stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
التا ویستا وارد

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Alta Vista | Alta Vista |
| --- | --- |
Location within Ottawa: Location within Ottawa
مختصات: ۴۵°۲۴′ شمالی ۷۵°۳۹′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۴۰۰°شمالی ۷۵٫۶۵۰°غربی﻿ / 45.400; -75.650: مختصات: ۴۵°۲۴′ شمالی ۷۵°۳۹′ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۴۰۰°شمالی ۷۵٫۶۵۰°غربی﻿ / 45.400; -75.650
استان: انتاریو
شهر: اتاوا
حکومت: حکومت
 • عضو شورا: Peter Hume
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۳ کیلومتر مربع (۷٫۸ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۴۶٬۵۰۰
 • تراکم: ۲۳۰۰/کیلومتر مربع (۵۹۰۰/مایل مربع)
زبان‌ها: زبان‌ها
 • زبان انگلیسی: 54.6%
 • زبان فرانسوی: 15.6%
 • زبان عربی: 7.9%
 • زبان اسپانیایی: 1.8%
Avg. income: $34,941
التا ویستا وارد (به انگلیسی: Alta Vista Ward) یک منطقهٔ مسکونی در کانادا است که در انتاریو واقع شده‌است.
خصوصیات

التا ویستا وارد ۲۰٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۴۶٬۵۰۰ نفر جمعیت دارد.
سنترل پاکولت، کارولینای جنوبی

مکان
| Central Pacolet, South Carolina | Central Pacolet, South Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Central Pacolet, South Carolina: Location of Central Pacolet, South Carolina
ایالت: کارولینای جنوبی
شهرستان: Spartanburg
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۶۸۶ فوت (۲۰۹ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۲۱۶
 • تراکم: ۱۱۰۰/مایل مربع (۳۶۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 45-13060
GNIS feature ID: 1231152
سنترل پاکولت(به انگلیسی: Central Pacolet) شهری در ایالت کارولینای جنوبی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۱۶ نفر بوده‌است.
فونتزازو

مکان
| فونتزازو | فونتزازو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
فونتزازو: فونتزازو
ناحیه: ونتو
استان / شهرستان: استان بلونو (BL)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۷٫۵ کیلومتر مربع (۱۰٫۶ مایل مربع)
جمعیت (Dec. 2004): جمعیت (Dec. 2004)
 • کل: ۳٬۴۱۲
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 32030
پیش‌شماره تلفن: 0439
فونتزازو (به ایتالیایی: Fonzaso) یک کومونه در ایتالیا است که در استان بلونو واقع شده‌است.
خصوصیات

فونتزازو ۲۷٫۵ کیلومترمربع مساحت و ۳٬۴۱۲ نفر جمعیت دارد.
مرا د روبیلس

مکان
| Mora de Rubielos, Spain | Mora de Rubielos, Spain |
| --- | --- |
  مهر:   مهر
مختصات: ۴۰°۱۵′ شمالی ۰°۴۵′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۵۰°شمالی ۰٫۷۵۰°غربی﻿ / 40.250; -0.750: مختصات: ۴۰°۱۵′ شمالی ۰°۴۵′ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۲۵۰°شمالی ۰٫۷۵۰°غربی﻿ / 40.250; -0.750
بخش خودمختار: آراگون
استان: استان تروئل
Comarca: Gúdar-Javalambre
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶۶ کیلومتر مربع (۶۴ مایل مربع)
جمعیت (2004): جمعیت (2004)
 • کل: ۱٬۴۳۳
 • تراکم: ۸٫۶/کیلومتر مربع (۲۲/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
مرا د روبیلس (به اسپانیایی: Mora de Rubielos) یک شهرستان در اسپانیا است که در استان تروئل واقع شده‌است.
خصوصیات

مرا د روبیلس ۱۶۶ کیلومترمربع مساحت و ۱٬۴۳۳ نفر جمعیت دارد.
اسلام در کره

یک مسجد در سئول
در کره جنوبی از زمان معرفی عقیده اسلامی، جمعیت مسلمانان به‌طور یکنواخت کمی بعد از جنگ کره در حال افزایش بوده است. جامعه مسلمانان (چه کره‌ای و چه خارجی) در اطراف سئول متمرکز شده‌اند یعنی جایی که در ۱۹۷۶ بزرگ‌ترین مسجد قرن بیستم با استفاده از سرمایه هیئت اسلامی مالزی و دیگر کشورهای اسلامی ساخته شد.
افزون بر کمتر از ۳۰٬۰۰۰ مسلمان بومی که در کره وجود دارند، حرکت کند بوده اما رشد آشکار آسیای شرقی و خاور میانه‌ای (مانند ایران و عراق) و همچنین مهاجرت مالزی‌ها به کره جنوبی در رشد جمعیت مسلمانان کره تأثیرگذار بوده‌اند زیرا اکثریت مالزیای‌ها مسلمان هستند. آن‌ها در طول دههٔ ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ معمولاً به‌عنوان کارگران مهمان به کره وارد می‌شدند. روی‌هم‌رفته در حال حاضر بیشتر از ۳۵٬۰۰۰ مسلمان در کرهٔ جنوبی هستند.
گفته می‌شد که جمعیت چندانی در کرهٔ شمالی نیست، جایی که فعالیت دینی خودمختار به‌طورکلی تقریباً وجود ندارد.
دوران معاصر

تاریخ نخستین ثبت از مسلمانان کره‌ای بومی به قرن نوزدهم بر می‌گردد، زمانی که جامعهٔ مسلمان قابل توجه بود که خودش را در استان منچوری ظاهر کرد. اینها عمدتاً فرزندان تاجران آسیای مرکزی بودند که در شهرهای منچوری مستقر شده بودند. در همان‌جا بود که ابتدا کره‌ای‌های بومی سرانجام اسلام را به عنوان دینشان پذیرفتند. اگرچه تنها بعد از جنگ کره بود که اسلام شروع به رشد به‌طور مهمی در کره کرد. اسلام به کره توسط تیپ رزمی ترک‌ها شناسانده شد که در طول جنگ کره به آنجا می‌آمدند. از آن به بعد اسلام به‌طور یکنواخت در کره در حال رشد است و از سوی تعداد قابل توجه منصفانه از کره‌ای‌های بومی پذیرفته می‌شود.
کمتر از یک درصد از این افراد شیعه هستند.
معرفی دوباره در قرن بیستم

در جریان جنگ کره، ترکیه تعداد زیادی از سربازان خود را برای کمک به کره جنوبی تحت فرماندهی سازمان ملل فرستاد که تیپ ترک‌ها نامیده می‌شد. علاوه بر شرکت در میدان نبرد، ترک‌ها همچنین به کارهای بشر دوستانه کمک می‌کردند در حالی که به اداره کردن مدارس زمان جنگ برای یتیم‌های جنگ یاری می‌رساندند. کمی بعد از جنگ، برخی از ترک‌های ماندگار در کره به عنوان حافظین صلح سازمان ملل، آغاز به آموزش کره‌ای‌ها پیرامون اسلام کردند. اولین تغییرات در جامعه مسلمان کره‌ای در ۱۹۵۵ ایجاد شد که در آن اولین مسجد کره جنوبی برپا شد. جامعه مسلمان کره‌ای به اندازه کافی رشد یافت تا فدراسیون مسلمان کره در ۱۹۶۷ شکل گرفت.
امروز

در ۱۹۶۲، دولت مالزی هدیه ۳۳۰۰۰ دلاری برای ساخت یک مسجد در سئول پیشکش کرد. اما طرح، بخاطر تورم اقتصادی متوقف شد؛ و تا دههٔ ۱۹۷۰ به اتمام نرسید یعنی زمانی که پیمان‌های اقتصادی کره جنوبی با کشورهای خاورمیانه برجسته شد و علاقه به اسلام دوباره شروع به ظهور کرد. برخی از کره‌ای‌ها که در عربستان سعودی کار می‌کردند به اسلام گرویدند و زمانی که آن‌ها کارشان به اتمام رسید و به کره برگشتند، جمعیت مسلمانان بومی را تقویت کردند. مسجد جامع سئول در همسایگی ایتاون سئول در ۱۹۷۶ سرانجام ساخته شد. امروز همچنین مساجدی در بوسان، آنیانگ، گئونگجو، جئونجو و دائگو وجود دارد. طبق گفته لی هی سو، رئیس انستیتوی اسلام کره، حدود ۴۰۰٬۰۰۰ مسلمان در کره جنوبی فهرست شده‌اند و تخمین زده می‌شود حدود ۱۰٬۰۰۰ آن‌ها پزشک (وکیل) فعال عالی ای هستند.
مؤسسه مسلمانان کره‌ای می‌گوید که اولین دبستان اسلامی با نام شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز در ۲۰۰۹ با هدف کمک به مسلمانان در کره افتتاح شد تا در مورد دین از طریق برنامهٔ آموزشی رسمی آموزش دهند. طرح‌هایی پیشِ‌رو است تا یک مرکز فرهنگی، مدرسهٔ راهنمایی و حتی یک دانشگاه را ایجاد کند.
عبدالله الایفان، سفیر عربستان سعودی در سئول، ۵۰۰٬۰۰۰ دلار به فدراسیون مسلمان کره از طرف دولت عربستان سعودی تحویل داده است.
قبل از تأسیس رسمی مدرسهٔ ابتدایی با نام مدرسهٔ سلطان بن عبدالعزیز، از دههٔ ۱۹۹۰ در حال کار است که بچه‌ها فرصتی را برای آموختن عربی، فرهنگ اسلامی و انگلیسی دست می‌آورند.
خیلی از مسلمانان کره‌ای بر این عقیده‌اند که روش زندگی متفاوت شان، آن‌ها را از دیگران در جامعه آشکارتر می‌کند. گرچه بزرگ‌ترین نگرانی آن‌ها قضاوت تبعیض‌آمیز است که آن‌ها بعد از حمله تروریستی یازده سپتامبر در ۲۰۰۱ احساس می‌کنند. در تلویزیون آریرنگ، یک ایستگاه کره‌ای همچنین یک گزارش ۹ دقیقه‌ای از امام هاک آپدو و اسلام در کره پخش شد.
Korean armillary sphere
Eid al-Fitr in Korea RepublicEid al-Fitr in Korea Republic
ناحیه ابیض سیدی شیخ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= الجزایر
| ناحیه ابیض سیدی شیخ دائرة الأبیض سیدی الشیخ | ناحیه ابیض سیدی شیخ دائرة الأبیض سیدی الشیخ |
| --- | --- |
ناحیه: ناحیه
موقعیت ناحیه ابیض سیدی شیخ در نقشه: موقعیت ناحیه ابیض سیدی شیخ در نقشه
مختصات: ۳۲°۵۳′شمالی ۰°۳۴′شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۸°شمالی ۰٫۵۷°شرقی﻿ / 32.88; 0.57: مختصات: ۳۲°۵۳′شمالی ۰°۳۴′شرقی﻿ / ﻿۳۲٫۸۸°شمالی ۰٫۵۷°شرقی﻿ / 32.88; 0.57
استان: استان البیض
پایتخت: El Abiodh Sidi Cheikh
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۳۰۸۲ کیلومتر مربع (۱۲۷۷۳ مایل مربع)
جمعیت (۱۹۹۸): جمعیت (۱۹۹۸)
 • کل: ۲۷۱۱۲
 • تراکم: ۰٫۸۲/کیلومتر مربع (۲٫۱/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۱ (زمان)
Municipalities: ۴
ناحیه ابیض سیدی شیخ (به عربی: دائرة الأبیض سیدی الشیخ) یک ناحیه در الجزایر است که در استان البیض واقع شده‌است. ناحیه ابیض سیدی شیخ ۳۳٬۰۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۱۱۲ نفر جمعیت دارد.
اگنیو، ایلینوی

Unincorporated community
| Agnew, Illinois | Agnew, Illinois |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
Agnew, Illinois: Agnew, Illinois
مختصات: ۴۱°۴۷′۱۲″ شمالی ۸۹°۴۸′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۸۶۶۷°شمالی ۸۹٫۸۰۰۰۰°غربی﻿ / 41.78667; -89.80000: مختصات: ۴۱°۴۷′۱۲″ شمالی ۸۹°۴۸′۰۰″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۷۸۶۶۷°شمالی ۸۹٫۸۰۰۰۰°غربی﻿ / 41.78667; -89.80000
State: ایلی‌نوی
County: Whiteside
ارتفاع: ۶۵۶ فوت (۲۰۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
کد(های) منطقه: 815 & 779
GNIS feature ID: 422389
اگنیو، ایلینواز (به انگلیسی: Agnew, Illinois) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در ایلی‌نوی واقع شده‌است.
خصوصیات

اگنیو ۱۹۹٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سنورس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مصر
| سنورس | سنورس |
| --- | --- |
سنورس: سنورس
مختصات: ۲۹°۲۴′۲۶″ شمالی ۳۰°۵۲′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۴۰۷۲۲°شمالی ۳۰٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 29.40722; 30.86667: مختصات: ۲۹°۲۴′۲۶″ شمالی ۳۰°۵۲′۰۰″ شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۴۰۷۲۲°شمالی ۳۰٫۸۶۶۶۷°شرقی﻿ / 29.40722; 30.86667
استان: فیوم
جمعیت (2006): جمعیت (2006)
 • کل: ۸۲٬۱۳۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EST)
کد منطقه: +20-84
سنورس نام شهر و شهرستانی در استان فیوم مصر است.
منبع

ویکی‌پدیای عربی، ۲۱ مارس ۲۰۰۷.
آدم

برای گونه‌ای از نخستی‌سانان، انسان را ببینید.
| آدم | آدم |
| --- | --- |
آدم در تابلوی نقاشی آفرینش آدم اثر میکل‌آنژ در سقف کلیسای سیستین: آدم در تابلوی نقاشی آفرینش آدم اثر میکل‌آنژ در سقف کلیسای سیستین
همسر: حوا
فرزندان:  هابیل  قائن  شیث 
آدم (به عبری: אדם) بر اساس دومین اسطوره آفرینش در سفر پیدایش در تورات، اولین انسان بود. یهوه او را خلق کرد تا نگهبان باغ عدن باشد اما آدم با وسوسهٔ مار و حوا از میوهٔ درخت معرفت خورد و بینا و آگاه شد؛ پس خدا که می‌ترسید آدم از میوهٔ درخت حیات هم بخورد و جاودان شود، او را به زمین فرستاد. داستان آدم و حوا با یافته‌های علمی در تضاد است؛ زیرا نسل بشر به یک زن و شوهر واحد نمی‌رسد. پیروان ادیان ابراهیمی همچون یهودیان، مسیحیان و مسلمانان، آدم را اولین انسان محسوب می‌کنند. داستان او در قرآن نیز روایت شده است.
در سفر پیدایش دو روایت متضاد دربارهٔ نحوه خلقت وجود دارد و آدم شخصیتی در روایت دوم است. به گفتهٔ این داستان، خدا بعد از شکل‌دادن به زمین و آسمان‌ها، با استفاده از گِل آدم را آفرید تا نگهبان باغ عدن باشد. او در باغ آزاد بود که از میوهٔ همه درختان بخورد، غیر از درخت معرفت زیرا خدا به او گفته بود می‌تواند باعث مرگش شود. آدم نتوانست میان حیوانات باغ برای خودش همنشینی پیدا کند و به همین دلیل، خدا از دنده او زن را آفرید. در ادامه، زن توسط مار برای خوردن از میوه درخت معرفت وسوسه شد و خود از آن درخت خورد و به آدم هم داد. در اثر خوردن از میوهٔ درخت معرفت، چشمان آدم و زن باز شد، به نیک و بد آگاه شدند و پی به برهنگی خود بردند؛ پس خود را با برگ درخت انجیر پوشاندند. وقتی خدا بازگشت، آدم و زن پنهان شدند زیرا می‌دانستند از حدود تعیین‌شده تجاوز کرده‌اند. خدا از آن‌ها پرسید «کجا هستید؟» و آدم پاسخ داد «صدای تو را در باغ شنیدم و از ترس پنهان شدم، زیرا برهنه هستم.» خدا از پاسخ او متوجه شد که از میوهٔ درخت ممنوع خورده‌اند.
بعد از اینکه خدا از جزئیات ماجرا آگاه شد مار، زن و آدم را نفرین کرد؛ نفرین آدم کار سخت بر روی مزرعه بود. خدا همچنین بیم داشت آدم از میوه درخت حیات هم بخورد و جاودان شود. پس او را به زمین فرستاد و کروبی‌ها را با شمشیر آتش‌بار جانشینش کرد تا از درخت حیات محافظت کنند. در زمین، آدم زن را حوا نامید و با او آمیزش کرد و آنان صاحب دو پسر به نام‌های هابیل و قائن شدند. نهایتاً، از آمیزش پسران خدا و دختران آدمیان نژادی به نام نفیلیم به وجود آمد.
تأثیرات دیگر افسانه‌های آفرینش خاورمیانه‌ای بر داستان خلقت آدم مشهود است. عناصری مثل به وجود آمدن انسان از گل یا خلقت او برای انجام کارهای خدایان، مضامینی مشترک در این داستان‌هاست. نویسندگان تورات در نوشتن داستان آدم از مطالب افسانه‌های آفرینش دیگر، به خصوص داستان‌های مصری و بین‌النهرینی، بهره برده‌اند اما قصهٔ آدم جهان‌بینی متفاوتی با آن داستان‌ها دارد. سفر پیدایش، کتاب اول تورات که حاوی داستان آدم است، در دورهٔ هخامنشی نوشته شده اما اقلیت قابل توجهی از محققان اعتقاد دارند بخش‌های مربوط به آدم متعلق به دورهٔ متأخرتری از سایر قسمت‌های این کتاب است، زیرا در سایر بخش‌های تنخ فقط یک بار به آدم اشاره شده است. اگرچه داستانِ آدم در اعتقادات دینی روایت «سقوط انسان» محسوب می‌شود، اما به عقیدهٔ رنزبرگ، این قصه بیشتر روایت صعود ناتمام انسان به خدایی است. مسیحیان عیسی را «آدم آخر» یا «آدم دوم» می‌دانند و در اعتقاد مسلمانان، آدم اولین پیامبر محسوب می‌شود.
پیرامون واژه

ریشه واژه عبری اَدم روشن نیست. شکل مؤنث کلمه (اَدَمَه) به معنای «زمین» یا «خاک» است و آن‌گونه که در باب دوم سفر پیدایش اشکال مؤنث و مذکر کلمه در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، نشان می‌دهد که آدم به معنای «زمینی» است اما نمی‌توان این فرضیه را قطعی دانست. אדם (‎'dm) که ریشه واژه آدم است، با نام رنگ قرمز در زبان عبری، ارتباط دارد و می‌تواند به رنگ خاکی که آدم از آن ساخته شد یا سرخ‌گونی پوست انسان اشاره داشته باشد. در زبان اکدی، از زبان‌های سامی دیگر، اَدَمو به معنای خون و اَدَمَتو به معنای خون سیاه بوده است. در زبان‌های عربستانی جنوبی باستان که از دسته زبان‌های سامی غربی بوده‌اند، ‎'dm به معنای رعیت به کار برده می‌شد و وجود نام‌های شخصی چون «عبد ادم» می‌تواند نشان دهد خدایی به این نام وجود داشته است. در تنخ «آدم» علاوه بر نام یک شخصیت، به تمام انسان‌ها نیز اطلاق شده و در دیگر زبان‌های سامی شمال‌غربی مثل فنیقی و اوگاریتی نیز به همین معنی به کار می‌رفته است. در زبان اوگاریتی به ال، خدای بزرگ کنعان، «اَب اَدم» (پدر بشر) گفته می‌شد. استفاده از کلمه «قرمز» برای اشاره به انسان ظاهراً محدود به زبان‌های سامی شمال غربی بوده زیرا در زبان اکدی کلمه متفاوتی به کار می‌رفته است.
دیدگاه علمی

همچنین ببینید: فرگشت انسان
آنچه نویسندگان داستان آدم و حوا دربارهٔ به وجود آمدن بشر گفته‌اند، با آنچه علم می‌گوید، بسیار متفاوت است. نسل بشر به یک زن و شوهر واحد نمی‌رسد؛ در واقع یافته‌های علمی نشان می‌دهد جمعیت آغازین انسان‌ها بیش از هزاران نفر بوده‌اند. نتایج تحقیقات پروژه ژنوم انسان هیچ شک علمی باقی نگذاشته که انسان‌ها و نخستی‌سانان دارای اجداد مشترکی هستند و انسان‌های کنونی از دیگر انسانیان تکامل یافته‌اند. همچنین، دیرینگی حیات بر روی زمین، برخلاف این داستان که آن را شش هزار سال می‌داند، میلیاردها سال است.
در علم ژنتیک نزدیک‌ترین نیای مشترک پدری انسان‌ها اصطلاحاً «آدم کروموزوم Y» نامیده شده که البته ارتباطی با آدمِ ادیان ابراهیمی ندارد. این فرد که نسل تمام انسان‌های فعلی از طریق پدر به او می‌رسد، حدوداً ۲۰۰٬۰۰۰ تا ۳۰۰٬۰۰۰ سال قبل زیسته است. نزدیک‌ترین نیای مشترک مادری هم «حوای میتوکندریایی» نام داده شده و ۱۵۰٬۰۰۰ سال پیش زندگی کرده است. این‌ها در یک بازه زمانی نزیسته‌اند، هرگز با هم ملاقات نکرده‌اند و تنها انسان‌های زمان خودشان نبوده‌اند. نسل سایر انسان‌های معاصر اینان هم می‌تواند در حال حاضر میان انسان‌های فعلی وجود داشته باشد. همچنین، آدم کروموزوم Y و حوای میتوکندریایی افراد ثابتی نیستند و همین افراد هم «آدم کروموزوم Y» و «حوای میتوکندریایی» خودشان را داشته‌اند.
فرگشت مسبب برانگیخته‌شدن واکنش‌های تند و تیزی از سوی آنان که تصور می‌کردند گونه‌ها طی شش روز آفرینش به وجود آمده‌اند و از آغاز به همین شکل بودند و خواهند بود، شده است. مخالفان اصلی این نظریه، دین‌دارانی هستند که فکر می‌کنند داستان پیدایش تاریخی است. این مسئله به خصوص بین مسیحیان انجیلی در آمریکا داغ است و استفاده از داستان آدم و حوا برای رد ادیان توسط «خداناباوران نو» نظیر ریچارد داوکینز بر آتش بحث‌ها افزوده است. به‌طور کلی، این سؤال برای باورمندان پیش آمده که اگر آدم و حوا انسان‌های واقعی نبوده‌اند، پس آیا کتاب مقدس صحیح است؟ یکی از جواب‌هایی که گروهی از مسیحیان برای این پرسش مطرح کرده‌اند این است باید داستان آدم و حوا به صورت استعاری خوانده شود و از واقعی دانستن آن اجتناب گردد.
اساطیر مرتبط

افسانه‌های متعددی در خاور نزدیک باستان دربارهٔ نحوه به وجود آمدن هستی و بشریت رایج بوده است؛ به عنوان مثال، مصری‌ها چندین داستان آفرینش مختلف داشته‌اند. نویسندگان کتاب مقدس در تهیه داستان آدم و حوا، از افسانه‌ها، قصه‌ها و مطالب ادبی موجود در خاور نزدیک استفاده کرده‌اند. افسانه آفرینش اسرائیلی در جزئیات شباهت‌های به خصوصی با دیگر افسانه‌های آفرینش خاور نزدیک دارد؛ با این حال در جهان‌بینی و برداشت از مفاهیم «خدا» و «بشریت» تفاوت‌هایی میان آنان دیده می‌شود.
اساطیر مرتبط > مصر

در قدیمی‌ترین افسانه آفرینش مصری، جهان در آغاز تهی، مملو از آب و شکل‌داده‌نشده بود. وقتی آب‌ها پایین‌تر رفتند، اولین خشکی‌ها پدیدار شدند. آتوم، خدای آفریدگار، در اولین جزیره همه جانداران و چیزها را به وجود آورد. دربارهٔ نحوه آفرینش توسط او روایت‌های مختلفی وجود دارد. در یکی از این روایت‌ها، او خودارضایی کرد (چون نر بود و جفتی هم نداشت) و منی‌اش را در دهان خودش ریخت. با تف کردن منی، شو و تفنوت به وجود آمدند و آنان نسل بشر را پدیدآوردند.
| آفرینش توسط آتوم | آفرینش آدم و حوا |
| --- | --- |
آسمان و زمینی وجود نداشت: زمین شکل‌نگرفته و تاریک بود (۱:۲)
هیچ موجود زنده‌ای نبود: هیچ گیاهی نروییده بود زیرا آدمی نبود که در زمین بکارد (۲:۵)
با دستان خودم خودارضایی کردم. منی‌ام را در دهان خودم ریختم.: خدا در آدم نفس حیات دمید (۲:۷)
من خزندگان، کرم‌ها و حشرات را آفریدم.: و خدا گفت «زمین همه نوع جانوران را به وجود آوَرَد.» (۱:۲۴)
داستان آفرینش مشابه دیگری هم در مصر باستان رایج بوده است. این داستان که به دومین روایت آفرینش در سفر پیدایش شبیه است، مربوط به هزاره سوم قبل از میلاد و دربارهٔ آفرینش توسط پتاح، خدای شهر ممفیس است. پتاح که قلب و زبان بود، جهان را در ذهن خود تصور کرد و به آن دستور داد که موجود شود. پتاح از ساخته خود «خشنود» شد که مشابه «استراحت» الوهیم در داستان پیدایش است.
اساطیر مرتبط > بین‌النهرین

در حماسهٔ آترا-هاسیس انسان از گِل خلق می‌شود. این داستان مربوط به قرن ۱۹ قبل از میلاد است و در آن، آسمان تحت حکومت آنو، زمین تحت حکومت انلیل و آب‌ها تحت سلطه انکی هستند. انلیل خدایان کوچک‌تر را به زراعت واداشته بود اما بعد از ۴۰ سال آنان دیگر حاضر نشدند کار کنند. نتیجتاً، انکی پیشنهاد کرد که انسان‌ها خلق شوند. پس مامی، یکی از ایزدبانوان، گل را خون وی (خدای زیرزمین) و بزاق ترکیب کرد و انسان‌ها را به وجود آورد. ادامه داستان شبیه قصه نوح است زیرا به دلیل سر و صدای زیاد آدمیان، خدایان طوفانی می‌فرستند تا آنان را نابود کنند اما یکی از انسان‌ها قایقی می‌سازد و نجات پیدا می‌کند.
انوما الیش معروف‌ترین قصه آفرینش بابلی است که قدیمی‌ترین نسخه آن به ۱۷۰۰ سال قبل از میلاد تعلق دارد. به گفته این روایت، قبل از شکل‌گیری آسمان و زمین دو اقیانوس آب‌شیرین و آب‌شور وجود داشتند. آب‌شیرین که نر بود آبزو و آب‌شور که ماده بود تیامات نام داشت. از ترکیب آب این دو اقیانوس، خدایان به وجود آمدند. مانند باب اول کتاب پیدایش، اینجا نیز آب نشانه اعصار اولیه است. در ادامه داستان، به دلیل رابطه جنسی خدایان جدیدتری به وجود می‌آیند. اینان سر و صدای بسیار درست کردند و آبزو تصمیم گرفت آنان را براند. ائا که میان خدایان جدید خردمندتر بود، از نقشه او خبردار شد و آبزو را کشت. تیامات قصد کرد انتقام شوهرش را بگیرد و خدایان دیگر برای جلوگیری از این کار، مردوک را پادشاه خودشان کردند تا با او مبارزه کند. تیامات و مردوک در میدان نبرد روبرو شدند و مردوک او را کشت. سپس انسان‌ها خلق شدند تا کارهای خدایان که خود خسته بودند را انجام دهند. شباهت اصلی میان انوما الیش و باب اول پیدایش، تقابل نظم و آشوب است که در زیر پوسته متن سفر پیدایش وجود دارد. همچنین نشان می‌دهد که آفرینش جهان در این اسطوره در اثر یک نبرد اتفاق افتاده است و می‌تواند مشخص کند چرا یهوه در مزامیر پادشاه جهان نامیده شده و بر تختی در بالای آب‌ها نشسته است. بر خلاف داستان بابلی، داستان عبری تنها یک خدا (الوهیم) دارد که با مطیع‌کردن آب‌ها حیات را آغاز می‌کند.
اساطیر مرتبط > اوگاریت

در داستان اوگاریتی، بعل که خدای طوفان است با هدف تحکیم پادشاهی‌اش، خدایان آب‌ها و زیرزمین (یم و موت) را شکست می‌دهد و جایگزین ال می‌شود. این داستان به قرن چهاردهم قبل از میلاد تعلق دارد. احتمالاً بادی که در ۱:۲ در روایت پیدایش می‌وزد، با بادی که بعل برای شکست‌دادن خدای دریا به کار گرفت مرتبط است. می‌توان باب اول سفر پیدایش را نسخه کمتر اسطوره‌ای داستان کنعانی محسوب کرد.
در ادیان > خدا دانستن آدم

از متن سفر پیدایش چنین به نظر نمی‌رسد که آدم موجودی خدایی یا فرشته‌مانند بوده است. با این حال، در متون ربانی اشاره‌هایی دیده می‌شود مبنی بر اینکه گروهی وجود داشتند که آدم را همکار یهوه در زمان خلقت محسوب می‌کردند. ربی‌ها اینان را «بدعت‌گذار» نامیده‌اند و دربارهٔ آن‌ها نوشته‌اند: «ربی‌های ما به ما آموختند که آدم در شبات (بعد از همه مخلوقات) آفریده شد. چرا؟ تا مبادا بدعت‌گذاران بگویند تبارک القدوس (یهوه) در کار آفرینش شریک داشت.» به نظر می‌رسد متون گنوسیستی نیز این را تأیید می‌کنند زیرا در این منابع گفته شده تمام مخلوقات از «آداماس» به وجود آمده‌اند. در منابع اولیه مسیحی نیز گاه آدم را همکار خدا محسوب کرده‌اند. ظاهراً دو انسان مجزایی که فیلون در دو روایت آفرینش موجود در سفر پیدایش می‌بیند، در واقع ریشه در همین مفهوم دارد. دروغ‌نامیدهٔ موسوم به «عهد ابراهیم» که به ابراهیم منسوب است، حتی پا را فراتر گذاشته و آدم را «بر تخت نشسته در آسمان، غرق در شکوه و با ظاهری وحشت‌آفرین مانند خداوند» توصیف کرده که شباهتش به توصیف حزقیال از یهوه به وضوح مشخص است.
در ادیان > مسیحیت

همچنین ببینید: گناه نخستین
| آدم در مسیحیت | آدم در مسیحیت |
| --- | --- |
دیدار آدم و عیسی در باغ عدن: دیدار آدم و عیسی در باغ عدن
شه‌پدر: شه‌پدر
زادهٔ: روز ششم آفرینش باغ عدن
درگذشتۀ: ح. 930 AM
تکریم‌شده در: یهودیت مسیحیت اسلام بهائیت
بزرگداشت: ۲۴ دسامبر
قدیس حامی: باغ‌ها و خیاطان
مسیحیت آدم را اولین بشر می‌داند. اهمیت آدم در مسیحیت از اهمیت او در یهودیت باستانی بسیار بیشتر بوده زیرا باب‌های ۱ و ۲ سفر پیدایش، به خصوص ماجرای گناه آدم و اخراجش از بهشت، یکی از پایه‌های اساسی رابطه انسان و خدا در عقاید مسیحی محسوب می‌شود. او که در آغاز آفرینش فضیلت‌های بسیاری (مثل نداشتن شهوت) دارا بود، با انجام «گناه نخستین» همه را از دست داد و سپس ذات فاسد شده خود را به همه نوادگانش منتقل کرد. تنها با آمدن عیسی، موسوم به «آدم آخر» یا «آدم دوم» بود که انسان به شکوه و کمال اصلی خود بازگشت زیرا «همان‌طور که در آدم همه می‌میرند، در مسیح همه زنده خواهد شد.» (اول قرنتیان، ۱۵:۲۲) مسیحیان شباهت‌های دیگری نیز میان آدم و عیسی رسم کرده‌اند؛ مثلاً درخت حیات در باغ عدن به درخت صلیب تشبیه شده است.
به گفته یک روایت مسیحی، آدم در غار مخپلا دفن نشده، بلکه جسدش در گلگتا قرار دارد. زمانی که عیسی را مصلوب کردند، خون او بر قبر آدم جاری شد. یکشنبه قبل از کریسمس در مسیحیت ارتدکس شرقی به آدم و حوا تعلق دارد. تفسیرهای ربانی یهودی نافرمانی آدم را یکی از چند شورش انسان علیه خدا محسوب کرده‌اند که این مضمون در آثار پدران کلیسا نیز دیده می‌شود. آگوستین دربارهٔ اینکه چرا خدا با اینکه می‌دانست وسوسه‌شدن آدم منجر به سقوط او خواهد شد، اجازه داد چنین اتفاقی رخ دهد، می‌نویسد: «نمی‌توانم عمق خرد الهی را درک کنم و اعتراف می‌کنم جواب از قدرت من خارج است. شاید دلیل پنهانی وجود داشته است که فقط کسانی آن را می‌دانند که از من بهتر و مقدس‌ترند.» آگوستین غرور آدم یا عجله او برای دستیابی به خرد را از دلایل احتمالی سقوط او می‌دانست.
در ادیان > مانویت

در مانویت، آدم و حوا با آمیزش جنسی اشقلون و نمرائیل به وجود می‌آیند و اولین انسان‌ها هستند. افسانه آفرینش مانوی از این قرار است که رسول ثالث سوار بر کشتی نور (ماه) خود را به گنبد آسمان رساند و رویِ زنانه بدن خود را به شکل «باکره نور» برهنه کرد و به آرکون‌های مذکر نشان داد اما با آرکون‌های مؤنث چون پسر جوانی لخت دیدار کرد. آرکون‌های مذکر با دیدن بدن برهنه او تحریک شدند و اسپرم‌های نور از آنان خارج شد و بر روی زمین ریخت و گیاهان به وجود آمدند. آرکون‌های مؤنث از قبل حامله بودند و وقتی زیبایی او را دیدند، جنین‌های خود را که دیو بودند، به صورت زودرس زاییدند و به زمین فرستادند؛ از این دیوان، حیوانات پدید آمدند. سپس آز (شهوت) دیوی نر به نام اشقلون و دیوی ماده به نام نمرائیل را انتخاب کرد که دیوان مذکور را بخورند تا نور آن‌ها را جذب کنند. وقتی آنان را خوردند، تمام نور فرزندان آرکون‌ها در اشقلون و نمرائیل جمع شد و وقتی اینان با هم آمیزش کردند، صاحب فرزندانی به نام آدم و حوا شدند. بدین ترتیب، بشر در باور مانوی از نسل دیوان است و در پروسه‌ای متشکل از آدم‌خواری و رابطه جنسی به وجود آمده است.
در ادیان > منداییه

در آیین منداییه، آدم را بنیانگذار دین و نخستین پیامبر می‌دانند. او ماندا (دانش) و راه واقعی روشنگری را بشارت می‌دهد، همچنین او را مروج کوشتا یا حقیقت الهی نیز می‌دانند.
در ادیان > بهائیت

در بهائیت نیز داستان آدم و حوا نمادین و استعاری محسوب می‌شود. عبدالبهاء در مفاوضات خوانش تحت‌اللفظی داستان را صحیح ندانسته و از این می‌گوید که این قصه حاوی «اسرار الهی» است. به گفته او، آدم نشانه «روح آسمانی»، حوا نشانه «روح انسان»، درخت معرفت نشانه «جهان بشری» و مار نشانه «دنیادوستی» است. نتیجتاً، هبوط آدم نماد نحوه آگاهی یافتن انسان از نیک و بد است. در بیانی دیگر، آدم و حوا نشانه اراده و حکمت خدا و دو مرحله آغازین از هفت مرحله آفرینش الهی هستند.