stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اودینوفاژی
علل

اودینوفاژی ممکن است دلایل محیطی یا رفتاری داشته باشد، مانند:
غذاها و نوشیدنی‌های بسیار گرم یا سرد (در صورت همراهی با نوشیدنی‌های سرد، به‌طور کلاسیک در شرایط کرایوگلوبولینمی، کرایودینوفاژیا نامیده می‌شود)
مصرف داروهای خاص
استفاده از مواد مخدر، تنباکو یا الکل
ضربه یا آسیب به دهان، گلو یا زبان
همچنین می‌تواند ناشی از برخی شرایط پزشکی باشد، مانند:
زخم‌ها
آبسه‌ها
عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی
التهاب یا عفونت دهان، زبان یا گلو (ازوفاژیت، فارنژیت، التهاب لوزه، اپی‌گلوتیت)
اختلالات ایمنی
سرطان دهان یا گلو
ذوب تشعشعی

توسعه ذوب تشعشعی در صنعت مس، مربوط به تعداد ذوب‌خانه‌هایی است که از این فناوری استفاده می‌کنند.
ذوب سریع (فنلاندی: Liekkisulatus, literally "flame-smelting") یک فرایند ذوب برای سنگ معدن‌های حاوی گوگرد از جمله کالکوپیریت است. این فرایند توسط شرکت فولاد Outokumpu در فنلاند توسعه یافت و برای اولین بار در کارخانه Harjavalta در سال ۱۹۴۹ برای ذوب سنگ مس استفاده شد. همچنین برای تولید نیکل و سرب سازگار شده‌است.
دومین سیستم ذوب تشعشعی توسط شرکت بین‌المللی نیکل (' INCO ') توسعه داده شد و طراحی خوراک کنسانتره متفاوتی در مقایسه با کوره تشعشعی Outokumpu دارد.  کوره تشعشعی Inco دارای مشعلهای تزریق کنسانترهٔ دیوارهٔ انتهایی و یک خروج گاز زباله مرکزی است،  در حالی که کوره تشعشعی Outokumpu دارای یک شفت واکنش با آب خنک در یک انتهای ظرف و یک گاز ضایعاتی است. در انتهای دیگر بگیرید  در حالی که کوره تشعشعی INCO در سادبری اولین استفاده تجاری از ذوب تشعشعی اکسیژن بود، کمتر ذوب کننده از کوره فلاش INCO نسبت به کوره تشعشعی اوتوکومپو استفاده می‌کرد.
ذوب سریع با هوای غنی شده با اکسیژن ("گاز واکنش") از انرژی موجود در کنسانتره برای تأمین بیشتر انرژی مورد نیاز کوره‌ها استفاده می‌کند.   کنسانتره باید قبل از تزریق به کوره‌ها خشک شود و در مورد فرایند Outokumpu، برخی از کوره‌ها از یک بخاری اختیاری برای گرم کردن گاز واکنش معمولاً به ۱۰۰–۴۵۰ استفاده می‌کنند. درجه سانتی گراد
واکنش‌های کوره‌های ذوب تشعشعی باعث تولید مس مات، اکسیدهای آهن و دی‌اکسید گوگرد می‌شود. ذرات واکنش داده شده در حمامی در انتهای کوره می‌ریزند، جایی که اکسیدهای آهن با شارهایی مانند سیلیس و سنگ آهک واکنش داده و سرباره تشکیل می‌دهند.
در بیشتر موارد، سرباره را می‌توان پس از مدتی تمیز کردن دور انداخت و مات را بیشتر در مبدل‌ها برای تولید مس تاول زدایی کرد. در برخی موارد که کوره‌های تشعشعی با کنسانتره حاوی مقدار کافی مس زیاد تغذیه می‌شوند، کنسانتره مستقیماً در یک کوره اوتوکومپو به تاول تبدیل می‌شود  و تبدیل بیشتر ضروری نیست.
دی‌اکسید گوگرد تولید شده توسط ذوب سریع معمولاً در کارخانه اسید سولفوریک جذب می‌شود و اثرات زیست‌محیطی عمده ذوب را از بین می‌برد.
Outotec، که قبلاً بخش فناوری Outokumpu بود، اکنون حق اختراع Outokumpu را در مورد این فناوری در اختیار دارد و به آن در سراسر جهان مجوز می‌دهد.
INCO در سال ۲۰۰۶ توسط شرکت Vale برزیل خریداری شد.[نیازمند منبع]
کوره ذوب تشعشعی Outokumpu که عمدتن برای ذوب مس به کار می‌رود.
کوره ذوب تشعشعی Inco که عمدتن برای ذوب نیکل به کار می‌رود. (برای مس هم کاربرد دارد)
کوره ذوب تشعشعی Kivcet که عمدتن برای ذوب سرب به کار می‌رود. (برای مس و روی هم به کار می‌رود)
ایب استروم لارسن

| ایب استروم لارسن | ایب استروم لارسن |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۵ فابورگ
درگذشت: ۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱ الگاروه
ملیت: دانمارک
ایب استروم لارسن (دانمارکی: Ib Storm Larsen; ۲۸ سپتامبر ۱۹۲۵ – ۴ ژانویهٔ ۱۹۹۱) قایقران روئینگ اهل دانمارک بود.
اودا نوبوهیده

در این نام ژاپنی، «اودا» نام خانوادگی است.
| اودا نوبوهیده | اودا نوبوهیده |
| --- | --- |
نام(های) مستعار: ببر اُواری 尾張の虎
زاده: ۱۵۱۰ ولایت اُواری
درگذشته: ۸ آوریل ۱۵۵۱ (سن ۴۱) ولایت اُواری
درجه: رهبر یک شعبه از خاندان اودا  رهبر خاندان «دانجو نو جو» (خاندان شوباتا اودا)
خویشاوندان:  اودا نوبوسادا (پدر)  تسوچیدا گوزن (همسر)   اودا نوبوناگا (پسر)   اودا نوبویوکی (پسر)   اودا نوبوهیرو (پسر) 
اودا نوبوهیده (به ژاپنی: 織田 信秀)؛ ۱۵۱۰ – ۸ آوریل ۱۵۵۱ (سن ۴۱) یک سامورایی، دایمیو و پدر اودا نوبوناگا در دوره سنگوکو در ژاپن بود. وی صاحب قلعه شوباتا بود که در قسمت جنوب غربی ولایت اُواری (امروزه در شهر اینازاوا، آیچی) قرار داشت. وی جزو سه خاندانی بود که به سه بوگیوی کیوسو شهرت دارند و به شوگودای (معاون فرماندار) اُواری که از یک شعبه دیگر خاندان اودا بنام خاندان «کیوسواودا (اودا یاماتو نو کامی)» بود، خدمت می‌کردند. وی بر تسوشیما، آیچی که یک شهر در نزدیکی خلیج ایسه و در مقابل معبد تسوشیما قرار داشت، حکمرانی می‌کرد.
پس از جنگ اونین ولایت اُواری به دو قسمت بالایی و پایینی که هر کدام دارای چهار بخش بود، تقسیم می‌شود. از این پس در قسمت بالایی یک شعبه از خاندان اودا بنام «خاندان ایواکورا اودا (ایسه نو کامی)» در قلعه ایواکورا مقیم شدند و در قسمت پایینی ولایت شعبه دیگری از این خاندان بنام «کیوسو اودا (یاماتو نو کامی)» در قلعه کیوسو اقامت گزیدند و هر یک جداگانه به عنوان معاون فرماندار منصوب شدند.
پدر و پدربزرگ اودا نوبوناگا متعلق به یکی از سه خاندان مالک و ثروتمندی بودند که به عنوان ملازم به خاندان کیوسواودا یا معاون فرماندار چهار بخش زیرین ولایت خدمت می‌کردند. این سه خاندان که به عنوان سه بوگیوی کیوسو شناخته می‌شوند، عبارت بودند از:
«دانجو نو جو» (خاندان شوباتا اودا): در قلعه شوباتا مقیم بودند و اودا نوبوهیده پدر اودا نوبوناگا رهبر این شعبه از خاندان اودا بود.
«اینابا نو کامی» اودا نوبوتومو در اصل عضوی از این شعبه از خاندان اودا بود بنا بر فرضیه‌ها وی یا فرزند اودا تاتسوکاتسو رهبر «خاندان کیوسواودا» یا فرزند خواندهٔ وی بود به همین جهت پس از مرگ پدر یا پدرخوانده‌اش به عنوان جانشین مقام شوگودای ولایت اُواری را به دست آورد.
«توزائمون»
پدر وی اودا نوبوسادا در زمان حیات خود رهبری خاندان اودا را بین سال‌های ۱۵۲۶ تا ۱۵۲۷ به نوبوهیده واگذار کرد. وی چند بار با اودا تاتسوکاتسو معاون فرماندار چهار بخش پایین ولایت اُواری و صاحب قلعه کیوسو و یکی دیگر از شاخه‌های سه بوگیوی کیوسو صاحب قلعه اودای «توزائمون» بر سر قدرت درگیر شد که در نهایت به صلح انجامید.
گسترش قدرت

در سال ۱۵۳۸ وی توانست قلعه ناگویا (قلعه قدیم) (بعدها توکوگاوا ایه‌یاسو قلعه ناگویا را در همین محل ساخت) که در آن زمان متعلق به خاندان ایماگاوا بود، را تصرف کند. اودا نوبوناگا در سال ۱۵۳۴ متولد شده بود. نوبوهیده به همراه خانواده اش از قلعه شوباتا به قلعه تازه متصرف شده وارد شد و در قلعه ناگویا ساکن شده و به گسترش قدرت خود پرداخت و توانست میا-جوکو که منطقه بازرگانی پررونقی بود را صاحب شود. در سال ۱۵۳۹ نوبوهیده قلعه فوروواتاری را در این منطقه ساخت. سپس خود و مادر نوبوناگا دوتا گوزن به قلعه فوروواتاری نقل مکان کرده و قبل از بلوغ نوبوناگا وی را صاحب قلعه ناگویا قرار داده و در این قلعه باقی گذاشتند.
در سال ۱۵۴۰ در هنگامی که خاندان ماتسودایرا ضعیف شده بود، نوبوهیده به قلعه آنجو متعلق به خاندان ماتسودایرا در طی یکی از نبردهای قلعه آنجو حمله کرد و توانست آن را به تملک خویش در بیاورد. وی سپس پسرارشدش (نامشروع) اودا نوبوهیرو را صاحب قلعه کرد. در این زمان خاندان ماتسودایرا برای دفاع از خود از خاندان ایماگاوا تقاضای کمک کردند. در پی آن بین خاندان ایماگاوا و نوبوهیده نبرد آزوکیزاکا (۱۵۴۲) درگرفت که نوبوهیده در این نبرد پیروز شده و توانست نفوذ خود را بر نواحی غرب ولایت میکاوا همچنان حفظ کند.
در سال ۱۵۴۲ فرماندار ولایت مینو توکی یوریناری توسط سایتو دوسان از این ولایت رانده شد. نوبوهیده به حمایت از توکی یوریناری برخاسته و با سایتو دوسان درگیر شد و برای مدتی هم توانست قلعه اوگاکی را تسخیر کند. در این دوران قدرت و نفوذ نوبوهیده در ولایت اُواری در واقع حتی از فرماندار آن خاندان شیبا نیز فراتر رفته بود اما از نظر عنوان و مقام تا آخر عمر زیردست معاون فرماندار باقی ماند.
اواخر عمر و مرگ

در سال ۱۵۴۴ وی به قلعه گیفو (در آن زمان قلعه اینابایاما نام داشت) که متعلق به سایتو دوسان بود در طی نبرد کانوگوچی حمله کرد ولی دوسان توانست او را شکست دهد.
پدر توکوگاوا ایه‌یاسو، ماتسودایرا هیروتادا، پس از طلاق دادن همسر اولش با دختر یکی از ملاک‌های ولایت خود تودا یاسومیتسو ازدواج کرد. با گذشت زمان برخی از اعضای خاندان ماتسودایرا بیش از قبل به سمت خاندان اودا متمایل شدند، اما پدر ایه‌یاسو، هیروتادا، برخلاف عمو و برخی از اعضای خانواده‌اش، همچنان به خاندان ایماگاوا تمایل داشت. در سال ۱۵۴۷، زمانی که ایه‌یاسو تنها ۶ سال داشت، هیروتادا تصمیم گرفت برای جلب اعتماد بیشتر خاندان ایماگاوا، ایه‌یاسو را به عنوان گروگان به شهر سونپو (شیزوئوکای کنونی) بفرستد. در مسیر رسیدن به سونپو، ایه‌یاسو و همراهانش باید از شهر پدرزن جدید هیروتادا، تودا یاسومیتسو می‌گذشتند. او به آنها پیشنهاد کرد به جای پیمودن مسیر از راهِ خطرناک زمینی، با قایقی که او در اختیارشان قرار می‌داد و از طریق دریا به مقصد برسند. در واقع تودا یاسومیتسو به قصد ربودن ایه‌یاسو آنها را فریب داده و قایق طبق نقشهٔ قبلی در ولایت اُواری که متعلق به خاندان اودا بود، پهلو گرفت. بدین ترتیب ایه‌یاسو به دست خاندان اودا گروگان گرفته شد. اودا نوبوهیده، پدر ایه‌یاسو را به قتل فرزندش تهدید کرد، مگر اینکه او تمام روابط خود را با خاندان ایماگاوا قطع کند. هیروتادا نیز با اصرار بر اتحاد خود با خاندان ایماگاوا، به نوبوهیده پاسخ داد که قربانی شدن فرزندش تأثیری در پیوند او با خاندان ایماگاوا نخواهد داشت. با این‌همه چون نوبوهیده کشتن ایه‌یاسو را برای منافع خود بی‌فایده دید، به او آسیبی نرساند.
در سال ۱۵۴۸ برادر کوچکترش بنام اودا نوبوکیو صاحب قلعه اینویاما و صاحب قلعه گاکودن علیه وی شورش کردند ولی نویوهیده توانست این شورش را سرکوب کند. سایتو دوسان نیز توانست قلعه اوگاکی را از وی بازپس بگیرد. در همین سال نوبوهیده سسای تایگن از خاندان ایماگاوا را شکست داد. اما بعد از آن خاندان ایماگاوا توانست قلعه آنجو را باز پس گرفته پسر ارشد وی اودا نوبوهیرو را گروگان بگیرد. بعد از آن نوبوهیده مجبور شد توکوگاوا ایه‌یاسو را که از قبل به عنوان گروگان در دست داشت با پسرش نوبوهیرو معاوضه کند و نفوذ خود را در غرب ولایت میکاوا به این ترتیب از دست داد.
در سال ۱۵۴۸ قلعه سوئه‌موری را ساخته و در این قلعه ساکن شد. جنگ در سه جبهه با خاندان سایتو و خاندان ایماگاوا و همچنین با معاون فرماندار ولایت اُواری برای او بسیار دشوار شده بود. به همین جهت با خاندان سایتو از در صلح درآمده و برای تحکیم وحدت در سال ۱۵۴۹ دختر سایتو دوسان بنام نوهیمه را به ازدواج پسرش اودا نوبوناگا که در آن زمان شانزده سال داشت، درآورد. در همین سال آثار بیماری در وی عیان شد. در سال بعد ۱۵۵۰ خاندان ایماگاوا با ۵۰۰۰۰ سرباز به بخش چیتا، آیچی در قسمت غرب اُواری حمله کرد و خاندان میزونو را وارد به تسلیم کرد. نوبوهیده درحالی‌که شاهد زوال قدرت خود بود در سال ۱۵۵۲ در سن ۴۱ سالگی در قلعه سوئه‌موری درگذشت و اودا نوبوناگا جانشین وی شد. مراسم بزرگداشت وی با شرکت ۳۰۰ راهب در معبد بانشو در ناگویا برگزار شد.
در برخی از منابع تاریخ مرگ نوبوهیده ۱۵۴۹ و یا ۱۵۵۱ ذکر شده‌است.
خانواده

پدر: اودا نوبوسادا (۱۶۲۴–۱۵۷۴)
پسران:
اودا نوبوهیرو (نامشروع) (مرگ ۱۵۷۴)
اودا نوبوناگا (۱۵۳۴–۱۵۸۲)
اودا نوبویوکی (۱۵۳۶–۱۵۵۷)
اودا نوبوهارو (۱۵۷۰-۱۵۴۵)
اودا نوبوکانه (۱۵۴۸–۱۶۱۴)
اودا ناگاماسو (۱۵۴۸–۱۶۲۲)
اودا نوبوتوکی (مرگ ۱۵۵۶)
اودا نوبواوکی
اودا هیده‌تاکا (مرگ ۱۵۵۵)
اودا هیده‌ناری
اودا نوبوترو
اودا ناگاتوشی
دختران:
اوایچی (۱۵۴۷–۱۵۸۳)
اواینو
بهداشت عمومی

تیتر روزنامه‌های سراسر دنیا دربارهٔ واکسن فلج اطفال (۱۳ آوریل ۱۹۵۵)
سلامت عمومی یا بهداشت عمومی اشاره به «علم و هنر پیشگیری از بیماری، طولانی کردن عمر و ارتقاء سلامت انسان از طریق تلاش‌های سازمان یافته و انتخاب آگاهانه جامعه، سازمان‌ها، دولتی و خصوصی، جوامع و افراد دارد». تجزیه و تحلیل سلامت جمعیت و عوامل تهدید کنندهٔ آن پایه ای برای بهداشت عمومی است. «عموم» در این مسئله می‌تواند کوچکتر از یک مشت مردم، یک روستای سالم یا می‌تواند به بزرگی چندین قاره در یک مورد همه گیر باشد. سلامت (بهداشت) خوب بودن فیزیکی، ذهنی و اجتماعی می‌باشد و بنابر تعریف سازمان بهداشت جهانی سلامتی صرفاً به معنی نبود بیماری یا ضعف نیست.
بهداشت (سلامت) عمومی یک علم بین رشته‌ای می‌باشد. برای مثال: اپیدمیولوژی (همه گیرشناسی)، آمار زیستی و خدمات بهداشتی و تمامی وابسته‌های آنها… سلامت محیط، سلامت جامعه، سلامت رفتاری، سلامت اقتصادی، سیاست‌های عمومی، سلامت ذهنی، امنیت شغلی، مسائل جنسیتی در سلامت و سلامت باروری (تولید مثل) از موارد مهم دیگر در بهداشت عمومی هستند. اهداف بهداشت عمومی برای رشد کیفیت زندگی از طریق جلوگیری و درمان بیماری شامل نظارت بر مشکلات و شاخص‌های سلامت و همچنین ارتقاء رفتارهای سلامت می‌باشد.
سلامت (بهداشت) عمومی مدرن نیازمند تمرین بین تیم‌های چند رشته‌ای توسط کارکنان سلامت عمومی و پروفسورها دارد. این تیم‌ها می‌توانند شامل: اپیدمیولوژیست‌ها، متخصصین آمار، پزشکان، دستیاران پزشکان، روان شناسان، پرستاران بهداشت عمومی، ماماها، میکروبیولوژیست‌های پزشکی، اقتصاددانان، سیاستمداران، ژنتیک شناسان و مدیران داده‌ها و حتی بسته به نیاز: افسران بهداشت محیط و بازرسان بهداشت عمومی، متخصصین زیستی و حتی دامپزشکان، کارشناسان جنسی و متخصصان بهداشت باروری می‌توانند به این تیم‌ها دعوت شوند.
دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و بهداشت عمومی رقابت‌های سختی در رشد کشورها ایجاد کرده‌است. در حال حاضر زیرساخت‌های بهداشت عمومی در این کشورها در حال شکل‌گیری است.
کشورهای در حال توسعه

یک تفاوت بزرگ میان ملل توسعه یافته و ملل در حال توسعه از لحاظ دستیابی به نوآوری‌های بهداشت عمومی و مراقبت از سلامت وجود دارد. در جهان در حال توسعه، زیرساخت‌های بهداشت عمومی هنوز در حال شکل‌گیری هستند. ممکن است نیروی کار سلامت تربیت شده و منابع پولی کافی در ارائه مراقبت‌های پزشکی و پیشگیری از بیماری حتی در سطح اولیه وجود نداشته باشد. علی‌القاعده، درصد بالایی از بیماری‌ها و مرگ و میرها در جهان در حال توسعه حاصل فقر مطلق است و این فقر مطلق حتی به گسترش بیماری‌ها و مرگ و میرها نیز کمک می‌کند. به عنوان مثال، بسیاری از دولت‌های آفریقایی کمتر از ده دلار آمریکا به ازای هر فرد در هر سال صرف مراقبت از سلامت می‌کنند در حالیکه در ایالات متحده، سرانه مصرفی دولت فدرال در سال ۲۰۰۰ میلادی تقریباً ۴۵۰۰ دلار آمریکا بوده‌است. با این وجود، نباید هزینه‌های مربوط به مراقبت از سلامت را با هزینه‌ای که صرف بهداشت عمومی می‌شود اشتباه گرفت. به زبان دقیق‌تر، نمی‌توان معیارهای سنجش بهداشت عمومی را جزء مراقبت از سلامت در نظر گرفت؛ مثلاً، دستور استفاده از کمربند ایمنی در خودروها می‌تواند جان تعداد بیشماری از افراد را نجات دهد و به سلامت جامعه نیز کمک کند ولی معمولاً پولی که صرف اِعمال این قانون می‌شود جزء پولی که صرف مراقبت از سلامت می‌شود، در نظر گرفته نمی‌شود. قسمت‌های زیادی از جهانِ در حال توسعه همچنان گرفتار بیماری‌های عفونی قابل پیشگیری و درمان پذیر هستند و از مشکل سلامت ضعیف مادر و کودک رنج می‌برند که با سوء تغذیه و فقر تشدید شده‌است. در گزارش سازمان بهداشت جهانی آمده‌است که عدم استفاده از تغذیه فقط با شیر مادر در شش‌ماهه اول زندگی منجر به مرگ اجتناب‌پذیر بالغ بر یک میلیون کودک در سال شده‌است. درمان پیشگیرانه ادواری که درمان و پیشگیری از مالاریا در زنان باردار و خردسالان است یکی از معیارهای سنجش بهداشت عمومی در کشورهای بومی محسوب می‌شود.
در صفحه اول روزنامه‌ها هر روز شاهد اخبار جدیدی راجع به بهداشت عمومی هستیم: بروز بیماری‌های عفونی مانند SARS به سرعت از چین (به برنامه بهداشت عمومی در چین مراجعه کنید) به کانادا، ایالات متحده و سایر کشورهایی راه یافته‌است که به لحاظ جغرافیایی از چین دور هستند؛ کاهش بی عدالتی‌ها در دستیابی به مراقبت از سلامت از طریق بودجه‌بندی عمومی برنامه‌های بیمه سلامت؛ فراگیری ویروس‌های HIV/ ADIS و گسترش آن از گروه‌های خاص در معرض خطر به کل جامعه در بسیاری از کشورها مانند آفریقای جنوبی؛ افزایش چاقی کودکان و در نتیجه افزایش دیابت نوع دو در کودکان؛ اثرات اقتصادی، اجتماعی و سلامت بارداری نوجوانی و چالش‌های بهداشت عمومی مرتبط با بلایای طبیعی مانند سونامی اقیانوس هند ۲۰۰۴، توفان کاترینا در ۲۰۰۵ در ایالات متحده و زلزله هائیتی ۲۰۱۰. از دهه ۱۹۸۰ تا کنون پیشرفت سلامت جامعه موجب شده‌است تا کانون توجه به بهداشت عمومی از رفتارهای فردی و فاکتورهای خطر به سمت مسائلی در سطح جامعه گسترش یابد مانند تبعیض، فقر و تحصیلات. بهداشت عمومی مدرن بیشتر مربوط به تعیین‌کننده‌های سلامت در یک جمعیت است.
همه ما به خوبی می‌دانیم که سلامت ما تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد برای مثال جایی که در آن زندگی می‌کنیم، ژنتیک، درآمد ما، وضعیت تحصیلی ما و روابط اجتماعی ما؛ این عوامل، تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت نامیده می‌شوند. یک شیب اجتماعی در سلامت از طریق جامعه رخ می‌دهد. فقیرترین افراد معمولاً از بدترین وضع سلامت رنج می‌برند، ولی حتی رده‌های متوسط در مقایسه با آن‌هایی که از یک قشر اجتماعی بالاتری هستند معمولاً پیامدهای سلامت بدتری دارند. بهداشت عمومی نوین طرفدار سیاست‌های مبتنی بر جمعیتی است که با یک رفتار عادلانه به بهبود سلامت کمک می‌کنند.
کشورهای در حال توسعه > اهداف توسعه پایدار

سازمان ملل متحد برای رسیدگی به چالش‌های فعلی و آتی سلامت جهانی برنامه‌ای تحت عنوان اهداف توسعه پایدار ۲۰۱۵ را معرفی کرده‌است که برگرفته از برنامه اهداف توسعه هزاره ۲۰۰۰ است که تا سال ۲۰۳۰ تکمیل خواهد شد. این اهداف کلاً طیف کاملی از توسعه در ملل را دربرمی‌گیرند، با این وجود اهداف یک تا شش بلافاصله دربارهٔ نابرابری‌های سلامت و در درجه اول در کشورهای در حال توسعه بحث می‌کنند. این شش هدف در مورد مسائل کلیدی در بخش بهداشت عمومی جهانی بحث می‌کنند: فقر، گرسنگی و امنیت غذایی، سلامت، تحصیلات، تبعیض جنسیتی و توانمندسازی زنان، آب و اصول بهداشتی. دست‌اندرکاران بخش بهداشت عمومی می‌توانند از این اهداف استفاده کرده و دستور کارها و طرح‌های مربوط به نوآوری‌هایی با مقیاس کوچکتر در سازمان‌های خود را وضع نمایند. امید است این اهداف بتوانند بیماری‌ها و تبعیضاتی که کشورهای در حال توسعه با آن مواجه هستند را کم کنند و آینده‌ای سالم‌تر به وجود آورند.
روابط متعددی میان اهداف مختلف توسعه پایدار و بهداشت عمومی وجود دارند و به خوبی نیز محرز شده‌اند: زندگی زیر خط فقر با پیامدهای سلامت ضعیف‌تر در ارتباط است، پیامدهایی که حتی می‌توانند در مورد افرادی که در کشورهای در حال توسعه‌ای زندگی می‌کنند که فقر مطلق در آنجا شایع است، بدتر شوند. احتمال مرگ کودکی که در فقر متولد می‌شود قبل از رسیدن به پنج سالگی نسبت به کودکی که در یک خانواده مرفه‌تر متولد می‌شود دو برابر است.
اثرات بی چون و چرای گرسنگی و سوء تغذیه که می‌توانند ناشی از چالش‌های نظامند مربوط به امنیت غذایی باشند متعدد هستند. سازمان بهداشت جهانی تخمین زده‌است که ۱۲٫۹ درصد از جمعیت موجود در کشورهای در حال توسعه از سوء تغذیه رنج می‌برند.
چالش‌های سلامت در کشورهای در حال توسعه متعدد هستند و فقط نیمی از زنان ملل در حال توسعه مراقبت‌های سلامت توصیه شده‌ای که به آن نیاز دارند را دریافت می‌کنند.
هنوز خیلی مانده تا به برابری تحصیلی در جهان دست یابیم. این نابرابری تحصیلی دامنگیر تلاش‌های بهداشت عمومی نیز شده‌است زیرا فقدان تحصیلات می‌تواند پیامدهای سلامت ضعیف‌تر را به بار آورد. این در کودکانی که مادرانی فاقد تحصیلات دارند دیده می‌شود و درصد بقاء آن‌ها در مقایسه با کودکانی که از مادرانی متولد می‌شوند که تحصیلاتی در سطح ابتدایی یا بیشتر دارند، کمتر است. تفاوت‌های فرهنگی موجود در نقش زنان از یک کشور به کشور دیگر فرق می‌کنند، بسیاری از تبعیضات جنسیتی در ملل در حال توسعه دیده می‌شوند. ثابت شده‌است که مبارزه با این تبعیضات نیز موجب بهتر شدن پیامدهای بهداشت عمومی می‌شود.
در مطالعاتی که توسط بانک جهانی در مورد جمعیت‌های موجود در کشورهای در حال توسعه انجام شده‌اند دیده شده‌است که وقتی زنان کنترل بیشتری بر منابع خانواده دارند کودکان از دسترسی بهتر به غذا، مراقبت سلامت و تحصیلات بهتر مستفید خواهند شد.
دسترسی به منابع آب پاک و منابع بهداشتی اساسی جزو حقوق بنیادی بشر محسوب می‌شوند. با این وجود، ۸٫۱ میلیارد نفر معمولاً از منابع آب نوشیدنی استفاده می‌کنند که آلوده به مدفوع هستند و ۴٫۲ میلیارد نفر به امکانات بهداشتی اساسی مانند توالتها و توالت‌های عمومی کاسه‌ای دسترسی ندارند. فقدان این منابع دلیل مرگ تقریباً ۱۰۰۰ کودک در روز به واسطه بیماری‌های اسهالی است که می‌توان به کمک زیرساخت‌های بهتر آب و اصول بهداشتی از وقوع این بیماری‌ها پیشگیری کرد.
تاریخچه

بهداشت عمومی ریشه در اوایل دوران باستان دارد از آغاز تمدن بشر که بهداشت عمومی به رسمیت شناخته شد آب آلوده و فقدان دفع مناسب پسماند موجب شیوع بیماری‌های مسری شدند. (نظریه میاسما) مذاهب اولیه اقدام به تنظیم رفتاری کردند که به‌طور خاص وابسته به سلامت بودند از انواع مواد غذایی صرف شده تا تنظیم دقیق رفتارهای افراطی همچون نوشیدن الکل یا روابط جنسی. رهبران، مسئول سلامت افراد خود برای اطمینان از ثبات اجتماعی، موفقیت و حفظ نظم بودند.
در دوران رم باستان دریافتند که دفع مناسب ضایعات انسانی یک اصل ضروری بهداشت عمومی در مناطق شهری بوده‌است. پزشکان معالج چین باستان عمل آبله کوبی را به دنبال یک اپیدمی بیماری آبله در ۱۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح توسعه دادند. یک شخص بدون بیماری می‌توانست ایمنی در برابر آنچه از طریق استنشاق پوسته‌های خشک شده که در اطراف جراحات عفونی افراد تشکیل شده به دست آورد. همچنین کودکان با یک خراش در ساعد خود با زخم از آسیب محافظت می‌شدند. در سال ۱۴۸۵ جمهوری ونیز یک دادگاه عمومی از ناظران (سلامت) با توجه خاص به پیشگیری از شیوع بیماری‌های واگیر در از سرزمین‌های بیگانه تأسیس کرد. در ابتدا سه ناظر توسط مجلس سنا منصوب شدند در سال ۱۵۳۷ توسط شورای عالی در نظر گرفته شد و در سال ۱۵۳۶ دو داور با وظیفه کنترل به نمایندگی از جمهوری و تلاش‌های ناظران اضافه شدند. با این وجود با توجه به نظریه میشل فوکات الگوی طاعون دولتی بعد از آن به وسیله الگوی وبا رد شد. یک بیماری همه گیر وبا اروپا را در سال ۱۸۲۹ و ۱۸۵۱ ویران کرد و برای اولین بار با استفاده از آنچه فوکالت آن را پزشکی اجتماعی نامیده مبارزه را بر جریان هوا و موقعیت گورستان‌ها تمرکز کرد همه این نگرانی‌ها از فرضیه بیماری میاسما نشاءت گرفته با نگرانی‌های شهرنشینی برای مدیریت جمعیت‌ها ترکیب شدند که فوکالت آن را به عنوان مفهوم زیستی برگزید که در آلمان به عنوان علم پلیس مفهومی شده‌است.
طبیعت بدوی پزشکی قرون وسطی در شرح اروپا درمانده از یورش مرگ سیاه در قرن ۱۴. قطعه‌ای از یک مینیاتور، رویدادنامه‌ای از ژیل لو مویزی.
قرقودوک

| قرقودوک | قرقودوک |
| --- | --- |
کشور:  تاجیکستان
ولایت: سغد
ناحیه: اشت
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۸۳۵۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (یوتی‌سی ۵:۰۰+)
اِفتِخار که پیشتر قرقودوک نامیده می‌شد، جماعت و شهرکی با ۸٬۳۵۰ نفر جمعیت در ناحیهٔ اشت ولایت سغد است که در شمال غربی تاجیکستان قرار دارد.
فهرست بی‌دین‌های برنده جایزه نوبل

این فهرست شامل برندگان جایزهٔ نوبلی است که خداناباور، ندانم‌گرا یا آزاداندیش یا به عبارت دیگر بی‌دین بوده‌اند. آلفرد نوبل بنیان‌گذار جایزه نوبل خود یک خداناباور بود.
شیمی

سوانت آرنیوس
پل بویر
جان کارنفورت
فردریک ژولیو کوری
ایرن ژولیو-کوری
ریچارد ارنست
هربرت هاپتمن
رولد هافمن
هارولد کروتو
ژان-ماری لن
پیتر دی میچل
جرج اولاه
ویلهلم اوستوالد
لینوس پاولینگ
ماکس پروتس
فردریک سنگر
مایکل اسمیت
هارولد یوری
اقتصاد

میلتون فریدمن
جان هارسانی
فریدریش آوگوست فون هایک
جان فوربز نش
آمارتیا سن
ادبیات

ساموئل بکت (۱۹۶۹)
بیورنستیرن بیورنسون (۱۹۰۳)
پرل باک (۱۹۳۸)
آلبر کامو
آناتول فرانس
جان گالزورثی (۱۹۳۲)
داریو فو
نادین گوردیمر
گائو شینگجیان
پابلو نرودا
یوجین اونیل
برتراند راسل
جرج برنارد شاو
ژان-پل سارتر
وله سوینکا
جان استاین‌بک
ژوزه ساراماگو
صلح

نورمن آنجل (۱۹۳۳)
کلاس آرنولدسون (۱۹۰۸)
میخائیل گورباچف
لینوس پاولینگ
آندره ساخاروف
الی ویزل
فیزیک

ژورس آلفروف
هانس اولوف گوستا آلفون
فیلیپ وارن اندرسن
جان باردین
هانس بیته
پاتریک بلاکت
نیکولاس بلومبرگر
نیلز بور
پرسی ویلیام بریجمن
لویی دو بروی
جیمز چدویک
سوبرامانیان چاندراسخار
ماری کوری
پیر کوری
پل دیراک
آلبرت اینشتین
انریکو فرمی
ریچارد فاینمن
وال لوگسدون فیچ
جیمز فرانک
دنیس گابور
ماری گل-من
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ
روی جی. گلوبر
پیتر هیگز
خرارد توفت
هربرت کرومر
لو لانداو
لئون لدرمن
آلبرت آبراهام مایکلسون
کنستانتین نووسلف
ژان باتیست پرن
ایزیدور ایزاک رابی
سی وی رامان
ویلیام شاکلی
اروین شرودینگر
جرج اسموت
جک اشتینبرگر
ایگور یوگنیویچ تام
یوهان دیدریک وان در والس
یوجین ویگنر
استیون واینبرگ
چن نینگ یانگ
فیزیولوژی و پزشکی

جولیوس اکسلراد
رابرت بارانی (۱۹۱۴)
جرج بیدل
جی. مایکل بیشاپ
سیدنی برنر
فرانسیس کریک
مکس دلبروک
کریستین دو دوو
هاوارد فلری
کامیلو گلجی
فردریک گولاند هاپکینز
اندرو هاکسلی
فرانسوا ژاکوب
پال لاتربور.
چارلز لاورن
پیتر مداوار
ژاک مونو
توماس هانت مورگان
هرمان جوزف مولر
ایلیا مچنیکو
ریتا لوی مونتالچینی
پائول نرس
ایوان پاولف
ریچارد رابرتس
جان سالستن
آلبرت سنت-گیورگی
نیکلاس تینبرگن
جیمز واتسون
ژان-پل سارتر
جرج برنارد شاو
پیر کوری و ماری کوری
آلبرت اینشتین
پیتر هیگز.
فرانسیس کریک
جرج بیدل
آرنو

| آرنو | آرنو |
| --- | --- |
نمایی از رود آرنو و پل پونته وکیو در فلورانس   موقعیت رود آرنو بر روی نقشه: نمایی از رود آرنو و پل پونته وکیو در فلورانس   موقعیت رود آرنو بر روی نقشه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: دریای لیگوریا
 • مختصات: ۴۳°۴۱′ شمالی ۱۰°۱۷′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۶۸۳°شمالی ۱۰٫۲۸۳°شرقی﻿ / 43.683; 10.283
طول: ۲۴۰ کیلومتر
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
شبکهٔ رود: ۸٬۲۴۷ کیلومتر مربع
رود آرنو (به ایتالیایی: Fiume Arno، به لاتین: Arnus) رودی مهم و اصلی به طول ۲۴۰ کیلومتر (۱۵۰ مایل) در ناحیه توسکانی در ایتالیاست که به دریای لیگوریا می‌ریزد.
مشخصات

رود آرنو از دامنه‌های کوه فالترونا (مونته فالترونا) واقع در رشته‌کوه آپنین در توسکانی در مرکز ایتالیا سرچشمه می‌گیرد. این رودخانه در مسیر بالادست خود عمدتاً به سمت جنوب و در حوضهٔ دریاچه‌ای قدیمی موسوم به کاسنتینو جریان می‌یابد تا آنکه در آرتزو به سمت غرب و شمال تغییر مسیر می‌دهد. این رود همچنین در نزدیکی آرتزو از طریق رود و آبراه کیانی به رود تیبر می‌پیوندد.
در میانهٔ مسیر رودخانه درهٔ حاصلخیزی وجود دارد که والدارنو نامیده می‌شود. این رود سپس در پایین فلورانس و در گالفولینا وارد یک تَنگ شده و با ادامهٔ مسیرخود به سمت غرب، از شهرهای امپولی و پیزا گذشته و در پایان پس از طی مسیری ۲۴۰ کیلومتری به دریای لیگوریا می‌ریزد. حوضهٔ آبریز رود آرنو ۸٬۲۴۷ کیلومتر مربع است و رودهای سیوه، پسا، السا و ارا در طول مسیر این رودخانه به آن می‌پیوندند.
آرنو رودی سیل‌خیز است و طغیان آن در سال ۱۹۶۶ سبب آب‌گرفتگی فلورانس و واردآمدن خساراتی سنگین شد.
نگارخانه

River Arno in Florence
River Arno in Pisa, near the Ponte della Fortezza (Fortress Bridge)
Banks of the Arno, seen from the Ponte Vecchio (Old Bridge), فلورانس
Mouth of the Arno near پیزا
The Ponte Amerigo Vespucci (Amerigo Vespucci Bridge)
The view of the Arno from the Ponte Vecchio
قرقناتو

| قرقناتو | قرقناتو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۵°۳۵′۶″ شمالی ۵۹°۳۹′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۸۵۰۰°شمالی ۵۹٫۶۵۷۷۸°شرقی﻿ / 35.58500; 59.65778: مختصات: ۳۵°۳۵′۶″ شمالی ۵۹°۳۹′۲۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۵۸۵۰۰°شمالی ۵۹٫۶۵۷۷۸°شرقی﻿ / 35.58500; 59.65778
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: فریمان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: بالابند
جمعیت: ۷۰ نفر (سرشماری ۹۵)
قرقناتو، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فریمان در استان خراسان رضوی ایران است.