stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مجتبی ناصری
زندگی

مجتبی ناصری در ۱۳۰۷ (۱۹۲۸) در زنجان به دنیا آمد. در سال‌های ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۹ دبستان سعادت زنجان درس خواند و ۱۳۲۰ در شرکت پخش دخانیات ایران در زنجان استخدام شد. پس از مدتی به تهران منتقل شد و شروع به تحصیل در کلاس‌های متفرقه کرد و سرانجام دیپلم متوسطه را در تهران گرفت. سال ۱۳۳۰ در رشتهٔ شیمی عالی در دانشگاه تهران مشغول تحصیل شد اما در همان سال، ۱۹۵۱، ایران را به مقصد شهر گوتینگن آلمان ترک کرد و در آن‌جا تحصیل در رشته پزشکی را آغاز کرد. در ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) با ارائه تزی در باره تغییرات خون پس از بکارگیری دستگاه قلب و ریه درجه دکترای خودرا دریافت کرد. در همان سال کارهای تحقیقاتی در انستیتوی ماکس پلانک گوتینگن با موضوع اندازه‌گیری جریان گردش خون درعروق کرونر قلبی و متابولیسم قلب را آغاز کرد. ۱۹۵۸ اولین کرونروگرافی را با ساختن برش‌دهندهٔ مخصوص برای سرخرگ‌های قلبی انجام داد. در ۱۹۵۹ همراه با پروفسور بارتل و شواب الکترودهای مخصوص برای اندازه‌گیری پی‌اچ خون ساخت. در ۱۹۶۰ به تیم جراحی قلب در دانشگاه برلین تحت نظر پروفسور لیندر پیوست و فعالیت‌های‌اش اوج تازه‌یی گرفت. از وی بیش از ۳۰۰ سخنرانی باقی مانده‌است و مقاله‌های علمی متعددی در نشریه‌های علمی آلمان و جهان انتشار یافته‌است. آخرین اثر او انتشار کتابی بنام «دانشنامه جراحی» به زبان فارسی ست که در تهران در نشریه علمی بچاپ رسیده‌است. 
مجتبی ناصری از دو ازدواج دارای دو پسر و یک دختر است. او از سرزمین مادری خویش نیز غافل نبوده‌است و از ۱۹۹۰ به بیمارستان ولی‌العصر زنجان کمک می‌کرد و در ایران برای پزشکان جوان سخنرانی می‌کرد.اهدای میکروسکوپ اتاق عمل برای اعمال جراحی چشم در زنجان آخرین کمک او به زادگاه‌اش بود. مجتبی ناصری در روز دوشنبه ۲۴ اکتبر (۳ آبان) در سن ۸۸ سالگی در برلین درگذشت.
تحصیل و فعالیت

۱۳۱۳ـ ۱۳۱۹ تحصیل در دبستان سعادت زنجان.
۱۳۲۶ـ ۱۳۳۰ تحصیل در کلاس‌های متفرقه و گرفتن دیپلم متوسطه در تهران.
۱۳۳۰ شرکت درکنکور هنر سرای عالی دانشگاه تهرا ن و شروع به تحصیل در رشتهٔ شیمی عالی در دانشگاه تهران.
۱۹۵۱ در دسامبر ایران را به مقصد شهر گوتینگن آلمان ترک کرد و در آنجا تحصیل در رشتهٔ پزشکی را پی‌گرفت.
۱۹۵۷ پس از ۱۰ ترم (زیمستر)امتحانات نهایی را با موفقیت پشت سر گذاشت و با ارائه تزی در بارهٔ تغییرات خون پس از استفاده از دستگاه قلب و ریه درجه دکترای خود را به
رفت.
۱۹۵۷ شروع کارهای تحقیقاتی در انستیتوی ماگس پلانک گوتینگن با موضوع اندازه‌گیری جریان گردش خون درعروق کرونر قلبی و متابولیسم قلب.
۱۹۵۸ اولین کرونروگرافی با ساختن کاتتر مخصوص برای سرخرگ‌های قلبی، اندازه‌گیری جریان خون کرونر با کمک کاردیوگرین به متد همیلتون.
۱۹۵۹ درست کردن الکترودهای مخصوص برای اندازه‌گیری پی‌اچ خون، همراه با پروفسور بارتل و شواب.
۱۹۶۰ ورود به تیم جراحی قلب در دانشگاه برلین تحت نظر پروفسور لیندر.
۱۹۶۰ شروع تجربه‌های آزمایشی به وسیلهٔ پیوند ریه در حیوانات، به همراه پروفسور بوشرل.
۱۹۶۱ شروع آزمایش‌های تجربی با پ‍یوند قلب که نتایج آن در کنگره‌های ملی و جهانی به اطلاع عموم رسانده شد.
۱۹۶۱ جراحی قلب و آزمایش‌هایی با دستگاه قلب و ریه.
۱۹۶۴ انتخاب به معاونت بیمارستان نوی کلن.
۱۹۶۷ نوشتن تز اختصاصی در مورد هیپر اوکسیژناسیون در انواع حیوات و گرفتن درجه استادی دانشگاه آزاد برلین.
۱۹۶۷/۶۸ به دست آوردن تخصصی جراحی عمومی، تخصصی جراحی قلب ـ ریه وعروق و تخصصی جراحی عروق محیطی.
۱۹۶۸ پیوند اندام پایین برای اولین بار در آلمان فدرال در بیمارستان نوی کلن.
۱۹۶۸ به همراه پروفسور بوشرل اولین پیوند ریه را برای جوانی که در اثر تصادف به هر دو ریه وی صدمه شدید وارد شده بود انجام داد.
۱۹۶۹ برگشت به بیمارستان دانشگاهی وست اند و انتخاب به معاونت و کارمند رسمی دولت.
۱۹۶۹ انجام اولین پیوند بازوی قطع شده در آلمان فدرال.
۱۹۷۰ مسافرت به دانشگاه‌های مختلف آمریکا برای کار آموزی جراحی کرونر (کلولند، نیویورک، سانفرانسیسکو، یوستن تکزاس).
۱۹۷۱ بنیان‌گذاری جراحی کرونر در برلین.
۱۹۷۱ به دست آوردن رتبه پروفسوری دانشگاه آزاد برلین.
۱۹۷۲ برای اولین بار پ‍یوند آزمایشی قلب ثانوی به عنوان بایپاس قلب چپ و گزارش آن درکنگره بین‌المللی بارسلون (اسپانیا).
۱۹۷۵ انتساب به ریاست بیمارستان آموزشی دانشگاهی شلوس پارک کلینیک برلین شروع جراحی عمومی، قفسه سینه و عروق در این بیمارستان و تدریس در دانشگاه.
۱۹۹۰ اهدای مدال شایستگی آلمان فدرال برای کارهای تحقیقاتی.
۱۹۹۳ بازنشستگی و ترک بیمارستان شلوس پارک کلینیک.
۱۹۹۵-۹۹ریاست کانون پزشکان، دندانپزشکان و داروسازان ایرانی در برلین.
۱۹۹۹ دریافت مدال نور تدریس پس از بیست سال تدریس جراحی در دانشگاه‌های آلمان.
مبانی متافیزیکی علوم طبیعی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): ایمانوئل کانت
کشور: آلمان (پروس)
زبان: آلمانی
انتشار: ۱۷۸۶
مبانی متافیزیکی علوم طبیعی یا بنیان‌های مابعدالطبیعه علوم طبیعی (آلمانی: Metaphysische Anfangsgründe der Naturwissenschaft) یک کتاب نوشته ایمانوئل کانت می‌باشد که در سال ۱۷۸۶ منتشر شد. این کتاب به چهار فصل تقسیم شده‌است. این فصل‌ها به مبانی متافیزیکی فورمونی (سینماتیک)، دینامیک، مکانیک و پدیدارشناسی می‌پردازند. کتاب کانت تأثیر اساسی در ظهور زیرگروه‌های علمی در دانشگاه‌های کشورهای آلمانی زبان در قرن نوزدهم داشت.
کانت اصول فسلفی خود را از نقد عقل محض در این کتاب به کار بسته‌است. ترجمه انگلیسی دقیق این کتاب از مایکل فریدمن در سال ۲۰۰۴ توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شد.
پیوند بیرون

متن کامل کتاب به انگلیسی
۱، ۲، ۳، خورشید

| ۱، ۲، ۳، خورشید | ۱، ۲، ۳، خورشید |
| --- | --- |
کارگردان: برتران بلیه
تهیه‌کننده: پاتریس لودو
نویسنده: برتران بلیه
فیلمنامه‌نویس: برتران بلیه
بازیگران: آنوک گرینبرگ مارچلو ماسترویانی الیویه مارتینز ژان پیر ماریله کلود براسر Patrick Bouchitey چارلز اشنایدر Denise Chalem اوا دارلان Irène Tassembédo Jean-Michel Noirey Myriam Boyer Stéphane Slima
موسیقی: خالد
فیلم‌بردار: ژرار دی باتیستا
تدوین‌گر: Claudine Merlin
شرکت تولید: گومون Ciné Valse France 3 Cinéma
توزیع‌کننده: Gaumont Buena Vista International (GBVI)
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ اوت ۱۹۹۳ (۱۹۹۳-۰۸-۱۸)  
مدت زمان: ۱۰۴ دقیقه
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی 
هزینهٔ فیلم: ۷٫۶ میلیون یورو
۱، ۲، ۳، خورشید (فرانسوی: Un, deux, trois, soleil‎) یک فیلم به کارگردانی برتران بلیه است که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد.
بازیگران

آنوک گرینبرگ
مارچلو ماسترویانی
الیویه مارتینز
ژان پیر ماریله
کلود براسر
اوا دارلان
مجموعه بازارهای قدیمی بم

| مجموعه بازارهای قدیمی بم | مجموعه بازارهای قدیمی بم |
| --- | --- |
نام: مجموعه بازارهای قدیمی بم
کشور: ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: بم
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: بازار، مجموعه تاریخی
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۴۶۰۲
تاریخ ثبت ملی: ۱۱ دی ۱۳۸۰
مجموعه بازارهای قدیمی بم  مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در بم، مرکز شهر، مجاور امامزاده اسیری واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۱ دی ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۶۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
یکای سنتی طلای چین

| یکای سنتی طلای چین | یکای سنتی طلای چین |
| --- | --- |
(چینی:中國傳統的黃金傳統): (چینی:中國傳統的黃金傳統)
آمارها: آمارها
تاریخِ حذف: ۱۹۴۸
استفاده‌کننده(ها):  تایوان
صادرکننده: صادرکننده
بانک مرکزی: بانک مرکزی تایوان
این جعبه اطلاعات آخرین وضعیت این یکای پول را پیش از منسوخ شدن نشان می‌دهد.: این جعبه اطلاعات آخرین وضعیت این یکای پول را پیش از منسوخ شدن نشان می‌دهد.
یکای سنتی طلای چین (به انگلیسی: Chinese customs gold unit) یکای پول رایج در کشور تایوان است. مسئولیت کنترل این یکای پول برعهدهٔ بانک مرکزی تایوان قرار دارد.
۳۰۳۱ هیوستون

سیارک ۳۰۳۱ (به انگلیسی: 3031 Houston، نامگذاری:1984CX) سه هزار و سی و یکمین سیارک کشف شده‌است که در ۸ فوریه ۱۹۸۴ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۳٫۰۰ است.
مت آستین (هنرپیشه)

| مت آستین | مت آستین |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ آوریل ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال)
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۹–اکنون
مت آستین (انگلیسی: Matt Austin؛ زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۹۷۸) یک خواننده اهل کانادا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
آنج (رود)

| آنج (رود) | آنج (رود) |
| --- | --- |
The Ange at Montréal la Cluse: The Ange at Montréal la Cluse
نمایش نقشه فرانسهنمایش نقشه اوورنی-رون-آلپ: نمایش نقشه فرانسهنمایش نقشه اوورنی-رون-آلپ
مکان: مکان
کشور: فرانسه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: Oignin
 • مختصات: ۴۶°۱۰′۱۷″شمالی ۵°۳۲′۵۵″شرقی﻿ / ﻿۴۶٫۱۷۱۴°شمالی ۵٫۵۴۸۶°شرقی﻿ / 46.1714; 5.5486
طول: ۲۰٫۷ کیلومتر (۱۲٫۹ مایل)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: Oignin→ الگو:RAin
آنج (به فرانسوی: Ange) یک رود در فرانسه است که در ان (اوورنی-رون-آلپ) واقع شده‌است.
مرثا

| قدیس مرثا بتانی | قدیس مرثا بتانی |
| --- | --- |
سنت مرثای بیتانی در سمت چپ، عیسی در خانه مریم و مرثا، هارولد کاپینگ: سنت مرثای بیتانی در سمت چپ، عیسی در خانه مریم و مرثا، هارولد کاپینگ
باکره: باکره
زادهٔ: احتمالاً یهودیه (اسرائیل امروزی یا کرانه باختری)
درگذشتۀ: به‌طور سنتی لارناکا، قبرس یا تاراسکون، گال (فرانسه امروزی)
تکریم‌شده در: کلیسای کاتولیک، مسیحیت شرقی، عشای آنگلیکان، لوتریانیسم
قدیس‌شدن: پیش از جماعت
بزرگداشت: ۲۹ ژوئیه (کاتولیک، انگلیکن، لوتری)، ۴ ژوئن (ارتدوکس شرقی)
نمادها: جارو؛ قفل؛ تاراسک؛
قدیس حامی: خدمتکارها؛ آشپزها؛ متخصصان تغذیه؛ خدمتکاران خانگی؛ خانه‌داران؛ هتلداران؛ خدمتکاران خانه؛ زنان خانه‌دار؛ مسافرخانه‌داران؛ کارگران خشکشویی؛ سرورها؛ زنان غیرروحانی مجرد؛ مسافران؛ تاراسکون؛ وییاخویوسا، اسپانیا؛ پاتروس، فیلیپین
مرثا (به عبری: מָרְתָא‎) یک شخصیت کتاب مقدس است که در انجیل‌های لوقا و یوحنا توصیف شده‌است. او به‌همراه خواهر و برادرش لازاروس و مریم بتانی در روستای بیتانی در نزدیکی اورشلیم زندگی می‌کردند. او شاهد بود که عیسی برادرش ایلعازر زنده کرد.
ریشه‌شناسی نام

نام مرثا ترجمه لاتینی از Martha یونانی کوئینه است که خود ترجمه‌ای از آرامی מָרְתָא  Mârtâ، «معشوقه» یا «بانو»، از מרה «معشوقه»، مؤنث מר «استاد» است. شکل آرامی در یک کتیبه نباتی که در پوتئولی یافت شده‌است و اکنون در موزه ناپل وجود دارد. تاریخ آن ۵ پس از میلاد است (Corpus Inscr. Semit.، ۱۵۸)؛ همچنین در یک کتیبه پالمیرنی که ترجمه یونانی آن به شکل Marthein است.
سنت‌های غربی

در مسیحیت غربی سده‌های میانی، مریم خواهر مرثا اغلب با مریم مجدلیه برابری می‌کرد. این شناسایی باعث شد که اطلاعات بیشتری به مرثا نیز نسبت داده شود:
مریم، مرثا، و لازاروس توسط سنت جان به عنوان ساکن در بیتانی معرفی می‌شوند، اما لوقا قدیس به نظر می‌رسد که اینطور دلالت کند که آنها حداقل زمانی در جلیل زندگی می‌کردند. او نام شهر را ذکر نمی‌کند، اما ممکن است ماگدالا بوده باشد، و بنابراین، با فرض اینکه مریم اهل بیتانی و مریم مجدلیه یکسان باشند، باید واژه «مجدلیه» را درک کنیم. به نظر می‌رسد که سخنان سنت جان (۱۱:۱) دلالت بر تغییر محل سکونت خانواده دارد. این امکان نیز وجود دارد که سنت لوک حادثه‌ای را که در فصل ۱۰ به آن اشاره شد جابجا کرده باشد. شباهت بین تصاویر مرثا ارائه شده توسط لوقا و جان بسیار قابل توجه است. مقاربت آشنا بین ناجی جهان و خانواده متواضع که لوقا قدیس آن را به تصویر می‌کشد، توسط جان قدیس ساکن است، وقتی به ما می‌گوید که «عیسی مرثا و خواهرش مریم و ایلعازر را دوست داشت» (۱۱:۵). مجدداً تصویر اضطراب مرثا (یوحنا ۱۱:۲۰–۲۱، ۳۹) با تصویر او که «مشغول خدمت بسیار بود» مطابقت دارد (لوقا ۱۰:۴۰). همین‌طور در یوحنا ۱۲: ۲: "آنها برای او شامی در آنجا گذاشتند و مرثا خدمت کرد.» اما سنت جان زمانی که ایمان فزاینده او به الوهیت مسیح را به تصویر می‌کشد، به ما نگاهی اجمالی به جنبه دیگر و عمیق‌تر شخصیت او داده‌است (۱۱:۲۰–۲۷)، ایمانی که به مناسبت این واژه‌ها بود: «من رستاخیز هستم. و زندگی.» انجیلی به زیبایی به تغییری که پس از آن مصاحبه بر سر مرثا آمد، اشاره کرده‌است: «وقتی این چیزها را گفت، رفت و خواهرش مریم را مخفیانه صدا زد و گفت: استاد آمد و تو را می‌خواند.»
سنت ارتدکس شرقی

در سنت کلیسای ارتدکس شرقی، گرچه در انجیل به‌طور خاص به این نام نام برده نشده‌است، مرثا و مریم در میان زنان مُردار بودند. این پیروان وفادار عیسی در طول مصلوب شدن عیسی در گلگوتا ایستادند و بعداً در صبح زود پس از سبت با مر (روغن گران‌قیمت)، طبق سنت یهودیان، به آرامگاه او آمدند تا بدن خداوند خود را مسح کنند. مروبران اولین شاهدان رستاخیز عیسی شدند و قبر خالی را یافتند و خبر شادی را از فرشته شنیدند.
سنت ارتدکس همچنین نشان می‌دهد که لازاروس برادر مرثا در آزار و شکنجه کلیسای اورشلیم پس از شهادت سنت استفان از اورشلیم بیرون رانده شد. خواهرش مرثا با او از یهودیه گریخت و به او در اعلام انجیل در سرزمین‌های مختلف کمک کرد، در حالی که مریم مجدلیه نزد یحیی رسول ماند و او را در کلیسای اورشلیم یاری کرد. طبق سنت قبرس، لازاروس و مرثا بعداً به قبرس آمدند، جایی که لازاروس اولین اسقف کیتیم (لارناکای امروزی) شد. هر سه در قبرس جان باختند.
بزرگداشت

مرثا به عنوان یک قدیس در کلیسای کاتولیک رومی و کلیسای ارتدوکس شرقی مورد احترام قرار می‌گیرد و توسط کلیسای لوتری و انجمن انگلیکن گرامیداشت یاد می‌شود. در طول زمان، با گسترش احترام به سنت مرثا، تصاویر بلوغ، قدرت، عقل سلیم و توجه به دیگران غالب شد.
بزرگداشت > روزهای عید

کلیسای لاتین روز جشن مرثا، مریم بتانی و برادرش لازاروس در ۲۹ ژوئیه را جشن می‌گیرد. جشن مرثا، که در تقویم تریدنتین به عنوان «نیمه دوگانه» طبقه‌بندی می‌شود، در تقویم عمومی رومی پاپ پیوس دوازدهم به یک جشن «ساده» تبدیل شد، در تقویم رومی عمومی سال ۱۹۶۰ به یک «عید درجه سوم» تبدیل شد. یادبود در تقویم رومی عمومی کنونی
کلیساهای کاتولیک شرقی ارتدکس شرقی و آیین بیزانس، یاد مرثا و خواهرش مری را در ۴ ژوئن گرامی می‌دارند. آنها همچنین به‌طور جمعی در میان زنان مُردار در یکشنبهٔ مُرِبران (یکشنبه سوم عید پاک - یعنی دومین یکشنبه پس از یکشنبه عید پاک) یاد آنها را گرامی می‌دارند. مرثا همچنین در مراسم بزرگداشت شنبه لازاروس (روز قبل از یکشنبه نخل) حضور دارد.
مرثا در ۲۹ ژوئیه در تقویم مقدسین کلیسای لوتری به همراه مریم و لازاروس و در تقویم قدیسین کلیسای اسقفی گرامی داشته می‌شود.
از مرثا (به همراه مریم و لازاروس) در کلیسای انگلستان با یک جشن کوچک در ۲۹ ژوئیه یاد می‌شود.
میراث

خواهران سنت مرثا یک جماعت مذهبی هستند که در آنتیگونیش، نوا اسکوشیا، در سال ۱۸۹۴ تأسیس شدند.
میراث > کلیساها

تعدادی کلیسا به سنت مرثا اختصاص داده شده‌است از جمله:
کلیساهای کاتولیک رومی کلیسای سنت مرثا در ایموس، کاویت. تنها محله در اسقف ایموس که به سنت مرثا اختصاص یافته‌است.
اروپا:
کلیسای سنت مارت د تاراسکون در تاراسکون، فرانسه؛
ایالات متحده:
کلیسای کاتولیک سنت مرثا در مورتون گروو، ایلینوی، و دیگران در ایست پراویدنس، رود آیلند. والیندا، کالیفرنیا؛ کینگ وود، تگزاس؛ هاروی، لوئیزیانا؛ پلین ویل، ماساچوست؛ و پرستونزبورگ، کنتاکی
آسیا
اسقف کاتولیک رومی پاسیگ: زیارتگاه اسقفی سنت مرثا و کلیسای سنت روچ، پاتروس، فیلیپین، و کلیسای سنت مرثا در کالاوان پاسیگ.
اسقف کاتولیک رومی ایموس: کلیسای سنت مرثا، خانه‌های گرینگیت، مالاگاسانگ II-A، شهر ایموس، استان کاویت.
استرالیا:
استراتفیلد، نیو ساوت ولز
عشای انگلیکن:
کانادا:
سنت مری و سنت مرثا در تورنتو، انتاریو
انگلستان:
سنت مرثا روی تپه در ساری
بروکستو، ناتینگهام شایر
ایالات متحده: کلیسای اسقفی سنت مرثا در:
پاپیلیون، نبراسکا
ساحل بتانی، دلاور
لکسینگتون، کنتاکی
سنت مرثا و مری، ایگان، MN
مریم مقدس و مرثا، بوفورد، GA
متدیست:
کلیسای متدیست سنت مرثا در ترینگ، هرتفوردشایر، انگلستان، بریتانیا
لوتری:
کلیسای لوتری سنت مری و سنت مرثا، سانفرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده
افسانه‌ها و اسطوره‌ها > افسانه طلایی

بر پایهٔ افسانه، مرثا مقدس پس از رستاخیز عیسی، در حدود سال ۴۸ پس از میلاد، یهودیه را ترک کرد و با خواهرش مریم (که با مریم مجدلیه درآمیخت) و برادرش لازاروس به پروونس رفت. با آنها، مرثا ابتدا در آوینیون (اکنون در فرانسه) ساکن شد. افسانه طلایی، که در سدهٔ سیزدهم گردآوری شده‌است، سنت پرووانسالی را ثبت می‌کند:
مرثا مقدس، میزبان خداوند ما عیسی مسیح، از خویشاوندی سلطنتی متولد شد. پدرش سیرو و مادرش انچاریا نام داشت. پدر او دوک شام و دریانوردی بود و مرثا با خواهرش از میراث مادرشان سه مکان، یعنی قلعه مجدلیه و بیت عنیا و بخشی از اورشلیم را در اختیار داشت. در هیچ‌کجا خوانده نشده‌است که مرثا تا به حال هیچ شوهری داشته باشد یا شراکتی با مرد داشته باشد، اما او به عنوان یک مهماندار نجیب خدمت و خدمت به خداوند ما می‌کرد، و همچنین می‌خواست که خواهرش به او خدمت کند و به او کمک کند، زیرا او فکر می‌کرد که تمام دنیا کافی نیست. برای خدمت به چنین مهمان پس از عروج خداوند ما، هنگامی که شاگردان رفتند، او با برادرش ایلعازار و خواهرش مریم، همچنین قدیس ماکسمین [در واقع یک شخصیت سده سوم] که آنها را غسل تعمید داد و روح القدس به او متعهد شدند، و بسیاری دیگر را در کشتی بدون بادبان، پارو یا سکان فرمان سوار کردند که به فرمان خداوند ما همه به مارسی آمدند و بعد به قلمرو آکوئنس یا اکس آمدند و در آنجا مردم را تغییر دادند. به ایمان مرثا درست سخن گفت و مؤدب و مهربان به دید مردم بود.
افسانه طلایی همچنین سبک زندگی بزرگی را که برای مرثا و خواهران و برادرانش در مدخل خود در مورد مریم مجدلیه تصور می‌شد، ثبت می‌کند:
مریم مجدلیه نام خانوادگی خود را مگداله، قلعه‌ای داشت و از دودمان و پدر و مادری اصیل زاده شد که از تبار پادشاهان بودند. و پدرش کوروش و مادرش یوخاریس نام داشت. او با برادرش ایلعازر و خواهرش مرثا، قلعه ماگداله را که در دو مایلی ناصره است، و بیت عنی، قلعه‌ای را که در نزدیکی اورشلیم است، و همچنین بخش بزرگی از اورشلیم را تصاحب کردند که همه اینها را ترک کردند. در میان آنها به این ترتیب که مریم قلعه ماگداله را داشت که نام او مجدلیه بود. و ایلعازر قسمت شهر اورشلیم را داشت و مرثا قسمت او بیت عنیا. و هنگامی که مریم خود را به تمام لذت‌های بدن سپرد، و لازاروس همه را به شوالیه شدن منصوب کرد، مرثا که خردمند بود، شرافتمندانه بر بخش برادرش و همچنین خواهرش و همچنین خود او حکومت کرد و شوالیه‌ها و خادمان او را اداره کرد. به مردان فقیر، نیازهایی که نیاز داشتند. با این حال، پس از عروج پروردگار ما، آنها همه این چیزها را فروختند.
افسانه‌ها و اسطوره‌ها > سنت مرثا در تاراسکون

یک افسانه دیگر نشان می‌دهد که مرثا سپس به تاراسکون، فرانسه رفت، جایی که یک هیولا، تاراسک، تهدیدی دائمی برای مردم بود. افسانه طلایی آن را به عنوان جانوری از گالاتیا توصیف می‌کند. اژدهای بزرگ، نیمی از حیوان و نیمی ماهی، بزرگتر از گاو، بلندتر از اسب، با دندان‌های تیز مانند شمشیر، و دو طرف شاخدار، سر مانند شیر، دم مانند مار، که در یک جنگل معینی بین آرل و آوینیون مرثا در حالی که صلیب در دست داشت، جانور را با آب مقدس پاشید. ارسی خود را دور گردنش گذاشت و اژدهای رام شده را در دهکده هدایت کرد.
مرثا در آنجا زندگی می‌کرد و هر روز به دعا و روزه مشغول بود. مرثا سرانجام در تاراسکون درگذشت و در آنجا به خاک سپرده شد. مقبره او در سرداب کلیسای محلی محلی واقع شده‌است.
باور بر این است که وقف کلیسای دانشگاهی در تاراسکون به سنت مرثا مربوط به سده نهم یا قبل از آن است. آثار یافت شده در کلیسا در جریان بازسازی در سال ۱۱۸۷ به عنوان مال او شناسایی شد و در آن زمان در پرستشگاه جدیدی دفن شد. در دخمهٔ کلیسای کالجیات یک قنوتاف متعلق به اواخر سدهٔ پانزدهم وجود دارد که به عنوان آرامگاه گوتیک سنت مرثا نیز شناخته می‌شود. این اثر فرانچسکو لورانا، مجسمه‌ساز کروات مکتب ایتالیایی، به سفارش پادشاه رنه است. در پایه آن دو دهانه وجود دارد که از طریق آنها می‌شد آثار را لمس کرد. این دارای سه نقش برجسته کم ارتفاع است که با ستون‌های فلوت دار از هم جدا شده‌اند. در مرکز، مریم مجدلیه مقدس که توسط فرشتگان حمل می‌شود. در سمت راست، لازاروس به عنوان اسقف مارسی با میتر و عصای خود. دو چهره در طرفین وجود دارد: در سمت چپ، Saint Front، اسقف پریگو، حاضر در تشییع جنازه سنت مرثا، و در سمت راست، سنت مارسل، خدمتکار مرثا.
افسانه‌ها و اسطوره‌ها > سنت مرثا و ویلاجویوسا

شهر ویلاخویوسا، اسپانیا، سنت مرثا را به عنوان قدیس حامی خود گرامی می‌دارد و هر ساله جشنواره مورها و مسیحیان را به افتخار او جشن می‌گیرد. فستیوال ۲۵۰ ساله یادبود حمله دزدان دریایی بربر به رهبری زاله-آراز به ویلاجویوسا در سال ۱۵۳۸ است، زمانی که طبق افسانه، سنت مرثا با ایجاد سیل ناگهانی که ناوگان دشمن را از بین برد، به نجات مردم شهر آمد؛ بنابراین از رسیدن کورس‌ها به ساحل جلوگیری می‌کند.
سنت عرفانی

مرثا در متن مقدس گنوسی پیستیس سوفیا ظاهر می‌شود. او توسط مسیح برخاسته در مورد چندین توبه که برای رستگاری باید انجام شود، آموزش می‌بیند. او همچنین چندین تفسیر نبوی از مزامیر مختلف انجام می‌دهد.
تصویرسازی در هنر و ادبیات

موضوع مرثا بیشتر در هنر از دوران ضد اصلاحات به بعد یافت می‌شود، به‌ویژه در سده هفدهم، زمانی که فضای داخلی معمولاً تصویری واقع‌گرایانه ارائه می‌شود. با این حال در برخی از چرخه‌های اوتونی زندگی مسیح ظاهر می‌شود.
مسیح در خانه مرثا و مریم (ولاسکز)، نقاشی رنگ روغن روی بوم اثر نقاش اسپانیایی ولاسکوز در سال ۱۶۱۸.
مسیح در خانه مرثا و مریم (ورمیر)، نقاشی ۱۶۵۵ اثر یوهانس ورمیر.
مرثا و مری مجدلیه (کاراواجو)، نقاشی ۹–۱۵۹۸ توسط استاد باروک ایتالیایی ، میکل آنژ مریسی دا کاراواجو.
آثار ادبی دربارهٔ مرثا عبارتند از:
مرثا و مریم، داستانی در داستان‌های آخرالزمان کارل چاپک (۱۹۳۲)
«سنت مرثا و اژدها»، شعری از چارلز کاسلی در مجموعه آثار او.
پسران مرثا (۱۹۰۷)، شعری از رودیارد کیپلینگ.
در سرگذش مدینه، رمان دیستوپیایی مارگارت اتوود، زنان ناباروری که مجبور به خدمتکاری برای طبقه حاکم هستند، «مرثا» نامیده می‌شوند، زیرا خدمت آنها تقلید از مرثا در نظر گرفته می‌شود.
نگارخانه

ویژگی‌ها
سنت مرثا از برویاری ایزابلا، ۱۴۹۷
سنت مرثا و تاراسک، از یک نسخه خطی سده پانزدهم
مجسمه سنت مرثا در مراسم هفته مقدس در معبد ملی سنت آن در هاگونوی، بولاکان، فیلیپین استفاده می‌شود.
خواندن بیشتر

مک‌گر، پاتریشیا (۱۹۶۰). مرثا، مرثا: یک رمان کتاب مقدس. نیو یورک: پی جی کندی. OCLC 849011.
مسیح در خانه مرثا و مریم، اثر هنریک شمیراتسکی، ۱۸۸۶
مسیح در خانه ی مرثا و مریم.
زیارتگاه اسقفی سنت مرثا و کلیسای سنت روچ در پاتروس، فیلیپین. تنها زیارتگاه جنوب شرقی آسیا که به سنت مرثا اختصاص یافته‌است.
یادگاری از استخوان‌های سنت مرثا، باکره و شاگرد خداوند، که در زیارتگاه اسقفی او در پاتروس مورد احترام قرار گرفته‌است.
مرثا با تاراسک، از ساعت‌های هنری هشتم
آرامگاه گوتیک سنت مرثا در تاراسکون
کلیسای دانشگاهی سنت مرثا در تاراسکون
مسیح در خانه مرثا و مریم، دیه‌گو ولاسکس، ۱۶۱۸
آندریاس بیلاو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Andreas Bielau
زادروز:  ۲۷ اوت ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال)
زادگاه:  جمهوری دمکراتیک آلمان
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Retired
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۰ |  باشگاه فوتبال تسویکاو |  ۳۱ |  (۵) |
| ۱۹۸۰–۱۹۸۷ |  باشگاه فوتبال کارل زایس ینا |  ۱۶۴ |  (۴۲) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال تسویکاو |  ۴۸ |  (۲۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۱-۱۹۸۵ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۹ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آندریاس بیلاو (به آلمانی: Andreas Bielau) بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۸۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۹ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. آندریاس بیلاو آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۵ میلادی انجام داد.
مبانی علم حساب

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صفحهٔ عنوان چاپ اول در ۱۸۸۴: صفحهٔ عنوان چاپ اول در ۱۸۸۴
نویسنده(ها): گوتلوب فرگه
عنوان اصلی: Die Grundlagen der Arithmetik. Eine logisch-mathematische Untersuchung über den Begriff der Zahl
زبان: آلمانی
موضوع(ها): فلسفه ریاضیات
تاریخ نشر: ۱۸۸۴
مبانی علم حساب: پژوهشی منطقی-ریاضی دربارهٔ مفهوم عدد (به آلمانی: Die Grundlagen der Arithmetik) کتابی از گوتلوب فرگه، فیلسوف آلمانی، است که در آن به مبنای منطقی علم حساب می‌پردازد و از تز منطق‌گرایی خود دفاع می‌کند.
پانوشت‌ها

↑  فرگه، گوتلوب. مبانی علم حساب: پژوهشی منطقی-ریاضی دربارهٔ مفهوم عدد. ترجمهٔ طالب جابری. تهران: ققنوس.
آنلو

| آنلو | آنلو |
| --- | --- |
روستا: روستا
آنلو: آنلو
View on Anloo, seen from the zuides: View on Anloo, seen from the zuides
  نشان:   نشان
موقعیت آنلو در نقشه: موقعیت آنلو در نقشه
The village centre (dark green) and the statistical district (light green) of Anloo in the municipality of Aa en Hunze.: The village centre (dark green) and the statistical district (light green) of Anloo in the municipality of Aa en Hunze.
مختصات: ۵۳°۲′۳۶″ شمالی ۶°۴۱′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۴۳۳۳°شمالی ۶٫۶۹۹۴۴°شرقی﻿ / 53.04333; 6.69944: مختصات: ۵۳°۲′۳۶″ شمالی ۶°۴۱′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۰۴۳۳۳°شمالی ۶٫۶۹۹۴۴°شرقی﻿ / 53.04333; 6.69944
کشور: هلند
استان: درنته
Municipality: آ ان هونزه
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۰۸)
 • کل: ۳۹۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
آنلو (به هلندی: Anloo) یک منطقهٔ مسکونی در هلند است که در آ ان هونزه واقع شده‌است. آنلو ۳۹۰ نفر جمعیت دارد.
۸۲۰ (خورشیدی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۸ - سده ۹ - سده ۱۰
دهه::  ۷۹۰  ۸۰۰  ۸۱۰  ۸۲۰  ۸۳۰  ۸۴۰  ۸۵۰  
سال:: ۸۱۷ ۸۱۸ ۸۱۹ - ۸۲۰ - ۸۲۱ ۸۲۲ ۸۲۳
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری میلادی: ۱٬۴۴۱ – ۱٬۴۴۲
هجری قمری: ۸۴۴ – ۸۴۵
گاه‌شماری گرگوری: 1441   MCDXLI
از تاریخ پیدایش رم: ۲٬۱۹۴
گاه‌شماری ارمنی: ۷۵۰   ԹՎ
گاه‌شماری بهائی: −۴۰۳ – −۴۰۲
گاه‌شماری بربری: ۲٬۳۹۱
گاه‌شماری بودایی: ۱٬۹۸۵
گاه‌شماری برمه‌ای: ۸۰۳
گاه‌شماری رومی: ۶٬۹۴۹ – ۶٬۹۵۰
گاهشماری مازندرانی: ۹۵۲ – ۹۵۳
گاه‌شماری قبطی: ۱٬۱۵۷ – ۱٬۱۵۸
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۱٬۴۳۳ – ۱٬۴۳۴
سال عبری:  ۵٬۲۰۱  –  ۵٬۲۰۲ 
گاه‌شماری هندی: 
 - ویکرم سموت: ۱٬۴۹۶ – ۱٬۴۹۷
 - ساکا سموت: ۱٬۳۶۳ – ۱٬۳۶۴
 - کالی یوگا: ۴٬۵۴۲ – ۴٬۵۴۳
گاه‌شماری هولوسین: ۱۱٬۴۴۱
گاه‌شماری کره‌ای: ۳٬۷۷۴
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۱٬۹۸۴
ن ب و: ن ب و
۸۲۰ هشتصد و بیستمین سال هجری خورشیدی است.