stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فعل ناگذر
فعل ناگذرای یک‌شخصه

فعل ناگذرای یک‌شخصه مفعول پذیر نیست و بیشتر به صورت سوم شخص بکار می‌رود و بجای شناسه یکی از ضمایر متصل (پی‌بست‌های) ـَم، ـَت، ـَش، ـِمان، ـِتان، ـِشان، شخص فعل را نشان می‌دهد که به آخر اسم قبل از فعل اضافه می‌شود.
نمونه: خوشم آمد.
به فعل ناگذرای یک‌شخصه، فعل مرکب پی‌بستی هم می‌گویند.
بورگشتات

مکان
| بورگشتات   | بورگشتات   |
| --- | --- |
معماری رنسانس town hall: معماری رنسانس town hall
  نشان:   نشان
ایالت: باواریا
منطقه اداری: Lower Franconia
ناحیه: Miltenberg
انجمن شهرداری: Erftal
حکومت: حکومت
 • شهردار: Thomas Grün (UWG)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۳۹ کیلومتر مربع (۶٫۷۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۵۰ متر (۴۹۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۶۳۹۲۷
کدهای شماره‌گیری: ۰۹۳۷۱
پلاک خودرو: MIL
وبگاه: www.buergstadt.de
بورگشتات (به آلمانی: Bürgstadt) یک منطقهٔ مسکونی در آلمان است که در میلتنبرگ واقع شده‌است.
مرقد خوله دختر حسین

نقاشی مرقد خوله توسط رابرت وود سال ۱۱۷۰ هجری یا ۱۷۵۷ میلادی
مرقد خوله دختر حسین بن علی در ورودی جنوبی شهر بعلبک در کشور لبنان و در مقابل بانک مرکزی لبنان قرار دارد.
سیده خوله دختر حسین بن علی

سیده خوله دختر حسین بن علی است که با او در واقعه کربلا حاضر بود و در راه بازگشت به سبب شرایط اسارت، در اثر تشنگی و گرسنگی درگذشت و در این مکان به خاک سپرده شد.
در کنار این مقبره درختی است که اهالی معتقدند سیده زینب آن را در کنار مزار کاشت تا نشانی برای یافتن آن باشد. این درخت اکنون مورد احترام زایرین است.
بازسازی

با توجه به کتیبه نصب شده در بالای درب چوبی ورودی، این مکان در سال ۱۴۱۶ هجری قمری با کمک ایران بازسازی شده‌است.
یونکرس یو ۸۶

| یونکرس یو ۸۶ | یونکرس یو ۸۶ |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای مسافربری، بمب‌افکن متوسط و هواگرد شناسایی
تولیدکننده: یونکرس
نخستین پرواز: ۴ نوامبر ۱۹۳۴
معرفی‌شده در: ۱۹۳۶
کاربر اصلی: لوفت‌وافه
ساخته‌شده: ۱۹۳۹–۱۹۳۵
تعداد ساخته‌شده: حدود ۹۰۰ فروند
یونکرس یو ۸۶ (به آلمانی: Junkers Ju 86) یک هواگرد دوموتوره از نوع بمب‌افکن متوسط و مسافربری ساخت شرکت یونکرس در آلمان بود که در دهه ۱۹۳۰ طراحی و در جنگ جهانی دوم به‌کار گرفته شد.
طراحی و استفاده

یونکرس یو ۸۶ به عنوان یک بمب‌افکن متوسط برای لوفت‌وافه و یک هواپیمای مسافربری ده‌صندلی برای لوفت‌هانزا طراحی شد. این هواگرد نخستین پرواز خود را روز ۴ نوامبر سال ۱۹۳۴ در دسائو صورت داد.
مدل چهار سرنشین یو ۸۶آ میانه سال ۱۹۳۶ به جناح ۱۵۲ شکاری تحویل داده شد. این مدل معمولاً به دو موتور دیزلی یومو ۲۰۵سی با توان ۶۰۰ اسب بخار مجهز بود که آن را قابل اطمینان می‌ساخت اما عملکرد متوسطی داشت. سه جایگاه مسلسل در دماغه، کف و سقف قرار داشت. بمب‌های ۸۰ کیلوگرمی به صورت افقی در مرکز بدنه حمل می‌شدند.
مدل‌های تولید نخست یو ۸۶دی و یو ۸۶ایی بودند. این هواگردها عملکرد ضعیفی از خود نشان دادند تا ادامه توسعه بر گونه‌های مسافربری غیر نظامی (یو ۸۶ب، یو ۸۶اف و یو ۸۶سِت)، بمب‌افکن آموزشی (یو ۸۶گه) و بمب‌افکن صادراتی (یو ۸۶کا) قرار گیرد. گونه صادراتی به سوئد، شیلی، پرتغال و مجارستان فروخته شد.
مدل‌های یو ۸۶په و یو ۸۶اِر از گونه هواگرد شناسایی عکس‌برداری ارتفاع بلند بود.
نیروی هوایی آفریقای جنوبی سیزده فروند از هواگردهای غیر نظامی یو ۸۶ را سال ۱۹۳۹ به بمب‌افکن تبدیل کرد.
مشخصات فنی

یو ۸۶:
خدمه: ۴ نفر
طول: ۱۷.۵۷ متر
طول بال: ۲۲.۵ متر
ارتفاع: ۵.۰۶ متر
وزن بارگذاری‌شده: ۸٬۲۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه: ۲ × موتور دیزل یونکرس یومو ۲۰۵سی-۴: هر یک ۶۰۰ اسب بخار
حداکثر سرعت: ۳۲۵ کیلومتر بر ساعت
سقف پرواز: ۵٬۹۰۰ متر
برد: ۱٬۱۴۰ کیلومتر
۳ × مسلسل ۷٫۹۲ میلی‌متری در جایگاه‌های دماغه، کف و سقف
۱٬۰۰۰ کیلوگرم بمب در درون هواگرد
باخم با ۳۴۹

| باخم با | باخم با |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد رهگیر با پیش‌ران راکت
تولیدکننده: باخم
طراح: اریش باخم
نخستین پرواز: ۱ مارس ۱۹۴۵
کاربر اصلی: لوفت‌وافهوافن اس‌اس
ساخته‌شده: ۱۹۴۵–۱۹۴۴
تعداد ساخته‌شده: ۳۶ فروند
باخم با ۳۴۹ ناتر (قمچه‌ماران) (به آلمانی: Bachem Ba 349 Natter) یک هواگرد رهگیر عمود برخاست دفاع محلی با پیش‌ران راکت ساخت شرکت باخم در آلمان بود که اواخر جنگ جهانی دوم طراحی شد اما هیچگاه به استفاده عملیاتی نرسید.
طراحی و توسعه

باخم با ۳۴۹ در پاسخ به درخواست وزارت هوانوردی رایش برای یک جنگنده رهگیر دفاعِ محلی علیه بمب‌افکن‌های متفقین، طراحی شد. در شکل ساده و خام بدنه آن تأکید بر سهولت تولید توسط نجاران بی‌مهارت بود. با ۳۴۹ به شکل عمودی با کمک چهار راکت سوخت جامد اشمیدینگ ۱۰۹–۵۳۳، یک جفت در هر طرف بدنه، به هوا برمی‌خواست. این راکت‌ها پس از ۱۰ ثانیه رانش ۱۱٫۷۷ کیلو نیوتونی رها می‌شدند. هدایت دَوَرانِ هواگرد با حالت‌های مختلف سکان‌های افقی انجام می‌گرفت. نیرو محرکه را یک موتور راکت والتر ۱۰۹–۵۰۹آ-۲ تأمین می‌کرد که قابل رانش ۱۶٫۶۸ کیلو نیوتون در توان کامل برای ۷۰ ثانیه را داشت. برای افزایش تاب‌آوری رانش می‌توانست تا ۱٫۴۷ کیلو نیوتون کاهش یابد.
پانزده فروند نخست ماه اکتبر سال ۱۹۴۴ برای آزمایش آماده بودند. از آن‌ها در کارآزمایی‌های هدایت بدون پیشران با یدک‌کشی یک هاینکل هائی ۱۱۱، استفاده شد. پروازهای متعاقب با پیشران به صورت بدون سرنشین صورت گرفت. نخستین برخاست با ۳۴۹ به‌وسیله راکت روز ۲۳ فوریه سال ۱۹۴۵ انجام شد. چند روز بعد لوتار زیبرت، خلبان آزمایش، هنگام نخستین و تنها برخاست عمودی با سرنشین این هواگرد کشته شد. در این حادثه پوشش اتاقک هنگام پرواز کنده شد و هواگرد از ارتفاع حدود ۱٬۵۰۰ متری به سمت زمین شیرجه رفت.
استفاده

تاکتیک‌های عملیاتی برای با ۳۴۹ به صورت برخاست عمودی با خلبان خودکار توسعه یافت. خلبان هنگامی که به بالای بمب‌افکن دشمن می‌رسید هدایت دستی را در اختیار می‌گرفت. هنگام شیرجه هواگرد به سمت هدف، مخروطی دماغه جدا می‌شد تا آتشبار راکت‌ها زیر آن آماده شلیک شود. پس از شلیک راکت‌های هدایت‌نشونده، هواگرد از منطقه نبرد خارج و در این حین تمامی بخش دماغه نیز رها می‌شد. با کمک ترمز هوایی که جزیان بخش پشتی ایجاد می‌کرد، خلبان در ناحیه امن با چتر نجات از هواگرد بیرون می‌پرید.
تولید

با ۳۴۹آ نخستین مدل تولیدی بود که ۵۰ فروند از آن برای لوفت‌وافه و ۱۵۰ فروند دیگر برای وافن اس‌اس سفارش شد. مجموعاً ۳۶ فروند تولید گردید که با وجود استقرار ده فروند در کیرشهایم، هیچگاه به صورت عملیاتی استفاده نشد. با نزدیک شدن تانک‌های متفقین به این موقعیت، هواگردها بر روی سکوهایشان منهدم شدند تا به‌غنیمت درنیایند.
با ۳۴۹ب نسخه بهبود یافته با مساحت دُم بزرگ‌تر و موتور قدرتمندتر والتر ۱۰۹–۵۰۹سی با حداکثر رانش ۱۹٫۶۲ کیلو نیوتون و حداقل رانش ۱٫۹۶ کیلو نیوتون، بود. تنها سه فروند از آن تکمیل شد.
مشخصات فنی

با ۳۴۹آ:
خدمه: ۱ نفر
طول: ۶٫۱ متر
طول بال: ۳٫۶ متر
مساحت بال: ۲٫۷۵ متر مربع
حداکثر وزن هنگام برخاستن: ۲٬۲۰۰ کیلوگرم
نیرومحرکه:
۱ × موتور راکت والتر ۱۰۹–۵۰۹آ-۲: رانش ۱۶٫۶۸ کیلو نیوتون
۴ × راکت سوخت جامد تقویتی اشمیدینگ ۱۰۹–۵۳۳
حداکثر سرعت: ۸۰۰ کیلومتر بر ساعت در سطح دریا
برد: ۴۰ کیلومتر در ۱۲٬۰۰۰ متری
سقف پرواز: ۱۴٬۰۰۰ متر
سرعت اوج‌گیری اولیه: ۱۱٬۱۰۰ متر بر دقیقه، ۶٬۰۰۰ متری در ۱۱ دقیقه
۲۴ × راکت هدایت‌نشونده فون
برخاست بدون سرنشین، ۱۹۴۴
دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر

| دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر | دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر |
| --- | --- |
یک فروند دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر متعلق به ایر تِتی آروآ.: یک فروند دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر متعلق به ایر تِتی آروآ.
کاربری: هواگرد چندمنظوره
تولیدکننده: د هویلند کانادا وایکینگ ایر
نخستین پرواز: ۲۰ مه ۱۹۶۵
معرفی‌شده در: ۱۹۶۶
وضعیت: در حال تولید
ساخته‌شده: ۱۹۶۵–۱۹۸۸ (سری‌های ۱۰۰–۳۰۰) ۲۰۰۸–تاکنون (سری‌های ۴۰۰)
تعداد ساخته‌شده: دسامبر ۲۰۱۹: ۹۸۵ (844 DHC, 141 Viking)
هزینه هر فروند: ۶۸۰٬۰۰۰ دلار (۱۹۷۲) ۶٫۵ میلیون دلار آمریکا (۲۰۱۷)
توسعه‌یافته از: دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۳ اوتر
توسعه‌یافته به: de Havilland Canada Dash 7
دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر (به انگلیسی: de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter) اکنون تحت عنوان وایکینگ ایر دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر یک هواگرد، کانادایی ۱۹ نفره نشست و برخاست کوتاه چندمنظوره ساخت شرکت دی هاویلند است که اکنون در شرکت وایکینگ ایر تولید می‌شود.
مشخصات

| سری | ۱۰۰ | ۳۰۰ | ۴۰۰ |
| --- | --- | --- | --- |
خدمه اتاقک خلبان: ۱–۲
| تعداد مسافر | ۲۰ | ۲۰ | ۱۹ |
| طول | ۴۹ فوت ۶ اینچ (۱۵٫۰۹ متر) | ۵۱ فوت ۹ اینچ (۱۵٫۷۷ متر) | ۵۱ فوت ۹ اینچ (۱۵٫۷۷ متر) |
ارتفاع: ۱۹ فوت و ۶ اینچ / ۵٫۹۴ متر
بال: ۶۵ فوت ۰ اینچ (۱۹٫۸۱ متر) فاصله بین دو سربالها، ۴۲۰ فوت مربع (۳۹ متر مربع) مساحت
| وزن خالی | ۵٬۸۵۰۱ پوند / ۲٬۶۵۳ کیلوگرم | ۷٬۴۱۵ پوند / ۳٬۳۶۳ کیلوگرم | ۷٬۱۰۰ پوند / ۳٬۲۲۱ کیلوگرم (no accommodation) |
| بیشینه وزن برخاست | ۱۰٬۵۰۰ پوند / ۴٬۷۶۳ کیلوگرم | ۱۲٬۵۰۰ پوند / ۵٬۶۷۰ کیلوگرم | ۱۲٬۵۰۰ پوند / ۵٬۶۷۰ کیلوگرم |
| ظرفیت باربری | ۹۷۵ کیلوگرم (۲٬۱۵۰ پوند) بیش از ۱٬۳۴۴ کیلومتر | ۱٬۱۳۵ کیلوگرم (۲٬۵۰۰ پوند) بیش از ۱٬۲۹۷ کیلومتر  ۸۶۰ کیلوگرم (۱٬۹۰۰ پوند) بیش از ۱٬۷۰۵ کیلومتر | ۱٬۸۴۲ کیلوگرم (۴٬۰۶۱ پوند) بیش از ۱۸۵ کیلومتر  ۱٬۳۷۵ کیلوگرم (۳٬۰۳۱ پوند) بیش از ۷۴۱ کیلومتر |
| ظرفیت سوخت |  |  | ۳۷۸ گالون آمریکایی / ۱٬۴۶۶ لیتر،  ۲٬۵۹۰ پوند / ۱٬۱۷۵ کیلوگرم |
| موتورهای توربوپراپ (×۲) | پی‌تی۶ای-۲۰ | پی‌تی۶ای-۲۷ | پی‌تی۶ای-۳۴ |
| Unit Power | ۴۳۱ کیلووات  (۵۷۸اسب بخار) | ۴۶۰ کیلووات  (۶۲۰ اسب بخار) | ۵۵۹ کیلووات (۷۵۰ اسب بخار) |
| حداکثر سرعت | ۲۹۷ کیلومتر بر ساعت / ۱۶۰ گره | ۳۳۸ کیلومتر بر ساعت / ۱۸۲ گره | ۳۳۷ کیلومتر بر ساعت (۱۸۲ گره) (FL100) |
| برخاست به ۵۰ فوت |  |  | برخاست و فرود کوتاه ۱٬۲۰۰ فوت / ۳۶۶ متر؛ برخاست و فرود متعارف ۱٬۴۹۰ فوت / ۴۵۴ متر؛ |
| فرود از ۵۰ فوت |  |  | برخاست و فرود کوتاه ۱٬۰۵۰ فوت / ۳۲۰ متر؛ برخاست و فرود متعارف ۱٬۵۱۰ فوت / ۴۶۰ متر؛ |
| سرعت واماندگی | ۶۵ مایل بر ساعت |  |  |
| بُرد معبر | ۷۷۱ گره / ۱٬۴۲۷ کیلومتر |  | ۷۹۹ گره / ۱٬۴۸۰ کیلومتر |
| حداکثر زمان پرواز |  |  | ۶٫۹۴ ساعت |
سقف پرواز: ۲۵٬۰۰۰ فوت / ۷٬۶۲۰ متر
| سرعت اوج‌گیری |  | ۱٬۶۰۰ فوت بر دقیقه (۸٫۱ متر بر ثانیه) | ۱٬۶۰۰ فوت بر دقیقه (۸٫۱ متر بر ثانیه) |
| FL100 fuel burn ۱۴۶ گره (۲۷۰ کیلومتر بر ساعت) |  |  | ۴۶۸٫۲ پوند (۲۱۲٫۴ کیلوگرم)/hour ۰٫۳۱۱ مایل دریایی بر پوند (۱٫۲۷ کیلومتر بر کیلوگرم) |
| Power/mass | ۰٫۱۱ اسب بخار بر پوند (۰٫۱۸ کیلووات بر کیلوگرم) | ۰٫۱ اسب بخار بر پوند (۰٫۱۶ کیلووات بر کیلوگرم) | ۰٫۱۲ اسب بخار بر پوند (۰٫۲۰ کیلووات بر کیلوگرم) |
طرح سه نما از دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۶ توئین اوتر
مدیر کل (مجموعه تلویزیونی)

| مدیر کل | مدیر کل |
| --- | --- |
ژانر: کمدی
نویسنده: زیاد الریس
کارگردان: هشام شربتجی
بازیگران: ایمن زیدان خالد تاجا سعدالدین بقدونس نادین الخوری بسام لطفی ایمن رضا اندریه سکاف
کشور سازنده: سوریه
زبان اصلی: عربی
شمار قسمت‌ها: ۲۶
تولید: تولید
تدوین‌گر: خالد عبدالقادر دهنی
پخش: پخش
انتشار اولیه: ۱ اکتبر ۱۹۹۵
مدیر کل با نام اصلی خاطرات مدیر کل (به عربی: یومیات مدیر عام) یک مجموعه تلویزیونی کمدی محصول سال ۱۹۹۵ سوریه است.
نگارش فیلم‌نامه این مجموعه تلویزیونی از زیاد الریس، مونتاژ آن با خالد دهنی و کارگردانی آن نیز با هشام شربتچی است.
بازیگران و شخصیت‌ها

ایمن زیدان در نقش دکتر احمد عبدالحق، مدیر کل
خالد تاجا در نقش آقای ممدوح، معاون مدیر کل
نادین الخوری در نقش حمیده، همسر مدیر کل
اندریه سکاف در نقش طارق، پسر مدیر کل
امیه ملص در نقش مها، دختر مدیر کل
زهیر عبدالکریم در نقش وحید، دوست و کارگردان کارهای مدیر کل
حسام عبه جی در نقش ابو حسام، باجناغ مدیر کل
سحر فوزی در نقش سمیره، خواهر حمیده
سامر المصری در نقش حسام، نامزد مها
رنده عید در نقش خواهر مدیر کل
محمد الراشی در نقش خواهرزاده مدیر کل
سعدالدین بقدونس در نقش ابو صالح، آبدارچی مدیر کل
توفیق العاشا در نقش طلال، رئیس دفتر مدیر کل
بسام لطفی در نقش ابو شریف، کارمند شرکت
صبحی آل الرفاعی در نقش ابو ممتاز، کارمند شرکت
ایمن رضا در نقش سلیم، کارمند شرکت
عارف الطویل در نقش اکرم
حسن عویتی در نقش ابو موفق، کارمند شرکت
احمد خلیفه در نقش عبدالعظیم واویا، کارمند شرکت
نزار ابو حجر در نقش صابر جابر، کارمند شرکت
ریاض شحرور در نقش ابو ظاهر، کارمند شرکت
مهدی پؤررضا در نقش ابو طاهر، کارمند شرکت
مأمون الفرخ در نقش فرهان، کارمند شرکت
پخش در ایران

سال ۱۳۸۱ این مجموعه تلویزیونی از سوی «امور دوبلاژ شبکهٔ ۲» در ۲۶ قسمت جهت انجام دوبله و صداگذاری به یکی از مدیران دوبلاژ (محمود قنبری) سپرده شد. در آغاز قرار بر پخش این مجموعه تلویزیونی در رمضان همان سال بود ولی پس از منتفی شدن این زمان، «مدیر کل» در نوروز ۱۳۸۲ به روی آنتن شبکهٔ ۲ رفت. این سریال سوری یکی از محبوب‌ترین سریال‌های کمدی مورد علاقه ایرانی هاست، این سریال در زمستان ۱۴۰۱ از شبکه دوم سیما بازپخش شد.
توکابلدرچین دارچینی

| توکابلدرچین دارچینی | توکابلدرچین دارچینی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: Cinclosomatidae
سرده:: Cinclosoma
گونه:: C. cinnamomeum
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Cinclosoma cinnamomeum Gould, 1846: Cinclosoma cinnamomeum Gould, 1846
توکابلدرچین دارچینی (نام علمی: Cinclosoma cinnamomeum) گونه‌ای کوچک تا متوسط از پرندگان است که بومی استرالیا است. این پرنده در مناطق خشک و نیمه‌خشک مرکز استرالیا یافت می‌شود.
مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۱

| مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۱ | مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۱ |
| --- | --- |
Messerschmitt Me 261 V2, BJ+CQ, in Lechfeld, 1944, following damage in an air raid: Messerschmitt Me 261 V2, BJ+CQ, in Lechfeld, 1944, following damage in an air raid
کاربری: Long range عملیات شناسایی aircraft
تولیدکننده: مسرشمیت
نخستین پرواز: 23 December 1940
معرفی‌شده در: Never introduced
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی
تعداد ساخته‌شده: 3
مسرشمیت ام‌ئی ۲۶۱ (به انگلیسی: Messerschmitt Me 261) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۴۰−۱۲−۲۳ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مسرشمیت ام‌ایی ۳۲۱

| مسرشمیت ام‌ئی ۳۲۱ | مسرشمیت ام‌ئی ۳۲۱ |
| --- | --- |
Messerschmitt Me 321 gliders on airfield 1942: Messerschmitt Me 321 gliders on airfield 1942
کاربری: Cargo glider
تولیدکننده: مسرشمیت
نخستین پرواز: 25 February 1941
معرفی‌شده در: 1941
وضعیت: retired
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان نازی
ساخته‌شده: June 1941 – April 1942
تعداد ساخته‌شده: 200
توسعه‌یافته به: مسرشمیت-۳۲۳
مسرشمیت ام‌ئی ۳۲۱ (به انگلیسی: Messerschmitt Me 321) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مسرشمیت در کشور آلمان است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی آلمان نازی بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۴۱−۰۲−۲۵ ۲۵ فوریه ۱۹۴۱ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مرکز استاتا

| مرکز استاتا | مرکز استاتا |
| --- | --- |
مرکز استاتای ری و ماریا: مرکز استاتای ری و ماریا
نام‌های دیگر: ساختمان ۳۲
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
سبک معماری: دیکانستراکتیویسم
آدرس: 32 Vassar St
شهر یا شهرک: کمبریج، ماساچوست
کشور: ایالات متحده آمریکا
گشایش: ۱۶ مارس ۲۰۰۴
مالک: مؤسسه فناوری ماساچوست
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: فرانک گری
مرکز استاتای ری و ماریا (انگلیسی: Ray and Maria Stata Center) یا ساختمان ۳۲ ساختمان دانشگاهی چندمنظوره‌ای در کمبریج، ماساچوست ایالات متحده آمریکا است. فرانک گری این بنا را برای مؤسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی) طراحی کرد. این بنا که در شانزدهم مارس ۲۰۰۴ تأسیس شد ۶۷٬۰۰۰ مترمربع زیربنا دارد.
منتقدان شیوهٔ معماری دیکانستراکتیویست آن را متأثر از اکسپرسیونیسم آلمان در دههٔ ۱۹۲۰ دانسته‌اند.
در اکتبر ۲۰۰۷، دانشگاه‌ام آی تی آمریکا از فرنک گری بخاطر طراحی مشکل دار مرکز استاتا به دادگاه شکایت برد و ادعای خسارت نمود.
تاریخچه

مرکز استاتا در محل ساختمان قبلی ۲۰ واقع شده‌است، که در سال ۱۹۹۸ تخریب شد. ساختمان ۲۰ در طول جنگ جهانی دوم به عنوان یک ساختمان موقت برای آزمایشگاه تاریخی پرتوی احداث شد. در طول ۵۵ سال، ماهیت "موقتی" آن به گروه‌های تحقیقاتی اجازه می‌داد فضای بیشتری داشته باشند و از آن فضای خلاقانه تر نسبت به ساختمانهای قابل احترام استفاده کنند. این ساختمان همچنین اتاقها و اتاقهای دائمی برای باشگاه‌ها و گروه‌های رسمی مؤسسه، از جمله باشگاه راه‌آهن مدل فناوری و انجمن تحقیقات الکترونیکی فراهم کرده‌است. پروفسور جروم ی. لتوین یک بار گفت: "شما ممکن است آن را رحم انستیتو تلقی کنید. این یک نوع آشفتگی است، اما از طرف خدا پرتحرک است!"
این گروه مرگبار

| بوت هیل | بوت هیل |
| --- | --- |
کارگردان: جوزپه کولیتزی
تهیه‌کننده: Enzo D’Ambrosio
فیلمنامه‌نویس: جوزپه کولیتزی
بازیگران: ترنس هیل باد اسپنسر وودی استرود گلاوکو اونوراتو ویکتور بوینو ادواردو چانلی لایونل استندر جرج ایستمن آلبرتو دلاکوا لوچانو روسی انتسو فی‌یرمونته روبرتو دل‌آکوا
موسیقی: کارلو روستیکلی
فیلم‌بردار: Marcello Masciocchi
تدوین‌گر: Tatiana Morigi Casini
شرکت تولید: Finanzia San Marco Cronocinematografica B.R.C. Produzione S.r.l.
توزیع‌کننده: Euro International Film (ایتالیا) Film Ventures International (آمریکا)
تاریخ‌های انتشار: ۲۰ دسامبر ۱۹۶۹ (۱۹۶۹-۱۲-۲۰)
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
این گروه مرگبار (ایتالیایی: La collina degli stivali) فیلمی در ژانر کمدی و وسترن اسپاگتی به کارگردانی جوزپه کولیتزی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد.
این فیلم در ایران با نام این گروه مرگبار دوبله و پخش شده است.
بازیگران

ترنس هیل
باد اسپنسر
وودی استرود
ویکتور بوینو
ادواردو چانلی
لایونل استندر
جرج ایستمن
لوچانو روسی
انتسو فی‌یرمونته
آلبرتو دلاکوا
ناتسارنو زامپرلا
روبرتو دل‌آکوا
مرصع‌کاری

«مرصع» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مرصع (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مرصع‌کاری یا مِخراج‌کاری یا جواهرنِگاری یا نگین‌کاری یکی از شاخه‌های صنایع دستی سنگی است مرصع به معنی آنچه با جواهر تزیین شده باشد، است. هنر مرصع کاری عبارت است از نشاندن جواهر (سنگ‌های قیمتی و نیمه‌قیمتی) بر روی ظروف، زیورآلات و اشیای تزئینی دیگر.
تاریخچه

از هزاران سال پیش ساخت زیورآلات یا ظروف تزیینی و نشاندن نگین بر روی آن‌ها در ایران رایج بوده‌است. آثاری چون جام‌ها، کاسه‌ها و زیور آلاتی جواهر نشان که مربوط به دوره‌های هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و … می‌باشد گواه این امر است که هنرمندان از هزاران سال پیش در زمینه نشاندن سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی بر روی این اشیا تبحر داشته‌اند.
بازماندهٔ اصیلی از آن روزگار شاید زیور آلاتی باشد که زنان قبایل چادرنشین مختلف و زنان روستایی از آن استفاده می‌کردند. اغلب این زیور آلات دارای تزییناتی زیبا از سنگ‌های زیبا و درخشان هستند. سنگ‌هایی چون عقیق جگری و فیروزه و …
در روزگار ما از هنر مرصع کاری بیشتر در ساخت زیور آلات استفاده می‌شود، به همین دلیل هنرمند مرصع کار، فعالیت خود را پس از آماده شدن زیور آغاز می‌کند.
گذاشتن سنگ بر روی طلا یا نقره (یا فلزات مناسب دیگر) به چهار روش صورت می‌پذیرد:
ریلی
قلم‌خور
کاسه‌ای
چنگی
هنر مرصع‌کاری اسلامی

چون در دین اسلام استعمال ظروف سیمین و زرین منع گردیده و مکروه شناخته شده، هنرمندان سعی نموده‌اند با ساخت اشیایی از قبیل قاب قرآن، جا دعا و همچنین زینت آلات، هنر خویش را عرضه بدارند
یک نوع تزیین معمول در قرون اولیه اسلام، ساخت ظروف یا اشیاء با نقش برجسته می‌باشد، به این ترتیب که نقوش یا کلماتی را که برای تزیین شیی در نظر می‌گرفته‌اند قبلاً از فلز دیگری تهیه کرده، بعد آن را روی ظرف یا شییی منظور، الصاق می‌نموده‌اند.
در دوران سلجوقی، صنعت ترصیع اشیاء فلزی به منتهای کمال رسید و از این دوران، اشیاء مختلف زیبایی به یادگار باقی مانده‌است. طرز ساخت و تکنیک معمول در این دوره کاملاً متفاوت است. در این زمان برای تزیین مفرغ با فلزات دیگر چون نقره و مس، ابتدا شیء منظور را با ابزار مخصوص به هر شکل که می‌خواستند گود نموده بعداً نقاط کنده شده را با فلز مورد نظر پر می‌نموده‌اند.
ابزار و تجهیزات

قلم انگلا (برای قلم زنی)
قلم دست
چاپله
فیسقول
مثقل
انواع مته (گرد، ستاره، گلدونی، دلری، دیسکی، شیپوری، کونیک، پاملخی)
لاستیک نرمی و زبری
دیسک الماسه
لاستیک کله‌قندی
سنگ مات
انواع فرچه (سیمی، مویی)
پوست یک قرنی، پوست استوانه ایی
نطع
فرچهٔ نطع
رو
گوله غلتان
چنگ غلتان
فرز، سرفرز
سه نظام دستی
دم باریک، دم پهن دم مفتول
خاک اره
خوشه
سنگ سوو جلا
ذره بین
لاک
میز جواهرسازی همراه دماغه مخراجی
بنزین
التراسنیک
قلم چنگ یا باسمه چنگ برای خواباندن چنگ
گوار سه غلتان (ابزاری که با غلتاندن آن بر روی طلا یا نقره، قسمت بالای دیواره‌ای که اطراف نگین را گرفته بر روی نگین می‌خوابد و باعث مهار شدن نگین در جای خود می‌شود
سمبه
ماردالا (ابزاری که کاربردی شبیه چکش دارد)
فرشاد هاشمی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  فرشادهاشمی
زادروز:  ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۷ ‏(۲۸ سال)
زادگاه:  تهران، ایران
پست:  هافبک تهاجمی
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  سایپا
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۳۸۸:  سایپا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۹۶–۱۳۹۵ |  سیاه‌جامگان |  ۳ |  (۰) |
| ۱۳۹۷–۱۳۹۶ |  نفت تهران |  ۱۲ |  (۰) |
| ۱۳۹۷-۱۳۹۸ |  شهرخودرو |  ۰ |  (۰) |
| ۱۳۹۸- |  سایپا |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  زیر ۲۱ سال ایران |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  تیم ملی فوتبال دانشجویان ایران |  ۶ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
فرشاد هاشمی (زاده ۱ بهمن ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال است که در پست بازی‌ساز برای باشگاه فوتبال سایپا در لیگ برتر فوتبال ایران بازی می‌کند.
وی همچنین برای برای تیم ملی فوتبال جوانان و تیم ملی فوتبال دانشجویان ایران نیز بازی کرده‌است.
هافبک بازیساز اسبق تیم فوتبال سیاه جامگان در تاریخ ۲۷ تیر ۹۶ با عقد قراردادی سه ساله به تیم پرسپولیس تهران پیوست.
باشگاه‌ها > سایپا

فرشاد هاشمی کاپیتان سابق امیدهای سایپا که در ۲۸ خرداد ۱۳۵ این باشگاه را ترک کرد.
باشگاه‌ها > سیاه جامگان

فرشاد هاشمی در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۹۵ سایپا به مفصد ترک سیاه جامگان پیوست لازم است ذکر شود مطابق آمار سازمان لیگ فرشاد هاشمی ۱۹ بازی برای این تیم اتجام داده و ماحصل آن تنها یک کارت زرد و فاقد گل زد بوده است.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ (آفریقا)

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
تاریخ برگزاری: 11 November 2011 – 19 November 2013
شمار تیم‌ها: 52 (از 1 کنفدراسیون)
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۱۵۲
گل‌های زده شده: ۳۹۲ (۲٫۵۸ گل به‌ازای هر بازی)
تماشاگران: ۲٬۸۸۷٬۴۳۰ (۱۸٬۹۹۶ نفر به‌ازای هر بازی)
→ ۲۰۱۰ ۲۰۱۸ ← : → ۲۰۱۰ ۲۰۱۸ ← 
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ آفریقا با حضور ۵۲ تیم برای انتخاب ۵ تیم برای حضور در جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ از ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شده است.
کشورهای شرکت‌کننده

رده‌بندی تیم‌ها براساس رنکینگ فیفا در ژوئیه ۲۰۱۱ میلادی
| رتبه ۱ تا ۲۸ | رتبه ۲۹ تا ۵۲ |
| --- | --- |
  ساحل عاج (۱۴)   مصر (۳۴)   غنا (۳۶)   بورکینافاسو (۳۹)   نیجریه (۴۳)   سنگال (۴۶)   آفریقای جنوبی (۴۹)   کامرون (۵۰)   الجزایر (۵۲)   تونس (۵۵)   گابن (۶۰)   لیبی (۶۳)    مراکش (63)    گینه (68)   بوتسوانا (۷۱)   مالاوی (۷۲)   زامبیا (۷۴)   اوگاندا (۷۶)   مالی (۷۷)   کیپ ورد (۸۲)   بنین (۸۶)    زیمبابوه (86)    آفریقای مرکزی (89)   سیرالئون (۹۳)   سودان (۹۷)   نیجر (۹۸)   آنگولا (۱۰۰)    گامبیا (100):    موزامبیک (103)   Congo DR (۱۲۳)    توگو (123)    لیبریا (125)   تانزانیا (۱۲۷)   کنگو (۱۲۹)   کنیا (۱۳۰)   رواندا (۱۳۴)   اتیوپی (۱۳۹)   نامیبیا (۱۴۰)   بوروندی (۱۴۳)   ماداگاسکار (۱۴۹)   گینه بیسائو (۱۵۱)   گینه استوایی (۱۵۵)   چاد (۱۵۸)   اسواتینی (۱۶۹)   کومور (۱۷۵)   لسوتو (۱۸۴)   اریتره (۱۸۸)   سومالی (۱۹۱)   جیبوتی (۱۹۴)   موریس (۱۹۵)   سیشل (۱۹۹)   سائوتومه و پرنسیپ (unranked)
موریتانی در مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ شرکت نکرد.
مرحله اول > سیدبندی

| سید ۱ | سید ۲ |
| --- | --- |
  موزامبیک   Congo DR   توگو   لیبریا   تانزانیا   کنگو   کنیا   رواندا   اتیوپی   نامیبیا   بوروندی   ماداگاسکار:   گینه بیسائو   گینه استوایی   چاد   اسواتینی   کومور   لسوتو   اریتره   سومالی   جیبوتی   موریس   سیشل   سائوتومه و پرنسیپ
+۲
مرحله اول > مسابقات

مسابقات رفت در ۱۱ و ۱۲ نوامبر ۲۰۱۱ و مسابقات برگشت در ۱۵ و ۱۶ نوامبر ۲۰۱۱ برگزار شده است.
| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سیشل  | ۰–۷ |  کنیا | ۰–۳ | ۰–۴ |
| گینه بیسائو  | ۱–۲ |  توگو | ۱–۱ | ۰–۱ |
| جیبوتی  | ۰–۸ |  نامیبیا | ۰–۴ | ۰–۴ |
| موریس  | w/o |  لیبریا | — | — |
| کومور  | ۱–۵ |  موزامبیک | ۰–۱ | ۱–۴ |
| گینه استوایی  | ۳–۲ |  ماداگاسکار | ۲–۰ | ۱–۲ |
| سومالی  | ۰–۵ |  اتیوپی | ۰–۰ | ۰–۵ |
| لسوتو  | ۳–۲ |  بوروندی | ۱–۰ | ۲–۲ |
| اریتره  | ۲–۴ |  رواندا | ۱–۱ | ۱–۳ |
| اسواتینی  | ۲–۸ |  Congo DR | ۱–۳ | ۱–۵ |
| سائوتومه و پرنسیپ  | ۱–۶ |  کنگو | ۰–۵ | ۱–۱ |
| چاد  | ۲–۲ (گل. ح) |  تانزانیا | ۱–۲ | ۱–۰ |
نکته:  موریس در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۱ انصراف داد.  لیبریا به مرحله بعدی صعود کرد.
مرحله دوم > سیدبندی

| سید ۱ | سید ۲ | سید ۳ | سید ۴ |
| --- | --- | --- | --- |
|   ساحل عاج   مصر   غنا   بورکینافاسو   نیجریه   سنگال   آفریقای جنوبی   کامرون   الجزایر   تونس |   گابن   لیبی   مراکش   گینه   بوتسوانا   مالاوی   زامبیا   اوگاندا   مالی   کیپ ورد |   بنین   زیمبابوه   آفریقای مرکزی   سیرالئون   سودان   نیجر   گامبیا   آنگولا   کنیا†   توگو† |   نامیبیا†   لیبریا†   موزامبیک†   گینه استوایی†   اتیوپی†   لسوتو†   رواندا†   Congo DR†   کنگو†   تانزانیا† |
مرحله دوم > گروه‌ها

کامرون در ۴ ژوئیه ۲۰۱۳ به دلیل دخالت دولت در امور فوتبالی این کشور به حالت تعلیق درآمد این تعلیق در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۳ لغو شد.
مرحله سوم > سیدبندی

| سید ‍۱ | سید ۲ |
| --- | --- |
  ساحل عاج (۱۹)   غنا (۲۴)   الجزایر (۲۸)   نیجریه (۳۶)   تونس (۴۶):   مصر (۵۰)   بورکینافاسو (۵۱)   کامرون (۶۱)   سنگال (۶۶)   اتیوپی (۹۳)
مرحله سوم > مسابقات

مسابقات رفت در ۱۱–۱۵ اکتبر و مسابقات برگشت ۱۵–۱۹ نوامبر برگزار شده است.
| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ساحل عاج  | ۴–۲ |  سنگال | ۳–۱ | ۱–۱ |
| اتیوپی  | ۱–۴ |  نیجریه | ۱–۲ | ۰–۲ |
| تونس  | ۱–۴ |  کامرون | ۰–۰ | ۱–۴ |
| غنا  | ۷–۳ |  مصر | ۶–۱ | ۱–۲ |
| بورکینافاسو  | ۳–۳ (گل. ح) |  الجزایر | ۳–۲ | ۰–۱ |