stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مهدی فلاحت‌پور
جوایز > آشنایی با آوینی

فلاحت پور در سال ۱۳۶۵ در اولین دورهٔ آموزشی برنامهٔ «روایت فتح»، در درس «بیان تصویری» مرتضی آوینی شرکت کرد.
درگذشت

وی برای فیلمبرداری مجموعهٔ مستند تلویزیونی «سه نسل آواره» به لبنان رفته بود. در جریان تهاجم هواپیماهای اسرائیلی در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۷۱ در دره بقاع غربی کشته شد. وی در شهر کوهسار (چندار) حوالی کرج دفن شده است.
واکنش‌ها به درگذشت وی

به دنبال درگذشت وی مرتضی آوینی مقاله‌ای تحت عنوان مرگ مردانه در مجله سوره نوشت[نیازمند منبع].
در دانشگاه هنر تالاری فلاحت پور ساخته شده است[نیازمند منبع].
پادشاهی ایرلند

پادشاهی ایرلند (به ایرلندی:Ríoghacht Éireann) دولتی بود که از ۱۵۴۲ میلادی با اعلام هنری هشتم به عنوان شاه ایرلند تا ۱۸۰۰ میلادی در زمان اتحاد با بریتانیا و تشکیل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند وجود داشت. این پادشاهی جانشین لردنشین ایرلند (۱۱۷۱–۱۵۴۲) گردید.
شاه هنری هشتم توسط حکومت‌های پروتستان اروپایی و نه دولت‌های کاتولیک، به عنوان فرمانروای ایرلند شناخته شد. اما دختر او ماری یکم در ۱۵۵۵ میلادی توسط پاپ به عنوان ملکه ایرلند به رسمیت شناخته‌شد. حیات پادشاهی ایرلند در ۱۸۰۱ میلادی هنگامی که، در اتحاد با پادشاهی بریتانیای کبیر، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند را تشکیل داد، پایان یافت.
پیشینه: لردنشین ایرلند ۱۱۹۸–۱۵۴۲

مقالهٔ اصلی: لردنشین ایرلند
تا زمان مرگ روئدری در سال ۱۱۹۸، هنری دوم، پادشاه انگلستان به ایرلند حمله کرد و بخشی از آن را که کنترل می‌کرد به پسرش جان واگذار کرد. هنگامی که جان در سال ۱۱۷۷ به عنوان لرد ایرلند منصوب شد، تنها ده ساله بود. هنگامی که جان در سال ۱۱۹۹ به سلطنت رسید، او به عنوان لرد ایرلند باقی ماند و بدین ترتیب پادشاهی انگلستان و لرد ایرلند را به اتحاد شخصی آورد. در اواسط قرن سیزدهم، در حالی که جزیره به‌طور اسمی توسط پادشاه انگلستان اداره می‌شد، از حدود ۱۲۶۰ منطقه مؤثر کنترل شروع به عقب‌نشینی کرد. از آنجایی که خانواده‌های مختلف کامبرو-نورمن نجیب در نسل مردان از بین رفتند، اشراف گالی شروع به بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته کردند. پادشاهان متوالی انگلیسی برای جلوگیری از این جریان کار چندانی انجام ندادند، در عوض از ایرلند برای جذب افراد و تدارکات در جنگ‌های خود با پادشاهی اسکاتلند و پادشاهی فرانسه استفاده کردند.
در دهه ۱۳۹۰ لردنشین عملاً به پاله (منطقه‌ای مستحکم در اطراف شهر دوبلین) کاهش یافت و بقیه جزیره تحت کنترل خانواده‌های نجیب‌زاده مستقل گالیک-ایرلندی یا شورشی کامبرو نورمن بودند. ریچارد دوم، پادشاه انگلستان در طول سلطنت خود دو سفر به ایرلند انجام داد تا اوضاع را اصلاح کند. در نتیجه مستقیم دومین دیدار خود در سال ۱۳۹۹، او تاج و تخت خود را به هنری بولینگبروک از دست داد. این آخرین باری بود که یک پادشاه قرون وسطایی انگلستان از ایرلند دیدن کرد
در طول قرن پانزدهم، قدرت سلطنتی در ایرلند ضعیف بود، کشور تحت سلطه طوایف و سلسله‌های مختلف گیلیک (اونیل، سلسله اوبراین،  مک‌کارتی) یا منشأ کامبرو نورمن (برک، فیتز جرالد، باتلر) بود.
پادشاهی ایرلند، ۱۵۴۲–۱۸۰۰ > ایجاد مجدد عنوان

عنوان «پادشاه ایرلند» توسط قانون پارلمان ایرلند در سال ۱۵۴۱ ایجاد شد و پادشاهی ایرلند را جایگزین لردنشین ایرلند کرد که از سال ۱۱۷۱ وجود داشت.
اولین دوک ریچموند و سامرست، پسر نامشروع هنری هشتم و لرد ستوان ایرلند، به عنوان پادشاه تازه ایجاد شده ایرلند در نظر گرفته شده بود. با این حال، مشاوران هنری هشتم می‌ترسیدند که ایجاد یک پادشاهی جداگانه ایرلند، با حاکمی غیر از انگلستان، تهدید دیگری مانند پادشاه اسکاتلند ایجاد کند. و ریچموند در سال ۱۵۳۶ درگذشت.
قانون تاج ایرلند ۱۵۴۲ یک اتحاد شخصی بین تاج‌های انگلیس و ایرلند ایجاد کرد، به این شرط که هر کسی که پادشاه انگلستان بود باید پادشاه ایرلند نیز باشد، و بنابراین اولین دارنده آن هنری هشتم بود. ششمین و آخرین همسر هنری، کاترین پار، اولین ملکه ایرلند پس از ازدواجش با پادشاه هنری در سال ۱۵۴۳ بود.
عنوان پادشاه ایرلند پس از تکفیر هنری هشتم در سال ۱۵۳۸ ایجاد شد، بنابراین توسط پادشاهان کاتولیک اروپایی به رسمیت شناخته نشد. پس از به قدرت رسیدن دختر کاتولیک‌مذهب هنری، ماری یکم در سال ۱۵۵۳ و ازدواج او با فلیپه دوم، پادشاه اسپانیا، در سال ۱۵۵۴، پاپ پل چهارم با صدور فرمان پاپی «ایلیوس» در سال ۱۵۵۵، آنها را به عنوان ملکه و پادشاه ایرلند به همراه وارثان و جانشینانش به رسمیت شناخت.
برای یک دوره کوتاه در قرن هفدهم، در طول جنگ‌های سه پادشاهی از استیضاح و اعدام چارلز یکم در سال ۱۶۴۹ تا بازسازی پادشاهی ایرلند در می ۱۶۶۰، «پادشاه ایرلند» وجود نداشت. پس از شورش ایرلندی در سال ۱۶۴۱، کاتولیک‌های ایرلندی که در ایرلند کنفدراسیون سازماندهی شده بودند، همچنان چارلز اول و بعداً چارلز دوم را به عنوان پادشاهان مشروع در مخالفت با ادعاهای پارلمان انگلیس به رسمیت شناختند و در سال ۱۶۴۸ یک معاهده رسمی با چارلز یکم امضا کردند. اما در سال ۱۶۴۹، پارلمان رامپ در جنگ‌های داخلی انگلستان پیروز شد و چارلز یکم را اعدام و انگلستان را «جمهوری انگلستان» کرد. ژنرال پارلمان الیور کرامول از دریای ایرلند عبور کرد تا سلطنت طلبان ایرلندی را در هم بکوبد، انگلستان، اسکاتلند و ایرلند را به‌طور موقت تحت یک دولت متحد کرد و خود را «لرد محافظ» از این سه دولت کرد. پس از مرگ کرامول در سال ۱۶۵۸، پسرش ریچارد به عنوان رهبر این جمهوری پان-جزایر بریتانیا ظهور کرد، اما او صلاحیت حفظ آن را نداشت. پارلمان انگلستان در وست‌مینستر به احیای سلطنت رأی داد و در سال ۱۶۶۰ شاه چارلز دوم از تبعید در فرانسه بازگشت تا پادشاه انگلستان، پادشاه اسکاتلند و پادشاه ایرلند شود.
اتحاد با بریتانیای کبیر، ۱۷۰۷–۱۹۲۲

همچنین ببینید: مصوبه‌های اتحاد ۱۸۰۰
مصوبه‌های اتحاد پادشاهی انگلستان و اسکاتلند را در پادشاهی بریتانیای کبیر، تحت حاکمیت پادشاهی بریتانیا ادغام کرد. نتیجه این بود که به جای تاج انگلستان، یک اتحاد شخصی بین تاج ایرلند و تاج بریتانیا ایجاد شود. بعداً، از اول ژانویه ۱۸۰۱، ادغام اضافی بین دو پادشاهی صورت گرفت. طبق شرایط مصوبه‌های اتحاد ۱۸۰۰، پادشاهی ایرلند با پادشاهی بریتانیا ادغام شد و بدین ترتیب پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند ایجاد شد. پس از جدایی بیشتر ایرلند از آن پادشاهی در سال ۱۹۲۲، بخش‌های تشکیل‌دهنده باقی‌مانده در سال ۱۹۲۷، پنج سال پس از تأسیس دولت آزاد ایرلند به پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی تغییر نام دادند.
در اوایل قرن هجدهم، تعداد قابل توجهی از ایرلندی‌هایی که پس از پیمان لیمریک از ایرلند گریخته بودند، به مدعیان یعقوبی استوارت به عنوان پادشاهان ایرلند وفادار ماندند (به ویژه یگان غازهای وحشی دیاسپورای نظامی در تیپ ایرلندی فرانسه، در مخالفت با دودمان هانوفر. با این حال، ایرلند میزبان تشکیلات نظامی بزرگ بود و بنابراین، برخلاف اسکاتلند، زمینه‌ای برای قیام‌های سلطنت‌طلب مشروعیت‌گرا در قرن هجدهم نبود، و در عوض به عنوان مخالفت با صعود ایرلندی‌های متحد بیشتر به جمهوری‌خواهی روی آورد. با این حال، علی‌رغم ضد روحانیت و جمهوری‌خواهی عمومی، دیرکتوار در سال ۱۷۹۸ به ایرلندی‌های متحد پیشنهاد کرد که مدعی یعقوبی، هنری بندیکت استوارت را به عنوان هنری نهم، پادشاه بازگردانند. اما با مخالفت ایرلندی‌ها مواجه شد. این به دلیل این بود که ژنرال فرانسوی ژان جوزف آمبل هامبرت نیرویی را در شهرستان مایو برای شورش ایرلندی ۱۷۹۸ پیاده کرد و متوجه شدند که مردم محلی کاملاً کاتولیک هستند (تعداد قابل توجهی از کشیش‌های ایرلندی از قیام حمایت کردند و با هامبرت ملاقات کردند، اگرچه ارتش هامبرت از کهنه سربازان مبارزات ضد روحانی در ایتالیا بود). دفتر راهنمای فرانسه امیدوار بود که این گزینه به ایجاد یک دولت مشتری باثبات فرانسوی در ایرلند اجازه دهد، با این حال، ولف تون، رهبر جمهوری‌خواه پروتستان، این پیشنهاد را به تمسخر گرفت و لغو شد.
جدایی از بریتانیا

عنوان پادشاه در دولت آزاد ایرلند، زمانی که قلمروی خودگردان امپراتوری بریتانیا تبدیل شد و جانشین قانون اساسی آن از دسامبر ۱۹۳۶ تا آوریل ۱۹۴۹، مانند جاهای دیگر در کشورهای مشترک المنافع بریتانیا بود. اما مشخص نبود که آیا رئیس‌جمهور ایرلند رئیس دولت ایرلند (۱۹۳۶ تا ۱۹۴۹) بود یا پادشاه جورج ششم.
پس از قانون ایرلند ۱۹۴۹، تنها بخشی از ایرلند که به عنوان ایرلند شمالی شناخته می‌شود، بخشی از پادشاهی باقی ماند.
فهرست لردهای ایرلند، ۱۱۷۷–۱۵۴۲

همچنین ببینید: فهرست فرمانروایان انگلستان
جان (۱۱۷۷–۱۲۱۶)
اولین شخصی که لرد ایرلند ساخته شد و این سابقه را ایجاد کرد که آن لرد نیز پادشاه انگلستان خواهد بود.
هنری سوم (۱۲۱۶–۱۲۷۲)
هنری سوم در سال ۱۲۵۴ ایرلند را به پسرش ادوارد یکم اعطا کرد به شرطی که هرگز از ولیعهد جدا نشود.
برایان اوا نیل از سال ۱۲۵۸ تا ۱۲۶۰ تا زمان شکست و مرگش در نبرد دروم دیرگ (همچنین به عنوان نبرد داون شناخته می‌شود) عنوان پادشاه عالی ایرلند را مدعی شد.
ادوارد یکم (۱۲۷۲–۱۳۰۷)
ادوارد دوم (۱۳۰۷–۱۳۲۷)
ادوارد بروس، ارل کریک، برادر رابرت بروس، پادشاه اسکاتلند، طی یک شورش نافرجام در ۱۳۱۵–۱۳۱۸، که بخشی از نبرد بزرگتر جنگ بین انگلستان و اسکاتلند را تشکیل داد، خود را پادشاه اعظم ایرلند اعلام کرد.
ادوارد سوم (۱۳۲۷–۱۳۷۷)
ریچارد دوم (۱۳۷۷–۱۳۹۹)
رابرت د ویر زمانی که دوک ایرلند در سال ۱۳۸۶ ایجاد شد، , اما در سال ۱۳۸۸ عناوین خود را از دست داد.
هنری چهارم (۱۳۹۹–۱۴۱۳)
هنری پنجم (۱۴۱۳–۱۴۲۲)
هنری ششم (۱۴۲۲–۱۴۶۱)
ادوارد چهارم (۱۴۶۱–۱۴۷۰)
هنری ششم (۱۴۷۰–۱۴۷۱)
ادوارد چهارم (۱۴۷۱–۱۴۸۳)
ادوارد پنجم (۱۴۸۳)
ریچارد سوم (۱۴۸۳–۱۴۸۵)
هنری هفتم (۱۴۸۵–۱۵۰۹)
لامبرت سیمنل ادعا کرد که ادوارد پلانتاژنت، هفدهمین ارل وارویک است و در ۲۴ مه ۱۴۸۷ در کلیسای جامع مسیح، دوبلین تاجگذاری کرد. ادعای او با نبرد استوک فیلد، ۱۶ ژوئن ۱۴۸۷ به پایان رسید.
پرکین واربک ادعا کرد که ریچارد شروزبری، دوک یورک ("ریچارد چهارم") پسر ادوارد چهارم است و قبل از حمله ناموفق به انگلستان در سال ۱۴۹۵ از حمایت ایرلندی‌ها برخوردار شد.
هنری هشتم (۱۵۰۹–۱۵۴۲)
عنوان لرد ایرلند توسط هنری هشتم، که با تصویب قانون تاج ایرلند ۱۵۴۲ توسط پارلمان ایرلند، پادشاه ایرلند شد، لغو شد.
فهرست فرمانروایان ایرلند

مقالهٔ اصلی: فهرست فرمانروایان بریتانیا
پادشاهان بریتانیا:
هنری هشتم (۱۵۰۹–۱۵۴۷); لرد ایرلند، ۱۵۰۹–۱۵۴۷؛ توسط قانون تاج ایرلند ۱۵۴۲ پادشاه شد
ادوارد ششم (۱۵۴۷–۱۵۵۳)
جین گری (۱۵۵۳; مورد مناقشه قرار گرفت)
ماری یکم، ملکه انگلستان (۱۵۵۳–۱۵۵۸)
فلیپه دوم، پادشاه اسپانیا (۱۵۵۴–۱۵۵۸) یوره اوکساریس; عنوان پادشاه اسپانیا (شوهر ماری) به عنوان پادشاه ایرلند توسط قانون خیانت ۱۵۵۴ تقویت شد.
الیزابت یکم (۱۵۵۸–۱۶۰۳)
جیمز یکم (۱۶۰۳–۱۶۲۵)
چارلز یکم (۱۶۲۵–۱۶۴۹)
با بروز جنگ‌های سه پادشاهی و جنگ‌های داخلی انگلستان، چارلز یکم توسط نیروهای پارلمان انگلستان دستگیر و اعدام شد. اولیور کرامول با ایجاد جمهوری انگلستان و مقام نیابت لرد، عنوان پادشاهی انگلستان، اسکاتلند و ایرلند را ملغی کرد.
چارلز دوم (۱۶۶۰–۱۶۸۵)
جیمز دوم (۱۶۸۵–۱۶۸۹)
ویلیام سوم (۱۶۸۹–۱۷۰۲) و ماری دوم (۱۶۸۹–۱۶۹۴)
موقعیت پادشاه ایرلند توسط ویلیام سوم و جیمز دوم بین سالهای ۱۶۸۸ و ۱۶۹۱، پس از انقلاب شکوهمند در سال ۱۶۸۸ مورد رقابت قرار گرفت. با پیروزی او در نبرد بوین (بخشی از جنگ ویلیامی در ایرلند) تقویت شد.
ملکه آن (۱۷۰۲–۱۷۱۴)
مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند پادشاهی انگلستان و پادشاهی اسکاتلند را متحد کردند تا پادشاهی بریتانیای کبیر را تشکیل دهند. با این حال، پادشاهی ایرلند یک ایالت جداگانه باقی ماند.
جرج یکم (۱۷۱۴–۱۷۲۷)
جرج دوم (۱۷۲۷–۱۷۶۰)
جرج سوم (۱۷۶۰–۱۸۰۰)
مصوبه‌های اتحاد ۱۸۰۰، که در واکنش به شورش ایرلندی ۱۷۹۸ ایجاد شد، پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند را ایجاد کرد.
جرج سوم (۱۸۰۱–۱۸۲۰)
جرج چهارم (۱۸۲۰–۱۸۳۰)
ویلیام چهارم (۱۸۳۰–۱۸۳۷)
ملکه ویکتوریا (۱۸۳۷–۱۹۰۱)
ادوارد هفتم (۱۹۰۱–۱۹۱۰)
جرج پنجم (۱۹۱۰–۱۹۲۲)
فهرست فرمانروایان ایرلند > پادشاهان دولت آزاد ایرلند و ایرلند

جرج پنجم (۱۹۲۲–۱۹۳۶) (دولت آزاد ایرلند به یک قلمروی خودگردان امپراتوری بریتانیا تبدیل شد و متعاقباً در سال ۱۹۳۱، یک کشور مستقل قانونی شد)
ادوارد هشتم (۱۹۳۶)
احتمالاً جرج ششم (۱۹۳۶–۱۹۴۹)، که وضعیت آن کاهش یافته‌است.
هنری هشتم در سال ۱۵۴۲ عنوان «پادشاه ایرلند» را به دست آورد.
مدعی یعقوبی، هنری بندیکت استوارت، دیرکتوار در سال ۱۷۹۸ به ایرلندی‌های متحد پیشنهاد کرد که او را پادشاه ایرلند کنند، اما با مخالفت مواجه شدند. بسیاری از ایرلندی‌ها در اوایل قرن هجدهم یعقوبی بودند
یک ایرلندی Groat که فیلیپ و ماری را نشان می‌دهد
نشان سلطنتی ایرلند - نشان ایرلند که در دوره پادشاهی ایرلند بر روی سکه‌ها و غیره استفاده می‌شد.
شهدالی ادریس

| شهدالی ادریس | شهدالی ادریس |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۷′۵۲″ شمالی ۵۰°۴۲′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۳۱۱۱°شمالی ۵۰٫۷۱۰۸۳°شرقی﻿ / 31.13111; 50.71083: مختصات: ۳۱°۷′۵۲″ شمالی ۵۰°۴۲′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۱۳۱۱۱°شمالی ۵۰٫۷۱۰۸۳°شرقی﻿ / 31.13111; 50.71083
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: بویراحمد
بخش: بخش لوداب
دهستان: چین
جمعیت: کمتر از ۳ خانوار (سرشماری ۹۵)
شهدالی ادریس، روستایی از توابع بخش لوداب شهرستان بویراحمد در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۶خانوار) بوده‌است.
شون ناگاساوا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Shun Nagasawa
زادروز:  ۲۵ اوت ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
زادگاه:  شیزوئوکا
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۴ اینچ)*
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Vegalta Sendai
شمارهٔ پیراهن:  ۳۸
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس Junior Youth
۲۰۰۴–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس Youth
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷−۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس |  ۳۰ |  (۵) |
| ۲۰۱۱ |  ← Roasso Kumamoto (قرضی) |  ۳۳ |  (۸) |
| ۲۰۱۲ |  ← Kyoto Sanga (قرضی) |  ۱۴ |  (۱) |
| ۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا (قرضی) |  ۳۲ |  (۳) |
| ۲۰۱۵−۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال گامبا اوساکا |  ۷۵ |  (۲۳) |
| ۲۰۱۸ |  ← باشگاه فوتبال ویسل کوبه (قرضی) |  ۵ |  (۱) |
| ۲۰۱۹− |  Vegalta Sendai |  ۹ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷:۰۶, ۱۷ مه ۲۰۱۹ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷:۰۶, ۱۷ مه ۲۰۱۹ (UTC). 
شون ناگاساوا (انگلیسی: Shun Nagasawa؛ زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا، باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس، و باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
گئورگ هایم

| گئورگ هایم | گئورگ هایم |
| --- | --- |
زاده: ۳۰ اکتبر ۱۸۸۷
درگذشته: ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۱۲ (۲۴ سال)
پیشه: شاعر
زبان(ها): آلمانی
ملیت: آلمان
شهروندی: پروس
دانشگاه: دانشگاه وورتسبورگ
دوره: ۱۹۰۷–۱۹۱۴
سبک نوشتاری: شعر داستان کوتاه دراما
جنبش ادبی: هیجان‌نمایی
کار(های) برجسته: Die ewige Tag
گئورگ هایم (آلمانی: Georg Heym؛ ۳۰ اکتبر ۱۸۸۷ – ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۱۲) یک شاعر اهل آلمان بود.
زاندوان

| Zandhoven | Zandhoven |
| --- | --- |
شهر بلژیک: شهر بلژیک
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور: بلژیک
منطقه: منطقه فلمیش
Community: Flemish Community
استان: استان آنتورپ
ناحیه: شهرستان آنتورپ
حکومت: حکومت
 • شهردار: Lucas Van Hove (CD&V)
 • Governing party/ies: CD&V
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۰٫۱۰ کیلومتر مربع (۱۵٫۴۸ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2016): جمعیت (1 January 2016)
 • کل: ۱۲٬۷۶۸
 • تراکم: ۳۲۰/کیلومتر مربع (۸۲۰/مایل مربع)
کد پستی: 2240, 2242, 2243
پیش‌شماره: 03
وبگاه: www.zandhoven.be
نقشهٔ زاندوان : نقشهٔ زاندوان 
شهر زاندوان (به هلندی: Zandhoven) در شهرستان آنتوئر در استان آنتوئر در منطقه فلاندری در کشور بلژیک واقع شده‌است.
کلید تابعی

کلیدهای F1 تا F12 در یک صفحه کلید
کلید تابعی (به انگلیسی: Function key) کلیدی در صفحه‌کلیدهای رایانه‌های امروزی است که می‌تواند سبب شود سیستم‌عامل به یک مفسر یا برنامه فرمان دهد که عملیات خاصی را انجام دهد.
پلی‌سوربات ۸۰

| Polysorbate 80 | Polysorbate 80 |
| --- | --- |
نام‌گذاری آیوپاکPolyoxyethylene (20) sorbitan monooleate: نام‌گذاری آیوپاکPolyoxyethylene (20) sorbitan monooleate
دیگر نام‌هاAlkest TW 80 Tween 80: دیگر نام‌هاAlkest TW 80 Tween 80
شناساگرها: شناساگرها
شماره ثبت سی‌ای‌اس: 9005-65-6 Y
ChEMBL: CHEMBL1697847 N
شمارهٔ آرتی‌ئی‌سی‌اس: WG2932500
خصوصیات: خصوصیات
فرمول مولکولی: C64H124O26
جرم مولی: 1310 g/mol
شکل ظاهری: Amber colored viscous liquid
چگالی: 1.06–1.09 g/mL oily liquid
دمای جوش: > 100°C  
انحلال‌پذیری در آب: Very soluble
انحلال‌پذیری در other solvents: soluble in ethanol cottonseed oil corn oil ethyl acetate methanol toluene
گرانروی: 300–500 گرانرویs  (@25°C)
خطرات: خطرات
خطرات اصلی: Irritant
لوزی آتش:    1 
نقطه اشتعال:  
به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa): به استثنای جایی که اشاره شده‌است در غیر این صورت، داده‌ها برای مواد به وضعیت استانداردشان داده شده‌اند (در 25 °C (۷۷ °F)، ۱۰۰ kPa)
 N (بررسی) (چیست: Y/N؟):  N (بررسی) (چیست: Y/N؟)
Infobox references: Infobox references
:   
پلی سوربات ۸۰ (به انگلیسی: Polysorbate 80) با فرمول شیمیایی C64H124O26 یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 14773 است. که جرم مولی آن ۱۳۱۰ گرم بر مول می‌باشد.
زاندکوم

| باسوان Bassouan | باسوان Bassouan |
| --- | --- |
کشور:  بورکینافاسو
منطقه: استان باله
استان: منطقه بوکله دو موهان
شهرستان: شهرستان باگاسی
جمعیت (1996): جمعیت (1996)
 • کل: ۴۸۱
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (GMT 0)
| زاندکوم | زاندکوم |
| --- | --- |
جمعیت: ۱۵۶۰
زاندکوم شهری در شهرستان سابسه در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۵۶۰ نفر است.
زاندشتدت

| زاندشتدت   | زاندشتدت   |
| --- | --- |
Ortsteil  of هاگن یم برمیشن: Ortsteil  of هاگن یم برمیشن
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: نیدرزاکسن
ناحیه: Cuxhaven
شهرداری: هاگن یم برمیشن
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۶٫۲۲ کیلومتر مربع (۲۱٫۷۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲ متر (۷ فوت)
جمعیت (۲۰۱۲-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۱۲-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۵۵۶
 • تراکم: ۲۸/کیلومتر مربع (۷۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۲۷۶۲۸
کدهای شماره‌گیری: ۰۴۲۹۶, ۰۴۷۰۲
پلاک خودرو: CUX
وبگاه: www.hagen-cux.de
زاندشتدت (به آلمانی: Sandstedt) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در هاگن یم برمیشن واقع شده‌است. زاندشتدت ۱٬۵۵۶ نفر جمعیت دارد.
سارکوکسی، میزوری

| سارکوکسی، میزوری | سارکوکسی، میزوری |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت سارکوکسی، میزوری در نقشه: موقعیت سارکوکسی، میزوری در نقشه
مختصات: ۳۷°۴′۷″ شمالی ۹۴°۷′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۰۶۸۶۱°شمالی ۹۴٫۱۲۲۵۰°غربی﻿ / 37.06861; -94.12250: مختصات: ۳۷°۴′۷″ شمالی ۹۴°۷′۲۱″ غربی﻿ / ﻿۳۷٫۰۶۸۶۱°شمالی ۹۴٫۱۲۲۵۰°غربی﻿ / 37.06861; -94.12250
کشور: ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا: میزوری
شهرستان: شهرستان جاسپر، میزوری
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۸ مایل مربع (۲٫۸۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۸ مایل مربع (۲٫۸۰ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۸۹ فوت (۳۳۲ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۱۳۴۱
 • برآورد (۲۰۱۶): ۱۲۹۴
 • تراکم: ۱۲۰۰/مایل مربع (۴۸۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۴۸۶۲
کد منطقه: 417
کد FIPS: 29-65990
شماره GNIS: 0729960
وبگاه: City Website
سارکوکسی (به انگلیسی: Sarcoxie) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جاسپر، میزوری واقع شده‌است. سارکوکسی ۲٫۸۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۴۱ نفر جمعیت دارد و ۳۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلیسای ماریوخنه

| کلیسای ماریوخنه | کلیسای ماریوخنه |
| --- | --- |
دین: دین
وابستگی: کلیسای آشوری مشرق
استان: استان آذربایجان غربی
وضعیت سازمانی یا کلیسایی: فعال
مکان: مکان
مکان: ضلع غربی خیابان قدس، ارومیه گولان
شهرداری: شهرستان ارومیه
معماری: معماری
گونه: کلیسا بازیلیکا
گنبد(ها): ۱
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دیرینگی: دوره ساسانیان
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانیان
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۶۴۸
تاریخ ثبت ملی: ۲۲ آبان ۱۳۶۲
 :  
کلیسای ماریوخنه کلیسایی مربوط به دوره ساسانیان است که در ارومیه، ضلع غربی خیابان قدس واقع شده و در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۶۲ با شمارهٔ ثبت ۱۶۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
این کلیسا یکی از قدیمی‌ترین ابنیهٔ تاریخی استان و زیارتگاه آشوریان مسیحی است و بر فراز کوهی در دو کیلومتری روستای گولان قرار دارد و به استناد کتب دینی آشوری‌ها و نیز با توجه به سبک معماری بنا، کلیسا متعلق به قرن پنجم میلادی می‌باشد.
بنای کلیسا اتاق کوچکی به شکل مکعب مستطیل است و دیواره‌های نسبتاً ضخیم، تاق سنگی گهواره‌ای و یک ورودی به محراب دارد که سادگی، کوچکی، استحکام و نبود تزیین، از ویژگی‌های بارز این کلیسا می‌باشد. فقط جبههٔ داخلی کلیسای ماریوخنه دارای اندود گچ است و مصالح اصلی به کار رفته در بنا را سنگ‌های لاشه‌ای با ملاط گچ تشکیل می‌دهد.
ساموپشه

| ساموپشه | ساموپشه |
| --- | --- |
Municipality and village: Municipality and village
کشور:  جمهوری چک
منطقه‌های جمهوری چک: منطقه بوهمی مرکزی
District: Kutná Hora District
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵۴ مایل مربع (۶٫۵۸ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
ساموپشه (به لاتین: Samopše) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه کوتنا هورا واقع شده‌است. ساموپشه ۶٫۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
پرسه‌زن

پرسه‌زن (یا به تعبیری پِلِکَنده از ریشه پِلِکیدن) یا فلانور (فرانسوی: Flâneur‎؛ (تلفظ می‌شود [flɑnœʁ]) مفهومی است که از زبان فرانسه به عاریه گرفته شده‌است که به معنای قدم زنی است. شارل بودلر، شاعر و نویسندهٔ فرانسوی مفهومی دیگر از آن مشتق کرد که به معنای فردی است که در شهر قدم می‌زند تا آن را شخصاً تجربه کند. به علت استفادهٔ بودلر و دیگر اندیشمندان در حوزه‌های مختلف اقتصادی، فرهنگی و ادبی، پرسه‌زن مفهومی مهم در پدیده‌های شهری و مدرنیته شد. پرسه‌زنی تنها به قدم زنی در خیابان‌های شهر محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند شیوه ای از تفکر فلسفی و زندگی باشد.
بودلر پرسه‌زنی را یک قدم زن با شخصیت در خیابان‌های شهر توصیف می‌کند که نقشی اساسی در درک و ترسیم فضای شهر دارد. مفهوم پرسه‌زن در بحث پدیدهٔ مدرنیته در محافل دانشگاهی مفهوم مهمی است. همچنین این مفهوم دریچه ای از تفکر در زمینه‌های معماری و شهرسازی را باز کرده‌است. والتر بنیامین فیلسوف و زیبایی‌شناس مارکسیست آلمانی، این مفهوم را ابزاری برای تحلیل و همچنین شیوه ای از زندگی می‌داند. از دیدگاه مارکسیستی او، پرسه‌زنی مولود زندگی مدرن و انقلاب صنعتی است. وی خود به نمونه ای از پرسه‌زن تبدیل شد که خیابان‌های پاریس را مشاهده می‌کرد و به مطالعات اجتماعی و زیبایی شناختی می‌پرداخت.
.
مونته‌اودوریسیو

| مونته‌اودوریسیو Mundrèisce | مونته‌اودوریسیو Mundrèisce |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
مونته‌اودوریسیو: مونته‌اودوریسیو
مونته‌اودوریسیوموقعیت مونته‌اودوریسیو در  Italy: مونته‌اودوریسیوموقعیت مونته‌اودوریسیو در  Italy
مختصات: ۴۲°۰۵′ شمالی ۱۴°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۰۸۳°شمالی ۱۴٫۶۵۰°شرقی﻿ / 42.083; 14.650: مختصات: ۴۲°۰۵′ شمالی ۱۴°۳۹′ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۰۸۳°شمالی ۱۴٫۶۵۰°شرقی﻿ / 42.083; 14.650
کشور: ایتالیا
ناحیه: ابروتزو
استان / شهرستان: استان کییتی (CH)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Saverio Di Giacomo
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵ کیلومتر مربع (۱۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۱۵ متر (۱۰۳۳ فوت)
جمعیت (۲۰۰۴): جمعیت (۲۰۰۴)
 • کل: ۲۴۷۵
 • تراکم: ۹۹/کیلومتر مربع (۲۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Monteodorisiani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۶۶۰۵۰
پیش‌شماره تلفن: ۰۸۷۳
وبگاه: www.comune.monteodorisio.ch.it
مونته‌اودوریسیو (به ایتالیایی: Monteodorisio) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کییتی واقع شده‌است.
خصوصیات

مونته‌اودوریسیو ۲۵ کیلومترمربع مساحت و ۲٬۴۷۵ نفر جمعیت دارد و ۳۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راهرو حمل و نقل هوایی (آمایش)

سه راهرو هوایی در طول پرواز هوایی برلین
اصطلاح راهرو حمل و نقل هوایی به‌طور کلی به یک راهرو هوایی موقت به یک نقطه جغرافیایی خاص اشاره دارد. در نتیجه، کالاها یا به ندرت افراد از طریق هوایی حمل و نقل می‌شوند. این تأسیسات به یک هدف خاص گره خورده‌است، به طوری که این اصطلاح فقط در رابطه با نامگذاری مرتبط با عملیات نظامی یا غیرنظامی استفاده می‌شود.
هدف

هدف‌هایی که منجر به ایجاد یک خط هوایی می‌شود عبارتند از:
راهرو تدارکاتی برای نیروهای نظامی در نبرد محاصره
کریدور تأمین برای مناطق بزرگتر فاجعه پس از بلایای طبیعی
تخلیه سریع بخش بزرگی از جمعیت از مناطق بحرانی
کمک‌های بشردوستانه
انتقال سریع واحدهای نظامی به منطقه بحرانی
لینک‌های وب

بایگانی‌شده  در [تاریخ ناموجود] توسط tagesschau.de [خطا: نشانی ناشناختهٔ بایگانی] auf tagesschau.de
Die Berliner Luftbrücke Feature auf Bayern2 Radiowissen (MP3)
تخلیه ویتنامی‌ها، ۲۹. آوریل ۱۹۷۵
رجینا وبر

رجینا وبر (به انگلیسی: Regina Weber) ژیمناست زادهٔ ۱۲ آوریل ۱۹۶۳ میلادی اهل کشور آلمان است.
ریچارد فلچر

| ریچارد فلچر | ریچارد فلچر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مارس ۱۹۴۴ یورک
درگذشت: ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۵
ملیت: بریتانیا
ریچارد فلچر (انگلیسی: Richard A. Fletcher; ۲۸ مارس ۱۹۴۴ – ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۵) متولد در یورک در بریتانیا مورخ، و استاد دانشگاه در رشته تاریخ در دانشگاه یورک اهل بریتانیا بود. او در مورد دوره قرون وسطی تخصص داشت.
مونزور (گروه موسیقی)

گروه مونزور (به ترکی: Grup Munzur)، یک گروه موسیقی در کشور ترکیه است که در سال ۱۹۹۲ در شهر ازمیر تأسیس شد. گروه مونزور به واسطهٔ ترانه‌سرایی اعتراضی شناخته شده‌است و چند تن از اعضای گروه به خاطر تلاش برای ادامهٔ فعالیت‌های هنری‌شان دستگیر شده‌اند. گروه مونزور هرساله در جشنوارهٔ فرهنگ و طبیعت مونزور که در استان تونج‌ایلی برگزار می‌شود به اجرای موسیقی می‌پردازند. هنرمندان گروه مونزور به‌واسطهٔ گرایش‌شان به جنبش مائوئیستی شهرت دارند.
آلبوم‌ها

ترانهٔ پدرت، ۱۹۹۳، Babanın Türküsü
همه باهم، ۱۹۹۵، Hep Birlikte
شب‌های شعله‌ور، ۱۹۹۷، Tutuşturun Geceleri
انتظار نداشته‌باشید، ۲۰۰۰، Beklenen Uzak Değil
پاسخ بهار، ۲۰۰۳، Bahara Çağrı
عنقای سرخ، ۲۰۰۸، Kızıl Anka
فریاد، ۲۰۱۰، Haykırış
سنگین مانند گلولهٔ هوا، ۲۰۱۶، Hava Kurşun Gibi Ağır
رضا مقصودی

| رضا مقصودی | رضا مقصودی |
| --- | --- |
رضا مقصودی، بهمن ۱۳۹۷: رضا مقصودی، بهمن ۱۳۹۷
زادهٔ: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۰ تهران
ملیت: ایران
تحصیلات: دانش‌آموخته روزنامه‌نگاری از دانشگاه آزاد اسلامی
پیشه: کارگردان فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۵-اکنون
رضا مقصودی (در پیش‌زمینه) در اختتامیه سی‌وششمین دوره جشنواره فیلم فجر
رضا مقصودی (زاده ۱۵ اردیبهشت ۱۳۴۰ - تهران) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایران است.
او فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۵ با نوشتن فیلمنامه و کارگردانی فیلم کوتاه بال‌های بیداری و فیلم‌نامه‌نویسی در سینما را سال ۱۳۷۴ با لیلی با من است، آغاز کرد. مقصودی در سال ۱۳۷۴ برنده جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه برای فیلم لیلی با من است شده‌است.