stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مردم تالش
نام > تالش

ابوالقاسم عبدالله بن محمد القاشانی مورخ قرن هشتم در کتاب تاریخ اولجایتو اقوام تالش را طیلسان می‌نامد، وی می‌نویسد:
میان فرخه رودسر (رودسر تالشدولاب) که آخر موغان و گیلان است که آن را اسالم‌رود خوانند مقدار بعد مسافت آن نیم روز راه است که اقوام آن جمله تالشان می‌باشند و این لفظ را از طیلسان گرفته‌اند.
واژه تالش پیش از تألیف تاریخ الجایتو در کتاب معجم‌البلدان که مؤلف آن یاقوت حموی در اوایل سده هفتم هجری می‌زیسته، به معنی سرزمین تالش کنونی ذکر شده است و شرح آن در کتاب سرزمین‌های خلافت شرقی چنین آمده است:
در حاشیه باریک ساحلی و دامنه‌های کوهستانی که از جنوب غربی دریای خزر به طرف شمال کشیده شده و از طرف خاور مقابل دریاست، سرزمین طالش خوانده می‌شود که یاقوت حموی آن را به شکل جمع طلشان یا طالشان ضبط کرده است.
نام > کادوس

احمد کسروی تالش را لفظ دگرگون یافته کادوش می‌داند، وی می‌نویسد:
کادوش تا زمان ساسانیان معروف بود کم‌کم تغییرهایی در آن از روی قواعد زبانشناسی روی داد بدین سان که «ک» تبدیل به «ت» یافته و «د» مبدل به «ل» شده و این است که «کادوش» «تالوش» گردید سپس «و» هم از میان رفته «تالش» گفته شد. به عبارت دیگر مردمی که امروز تالش نامیده می‌شوند بازماندگان آن مردم باستانی می‌باشند که ما در تاریخ آنان را با نام «کادوش» می‌یابیم و واژه تالش نیز تبدیل شده همان کادوش می‌باشد چنان‌که که این موضوع از دیده فن زبانشناسی ایران روشن و یقین است.
جواد مشکور از جمله محققانی است که در مورد تبدیل «کادوش» به «تالش و تالوش» با احتیاط اظهار نظر نموده و نوشته است:
کادوسیان مردمی بودند که در گیلان جای داشتند و ظاهراً نیاکان طالشی‌های کنونی بوده‌اند و کادوس مصحف یا یونانی شده تالوش است که در قرن بعد تالش شده است و از بومیان سابق ایران بوده‌اند.
احمد کسروی در کتاب کاروند از قول استرابون می‌نویسد:
استرابون مورخ یونانی در کتاب جغرافیای خود که دو هزار سال پیش نوشته است، اقوام کوه نشین سرزمین ماد را بدینسان نام می‌برد: کردتیان، آماردان، تپوران، کادوسیان.
تاریخچه مردم تالش

تالش، سرزمینی که در روزگاران کهن به منطقه وسیعی گفته می‌شد که از شمال با آلبانیای قفقاز، از شرق به دریای کاسپی و از جنوب به اسپیه‌رو یا سپیدرود و از آن به حدود مارلیک یا عمارلوی کنونی می‌رسید و از غرب نیز رشته کوه‌های تالش را دربر می‌گرفت.
تالش (کادوسیه) از زمان مادها و در زمان هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان، همواره بخش جدایی‌ناپذیر ایران بود.
تالش‌ها (کادوسیان) همواره یکی از اصلی‌ترین بخش‌های ارتش ایران را تشکیل می‌دادند.
در اسناد و منابع پیش از اسلام کلمهٔ تالش دیده نشده است. برخی از پژوهشگران، تالش را با قوم «کادوس» که از آن بارها در منابع یونان و روم باستان یاد شده است، یکی می‌دانند.
در منابع سده‌های نخست هجری از این قوم با نام «طیلسان» یاد کرده‌اند. یاقوت ذیل مادهٔ طیلسان، به نقل از اصمعی می‌گوید که طیلسان با تالشان یکی است.
واژهٔ طیلسان ظاهراً از اواسط سدهٔ ۷ق متروک، و به جای آن کلمهٔ «تالش» تدریجاً وارد منابع تاریخی و جغرافیایی ایران شد.
سرزمین بَبَر در اواخر دوره ساسانی و اوایل دوره اسلامی، میان گیلان و تالش از یک سو و تالش و دیلم از سوی دیگر قرار داشت. نیز آن را نزدیک دیلم، گیلان، تالش و مغان آورده‌اند. سرزمین بَبَر محدودهٔ خلخال و منطقه مرزی تالش و گیلان را شامل می‌شود.
در زمان خلافت عمر والی کوفه، مغیرة بن شُعبه، سردار خود کثیربن شهاب حارثی را که در جنگ قادسیه هم شرکت داشت، به جنگ اهالی بَبَر و طیلسان (تالشی) فرستاد ولی او نتوانست آن سرزمین را بگشاید.
در اوایل اسلام در زمان خلافت عثمان سرزمین تالشان (طیلسان) هم‌زمان با دیار دیلم و بَبَر، یک‌بار به وسیلهٔ براء بن عازب و بار دیگر به‌وسیلهٔ ولید بن عُقبة بن اَبی مُعَیط فتح شد.
تالش‌ها در نیمه دوم قرن هجدهم بعد از کشته شدن نادرشاه و آغاز هرج و مرج در ایران خودمختاری درونی خود را به دست آوردند و حکومت خان‌ها تالش را تأسیس کردند و شهر لنکران را به عنوان پایتخت خود انتخاب نمودند. پس از ظهور آغامحمدخان قاجار این خودمختاری از میان رفت. ناگفته نماند که لنکران از دیرباز تا کنون مرکز سکونت تالش‌ها به‌شمار می‌رود. در سال ۱۸۱۳ میلادی با امضای عهدنامه گلستان بخشی از تالش به روسیه پیوست و در سال ۱۸۲۸ میلادی با امضای عهدنامه ترکمن چای این پیوند تصویب و تثبیت گردید و تالش‌ها به دو قسمت تقسیم شدند. یک قسمت آن تحت سلطه روسیه و بخش دیگر آن تحت حاکمیت دولت ایران قرار گرفت.
زبان

زبان تالشی یکی از زبان‌های ایرانی شمال غربی است. زبان تالشی از خانواده زبان‌های کاسپین است و به زبان تاتی بسیار نزدیک می‌باشد. تالشی همچنین هم‌ریشه با دیگر زبان‌های کاسپین همچون گیلکی و مازنی است ولی با آن‌ها تفاوتی آشکار دارد. زبان تالشی (مانند بقیه زبان‌های کاسپین) در بسیاری موارد با زبان فارسی تفاوت داشته ولی با مادی و پارتی و اوستایی شباهت دارد. زبان تالشی شباهت‌هایی نیز با زبان‌های اوستایی و کردی دارد. همچنین این زبان به زبان آذری باستان نزدیک است.
به عقیده زبان‌شناسان، می‌توان گفت که تاتی و تالشی ادامه زبانی است که دست کم در آغاز دوره فارسی میانه بدان سخن می‌گفته‌اند، این شواهد و نشانه‌ها همان اندازه که وجه اشتراک این گویش‌ها را با زبان پهلوی پارتی نشان می‌دهد گویای پیوندهای خیلی نزدیک آن‌ها با مادی و اوستایی نیز هست؛ زیرا که تفاوت زبان پهلوی با زبان‌های دیرین مانند مادی و اوستایی به مانند تفاوت و تشابه تاتی و تالشی با آن زبان‌ها است.
جغرافیای قومی تالش‌‌ها

منطقهٔ قومی تالش در ایران با مساحتی حدود ۲۳۷۳ کیلومتر مربع که در شمال غرب گیلان قرار دارد، یک سوم خاک استان گیلان را تشکیل می‌دهد. به استناد منابع و شواهد بسیار، تالش‌ها بازماندهٔ کادوسیان باستان و از همسایگان دیرین قوم گیل می‌باشند. منطقهٔ تالش جنوبی از غرب به استان اردبیل از شمال به آستارا و از جنوب به رودبار و از شرق به دریای خزر و انزلی محدود شده و شامل شهرهای آستارا، لوندویل، چوبر، حویق، لیسار، هشتپر، اسالم، پره سر، بازارجمعه، رضوانشهر، ماسال، شاندرمن، ماسوله، شفت و ماکلوان می‌شود. همچنین در استان اردبیل در بخشهای عنبران و ویلکیج در شهرستان نمین و بخش خورش رستم در شهرستان خلخال نیز تالش‌ها ساکن هستند.
تالش از سه جهت به کوه‌های تالش که ادامهٔ رشته‌کوه‌های البرز هستند و از طرف دیگر به دریای خزر منتهی می‌شود. کشف آثار تمدن ۵۰۰۰ ساله[نیازمند منبع] در ییلاق نوئه‌دی تالش جلوه‌های بیشتری به این منطقهٔ خوش‌آب‌وهوا داده است.
شالیزارهای تالش با چشم‌انداز زیبا، کاخ سبز سردار امجد در هشتپر تالش، کاخ میراحمدخان تالشخان‌اف در لنکران (مرکز خانات تالش در قرن ۱۸ و جدا شده از ایران)، جادهٔ گیسوم تالش، پارک ملی هیرکان واقع در جمهوری آذربایجان مابین آستارا و لنکران، یاناربلاق یا چشمهٔ سوزان در منطقهٔ ارچیوان نزدیک آستارای جمهوری آذربایجان، روستای تاریخی نوئه‌دی و ییلاق مریان، شهرک تاریخی ماسوله، دژ تاریخی قلعه رودخان فومن و اماکن زیارتی شاهزاده ابراهیم و شاهزاده اسحاق شفت از جاذبه‌های گردشگی برجستهٔ تالش هستند که همه‌ساله پذیرای میلیون‌ها گردشگر می‌باشد.
جغرافیای قومی تالش‌‌ها > شهرها و مناطق تالش‌نشین

شهرها و روستاهای بزرگی که مردم تالش در آن‌ها اکثریت هستند:
در ایران
آستارا
ماسوله
لوندویل
عنبران
نمین
میناباد
ویلکیج
خورش رستم
حویق
جوکندان
چوبر
لیسار
خطبه سرا
کشلی
هشتپر
اسالم
پره‌سر
رضوانشهر
ماسال
شاندرمن
بخش سردار جنگل
سه سار
صومعه سرا
شفت
فومن
تعداد زیادی از تالش‌ها در شهرهای رشت و تهران زندگی می‌کنند.
در جمهوری آذربایجان
آستارا
لنکران
ماساللی
لریک
لیمان
ارچیوان
تنگه‌رود
بولادی
پنسر
گیردنی
ویلوان
محمود آوار
یاردیملی
تعدادی از تالش‌ها نیز در شهرهای باکو و سومقاییت زندگی می‌کنند
جامعه‌ای از تالش‌ها (نزدیک چهار هزار نفر) در روسیه به‌خصوص شهر مسکو زندگی می‌کنند. همه ساله روز ۴ نوامبر روز وحدت ملی در فدراسیون روسیه می‌باشد که گروه تالشان مقیم روسیه نیز با پرچم تالش در آن شرکت می‌کنند.
شرایط اقتصادی و اجتماعی

از محصولات تولیدشده در تالش می‌توان به برنج، توتون و مرکبات و چای اشاره کرد. این تنوع و فراوانی محصولات سبب شده که تالش بازارهای هفتگی پررونقی داشته باشد. از آن جمله می‌توان به یکشنبه‌بازار چوبر که اختصاص به معاملات دام دارد، پنجشنبه‌بازار شاندرمن که در آن انواع نهال‌ها، دست‌ساخته‌های پشمی و نخی و فراورده‌های محلی مواد غذایی عرضه می‌شود. همچنین می‌توان به چهارشنبه‌بازار رضوانشهر و پنجشنبه‌بازار تالش و پره‌سر اشاره کرد که در آن اغلب زنان و مردان با لباس‌های محلی حاضر شده و محصولات منطقه‌ای خود شامل برنج، انواع سبزی‌ها و میوه‌های درختی را به فروش می‌رسانند.[نیازمند منبع]
علیرغم اینکه تالشی‌ها در ایران و آذربایجان دارای هویت ایرانی متمایز هستند، اهمیت آن در آذربایجان به‌طور قابل توجهی بیشتر است. هویت آنها در آذربایجان بر پایه درگیری بین ایرانیان و ترکها بنا شده است. آنها در نتیجه رفتارهای خیانت آمیز مداوم از طرف آذربایجان، احساس قوی هویت خود را ایجاد کرده‌اند.  یکی از محرک‌های اصلی هویت ایرانی فزاینده تالشی‌ها در آذربایجان، ظهور ایدئولوژی پان ترکیستی در این کشور پس از دوران شوروی بود.  هویت تالشی در آذربایجان در چند دهه گذشته به‌طور قابل توجهی رشد کرده است. حتی پس از لغو جمهوری خودگردان تالش-مغان، تالشیان در آذربایجان و دیاسپورای روسیه به‌طور محکم به احتمال ایجاد یک دولت تالش مستقل اعتقاد دارند.
در همین حال، در میان تالشی‌های ایران، جستجوی اجداد ایرانی در میان مردم بومی جنوب دریای کاسپین نشانه‌ای ضروری از ایرانی بودن آنها است.
کارکس آکوتا

| کارکس آکوتا | کارکس آکوتا |
| --- | --- |
کارکس آکوتا، Carex acuta: کارکس آکوتا، Carex acuta
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: گندم‌سانان
تیره:: جگنیان
سرده:: جگن
گونه:: C. acuta
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Carex acuta : Carex acuta 
کارکس آکوتا (نام علمی: Carex acuta) نام یک گونه از سرده جگن است.
فرویو، کارولینای شمالی

مکان
| Fairview, North Carolina | Fairview, North Carolina |
| --- | --- |
مکان مختص سرشماری: مکان مختص سرشماری
FairviewLocation of Fairview in North Carolina: FairviewLocation of Fairview in North Carolina
مختصات: ۳۵°۳۱′۴″ شمالی ۸۲°۲۴′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۵۱۷۷۸°شمالی ۸۲٫۴۰۲۲۲°غربی﻿ / 35.51778; -82.40222: مختصات: ۳۵°۳۱′۴″ شمالی ۸۲°۲۴′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۵۱۷۷۸°شمالی ۸۲٫۴۰۲۲۲°غربی﻿ / 35.51778; -82.40222
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: Buncombe
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٫۲ مایل مربع (۱۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۲ مایل مربع (۱۶٫۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۲۰۸ فوت (۶۷۳ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲٬۶۷۸
 • تراکم: ۴۳۰/مایل مربع (۱۶۶٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 28730
FIPS code: 37-22440
GNIS feature ID: 1020197
فرویو (به انگلیسی: Fairview) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۶۷۸ نفر بوده‌است.
فهرست حزب‌ها در ایران

حزب‌ها در ایران امکان فعالیت آزادانه ندارند. طبق آمار شاخص دموکراسی، در نظام جمهوری اسلامی تکثرگرایی سیاسی «صفر» است و طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هیچ‌یک از افراد و احزاب مخالف نظام جمهوری اسلامی حق فعالیت سیاسی، اجرا و بر عهده‌گیری سمت‌های مختلف را ندارند و به رسمیت شناخته نمی‌شوند.
حزب‌های فعال در ایران > اصول‌گرایان

مقالهٔ اصلی: جناح اصولگرایان جمهوری اسلامی ایران
| حزب | رهبر |
| --- | --- |
جامعه روحانیت مبارز: مصطفی پورمحمدی
جامعه مدرسین حوزه علمیه قم: سید هاشم حسینی بوشهری
حزب مؤتلفه اسلامی: اسدالله بادامچیان
جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی: محمد جواد عامری شهرابی
جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی: مالک شریعتی
جبهه پایداری انقلاب اسلامی: صادق محصولی
جامعه اسلامی مهندسین: محمدرضا باهنر
انجمن اسلامی پزشکان ایران: حسین‌علی شهریاری
جامعه زینب: اعظم حاجی‌عباسی
فدائیان اسلام: محمدمهدی عبدخدایی
حزب تمدن اسلامی: محمد مهدوی
جمعیت وفاداران انقلاب اسلامی: حبیب‌الله بوربور
حزب نواندیشان ایران اسلامی: امیر محبیان
کانون دانشگاهیان ایران اسلامی: سید محمد حسینی
حزب توسعه و عدالت ایران اسلامی: مهدی وکیل‌پور
حزب سبز ایران: حسین کنعانی‌مقدم
جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی: محمدسعید احدیان
جمعیت آبادگران جوان ایران اسلامی: مهدی چمران
:
حزب‌های فعال در ایران > اصلاح‌طلبان

مقالهٔ اصلی: جناح اصلاح‌طلبان جمهوری اسلامی ایران
| حزب | رهبر |
| --- | --- |
مجمع روحانیون مبارز: سید محمد موسوی خوئینی‌ها
حزب اعتماد ملی: الیاس حضرتی
حزب جمهوریت ایران اسلامی: رسول منتجب‌نیا
حزب اسلامی کار: حسین کمالی
سازمان عدالت و آزادی ایران اسلامی: امیر طاهری
حزب ندای ایرانیان: سید شهاب‌الدین طباطبایی
حزب اتحاد ملت ایران اسلامی: آذر منصوری
مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم: سید حسین موسوی تبریزی
انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران: محمدرضا ظفرقندی
مجمع نیروهای خط امام: سید هادی خامنه‌ای
حزب همبستگی ایران اسلامی: علی‌اصغر احمدی
حزب مردم‌سالاری: مصطفی کواکبیان
حزب اراده ملت ایران: احمد حکیمی‌پور
جمعیت زنان جمهوری اسلامی: زهرا مصطفوی
مجمع اسلامی بانوان: فاطمه کروبی
خانه کارگر: علیرضا محجوب
حزب‌های فعال در ایران > اعتدال‌گرایان

مقالهٔ اصلی: جناح اعتدال‌گرایان جمهوری اسلامی ایران
| حزب | رهبر |
| --- | --- |
کارگزاران سازندگی: غلامحسین کرباسچی
حزب اعتدال و توسعه: محمدباقر نوبخت
حزب مستقل و اعتدال ایران: قدرتعلی حشمتیان
حزب اسلامی رفاه کارگران: حسن فرجی
حزب‌های فعال در ایران > اهل‌سنت

| حزب | ایدئولوژی | رهبر |
| --- | --- | --- |
| جماعت دعوت و اصلاح | اخوان‌المسلمین | عبدالرحمان پیرانی |
حزب‌های غیررسمی داخل ایران

| حزب | ایدئولوژی | دین | سیستم پیشنهادی برای اداره کشور | رهبر |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| جبهه ملی ایران | ملی‌گرایی ایرانی | سکولار | جمهوری پارلمانی | سید حسین موسویان |
| حزب ایران (عضو جبهه ملی ایران) | ملی‌گرایی ایرانی - سوسیال دموکرات | سکولار | جمهوری پارلمانی | این حزب توسط کمیته مرکزی اداره می‌شود |
| حزب مردم ایران (عضو جبهه ملی ایران) | ملی‌گرایی ایرانی -| سوسیال دموکرات | سکولار | جمهوری پارلمانی | محمدصادق مسرت |
| حزب سوسیال دموکرات و لائیک ایران (عضو جبهه ملی ایران) | ملی‌گرایی ایرانی- | سوسیال دموکرات | لاییک | جمهوری پارلمانی | فرهنگ قاسمی |
| حزب پان ایرانیست | پان‌ایرانیسم | سکولار | سوسیالیسم  | سلطنت طلب | زهرا صفارپور |
| حزب ملت ایران | پان‌ایرانیسم | سوسیال دموکرات | سکولار | جمهوری پارلمانی | شاه ویسی |
| نهضت آزادی ایران |  لیبرال اسلامی | لیبرال اسلام‌گرا | جمهوری | محمد توسلی |
| مکتب قرآن | اسلام‌گرایی | اهل سنت | جمهوری پارلمانی | حسن امینی |
| جنبش مسلمانان مبارز | سوسیال دموکرات |  | جمهوری پارلمانی | حبیب‌الله پیمان |
| شورای فعالان ملی-مذهبی ایران | سوسیال دموکرات |  | جمهوری پارلمانی |   |
حزب‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور

مقالهٔ اصلی: مخالفان جمهوری اسلامی ایران
حزب‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور > جمهوری‌خواهان

| حزب | ایدئولوژی | رهبر | مقر |
| --- | --- | --- | --- |
| کنگره ملی ایرانیان | ملی‌گرایی، سکولاریسم، فدرالیسم | امیرعباس فخرآور |  ایالات متحده آمریکا |
| حزب مرز پرگهر | ملی‌گرایی ایرانی | روزبه فراهانی‌پور |  ایالات متحده آمریکا |
| اتحاد جمهوری‌خواهان ایران | سکولار |  |  اتحادیه اروپا  ایالات متحده آمریکا |
| همبستگی جمهوری‌خواهان ایران | سکولار | علی افشاری |  اتحادیه اروپا  ایالات متحده آمریکا |
| سازمان‌های جبهه ملی ایران در خارج از کشور | ملی‌گرایی سکولار | کامبیز قائم مقام، بهمن مبشری، همایون مهمنش، پوریا مطهری، بهمن انواری |  اتحادیه اروپا  ایالات متحده آمریکا |
| حزب سوسیال دموکرات و لائیک ایران (عضو جبهه ملی ایران) | ملی‌گرایی ایرانی - | سوسیال دموکرات - لاییک | فرهنگ قاسمی |  اتحادیه اروپا |
| حزب چپ ایران | سوسیال دموکرات | بهروز خلیق |  اتحادیه اروپا |
| سازمان سوسیالیست‌های ایران | سوسیال دموکرات | منصور بیات زاده |  اتحادیه اروپا |
حزب‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور > سلطنت‌طلب

سازمان‌های سیاسی سلطنت‌طلب که خواهان بازگرداندن دودمان پهلوی به سلطنت هستند:
| حزب | ایدئولوژی | رهبر | مقر |
| --- | --- | --- | --- |
| انجمن پادشاهی ایران |  |  |  ایالات متحده آمریکا |
| حزب مشروطه ایران–لیبرال دموکرات | لیبرالیسم | فؤاد پاشایی |  ایالات متحده آمریکا |
| شورای ملی ایران |  | رضا پیرزاده نازیلا گلستان |  فرانسه |
| ایران نوین | لیبرالیسم کاپیتالیسم | — |  ایالات متحده آمریکا |
حزب‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور > فدرالیست‌ها و احزاب قوم گرا (منطقه ای)

همچنین ببینید: جدایی‌خواهی در ایران
| حزب | منطقه | رهبر | مقر |
| --- | --- | --- | --- |
| حزب دموکرات کردستان ایران | کردستان | مصطفی هجری |  اقلیم کردستان عراق |
| حزب کومله کردستان ایران | کردستان | عبدالله مهتدی |  اقلیم کردستان عراق |
| کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران | کردستان | ابراهیم علیزاده |  اقلیم کردستان عراق |
| حزب آزادی کردستان | کردستان | حسین یزدان‌پناه |  اقلیم کردستان عراق |
| سازمان خبات انقلابی کردستان ایران | کردستان | جلال حسینی |  اقلیم کردستان عراق |
| حزب حیات آزاد کردستان | کردستان | امیر کریمی و پیمان ویان |  اقلیم کردستان عراق |
| جنبش آزادی‌بخش ملی آذربایجان جنوبی | آذربایجان | پیروز دیلنچی |  جمهوری آذربایجان  ترکیه  ایالات متحده آمریکا |
| جنبش بیداری ملی آذربایجان جنوبی | آذربایجان | محمودعلی چهرگانی |  جمهوری آذربایجان  ترکیه  ایالات متحده آمریکا |
| حزب مرکزی آذربایجان | آذربایجان | صالح کامرانی |  سوئد |
| حزب مردم بلوچستان | بلوچستان | ناصر بلیده‌ای |  سوئد |
| جبهه متحد کرد | کردستان | رحیم فرهمند |  |
حزب‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور > گروه‌های چپ (سوسیالیست و کمونیست)

| حزب | رهبر | مقر |
| --- | --- | --- |
|  شورای ملی مقاومت ایران | مریم رجوی |  فرانسه  آلبانی |
|  سازمان مجاهدین خلق ایران | زهرا مریخی |  فرانسه  آلبانی |
| حزب سبزهای ایران | کاظم موسوی |  آلمان |
| حزب توده ایران | محمد امیدوار |  آلمان  بریتانیا |
حزب کمونیست ایران: ناشناخته
حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست): ناشناخته
| حزب رنجبران ایران | ناشناخته |  سوئد |
| حزب کار ایران | ناشناخته |  آلمان |
| حزب کمونیست کارگری ایران | حمید تقوایی |  آلمان |
| چریک‌های فدایی خلق ایران | اشرف دهقانی |  بریتانیا |
| سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) | بهروز خلیق |  آلمان |
| سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران – پیرو برنامه هویت | مهدی سامع |  فرانسه |
| سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران | حسین زهری |  آلمان |
| سازمان کارگران انقلابی ایران – راه کارگر | ناشناخته |  آلمان |
سوراخ‌کاری مقعدی

| سوراخ کاری مقعد | سوراخ کاری مقعد |
| --- | --- |
موقعیت: مقعد
Jewelry: حلقه مهره اسیر، وزنه (جواهر سوراخ‌کاری)
سوراخ‌کاری یا پرسینگ مقعد نوعی سوراخ‌کاری بدن است که بر روی مقعد انجام می‌شود. پس از انجام این نوع سوراخ‌کاری، رعایت بیشتر بهداشت ضروری است...
کورنلیا بارگمن

| کورنلیا بارگمن | کورنلیا بارگمن |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کورنلیا ایزابلا بارگمن
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۶۱ ‏(۶۴ سال) ویرجینیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
تحصیلات: دانشگاه جورجیا (کارشناسی علوم) مؤسسه فناوری ماساچوست (MS، پی‌اچ‌دی)
شناخته‌شده برای: تحقیقات دربارهٔ بویایی
همسر: ریچارد اکسل
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): بیوشیمی بیولوژی سیستم‌های سرطانی علوم اعصاب
محل کار: دانشگاه راکفلر
استاد راهنما: رابرت واینبرگ
دیگر راهنمایان دانشگاهی: رابرت هرویتس
 :  
کورنلیا ایزابلا «کوری» بارگمن (زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۱) یک عصب‌بیولوژیست آمریکایی است. او به خاطر کارش بر روی مکانیسم‌های ژنتیکی و مدار عصبی رفتار با استفاده از سی. الگانس، به ویژه مکانیسم‌های بویایی در کرم شناخته شده است. او به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ محقق موسسه پزشکی هاوارد هیوز در دانشگاه کالیفرنیا و سپس دانشگاه راکفلر بو از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ رئیس علوم در موسسه ابتکار چان زاکربرگ بود. بارگمن در سال ۲۰۱۲ جایزه ۱ میلیون دلاری کاولی و در سال ۲۰۱۳ جایزه ۳ میلیون دلاری بریکترو در علوم زیستی را دریافت کرده است.
اوایل زندگی و تحصیل

بارگمان در ویرجینیا به دنیا آمد و در آتن، جورجیا بزرگ شد. پدر و مادر او از مهاجران اروپایی بودند. او یکی از چهار دختر رولف بارگمن، آماردان و دانشمند کامپیوتر در دانشگاه جورجیا است. او از کودکی پیانو می‌نواخت و از سنین بسیار پایین با ادبیات و آموزش آشنا شد. او خانواده‌اش را به عنوان خانواده‌ای «به طرز ترسناکی تحصیل‌کرده» توصیف کرد. او به دلیل اینکه خواهر بزرگ‌ترش در دانشکده پزشکی تحصیل می‌کرد، به علم علاقه‌مند شد. همچنین می‌گوید که بزرگ شدن در عصر امتشافات فضایی، عشق او به علم را تقویت کرد.
او تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه جورجیا در سال ۱۹۸۱ با مدرک بیوشیمی به پایان رساند. زمانی که در این دانشگاه بود، تجربه آزمایشگاهی خود را با کار در آزمایشگاه زیست‌شناسی وایات اندرسون و سپس در آزمایشگاه ژنتیک سیدنی کوشنر افزایش داد. او تحصیلات تکمیلی خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) با اخذ پی‌اچ‌دی در رشته زیست‌شناسی در سال ۱۹۸۷ در آزمایشگاه رابرت واینبرگ به پایان رساند. او مکانیسم‌های مولکولی سرطان‌زایی را بررسی کرد و در شناسایی نقش Ras در سرطان مثانه کمک کرد. پایان‌نامه خود را دربارهٔ ژن سرطان‌زای HER2/neu نوشت. اگرچه در آن زمان اهمیت تحقیقات او مورد تردید قرار گرفت، اما بعدها به درمان‌های مهمی در زمینه سرطان پستان کمک کرد.
شغل و تحقیقات

بارگمان دوره فوق‌دکتری خود را با اچ. رابرت هورویتز در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) گذراند و بر روی مکانیسم‌های زیست‌شناختی مولکولی علوم اعصاب کار کرد. او تحقیقات خود را بر روی رفتار شیمیایی‌حسی در کرم‌های الگانس (C. elegans) آغاز کرد و به چندین دستاورد مهم دست یافت، از جمله اینکه این کرم‌ها حس بویایی دارند.
بارگمان در سال ۱۹۹۵ جایگاه هیئت علمی در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو (UCSF) در گروه آناتومی پذیرفت. او در نهایت از استادیار به استاد تمام ارتقا یافت و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون رئیس گروه فعالیت کرد.
او مطالعات خود را بر روی رفتار کرم‌ها و کنترل عصبی ادامه داد و بر روی بویایی در سطح مولکولی تمرکز کرد. او به دنبال ژن‌هایی مشابه ژن‌هایی بود که ریچارد اکسل و لیندا باک به عنوان پایه‌های بویایی و چشایی شناسایی کرده بودند و این ژن‌ها را در ژنوم توالی‌یابی‌شده کرم الگانس (C. elegans) یافت. کار او به کشف مکانیسم‌های زیربنایی رفتارهای پیچیده، مانند رفتارهای تغذیه‌ای در این کرم منجر شد. این تحقیقات همچنان به درک عمیق‌تری از مغز، توانایی‌های حسی و رشد عصبی کمک کرده است. بارگمان همچنین مولکولی به نام SYG-1 را شناسایی کرد که به عنوان یک مولکول «هم‌ساز» عمل می‌کند—مولکولی که در طول رشد، نورون‌ها را هدایت می‌کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند.
تحقیقات بارگمن از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ توسط موسسه پزشکی هاوارد هیوز تأمین مالی شد. او رئیس مشترک ابتکار برین و رئیس علوم مؤسسه ابتکار چان زاکربرگ بود. او در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه پیشرفت در علوم زیستی شد.
مقالات قابل توجه

Shen, Kang; Bargmann, Cornelia I. (March 7, 2003). "The immunoglobin superfamily protein SYG-1 determines the location of specific synapses in C. Elegans". Cell. 112 (5): 619–630. doi:10.1016/S0092-8674(03)00113-2. PMID 12628183.
de Bono, Mario; Bargmann, Cornelia I. (September 4, 1998). "Natural variation in a neuropeptide Y receptor homolog modifies social behavior and food response in C. Elegans". Cell. 94 (5): 679–689. doi:10.1016/S0092-8674(00)81609-8. PMID 9741632.
Troemel, Emily R; Kimmel, Bruce E; Bargmann, Cornelia I (October 1997). "Reprogramming Chemotaxis Responses: Sensory Neurons Define Olfactory Preferences in C. elegans". Cell. 91 (2): 161–169. doi:10.1016/S0092-8674(00)80399-2. PMID 9346234.
Zhang, Yun; Lu, Hang; Bargmann, Cornelia I. (November 2005). "Pathogenic bacteria induce aversive olfactory learning in Caenorhabditis elegans". Nature. 438 (7065): 179–184. Bibcode:2005Natur.438..179Z. doi:10.1038/nature04216. PMID 16281027.
Chalasani, Sreekanth H.; Kato, Saul; Albrecht, Dirk R.; Nakagawa, Takao; Abbott, L. F.; Bargmann, Cornelia I. (May 2010). "Neuropeptide feedback modifies odor-evoked dynamics in Caenorhabditis elegans olfactory neurons". Nature Neuroscience. 13 (5): 615–621. doi:10.1038/nn.2526. PMC 2937567. PMID 20364145.
جوایز

۱۹۹۰–۱۹۹۵ - جایزه لوسیل پی مارکی
۱۹۹۲–۱۹۹۵ - جایزه محقق سرل
۱۹۹۷- جایزه تاسکاگو برای تحقیقات بویایی.
۱۹۹۷ - جایزه دبلیو آلدن اسپنسر برای تحقیقات علوم اعصاب.
۲۰۰- جایزه چارلز جادسون هریک برای نورولوژی مقایسه ای.
۲۰۰۲ - عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا.
۲۰۰۳ - عضو آکادمی ملی علوم
۲۰۰۴ - جایزه دارگوت و میلنا کمالی برای علوم اعصاب پایه و بالینی.
۲۰۰۹ - جایزه ریچارد لونسبری
۲۰۱۰ - جایزه پرل-یوانسی
۲۰۱۲ - جایزه کاولی در علوم اعصاب
۲۰۱۲ - عضو آکادمی علوم و ادبیات نروژ
۲۰۱۲ - عضو انجمن فلسفی آمریکا
۲۰۱۳ - جایزه پیشرفت در علوم زیستی برای ژنتیک مدارهای عصبی و رفتار، و مولکول‌های راهنمای سیناپسی
۲۰۱۵ - مدال بنجامین فرانکلین در علوم زیستی.
۲۰۱۶ - جایزه ادوارد ام اسکلنیک در علوم اعصاب.
۲۰۲۱ - مدال سالک برای تعالی پژوهش.
۲۰۲۴ - جایزه علوم اعصاب گروبر
لینک پیوند به بیرون

آزمایشگاه بارگمن
سمینار کوری بارگمن: "ژن‌ها، مغز و رفتار"
15 تن از شگفت انگیزترین زنان در علم امروز
| ن ب ودریافت‌کنندگان جایزه کاولی | ن ب ودریافت‌کنندگان جایزه کاولی |
| --- | --- |
اخترفیزیک:  Maarten Schmidt، دونالد لیندن-بل (۲۰۰۸)  Jerry E. Nelson، ریمند ویلسون، Roger Angel (۲۰۱۰)  دیوید سی.جویت، جین لو، مایک براون (۲۰۱۲)  الن گوت، آندری لیندا، Alexei Starobinsky (۲۰۱۴)  Ronald Drever، کیپ تورن، راینر وایس (۲۰۱۶) 
فناوری نانو:  لوئیس ئی. بروس، سومیو لیجیما (۲۰۰۸)  Donald Eigler، Nadrian Seeman (۲۰۱۰)  میلدرد درسلهاوس (۲۰۱۲)  توماس ایبسن، اشتفان هل، جان پندری (۲۰۱۴)  گرد بینینگ، Christoph Gerber، Calvin Quate (۲۰۱۶) 
علوم اعصاب:  Sten Grillner، Thomas Jessell، Pasko Rakic (۲۰۰۸)  Richard Scheller، توماس زودهوف، جیمز روثمن (۲۰۱۰)  Cornelia Bargmann، Winfried Denk، Ann Graybiel (۲۰۱۲)  Brenda Milner، جان اوکیف، Marcus Raichle (۲۰۱۴)  ایو ماردر، Michael Merzenich، Carla J. Shatz (۲۰۱۶) 
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  اُرکید 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  گوگل اسکالر  پروژهٔ تبارشناسی ریاضیات  نویسنده اسکوپوس
بورگونی

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فرانسه
| بورگونی Burgundy Bourgogne | بورگونی Burgundy Bourgogne |
| --- | --- |
ناحیهٔ فرانسه: ناحیهٔ فرانسه
  پرچممهر:   پرچممهر
موقعیت در کشور فرانسه: موقعیت در کشور فرانسه
مختصات: ۴۴° شمالی ۶° شرقی﻿ / ﻿۴۴°شمالی ۶°شرقی﻿ / 44; 6: مختصات: ۴۴° شمالی ۶° شرقی﻿ / ﻿۴۴°شمالی ۶°شرقی﻿ / 44; 6
مرکز: دیژون
بخش‌ها: کوت دور نیور سئونه لوآر Yonne
حکومت: حکومت
 • رئیس‌جمهور: فرانسوا پاتریات (حزب سوسیالیست)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۷۲۰۸ کیلومتر مربع (۱۰۵۰۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۱۳۹۰۰۰
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
وبگاه: www.cr-bourgogne.fr
بورگونْی با تلفظ [buʁɡɔɲ] (به فرانسوی: Bourgogne) یکی از ناحیه‌های کشور فرانسه است. مرکز این ناحیه، شهر دیژون است.