اسکندر مقدونی در قرآن
ارجاعات

↑  فیض کاشانی: «مرادمان از ذوالقرنین، اسکندر رومی است»
↑  محمدباقر مجلسی؛ عبور اسکندر ذوالقرنین از طوس
↑  دهخدا؛ ذوالقرنین
↑  دهخدا؛ اسکندر
↑  Esposito
↑  Stoneman, Richard (2003). "Alexander the Great in Arabic Tradition". In Panayotakis, Stelios; Zimmerman, Maaike; Keulen, Wytse (eds.). The Ancient Novel and Beyond. Brill Academic Publishers NV. ISBN 978-90-04-12999-3.
↑  Watt, W. Montgomery (1978). "al-Iskandar". In van Donzel, E. ; Lewis, B. ; Pellat, Ch. & Bosworth, C. E. (eds.). The Encyclopaedia of Islam, New Edition, Volume IV: Iran–Kha. Leiden: E. J. Brill. p. 127. OCLC 758278456. ص ۱۲۷.
↑  Netton 2006, p. 72.
↑  McGinn 1998.
↑  Broydé 1906.
↑  Boyle 1974.
↑  Beyer, Klaus; John F. Healey (trans.) (1986). The Aramaic Language: its distribution and subdivisions. Göttingen: Vandenhoeck und Ruprecht. p. 44. ISBN 3-525-53573-2.
1 2  درویشی، داریوش (۱۴۰۱). افسانهٔ اسکندر. تهران: نگاه معاصر. صص. ۱۱۷–۱۴۹. شابک ۹۷۸-۶۲۲-۲۹۰-۱۱۸-۹.
↑  Zuwiyya 2009.
1 2 3  Stoneman 2003.
↑  "The nonsense about the snakes" is from Plutarch's Life of Alexander (2.6), according to Robin Lane Lox, Alexander the Great 1973:26 and note p. 504; Fox suggests that the snake-handling was the stuprum referred to by Justin9.5.9.
↑  Lesson 47, page 217, Paragraph 3 of the main lesson, sentence 2, in the published textbook: What Islam is all About, published by Noorart Inc.
↑  Tafsir Ibn Kathir, Surah Al-Kahf, Reason why this Surah was revealed بایگانی‌شده  در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۷ توسط Wayback Machine
↑  Guillaume p.139.
↑  Guillaume p.139.
↑  Guillaume p.12.
↑  Hāssan b. Thābit cited in R. A. Nicholson (transl.), A Literary History of the Arabs, p. 18, Cambridge, UK: Cambridge University Press, 1962.
For the Arabic text on which the translation is based, see Von Kremer, Alfred, Altarabische Gedichte ueber die Volkssage von Jemen, als Textbelege zur Abhandlung “Ueber die südarabische Sage. ”, p.15 (No. viii,1.6 sqq), 1867. Both can be read online as Google books previews.
↑  Imam Jalaluddin Al-Suyuti. "Tafsir Al-Jalalayn". Archived from the original on 7 July 2011.
↑  Razi, Tafsir al-Kabir, commenting on Q. 18:83–98.
↑  Ibn Taymiyyah.
↑  Renard, John (2001). "Alexander". Encyclopedia of the Quran. Vol. 1 (1st ed.). Brill Academic Publishers. pp. 61–62. ISBN 9004114653.
↑  The Holy Quran, Translation and Commentary by Yusuf Ali, Appendix 7, page 763 (1983)
↑  Maududi, Abdul Ala (1972). "Tafheem-ul-Qura'an". p. 18:83, note 62.
↑
↑  Griffith 2008.
↑  "Coin: from the Persian Wars to Alexander the Great, 490–336 bc". Encyclopædia Britannica. Retrieved 2009-11-16.
↑  Green 2007. p.382
↑  Plutarch, Alexander, 27
↑  Encyclopædia Britannica, Alexander III, 1971
↑
↑  «Alexander the Great coins gallaery». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مه ۲۰۱۰. دریافت‌شده در ۴ مارس ۲۰۱۹.
↑  The Impact of Alexander the Great’s Coinage in East Arabia, Hellenic Ministry of Culture, description of the exhibit "Presveis," displayed at the Numismatic Museum of Athens
↑  Shanks, Jeffrey H. (2005) [http Alexander the Great and Zeus Ammon: A New Interpretation of the Phalerae from Babyna Mogila]. Ancient West & East. Volume 4, Number 1.
1 2 3 4
↑  Southgate 1978.
↑  Bretschneider 1876.
↑  Tafsir Ibn Kathir, Surah Al-Kahf 18:89, His traveling and reaching the Place where the Sun sets (the West) (link بایگانی‌شده  در ۲ مارس ۲۰۱۹ توسط Wayback Machine)
↑  Sahih Muslim 1:297
1 2 3  Budge 1889.
↑  Thirty Most Famous Stories Retold, James Baldwin (1841–1925)
↑  Hammond 1998.
↑  «(Khidir in the Hadith, Sahih Bukhari, Volume 6, Book 60, Number 249.)». بایگانی‌شده از اصلی در ۱ ژانویه ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۷ دسامبر ۲۰۱۸.
↑  Leaman, Olver. ed. (2006). Al-Khidir in The Quran: an encyclopedia p.344
↑  ترجمه «فارسی ۱۸۹۵»، http://www.beblia.com/pages/main.aspx?Language=Persian&Book=1&Chapter=49#Verse25 بایگانی‌شده  در ۹ دسامبر ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine
↑  Algar, Hamid (1973). Mīrzā Malkum Khān: A Study in the History of Iranian Modernism (به انگلیسی). University of California Press. p. 292, ft. 26. ISBN 978-0-520-02217-1.
↑  درویشی، داریوش (۱۴۰۱). افسانهٔ اسکندر. تهران: نگاه معاصر. صص. ۱۷۱–۱۷۴. شابک ۹۷۸-۶۲۲-۲۹۰-۱۱۸-۹.
↑  Doufikar-Aerts, Faustina (2003). The Last Days of Alexander in an Arabic Popular Romance of Al-Iskandar. in The Ancient Novel and Beyond by Panayotakis, Zimmerman and Keulen.
↑  https://ganjoor.net/ferdousi/shahname/eskandar/sh36/
↑  آثار الباقیة، أبوریحان بیرونی صفحهٔ ۶۰
↑  تاریخ طبری جلد یکم صفحه ۲۲۰، چاپ بیروت
↑  ابن بلخی فارسنامه صفحهٔ ۱۶۴
↑  بلعمی، تاریخنامه طبری، جلد یکم، صفحه ۴۸۹–۴۸۸
↑  تاریخ گزیده صفحهٔ ۵۹
↑  دینوری اخبار الطوال صفحهٔ ۵۳
↑  تاریخ حبیب السیر، جلد ۱ صفحهٔ ۲۰۹
↑  تفسیر کبیر فخر رازی صفحهٔ ۱۳۹
↑  تاریخ یعقوبی جلد یکم صفحهٔ ۱۷۴
↑  ظفرنامه تیموری جلد اول صفحات ۴۱ تا ۴۳: بعضی گویند [یافث] پیغمبر مرسل است و او را هشت پسر بود، اوّل ترک، دوم خزر، سیوم صقلاب، چهارم روس، پنجم میشک، ششم چین، هفتم کماری و او را کیمال نیز گویند، هشتم تارخ و "اسکندر_ذوالقرنین" از چهارم فرزندان او بود
↑  https://ganjoor.net/naserkhosro/divann/ghaside-naser/sh165/ به غوغای نادان چه غره شوی، چه لافی که «ما بر سر منبریم، ز یاجوج و ماجوج مان باک نیست، که ما بر سر سد اسکندریم
↑  تفسیر سور آبادی جلد دوم صفحهٔ ۲۵۶
↑  Edwards 2002.
نسخه خطی متعلق به قرن ۱۷ میلادی از یک رمان الکساندرین (روسیه): اسکندر در حال کاوش اعماق دریا.
یک نسخه خطی سریانی مربوط به قرن ۱۱ میلادی. زبان سریانی گویشی از آرامی میانه است که روزگاری در طول بخش زیادی از هلال حاصل خیز گویش می‌شد. سریانی کلاسیک از قرون ۴ الی ۸ میلادی در سراسر خاور میانه به زبان ادبی عمده تبدیل گشت، زبان کلاسیک رها، حجم عظیمی از ادبیان سریانی را حفظ کرد. سریانی وسیله بیان مسیحیت و فرهنگ ارتدکس شرقی، و در سراسر آسیا گسترش یافت. قبل از این که عربی زبان غالب شود، سریانی زبانی عمده در میان جوامع مسیحی آشوری‌ها در خاورمیانه و آسیای مرکزی بود. چندین نسخه خطی سریانی از رمانس اسکندر وجود دارد، که قدمتشان تا قرن ۷ میلادی بر می‌گردد. به‌طور کلی عرضه کردن کارهای یونانی باستان به عربستان پیش از اسلام به حساب مترجمان یونانی-سریانی گذاشته شده‌است.
نقشه متعلق به قرن ۱۲ میلادی توسط جغرافی‌دان مسلمان الادریسی (جنوب-بالا). «یاجوج» و «ماجوج» (گوگ و ماگوگ) در دستنوشته عربی در گوشه پایین-چپ اقلیم اوراسیا به چشم می‌خورد، محصور در درون کوه‌های تیره، در موقعیتی که تقریباً با مغولستان متناظر است. این ارجاعی است به داستان ذوالقرنین در قرآن.
نقره دراخمای یونان (سکه یونان باستان) به نام اسکندر کبیر ضرب شده، که اسکندر را با شاخ‌های آمون-را به تصویر می‌کشد (۲۴۲/۲۴۱ پیش‌ازمیلاد، ضرب پس از مرگ). در موزه بریتانیا به نمایش گذاشته شده‌است.
یک نقاشی ایرانی متعلق به قرن ۱۶ میلادی که ساخت دیوار به کمک اجنه را به تصویر می‌کشد.
دیوار دژ دربند در روسیه. توسط شاهان ساسانی ساخته شده، و اغلب با «دروازه‌های اسکندر» همسان دانسته می‌شود. خلیفه عمر، و همچنین خلفای بعدی، نیروهایی را به دربند ارسال کردند تا این دیوار را بیابند.
مثالی از نقشه T-O که در دانشنامه ای آلمانی که توسط جوزف مایر (۱۷۹۶–۱۸۵۶ میلادی) منتشر شده‌است به چشم می‌خورد. نقشه T-O اولین نقشه چاپ شده در اروپا بود. نقشه زمینی دیسک شکل را نشان می‌دهد که توسط اوکئانوس محصور شده‌است، همراه با موقعیت عجوج و مجوج در شمال، و رشته‌کوه پاروپامیز (هندوکُش) تا به شرق در آسیا. در افسانه‌های مسیحی، اسکندر دیواری بر ضد عجوج و مجوج در شمال ساخت، نزدیک دریای کاسپین (خزر) و آن‌گاه به دو انتهای زمین در پاروپامیز رفت، جایی که فرض شده بود خورشید طلوع می‌کند.
نقشه سفرهای اسکندر. اسکندر هیچ وقت به باخترِ دورِ مقدونیه بومی خود مارش نکرد و پیشروی‌هایش به سمت شرق در حاشیه‌های هند خاتمه یافت.
خضر و ذوالقرنین می‌نگرند که آب حیات دارد ماهی نمک‌سودشده‌ای را احیا می‌کند. «هنگامی که اسکندر در طلب بود، آنچه که خضر ناطلبیده یافت را نیافت.» (سکندر نامه LXIX.75)
نسخه‌ای خطی از اثری عربی متعلق به قرن ۹ میلادی با نام سرالاسرار (راز رازها)، رساله‌ای دائرةالمعارف مانند دربارهٔ گستره وسیعی از موضوعات شام چهره‌خوانی، اختربینی، کیمیا، جادو، و طب. این اثر سامل یک سری از نامه‌های فرضی از ارسطو خطاب به اسکندر است. نسخه خطی عربی در قرن ۱۲ میلادی به لاتین ترجمه شد و در اروپا در طول دوران قرون وسطای میانه پرنفوذ بود.
نسخه ای خطی از شعری متعلق به قرن ۱۴ میلادی که در عجمیه (اندلس) نوشته شده‌است (زبان‌های اسپانیایی و مستعربی که در الفبای عربی نویسه گردانی شده‌است).
نقاشی مینیاتوری ایرانی متعلق به قرن ۱۵ میلادی از هرات افغانستان که اسکندر را به تصویر می‌کشد.