stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویمنز بی، آلاسکا

CDP در آمریکا
| Womans Bay | Womans Bay |
| --- | --- |
CDP: CDP
Womans BayLocation in Alaska: Womans BayLocation in Alaska
مختصات: ۵۷°۴۲′۶″ شمالی ۱۵۲°۳۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۵۷٫۷۰۱۶۷°شمالی ۱۵۲٫۵۷۲۲۲°غربی﻿ / 57.70167; -152.57222: مختصات: ۵۷°۴۲′۶″ شمالی ۱۵۲°۳۴′۲۰″ غربی﻿ / ﻿۵۷٫۷۰۱۶۷°شمالی ۱۵۲٫۵۷۲۲۲°غربی﻿ / 57.70167; -152.57222
ایالات آمریکا: آلاسکا
Borough: Kodiak Island
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۴٫۰ مایل مربع (۱۱۴٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴۳٫۹ مایل مربع (۱۱۳٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۹۳ فوت (۳۳۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۷۱۹
 • تراکم: ۱۶/مایل مربع (۶٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۹ (Alaska (AKST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۸ (AKDT)
کد منطقه: 907
FIPS code: ۰۲–۸۵۶۸۰
GNIS feature ID: ۱۸۶۶۹۷۷
ویمنز بی (به انگلیسی: Womens Bay) شهری در بخش کودیاک آیلند ایالت آلاسکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۷۱۹ نفر بوده‌است.
یوچی کور

مکان
| Uchi-Kur | Uchi-Kur |
| --- | --- |
Uchi-Kur: Uchi-Kur
مختصات: ۴۰°۳۰′۳۶″ شمالی ۷۳°۱۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۱۰۰۰°شمالی ۷۳٫۲۰۰۰۰°شرقی﻿ / 40.51000; 73.20000: مختصات: ۴۰°۳۰′۳۶″ شمالی ۷۳°۱۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۱۰۰۰°شمالی ۷۳٫۲۰۰۰۰°شرقی﻿ / 40.51000; 73.20000
استان: استان اوش
ارتفاع: ۱٬۵۹۱ متر (۵۲۲۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: UTC +5
یوچی کور (به لاتین: Uchi-Kur) یک منطقهٔ مسکونی در قرقیزستان است که در استان اوش واقع شده‌است.
خصوصیات

یوچی کور ۱٬۵۹۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استان اوئلوا

مکان در 22px اندلس, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| هوئلوا Huelva | هوئلوا Huelva |
| --- | --- |
استان اسپانیا: استان اسپانیا
دونیانا (Doñana): دونیانا (Doñana)
  پرچممهر:   پرچممهر
استان هوئلبا: استان هوئلبا
بخش خودمختار:  اندلس
مرکز: هوئلوا
دهستان‌ها: ۷۹
حکومت: حکومت
 • رئیس جمهور: -
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰٬۱۴۸ کیلومتر مربع (۳۹۱۸ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵۱۸٬۰۸۱
 • تراکم: ۵۱/کیلومتر مربع (۱۳۰/مایل مربع)
کد پستی: 21
کد ایزو ۳۱۶۶: ES-H
وبگاه: www.diphuelva.es/
هوئلوا (Huelva) استانی در جنوب اسپانیا، در غرب بخش خودمختار اندلس است.
جغرافیا

این استان هم‌مرز با استان‌های باداخوس، سبیا، کادیس و کشور پرتغال و اقیانوس اطلس است.
مرکز استان شهر هوئلوا است.
جمعیت و مساحت

۴۸۳٬۷۹۲ نفر (۲۰۰۵) در هوئلبا زندگی می‌کنند که از این میان ۳۰٪ در شهر هوئلبا ساکن هستند.
مساحت استان ۱۰٬۱۴۸ کیلومتر مربع است و ۷۹ دهستان دارد.
آلاخوئلا

مکان
| آلاخوئلا | آلاخوئلا |
| --- | --- |
شهر: شهر
Alajuela seen from the air: Alajuela seen from the air
  پرچممهر:   پرچممهر
نام(های) مستعار: Ciudad de los Mangos  (زبان اسپانیایی) " City of Mangoes ": نام(های) مستعار: Ciudad de los Mangos  (زبان اسپانیایی) " City of Mangoes "
شعار(ها): Pro Patria Nostra — Sanguis Noster   (زبان لاتین) " For our country, our blood " : شعار(ها): Pro Patria Nostra — Sanguis Noster   (زبان لاتین) " For our country, our blood " 
استان: آلاخوئلا
Canton: Alajuela
تاسیس‌شده: 1782
حکومت: حکومت
 • شهردار: Roberto Thompson
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۸۸ کیلومتر مربع (۳٫۴۳ مایل مربع)
جمعیت (2012): جمعیت (2012)
 • کل: ۴۲٬۹۷۵
 • تراکم: ۴۸۰۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰۰/مایل مربع)
کد پستی: 20101-114
وبگاه: http://www.munialajuela.go.cr
آلاخوئلا (به لاتین: Alajuela) یک شهر در کاستاریکا است که در استان آلاخوئلا واقع شده‌است.
خصوصیات

آلاخوئلا ۸٫۸۸ کیلومترمربع مساحت و ۴۲٬۹۷۵ نفر جمعیت دارد.
اگوینالدو، ایفوگاو

Municipality در Cordillera Administrative Region
| Aguinaldo | Aguinaldo |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Map of Ifugao showing the location of Aguinaldo: Map of Ifugao showing the location of Aguinaldo
Region: Cordillera Administrative Region (CAR)
استان‌های فیلیپین: ایفوگائو
District: Lone District
Barangays: 16
حکومت: حکومت
 • شهردار: Clemente S. Talusig
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳۸٫۰۵ کیلومتر مربع (۲۰۷٫۷۴ مایل مربع)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۸٬۶۱۰
 • تراکم: ۳۵/کیلومتر مربع (۹۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (PST)
ZIP code: 3606
Dialing code: 74
Income class: 2nd class
اگوینالدو، ایفوگاو (به لاتین: Aguinaldo, Ifugao) یک سکونتگاه مسکونی در فیلیپین است که در ایفوگائو واقع شده‌است.
خصوصیات

اگوینالدو ۵۳۸٫۰۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۸٬۶۱۰ نفر جمعیت دارد.
وین، ویرجینیا

مکان
| وین، ویرجینیا | وین، ویرجینیا |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
  مهر:   مهر
موقعیت وین، ویرجینیا در نقشه: موقعیت وین، ویرجینیا در نقشه
مختصات: ۳۸°۵۴′ شمالی ۷۷°۱۶′ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۹۰۰°شمالی ۷۷٫۲۶۷°غربی﻿ / 38.900; -77.267: مختصات: ۳۸°۵۴′ شمالی ۷۷°۱۶′ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۹۰۰°شمالی ۷۷٫۲۶۷°غربی﻿ / 38.900; -77.267
ایالت: ویرجینیا
County: شهرستان فرفکس، ویرجینیا
ثبت‌شده: ۱۸۹۰
سکونتگاه: ۱۷۵۴
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor-council government
 • شهردار: Laurie A. DiRocco (Nonpartisan)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۴ مایل مربع (۱۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۴ مایل مربع (۱۱٫۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۵۸ فوت (۱۰۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵۶۸۷
 • تراکم: ۳۶۰۰/مایل مربع (۱۴۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۲۱۸۰–۲۲۱۸۳, ۲۲۱۸۵
کد(های) منطقه: 571 and 703
FIPS code: 51-81072
GNIS feature ID: 1500258
وبگاه: www.viennava.gov
وین، ویرجینیا (به انگلیسی: Vienna) یک شهرک در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان فرفکس، ویرجینیا واقع شده‌است.
خصوصیات

وین ۱۱٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۱۵٬۶۸۷ نفر جمعیت دارد و ۱۰۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویمربی

مکان
| ویمربی | ویمربی |
| --- | --- |
ویمربی در ژوئن ۲۰۰۸: ویمربی در ژوئن ۲۰۰۸
  نشان:   نشان
ویمربی: ویمربی
مختصات: ۵۷°۴۰′ شمالی ۱۵°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۶۶۷°شمالی ۱۵٫۸۵۰°شرقی﻿ / 57.667; 15.850: مختصات: ۵۷°۴۰′ شمالی ۱۵°۵۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۶۶۷°شمالی ۱۵٫۸۵۰°شرقی﻿ / 57.667; 15.850
سوئد: اسملاند
استان: استان کالمار
شهرداری: Vimmerby Municipality
Charter: 14th century
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۵۶ کیلومتر مربع (۲٫۹۲ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۷٬۹۳۴
 • تراکم: ۱٬۰۵۰/کیلومتر مربع (۲۷۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
شهر ویمربی (به سوئدی: Vimmerby) در ناحیه شهری ویمربه در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۱۴۶٫۹۶  نفر است.
کارل مارکس
زندگی > کلن

مارکس که موقتاً در پاریس مقیم شده بود، مقر اتحادیه کمونیست‌ها را نیز به همان شهر منتقل و همچنین با کمک دیگر سوسیالیست‌های آلمانی ساکن پاریس، کلوب کارگران آلمانی را تأسیس کرد. او که امید داشت موج انقلاب به آلمان هم گسترش پیدا کند، در سال ۱۸۴۸ به کلن بازگشت و اعلامیه‌ای تحت عنوان «مطالبات حزب کمونیست در آلمان» صادر کرد که فقط چهار اصل از ده اصل مانیفست کمونیست را طلب می‌کرد، زیرا عقیده داشت در آلمان پیش از به ثمر رسیدن انقلاب پرولتری، ابتدا بورژوازی باید سلطنت و اشراف فئودالی را سرنگون کند. در اول ژوئن، مارکس انتشار نشریه روزانه روزنامه جدید راین: ارگان دموکراسی را با استفاده از ارثیه خود آغاز کرد. این روزنامه بنا داشت اخبار اروپا را با تفسیری مارکسیستی منتشر کند و مارکس نویسنده اصلی و تأثیرگذارترین عضو تحریریه آن بود. علی‌رغم مشارکت دیگر اعضای اتحادیه کمونیست‌ها، به گفته فریدریش انگلس این روزنامه تحت «دیکتاتوری ساده مارکس» اداره می‌شد.
مارکس و دیگر سوسیالیست‌های انقلابی به دلیل نوشتن در این روزنامه مرتباً مورد آزار پلیس قرار می‌گرفتند و مارکس چندین بار با اتهامات مختلفی از جمله توهین به دادستان کل، ارتکاب تخلف مطبوعاتی و تحریک به شورش مسلحانه از طریق تحریم مالیات به محکمه برده شد، هر چند در همه موارد تبرئه گردید. در همین حال، مجلس دموکراتیک پروس سقوط کرد و پادشاه، فریدریش ویلهلم چهارم، کابینه جدیدی از طرفداران «مرتجع» خود تشکیل داد و برای جلوگیری از فعالیت‌های انقلابی قصد داشت عناصر چپ و سایر انقلابیون را از کشور بیرون کند. در نتیجه، روزنامه جدید راین سرکوب و به مارکس دستور داده شد در ۱۶ مه از کشور خارج شود. مارکس به پاریس بازگشت؛ جایی که در آن زمان تحت کنترل دولتی ضدانقلابی و با همه‌گیری وبا درگیر بود. مقامات شهر که او را تهدیدی سیاسی یافتند، از فرانسه بیرونش کردند. همسرش جنی در آستانه زاییدن فرزند چهارمشان بود و در شرایطی که نمی‌توانستند به آلمان یا بلژیک بازگردند، در اوت ۱۸۴۹ به لندن پناهنده شدند.
زندگی > مهاجرت به لندن

مارکس در اوایل ژوئن ۱۸۴۹ راهی لندن شد و تا آخر عمر در آن شهر اقامت داشت. مقر اتحادیه کمونیست‌ها نیز به لندن منتقل شد. با این حال، در زمستان ۱۸۴۹–۱۸۵۰ هنگامی که جناحی به رهبری آگوست ویلیش و کارل شاپر برای آغاز فوری قیام تحرکاتی را آغاز کردند، اختلافاتی در اتحادیه کمونیست‌ها به وجود آمد. ویلیش و شاپر معتقد بودند که به محض آغاز قیام توسط اتحادیه کمونیست‌ها، کل طبقه کارگر از سراسر اروپا «خودجوش» برای پیوستن به آن برمی‌خیزد و بدین ترتیب انقلابی در اروپا به ثمر می‌رسد. مارکس و انگلس اعتراض کردند که چنین شورش برنامه‌ریزی نشده‌ای از سوی اتحادیه کمونیست‌ها «ماجراجویانه» است و مانند «خودکشی» خواهد بود. قیام مد نظر جناح شاپر/ویلیش، به راحتی توسط پلیس و نیروهای مسلح دولت‌های مرتجع اروپا درهم شکسته خواهد شد. مارکس معتقد بود که این امر منجر به نابودی اتحادیه کمونیست‌ها می‌شود و با اعمال و قدرت اراده گروه انگشت‌شماری، تغییرات در جامعه یک شبه حاصل نمی‌شود. در عوض، این تغییرات از طریق تحلیل علمی شرایط اقتصادی جامعه و حرکت به سمت انقلاب از طریق مراحل مختلف توسعه اجتماعی محقق می‌شود. او احساس می‌کرد در مرحله فعلی توسعه (حدود سال ۱۸۵۰)، پس از شکست انقلاب‌های ۱۸۴۸ در سراسر اروپا، اتحادیه کمونیست‌ها باید طبقه کارگر را تشویق کند تا با عناصر مترقی بورژوازیِ در حال ظهور متحد شود تا اشراف فئودال را در مسائلی که اصلاحات دولتی را می‌طلبد، مثل جمهوری مبتنی بر حاکمیت قانون یا مجلس‌هایی که نمایندگانش به صورت آزادانه و با رأی‌گیری همگانی (فقط مردان) انتخاب شده‌اند، شکست دهد. به عبارت دیگر، طبقه کارگر قبل از انقلاب کارگری، باید با بورژوازی و عناصر دموکراتیک همراه شود تا انقلاب بورژواها با موفقیت به سرانجام برسد.
بعد از منازعه‌ای طولانی که می‌توانست منجر به نابودی اتحادیه کمونیست‌ها شود، نظر مارکس غالب شد و سرانجام جناح ویلیش/شاپر اتحادیه را ترک کردند. در همین حال، مارکس شدیداً در جمعیت آموزشی کارگران آلمان که گروهی سوسیالیست بود، دخیل شد. این جمعیت جلسات خود را در خیابان گریت ویندمیل در لندن برگزار می‌کرد. این سازمان نیز درگیر اختلافات داخلی بین اعضای خود (که برخی از آن‌ها پیرو مارکس و برخی دیگر پیرو جناح شاپر/ویلیچ بودند) شد. اینجا هم موضوعات مورد اختلاف مشابه مسائل مطرح‌شده در منازعه داخلی اتحادیه کمونیست‌ها بود، اما این بار مارکس شکست خورد و در ۱۷ سپتامبر ۱۸۵۰ از سازمان استعفا داد.
تفکرات > تأثیرات بر مارکس

تفکرات مارکس چنان می‌نماید که او تحت تأثیر متفکران زیادی بوده است که برخی از آنان شامل موارد زیر است:
فلسفه گئورگ ویلهلم فریدریش هگل
اقتصاد سیاسی کلاسیک آدام اسمیت و دیوید ریکاردو، و همچنین نقد ژان شارل لئونار دو سیسموندی بر اقتصاد لسه فری و تحلیل او از وضعیت نامطلوب پرولتاریا
سوسیالیسم فرانسوی، مخصوصاً تفکرات ژان-ژاک روسو، کلودهانری سن سیمون، پیر-ژوزف پرودون و شارل فوریه
ماتریالیسم فلسفی آلمانی هگلی‌های جوان، به ویژه لودویگ فویرباخ و برونو باور، همچنین ماتریالیسم فرانسوی اواخر قرن ۱۸، از جمله دنی دیدرو، کلود آدرین هلوسیوس و بارون دولباخ
تحلیل طبقه کارگر توسط فریدریش انگلس، نیز توصیفات اولیه لیبرال‌های فرانسوی و سن سیمونی‌هایی نظیر فرانسوا گیزو و آگوستن تیری از طبقات
همچنین زمینه یهودی مارکس در شکل‌دهیِ دیدگاه اخلاقی و فلسفه ماتریالیستی‌اش اثرگذار به حساب می‌آید
در دیدگاه مارکس در مورد تاریخ که ماتریالیسم تاریخی نامیده می‌شود (و انگلس و لنین آن را به‌عنوان فلسفه ماتریالیسم دیالکتیکی اتخاذ کردند)، به‌طور قطع تأثیر ادعای هگل مبنی بر اینکه باید به واقعیت (و تاریخ) به صورت دیالکتیکی نگاه کرد، دیده می‌شود. با این حال، هگل از نگاهی ایدئالیستی بدان می‌نگریست و ایده‌ها را ارجح قرار می‌داد، در حالی که مارکس نظری ماتریالیستی داشت و قائل به تقدم ماده بر ایده بود. هگل «روح» را محرک تاریخ می‌دید اما مارکس این عرفانی‌سازی را غیرضروری می‌دانست و معتقد بود باعث می‌شود واقعیت بشریت و اعمال جسمانی آن که شکل‌دهنده جهان است، نادیده گرفته شود. مارکس می‌نویسد در فلسفه هگل واقعیت بر روی سر خود ایستاده است و لازم است که آن را روی پاهایش بنشانیم. علی‌رغم اینکه مارکس از اصطلاحات عرفانی خوشش نمی‌آمد، در چند اثر خود از لغات گوتیک استفاده کرده است: او در مانیفست کمونیست اعلام می‌کند «شبحی اروپا را گشت می‌زند – شبح کمونیسم. تمام قدرت‌های اروپای کهنه برای از بین بردن این شبح وارد اتحادی مقدس شده‌اند.» همچنین کتاب سرمایه از سرمایه به‌عنوان فال امواتی یاد می‌کند که تولیدات کارگر را محاصره کرده است.
علی‌رغم تأثیر سوسیالیسم و جامعه‌شناسی فرانسوی بر مارکس، او سوسیالیست‌های تخیلی را به نقد گرفت و نتیجه جوامع سوسیالیستی کوچک مد نظر آن‌ها را فقر و به حاشیه رانده‌شدن دانست و معتقد بود تنها تغییراتی در مقیاس بزرگ در نظام اقتصادی می‌تواند تغییر واقعی ایجاد کند.
وضعیت طبقه کارگر در انگلستان، نوشته فریدریش انگلس به سال ۱۸۴۴، فاکتور مهم دیگری در بازنگری مارکس در فلسفه هگل بود و باعث شد دیالکتیک تاریخی را از دیدگاه مبارزه طبقاتی ببینید و بدان نتیجه رسد که طبقه کارگر مدرن مترقی‌ترین عنصر انقلابی است. همچنین سوسیال دموکرات آلمانی فریدریش ویلهلم شولتس، نویسنده حرکت تولید، نیز بر مارکس اثرگذار بود.
مارکس معتقد بود می‌تواند تاریخ و جامعه را به‌طور علمی مطالعه کند و گرایش‌های تاریخ و نتایج درگیری‌های اجتماعی را تشخیص دهد؛ در نتیجه، برخی از پیروان مارکس بدان نتیجه رسیدند که وقوع انقلاب کمونیستی ناگزیر است. با این حال، مارکس در یازدهمین «تز دربارهٔ فویرباخ» نوشته است که «فلاسفه فقط جهان را به طرق مختلف تفسیر کرده‌اند — اما هدف تغییر آن است» و او به وضوح خود را وقف تلاش برای تغییر جهان کرد.
تفکرات > فلسفه و تفکر اجتماعی

مارکس مطالعات خود را با بررسی آثار فلسفی هگل و منتقدان او آغاز کرد اما نهایتاً با گذر زمان به مخالفت با این روش کاملاً نظری برخاست؛ او همچنین در ایدئولوژی آلمانی نوشته است که نسبت فلسفه به مطالعه جهان طبیعی، نسبت خودارضایی به رابطه جنسی عاشقانه است. با این حال، مارکس با خود فلسفه مخالف نبود، بلکه معتقد بود فلسفه تئوری را با عمل ترکیب نمی‌کند و این را مشکل‌دار می‌یافت. نتیجتاً، مطالعات دانشگاهی را کنار گذاشت تا به نظریه‌پرداز تمام‌وقت یک انقلاب جهانی که در عمل به انجام رسد، تبدیل شود.
تفکرات > فلسفه و تفکر اجتماعی > ذات انسان

گئورگ ویلهلم فریدریش هگل و لودویگ فویرباخ. تفکرات اینان در دیالکتیک شدیداً بر مارکس اثرگذار بود.
مانند توکویل که قائل به وجود استبدادی بی‌چهره و بوروکراتیک بود و یک شخص مستبد را مسئول استبداد نمی‌دانست، مارکس نیز راه خود را از متفکران کلاسیکی که از وجود یک ظالم فردی صحبت می‌کردند و نیز از مونتسکیو که ماهیت آن ظالم را بررسی کرده بود، جدا کرد. در عوض، مارکس تلاش کرد «استبداد سرمایه» را تحلیل کند. اساساً، مارکس تصور می‌کرد تاریخ بشر شامل تغییر ماهیت انسان است که هم انسان‌ها و هم اجسام مادی را در بر می‌گیرد. انسان‌ها سرانجام تشخیص می‌دهند که یک خود واقعی و یک خود بالقوه دارند. هم برای مارکس و هم برای هگل، تکامل شخصی با تجربه‌کردن ازخودبیگانگی درونی ناشی از این شناخت آغاز می‌شود و سپس انسان خود واقعی را به‌عنوان یک سوبژه می‌یابد و خود بالقوه را ابژه‌ای در نظر می‌گیرد که باید به آن دست پیدا کند. مارکس همچنین در ادامه استدلال می‌کند که اگر ذات در قالبی دلپسند تصور شود، سوبژه شکل آبژه را به خود می‌گیرد و نتیجتاً، فرد قادر می‌شود چون انسانی کامل محقق گردد. در نظر مارکس، ذات انسان تابعی از نیروی کار اوست. او تمایز میان انسان و دیگر حیوانات را «فعالیت‌های آگاهانه زندگی» می‌دانست و تولید و توانایی ساخت محصولات برای یکدیگر را به شیوه‌ای که پیش‌آگاهانه مشخص شده باشد، در مرکز این فعالیت‌ها می‌یافت. مارکس اعتقاد داشت نظام صنعتی نوین آزادی را از توده‌های مولد دریغ داشته اما توانایی تولید انسان را نیز نشان داده است. نتیجتاً، وفور محصولات مادی فرصتی برای آزادی انسان‌ها فراهم کرده است و تنها با الغای مالکیت است که همه خصیصه‌ها و احساسات بشری آزاد می‌شوند. او در ایدئولوژی آلمانی و (و متعاقباً در مقدمه‌ای بر نقد اقتصاد سیاسی) می‌نویسد: «آگاهی زندگی را مقدر نمی‌کند، بلکه زندگی مقدرکننده آگاهی است.» مارکس در فصل هفتم از جلد اول سرمایه مجدداً به کار به‌عنوان عنصر متمایز کننده انسان و دیگر حیوانات بازمی‌گردد؛ او می‌نویسد هر چند ظرافت کار زنبور بر پیشانی معماران عرق شرم می‌نشاند، اما آنچه بدترین معمار را از بهترین زنبور متمایز می‌کند، این است که معمار ابتدا حاصل کارش را در ذهن خود مجسم می‌کند. انسان‌ها هدف خود از کار بر روی مواد طبیعت را «محقق» می‌کنند. هر چه کارگر جذابیت کمتری در کار خود بیابد، نیاز بیشتری به اعمال نظم و مقررات به وجود می‌آید. نتیجتاً، بشر باید برای بروز کامل انسانیت خود، کنترل تولید و توزیع را در دست بگیرد.
تفکرات > فلسفه و تفکر اجتماعی > کار، مبارزه طبقاتی و آگاهی اشتباه

همچنین ببینید: نظریه ارزش کار
تاریخ همه جوامع تا این زمان، تاریخ مبارزه طبقاتی است.
مارکس اهمیت ویژه‌ای برای رابطه انسان‌ها با نیروی کار خودشان قائل بود و به‌طور مفصل دربارهٔ مسئله ازخودبیگانگی نوشته است. مانند دیالکتیک، مارکس در این باره نیز با مفهوم هگلی ازخودبیگانگی آغاز کرد اما سرانجام خوانشی ماتریالیستی‌تر از آن بسط داد. در نظر مارکس، کاپیتالیسم از طریق کالاهایی (شامل نیروی کار) که در بازارها خرید و فروش می‌شوند، مناسبات اجتماعی تولید (مثلاً میان کارگران یا بین کارگران و سرمایه‌داران) را رقم می‌زند. این امکان که فرد بتواند از مالکیت نیروی کار خود – توانایی‌اش برای ایجاد تغییر در جهان – دست بکشد، مساوی است با بیگانه‌شدن او با ذات خود و این خسرانی روحی است. مارکس این خسران را بت‌انگاری کالا توصیف کرده است که مطابق آن، چنان به نظر می‌رسد که کالاهای تولید شده توسط انسان‌ها، زندگی و ارزش خود را دارند که انسان و رفتارش از سر ناچاری با آن سازگار می‌شوند.
بت‌انگاری کالا مثالی از آنچه انگلس «آگاهی اشتباه» می‌خواند، فراهم می‌کند که مربوط به درک «ایدئولوژی» است. منظور از مارکس و انگلس از «ایدئولوژی» تفکراتی است که منافع یک طبقه خاص در یک دوره خاص از تاریخ را منعکس می‌کنند اما معاصران می‌پندارند آن تفکرات عمومی و ابدی هستند. به عقیده مارکس و انگلس، نمی‌توان این تفکرات را در بهترین حالت «حقیقت نصفه و نیمه» نامید، زیرا آن‌ها از پایه‌های مهم نظم سیاسی هستند. به بیان دیگر، سلطه یک طبقه بر ابزار تولید در کنار تولید غذا و کالا، منجر به تولید «ایده‌ها» نیز می‌شود که می‌تواند علتی باشد برای اینکه اعضای طبقات تابع، اعتقاداتی دارند که با منافع طبقه خود در تضاد هستند. نمونه‌ای از چنین تحلیلی، برداشت مارکس از دین است که در مقدمه نقد فلسفه حق هگل بیان شده است:
رنج مذهبی، هم رنج واقعی و هم اعتراض علیه رنج واقعی است. دین آه محرومان، قلبِ جهان بدون قلب و روحِ شرایط بدون روح است. دین افیون توده‌هاست. از بین بردن دین که به مردم توهم خوشبختی می‌دهد، مطالبهٔ خوشبختی واقعی برای آن‌هاست. مطالبهٔ کنار گذاشتن توهم دربارهٔ شرایط، مطالبهٔ کنار گذاشتن شرایطی است که به توهم نیاز دارد.
مارکس در پایان‌نامه خود در جیمنیزیوم تری‌یر، هدف اصلی اجتماعی دین را افزایش همبستگی در جامعه دانسته بود، اما از نقل‌قول فوق پیداست که در این زمان آن را ابزاری جهت حفظ وضعیت اقتصادی موجود و نابرابری می‌یافت.
مارکس همچنین مخالف صریح کار کودکان بود. او اعتقاد داشت صنایع بریتانیایی «نمی‌توانند بدون مکیدن خون، از جمله خون کودکان، زنده بمانند» و نیز سرمایه ایالات متحده از طریق «سرمایه خون کودکان» تأمین می‌شود. او در مانیفست کمونیست می‌نویسد «آیا ما را سرزنش می‌کنید که خواهان پایان دادن به استثمار کودکان توسط والدین هستیم؟ ما به این جرم اعتراف می‌کنیم.»
زندگی شخصی > خانواده

کارل مارکس و جنی فون وستفالن هفت فرزند داشتند ولی بنابه دلایلی از جمله شرایط بد زندگیشان در لندن، فقط سه نفرشان تا بزرگسالی زنده ماندند. این هفت فرزند عبارت‌اند از جنی کارولین (۱۸۴۴–۱۸۸۳)، جنی لورا (۱۸۴۵–۱۹۱۱)، ادگار (۱۸۴۷–۱۸۵۵)، هنری ادوآرد گای (۱۸۴۹–۱۸۵۰)، جنی ایولن فرانسیس (فرانتسیزکا؛ ۱۸۵۱–۱۸۵۲)، جنی جولیا النور (۱۸۵۵–۱۸۹۸) و فرزند دیگری که قبل از نام‌گذاری درگذشت (ژوئیه ۱۸۵۷). ادعاهایی وجود دارد که مارکس همچنین از خدمتکار خانه‌اش، هلن دموث، صاحب پسری به نام فردی شد. با این وجود، مطابق گفته ترل کارور، برای اثبات این ادعا اسناد کافی موجود نیست.
مارکس معمولاً از نام مستعار استفاده می‌کرد؛ مثلاً هنگام اجاره خانه یا آپارتمانی جدید. او قصد داشت پیگیری رد خود را برای مقامات دشوارتر کند. هنگامی که در پاریس بود، خود را «مسیو رامبو» می‌نامید، در حالی که در لندن نامه‌های خود را به نام «ا. ویلیامز» امضا می‌کرد. دوستانش به دلیل رنگ تیره چهره و موهای فرفری سیاهش او را «مورو» می‌خواندند، در حالی که خود او از فرزندانش می‌خواست «نیک پیر» یا «چارلی» صدایش کنند. مارکس همچنین به دوستان و خانواده‌اش نیز القاب و نام مستعار می‌داد. او فریدریش انگلس را «ژنرال»، خانه‌دارش هلن را «لنچن» یا «نیم»، دختر بزرگش را «کویی کویی، امپراتور چین» و دختر دومش را «کاکادو» یا «هوتنتوت» خطاب می‌کرد.
برای مطالعه بیشتر > فارسی > نوشته شده توسط مارکس

سرمایه، نقدی بر اقتصاد سیاسی (جلد یکم)، ترجمهٔ حسن مرتضوی، چاپ اول: ۱۳۸۶، انتشارات آگاه.
سرمایه، نقد اقتصاد سیاسی (جلد دوم)، ترجمهٔ حسن مرتضوی، چاپ اول: ۱۳۹۳، انتشارات آگاه.
سرمایه (کاپیتال)، تحلیل نقادانه تولید کاپیتالیستی (جلد یک)، ترجمهٔ جمشید هادیان، انتشار کاغذی: ۱۳۸۶، انتشار نسخه رایگان الکترونیکی: ۱۳۸۷.
ایدئولوژی آلمانی،: کارل مارکس، فریدریش انگلس، مترجم: تیرداد نیکی، مصحح: عزیزالله علیزاده، تهران: انتشارات فردوس، ۱۳۹۵، (وزیری، گالینگور)، ۸۱۶ صفحه. شابک ‎۷-۵۷۳-۳۲۰-۹۶۴-۹۷۸
گروندریسه، مبانی نقد اقتصاد سیاسی، ترجمهٔ باقر پرهام و احمد تدین، چاپ اول ۱۳۶۳، انتشارات آگه
دربارهٔ مسئلهٔ یهود؛ گامی در نقد فلسفهٔ حق هگل، ترجمهٔ مرتضی محیط، ویراستاران: محسن حکیمی-حسن مرتضوی، چاپ اول: ۱۳۸۱، نشر اختران
دست‌نوشته‌های اقتصادی فلسفی ۱۸۴۴، ترجمهٔ حسن مرتضوی، چاپ اول ۱۳۷۷، انتشارات آگه
دربارهٔ تکامل مادی تاریخ (دو رساله و ۲۸ نامه)، ترجمهٔ خسرو پارسا، چاپ اخیر: ۱۳۸۰، نشر دیگر.
صورت‌بندی‌های اقتصادی پیشاسرمایه‌داری، ترجمهٔ خسرو پارسا، چاپ اول: ۱۳۵۳ چاپ اخیر: ۱۳۷۸، نشر دیگر.
لودویگ فوئرباخ و ایدئولوژی آلمانی، ترجمهٔ پرویز بابایی، چاپ اول: ۱۳۷۹، نشر چشمه
رسالهٔ دکترای فلسفه (اختلاف بین فلسفهٔ طبیعت دموکریتی و اپیکوری)، ترجمهٔ محمود عبادیان، حسن قاضی‌مرادی. چاپ اول:۱۳۸۱، نشر اختران
هیجدهم برومر لوئی بناپارت، ترجمهٔ باقر پرهام، چاپ اوّل: ۱۳۷۷، نشر مرکز
نبردهای طبقاتی در فرانسه، ترجمهٔ باقر پرهام، چاپ اوّل: ۱۳۷۹، نشر مرکز
جنگ داخلی در فرانسه ۱۸۷۱، ترجمهٔ باقر پرهام، چاپ اوّل: ۱۳۸۰، نشر مرکز
پنج مقالهٔ مارکس و انگلس دربارهٔ ایران، ترجمهٔ داور شیخاوندی، چاپ اوّل: ۱۳۷۹، نشر آتیه
سانسور و آزادی مطبوعات، ترجمهٔ حسن مرتضوی، چاپ اول: ۱۳۸۴، نشر اختران.
فقر فلسفه، ترجمهٔ آرتین آراکل، چاپ اوّل: ۱۳۸۳، نشر اهورا.
خانواده مقدس، ترجمه تیرداد نیکی، تهران: نشر آمه، ۱۳۸۸.
گزیده نوشته‌ها دربارهٔ استعمار (با فردریش انگلس)، ترجمهٔ حمید محوی، پاریس: ۲۰۱۹.
برای مطالعه بیشتر > فارسی > دربارهٔ مارکس

ایشتوان مساروش (۱۳۸۰)، نظریهٔ بیگانگی مارکس، ترجمهٔ حسن شمس‌آوری، کاظم فیروزمند، نشر مرکز، شابک ۹۶۴-۳۰۵-۶۱۵-۵
بابک احمدی (۱۳۸۲)، واژه‌نامهٔ فلسفی مارکس، نشر مرکز، شابک ۹۶۴-۳۰۵-۷۲۷-۵
جورج ریتزر (۱۳۹۳)، نظریه جامعه‌شناختی: (مارکس، دورکیم، وبر، زیمل)، ترجمهٔ عزیزالله علیزاده، تهران: انتشارات فردوس، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۳۲۰-۵۰۹-۶
تری ایگلتون (۱۳۸۳)، مارکس و آزادی، ترجمهٔ علی‌اکبر معصوم‌بیگی، آگه، شابک ۹۶۴-۳۲۹-۱۰۰-۶
جان بلامی فاستر (۱۳۸۲)، اکولوژی مارکس، ماتریالیسم و طبیعت، ترجمهٔ علی‌اکبر معصوم‌بیگی، نشر دیگر، شابک ۹۶۴-۷۱۸۸-۲۷-۷
مرتضی محیط (۱۳۸۲)،  حسن مرتضوی، ویراستار، کارل مارکس، زندگی و دیدگاه‌های او - بخش اوّل: از ۱۸۱۸ تا «مانیفست»، اختران، شابک ۹۶۴-۷۵۱۴-۱۴-X
مرتضی محیط (۱۳۸۴)،  حسن مرتضوی، ویراستار، کارل مارکس، زندگی و دیدگاه‌های او - بخش دوم: از ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۲، اختران، شابک ۹۶۴-۷۵۱۴-۹۵-۶
میخائیل لیف شیتز (۱۳۸۱)، فلسفهٔ هنر از دیدگاه مارکس، ترجمهٔ مجید مددی، آگاه، شابک ۹۶۴-۴۱۶-۲۱۷-X
آیزایا برلین (۱۳۸۶)، کارل مارکس، کار و زندگی او، ترجمهٔ سیف‌الله گلکار، نشر ثالث
لشک کولاکوفسکی، جریان‌های اصلی در مارکسیسم: برآمدن، گسترش، فروپاشی، ترجمه عباس میلانی، (جلد اول و دوم: نشر اختران، جلد سوم: مؤسسه انتشارات آگاه).
برای مطالعه بیشتر > انگلیسی > زندگی‌نامه‌ها

Barnett, Vincent. Marx (Routledge, 2009)
Berlin, Isaiah. Karl Marx: His Life and Environment (Oxford University Press, 1963) شابک ‎۰−۱۹−۵۲۰۰۵۲−۷
Blumenberg, Werner (2000). Karl Marx: An Illustrated Biography. trans. Douglas Scott. London; New York: Verso. ISBN 978-1-85984-254-6.
Gemkow, Heinrich. Karl Marx: A Biography. Dresden: Verlag Zeit im Bild. 1968.
Heinrich, Michael (2019). Karl Marx and the Birth of Modern Society: the Life of Marx and the Development of His Work. Volume I: 1818–1841. New York: Monthly Review P. ISBN 978-1-58367-735-3.
Hobsbawm, E.J. (2004). "Marx, Karl Heinrich". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/39021. (Subscription or UK public library membership required.)
Lenin, Vladimir (1967) [1913]. Karl Marx: A Brief Biographical Sketch with an Exposition of Marxism. Peking: Foreign Languages Press. Archived from the original on 2 July 2019. Retrieved 19 February 2011.
Liedman, Sven-Eric. A World to Win: The Life and Works of Karl Marx. [2015] Jeffrey N. Skinner, trans. London: Verso, 2018.
McLellan, David. Karl Marx: his Life and Thought Harper & Row, 1973 شابک ‎۹۷۸−۰−۰۶−۰۱۲۸۲۹−۶
Mehring, Franz. Karl Marx: The Story of His Life (Routledge, 2003)
McLellan, David. Marx before Marxism (1980), Macmillan, شابک ‎۹۷۸−۰−۳۳۳−۲۷۸۸۲−۶
Rubel, Maximilien. Marx Without Myth: A Chronological Study of his Life and Work (Blackwell, 1975) شابک ‎۰−۶۳۱−۱۵۷۸۰−۸
Segrillo, Angelo. Two Centuries of Karl Marx Biographies: An Overview (LEA Working Paper Series, nº 4, مارس ۲۰۱۹).
Sperber, Jonathan. Karl Marx: A Nineteenth-Century Life. New York: W.W. Norton & Company, 2013.
Stedman Jones, Gareth. Karl Marx: Greatness and Illusion (Allen Lane, 2016). شابک ‎۹۷۸−۰−۷۱۳۹−۹۹۰۴−۴.
Walker, Frank Thomas. Karl Marx: a Bibliographic and Political Biography. (bj.publications), 2009.
Wheen, Francis. Karl Marx: A Life, (Fourth Estate, 1999), شابک ‎۱−۸۵۷۰۲−۶۳۷−۳
برای مطالعه بیشتر > انگلیسی > داستانی

Barker, Jason. Marx Returns, Winchester, UK: Zero Books, 2018, شابک ‎۹۷۸−۱−۷۸۵۳۵−۶۶۰−۵.