stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۶۱۰ (میلادی)
درگذشتگان

فوکاس، امپراتور بیزانس
‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۵۹۰:  ۵۹۹  ۵۹۸  ۵۹۷  ۵۹۶  ۵۹۵  ۵۹۴  ۵۹۳  ۵۹۲  ۵۹۱  ۵۹۰ 
۶۰۰:  ۶۰۹  ۶۰۸  ۶۰۷  ۶۰۶  ۶۰۵  ۶۰۴  ۶۰۳  ۶۰۲  ۶۰۱  ۶۰۰ 
۶۱۰:  ۶۱۹  ۶۱۸  ۶۱۷  ۶۱۶  ۶۱۵  ۶۱۴  ۶۱۳  ۶۱۲  ۶۱۱  ۶۱۰ 
۶۲۰:  ۶۲۹  ۶۲۸  ۶۲۷  ۶۲۶  ۶۲۵  ۶۲۴  ۶۲۳  ۶۲۲  ۶۲۱  ۶۲۰ 
۶۳۰:  ۶۳۹  ۶۳۸  ۶۳۷  ۶۳۶  ۶۳۵  ۶۳۴  ۶۳۳  ۶۳۲  ۶۳۱  ۶۳۰ 
۶۴۰:  ۶۴۹  ۶۴۸  ۶۴۷  ۶۴۶  ۶۴۵  ۶۴۴  ۶۴۳  ۶۴۲  ۶۴۱  ۶۴۰ 
۶۵۰:  ۶۵۹  ۶۵۸  ۶۵۷  ۶۵۶  ۶۵۵  ۶۵۴  ۶۵۳  ۶۵۲  ۶۵۱  ۶۵۰ 
۶۶۰:  ۶۶۹  ۶۶۸  ۶۶۷  ۶۶۶  ۶۶۵  ۶۶۴  ۶۶۳  ۶۶۲  ۶۶۱  ۶۶۰ 
۶۷۰:  ۶۷۹  ۶۷۸  ۶۷۷  ۶۷۶  ۶۷۵  ۶۷۴  ۶۷۳  ۶۷۲  ۶۷۱  ۶۷۰ 
۶۸۰:  ۶۸۹  ۶۸۸  ۶۸۷  ۶۸۶  ۶۸۵  ۶۸۴  ۶۸۳  ۶۸۲  ۶۸۱  ۶۸۰ 
۶۹۰:  ۶۹۹  ۶۹۸  ۶۹۷  ۶۹۶  ۶۹۵  ۶۹۴  ۶۹۳  ۶۹۲  ۶۹۱  ۶۹۰ 
۷۰۰:  ۷۰۹  ۷۰۸  ۷۰۷  ۷۰۶  ۷۰۵  ۷۰۴  ۷۰۳  ۷۰۲  ۷۰۱  ۷۰۰
تفتیش عقاید قرون وسطی

پاپ گرگوری نهم از نسخه خطی قرون وسطی: کتابخانه دانشگاه سالزبورگ، M III 97، 122 rb، تقریباً ۱۲۷۰
تفتیش عقاید قرون وسطی (انگلیسی: Medieval Inquisition) تفتیش عقاید کلیسای کاتولیک ارگانهای متهم به سرکوب بدعت دینی از حدود سال ۱۱۸۴، از جمله تفتیش عقاید اسقفی (۱۱۸۴–۱۲۳۰) و بعداً تفتیش عقاید پاپ (۱۲۳۰). تفتیش عقاید قرون وسطی در پاسخ به جنبش‌هایی که ارتداد یا بدعت کلیسای کاتولیک، به ویژه کاتاریسم و والدوسی‌ها در فرانسه جنوبی و ایتالیای شمالی.
یحیی بن محمود الواسطی

یک نقاشی قرن سیزدهمی کشیده شده در بغداد که یک بازار برده فروشی در شهر زبيد در یمن را نمایش می دهد.
یحیی بن محمود الواسطی هنرمند قرن سیزدهم میلادی عراقی-عرب در هنر اسلامی بود. الواسطی متولد واسط  در جنوب عراق بود. مشهورترین اثر او مقامات حریری است.
پارک ملی طبیعی تایرونا

| پارک ملی طبیعی تایرونا | پارک ملی طبیعی تایرونا |
| --- | --- |
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: II (پارک ملی)
نمایش نقشه کلمبیانمایش نقشه کارائیب: نمایش نقشه کلمبیانمایش نقشه کارائیب
مکان: سانتا مارتا، کلمبیا
مختصات: ۱۱°۱۶′ شمالی ۷۴°۳′ غربی﻿ / ﻿۱۱٫۲۶۷°شمالی ۷۴٫۰۵۰°غربی﻿ / 11.267; -74.050
مساحت: ۱۵۰ کیلومتر مربع (۵۸ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۲۴ آوریل ۱۹۶۴
هیئت حاکمه: SINAP
پارک ملی طبیعی تایرونا (انگلیسی: Tayrona National Natural Park) یک منطقه حفاظت‌شده در کلمبیا در منطقه کارائیب شمالی این کشور است و تحت حوزه قضایی شهر سانتا مارتا قرار دارد. این پارک در فاصله‌ای حدود ۳۴ کیلومتر (۲۱ مایل) از مرکز شهر واقع شده است. پارک تایرونا زیست‌بومی متنوع و منحصربه‌فرد را از منطقه سیرا نوادا د سانتا مارتا ارائه می‌دهد و دارای انواع اقلیم‌ها (اقلیم آلپی) و جغرافیایی است که از سطح دریا تا ارتفاع ۹۰۰ متری متغیر است. این پارک حدود ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) از مناطق دریایی در دریای کارائیب و تقریباً ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) از مناطق خشکی را پوشش می‌دهد.
در سال ۲۰۲۲، این پارک با جذب ۵۴۵٬۷۶۰ بازدیدکننده به‌عنوان دومین پارک ملی پربازدید در کلمبیا شناخته شد.
تاریخچه

پارک ملی تایرونا بر اساس قانون شماره ۱۹۱ مؤسسه اصلاحات ارضی کلمبیا (INCORA) تأسیس شد تا از منطقه حفاظت کرده و محیط زیست اکولوژیکی آن را حفظ کند.
جغرافیا

پارک تایرونا مساحتی حدود ۱۵۰ کیلومتر مربع (۵۸ مایل مربع) دارد. این پارک در حوزه قضایی شهر سانتا مارتا، در بخش ماگدالنا و در امتداد سواحل شمالی کلمبیا که با دریای کارائیب هم‌مرز است، قرار گرفته است.
.music

پسوند ‎.music‏ یک دامنهٔ سطح‌بالای عمومیِ پیشنهادی در سامانه نام دامنه اینترنت است که برای جامعه موسیقی و تارنماهای موسیقی در نظر گرفته شده‌است.
در ۱۷ آوریل ۲۰۱۹، ثبت .music آمریکا، انجمن ملی ناشران موسیقی، آکادمی ضبط، انجمن شرکت‌های موسیقی مستقل، شبکه مستقل جهانی، انجمن موسیقی مستقل آمریکا، NSAI، انجمن ملی بازرگانان موسیقی (NAMM) و ناشران موسیقی مستقل بین‌المللی فروم (IMPF) اعلام کرد که برنامه مبتنی بر جامعه موسیقی جهانی، که توسط یک ائتلاف جهانی موسیقی با اعضایی که بیش از ۹۵ درصد از موسیقی مصرف شده جهانی را نمایندگی می‌کنند، پشتیبانی می‌شود، توسط شرکت اینترنتی برای نام‌ها و شماره‌های اختصاص داده شده (ICANN) تأیید شده‌است. قرارداد رجیستری .MUSIC در ۴ مه ۲۰۲۱ امضا شد.
اعتراضات

یک اعتراض حقوقی حقوقی، همان‌طور که توسط میانجی تأیید شده ICANN تعریف شده‌است، یک اعتراض رسمی شخص ثالث به یک درخواست به دلایل مختلف است. هنگامی که چنین اعتراضی ثبت شود، یک هیئت مستقل (متشکل از یک یا سه کارشناس) انجام خواهد داد. تعیین کنید که آیا استفاده بالقوه متقاضی از gTLD درخواستی احتمالاً علامت تجاری موجود، یا نام یا مخفف IGO را نقض می‌کند یا خیر.».music
اعتراضات > اعتراض رسمی

اعتراض رسمی توسط DotMusic Limited علیه متقاضیان .music ثبت شد زیرا DotMusic Limited علائم تجاری ".music" و "dotmusic" را در نزدیک به سی کشور ثبت کرده بود.
اعتراضات > اعتراضات جامعه

انجمن آمریکایی موسیقی مستقل (AAIM) و DotMusic اعتراضات جامعه علیه Google, dot Music Limited, Dotmusic Inc. , Top Level Domain Holdings Ltd.، و Donuts را به این دلیل ارائه کردند که آنها به‌عنوان ثبت‌های باز بدون حفاظت‌های پیشرفته یا محدودیت‌های واجد شرایط بودن کافی اعمال می‌شوند. برای محافظت از مالکیت معنوی مرتبط با موسیقی و جلوگیری از دزدی دریایی موسیقی. AAIM همچنین به دلیل خط‌مشی‌های ثبت دسترسی انحصاری برنامه و معیارهای واجد شرایط بودن ثبت نام تبعیض‌آمیز که ثبت‌نام‌ها را فقط به آمازون و شرکت‌های وابسته آن محدود می‌کرد، اعتراضی را علیه آمازون ارائه کرد. به همین دلیل، فدراسیون بین‌المللی شوراهای هنری و آژانس‌های فرهنگی و DotMusic اعتراضی را علیه Far Further ارائه کردند.
اعتراضات علیه آمازون و Far Further بر اساس توافقنامه ثبت ICANN بود که مستلزم آن بود که ثبت‌های جدید gTLD مشمول الزامات مشخصات ۱۱ باشند، که الزام می‌کند یک رجیستری TLD باید دسترسی بدون تبعیض به خدمات ثبت را برای همه ثبت‌کنندگان معتبر ICANN فراهم کند. قرارداد ثبت-ثبت کننده برای TLD را وارد کرده و مطابق با آن هستند. در فوریه 2014 ICANN قطعنامه‌هایی را برای برنامه gTLD جدید تصویب کرد که در آن پادمان‌های تقویت‌شده خاصی را الزامی کرد و متقاضیان را از اجرای gTLD جدید به‌عنوان یک ثبت دسترسی انحصاری برای TLD بر اساس یک اصطلاح عمومی منع کرد.
قلعه مچی

| قلعه مچی | قلعه مچی |
| --- | --- |
نمای داخلی قلعه مچی: نمای داخلی قلعه مچی
نام: قلعه مچی
کشور: ایران
استان: استان سیستان و بلوچستان
شهرستان: شهرستان هامون
بخش: بخش مرکزی دهستان لوتک
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نوع بنا: قلعه
دیرینگی: دوره صفوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۱۳۵
تاریخ ثبت ملی: ۹ آذر ۱۳۷۷
  قلعه مچی  روی نقشه ایران ۳۰°۳۲′۴۳″شمالی ۶۱°۱۶′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۴۵۳۸۹۸°شمالی ۶۱٫۲۷۴۰۹۹۳°شرقی﻿ / 30.5453898; 61.2740993   :   قلعه مچی  روی نقشه ایران ۳۰°۳۲′۴۳″شمالی ۶۱°۱۶′۲۷″شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۵۴۵۳۸۹۸°شمالی ۶۱٫۲۷۴۰۹۹۳°شرقی﻿ / 30.5453898; 61.2740993   
قلعه مچی یا قلعچه و بناهای وابسته آن مربوط به دوره صفوی در شهرستان هامون در سه کیلومتری شرق حوضدار سیستان و ۶ کیلومتری شهر سوخته و ۵۰ کیلومتری جنوب غربی شهر محمدآباد (هامون) جای گرفته‌است. این اثر در تاریخ ۹ آذر ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
معماری

این قلعه مقر و کاخ خاندان رئیسی (ملک محمد رئیسی) فرمانروایان جنوبی سیستان می‌باشد که از خشت و گل ساخته شده‌است. ارتفاع ایوان شمالی این قلعه از زمین ۱۰ متر و دهانه آن ۵/۷ متر پهنا دارد. در این منطقه باقی مانده یک آسیاب بادی نیز وجود دارد که نمونه‌های آن در دوران اسلامی و در تمام نقاط سیستان وجود داشته‌است.
این ساختمان رادر زمان صفویّه شاهان کیانی سیستان ساخته‌اند ودر احیاءالملوک هم دکتر ستوده آن را قلعهٔ کافی نامیده‌است. است. در این منطقه کتیبه‌ای از سال ۱۱۳۰ هجری قمری (۱۷۱۷ میلادی) مربوط به میرجعفرخان کشف شده‌است.
وجه تسمیه

قلعه مچی در ناحیه تاریخی حوضدار در ۷۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان زابل قرار دارد و از آنجا که در سراسر منطقه نخلستان‌های فراوانی وجود داشت و مچ نیز به گویش سیستانی به معنی درخت خرما می‌باشد، قلعه به این نام مشهور شده‌است.
نگارخانه

قلعه مچی
نمای ایوان روبروی قلعه مچی
نمای سمت چپ قلعه
توضیحاتی در مورد قلعه
نمایی از بالا
نمای سمت چپ و روبروی قلعه
جزیره فکلیستووا

| جزیره فکلیستووا Остров Феклистова | جزیره فکلیستووا Остров Феклистова |
| --- | --- |
Island: Island
Map of the Shantar Islands.: Map of the Shantar Islands.
کشور: روسیه
استان: ناحیه فدرالی خاور دور
سرزمین‌های روسیه: سرزمین خاباروفسک
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷۲ کیلومتر مربع (۱۴۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۱۵ متر (۱۳۶۲ فوت)
جزیره فکلیستووا (انگلیسی: Feklistova Island) یک جزیره در سرزمین خاباروفسک کشور روسیه است.
جنگ صلیبی پنجم
پیش‌زمینه > جنگ‌های ایوبیان و صلیبیون

اطلاعات بیشتر: نبرد حطین و جنگ صلیبی سوم
پادشاهی اورشلیم در سال ۱۰۹۹ م، پس از تسخیر شهر اورشلیم و غارت آن، در جریان نخستین جنگ صلیبی برپا گشته بود. صلاح‌الدین، سلطان ایوبی، توانست تا سال ۱۱۸۷ م، قسمت اعظمی از پادشاهی اورشلیم از جمله شهر اورشلیم را تسخیر کند. صلاح‌الدین که علاوه بر حکومت بر مصر و شام، رهبری جهاد علیه صلیبیون را برعهده داشت، با فتح مجدد اورشلیم، دوباره ترسی در میان حکومت‌های کاتولیک اروپایی برپا نمود. پس از فتوحات گستردهٔ صلاح‌الدین در منطقهٔ فلسطین، قلمرو دولت‌های صلیبی به سه قلمرو صور، کنت‌نشین طرابلس و شاهزاده‌نشین انطاکیه در ساحل دریای مدیترانه محدود گردید.
پس از آن، در جریان جنگ صلیبی سوم (۱۱۹۲ تا ۱۱۸۹ م) قسمت بزرگی از سرزمین‌های پادشاهی اورشلیم از جمله شهرهای کلیدی عکا و یافا توسط صلیبیون بازپس گرفته شد، ولی آن‌ها در تسخیر دوبارهٔ اورشلیم ناکام ماندند. صلاح‌الدین که تمامی عمر خود را صرف جهاد علیه صلیبیون کرده‌بود، در اثر بیماری تب زرد در سال ۱۱۹۳ م در دمشق درگذشت. در سال ۱۱۹۵ م، هاینریش ششم، امپراتور مقدس روم، جنگ صلیبی تازه‌ای را آغاز کرد و در تابستان ۱۱۹۷ م. شمار زیادی از شوالیه‌ها و اشراف آلمانی به رهبری دو اسقف اعظم، ۹ اسقف و پنج دوک از راه دریا به سوی فلسطین حرکت کردند. پس از رسیدن به سواحل شرقی مدیترانه، آن‌ها صیدا و بیروت را تسخیر کردند، اما در طول مسیر و با رسیدن خبر درگذشت هاینریش در مسینا، شماری از اشراف و روحانیون به اروپا بازگشتند. بقیهٔ سپاهیان باقی مانده نیز پس از مدتی بسوی کشتی‌هایشان در صور گریختند.
پیش‌زمینه > جنگ صلیبی چهارم

اطلاعات بیشتر: جنگ صلیبی چهارم
پس از شکست پادشاهی اورشلیم در برابر صلاح‌الدین ایوبی و ناکامی جنگ صلیبی سوم برای بازپس‌گیری شهر اورشلیم اشتیاق اندکی در اروپاییان برای یک جنگِ دیگر باقی مانده‌بود. اما نهایتاً، بارون‌های فرانسوی پذیرفتند، که در یک جنگ صلیبیِ دیگر شرکت کنند. صلیبیون برای این منظور، مسیر دریایی از راه مدیترانه را برگزیده و برای تأمین کشتی‌های مورد نیاز نیز با اِنریکو داندولو، حاکم جمهوری ونیز، قرارداد بستند. داندولو کشتی‌ها را فراهم کرد، اما صلیبیون قادر به پرداخت هزینه‌های هنگفت آن نبودند؛ لذا داندولو از آن‌ها خواست که در عوض تعویق بدهی‌شان با حمله به شهر بندری زادار آن را تحت اطاعت جمهوری ونیز درآورند. پس از حمله به زادار و غارت آن، صلیبیون دوباره متوجه شدند که از عهدهٔ بازپرداخت اجارهٔ کشتی‌های داندولو برنمی‌آیند. در همین میان اَلِکسیوس چهارم، شاهزادهٔ تبعیدی بیزانسی، به صلیبیون پیشنهاد کرد که در ازای بازپس‌گیری امپراتوری، بدهی جمهوری ونیز را بپردازد. به همین دلیل رهبران صلیبی تصمیم گرفتند تا به قسطنطنیه بروند. آن‌ها پس از حمله به شهر موفق شدند آلکسیوس چهارم را بر تخت بنشانند، اما او حاضر نشد بیش از نیمی از مبلغ را بپردازد. او سپس در اثر مخالفتِ مردمِ قسطنطنیه از امپراتوری خلع گردید. صلیبیون پس از یک‌سری سوءتفاهم‌ها و نبردها، سرانجام قسطنطنیه را در سال ۱۲۰۴ م تسخیر و آن را غارت کردند و بسیاری از اهالی شهر را از دم تیغ گذراندند.
پیش‌زمینه > پادشاهی اورشلیم در ابتدای سده سیزدهم

در سال ۱۲۰۸، ماریا، وارث قانونی پادشاهی اورشلیم، به سن بلوغ رسید و زمان آن رسیده بود که همسری برای وی پیدا شود تا بتواند از موجودیت قلمروهای صلیبی دفاع کند و مورد حمایت صلیبیون باشد. بنابراین در عکا شورایی به ریاست سراسقف عکا تشکیل شد تا به جست‌وجوی همسر ماریا بپردازد. این شورا مقرر کرد که فرستاده‌ای را نزد فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه بفرستد و از وی درخواست کند تا همسری برای ماریا برگزیند. پادشاه فرانسه نیز یکی از فرماندهان خود به نام جان برین را به عنوان همسر ماریا برگزید که بیش از شصت سال سن داشت. با وجود پختگی جان برین و داشتن خصوصیات رهبری، امرای صلیبی وی را به دلیل اینکه از زمره اشراف نبود و سطح زندگی پایینی داشت، نپذیرفتند؛ بنابراین پاپ اینوسنت سوم و فیلیپ مبلغ بسیاری را در اختیار وی قرار دادند تا بتواند از عهده شروط امرای صلیبی برآید.
جان برین در ۱۳ سپتامبر ۱۲۱۰ همراه سیصد سوار صلیبی به عکا رسید و روز بعد با ماریا ازدواج کرد و پس از چندی در کلیسای صور تاج‌گذاری کردند. وی در هنگام تاج‌گذاری به امرای صلیبی قول داد که اراضی قلمروی صلیبی را به قبل از نبرد حطین برساند. در همین زمان، نمایندگان عادل، سلطان ایوبی، به عکا رسیده بودند و خواستار تجدید قرارداد صلح که حدود ۲ ماه قبل از تاج‌گذاری جان برین به پایان رسیده بود، شدند؛ اما در حالی که شوالیه‌های هوسپیتالرز و تیوتون و جان برین با تجدید صلح موافق بودند، مخالفت شوالیه‌های معبد با تجدید صلح سبب شد تا تحرکات نظامی طرفین آغاز شود. جان برین نیز به نیروهای تحت امر خود اجازه داد تا همراه با نیروهای معبد دست به اقداماتی علیه ایوبیان بزنند که حمله به دمیاط از راه دریا نمونه‌ای از آن‌ها بود، هرچند که نتیجه‌ای برای صلیبیون نداشت. با این حال حمله معظم عیسی به اطراف عکا و ترس صلیبیون از تأسیس قلعه‌ای توسط عادل در کوه طور سبب شد تا صلیبیون مجبور شوند به پیشنهاد صلح عادل جواب مثبت دهند. بدین ترتیب، پیمان ترک مخاصمه در ژوئیه ۱۲۱۱ به مدت ۵ سال بین جان برین و عادل به امضا رسید و اجرای آن یک سال بعد آغاز شد.
هنوز دو سال از ازدواج جان برین و ماریا نگذشته بود که ماریا در سال ۱۲۱۲ درگذشت، با این حال وی قبل از مرگ دختری به نام ایزابلا به دنیا آورد که «یولاند» خوانده می‌شد. بدین ترتیب جان برین عنوان قانونی خود را برای حکومت از دست داد، اما توافق شد که جان برین تا زمان رسیدن ایزابلا به سن قانونی، نایب‌السلطنه وی باشد. همچنین وی برای آن که موقعیت خود را در شرق استحکام بخشد، با استیفانی، دختر لئوی یکم، پادشاه کیلیکیه، ازدواج کرد و توانست بدون هیچ مخالفتی بر دولت صلیبی حکومت کند. وی پس از محکم کردن پایه‌های قدرت خود، کوشید تا با استفاده از پیمان ترک مخاصمه، به حل مشکلات پادشاهی بپردازد و به امرای صلیبی وعده داد که طرحی برای حمله به مصر دارد که پس از پایان مهلت ترک مخاصمه آن را عملی خواهد کرد. بدین منظور فرستادگانی را به نزد پاپ در رم فرستاد و از وی تقاضا کرد تا جنگ صلیبی جدید را ترتیب دهد، به گونه‌ای که نیروهای صلیبی در پایان ترک مخاصمه به مشرق و اراضی مقدس برسند.
پیش‌زمینه > ایوبیان شام و مصر در ابتدای سده سیزدهم

پس از مرگ صلاح‌الدین و تقسیم حکومتش، در شرق مدیترانه شرایط برای جنگ با صلیبیون مساعد نبود. بعد از مرگ صلاح‌الدین سرزمین وی بین برادرش عادل و دو پسرش تقسیم شد. تا سال ۱۲۰۰ م، عادل موفق شد برادرزاده‌هایش را کنار زده و خود را حاکم دولت ایوبی — که توسط صلاح‌الدین پی‌ریزی شده بود — گرداند. او برای ادارهٔ بهتر حکومتش، کنترل سه منطقهٔ مهم را به سه پسر خود واگذار کرد. بزرگ‌ترین آن‌ها الکامل، مصر را تحت کنترل گرفت، المعظم، سوریه و فلسطین را تحت ادارهٔ خود درآورد و الاشرف، بین‌النهرین عُلیا را مقر فرمانروایی خود قرار داد؛ اما هیچ‌یک از این اقدامات بدون اعتراض و شورش مردم صورت نگرفت، بدین‌رو عادل بسیار متمایل بود تا مادامی که درگیر مشکلات داخلی است، با مسیحیان در صلح باشد.
با وجود صلح میان ایوبیان با صلیبیون در سال‌های ۱۲۰۴ و ۱۲۱۲، ایوبیان علاوه بر منازعات داخلی که پس از تقسیم مناطق میان برادران برطرف شد، درگیر مناقشه با سلاجقه روم در شمال شام شدند. همزمان با درگیری‌های داخلی پس از مرگ صلاح‌الدین، سلاجقه روم به رهبری کیکاووس یکم درصدد بودند تا از درگیری‌های ایوبیان در شمال شامات استفاده کنند. سلطان سلجوقی پس از تصرف کیلیکیه و ارمنستان، درصدد بود به سمت حلب حرکت کند و آن را ضمیمه اراضی تحت فرمان خود کند که با مرگ ظاهر غازی، حاکم حلب، در سال ۱۲۱۶ م فرصتی که انتظارش را می‌کشید، فراهم شد؛ چراکه پس از مرگ ظاهر، پسر دو ساله‌ش، عزیز غیاث‌الدین، جانشین وی شد و مادرش، ضیفه خاتون، دختر عادل، نیابت سلطنت برعهده گرفت و شهاب‌الدین طغرل نیز اتابک وی شد. کیکاووس قبل از حمله به حلب سعی کرد از اوضاع آشفته شمال شام و بین‌النهرین به نفع خود بهره ببرد تا بتواند با سهولت بر حلب مسلط شود. پس از مرگ حاکم موصل، ظاهر غازی، و جنگ ایوبیان در طرابلس شرایط آشفته‌ای در منطقه به وجود آمده بود و اشرف موسی، حاکم جدید ایوبی در مناطق شمالی شام و بین‌النهرین، توان کافی برای تسلط بر منطقه و سامان بخشیدن به اوضاع را نداشت. کیکاووس قبل از حرکت به سمت حلب، پیشاپیش مناطقی که در جنگ با شام بنا بود تصرف شود را میان امیرانش تقسیم کرد، تا آن‌ها را به جنگ تشویق کند. سرانجام قرار بر آن شد که سپاه سلجوقی از مسیر راوندان به رعبان و از آنجا به حلب برود.
با حرکت سلاجقه به سمت حلب و تسخیر مناطقی همچون قلعه رعبان و تل‌باشر، ضیفه خاتون و اتابک طغرل از حرکت نیروهای سلجوقی آشفته شدند، بنابراین طی نامه‌ای به اشرف موسی از وی تقاضا کردند که به کمک خواهرزاده‌اش، عزیز غیاث‌الدین بشتابد. در ابتدا اشرف به واسطه درگیری با صلیبیون، که در نزدیکی حمص و دریاچه قدس اردو زده بود، از کمک به عزیز امتناع کرد اما با توصیه عادل، همراه با نیروهایش عازم حلب شد و پس از استقرار در حلب، فرماندهی نیروهای مدافع را برعهده گرفت. با رسیدن نیروهای پیشتاز سلجوقی، سپاه اشرف توانست آن‌ها را درهم بشکند و فرماندهان سلجوقی را اسیر کند. زمانی که کیکاووس همراه با سپاه ۱۴ هزار به صحنه جنگ رسید، با دیدن شکست طلیعه سپاه‌اش ترسید و مردد شد و به نیروهای خود دستور عقب‌نشینی داد. با عقب‌نشینی سپاه سلجوقی، اشرف آن‌ها را تا تل باشر تعقیب کرد و توانست تمامی مناطق از دست رفته را مجدداً بازپس بگیرد.
کلیسا در تدارک جنگ > منشور اینوسنت سوم

پاپ اینوسنت سوم پس از پایان جنگ صلیبی چهارم، در فکر حمله مجدد به شرق بود. در منشور عامی که وی به قسطنطنیه فرستاد، به‌خوبی رشدیافتگی مفهوم جنگ صلیبی پیدا بود. اینوسِنت در این منشور از تمام مردان مؤمن و معتقد، صرف‌نظر از جایگاه اقتصادی آن‌ها، خواسته‌است که به فراخوان کلیسا جواب مثبت دهند و به یاری مسیحِ مصلوب بشتابند زیرا بنابر ادعای وی ادارهٔ شهر مقدس توسط کافران بیش از اندازه به طول انجامیده بود. از آن گذشته همان موقع نیز مسلمانان خود را آماده می‌ساختند که آخرین بقایای دولت صلیبی را نیز از میان بردارند. طبق گفتهٔ اینوسِنت، مسلمانان بر بلندی‌های تابور، مکان تجلی عیسی مسیح، دژی بنا کرده بودند و در نظر داشتند حمله نهایی خود را از آن‌جا آغاز کنند. چیزی که اینوسِنت در نظر داشت بسیج کامل اقتصادی، نظامی و معنوی اروپاییان علیه فاتحان مسلمان اورشلیم بود. تمام مسیحیان در هر رتبه و مقامی باید در این مبارزه شرکت می‌کردند. کسانی که از توان جسمی لازم برای سفر برخوردار نبودند باید با روزه‌داری و عبادت به جنگ معنوی می‌پرداختند. راهپیمایی ماهانه به سمت بناهای مقدس در سراسر اروپا امری شایع شده و برنامهٔ عبادی دیگری نیز به مراسم عِشای ربّانی اضافه شده بود که در آن از خداوند تقاضا می‌شد که به سرزمین پسرش رحم آورد.
پاپ سرسختانه می‌کوشید که در جنگ صلیبی جدید به سرنوشت جنگ صلیبی چهارم دچار نشود و کنترل آن از دستش بیرون نرود. این مبارزه برخلاف جنگ‌های قبلی چنان طرح‌ریزی شده بود که کاملاً تحت نظارت کلیسا اداره شود. در راستای چنین هدفی، پاپ گروهی از واعظان را — که هر یک در موردِ یکی از متونِ قابل قبول تعلیم دیده بودند — تشکیل داد. این روحانیون با در دست داشتن متن خطابه به مناطقِ مختلفِ تعیین‌شده اعزام می‌شدند تا مردم متدین را برای هدف مقدس تهییج کنند.
کلیسا در تدارک جنگ > شورای چهارم لاتران

مقالهٔ اصلی: چهارمین شورای کلیسای کاتولیک
جنگ جدید برای بازپس‌گیری اورشلیم یکی از موضوعات مهم در شورای چهارم لاتِران بود که ۱۱ نوامبر ۱۲۱۵ م تشکیل شد. در این شورا طرح کلی جنگ تعیین گردید. طبق این طرح قرار شد صلیبیون، اول ژوئن ۱۲۱۷ م و با به پایان رسیدن مهلت آتش‌بس با مسلمانان در سرزمین مقدس، در بِریندیزی و مِسینا گردهم آیند. در آنجا پاپ شخصاً برای ناوگان‌ها دعای خیر می‌کرد و آن‌ها را به‌سوی وظیفهٔ مقدس‌شان روانه می‌ساخت. وی برای آن که سپاه را از تأمین نیازشان مطمئن سازد، قول داد که ۳۰ هزار پوند نقره بپردازد و تا سه سال بعد از آن نیز یک مالیات پنج درصدی برای درآمد روحانیون اروپا در نظر گرفت. به تمام کشتی‌های حمل‌ونقل نیز دستور داده شد تا تجارت خود را با شرق رها کنند و آمادهٔ حمل سپاهیان صلیبی به مقصدشان گردند.
کلیسا در تدارک جنگ > مرگ اینوسنت سوم

مقالهٔ اصلی: هونوریوس سوم
اینوسِنت با شور و حرارت تلاش می‌کرد و تمام جنبه‌های آمادگی برای جنگ صلیبی را مورد بررسی قرار می‌داد. اما در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۲۱۶ م، در گیرودار فعالیت‌هایش درگذشت. جانشین وی، هونوریوس سوم شخصی سالخورده اما پرجنب‌وجوش بود که کاملاً خود را وقف جنگ صلیبی کرده بود. او از صمیم قلب باور داشت که در دورهٔ تصدی وی، اورشلیم بازپس‌گرفته خواهد شد و از این رو با آرامش و قاطعیت به سراغ وظایف خود رفت. گرچه او رهبری کارآمد بود اما مسئولیتی پیچیده به او واگذار شده بود که حتی کنترل آن برای اشخاص قبل از وی نیز دشوار بود. وی در ابتدا برای آماده کردن شرایط، کاردینال جیمز ویتری را به مشرق زمین فرستاد و وی را به عنوان اسقف شهر عکا انتخاب کرد و وی را موظف ساخت تا مردمان اراضی مقدس را به جنگ فرا بخواند.
شرایط بسیج نیروها اروپا

با اعزام نمایندگان توسط پاپ به مناطق مختلفِ اروپا، رسماً تلاش پاپ و دستگاه کلیسا برای تهییج اروپاییان آغاز گردید. روبِرت کورسُن که به‌عنوان نمایندهٔ پاپ در فرانسه انتخاب گردیده‌بود، به نواحی روستایی سفر می‌کرد و بدون در نظر گرفتن جایگاه اقتصادی و اجتماعی افراد، علامت صلیب را میان آن‌ها توزیع می‌کرد. البته اکثر افراد برای جنگیدن در میدان نبرد، واجد شرایط نبودند و نمی‌توانستند کمک شایان و قابل توجهی به جنگ کنند، با این حال شوق مبارزه در میان افراد میان‌سال، ضعیف و فقیر فوق‌العاده بود. واعظ دیگری به‌نام اُلیوِر پَدِرْبورنی در شمال غربی آلمان، فِلاندرز و هلند از شانس بیشتری برخوردار بود. اُلیور که دبیر کاردینال در کلیسای کُلن بود، مهارت خطبه‌سرایی‌اش را در خدمت مبارزه گرفت. هر کجا قدم می‌گذاشت خیل جمعیت گِردِ او جمع می‌شد تا سخنانش را بشنوند، معجزه‌هایش را ببینند و صلیب برگیرند. وی توانست به‌موقع سپاه بزرگی گرد آورد و سپس خود فرماندهی آن را بر عهده گیرد. در همین زمان گیورْگی چهارم، پادشاه گرجستان که سعی بر تثبیت قدرت گرجستان در منطقه و مقابله با همسایگان مسلمانان داشت. با این حال با اعلام فرمان پاپ و اعزام نمایندگانش به مناطق مختلف برای تهییج مسیحیان، پادشاه گرجستان در صدد کمک به نیروهای صلیبی برآمد. قرار بود پس از تسلط صلیبیون بر مصر و حرکت‌شان به سمت اراضی مقدس و اورشلیم، نیروهای گرجستان به کمک آنها بروند، اما درگیری با بومیان محلی و هجوم مغولان به مرزهای گرجستان در سال ۱۲۲۰، مانع از حرکت پادشاه گرجستان به سمت اورشلیم و اراضی مقدس شد و در ادامه خواهر گیورگی، روسودان، از ارسال نیرو به سمت اراضی مقدس منصرف شد.
در پاسخ به درخواست پاپ، پادشاه انگلستان، هنری سوم، وعده داد که همراه با نیروهای صلیبی باشد. در فرانسه، مرکز اصلی مبارزات صلیبی، پاسخ به فراخوان جنگ ضعیف بود. بسیاری از فرانسویان که به‌واسطهٔ خدمت چهل‌روزه در جنگ صلیبی آلبی‌ژِن یا کاتاری مورد آمرزش قرار گرفته بودند، حتی پس از شورای چهارم لاتِران نیز همچنان اشتیاقی به جنگ نشان ندادند، بنابراین فیلیپ دوم، از شرکت در جنگ عذرخواست. در شمالی‌ترین نقطه اروپا، پادشاه نروژ، اینگه دوم، قول داد که در جنگ شرکت کند ولی مرگ وی در بهار ۱۲۱۷، مانع از این کار شد. همان شور و شوقی که اُلیور در آلمان ایجاد کرده بود، شوالیه‌های اتریش را برانگیخت تا با ادای سوگند، پادشاه صلیبی خود، دوک لئوپولد ششم، را همراهی کنند.
قدرتمندترین حاکمی که به فراخوان کلیسا جواب مثبت داد، فِرِدریش دوم، امپراتور مقدس روم و پادشاه سیسیل، بود. وی با اینکه بر سر مسئلهٔ حکومت آلمان با پاپ اختلاف پیدا کرد اما سرانجام در ژوئیه ۱۲۱۵ م در آخن تاج‌گذاری کرد و اعلان نمود که تلاش دارد تمامی منافعش را در راه سرزمین مقدس صرف نماید، اما درگیری وی با اُتوی چهارم در آلمان، وی را تا هنگام رسیدن کامل به قدرت در سال ۱۲۱۵، از اجرای این تعهد دور کرد. بدین ترتیب، عملاً تنها پادشاهی که به فرمان پاپ گردن نهاد و آماده حرکت به سمت شرق شد، آندراش دوم، پادشاه مجارستان بود که طلیعه‌دار ارتش صلیبی در جنگ پنجم شد.
در تدارک جنگ

تعداد محدودی از کسانی که پاپ تعیین کرده بود به بندرهای ایتالیای جنوبی سفر کردند. در ماه اوت ۱۲۱۷ م، نیروهای بلغاری و اتریشی در آسپالاتو گرد آمدند. نیروهای لِئوپولد بلافاصله از راه دریا حرکت کردند اما سپاهیان بلغاری آن‌قدر زیاد بودند که پادشاه آنْدْراش مجبور شد عده‌ای را برای تهیهٔ کشتیِ اضافه به ونیز اعزام نماید. در فاصلهٔ اندکی پس از اتریشی‌ها، بلغارها نیز حرکت نمودند. صلیبیون اتریش و بلغارستان در عکا از کشتی پیاده شده و در آن‌جا دو سپاه کوچک‌تر به‌فرماندهی شاهزادهٔ انطاکیه، بوهموند چهارم و هیو، پادشاه قبرس به آن‌ها پیوستند. جان بِریَن، پادشاه اورشلیم نیز به آن‌ها ملحق گشت.
پس از جمع‌شدن نیروها در عکا، شورایی نظامی متشکل از پادشاهان و فرماندهان تشکیل شد و طرح‌های مختلف مورد بررسی قرار گرفت. از جنگ صلیبی سوم به این سو، به‌طور کلی عقیده بر این بود که تنها راه فتح و حفظ اورشلیم، تصرف مصر — یعنی کانون قدرت مسلمانان و ایوبیان در منطقه — بود. در جریان جنگ صلیبی سوم در سال ۱۱۹۲ م ریچارد یکم بر این عقیده پافشاری نمود و طراحان جنگ صلیبی چهارم در سال ۱۲۰۴ م نیز این طرح را انتخاب کردند، اما هیچ‌یک موفق به اجرای آن نگشتند. عدهٔ زیادی از جمله جان برین معتقد بودند که وقت آن رسیده‌است که طرح عملی شود؛ بنابراین پیشنهاد کردند بخشی از نیروهای صلیبی به شهر نابلس حمله کرده تا هدف اصلی، یعنی حمله به مصر پوشیده بماند. آنان حمله به مصر را تنها راه وارد آوردن شکست به مسلمانان در بلاد شام و بازپس‌گیری اورشلیم می‌دانستند. اجتماع‌کنندگان، به‌علت کمی تعداد نیروها و وجود نداشتن کشتی‌های لازم برای انتقال سربازان به دِمیاط، اجرای این طرح را به تعویق انداختند. اجتماع‌کنندگان طرح‌های دیگری را نیز بررسی کردند که حملهٔ مستقیم به اورشلیم یکی از طرح‌ها بود ولی مشخص گردید که به‌دلیل وجود نداشتن آب کافی برای نیروها در این شهر، امکان اجرای این طرح وجود ندارد. وقتی روشن شد که امکان حمله به دمیاط و اورشلیم وجود ندارد، تصمیم گرفتند به شهر دمشق حمله کنند ولی با تغییر برنامه، این برنامه لغو شد.