stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نیکول آوانت
زندگی‌نامه > اوایل حرفه

نیکول آوانت، دختر کلارنس و جاکلین آوانت است. پدر او که به «پدرخواندهٔ سیاه» معروف است، رئیس شرکت ضبط موتاون بود. او روز تولد ۲۸ سالگی مادرش چشم به جهان گشود. در دوران کودکی نیکول، جیمی کارتر، تام بردلی، گری دیویس و جری براون مدام به املاک خانوادگی او در هالیوود رفت‌وآمد می‌کردند.
نیکول آوانت در سال ۱۹۸۶ از دبیرستان بورلی‌هیلز و در سال ۱۹۹۰ با درجهٔ کارشناسی ارتباطات از دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورث‌ریج فارغ‌التحصیل شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را در بخش تبلیغات A&M ریکوردز در لس‌آنجلس آغاز کرد. در سال ۱۹۸۸، نیکول به‌عنوان نائب‌رئیس شرکت موسیقی پدرش، «انتشار موسیقی داخلی» برگزیده شد.
در سال ۲۰۰۶، نیکول آوانت به راه‌اندازی کابینهٔ فرهنگ (Culture Cabinet) کمک کرد و رویدادهای جذب سرمایه را برای هارولد فورد جی.آر. در تنسی سازماندهی کرد. اندکی بعد، درحالی‌که پدرش به‌دنبال جذب سرمایه برای هیلاری کلینتون بود، (به‌همراه چارلز ریوکین) به‌عنوان یکی از دو رئیس امور مالی جنوب کالیفرنیا برای کارزار انتخاباتی سال ۲۰۰۸ باراک اوباما برگزیده شد.
زندگی‌نامه > سفیر ایالات متحده در باهاما

باراک اوباما در ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹، آوانت را سفیر ایالات متحده در باهاما منصوب کرد. در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۹، او سوگند یاد کرد و تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۱ در این سمت مشغول به فعالیت بود. او در ۴۱ سالگی، نخستین زن سیاه‌پوست و جوانترین سفیر تاریخ ایالات متحده در باهاما بود. آوانت در دوران تصدی خود، به‌دلیل خدمات دیپلماتیک مثال‌زدنی، نامزد دریافت جایزهٔ سو ام. کاب (Sue M. Cobb) وزارت امور خارجه شد و از او به‌عنوان یکی از محبوب‌ترین سفرایی یاد می‌شود که در این مجمع-الجزایر به ایالات متحده خدمت کرده‌است.
نیکول آوانت با گروه‌های هوادار محلی برای کمک به افراد توان‌خواه فعالیت کرده‌است. او میزبان یونیس و فرانسسکا شریور بود تا آگاهی برای رابطهٔ خاص المپیک و باهاما را افزایش دهد. او هم‌چنین مجیک جانسون را به اتاق بازرگانی باهاما آورد تا در مورد تجارت با ایالات متحده مشاوره دهد.
بازرس کل وزارت امور خارجه در گزارش خود دربارهٔ سفارت ایالات متحده در باهاما به تمجید از سفیر و سفارتخانه پرداخت و بیان کرد که «جامعهٔ بزرگ و متنوع ضابطین قضائی در هیئت اعزامی به باهاما تحت رهبری سفیر برای مبارزه با تهدیدات علیه امنیت ملی ایالات متحده به‌خوبی با یک‌دیگر همکاری می‌کنند». در این گزارش همچنین آمده‌است که سفیر و معاون جدید رئیس هیئت اعزامی که او گماشته بود، به‌جد بعد از یک دورهٔ مدیریت و رهبری ناکارآمد ظهور کرده بودند.
بازرس کل دریافت که نیکول آوانت بارها خارج از سفارت بوده و اغلب به خانه‌اش در لس‌آنجلس رفت‌وآمد داشته‌است. هنگامی که او در باهاما حضور داشت، اغلب در دفترِ محل اقامتش فعالیت می‌کرد و نه در سفارتخانه. نیکول آوانت «در دوره‌ای ۶۷۰ روزه، از ۱۹ نوامبر ۲۰۰۹ تا ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۱، ۲۷۶ روز در محل کارش حضور نداشت که به‌طور متوسط معادل ۱۲ روز در هر ماه است. از ۲۷۶ روز عدم حضور در محل کار، ۱۰۲ روز آن مرخصی شخصی بوده‌است. او همچنین ۷۷ روز کاری را در قالب آنچه کسب‌وکار می‌دانست و ۲۳ روز را به‌عنوان مأموریت اداری، به ایالات متحده سفر کرد». در این گزارش آمده‌است که «او تعامل چندانی در سطح بالای امنیتی با وزارت امور خارجه یا دیگر ادارات واشینگتن نداشته‌است… آوانت بیش از حد به معاون خودش در هیئت اعزامی برای برقراری تماس‌های روزمره با وزارت امور خارجه متکی بود». این گزارش بابت سطوح خدمات از بخش کنسولی تمجید کرده و با اشاره به بخش روابط عمومی تقویت شده و بیان می‌کند که «او (آوانت) و کارکنانش اعتبار سفارت را نزد مردم باهاما بالا برده‌اند. این به نوبهٔ خود محیط دوجانبهٔ نزدیکی ایجاد کرده که به همکاری عالی ضابطین قضایی می‌انجامد».
آوانت در پاسخ بیان کرده که او میراث‌دار سفارتخانه‌ای ناکارآمد بوده و تیم اجرایی جدیدی که منصوب کرده، اوضاع را سروسامان داده‌است.
در نوامبر ۲۰۱۱، نیکول آوانت استعفا داد و به‌طور غیررسمی در کارزار انتخاب مجدد باراک اوباما در سال ۲۰۱۲ فعالیت کرد و کوشید سرمایه جذب کند.
زندگی‌نامه > فعالیت‌های پس از دوران سیاسی

در سال ۲۰۱۹، او فیلم «پدرخواندهٔ سیاه» را ساخت که پخش آن را نتفلیکس به عهده داشت.
در ژانویه ۲۰۲۱، آوانت یکی از اولین سرمایه‌گذاران یک سایت تجارت الکترونیک به‌نام Thirteen Lune بود که پیرامون محصولات آرایشی، مراقبت از پوست و مو و تندرستی فعالیت می‌کرد و مالکیت آن در اختیار کارکنان برندهای رنگ و مواد مربوطه بود.
جوایز

۲۰۱۲: جایزهٔ بین‌المللی جایزهٔ سالانهٔ ترامپت.
زندگی شخصی

نیکول آوانت، همسر تد ساراندوس، یکی از مدیران اجرایی ارشد نتفیلیکس است.
در سال ۲۰۱۰، این زوج خانه‌ای به ارزش ۴٫۵ میلیون دلار در هالیوود از مکس آزیرا خریدند و در سال ۲۰۱۷، آن را به مبلغ ۸٫۸۲۵ میلیارد دلار فروختند. در سال ۲۰۱۰، این زوج همچنین خانه‌ای ساحلی به ارزش ۱۰٫۲ میلیون دلار در مالیبو از دیوید اسپاد خریدند.
۱۹۸۹ (آلبوم)

۲۰۱۴ آلبوم استودیوییاز تیلور سوئیفت
۱۹۸۹ پنجمین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت است. این آلبوم در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ به‌وسیلهٔ بیگ مشین رکوردز منتشر شد. سوئیفت و تهیه‌کنندهٔ سوئدی مکس مارتین مدیر اجرایی تولید این آلبوم بودند. این آلبوم کوششی از سوی سوئیفت به‌منظور بازنگری هویت هنری خود از کانتری به پاپ بود.
سوئیفت تهیه‌کنندگی ۱۹۸۹ را با گروهی شامل مارتین، شلبک، جک آنتونوف، رایان تدر، نیتن چپمن و ایمجن هیپ به‌عهده داشت. این آلبوم در ایالات متحده، بریتانیا و سوئد ضبط شد و نام آن برگرفته از سال تولد سوئیفت به‌عنوان نمادی از تولد دوبارهٔ تصویر و سبک هنری اوست. این آلبوم با الهام از سینث-پاپ دههٔ ۱۹۸۰ تولید شد و مشخصهٔ آن، سینث‌سایزرهای انبوه، ماشین‌های درام برنامه‌نویسی‌شده و آواز زمینه‌ای الکترونیک اصلاح‌یافته است که تفاوت چشمگیری با ویژگی تنظیم آکوستیک آلبوم‌های پیشین سوئیفت دارد. متن ترانه‌ها بیش از پیش به سبک ترانه‌سرایی خودزندگی‌نامه‌ای او دربارهٔ عشق و دل‌شکستگی می‌پردازند و در آن روابط شکست‌خورده را با دیدگاه پیچیده‌تر و نسبتاً خوش‌بینانه شرح می‌دهد.
۱۹۸۹ با تور جهانی ۱۹۸۹، پرفروش‌ترین تور کنسرتی سال ۲۰۱۵، تبلیغ شد. پنج تک‌آهنگ از این آلبوم— «بندازش بره»، «فضای خالی»، «کینه»، «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها» —به میان ۱۰ ترانهٔ برتر جدول بیلبورد هات ۱۰۰ راه یافتند و سه‌تای نخست به صدر این جدول رسیدند. ۱۹۸۹ در ایالات متحده ۱۱ هفته را در صدر بیلبورد ۲۰۰ سپری کرد و ۹ بار گواهی‌نامه پلاتین گرفت. این آلبوم بیش از ۱۴ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته است و در بسیاری از کشورهای اروپا، آمریکا و آسیا–اقیانوسیه گواهی‌نامه‌های پلاتین دریافت کرده است. سوئیفت و بیگ مشین نزدیک به سه سال از پخش این آلبوم در سرویس‌های استریمینگ خودداری کردند. این اقدام باعث بیان گفتمان در مورد رابطهٔ میان استریمینگ و فروش موسیقی در این صنعت شد.
نقدهای اولیهٔ ۱۹۸۹ عموماً از تولید جذاب آن تعریف کردند اما در خصوص سبک ترانه‌سرایی به دو دستهٔ ضد و نقیض تقسیم شدند. به باور برخی منتقدان، ساختار سینث-پاپ آلبوم هویت خواننده-ترانه‌سرای سوئیفت را تضعیف کرده است؛ نقدی که با نگاهی به گذشته راکیست دانسته شده است. ۱۹۸۹ در مراسم گرمی ۲۰۱۶ برندهٔ جوایز آلبوم سال و بهترین آلبوم آواز پاپ شد و رولینگ استون آن را در فهرست «۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران» قرار داد. با این آلبوم جایگاه سوئیفت به پاپ آیکان تغییر پیدا کرد و شهرت افزایش‌یافتهٔ سوئیفت با نگاه موشکافانهٔ رسانه‌ها به زندگی عمومی و شخصی او همراه شد. در پی اختلاف نظری در رابطه با مالکیت مجموعهٔ کامل آثار سوئیفت، او نسخهٔ مجددا ضبط‌شدهٔ این آلبوم، ۱۹۸۹ (نسخه تیلور)، را در سال ۲۰۲۳ منتشر کرد.
زمینه

تیلور سوئیفت تا پیش از انتشار چهارمین آلبوم استودیویی‌اش سرخ (۲۰۱۲) به‌عنوان موسیقی‌دان سبک کانتری شناخته می‌شد. این آلبوم به‌وسیلهٔ بیگ مشین رکوردز برای رادیوهای کانتری و مراسم‌های اهدای جوایز این سبک تبلیغ شد، اما سرخ علاوه بر آوای کانتری پاپ که مشخصهٔ دیسکوگرافی سوئیفت بود، عناصری از سبک‌های پاپ و راک را نیز در خود جای داده بود. این ویژگی باعث شد بسیاری از منتقدان این آلبوم را نه فقط یک اثر کانتری، بلکه یک آلبوم پاپ یا راک نیز بدانند. دو تک‌آهنگ از نظر تجاری موفق این آلبوم، یعنی «دیگر هیچ‌وقت با هم نخواهیم بود» و «می‌دونستم شر میشی»، ترانه‌های پاپ با تولید الکترونیک بودند که محبوبیت سوئیفت را در موسیقی پاپ جریان اصلی تثبیت کردند.  رسانه‌ها دربارهٔ جایگاه او به‌عنوان هنرمند کانتری تردیدهایی مطرح کردند، اما سوئیفت در مصاحبه‌ای به‌سال ۲۰۱۳ با وال‌استریت ژورنال پاسخ داد که برایش مهم نیست خودش را به ژانر خاصی نسبت دهند.
با اوج‌گیری شهرت سوئیفت، زندگی عاشقانه‌اش هم زیر ذره‌بین رسانه‌ها قرار گرفت. رابطه چند ماهه‌اش با خواننده انگلیسی، هری استایلز، در سال ۲۰۱۳، پوشش گسترده‌ای در رسانه‌های زرد پیدا کرد. این رابطه و چندین رابطه کوتاه‌مدت قبلی، وجهه او به عنوان «دلبر آمریکا» را خدشه‌دار کرد؛ این مسائل توجه به جنبه‌های هنری سوئیفت را تحت‌الشعاع قرار داد و او را هدف قضاوت‌ها و هرزه‌نکوهی کرد. در مارس ۲۰۱۴، او از نشویل، تنسی به نیویورک سیتی نقل مکان کرد. به‌منظور اصلاح روایت تصویر عمومی‌اش، سوئیفت مجرد ماند و با دوستان مشهور زن خود در خیابان‌های نیویورک با استایلی خاص ظاهر شد: موهای کوتاه مدل مصری، لباس‌های کوتاه که شکمش را نشان می‌داد، دامن‌های کوتاه و کفش‌های پاشنه‌بلند. تغییر محل زندگی، توجه رسانه‌ها و وضعیت مجرد بودنش، الهام‌بخش ترانه‌سرایی برای آلبوم بعدی او شدند.
ساختار > موسیقی

"Welcome to New York"
«به نیویورک خوش آمدید» نمونه‌ای از صدای  است: تولید سینث-پاپ با الهام از دههٔ ۱۹۸۰ که شامل سینث‌سایزر تپنده، ضرب‌آهنگ برنامه‌ریزی‌شده، و آواز مولتی‌ترک می‌شود.
۱۹۸۹ ادای احترامی به موسیقی پاپ دهه ۱۹۸۰ است. این آلبوم در سبک سینث-پاپ ساخته شده و با استفاده از تنظیم‌های الکترونیکی شامل سینث‌سایزرها، دستگاه‌های درام از پیش برنامه‌ریزی‌شده و بیس‌لاین تپنده، از بافت‌های آکوستیکی که در آلبوم‌های قبلی سوئیفت برجسته بودند، فاصله گرفته است. تندای متوسط، ملودی‌های به‌یادماندنی، هوک‌ها و بند برگردان‌ها از مشخصهٔ ترانه‌ها هستند که مجموعهٔ هماهنگی را تشکیل می‌دهند و به سبک سینث-پاپ دهه ۱۹۸۰ وفادار می‌مانند، بدون اینکه تأثیر آشکاری از هیپ-هاپ یا آراندبی عامه‌پسند و معاصر بگیرند. برخی نقدها اشاره کرده‌اند که این آلبوم همچنین از سبک‌های راک دهه ۱۹۸۰، یعنی پاپ راک، سینث-راک و موج نو بهره برده است. در این راستا، منتقدان عموماً موسیقی سبک ۱۹۸۹ را قدیمی و رترو توصیف کرده‌اند. اما کارل ویلسون در نقدش برای مجله اسلیت مخالف این نظر بود و باور دارد هرچند چارچوب دهه ۱۹۸۰ سوئیفت، زیبایی‌شناسی کلی آلبوم را شکل می‌دهد، اما در یافتن تأثیرات موسیقایی آن می‌توان موسیقی دهه‌های ۱۹۷۰، ۱۹۹۰ یا ۲۰۰۰ را نیز ریشه‌یابی کرد.
علاوه بر چارچوب کلی سینث-پاپ، بسیاری از قطعات از سبک‌هایی بهره می‌برند که تداعی‌کننده حال‌وهوای رترو یا معاصر مانند موسیقی هیپ-هاپ، رقص و رقص الکترونیک هستند. ترانه «استایل» با ریف گیتار الکتریک و گروو خود، عناصری از فانک، دیسکوی دهه ۱۹۷۰ و آراندبی را در هم می‌آمیزد. صداهای ابتدایی ترانه «تنها کاری که باید می‌کردی این بود که بمونی» که از یک ضبط‌کننده دستکاری‌شده می‌آید، یادآور جلوه‌های صوتی مورد استفاده در موسیقی سایکدلیک است. سازهای ضربی، درام‌های بیس و سینث‌سایزرهای به‌کاررفته در ترانه‌های «فضای خالی» , «بندازش بره»، «کینه»، «سرزمین عجایب» و «جاهایی را می‌شناسم» حس هیپ-هاپ را القا می‌کنند؛ «جاهایی را می‌شناسم» با ساختار رو به اوج، بریک‌بیت‌ها و ضرب‌های درام کوچک سنکپ‌شده و درامز بیس، یادآور درام اند بیس، ترپ و رگی است. عناصر سافت راک در ترانه «این عشق» که یک بالاد اتمسفریک و آهسته‌گام است و در آن از سازهای کوبه‌ای شدیداً برنامه‌ریزی‌شده موجود در دیگر قطعات خبری نیست، و همچنین ترانه «پاک» که قطعه‌ای مینیمال شامل سازهای کوبه‌ای پراکنده و کیبوردهای برنامه‌ریزی‌شده است، دیده می‌شود.
آواز سوئیفت در آلبوم ۱۹۸۹، که بیشتر در محدوده آلتوی خود خوانده شده، با پردازش الکترونیکی شکل گرفته است؛ تکنیکی که او برای نخستین بار در تک‌آهنگ‌های پاپ آلبوم سرخ به کار برد. صدای او با استفاده از ضبط مولتی‌ترک، دستکاری سینث‌سایزر و لوپینگ دستخوش تغییر شده و با سازهای الکترونیکی آمیخته شده تا بافت یک‌دستی ایجاد کند، به‌ویژه در قطعات «به نیویورک خوش آمدید»، «بیرون از جنگل‌ها» و «کینه». جیمز ای. پرون، موسیقی‌شناس، نوشته که این پردازش صوتی هم یادآور صداهای پاپ دهه ۱۹۸۰ است و هم به همان مقدار جلوه‌های اتوتیون قرن بیست‌ویکم را تداعی می‌کند، و تجربه‌ای شنیداری را به وجود می‌آورد که هم رترو است و هم امروزی. به نظر ویلسون و ان پاورز در ان‌پی‌آر، این ارائه صناعی با صداهای طبیعی موسیقی کانتری تضاد چشمگیری دارد، اما به سوئیفت اجازه می‌دهد تا با استفاده از رنگ صدای متنوع و بیان متفاوت، احساسات خود را عمیق‌تر به گوش شنونده برساند.
طرح روی جلد و بسته‌بندی

سوئیفت مدیر نوآوری بسته‌بندی ۱۹۸۹ بود و در آن از عکس‌هایی استفاده شده که با دوربین فیلم فوری پولاروید گرفته شده‌اند؛ روشی که در دهه ۱۹۸۰ طرفداران زیادی داشت. تیم دونفرهٔ عکاسی لوفیلد (Lowfield) بیش از ۴۰۰ عکس پولاروید تهیه کردند و با ترکیب دیجیتالی آن‌ها، حال‌وهوای آلبوم‌های عکس قدیمی را بازگو کردند. جلد آلبوم پرتره‌ای از چهره سوئیفت است که در زیر چشم‌ها بریده شده است؛ او این انتخاب را برای خلق فضایی مرموز انجام داد تا «دی‌ان‌ای احساسی آلبوم» را مخفی نگه دارد، چون نمی‌خواست مخاطب در نگاه اول بفهمد که ۱۹۸۹ آلبومی شاد است یا دربارهٔ جدایی. او با رژ لب قرمز و سویشرتی یاسی‌رنگ که طرح مرغ‌های دریایی در حال پرواز روی آن گلدوزی شده روی جلد حضور دارد. حروف اول نام او با ماژیک سیاه در گوشه پایین چپ و عنوان ۱۹۸۹ در گوشه پایین راست نوشته شده است. مجله بیلبورد در سال ۲۰۲۳ این جلد را در رتبه ۵۰ فهرست «۱۰۰ جلد آلبومی برتر تاریخ» قرار داد و آن را یکی از قابل شناسایی‌ترین آثار سوئیفت نامید.
هر نسخه سی‌دی ۱۹۸۹ شامل یک بسته عکس است که از میان پنج مجموعه مختلف انتخاب می‌شود؛ هر بسته ۱۳ عکس پولاروید تصادفی از مجموعه‌ای ۶۵ تایی دارد. این عکس‌ها سوئیفت را در صحنه‌هایی مثل خیابان‌های نیویورک یا جلسات ضبط با تهیه‌کنندگان نشان می‌دهند. تصاویر ناواضح و خارج از کادرند، ته‌رنگ سپیا دارد و متن ترانه‌های ۱۹۸۹ با ماژیک سیاه در پایین آن‌ها نوشته شده است. به عقیدهٔ پرون، این بسته عکس‌ها مثل هدیه‌ای شخصی از سوئیفت به خریداران آلبوم است. اسکات هاردی، مدیرعامل پولاروید، گفت که ۱۹۸۹ دوربین فیلم فوری را دوباره زنده کرد، به‌خصوص بین افراد خرده‌فرهنگ هیپستر که شیفته «نوستالژی و حس رتروی» این برند بودند.
انتشار > بازاریابی

سوئیفت ۱۹۸۹ را اولین آلبوم «پاپ رسمی» خود معرفی کرد و همراه با شرکت ناشر خود، بیگ مشین، کمپین تبلیغاتی گسترده‌ای را از طریق امضای محصولات، حضور در رسانه‌ها و تعامل با طرفداران به اجرا درآورد. او در ۱۸ اوت ۲۰۱۴ از طریق پخش زنده یاهو! که تحت حمایت ای‌بی‌سی نیوز برگزار شده بود، ۱۹۸۹ را معرفی کرد. سوئیفت مرتباً در شبکه‌های اجتماعی پست‌هایی منتشر می‌کرد تا با طرفدارانش ارتباط برقرار کند؛ او بر اساس کنش متقابل طرفداران با پست‌هایش، فعال‌ترین آن‌ها را انتخاب و به جلسات مخفیانه شنیدن آلبوم دعوت کرد که پیش از انتشار رسمی برگزار می‌شدند. این جلسات شنیداری با حضور روزنامه‌نگاران و منتقدانی که خود سوئیفت انتخاب کرده بود، در املاک او در لس‌آنجلس، نیویورک، نشویل، رود آیلند و لندن طی ماه‌های سپتامبر تا اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد.
سوئیفت برای تبلیغ ۱۹۸۹ در بسیاری از پلتفرم‌های پخش تلویزیونی حضور یافت: برنامه‌های گفت‌وگوی تلویزیونی (مانند جیمی کیمل لایو!، شوی الن دی‌جنرس، برنامه آخر وقت با دیوید لترمن، صبح بخیر آمریکا، و د تاک)، مراسم اهدای جوایز (جوایز موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی ۲۰۱۴) و رادیو (ان‌پی‌آر، آمریکن تاپ ۴۰ و تاون هال سیریوس اکس‌ام). همکاری‌های او با برندها شامل مشارکت با ساب‌وی، کدز و دایت کوک می‌شد. بیگ مشین تک‌آهنگ «بندازش بره» را در ۱۸ اوت ۲۰۱۴ به‌عنوان تک‌آهنگ آغازین ۱۹۸۹ در رادیو پرطرفدار معاصر آمریکا منتشر کرد و «بیرون از جنگل‌ها» و «به نیویورک خوش آمدید» را به ترتیب در ۱۵ و ۲۱ اکتبر به‌صورت تک‌آهنگ‌های تبلیغاتی برای دانلود در آی‌تیونز استور عرضه کرد. «بندازش بره» به رتبه اول جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رسید و رکورد بالاترین ورودی در جدول‌های ترانه‌های پاپ و ترانه‌های پاپ بزرگسالان را ثبت کرد.
طی سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، ۱۹۸۹ با چهار تک‌آهنگ دیگر پشتیبانی شد که دو تای آنها، «فضای خالی» و «کینه»، به جایگاه اول بیلبورد هات ۱۰۰ رسیدند و دو تک‌آهنگ دیگر، «استایل» و «مهیج‌ترین رؤیاها»، در میان ۱۰ رتبه برتر جدول قرار گرفتند. انتشار تک‌آهنگ «کینه» با ریمیکسی همراه با حضور کندریک لمار حمایت شد. «بیرون از جنگل‌ها» و «رمانتیک‌های جدید» در سال ۲۰۱۶ به‌عنوان دو تک‌آهنگ نهایی منتشر شدند. همه تک‌آهنگ‌ها با موزیک‌ویدئوهایی همراه بودند که شخصیت و سبک جدید سوئیفت را به نمایش می‌گذاشتند: در حالی که ویدئوهای تک‌آهنگ‌های کانتری روایت‌های خطی یکپارچه و مد روزمره‌ای داشتند، ویدئوهای تک‌آهنگ‌های ۱۹۸۹ داستان‌هایی تکه‌تکه و میزانسن پرجزئیاتی داشتند که محیط‌هایی فانتزی‌مانند، تولیدات سینمایی هالیوود و سبک زندگی تجملی را تداعی می‌کردند.
دربارهٔ تأثیرات بازاریابی آلبوم ۱۹۸۹ نظرات مختلفی مطرح شده است. کیت نینبی، پژوهشگر فرهنگ عامه، معتقد است که موزیک‌ویدئوهای این آلبوم شخصیت «پاپ» و «خاص» سوئیفت را شکل دادند که با تصویر ساده، صمیمی و روزمره‌ای که در ویدئوهای کانتری او دیده می‌شد، تفاوت داشت. مارین ویلکنسون، پژوهشگر مطالعات رسانه‌ای، شخصیت سوئیفت در این دوره را «عجیب و غریب» توصیف می‌کند و می‌گوید او آگاهانه نشان داد که این شخصیت «پاپ» نتیجه تلاش و پشتکار است؛ به این ترتیب، به مخاطبانش یادآوری کرد که زیر این ظاهر جدید، هنوز همان اصالت دوران کانتری‌اش را حفظ کرده است. ویلکنسون معتقد است که این شخصیت «عجیب و غریب» به سوئیفت کمک کرد تا هم از موسیقی کانتری فاصله بگیرد و به سمت پاپ برود و هم طرفداران قدیمی‌اش را نگه دارد. از سوی دیگر، رندی لوئیس از لس آنجلس تایمز فکر می‌کند که سوئیفت این ارتباط را با استفاده از شبکه‌های اجتماعی و جلسات خصوصی با طرفدارانش، که به «جلسات مخفیانه» معروف بود، حفظ و تقویت کرد.
انتشار > توزیع و استریم

بیگ مشین رکوردز ۱۹۸۹ را در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر کرد؛ نسخه دیجیتالی این آلبوم با تخفیف از طریق همکاری با مایکروسافت در دسترس قرار گرفت. نسخه لوکس آلبوم هم به‌صورت سی‌دی و به‌طور انحصاری از طریق فروشگاه‌های تارگت در آمریکا عرضه شد. این نسخه شامل سه یادداشت صوتی بود که سوئیفت با تلفن همراهش ضبط کرده بود و در آن‌ها دربارهٔ روند ترانه‌سرایی و دموهای ناتمام سه ترانه «جاهایی را می‌شناسم» (پیانو و آواز)، «کاش انجام می‌دادی» (آهنگ و آواز) و «فضای خالی» (گیتار و آواز) صحبت می‌کرد. به نظر پرون، این یادداشت‌های صوتی با دادن نگاهی از درون به فرایند خلاقانه سوئیفت، به ۱۹۸۹ حس شخصی بخشیدند. مایلز مک‌نات، پژوهشگر حوزه ارتباطات و هنر، معتقد است که سوئیفت با این یادداشت‌ها حق نویسندگی خود بر ۱۹۸۹ را نشان داد و به نوعی «سلسله‌مراتب جنسیتی» رایج در موسیقی پاپ که معمولاً ترانه‌سراها و تهیه‌کنندگان مرد غالب بودند را به چالش کشید. با این حال، مک‌نات می‌گوید این رویکرد سوئیفت بیشتر تبلیغاتی بود تا کنش‌گرایانه و به همین دلیل تأثیر گسترده‌ای بر صنعت موسیقی نداشت.
در ۳ نوامبر ۲۰۱۴، بیگ مشین مجموعه آثار سوئیفت را از اسپاتیفای که در آن زمان بزرگ‌ترین سرویس استریم موسیقی بود، حذف کرد. سوئیفت معتقد بود سرویس رایگان و تبلیغ‌محور اسپاتیفای به سرویس پریمیوم که حق‌الزحمه بیشتری به ترانه‌سراها و هنرمندان می‌داد، ضربه می‌زند. او پیش‌تر در ژوئیه ۲۰۱۴ در مقاله‌ای برای وال استریت ژورنال نگرانی‌اش را دربارهٔ کاهش ارزش اقتصادی آلبوم‌ها در پی رواج استریم رایگان مطرح کرده بود و در مصاحبه‌ای با تایم در نوامبر همان سال دوباره بر این موضع تأکید کرد. بیگ مشین تصمیم گرفت ۱۹۸۹ را فقط در پلتفرم‌های پولی مثل رپسودی و بیتز میوزیک نگه دارد. این تصمیم بحث گسترده‌ای در صنعت موسیقی دربارهٔ تأثیر استریم بر کاهش فروش آلبوم‌ها در عصر دیجیتال به راه انداخت و حتی دنیل اک، مدیرعامل اسپاتیفای، در پاسخ از مدل پرداخت حق‌الزحمه این پلتفرم دفاع کرد.
ترانه‌های اضافی نسخه لوکس در فوریه ۲۰۱۵ در آی‌تیونز استور منتشر شدند. سوئیفت در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۵ با انتشار نامه سرگشاده‌ای در تامبلر اعلام کرد که ۱۹۸۹ در اپل موزیک در دسترس نخواهد بود و از سیاست این سرویس برای نپرداختن حق‌الزحمه به هنرمندان در دوره آزمایشی رایگان سه‌ماهه انتقاد کرد. روز بعد، ادی کیو، رئیس اپل موزیک، در پاسخی مستقیم به نامه سوئیفت اعلام کرد که تصمیم اولیه را تغییر داده‌اند و در دوره آزمایشی هم به هنرمندان حق‌الزحمه پرداخت می‌کنند. در نهایت، سوئیفت پذیرفت که ۱۹۸۹ را از ۳۰ ژوئن در اپل موزیک عرضه کند و بعداً در تبلیغات این سرویس هم ظاهر شد. در ژوئن ۲۰۱۷، بیگ مشین مجموعه آثار سوئیفت را به اسپاتیفای و سایر سرویس‌های استریم بزرگ بازگرداند؛ این تصمیم به مناسبت اعلان ثبت فروش ۱۰۰ میلیون نسخه ترانه گواهی‌دار از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (RIAA) گرفته شد.
انتشار > تور کنسرتی

سوئیفت در ۳ نوامبر ۲۰۱۴ از طریق حساب توییتر خود، تور جهانی ۱۹۸۹ را اعلام کرد. این تور با ۸۵ اجرا در ۵۳ شهر برگزار شد و از ۵ می در توکیو، ژاپن، آغاز شد و در ۱۲ دسامبر در سیدنی، استرالیا، به پایان رسید. تور جهانی ۱۹۸۹ پرفروش‌ترین تور سال ۲۰۱۵ بود و بیش از ۲۵۰ میلیون دلار در گیشه درآمد داشت. فقط در آمریکای شمالی، این تور ۱۸۱٫۵ میلیون دلار فروش کرد و رکورد پرفروش‌ترین تور آمریکا توسط یک زن را شکست؛ همچنین از رکورد پرفروش‌ترین تور آمریکا توسط هر هنرمندی که پیش‌تر در سال ۲۰۰۵ توسط رولینگ استونز ثبت شده بود، پیشی گرفت. مستند و فیلم کنسرتی تور جهانی ۱۹۸۹ زنده در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵ به‌صورت انحصاری از طریق اپل میوزیک برای استریم در دسترس قرار گرفت.
در تاریخ‌های مختلف تور جهانی ۱۹۸۹، سوئیفت مهمانان ویژه‌ای را به روی صحنه دعوت کرد. برخلاف تور قبلی‌اش، تور سرخ، که بیشتر همکاران موسیقی‌دان را روی صحنه می‌آورد، مهمانان تور ۱۹۸۹ انتخاب‌هایی متنوع‌تر و غافلگیرکننده‌تر داشتند. در کل، ۷۸ مهمان ویژه بدون اعلام قبلی روی صحنه آمدند که شامل بازیگران، خوانندگان، مدل‌ها و ورزشکاران بودند. رسانه‌ها به گروه خاصی از زنان مشهور، که بیشترشان خواننده و مدل بودند، لقب «جوخه سوئیفت» دادند. کرستی فرکلاف، پژوهشگر حوزه هنر، می‌گوید دعوت از این چهره‌های سرشناس در تور ۱۹۸۹ راهی بود که سوئیفت قدرت ستاره بودنش را نشان دهد و همیشه در مرکز توجه رسانه‌ها بماند، ولی این کار باعث شد وجهه او به‌عنوان ستاره پاپ، خودمحور و غیراصیل به نظر بیاید. او دربارهٔ «جوخه» زنانه معتقد است که این جمع، نمادی از هویت فمینیستی جدید سوئیفت بود، اما چون اعضای آن افراد ثروتمند و به‌طور معمول جذاب بودند، حس هم‌ذات‌پنداری و سادگی‌ای که سوئیفت در شروع کارش به مخاطبانش داده بود، کم‌رنگ شد.
عملکرد تجاری

در ایالات متحده، فروش آلبوم‌های موسیقی در دهه ۲۰۱۰ به دلیل رواج دانلود و استریم به شدت کاهش یافته بود، اما آلبوم‌های سوئیفت همچنان فروش خوبی داشتند. دو آلبوم آخر او پیش از ۱۹۸۹، یعنی حالا صحبت کن (۲۰۱۰) و سرخ (۲۰۱۲)، هر کدام در هفته نخست بیش از یک میلیون نسخه فروش داشتند. فروش ۱۹۸۹ مورد پیش‌بینی نشریات صنعت موسیقی قرار گرفت، به‌ویژه با توجه به اینکه سوئیفت از موسیقی کانتری—که نقش مهمی در موفقیت اولیه‌اش داشت—فاصله گرفته بود و همچنین به دلیل تأثیر سرویس‌های استریم رایگان. در هفته منتهی به انتشار آلبوم، پیش‌بینی‌ها حاکی از آن بود که فروش آن کمتر از یک میلیون نسخه خواهد بود؛ تخمین‌ها از ۶۰۰٬۰۰۰ تا ۷۵۰٬۰۰۰ نسخه تا ۸۰۰٬۰۰۰ تا ۹۰۰٬۰۰۰ نسخه متغیر بود. اما پس از انتشار، بیلبورد فروش آن را دقیق‌تر رصد کرد و پیش‌بینی فروش هفته اول را ظرف ۲۴ ساعت از ۹۰۰٬۰۰۰ به یک میلیون، ظرف ۴۸ ساعت به ۱٫۲ میلیون و پس از شش روز به ۱٫۳ میلیون افزایش داد.
تا ۲ نوامبر ۲۰۱۴، ۱۹۸۹ با فروش ۱٫۲۸۷ میلیون نسخه در هفته نخست، در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت (بر اساس داده‌های جدول ۱۵ نوامبر ۲۰۱۴). سوئیفت اولین هنرمندی شد که سه آلبومش هر کدام در هفته نخست بیش از یک میلیون نسخه فروختند و ۱۹۸۹ اولین آلبوم سال ۲۰۱۴ بود که به این رقم رسید. این آلبوم ۱۱ هفته در صدر بیلبورد ۲۰۰ ماند و یک سال کامل در میان ۱۰ آلبوم برتر حضور داشت. تا پایان سال ۲۰۱۹، با فروش ۶٫۲۱۵ میلیون نسخه، سومین آلبوم پرفروش دهه ۲۰۱۰ در آمریکا شد. انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) به آن ۹ بار گواهی پلاتین داشت که نشان‌دهنده فروش ۹ میلیون واحد معادل آلبوم است. تا اوت ۲۰۲۳، ۱۹۸۹ در آمریکا به ۱۲٫۳ میلیون واحد معادل آلبوم رسیده بود.
۱۹۸۹ در کشورهای دیگر هم موفقیت چشمگیری داشت و در استرالیا (۱۱ بار پلاتین)، کانادا (۶ بار پلاتین)، مکزیک (۳ بار پلاتین به‌علاوه طلا)، نیوزیلند (۱۰ بار پلاتین)، نروژ (۳ بار پلاتین) و بریتانیا (۶ بار پلاتین) به رتبه اول رسید و گواهی چندپلاتینی گرفت. در سایر کشورها در قاره‌های آمریکا، اروپا و آسیا-اقیانوسیه، این آلبوم در اتریش، دانمارک، آلمان، ایتالیا، پرتغال، اسپانیا، سوئیس، ژاپن و برزیل در میان ۵ آلبوم برتر قرار گرفت. در فرانسه، آلمان، ایتالیا، ژاپن، پرتغال و سوئیس پلاتین، در برزیل دو بار الماس، در اتریش، دانمارک، لهستان و سنگاپور ۳ بار پلاتین و در بلژیک ۴ بار پلاتین گرفت. در چین، تا اوت ۲۰۱۹ بیش از یک میلیون نسخه فروش داشت و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های دیجیتال آن جا شد.
بر اساس گزارش فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی، ۱۹۸۹ دومین آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۴ و سومین آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۵ بود. تا نوامبر ۲۰۲۲، این آلبوم با ۱۴ میلیون نسخه فروش، پرفروش‌ترین آلبوم سوئیفت در سطح جهان شد. پس از شروع تور دوره‌ها در مارس ۲۰۲۳ که اجراهای آن مروری بر کل آثار سوئیفت بود، فروش و استریم آثار او دوباره اوج گرفت. ۱۹۸۹ در این دوره به رتبه‌های جدیدی در جدول‌ها رسید: رتبه اول در یونان، رتبه چهارم در اتریش و رتبه هفدهم در سوئد. همچنین در جدول‌های جدیدی در آرژانتین (رتبه اول)، اروگوئه (رتبه هفتم) و ایسلند (رتبه بیست‌وپنجم) ظاهر شد.