stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آنی (شهر باستانی)
آنی، پایتخت دولت باگراتونی

آنی در اندک زمانی آنقدر توسعه یافت که به مهم‌ترین شهر دولت باگراتونی تبدیل شد و در۹۶۱م آشوت سوم، پادشاه باگراتونی، پس از پایان مراسم تاج گذاری در آنی این شهر را پایتخت خویش اعلام کرد.
آنی در زمان سلطنت اولین پادشاهان باگراتونی به شهری پر رونق و توسعه یافته تبدیل شد تا جایی که حاکمان باگراتونی از این شهر و استحکامات آن برای نگهداری خزانهٔ سلطنتی استفاده می‌کردند. در اوایل سده دهم میلادی، آنی تبدیل به شهری تجاری شده بود. آشوت سوم اولین پادشاه باگراتونی بود که تغییراتی اساسی در شهر آنی به وجود آورد. او در داخل شهر اقدام به ساخت استحکامات و قلعه‌های نظامی‌کرد و قصد داشت این استحکامات را به منزلهٔ سد دفاعی کاخ‌ها و اقامتگاه‌های سلطنتی به کار برد اما با درگذشت وی ساخت بناهای سلطنتی نیز نیمه تمام ماند. پس از آشوت، سمبات دوم، جانشین او، کار ساخت و ساز شهر را ادامه داد اما او پیش از ساخت اقامتگاه‌های عظیم سلطنتی اقدام به ایجاد دیوارهایی در اطراف شهر به طول ۲/۵ کیلومتر کرد تا شهر را در برابر حملات احتمالی حفاظت کند.
سمبات دوم تمام تلاش خود را به منظور همراه ساختن حاکمان محلی به کار بست و در این راه تاحدودی موفق بود. جانشین او، گاگیک یکم، نیز به قصد ادامهٔ همین سیاست آنی را از سوی شرق توسعه داد. او در صدد بود تا مرزهای آنی را به ایالت سیونیک متصل سازد.
به این ترتیب، محدودهٔ مرزهای آنی تا اواخر قرن یازدهم میلادی از جهت‌های مختلف گسترش یافت. در اواخر سده مذکور آنی به شهری بزرگ و قدرتمند تبدیل شده بود که از اهمیت تجاری خاصی نیز برخوردار بود. از اواخر سده دهم میلادی و با انتقال مرکزیت کلیسای سنتی ارمنستان به این شهر اهمیت دینی نیز پیدا کرد. کلیساهای متعددی در آن ساخته شد به گونه‌ای که در بسیاری از نقاط این شهر کلیساهایی با معماری خاص و متفاوت بنا گردید. تعداد این کلیساها به قدری زیاد بود که آنی را به شهر هزار و یک کلیسا تبدیل کرد. البته، ذکر این تعداد کلیسا در آنی از صحت چندانی برخوردار نیست اما بر اساس اسناد باستان‌شناسی بیش از هشتصد کلیسا در آنی وجود داشته که شمار بسیاری از آن‌ها در دورهٔ باگراتونی ساخته شده‌است. در فاصلهٔ قرن دهم تا یازدهم میلادی در کنار کلیساها و قلعه‌ها خانه‌های مسکونی فراوان، بازارهایی با مغازه‌های متعدد، مسافرخانه‌ها و حمام‌هایی مجهز به وسایل گرمایشی خاص نیز در آنی ساخته شد.
کوچه‌های آنی هر کدام معماری متفاوتی داشتند و هریک بر اساس موقعیت خاص خود و به منظور سهولت رفت‌وآمد ساکنان طراحی شده بودند. این کوچه‌ها که آن‌ها را نام‌گذاری کرده بودند، بعضاً به میدانی زیبا منتهی می‌شدند که معمولاً مزین به چشمه‌ای جوشان از آب‌های زیرزمینی بود. شهر آنی قبرستانهای متعددی داشت. اکتشافات باستان‌شناسی نشان داد که در استحکامات مرکزی شهر قبرستانی متعلق به خاندان سلطنتی وجود داشته و در اثر کاوش‌های باستان‌شناسی قبرهای متعلق به تعدادی از شاهان و ملکه‌های باگراتونی در این ناحیه پیدا شد. در آنی چندین مسافر خانهٔ مجلل نیز وجود داشته که تنها به حکاکی‌ها و آثار تاریخی مکتوب از آن دوران محدود می‌شود اما در کاوش‌های باستان‌شناسی هیچ‌گاه اثری از بنای این مهمان خانه‌ها یافت نشده‌است. همچنین آنی دارای آب‌انبارهایی بوده که برخی از آن‌ها در حدود ۲۵ متر عمق داشتند.
آنی تحت سلطهٔ بیزانس

پس از مرگ گاگیک پادشاهی باگراتونی دچار تحولاتی ناخوشایند شد. از سویی اختلافات داخلی بین دو فرزند گاگیک سرزمین آنان را به دو بخش تقسیم کرد که طی این تقسیمات آنی و سرزمین‌های اطراف آن ازآن برادر بزرگ‌تر؛ یعنی، هوهانس-سمبات سوم (۱۰۲۰ ۱۰۴۱م) شد. از سوی دیگر دولت قدرتمند امپراتوری روم شرقی، که قصد گسترش متصرفات خود را داشت، اکنون دیگر به پشت دروازه‌های ارمنستان رسیده بود و تهدیدی جدی برای این سرزمین به‌شمار می‌رفت.
چندی بعد برادر کوچک‌تر سمبات، آشوت چهارم(۱۰۲۰–۱۰۴۰م)، درگذشت و سرزمین‌های تحت سلطهٔ او را یکی از حاکمان محلی به تصرف درآورد. یک سال بعد نیز سمبات از دنیا رفت و با مرگ او قلمرو پادشاهی باگراتونی و پایتخت آن، آنی، وارد مرحله‌ای سخت و دشوار شد. سمبات جانشینی نداشت و همین امر سبب شد تا تعدادی از درباریان مدعی مقام سلطنت شوند.
دو نبرد بزرگ بین سپاهیان بیزانس و ارمنستان صورت گرفت که در نبرد آخر واهرام پاهلاوونی، سردار بزرگ سپاه ارمنی، به همراه نیروی نظامی خود ارتش بیزانس را از سوی استحکامات غربی آنی مورد هجوم قرار داد و موفق به شکست سپاهیان بیزانس شد و به این ترتیب، آنان را وادار به عقب‌نشینی کرد. کنستانتین نهم، که پیشروی سلجوقیان را به سوی غرب تهدیدی جدی برای دولت بیزانس می‌دانست از گاگیک خواست تا پیمان سمبات، مبنی بر واگذاری آنی به بیزانس، را عملی سازد. گاگیک این درخواست را نپذیرفت و نبردها بین ارمنستان باگراتونی و بیزانس از سر گرفته شد. نیروهای بیزانس موفق به تصرف شهرهای ارمنستان یکی پس از دیگری می‌شدند که نتیجه‌ای جز کشتار و ویرانی به همراه نداشت تا اینکه در ۱۰۴۴ میلادی نیروهای بیزانس به پشت دروازه‌های آنی رسیدند. گاگیک جوان، که بسیاری از نیروهای خود را از دست داده و از سوی شرق نیز مورد تهدید سلجوقیان قرار گرفته بود، به کنستانتین پیشنهاد صلح داد و از وی خواست تا در قبال واگذاری آنی به او حاکم این شهر باقی بماند. کنستانتین در ابتدا این پیشنهاد را پذیرفت اما به محض خروج گاگیک از آنی با دادن وعدهٔ حکومت در داخل قلمرو بیزانس از بازگشت او به شهر ممانعت کرد و به این ترتیب، آنی بدون جنگ ازآن ارتش بیزانس شد و حکومت باگراتونی پس از ۱۶۰ سال استقلال و اقتدار به پایان رسید.
آنی تحت سلطهٔ سلجوقیان

نیروهای نظامی سلجوقیان طی ۱۰۴۸–۱۰۴۹ میلادی موفق به تصرف ده ناحیهٔ اصلی ایالت واسپوراکان ارمنستان شدند و نیروی نظامی عظیم بیزانس نیز در برابر آن‌ها شکست خورد و عقب‌نشینی کرد. در اواخر ۱۰۵۴ میلادی، سلجوقیان به رهبری طغرل حملات خود را در خاک ارمنستان ادامه دادند و سرانجام، به نزدیکی دیوارهای آنی رسیدند. طغرل، با مقاومت شدید ساکنان آنی مواجه شد و هیچ‌گاه موفق به تسخیر این شهر نشد و چون مقاصد دیگری را در سرزمین‌های اطراف دنبال می‌کرد، تصمیم گرفت تصرف آنی را به زمانی دیگر موکول سازد اما نتوانست به این مقصود خود دست یابد.
پس از مرگ طغرل، سلجوقیان حدود ده سال به آنی نزدیک نشدند اما از اوایل ۱۰۶۴ میلادی، با هجوم آلب ارسلان نبردها از سر گرفته شد. آلب ارسلان و سپاهیانش پس از تصرف بسیاری از شهرهای ارمنستان و گرجستان سرانجام به پشت دروازه‌های آنی رسیدند. او به همراه پسرش، جلال الدین ملکشاه و تعدادی از دیگر سردارانش روزها وقت صرف مطالعهٔ استحکامات و قلعه‌های نظامی آنی کردند و سرانجام به این نتیجه رسیدند که بهترین نقطه برای حمله به شهر استحکامات واقع در شمال شرقی آنی است که البته در این ناحیه خندقی عظیم نیز قرار داشت. سلجوقیان برای عبور از این خندق و استحکامات نیاز به نیروی نظامی فراوان در دسته‌ها و گروه‌های متعدد داشتند. به همین منظور و به دستور آلب ارسلان سپاهیان وی نیزههای بلند را به یکدیگر متصل کردند و بر روی خندق پلی ساختند. به این ترتیب، او موفق شد بخش اعظمی از نیروی سوارهٔ خود را از خندق عبور دهد اما پس از عبور از خندق با خیل تیرهایی مواجه شد که سربازانش را نشانه گرفته بودند و متحمل تلفاتی فراوان شد. سرانجام با دادن وعده‌هایی به فرماندهٔ بیزانسی استحکامات شهر توسط او قلعه از نظامیان و محافظان خالی شد و نیروهای نظامی سلجوقی وارد شهر شدند.
در تمام سال‌هایی که سلجوقیان بر آنی حکومت می‌کردند هیچ اقدام جدی برای آبادانی شهر صورت نگرفت. تنها یکی از امرای سلجوقی، به نام منوچهر، که از سوی سلطان ملکشاه سلجوقی به حکومت آنی رسیده بود، دست به فعالیت‌هایی در جهت آبادانی و بهبود وضع زندگی ساکنان آنی زد. از جمله اقدامات او بنای مسجدی موسوم به مسجد منوچهر بود. معماری مسجد منوچهر طی دو دورهٔ مختلف و با دو روش کاملاً متفاوت صورت پذیرفته‌است. پایه‌های اصلی این مسجد در دوران پادشاهی باگراتونی بنا نهاده شد که شامل ساختمانی دو طبقه بود. بعدها، در دوران امارت منوچهر، این بنا تبدیل به مسجد شد و یک طبقهٔ دیگر نیز به آن اضافه گردید. سقف آن را بازسازی کردند و مناره‌ای نیز برای آن در نظر گرفتند که دارای ۸۵ پله بود. این مسجد یکی از بناهای بی نظیر موجود در آنی است.
آنی در دوران حاکمیت منوچهر وضعیتی مطلوب داشت اما پس از مرگ او زمام آن به دست امرایی افتاد که بسیار ناتوان و ضعیف عمل می‌کردند و همین امر سبب شد که مورد تهاجم امرای محلی دیگر قرار گیرد. عدم وجود نیروی نظامی منسجم بارها سبب ویرانی‌های مکرر این شهر به دست امیرنشینهای دیگر شد.
آنی، تحت سلطهٔ مغولان

در اولین نبرد بین سپاهیان گرجستان، که بخش اعظم نیروهای آن را ارمنیان تشکیل می‌دادند و لشکریان مغول سپاهیان گرجی و ارمنی به شدت شکست خوردند و مجبور به عقب‌نشینی شدند. یک سال بعد، مغولان از مرزهای گرجستان عبور کردند و در نبردی سنگین، موفق به شکست دو لشکر ارمنی و گرجی شدند و به این ترتیب، بخش اعظمی از نواحی جنوب شرقی گرجستان و شمال ارمنستان را به تصرف درآوردند. پس از مرگ چنگیز خان جانشینان او به فتوحات خود در ارمنستان ادامه دادند. در این دوران بخش اعظمی از ساکنان شهرهای مختلف ارمنستان، که خبر تهاجم مغولان را شنیده بودند، برای حفاظت از جان خود به دیگر شهرهای بزرگ ارمنستان، که در احاطهٔ حصارها و قلعه‌های نظامی قوی بود، مهاجرت کردند. به این ترتیب، در این مقطع تاریخی، آنی میزبان ده‌ها هزار مهاجر شد که از شهرهای مختلف ارمنستان و از ترس حملهٔ مغولان به آنجا پناه آورده بودند. استقامت آنی در برابر مغولان موقتی بود زیرا دیری نپایید که با خیانت برخی از ساکنان شهر دروازه‌های آنی در برابر سپاهیان مغول گشوده شد و شهر در اندک زمانی به غارت مهاجمان رفت. از آنجایی که مغول‌ها تجربهٔ کافی در کشورداری نداشتند با ایجاد حکومتی به نام خود ادارهٔ برخی از سرزمین‌های تحت سلطه را به حاکمان قبلی واگذار کردند تا به همان شیوه و روش‌های سابق عمل کنند و هرچه زودتر نظم را به سرزمین‌های تصرف شده بازگردانند.
به این ترتیب، ادارهٔ آنی همچنان در دست خاندان زاکاریان باقی‌ماند، تا اواخر ۱۳۲۰ میلادی، که آنی تقریباً به پایان حیات خویش نزدیک شده بود، پادشاهی از این خاندان حکومت شهر را در دست داشت. آنی پس از تهاجم نهایی مغولان در ۱۲۳۶ میلادی دچار ویرانی بسیار شد و تقریباً، اکثر بناهای مهم آن آسیب جدی دید. این ویرانی‌ها در طول مدت حکومت مغولان هیچ‌گاه ترمیم نشد زیرا آنان اکثر منابع مادی شهر را به نفع خود مصادره می‌کردند تا آن را در نواحی مختلف سرزمین‌های تحت سلطهٔ خویش به کار گیرند. در پی این دگرگونی‌ها، جمعیت زیادی از هنرمندان و صنعتگران، آنی را به قصد گرجستان و سایر شهرهای ارمنستان ترک کردند. این امر سبب شد اکثر کارگاه‌های هنری و صنعتی شهر فعالیت خود را متوقف سازند و مابقی کارگاه‌ها نیز، که تعداد آن‌ها بسیار اندک بود، فقط به تولید مایحتاج شهروندان بسنده کنند. به این ترتیب، آنی به سوی فقر و نابودی حرکت نمود. البته وجود مالیات‌های سنگینی که مغولان برای شهروندان تعیین کرده بودند باعث تسریع این نابودی شد.
دیواره‌های شهر آنی در سال ۲۰۱۱م.
پایان آنی

نابودی آنی از اواخر سده سیزدهم میلادی آغاز شده‌است. در این تاریخ، تاحدودی اکثر شهرها و روستاهای اطراف آنی نیز در اثر حکومت نادرست مغولان در حال نابودی بوده. آنان با غارت منابع مادی شهرهای مهم ارمنستان سبب نابودی فرهنگی و حیات معنوی این شهرها شدند. در پی این اتفاقات، اکثر شهروندان آنی به اجبار شهر را ترک گفتند و به تدریج به سوی غرب، اروپای شرقی، مجارستان و لهستان مهاجرت کردند. پس از مدتی، بخش دیگری از آن‌ها نیز به روسیه و مناطق مجاور رودخانه ولگا رفتند و در آنجا ساکن شدند.
سنگ نوشته‌ها و حکاکی‌های موجود نشان می‌دهد که آنی تا اواخر سده چهاردهم میلادی همچنان پابرجا بوده‌است و بر اساس برخی منابع تاریخی در آنی تا اوایل قرن پانزدهم میلادی هنوز مردمانی ساکن بوده‌اند. از این تاریخ به بعد، منابع تاریخی در این خصوص بسیار اندک است و به همین دلیل نمی‌توان به درستی بیان کرد که بر آنی چه گذشته و چگونه آنی به بیابانی از ویرانه‌های فراوان تبدیل شده. مورخان دو نظریهٔ متفاوت در مورد آنی ارائه داده‌اند. عده‌ای معتقدند که در طی حملات تیمور لنگ، بین ۱۳۸۶–۱۳۸۷ میلادی، آنی دچار صدمات جبران ناپذیر فراوان شد و از همین زمان به بعد به پایان باشکوه خویش رسید. عده‌ای دیگر بر این باورند که آنی در اثر زلزله، در اوایل سده پانزدهم میلادی، از بین رفت و مردمانی که از این حادثه جان سالم به در برده بودند برای همیشه این شهر را ترک کردند.
مورخان اعتقاد کامل دارند که آنی همچون روستایی کوچک تا اوایل سده شانزدهم میلادی و تا قبل از حملات تُرکان عثمانی، همچنان پابرجا بوده‌است و جمعیتی از ارمنیان، که به کشاورزی و دامپروری اشتغال داشته‌اند، در آن ساکن بوده‌اند. از این تاریخ به بعد، آنی به‌طور کامل خالی از سکنه شد.
در ۱۸۴۰ میلادی، زلزله‌ای دیگر در آنی روی داد که بر ویرانی‌های قبلی آن افزود.
در ۱۸۷۸ میلادی و پس از اتمام جنگ روسیه تزاری و امپراتوری عثمانی، بر اساس توافق‌نامه‌ای (عهدنامه قارص) بین این دو کشور، آنی به منزلهٔ بخشی از ناحیهٔ قارص به روسیهٔ تزاری واگذار شد. با شروع جنگ جهانی اول، آنی نیز به مانند دیگر بخش‌های ارمنستان غربی به میدان نبرد تبدیل شد. در پاییز ۱۹۲۰ میلادی، سپاهیان تُرک، آنی را به تصرف خود درآوردند و بر اساس عهدنامه‌ای که در ۱۶ مارس ۱۹۲۱ میلادی بین روسیه و تُرک‌ها امضاء شد آنی تحت حکومت تُرک‌ها قرار گرفت.
نابودسازی فرهنگی

همزمان با نسل‌کشی ارامنه نه تنها اموال قربانیان به تاراج رفت، بلکه کلیهٔ کلیساها و دیرها، که غیر از بناهای مذهبی، مراکز علمی و فرهنگی ارمنیان به‌شمار می‌آمدند و در آن‌ها آثار فرهنگی ارزشمندی وجود داشت، غارت شدند و بیش از بیست هزار نسخه کتاب‌های دست‌نویس که قدمتی چندصد ساله و گاهی بیش از هزار سال داشتند نیز از میان رفتند. بعد از وقایع آن سال‌ها بناهای تاریخی، همچون خانه‌های متروکهٔ ارمنیان برای یافتن گنج‌های پنهان کندوکاو شدند، زیرا روستاییان تُرک و کُرد منطقه این باور را داشتند که ارمنیان با هدف بازگشت به خانهٔ خود کلیهٔ اموال قیمتی را در خانه‌هایشان پنهان کرده‌اند؛ لذا تخریب‌های انجام شده در این دورهٔ زمانی چندان گسترده و سازمان یافته نبود که باعث محو بناها شود. اولین ویرانگری‌های سازمان یافتهٔ ارتش ترکیه در پایان جنگ جهانی اول در شهر باستانی آنی، انجام شد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
کلیسای نجات دهنده مقدس (آنی) در سال ۱۰۳۵ میلادی و باقی‌مانده کلیسا در سال ۱۹۵۵ میلادی: کلیسای نجات دهنده مقدس (آنی) در سال ۱۰۳۵ میلادی و باقی‌مانده کلیسا در سال ۱۹۵۵ میلادی
نگارخانه

کلیسای سنت گریگوری
گنبد کلیسای سنت گریگوری
کلیسای سنت گریگوری از قسمت غربی
نقاشی‌های دیواری بر روی دیوار جنوبی کلیسا
نقاشی‌های دیواری
نقاشی‌های دیواری
نقاشی‌های دیواری بر روی دیوار شمالی کلیسا
نقاشی بر روی سقف یک کلیسا
در سال ۱۹۰۵–۱۹۰۶، حفاری‌های باستان‌شناسی از کلیسای سنت گریگوری از شاه گاگیک انجام شد به رهبری نیکلای مار
نقشه شهر
پادشاهی باگراتونی
مسجد منوچهر
استحکامات شهر آنی
کلیسایی باستانی در شهر آنی که بنابر افسانه‌ها، توسط رعد وبرق مورد اصابت قرار گرفته و نیمی از آن از بین رفته است؛ بطوریکه امروزه بصورت یک کلیسای نصفه وجود دارد.
۱۰۰ اسطوره لیگ فوتبال انگلستان

بیلی بست که در اولین فصل لیگ فوتبال برای وست برومویچ آلبیون بازی کرد
یکصد اسطوره لیگ فوتبال لیستی از ۱۰۰ بازیکن برتر اتحادیه فوتبال است که در دوران حرفه‌ای خویش در لیگ فوتبال انگلستان و لیگ برتر انگلستان بازی کرده‌اند. این لیست در سال ۱۹۹۸ توسط جمعی از روزنامه‌نگاران به همراه گزارشگر قدیمی برایون باتلر تهیه شد. این لیست منعکس کننده تاریخ لیگ فوتبال انگلستان از ابتدا تا فصل ۱۹۹۹ می‌باشد.
در این لیست، ۳۴ بازیکن قبل از جنگ جهانی دوم شروع به بازی حرفه‌ای کرده‌اند، ۳۷ بازیکن بعد از پایان جنگ جهانی تا سال ۱۹۸۰ و همچنین ۲۹ بازیکن پس از ۱۹۸۰ تا تاریخ تهیه فهرست، می‌باشند.
میزان تجاوز جنسی در جوامع

در رابطه با قربانیان جنسی، نظرسنجی‌های مختلفی در کشورها و جوامع مختلف انجام گرفته است که می‌تواند بیان کننده میزان نسبی آن باشد و به مقایسه این امر در جوامع مختلف کمک کند. سازمان ملل متحد بررسی‌های گسترده‌ای برای تعیین سطح خشونت‌های جنسی در جوامع محتلف انجام داده است. بر اساس این مطالعات، درصد زنان گزارش به عنوان قربانی تجاوز جنسی از محدوده کمتر از ۲ ٪ در جاهایی مثل: مانند لاپاز (بولیوی) (۱٫۴ ٪)، گابورون (بوتسوانا) (۰٫۸ ٪)، پکن (چین) (۱٫۶ ٪) مانیل (فیلیپین) (۰٫۳ ٪)، تا ۵ ٪ یا بیشتر در تیرانا (آلبانی) (۶٫۰ ٪)، بوینس آیرس (آرژانتین) (۵٫۸ درصد)، ریودوژانیرو (برزیل) (۸٫۰ درصد) و بوگوتا (کلمبیا) (۵٫۰ ٪) بوده است.
در این آمارها تفاوتی بین آشنایان و همکاران صمیمی یا غریبه‌ها به عنوان متجاوز نیست و هر دو را شامل می‌شود. نظرسنجی‌هایی که چنین تفاوتی قائل می‌شوند و نیز آن‌هایی که تنها تجاوز توسط غریبه‌ها را در نظر می‌گیرند معمولاً شیوع تجاوز جنسی را دست کم می‌گیرند. جدا از نتایجی که از آمار جرم و جنایات به‌دست آمده است، تعدادی از بررسی‌ها به نظرسنجی از زنانی در مورد اینکه مورد خشونت جنسی قرار گرفته‌اند اختصاص دارد. در یک بررسی ملی انجام شده در ایالات متحده آمریکا گزارش شده که ۱۴٫۸ ٪ از زنان بیش از ۱۷ سال در طول عمر خود مورد تجاوز قرار گرفته‌اند (به همراه ۲٫۸ ٪ تجربه اقدام به تجاوز به عنف) و ۰٫۳ ٪ از نمونه هم در یک سال گذشته مورد تجاوز قرار گرفته‌اند. بررسی نمونه‌ای از زنان در سنین ۱۸ تا ۴۹ سال در سه استان از آفریقای جنوبی نشان داده که در یک سال گذشته ۱٫۳ درصد از زنان با اجبار فیزیکی یا تهدید لفظی به رابطه جنسی تن داده‌اند. در یک بررسی از یک نمونه از جمعیت بیش از ۱۵ سال در جمهوری چک، ۱۱٫۶ درصد از زنان به تجاوز کشیده شده‌اند که در ۳٫۴ ٪ این امر بیش از یک بار رخ داده بود. در غالب اوقات این تجاوزات در حد آمیزش جنسی کامل از جلو بوده است.
خیانت

برای دیگر کاربردها، خیانت (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«خائن» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، خائن (ابهام‌زدایی) را ببینید.
مجازات توماس آرمسترانگ به دلیل خیانت ۱۶۸۴
در قانون، خیانت دلالت بر جرم‌هایی دارد که علیه حاکمیت یا ملتی رخ می‌دهد. به صورت تاریخی خیانت علیه حاکم یا پادشاه خیانت ملی نامیده شده‌است. و به کسی که عمل خیانت از وی سرزده خائن گفته می‌شود. خیانت به کشور عبارت است از سوءقصد بر ضد امنیت کشور به وسیلهٔ ایجاد ارتباط با کشور دیگری که دارای سلطه و استقلال است. باید توجه داشت که مبنای جرم بودن این عمل در حقیقت پیمان‌شکنی، بی‌وفایی، و زیر پا گذاشتن حقی است که یک کشور و دولت به عهده شهروندان خود دارد.
در واقع تعریف دیگری از خیانت عبارت است از سوءاستفاده از اعتماد شخص یا یک گروه و انجام عملی که آن‌ها را از لحاظ مادی یا معنوی متضرر سازد.
خیانت در لغت مشتق از «خَوَن» به معنای مخالفت با حق و پیمان در پنهانی است. اهل لغت خیانت را از جمله مخالفت با حق از طریق نقض عهد مخفیانه معنا کرده‌اند. ولتر خالی کردن خزانه، افشای اسرار، تحویل دوست به دشمن یا افشای محل او به دشمن را به خائن نسبت می‌دهد.
از دید حکومت‌گران، خیانت فعل عمدی یک فرد یا گروهی است که منافع یک قدرت بیگانه را در زمان صلح یا جنگ به زیان میهن خویش تأمین، و امنیّت کشور و نظام حکومتی را به مخاطره اندازد و مهم‌ترین مصادیق آن همکاری با دولت خارجی و گِرا دادن به بیگانه است. میلان کوندرا، در کتاب «هنر رمان» می‌گوید: «خیانت از صف خارج شدن و به سوی نامعلوم رفتن است.
خیانت در زمینه‌های متفاوت به کار می‌رود، اما در تمام آن‌ها، یک کاربرد معین دارد: حذف و نابود کردن کسی که قرار است خائن معرفی شود.
«خیانت»، اگرچه در زندگی روزمره و در ادبیات (از جمله ادبیات دینی، مثلاً مورد یهودا) مطرح بوده، اما کمتر موضوع اندیشه‌ورزی جدی قرار گرفته‌است. با توجه به سیالیت مفهوم خیانت، برای تثبیت آن بایستی به مفهوم «قرارداد» رجوع کرد.
خیانت همواره زیرپاگذاشتن یک قرارداد است و در نهایت نظر به یک قرارداد است که نظر نسبت به خیانت به آن را تعیین می‌کند. از این زاویه هم باز به یک مفهوم نسبی می‌رسیم.
خائن به مفهوم پیمان‌شکن است. مسئله این‌جا است که پیمان به عنوان قراردادی جمعی و گروهی امری فرهنگی-اجتماعی است و در نتیجه تاریخی؛ بنابراین پیمان‌ها قراردادی هستند و پیمان‌شکنی نیز امری قراردادی است و مفهوم آن به نسبت زمان و مکان تغییر می‌کند. پیمان‌ها می‌توانند برسر ارزش‌هایی خانوادگی، سیاسی، اخلاقی، مذهبی، ایدئولوژیک و غیره باشند. می‌توانند پیشرفته، روادار و به نفع حقوق و آزادی انسان‌ها باشند یا برعکس، ارزش‌هایی تنگ‌نظرانه و واپسگرا را نمایندگی کنند. قراردادها حتی می‌توانند ارزش‌هایی تحمیلی به زور و جبر اِعمال شوند.
قوانین خیانت > استرالیا

در استرالیا قوانین فدرال و ایالتی علیه خیانت، به ویژه در ایالت‌های نیو ساوت ولز، استرالیا و ویکتوریا وجود دارد. مشابه قوانین خیانت در ایالات متحده آمریکا، شهروندان استرالیا به وفاداری خود به حاکمیت دولت فدرال و دولت ایالت می‌پردازند.
قانون فدرال تعریف خیانت در استرالیا را طبق بخش ۸۰٫۱ قانون کیفری به شرح زیر ارائه می‌دهد. خیانت به شرح زیر است:
فردی مرتکب جرمی به نام خیانت می‌شود اگر شخص:
(الف) باعث مرگ حاکم، وارث حاکم، فرماندار کل، فرماندار یا نخست‌وزیر می‌شود؛ یا
(ب) باعث صدمه به حاکم، فرماندار یا نخست‌وزیر می‌شود که باعث مرگ حاکم، فرماندار یا نخست‌وزیر می‌شود؛ یا
(پ) موجب آسیب رساندن به حاکم، فرماندار یا نخست‌وزیر می‌شود، یا به حالت تعلیق یا سرنگونی حاکم، فرماندار یا نخست‌وزیر می‌پردازد؛ یا
(ت) جنگی را به عهده می‌گیرد یا هر گونه اقدام پیشگیرانه‌ای را برای جنگ علیه اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع انجام می‌دهد؛ یا
(ث) مشغول انجام رفتارهایی است که به هر وسیله‌ای با کمک دشمن کمک می‌کند:
در جنگ با امپراطوری، بدون اینکه وجود یک دولت جنگ اعلام شود؛ و
مشخص شده توسط اعلامیه ساخته شده برای هدف از این پاراگراف به دشمن در جنگ با کشورهای مشترک‌المنافع؛ یا
(ج) در انجام رفتارهایی که با هر وسیله‌ای هر کدام از قصد کمک می‌کنند، شرکت می‌کند:
یک کشور دیگر؛ یا
یک سازمان؛
که درگیر جنگ‌های مسلحانه علیه نیروی دفاع استرالیا است؛ یا
(چ) قاچاق شخصی که یک شهروند استرالیایی نیست که تهاجم مسلحانه به کشورهای مشترک‌المنافع یا سرزمین‌های کشورهای مشترک‌المنافع انجام دهد؛ یا
(ح) قصد انجام هر کاری را که در پاراگراف قبل ذکر شده‌است شکل می‌دهد، و این قصد را با یک اقدام آشکار نشان می‌دهد.
فرد مجرم خیانت نیست اگر تحت پاراگراف (e), (f) یا (h) اگر کمک آنها یا کمک‌های مورد نظر آن‌ها خالصانه صرفاً بشردوستانه باشد.
حداکثر مجازات خیانت، حبس ابد است. بخش 80.1AC قانون جرائم مربوط به خیانت را ایجاد می‌کند.
قوانین خیانت > کانادا

بخش ۴۶ قانون مجازات دارای دو درجه خیانت، به نام «خیانت بزرگ» و «خیانت» است. با این حال، هر دو این‌ها به دسته تاریخی خیانت بزرگ مرتبط هستند، در مقایسه با خیانت کوچک که در قانون کانادا وجود ندارد. بخش ۴۶ به شرح زیر است:
خیانت بزرگ
(1) هر یک مرتکب خیانت بزرگ می‌شود که در کانادا،
(الف) کشتن یا تلاش برای کشتن اعلیحضرت خود را انجام می‌دهد یا هرگونه آسیب جسمی را در معرض مرگ یا تخریب قرار می‌دهد، او را زخمی می‌کند یا مجروح می‌کند یا او را محکوم می‌کند؛
(ب) جنگ علیه کانادا اعمال می‌کند یا اقدامات آماده‌سازی را انجام می‌دهد؛ یا
(ج) کمک به یک دشمن در جنگ با کانادا یا هر نیروی مسلح که علیه آنها نیروهای کانادایی درگیر جنگ هستند، خواه یا ناخواه جنگی میان کانادا و کشوری که نیروهای آنها هستند، وجود دارد.
خیانت
(2) هر کس مرتکب خیانت می‌کند که در کانادا
(a) با استفاده از زور یا خشونت برای سرنگونی دولت کانادا یا یک استان بکوشد؛
(ب) بدون داشتن اختیارات قانونی، به هیچ‌یک از نماینده‌های دولتی غیر از کانادا، اطلاعات نظامی یا علمی یا طرح، طرح، مدل، مقاله، یادداشت یا اسنادی از شخصیت نظامی یا علمی که به او می‌داند یا باید می‌دانیم ممکن است توسط دولت مورد استفاده قرار گیرد به منظور جلوگیری از ایمنی یا دفاع از کانادا؛
(ج) توافق با هر کسی را به خیانت بزرگ یا انجام هر کاری که در بند (الف) ذکر شده‌است؛
(د) قصد دارد بر کاری که خیانت بزرگی است، یا آنکه در بند (الف) ذکر شده‌است را شکل دهد، و این قصد را با یک عمل آشکار نشان می‌دهد؛ یا
(الف) با هر شخصی برای انجام هر کاری که در بند (ب) ذکر شده‌است، توافق داشته باشد، یا قصد انجام هر کاری که در بند (ب) ذکر شده‌است، و این قصد را با یک اقدام آشکار نشان دهد.
این نیز غیرقانونی است برای یک شهروند کانادایی تا هر یک از موارد فوق در خارج از کانادا را انجام دهد.
مجازات خیانت بزرگ حبس ابد است. مجازات برای خیانت، زندانی شدن تا حداکثر عمر، یا حداکثر ۱۴ سال در زمان صلح است.
قوانین خیانت > آلمان

قانون آلمان از بین دو نوع خیانت، «خیانت بزرگ» (Hochverrat) و «خیانت» (Landesverrat) متفاوت است. خیانت بزرگ، همان‌طور که در بخش ۸۱ قانون مجازات آلمان تعریف شده‌است، به عنوان یک اقدام خشونت آمیز علیه وجود یا نظم قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان، مجازات حبس ابد یا مدت معینی از حداقل ده سال‌ها. در موارد کمتر جدی، مجازات ۱–۱۰ سال زندان است. قانون جنایی آلمان همچنین خیانت بزرگ در برابر دولت آلمان را جرم می‌داند. آمادگی هر دو نوع جرم جنایتکار است و مجازات تا پنج سال است.
نوع دیگر خیانت، Landesverrat در بخش ۹۴ تعریف شده‌است. تقریباً برابر با جاسوسی است؛ تعریف دقیق‌تر این مورد شامل جعل اسرار به‌طور مستقیم به یک قدرت خارجی یا هر کسی که اجازه نداشته است که از آن اطلاع داشته باشد. در مورد دوم، خیانت تنها متعهد می‌شود، اگر هدف جرم صریحاً به آسیب رساندن به جمهوری فدرال یا به نفع یک قدرت خارجی باشد. این جرائم مجازات یک تا پانزده سال زندان دارد. با این حال، در موارد بسیار شدید، ممکن است محکوم به حبس ابد یا دوره‌ای حبس حداقل پنج ساله باشد.
همان‌طور که برای بسیاری از جنایات با تهدیدات قابل ملاحظه‌ای از مجازات، بازپرداخت اعمال شده در مقابله با معاهده تحت 83a StGB (بخش 83a، قانون کیفری) در نظر گرفته می‌شود.
موارد قابل توجه در مورد لندزورات عبارتند از محاکمه Weltbühne در زمان جمهوری وایمار و رسوایی ماجرای اشپیگل در سال ۱۹۶۲. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۵، دادستان کل آلمان هارالد گستر تحقیقاتی علیه وبلاگ netzpolitik.org آغاز کرد.
قوانین خیانت > الجزایر

در الجزایر خیانت به شرح زیر است:
تلاش برای تغییر رژیم یا اقدامات جهت تحریک
تخریب قلمرو، خرابکاری برای خدمات عمومی و اقتصادی
مشارکت در گروه‌های مسلح یا در جنبش‌های قیام
قوانین خیانت > بحرین

در بحرین نقشه‌ای برای سرنگونی رژیم، همکاری با یک کشور دشمن خارجی و تهدید زندگی امیر به عنوان خیانت و مجازات مرگ است. قانون دولت امنیت ۱۹۷۴ برای سرکوب مخالفان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اگر شواهد جدی وجود داشته باشد مبنی بر این که شخص اقداماتی انجام داده‌است، اظهاراتی کرده‌است، فعالیت‌هایی انجام داده‌است، یا در تماس با داخل یا خارج از کشور دخیل بوده‌است، که نقض امنیت داخلی یا خارجی کشور، منافع دینی و ملی دولت، نظام اجتماعی یا اقتصادی آن محسوب می‌شود؛ یا به عنوان یک عمل فتنه در نظر گرفته شود که بر روابط موجود بین مردم و دولت، بین نهادهای مختلف دولت، بین طبقات مردم، یا بین کسانی که در شرکت‌هایی کار می‌کنند که تبلیغ پروپاگاندایی می‌کنند یا انتشار اصول بی‌خدایی را می‌کنند؛ وزیر کشور می‌تواند حکم دستگیری این شخص را بدهد، او را به یکی از زندان‌های بحرین بکشد، او را جستجو کند، محل اقامت و محل کارش را جستجو کند، و می‌تواند هر گونه اقداماتی را که وی برای جمع‌آوری مدارک و انجام تحقیقات لازم می‌داند، انجام دهد.
دوره بازداشت ممکن نیست بیش از سه سال باشد. جستجو فقط و اقدامات پیش‌بینی شده در بند ۱ تنها بر اساس احکام قضایی ممکن است صورت گیرد.
قوانین خیانت > ایالات متحده > فدرال

تعریف: در بند سوم ماده ۳ قانون اساسی ایالات متحده، خیانت به‌طور خاص به جنگ علیه ایالات متحده یا پیوستن به دشمنان آنها، کمک، و آسایش دادن است. محکومیت به دو شاهد یا اعتراف در دادگاه عمومی نیاز دارد.
مجازات: عنوان کد ۱۸ ایالات متحده: اعدام، یا کمتر از ۵ سال حبس و نه بیش از حبس ابد بدون امکان آزادی (حداقل ۱۰٬۰۰۰ دلار، اگر به اعدام محکوم نشده‌است). هر فردی که به خیانت در برابر ایالات متحده محکوم شده‌است، به‌طور دائم حق ندارد تا هر زمان که در ایالات متحده قرار دارد، برای اداره امور دولتی یا اداری کار کند.