استان اصفهان
آمار > منابع طبیعی و محیط‌زیست

نزدیک به ۳۳ درصد از گستره استان را بیابان تشکیل می‌دهد و ۱۰ درصد از بیابان‌های ایران در استان اصفهان است که بخش بزرگ آن را شهرستان‌های شهرضا، نائین، ورزنه، نجف آباد، اردستان، نطنز، آران و بیدگل، کاشان، خمینی‌شهر و اصفهان شامل می‌شود. البته بخش‌های از این استان کوهستانی بوده و دارای آب و هوای معتدل است. از مهم‌ترین شهرستان‌های کوهستانی این ناحیه می‌توان از شهرستان گلپایگان، خوانسار، فریدن، فریدونشهر، سمیرم، دهاقان، چادگان، تیران، کرون، بویین و میاندشت نام برد. گستره جنگل‌های استان ۴۱۲ هزار هکتار است که از این میزان ۳۴۷ هزار هکتار آن اعم از بیابانی و غیربیابانی دست‌کاشت است و مابقی یعنی ۶۵ هزار هکتار جنگل‌های زاگرس هستند. پوشش جنگلی ناحیه زاگرسی بیشتر در جنوب و جنوب غرب استان و در ۲ شهرستان فریدونشهر و سمیرم واقع شده اما ناحیه جنگلی ایران و توران در استان اصفهان به گونه پراکنده در شرق، شمال، شمال شرقی و منطقه مرکزی استان واقع شده که سطح زیادی از استان را شامل می‌شود این جنگل‌های پراکنده بیشتر در شهرستان‌های کاشان، نطنز، آران و بیدگل، لنجان، دهاقان و نایین واقع شده‌اند.
حوضه‌های آبریز استان اصفهان شامل حوضه‌های آبریز کارون، گاوخونی، دریاچهٔ نمک، کویر ریگ زرین و کویر مرکزی است (دو حوضهٔ آبریز ابرقو-سیرجان و مهارلو–بختگان گستره بسیار ناچیزی را از استان به خود اختصاص می‌دهند). بر پایه داده‌های موجود، ۷ رود دائمی (مرغاب کرون، زاینده‌رود، ماربر، گلپایگان، آب ونک، وهرگان، گوکان و سمیرم)، ۲۱۸ رود فصلی، ۸٬۸۱۶ چشمه، تعداد ۴۷٬۸۴۷ چاه عمیق و نیمه‌عمیق مجاز، تعداد ۴٬۰۵۱ رشته قنات و ۷ سد شامل یک سد بتنی (سد زاینده‌رود) و ۶ سد خاکی (حنا، کمانه، خمیران، آغچه، قره‌قاچ و گلپایگان) در استان اصفهان وجود دارد.
مناطق تحت مدیریت ادارهٔ کل حفاظت محیط زیست استان شامل مناطق چهارگانهٔ سازمان حفاظت محیط‌زیست با گستره ۹۷۶٬۰۰۰ هکتار (۲ پارک ملی، ۴ پناهگاه حیات وحش و ۴ منطقه حفاظت شده) یعنی بیش از ۹ درصد گستره استان، ۱۲ منطقه شکار-ممنوع با گستره ۱/۰۸۰/۰۰۰ هکتار و یک تالاب بین‌المللی با گستره ۶۳/۰۰۰ هکتار است. استان اصفهان به لحاظ موقعیت جغرافیایی و اقلیمی و واقع شدن در فلات مرکزی ایران دارای تنوع گونه‌ای ویژه‌ای است. وجود گونه‌های گوناگون در رده‌های انبوه جانوری و گیاهی در زیستگاه‌های گوناگون استان دلالت بر همین موضوع دارد. بر پایه گاوش‌ها و پژوهش‌های روی داده تا کنون در استان اصفهان بیش از ۲۰۰۰ گونه گیاهی مربوط به نزدیک ۷۰۰ جنس و در چارچوب ۱۳۰ خانواده شناسایی شده است. از این تعداد ۳۵۰ گونه دارویی، ۴۵ گونه ویژه، ۵۴ گونه آسیب‌پذیر، ۱۶ گونه کم‌یاب و ۱۹ گونه دیگر هستند. از گونه‌های گیاهی در معرض انقراض می‌توان به زرین‌گیاه (Deracocephelum otschyi) اشاره نمود. در استان اصفهان ۴۸۵ گونه مهره‌دار شامل ۶۳ پستاندار، ۲۹۶ پرنده، ۴۰ گونه خزنده ۸ گونه دوزیست و ۴۱ گونه ماهی شناسایی گردیده است. بر پایه فهرست اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت از گونه‌های جانوری حیات وحش استان تعداد ۱۸ گونه شامل ۵ گونه پستاندار، ۸ گونه پرنده، یک گونه خزنده، و ۴ گونه ماهی در زمره گونه‌های در معرض تهدید هستند. بر پایه سرشماری پستانداران در سال ۱۳۹۴ جمعیت ۳ گونه کل و بز، قوچ و میش و آهوی ایرانی در مناطق چهارگانه استان بالغ بر ۲۵۰۰۰ رأس گزارش شده است. همچنین، تعداد ۹۱۶۴ قطعه پرنده در سرشماری پرندگان آبزی و کنار آبزی در سال ۱۳۹۴ شمارش گردیده است. در حال حاضر مجموع گستره مناطق حفاظت‌شده استان بیش از ۲ میلیون هکتار است که این مقدار حدود ۲۰ درصد از گستره استان اصفهان را شامل می‌شود.
تاکنون نزدیک به ۱۷۰۰ کوره فعال آجر در سطح کشور، نزدیک به ۴۵۷ واحد آن در سطح استان اصفهان مستقر هستند. ظرفیت تولید سالانه این واحدها ۱۰ میلیون تن و رُس مورد نیاز برای این مقدار تولید نیز ۱۰ میلیون تن در سال است. قسمت عمده‌ای از این تعداد واحد در محور شرق، شمال شرقی و شمال اصفهان متمرکز می‌باشند که باعث افزایش بار آلودگی و پدیده گرد و غبار هوای شهرستان اصفهان می‌شوند. برداشت رس از زمین‌ها در سالیان گذشته افزون بر ویران چشم‌انداز و ایجاد گودال‌هایی تا عمق بیش از ۱۰ متر، شرایط را جهت ایجاد کانون‌های محلی گرد و غبار فراهم نموده است.