stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کوشیتسه
شهرهای شریک و خواهر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
  بوداپست، مجارستان، از ۱۹۹۷   بورسا، ترکیه، از ۲۰۰۰   کتبوس، آلمان، از ۱۹۹۲   میشکُلتس، مجارستان، از ۱۹۹۷   نیش، صربستان، از ۲۰۰۱   اُستراوا، جمهوری چک، از ۲۰۰۱   پلودیو، بلغارستان، از ۲۰۰۰:   راهه، فنلاند، از ۱۹۸۷   رشوف، لهستان، از ۱۹۹۱   سنت پترزبورگ، روسیه، از ۱۹۹۵   اوژهورود، اوکراین، از ۱۹۹۳   ورونا، ایتالیا، از ۱۹۹۲   Vysoké Tatry, اسلواکی، از ۲۰۰۶   ووپرتال، آلمان، از ۱۹۸۰   دبرِتسِن، مجارستان
برادشاو، ویرجینیای غربی

مکان
| Bradshaw | Bradshaw |
| --- | --- |
شهر: شهر
Bartley Store Bottom Road in Bradshaw: Bartley Store Bottom Road in Bradshaw
BradshawLocation within the state of West Virginia: BradshawLocation within the state of West Virginia
مختصات: ۳۷°۲۱′۶″ شمالی ۸۱°۴۷′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۳۵۱۶۷°شمالی ۸۱٫۷۹۹۱۷°غربی﻿ / 37.35167; -81.79917: مختصات: ۳۷°۲۱′۶″ شمالی ۸۱°۴۷′۵۷″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۳۵۱۶۷°شمالی ۸۱٫۷۹۹۱۷°غربی﻿ / 37.35167; -81.79917
ایالت: ویرجینیای غربی
شهرستان: شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۸۰ مایل مربع (۲٫۰۷ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۷۷ مایل مربع (۱٫۹۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۳ مایل مربع (۰٫۰۸ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۳۷
 • برآورد (2012): ۳۲۵
 • تراکم: ۴۳۷٫۷/مایل مربع (۱۶۹٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 24817
GNIS feature ID: 2390746
برادشاو(به انگلیسی: Bradshaw) شهری در ایالت ویرجینیای غربی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۳۷ نفر بوده‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
اندالی، دیجیبوتی

مکان در Obock, 25px جیبوتی
| Andali | Andali |
| --- | --- |
شهر: شهر
AndaliLocation in Djibouti: AndaliLocation in Djibouti
مختصات: ۱۲°۲۹′ شمالی ۴۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۴۸۳°شمالی ۴۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 12.483; 42.983: مختصات: ۱۲°۲۹′ شمالی ۴۲°۵۹′ شرقی﻿ / ﻿۱۲٫۴۸۳°شمالی ۴۲٫۹۸۳°شرقی﻿ / 12.483; 42.983
جیبوتی: Obock
ارتفاع: ۲۸۱ متر (۹۲۲ فوت)
اندالی، دیجیبوتی یک منطقهٔ مسکونی در جیبوتی است که در منطقه اوبوک واقع شده‌است.
خصوصیات

اندالی ۲۸۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مری میلر

| مری میلر | مری میلر |
| --- | --- |
پرتره رسمی، ۲۰۲۱: پرتره رسمی، ۲۰۲۱
عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی حوزهٔ پانزدهم: عضو  مجلس نمایندگان ایالات متحده از ایلینوی حوزهٔ پانزدهم
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۱: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۱
پس از: جان شیمکوس
پیش از: مسئول
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ماری ای. مایر ۲۷ اوت ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) اوک پارک، ایلینوی، ایالات متحده
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): کریس میلر (ا. ۱۹۸۰)
فرزندان: ۷
اقامتگاه: اوکلند، ایلینوی
تحصیلات: دانشگاه ایلینوی شرقی (لیسانس علوم)
وبگاه: House website
مری ای. میلر ( متولد ۲۷ اوت ۱۹۵۹) یک سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۱ به عنوان نماینده ایالات متحده برای منطقه پانزدهم کنگره خدمت می‌کند او در کمیته کشاورزی مجلس نمایندگان و کمیته آموزش و کار مشغول به کار است. میلر یکی از اعضای گروه آزادی است و به عنوان یک سیاستمدار راست افراطی توصیف شده است.
او لیسانس علوم در مدیریت بازرگانی دارد و دوره‌های تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه ایلینوی شرقی گذراند، اما مدرک تحصیلات تکمیلی را به پایان نرساند.
ایفرحونن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ایفرحونن | ایفرحونن |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان: استان تیزی وزو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
نما از دشت‌های ایفرحونن از جاده ملی ۱۵
ایفرحونن (به عربی: إیفرحونن) یک شهرداری در الجزایر است که در استان تیزی وزو واقع شده‌است.
اصغر باقریان

| اصغر باقریان | اصغر باقریان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۱ (۶۳ سال سال) سرارود،مبارکه،اصفهان،ایران
ملیت: ایرانی
آثار برجسته: مدیرعامل باشگاه سپاهان اصفهان مدیرعامل باشگاه فولاد خوزستان
مهندس اصغر باقریان (زادهٔ ۱۳۴۱ در محله سرارود مبارکه اصفهان) از مدیران ورزشی ایران می‌باشد.
در سال ۱۳۹۴ در پی اختلاف نظری که بین مهرزاد خلیلیان و هیئت مدیره این باشگاه اصفهانی به وجود آمد، جایگزین خلیلیان شد. باقریان یازدهمین مدیرعامل باشگاه سپاهان بود
در تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۹۵ و پس از قبول استعفای اصغر باقریان از مدیرعاملی باشگاه سپاهان، محسن طاهری به عنوان مدیر عامل جدید سپاهان معرفی شد.
اصغر باقریان که به نوعی بنیانگذار باشگاه فوتبال فولاد خوزستان به حساب می‌آید، در دوره‌ای نیز به عنوان قائم مقام باشگاه پرسپولیس با اکبر غمخوار کار کرده‌است. این مدیر فوتبالی که از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸ مدیرکل تربیت بدنی استان خوزستان بوده‌است، با خرید یک جای بازیکنان تیم جوانان استقلال اهواز و انتقال این بازیکنان به فولاد نسل تازه‌ای از ستارگان فوتبال را برای فوتبال خوزستان به ارمغان آورد که حسین کعبی، ایمان مبعلی، ناجی بداوی، میثم سلیمانی و … از چهره‌های شاخص آن نسل محسوب می‌شوند.
سن-مالاشی، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-مَلَشی Saint-Malachie | سَن-مَلَشی Saint-Malachie |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
استان:  استان کبک
ناحیه: شودییر-آپالاش
منطقه شهری: Bellechasse
Constituted: June 1, 1874
حکومت: حکومت
 • Mayor: Vital Labonté
 • Federal riding: Lévis—Bellechasse
 • Prov. riding: Lévis—Bellechasse
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۳٫۲۰ کیلومتر مربع (۳۹٫۸۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۰۰٫۶۱ کیلومتر مربع (۳۸٫۸۵ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۴۸۹
 • تراکم: ۱۴٫۸/کیلومتر مربع (۳۸/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): افزایش۵٫۸%
 • Dwellings: ۸۰۰
Postal code(s): G0R 3N0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.st-malachie.qc.ca
سَن-مَلَشی (به فرانسوی: Saint-Malachie) قصبه‌ای در منطقه شهری بلشاس ناحیه شودییر-آپالاش در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۱٬۳۹۹ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۰۰٫۵۹ کیلومتر مربع است.
مجید یاسر

| مجید یاسر | مجید یاسر |
| --- | --- |
پرونده:IMG 20241108 233419 613.jpgمجید یاسر در سال ۱۳۹۸: پرونده:IMG 20241108 233419 613.jpgمجید یاسر در سال ۱۳۹۸
زادهٔ: ۲۲ تیر ۱۳۵۵ ‏(۴۸ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۸۰–اکنون
فرزندان: آریسا یاسر
مجید یاسر (زادهٔ ۲۲ تیر ۱۳۵۵) بازیگر، تهیه‌کننده و مجری ایرانی است. او با کارگردانی و بازی در دوربین مخفی (۱۳۸۱) به صورت حرفه‌ای کارش را آغاز کرد و در اولین تجربهٔ کار با مجید صالحی در سریال آشتی‌کنان (۱۳۸۱–۱۳۸۲) همکاری کرد و در سریال وفا به کارگردانی محمدحسین لطیفی در سال ۱۳۸۵ شناخته شد. او پس از اجرای پرحاشیه در برنامه زابی وکا (بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه) با علی انصاریان برای مدتی ممنوع‌التصویر شد.
فیلم‌شناسی > تلویزیونی

| سال | نام | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۳ | جوکر ۲ | احسان علیخانی | شرکت‌کننده |
| ۱۴۰۳ | نون خ ۵ | سعید آقاخانی | بهنام |
| ۱۴۰۱ | نون خ ۴ | سعید آقاخانی | بهنام |
| ۱۴۰۰ | شب‌های مافیا | سعید ابوطالب | شرکت‌کننده |
| ۱۳۹۸ | نون خ ۲ | سعید آقاخانی | بهنام |
| ۱۳۹۵ | پادری | محمدحسین لطیفی|منصور| |  |
| ۱۳۹۴ | خاتون | مرتضی آتش زمزم |  |
| ۱۳۹۱ | تهران پلاک ۱ | مهدی مظلومی |  |
| ۱۳۹۱ | دختری به نام آهو | قدرت‌الله صلح‌میرزایی |  |
| ۱۳۹۰ | چهار چرخ | جواد مزدآبادی | رضا |
| ۱۳۸۸ | نردبام آسمان | محمدحسین لطیفی | مهربان |
| ۱۳۸۷ | سه در چهار | مجید صالحی |  |
| ۱۳۸۵ | راه بی‌پایان | همایون اسعدیان | علی |
| ۱۳۸۵ | صاحبدلان | محمدحسین لطیفی |  |
| ۱۳۸۵ | به دنیا بگوید بایستد | محمد رضا آهنج |  |
| ۱۳۸۴ | وفا | محمدحسین لطیفی | حسین حق‌شناس |
| ۱۳۸۴ | شبکه سه و نیم | داریوش کاردان | خواننده |
| ۱۳۸۱ | آشتی‌کنان | مجید صالحی |  |
فیلم‌شناسی > سینمایی

| سال | نام | کارگردان | نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۷ | وکیل مدافع | سلما بابایی  ونداد دوشن |  |
| ۱۳۹۷ | دم‌سرخ‌ها | آرش معیریان | نوچه رعنا |
| ۱۳۹۶ | به وقت خماری | محمدحسین لطیفی | مرتضی |
| ۱۳۹۳ | اسب سفید پادشاه | محمدحسین لطیفی |  |
| ۱۳۹۰ | قبر مشترک | رضا درگزی |  |
| ۱۳۹۰ | تلفن همراه رئیس‌جمهور | علی عطشانی | دزد موبایل |
| ۱۳۸۹ | قبرستان غیرانتفاعی | محسن دامادی |  |
| ۱۳۸۹ | پایان دوم | یعقوب غفاری | حمیدی |
| ۱۳۸۸ | چراغ قرمز | علی غفاری | سعید |
| ۱۳۸۷ | دلداده | قدرت‌الله صلح میرزایی |  |
| ۱۳۸۶ | توفیق اجباری | محمدحسین لطیفی | پیتزا فروش |
| ۱۳۸۵ | روز سوم | محمدحسین لطیفی | مجید |
فیلم‌های تلویزیونی
| سال | نام | کارگردان | ‌نقش |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۸۶ | در بست تا بهشت | حسین تبریزی |  |
| ۱۳۸۶ | هندوانه شب یلدا | سعید آقاخانی |  |
| ۱۳۸۷ | ثروت خفته | میلاد جرموز |  |
| ۱۳۸۸ | گور به گور | بهرنگ توفیقی |  |
| ۱۳۸۹ | یکی بود یکی هست | حسین تبریزی |  |
| ۱۳۹۰ | زهره ترک | جواد مزدآبادی |  |
| ۱۳۹۰ | دربارهٔ زندگی | محسن ربیعی |  |
تهیه‌کننده
| سال | نام | کارگردان | سمت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۳ | اسب سفید پادشاه | محمدحسین لطیفی | تهیه‌کننده |
| ۱۳۹۱ | استرداد | علی غفاری | مجری طرح |
| ۱۳۹۱ | خاطرات مرد ناتمام | صادق کرمیار | مجری طرح |
| ۱۳۸۹ | یکی بود یکی هست | حسین تبریزی | تهیه‌کننده |
| ۱۳۸۹ | طلاق در وقت اضافه | محسن یوسفی | تهیه‌کننده |
اجرا

او به همراه علی انصاریان اجرای برنامهٔ زابیواکا ویژه جام جهانی ۲۰۱۸ را بر عهده داشتند که با حواشی زیادی روبه‌رو شد. حواشی اصلی برنامه مربوط به علی انصاریان است که در بخشی از برنامه به نام «سخن بزرگان» با خواندن اشعاری از ترانه‌های خوانندگان «لس آنجلسی»، همواره حواشی زیادی ایجاد کرده‌است که گفته می‌شود این عملکرد او در ده روز اجرا باعث دریافت ۱۴۰ تذکر از سوی سازمان صدا و سیما شده‌ است. یکی از این خواننده‌ها شهرام شب‌پره بود که شوخی علی انصاریان با یکی از ترانه‌هایش موجب اعتراض و واکنش از سوی او شد.
یکی از قسمت‌های ماجرا ساز این برنامه نام بردن مهمان خارجی برنامه از گوگوش به عنوان خوانندهٔ مورد علاقه‌اش بود. واکنش مجریان برنامه علی انصاریان و او به این اتفاق باعث شد تا کلیپ‌های این قسمت از برنامه از پربازدیدترین کلیپ‌های صفحات مجازی باشد. این ماجرا تا جایی پیش رفت که شایعاتی در مورد ممنوع‌التصویر شدن هر دو مجری در فضای مجازی منتشر شد که با حضور مجدد آن‌ها در برنامه تکذیب شد.
این برنامه از ۱۹ تا ۲۳ تیر ۱۳۹۷ توسط صدا و سیما توقیف شده بود. زابیواکا که ویژه برنامه جام جهانی ۲۰۱۸ بود، در روز فینال و پایانی جام‌ جهانی ۲۰۱۸ که قرار بود قسمت پایانی این برنامه پخش شود، توقیف و پخش نشد.
هفت‌لنگ

هفت‌لَنگ یکی از دو شاخه ایل بختیاری است که پیشینه شکل‌گیری آنها به قرن شانزدهم و نظام مالیات‌دهی بازمی‌گردد. پراکندگی محل سکونت این دو شاخهٔ ایل بختیاری باعث ایجاد تفاوت‌هایی شده است اما هر دو شاخه به گویش بختیاری سخن می‌گویند.
تقسیمات ایلی

شاخه هفت لنگ از چهار باب تشکیل شده است:
بابادی باب
دورکی
بختیاروند
دینارانی
بابادی باب

بابادی باب یکی از باب‌های ایل بختیاری از شاخه هفت‌لَنگ است. این باب متشکل از ۱۳ طایفه است. بابادی باب به همراه دورکی و دینارونی و بهداروند، ۴ شاخهٔ هفت‌لنگ بختیاری را تشکیل می‌دهد.
بابادی باب > طوایف

عالی‌انور
شهنی
گله
نصیر
پبدنی
احمد محمدی
میرکاد
احمد سمالی
جلیل
اولاد
آرپناهی
مدملیل
عکاشه
راکی
ململی
بابادی باب > مسکن

سردسیر باب بابادی در چَم دَر، قلعه تَک، شیخ علیخان، دشت زرین، خسرو آب، چِلگرد و… است؛ و گرمسیر آن‌ها در آرپناه، چلوار، حتی، هارکله، آبژدان، بدر آباد، پلی و… است.
بابادی باب > پیشینه

گفته می‌شود بابادی‌ها از زمان قدیم مردمانی خشن و قانون‌شکن بودند و بعلت همین طغیان و گردنکشی حکومت وقت آنها را از چندین منطقه اخراج کرد، تا سرانجام در ارتفاعات زردکوه مأوا گزیدند.
بابادی

نصیر (احمدی، قاضی، محمدجعفری، شیرازی)
شهنی (ارزانی‌وند، باروند، بلیل، بهادروند، تاج‌الدین‌وند، چرم، خواجه، شاهسوند، شیخ، شیخ‌وند، قنبروند، کاشانی)
راکی (اولاد طهماسب خان، ارزانی‌وند، فردی‌وند، کلاوند، قاسم‌وند، ذوالفقاروند، اولاد کرم، جاوند، موزایی)
گمار (کپیری، هزارمیشی، توده‌ای، اداپا)
ململی (اولاد، باچی، سله‌چین، سلحشور، لیموچی، کوراوند، صالح‌وند، حلوایی، نظروند، سلیمان‌وند)
مدملیل (جانعلی‌وند، شامصیروند، خدادادوند، مقام‌رهی، آلکووند)
عکاشه (خدر، مویی، کلا، مراد، عالونی، شهرویی، کربلایی حسن، کوشکی، دینارعالی، جاوی، میرزاوند، کاشهویی، کید، ونکی، میلاسی، سادات)
گله (اولاد، جمالوند، دیله، بور، قنبری، خواجه، باقروند)
آرپناهی (داودکولی، خدادادی، کسدی، رکدی، بیر، پیرتازی)
میرقائد (میرکاد) (خوشنامی، سراج‌الدین، دوستعلی، شیخ‌باباروزبهان، رکان و دهدار)
پبدنی (عبدالله‌جون، سه‌قومه)
بابادی عالی‌انور (تقی عبداللهی، احمدمحمودی، احمدسمالی، آرپناهی، میرقائد حاجیور، لک، اولاد، جلیل)
دورکی باب

مشایخ
آسترکی
زراسوند
موری
چهاربری
گندلی
بابااحمدی
عرب کمری
اسیوند
دینارانی

اورک
شالو
بویری
گورویی
عالی محمودی
نوروزی
سهید
سرقلی
شیخ البرز
کورکور
بختیاروند

بهداروند
زیلایی
علاءالدین‌وند
منجزی
آل‌جمالی
مقام رهی
اسنکی
مشهوند
دهناشی
عرب کمری
سُهرو
کیارسی
جانکی سردسیر
سعیدبایوو

Village
| Saitbayevo Саитбаево | Saitbayevo Саитбаево |
| --- | --- |
Village: Village
Saitbayevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانSaitbayevoموقعیت روی نقشه روسیه: Saitbayevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانSaitbayevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۴۶′ شمالی ۵۵°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۶۷°شمالی ۵۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 55.767; 55.117: مختصات: ۵۵°۴۶′ شمالی ۵۵°۰۷′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۶۷°شمالی ۵۵٫۱۱۷°شرقی﻿ / 55.767; 55.117
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
سعیدبایوو (انگلیسی: Saitbayevo) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
جمهوری آنگویلا

جمهوری آنگویلا( به انگلیسی: Republic of Anguilla ) یک کشور مستقل کوتاه مدت و ناشناخته در جزیره آنگویلا بود.از ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۷ تا ۱۹ مارس ۱۹۶۹، زمانی که کنترل بریتانیا دوباره برقرار شد، ادامه داشت.
| جمهوری آنگویلا  | جمهوری آنگویلا  |
| --- | --- |
۱۹۶۷–۱۹۶۹: ۱۹۶۷–۱۹۶۹
   پرچم    نشان ملی  :    پرچم    نشان ملی  
شعار: قدرت واستقامت  : شعار: قدرت واستقامت  
وضعیت: حالت ناشناخته
پایتخت: د ولی 
زبان(های) رایج: انگلیسی
حکومت: جمهوری
رئیس شورا:  
• ۱۹۶۷ : پیتر آدامز
• ۱۹۶۷–۱۹۶۹ : رونالد وبستر 
 :  
خزانه دار:  
• ۱۹۶۷–۱۹۶۹ : والتر هاج
 :  
قوه مقننه: شورای جزیره
• مجلس اعلا: سنا
• مجلس سفلا: مجلس نمایندگان
تاریخ:  
• اولین اعلامیه استقلال : ۱۲ژوئیه ۱۹۶۷
• دومین اعلامیه استقلال : ۷ فوریه ۱۹۶۹
• اشغال توسط بریتانیا : ۱۹ مارس ۱۹۶۹
• توافق موقت : جولای ۱۹۷۱
 :  
واحد پول: دلار لیبرتی آنگویلا 
امروز بخشی از: آنگویلا
↑  The Coat of arms includes "Strength and Endurance" in it, indicating that that is the national motto.
↑  A complete gallery of coins of the Republic of Anguilla, Colnect (colnect.com). Retrieved on 2017-04-19.
ناسا
بنیادگذاری

از سال ۱۹۴۶ میلادی، کمیته رایزنی ملی هوانوردی آمریکا (ناکا) هواپیماهای راکتی مثل هواگرد زبرصوت بل ایکس-۱ را مورد آزمایش قرار داده بود. در اوایل دهه ۱۹۵۰، پویشی در پروژه سال جئوفیزیک جهانی (‎۱۹۵۷–۵۸) برای ساخت یک ماهواره مصنوعی به راه افتاده بود. پروژه ونگارد، از تلاش‌های آمریکا در این پروژه بود. با پرتاب ماهوارهٔ اسپوتنیک-۱ در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ به فضا به عنوان نخستین ماهواره مصنوعی، ایالات متحده توجه خود را به سمت شرکت در پروژه‌های فضایی معطوف کرد. در آن زمان کشورها (آمریکا، روسیه و هم‌پیمانان هر دو کشور) درگیر جنگ سرد و در آرزوی برتری جهانی نسبت به کشور دیگر بودند. پرتاب اسپوتنیک-۱ و مسائلی دیگر منجر شد که آمریکا به فکر ایجاد سازمانی مانند بنیاد ملی علوم، کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا و کمیتهٔ رایزنی ملی هوانوردی آمریکا بیفتد. در ۲۵ نوامبر ۱۹۵۷، سناتور لیندون بینز جانسون جلساتی مبنی بر فضانوردی و فعالیت‌های موشکی آغاز کرد. این جلسات منجر بر این شد که مجلس سنای ایالات متحده آمریکا در ۶ فوریهٔ ۱۹۵۸ کمیته‌ای در مورد فضا و هوانوردی و با هدف تشکیل یک سازمان فضایی به ریاست لیندون جانسون تشکیل دهد. از سوی دیگر، کنگره ایالات متحده آمریکا قصد داشت که جان ویلیام مک‌کورمک را به ریاست سازمان فضایی آمریکا برساند. کنگره ایالات متحده آمریکا در پی پیش آمدن تهدیدی علیه امنیت ملی و پیشرو بودن آمریکا در زمینه فناوری، متوجه نیاز به اقدام فوری و سریع شد. در کنار آن، دوایت آیزنهاور، رئیس‌جمهور وقت، به همراه هیئت مشاوران، معیارهای بیشتری را مدنظر قرار دادند. در ۱۲ ژانویه ۱۹۵۸، ناکا «کمیته ویژه فناوری فضایی» را به فرماندهی گایفورد استیور تشکیل داد. در ۱۴ ژانویه ۱۹۵۸، هیو لاتیمر درایدن، رئیس ناکا، اعلامیه «برنامه تحقیقاتی ملی فناوری فضایی» را منتشر کرد که بیان می‌داشت:
این [موضوع] ضرورت و اهمیت زیادی برای کشور ما با در نظر گرفتن اعتبار ما به عنوان یک ملت و ضرورت نظامی پاسخ به این چالش [اسپوتنیک] با برنامه جدی تحقیق و توسعه در جهت فتح فضا دارد … بر این اساس، پیشنهاد شده که تحقیقات علمی، وظیفه یک سازمان ملی غیرنظامی باشد … ناکا می‌تواند با توسعه و گسترش سریع با تلاش خود، رهبری فناوری فضایی را فراهم کند.
از آن‌جا که این سازمان، فقط فعالیت‌های فضایی غیرنظامی را انجام می‌داد، دارپا در فوریه ۱۹۵۸ برای توسعه فناوری‌های فضایی برای استفاده‌های نظامی به وجود آمد.
با امضای «سند ملی هوانوردی و فضا» در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸ توسط آیزنهاور، ناسا رسماً تأسیس شد. با شروع کار عملیاتی این سازمان در ۱ اکتبر ۱۹۵۸، ناسا امکانات سازمان ۴۳ ساله ناکا، شامل ۸٬۰۰۰ کارمند، بودجه سالانه ۱۰۰ میلیون دلاری، سه آزمایشگاه تحقیقاتی بزرگ (مرکز تحقیقات لنگلی، مرکز تحقیقات ایمز و مرکز تحقیقات گلن) و دو مجموعه مخصوص انجام آزمایش کوچک، را در اختیار گرفت. نماد رسمی ناسا در سال ۱۹۵۹ توسط رئیس‌جمهور آیزنهاور به تأیید رسید. منابع سازمان موشک بالستیک ارتش و آزمایشگاه تحقیقاتی دریایی ایالات متحده هم با ناسا ادغام شدند. یکی از مهم‌ترین عوامل ورود ناسا به رقابت فضایی با شوروی، فناوری برنامه راکت آلمانی به رهبری ورنر فون براون بود که حالا در سازمان موشک بالستیک ارتش کار می‌کرد و این طرح را با طرح‌های پیشین دانشمند آمریکایی، رابرت گدارد، ادغام کرده بود. تلاش‌های پیشین نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا و بسیاری از برنامه‌های فضایی دارپا هم به ناسا منتقل شدند. در دسامبر ۱۹۵۸، ناسا کنترل آزمایشگاه پیش‌رانش جت را، مرکزی تحت مدیریت مؤسسه فناوری کالیفرنیا، بر عهده گرفت.
کارمندان و رهبری

مقالهٔ اصلی: فهرست مدیران و معاونان ناسا
رهبر سازمان، مدیر ناسا، توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا نامزد شده و برای تأیید، به مجلس سنای ایالات متحده آمریکا می‌رود. مافوق مستقیم این فرد، رئیس‌جمهور ایالات متحده است. این فرد نقش مشاور ارشد علوم فضایی را هم بر عهده دارد. با این که اکتشافات فضایی ظاهراً حزبی نیستند، این نامزد معمولاً با توجه به حزب سیاسی رئیس‌جمهور وقت (دموکرات یا جمهوری‌خواه) تعیین می‌گردد و معمولاً با تغییر حزب ریاست جمهوری، ریاست ناسا هم تغییر می‌کند. تنها استثنائات این جریان تا کنون، موارد زیر هستند:
توماس او. پین، که در زمان ریاست جمهوری لیندون بی. جانسون دموکرات برگزیده شد، در زمان ریاست جمهوری ریچارد نیکسون جمهوری‌خواه به عنوان ریاست ناسا باقی ماند، هرچند نیکسون تلاشی در جهت برگزیدن نامزد پیشنهادی خود انجام داد ولی شکست خورد. پین در مارس ۱۹۶۹ توسط سنا تأیید شد و در سپتامبر ۱۹۷۰ مشغول به کار شد.
جیمز فلچر جمهوری‌خواه، که توسط نیکسون برگزیده شده و در آوریل ۱۹۷۱ مورد تأیید قرار گرفت، تا مه ۱۹۷۷ و در زمان ریاست جمهوری جیمی کارتر دموکرات، به عنوان رئیس ناسا باقی ماند.
دنیل گلدین توسط جرج اچ. دابلیو بوش جمهوری‌خواه برگزیده و در تمام دوره ریاست جمهوری بیل کلینتون دموکرات، به عنوان رئیس ناسا فعالیت می‌کرد.
رابرت لایت‌فوت جونیور، مدیر وابسته به باراک اوبامای دموکرات، در زمان ریاست جمهوری دونالد ترامپ جمهوری‌خواه و تا قبل از تأیید نامزد مورد پیشنهاد ترامپ، جیم برایدنستاین، در آوریل ۲۰۱۸، در نقش ریاست ناسا باقی ماند. با وجود استقلال سازمان، بقا یا توقف پروژه‌ها می‌تواند مستقیماً به خواست رئیس‌جمهور بستگی داشته باشد.
نخستین مدیر این سازمان، توماس کیت گلنان بود که توسط دوایت آیزنهاور جمهوری‌خواه در ۱ اکتبر ۱۹۵۸ به عنوان مدیر این سازمان منصوب شد. در طول دوره ریاست، او پروژه‌های مختلف توسعه فضایی ایالات متحده را جمع‌آوری کرد.
دومین مدیر ناسا، جیمز ای وبب (۱۹۶۱–۱۹۶۸)، که توسط رئیس‌جمهور جان اف. کندی برگزیده شد، فردی دموکرات بود که نخست در دوران ریاست جمهوری هری ترومن فعالیت می‌کرد. برای پیاده‌سازی برنامه فضایی آپولو و اجرایی شدن هدف کندی مبنی بر فرود روی ماه تا پایان دهه ۱۹۶۰، وبب بازسازی‌های مدیریتی و گسترش تأسیسات گسترده‌ای را اعمال کرد و مرکز فضایی جانسون و پایگاه فضایی کندی را راه‌اندازی کرد. با تکیه بر میراث کندی، رئیس‌جمهور لیندون بی. جانسون، که در نوامبر ۱۹۶۳ جایگزین کندی شد، برنامه آپولو را با نگهداری وبب در جایگاه خود ادامه داد، اما وبب در اکتبر ۱۹۶۸ و پیش از رسیدن برنامه آپولو به هدف خود، استعفا داد و ریچارد نیکسون، رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه، توماس او. پین را جایگزین وی کرد.
جیمز فلچر، مسئول برنامه‌ریزی‌های اولیه برنامه شاتل‌های فضایی در دوران ریاستش در زمان ریاست جمهوری ریچارد نیکسون بود. دوره دوم ریاست وی بر ناسا از مه ۱۹۸۶ تا آوریل ۱۹۸۹ در دوره ریاست جمهوری رونالد ریگان برای کمک به ادامه حیات سازمان پس از انفجار فضاپیمای چلنجر ادامه یافت.
چارلز بولدن، فضانورد سابق، دوازدهمین رئیس ناسا از ژوئیه ۲۰۰۹ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ بود. بولدن در کنار ریچارد اچ ترولی (۱۹۸۹–۱۹۹۲) و فردریک دی گریگوری (۲۰۰۵–تا کنون) یکی از سه فضانورد پیشین است که بعدتر، ریاست ناسا را بر عهده گرفته‌اند. معاون بولدن تا سپتامبر ۲۰۱۳، لری گارور بود، اما وی در ۶ سپتامبر ۲۰۱۳ استعفا داد.
مدیریت سازمان در مرکز فرماندهی ناسا در واشینگتن، دی.سی. واقع شده و تعیین جهت‌گیری کلی و هدایت سازمان را بر عهده دارد. به جز در موارد استثنا، کارمندان خدمات مدنی ناسا باید از شهروندان ایالات متحده آمریکا باشند.
برنامه‌های پرواز فضایی

ناسا تعداد زیادی برنامه پرواز فضایی با و بدون سرنشین را در تاریخ خود به انجام رسانده است. برنامه‌های بدون سرنشین، موجب شدند تا نخستین ماهواره مصنوعی با کاربرد علمی و مخابراتی به مدار زمین فرستاده شود. این برنامه‌ها، همچنین سبب اکتشاف در منظومه شمسی شده است که با فرستادن کاوشگرهایی به زهره و مریخ آغاز شد و شامل برنامهٔ وویجر برای کاوش سیاره‌های خارجی می‌شود. برنامه‌های فضایی دارای سرنشین، موجب فرستاده‌شدن نخستین آمریکایی‌ها به مدار نزدیک زمین و برنده‌شدن در رقابت فضایی با اتحاد جماهیر شوروی، از طریق فرود دوازده انسان روی ماه از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ در قالب برنامه فضایی آپولو، شده است. این برنامه‌ها با همکاری کشورهای دیگری همچون روسیه، همچنین منجر به توسعه شاتل فضایی مخصوص مدار نزدیک با قابلیت مصرف دوباره و ایستگاه فضایی شده‌اند. برخی مأموریت‌ها، از جمله فضاپیمای گالیله، که ابتدا توسط فضانوردان به مدار زمین و از آن‌جا بدون دخالت انسان به مشتری رفت، شامل هر دو بخش با و بدون سرنشین بوده‌اند.
برنامه‌های پرواز فضایی > برنامه‌های دارای سرنشین

برنامه آزمایشی ساخت هواپیما با منبع تغذیه راکت، توسط ناکا ایجاد شد و توسط ناسا برای پشتیبانی برنامه‌های دارای سرنشین، به کار گرفته شد. این برنامه، با یک برنامه ساخت کپسول فضایی تک‌نفره همراه شد و پس از آن هم برنامه‌ای برای توسعه کپسول فضایی دونفره به‌راه افتاد. در واکنش به از دست رفتن اعتبار و هراس از نبود امنیت ملی در نتیجه پیشگامی فضایی شوروی در آن زمان، جان اف. کندی هدف جاه‌طلبانه «فرود یک انسان روی ماه تا پایان [دهه ۱۹۶۰]، و بازگشت با امنیت وی به زمین» را برای ایالات متحده قرار داد. این هدف در سال ۱۹۶۹ و با برنامه آپولو محقق شد و در ادامه، ناسا اهداف جاه‌طلبانه‌تری همچون مأموریت سفر انسان به مریخ را برای خود تنظیم کرد. با این وجود، کاهش میزان تهدید و تغییر اولویت‌های سیاسی، تقریباً بلافاصله موجب لغو بیشتر این برنامه‌ها گشت. ناسا توجهش را به یک آزمایشگاه فضایی موقت منشأگرفته از آپولو و توسعه شاتل فضایی مخصوص مدار نزدیک با قابلیت استفاده مجدد معطوف کرد. در دهه ۱۹۹۰، بودجه توسعه یک ایستگاه فضایی دائمی در مدار زمین با همکاری دیگر ملل، به ناسا داده شد. روسیه، که در دوران جنگ سرد، رقیب فضایی ایالات متحده به‌شمار می‌رفت، هم در توسعه این ایستگاه نقش داشته است.
برنامه‌های پرواز فضایی > برنامه‌های دارای سرنشین > نورث امریکن ایکس-۱۵ (‎۱۹۶۸–۱۹۵۸)

مقالهٔ اصلی: نورث امریکن ایکس-۱۵
ایکس-۱۵ یک راکت ابرصوت آزمایشی و تحقیقاتی ناسا بود که با همکاری نیروی هوایی و دریایی ایالات متحده ساخته شده بود. طرح این وسیله، شامل بدنه‌ای بلند و باریک بود که در اطراف بدنه خود، دارای پسارگیر بود و همراه با سامانه‌های کنترل رایانه‌ای اولیه و مخزن سوخت در اطراف بدنه آن طراحی شده بود. جنس بدنه این هواپیما، تیتانیم سیاه است. پیشنهادهای طراحی در ۳۰ دسامبر ۱۹۵۴ برای بدنه و ۴ فوریه ۱۹۵۵ برای موتور راکت، منتشر شدند. در سپتامبر ۱۹۵۵، قرارداد طراحی بدنه با نورث امریکن اوییشن بسته شد و در سال ۱۹۵۶، قرارداد بین ری‌اکشن موتورز و ناسا، باعث استفاده از موتور ایکس‌ال‌آر۳۰ در این هواپیما شد و با این دو قرارداد، سه فروند هواپیما ساخته شدند. یک نمونه ایکس-۱۵ از روی بال یکی از دو بوئینگ بی-۵۲ استراتوفورترس ناسا، که با نام بالز ۸ شناخته می‌شوند، برای آزمایش به پایین پرتاب شد. پرتاب در ارتفاع بالاتر از حدود ۴۵٬۰۰۰ پا (۱۴ کیلومتر) و با سرعت حدود ۵۰۰ مایل (۸۰۵ کیلومتر) در ساعت انجام شد. پهنا و ارتفاع ایکس-۱۵ به ترتیب ۱۵/۵ متر (۵۱ فوت) و ۴ متر (۱۳ فوت) و همچنین پهنای بال آن ۶/۷ متر (۲۲ فوت) و وزن ناخالص آن ۱۷٬۲۳۷ کیلوگرم (۳۸٬۰۰۰ پوند) است.
دوازده خلبان از نیروی هوایی، دریایی و ناکا (و بعدتر، ناسا) انتخاب شدند. در مجموع، ۱۹۹ پرواز بین سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۸ انجام شد که نتیجه آن‌ها، ثبت رکورد جهانی بالاترین سرعت ثبت‌شده با هواپیمای دارای سرنشین (تا ۲۰۱۴) با حداکثر سرعت ۶٫۷۲ ماخ بود. رکورد ارتفاع ایکس-۱۵، برابر با ۳۵۴٬۰۰۰ پا (۱۰۷٫۹۶ کیلومتر) است. هشت خلبانی که توانستند در ارتفاع بالاتر از ۲۶۰٬۰۰۰ پا (۸۰ کیلومتر) پرواز کنند، مورد تقدیر قرار گرفتند و دو پرواز جوزف ای واکر از ارتفاع ۱۰۰ کیلومتر (۳۳۰٬۰۰۰ پا) هم رد شد که با توجه به معیارهای فدراسیون بین‌المللی هوانوردی، پرواز فضایی به‌شمار می‌آید. در برنامه ایکس-۱۵، از برنامه‌های فنی‌ای همچون لباس فضانوردی یا تعریف افق برای مسیریابی استفاده شد که بعدتر در دیگر مأموریت‌های دارای سرنشین ناسا به کار گرفته شدند. داده‌های ورود به جو و فرود، برای طراحی شاتل فضایی، برای ناسا اهمیت زیادی داشتند. نمونه‌ای از ایکس-۱۵ اکنون در موزهٔ ملی هوافضای اسمیتسونین در واشینگتن، دی. سی. قرار دارد.
هشت خلبان از دوازده خلبان این هواپیما توانستند خود را به فضای زیر مدار زمین برسانند و با سرعت بیش از ۶ ماخ پرواز کنند. ایکس-۱۵ نخستین وسیلهٔ نقلیه‌ای بود که توانست با سرعت مافوق صوت (بیشتر از ۵ ماخ) پرواز کند. این هواپیما پنجمین وسیلهٔ نقلیهٔ سریع با بیش‌ترین سرعت آن ۷٬۲۷۴ کیلومتر بر ساعت (۴٬۵۲۰ مایل بر ساعت) است و تا ارتفاع ۱۰۸ کیلومتر (۶۷ مایل) بالاتر از سطح زمین رسیده است.