stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خدادادبیگ مالک اصلانوف

| خدادادبیگ مالک اصلانوف | خدادادبیگ مالک اصلانوف |
| --- | --- |
وزیر راه‌آهن جمهوری دمکراتیک آذربایجان: وزیر راه‌آهن جمهوری دمکراتیک آذربایجان
دوره مسئولیت ۲۸ مه ۱۹۱۸ – ۲۸ آوریل ۱۹۲۰: دوره مسئولیت ۲۸ مه ۱۹۱۸ – ۲۸ آوریل ۱۹۲۰
رئیس بخش نقل‌وانتقالات ریلی شورای عالی اقتصادی آذربایجان شوروی: رئیس بخش نقل‌وانتقالات ریلی شورای عالی اقتصادی آذربایجان شوروی
دوره مسئولیت ۱۹۲۱ – ۱۹۳۳: دوره مسئولیت ۱۹۲۱ – ۱۹۳۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: آوریل ۱۸۷۹ تایناق، فرمانداری یلیزاوتپل، امپراتوری روسیه (هم‌اکنون جمهوری آذربایجان)
درگذشته: ۲۳ ژوئیه ۱۹۳۵ باکو، جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان
حزب سیاسی: مستقل حزب کمونیست آذربایجان
همسر(ان): «ماریامالک اصلان‌اوا»
اقامتگاه: باکو
پیشه: مهندس برق، دارنده مدرک دکترا
خدادادبیگ مالک اصلانوف (ترکی آذربایجانی: Xudadat bəy Məlik-Aslanov) سیاستمدار و استاد دانشگاه اهل آذربایجان بود.
زندگی٬نامه

خدادادبیگ مالک اصلانوف در ماه آوریل سال ۱۸۷۹، در خانواده ای متمول نجیب‌زاده در روستای تایناق، «فرمانداری یلیزاوتپل» در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. پس از گذراندن دوره ابتدایی و آموزش متوسطه در مدرسه «رئال» در سال ۱۸۹۹، با تخصیص بورس دانشجویی توسط زین‌العابدین تقی‌یف، نیکوکار آذربایجانی، برای ادامه تحصیلش وارد «دانشگاه دولتی حمل‌ونقل ریلی سن پترزبورگ» شد.
در سال ۱۹۰۴، با دریافت لوح تقدیر از این دانشگاه دانش‌آموخته شد. سپس به عنوان کارآموز به طرح ساخت راه‌آهن سن پترزبورگ- وولوگدا شروع به کار نمود. در سال ۱۹۰۵، مالک اصلانوف به سمتی در سازمان راه‌آهن قفقاز جنوبی در تفلیس گماشته شد؛ سازمانی بعد از گذشت مدتی کوتاه تصدی آن را در اختیار گرفت. متعاقب انتشار بیش از ۱۰ مقاله در موضوع راه‌آهن، دکترای خویش را دریافت کرد.
کارنامه سیاسی

در پی انقلاب فوریه روسیه در سال ۱۹۱۷، دولت موقت روسیه مالک اصلانوف را به عنوان کمیسر ارتباطات در دولت قفقاز جنوبی تعیین کرد. در آوریل ۱۹۱۸، به زمامداری وزارت «ارتباطات راه‌آهن» جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی تازه تأسیس و کوتاه عمر قفقاز جنوبی رسید.
بعد از سقوط جمهوری یادشده و تأسیس جمهوری خلق آذربایجان در ۲۸ ماه مه سال ۱۹۱۸، او در چهارمین و پنجمین کابینه دولت در این سمت ابقاء شد. وی علاوه بر نمایندگی در شورای ملی آذربایجان که بعداً استقلال و حاکمیت ملی جمهوری خلق را اعلان نموده، یک کرسی در مجلس ملی نیز از آن خود نمود. در سال ۱۹۱۹، به عضویت کمیته دولتی دفاع و نیز کمیته لاتین‌سازی الفبای ترکی آذربایجانی درآمد.
وی یک مؤسسه آموزش عالی دو زبانه آذربایجانی و روسی برای آموزش و پرورش کارشناسان شاغل در زمینه ارتباطات راه‌آهن را بنیانگذاری نمود، که بعدها به «هنرستان حمل و نقل ریلی باکو» تبدیل شد. مالک اصلانوف در طول کارنامه خود تا تأسیس شوروی عضو هیچ‌یک از احزاب سیاسی نبود.
دوره شوروی

در محدوده زمانی ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۰ پس از استقرار نظام شوروی بر آذربایجان، خدادادبیگ مالک اصلانوف ریاست دانشکده مهندسی ساختمان در دانشگاه فنی آذربایجان را بر عهده داشت.
او همچنین به عنوان رئیس بخش نقل و انتقالات ریلی شورای عالی اقتصادی آذربایجان شوروی فعالیت می‌کرد. مالک اصلانوف نقش مهمی در ساخت خط راه‌آهن باکو به جلفا، و ورود قطارهای حومه‌ای به ناوگاه ریلی کشور که در تاریخ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی امری بی‌سابقه بود، ایفا کرد. در سال ۱۹۲۹ بود، که او پیشنهاد ساخت خطوط مترو در باکو را مطرح نمود، اگرچه این طرح در سال ۱۹۶۷ اجرایی شد.
خانواده
خدادادبیگ مالک اصلانوف در سال ۱۹۰۶، با دختر صاحب خانه‌ای که در آن مستأجر بود، ازدواج کرد. چون حاصل این ازدواج هیچ بچه ای نبود، این زوج پسر بچه‌های خانم «خورشید»، خواهر خدادادبیگ را به فرزندخواندگی پذیرفتند.
بازداشت و مرگ

همانند تعداد کثیری از سیاستمدارانی که ریاست نهادهای دولتی مختلفی در جمهوری دمکراتیک آذربایجان را در کارنامه خود داشتند، خدادادبیگ مالک اصلانوف هم قربانی عملیات سرکوب سیاسی اتحاد جماهیر شوروی موسوم به پاکسازی بزرگ شد. او اولین بار در سال ۱۹۳۰ بازداشت شد که در سال ۱۹۳۳، با درخواست میرجعفر باقرف آزاد شد. در ماه اوت سال ۱۹۳۴، با اتهام عدم گذراندن باقی‌ماندهٔ دوران محکومیت ۵ ساله قبلی اش مجدداً دستگیر شد. در سال ۱۹۳۵، در زندان «بایل‌اف» در شرایطی مشکوک درگذشت. بنا به اظهارات رسمی، مرگ وی مرگی عادی بود، حال آنکه نزدیکانش مدعی بودند، که خدادادبیک به دست فردی به اسم «گاراسیموف» به قتل رسید. جسد وی بدون اینکه به یکی از اعضای خانواده اش نشان داده شود، به‌طور مرموز در قبر دسته جمعی واقع در حاشیهٔ باکو دفن شد. در سال ۱۹۵۹، خدادادبیگ رسماً تبرئه شد.
خاندان کیانی

خاندان کیانی، خاندانی سیستانی که مدت‌ها بر سیستان و دره هلمند حکومت می‌کرد و در اوائل قرن ۱۸ میلادی از قدرت ساقط گردید. اعضای این خاندان خود را از اعقاب کیانیان می‌دانستند.
حکومت خاندان کیانی

در طول تاریخ دو طبقه از خاندان کیانی بر سیستان حکمرانی کردند: طبقه اول سلسله صفاریان، توسط یعقوب لیث و برادرانش که پیشه رویگری (صفاری) داشتند، بنیان گذاشته شد. آخرین حکمران این سلسله، امیر خلف بن احمد بود که در سال ۳۹۳ هجری قمری توسط سلطان محمود غزنوی از حکمرانی خلع شد. طبقه دوم، که به ملوک نیمروز معروف هستند، پس از یک دوره فترت شصت ساله زمام حکومت سیستان را در دست گرفتند و با پیوستن به سلاجقه جلال و عظمت خود را تجدید کردند. ملوک نیمروز خود منشعب به دو سلسله بودند: «ملوک نصری»، که تا حمله مغول در سیستان حکمرانی می‌کردند و «ملوک مهربانی» که حکومت آنان تا عصر صفویه به طول انجامید.
پایان حکومت خاندان کیانی

در هنگام حمله افغان ملک محمود حاکم کیانی سیستان، توانست با افغان‌ها به مصالحه برسد و حتی قلمروی خود را تا خراسان گسترش دهد. اما سرانجام به دست نادرشاه مقتول شد و حکومت سیستان به یکی از منسوبانش به نام ملک حسن رسید. پس از مرگ نادر و عادل شاه، سیستان و بعضی نواحی دیگر به دست احمدشاه درانی افتاد. در این زمان حکومت سیستان در دست سلیمان خان کیانی بود که تحت اوامر احمدشاه قلمروی خود را اداره می‌کرد و دختر خود را به همسری پادشاه افغانستان درآورده بود. در زمان شاه‌محمود درانی، ملک بهرام کیانی حاکم سیستان بود و او دختر خود را به کامران میرزا پسر محمود شاه داد. ملک بهرام در اواخر عمر، توسط مخالفین داخلی از سیستان رانده شد. پس از مرگ او، پسرش ملک جلال‌الدین به کمک کامران میرزا باردیگر حکومت سیستان را در دست گرفت. ولی پس از کامران میرزا، مخالفین دوباره سربرافراشتند و جلال‌الدین را مغلوب و از سیستان بیرون کردند. با این کار به حکومت سلسله کیانی پایان داده شد و قلمرو آنان بین محمدرضاخان سرابندی و هاشم خان شهرکی تقسیم گشت.
در دیگر نقاط

از عصر صفوی شاخه‌ای از خاندان کیانی در گیلان و مازندران گسترش یافت. نیای این شاخه، ملک عبدالعزیز، از ملوک کیانی بود که به دستور شاه صفوی به حکومت مازندران منصوب شد. او پس از مدتی به گیلان رفت و در نزدیک لاهیجان باغ‌هایی احداث کرد و نام آن را به یاد زادگاه خود «سیستان» گذاشت. در اعصار بعدی چندین نفر از نوادگان او به حکومت لاهیجان رسیدند. معروفترین نواده او، محمدعلی‌خان امین دیوان لاهیجی (صفاری) است که در عصر خود از بزرگ‌ترین مالکین گیلان به‌شمار می‌آمد و از طرف ناصرالدین شاه به لقب «خانی» و دریافت شمشیر و کمربند مرصع نائل شده بود. طایفه کیارسی از لرهای بزرگ یا بختیاری از تبار کیانیان بوده و با گذشت زمان به اتحاد لرها درآمدند. امین دیوان جد اعلای خاندان صفاری لاهیجان است. محمدعلی صفاری (۱۲۷۷–۱۳۶۶) شهردار تهران و رئیس شهربانی کل کشور، نوه او بود.
امروزه برخی از بازماندگان این خاندان به همراه دیگر طوایف سیستانی به استان گلستان امروزی هجرت کرده‌اند.
نوادگان این خاندان در استان‌های سیستان و بلوچستان و گلستان، ولایت نیمروز افغانستان نیز ساکن هستند.
رسم و رسوم

خاندان کیانی در طول تاریخ تا آخرین روزهای حیاتشان جز با خودشان یا سلاطین وصلت نمی‌کردند و بازماندگان آن‌ها در پاکستان هنوز هم به این شیوه عمل می‌کنند.در سیستان با طبقه امرای سیستان موسوم به میران سیستان وصلت‌های زیادی داشتند از جمله ملک شاه حسین سیستانی (کیانی) نویسنده احیاالملوک خود از سوی مادر از طایفه میرهای سیستان بود.
فیاض بن حامد الرویلی

| فیاض بن حامد الرویلی | فیاض بن حامد الرویلی |
| --- | --- |
زاده: ۲۷ آوریل ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال) طریف
وفاداری:  عربستان سعودی
شاخه نظامی:  نیروی هوایی سلطنتی سعودی
درجه: ارتشبد
فرماندهی: رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح عربستان سعودی جانشین رئیس ستاد مشترک فرمانده نیروی هوایی سلطنتی سعودی
فیاض بن حامد الرویلی (به عربی: فياض بن حامد الرويلي) (زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۵۸) نظامی و خلبان اهل عربستان سعودی است، که هم‌اکنون بعنوان رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح عربستان سعودی فعالیت می‌کند. وی پیشتر در فاصله سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ فرمانده نیروی هوایی سلطنتی سعودی بود و از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ نیز جانشینی رئیس ستاد مشترک را برعهده داشت.
تکتم آخوندزاده

تکتم آخوندزاده (زاده ۲۶ دی ۱۳۷۳ در بابلسر) قایقران کانوپولو، تیم ملی قایقرانی زنان ایران است. وی سابقه قهرمانی در سطح آسیا را در کارنامه خود دارد و در لیگ برتر کانوپولوی زنان هم موفق شده به عنوان خانم گلی رقابت‌ها دست پیدا کند. آخوندزاده فعالیت ورزشی خود را در رشته بسکتبال آغاز کرد و سپس بعد از 6 سال فعالیت در این رشته، کار خود را در رشته قایقرانی ادامه داد. او به دلیل مسائل سیاسی در سال ۱۳۹۶ به کمیته انضباطی فدراسیون قایقرانی رفت و سپس تصمیم به خداحافظی از تیم ملی گرفت.
آخوندزاده در حوادث بعد از فوت مهسا امینی،‌ به دلیل اعتراض به حجاب اجباری بازداشت و سپس با قید وثیقه آزاد شد.
افتخارات

مدال نقره مسابقات قایقرانی قهرمانی آسیا (هنگ‌کنگ 2015)
مدال نقره مسابقات قایقرانی قهرمانی آسیا (مالزی 2017)
خانم گل ایران در مسابقات قهرمانی کشور
پاتریس اورا

پاتریس لاتیر اورا (فرانسوی: Patrice Latyr Evra‎؛ زادهٔ ۱۵ مهٔ ۱۹۸۱)، بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. پست او دفاع چپ است و در تیم‌های بزرگی مثل:منچستر یونایتد و یوونتوس بازی کرده‌است.
و او در سال ۲۰۱۶ در جام ملت‌های اروپا با تیم ملی فوتبال فرانسه به مقام دوم این دوره از مسابقات رسید
فاطمه عباسی

فاطمه عباسی بازیکن والیبال ایرانی است که در تیم ملی والیبال نشستهٔ زنان ایران بازی می‌کند.
افتخارات

نایب قهرمان مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۳
نایب قهرمان مسابقات پاراآسیایی جاکارتا ۲۰۱۸
نایب قهرمان والیبال نشسته در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲
فیلم

این ورزشکار در فیلمی مستند با نام مستند نستوه که توسط شبکه تهران تولید شده حضور داشت.
ناجیه بابکرخیل ارگونوال

| ناجیه بابکرخیل ارگونوال | ناجیه بابکرخیل ارگونوال |
| --- | --- |
نمایندهٔ مردم ولایت پکتیکا در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان): نمایندهٔ مردم ولایت پکتیکا در دوره شانزدهم (پارلمان افغانستان)
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۹۷۲ (۵۲–۵۳ سال) ولایت پکتیکا، ولسوالی ارگون
ملیت: افغانستان
پیشه: سیاستمدار
ناجیه بابکرخیل ارگونوال (زاده ۱۳۵۱ ولسوالی ارگون ولایت پکتیکا) سیاستمدار افغانستان و نماینده مردم پکتیکا در دوره شانزدهم مجلس نمایندگان می‌باشد. ایشان در مجلس شانزدهم نمایندگان افغانستان عضو کمیسیون امور دینی، فرهنگی، معارف و تحصیلات عالی می‌باشد.
زندگی‌نامه

ناجیه بابکرخیل ارگونوال زاده ۱۳۵۱ از ولسوالی ارگون ولایت پکتیکا می‌باشد. ایشان تحصیلات ابتدایی خود را در لیسه امینه فدوی کابل به پایان رساند و توانست وارد دانشکده اقتصاد دانشگاه کابل شود و سند لیسانس خود را از این دانشگاه بدست آورد.
دیگر فعالیت‌ها

دیگر فعالیت‌های ایشان:
استاد انستیتوت حسابداری
استاد در لیسهٔ مسلکی جمهوریت
مدیرهٔ لیسهٔ مسلکی جمهوریت
معاونه لیسهٔ مسلکی جمهوریت
مشاور محیط زیست
فوتبال علیه دشمن

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جلد کتاب: جلد کتاب
ویراستار(ها): هوشنگ گلمکانی
نویسنده(ها): سایمون کوپر
برگرداننده(ها): عادل فردوسی‌پور
کشور:  مکان ناشر فارسی: تهران
مجموعه: علوم انسانی
موضوع(ها): جنبه‌های اجتماعی و سیاسی فوتبال
ناشر:  ناشر فارسی: نشر چشمه
تاریخ نشر:  تاریخ نشر فارسی: چاپ اول، ۴ خرداد ۱۳۸۹
گونه رسانه: کتاب چاپی
شمار صفحات: ۴۲۴
شابک: شابک ‎۹۷۸۹۶۴۳۶۲۷۶۷۶
کتابخانه ملی ایران: ۱۹۴۶۸۵۲
فوتبال علیه دشمن (به انگلیسی: Football Against the Enemy) نام یک کتاب نوشته سایمون کوپر با درون‌مایهٔ فوتبالی-سیاسی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. این کتاب خوب به فروش رسید و در همان سال برندهٔ جایزهٔ «کتاب ورزشی برتر سال مؤسسه ویلیام هیل» شد. موضوع این کتاب، مشاهدات عینی کوپر از اثرات فوتبال در ساختار اجتماعی و سیاسی کشورهای مختلف است. در این کتاب به فوتبال در ایران اشاره‌ای نشده‌است.
نقض قانون حق نشر

انتشار بدون اجازه این اثر، اعتراض سایمون کوپر، نویسنده این اثر را در پی داشت. او در مصاحبه‌ای گفت: «در سال ۲۰۱۱، حسن کیائیان و عادل (فردوسی پور) به من ایمیل زدند و از اینکه من به انتشار بدون اجازه کتاب اعتراض کرده بودم، ناراحت بودند. آن‌ها گفتند که می‌خواهند جبران کنند، اما نشر چشمه هرگز پولی به من نداد.»
در پی انتشار این اخبار بهرنگ کیائیان مدیر نشر چشمه با تأکید بر اینکه متهم کردن فردوسی پور به سرقت ادبی نادرست است، بیان کرد: «ما سعی می‌کنیم با سایمون کوپر نویسنده اصلی کتاب تماس بگیریم و اگر با او توافق کنیم حتماً حق کپی رایت کتابش را پرداخت می‌کنیم ولی مقیاس برخورد کتاب در خارج از کشور با ایران متفاوت است.»
لازم است ذکر شود که ترجمه و بازنشر آثار بیگانگان در ایران از نظر حقوقی هیچ‌گونه منع قانونی ندارد. چرا که ایران عضو کنوانسیون بِرْن نیست و همچنین در قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان (مصوب ۱۳۴۸) و نیز در قانون تجارت هیچ حمایتی از آثاری که در خارج از ایران تولید می‌شوند نشده‌است.
فردوسی‌پور نیز از هرگونه اظهار نظر دربارهٔ این موضوع خودداری کرد و موضوع را به ناشر کتاب حواله داد.
ترجمه

در سال ۱۳۸۸، نشر چشمه قراردادی را با عادل فردوسی‌پور برای ترجمه این کتاب امضاء کرد. ترجمه این کتاب با ویراستاری هوشنگ گلمکانی در بیست و سومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران رونمایی شد و پرفروش شد. فروش بالای کتاب در ایران را به نام مترجم نسبت می‌دهند، اما فردوسی‌پور معتقد است که کتاب بدون ترجمهٔ او نیز پرفروش می‌شد.
فهرست پرچم‌های حکومت‌های شیعه

مینیاتوری از حرکت پیامبر اسلام برای فتح مکه که در آن برخی از سپاهیان علم و پرچم به دست دارند
پرچم که با نام‌های درفش، علم، رایت و بیرق نیز شناخته می‌شد، نمادی است برای اقوام، ملت‌ها و دولت‌ها که برای نشان حاکمیت، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در سابق، روسای قبیله، مأموران عالیرتبه دولت، فرماندهان نظامی، دسته‌های نظامی، کشتی‌های جنگی، اصناف و سازمان‌های دینی و اجتماعی پرچم به‌خصوص خود را داشتند.
در فهرست ذیل برخی دولت‌ها با دین رسمی شیعه و برخی دیگر مناطق با مردم اکثریت شیعه هستند.
تاریخچه پرچم در اسلام

بر اساس گزارش‌های تاریخی، ترک‌ها پیش از اسلام دارای نمادهای حقوقی همچون توغ و پرچم بودند. قبایل عرب و ایرانیان نیز پیش از اسلام دارای پرچم بودند. با این وجود پس از ظهور اسلام و خصوصاً پس از عصر خلفای اسلامی، رسم استفاده از پرچم رواج بسیاری گرفت. به گزارش مورخان، پیامبر اسلام در تمام غزوات خود از لوا و رایت (پرچم) استفاده می‌کرد. استفاده از پرچم‌های مختلف در رنگ و نوع متفاوت، در عصر امویان و عباسیان رواج یافت. در دوره پس از اسلام، از پرچم با عناوینی چون علم، رایت، عصابه، شطفه، طراده، مطرد، علامت، بند و عقده یاد شده‌است. شیعیان در مقابل عباسیان با رنگ سیاه و امویان با رنگ سفید، رنگ سبز را به عنوان نماد خویش انتخاب می‌کردند. علاوه بر رنگ که مهمترین وجه تمایز پرچم‌ها به حساب می‌آمد، برخی نقوش بر روی پرچم نیز از اهمیت بالایی برخوردار بود.
پرچم در جهان اسلام معاصر، با توجه به استعمار اروپایی که تأثیر زیادی بر تقویت ملی‌گرایی در کشورهای اسلامی کرده‌است، از اهمیت بیشتری نسبت به گذشته برخوردار شد. در دوره معاصر، شکل و ترکیب و حتی رنگ پرچم‌ها، از وضع اقلیمی، نمادهای تاریخی و فرهنگی و همین‌طور علایق سیاسی و دینی آن کشور گزارش می‌داد. نقش ستاره در پرچم‌های اسلامی کاربرد بسیاری داشته‌است. هلال دیگر نماد استفاده شده در پرچم‌های اسلامی بود که به نوعی نماد اسلام شناخته می‌شد. ترکیب هلال و ستاره، به عنوان نماد صلح و زندگی و در گذشته به عنوان نماد پیروزی شناخته می‌شود. در ایران و پس از انتخاب تشیع به عنوان مذهب رسمی ایران توسط حکومت صفوی، علامت شیر و خورشید به عنوان نماد شیعه در این کشور شناخته شد.
پرچم حکومت‌های محلی مناطق شیعه‌نشین

| ر | پرچم | نام حکومت | حکومت پیشین پسین | جغرافیا پایتخت | تاریخ تأسیس فروپاشی | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  | حکومت هنزه | راج بریتانیا قلمرو پاکستان | پاکستان گلگت-بلتستان | ۱۲۰۰ ۲۴ سپتامبر ۱۹۷۴ |    |
| ۲ |  | جمهوری خودگردان تالش-مغان | جمهوری آذربایجان جمهوری آذربایجان | آذربایجان لنکران | ۲۱ ژوئن ۱۹۹۳ ۲۳ اوت ۱۹۹۳ |    |
| ۳ |  | جمهوری خودمختار نخجوان | جمهوری شوروی سوسیالیستی بر سر کار | آذربایجان نخجوان | ۹ فوریه ۱۹۲۴ تا کنون |    |
فهرست مقاومت‌کنندگان در جنگ عراق

جرمی هینزمن، اولین فراری آمریکایی از جنگ عراق که به دنبال پناهندگی در کانادا شد.
برخی از سربازان نیروهای ائتلاف از شرکت در جنگ عراق خودداری کرده‌اند. لیست زیر لیستی از پرسنل نظامی برجسته است که از شرکت درجنگ عراق امتناع کرده‌اند، که به‌طور کلی براساس دلایلی که خودشان ارائه می‌کنند طبقه‌بندی شده‌اند.
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > حقوقی و سیاسی

بر اساس معاهده بین دولت کانادا و دولت ایالات متحده آمریکا در مورد کمک حقوقی متقابل در امور کیفری، مقام‌های ایالات متحده می‌توانند از مقام‌های کانادایی درخواست کنند تا اتباع آمریکایی را که مرتکب جرمی شده‌اند شناسایی، مکان‌یابی و بازداشت کنند. محکومیت احتمالی بیش از یک سال و متعاقباً استرداد آنها به ایالات متحده، بر اساس معاهده استرداد بین ایالات متحده آمریکا و کانادا. با این حال، دولت ایالات متحده باید به کسانی که استرداد می‌شوند، قول دهد که طبق حکم ایالات متحده علیه مجازات اعدام دریافت نخواهند کرد
به دلیل این احتمال وجود دارد که فراریان در ایالات متحده و بر اساس آن دو توافق‌نامه فوق، حکم بازداشت صادر شده باشند، مگر اینکه وضعیت خود را قانونی کنند، در کانادا مسئول دستگیری هستند. این کار را می‌توان با پیگیری یک ادعای پناهندگی انجام داد که هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا (IRB) در مورد آن جلسه استماع و صحت ادعا را تعیین می‌کند. در صورت امتناع، شاکی می‌تواند در صورت اعطای مرخصی به دادگاه فدرال، دادگاه استیناف فدرال و در نهایت به دادگاه عالی کانادا شکایت کند.
با این حال، اگر ادعای پناهندگی رد شود و درخواست‌های تجدیدنظر بعدی تصمیم هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا را لغو نکند، متقاضی باید ظرف ۳۰روز کانادا را بر اساس حکم اخراج ترک کند. اگر مدعی ظرف ۳۰روز کانادا را ترک نکند یا جزئیات خروج را با آژانس خدمات مرزی کانادا تأیید نکند، به‌طور خودکار به حکم اخراج تبدیل می‌شود که توسط هر افسر صلح درکانادا قابل اجرا است.
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > مخالفانی که در کانادا می‌مانند

فهرستی از این منابع:و اطلاعات عمومی منبع از فهرست مشخصات مقاومت در وب‌سایت «شجاعت برای مقاومت» که نشان می‌دهد این پرسنل نظامی از شرکت در جنگ عراق امتناع می‌کنند.
جاستین کلبی
دن فلوشکو (دارای تابعیت دوگانه در ایالات متحده و کانادا)
پاتریک هارت
براندون هیگی (وضعیت پناهندگی توسط هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا رد شد)
پیتر جملی
کریستین کیار
دیل لندری
کوین لی
برد مک کال
فیل مک داول
دیوید سندرز
کایل اسنایدر
جیمز استپ
دین والکات
رادنی واتسون در ۵ اوت۲۰۰۹ او تا ۱۰ اوت ۲۰۰۹ از کانادا خارج شد، اما این امر تا ۱۹ اوت ۲۰۰۹ به تعویق افتاد. دوباره تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۹ به تعویق افتاد. با توجه به این حکم اخراج، او درخواست تجدید نظر کرد. به اولین کلیسای متحد در ونکوور برای حق پناهندگی. درخواست او پذیرفته شد و در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۹ وارد آن کلیسا شد.
چاک وایلی
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > مخالفانی که در کانادا می‌مانند > معترضان به توقف اخراج تا تصمیم‌های بیشتر اعطا شدند

کوری گلس - در ۹ ژوئیه ۲۰۰۸،تورنتو استار گزارش داد که کوری گلس "اکنون مجاز است تا زمانی که دادگاه فدرال تصمیمی در مورد آن اتخاذ کند، در کانادا بماند.» او به هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا منتقل شد و در آنجا تحت صلاحیت ارتش باقی می‌ماند تا زمانی که او را برکنار کنند.
جرمی هینزمن
مت لاول (۲۷ اکتبر 2008 و ۶ ژانویه ۲۰۰۹)
کیمبرلی ریورا - در ۱۱ اوت ۲۰۰۹، یک جلسه استماع جدید «ارزیابی خطر قبل از حذف» با یک افسر جدید به او داده شد.
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > مخالفانی که در کانادا می‌مانند > مخالفان به پانل جدید هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا برای بررسی مجدد درخواست‌ها برای وضعیت پناهندگی دائم اعطا کردند

جاشوا کی -در ۴ ژوئیه ۲۰۰۸، جاشوا کی در دادگاه فدرال برنده شد، بنابراین هیئت پناهندگان مجبور به بررسی مجدد ادعای او شد. جاشوا کی یک جلسه استماع جدید در مقابل هیئت مهاجرت و پناهندگان خواهد داشت. در ۴ ژوئیه ۲۰۰۸ شرکت رادیو و تلویزیون کانادا، پوشش خبری این خبر گفت که اکنون این احتمال وجود دارد که او «می‌تواند واجد شرایط پناهندگی باشد». در ۳ ژوئن ۲۰۰۹، کی یک جلسه استماع جدید در مقابل [هیئت مهاجرت و پناهندگی] داشت.
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > معترضانی که از کانادا اخراج شده‌اند یا به دلیل دستور اخراج آنها را ترک کرده‌اند > معترضانی که برای وضعیت پناهندگی قانونی درخواست داده بودند

رابین لانگ – در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸،تورنتو استار گزارش داد که لانگ «هفته گذشته پس از عدم رعایت شرایط وثیقه که هنگام از دست دادن جلسه رسیدگی در مورد مهاجرت در سال گذشته اعمال شده بود، از [کانادا] خارج شد. دیروز تبعید شد.»
کریس تسکه – ۲۳ ژانویه ۲۰۰۹، تسکه اولین مقاومت جنگی بود که مجبور شد از کانادا خارج شود و برای وضعیت پناهندگی قانونی درخواست کرد، «از شرایط وثیقه پیروی نکرد» (همان‌طور که رابین لانگ انجام داد)، و با این حال همچنان برای او حکم اخراج صادر شد.
کلیفورد کرنل - در ژانویه ۲۰۰۹، کرنل برخی از وقایع قانونی را تجربه کرد. در ۴ فوریه ۲۰۰۹ کورنل «در روز چهارشنبه پس از عبور از مرز از کانادا به ایالت واشینگتن دستگیر شد». در ۲۳ فوریه ۲۰۰۹، کورنل به جرم فرار از خدمت به قصد «پرهیز از انجام وظیفه خطرناک و اجتناب از خدمت‌های مهم» متهم شد. در ۲۹ آوریل ۲۰۰۹، کلیفورد به جرم فرار از خدمت محکوم شد و به یک سال زندان محکوم شد.
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > معترضانی که از کانادا اخراج شده‌اند یا به دلیل دستور اخراج آنها را ترک کرده‌اند > معترضانی که برای وضعیت پناهندگی قانونی درخواست نکرده بودند

دانیل سندیت - در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ در آبشار نیاگارا، کانادا اخراج شد، پس از بیش از ۲ سال اقامت در کانادا. او بعداً در دادگاه نظامی Ft. کارسون و به ۸ ماه زندان محکوم شد. سندیت در زندان بیانیه ای کتبی دربارهٔ مخالفت خود با جنگ عراق منتشر کرد. او در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۹ د. سیل، اوکلاهاما، و به‌طور عمومی در مورد تجربه خود در یک کنفرانس مطبوعاتی در اوکلاهاما سیتی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۹ صحبت کرد.
جیمز اشلی – در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۸،تورنتو استار چنین گزارش داد: «یک مرد ۲۸ ساله متهم به فرار از ارتش ایالات متحده توسط پلیس کانادا دستگیر و به مقام‌های ایالات متحده در میشیگان تحویل داده شد.جیمز اشلی روز دوشنبه در پل آبی آبی در پورت هورون به ایالات متحده بازگردانده شد.ران اسمیت، سخنگوی گمرک ایالات متحده می‌گوید که مشخص نیست پلیس اشلی را در پل یا در جای دیگری در انتاریو دستگیر کرده‌است.اسمیت می‌گوید که حکم بازداشت اشلی از فورت رایلی، کانزاس وجود دارد.» مشخص نیست که آیا اشلی قصد قانونی کردن وضعیت خود را با پیگیری درخواست پناهندگی در هیئت مهاجرت و پناهندگی کانادا داشته‌است یا نه، یا اینکه هنوز این کار را نکرده‌است.(به قانون مهاجرت و حفاظت از پناهندگان مراجعه کنید.)
مخالفانی که به کانادا نقل مکان کردند > مخالفانی که با کمال میل و بدون حکم اخراج به ایالات متحده بازگشتند

ایوان بروبک – از تور دوم در عراق،USMC امتناع کرد. در سال ۲۰۰۶ به ایالات متحده بازگشت تا با مارشال دادگاه به دلیل غیبت غیرمجاز و جابجایی مفقود شده در کوانتیکو روبرو شود. ایوان به دلیل توافق پیش از محاکمه به ۱۰ ماه حبس به ۶۳ روز کاهش یافت. بروبک ترشح بد رفتاری دریافت کرد.
دارل اندرسون - پس از ۷ ماه اقامت در عراق به کانادا فرار کرد. بدون دادگاه نظامی به آمریکا بازگشت.
جیمز برمیستر - به ایالات متحده بازگشت، خود را به مقام‌های تسلیم کرد، در ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۸ به جرم فرار محکوم شد و به ۹ ماه زندان محکوم شد. او پس از سه ماه و ۱۰ روز حبس در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸ آزاد شد.
مخالفانی که ادعا می‌کنند جنگ غیرقانونی است

بن گریفین – سرباز بریتانیایی سرویس هوایی ویژه که معتقد است جنگ در عراق غیرقانونی بوده و دولت در مورد رفتار جنگ دروغ گفته‌است. به او اجازه داده شد که ارتش را بدون هیچ اتهامی بر علیه او ترک کند.
مالکوم کندال اسمیت - یک افسر پزشکی واحد بریتانیایی برای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا که به دلیل غیرقانونی بودن جنگ از اعزام سرباز زد. او به ۵ مورد امتناع از دستور قانونی متهم و مجرم شناخته شد. قاضی پرونده خود دفاع‌هایی مبنی بر غیرقانونی بودن جنگ را رد کرد و گفت که نیروهای مسلح بریتانیا بر اساس قطعنامه‌های سازمان ملل متحد توجیه کاملی برای حضور در عراق در زمان اتهام‌هایی دارند و جنایت تجاوزکارانه نمی‌تواند توسط یک افسر جوان انجام شود.
ویلفردو تورس
ارن واتادا
مخالفان وظیفه‌شناس

برای اهداف این فهرست، تشخیص مخالفت وجدانی توسط فرد انجام می‌شود، نه دولت. غالباً افراد و دولت‌ها در مورد وضعیت اختلاف نظر دارند.
آگوستین آگوایو (زندانی وجدان عفو بین‌الملل)
کوین بندرمن - یک تور در عراق انجام داد و سپس قبل از دومین تور خود برای وضعیت مخالف وجدان درخواست داد. او از فرار از خدمت تبرئه شد و به دلیل از دست دادن یک حرکت سرباز مجرم شناخته شد. او به ۱۵ ماه حبس تعزیری، تنزل رتبه به خصوصی و مرخصی غیر شرافتمندانه محکوم شد.
بازجوی سابق ارتش ریکی کلوزینگ
دیدرا کاب
آیدان دلگادو - او در آوریل ۲۰۰۳ برای وضعیت سرباز وظیفه‌شناسی درخواست داد که در نهایت ارتش این وضعیت را به رسمیت شناخت و در آوریل ۲۰۰۴ به افتخار اخراج شد.
استیون فانک
کاترین جاشینسکی
کلیفتون هیکس
کامیلو مجیا
پابلو پاردس - ملوان نیروی دریایی که از سوار شدن به یو اس اس بونهوم ریچارد هنگام اعزام به خلیج فارس در ۶ دسامبر ۲۰۰۴ خودداری کرد. دادگاه نظامی او را به دلیل غیبت بدون مرخصی مجرم شناخته‌است.
کیمبرلی ریورا
جاش استیبر – وبلاگ نویس و نویسنده همکار نامه به عراق
در ژوئن ۲۰۱۳، جاش استیبر و افراد مشهور متعددی در ویدیویی ظاهر شدند که حمایت خود را از چلسی منینگ نشان می‌داد.
عبدالله ویلیام وبستر (زندانی عقیدتی سازمان عفو بین‌الملل ایالات متحده)
مارک ویلکرسون
دیگر

مایکل بلیک
ایوان بروبک
پیتر براون
توماس بوانمو
جیمز برمیستر
جاناتان آرکیس کاب
کریس کپس
یوگن گیلاس
جیمز سیرچلو
تراویس کلارک
پدرو فورتوناتو «کلسو»
جاشوا دیسپین
جسیکا فاوستنر
برد گسکینز
کریس گورمن
عبدالهندرسون
درک هس
کلیفتون هیکس
کوین هیکس
الئونای الی اسرائیل
تری جانسون
غانیم خلیل
محیسین خان
جوئل کلمکویچ
وینسنت لاولپا
بلیک لمواین
کریستوفر ماگاوای
دوون مارش
کوری مارتین
جیمی میسی
ملانی مک فرسون
مت میشلر
لینجامین مول
پری اوبرایان
رالف پادولا
کوری رو
آندره شپرد
راس اسپیرز
مایکل سادبری
سوزان سویفت
رونی تالمن
هاروی تارپ
قطار مارک
خوزه واسکز
هارت ویگز
کارل وب
جیسون وب
مارک ویلکرسون
رابرت زابالا