stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مانگاکا
مانگاکاهای نام‌دار

آئوئی ناناسه
آئی یازاوا (矢沢 あい)
ائیچیرو اودا (尾田 栄一郎)
کیوهیکو آزوما (あずま きよひこ)
آکیرا توریاما (鳥山 明)
اوسامو تزوکا (手塚 治虫)
تاکهیکو اینوئوئه (井上 雄彦)
تاکومی ناگایاسو (ながやす 巧)
تسوکاسا هوجو (北条司)
توهرو فوجیساوا (藤沢 とおる)
تیته کوبو
جونجی ایتو (伊藤 潤二)
دایساکو تسورو (都留 泰作)
رومیکو تاکاهاشی (高橋 留美子)
ریوکو ایکدا (池田 理代子)
سانپئی شیراتو (白土 三平)
شوتارو ایشینوموری (石ノ森 章太郎)
شین تاکاهاشی (高橋 しん)
فرانچسکو بلیسیمو (ベリッシモ・フランチェスコ・喜広)
فِرِد گَلَگِر
فوجیو فوجیکو (藤子 不二雄) - تیم دونفره متشکل از:
فوجیکو اف. فوجیو (藤子・F・不二雄)
فوجیکو فوجیو آ. (藤子 不二雄A)
کاتسوهیرو اوتومو (大友 克洋)
کازوئو اومزو (楳図 かずお)
کایجی کاواگوچی (かわぐち かいじ)
کلمپ (CLAMP)
کن آکاماتسو (赤松 健)
کنتارو میورا (三浦 建太郎)
کوسوکه فوجیشیما (藤島 康介)
کیا آسامیا (麻宮 騎亜)
گوشو آئویاما (青山 剛昌)
ماساشی کیشیموتو (岸本斉史)
ماساکازو کاتسورا (桂 正和)
ماسامونه شیرو (士郎 正宗)
میتسوترو یوکویاما (横山 光輝)
میتسورو آداچی (あだち充)
نائوکو تاکئوچی (武内 直子)
ناتسوکی تاکایا (高屋 奈月)
هایائو میازاکی (宮崎 駿)
هاجیمه ایسایاما (諫山 創)
یوسوکه تاکاهاشی (高橋 葉介)
یوشیهارو تسوگه (つげ 義春)
یوشیوکی ساداموتو (貞本 義行)
یوکیتو کیشیرو (木城 ゆきと)
یوکینوبو هوشینو (星野 之宣)
پراگرسیو راک

| پراگرسیو راک | پراگرسیو راک |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی: سایکدلیک راک، پراگرسیو فولک، آوانگارد، اکسپریمنتال راک، جز فیوژن، جاز آزاد، موسیقی کلاسیک، کنتربری سین، فولک راک، باروک پاپ
ریشه‌های فرهنگی: اواخر دههٔ ۱۹۶۰، بریتانیا
سازهای معمول: گیتار، گیتار بیس، سازهای شستی‌دار، درام، جاز و سازهای کلاسیک مانند ساکسیفون، تیمپانی، فلوت و همچنین ویولن ممکن است استفاده شود.
فرم‌های مشتق‌شده: مث راک، پست-راک، اکسپریمنتال متال، موسیقی عصر نو 
زیرژانرها: زیرژانرها
پراگرسیو متال، آوانگارد پراگرسیو راک، سمفونی راک، واگنریان راک، نئو پراگرسیو راک، اسپیس راک، کرت‌راک، پراگ، زول، پراگرسیو راک ایتالیایی: پراگرسیو متال، آوانگارد پراگرسیو راک، سمفونی راک، واگنریان راک، نئو پراگرسیو راک، اسپیس راک، کرت‌راک، پراگ، زول، پراگرسیو راک ایتالیایی
سایر مطالب: سایر مطالب
آرت راک، هارد راک، امبینت، برلین اسکول، آرنا راک، راک در اپوزیسیون، پراگرسیو هاوس: آرت راک، هارد راک، امبینت، برلین اسکول، آرنا راک، راک در اپوزیسیون، پراگرسیو هاوس
پراگرسیو راک (به انگلیسی: Progressive rock)، که با نام پراگ راک یا پراگ نیز شناخته می‌شود، زیر شاخه‌ای از راک است که در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ و اواخر دههٔ ۱۹۷۰ در بریتانیا شکل گرفت و در کشورهای آلمان، ایتالیا و فرانسه توسعه یافت. این سبک توسعه‌یافتهٔ سایکدلیک راک بوده و از آن سرچشمه گرفته‌است، و همانند آرت راک، تلاش می‌کند ارزش‌های هنری و اعتبار موسیقی راک را ارتقا دهد. گروه‌های موسیقی تک‌آهنگِ پاپِ کوتاه را به سودِ تنظیم آهنگ و تکنیک‌های ترکیبیِ مرتبط‌تر با جاز یا موسیقی کلاسیک رها کردند تا به موسیقی راک همان سطح از پیچیدگی و پیشرفت و اهمیت موسیقی را ببخشند. آهنگ‌ها با مجموعه آهنگ‌هایی جایگزین شدند که اغلب ۲۰ تا ۴۰ دقیقه زمان داشتند و شامل تأثیرات سمفونی، زمینه موسیقی گسترش یافته، فضای خیالی، متن ترانه و ارکستراسیون پیچیده بودند. منتقدان موسیقی، که اغلب مفاهیم راک را «دهان پر کن» و آوا را «افراطی» می‌خوانند، با این سبک دشمنی داشته یا تماماً آن را رد می‌کنند.
پراگرسیو راک سراسر دههٔ ۱۹۷۰، به‌ویژه اواسط این دهه شاهد محبوبیت بسیار زیادی بود. گروه‌های موسیقی چون جترو تال، مودی بلوز، پینک فلوید، یس، کینگ کریمسون، جنسیس و امرسون، لیک اند پالمر (ئی‌ال‌پی) از گروه‌های موسیقی بسیار تأثیرگذار این سبک بودند. هر چند گروه‌های اغلب تأثیرگذارِ دیگری هم بودند که موفقیت تجاری کمتری به‌دست آوردند. محبوبیت این سبک در نیمهٔ دوم همان دهه کمرنگ شد. این گونه برداشت می‌شود که رشد پانک راک علت کمرنگ شدن محبوبیت این سبک باشد، اگر چه در واقعیت عوامل دیگری هم دست داشتند. گروه‌های پراگرسیو راک در دههٔ ۱۹۸۰ هم با تغییر ترکیب و ساختارهای جمع و جور ترانه موفقیت تجاری خوبی به‌دست آوردند.
این سبک در دههٔ ۱۹۶۰ رشد کرد که دههٔ اسپیس راکِ پینک فلوید و گروه‌های موسیقی تجربیِ راک کلاسیک مانند مودی بلوز، پروکل هارم و نایس بود. دوران طلایی بیشتر گروه‌های موسیقی برجستهٔ دههٔ ۱۹۷۰ این سبک به «سمفونی پراگ» ختم می‌شود، که در آن ارکستراسیون کلاسیک و تکنیک‌های ترکیبی با موسیقی راک رواج یافتند. زیرسبک‌های دیگری هم هستند، نئو پراگرسیو راک دههٔ ۱۹۸۰ که بیشتر از همه در دسترس است، کنتربری سین دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ که متأثر از جاز است، و جنبشِ راک در اپوزیسیون که تجربی و سیاسی‌ترین سبک اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و به بعد است. پراگرسیو راک سبک‌های تأثیر گرفته مانند کرت‌راک و پست-پانک دارد، همچنین با سبک‌های دیگر موسیقی راک ترکیب شده و زیرسبک‌هایی مانند نئو-کلاسیکال متال و پراگرسیو متال را ساختند. سبکی دیگر در قرن ۲۱ به وجود آمده که از پراگرسیو راک تأثیر گرفته و با نام نیو پراگ شناخته می‌شود.
مشخصات

پراگرسیو راک در اصل به «راک کلاسیک» اشاره دارد که در آن یک گروه موسیقی با یکدیگر همراه یک ارکستر می‌نوازند، اما استفاده از این عبارت در طول زمان گسترش یافت که شامل جاز فیوژن سبکِ مایلز دیویس، چندین سبک متال و فولک راک، و گروه‌های موسیقی تجربی آلمانی می‌شود. پراگرسیو راک منسوب به سبک واحد نمی‌باشد بلکه یک رویکردی‌ست که عناصر سبک‌های گوناگون را ترکیب می‌کند. جِری اِوینگ، ویراستار مجله پراگ، توضیح می‌دهد که «پراگ فقط یک صدا نیست، یک طرز تفکر است»، و جان پتروچی، نوازندهٔ گیتار دریم تیتر، اشاره می‌کند که پراگرسیو راک با نبودِ مرزهای بسیارِ سبک‌شناسیِ خود تعریف شده‌است.
پیدایش آلبوم مفهومی و ریشه‌های این سبک در روان‌گردان، آلبوم‌ها و اجراها را به سمت ارائه ترکیبی از موسیقی، متن ترانه و آثار دیداری سوق می‌دهد. پراگرسیو راک ضرب مناسب رقصیدن را که سبک‌های پیشین راک را تعریف می‌کند رها می‌سازد و به احتمال زیاد نسبت به دیگر انواع موسیقی عامه‌پسند، بیشتر با ساختار ترکیبی، تنظیم آهنگ، هماهنگی و ریتم، و محتوای شعری تجربه می‌شود. این سبک می‌تواند نسبت به دیگر انواع موسیقی از شنونده بخواهد برای درک آن تلاش بیشتری کند.
موسیقی‌دانان در پراگرسیو راک معمولاً درجه بالایی از مهارتِ نوازندگی را نشان می‌دهند، اگر چه این همیشه صدق نمی‌کند. نه گرج لیک نه بز بورل هیچوقت نوازنده بیس پیش از آنکه این نقش وارد ترکیب کینگ کریمسون شود نداشتند. جفری هامند بخاطر سازگاری اجتماعی‌اش با جترو تال به این گروه موسیقی پیوست نه مهارت موسیقی او. ایان اندرسون، رهبر جترو تال، اینگونه می‌گوید: «جفری بخاطر اینکه نوازنده گیتار خوبی بود به گروه موسیقی وارد نشد، بلکه بخاطر این بود که یک نت را به سختی می‌نواخت». پینک فلوید و برایان اینو نمونه‌های قابل توجه از هنرمندانی هستند که قادرند ساختارهای پیچیده‌ای از بخش‌های ساده بسازند و هنرشناس هستند به این معنا که ساز آن‌ها همان استودیوی ضبط است.
مشخصات > جنبه‌های موسیقی > سازهای مرسوم

گروه‌های موسیقی پراگرسیو راک اغلب از سازها به روش‌های مختلف از نقش‌های مرسوم‌شان استفاده می‌کنند. نقش بیس می‌تواند از وظیفه بخش ریتم مرسوم خود به یک ساز رهبر گسترش یابد. نوازنده‌های بیس اغلب خطوط آهنگی می‌نوازند که مستقل بوده و خوش آهنگ‌تر از خطوط معمولی باس هستند و روی ریشه آکورد تأکید می‌کند.
مشخصات > جنبه‌های موسیقی > نوازندگی

مهارت‌های نوازندگیِ شخصی با توانایی فوق‌العاده، با پراگرسیو راک ارتباط نزدیک دارد طوری‌که نویسنده‌هایی مانند بیل مارتین به عنوان یک اصلِ تعریف آن را در نظر می‌گیرند و گروه‌های موسیقی مانند پینک فلوید را از این نظر مستثنی می‌دانند. مطبوعات انگلیسیِ راک به کیت امرسون لقب «The Hendrix of the keyboard» را داده بودند. کریس اسکوئر، بیس‌نواز گروه موسیقی یس، در تعریف دوبارهٔ نقشِ سازش در موسیقی راک و برای نوازنده‌های تحت تأثیر، در طیف وسیعی از سبک‌ها کمک کرد.
برای موسیقی‌دانان بالاتر از حد متوسط آموزشِ رسمی دیدن غیرمعمول نیست. ریک ویکمن برای یک مدت در کالج سلطنتی موسیقی لندن تحصیل کرد، اما به علت افزایش تقاضا برای خدماتش به عنوان یک موسیقی‌دان دوره‌ای دانشگاه را ترک کرد. دیکسی درگس دانشجوی موسیقی دانشگاه میامی بود، جایی که نوازنده گیتار آن‌ها استیو مورس زیر نظر پت متنی تحصیل کرده‌است، و دریم تیتر که متشکل از دانشجویان کالج موسیقی برکلی بود. کارل پالمر، عضو ئی‌ال‌پی، در کالج موسیقی و نمایش گیلدهال تحصیل کرد. آنی هاسلام، عضو رنسانس، سوپرانو با پنج اکتاو محدودهٔ آواز را به صورت کلاسیک آموزش دیده‌است. خوانندهٔ جنسیس، فیل کالینز و خوانندهٔ کورود ایر، سنجا کریستینا لینوود در لندن تئاتر موزیکال اولیور! و هر را به ترتیب اجرا کردند.
نوازنده‌های این سبک غالباً در نظرسنجی‌های خوانندگان نشریاتی قرار می‌گیرند که برای موسیقی‌دانان تهیه می‌شود. مجله آمریکایی نوازنده گیتار نوازنده گیتار یس استیو هاو، نوازنده گیتار ارکستر ماهاویشنو جان مک‌لافلین، نوازنده بیس راش گدی لی، نوازنده گیتار دیکسی درگس استیو مورس، زمانی نوازندهٔ گیتار سافت مشین اندی سامرز، و فرانک زاپا را در فهرست گالریِ نوابغِ خود قرار می‌دهد؛ به برندگان هر دوره نظرسنجی جایزه تعلق می‌گرفت. مجلهٔ مدرن درامر به انتخاب خوانندگانش درامرهای فیل کالینز؛ استوارت کوپلند، درامر سابق کورود ایر؛ تری بوزیو، درامر فرانک زاپا و یوکی؛ وینی کولایوتا، درامر فرانک زاپا؛ بیل بروفورد درامر یس و کینگ کریمسون؛ کارل پالمر و نیل پیرت، درامرهای راش را در فهرست تالار مشاهیر قرار داده‌است. ویراستارهای مجلهٔ آمریکایی کیبورد نوازنده‌های ساز کلیدی جردن رودس، نوازندهٔ ساز کلیدی دریم تیتر؛ جان لرد، نوازندهٔ ساز کلیدی دیپ پرپل، شخصی که کنسرتو برای گروه و ارکستر را برایشان آهنگسازی کرد را در فهرست تالار مشاهیر نوازنده‌های ساز کلیدی خود قرار داده‌است. کریس اسکوئر یکی از برندگان مکرر نظرسنجی ملودی ساز، روزنامه هفتگی موسیقی پاپ/راک انگلستان، بود.
تاریخچه > نیو پراگ

نیو پراگ که با نام «نو پراگ» یا «پست-پراگ» هم شناخته می‌شود، واژه‌ای‌ست که در اواسط دههٔ ۲۰۰۰ برای توصیف تعدادی از گروه‌های موسیقی آلترنیتیو که عناصری از پراگرسیو راک را به این سبک وارد کردند پدیدار شد.
بندهای پراگرسیو راک

از اواسط دهه ۱۹۶۰ میلادی که جهان موسیقی با ژانر پراگرسیو آشنا شد، همواره بندهای مختلفی در جهت گسترش این سبک و ساب‌ژانرهای آن تلاش کرده‌اند. از مهم‌ترین بندهای پراگرسیو راک تاریخ موسیقی میتوان به موارد زیر اشاره کرد. بندهای معرفی شده در این بخش، تعداد کمی از همه بندهای موثر در شکل‌گیری و پیشرفت ژانر پراگرسیو راک هستند. شما میتوانید برای دیدن لیست الفبایی، صفحه هنرمندان پراگرسیو راک را مطالعه کنید.
کینگ کریمسون
The Flower Kings
پینک فلوید بعد از سید برت
Dream Theater
Liquid Tension Experiment
تول
امرسون، لیک اند پالمر
راش
جترو تال
Porcupine Tree
Van der Graaf Generator
Supertramp
اجرای گروه موسیقی راش در ۲۰۰۴. (از چپ به راست الکس لایف‌سان، گدی لی و نیل پیرت)
مارلون برومز

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Marlon Charles Broomes
زادروز:  ۲۸ نوامبر ۱۹۷۷ ‏(۴۶ سال)
زادگاه:  بیرمنگام
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۲–۱۹۹۴:  باشگاه فوتبال بلکبرن روورز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال بلکبرن روورز |  ۳۱ |  (۱) |
| ۱۹۹۷ |  ← باشگاه فوتبال سوئیندون تاون (قرضی) |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۰۰ |  ← باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز (قرضی) |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۱ |  ← باشگاه فوتبال گریمزبی تاون (قرضی) |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۲–۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال پرستون نورث اند |  ۶۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ |  باشگاه فوتبال استوک سیتی |  ۳۷ |  (۲) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال بلکپول |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  ← باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا (قرضی) |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۰۹ |  ← باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا (قرضی) |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال ترانمره راورز |  ۳۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال کلیترو |   |   |
| ۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال آلترینچام |  ۹ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۲۵۳ |  (۶) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۹۷ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
مارلون برومز (انگلیسی: Marlon Broomes؛ زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۷۷) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شفیلد ونزدی، باشگاه فوتبال استوک سیتی، باشگاه فوتبال کویینز پارک رنجرز، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال آلترینچام، باشگاه فوتبال سوئیندون تاون، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال کرو آلکساندرا، باشگاه فوتبال کلیترو، باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال بلکپول، و باشگاه فوتبال گریمزبی تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال انگلستان و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
ویلهلم برناتزیک

| ویلهلم برناتزیک | ویلهلم برناتزیک |
| --- | --- |
خودنگارۀ ویلهلم برناتزیک: خودنگارۀ ویلهلم برناتزیک
زادهٔ: ۱۸ مهٔ ۱۸۵۳ میزتلباخ، اتریش
درگذشت: ۲۶ نوامبر ۱۹۰۶ (۵۳ سال) هینتربروهل، اتریش
آرامگاه: گورستان هینتربروهل
ملیت:  اتریش
پیشه: نقاش
شناخته‌شده برای: از بنیان‌گذاران جنبش جدایی وین
ویلهلم برناتزیک (به آلمانی: Wilhelm Bernatzik)؛ (زادۀ ۱۸ مهٔ ۱۸۵۳ میلادی – درگذشتۀ ۲۶ نوامبر ۱۹۰۶ میلادی) نقاش اهل اتریش بود.
زندگی

برناتزیک برادر مدرس حقوق اساسی ادموند برناتزیک بود. او که در ابتدا به درخواست پدرش دانشجوی حقوق بود، از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۵ میلادی در مدرسۀ ویژۀ منظره‌نگاری در آکادمی هنرهای زیبای وین زیر نظر ادوارد پایتنر فون لیشتنفلس تحصیل کرد. در سال ۱۸۷۵ میلادی مدال-فوگر طلایی را دریافت کرد. تا سال ۱۸۷۸ میلادی در آکادمی هنر دوسلدورف تحصیل کرد. سرانجام، آموزش خود را در پاریس نزد لئون بونا به پایان رساند. در سال ۱۸۸۰ میلادی به خانۀ هنرمندان وین پیوست. او چشم‌انداز سنت برنهارد را در سال ۱۸۸۲ میلادی در دیر هایلیگنکروز نقاشی کرد، در حالی که مجذوب حال و هوای فضای گوتیک بود. او در نمایشگاه جهانی ۱۸۹۴ میلادی در آنتورپ موفق به کسب مدال (درجه دوم) شد. در سال ۱۸۹۷ میلادی او یکی از بنیان‌گذاران جدایی وین بود، و به عنوان رئیس این گروه در ۱۹۰۳–۱۹۰۲ میلادی خدمت کرد. او به همراه منتقد هنری یولیوس مایر-گرفه، نمایشگاه امپرسیونیستی موفقی را در سال ۱۹۰۳ میلادی در وین ترتیب داد. او همراه با گروه اطراف گوستاو کلیمت، در سال ۱۹۰۵ میلادی جدایی را ترک کرد.
او در هینتربروهل در خانۀ برادرش مارکس درگذشت. او در گورستان هینتربروهل به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۰۷ میلادی، گالری میتکه در وین یک نمایشگاه گذشته‌نگر دربارۀ زندگی او برگزار کرد.
سبک

برناتزیک در درجۀ اول یک نقاش منظره‌نگار بود و از وین و اتریش سفلی نقوش می‌گرفت و ترجیح می‌داد که از فضای باز نقاشی کند. او در طول اقامت خود در پاریس، سلیقۀ امپرسیونیستی را جذب کرد. با این حال، او همچنین نقاشی‌های صحنه‌ای، از جمله راهپیمایی در مناظر و تصاویر نمادین خلق کرد. او یکی از نمایندگان اصلی این هنر در وین در آغاز قرن بود.
آثار برگزیده

«راهرو نزدیک به دورنشتاین»، (سنت پولتن، موزه دولتی اتریش سفلی، شماره موجودی کی‌اس-۱۸۳۸)، ۱۸۸۱ میلادی، روغن روی بوم، ۷۳٫۲×۱۲۹ سانتی‌متر.
«چشم‌انداز سنت برنهارد»، (وین، گالری اتریشی بلودر، شمارهٔ موجودی ۲۷۰۵)، ۱۸۸۲ میلادی، روغن روی بوم، ۱۰۵×۲۰۱ سانتی‌متر.
«رسول رستگاری – فرزه‌گنگ»، (سنت پولتن، موزه دولتی اتریش سفلی، شماره موجودی کی‌اس-۶۶۲۷)، ۱۸۸۷ میلادی، روغن روی بوم، ۹۱٫۵×۱۸۶ سانتی‌متر.
«زمستان»، (وین، گالری اتریش بلودر، موجودی شماره ۷۹۷)، ۱۸۸۸ میلادی، روغن روی بوم، ۹۶×۷۸ سانتی‌متر.
«مبهوت»، (برنو، گالری موراوسکی برنو)، ۱۸۹۸ میلادی، رنگ روغن روی بوم.
«برکه»، (وین، گالری اتریشی بلودر، شماره موجودی ۶۵۵۷)، ۱۹۰۰ میلادی، روغن روی بوم، ۱۰۰×۷۱ سانتی‌متر.
نگارخانه

نمایی از میدان کلیسا
زمستان (۱۸۸۸ میلادی)
مارشال توماتورگو

| مارشال توماتورگو | مارشال توماتورگو |
| --- | --- |
Location of municipality in Acre State: Location of municipality in Acre State
کشور:  برزیل
ایالت: اکری
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹۹۰ مایل مربع (۷۷۴۴ کیلومتر مربع)
جمعیت (2007): جمعیت (2007)
 • کل: ۱۳ ۰۶۱
مارشال توماتورگو (به پرتغالی: Marechal Thaumaturgo) یکی از شهرستان های برزیل است که در اکری واقع شده‌است.
خصوصیات

مارشال توماتورگو ۷٬۷۴۴ کیلومترمربع مساحت و ۱۳٬۰۶۱ نفر جمعیت دارد.
۵ سانتی‌متر در ثانیه

| ۵ سانتی‌متر در ثانیه | ۵ سانتی‌متر در ثانیه |
| --- | --- |
 پوستر فیلم:  پوستر فیلم
秒速５センチメートル (‏Byōsoku Go Senchimētoru‏): 秒速５センチメートル (‏Byōsoku Go Senchimētoru‏)
ژانر: درام، رمانتیک
 فیلم سینمایی:  فیلم سینمایی
کارگردان: ماکوتو شینکای
نویسنده: ماکوتو شینکای
آهنگ‌ساز: تنمون
استودیو: کومیکس ویو فیلمز
اکران: ۳ مارس ۲۰۰۷ (ژاپن) ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷ (کره جنوبی) ۲۵ مارس ۲۰۰۸ (آمریکا)
مدت: ۶۳ دقیقه
 مانگا:  مانگا
نویسنده: ماکوتو شینکای
ناشر: کودانشا
دسته: سینن
انتشار در: ماهنامه افترنون
پخش اصلی: ۲۵ مه ۲۰۱۰ – ۲۵ مارس ۲۰۱۱
شمار کتاب‌ها: ۲ جلد
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
۵ سانتی‌متر در ثانیه (ژاپنی: 秒速５センチメートル, هپبورن: Byōsoku Go Senchimētoru؟) یک انیمه سینمایی ژاپنی در سبک رمانتیک درام، تولید سال ۲۰۰۷، به نویسندگی و کارگردانی ماکوتو شینکای است.
فیلم مشتمل بر ۳ بخش است: شکوفه گیلاس Ōkashō (桜花抄)‎، فضانورد ‏Cosmonaut (コスモナウト)‎ و ۵ سانتی‌متر در ثانیه Byōsoku Go Senchimētoru (秒速۵センチメートル)، که داستان همهٔ بخش‌ها حول پسر جوانی به نام تاکاکی تونو (遠野貴樹 Tōno Takaki) می‌گردد.
فیلم اولین‌بار در تاریخ ۳ مارس ۲۰۰۷، در سنیما رایز، در منطقهٔ شیبویای توکیو به اکران درآمد. رمان ۵ سانتی‌متر در ثانیه نیز بر اساس فیلم آن در سال ۲۰۰۷ منتشر گردید. در نشریه ماهنامه افترنون در مه ۲۰۱۰، نسخه مانگای مجموعه به طراحی سیکی یوکیکو، توسط انتشارات کودانشا شروع به چاپ گردید.
داستان

داستان فیلم در ژاپن رخ می‌دهد و از سال ۱۹۹۰ شروع شده و در سال ۲۰۰۷ به اتمام می‌رسد. داستان به سه بخش تقسیم می‌شود و نشان می‌دهد که چگونه دوستان می‌توانند با هم باشند و با گذشت زمان از هم دور شوند. تاکاکی و آکاری دوست‌های صمیمی هستند. کانائه نیز هم‌کلاسی تاکاکی و عاشق اوست اما نمی‌تواند به او ابراز احساسات کند. هر سه آن‌ها با گذشت زمان از هم دور می‌شوند. آن‌ها به یکدیگر فکر کرده و همدیگر را به یاد می‌آورند و وقتی داستان از دیدگاه هر یک از آن‌ها جلو می‌رود، رابطه آن‌ها و همچنین آدم‌های اطراف آن‌ها دچار تغییراتی می‌شود.
در مقابل ایستگاه Iwafune (ادرس در زمان تیراندازی (از سال 2007): Shizuru، Iwafune-cho، Shimotsuga-gun، استان توچیگی)
چارلز جاکوبوس

| چارلز جاکوبوس | چارلز جاکوبوس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ مهٔ ۱۸۴۰ اسپرینگفیلد، ماساچوست
درگذشت: ۲۴ نوامبر ۱۹۲۲ واکیشا، ویسکانسین
ملیت: ایالات متحده آمریکا
چارلز جاکوبوس (انگلیسی: Charles Jacobus; ۱ مهٔ ۱۸۴۰ – ۲۴ نوامبر ۱۹۲۲) ورزشکار روکه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
چنارحمام

| چنارحمام | چنارحمام |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۳۴′۵۱″ شمالی ۴۸°۲۲′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۸۰۸۳°شمالی ۴۸٫۳۸۱۶۷°شرقی﻿ / 33.58083; 48.38167: مختصات: ۳۳°۳۴′۵۱″ شمالی ۴۸°۲۲′۵۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۵۸۰۸۳°شمالی ۴۸٫۳۸۱۶۷°شرقی﻿ / 33.58083; 48.38167
کشور: ایران
استان: لرستان
شهرستان: خرم‌آباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: رباط
جمعیت: ۱۱۱ نفر (سرشماری ۹۵)
چنارحمام، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خرم‌آباد در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان رباط قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۲ نفر (۲۵خانوار) بوده‌است.
پتک اعراب

| پتک اعراب | پتک اعراب |
| --- | --- |
روستا: روستا
پتک اعرابموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانپتک اعرابپتک اعراب (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام: پتک اعرابموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانپتک اعرابپتک اعراب (استان ایلام)نمایش نقشه استان ایلام
مختصات: ۳۲°۲۹′۴۰″شمالی ۴۷°۳۰′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۹۴۴۶۳۷°شمالی ۴۷٫۵۱۵۹۷۲۴°شرقی﻿ / 32.4944637; 47.5159724: مختصات: ۳۲°۲۹′۴۰″شمالی ۴۷°۳۰′۵۸″شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۴۹۴۴۶۳۷°شمالی ۴۷٫۵۱۵۹۷۲۴°شرقی﻿ / 32.4944637; 47.5159724
کشور: ایران
استان: ایلام
شهرستان: دهلران
بخش: موسیان
دهستان: نهرعنبر
جمعیت: ۷۳۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پتک اعراب، روستایی در دهستان نهرعنبر بخش موسیان شهرستان دهلران در استان ایلام ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۳۸ نفر (۱۶۳ خانوار) بوده‌است.
۱۲۰ (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: Murat Saraçoğlu Özhan Eren
تهیه‌کننده: Özhan Eren
نویسنده: Özhan Eren
بازیگران: جانسل الچین اوزگه اوزبرک
موسیقی: Özhan Eren
شرکت تولید: Posta Tanitim Hizmetleri
توزیع‌کننده: Özen Film Kinostar Cinegraph
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ فوریه ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-۰۲-۱۵)  
مدت زمان: ۱۲۰ min
کشور: Turkey
هزینهٔ فیلم: دلار آمریکا۳٬۰۰۰٬۰۰۰
فروش گیشه: دلار آمریکا۳٬۷۱۴٬۹۴۹
«۱۲۰» (انگلیسی: 120 (film)) یک فیلم به کارگردانی Özhan Eren است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جانسل الچین و اوزگه اوزبرک اشاره کرد.
گرگ‌تیغ

| گرگ‌تیغ | گرگ‌تیغ |
| --- | --- |
گرگ‌تیغ، Lycium ruthenicum: گرگ‌تیغ، Lycium ruthenicum
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: بادنجان‌سانان
تیره:: بادنجانیان
سرده:: دیوخار
گونه:: L. ruthenicum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lycium ruthenicum : Lycium ruthenicum 
گرگ‌تیغ (نام علمی: Lycium ruthenicum) نام یک گونه از تیره بادنجانیان است.
ولادیمیرا اولیراووا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: Vladimíra Uhlířová
کشور (ورزشی):  جمهوری چک
زادهٔ: ۴ مهٔ ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) چسکه بودیوویتسه, Czechoslovakia
قد: ۱٫۶۵ m (۵ ft ۵ in)
آغاز حرفه: 2002
شیوه(های) بازی: Right-handed (two-handed backhand)
جایزه(های) نقدی: $865,867
تک‌نفره: تک‌نفره
نتیجه‌ها: 58–79
عنوان‌ها: 0
بالاترین رتبه: 400 (6 October 2003)
رتبهٔ کنونی: —
دونفره: دونفره
نتیجه‌ها: 319–301
عنوان‌ها: 5 WTA, 17 ITF
بالاترین رتبه: 18 (1 October 2007)
رتبهٔ کنونی: 310 (23 June 2014)
نتایج دونفرهٔ گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: QF (2011)
آزاد فرانسه: 3R (2007, 2008, 2011)
ویمبلدون: 3R (2012)
آزاد آمریکا: SF (2007)
نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم: نتایج دونفرهٔ ترکیبی گرند اسلم
ویمبلدون: 1R (2013)
آخرین به‌روزرسانی: 23 June 2014.: آخرین به‌روزرسانی: 23 June 2014.
ولادیمیرا اولیراووا (انگلیسی: Vladimíra Uhlířová؛ زادهٔ ۴ مهٔ ۱۹۷۸) یک تنیس‌باز اهل جمهوری چک است.
محاصره قاره‌ای

اروپا در سال ۱۸۱۱
آبی تیره:امپراتوری فرانسه
آبی روشن:مناطق تحت‌اشغال فرانسه
آبی و خاکستری:مناطقی که به‌زور فرانسه مجبور به پذیرش منشور شدند.
محاصره قاره‌ای (انگلیسی: Continental System) اصطلاحی است مبنی بر تحریم کالاهای انگلیسی از سوی ناپلئون بناپارت امپراتور فرانسه.
ناپلئون در سال ۱۸۰۶ میلادی در برلین منشوری را به نام محاصره قاره‌ای تصویب کرد که حکایت از بسته‌شدن درهای قاره اروپا به‌روی کالاهای صنعتی انگلستان می‌کرد.
در این فرمان هم‌چنین آمده‌بود که در سرزمین فرانسه و متحدان آن، انگلیسی‌ها باید بازداشت‌شده و کالاهای آنان نیز ضبط شود.
این فرمان برای فرانسوی‌ها گران تمام شد، زیرا ناوهای انگلیسی به شکار کشتی‌های فرانسوی و متحدان آن پرداختند. بازرگانی خارجی فرانسه در معرض تهدید قرارگرفت و کشورهای اروپایی به‌صورت رقیبی برای فرانسه درآمدند. ماموران فرانسوی نیز به‌دنبال کالاهای قاچاق انگلیسی علی‌الخصوص ماهوت و کفش برای سربازان فرانسه بودند.
قطعنامه ۳۰۶ شورای امنیت

| قطعنامهٔ شمارهٔ ۳۰۶  (سازمان ملل متحد) | قطعنامهٔ شمارهٔ ۳۰۶  (سازمان ملل متحد) |
| --- | --- |
تاریخ: ۲۱ دسامبر {{{year}}}
نوبت جلسه: ۱٬۶۲۰
کُد: S/RES/306 (سند)
موضوع: توصیه در مورد انتصاب دبیر کل سازمان ملل
رأی‌گیری: ۱۵ موافق بدون مخالف بدون ممتنع
نتیجه: تصویب
اعضای شورای امنیت: اعضای شورای امنیت
اعضای دائم:  تایوان  فرانسه  بریتانیا  ایالات متحده آمریکا  اتحاد جماهیر شوروی
اعضای غیر دائم:  آرژانتین  بلژیک  بوروندی  ایتالیا  ژاپن  نیکاراگوئه  لهستان  سیرالئون  سومالی  سوریه
قطعنامه  ۳۰۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۷۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ توصیه در مورد انتصاب دبیر کل سازمان ملل است. این قطعنامه طی نشست ۱٬۶۲۰ام 
با ۱۵ موافق،۰ مخالف و۰ ممتنع تصویب شد.
مانگاس کولوراداس

مانگاس کولوراداس (سرخ‌آستین)
مانگاس کولوراداس یا سرخ‌آستین (زادهٔ پیرامون ۱۷۹۳- مرگ ۱۸ ژانویه ۱۸۶۳) از فرماندهان سرخ‌پوستان آپاچی بود. او یکی از برجسته‌ترین رهبران سرخ‌پوست در سدهٔ نوزدهم میلادی بود که با سفیدپوستان آمریکایی جنگید.
زندگی

دشمن آغازین آپاچی‌ها مکزیکیان بودند. هنگامی که در ۱۸۴۶ آمریکا با مکزیک به جنگ پرداخت آپاچی‌ها پذیرفتند که پروانهٔ گذر سربازان آمریکایی را از سرزمین‌هایشان بدهند. با گشودن نیو مکزیکو به دست آمریکا هم مانگاس کولوراداس فرماندهٔ آپاچی با آمریکاییان پیمان آشتی بست.
درگیری میان آمریکا و آپاچی‌ها زمانی آغاز شد که جویندگان طلا به کوهستان سانتا ریتا سرازیر شدند. این به زودی سبب برخوردهایی میان معدن‌کاران و سرخ‌پوستان گشت، در آن میان برخوردی برای مانگاس کولوراداس نیز پیش آمد؛ معدن‌کاران یکبار او را گرفته به درختی بستند و سخت تازیانه زدند. برخوردهای اینچنین آپاچی‌ها را به کینه‌جویی واداشت. نقطهٔ آغاز این درگیری تازش آمریکاییان به دسته‌ای از سرخ‌پوست‌ها بود که به کشته‌شدن چهارتن و زخمی و به بند کشیدن شماری بیشتر انجامید. مانگاس اینجا زد و خوردش را با آمریکاییان آغاز نمود.
از دیگرسو کوچیز فرماندهٔ گروهی از آپاچیان و داماد مانگاس نیز از آمریکاییان زخم‌خورد. افسری آمریکایی او و خانواده‌اش را با فریب به دام کشید ولی کوچیز گریخت. برادران او به دار کشیده شدند و کوچیز هم به مانگاس پیوست. آنها همچنین با رهبران سرخ‌پوست دیگر چون جرونیمو و جاه هم پیمان همبستگی بستند تا آمریکاییان سفیدپوست را از مرزهای خود برانند. هوده آنکه برای چندین سال از شمار جمعیت سفید در آن سرزمین کاسته‌شد ولی سرانجام این سرخ‌پوستان بودند که ناکام ماندند.
در ژانویه ۱۸۶۳ سرانجام مانگاس به مذاکره با آمریکاییان گردن‌نهاد؛ ولی او را گرفتند و به بند کشیدند. شب در زندان او را شکنجه داده و کشتند و اعلام کردند هنگامی که در حال گریختن بوده کشته شده‌است. فردای آن روز سرش را از تن جدا کردند و کاسهٔ سرش را برای جمجمه‌شناسی در نیو یورک فرستادند؛ آن کاسهٔ سر یک چند به نمایش گذارده شد. این رویداد به ۲۵ سال جنگ آینده میان آپاچی‌ها و آمریکاییان انجامید.
۱۲۰ (قمری)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده: : سده ۱ - سده ۲ - سده ۳
دهه::  ۹۰  ۱۰۰  ۱۱۰  ۱۲۰  ۱۳۰  ۱۴۰  ۱۵۰  
سال:: ۱۱۷ ۱۱۸ ۱۱۹ - ۱۲۰ - ۱۲۱ ۱۲۲ ۱۲۳
۱۲۰ (قمری)، صد و بیستمین سال در گاهشماری هجری قمری است. اول محرم این سال برابر با دوم ژانویه سال ۷۳۸ میلادی است.
وابسته

شعوبیه
پنجکنت
نافع مدنی
فهرست وابسته‌های دیپلماتیک استونی

کشورهای دارای سفارت استونی
سفارت استونی در بوداپست
سفارت استونی در هلسینکی
سفارت استونی در لندن
سفارت استونی در مسکو
سفارت استونی در سنت پترزبورگ
سفارت استونی در دهلی‌نو
سفارت استونی در اسلو
سفارت استونی در پراگ
سفارت استونی در استکهلم
سفارت استونی در توکیو
سفارت استونی در واشنگتن
کشور استونی در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۹۰ از اتحاد جماهیر شوروی استقلال پیدا کرد و در ژانویه ۱۹۹۲ پس از به رسمیت شناخته شدن بین‌المللی سفارت‌خانه‌های خود را شهرهای نیویورک، هلسینکی، استکهلم، کوپنهاگ، پدرنامی، پاریس و مسکو را تأسیس کرد.
آفریقا

مصر
قاهره (سفارت)