stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیز تسوتا

| پیز تسوتا | پیز تسوتا |
| --- | --- |
Stammerspitz: Stammerspitz
Muttler (left) and Piz Tschütta (right) from Piz Rots: Muttler (left) and Piz Tschütta (right) from Piz Rots
fa (in English: Expected satiety): fa
پیز تسوتاموقعیت پیز تسوتا در نقشه : پیز تسوتاموقعیت پیز تسوتا در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳٬۲۵۴ متر (۱۰٬۶۷۶ فوت)
برجستگی: ۴۰۶ متر (۱٬۳۳۲ فوت)
قله مادر: Muttler
ایزولاسیون: ۲٫۶ کیلومتر (۱٫۶ مایل) 
فهرست‌بندی: Alpine mountains above 3000 m
مختصات: ۴۶°۵۴′۱۳٫۴″ شمالی ۱۰°۲۰′۳۶٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۹۰۳۷۲۲°شمالی ۱۰٫۳۴۳۳۸۹°شرقی﻿ / 46.903722; 10.343389
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: کانتون گراوبوندن، سوئیس
رشته‌کوه مادر: Samnaun Alps
پیز تسوتا (به لاتین: Piz Tschütta) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گراوبوندن واقع شده‌است. پیز تسوتا ۳٬۲۵۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
صالح یالرود

| امامزاده صالح یالرود | امامزاده صالح یالرود |
| --- | --- |
نام: امامزاده صالح یالرود
کشور: ایران
استان: استان مازندران
شهرستان: شهرستان نور
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی
مالک فعلی اثر: بیت المال یالرود
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۹۵۱
تاریخ ثبت ملی: ۲۶ اسفند ۱۳۸۶
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: بله
بنای صالح یالرود مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان نور، بخش بلده، دهستان شیخ فضل ا، روستای یالرود واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۵۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
جانمایی درمقابل طرح‌واره

جانمایی درمقابل طرح‌واره
جانمایی درمقابل طرح‌واره (LVS) طبقه‌ای از نرم‌افزار تأیید خودکارسازی طراحی الکترونیکی (EDA) است که تعیین می‌کند آیا یک جانمایی مدار مجتمع خاص به طرح‌واره یا نمودار مدار اصلی طرح مطابقت دارد یا خیر.
پیش‌زمینه

یک بررسی قانون طراحی (DRC) موفق این اطمینان را می‌دهد که جانمایی با قوانین طراحی شده/مورد نیاز برای تولید بدون نقص تطابق داشته باشد. اگرچه تضمین نخواهد کرد که واقعاً مدار مورد نظر شما برای تولید را ارائه دهد. این‌جایی است که یک بررسی LVS مورد استفاده قرار می‌گیرد.
بررسی ال‌وی‌اس

نرم‌افزار بررسی LVS اشکال کشیده شده جانمایی را شناسایی می‌کند که اجزاء الکتریکی مدار را به خوبی ارتباط بین آنها نشان می‌دهد. سپس نرم‌افزار آنها را با طرح کلی یا نمودار مدار مقایسه می‌نماید.
بررسی LVS شامل سه مرحله زیر می‌باشد:
استخراج: این برنامه نرم‌افزاری یک فایل پایگاه داده شامل تمام لایه‌های کشیده شده می‌گیرد تا مدار را ضمن جانمایی نمایش دهد. سپس پایگاه داده را از طریق تعداد زیادی از عملیات منطقی اجرا می‌کند تا اجزاء نیم رسانای نشان داده شده در ترسیم توسط لایه‌های ساختمان را مشخص کند؛ و سپس لایه‌های فلزی کشیده شده مختلف را می‌آزماید و نحوه اتصال هر یک از این اجزاء با دیگران را می‌یابد.
کاهش: در طی کاهش نرم‌افزار در صورت امکان اجزاء استخراج شده را در مجموعه‌های سری و موازی ترکیب کرده و یک نمایش فهرست شبکه‌ای از پایگاه داده جانمایی را نشان می‌دهد.
مقایسه: فهرست شبکه‌ای جانمایی استخراج شده سپس با فهرست شبکه‌ای گرفته شده از طرح کلی مدار مقایسه می‌شود. اگر دو فهرست شبکه‌ای تطابق داشته باشند، سپس مدار در بررسی LVS قبول می‌گردد که در این صورت بی نقص از لحاظ LVS خوانده می‌شود.
در اکثر موارد در اولین باری که مهندس جانمایی نیاز به آزمودن گزارش‌های نرم‌افزار لوس دارد جانمایی در لوس قبول نمی‌شود و تغییراتی در جانمایی ایجاد می‌کند. نمونه خطاهای مواجه شده طی لوس عبارتند از:
اتصال‌های کوتاه: دو یا چند سیم که نباید به یکدیگر متصل باشند با یکدیگر اتصال دارند و باید جدا شوند.
اتصال‌های باز: دو یا چند سیم که باید به یکدیگر متصل باشند آویزان رها شده یا تنها در قسمتی با یکدیگر اتصال دارند و باید به درستی متصل شوند تا این مشکل برطرف شود.
اجزاء نامتناسب: اجزاء از یک نوع اشتباه استفاده شده‌اند. (به عنوان مثال یک قطعه MOS با ولتاژ آستانه پایین به جای یک قطعه MOS با ولتاژ آستانه استاندارد)
اجزاء فراموش شده: یک جزء مورد انتظار خارج از جانمایی رها شده.
خطاهای در ویژگی: یک جزء در اندازه اشتباه در مقایسه با طرح کلی است.
نرم‌افزار LVS > نرم‌افزار تجاری LVS

L-Edit LVS توسط Tanner EDA
Calibre توسط Mentor Graphics
Quartz LVS توسط Magma
Hercules LVS توسط Synopsys
Assura, Dracula and PVS توسط Cadence
میخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان)

| میخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان) Михайловка | میخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان) Михайловка |
| --- | --- |
Selo: Selo
میخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان)نمایش نقشه باشقیرستانمیخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان)نمایش نقشه روسیه: میخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان)نمایش نقشه باشقیرستانمیخایلوفکا (شهرستان باکالینسکی، باشقیرستان)نمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۰۲′ شمالی ۵۳°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۰۳۳°شمالی ۵۳٫۸۶۷°شرقی﻿ / 55.033; 53.867: مختصات: ۵۵°۰۲′ شمالی ۵۳°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۰۳۳°شمالی ۵۳٫۸۶۷°شرقی﻿ / 55.033; 53.867
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان باکالینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
میخایلوفکا (به لاتین: Mikhaylovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در باشقیرستان واقع شده‌است.
کاستایا

| کاستایا  Castalla | کاستایا  Castalla |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Alcoi: Alcoi
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور:  اسپانیا
Autonomous community:  بخش خودمختار والنسیا
استان: آلیکانته
کومارکا: آلکوی
Judicial district: آلکوی
حکومت: حکومت
 • Mayor: Maite Gimeno Piña (PSOE)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۴٫۶ کیلومتر مربع (۴۴٫۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۷۵ متر (۲۲۱۵ فوت)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۱۰۳۲۷
 • تراکم: ۹۰/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Castelluts i castelludes
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
Postal code: ۰۳۴۲۰
Official language(s): گویش والنسیایی، Spanish
وبگاه: وبگاه رسمی
کاستایا (به اسپانیایی: Castalla) دهستانی در استان آلیکانتهٔ اسپانیا است.
در این دهستان ۱۰٬۳۲۷ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۱۱۴٫۳۴ کیلومتر مربع است.
کارولینه بیورنسون

| کارولینه بیورنسون Karoline Bjørnson | کارولینه بیورنسون Karoline Bjørnson |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کارولینه ریمرس  Karoline Reimers
زادهٔ: ۱ دسامبر ۱۸۳۵م. برگن
درگذشت: ۲۷ ژوئن ۱۹۳۴م (۹۸ سال) گاسدال
ملیت: نروژی
تحصیلات: بازیگری
محل تحصیل: مدرسه خصوصی و تئاتر نروژی کریستیانیا
پیشه(ها): منشی خصوصی و بازیگر تئاتر
شناخته‌شده برای: او همسر و پشتیبان ارزشمندی برای بیورنسون در دوران بحران بود و تعدادی از مقالات و آثار شعری او را پاکنویسی کرد.
همسر(ها): بیورن استیرنه بیورنسون، ازدواج در سال ۱۸۵۸م.
فرزندان: ۲ پسر و ۲ دختر که بزرگ شده و همگی سرشناس بودند.
پدر: نانوا
کارولینه بیورنسون (نروژی: Karoline Bjørnson) زادهٔ ۱ دسامبر ۱۸۳۵ و مرگ به تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۳۴م، در سن ۹۸ سالگی، یک مشاور ادبی، بازیگر تئاتر و اهل نروژ بود.
او که پیش از ازدواج با شاعر سرشناس نروژی بیورن استیرنه بیورنسون، کارولینه ریمرس نام داشت، در درجه اول به عنوان همسر شاعر بزرگ شناخته می‌شود. او پشتوانه ارزشمندی برای شوهرش در مواقع بحرانی بود و بیشتر دست نوشته‌های او را پاک‌نویسی کرد. او همچنین الگوی تعدادی از چهره‌های هنری زن در نمایشنامه‌های بیورنسون و الهام اشعارش بود.
پیشینه

کارولینه ریمرس که بعد از ازدواج با ادیب سرشناس
 بیورنسون، نام خانوادگی شوهرش را به خود گرفت، سال ۱۸۳۵م، در شهرکی نزدیکی برگن در یک خانوادهٔ مهاجر آلمانی به دنیا آمد. پدرش نانوا بود. کارولینه در همان اوایل کودکی مادرش را از دست داد و پدرش بار دیگر ازدواج کرد و همراه برادر کارولینه و زنش به هوگسوند نقل مکان کرد. به این ترتیب کارولینه نزد خانوادهٔ دایی خود که او هم قناد و نانوا بود در برگن بزرگ شد.
کودکی کارولینه در محیطی مرفه و آشنا با ادبیات گذشت. در حالی که در خانه به زبان آلمانی صحبت می‌کردند، او به مدرسه خصوصی رفته و نزد بهترین و اولین متخصص تعلیم و تربیت نوین در نروژ، یعنی
لیدر ساگن پرورش یافت. در همین مدرسه کارولینه با ادیبان بزرگی مانند
یوناس لی به عنوان معلم مدرسه از نزدیک آشنا شد. یکی از خانم معلم‌های
کارولینه از قضا بعدها با شاعر و نمایش نویس سرشناس نروژی، هنریک ایبسن ازدواج کرد.
پیشینه > آشنایی با بازیگری

یکی از سرگرمی‌های مهم دوران نوجوانی کارولینه بیورنسون، رفتن به تئاتر بود. در سال ۱۸۵۴م، وقتی که ۱۹ سال داشت، یک دوره آموزش بازیگری را در مدرسه تئاتر اسلو آغاز کرد. در این دوره وی در ۵ نمایشنامه بازی کرد. اما نهایتاً مجبور شد بازیگری را رها کند و به برگن بازگردد. چند سال بعد بار دیگر در برگن در سال ۱۵۸۵م، نقشی در تئاتر برگن به وی واگذار شد و به روی صحنه رفت. سپس به یک گروه هنری از بازیگران تئاتر پیوست و همراه گروه راهی
تروندهایم شد.
پیشینه > ازدواج

تنها پس از مدت کوتاهی بازی در تروندهایم، سابقه شغلی کارولینه به عنوان بازیگر با آشنایی و ازدواج وی با رئیس تئاتر،  بیورنسون در ماه مه ۱۵۵۸م، به پایان رسید. ابتدا کارولینهٔ تازه عروس که از این به بعد خانم بیورنسون نامیده می‌شد، همراه شوهرش به راوما سفر کرد و بعد از بازگشت به برگن و اقامتی کوتاه در آن شهر، در تابستان سال ۱۸۵۹م، زن و شوهر یکسره به کریستینیا نقل مکان کردند.
از آنجا آقای بیورنسون، که از ازدواج با دختری جوان، سرشار از غرور و شادی است، در نامه ای به دوست خود، در بهار سال ۱۸۵۹، همسر خود را چنین توصیف می‌کند:
دست گرم و توپولی دارد. از دست دادنش بهتر ندیده‌ام. وقتی می‌خندد، طنین خنده اش اتاق را پر می‌کند. … با اینکه اندام ظریفی دارد اما زورش با یک خرس برابری می‌کند. بلند قد نیست. کله ای کوچک و زیبا، چشمهای درشت، بینی یونانی بلند و پیشانی درخشانی دارد.
اولین فرزند این زوج، به نام بیورن، در پاییز همان سال به دنیا آمد. پس از زایمان، کارولینه مدتی بیمار بود. همزمان، محدودیتها و مشکلات مالی نیز آشکار شده بود. وقتی در تابستان۱۸۶۰م، آقای بیورنسون به کپنهاگ سفر کرد، کارولینه نزد پدر و مادر شوهرش ماند. در این سفر آقای بیورنسون به دام عشق دختر بازیگری افتاد و مدتی در فکر جدایی از کارولینه بود. سپس ضمن برخورداری از کمک هزینه سفر به تنهایی به رم سفر کرد و کارولینه را با خود نبرد. اما وقتی پاییز سال بعد به نزد
کارولینه بازگشت، بحران زناشویی فروکش کرده بود و دوره ای آرام از زندگی خانواده ای این دو آغاز شد.

از این پس آقای بیورنسون، به گواه اشعارش قدر همسرش را بیش از پیش می‌داند. از وی الهام گرفته و جنبه‌های مثبتی از شخصیتش را در قالب شخصیت‌های زن در نمایشنامه‌هایش بازگو می‌کند. اوضاع مالی نیز به تدریج سامان می‌گیرد. در سفرهای متعددی که آقای بیورنسون به اطراف می‌رفت، کارولینه در خانه می‌ماند و از فرزندانشان مراقبت می‌کرد. همچنین در عمل نقش منشی نیز بر عهده وی بود. دانش کارولینه از زبان آلمانی به کار مکاتبه با مطبوعات آلمانی زبان می‌خورد. هم او بیشتر دست نوشته‌های شوهرش را پاکنویس می‌کرد.
پیشینه > سالهای واپسین

در سال ۱۹۰۹م، آقای بیورنسون در سن ۷۷ سالی در حالی که به پاریس سفر کرده بود، دچار سکته قلبی شد و از دنیا رفت. از این پس کارولینه بیورنسون به عنوان بیوه شاعر بزرگ داری وجهه ای رسمی است و باقی عمر خود را در گاسدال اقامت می‌کند، تا اینکه در ۲۷ ژوئن ۱۹۳۴م، در سن ۹۸ سالگی از دنیا رفت و ویلای آخرین محل زندگیش به موزه تبدیل شد.
کارولینه بیورنسون و همسرش حدود سال ۱۹۰۲م، در دانمرک
شهرداری ایزپات

| Aizpute Municipality Aizputes novads | Aizpute Municipality Aizputes novads |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
  نشان:   نشان
کشور:  لتونی
تشکیل: 2009
پایتخت: آیزپوته
حکومت: حکومت
 • شهردار: Aivars Šilis
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۴۰٫۲ کیلومتر مربع (۲۴۷٫۲ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۰٬۳۶۸
 • تراکم: ۱۶/کیلومتر مربع (۴۲/مایل مربع)
وبگاه: www.aizpute.lv
شهر ایزپات (به لاتین: Aizpute Municipality) یک سکونتگاه مسکونی  است که در لتونی واقع شده‌است.
خصوصیات

شهر ایزپات ۱۰٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
بنتلی، سافک

منطقه مسکونی در England
| بنتلی، سافک | بنتلی، سافک |
| --- | --- |
 St Mary's parish church:  St Mary's parish church
بنتلی، سافکبنتلی، سافک نمایش داده شده در  سافک: بنتلی، سافکبنتلی، سافک نمایش داده شده در  سافک
جمعیت: ۷۷۶ (سرشماری ۲۰۱۱ بریتانیا)
مرجع شبکه OS: TM1136 
محله مدنی: Bentley
منطقه: Babergh
Shire county: سافک
ناحیه: شرق انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: Ipswich
کدپستی منطقه: IP9
کد تلفن: ۰۱۴۷۳
پلیس: Suffolk
آتشنشانی: Suffolk
آمبولانس: East of England
 :  
وبگاه: Bentley Village in Suffolk
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Suffolk ۵۱°۵۹′۲۸″شمالی ۱°۰۴′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۹۱°شمالی ۱٫۰۶۹°شرقی﻿ / 51.991; 1.069:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Suffolk ۵۱°۵۹′۲۸″شمالی ۱°۰۴′۰۸″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۹۹۱°شمالی ۱٫۰۶۹°شرقی﻿ / 51.991; 1.069
بنتلی، سافک (به انگلیسی: Bentley, Suffolk) یک محله مدنی و روستا در بریتانیا است که در بابرگ واقع شده‌است. بنتلی ۷۷۶ نفر جمعیت دارد.
شکار پیگیرانه

سگ‌های وحشی آفریقایی طعمه‌های خود را در مسافت‌های طولانی با سرعت متوسط پایین دنبال می‌کنند.
شکار پیگیرانه یا شکار سرسختانه (Persistence hunting) (گاهی اوقات شکار پایدار (endurance hunting) نیز نامیده می‌شود)، یک راهبرد شکار است که در آن شکارچیانی که ممکن است در مسافت‌های کوتاه کندتر از طعمه خود باشند، از ترکیبی از دویدن، پیاده‌روی و ردیابی استفاده می‌کنند تا به تعقیب طعمه در طول زمان و مسافت طولانی ادامه دهند تا زمانی که طعمه از خستگی یا گرمازدگی طعمه خسته شود، یک شکارچی مداوم باید بتواند مسافت طولانی را برای مدت طولانی بدود. این راهبرد توسط اعضای خانوادهٔ سگان مانند سگ‌های وحشی آفریقایی و توسط انسان‌های شکارچی-گردآورنده به کار می‌رود.
انسان‌ها تنها گونه نخستی‌های بازمانده هستند که شکار مداوم را انجام می‌دهند. شکارچیان انسانی علاوه بر توانایی دویدن استقامتی، موهای نسبتاً کمی دارند که باعث می‌شود عرق‌کردن یک وسیله مؤثر برای خنک‌کردن بدن تبدیل شود. در همین حال، سم‌داران و سایر پستانداران ممکن است نیاز به نفس‌نفس زدن داشته باشند تا به اندازه کافی خنک شوند، که همچنین به این معنی است که اگر ثابت نباشد، باید سرعت خود را کاهش دهند.
باور بر این است که شکار خستگی‌ناپذیر یکی از نخستین راهبردهای شکار مورد استفاده بشر بوده‌است.
پیاده‌راه

نخستین منطقه پیاده وین
پیاده‌راه، گذرگاه پیاده یا منطقه عابر‌ پیاده (به انگلیسی: Pedestrian zone) به هر نوع گذرگاه گفته می‌شود که ویژه عابرین پیاده باشد. پیاده‌راه در مراکز شهری، کنار جاده‌های بیرون شهر یا گردشگاه‌های طبیعی ساخته می‌شوند.
پیاده‌راه یا محدوده‌های پیاده بخشی از فضاهای شهری هستند که بنا بر برخی دلایل ویژه و دارا بودن برخی پتانسیل‌های فرهنگی، گردشگری، تجاری و غیره در کلا یا در بخشی از ساعات شبانه روز کاملا بر روی حرکت سواره بسته شده و صرفا آمدوشد رهگذران و‌ پیاده‌ها اختصاص می‌یابند. پیاده‌راه‌ها نه صرفا برای کارکردهای فیزیکی و ترافیکی، یا پدیداری و گسترش برخی کاربری‌ها یا دلابل اقتصادی بلکه به منظور گسترش پیوندها و ارتباطات و اندرکنش‌های اجتماعی- فرهنگی و ساخت فضای انسانی در عرصه همگانی مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مناطق ممکن است از آغاز برای گذر و آمدوشد پیاده‌ها و رهگذران ساخته شده باشند و یا این که خیابان‌هایی باشند که به پیاده‌راه تغییر کاربری داده شده باشند. تغییر کاربری منطقه و تبدیل آن به پیاده‌راه را اصطلاحا پیاده‌سازی (Pedestrianization) می‌خوانند.از اثرات و کاربردهای اجتماعی پیاده راه‌ها می‌توان به برگزاری و ارائه شکل‌های مختلف نمایشگاه‌ها، فستیوال‌ها و هنرهای خیابانی و... اشاره کرد. وجود پیاده راه‌های جاذب جمعیت و شکل دهنده تعامل اجتماعی هم حاکی از تمدن، مدنیت وهویت هر شهر و هم تقویت کننده آن است
پیشینه

نخستین اقدام در زمینه جداسازی شدآمد سواره از پیاده در سال ۱۸۵۸ توسط شهرساز آمریکایی به نام اولمستد انجام گرفت. نخستین پیاده‌راه جهان از سال ۱۹۱۳ در بوئنوس آیرس اجرا شد. پیاده‌راه در محدوده تاریخی و مرکزی شهرهای اروپایی برای نخستین بار در منطقه‌ای محدود و محلی پس از جنگ دوم جهانی در مرکز شهر اسن آلمان راه‌اندازی شد و در پی آن پیاده‌راه‌های تاریخی - تجاری بیشتر شهرهای تاریخی اروپا از پایان دهه ۱۹۵۰ تا سال ۱۹۷۵ ساخته شد. برنامه‌هایی جهت اجرای شبکه بهم‌پیوسته پیاده شهری در دهه نخست سده ۲۱ در بیشتر شهرهای اروپایی تدوین شد.
انواع پیاده‌راه

انواع پیاده‌راه‌ها از دید محدودیت حرکت سواره به سه گروه دسته‌بندی می‌شوند.
پیاده‌راه‌هایی که هیچ وسیله نقلیه‌ای اجازه گذر در آنها را ندارد.
پیاده‌راه‌هایی که بعضی وسایل نقلیه بسیار کم سرعت اجازه گذر از میان آنها را دارد.
پیاده‌راه‌هایی که در ساعات ویژه‌ای از روز ( معمولا عصرها) و یا روزهای ویژه‌ای از هفته یا سال اجازه تردد وسایل نقلیه را ندارد.
گذرگاه‌های پیاده

پیاده‌رو: مسیر ویژه عابرین پیاده که به موازات سواره رو در یک خیابان ساخته می‌شود.
کوچه: برخی کوچه‌های باریک تنها امکان تردد عابرین پیاده را دارند.
بن‌بست: همانند کوچه‌های باریک، بن‌بست‌های کوتاه و باریک نیز ممکن است فقط برای عبور و مرور عابرین پیاده طراحی شده باشند.
راه پله: چه در سطح کوچه‌ها و چه در ساختمانها، پلکان و راه پله عموماً فقط امکان تردد افراد پیاده را می‌دهد.
پل عابر پیاده
پیاده‌رو شهری نمونه‌ای از معبر پیاده است.
پیز تریازا

| پیز تریازا | پیز تریازا |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
پیز تریازاموقعیت پیز تریازا در نقشه : پیز تریازاموقعیت پیز تریازا در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۳٬۰۴۳ متر (۹٬۹۸۴ فوت)
برجستگی: ۶۸ متر (۲۲۳ فوت)
قله مادر: Piz Lischana
مختصات: ۴۶°۴۶′۱۱″ شمالی ۱۰°۲۱′۲۹٫۵″ شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۷۶۹۷۲°شمالی ۱۰٫۳۵۸۱۹۴°شرقی﻿ / 46.76972; 10.358194
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: کانتون گراوبوندن، سوئیس
رشته‌کوه مادر: Sesvenna Range
پیز تریازا (به لاتین: Piz Triazza) یک کوه در سوئیس است که در کانتون گراوبوندن واقع شده‌است. پیز تریازا ۳٬۰۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
میان جوب

| میان‌جوب | میان‌جوب |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: بم
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دریجان
جمعیت: ۳۷ نفر (سرشماری ۹۵)
میان‌جوب روستایی در دهستان دریجان، بخش مرکزی، شهرستان بم، استان کرمان، کشور ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳۷ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
نو برساووش

| اطلاعات رصدی  مبدأ مبدأ (ستاره‌شناسی)      اعتدال مبدأ (ستاره‌شناسی) | اطلاعات رصدی  مبدأ مبدأ (ستاره‌شناسی)      اعتدال مبدأ (ستاره‌شناسی) |
| --- | --- |
صورت فلکی: برساوش
بُعد: ۳h ۴۵m ۱۱.۶s
میل: ۴۲° ۳۴' ۴۳"
قدر ظاهری (V): ۳.۷۷
قدر مطلق (V): ۳.۷۷
فاصله: ۵۵۶ ly (۱۷۰.۵۵ pc)
رده طیفی: F5II
نام‌گذاری‌های دیگر: نام‌گذاری‌های دیگر
 41 Persei, HD 23230, HR 1135, SAO 39078, FK5 134, NSV 1261, BD +42 815, HIP 17529 :  41 Persei, HD 23230, HR 1135, SAO 39078, FK5 134, NSV 1261, BD +42 815, HIP 17529 
نو برساووش یک ستاره است که در صورت فلکی برساوش قرار دارد.
میسیسیپی کویین (کشتی بخار)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۱۹۷۳
تکمیل ساخت::  ۱۹۷۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
درازا::  ۱۱۶ متر (۳۸۱ فوت)
میسیسیپی کویین (کشتی بخار) (به انگلیسی: Mississippi Queen (steamboat)) یک کشتی بود که طول آن ۱۱۶ متر (۳۸۱ فوت) بود. این کشتی در سال ۱۹۷۶ ساخته شد.
میسیون سن خوان

| میسیون سن خوان | میسیون سن خوان |
| --- | --- |
La Misión de San Juan Capistrano: La Misión de San Juan Capistrano
The church of Mission San Juan Capistrano and its integral campanario: The church of Mission San Juan Capistrano and its integral campanario
دین: دین
وابستگی: کلیسای کاتولیک
مکان: مکان
مکان: سن آنتونیو، تگزاس  ایالات متحده آمریکا
موقعیت در تگزاس: موقعیت در تگزاس
مختصات: ۲۹°۱۹′۵۸″شمالی ۹۸°۲۷′۱۹″غربی﻿ / ﻿۲۹٫۳۳۲۶۸۷°شمالی ۹۸٫۴۵۵۲۸۹°غربی﻿ / 29.332687; -98.455289
معماری: معماری
سبک: Spanish Colonial
پایان ساخت: Founded 1731
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
معیار: فرهنگی: (ii)
تاریخ ثبت: 2015 (39th کمیته میراث جهانی یونسکو)
فهرست مادر: San Antonio Missions
شماره ثبت: 1466-002
State Party:  ایالات متحده آمریکا
منطقه: Europe and North America
 ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده آمریکا:  ثبت ملی اماکن تاریخی ایالات متحده آمریکا
تاریخ ثبت: February 23, 1972
شماره ثبت: ۷۲۰۰۱۳۵۲
میسیون سن خوان کاپیسترانو (به اسپانیایی: Mission San Juan Capistrano) معروف به میسیون سن خوان، نام کلیسایی قدیمی در شهر سن آنتونیو در تگزاس است.
این کلیسای کاتولیک نخست در سال ۱۷۳۱ بنا گردید، و امروزه یک میراث ملی فرهنگی و تاریخی آمریکا است.
این بنا متعلق به پارک تاریخی ملی میسیون‌های سن آنتونیو است.
بنتلی هشت

Motor vehicle
| بنتلی هشت | بنتلی هشت |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: بنتلی
تولید: ۱۹۸۴–۱۹۹۲ ۱٬۷۳۶ دستگاه
مونتاژ: کرو، چشر، بریتانیا
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: لوکس اندازه بزرگ
شکل بدنه: ۴ در سالن
طرح‌بندی: موتور جلو-محور عقب
خودروهای وابسته: بنتلی مولسان رولز-رویس سیلور اسپیریت
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۶٫۷۵ لیتر (۴۱۱٫۹ اینچ مکعب) رولز-رویس وی۸
جعبه‌دنده: ۴ دندهٔ خودکار ۴ال۸۰-ئی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۳٬۰۶۱ میلیمتر (۱۲۰٫۵ اینچ)
درازا: ۵٬۳۱۰ میلیمتر (۲۰۹٫۱ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۹۰ میلیمتر (۷۴٫۴ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۹۰ میلیمتر (۵۸٫۷ اینچ)
وزن خالص: ۲٬۳۲۰٫۲ کیلوگرم (۵٬۱۱۵ پوند)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: بنتلی بروکلند
بنتلی هشت (به انگلیسی: Bentley Eight) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۲ توسط شرکت بنتلی در بریتانیا تولید شده‌است.
طراحی این خودرو موتور جلو-محور عقب بوده، طول آن در حالت طبیعی ۵٬۳۱۰ میلیمتر (۲۰۹٫۱ اینچ)، و سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ سرعته به صورت خودکار است.
مرگویر پاردیسپانیان

| مرگویر پاردیسپانیان | مرگویر پاردیسپانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ نوامبر ۱۸۹۷ ازمیر، امپراتوری عثمانی
درگذشت: ۱۶ ژوئن ۱۹۶۹ (۷۱ سال) ?
ملیت: ارمنی-فرانسوی
پیشه: مهندس صدا
مرگویر پاردیسپانیان (فرانسوی: Merguir Bardisbanian‎ یا باربیسپانیان ‏ ۳ نوامبر ۱۸۹۷ – درگذشته ۱۹۶۹) مهندس صدا ارمنی-فرانسوی بود.
زندگی‌نامه

در ۳ نوامبر ۱۸۹۷ در سمورنا در ولایت آیدین، امپراتوری عثمانی به دنیا آمد و در دسامبر ۱۹۲۹ به تابعیت فرانسه درآمد؛ و از مدرسه مرکزی پاریس فارغ‌التحصیل شد. وی به عنوان سر اپراتور در سینمای فرانسه به فعالیت پرداخت. وی در ۱۹۶۹ در سن ۷۲ سالگی در فرانسه درگذشت.
فیلمشناسی

۱۹۳۲: Live at the heart (آلکساندر آرنائودی و روژه لیون)
۱۹۳۴: تونی (ژان رنوآر)
۱۹۳۵: آنژلا (مارسل پانیول)
نجیب مایل هروی

| نجیب مایل هروی | نجیب مایل هروی |
| --- | --- |
نجیب مایل هروی در مراسم دریافت جایزه بنیاد موقوفات دکتر افشار، اردیبهشت ۱۳۸۶: نجیب مایل هروی در مراسم دریافت جایزه بنیاد موقوفات دکتر افشار، اردیبهشت ۱۳۸۶
زادهٔ: ۱۳۲۹
نجیب مایل هروی (زادهٔ ۱۳۲۹ در هرات) محقق عرفان و ادبیات فارسی و اهل هرات افغانستان است که از سال ۱۳۵۰ ساکن ایران است. وی با نهادهای مختلفی چون کتابخانه مجلس، بنیاد موقوفات محمود افشار و دائرةالمعارف بزرگ اسلامی همکاری دارد. ایران پنجم مرداد ۱۳۹۹ به نجیب مایل هروی تابعیت داد. شهاب مایل هروی، فرزند نجیب مایل هروی گفته بود که در اعتراض «به تبعیض دولت ایران علیه پدرش» و ندادن شهروندی به پدرش پس از ۴۹ سال زندگی در ایران و ندادن مسکن مصوبه هیئت وزیران در برابر نمایندگی وزارت خارجه ایران در مشهد خودسوزی کرده‌است.
تخصص

وی که متولد سال ۱۳۲۹ در هرات در کشور افغانستان است، از ۱۳۵۰ به مشهد آمد و تاکنون به پژوهش دربارهٔ عرفان اسلامی و نسخه‌های خطی می‌پردازد. تحصیلات عالی خود را در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه فردوسی مشهد به پایان برد و پس از مدتی فعالیت به تهران آمد و در مؤسسهٔ پژوهش‌های اسلامی به تحقیق و مطالعه و کتاب‌شناسی و تصحیح متون و تدریس پرداخت.
مایل هروی همچنین همکاری با آستان قدس رضوی، مرکز پژوهشی میراث مکتوب و بخش تحقیقات کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی را در کارنامهٔ فعالیت‌های خود دارد و از محققان کتابخانه مجلس شورای اسلامی و دارای تألیفات است و مقالاتی را نیز در دانشنامه مرکز دائرةالمعارف اسلامی نگاشته‌است.
اعطای تابعیت

روز ۶ مرداد ۱۳۹۹، مدیر کل اتباع خارجی استانداری خراسان رضوی، خبر داد نجیب مایل هروی ۵ مرداد ۱۳۹۹، پس از خواندن سوگندنامه و انجام آزمون تابعیت، مراحل قانونی فرایند تابعیت را انجام داده و اسناد تابعیتی او نیز «در ماه‌های آینده صادر خواهد شد». نجیب مایل هروی هنگام دریافت تابعیت هفتاد ساله است و پس از ۴۹ سال اقامت در ایران، تابعیت را دریافت می کند.
جوایز

مایل هروی همچنین جایزه ادبی - تاریخی بنیاد محمود افشار یزدی را در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی دریافت کرده‌است. این جایزه که برای یک عمر دستاورد برای خدمت به تاریخ و زبان فارسی اهدا می‌گردد، با حضور سیدجعفر شهیدی، سیدمصطفی محقق داماد، سیدمحمدعلی ابهری و سیدکاظم بجنوردی به مایل هروی اهدا شد. مایل هروی در سال ۱۳۸۶ برنده جایزه ادبی - تاریخی بنیاد محمود افشار یزدی از مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی شد. این جایزه برای یک عمر دستاورد برای خدمت به تاریخ و زبان فارسی به مایل هروی اهدا شد و همچنین این برگ‌های پیر به‌عنوان اثر برگزیدهٔ همایش حامیان نسخ خطی کتابخانهٔ مجلس شورای اسلامی شناخته شده‌است.