مارکو روبیو
زندگی‌نامه

مارکو آنتونیو روبیو در میامی فلوریدا به دنیا آمد. او دومین پسر و سومین فرزند ماریو روبیو رینا و اوریالس (با نام خانوادگی گارسیا) روبیو بود. والدین او کوبایی‌هایی بودند که در سال ۱۹۵۶، در دوران حکومت فولخنسیو باتیستا باتیستا و دو سال و نیم پیش از به قدرت رسیدن فیدل کاسترودر جریان انقلاب کوبا، به ایالات متحده مهاجرت کرده بودند. مادر روبیو پس از به قدرت رسیدن کاسترو، حداقل چهار بار به کوبا سفر کرد که یکی از این سفرها در سال ۱۹۶۱ و به مدت یک ماه بود. هیچ‌کدام از والدین روبیو در زمان تولد او شهروند آمریکا نبودند، اما در سال ۱۹۷۵ برای شهروندی درخواست دادند و تابعیت آمریکایی گرفتند. برخی از بستگان روبیو نیز به عنوان پناهنده به آمریکا راه یافته‌اند.
پدربزرگ مادری روبیو، پدرو ویکتور گارسیا، در سال ۱۹۵۶ به‌طور قانونی به ایالات متحده مهاجرت کرد، اما در سال ۱۹۵۹ برای پیدا کردن کار به کوبا بازگشت. او در سال ۱۹۶۲ هنگامی که بار دیگر و این بار بدون ویزا از کوبای کمونیستی گریخت و به آمریکا بازگشت، به عنوان مهاجر غیرقانونی بازداشت شد و قاضی مهاجرت دستور اخراج او را صادر کرد. البته مقامات مهاجرت ساعاتی بعد تصمیم خود را تغییر دادند و حکم اخراج لغو شد. به گارسیا «آزادی مشروط» داده شد که به او اجازه می‌داد در آمریکا بماند. گارسیا پس از تصویب قانون تعدیل کوبا در سال ۱۹۶۶ دوباره برای اقامت دائم درخواست داد و این بار درخواست او پذیرفته شد. روبیو در دوران کودکی رابطهٔ نزدیکی با پدربزرگش داشت.
در اکتبر ۲۰۱۱، روزنامهٔ واشینگتن پست گزارش داد که گفته‌های پیشین روبیو مبنی بر این که والدینش در سال ۱۹۵۹ (پس از به قدرت رسیدن فیدل کاسترو) مجبور به ترک کوبا شده‌اند، دروغ بوده است. در واقع والدین او در سال ۱۹۵۶، در دوران دیکتاتوری فولخنسیو باتیستا، کوبا را ترک کرده بودند. به نوشتهٔ واشینگتن پست، «در فلوریدا، ارتباط با جامعهٔ تبعیدیان پس از انقلاب، به یک سیاستمدار اعتباری ویژه می‌دهد که افرادی که با مهاجرت پیش از کاسترو مرتبط هستند، هرگز به آن دست نخواهند یافت؛ چرا که این گروه گاهی با سوءظن نگریسته می‌شوند.» روبیو اینکه تاریخچهٔ خانواده‌اش را به دروغ آراسته باشد، رد کرد و گفت اظهاراتش در مورد خانواده‌اش بر اساس «روایت‌های خانوادگی» بوده است. روبیو مدعی شد که والدینش قصد داشتند در دههٔ ۱۹۶۰ به کوبا بازگردند. او اضافه کرد که مادرش در سال ۱۹۶۱ دو فرزند بزرگترش را با این نیت که برای همیشه در کوبا زندگی کنند، به آنجا برد (پدرش برای «سر و سامان دادن به کارهای خانواده» در میامی ماند) اما گرایش کوبا به سوی کمونیسم باعث شد که خانواده برنامه‌های خود را تغییر دهد. روبیو گفت: «نکتهٔ اصلی داستان خانوادهٔ من که باید به آن توجه شود این است که چرا آنها اصلاً به آمریکا آمدند و چرا مجبور شدند در اینجا بمانند.»
روبیو سه خواهر و برادر دارد: برادر بزرگترش ماریو، خواهر بزرگترش باربارا (همسر اورلاندو سیسیلیا) و خواهر کوچکترش ورونیکا (که پیشتر همسر کارلوس پونسه، هنرمند مشهور، بود). خانوادهٔ روبیو کاتولیک بودند، هرچند او و خانواده‌اش از ۸ تا ۱۱ سالگی و در دوران زندگی در لاس وگاس، به کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخر الزمان می‌رفتند. در آن سال‌ها، پدرش در هتل سامرتاون متصدی بار و مادرش در هتل و کازینو امپریال پالاس خدمتکار بود. روبیو اولین مراسم عشای ربانی خود را در سال ۱۹۸۴ و پیش از بازگشت به میامی به جا آورد. او در کلیسای کاتولیک مسیحی شد و بعدها نیز در همین کلیسا ازدواج کرد.
روبیو در دبیرستان ارشد ساوت میامی تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ فارغ‌التحصیل شد. او یک سال با بورسیهٔ ورزشی فوتبال آمریکایی در کالج تارکیو در میزوری درس خواند و سپس به کالج اجتماعی سانتافه (که بعدها به کالج سانتافه تغییر نام داد) در گینزویل، فلوریدا رفت. روبیو مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ علوم سیاسی در سال ۱۹۹۳ از دانشگاه فلوریدا و مدرک دکترای حقوق خود را با درجهٔ عالی در سال ۱۹۹۶ از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه میامی دریافت کرد. روبیو گفته است که ۱۰۰ هزار دلار وام دانشجویی داشته که آن را در سال ۲۰۱۲ تسویه کرده است.