stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مدرسه علمیه معیر
معماری

عرصه‌های عملکردی از سه بخش مذهبی، آموزشی و معیشتی تشکیل شده‌است. فضاهای ارتباطی و پشتیبانی نیز برای تأمین نیازهای جنبی و برقراری روابط میان عرصه‌ها در حد ضرورت پیش‌بینی گردیده است. سه طرف زمین در شمال، شرق، غرب کوچه‌های فرعی  است، ضلع جنوبی آن گذر عمومی و پرترددتر نسبت به سایر کوچه‌ها می‌باشد.برای انتخاب ورودی ارجحیت با جهت مقابل قبله است یعنی جبهه شمالی است، ولی در اینجا به لحاظ توجه به شارع عام مردم، ورودی اصلی از جبهه جنوبی و راستای قبله انتخای گردیده است. و از زاویه جنوب شرقی زمین و نزدیکترین محل به حیاط است. ورودی جنوبی عمود بر گذر در نظر گرفته شده‌است.پس از برقراری سردر و پیش ورودی با یک چرخش مناسب به طرف شرق دالان به موازات ضلع شرق امتداد پیدا کرده‌است، پس از طی طریق در حدود ده متر و رسیدن به امتداد ضلع جنوبی حیاط با یک زاویه نود درجه به زرف غرب، به حیاط می‌رسد.با این شیوهٔ طراحی، محرمیت و خلوت درون و بریدن از سر و صدای بازارچه و حصول آرامش و سکوت در فضای روحانی مسجد و مدرسه تا حدی تأمین شده‌است، و اینکه بعد از عبور از فضای نسبیتأ تاریک و بدون نور دالان ملاحظهٔ روشنی حیاط، جذابیت اثر را بیشتر می‌کند. استفاده از تضاد نوری از ترفندهای جالب معمارانه است که برای پویایی و تحرک فضا بکاربرده شده‌است.ورودی دوم از کوپهٔ فرعی سمت غرب انتخاب شده‌است،این ورودی بیشتر برای استفادهٔ اهالی از آب‌انبار که در جنوب غرب بناست، همچنین برای تفکیک ورودی‌های خانم‌ها و آقایان در ایام عزاداری و غیره پیش‌بینی شده‌است.حیاط مجموعه به شکل یک مستطیل کامل است که در مرکز زمین مسجد قرار داده شده‌است بطوری‌که ابعاد باقی‌مانده در طرفین آن تا ابعاد بیرونی زمین، با کاربری‌های مستقر در اطراف آن و همچنین با جهت و جایگاهی ارزشی آن‌ها متناسب و هماهنگ هستند.در ضلع جنوبی حیاط شبستان اصلی و گنبدخانه و درقسمت شرق و غرب حجره‌ها و در سمت شمالی حیاط شبستان زمستانی یا مدرس قرار دارد.
معماری > نمای اثر

باگذر از کوچه‌های تنگ اطراف مسجد و مشاهدهٔ بلندی دیوارهای آن این احساس به بیننده دست می‌دهد که در مقابل حصارهای بلند یک قلعه قرار گرفته‌است.زمینی با وسعت 5000 متر مربع جایگاه مسجدی است که بدون حالت دعوت کنندگی، با سکون و وقار، گویی سعی دارد خود را از دید غیر محارم پنهان دارد. عموماً مساجد به گونه‌ای هستند که از دور گنبد و منارهٔ خود را نشان می‌دهند و در رابطه با بافت اطراف خود برجسته تر و دعوت‌کننده به نظر می آیند، ولی با پی بردن به فلسفهٔ وجودی این مسجد، باوری عمیق از روحیه و شخصیت این مسجد در گذشته در ما به وجود می‌آید. مسجد در قلب محله و برای استفادهٔ ساکنین محله بنا شده‌است. ورودی جنوبی مسجد به نسبت موقعیت  قرارگیری در کنار مغازه‌ها و مجاورت با کوچه‌ای عریض دارای اهمیت بیشتری نسبت به ورودی غربی است. شاید همین آمیختگی با بافت و محل کار  و زندگی آن را بی نیاز اط تبلیغ کرده‌است و تواضع آن موجب امتزاج و دلنشینی بیشتر شده‌است.
معماری > انتظام فضایی

به‌طور کلی ساختمان را به سه بخش باز و نیمه باز و بسته تفکیک می‌کنیم:
بخش اول _ هسته مرکزی بنا که به صورت فضای باز است . صحن (حیاط) محوطه را تشکیل می‌دهد.
بخش دوم _ رواق‌ها که فضای نیمه باز را تشکیل می‌دند.
بخش سوم _ فضاهای بسته که شامل شبستان و گنبدخانه، مدرس و حجره‌ها و سلیر فضاهای سرویس و آب‌انبار و غیره هستند. فضاهای نیمه باز در حد فاصل فضاهای بسته  و باز قرار گرفته‌اند.
معماری > گنبدها و مناره‌ها

گنبد در معماری مساجد بیانگر نقطه عطفی در خط آسمان ساختمان یا بناهای مجاور آن است،فرم انحنا دار آن مانند گنبد نیلی رنگ آسمان است،گنبد در مساجد تمثیلی از آسمان در زمین است. گنبد مسجد معیّرالممالک گنبدی زیباست که سادگی جلوهٔ آجری آن بیش از هرچیز جلب توجه می‌کند،هیچ تزدیتی در این گنبد دیده نمی‌شود. گنبد از نوع دوپوش گسسته است. نوع قوس خود آن شبدری تند است، که در عهد صفویه بیشتر عمومیت داشته‌است. این نوع گنبد به دلیل ارتفاع زیاد نسبت به دهانهٔ قوس، نیروها را عمودتر به پائین انتقال می‌دهد، چون شانهٔ قوس عمودی تر است.
دو مناره ی آجری نیز در مقابل گنبد و بالای ایوان قرار دارند، از نطر ضتهری نسبتاً حجیم و سنگین به نظر می رسند،مناره‌ها از دو قسمت مجزا تشکیل شده‌اند.که قسمت پائینی آن‌ها به شکل مکعب مستطیل و قسمت بالایی مناره‌ها هشت پر نیم استوانه‌ای ست. حدفاصل قسمت مکعبی و استوانه‌ای یک صفحه تخت قرار داده شده است، که بطرز ماهرانه‌ای با استفاده از چند رج آجرکاری بیرون زده، تبدیل دو مقطع انجام گرفته‌است.ادامه مناره‌ها بطرف پائین، به خط تراز قوس ایوان و سه طاق نمای کم عرض می رسد، این حرکت عمودی سه طاق نما، نه تنها امتداد قائم مناره‌ها را تشدید می‌کند بلکه نمای ظاهری را به سه قسمت تقسیم نموده‌است.مناره‌ها دیگر به صورت مجزا و تحکیلی دیده نمی‌شوند. این شیوه ی طراحی ، یعنی تضاد توافق یافته ،که یکی از اصول زیبایی سمبولیک است.
معماری > شبستان‌ها

ارتفاع و وسعت زیاد شبستان‌ها یادآور عروج انسان بسوی ملکوت است، در این‌جا مقیاس انسانی رعایت شده‌است و حرکت عمودی حاصل از ارتفاع گنبدخانه تا حدی تعدیل گردیده‌است. شبستان دارای یک پلان مربع شکل است، محراب در ضلع جنوبی شبستان واقع شده‌است، عمق این محراب در حدود نیم متر است که به وسیلهٔ زاق نمایی به شکل پنج اُهفت پوشیده شده‌است. جرزهای بسیار قطوری فضای گنبدخانه را از دو شبستان کناری جدا می‌کند که در حال حاضر با اندود گچ پوشیده شده‌است. نورگیری برای فضای گنبدخانه از طریق پنجره‌هایی در ساقه گنبد صورت می‌گیرد، که نمونه‌های بسیاری از این روش نورگیری در مساجد جدید یا قدیم ایران دیده می‌شود. شبستان دیگری نیز در جبهه شمالی مسجد قرار گرفته‌است که از آن به عنوان فضای مدرسه (کلاس درس طلاب) یاد می‌شده‌است. فضای داخلی آن، چون قسمت‌های دیگر آن، خالی از هرگونه تزئینات یا نازک کاری است. تزئینات داخل آن همان آرایش ساده و زیبای آجرها ست. داخل این شبستان محرابی است که بالای آن یک برج ساعت قرار دارد، این برج ساعت در گذشته عملکرد بادگیر نیز داشته‌است. پوشش این شبستان به صورت گنبدی است.
معماری > رواق‌ها

سه قسمت شرق،غرب و جنوب صحن به رواق‌های ستون داری منتهی می‌شوند که ارتباط فضای باز صحن با فضایبسته حجره‌ها به واسطه رواق‌ها تأمین می‌گردد. در ضمن راه ارتباطی تمامی حجرات با همدیگر و همچنین با سایر بخش‌های مدرسه نیز از طریق این رواق‌ها می‌باشد. اصولاًرواق سایه گاهی خنک و مطبوع در اوقات گرم سال است و در زمستان نیز زیر آن مصون از برف باران می‌باشد. مهم‌تر اینکه،ایجاد سلسله مراتب و عرصه بندی مناسب در جهت رسیدن از فضای باز حیاط (عمومی) به فضای بسته حجره‌ها ؟(خصوصی) از طریق رواق‌ها (نیمه خصوصی)، که به صورت نیمه باز هستند،بسیار کارآمد عینیت پیدا کرده‌است.رواق جلوی حجره‌ها محرمیت لازم را تاحد ضرورت ایجاد و حریم ساکنین آن را تعیین می‌کند.این رواق‌ها دارای یک ردیف ستون سنگی است که در فواصل منظم در ابتدای آم واقع شده‌است، این ستون‌های سنگی دارای ساقه‌ای ساده و مخروطی شکل هستند، که به وسیلهٔ یک سرستونی، که در مقطع ذوزنقه‌ای است، به رواق متصل شده‌است.ساقهٔ ستون روی یک حلقهٔ سنگی استوار است.
معماری > حجره‌ها

حجره‌های مدرسه در ضلع شرقی و غربی حیاط، انتهای رواق‌ها قرار دارند. هر حجره از طریق دو پنجره، که به‌طور متقارن در دو طرف در ورودی تعبیه شده‌است، نور می‌گیرند. البته از دو پنجرهٔ دیگر که که یکی در حدفاصل طاق حجره و رواق و دیگری توسط پنجره‌ای که در دیوار پسین (پستو) حجره قرار داشته بود، روشنایی بداخل می آمد، اما در حال حاضر هردوی آن‌ها مسدود شده‌است. پوشش سقف حجره‌ها به صورت چهرطاقی است، با این توضیح که دو قوس آن متناسب با عرض حجره و دو قوس دیگر به عرض دو سوم نصف دهانه قوس بزرگتر است، بنابراین فضای مستطیل شکل حجره از چهار تویزه با قوس پنج اُهفت و سه طاق تشکیل شده‌است.فضای داخلی حجره‌ها به وسیلهٔ یک دیوار بخ دو بخش تقسیم شده‌است، در جداره‌های فضای پیشین در مابین تویزه‌ها، رف و طاقچه برای گذاشتن لوازم طلاب در نظر گرفته شده‌است.
معماری > تزئینات

تزئیناتی که در بناهای مذهبی هم عصر مسجد معیّرالممالک موجود است، در اینجا اثری نیست، سازندگان این مسجد برای جلوه‌های کاذب دعوت‌کننده و تزئینات ظاهری اصراری نداشتند، با اینکه قصد تزئین این مسجد را داشته‌اند. اما حالا به هر دلیلی ناتمام رها شده‌است، تنها چیزی که انجا می‌توان به عنوان تزئینات یاد نمود و شاید هم به دلیل چند عملکردی بودن بنا از تزئینات خاص یک عملکرد خودداری شده‌است. مقدار بسیار جزئی کاشیکاری در کابندی‌های زیر قوس آهیانه مسجد است، که آن هم نسبت به دیگر ابنیه مشابه، چه از نظر کمیت یا چه از لحاظ کیفیت و شیوه اجرا و رنگ بندی قابل توجه نیست. در واقع تزئین دیوارها، مناره‌ها، گنبد و طاق همان ردیف منظم آجرها ست.
تولیت

محمدباقر تحریری
مرد عاشق (فیلم ۲۰۲۱)

| مرد عاشق | مرد عاشق |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
نویسه‌های چینی سنتی: 當男人戀愛時
نویسه‌های چینی ساده‌شده: 当男人恋爱时
پین‌یین: Dāng nánrén liàn'ài shí
هاکین POJ: Tong lâm-jîn loân-ài sî
 :  
 :  
کارگردان: یین چن-هائو
تهیه‌کننده: چنگ وی-هائو جین بی آلن
نویسنده: فو کای لینگ چین چیه چونگ
بر پایه: مرد عاشق (فیلم ۲۰۱۴) اثر  هی دونگ ووک و یو گپ یول
بازیگران: روی چیو آن هسو
شرکت‌های تولید: Calendar Studios Zhong Creation Film Culture Media Co. Limited
توزیع‌کننده: Sony Pictures (Taiwan; Theatrical) نتفلیکس (Worldwide; OTT)
تاریخ‌های انتشار:  ۱ آوریل ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-04-۰۱)   (تایوان)  ۱۱ ژوئن ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-06-۱۱)   (چین)  ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-07-۲۲)   (هنگ کنگ)  ۲۰ اوت ۲۰۲۱ (۲۰۲۱-08-۲۰)   (نتفلیکس)
مدت زمان: ۱۱۵ دقیقه
کشور: تایوان
زبان: تایوانی 
فروش گیشه: ۵۲,۹۴۶,۰۹۷ دلار آمریکا
مرد عاشق به (چینی: 當男人戀愛時; Pe̍h-ōe-jī: Tong lâm-jîn loân-ài sî) (به انگلیسی: Man in Love (2021 film)) یک فیلم درام عاشقانه تایوانی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی یین چن هائو و با بازی روی چیو و آن هسو است. این فیلم یک بازسازی رسمی از فیلم کره جنوبی ۲۰۱۴ هان دونگ ووک است به همین نام است. این فیلم از ۲۶ تا ۲۸ مارس ۲۰۲۱ در تایوان اکران شد و در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۱ به‌طور رسمی اکران شد. در ۲۰ اوت ۲۰۲۱ برای پخش در نتفلیکس در دسترس بود.
طرح

یک جمع‌کننده بدهی با زنی بدهکار که برای مراقبت از پدر بیمار خود تلاش می‌کند معامله می‌کند: اگر او موافقت کند که با او قرار ملاقات بگذارد، از قبوض او مراقبت می‌کند.
بازیگران

روی چیو در نقش ژانگ منگ چنگ (آه چنگ)
آن هسو در نقش هائو تینگ
تسای چن نان در نقش آه چنگ و پدر داوی
تان چینگ پو در نقش پدر هائو تینگ
چانگ هسین لینگ در نقش کای یوئه (خواهر کائی)
لان وی-هسو در نقش ژانگ دا-وی، برادر آه چنگ
پیس یانگ در نقش شو لینگ، همسر داوی
لولو هوانگ لو زی یین در نقش یایا
باجه بلیط فروشی

این فیلم به مدت سه هفته در تایوان شماره یک بود.
منبع

↑  "當男人戀愛時". douban. Retrieved May 4, 2021.
↑  "全國電影票房2021年0111-0117統計資訊". Taiwan News. 25 April 2021. Retrieved May 4, 2021.
↑  "全國電影票房2021年04/19-04/25統計資訊" (PDF). 國家電影及視聽文化中心. 2021-04-29. Archived from the original (PDF) on 2021-04-29. Retrieved 2021-05-05.
↑  "Taiwan Falls For 'Man In Love'; Sony-Distributed Drama Is Top Local Release Of Pandemic Era". Yahoo Taiwan. 26 April 2021. Retrieved June 1, 2021.
↑  "Man in Love". Box Office mojo. Retrieved August 28, 2021.
↑  張力文 (2020-06-24). "邱澤變《戀愛》混混 追「甯」討情債". 蘋果日報.
↑  張力文 (2020-06-25). "邱澤失戀改當討債流氓 湊對許瑋甯《戀愛》". 蘋果日報.
↑  黃保慧 (2021-02-25). "邱澤狂打1天1夜竟「不舉」 突吻許瑋甯嚇到叫出聲". 聯合報. Archived from the original on 2021-02-28. Retrieved 2021-11-23.
↑  "Netflix T-Drama 'Man In Love' is Coming to Netflix in August 2021". What's on Netflix. July 26, 2021.
↑  Tartaglione, Nancy (26 April 2021). "Taiwan Falls For 'Man In Love'; Sony-Distributed Drama Is Top Local Release Of Pandemic Era". Deadline. Retrieved 4 May 2021.
جوایز و نامزدی

↑  الگو:به نقل از اخبار
واصف باختری

| واصف باختری | واصف باختری |
| --- | --- |
نام اصلی: محمد شاه واصف باختری
زاده: ۲۴ اسفند ۱۳۲۱ مزار شریف، ولایت بلخ، افغانستان
درگذشته: ۲۸ تیر ۱۴۰۲ (۸۰ سال) کالیفرنیا، آمریکا
ملیت: افغانستان
دانشگاه: 'دانشگاه کابل، دانشگاه کلمبیا
وبگاه: وبگاه
www.wasefbakhtari.com: www.wasefbakhtari.com
واصف باختری (۲۴ اسفند ۱۳۲۱ – ۲۸ تیر ۱۴۰۲) از شاعران فارسی‌زبان بنام افغانستان بود.
زندگی

محمد شاه واصف باختری، در جوزا/خرداد ۱۳۲۱ در مزارشریف بلخ زاده شد. وی لیسه باختر (دبیرستان باختر) و حبیبیه را در افغانستان خواند. واصف باختری در سال ۱۳۴۵ کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دری را از دانشگاه کابل گرفت/ او مدتی ویراستار کتاب‌های درسی وزارت تعلیم و تربیه بود. واصف باختری در سال ۱۳۵۳ برای ادامه تحصیل در رشته آموزش‌وپرورش به دانشگاه کلمبیای شهر نیویورک رفت و در سال ۱۳۵۴ گواهینامهٔ ماستری (کارشناسی ارشد) به دست آورد. او پس از بازگشت به افغانستان تا سال ۱۳۵۷ به کار در وزارت تعلیم و تربیه ادامه داد. نزدیکی او با کنشگران سیاسی چپگرا در افغانستان باعث شد برای بیش از یک سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۸ از سوی دولت وقت زندانی شود.
واصف باختری از سال ۱۳۴۶ تا سال ۱۳۷۵ عضو ریاست دارالتألیف، مدیر مسئول مجله ژوندون ارگان نشراتی انجمن نویسندگان افغانستان و دبیر بخش شعر آن انجمن بود.
واصف باختری از سال ۱۳۶۱ تا ۱۳۷۴ در اتحادیه نویسندگان افغانستان در سمت‌های سردبیر بخش شعر، مدیر مسئول مجلۀ ژوندون و منشی دبیرخانه اتحادیه کار کرد. در طول این سال‌‌ها در آموزشگاه این اتحادیه کار می‌کرد. او سال‌ها عضو گروه دبیران بنیاد فرهنگ افغانستان، عضو گروه رهبری کانون حکیم ناصر خسرو، عضو شورای مرکزی انجمن فرهنگی خوشحال‌خان، و عضو هیئت رئیسۀ اتحادیه خبرنگاران افغانستان بود.
واصف باختری از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۰ در پیشاور زندگی کرد و پس از آن به عنوان پناهنده، در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کرد.
واصف باختری در غزل‌سرایی به ملک الشعرا بهار و در سرایش شعر نو به مهدی اخوان‌ثالث پهلو می‌زد.
آثار

از واصف باختری تا اکنون هفت دفتر شعر و یک گزینه از میان این هفت دفتر، و کتابی در زمینهٔ عرفان و شعر فارسی به نام نردبان آسمان چاپ و انتشار یافته‌است که چیزی شبیهٔ کتاب عبدالحسین زرین‌کوب به نام پله پله تا ملاقات خدا است.
و آفتاب نمی‌میرد
از میعاد تا هرگز
از این آیینه بشکسته تاریخ
تا شهر پنج ضلعی آزادی
دیباچه یی در فرجام
در استوای فصل شکستن
مویه‌های اسفندیار گمشده
دروازه‌های بسته تقویم
آثار پژوهشی و ادبی دیگر واصف باختری از این قرارند:
سرود و سخن در ترازو
گزارش عقل سرخ، پژوهشی
درنگ‌ها و پیرنگها، پژوهشی
بازگشت به الفبا، پژوهشی
اسطوره یی بزرگ شهادت، ترجمه یی شعر
سلمر، تنسی

مکان
| Selmer, Tennessee | Selmer, Tennessee |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Selmer, Tennessee: Location of Selmer, Tennessee
State: تنسی
شهرستان: McNairy
Incorporated: 1901
همنام: سلما، آلاباما
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۸ مایل مربع (۲۵٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۹٫۸ مایل مربع (۲۵٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۴۹ فوت (۱۳۷ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۴٬۵۴۱
 • تراکم: ۴۶۴٫۵/مایل مربع (۱۷۹٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 38375
کد منطقه: 731
FIPS code: 47-66940
GNIS feature ID: 1301051
سلمر(به انگلیسی: Selmer) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۳۹۶ نفر بوده‌است.
بهار دلکش

«بهار دلکش» یکی از تصنیف‌های درویش‌خان است که در آواز ابوعطا، گوشهٔ حجاز اجرا شده‌است. تاکنون خوانندگان چندی چون عبدالله دوامی، محمدرضا شجریان، علیرضا قربانی، رشید بهبودف، عارف، شکیلا، وحید تاج، سالار عقیلی، دریا دادور، و محمد معتمدی، سید خلیل عالی نژادوسیدماهان میرزاده این تصنیف را اجرا کرده‌اند.
ترانه

در بعضی منابع به اشتباه ابداع تصنیف بهار دلکش به عارف قزوینی منسوب شده است از جمله مجلهٔ موسیقی شماره ۲۰ و آلبوم عشق داند (از آثار لطفی و شجریان). جالب این که لطفی و شجریان در اجرایی که در سال ۱۳۵۴ در تلویزیون ملی ایران داشتند این تصنیف را به نام درویش خوانده و نواخته بودند. روح‌الله خالقی در کتاب سرگذشت موسیقی ایران از این تصنیف به عنوان یکی از آثار درویش‌خان یاد کرده است. ارشد تهماسبی در کتاب تصانیف عارف، ذکری از این آهنگ به میان نیاورده در حالی که در کتاب مجموعهٔ آثار درویش‌خان، نُت و شعر آن را آورده است. فرامرز پایور هم در کتاب ردیف آوازی و تصنیف‌های قدیمی دوامی می‌نویسد: «آهنگ از درویش‌خان و شعر از ملک‌الشعرای بهار است که در مجلس شورای ملی به نفع حریق‌زدگان شهر آمل، تخصیص داده شده و در سال ۱۲۹۴ خورشیدی خوانده و اجرا شده است. بندهای دیگر این تصنیف در دیوان عارف آمده است.»  مجله موسیقی شماره ۱۷، آلبوم ترانه‌های ایرانی، کتاب آهنگ‌های اصیل ایرانی نیز تصنیف را از درویش‌خان می‌دانند.
==  سلام
==
بند یکم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بهار دلکش رسید و دل به‌جا نباشد |  | از آن‌که دلبر دمی به فکر ما نباشد |
| در این بهار ای صنم بیا و آشتی کن |  | که جنگ و کین با من حزین روا نباشد |
| صبحدم بلبل، بر درخت گل، به‌خنده می‌گفت |  | نازنینان را، مه‌جبینان را، وفا نباشد |
بند دوم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اگر که با این دل حزین تو عهد بستی |  | حبیب من، با رقیب من، چرا نشستی؟ |
| چرا دلم را عزیز من، ز کینه خستی؟ |  | بیا بَرَم شبی از وفا ای مه الستی |
تازه کن عهدی که با ما بستی: تازه کن عهدی که با ما بستی
بند سوم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به باغ رفتم دمی به گل نظاره کردم |  | چو غنچه پیراهن از غم تو پاره کردم |
| روا نباشد اگر ز من کناره جویی |  | که من ز بهر تو از جهان کناره کردم |
| ای پری پیکر، سرو سیمین بر، لعبت بهاری |  | مهوشی جانی، دلکشی اما، وفا نداری |
بند چهارم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| به باغ رفتم چو عارضت گلی ندیدم |  | ز گلشن‌ات از مراد دل گلی نچیدم |
| به خاک کوی تو لاجرم وطن گزیدم |  | ببین در وطن از رفیقانت، |
وز رقیبانت، در وطن‌خواهی چه‌ها کشیدم: وز رقیبانت، در وطن‌خواهی چه‌ها کشیدم
بند پنجم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز جشن جمشید جم، دلی نمانده خرم |  | از آن که اهرمن را مکان بود به کشور جم |
| به پادشه عجم بده ز باده جامی |  | مگر که پادشه عجم ز دل برد غم |
| خسرو ایران، باد جاویدان، به تخت شاهی |  | دشمنش بی جان، ملکش آبادان، چنان که خواهی |
بند ششم
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز جنگ بین‌الملل مرا خبر نباشد |  | ز بارش تیر آهنین حذر نباشد |
| مرا به غیر از غمت غم دگر نباشد |  | تو شاه منی، با ولای تو، با صفای تو |
از رقیبانم حذر نباشد: از رقیبانم حذر نباشد
سم (فرانسه)

مکان در 23x15px|border |alt=|link= فرانسه
| سُم Somm | سُم Somm |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
محل قرار گرفتن سُم در نقشه کشور فرانسه: محل قرار گرفتن سُم در نقشه کشور فرانسه
مختصات: ۴۹°۵۳′ شمالی ۰۲°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۸۸۳°شمالی ۲٫۴۱۷°شرقی﻿ / 49.883; 2.417: مختصات: ۴۹°۵۳′ شمالی ۰۲°۲۵′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۸۸۳°شمالی ۲٫۴۱۷°شرقی﻿ / 49.883; 2.417
ناحیه: پیکاردی
Prefecture: آمین (شهر)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶٬۱۷۰ کیلومتر مربع (۲۳۸۰ مایل مربع)
جمعیت (1999): جمعیت (1999)
 • کل: ۵۵۵٬۵۵۱
 • تراکم: ۹۰/کیلومتر مربع (۲۳۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
شماره شهرستان: ۶۰
سُم (به فرانسوی: Somme) تلفظ فرانسوی: ​[sɔm]) هشتادمین شهر، از شهرستان‌های (دپارتمان) فرانسه واقع در شمال کشور است. این شهر در ناحیه پیکاردی قرار دارد.
سمنود

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مصر
| سمنود | سمنود |
| --- | --- |
سمنود: سمنود
مختصات: ۳۰°۵۸′۰۰″ شمالی ۳۱°۱۵′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۶۶۶۷°شمالی ۳۱٫۲۵۰۰۰°شرقی﻿ / 30.96667; 31.25000: مختصات: ۳۰°۵۸′۰۰″ شمالی ۳۱°۱۵′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۶۶۶۷°شمالی ۳۱٫۲۵۰۰۰°شرقی﻿ / 30.96667; 31.25000
استان: غربیه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EST)
سمنود (عربی: سمنود، آوانگاری: Samannūd، قبطی: ϫⲉⲙⲛⲟⲩϯ، زبان یونانی: Σεβέννυτος، or ἡ Σεβεννυτικὴ πόλις، Egyptian: ṯb-(n)-nṯr, probably pronounced */ˌcabˈna:car/ in Old Egyptian, */ˌcəbˈnu:tə/ or */ˌcəbənˈnu:tə/ in Late Egyptian) نام شهر و شهرستانی در استان غربیه مصر است.
مولوی

برای دیگر کاربردها، مولوی (ابهام‌زدایی) را ببینید.
«مولانا» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، مولانا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| مولوی | مولوی |
| --- | --- |
مولانا اثر حسین بهزاد: مولانا اثر حسین بهزاد
زادهٔ: ۱۵ مهر ۵۸۶ هجری خورشیدی بلخ یا وخش
درگذشت: ۴ دی ۶۵۲ هجری خورشیدی قونیه
آرامگاه: قونیه، ترکیه ۳۷°۵۲′۱۴٫۴۷″ شمالی ۳۲°۳۰′۱۷٫۸۲″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۸۷۰۶۸۶۱°شمالی ۳۲٫۵۰۴۹۵۰۰°شرقی﻿ / 37.8706861; 32.5049500
ملیت: خراسانی
پیشه(ها): شاعر و صوفی
آثار: مثنوی معنوی دیوان شمس فیه ما فیه مکتوبات مجالس سبعه
سبک: مثنوی- رباعی- غزل- نثر
عنوان: مولانا مولوی خَمُش
دوره: خوارزمشاهیان (بلخ: ۱۲۰۷–۱۲۱۲، ۱۲۱۳–۱۲۱۷؛ سمرقند: ۱۲۱۲–۱۲۱۳) سلجوقیان روم (ملطیه: ۱۲۱۷–۱۲۱۹؛ آق‌شهر: ۱۲۱۹–۱۲۲۲؛ قرامان: ۱۲۲۲–۱۲۲۸؛ قونیه: ۱۲۲۸–۱۲۷۳)
همسر(ها): گوهر خاتون کِرّا خاتون
فرزندان:  سلطان ولد  علاءالدین محمد  مظفرالدین امیرعالم  ملک خاتون  شمس‌الدین یحیی (پسرخوانده)  کیمیا خاتون (دخترخوانده) 
والدین: بهاءالدین ولد (پدر)   مومنه خاتون (مادر)
جلال‌الدین محمد بلخی (۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ ه‍.ق / ۱۲۰۷ میلادی – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ ه‍.ق / ۱۲۷۳ م) نامدار به مولوی، مولانا و رومی شاعر فارسی‌گوی خراسانی/ افغانستانی است. نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده است. در سده‌های پسین (ظاهراً از سدهٔ نهم هجری) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده است.
نفوذ مولوی فراتر از مرزهای ملی و تقسیمات قومی است. ایرانیان، افغان‌ها، تاجیک‌ها، ترکیه‌ای‌ها، یونانیان، دیگر مسلمانان آسیای میانه و مسلمانان جنوب شرق آسیا در مدت هفت قرن گذشته به شدت از میراث معنوی رومی تأثیر گرفته‌اند. اشعار او به‌طور گسترده‌ای به بسیاری از زبان‌های جهان ترجمه شده است. ترجمهٔ سروده‌های مولوی که با نام رومی در غرب شناسایی شده به‌عنوان «محبوب‌ترین» و «پرفروش‌ترین» شاعر در ایالات متحدهٔ آمریکا شناخته می‌شود.
بیشتر آثار مولوی به زبان فارسی سروده شده است، اما در اشعارش به‌ندرت از ترکی، عربی و کاپادوسیه‌ای یونانی نیز استفاده کرده است. با شمارش تمام ابیات ترکی و یونانی منتسب به مولوی که صحت انتساب بسیاری از آنها محل تردید است، در کنار افزون بر ۶۱٫۰۰۰ بیت فارسی سرودهٔ مولوی، ۱۲ بیت ترکی، ۵ بیت مُلَمَّع (یک مصرع فارسی و یک مصرع زبان دیگر که در اینجا ترکی است)، ۱۷ بیت که در آن‌ها عبارات ترکی سوای وام‌واژه‌های ترکی همچون یغما و اردو آمده، به مولانا منسوب است و چند سطر نثر ترکی نیز در کنار سه کتاب منثور او به فارسی و عربی (فیه ما فیه و مجالس سبعه و مکتوبات) به وی نسبت داده شده است. علاوه بر این‌ها، مولانا ۲۳ بیت و ملمع به زبان یونانی و چندین بیت با عبارت‌های یونانی و بیش از هزار بیت و ملمع و نثر به زبان عربی دارد.
مثنوی معنوی او که در قونیه تصنیف شده است یکی از ارجمندترین دیوان‌های شعر زبان فارسی به‌شمار می‌رود. آثار او به‌طور گسترده در سراسر ایرانِ بزرگ خوانده می‌شود و ترجمهٔ آثار او در ترکیه، جمهوری آذربایجان، ایالات متحده و جنوب آسیا بسیار محبوب هستند.
زندگی > آغاز زندگی

جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول سال ۶۰۴ هجری قمری برابر با ۱۵ مهر ۵۸۶ هجری خورشیدی (۱۲۰۷ میلادی) در بلخ یا وخش زاده شد. پدر او مولانا محمد بن حسین خطیبی نامور به بهاءالدین ولد و سلطان‌العلما، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست. وی در عرفان و سلوک پیشینه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی؛ پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان‌العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ قمری (۱۲۱۳ م) هم‌زمان با یورش چنگیزخان از بلخ کوچید و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. روایت شده است که در راه سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز دیدار داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه خود را به او پیشکش کرد. فرانکلین لوئیس این حکایت را رد کرده و دروغین می‌داند. وی به قصد حج، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت. سپس با دعوت علاءالدین کیقباد سلجوقی به قونیه رهسپار گردید و تا اواخر عمر همان‌جا ماندگار شد. مولانا در نوزده سالگی با گوهرخاتون ازدواج کرد. سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ قمری (۱۲۳۰ م) جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۳ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  همه کردند رو به فرزندش  |  |  که تویی در جمال مانندش |
|  شاه ما زین سپس تو خواهی بود  |  |  از تو خواهیم جمله مایه و سود |
سید برهان‌الدین محقق ترمذی، مرید پاکدل پدر مولانا و نخستین کسی بود که مولانا را به وادی طریقت راه نمود. وی سفر کرد تا با مرشد خود، سلطان‌العلما در قونیه دیدار کند؛ اما وقتی که به قونیه رسید، متوجه شد که او جان باخته است. پس نزد مولانا رفت و بدو گفت: «در باطن من علومی است که از پدرت به من رسیده. این معانی را از من بیاموز تا خلف صدق پدر شوی.» مولانا نیز به دستور او به ریاضت نشست و نِه سال با او همنشین بود تا اینکه برهان‌الدین رخت بربست.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  بود در خدمتش به هم نه سال  |  |  تا که شد مثل او به قال و به حال |