stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امارات متحده عربی
فرهنگ > آشپزی اماراتی

مقالهٔ اصلی: آشپزی اماراتی
آشپزی اماراتی، آشپزی اصیل و سنتی امارات متحده عربی است که شباهت‌های بسیار و آشکاری با آشپزی کشورهای همسایه مانند ایران، عمان، عربستان، برخی نواحی خاورمیانه و آسیا دارد. آشپزی و غذاهای مدرن اماراتی دربرگیرنده غذاهایی از سراسر دنیاست.
فرهنگ > موسیقی و رقص

امارات متحده عربی میزبان شمار زیادی رویداد موسیقی و رقص بین‌المللی بوده است. بسیاری از خوانندگان سرشناس جهان برای اجرای کنسرت به شهرهای این کشور می‌آیند. همچنین انواع کلوب، باشگاه و سالن‌های کنسرت در شهرهای کشور موجود است که میزبان گردشگران خارجی نیز هستند.
فرهنگ > رسانه‌ها

در حالی که رسانه یکی از نخستین صنایع است که امارت دوبی سعی بر گسترش آن در بسیاری از شهرهای کوچک کرده، مسائل مهمی دربارهٔ آزادی بیان در امارات به قوت خود باقی‌مانده است. شهر رسانه‌ای دوبی، دوبی را به مرکز رسانه در منطقه تبدیل کرده است، و شامل ایجاد رسانه، از صنعت چاپ گرفته تا تلویزیون و رسانهٔ جدید و همچنین تبلیغات و صنعت بازاریابی می‌باشد.
شماری از سازمان‌های خبری بین‌المللی که شامل رویترز، آسوشیتد پرس، فرانس پرس، بلومبرگ، داو جونز نیوزوایرز، سی ان ان و بی‌بی‌سی می‌باشند، همگی در شهر رسانه‌ای دوبی حضور دارند، و می‌توانند آزادانه در مورد حوادث منطقه‌ای و محلی گزارش تهیه کنند. با این وجود، محدودیت‌هایی برای رسانه‌های محلی وجود دارد، و به شدت از هر گونه انتقادی در مورد خانوادهٔ سلطنتی منع شده‌اند. روزنامه‌های انگلیسی زبان مهم امارات عبارتند از:
گلف نیوز، پر تیراژترین روزنامه
امیریتز ایونینگ پوست، تنها روزنامه انگلیسی عصر
7روز، پر تیراژترین تبلوید
خلیج تایمز، دارای رتبه دوم در تیراژ
امیریتز تودی، روزنامه‌ای دولتی
فرهنگ > ورزش

مقالهٔ اصلی: ورزش در امارات متحده عربی
امارات متحده عربی در تلاش بوده است که میزبانی رویدادهای جهانی و منطقه‌ای ورزشی را بگیرد و برای این کار زیرساخت‌هایی فراهم آورده است که باعث کسب مقبولیت جهانی شده است. فوتبال، شترسواری، بازداری، تنیس و گونه‌ای از مسابقات اسب سواری، در این کشور بسیار محبوب هستند. فوتبال محبوبیت خاصی در کشور دارد و باشگاه‌های الوحده، الوصل، شباب الاهلی، العین و النصر در کشور هواداران بسیاری دارند و برخی از این تیم‌ها توانسته‌اند افتخارات بین‌المللی همانند مقام دوم در جام باشگاه‌های فوتبال جهان و مقام اول در لیگ قهرمانان آسیا را کسب کنند. بیشتر تیم‌های ورزشی این کشور از امکانات سطح بالا و پوشاک ورزشی با برندهای مشهور استفاده می‌کنند. فدراسیون فوتبال امارات متحده عربی نیز در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد و برنامه‌هایی برای افزودن استعدادهای جوان به تیم ملی فوتبال کشور دارد. جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ هفدهمین دورهٔ جام ملت‌های آسیا به میزبانی امارات متحده عربی بود که تیم ملی امارات در این دوره عملکرد مناسبی داشت.
بهداشت

امید به زندگی در امارات متحده عربی ۷۶٫۹۶ سال است. بیماری‌های قلبی و عروقی عامل اصلی مرگ در امارات است که ۲۸٪ از کل مرگ و میرها را تشکیل می‌دهد. داشتن بیمه درمانی اجباری در ابوظبی برای مهاجران و وابستگان آنان، از محرک‌های اصلی اصلاح سیاست مراقبت‌های بهداشتی در کشور بوده است. در دهه گذشته اصلاحاتی بر سیاست‌های بهداشتی کشور انجام گرفت که شرایط بسیار بهتری را برای شهروندان فراهم کرده است.
این کشور همچنین از سراسر کشورهای عضو شورای همکاری کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، گردشگر پزشکی جذب می‌کند.
مکا یا گدروزیا یکی از ساتراپی‌های شاهنشاهی هخامنشی که یونانی‌ها هم‌زمان به آن گدروزیا اطلاق می‌کردند.
بنفش – پرتغالی‌ها در خلیج فارس در بازهٔ زمانی سدهٔ ۱۶ و ۱۷.
تابلویی که سوزاندن بندر رأس‌الخیمه را در جریان لشکرکشی خلیج فارس (۱۸۰۹) به تصویر می‌کشد.
اولین برافراشتن پرچم امارات متحدهٔ عربی توسط حاکمان امارات در خانهٔ اتحادیهٔ دبی در ۲ دسامبر ۱۹۷۱
نمایی از دبی
تصویر ماهواره‌ای امارات متحدهٔ عربی
جاده‌های منتهی به جبل جایس، بلندترین کوه امارات متحدهٔ عربی (۱۸۹۲ متر)، در رأس‌الخیمه
درختان آکاسیا در حومهٔ صحرا در نزدیکی فجیره
عبدالله بن زاید آل نهیان وزیر امور خارجهٔ امارات (در سمت راست) در هنگام امضای پیمان ابراهیم
یک فروند جنگندهٔ اف-۱۶ متعلق به نیروی هوایی امارات متحدهٔ عربی در حال یرخاستن از باند لاکهید مارتین در فورت ورث.

چند خودروی پلیس دبی
مرکز مالی بین‌المللی دبی؛ همچنین ساختمان‌های بلند که نمادی از ثبات اقتصادی کشور هستند در تصویر نمایان‌اند.
ساحل دبی مارینا
یک قطار در متروی دبی.
آزادراه E 311، یکی از جاده‌های اصلی در امارات است.
لورنا بردون

لورنا بردون ویلگاس (مادرید، ۲۰ نوامبر ۱۹۷۳) مجری تلویزیون، سکسولوژیست و بازیگر اسپانیایی است. بین سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸، او در نسخه اسپانیایی مجله براوو، بخش‌های «عشق، جنسیت و لطافت» فعالیت داشت. آخرین برنامه محبوب او در مورد سکس، Dos rombos بود که از ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۴ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۰۵ در تله‌بیسیون اسپانیولا پخش شد.
فلش‌واتر

گروهٔ موسیقی راک آمریکایی
| فلش‌واتر | فلش‌واتر |
| --- | --- |
فلش‌واتر حین‌اجرا در سال ۲۰۲۴: فلش‌واتر حین‌اجرا در سال ۲۰۲۴
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
خاستگاه: بوستون، ماساچوست، ایالات متحده
ژانر:  شوگیز  سافت گرانج  نیو گیز 
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۷ (۲۰۱۷)–اکنون
ناشر(ان): کلوزد کاسکت اکتیویتیز
اسپین‌آفِ: وین.اف‌ام
اعضا: ماریسا شیرار آنتونی دیدیو جرمی مارتین جاناتان لوابوت جوزین راموس
اعضای پیشین: مت وود
فلش‌واتر (به انگلیسی: Fleshwater) گروهٔ موسیقی راک آمریکایی می‌باشد که در سال ۲۰۱۷ به‌وجود آمد.
تاریخچه

این گروه موسیقی را آنتونی دیدیو (خواننده و گیتارزن) و مت وود (درامر) به‌وجود آوردند؛ این دو عضو گروه وین.اف‌ام نیز هستند. جرمی مارتین (بیس‌زن و از اعضای وین.اف‌ام) و ماریسا شیرار (خوانندهٔ اصلی) نیز به آن‌ها پیوستند. ایدهٔ اولیهٔ گروه از سال ۲۰۱۷ زمانی که دیدیو و وود سه آهنگ نوشتند، شروع گردید. برخی حدس می‌زنند اسم این گروه از ترانهٔ «فلش اند واتر» گرفته شده باشد که دیوید در سال ۲۰۱۶ برای پروژهٔ شخصی خودش به‌نام «دث_اف‌ام» در سال ۲۰۱۶ منتشر نموده بود. آن‌ها اولین قطعهٔ خود را تحت عنوان «لیندا کلر» در سال ۲۰۱۹ منتشر کردند که شیرار خوانندهٔ اصلی ترانه بود. فوریهٔ سال بعد، آن‌ها نخستین ئی‌پی خود را تحت عنوان دمو۲۰۲۰ منتشر کردند که حاوی «لیندا کلر» می‌بود. این انتشار برایشان اولین موفقیت بزرگ را به ارمغان آورد و باعث شد هواداران زیادی پیدا کنند. این ترانه در اسپاتیفای به بیش از ۱ میلیون استریم دست یافته‌است.
این گروه تک‌آهنگ «نردبان را ببوس» را در ۶ اکتبر سال ۲۰۲۲ را منتشر نمود و هم‌زمان از انتشار نخستین آلبوم خود تحت عنوان نیومدیم که کسی دوستمون داشته باشه رونمایی کرد. دومین تک‌آهنگ آلبوم «سیب تیغ» در اکتبر ۲۱ منتشر شد، آلبوم نیز کمی بعدتر در ۴ نوامبر منتشر گردید و با تحسین از سوی منتقدان روبه‌رو شد. این گروه اولین اجرای زنده‌ی خود را ۱۹ دسامبر سال ۲۰۲۱ در شیکاگو، ایلینوی، در سالن سابترینین برگزار نمود و در کنار وین.اف‌ام از هارمز وی نیز حمایت کرد. فلش‌واتر در مه/ژوئن ۲۰۲۳ اولین تور کاملشان را در ایالات متحده آغاز و در این تور از نو پرشر همراه با گروه‌های کویو و ایلوژن حمایت کرد. سپس در پاییز سال ۲۰۲۳ یک تور سراسری دیگر نیز در ایالات متحده برگزار کرد و این‌بار از هارمز وی همراه با گروه‌های اینگرون و جایوبامب حمایت کرد.
فلش‌واتر در ۲۷ دسامبر سال ۲۰۲۳ به‌طور غیرمنتظره‌ای ئی‌پی جدیدی تحت عنوان صداهای غم و اندوه منتشر کرد که این ئی‌پی حاوی هفت آهنگ بازسازی‌شده و ریمیکس‌شده از نیومدیم که کسی دوستمون داشته باشه بود. سپس در ۲۷ دسامبر سال ۲۰۲۴ تک‌آهنگی تحت نام «استندالون» منتشر کرد که جزء آلبوم‌های قبلی آن‌ها نبود.
سبک موسیقایی

منتقدان موسیقی آثار فلش‌واتر را در سبک‌هایی همچون سافت گرانج، نیو گیز و شوگیز تقسیم‌بندی کرده‌اند.
اکونوگبه

Town and commune در 23x15px|border |alt=|link= ساحل عاج
| Akounougbé | Akounougbé |
| --- | --- |
Town and commune: Town and commune
AkounougbéLocation in Côte d'Ivoire: AkounougbéLocation in Côte d'Ivoire
مختصات: ۵°۱۱′ شمالی ۳°۱۱′ غربی﻿ / ﻿۵٫۱۸۳°شمالی ۳٫۱۸۳°غربی﻿ / 5.183; -3.183: مختصات: ۵°۱۱′ شمالی ۳°۱۱′ غربی﻿ / ﻿۵٫۱۸۳°شمالی ۳٫۱۸۳°غربی﻿ / 5.183; -3.183
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (ساعت گرینویچ)
اکونوگبه (به لاتین: Akounougbé) یک منطقهٔ مسکونی در ساحل عاج است.
لونا پارک شیراز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لونا پارک یکی از پارک‌های فعال شهر شیراز است این پارک در شمال این شهر و در کنار دروازه قرآن و پشت هتل بزرگ شیراز قرار دارد. این پارک با استفاده از فناوری‌های خارجی، بازی‌هایی را برای اولین بار به ایران آورد. نام برخی دستگاه‌های موجود:
تاب برقی، شاتل، رنجر، چرخ و فلک، ماشین برقی، اکروجت و…
لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت

| لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت | لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت |
| --- | --- |
«پرتره لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت»، اثر کارل کریستین، رم، ۲۴ ژوئن ۱۸۴۳: «پرتره لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت»، اثر کارل کریستین، رم، ۲۴ ژوئن ۱۸۴۳
زادهٔ: ۱۷۹۰ ورسای، فرانسه
درگذشت: ۱۸۷۱
ملیت: فرانسوی
پیشه: نقاش
لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت (۱۷۹۰–۱۸۷۱) نقاش منظره‌پرداز و لیتوگراف فرانسوی بود.
زندگی

لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت در سال ۱۷۹۰ میلادی در ورسای متولد شد. او نقاشی را زیر نظر پیر هنری (۱۷۵۰-۱۸۱۹) آموخت که درآمد خود را به عنوان یک هنرمند با آموزش ترسیم و نقاشی به زنان جوان به‌دست می‌آورد. در سال ۱۸۱۲ پیر هنری به عنوان استاد در مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا فرانسه منصوب شد، که زنان را نمی پذیرفت. در زمان اولین امپراتوری فرانسه، ژوزفین سارازین توسط ژوزفین بناپارت، امپراتریس فرانسه تشویق شد. پس از احیای سلطنت، او تحت الحمایه دوشس بری، شاهزاده ایتالیایی عضو دودمان بوربون قرار گرفت.
او بین سال‌های ۱۸۲۴ تا ۱۸۳۱ در رم، ناپل، سیسیل و پیرنه به نقاشی پرداخت. سارازین بین سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۶۵ در ایتالیا زندگی کرد و آثار بسیاری را خلق کرد. سارازین در سال ۱۸۷۱ درگذشت.
آثار

آثار لوئیز-ژوزفین سارازین دو بلمونت
هنری جی. بنت

مجسمه هنری جی بنت در محوطه دانشگاه ایالتی اوکلاهاما
هنری جی بنت (۱۴ دسامبر ۱۸۸۶ – ۲۲ دسامبر ۱۹۵۱) یک چهره برجسته آموزشی در اوکلاهاما بود. او به عنوان رئیس دانشگاه ایالتی جنوب شرقی اوکلاهما و دانشگاه ایالتی اوکلاهما خدمت کرد. او توسط هری اس. ترومن،  رییس‌جمهور آمریکا، به عنوان اولین مدیر برنامه اصل چهار که یک برنامه کمک فنی برای کشورهای در حال توسعه بود، منصوب شد.
سنین جوانی و تحصیل

هنری گارلند بنت در ۱۴ دسامبر ۱۸۸۶ در شهرستان نوادا، آرکانزاس به دنیا آمد. پدرس توماس جفرسون، واعظ باپتیست بود و مادرش  و مری الیزابت برایت بنت نام داشت.   او سه خواهر داشت.  اگرچه خانواده‌اش قبل از یک سالگی به تگزاس نقل مکان کردند، او قبل از سن مدرسه به آرکادلفیا، آرکانزاس بازگشت. بنت در کالج باپتیست اواچیتا تحصیل کرد و در سال 1907 مدرک لیسانس هنر را گرفت
حرفه

او پس از اخذ مدرک لیسانس، در یک کالج بازرگانی در تکسارکانا، آرکانزاس شغلی را پذیرفت.  او سرانجام برای تبدیل شدن به یک فروشنده کتاب درسی دست از کار کشید، و در سال ۱۹۰۶، به بازول، اوکلاهاما نقل مکان کرد تا معلم شود.   در سال ۱۹۰۹ سرپرست شهرستان چاکتاو و در سال ۱۹۱۰ سرپرست مدارس دولتی هیوگو شد.
حرفه > ریاست ایالت اوکلاهاما جنوب شرقی

او تا سال ۱۹۱۹ به عنوان سرپرست مدارس هیوگو فعالیت کرد تا اینکه پیشنهاد ریاست دانشگاه ایالتی جنوب شرقی اوکلاهاما را پذیرفت.  تحت ریاست وی، دانشگاه از یک پردیس با یک ساختمان اصلی به دانشگاهی با چهار ساختمان آموزشی، یک سالن ورزشی و یک کتابخانه گسترش یافت. بعداً، در حالی که به عنوان یک استاد مدعو تابستانی در دورانت، اوکلاهاما کار می‌کرد، با همسر آینده‌اش ورا پرل کانل، که در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۳ ازدواج کرد، ملاقات کرد. آنها پنج فرزند داشتند.
حرفه > ریاست کالج A&M اوکلاهما

بنت در ۱ ژوئن ۱۹۲۸ به عنوان رئیس کالج A&M اوکلاهاما (دانشگاه ایالتی اوکلاهاما کنونی) نامزد شد و تا زمان مرگش در آن‌جا خدمت کرد. هنگامی که بنت رییس این کالج شد، یک مدرسه کوچک و ضعیف با تعداد ورودی کمتر از چهار هزار نفر بود. او «برنامه بیست و پنج ساله» را برای دگرگونی این موسسه در آغاز ریاست خود راه‌اندازی کرد و تا سال ۱۹۵۱، مدرسه با بیش از ۵۰ میلیون دلار بازسازی شد و ورودی به بیش از دوازده هزار افزایش یافت. بعداً در سال ۱۹۴۶، بنت موافقت خود را برای افتتاح یک شعبه فنی در اوکالگی اعلام کرد و برنامه‌های آکادمیک را در مدرسه افزایش داد تا شامل مدارک دکترا شود.
زمانی که در سمت ریاست بود، تحصیلات خود را ادامه داد و در سال ۱۹۲۴ مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه اوکلاهاما و در سال ۱۹۲۸ از دانشگاه کلمبیا دکترا گرفت
انتصاب فدرال و برنامه اصل چهار

در نوامبر ۱۹۵۰، بنت به عنوان اولین مدیر برنامه اصل چهار ، یک برنامه کمک فنی برای کشورهای در حال توسعه، منصوب شد.   بنت عموماً با ایجاد روش استفاده از متخصصان کالج‌ها و دانشگاه‌های آمریکایی برای آموزش به مردم کشورهای دیگر در مورد چگونگی بهبود تولید غذا، مسکن، بهداشت و آموزش با منابع موجود، شناخته می‌شود. در طول مدت حضورش در این برنامه، او به ۳۳ کشور سفر کرد و حدود ۱۰۵ پروژه را تأسیس کرد.
مرگ

بنت در حالی که در حال انجام یک سفر رسمی برای گفتگو در مورد کمک‌های فنی آمریکا با مقامات ایرانی بود‌، در سانحهٔ سقوط هواپیمای لانگ‌داک مصرایر در نزدیکی تهران، جان باخت. همسرش نیز همراه او بود و در این تصادف کشته شد. بنت در حال بازگشت به یک رویداد دانشجویی در دانشگاه ایالتی اوکلاهما بود.  وزیر امور خارجه دین آچسون، در مراسم یادبود بنت در واشنگتن دی‌سی سخنرانی کرد.  او در قبرستان هایلند، دورانت، اوکلاهما به خاک سپرده شد.  کلیسای یادبود بنت در دانشگاه ایالتی اوکلاهاما یادبودی است برای بنت و همسرش و دانشجویان کالج A&M اوکلاهما که در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم کشته شدند.
کاسپر پاردون کلارک

| کاسپر پاردون کلارک | کاسپر پاردون کلارک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ دسامبر ۱۸۴۶ ایرلند
درگذشت: ۲۹ مارس ۱۹۱۱ لندن
ملیت: پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
سِر کاسپر پاردون کلارک (انگلیسی: Caspar Purdon Clarke; ۲۱ دسامبر ۱۸۴۶ – ۲۹ مارس ۱۹۱۱) معمار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود.
زندگی‌نامه

کلارک در سال ۱۸۴۶ متولد شد. او دومین فرزند ادوارد مارمادوک کلارک و مری اگنس کلوز بود.
او در مدرسه گاولتی‌یر در سیدنم ، کنت و باوکورت در بولون-سور-مر ، فرانسه تحصیل کرد. بین سال‌های۱۸۶۲ و ۱۸۶۵، او در رشته معماری را در مدارس آموزش هنر ملی در کنزینگتون جنوبی مشغول به تحصیل بود و از سال ۱۸۶۵ به‌صورت حرفه‌ای به عنوان معمار مشغول به کار شد. در سال ۱۸۶۶ با فرانسیس سوزانا کالینز ازدواج کرد که از او صاحب هشت فرزند، سه پسر و پنج دختر شد.
زندگی‌نامه > موزه ویکتوریا و آلبرت

کلارک در سال ۱۸۶۷ به موزه ساوث کنزینگتون (موزه ویکتوریا و آلبرت فعلی) منتقل شد و در آنجا بر تولید موزاییک نظارت کرد. از ۱۸۷۴، کلارک مأموریت های خارجی متعددی را به عنوان معمار سلطنتی به عهده گرفت که مهمترین آنها در تهران بود. در سال ۱۸۷۶، کلارک به ترکیه، سوریه و یونان و در سال ۱۸۷۹ به اسپانیا، ایتالیا و آلمان سفر کرد و آثار باستانی متعددی را برای موزه ساوث کنزینگتون خریداری کرد.
در سال ۱۸۷۸ او به عنوان طراح، غرفه هند را که دولت بریتانیایی هندوستان را نمایندگی می‌کرد در نمایشگاه پاریس طراحی و سرپرستی کرد. در سال ۱۸۸۰، کلارک مجموعه آثار تمدن هند را در موزه ساوث کنزینگتون جمع آوری کرد و بخش هندوستان را در آن موزه راه اندازی کرد و در سال ۱۸۸۳ موزه‌دار بخش هند در این موزه شد. آثاری که او برای این موزه جمع‌آوری کرد شامل آثار طراحی و نقاشی دوره گورکانیان از حمزه‌نامه به قلم هنرمندان شمال هند و ایرانی بود. او همچنین صنایع دستی، کارهای چوبی و طراحی‌های معماران ایرانی و عثمانی را برای این موزه خریداری کرد. در سال ۱۸۹۲ کلارک به عنوان موزه‌دار مجموعه های هنری در موزه ساوث کنزینگتون منصوب شد و در سال ۱۸۹۳ به سمت دستیار مدیر موزه ارتقا پیدا کرد و سرانجام در سال ۱۸۹۶ مدیریت موزه به او واگذار شد. در طول مدتی که مدیر بود، پست‌های کمیسر سلطنتی را در نمایشگاه پاریس در سال ۱۹۰۰ و در سنت لوئیس در سال ۱۹۰۴ را نیز به عهده داشت. او در سال ۱۹۰۵ از موزه ساوث کنزینگتون، که در سال ۱۸۹۹ به موزه ویکتوریا و آلبرت تغییر نام داد بود استعفا داد.
زمانی که در موزه ساوث کنزینگتون حضور داشت، به عنوان معمار به فعالیت خود ادامه داد و چندین سفارش به سبک هندی را بر عهده گرفت. این‌ آثار معماری، شامل موزه هندی لرد براسی در پارک لین در سال ۱۸۸۷ و کاخ هند در نمایشگاه پاریس ۱۸۸۹ بود.
زندگی‌نامه > موزه متروپولیتن

در سال ۱۹۰۴، رئیس و مدیر موزه متروپولیتن نیویورک ، لوئیجی پالما دی سنولا درگذشت. میلیونر آمریکایی و مجموعه دار آثار هنری جی پی مورگان (۱۸۳۷-۱۹۱۳) وظایف رئیس موزه را بر عهده گرفت و کلارک را با این امید که او بتواند موزه هنر متروپولیتن را به جایگاه بین المللی موزه ویکتوریا و آلبرت برساند، به عنوان دومین مدیر آن استخدام کرد. در سال ۱۹۰۵ کلارک مدیر موزه هنرهای زیبا بوستون،  ادوارد رابینسون، را که از آن موزه استعفا داده بود به عنوان دستیار خود استخدام کرد. کلارک در سال ۱۹۰۹ به دلیل بیماری به انگلستان بازگشت و در سال ۱۹۱۰ از موزه متروپولیتن استعفا داد. او تا زمان مرگش مسئول افتخاری بخش اروپای موزه باقی ماند. کلارک در ۲۹ مارس ۱۹۱۱ در ارلز کورت لندن درگذشت.
زندگی‌نامه > مسئولیت‌های دیگر

سِمت‌های رسمی کلارک مانع از انجام فعالیت‌های برجسته دیگر او نشد. در سال ۱۸۷۰ کلاس‌هایی هنری برای صنعتگران در سوهو، لمبث و کلرکنول ترتیب می‌داد و کلیسای کوترستون در دورهام (۱۸۷۶)، الکساندرا هاوس در کنزینگتون (۱۸۸۶، برای دانشجویان کالج سلطنتی موسیقی)، و مدرسه ملی آشپزی در کنزینگتون جنوبی (۱۸۸۷) را طراحی کرد. او در سال ۱۸۸۴ برای مطالعه در مورد امکانات خوابگاهی دانشجویان دختر در بوستون از آمریکا دیدن کرد، در سال ۱۸۹۲ اثری در مورد فرش‌های شرقی برای دولت اتریش تالیف و علاوه بر آن‌ها سخنرانی‌های متعدد و مقالات زیادی درباره معماری، هنرها و صنایع دستی شرقی، و نیز اسلحه و زره به مجلات هنری ارائه کرد. در سال ۱۹۱۰ او کاتالوگ اسلحه و زره را در ساندرینگام منتشر کرد.
او در سال ۱۸۷۸ مفتخر به دریافت لژیون دونور شد و در آن سال در نمایشگاه پاریس مدال نقره و برنز و مدال طلا را در سال ۱۸۸۹ به دست آورد. کلارک در ۴ مه ۱۸۹۳ به عضویت انجمن آثار عتیقه انتخاب شد.
کلارک در ۱۸۸۳ به نشان سلطنتی امپراتوری هند (CIE)  و در ۱۹۰۲ در ملقب به شوالیه بریتانیای کبیر شد و در ۲۴ اکتبر همان سال پادشاه ادوارد هفتم در کاخ باکینگهام از او و خدماتش تجلیل کرد. کلارک همچنین موفق به دریافت نشان صلیب با درجه تاج از پادشاهی آلمان شد.
منابع مطالعاتی

Lane, John (1905). Sir Caspar Purdon Clarke, Kt.; A Personal Note, New York, J. Lane
MacBean, Edward (1911). "In Memoriam. Sir Caspar Purdon Clarke, W. M., 1899–1900. Born 1846. – Died 1911." Ars Quatuor Coronatorum, Vol. 24.
سر کاسپار پوردون کلارک (۱۸۴۶-۱۹۱۱)، اثر جورج باروز توری ، رنگ روغن روی بوم، ۱۹۰۷.
سیف اتلادوتیر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Sif Atladóttir
زادروز:  ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ ‏(۳۹ سال)
زادگاه:  دوسلدورف
قد:  ۱٫۶۲ متر (۵ فوت ۴ اینچ)
پست:  مدافع
شمارهٔ پیراهن:  ۲
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال زنان اف‌اچ |  ۲۲ |  (۵) |
| ۲۰۰۴ |  باشگاه فوتبال کانتسپیرنوفلاگیو ریکیاویکور |  ۱۴ |  (۸) |
| ۲۰۰۵ |  باشگاه فوتبال زنان اف‌اچ |  ۱۲ |  (۴) |
| ۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال کانتسپیرنوفلاگیو پروتور |  ۱۳ |  (۱۲) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال زنان والور |  ۴۹ |  (۶) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال زنان زاربروکن |  ۳۰ |  (۲) |
| ۲۰۱۱–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال کریستیانستاد |  ۱۵۱ |  (۲) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  باشگاه فوتبال سلفوس |  ۵۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۳–۲۰۰۴ |  زیر ۱۹ سال ایسلند |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۰۶ |  زیر ۲۱ سال ایسلند |  ۴ |  (۱) |
| ۲۰۰۷–۲۰۲۲ |  تیم ملی فوتبال زنان ایسلند |  ۹۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۳
سیف اتلادوتیر (انگلیسی: Sif Atladóttir؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۵) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است که آخرین بار در سال ۲۰۲۴ برای باشگاه فوتبال سلفوس به میدان رفته است.
از باشگاه‌هایی که سیف اتلادوتیر در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فیملیکافلاخ هافنارفیوردور (اف‌اچ)، باشگاه فوتبال سلفوس، باشگاه فوتبال کریستیانستاد، باشگاه فوتبال والور و باشگاه فوتبال زنان زاربروکن اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال، زیر ۲۱ سال و زنان بزرگسال ایسلند بازی کرده است.
دوران باشگاهی

سیف اتلادوتیر در ابتدا کار خود را به عنوان یک مهاجم هدف آغاز کرد اما بعداً به تدریج پس از مدتی به یک مدافع میانی چابک تبدیل شد،
سیف اتلادوتیر در پنجره نقل و انتقالات زمستانی فصل ۲۰۰۹–۱۰ از باشگاه فوتبال ایسلندی والور به تیم آلمانی ۱. اف‌سی زاربروکن منتقل شد و از زادگاهش خارج گشت.
در سال ۲۰۱۱، او پس از سقوط باشگاه فوتبال زاربروکن به کریستیانستاد دی‌اف‌اف ملحق شد. او فصل ۲۰۲۰ را به دلیل گذراندن دوران بارداری و نقاهت برای به دنیا آوردن دومین فرزندش از دست داد و در آوریل ۲۰۲۱ دوباره به میادین ورزشی بازگشت و اولین بازی رقابتی خود را، پس از اکتبر ۲۰۱۹، پس از یک سال و نیم، انجام داد.
در اکتبر ۲۰۲۱، سیف اتلادوتیر اعلام کرد که پس از ۱۲ سال بازی در خارج از کشور تصمیم دارد به کشور زادگاهش، ایسلند، بازگردد.
پس از دو فصل بازی برای باشگاه فوتبال سلفوس، او در پایان فصل ۲۰۲۳، بیست و ششمین دوره لیگ حرفه‌ای فوتبال زنان ایسلند اعلام بازنشستگی کرد. با این حال، او در فصل بعد از تصمیمش بازگشت و در بازگشت دوباره به فوتبال، ۱۲ بازی در لیگ دسته دوم ۱. دیلید شرکت کرد.
دوران ملی

سیف اتلادوتیر تا ماه سپتامبر سال ۲۰۲۲ بخشی از تیم ملی فوتبال زنان ایسلند بود و در مسابقات قهرمانی زنان اروپا در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۳ به نمایندگی از کشورش شرکت کرده است.
او در ماه مارس ۲۰۰۷ در یک شکست ۲–۱ در برابر ایتالیا در جام آلگاروه اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان ایسلند انجام داد.
در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۸، سیف اتلادوتیر هفتادمین بازی خود را برای تیم ملی انجام داد و توانست به رکورد تعداد بازی پدرش برای تیم ملی فوتبال ایسلند دست یابد.
در سپتامبر ۲۰۲۲، او اعلام کرد که قصد دارد از تیم ملی فوتبال زنان ایسلند بازنشسته شود.
زندگی شخصی

سیف دختر آتلی ادوالدسون، کاپیتان و مربی سابق تیم ملی مردان ایسلند است. او در آلمان به دنیا آمد در حالی که پدرش به صورت حرفه‌ای برای باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف بازی می‌کرد.
برادرش امیل آتلاسون نیز بازیکن فوتبال است که برای باشگاه فوتبال کی‌آر و تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایسلند بازی کرده است. در حالی که خواهرش سارا آتلاستیر برای باشگاه فوتبال زنان اف‌اچ و تیم‌های ملی زیر ۱۷ و زیر ۱۹ سال ایسلند بازی کرده است. عموی او، یوهانس «شوگی» ادوالدسون نیز برای سلتیک بازی کرده است.
وازگناشن

مکان در 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آرتساخ, 23x15px|border |alt=|link= جمهوری آذربایجان
| وازگناشن Վազգենաշեն | وازگناشن Վազգենաշեն |
| --- | --- |
وازگناشن: وازگناشن
مختصات: ۳۹°۵۲′۵۱″ شمالی ۴۶°۵۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۸۰۸۳°شمالی ۴۶٫۹۴۷۲۲°شرقی﻿ / 39.88083; 46.94722: مختصات: ۳۹°۵۲′۵۱″ شمالی ۴۶°۵۶′۵۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۹٫۸۸۰۸۳°شمالی ۴۶٫۹۴۷۲۲°شرقی﻿ / 39.88083; 46.94722
کشور:  جمهوری آرتساخ (دفاکتو)
استان: شهرستان آق‌دام استان مارتونی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵
وازگناشن (به ارمنی: Վազգենաշեն) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آرتساخ است که در استان مارتونی واقع شده‌است.
الکساندراو (نوا کرنجا)

مکان در 23x15px|border |alt=استان خودمختار وویوودینا|link=استان خودمختار وویوودینا وویوودینا, 23x15px|border |alt=|link= صربستان
| Aleksandrovo Александрово | Aleksandrovo Александрово |
| --- | --- |
روستا: روستا
The Orthodox Church: The Orthodox Church
  نشان:   نشان
AleksandrovoLocation of Aleksandrovo within Serbia: AleksandrovoLocation of Aleksandrovo within Serbia
مختصات: ۴۵°۳۸′۰۸″ شمالی ۲۰°۳۵′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۶۳۵۵۶°شمالی ۲۰٫۵۸۸۸۹°شرقی﻿ / 45.63556; 20.58889: مختصات: ۴۵°۳۸′۰۸″ شمالی ۲۰°۳۵′۲۰″ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۶۳۵۵۶°شمالی ۲۰٫۵۸۸۸۹°شرقی﻿ / 45.63556; 20.58889
استان:  وویوودینا
ناحیه: Central Banat
ارتفاع: ۶۵ متر (۲۱۳ فوت)
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • Aleksandrovo: ۲٬۶۶۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
کد پستی: 23217
کد منطقه: +381(0)23
پلاک خودرو: ZR
الکساندراو (نوا کرنجا) (به لاتین: Aleksandrovo (Nova Crnja)}} یک منطقهٔ مسکونی در صربستان است که در استان خودمختار وویوودینا واقع شده‌است.
خصوصیات

الکساندراو ۲٬۶۶۵ نفر جمعیت دارد و ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ایگناشکینو

Village
| Ignashkino Игнашкино | Ignashkino Игнашкино |
| --- | --- |
Village: Village
Ignashkinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانIgnashkinoموقعیت روی نقشه روسیه: Ignashkinoموقعیت روی نقشه باشقیرستانIgnashkinoموقعیت روی نقشه روسیه
مختصات: ۵۳°۵۳′ شمالی ۵۴°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۸۸۳°شمالی ۵۴٫۱۰۰°شرقی﻿ / 53.883; 54.100: مختصات: ۵۳°۵۳′ شمالی ۵۴°۰۶′ شرقی﻿ / ﻿۵۳٫۸۸۳°شمالی ۵۴٫۱۰۰°شرقی﻿ / 53.883; 54.100
ناحیه‌های فدرال روسیه: باشقیرستان
شهر: شهرستان بیژبولیاکسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۰۰
ایگناشکینو (انگلیسی: Ignashkino) یک شهرک در شهرستان بیژبولیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
غذاهای تامیل

Idly و Medu Vada (Ulundhu Vadai) با چاتنی گوجه فرنگی، سامبهار و چاتنی نارگیل که روی برگ موز سرو می‌شود
غذاهای تامیل یک سبک آشپزی از مردم تامیل است که از ایالت تامیل نادو در جنوب هند و همسایه آن سریلانکا سرچشمه می‌گیرد. گوشت، همراه با برنج، حبوبات و عدس نیز محبوب هستند. برای تهیه طعم ترش از لبنیات و تمر هندی استفاده می‌شود. در مناسبت‌های خاص، غذاهای سنتی تامیل به روش سنتی سرو می‌شود و از برگ‌های موز به جای ظروف استفاده می‌شود. پس از خوردن، از برگ‌های موز به عنوان غذای ثانویه برای گاو استفاده می‌شود. یک وعده صبحانه معمولی شامل idli یا دوسا با چاتنی است. ناهار شامل برنج، سمبار، کشک، کوژامبو و رسام است.
برنج غذای اصلی اکثر مردم تامیل است. به‌طور کلی در هنگام ناهار و گاهی اوقات شام مصرف می‌شود. سورو همراه با مواد غذایی دیگر مانند سمبر، پوریال، رسام، کوتو، کیرای و کشک سرو می‌شود.
هر منطقه ای که تامیل‌ها در آن زندگی می‌کردند، نوع متمایز خود را از غذاهای رایج ایجاد کرده‌است. چهار بخش تامیلاکام باستانی غذاهای تامیلی منحصر به فرد خود را آماده می‌کنند.
ون پونگال
دوسای ساخته شده در خانه
ایدیاپام
کوژی پانیارام
یان مارتین

| یان مارتین | یان مارتین |
| --- | --- |
یان مارتین در ۲۰۱۹: یان مارتین در ۲۰۱۹
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰
ملیت: بریتانیا
یان مارتین (انگلیسی: Ian Martin؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰) فعال حقوق بشر اهل بریتانیا، مشاور و یکی از مقامات سازمان ملل متحد است. آخرین مأموریت مارتین نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد و رئیس حمایت سازمان ملل متحد برای لیبی بود و از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ مدیر اجرایی گزارش به شورای امنیت بود.