stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فرهنگ در ایتالیا
هنر

هنر ایتالیایی در طول قرن‌ها بر چند جنبش اصلی تأثیر گذاشت و تعدادی هنرمند بزرگ از جمله نقاش، معمار و مجسمه‌ساز را ارائه داده است.
آشپزی و ترکیبات غذا

آشپزی ایتالیایی یک آشپزی مدیترانه‌ای متشکل از مواد اولیه، دستورهای غذا و شیوه‌های پخت‌وپز که از دوران روم در ایتالیا توسعه یافته است و بعد همراه با امواج جوامع دور از وطن ایتالیا در اطراف جهان منتشر شد. آشپزی ایتالیایی سنت‌های رایج در سراسر کشور که عمیقاً ریشه دوانیده است را دربر گرفته است، همچنین خوراک‌شناسی‌های تمام نواحی، متفاوت از یکدیگر، به ویژه بین شمال، مرکز و جنوب ایتالیا که مدام در حال مبادله با یکدیگر هستند را شامل می‌شود. بسیاری از غذاها که مختص به یک ناحیه بودند با تغییرات جزئی بر حسب شرایط در سراسر کشور تکثیر شدند.
یکی از ویژگی‌های اصلی آشپزی ایتالیایی، سادگی آن است و بسیاری از غذاها شامل تعداد کمی مواد اولیه برای آماده‌سازی غذا هستند، به همین خاطر آشپزهای ایتالیایی به جای پیچیدگی آماده‌سازی غذا بر کیفیت مواد اولیه تکیه می‌کنند. پرطرفدارترین غذاها و دستورالعمل‌های تهیه در طی قرن‌ها، بیش از اینکه توسط سرآشپزها ایجاد شود توسط مردم عادی شکل گرفته است، به همین دلیل است که بسیاری از دستورالعمل‌های ایتالیایی تهیه غذا برای پخت و پز روزانه و خانگی مناسب هستند، با در نظر گرفتن ویژگی‌های منطقه‌ای، تنها مواد اولیه و خام منطقه منشأ غذا را در نظر گرفته و فصلی بودن آن را رعایت می‌کنند.
آشپزی ایتالیایی به واسطه تغییرات سیاسی و اجتماعی در طی قرن‌های متمادی بسط یافته است و ریشه‌های آن به روم باستان بازمی‌گردد. کنگر فرنگی، نخود فرنگی، کاهو، جعفری، ملون‌ها و سیب، همچنین شراب و پنیر، انواع مختلف گوشت و دانه‌ها همه مورد علاقه رومیان باستان قرار داشتند. آشپزهای رومیان باستان هنگام ضیافت‌ها از ادویه‌های زیادی بهره می‌بردند، دستورالعمل‌های زیادی را برای تهیه کیک پنیر، املت‌ها و برشته کردن انواع گوشت ایجاد کردند. از این مرحله آغازین باشکوه یک آشپزی سطح بالا و خوش رایحه پدید آمد. تغییرات چشمگیری با کشف دنیای جدید و معرفی سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، فلفل دلمه‌ای و ذرت رخ داد که اکنون در محور آشپزی قرار دارند ولی از لحاظ کمیت تا قرن هجدهم شناسانده نشده بودند.
آموزش

مقالهٔ اصلی: آموزش در ایتالیا
آموزش در ایتالیا از سن شش سالگی تا شانزده سالگی رایگان و اجباری است، آموزش در ایتالیا پنج مرحله: کودکستان (به ایتالیایی: scuola dell'infanzia)، دوره ابتدایی (به ایتالیایی: scuola primaria)، دوره متوسطه اول (به ایتالیایی: scuola secondaria di secondo grado)، دوره متوسطه دوم (به ایتالیایی: scuola secondaria di secondo grado) و دانشگاه (به ایتالیایی: università) را شامل می‌شود.
دوره ابتدایی هشت سال به طول می‌انجامد. به دانش آموزان در دروس زبان ایتالیایی، زبان انگلیسی، ریاضیات، علوم طبیعی، تاریخ، جغرافیا، مطالعات اجتماعی، تربیت بدنی، هنرهای تجسمی و موسیقی آموزش پایه داده می‌شود. دوره متوسطه پنج سال به طول می‌انجامد و سه گونه مدرسه سنتی با تمرکز بر سطوح آموزشی مختلف را دربر گرفته است که:لیسه (liceo) با برنامه درسی کلاسیک و علمی، دانش‌آموزان را برای تحصیلات دانشگاهی آماده می‌سازد، در حالی که آموزشگاه فنی (Istituto tecnico) و آموزشگاه حرفه‌ای (istituto professionale) دانش آموزان را برای آموزش حرفه‌ای آماده می‌سازد.
در سال ۲۰۱۸، دوره آموزش متوسطه ایتالیا زیر میانگین سازمان توسعه و همکاری اقتصادی ارزیابی گردید. ایتالیا در بخش قرائت و علوم در زیر میانگین سازمان توسعه و همکاری اقتصادی و در بخش ریاضیات نزدیک به میانگین این سازمان امتیاز کسب کرد. ترنتو و بولتسانو در بخش قرائت بالاتر از میانگین کشوری امتیاز به دست آوردند. بین مدارس شمالی که دارای عملکردی نزدیک میانگین هستند و مدارس در جنوب که نتایج بسیار ضعیف‌تری داشته‌اند شکاف گسترده‌ای وجود دارد.
آموزش عالی در ایتالیا، بین دانشگاه‌های دولتی، دانشگاه‌های خصوصی مدارس عالی تحصیلات تکمیلی معتبر و منتخب پخش گردیده است. در سال ۲۰۱۹، ۳۳ دانشگاه ایتالیا در بین ۵۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار داشتند که از لحاظ تعداد بعد از بریتانیا و آلمان، سومین کشور در اروپا بود.
دانشگاه بوکونی میلان در رتبه‌بندی بین‌المللی وال‌استریت ژورنال در بین ۲۰ مدرسه بازرگانی برتر دنیا قرار گرفته است، این امر به ویژه به لطف برنامه کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار می‌باشد که در سال ۲۰۰۷، آن را در ردیف ۱۷ جهان از لحاظ شرایط اولویت جذب نیروی کار فارغ التحصیلان توسط شرکت‌های بزرگ چند ملیتی قرار داد. به علاوه، شرکت فوربز دانشگاه بوکونی را در رتبه اول جهانی در دسته ویژه ارزش هزینه کردن (Value for Money) قرار داد. از دیگر دانشگاه‌ها و پلی‌تکنیک‌های برتر می‌توان به دانشگاه پلی‌تکنیک میلان و دانشگاه پلی‌تکنیک تورین اشاره کرد.
در سال ۲۰۰۹، یک پژوهش ایتالیایی دانشگاه ساپینزای رم و دانشگاه میلان را (از لحاظ شاخص‌هایی همچون تولید علمی و جذب دانشجویان خارجی و سایر موارد) به عنوان دانشگاه‌های برتر در ایتالیا دانست، که فعالیت پژوهشی و آموزشی آن طی سالیان متمادی گسترش یافته است. دانشگاه میلان تنها عضو ایتالیایی لیگ دانشگاه‌های تحقیقاتی اروپا، گروه معتبری از بیست دانشگاه اروپا با تمرکز روی پژوهش، است.
فولکلور و اسطوره‌شناسی

فولکلور در ایتالیا به فولکلور و افسانه محلی ایتالیا اشاره دارد. در قلمرو ایتالیا، با گذشت زمان اقوام مختلفی از یکدیگر متابعت کرده‌اند که هر یک ردی از خود در پنداره توده مردم بر جا گذاشته‌اند.
فرهنگ ایتالیایی

همچنین ببینید: فرهنگ غربی
ایتالیا مظهر فرهنگ غربی است و بیش از ۲٬۰۰۰ سال محل تقاطع جهانی بوده است. یادگیری مداوم، خلاقیت و پیشرفت فناوری در شبه جزیره ایتالیا، کمابیش هر جنبه از فرهنگ غربی را شکل داده است.
کتابخانه و موزه

همچنین ببینید: رده:کتابخانه‌های ایتالیا و رده:موزه‌های ایتالیا
ایتالیا یکی از بزرگ‌ترین مراکز معماری، هنر و کتاب در جهان است. از بین تعداد زیاد کتابخانه‌های ایتالیا، مهم‌ترین آنها در سیستم کتابخانه ملی هستند که شامل دو کتابخانه مرکزی، در فلورانس (۵٫۳ میلیون جلد) و رم (۵ میلیون جلد)، و چهار کتابخانه منطقه‌ای، در ناپل (۱٫۸ میلیون جلد)، میلان (۱ میلیون جلد)، تورین (۹۷۳٬۰۰۰ جلد) و ونیز (۹۱۷٬۰۰۰ جلد) هستند. وجود دو کتابخانه ملی مرکزی، در صورتی که بیشتر کشورها تنها یک عدد از این نوع را دارند، به واسطه تاریخچه کشور اتفاق افتاد، زیرا روم بخشی از ایالات پاپی بود و فلورانس یکی از مراکز پادشاهی ایتالیای یکپارچه بود. در حالی که هر دو کتابخانه به عنوان کتابخانه‌های کپی‌رایت (copyright libraries) تعیین شده‌اند، در حال حاضر فلورانس به عنوان مکانی جهت حفظ و فهرست‌نویسی نگارش‌های ایتالیایی خدمت می‌کند و کتابخانه واقع در رم، نگارش‌های خارجی که توسط کتابخانه‌های دولتی کسب شده‌اند را فهرست می‌کند. تمام شهرهای بزرگ ایتالیا دارای کتابخانه عمومی هستند.
در ایتالیا، مرکز جهانی فرهنگ، تاریخ و هنر بیش از ۳٬۰۰۰ موزه وجود دارد. شاید آنها حاوی مهم‌ترین مجموعه‌های مصنوعات تمدن باستانی باشند. به عنوان نمونه موزه تارانتو، آثار تاریخی و داده‌هایی را عرضه می‌کند که باعث توانایی محققان برای کاوش عمیق‌تر در تاریخچه ناحیه مگنا گراسیا می‌شود. مجموعه‌های باستان‌شناسی در موزه ملی روم و موزه ملی باستان‌شناسی ناپل، احتمالاً در بین بهترین‌های جهان قرار دارند. به همین ترتیب مجموعه اتروسک در موزه ملی باستان‌شناسی اومبریا در پروجا، مجسمه‌های کلاسیک در موزه‌های کاپیتولین رم و مجموعه مصری موزه مصرشناسی تورین ممکن است بهترین مجموعه‌ها در جهان باشند.
دوره کلاسیک تنها دوره‌ای نیست که در موزه‌های ایتالیا در معرض دید قرار داده شده است. دوره رنسانس ایتالیا در برخی از موزه‌ها، همچون گالری اوفیتزی، موزه بارگلو و کاخ پیتی واقع در فلورانس، به خوبی به نمایش گذاشته شده است. بسیاری از این موزه‌ها در کاخ‌های سابق پادشاهان یا سرای خانواده‌های سلطنتی جای گرفته‌اند.
زبان

شاعر رمانتیک انگلیسی، لرد بایرون زبان ایتالیایی را این گونه توصیف کرده است «آن لاتین حرامزاده لطیف، همچون بوسه‌های لب‌های زن گداخته می‌شود، و به نحوی به نظر می‌رسد که باید روی ساتن نوشته شود.»
رسانه

اینترنت
در سال ۱۹۸۶، اولین اتصال اینترنت در ایتالیا در پیزا آزمایش شد که بعد از نروژ و بریتانیا، سومین کشور اروپایی در این امر بود. پیش از این در اواخر دهه ۱۹۷۰، محققان پیزایی در آغاز از طریق لوچیانو لانزینی با محققان ایالات متحده آمریکا که تاریخ اینترنت را پایه‌گذاری کردند در ارتباط بودند. در بین آنها، وینتون سرف و باب کان قرار داشته و اولین افرادی بودند که مجموعه پروتکل اینترنت، دو پروتکل مرکز اینترنت را اختراع کردند و به همین خاطر به عنوان «پدر اینترنت» در نظر گرفته شده‌اند.
تعطیلات رسمی

تعطیلات رسمی در ایتالیا از طریق برگزاری مراسم مذهبی، ملی و محلی جشن گرفته می‌شود. روز ملی ایتالیا، روز جمهوری، هر سال در روز ۲ ژوئن جشن گرفته می‌شود، وفق اینکه جشن اصلی در رم برگزار شده و زاد روز جمهوری ایتالیا در سال ۱۹۴۶، گرامی داشته می‌شود.
دین

در سال ۲۰۱۷، نسبت جمعیت ایتالیایی‌هایی که خود را مسیحی کاتولیک رومی معرفی کردند بالغ بر ۷۴٫۴ درصد بود. از سال ۱۹۸۵، مذهب کاتولیک دیگر رسماً دین رسمی نیست. ایتالیا دارای پنجمین جمعیت کاتولیک جهان است و از لحاظ تعداد پیروان کاتولیک، در اروپا رتبه اول را در اختیار دارد.
سریر مقدس، حوزه قضایی اسقفی رم، شامل دولت مرکزی کلیسای کاتولیک است. این کشور توسط سایر مباحث حقوق بین‌الملل به عنوان یک نهاد مستقل به ریاست پاپ، که اسقف رم نیز هست، به رسمیت شناخته شده است که می‌توان با آن روابط دیپلماتیک برقرار کرد. سریر مقدس که اغلب به‌طور نادرست به عنوان «واتیکان» مورد اشاره قرار می‌گیرد، همان موجودیت کشور شهر واتیکان نیست زیرا سریر مقدس حوزه قضایی و نهاد مدیریتی پاپ است. شهر واتیکان تنها در سال ۱۹۲۹ موجودیت یافت.
در سال ۲۰۱۱، ادیان اقلیت مسیحی در ایتالیا شامل حدود ۱٫۵ میلیون مسیحی ارتدوکس یا ۲٫۵٪ از جمعیت، ۵۰۰٬۰۰۰ پنطیکاستی و انجیلی (که ۴۰۰٬۰۰۰ نفر از آنها اعضای کلیسای جماعت ربانی هستند)، ۲۵۱٬۱۹۲ شاهدان یهوه، ۳۰٬۰۰۰ والدوسی‌ها، ۲۵٬۰۰۰ ادونتیست‌های روز هفتم، ۲۶٬۹۲۵ قدیسان آخرالزمان، ۱۵٬۰۰۰ باپتیست (به علاوه حدود ۵٬۰۰۰ باپتیست آزاد)، ۷٬۰۰۰ لوتریان و ۴٬۰۰۰ متدیست‌ها (وابسته به کلیسای والدوسی‌ها) هستند.
یکی از قدیمی‌ترین ادیان مذهبی اقلیت در ایتالیا یهودیت است، یهودیان از قبل از تولد مسیح در روم باستان حضور داشتند. ایتالیا برای قرن‌ها پذیرای یهودیان رانده شده از سایر کشورها، به ویژه اسپانیا بوده است. با این وجود، حدود ۲۰ درصد از یهودیان ایتالیا در جریان هولوکاست کشته شدند. این امر، همراه با مهاجرتی که قبل و بعد از جنگ جهانی دوم انجام گرفت، تنها حدود ۲۸٬۴۰۰ یهودی را در ایتالیا برجای گذاشت.
مهاجرت سرسام‌آور در دو دهه اخیر با افزایش مذاهب غیر مسیحی همراه بوده است. به دنبال مهاجرت از شبه قاره هند، در ایتالیا ۱۲۰٬۰۰۰ هندو و ۷۰۰۰۰ سیک در سراسر کشور زندگی می‌کنند و ۲۲ گردواره وجود دارد.
دولت ایتالیا به عنوان اقدامی برای حمایت از آزادی مذهبی، سهام مالیات بر درآمد را به جوامع مذهبی به رسمیت شناخته شده، تحت نظامی به نام هشت در هزار واگذار می‌کند. کمک‌های مالی به جوامع مسیحی، یهودی، بودایی و هندو مجاز است. با این حال، اسلام همچنان مستثنی است، زیرا هنوز هیچ جامعه مسلمانی با دولت ایتالیا قراردادی امضا نکرده است. مالیات دهندگانی که مایل به تأمین مالی دین نیستند، سهم خود را به سیستم رفاه دولتی می‌پردازند.
شایان ذکر است که با توجه به رنسانس ایتالیا، هنر کلیسایی در ایتالیا شگفت‌آور است و آثاری از لئوناردو داوینچی، میکل‌آنژ، ساندرو بوتیچلی ، جان لورنتسو برنینی، فرا کارنواله، تینتورتو، تیسین، رافائل، و سایرین را دربردارد. معماری کلیساهای ایتالیایی به همان اندازه دیدنی و از نظر تاریخی برای فرهنگ غربی مهم است، به ویژه کلیسای سن پیترو در رم، کلیسای جامع سینت مارکو در ونیز، و کلیسای جامع فلورانس برونلسکی، که شامل درهای «دروازه‌های بهشت» در باپتیستری اثر لورنتسو گیبرتی است.
علم و فناوری

مقالهٔ اصلی: علم و فناوری در ایتالیا
در طی قرن‌ها، ایتالیا جامعه علمی را پرورش داد که بسیاری از دستاوردهای مهم در فیزیک و سایر علوم را تحقق بخشید.
ورزش

مقالهٔ اصلی: ورزش در ایتالیا
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در ایتالیا است. تیم ملی فوتبال ایتالیا یکی از موفق‌ترین تیم‌های جهان است و تاکنون چهار بار (۱۹۳۴، ۱۹۳۸، ۱۹۸۲ و ۲۰۰۶) جام جهانی فوتبال را کسب کرده است. باشگاه‌های فوتبال ایتالیا تاکنون ۴۸ بار جام‌های مهم اروپایی را به دست آورده‌اند که این امر باعث شده تا ایتالیا در زمره دومین کشور موفق در فوتبال اروپا قرار گیرد. لیگ برتر فوتبال ایتالیا، سری آ نام دارد و توسط میلیونها طرفدار در سراسر جهان پیگیری می‌شود.
از جمله دیگر ورزش‌های گروهی پرطرفدار، بسکتبال، والیبال و راگبی است. تیم ملی والیبال مردان و زنان ایتالیا اغلب در رده برترین‌های جهان قرار دارند. بهترین نتایج تیم ملی بسکتبال ایتالیا کسب مدال طلا در مسابقات یورو بسکت ۱۹۸۳ و یورو بسکت ۱۹۹۹، همچنین کسب مدال نقره المپیک در سال ۲۰۰۴ است. مسابقات بسکتبال سری آ در حد وسیعی یکی از رقابتی‌ترین مسابقات محسوب می‌شود. تیم ملی راگبی ایتالیا در تورنمنت قهرمانی شش ملت شرکت می‌کند و به‌طور مرتب در جام جهانی راگبی حضور دارد. تیم ملی والیبال مردان سه بار پیاپی (در ۱۹۹۰، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸) برنده جام والیبال قهرمانی مردان جهان شد و مدال نقره المپیک را در ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶ کسب کرد.
ایتالیا دارای قدمت طولانی و موفقیت‌آمیز در ورزش‌های انفرادی است. مسابقه دوچرخه‌سواری یک ورزش سرشناس در کشور است. ایتالیایی‌ها به جز کشور بلژیک، بیش از هر کشور دیگری در مسابقات قهرمانی دوچرخه‌سواری استقامت جاده مردان جهان پیروزی به دست آورده‌اند. جیرو دیتالیا یک مسابقه دوچرخه‌سواری است که یکی از سه گرند تور را تشکیل می‌دهد. اسکی آلپاین یک ورزش متداول در ایتالیا است و این کشور مقصد محبوب بین‌المللی اسکی است که به خاطر پیست‌های اسکی خود معروف است. اسکی‌بازان ایتالیایی در بازی‌های المپیک زمستانی، جام‌جهانی اسکی آلپاین و تنیس که دنبال‌کننده‌های قابل توجهی در ایتالیا دارد و به عنوان چهارمین ورزش مجرب در کشور شناخته شده‌اند، به نتایج خوبی دست یافته‌اند. مسترز رم که در سال ۱۹۳۰ ایجاد شد، یکی از معتبرترین تورنمنت‌های تنیس در جهان است. تنیس‌بازان حرفه‌ای ایتالیا جام دیویس سال ۱۹۷۶ و جام بیلی جین کینگ سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ را به دست آوردند.
همچنین ورزش‌های موتوری در ایتالیا بسیار محبوب است. ایتالیا بیشترین فاتح رقابت‌های جهانی موتوجی‌پی بوده است. اسکودریا فراری، قدیمی‌ترین تیم بازمانده در رقابت‌های جایزه بزرگ موتوری است که از سال ۱۹۴۸ در این رقابت‌ها حضور داشته و از لحاظ آمار با رکورد ۲۳۲ پیروزی، موفق‌ترین تیم فرمول یک در تاریخ است.
سنت

کریسمس در ایتالیا (به ایتالیایی: Natale) یکی از تعطیلات اصلی کشور است و از روز ۸ دسامبر، همزمان با جشن باروری پاک آغاز می‌شود که طبق سنت درخت کریسمس بر پا می‌شود و در روز ۶ ژانویه سال جدید همزمان با جشن خاج‌شویان (به ایتالیایی: Epifania) پایان می‌یابد.
میراث جهانی یونسکو

مقالهٔ اصلی: فهرست میراث جهانی در ایتالیا
میراث جهانی یونسکو همانگونه که در کنوانسیون میراث جهانی یونسکو، مقرر شده در سال ۱۹۷۲ توصیف شده‌اند، مکان‌های مهم فرهنگی یا طبیعی هستند. میراث فرهنگی شامل بناهای یادبود (همچون آثار معماری، مجسمه یا سنگ‌نوشته‌های تاریخی)، گروهی از ساختمان‌ها، و سایت‌ها (از جمله سایت‌های باستان‌شناسی) هستند. خصیصه‌های طبیعی (متشکل از ساختارهای فیزیکی و بیولوژیکی)، ساختارهای زمین‌شناسی و جغرافیای طبیعی (از جمله زیستگاه‌های گونه‌های گیاهی و جانوری در معرض خطر)، و سایت‌های طبیعی که از نقطه نظر علمی، حفظ منابع طبیعی یا زیبایی طبیعی با اهمیت تلقی شوند به عنوان میراث طبیعی تعریف می‌شوند. ایتالیا این کنوانسیون را در روز ۲۳ ژوئن ۱۹۷۸ تصویب کرد.
زنان

مقالهٔ اصلی: زنان در ایتالیا
زنان در ایتالیا به زنانی اشاره دارد که اهل ایتالیا (یا در آن ساکن) هستند.
مونا لیزا اثر لئوناردو داوینچی یک شاهکار هنری ایتالیایی با شهرت جهانی است.
شراب ایتالیایی و سالومی
تالیاتله با راگو
محوطه دانشگاه کاتولیک قلب مقدس
دانشگاه فدریکو دوم ناپل که در سال ۱۲۲۴ توسط فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم در ایتالیا تأسیس شد، قدیمی‌ترین دانشگاه با بودجه دولتی است که از زمان تأسیس تا حال حاضر به‌طور مدام در حال فعالیت بوده است.
عروسک چوبی که تجسمی از بیفانا را نمایش می‌دهد.
کولوسئوم که در اصل به نام آمفی تئاتر فلاویان شناخته می‌شد یک آمفی تئاتر بیضی شکل در مرکز شهر رم و بزرگ‌ترین آمفی تئاتر در دوران امپراتوری روم است.
گالری اوفیتزی در فلورانس
آگوستوس در زمان امپراتوری روم برای اولین بار یک ناحیه اداری به نام ایتالیا ایجاد کرد که ساکنان آن ایتالیوس پوپولوس خوانده، می‌شدند به همین دلیل مورخان او را پدر ایتالیا نامیده‌اند.
لئوناردو داوینچی، یک همه‌چیزدان در دوره رنسانس والا که به عنوان نقاش، طراح، مهندس، دانشمند، نظریه‌پرداز، مجسمه‌ساز و معمار به فعالیت مشغول بود.
آندره‌آ پالادیو اغلب به عنوان تاثیرگذارترین معمار در جهان غرب توصیف می‌گردد.
آنتونیو میوچی، مخترع اولین تلفن
گولیلمو مارکونی مخترع رادیو بود.
انریکو فرمی، خالق اولین راکتور هسته‌ای جهان. او به عنوان "معمار عصر هسته‌ای." و «معمار جنگ‌افزار هسته‌ای» در نظر گرفته می‌شود.
نقشه زبان‌شناسی زبان ایتالیایی در سرتاسر جهان   زبان رسمی   به عنوان زبان دوم، در حد وسیع مورد صحبت کردن قرار می‌گیرد یا قابل فهم است   به خاطر دوران استعمار سابق، توسط برخی افراد قابل فهم است
مجسمه ایتالیا توریتا در ناپل. ایتالیا توریتا انسان‌انگاری ملی ایتالیا است.
بنای یادبود ویتوریو امانوئله دوم در رم، نماد ملی ایتالیا در تجلیل اولین پادشاه کشور متحد و مکان سرباز گمنام ایتالیایی از پایان جنگ جهانی اول.
کپی هولوگرافیک از «سرود ملی ایتالیا» در سال ۱۸۴۷، سرود ملی ایتالیا از سال ۱۹۴۶.
جوسوئه کاردوچی. در سال ۱۹۰۶، او اولین ایتالیایی بود که توانست جایزه جایزه نوبل ادبیات را به دست آورد.
پیکان‌های سه‌رنگ به همراه مسیر دود که رنگ‌های ملی ایتالیا را بر فراز بنای یادبود ویتوریو امانوئله دوم در روز ۲ ژوئن ۲۰۰۲، طی برگزاری جشن روز جمهوری در رم به نمایش گذاشت.
کلیسای جامع میلان، چهارمین کلیسای بزرگ جهان است.
کلیسای جامع فلورانس که بزرگ‌ترین گنبد آجری جهان را دارد
گالیلئو گالیله، اخترشناس، فیزیک‌دان، مهندس، و همه‌چیزدان، نقش مهمی در انقلاب علمی ایفا کرد. او به عنوان «پدر» اخترشناسی رصدی، فیزیک مدرن، روش علمی، و علم مدرن در نظر گرفته می‌شود.
تیم ملی فوتبال ایتالیا در سال ۲۰۱۲. فوتبال پرطرفدارترین ورزش در ایتالیا است.
کارناوال ونیز
دره معابد
سامانتا کریستوفورتی فضانورد زن ایتالیایی است. او رکورد طولانی‌ترین پرواز فضایی بی وقفه توسط یک فضانورد اروپایی را (۱۹۹ روز و ۱۶ ساعت) در اختیار دارد.
تریزنبرگ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لیختن‌اشتاین
| تریزنبرگ Triesenberg | تریزنبرگ Triesenberg |
| --- | --- |
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Triesenberg and its exclave in Liechtenstein: Triesenberg and its exclave in Liechtenstein
مختصات: ۴۷°۷′ شمالی ۹°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۱۱۷°شمالی ۹٫۵۳۳°شرقی﻿ / 47.117; 9.533: مختصات: ۴۷°۷′ شمالی ۹°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۱۱۷°شمالی ۹٫۵۳۳°شرقی﻿ / 47.117; 9.533
Villages: گافلای، مالبون، مازشا، روتنبودن، Samina, زیلوم،  Steg, زوکا، وانگربرگ
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹٫۸ کیلومتر مربع (۱۱٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۸۸۴ متر (۲۹۰۰ فوت)
جمعیت (۳۱٫۱۲٫۲۰۰۸): جمعیت (۳۱٫۱۲٫۲۰۰۸)
 • کل: ۲۵۳۸
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): CEST
کدپستی: ۹۴۹۷
کد منطقه: ۷۰۰۴
وبگاه: www.triesenberg.li
تریزنبرگ (به آلمانی: Triesenberg) شهری در منطقه اوبرلند کشور لیختن‌اشتاین است که ۲۹٬۸ کیلومتر مربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ میلادی ۲۵۴۲ نفر بوده‌است.
کامفری، مینه‌سوتا

مکان
| Comfrey, Minnesota | Comfrey, Minnesota |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار(ها): "Remembering Yesterday, Appreciating Today, Working for Tomorrow": شعار(ها): "Remembering Yesterday, Appreciating Today, Working for Tomorrow"
Location of Comfrey, Minnesota: Location of Comfrey, Minnesota
مختصات: ۴۴°۶′۳۴″ شمالی ۹۴°۵۴′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۱۰۹۴۴°شمالی ۹۴٫۹۰۴۱۷°غربی﻿ / 44.10944; -94.90417: مختصات: ۴۴°۶′۳۴″ شمالی ۹۴°۵۴′۱۵″ غربی﻿ / ﻿۴۴٫۱۰۹۴۴°شمالی ۹۴٫۹۰۴۱۷°غربی﻿ / 44.10944; -94.90417
State: مینه‌سوتا
Counties: Brown, Cottonwood
حکومت: حکومت
 • نوع: Mayor - Council
 • شهردار: Gary Richter
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۴۷ مایل مربع (۱٫۲۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۴۷ مایل مربع (۱٫۲۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۲۲ فوت (۳۴۲ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده امریکا)
 • کل: ۳۸۲
 • برآورد (2012): ۳۸۰
 • تراکم: ۸۱۲٫۸/مایل مربع (۳۱۳٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 56019
کد منطقه: 507
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: 27-12772
GNIS feature ID: 0641419
وبگاه: http://www.comfrey.govoffice.com/
کامفری، مینه‌سوتا (به انگلیسی: Comfrey, Minnesota) یک شهر در ایالات متحده آمریکا است که در مینه‌سوتا واقع شده‌است.
خصوصیات

کامفری ۱٫۲۲ کیلومترمربع مساحت و ۳۸۲ نفر جمعیت دارد و ۳۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
مدیسونویل، تنسی

مکان
| Madisonville, Tennessee | Madisonville, Tennessee |
| --- | --- |
شهر: شهر
Monroe County Courthouse in Madisonville: Monroe County Courthouse in Madisonville
Madisonville, TennesseeLocation within the state of Tennessee: Madisonville, TennesseeLocation within the state of Tennessee
مختصات: ۳۵°۳۱′۱۴″ شمالی ۸۴°۲۱′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۵۲۰۵۶°شمالی ۸۴٫۳۶۲۷۸°غربی﻿ / 35.52056; -84.36278: مختصات: ۳۵°۳۱′۱۴″ شمالی ۸۴°۲۱′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۳۵٫۵۲۰۵۶°شمالی ۸۴٫۳۶۲۷۸°غربی﻿ / 35.52056; -84.36278
State: تنسی
شهرستان: Monroe
Founded: 1822
Incorporated: 1866
همنام: جیمز مدیسون
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۸ مایل مربع (۱۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۵٫۸ مایل مربع (۱۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۹۹۴ فوت (۳۰۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۳٬۹۳۹
 • تراکم: ۶۷۷٫۴/مایل مربع (۲۶۱٫۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: 37354
کد منطقه: 423
FIPS code: 47-45320
GNIS feature ID: 1326391
مدیسونویل(به انگلیسی: Madisonville) شهری در ایالت تنسی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۴٬۵۷۷ نفر بوده‌است.
جفرسون، داکوتای جنوبی

مکان
| Jefferson, South Dakota | Jefferson, South Dakota |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location in Union County and the state of داکوتای جنوبی: Location in Union County and the state of داکوتای جنوبی
مختصات: ۴۲°۳۶′۱۶″ شمالی ۹۶°۳۳′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۰۴۴۴°شمالی ۹۶٫۵۶۲۷۸°غربی﻿ / 42.60444; -96.56278: مختصات: ۴۲°۳۶′۱۶″ شمالی ۹۶°۳۳′۴۶″ غربی﻿ / ﻿۴۲٫۶۰۴۴۴°شمالی ۹۶٫۵۶۲۷۸°غربی﻿ / 42.60444; -96.56278
State: داکوتای جنوبی
شهرستان: Union
Incorporated: 1895
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۵۰ مایل مربع (۱٫۲۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۵۰ مایل مربع (۱٫۲۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۱۵ فوت (۳۴۰ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۵۴۷
 • برآورد (2011): ۵۵۶
 • تراکم: ۱۰۹۴٫۰/مایل مربع (۴۲۲٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 57038
کد منطقه: 605
FIPS code: 46-32700
GNIS feature ID: 1255817
جفرسون(به انگلیسی: Jefferson) شهری در ایالت داکوتای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۵۴۷ نفر بوده‌است.
ریوا والدوبیا

مکان
| ریوا والدوبیا Riifu, La Riva | ریوا والدوبیا Riifu, La Riva |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
ریوا والدوبیا: ریوا والدوبیا
  نشان:   نشان
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان ورسلی (VC)
دهستان: Buzzo, Boccorio, Isolello, Vogna di Là, Gabbio, Balma, Piana Fuseria, Miniere and the alpine hamlets in Val Vogna: Vogna Sotto, Cà di Janzo, Cà Piacentino, Cà Morca, Cà Verno), Sant'Antonio, Selveglio, Oro, Cà Vescovo, Rabernardo, Cambiaveto, Piane, Peccia, La Montata, Larecchio
حکومت: حکومت
 • شهردار: Massimo Gabbio
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۲٫۲ کیلومتر مربع (۲۴٫۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۱٬۱۱۲ متر (۳۶۴۸ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر  ۲۰۱۰)
 • کل: ۲۵۰
 • تراکم: ۴٫۰/کیلومتر مربع (۱۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Rivesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 13020
پیش‌شماره تلفن: 0163
قدیس پشتیبان: میکائیل
روز قدیس: september 29 (Fair usually moved to nearest sunday)
وبگاه: www.comune.rivavaldobbia.vc.it
ریوا والدوبیا (به ایتالیایی: Riva Valdobbia) یک کومونه در ایتالیا است که در استان ورسلی واقع شده‌است.
خصوصیات

ریوا والدوبیا ۶۲٫۲ کیلومترمربع مساحت و ۲۵۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۱۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بلژیک
تاریخ

مقالهٔ اصلی: تاریخ بلژیک
تاریخ > دوران باستان

بیش از دو هزار سال پیش، ناحیه‌ای که اینک بلژیک خوانده می‌شود، دارای جمعیت زیادی بوده و تنش‌های فرهنگی و سیاسی فراوانی را شاهد بوده است. اولین حرکت مستند شده مردمی تصرف منطقه توسط جمهوری روم و کنسول مشهور آن ژولیوس سزار در قرن اول پیش از میلاد بود که تا سدهٔ پنجم توسط ژرمن‌ها-فرانک‌ها ادامه پیدا کرد.
تاریخ > قرون وسطی

طی سده ۵ میلادی فرانک‌ها پادشاهی مروونژی‌ها را تثبیت کردند که در سدهٔ هشتم پادشاهی کارولنژیان نام گرفت. در طی قرون وسطی، کشورهای فروبوم به چندین ایالت فئودال کوچک تقسیم شدند.
تاریخ > هلند بورگوندی - هابسبورگ

مقاله‌های اصلی: هلند بورگوندی و هلند هابسبورگ
بسیاری از ایالت‌ها، طی سده‌های چهاردهم و پانزدهم توسط خاندان بورگوندی با عنوان هلند بورگوندی متحد گشتند. این ایالات در قرن پانزدهم استقلال بیشتری یافتند و پس از آن هفده استان یا ایالات هفده‌گانه نام گرفتند.
تاریخ > هلند اسپانیا - اتریش

مقاله‌های اصلی: هلند اسپانیا و هلند اتریش
جنگ هشتادساله (۱۶۴۸–۱۵۶۸)، ایالات هفده‌گانه را به جمهوری هفت ایالات متحده در شمال و هلند جنوبی در جنوب تقسیم کرد. ایالات جنوبی تحت کنترل هابسبورگ اسپانیایی - اتریشی قرار گرفت. این ناحیه، در سده‌های هفدهم و هجدهم و تا زمان استقلال، محل وقوع بسیاری از جنگ‌های فرانسه – اسپانیا و فرانسه - اتریش، از جمله جنگ فرانسه و هلند، جنگ نه‌ساله، جنگ جانشینی اتریش و قسمتی از جنگ جانشینی اسپانیا بود.
تاریخ > انقلاب فرانسه و پادشاهی متحد هلند

در پی جنگ‌های انقلاب فرانسه، کشورها و مناطق کوچکی که پیش از آن، هرگز تحت اختیار هابسبورگ نبودند، به جمهوری اول فرانسه ضمیمه شده و نفوذ اتریشی‌ها در منطقه پایان یافت. کمی بعد و با فروپاشی امپراتوری اول فرانسه در ۱۸۱۴ و کناره‌گیری ناپلئون بناپارت از قدرت، کشورها و قلمروهای کوچک منطقه تحت عنوان پادشاهی متحد هلند، دوباره متحد شده و به یکدیگر پیوستند.