stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۳دی‌او

| 0 | 1 |
| --- | --- |
۳دی‌او مدل FZ-۱: ۳دی‌او مدل FZ-۱
توسعه‌دهنده: شرکت ۳دی‌او
سازنده: پاناسونیک، سانیو و شرکت ال‌جی
گونه: کنسول بازی ویدئویی
نسل: نسل پنجم
تاریخ انتشار: آ. ش ۴ اکتبر ۱۹۹۳  ژاپن ۲۰ مارس ۱۹۹۴
متوقف‌شده: ۱۹۹۶
واحدهای فروخته‌شده: ۲ میلیون
رسانه: لوح فشرده
CPU: ۳۲-بیتی، ۱۲٫۵ مگاهرتز (بر پایه معماری آرم)
سرویس‌های برخط: طراحی شد ولی کنسل گردید
پرفروش‌ترین بازی: ژکس (Gex)
جانشین: ام۲ (کنسل شد)
۳دی‌او (به انگلیسی: ۳DO Interactive Multiplayer) که به اختصار ۳DO نیز نامیده می‌شود، نام یک کنسول بازی ویدئویی از نسل پنجم است که توسط شرکت ۳دی‌او طراحی و ایده پردازی شد. این شرکت که به وسیله کارآفرین و مؤسس الکترونیک آرتس (تریپ هاوکینز) پایه‌ریزی شده بود ایده ساخت کنسول را عرضه کرد ولی به تنهایی اقدام به ساخت و عرضه آن ننمود. ایده اصلی این کنسول با استفاده از یک سری مشخصه‌های اصلی دو تن از شرکت New Technologies Group به نام‌های «دِیو نیدل» و «رابرت جِی میکال» ارائه شد و اجازه طراحی کنسول بر پایه مشخصه‌های مورد نظر را به شرکت‌های دیگر نیز می‌داد. نخستین مدل در سال ۱۹۹۳ توسط شرکت پاناسونیک معرفی گردید و در سال ۱۹۹۴، دو شرکت سانیو و گلدستار (در حال حاضر با نام شرکت ال‌جی شناخته می‌شود) ویرایش دیگری از سخت‌افزارهای این کنسول را ارائه کردند.
۳دی‌او با وجود آن‌که دچار یک ارتقاء محسوس در زمینه طراحی و عرضه خود شده بود (از جمله آن‌که در مجله تایم به عنوان محصول سال ۱۹۹۳ نام برده شده بود) اما قیمت بالای آن (۶۹۹٫۹۵ دلار) مانع از آن شد که به موفقیت‌های بالای به دست آمده توسط رقیبانش، نینتندو و سگا دست یابد؛ و در نهایت سه سال بعد از تولید در سال ۱۹۹۶ میلادی تولید این کنسول قطع گردید.
این سامانه بازی ویدئویی در ۴ اکتبر ۱۹۹۳ در آمریکای شمالی و در ۲۰ مارس ۱۹۹۴ در ژاپن وارد بازار شد.
وبگاه آی‌جی‌ان این کنسول را در میان ۲۵ کنسول مورد اشاره خود، در رده ۲۲ برترین کنسول‌های بازی رایانه‌ای در تمام دوران‌ها قرار داد.
کیخسرو شاهرخ

| کیخسرو شاهرخ | کیخسرو شاهرخ |
| --- | --- |
نماینده زرتشتیان در مجلس شورای ملی: نماینده زرتشتیان در مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۲۸۸ – ۱۳۱۹: دوره مسئولیت ۱۲۸۸ – ۱۳۱۹
پس از: جمشید جمشیدیان
پیش از: رستم گیو
رئیس انجمن زرتشتیان تهران: رئیس انجمن زرتشتیان تهران
مدیر شرکت تلفن ایران: مدیر شرکت تلفن ایران
مدیر راه‌آهن دولتی ایران: مدیر راه‌آهن دولتی ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۷ تیر ۱۲۵۴[نیازمند منبع] کرمان، ایران
درگذشته: ۱۱ تیر ۱۳۱۹ تهران، ایران
آرامگاه: آرامگاه زرتشتیان تهران
ملیت: ایرانی
همسر(ان): فیروزه کریمدادفرهی کتایون قباد
فرزندان: شاهرخ، افلاطون، منوچهر، شاه بهرام، شاه بهمن، فریدون، داریوش، فرنگیس، هما و پروین
پیشه: سیاستمدار
جایزه‌ها: نشان درجه یک علمی
خویشاوندان سرشناس: فرنگیس یگانگی (دختر) اردشیر یگانگی (داماد) کامبیز یگانگی (نوه)
فعالیت‌ها: ساخت کتابخانه مجلس، ساخت آرامگاه فردوسی، خیر مدرسه‌ساز
لقب(ها): ارباب کیخسرو
کیخسرو شاهرخ ملقب به ارباب کیخسرو (۷ تیر ۱۲۵۴[نیازمند منبع] کرمان، ۱۱ تیر ۱۳۱۹ تهران). بنیانگذار شبکه تلفن سراسری ایران، بانی کتابخانه مجلس، کاشف محل خاکسپاری و بنیان‌گذار آرامگاه فردوسی، نماینده زرتشتیان در یازده دوره مجلس شورای ملی (دوره‌های دوم تا دوازدهم) و رئیس انجمن زرتشتیان تهران بود. از ارباب کیخسرو به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های جامعه زرتشتی ایران و از شخصیت‌های خوش‌نام تاریخ معاصر ایران یاد می‌شود.
زندگی

ارباب کیخسرو در خانواده‌ای زرتشتی در شهر کرمان زاده شد. پدرش شاهرخ زرتشتی وقتی او نوزاد بود درگذشت. اجدادش در شغل تجارت و منجمی دربارهای زند و قاجار فعالیت داشتند. پس از مرگ پدر، مادرش به بافندگی روی آورد و مخارج او و برادرش را از همین راه تأمین کرد. در کودکی به کارگری پرداخت و هم‌زمان در مکتبخانه زرتشتیان کرمان، مختصر سوادی تحصیل کرد.
در دوازده سالگی به تهران رفت و در مدرسه شبانه‌روزی آمریکایی‌ها مشغول به تحصیل شد، هم‌زمان در بیمارستان آمریکایی‌ها کار می‌کرد. در شانزده سالگی با پس‌انداز خود سفری یک‌ساله به هندوستان داشت. و در دارالفنون بمبئی به تحصیل ادامه داد. در ۲۱ سالگی از طرف انجمن خیریه پارسیان بمبئی به مدیریت مدرسه زرتشتیان کرمان رسید و به کرمان بازگشت و به فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی زرتشتیان مشغول شد. از جمله این فعالیت‌ها تأسیس سه مدرسهٔ دخترانه، دو مدرسهٔ پسرانه و یک دبیرستان به‌نام دبیرستان ملی زرتشتیان بود. زمین این مدارس در محله‌های فرموتن و محله شهر را ارباب جمشید اهدا کرد و از همین رو به مدارس جمشیدیه معروف شد.
ارباب کیخسرو در همین سال‌ها زبان‌های انگلیسی، روسی و عربی آموخت و قرآن و ترجمه آن را فراگرفت. در سال ۱۲۸۳ از راه خراسان به بندر ادسا در روسیه رفت، ولی به‌علت همزمانی با جنگ روسیه و ژاپن، پس از مدتی به ایران بازگشت. در سی سالگی برای دومین بار به تهران مهاجرت کرد و در یک صرافی مشغول به کار شد.
زندگی سیاسی

ارباب کیخسرو در زمان جنبش مشروطه از مشروطه‌خواهان بود و در سی سالگی در جنبش مشروطه شرکت داشت. او در دورهٔ دوم مجلس شورای ملی به‌عنوان نمایندهٔ زرتشتیان به مجلس راه یافت. ارباب کیخسرو در واقع نخستین نمایندهٔ زرتشتیان در مجلس است چون ارباب جمشید در دورهٔ اول نه به‌عنوان نمایندهٔ زرتشتیان بلکه به‌عنوان نمایندهٔ تجار تهران به مجلس رفته بود. او به ریاست اداره مباشرت (امور اداری و مالی) مجلس انتخاب شد و این سمت را تا پایان عمر حفظ کرد و شایستگی زیادی در آن از خود نشان داد تا جایی که در دوره چهارم مجلس با این‌که اصرار داشت دیگر او را نامزد این کار نکنند، نمایندگان با رأی بالایی او را برگزیدند. در دورهٔ سوم مجلس که با حرکت ارتش روسیه به‌سوی تهران در جریان جنگ جهانی اول، تعطیل شد و ناتمام ماند، ارباب کیخسرو همراه با حسن مدرس و میرزاده عشقی و شماری از نمایندگان مجلس به کرمانشاه رفت. مهاجران با پول آلمان که از طریق دولت عثمانی می‌رسید، «دولت در تبعید» را در کرمانشاه تشکیل دادند و منتظر شکست بریتانیا و روسیه ماندند. اما آلمان و عثمانی شکست خوردند و ارباب کیخسرو در سال ۱۲۹۵ به تهران بازگشت و به عنوان مسئول اداره مجلس، نگهداری از ساختمان و تأسیسات آن را به عهده گرفت. او همچنین ریاست شرکت تلفن ایران را در دست گرفت و به توسعه خطوط تلفن در تهران پرداخت.
در زمان جنگ جهانی اول، در مقطعی انگلیسی‌ها پرداخت درآمدهای نفتی به دولت ایران را مشروط به «تشکیل کمسیون مالی» کردند تا اختیار مالی کشور را به‌دست بگیرند. به همین دلیل گندم نایاب شد و هزاران ایرانی در قحطی بزرگ ایران (۱۲۹۸–۱۲۹۶) تلف شدند. ارباب کیخسرو از فعالان کمک‌رسانی در تهران شد و در نطق‌هایی آتشین زمین‌داران و بازاریانی که در احتکار غلّه مشارکت داشتند، را خطاب قرار می‌داد. دولت، او را مأمور خرید گندم برای تولید نان نانواییها کرد. در این هنگام محتکرین پایتخت قیمت گندم را بالا برده بودند. انبارهای حکومتی که متعلق به احمدشاه بود مملو از گندم بود ولی احمدشاه حاضر نبود گندم را به قیمتی کمتر از محتکرین تهران بفروشد. ارباب کیخسرو با شاه ملاقات کرد و سوگند پادشاهی وی را به یادش آورد و تلاش کرد او را به قیمتی کمتر راضی کند. شاه راضی نشد و او به ناچار گندم را به قیمت سایر محتکران از احمدشاه خرید و میان نانوایان توزیع کرد. سید حسن مدرس در یکی از نطق‌هایش در مجلس شورای ملی گفته بود: «در مجلس ما یک مسلمان هست، آن هم ارباب کیخسرو»
مورگان شوستر که از نزدیک با ارباب کیخسرو آشنایی داشته او را فردی معرفی کرده است که سخت ترین شرایط نیز، خللی در صداقت و شهامتش ایجاد نمی کرد.
در زمان قرارداد ۱۹۱۹ ارباب کیخسرو در آمریکا بود و رهبری مخالفان قرارداد در خارج از کشور را در استکهلم و ایالات متحده بر عهده داشت. با تشکیل چهارمین دوره مجلس شورای ملی در سال ۱۳۰۰ به ایران بازگشت و بر کرسی زرتشتیان در مجلس نشست و مدیریت اداری و مالی مجلس را پی گرفت. برگزاری مراسم سالیانه جشن مشروطیت با ارباب کیخسرو بود. این جشن هر ساله به تاریخ قمری و در چهاردهم جمادی‌الثانی برپا می‌شد اما به پیشنهاد ارباب کیخسرو، از سال ۱۳۰۱ به بعد، این جشن به تاریخ خورشیدی و در ۱۴ مرداد برگزار شد.
در دوره هشتم که مجلس شورای ملی قانونی تصویب کرد که دو تن از نمایندگان مجلس ناظر بر ذخیره پولی و ضرب سکه و چاپ اسکناس شوند، ارباب کیخسرو در ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۱ به‌عنوان یکی از این دو نماینده انتخاب شد.
راه‌اندازی شبکهٔ تلفن سراسری

اساس شبکهٔ تلفن در تهران را میرزا محمدطاهر مستوفی ملقب به بصیرالممالک گذاشت که در سال ۱۳۲۱ هجری قمری (۱۲۸۲ خورشیدی) امتیاز ایجاد شبکهٔ تلفن در کشور را از مظفرالدین‌شاه قاجار گرفت. او در این امتیازنامه تعهد داد که ظرف ده سال شبکهٔ تلفن را در کشور برقرار کند اما حوادثی که پیش آمد، مانع شد. بصیرالممالک مدیریت شرکتی را که برای احداث شبکهٔ تلفن راه انداخته بود، به ارباب کیخسرو داد. کسی که در واقع، بنیانگذار شبکهٔ تلفن در ایران به‌شمار می‌رود، ارباب کیخسرو است که راه‌اندازی این شبکه حاصل زحمات او بوده است. خودش در نطقی در مجلس شورای ملی در این‌باره گفت:
«در جنگ بین‌المللی که این مملکت هیچ داخل نبود، بدبختانه این شرکت چندین دفعه غارت شد و سیم‌هایش را بریدند. بنده خودم رفتم خرید کردم. هفتاد هزار تومان جنس شرکت را که آوردیم برای اینجا، در بادکوبه به غارت بردند».
ارباب کیخسرو در سال ۱۲۹۵ شرکت تلفن ایران را بنیاد گذاشت که شرکتی عام‌المنفعه و زیر نظر دولت بود و برای نخستین‌بار شرکت زیمنس آلمان را به عنوان فروشنده تجهیزات تلفن کشور انتخاب کرد و با آن قرارداد بست. او از دولت نوپای شوروی اجازهٔ ترانزیت ماشین‌آلات و تجهیزات تلفن را گرفت و دولت شوروی این تجهیزات را از پرداخت هر گونه عوارضی معاف کرد و حفاظت آن‌ها را تا انتقال به خاک ایران به عهده گرفت.
ارباب کیخسرو در سال ۱۳۰۲ قراردادی برای احداث خطوط تلفنی زیرزمینی با شرکت‌های زیمنس و هالسکه بست و سه سال بعد در آبان ۱۳۰۵ تلفن خودکار جدید روی ۲۳۰۰ رشته کابل در مرکز اکباتان آماده بهره‌برداری شد. در سال ۱۳۰۸ شمسی امور تلفن نیز تحت نظر وزارت پست و تلگراف رفت. مدیریت شرکت همچنان با ارباب کیخسرو بود. در سال ۱۳۰۹ وزارت پست و تلگراف لایحه‌ای برای راه‌اندازی شبکهٔ تلفن در سراسر کشور به مجلس داد.
بنیانگذاری کتابخانهٔ مجلس

ارباب کیخسرو از همان آغاز دوره دوم مجلس شورای ملی که کارپردازی و ریاست امور اداری مجلس را عهده‌دار شد، تأسیس کتابخانه را آغاز کرد. تا پایان دوره دوم مجلس، شمار کتابهای کتابخانه مجلس تنها ۵۱ جلد بود. او در ۸ اسفند ۱۲۹۰ خورشیدی ۲۰۲ جلد کتاب را از کتابخانهٔ میرزا ابوالحسن جلوه به مبلغ دو هزار و پانصد دینار برای کتابخانه مجلس خریداری کرد که به گفته او یک جلد آن را تا یک‌هزار تومان می‌خریدند اما نفروخت. سپس در ۸ مرداد ۱۲۹۱، هزار و نود و یک جلد کتاب به زبان‌های فرانسه، فارسی، عربی، ترکی، انگلیسی، آلمانی و روسی که احتشام‌السلطنه برای تأسیس کتابخانه ملی اهدا کرده بود، به کتابخانه مجلس افزوده شد. پنجاه جلد نیز بعداً خریداری شد و در ۱ اسفند ۱۲۹۳ شمار کتابهای کتابخانه مجلس به ۱۳۹۴ جلد رسیده بود. کتاب‌های خریداری‌شده و اهدائی در دو اتاق کوچک و تو در تو و داخل چند قفسه چوبی در قسمت شرقی حوضخانهٔ عمارت قدیم مجلس شورای ملی چیده و نگهداری می‌شد. این کتابخانهٔ کوچک همواره محل مراجعه و استفادهٔ نمایندگان بود.
در آغاز بنا بود کتابخانه در همان محل حوضخانه به صورت رسمی افتتاح شود، اما این کار به دلیل پیشآمدها و موانع مختلف و نیز فترت‌های بین دوره‌های قانونگذاری انجام نگرفت. مؤتمن‌الملک رئیس مجلس نیز با افتتاح کتابخانه در آن فضای کوچک مخالفت می‌ورزید و معتقد بود که باید نخست محل مناسبی برای کتابخانه در نظر گرفته شود.
پس از چندی مجلس در دورهٔ چهارم خود، بناهای واقع در شرق کاخ بهارستان و عمارت‌های آن را خریداری کرد و ارباب کیخسرو یکی از این عمارت‌ها را که پیشتر اصطبل و کالسکه‌خانه بود، به کتابخانه تبدیل کرد و این زمینه‌ای شد که نهایتاً در سال ۱۳۰۲ با انتقال کتابها از ساختمان مجلس شورای ملی (عمارت بهارستان) به ساختمان جدید، کتابخانه از لحاظ مکانی جدا شد. کتابخانهٔ مجلس پس از نزدیک به دو سال یعنی در سال ۱۳۰۴ به عنوان اوّلین کتابخانهٔ رسمی و دولتی گشایش یافت.
ارباب کیخسرو در سال ۱۳۰۴ برای خرید لوازم چاپ برای راه‌اندازی چاپخانه مجلس به آلمان سفر کرد و چاپخانه مجلس را راه‌اندازی کرد.
کشف و احداث آرامگاه فردوسی

مقالهٔ اصلی: آرامگاه فردوسی § تاریخچه بازسازی و ساخت
پیدایش ملّی‌گرایی در آغاز سدهٔ چهارده خورشیدی در ایران، پژوهشگران و اندیشمندان را بر آن داشت تا درخواست ساخت آرامگاهی درخور و شایسته برای فردوسی سرایندهٔ ملی و نگاه‌بان هویت و تاریخ ایران، از دولت داشته‌باشند. ساخت آرامگاه را انجمن آثار ملی به عهده گرفت که به‌تازگی گشایش یافته‌بود و افراد بانفوذی چون حسن پیرنیا، حسن مستوفی، محمدعلی فروغی، حسین علاء، سید حسن تقی‌زاده و حسن اسفندیاری عضو آن بودند. این انجمن روند ساخت آرامگاه را از اردیبهشت ۱۳۰۵ آغاز و ارباب کیخسرو را مأمور کرد تا جای درست مدفن فردوسی را پیدا کند. در آن هنگام مدفن فردوسی در باغی از آنِ حاج میرزا محمدعلی قائم مقام‌التّولیه قرار داشت. سرانجام مدفن در تختگاهی در اندازه‌های شش متر در پنج متر و بلندی ۱/۴ متر شناسایی شد.
هزینه ساخت آرامگاه ۲۵ هزار تومان برآورد می‌شد. انجمن آثار ملی به پیشنهاد ارباب کیخسرو برگه‌هایی چاپ کرد تا از طریق آن برای کمک مالی یا قرعه‌کشی برای ساخت آرامگاهی شایستهٔ فردوسی، فراخوانی همگانی شود اما تا ۳۰ خرداد ۱۳۰۶ انجمن آثار ملی نتوانست بیش از ۳۷۳۸ تومان جمع کند. در این تاریخ، ارباب کیخسرو که مسئول امور اداری و مالی مجلس شورای ملی بود، از مجلس درخواست کرد بیست هزار تومان از بودجه خود را به ساخت آرامگاه فردوسی اختصاص دهد. مجلس در ۲۹ تیر به این درخواست رأی موافق داد، مشروط بر این‌که ارباب کیخسرو خود ناظر بر هزینه آن باشد و بنای آرامگاه تا حداکثر دو ماه پس از دریافت بودجه آغاز شود.
در آغاز ارنست امیل هرتسفلد، باستان‌شناس آلمانی، مأمور طراحی نقشهٔ آرامگاه شد که انجمن، آن را رد کرد. پس از آن، طراحی نقشه را ارباب کیخسرو به کریم طاهرزادهٔ بهزاد پیشنهاد داد که آن نیز پذیرفته نشد و بنا به مسابقه برای طراحی نقشه شد. هرتسفلد، آندره گدار معمار و باستان‌شناس فرانسوی، نیکلای مارکف معمار گرجستانی‌تبار و کریم طاهرزاده بهزاد در آن شرکت کردند. سرانجام طرح طاهرزادهٔ بهزاد برگزیده و در سال ۱۳۰۷ در انجمن تصویب شد. این طرح به سبک ساختمان‌های هخامنشی با سرستون‌های بلند و در سه اشکوبه میان باغی بزرگ بود. اندکی بعد اجرای آن متوقف و طراحی نقشه‌ای دیگر ضروری به‌نظر رسید و در دستورکار قرار گرفت. طرحی تازه از گدار خواسته شد. در آن هنگام او در فرانسه بود و طرحی آماده کرد و به ایران فرستاد.
با اجرای نقشه گدار، برآورد هزینه ساخت آرامگاه به شصت هزار تومان بالا رفت، اما مجموع وجوه جمع‌آوری شده بیش از ۲۷ هزار تومان نبود که تا بهار ۱۳۰۸ نوزده هزار تومان آن هزینه شده بود. ارباب کیخسرو بار دیگر دست به دامان دولت و مجلس شد. بیست هزار تومان از دولت گرفت و طرحی با امضای هفتاد نماینده به مجلس داد و ده هزار تومان نیز از مجلس گرفت.
قرآن تذهیب شده

یکی از خوانین یزد قرآن تذهیب‌شده‌ای داشته که ابوالحسن حائری‌زاده آن را گرفته و از طریق ارباب کیخسرو به کتابخانه مجلس هدیه نموده بود. تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ نمایندگان مجلس شورای ملی در آغاز هر دوره مجلس به این قرآن قسم می‌خوردند و همین امر، دستمایه شاعری طنزپرداز شده بود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| حائری‌زاده که قرآن خوانین را برد |  | نزد کیخسرو، در پارلمانش بسپرد |
| گفت با جمع وکیلان که پی حفظ وطن |  | با همین مصحف «قاچاق» قسم باید خورد |
توبه‌نامه باب

دعوت از زرتشتیان برای گرویدن به آئین بهائی، نقطه آغاز اختلاف ارباب کیخسرو با بهائیان و اردشیر ریپورتر بود. دامنه این اختلاف به جامعه زرتشتیان و ارباب جمشید جمشیدیان نیز رسید. این اختلافات در مقطعی از زمان حتی باعث تهدید ارباب کیخسرو شد.
با تأسیس کتابخانه مجلس، اصل توبه‌نامه علی‌محمد باب به دست ارباب کیخسرو افتاد. او زرتشتیان را از پیوستن به آئین بهائی منع می‌کرد و از رهبران آن بیزاری می‌جست. هنگامی که پسرش، شاهرخ، در سفر به اروپا در کالسکه پرنس ارفع به‌دست اشرار در نزدیکی ایزدخواست کشته شد، عبدالبهاء دربارهٔ او نوشت: «... رسوایی کیخسرو کرمانی، آن نیز اگر اندکی هوش و دانش داشت البته متنبه و متذکر می‌شد که اسباب خدائی بود…»
به هرحال توبه‌نامه باب به‌دست ارباب کیخسرو در کتابخانه مجلس ضبط شده و او شرحی دربارهٔ چگونگی به‌دست‌آمدن آن به خط خود نوشته و بر روی صندوق محل نگهداری توبه‌نامه الصاق کرد.
شخصیت

کیخسرو شاهرخ شخصیت تاریخی برجسته زرتشتی ایرانی بود. او در زمینه‌های مختلفی فعالیت می‌کرد تا کشور خود را از آن سال‌های تاریک خارج کند. هم‌زمان او برای تعالی و ترقی جامعه زرتشتیان نیز تلاش می‌کرد. او به درستکاری شهرت داشت و به همین دلیل نمایندگان مجلس در همهٔ دوره‌ها، کارپردازی مجلس و ریاست اداره مباشرت و ملزومات مجلس را بر عهده او گذاشته بودند. به گفته مهدی بامداد صداقت و درستی او (که نماینده جامعه زرتشتیان بود) چنان بود که سید حسن مدرس در یکی از جلسات مجلس پشت تریبون گفت: «در مجلس ما فقط یک نفر مسلمان پیدا می‌شود که آن‌هم ارباب کیخسرو شاهرخ است»
در یک سند وزارت امور خارجه بریتانیا دربارهٔ ارباب کیخسرو آمده است: «ارباب کیخسرو بر زرتشتیان ایران ریاست دارد و در کاردانی و درستکاری نامبردار است. او یک مرد ملی نامدار است و هرگز تحت تأثیر افسون‌های خارجیان قرار نگرفته است»
همچنین مورگان شوستر دربارهٔ او می‌نویسد: «او کسی بود که هیچ‌وقت از اوقات شبانه‌روز، از پیشرفت مقاصد و اصلاحات مملکتی کوتاهی نمی‌نمود. در دورهٔ قریب شش ساله مجلس با خرابی وضع مالی کشوری، با سیاست و تدبیر غریب، آن دوره را طی نمود. تا دورهٔ فترت منقضی و باز مجلس شروع به کار کرد. در جنگ بین‌الملل اول بود که با خطرات جانی که متوجه مشارالیه بود، از طرف مستوفی الممالک، در مرتبهٔ مأمور مذاکره با کمیتهٔ دفاع ملی قم شد.»
محمدتقی بهار با دیدن وکلای فاسد و وابسته دوره چهاردهم مجلس شورای ملی قصیده فصیحی سرود و به نمایندگان واقعی دوره‌های پیش افسوس خورد. در بخشی از این قصیده آمده است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به بهارستان افتاد مرا دوش عبور |  | جنتی دیدم بی حور و سراپای قصور |
| جای کیخسرو، بگرفته فلان گبر به زر |  | جای مستوفی، بنشسته فلان رند به زور |
یادگارها

پس از آن‌که احمدشاه تاج‌گذاری کرد، به همت ارباب کیخسرو پارک امین‌الملک خریداری شد و در آن مدرسه‌ای به نام احمدیه (به افتخار احمدشاه) تأسیس شد. به همین دلیل، وزارت معارف به ارباب کیخسرو نشان درجه یک علمی را اهدا کرد. ارباب کیخسرو در طول دوران نمایندگی مجلس کتابخانه مجلس، چاپخانه مجلس، موزه مجلس و نیایشگاه آدریان را تأسیس کرد.
او تلاش زیادی برای تأمین حقوق اقلیت‌های دینی کرد. او تأسیسات فرهنگی متعددی در تهران، کرمان و یزد برپا کرد. دبیرستان پسرانه فیروزبهرام، دبیرستان دخترانه انوشیروان، مدارس جمشید جم، ایرج و گیو و تأسیس گورستان زرتشتیان تهران در قصر فیروزه از یادگارهای او است. همچنین ساخت آرامگاه فردوسی به‌وسیله او انجام پذیرفت. در واقع او بود که نخستین‌بار محل دقیق دفن فردوسی را کشف کرد.
ارباب کیخسرو از مؤسسان انجمن آثار ملی ایران در سال ۱۳۰۴ بود که بعدها به همت همین انجمن، بسیاری از بناهای تاریخی کشور مورد بازسازی قرار گرفت. پس از درگذشت او، زرتشتیان کرمان دبیرستان دخترانه‌ای تأسیس نموده و به یاد او «دبیرستان دخترانهٔ کیخسرو شاهرخ» نام‌گذاری کردند.
در سال ۱۲۹۸ خورشیدی، آتشکده زرتشتیان تهران در خیابان سی تیر یه دستور ارباب کیخسرو، ساخته شد.
کتاب‌ها

پیشگویی‌های زرتشت
آینهٔ آیین مزدیسنی
زرتشت، پیامبری که از نو باید شناخت
فروغ مزدیسنی
آئین‌نامه زرتشتیان
یادداشت‌های کیخسرو شاهرخ (اتوبیوگرافی به زبان انگلیسی نگارش سال ۱۳۱۷ در آلمان) ویرایش به‌وسیله نوه او شاهرخ شاهرخ
ورشکستگی و قتل

ارباب کیخسرو مانند دو سرمایه‌دار بزرگ زرتشتی دیگر ایران، ارباب جمشید و ارباب بهمن دچار ورشکستگی شد و ناچار شد هر چه دارد، حتی خانه مسکونی خودش را بفروشد تا بدهی‌هایش را بدهد. اما باز هم نتوانست از عهده پرداخت بدهی‌هایش برآمد و در همین میانه، به صورت ناگهانی درگذشت. به گفته حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس شورای ملی، دو پسر و دو دختر کوچکی که از ارباب کیخسرو ماندند و همچنین همسر او، هنگام مرگش «هیچ وسایل معاش» نداشتند (ارباب کیخسرو یک دختر و پسر بزرگ هم داشت).
دشمنان رضاشاه برای تخریب وی قتل کیخسرو شاهرخ رو به او نسبت دادند که هیچکدام از این گفته ها قابل بررسی نیستند و به نظر میرسد هدف تنها تخریب رضاشاه است
به گفته باستانی پاریزی، ارباب کیخسرو در پایان عمر سخت زیر نظر بود. چندبار اداره شهربانی دستور داشت با وسایلی او را تلف کند ولی موفق نشد.
در جریان جنگ جهانی دوم، بهرام شاهرخ، پسر کیخسرو، گوینده نامی بخش فارسی رادیو برلین بود. و درابتدا در حمایت و بعد از قطع ارتباط ایران و آلمان علیه رضاشاه و بریتانیا بدگویی می‌کرد. حملات این رادیو رضاشاه را بسیار عصبانی کرده بود. به گفته پروین شاهرخ (کوچک‌ترین دختر او) ارباب کیخسرو پیش از کشته‌شدن تلاش کرد تا نامه‌ای به پسرش بنویسد و او را از بدگویی علیه رضاشاه برحذر بدارد؛ ولی اجازه ارسال این نامه به او داده نشد.
پروین شاهرخ می‌گوید در یکی از شب‌های تیرماه ۱۳۱۹ او را در یک مجلس عروسی دستگیر و همان شب کشتند و جنازه وی را در مسیر منزلش انداختند. به گفته حسین مکی به دلیل حملات بهرام شاهرخ در رادیو برلین، رضاشاه دستور مرگ پدر وی یعنی ارباب کیخسرو را صادر کرد.
مهدی بامداد نی ز بر این عقیده است که وی به خاطر فعالیت پسرش در رادیو برلین به دستور رضا شاه به قتل رسید.
باقر عاقلی بر این عقیده است که وی در حال عبور از پیاده‌رو خیابان کاخ (فلسطین فعلی) بود که اتومبیلی وارد پیاده‌رو شد و او را زیر گرفت.
با آن‌که مرگ ارباب کیخسرو در اواخر شب دهم و ساعات اولیهٔ بامداد ۱۱ تیر ۱۳۱۹ رخ داد، ولی روزنامه اطلاعات روز ۱۳ تیر این خبر را منتشر نمود. جسد او در پیاده‌رو کوچه سزاوار خیابان کاخ پیدا شد.
بزرگداشت > تندیس

تندیسی از ارباب کیخسرو شاهرخ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی ساخته و نصب شده است. هر ساله در روز تولد ایشان با اهدای گل از مقام ایشان تجلیل و قدردانی به عمل می‌آورند.
بزرگداشت > همایش سپاس‌داری از اندیشه‌های تأثیرگذار

در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۸۹، همایشی با عنوان سپاس‌داری از اندیشه‌های تأثیرگذار زرتشتی در جشنگاه خسروی با کوشش گروه پویندگان اشا برگزار شد. این همایش به منظور قدردانی از کیخسرو شاهرخ، فرنگیس یگانگی، اسفندیار یگانگی و اردشیر یگانگی برگزار شد و دارای بخش‌های متنوعی بود. در این همایش، دو تن از نوه‌های ارباب کیخسرو به‌نام کامبیز یگانگی و تموچین شاهرخ حضور داشتند، آن‌ها در مورد تأثیرگذاری کیخسرو شاهرخ و خانواده ایشان گفتگو کردند.
بزرگداشت > گهنبار خوانی

در ۱۱ تیر ۱۳۹۴ هم‌زمان با سالگرد درگذشت ارباب کیخسرو، مراسم گهنبار خوانی به یادبود ایشان و بنیان‌گذاران دبیرستان فیروزبهرام در سالن گردهمایی این دبیرستان توسط جمعی از ایرانیان زرتشتی برگزار شد.
تصویر متن نامه به روزنامهٔ شفق سرخ در مورد مسئلهٔ گندم
پرترهٔ کیخسرو شاهرخ اثر جعفر چهره‌نگار
کتیبهٔ نام اعضای انجمن آثار ملی به‌هنگام ساخت آرامگاه
بلیط بخت‌آزمایی برای مشارکت در ساخت آرامگاه فردوسی
نگاره و دستخط مندرج در چاپ دوم آئین مزدیسنی. نگارنده این کتاب را به پسر کشته‌شده‌اش شاهرخ تقدیم کرده است

کوچه کیخسرو شاهرخ، واقع در خیابان جمهوری تهران و در نزدیکی نیایشگاه آدریان
تندیس ارباب کیخسرو شاهرخ که در صحن ورودی کتابخانه مجلس نصب شده است.
راجه ناصر عباس جعفری

راجه ناصر عباس جعفری (به انگلیسی: Raja Nasir Abbas Jafri) معروف به علامه راجه ناصر عباس جعفری روحانی شیعه اهل پاکستان و دبیرکل حزب مجلس وحدت مسلمین است.
وی پس از اوج‌گیری خشونت‌های مذهبی در پاکستان، با همکاری جمعی از همفکرانش، حزب مجلس وحدت مسلمین را تشکیل داد.
اعتصاب غذا

راجه ناصر با برخی از اعضای حزب مجلس وحدت مسلمین از روز جمعه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، اعتصاب غذا کردند. اعتصاب راجا ناصر پس از کشته شدن چهار نفر از شیعیان پاراچنار توسط نیروهای امنیتی پاکستان و در اعتراض به کشتار شیعیان در «دیر اسماعیل خان»، «کراچی» و «پاراچنار» شروع شد. همچنین اعتراض به غصب اراضی شیعیان از انگیزه‌های دیگر اعتصاب کنندگان بود. در این اعتصاب علمای برجسته اهل سنت پاکستان نیز حضور دارند.
خواسته‌های وی برای شکستن این اعتصاب غذا عبارت بودند از:
اقدام مناسب برای جلوگیری از کشتار شیعیان پاکستان در نقاط مختلف کشور؛
ارجاع پرونده تمام کشتارهای شیعیان مانند سانحه شکارپور، جیکب آباد و ... به داد گاه نظامی؛
برداشتن محدودیت‌های مجالس عزاداری شیعیان در ایالت پنجاب؛
ممنوعیت فعالیت گروهای تکفیری و فرقه پرست؛
اقدامات مؤثر دولت ایالت «خیبرپختونخوا» علیه کشتار اخیر شیعیان؛
تشکیل کمیته تحقیقاتی برای کشتار اخیر شیعیان پاراچنار به دست نیروی انتظامی؛
توقف تصاحب اراضی شیعیان گلگت و بلتستان توسط دولت و آزادی تمامی املاک تصاحب شده.
تحصن کنندگان واکنش سریع دولت پاکستان به خواسته‌های خود را خواستار هستند و تأمین امنیت جانی شیعیان را به عنوان ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی خواستار هستند.
روز دهم خرداد ۱۳۹۵ و پس از هفده روز از اعتصاب، حال وی وخیم و به بیمارستان منتقل شد.
راجه ناصر عباس جعفری در تاریخ نوزدهم مردادماه ۱۳۹۵ پس از دستور ناصر مکارم شیرازی از مراجع تقلید شیعیان مقیم در قم و درخواست محمدحسن اختری دبیرکل مجمع جهانی اهل بیت، بعد از هشتاد و شش روز به اعتصاب غذای خود پایان داد.
اعتصاب غذا > واکنش‌های جهانی به اعتصاب غذا

اعتصاب راجه ناصر عباس جعفری واکنش‌ها و بازتاب‌هایی در جهان در پی داشته است:
ناصر مکارم شیرازی از مراجع تقلید شیعیان ساکن قم، با صدور بیانیه‌ای با اشاره به اعتصاب غذای برخی شیعیان در پاکستان، از آزار و اذیت قرار گرفتن شیعیان در این کشور اظهار تأسف کرد و از دولت پاکستان خواست از کارهایی که وحدت مسلمین را به خطر می‌اندازد، دوری کند.
حسین نوری همدانی یکی دیگر از مراجع قم در بیانیه‌ای آورده است که شیعیان پاکستان مورد ظلم و ستم قرار گرفته‌اند و به مقامات پاکستان توصیه کرد که فوراً به حوادث دردناک اقدام عاجل انجام دهند. وی همچنین در اظهار نظری از عدم رسیدگی به شیعیانی که در پاکستان اعتصاب غذا کرده‌اند، انتفاد کرد.
مسلمانان ایالات متحده در شهرهای هیوستون و سیاتل، واشینگتن، با اعتصاب راجه ناصر اعلام همبستگی کردند.
قربانعلی دری نجف آبادی، نایب رئیس شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت (ع) در بیانیه‌ای ضمن حمایت از اعتصاب راجه ناصر، خواستار باز پس دادن اراضی شیعیان پاکستان شد.
پس از اعتصاب غذای راجه ناصر عباس جعفری، حزب موتلفه اسلامی در اعتراض به ظلم و تبعیض علیه شیعیان در پاکستان، بیانیه‌ای صادر کرد.
راشل آرامیان

| راشل آرامیانراشل آرامیان | راشل آرامیانراشل آرامیان |
| --- | --- |
پیشه: روزنامه‌نگار حوزه اقتصاد
کارفرما(ها): روزنامه شرق، خبرآنلاین
آثار برجسته: دبیر سرویس اقتصاد روزنامه شرق
جوایز: مقام سوم بخش گزارش خبری در نهمین جشنواره فصلی مطبوعات و خبرگزاری‌ها
راشل آرامیان، روزنامه‌نگار در حوزه اقتصاد و دبیر سرویس اقتصاد روزنامه شرق که ایرانی آشوری است. آرامیان سابقه کار در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌هایی چون روزنامه شرق، خبرآنلاین، و ... را دارد.
وی در نهمین جشنواره فصلی مطبوعات و خبرگزاری‌ها، مقام سوم را در بخش گزارش خبری، کسب کرد.
آورو ۵۳۱ اسپایدر

| آورو ۵۳۱ اسپایدر | آورو ۵۳۱ اسپایدر |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
تولیدکننده: آورو
طراح: Clifton Britt
نخستین پرواز: April 1918
تعداد ساخته‌شده: 2
آورو ۵۳۱ اسپایدر (به انگلیسی: Avro 531 Spider) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ آورو در کشور بریتانیا است. این هواپیما در ۰۱۹۱۸−۰۴−۰۱ ۱ آوریل ۱۹۱۸ میلادی نخستین پرواز خود را انجام داد.
۲۴۵ (عدد)

Natural number
۲۴۵ یک عدد طبیعی است که بعد از ۲۴۴ و قبل از ۲۴۶ قرار دارد.