stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ستاره دریایی

| ستاره دریایی محدودهٔ زمانی: اردویسین تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      | ستاره دریایی محدودهٔ زمانی: اردویسین تا امروزه  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N      |
| --- | --- |
Gomophia gomophia: Gomophia gomophia
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: خارپوستان
زیرشاخه:: ستاره‌زیان
رده:: Asteroidea De Blainville, 1830
راسته‌ها: راسته‌ها
 Brisingida ستاره‌های دریایی فورسیپولاتیدا Paxillosida Notomyotida Spinulosida ستاره‌های دریایی والواتیدا Velatida:  Brisingida ستاره‌های دریایی فورسیپولاتیدا Paxillosida Notomyotida Spinulosida ستاره‌های دریایی والواتیدا Velatida
ستارهٔ دریایی جانوری از شاخهٔ خارپوستان و ردهٔ ستاره‌دریاییان (نام علمی: Asteroidea) است. این نام همچنین به خانواده‌هایی از آبزیان که خویشاوند با ستاره‌های دریایی که از ردهٔ ستاره شکننده هستند، استفاده شده‌است. حدود ۱۹۰۰ گونه ستارهٔ دریایی در تمام اقیانوس‌های جهان، از مناطق گرم و گرمسیری گرفته تا مناطق سرد و قطبی در بستر دریا زندگی می‌کنند. آن‌ها از ناحیه بین جزر و مدی تا اعماق ناحیه مغاکی و عمق ۶٬۰۰۰ متری یافت می‌شوند اما بیشترین گوناگونی آن‌ها در مناطق نزدیک به ساحل قابل مشاهده است.
انواع ستاره‌های دریایی
ستاره‌های دریایی از دورهٔ اردویسین، مربوط به دوران دیرینه‌زیستی یعنی حدود ۴۰۰ میلیون سال پیش تا کنون در اقیانوس‌ها و دریاها زندگی می‌کنند. معمولاً در دریاها و اقیانوس‌هایی که دارای شوری طبیعی هستند در اعماق زیاد یا آب‌های ساحلی و در محدودهٔ جزر و مد یافت می‌شوند. به همین دلیل اغلب پس از عقب‌نشینی دریا هنگام جزر می‌توان آن‌ها را روی سواحل مشاهده کرد.
در آب‌های شیرین هرگز نمی‌توان یک ستارهٔ دریایی پیدا کرد، زیرا آن‌ها با زندگی در آب شیرین سازگاری ندارند و در آب‌های کم شور یا بی‌نهایت شور نیز نمی‌توانند زندگی کنند.
به عنوان مثال در دریای خزر یا دریاچه‌های داخلی ایران هیچ گونه‌ای از ستاره‌های دریایی وجود ندارد. در عوض در خلیج فارس چند گونه از آن‌ها یافت می‌شود. این نشان می‌دهد که ستاره‌های دریایی در طول ۴۰۰ میلیون سال زندگی خود نتوانسته‌اند با شرایط شوری اندک سازش کنند و به همین خاطر همیشه در دریاها و اقیانوس‌های دارای شوری ۳۵ در هزار یافت می‌شوند.
ستاره‌های دریایی با شکل متقارن جذاب خود در ادبیات، افسانه‌ها، طراحی و فرهنگ عامه نقش داشته‌اند. آن‌ها گاهی توسط مردم کنجکاو جمع‌آوری و نگهداری می‌شوند، در طراحی یا لوگوها استفاده می‌شوند و در برخی فرهنگ‌ها، علیرغم سمیت احتمالی، خورده می‌شوند.
ویژگی‌ها

ستاره‌های دریایی از بی‌مهرگان دریایی هستند. آنها معمولاً یک دیسک مرکزی و معمولاً پنج بازو دارند، اگرچه برخی از گونه‌ها تعداد بازوهای بیشتری دارند. سطح فوقانی ممکن است صاف، دانه‌ای یا خاردار باشد و با صفحاتی پوشیده شده باشد. بسیاری از گونه‌ها دارای رنگ‌های روشن در سایه‌های مختلف قرمز یا نارنجی هستند، در حالی‌که گونه‌های دیگر آبی، خاکستری یا قهوه‌ای هستند. آن‌ها تغذیه‌کنندهٔ فرصت‌طلب هستند و بیشتر شکارچی بی‌مهرگان کف‌زی در دریابن هستند. چندین گونه دارای رفتارهای تغذیه‌ای تخصصی از جمله انحراف معده و پالیده‌خواری هستند. آن‌ها چرخه‌های زندگی پیچیده‌ای دارند. بیشتر آن‌ها می‌توانند قسمت‌های آسیب‌دیده یا بازوهای از دست رفته را بازسازی کنند و می‌توانند به عنوان روشی دفاعی، بازوهای خود را از دست بدهند. برخی از آن‌ها چندین نقش مهم زیست‌محیطی را ایفا می‌کنند. ستاره‌های دریایی، مانند ستاره دریایی اخرایی (Pisaster ochraceus) و ستاره دریایی صخره‌ای (Sticaster australis)، به عنوان نمونه‌هایی از مفهوم گونه‌های کلیدی در اکولوژی شناخته شده‌اند. ستاره دریایی تاج‌تیغی (Acanthaster planci) یک شکارچی حریص مرجانی در سرتاسر منطقه هند و اقیانوس آرام است و ستاره دریایی اقیانوس آرام شمالی به‌عنوان یکی از گونه‌های مهاجم مهم در نظر گرفته می‌شود.
ویژگی‌ها > توانایی بازسازی بدن

برخی از گونه‌های ستارهٔ دریایی توانایی بازسازی بازوهای از دست رفته را دارند و می‌توانند اندام جدیدی را در زمان معین دوباره رشد دهند. تعداد کمی می‌توانند یک دیسک کامل جدید را از یک بازو دوباره رشد دهند، در حالی‌که برخی دیگر حداقل به بخشی از دیسک مرکزی نیاز دارند تا به قسمت جدا شده متصل شود. رشد مجدد می‌تواند چندین ماه یا سال طول بکشد، و ستاره دریایی در مراحل اولیه پس از از دست دادن بازو در برابر عفونت، آسیب‌پذیر است. به غیر از تکه‌تکه شدن که در برخی گونه‌ها به منظور تولیدمثل انجام می‌شود، تقسیم بدن ممکن است سهواً به دلیل جدا شدن بخشی توسط یک شکارچی اتفاق بیفتد، یا ممکن است بخشی به‌طور فعال توسط ستاره دریایی در هنگام فرار به‌عنوان یک واکنش دفاعی از بین برود.
حفرهٔ بدنی ستارهٔ دریایی

هر گونه فضا یا حفرهٔ عمومی که کاملاً توسط بافت‌های میان‌پوستی و به ویژه توسط پرده‌های صفاقی احاطه شده باشد، سلوم (Coelom) نام دارد؛ بنابراین جانوران دارای سلوم را متعلق به گروه سلومات‌ها، می‌دانند. سلوم دارای اقسام مختلفی است که یکی از انواع آن‌ها آنتروسل‌ها هستند و در فوق شاخه‌ای که خارتنان و طنابداران را شامل می‌شود، دیده می‌شوند. در این حالت مزودرم به صورت یک کیسهٔ جانبی در می‌آید که از آندودرم منشأ می‌گیرد.
این کیسه‌ها بعداً از درون‌پوست (آندودرم) جدا و مستقل می‌شوند، اما بخش درونی آن‌ها هنوز به دستگاه گوارش متصل است و بخش بیرونی آن‌ها در امتداد دیوارهٔ بدن واقع می‌شود. از آنجا که میانپوست (مزودرم) و سلوم از لولهٔ گوارش بعدی (آنترون) مشتق می‌شود، حفرهٔ عمومی را آنتروسل و جانور صاحب چنین حفره‌ای را آنتروسلومات می‌نامند.
نوع تقارن در ستارهٔ دریایی

بیشتر با داشتن دستگاه و تقارن دو طرفی پس از طی مراحل جنینی، مشخص می‌شوند. بیشتر جانوران دارای تقارن دو طرفی، این نوع تقارن را حفظ می‌کنند، اما در چند گروه مانند ستارهٔ دریایی، در حین تغییر شکل و تبدیل شدن به حالت بالغ، صاحب تقارن شعاعی ثانویه می‌شوند. پنج یا بیش از پنج بازو که از بخش مرکزی بدن این ماهی بیرون زده‌اند، تقارنی شعاعی را در بدن را این جانور به وجود آورده‌اند. در حقیقت گفته می‌شود که بدن نیاکان ستاره‌ماهی‌ها تقارن دو طرفه‌ای داشته‌اند که ستاره‌های دریایی امروز هم بقایایی از همان ساختار بدنی را حفظ کرده‌اند. چنین جانوران بالغی همانند جانوران دارای تقارن شعاعی، کم‌تحرک، ساکن و بدون سر می‌شوند.
ساختار بدن

بیشتر ستاره‌های دریایی پنج بازو دارند که از یک دیسک مرکزی منشأ گرفته‌اند، اما تعداد بازوها در برخی گونه‌ها بیشتر است. برخی از گونه‌ها دارای شش یا هفت بازو و برخی دیگر دارای ۱۰ تا ۱۵ بازو هستند. گونهٔ Labidiaster annulatus می‌تواند بیش از پنجاه بازو داشته باشد.
صفات اساسی خارپوستان در ستارهٔ دریایی به خوبی پدیدار است. در زیر لایهٔ بیرونی بدن، یک اسکلت داخلی وجود دارد. صفحات آهکی دارای برآمدگی‌های کوچک است. این صفحات توسط بافت پیوندی و ماهیچه به هم متصل نگه داشته می‌شوند. دیوارهٔ بدن در نقاط مختلف به سمت بیرون تاخوردگی یافته و به صورت زائده‌های انگشت مانند یا آبشش‌های پوستی درآمده است. فضاهای میان اندام‌های تنفسی، دنبالهٔ حفرهٔ عمومی بدن است که از فاصلهٔ صفحات اسکلتی مجاور می‌گذرد.
بدن ستاره دریایی هیچ‌گونه استخوان‌بندی ندارد ولی در عوض یک سیستم آوند آبی هیدرولیکی دارد. سیستم آوند آبی دارای تعداد زیادی برآمدگی در قسمت شکمی بازوهای ستارهٔ دریایی است که به آن‌ها پاهای لوله‌ای می‌گویند و وظیفهٔ آن‌ها حرکت و غذارسانی است. دستگاه گردش آب، دارای بازوهای کوچک متحرک و کناری، یا پاهای لوله‌ای است که روی بازوهای اصلی پوشیده از صفحات اسکلت داخلی قرار دارند. همچنین شیارهایی که در فاصلهٔ ردیف پاهای لوله‌ای در طول بازوهای اصلی قرار دارند و به شیارهای آمبولاکرال معروفند، می‌توانستند در انتقال دادن غذا از پاهای لوله‌ای به دهانی کمک کنند که در مرکز بدن ستاره‌ای شکل قرار دارد.
دستگاه گردش آب و تنفس

دستگاه گردش آب، از طریق یک سری مجاری پر از آب دریا عمل می‌کند و در حرکت و تغذیه نقش دارد. این دستگاه توسط صفحه‌ای آبکش مانند که در سطح فوقانی بدن و نزدیک زاویه میان دو بازو واقع شده، با آب اطراف در ارتباط است. یک مجرای ویژه، آب را از صفحهٔ آبکشی به یک مجرای حلقوی در داخل بدن منتقل می‌کند و از این مجرا هم ۵ مجرای شعاعی خارج می‌شوند که هر کدام به درون یک بازو می‌روند.
پاهای لوله‌ای با دریافت آب از طریق مجراها، می‌توانند به عنوان پاهای حرکتی بکار آیند. همین پاها هنگامی که بر سطحی جامد فشرده شوند، مانند بادکش عمل می‌کنند که می‌تواند فشاری یکنواخت و مداوم بر صدف دو کفه‌ای‌ها وارد آورد و پس از خسته شدن جانور، دو کفهٔ آن را از هم بگشاید. بدین سبب وجود ستارهٔ دریایی در محل‌های پرورش صدف‌های خوراکی، مضر است. پاهای لوله‌ای موجود در طول هر بازو، طوری ردیف شده‌اند که حاشیهٔ شیار آمبولاکرال را می‌گیرند. این شیارها به دهان که در مرکز سطح زیرین واقع است، منتهی می‌شوند.
ستاره‌های دریایی دارای ساده‌ترین آبشش در میان گونه‌های جانوری هستند. آبشش‌های آن‌ها به صورت برجستگی‌های کوچک و پراکندهٔ پوستی هستند. (برخلاف سایر بی‌مهرگان که آبشش به نواحی ویژه‌ای از بدن محدود می‌شوند) در این آبشش‌ها به‌طور مستقیم اکسیژن وارد و کربن دی‌اکسید خارج می‌شود.
دستگاه گوارش و دستگاه عصبی

دهان از طریق یک مری کوتاه، به معده‌ای وسیع مرتبط است که می‌تواند از دهان خارج شود و به بافت‌های نرم صدف برسد. ذرات غذایی و غذاهای مایع از مسیر روده‌ای کوتاه می‌گذرند و سپس به ۵ جفت غدد بزرگ گوارشی می‌رسند که هر جفت آن‌ها بیشتر فضای خالی درون یک بازو را اشغال می‌کند. گوارش ستاره ماهی در یک شکم کیسه مانند واقع در مرکز بدن این ماهی انجام می‌شود این شکم برگردانده می‌شود و از بدن ارگانیسم بیرون می‌رود و غذا را در بر می‌گیرد بعضی گونه‌ها از تحمل بالای سیستم‌های آوندی آبی خود برای بازکردن صدف نرم‌تنان و تزریق شکم خود به داخل این صدف‌ها استفاده می‌کنند. دستگاه گوارش به یک سوراخ دفعی کوچک در مرکز سطح فوقانی ختم می‌شود.
یک حلقهٔ عصبی هم دور مری را فرامی‌گیرد و به مجرای حلقوی نزدیک است. از این حلقه ۵ عصب شعاعی منشعب می‌شوند و به درون بازوها می‌روند. این اعصاب در ته شیارهای آمبولاکرال قرار دارند و در نوک هر بازو، به یک لکهٔ چشمی منتهی می‌شوند.
دستگاه گردش خون و عمل دفع

دستگاه گردش خون شامل یک سری مجاری خونی سلومیک است که برخی از آن‌ها خاصیت انقباض دارند. گذشته از آن مایعی که حفرهٔ عمومی را پر می‌کند، به مقدار قابل توجهی کار ترابری مواد را در درون بدن نیز بر عهده دارد. قسمتی از عمل دفع، از طریق انتشار از سطح بدن و قسمتی توسط یاخته‌های آمیبی شکل صورت می‌گیرد که در مایع سلومیک قرار دارند. این یاخته‌ها مواد دفعی را جذب می‌کنند و آن‌ها را از راه آبشش‌های پوستی به خارج از بدن می‌ریزند.
تولید مثل

ستاره‌های دریایی دارای ۵ جفت اندام جنسی هستند که هر جفت درون یک بازو واقع است. در بیشتر موارد، عمل لقاح در درون آب دریا صورت می‌گیرد و حاصل رشد تخم، ایجاد کرمکی شناگر و آزاد به نام بی‌پیناریا است که تقارن دو طرفی دارد. این کرمک (لارو) سرانجام مراحل دگردیسی بسیار پیچیده‌ای را طی می‌کند و مبدل به موجود بالغ جوانی با تقارن شعاعی ثانویه می‌شود.
چنین الگوی رشدی را عموماً در سایر راسته‌های خارپوستان هم می‌توان دید، اما کرمک آن‌ها در ظاهر اندکی با یکدیگر تفاوت دارند و نام‌های مختلفی را به خود می‌گیرند.
ستارهٔ دریایی در آثار هنری

پاتریک در مجموعه انیمیشن باب‌اسفنجی شلوارمکعبی نام یک ماهی با ستارهٔ دریایی است. اگر تاکنون یک ستارهٔ دریایی را ندیده‌اید فقط کافی است به نوع شکل‌گیری پاتریک در کارتون باب اسفنجی شلوارمکعبی دقت کنید. ستاره‌های دریایی معمولاً صورتی هستند و برای حرکت کردن شبیه یک ستارهٔ معمولی به نظر می‌آیند،[نیازمند منبع] پاتریک هم فقط کافی است تا پایش را باز کند و دستش را مانند یک پرنده باز کند تا شبیه ستاره‌های دریایی واقعی شود.
سطح بدن ستاره دریایی شانه قرمز
ستارهٔ دریایی Luidia maculata با هفت بازو
اعزام ژاندارم‌های سوئدی به شیراز

اعزام ژاندارم‌های سوئدی به شیراز اعزامی به رهبری ژاندارم سوئدی یوزف پوزت برای ارتباط با هنگ سوم ژاندارمری ایران بود که در شیراز مستقر بود.
پیش‌زمینه

اندکی پس از ورود افسران سوئدی در جریان حضور ژاندارم‌های سوئدی در ایران، ژنرال هارالد یالمارسن تصمیم گرفت ژاندارمری را به هنگ‌های مختلف تقسیم کند که یکی در شیراز مستقر بود. کاپیتان یوزف پوزت به عنوان مسئول هنگ در شیراز انتخاب شد. شیراز در فاصله ۸۰۰ کیلومتری تهران بود و قرار بود این فاصله با اسب طی شود.
در راه شیراز

در مورد سفر واقعی به شیراز اطلاعات زیادی در دست نیست، اگرچه یوزف پوزت اظهار داشت که در یک شب اقامت، با یک شورشی دوست «مادام العمر» شد.
درگیری‌ها

هنگامی که یوزف پوست در شیراز بود برای گشت زنی به جاده بوشهر روانه شد. او در راه با چندین شورشی تحت رهبری محمدعلی در نزدیکی کازرون درگیر شد. نبرد خونین بود، اما در نهایت به یک پیروزی پرهزینه برای ژاندارم‌ها منجر شد و چندین ایرانی و حداقل یک سوئدی در جریان آن جان خود را از دست دادند. با این حال کازرون تنها نبردی نبود که در فارس انجام شد، زیرا چند نبرد خونین دیگر نیز در طول مداخله سوئد در ایران در شیراز و اطراف آن رخ داد.
علاوه بر اقدامات نظامی، یوزف پوزت با رهبری آلمان در شیراز ملاقات کرد.
فدوی (گنبد کاووس)

| فدوی | فدوی |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۳۳′۴۲٫۹۸″ شمالی ۵۴°۴۹′۴۱٫۹۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۶۱۹۳۸۹°شمالی ۵۴٫۸۲۸۳۳۰۶°شرقی﻿ / 37.5619389; 54.8283306: مختصات: ۳۷°۳۳′۴۲٫۹۸″ شمالی ۵۴°۴۹′۴۱٫۹۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۶۱۹۳۸۹°شمالی ۵۴٫۸۲۸۳۳۰۶°شرقی﻿ / 37.5619389; 54.8283306
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: گنبد کاووس
بخش: بخش داشلی‌برون
دهستان: اترک
جمعیت: ۲۱۰۱ نفر (سرشماری ۹۵)
فدوی روستایی از توابع بخش داشلی‌برون شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان در ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان اترک (گنبد کاووس) قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱٬۷۳۳نفر (۳۹۶خانوار) بوده است.
گربه چشم‌یشمی

| گربهٔ چشم‌یشمی | گربهٔ چشم‌یشمی |
| --- | --- |
پوستر سینمایی فیلم: پوستر سینمایی فیلم
کارگردان: آنتونیو بیدو
تهیه‌کننده: گابریله ناردی
نویسنده: آنتونیو بیدو روبرتو ناتاله ویتوریو اسکیرالدی آلدو سریو
بازیگران: کورادو پانی پائولا تدسکو  بیانکا توکافوندی
فیلم‌بردار: ماریو ولپیانی
تدوین‌گر: مائوریتسیو تدسکو
تاریخ‌های انتشار: ۶ اوت ۱۹۷۷
مدت زمان: ۱۱۰ دقیقه
گربهٔ چشم‌یشمی (ایتالیایی: Il gatto dagli occhi di giada) یک فیلم جالو به کارگردانی آنتونیو بیدو است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
بازیگران

کورادو پانی
پائولا تدسکو
فرانکو چیتی
جوزپه آدوباتی
پائولو مالکو
بیانکا توکافوندی
خانواده روتشیلد

«روتشیلد» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، روتشیلد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| خانواده روتشیلد | خانواده روتشیلد |
| --- | --- |
یهودی نجیب‌زادگی: یهودی نجیب‌زادگی
نشان ملی اهدایی به بارون روتشیلد در سال ۱۸۲۲ توسط امپراتور اتریش فرانتس دوم: نشان ملی اهدایی به بارون روتشیلد در سال ۱۸۲۲ توسط امپراتور اتریش فرانتس دوم
منطقه کنونی: اروپای غربی عمدتاً بریتانیا، فرانسه و آلمان
ریشهٔ نام: روتشیلد (زبان‌های آلمانی علیا): «پلاک قرمز»
خاستگاه: فرانکفورتر یودنگاسه (کوچه یهودیان در فرانکفورت)، شهر مستقل فرانکفورت و امپراتوری مقدس روم
تاریخ بنیان‌گذاری: دهه ۱۷۶۰ (۱۵۷۷ (۱۵۷۷))
عنوان‌ها:  فهرست  روتشیلد بارونتسی (۱۸۸۵)   بارون‌های اتریش-مجارستان (۱۸۲۲)  
منصب(ها):  فهرست سِر  بانو  
آداب و رسوم: یهودیت، گوت روچیلد
شعار: اتحاد، صداقت، صنعت (انگلیسی: Harmony, Integrity, Industry)
دارایی(ها):  فهرست قلعه فریرس  
شاخه‌(های) فرعی:  فهرست خانواده بانکداری روتشیلد در انگلستان  خانواده بانکداری روتشیلد در فرانسه  خانواده بانکداری روتشیلد در اتریش  خانواده بانکداری روتشیلد در ناپل  
نشان خانواده روتشیلد
کاخ فردریک جیمز دو روتشیلد در انگلستان.
ویلای بئاتریس روتشیلد در فرانسه
خانواده روتشیلد (به آلمانی: Rothschild) خانواده سرمایه‌داری است که شجره‌نامهٔ آن‌ها از قرن شانزدهم میلادی در آلمان قابل استناد است. این خانواده از تبار یهودیان اشکنازی است. در حدود قرن ۱۸ میلادی که این خانواده در اوج قدرت خود بود، ثروتمندترین خانواده جهان محسوب می‌شد و بیشترین ثروت ثبت شده در دوران مدرن را دارا بود. ثروت خانواده به تدریج کاهش یافت زیرا در بین تعداد زیادی از ورثه تقسیم شد. امروزه با وجود آن که اعضای خانواده هنوز هم فعالیت‌های گستردهٔ اقتصادی در زمینه‌هایی مثل بانکداری، استخراج معدن، کشاورزی، شراب‌سازی و کارهای نیکوکاری دارند، اما فعالیت‌های خانواده روتشیلد بسیار کمتر از گذشته است.
پنج نسل از شاخه اتریشی این خانواده توسط امپراتور هابسبورگ فرانسیس دوم به مقام اشرافیت رسیدند. شاخه دیگر این خانواده یعنی شاخه بریتانیایی نیز توسط ملکه ویکتوریا به اشرافیت رسید. نشان خانوادگی روتشیلد یک مشت به همراه پنج تیرکمان است که سمبل پنج شاخه این خانواده بوده و به آیه زبور ۱۲۷ ("مانند تیرهای کمان در دست جنگجو") اشاره دارد. شعار خانوادگی زیر این سمبل نقش بسته است:" (اتحاد، صداقت و صنعت).
ریشه نام

«روت» (Rot) در زبان آلمانی به معنی سرخ و «شیلد» (Schild) نیز به معنی تابلو یا پلاک است و درمجموع روتشیلد به معنی «پلاک سرخ» در زبان آلمانی می‌باشد. در کوچه یهودی‌های فرانکفورت خانه‌ها به‌جای شماره پلاک‌های رنگی داشتند. پلاک خانه این خانواده قرمز رنگ بود و به همین دلیل این خانواده «پلاک قرمز» (Rothschild) نام گرفت.
نماد قدیمی این خاندان اشرافی آلمانی‌تبار، یک پلاک سرخ رنگ بوده است و از این رو این خانواده به روتشیلدها (پلاک سرخ‌ها) معروف شدند.
تاریخچه

نخستین عضو از این خانواده، که از نام‌خانوادگی روتشیلد استفاده کرد؛ ایزاک الچانان روتشیلد بود، که در سال ۱۵۷۷ زاده شد.
این خانواده در سال ۱۷۴۴ با به دنیا آمدن میر امشل روتشیلد شروع به کسب قدرت در سطح بین‌المللی کرد. او پسر امشل موزس روتشیلد بود و به‌عنوان صراف، با شهریای هس تجارت می‌کرد.
وی که در گتو (محلهٔ یهودی) فرانکفورت به دنیا آمده بود، یک خانواده بانکداری ایجاد نمود و پنج پسر خود را، در پنج مرکز اصلی تجارت اروپا مستقر کرد.
بیشتر ثروت این خانواده توسط شاخه لندن آن، ناتان میر روتشیلد به دست آمد. یکی از استراتژی‌های مهم این خانواده این بود که کنترل بانک فقط در بین اعضای خانواده می‌چرخید. این‌کار باعث می‌شد، آن‌ها بتوانند ابعاد فعالیت‌های خود را به‌طور کامل مخفی کنند. دائرةالمعارف یهودی نوشته سال ۱۹۰۶ می‌نویسد: «روش کار روتشیلدها که در آن چند برادر در چند مرکز مالی فعالیت‌های موازی شروع کردند، توسط بقیه بانکداران یهودی تقلید شد، مانند بیشافهایم‌ها، پریرزها، سلیگمان‌ها، لازاردها و غیره. این بانکداران با صداقت و مهارت اقتصادی، اعتبار زیادی نه‌تنها در بین یهودیان، بلکه در بین بانکداران نیز پیدا کردند. از این رو بانکداران یهودی قدرت زیادی در اواسط و اواخر قرن ۱۹ به دست آوردند. رئیس تمامی آن‌ها خانواده روتشیلد بود.»
میر روتشیلد ثروت خانوادگی را با ترتیب دادن ازدواج‌های از پیش تعیین شده، در خانواده نگه می‌داشت؛ ولی از قرن ۱۹ تمامی روتشیلدها شروع به ازدواج با غیرخودی نمودند. این ازدواج‌ها بیشتر با خانواده‌های اشرافی یا بانکداری دیگر بود. پنج پسر میر روتشیلد عبارت بودند از:
امشل مایر روتشیلد (۱۷۷۳–۱۸۵۵)، فرانکفورت، بدون فرزند مرد و ثروتش به پسران سالومون و کالمان رسید.
سالومون مایر روتشیلد (۱۷۷۴–۱۸۵۵)، وین.
ناتان مایر روتشیلد، (۱۷۷–۱۸۳۶)، لندن.
کالمان مایر روتشیلد (۱۷۸۸–۱۸۵۵)، ناپل.
جاکوب مایر روتشیلد (۱۷۹۲–۱۸۶۸)، پاریس.
جنگ‌های ناپلئونی

خانواده روتشیلد ثروت بسیار زیادی از جنگ‌های ناپلئون به دست آورد. از سال ۱۸۱۳ تا ۱۸۱۵ ناتان میر روتشیلد به تنهایی مخارج جنگ ارتش بریتانیا را تأمین می‌کرد. در سال ۱۸۱۵، روتشیلد ۹٫۸ میلیون پوند (معادل ۶٫۵۸ میلیارد پوند در پول امروزی) به صورت قرض به متحدان انگلستان داد.
به دلیل کمک بقیه برادران، روتشیلد موفق شد، شبکه بزرگی از مأمورین، باربرها و پست در اروپای نابود شده به واسطه جنگ، ایجاد کند، تا به واسطه آن، اخبار سیاسی و اقتصادی را زودتر از بقیه به دست آورده و از رقبای خود پیش باشد. در این زمان ارزش روتشیلدها برای حکومت انگلستان فزونی یافت.
این شبکه به ناتان اجازه داد تا خبر پیروزی بریتانیا را در جنگ واترلو یک روز کامل قبل از پیام‌آور دولتی به دست آورد. مهم‌ترین فکر ناتان این بود، که از این اطلاع چگونه پول بیشتری به دست آورد. او خبر را به دولت نداد. ناتان شروع به فروختن سهام دولتی خود کرد، که باعث ایجاد ترس در بورس و کاهش شدید قیمت سهام شد. سهامداران به پیروی از این سرمایه‌دار بزرگ و کارکشته، سهام‌های خود را فروختند و پس از اینکه قیمت سهام به پایین‌ترین حد خود رسید، ناتان روتشیلد همهٔ سهام‌های افراد دیگر را خریداری کرد و موفق شد که رقبای خود را از صحنه به در کند. روز بعد با پخش شدن خبر پیروزی انگلستان ارزش سهام مجدداً به مقدار قبلی خود بازگشت و با اینکار به ازای نابودی بسیاری از سرمایه‌داران انگلیسی خود را به ثروت هنگفتی رساند.
ناتان فعالیت‌های اقتصادی خود را از منچستر شروع کرد، سپس به لندن رفت. در سال ۱۸۰۹ او ساختمان اصلی خود را در خیابان سوئیتین سیتی لندن (با شهر لندن عادی اشتباه نشود) خرید و شرکت ن.م. روتشیلد و پسران را در سال ۱۸۱۱ ایجاد کرد. او چنان قدرتی به دست آورد که در سال ۱۸۲۵ توانست به قدر کافی سکه به بانک انگلستان بدهد که از بحران نقدینگی جلوگیری کند.
بانکداری بین‌المللی

در سال ۱۸۱۷ پنج تن از برادران توسط امپراتور فرانتس دوم، امپراتور مقدس روم به مقام اشرافیت رسیدند. تمامی آن‌ها لقب‌های اتریشی بارون و فرای‌هر (Freiherr) را به دست آوردند.
از این رو این خانواده از پیشوند «د» (de) و «فون» (Von) برای مشخص شدن اشرافیت خود استفاده می‌کردند. بارونها لقب خود را از امپراتور روم دریافت می‌کردند. در سال ۱۸۴۷ سر آنتونی د روتشیلد بارون در انگلستان شد. در سال ۱۸۸۵ ناتان مایر روتشیلد دوم (۱۸۴۰–۱۹۱۵) بارون شد.
خانواده روتشیلد نقش مهمی در صنعتی شدن اروپا داشت و نقش مهمی در ایجاد خطوط راه‌آهن دنیا ایفا کرد. همچنین این خانواده نقش مهمی در ایجاد منابع مالی لازم برای پروژه‌هایی نظیر کانال سوئز ایفا کرد. تجارت‌های مهمی که در قرن ۱۹ توسط خانواده روتشیلد ایجاد شد، عبارتند از:
شرکت بیمه آلیانتس (۱۸۲۴) بریتانیایی (اکنون رویال و سان آلیانتس)
شمین دو فر دو نورد (۱۸۴۵)
شرکت معدن ریو تینتو (۱۸۷۳) (از سال ۱۸۸۰ روتشیلدها تمامی کنترل ریو تینتو را به دست آوردند)
ارامت (۱۸۸۰)
ایمریث (۱۸۸۰)
د بیرز (۱۸۸۸)
این خانواده فعالیت‌های سسیل رودز را در کولونی آفریقایی رودزیا حمایت می‌کردند. دولت ژاپن در زمان جنگ روسیه-ژاپن به این خانواده نزدیک شد. شعبه لندن به دولت ژاپن ۱۱٫۵ میلیون پوند (معادل ۹۰۲ میلیون پوند امروزی) وام داد.
نام روتشیلد با ثروت بیش از حد عجین شده است. این خانواده دارای تابلوهای هنری بی‌نظیر، کاخ‌های بی‌شمار و فعالیت‌های اجتماعی است. تا پایان قرن ۱۹ این خانواده ۴۱ قصر ساخت، که تا آن زمان معادل آن دیده نشده بود. نخست‌وزیر آینده انگلستان لوید جورج در سال ۱۹۰۹ ادعا کرد، که لرد ناتان روتشیلد قوی‌ترین مرد انگلستان است.
در سال ۱۹۰۱، شاخه فرانکفورت به دلیل نبود وارث مذکر تعطیل شد. این تعطیلی تا ۱۹۸۹ ادامه داشت، که در آن زمان ن.م. روتشیلد و پسران به همکاری بانک روتشیلد ا.ج. شعبه سوئیس، یک شعبه در فرانکفورت ایجاد کردند.
شعبه فرانسه

دو شاخه این خانواده در فرانسه وجود دارد.[نیازمند منبع]
اولین جیمز مایر د روتشیلد (۱۷۹۲–۱۸۶۸) بود که برادران د روتشیلد را در پاریس ایجاد کرد. بعد از جنگ‌های ناپلئون او نقش مهمی در تعیین منابع مالی و ساخت راه‌آهن داشت، که به فرانسه کمک کرد، یک قدرت صنعتی شود.
پسران جیمز، گوستاوو د روتشیلد و آلفونس جیمز د روتشیلد بانکداری را ادامه دادند و منابع مالی ۵ میلیاردی برای بازسازی را تأمین کردند. در سال ۱۹۸۰، شعبه پاریس بیش از ۲۰۰۰ کارمند داشت و حجم مبادلات تجاری آن ۲۶ میلیارد فرانک (۵ میلیارد دلار در سال ۱۹۸۰) بود.
شعبه پاریس در سال ۱۹۸۲ تقریباً نابود شد. در زمانی که دولت سوسیالیست فرانسوا میتران آن را ملی کرد و نام آن را به کمپانی بانک اروپایی تغییر داد. بارون دیوید د روتشیلد که ۳۹ سال داشت، تصمیم گرفت که باقی‌مانده و شرکت جدیدی به نام بانک روتشیلد و سی، با سه کارمند و ۱ میلیون دلار سرمایه ایجاد کرد. امروزه این شرکت ۲۲ همکار داشته و بخش مهمی از تجارت جهانی را تشکیل می‌دهد.
پسر جیمز مایر د روتشیلد؛ ادموند جیمز دو روتشیلد (۱۸۴۵–۱۹۳۵) یکی از طرفداران مهم جنبش صهیونیسم بود. نوه او، بارون ادموند آدولف د روتشیلد، گروه ال.سی. اف روتشیلد را به عنوان یک بانک خصوصی ایجاد کرد.
از ۱۹۹۷ بارون بنجامین د روتشیلد رئیس این گروه است. گروه دارای ۱۰۰ میلیارد یورو ثروت و مالک زمین‌های تولید شراب زیادی در فرانسه، استرالیا و آفریقای جنوبی است.
شاخه دوم فرانسوی توسط ناتانیل د روتشیلد (۱۸۱۲–۱۸۷۰) که چهارمین پسر ناتان میر روتشیلد (۱۷۷۷–۱۸۳۶) بود، ایجاد شد.
شعبه اتریش

در وین، سالومون میر روتشیلد بانکی در ۱۸۲۰ ایجاد کرد و خانواده دارای ثروت و قدرت زیادی بود. بحران ۱۹۲۹ مشکلاتی ایجاد کرد و بارون لوئیس فون روتشیلد تلاش کرد، که کردیت انشتالت را نجات دهد.
در زمان جنگ جهانی دوم آن‌ها مجبور به تخلیه دارایی‌های خود و فرار از کشور شدند. کاخ روتشیلد توسط نازی‌ها ضبط و نابود شد. تمامی افراد خانواده از دست نازی‌ها فرار کردند و بعضی به ایالات متحده رفتند.
بیشتر آن‌ها بعد از اتمام جنگ به اروپا بازگشتند. در سال ۱۹۹۹ دولت اتریش قبول کرد، که ۲۵۰ اثر هنری را که توسط نازی‌ها ضبط شده بود و بعد از آن به موزه منتقل شده بود را، بازگرداند.
شعبه ناپل

بانک سی.ام. د روتشیلد و فیگلی وام‌های زیادی به واتیکان و شاهان ناپل، پارما و توسکانی داد. ولی با تغییرات سیاست‌های اقتصادی در سال ۱۸۳۰ سود بانک کاهش پیدا کرد. اتحاد ایتالیا در سال ۱۸۶۱ و کاهش قدرت اشراف ایتالیا که مشتری اصلی روتشیلدها بودند، باعث تعطیلی شعبه ناپل شد.
ولی در قرن ۱۹ خانواده روتشیلد رابطه قوی با بانک واتیکان برقرار کرد. این ارتباط بین این خانواده و واتیکان تا قرن ۲۰ ادامه یافت. در سال ۱۸۳۲ وقتی پاپ گرگوری شانزدهم با کارل فون روتشیلد ملاقات کرد، اطرافیان پاپ شوکه شدند، وقتی که از روتشیلد خواسته نشد دست پاپ را ببوسد. کاری که تمام ملاقات کنندگان پاپ از جمله شاهان مجبور به آن بودند.
فعالیت‌ها در جنبش صهیونیسم

فعالیت‌های خانواده به صورت یک‌دست نبود. بعضی از روتشیلدها از صهیونیسم طرفداری می‌کردند، ولی بعضی دیگر حتی با تشکیل کشور یهودی مخالف بودند.[نیازمند منبع]
لرد ویکتور روتشیلد مخالف دادن پناهندگی یا کمک به یهودیان در زمان هولوکاست بود. در سال ۱۹۱۷ والتر روتشیلد، بارون دوم روتشیلد مخاطب بیانیه بالفور بود، که زمینه ایجاد کشور اسرائیل گردید.[نیازمند منبع]
بعد از مرگ جیمز جاکوب د روتشیلد در سال ۱۸۶۸، آلفونس روتشیلد پسر بزرگ او، کنترل بانک خانوادگی را در دست گرفت. او یکی از طرفداران سرسخت ارتز اسرائیل بود. آرشیوهای خانوادگی نشان می‌دهد که در سال ۱۸۷۰ سالانه ۵۰۰٫۰۰۰ فرانک به اتحادیه جهانی آلیانتس کمک کرده است.[نیازمند منبع]
بارون ادموند جیمز د روتشیلد؛ پسر کوچک جیمز جاکوب روتشیلد یکی از کمک‌کنندگان به اولین مهاجران یهودی به فلسطین بود و زمین‌های زیادی را از زمین‌داران عثمانی خریداری کرد.[نیازمند منبع]
در ۱۹۲۴ او اتحاد مهاجرت یهودی به فلسطین را تشکیل داد و بیش از ۱۲۵٫۰۰۰ هکتار زمین خرید. در تل‌آویو و در شهرهای دیگری نظیر متولا، زیخرون و یاکو، خیابانی به نام او بلوار روتشیلد نام دارد. پارکی در پاریس پارک ادموند د روتشیلد نام دارد.[نیازمند منبع]
روتشیلدها نقش مهمی در ساختار دولتی اسرائیل داشتند. جیمز ا. د روتشیلد ساختمان کنست را به دولت اسرائیل اهدا کرد. دادگاه عالی اسرائیل نیز توسط دوروتی د روتشیلد ایجاد شده است.[نیازمند منبع]
خانواده روتشیلد همچنین با اعطای کمک‌های مالی سخاوتمندانه، نقش مهمی در گردآوری مجموعه‌های منحصر به‌فرد کتابخانه ملی اسرائیل برعهده داشته‌اند.