استیکس (گروه موسیقی)

| استیکس | استیکس |
| --- | --- |
استیکس در ۲۰۱۷. چپ به راست: لارنس گوان، ریکی فلیپس، تاد ساچرمن، جیمز «جی‌وای» یانگ، و تامی شا: استیکس در ۲۰۱۷. چپ به راست: لارنس گوان، ریکی فلیپس، تاد ساچرمن، جیمز «جی‌وای» یانگ، و تامی شا
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده
ژانر:  پراگرسیو راک  هارد راک  آرنا راک  آرت راک  سافت راک  پاپ راک 
سال‌های فعالیت:  ۱۹۸۴–۱۹۷۲  ۱۹۹۲–۱۹۹۰  ۱۹۹۵–اکنون 
ناشر(ان):  Wooden Nickel  ای-اند-ام  سنکچوئری  سی‌ام‌سی  یونیورسال میوزیک 
همکاری‌های مرتبط:  آرئی‌او اسپیدواگن  Damn Yankees  Shaw Blades  The Babys  Bad English  دن فلدر  Tradewinds  TW4 
: 
اعضا:  چاک پانوزو  جیمز «جی‌وای» یانگ  تامی شا  تاد ساچرمن  لارنس گوان  ویل ایوانکوویچ  تری گوان 
: 
اعضای پیشین:  جان «جی‌سی» کورولوسکی  دنیس دی‌یانگ  جان پانوزو  گلن برتنیک  ریکی فیلیپس 
وبگاه: styxworld.com
استیکس (به انگلیسی: Styx) یک گروه راک آمریکایی است که در شیکاگو، ایلینوی، در سال ۱۹۷۲ تشکیل شد. آنها به دلیل ترکیب گیتار هارد راک ملودیک با گیتار آکوستیک، سینتی سایزرهای ترکیب شده با پیانو آکوستیک، آهنگ‌های شاد با تصنیف‌های قدرتمند و ترکیب عناصر تئاتر موزیکال بین‌المللی شناخته شده‌اند. گروه خود را با صدای پراگرسیو راک در دههٔ ۱۹۷۰ تثبیت کرد و در دههٔ ۱۹۸۰ شروع به ترکیب پاپ راک و عناصر سافت راک کرد.
ترکیب اصلی شامل دنیس دی‌یانگ، جیمز «جی‌وای» یانگ، جان «جی‌سی» کورولوسکی و برادران چاک و جان پانوزو بود. این گروه که در سال ۱۹۷۲ با آلبوم استیکس شروع به کار کرد، معمولاً هر سال یک آلبوم در طول دههٔ ۱۹۷۰ منتشر می‌کرد. استیکس ۲ (۱۹۷۳) آهنگ رؤیایی «بانو» را داشت، یک تصنیف قدرتمند، که به شمارهٔ ۶ در ایالات متحده رسید و به آلبوم کمک کرد تا به ۲۰ آلبوم برتر تبدیل شود. «بانو» در کانادا، استرالیا و نیوزلند نیز جزو ۲۰ آهنگ برتر بود. آلبوم‌های اعتدال (۱۹۷۵) و توپ کریستال (۱۹۷۶) به رتبهٔ برتر ۷۰ در ایالات متحده رسید و اعتدال با نمایش «لورلی»، یک موفقیت شمارهٔ ۶ در کانادا، به‌دست آورد. توپ کریستال اولین آلبوم با گیتاریست تامی شا بود که در اواخر سال ۱۹۷۵ جایگزین کورولوسکی شد.
موفقیت تجاری استیکس در آمریکای شمالی با آلبوم توهم بزرگ (۱۹۷۷) به دست آمد که در دو کشور ایالات متحده و کانادا در رتبهٔ ۶ قرار گرفت و اولین آلبوم از چهار آلبوم متوالی چند پلاتینی در ایالات متحده برای استیکس شد. تک‌آهنگ «بیا بادبان دور» طوری برجسته شد که در هر دو کشور جزو ۱۰ مورد برتر قرار گرفت. ادامهٔ کار گروه، آلبوم قطعات هشت (۱۹۷۸)، یکی دیگر از موفقیت‌های شمارهٔ ۶ در ایالات متحده بود، اما در کانادا به دلیل ۱۰ بازدید برتر «مرتد» و «مرد یقه آبی (شب‌های طولانی)» به بالاترین سطح خود رسیدند. در سال ۱۹۷۹، آلبوم سنگ بنا از استیکس با استفاده از تصنیف شمارهٔ ۱ برون مرزی «عزیزم» به رتبهٔ ۲ در هر دو کشور رسید. این آلبوم به آلبوم موفقیت‌آمیز آنها در استرالیا و نیوزلند تبدیل شد و «عزیزم» در رتبهٔ ۳ قرار گرفت. «عزیزم» در بریتانیا موفق شد رتبهٔ ۶ را کسب کند و سنگ بنا در رتبهٔ ۳۶ قرار گرفت.
در سال ۱۹۸۱، تئاتر بهشت استیکس یک آلبوم شمارهٔ ۱ در ایالات متحده و کانادا بود، در حالی که همچنین به ۱۰ آلبوم برتر در اسکاندیناوی و بریتانیا (بزرگ‌ترین آلبوم آنها در آنجا) و ۳۰ آلبوم برتر در استرالیا و نیوزیلند رسید. «بهترین زمان» از آلبوم به شمارهٔ ۱ در کانادا، شمارهٔ ۳ در ایالات متحده و شمارهٔ ۳۰ برتر در چندین کشور دیگر رسید، در حالی که «زمان زیادی در دستان من است» در آمریکای شمالی نیز جزو ۱۰ موفقیت برتر بود. آلبوم کیلروی اینجا بود (۱۹۸۳) آخرین آلبوم موفق استیکس بود که به ۳ آلبوم برتر در آمریکای شمالی و ۱۰ آلبوم برتر در اسکاندیناوی رسید، اگرچه در جاهای دیگر کمتر موفق بود. تک‌آهنگ اصلی آن، «آقای ربات»، سومین ترانه برتر چارت استیکس در کانادا شد، در ایالات متحده موفق به کسب رتبهٔ ۳ شد و بزرگ‌ترین موفقیت آنها در آلمان (شمارهٔ ۸) بود. پس از یک وقفه شش ساله، استیکس با آلبوم لبهٔ قرن (۱۹۹۰) بازگشت که با تک‌آهنگ «راه را به من نشان بده» به رتبهٔ ۶۳ در ایالات متحده رسید و در اوایل سال ۱۹۹۱ به یکی از ۳ موفقیت‌های برتر در آمریکای شمالی تبدیل شد.
به‌طور کلی، استیکس هشت آهنگ داشت که در بین ۱۰ آهنگ برتر در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده و همچنین ۱۶ آهنگ برتر از ۴۰ آهنگ قرار گرفتند. هفت آهنگ از ۱۰ تک‌آهنگ برتر آن‌ها توسط دنیس دی‌یانگ، مؤسس و خوانندهٔ اصلی، که از سال ۱۹۹۹ عضو گروه نبود، نوشته و خوانده شد. استیکس بیش از ۲۰ میلیون ضبط برای ای-اند-ام رکوردز بین امضای آنها در سال ۱۹۷۵ و ۱۹۸۴ فروخت.