stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میکائیل آوتیسیان
زندگی‌نامه

میکائیل آویتیسیان، که متولد ایروان است، نه‌تنها موسیقیدانی ماهر بلکه رهبری برجسته در عرصه موسیقی ارمنی و بین‌المللی محسوب می‌شود. تحصیلات اولیه او در مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان بود، جایی که دیپلم خود را در رشته آهنگسازی و تئوری موسیقی دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۸۴، او تحصیلات خود را در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان ادامه داد و در سال ۱۹۸۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را از گروه رهبری اپرا و سمفونی تحت نظر پروفسور هاکوب وسکانیان به دست آورد. در طول دوران تحصیل، آویتیسیان تجربهٔ گسترده‌ای در رهبری ارکستر به دست آورد. او تحت تعلیم استادانی چون اوهان دوریان و پروفسور ایلیا موسین در کنسرواتوار سنت پترزبورگ به مهارت‌های خود افزود. علاوه بر این، در سال ۱۹۹۶، او در کلاس‌های استادی کیریل کوندراشین در هلند شرکت کرد و تحت راهنمایی سر ادوارد داونز و پیتر ایوتوس قرار گرفت. آویتیسیان از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۷ در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان به تدریس پرداخت و در این مدت نقش‌های مهمی در ارکسترهای مختلف ایفا کرد، از جمله رهبری ارکستر رادیو و تلویزیون ملی ارمنستان و ارکستر تئاتر ملی آکادمیک اپرا و باله. او از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷ رهبر ارکستر سمفونیک ایروان و از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ مدیر هنری و رهبر ارکستر فیلارمونیک ارمنستان بود. آویتیسیان با اجرای موفق در ایالات متحده، فرانسه، هلند، یونان، اسپانیا، روسیه و ترکیه، شهرت بین‌المللی خود را به دست آورد. او با ارکستر سمفونیک مسکو نیز همکاری داشته است و ضبط‌های وی در سال ۱۹۹۶ توسط آرسی‌دی منتشر شد. در حال حاضر، او مدیر موسیقی گروه کر انجمن ارمنی لس آنجلس در گلندیل و رهبر ارکستر سمفونیک نیو ولی در شرمن اوکس، کالیفرنیا است. همچنین او در مدرسه بین‌المللی موسیقی در گلندیل نیز تدریس می‌کند و مدیر هنری و رهبر اصلی فیلارمونیک گلندیل از زمان تأسیس آن است. آویتیسیان با تعهد به آموزش و پرورش نسل جدیدی از موسیقیدانان، به عنوان یک معلم و مربی الهام‌بخش شناخته می‌شود. او با استفاده از تجربیات گسترده خود در عرصه بین‌المللی، به دانشجویان خود نه تنها تکنیک‌های موسیقی بلکه اهمیت فرهنگ و تاریخ موسیقی ارمنی را نیز آموزش می‌دهد. او با برگزاری کنسرت‌ها و کارگاه‌های آموزشی در سراسر جهان، به ترویج موسیقی ارمنی و ایجاد پل‌های فرهنگی بین ملت‌ها کمک می‌کند. آویتیسیان با استفاده از تکنولوژی‌های نوین در آموزش موسیقی، به دانشجویان خود امکان می‌دهد تا با استفاده از ابزارهای دیجیتال، مهارت‌های خود را بهبود بخشند و به دنیای موسیقی مدرن وارد شوند. او با تأکید بر اهمیت همکاری و تعامل در موسیقی، به دانشجویان خود یاد می‌دهد که چگونه به عنوان بخشی از یک گروه موسیقی موفق عمل کنند و به اهداف مشترک دست یابند.
علاوه بر این، او به عنوان یک رهبر ارکستر، توانسته است با اجرای آثار برجسته‌ای از آهنگسازان کلاسیک و معاصر، توجه و تحسین منتقدان موسیقی را به خود جلب کند. او با تفسیرهای منحصر به فرد خود از آثار موسیقی، توانسته است به عمق و زیبایی این آثار جان تازه‌ای ببخشد. آویتیسیان همچنین در پروژه‌های موسیقی بین‌المللی متعددی شرکت کرده است که هدف آن‌ها ترویج صلح و تفاهم بین‌المللی از طریق موسیقی بوده است. او با همکاری با موسیقیدانان از فرهنگ‌ها و ملیت‌های مختلف، به ایجاد یک زبان مشترک موسیقایی کمک کرده است که فراتر از مرزهای جغرافیایی و فرهنگی عمل می‌کند. این تلاش‌ها نه تنها به غنای فرهنگی و هنری او افزوده‌اند، بلکه به او این امکان را داده‌اند که به عنوان یک سفیر فرهنگی، نقش مهمی در تقویت روابط بین‌المللی ایفا کند. آویتیسیان با تعهد به ارتقاء سطح موسیقی و هنر، همچنان به عنوان یکی از چهره‌های برجسته و تأثیرگذار در دنیای موسیقی شناخته می‌شود.
جوایز

دیپلم از کلاس‌های استادان رهبری ارکستر کریل کوندراشین، هلند
جایزه الماس دستاورد هنری شهر گلندیل و شهرستان لس آنجلس
بنیاد ادوارد راین

بنیاد ادوارد راین (به انگلیسی: Eduard Rhein Foundation)در سال ۱۹۷۶ در هامبورگ (آلمان) توسط ادوارد راین تأسیس شد. هدف این بنیاد ترویج پژوهش علمی، یادگیری، هنر و فرهنگ است. این امر به ویژه با اعطای جوایز برای دستاوردهای برجسته در تحقیق و/یا توسعه در زمینه های رادیو، تلویزیون و فناوری اطلاعات انجام می شود.
جوایز و افتخارات

این بنیاد جوایز و افتخارات زیر را اعطا می کند:
جایزه فناوری (۳۰۰۰۰ یورو)
جایزه فرهنگی (۱۰۰۰۰ یورو)
انگشتر افتخار (سنگ ماه به رنگ طلا) برای کارهای برجسته که در مدت زمان طولانی انجام شده است، تعداد حاملان انگشتر زنده به ده نفر محدود است.
موزیدورا: حمام کننده 'مضطرب در برابر باد مشکوک'

| 0 | 1 |
| --- | --- |
هنرمند: ویلیام اتی
سال: ۱۸۴۶
مواد: رنگ روغن روی کرباس
موضوع: غیرداستانی
ابعاد: 50.2 سانتی‌متر × 65.1 سانتی‌متر (۱۹٫۸ اینچ × ۲۵٫۶ اینچ)
مکان: تیت، لندن
مالک: وصیت شده توسط جیکوب بل ۱۸۵۹
شمارهٔ داده‌نامه: N00614
وبگاه: https://www.tate.org.uk/art/artworks/etty-musidora-the-bather-at-the-doubtful-breeze-alarmed-replica-n00614
'موزیدورا: حمام کننده 'مضطرب در برابر باد مشکوک' (به انگلیسی: Musidora: The Bather 'At the Doubtful Breeze Alarmed)، همچنین به عنوان حمام کننده (به انگلیسی: The Bather) شناخته می شود، نامی است که به چهار نقاشی رنگ روغن تقریباً یکسان روی بوم توسط هنرمند انگلیسی ویلیام اتی داده شده است. این نقاشی‌ها صحنه‌ای از شعر تابستان سال ۱۷۲۷ جیمز تامسون را به تصویر می‌کشند که در آن مرد جوانی به‌طور تصادفی زن جوانی را می‌بیند که برهنه استحمام می‌کند و بینِ میل به نگاه کردن و دانسته‌اش مبنی بر اینکه باید روی خود را از او برگرداند، سرگردان است. این صحنه در میان هنرمندان انگلیسی محبوبیت داشت زیرا یکی از معدود بهانه های مشروع برای نقاشی برهنه در زمانی بود که نمایش و توزیع تصاویر برهنه سرکوب شده بود.
شرح نهج‌البلاغه ابن ابی الحدید

شرح نهج‌البلاغهٔ ابن ابی‌الحدید کتابی است به زبان عربی که توسط ابن ابی‌الحدید معتزلی (۶۵۶–۵۸۶ ه‍.ق) در شرح نهج‌البلاغه نگاشته شده‌است.
تاریخ تالیف و سبک مباحث

تاریخ تألیف کتاب بین اول رجب ۶۴۴ و پایان صفر ۶۴۹ ه‍.ق بوده‌است. ابن ابی‌الحدید هم بر ادبیات عرب و هم بر تاریخ اسلام مسلط بوده‌است و شرح وی از حیث بیان زیبایی‌های ادبیِ نهج‌البلاغه و ذکر مسائل تاریخی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. محتمل است که او اولین شارح غیرشیعه نهج‌البلاغه باشد.
ارزش اثر

با چشم‌پوشی از اختلافات عقیدتی، این اثر حاوی گزارش‌های مفصل تاریخی است. ابن ابی‌الحدید در تدوین این گزارش‌ها از منابعی چون کتاب الاغانی ابوالفرج اصفهانی، سیرهٔ ابن هشام و تاریخ طبری بهره جسته‌است و نیز از برخی منابع نادر استفاده کرده که امروزه از میان رفته یا در دسترس قرار ندارند.
نقد و بررسی

چندین اثر توسط علمای شیعه در نقد و بررسی این کتاب نگاشته‌اند، نظیر
الروح فی نقض ما أبرمه ابن ابی‌الحدید» اثر احمد بن طاووس (متوفی ۶۷۳ ه‍.ق)،
سلاسل الحدید لتقیید ابن ابی‌الحدید اثر شیخ یوسف بحرانی (متوفی ۱۱۸۶ ه‍.ق)،
سلاسل الحدید فی رد ابن ابی‌الحدید اثر مصطفی بن محمدامین (متوفی ۱۳۳۱ ه‍.ق)،
الرد علی ابن ابی‌الحدید اثر علی بن حسن بلادی بحرانی (متوفی ۱۳۴۰ ه‍.ق)،
الشهاب العتید علی شرح ابن ابی‌الحدید نگاشتهٔ شیخ عبدالنبی عراقی
الرد علی ابن ابی‌الحدید اثر شیخ طالب حیدر
مع الحدیدی فی شرحه، اثر علی خادمی از وعاظ ایرانی معاصر.
ترجمه به فارسی

از این کتاب چند ترجمه به زبان فارسی وجود دارد، نظیر ترجمهٔ کامل و یک دست غلامرضا لایقی که توسط نشر نیستان چاپ شده، ترجمه شمس‌الدین محمد بن مراد در دورهٔ صفوی، ترجمهٔ نصرالله تراب بن فتح‌الله دزفولی و ترجمهٔ محمود مهدوی دامغانی.
مواد هوافضا

مواد هوافضا موادی هستند، اکثرا از جنس آلیاژهای فلزی که یا برای اهداف هوافضا ساخته شده‌اند یا در حین استفاده از این مواد برای اهداف هوافضا برجسته شده‌اند
این کاربردها اغلب نیاز به عملکرد برجسته، دوام یا مقاومت در برابر حرارت دارند، حتی اگر به معنای متحمل شدن هزینه های قابل توجه در طول فرآیندهای تولید یا ماشینکاری باشد. برخی به دلیل قابلیت اطمینان پایدار در این صنعت متمرکز بر ایمنی، به ویژه به دلیل توانایی آنها در مقاومت در برابر خستگی انتخاب شده اند.
رشته مهندسی هوافضا تا حد زیادی به مهندسی مواد متکی است که اهمیت زیادی دارد. مواد و فرآیندهای درگیر در این زمینه توسط نهادهای استاندارد بین‌المللی اداره می‌شوند که رعایت استانداردهای تعیین شده را تضمین می‌کنند. مهندسان متخصص در مهندسی مواد اغلب مدارک یا مدارک تحصیلات تکمیلی را برای برتری در این حوزه دنبال می کنند.
تاریخ > دوره ادواردین

مواد اولیه مورد استفاده در هوافضا، مواد سنتی و معمولی بودند که برای ساخت اولین هواپیماها مورد استفاده قرار گرفتند. این مواد از مواد معمولی مانند چوب برای سازه های بال و پارچه و دوپ برای پوشاندن آنها تشکیل شده است. کیفیت این مواد بسیار مهم بود، به همین دلیل است که چوب مورد استفاده با دقت صنوبر سیتکا انتخاب شده بود و پوشش آن از کتان ایرلندی ساخته شده بود. استانداردها برای انتخاب، تولید و استفاده از این مواد ضروری بود. این استانداردها به‌طور غیررسمی توسط تولیدکنندگان یا سازمان‌های دولتی مانند HM Balloon Factory، که بعداً به RAE Farnborough تبدیل شد، اغلب با حمایت بخش‌های مهندسی دانشگاه، توسعه یافتند.
صنعت هوافضا با استفاده از مواد نوآورانه ای مانند Duralumin، آلیاژ آلومینیوم پیشگام سخت کننده سن، جهش قابل توجهی به جلو داشت. این مواد کیفیت های بی سابقه ای را به ارمغان آوردند که قبلاً ناشناخته بود. تحقیقات گسترده ای برای درک پتانسیل کامل این مواد، ویژگی های آنها و نحوه بهینه سازی استفاده از آنها انجام شد. این کار حیاتی اغلب در آزمایشگاه‌های ملی با بودجه دولتی، مانند Reichsanstalt (موسسه امپراتوری آلمان) یا آزمایشگاه ملی فیزیکی بریتانیا (NPL) انجام می‌شد.
تاریخ > جنگ جهانی اول

NPL علاوه بر این، احتمالاً برای ماده اولیه هوافضا که عمداً مهندسی شده بود، به نام آلیاژ Y نیز پاسخگو بود. این آلیاژ نیکل-آلومینیوم پیشگام پس از آزمایش های متوالی در طول جنگ جهانی اول، با هدف عمدی کشف یک ماده برتر برای تولید پیستون های مورد استفاده در موتورهای هواپیما، کشف شد.
تاریخ > دوره بین جنگ

در طول دوره بین دو جنگ، پیشرفت‌های متعدد در فناوری هوافضا به جای تکیه بر مواد قوی‌تر، بر تقویت فرآیندهای تولید متمرکز شد. با این حال، این نوآوری ها از استفاده از مواد بهبود یافته نیز بهره مند شدند. به عنوان مثال، یکی از آلیاژهای توسعه یافته توسط R.R، معروف به R.R.53B، حاوی سیلیکون است که سیالیت آن را در حالت مذاب افزایش می دهد. این پیشرفت، علاوه بر روش سنتی ریخته گری شن و ماسه، کاربرد آن را در ریخته گری دایکاست. در نتیجه، قطعات می‌توانند با هزینه‌ی قابل‌توجهی کمتر تولید شوند و در عین حال دقت بالاتری از نظر شکل و پرداخت حفظ شود. کنترل بهبود یافته بر روی شکل این قطعات به طراحان اجازه داد تا دقیقاً آنها را مطابق با عملکردهای مورد نظر خود تنظیم کنند، در نتیجه اجزایی که نه تنها نازک تر بودند بلکه سبک تر نیز بودند.
در طول دوره بین دو جنگ، به لطف پیشرفت قابل توجه در صنعت خودرو، پیشرفت های قابل توجهی در موتور هواپیما ایجاد شد. در حالی که به طور مستقیم به هوافضا مربوط نمی شود، استفاده از آلیاژهای نسوز مانند Stellite و Brightray برای پوشش سخت دریچه های اگزوز منجر به بهبود قابل توجهی در قابلیت اطمینان موتورهای هواپیما شد. در نتیجه، این توسعه نقش اساسی در ترویج پروازهای تجاری در مسافت طولانی ایفا کرد، زیرا قابلیت اطمینان افزایش یافته این موتورهای جدید آنها را برای سفرهای ایمن در اقیانوس های وسیع یا رشته کوه های چالش برانگیز مناسب می کرد.
تاریخ > جنگ جهانی دوم

هواپیمای مسافربری De Havilland Albatross در سال 1936 دارای بدنه ای بود که با استفاده از تکنیک منحصر به فرد ساندویچ چوبی ساخته شده بود. ویفرهای تخته سه لا توس با لایه ای از ورق بالسا از هم جدا شدند و در نتیجه ساختاری سبک و با کارایی بالا ایجاد شد. این روش ساخت و ساز نوآورانه در طول جنگ زمانی که در بمب افکن سریع Mosquito مورد استفاده قرار گرفت به رسمیت شناخته شد. نه تنها از نظر وزن و عملکرد مزایایی را ارائه داد، بلکه نیاز به آلومینیوم را که یک منبع ارزشمند در زمان جنگ بود، دور زد و امکان استفاده از مهارت‌های کارگران چوب را به جای فلزکاران تخصصی هواپیما فراهم کرد. تلاش آلمان برای تکرار این هواپیما به عنوان موسکیتو در درجه اول به دلیل محدودیت های مادی شکست خورد. چسب اصلی فنولیک فیلم Tego، که برای ساخت و ساز بسیار مهم است، منحصراً در کارخانه ای تولید شد که در اثر بمباران از بین رفت. چسب جایگزین آن منجر به خرابی های فاجعه بار و متعاقب آن از دست دادن هواپیما شد.
فناوری رادار تا حدی پیشرفت کرد که می‌توان آن را به راحتی با هواپیما حمل کرد. با این حال، بوق های تغذیه و بازتابنده های ظریف نیاز به حفاظت و طراحی آیرودینامیکی برای مقاومت در برابر جریان هوا داشتند. برای رفع این مشکل، رادوم‌ها با استفاده از پلاستیک اکریلیک Perspex ساخته شدند که قبلاً برای پنجره‌های کابین استفاده می‌شد. پلاستیک را می توان گرم کرد و به آن اجازه می داد قالب گیری شود یا با خلاء به شکل دلخواه درآید. علاوه بر این، پلیمرهای دیگری مانند نایلون در این دوره توسعه یافتند و کاربردهایی در تجهیزات رادیویی فشرده به عنوان عایق های ولتاژ بالا یا دی الکتریک پیدا کردند.
در طول جنگ، سازه‌های لانه زنبوری به‌عنوان صفحات ساندویچی مسطح که عمدتاً برای دیوارها و عرشه‌ها استفاده می‌شد، ایجاد شدند. اگرچه ساخت چوب و تخته کاغذ به طور گسترده ای برای این منظور مورد استفاده قرار گرفته بود، مواد قوی تری برای کاربردهای هوافضا مورد نیاز بود. در نتیجه، ساندویچ های لانه زنبوری تمام آلومینیومی با موفقیت در پایان جنگ توسعه یافتند.
تاریخ > مواد جدید

کامپوزیت های زمینه سرامیکی، کامپوزیت های زمینه فلزی، آئروژل های پلیمری و نخ های CNT از جمله مواد سبک وزن جدید هستند. توسعه کامپوزیت های پلیمری نیز به تکامل این مواد کمک کرده است. استفاده از این مواد سبک وزن منجر به ایجاد ساختارهای قوی تر و قابل اطمینان تر، کاهش زمان تولید و افزایش نسبت قدرت به وزن شده است.
بازاریابی خارج از هوافضا

عبارت "درجه هوافضا" به یک عبارت جذاب بازاریابی برای محصولات پیشرفته، به ویژه در صنایع خودروسازی و کالاهای ورزشی تبدیل شده است. اقلامی مانند دوچرخه، چوب گلف، قایق بادبانی و حتی چراغ قوه بدون توجه به ارتباط واقعی آنها بر اساس استفاده از مواد با کارایی بالا به بازار عرضه می شوند. Maglite، از زمان معرفی خود در سال 1979، استفاده از آلومینیوم 6061 را برای بدنه چراغ قوه خود ترویج کرده است و یکی از پیشگامان در برجسته کردن ترکیب مواد هوافضا برای اهداف غیرعملکردی است.
چندین کاربرد در صنعت ورزش از خواص ذاتی این ماده استفاده کرده اند. بسیاری از تولیدکنندگان اسکی، اسکی‌ها را کاملاً از ترکیب پارچه و کامپوزیت‌های رزین ساخته‌اند و از سازگاری این ساختار برای تنظیم سفتی، میرایی و سفتی پیچشی اسکی در تمام طول آن استفاده کرده‌اند. Hexcel، تولید کننده مشهور ورق های لانه زنبوری آلومینیومی، به خاطر اسکی های خود که از این مواد پیشرفته استفاده می کنند، شهرت پیدا کرد.
برنامه های ورزشی می توانند به اندازه الزامات هوافضا سختگیرانه باشند. به طور خاص در حوزه دوچرخه سواری، مواد ممکن است سطوح بالاتری از استرس را در مقایسه با استفاده از آنها در هوافضا تجربه کنند. خطر احتمالی شکست در دوچرخه سواری نسبت به هواپیما قابل تحمل تر است.
استفاده از مواد هوافضا در کالاهای ورزشی اغلب به "سود سهام صلح" نسبت داده می شود. پس از پایان جنگ جهانی دوم، تولیدکننده آلیاژ هیدومینیوم، با هدف کشف بازارهای جایگزین برای جایگزینی تمرکز قبلی خود بر روی هواپیماهای نظامی، وارد تولید قطعات ترمز دوچرخه شد. به طور مشابه، در طول دهه 1990، کارخانه‌های ذوب و بازیافت تیتانیوم پس از پایان جنگ سرد به دنبال راه‌های غیرنظامی بودند که منجر به ادغام تیتانیوم در قاب‌های دوچرخه و چوب‌های گلف شد.
کامپوزیت فیبر کربن، همراه با طراحی منحصر به فرد بافته شده آن، محبوبیت قابل توجهی را به عنوان یک گزینه تزئینی ترجیحی برای خودروها و موتورسیکلت ها به دست آورده است. اکنون معمولاً در تنظیمات صرفاً تزئینی از جمله داشبورد استفاده می شود. این روند بیشتر گسترش یافته است و شامل استفاده از وینیل منعطف با طرح چوب است که به طور موثر ظاهر فیبر کربن را بدون داشتن هیچ یک از خواص فیزیکی آن تقلید می کند.
کسیلوتیمبو

مکان
| کسیلوتیمبو | کسیلوتیمبو |
| --- | --- |
کسیلوتیمبوLocation in Cyprus: کسیلوتیمبوLocation in Cyprus
مختصات: ۳۵°۰۱′ شمالی ۳۳°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۱۷°شمالی ۳۳٫۷۵۰°شرقی﻿ / 35.017; 33.750: مختصات: ۳۵°۰۱′ شمالی ۳۳°۴۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰۱۷°شمالی ۳۳٫۷۵۰°شرقی﻿ / 35.017; 33.750
ناحیه‌های قبرس: ناحیه لارناکا
حکومت: حکومت
 • شهردار: Kyriakos G. Papageorgiou
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۳۶۵۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
Postal code: ۷۵۱۰
کسیلوتیمبو (به لاتین: Xylotympou) یک روستا، برون‌بوم و exclave در قبرس است که در ناحیه لارناکا واقع شده‌است.
خصوصیات

کسیلوتیمبو ۳٬۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
منھاج العابدین

کتاب منھاج العابدین الی جنة رب العالمین ، یکی از آخرین تألیفات شیخ الاسلام امام ابو حامد غزالی  است۔
تاریخ > نام کتاب

مترجم کتاب عمر بن عبدالجبار السعدی الزھری الساوی نیز در مقدمهٔ خود گوید: ’’ من کتاب منھاج العابدین را که آخرین مصنفات امام حجة الاسلام  امام ابو حامد غزالی است قدس اللہ  روحه العزیز در سلوک راہ آکرت و ترتیبی عجب دارد بسیار مطالعت کردمی‘‘۔
موضوع کتاب

موضوع کتاب چنانکه از عنوان آن دانسته می شود بررسی عقباتی است که انسان در راہ آخرت دارد در ھر کدام با مشکلات و گرفتاریھائی رو به رو است که برای پیروزی بر آنھا باید بکوشد۔ این کتاب مسانند ھمه کتابھای غزالی جنبهٔ تحلیلی دارد و در آن کوشیدہ است که حالات نفس آدمی و دشواریھای راہ آن را در مسیر زندگی مورد بررسی قرار دھد و این عقبات به ترتیب عبارتند از:
عقبهٔ علم
عقبهٔ توبه
عقبهٔ عوائق
عقبهٔ عوارض
عقبهٔ بواعث
عقبهٔ قوادح
عقبهٔ حمد و شکر۔
ارزش کتاب

بی گمان نشر انتقادی آثار غزالی از نخستین  وظایف جامعهٔ فرھنگی ما است حتی می توان گفت که در این باب تأخیر و کوتاھی ھم داشته ایم خوشبختانه در سال های اخیر ترجمهٔ کھن سال کتاب احیاء علوم‌الدین  چاپ و نشر شدہ و بر ھمین قیاس ترجمه های دیگر آثار غزالی نیز ضرورت دارد تا سر انجام تحلیل از جوانب مختلف کارھای او انجام می گیرد گذشته از اعتبار ذاتی این کتاب که یکی از آخرین تألیفات امامغزالی است، خود ترجمه نیز کہ اثری کھن سال می باشد دارای فواید و ارزشھای زبانی و دستوری است و چاپ آن خدمتی به زبان فارسی محسوب می گردد۔
مشخصات نسخه  های کتاب منھاج العابدین > نسخه کتابخانه مجلس شورای ملی

این نسخه که کامل ترین نسخهٔ موجود و در دسترس بود و به ھمین جھت آنرا نسخهٔ اساس قرار دادہ ام و در ھمه جا نسخهٔ الف نامیدہ ام مشخصاتش به شرح زیر است۔ این نسخه در سال ۷۸۰ ھجری قمری به خط نسخ تعلیق (نستعلیق) مانند نوشته شدہ و کاتب آن محمد بن حسین بن علی است۔
شمه ای بر پشت صفحه اول دارد که عبارت ’’ ترجمهٔ منھاج العابدین، لحجة  الاسلام برسم حضرت صاحب قرآن الاعظم مالک رقاب ارباب السیف و القلم جلال الحق والدنیا والدین شمس الدین خلد الله ظلال عاطفته علی العالمین‘‘۔ با آب طلا نوشته شدہ و صفحه اول دارای یک سرلوح به شیوۂ ترکی است ضمناً صفحات اول و دوم ھم مجدول با چند قلم آب طلا و لاجورد می باشد۔ عناوین آن ھم شنگرف است۔
در آخر نسخهٔ رسالهٔ العقاید قاضی عضد الدین ابو الفضل عبدالرحمن بن عبدالغفار بن احمد فارسی ایجی مطرزی به قلم کاتب فوق الذکر (محمد بن حسین بن علی) وجود دارد که ھم او در آخر رساله می نویسد پس از ۱۲ روز از تألیف کتاب درگذشته است۔
در کنار نیمهٔ اول این نسخه قسمت ھائی از متن منھاج العابدین با قلم دیگر نوشته شدہ است۔
از اواخر این نسخه بین صفحات ۲۱۷ـ ۲۱۸ یک برگ افتادہ که نسخهٔ دانشگاہ  ھم با اینکه مقداری از آن رادارد مع الوصف چند سطر از متن عربی منھاج العابدین ترجمه نشدہ (که عین متن در جای خود آوردہ شدہ است)۔
در اول و آخر این نسخه یادداشت ھائی از قائم مقامی است که دارای اغلاط فاحش تاریخی می باشد۔
روش مترجم غالباً رعایت اختصار است و علاوہ بر تلخیص مطالب دو نکتهٔ چشمگیر در آن نمایان است: اشعار متن منھاج العابدین را گاہ نقل و ترجمه نمودہ و گاہ تمام و یا برخی از آنھا را بدون ترجمه نقل کردہ و حتی پارہ ای از اشعار را حذف کردہ است۔ این نسخه پارہ ای توضیحات اضافی دارد که این اضافات گاہ به دو یا سه سطر ھم می رسد۔
موزه ملی صنعت برق ایران

موزه ملی صنعت برق در تهران از جمله موزه‌هایی است که نقشی آموزشی، پژوهشی، تاریخی و صنعتی دارد.
نخستین مولد برق در سال ۱۲۶۴ خورشیدی (۱۳۰۲ قمری) یعنی شش سال پس از اینکه توماس الوا ادیسون نخستین لامپ برق را اختراع کرد (البته نمونه ابتدایی لامپ الکتریکی را هاینریش گوبل در ۱۸۵۴ میلادی یا ۱۲۳۳ شمسی اختراع کرده بود) وارد ایران شد که کاخ گلستان را روشن کرد و دو سال بعد در سال ۱۲۶۶ خورشیدی (۱۳۰۴ قمری) در تکیه دولت مراسم عزاداری و تعزیه‌گردانی سیدالشهداء را با نور خود رونق داد. این مولد را محمدحسین امین‌الضرب به دستور ناصرالدین شاه قاجار به ایران وارد کرد.
امین‌الضرب در سال ۱۲۸۴ نخستین نیروگاه خصوصی برق شهری را به قدرت چهارصد کیلووات از نوع بخار پیستونی در شهر تهران راه اندازی کرد. او نخستین کسی بود که با دریافت امتیازنامه معتبر اقدام به تأسیس کارخانه برق شهری در ایران کرد. این نیروگاه در ۲۴ ساعت فقط شش ساعت برق ۲۲۰ ولت تک‌فاز، و ۳۸۰ ولت سه فاز متناوب مشترکین آن زمان را تاًمین می‌کرد. چنان‌چه از امتیازنامه امین‌الضرب بر می‌آید، در این امتیازنامه برپایی کارخانه‌های برق، آجرسازی و نجاری یک‌جا به وی واگذار شده بود.
از حدود سال ۱۳۰۳ بخشهای خصوصی دیگری از جمله کارخانه‌های آرد، ریسندگی، نساجی و برخی شهرداریها در شهرهای مختلف ایران به راه‌اندازی مولدهای کوچکی از نوع دیزل و توربین بخار برای تاًمین بخشی از برق روشنایی مناطق شهری اقدام کردند.
در سال ۱۳۱۲ به دستور رضا شاه نیروگاهی به قدرت ۶۴۰۰ کیلووات از شرکت اشکودا در چکسلواکی خریداری شد که در سال ۱۳۱۶ به راه‌اندازی و بهره‌برداری رسید. این نیروگاه را شهرداری تهران در شمال شرقی دروازه دوشان تپه (میدان ژاله بعدی) احداث کرد که هم‌اکنون به موزه صنعت برق تبدیل شده‌است.
در سال ۱۳۱۹ خرید دو نیروگاه پنج هزار کیلووات به مناقصه گذارده شد که باز هم اشکودا برنده و قرارداد خرید آن در فروردین ۱۳۲۰ امضا شد اما جنگ جهانی و اشغال ایران مانع از تحویل آن‌ها شد. پس از جنگ نیز با وجود عذرخواهی شرکت اشکودا، به علت اشکالات ارزی و تعلل و اشکال‌تراشی کارخانه سازنده در تحویل جنس، این معامله انجام نگرفت.
در سال ۱۳۲۵ کارخانه شش هزار کیلوواتی وستینگهاوس و چهار دیگ بخار از ارتش آمریکا خریداری شد که نصب آن در سال ۱۳۲۷ خاتمه یافت و بهره‌برداری از آن در مهر ۱۳۲۷ شروع شد. سپس یک واحد توربین دو هزار کیلویی دیگری نیز مستقیم از خود کارخانه وستینگهاوس خریداری شد که در سال ۱۳۳۰ نصب و از مهر آن سال مذکور به کار افتاد. همچنین دو واحد دیزل هزار کیلویی از کارخانه نروبرک آمریکایی برای کمک به روشنایی اول شب خریداری و از خرداد ۱۳۳۲ بهره‌برداری از آن شروع شد.
قرارداد خرید دو دستگاه توربین بخاری هر یک به قدرت پنج مگاوات در بهمن ۱۳۳۴ با شرکت وستینگهاوس به امضاء رسید. کلنگ ساختمان این نیروگاه در روز یکشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۳۵ به زمین زده شد و یک سال بعد به بهره‌برداری رسید. نصب و راه‌اندازی این دو توربین در مجموع نزدیک به چهارده میلیون تومان هزینه داشت و دوازده سال پس از شروع به کار، بعد از راه اندازی نیروگاه فرح‌آباد به علت پایین بودن راندمان و همچنین سر و صدا و آلودگی‌های زیادی که در ناحیه مسکونی ایجاد می‌کرد، به حال تعطیل درآمد.
از بعضی از این نیروگاه‌ها تا سال ۱۳۴۷ برای تولید و عرضه برق بهره‌برداری می‌شد. با راه اندازی نیروگاه‌های سد امیرکبیر، آلستوم (نیروگاه طرشت) و فرح آباد (بعثت) تا سال ۱۳۴۸ و تولید برق کافی در آن زمان، نیروگاه برق میدان ژاله خاموش و برای همیشه از مدار خارج شد.
موزه دائمی صنعت برق ایران

شرکت برق منطقه‌ای تهران پس از بررسی مقدماتی در تاریخ هشتم اسفند ۱۳۶۹ با تشکیل کمیته کار با هماهنگی سایر شرکتهای تابعه وزارت نیرو اقدامات اجرائی برای احداث موزه انجام داد.
در خلال سالهای ۷۳–۱۳۶۹ یکی از دو واحد توربینهای بخاری پیاده و به جای آن بنائی مناسب جهت نگهداری، نمایش و عرضه تجهیزات، ادوات، اسناد و یادگارهای تاریخ صنعت برق ایجاد شد و نهایتاً نیروگاه مذکور در تاریخ ۲۵/۱۲/۱۳۷۳ به عنوان موزه دائمی صنعت برق ایران افتتاح گردید.
در واقع نیمی از مساحت کارخانه برای ساخت موزه خراب شد و نیمه باقی مانده در موزه به کار رفته‌است که شامل یک نیروگاه حرارتی (بخاری) با قدرت پنج هزار کیلووات می‌باشد. ساختمان موزه به گونه‌ای طراحی شده که در تمام مراحل بازدید، کارخانه در معرض دید است. معماری موزه جالب و خاص است، به طوری که بازدیدکنندگان در حین دیدن اشیا و لوازم، متوجه نمی‌شوند که چند طبقه بالا آمده‌اند. سالن‌ها در کنار نیروگاه پنج هزار کیلوواتی بالا رفته و طوری ساخته شده‌است که هر بخش توسط چند پله از بخش دیگر جدا می‌شود.
علاوه بر ۴ طبقه موزه، در محوطه بیرون از آن نیز مولدهای بادی، بخاری و دیزلی، ماشین بخار ابتدایی و انواع مختلف ترانسفورماتور استقرار یافته‌اند.
در این گنجینه اشیا و اسناد قدیمی مربوط به صنعت برق از حدود ۱۲۰ سال پیش تاکنون به همراه پیشرفت‌های این صنعت در معرض دید قرار گرفته‌است. هم چنین، فیلمی از پیدایش صنعت برق در ایران در محل سالن آمفی تئاتر موزه برای بازدیدکنندگان پخش می‌شود.
ترتیب قرار گرفتن اجزا در موزه طوری است که روند تکامل صنعت برق را نشان می‌دهد. این تکامل از وسایلی همچون پیه‌سوز، فانوس شمعی و چراغ‌های نفتی آغاز شده، به معرفی اولین مولدها پرداخته و سپس دستگاه‌ها و ابزارهای گوناگون همچون انواع لامپ‌های قدیمی تا لامپ‌های امروزی و نیز وسایلی که در مسیر انتقال به کار برده می‌شود، در معرض نمایش قرار گرفته‌است. در این بین، روش تولید انرژی توسط مولدهای بادی و نوری توسط ماکت و به‌طور عملی نشان داده می‌شود، که بسیار مورد توجه علاقه مندان و دانش آموزان قرار می‌گیرد.
شش سه‌تا هشت

| شش سه‌تا هشت | شش سه‌تا هشت |
| --- | --- |
پوستر انتشار: پوستر انتشار
کارگردان: تایلر پری
تهیه‌کننده:  کری سلیگ  کارلوتا اسپینوزا  تونی استریکلند  آنجی بونز  نیکول آوانت  تایلر پری 
نویسنده: تایلر پری
بر پایه: "نبرد در جنگی با دو جبهه" اثر کوین ام. هیمل
بازیگران:  کری واشینگتن  ایبانی ابسیدین  دین نوریس  سم واترستون  اپرا وینفری 
موسیقی: آرون زیگمن
فیلم‌بردار: مایکل واتسون
تدوین‌گر: میسی هوی
شرکت تولید:  تایلر پری استودیوز  ماندالی پیکچرز  اینتیوشن  هِر اکسلنسی پروداکشنز 
توزیع‌کننده: نت‌فلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۶ دسامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-۱۲-۰۶) (ایلات متحده)  ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-۱۲-۲۰) (نت‌فلیکس)  
مدت زمان: ۱۲۷ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
شش سه‌تا هشت فیلمی آمریکایی در گونه درام جنگی محصول سال ۲۰۲۴ میلادی به نویسندگی و کارگردانی تایلر پری می‌باشد که درباره گردان ۶۸۸۸ اداره مرکزی پست آمریکا، گردانی کاملا متشکل از زنان سیاه‌پوست در جنگ جهانی دوم، ساخته‌شده است. بازیگران این فیلم شامل کری واشنگتن، ابانی ابسیدین، میلانا جکسون، کایلی جفرسون، شانیس شانتی، سارا جفری، پپی سونوگا، موریا براون، گرگ سولکین، سوزان ساراندون، دین نوریس، سم واترستون و اپرا وینفری می‌باشند.
این فیلم براساس مقاله سال ۲۰۱۹ کوین ام. هایمل به نام «نبرد در جنگی با دو جبهه» است که موضوعش مشارکت‌های گردان تماما زنانه و سیاه‌پوست ۶۸۸۸‌ام اداره پست مرکزی آمریکا در جنگ جهانی دوم بود.
شش سه‌تا هشت در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۲۴ در سینماهایی منتخب و محدود اکران شد، آنهم درست قبل از اولین پخش جریانی‌اش توسط نتفلیکس در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۴ که با بازخوردهایی متوسط تا منفی همراه شد.