stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دنیس ریدر
قتل‌ها

در ۱۵ ژانویه ۱۹۷۴، چهار نفر از اعضای خانواده اوترو در ویچیتا به قتل رسیدند. قربانیان جوزف اترو ۳۸ ساله، جولی اترو ۳۳ ساله جوزف جونیور اترو ۹ ساله و جوزفین اترو ۱۱ ساله بودند. اجساد آنها توسط فرزند ارشد خانواده که در کلاس دهم بود کشف شد. ریدر پس از دستگیری در سال ۲۰۰۵ به کشتن خانواده اوترو اعتراف کرد. ریدر نامه‌ای نوشت بود که در یک کتاب مهندسی در کتابخانه عمومی ویچیتا در اکتبر ۱۹۷۴ انباشته شده بود و در آن کتاب کشته شدن خانواده اوترو در ژانویه همان سال شرح داده شده بود.
در اوایل سال ۱۹۷۸، وی نامه دیگری را به ایستگاه تلویزیونی KAKE در ویچیتا فرستاد و مسئولیت قتل خانواده اوترو، کاترین برایت، شرلی ویان و نانسی فاکس را به عهده گرفت. او در نامه نام‌های زیادی را برای خود پیشنهاد کرد، از جمله BTK. وی در این نامه خواستار توجه رسانه‌ها شد و سرانجام اعلام شد که ویچیتا واقعاً یک قاتل زنجیره‌ای در خارج از زندان دارد.
او همچنین قصد کشتن دیگران مانند آنا ویلیامز ۶۳ ساله را داشت که در سال ۱۹۷۹ با بازگشت به خانه خیلی دیرتر از آنچه انتظار می رفت از مرگ نجات یافت. ریدر در طی اعترافات خود توضیح داد که به ویلیامز وسواس زیادی پیدا کرده بود و هنگامی که ویلیامز به خانه برنگشت نگران شد و خانه را ترک کرد.
جسد ماراین هج ۵۳ ساله در ۵ مه ۱۹۸۵ در ویچیتا پیدا شد. ریدر او را ۹ روز قبلتر کشته بود و جسد او را به کلیسایی که عضو شورای آن بود برده بود. در آنجا او از بدن او در موقعیت‌های مختلف عکس گرفت. او از قبل پلاستیک سیاه و سایر وسایل لازم برای قتل را در کلیسا آماده کرده بود و بعد از اتمام کار، جسد را در یک جوی دور افتاده انداخت. اون این طرح خود را "پروژه بیسکوییت" نامید.
در سال ۱۹۸۸ و پس از قتل ۳ نفر از اعضای خانواده فیگر نامه‌ای دریافت شد که شخصی ادعا کرده بود که همان BTK (لقب ریدر) است و ادعا کرده بود که قتل آن ۳ نفر کار او نبوده است اما کار قاتل را تحسین برانگیز خوانده بود. تا سال ۲۰۰۵ و پس از دستگیری ریدر ثابت نشد که فرستنده نامه او بوده است. پلیس نیز قتل آن ۳ نفر را به ریدر نسبت نمی‌دهد. در دهه ۸۰ و ۹۰ او دو زن را تعقیب میکرد که علیه او شکایت کردند. حتی یکی از آنها نقل مکان کرد.
جسد آخرین قربانی او یعنی دولورس دیویس در ۱ فوریه ۱۹۹۱ در پارک سیتی پیدا شد. ریدر او را ۱۱ روز قبل‌تر کشته بود.
قربانیان

| نام | جنسیت | سن | تاریخ مرگ | محل فوت | علت مرگ | سلاح استفاده شده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| جوزف اوترو | مرد | ۳۹ | ۱۵ ژانویه ۱۹۷۴ | ویچیتا | خفگی | کیسه پلاستیکی |
| جولیا ماریا اوترو | زن | ۳۳ | ۱۵ ژانویه ۱۹۷۴ | ویچیتا | خفه شده | طناب |
| جوزف اوترو جونیور | مرد | ۹ | ۱۵ ژانویه ۱۹۷۴ | ویچیتا | خفگی | کیسه پلاستیکی |
| جوزفین اوترو | زن | ۱۱ | ۱۵ ژانویه ۱۹۷۴ | ویچیتا | دار زده شدن | طناب |
| کاترین دورین برایت | زن | ۲۱ | ۴ آوریل ۱۹۷۴ | ویچیتا | ۳ زخم چاقو در شکم | چاقو |
| شرلی راث ویان رلفورد | زن | ۲۴ | ۱۷ مارس ۱۹۷۷ | ویچیتا | خفه شده | طناب |
| نانسی جو فاکس | زن | ۲۵ | ۸ دسامبر ۱۹۷۷ | ویچیتا | خفه شده | کمربند |
| ماراین والاس هج | زن | ۵۳ | ۲۷ آوریل ۱۹۸۵ | پارک سیتی | خفه شده | دست ها |
| ویکی لین وگرل | زن | ۲۸ | ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۶ | ویچیتا | خفه شده | چوراب ساق بلند نایلونی |
| دولورس ارلین جانسون دیویس | زن | ۶۲ | ۱۹ ژانویه ۱۹۹۱ | ویچیتا | خفه شده | جوراب شلواری |
در رسانه‌ها

قسمت ۱۵ از فصل اول سریال ذهن‌های جنایتکار بر اساس دنیس ریدر می‌باشد.
کارکتری از ریدر به‌صورت پراکنده در فصلهای ۱ و ۲ سریال شکارچی ذهن حضور دارد.
کیم کیونگ هوا

| کیم کیونگ هوا | کیم کیونگ هوا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مارس ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
ملیت: کره شمالی
پیشه: بازیکن فوتبال
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 김경화
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Gim Gyeong-hwa
مک‌کیون–ریشاور: Kim Kyŏnghwa
کیم کیونگ هوا (کره‌ای: 김경화؛ زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل کره شمالی است.
معماری صخره‌ای روستای برسلان

| معماری صخره‌ای روستای برسلان | معماری صخره‌ای روستای برسلان |
| --- | --- |
نام: معماری صخره‌ای روستای برسلان
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان قوچان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: معماری
دیرینگی: سده ۶ قمری
دورهٔ ساخت اثر: سده ۶ و ۱۰ قمری
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۹۰۴
تاریخ ثبت ملی: ۵ تیر ۱۳۸۴
معماری صخره‌ای روستای برسلان مربوط به سده ۶ و ۱۰ قمری است و در شهرستان قوچان، روستای برسلان واقع شده و این اثر در تاریخ ۵ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کولکرهایده

| کولکرهایده   | کولکرهایده   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: شلسویگ-هولشتاین
ناحیه: Nordfriesland
انجمن شهرداری: Mittleres Nordfriesland
حکومت: حکومت
 • شهردار: Hans-Günther Thordsen
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۱ کیلومتر مربع (۰٫۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۴ متر (۴۶ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۴۹
 • تراکم: ۲۳/کیلومتر مربع (۶۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 25862
کدهای شماره‌گیری: 04673
پلاک خودرو: NF
وبگاه: www.amt-bredstedt-land.de
کولکرهایده (به آلمانی: Kolkerheide) یک شهر در آلمان است که در نوردفرایسلند واقع شده‌است. کولکرهایده ۶۳ نفر جمعیت دارد.
معلم‌خانی بالا

| معلم‌خانی بالا | معلم‌خانی بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۲۹′۴۴″ شمالی ۴۹°۵۰′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۹۵۵۶°شمالی ۴۹٫۸۳۷۷۸°شرقی﻿ / 36.49556; 49.83778: مختصات: ۳۶°۲۹′۴۴″ شمالی ۴۹°۵۰′۱۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۴۹۵۵۶°شمالی ۴۹٫۸۳۷۷۸°شرقی﻿ / 36.49556; 49.83778
کشور: ایران
استان: قزوین
شهرستان: قزوین
بخش: بخش کوهین
دهستان: ایلات قاقازان شرقی
جمعیت: ۲۲ نفر
معلم‌خانی بالا، روستایی از توابع بخش کوهین شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ایلات قاقازان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۷خانوار) بوده‌است.
راجر میسون

راجر میسون (به انگلیسی: Roger Philip Mason Jr) متولد ۱۹۸۰ بازیکن حرفه‌ای ان بی ای بود. او از دانشگاه ویرجینیا حرفه خود را آغاز کرد و سپس در ان بی ای برای تیم های واشینگتن ویزاردز و سن آنتونیو اسپرز و نیویورک نیکز توپ زد. او نهایتاً عضو باشگاه میامی هیت گردیده و با آنان در سال ۲۰۱۳ به قهرمانی رسید. او اکنون بازنشسته است.
کوئکولر

| Koekelare | Koekelare |
| --- | --- |
شهر بلژیک: شهر بلژیک
Dorpsstraat in Koekelare with Saint Martinus Church: Dorpsstraat in Koekelare with Saint Martinus Church
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور: بلژیک
منطقه: منطقه فلمیش
Community: Flemish Community
استان: استان فلاندری غربی
ناحیه: شهرستان دیکسمویید
حکومت: حکومت
 • شهردار: Patrick Lansens (sp.a)
 • Governing party/ies: SP.A ، CD&V
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۹٫۱۹ کیلومتر مربع (۱۵٫۱۳ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2016): جمعیت (1 January 2016)
 • کل: ۸٬۷۵۰
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۸۰/مایل مربع)
کد پستی: 8680
پیش‌شماره: 051
وبگاه: www.koekelare.be
نقشهٔ کوئکولر : نقشهٔ کوئکولر 
شهر کوئکولر (به فرانسوی: Koekelare) در شهرستان دیکسمویید  در استان فلاندری غربی  در منطقه فلاندری در کشور بلژیک واقع شده‌است.
پوستولوپرتی

پوستولوپرتی (به چکی: Postoloprty) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه لوونی واقع شده‌است. پوستولوپرتی ۵٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد.
کیم گا اون (بدمینتون‌باز)

کیم گا اون (کره‌ای: 김가은؛ زادهٔ ۷ فوریهٔ ۱۹۹۸) بدمینتون‌باز اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کلیسای جامع ماگدبورگ

| کلیسای کاترین و موریس مقدس | کلیسای کاترین و موریس مقدس |
| --- | --- |
   کلیسای کاترین و موریس مقدس     ۵۲°۰۷′۲۹″شمالی ۱۱°۳۸′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۱۲۴۷۲۲°شمالی ۱۱٫۶۳۴۴۴۴°شرقی﻿ / 52.124722; 11.634444 :    کلیسای کاترین و موریس مقدس     ۵۲°۰۷′۲۹″شمالی ۱۱°۳۸′۰۴″شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۱۲۴۷۲۲°شمالی ۱۱٫۶۳۴۴۴۴°شرقی﻿ / 52.124722; 11.634444 
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  آلمان
ایالت: زاکسن آنهالت
شهر: ماگدبورگ
مذهب: پروتستان
زیر مجموعه: کلیسای انجیلی آلمان مرکزی
نام رسمی: کلیسای کاترین و موریس مقدس
وبگاه: http://magdeburgerdom.de/
معماری: معماری
نوع معماری: گوتیک
ارتفاع سقف: ۳۲ متر
ارتفاع برج‌ها: ۹۹٫۲۵ و ۱۰۰٫۹۸ متر
نمایی از شهر ماگدبورگ و کلیسای جامع در سمت راست
کلیسای جامع ماگدبورگ (به آلمانی: Magdeburger Dom) با نام رسمی کلیسای کاترین و موریس مقدس (به آلمانی: Dom zu Magdeburg St. Mauritius und Katharina) در شهر ماگدبورگ در آلمان قرار دارد و قدیمی‌ترین کلیسا با معماری گوتیک در این کشور است. این بنا، کلیسای جامع اسقف اعظم سابق ماگدبورگ بود و در حاضر حاضر مقر اصلی کلیساهای انجیلی آلمان مرکزی می‌باشد. ارتفاع یکی از برج‌های این کلیسا، ۹۹٫۲۵ متر (۳۲۵ فوت و ۷ اینچ) و دیگری ۱۰۰٫۲۵ متر (۳۳۱ فوت و ۴ اینچ) می‌باشند که آن را یکی از بلندترین کلیساهای جامع در شرق آلمان ساخته‌است. این کلیسا مقبره امپراتور اتوی یکم، فرمانروای امپراتوری مقدس روم را در خود جا داده‌است و همچنین نماد شهر ماگدبورگ (مرکز ایالت زاکسن-آنهالت) محسوب می‌شود.
بنای اولیه کلیسا در سال ۹۳۷ میلادی، در مکان کلیسای فعلی به عنوان صومعه‌ای با نام سنت موریس احداث شد. کلیسای فعلی در یک دورهٔ ۳۰۰ ساله احداث شد که از سال ۱۲۰۹ میلادی آغاز و در سال ۱۵۲۰ میلادی تکمیل شد.
تاریخ > بنای اولیه

بنای اولیهٔ این کلیسا به عنوان یک صومعه، در ۲۱ سپتامبر ۹۳۷ میلادی، با هزینهٔ امپراتور اتوی یکم با نام صومعهٔ سنت موریس احداث شد و به موریس مقدس اختصاص داده شد. اتو برای نشان دادن قدرت سیاسی خود، دستور بنای کلیسا را سال‌ها قبل از تاجگذاری خود (۲ فوریه ۹۶۰ میلادی) صادر کرد و بعدها مقدار زیادی از غنائم جنگی را برای ساخت کلیسا اختصاص داد. بسیاری از آن‌ها در بنای دوّم کلیسا در سال ۱۲۰۹ میلادی بکار رفتند. کلیسای اولیه، احتمالاً بنایی به صورت یک شبستان با چهار راهرو، با عرض ۴۱ متر و طول ۸۰ متر بود. ارتفاع کلیسا نیز تا ۶۰ متر تخمین زده می‌شود.
همسر اتو، ملکه ادیتا (نوهٔ آلفرد کبیر پادشاه وسکس) پس از مرگش در سال ۹۴۶ میلادی در این کلیسا مدفون شد. صومعهٔ اولیه در سال ۹۵۵ میلادی گسترش داده شد و به کلیسای جامع مبدل گشت. در سال ۹۶۸ میلادی، اتوی یکم ماگدبورگ را در شرق امپراتوری به عنوان اسقف‌نشین همراه با آدالبرت فون تریر به عنوان اسقف اعظم انتخاب کرد، چرا که اون می‌خواست امپراتوری‌اش را از مرزهای شرقی به منطقه‌ای که هم‌اکنون لهستان را شامل می‌شود گسترش دهد. البته وی در این نقشه ناکام ماند، چرا که در سال ۹۷۳ میلادی درگذشت و در کلیسا در کنار همسرش به خاک سپرده شد.
کلیسای سنت موریس در آتش‌سوزی جمعه نیک سال ۱۲۰۷ تخریب شد و تمام آن غیر از بخش غربی ایوان در آتش سوخت. اسقف اعظم آلبرشت فون کفنبورگ دوم تصمیم گرفت که ساختمان را به‌طور کامل تخریب و کلیسای جدیدی را از نو بنا کند.
در حال حاضر از بنای سابق، تنها دیوارهٔ جنوبی ایوان باقی‌مانده‌است. مکان دقیق کلیسای قدیمی سال‌ها ناشناخته بود تا اینکه در سال ۲۰۰۳ حفاری‌های صورت گرفته در کلیسا، بنایی با طول ۸۰ متر و عرض ۴۱ متر را آشکار کردند.
تاریخ > ساخت بنای کنونی

اسقف اعظم آلبرشت فون کفنبورگ دوم به ایتالیا و فرانسه سفر کرده بود و شیفتهٔ معماری آنجا شده بود، تصمیم گرفت که کلیسای جدید را بر اساس معماری گوتیک بنا کند. معماری فرانسوی تا آن زمان در آلمان ناشناخته بود و معماران و صنعتگران بتدریج با آن آشنا شدند.
ساخت و ساز در سال ۱۲۰۹ میلادی، تنها دو سال پس از آتش‌سوزی که منجر به نابودی کامل کلیسا شده بود آغاز گشت. تأثیر معماری گوتیک در ساخت کلیسا، در فاصله سال‌های ۱۲۳۵ تا ۱۲۶۰ میلادی در زمان اسقف اعظم ویلبراند افزایش یافت. در مدت ۳۰۰ سال، تغییرات زیادی در طرح اصلی کلیسا داده شد، چرا که در این مدت افراد مختلفی بر ساخت کلیسا نظارت داشتند. البته مردم ماگدبورگ هم از این موضوع راضی نبودند چون هزینه ساخت و ساز توسط آنان تأمین می‌شد.
ساخت کلیسا در سال ۱۲۷۴ میلادی متوقف شد. در سال ۱۳۲۵ اسقف اعظم وقت به دلیل مالیاتهای سنگین توسط مردم کشته شد. از آن زمان ماگدبورگ تحت تحریم قرار گرفت تا اینکه با اهدای پنج محراب، ساخت بنا توسط اسقف اعظم اتو فون هسن ادامه پیدا کرد. وی موفق شد بنای داخلی را به پایان برساند و کلیسا در سال ۱۳۶۳ میلادی با جشنی ۷ روزه افتتاح شد. در این زمان کلیسای جامع به کاترین مقدس نیز اختصاص داده شد و کلیسای جامع سنت کاترین و سنت موریس نام گرفت.
پس از آن ادامه ساخت کلیسا متوقف شد، ولی در سال ۱۴۷۷ میلادی، در زمان اسقف اعظم ارنست فون زاکسن، تداوم پیدا کرد و دو برج کلیسا در این دوره ساخته شدند. برج‌ها توسط استاد معمار باستیان بیندر ساخته شدند، وی تنها معماری ست که نامش در طول ساخت این کلیسا نامش باقی‌مانده‌است. ساخت کلیسای جامع در سال ۱۵۲۰ میلادی با نصب صلیب تزیینی بر برج شمالی به پایان رسید.
تاریخ > از مارتین لوتر تا ناپلئون

در روز ۳۱ اکتبر ۱۵۱۷ میلادی مارتین لوتر، اعلامیهٔ ۹۵ ماده‌ای خود را در شهر ویتنبرگ آلمان منتشر کرد، روزی که به عنوان شروع اصلاحات پروتستانی از آن یاد می‌شود. لوتر در سال ۱۵۲۴ در ماگدبورگ سخنرانی کرد و پس از آن برخی از کلیساهای کوچک در ماگدبورگ به پروتستانیزم گرویدند. عدم محبوبیت اسقف اعظم آلبرشت فون براندنبورگ هم در پیشبرد اصلاحات مؤثر بود و بعد از مرگ وی در سال ۱۵۴۵ در ماینز، جانشینی برایش وجود نداشت. در آن زمان ماگدبورگ شهری پیشرو در اصلاحات پروتستانی بود که توسط امپراتور غیرقانونی اعلام شده بود. سرانجام کشیشهای کلیسای جامع به پروتستانیزم گرویدند و در اولین یکشنبهٔ ظهور در سال ۱۵۶۷، اولین مراسم عبادت پروتستان‌ها برگزار شد.
در سال ۱۶۳۱ میلادی، در طی جنگ‌های سی ساله، ماگدبورگ مورد هجوم واقع شد و تنها گروه کوچکی از مردم با پناهنده شدن در کلیسای جامع، از قتل، تجاوز و غارت نجات یافتند. کشیش راینهارد بیکس، برای نجات مردم در مقابل ریچارد فاتح زانو زد و کلیسا دوباره به مذهب کاتولیک اختصاص داده شد. با این حال وقتی نیروهای کاتولیک ماگدبورگ را ترک کردند، کلیسا به‌طور کامل غارت شده بود. در طول جنگ، بیست هزار نفر از شهروندان ماگدبورگ کشته شدند و پس از پایان جنگ، فقط چهارصد نفر در این شهر زندگی می‌کردند. در این زمان ماگدبورگ جزیی از براندنبورگ شد و دژ عظیمی دور آن کشیده شد.
در سال ۱۸۰۶ میلادی ناپلئون ماگدبورگ را اشغال کرد و کلیسای جامع به عنوان انبار کاه و جو و برای نگهداری اسب‌ها مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۸۱۴ اشغال به پایان رسید و در بین سال‌های ۱۸۲۶ و ۱۸۳۴ میلادی، فریدریش ویلهلم سوّم امپراتور پروس، هزینه‌های بازسازی و تعمیر کلیسای جامع را متقبل شد. شیشه‌های رنگی پنجره‌ها که در طول جنگ آسیب دیده بودند، در سال ۱۹۰۰ تعویض شدند.
تاریخ > قرن بیستم

بمباران‌های مکرر متفقین در جنگ جهانی دوم، پنجره‌های کلیسا را به‌طور کامل تخریب کرد. در طی سنگین‌ترین بمباران در ۱۶ ژانویه ۱۹۴۵، یک بمب به بخش غربی کلیسا برخورد کرد و باعث تخریب دیوار، ارگ و قسمت‌های دیگری از بنا شد. خوشبختانه آتش‌نشانان توانستند شعله‌های آتش در سقف بنا را به سرعت مهار کنند و در کل خسارتی در حد متوسط به بنا وارد شد. کلیسا در سال ۱۹۵۵ دوباره بازگشایی شد و در سال ۱۹۶۹ ارگ کوچکتری، در مکانی متفاوت جایگزین ارگ قدیمی شد.
با تشکیل جمهوری دمکراتیک آلمان در سال ۱۹۴۹، ماگدبورگ تحت کنترل شوروی درآمد. رهبران شوروی، به دین به عنوان تهدیدی بالقوه به دکترین کمونیستی نگاه می‌کردند و سعی در سرکوب آن داشتند. با این حال از ۱۹۸۳ مراسم عبادت و نماز هفتگی در مقابل مزار سرباز گمنام، مجسمه‌ای از ارنست بارالاخ در کلیسای جامع برگزار شد. این مراسم، منجر به تظاهرات مشهور به تظاهرات دوشنبه در ماگدبورگ شد (شبیه به آنچه در لایپزیش اتفاق افتاد) که نقش مهمی در اتحاد آلمان داشت.
کلیسای جامع ماگدبورگ در حال حاضر تحت یک مرحله بازسازی قرار دارد که از سال ۱۹۸۳ در زمان تسلط آلمان شرقی آغاز شده بود. در سال ۱۹۹۰ تعدادی سلول خورشیدی بر سقف کلیسا نصب شدند. این سلول‌ها انرژی برق لازم را (با خروجی ۴۱۸ وات) برای استفاده در کلیسا تأمین می‌کنند. در سال ۲۰۰۴، جمع‌آوری بودجه ۲٫۲ میلیون یورویی که از سال ۱۹۹۷ برای خرید ارگ جدید کلیسا آغاز شده بود تکمیل شد. ارگ جدید توسط شرکت Schuke Orgelbau در پتسدام ساخته و در می ۲۰۰۸ تکمیل شد و در یکشنبه تثلیت، ۱۸ می ۲۰۰۸ به کلیسا تحویل داده شد. این ارگ ۳۶ تن وزن دارد و حدود ۵۵۰۰ لوله در آن بکار رفته‌است.
معماری

بنای کلیسای جامع ماگدبورگ از سال ۱۲۰۹ میلادی بمدت بیش از ۳۰۰ سال به طول انجامید و تکمیل برج‌های کلیسا در سال ۱۵۲۰ میلادی به پایان رسید. از آنجایی که این بنا اولین نمونه معماری گوتیک در آلمان بود، معماران و صنعتگران آلمانی در شروع سخت و ساز با این نوع از معماری آشنا نبودند. آنان در طول عملیات ساخت با معماری گوتیک آشنا شدند و این پیشرفت را می‌توان در تغییرات نوع معماری در دورهٔ ساخت بنا دید که با ساخت محراب در بخش شرقی کلیسا در نزدیکی رودخانه البه شروع می‌شود و با ساخت برج‌های کلیسا به پایان می‌رسد. این کلیسا تأثیر زیادی از معماری رومی برده‌است و مانند اکثر کلیساهای گوتیک، کلیسای جامع ماگدبورگ پشت بند معلق محافظ دیوار ندارد.
طول داخلی کلیسا ۱۲۰ متر و ارتفاع آن تا سقف ۳۲ متر است. برج‌ها ۹۹٫۲۵ و ۱۰۰٫۹۸ متر ارتفاع دارند و جزو مرتفع‌ترین برج‌های کلیساهای شرق آلمان به حساب می‌آیند.
طرح کلیسای جامع ماگدبورگ شامل یک شبستان با دو راهرو است با یک جناح که شبستان و راهرو را قطع می‌کند. سقف شبستان ارتفاع بیشتری نسبت به راهروها دارد و نور بیشتری را از پنجره‌های تعبیه شده روی سقف جذب می‌کند. محل استقرار کشیش در بخش شرقی کلیسا با یک دیوار سنگی از شبستان جدا شده‌است و ساختمان دیگری در سمت جنوب ایوان به کلیسا متصل است.
کلیسا از هر سمت دارای ورودی می‌باشد و ورودی جنوبی کلیسا به ایوان منتهی می‌شود. دیوارهٔ جنوبی ایوان که از آتش‌سوزی سال ۱۲۰۷ میلادی در امان ماند، موازی با کلیسای اولیه پابرجاست؛ بنابراین کلیسای بازسازی شدهٔ فعلی، زاویه متفاوتی با ایوان نسبت به کلیسای اولیه دارد.
زمین اطراف رود البه به دلیل نرم بودن به استثنای صخرهٔ بزرگی که در آنجا قرار دارد، برای ساخت بناهای بلند مرتبه مناسب نیست. از این رو کلیسا روی این صخره ساخته شد که به آلمانی Domfelsen (به معنای صخرهٔ کلیسا) نامیده می‌شود. در هنگامی که سطح آب رودخانه البه پایین می‌آید، صخره در ساحل رودخانه قابل دیدن است.
در هر صورت، این صخره به اندازهٔ کافی برای ساخت کلیسای جامع بزرگ نبود و به هم دلیل بخش غربی کلیسا که برج‌ها را دربردارد روی صخره و بخش شرقی آن روی زمین نرم قرار دارد. سه ناقوس بزرگ در برج شمالی قرار دارند که فونداسیون صخره‌ای دارد. برج شمالی هم کمی کوتاهتر از برج جنوبی است که این اختلاف ارتفاع با اضافه کردن صلیب تزیینی به برج شمالی تصحیح شد.
آثار هنری

با وجود بارها غارت و تخریب در طول تاریخ، کلیسای جامع ماگدبورگ از لحاظ هنری و تاریخی، آثار زیادی را در خود جای داده‌است.
ستون قدیمی ساخته شده از گرانیت، سنگ مرمر و سنگ سماق که در محراب کلیسا بکار رفته‌است. این سنگ‌ها در سال ۹۳۷ میلادی برای بنای اولیه کلیسا از راونا در ایتالیا به ماگدبورگ انتقال داده شدند.
حوضچه غسل تعمید ساخته شده از سنگ سماق قرمز مربوط به منطقه‌ای در نزدیکی اسوان در مصر. این حوضچه همچنان برای غسل تعمید بکار می‌رود.
مزار اتوی یکم، فرمانروای امپراتوری مقدس روم. نبش قبر وی در سال ۱۸۴۴ میلادی حاکی از پیدا شدن اسکلت و مقداری بقایای لباس بود ولی بیشتر آن‌ها احتمالاْ در دوره جنگ سی ساله غارت شدند. کتیبه برنز روی قبر مشابه سنگ‌های تاریخی به زبان لاتین نوشته شده‌است.
مجسمهٔ سنت موریس، ساخت حدود ساله ۱۲۵۰ میلادی. اولین تصویر واقعگرایانه از آفریقاییها در هنر اروپاست که به وضوح ویژگی‌های نژادی مانند بینی پهن را نشان می‌دهد. مجسمه سنت کاترین نیز توسط همان هنرمند در حدود سال ۱۲۵۰ ساخته شد.
زوج سلطنتی که در همان سال‌های حدود ۱۲۵۰ ساخته شد و به احتمال زیاد اتوی اول و همسرش را نشان می‌دهد.
مجسمه پنج باکرهٔ دانا و پنج باکرهٔ نادان (اشاره به داستان ده باکره، از داستان‌های انجیل)، ساخت حدود سال ۱۲۵۰. این مجسمه‌ها نمونهٔ بارز از هنر واقعگرایانه در کلیسای جامع ماگدبورگ هستند. هنرمند ناشناس در این مجسمه‌ها استادانه به بیان حالات و احساسات در چهرهٔ دختران باکره پرداخته‌است. مجسمه‌ها در داخل ورودی شمالی به صحن کلیسا هستند.
صندلی‌های گروه کر که در حدود سال ۱۳۶۳ میلادی استادانه کنده کاری شدند و زندگی عیسی مسیح را نشان می‌دهند. این هنرمند ناشناس، همچنین صندلی‌های گروه کر را در کلیسای جامع برمن خلق کرده‌است.
مجسمهٔ یادبود سربازان گمنام اثر ارنست بارالاخ. بارالاخ به دلیل شرکت داوطلبانه در جنگ، خود فعال ضد جنگ بود و درد و رنج جنگزده‌ها را در این اثر به نمایش گذاشت که جنجال‌آفرین شد. این مجسمه، نقطهٔ شروع تظاهرات دوشنبه در آلمان بود.
Lebensbaumkruzifix (معنی: درختِ صلیب زندگی)، یک مجسمهٔ برنزی رنگ‌آمیزی شده‌است که در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ ساخته شد. این مجسمه نشان می‌دهد که عیسی مسیح بجای صلیب به یک درخت آویخته شده‌است. در این مجسمه مسیح فقط از دست‌ها و پاهایش به درخت متصل است. درخت بی بار است و فقط یک برگ دارد که از آنجا خون عیسی مسیح بر درخت می‌ریزد. هنرمند این اثر، پروفسور یورکن وبر می‌خواست که مجسمه در نزدیکی محراب کلیسا قرار داده شود، اما برخلاف نظر وی، مجسمه در جنوب صحن کلیسا قرار داده شد.
نقشهٔ کلیسای جامع ماگدبورگ
مجسمهٔ موریس مقدس در ماگدبورگ (۱۲۵۰ میلادی)
مجسمهٔ دختران باکره، داخل کلیسای جامع
مقبره سربازان گمنام، اثر بارالاخ، محوطهٔ داخلی کلیسا
بخشی از داخل کلیسا
حوضچه غسل تعمید ساخته شده از سنگ سماق قرمز
زوج سلطنتی
آتشفشان برونتال

| آتشفشان برونتال | آتشفشان برونتال |
| --- | --- |
شهر: شهر
Peace Square in Bruntál: Peace Square in Bruntál
  پرچمنشان:   پرچمنشان
آتشفشان برونتالLocation in the Czech Republic: آتشفشان برونتالLocation in the Czech Republic
مختصات: ۴۹°۵۹′۱۸″ شمالی ۱۷°۲۷′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۹۸۸۳۳°شمالی ۱۷٫۴۶۴۷۲°شرقی﻿ / 49.98833; 17.46472: مختصات: ۴۹°۵۹′۱۸″ شمالی ۱۷°۲۷′۵۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۹۸۸۳۳°شمالی ۱۷٫۴۶۴۷۲°شرقی﻿ / 49.98833; 17.46472
کشور:  جمهوری چک
استان‌های جمهوری چک: استان موراوی-سیلزی
ناحیه‌های جمهوری چک: شهرستان برونتال
تأسیس‌شده: ۱۲۱۳
حکومت: حکومت
 • شهردار: Petr Rys
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۳۴ کیلومتر مربع (۱۱٫۳۳ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰۹ متر (۱۳۴۲ فوت)
جمعیت (۲۰۲۰-۰۱-۰۱): جمعیت (۲۰۲۰-۰۱-۰۱)
 • کل: ۱۶۱۳۸
 • تراکم: ۵۵۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
کد پستی: ۷۹۲ ۰۱
وبگاه: www.mubruntal.cz
آتشفشان برونتال (به لاتین: Bruntál) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در شهرستان برونتال واقع شده‌است. آتشفشان برونتال ۲۹٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶٬۱۳۸ نفر جمعیت دارد و ۴۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای پلونگه، اوپوله، بودینگن، شتوروو، کاستلارانو، زبنیتس و ممینگن خواهرخوانده‌های آتشفشان برونتال هستند.
آدیگیسک

شهر آدیگیسک (به روسی: Адыгейск) در کشور روسیه و در جمهوری آدیغیه واقع شده‌است.
اعتصاب معدنچیان بریتانیا (۸۵–۱۹۸۴)

اعتصاب معدنچیان بریتانیا (۸۵–۱۹۸۴) (به انگلیسی: The miners' strike of 1984–85) یک اقدام بزرگ صنعتی برای جلوگیری از تعطیل کردن صنعت معدن‌کاری زغال‌سنگ بریتانیا بود. این اعتصاب توسط آرتور اسکارگیل از اتحادیه ملی کارگران معدن (NUM) علیه شورای ملی زغال‌سنگ (NCB)، یک سازمان دولتی هدایت می‌شد. دولت محافظه‌کار با نخست‌وزیری مارگارت تاچر می‌خواست قدرت اتحادیه‌های کارگری را کاهش دهد و با اعتصاب مخالفت کرد.
اتحادیه ملی کارگران معدن (NUM) دربارهٔ این اعتصاب به گروه‌های مختلف تقسیم شدند. تعداد کمی از اتحادیه‌های کارگری عمده از NUM حمایت کردند که دلیل اصلی آن عدم تفاهم در سطح ملی بود. برخوردهای خشونت‌آمیز پلیس با معترضان، تبدیل به پیروزی قاطع برای دولت محافظه کار شد و اعتصابات خاتمه یافت و اجازه تعطیلی بیشتر معدن‌های زغال‌سنگ بریتانیا را داد. بسیاری از ناظران این اعتصاب را «تلخ‌ترین اختلاف صنعتی در تاریخ انگلیس» می‌دانند. بیش از ۲۶ میلیون نفر شغل خود را از دست دادند. روزنامه‌نگار سئوماس میلن در مورد این اعتصاب گفت: «هیچ اعتصاب واقعی - از نظر اندازه، مدت زمان و تأثیر - مانند این اعتصاب در هیچ جای دنیا وجود ندارد».
اعتصاب در سپتامبر ۱۹۸۴ غیرقانونی اعلام شد، زیرا هیچ رأی‌گیری ملی برای اتحادیه ملی کارگران معدن برگزار نشده بود. اعتصابات در ۳ مارس ۱۹۸۵ به پایان رسید. پایان رسیدن این اقدام یک لحظه تعیین‌کننده در روابط صنعتی انگلیس بود، شکست اتحادیه ملی کارگران معدن (NUM) به‌طور قابل توجهی جنبش اتحادیه‌های کارگری را تضعیف کرد. ولی این یک پیروزی بزرگ برای مارگارت تاچر و حزب محافظه کار بود، زیرا دولت تاچر توانست برنامه اقتصادی خود را تلفیق کند. تعداد اعتصابات در سال ۱۹۸۵ به شدت کاهش یافت و قدرت اتحادیه‌های کارگری نیز به‌طور کلی کاهش یافت. سه مرگ ناشی از حوادث مربوط به اعتصاب بود.
صنعت زغال‌سنگ که بسیار کاهش یافته بود، در دسامبر ۱۹۹۴ به بخش خصوصی شد. در سال ۱۹۸۳، انگلیس ۱۷۴ گودال کار داشت که همه آنها در پایان سال ۲۰۱۵ بسته شده بودند. فقر در مناطق قبلی استخراج زغال‌سنگ افزایش یافت و در سال ۱۹۹۴ گرایمثورپ در جنوب یورک‌شر جنوبی فقیرترین محل سکونت در این کشور بود.
ورآب، یاردیمیلی

| ورآب | ورآب |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
ورآب: ورآب
مختصات: ۳۸°۵۴′ شمالی ۴۸°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۰۰°شمالی ۴۸٫۳۶۷°شرقی﻿ / 38.900; 48.367: مختصات: ۳۸°۵۴′ شمالی ۴۸°۲۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۹۰۰°شمالی ۴۸٫۳۶۷°شرقی﻿ / 38.900; 48.367
کشور:  جمهوری آذربایجان
شهرستان: شهرستان یاردیملی
جمعیت[نیازمند منبع]: جمعیت[نیازمند منبع]
 • کل: ۵۶۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AZT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AZT)
ورآب (به ترکی آذربایجانی: Vərov) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یاردیملی واقع شده‌است. ورآب ۵۶۳ نفر جمعیت دارد.
کوه پاجو

| کوه پاجو | کوه پاجو |
| --- | --- |
fa (in English: Expected satiety): fa
کوه پاجوموقعیت کوه پاجو در نقشه : کوه پاجوموقعیت کوه پاجو در نقشه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۵٬۴۰۰ متر (۱۷٬۷۰۰ فوت)
مختصات: ۱۳°۴۶′۵۳″ جنوبی ۷۱°۰۵′۳۵″ غربی﻿ / ﻿۱۳٫۷۸۱۳۹°جنوبی ۷۱٫۰۹۳۰۶°غربی﻿ / -13.78139; -71.09306
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: پرو، منطقه کوسکو
رشته‌کوه مادر: کوه‌های آند، Vilcanota
کوه پاجو (به اسپانیایی: Pajo) یک کوه در پرو است که در Peru, Cusco Region واقع شده‌است. کوه پاجو ۵٬۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کمان آتشفشانی سوندا

درازگودال و کمان آتشفشانی سوندای غربی که نشان‌دهنده فعالیت زمین‌ساختی و لرزه‌ای است.
کمان آتشفشانی سوندا (انگلیسی: Sunda Arc) یک کمان آتشفشانی است که منجر به ایجاد جزایر جاوه و سوماترا در اندونزی، تنگه سوندا و جزایر این تنگه شده است. مجموعه‌ای از آتش فشان‌ها، پهنه این جزایر را تشکیل می‌دهند.
کوایل (معماری مجموعه دستورات)

کوایل (به انگلیسی: Quil) یک معماری مجموعه دستورهای کوانتومی است که در ابتدا یک مدل حافظه کوانتومی/کلاسیک مشترک را معرفی نمود. کوایل را رابرت اسمیت (Robert Smith)، مایکل کورتیس (Michael Curtis) و ویلیام زنگ (William Zeng) در مقاله «معماری مجموعه دستورهای کوانتومی عملی» (A Practical Quantum Instruction Set Architecture) معرفی کردند. بخش بسیار زیادی از الگوریتم‌های کوانتومی (از جمله تله‌پورت کوانتومی، تصحیح خطای کوانتومی، شبیه‌سازی، و الگوریتم‌های بهینه‌سازی) نیاز به معماری حافظه مشترک دارند. کوایل برای استفاده در پردازنده‌های کوانتومی ابررسانا توسعه یافته‌است که این پردازنده‌ها توسط Rigetti Computing از طریق API های برنامه‌نویسی کوانتومی Forest توسعه داده شده‌اند. pyQuil یک کتابخانه پایتون است که برای توسعه برنامه‌های کوایل با ساختارهای سطوح بالاتر معرفی شده‌است. البته بک اند کوایل توسط محیط‌های برنامه‌نویسی دیگر که کوانتومی هستند نیز پشتیبانی و ساپورت می‌شود.