فهرست رویدادهای نجومی آینده
قرن ۲۱

| تاریخ | رویداد |
| --- | --- |
۲۵ مارس ۲۰۲۴: ماه‌گرفتگی مارس ۲۰۲۴
۸ آوریل ۲۰۲۴: یک خورشیدگرفتگی کامل که در نواحی شرقی، غربی و مرکزی آمریکا، شمال مکزیک، جنوب شرقی کانادا و شمال اقیانوس اطلس قابل مشاهده خواهد بود.
۲۶ مه ۲۰۲۴: دنباله‌دار «۹پی/تمپل ۱» از فاصلهٔ ۰٫۵۵ واحد نجومی مشتری می‌گذرد و ممکن است به سبب نیروی جاذبه مشتری، از هم بپاشد.
۱۸ سپتامبر ۲۰۲۴: ماه‌گرفتگی سپتامبر ۲۰۲۴
۲ اکتبر ۲۰۲۴: خورشیدگرفتگی ۲ اکتبر ۲۰۲۴
۱۰ اوت ۲۰۲۶: حضیض ماه در ۱۰ اوت ۲۰۲۶
۱۲ اوت ۲۰۲۶: احتمال وقوع خورشیدگرفتگی ۱۲ اوت ۲۰۲۶ پیش‌بینی شده‌است.
۶ فوریه ۲۰۲۷: خورشیدگرفتگی ۶ فوریه ۲۰۲۷
۲ اوت ۲۰۲۷: خورشیدگرفتگی ۲ اوت ۲۰۲۷
۷ اوت ۲۰۲۷: سیارک «(۱۳۷۱۰۸) ۱۹۹۹ ای‌ان ۱۰» از فاصلهٔ ۳۸۸٬۹۶۰ کیلومتری (۰٫۰۰۲۶ واحد نجومی) از زمین گذر می‌کند.
۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۸: ماه‌گرفتگی نیمه کامل.
۲۶ ژانویه ۲۰۲۸: خورشیدگرفتگی ۲۶ ژانویه ۲۰۲۸
۲۲ ژوئیه ۲۰۲۸: خورشیدگرفتگی ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۸ که در سرتاسر استرالیا، از جمله سیدنی و همچنین در نیوزیلند قابل مشاهده خواهد بود.
۲۶ اکتبر ۲۰۲۸: سیارک «(۳۵۳۹۶) ۱۹۹۷ ایکس‌اف۱۱» از فاصلهٔ ۹۳۰٬۰۰۰ کیلومتر (۰٫۰۰۶۲ یکای نجومی) زمین می‌گذرد.
۲۰۲۹: یک کپسول زمان به نام «پیامی از کرهٔ زمین» به سیارهٔ گلیز ۵۸۱ سی خواهد رسید.
۲۰۲۹: فضاپیمای نیو هورایزنز ناسا از منظومه شمسی خارج خواهد شد.
۱۳ آوریل ۲۰۲۹: سیارک ۹۹۹۴۲ آپوفیس از فاصلهٔ نسبتاً کم ۳۱٬۲۰۰ کیلومتری (۱۹٬۴۰۰ مایل) از بالای سطح زمین عبور خواهد کرد. این فاصله نزدیک‌تر از برخی ماهواره‌های زمین‌آهنگ است.
۲۶ ژوئن ۲۰۲۹: ماه‌گرفتگی کامل. اندازهٔ سایهٔ تاریک مرکزی این ماه‌گرفتگی، ۱٫۸۴۳۶۲ خواهد بود که بدین‌ترتیب، بزرگترین ماه‌گرفتگی قرن ۲۱ قلمداد می‌شود.
۲۰ دسامبر ۲۰۲۹: ماه‌گرفتگی دسامبر ۲۰۲۹ میلادی. این دومین ماه‌گرفتگی دوتایی دوره متونی است. نخستین مورد آن، در ۲۱ و ۲۲ دسامبر ۲۰۱۰ صورت گرفت.
۱ ژوئن ۲۰۳۰: وقوع یک خورشیدگرفتگی حلقوی که در شمال آفریقا بالکان و روسیه قابل مشاهده است.
۲۵ نوامبر ۲۰۳۰: خورشیدگرفتگی ۲۵ نوامبر ۲۰۳۰ که در آفریقای جنوبی و استرالیا قابل مشاهده است.
۱۷ مارس ۲۰۳۱: گذر زهره از مقابل اورانوس
۷ مه ۲۰۳۱: ماه‌گرفتگی نیم‌سایه‌ای
۲۱ مه ۲۰۳۱: خورشیدگرفتگی حلقوی
۵ ژوئن ۲۰۳۱: ماه‌گرفتگی نیم‌سایه‌ای
۲۹ اکتبر ۲۰۳۱: گذر زهره از مقابل اورانوس
۳۰ اکتبر ۲۰۳۱: ماه‌گرفتگی نیم‌سایه‌ای
۱۴ نوامبر ۲۰۳۱: خورشیدگرفتگی دوگانه
۱۷ دسامبر ۲۰۳۱: گذر زمین از مقابل اورانوس
۱۳ نوامبر ۲۰۳۲: گذر عطارد
۲۰۳۲: بازگشت برنامه‌ریزی‌شدهٔ شیٔ فضایی «J002E3» به مدار زمین. به نظر می‌رسد که این شیٔ فضایی بخشِ اس-آی‌وی‌بی از مرحله سوم جدا شدن موشک سترن ۵ آپولو ۱۲ باشد.
۸ اکتبر ۲۰۳۳: ماه‌گرفتگی ابرماه.
۲۰ مارس ۲۰۳۴: خورشیدگرفتگی ۲۰ مارس ۲۰۳۴ که یک خورشیدگرفتگی کامل است.
۳ آوریل ۲۰۳۴: ماه‌گرفتگی نیم‌سایه‌ای
۱۲ سپتامبر ۲۰۳۴: خورشیدگرفتگی ۱۲ سپتامبر ۲۰۳۴ که یک خورشیدگرفتگی حلقوی است.
۲۸ دسامبر ۲۰۳۴: ماه‌گرفتگی نیمه‌کامل
۲۵ نوامبر ۲۰۳۴: ابرماه.
آوریل ۲۰۳۶: پیغامی موسوم به «تماس کیهانی ۲» که در ۶ ژوئیه ۲۰۰۳ میلادی از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ «اچ‌آی‌پی ۴۸۷۲» خواهد رسید.
۱۳ آوریل ۲۰۳۶: طبق برنامه‌ریزی‌ها تا سال ۲۰۱۳، انتظار می‌رود که ۹۹۹۴۲ آپوفیس از فاصله ۱۴ میلیون مایل (۲۳٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر) تا تقریباً ۳۵ میلیون مایل (۵۶٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر) زمین عبور خواهد کرد.
۵ ژانویه ۲۰۳۸: وقوع خورشیدگرفتگی ۵ ژانویه ۲۰۳۸ که دریای کارائیب که اقیانوس اطلس و غرب آفریقا قابل مشاهده است.
۲ ژوئیه ۲۰۳۸: خورشیدگرفتگی ۲ ژوئیه ۲۰۳۸ که در بخش‌های شمالی آفریقای جنوبی، اقیانوس اطلس و آفریقا قابل مشاهده است.
۲۶ دسامبر ۲۰۳۸: خورشیدگرفتگی ۲۶ دسامبر ۲۰۳۸ که در استرالیا و نیوزیلند قابل مشاهده است.
دسامبر ۲۰۳۸: نیو هورایزنز از فاصلهٔ ۱۰۰ واحد نجومی خورشید عبور می‌کند.
۲۰۳۸: تقاطع سه‌گانه حلقه صاف زحل رخ خواهد داد.
۲۰۳۸: سیارک ۹پی/تمپل ۱ از نزدیکی زمین رد می‌شود.
۲۱ ژوئن ۲۰۳۹: خورشیدگرفتگی ۲۱ ژوئن ۲۰۳۹ بر روی نیم‌کره شمالی.
۷ نوامبر ۲۰۳۹: گذر عطارد
۱۵ دسامبر ۲۰۳۹: خورشیدگرفتگی
۸ سپتامبر ۲۰۴۰: تقابل سیاره‌های عطارد، زهره، مریخ، مشتری، زحل و هلال ماه.
۲۰۴۰: با در نظر گرفتن نرخ کنونی کوچک شدن، لکه سرخ بزرگ بر سطح جو مشتری به‌شکل حلقوی در خواهد آمد.
ماه ۲۰۴۴: پیغامی موسوم به «تماس کیهانی ۲» که از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ ۵۵ خرچنگ خواهد رسید.
سپتامبر ۲۰۴۴: پیغامی موسوم به «تماس کیهانی ۲» که از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ اچ‌دی ۱۰۳۰۷ خواهد رسید.
۱ اکتبر ۲۰۴۴: اختفا قلب‌الاسد توسط زهره. آخرین مورد آن در ۷ ژوئیه ۱۹۵۹ روی داد و بعدی در ۲۱ اکتبر ۳۱۸۷ رخ خواهد داد، با آنکه برخی منابع مدعی هستند در ۶ اکتبر ۲۲۷۱ خواهد بود.
ژوئیه ۲۰۴۷: پیغامی موسوم به «پیغام نوجوان» که از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ ۴۷ خرس بزرگ خواهد رسید.
۲۹ فوریه ۲۰۴۸: وقوع یک ماه کامل در روز کبیسه؛ چنین رویدادی در هر قرن تقریباً یک‌بار اتفاق می‌افتد. رویداد مشابه بعدی در ۲۹ فوریه ۲۱۲۴ خواهد بود.
۲۰۵۲: ۶ دسامبر - نزدیک‌ترین ابرماه قرن روی خواهد داد.
۲۰۵۳: ۲۹ اوت – یک ماه‌گرفتگی نیم‌سایه‌ای کامل روی خواهد داد که نخستین مورد از سال ۲۰۰۶ میلادی به بعد خواهد بود.
۲۰۵۷: در این سال یک واقعهٔ نادر نجومی روی خواهد داد: ۲ خورشیدگرفتگیدر یک سال تقویمی (در ۵ ژانویه و ۲۶ دسامبر). آخرین باری که چنین رویدادی مشاهده شد، ۱۸۸۰ میلادی بود و بعدی نیز در سال ۲۲۵۲ خواهد بود. (پیش‌بینی توسط فرد اسپناک در ناسا/مرکز پروازهای فضایی گادرد انجام شده‌است)
۲۰۶۰: بین ۲۶ تا ۲۸ اکتبر، دنباله‌دار دوره‌ای «۱۵پی فینلی» از فاصلهٔ ۶ میلیون کیلومتری زمین عبور خواهد کرد.
۲۸ ژوئیه ۲۰۶۱: دنباله‌دار هالی به حضیض خورشیدی، خود می‌رسد که نزدیکترین فاصله‌اش با خورشید خواهد بود. آخرین‌باری که هالی در این مکان بود، ۹ فوریه ۱۹۸۶ بود.
۱۰ مه ۲۰۶۲: گذر عطارد.
۲۰۶۳: تقارن سه‌گانه مریخ-اورانوس.
۱۱ نوامبر ۲۰۶۵: گذر عطارد
۲۲ نوامبر ۲۰۶۵: در ساعت ۱۲:۴۵ یوتی‌سی زهره موجب اختفای مشتری خواهد شد. مشاهدهٔ این واقعه از سطح زمین دشوار است، چرا که زاویه کشیدگی زهره و مشتری از خورشید در این زمان تنها ۷ درجه خواهد بود. این رویداد نخستین اختفای سیاره از سیاره از تاریخ ۳ ژانویه ۱۸۱۸ است، اما رویداد مشابه بعدی تنها دو سال در ۱۵ ژوئیه ۲۰۶۷ رخ خواهد بود.
۲۰۶۶: تقارن سه‌گانه مریخ-اورانوس.
۱۵ ژوئیه ۲۰۶۷: در ۱۱:۵۶ یوتی‌سی، عطارد موجب اختفای نپتون خواهد شد. مشاهدهٔ این واقعهٔ نادر از سطح زمین دشوار است، چرا که زاویه کشیدگی عطارد از خورشید همواره کم و قدر نپتون کمتر از آن حدی است که بتوان با چشمان غیر مسلح مشاهده نمود.
اکتبر ۲۰۶۷: در ادامهٔ «جستجوی فعالانه برای هوش برون‌زمینی» (Active SETI)، پیغامی موسوم به «تماس کیهانی ۱» که از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ «اچ‌دی ۱۷۸۴۲۸» خواهد رسید.
۲۰۶۹: پیغامی موسوم به «تماس کیهانی ۱» که در سال ۱۹۹۹ میلادی از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ ۱۶ ماکیان خواهد رسید.
فوریه ۲۰۷۰: پیغامی موسوم به «تماس کیهانی ۱» که در سال ۲۰۰۱ از رادیو تلسکوپ آرتی-۷۰ در یفپاتوریا در شبه‌جزیره کریمه به فضا ارسال شد، به مقصد نهایی خود یعنی ستارهٔ «اچ‌دی ۱۹۷۰۷۶» خواهد رسید.
۲۰۷۶: انتظار می‌رود ریزسیاره سدنا ۹۰۳۷۷ به حضیض خورشیدی خود برسد (نزدیک‌ترین نقطه در مدار خود به خورشید). این تاریخ ممکن است تغییر کند چون اخترشناسان در حال محاسبهٔ دقیق مدار به‌شدت بیضوی این ریزستاره هستند.
۱۱ اوت ۲۰۷۹: عطارد موجب اختفای مریخ می‌شود که برای نخستین بار پس از سال ۱۷۰۸ میلادی است.
۲۰۸۳: انتظار می‌رود ستاره‌ای به نام «وی-پیکان» مبدل به نواختر خواهد شد (+/- ۱۱ سال).
۱۰ نوامبر ۲۰۸۴: گذر زمین از برابر مریخ، آنگونه که از کره مریخ قابل مشاهده است. این رویداد اولین و تنها گذر زمین از مقابل مریخ در قرن حاضر خواهد بود.
۷ نوامبر ۲۰۸۵: گذر عطارد.
۲۷ اکتبر ۲۰۸۸: برای نخستین بار از سال ۱۷۰۸ میلادی، عطارد موجب اختفای مشتری خواهد شد، اما به سبب نزدیکی بسیار به خورشید قابل مشاهده با چشم غیر مسلح نخواهد بود.
۲۳ سپتامبر ۲۰۹۰: خورشیدگرفتگی کامل در بریتانیا که دقیقاً در همان روز و همان ماهی است که در سال ۱۶۹۹ میلادی اتفاق افتاد. علاوه بر آن، این خورشید گرفتگی بسیار شبیه به همانی است که در ۱۱ اوت ۱۹۹۹ رخ داد، اما کمی شمالی‌تر و نزدیک به غروب آفتاب خواهد بود. بیشینه کورن‌وال نیز در حدود ۲ دقیقه و ۱۰ ثانیه خواهد بود.
۷ آوریل ۲۰۹۴: عطارد موجب اختفای مشتری خواهد شد. به سبب نزدیکی به خورشید، این واقعه با چشمان غیر مسلح قابل مشاهده نخواهد بود.
۲۰۹۶: سیاره کوتوله «۲۰۱۵ آرآر۲۴۵» به نزدیک‌ترین فاصله‌اش از خورشید خواهد رسید.
۲۴ مارس ۲۱۰۰: جدی در شمالی‌ترین نقطه خواهد بود. بیشینه مِـیلِ ظاهری جدی (با در نظر گرفتنِ حرکت ترقصی و میزان انحراف) ۰٫۴۵۲۶° از قطب شمال آسمانی خواهد بود.