مواضع دولت‌ها در مورد جنگ عراق قبل از تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳
مخالفت با مواضع آمریکا

برخی از کشورهایی که در طول جنگ خلیج فارس متحد ایالات متحده بودند یا با جنگ دوم عراق مخالف بودند یا تمایلی به کمک به آن نداشتند. قبل از جنگ، چندین کشور از ایالات متحده خواستند تا منتظر بماند تا بازرسان تسلیحات تحقیقات خود را تکمیل کنند. با این حال، ایالات متحده و متحدانش معتقد بودند که صبر معقولی به صدام داده شده‌است و واضح است که او مایل به همکاری با بازرسان نیست، زیرا هر زمان که موضوع سلاح‌های کشتار جمعی مطرح می‌شد، دور بوته می‌کوبید. این، اگر نه این واقعیت که بازرسان قبلاً تنها در سال ۱۹۹۸ از عراق بیرون رانده شده بودند، به گفته حامیان جنگ، نقض کافی دستورها سازمان ملل برای توجیه اقدامات شدیدتر بود. اسکات ریتر، بازرس ارشد تسلیحات سازمان ملل متحد در آن زمان، می‌گوید که این بازرسان توسط صدام حسین اخراج نشدند، بلکه توسط بیل کلینتون خارج شدند:
تصور عمومی این است که عراقی‌ها در حال مقابله بودند و مانع کار بازرسان می‌شدند. در ۹۸ درصد بازرسی‌ها، عراقی‌ها هر کاری که از آنها خواسته بودیم انجام دادند، زیرا با خلع سلاح سروکار داشت. با این حال، زمانی که ما وارد مسائل حساسی شدیم، مانند نزدیک شدن به تأسیسات امنیتی ریاست جمهوری، عراقی‌ها پرچمی را برافراشتند و گفتند: «تایم اوت شد. ما یک سازمان سیا داریم که می‌خواهد رئیس‌جمهور ما را بکشد و ما از دادن آن خیلی راضی نیستیم. شما به حساس‌ترین تأسیسات و حساس‌ترین شخصیت‌ها در عراق دسترسی دارید.» بنابراین ما این روش‌ها را داشتیم، جایی که توافق کردیم که اگر به سایتی رسیدیم و عراقی‌ها آن را «حساس» نامیدند، با چهار نفر وارد شویم.
در سال ۱۹۹۸ تیم بازرسی به یک سایت رفت. مقر حزب بعث بود، مانند رفتن به مقر حزب جمهوری‌خواه یا مقر حزب دموکرات. عراقی‌ها گفتند: «شما نمی‌توانید وارد شوید، می‌توانید وارد شوید. بیا داخل.» بازرسان گفتند: «روش‌ها دیگر اعمال نمی‌شود.» عراقی‌ها گفتند: «اگر شما با روش‌ها موافق نباشید، ما نمی‌توانیم از اجازه ورود شما حمایت کنیم» و عراقی‌ها اجازه انجام بازرسی‌ها را نمی‌دهند.
بیل کلینتون گفت: «این ثابت می‌کند که عراقی‌ها همکاری نمی‌کنند» و به بازرسان دستور خروج داد. اما می‌دانید که دولت ایالات متحده به بازرسان دستور داد تا بدون مشورت با شورای امنیت، از مدالیته خارج شوند. عراقی‌ها را غافلگیر کرد. عراقی‌ها می‌گفتند: «ما طبق قوانین بازی می‌کنیم، چرا شما اینطور نیستید؟ اگر قرار نیست طبق قوانین بازی کنید، پس این یک بازی است که ما نمی‌خواهیم در آن شرکت کنیم.» بیل کلینتون دستور خروج بازرسان را صادر کرد. صدام آنها را بیرون نکرد.
بسیاری استدلال کردند که از آنجایی که عراق هیچ ارتباطی با حملات ۱۱ سپتامبر۲۰۰۱ نداشت، جنگ علیه عراق به عنوان بخشی از جنگ گسترده‌تر علیه تروریسم غیرقانونی است. برخی دیگر که مخالف اقدام نظامی ایالات متحده بودند، استدلال کردند که ممکن است اسناد ناکافی و حتی جعلی، مانند قرارداد اورانیوم نیجر، برای نشان دادن عراق بعنوان «یک تهدید فوری» تولید شده باشد. بر این اساس، هرگونه اغراق در این زمینه مغایر با حقوق بین‌الملل خواهد بود. آنها همچنین مدعی شدند که موضوع سلاح‌های کشتار جمعی (اگر واقعاً تا سال۲۰۰۳ درعراق باقی مانده بود) می‌توانست از طریق بازرسی‌های مستمر و دیپلماسی حل شود و تأکید کردند که موضوع تسلیحات صرفاً تلاشی برای پنهان کردن تمایلات آمریکا برای تصرف نفت چاه‌ها است. حضور نظامی در خاورمیانه را بیشتر می‌کند و دیگر کشورهای اوپک را برای تسلیم بترساند. این موضع بعداً توسط پل هنری اونیل وزیر خزانه داری سابق بوش حمایت شد و اظهار داشت که دولت از زمان روی کار آمدن بوش بدنبال دلیلی برای حمله بعراق بوده‌است. اردوگاه بوش این اتهامات را بعنوان مضحک رد می‌کند، اگرچه آنها اعتراف کرده‌اند که اسناد اورانیوم نیجر توسط منبعی مشکوک به آنها داده شده‌است و این صرفاً اشتباهی از جانب آنها بوده‌است که فرض می‌کنند این اسناد حقیقت را بیان می‌کند.