stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گاگاکو

| گاگاکو | گاگاکو |
| --- | --- |
میراث فرهنگی ناملموس یونسکو: میراث فرهنگی ناملموس یونسکو
کشور:  ژاپن
منبع: ۰۰۲۶۵
منطقه: آسیای شرقی
اطلاعات ثبت: اطلاعات ثبت
ثبت: ۲۰۰۹
گاگاکو (به ژاپنی: 雅楽 Gagaku) یکی از انواع موسیقی ژاپنی است که طی سده‌های متمادی در دربار پادشاهی کیوتو اجرا میشده که شامل سه گونه و منشا اولیه است:
موسیقی بومی و مذهبی شینتو که همراه با رقص و آواز است و کونیبوری نو اوتامای خوانده می‌شود.
موسیقی گوگوریو و منچوری که کوماگاکو خوانده می‌شود. (کوما نام، یکی از سه پادشاهی کره بوده‌است.)
موسیقی چینی و جنوب‌شرق آسیا به‌ویژه موسیقی دودمان تانگ که توگاکو خوانده می‌شود.
گاگاکو مراسمی شامل اجرای موسیقیهای آرام و حرکات رقص می‌باشد و جز قدیمی‌ترین هنرهای سنتی ژاپنی است. در مهمانی‌ها و مراسم درباری در کاخ سلطنتی و همچنین در مراسم‌های مردم عادی، در سراسر کشور انجام میشده.
هاتف اصفهانی

| هاتف اصفهانی | هاتف اصفهانی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: سید احمد حسینی
زادهٔ: نیمه نخست قرن دوازدهم اصفهان، ایران
درگذشت: ذی الحجه ۱۱۹۸ ه‍.ق قم، ایران
آرامگاه: حرم فاطمه معصومه، قم
ملیت: ایرانی
مکتب: بازگشت ادبی
آثار برجسته: ترجیع بند توحیدی
دوره: قرن دوازدهم هجری
فرزندان: سحاب اصفهانی، رشحه
سید احمد حسینی اصفهانی (درگذشته ۱۱۹۸ هجری قمری) متخلص به هاتف، از شعرا و ادیبان نامی ایران در عهد افشاریه و زندیه و از پیشگامان سبک بازگشت ادبی است.
زندگی و خاندان

اصل خاندان او از اهل اردوباد آذربایجان بوده که در زمان پادشاهان صفوی از آن دیار به اصفهان هجرت کرده و در این شهر متوطن گردیده‌اند. تولد هاتف در نیمهٔ اول قرن دوازدهم اتفاق افتاده و در زادگاهش اصفهان به تحصیل ریاضی و حکمت و طب پرداخته و گویا در این فنون از محضر میرزا محمد نصیر اصفهانی استفاده کرد و در شعر نیز مشتاق را راهنما و استاد خود اختیار نموده‌است.
هاتف شاعری را از جوانی آغاز کرد، در طول زندگی آرام خود از مدح شاهان و روی آوردن به دربار سلاطین خودداری کرد و بیشتر به مطالعه و حکمت و عرفان مشغول بود.
هاتف اصفهانی شاعری توانا و مسلط به زبان و ادب فارسی بود. وی از سبک شعرای متقدم ایران به ویژه حافظ و سعدی و فردوسی پیروی می‌کرد و طبع خود را در سرایش تمامی قالبهای شعری اعم از غزل، قصیده و رباعی، ترجیع‌بند و قطعه آزمود. شهرت عمده هاتف به سبب شاهکار بزرگ ادبی او (ترجیع‌بند عرفانی) است که هم از حیث حسن ترکیب الفاظ و هم از حیث توصیف معانی برجسته است. وی مرثیه‌های زیبایی نیز با استفاده از ماده تاریخ در مرگ بزرگان و دوستان خود سرود که این اشعار از ارزش بالایی برخوردارند.
هاتف تا پایان دوران میانسالی در زادگاهش اصفهان ماند، اما در سال ۱۱۸۸ ه.ق به دلیل شرایط تاریخی و حکومت وقت این شهر، به همراه دوستش آذر به قم و بعد از آن نزد صباحی بیدگلی به کاشان رفت و در اواخر عمر خود، سال‌ های ۱۱۹۷ و ۱۱۹۸ ه.ق دوباره به قم سفر کرد و در همان سال در قم درگذشت.
مهم‌ترین اثر باقی‌مانده از هاتف اصفهانی دیوان اشعار او و چند صد بیت شعر به‌زبان عربی است.
ترجیع بند مشهور

بخشی از بند اول ترجیع‌بند معروف هاتف:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای فدای تو هم دل و هم جان  |  |  وی نثار رهت همین و همان |
| دل فدای تو چون تویی دلبر  |  |  جان نثار تو چون تویی جانان |
| دل رهاندن ز دست تو مشکل  |  |  جان فشاندن به پای تو آسان … |
| ساقی آتش‌پرست و آتش دست  |  |  ریخت در ساغر آتش سوزان |
| چون کشیدم نه عقل ماند و نه دین |  |  سوخت هم کفر از آن و هم ایمان |
| مست افتادم و در آن مستی  |  |  به زبانی که شرح آن نتوان |
| این سخن می‌شنیدم از اعضا  |  |  همه حتّی الورید و الشّریان |
| که یکی هست و هیچ نیست جز او |  | وحده لا اله الّا هو |
جی‌ام‌سی موتورهوم

Motor vehicle
| جی‌ام‌سی موتورهوم | جی‌ام‌سی موتورهوم |
| --- | --- |
1973 GMC Motorhome (26-ft model): 1973 GMC Motorhome (26-ft model)
دید کلی: دید کلی
شرکت: جی‌ام‌سی (جنرال موتورز)
تولید: 1972–1978
مدل سال: 1973–1978
مونتاژ: Pontiac Assembly Center، پونتیاک، میشیگان
طراح: Michael Lathers, GM Design center
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: ماشین کاروان
شکل بدنه: Class A Motor Home
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۴۵۵ اینچ مکعب (۷٫۵ لیتر) Rocket V8 ۴۰۳ اینچ مکعب (۶٫۶ لیتر) Oldsmobile V8
جعبه‌دنده: 3-speed TH-425 automatic
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۴۰ اینچ (۳٬۶۰۰ میلیمتر) ۱۶۰ اینچ (۴٬۱۰۰ میلیمتر)
درازا: ۲۳ فوت (۷٫۰ متر) ۲۶ فوت (۷٫۹ متر)
جی‌ام‌سی موتورهوم (GMC motorhome) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۸تولید شده‌است.
این خودرو در کلاس ماشین کاروان قرار گرفته، است.
ژان-لئون ژروم

| ژان-لئون ژروم | ژان-لئون ژروم |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ مهٔ ۱۸۲۴ وزول، اوت-سون، فرانسه
درگذشت: ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۰۴ (۷۹ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
تحصیلات: پل دلاروش
جنبش: آکادمیسیسم، خاورگرایی، شرق‌شناسی
ژان لئون ژروم در کارگاه تندیس‌گری در پاریس.
استخرِ حَرم‌سرا، نام اثری است از ژان-لئون ژروم.
اثر برده‌ای را در حین خدمت به زنان حَرم‌سرا در حمام ترکی حرم‌سرا به تصویر کشیده‌است.
این اثر اکنون در موزه ارمیتاژ در سن پترزبورگ نگه‌داری می‌شود.
دوئل پس از بالماسکه، نام اثری است که بین سال‌های ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۹ میلادی خلق شد.
تابلو لحظاتی پس از یک دوئل خونین شرکت‌کننده‌های یک جشن بالماسکه را در فضایی سرد و زمستانی به تصویر کشیده‌است.
این اثر اکنون در مالکیت موزهٔ هنر والترز قرار دارد.
تابلوی آخرین دعای شهدای مسیحی، اثر ژان-لئون ژروم در مجموعهٔ موزه هنر والترز، مجازات گروهی از اهالی روم را نشان می‌دهد که به مسیحیت گرویده بودند. گروهی از مردان به صلیب بسته و زنده‌سوزی شدند و گروهی بزرگ‌تر از جمله زنان و کودکان محکوم به مواجهه با حیوانات درنده شدند.
ژان-لئون ژروم (به فرانسوی: Jean-Léon Gérôme) (۱۱ مه ۱۸۲۴ - ۱۰ ژانویه ۱۹۰۴) نقاش و تندیس‌گر مشهور فرانسوی بود. طیف وسیع آثار هنری ژان لئون ژروم شامل نقاشی‌های تاریخی، اساطیر یونان باستان، شرق‌شناسی و چهره‌نگاری می‌شوند.
آثار

فراین در پیش‌روی آرئوپاژ
(۱۸۶۱)
نماز در قاهره
(۱۸۶۵)
قالی‌فروشِ قاهره
حوالی ۱۸۸۷ م.
مؤسسه هنر مینیاپولیس
بازار برده‌فروشان
(۱۸۶۶)
دکان برده‌فروشی
۱۸۷۱ م.
موزه هنر سینسینتی
مرگ سزار
(۱۸۶۷)
دست‌فروش عرب
(۱۸۶۹)
باشبوزق سیاه‌چهرهٔ لشکر عثمانی
(۱۸۶۹)
مارافسا
(۱۸۷۰)
عبور اعراب از صحرا
(۱۸۷۰)
شست‌برگشته
(۱۸۷۲)
شرف‌یابی ژنرال لوئی در ورسای
(۱۸۷۸)
دیوار ماتم
۱۸۸۰ م.
موزه اسرائیل
حراج برده‌ها
(۱۸۸۴)
حمام حرم‌سرا
(۱۸۸۵)
پیگمالیون و گالاتئا
(۱۸۹۰)
تندیس تاناگرا
(۱۸۹۰)
دیدار ابوالهول و ناپلئون
۱۸۸۶ م.
قصر هرست
تیرباران مارشال نِی
۱۸۶۸ م.
نگارخانه و موزه هنر شفیلد
چمدان (فیلم ۲۰۲۴)

| چمدان | چمدان |
| --- | --- |
پوستر پخش: پوستر پخش
کارگردان: ژائومه کولت-سرا
تهیه‌کننده: دیلن کلارک
نویسنده: تی.جی. فیکسمن
بازیگران:  تارون اجرتون  سوفیا کارسون  دنیل ددوایلر  تئو روسی  لوگان مارشال-گرین  جیسون بیتمن 
موسیقی: لورن بالفه
فیلم‌بردار: لایل وینسنت
تدوین‌گر:  فرد راسکین  الیوت گرینبرگ  کریستیان مایدیک 
شرکت‌های تولید:  دیلن کلارک پروداکشنز  دریم‌ورکس 
توزیع‌کننده: نتفلیکس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ دسامبر ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-۱۲-۱۳)  
مدت زمان: ۱۱۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴۷ میلیون دلار
کری-آن (انگلیسی: Carry-On) یک فیلم اکشن آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی ژائومه کولت-سرا و نویسندگی تی.جی. فیکسمن است. در آن تارون اجرتون، سوفیا کارسون، دنیل ددوایلر و جیسون بیتمن به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان آن روایتگر افسر جوان اداره امنیت حمل و نقل است که در شب کریسمس اجازهٔ ورود نوعی عامل عصبی به هواپیما را می‌دهد.
کری-آن در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۴ توسط نتفلیکس منتشر شد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد.
داستان

یک مسافر مرموز به مأمور جوان اداره امنیت حمل و نقل باج می‌دهد تا اجازه دهد بسته‌ای خطرناک از امنیت عبور کند و به پرواز روز کریسمس برود.
همسر مأمور جوان باردار است و در فرودگاه کار می کند. همین امر موجب باز شدن پای وی به ماجرا می شود.
تلاش برای حفظ خانواده ارزش محوری فیلم است.
تولید

فیلمبرداری در سپتامبر ۲۰۲۲ در نیواورلئان آغاز شد و در اواخر ژانویه ۲۰۲۳ به پایان رسید.
پخش

کری-آن در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۴ توسط نتفلیکس منتشر شد.
بازخورد نقادانه

در وبگاه راتن تومیتوز، ٪۸۶ از ۴۴ بررسی منتقدین مثبت است و این فیلم میانگینِ امتیاز ۶٫۸۰/۱۰ را در اختیار دارد. این فیلم در متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۲۲ منتقدین امتیاز ۶۷ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌گر «نقدهای عموماً مطلوب» است.
رقص عربی

رقص عربی که در غرب به رقص شکم یا رقص شرقی شهرت دارد، یک نوع رقص عموماً ویژهٔ زنان است. شاید گذاشتن نام رقص شکم به این نوع رقص چندان بامسمی نباشد چرا که در این نوع رقص اکثر قسمت‌های بدن به کار گرفته شده و مهم‌ترین حرکت‌های این رقص حرکت‌های باسن است.
تاریخ ظهور و محل بومی این رقص نامشخص است. مستنداتی که به این نوع رقص اشاره کرده‌اند بیشتر به دو قرن اخیر مربوط می‌شود. عده‌ای آن را رقص زنان کولی و رقاصه‌های خاص در دربار شاهان صفوی و عده‌ای آن را به دربار پادشاهان عثمانی در مصر مربوط کرده‌اند. در حرمسراهای دوره صفوی نیز سوگلی‌ها و رقاصه‌های ویژه اندرونی حرمسرا وجود داشته‌است.
لیلا تاج، رقصنده شکم مصری (متولد آمریکایی)، در حال اجرا در شرم الشیخ، مصر
تصویری از زنان در حال رقص شرقی در کاخ چهل‌ستون وجود داشته تعدادی از آن‌ها را پاک کرده‌اند ولی یک تصویر از آن‌ها باقی‌مانده‌است. رقص شرقی با حرکات سر و دست‌ها و با پوشش کامل و با حرکات پریشان کر.دن و چرخش موی بوده‌است. رقص نیمه‌برهنه شرقی یا عربی امروزی سابقه کمتر از یک قرن دارد.
معمولاً اینگونه رقص‌ها تنها برای زنان کنیز و کولی و اسیر مجاز بوده و سایر زنان مسلمان در جهان اسلام چنین رقصی نداشته‌اند.
نام‌ها و اصطلاحات

«رقص شکم» ترجمه ای از اصطلاح فرانسوی danse du ventre است. این نام برای اولین بار در سال ۱۸۶۴ در بررسی نقاشی شرق‌شناس رقص آلمه اثر ژان لئون ژروم ظاهر شد.
اولین استفاده شناخته شده از اصطلاح «رقص شکم» در انگلیسی به رقصندگان خاورمیانه ای اشاره دارد که در نمایشگاه یونیورسل پاریس در سال ۱۸۸۹ اجرا کردند.
رقص شرقی ("رقص شرقی" یا "رقص مشرق زمین") یک دسته گسترده از اشکال حرفه ای رقص است، از جمله اشکال رقص شکم که امروزه رایج است، مانند رقص بلدی، سعیدی، قوازی و اولیم. شکل غیررسمی و اجتماعی این رقص در زبان عربی مصری به نام رقص بلدی (رقص کشور یا رقص محلی) شناخته می‌شود و یک رقص بومی محسوب می‌شود.
رقص شکم در درجه اول یک رقص نیم تنه با تأکید بر مفصل ران است. بر خلاف بسیاری از اشکال رقص غربی، تمرکز رقص بر روی جداسازی عضلات تنه است، نه بر حرکات اندام‌ها در فضا. اگرچه برخی از این انزواها شبیه ایزوله‌های مورد استفاده در باله جاز به نظر می‌رسند، اما گاهی اوقات به گونه ای متفاوت هدایت می‌شوند و احساس یا تأکید متفاوتی دارند.
نام‌ها و اصطلاحات > حرکاتی که در رقص شکم یافت می‌شوند

مشابه بیشتر رقص‌های محلی، هیچ طرح نامگذاری جهانی برای حرکات رقص شکم وجود ندارد. بسیاری از رقصندگان و مدارس رقص طرح‌های نام‌گذاری خود را ایجاد کرده‌اند، اما هیچ‌کدام از اینها به‌طور جهانی به رسمیت شناخته نشده‌اند. تلاش زیر برای طبقه‌بندی متداول‌ترین قراردادهای نام‌گذاری را منعکس می‌کند:
ضربی: حرکات استاکاتو، معمولاً در باسن، برای نقطه‌گذاری موسیقی یا تأکید بر یک ضرب استفاده می‌شود. بلند کردن یا افتادن باسن، سینه یا قفسه سینه، لهجه شانه، سنگ‌های لگن، ضربه‌ها و پیچش‌ها.
Fluid: حرکات روان و سینوسی که در آن بدن در حرکت مداوم است، برای تفسیر خطوط ملودیک و بخش‌های غزلی در موسیقی استفاده می‌شود یا برای بیان بداهه‌پردازی‌های پیچیده ابزاری مدوله می‌شود. این حرکات مستلزم کنترل زیاد عضلات شکم هستند. حرکات معمولی شامل شکل‌های افقی و عمودی ۸ یا حلقه‌های بی‌نهایت با باسن، دایره‌های افقی یا کج کننده باسن، و موج‌های باسن و شکم است. این اشکال اساسی ممکن است متنوع، ترکیب و تزئین شوند تا تنوع بی‌نهایتی از حرکات پیچیده و بافتی ایجاد کنند.
لرزش، لرز و لرزشلرزش، لرز و لرزششیمی‌ها معمولاً بر روی حرکات دیگر لایه‌بندی می‌شوند و اغلب برای تفسیر غلت‌های روی تبله یا ریک یا ضرب‌درخت سریع عود یا قانون استفاده می‌شوند. انواع مختلفی از شیمی وجود دارد که از نظر اندازه و روش تولید متفاوت است. برخی از شیمی‌های معمولی عبارتند از شیمی‌های آرام، بالا و پایین باسن، میل‌های زانو با پای راست، لرزش‌های سریع و ریز باسن، میل‌های چرخشی باسن، میل‌های لرزاننده «زلزله‌ای» و شیمی‌های آرام شانه یا قفسه سینه.
علاوه بر این حرکات نیم تنه، رقصندگان در سبک‌های مختلف از تغییرات سطح، مراحل سفر، چرخش و چرخش استفاده می‌کنند. از بازوها برای قاب زدن و برجسته کردن حرکات باسن، برای ژست‌های نمایشی و ایجاد خطوط و اشکال زیبا با بدن استفاده می‌شود. سایر حرکات ممکن است به عنوان لهجه‌های گاه به گاه مورد استفاده قرار گیرند، مانند لگدهای پایین و عربیسک، خم شدن به پشت و پرتاب سر.
انواع رقص عربی

رقص و عربی به چندین سبک اصلی تقسیم می‌شود که هرکدام دارای خصوصیات و حرکات منحصر به فردی هستند. این انواع شامل رقص فولکلور، رقص کلاسیک، رقص معاصر، و رقصهای مقدس می‌شوند. هر یک از این سبک‌ها نمایانگر فرهنگ و سنت‌های مختلف در مناطق مختلفی از جهان عرب است.
| نام رقص | توضیحات |
| --- | --- |
رقص‌های فولکلوری: این نوع رقص عربی به رقص‌های سنتی و محلی مربوط می‌شود که در مناطق مختلف عربی‌زبان، مثل عراق، مصر، لبنان و سوریه، اجرا می‌شوند. این رقص‌ها شامل رقص‌هایی همچون دبکه، دهیه، و زار می‌شوند که هرکدام دارای خصوصیات و ویژگی‌های منحصر به فردی هستند.
رقص‌های کلاسیک: این نوع رقص عربی شامل رقص‌هایی است که براساس فنون و تکنیک‌های قدیمی و سنتی تدریس می‌شوند. به عنوان مثال، رقص شکم، آل ایالا، رقص شرقی، و بلادی از جمله این دسته اند. این رقص‌ها معمولاً به صورت تئاتری و با استفاده از موسیقی‌های سنتی اجرا می‌شوند.
رقص‌های معاصر: این نوع رقص عربی شامل رقص‌هایی است که در دوران معاصر توسعه یافته‌اند و تأثیراتی از فرهنگ‌ها و هنرهای مختلف جهان را دربر می‌گیرند. به عنوان مثال، رقص‌های خالقی، هاگالله، و شیخات از این دسته اند. این رقص‌ها معمولاً با ترکیبی از حرکات سنتی و مدرن اجرا می‌شوند.
رقص‌های مقدس: این نوع رقص عربی به رقص‌هایی اشاره دارد که در مراسمات مذهبی و مراسم مقدس اجرا می‌شوند. به عنوان مثال، رقص تانورا که به عنوان یکی از معروف‌ترین رقص‌های مقدس در نظر گرفته می‌شود، از این دسته اند.
لباس

لباسی که بیشتر با رقص شکم مرتبط است، سبک «بدله» (عربی: بدلة؛ به معنای واقعی کلمه «کت و شلوار») است که معمولاً شامل بالاپوش یا سوتین، کمربند باسن و دامن یا شلوار حرمسرا است. سوتین و کمربند ممکن است با مهره‌ها، پولک‌ها، کریستال‌ها، سکه‌ها، حاشیه‌های مهره‌دار و گلدوزی تزئین شده باشد. کمربند ممکن است یک قطعه جداگانه باشد یا به دامن دوخته شده باشد.
لباس یا بدله (اشاره به سوتین، کمربند و دامن) رقصندگان شرقی مصری نیز به عنوان محبوب‌ترین سبک تمایز داشته‌است. با این حال، مد در طول سال‌ها با کمک برخی از تأثیرات خارجی تغییر کرده‌است.
لباس‌های قبلی از یک دامن کامل، پیراهن زنانه سبک و جلیقه‌ای تنگ با تزیینات و جواهرات سنگین تشکیل می‌شد.
علاوه بر لباس دو تکه بدلا، گاهی اوقات لباس‌های تمام قد پوشیده می‌شود، به خصوص در هنگام رقصیدن سبک‌های بلادی بیشتر. لباس‌ها از لباس‌های کاملاً متناسب و بسیار تزئین شده، که اغلب دارای تزئینات سنگین و برش‌های مشبک هستند تا طرح‌های ساده‌تر که اغلب بر اساس لباس‌های سنتی هستند، متغیر است.
لباس > لباس در مصر

در مصر رقصندگان لباس بدله می‌پوشند. متناوباً، از سوی دیگر؛ برخی نیز لباس راه راه سنتی، معمولاً مشکی با راه راه‌های طلایی عمودی یا قرمز با راه راه‌های سفید عمودی، با برش‌های مشبک و تزئینات پر زرق و برق، همراه با روسری کمری درخشان می‌پوشند. مصر قوانینی دارد که مستلزم احترام به اماکن مذهبی و عبادی و ممنوعیت برهنگی در نزدیکی اماکن مقدس است. حتی با وجود اینکه رقصندگان در مورد اینکه رقصندگان چه چیزی می‌توانند بپوشند و چه چیزی نمی‌توانند بپوشند و طبق قانون شماره ۴۳۰ قانون سانسور آثار ادبی، رقصندگان باید بالاتنه خود (عمدتاً ناحیه سینه) را بپوشانند، و معمولاً پارچه مشبکی به رنگ پوست که شکم را می‌پوشاند توصیه می‌شود. بسیاری از رقصندگان این قوانین را نادیده می‌گیرند، زیرا به ندرت اجرا می‌شوند و اجرا با لباس‌های بسیار آشکار عمدتاً در پایتخت و شهرهای ساحلی شمالی رایج است.
سلامتی
نگارخانه

[[File:Belly Dancer Mar Marرقصرقصعربی
of Cairo, Nile Cruise Boat - Nov 26, 2017.webm|Belly_Dancer_Mar_Mar_of_Cairo,_Nile_Cruise_Boat_-_Nov_26,_2017]]
رقصنده شکم راندا کامل در حال اجرا در قاهره، ۲۰۰۷
رقصنده شکم در قاهره سفر دریایی شام
سیدنی لومت

| سیدنی لومت | سیدنی لومت |
| --- | --- |
لومت در ۱۹۷۰: لومت در ۱۹۷۰
زادهٔ: ۲۵ ژوئن ۱۹۲۴ فیلادلفیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده
درگذشت: ۸ آوریل ۲۰۱۱ (۸۶ سال) منهتن، نیویورک، ایالات متحده
علت مرگ: سرطان غدد لنفاوی
ملیت: آمریکایی
پیشه: کارگردان سینما
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۹–۲۰۱۱
همسر: ریتا گم (۱۹۴۹–۱۹۵۴)
سیدنی لومِت (به انگلیسی: Sidney Lumet) (۲۵ ژوئن ۱۹۲۴ – ۸ آوریل ۲۰۱۱) کارگردان سرشناس آمریکایی و برندهٔ جایزه اسکار افتخاری یک عمر فعالیت هنری بود. چهارده فیلم وی نامزد دریافت این جایزه شده بود.
زندگی > سال‌های نخستین

سیدنی آرتور لومت در ۲۵ ژوئن ۱۹۲۴ در فیلادلفیا به دنیا آمد و در محله لوئر ایست ساید منهتن بزرگ شد. وی بازیگری تئاتر را در مدرسه حرفه ای کودکان نیویورک و دانشگاه کلمبیا فرا گرفت.
والدین لومت، باروخ و یوجنیا (با نام مستعار ورموس) لومت، از مهاجران یهودی-لهستانی به ایالات متحده بودند و جزو پیشکسوتان تئاتر ییدیش به‌شمار می‌رفتند. پدرش که بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده بود در ورشو به دنیا آمده بود. مادر سیدنی لومت رقصنده بود در زمانی که سیدنی کودک بود از دنیا رفته بود. او تنها یک خواهر بزرگتر داشت. سیدنی لومت اولین بازی حرفه‌ای خود را در چهار سالگی در رادیو انجام داد و در پنج سالگی در تئاتر هنر ییدیش روی صحنه رفت. وی هم‌چنین در کودکی در بسیاری از تولیدات برادوی ظاهر شد.
در سال ۱۹۳۵، در ۱۱ سالگی، در یک فیلم کوتاه هنری که توسط ستاره رادیویی آن زمان هرمان یابلوکوف تهیه شده بود به ایفای نقش پرداخت. این فیلم در تئاتری با همین عنوان بر اساس ترانه موفق پاپیروسن به روی صحنه رفت.

جنگ جهانی دوم وقفه‌ای در دوران بازیگری او بود و سیدنی مجبور شد به مدت چهار سال در ارتش ایالات متحده خدمت کند.
پس از بازگشت از خدمت، سیدنی لومت در نیویورک به کار کارگردانی تئاتر پرداخت.
زندگی > زندگی هنری

لومت در دورهٔ کاری‌اش بیش از ۵۰ فیلم ساخته‌است که از برجسته‌ترین آن‌ها می‌توان به ۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷)، بعد از ظهر سگی (۱۹۷۵)، شبکه (۱۹۷۶) و حکم (۱۹۸۲) اشاره کرد که برای لومت ۴ نامزدی اسکار بهترین کارگردانی را به همراه داشته‌اند.
بر پایهٔ دانشنامهٔ هالیوود، لومت یکی از پرکارترین کارگردانان سینمای دوران مدرن است. میانگین ساخته‌های او از ۱۹۵۷، بیش از یک فیلم در هر سال بود. او برای توانایی‌اش در جذب بازیگران بزرگ به پروژه‌هایش شناخته شده‌است. نگرش او به مسائل مالی پروژه‌ها، هدایت درست هنرپیشه‌ها، داستان‌پردازی قوی و به‌کارگرفتن دوربین برای پررنگ‌کردن تم اثر، از نقاط قوت او بودند.
لومت کارش را در نیویورک، اما خارج از محفل تئاتر برادوی، آغاز کرد و زود یکی از کارآمدترین کارگردانان تلویزیون شد. او در ۱۹۵۷ نخستین اثر خود با نام ۱۲ مرد خشمگین (که اغلب بهترین اثرش هم شناخته می‌شود) را ساخت. با این فیلم، لومت سردمدار نخستین گروه کارگردانان تلویزیونی که با موفقیت به سینما پیوسته بودند شد. او در ۲۰۰۵ جایزهٔ اسکار افتخاری را به پاس کارهای درخشان و خدمات ارزنده‌اش به فیلم‌نامه‌نویسی، بازیگری و هنر سینما دریافت کرد.
زندگی شخصی و مرگ

لومت چهار بار ازدواج کرد. سه ازدواج اول به طلاق ختم شد. او از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۵ همسر ریتا گم بود. او در سال ۱۹۸۰ با مری بیلی گیمبل ازدواج کرد که این ازدواج تا پایان زندگی لومت ادامه داشت. لومت از ازدواج با گیل جونز دارای دو دختر بود.

وی در ۸ آوریل ۲۰۱۱ در ۸۶ سالگی بر اثر سرطان غدد لنفاوی در محل سکونت خود منهتن نیویورک درگذشت.
فیلم‌شناسی

۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷)
عشق بازیگری (۱۹۵۸)
اون جور زن (۱۹۵۹)
همیشه در فرار (۱۹۶۰)
چشم‌اندازی از پل (۱۹۶۲)
سفر دراز روز در شب (۱۹۶۲)
گروبردار (۱۹۶۴)
وضعیت رفع خطر (۱۹۶۴)
تپه (۱۹۶۵)
گروه (۱۹۶۶)
رابطه مرگ‌آور (۱۹۶۶)
بای‌بای برورمن (۱۹۶۸)
مرغ دریایی (۱۹۶۸)
قرار ملاقات (۱۹۶۹)
کینگ: مستند… از مونتگمری تا ممفیس (۱۹۷۰)
نوارهای اندرسون (۱۹۷۱)
بازی بچگانه (۱۹۷۲)
هجوم (۱۹۷۳)
سرپیکو (۱۹۷۳)
عشق مولی (۱۹۷۴)
قتل در قطار سریع‌السیر شرق (۱۹۷۴)
بعدازظهر سگی (۱۹۷۵)
شبکه (۱۹۷۶)
ستوران (۱۹۷۷)
جادوگر (۱۹۷۸)
بگو چی می‌خوای (۱۹۸۰)
شاهزاده شهر (۱۹۸۱)
تله مرگ (۱۹۸۲)
حکم (۱۹۸۲)
دنیل (۱۹۸۳)
گاربو حرف می‌زند (۱۹۸۴)
قدرت (۱۹۸۶)
صبح روز بعد (۱۹۸۶)
ازنفس‌افتاده (۱۹۸۸)
کسب‌وکار خانوادگی (۱۹۸۹)
سین جیم (۱۹۹۰)
غریبه‌ای در میان ما (۱۹۹۲)
گناهکار به اندازه گناه (۱۹۹۳)
گلوریا (۱۹۹۹)
مرا گناهکار بدان (۲۰۰۶)
پیش از آنکه شیطان بفهمد مرده‌ای (۲۰۰۷)
کتاب‌شناسی

فیلم ساختن (این کتاب را بهمن فرمان‌آرا به فارسی ترجمه و منتشر کرده‌است)
سیدنی لومت در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو ۲۰۰۷
سیمباد

نمایی از ساختمان مجتمع [رصدخانهٔ استراسبورگ] - ۲۰۰۷
سیمباد (به انگلیسی: SIMBAD) که برگرفته از مخفف (the Set of Identifications, Measurements and Bibliography for Astronomical Data) است یک پایگاه داده‌های اخترشناسی فراخورشیدی (بیرون از سامانه خورشیدی) است.
این پایگاه که در فرانسه قرار دارد توسط مرکز داده‌های نجومی استراسبورگ نگهداری و اداره می‌شود.
سیمباد از ادغام (CSI) «کاتالوگ شناسایی‌های ستاره‌ای» (Catalog of Stellar Identifications) و «Bibliographic Star Index» که در بخش مودون پاریس قرار داشتند به‌وجود آمده است.
تا تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۰۷ داده‌های ۳٬۸۲۴٬۱۹۵ جسم آسمانی را درخود داشت.
یک سیارک با نام ۴۶۹۲ سیمباد به نام آن ثبت شده است.
آی‌سی ۲۱۱۸

| سحابی | سحابی |
| --- | --- |
اطلاعات رصدی: {{{مبدا}}} مبدأ: اطلاعات رصدی: {{{مبدا}}} مبدأ
بعد: 05h 02m 00.00s
میل: ‏ 00.0″ 54′ ‎−07°
فاصله: z=۱٬۰۰۰ سال نوری
صورت فلکی: شکارچی
ویژگی‌های فیزیکی: ویژگی‌های فیزیکی
ابعاد: 3 × 1 درجه
نام‌های دیگر: Witch Head Nebula
جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها: جستارهای وابسته: فهرست‌های سحابی‌ها
آی‌سی ۲۱۱۸ یک سحابی بازتابی در نزدیکی ستاره ابرغول رجل‌الجبار است که در صورت فلکی شکارچی قرار دارد و فاصله‌اش تا زمین برابر ۱٬۰۰۰ سال نوری است.
اریک هاچینسون

| اریک هاچینسون | اریک هاچینسون |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۸ سپتامبر ۱۹۸۰ ‏(۴۴ سال)
خاستگاه: تکووما، مریلند، مریلند، United States
ژانر: پاپ، راک، بومی، power pop
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳-Present
ناشر(ان): Let's Break Records, وارنر براز. رکوردز Kobalt
وبگاه: www.eric-hutchinson.com
اریک هاچینسون (انگلیسی: Eric Hutchinson؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۸۰) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
زندگی > جوانی و تحصیلات

هاچینسون در تکوما در مریلند بزرگ شد. او پسر رویال هاچینسون (۱۹۴۵-۲۰۱۹) با پیشینهٔ اسکاتلندی و جین هاچینسون با پیشینهٔ آلمانی است. او از دبیرستان مونت‌گومری بِلِیر و سپس از کالج امرسون در بوستون فارغ‌التحصیل شد.
سده چهارم (میلادی)

سده ۴ میلادی یا قرن چهارم (میلادی) در تقویم گریگوری به فاصله سال‌های ۳۰۱ تا ۴۰۰ میلادی گفته می‌شود.
۳۰۱/۰۱/۰۱ تا ۴۰۰/۱۲/۳۱(۱ ژانویه ۳۰۱ تا ۳۱دسامبر ۴۰۰)
رویدادها

۳۰۱ (میلادی)؛ مسیحیت دین رسمی ارمنستان شد.
۳۰۶-۳۳۷ (میلادی)؛ کنستانتین یکم به آزار مسیحیان پایان داد. کنستانتینوپول پایتخت تازه روم شد.
۳۷۸ (میلادی)؛ نبرد آدریانوپل
۳۷۸-۳۹۵ (میلادی)؛ تئودوسیوس یکم کفر را ممنوع اعلام‌کرد. مسیحیت دین رسمی روم شد.
۳۸۳ (میلادی)؛ جنگ رود فی در چین.
چهره‌های برجسته

آریوس بنیادگذار آریانیسم.
آتاناسیوس دشمن آریوس.
آگوستین قدیس.
آمبروز قدیس اسقف میلان.
باسیل قیصری پیشوای جنبش رهبانیت مسیحی.
ژولین مرتد.
اوسبیوس قیصری تاریخ‌نویس کلیسای مسیحی.
فرومنتیوس (ፍሬምናጦስ) پیشوای روحانی حبشه.
گه هونگ (葛洪) کیمیاگر چینی.
آمیانوس مارسلینوس تاریخ‌نویس رومی.
سن مارتن دوتور.
پاکومیوس (Παχώμιος) بنیادگذار رهبانیت مسیحی.
اولفیلاس (𐍅𐌿𐌻𐍆𐌹𐌻𐌰) پیشوای مسیحی گوت‌ها.
گوانگ‌گائه‌توی بزرگ پادشاه باستانی گوگوریو.
نوآوری‌ها و یافته‌ها

کاماسوترا
نخستین انجیل‌ها.
دهه‌ها و سال‌ها

‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۳۹۰:  ۳۹۹  ۳۹۸  ۳۹۷  ۳۹۶  ۳۹۵  ۳۹۴  ۳۹۳  ۳۹۲  ۳۹۱  ۳۹۰ 
۴۰۰:  ۴۰۹  ۴۰۸  ۴۰۷  ۴۰۶  ۴۰۵  ۴۰۴  ۴۰۳  ۴۰۲  ۴۰۱  ۴۰۰ 
۴۱۰:  ۴۱۹  ۴۱۸  ۴۱۷  ۴۱۶  ۴۱۵  ۴۱۴  ۴۱۳  ۴۱۲  ۴۱۱  ۴۱۰ 
۴۲۰:  ۴۲۹  ۴۲۸  ۴۲۷  ۴۲۶  ۴۲۵  ۴۲۴  ۴۲۳  ۴۲۲  ۴۲۱  ۴۲۰ 
۴۳۰:  ۴۳۹  ۴۳۸  ۴۳۷  ۴۳۶  ۴۳۵  ۴۳۴  ۴۳۳  ۴۳۲  ۴۳۱  ۴۳۰ 
۴۴۰:  ۴۴۹  ۴۴۸  ۴۴۷  ۴۴۶  ۴۴۵  ۴۴۴  ۴۴۳  ۴۴۲  ۴۴۱  ۴۴۰ 
۴۵۰:  ۴۵۹  ۴۵۸  ۴۵۷  ۴۵۶  ۴۵۵  ۴۵۴  ۴۵۳  ۴۵۲  ۴۵۱  ۴۵۰ 
۴۶۰:  ۴۶۹  ۴۶۸  ۴۶۷  ۴۶۶  ۴۶۵  ۴۶۴  ۴۶۳  ۴۶۲  ۴۶۱  ۴۶۰ 
۴۷۰:  ۴۷۹  ۴۷۸  ۴۷۷  ۴۷۶  ۴۷۵  ۴۷۴  ۴۷۳  ۴۷۲  ۴۷۱  ۴۷۰ 
۴۸۰:  ۴۸۹  ۴۸۸  ۴۸۷  ۴۸۶  ۴۸۵  ۴۸۴  ۴۸۳  ۴۸۲  ۴۸۱  ۴۸۰ 
۴۹۰:  ۴۹۹  ۴۹۸  ۴۹۷  ۴۹۶  ۴۹۵  ۴۹۴  ۴۹۳  ۴۹۲  ۴۹۱  ۴۹۰ 
۵۰۰:  ۵۰۹  ۵۰۸  ۵۰۷  ۵۰۶  ۵۰۵  ۵۰۴  ۵۰۳  ۵۰۲  ۵۰۱  ۵۰۰
منبع

نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، 4th century. (نسخه ۳ ژوئن ۲۰۰۷)
| هزاره | سده | سده | سده | سده | سده | سده | سده | سده | سده | سده |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۹ پ‌م: | ۹۰ پ‌م | ۸۹ پ‌م | ۸۸ پ‌م | ۸۷ پ‌م | ۸۶ پ‌م | ۸۵ پ‌م | ۸۴ پ‌م | ۸۳ پ‌م | ۸۲ پ‌م | ۸۱ پ‌م |
|  ۸ پ‌م: | ۸۰ پ‌م | ۷۹ پ‌م | ۷۸ پ‌م | ۷۷ پ‌م | ۷۶ پ‌م | ۷۵ پ‌م | ۷۴ پ‌م | ۷۳ پ‌م | ۷۲ پ‌م | ۷۱ پ‌م |
|  ۷ پ‌م: | ۷۰ پ‌م | ۶۹ پ‌م | ۶۸ پ‌م | ۶۷ پ‌م | ۶۶ پ‌م | ۶۵ پ‌م | ۶۴ پ‌م | ۶۳ پ‌م | ۶۲ پ‌م | ۶۱ پ‌م |
|  ۶ پ‌م: | ۶۰ پ‌م | ۵۹ پ‌م | ۵۸ پ‌م | ۵۷ پ‌م | ۵۶ پ‌م | ۵۵ پ‌م | ۵۴ پ‌م | ۵۳ پ‌م | ۵۲ پ‌م | ۵۱ پ‌م |
|  ۵ پ‌م: | ۵۰ پ‌م | ۴۹ پ‌م | ۴۸ پ‌م | ۴۷ پ‌م | ۴۶ پ‌م | ۴۵ پ‌م | ۴۴ پ‌م | ۴۳ پ‌م | ۴۲ پ‌م | ۴۱ پ‌م |
|  ۴ پ‌م: | ۴۰ پ‌م | ۳۹ پ‌م | ۳۸ پ‌م | ۳۷ پ‌م | ۳۶ پ‌م | ۳۵ پ‌م | ۳۴ پ‌م | ۳۳ پ‌م | ۳۲ پ‌م | ۳۱ پ‌م |
|  ۳ پ‌م: | ۳۰ پ‌م | ۲۹ پ‌م | ۲۸ پ‌م | ۲۷ پ‌م | ۲۶ پ‌م | ۲۵ پ‌م | ۲۴ پ‌م | ۲۳ پ‌م | ۲۲ پ‌م | ۲۱ پ‌م |
|  ۲ پ‌م: | ۲۰ پ‌م | ۱۹ پ‌م | ۱۸ پ‌م | ۱۷ پ‌م | ۱۶ پ‌م | ۱۵ پ‌م | ۱۴ پ‌م | ۱۳ پ‌م | ۱۲ پ‌م | ۱۱ پ‌م |
|  ۱ پ‌م: | ۱۰ پ‌م | ۹ پ‌م | ۸ پ‌م | ۷ پ‌م | ۶ پ‌م | ۵ پ‌م | ۴ پ‌م | ۳ پ‌م | ۲ پ‌م | ۱ پ‌م |
| ۱: |   ۱ |   ۲ |   ۳ |   ۴ |   ۵ |   ۶ |   ۷ |   ۸ |   ۹ | ۱۰ |
| ۲: | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ | ۱۹ | ۲۰ |
| ۳: | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ | ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ |
| ۴: | ۳۱ | ۳۲ | ۳۳ | ۳۴ | ۳۵ | ۳۶ | ۳۷ | ۳۸ | ۳۹ | ۴۰ |