نیکلاس کلدور
نظریه چرخه تجارت

پس از انتشار نظریه عمومی جان مینارد کینز، تلاش‌های زیادی برای ساختن یک مدل چرخه تجاری انجام شد. مدل‌های ساخته شده توسط نئوکینزیایی‌های آمریکایی مانند پاول ساموئلسون ثابت نشد. آنها نمی‌توانند توصیف کنند که چرا یک اقتصاد باید به‌طور پایدار از رکود و رشد بگذرد. جان هیکس نئو کینزیایی انگلیسی با تحمیل سقف‌ها و کف‌های سفت و سخت بر روی مدل، سعی در بهبود نظریه داشت. اما اکثر مردم فکر می‌کردند که این روش ضعیفی برای توضیح چرخه است زیرا به محدودیت‌های ساختگی و برون متکی است. کالدور، در واقع، یک گزارش کاملاً منسجم و کاملاً واقع بینانه از چرخه تجارت در سال ۱۹۴۰ ابداع کرده بود. وی برای ساخت این نظریه از پویایی غیرخطی استفاده کرد. نظریه کالدور مانند نظریه ساموئلسون و هیکس بود زیرا برای درک چرخه از یک مدل شتاب‌دهنده چند برابر استفاده می‌کرد. با این تئوری‌ها متفاوت بود، زیرا کالدور سهام سرمایه را به عنوان تعیین‌کننده مهم چرخه تجارت معرفی کرد. این مطابق با طرح چرخه تجارت کینز در تئوری عمومی بود.
به دنبال کینز، کالدور استدلال کرد که سرمایه‌گذاری به درآمد مثبت و به سهام انباشته منفی بستگی دارد. این ایده که سرمایه‌گذاری به رشد درآمد بستگی مثبت دارد، صرفاً ایده مدل شتاب‌دهنده ای است که معتقد است در دوره‌هایی با رشد درآمد بالا و از این رو رشد تقاضا، سرمایه‌گذاری باید با پیش‌بینی رشد درآمد بالا و رشد تقاضا در آینده افزایش یابد. شهود نهفته در پس رابطه منفی با انباشت سهام سرمایه به این دلیل است که اگر بنگاه‌ها مقدار بسیار زیادی از ظرفیت تولیدی انباشته شده را داشته باشند، تمایل به سرمایه‌گذاری بیشتر ندارند. کالدور در واقع ایده‌های روی هارود دربارهٔ رشد نامتعادل را در نظریه خود ادغام می‌کرد.
در مدل شتاب‌دهنده استاندارد که پشت تئوری‌های چرخه تجارت ساموئلسون و هیکس بود، سرمایه‌گذاری به این ترتیب تعیین شد:
این بیان می‌کند که سرمایه‌گذاری توسط سرمایه‌گذاری برون زا تعیین می‌شود و درآمد عقب افتاده ضریب شتاب‌دهنده ضرب می‌شود. مدل کالدور این مورد را اصلاح کرد تا ضریب منفی سهام سرمایه را شامل شود:
کالدور سپس تصور کرد که توابع سرمایه‌گذاری و پس‌انداز غیر خطی هستند. او استدلال کرد که در قله‌ها و فرورفتگان چرخه، تمایل حاشیه ای برای صرفه جویی در شیفت‌ها به روش‌های مخالف وجود دارد. شهود این مسئله این است که در دوران رکود، مردم پس‌اندازهای خود را کاهش می‌دهند تا سطح زندگی خود را حفظ کنند در حالی که در سطح بالایی از درآمد، مردم نسبت بیشتری از درآمد خود را پس‌انداز می‌کنند. وی همچنین استدلال کرد که در قله‌ها و قله‌های چرخه تمایل حاشیه ای به شیفت سرمایه‌گذاری. شهود این امر این است که در زیر چرخه ظرفیت زیادی وجود خواهد داشت و بنابراین تاجران تمایلی به سرمایه‌گذاری بیشتر نخواهند داشت، در حالی که در اوج چرخه افزایش هزینه‌ها باعث دلسردی سرمایه‌گذاری می‌شود. این پویایی غیرخطی در اقتصاد ایجاد می‌کند که سپس چرخه تجارت را پیش می‌برد.
وقتی کالدور این مولفه‌ها را با هم ترکیب می‌کند، یک مدل شش مرحله ای مشخص از چرخه کسب و کار بدست می‌آوریم. در مرحله اول اقتصاد در موقعیت تعادل قرار دارد. سرمایه‌گذاری در حال انجام است و سهام سرمایه در حال رشد است. در مرحله دوم رشد سهام سرمایه منجر به تغییر در منحنی سرمایه‌گذاری به سمت پایین می‌شود زیرا تاجران تصمیم می‌گیرند که کارخانه‌هایشان بیش از حد پر شود. در مرحله سوم (که با مرحله دوم همپوشانی دارد) رشد بالای درآمد باعث پس‌انداز بیشتر می‌شود که منحنی پس‌انداز را به سمت بالا سوق می‌دهد. در این مرحله دو منحنی مماس می‌شوند و تعادل ناپایدار می‌شود که باعث ایجاد رکود می‌شود. در مرحله چهارم همان پویایی شروع می‌شود اما این بار در جهت مخالف حرکت می‌کند. در مرحله ششم تعادل دوباره ناپایدار است و رونق تولید می‌شود.
کالدور همچنین در نظریه چرخه تجارت به اهمیت توزیع درآمد اشاره کرد. وی فرض کرد که پس‌انداز حاصل از سود بیشتر از پس‌انداز دستمزد است. یعنی استدلال کرد که افراد فقیر (کارگران) تمایل دارند کمتر از افراد ثروتمند (سرمایه داران) پس‌انداز کنند. یا:
کالدور معتقد بود که چرخه تجارت یک سازوکار ذاتی دارد که توزیع مجدد درآمد در طول چرخه را انجام می‌دهد و این نتایج «منفجره» را کاهش می‌دهد. همان‌طور که مشاهده کردیم، در یک روند صعودی دوره ای که سرمایه‌گذاری برنامه‌ریزی شده شروع به پیشی گرفتن از پس‌انداز برنامه‌ریزی شده می‌کند، قیمت‌ها افزایش می‌یابد. کالدور فرض کرد که کسانی که قیمت تعیین می‌کنند قدرت بیشتری نسبت به کسانی که دستمزد تعیین می‌کنند دارند و بنابراین قیمتها سریعتر از دستمزد افزایش می‌یابند. این بدان معناست که سود نیز باید سریعتر از دستمزد افزایش یابد. کالدور استدلال کرد که با توجه به گرایش‌های مختلف پس‌انداز سرمایه داران و کارگران، این امر باعث پس‌انداز بیشتر خواهد شد. سپس این چرخه را تا حدودی کاهش می‌دهد. در رکود اقتصادی یا رکود، کالدور استدلال کرد که قیمت‌ها باید به همان دلایلی که کینز در نظریه عمومی خود آورده، سریعتر از دستمزد کاهش یابد. این بدان معنا بود که با افزایش دستمزد واقعی درآمد به کارگران توزیع می‌شود. این می‌تواند پس‌اندازها را در یک رکود اقتصادی یا رکود کاهش دهد و باعث کاهش چرخه شود.
مدل کالدور انعطاف‌پذیری دستمزد و قیمت را فرض می‌کند. اگر انعطاف‌پذیری دستمزد و قیمت در دسترس نباشد، اقتصاد ممکن است تمایل به تورم دائمی و رو به افزایش یا رکود مداوم داشته باشد. کالدور همچنین در مورد نحوه پاسخگویی دستمزدها و قیمتها هم در تورم و هم در رکود فرضیه‌های قوی ارائه می‌دهد. اگر این فرضیات مدل کالدور را رعایت نکند، ما را به این نتیجه می‌رساند که این چرخه ممکن است جای خود را به تورم یا رکود دائمی و رو به افزایش دهد. نظریه چرخه تجاری غیر خطی کالدور بر دشواری بسیاری از اقتصاددانان با تئوری رشد روی هارود غلبه دارد. بسیاری از اقتصاددانان نئوکینزیایی آمریکا تصور می‌کردند که کار هارود حاکی از آن است که سرمایه‌داری به سمت رشد صفر و بی‌نهایت گرایش پیدا می‌کند و هیچ پویایی وجود ندارد که بتواند آن را کنترل کند. رابرت سلوو، که سرانجام در پاسخ به این مشکلات درک شده، مدل رشد سولو را ایجاد کرد، این دیدگاه را چنین خلاصه کرد:
بخاطر داشته باشید که اولین مقاله Harrod’s در سال ۱۹۳۹ و اولین مقاله Domar در سال ۱۹۴۶ منتشر شد. نظریه رشد، مانند بسیاری دیگر در اقتصاد کلان، محصول رکود دهه ۱۹۳۰ و جنگی بود که سرانجام به آن پایان داد. من هم همین‌طور بودم. با این وجود به نظرم رسید که داستان تعریف شده توسط این مدلها احساس اشتباهی دارد. لشکرکشی از مریخ که با خواندن این ادبیات به زمین می‌آمد انتظار داشت که فقط لاشه سرمایه‌داری را پیدا کند که مدتها پیش خودش را تکه‌تکه کرده بود. تاریخ اقتصادی در واقع رکورد نوسانات و همچنین رشد بود، اما به نظر می‌رسید که اکثر چرخه‌های تجاری خود محدود کننده باشد. رشد پایدار، هر چند آشفته، نادر نبود.
در حقیقت، مقاله کالدور در سال ۱۹۴۰ کاملاً غیر واقعی نشان داده بود. سلوو در حال کار با نظریه غلط و توسعه نیافته چرخه تجارت بود که از ساموئلسون بر عهده گرفته بود. زمانی که سلوو روی نظریه رشد خود کار می‌کرد، اقتصاددانان کمبریج انگلستان قبلاً به‌طور رضایت بخشی نظریه محدود کننده چرخه تجارت را ارائه داده بودند که فکر می‌کردند توصیف معقولی از دنیای واقعی است. این یکی از دلایلی است که اقتصاددانان کمبریج در واکنش به مدل رشد سلوو بسیار خصمانه عمل کرده و در بحث و جدال پایتخت کمبریج در دهه ۱۹۶۰ به آن حمله کردند. ناآگاهی دانش اقتصاددانان آمریکایی از مدل کالدور همچنین توضیح می‌دهد که چرا اقتصاددانان کمبریج پس از کینزی مدل ISLM مورد علاقه نئوکینزی‌های آمریکایی را خام و فاقد دانستند.