stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تب دنگی
مدیریت

به گزارش شبکه تلویزیونی الجزیره انگلیسی، یکی از بیماری‌های مهلکی که از طریق پشه منتقل می‌شود بیماری موسوم به تب دنگی است. پژوهشگران سال‌ها تلاش کردند تا واکسن این بیماری را بسازند. درنهایت، واکسن این بیماری در مکزیک ساخته شد و سازمان‌های درمانی، آن را تأیید کردند.
هیچ درمان مشخصی برای تب دنگی وجود ندارد. افراد مختلف، با توجه به علایمشان، نیاز به درمان‌های متفاوت دارند. برخی افراد صرفاً با نوشیدن مایعات در منزل بهتر می‌شوند، درحالی‌که یک متخصص سلامت به‌دقت آن‌ها را تحت نظر دارد تا مطمئن شود که در حال بهبود هستند. افراد دیگری نیاز به مایعات وریدی و تزریق خون دارند. اگر فردی علائم اخطاردهندهٔ حاد داشته باشد، به‌ویژه اگر شرایط بیماری مزمن در او باشد، ممکن است متخصص سلامت تصمیم بگیرد که فرد را در بیمارستان بستری کند.
وقتی افراد مبتلا نیاز به مایعات وریدی داشته باشند، معمولاً به‌مدت یک یا دو روز به آن‌ها نیاز دارند. متخصص سلامت میزان مایع تجویزی را افزایش می‌دهد تا فرد مقدار مشخصی ادرار (۰٫۵–۱ mL/kg/hr) دفع کند. همچنین میزان مایع تا زمانی که هماتوکریت (میزان آهن در خون فرد) فرد و علایم حیاتی او به حالت عادی برگردد، افزایش می‌یابد. به‌دلیل احتمال خون‌ریزی، متخصصین سلامت سعی می‌کنند تا از روش‌های تهاجمی پزشکی مانند لوله‌گذاری دهان و بینی (فرستادن لوله از طریق بینی فرد به داخل معده)، تزریقات درون عضلانی (تزریق دارو به درون عضله)، و سوراخ‌های شریانی (وارد کردن سوزن به یک سرخ‌رگ) پرهیز کنند.استامینوفن (تایلنول) را می‌توان برای تب و درد تجویز کرد. نوعی از داروی ضدالتهاب به نام اِنسید (مثل ایبوپروفن و آسپرین) نباید استفاده شود چرا که احتمال خون‌ریزی را تشدید می‌کند. تزریق خون باید بلافاصله آغاز شود اگر علایم حیاتی فرد تغییر کردند یا عادی نباشند، همچنین اگر تعداد گلبول‌های قرمز خون کاهش پیدا کند. وقتی تزریق نیاز باشد، باید خون کامل (خونی که به اجزای مختلفش تقسیم نشده است) یا گلبول‌های قرمز بسته‌بندی شده به فرد داده شود. پلاکت‌های خونی (که از خون کامل جدا شده‌اند) و پلاسمای تازهٔ یخ‌زده معمولاً توصیه نمی‌شود.
وقتی فرد در مرحلهٔ درمان تب دنگی قرار دارد، معمولاً مایعات وریدی بیشتری به او داده نمی‌شود تا آن‌که دچار حجم اضافی مایعات نشود. اگر حجم اضافی مایعات اتفاق بیفتد، اما علایم حیاتی فرد ثابت باشد (تغییر نکند)، صرف توقف دادن مایعات بیشتر می‌تواند کافی باشد. اگر فرد دیگر در مرحلهٔ حساس بیماری نباشد، می‌توان به او یک مدر لوله هنله مانند فوروزماید (لاسیکس) داد. با این کار می‌توان از مایعات اضافی موجود در جریان خون فرد خلاص شد.
احتمال

اکثر افراد مبتلا به تب دنگی بهبود می‌یابند و پس از آن هیچ مشکلی ندارند. ۱ تا ۵٪ افراد مبتلا (۱ تا ۵ از هر ۱۰۰ نفر) به دنگی اگر درمان نشوند، می‌میرند. کمتر از ۱٪ علی‌رغم درمان مناسب می‌میرند. اما افرادی که مبتلا به دنگی وخیم هستند، ۲۶٪ (۲۶ از هر ۱۰۰ نفر) می‌میرند.
دنگی در بیش از ۱۱۰ کشور رایج است. هرساله ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون نفر در سرتاسر جهان به آن مبتلا می‌شوند. همچنین باعث بستری شدن نیم میلیون نفر می‌شود و حدود ۱۲۵۰۰ تا ۲۵۰۰۰ مرگ سالانه را باعث می‌شود.
دنگی رایج‌ترین بیماری ویروسی است که بندپایان عامل انتقال آن هستند. باور بر این است که دنگی موجب هزینهٔ بیماری حدود ۱۶۰۰ سال تقریبی ناتوانی در طول عمر به ازای هر یک میلیون نفر است. این یعنی در هر یک میلیون نفر، دنگی موجب از دست رفتن ۱۶۰۰ سال زندگی می‌شود. این میزان حدوداً برابر با هزینهٔ بیماری سایر بیماری‌های کودکان و مناطق گرمسیری مانند سل می‌باشد. دنگی پس از مالاریا به‌عنوان دومین بیماری مهم مناطق گرمسیری شناخته می‌شود. همچنین سازمان سلامت جهانی تب دنگی را به‌عنوان یکی از ۱۶ بیماری نادیده‌گرفته شدهٔ مناطق گرمسیری (یعنی دنگی آن‌قدر که باید جدی گرفته نشده است) به حساب می‌آورد.
دنگی در سراسر دنیا رایج‌تر می‌شود. در سال ۲۰۱۰، دنگی ۳۰ بار رایج‌تر از سال ۱۹۶۰ بوده است. عوامل مختلفی به‌عنوان دلیل افزایش دنگی مطرح هستند. افراد بیشتری در شهرها زندگی می‌کنند. جمعیت جهان (تعداد افراد حاضر در دنیا) در حال رشد است. افراد بیشتری سفرهای بین‌المللی (در بین کشورها) دارند. همچنین گمان می‌شود که گرم شدن جهان نقشی در افزایش دنگی دارد.
دنگی اغلب در ناحیهٔ خط استوا اتفاق می‌افتد. ۲٫۵ میلیارد نفر در مناطقی زندگی می‌کنند که دنگی رخ می‌دهد. ۷۰٪ این افراد در منطقهٔ آسیا اقیانوسیه زندگی می‌کنند. در ایالات متحد، ۲٫۹٪ تا ۸٪ از افرادی که از سفر به مناطق مستعد دنگی بازمی‌گردند و تب دارند، در حین سفر آلوده شده‌اند. در این گروه از افراد، دنگی، پس از مالاریا، دومین دلیل رایج برای عفونت است که باید بررسی شود.
تاریخچه

دنگی اولین بار در سال‌های دور ثبت شده است. در یک دانش‌نامهٔ پزشکی چینی از دوران خاندان جین (که بین سال‌های ۲۶۵ تا ۴۲۰ میلادی می‌زیسته‌اند) از شخصی صحبت شده است که احتمالاً دنگی داشته است. این کتاب از «سمّ آبی» صحبت می‌کند که با حشرات پرنده مرتبط بوده است. همچنین اسناد مکتوبی از قرن هفدهم وجود دارد که بیان‌گر چیزی است که احتمالاً یک همه‌گیری دنگی بوده است. محتمل‌ترین گزارش‌های همه‌گیری دنگی مربوط به سال‌های ۱۷۷۹ تا ۱۷۸۰ هستند. این گزارش‌ها از یک همه‌گیری صحبت می‌کنند که آسیا، آفریقا، و شمال آمریکا را دربرگرفته است. از آن زمان تا سال ۱۹۴۰، همه‌گیری‌های دیگری نبوده است.
در سال ۱۹۰۶، دانشمندان ثابت کردند که مردم از پشه‌های «آیدیس» عفونت‌هایی را دریافت می‌کنند. در سال ۱۹۰۷، دانشمندان نشان دادند که یک ویروس موجب تب دنگی می‌شود. این دومین بیماری بود که ثابت می‌شد عامل آن ویروس است (قبل از آن دانشمندان ثابت کرده بودند که عامل تب زرد هم ویروس است). جان برتون کلیلند و جوزف فرانکلین سایلر به مطالعهٔ ویروس دنگی پرداختند و راه‌های گسترش ویروس را کشف کردند.
دنگی در حین جنگ جهانی دوم و پس از آن با سرعت بسیار بیشتری گسترش یافت. دلیل آن این‌طور فرض می‌شود که جنگ به طرق مختلف موجب تغییرات محیطی شد. همچنین انواع گوناگونی از دنگی به نقاط جدیدی سرایت پیدا کرد. برای اولین بار، مردم مبتلا به تب خون‌ریزی دهندهٔ دنگی می‌شدند. این نوع وخیم از بیماری اولین بار در سال ۱۹۵۳ در فیلیپین گزارش شد. تا دههٔ ۱۹۷۰، تب خون‌ریزی دهندهٔ دنگی بدل به عامل اصلی در مرگ کودکان شد. همچنین شیوع آن در اقیانوسیه و آمریکا آغاز شد. تب خون‌ریزی دهندهٔ دنگی و سندروم شوک دنگی اولین بار در سال ۱۹۸۱ در آمریکای جنوبی و مرکزی گزارش شد. در این زمان، کارشناسان سلامت متوجه شدند که افرادی که مبتلا به نوع ۱ ویروس دنگی شده‌اند، در چند سال آینده مبتلا به نوع ۲ دنگی هم می‌شوند.
تاریخچهٔ واژه

مشخص نیست که واژهٔ «دنگی» از کجا آمده است. برخی بر این باورند که از عبارت Ka-dinga pepo در زبان سواحلی گرفته شده است. این عبارت از یک بیماری صحبت می‌کند که روح شیطانی عامل آن است. اعتقاد بر این است که واژهٔ dinga در سواحلی از واژهٔ dengue در زبان اسپانیایی آمده است. این واژه به معنای «مراقب» است. ممکن است از این واژه برای توصیف شخصی استفاده شده باشد که از درد استخوانی در تب دنگی رنج می‌برد؛ این درد موجب خواهد شد تا فرد با مراقبت راه برود. البته ممکن است که واژهٔ اسپانیولی از سواحیلی آمده باشد و نه برعکس.
نام «تب استخوان‌شکن» را اولین مرتبه بنیامین راش، پزشکی از بنیان‌گذاران ایالات متحده آمریکا به‌کار برد. راش در سال ۱۷۸۹ نام «تب استخوان‌شکن» را در گزارشی پیرامون شیوع دنگی در سال ۱۷۸۰ در فیلادلفیا به‌کار برد. راش در آن گزارش اغلب از نام رایج‌تر «تب فرستندهٔ صفراوی» استفاده کرد. واژهٔ «تب دنگی» تا پس از ۱۸۲۸ به‌طور رایج استفاده نمی‌شد. قبل از آن، افراد مختلف از نام‌های گوناگونی برای این بیماری استفاده می‌کردند؛ مثلاً دنگی را «تب قلب‌شکن» و «la dengue» هم می‌نامیدند. نام‌های دیگری هم برای دنگی وخیم استفاده می‌شد: مثلاً، «پلاکت‌های لکه‌های خونی زیرپوستی عفونی»، «فیلیپینی»، «تایلندی»، و «تب خون‌ریزی‌دهندهٔ سنگاپوری».
پژوهش

دانشمندان به پژوهش در مورد راه‌های پیش‌گیری و درمان دنگی ادامه می‌دهند. همچنین پیرامون کنترل پشه‌ها، ساخت واکسن، و ساختن داروهای مقابله با این ویروس کارهایی انجام می‌شود.
کارهای سادهٔ زیادی برای کنترل پشه‌ها انجام شده است. برخی از آن‌ها جواب داده است؛ مثلاً می‌توان ماهی گوپی (Poecilia reticulata) یا پاروپایان را در آب‌های راکد رها کرد تا لارو (تخم) پشه را بخورند.
دانشمندان به کار بر روی واکسنی برای محافظت افراد در برابر هر چهار نوع دنگی ادامه می‌دهند. برخی دانشمندان نگران هستند که واکسن ممکن است از طریق افزایش وابستگی به پادتن (ADE) موجب افزایش خطر بیماری وخیم شود. بهترین واکسن احتمالی، چند ویژگی متفاوت خواهد داشت. اول این‌که ایمن خواهد بود. دوم این‌که پس از یک یا دو تزریق تأثیر خواهد گذاشت. سوم این‌که در برابر تمام انواع ویروس دنگی محافظت خواهد کرد. چهارم این‌که موجب افزایش وابستگی به پادتن نمی‌شود. پنجم این‌که حمل و نگهداری آن آسان خواهد بود. ششم این‌که کم هزینه و به‌صرفه خواهد بود. تا سال ۲۰۰۹ تعدادی واکسن آزمایش شده‌اند. دانشمندان امیدوارند که اولین واکسن (یا واکسن‌ها) تا سال ۲۰۱۵ برای مصرف عموم آماده شود.
همچنین دانشمندان کار بر روی ساخت داروهای ضدویروس را ادامه می‌دهند که برای درمان حملات تب دنگی و محافظت مبتلایان از ابتلا به عوارض وخیم می‌باشد. آن‌ها همچنین برای کشف ساختار پروتئینی ویروس کار می‌کنند. این کار ممکن است به ایشان کمک کند تا داروهایی تولید کنند که برای درمان تب دنگی به‌خوبی عمل کند.
Ochlerotatus sp. نیش زدن پشه به انسان
باندیاگارا اسکارپنمنت

| Bandiagara Escarpment | Bandiagara Escarpment |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی)
The Bandiagara Escarpment from Banimoto: The Bandiagara Escarpment from Banimoto
مکان: استان موپتی, Mali
تاسیس‌شده: 1985
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Falaise de Bandiagara
بخشی از: Cliff of Bandiagara (Land of the Dogons)
معیار ثبت: فرهنگی and Natural: (v), (vii)
شمارهٔ ثبت: ۵۱۶
تاریخ ثبت: 1989
مساحت: ۳۲۶٬۹۵۰ هکتار (۱٬۲۶۲٫۴ مایل مربع)
مختصات: ۱۴°۲۰′ شمالی ۳°۲۵′ غربی﻿ / ﻿۱۴٫۳۳۳°شمالی ۳٫۴۱۷°غربی﻿ / 14.333; -3.417
موقعیت باندیاگارا اسکارپنمنت در مالی: موقعیت باندیاگارا اسکارپنمنت در مالی
 :  
باندیاگارا اسکارپنمنت (به لاتین: Bandiagara Escarpment) یک منطقه حفاظت‌شده، رشته‌کوه و دیواره است که در مالی واقع شده‌است.
کلات

برای دیگر کاربردها، کلات (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| کلات کلات نادری | کلات کلات نادری |
| --- | --- |
  از بالا:  کاخ کلات، سد نادری، مسجد کبود گنبد، دربند ارغونشاه، برج‌های دیده‌بانی، قلعه فرود.:   از بالا:  کاخ کلات، سد نادری، مسجد کبود گنبد، دربند ارغونشاه، برج‌های دیده‌بانی، قلعه فرود.
کشور:  ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: کلات
بخش: مرکزی
مردم: مردم
جمعیت: ۷٬۶۸۷ نفر (۱۳۹۵) در ۲۱۱۰ خانوار
رشد جمعیت: ۲٪+ (۵سال)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: جواد فرزین پور
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۱
وبگاه: sh-kalatnader.ir
شناسهٔ ملی خودرو: ایران ۴۲ ی
کد آماری: ۱۳۹۱
  کلات  روی نقشه ایران ۳۶°۵۹′۴۲″شمالی ۵۹°۴۵′۵۴″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۹۵°شمالی ۵۹٫۷۶۵°شرقی﻿ / 36.995; 59.765   :   کلات  روی نقشه ایران ۳۶°۵۹′۴۲″شمالی ۵۹°۴۵′۵۴″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۹۹۵°شمالی ۵۹٫۷۶۵°شرقی﻿ / 36.995; 59.765   
 :  
کلات یا کلات نادر مرکز شهرستان کلات شهری است مرزی در شمال شرقی استان خراسان رضوی. کلات در لغت به معنی ارگ، بارو و قلعه است. شهرت کلات مرهون نام نادر شاه افشار است که پسوند کلات نادر از نام این پادشاه دوره افشاریه گرفته شده‌است. کلات نادر در میان کوه‌های هزار مسجد قرار گرفته و از مشهد تا آن ۱۵۰ کیلومتر جاده کوهستانی است. این شهر، از شمال به وسیله تپه ماهورهای نسبتاً پست به طول ۱۸۰ کیلومتر با کشور ترکمنستان همجوار است. از جنوب به کوه هزارمسجد و شهرستان مشهد، از شرق به شهرستان سرخس و از سمت غرب به شهرستان درگز محدود می‌شود.
قلعهٔ طبیعی کلات محوطه‌ای بیضی شکل است با طول بیش از ۳۰ کیلومتر و عرض ۲۵ کیلومتر که در میان رشته کوه هزار مسجد قرار گرفته و این رشته کوه از جانب جنوب غربی حائلی طبیعی است که این شهر را از مشهد و چناران جدا ساخته‌است.
هنگامی که نادرشاه افشار در خراسان به حکومت رسید، ایران با آسیب جدی ضعف حکومت مرکزی روبه‌رو بود، اما نادر نه تنها این اتحاد را برای ایرانیان به ارمغان آورد، بلکه مهاجمان ایران را نیز به عقب راند و کشورگشایی را تا هندوستان ادامه داد. در این خلال کلات به عنوان پایگاهی نظامی و دژی نفودناپذیر برای نادر دارای اهمیت بود. او پس از فتح هند و حدود سال ۱۱۲۰ خورشیدی دستور ساخت عمارتی را در کلات نادر داد که هم‌اکنون به عمارت خورشید یا کاخ خورشید مشهور است. از شواهد پیدا است که این بنا با نیت آرامگاهی برای نادر ساخته می‌شده‌است و دلیل آن نوع سازه و استفاده از آیات سوره نَبَأْ قرآن در کتیبه ای که دور تا دور سالن اصلی داخل عمارت که دربارهٔ معاد و زندگی پس از مرگ می‌باشد است. این عمارت تا پایان عمر نادر تکمیل نشد؛ اما با همین شرایط در مدت زمان حکومت نادر و حتی پس از آن نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.
تاریخچه

کلات محل تلاقی تاریخ و جغرافیا است. شهر کلات نادر با توجه به این که در میان کوه قرار گرفته، به سرزمین دژهای نفوذ ناپذیر یا دژ خدای آفرین شهرت دارد. این شهر در دل خود لایه‌های تمدنی بسیاری از دوران تاریخ پیش از اسلام تا دوران معاصر را جای داده‌است. در ضلع شمالی شهر کنونی آثار برج و باروی قلعه‌های دوران ساسانیان کشف شده و دلیل انتخاب کلات توسط نادر نیز همین نفوذناپذیری آن بوده‌است. به عبارت بهتر کلات و عمارت خورشید آن بهترین محل ذخیره گنج‌های نادر بوده‌است. تخت طاووس، الماس کوه نور، الماس دریای نور و گنج‌های حاصل از جهانگشایی او به هندوستان که فراوانی آن و گران بهایی‌اش در تاریخ شهره عام است جایی برای نگهداری نیاز داشت و به گفته برخی مورخان کلات برای این منظور و برای پناه گرفتن در دوران خطر مناسبترین مکان بوده.[نیازمند منبع]
مهم‌ترین اثر باقی مانده از سلسله افشاریه با عنوان عمارت خورشید یا در گفته عموم کاخ خورشید در شهر کلات نادر قرار دارد و بنایی ۳ طبقه است که بخشی از حجاری‌های آن توسط معماران هندی انجام شد. این کاخ در مجموع ۱۲ اتاق دارد که داخل هر اتاق تزییناتی از نقاشی و گچ‌بری دیده می‌شود. در میان این تزیینات، تصاویری از شاهزادگان نادری نیز به چشم می‌خورد. در وسط این بنای ۸ ضلعی، برج‌های استوانه‌ای مانند در دوطبقه قرار دارد که به گفته برخی شاید محل اقامت شاه و خانواده‌اش بوده‌است. زیبایی این عمارت بیشتر در آرایش نمای خارجی کنگره‌دار ساختمان است که در آن معماری مغولی-هندی به چشم می‌خورد.
در وسط این بنا نیز از سطح پشت‌بام برجی مدور با ترک‌های شبیه نیم ستون معروف به خیاری احداث شده‌است. کاخ خورشید در طول زمان، دچار آسیب‌های فراوانی شد؛ ازجمله این که هم‌اکنون ارتفاع بنای ۲۵ متری آن به ۲۰ متر کاهش پیدا کرده‌است.[نیازمند منبع]
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این شهر ۷٬۶۸۷ نفر (در ۲٬۱۱۰ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۶۵ | ۴٬۶۸۸ | —     |
| ۱۳۷۰ | ۵٬۶۶۳ | ۲۰٫۸٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۶٬۶۱۹ | ۱۶٫۹٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۶٬۵۲۹ | ۱٫۴٪− |
| ۱۳۹۰ | ۷٬۵۳۲ | ۱۵٫۴٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۷٬۶۸۷ | ۲٫۱٪+ |
تقسیمات کشوری و ساختار شهری

کلات نادر شهری خطی در میان کوه‌های هزار مسجد است که دارای یک ورودی طبیعی از میان رودخانه و دره در سمت شرق و یک ورودی طبیعی مشابه دیگر در سمت غرب می‌باشد. شهر امروزی نیز از شرق به غرب به طول پنج کیلومتر (محدوده خدمات شهرداری) توسعه یافته و ورودی آن یک تونل به طول حدود ۸۵۰ متر است که در دوره معاصر ساخته شده و در قسمت شرقی شهر واقع شده‌است.
کلات نادر از سال ۱۳۳۰ خورشیدی دارای شهرداری بوده و تا سال ۱۳۸۲ که در تقسیمات کشوری شهرستان مستقلی به نام کلات شکل گرفت به عنوان مرکز بخش کلات از توابع و بخشهای شهرستان مشهد به‌شمار می‌آمد. شهر کنونی شامل چند محله اصلی دربند، خوارزم محله، آزغون محله و کبود گنبد است.
در ادبیات معاصر

نمایشنامهٔ بلند فتحنامهٔ کلات، از نوشته‌های مهم اوشاس، در کلات و ییلاق‌هایش می‌گذرد.
اماکن تاریخی، آثار باستانی و جهانگردی > آثار ثبت‌شده

مقالهٔ اصلی: فهرست آثار ملی شهرستان کلات
مرا به ماه پرواز ده (فیلم ۲۰۲۴)

| مرا به ماه پرواز ده | مرا به ماه پرواز ده |
| --- | --- |
پوستر پخش سینمایی: پوستر پخش سینمایی
کارگردان: گرگ برلانتی
تهیه‌کننده:  اسکارلت جوهانسون  جاناتان لیا  کینان فلین  سارا شچتر 
فیلمنامه‌نویس: رز گیلروی
داستان:  بیل کرستین  کینان فلین 
بازیگران:  اسکارلت جوهانسون  چنینگ تیتوم  جیم رش  ری رومانو  وودی هرلسون 
موسیقی: دانیل پمبرتن
فیلم‌بردار: داریوش وولسکی
تدوین‌گر: هری جیرجیان
شرکت تولید:  اپل استودیوز  دیز پیکچرز 
توزیع‌کننده: کلمبیا پیکچرز (از طریق گروه سینمایی سونی پیکچرز)
تاریخ‌های انتشار:  ۸ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-0۷-۰۸) (ای‌ام‌سی لینکلن اسکوئر)  ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-0۷-۱۲) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۳۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۹٫۶ میلیون دلار
مرا به ماه پرواز ده (به انگلیسی: Fly Me to the Moon) یا «مرا بِبر ماه» یک فیلم کمدی-درام عاشقانه و داستان تاریخی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ است که به کارگردانی گرگ برلانتی و نویسندگی رز گیلروی بر اساس داستانی از کینان فلین و بیل کرستین ساخته شده است. این فیلم با بازی اسکارلت جوهانسون در نقش کلی جونز، یک بازاریابی، و چنینگ تیتوم در نقش کول دیویس، مدیر پرتاب ناسا، روایت می‌شود. داستان فیلم در پس‌زمینه مأموریت آپولو ۱۱ جریان دارد و جونز مأموریت می‌یابد در صورت شکست مأموریت واقعی، یک فرود ساختگی روی ماه ترتیب دهد.
مرا به ماه پرواز ده که با عنوان کاری پروژه آرتمیس معرفی شده بود، توسط کلمبیا پیکچرز از طریق سونی پیکچرز در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۴ اکران شد.
این فیلم در ۸ ژوئیه ۲۰۲۴ در AMC Lincoln Square در نیویورک به نمایش درآمد و در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۴ در سینماها اکران شد. در ابتدا قرار بود از طریق اپل تی‌وی پلاس منتشر شود، اما پس از نمایش فیلم مثبت اولیه به اکران سینمایی منتقل شد. پروازم به ماه با بودجه ۱۰۰ میلیون دلاری تولید، ۴۲ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت. این فیلم نقدهای متفاوتی دریافت کرد؛ بازی‌های بازیگران اصلی ستایش شد اما طرح غیرقابل باور و لحن ناپایدار آن مورد انتقاد قرار گرفت. ترکیب عشق و درام تاریخی فیلم نیز از دید برخی منتقدان ناهماهنگ تلقی شد.
خلاصه داستان

اواخر سال ۱۹۶۸، کلی جونز، مدیر اجرایی تبلیغات در منهتن، پیشنهاد شغلی پرمخاطره‌ای از مو برکوس، یک مأمور مخفی دولت که برای ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور منتخب، کار می‌کند، دریافت می‌کند. وظیفه او این است که تصویر عمومی ناسا را در میان کاهش علاقه به رقابت فضایی احیا کند. مو با تهدید افشای گذشته فریبکارانه کلی، او را مجبور به پذیرش این پیشنهاد می‌کند. کلی با اکراه می‌پذیرد و به همراه دستیار وفادارش، روبی، به کوکو بیچ فلوریدا نقل مکان می‌کند.
با ورود به محل، کلی با کول دیویس، مدیر جدی و اصول‌گرای پرتاب در مرکز فضایی کندی، روبه‌رو می‌شود. آن‌ها فوراً بر سر روش‌های غیرمتعارف کلی برای افزایش جذابیت عمومی ناسا، از جمله حمایت‌های مالی شرکتی و استخدام بازیگران برای ایفای نقش دانشمندان، دچار اختلاف می‌شوند. با این حال، به‌مرور زمان احترام متقابل و جذابیتی میانشان شکل می‌گیرد.
در حین آماده‌سازی ناسا برای مأموریت تاریخی آپولو ۱۱، کلی پیشنهاد می‌دهد که فرود ماه با استفاده از دوربین تلویزیونی روی ماه‌نشین آپولو پخش شود. این ایده توسط کول به دلیل غیرعملی بودن رد می‌شود. اما مو به‌صورت محرمانه از این ایده حمایت کرده و مأموریت پنهانی دیگری به کلی محول می‌کند: او باید یک فرود ساختگی روی ماه آماده کند که در صورت شکست مأموریت واقعی پخش شود. این پروژه با نام رمز «آرتمیس» شناخته می‌شود.
مو با تهدید به افشای گذشته کلی، او را تحت فشار می‌گذارد تا این صحنه‌سازی را ترتیب دهد. کلی، که در کار خود مهارت دارد، یک کارگردان بسیار بااستعداد اما تقریباً ناشناخته را وارد پروژه می‌کند. یک آشیانه هواپیما در محل انتخاب می‌شود که به‌شدت محافظت می‌شود و تمامی افراد درگیر به حفظ اسرار سوگند می‌خورند.
با نزدیک‌تر شدن کلی و کول، کلی نسبت به این فریب‌کاری احساس ناراحتی بیشتری می‌کند. زمانی که یکی از حامیان کلیدی کنگره حمایت خود را پس می‌گیرد و بودجه ناسا در معرض خطر قرار می‌گیرد، کول و کلی با همکاری یکدیگر موفق می‌شوند حمایت او را دوباره جلب کنند. این همکاری باعث شکوفایی رابطه عاشقانه آن‌ها می‌شود.
با نزدیک شدن پرتاب آپولو ۱۱، کلی متوجه می‌شود که قرار است پخش ساختگی حتی در صورت موفقیت مأموریت واقعی پخش شود، زیرا دوربین خودروی ماه‌نشین خراب شده است. پر از احساس گناه، او همه‌چیز را به کول اعتراف می‌کند و آن‌ها با همکاری یکدیگر دوربین را درست به‌موقع تعمیر می‌کنند.
در طول پخش زنده، مشخص نیست که تماشاگران شاهد فرود واقعی ماه هستند یا ساختگی. ورود یک گربه سرگردان به محل فیلم‌برداری تأیید می‌کند که تصاویر واقعی در حال پخش هستند و مأموریت به‌عنوان موفقیت جشن گرفته می‌شود.
در پایان، مو با اکراه می‌پذیرد که حقیقت پیروز شده است و به کلی اجازه می‌دهد گذشته‌اش را پشت سر بگذارد. کلی نام واقعی خود، وینی، را به کول فاش می‌کند و رابطه عاشقانه‌شان را دوباره آغاز می‌کنند، درحالی‌که فضانوردان آپولو ۱۱ با موفقیت به زمین بازمی‌گردند.
بازیگران

اسکارلت جوهانسون در نقش کلی جونز
چنینگ تیتوم در نقش کول دیویس
وودی هرلسون در نقش مو برکوس
ری رومانو در نقش هنری اسمالز
جیم رش در نقش لنس وسپرتاین
آنا گارسیا در نقش روبی مارتین
دونالد الایز واتکینز در نقش استو برایس
نوآه رابینز در نقش دان هارپر
کریستین کلمنسون در نقش والتر
کولین وودل در نقش باز آلدرین
نیک دیلنبرگ در نقش نیل آرمسترانگ
کریستین زوبر در نقش مایکل کالینز
جین جونز در نقش سناتور هاپ
جو کرست در نقش سناتور ونینگ
استفانی کورتزوبا در نقش جولین ونینگ
کالین جست در نقش سناتور کوک
داریوش وولسکی در نقش ادواردو
پیتر جکوبسن در نقش چاک میدوز
ویکتور گاربر در نقش سناتور هدجز (ذکرنشده)
تولید

در مارس ۲۰۲۲، اپل تی‌وی پلاس اعلام کرد که حقوق توزیع این پروژه را که در آن زمان «Project Artemis» نام داشت، به قیمت ۱۰۰ میلیون دلار به دست آورده است. اسکارلت جوهانسون و کریس ایوانز نیز به عنوان بازیگران این فیلم با کارگردانی جیسون بیتمن اعلام شدند. در ماه می، بیتمن گفت که عنوان کاری این فیلم احتمالاً تغییر خواهد کرد. او در ماه بعد با استناد به تفاوت‌های خلاقانه، پروژه را ترک کرد، و بعداً گرگ برلانتی جایگزین وی شد.
جست‌وجو برای کارگردان جدید و در دسترس بودن برلانتی، برنامه تولید را تغییر داد و ایوانز را نیز مجبور به کنار گذاشتن این پروژه کرد. در ماه ژوئیه، چنینگ تیتوم برای جایگزینی با ایوانز وارد مذاکره شد. در ماه سپتامبر، جیم رش به بازیگران پیوست. ری رومانو، آنا گارسیا و وودی هرلسون در ماه‌های بعد به جمع بازیگران پیوستند.
تصویربرداری در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲ در آتلانتا با یک فراخوان بازیگری برای جستجوی عوامل اضافی برای ایفای نقش کارمندان ناسا و مأموران اداره تحقیقات فدرال آغاز شد.
انتشار

پس از مشارکت آنها در فیلم ناپلئون، اپل قرارداد دیگری با سونی پیکچرز برای توزیع فیلم خود در سینماها در دسامبر ۲۰۲۳ منعقد کرد. این فیلم در همان ماه، قرار بود در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۴ در ایالات متحده اکران شود و دیگر عنوان کاری پروژه آرتمیس را نداشت.
بازخورد > گیشه

در ایالات متحده و کانادا، مرا به ماه پرواز ده در کنار لنگ‌درازها اکران گردید و پیش‌بینی شد که در آخر هفته افتتاحیه خود، از ۳٫۳۰۰ سینما حدود ۱۲ میلیون دلار بفروشد.
بازخورد > واکنش انتقادی

در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۶۴ از ۱۱۹ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۶٫۱/۱۰ را در اختیار دارد. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «این عاشقانهٔ یادآور گذشته که به‌وسیلهٔ هماهنگی اسکارلت جوهانسون و چنینگ تیتوم زنده نگه داشته می‌شود، حتی زمانی که باور داستان آن سخت باشد، سفری دلپذیر به ماه و بازگشت است.» این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۳۸ منتقدین امتیاز ۵۲ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای مختلط یا متوسط» است.
سازمان مخفی آسیزی

| سازمان مخفی آسیزی | سازمان مخفی آسیزی |
| --- | --- |
کارگردان: الکساندر راماتی
تهیه‌کننده: یورام گلوباس مناهم گولان
نویسنده: الکساندر راماتی
بر پایه: سازمان مخفی آسیزی اثر الکساندر راماتی
بازیگران: بن کراس جیمز میسون ایرنه پاپاس ماکسیمیلیان شل جفری کاپلستن ریکاردو سالوینو فرانچسکو کارنلوتی پائولو مالکو روبرتو بیزاکو جانکارلو پرته  ماسیمو سارکیه‌لی
موسیقی: دوو سلتزر
فیلم‌بردار: جوزپه روتونو
تدوین‌گر: مایکل جی. دوتی
شرکت تولید: شرکت گروه کانن
تاریخ‌های انتشار:  سپتامبر ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-۰۹) (آمریکا)  
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
سازمان مخفی آسیزی (انگلیسی: The Assisi Underground) یک فیلم درام آمریکایی به کارگردانی الکساندر راماتی است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به بن کراس، جیمز میسون، ایرنه پاپاس، ماکسیمیلیان شل، پائولو مالکو، روبرتو بیزاکو، جانکارلو پرته، ماسیمو سارکیه‌لی و جفری کاپلستن اشاره کرد.