stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
علل ناکامی آلمان در عملیات بارباروسا
دخالت‌های هیتلر در امر فرماندهی

بر خلاف استالین که فرا گرفت به ژنرال‌های حرفه‌ای خود در امور جنگی اعتماد کند، آدولف هیتلر، پیشوای آلمان، بدون داشتن سابقه آموزش رسمی نظامی، تصور می‌کرد در جریان جنگ با شوروی شخصاً مسئول جنگ و عملیات‌های نظامی آن است. در طی زمان با کسب تجربه و حصول برخی موفقیت‌ها، او دخالت خود را در تصمیم‌گیری‌های راهبردی، عملیاتی و حتی را تاکتیکی افزایش داد. این مسئله از دخالت‌های جزئی تا مداخلات همه‌جانبه اتفاق می‌افتاد. صدور مستقیم دستورهای عملیاتی و تاکتیکی تحت عنوان «فرمان پیشوا» به شاخه‌های مختلف ورماخت آزادی عمل را از ستاد کل این نیروها در برنامه‌ریزی و فرماندهی حقیقی سلب می‌کرد. با تمایز روشن بین ماموریت‌های تاکتیکی مرسوم در نیروهای مسلح آلمان و فرامین مستقیم و بروز مشکلات حاصل از تعارض بین این دو، تا هنگامی که پیروزی نصیب آلمانی‌ها می‌شد، فرماندهان عالی‌رتبه با خویشتن‌داری با این دخالت‌ها مسامحه می‌کردند چرا که نتیجه توجیه‌گر وسیله برای آن‌ها بود. به هر حال، این شرایط به زودی تغییر کرد و این فرماندهان دیگر تحمل بسیار کمتری نسبت به آن داشتند. این تغییر رویکرد موجب افزایش تنش بین هیتلر و فرماندهان ارشد نظامی شد. هیتلر سعی داشت با ارتقا درجات مکرر و اعطای نشان‌های فراوان، وفاداری آن‌ها را حفظ کند که این اقدام موجب کاهش اعتبار این درجات و دستیابی افراد نالایق به آن‌ها شد. هیتلر از طریق افزایش مداخلات شخصی به دنبال مقابله با ابعاد در حال تشدید جنگ بود و می‌پنداشت دستیابی به پیروزی را نباید به «قضاوت ناقص» ژنرال‌ها متکی ساخت. توسل به دکترین تاکتیکی فرمان‌محور توسط هیتلر، آسیب جدی به عملکرد نظامی آلمان وارد آورد. برای مثال هیتلر به این نتیجه رسیده بود که محاصره‌ها با مقیاس بزرگ همیشه معیوب هستند و باید با تحرکات کوچک‌تر جایگزین شوند. چنین رویکردی که با اهداف گسترده‌تر و مفاهیم عملیات ناسازگار و ذاتاً با آن در تناقض بود موجب برانگیخته شدن اعتراض فرماندهان ارشد همچون هالدر، فن بک و گودریان می‌شد. در یک مورد، هیتلر با کنار نهادن نظرات والتر فن براوخیچ، فرمانده نیروی زمینی، به گروه ارتش مرکز دستور داد به جای بستن حلقه محاصره در مینسک، محاصره بسیار کوچک‌تری دیگری در غرب آن ایجاد کنند؛ به هر صورت در این مورد با اصرار فدر فن بک، فرمانده گروه ارتش مرکز، بر خلاف نظر هیتلر، حد محاصره به مینسک رسید و آلمان پیروزی شگرفی کسب کرد. هالدر با ناراحتی از مداخلات هیتلر روز ۲۸ ژوئیه می‌نویسد: «او دوباره ادای جنگ‌سالاران را درمی‌آورد و با گونه‌ای از نظرات نامعقول ما را آزار می‌دهد که تمامی پیروزی‌های حاصل از عملیات‌های شگفت‌انگیز ما را به خطر می‌اندازد.» دخالت‌های هیتلر که ارتش سرخ شوروی را دست‌کم گرفته بود و توافقی با فرماندهان ارشد نیروی زمینی در ارتباط با تمرکز نیروها و اهداف بلند مدت راهبردی عملیات نداشت، پیچیدگی شرایط را افزایش داده و موجب پخش شدن منابع محدود آلمان به‌خصوص در جبهه مسکو جهت پرداختن به جناحین گردید. سرهنگ آدولف هویزینگر، رئیس بخش عملیات‌های فرماندهی عالی نیروی زمینی، در این باره به صورت خصوصی می‌نویسد: «بی‌قراری بی‌وقفه و مداخله دائمی از بالاترین مقام، که کاملاً غیر ضروری است. تشدید شرایط بد نتیجه آن است.» هالدر نیز در یادداشت‌های شخصی خود در اواخر ماه اوت می‌آورد: «من شرایطی را که دخالت‌های پیشوا پدیده آورده‌است برای فرماندهی عالی نیروی زمینی غیرقابل تحمل می‌بینم. هیچ‌کس جز خود پیشوا مسبب حرکت زیگ‌زاگی حاصل از فرامین پی‌درپی او نیست.»
شکست در جنگ سیاسی

با وجود این که در جریان طرح‌ریزی، مطالعه عملیاتی فون لوسبرگ در فرماندهی عالی ورماخت، خواهان بهره‌گیری از احساسات ضد حکومتی مردم شوروی علیه رژیم کمونیستی آن در جهت منافع آلمان شده بود، طرح نهایی عملیات بارباروسا دربردارنده هیچ تلاشی برای همراه کردن هیچ بخشی از مردم شوروی نبود. بر این اساس تصور می‌شود عدم درک واقع‌بینانه از لزوم به پا کردن یک «جنگ سیاسی» سبب دست زدن به اقداماتی چون اجرای فرمان کمیسار در کشتار عناصر حزب کمونیست شوروی در یگان‌های ارتش سرخ و در نتیجه عدم همکاری مناسب بومیان مناطق به تصرف درآمده و باختن قافیه به تبلیغات دستگاه استالین در بسیج توده‌ها علیه آلمان شد. آلمانی‌ها توجهی به خصومت رخنه کرده در میان مردم شوروی نسبت به ستمی که حاکمیت استالین بر آن‌ها روا داشته بود، نداشتند و به‌جای به‌کارگیری این مردم در ساقط‌سازی رژیم کمونیستی، با اقدامات خود آن‌ها را به آغوش حاکمان شوروی فرستادند. پنداشته می‌شود تنها یک سخنرانی مستقیم رادیویی توسط هیتلر برای مردم شوروی و دادن وعده‌های تاکتیکی و دست کم ظاهری نظیر خود مختاری، انحلال مزارع جمعی، بازگرداندن کلیساها و پایان کمونیسم و تشویق آن‌ها به قیام علیه حاکمان سرکوبگرشان می‌توانست آشوب عظیمی در رژیم استالین ایجاد کند که با غفلت از آن آلمانی‌ها فرصت بزرگی را از دست داده‌اند. آلمانی‌ها همچنین تلاشی در جهت برانگیختن اقلیت‌هایی چون اهالی منطقه بالتیک و اوکراین در مقابل سلطه قومیتی روس‌ها بروز ندادند. ایمان به پیروزی نهایی و حصول این مقصود پیش از امکان واکنش سازمان‌یافته طرف مقابل، از عوامل چنین رویکردی در آلمانی‌ها به حساب می‌آید.
بر این اساس، شکل رفتار با مردم سرزمین‌های تصرف شده، نه تنها کمکی به پیشروی نیروهای آلمانی نکرد بلکه در اثر احتمال اقدامات خصمانه از طرف این مردم، روز به روز نیاز بیشتری به استقرار نیرو در این اراضی جهت سلطه بر آن‌ها پدیدار می‌شد که این مسئله فشار بر منابع از پیش محدود آلمان را افزایش می‌داد. ضروریات شرایط جنگی در فائق آمدن بر بی‌میلی طبیعی نسبت قتل انسان‌های دیگر باعث می‌شد سربازان ورماخت همانند بسیاری دیگر از ارتش‌های ملل دیگر، سعی در «شیطان‌انگاری» دشمنان داشته باشند و این مسئله در کنار اوضاع دهشت‌بار جبهه شرقی به‌طور طبیعی موجب روی آوردن آن‌ها به اشکالی از اقدامات بی‌رحمانه می‌شد. توسل مکرر شوروی به اقدامات جنایتکارانه رفتار آلمانی‌ها را هر چه بیشتر رادیکال می‌کرد. از طرفی کمبودها و معضلات تدارکاتی سبب می‌شد فشار بیشتری توسط آلمانی‌ها بر مردم محلی جهت تأمین مواد غذایی نیروهای خود و علیق مورد نیاز اسب‌ها، وارد آید و بدرفتاری با آن‌ها افزایش پیدا کند. گزارشی از جانب اس‌اس چنین رفتاری را موجب خدشه‌دار شدن نگرش مثبت نسبت به آلمانی‌ها دانسته‌است. در همین شرایط انتشار سریع اخبار و داستان خشونت روا داشته شده توسط نیروهای آلمانی علیه اسرا از روز نخست که بسیاری از آن‌ها اغراق شده و ساختگی بودند، موجب شد هزاران نفر از کمیسارها، سربازان یهودی و افراد دیگر از ترس سرنوشت وحشتناک تسلیم شوندگان، منفعتی در تسلیم شدن نبینند و به مقاومت ادامه دهند تا دشواری کار آلمانی‌ها افزون شود. بدین ترتیب رویکرد حاکمان آلمانی نسبت به مردمان سرزمین‌های به سلطه درآمده در کنار عرق وطن‌پرستی آن‌ها سبب افزایش مقاومت مردم شوروی در مقابل آلمانی‌ها می‌گشت.
جنگ فرسایشی

بر خلاف ورماخت، برای ارتش سرخ لازم نبود در سال ۱۹۴۱ پیروز جنگ شود؛ این نیرو فقط کافی بود به اندازه‌ای طاقت بیاورد که توان تهاجمی آلمان فرسوده گردد. شوروی با آگاهی از این که تنها فرصت آلمان برای پیشروی سریع در تمامی طول جبهه تابستان سال ۱۹۴۱ است، جنگ را هر چه بیشتر به طرف نبردهای موضعی کشاند تا با درگرفتن نبردهای شدید تن به تن، خسارات و تلفات دامنه‌داری به تجهیزات و نفرات مهاجمان آلمانی بخورد؛ چرا که آلمان با توجه به محدودیت‌هایش قادر به تحمل یک جنگ فرسایشی شدید در مقابل یک حریف قدرتمند از منظر اقتصادی و نظامی که ظرفیت نیروی انسانی و تولیدات جنگی بیشتری داشت، نبود. بیشتر تلفات نیروهای آلمانی مربوط به اوقات توقف آن‌ها بود که زیر ضد حملات دشمن قرار می‌گرفتند؛ در حین پیشروی تلفات آن‌ها به شکل قابل ملاحظه‌ای کمتر بود. نبردهای غیر متحرک فرسایشی همواره باعث مصرف میزان بالایی از مهمات از جمله براب توپخانه و خمپاره‌اندازها می‌شد که ورماخت اساسا در آن‌ها بود. بدین ترتیب، به محض این که ورماخت حداکثر توان عملیاتی خود را از دست داد و جنگ به جای نبردهای سریع با رزم وابسته به منابع جایگزین شد، ورق به شکل مهلکی بر ضد آلمان بازگشت و این کشور گرفتار شرایطی شد که از آن گریزان بود. هیتلر و نیروهایش اینک در منجلابی گرفتار آمده بودند که نه تحمل شدت فرسایش آن را داشتند و نه قادر به پایان دادن به آن بودند. بدین ترتیب عملیاتی که برای انهدام ارتش سرخ طراحی شده بود متناقضا خود ورماخت را از بین برد.
انتقال صنایع شوروی

شوروی پیش از آغاز جنگ هیچ برنامه‌ای برای تخلیه صنایع خود به مناطق شرقی نداشت و به شکل متناظری آلمانی‌ها که تسلط بر این منابع جزو اهداف اصلی آن‌ها در عملیات بود، نیز پیش‌بینی از امکان و توانایی شوروی در دست زدن به چنین عملی نمی‌کردند. با اولویت‌بخشی به حداکثرسازی تولید تسلیحات، شوروی بسیاری از صنایع مربوط به آن را در مناطق توسعه‌یافته‌تر غربی خود از جمله اوکراین، متمرکز نموده بود. به هر صورت، دو روز پس از آغاز تهاجم آلمان، روز ۲۴ ژوئن شوروی یک شورای تخلیه جهت انتقال تمامی صنایع این کشور به همراه کارگران آن به اراضی شرقی دور از دسترس آلمانی‌ها ایجاد کرد. با تلاش گسترده این شورا قریب به ۲۶۰۰ مرکز صنعتی و ۵۰ هزار کارخانه و کارگاه کوچک‌تر شوروی به همراه کارگران آن‌ها به زودی به شرق منتقل گشتند. در عرض ۴۰ روز آغاز جنگ شوروی بیش از دو و نیم میلیون نفر را از اراضی غربی تخلیه کرد. صدها هزار اسب و میلیون‌ها راس دام به همراه این جمعیت به نواحی شرقی منتقل گردیدند. این تخلیه که با سرعتی خارق‌العاده در مقابل پیشروی برق‌آسای آلمانی‌ها و زیر حملات هوایی لوفت‌وافه صورت پذیرفت نقش بسزایی در تاب‌آوری اقتصادی شوروی داشت و موجب ادامه تولیدات جنگی حیاتی شوروی در سطحی بالا شد.
راهبرد زمین سوخته

بنا بر دستور سری ۲۷ ژوئن استالین، رژیم حاکم بر شوروی تمامی تلاش خود را کرد که تمامی چیزهایی که قابل انتقال نبودند و ممکن بود مورد استفاده آلمانی‌ها قرار بگیرند، همچون محصولات کشاورزی، را پیش از عقب‌نشینی از بین ببرد. در این جهت بیشترین تمرکز بر انهدام ادوات ترابری و نیروگاه‌های برق قرار گرفت. برای مثال لوکوموتیوها و مراکز تعمیر آن‌ها که امکان انتقال نداشتند تخریب شدند و با انهدام اجزای کلیدی آن، سد برق آبی رود دنیپر توسط نیروهای در حال عقب‌نشینی شوروی آسیب دید. بر خلاف شرایط جبهه غربی، فواصل طولانی و بدی راه‌ها در شوروی امکان تصرف سریع منابع پیش از انهدام آن‌ها توسط مدافعان را از آلمانی‌ها گرفته بود. با وجود این که شرایط در نواحی مختلف متفاوت بود و مقاومت مردم محلی که از بروز قحطی دیگری واهمه داشتند، این عمل عناصر حاکمیت را با اختلال مواجه می‌ساخت اما به صورت کلی هر چه به طرف شرق پیش رفته می‌شد شدت خرابی‌های حاصل از راهبرد زمین سوخته شوروی فزونی میافت. تقریباً تمامی آبادی‌ها و شهرهای ناحیه عملیاتی از این راهبرد اثر برداشتند. نخستین اثر این اقدامات بر امور تدارکاتی مهاجمان آلمانی وارد آمد. با افزایش نیاز به بازسازی زیرساخت‌ها، تدارکات‌رسانی به نیروهای در حال پیشروی ورماخت سخت‌تر می‌گشت. این شرایط در بلند مدت مسئله اداره اراضی تصرف‌شده درا برای آلمانی‌ها شوارتر می‌ساخت. این مسئله در مجموع موجب تلف شدن وقت بسیار ارزشمند مهاجمان و صرف شدن هر چه بیشتر منابع از پیش محدود آن می‌گردید.
کمک‌های ایالات متحده و بریتانیا به شوروی

مقالهٔ اصلی: قانون وام و اجاره
تنها دو روز پس از آغاز تهاجم آلمان به شوروی، فرانکلین دلانو روزولت، رئیس‌جمهور ایالات متحده اعلام کرد کشورش «قصد دارد هر کمکی که می‌تواند به روسیه بکند». از مشاوران نظامی و غیرنظامی نیز روزولت با آگاهی از وخامت اضطراری اوضاع در اروپا، او را به صورت دادن اقدامی شدیدتر علیه آلمان تشویق می‌کردند. روزولت حمایت از شوروی را با قدم‌هایی موقت همچون آزادسازی ۳۹ میلیون دلار دارایی بلوکه شده این کشور در ایالات متحده آغاز کرد.
سران اتحاد جماهیر شوروی در پاسخ لیست بلند بالایی از خواسته‌ها ارائه کردند که مشخصا بسیار فراتر توانایی ایالات متحده در تأمین آن‌ها بود. این موارد شامل ۱٫۸ میلیارد دلار کمک مالی، ۶ هزار هواپیما و ۲۰ هزار توپ ضدهوایی می‌شد. شوروی همچنین از بریتانیا نیز خواستار ۳ هزار جنگنده، ۳ هزار بمب‌افکن، اتصال به شبکه سونار و مواد خام مانند آلومینیوم و لاستیک بود. شش هفته نخست تهاجم آلمان، شش و نیم میلیون دلار به شوروی صادر شد. اواخر ژوئیه سال ۱۹۴۱، روزولت با صدور یک فرمان ریاست جمهوری، تلاش کرد ارسال کمک‌ها را تسریع کند.
کنفرانسی آخر ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱ در مسکو برگزار گردید و مقرر شد شوروی فوراً مورد حمایت قرار بگیرد. این توافق که روز یکم اکتبر سال ۱۹۴۱ به امضا رسید و با عنوان «پروتکل نخست» شناخته می‌شود، نخستین توافقنامه بین متفقین به حساب می‌آمد. بر اساس این توافق شوروی هر ماه ۴۰۰ هواگرد، ۵۰۰ تانک، ۱۰ هزار کامیون و طیف گسترده‌ای از سایر تدارکات دریافت می‌کرد. مقدار این حمایت‌ها تا پاییز سال سال نخست ۶۵ میلیون دلار و تا سال ۱۹۴۵ مجموعاً به عددی بالغ بر ۱۰ میلیارد دلار رسید. تولید تدارکات و ارسال آن‌ها زمان قابل ملاحظه‌ای می‌برد اما این اطمینان وجود داشت که ارتش سرخ با استفاده مناسب از آن‌ها، همواره جبهه فعالی برای به کار بردن آن دارد.
با توجه به این که کمک‌های ایالات متحده در طولانی مدت اهمیت میافت، کمک‌های بریتانیا به شوروی بر اساس پروتکل نخست، نه تنها از منظر عددی قابل توجه بود، بلکه در نبرد بر سر مسکو نقشی ارزشمند ایفا کرد. تا پایان سال ۱۹۴۱ بریتانیا موفق شد در مجموع ۶۹۹ هواگرد، ۴۶۶ تانک، ۸۶۷ خودرو و ۷۶ هزار تن تدارکات دیگر به شوروی برساند. منفعت ملموس این کمک‌ها در اوایل جنگ، در روحیه نیروهای ارتش سرخ قابل چشم‌پوشی نیست.
بریتانیایی‌ها که قادر به شکستن دستگاه رمزنگاری نظامی انیگمای آلمان شده بودند، همچنین از طریق رساندن کمک‌های اطلاعاتی، مخصوصا در جریان نبرد مسکو، به شوروی یاری رساندند.
عدم مشارکت مؤثر ژاپن و فنلاند

عدم مشارکت مؤثر و همه‌جانبه امپراتوری ژاپن و فنلاند با آلمان در جنگ با شوروی نیز گاهی از علل ناکامی آلمان در تهاجم به شوروی برشمرده می‌شود. پس از آغاز عملیات بارباروسا ژاپنی‌ها با سرعت زیادی شروع به تجمیع نیروهای خود در مرز با شوروی در خاور دور کردند. فنلاندی‌ها پیشروی‌هایی به سمت شرق و جنوب صورت دادند. با این حال، ژاپنی‌ها با برگزیدن سیاست روی‌آوری به جنوب به جای حرکت به سمت شمال، پس از مدتی از شمار نیروهای خود در مرز با شوروی کاستند و فنلاندی‌ها به‌یک‌باره پیشروی خود در خاک این کشور را متوقف کردند. این مسئله با باز گذاشتن مسیر بندرهای مورمانسک و ولادیوستوک امکان دریافت مقادیر زیادی کمک برای شوروی از متفقین از طریق این نقاط را فراهم آورد. علاوه بر این با ثبات خط مقدم در مقابل این دو کشور، شوروی توانست بیش از یک میلیون نفر از نیروهای آموزش‌دیده خود را از این قسمت‌ها به خط مقدم با آلمان منتقل کند. به هر حال، با وجود این که امپراتوری ژاپن با فاصله قدرتمندترین متحد آلمان از منظر نظامی به حساب می‌آمد، خود آلمان هم در ابتدا میلی بر مشارکت مستقیم این کشور در عملیات بارباروسا نداشت و حتی از قبل این کشور را قصد خود برای تهاجم به شوروی مطلع نکرده بود؛ چرا که آلمانی‌ها تصور می‌کردند خود از پس از شوروی برخواهند آمد و از ژاپنی‌ها می‌خواستند با حمله به مستعمرات بریتانیا در آسیای جنوب شرقی، دیگر دشمن آلمان را تحت فشار قرار دهند.
پیشروی نهایی ورماخت در عملیات بارباروسا، ۵ دسامبر ۱۹۴۱
عبور یک خودروی آلمانی از یک مسیر گل‌آلود
فرانکلین روزولت در حال امضای قانون وام و اجاره
تانک بریتانیایی چرچیل ۴ (چپ) در خدمت ارتش سرخ
مارکوس آرمسترانگ

مارکوس آرمسترانگ (زادهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۰۰) راننده مسابقه‌ای اهل نیوزیلند است. او در حال حاضر با خودروی شماره ۱۱ هوندا با تیم چیپ گاناسی ریسینگ در سری ایندی‌کار شرکت می کند. او بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ در مسابقات قهرمانی فرمول ۲ به رقابت پرداخت و قبل تر از آن در سال ۲۰۱۹ راننده سری مسابقات فرمول ۳ بوده است. وی بین سالهای ۲۰۱۷ و ۲۰۲۱ عضو آکادمی راننده فراری بود.
آرمسترانگ در سال ۲۰۱۴ اولین بار به مسابقات تک نفره رفت و در سال بعد تنها عنوان قهرمانی تک نفره خود را در مسابقات قهرمانی فرمول ۴ ایتالیا ۲۰۱۷ کسب کرد و در حالی که در مسابقات قهرمانی آداک فرمول ۴ ۲۰۱۷ تنها حضور داشت و به قهرمانی نرسید. وی در سال ۲۰۱۸ به مسابقات قهرمانی اروپا فرمول ۳ رفت و در پایان فصل در رده پنجم قرار گرفت. این مسابقات در سال ۲۰۱۹ با مسابقات قهرمانی فرمول ۳ جهانی ادغام شد و آرمسترانگ با هم تیمی رابرت شوارتزمن به عنوان راننده در این مسابقات نیز حضور پیدا کرد. او با تیم ای‌آر‌تی گرندپری به مسابقات قهرمانی فرمول ۲ در سال ۲۰۲۰ رفت اما در یک فصل دشوار و بد در رده سیزدهم در پایان فصل قرار گرفت. او همچنین در سال بعد با تیم دمس در همان رده فصل را به پایان رساند و دوباره در مسابقات مسابقات قهرمانی فرمول ۲ در سال ۲۰۲۲ با  تیم هیتچ گرندپری، قبل از رفتن به مسابقات سری ایندی‌کار، دوباره در رده سیزدهم ایستاد.
اوایل حرفه ورزشی > رده های پایه > ۲۰۱۶

در نوامبر سال ۲۰۱۵، آرمسترانگ با یک خودرو مسابقات جام اروپا فرمول رنو ۲.۰ در تست های پایان فصل ۲۰۱۵ را انجام داد و تکمیل کرد. در سال ۲۰۱۶، آرمسترانگ بار دیگر به مسابقات کارتینگ رفت تا در مسابقات انگلیسی فرمول ۳ BRDC و در مسابقات فرمول رنو ۲.۰ مسابقه دهد.
اوایل حرفه ورزشی > سری مسابقات تویوتا ۲۰۱۷

در نوامبر ۲۰۱۶، آرمسترانگ در بین پنج راننده دعوت شده برای پیوستن به آکادمی رانندگان فراری بود و در ماه بعد به عنوان عضو این مجموعه تأیید شد. در همان ماه، وی در مسابقات تویوتا ریسینگ ۲۰۱۷ با تیم ام۲ کامپتشن ورودش به این مسابقات تأیید شد. آرمسترانگ در اولین مسابقه خود در این مسابقات به پیروزی رسید اما به دلیل برخورد در مسابقه سوم از مسابقه کنار رفت.
اوایل حرفه ورزشی > جایزه بزرگ ماکائو ۲۰۲۳

در نوامبر ۲۰۲۳، آرمسترانگ با تیم ام‌پی موتوراسپورت به مسابقات فرمول ۳ با جایزه بزرگ ماکائو بازگشت. او مسابقه اصلی را در رده هجدهم به پایان رساند، پشت سر هر دو هم تیمی خود دنیس هاگر و ماری بویا.
فرمول یک

در آغاز سال ۲۰۱۷، آرمسترانگ به عضویت آکادمی رانندگان تیم فراری درآمد. او اولین تست فرمول یک خود را در ژانویه در پیست فیورانو انجام داد و با فراری اس‌اف‌۷۱اچ را رانندگی کرد و در این باره گفت که رانندگی با این خودرو خیلی سخت نبود. او دوباره با همین خودرو در ماه آوریل در پیست فیورانو تست هایی را با بیش از ۲۰۰ کیلومتر را تکمیل کرد. پس از فصل ۲۰۲۱، او و فراری راه خود را از هم جدا کردند.
سری ایندی‌کار

در اکتبر ۲۰۳۲، آرمسترانگ برای اولین بار با تیم دیل کوین ریسینگ در پی پیست بین المللی سیبرینگ یک خودرو سری ایندی‌کار را آزمایش کرد. پس از این تست، تیم دیل كوین ریسینگ، مدیر این تیم گفت كه "او كاندیدای بسیار خوبی برای تیم دیل كوین ریسینگ برای حضور در سری ایندی‌کار بود.
مارکوس آرمسترانگ در جایزه بزرگ ماکائو ۲۰۲۳
شاهدخت نان‌ایوا نو اونو

| نان‌ایوا نو اونو> امپراتریس‌های ژاپن | نان‌ایوا نو اونو> امپراتریس‌های ژاپن |
| --- | --- |
تصدی: ۴۸۵–۴۸۹
درگذشته: ۴۸۹
همسر(ان): امپراتور کینزو
خاندان: دودمان یاماتو
پدر: شاهزاده اوکا-نو-واکوگو
شاهدخت نان ایوا نو اونو (به انگلیسی: Princess Naniwa no Ono) یکی از امپراتریس‌های ژاپن همسر امپراتور کینزو اهل ژاپن بود.
عبدالحسین روستائیان

| عبدالحسین روستائیان | عبدالحسین روستائیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آذر ۱۳۰۷ شیراز، ایران
درگذشت: ۵ مهر ۱۴۰۱ در ۹۴ سالگی
ملیت: ایرانی
پیشه: شیمی‌دان
آثار: فلاونوئیدها و اثرات زیست شناختی آنها ترپن‌ها و ترپنوئیدها Malaria parasites And Traditional medicinal plants  Persian Medicinal Plants: Their Constituents and Biological activities
منصب: استاد و عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات  ریاست مرکز تحقیقات شیمی دانشگاه شهید بهشتی مدیر گروه شیمی دانشگاه آزاد واحد تهران شمال
همسر: Carla Annamaria Filipuzzi
فرزندان: دو پسر به نام های داریوش و سیروس
والدین: آقاضیا و رضوان
عبدالحسین روستائیان شیمی‌دان ایرانی است که در شیراز به دنیا آمده‌است. از او به عنوان «پدر فیتوشیمی و ترپنوئیدهای ایران» یاد می‌شود.
پروفسور عبدالحسین روستاییان عضو هیئت علمی تمام وقت واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان محقق برتر بین‌المللی ایران در زمینه کشاورزی و علوم زیست شناخته شده‌است. پروفسور عبدالحسین روستاییان دارای تخصص گرایش عالی فیتوشیمی و شیمی ترکیبات طبیعی است و از طرف سمینار Scopus - Elsevier به این درجه نائل شده‌است.
پروفسور روستاییان دو ترکیب فیتوشیمیایی و ضد مالاریا با نام تهرانولید و دیگری با نام شیرازولید را با همکاری محققان و پژوهشگران کشور کشف و به جامعه پزشکی تقدیم کرده‌است. دکتر عبدالحسین روستاییان که به واسطه تحقیقات گسترده در این زمینه، «پدر فیتوشیمی و ترپنوئیدهای ایران» لقب گرفته در ۸۱ سالگی همچنان به تدریس و تحقیق اشتغال دارد به طوری که تنها در پنج سال اخیر حدود ۷۰ مقاله در زمینه ترکیبات طبیعی به چاپ رسانده‌است.
روستاییان گیاه درمنه را از مهمترین داروهای گیاهی برای درمان مالاریا می‌داند.
زندگی

عبدالحسین روستائیان در بیستم آذرماه ۱۳۰۷ در شیراز به دنیا آمده و تحصیلات دوران ابتدایی و متوسطه را در شیراز گذراند. در سال ۱۳۳۱ در رشته شیمی دانشگاه صنعتی کارلسروهه آلمان مشغول به تحصیل شد و پس از پایان دوره کارشناسی تحصیلات خود را در رشته شیمی آلی دانشگاه وین ادامه داد. پس از آن در سال ۱۹۶۳ در دانشگاه پاویای ایتالیا به تحصیل دوره دکتری شیمی آلی پرداخت و نهایتاً در سال ۱۹۶۶ با کسب درجه عالی موفق به اخذ مدرک دکتری شد.
حرفه

دکتر عبدالحسین روستاییان پس از بازگشت به ایران از مهر ماه سال ۱۳۴۵ به عضویت گروه شیمی دانشکده علوم دانشگاه ملی درآمد و از سال ۱۳۵۵ ریاست مرکز تحقیقات شیمی این دانشگاه را بر عهده گرفت. وی علاوه بر سابقه ۳۰ ساله تدریس در دانشگاه شهید بهشتی، سال‌ها در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال تدریس کرده و از سال ۶۶ در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات به‌طور تمام وقت فعالیت داشته‌است. دکتر روستائیان از سال ۱۳۷۸ مدیریت گروه شیمی دریا در دانشکده علوم و فنون دریایی واحد تهران شمال را بر عهده داشتند.
افتخارات

از افتخارات استاد کسب عنوان محقق برجسته علم و صنعت در سال ۱۳۶۱، جایزه سومین جشنواره خوارزمی و سومین جشنواره رازی و لوح تقدیر دانشگاه آزاد اسلامی است.
از مسوولیت‌های اجرایی دکتر روستائیان می‌توان به ریاست مرکز تحقیقات شیمی دانشگاه شهید بهشتی در سال‌های ۱۳۵۸–۱۳۵۵ و۱۳۷۴–۱۳۶۵ اشاره کرد. علاوه بر این دکتر روستائیان در سمینار سالانه Elsevier-Scopus که در نوامبر ۲۰۰۷ میلادی در جزیره کیش برگزار شد، محقق برتر بین‌المللی ایران در رشته Agricultural and Biological Sciences (کشاورزی و علوم زیستی) با گرایش فیتوشیمی و ترکیبات طبیعی شناخته شد. وی عضو هیئت تحریریه مجله علوم دانشگاه آزاد اسلامی، مجله دارو وابسته به دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران و چند مجله علمی به زبان انگلیسی است و در تأسیس پژوهشکده گیاهان دارویی دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۷۳ نقش مؤثری ایفا کرده‌اند. استاد تاکنون بیش از ۱۲۰ پایان‌نامه را در مقطع کارشناسی ارشد شیمی، ۷۵ پایان‌نامه دکتری داروسازی عمومی و ۳۵ پایان‌نامه دکتری را راهنمایی کرده‌است. کتاب «فلاونوئیدها و اثرات زیست شناختی آنها» که در سال ۱۳۸۰ تألیف شده‌است و بیش از ۲۵۲ مقاله علمی در مجلات علمی بین‌المللی معتبر از دیگر آثار علمی ماندگار استاد به‌شمار می‌رود.
آثار

فلاونوئیدها و اثرات زیست شناختی آنها
Malaria parasites And Traditional medicinal plants: Severe malaria is caused by P.falciparum infection. Natural products have been important sources of antimalarial agent
Persian Medicinal Plants:Their Constituents andBiological activities
مورچه‌خورک

| مورچه‌خورک محدودهٔ زمانی: میوسن تا امروزه | مورچه‌خورک محدودهٔ زمانی: میوسن تا امروزه |
| --- | --- |
مورچه‌خورک پوزه‌دراز غربی: مورچه‌خورک پوزه‌دراز غربی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: تک‌سوراخیان
تیره:: تندزبانان Gill، ۱۸۷۲
گونه‌ها: گونه‌ها
 سرده مورچه‌خورک پوزه‌کوتاه  خارپشت پوزه‌کوتاه  سرده مورچه‌خورک پوزه‌دراز  مورچه‌خورک پوزه‌دراز سر دیوید  مورچه‌خورک پوزه‌دراز غربی  مورچه‌خورک پوزه‌دراز شرقی  †بزرگ‌زبان هکت  †بزرگ‌زبان تنومند  سرده †پوزه‌کوتاه بزرگ  †پوزه‌کوتاه بزرگ  †پوزه‌کوتاه بزرگ:  سرده مورچه‌خورک پوزه‌کوتاه  خارپشت پوزه‌کوتاه  سرده مورچه‌خورک پوزه‌دراز  مورچه‌خورک پوزه‌دراز سر دیوید  مورچه‌خورک پوزه‌دراز غربی  مورچه‌خورک پوزه‌دراز شرقی  †بزرگ‌زبان هکت  †بزرگ‌زبان تنومند  سرده †پوزه‌کوتاه بزرگ  †پوزه‌کوتاه بزرگ  †پوزه‌کوتاه بزرگ
مورچه‌خورک یا مورچه‌خور خاردار یا اکیدنه، جانوری از تیرهٔ تُندزبانان (Tachyglossidae) و راستهٔ تک‌سوراخیان از بازماندگان پستانداران تخم‌گذار است. چهار گونهٔ موجود،  مورچه‌خورک پوزه‌کوتاه ، مورچه‌خورک پوزه‌دراز غربی  و مورچه‌خورک پوزه‌دراز شرقی همراه با نوک‌اردکیها؛ (پلاتپوس‌ها)، تنها  اعضا منقرض نشده راستهٔ پستانداران تخم گذار هستند
به خاطر سرعتی که زبان مورچه‌خورک برای گرفتن مورچه و موریانه دارد به این خانواده تندزبانان گقته‌اند.
ویژگی‌ها

مورچه‌خورک ۳۰ تا ۶۰ سانتی‌متر طول دارد و بدنش از خارهای سفید و سیاه بسیار تیز پوشیده شده است و فاقد دندان است و با زبان خود مورچه‌ها و جانوران ریز را می‌گیرد. آن‌ها در هر بار تخم‌گذاری یک تخم می‌گذارند که در درون کیسه مادر تبدیل به نوزاد می‌شوند و تا هنگام رشد کافی در آن باقی می‌مانند و تغذیه می‌کنند.
منابع:ویکی‌پدیای انگلیسی -animal biodiv

"منبع جعبه‌زیست" (به انگلیسی). ویکی‌پدیای انگلیسی. Retrieved 22 November 2008.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ  موجود است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های کتابخانه‌ای: کتابخانه‌های ملی :  آلمان  اسرائیل 
مورچه‌خورک پوزه‌کوتاه
کارلایل، کنتاکی

| کارلیزل، کنتاکی | کارلیزل، کنتاکی |
| --- | --- |
شهر: شهر
Carlisle, Kentucky: Carlisle, Kentucky
Main Street in Carlisle: Main Street in Carlisle
Location of Carlisle, Kentucky: Location of Carlisle, Kentucky
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  کنتاکی
شهرستان: نیکولاس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۳ مایل مربع (۳٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۶۰ فوت (۲۶۲ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲٬۰۱۰
 • تراکم: ۱۴۹۹٫۷/مایل مربع (۵۷۹٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 40311, 40350
کد منطقه: 859
FIPS code: 21-12898
GNIS feature ID: 0488935
کارلایل (به انگلیسی: Carlisle) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۰۱۰ نفر بوده‌است.
فک گوش‌دار

| فک گوش‌دار محدودهٔ زمانی: ۱۲ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      میوسن پسین تا امروز | فک گوش‌دار محدودهٔ زمانی: ۱۲ تا ۰ میلیون سال پیش  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      میوسن پسین تا امروز |
| --- | --- |
یک شیر دریایی استرالیایی: یک شیر دریایی استرالیایی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
زیرراسته:: سگ‌سانیان
بالاخانواده:: خوک دریایی
تیره:: فکان گوش‌دار  جان ادوارد گری، ۱۸۲۵
سرده‌ها: سرده‌ها
 خرس‌سرها  فک خزپوش شمالی  شیر دریایی اشتلر  شیر دریایی استرالیایی  شیر دریایی آمریکای جنوبی  شیر دریایی نیوزیلندی  فزون‌تاج:  خرس‌سرها  فک خزپوش شمالی  شیر دریایی اشتلر  شیر دریایی استرالیایی  شیر دریایی آمریکای جنوبی  شیر دریایی نیوزیلندی  فزون‌تاج
به هر یک از گونه‌های خانواده فکان گوش‌دار (فک‌های گوش‌دار) (Otariidae)، فک گوش‌دار گفته می‌شود.
فکان گوش‌دار تیره‌ای از راستهٔ گوشت‌خوارسانان است که باله‌های شنای جلوِ آنها بزرگ و برای حرکت در زیر آب مناسب است و سری شبیه به سگ دارند و می‌توانند بر روی زمین راه بروند و بدوند.