stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
استفنسون ۱۸-۲
فاصله

زمانی که این خوشه در ابتدا در سال ۱۹۹۰ کشف شد، در ابتدا حدود ۳۰ کیلوپارسک (۹۸٬۰۰۰ سال نوری) فاصله آن برآورد شد که بسیار دورتر از آن چیزی که امروز این خوشه وجود دارد. این فاصله بیشتر با این فرض محاسبه شد که ستارگان خوشه‌ای همگی ابرغول‌های نوع M هستند، سپس فاصله بر اساس قدر مطلق معمولی آنها محاسبه شد.
در سال ۲۰۰۱، ناکایا و همکاران. فاصله ستارگان این خوشه را ۱٫۵ کیلوپارسک (۴۹۰۰ سال نوری) تخمین زده‌است که به‌طور قابل توجهی نزدیکتر از هر تخمین فاصله دیگری است که برای ستاره و خوشه ارائه شده‌است. روش دیگر، یک مطالعه حول یک بازه زمانی مشابه، فاصله بیشتری در حدود ۵٫۹ کیلوپارسک (۱۹۰۰۰سال نوری) را نشان داد.
.
مشخصات فیزیکی > مرحله تکاملی

St2-18 ویژگی‌های یک ابرغول سرخ بسیار درخشان را با نوع طیفی M6 نشان می‌دهد که برای یک ستاره ابرغول غیرمعمول است. این امر آن را به یکی از افراطی‌ترین ستاره‌های کهکشان راه شیری تبدیل می‌کند. گوشه سمت راست بالای نمودار هرتسسپرونگ-راسل را اشغال می‌کند، منطقه‌ای که مشخصه ستاره‌های فوق‌العاده بزرگ و درخشان با دمای پایین است.
استفنسون ۲–۱۸ معمولاً به عنوان یک ابرغول سرخ طبقه‌بندی می‌شود، تا حدی به دلیل مشخصات خط گسترده آن. با این حال، بیش از حد قابل توجه مادون قرمز آن (که حاکی از یک اپیزود از دست دادن جرم شدید است) نویسندگان دیویس (۲۰۰۷) را بر آن داشته‌است تا بیان کنند که این ستاره ممکن است یک ابرغول سرخ مانند VY Canis Majoris باشد. همچنین بیان شده‌است که استفنسون ۲–۱۸ در آستانه بیرون ریختن لایه‌های بیرونی خود و تبدیل شدن به یک متغیر آبی درخشان (LBV) یا ستاره ولف-رایت (ستاره WR) قرار دارد.
مشخصات فیزیکی > درخشندگی

یک محاسبه برای یافتن درخشندگی بولومتری با برازش توزیع انرژی طیفی (SED) با استفاده از مدل DUSTY، درخشندگی نزدیک به ۴۴۰٬۰۰۰ L☉ را به ستاره می‌دهد. . یک محاسبه جایگزین اما قدیمی‌تر از سال ۲۰۱۰، با فرض عضویت در خوشه استفنسون ۲ در ۷۰۰۰۵۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۵٫۵ اما بر اساس ۱۲ و ۷۰۰۱۲۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۵چگالی شار ۷۰۰۱۲۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۵، درخشندگی بسیار کمتر و نسبتاً متوسطی به میزان ۹۰٬۰۰۰ L☉ می‌دهد. .
مشخصات فیزیکی > درجه حرارت و نوع طیفی

دمای مؤثر ۷۰۰۳۳۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۲۰۰ در یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ توسط ادغام SED با استفاده از مدل DUSTY محاسبه شد، که آن را بسیار خنک‌تر از سردترین ابرغول قرمز پیش‌بینی‌شده توسط نظریه تکامل ستاره‌ای (معمولاً حدود ۷۰۰۳۳۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۵۰۰) می‌کند. نگوئروئلا و همکاران (۲۰۱۳) نوع طیفی استفنسون ۲–۱۸ را در اطراف M6 شناسایی کرد که بر اساس طیف و برخی ویژگی‌های طیفی آن حتی برای یک ستاره ابرغول سرخ غیرمعمول است. ویژگی‌های طیف استفنسون ۲–۱۸ شامل خطوط طیفی اکسید تیتانیوم (TiO) است.
مشخصات فیزیکی > اندازه

شعاع ۲٬۱۵۰ solar radii (۱٫۵۰×۱۰۹ کیلومتر؛ ۱۰٫۰ یکای نجومی؛ ۹۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ مایل) از درخشندگی بولومتری نزدیک به ۴۴۰٬۰۰۰ L☉ به دست آمد و دمای مؤثر تخمینی ۷۰۰۳۳۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳۲۰۰، که به‌طور قابل توجهی بزرگتر از مدل‌های نظری بزرگ‌ترین ابرغول‌های سرخ پیش‌بینی شده توسط نظریه تکاملی ستاره ای است (حدود 1,500 R☉). با فرض صحیح بودن این مقدار، این امر آن را از دیگر ابرغول‌های قرمز معروف، مانند Antares A، Betelgeuse، VY Canis Majoris و UY Scuti بزرگتر می‌کند.
فاصله استفنسون ۲–۱۸ دارای عدم قطعیت نسبی بیشتر از ۵۰٪ و شعاع ۲٬۱۵۰ R☉ بیان شده‌است. احتمالاً می‌تواند یک تخمین بیش از حد باشد زیرا بزرگ‌ترین شعاع ستاره ای که توسط نظریه تکامل ستاره ای پیش‌بینی شده‌است تنها تقریباً ۱٬۵۰۰ R☉ تخمین زده می‌شود. تخمین درخشندگی این ستاره نیز نامشخص است، زیرا برآورد دیگری از درخشندگی ۹۰٬۰۰۰ L☉ است. .
تخمین زده شده‌است که استفنسون ۲–۱۸ دارای نرخ تلفات جرمی تقریباً ۷۰۰۰۱۳۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱٫۳۵ است.۷۰۰۰۱۳۵۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱٫۳۵ در سال، که در میان بالاترین ستاره های ابرغول سرخ شناخته شده‌است. این احتمال وجود دارد که استفنسون ۲–۱۸ اخیراً به دلیل مادون قرمز زیاد، دچار یک اپیزود از دست دادن جرم شدید شده باشد.
مشخصات فیزیکی > عضویت

مدتی است که بحث شده‌است که آیا این ستاره واقعاً بخشی از خوشه فرضی آن است یا خیر. با توجه به اینکه سرعت شعاعی آن در زیر ستاره‌های دیگر خوشه قرار دارد، اما برخی نشانه‌های مشتق شده از طیف که نشانه‌های عضویت را نشان می‌دهند، برخی منابع بیان می‌کنند که بعید است این ستاره یک غول پیش زمینه باشد. با این حال، مقالات جدیدتر ستاره را به دلیل ویژگی‌های شدید و متناقض آن عضوی بعید می‌دانستند. با استفاده از سرعت‌های شعاعی تعیین‌شده از انتشار میزر SiO و جذب CO IR، مطالعه‌ای بر روی میزرهای ابرغول قرمز در خوشه‌های عظیم، استفنسون ۲–۱۸ را به عنوان یک ابرغول سرخ میدانی در نظر گرفت که به دلیل سرعت شعاعی پایین‌تر آن که به‌طور قابل‌توجهی در مقایسه با سایرین متفاوت است، با استفنسون ۲ ارتباطی ندارد. ستارگان از استفنسون 2. متأسفانه، عضویت استفنسون ۲–۱۸ هنوز قابل رد نیست.
احتمال دیگر این است که استفنسون ۲–۱۸ در واقع یک عضو است، زیرا سرعت شعاعی آن توسط یک پوشش نوری ضخیم در حال گسترش جبران می‌شود. به هر حال، تفاوت سرعت بین سرعت شعاعی این ستاره و خود استفنسون ۲ (۲۰ کیلومتر در ثانیه) یک سرعت معمولی برای ابرغول‌های سرخ است. مطالعه دیگری می‌گوید که استفنسون ۲–۱۸ بخشی از یک خوشه مربوط به استفنسون ۲، استفنسون 2 SW است که فرض می‌شود در همان فاصله با خود خوشه هسته قرار دارد و همچنین حاوی چندین ستاره پرجرم و ابرغول سرخ است.
بر اساس مدل‌های ستاره‌ای کنونی و نظریه‌های تکامل ستاره‌ای، گفته می‌شود که استفنسون ۲–۱۸ در آستانه ریزش لایه‌های بیرونی خود قرار دارد، که در آن به سمت آبی به یک متغیر آبی درخشان یا یک ستاره Wolf-Rayet تبدیل می‌شود.
مقایسه اندازه ستاره‌های مختلف انتخاب شده. از چپ به راست Cygnus OB2 #12، V382 Carinae , V915 Scorpii، UY Scuti و Stephenson 2-18 هستند. مدارهای زحل و نپتون نیز برای مقایسه نشان داده شده‌است.
آرایه فشرده تلسکوپ استرالیا برای استخراج درخشندگی بولومتری و تخمین دمای مؤثر استفنسون ۲–۱۸ در سال ۲۰۱۲ استفاده شد.
استفنسون ۲–۱۸ در مقایسه با خورشید
استفنسون ۲–۱۸ توسط Pan-STARRS DR1 دیده شده‌است
محور شرارت

آنچه جرج بوش «محور شرارت» نامیده، دربرگیرندهٔ ایران، عراق و کره شمالی است. (قرمز)

عبارت «آنسوی محور شرارات» دربرگیرندهٔ کوبا، لیبی و سوریه (نارنجی) است.
محور شرارت (به انگلیسی: Axis of Evil) اصطلاحی‌ست که جرج دابلیو. بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا در ۲۹ ژانویه ۲۰۰۲ در سخنرانی سالیانه خود در کنگره ایالات متحده آمریکا، در اشاره به سه کشور جمهوری اسلامی ایران، کره شمالی و عراق بعثی به کار گرفت.
او علت این نام‌گذاری را «حمایت آن کشورها از تروریسم» و «تلاش آن‌ها برای دستیابی به جنگ‌افزار کشتارجمعی» بیان کرد.
بعد از آن در طی دوره ریاست جمهوری وی اغلب در سخنرانی‌ها برای اشاره به دولت‌هایی که حامی تروریسم یا به‌دنبال جنگ‌افزار کشتارجمعی بودند مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سخنرانی سالیانه در اجلاس مشترک کنگره پرزیدنت بوش سه کشور ایران، عراق و کره شمالی را به عنوان تولیدکنندگان سلاح هسته‌ای توصیف کرد. این چنین محوری برای این کشورها مورد استفاده قرار گرفت برای متحد کردن مردم آمریکا در حمایت از جنگ علیه تروریسم.
اجلاس مشترک کنگره آمریکا سال ۲۰۰۲

در سخنرانی سالیانه در اجلاس مشترک کنگره در فوریه ۲۰۰۲ پرزیدنت بوش کره شمالی را رژیمی که به موشک‌های بالستیک و سلاح‌های کشتار جمعی مسلح می‌شود درحالی‌که مردمش را گرسنگی می‌دهد معرفی کرد. وی همچنین در مورد ایران اظهار کرد: «درحالی‌که تعداد محدودی غیر منتخب امید به آزادی مردم ایران را سرکوب می‌کنند، رژیم ایران به صورتی مهاجمانه به‌دنبال تسلیحات کشتارجمعی و صدور تروریزم است.» در مورد سه کشور بوش به‌هرحال مشخصاً بیشترین انتقاد را در مورد عراق کرد. وی گفت عراق به رخ کشیدن خصومتش با ایالات متحده و حمایت از ترور ادامه می‌دهد. رژیم عراق طرح تولید آنتراکس (سیاه‌زخم) و گاز اعصاب و جنگ‌افزار هسته‌ای برای بیش از یک دهه ادامه می‌دهد… این رژیمی است که چیزی برای پنهان کردن از مردم جهان دارد. سپس بوش گفت کشورهایی مانند این‌ها و متحدان تروریست شان به بودن در یک محور شرارت ادامه می‌دهند به مسلح شدن و تهدید صلح جهانی.
دیوید فروم و واژه محور شر

اصطلاح محور شر به نویسنده سابق سخنرانی‌های بوش دیوید فروم نسبت داده می‌شود که در ابتدا محور تنفر و سپس به محور شر تغییر کرد. فروم در کتاب خود مرد درست در توضیح علت و مبنای تولید اصطلاح محور شر نوشت: «ریاست جمهوری شگفت جورج دبلیو بوش. در ابتدا داستان از اواخر دسامبر ۲۰۰۱ شروع شد وقتی که رئیس نویسندگان سخنرانی مایکل گرسون به فروم مأموریت داد که برای پس زدن دولت صدام حسین در عراق مطلبی در حد چند جمله در سخنرانی سالیانه اجلاس مشترک کنگره بیاورد.» فروم می‌گوید او شروع کرد به بازخوانی سخنرانی فرانکلین دی روزولت در ۸ دسامبر ۱۹۴۱ تحت عنوان «روزی که به‌عنوان لکه ننگ باقی خواهد ماند» که بعد از حمله غافلگیرانه ژاپن به پرل هاربر ارائه شد. درحالی‌که آمریکا برای شروع جنگ با ژاپن نیازی به متقاعد کردن کسی نداشت، روزولت تهدید بزرگتر برای ایالات متحده را از جانب آلمان نازی می‌دید و نیاز داشت که موضوع جنگ در دو اقیانوس را مطرح کند.
فروم در کتابش به قسمتی از سخنرانی روزولت اشاره می‌کند که اکنون غالباً مورد مراجعه قرار می‌گیرد، «... ما نه تنها از خودمان با حداکثر توان دفاع می‌کنیم بلکه مطمئن می‌شویم که قدر و خیانت به این شکل هرگز ما را مجدداً مورد تهدید قرار ندهد.» فروم سخنرانی روزولت را به این شکل تفسیر می‌کند که «برای دولت پرل هاربر نه تنها یک حمله بود، بلکه یک اخطار برای آینده بود که بدترین حملات و بدتر از دیگری، حتی دشمنانی خطرناکتر.» ژاپن که کشوری با یک دهم توان صنعتی آمریکا، وابستگی به واردات مواد غذایی که هم‌اکنون درگیر جنگ با چین است و با بی پروایی تمام علی‌رغم همه این شرایط به آمریکا حمله می‌کند، فروم در مورد بی اعتنایی می‌گوید «این چیزی بود که قدرت‌های محور را تهدیدی برای صلح جهانی کرده بود.» به تصمیم فروم دو جنگ صدام حسین با ایران و کویت فقط یک بی پروایی بود، بنابراین تهدیدی مشابه برای صلح جهانی محسوب می‌شد.
فروم در کتابش می‌نویسد که هر چه بیشتر او قدرت‌های محور در جنگ جهانی دوم را با «کشورهای تروریست پرور» مقایسه کرده متوجه مشابهت‌های بیشتری بین آن‌ها شده است. فروم می‌نویسد «قدرتهای محور به یکدیگر بی علاقه و بی‌اعتماد بودند. اگر آنها جنگ را به نحوی می‌بردند، کشورهای عضو آن به‌سرعت بسمت درگیری علیه یکدیگر می‌چرخیدند. ایران، عراق و القاعده و حزب‌الله لبنان علی‌رغم دعوا و مرافعه بین خودشان همگی علیه قدرت‌های غربی و اسرائیل بودند و همگی از ارزش‌های انسانی دموکراسیهای غربی نفرت داشتند.» در این نقطه فروم ارتباط بین آن‌ها را متوجه می‌شود: «همه کشورهای تروریست پرور و سازمان‌های تروریستی یک محور تنفر علیه ایالات متحده به‌وجود می‌آورند.»
فروم می‌گوید او سپس یک یادداشت با استدلال فوق می‌فرستد و برخی بی رحمی‌های مرتکب شده توسط دولت عراق را متذکر می‌شود. او انتظار داشت که کلماتش به عنوان غیرقابل تأیید تصحیح شده و خارج شود، همانطوری که سرنوشت بسیاری از سخنرانی‌های نوشته شده برای رئیس‌جمهوری‌ها بوده، اما کلماتش توسط بوش تقریباً کلمه به کلمه خوانده شد، نتیجتاً بوش اصطلاح محور تنفر را به محور شرارت تغییر داد. کره شمالی به لیست اضافه شد، او می‌گوید، بخاطر اینکه آن‌ها تلاش می‌کنند بمب اتمی بسازند، با گستاخی تاریخچه‌ای از اقدامات تجاوزکارانه داشته است، که نیاز است یک رودستی قوی تر دریافت کند.
بعدها همسر فروم نوشته‌های او را علنی کرد.
یوسف بودانسکی و محور همپیمان جدید

یک دهه قبل از۱۳۸۰ (۲۰۰۲) سخنرانی سالیانه اجلاس مشترک کنگره آمریکا در اوت ۱۹۹۲ عالم سیاسی یوسف بودانسکی برگه‌ای نوشت با تیتر «تهران، بغداد و دمشق: یک محور همپیمان جدید». این در حالی بود که او در موضع مدیر نیروی ویژه کنگره در خصوص تروریزم و جنگ‌های غیر کلاسیک در کنگره ایالات متحده کار می‌کرد. علی‌رغم اینکه او کلمه شرارت را به محور جدید نیفزوده و استفاده نکرده بود محور بودانسکی بسیار یادآور محور فروم بود. بودانسکی احساس می‌کرد این محور جدید بسیار تحول خطرناکی است. استدلال بودانسکی در یک‌کلام این بود که ایران، عراق و سوریه یک اتحاد سه جانبه در آستانه جنگ خلیج فارس تشکیل داده‌اند، و اینکه این اتحاد یک تهدید فوری ایجاد کرده‌اند که تنها با تهاجم مجدد به عراق و سرنگونی صدام حسین می‌توان با آن مواجه شد.
بولتون: ورای محور شرارت

در ۶ مه ۲۰۰۲ معاون وزیر خارجه وقت جان بولتون تحت عنوان ورای محور شرارت یک سخنرانی داشت. در این سخنرانی او سه کشور کوبا، لیبی و سوریه را به کشورهای مطرح شده تا آن وقت اضافه کرد. دلایل ضمیمه کردن این کشورها به این گروه‌بندی عبارت بودند از: «دولت‌های حمایت کننده تروریسم بوده و اینکه به‌دنبال دست یابی به سلاح‌های کشتار جمعی بودند یا ظرفیت انجام این کار را داشتند علی‌رغم تعهدات الزام آورشان.»
درگیری روسیه و ناتو

در سال ۲۰۲۴، دبیرکل ناتو، ینس استولتنبرگ و دبیرکل سابق، آندرس فوگ راسموسن هشدار دادند که چین، ایران، کره شمالی و روسیه، در حال تشکیل اتحاد جدید مستبدان هستند. این کشورها توسط چندین سیاستمدار آمریکایی از جمله کریستوفر کاوولی، مایک جانسون و میچ مکانل نیز به عنوان محور شرارت جدید، عنوان شده‌اند.
انتقادات

ایران و عراق در جنگی طولانی در دهه ۱۹۸۰ درگیر بوده‌اند که در زمان سخنرانی بوش تقریباً تحت همان رهبری بوده‌اند، به همین دلیل عده‌ای را به مخالفت واداشت که بگویند دو کشور را تحت یک لوا قرار دادن گمراه‌کننده است. دیگران استدلال کردند که هر کدام از سه کشور «محور شرارت» مشخصه‌های خاص خودشان را داشتند که هم گروه کردن آن‌ها با یکدیگر آن را ناپایدار می‌کند. آن اپلبوم در مورد مذاکرات پارلمانی دربارهٔ جدا دیدن کره شمالی از این گروه‌بندی مطالبی نوشته است.
در روزهای بعد از حملات ۱۱ سپتامبر، کروکر و سایر مقامات بلندمرتبه وزارت خارجه آمریکا به ژنو پرواز کردند تا به صورت محرمانه با نمایندگان دولت ایران ملاقات کنند. برای چند ماه، کروکر و طرف حساب‌های ایرانی وی برای دستگیری عوامل القاعده در منطقه و جنگ با طالبان در افغانستان همکاری می‌کردند. بعد از سخنرانی بوش که ایران محور شر اعلام شد، مواضع ایرانی‌ها برای همکاری با ایالات متحده سخت و این ملاقات‌ها متوقف شد.
به گزارش یک خبرنگار غربی از تهران :خاتمی، بوش را به سبب این سخنرانی مورد سرزنش قرار داد. از نظر وی این اقدام عملاً ایران را به بحران گسترده‌ای کشاند که بهانهٔ مناسبی در اختیار مخالفان محافظه کار او قرار داد و امیدهای مربوط به اصلاحات داخلی در ایران را از بین برد.
جان بولتون
چین، ایران، کره شمالی و روسیه به عنوان محور شرارت به رنگ قرمز و آمریکا به رنگ آبی
نخلستان تشنه

| نخلستان تشنه | نخلستان تشنه |
| --- | --- |
کارگردان: محمد نوری زاد
نویسنده: محمد نوری زاد
بازیگران: فرج اله سلحشور امیرحسین حجت حامد آهنگر خانم داستان حبیب اله رجبعلی
موسیقی: سعید شهرام
فیلم‌بردار: حسن علیمردانی
تدوین‌گر: بهزاد بهزادپور
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۶۸
مدت زمان: ۳۲دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
نخلستان تشنه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمد نوری زاد ساختهٔ سال ۱۳۶۸ است.
بازیگران

فرج اله سلحشور
امیرحسین حجت
حامد آهنگر
خانم داستان
حبیب اله رجبعلی
عبدالرضا حیاتی
حمید آهنگر
تام آرنولد (بازیگر)

| تام آرنولد | تام آرنولد |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: توماس دوان آرنولدThomas Duane Arnold
زادهٔ: ۶ مارس ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال) اوتوموا، آیووا، ایالات متحده آمریکا
پیشه‌ها: بازیگر کمدین مجری تلویزیونی
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۰–اکنون
همسران:  روزان بار (ا. ۱۹۹۰–ج. ۱۹۹۴)  Julie Lynn Champnella (ا. ۱۹۹۵–ج. ۱۹۹۹)  Shelby Roos (ا. ۲۰۰۲–ج. ۲۰۰۸)  Ashley Groussman (ا. ۲۰۰۹–ج. ۲۰۲۰) 
فرزندان: ۲
توماس دوان آرنولد (انگلیسی: Tom Arnold؛ زاده ۶ مارس ۱۹۵۹) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
فردی مرده‌است: آخرین کابوس (۱۹۹۱)
قهرمان (۱۹۹۲)
سر مخروطی‌ها (۱۹۹۳)
بلوز مخفی (۱۹۹۳)
دروغ‌های حقیقی (۱۹۹۴)
نه ماه (۱۹۹۵)
هم‌سفری (فیلم) (۱۹۹۶)
هکس (۱۹۹۷)
آستین پاورز: مرد بین‌المللی رمز و راز (۱۹۹۷)
لمس (۱۹۹۷)
کارخانه حیوانات (۲۰۰۰)
زخم‌های کهنه (۲۰۰۱)
هانسل و گرتل (فیلم ۲۰۰۲) (۲۰۰۲)
مردانگی (فیلم ۲۰۰۳) (۲۰۰۳)
نشنال لمپون نه چندان قانونی (۲۰۰۳)
زاده برای مرگ (۲۰۰۳)
ریباند (۲۰۰۵)
من و بچه (۲۰۰۵)
پایان خوش (۲۰۰۵)
فصل پایانی (۲۰۰۷)
انسان راست‌قامت (۲۰۰۷)
غرور (فیلم ۲۰۰۷) (۲۰۰۷)
پرتقال‌ها (فیلم ۲۰۰۷) (۲۰۰۷)
پالو آلتو (فیلم ۲۰۰۷) (۲۰۰۷)
باغ‌های شب (۲۰۰۸)
سال آشنایی با ما (۲۰۰۸)
شکاک (فیلم) (۲۰۰۹)
عدالت برادر (۲۰۱۰)
فرد ۳ (۲۰۱۲)
حفاظت از شاهد مدیا (۲۰۱۲)
بزن و فرار کن (۲۰۱۲)
دمبل‌ها (فیلم) (۲۰۱۴)
نفرین داونرز گروو (۲۰۱۵)
نهایت ضربه (۲۰۱۷)
بزرگتر (فیلم ۲۰۱۸) (۲۰۱۸)
روزان (۱۹۸۹–۱۹۹۳)
سیمپسون‌ها (۱۹۹۹)
والدین نسبتاً عجیب و غریب (۲۰۰۱)
کارآموز ستارگان (۲۰۰۷)
۳ روز با پدر (۲۰۱۹)
فرزندان آشوب (۲۰۰۹–۲۰۱۱)
ان‌سی‌آی‌اس: نیواورلئان (۲۰۱۶–۲۰۱۹)
باک هوارد بزرگ
دراگوتین چرماک

دراگوتین چرماک (سیریلیک صربی: Драгутин Мишко Чермак؛ (زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۴۴ – درگذشتهٔ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱) بازیکن و مربی بسکتبال اهل یوگسلاوی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌ بود.
داگ هولدن

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Albert Douglas Holden
زادروز:  ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۰
زادگاه:  منچستر, انگلستان
تاریخ مرگ:  ۸ آوریل ۲۰۲۱  (۹۰ سال)
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۰-۱۹۶۲ |  باشگاه فوتبال بولتون واندررز |  ۴۱۹ |  (۴۰) |
| ۱۹۶۲-۱۹۶۵ |  Preston North End |  ۸۹ |  (۱۳) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۹ |  تیم ملی فوتبال انگلستان |  ۵ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
داگ هولدن
داگ هولدن (به انگلیسی: Doug Holden) بازیکن فوتبال (زادهٔ ۰۱۹۳۰−۰۹−۲۸ ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۸ آوریل ۲۰۲۱) اهل کشور انگلستان که سابقهٔ بازی در تیم ملی فوتبال انگلستان را در کارنامهٔ خود داشت. وی در تاریخ ۰۱۹۵۹−۰۴−۱۱ ۱۱ آوریل ۱۹۵۹ نخستین بازی ملی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال اسکاتلند انجام داد و با حضور در ۵ بازی ملی، در تاریخ ۰۱۹۵۹−۰۵−۲۴ ۲۴ مه ۱۹۵۹ واپسین بازی ملی‌اش را در برابر تیم ملی فوتبال مکزیک برگزار کرد.
کلیه
واژه‌شناسی

در زبان پهلوی، کلیه را گرتگ می‌نامیدند که در فارسی دری و پنجابی و نیز در فرهنگستان، به گُرده و در برخی گویش‌ها به قلوه، گلوه یا کلوه دگرگون شده است . در عربی به آن کلیة (به سکون ل و فتح ی) گفته می‌شود که همریشه با عبری: כִּליָה‎ (کلیا) است. هرچند به انگلیسی: kidney نامیده می‌شود، اما در متون تخصصی انگلیسی مشتقات دو کلمه یونانی: νεφρό (نفرو) و لاتین: ren را به کار می‌برند.
کاراندام‌شناسی

هر کلیه از سه بخش قشری، مرکزی و لگنچه تشکیل شده‌اند. آن‌ها خون را از سرخرگ‌های کلیوی، دریافت می‌کنند و سپس خون از راه سیاهرگ‌های کلیوی از آن‌ها خارج می‌گردد. هر کلیه به میزنای متصل شده، که لولهٔ حمل‌کنندهٔ ادرار ترشحی به مثانه است. کلیه‌ها بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند که به خاطر دفع موادی سمی به نام اوره در بدن و نمک و آب اضافی است.
نفرون، واحد ساختاری و عملکردی کلیه‌هاست. هر کلیه انسان بالغ دارای ۱ میلیون نفرون است، در حالی‌که کلیه موش تنها دارای حدود ۱۲٬۵۰۰ نفرون است. کلیه در کنترل حجم مایعات مختلف بدن، مولالیته، تعادل اسید-باز، غلظت الکترولیت‌های مختلف، و برداشت توکسین‌ها، دخیل است. عمل تصفیه در گلومرول‌ها رخ می‌دهد: یک پنجم حجم خونی که وارد کلیه می‌شود، تصفیه می‌گردد. نمونه‌ای از مواد بازجذب شده، شامل آب بدون حل‌شونده، سدیم بی‌کربنات، گلوکز و آمینواسید است. نمونه‌ای از مواد ترشح شده شامل هیدروژن، آمونیوم، پتاسیم و اوریک اسید می‌باشد. همچنین کلیه‌ها عملکردهایی مستقل از نفرون نیز دارند. به عنوان مثال، آن‌ها پیش‌ماده ویتامین D را به شکل فعال، یعنی کلسیتریول تبدیل کرده؛ و هورمون‌های اریتروپوئیتین و رنین را سنتز می‌کنند.
فیزیولوژی کلیه، مطالعه عملکردهای کلیه‌هاست.
نفرولوژی، شاخه فوق‌تخصصی از پزشکی است (پس از تخصص داخلی) که به مطالعه بیماری‌های عملکردی کلیه‌ها می‌پردازد همچون: نارسایی مزمن کلیوی، نشانگان نفریتیک و نفروتیک، نارسایی حاد کلیوی و پیلونفریت.
اورولوژی نیز شاخه تخصصی از پزشکی است که به جراحی بیماری‌های مرتبط با کالبدشناسی کلیه (و مجرای ادراری) می‌پردازد، همچون: سرطان، کیست کلیه، سنگ کلیه و میزنای، و انسداد مجرای ادراری.
فرایندهایی که در مدیریت بیماری‌های کلیوی به کار می‌روند، شامل بررسی شیمیایی و میکروسکوپی ادرار (آزمایش ادرار)، مدیریت عملکرد کلیه با محاسبه تخمینی نرخ تصفیه گلومرولی (eGFR) با استفاده از کراتینین سرم (پلاسما)، غلظت کراتینین در ادرار و میزان تولید ادرار در دقیقه؛ و بافت‌برداری کلیه و استفاده از CT اسکن جهت ارزیابی ناهنجاری‌های کالبدشناختی می‌باشد.
دیالیز و پیوند کلیه جهت درمان نارسایی شدید کلیه به کار می‌روند؛ یک (یا هردوی) این راهکارها، تقریباً همیشه، هنگامی که میزان GFR کلیه زیر ۱۵ باشد، به کار می‌روند.
نفرکتومی نیز اغلب جهت درمان کارسینوم سلول کلیوی به کار می‌رود.
ساختار

در انسان‌ها، کلیه‌ها در قسمت بالایی حفره شکمی، هر کدام در اطراف ستون فقرات، در موقعیت خلفی-صفاقی و با زاویه کمی مایل قرار دارند. عدم تقارن حفره شکمی، معلول موقعیت کبد است که موجب می‌گردد کلیه راست کمی نسبت به کلیه چپ، در موقعیت پایین‌تری قرار گیرد. کلیه سمت چپ تقریباً در سطح T12 تا L3 قرار داشته، که کلیه سمت راست کمی پایین‌تر است. کلیه سمت راست دقیقاً پایین دیافراگم و پشت کبد قرار دارد. بر روی هر کلیه، غده فوق کلیوی قرار دارد. قسمت بالایی کلیه به‌طور جزئی توسط دنده‌های ۱۱هم و ۱۲هم محافظت می‌شوند. هر کلیه به‌همراه غده فوق کلیه‌ای متناظرش، با دو لایه چربی احاطه شده است: چربی پیرامونی، بین فاسیای کلیوی و کپسول کلیوی قرار داشته، و چربی پارارنال، در موقعیت فوقانی فاسیای کلیوی قرار دارد.
کلیه ساختار لوبیا شکلی است که مرزهای محدب و مقعری دارد. ناحیه تورفته‌ای روی مرز مقعر وجود دارد که به «ناف کلیه» معروف است، ناحیه‌ای که سرخرگ کلیوی از آنجا وارد کلیه و سیاهرگ کلیوی و میزنای از آن‌جا خارج می‌شوند. کلیه توسط بافت فیبری سختی به نام کپسول کلیوی احاطه شده، که خود این کپسول توسط چربی اطراف کلیه، فاسیای کلیوی، و چربی پارارنال احاطه شده است. سطح قدامی (جلویی) این بافت‌ها را صفاق نامیده، در حالی که سطح خلفی (پشتی) را فاسیای عرضی می‌نامند.
قطب فوقانی کلیه راست، در مجاورت کبد قرار داشته، و قطب فوقانی کلیه چپ در کنار طحال قرار دارد؛ بنابراین هردو در حالت دَم به سمت پایین حرکت می‌کنند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
جنسیت: وزن، رنج مرجع استاندارد
| جنسیت | کلیه راست | کلیه چپ |
| مذکر | ۸۰–۱۶۰g | ۸۰–۱۷۵g |
| مؤنث | ۱۴۰–۱۷۵g | ۳۵–۱۹۰g |
در مطالعات دانمارکی‌ها، در افراد بالغ، طول میانه کلیه چپ ۱۱٫۲ cm و کلیه راست ۱۰٫۹ cm اندازه‌گیری شد. همچنین حجم میانه کلیه چپ ۱۴۶ cm3 و کلیه راست ۱۳۴ cm3 بود.
کالبدشناسی کلیه > کالبدشناسی درشت

ماده عملکردی، یا پارانشیم کلیه به دو ساختار عمده تقسیم‌بندی می‌شود: قشر کلیه در خارج و مدولای کلیه در داخل قرار دارد. در مقیاس درشت، این ساختارها به شکل ۸ الی ۱۸ لوب کلیوی مخروطی شکل دیده می‌شوند، که هر کدام شامل قشر کلیوی است که بخشی از مدولا به نام مدولای کلیوی را دربر می‌گیرد. بین هرم‌های کلیوی، زائده‌هایی از قشر به نام ستون‌های کلیوی قرار دارند. نفرون‌ها، ساختارهای عملکردی کلیه اند که کارشان تولید ادرار بوده، و درون قشر و مدولا گسترش یافته‌اند. بخش ابتدایی فیلترکننده نفرون، جسمک کلیویست که در قشر واقع شده است. پس از این قسمت ابتدایی، لوله کلیوی قرار گرفته که از قشر به عمق هرم‌های مدولایی می‌رود. بخشی از قشر کلیه به نام اشعه مدولایی، به صورت گردایه‌ای از لوله‌های کلیوی اند که مایعاتشان را به مجرای جمع‌آوری‌کننده می‌برند.
نوک یا پاپیلای هر هرم، ادرار را به کالیس کوچک ریخته، کالیس‌های کوچک نیز داخل کالیس بزرگ محتویاتشان را خالی کرده، و سپس کالیس‌های بزرگ نیز به لگنچه کلیوی محتویاتشان را تخیله می‌کنند. همه این‌ها در نهایت تبدیل به میزنای می‌شوند. در ناف کلیه، میزنای و سیاهرگ خونی از کلیه خارج شده و سرخرگ کلیوی وارد می‌شود. چربی نافی و بافت لنفاوی به‌همراه گره‌های لنفاوی، دور این ساختارها را احاطه می‌کنند. چربی نافی با حفره پر از چربی به نام سینوس کلیوی پیوستگی دارد. سینوس کلیوی در مجموع شامل لگنچه کلیه و کالیس‌هاست که این ساختارها را از بافت مدولای کلیوی جدا می‌کنند.
سی‌تی اسکن شکم که موقعیت کلیه‌ها را نشان می‌دهد. تصویر چپ: قسمت فوقانی شکم، کبد را در سمت چپ (سمت راست بدن) نشان می‌دهد. تصویر مرکزی: در اینجا، کلیه‌ها پایین کبد و طحال قرار دارند. تصویر راست: یک مقطع عرضی دیگر از کلیه سمت چپ.
در این تصویر، ساختارهایی که نزدیک کلیه‌اند مشخص شده.
مقطع  عرضی جسد یک شخص، که در آن موقعیت کلیه‌ها مشخص شده‌اند.
عملکرد

مقالهٔ اصلی: فیزیولوژی کلیه
کلیه‌ها، انواع محصولات دفعی حاصل از متابولیسم را به ادرار ترشح می‌کنند. ساختار میکروسکوپی و واحد عملکردی کلیه، نفرون است. خون ارائه شده به این واحد عملکردی، از طریق فیلتراسیون، بازجذب، ترشح و دفع، مورد پردازش قرار می‌گیرد؛ پیامد چنین پردازش‌هایی، تولید ادرار است. مواد درون ادرار شامل پسماندهای نیتروژنی اوره از کاتابولیسم پروتئین، و همچنین پسماند نیتروژنی اوریک اسید از متابولیسم نوکلئیک اسید می‌باشد. توانایی پستانداران و برخی از پرندگان جهت تغلیظ پسماندهایشان به صورت ادرار با حجمی بسیار کمتر از حجم خونی که این پسماندها از آن استخراج شده‌اند، وابسته به سازوکار استادانه‌ای به نام «افزایش خلاف جریانی» (countercurrent multiplication) است. برای اجرای این سازوکار، خصوصیات متعدد و مستقل نفرون‌ها به کار می‌آید: پیکره‌بندی مستحکم توبول‌ها به صورت «سنجاق مو»، نفوذپذیری یون و آب در قسمت نزولی قوس هنله، نفوذپذیری در قسمت صعودی قوس هنله، و انتقال فعال یونی به خارج در اکثر قسمت‌های صعودی قوس. به علاوه، تبادل خلاف جریانی توسط عروق حامل خون به نفرون‌ها، برای فعالسازی چنین عملکردی ضروریست.
کلیه در هم‌ایستایی کل بدن، تعادل اسید-باز، غلظت‌های الکترولیتی، حجم مایعات برون‌سلولی، و فشار خون، مشارکت می‌کند. همچنین کلیه، چنین عملکردهایی را هم به‌طور مستقل، و هم به‌طور هماهنگ با دیگر اعضا، به‌خصوص آن‌ها که جزوی از دستگاه درون‌ریزند، انجام می‌دهد؛ هورمون‌های درون‌ریز مختلفی عملکردهای مذکور را با هم هماهنگ می‌کنند که شامل این مواردند: رنین، آنژیوتانسین، آلدوسترون، وازوپرسین، و پپتید ناتری‌اورتیک دهلیزی.
عملکرد > تشکیل ادرار > تصفیه

تصفیه یا فیلتراسیون، که در جسمک کلیوی صورت می‌پذیرد، فرایندی است که توسط آن سلول‌ها و پروتئین‌های بزرگ حفظ می‌شوند، در حالی که موادی با وزن مولکولی کمتر، از خون فیلتر شده تا عمل اولترافیلتراسیون (یا فراتصفیه) صورت پذیرفته و در نهایت تبدیل به ادرار شوند. کلیه ۱۸۰ لیتر از پلاسما را در روز تصفیه می‌کند. این فرایند به دلیل فشار هیدرواستاتیکی که بر روی دیواره‌های مویرگی اعمال می‌کند، به فیلتراسیون هیدرواستاتیکی نیز معروف است.