نسل‌کشی صرب‌ها در دولت مستقل کرواسی
دولت مستقل کرواسی

اشغال و تقسیم کشور پس از تهاجم آلمان نازی به یوگسلاوی
در آوریل ۱۹۴۱، پادشاهی یوگسلاوی توسط قدرت‌های محور مورد حمله قرار گرفت. پس از ورود نیروهای نازی به زاگرب در ۱۰ آوریل ۱۹۴۱، نزدیکترین همکار پاولیچ، اسلاوکو کواترنیک، از پخش رادیو زاگرب تشکیل دولت مستقل کرواسی (NDH) را اعلام کرد. در همین حال، پاولیچ و چند صد داوطلب اوستاشه اردوگاه‌های خود را در ایتالیا ترک کردند و به زاگرب رفتند، جایی که پاولیچ در ۱۶ آوریل ۱۹۴۱ تشکیل حکومتی جدید را اعلام کرد. او به خود لقب «Poglavnik» (همسان آلمانی «پیشوا») را داد. NDH بیشتر کرواسی امروزین، همه بوسنی و هرزگوین امروزینو مناطقی از صربستان امروزین را در یک «شبه‌تحت‌الحمایه ایتالیایی-آلمانی» گرد آورد. صرب‌ها حدود ۳۰ درصد از جمعیت NDH را تشکیل می‌دادند. دولت مستقل هرگز حاکمیت تام نداشت، اما یک دولت دست‌نشانده بود که از بیشترین استقلال نسبت به هر رژیم دیگری در اروپای تحت اشغال آلمان برخوردار بود. دولت مستقل کرواسی موجودیت خود را در «قلمرو قومی و تاریخی» کرواسی اعلام کرد.
این کشور تنها می‌تواند کشوری کرات باشد، و ما از هیچ روشی برای کروات اصیل ساختن آن و پاکسازی صرب‌ها دریغ نخواهیم کرد؛ کسانی که برای سده‌ها ما را به خطر انداختند و باز هم اگر فرصت بهشان داده شود دوباره ما را به خطر خواهند انداخت.
اوستاشه‌ها وسواس ایجاد یک کشور پاک‌نژاد را داشتند. در اندیشه مایل بوداک، میرکو پوک و میلووان ژانیچ، از وزیران اوستاشه، استراتژی دستیابی به کرواسی پاک‌نژاد این بود:
یک سوم صرب‌ها می‌بایست کشته می‌شدند
یک سوم صرب‌ها می‌بایست تبعید می‌شدند
یک سوم صرب‌ها می‌بایست به زور به کاتولیسم تغییر مذهب داده می‌شدند
به گفته ایو گلدستاین، تاریخ‌دان، این استراتژی هیچ‌گاه منتشر نشد ولی شکی نیست که اوستاشه آن را علیه صرب‌ها به کار گرفت.
جنبش اوستاشه از پشتیبانی مردم عادی کروات برخوردار شد. در ماه مه ۱۹۴۱، اوستاشه حدود ۱۰۰٬۰۰۰ عضو سوگندخورده داشت. با این حال، پشتیبانی محلی از خشونت اوستاشه بیشتر از آن بود که تنها توسط تعداد اعضا نمایش داده شود. از آنجا که ولادکو ماچک هواداران حزب دهقان کرواسی را به احترام و همکاری با رژیم جدید آنته پاولیچ فراخواند، وی توانست از دستگاه‌های حزب و بیشتر مقامات بانووینای کرواسی سابق بهره گیرد. در آغاز، سربازان کروات که پیشتر در ارتش اتریش-مجارستان خدمت می‌کردند، بالاترین مناصب را در نیروهای مسلح NDH به دست آوردند.
به گفته ایرینا اوگنیانووا، تاریخ‌دان، شباهت‌های میان NDH و رایش سوم شامل این فرضیه بود که برای حفظ کشور، خشونت و نسل‌کشی ضروری هستند. ویکتور گوتیچ در اوایل تابستان ۱۹۴۱ چندین سخنرانی کرد و در آن‌ها صرب‌ها را «دشمنان سابق» و «عناصر نامطلوب» که می‌بایست پاکسازی و نابود شوند، خواند و همچنین کروات‌هایی را که از آرمان آن‌ها پشتیبانی نمی‌کردند تهدید کرد. بیشتر ایدئولوژی اوستاشه مبتنی بر نظریه نژادی نازی‌ها بود. مانند نازی‌ها، اوستاشه یهودیان، کولی‌ها و اسلاوها را دون‌انسان (Untermensch) می‌دانست. آنها ادعاهای نظریه‌پردازان نژادی آلمان را تأیید می‌کردند که طبق آن‌ها، کروات‌ها از میان اسلاوها نبودند، بلکه از جمله نژاد ژرمنی به‌شمار می‌رفتند؛ بنابراین، نسل‌کشی آن‌ها علیه صرب‌ها، یهودیان و کولی‌ها نمایانگر ایدئولوژی نژادی نازی‌ها بود. هیتلر به منظور مجازات صرب‌ها از پاولیچ پشتیبانی کرد. مایکل فایر، تاریخ‌دان، می گیود که به باور برخی تصمیم نازی‌ها برای کشتن همه یهودیان اروپا از نیمه آخر سال ۱۹۴۱ در اواخر ژوئن آغاز شد، که اگر درست باشد، به این معنی است که نسل‌کشی در کرواسی پیش از کشتار یهودیان توسط نازی‌ها آغاز شد. جاناتان اشتاینبرگ نیز می‌نویسد که جنایت‌ها علیه صرب‌ها در دولت مستقل «نخستین نسل‌کشی کامل بود که در طول جنگ جهانی دوم روی داد».
آندریا آرتوکوویچ، وزیر کشور دولت مستقل کرواسی، تعدادی از قوانین نژادی را ابلاغ کرد. در ۳۰ آوریل ۱۹۴۱، دولت «نظم قانونی نژادها» و «نظم قانونی حفاظت از خون و شرف مردم کروات» را تصویب کرد. کروات‌ها و حدود ۷۵۰٬۰۰۰ مسلمان بوسنیایی، که به پشتیبانی آن‌ها علیه صرب‌ها نیاز بود، آریایی اعلام شدند. دونالد بلاکس‌هم و رابرت گروارت نتیجه گرفته‌اند که هدف اصلی این قوانین نژادی و قتل‌ها، صرب‌ها بودند. اوستاشه قوانینی را برای سلب تابعیت، شفل و دارایی‌های صرب‌ها معرفی کرد. همانند یهودیان در رایش سوم، صرب‌ها ناچار شدند بازوبندهایی با حرف «P» (برآمده از Pravoslavac به معنای ارتدکس) بپوشند. نویسندگان اوستاشه سخنان تند انسان‌زدایانه را در پیش گرفتند. در سال ۱۹۴۱، استفاده از خط سیریلیک ممنوع شد ، و در ژوئن ۱۹۴۱ حذف واژگان «شرقی» (صربی) از زبان کروات و همچنین تعطیلی مدارس صرب آغاز شدند. آنته پاولیچ توسط «اداره دولتی کرواسی برای زبان» دستور ایجاد واژگان جدید از ریشه‌های کهن را داد (برخی از آن‌ها امروزه نیز استفاده می‌شوند) و بسیاری از واژگان صربی را پاکسازی کرد.