stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جانی دپ
سینما

پس از آن در سال ۱۹۹۰ در فیلم ادوارد دست‌قیچی به کارگردانی تیم برتون بازی کرد که موفقیت فیلم به ارتباط طولانی مدت آن دو انجامید و آینده حرفه‌ای جانی دپ را تحت تأثیر قرار داد. بعد با فیلم‌هایی مانند اسلیپی هالو، چارلی و کارخانه شکلات‌سازی، سری دزدان دریایی کارائیب، سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت، آلیس در سرزمین عجایب، رنگو و سایه‌های سیاه به موفقیت‌های بزرگی در گیشه دست یافته‌است. جانی دپ برای به تصویر درآوردن شخصیت‌هایی مانند ادوارد دی وود در اد وود، جوزف دی. پیستن در دنی براسکو، هانتر اس. تامپسون در ترس و نفرت در لاس‌وگاس، جورج جانگ در کوکائین و جان دیلینجر در دشمنان مردم تحسین شده‌است.
سینما > همکاری با هانتر اس. تامپسون

در سال ۱۹۹۸ جانی دپ، که طرفدار و دوست قدیمی نویسنده‌ای به نام هانتر اس. تامپسون بود، در فیلم ترس و نفرت در لاس‌وگاس که بر اساس رمانی به همین نام از تامپسون ساخته شد، بازی کرد. در سال ۲۰۰۸ راوی فیلم مستند گونزو:زندگی و کار دکتر هانتر اس تامپسون بود. او بیشتر هزینه‌های مراسم یادبود تامپسون را پرداخت. او این مراسم را با آتش‌بازی و شلیک خاکستر تامپسون با توپ در اسپن، کلرادو، جایی که دوستش زندگی می‌کرد، کامل کرد. کار بعدی جانی دپ از آثار تامپسون فیلم خاطرات عجیب و غریب بود که در سال ۲۰۱۱ اکران شد که از یکی از رمان‌های تامپسون اقتباس شده بود.
سینما > دزدان دریایی کارائیب

فیلم ۲۰۰۳ شرکت والت دیزنی، دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه یک موفقیت بزرگ برای او بود. او، نقش کاپیتان جک اسپرو، دزد دریایی جذاب و مؤدب با شیوه راه رفتنی خاص را ایفا کرد که بسیار مورد ستایش قرار گرفته‌است. مدیران شرکت والت دیزنی در ابتدا دربارهٔ موفقیت این نقش تردید داشتند اما با اکران عمومی فیلم، این شخصیت در بین مردم محبوبیت زیادی پیدا کرد. طبق نظرسنجی شرکت فندنگو (شرکت فروش بلیت سینما) نقش کاپیتان جک اسپرو بیشترین جذابیت را برای مخاطبان داشته‌است. کارگردان فیلم گور وربینسکی گفته‌است که این شخصیت، بسیار شبیه به شخصیت خود جانی دپ است اما دپ عنوان کرد که این شخصیت را از کیت ریچاردز، گیتاریست گروه رولینگ استونز الگو برداری کرده‌است.
جانی دپ به نقش کاپیتان جک اسپرو در دزدان دریایی کارائیب: صندوقچه مرد مرده برگشت که در ۷ ژوئیه ۲۰۰۶ اکران شد و ۱۳۵٫۵ میلیون دلار در سه روز اول اکران در آمریکا فروش کرد و رکورد فروش گیشه را در بالاترین فروش آخر هفته شکست. دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان هم در ۲۴ مه ۲۰۰۷ اکران شد. دپ گفته‌است: «کاپیتان اسپرو بخش بزرگی از من است» و او دوست دارد که این نقش را در سری‌های بعد هم بازی کند. همچنین او صداپیشه کاپیتان اسپرو در بازی کامپیوتری دزدان دریایی کارائیب: افسانه جک اسپرو بوده‌است.
استعداد چشمگیر شمشیربازی جانی دپ که برای نقش کاپیتان اسپرو پیشرفت کرد، در فیلم مستند بازپس گرفتن شمشیر برجسته شد. در این فیلم، استاد شمشیرزنی باب اندرسون تجربیاتش را به او در طراحی حرکات شمشیرزنی برای فیلم دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه می‌آموخت.
سینما > دیگر فیلم‌ها

او در سال ۲۰۰۴ نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای ایفای نقش جیمز بری، نویسنده اسکاتلندی در فیلم در جستجوی سرزمین رؤیایی شد. پس از آن، در نقش ویلی وانکا در فیلم چارلی و کارخانه شکلات‌سازی، محصول سال ۲۰۰۵، ظاهر شد که موفقیت زیادی در گیشه کسب کرد و او به خاطر ایفای این نقش نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی شد.
در سال ۲۰۰۹ در فیلم دشمنان ملت به کارگردانی مایکل مان شخصیت جان دیلینجر، دزد بانک آمریکایی دهه ۱۹۳۰ میلادی را به تصویر کشیده‌است و دراین فیلم با کریستین بیل همبازی شد. او همان سال به همراه جود لا و کالین فارل در قسمت‌های باقی‌مانده از نقش هیث لجر در فیلم دکتر پارناسوس، مردی که به شیطان رو دست زد که به دلیل مرگ ناگهانی‌اش ناتمام مانده بود، بازی کرد. هر سه بازیگر دستمزدشان را به ماتیلدا، دختر هیث لجر دادند.
در سال ۲۰۱۰ در نقش فرانک توپلو/الکساندر پیرس در فیلم توریست به کارگردانی فلوریان هنکل فون دونرسمارک و در نقش کلاهدوز دیوانه در فیلم آلیس در سرزمین عجایب به کارگردانی تیم برتون بازی بسیار درخشانی ارائه کرده‌است.
سال ۲۰۱۱ دپ علاوه بر بازی در نقش پل کمپ در فیلم خاطرات عجیب و غریب و فیلم جک و جیل، به نقش کاپیتان جک اسپرو در فیلم دزدان دریایی کارائیب: سوار بر امواج ناشناخته برگشت. این فیلم در اولین هفته اکران در سطح جهانی ۳۴۶٫۴ میلیون دلار در گیشه فروش کرد و رکورد زد. او همچنین صداپیشه نقش رنگو در فیلم رنگو به کارگردانی گور وربینسکی بوده‌است. فیلم رنگو برنده جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی آکادمی اسکار در سال ۲۰۱۲ شد و گور وربینسکی در مراسم اسکار از جانی دپ تشکر کرد.
سال ۲۰۱۲ نقش تام هنسن را در خیابان جامپ شماره ۲۱ ایفا کرد.
سال ۲۰۱۳ در فیلم وسترن، اکشن و ماجراجویی رنجر تنها به کارگردانی گور وربینسکی در نقش سرخپوستی به نام تانتو ظاهر شد.
سینما > دیدگاه منتقدان

منتقدان نقش‌های جانی دپ را «شخصیت‌های دوست‌دار تنهایی» توصیف کرده‌اند. دپ این دوره از حرفه‌اش را پر از «شکست‌های تعریف شده از طرف استودیوها» و «فیلم‌هایی که برای گیشه مثل سم بودند» ذکر کرده‌است. اما او فکر می‌کند که استودیوها هرگز فیلم‌ها را درک نکردند و بازاریابی خوبی نداشتند. جانی دپ نقش‌هایی را که جالب دانسته انتخاب کرده‌است نه نقش‌هایی که فکر می‌کرده پرفروش خواهند بود.
جوایز و موفقیت‌ها

فیلم‌های جانی دپ بیش از ۳٫۱ میلیارد دلار آمریکا در آمریکا و بیش از ۷٫۶ میلیارد دلار در جهان فروش داشته‌است.
او بارها نامزد دریافت بهترین جایزه‌ها از جمله جایزه گلدن گلوب و جایزه اسکار شده‌است و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی را برای سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای بهترین بازیگر مرد را برای دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه برنده شده‌است. مجله پیپل تاکنون دو بار در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ او را به عنوان جذاب‌ترین مرد معرفی کرده‌است. نام جانی دپ در کتاب رکوردهای جهانی گینس به عنوان گران‌ترین بازیگر با دستمزد ۷۵ میلیون دلار ثبت شده‌است. در سال ۱۹۹۵ مجله امپایر جانی دپ را به عنوان یکی از ۱۰۰ ستاره تاریخ سینما انتخاب کرد و مقام ۶۷ را در بین ۱۰۰ ستاره همیشگی سینما به او داد. در سال ۲۰۰۱ یکی از ۲۰ چهره دنیای سرگرمی شناخته شد. و در سال ۲۰۱۲ وبسایت IMDB جانی دپ را به عنوان بهترین بازیگر سینمای جهان در ۱۰ سال گذشته معرفی کرد.
شرکت فیلم‌سازی

در سال ۲۰۰۴ جانی دپ شرکت فیلم‌سازی اینفینیتم نیهیل را برای پروژه‌هایی که خودش بازیگر و/یا تهیه‌کننده آنهاست تأسیس کرد. نام این شرکت، لاتین و به معنای «هیچِ بی‌نهایت» است. جانی دپ مدیر عامل اجرایی شرکت است و خواهرش کریستی امور اجرایی شرکت را به عهده دارد.
اولین محصول این شرکت فیلم خاطرات عجیب و غریب بود که در سال ۲۰۱۱ تولید شد و از رمانی با همین نام نوشته هانتر اس. تامپسون اقتباس شده بود. نویسنده و کارگردان این فیلم بروس رابینسون است. دپ دربارهٔ این فیلم گفته‌است: «خاطرات عجیب و غریب عمل کردن به قولی بود که به هانتر داده بودم. من این رمان را قبل از اینکه چاپ شود پیدا کردم. هانتر آن را در آرشیوش در زیرزمین گذاشته بود. از نثر زیبای آن متعجب شدم. نمی‌توانستم باور کنم که در سن ۲۲ سالگی آن را نوشته‌است. با هم تصمیم گرفتیم که آن را به فیلم تبدیل کنیم. از اول این یک کار مشترک بود. حالا به قولم عمل کردم.»
فیلم بعدی این شرکت هیوگو به کارگردانی مارتین اسکورسیزی در سال ۲۰۱۱ ساخته‌شد. این فیلم برنده ۵ جایزه آکادمی اسکار در بخش‌های: بهترین جلوه‌های ویژه، بهترین تدوین فیلم، بهترین صداگذاری، بهترین فیلم‌برداری و بهترین کارگردان هنری در سال ۲۰۱۲ شد.
محصول بعدی این شرکت فیلم سایه‌های سیاه به کارگردانی تیم برتون است که ۱۰ مه ۲۰۱۲ اکران شد.
علاقه‌مندی‌های دیگر > موسیقی

یکی از علاقه‌مندی‌های جانی دپ، موسیقی است. او از سن ۱۲ سالگی نواختن گیتار را شروع کرد. سپس به عنوان یک گیتاریست، از گیتار اسلاید برای نواختن آهنگ حل شدن یا(fade in-out) در آلبوم الان اینجا باش (۱۹۹۷) برای گروه اوئیسیز و همچنین ترانه «ناپدید» که بی ساید آهنگ نَرو (Don't Go Away) بود، استفاده کرد. او همچنین نوازنده گیتار آکوستیک در فیلم شکلات و آهنگ فیلم روزی روزگاری در مکزیک بوده‌است. او دوست شان مک گوان (Shawn McGuan) خواننده گروه پوگس بود و در اولین آلبوم تک‌خوانی مک گوان با او همکاری کرد. او همچنین عضو گروه پی بود.
او دربارهٔ تأثیر موسیقی عنوان کرده‌است: «هیچ چیزی مثل موسیقی نیست. هیچ چیزی مثل موسیقی چنین تأثیر عمیقی روی انسان نمی‌گذارد. موسیقی می‌تواند احساساتی را در ما به وجود آورد که قبلاً از وجودشان بی‌خبر بودیم. این جادوی موسیقی روی صحنه، فیلم یا هرجای دیگر است. من عاشق موسیقی هستم. وقتی که کلمات نمی‌توانند احساسات ما را تحت تأثیر قرار دهند، موسیقی خیلی خوب این کار را انجام می‌دهد.»او در نماهنگ وسیع پهناور (۱۹۹۱) اثر تام پتی بازی کرده‌است. همچنین در کلیپ آلیس اثر آوریل لوین (۲۰۱۰) در نقش کلاهدوز دیوانه هنرنمایی کوتاهی داشت.جانی دپ به همراه ونسا پارادی به پرورش انگور و تولید شراب در باغ انگور در شمال سن-تروپه در جنوب شرق فرانسه می‌پرداخته‌است. او به شراب‌های فرانسوی از جمله شراب بوردو علاقه بسیار دارد و طی مصاحبه‌ای که با نشریه فیگارو داشت، عنوان کرد: «با این شراب‌ها انسان به نیروانا دست می‌یابد». او همچنین به همراه شان پن، جان مالکوویچ و مایک هاکنل صاحب رستوران-بار فرانسوی من ری در شانزلیزه بود.
زندگی شخصی > طلاق از امبر هرد و دادگاه

مقالهٔ اصلی: دپ در برابر هرد
دپ در سال ۲۰۱۲ در فیلم خاطرات عجیب و غریب با بازیگر و مدل آمریکایی امبر هرد آشنا شد و آن‌ها در ۴ فوریه ۲۰۱۵ در لس آنجلس با هم ازدواج کردند. طلاق او و امبر هرد، در ژانویه ۲۰۱۷ نهایی شد و دپ موافقت کرد که ۷ میلیون دلار به امبر هرد بپردازد و نگهداری از دو سگ این زوج به امبر هرد سپرده شود. هرد اعلام کرده که این پول را به دو سازمان خیریه اهدا می‌کند. طلاق آنها توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد زیرا هرد ادعا کرده بود که دپ در طول رابطه از او سوءاستفاده کرده‌است. دپ در سال ۲۰۱۸ از ناشران روزنامه انگلیسی د سان به دلیل افترا برای مقاله‌ای که در مورد او نوشته بودند تحت قوانین انگلیس شکایت کرد و مدعی شد که هرد متجاوز اصلی در طول رابطه بوده‌است. دپ بعداً از هرد به دلیل افترا در ویرجینیا شکایت کرد، زیرا هرد در مقاله‌ای در واشینگتن پست خود را قربانی خشونت خانگی نامیده بود. محاکمه دپ در برابر هرد در آوریل ۲۰۲۲ آغاز شد و تحت پوشش رسانه‌ای گسترده‌ای قرار گرفت. این محاکمه ۶ هفته‌ای در ۱ ژوئن ۲۰۲۲ با رای هیئت منصفه در هر سه مورد مطرح‌شده به نفع دپ پایان یافت و مبلغ ۱۵ میلیون دلار خسارت به او اختصاص داده شد. دپ همچنین بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ با خواننده فرانسوی ونسا پارادی رابطه داشت. آنها دو فرزند از جمله بازیگر و مدل لی‌لی-رز دپ دارند.
جانی دپ در ۲۰۱۷ به دلیل خشونت خانگی متهم شده بود که منجر به کشیده شدن دعوا به دادگاه عالی لندن در ژوئیه ۲۰۲۰ شد. دپ از روزنامه سان به دلیل افترا و اتهامات دروغین که در آن دپ متهم به انجام ۱۴ مورد آزار و اذیت واقع شده بود شکایت کرد. او گفت اظهارات امبر هرد ساختگی بودند. هرد در طول دادگاه ۲۰۲۰ دربارهٔ ازدواج و زندگی شخصی جزئیات افراطی‌ای را بیان کرد. هرد اظهار داشت: «هر بار که می‌خواستم لباسی بپوشم که مرا جذاب نشان می‌داد، او مرا به عنوان «فاحشه» و به دنبال شهرت خطاب می‌کرد و به مرور زمان بدتر می‌شد.» جانی دپ، دربارهٔ اظهارات امبرد هرد گفت: «او مرا کتک، مشت و لگد می‌زد و وسایل مختلفی را به من پرت می‌کرد، مانند بطری‌های سنگین، قوطی‌های نوشابه، شمع‌های روشن، کنترل تلویزیون و قوطی‌های رنگ که بسیار به من آسیب می‌زد». در اکتبر ۲۰۲۰، یک قاضی گفت که اظهارات مجله سان درست بودند اما دپ همچنان آن‌ها را تکذیب می‌کرد و بارها درخواست تجدید حکم داشته‌است. علی‌رغم شهادت او در لندن، یواس ویکلی اظهار دارد که امبر هرد دنبال ساخت یک نمای روشن از خودش است.
اظهار نظر بحث‌برانگیز دربارهٔ آمریکا

در سال ۲۰۰۳ اظهار نظر جانی دپ دربارهٔ آمریکا در مجله آلمانی اشترن چاپ شد: «آمریکا مثل یک توله سگ لال است که دندان‌های بزرگی دارد و می‌تواند گاز بگیرد و آسیب بزند» اما دپ بعدها گفت که مجله اشتباه نقل قول کرده‌است و این نقل قول از متن برداشته شده و اشترن داستان را به میل خودش نوشته‌است همان‌طور که سایت سی‌ان‌ان این گفته را از او نقل قول کرد که او از بچه‌هایش خواسته تا به آمریکا به چشم یک اسباب بازی شکسته نگاه کنند، آن را بررسی کنند، احساسش کنند و بعد رهایش کنند. در هفته‌نامه نیوزویک چاپ ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۶ دوباره نقل قول توله سگ لال در متن نامه‌ای به مجله چاپ شد.
او همچنین با گزارش رسانه‌ها که گفته‌اند «دپ ناشناس زندگی کردن در فرانسه و زندگی ساده‌اش در آنجا را دوست دارد» مخالف است.
او در واکنش به انتشار این سخنان گفته‌است: «منظور من از توله سگ، مقایسه آمریکا با اروپا بود چون آمریکا در مقایسه با کشورهای دیگر جوان است. آمریکا حدود ۲۰۰ ساله‌است. خجالت‌آور است که استعاره‌ای که من استفاده کردم از روی سیاستی افراطی از متن برداشته شده‌است. من آمریکایی هستم. عاشق کشورم هستم و آرزوهای بزرگی برایش دارم. به همین دلیل است که درباره‌اش صریح صحبت می‌کنم و گاهی نقدش می‌کنم. من از آزادی که در کشورم وجود دارد خیلی بهره برده‌ام و تا ابد از آن سپاس‌گزار خواهم بود. من از همه افرادی که از این سخنانی که احمقانه تحریف شده ناراحت شدند، عذرخواهی می‌کنم.»
فیلم‌شناسی و جایزه‌ها

مقاله‌های اصلی: فیلم‌شناسی جانی دپ و فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های جانی دپ
جانی دپ و رونالد ریگان رئیس جمهور ایالات متحده برای حمایت بنیاد جامعه واشنگتن بزرگ در سال ۱۹۸۸
جانی دپ در نوزدهمین جشنواره فیلم کن سال ۱۹۹۲
جانی دپ با لباس کامل پس از یک روز فیلمبرداری برای فیلم دزدان دریایی کارائیب: مردگان حکایت نمی‌کنند به کوئینزلند، استرالیا بازگشت.
جانی دپ پس از ایفای نقش ادوارد دست‌قیچی
جانی دپ پس از ایفای نقش ویلی وانکا در فیلم چارلی و کارخانه شکلات‌سازی سال ۲۰۰۵
جانی دپ درحال مصاحبه پیرامون نقش خود در فیلم آلیس در سرزمین عجایب سال ۲۰۱۰
جانی دپ در افتتاحیه نمایش دشمنان ملت در پاریس (۲۰۰۹)
جانی دپ، جری بروکهایمر و تام کروز در سال ۲۰۱۳
پیاده‌روی مشاهیر هالیوود، ستاره جانی دپ (۱۹ نوامبر ۱۹۹۹)
جانی دپ در افتتاحیه نمایش دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان (۱۹ مه ۲۰۰۷)
جانی دپ درحال اجرا در کنسرت
جانی دپ و پنه‌لوپه کروز بازیگر اسپانیایی
جانی دپ در جشنواره کن ۲۰۱۱
ولادمیر پوپوویچ (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۵)

ولادمیر پوپوویچ (انگلیسی: Vladica Popović؛ زادهٔ ۱۷ مارس ۱۹۳۵ - درگذشته ۱۰ اوت ۲۰۲۰) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اشتوتگارت و باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ورزشگاه نیوکاسل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Logo from January 2012: Logo from January 2012
Main (western) grandstand: Main (western) grandstand
fa (in English: Expected satiety): fa
نام کامل: ورزشگاه بین‌المللی هانتر
نام‌های پیشین: مرکز بین‌المللی ورزش‌ها (۲۹۷۰–۹۱) ورزشگاه ماراتون (۱۹۹۲–۲۰۰۱) ورزشگاه انرژی استرالیا (۲۰۰۱–۱۰) ورزشگاه اوسگرید (۲۰۱۱)
مکان: New Lambton, نیوکاسل, نیو ساوت ولز, استرالیا
مختصات: ۳۲°۵۵′۸″ جنوبی ۱۵۱°۴۳′۳۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۹۱۸۸۹°جنوبی ۱۵۱٫۷۲۶۶۷°شرقی﻿ / -32.91889; 151.72667
مالک: استانداری نیو ساوت ولز
گرداننده: Venues NSW (Hunter Venues)
گنجایش: ۳۳٬۰۰۰
سطح: چمن
ساخت: ساخت
آغاز ساخت: ۱۹۶۷
گشایش: ۱۰ آوریل ۱۹۷۰ (۱۹۷۰-04-۱۰)
نوسازی: ۲۰۰۳–۰۵, ۲۰۰۸–۱۱
استفاده‌کنندگان: استفاده‌کنندگان
Newcastle Knights (NRL) (1988–present) Hunter Eagles (ABL) (۱۹۹۴–۱۹۹۸) باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد جتس (ای-لیگ) (۲۰۰۰–تاکنون): Newcastle Knights (NRL) (1988–present) Hunter Eagles (ABL) (۱۹۹۴–۱۹۹۸) باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد جتس (ای-لیگ) (۲۰۰۰–تاکنون)
وبگاه: وبگاه
hunterstadium.com.au: hunterstadium.com.au
ورزشگاه نیوکاسل یا ورزشگاه هانتر (به انگلیسی: Hunter Stadium) یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر نیوکاسل، استرالیا است.
این ورزشگاه در سال ۱۹۶۷ میلادی شروع به ساخت شده و در تاریخ ۱۰ آوریل ۱۹۷۰ به‌بهره‌برداری رسیده است و ظرفیت آن ۳۳٬۰۰۰ نفر است.
نهضت نامه‌های ابریشمی

تمبر هند ۲۰۱۳
نهضت نامه‌های ابریشمی حرکتی سیاسی و مذهبی بود که به وسیلهٔ شخصی به نام محمود الحسن دیوبندی مشهور به شیخ الهندی بر ضد انگلیسی‌ها در هندوستان و شبه قاره صورت پذیرفت که دامنهٔ آن تا افغانستان و ایران کشیده شد. وی تحت تأثیر افکار سلف و گرایانه رهبران مدرسهٔ دیوبند هند قرار داشت و چون مکاتبات و نامه‌های رهبران این حرکت، بر روی پارچه‌هایی از جنس ابریشم نوشته می‌شد، این جنبش به نام نهضت نامه‌های ابریشمی نامیده شده‌است. این حرکت در جنگ جهانی اول با تأثیرپذیری از اتحاد عثمانیان و آلمانی‌ها، فعالیت‌هایی را به نفع آلمانی ها وعلیه منافع بریتانیا در منطقه خاورمیانه و هند انجام داد و عاقبت با کشف برخی از نامه‌های آنان توسط مأموران اداره و اطلاعات پنجاب وابسته به سازمان مخفی انگلیس، فعالیت‌های آنان فاش و ضربه‌هایی بر آنان وارد گردید. این حرکت به وسیلهٔ برخی از رهبران ناراضی مدرسهٔ دیوبند شکل گرفت که در آینده بیشترین تأثیرات را بر شکل‌گیری تفکرات مسلمانان شبه قاره گذاشت. نهضت نامه‌های ابریشمی توانست در ایران و افغانستان نیز هوادارانی پیدا کند و منافع انگلیسی‌ها را به مخاطره افکند. حتی پس از جنگ اول جهانی، نفوذ این گروه و طرز تفکر آنان افزایش بیشتری نیز یافت.
نهضت نامه‌های ابریشمی

همان‌طور که اشاره شد در سال ۱۲۸۴/۱۸۶۷ قمری در نزدیکی دهلی، مدرسهٔ دیوبند به وجود آمد. پس از این که تبلیغات ضد انگلیسی رهبران مدارس دیوبند از هندوستان تا مرزهای شمالی و غربی هند یعنی افغانستان وبلوچستان گسترده شد و قیام‌های متعدد بر ضد انگلستان صورت پذیرفت، یکی از رهبران مسلمان هند به نام «محمودالحسن دیوبند» معروف به «شیخ الهند» بر ضد بریتانیا قد علم کرد و پرچم مبارزه و جهاد بر ضد استعمار را به دوش گرفت تا با شکست و اخراج انگلیسی‌ها، حکومتی تشکیل داده و زمام امور مسلمانان هند را به دست خودشان بسپارد. نهضت نامه‌های ابریشمی، حرکتی است که به وسیلهٔ محمود الحسن شکل گرفت و رهبران مسلمانان مدارس دیو بند در هندوستان، آن را سازماندهی نمودند. به این جنبش از آن جهت عنوان «نهضت نامه‌های ابریشمی» دادند؛ چون نامه‌های ارسالی یکی از اعضای گروه به رهبر نهضت در حجاز و ایران به وسیلهٔ جاسوسان انگلیسی درادارهٔ اطلاعات پنجاب کشف شد و این نامه بر روی پارچه‌های ابریشمی نوشته شده بود، حرکت فوق به نهضت نامه‌های ابریشمی معروف گردید. در شبه قاره، این نهضت به نام «تحریک ریشمی رومال» نامیده می‌شود. تحریک به معنای حرکت، نهضت و جنبش است و رومال همان حوله و دستمال است. در زبان اردو به این نهضت «گلوبند چس» یا گلوبند جس نیز گفته شده‌است. این حرکت در هندوستان طرح‌ریزی شده بود که از مرزهای شمال غربی هند به هندوستان حمله شود و مسلمانان آن مناطق نظام حکومت انگلستان را در هند نابود سازند. نهضت نامه های ابریشمی، اولین حرکت برای آزادی هند بود.
اهداف نهضت ریشمی رومال

هدف اصلی رهبران جنبش آن بود که با تبلیغات و مهاجرت مجاهدین مسلمان هند به سوی مرزهای شمالی و غربی هند، این حرکت را به مناطق همجوار آن جا یعنی افغانستان و بلوچستان بکشانند. هدف دیگر آنان احیای احکام الهی و سنت‌های رسول اکرم (ص) در زمینه‌های فردی و اجتماعی بود. آنان همچنین خواهان برپایی خلافت اسلامی بودند. برانگیختن مردم در برابر استعمار انگلیس و جلوگیری از مداخلات ناروای بریتانیا از جمله درخواست‌های دیگر آنان بود. تحریم شرکت در ارتش و نیروهایی که بریتانیا در منطقه داشت و همچنین تحریم و عدم استفاده از مصنوعات انگلیسی‌ها با هدف وارد نمودن ضربه اقتصادی بر آنان، از جمله اهداف دیگری بود که سران نهضت نامه های ابریشمی دنبال می‌کردند. نامه‌هایی را که جاسوسان انگلیسی کشف نمودند، به خط و زبان فارسی از طرف مولانا عبیدالله سندی از رهبران طراز اول نهضت به محمود الحسن (شیخ الهند) در حجاز و تنی چند از افراد دیگر گروه در ایران و سایر مناطق نوشته شده بود و در آن‌ها علاوه بر برنامه‌های آتی نهضت، به اسامی تعدادی از مقامات همراه در کشورهایی چون عثمانی، افغانستان و حجاز نیز اشاره گردیده بود و نام بسیاری از اعضای فعال گروه نیز در آن‌ها درج گردیده بود. فعالیت‌های پان اسلامیستی در هندوستان که از مدت‌ها قبل سازماندهی گردیده بود، اکنون به یک مشکل بزرگ برای بریتانیا تبدیل گردیده بود. رهبران جنبش پان اسلامی در هند با مظلوم نمایی عثمانی در جنگ‌های بالکان و یادآوری حملهٔ ایتالیا به لیبی در پی این بود تا مسلمانان هند را به این اندیشه و فکر وادارد که بریتانیا در اندیشهٔ چیره شدن بر فرهنگ اسلامی و نابودی آن و خوار و لگدمال نمودن مسلمانان است.
پسری با دوچرخه

| پسری با دوچرخه     The Kid with a Bike | پسری با دوچرخه     The Kid with a Bike |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: ژان پیر داردنلوک داردن
نویسنده: برادران داردن
بازیگران: توما دره  میریم آکدیو
مدت زمان: ۸۷ دقیقه
کشور:  بلژیک  فرانسه  ایتالیا
زبان: فرانسه
پسری با دوچرخه (به فرانسوی Le Gamin au vélo ) فیلمی درام ساخته ژان پیر و لوک داردن در سال ۲۰۱۱ و محصول مشترک کشورهای بلژیک، فرانسه و ایتالیا است.
این فیلم در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۱ جایزه جایزه بزرگ را دریافت کرد. همچنین این فیلم در شصت و نهمین مراسم گلدن گلوب نامزد جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان شد اما آن را به فیلم جدایی نادر از سیمین واگذار کرد.
پارک ملی کلوسی

| پارک ملی کلوسی  Kolovesi National Park | پارک ملی کلوسی  Kolovesi National Park |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
موقعیت در فنلاند: موقعیت در فنلاند
fa (in English: Expected satiety): fa
مکان: ساوونیای جنوبی، فنلاند
مختصات: ۶۲°۱۵′۲۷″ شمالی ۲۸°۴۹′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۶۲٫۲۵۷۵۰°شمالی ۲۸٫۸۱۶۶۷°شرقی﻿ / 62.25750; 28.81667
مساحت: ۲۳ کیلومتر مربع (۸٫۹ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۱۹۹۰
بازدیدکنندگان: ۷۵۰۰ (در ۲۰۰۹)
هیئت حاکمه: متسه‌هالیتوس
وبگاه: www.outdoors.fi/kolovesinp
پارک ملی کُلُوِسی (فنلاندی: Koloveden kansallispuisto) یک پارک ملی در منطقه ساوونیای جنوبی فنلاند است. این پارک در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد و ۲۳ کیلومتر مربع (۸٫۹ مایل مربع) را پوشش می‌دهد. یکی از مهم‌ترین خدمات اکولوژیکی این پارک محافظت از فوک حلقه‌ای سایما است که در در خطر انقراض قرار دارد. نمونه بارز مناظر ناهموار کُلُوِسی، که در عصر یخبندان شکل گرفته، صخره‌های سنگی برآمده از آب است. نکته مهم دیگر این که غارنگاره در این منطقه کشف شده‌است. ورود قایق‌های موتوری در این منطقه ممنوع بوده اما کایاک سواری و قایق‌رانی منعی ندارد. همچنین چندین مسیر پیاده‌روی مشخص شده در این منطقه وجود دارد.
جاکو پاستوریوس

| جاکو پاستوریاس | جاکو پاستوریاس |
| --- | --- |
پاستوریاس در اجرایی در آمستردام (۱۹۸۰): پاستوریاس در اجرایی در آمستردام (۱۹۸۰)
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: John Francis Anthony Pastorius III
زاده: ۱ دسامبر ۱۹۵۱ نوریستاون، پنسیلوانیا
درگذشته: ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۷ (۳۵ سالگی) فورت لادردیل، فلوریدا
ژانر: جَز، جَز فیوژن، بیگ بند، جَز راک
ساز(ها): گیتار باس، پیانو، درامز، ماندو چلو، استیل‌پَن
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۷
ناشر(ان): اپیک، کلمبیا، سی‌بی‌اِس
سازهای اصلی: سازهای اصلی
جَز بیس فندر: جَز بیس فندر
وبگاه: JacoPastorius.com
جاکو پاستوریوس (به انگلیسی: Jaco Pastorius) (زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۵۱-درگذشتهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۷) موسیقی‌دان جَز اهل آمریکا بود که به‌خاطر مهارتش در نوازندگی گیتار باس شهرت بسیار دارد. او با نوآوری‌اش در ملودی‌نوازی با باس فرتلس و تکنیک‌های نوازندگی خلاقانه‌اش، آن ساز را از فرم معمول که فقط وظیفهٔ پر کردن متن ترانه‌ها را داشت خارج کرد.
جاکو در سال ۱۹۸۸ به «تالار مشاهیر موسیقی جَز داون بیت» راه یافت. او یکی از ۴ باسیست سبک جَز -و تنها نوازندهٔ گیتار باس جَز- است که تابه‌حال به این افتخار نائل شده‌اند. قطعهٔ «پرترهٔ تریسی» از آثار اوست.
سال‌های آغازین

او با نام کامل «جان فرانسیس آنتونی پاستوریوس سوم» در ۱ سپتامبر ۱۹۵۱ در نوریستاون ایالت پنسیلوانیا به‌دنیا آمد. مدت کوتاهی پس از تولد جاکو خانواده‌اش به اوکلند پارک (در نزدیکی فورت لادردیل) نقل مکان کردند و او دوران تحصیلات ابتدایی و راهنمایی‌اش را مدرسهٔ کاتولیک سینت کلمنت گذراند. پدرش خواننده و درامر یک بیگ بند جَز بود و جاکو هم در ابتدا موسیقی را با درامز آغاز کرد. در ۱۳ سالگی مُچ دست‌اش در بازی فوتبال آسیب دید و پس از جراحی و بهبودی، دیگر نتوانست نواختن درامز را ادامه دهد. در آن‌زمان جاکو در یک گروه محلی به‌نام Las Olas Brass عضویت داشت. زمانی که باسیست‌شان گروه را ترک کرد جاکو تصمیم گرفت باس بنوازد. او یک باس ۱۵ دلاری خرید و فراگیری آن ساز را آغاز کرد.
در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۶۰ یا موسیقی جَز آشنا شد و تصمیم گرفت با جمع‌آوری پول‌هایش یک کنترباس بخرد. او بالاخره هزینهٔ خرید کنترباس را فراهم کرد اما پس از مدتی متوجه شد به‌خاطر آب و هوای مرطوب فلوریدا سازش مشکل‌دار شده‌است و در نهایت آن را با یک جَز بیس فندر ۱۹۶۰ معاوضه کرد.
فعالیت حرفه‌ای

اولین فعالیت جدی موسیقی جاکو به سال‌های آغازین دههٔ ۱۹۷۰ و عضویت‌اش در گروه وین کاکران بازمی‌گردد. او در همان سال‌ها با چند گروه جَز و آراَندبی محلی نیز همکاری‌هایی داشت. در سال ۱۹۷۴ با دوستش پت متنی-که بعداً یکی از گیتاریست‌های مشهور سبک جَز شد- همکاری‌اش را آغاز کرد. در آن گروه، ابتدا بروس دیتمس نوازندهٔ درامز بود که بعداً جای‌اش را به باب موزس داد. آن‌ها اولین آلبوم سه‌نوازی‌شان را در سال ۱۹۷۶ و با برچسب ای‌سی‌ام منتشر کردند. این آلبوم که Bright Size Life نام داشت تا ردهٔ ۲۸اُم جدول «پرفروش‌ترین آلبوم‌های جَز بیلبورد» صعود کرد.
در سال ۱۹۷۵ جاکو توسط بابی کلمبی درامر به عنوان یک «استعداد جدید» به سی‌بی‌اس رکوردز معرفی شد. اولین آلبوم شخصی جاکو به‌نام جاکو پاستوریوس که یک آلبوم موفق برای گیتار باس بود به تهیه‌کنندگی کلمبی و با لیبل سی‌بی‌اِس در سال ۱۹۷۶ روانهٔ بازار شد. این آلبوم با استقبال فراوان منتقدان موسیقی جَز روبرو شد و به عقیدهٔ بسیاری بهترین آلبوم گیتار باس تمام دوران است. در همان‌سال از سوی گروه ودر ریپورت پیشنهاد همکاری دریافت کرد که آن را پذیرفت و همکاری‌اش با آن‌ها تا سال ۱۹۸۱ ادامه داشت. جاکو در سال ۱۹۷۹ به‌همراه و در ریپورت و برای آلبوم ۸:۳۰ برندهٔ جایزهٔ گرمی «بهترین آلبوم فیوژن جَز با یا بدون کلام» شدند.
اختلال‌های رفتاری و سلامتی

جاکو مبتلا به بیماری اختلال دوقطبی بود و به‌نظر می‌رسد این بیماری-در مراحل اولیه‌اش-به کسب موفقیت او در فعالیت‌های موسیقی‌اش کمک کرده باشد. جاکو در سال‌های آغازین فعالیت حرفه‌ای‌اش از الکل و مخدر اجتناب می‌کرد در حالی که در دوران حضورش در «ودر ریپورت» به شکل فزاینده‌ای درگیر الکل و مخدر شده‌بود. مصرف بیش از حد الکل باعث شد تا جاکو به یک فرد دمدمی‌مزاج تبدیل شود و رفتارهای ضد اجتماعی آشکاری از خود بروز دهد. مجموع این مسائل و چند مورد درگیری و رفتار خشونت‌آمیز در ملا عام-در یک مورد بر روی سن کنسرتی در یک فستیوال جاز- باعث شدند تا در سال‌های میانی دههٔ ۱۹۸۰ ژاکو به یک فرد طرد شده و منفور در صنعت موسیقی تبدیل شود. او در سال‌های پایانی عمرش عملاً به یک معتاد خیابان‌گرد تبدیل شده‌بود.