stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گروه‌های ذی‌نفوذ اجتماعی در ایالات متحده آمریکا
گروه‌های ذی نفوذ با موضوعات خاص

تعداد زیادی از گروه‌های ذی نفوذ در ایالات متحده آمریکا تنها یک موضوع خاص را دنبال می‌کنند. یکی از قدرتمندترین این گروه‌ها، انجمن ملی اسلحه آمریکا است. انجمن‌های علمی ـ تخصص نیز هر یک به نوبه خود دارای پایگاه و نفوذ در میان افکار عمومی هستند. انجمن پزشکی آمریکا، انجمن ملی آموزش و انجمن دانشگاه‌های آمریکا نقش بسیار تعیین کننده‌ای در ترسیم برنامه‌های آموزشی، درمانی و رفاه اجتماعی دولت دارند. بویژه انجمن پزشکی آمریکا که تقریباً بدون جلب موافق آن، هیچ‌یک از برنامه‌های کاخ سفید و یا کنگره در خصوص بهداشت و رفاه اجتماعی به تصویب نمی‌رسد.
از جمله گروه‌های ذی نفوذ با موضوعات خاص در آمریکا عبارتند از: کلوپ فدراسیون ملی زنان متخصص، شورای ملی کلیساهای مسیحی، کنفرانس ملی رفاه کاتولیک، کمیته امور عمومی آمریکا ـ اسرائیل (ایپک)، لژیون آمریکایی سربازان بازگشته از جنگ‌های خارجی، انجمن وکلای آمریکا، انجمن بیمه بهداشتی آمریکا، آمریکائیان برای اقدام دموکراتیک،
مردم برای راه و روش آمریکایی، صدای مسیحیت، اتحادیه آزادی‌های مدنی، کمیته ملی حقوق زندگی،
بنیاد عمومی شهروندان، انجمن ملی فروشگاه‌های خرده فروشی،
گروه‌های زیست‌محیطی

گروه‌های ذی نفوذ محیط زیست از جدیدترین گروه‌های ذی نفوذ در ایالات متحده به حساب می‌آیند که به دلیل افزایش آلودگی محیط زیست و رشد سریع جمعیت، تعداد آنان رو به افزایش گذاشته است. این گروه‌ها حفاظت از محیط زیست، حمایت از حیوانات، کاهش رشد جمعیت و مبازره با آلودگی محیط زیست را دنبال می‌کنند. از این لحاظ منافع این گروه‌ها با منافع گروه‌های تولید انرژی از جمله نفت، زغال سنگ و انرژی اتمی در تضاد قرار می‌گیرد. همچنین آنان اقدامات عملی گسترده‌ای علیه صنایع بزرگ و گروه‌های حامی آنان به راه انداخته‌اند که با سر و صداهای فراوانی همراه است. انجمن دوستاران زمین از جمله سازمان‌های است که در موضوعاتی نظیر حفاظت حیات وحش و مبارزه با آلودگی‌های محیط زیست فعالیت می‌کند.
صلح سبز اگر چه به عنوان یک حزب سیاسی نیز شناخته می‌شود، لیکن در بسیاری از موضوعات زیست‌محیطی از شیوه‌های گروه‌های فشار برای تأثیر گذاری بر رفتار سیاست‌مداران استفاده می‌کند و درعین حال طرفداران زیادی را نیز به سوی خود جلب کرده است. این گروه در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ که با آزمایش‌های اتمی یا استقرار موشکی‌های اتمی به مخالفت پرداخت، شهرت جهانی یافت. از آن زمان به بعد، گروه‌های ذی نفوذ محیط زیست از اهمیت فراوانی در واشینگتن پیدا کردند.
کلات بالا

مکان
| کلات بالا | کلات بالا |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
مختصات: ۲۶°۱۰′۳۶″شمالی ۵۹°۳۴′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۷۶۷۸۴۷°شمالی ۵۹٫۵۷۰۳۸۹۴°شرقی﻿ / 26.1767847; 59.5703894: مختصات: ۲۶°۱۰′۳۶″شمالی ۵۹°۳۴′۱۳″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۱۷۶۷۸۴۷°شمالی ۵۹٫۵۷۰۳۸۹۴°شرقی﻿ / 26.1767847; 59.5703894
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: نیک‌شهر
بخش: بنت
دهستان: بنت
جمعیت: ۹۵ نفر (سرشماری ۹۵)
کلات بالا، روستایی در دهستان بنت بخش بنت شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۵ نفر (۳۵ خانوار) بوده است.
سن-امه-ده-لاک، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Aimé-des-Lacs | Saint-Aimé-des-Lacs |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: کاپیتل-ناسیونال
منطقه شهری: Charlevoix-Est
Constituted: January 1, 1950
حکومت: حکومت
 • Mayor: Bernard Maltais
 • Federal riding: Montmorency—Charlevoix—Haute-Côte-Nord
 • Prov. riding: Montmorency—Charlevoix—Haute-Côte-Nord
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۶٫۹۰ کیلومتر مربع (۳۷٫۴۱ مایل مربع)
 • خشکی: ۹۲٫۶۲ کیلومتر مربع (۳۵٫۷۶ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۰۷۳
 • تراکم: ۱۱٫۶/کیلومتر مربع (۳۰/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۰٫۳%
 • Dwellings: ۷۳۶
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0T 1S0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.saintaimedeslacs.ca
سن-امه-ده-لاک (به فرانسوی: Saint-Aimé-des-Lacs) شهری در منطقه شهری شارلووا-است ناحیه کاپیتل-ناسیونال در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۰۱۶ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۰۱٫۵۷ کیلومتر مربع است.
شیلا رید

| شیلا رید | شیلا رید |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷ ‏(۸۷ سال) گلاسکو، اسکاتلند
ملیت: اسکاتلندی
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰–تاکنون
آثار برجسته: بنیدورم (۲۰۰۷–۲۰۱۸)
همسران:  جولیان کاری (ا. ۱۹۶۷)  تری بولن  (ا. ۲۰۰۸) 
شیلا رید (زاده ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷) یک هنرپیشه اسکاتلندی است که برای بازی در نقش مدج هاروی در سریال کمدی ITV بنیدورم (۲۰۰۷–۲۰۱۸) شناخته شده است. او که عضو اصلی تئاتر ملی سلطنتی در سال ۱۹۶۳ بود، نقش بیانکا را در نسخه سینمایی اتللو در سال ۱۹۶۵ با لارنس اولیویه بازی کرد. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به برزیل (۱۹۸۵)، مهمان زمستان (۱۹۹۷) و مهار (۲۰۱۵) اشاره کرد.
رید قبلاً با جولیان کوری بازیگر ازدواج کرده بود. در ۱۱ آوریل ۲۰۰۸، پس از ۳۲ سال زندگی مشترک، او و تری بولن در یک مراسم خصوصی در لندن ازدواج کردند.
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۵ | اوتللو | "بیانکا" |  |
| ۱۹۶۵ | قتل‌های الفبا | خانم فورتون |  |
| ۱۹۶۷ | یک پروانه در گوشش | آنتونی پلوچ |  |
| ۱۹۷۰ | سه خواهر | ناتاشا |  |
| ۱۹۷۱ | لمس | سارا کوواک |  |
| ۱۹۷۲ | من میخوام چیزی که میخوام | ژوئن |  |
| ۱۹۷۲ | زپگ | ماری هریک |  |
| ۱۹۸۰ | سر هنری در پایگاه راولینسون | لیدی فلوری راولینسون |  |
| ۱۹۸۲ | پنج روز یک تابستان | گیلین پیرس |  |
| ۱۹۸۲ | اتاق سیاه | عاشق زن |  |
| ۱۹۸۳ | لباس پوش | لیدیا گیبسون |  |
| ۱۹۸۵ | برزیل | خانم باتل |  |
| ۱۹۸۷ | عاطفهٔ تنهایی ی جودیت هرن | خانم "فریل" |  |
| ۱۹۹۰ | اتاق | مادر جیک |  |
| ۱۹۹۱ | دوستان آمریکایی | خانم ویکس |  |
| ۱۹۹۵ | قطار وحشیانه | ورا موسل |  |
| ۱۹۹۷ | مهمان زمستانی | لیلی |  |
| ۱۹۹۷ | مردی که خیلی کم می‌دانست | زن با کلاه س. اس |  |
| ۱۹۹۸ | هنوز دیوانه | خانم باگوت |  |
| ۱۹۹۹ | سفر فلیسیا | آیرس |  |
| ۲۰۰۲ | جنگ آبشار خانم کلدیکو | جویس |  |
| ۲۰۰۴ | یک آهنگ کریسمس: موزیکال | خانم مپس |  |
| ۲۰۰۷ | اتاقی با منظره | خانم آلن |  |
| ۲۰۰۸ | -بله . | خانم کوتس |  |
| ۲۰۱۵ | بازداشت | اِنِد |  |
| ۲۰۱۵ | فیلم آموزش بد | مارگوت |  |
| ۲۰۱۶ | ارتفاع‌های هالکیون | مادربزرگ |  |
| ۲۰۲۰ | مرد کلاه دار | زن پیر |  |
| ۲۰۲۳ | عشق بدون دیوار | جینی بینکس |  |
سن-اوبالد، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Ubalde | Saint-Ubalde |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: کاپیتل-ناسیونال
منطقه شهری: Portneuf
Settled: 1860
Constituted: March 3, 1973
حکومت: حکومت
 • Mayor: Pierre Saint-Germain
 • Federal riding: Portneuf—Jacques-Cartier
 • Prov. riding: Portneuf—Jacques-Cartier
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۶٫۴۰ کیلومتر مربع (۵۶٫۵۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۴۰٫۲۱ کیلومتر مربع (۵۴٫۱۴ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۴۰۳
 • تراکم: ۱۰٫۰/کیلومتر مربع (۲۶/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۳٫۸%
 • Dwellings: ۱٬۰۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0A 4L0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.st-ubalde.qc.ca
سن-اوبالد (به فرانسوی: Saint-Ubalde) شهری در منطقه شهری پورتنوف ناحیه کاپیتل-ناسیونال در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۴۴۷ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۴۱٫۲۸ کیلومتر مربع است.
ضریب تأثیر

نحوه محاسبه ضریب تأثیر با یک مثال
ضرایب تأثیر (به انگلیسی: Impact Factor)، یک شاخص کمی است که برای ارزیابی، مقایسه و رتبه‌بندی نشریات علمی در رشته‌های مختلف در سطح ملی یا برای مقایسه مجله‌ها در سطح بین‌المللی به کار گرفته می‌شود. این شاخص نشان‌دهنده فراوانی استنادهایی است که در طول یک دوره زمانی مشخص به یک مقاله چاپ و در یک نشریه داده می‌شود. ضریب تأثیر مجله‌ها نخستین بار توسط دکتر یوجین گارفیلد و آیروینگ شر در دهه ۱۹۶۰ به مؤسسه اطلاعات علمی (ISI) آمریکا ارائه شد، تا در انتخاب مجله‌های علمی برای نمایه استنادی علوم به کار گرفته شود.
این عامل همه ساله توسط مؤسسه اطلاعات علمی (ISI) بر مبنای ارجاعات به هر یک از مجلات علمی آن محاسبه و نتیجه در گزارش‌های ارجاع مجله یا Journal Citation Reports منتشر می‌شود. این ضریب، نه برای مقاله یا نویسنده، بلکه برای مجله محاسبه می‌شود. محاسبه بر مبنای یک دوره دو ساله صورت می‌گیرد؛ به عبارت دیگر برای هر سال معین، ضریب تأثیر یک مجله متوسط تعداد ارجاعات داده شده در همان سال معین به هر مقالهٔ منتشره در ان مجله در طی دو سال متوالی قبلی می‌باشد. برای مثال اگر در سال 96 جمعاً ۴۰ ارجاع به مقاله‌های سال‌های 94 و 95 آن مجله صورت گرفته باشد و در آن مجله در سال 94 تعداد ۲۶ مقاله و در سال 95 تعداد ۲۴ مقاله چاپ شده باشد، ضریب ارجاع آن مجله از تقسیم ۴۰ بر (۲۶+۲۴=۵۰) به دست می‌آید که ۰/۸ است؛ یعنی به‌طور متوسط هر مقالهٔ آن نشریه ۰/۸ مرتبه مورد استناد مقالات دیگر قرار گرفته‌است.
بیشترین ضریب تاثیرها > سال ۲۰۲۲

بیشترین مقدار ضریب تأثیر (IF) در میان همه ژورنال‌های علمی، با اختلاف قابل توجه مربوط به مجله پزشکی CA است که در سال ۲۰۲۲ ضریب تاثیر ۲۵۴.۷ داشته است. رتبه دوم تا نهم نیز متعلق به نشریات حوزه دانش پزشکی است. مجله پزشکی لنست با مقدار نزدیک به ۱۶۹ در رتبه دوم و مجله پزشکی نیوانگلند با مقدار ۱۵۸.۵ در رتبه سوم قرار می‌گیرد. پس از مجله پزشکی JAMA، چند رتبه بعدی در اختیار مجلات بسیار معتبر نیچر (Nature) قرار دارد.
بخشنده دون

بخشنده دون یا بخشنده فرومایه (Indian giver) یک عبارت تحقیرآمیز آمریکایی است که برای توصیف شخصی که «هدیه» می‌دهد و بعداً آن را پس می‌گیرد یا در ازای آن هدیه انتظار چیزی برابر آن را دارد به کار برده می‌شود. این بر اساس سوء تفاهم‌های فرهنگی است که بین نخستین استعمارگران اروپایی و مردم بومی که با آنها تجارت می‌کردند اتفاق افتاده‌است. اغلب اروپائیان تبادل از اقلام به عنوان مشاهده هدیه ناشی از حس حق به هدیه، باور آنها چیزی بدهکار در بازگشت به مردم بومی که سخاوتمندانه با آنها بودند، در حالی که مردم بومی دیدند تبادل به عنوان شکلی از تجارت یا مساوی انتظارات متفاوتی از مهمانان آنها وجود داشت.
این عبارت برای توصیف یک کار زشت یا معاملات مشکوک تجاری به کار برده می‌شود. این عبارت بی‌احترامی تلقی می‌شود و استفاده از آن برای بسیاری از افراد با پیشینه بومی توهین آمیز است.
ریشه‌شناسی

به گفته محقق دیوید ویلتون، این عبارت از یک سوء تفاهم فرهنگی ناشی شده‌است که وقتی اروپایی‌ها برای نخستین بار در هنگام ورود به آمریکای شمالی در سده پانزدهم با بومیان آمریکایی برخورد کردند. اروپایی‌ها تصور می‌کردند که از سرخپوستان هدایایی دریافت می‌کنند، در حالی که بومیان آمریکایی معتقد بودند که آنها در کاری که برای اروپایی‌ها به عنوان مبادله معروف بود، مشغول بودند. این امر باعث شد بومیان آمریکایی رفتار اروپایی‌ها را سخاوتمندانه و توهین آمیز بدانند.
کاربرد

این عبارت برای نخستین بار در سال ۱۷۶۵ توسط توماس هاچینسون، که دهنده سرخ‌پوست را به عنوان «هدیه ای که برای آن بازده برابر در نظر گرفته می‌شود» توصیف کرد، که نشان می‌دهد این عبارت در ابتدا به مبادله ساده هدایا اشاره داشت. اما در سال ۱۸۶۰، در فرهنگ واژگان آمریکایی گرایی جان راسل بارتلت، بارتلت گفت این عبارت توسط بچه‌ها در نیویورک به معنی «کسی که هدیه می‌دهد و سپس آن را پس می‌گیرد» به کار می‌رود.
در سال ۱۹۷۹، این عبارت در نشریات اصلی رسانه ای مورد استفاده قرار گرفت، اما در کتاب رنگ واژه ها(۱۹۹۷): فرهنگ واژگان تعصب قومی در ایالات متحده، نویسنده و ویراستار فیلیپ اچ هربست می‌گوید که اگرچه این عبارت اغلب توسط کودکان بی گناه به کار می‌رود، ممکن است به عنوان توهین آمیز تفسیر شود، و The Copyeditor's Handbook (1999) آن را قابل اعتراض توصیف می‌کند.
سن-امیل-دو-سوفولک، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Émile-de-Suffolk | Saint-Émile-de-Suffolk |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: اوتاوه
منطقه شهری: پاپینو
Settled: 1860s
Constituted: January 1, 1881
حکومت: حکومت
 • Mayor: Michel Samson
 • Federal riding: Argenteuil—Papineau—Mirabel
 • Prov. riding: Argenteuil—Papineau—Mirabel
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۹٫۲۰ کیلومتر مربع (۲۲٫۸۶ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۸٫۴۰ کیلومتر مربع (۲۲٫۵۵ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۵۶۶
 • تراکم: ۹٫۷/کیلومتر مربع (۲۵/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۵٫۴%
 • Dwellings: ۴۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0T 1K0, J0V 1Y0
کد منطقه: 819
وبگاه: www.st-emile-de-suffolk.com
سن-امیل-دو-سوفولک (به فرانسوی: Saint-Émile-de-Suffolk) شهری در منطقه شهری پاپینو ناحیه اوتاوه در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۵۳۳ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۵۴٫۰۷ کیلومتر مربع است.
معماری کلیسا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بالا: قوس‌های ایا صوفیه طرح؛ مرکز: کلیسای سن پیترو; زیر: شبستان کلیسای جامع سنت پل: بالا: قوس‌های ایا صوفیه طرح؛ مرکز: کلیسای سن پیترو; زیر: شبستان کلیسای جامع سنت پل
معماری کلیسا (انگلیسی: Church architecture) به معماری ساختمان‌های کلیسا (ساختمان)، صومعه‌ها، حوزه علمیه و غیره اشاره دارد. و تا حدی با وام گرفتن از دیگر سبک‌های معماری و همچنین پاسخ به تغییر باورها، شیوه‌ها و سنت‌های محلی است.
طلعت اسدی خزیمه

| طلعت اسدی خزیمه | طلعت اسدی خزیمه |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های بیست و سوم و بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌های بیست و سوم و بیست و چهارم مجلس شورای ملی
دوره مسئولیت ۱۳۵۰ – ۱۳۵۷: دوره مسئولیت ۱۳۵۰ – ۱۳۵۷
حوزه انتخاباتی: درگز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲۹۳ خورشیدی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
طلعت اسدی خزیمه (زاده ۱۲۹۳) از سیاستمداران ایرانی بود، که در  بیست و چهارم بعنوان نماینده درگز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
نام پدرش امیرمعصوم بود. وی دارای مدرک سیکل اول بود.
در دوره‌های بیست و سوم و بیست و چهارم (از ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ خ.) نماینده مجلس شورای ملی ایران از حوزه انتخابی درگز ، از استان خراسان بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷، اموالش توسط دولت جمهوری اسلامی‌ تصرف شد.
منبع

طلعت اسدی خزیمه | بانک اطلاعات رجال
http://dlib.ical.ir/site/catalogue/534005%5Bپیوند+مرده%5D
۳۳۵نفری که اموالشان مصادره شد - ویستا
↑  «مرکز پژوهش‌ها مجلس شورای اسلامی - بانو طلعت اسدی(خزیمه)». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۶ اكتبر ۲۰۲۲. تاریخ وارد شده در |بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
گابریل جونز
اوایل زندگی و تحصیلات

گابریل جونز در ۱۷ می ۱۷۲۴ در حدود ۳ مایلی (۸٫۴ کیلومتری) از ویلیامزبورگ، در شهرستان یورک، سرزمین استعماری ویرجینیا به دنیا آمد. او پسر جان و الیزابت جونز بود که چندین سال قبل از مونتگومری شایر در شمال ولز، بریتانیای کبیر، جاییکه خانواده جونز از نجیب‌زادگان بودند که به ویرجینیا آمده بودند. پدر جونز یک بافنده بود. الیزابت خواهر بزرگ‌تر جونز، در ۱۳ اوت ۱۷۲۱ در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبورگ و برادر کوچک‌ترش، جان در ۱۲ ژوئن ۱۷۲۵ در همان مکانی که جونز متولد شد، به دنیا آمدند.
بر اساس سنت خانواده جونز، پدر جونز مقدار قابل توجهی از ثروت خود را در زمان اقامت در ویرجینیا از دست داد، که باعث شد خانواده او در ۱۷۲۷ به انگلستان برگردند. مرگ پدر جونز قبل از ۱۷۲۷ نیز از دلایل جابه‌جایی خانواده بود. الیزابت پس از نقل مکان به انگلستان، جونز و برادرش را در لندن بزرگ کرد، جاییکه الیزابت را در سنت گیلز در فیلدز در ۲۰ فوریه ۱۷۲۷ غسل تعمید دادند.
در آوریل ۱۷۳۲، جونز پس از معرفی توسط توماس سندفورد، در مدرسهٔ بیمارستان مسیح (یکی از «مدارس کت آبی») در لندن، پذیرفته شد. جونز به مدت هفت سال به مدرسهٔ بیمارستان مسیح رفت. در ۱۲ آوریل ۱۷۳۹، او توسط مادرش و جان هاتون، مشاور حقوقی دیوان عالی و لیونر این در میدلسکس، از مؤسسه مرخص شد. علی‌رغم منشأ اصیل آن‌ها، خانواده جونز از امکانات محدودی برخوردار بودند و او به عنوان یک شاگرد قراردادی و به مدت شش سال تا ۱۷۴۵ به تحصیل دانش نظری حقوق زیر نظر هاتون پرداخت. جونز در ۲۱ سالگی پس از اتمام دوره کارآموزی خود، برای وکالت پذیرفته شد.
اواخر زندگی و میراث

پس از بازنشستگی از سمت خود به عنوان کارمند دادگاه در شهرستان همپشایر، جونز همچنان در امور سیاسی ویرجینیا فعال باقی‌ماند. در ۱۷۸۴، جورج واشینگتن با جونز در خانه‌اش در بوگوتا دیدار کرد و با او شام خورد. در ۱۷۸۸، جونز و برادر زنش توماس لوئیس برای نمایندگی از شهرستان راکینگهام در مجمع تصویب ویرجینیا، انتخاب شدند، جاییکه هر دو طرفدار سرسخت تصویب قانون اساسی ایالات متحده بودند. آرچیبالد استوارت، از شهرستانِ همسایه، آگوستا، به راکینگهام سفر کرد تا قبل از انتخابات برای جونز چند پرتره نقاشی بکشد و در عوض، جونز به استوارت درشکهٔ دونفره‌ای هدیه داد تا استوارت و همسرش را قادر به بازگشت به خانه، در شهرستان آگوستا کند. جونز یکی از اولین متولیان آکادمی استونتون، پس از ادغام آن توسط مجمع عمومی ویرجینیا در ۴ دسامبر ۱۷۹۲، بود.
جونز تا زمان مرگش به کار وکالت در شهرستان راکینگهام ادامه داد. جاده‌ای که او به‌طور مرتب میان محل سکونت خود در بوگوتا و شهرستان راکینگهام در هریسونبورگ در آن رفت و آمد می‌کرد به «جاده وکیل» معروف شد که اکنون نام «جادهٔ وکیل» برای آن ثبت شده‌است. جونز به دلیل شهرتش در منطقهٔ دره ویرجینیا و به احتمال این حقیقت که او ممکن بود اولین وکیل در شهرستان آگوستا بوده باشد، به «وکیل دره» ملقب شد. جونز در اکتبر ۱۸۰۶ در ملک خود در بوگوتا درگذشت.
در بهار ۱۸۸۷، یک پنجره یادبود برای جونز و همسرش در کلیسای اسقفی جدیدی که در نزدیکی محل سکونت سابق آن‌ها در بوگوتا برپا شده بود، نصب شد. بیشتر در سالنامهٔ مورخ، جوزف ادیسون وادل در شهرستان آگوستا، ویرجینیا (۱۸۸۶) از جونز یاد شده‌است که در آن، وادل در مورد جونز اظهار داشته‌است: «او مردی با توانایی زیاد و صداقت تمام در نظر گرفته می‌شد. تنها عیب او، یا تنها عیبی که سنت از او می‌گوید، خلق و خوی بسیار تحریک‌پذیرش بود که وقتی برانگیخته می‌شد، خود را با شدیدترین عباراتی که می‌توانست دستور دهد، همراه با ناسزاگویی‌های بسیار بیان می‌کرد. او از تحقیرکردن هر آدم دروغگو، پست و بی‌وجدانی، با زبان و قلم، دریغ نمی‌کرد». توماس مارشال گرین مورخ و نسب‌شناس در کتاب خود «خانواده‌های تاریخی کنتاکی» (۱۸۸۹) دربارهٔ جونز می‌نویسد: «گابریل جونز به سرعت در حرفهٔ خود پیشرفت کرد. از نظر دستاوردها در سرزمین‌های استعماری، در رتبه دوم قرار داشت. او در توانایی بومی در میان کسانی که در رتبهٔ اول بودند، انگشت‌نما بود».
زندگی شخصی

جونز در ۱۶ اکتبر ۱۷۴۹ با مارگارت استروتر مورتون (۱۷۲۶–۱۸۲۲)، بیوهٔ جورج مورتون و دختر ویلیام استروتر و همسرش مارگارت واتس از شهرستان کینگ جورج ازدواج کرد. همسر جونز ۹۷ سال زندگی کرد و وادل در سالنامهٔ خود در شهرستان آگوستا، ویرجینیا، از او به عنوان «بانویی با شخصیت برجستهٔ مسیحی» توصیف کرد. جونز و همسرش مارگارت سه دختر، یک پسر و یک فرزند با جنسیت ناشناخته داشتند که در دوران نوزادی فوت کرد: مارگارت مورتون جونز هاروی که با وکیل سرهنگ جان هاروی از شهرستان آلبمارل ازدواج کرد، الیزابت جونز لوئیس که با تاجر جان لوئیس از فردریکزبورگ (پسر فیلدینگ لوئیس و همسر اولش کاترین واشینگتن) ازدواج کرد، آنا گابریلا جونز هاوکینز که با جان هاوکینز از کنتاکی ازدواج کرد و ویلیام استروتر جونز (متولد ۲۱ مارس ۱۷۵۶) که با فانی تورنتون از فردریکزبورگ ازدواج کرد.
کتابشناسی

Brannon, Selden W., ed. (1976). Historic Hampshire: A Symposium of Hampshire County and Its People, Past and Present. Parsons, West Virginia: McClain Printing Company. ISBN 978-0-87012-236-1. OCLC 3121468.
Brown, Stuart E. (1965). Virginia Baron: The Story of Thomas, 6th Lord Fairfax. Berryville, Virginia: Chesapeake Book Company. OCLC 699865. Archived from the original on June 28, 2014 – via Google Books.
Cartmell, Thomas Kemp (1909). Shenandoah Valley Pioneers and Their Descendants: A History of Frederick County, Virginia (illustrated) from Its Formation in 1738 to 1908. Winchester, Virginia: Eddy Press Corporation. ISBN 978-0-7222-4630-6. OCLC 583806244. Archived from the original on April 22, 2016 – via Google Books.
Green, Thomas Marshall (1889). Historic Families of Kentucky. Cincinnati: Robert Clarke and Company. OCLC 223261777. Archived from the original on October 27, 2013 – via Google Books.
Lockhart, Arthur William (1918). Gabriel Jones (1724–1806): Sometime a Scholar of Christ's Hospital, and American Citizen and Friend of George Washington. London: School Press. OCLC 19319585. Archived from the original on June 28, 2014 – via Google Books.
Loth, Calder; Wilson, Joanna (October 2008), National Register of Historic Places - Nomination Form: Bogota (PDF), United States Department of the Interior, National Park Service, Virginia Department of Historic Resources, archived from the original (PDF) on February 7, 2016
Maxwell, Hu; Swisher, Howard Llewellyn (1897). History of Hampshire County, West Virginia From Its Earliest Settlement to the Present. Morgantown, West Virginia: A. Brown Boughner, Printer. OCLC 680931891. OL 23304577M.
Munske, Roberta R.; Kerns, Wilmer L., eds. (2004). Hampshire County, West Virginia, 1754–2004. Romney, West Virginia: The Hampshire County 250th Anniversary Committee. ISBN 978-0-9715738-2-6. OCLC 55983178.
Waddell, Joseph Addison (1886). Annals of Augusta County, Virginia, With Reminiscences Illustrative of the Vicissitudes of Its Pioneer Settlers. Richmond, Virginia: William Ellis Jones, Book and Job Printer. OCLC 2687660. Archived from the original on June 28, 2014 – via Google Books.
West Virginia Historical Society (1992). Genealogies of West Virginia Families from The West Virginia Historical Magazine Quarterly, 1901–1905. Baltimore: Genealogical Publishing Company, Inc. ISBN 978-0-8063-4692-2. OCLC 25575463. Archived from the original on June 28, 2014 – via Google Books.
طاحون‌آباد

مکان
| طاحون‌آباد تخناواد | طاحون‌آباد تخناواد |
| --- | --- |
روستا: روستا
محل : محل 
طاحون‌آباد: طاحون‌آباد
مختصات: ۳۴°۵۰′شمالی ۴۸°۵۲′شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۳°شمالی ۴۸٫۸۶°شرقی﻿ / 34.83; 48.86: مختصات: ۳۴°۵۰′شمالی ۴۸°۵۲′شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۳°شمالی ۴۸٫۸۶°شرقی﻿ / 34.83; 48.86
استان: همدان
شهرستان: همدان
بخش: بخش شرا
دهستان: جیحون دشت
بنیان‌گذاری: ۱۱۰۰حدودا
جمعیت: ۶۷ نفر (سرشماری ۹۵)
طاحون‌آباد ، روستایی از توابع بخش شرا شهرستان همدان در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان جیحون دشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۷ نفر (۲۰خانوار) بوده‌است.
عبدالرحمن بن مساعد

| عبدالرحمن بن مساعد | عبدالرحمن بن مساعد |
| --- | --- |
شاهزاده عبدالرحمن در سال 2010: شاهزاده عبدالرحمن در سال 2010
زاده: عبدالرحمن در میان تله‌های بین عبدالعزیز آل سعود ۱۸ اوت ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) پاریس، فرانسه
خاندان: آل سعود
پدر: تله بین عبدالعزیز آل سعود
مادر: وفا الرشید
پیشه: رئیس الهلال (2008–2015) رئیس اجرایی
عبدالرحمن بن موسی بن عبدالعزیز آل سعود، شاهزاده و شاعر سعودی و رئیس باشگاه الهلال عربستان از سال ۲۰۰۸ تا فوریه ۲۰۱۵ بوده‌است. شاهزاده عبدالرحمن بن مساعد در سال ۱۳۸۷ هجری قمری منطبق با ۱۹۶۷ متولد شد. وی یکی از فرزندان شاهزاده موسی بن عبدالعزیز آل سعود است
گکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی

| جکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی | جکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
راسته:: پولک‌داران
زیرراسته:: مارمولک
تیره:: جکو
سرده:: جکوهای انگشت‌برگی
گونه:: جکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Asaccus kermanshahensis Rastegar-Pouyani, 1996: Asaccus kermanshahensis Rastegar-Pouyani, 1996
محل زندگی جکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی: محل زندگی جکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی
گکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی یا آساکوس کرمانشاهِنسیس (نام علمی: asaccus kermanshahensis) (به انگلیسی: kermanshah leaf toed gecko) نوعی مارمولک از تیرۀ گکو است که در  کوه‌های زاگرس در شکاف‌های صخره‌ای و غارهای کوچک زندگی می‌کند. گفته می‌شود گکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی تنها گونه از سوسمار در کوه‌های زاگرس به شمار می‌آید.
کشف

گکوی انگشت‌برگی کرمانشاهی برای نخستین  بار به وسیله نصراله رستگار پویانی استاد زیست‌شناسی و علوم جانوری دانشگاه رازی کرمانشاه در سال ۱۹۹۶ در ناحیۀ میان‌راهان در استان کرمانشاهواقع در ۴۰ کیلومتری شمال شرقی مرکز استان، جمع‌آوری، شناسایی و توصیف گردید. از این گونۀ منحصر به‌فرد تنها یک نمونۀ ماده و دو نمونۀ نر به دست آمده‌است.
مشاهدۀ نمونه‌ها

در ۱۷ خرداد ۱۳۸۵ مدیر کل محیط زیست استان کرمانشاه از مشاهدۀ ۶ نمونه از این سوسمار در ارتفاعات میان‌راهان و کندوله خبر داد.
گکوهای ایران
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   |  | سنگی تیغه‌دار |
|   |  | دم‌کلفت |
|   |  | سنگی |
|   |  | پلنگی |
|   |  | انگشت‌باریک |
|   |  | کوتوله ایرانی |
|   |  | کوتوله نواردار |
|   |  | پلنگی ترکمن |
|   |  | انگشت‌برگی کرمانشاهی |
|   |  | عنکبوتی |
|   |  | انگشت‌کوتاه خاورمیانه |
|   |  | انگشت‌کوتاه |
|   |  | شکم‌زرد خانگی |
سن-اوژن-دو-لادرییر، کبک

Parish municipality در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| سَن-اُژِن-دو-لادرییِر | سَن-اُژِن-دو-لادرییِر |
| --- | --- |
Parish municipality: Parish municipality
Saint-Eugène-de-Ladrière: Saint-Eugène-de-Ladrière
استان:  استان کبک
ناحیه: با-سن-لوران
منطقه شهری: Rimouski-Neigette
Constituted: January 1, 1962
حکومت: حکومت
 • Mayor: Gilbert Pigeon
 • Federal riding: Rimouski-Neigette—Témiscouata—Les Basques
 • Prov. riding: Rimouski-Neigette—Témiscouata—Les Basques
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۵۴٫۳۰ کیلومتر مربع (۱۳۶٫۸۰ مایل مربع)
 • خشکی: ۳۳۵٫۵۶ کیلومتر مربع (۱۲۹٫۵۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۴۲۱
 • تراکم: ۱٫۳/کیلومتر مربع (۳/مایل مربع)
 • Change (۲۰۰۶–۱۱): کاهش۴٫۵%
 • Dwellings: ۱۸۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0L 1P0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.municipalite.saint-eugene-de-ladriere.qc.ca
سَن-اُژِن-دو-لادرییِر (به فرانسوی: Saint-Eugène-de-Ladrière) قصبه‌ای در منطقه شهری ریموسکی-نژت ناحیه با-سن-لوران در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این قصبه ۴۸۷ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۳۵۵٫۰۹ کیلومتر مربع است.