stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جغرافیای جشن نوروز
نوروز در پاکستان

در پاکستان نوروز را «عالم افروز» یعنی روز تازه رسیده که با ورود خود جهان را روشن و درخشان می‌کند، می‌نامند.
در میان مردم این سرزمین تقویم و روز شمار یا سالنمای نوروز از اهمیت خاصی برخوردار است. بدین جهت گروه‌ها و دسته‌های مختلف دینی و اجتماعی در صفحات اول تقویم‌های خود به تفسیر و توضیح نوروز و ارزش و اهمیت آن می‌پردازند و این تقویم را در پاکستان (جنتری) می‌نامند.
از آداب و رسوم عید نوروز در میان مردم پاکستان می‌توان به خانه تکانی یا به عبارتی پاکیزه کردن خانه و کاشانه و پوشیدن لباس و تهیه نمودن انواع شیرینی مثل (لدو) گلاب حامن، رس ملائی، کیک، برفی، شکرپاره، کریم رول، سوهان حلوا، و همچنین پختن غذاهای معروف این ایام و عیدی دادن و گرفتن و دید و بازدید اقوام اشاره نمود.
در ایام نوروز مردم پاکستان از گفتار نامناسب پرهیز نموده و با نواختن و نوازش یکدیگر با احترام و اخلاص یکدیگر را نام می‌برند. همچنین سرودن اشعار نوروزی به زبان‌های اردو، دری و عربی در این ایام مرسوم است که بیشتر در قالب قصیده و غزل بیان می‌شود.
پاکستانی‌ها بر این باورند که مقصد نوروز، امیدواری و در امن و صلح و آشتی نگهداشتن جهان اسلام و عالم انسانیت است تا آنجا که آزادی و آزادگی، خوشبختی و کامیابی، محبت و دوستی و برادری و برابری همچون بوی خوش گل‌های بهاری در دل و جان مردمان جایگزین می‌گردد.
.
ایرانیان مقیم پاکستان نیز در اولین روز بهار در مراکز دیپلماتیک ایران در شهرهای ˈاسلام‌آباد، راولپندی، پیشاور، لاهور، کویته، کراچی و حیدرآبادˈ مراسم عید نوروز و تحویل سال نو را با برپایی جشن‌هایی برگزار می‌کنند.
نوروز در تاجیکستان

مقالهٔ اصلی: نوروز در تاجیکستان
جشن نوروز برای مردم تاجیکستان به ویژه بدخشانیان تاجیکستان جشن ملی نیاکان است و از آن به عنوان رمز دوستی و زنده شدن کل موجودات یاد می‌کنند و به نام خیدیر ایام یعنی جشن بزرگ معروف است.
مردم تاجیکستان به ویژه بدخشانیان تاجیک در ایام عید نوروز خانه را پاک کرده و به اصطلاح خانه تکانی می‌کنند، همچنین ظروف خانه را کاملاً" شسته و تمیز می‌کنند تا گردی از سال کهنه باقی نماند و برابر رسم دیرینه نوروز قبل از شروع عید نوروز بانوی خانه وقتی که خورشید به اندازه یک سر نیزه بالا آمد دو جارو را که سرخ رنگ است و در فصل پاییز از کوه جمع‌آوری کرده‌اند و تا جشن نوروز نگاه داشته‌اند در جلوی خانه راست می‌گذارند. چون رنگ سرخ برای این مردم رمز نیکی و پیروزی و برکت است. پس از طلوع کامل خورشید هر خانواده‌ای می‌کوشد هر چه زودتر وسایل خانه را به بیرون آورده و یکپارچه قرمز را بالای سردر ورودی خانه بیاویزد که این معنی همان رمز نیکی و خوشی ایام سال را دارد. سپس وسایل در داخل خانه مرتب چیده و با باز کردن در و پنجره هوای نوروزی و بهاری را که معتقدند حامل برکت و شادی است وارد خانه می‌کنند.
در این سرزمین پختن شیرینی ویژه و غذاهای متنوع جزو رسم و رسوم این ایام است، همچنین برگزاری مسابقه‌هایی مانند تاب بازی، تخم مرغ بازی، کبک جنگی، خروس جنگی، بزکشی، کشتی محلی نیز در این ایام به شادی آن می‌افزاید و یکی از غذاهای معروف این ایام باج نام دارد در این غذا کله پاچه گوسفند را با گندم پخته و دیگران را با آن مهمان می‌کنند.
نوروز در ترکمنستان

مقالهٔ اصلی: نوروز در ترکمنستان
در کشور ترکمنستان طبق رسم قدیم و جدید دو بار در سال جشن نو گرفته می‌شود. یکی از این جشن‌ها با استناد به تقویم میلادی که به تأیید سازمان ملل رسیده به عنوان جشن بین‌المللی (سال نو) شناخته می‌شود و دیگری برگزاری عید نوروز به نشانهٔ احیای دوبارهٔ آداب و رسوم دیرینه مردم ترکمنستان است.
مردم ترکمنستان عقیده دارند زمانی که جمشید به عنوان چهارمین پادشاه پیشدادیان بر تخت سلطنت نشست آن روز را نوروز نامیدند.
مردم ترکمنستان در این ایام با پختن غذاهای معروف نوروزی مانند: نوروز کجه، نوروز بامه، سمنی (سمنو) و اجرای بازی‌های مختلف توسط جوانان ترکمن حال وهوای دیگری به این جشن و شادی می‌دهند.
در ایام نوروز مسابقات مختلفی در ترکمنستان برگزار می‌شود که می‌توان به مسابقات اسب دوانی، کشتی، پرش برای گرفتن دستمال از بلندی، خروس جنگی، شاخ زنی میش‌ها، شطرنج بازی، مهره بازی، تاب بازی اشاره نمود.
دید و بازدید در ایام نوروز در میان مردم ترکمن از جایگاه و منزلت خاصی برخوردار می‌باشد.
نوروز در کردستان

مقالهٔ اصلی: نوروز در میان کردها
موسی آنتر نویسنده کرد معتقد است که قبلاً جشن نوروز در میان کردها در ۳۱ ماه اوت برگزار می‌شده است اما با قبول اسلام و پذیرش تقویم اسلامی این جشن به فروردین منتقل شده است.
کردهای ترکیه سال‌ها برای به رسمیت شناخته شدن نوروز در این کشور تلاش کردند.
نوروز در ترکیه خاص نواحی شرقی آن کشور است و از اعیاد ملی کردها محسوب می‌شود. در شهرهای جنوب شرقی ترکیه، مانند دیاربکر، اورفا، ماراش، و مرسین، نوروز مراسم باشکوهی دارد که بیشتر نماینده و منعکس‌کننده فولکلر مردم آن نواحی است.
از ویژگی‌های آن یکی نواختن پر سر و صدای سورنا و دهل و دیگری ایراد سخنرانی‌های آتشین در کنار کپه‌های آتش است. این آئین‌ها در میدان‌های بزرگ و اصلی شهرها و روستاها برگزار می‌گردد و جمعیت انبوهی از زن و مرد، در حالی که دست هم را می‌گیرند، به دور کپه‌های آتش به رقص و پایکوبی می‌پردازند. در خانه‌ها پختن شیرینی‌های خانگی و غذاهای خاص نوروز از سنت‌های دیگر مراسم نوروزی است.
در غرب آن کشور تا همین اواخر خانواده‌های کرد آئین‌های نوروز را در داخل خانه‌ها و به‌طور خصوصی برگزار می‌کردند، چون اساساً دولت ترکیه منکر وجود یک اقلیت چند میلیونی کرد در آن کشور بود و آن‌ها را «ترکان کوهستانی» می‌نامید. افزون بر انکار حقوق قومی و فرهنگی آن‌ها، در قوانین اساسی کشور، مردم عادی نیز آن‌ها را غیرخودی و بیگانه می‌انگاشتند. به‌طوری‌که در شهرهای غربی، مانند آنکارا، استانبول، و ازمیر، اگر کردی بی احتیاطی می‌کرد و در کوچه و بازار به زبان مادری خود سخن می‌گفت، بسیار احتمال داشت که عواقب وخیم آن دامانش را بگیرد.
اما از اواسط دهه ۱۹۸۰ به این سو و با بالا گرفتن اعتراضات کردها، به ویژه با پیدایش حزب کارگران کردستان، برگزاری مراسم نوروز در ترکیه نه فقط صورت علنی و آشَکار به خود گرفت، بلکه آئین‌های آن به یک نماد اعتراضی درآمد و به وسیله‌ای برای ابراز مخالفت با سیاست‌های دولت تبدیل شد و شکل نوعی پرچم سیاسی گرفت.
از آن پس هر سال در میدان‌های شهرها انبوه جمعیت کردان به دور کپه‌های آتش گرد می‌آمدند و به سیاست‌های تبعیض‌آمیز و شرایط اجتماعی و اقتصادی حاکم بر شرق کشور اعتراض می‌کردند. به تدریج، با افزایش تعداد کپه‌های آتش و بالا گرفتن شعله‌های آن‌ها، شعارها هم تندتر شد و گه گاه تمایلات جدائی خواهانه هم در میان آن‌ها به گوش رسید.
در زمان نخست‌وزیری خانم تانسو چیلر، که مذاکره برای پیوستن ترکیه به اتحادیه اروپا وارد مراحل تازه‌ای شد، آن اتحادیه در صدر فهرست اصلاحاتی که انجام آن‌ها را از ترکیه خواستار شد، به رسمیت شناختن حقوق اقلیت‌ها بود. مضافاً این که یک فرستنده تلویزیون کردی به نام «روژ»، که برنامه‌های آن از اروپا به وسیله ماهواره پخش می‌شد، دولت ترکیه را ناچار به قبول واقعیت حضور کردها در جامعه کرد، و از آن پس آشکار شد که یک اقلیت قابل ملاحظه، که به علت فقدان آمار رسمی جمعیت آن را بین ۱۲ تا ۱۵ میلیون می‌زنند، در جامعه وجود دارد و این جمعیت عظیم دارای زبان و فرهنگ و آئین‌های متفاوتی است.
نوروز در قرقیزستان

مقالهٔ اصلی: نوروز در قرقیزستان
عید نوروز در قرقیزستان تنها یک روز آن هم در روز اول یا دوم فروردین ماه است که به ۲۹ روز یا ۳۰ روز بودن اسفند بستگی دارد. اگر اسفند ۲۹ روز باشد اول فروردین و اگر ۳۰ روز باشد در روز دوم فروردین برگزار می‌شود. تا قبل از فروپاشی شوروی سابق این مراسم به دست فراموشی سپرده شده بود ولی پس از فروپاشی دوباره حیات یافت و هر ساله با شکوهتر از سال قبل برگزار می‌شود.
مراسم جشن این روز را در شهرها دولت تدارک می‌بیند و در روستاها بزرگان و ریش سفیدان در برگزاری آن دخالت دارند. در شهرها در میدان‌ها بزرگ و در روستاها در بیابان‌های اطراف این جشن برگزار می‌شود.
در قرقیزستان در این روز پختن غذاهای معروف قرقیزی مثل (بش بارماق) مانته برسک و کاتما مرسوم است که به صورت رایگان بین حاضران در جشن پخش می‌شود.
در قرقیزستان در این روزافزون بر جشن برگزاری یکسری مسابقات از قبیل سوارکاری و غیره نیز مرسوم است و به گونه چشمگیری در این روز مسابقات دنبال می‌شود و جوایز ارزنده‌ای به نفرات برتر داده می‌شود.
نوروز در قزاقستان

در دوران شوروی (سال ۱۹۲۶) نوروز به عنوان جشن بیگانه از سوی حزب کمونیست ممنوع اعلام شد و تنها بعد از ۶۲ سال یعنی در سال ۱۹۸۸ دیگربار به آغوش این سرزمین برگشت. با کسب استقلال قزاقستان، رئیس‌جمهور این کشور در ۱۵ مارس سال ۱۹۹۱ ضمن صدور یک فرمان، نوروز را جشن ملی قزاقستان اعلام کرد.
مردم قزاقستان نوروز را اعتدال بهاری می‌دانند و بر این باورند که در این روز ستاره‌های آسمانی به نقطه ابتدایی می‌رسند و همه جا تازه می‌شود و روی زمین شادمانی بر قرارمی‌شود. همچنین قزاق‌ها معتقدند که نوروز آغاز سال است و در میان آنان عبارات زیبایی دربارهٔ نوروز وجود دارد. نوروز روزی است که یک سال منتظرش بوده‌اند نوروز روزی است که خیر بر زمین فرود آمده و بالاخره نوروز روزی است که سنگ نیلگون سمرقند آب می‌شود:
در شب سال تحویل تا شب قزیر صاحبخانه دو عدد شمع در بالای خانه‌اش روشن می‌کند و خانه‌اش را خانه تکانی کرده و چون مردم قزاق باور بر این دارند که تمیز بودن خانه در آغاز سال نو باعث می‌شود افراد آن خانه دچار بیماری و بدبختی نشوند آنان بر این مسئله ایمان دارند و آن را هر ساله رعایت می‌کنند.
در شب نوروز دختران روستایی قزاق با آخرین گوشت باقی‌مانده از گوشت اسب که سوقیم نام دارد غذایی به نام اویقی آشار همراه با آویز می‌پزند و از جوان‌هایی که دوستشان دارند پذیرایی می‌کنند. آنان نیز در قبال آن به دختران آینه و شانه و عطر هدیه می‌کنند که آن را سلت اتکیتر می‌نامند و به معنی علاقه‌آور می‌باشد.
در عید نوروز جوانان یک اسب سرکش را زین کرده و عروسکی که ساخته دست خودشان است با آویز زنگوله‌ای به گردنش در ساعت سه صبح که ساعتی معین از شب قزیر است رها نموده تا از این طریف مردم را بیدار نمایند. عروسک در حقیقت نمادی از سال نو است که آمدن خود را سوار بر اسب به همه اعلام می‌کند.
نوروز برای قزاق‌ها بسیار مقدس بوده و اگر در این روز باران یا برف ببارد آن را به فال نیک گرفته و معتقدند سال خوبی پیش رو خواهند داشت. در عید نوروز مردم لباس نو و سفید به تن می‌کنند که نشانه شادمانی است. دید و بازدید اقوام در این ایام با زدن شانه‌ها به یکدیگر از آیین و رسوم مردم قزاق در ایام عید نوروز می‌باشد، همچنین پختن غذایی به نام نوروز گوژه (کوژه = آش) که تهیه آن به معنی خداحافظ با زمستان و غذاهای زمستانی است و از هفت نوع ماده غذایی تهیه می‌شود در این ایام جزو آیین و رسوم این سرزمین می‌باشد.
مسابقات معروفی نیز در ایام نوروز در قزاقستان برگزار می‌شود که از مهم‌ترین آنان می‌توان به (قول توزاق) اشاره نمود که بین گروه‌های مرد و زن برگزار می‌شود. اگر برنده زن‌ها باشند قزاق‌ها معتقدند آن سال خوب و پربرکتی است اگر مردها پیروز شوند آن سال نامساعد خواهد بود. از دیگر مسابقات می‌توان به کوکپار برداشتن بز از مکانی مشخص توسط سواران، آودار یسپاق، قیزقوو و آلتی باقان اشاره نمود.
در عصر نوروز نیز مسابقه آیتیس آغاز می‌شود که مسابقه شعر و شاعری است.
نوروز در بلغارستان

در بلغارستان به ویژه تاتارهای کریمه نوروز را جشن می‌گیرند اما بعضی خانواده‌ها خودشان این عید را جشن می‌گیرند
نوروز در زنگبار

در زمان‌های کهن گروه بزرگی از شیرازیان به زنگبار در کرانه‌های شرقی قاره آفریقا کوچیدند و آیین‌های ایرانی مانند نوروز را نیز با خود به همراه بردند. جشن نوروز در زنگبار «نوروزی» نامیده می‌شود و هنوز جشنی شناخته شده است.
نوروز در مصر

قبطیان مصر نیز جشنی سالانه به‌نام نیروز دارند که به عربی به آن النیروز می‌گویند. این جشن هر سال در اول پائیز برگزار می‌شود و روز آغاز سال در تقویم قبطیان است. در مورد سابقه این جشن برخی معتقدند که یادگاری از دوره تسلط هخامنشیان بر مصر است، اگر چه خود قبطیان آن را مربوط به مصر باستان می‌دانند.
نوروز در ژاپن

اعتدال بهاری یا شومبون نوهی (به ژاپنی: 春分の日 Shunbun no Hi) یکی از تعطیلات عمومی در ژاپن است.
. شومبون نو هی، روز اعتدال شب و روز در فصل بهار در ژاپن است که معمولاً مصادف با بیستم یا بیست و یکم ماه مارس است. ژاپنی‌ها از قدیم بر این باور بوده‌اند که در روز اعتدال بهاری طبیعت تغییر کرده و حیات دیگری پیدا می‌کند. این روز همان اولین روز سال نو و اولین روز عید نوروز در ایران است.
از نظر دین بودایی وقتی انسان می‌میرد به ساحلی که دور از ماست و هیگان نام دارد کوچ می‌کند و از رنج‌ها و مشقت‌های ساحل دنیایی رهایی می‌یابد. پس در تفکر بودایی روز هیگان روز زنده شدن مجدد طبیعت و نشانی از زنده شدن مجدد انسان و رسیدن به آن ساحل دوردست است. ژاپنی‌ها در قدیم معتقد بودند که چون در روز «شومبون نوهی» طول روز و شب برابر است مردم این ساحل یعنی زندگان می‌توانند با مردم آن ساحل یعنی مردگان معاشرت داشته باشند. به همین دلیل مراسمی برگزار می‌کردند که هنوز در بعضی از استان‌های ژاپن پابرجاست. هدف از برگزاری شاد کردن روح رفتگان و زنده کردن یاد آنهاست. همچنین آنها آیین مشابهی در فصل اعتدال پائیزی دارند که در ایران سرمیزان یا مهرگان نام داردو در قدیم از ابتدای مهر تا ۱۶ مهر برگزار می‌شده است. این جشن را در ژاپن «بُن» یا ابن اُبن می‌گویند. برابر مجله دریای پارس ۱۳۹۴ جشن «ابن» مشابه چراغ برات در ایران و خراسان است. امروزه عموماً چراغ برات را همزمان در نیمه شعبان برگزار می کننداما در بعضی مناطق هنوز هم در مهر ماه برگزار می‌شود. این آیین‌ها در طول هزاره‌ها دچار تغییراتی شده است ولی اصولاً به چرخش خورشید و اعتدال بهاری و پاییزی ربط داشته است. امروزه چند نفر از صاحب نظران در سالهای اخیر زادگاه بودا را ایران می‌دانند.
غذاهای سنتی: در بعضی از معابدشیتو و بودایی به مناسبت این ایام مراسمی برگزار می‌شود و در این مراسم به حضار غذای مخصوصی به نام «شوجین ریوری» خیرات می‌کنند. در این غذا گوشت بکار نمی‌رود چون در آیین بودا کشتن حیوانات زنده نکوهیده است. در روز هیگان یک نوع شیرینی نیز خورده می‌شود که بوتاموچی می‌گویند. این شیرینی از برنج، لوبیای قرمز و شکر درست می‌شود. بعضی از مردم بوتاموچی را شیرینی ای خوش‌یمن می‌دانند چون در آن لوبیای قرمز به کار رفته است. یک ضرب‌المثل ژاپنی می‌گوید: «تانا کارا بُوتامُوچی» یعنی از تاقچه به‌طور تصادفی بوتاموچی به طرف کسی بیفتد و مفهوم آن روی آوردن شانس خوب به کسی است.
نوروز در کیش شینتو
نوروز در روسیه

در هر حال اینک جشن‌های ویژهٔ نوروز در جمهوری فدراتیو روسیه به عامل وحدت بخش در میان اقوام مختلف ساکن این کشور تبدیل شده است. نوروز بین تاتارها جشن سال نو بر مبنای تقویم خورشیدی و شادمانی برای آغاز فصل بهار است. نماد این جشن سبز شدن جوانه گندم می‌باشد. به این منظور ۱۵ روز پیش از نوروز دانه‌های گندم کاشته می‌شود و زمانی که این جوانه سبز سر از خاک دربیاورد، نشانهٔ آغاز سال نو خورشیدی یا جشن بهار است و سپس از همین جوانه‌های گندم غذای مخصوص نوروزانه که سومالیاک نام دارد، روز عید پخته می‌شود. بسیاری از سنت‌های این جشن بین تاتارها با عدد هفت مرتبط است. سفرهٔ عید هفت عنصر دارد، غذاهای روی میز هفت خوردنی است و همچنین از جمله سنت‌های مرتبط در این جمهوری برگزاری جشن و پایکوبی، گردش عمومی، خواندن آوازهای محلی و پریدن از روی آتش است
نوروز در سوریه

مراسم عید نوروز در سوریه از اهمیت ویِژهای برخوردار است. البته عمده این مراسم توسط کردهای سوریه که به نوروز اهمیت خاصی میدهند، برگزار میشود. آداب و رسوم کردهای سوریه شباهت بسیاری به آداب و رسوم کردهای لبنان دارد. مردم کرد سوریه نیز همزمان با نخستین روز بهار و نو شدن طبیعت به دشت و صحرا میروند و به جشن و پایکوبی میپردازند. بواسطه حساسیتهای قومی برگزاری مراسم نوروز توسط کردها زیر نظر شدید دستگاههای امنیتی سوریه برگزار میشود کردهای سوریه نیز همانند کردهای لبنان نوروز را به دو معنا تفسیر میکنند.
نوروز در چین

دو جشن اصلی تاجیک‌های سین‌کیانگ، نوروز (سال نوی ایرانی) و جشن پیلیک است. درست قبل از شروع جشن نوروز یا «چِد چادِر» (در زبان سریکالی به معنی نظافت خانه)، خانواده‌ها با جدیت خانه‌های خود را تمیز می‌کنند و بر روی دیوارهای داخلی پوتوک (آرد گندم) می‌پاشند تا سالی موفق داشته باشند. هر خانواده به مناسبت نوروز یک کیک می‌پزد تا با مهمانان به اشتراک بگذارد. از میهمانان با پاشیدن مقداری پوتوک (آرد گندم) روی شانه راستشان پذیرایی می‌شود.
چهارشنبه سوری و نوروز در خارج از حوزه جغرافیایی نوروز

ایرانیان بیرون از ایران به ویژه در اروپا و آمریکا و کانادا چند دهه است که جشن‌های نوروزی را از جمله چهارشنبه سوری به صورت گروهی برگزار می‌کنند.
از دوره بوش رؤسای جمهور آمریکا هر سال پیام نوروزی برای ایرانیان می‌فرستند. در روز چهارشنبه سوری ۱۳۹۳ برای اولین میشل اوباما در مراسم سفره نوروزی کاخ سفید سخنرانی کرد و باراک اوباما در پیام خود گفت:
«با درود، نوروزتان مبارک و پیروز.

هفته پیش همسر من میشل کمک کرد تا در اینجا نوروز را جشن بگیریم.

این جشن بزرگداشتی بود برای فرهنگهای گوناگون، غذا، موسیقی و دوستی جوامع مهاجری که هر روزه خدمات فوق‌العاده‌ای در ایالات متحده ارائه می‌کنند.»
جشن بهارانه چین - بی‌بی‌سی
جشن بهارانه چین - بی‌بی‌سی ۲
وبگاه سال نو چینی (نوروز چین) بایگانی‌شده  در ۱۵ مارس ۲۰۰۸ توسط Wayback Machine
(
اطلاعات/دریافت
)
این نوشتار یک پروندهٔ صوتی دارد که در تاریخ ۲۰۱۲–۰۳–۱۶ ایجاد شده‌است، و ممکن است شامل ویرایش‌های بعد از آن نشود. (راهنما)
نگارخانه

نوروز ۲۰۲۱ در ایران
نوروز در زمان شاه عباس
نوروز در تخت‌جمشید
نوروز زرتشتیان
نوروز
نوروز ۲۰۱۵
سبزه
سفره هفت‌سین ایرانی
هفت میوه
میز نوروز در تاجیکستان
سفره هفت‌سین، در تمبر پستی جمهوری آذربایجان
مردم سالار در مراسم نوروز، چین
نوروز در ایران
تمبر دولتی در جمهوری آذربایجان با مضمون نوروز
اجرای موسیقی نوروزی
هفت سین
هفت میوه
بزکشی
نوروز ۱۳۹۴ در دهلی
میز نوروز در تاجیکستان
سوملک (سمنو)
نوروز در استانبول
نوروز در استانبول
سوملک (سمنو)پزی در قرقیزستان
نوروز در قزاقستان
جشن نوروز در بلغارستان
مردم سالار در حال دعا و برپایی آیین نوروز در چین
noicon
Spoken Wikipedia
دولفظه

دو لَََفظه یا دو لََوزه، از طایفه‌های سیستانی در استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.
مردم این طایفه، شاخه‌ای از طایفه پودینه هستند که با طایفه سنچولی وابستگی فامیلی دارند و چون این عده گاهی خود را، از طایفه سنچولی و گاهی خود را وابسته به طایفه پودینه می‌دانند، به جماعت «دو لفظه» مشهور شده‌اند. این طایفه هم‌اکنون در زاهدان، زابل و مناطق اطراف آن زندگی می‌کنند.
منبع

غلامعلی رئیس الذاکرین (۱۳۷۰)، زادسروان سیستان
| ن ب واقوام و طایفه‌های استان سیستان و بلوچستان | ن ب واقوام و طایفه‌های استان سیستان و بلوچستان |
| --- | --- |
بلوچ:  ریگی  نارویی  اجودی  رخشانی  ارباب بلوچ  ازبکزهی  اربابی بلوچ  ایجباری  ایرندگانی  بادینی  باران زهی  کرمزهی  بارکزایی  بامری  براهویی  بزرگ زاده  بلوچی  بلوچ‌زهی  جمالزهی  جمشیدزهی  کبدانی  دهانی  جنگی زهی  چاریزهی  حسین بر  کدخدایی  حوت  خارکوهی  دامنی  داوودی  دهواری  ده‌مرده  رئیسی  رخشانی  ریسباف  سارانی  سالارزهی  سپاهی  سنجرزهی  زهروزهی  شنبه زهی  شه‌بخش  شیخ  شیرانزهی  شکرزهی  شهلی بر  شهنوازهی  شیهکی  قلندرزهی  قنبرزهی  کردی  کرد تمین  کردی تمندانی  کرد  کشانی  کهوسه  گرگیچ  گمشادزهی  لاشاری  میر لاشاری  میر بلوچ زهی  نهتانی  یوسفی  آسکانی  جدگال  رئیسی  امیری  زرد کوهی  مرادزهی  میر مرادزهی  دادکانی  یوسفی  شیخ حسینی  شیخ زاده  رخشانی  گرگیج  کاروندری  محمودانی  محمود زهی  ملکی  نخود زهی  عمر زهی  آزادی  سندکزهی  عیدوزهی  محب زهی  بهادری  مارندگانی  آشور زهی  حیدر زهی  دادگر  کلکلی  بیجار زهی  سیاخانی  هوت  طوقی  مگسی  ساویز  نرماشیری  ملازهی(ملازاده)  بمپوری  شهداد زهی  شیرانی  شهیکی  سابکی  نوشیروانی  بلوچ زهی  خاکی زهی  همتی  باهوزهی  هیبت زهی  مسکانزهی  صاحبداد زهی  هونکزهی  غلام زهی  جانمحمد زهی  بلوچی  سلیمانی  رند بلوچ  کیشکوری  قاضی زاده  ویداد زهی  بهرام زهی  نظر زهی  کریم زایی  قاسم زهی  سگاری  ترشابی  مسکان زهی  کریچ زهی ایرندگانی  سیاهانی  چاکر زهی  درخشان  لجه ای  جت  خاشی  سراوانی  حملی  سردار زهی  نوهانی 
سیستانی:  آبسالان  آبیل  آبیلی  اجودی  ارباب (سیستانی)  اربابی (سیستانی)  آریایی  اله دو  سرگزی  سرگلزایی  طایفه سرهنگی  ارجونی  اردنی  اشکانی  اوکاتی  بارانی  باران زهی (سیستانی)  بختیاری  بامدی  برخوردار  بزی  بندانی  پردلی  پودینه  پور میر  پهلوان  پهلوانی  پیری  تاتار  تاج محمدی  تجگی  تاجی  جان آبادی  جاویدان  جدیدالاسلام  جر  جهانتیغ  جمال زاده  جمشیدی  چاری  چتله  حسین آبادی  حسینی  حسینی طباطبایی  حیدری  خدری  خزایی  خمر  دانش  دره‌ای  درگی  درویشی  دلارامی  راز  راشکی  راهداری  رامرودی  رخ فروز  رزمی  زابلی  زرگر  زور  زوری  ریگی جلایی  ستوده  سرابندی  سنچولی  ساسانی  سالاری  سندگل  سموری  سیاه سر  شهدادی  شهرکی  شهری  شهریاری  شیخ  شیخ ویسی  صیاد  صوفی  عارفی  عرب  عربی  عسکری  علم  علی صوفی  فاطمی  فخیره  فراهی  فیروزی  فیروز کوهی  قروت خوار  قزاق  قهقایی  کته لوک  کلبعلی  کلانتری  کمالی  کمرکی  کول  کوه کن  کیال  کیانی  کیخا  کیخانژاد  کهخا  گدا  گرگ  گلوی  گنجعلی  گلوی  لکزایی  ماهککی  مختاری  ملا الهی  ملاشاهی  میر  میرانی  میر بهاالدین  میر پور  میر تیموری  میر خزیمه  میر زنده دل  میر عرب  میری  میر نژاد  میرنیا  میرویسی  میرشکار  نجفی  نورا  نوری  هاشمی  هراتی  بادینی  جمال دینی  ماهککی 
↑  غلامعلی، رئیس‌الذاکرین (دهبانی) (۱۳۷۰). زادسروان سیستان (شرح منثور و منظوم احوال طوایف سیستان). مشهد.
ال‌جبل، کلرادو

مکان در 22px کلرادو, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| ال‌جبل، کلرادو El Jebel, Colorado | ال‌جبل، کلرادو El Jebel, Colorado |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت در کلرادو: موقعیت در کلرادو
مختصات: ۳۹°۲۳′۴۷″ شمالی ۱۰۷°۵′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۹۶۳۹°شمالی ۱۰۷٫۰۸۶۹۴°غربی﻿ / 39.39639; -107.08694: مختصات: ۳۹°۲۳′۴۷″ شمالی ۱۰۷°۵′۱۳″ غربی﻿ / ﻿۳۹٫۳۹۶۳۹°شمالی ۱۰۷٫۰۸۶۹۴°غربی﻿ / 39.39639; -107.08694
ایالت:  کلرادو
شهرستان: ایگل
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷٫۴ کیلومتر مربع (۶٫۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۷٫۴ کیلومتر مربع (۶٫۷ مایل مربع)
 • آب: ۰ کیلومتر مربع (۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۹۷۶ متر (۶۴۸۳ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳٬۸۰۱
 • تراکم: ۲۲۰/کیلومتر مربع (۵۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۷- (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۶- (MDT)
کد پستی: ۸۱۶۲۳
کد منطقه: ۹۷۰
الجبل (به انگلیسی: El Jebel) نام شهری کوه‌پایه‌ای در شهرستان ایگل، کلرادو در آمریکا است.
نام این شهر مشتق از زبان عربی است.
فولاد ضد زنگ فریتی

فولاد ضد زنگ فریتی یکی از پنج خانواده فولاد ضد زنگ را تشکیل می‌دهد، چهار خانواده دیگر آستنیتی، مارتنزیتی، فولادهای زنگ نزن دوبلکس و پیرسختی هستند.  به عنوان مثال، بسیاری از فولادهای زنگ نزن سری AISI 400، فولادهای فریتی هستند. در مقایسه با انواع آستنیتی، اینها با کار سرد سختی کمتری دارند، کمتر قابل جوش هستند و نباید در دماهای برودتی استفاده شوند. برخی از انواع، مانند 430، مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارند و در برابر حرارت بسیار مقاوم هستند.  فولاد فریتی نوعی از آلیاژ فولاد ضد زنگ است که حاوی بیش از 12 درصد کروم است. و در دوجنبه مهم با دیگر فولادهای ضدزنگ تفاوت دارد: ساختار مولکولی مرزدانه و ترکیب شیمیایی آن.
تاریخچه

مهندس کانادایی الاصل فردریک مارک بکت (1875-1942) در اتحادیه کاربید فولاد ضد زنگ فریتی را در حدود سال 1912 بر اساس "استفاده از سیلیکون به جای کربن به عنوان یک عامل کاهنده در تولید فلز، در نتیجه ساخت فروآلیاژهای کم کربن و فولادهای خاص عملی کرد.". او یک آلیاژ آهنی با ۲۵ تا ۲۷ درصد کروم را کشف کرد که "اولین آلیاژی از آلیاژهای با کروم بالا بود که به عنوان فولاد ضد زنگ مقاوم در برابر حرارت شناخته شد."  فولادهای فریتی به این دلیل نامیده می شوند که از ریزساختارهایی به نام فریت" فریت یک فاز متالورژیکی آهن است که در آن عناصر آلیاژی فلزی در محلول جامد قرار دارند، اما کربن به طور موثر نامحلول است." ساخته شده‌اند.
فولادهای زنگ نزن فریتی در اوایل کشف شدند، اما تنها در دهه 1980 بود که شرایط برای رشد آنها فراهم شد و به نظر می‌رسد اولین تولید فولاد زنگ نزن فریتی در ژوئن 1920 بوده است :
بدست آوردن سطوح کربن بسیار پایین در مرحله فولادسازی امکان پذیر بود.
گریدهای قابل جوش توسعه داده شد.
پردازش ترمومکانیکی مشکلات "روپینگ" و "ریدینگ" را حل کرد که منجر به تغییر شکل ناهمگن در طول کشش عمیق و سطوح بافت شد.
بازارهای مصرف کننده نهایی (مانند لوازم خانگی ) در زمانی که تغییرات زیادی در قیمت نیکل وجود داشت، خواهان گریدهای ارزان تر با قیمت پایدارتر بودند. گریدهای فولاد ضد زنگ فریت برای برخی از کاربردها مانند لوازم خانگی جذاب شد.
متالورژی

برای واجد شرایط بودن به عنوان فولاد ضد زنگ، آلیاژهای پایه آهن باید حداقل حاوی 10.5٪ کروم با مقدار کمی از نیکل یا بدون نیکل باشند.
نمودار فاز آهن-کروم نشان می دهد که تا حدود 13% کروم، فولاد پس از خنک شدن از فاز مایع از فاز فریتی α به فاز γ آستنیتی و بازگشت به α، دچار دگرگونی های متوالی می شود. وقتی مقداری کربن وجود داشته باشد، و اگر سرد شدن سریع اتفاق بیفتد، مقداری از آستنیت به مارتنزیت تبدیل می‌شود. تمپر کردن / بازپخت ساختار مارتنزیتی را به فریت و کاربید تبدیل می کند. از آنجایی که فولاد فریتی حاوی سطوح کربنی کمتر از 0.03 درصد است، معمولاً دارای شکل پذیری بالاتر از حد متوسط ​​هستند. این بدان معنی است که فولادهای فریتی را می توان به طور قابل توجهی بدون خطر ضعیف شدن شکل داد.
برای مقادیر  17% به بالا کروم، فولاد ساختار فریتی در تمام دماها خواهد داشت.
بالاتر از 25% Cr، فاز سیگما ممکن است برای زمان‌های نسبتا طولانی در آن دما ظاهر شود و باعث ایجاد شکنندگی در دمای اتاق شود. فولادهای فریتی به دلیل ساختار فریتی خود، در دماهای بیش از 600 درجه سانتی گراد استحکام کمتری از خود نشان می دهند، اما نسبت به فولادهای زنگ نزن آستنیتی با دمای بالا در برابر شوک های حرارتی مقاوم تر هستند.
مقاومت در برابر خوردگی

مقاومت در برابر خوردگی حفره ای "مقاومت در برابر خوردگی حفره ای یک ویژگی ضروری است که هنگام انتخاب اجزا و مواد برای یک سیستم  باید در نظر گرفته شود." فولادهای زنگ نزن با عدد معادل مقاومت حفره ای (PREN) تخمین زده می شود.
PREN = %Cr + 3.3%Mo + 16%N
در جایی که شرایط Cr، Mo و N با محتویات درصد وزنی کروم ، مولیبدن و نیتروژن به ترتیب در فولاد مطابقت دارد.
نیکل (Ni) هیچ نقشی در مقاومت در برابر خوردگی حفره ای ندارد، بنابراین فولادهای زنگ نزن فریتی می توانند به اندازه گریدهای آستنیتی در برابر این شکل از خوردگی مقاوم باشند.
علاوه بر این، گریدهای فریتی در برابر ترک خوردگی ناشی از خوردگی تنشی (SCC) بسیار مقاوم هستند. ریزساختارهای موجود در فولادهای فریتی، درجه بالایی از مقاومت در برابر SCC را به آن‌ها می‌دهد و آنها را به انتخاب خوبی برای استفاده در محیط‌ها و کاربردهایی که ممکن است کلریدها وجود داشته باشد، تبدیل می‌کند.
مشخصات فیزیکی

فولادهای ضد زنگ فریتی مغناطیسی و غیرقابل عملیات حرارتی و قابل بازیافت و سازگار با محیط زیست هستند. برخی از خواص فیزیکی، الکتریکی، حرارتی و مکانیکی مهم آنها در جدول زیر آورده شده است. در مقایسه با فولادهای زنگ نزن آستنیتی ، رسانایی حرارتی بهتری را ارائه می دهند. به این معنی که گرما می تواند به طور موثر در آنها حرکت کند که برای کاربردهایی مانند مبدل های حرارتی و دیگ بخار یک امتیاز مثبت است. ضریب انبساط حرارتی نزدیک به فولاد کربنی ، جوشکاری به فولادهای کربنی را تسهیل می کند.