جمعیت آل یاسین
نشریه حرکت دهندگان > لغو امتیاز

نشریه حرکت دهندگان در آستانه انتشار مجلد فصل زمستان خود در سوم بهمن ماه ۱۳۸۴ بنا به رأی هیئت نظارت بر مطبوعات و به استناد ماده ۲۷ قانون مطبوعات لغو مجوز شد. اتهام منتسب شده طرح روی جلد شماره سوم این فصلنامه و توضیح سردبیر در مورد طرح روی جلد بود که از نظر این هیئت مصداق توهین به رهبری قلمداد شد. در پی آن مدیر مسئول و سردبیر نشریه بنا به شکایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و به اتهام توهین به رهبری به شعبه هفتم دادسرای کارکنان دولت فراخوانده شدند. پس از جلسات بازپرسی جرم انتسابی محرز نشد. البته علت اصلی برخورد با مدیر مسئول و سردبیر این بود که نشریه حرکت دهندگان در آستانه انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در بهار ۱۳۸۴ اقدام به انتشار مصاحبه ای با عنوان «برترین رئیس جمهور» در شماره ۳ خود نمود. این گفتگو با موضوعیت ویژگی‌های کاندیدای برتر با ایلیا میم رام‌الله (پیمان فتاحی) انجام شده بود.
در بخش‌هایی از آن آمده بود:
سؤال -لطفاً دربارهٔ دیگر ویژگی‌های رئیس‌جمهور توضیح دهید. اگر موضوعاتی مانند خودساختگی و محبت به مردم را طبق فرمایش شما، در درجه اول اهمیت در نظر بگیریم دربارهٔ سایر ویژگی‌های رئیس‌جمهور بفرمایید.
«او باید دارای توان تمام کردن و شروع کردن باشد. تمام کردن آنچه پیش از این آغاز شده یا حتی دانه‌هایی که هنوز جوانه هم نزده‌اند؛ و قدرت شروع کردن جهش را. ایران وقت زیادی برای پیشرفت ندارد. پیشرفت معمولی به عقب‌ماندگی آن منجر خواهد شد؛ بنابراین رئیس‌جمهور باید توان شروع جهش را داشته باشد… اگر شجاعت او مقدم بر هوشمندی‌اش باشد ممکن است آسیب‌های جدی به وجود آید بنابراین لازم است هوشمندی و هوشیاری او بر شجاعتش مقدم باشد. نگاه کردن به ریاست جمهوری، به عنوان فرصتی برای پیشرفت شخصی می‌تواند آثار زیانبار بسیاری را برای ملت داشته باشد پس او باید ریاست جمهوری را به چشم یک رسالت نگاه کند. رسالتی که فقط یک راه در پیش دارد و آن موفقیت است. مسئول وام‌دار نمی‌تواند مسئولیت خود را به انجام برساند. رئیس‌جمهور یا باید وام‌دار کسی جز خدا و ملت نباشد یا اگر هست ابتدا وام خود را بپردازد و آنگاه قدم جلو بگذارد.»
در انتهای همان مصاحبه بخشی از صحبتهای یکی از شاگردان ایلیا میم نیز درج شده بود که مبنای طرح روی جلد نشریه قرار گرفت و همین امر دست آویز لغو مجوز نشریه گردید.
در این بخش آمده‌است: «آقای رئیس دولت، اول به فکر ایران اسلامی باش نه اسلام ایرانی. چون اگر ایرانی اسلامی نباشد، به وقوع پیوستن اسلام ایرانی غیرممکن است. آقای رئیس دولت، اگر عمل تو شعار تو است پس هر چه بیشتر شعار بدهی به نفع این ملت است؛ ولی اگر فاصله بین شعار و عمل شما زیاد است ممکن است این شکاف هیچ وقت پر نشود و این دو تا هیچ وقت همدیگر را پیدا نکنند. کاری کن که زندگی‌ات پیام‌ات باشد در غیر این صورت زندگی‌ات به یک سنگر متحرک تبدیل می‌شود و سنگر بالاخره توسط دشمن فتح می‌شود. آقای مسئول فراموش نکن که نگاه ولی عصر (س) و بسیاری از ارواح مقدس روی این ملت و کشور است و تو با قبول کردن مسئولیت، خودت را در معرض مستقیم نگاه و قضاوت ایشان قرار داده‌ای. اگر مطمئنی که به مسئولیت و تعهدات عمل می‌کنی بمان و اگر احتمالش را می‌دهی فرد دیگر، مؤثرتر و کارامدتر از تو باشد، قبل از آمدن کنار بکش و خود را در نزد ولی عصر و خدای ولی عصر و ارواح مقدس ضایع و خطاکار نساز. والسلام»
پس از لغو مجوز نشریه، انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران در تاریخ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۸۵ همزمان با تشکیل دادگاه مدیر مسئول و سردبیر فصلنامه، اقدام به انتشار بیانیه‌ای نمود. بیانیه این انجمن در دفاع از حقوق این نشریه و همچنین سایر نشریات جمعیت ال یاسین (هنرهای زیستن و علوم باطنی) بود که همزمان با فصلنامه حرکت دهندگان لغو مجوز شده بودند. در بخشی از این بیانیه آمده‌است: «انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران ضمن محکوم کردن این اقدام که منجر به بیکار شدن چند روزنامه‌نگار شاغل در این نشریات شده از ریاست دیوان عدالت اداری می‌خواهد با رسیدگی به این اقدام غیرقانونی هیئت نظارت بر مطبوعات، دستور مقتضی برای جلوگیری از ادامه این روند را صادر نماید.»
پس از طی مراحل قضایی در شعبه هفتم کارکنان دولت، اتهام انتسابی از جانب وزارت ارشاد وقت (در دولت محمود احمدی‌نژاد و به مسئولیت حسین صفارهرندی) به مسئولین نشریه محرز نگشت و منع تعقیب صادر شد. از اینرو به موجب تبصره ۲ ماده ۱۰ قانون مطبوعات، مدیرمسئول نشریه از این وزارتخانه در دیوان عدالت اداری شکایت کرد اما دیوان عدالت اداری اعلام کرد که صلاحیت رسیدگی به این شکایت را ندارد و در نتیجه این فصلنامه در وضعیت لغو امتیاز و عدم انتشار باقی‌ماند و مجوز آن هرگز احیا نشد.[نیازمند منبع]
طبق اشارات بعدی مسئولین ذی‌ربط در پرونده، علت اصلی لغو امتیاز «حرکت دهندگان» درج گفتگوی انجام شده با ایلیا میم (پیمان فتاحی) بود.
دو سال بعد، در ۱۳۸۶ و در جریان حبس و بازجویی‌های پیمان فتاحی و مدیر مسئول نشریه (محمد اصغری نیا که از شاگردان ایلیا میم بود) توسط وزارت اطلاعات معلوم شد که از نظر مسئولان فرهنگی و امنیتی وقت، شخص محمود احمدی‌نژاد مصداق کلیه مشخصه‌های منفی ذکر شده در مصاحبه یادشده بوده و مصاحبه‌کننده (ایلیا میم) به صورت هدفدار و برنامه‌ریزی شده این نکات را برای تضعیف وی عنوان نموده‌است. این در حالی بود که در زمان انجام مصاحبه، محمود احمدی‌نژاد هنوز به سِمت ریاست جمهوری نائل نشده و هنوز هم مشخص نبود برنده انتخابات چه کسی خواهد بود. [نیازمند منبع]
در جریان رسیدگی به پرونده این نشریه شماره ۴ و۵ آن نیز منتشر شد که در بخشی از آن پیش‌بینی تحلیلی وقایع خاورمیانه (به قلم سردبیر – خانم شباب حسامی) صورت گرفته بود.