stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
داستان گودام
تفسیر > ارتباط‌های احتمالی با سایر اسطوره‌ها

وجود ارتباطی بین داستان گودام و اسطوره‌های درباره گیلگمش مطرح شده است، هرچند این قهرمان در آن غایب است. در یک کاتالوگ بابلی باستان که شامل متن‌های ادبی است، داستان گودام در کنار تصنیف‌هایِ متمرکز بر گیلگمش فهرست شده است. شباهت‌های روایی آن به ویژه با شعر بیلگمس و نرگاو آسمان مورد اشاره قرار گرفته است. برخی از نویسندگان تا آنجا پیش می‌روند که آنها را به عنوان دو گونه از یک روایت توصیف می‌کنند، اگرچه به گفته آلهنا گادوتی، با وجود ارتباط بینامتنی قابل قبول بین این دو متن، غیر قابل قبول است که داستان گودام صرفاً یک نسخهٔ جایگزین یا قدیمی‌تر از اسطورهٔ گیلگمش باشد؛ و به عوض برخی از عناصر آن به سایر آثار ادبی بین‌النهرین شباهت دارند. شباهت‌ها شامل نقش «گودامِ» احتمالاً گاونما و «نرگاو آسمان» است. همچنین به این موضوع اشاره شده است که لوگالگابال نقشی مشابه در هر دو متن ایفا می‌کند، زیرا دخالت او قبل از مداخلهٔ یک قهرمان در برابر موجودی گاونما است؛ او در هیچ منبع دیگری ذکر نشده است و نام او به عنوان یک اسم کوچکِ رایج در خارج از متن‌های ادبی ذکر نشده است.
شباهت‌هایی بین التماس‌های گودام و هومبابا در اسطورهٔ بیلگمس و هوواوا نیز ذکر شده است. با این حال، دومی ناموفق بود، زیرا در حالی که گیلگمش مایل بود از او درگذرد، انکیدو از او خواست تا هومبابا را بکشد.
همچنین پیشنهاد شده است که گودام ممکن است تا حدی الگویی برای تصویر انکیدو در منابع اکدی باشد. توافق بر این است که تغییری بین تصنیف اشعار سومری به صورت انفرادی و حماسه گیلگمش رخ داده است، زیرا انکیدو، که در ابتدا به عنوان یک انسان و خدمتکار گیلگمش به تصویر کشیده شده بود، مبدل به انسان وحشی ماوراء طبیعی شد، که به گفتهٔ اندرو آر. جورج احتمالاً منعکس‌کنندهٔ ادغام عناصر منبع دیگری است که در حال حاضر نامشخص است. آلهنا گادوتی صحنه‌ای را که در آن شهروندان اوروک گودام را احاطه کرده‌اند با توصیف ورود انکیدو به اوروک در نسخهٔ معیار بابلی حماسه گیلگمش مقایسه می‌کند. با این حال، او خاطرنشان می‌کند که به دلیل ضروریاتِ پی‌رنگ اثر اخیر، انکیدو در تضاد با گودام به عنوان یک شخصیت خیرخواه به تصویر کشیده شده است.
موجود اسطوره‌ای دیگری که با گودام مقایسه می‌شود، یک هیولای گاومانند در مرثیهٔ اوروک است. این موجود که به نام e-ne (احتمالاً یک نام شخصی) شناخته می‌شود، به یک گاو نر تشبیه شده و قبل از نابودی شهر در اثر جنگ و «طوفان» که موضوع اصلی مرثیه است، شهر را از سوی خدایان در گذشته‌های دور ویران کرده است.
واژگان

↑  Arno Poebel
↑  Maurus Witzel
↑  Wolfgang Heimpel
↑  Reallexikon der Assyriologie und Vorderasiatischen Archäologie
↑  Willem Römer
↑  Electronic Text Corpus of Sumerian Literature
↑  Douglas Frayne
↑  Bendt Alster
↑   Eanna
↑   Zabalam
↑  Doxology
↑  Kusarikku
↑  Laura Feldt
↑  Alhena Gadott
↑  Dumuzid the Fisherman
↑  Kuara
↑  Determinative
↑  Lugal-e
↑  Angim
↑  Shukaletuda
↑  Wild man
↑  Lament for Uruk
سنت پائول، کانزاس

مکان
| St>  Paul, Kansas | St>  Paul, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of St. Paul, Kansas: Location of St. Paul, Kansas
مختصات: ۳۷°۳۱′۷″ شمالی ۹۵°۱۰′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۵۱۸۶۱°شمالی ۹۵٫۱۷۳۶۱°غربی﻿ / 37.51861; -95.17361: مختصات: ۳۷°۳۱′۷″ شمالی ۹۵°۱۰′۲۵″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۵۱۸۶۱°شمالی ۹۵٫۱۷۳۶۱°غربی﻿ / 37.51861; -95.17361
ایالت: کانزاس
شهرستان: Neosho
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۲۲ مایل مربع (۳٫۱۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۲۲ مایل مربع (۳٫۱۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۹۲ فوت (۲۷۲ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۲۹
 • برآورد (۲۰۱۱): ۶۲۷
 • تراکم: ۵۱۵٫۶/مایل مربع (۱۹۹٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
FIPS کد: ۲۰-۶۲۵۰۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۵۱۲۰
وبگاه: www.StPaulKS.us
سنت پائول (به انگلیسی: St. Paul) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲۹ نفر بوده‌است.
ازبک‌ها

| Oʻzbeklar Ўзбеклар اۉزبیکلر‎ | Oʻzbeklar Ўзбеклар اۉزبیکلر‎ |
| --- | --- |
کل جمعیت: کل جمعیت
ح. 35 میلیون[نیازمند منبع]: ح. 35 میلیون[نیازمند منبع]
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 ازبکستان: ۲۷٫۷ میلیون (۲۰۲۱)
 افغانستان: ۳٫۵ میلیون (۲۰۲۱)
 قرقیزستان: ۹۷۰٬۰۰۰ (۲۰۲۱)
 تاجیکستان: ۸۴۵٬۰۰۰ (۲۰۲۱)
 قزاقستان: ۶۱۷٬۰۰۰ (۲۰۲۱)
 ترکمنستان: ۵۵۸٬۰۰۰[نیازمند منبع]
 روسیه: ۳۶۰٬۰۰۰ (۲۰۱۸)
 پاکستان: ۷۰٬۰۰۰ (۲۰۰۲)
 عربستان سعودی: ۱۷۰٬۰۰۰ (۲۰۰۸)
 ایالات متحده آمریکا: ۷۰٬۰۰۰ (۲۰۱۹)
 ترکیه: ۴۵٬۰۰۰[نیازمند منبع]
 اوکراین: ۲۲٬۴۰۰
 چین: ۱۴٬۸۰۰[نیازمند منبع]
 ژاپن: ۵٬۷۶۳ (۲۰۲۳)
 استرالیا: ۲٬۴۰۰ (۲۰۲۱)
 مغولستان: ۵۶۰
زبان‌ها: زبان‌ها
ازبکی دری تاجیکی روسی: ازبکی دری تاجیکی روسی
دین: دین
عمدتاً اسلام مسیحیت بی‌دینی: عمدتاً اسلام مسیحیت بی‌دینی
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
اویغورها و سایر مردمان ترک : اویغورها و سایر مردمان ترک 
اُزبِک‌ها یکی از اقوام ترک‌تبار آسیای میانه هستند. ازبک‌ها بیشینهٔ جمعیت ازبکستان را تشکیل می‌دهند و در درهٔ فرغانه که شامل شمال و باختر تاجیکستان و جنوب قرقیزستان می‌شود و سواحل آمودریا در خاور ترکمنستان و شمال‌غربی افغانستان نیز جمعیت کمی دارند. ازبک‌ها به زبان ازبکی از خانوادهٔ زبان‌های ترکی‌تبار سخن می‌گویند و بیشتر مسلمانان سنی و پیرو مذهب حنفی هستند. از میان اقوامی که تحت حاکمیت شوروی بودند، ازبک‌ها دچار کمترین همگون‌سازی فرهنگی روسی (روسی‌سازی) شده‌اند و اغلب زبان ازبکی را به‌عنوان زبان نخست خود می‌شناسند.
منشأ ژنتیکی

جمعیت امروزی ازبک‌ها نشان دهنده درجات مختلفی از تنوع ناشی از ترافیک بالای مسیرهای هجوم از طریق آسیای مرکزی می‌باشند. هنگامی که جمعیت موجود در آسیای مرکزی توسط قبایل ایرانی و سایر مردم هندواروپایی و همین‌طور چندین حمله شدید از ناحیه مغول‌ها تحت تأثیر قرار گرفت. بر اساس مطالعات اخیر ژن‌شناسی دانشگاه آکسفورد، ژن ازبک‌ها ترکیبی از مردمان ایرانی و مغول‌ها است. براساس پراکندگی آلل‌های ژنتیکی، رابطه نزدیکی بین ازبک‌ها، اویغورها و قزاق‌ها وجود دارد
تاریخچه

ریشه‌های تاریخی ازبک‌ها به اتحادیه‌های قبیله‌ای ترک‌تبار در آسیای میانه بازمی‌گردد، به‌ویژه قبایل مربوط به دولت‌های ترک‌تبار نظیر خانات جغتای و خانات ازبک. بنابراین، آن‌ها یکی از اقوام مهم ترک‌تبار در تاریخ و فرهنگ آسیای میانه به‌شمار می‌روند.
نام و نسب او را محمدشاه بخت خان بن بوداق سلطان بن ابوالخیر بن دولت شیخ بن ابراهیم‌اغلن بن فولاداوغلن بن منگوتیمور بن باداکول بن جوجی خان بن چنگیز خان گفته‌اند. خاندان شیبانی ابتدا در سیبری ساکن بودند و در ناحیه تیومن فرمانروایی می‌کردند. یک قسمت عمده از این شعبه تحت فرماندهی شیبک خان به ماوراءالنهر کوچ کردند و امرای تیموری را از بین برده، دولت ازبک‌ها را در آن نواحی تأسیس نمودند.
شیبک‌خان به نام جدش «شیبانی» تخلص می‌کرد. وی مردی بسیار دلیر و جنگجو، خودخواه و متعصب بود. در سال ۸۷۹ خ (۹۰۶ ق) شهر سمرقند و قسمتی از ماوراءالنهر را از یکی از نوادگان تیمور لنگ گرفت و به سلطنت نشست و از آن پس تا سال ۸۸۶ خ (۹۱۳ ق) نیز تمام ترکستان و ماوراءالنهر و سراسر خراسان و استرآباد را از دست بازماندگان سلطان حسین بایقرا و دیگر جانشینان تیموری به درآورد و از مغرب و جنوب با ولایت عراق عجم، کرمان و یزد که در قلمرو شاه اسماعیل یکم صفوی بود همسایه شد.
نگارخانه

ابراهیم بک رهبر جنبش ضد شوروی؛ ۱۹۲۰ میلادی
ازبک‌ها در یک بازار در خیوه؛ ازبکستان
یک مرد ازبک در تاشکند
اسلام خواجه، وزیر ارشد خانات خیوه، ۱۹۰۰ (میلادی)
رسول پهلوان، یکی از رهبران نظامی ازبک‌ها در افغانستان
مرد ازبک با عبا و دستار
پیرمردان ازبک
عبدالرشید دوستم ازبک‌تبار اهل افغانستان
یک مرد ازبک در بخارا، ازبکستان
پرتره‌ای از شیبک خان
مسلمانان بهاری

مسلمانان بهاری یا بیهاری از جمله پیروان اسلام هستند که از نظر زبانی، فرهنگی و تبارشناسی به عنوان بهاری شناخته می‌شوند. آن‌ها از نظر جغرافیای بومی در منطقه‌ای هستند که ایالت بهار هند را شامل می‌شود. اگرچه تجزیه هند بریتانیا در سال ۱۹۴۷، باعث شد جوامع بسیار زیادی از مسلمانان بهاری که در نقاط مختلفی از شبه قاره هند زندگی می‌کردند به‌طور دسته جمعی از بهار به پاکستان شرقی،‌ مهاجرت کند.
مسلمانان بهاری اقلیت قابل توجهی از جامعه‌ی متنوع مهاجران پاکستان را تشکیل می‌دهند. آنها عمدتاً پس از جنگ استقلال بنگلادش در سال ۱۹۷۱ که منجر به جدایی پاکستان شرقی از اتحادیه پاکستان به عنوان کشور مستقل بنگلادش شد، مهاجرت به این کشور را آغاز کردند.
از سال ۱۹۷۱ میلادی، مسلمانان بهاری ساکن بنگلادش به‌طور گسترده به عنوان پاکستانی‌های سرگردان در بنگلادش شناخته می‌شوند که در انتظار بازگشت به پاکستان هستند؛ و به دلیل همکاری با نیروهای پاکستانی غربی در انجام عملیات نسل‌کشی بنگلادش علیه بنگالی‌ها و هندوها در سال ۱۹۷۱ با آزار و اذیت‌های فراوان در این کشور مواجه شده‌اند.
اکثریت مسلمانان بهاری به مذهب سنی اسلام پایبند هستند و پذیرش این دین توسط بهاری‌ها به قرن چهاردهم بازمی‌گردد. زمانی که بازرگانان افغان و مبلغان صوفی یک قرن قبل از فتح امپراتوری مغول به شبه هند رفتند.
اقلیت قابل توجهی از بهاری‌ها نیز وجود دارند که به مذهب شیعه پایبند و متعهد هستند که عمدتاً در پتنه و گوپالپور در ناحیه سیوان ساکن هستند و ریشه مذهبی خود را به مهاجران مسلمان شیعه از اقوام ایرانی دور از لکهنو در همسایگی اوتار پرادش می‌رسانند که در طول قرن ۱۹ به این منطقه آمده اند.
تاریخ

ورود گسترده مسلمانان به بهار در قرن چهاردهم آغاز شد؛ زمانی که بازرگانان افغان و مقدسین صوفی -جنگجو در دشت های بهار جنوبی مستقر شدند و روند استعمار کشاورزی را پیش بردند و در عین حال اسلام را در بین مردم محلی گسترش دادند. مسلمانان در این دوره تنها مهاجران جدید به بهار نبودند. کتیبه های موجود در بهار شریف حکایت از یک جنگجوی صوفی به نام مالک ابراهیم بایو دارد که به بهار آمد و قبیله کول غیر هندو را که مسلمانان محلی را سرکوب می کردند شکست داد. او بسیاری از سران کول را فتح کرد.
برخی از پادشاهان و روسای قرون وسطی مسلمان بهاری بودند. فرماندهی خاراگپور راج در ناحیه مونگر امروزی در اصل توسط راجپوت‌های هندو کنترل می‌شد. در سال ۱۶۱۵ پس از یک شورش نافرجام توسط راجا سانگرام سینگ، پسرش تورال مال تغییر دین داد و نام خود را به رز افزون تغییر داد.
فوجدارهای پورنیا (همچنین به نواب‌های پورنیا معروفند) تحت رهبری سیف خان برای خود قلمروی خودمختار ایجاد کردند و در اوایل دهه ۱۷۰۰ در بخش‌هایی از شرق بیهار حکومت کردند. آنها درگیر جنگی طولانی با پادشاهی همسایه نپال بودند.
بسیاری از مسلمانان بهاری پس از استقلال در سال ۱۹۴۷ به پاکستان و بنگلادش (پاکستان شرقی در آن زمان) مهاجرت کردند.
جامعه

جامعه مسلمان بهاری به‌طور سنتی توسط کاست و وابستگی‌های قبیله‌ای غیر وارنا تقسیم شده است. مسلمانان از این تمایزات به عنوان بیرادری یاد می کنند و به اندازه تمایز هندوهای برهمنی سفت و سخت نیستند، اما ازدواج‌های مختلط نادر است. نئولوژیزم گروه‌های سیاسی-اجتماعی اشرف کاست های تاریخی حاکم بر طبقات بالا هستند و شامل گروه‌هایی مانند راهیان، سید، شیخ، ملک و میرزا می‌شوند. پاتان‌های بیهار عمدتاً از نوادگان مهاجران پشتون هستند و برخی از نوادگان بومیهار و راجپوت از طبقه عالی محلی که با این گروه قومی مذهبی ازدواج کرده‌اند، آمده‌اند. میرزاها مدعی تبارشان از مغول هستند و عمدتاً در نواحی اطراف دربنگا و مظفرپور یافت می‌شوند. از جمله بزرگترین گروه‌های سیاسی-اجتماعی تحت نوئولوژی گروه‌های به اصطلاح اجلف، انصاری‌ها هستند که ۲۰ درصد از جمعیت مسلمانان بیهار را تشکیل می‌دهند. شغل سنتی آن‌ها بافندگی است.
مقبره شیر شاه سوری در ساسارام. وی بنیانگذار امپراتوری سور بود و در بهار از پدر و مادر پاتان متولد شد.
والا (سرزمین میانه)

استه (شخصیت تالکین)
والار (به انگلیسی: Valar) (مفرد والا) قدرت‌های آردا می‌باشند  که در بخش غربی آمان زندگی می‌کنند.
تاریخچه

والار چهارده روح قدرتمند از نژاد آینور می‌باشند که پس از خلق آردا وارد آن شدند و از سوی ایلوواتار آن یگانه خالق هستی دستور یافتند که با روح پلید ملکور به مبارزه بپردازند. آن‌ها در ابتدا در جزیره آلمارن ساکن بودند، اما پس از نابودی آن، سال‌ها پیش از بیداری الف‌ها به آمان نقل مکان کردند و والینور را بنا نهادند.
آنها بزرگترین آینورهایی هستند که شاهد اندیشه ایلوواتار بودند و برای خلق و ایجاد آردا وارد آن شدند. اما ملکور که قدرتمندترین آینورها بود به آردا آمد تا آن را در اختیار خود بگیرد.
مانوه و ملکور به نبرد پرداختند، و مانوه از دیگران ارواح تقاضای کمک کرد تا او را در جنگ با ملکور یاری دهند. در این جنگ والاها و مایاهای دیگر نیز شرکت داشتند. ملکور در نبرد شکست خورده و متواری گشت و بقیه به ایجاد و خلق جهان پرداختند. اما ملکور این را دید و برگشت تا آردا را از آن خود کند.
والار (مانند دیگر آینورها) شکل و فرم ثابتی ندارند، اما در اغلب اوقات شکل ظاهری انسان‌ها و الف‌ها را به خود می‌گیرند ولی در عین حال می‌توانند نامرئی باقی بمانند.
والاها خدا نیستند، اشتباهی که اکثر آدمیان می‌کردند و تصور می‌کردند که آن‌ها آغازکنندگان آردا بوده‌اند. آن‌ها در واقع فرستادگان یا نایبان ایلوواتار یگانه خالق هستی هستند که به ندرت در کارهای جهان به‌طور مستقیم دخالت می‌کند. پس مقوله چند خدایی در مورد والاها تفکری ردشده‌است.
رئیس والار

والاها از نظر الداها دارای اسامی مختلفی بوده‌اند. در سرزمین میانه، آن‌ها با دیگر اسامی به زبان سینداری شناخته می‌شوند؛ برای مثال آن‌ها واردا را «البرت» می‌نامند. انسان‌ها اسامی دیگری بر آنان می‌نهند، که اوایل آن‌ها را به عنوان «خدایان» تصویر می‌نمودند. در مثالی دیگر دورف‌ها، آفریننده خود آئوله را ماهال خطاب می‌کنند. لازم است ذکر شود، تمام اسامی که در زیر مشاهده می‌نمایید، به استثنای اورومه، نام حقیقی والاها نیست بلکه تنها عناوین آن‌ها می‌باشد؛ در واقع اسامی حقیقی والاها در هیچ جایی ذکر نشده‌است. والاهای مذکر یا نر را «ایزدان یا پادشاهان والار» می‌نامند؛ در حالیکه والاهای مؤنث یا ماده را «ایزدبانوان یا ملکه‌های والار» یا والییر (Valier) خطاب می‌کنند. در زبان سینداری مترادف‌های والا و والار، بالان و بالاین می‌باشد. این اسامی در زبان محاوره استفاده نمی‌شده‌است.
آراتار یا «عالی مقامان» (در زبان سینداری: رودین) یا یگانگان آردا، هشت تن از بزرگترین‌های والار بودند: مانوه، واردا، اولمو، آئوله، یاوانا، ماندوس، نیه‌نا و اورومه. ملکور که قدرتمندترین در بین آن‌ها بود به عنوان آراتار محسوب نمی‌شود.
لورین و ماندوس برادر یکدیگرند و به آن‌ها فئانتوری یا «اربابان جانها» گفته می‌شود.
در ذهن ارو، برخی از والارها خواهر و برادر و برخی دیگر زوج بودند. این والارها بودند که ابتدا ازدواج کردند و بعداً رسم خود را به الف‌ها منتقل کردند. آخرین ازدواج در میان والارها (تنها ازدواجی که در جهان انجام شد) ازدواج تولکاس و نسا در آلمارن بود. اولمو، نیه‌نا و ملکور ازدواج نکرده بودند.
ستاره‌شناسی در ایران باستان

اصطلاحات ستاره‌شناسی در پارسی میانه:
ستَویس یا سَدویس: به ظن قوی نام ستاره سهیل
تیشتَر و روزآهنگ: نام ستاره شِعرای یَمانی
شباهنگ: نامهای سیاره زهره در زبان عامیانه
دیگپایه: صورت فلکی شَلیاق
هَشتبَر: صورت فلکی تَنَیُّن، اژدها
موشپر و موشپار و موشپاریک: «ستاره» دنباله دار
نیزک و نیازک: شهاب ثاقِب
کَندَر: حرکت رِجعی
نوماه: هلال
پُرماه: بدر
نیم ماه [نیما] و نیم پُری: تربیع
سروش: نام ستاره عَیّوق
ماهیگیر: نام ستاره α دَلو
روجینه: ستاره وسطی کمربند جبار
چشم شیر: ستاره وسطی از سه ستاره که در گردن اَسَد‌اند.
ونند
تیشتر
دیگ‌پایه
گوزهر
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نام پارسی میانه | نام عربی | نامگذاری بایر |
| اَبدُم | صرفه | بتا شیر |
| اسپور | سماک اعزل |  |
| پسیگ، پها | دبران |  |
| بزیسر | هقعةالجوزا |  |
| بَشن | اِبط‌الجوزا |  |
| رَخوَت | ذراع مبسوطه |  |
| تریشَگ، تَرَهه | نثره |  |
| اَزَره | طرف |  |
| پیش‌پرویز | بُطَین |  |
| کَهت میان | فرغ مقدم |  |
| کَهت | بطن‌الحوت |  |
| ماشاهه | عوا |  |
| مزده‌داد | نسر طائر |  |
| تیشتر، تیر | شِعرای یمانی |  |
| خسرو | غفر |  |
| پارند | عیوق |  |
| میان | ظهرالاسد |  |
| موری | سعد بلع |  |
| دِرَفشه (دِرَفشَگ) | شوله |  |
| نَخو | قلب‌الاسد |  |
| میخگاه | جدی |  |
| پدیوَر، پدیسپَر، پریسپر | سماک اعزل |  |
| سَدویس، دِل | قلب‌العقرب (دبران و سهیل هم حدس زده‌اند) |  |
| وَنَند | نسر واقع |  |
| وَر | اوسط اکلیل |  |
| سِرو (ی) | زُبانا | آلفا و بتا ترازو |
| یوغ | سعد ذابح | آلفا و بتا بره |
:
اولیوو (شهرستان بورایفسکی، باشقیرستان)

Village
| Uleyevo Улеево | Uleyevo Улеево |
| --- | --- |
Village: Village
Uleyevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانUleyevoموقعیت روی نقشه روسیه: Uleyevoموقعیت روی نقشه باشقیرستانUleyevoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۵°۴۳′ شمالی ۵۵°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۱۷°شمالی ۵۵٫۲۳۳°شرقی﻿ / 55.717; 55.233: مختصات: ۵۵°۴۳′ شمالی ۵۵°۱۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۷۱۷°شمالی ۵۵٫۲۳۳°شرقی﻿ / 55.717; 55.233
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بورایفسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
اولیوو (انگلیسی: Uleyevo, Burayevsky District, Republic of Bashkortostan) یک شهرک در شهرستان بورایفسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
جوانان آتسیز

| جوانان آتسیز | جوانان آتسیز |
| --- | --- |
Genç Atsızlar: Genç Atsızlar
بنیان‌گذاری: ۳ مه ۲۰۰۵ (۲۰۰۵-05-۰۳)
کشور: ترکیه
مقر: بورسا
ایدئولوژی:  نهال آتسیز تفکیر  ملی‌گرایی افراطی ترکی  پان‌ترکیسم  ضد کمونیسم  ضد اسلام  ایرانی‌ستیزی  کردستیزی  ارمنی‌ستیزی  عرب‌ستیزی  ترک‌ها برترپنداری  عدالت اجتماعی  نظامی‌گری 
جایگاه سیاسی: راست تندرو
وبگاه: https://gencatsizlar.org/
جوانان آتسیز (به ترکی: Genç Atsızlar) یک سازمان راست افراطی مبتنی بر ایدئولوژی نهال آتسیز است که در 3 مه 2005 در بورسا، ترکیه تأسیس شد.
فعالیت

اعلام شد که آوردن پرچم آذربایجان در مسابقه فوتبال ترکیه و ارمنستان که در 14 اکتبر 2009 در بورسا برگزار شد، ممنوع است. 4 نفر از جوانان آتسیز به دلیل برنامه ریزی برای آوردن هواپیماهای مدل با پرچم آذربایجان توسط پلیس بازداشت شدند استادیوم وسط بازی.
جوانان آتسیز که در راهپیمایی در میدان تقسیم در 26 فوریه 2012 در سالگرد کشتار خوجالی شرکت کرده بودند، شعار می دادند و بنرهایی در دست داشتند که روی آن نوشته شده بود "شما همه ارمنی هستید، همه حرامزاده هستید"، "حرامزاده های هرنت دون".  ما را بترسان» و «میدان تقسیم امروز، فردا ایروان، شبانه ناگهان بر شما فرود خواهیم آمد».  این تجمع روزها در رسانه ها صحبت می شد.  گفته شد که این گروه در جریان این تجمع، حمله به ریاست استانی حزب صلح و دموکراسی، روزنامه آگوس و کنسولگری فرانسه را طراحی کرده و همچنین قصد حمله به اکمل‌الدین احسان‌اوغلو را داشته است.
پس از کشته شدن 36 سرباز ترکیه در ادلب توسط نیروهای مسلح سوریه در 27 فوریه 2020، جوانان آتسیز "راهپیمایی ارتش - ملت" را در استان های مختلف ترتیب دادند.
ترجیحات و انتخاب

ترجیحات و انتخاب۱ از پایه‌ای و اساسی‌ترین مباحث اقتصادی و سرآغاز بسیاری از کتاب‌های نوشته شده در زمینهٔ اقتصاد خرد و اقتصاد مصرف‌کننده است. در نظریهٔ اقتصادی مصرف‌کننده، اقتصاددانان فرض می‌کنند که مصرف‌کنندگان بهترین سبد کالا را که بتوانند، انتخاب می‌کنند. در این نظریه، مفهوم «بهترین» و «بتوانند» اهمیت بسیار دارد. در اینجا ما با یک نگاه کاملاً انتزاعی به مفهوم «بهترین» می‌پردازیم. نقطهٔ شروع مسئلهٔ تصمیم فرد، مجموعه‌ای از گزینه‌های ممکن است که فرد باید از میان آن‌ها انتخاب کند. در بحثی که در پی آن می‌آید، مجموعهٔ انتخاب‌ها را به صورت مجرد بوسیلهٔ  X\! نشان می‌دهیم. فعلاً این مجموعه هر چیزی می‌تواند باشد. مثلاً اعضای  X\! می‌توانند حضور درکلاس، رفتن به سینما، بازی با کامپیوتر، گوش‌دادن به صدای یک خوانندهٔ مورد علاقه یا مجموعه‌ای از اعداد حقیقی باشد. در واقع اعضای مجموعهٔ  X\! انتخاب‌های مصرفی ممکن مصرف‌کننده‌اند.
دو رهیافت مختلف در مدل‌سازی رفتار انتخاب فرد وجود دارد، در روش اول، سلیقهٔ فرد تصمیم‌گیرنده را به عنوان ویژگی اصلی فرد، متبلور در رابطهٔ ترجیحات۲ می‌داند. این نظریه ابتدا عقلانیت۳ را به اصول متعارف ترجیحات مصرف‌کننده اعمال و سپس به تحلیل پی‌آمدها و نتایج این الگوی ترجیحات برای رفتار انتخاب وی می‌پردازد. این نگرش استوار یافته بر الگوی ترجیحات، قدیمی‌تر و سنتی‌تر از رهیافت دیگر است.
در روش دوم، رفتار انتخاب فرد را به عنوان ویژگی اصلی دانسته و با قبول فرض‌هایی به‌طور مستقیم دربارهٔ این رفتار، به تحلیل ادامه می‌دهد. فرض اساسی در این نگاه، اصل ضعیف ترجیحات آشکار شده۴ است که اصل سازگاری را در یک مفهوم موازی با فرض‌های عقلانیت رهیافت استوار یافته بر الگوی ترجیحات (روش اول)، بر رفتار انتخاب اعمال می‌کند. این رهیافت مبتنی بر انتخاب، دارای جذابیت‌های گوناگونی است، شکل‌های عمومی‌تری از رفتار فرد در مقایسه با رهیافت الگوی ترجیحات امکان‌پذیر است و فرض‌هایی را دربارهٔ اشیایی که به‌طور مستقیم قابل مشاهده هستند در نظر می‌گیرد (به جای اعمال فرض بر روی چیزهایی که غیرقابل مشاهده هستند).
روابط ترجیحات

در رهیافت مبتنی بر الگوی ترجیحات، اهداف تصمیم‌گیرنده در روابط ترجیحات تبلور می‌یابند، که این روابط با استفاده از  \succsim \! نشان داده می‌شوند.  \succsim \! یک رابطه دوتایی بر روی مجموعهٔ  X\! است، که امکان مقایسه زوج‌های   x,y\in X  را فراهم میسازد.
x\succsim y\!  به‌صورت «  x\!حداقل به خوبی    y\!است» خوانده می‌شود.
از رابطهٔ  \succsim \! دو رابطهٔ مهم دیگر بر روی   X\!قابل استخراج است:
x\succ y\!، که به‌صورت «  x\!ترجیح دارد بر  y\!»، خوانده شده و به این معنی است که برای مصرف‌کننده  x\succsim y\!  می‌باشد ولی    y\succsim x\!   نیست.
و نیز    x\sim y\!   که به‌صورت «  x\!نسبت به   y\!بی‌تفاوت است» خوانده می‌شود و به معنای بی‌تفاوتی مصرف‌کننده بین  x\! و  y\! می‌باشد. به عبارت دیگر، هم    x\succsim y\!   و هم    y\succsim x\!  برقرار می‌باشند.
روابط ترجیحات > عقلانیت

در اغلب نظریه‌های اقتصاد خرد، فرض بر این قرار داده می‌شود که ترجیحات فرد عقلانی است.  فرضیه‬ٔ عقلانیت در دو فرض اساسی دربارهٔ رابطهٔ ترجیحات می‌گوید: اصل کمال۵ و اصل انتقال‌پذیری۶ برخی خاصیت تقارنی را نیز به این دو خاصیت اضافه می‌کنند. ولی با وجود فرض کمال این فرض زاید می‌نماید، چون هر سبد حداقل به خوبی خودش نیز می‌باشد.
روابط ترجیحات > عقلانیت > اصل کمال

این اصل بدین معنی است که فرد تصمیمگیرنده دارای ترجیح خوش تعریف بین هر دو گزینهٔ ممکن است. یعنی برای تمام    x,y\in X\!  داشته باشیم،   x\succsim y\!   یا     y\succsim x\!   (یا هر دو).
روابط ترجیحات > عقلانیت > اصل انتقال‌پذیری

انتقال‌پذیری، اصلی آشناست بدین تعریف که برای تمام    x,y\in X\!، اگر    x\succsim y\!   و    y\succsim z\!، آنگاه    x\succsim z\! .

به عبارت دیگر اگر برای فردی  x\! حداقل به خوبی  y\! باشد و  y\! نیز حداقل به خوبی  z\!، پس می‌بایست  x\! حداقل به خوبی  z\! باشد.
روابط ترجیحات > توابع مطلوبیت

در علم اقتصاد، اغلب، روابط ترجیحات را با استفاده از تابع مطلوبیت۷ نشان می‌دهیم. تابع مطلوبیت، ، u(x)\! یک مقدار عددی را با هر عضو از   X\!در تناظر قرار می‌دهد، که اعضای   X\!را بر طبق ترجیحات فرد رتبه‌بندی می‌کند.

به عبارت دقیق‌تر تابع :
u:X\rightarrow \Re \!
یک تابع مطلوبیت و نشانگر رابطهٔ ترجیحات است اگر برای تمام    x,y\in X\!، عبارت   x\succsim y\!  نتیجه دهد که:
. u(x)\geqslant u(y)\!
البته تابع مطلوبیتی که رابطهٔ ترجیحات را می‌نمایاند، یکتا نیست. هر تابع افزایشی اکید از تابع مطلوبیت، یک تابع مطلوبیت جدید و نشان‌دهنده همان الگوی ترجیحات است، زیرا رابطه ترجیحات مربوط به یک تابع مطلوبیت یک خاصیت رتبه‌ای است.
قواعد انتخاب

در نگرش دوم، به نظریهٔ تصمیم‌گیری مصرف‌کننده، قواعد انتخاب۸ یا رفتار انتخاب، یک عنصر اساسی در این نظریه قلمداد می‌شود. به‌طور نمادین رفتار انتخاب به‌وسیله ساختار انتخاب نشان داده می‌شود. یک ساختار انتخاب  ({\mathfrak {B}},C(.))\! از دو مؤلفه تشکیل می‌شود.
{\mathfrak {B}}\!، خانواده‌ای از زیر مجموعه‌های غیرتهی  Xاست. یعنی هر عضو از  {\mathfrak {B}}\!، یک زیرمجموعهٔ  X\! است، که ما آن‌را  B\! می‌نامیم. عضوهای   B\in {\mathfrak {B}}\!  را مجموعه‌های بودجه نامگذاری می‌کنیم. مجموعه‌های بودجه مشمول در   {\mathfrak {B}}\!  باید فهرست جامعی از تمام گزینه‌های انتخابی باشند، که با توجه شرایط نهادی، فیزیکی و وضعیت اجتماعی محدود شده‌اند، و به‌طور قابل تصوری می‌توانند در اختیار انتخاب‌کننده باشند. با این‌حال لازم نیست تمام زیر مجموعه‌های ممکن     X\!را شامل شود.
C(.)\!، یک قاعده انتخاب است، که یک مجموعهٔ غیرتهی عناصر انتخاب‌شده  C(B)\subset {\mathfrak {B}}\! را با هر مجموعه بودجهٔ  B\in {\mathfrak {B}}\!  در تناظر قرار می‌دهد. هنگامی‌که  C(B)\! یک عنصر منفرد و تکین را دربر می‌گیرد، آن عضو انتخاب مصرف‌کننده از میان گزینه‌های موجود در   B\!است. با این حال مجموعهٔ  C(B)\! ممکن است بیش از یک عضو داشته باشد. هنگامیکه این وضعیت وجود دارد عناصر  C(B)\!  گزینه‌های  {\mathfrak {B}}\! است که تصمیم‌گیرنده ممکن است انتخاب نماید؛ یعنی اینکه، آن‌ها گزینه‌های قابل قبول در   B\! می‌باشد در هنگامی‌که تصمیم‌گیرنده با مسئلهٔ انتخاب یک گزینه از مجموعهٔ  {\mathfrak {B}}\!  مواجه است در این مورد، مجموعهٔ  C(B)\! به عنوان گزینه‌های در برگیرنده‌ای تلقی می‌شود که ما به‌طور واقعی علاقه‌مند به انتخاب آن‌ها هستیم.
مثلاً اگر   {\mathfrak {B}}=\{\{x,y\},\{x,y,z\}\}\! و  X=\{x,y,z\}\! باشند، یک ساختار انتخاب ممکن،  ({\mathfrak {B}},C_{1}(.))\! می‌باشد که در آن قاعدهٔ انتخاب،  C_{1}(.)\!، می‌تواند چنین باشد:
C_{1}(\{x,y\})=\{x\}\! و  C_{1}(\{x,y,z\})=\{x\}\!
و نیز دیگر ساختار انتخاب ممکن می‌تواند  ({\mathfrak {B}},C_{2}(.))\! باشد که قاعدهٔ انتخاب آن،  C_{2}(.)\!، اینگونه می‌باشد:
C_{2}(\{x,y\})=\{x\}\! و  C_{2}(\{x,y,z\})=\{x,y\}\!
به همین ترتیب می‌توان ساختارهای انتخاب ممکن دیگر را در نظر گرفت.
قواعد انتخاب > اصل متعارف ضعیف ترجیحات آشکارشده

در هنگام بکارگیری ساختار انتخاب برای مدلسازی رفتار فرد، ممکن است بخواهیم تعدادی قید "قابل قبول" را به رفتار انتخاب فرد تحمیل کنیم. یک فرض مهم، «اصل متعارف ضعیف ترجیحات آشکارشده» است که اولین بار در فصل ۵ ساموئلسون (۱۹۷۴)۹ پیشنهاد شد. این اصل عمومی این انتظار را منعکس می‌سازد که انتخاب‌های مشاهده شده یک فرد باید درجهٔ مشخصی از سازگاری را نشان دهد. برای مثال، اگر یک فرد سبد   x\!را در هنگامی انتخاب می‌کند که با سبدهای  \{x,y\}\! روبرو می‌باشد، مایهٔ تعجب خواهد بود که وی در هنگام روبرو شدن با سبدهای  \{x,y,z\}\!، سبد   y\!را برگزیند. ایدهٔ اساسی این است که انتخاب   x\!در هنگام روبرو شدن با سبدهای  \{x,y\}\! یک ترجیح خاص سبب انتخاب بین آن‌ها شده‌است که انتظار میرود در هنگام روبرو شدن با سبدهای  \{x,y,z\}\! هم برقرار باشد.
به بیان نمادین، ساختار انتخاب   ({\mathfrak {B}},C(.))\!  اصل ضعیف ترجیحات آشکار شده را برقرار می‌سازد، اگر خاصیت زیر وجود داشته باشد:
اگر برای بعضی از  B\in {\mathfrak {B}}\!؛  x,y\in B\! داشته باشیم  x\in C(B)\! آنگاه:
اگر برای هر  B'\in {\mathfrak {B}}\!؛  x,y\in B'\! داشته باشیم  y\in C(B')\!، پس همچنین باید داشته باشیم    x\in C(B')\!.
در یک بیان توصیفی، اصل متعارف ضعیف بدین معنی است که اگر   x\!همیشه در هنگام قابل دسترس بودن  ، y\!انتخاب شود، آنگاه مجموعهٔ بودجه‌ای، نمی‌تواند وجود داشته باشد که هر دو گزینه را دارا باشد،   y\!انتخاب شود ولی   x\!انتخاب نشود.