stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دالیای سیاه

| الیزابت شرت "دالیای سیاه" | الیزابت شرت "دالیای سیاه" |
| --- | --- |
الیزابت شرت، ۲۳ سپتامبر، ۱۹۴۳ - پرونده لاینحل او به دلیل جلب‌توجه افکار عمومی، به عنوان اولین بحران آمریکای پسا جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.: الیزابت شرت، ۲۳ سپتامبر، ۱۹۴۳ - پرونده لاینحل او به دلیل جلب‌توجه افکار عمومی، به عنوان اولین بحران آمریکای پسا جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود.
زادهٔ: ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۲۴ هاید پارک، باستن، ماساچوست، ایالات متحده
درگذشت: ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۴۷ (۲۲ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
آرامگاه: گورستان مانتن ویو، اوکلند، کالیفرنیا
پیشه: پیشخدمت
والدین: کلئو شرت (پدر) فوئبو مائه سایر (مادر)
دالیای سیاه (به انگلیسی: Black Dahlia) نام مستعاری است که به الیزابت شرت (به انگلیسی: Elizabeth Short) (۲۹ ژوئیه ۱۹۲۴–۱۵ ژانویه ۱۹۴۷) آمریکایی داده شد. وی در سال ۱۹۴۷ قربانی قتلی اسرار آمیز شد که پوشش بی‌سابقه رسانه‌های خبری را بدنبال داشت. او را به دلیل چهره رنگ پریده و لباس‌های مشکی که می‌پوشید «دالیای سیاه» می‌خواندند. نام مستعار او ممکن است از یک فیلم نوآر به نام کوکب سیاه که در آوریل سال ۱۹۴۶ منتشر شد گرفته شده باشد.
در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۷ جسد او در حالی که از کمر قطعه شده بود، در پارک لیمرت، لس آنجلس، کالیفرنیا پیدا شد. قتل حل نشده شرت، منبع گمانه زنی‌های گسترده بوده‌است و منجر به دستگیری مظنونان بسیاری، و تولید کتاب‌ها و فیلم‌هایی بر اساس داستان قتل او شده است . قتل شرت را یکی از قدیمی‌ترین موارد قتل حل نشده در تاریخ لس آنجلس می‌توان دانست.
اوایل زندگی

شرت در هاید پارک، بوستون، سومین از پنج دختر کلئو و فوئبو مائه سایر شرت زاده شد. او در مدفورد، ماساچوست، در حومه بوستون بزرگ شد. پدر او زمین گلف مینیاتوری تا سقوط بازار سهام در سال ۱۹۲۹، درست در زمانی که او بیشترین پول خود را از دست داده بود ساخت. یک روز در سال ۱۹۳۰، او ماشین خود بر روی یک پل پارک کرده و برای سال‌ها ناپدید می‌شود. این موجب شد بسیاری فرض را بر این گذاشتند که او خودکشی کرده‌است. فوئبو مائه شرت همراه با خانواده اش به یک آپارتمان کوچک در مدفورد نقل مکان کند و به عنوان یک حسابدار برای حمایت از خانواده اش کار می‌کند. این روند ادامه داشت تا اینکه نامه عذرخواهی از طرف کلئو شرت دریافت می‌کند که وی هنوز زنده است و در کالیفرنیا زندگی نمی‌کند.
وی با ناراحتی از آسم و برونشیت، در شانزده سالگی برای گذراندن زمستان به میامی فرستاده شد. در طی سه سال، او در فلوریدا در طول ماه‌های سرد زندگی کرد و بقیه سال‌ها را در مدفورد به سر برد. در نوزده سالگی، او به والهو، کالیفرنیا برای زندگی با پدرش، که در کشتی‌سازی نزدیک جزیره ماره در نیروی دریایی در خلیج سانفرانسیسکو مشغول به کار بود سفر کرد. در اوایل سال ۱۹۴۳، شرت و پدرش به لس آنجلس نقل مکان کردند، اما او را به دنبال تعلیم و تربیت ترک می‌کند، و مشغول به یک کار در رابطه با پستی در کمپ کوک (در حال حاضر پایگاه نیروی هوایی وندنبرگ)، در نزدیکی لامپوک، کالیفرنیا می‌شود. او به سنتا باربارا، جایی که او در ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ به دلیل نوشیدن نوشیدنی الکلی زیر سن قانونی دستگیر شد، نقل مکان کرد. مقامات او را به مدفورد می‌فرستند، اما او به فلوریدا بر می‌گردد.
در زمانی که در فلوریدا به سر می‌برد، سرگرد متی مایکل گوردون، یک افسر نیروی هوایی ارتش ایالات متحده را در گروه ۲ تکاوران هوایی، جایی که این افسر برای اعزام به برمه هند تعلیم می‌دید، را ملاقات می‌کند. او به دوستانش می‌گوید که به او پیشنهاد ازدواجی از طرف گوردون داده شد و او این پیشنهاد را پذیرفته، اما گوردون در ۱۰ اوت سال ۱۹۴۵ در یک حادثه، کمتر از یک هفته قبل از تسلیم ژاپن و پایان جنگ جهانی دوم درگذشت.
شرت در ژوئیه ۱۹۴۶ برای دیدن ستوان نیروی هوایی جوزف گوردون فیکلینگ، که او را از فلوریدا می‌شناخت به لس آنجلس بازگشت. فیکلینگ در نیروی دریایی هوایی، لانگ بیچ مستقر شد. شرت شش ماه گذشته از زندگی خود را در جنوب کالیفرنیا، بیشتر در منطقه لس آنجلس به سر برد.
قتل و پس از آن

در صبح روز ۱۵ ژانویه ۱۹۴۷، جسد برهنه الیزابت شرت که دو قطعه شده بود، در جایی خالی در سمت جنوب غرب خیابان نورتون، در نیمه راهی بین خیابان کالسیوم و خیابان ۳۹ غربی (در ۳۴°۰۰′۵۹″شمالی ۱۱۸°۱۹′۵۹″غربی﻿ / ﻿۳۴٫۰۱۶۴°شمالی ۱۱۸٫۳۳۳°غربی﻿ / 34.0164; -118.333) واقع در پارک لیمرت، لس آنجلس یافت شد. بتی برسینگر از ساکنان در حالی که همراه با دختر سه ساله اش در حال قدم زدم بود، جسد را در حدود ساعت ۱۰:۰۰ پیدا کرد. بتی برسینگر در ابتدا فکر می‌کرده که آن یک مانکن فروشگاه دور انداخته شده بوده‌است، و هنگامی که پی برد که آن یک جسد است، او به یکی از خانه‌ها در آن نزدیکی رفته با عجله با پلیس تماس می‌گیرد.
جسد به‌طور کامل از ناحیه کمر به دو تکه قطع شده و به‌طور کامل از خون خشک شده بود. جسد به وضوح توسط قاتل شسته شده بود. همچنین صورت شرت در هر دو طرف از ناحیه دهان تا گوش‌ها بریده شده بودند و یک اثر به نام لبخند جوکر را ایجاد کرده بود. شرت چند برش بر روی ران و سینه اش داشت، که در آن کل یا بخشی از گوشت قطعه قطعه شده بودند. نیم تنهٔ پایین بدن او به دور از نیم تنهٔ بالا قرار داشت، و روده او به صورت منظم در زیر باسن او جمع شده بود. جسد به این صورت «قرار گرفته» شده بود که دست او کنار سرش، آرنجش خم و در زاویه‌ای به سمت راست، و پاهایش دور از هم قرار داشت. کارآگاهان یک کیسه سیمان حاوی خون آبه در نزدیکی صحنه جرم پیدا کردند.
کالبد شکافی اعلام کرد که شرت ۵ فوت و ۵ اینچ (۱٫۶۵ متر) قد، ۱۱۵ پوند (۵۲ کیلوگرم) جرم، و چشمانی آبی روشن، موهای قهوه‌ای، و دندان‌هایی در حال فرسایش داشته‌است. همچنین علائم شریان بند در مچ پا او، مچ دست، و گردن او وجود دارد. جمجمه شکسته شده بود و کبودی‌هایی در جلو و سمت راست پوست سر او همراه با مقدار کمی خون‌ریزی در سمت راست سرش، گویا از ضرباتی به سر، وجود داشت. علت مرگ پارگی صورت و شوک او از خون‌ریزی ناشی از ضربات بر روی سر و صورت او اعلام شد.
به دنبال تعیین هویت شرت، خبرنگاران لس آنجلس هرالد با مادرش، فوئبو شرت تماس گرفته و به او می‌گویند که دخترش در یک مسابقه زیبایی جایزه‌ای را برنده شده‌است، و اگر او اطلاعاتی در مورد خود، دختر و پدر خانواده در اختیار آنان قرار دهد، جایزه‌ای معادل هزار دلار به او تعلق خواهد گرفت.
در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۴۷، یک فرد ادعا می‌کند که قاتل است با سردبیر لس آنجلس تماس گرفته، و ابراز نگرانی خود را از اینکه اخبار قتل دروغی بیش نیست اعلام می‌کند. روز بعد، یک بسته به روزنامه لس آنجلس، که شامل گواهینامه، کارت‌های کسب و کار، عکس، شرت را همراه با نام نوشته شده بر روی تکه‌های کاغذ و کتاب آدرس با نام مارک هانسن فرستاده می‌شود. هانسن، که یکی از آشنایان شرت بود، بلافاصله مظنون شد و بلافاصله دستگیر شد ولی به دلیل نبود شواهد و مدارک کافی آزاد شد.
با توجه به بدنامی این مورد، در طول سال‌ها بیش از پنجاه مرد و زن به قتل شرت اعتراف کردند اما هیچ‌کدام از آن‌ها ثابت نشد که قاتل وی بوده‌اند و فقط قصد جلب توجه را داشته‌اند.
شرت در گورستان مانتن ویو در اوکلند، کالیفرنیا به خاک سپرده شد. پس از او خواهرش رشد بزرگ شد و ازدواج کرد، فوئبو به اوکلند نقل مکان کرد به نزد قبر دخترش رفت. او در نهایت به سواحل شرقی که در سال ۱۹۷۰ زندگی می‌کرد، بازگشت.
مظنونین و اعتراف‌ها

شهرت قتل شورت منجر به اعتراف‌های زیادی شد که بسیاری غلط بودند. در بررسی‌های اولیه قتل او، پلیس در مجموع ۶۰ اعتراف دریافت کرد که اکثراً از سوی مردان بودند. از آن زمان بیش از ۵۰۰ نفر به این جنایت اعتراف کرده‌اند که بعضی حتی در زمان مرگ شورت، هنوز بدنیا نیامده بودند. گروهبان جان پی سنت جان، یک کارآگاه که تا زمان بازنشستگی اش روی این پرونده کار می‌کرد، اظهار داشت: «این تعجب‌آور است که چگونه بسیاری از مردم خود را قاتل وی معرفی می‌کنند.»
در سال ۲۰۰۳، رالف اسدل که یکی از کارآگاهان اصلی این پرونده بود، به تایمز گفت که معتقد است از قاتل شورت بازجویی به عمل آورده؛ مردی که دیده شده در ساعات اولیه ۱۵ ژانویه ۱۹۴۷ ماشین سدان خود را نزدیک پارکینگ متروک محل کشف جسد پارک کرده بود. یکی از همسایه‌ها که آن روز از آن نقطه رد می‌شده، توقف کرده تا کیسه زباله اش را در پارکینگ متروک رها کند که سدان را می‌بیند. گفته شده در عقب سمت راست باز بوده و راننده سدان در پارکینگ ایستاده بوده‌است. ظاهراً صاحب ماشین با دیدن همسایه می‌ترسد و از آنجا می‌رود. پلیس دنبال صاحب سدان گشت که در یک رستوران محلی کار می‌کرده ولی نهایتاً تبرئه شد.
نویسندگان و متخصصان متعددی به بحث راجع به مظنونین پرداختند؛ مثلاً ویراستار سابق تایمز یعنی لری هارنیش به دکتری به نام والتر بیلی مشکوک بود یا دونالد ولف ادعا می‌کند ناشر تایمز یعنی نورمن شندلر شورت را باردار کرده بوده‌است. از دیگر مظنونین می‌توان به لزلی دیلن، جوزف ای دومیاس، آرتی لین (یا جف کانرز)، مارک هنسن، دکتر فرانسیس ای سویینی، وودی گاتری، باگری سیگل، اورسون ولز، جورج هودل، دوست هودل یعنی فرد سکستون، جورج نولتون، رابرت ام «رد» منلی، پاتریک اس آوریلی و جک اندرسون ویلسون اشاره کرد.
بعد از قتل الیزابت شورت در سال ۱۹۴۷، پلیس به جورج هیل هودل جونیور مشکوک شد. او هیچ‌گاه رسماً متهم نشد و پس از مرگش توجه بیشتری به او جلب شد؛ زیرا پسرش استیو هودل که از کارآگاهان جنایی لس آنجلس بود، او را به کشتن شورت و چند قتل دیگر محکوم کرد. پیش از پرونده کوکب، او از مظنونین مرگ منشی اش روث اسپالدینگ نیز بود ولی متهم نشد. از سویی به تجاوز به دخترش تامار نیز متهم شد ولی تبرئه گشت. او چندبار از کشور فرار کرد و از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۹۰ در فیلیپین بود.
شایعات و نزاع بر سر واقعیت

بر سر جزئیات زیادی از زندگی شخصی و مرگ شرت نزاع بوده‌است. مشارکت مشتاقانه مردم و رسانه‌ها در حل این قتل بشدت مسیر تحقیقات را پیچیده کرد و در نتیجه، گاهی روایت وقایع متناقض گشت. طبق گفته ان ماری دیستفانو از پورتلند تریبون، در طی سال‌ها داستان‌های «تأیید نشده» زیادی دربارهٔ شرت بر سر زبان‌ها افتاده‌است: «او فاحشه بود، او تمایل جنسی کمی داشت، او باردار بود، او همجنس‌گرا بود. از طرفی نیز به جای اینکه این شایعات در طی زمان کمرنگ شوند، افسانه کوکب سیاه پیچیده‌تر می‌شود.» هارنیش چند شایعه و مفهوم محبوب راجع به شرت و قتل او را رد کرده و بر سر اعتبار کتاب گیلمور به نام جدا شده اختلاف دارد. او می‌گوید «۲۵درصد این کتاب اشتباه و ۵۰ درصد آن خیالات» است. هارنیش پوشه‌های دادستان منطقه را بررسی کرده (او ادعا می‌کرد که استیو هودل همراه با مقاله‌نویس تایمز، استیو لوپز، پوشه‌های مربوط به جورج هودل را بررسی کرده) و برخلاف ادعاهای ایتول، پوشه‌ها نشان دادند که دیلن کاملاً بازجویی شده و گفته در زمان قتل شرت در سن فرانسیسکو بوده‌است. هارنیش نتیجه گرفت که ایتول یا این پوشه‌ها را پیدا نکرده یا به عمد آن‌ها را نادیده گرفته‌است.
شایعات و نزاع بر سر واقعیت > قتل و وضعیت جسد

چندین نفر که هیچ‌یک شرت را نمی‌شناختند با پلیس و روزنامه‌ها تماس گرفتند و ادعا کردند در طول هفته ای که ظاهراً «گمشده» بوده، او را دیده‌اند؛ یعنی از ۹ ژانویه و روز ناپدیدشدنش تا ۱۵ ژانویه و روز کشف جسد. پلیس و دادستان منطقه تمام این ادعاها را رد کردند: در بعضی موارد افراد زنان دیگری را با شرت اشتباه گرفته بودند. اینکه شورت در روزهای مانده به قتل و کشف جسد کجا بوده، مشخص نیست.
بعد از کشف جسد شرت، چند روزنامه در لس آنجلس در تیترهای خود ادعا کردند که او در اثر شکنجه کشته شده‌است. در آن زمان پلیس این حرف را رد کرد ولی اجازه داد این ادعاها ادامه پیدا کنند تا بتواند دلیل اصلی مرگ شرت را از مردم مخفی کند. بعضی منابع مثل کتاب الیور سیریکس به نام جنایت: یک دائرةالمعارف (۱۹۹۳) بیان می‌کنند که بدن شرت با سیگار سوزانده شده بوده‌است. البته به چنین مسئله ای در گزارش کالبدشکافی اشاره نشده‌است.
در کتاب جدا شده، گیلمور اظهار می‌کند مسئول کالبدشکافی حین بررسی محتوای شکم شرت دریافته که او مجبور به خوردن مدفوع شده بوده‌است. هارنیش این ادعا را رد می‌کند و این مسئله در گزارش کالبدشکافی نیز نیامده است.
شایعات و نزاع بر سر واقعیت > لقب کوکب سیاه

طبق گفته روزنامه‌ها، در اواسط سال ۱۹۴۶ کارکنان و مشتریان یک داروخانه در لانگ بیچ بر اساس فیلم کوکب آبی (۱۹۴۶)، لقب «کوکب سیاه» را به شرت دادند. دیگر شایعات می‌گویند که رسانه‌ها به این خاطر به سراغ این لقب رفتند که شرت موهایش را با گل کوکب تزئین می‌کرده‌است. براساس وبسایت رسمی اف‌بی‌آی، این لقب به این خاطر بود که او «علاقه وافری به لباس‌های نازک و سیاه» داشت.
اما محققان دادستانی اظهار می‌کنند گزارشگر هرالد اکسپرس، بوو مینز، در داروخانه با دوستان شرت مصاحبه کرده و اولین بار از لقب «کوکب سیاه» استفاده کرده‌است. اگرچه بعضی نیز می‌گویند نخستین بار، آندروود و جک اسمیت این لقب را بکار بردند. گیلمور و هارنیش هردو معتقدند این لقب در دوران زندگی شورت استفاده می‌شده و مخلوق رسانه‌ها نیست. هارنیش می‌گوید او از مشتریان همیشگی داروخانه لانگ بیچ بوده و کارکنان آنجا او را با این اسم صدا می‌زدند. پیش از لقب «کوکب سیاه»، هرالد اکسپرس بخاطر ذات وحشیانه این جنایت، از او با عنوان «قتل گرگینه ای» یاد می‌کرد.
شایعات و نزاع بر سر واقعیت > ادعای فاحشگی و سابقه تن‌فروشی

کتاب‌های زیادی در حوزه جنایت واقعی ادعا می‌کنند. که شرت چندین بار در اواسط دهه ۱۹۴۰ به لس آنجلس سر زده‌است؛ مثلاً گیلمور در کتاب جدا شده می‌گوید او در سالن غذاخوری هالیوود کار می‌کرده‌است. هارنیش این مطلب را رد کرده و می‌گوید شرت تنها پس از بسته شدن این سالن در سال ۱۹۴۵ به لس آنجلس آمد. بعضی از دوستان شرت و نویسنده‌ها و روزنامه‌نگارها می‌گویند اودر دوران اقامتش در لس آنجلس فاحشه یا دختر تلفنی بوده اما هارنیش بیان می‌کند هیئت منصفه ای در عصر حاضر ثابت کرد که شواهدی مبنی بر تن‌فروشی او در دست نیست. هارنیش ادعا می‌کند که این شایعات از رمان جان گرگوی دان به نام اعتراف‌های واقعی (۱۹۷۷) نشئت گرفته‌اند که تا حدی بر اساس این جنایت نگارش شده‌است.
شایعه دیگری مبتنی بر این است که شورت به صورت مادرزادی به ناهنجاری غدد جنسی مبتلا بوده و قادر به برقراری رابطه جنسی نبوده‌است. پوشه‌های دادستان منطقه نشان می‌دهند که سه مرد که شورت با آن‌ها رابطه جنسی داشته، مورد بازجویی قرار گرفته‌اند؛ از جمله یک افسر پلیس شیکاگو که از مظنونین این پرونده نیز بوده‌است. به علاوه پوشه‌های اف‌بی‌آی نیز بیانیه‌های یکی از معشوقه‌های شرت را در خود دارند. در سال ۲۰۰۹، مایکل نیوتون در کتاب دائرةالمعارف جنایات حل نشده به گزارش کامل کالبدشکافی او اشاره کرد و نوشت که رحم «کوچکی» داشته اما اطلاعات دیگری مبنی بر نقص در ارگان‌های تولیدمثلی او دیده نشده‌است. بعلاوه این گزارش اظهار می‌کند شرت هیچ‌گاه باردار نبوده‌است.
شایعه دیگر این است که شرت همجنس‌گرا بوده‌است. به گفته گیلمور این شایعه از آن جا نشئت گرفته که بوو مینز، خبرنگار هرالد اکسپرس، از معاون پزشک قانونی شنیده شورت به خاطر دستگاه تناسلی «کوچک» خود، با «مردان رابطه جنسی نداشته» است. مینز تصور کرده این حرف بدین معناست که شرت با زنان رابطه داشته‌است. به همین جهت او و سید هیوز بی‌دلیل در میخانه‌های همجنس گرایانه در لس آنجلس به دنبال اطلاعات بوده‌اند.
سرگرد متی مایکل گوردون.
عکس بازداشت در سال ۱۹۴۳ برای نوشیدن نوشیدنی الکلی در زیر سن قانونی
تهمینه (کهنوج)

| تهمینه | تهمینه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۷°۵۶′۰۲″شمالی ۵۷°۵۲′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۹۳۳۸۰۱۱°شمالی ۵۷٫۸۷۸۵۵۱۸°شرقی﻿ / 27.9338011; 57.8785518: مختصات: ۲۷°۵۶′۰۲″شمالی ۵۷°۵۲′۴۳″شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۹۳۳۸۰۱۱°شمالی ۵۷٫۸۷۸۵۵۱۸°شرقی﻿ / 27.9338011; 57.8785518
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: کهنوج
بخش: مرکزی
دهستان: کوتک
بنیان‌گذاری: ۱۳۳۰ خورشیدی
جمعیت: ۱۷۳ نفر (سرشماری ۹۵)
تهمینه، روستایی در دهستان کوتک بخش مرکزی شهرستان کهنوج در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۳ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌است.
دیل دیفنس

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت مسئولیت محدود در آلمان
دفتر مرکزی: آلمان
محصولات: موشک پدافند هوایی
دیل دیفنس (انگلیسی: Diehl Defence) شرکت تجهیزات دفاعی آلمانی است.
دینا پلاتو

| دینا پلاتو | دینا پلاتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ نوامبر ۱۹۶۳
درگذشت: ۸ مهٔ ۱۹۹۹ (۳۵ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۱–۱۹۹۹
دِینا پلاتو (انگلیسی: Dana Plato; ۱ نوامبر ۱۹۶۳ – ۸ مهٔ ۱۹۹۹) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود.
دفاع مدنی

نشانه متمایز بین‌المللی دفاع مدنی، تعریف شده توسط قوانین حقوق بین‌الملل بشردوستانه و به عنوان علامت محافظتی مورد استفاده قرار می‌گیرد
دفاع مدنی یا حفاظت شهری تلاشی برای محافظت از شهروندان یک دولت (عموماً غیر نظامیان) در برابر حملات نظامی و بلایای طبیعی است. از اصول عملیات اضطراری استفاده می‌کند: پیشگیری، کاهش، آماده‌سازی، پاسخ یا تخلیه اضطراری و بازیابی. برنامه‌هایی از این دست ابتدا حداقل در دهه ۱۹۲۰ مورد بحث قرار گرفت و در دهه ۱۹۳۰ با افزایش تهدید جنگ و بمباران هوایی در برخی کشورها اجرا شد. این مسئله پس از تحقق تهدید تسلیحات هسته ای گسترده شد. از زمان پایان جنگ سرد، تمرکز دفاع مدنی تا حد زیادی از حمله نظامی به موارد اضطراری و بلایا به‌طور کلی تغییر کرده‌است. مفهوم جدید با اصطلاحات متعددی توصیف شده‌است که هر یک از آنها طیف معنایی خاص خود را دارند، از جمله مدیریت بحران، مدیریت اضطراری، آمادگی اضطراری، برنامه‌ریزی برای حوادث، حوادث اجتماعی، کمک های مدنی و حفاظت مدنی.
در بعضی از کشورها، به‌طور کلی دفاع مدنی به عنوان بخش اصلی دفاع در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، کلمه سوئدی totalförsvar (دفاع کامل) به تعهد طیف گسترده‌ای از منابع ملی برای دفاع از آن اشاره دارد، از جمله حفاظت از همه جنبه‌های زندگی غیرنظامی. برخی کشورها دفاع مدنی را در راستای خطوط شبه نظامی ترتیب داده‌اند، یا آن را در داخل نیروهای مسلح، مانند نیروهای دفاعی مدنی اتحاد جماهیر شوروی (Войска гражданской обороны) گنجانیده‌اند.
تاریخ > سرچشمه‌ها > انگلستان

ظهور دفاع مدنی با تجربه بمباران مناطق غیرنظامی در طول جنگ جهانی اول شروع شد. بمباران انگلستان در ۱۹ ژانویه ۱۹۱۵ هنگامی آغاز شد که زپلین آلمانی بمبها را در منطقه گریت یارموت انداختند و شش نفر را به قتل رساندند. عملیات بمباران آلمانی جنگ جهانی اول به طرز شگفت‌انگیزی مؤثر بود. ویرانگرترین حملات منجر به ۱۲۱ تلفات برای هر تن از بمب‌ها شد. این رقم بعنوان پایه ای برای پیش‌بینی‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
تاریخ > سرچشمه‌ها > ایالات متحده

در ایالات متحده، دفتر دفاع مدنی در ماه مه ۱۹۴۱ برای هماهنگی اقدامات دفاعی غیرنظامی تأسیس شد. این سازمان با وزارت ارتش هماهنگ بود و گروه‌های مشابهی با ARP انگلیس تأسیس کرد. یکی از این گروه‌ها که امروز وجود دارد، گشت هوایی غیرنظامی است که در ابتدا به عنوان یک کمکی غیرنظامی ارتش ایجاد شده‌است. CAP در اول دسامبر سال ۱۹۴۱ با مأموریت اصلی دفاع مدنی جستجو و نجات ایجاد شد. CAP همچنین دو زیردریایی آکزیز را غرق کرد و شناسایی هوایی برای کشتی‌های تجاری متفقین و بی‌طرف را فراهم کرد. در سال ۱۹۴۶، گشت هوایی غیرنظامی از مبارزه با قانون عمومی ۷۹–۴۷۶ منع شد. CAP سپس مأموریت فعلی خود را دریافت کرد: جستجو و نجات هواپیماهای سقوط کرده هنگامی که نیروی هوایی ایجاد شد، در سال ۱۹۴۷، گشت هوایی غیرنظامی کمکی نیروی هوایی شد.
کمکی گارد ساحلی نقش مشابهی را در حمایت از گارد ساحلی ایالات متحده ایفا می‌کند. مانند گشت هوایی غیرنظامی، کمکی گارد ساحلی تا زمان جنگ جهانی دوم تأسیس شد. کمکی‌ها بعضی اوقات در طول جنگ مسلح بودند و به‌طور گسترده در عملیات امنیتی بندر شرکت می‌کردند. پس از جنگ، کمکی تمرکز خود را به ارتقاء ایمنی قایقرانی و کمک به گارد ساحلی در انجام جستجو و نجات و ایمنی دریایی و حفاظت از محیط زیست تغییر داد.
تاریخ > عصر اتم

در بیشتر کشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیک شمالی مانند ایالات متحده، انگلیس و آلمان غربی و همچنین بلوک اتحاد جماهیر شوروی و به ویژه در کشورهای بی‌طرف مانند سوئیس و سوئد در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، بسیاری از شیوه‌های دفاع مدنی برای آماده‌سازی برای پس از جنگ هسته ای تمرین می‌شد، که در آن زمان کاملاً محتمل به نظر می‌رسید.
در انگلستان، سرویس دفاع مدنی در سال ۱۹۴۵ منحل شد و پس از آن در سال ۱۹۴۶ توسط ARP. با شروع تنش‌های فزاینده بین شرق و غرب، این سرویس در سال ۱۹۴۹ به عنوان سپاه مدنی احیا شد که قرار بود به عنوان یک سازمان داوطلبانه غیرنظامی، اساساً با پیش‌بینی یک حمله هسته ای جنگ سرد انجام وظیفه کند.
در ایالات متحده، قدرت خالص سلاح‌های هسته ای و احتمال درک چنین حمله باعث افزایش واکنش بیشتر از آنچه که هنوز در دفاع مدنی مورد نیاز بود، شد. دفاع مدنی، که قبلاً گامی مهم و متداول به حساب می‌آمد، در فضای جنگ سرد تفرقه افکنانه و بحث‌برانگیز شد. در سال ۱۹۵۰، هیئت منابع امنیت ملی یک سند ۱۶۲ صفحه ای ایجاد کرد که به تشریح یک ساختار دفاعی مدنی برای ایالات متحده با نام «کتاب آبی» توسط متخصصان دفاع مدنی انجامید که به عنوان الگویی برای قانونگذاری و سازماندهی برای ۴۰ سال بعد مورد استفاده قرار گرفت.
رئیس‌جمهور ایالات متحده کندی (۱۹۶۱–۱۹۶۳) تلاش جاه طلبانه ای را برای نصب پناهگاه در سراسر ایالات متحده آغاز کرد. این پناهگاه‌ها در برابر انفجار و گرمای تسلیحات هسته ای محافظت نمی‌کنند، اما برخی برای محافظت در برابر اثرات تابشی که هفته‌ها به طول می‌انجامد کاربرد دارد.
برخلاف رویکرد عمدتاً غیرمتعارف در ناتو، با توقف و شروع به دفاع مدنی بسته به هوی و هوس هر دولت تازه انتخاب شده، اتحاد جماهیر شوروی استراتژی نظامی پایدارتری برگزید که جنگ هسته ای برنده را برای شوروی ممکن می‌ساخت سربازان دفاع مدنی اتحاد جماهیر شوروی نقش اصلی را در عملیات عظیم نجات پس از سانحه هسته ای چرنوبیل در سال ۱۹۸۶ بازی کردند. مأمورین محافظت از نیروهای دفاعی رسماً از سراسر اتحاد جماهیر شوروی به منظور پیوستن به کارگروه چرنوبیل بسیج شدند و براساس تیپ دفاع مدنی کیف تشکیل شدند. این کارگروه وظایف پرخطر را انجام داد. ۵۶ نفر از کشته شدگان این سانحه سربازان دفاعی غیرنظامی بودند.
تاریخ > افول

در کشورهای غربی هیچگاه سیاستهای دفاعی مدنی به درستی اجرا نشده‌است، زیرا اساساً با دکترین «نابودی حتمی طرفین» (MAD) جایی برای پیش‌بینی برای بازماندگان باقی نمی‌گذاشت. همچنین فرض بر این بود که یک دفاع کامل تمام عیار ارزش هزینه‌های کلان را ندارد. به هر دلیلی، عموم تلاش‌های دفاع مدنی را اساساً در برابر نیروهای مخرب قدرتمند سلاح‌های هسته ای و بنابراین اتلاف وقت و هزینه، ناکارآمد می‌دانند، اگرچه برنامه‌های تحقیقاتی تفصیلی علمی، زیربنای جزوه‌های دولتی بسیار مسخره دفاع مدنی دولتها در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود.
تاریخ > امروز

بسیاری از کشورها هنوز یک سپاه ملی مدنی را در اختیار دارند، که معمولاً مختصراً برای کمک به موارد اضطراری در مقیاس وسیع از قبیل سیل، زلزله، تهاجم یا اختلالات مدنی در اختیار دارند.
پس از حملات ۱۱ سپتامبر در ۲۰۰۱، در ایالات متحده مفهوم دفاع مدنی تحت عنوان چتر امنیت میهن و مدیریت اضطراری همه خطرها مورد تجدید نظر قرار گرفته‌است.
در اروپا، آرم مثلث CD همچنان به‌طور گسترده استفاده می‌شود. آرم قدیمی دفاع مدنی ایالات متحده تا سال ۲۰۰۶ در آرم FEMA استفاده می‌شد و در آرم گشت هوایی غیرنظامی ایالات متحده ذکر شده‌است. در سال ۲۰۰۶، انجمن ملی مدیریت اضطراری - یک سازمان آمریکایی متشکل از مدیران اضطراری ایالتی - رسماً آرم مثلث دفاع مدنی را بازنشسته کرد و آن را با آرم EM (بیانگر Emergency management) جایگزین کرد. با این حال، این نام و آرم توسط دفاع مدنی ایالت هاوایی و گوام همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اهمیت

سرمایه‌گذاری‌های نسبتاً ناچیز در زمینه آماده‌سازی می‌توانند بازیابی را ماه‌ها یا سالها سرعت دهند و از این طریق باعث پیشگیری از مرگ میلیون‌ها نفر در اثر گرسنگی، سرماخوردگی و بیماری شوند. براساس تئوری سرمایه انسانی در اقتصاد، جمعیت یک کشور از همه زمین‌ها، کارخانه‌ها و سایر دارایی‌هایی که در اختیار دارد با ارزش تر است. مطابق علم روانشناسی، برای مردم مهم است که احساس کنند که سرنوشت خود را کنترل می‌کنند، و آمادگی برای عدم اطمینان از طریق دفاع مدنی می‌تواند به دستیابی به این هدف کمک کند.
مراحل > کاهش

کاهش، روند پیشگیری فعال از جنگ یا انتشار سلاح‌های هسته ای است. این شامل تجزیه و تحلیل سیاست، دیپلماسی، اقدامات سیاسی، خلع سلاح هسته ای و واکنش‌های نظامی بیشتری مانند دفاع موشکی ملی و توپخانه پدافند هوایی است. در مورد ضد تروریسم، کاهش شامل دیپلماسی، جمع‌آوری اطلاعات و اقدام مستقیم علیه گروه‌های تروریستی است. کاهش همچنین ممکن است در برنامه‌ریزی‌های طولانی مدت مانند طراحی سیستم بزرگراه بین شهری و قرار دادن پایگاه‌های نظامی دورتر از مناطق پرجمعیت منعکس شود.
مراحل > آماده‌سازی

آماده‌سازی شامل ساختن پناهگاه‌های انفجار و اطلاعات تعیین موقعیت، منابع و زیرساخت‌های اضطراری است. به عنوان مثال، اکثر شهرهای بزرگ ایالات متحده اکنون دارای مراکز عملیاتی اضطراری زیرزمینی هستند که می‌توانند هماهنگی دفاع مدنی را انجام دهند. FEMA همچنین دارای امکانات زیرزمینی بسیاری برای همین منظور است که در نزدیکی راه‌آهنهای اصلی مانند دنتون، تگزاس و ویرجینیا واقع شده‌است.
مراحل > واکنش

این پاسخ ابتدا هشدار به غیرنظامیان است تا بتوانند وارد پناهگاه‌های احتمالی شوند و از دارایی محافظت کنند.
پاسخگویی به کارکنان همیشه مملو از مشکلات در مواقع اضطراری دفاع ملکی است. پس از حمله، خدمات اضطراری تمام وقت معمولی به‌طور چشمگیری بارگیری می‌شوند، با زمان پاسخگویی در برابر آتش‌سوزی معمولی که اغلب بیش از چند روز است. برخی توانایی‌ها توسط ادارات محلی و ایالتی حفظ می‌شود و ذخیره ویژه اضطراری توسط واحدهای نظامی ویژه، بویژه امور عمرانی، پلیس نظامی، وکلای دادگستری و مهندسین رزم فراهم می‌شود.
با این حال، پاسخ سنتی به حمله گسترده به مراکز جمعیت غیرنظامی، حفظ نیروی آموزش دیده جمعی از کارگران اورژانس داوطلب است. مطالعات انجام شده در جنگ جهانی دوم نشان داد که افراد غیرنظامی آموزش دیده (۴۰ ساعت یا کمتر) در تیمهای سازمان یافته می‌توانند تا ۹۵٪ موارد اضطراری را هنگام آموزش، برقراری ارتباط و پشتیبانی از طرف دولت محلی انجام دهند. در این طرح، جمعیت خود را از اکثر شرایط نجات می‌دهند و اطلاعات را برای اولویت بندی خدمات اضطراری حرفه ای در اختیار اداره مرکزی قرار می‌دهند.
در دهه ۱۹۹۰ این مفهوم توسط اداره آتش‌نشانی لس آنجلس برای مقابله با شرایط اضطراری غیرنظامی مانند زلزله احیا شد. این برنامه به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شد و شرایط استانداردی را برای سازمان فراهم کرد. در ایالات متحده، این اکنون سیاست رسمی فدرال است، و توسط تیم‌های پاسخگویی اضطراری جامعه، تحت وزارت امنیت میهن، که برنامه‌های آموزشی توسط دولت‌های محلی را تأیید می‌کند، انجام می‌شود و «کارمندان سرویس بلایای مجاز» را که چنین آموزش‌هایی را انجام می‌دهند، ثبت می‌کند.
مراحل > بهبود

بازیابی شامل بازسازی زیرساخت‌های آسیب دیده، ساختمان‌ها و تولید است. مرحله بهبودی طولانی‌ترین و در نهایت گران‌ترین مرحله است. پس از گذشت «بحران» فوری، همکاری از بین می‌رود و تلاش‌های بهبودی اغلب سیاسی می‌شوند یا به عنوان فرصت‌های اقتصادی تلقی می‌شوند.
آماده‌سازی برای بهبودی می‌تواند بسیار مفید باشد. اگر منابع کاهش پیش از حمله پراکنده شوند، می‌توان از آبشارهای ناکامی‌های اجتماعی جلوگیری کرد. یکی از محافظت در برابر آسیب پل در شهرهای رودخانه، یارانه دادن به «کشتی توریستی» است که سفرهای منظره روی رودخانه را انجام می‌دهد. هنگامی که یک پل در حال سقوط است، کشتی بار را می‌گیرد.
دیر پارک (تورنتو)

| Deer Park | Deer Park |
| --- | --- |
Neighbourhood: Neighbourhood
نمای به سمت جنوب به پایین خیابان یانگ به سمت خیابان سنت کلر در دیر پارک، ۲۰۰۳: نمای به سمت جنوب به پایین خیابان یانگ به سمت خیابان سنت کلر در دیر پارک، ۲۰۰۳
موقعیت دیر پارک در تورنتو: موقعیت دیر پارک در تورنتو
Country:  کانادا
استان‌ها و قلمروهای کانادا:  انتاریو
City: تورنتو
دیر پارک (انگلیسی: Deer Park, Toronto) محله‌ای مرفه در تورنتو، انتاریو، کانادا، در تقاطع خیابان یانگ و خیابان سن کلر است.
دیوید دیکسون

دیوید دیکسون (انگلیسی: David Dickson؛ زادهٔ ۲۰ فوریهٔ ۱۹۴۱) شناگر اهل استرالیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده‌است.