stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنجال وامهای پرداختی به کارکنان بانکها
آیین‌نامه پرداخت تسهیلات به کارکنان موسسات اعتباری

در سال ۱۴۰۲ بر اساس قانون بودجه سال؛ بانک مرکزی موظف به تدوین آیین‌نامه پرداخت تسهیلات به کارمنان بانک‌ها که این کار را با تأخیر و ایرادات انجام داد. عای خضریان از نمایندگان مجلس در انتقاد از بانک مرکزی گفته بود: «متأسفانه در حال حاضر شاهدیم که پس از یک تأخیر و ترک فعل قریب به دوماهه از سوی بانک مرکزی، آیین‌نامه تهیه شده نه تنها قدمی برای اصلاح ایرادات و تبعیض برنداشته است، بلکه مبلغ تسهیلات دریافتی توسط کارکنان بانک‌ها را افزایش داده است. بر اساس این آیین‌نامه، سقف مانده تسهیلات تا سقف ۴۰ برابر ۷ برابر حداقل حقوق تعیین شده است و براساس حداقل حقوق دو میلیون و ۹۶۸ هزار تومان، از حاصلضرب این ارقام، پرداخت تسهیلات به کارکنان بانک‌ها تا سقف ۸۳۰ میلیون تومان مجاز شمرده شده است. ضمن اینکه تسهیلات خرید مسکن و جعاله نیز از این تسهیلات مستثنی شده و ۵۵۰ میلیون تومان علاوه بر ۸۳۰ میلیون تومان را شامل می‌شود. اینها در حالی است که تاکنون دقیقاً همین قاعده تبعیض آمیز برای بانک‌های دولتی و نیمه دولتی حکم فرما بود که با این آیین‌نامه این قاعده برای بانک‌های خصوصی نیز تسری پیدا می‌کند. یکی از نکات مهم و تقویت کننده تبعیض و بی‌عدالتی در آیین‌نامه ابلاغی بانک مرکزی این است که تا پیش از این بانک‌ها برای اصل مبلغ پرداختی تسهیلات سقف تعیین کرده بودند اما براساس آیین‌نامه جدید، برای مانده تسهیلات سقف گذاشته شده است و این به این معنا است که در واقع محدودیتی در زمینه میزان پرداختی برای کارکنان بانک‌ها وجود ندارد و کارکنان بانک‌ها به دفعات می‌توانند از این تسهیلات بهره‌مند شوند و پس از بازپرداخت آن مجدداً دریافت کنند و این سقف ۸۳۰ میلیون تومانی نیز با توجه به افزایش سال به سال حداقل حقوق افزایش پیدا می‌کند.
در این آیین‌نامه آمده است که هر کارمند در هر سال می‌تواند یکبار درخواست این وام را بدهد، بنابراین با توجه به اینکه با بازگرداندن تسهیلات، ظرفیت برای دریافت مجدد وام ایجاد می‌شود و خود سقف تسهیلات نیز سالانه افزایش پیدا می‌کند. کارکنان بانک‌ها همه ساله امکان دریافت وام جدید برایشان ایجاد می‌شود و این ادعا که کل تسهیلاتی که یک کارمند از شبکه بانکی می‌گیرد برابر این سقف است، برخلاف واقعیت است.»
در شهریور ۱۴۰۳ و پس از انتشار آمار تسهیلات پرداختی به کارکنان بانک‌ها معاون اداره نظارت احتیاطی کلان بانک مرکزی گفت که: «بانک مرکزی اقلام مورد محاسبه سقف تسهیلات پرداختی به کارمندان را به روزرسانی کرده و نسخه جدید آیین‌نامه تسهیلات پرداختی به کارمندان بانک تا دو هفته دیگر منتشر می‌شود.»
رسته پیاده سپاه

رسته پیاده / رسته مادر که 16 جایگاه مسئولیتی و خدمتی برای فعالیت آن در نظر گرفته شده که نسبت به سایر رسته های مشابه دارای بیشترین جایگاه می‌باشد.
رسته پیاده در سپاه از دو شمشیر ذوالفقار و یک کلاهخود تشکیل شده است.
گرایش های رسته پیاده:
1 گرایش تکاور
نیروی ویژه
دارای 3 سال آموزش ، تنها رده آن در کشور فقط تیپ نیروهای ویژه صابرین نیروی زمینی سپاه در تهران می‌باشد که تمامی دوره های تخصصی و عرضی پیاده را طی کرده باشند.
عمدتاً دوره های این افراد در پادگان حیدر کرار دماوند و دانشگاه امیرالمومنین (ع) اصفهان انجام میشود.
نیروی مخصوص
دارای 2 سال آموزش تخصصی در یک تخصص خاص می‌باشد که میتوان به تک تیراندازی ، چتربازی ، تخریب ، غواصی ، واکنش سریع ، کوهستان ، چریک ، ضد چریک ، گریلا ، جنگ های نامنظم و پارتیزانی اشاره کرد.
یکی از تیپ های تخصصی در کشور تیپ 33 المهدی (عج) نیروی زمینی سپاه در استان فارس می‌باشد که تخصص این تیپ در انجام فعالیت های هوابرد است.
نیروی تکاور ؛
دارای یک سال دوره آموزشی که با کلیات تکاوری آشنا میگردند و در قسمت های مورد نیاز سراسر کشور تقسیم بندی میشوند.
نیروی پیاده ؛
کلیه افرادی که مقدمات یک نظامی‌گری را آموزش دیده و بصورت عمومی دوره های مقدماتی و عمومی را جهت آشنایی با کلیات نظامی‌گری به مدت 6 ماه طی کرده باشند.
2 گرایش ادوات
ادوات ضد زره
کار با موشک های ضد زره ، توپ های ضد زره و چگونگی از کار انداختن یک دستگاه یا یک عراده زرهی به وسیله و تاکتیک ها و تکنیک های مختلف
ادوات پشتیبانی ؛
پشتیبانی سبک ، نیمه سنگین و سنگین از مسافت های دوربرد ، میان برد و کوتاه برد که جهت پوشش نیروهای تکاور انجام میشود تا بتوانند با پشتیبانی نیروهای ادوات به اهداف خود برسند و دشمن را زمین گیر کنند.
چمن جعفربیگ

مکان
| چمن جافربگ | چمن جافربگ |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۲۰′۵۵″ شمالی ۴۷°۴۴′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۴۸۶۱°شمالی ۴۷٫۷۴۷۲۲°شرقی﻿ / 34.34861; 47.74722: مختصات: ۳۴°۲۰′۵۵″ شمالی ۴۷°۴۴′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۳۴۸۶۱°شمالی ۴۷٫۷۴۷۲۲°شرقی﻿ / 34.34861; 47.74722
استان: لرستان
شهرستان: دلفان
بخش: بخش کاکاوند
دهستان: کاکاوند شرقی
جمعیت: ۲۶ نفر (سرشماری ۹۵)
چمن جافربگ، روستایی از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
این روستا شمالی ترین نقطه استان لرستان از لحاظ مختصات جغرافیایی و مسکونی بودن است.
جمعیت

این روستا در دهستان کاکاوند شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۶ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
راتی آگنیهوتری

| راتی آگنیهوتری | راتی آگنیهوتری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ دسامبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) بمبئی
ملیت: هند
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۹–۱۹۹۰ ۲۰۰۱–اکنون
راتی آگنیهوتری (انگلیسی: Rati Agnihotri؛ زادهٔ ۱۰ دسامبر ۱۹۶۰) یک مدل و هنرپیشه اهل هند است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به من و تو اشاره کرد.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که راتی آگنیهوتری در آنها به ایفای نقش پرداخته‌است:
من و تو
شانس
بوکسور
ستاره
تاریخ
آنچه دل بخواهد
دو
سینگ بله می‌گوید
خار
دیدی چی شد!
کمی ترش، کمی شیرین
باربر
من آواره‌ام
مشعل
با تو
ما ساخته‌ایم
ساتیام شیوام
انقلاب
زورگیری
عزیزم
پدربزرگ صاحب
بوسه بوسه قسمت
زلزله
وظیفه و قانون
قانون
کرشمه قدرت
دوستت دارم جانی
تصمیم من
طوایف
روی دیگر ازدواج
علاقه‌مندان
چاتور سینگ دو ستاره
فکر نکرده بود
چهره حقیقت
شوهر دست دوم
ماجونو
پرندگان شاد
بیا، آرزو کن
عیاش
بی‌پناه
خداحافظ
بدری نوراللهی

| بدری نوراللهی | بدری نوراللهی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ مهر ۱۳۰۹ ‏(۹۴ سال) تهران، ایران
پیشه: دوبلور
سال‌های فعالیت: دههٔ ۱۳۳۰–دههٔ ۱۳۶۰
خویشاوندان: زهره شکوفنده (دختر دایی) منوچهر اسماعیلی (پسر خاله)
بدری نوراللهی (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۰۹) دوبلور ایرانی است. او از ده‍هٔ ۱۳۳۰ تا ۱۳۶۰ مشغول به فعالیت بود.
زندگی هنری

بدری نوراللهی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۲۷ با بازیگری در تئاتر آغاز کرد. وی در کلاس‌های تئاتر که توسط فرانک سی دیویدسن و جرج کویین‌بی در دانشکده ادبیات در دانشگاه تهران تدریس می‌شد، حضور داشته‌است. او دربارهٔ شروع کارش به عنوان گوینده می‌گوید: «اولین بار در رادیو برنامهٔ تئاتری لیلی و مجنون را اجرا می‌کردم. در رادیو از من و خانم فروزنده اربابی امتحان صدا گرفتند و من قبول شدم جای لیلی صحبت کنم.»
وی از هوشنگ لطیف‌پور و ابوالقاسم رضایی به عنوان اساتید خود نام می‌برد و دربارهٔ ورودش به دوبله و نقش‌هایی که گفته‌است می‌گوید: «از اوایل دههٔ ۱۳۳۰ وارد عرصهٔ دوبله شدم و در فیلم‌های آمریکایی از جمله فیلم زنگ‌ها برای که به صدا در می‌آیند (دوبله اول) رُل اینگرید برگمن را گفتم؛ فیلم محمد رسول‌الله در نقش سمیه، فیلم مادر در نقش خانم رقیه چهره‌آزاد، فیلم ویولون‌زن روی بام به‌جای یک پیرزن دلال صحبت کردم. در فیلم‌های فارسی اغلب به‌جای خانم مهری مهرنیا، خانم مهری ودادیان و همچنین در یک فیلم به‌جای خانم فخری خوروش صحبت کردم. در سریال تلویزیونی «زنان هفت تیربند» و «خواهران فضول» به‌جای پیرزنهای بامزه حرف زده‌ام. تقریباً نقش مادر تمام فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی حرف زده‌ام. بیشتر جای پیرزن‌ها (حتی جای بچهٔ کوچک) حرف زده‌ام اما جای جینا لولوبریجیدا و آنا مانیانی هم حرف زده‌ام.»
ایشان در ادامه می‌گوید: «گویندگانی را به دوبله معرفی کردم، یکی خانم زهره شکوفنده که دختر دایی بنده است. زهره شکوفنده زمانی که وارد دوبله شد، ۵ ساله بود و هنوز خواندن و نوشتن بلد نبود ولی چون باهوش و با استعداد بود، خیلی زود در دوبله پیشرفت کرد و کار را یادگرفت؛ و همچنین پسرخاله‌ام منوچهر اسماعیلی را به دوبله دعوت کردم که جزو افتخارات دوبله هستند و همچنین پسرخالهٔ دیگرم فریدون اسماعیلی که در رادیو هنرمند بود.»
سایر فعالیت‌ها

نوراللهی در کنار دوبله، در مجموعه تلویزیونی آئینه به عنوان بازیگر به ایفای نقش پرداخته‌است.[نیازمند منبع]
تاریخ یعقوبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): احمد ابن اسحاق یعقوبی (ابن واضح یعقوبی)
برگرداننده(ها): محمد ابراهیم آیتی
زبان: عربی
تعداد جلد: ۲
موضوع(ها): تاریخ عمومی
ناشر:  ناشر فارسی: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی
تاریخ نشر:  تاریخ نشر فارسی: چاپ نخست: ۱۳۴۲
تاریخ یعقوبی نوشته احمد بن ابی یعقوب بن واضح، یکی از کهن‌ترین و جامع‌ترین آثار تاریخ‌نگاری اسلامی است که نه تنها به روایت تاریخ عمومی از آغاز آفرینش تا دوران خلافت عباسی می‌پردازد، بلکه بازتاب‌دهنده دیدگاه‌های مذهبی، اجتماعی و فرهنگی نویسنده است. این کتاب با ساختاری دو بخشی، ابتدا به تاریخ عمومی ملت‌ها و پیامبران و سپس به تاریخ اسلام و خلافت اسلامی تا سال ۲۵۲ هجری قمری می‌پردازد.
ویژگی منحصربه‌فرد این اثر، استفاده از منابع متعدد و متنوع، از جمله قرآن، متون مقدس ادیان پیشین، اسناد دولتی، و روایات شفاهی است که نویسنده با دقت و رویکردی تحلیلی به گردآوری و ارزیابی آن‌ها پرداخته است. به‌ویژه توجه یعقوبی به تاریخ علمی و فرهنگی ملت‌ها و تحلیل‌های او در خصوص دلایل ظهور و گسترش ادیان و تمدن‌ها، این اثر را به مرجعی معتبر در تاریخ‌نگاری اسلامی بدل کرده است.
«تاریخ یعقوبی» با وجود نقدهایی که در زمینه افتادگی برخی بخش‌ها و خطاهای نسخه‌برداری به آن وارد است، همچنان یکی از مهم‌ترین منابع تاریخ‌نگاری است که تأثیر قابل‌توجهی بر مورخان پس از خود، همچون مسعودی و ابن خلدون، گذاشته است. رویکرد یعقوبی در تلفیق روایت‌های تاریخی با تحلیل‌های فرهنگی و اجتماعی، الگویی نوین در تاریخ‌نگاری اسلامی به‌شمار می‌آید که جنبه‌های مختلف تمدن اسلامی را به شیوه‌ای منسجم و علمی ارائه می‌دهد.
نویسنده

احمد بن ابی یعقوب بن جعفر بن وهب بن واضح عباسی، که به نام‌های مختلفی چون ابن واضح، ابن ابی یعقوب، ابن واضح یعقوبی، احمد بن ابی یعقوب الکاتب العباسی و دیگر نام‌ها شناخته می‌شود، یکی از چهره‌های برجسته تاریخ‌نگاری و جغرافیای اسلامیدر قرن سوم هجری است. او در اواخر قرن سوم هجری و در دوران خلافت عباسیان زندگی می‌کرد و به عنوان مورخ، جغرافی‌دان، کاتب و اخباری شناخته می‌شود. اطلاعات دقیقی از تاریخ تولد او در دست نیست، اما طبق برخی منابع تاریخی، او در اواخر قرن سوم هجری در سال ۲۸۴ قمری وفات یافته است. برخی نیز محل وفاتش را مصر یا مغرب دانسته‌اند، اما این موضوع همچنان مورد اختلاف است.
یعقوبی از نسل موالی عباسی بود. خاندان او از اصفهان به بغداد رفته و در دربار عباسیان مشغول به کار بودند. جد او، واضح، در زمان منصور عباسی از کارگزاران عالی‌رتبه بود و در ارمنستان، آذربایجان و مصر خدمت کرد. با این حال، وی به دلیل حمایت از ادریس بن عبدالله، برادر نفس زکیه، به دست هادی عباسی کشته شد. یعقوبی نیز به عنوان کاتب و اخباری در دربار عباسیان شناخته می‌شد. او به واسطه سفرهای فراوان خود اطلاعات گسترده‌ای از مناطق مختلف به دست آورده است. او از بغداد به ارمنستان و خراسان سفر کرد و مدتی نیز در خدمت طاهریان بود. پس از زوال طاهریان، به هند و سپس به مصر و مغرب رفت. اقامت او در مناطق تحت حکومت طولونیان به او امکان داد که در فضایی نسبتاً آزاد به تألیف آثار خود بپردازد.
یعقوبی علاوه بر تاریخ و جغرافیا، به علوم نجوم و گیاه‌شناسی نیز علاقه داشت و این علایق در آثارش به‌ویژه در تاریخ به وضوح دیده می‌شوند.وی همچنین در شعر عربی تسلط داشت و نام او در میان شاعران اصفهان آمده است. ثعالبی در کتاب یتیمة الدهر از یعقوبی به عنوان یکی از شاعران برجسته یاد کرده است.
یعقوبی به شیعه بودن خود معروف بود و در آثارش بارها از اهل بیت پیامبر با احترام یاد کرده است. این موضوع باعث شده که برخی محققان بر این باور باشند که او به‌دلیل اعتقادات شیعی‌اش مورد توجه قرار گرفته و حتی تحت تعقیب قرار گرفته است.
کتاب

کتاب «تاریخ یعقوبی» به‌ویژه به‌عنوان یک اثر برجسته در تاریخ‌نگاری اسلامی شناخته می‌شود که از قرن سوم هجری به‌جا مانده است، و از دو قسمت عمده تشکیل شده است. یکی از قسمت‌ها به تاریخ عمومی امت‌ها، پادشاهان و پیامبران اختصاص دارد، و دیگری به تاریخ اسلام و خلفای اسلامی تا سال ۲۵۲ هجری می‌پردازد. این کتاب به‌طور خاص به‌عنوان قدیمی‌ترین تاریخ عمومی به زبان عربی که تا به امروز باقی مانده است، شناخته می‌شود و به نوعی می‌توان آن را یک دائرةالمعارف تاریخی از آن زمان دانست.
این اثر در منابع مختلف تاریخی به نام‌های گوناگونی از جمله «تاریخ ابن واضح»، «اخبار العباسیة»، «تاریخ کبیر»، «تاریخ عالم» و… شناخته می‌شود و همچنین، برخی منابع قدیمی همچون مسعودی و حاجی خلیفه، تاریخ یعقوبی را تحت عنوان «تاریخ فی اخبار العباسیة» یا «تاریخ العباسی» شناخته‌اند. این اشتباهات در عنوان کتاب، به‌ویژه از سوی مسعودی و حاجی خلیفه، موجب شده تا این کتاب در گذر زمان تحت عنوان‌های مختلف شناخته شود. هوتسما، محقق شناخته‌شده تاریخ اسلام، معتقد است که اشتباهات در نام‌گذاری این کتاب ناشی از افزودن عبارت‌های اضافی مانند «فی اخبار» بوده است. او همچنین اشاره می‌کند که نام صحیح کتاب، صرفاً «تاریخ» بوده است و عنوان‌های دیگر به‌واسطه اشتباهات نسخه‌نویسان و کتابداران به آن افزوده شده است.
تاریخ یعقوبی به‌عنوان یکی از نخستین آثار تاریخ‌نگاری که تاریخ عمومی از هبوط آدم تا دوران اسلامی را در بر می‌گیرد، دارای ویژگی‌های خاصی است. این کتاب ابتدا به تاریخ جهان و سرگذشت‌های پیشینیان از امت‌های گذشته و کشورهای مختلف پرداخته و سپس به ظهور اسلام و رویدادهای بعد از آن، تا سال ۲۵۹ هجری، ادامه یافته است؛ بنابراین، تاریخ یعقوبی یک دوره جامع از تاریخ عمومی است که در تاریخ تمدن اسلامی به‌عنوان نخستین اثر جامع شناخته می‌شود. البته باید ذکر کرد که تاریخ خلیفه بن خیاط، پیش از تاریخ یعقوبی نگاشته شده است، اما تاریخ خلیفه بن خیاط فقط از اسلام آغاز می‌شود، در حالی که یعقوبی تاریخ را از ابتدای آفرینش و هبوط آدم آغاز کرده است.
در تاریخ یعقوبی، دو بخش مجزا وجود دارد که به‌طور خودمانی توسط مؤلف به دو کتاب تقسیم‌بندی شده‌اند. نسخه‌های مختلفی از این کتاب در دسترس قرار دارد و نسخه‌ای که در کتابخانه کمبریج موجود است، به اشتباه به‌عنوان ده جلد شناخته شده است. در حالی که در اصل، کتاب به دو جلد یا دو کتاب تقسیم می‌شود. بخش‌هایی از کتاب به‌ویژه در ابتدای مقدمه اول افتادگی دارد، و از آنجا که دیباچه مؤلف تنها در ابتدای قسمت دوم موجود است، مشخص نیست که چگونه این افتادگی‌ها رخ داده است. با این حال، مؤلف در دیباچه قسمت دوم توضیحاتی دربارهٔ ساختار کتاب و روش جمع‌آوری روایت‌ها ارائه داده است.
با توجه به شهرت این کتاب در نزد مورخان و نویسندگان متاخر، به‌ویژه در قرن‌های پنجم و ششم هجری، می‌توان نتیجه گرفت که تاریخ یعقوبی در آن دوران به‌عنوان یکی از منابع اصلی تاریخ‌نگاری شناخته می‌شد. از جمله افرادی که از این کتاب یاد کرده‌اند، می‌توان به ابن شادی همدانی، جمال‌الدین قفطی و یاقوت حموی اشاره کرد که در آثار خود از کتاب «تاریخ کبیر» یعقوبی یاد کرده‌اند.
کتاب > جلد اول

بخش اول از تاریخ یعقوبی به تاریخ عمومی پیش از اسلام اختصاص دارد و دارای شش باب مهم است که در هر کدام به تفصیل به تاریخ اقوام و ملت‌های مختلف پرداخته شده است. باب اول این بخش به تاریخ قدیم مطابق با کتب موسویان (کتب مقدس یهود) می‌پردازد. در این قسمت، یعقوبی به منابع خود اشاره می‌کند که بسیاری از آنها به روایات و متون دینی بازمی‌گردند.
باب دوم به تاریخ اهل هند اختصاص دارد.
در باب سوم، یعقوبی به تاریخ یونان و روم می‌پردازد و در آن علاوه بر ذکر تاریخ‌نگاری و وقایع این دو تمدن بزرگ، به شرح آثار علمی و فلسفی اندیشمندان یونانی نیز اشاره کرده است. در این بخش، یعقوبی به تفصیل از آثار فیلسوفانی چون بقراط، جالینوس، ارسطو، و بطلمیوس یاد می‌کند و اطلاعاتی از علوم پزشکی، ریاضی و فلسفه این اندیشمندان در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد.
باب چهارم به تاریخ ساسانیان و ایران باستان می‌پردازد و اطلاعات مفصلی از پادشاهان ساسانی، رویدادهای مهم دوران ساسانی و ویژگی‌های حکومتی آن دوران ارائه می‌دهد. یعقوبی در این بخش از تاریخ ایران به‌ویژه به دوران پادشاهی اردشیر بابکان و یزدگرد سوم اشاره کرده و جنگ قادسیه و فتح مدائن به دست مسلمانان را در این بخش گنجانده است. همچنین، او به ویژگی‌های کیش مانی و آئین ایرانیان، اسامی ماه‌ها و روزهای سال در نزد ایرانیان و تقسیم‌بندی‌های سیاسی در ایران اشاره می‌کند،و احتمالاً باید از منابعی همچون (گاهنامک) پهلوی استفاده کرده باشد.
باب پنجم به تاریخ چین و مصر و همچنین قبایل نوبه و حبشه اختصاص دارد.
در نهایت، باب ششم به تاریخ عرب پیش از اسلام، یعنی عصر جاهلیت، پرداخته است. یعقوبی در این بخش به بررسی دین و آیین‌های عرب پیش از ظهور اسلام، از جمله کیش‌ها، بازی‌ها و مراسم‌های دینی آنها پرداخته و تصویر دقیقی از زندگی عرب‌ها قبل از اسلام به دست می‌دهد. همچنین، اطلاعات جالبی از بازی‌های میسر عربی و دیگر ویژگی‌های فرهنگی عرب‌ها در این بخش ذکر شده است.
کتاب > جلد دوم

در قسمت دوم کتاب، یعقوبی از آغاز تاریخ اسلام و زندگانی پیامبر اسلام آغاز می‌کند و پس از آن به دوران خلفای نخستین می‌پردازد و تا زمان خلافت معتمد عباسی ادامه پیدا می‌کند و در سال ۲۵۹ هجری به پایان می‌رسد. این قسمت از کتاب به‌ویژه در پرداختن به شخصیت‌های مهم تاریخ اسلام، همچون علی بن ابی‌طالب و امامان شیعه، متفاوت از دیگر مورخان معاصر خود است. یعقوبی در این بخش به تفصیل به بررسی خلافت ابوبکر، عمر، عثمان و علی بن ابی‌طالب پرداخته و در کنار آن به مهم‌ترین رویدادهای تاریخی دوران خلفای راشدین از جمله فتنه‌ها و جنگ‌ها اشاره کرده است. او همچنین در این بخش از تاریخ زندگی پیامبر اسلام، هجرت، غزوات، همسران پیامبر و دیگر وقایع مهم دوران نبوت را بیان کرده است.
یعقوبی در توضیح تاریخ عباسیان، که حدود یک پنجم از کتاب به آن اختصاص دارد، به حوادث مهمی چون نهضت ابومسلم خراسانی، فتوحات عباسیان و درگیری‌های داخلی این دوران پرداخته است. او به‌ویژه در بیان فتنه‌های عباسیان و حوادث مربوط به قتل ابومسلم خراسانی و دیگر مقامات برجسته عباسی، رویکردی معتدل را در پیش گرفته و تلاش کرده است تا از گزینش اطلاعات بیش از حد از حوادث و اخبار ناخوشایند پرهیز کند. این شیوه، در کنار روایت‌های دیگر مورخان هم‌عصر او، ارزش تاریخی خاصی پیدا کرده است.
یکی از ویژگی‌های برجسته تاریخ یعقوبی، استفاده از منابع مختلف تاریخی است که او در مقدمه کتاب به آنها اشاره کرده است. یعقوبی در انتخاب منابع خود دقت فراوانی به خرج داده و در مقدمه جلد دوم کتاب به معرفی راویان و مورخان مختلف که از آثارشان استفاده کرده است، پرداخته است. این نکته نشان می‌دهد که یعقوبی به‌دقت اخبار و روایات مختلف را گزینش کرده و بر اساس تحقیق و تحلیل تاریخی روایت‌های خود را شکل داده است. او همچنین با اشاره به نظرهای مختلف و گزارش‌های گوناگون، سعی کرده است تا یک روایت منصفانه و جامع از تاریخ اسلام ارائه دهد.
در خصوص سبک نوشتاری، یعقوبی رویکردی دوگانه دارد. در برخی بخش‌ها، به‌ویژه در سیره پیامبر اسلام، او اخبار را به‌صورت مدون و مرتب ارائه می‌دهد و مطالب را به‌گونه‌ای ساختارمند بیان می‌کند. اما در بخش‌های دیگر، مانند نام همسران پیامبر یا بعضی مسائل شرعی، ترتیب و نظم خاصی را رعایت نمی‌کند و اطلاعات به‌طور پراکنده ارائه می‌شود.
عقاید نویسنده در کتاب

یعقوبی، مورخ و جغرافی‌دان شیعی، در این کتاب گرایش‌های شیعی خود را به وضوح نمایان می‌کند. آثار تشیع در این کتاب به ویژه در نحوه روایت‌گری او دربارهٔ حوادث تاریخی و شخصیت‌های مهم اهل بیت به وضوح دیده می‌شود. یعقوبی در این اثر خود از داستان‌های تاریخی مختلف، به ویژه حوادث مربوط به خلافت خلفای راشدین، جنگ‌ها و قیام‌های علویان، و زندگی امامان شیعه سخن می‌گوید. او نه تنها دربارهٔ خلفای راشدین مطالبی نوشته است، بلکه در توصیف وقایع مهمی چون حادثه غدیر خم، سخنرانی پیامبر اسلام در مکه و معرفی علی بن ابی‌طالب به عنوان ولی‌امرمسلمین و حدیث ثقلین اشاره می‌کند. این کار باعث می‌شود که دیدگاه او بیشتر به سوی تشیع معتدل متمایل باشد.
در بررسی ویژگی‌های مذهبی یعقوبی، باید اشاره کرد که او در نقل اخبار سیاسی و دینی از خلفای عباسی به‌ویژه به‌طور مستقل و بی‌طرفانه، مطالبی را بیان کرده که دیگر مورخان آن زمان تمایلی به ذکر آن نداشتند. برای مثال، او اخبار مربوط به قیام‌های علویان، از جمله قیام زید بن علی، درگذشت حسین بن علی در کربلا، و قیام‌های دیگر شیعیان را به وضوح نقل می‌کند. در عین حال، یعقوبی در تعابیر خود از خلفای عباسی به‌ویژه در اشاره به عباسیان به عنوان «دولت مبارکه» و از اصطلاحات تجلیل‌آمیز همچون «امیرالمؤمنین» برای آنها استفاده کرده است
در تحلیل گرایش‌های مذهبی یعقوبی، باید اشاره کرد که او گرچه در تاریخ‌نگاری خود از روایات مختلف اهل بیت استفاده کرده، اما در عین حال از ذکر برخی وقایع مهم مثل درگذشت موسی بن جعفر و نقش‌داشتن دیگران در این حوادث خودداری کرده است.
شیوه تاریخ‌نگاری و نگارش

شیوه نگارش یعقوبی در تاریخ‌نگاری خود از ویژگی‌های خاصی برخوردار است که به‌طور کلی در دو محور عمده قابل بررسی است: ۱) نقد و گزینش اطلاعات تاریخی، و ۲) نگاه تحلیلی به منابع.
یعقوبی در انتخاب و نقل اخبار، به خصوص در مورد تاریخ پیش از اسلام، به دقت و نقد اسناد پرداخته است. او منابع مختلف را بررسی کرده و برخی از اطلاعات تاریخی را به دلیل نادرستی و غیرقابل اعتماد بودن رد کرده است. برای مثال، او بسیاری از داستان‌ها و گزارش‌های افسانه‌ای را که در منابع مختلف آمده، بی‌اعتبار می‌داند و برخی از آنها را به وضوح رد می‌کند. این نقد به‌ویژه در مورد گزارش‌هایی که به باورهای غیر عقلانی اقوام مختلف، مانند پارسیان یا مصریان، مربوط می‌شود، برجسته است. از سوی دیگر، یعقوبی در مورد اطلاعات مربوط به پیامبران و حوادث دینی، نقد و تحلیل‌های خاص خود را ارائه می‌دهد و در مواردی به‌طور غیرمستقیم به قرآن برای حل اختلافات در تاریخ‌نگاری و تفاسیر مختلف استناد می‌کند.
یعقوبی نه‌تنها به نقل صرف اخبار بسنده کرده، بلکه در بسیاری از موارد به تحلیل و تعلیل اطلاعات پرداخته است. به‌ویژه در مورد دین اعراب و دلایل وجود کیش‌های مختلف در بین آنها، یعقوبی به تحلیل‌های جامعه‌شناختی و فرهنگی می‌پردازد و توضیح می‌دهد که چگونه ارتباطات و مهاجرت‌های مداوم باعث آشنایی عرب‌ها با ادیان و فرهنگ‌های مختلف شده است. همچنین، او در مورد تاریخ عباسیان و خلفای مختلف نیز ضمن نقل وقایع، به بررسی و تحلیل مسائل سیاسی و اجتماعی پرداخته و سعی کرده است تا پیچیدگی‌های تاریخی را روشن کند.
یعقوبی در نگارش خود از اصل اختصار پیروی می‌کند. در مقدمه‌ای که بر تاریخ خود آورده است، تصریح می‌کند که کتابش را مختصر نگاشته و از نقل جزئیات و اخبار طولانی پرهیز کرده است. این ویژگی نه‌تنها در تاریخ‌نگاری یعقوبی بلکه در دیگر آثار او نیز دیده می‌شود، همچون کتاب «البلدان» که در آن نیز تلاش کرده است تا با رعایت اختصار، اطلاعات مفید را ارائه دهد. روش تاریخ‌نگاری یعقوبی مبتنی بر جمع‌آوری اطلاعات از منابع مختلف بوده و او با استفاده از روش ترکیبی، اطلاعات مختلف را بررسی کرده و در نهایت آنچه را که معتبر می‌دانسته، به صورت روایتی یکپارچه ارائه می‌دهد.این روش در مقایسه با شیوه‌های سنتی محدثان و مورخان قبل از او که به نقل اخبار به‌صورت سال‌شماری یا با ذکر سلسله اسناد می‌پرداختند، نوآورانه و تحلیلی به‌شمار می‌آید.
یعقوبی توجه ویژه‌ای به تاریخ فرهنگی و دینی داشته است و علاوه بر تاریخ‌نگاری سیاسی، به موضوعات مختلفی مانند تاریخ پیامبران، ادیان و ملت‌ها، علم نجوم، جغرافیا و فلسفه پرداخته است. به‌ویژه در زمینه تاریخ علمی و فرهنگی، کتاب یعقوبی به‌عنوان یکی از نخستین آثار اسلامی در تاریخ علوم شناخته می‌شود. یعقوبی در تاریخ‌نگاری اسلامی تأثیر زیادی بر مورخان بعدی همچون مسعودی، مسکویه و ابن‌خلدون گذاشت. او نخستین کسی است که روش موضوعی تاریخ‌نگاری را به‌طور کامل و جامع معرفی کرد، به طوری که مورخان پس از او مانند مسعودی همین روش را پی گرفتند. این روش، در کنار رعایت ترتیب زمانی حوادث، به‌ویژه در تحلیل‌های اجتماعی، فرهنگی، دینی و سیاسی بسیار مؤثر بوده است.
نظر دیگر نویسندگان

مستشرقان و پژوهشگران مختلف نیز دیدگاه‌های متفاوتی در خصوص یعقوبی دارند. هوتسما، یکی از مستشرقان شناخته‌شده، اشاره می‌کند که اخبار و روایات یعقوبی با آنچه در تاریخ طبری آمده است، تفاوت دارد. او این تفاوت‌ها را به منابع مختلف یعقوبی نسبت می‌دهد که ظاهراً از یک سلسله دیگر از منابع تاریخی نشأت گرفته‌اند. به گفته هوتسما، تاریخ یعقوبی می‌تواند به‌عنوان یک دائرةالمعارف تاریخی دوران خود در نظر گرفته شود، زیرا در آن به موضوعات مختلفی از تاریخ اسلام و حتی تاریخ ایران پرداخته شده است.
کریستن سن، مستشرق دانمارکی، که در زمینه تاریخ ساسانیان مطالعات گسترده‌ای انجام داده است، تاریخ یعقوبی را به‌عنوان نخستین منبع عمده از تاریخ ساسانیان در منابع عربی و ایرانی معرفی می‌کند.
تالیف کتاب

در مورد زمان دقیق تألیف این کتاب، نظرهای مختلفی وجود دارد. برخی پژوهشگران بر این باورند که کتاب تاریخ یعقوبی، پیش از کتاب البلدان که در سال ۲۷۸ هجری قمری نگاشته شده، تألیف شده است. این نظریه به این دلیل مطرح شده که موضوعات مورد بحث در کتاب تاریخ یعقوبی به حوادث تاریخی تا حدود سال ۲۵۹ هجری پرداخته است، زمانی که یعقوبی هنوز در شرق قلمرو اسلامی بوده و به‌عنوان یک مورخ می‌توانسته از حوادث معاصر خود آگاهی کامل داشته باشد. همچنین در کتاب دائرةالمعارف اسلامی نیز آمده است که تاریخ یعقوبی تا سال ۲۵۹ هجری به پایان می‌رسد و به نظر می‌رسد که وی این تاریخ را در همان زمانی نوشته که در مشرق بود.
در کتاب العرب و الروم وازیلیف نیز بیان شده است که یعقوبی در مغرب سه کتاب نوشت که یکی از آن‌ها تاریخ بود. با این حال، این پژوهش‌ها به اشتباه این تاریخ را مربوط به کتاب دیگری دانسته‌اند که در مشرق نوشته شده و به سال ۲۵۹ هجری قمری می‌رسد. دلیل این اشتباه احتمالاً به دلیل اختلافات در نسخه‌های موجود یا اشتباه در ذکر حوادث تاریخ بوده است. در واقع، همان‌طور که در دائرةالمعارف نیز ذکر شده، این تاریخ دقیقاً همان تاریخ است که در اروپا منتشر شده است و ممکن است دلیل اشتباه در شناسایی تاریخ مربوط به نسخه‌های متفاوت و حوادث پراکنده‌ای باشد که تنها در سطرهایی از کتاب ذکر شده‌اند.
در نسخه‌های موجود از تاریخ یعقوبی، نساخ‌های مختلف در طی تاریخ مسئولیت تهیه نسخه‌های مختلف را برعهده داشته‌اند. به‌ویژه در سال ۱۰۹۶ هجری قمری، نسخه‌ای از این کتاب به‌دست احمد بن حسین بن احمد بن علی نهدی آشتی به‌طور دقیق استنساخ شد. در این نسخه، نساخ با دقت تمام افتادگی‌های موجود در کتاب را مشخص کرده و جایی که مطالب ناقص بود، را سفید گذاشته است. این نسخه از یعقوبی، همان‌طور که ذکر شده، همه کتاب او را در برندارد و برخی از بخش‌های آن دچار افتادگی‌هایی است که در تاریخ پیش از اسلام و تاریخ اسلام به‌ویژه قابل مشاهده است.