stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سگ دالماسی
سلامت > ناشنوایی

یک مطالعه در انگلستان نشان داد که ۱۸٫۴ درصد از دالماسی‌های مورد آزمایش در یک یا هر دو گوش ناشنوا هستند. این مطالعه همچنین هیچ ارتباطی بین رنگ خز و ناشنوایی پیدا نکرد. مطالعه دیگری در سوییس روی ۵۷۵ سگ از ۳۳ خانواده مختلف نشان داد که ۱۶٫۵٪ از دالماسی‌ها در یک یا هر دو گوش ناشنوا هستند. مطالعه ای آلمانی روی ۱۸۹۹ سگ از ۱۶۹ لانه مختلف نشان داد که ۱۹٫۶٪ از دالماسی‌ها در یک یا هر دو گوش ناشنوا هستند. این مطالعه نتیجه گرفت که ژن‌هایی غیر از ژن‌های مسئول رنگ آمیزی به‌طور قابل توجهی در ناشنوایی نقش دارند. مطالعه ای در ایالات متحده روی ۲۵٫۷٪ از دالماسی‌ها نشان داد که در یکی یا هر دو گوش ناشنوا هستند. این مطالعه شواهدی مبنی بر اینکه احتمالاً یک ژن منفرد مسئول ناشنوایی است را پیدا کرد.
محققان اکنون می‌دانند که ناشنوایی در حیوانات زال و ابلق به دلیل عدم وجود ملانوسیت‌های بالغ در گوش داخلی ایجاد می‌شود. این امر ممکن است بر روی یک یا هر دو گوش تأثیر بگذارد.
سلامت > توصیه‌های پرورش و سلامت

به‌طور معمول، تنها سگ‌هایی که شنوایی دوطرفه دارند برای تولید مثل استفاده می‌شوند؛ اگرچه آن سگ‌هایی که دارای شنوایی یک طرفه هستند، و حتی سگ‌هایی که دچار ناشنوایی دوطرفه اند، در صورت آموزش مناسب، می‌توانند به حیوانات خانگی خوبی تبدیل شوند. تفاوت اصلی و قابل توجه‌ترین سگ با شنوایی یک‌طرفه این است که آنها شنوایی جهت دار ندارند. اگرچه سگ قادر به شنیدن فردی خواهد بود، اما نمی‌تواند جهت قرارگیری فرد را تشخیص دهد.
موضع انجمن دالماسی‌ها در آمریکا در مورد توله‌های ناشنوا این است که آنها نباید برای تولید مثل استفاده شوند و اینکه مرگ راحت ممکن است به عنوان «جایگزینی برای واگذاری» در نظر گرفته شود. انجمن دالماسی‌های بریتانیا توصیه می‌کند که فقط توله‌هایی خریداری شوند که تست BAER برایشان انجام شده است. همین‌طور از همه اعضا درخواست می‌کند که نتایج آزمایش BAER توله‌های خود را ارائه دهند تا آمار واقعی ناشنوایی قابل بررسی باشد.
ثابت شده است که ارث بردن ژن مسبب رنگ خز ابلق شدید، باعث ایجاد چشم‌های آبی می‌شود؛ بنابراین، حتی اگر دالماسی‌های چشم آبی کاملاً شنوا باشند از نظر اصول پرورش اخلاقی مورد تأیید نیستند و جفتگیری و تولیدمثل آنها منع می‌شود. در انگلستان، چشم آبی یک خطای فاحش مطابق استانداردهای نژادی تلقی می‌شود، بنابراین دالماسی‌های چشم آبی در نمایش‌های مربوط به نژاد (show ring) امتیازی کسب نمی‌کنند.
سلامت > شرایط اسکلتی

یک مطالعه در آمریکای شمالی روی پرونده‌های بیمارستان دامپزشکی نشان داد که از بیش از ۹۰۰۰ دالماسی، ۱٫۳۶٪ به دیسپلازی مفصل ران مبتلا بوده‌اند، این در حالیست که نرخ کلی دیسپلازی در سگ‌ها ۳٫۵۲٪ است.
سلامت > دالماسی‌ها و نقرس

دالماسی‌ها، مانند انسان‌ها، می‌توانند از هیپراوریسمی رنج ببرند. کبد دالماسی‌ها در تجزیه اوریک اسید مشکل دارد، اسیدی که می‌تواند در سرم افزایش یابد (هیپراوریسمی) و به دنبالش باعث نقرس شود. اوریک اسید همچنین می‌تواند در غلظت‌های بالا در ادرار دفع شود که باعث تشکیل سنگ کلیه و سنگ مثانه می‌گردد. این شرایط بیشتر در سگ‌های نر میانسال رخ می‌دهد. نرهای بالای ده سال مستعد سنگ کلیه هستند و باید مصرف کلسیم آنها کاهش یابد یا داروهای پیشگیرانه به آنها داده شود. برای کاهش خطر ابتلا به نقرس و سنگ، صاحبان این سگ‌ها باید با اجتناب از دادن غذاهایی که حاوی گوشت اندام‌ها، فراورده جانوری یا سایر ترکیبات با پورین بالا به سگ است، به دقت مصرف پورین سگ را محدود کنند. هیپراوریسمی در دالماسی‌ها به درمان با سوپراکسید دیسموتاز، فرمولاسیون دامپزشکی آنزیم آنتی‌اکسیدان، سوپراکسید دیسموتاز پاسخ می‌دهد.
سلامت > دالماسی‌ها و نقرس > پروژه اصلاح نژادی دالماسی-پوینتر

هیپراوریسمی در دالماسی‌ها (مانند همه نژادها) ارثی است، اما بر خلاف سایر نژادها، ژن طبیعی انتقال‌دهنده اوریک اسید که امکان ورود اوریک اسید به سلول‌های کبدی و متعاقباً تجزیه آن را فراهم می‌سازد، در استخر ژنی (مجموعه ژن‌های) این نژاد وجود ندارد؛ بنابراین، امکان حذف هیپراوریسمی در میان دالماسی‌های خالص‌نژاد وجود ندارد. تنها راه حل ممکن برای این مشکل باید آمیزش دالماسی‌ها با سایر نژادها برای معرفی مجدد ژن طبیعی انتقال‌دهنده اوریک اسید باشد. این امر منجر به بنیان‌گذاری پروژه اصلاح نژادی دالماسی-پوینتر شد که هدف آن معرفی مجدد ژن طبیعی انتقال‌دهنده اوریک اسید به نژاد دالماسی بود. در اصلاح نژادی انجام شده از یک سگ نژاد پوینتر استفاده شد. تمام آمیزش‌های بعدی با دالماسی‌های اصیل صورت گرفت. این پروژه در سال ۱۹۷۳ توسط دکتر رابرت شایبل آغاز شد. هیبریدهای (دورگه‌های حاصل از) نسل اول (F1) شباهت زیادی به دالماسی‌ها نداشتند. سپس سگ‌های F1 با دالماسی‌های اصیل آمیزش شدند که منجر به توله‌هایی با شباهت بیشتر به دالماسی اصیل شد. تا نسل پنجم در سال ۱۹۸۱، آنها شباهت بسیار زیادی به دالماسی‌های اصیل داشتند، تا آنجا که دکتر شایبل کلوپ آمریکایی پرورش سگ (AKC) را متقاعد کرد که به دو تا از این هیبریدها اجازه ثبت به عنوان دالماسی اصیل داده شود. رئیس وقت AKC یعنی ویلیام اف. استیفل (William F. Stifel) در این مورد اظهار داشت، «اگر روشی منطقی و علمی برای اصلاح مشکلات ژنتیکی سلامت مرتبط با صفات خاص نژادی وجود داشته باشد و در عین حال یکپارچگی استانداردهای آن نژاد را حفظ کند، این وظیفه American Kennel Club است که راه را برای انجام این کار هموار کند». هیئت مدیره کلوپ دالماسی آمریکا (DCA) از این تصمیم حمایت کرد. با این حال، این تصمیم به سرعت در بین اعضای کلوپ جنجال‌برانگیز شد. رأی‌گیری توسط اعضای DCA در مخالفت با ثبت‌نام این دورگه‌ها، باعث شد AKC ثبت‌نام فرزندان این سگ را ممنوع کند.
در مجمع عمومی سالیانه DCA در ماه مه سال ۲۰۰۶، موضوع اصلاح نژادی مجدداً توسط اعضای کلوپ مورد بحث قرار گرفت. در ژوئن همان سال، به اعضای DCA فرصتی داده شد تا در مورد بازگشایی بحث پروژه اصلاح نژادی دالماسی رای‌گیری کنند. نتایج این رای‌گیری تقریباً ۲ به ۱ به نفع بررسی مجدد حمایت DCA از این پروژه بود. این موضوع با انتشار مقالاتی که اطلاعات بیشتری را در حمایت از و زیر سؤال بردن نیاز به این پروژه ارائه می‌داد شروع شده است. در ژوئیه ۲۰۱۱، AKC با ثبت دالماسی‌های حاصل از اصلاح نژاد موافقت کرد.
در سال ۲۰۱۰، کلوپ پرورش سگ بریتانیا (Kennel Club) یک دالماسی حاصل از اصلاح نژادی به نام Ch. Fiacre's First and Foremost را ثبت کرد. چندین محدودیت برای این سگ اعمال شد. اگرچه این سگ حداقل ۱۳ نسل با آمیزش پوینتر اصلی فاصله دارد، نسل دورگه F1 تا F3 آن با ستاره در گواهینامه‌های ثبت مشخص می‌شوند (که «نشان دهنده پرورش ناخالص یا تأیید نشده هستند»،). هیچ نسلی نمی‌تواند برای پنج سال آینده به عنوان دارای شجره‌نامه صادر شود و همه باید از نظر سلامتی مورد آزمایش قرار گیرند. کلوپ‌های پرورش نژاد دالماسی در بریتانیا به تصمیم کلوپ پرورش (Kennel Club) اعتراض کرده‌اند.
اگرچه دالماسی‌های LUA (دالماسی‌هایی با میزان اوریک اسید پایین) دچار سنگ ادراری نخواهند شد، ولی همچنان ممکن است انواع دیگر سنگ‌ها در آنها ایجاد شود.
سلامت > دالماسی‌ها و نقرس > پروژه میراث دالماسی

پروژه میراث دالماسی (The Dalmatian Heritage Project) در سال ۲۰۰۵ آغاز شد. هدف این پروژه حفظ و بهبود نژاد دالماسی با پرورش سگ‌های والدین خوش مشرب و مطمئن با متابولیسم ادراری طبیعی و شنوایی دوطرفه است. همه توله سگ‌ها در پروژه میراث از نسل والدین دکتر رابرت شایبل (Dr. Robert Schaible) هستند.
تاریخچه

سازمان جهانی سگ (FCI) کرواسی را به عنوان کشور مبدأ این نژاد به رسمیت شناخته است و به چندین منبع تاریخی استناد می‌کند.
اولین اشاره کتبی شناخته شده به سگ دالماسی مربوط به سال ۱۳۷۵ است، زمانی که اسقف پیتر از جاکوو (Đakovo) به یک سگ شکاری اشاره می‌کند که عمدتاً در دالماسیا یافت می‌شود. این سگ موی کوتاه سفید با خال‌های گرد سیاه در قسمت‌های مختلف بدن دارد و با نام لاتین Canis Dalmaticus شناخته می‌شود.
قدیمی‌ترین تصاویر این نژاد در کرواسی یافت شده‌اند: یک نقاشی روی محراب در ولی لوشینی که مربوط به سال‌های ۱۶۰۰–۱۶۳۰ است و یک نقاشی دیواری در زائوستروگ. اولین توصیف دقیق و شناخته شده از دالماسی (کرواتی: Dalmatinski pas, Dalmatiner, Dalmatinac) به اوایل قرن هجدهم و بایگانی‌های کلیسای کاتولیک رومی جاکوو بازمی‌گردد، جایی که این سگ در سال ۱۷۱۹ توسط اسقف پتار باکیچ و سپس مجدداً در سال ۱۷۳۹ توسط کشیش کلیسا آندریاس کشکمتی در وقایع کلیسا تحت نام Canis Dalmaticus ذکر و توصیف شد. در سال ۱۷۷۱، توماس پنانت در کتاب خود به نام خلاصه‌ای از چهارپایان این نژاد را توصیف کرد و نوشت که منشأ این نژاد از دالماسی; است و آن را با نام Dalmatian مورد اشاره قرار داد. در کتاب توماس بیویک به نام تاریخ کلی چهارپایان که در سال ۱۷۹۰ منتشر شد، به این نژاد با عنوان Dalmatian یا Coach Dog (دالماسی یا سگ کالسکه) اشاره شده است.
در طول دوره نیابت سلطنت، دالماسی به یک نماد منزلت اجتماعی تبدیل شد و نمونه‌های با خال‌های تزیینی بسیار ارزشمند بودند. از این نژاد همچنین برای نگهبانی از اصطبل‌ها در شب استفاده می‌شد.
این نژاد عمدتاً در انگلستان توسعه یافت و پرورش داده شد. اولین استاندارد غیررسمی برای این نژاد در سال ۱۸۸۲ توسط فردی انگلیسی به نام ورو شا معرفی شد. در سال ۱۸۹۰ با تشکیل اولین کلوپ دالماسی در انگلیس، این استاندارد رسمی گردید. هنگامی که این سگ با خال‌های منحصربفردش برای اولین بار در سال ۱۸۶۲ در انگلستان به نمایش درآمد، گفته شد که به عنوان سگ نگهبان و همراه عشایر دالماسیا مورد استفاده قرار می‌گرفته است. خز منحصربه‌فرد این نژاد از سال ۱۹۲۰ محبوبیت پیدا کرد و به‌طور گسترده در سراسر قاره اروپا توزیع شد. نشانه‌های غیر معمول این نژاد اغلب توسط نویسندگان قدیمی در رشته سگ‌شناسی ذکر شده است.
تاریخچه > وظایف

وظایف این نژاد به اندازه نیاکان شناخته‌شده‌اش متنوع است. دالماسی‌ها به عنوان سگ شکاری و سگ در امور نظامی مورد استفاده قرار گرفتند و از مرزهای دالماسی محافظت می‌کردند. تا به امروز، این نژاد غریزه نگهبانی قوی را حفظ کرده است؛ اگرچه با کسانی که سگ می‌شناسد و به آنها اعتماد دارد، دوستانه و وفادار است، اما اغلب با غریبه‌ها و سگ‌های ناشناس رفتاری سرد دارد. دالماسی‌ها غریزه شکار قوی دارند و نابودکننده عالی موش‌ها و جانوران موذی هستند. در ورزش، آنها به عنوان سگ پرنده، سگ شکاری، سگ شکاری، و سگ‌های شکاری گروهی برای شکار گراز وحشی یا گوزن استفاده شده‌اند. خال‌های چشمگیر و هوش آن‌ها، دالماسی‌ها را در طول سال‌ها به سگ‌های موفق سیرک تبدیل کرده است.
دالماسی‌ها شاید بیشتر به دلیل کار کردن برای آتش‌نشانها به خاطر نقششان به عنوان همراهان دستگاه‌ها و ماشین‌آلات آتش‌نشانی و سگ نماد ایستگاه‌های آتش‌نشانی شناخته شده باشند. از آنجایی که دالماسی‌ها و اسب‌ها بسیار سازگار هستند، این سگ‌ها به راحتی آموزش می‌دیدند که جلوی کالسکه‌ها بدوند تا به باز کردن مسیر کمک کنند و اسب‌ها و آتش‌نشان‌ها را به سرعت به محل آتش‌سوزی هدایت کنند.
در فرهنگ عامه > آتش‌نشانی

دالماسی‌ها با آتش‌نشانی مرتبط هستند، به ویژه در ایالات متحده. در روزهایی که موتورهای آتش‌نشانی با اسب کشیده می‌شدند، سگ‌ها از اسب‌ها محافظت می‌کردند، چرا که اسب‌ها به راحتی می‌توانستند در صحنه آتش‌سوزی احساس ناراحتی کنند. دالماسی‌ها به خاطر خویشاوندی طبیعی خود با اسب‌ها و سابقه استفاده به عنوان سگ کالسکه انتخاب محبوبی برای این شغل بودند.
با جایگزینی موتورهای آتش‌نشانی اسب‌کش با موتورهای بخار و دیزلی، این نقش غیرضروری شد. دالماسی‌ها به دلیل تاریخچه خود، اغلب به عنوان نماد سرویس آتش‌نشانی عمل می‌کنند و همچنان توسط بسیاری از آتش‌نشان‌ها به عنوان حیوان خانگی انتخاب می‌شوند.
دالماسی با چشم آبی و قهوه‌ای
Francesco di Cosimo II de' Medici (1614–1634) with a Dalmatian, by Justus Sustermans
یک دالماسی، چاپ شده در سال ۱۸۵۹
دالماسی در رژه خدمات آتش‌نشانی
در فرهنگ عامه > ۱۰۱ سگ خالدار

در پی انتشار رمان صد و یک سگ خالدار در سال ۱۹۵۶ که توسط نویسنده بریتانیایی دودی اسمیت نوشته شده بود و بعدها به دلیل دو فیلمی که از سوی والت دیزنی پیکچرز بر اساس این کتاب ساخته شد، محبوبیت نژاد سگ دالماسی بسیار افزایش یافت. فیلم صد و یک سگ خالدار، در سال ۱۹۶۱ منتشر شد و بعداً در سال ۱۹۹۶ بازسازی لایو-اکشن آن با نام ۱۰۱ سگ خالدار ساخته شد که آن هم در ادامه دنباله دیگری با نام ۱۰۲ سگ خالدار در سال ۲۰۰۰ دریافت کرد. در ۲۰۰۳، دیزنی ۱۰۱ سگ خالدار ۲ را منتشر کرد که دنباله رسمی فیلم اصلی محصول ۱۹۶۱ بود.[منبع بهتری نیاز است] صاحبان اولیه تعداد زیادی از سگ‌های نژاد دالماسی را رها کردند و همین امر باعث شد که سرپناه‌های حیوانات از این سگ‌ها پر شوند. در نتیجه سازمان‌های نجات سگ‌های دالماسی شکل گرفتند تا از سگ‌های ناخواسته مراقبت کنند و خانه‌های جدیدی را برایشان پیدا کنند. ثبت نام نژاد سگ‌های دالماسی در AKC (American Kennel Club) طی سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ حدود ۹۰٪ کاهش یافت. همچنین دو مجموعه پویانمایی تلویزیونی بر اساس این مجموعه تولید شدند که اولی  101 Dalmatians: The Series  (۱۹۹۷–۱۹۹۸) و دومی 101 Dalmatian Street (۲۰۱۹–۲۰۲۰) بود.[نیازمند منبع]
در فرهنگ عامه > لویی

یکی از سگ‌های معروف نژاد دالماسی در فرهنگ عامه Louie یا "Lou Dog" است، سگ گروه راک سوب‌لایم. Lou Dog در سال ۱۹۹۰ توسط خواننده بردلی نوول به عنوان یک توله سگ به فرزندخواندگی گرفته شد و به بخش مهمی از تصویر گروه سوب‌لایم تبدیل شد. این سگ اغلب در زمانی که گروه اجرای برنامه داشت روی صحنه قدم می‌زد و در موزیک ویدیوهای گروه نیز حضور می‌یافت. علاوه بر این، نوول اغلب در متن ترانه‌ها به لویی اشاره می‌کرد که یک مثال آن در محبوب‌ترین آهنگ این گروه یعنی What I Got است ("...livin' with Louie Dog's the only way to stay sane".)
بعد از مرگ نوول، مدیر برنامه گروه تا هنگام مرگ لو داگ در سال ۲۰۰۱ از او مراقبت کرد.
در فرهنگ عامه > گشت پنجه‌ای

پویانمایی تلویزیونی محبوب کانادایی گشت پنجه‌ای سگی از نژاد دالماسی را به عنوان یکی از شخصیت‌های اصلی به نام 'مارشال' به نمایش می‌گذارد که یک آتش‌نشان و امدادگر است.
کرسی (نور)

| کرسی‌نور | کرسی‌نور |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۰۷′۳۱″شمالی ۵۲°۰۶′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۲۵۳۸°شمالی ۵۲٫۱۰۰۴۴°شرقی﻿ / 36.12538; 52.10044: مختصات: ۳۶°۰۷′۳۱″شمالی ۵۲°۰۶′۰۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۱۲۵۳۸°شمالی ۵۲٫۱۰۰۴۴°شرقی﻿ / 36.12538; 52.10044
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: نور
بخش: بلده
دهستان: تتارستاق
بنیان‌گذاری: از شواهد و کندوکاوری که در محدوده صورت گرفت تاریخ سکنه این محل را به هزار اول قبل از اسلام برمی‌گرداند.
حکومت: حکومت
 • دهیار: علی اصغر شیرزاد
جمعیت: ۱۸۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۴۴۶۰
کرسی، روستایی از توابع بخش بلده شهرستان نور در استان مازندران ایران است.
مردم

این روستا در دهستان تتارستاق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۲ نفر (۶۸خانوار) بوده‌است؛ و در حال حاضر سال ۱۴۰۳ جمعیت مردم کرسی به ۱،۵۳۴ نفر رسیده که حدود (۳۷۹ خانوار) بوده‌است ۱،۳۹۰ نفر آن‌ها ساکن آمل می‌باشند و تعداد زیادی به تهران مهاجرت کردند. مردم کرسی از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم کرسی به زبان طبری (مازندرانی) و گویش کجوری سخن میگویند. مردم روستا به کرسی‌چی مشهورند.
تقسیمات محله

روستای کرسی به دو محله به نام‌های کیامحله و اسحاق‌محله تقسیم می‌شود که کیامحله قسمت شرقی و بالادست روستا است و اسحاق‌محله قسمت غربی و پایین‌دست روستا را شامل می‌شود. همچنین در قسمت مرکزی روستا به نام حموم سره شهرت دارد.
آب و هوا

‏شامل آب و هوای معتدل کوهستانی و آب و هوای سرد کوهستانی است. در چهار  فصل این روستا هوا بسیار مه آلود و سرد است. دوری از دریا و افزایش تدریجی ارتفاع در اراضی جلگه‌ای، تغییرات خاصی را در آب و هوای این روستا پدیدآورده است. به‌طوری‌که در ارتفاعات ۲،۹۰۰ تا ۳٬۳۰۰ متری، آب و هوای معتدل کوهستانی با زمستان‌های سرد و یخ‌بندان طولانی و تابستان‌های کوتاه و معتدل وجود دارد. در ارتفاعات بالای ۳،۳۰۰ متر که دمای هوا به شدت پایین می‌آید، دارای زمستان‌های سرد همراه با یخ‌بندان طولانی و تابستان‌ها کوتاه و خشک است.
نگارخانه

طبیعت بهاری روستای کرسی
زمستان روستای کرسی
یادکرد

↑  درگاه ملی آمار ایران
↑  نصری اشرفی، جهانگیر (۱۳۹۹).  جعفر شجاع کیوانی، ویراستار. دانشنامهٔ تبرستان و مازندران جلد سوم. نشرنی = ۲۵۲.
↑  نصری اشرافی، جهانگیر (١٣٧٧). واژه‌نامه بزرگ تبری. به کوشش حسین صمدی و سید کاظم مداح و کریم الله قائمی و علی اصغر یوسفی نیا و محمود داوودی درزی و محمد حسن شکوری و عسکری آقاجانیان میری و ابوالحسن واعظی و ناصر یداللهی و جمشید قائمی و فرهاد صابر و ناعمه پازوکی. تهران: اندیشه پرداز و خانه سبز. ص. صفحه ۳۱ جلد اول. شابک ۰-۵-۹۱۱۳۱-۹۶۴ مقدار |شابک= را بررسی کنید: checksum (کمک).
آلی رایلی

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۳۰ اکتبر ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال)
زادگاه:  لس آنجلس
قد:  1.64 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال اورلندو پراید
شمارهٔ پیراهن:  ۷
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۴:  وست ساید بریکرز
۲۰۰۴–۲۰۰۶:  Real So Cal
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹ |  پالی بلوز |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۰ |  گلد پراید |  ۲۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  وسترن نیویورک فلش |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال روزنگرد |  ۱۳۲ |  (۴) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال زنان چلسی |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال اورلندو پراید |  ۱۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  ← باشگاه فوتبال روزنگرد (قرضی) |  ۱۷ |  (۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۶ |  New Zealand U20 |  ۱۱ |  (۵) |
| ۲۰۰۷– |  تیم ملی فوتبال زنان نیوزیلند |  ۱۳۷ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۵ سپتامبر ۲۰۲۱.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۱
آلی رایلی (انگلیسی: Ali Riley؛ زادهٔ ۳۰ اکتبر ۱۹۸۷) بازیکن فوتبال اهل نیوزیلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وسترن نیویورک فلش، گلد پراید، باشگاه فوتبال روزنگرد، و باشگاه فوتبال زنان چلسی اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر 20 سال زنان نیوزلند و زنان نیوزیلند بازی کرده‌است.
جمله دعایی

جمله دعایی یکی از انواع پنج گانهٔ جمله در زبان فارسی است که در آن دعا یا نفرین وجود دارد. امروزه از مضارع التزامی برای جملات دعایی استفاده می‌شود.
نمونه: «انشاءالله خدا شما را سلامت کند».
در فارسی قدیم برای جمله دعایی به قبل از شناسهٔ «د»، در مضارع سوم شخص مفرد، «الف» می‌افزودند و گاهی به جزء پیشین آن، «ب» می‌افزودند.
نمونه: «خدایش بیامرزاد».
چغل

| چغل | چغل |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۰°۵۵′۱۲″ شمالی ۵۰°۳۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۲۰۰۰°شمالی ۵۰٫۵۳۳۳۳°شرقی﻿ / 30.92000; 50.53333: مختصات: ۳۰°۵۵′۱۲″ شمالی ۵۰°۳۲′۰″ شرقی﻿ / ﻿۳۰٫۹۲۰۰۰°شمالی ۵۰٫۵۳۳۳۳°شرقی﻿ / 30.92000; 50.53333
کشور: ایران
استان: کهگیلویه و بویراحمد
شهرستان: کهگیلویه
بخش: بخش مرکزی
دهستان: راک
جمعیت: ۲۳۵ نفر (سرشماری ۹۵)
چغل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان راک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۸۵ نفر (۵۲خانوار) بوده‌است.
تلمبه عشایری شمشیر سلاجقه

| تلمبه عشایری شمشیر سلاجقه | تلمبه عشایری شمشیر سلاجقه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۸°۰۷′۰۳″شمالی ۵۷°۱۲′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۱۱۷۵۹۴۶°شمالی ۵۷٫۲۰۵۳۰۱۳°شرقی﻿ / 28.1175946; 57.2053013: مختصات: ۲۸°۰۷′۰۳″شمالی ۵۷°۱۲′۱۹″شرقی﻿ / ﻿۲۸٫۱۱۷۵۹۴۶°شمالی ۵۷٫۲۰۵۳۰۱۳°شرقی﻿ / 28.1175946; 57.2053013
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: فاریاب
بخش: مرکزی
دهستان: گلاشکرد
جمعیت: ۸۹ نفر (سرشماری ۹۵)
تلمبه عشایری شمشیر سلاجقه، روستایی در دهستان گلاشکرد بخش مرکزی شهرستان فاریاب در استان کرمان ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۹ نفر (۲۱ خانوار) بوده‌است.
آنری پوانکاره

«پوانکاره» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای نام خانوادگی، پوانکاره (نام خانوادگی) را ببینید. برای دهانهٔ ماه، پوانکاره (دهانه) را ببینید.
| آنری پوانکاره | آنری پوانکاره |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ آوریل ۱۸۵۴ نانسی، مرت-ا-موزل، فرانسه
درگذشت: ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۲ (۵۸ سال) پاریس، فرانسه
ملیت: فرانسوی
محل تحصیل:  مدرسه پلی‌تکنیک  دانشگاه پاریس (دکترا، ۱۸۷۹) 
شناخته‌شده برای:  حدس پوانکاره  مسئله سه جسم  توپولوژی  نسبیت خاص  گروه بنیادی  عدد بتی  نظریه انشعاب  نظریه آشوب  گروه پوانکاره  تثبیت پیمانه  کشف توابع فوکس  کشف دوران‌ساز «تابعهای خودریخت (automorph)» از یک متغیر مختلط 
جوایز:  مدال طلائی آر ای اس (۱۹۰۰)  جایزه بروس (۱۹۱۱) 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): ریاضیات، فیزیک
محل کار: دانشگاه پاریس
استاد راهنما: شارل هرمیت
دانشجویان دکتری:  لوئی باشولیه  میهایلو پتروویچ 
دیگر دانشجویان برجسته: تئوفیل د دوندر
تأثیر گرفته از:  لاتساروس فوکس  ایمانوئل کانت  ارنست ماخ 
تأثیر گذار بر:  جورج دیوید بیرکهوف آلبرت اینشتین 
 :  
امضاء: امضاء
ژول آنری پوانکاره (به فرانسوی: Jules Henri Poincaré) (تلفظ: pwɛ̃kaˈʀe∗) (زادهٔ ۲۹ آوریل ۱۸۵۴ – درگذشتهٔ ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۱۲) ریاضی‌دان، فیزیکدان نظری، مهندس و فیلسوف علم فرانسوی بود. از او اغلب با عنوان همه‌چیزدان یاد می‌شود و اریک تمپل بل، او را آخرین ریاضی‌دان تمام‌عیار می‌خواند؛ چراکه در زندگی‌اش در همه زمینه‌های ریاضیات، از هم‌عصرانش جلوتر بود.
او در ریاضیات محض و کاربردی، فیزیک‌ریاضی و مکانیک سماوی (آسمانی)، کارهای اساسی و پیش‌گامانه داشت. او حدس پوانکاره را پیش نهاد که تا ۲۰۰۳ یکی از مشهورترین مسائل حل‌نشده در ریاضیات بود. پوانکاره نخستین کسی بود که در پژوهش دربارهٔ مسئله سه جسم، سیستم آشوب‌ناک را کشف کرد که به پایه‌گذاری نظریه مدرن آشوب انجامید. او همچنین، از بنیان‌گذاران توپولوژی است.
پوانکاره، اهمیت توجه به ناوردایی قوانین فیزیک در تبدیلات را روشن ساخت و نخستین کسی بود که تبدیل لورنتس را مدرن و سامان‌یافته پیش نهاد. او باقی تبدیلات سرعت نسبی را کشف کرد و ۱۹۰۵، آن‌ها را در نامه‌ای به فیزیک‌دان هلندی هندریک لورنتز (۱۹۲۸–۱۸۵۳) بیان کرد. به‌این‌ترتیب، او به ناوردایی کامل معادلات ماکسول رسید که در فرمول‌بندی نسبیت خاص نقش مهمی داشت.
گروه پوانکاره که در ریاضیات و فیزیک به کار می‌رود، به‌افتخار او نامیده شده است.
شهر در دست بچه‌ها

| شهر در دست بچه‌ها | شهر در دست بچه‌ها |
| --- | --- |
کارگردان: اسماعیل براری
تهیه‌کننده: محمد خادم المله
نویسنده: جهان خادم المله
بازیگران: مجید قناد سهیلا مرادی احمدرضا اسعدی فاطمه طاهری نعمت اله گرجی
موسیقی: بهرام دهقانیار
فیلم‌بردار: مهدی شکیبا
تدوین‌گر: ابراهیم کیهانی
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۷۰
مدت زمان: ۷۹دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی
شهر در دست بچه‌ها فیلمی به کارگردانی اسماعیل براری و نویسندگی جهان خادم المله ساختهٔ سال ۱۳۷۰ است.
خلاصه داستان

بچه‌های یک شهر از دست بزرگترهای خود به تنگ آمده‌اند. به پیشنهاد و کمک بادبادکی به شهری پرواز می‌کنند که خالی از بزرگترهاست. در آنجا بچه‌ها امور شهر را در دست می‌گیرند و به کارهای مورد علاقه خود دست می‌زنند. اما پس از مدتی نظم شهر به هم می‌ریزد و بچه‌های پشیمان تصمیم به بازگشت می‌گیرند. بزرگترها هم که به دنبال بچه‌ها می‌گردند، پی می‌برند که در حق آنها اهمال و بی‌توجهی کرده‌اند. بچه‌ها با بادبادک هایشان به شهر خودشان نزد بزرگترها بازمی‌گردند، این حادثه به آنها ثابت می‌کند که به وجود هم نیازمندند.
بازیگران

مجید قناد
سهیلا مرادی
احمدرضا اسعدی
فاطمه طاهری
نعمت اله گرجی
طاهره سری
مهناز موفقی
محمد نگهداری
محمد نائینی
محمدرضا زندی
ایلیا اسعدی
شبنم ادبی
فربد امینی
علیرضا رئیسی
ندا رضایی
مهرداد رشتچیان
ابراهیم سلیمانی شایسته
مونا شایان
نازنین شعبانی
حسام گودرزی
اکبر میرزاجانی
عبدالرضا نیرومندثابت
امید نوروزی
سمیرا وفاداریان
علیرضا نائینی
محسن شیخی
برد دیویس (بازیکن بسکتبال)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادهٔ: ۱۷ دسامبر ۱۹۵۵ ‏(۶۸ سال)
ملیت: ایالات متحده آمریکا
قد: ۶ فوت ۳ اینچ (۱٫۹۱ متر)
وزن: ۱۸۰ پوند (۸۲ کیلوگرم)
اطلاعات حرفه: اطلاعات حرفه
دبیرستان: موناکا (موناکا، پنسیلوانیا)
کالج: مریلند (۱۹۷۴–۱۹۷۷)
درفت ان‌بی‌ای: ۱۹۷۷: راند یکم، پانزدهم پیک کلی
انتخاب‌شده توسط لس‌آنجلس لیکرز: انتخاب‌شده توسط لس‌آنجلس لیکرز
پیشه بازیکنی: ۱۹۷۷–۱۹۹۲
پست: پوینت گارد
شماره: ۳۰, ۲۰, ۱۲, ۱۵
تاریخچه فعالیت: تاریخچه فعالیت
۱۹۷۸–۱۹۷۹: گریت فالس اسکای (اتحادیه غربی بسکتبال)
۱۹۷۹: ایندیانا پیسرز
۱۹۷۹–۱۹۸۰: آنکوریج نورفن نایت (اتحادیهٔ اقلیمی بسکتبال)
۱۹۸۰: یوتا جاز
 :  
دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز: دستاوردهای حرفه‌ای و جوایز
 شمارهٔ ۱۵ دالاس ماوریکس :  شمارهٔ ۱۵ دالاس ماوریکس 
 :  
آمار فعالیت در اتحادیه ملی بسکتبال: آمار فعالیت در اتحادیه ملی بسکتبال
امتیاز: ۷٬۸۶۶ (۸٫۲ در هر بازی)
ریباند: ۱٬۷۳۸ (۱٫۸ در هر بازی)
پاس منجر به گل: ۴٬۷۰۹ (۴٫۹ در هر بازی)
 :  
آمار  در NBA.com: آمار  در NBA.com
آمار در Basketball-Reference.com: آمار در Basketball-Reference.com
برد دیویس (انگلیسی: Brad Davis؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۵۵) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به یوتا جاز، ایندیانا پیسرز، و دالاس ماوریکس اشاره کرد.
عمر سی

| عمر سی Omar Sy | عمر سی Omar Sy |
| --- | --- |
عمر سی در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۰: عمر سی در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۲۰۲۰
زادهٔ: ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) تراپ، ایولین، ایل-دو-فرانس، فرانسه
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۶–اکنون
همسر: Hélène (ا. ۲۰۰۷)
فرزندان: ۵
عمر سی (تلفظ فرانسوی: [ɔmaʁ si]؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۸) یک هنرپیشه فرانسوی است که بیشتر در فرانسه برای طرح‌هایش با فرد تستوت در برنامه تلویزیونی خدمات پس از فروش آلایندگی در کانال+ (۲۰۰۵–۲۰۱۲) شناخته می‌شود. او به خاطر بازی در فیلم کمدی-درام دست‌نیافتنی‌ها در سال ۲۰۱۱ شهرت بیشتری به دست آورد که جایزه سزار بهترین بازیگر مرد را برای او به ارمغان آورد و او را به اولین سیاهپوست دریافت کننده این جایزه تبدیل کرد. او بعداً در فیلم‌های مردان ایکس: روزهای گذشته آینده (۲۰۱۴)، دنیای ژوراسیک (۲۰۱۵)، دو خانواده (۲۰۱۶)، شکلات (۲۰۱۶)، دوزخ (۲۰۱۶)، تبدیل شوندگان: آخرین شوالیه (۲۰۱۷) و سریال لوپین محصول نتفلیکس (۲۰۲۱–اکنون).
اوایل زندگی

چهارمین فرزند از هشت فرزند، سی در تخپ در بخش ایولین، منطقه ایل-دو-فرانس، فرانسه به دنیا آمد. پدر و مادر او هر دو مهاجر از غرب آفریقا هستند. مادر موریتانیایی او دیاراتو به عنوان نظافت چی خانه کار می‌کرد و پدر سنگالی او دمبا سی در یک کارخانه قطعات خودرو کار می‌کرد. او در پروژه‌های مسکن حومه‌ای کم درآمد در تراپ، حومه غربی پاریس بزرگ شد. خانواده هر تابستان از سنگال دیدن می‌کردند. در خانه پولار صحبت می‌کردند.
جوایز

وی برنده جوایزی همچون جایزه سزار بهترین بازیگر مرد شده‌است.
فیلم‌شناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به دست‌نیافتنی‌ها، پلیس، مردان ایکس: روزهای گذشته آینده, دنیای ژوراسیک، مردم خوب، قاتل و تبدیل‌شوندگان: آخرین شوالیه اشاره کرد.