stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
میراث فرهنگی ارمنیان در ترکیه
تصاحب دارایی‌های ارمنیان از سوی ترکیه

مقالهٔ اصلی: مصادره اموال ارمنی‌ها در ترکیه
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
(چپ) کاخ ریاست جمهوری، محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور ترکیه (مصطفی کمال آتاتورک) در اصل این املاک متعلق به ارمنی اُهانس کاسابیان می‌باشد. (راست) از اموال تصاحب شده از سوی ترکیه. زمینی که در آن پایگاه هوایی اینجرلیک ساخته شده متعلق به یک خانواده ارمنی بوده‌است.: (چپ) کاخ ریاست جمهوری، محل اقامت رسمی رئیس‌جمهور ترکیه (مصطفی کمال آتاتورک) در اصل این املاک متعلق به ارمنی اُهانس کاسابیان می‌باشد. (راست) از اموال تصاحب شده از سوی ترکیه. زمینی که در آن پایگاه هوایی اینجرلیک ساخته شده متعلق به یک خانواده ارمنی بوده‌است.
مصادره اموال ارمنی‌ها در ترکیه در ۲۷ مه ۱۹۱۵میلادی، تنها چند هفته پس از آغاز کوچ اجباری ارمنیان، مجلس عثمانی قانون مربوط به تبعیدیان را به قصد تصاحب دارایی‌های آنان تصویب کرد و کوشید تا به غارت دارایی‌های برجای مانده از ارمنیان، پس از تبعید، وجههٔ قانونی دهد. این قانون در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۵میلادی تصویب و در ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۵میلادی برای اجرا به کمیته‌های محلی مصادرهٔ اموال، در استان‌هایی که کوچ اجباری بومیان در آن‌ها به اجرا درمی‌آمد، ابلاغ شد. این قانون ارمنیان را «مردم کوچ داده شده» و دارایی‌های آنان را «اموال با میل خود رها شده و دارایی‌های بی صاحب» اعلام می‌کرد.
بخش عمده‌ای از مصادره‌های صورت پذیرفته طی نسل‌کشی ارمنیان، پس از تبعید آن‌ها به بیابان‌های سوریه انجام شد که دولت کالاها و دارایی‌های باقی‌مانده از ارمنیان را به عنوان دارایی‌های «رهاشده» اعلام کرد. تقریباً تمام دارایی‌های متعلق به ارمنیان ساکن میهن اجدادی خویش در ارمنستان غربی مصادره و سپس میان جمعیت مسلمان محلی تقسیم شدند.
در سال ۱۹۷۴میلادی تلاش‌هایی برای ضبط و مصادره آن دسته از دارایی‌های جامعه ارمنیان که پس از اعلام اموال در سال ۱۹۳۶میلادی به دست آمده بودند، از سر گرفته شد.
استدلال مورخان این است که مصادره انبوه دارایی‌های ارمنیان عامل مهمی در شکل‌دادن به پایه‌های اقتصادی جمهوری ترکیه بود و در واقع سرمایهای بود که به اقتصاد ترکیه تزریق شد. این تصاحب موجبات شکل‌گیری یک طبقه بورژوازی جدید و یک طبقه متوسط انحصاری را در ترکیه فراهم آورد.
هایک
موقعیت اولین جمهوری ارمنستان ۱۹۱۸م و ارمنستان غربی
نام‌های جغرافیایی ارمنی تغییر نام داد شده در ترکیه
آیرون لینکس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: آیرون لینکس موتوراسپرت ال‌ای‌بی
پایگاه: امیلیا رومانیا  ایتالیا
مدیر(های) تیم: آندره آ پیچینی  دبورا   کلودیو   سرجیو پیانزولا
مؤسس: آندره آ پیچینی
وب‌گاه: آیرون لینکس
آخرین حضور: آخرین ورود
آیرون لینکس یک تیم مسابقه ای اتوموبیلرانی ایتالیایی است که توسط آندره آ پیچینی، دبورا مایر، کلودیو شیاوونی و سرجیو پیانزولا تأسیس شده است. این تیم در امیلیا-رومانیا، ایتالیا مستقر است. این تیم دارای یک تیم خواهر با نام آیرون دیمز نیز است که تمامی رانندگان آن خانوم می‌باشند.
تاریخچه > ۲۰۱۹

در سال ۲۰۱۹ تیم آیرون لینکس برای حمایت و ترویج بیشتر حضور رانندگان خانوم در مسابقات اتومبیلرانی تصمیم به تأسیس تیم آیرون دیمز با حضور سه راننده تمام وقت خانوم گرفت.
از رانندگان این تیم می‌توان به سارا بووی، راحل فری و میشل گتینگ اشاره کرد.
این تیم در کلاس جی تی دیتونا و شماره خودرو این تیم در مسابقات ایمسا #۸۳ است.
تاریخچه > ۲۰۲۰

در سال ۲۰۲۰ تیم آیرون لینکس به صورت رسمی با دو خودرو وارد مسابقات شد 
تیم آیرون دیمز که متشکل از راحل فری، مانوئلا گستنر و میشل گتینگ بود برای اولین بار وارد مسابقات شد.
در سال ۲۰۲۰ با حضور و قهرمانی در مسابقات میشلن لمانز کاپ جواز حضور در مسابقه ۲۴ ساعته ۲۰۲۱ لمانز را کسب کند.
خودرو شماره ۸۳، آیرون دیمز به رانندگی راحل فری، میشل گاتینک و سارا بووی
بیم‌سنجی

بیم‌سنجی که به آن آمار بیمه یا ریاضیات بیمه نیز گفته می‌شود، علمی است که به کاربرد علومی چون ریاضیات و آمار برای سنجش ریسک سرمایه‌گذاری‌های اقتصادی (مثلاً در بیمهٔ عمر، صندوق بازنشستگی و نظایر آن) می‌پردازد. می توان گفت بیم سنجی علم آمار و محاسبات ریاضی برای سنجش ریسک سرمایه گذاری های اقتصادی در یک شرکت بیمه است. در بیم سنجی از دیدگاه علمی دو بحث مطرح است:
1) بیم سنجی به توصیف داده های آماری بیمه می پردازد.
2) بیم سنجی علمی است که به محاسبه ریاضی و مقداری در بیمه عمر، بیمه درمان و ... در یک شرکت بیمه می پردازد.
بیم‌سنجی به‌ویژه در حوزهٔ بیمه کاربرد دارد؛ چراکه محاسبات بیمه بر اساس احتمالات و تصادف است و بیم‌سنجی می‌تواند در ارزیابی این احتمالات به‌صورت علمی کمک کند.
درمان با ضربه الکتریکی تشنج‌آور

«شوک‌درمانی» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای مفهومی در اقتصاد، شوک‌درمانی (اقتصاد) را ببینید.
| درمان با ضربه الکتریکی تشنج‌آور | درمان با ضربه الکتریکی تشنج‌آور |
| --- | --- |
ابزار شوک‌درمانی که طی سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ در یکی از بیمارستانهای روانی کریستیان‌ساند نروژ استفاده می‌شد.: ابزار شوک‌درمانی که طی سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ در یکی از بیمارستانهای روانی کریستیان‌ساند نروژ استفاده می‌شد.
ICD-10-PCS: GZB
ICD-9-CM: ۹۴٫۲۷
سرعنوان‌های موضوعی پزشکی: D004565
OPS-301 code: ۸–۶۳۰
مدلاین پلاس: ۰۰۷۴۷۴
[ویرایش در ویکی‌داده]: [ویرایش در ویکی‌داده]
درمان با ضربهٔ الکتریکی تشنج‌آور یا درمان با الکتروشوک (ECT)، که قبلاً تحت عنوان شوک درمانی شناخته می‌شد، یک روش درمانی روان‌پزشکی است که در آن تشنج از طریق الکتریکی در بیماران ایجاد می‌شود تا بتواند از اختلالات روان‌پزشکی رهایی یابد. به‌طور معمول، ۷۰ تا ۱۲۰ ولت با تماس بر پوست سر بیمار برای چند ثانیه اعمال می‌شود.
روش ECT اولین بار در سال ۱۹۳۸ توسط روان‌پزشک ایتالیایی اوگو سرلتی انجام شد. و به سرعت فراگیر شد. ECT اغلب با رضایت آگاهانه به عنوان یک مداخله ایمن و مؤثر برای اختلال افسردگی عمده، شیدایی و کاتاتونیا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
یک دوره ECT برای حدود ۵۰٪ از مبتلایان به اختلال افسردگی اساسی مقاوم به درمان، چه تک قطبی باشد یا دو قطبی ، مؤثر است. حدود نیمی از افرادی که پاسخ به درمان داده‌اند، در طی ۱۲ ماه عود می‌کنند. عوارض جسمی ECT شبیه به عوارض بیهوشی عمومی مختصر است.  بلافاصله پس از درمان، شایع‌ترین عارضه جانبی سردرگمی و از دست دادن حافظه موقتی است. در بین روشهای درمانی برای زنان باردار با افسردگی شدید، ECT روشی ایمن است
یک دوره معمول ECT شش تا دوازده جلسه به‌صورت دو یا سه بار در هفته انجام می‌شود تا زمانی که علائم بهبود یابد. ECT تحت بیهوشی به همراه شل کننده عضله صورت می‌گیرد.
قرار گرفتن الکترودها می‌تواند دو طرفه باشد که در آن جریان تنها به یک نیمکره مغز منتقل می‌شود. به نظر می‌رسد قرارگیری دو طرفه الکترود نسبت به قرار دادن یک طرفه الکترود دارای اثر بیشتری است، اما خطر بیشتری برای از دست دادن حافظه نیز به همراه دارد. بعد از درمان، معمولاً دارو درمانی ادامه می‌یابد و ممکن است برخی از بیماران همچنان درمان‌های ECT را برای دورهٔ نگهدارنده ادامه دهند.
استفاده پزشکی

شوک درمانی در موارد زیر کاربرد دارد:
اختلال افسردگی اساسی
در مورد اختلال افسردگی اساسی، ECT فقط در مواردی که سایر درمانها شکست خورده‌اند، یا در مواقع اضطراری مانند خودکشی قریب‌الوقوع، مورد استفاده قرار می‌گیرد.
استفاده پزشکی > کاتاتونیا

ECT به‌طور کلی یک روش خط دوم برای مبتلایان به کاتاتونیا است که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند، اما یک روش خط اول برای کاتاتونیا شدید یا تهدید کننده زندگی است.
استفاده پزشکی > شیدایی

ECT برای معالجه افرادی که شیدایی شدید یا طولانی دارند، استفاده می‌شود. NICE آن را فقط در شرایط تهدید کننده زندگی یا هنگامی که درمان‌های دیگر با شکست مواجه شده‌اند توصیه می‌کند و به عنوان یک روش خط دوم برای شیدایی دو قطبی توصیه شده‌است.
استفاده پزشکی > اسکیزوفرنی

در موارد شدید و مقاوم به درمان و در نوع کاتاتونیک مؤثر است
«اختلال هویت تجزیه ای»
ECT باعث می شود فرد خاطرات تلخ گذشته را فراموش کند و چند شخصیت تبدیل به یک شخصیت می شود.
اثرات

گذشته از ت موجود در مغز، خطرات کلی جسمی ناشی از ECT شبیه به بیهوشی عمومی مختصر است. گزارش جراح عمومی آمریکا می‌گوید که "هیچگونه منعی برای استفاده از آن وجود ندارد.  بلافاصله پس از درمان، شایع‌ترین عوارض جانبی سردرگمی و از دست دادن حافظه است. برخی از بیماران بعد از ECT دچار درد عضلانی می‌شوند. این امر به دلیل ایجاد فعالیت‌های عضلانی به دلیل عدم شل شدن عضلات در طول تشنج است. ECT منجر به آسیب مغزی نمی‌شود. میزان مرگ و میر در طی ECT حدود ۴ در ۱۰۰۰۰۰ روش است.
در حالی که هیچ منع مصرفی برای ECT وجود ندارد، خطر برای بیمارانی که شرایط قلبی عروقی ناپایدار یا شدید یا آنوریسم دارند، افزایش می‌یابد. همچنین برای افرادی که اخیراً دچار سکته مغزی شده‌اند، کسانی که فشار داخل جمجمه ای بالا دارند (به عنوان مثال به دلیل تومور مغزی جامد)، یا دچار بیماری شدید ریوی هستند یا عموماً در معرض خطر بالایی برای دریافت بیهوشی هستند.
در بزرگسالان، ECT برای چندین اختلال روان‌پزشکی، با عوارض جانبی اندک و نسبتاً خوش‌خیم بسیار کارآمد است.
اثرات > نقص شناختی

اختلال شناختی گاهی بعد از ECT مشاهده می‌شود. در حالی که توسط برخی نویسندگان غیر پزشکی ادعا شده‌است که فراموشی رتروگراد تقریباً در کلیه بیمارانی که ECT دریافت می‌کنند، رخ می‌دهد، بیشتر متخصصان این اثرات جانبی را نسبتاً غیر معمول می‌دانند. گزارش انجمن روان‌پزشکی آمریکا (APA) در سال ۲۰۰۱ اذعان می‌کند: «در بعضی از بیماران بهبودی از فراموشی رتروگراد ناقص خواهد بود، و شواهد نشان داده‌اند که ECT می‌تواند منجر به از دست رفتن مداوم یا دائمی حافظه شود.» این تأثیرات گفته شده ECT بر حافظه بلند مدت است که بیشتر نگرانی در مورد استفاده از آن را ایجاد می‌کند. با این حال، روش‌های مورد استفاده برای اندازه‌گیری از دست دادن حافظه به‌طور کلی ضعیف است و کاربرد آنها برای مبتلایان به افسردگی، که دارای نقایص شناختی از جمله مشکلات حافظه هستند، مشکل ساز بوده‌است.
تکنیک

ECT نیاز به رضایت آگاهانه بیمار دارد.
این که آیا داروهای روان‌پزشکی قبل از درمان خاتمه یابد یا ادامه داده شود بستگی به شرایط دارد. اما، داروهایی مانند لیتیوم و بنزودیازپین‌ها قطع می‌شوند.
قرار دادن الکترودها و همچنین میزان دوز و مدت زمان تحریک بر اساس هر بیمار تعیین می‌شود.
در ECT یک طرفه، هر دو الکترود در یک طرف سر بیمار قرار می‌گیرد. ECT یک طرفه برای به حداقل رساندن عوارض جانبی از جمله از دست دادن حافظه استفاده می‌شود.
بلافاصله قبل از درمان، داروی بیهوشی مثل methohexital، اتومیدیت، یا تیوپنتال، و یک شل کننده عضله مانند suxamethonium (سوکسینیل کولین)، و گاهی اوقات آتروپین تجویز می‌شود. در اقلیت کشورهایی مانند ژاپن، هند، و نیجریه، ECT ممکن است بدون بیهوشی استفاده شود.
در حین پروسه EEG , ECG و میزان اکسیژن خون بیمار در طول درمان تحت نظر گرفته می‌شود.
مکانیسم عمل

با وجود چندین دهه تحقیق، مکانیسم دقیق عملکرد ECT مبهم است.
حسن نیت

حسن‌نیت در روابط انسانی به نیت و طرز فکری گفته می‌شود که صادقانه، منصفانه، خالص و بدون توجه به بازخورد دریافتی از سوی طرف مقابل باشد. حسن نیت یکی از مفاهیم مهم در حوزه اخلاق و حقوق و تجارت شناخته می‌شود.
شناخت

حسن‌نیت در واقع یک اصطلاح اخلاقی است که فقه و حقوق آن را از اخلاق به عاریت گرفته‌اند؛ بنابراین برای روشن شدن مفهوم حقوقی آن لازم است که معنای آن را در خاستگاه خود که همان علم اخلاق است، مورد مطالعه قرار دهیم. با توجه به اینکه عالم اخلاق و دنیای وجدانیات برگرفته از فطرت پاک انسانی است و رو به راستی و تعالی فکری بشری دارد، از همان آغاز در تنظیم روابط شخصی و اجتماعی انسان‌ها، اصول و ضوابط اخلاقی نقش برجسته ای داشته‌اند و هیچ‌گاه نمی‌توان جامعه ای را فرض نمود که به صداقت و اعتقاد ارزش قائل نباشد و اضرار به غیر و تقلب را مورد حمایت قرار دهد. عناصر اخلاقی همیشه و همه جا مورد احترام قرار می‌گیرند. حسن‌نیت نیز جزو این عناصر اخلاقی است؛ چنان‌که ارسطو در خصوص اهمیت حسن‌نیت می‌گوید: «اگر حسن‌نیت کنار گذاشته شود، تمام داد و ستدهای بین اشخاص متوقف خواهد شد.»
این تأسیس ذاتاً اخلاقی همگام با تحولات جوامع انسانی و گسترش ارتباطات اجتماعی و تجاری و ظهور اختلافات پیچیده حقوقی، در جهت حل قسمتی از مسائل حقوقی به ویژه نزدیک ساختن مقررات و ضوابط خشک حقوقی به موازین عدالت و انصاف پا به عرصه حقوق نهاد. این اصل در نظام حقوقی رومی – ژرمنی دارای چنان اهمیتی است که در صورت تزاحم آن با اصول دیگر، اصل حسن‌نیت را حاکم می‌دانند.
شناخت > تعریف

حسن نیت مفهومی سهل و ممتنع است؛ بدین معنی که در بادی امر معنای آن بدیهی و واضح به نظر می‌رسد اما در ارائه یک تعریف جامع و معین از آن اختلاف نظرهای زیادی رخ داده‌است. با این وجود با جمع‌بندی تعاریف مختلف می‌توان «حسن‌نیت» را چنین تعریف کرد: «رفتاری صادقانه، عادلانه و معقول که طرفین در [رابطه] خود از یکدیگر یا حتی از اشخاص ثالث که مشمول [رابطه] بوده یا متعاقباً با آن ارتباط برقرار می‌کنند، انتظار دارند.»
در فرهنگ حقوقی بلک در تعریف حسن نیت آمده‌است: «وضعیت ذهنی غالب شخص مبنی بر ۱- صداقت در باور یا هدف ۲- ایمان به ایفای تعهدات یا تکالیف توسط طرف دیگر ۳- رعایت استاندارهای تجاری متعارف در رفتار منصفانه نسبت به یک معامله یا تجارت مشخص ۴- عدم وجود قصد فریب یا قصد اخذ امتیاز غیر متعارف از طرف مقابل.»
شناخت > مفاهیم مختلف

به‌طور کلی حسن نیت دارای دو مفهوم می‌باشد:
شناخت > مفاهیم مختلف > صداقت و درستی

حسن‌نیت در این مفهوم بیانگر بعد الزامی [این قاعده] است؛ بر این اساس متعاقدین باید در تمام مراحل قرارداد از انعقاد و حتی مذاکرات پیش از آن گرفته تا اجرای کامل و تفسیر و تکمیل قرارداد، صادقانه و بدون نیرنگ و حیله رفتار کنند. حسن‌نیت در این معنا قاعده ای آمره است که توافق طرفین در حذف اصل آن تأثیری ندارد.
شناخت > مفاهیم مختلف > تصور (باور) خلاف واقع

زمانی که شخص در رابطه با دیگری به مفهوم نخست حسن‌نیت عمل می‌نماید، دو حالت ذهنی برای او ایجاد می‌شود:
باور به صحت عملکرد خود نسبت به دیگران
باور به صحت عملکرد دیگران نسبت به خود
در نتیجه زمانی که خلاف واقع بودن باور فوق کشف می‌گردد، شخصی که در اشتباه بوده و باور خلاف واقع داشته‌است، مورد حمایت حقوقی قرار می‌گیرد.
در دکترین حسن‌نیت، حالت اول غالباً در حقوق کیفری و ذیل عنوان «عنصر روانی جرم» مورد بررسی قرار می‌گیرد، مع الوصف مصادیق مدنی آن نیز کم نیست، برای مثال آثار وطی به شبهه [رابطه جنسی مبتنی بر اشتباه] که در مواد ۱۱۶۴ و ۱۱۶۵ قانون مدنی ایران ذکر شده، از نمونه‌های بارز قاعده حسن‌نیت است زیرا واطی [برقرار کننده رابطه] طبق تعریف حسن‌نیت، آگاه از نقص عمل خود نبوده و اعتقاد به صحت عمل خود دارد. ماده ۱۱۶۵ قانون مدنی اشعار می‌دارد: «طفل متولد از نزدیکی به شبهه فقط ملحق به طرفی می‌شود که در اشتباه بوده و در صورتی که هر دو در اشتباه بوده‌اند، ملحق به هر دو خواهد بود.»
حالت دوم، غالباً در حقوق مدنی و تجاری مطرح می‌گردد. حسن‌نیت در این معنا قاعده ای حمایتی است که در فرض اشتباه از جانب متصرف، مشتری یا شخصی که با دارنده ظاهری حق معامله می‌کند، ظهور می‌نماید. پردازش حقوقی این چهرهٔ حسن نیت، منجر به ایجاد نظریه ای در حقوق به نام «نظریه حقوق ظاهری» گردیده‌است که به موجب آن، در صورتی که شخصی با اتکاء به ظاهر متعارف و قابل اعتماد یک موضوع، نسبت به آن اقدامی حقوقی نماید و متعاقباْ خلاف واقع بودن آن ظاهر آشکار گردد، اعتمادکننده به ظاهر شایسته حمایت حقوقی است و شخصی که آن ظاهر متعارف را ایجاد نموده، مکلف به ایفای تعهدات مربوط به آن می‌باشد.
شناخت > عناصر

محمد جعفر جعفری لنگرودی عناصر تشکیل‌دهنده حسن‌نیت را چنین می‌شمارد:
اقدام به فعل، خواه آن فعل عمل حقوقی باشد خواه نه.
مورد فعل مذکور مال باشد اعم از منقول یا غیرمنقول.
اعتقاد فاعل به صحت فعل خود که به صورت تصرف در مال غیر است.
مفاهیم همسو با حسن‌نیت > رفتار منصفانه

حسن‌نیت و رفتار منصفانه همواره در کنار یکدیگر برای توصیف و تفسیر کیفیت اقدام اشخاص به کار می‌روند. به‌طور کلی انصاف نیز مانند حسن‌نیت مفهومی پیچیده و عرفی است اما در مقام تعریف، می‌توان آن را «عدالت توأم با رحمانیت» دانست.
عبارت رفتار عادلانه و منصفانه نمی‌تواند در تعیین حق و تکلیف، یک‌سویه بوده و تنها ناظر بر رفتار یک طرف باشد؛ چرا که وقتی شخصی ملزم باشد در برابر دیگري عادلانـه رفتـار کنـد، باید خصایص، رفتار و موضع شخصی که موضوع عمل هست نیز در نظر گرفت.
مفاهیم متضاد با حسن‌نیت > سوءنیت

متأسفانه رابطه بین حسن‌نیت با سوء نیت در نوشته‌های حقوقی به شکل درست تبیین نگردیده‌است؛ برخی رابطه میان آنها را تضاد می‌دانند [به این معنا که سوء نیت، عدم حسن نیت است و بالعکس] و برخی دیگر رابطه آنها را تناقض در نظر می‌گیرند. [به این معنا که هر رفتار برخلاف حسن‌نیت، لزوماً رفتار با سوء نیت نیست و بالعکس] به‌طور کلی سوءنیت به نیتی گفته می‌شود که غیر صادقانه، غیر منصفانه، بدخواهانه یا مزورانه و به قصد فریب یا نیرنگ طرف مقابل باشد.
سوءنیت در حقوق کیفری جایگاه ویژه‌ای دارد و ذیل یکی از ارکان سه‌گانه جرایم (عنصر معنوی) مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ به این معنا که برای صدور حکم محکومیت کیفری، احراز سوءنیت مرتکب واجب است. از آنجا که سوءنیت، مفهومی ذهنی است که مستقیماً قابلیت اثبات و انکار ندارد؛ لذا اثبات آن به صورت غیرمستقیم و از طریق احراز ارادی و آگاهانه آن عمل صورت می‌گیرد. به عبارت دیگر، انجام ارادی (غیر اجباری و غیر اکراهی ) و آگاهانه فعل مجرمانه، دلالت بر سوءنیت شخص دارد.
مفاهیم متضاد با حسن‌نیت > سوء استفاده از حق

یک مثال نوعی از رفتاری که متعارض با اصل حسن‌نیت است، آن چیزی است که در برخی از نظام‌های حقوقی به عنوان «سوءاستفاده از حق» شناخته می‌شود. ویژگی سوء استفاده از حق، رفتار همراه با سوءنیتی است که برای نمونه هنگامی محقق می‌شود که یک طرف، حقی را صرفاً بدین خاطر اجرا می‌کند که به طرف دیگر خسارتی را وارد کند یا حق مزبور را برای مقصودی به اجرا درمی‌آورد که اعطای حق برای آن مقصود نبوده‌است یا هنگامی که اجرای یک حق متناسب با نتیجه ای نمی‌باشد که در ابتدا برای در نظر گرفته شده‌است. بدون شک سوءاستفاده از حق یکی از فروعات مهم سوءنیت است زیرا نمی‌توان با حسن نیت، از حق سوء استفاده کرد؛ بنابراین سوء استفاده از حق با سوء نیت ملازمه منطقی یا دست کم عادی و عرفی دارد.
در حقوق ایران، اصل ۴۰ قانون اساسی اختصاص به این قاعده مهم دارد: «هیچ‌کس نمی‌تواند اعمال حق خویش را وسیله اضرار به غیر یا تجاوز به منافع عمومی قرار دهد.»
سوءاستفاده از حق به‌طور کلی به دو صورت پدیدار می‌گردد:
۱- به کار بردن بیش از حد یک امتیاز قانونی؛ یعنی فردی که دارای یک حق است، در مقام اجرای آن از قلمرو معیارهای حاکم بر استفاده مشروع از آن خارج گردد، مانند سوء استفاده از قدرت، سوء استفاده از سفیدامضاء، سوء استفاده از اعتماد و غیره.
۲- بهره‌برداری بیش از حد به دلیل برخورداری از یک یک وضعیت واقعی؛ به عبارت دیگر بهره‌برداری از یک موقعیت قدرتمند برای ضرر زدن به مصالح افرادی که آسیب‌پذیرترند، مانند بهره‌برداری از نفوذ در اکراه معنوی یا بهره‌برداری از وابستگی اقتصادی یا بهره‌برداری از موقعیت برتر حاکم و غیره.
در رویه قضایی فرانسه این قاعده را در سه حالت قبال اجرا می‌دانند؛ اگرچه با توجه به شرایط و اوضاع و احوال، در هر مورد می‌توان به یک یا چند حالت استناد کرد:
شخص در اجرای حق مرتکب تقصیر شده باشد؛
شخص [ در اجرای حق ] قصد اضرار یا تدلیس نسبت به شخص دیگر داشته باشد؛
شخص حقی را علیه هدف اجتماعی آن به کار برده باشد.
برای مثال، «الف» محلی تجاری را از «ب» برای دایر کردن یک تجارت خرده فروشی اجاره می‌کند.مدت قرارداد اجاره پنج سال است ولی سه سال پس از انعقاد قرارداد، هنگامی که «الف» متوجه می‌شود که فعالیت تجاری در منطقه مورد نظر کساد است، تصمیم می‌گیرد که به فعالیت تجاری‌اش خاتمه دهد و به «ب» نیز اطلاع می‌دهد که دیگر علاقه‌ای به ادامه اجاره محل تجاری ندارد. نقض قرارداد از سوی «الف» [ به طور کلی به «ب» این اختیار را می‌دهد که ] یا به قرارداد خاتمه دهد و مطالبه خسارت کند یا اجرای تعهد [ اصلی ] را خواستار شود. با این وجود با در نظر گرفتن شرایط، اگر «ب» به جای خاتمه دادن به قرارداد و مطالبه خسارت از «الف» [ به میزان ] اجاره‌بهای مدتی که برای یافتن یک مستاجر جدید ضروری است، از «الف» بخواهد که اجاره بهای مدت دو سال باقیمانده از قرارداد را به وی پرداخت کند، وی مرتکب سوء استفاده از حقش خواهد شد.
مفاهیم متضاد با حسن‌نیت > سوءاستفاده از اضطرار

معامله اضطراری در اصطلاح حقوقی به معامله‌ای گفته می‌شود که شخص به واسطه فشاری که از درون، در اثر وضع اقتصادی یا اجتماعی یا به هر علت دیگری به وی وارد می‌شود، اقدام به انعقاد قرارداد می‌نماید. به عنوان مثال، گاه ممکن است شخص به واسطه بیماری سختی که فرزندش دارد، حاضر به فروش خانه‌اش به قیمت نازلی گردد تا بتواند هزینه مداوای فرزندش را فراهم آورد. در زمان انعقاد این معامله، هرچند فروشنده قلباً رضایت به انجام معامله ندارد (زیرا در صورت عدم نیاز به نقدینگی برای درمان فرزندش، یا اساساً معامله را انجام نمی‌داد یا به آن قیمت و کیفیت انجام نمی‌داد) اما ماده ۲۰۶ قانون مدنی این قبیل معاملات را صحیح اعلام می‌دارد: «اگر کسی در نتیجه اضطرار، اقدام به معامله کند، مکرَه محسوب نشده و معامله اضطراری معتبر خواهد بود.»
سوء‌استفاده از اضطرار غیر، اقدام مغایر باحسن‌نیت یا حتی توام با سوءنیت شخصی است که نسبت به اضطرار طرف مقابل آگاه است و با بهره‌برداری حداکثری از اضطرار او، منافع و امتیازاتی بیش از آنچه مضطر ارائه می‌کند، درخواست می‌نماید. برای مثال، در یک سفر دریایی، یک کشتی حامل کالا و تعداد زیادی مسافر دچار سانحه می‌گردد و در آستانه غرق شدن قرار می‌گیرد. ناخدای این کشتی، از کشتی دیگری که در حال عبور از منطقه است، کمک می‌طلبد. ناخدای کشتی عبوری برای انتقال کالاها و مسافران در حال غرق شدن، مبلغی گزاف را که چندین برابر قیمت عرفی چنین قرارداد حمل و نقدی است، مطالبه می‌کند و ناخدای کشتی در حال غرق شدن نیز با توجه به شرایط اضطراری، این قرارداد را می‌پذیرد و به آن تن می‌دهد.
در نظام حقوقی ایران فقط ماده ۱۷۹ از قانون دریایی به سوءاستفاده از اضطرار غیر آن هم در خصوص  عملیات امداد و نجات دریایی اشاره کرده‌است:«هر قرارداد کمک و نجات که حین خطر و تحت تاثیر آن منعقد شده و شرایط آن به تشخیص دادگاه غیرعادلانه باشد، ممکن است به تقاضای هریک از طرفین به وسیله دادگاه باطل و یا تغییر داده شود...»
مفاهیم متضاد با حسن‌نیت > تقلب نسبت به قانون

یکی از مجاری عملکرد سوءنیت، بحث تقلب نسبت به قانون است. در تعریف این مفهوم آمده‌است: «به کارگیری وسایل صحیح و قانونی برای رسیدن به اهداف و نتایج غیرقانونی است.»
تقلب نسبت به قانون بیشتر در حوزه «حقوق بین‌الملل خصوصی» جریان دارد و از آن کمتر در حقوق داخلی استفاده می‌شود.
مفاهیم متضاد با حسن‌نیت > سوء نیت نسبت به خود (اقدام)‌

قاعده اقدام یکی از قواعد حقوقی است که به صورت خلاصه عبارت است از:‌ « هرگاه مالک خود اقدام به اسقاط حق احترام مال خود کند... دیگران ضامن و مسئول تلف مال او نیستند. » به عبارت ساده‌تر، هرگاه شخصی عملی ( فعل یا ترک فعل ) نماید که موجب ورود خسارت به خود  گردد، خود او مسئول شناخته می شود، نه دیگری.
این قاعده در دو فرض مستقل قابل مطالعه و بررسی است:
فرضی که شخص با علم به غیرقانونی بودن موضوعی، آن را انجام می‌دهد و متحمل خسارت‌ می‌گردد.
فرضی که شخص به قصد بهره برداری از یک امتیاز، اقدامی علیه خود می‌نماید و باعث ورود خسارت به خود یا تشدی آن می‌شود.
حسن‌نیت در زندگی روزمره

از آنجا که حسن‌نیت مفهومی اخلاقی است، لذا در بطن جامعه وجود دارد و در کلیات و جزئیات زندگی روزمره حضور دارد و آثار و نتایج و انتظارات خاصی را میان افراد برقرار می‌نماید و خرد جمعی مفهوم آن را به درستی احساس می‌نماید؛ چنان‌که در عرف عمومی نیز آمده‌است: «حسن‌نیت گویای این است که وضعیت ذهنی دلالت بر قصد صادقانه می‌کند و قصد تقلب و کلاه‌برداری وجود ندارد؛ در یک‌کلام صداقت، وفاداری و پای بندی به تعهد و وظیفه وجود دارد.» بنابراین حسن‌نیت همواره مفید این اعتقاد و باور درونی است که صادق و درستکار باشیم، به کسی ضرر نرسانیم و مترصد حیله و تقلب نباشیم و نخواهیم از مجاری غیرقانونی [و غیر منصفانه] به اهداف خود برسیم و اگر برای ما حقی وجود دارد، این حق را با رعایت سایر اصول از جمله نظم عمومی و اخلاق حسنه اعمال نماییم و از حق خویش سوءاستفاده ننماییم.
برخی از حقوقدانان مفاد تعهد اخلاقی [به رعایت حسن‌نیت] را شاخه ای از قاعده اخلاقی اصلی حاکم بر روابط انسانی می‌دانند که به نظر می‌رسد در تمام نظام‌های اخلاقی دینی و غیردینی مورد قبول واقع شده‌است، یعنی: «با دیگران چنان رفتار کن که دوست داری با تو رفتار کنند.»
حسن‌نیت در قراردادها > حسن‌نیت در مرحله مذاکرات مقدماتی

در مرحله مذاکرات مقدماتی هرکدام از طرفین مکلف است طرف مقابل را نسبت به کلیه اموری که ممکن است در تصمیم‌گیری او مؤثر باشد، آگاه نماید و در اجرای این تکلیف، نه تنها وظیفه دارد با صداقت و درستی به سوالات طرف مقابل پاسخ دهد، بلکه مکلف است داوطلبانه موارد مشکوک (مواردی که ممکن است در تصمیم‌گیری طرف مقابل مؤثر باشد) را به او اعلام نماید. برای مثال فروشنده باید خریدار را از کلیه عیوب موضوع معامله آگاه کند؛ حتی اگر عیوب به صورت ظاهر و آشکار باشند. در این مرحله سکوت معنادار در مقابل یک عیب، رفتاری مغایر با حسن‌نیت تفسیر می‌گردد و می‌تواند موجب مسئولیت شخص ساکت گردد. همچنین در این مرحله معیارهای حسن‌نیت گسترش می‌یابند؛ به طوری که چنانچه شخص نسبت به یک عیب، تنها بخشی از واقعیت را بیان نماید (به عبارت حقوقی، بخشی از واقعیت را به عنوان تمام واقعیت جلوه نماید) رفتار او مصداقی از رفتار مغایر باحسن‌نیت تلقی می‌گردد.
این گسترش دامنه مسئولیت حتی به درجه‌ای است که در بعضی موارد، شخص نسبت به تصورات ذهنی طرف معامله خود نیز مسئولیت پیدا می‌نماید؛ برای مثال ماده ۴۱۳ قانون مدنی ایران مقرر می‌دارد: «هرگاه یکی از متبایعین [طرفین قرارداد خرید و فروش] مالی را سابقاْ دیده و به اعتماد رویت سابق، معامله کند و بعد از رویت معلوم شود که مال مزبور اوصاف سابقه را ندارد، اختیار فسخ خواهد داشت.»
در حقوق خارجی برای اصل حسن نیت در این مرحله تعهدات مختلفی را شناسایی نموده‌اند که اهم آنها عبارتند از:
تعهد به جدیت
تعهد به شفافیت
تعهد به ارائه اطلاعات
تعهد به رازداری
تعهد به عدم مذاکره موازی
تعهد به همکاری و مشارکت
تعهد به مراقبت
حسن‌نیت در قراردادها > حسن‌نیت در مرحله انعقاد قرارداد

حسن‌نیت در مرحله انعقاد قرارداد، ضمن آنکه تمام ارکان مرحله مذاکرات مقدماتی را در برمی‌گیرد، جلوه‌هایی مختص به خود را دارد. برای مثال اگر امروزه قراردادها در دو نسخه تنظیم شده و در اختیار طرفین قرار می‌گیرد، بیانگر وجود حسن‌نیت متعاقدین در انعقاد است.
در این مرحله گاهی مفهوم حسن‌نیت به‌طور سلبی مورد توجه قرار می‌گیرد و مقرراتی برای مقابله با رفتارهای متقلبانه وضع می‌گیرد.