stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیروگاه شهید مفتح

| نیروگاه حرارتی شهید مفتح | نیروگاه حرارتی شهید مفتح |
| --- | --- |
کشور: ایران
مختصات: ۳۵°۰۸′۰۵″شمالی ۴۸°۵۱′۰۵″شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۱۳۴۶۱°شمالی ۴۸٫۸۵۱۴۲°شرقی﻿ / 35.13461; 48.85142
وضعیت: در حال بهره‌برداری
تاریخ راه‌اندازی: ١٣٧٢
گرداننده(ها): مهندس دیناروند
شمار کارکنان: ۶۴٠
توان تولیدی: توان تولیدی
ظرفیت نامی: ۱۰۰۰ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه حرارتی شهید مفتح همدان (در دشت کبودراهنگ در کیلومتر ۴۵ جاده همدان - تهران،در نزدیکی روستای عین آباد)، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع حرارتی با ظرفیت تولید ۱۰۰۰ مگاوات است که شامل ۴ واحد بخار ۲۵۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۲۷۰ هکتار است. در سال ۱۳۶۰ مطالعات مربوط به احداث این نیروگاه آغاز شد. ساخت تجهیزات اصلی نیروگاه و همچنین اجرای نیروگاه توسط شرکت توانیر در سال ١٣۶۹ شروع شده‌است و در سال ١٣٧٢ اولین واحد آن به بهره برداری رسیده است.
سوخت اصلی این نیروگاه گاز طبیعی است و در برخی مواقع از مازوت استفاده می‌شود.
۶۰ درصد برق تولیدی این نیروگاه در استان همدان مصرف می‌شود و ۴۰ درصد مابقی نیز به استان‌های همجوار ارسال می‌شود.
این نیروگاه در سال ۱۳۸۹ نیز، مقام اول تولید برق نیروگاه‌های برقی کشور به این نیروگاه تعلق گرفت.
ایستگاه برق

برق تولیدی نیروگاه از طریق ایستگاه برق ۲۳۰ و ۴۰۰ کیلوولت نیروگاه به شبکه سراسری انتقال داده می‌شود که از طریق ایستگاه‌های برق موجود در همدان، اراک، سنندج و زنجان مورد استفاده مردم قرار می‌گیرد.
۲۱۰ الی ۲۸۰ مگاوات از انرژی تولید شده در استان همدان به مصارف خانگی، کشاورزی و صنعتی می‌رسد.
نیروگاه سلطانیه زنجان

| نیروگاه سلطانیه زنجان نیروگاه زنجان ۳ | نیروگاه سلطانیه زنجان نیروگاه زنجان ۳ |
| --- | --- |
کشور: ایران
مکان: سلطانیه، استان زنجان
مختصات: ۳۶°۳۳′۴۲″شمالی ۴۸°۴۸′۲۸″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۶۱۷°شمالی ۴۸٫۸۰۷۷°شرقی﻿ / 36.5617; 48.8077
وضعیت: درحال تولید
آغاز ساخت: ۱۳۸۸
تاریخ راه‌اندازی: ۲۱ تیر ۱۳۹۱
هزینه ساخت: ۸۰۰ میلیارد تومان
گرداننده(ها): وزارت نیرو
شمار کارکنان: ۱۱۶ نفر
مساحت نیروگاه: ۴۲ هکتار
توان تولیدی: توان تولیدی
ساخت و مدل: گروه مپنا
ظرفیت نامی: ۹۶۸ مگاوات
پیوندهای بیرونی: پیوندهای بیرونی
ویکی‌انبار: 
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
نیروگاه سیکل ترکیبی سلطانیه زنجان معروف به نیروگاه زنجان ۳ (در کیلومتر ۲۵ آزادراه زنجان - قزوین روستای سرخه دیزج، تأسیس ۲۱ تیر ۱۳۹۱) مجری طرح شرکت مادر تخصصی نیروی برق حرارتی، یکی از نیروگاه‌های ایران از نوع سیکل ترکیبی با ظرفیت تولید ۹۶۸ مگاوات است که شامل ۴ واحد گازی ۱۶۲ مگاواتی و ۲ واحد بخار ۱۶۰ مگاواتی در زمینی به مساحت ۴۴ هکتار است. ظرفیت کنونی تولید این نیروگاه ۶۴۸ مگاوات است و هنوز واحدهای بخار به بهره‌برداری نرسیده‌اند.
سوخت اصلی واحدها گاز طبیعی است که توسط خط لوله تأمین می‌شود و سوخت دوم گازوئیل است که از طریق حمل با تانکر و ذخیره در ۵ مخزن ۲۰ هزار مترمکعبی تأمین می‌شود.
حداکثر مصرف گاز نیروگاه برای ۴ واحد، برابر ۲۰۰ هزار مترمکعب بر ساعت است و حداکثر مصرف گازوئیل برابر ۱۸۰ هزار لیتر بر ساعت است.
کارفرمای طرح، سازمان توسعه برق ایران، مشاور شرکت مهندسی قدس نیرو و پیمانکار اصلی شرکت مپنا است که کلیه عملیات اجرایی به صورت کلید در دست به‌عهده پیمانکار است.
مشخصات فنی

توربین‌های نیروگاه از نوع V94/2-5 با سرعت اسمی ۳۰۰۰ دور بر دقیقه است. مدت زمان دورگیری این توربین‌ها از حالت سکون به دور نامی ۴ دقیقه و مدت زمان بارگیری آن‌ها از بی باری تا بار کامل ۱۲ دقیقه بطول می‌انجامد.
برج خنک‌کننده‌ها از نوع فین فن (هوا، آب) است و نحوه تأمین آب مورد نیاز نیروگاه از طریق چاه است.
ژنراتورهای نیروگاه از نوع ماشین‌های سنکرون ۲۰۰ مگاولت آمپر سه فاز است.
واگذاری به شرکت تولید نیروی مرکزی صبا

این نیروگاه در ۱۰ تیر ۱۳۹۳ به شرکت تولید نیروی مرکزی صبا که جرو شرکت‌های گروه صبا می‌باشد واگذار گردید. صنایع برق و انرژی صبا (گروه صبا) از شرکت‌های زیرمجموعه بنیاد مستضعفان است. این شرکت با تولید برق در نیروگاه‌های سلطانیه، خرمشهر، خرم‌آباد، زرگان اهواز، علی‌آباد کتول، قم و چابهار، بیش از ۴۱۰۰ مگاوات برق (تا سال ۱۳۹۳) را به شبکه سراسری عرضه می‌نماید.
تصویر تابلو ۱۰۰۰متر تا خروجی نیروگاه
کاترینا اسماعیلوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت:  تاجیکستان
زاده: ۱۰ ژوئن ۱۹۷۷ ‏(۴۷ سال)
قد: ۱٫۷۲ m (۵ ft ۷ ۱⁄۲ in)
وزن: ۶۰ کیلوگرم (۱۳۰ پوند)
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
کاترینا اسماعیلوا (به انگلیسی: Katerina Izmailova) (زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۷۷) شناگر اهل تاجیکستان است.
آن‌ان‌اف له مورو ۱۱۳

| لس مورو ۱۱۳ | لس مورو ۱۱۳ |
| --- | --- |
کاربری: شناسایی نظامی
تولیدکننده: ANF Les Mureaux
طراح: André Brunet
نخستین پرواز: ۱۹۳۱
تعداد ساخته‌شده: ~۲۸۵
لِمورو ۱۱۳ (به انگلیسی: ANF_Les_Mureaux_113) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی نظامی ساخت شرکت ANF Les Mureaux است. هواگرد لس مورو ۱۱۳ نخستین پروازش را در ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ~۲۸۵ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
طراح این هواگرد، André Brunet بود.
شوتا ووسکانیان

| شوتا ووسکانیان | شوتا ووسکانیان |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Shota Voskanyan
زادهٔ: ۲۶ ژوئن ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) ایروان
ملیت: ارمنستان
شناخته‌شده برای: نقاشی
شوتا ناپلئونی ووسکانیان (ارمنی: Շոթա Նապալյոնի Ոսկանյան؛ زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۶۰) یک نقاش و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ در دانشگاه هنری مسکو تحصیل نموده‌است. ووسکانیان از سال ۱۹۹۵ عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می‌باشد. آثار وی در نگارخانه ملی ارمنستان، موزه آرتساخ و نگارخانه هنری آرمه، ایروان به نمایش گذاشته شده‌است. همچنین آثار وی در روسیه، استکهلم، اورشلیم، آلمان، فرانسه و نیویورک به نمایش گذاشته شده‌است.
نمایشگاه‌های انفرادی

۱۹۹۵ خانه معماران، ایروان، ارمنستان
۲۰۰۰ نمایشگاه در سفارت فرانسه، ایروان، ارمنستان
۲۰۰۱ پاریس، فرانسه
2003 Teryan 83 Gallery, ایروان، ارمنستان
2004 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
۲۰۱۱ اتحادیه هنرمندان ارمنستان، ایروان، ارمنستان
2014 Gamrekeli Gallery, تفلیس، گرجستان
2015 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
نمایشگاه‌های گروهی

1993 Armenian Young Association, Jerusalem, Israel
1993 Armenian Days, مسکو، روسیه
1993 Armenian Modern Art, استکهلم، سوئد
1994 The New York Genealogical Society, نیویورک سیتی
۱۹۹۴ خانه آهنگسازان، ایروان، ارمنستان
1994 With love from Armenia, Gallery of Natalia Galkina, سوچی، روسیه
1994 Eternal Armenia, پاریس، فرانسه
1994 Armenian Art, "Melnikov Gallery", هایدلبرگ، آلمان
1995 Drouot Richelieu, پاریس، فرانسه
1995 Tekeyan Days, ErvandKotchar Gallery, ایروان، ارمنستان
1997 Armenian Art Exhibition, "Hilton Gallery", نیکوزیا، قبرس
1997 Exhibition of Paintings, Beoshgeturian Hall, لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا
1998 Armenian Art Exhibition in Embassy of France, ایروان، ارمنستان
1999 Gallery Saint-Luc, لیون، فرانسه
2001 Galerie d'Orsay, بوستون، ایالات متحده آمریکا
2001 Drouot Richelieu, پاریس، فرانسه
2003 Galerie d'Orsay, بوستون، ایالات متحده آمریکا
2002 Galerie d'Orsay, بوستون، ایالات متحده آمریکا
2003 "JAF" Cultural Center, Marsel, فرانسه
2003 International Artexpo, نیویورک سیتی
2004 International Artexpo, نیویورک سیتی
2005 Progressive Fine Art, تورنتو، کانادا
2005 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2006 Progressive Fine Art, تورنتو، کانادا
2006 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2006 International Artexpo, نیویورک سیتی
2007 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2007 Tours Castle, Tours, فرانسه
2008 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2009 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2009 Exhibition devoted to Vazgen A Catholicos 100th anniversary, Academia Gallery, ایروان، ارمنستان
2010 "Erotica in Art", Academia Gallery, ایروان، ارمنستان
2010 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2011 "Independent Armenia", National Gallery, ایروان، ارمنستان
2011 "Tigran the Great", National Gallery, ایروان، ارمنستان
2011 "Erotica in Art", Academia Gallery, ایروان، ارمنستان
2011 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2012 "Symphon of Colors", Arame Art Gallery, بیروت، لبنان
2012 " MesropMashtoc", Academia Gallery, ایروان، ارمنستان
2013 "Erotica in Art", Academia Gallery, ایروان، ارمنستان
2013 "Sensual Revelations", بیروت، لبنان
2013 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
2014 Arame Art Gallery, ایروان، ارمنستان
نگارخانه

Հիշողություններ, կտավ յուղ, 85x90սմ
Մարդիկ և տիկնիկները, կտավ յուղ, 45x40 սմ
Լարախաղացը, կտավ յուղ, 53x72սմ
Աղջիկը մրգամանով, կտավ յուղ, 72 x ۶۵սմ
Այգի, կտավ յուղ 35x ۴۰ սմ
Նվիրում Վելասկեսին, برنز،  20x15x ۶սմ
Ծաղրածու, برنز،  33x23x10սմ
Ցանկասիրություն, برنز،  11x26x7սմ
Սպասում, برنز،  29x14x14 սմ
Գլխարկով աղջիկը, برنز،  30x9x8 սմ
پرتره لوته

| Portrait of Lotte Hofmeester | Portrait of Lotte Hofmeester |
| --- | --- |
هنرمند: فرانس هافمیستر
سال: ۲۰۲۲
وبگاه: https://www.youtube.com/watch?v=J3n0sMkoOB8
پرتره‌ی لوته، یک ویدئوی همه‌بین تایم لپس است از دختری به نام لوته هافمیستر که روند رشد او از نوزادی تا ۲۱ سالگی نشان می‌دهد. پدر او فرانس هافمیستر، که فیلم‌برداری هلندی است، اولین نسخه از این ویدئو را در ۱۷ آوریل ۲۰۱۲ منتشر کرد. این ویدئو بازخوردهای بسیاری داشته و حتی از آن در تبلیغات سپرینت استفاده شده است.
پیش‌زمینه

فرانس هافمیستر هر هفته ۱۵ ثانیه از لوته تهیه می‌کرد تا از آن‌ها یک ویدئوی تایم لپس از نوزادی تا نوجوانی او بسازد. پس از انتشار اولین نسخه، او آن را «انتشار نهایی تایم لپس سن» نامید. او نسخه‌های مختلفی از این ویدئو را منتشر ساخته است، مانند سن‌های ۱۲، ۱۴، ۱۶، ۱۸، ۲۰. آخرین نسخه با تصویر لوته را در سن ۲۱ سالگی پایان می‌یابد.
او توضیح می‌دهد که:
او چنان سریع داشت رشد می‌کرد که من احساس کردم برای حفظ خاطراتم از خطر فراموشی باید چهره‌ی او را مستند کنم.
هنگامی که او شرایط را برای تصویر برداری سخت می‌دید می‌گفت: «بعضی اوقات آن‌ها دلشان نمی‌خواست. پس می‌گفتم: فقط یک دقیقه. به من در مورد توپ بازیت بگو، بردی؟!» این گونه آن‌ها را ثابت نگه می‌داشتم و صحنه را ضبط می‌کردم.
وینس

پس از ۱۲ سال فیلم‌برداری از لوته، او شروع به فیلم‌برداری از پسرش وین کرد. او ویدئوهای لوته را بسیار «شیرین» و از وین را بسیار «بازیگوش» توصیف کرده است.
پرانا

پرانا ، کلمه سانسکریت برای نفس و تنفس است .
در یوگا، آیورودا و هنرهای رزمی هندی، پرانا (प्राण، prāṇa؛ کلمه سانسکریت برای نفس، تنفس، "نیروی حیات" یا "اصل حیاتی") واقعیت را در همه سطوح، از جمله اشیاء بی جان منتشر می کند. در ادبیات هندو، گاهی منبع پرانا را از خورشید توصیف می کنند و می گویند باعث اتصال عناصر کیهانی (Mahābhūta شامل زمین، آب، باد و هوا) می شود.
پرانا یکی از شاخه های انرژی درمانی محسوب می شود. بررسی متون علمی در مورد انرژی درمانی به این نتیجه رسیده است که هیچ مدرکی وجود ندارد که اثربخشی بالینی آن را نشان دهد.
پنج نوع پرانا، که در مجموع به عنوان پنج وایو ("باد") شناخته می شود، در متون هندو توصیف شده است. آیورودا، تانترا و طب سنتی تبتی، همگی پرانا وایو را به عنوان وایوی اصلی که وایوی های دیگر از آن سرچشمه می گیرند، توصیف می کنند.
پرانا به ده عملکرد اصلی تقسیم می شود:
پرانا: پرانا، آپانا، اودانا، ویانا و سامانا
اوپا-پرانا: ناگا، کورما، دواداتا، کریکالا و دانانجایا
پرانایاما، یکی از هشت اندام یوگا (Ashtanga)، برای گسترش پرانا در نظر گرفته شده است.
ریشه شناسی

Vaman Shivram Apte چهارده معنی مختلف برای کلمه سانسکریت prāṇa (प्राण) مانند نَفَس یا تنفس، نَفَس زندگی، هوای حیاتی، اصل زندگی (معمولاً در این معنا به صورت جمع استفاده می شود و می گویند که پنج هوای حیاتی وجود دارد، اما از سه، شش، هفت، نه و حتی ده هوای حیاتی نیز صحبت می‌شود)؛ انرژی یا توان، روان یا روح.
به عقیده باتاچاریا، متون سانسکریت از مفهوم پرانایاما به عنوان دستکاری تنفس استفاده می کنند. باتاچاریا منظور آن متون ازپرانایاما را «هوای حیاتی» مطرح کرده است. توماس مک ایویلی، پرانا را به عنوان «انرژی روان» ترجمه می کند. این نَفَس به عنوان ظریف ترین شکل مادی شناخته می شود، اما همچنین اعتقاد بر این است که در خون نیز وجود دارد و بیشترین حجم آن در مایع منی و ترشحات واژن متمرکز است.
مراجع اولیه

مفهوم باستانی پرانا در بسیاری از متون هندو از جمله اوپانیشادها و وداها توصیف شده است. یکی از اولین ارجاعات به پرانا مربوط به چاندوگیا اوپانیشاد 3000 ساله است، اما بسیاری دیگر از اوپانیشادها از این مفهوم استفاده می کنند، از جمله اوپانیشادهای کاتا، مونداکا و پراسنا. این مفهوم در ادبیات هاتا یوگا، تانترا و آیورودا با جزئیات زیاد توضیح داده شده است.
باگاواد گیتا 4.27، یوگای خودکنترلی را به عنوان قربانی کردن اعمال حواس و پرانا در آتش برافروخته شده توسط دانش توصیف می‌کند. به طور کلی، تسخیر حواس، ذهن و پرانا به عنوان یک گام اساسی در مسیر یوگین به سمت سامادی یا در واقع به عنوان هدف یوگا تلقی می شود. بنابراین به عنوان مثال Malinivijayottaratantra 12.5-7 به سالکی "که بر وضعیت بدن، ذهن، پرانا، حواس، خواب، خشم، ترس و اضطراب غلبه کرده است" [12] دستور می دهد که یوگا را در یک غار زیبا و بدون مزاحمت تمرین کند.
پرانا معمولاً به بخش‌های تشکیل‌دهنده تقسیم می‌شود، به‌ویژه زمانی که به بدن انسان مربوط می‌شود. در حالی که همه منابع و مراجع اولیه در مورد نام یا تعداد این بخش‌ها توافق ندارند، رایج‌ترین فهرست از منابع مهابهاراتا، اوپانیشادها، آیورودا و یوگا شامل پنج طبقه‌بندی است که اغلب به دسته های فرعی تقسیم می‌شوند. این فهرست شامل پرانا (انرژی متحرک به درون)، آپانا (انرژی متحرک به بیرون)، ویانا (گردش انرژی)، اودانا (انرژی سر و گلو) و سامانا (هضم و جذب) است.
ارجاع های اولیه به پراناهای خاص اغلب بر پرانا، آپانا و ویانا به عنوان "سه نَفَس" تاکید می کرد. این را می توان در سنت های پروتو یوگای وراتیاها در میان دیگران مشاهده کرد. متونی مانند Vaikānasasmārta از پنج پرانا به عنوان درونی کننده ی پنج آتش قربانیِ مراسم هما پانچاگنی استفاده می کردند.
آتاروا ودا پرانا را اینگونه توصیف می کند: "وقتی آنها توسط پرانا آبیاری شدند، گیاهان به طور هماهنگ صحبت کردند: "تو زندگی ما را طولانی کردی، همه ما را خوشبو کردی." (11.4-6) «گیاهان مقدس (âtharvana)، گیاهان جادویی (ângirasa)، گیاهان الهی، و گیاهانی که توسط انسان تولید می شوند، هنگامی که تو، ای پرانا، آنها را زنده می کنی، سر بر می آورند (11.4-16). "وقتی پرانا زمین بزرگ را با باران آبیاری کرد، گیاهان و همچنین هر نوع گیاهی رشد می کنند." (11.4-17) «ای پرانا، از من روی گردان مباش، تو جز من نخواهی بود! ای پرانا، تو را مانند جنین آب (آتش) به من ببند تا زنده بمانم. (11.4)
مراجع اولیه > مفاهیم مشابه

مفاهیم مشابهی در فرهنگ های مختلف وجود دارد، از جمله:
anima در لاتین (به معنی«نفس»، «نیروی حیاتی»، «اصل جان بخشی»)
روح در اسلام و صوفیه
پنوما در یونانی (به معنای نَفَس)
چی در چینی (به معنای نیروی زندگی، هوا، تنفس)
مانا در پلینزی
اورندا در میان بومیان آمریکایی
اود در آلمانی (Odic force به معنی نیروی زندگی یا انرژی حیاتی)
روآه در عبری (به معنای روح القدس یا نیروی الهی)
اهمیت پرانا در اغذیه جات در حدود دو هزار و پانصد سال پیش توسط فیثاغورث مورد اشاره واقع گشت و بر طبق باور وی، این نیروی حیاتی در اغذیه گیاهی بیشتر بوده و هم از این رو اتخاذ مسلک گیاهخواری موجه‌تر خواهد بود.
پدرخوانده: قسمت دوم

| پدر خوانده: قسمت دوم | پدر خوانده: قسمت دوم |
| --- | --- |
پوستر اصلی فیلم: پوستر اصلی فیلم
کارگردان: فرانسیس فورد کاپولا
تهیه‌کننده: فرانسیس فورد کاپولا گری فردریکسون  فرد روس
نویسنده: ماریو پوزو فرانسیس فورد کاپولا
بازیگران: آل پاچینو رابرت دنیرو رابرت دووال دایان کیتن جان کازال تالیا شایر لی استراسبرگ مایکل وی. گازو مُرگانا کینگ  اریکا یون اورسته بالدینی تام روسکوئی فرانچسکا د ساپیو
موسیقی: نینو روتا
فیلم‌بردار: گوردون ویلیس
تدوین‌گر:  پیتر زینر  بری مالکین  ریچارد مارکس 
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۱۲ دسامبر ۱۹۷۴ (ایالات متحده)
مدت زمان: ۲۰۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی سیسیلی
هزینهٔ فیلم: ۱۳ میلیون دلار
پدرخوانده: قسمت دوم (به انگلیسی: The Godfather: Part II) فیلمی داستانی-جنایی به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا و محصول سال ۱۹۷۴ کمپانی آمریکایی پارامونت پیکچرز است. این فیلم پس از موفقیت درخشان فیلم پدرخوانده و در ادامهٔ آن ساخته شد.
کاپولا در ابتدا نمی‌خواست که خود این فیلم را بسازد (به‌ دلیل جنجال‌های بسیار با کمپانی در ساخت فیلم پدرخوانده) و کارگردانی آن را به مارتین اسکورسیزی که در آن زمان زیاد به شهرت نرسیده بود، پیشنهاد کرد. ولی کمپانی پارامونت با این پیشنهاد مخالفت کرد ولی در عوض کاپولا اختیارات زیادی از آن‌ها گرفت و با این کار خود، از دخالت‌های بسیار کمپانی جلوگیری کرد.
این فیلم مانند قسمت نخست آن هواداران بسیاری دارد و بین منتقدان بحث‌های زیادی مبنی بر این‌که کدام فیلم بهتر است شده‌است. این فیلم در نظرسنجی بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها تاکنون حائز مقام سوم شده‌است. همچنین مقام دوم نظرسنجی از کارگردانان
و مقام چهارم نظرسنجی از منتقدان مجلهٔ سایت‌اندساند را نیز دارا است.
فیلم پدر خوانده ۲ از پنج سکانس از ویتو، پنج سکانس از مایکل و یک سکانس دنبالهٔ کوتاه که همهٔ این سکانس‌ها را به فیلم ربط می‌دهد، تشکیل شده‌است. تم‌هایی چون خانواده و معامله، جستجوی امنیت بورژوازی و فریب بودن آن، پیوند بین سکانس‌ها را تشکیل می‌دهند.
فیلمنامهٔ اصلی در موزهٔ ملی سینما در تورین
بازیگران

آل پاچینو در نقش «مایکل کورلئونه»
رابرت دنیرو در نقش «ویتو کورلئونه»
رابرت دووال در نقش «تام هاگن»
دایان کیتن در نقش «کی کورلئونه»
جان کازال در نقش «فردو کورلئونه»
تالیا شایر در نقش «کانی کورلئونه»
لی استراسبرگ در نقش «هایمن راث»
مایکل وی. گازو در نقش «فرانکی پنتانگلی»
جی. دی اسپاردین در نقش «سناتور پت‌گیری»
ریچارد برایت در نقش «ال نری»
گستونه موسکین در نقش «دن فانوچی»
تام روسکوئی در نقش «روکو لامپونه»
فرانچسکا د ساپیو در نقش «جوانی ماما کورلئونه»
جیمز کان در نقش «سانی کورلئونه»
اورسته بالدینی در نقش «ویتو آندولینی» (پسر کوچک)
اریکا یون در نقش «فرماندار»
ماریا کارتا در نقش «مادرِ ویتو کورلئونه»
جوایز

| جایزه | رده | نامزدی | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین فیلم | فرانسیس فورد کوپولا، گری فردریکسن، فرد راث | برنده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین کارگردانی | فرانسیس فورد کوپولا | برنده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد | آل پاچینو | نامزدشده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | رابرت دنیرو | برنده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | مایکل وی. گازو | نامزدشده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | لی استراسبرگ | نامزدشده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن | تالیا شایر | نامزدشده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اقتباسی | ماریو پوزو، فرانسیس فورد کوپولا | برنده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه | تئادورا ونرانکل | نامزدشده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین طراحی لباس | تئادورا ونرانکل | نامزدشده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین کارگردانی هنری | دین تراولاریس، جورج ار. نلسون، آنجلو گراهام | برنده |
| چهل و هفتمین دوره جوایز اسکار | جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم | نینو روتا، کارمینه کوپولا | برنده |
:
محمد احمدی

| محمّد احمدی | محمّد احمدی |
| --- | --- |
احمدی در ۱۳۹۴: احمدی در ۱۳۹۴
زادهٔ: ۲۲ فروردین ۱۳۴۱ ‏(۶۲ سال) یزد، ایران
محل تحصیل: دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
پیشه: کارگردان تهیه‌کننده بازیگر فیلم‌بردار عکاس
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۳–اکنون
محمّد احمدی (زاده ۲۲ فروردین ۱۳۴۱) کارگردان، تهیه‌کننده، بازیگر، مدیر فیلم‌برداری و عکاس اهل ایران است. او عضو آکادمی فیلم آسیاپاسفیک (APSA) است.
زندگی

وی در سال ۱۳۴۱ در یزد به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و راهنمایی خود را در تهران به انجام رساند. پس‌از انقلاب به زادگاه خود بازگشت و از سال ۱۳۶۲ فعالیتش را در زمینه فیلمسازی در «انجمن سینمای جوان یزد» آغاز کرد. احمدی از سال ۱۳۶۸ در واحد تولید فیلم حوزهٔ هنری سازمان تبلیغات اسلامی مشغول به کار شد و این همکاری تا سال ۱۳۷۲ ادامه داشت، وی در سال ۱۳۷۰ در رشته عکاسی از دانشکده هنرهای زیبای تهران فارغ‌التحصیل شد. محمد احمدی فعالیت حرفه‌ای خود را با فیلم سجاده آتش " به کارگردانی احمد مرادپور در سمت عکاس و منشی صحنه در سال ۱۳۷۱ آغاز کرد. وی در رشته‌های عکاسی، فیلمبرداری مستندسازی، مدیریت تولید، تهیه‌کنندگی و کارگردانی فعالیت داشته است همچنین وی هم‌اکنون یکی از اعضای آکادمی APSA یا آسیاپاسفیک می‌باشد.
فیلم‌شناسی

| سال | نام فیلم | تهیه‌کننده | کارگردان | نویسنده | بازیگر | مدیر فیلم‌برداری | جوایز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۷ | تهران: شهر عشق | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۳۹۶ | اسکی باز | آری |  |  |  |  | با دریافت هفت پروانه زرین در دو بخش بین‌الملل و سینمای ایران، بهترین و پر افتخارترین فیلم سی امین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان شد بهترین فیلم جشنوارهٔ کودک و نوجوان المپیای یونان نامزد بهترین فیلم آکادمی آسیاپاسفیک استرالیا APSA |
| ۱۳۹۵ | رقص پا | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۳۹۴ | جنجال در عروسی | آری |  |  |  | آری | بهترین فیلم از جشنوارهٔ فیلم‌های سه بعدی بلژیک جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران از جشنوارهٔ فیلم‌های سه بعدی سئول |
| ۱۳۹۴ | به دنیا آمدن | آری |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۹۳ | روز مبادا | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۳۹۲ | دو ساعت بعد مهرآباد | آری |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۹۱ | من از سپیده صبح بیزارم |  |  |  | آری |  |  |
| ۱۳۹۰ | آزمایشگاه | آری |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۸۸ | لطفاً مزاحم نشوید | آری |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۸۸ | حریم | آری |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۸۶ | حقیقت گمشده | آری | آری | آری |  |  |  |
| ۱۳۸۴ | شاعر زباله‌ها | آری | آری |  |  |  |  |
| ۱۳۸۳ | غروب شد بیا |  |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۸۱ | دو فرشته | آری |  |  |  |  |  |
| ۱۳۸۱ | کولی (فیلم ۱۳۸۱) |  |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۸۰ | دلبران (فیلم) |  |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۷۹ |  |  |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۷۷ | قصه‌های کیش (در) |  |  |  |  | آری |  |
| ۱۳۷۶ | سیب |  |  |  |  | آری |  |
تهیه‌کننده

میان صخره‌ها ، مختار عبداللهی ۱۴۰۰
اسکی باز ، فریدون نجفی ۱۳۹۶
رقص پا، مزدک میرعابدینی ۱۳۹۵
به دنیا آمدن ، محسن عبدالوهاب ۱۳۹۴
جنجال در عروسی ، سید رضا خطیبی (سه بعدی) با مشارکت فرانسه ۱۳۹۴
روز مبادا ، فائزه عزیزخانی ۱۳۹۳
گهواره ای برای مادر ، پناه بر خدا رضایی ۱۳۹۱
آزمایشگاه ، حمید امجد ۱۳۹۰
خواب است پروانه ، مزدک میرعابدینی ۱۳۸۹
لطفا مزاحم نشوید ، محسن عبدالوهاب ۱۳۸۸
حریم ، سیدرضا خطیبی سرابی ۱۳۸۷
شوخی طبیعت  مستند، محمد احمدی ۱۳۸۷
حقیقت گمشده ، محمد احمدی ۱۳۸۶
شاعر زباله‌ها ، محمد احمدی ۱۳۸۴
اسیر انتظار …  مستند، محمد احمدی ۱۳۸۲
مدیر فیلم‌برداری

ایکس‌لارج (۱۳۹۷)
به دنیا آمدن (۱۳۹۴)
جنجال در عروسی (۱۳۹۴)
دو ساعت بعد مهرآباد (۱۳۹۲)
گهواره‌ای برای مادر (۱۳۹۱)
غروب شد بیا (۱۳۸۳)
کولی (۱۳۸۱)
دلبران (۱۳۷۹)
روزی که زن شدم (۱۳۷۹)
داستان‌های جزیره (اپیزود سوم، باران و بومی) (۱۳۷۷)
قصه‌های کیش (اپیزود سوم، در) (۱۳۷۷)
کارگردانی

عبور از خیابان  مستند ۱۱ دقیقه ۱۳۹۰
شوخی طبیعت' " مستند ۷۲ دقیقه ۱۳۸۷
حقیقت گمشده  سینمایی ۸۰ دقیقه ۱۳۸۶
شاعر زباله‌ها'سینمایی ۸۱ دقیقه ۱۳۸۴
"اسیر ، انتظار" مستند ۲۳ دقیقه ۱۳۸۱ ...'"
مدیر تولید

سکس و فلسفه، محسن مخملباف ۱۳۸۴
سگ‌های ولگرد، مرضیه مشکینی ۱۳۸۳
پنج عصر، سمیرا مخملباف ۱۳۸۲
اسامه، صدیق برمک ۱۳۸۲
دو فرشته ، محمد حقیقت ۱۳۸۲
حوا اپیزودی از روزی که زن شدم، مرضیه مشکینی ۱۳۷۸
قصه‌های کیش  به کارگردانی: بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، ابوالفضل جلیلی و محسن مخملباف ۱۳۷۸
تخته سیاه، سمیرا مخملباف ۱۳۷۷
سکوت'، محسن مخملباف ۱۳۷۶
مدرسه ای که باد برد، محسن مخملباف ۱۳۷۵
نون و گلدون، محسن مخملباف ۱۳۷۴
گبه، محسن مخملباف ۱۳۷۴
جشنواره‌ها

برنده جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران، بهترین کارگردانی «شاعر زباله‌ها» از جشنواره بین‌المللی فیلم میلان - ۱۳۸۴
کاندیدای بهترین عکاسی «گبه» در پانزدهمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۷۵
کاندیدای بهترین فیلم‌برداری «کولی» در بیست و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر - ۱۳۸۱
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمبرداری از سی و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر در بخش سینمای سعادت برای فیلم گهواره ای برای مادر ۱۳۹۱
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین فیلم سینمایی از بخش بین‌الملل، سی امین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان برای فیلم سینمایی اسکی باز - ۱۳۹۶
پروانه زرین، دیپلم افتخار و جایزه بهترین فیلم سینمای از بخش سینمای ایران سی امین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان برای فیلم سینمایی اسکی باز - ۱۳۹۶
میگل آنگل ویراسورو (فیزیکدان)

میگل آنگل ویراسورو (انگلیسی: Miguel Ángel Virasoro؛ زاده ۹ مهٔ ۱۹۴۰ – درگذشته ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۱) یک فیزیک‌دان اهل آرژانتین بود.