یهودی اروپایی بکاریم، و این می‌تواند تأثیر خوبی بر کسانی که باقی مانده‌اند داشته باشد. تقریباً شبیه نسخه جدیدی از «تانکرد» است که به روز شده‌است… این یک تصویر شاذ است از این که «نژاد یعنی همه چیز» تا به این طغیان تقریباً ادبیاتی-غنایی برسد که زائیدهٔ مغز منظم و روشمند ساموئل است."...
و در ماه مارس در مورد نسخه نهایی:
«فکر می‌کنم قبلاً به یادداشت دیتیرامب هربرت ساموئل اشاره کرده‌ام که تأکید می‌کند که برای جداسازی نواحی آسیایی ترک‌ها باید فلسطین را بگیریم، که یهودیان پراکنده شده در جهان به مرور زمان از تمام نقاط دنیا به آنجا بازگردند و در زمان مناسب حاکمیت محلی خودشان را به‌دست آوردند.
جالب اینجاست که تنها طرفدار دیگر این پیشنهاد لوید جورج است که نیازی نیست بگویم برایش یهودیان یا گذشته یا آینده آنها اهمیتی ندارد، اما از آن طرف فکر می‌کند که این یک ننگ بزرگ است که بگذاریم سرزمین مقدس مورد تصرف یا تحت حمایت فرانسهٔ ندانم گرا و بی‌خدا قرار بگیرد».
روفوس آیزاکس، اولین مارکز ریدینگ، در ۵ فوریه، پیش از این نوشت که «[لوید-جرج] به سمت دلسوزانه تمایل داشت - پیشنهاد شما به ویژگی‌های شاعرانه و تخیلی و همچنین به ویژگی‌های رمانتیک و مذهبی ذهن او توجه دارد».  ادوین مونتاگو، پسر عموی ضد صهیونیست ساموئل در ۱۶ مارس ۱۹۱۵ نامه ای به اسکویت نوشت:
«فلسطین به خودی خود از نظر استراتژیک یا مادی برای بریتانیا جذابیت کمی دارد یا اصلاً جذابیت ندارد». «[فلسطین] به‌طور غیرقابل مقایسه ای فقیرتر از، بگذاریم بگوییم، مثلاً بین‌النهرین خواهد بود». «من نمی‌توانم یهودیانی را که می‌شناسم درحالی تصور کنم که از درختان زیتون مراقبت می‌کنند یا گوسفندان را می‌چرانند». «در حال حاضر هیچ نژاد یهودی به عنوان یک کل همگن وجود ندارد. کاملاً واضح است که یهودیان در بریتانیای کبیر به همان اندازه از یهودیان در مراکش یا یهودیان سیاه‌پوست در کوچین دور هستند که انگلیسی مسیحی از مور یا هندو» .. «اگر فقط مردم ما… جای خود را به عنوان ناسازگار باز می‌افتند، صهیونیسم آشکارا خواهد مرد و یهودیان ممکن است راه خودشان را برای احترام پیدا کنند».
مراجع خارجی

Schneer, Jonathan (2011). The Balfour Declaration: The Origins of the Arab-Israeli Conflict. A&C Black. pp. 145–. ISBN 978-1-4088-0970-9.
Elath, Eliahu (1976). Zionism at the UN: A Diary of the First Days. Jewish Publication Society of America. pp. 81–. ISBN 978-0-8276-0083-6.
Huneidi, Sahar (2001). A Broken Trust: Sir Herbert Samuel, Zionism and the Palestinians. I.B.Tauris. p. 84. ISBN 978-1-86064-172-5.
Fromkin, David (1990). A Peace to End All Peace: The Fall of the Ottoman Empire and the Creation of the Modern Middle East. Avon Books. ISBN 978-0-380-71300-4.
Friedman, Isaiah (1973). The Question of Palestine: British-Jewish-Arab Relations, 1914–1918. Transaction Publishers. ISBN 978-1-4128-3868-9.
Rose, Norman (2010). A Senseless, Squalid War: Voices from Palestine, 1890s to 1948. Pimlico. pp. 15–. ISBN 978-1-84595-079-8.
Lorenzo Kamel (2015). Imperial Perceptions of Palestine: British Influence and Power in Late Ottoman Times. British Academic Press. ISBN 978-1-78453-129-4.
| ن ب واسناد کلیدی مرتبط با قیمومت بریتانیا بر فلسطین  | ن ب واسناد کلیدی مرتبط با قیمومت بریتانیا بر فلسطین  |
| --- | --- |
دهۀ ۱۹۱۰:  پروتکل دمشق  آینده فلسطین  مکاتبات مک‌ماهون-حسین  توافق‌نامه سایکس–پیکو  بیانیه بالفور  پیام هوگارت  نامه باست  بیانیه به هفت  قرار موقت انگلیس-فرانسه  اعلامیه انگلیس-فرانسه  توافقنامه فیصل–وایزمن  گزارش کمیته شاه-کرین 
دهۀ ۱۹۲۰:  کنفرانس سانرمو  گزارش کمیسیون پیلین  تفاهم پولت و نیوکمب  گزارش کمیسیون هایرکرفت  برگه سفید چرچیل  قیمومیت فلسطین  قانون اساسی فلسطین تحت قیمومیت  حکم شهروندی فلسطین 
دهۀ ۱۹۳۰:  گزارش کمیسیون شاو  گزارش کمیسیون دیوار غربی  گزارش هوپ سیمپسون  کاغذ سفید پسفیلد  نامه مک‌دانلد  گزارش کمیسیون پیل  گزارش کمیسیون وودهل  برگه سفید ۱۹۳۹ 
دهۀ ۱۹۴۰:  برنامه بیلتمور  گزارش هریسون  گزارش کمیته تحقیق انگلیسی-آمریکایی (بررسی فلسطین)  بیانیه اطلاعات مربوط به اعمال خشونت آمیز  طرح موریسون-گریدی  طرح بوین  کمیته ویژه سازمان ملل متحد در مورد فلسطین  کمیته موقت  طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین  پیشنهاد قیمومیت آمریکا برای فلسطین  منشور استقلال اسرائیل 
 تاریخ  خط زمان  پیامدها :  تاریخ  خط زمان  پیامدها
گانگکوفن

| گانگکوفن   | گانگکوفن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: باواریا
منطقه اداری: بایرن سفلی
ناحیه: روتال-این
تقسیمات: 9 روستاe
حکومت: حکومت
 • شهردار: Matthäus Mandl (اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۸٫۷۹ کیلومتر مربع (۴۲٫۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۳۹ متر (۱۴۴۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۶٬۳۵۶
 • تراکم: ۵۸/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 84140
کدهای شماره‌گیری: 08722 08735 (Kollbach)
پلاک خودرو: PAN
وبگاه: www.gangkofen.de
گانگکوفن (به آلمانی: Gangkofen) یک شهر در آلمان است که در بایرن واقع شده‌است.
خصوصیات

گانگکوفن ۱۰۸٫۷۹ کیلومترمربع مساحت دارد ۴۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ژوزف اوژن اشنیدر

| ژوزف اوژن اشنیدر | ژوزف اوژن اشنیدر |
| --- | --- |
ملیت:  فرانسه
پیشه: بانکدار
شناخته‌شده برای: بنیانگذار اشنایدر الکتریک
ژوزف اوژن اشنیدر (به فرانسوی: Joseph Eugène Schneider) (زاده ۲۹ مارس ۱۸۰۵ - درگذشته ۲۷ نوامبر ۱۸۷۵) کارآفرین، بانکدار و مدیر ارشد اجرایی فرانسوی بود، که در سال ۱۸۳۶ شرکت اشنایدر الکتریک را تأسیس نمود.