stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
شهرستان فیروزکوه
جاذبه‌های گردشگری

فیروزکوه دارای جاذبه‌های گردشگری فراوانی می‌باشد که به خاطر برودت و سردی هوا، بیشتر در فصل‌های گرم سال، مردم تهران و شهرهای اطراف فیروزکوه برای تفریح و بازدید از آثار تاریخی، به این منطقه سفر می‌کنند. به عنوان نمونه می‌توان از تنگه واشی که دارای نقش برجسته‌ای بجا مانده از دورهٔ قاجار است، نام برد. همچنین این شهرستان دارای کاروانسراها، قلعه‌های قدیمی، گورستان‌های کهن و بالاخره امامزاده‌های متعدد نام برد.
تنگه واشی مهمترین جاذبه توریستی فیروزکوه

تنگه واشی مکانی با جاذبه‌های گردشگری است که در حدود ۱۵ کیلومتری شمال غربی شهرستان فیروزکوه قرار گرفته و با داشتن آب و هوای مناسب در تابستان‌ها، میزبان جمعیت کثیری از مسافران و گردشگران می‌باشد. شاید یکی از جذابترین بخش‌های سفر به تنگه واشی حرکت در رودخانه‌ای است که در بین یک دره سنگی قرار دارد. با توجه به نزدیکی تنگه واشی به شهر تهران، امکان مسافرت یک روزه به این منطقه وجود دارد و به‌خصوص در تابستان هزاران نفر از ساکنین استان تهران و دیگر استان‌های اطراف به این منطقه مسافرت می‌کنند. در سال‌های اخیر، بسیاری از موسسه‌های توریستی، اقدام به برگزاری تورهای گوناگونی در این منطقه نموده‌اند که همین امر باعث افزایش شهرت و معروفیت این منطقه شده‌است.
جغرافیای تنگه واشی
تنگه واشی به طول حدود ۳۰۰ متر و با دیواره‌های صخره‌ای بلند به ارتفاع حدود ۱۰۰ متر محل عبور رودخانه‌ای است که از کوه‌های واشی سر چشمه می‌گیرد و از میان دشت می‌گذرد. در فصل تابستان که آب به کمترین میزان خود می‌رسد، عمق آن به حدی است که در برخی نقاط تا زیر زانوی شما را خیس نماید. یکی از مهم‌ترین جذابیت‌های این تنگه، همین عبور کل مسیر از میان آب است.
برای رفتن به تنگه واشی در کیلومتری ۲ جاده فیروزکوه-تهران، پس از ورود به یک جاده فرعی و طی حدود ۹ کیلومتر روستای جلیزجند نمایان می‌گردد. این روستا در حاشیه یک دشت سرسبز با مزارع گندم و سیب زمینی و باغات مختلف بنا شده‌است. بعد از عبور از روستا و طی حدود ۴ کیلومتر در جاده‌ای که میان دشت و در کنار جوی‌های پر از آب زلال، احداث شده، محل پیاده‌روی تنگه ساوشی شروع می‌شود.
بعد از عبور از تنگه اول و گذر از دشتی زیبا، تنگه دوم قرار گرفته که حدود ۲ کیلومتر با تنگه اولی فاصله دارد. این تنگه هم مانند تنگه اول چشم‌نواز است و از دیواره‌های سنگی آن در نقاط مختلف چشمه‌های آب زلال و خنک به سمت پایین روان است. در انتهای این تنگه نیز هیاهوی ریزش آب آبشاری زیبا مسافران را به خود می‌خواند تا در زیر آبشار و در هوای گرم تابستانه تنی به آب بزنند.
در تنگه واشی گیاه کمیاب باریچه که مصارف مهم صنعتی و دارویی دارد می‌روید.
آثار باستانی تنگه واشی
تنگه واشی علاوه بر طبیعت زیبا، دارای آثار باستانی نیز می‌باشد. یکی از سه کتبیه معروف دوره قاجار در این تنگه واقع شده‌است. دو کتبیه دیگر در چشمه علی شهر ری و تونل وانا در جاده هراز واقع شده‌اند. به جز کتیبه شکل شاه در وانا که نقش ناصر الدین شاه و ملازمانش است، دو کتیبه دیگر به دستور فتحعلی شاه قاجار حکاکی شده‌اند.
کتیبه واقع در تنگه واشی دارای ابعاد شش در هفت متر است که وقایع زمان فتحعلی شاه دور تا دور کتیبه روایت شده‌است. بزرگ‌ترین نقش برجسته این کتیبه‌ها، نقش شکارگاه با تصویر اسب، نیزه و شکارهایش است که در اطراف آن می‌توان عباس میرزا، علی قلی میرزا و علی نقی میرزا پسران فتحعلی شاه و همچنین نوادگانش را در حال شکار دید. این کتیبه که حدوداً ۱۸۵ ساله‌است به گونه‌ای در دل کوه حک شده که از بارش باران و تابش آفتاب در امان بوده‌است اما صنعت گردشگری به آن آسیب وارد نموده‌است.
چشمه آب معدنی خمده

چشمه آب معدنی خمده در فاصله ۱۵ کیلومتری جاده تهران، فیروزکوه و در مسیر رودخانه حبله رود و در نزدیکی روستای خمده واقع شده‌است. فاصله این چشمه تا جاده فیروزکوه – زرین دشت ۵ کیلومتر است.
آب این چشمه برای درمان بیماری‌های مفاصل و استخوان، بیماری‌های پوستی (جوش- زخم و …) و زردی کاربر دارد. فصل استفاده از این آب بهار و تابستان است.
قلعه لاجورد

قلعه لاجورد در شهرستان فیروزکوه، بخش مرکزی، روستای سرانزا واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ آذر ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۴۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
حبله رود

یکی از مهم‌ترین رودهای استان تهران است و از شعبات متعدد شور و شیرین تشکیل یافته‌است. این رود دشت گرمسار را مشروب نموده و پس از آن وارد دشت کویر می‌شود.
صنایع و معادن

در این شهرستان اولین کارخانه صنعتی توسط شرکت تأمین ماسه ریخته‌گری (سهامی عام) درسال۱۳۵۱هجری شمسی باهدف تأمین نیاز صنعت ریخته‌گری کشور تأسیس شد وتا کنون به کار خود ادامه می‌دهد. این کارخانه دارای۲۰۰نفر نیروی مشغول به کاراست که بیش از۱۷۰نفر آنها بومی هستند. درراستای ایجاد اشتغال بیش ازپیش این شرکت اقدام به فراهم نمودن زیرساختهای ایجاد دو کارخانه دیگر نموده که رشد صنعت شهرستان را نیز در پی خواهد شد. درسالهای گذشته توسعه غیراصولی و خلاف مقررات مهندسی شهرسازی باعث توسعه شهر و در نتیجه همجواری آن با کارخانه ماسه گردیده که جابجایی کارخانه رابرای آسایش شهروندان فیروز کوهی می‌طلبد. صنعت شیشه سازی رواج دارد و کارخانه‌های شیشه سازی زیادی در آن مشغول به کارند. همچنین به تازگی کارخانهٔ سیمان فیروزکوه با ظرفیت تولید بالا در این شهرستان راه‌اندازی شده‌است؛
فیروزکوه دارای معادن سنگ می‌باشد.
دامداری و دامپروری

به دلیل موقعیت جغرافیایی مناسب و آب و هوای مساعد، و همچنین وجود رودخانه‌ها و منابع آب شیرین در این شهرستان، باغداری رواج زیادی دارد. از محصولات کشاورزی فیروزکوه می‌توان به گندم، جو، بنشن، تره بار، زرد آلو، سیب، گیلاس، گلابی، گردو، انگور و آلبالو اشاره کرد.
دامداری در فیروزکوه به دو شکل مدرن و سنتی وجود دارد. در این شهرستان واحدهای مرغداری هم مشغول به کارند که مرغ و تخم مرغ تولیدی آن‌ها عموماً به مصرف داخلی می‌رسد.
پرورش آبزیان:
در زمینه پرورش آبزیان ۱۰ استخر پرورش ماهی با تولید ۱۸۶ تن در سال بیش از ۲۵٪ تولید ماهیان سردابی استان را به خود اختصاص می‌دهد. ضمناً ایجاد اولین مجتمع شیلاتی کشور در این شهرستان در زمینی به وسعت ۲۰ هکتار توسط اداره کل شیلات استان در دست مطالعه‌است که به زودی عملیات اجرایی آن آغاز خواهد شد. مجتمع مذکور در ۴۰ مزرعه پرورش ماهی قزل آلا به صورت مداربسته با تولید سالانه ۴٬۰۰۰ تن و اشتغال زایی حدود ۴۰۰ نفر، در کاهش میزان بیکاری در شهرستان تأثیر قابل ملاحظه‌ای خواهد داشت.
شایان ذکر است دمای مناسب آب در شهرستان فیروزکوه (۱۴ درجه سانتیگراد) مناسب‌ترین دما برای پرورش آبزیان است.
دانشگاه‌ها

دانشگاه پیام نور فیروزکوه
دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه
نقشهٔ زبانی استان تهران، رنگ سبز تیره زبان مازندرانی، رنگ سبز روشن گویش‌های فارسی-مازندرانی (تجریشی، لواسانی و دماوندی)، رنگ زرد زبان فارسی
تنگه واشی فیروزکوه
منظره‌ای از تنگه واشی از نقاط دیدنی فیروزکوه
جاده فیروزکوه به سمت تهران
عبدالعلی بدره‌ای

| تیمسار عبدالعلی بدره‌ای | تیمسار عبدالعلی بدره‌ای |
| --- | --- |
نام تولد: عبدالعلی بدره‌ای لرستانی
زاده: ۳ بهمن ۱۲۹۸ کرمانشاه، ایران
درگذشته: ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ (۵۹ سال) لویزان، ایران
مدفن: امامزاده عبدالله تهران
شاخه نظامی: ارتش شاهنشاهی ایران
درجه: سپهبد
یگان: نیروی زمینی شاهنشاهی ایران
فرماندهی: نیروی زمینی شاهنشاهی ایران
نشان‌ها: نشان افتخار درجه ۲ نشان عالی درجه ۱ نشان درجه ۳ همایون
فرزندان: ۳ فرزند پسر
وبگاه: 
عبدالعلی بدره‌ای (زاده ۳ بهمن ۱۲۹۸ در کرمانشاه – درگذشته ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ در تهران) سپهبد و آخرین فرمانده نیروی زمینی شاهنشاهی ایران و فرمانده گارد جاویدان شاهنشاهی بود. بدره‌ای از امضا کنندگان اعلامیه بی‌طرفی ارتش در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ بود.
زندگی‌نامه

عبدالعلی بدره‌ای متولد سوم بهمن ۱۲۹۸ در کرمانشاه بود پس از اتمام تحصیلات در دبیرستان نظام کرمانشاه و تهران وارد دانشکده افسری شد. وی از سال ۱۳۲۱ به صف ارتش پیوست و پس از طی کردن دورهٔ دانشکدهٔ جنگ در سال ۱۳۴۱، مدت کوتاهی را در ساواک مشغول بود و سپس به عنوان معاون و رئیس ستاد لشکر یک گارد شاهنشاهی منصوب شد.
در سال ۱۳۳۳ با درجه سرگردی آجودان محمدرضا پهلوی شد و در سمت فرمانده گردان جاویدان انجام خدمت نمود. در سال ۱۳۴۰ پس از طی دوره ستاد با درجه سرهنگ تمامی در ستاد گارد شاهنشاهی مأمور خدمت شد. در سال ۱۳۴۷ با درجه سرتیپی به سمت معاونت گارد شاهنشاهی منصوب شد. در سال ۱۳۵۰ با درجه سرلشکری فرمانده گارد جاویدان و جانشین فرماندهی گارد شاهنشاهی شد و در سال ۱۳۵۳ با درجه سپهبدی فرمانده گارد شاهنشاهی شد.
محمدرضا پهلوی قبل از ترک ایران در دی ماه ۱۳۵۷، تغییراتی در فرماندهی ارتش شاهنشاهی ایران داد. به فرمان شاه، سپهبد بدره‌ای از مقام فرمانده لشکر گارد، به فرماندهی نیروی زمینی ارتش برگزیده شد. وی از جمله امرای مورد وثوق و اعتماد شاه بود.
در روز ۲۳ بهمن همان سال به قتل رسید. قاتل یا قاتلین وی با گذشت چهار دهه همچنان ناشناس مانده‌اند.
مشارکت در جلسه تصمیم‌گیری در خصوص بی‌طرفی ارتش

سپهبد بدره‌ای در جلسه اعلام بی‌طرفی ارتش که بدین منظور بین امرای ارتش تشکیل شده بود شرکت و اعلامیه بی‌طرفی ارتش را امضا کرد.
وی طی سخنانی در این جلسه بر ناتوانی نیروی زمینی ارتش و لشکر گارد در برابر مردم و انقلابیون تأکید کرد:
کلیه عده‌های موجود نیروی زمینی در تهران و همچنین لشکر گارد در اختیار فرمانداری نظامی تهران هستند، و نیروی زمینی شاهنشاهی عده اضافی و احتیاط ندارد که برای کمک در اختیار سازمان‌ها و قسمت‌هایی که تلفن زده و تقاضا می‌نمایند، بگذارد.
یگان گارد جاویدان هم مأموریت مخصوص دارد و باید از کاخ‌های سلطنتی حفاظت نماید، در این مورد هم به دستور ریاست ستاد به سرلشکر نشاط مراجعه شد. جواب داد که حق ندارد از یگان گارد جاویدان برای مأموریت فرمانداری نظامی استفاده کند.
یک گردان پیاده هم دیروز از لشکر قزوین خواسته بودم ولی چون ستون قادر به برقراری ارتباط با نیروی زمینی نبود، برابر اطلاع در حدود کاروانسرا سنگی مخالفان جاده را بسته و جلوشان را گرفته‌اند که تا این ساعت به تهران نرسیده و اطلاع صحیحی از وضع آن نداریم.
دیشب ۳۰ دستگاه تانک از لشکر گارد برای کمک به مرکز آموزش دوشان‌تپه نیروی هوایی آماده کردیم ولی چون ارابه‌ها مهمات نداشتند مدتی طول کشید تا از زاغه‌ها مهمات برسد، ساعت ۳ پس از نصف شب به سرپرستی سرلشکر ریاحی فرمانده لشکر گارد حرکت کردند. در تهرانپارس مردم جلوی ستون اعزامی را گرفته ضمن تیراندازی، ارابه‌ها را آتش زدند که ابتدا خبر تیر خوردن و سپس شهادت سرلشکر ریاحی رسید.
دیشب عده‌ای از پرسنل نیروی زمینی مأمور به فرمانداری نظامی و کلانتری‌ها با بی‌ترتیبی به سربازخانه‌های مربوط مراجعت نموده‌اند که در نتیجه سبب ایجاد وحشت و بی‌نظمی شده‌اند و در بعضی از یگانها نیز هرج و مرج ایجاد گردیده‌است.
نیروی زمینی که اساساً وضعیت بسیار نامطلوبی داشت، در اثر وقایع ناگوار چند روز اخیر وضع آن به صورتی درآمده که باید بگویم قادر به هیچ‌گونه عملی نمی‌باشد.
ترور

بدره ای،۲۳ بهمن ۱۳۵۷ (یک روز پس از پیروزی انقلاب) در محل کارش در لویزان، توسط یک درجه‌دار با شلیک چند گلوله ترور شد.
روزنامه اطلاعات در مورد کشته شدن سپهبد بدره‌ای نوشته بود:
سپهبد بدره‌ای فرمانده نیروی زمینی ارتش شاهنشاهی امروز (۲۳ بهمن ماه ۱۳۵۷) مورد حمله انقلابیون قرارگرفت و پس از آن‌که به شدت مجروح شد به بیمارستان جرجانی انتقال یافت و در بیمارستان درگذشت این خبر حدود ساعت سیزده به دست ما رسید ولی چون از صحت آن اطلاعی در دست نبود با بیمارستان جرجانی تماس گرفته شد و این بیمارستان کشته شدن وی را تأیید کرد.
سپهبد بدره ای، در رژه سربازان گارد جاویدان شاهنشاهی
پروژه عدن

| The Eden project | The Eden project |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: Multiple Greenhouse Complex
سبک معماری: Inspired by J. Baldwin's Pillow Dome[نیازمند منبع]
موقعیت: سنت بلیزی, Cornwall, UK
مختصات: ۵۰°۲۱′۴۳″ شمالی ۴°۴۴′۴۱″ غربی﻿ / ﻿۵۰٫۳۶۱۹۴°شمالی ۴٫۷۴۴۷۲°غربی﻿ / 50.36194; -4.74472
پایان: May 2000
گشایش: 17 March 2001
جزئیات فنی: جزئیات فنی
سیستم سازه: Steel frame and thermoplastic
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: نیکولاس گریم
مهندس سازه: Anthony Hunt and Associates
باغ عدن یا پروژهٔ عدن (به انگلیسی: Eden Project) به عنوان بزرگترین گلخانه جهان در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده‌است. این باغ از مهمترین پروژه‌های ساختمانهای هزاره می‌باشد. باغ عدن در محوطه یک معدن ۱۶۰ ساله قدیمی به شکل ۳ سازه حبابی شکل بسیار بزرگ ساخته شده است. در هریک از این ۳ گلخانه حبابی شکل ۳ گونه مختلف شرایط آب و هوایی شامل جنگل بارانی، مدیترانه‌ای و یکی از آن‌ها شرایط آب و هوایی همان محیط طراحی و شبیه‌سازی شده است
طراح

معماری این باغ بر عهدهٔ نیکولاس گریمشاو بوده است و تاریخ آغاز ساخت پروژه، ژانویه سال ۱۹۹۶ میلادی بوده است.
سازه

در سازه این گلخانه از هیچ ستونی استفاده نشده و از شاهکارهای معماری به حساب می‌آید. ارتفاع این سقف در حدی است که امکان اینکه ۱۱ اتوبوس دو طبقه بر روی هم قرار بگیرد را دارد. پوشش‌های روی گلخانه که درون قابهای شش ضلعی با قطر ۹متر قرار گرفته‌اند از جنس نوعی پلیمر به نام ETFE است.این ماده می‌تواند در روز گرما را بگیرد و در شب آن را پس دهد. همچنین این پلیمرها شفاف و قابل بازیافت است و حداقل ۳۰سال عمر می‌کند. هیچ گونه گرد و غباری را هم جذب نمی‌کند و با وجود این که یک درصد شیشه وزن دارد بسیار محکم است این پلیمر همچنین اشعه ماوراءبنفش UVرا که برای رشد گیاهان لازم است از خود عبور می‌دهد و نور آفتاب، خواص آن را تغییر نمی‌دهد. روی این پوشش‌ها لانه زنبور و چشم حشرات شبیه‌سازی شده است درون گلخانه استوایی آبشار مصنوعی نیز ساخته شده است.
اطلاعات گلخانه

در خارج گلخانه دریاچه‌ای با مساحت هزار و ۲۳۱متر مربع وجود دارد. پیش از ورود به باغ، برای جلوگیری از ورود آفت گیاهی وارد قرنطینه می‌شوند و تحت آزمایش‌های سختی قرار می‌گیرند.
گیاهان درون باغ از قلمستان‌ها و ایستگاه‌های تحقیقات و باغهای گیاه‌شناسی سراسر جهان به صورت دانه یا قلمه آورده شده‌اند.
اهداف آینده گلخانه

بنا بر موسسان باغ عدن این پروژه همچنان ادامه دارد و مرحله بعدی آن ساخت گلخانه مناطق خشک است. هدف از ساخت آن نه تنها تحقیقات بلکه بازدید عموم و آموزش کودکان و والدین آنها برای رفتار صحیح با دوست آشنا و قدیمی بشر طبیعت و گیاهان است.
تمام‌نمایی از گنبدهای پروژهٔ عدن
نمای داخلی باغ عدن
پولندبال

پولندبال
پولندبال(به انگلیسی: Polandball) یا توپ لهستان یک میم اینترنتی است که در نیمه‌ی دوم ۲۰۰۹ در بخش /int/ وبسایت ایمیج‌بورد آلمانی Krautchan.net آغاز شد. این میم شامل تعداد زیادی کمیک آنلاین است که در آن‌ها کشورها به شکل شخصیت‌های کروی نمایش داده می‌شوند که معمولاً با انگلیسی شکسته حرف می‌زنند و با طنز به کلیشه‌های ملیت‌ها و روابط بین‌المللی می‌پردازند. این سبک کمیک هم با نام کانتریبال(countryball - توپ کشور) شناخته می‌شود و هم پولندبال(توپ لهستان)؛ حتی اگر لهستان بین شخصیت‌های یک کمیک نباشد.
پیدایش

ریشه‌های پولندبال به "جنگ اینترنتی" آگوست ۲۰۰۸ بین کاربران اینترنت لهستانی و کاربران دیگر کشورها در وبسایت drawball.com بازمی‌گردد. این وبسایت یک بوم نقاشی مجازی به کاربران ارائه می‌کند که هر کسی می‌تواند هر چیزی می‌خواهد بکشد یا نقاشی دیگران را دستکاری کند. در جامعه مجازی لهستان این ایده شکل گرفت و به تدریج گسترش یافت که کاربران روی این وبسایت، پرچم لهستان را روی یک توپ نقاشی کنند. هزاران لهستانی توانستند با کمک هم drawball.com را پر از توپ‌های قرمز و سفید(پرچم لهستان) کنند که وسط آن‌ها نوشته شده بود"POLSKA". اما بعد کاربران ۴چن با یک حرکت هماهنگ، این نقاشی‌ها را با یک صلیب شکسته غول آسا(علامت نازی‌ها)پوشاندند.
Krautchan.net یک ایمیج‌بورد آلمانی زبان است که بورد /INT/ آن بیشتر توسط انگلیسی زبانان استفاده می‌شود. آغاز میم پولندبال به یکی از کاربران این وبسایت با نام مستعار Falco نسبت داده می‌شود که یک بریتانیایی فعال در بورد /INT/ بود. او در سپتامبر ۲۰۰۹ به کمک برنامه پینت یک کمیک پولندبال را با هدف مسخره کردن یکی دیگر از کاربران وبسایت به نام Wojak، که یک لهستانی بود و به انگلیسی شکسته صحبت می‌کرد، ساخت. پس از این پولندبال مورد توجه مشتاقانه جامعه مجازی روسیه قرار کرفت.
محبوبیت پولندبال پس از سانحه هوایی ۲۰۱۰ لهستان و کشته شدن رئیس‌جمهور لهستان زیاد شد. این سبک کمیک عمدتاً تاریخ لهستان، روابطش با دیگر کشورها و کلیشه‌های آن را نشان می‌دهد. روابط بین کشورها در این کمیک‌ها مانند لول‌کت‌ها، با غلط‌های املائی و گرامری نوشته می‌شوند و معمولاً در انتهای کمیک، لهستان، که به عمد با معکوس پرچمش نشان داده می‌شود، به گریه می‌افتد.
اولین پولندبال‌ها بیشتر به فقدان فناوری فضایی در لهستان اشاره می‌کردند. به همین دلیل تکه کلام بسیاری از پولندبال‌ها به انگلیسی شکسته "Poland cannot into space" یا "لهستان نمی‌تواند به فضا برود." است. اولین استفاده از این تکه کلام مربوط به کمیکی است که در آن یک سنگ آسمانی در حال نزدیک شدن به زمین و نابود کردن آن است؛ تمام کشورهای دارای تکنولوژی فضایی به مدار زمین می‌روند و در انتهای کمیک لهستان در حال گریه می‌گوید "لهستان نمی‌تواند به فضابرود". در برخی پولندبال‌های دیگر لهستان در حال ستایش از خود و خودبزرگ بینی دیده می‌شود و در نهایت مورد تمسخر یا تحقیر کشورهای دیگر قرار می‌گیرد.
توپ کشورهای دیگر

پولندبال شامل کمیک‌های کشورهای دیگر(غیر از لهستان) نیز می‌شود؛ اگرچه به آن‌ها نیز معمولاً با کلمه پولندبال(توپ لهستان) اشاره می‌شود. توپ‌های کشورها و مناطق مختلفی از آمریکا گرفته تا سیبری و کاتالونیا ساخته شده است. همچنین گاهی شکل کمیک‌ها وابسته به کلیشه های ملیتی از حالت توپ خارج می‌شود. به عنوان مثال، سنگاپور با یک مثلث نشان داده می‌شود. اسرائیل با یک ابرمکعب نشان داده می‌شود و انگلیس با یک کلاه استوانه‌ای و یک عینک یک‌چشمی (مونوکل) و معمولاً در حال نوشیدن چای نشان داده می‌شود.
نگارخانه

توپ انگلیس
اگوندی

Arrondissement در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| Agondji | Agondji |
| --- | --- |
Arrondissement: Arrondissement
استان‌های بنین: استان زو
Commune: Djidja
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۶٬۷۴۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اگوندی (به لاتین: Agondji) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان زو واقع شده‌است.
خصوصیات

اگوندی ۶٬۷۴۸ نفر جمعیت دارد.
کریس کایل

| کریس کایل | کریس کایل |
| --- | --- |
نام تولد: کریستوفر اسکات کایل
نام(های) مستعار: «شیطان رمادی» «اسطوره»
زاده: ۸ آوریل ۱۹۷۴ ادسا، تگزاس، ایالات متحده.
درگذشته: ۲ فوریهٔ ۲۰۱۳ (۳۸ سال) گلن رز، تگزاس، ایالات متحده
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
شاخه نظامی:  نیروی دریایی ایالات متحده
سال‌های خدمت: ۱۹۹۹ – ۲۰۰۹
درجه:  افسر ارشد ناو
یگان: یگان ساکرهای ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، تک تیرانداز
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ عراق (نبرد دوم فلوجه)
نشان‌ها:  مدال ستاره نقره (۲)  نشان ستاره برنزی (Valor; ۵)  Navy and Marine Corps Commendation Medal (1)  مدال دستاورد تفنگداران (2)
همسر(ان): Taya (wife)
امضاء: 
کریستوفر اسکات کایل (۱۹۷۴–۲ فوریه ۲۰۱۳) مشهور به اهریمن رمادی از اعضای یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و مرگبارترین تک تیرانداز در تاریخ نظامی ایالات متحده با ۱۶۰ مورد کشتن نیروهای بعثی و نیروهای مقاومت تأیید شده (۲۵۵ مورد ادعا) است، اگرچه پنتاگون این اطلاعات را منتشر نکرده‌است. او در ۲ فوریه ۲۰۱۳ در تگزاس مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.
او در جریان جنگ دوم عراق چهار بار به این کشور اعزام شد و به‌دفعات مدال‌های ستاره نقره‌ای دریافت کرد. شورشیان عراق به او لقب «شیطان رمادی» دادند و برای سر او ۱۸۰۰۰۰ دلار جایزه گذاشتند. او دو بار مورد اصابت گلوله و ۶ بار مورد حمله دستگاه انفجاری ابداعی قرار گرفت. او در سال ۲۰۰۹ از نیروی دریایی آمریکا جدا شد تا با خانواده‌اش زندگی کند ولی با نوشتن کتابی پرفروش از زندگی خود، در تیررس رسانه‌ها باقی‌ماند.
کریس کایل در گفتگویی بیان کرده بود دشمنان آمریکا انسان هستند: «وظیفه من کشتن انسان است و هیچ پشیمانی‌ای در این بابت ندارم. تنها ناراحتی من این است که می‌توانستم جان انسان‌های بی‌گناه بیشتری را نجات بدهم اما موفق به این کار نشدم. من آدم خامی نیستم و از دید رمانتیک و احساسی به جنگ نگاه نمی‌کنم. خاطرات بسیار ناراحت‌کننده‌ای از جنگ دارم اما بی‌وجدان نیستم.»
تک‌تیرانداز آمریکایی، خودشرح‌حال کریس کایل در سال ۲۰۱۲ منتشر شد و به کتابی پرفروش تبدیل شد.
در سال ۲۰۱۴، اقتباسی سینمایی از حسب حال کایل توسط کلینت ایستوود ساخته و منتشر شد.
قتل

وی نهایتاً درحالی‌که در حال تمرین تیراندازی بود به ضرب گلوله توسط یک نظامی دیگر آمریکایی در شهرستان ایراث، تگزاس به قتل رسید. قاتل وی ۲۵ ساله و از تفنگداران سابق نیروی دریایی آمریکا بود که در دوران جنگ دچار آسیب‌های روانی شده بود.
تک‌تیرانداز آمریکایی (فیلم)

فیلم هالیوودی تک‌تیرانداز آمریکایی که نقش او بر عهده بردلی کوپر بود از روی زندگی او ساخته شده‌است اگر چه منتقدان فیلم را به اغراق و بعضاً تحریف تاریخ متهم می‌کنند.
نگارخانه

کریس کایل در کمپ پندلتون امریکا درحال امضاء کردن کتاب در سال ۲۰۱۲
آرامگاه کریس کایل. بر روی سنگ آرامگاه وی به ترتیب واژه‌های «خدا، کشور، خانواده» نوشته شده‌است.
مجسمهٔ یادبود کریس کایل در ادسا
عیار تنها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلدِ چاپِ نخست: روی جلدِ چاپِ نخست
نویسنده(ها): بهرام بیضائی
طراح جلد: ضیاء کیوان، مهدی قبادی
کشور: تهران
زبان: فارسی
گونه(های) ادبی: فیلم‌نامه
رویداده در: روزگارِ حملهٔ مغول به ایران، چندین شهر و آبادی و درّه و صحرا در خوارزم و خراسان
ناشر: انتشاراتِ روشنگران
تاریخ نشر: ۱۳۷۳
شمار صفحات: ۱۰۲
کتابخانه کنگره: ‏‫‬‭PN۱۹۹۷ /ع۸۷‏‫‬‭ ۱۳۷۳
کتابخانه ملی ایران: ‭‭م۷۳-۹۸
عیّار تنها فیلم‌نامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۴۹.
داستان

پیرمردی که سپس‌تر می‌دانیم عیّارنامه می‌نویسد در ویرانه‌ای در کارِ چال کردنِ گنجش عیّاری تنها را زخمی می‌یابد؛ و چون از بیمِ مرگ به دستِ وی رهایی می‌یابد، به خانه‌اش می‌برد و زخمش را می‌بندد. عیّار از جنگِ مغول جان به در برده و هراسان است. او به دخترِ پیرمرد طمع کرده و تجاوز می‌کند و گنجِ پیرمرد را، که جهازِ دختر است، می‌رباید و با اسبِ دختر می‌رود. ولی دختر هم، که نمی‌تواند در خانه بماند، از پیِ او روانه می‌شود. اندکی بعد سپاهِ مغول می‌رسد و خانمانِ پیرمرد را می‌سوزد و کسی را – چه پیرمرد و چه نامزدِ دختر و کس و کارش – زنده نمی‌گذارد. عیّار و دختر می‌روند و ماجراها از سر می‌گذرانند تا در ویرانه‌ای که به تاراجِ مغول رفته کودکِ خُردی زنده می‌یابند و با خود می‌برند. در راه کاروانِ سلطان را می‌بینند که به سویی می‌رود و سلطان را از مهلکه دور می‌کند. عیّار و دختر از هر آبادی و شهر که می‌گذرند آگاهی می‌پراکنند که سپاهِ مغول در راه است و شهرها یکی پس از دیگری سقوط کرده و چاره‌ای باید ساخت. عیّار در خلوت از صالح مروی می‌گوید که اگر زنده بود، کارها از دست نمی‌شد؛ ولی در می‌خانهٔ شهری صالح را می‌بیند که زنده است، ولی مست و نومید دل از همه چیز بریده و مگر شکست را مهیّا نیست. عیّار و دختر می‌روند، و از شهرها می‌گذرند که از پیِ ایشان به دستِ مغول می‌افتد و مردمان می‌بینند که تا از ایشان می‌گذرند به تیغِ مغول جان می‌سپارند و رویدادها بر ایشان می‌رود تا به کنارهٔ رودی می‌رسند که پلی چوبی دارد و کوچندگانی مانندِ ایشان از آن در گذرند که از مغول می‌گریزند. دختر و عیّار و کودک که تازه پاگرفته دمی شاد می‌شوند و می‌آسایند، از این امید می‌گویند که چون از پل بگذرند مغول در پی به دیگر سو نخواهد آمد و امن و آرامی خواهند یافت، خانه‌ای خواهند ساخت و کشت و کاری خواهند کرد و کودکشان را بزرگ خواهند کرد. ولی دلخوشی نمی‌پاید و صدای سمِ اسبانِ مغول می‌آید. عیّار دختر و کودک را بر اسب می‌نشاند و اسب را می‌رماند تا از پل گذشته و به تاخت دورشان کند. خود می‌ماند، در علفزار و پل آتش می‌افکند و مغول‌ها را می‌تاراند و بسیاری از ایشان را می‌کُشد و خسته و زخمی بر کنارهٔ رود می‌افتد و می‌بیند که پلِ سوخته را آب می‌برد. اندکی بعد سیاهیِ سپاهِ بزرگِ مغولان بر بالای درّه پدیدار می‌شود. عیّارِ تنها به پا می‌ایستد و شمشیر می‌گیرد و انبوهی بی‌شمار از سوارانِ مغول به او یورش می‌برند.
متن

این فیلم‌نامه به سالِ ۱۳۴۹ نوشته شد و نخستین بار در شمارهٔ دوّمِ کتاب چراغ به سالِ ۱۳۶۰ منتشر شد. کتابِ عیّار تنها سپس‌تر در سالِ ۱۳۶۴ در انتشاراتِ فاریاب ثبت شده، و در بهارِ ۱۳۷۳ در انتشاراتِ روشنگران با عکسِ نقّاشیِ سوار و پرندگان بر روی جلد – کارِ ضیاء کیوان و مهدی قبادی از روی یک بشقابِ سفالی کارِ نیشابور از قرنِ چهار یا پنجِ هجریِ خورشیدی (در موزهٔ هنرِ اسلامیِ دالم) – به چاپ رسید.
فیلمِ ناساخته

چند تا فیلم از بیضایی قرار بود بازی کنم که نشد. در زمان ساخت غریبه و مه بهرام بیضایی یک سناریو آورد داد به من به نام عیّار تنها. گفت بخوان. گفتم چشم. گرفتم و در فرصت‌هایی که داشتم، در چادری که زندگی می‌کردم با چراغ قوه شب‌ها می‌خواندم. این سناریو را در دو شب خواندم و گفتم خب من این را خواندم. برای چه دادی بخوانم؟ گفت فیلم بعدی که می‌خواهم کار کنم این است.
منوچهر فرید
ساختنِ فیلم عیّار تنها در زمانِ نگارش و نیز در دههٔ ۱۳۵۰ میسّر نشد. به جایش سالِ ۱۳۴۹ بیضایی دعوتِ فیروز شیروانلو را پذیرفت و به اکراه عمو سیبیلو را ساخت. پس از آن نیز بیضایی همچنان در فکر ساختن این فیلم بود. ولی از آنجا که در آن هنگام «عیّار تنها عملی نبود»، فیلم‌نامهٔ ارتجالی دیگری فیلم شد که همان رگبار باشد. منوچهر فرید یاد کرده است که بیضایی او را از هنگامِ فیلم‌برداریِ غریبه و مه برای نقشِ اوّلِ عیّار تنها برگزیده بود و او نیز با ورزش و رژیمِ غذایی بدنش را آمادهٔ نقش ساخته بود. ولی روزی که برای بستنِ قرارداد رفته، بیضایی را خشمگین دیده، زیرا «از جایی از بالا» تلفن کرده و خواسته بودند که نقشِ اوّل را بهروز وثوقی بازی کند. و سرانجام، به این خاطر که بیضایی باور نداشت که بازیگرِ تحمیلی به نقش سازگار باشد، «قراردادش را پاره کرد ریخت دور و این فیلم انجام نشد.»
فیلمِ ناساخته > فیلمِ ساخته

در دههٔ ۱۳۹۰ علاء محسنی فیلمِ مستندی دربارهٔ مهاجرتِ بیضایی ساخت که نامش را از این فیلم‌نامه گرفته بود.
در چشمِ دیگران

شهرام جعفری‌نژاد توضیح داده است که دو روی حماسی و افسانه‌ایِ زن در شخصیتِ ساتی (دختر) رفته‌رفته به هم می‌گراید؛ و بدین ترتیب تارا (از فیلمِ چریکه‌ی تارا) و نایی (از فیلمِ باشو، غریبه‌ی کوچک) سال‌ها پیش از آفرینش «نشان از یک الهه دارند.» مصطفی زمانی‌نیا فیلم‌نامهٔ عیّار تنها را از «مطلق‌گرایی‌ای که دامن‌گیر اکثر مورّخین شده» برکنار دانسته است. وی همچنین یادآوری کرده که صحنهٔ پایانیِ فیلم‌نامه به صحنهٔ پایانیِ فیلمِ عصیان (۱۹۶۷) ماساکی کوبایاشی می‌ماند.
به زبان‌های دیگر

ایوونا نویسکا ترجمه‌ای لهستانی از این فیلم‌نامه را در سالِ ۲۰۰۶ میلادی منتشر کرد.
۲۵ باند

| ۲۵ باند | ۲۵ باند |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام(های) دیگر: تامین و ای دل
خاستگاه: مشهد، ایران
ژانر: بلوز، پاپ، هیپ هاپ
پیشه: خواننده، ترانه‌سرا
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۹-اکنون
ناشر(ان): آونگ موزیک،  رادیو جوان (اینترنت)
اعضا: عادل (ای دل) تهمینه (تامین)
وبگاه: وبسایت رسمی ۲۵باند
۲۵ باند یک گروه موسیقی اهل ایران است که از زوجی جوان به نام‌های تهمینه و عادل تشکیل شده‌است.
زندگی‌نامه

عادل (متولد ۱۹ آبان ۱۳۶۲ تربت حیدریه) و تهمینه (متولد ۱۷ دی ۱۳۶۴ بم) . عادل فارغ‌التحصیل مهندسی کشاورزی و تهمینه فارغ‌التحصیل مهندسی نرم‌افزار در دانشگاه آزاد شهر سبزوار است. عادل قبل از تشکیل گروه ۲۵ در یک گروه دیگر به نام ۳zgi فعالیت داشت. این زن و شوهر در گفتگوی تلویزیونی اعلام نمودند که سالیان اخیر را در شهرهای سانتامونیکا و اینک نیز در بورلی هیلز زندگی کرده‌اند. این دو شهر در ایالت کالیفرنیای آمریکا قرار دارند.