stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالرحمان قاسملو

«قاسملو» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با این نام، قاسملو (ارومیه) را ببینید.
| عبدالرحمان قاسملو | عبدالرحمان قاسملو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ دی ۱۳۰۹  ۲۲ دسامبر ۱۹۳۰ شهر ارومیه، استان آذربایجان غربی،
درگذشت: ۲۲ تیر ۱۳۶۸ ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۹ (۵۸ سال) وین، اتریش
علت مرگ: ترور
آرامگاه: گورستان پر-لاشز، پاریس، فرانسه
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکترای اقتصاد
محل تحصیل: سوربن، پراگ
پیشه(ها): استاد دانشگاه، مبارز سیاسی،
شناخته‌شده برای: فعال سیاسی کرد
آثار: چهل سال مبارزه برای آزادی  کرد و کردستان
منصب: دبیرکل حزب دمکرات کردستان ایران
پس از: قاضی محمد
پیش از: صادق شرفکندی
حزب سیاسی: حزب دموکرات کردستان ایران
مخالف: جمهوری اسلامی ایران
همسر: Helen Krulich (نسرین قاسملو)
فرزندان: مینا (۱۹۵۳) و هیوا (۱۹۵۵)
عبدالرحمان قاسملو (زادهٔ ۱ دی ۱۳۰۹ در ارومیه، ایران – درگذشتهٔ ۲۲ تیر ۱۳۶۸ در وین، اتریش) فعال سیاسی و دبیرکل حزب دموکرات کردستان ایران و نمایندهٔ مردم استان آذربایجان غربی در مجلس خبرگان قانون اساسی بود که در روز ۲۲ تیر ۱۳۶۸ در اتریش توسط عوامل جمهوری اسلامی به‌طور فجیعی ترور شد.
زندگی > کودکی

قاسملو ۲۲ دسامبر سال ۱۹۳۰ م برابر با ۱ دیماه ۱۳۰۹ خورشیدی در شهر ارومیه مرکز استان آذربایجان غربی متولد شد. پدر او، محمد خان قاسملو، از زمین‌داران ثروتمند شهرستان ارومیه از ایل شکاک بود. در انتهای سده ۱۹ میلادی، شاه به او لقب وثوق‌الدیوان داد. مادر او زن سوم پدرش بود و یک مسیحی آشوری بود که به اسلام تغییر دین داده بود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را ابتدا در ارومیه و سپس در تهران به پایان رسانید و به کالج آمریکایی‌ها در تهران رفت.
قاسملو علاوه بر زبان مادری اش که کردی بود (هر دو گویش کرمانجی و سورانی)، زبانهای فارسی، عربی، ترکی آذری، ترکی استانبولی، فرانسوی، انگلیسی، چکی، اسلواکی، روسی و لهستانی را نیز به روانی صحبت می‌کرد و به آلمانی نیز آشنایی نسبی داشت.
لبیک قاسملو و حمایت از خمینی

عبدالرحمان قاسملو رهبر پیشین حزب دموکرات کردستان ایران، در جریانِ انقلاب سال ۱۳۵۷، ابتدا از این انقلاب و رهبر انقلاب یعنی سید روح‌الله خمینی حمایت می‌کرد. در همان سال در روزنامه‌های ایران، عکس‌هایی با عنوان «لبیک قاسملو به امام خمینی» چاپ شد. فایلی صوتی مربوط به سال ۱۳۵۷ که به همین نام (لبیک قاسملو به خمینی) از وی منتشر شده است. همچنین نامه‌هایی از قاسملو به خمینی هم در سال‌های اخیر، رسانه‌ای شده است.
ترور

همچنین ببینید: قتل‌های زنجیره‌ای ایران
عبدالرحمن قاسملو در روز ۲۲ تیر ۱۳۶۸ در اتریش ترور و کشته شد.
به گفته منابع نظام جمهوری اسلامی ایران توسط گروه ناشناسی و به گفته مخالفان در حالی که برای رسیدن به راه‌حل مسالمت آمیز در ایران با تنی چند از نمایندگان حکومت جمهوری اسلامی در وین بر سر میز گفتگو برای مذاکرات صلح نشسته بود، به همراه عبدالله قادری آذر به دست نمایندگان دولت کشته شد. به گفته برخی اطرافیان وی، او در ماه‌های آخر معتقد بود که مسئله کردستان راه حل نظامی ندارد.
به گفته مخالفان جمهوری اسلامی، هاشمی رفسنجانی از برخی چهره‌های بین‌المللی از جمله رئیس‌جمهور وقت الجزایر برای وساطت و برقراری ارتباط برای ملاقات استفاده کرده بود. به گفته این منابع، تروریست‌ها با پوشش دیپلماتیک وارد اتریش شده و با همکاری سفارت ایران پس از ترور خاک اتریش را ترک کردند. به گفته همسر دکتر عبدالرحمن قاسملو، نسرین قاسملو، تروریست‌ها دولت وقت اتریش را تهدید کرده بودند در صورت افشای ترور، از آن‌ها به این دلیل که در جریان جنگ ایران و عراق اعلام بی‌طرفی کرده بودند ولی به هر دو طرف جنگ سلاح می‌فروختند (این امر بر خلاف منشور سازمان ملل متحد است) شکایت می‌کند. دولت وقت اتریش نیز به این دلیل درآن مورد ساکت ماند.
پس از ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، برخی رسانه‌های اتریش از دست داشتن وی در ترور سخن گفتند، اما این احتمال هنوز از سوی منابع رسمی اتریش تأیید نشده است.
دو دهه بعد پس از آن واقعه دستگیری برخی دیپلمات‌های ایرانی در اربیل عراق توسط نظامیان آمریکا (به اتهام دست داشتن در انتقال تسلیحات و کمک به درگیریهای داخلی عراق) رسانه‌های اتریش احتمال دادند که یکی از دستگیرشدگان، از عوامل ترور قاسملو در اتریش است. گرچه این احتمال نیز از سوی دولت‌های اتریش و آمریکا تأیید نشد.
هاشمی رفسنجانی در خاطرات سال ۱۳۶۸ خود این مسئله را تأیید می‌کند که قاسملو به هنگام ترور در جلسه‌ای مشغول رایزنی با دیپلمات‌های جمهوری اسلامی بوده است. به گفته او ضاربان قاسملو، دیپلمات جمهوری اسلامی را نیز به قصد کشت هدف گلوله قرار داده بودند ولی از زدن تیر خلاص خودداری کرده بودند. این دیپلمات ابتدا توسط پلیس اتریش مورد بازجویی و سپس آزاد شد. بنا به نوشته مطبوعات اتریش دادگاه عمومی وین به علت فقدان دلیل و مدرک کافی حاضر نشده بود که حکم جلب وی را صادر کند. وزارت خارجه اتریش نیز با انتشار اعلامیه‌ای خاطر نشان کرد در این قضیه دقیقاً بر حسب قانون عمل کرده و هیچ نوع فشاری بر پلیس یا مقامات قضایی وارد نکرده است.
کارت عضویت عبدالرحمن قاسملو در سازمان جوانان توده ایران
مقبره عبدالرحمن قاسملو
ناصر لقائی

| ناصر لقائی | ناصر لقائی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۳۳/۱۲/۰۲ مشهد، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: لیسانس بازیگری و کارگردانی، فوق لیسانس مدیریت تحول
پیشه: بازیگر
وبگاه: www.naserlaghaee.com
ناصر لقائی زاده دوم اسفند ۱۳۳۳ مشهد، بازیگر سینما و تلویزیون ایران است.
تحصیلات و سوابق

وی فارغ‌التحصیل بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک می‌باشد. از اساتید وی می‌توان به حمید سمندریان، رکن الدین خسروی، حسین پرورش، مهدی فتحی و مصطفی اسکویی اشاره نمود. او تئاتر را از سال ۱۳۴۸ و بازی در سینما را از سال ۱۳۶۷ با «گراند سینما» به کارگردانی حسن هدایت آغاز کرد و عضو انجمن بازیگران سینمای ایران می‌باشد. وی همچنین دارای مدرک فوق لیسانس مدیریت تحول است و در حوزه روابط عمومی صنعت بیمه، دارای سوابق اجرایی بسیاری می‌باشد.
فیلم‌شناسی > سینما

۱۳۶۷ گراند سینما (حسن هدایت)
۱۳۶۹ آپارتمان شماره ۱۳ (یدالله صمدی)
۱۳۷۲ دمرل (یدالله صمدی)
۱۳۷۳ آخرین بندر (حسن هدایت)
۱۳۷۴ توطئه (علی قوی‌تن)
۱۳۸۴ پرونده هاوانا (علیرضا رئیسیان)
فیلم‌شناسی > تلویزیون

۱۳۶۶ میان پرده های بانک و بانکداری (محمدرضا پاسدار)
۱۳۶۶ سیمای اقتصاد ما (محمدرضا پاسدار)
۱۳۶۶ نفت پر (محمدرضا پاسدار)
۱۳۷۱ چمدان (محمدرضا پاسدار)
۱۳۷۲ هتل (محمدرضا پاسدار)
۱۳۷۳ راز یک قتل(محمدرضا پاسدار)
۱۳۷۴ کارآگاه علوی (حسن هدایت)
۱۳۷۷ محاکمه (حسن هدایت)
۱۳۷۹ هم پیمان (فرزین مهدوی فر)
۱۳۷۹ خواستگاری پرماجرا (محمد بنائی)
۱۳۸۱ جستجو در شهر (حسن هدایت)
۱۳۸۳ تا غروب (محمد بنائی)
۱۳۸۳ طلسم ‌شدگان (داریوش فرهنگ)
۱۳۸۶ کارگاه علوی ۲ (حسن هدایت)
۱۳۸۹ درخت معرفت(سپهر محمدی)
۱۳۹۰ هفت ‌سین (یدالله صمدی)
۱۳۹۱ همۀ خانوادۀ من (داریوش فرهنگ)
فیلم‌شناسی > تله ‌فیلم

ماجراهای اسدالله‌ خان به کارگردانی علیرضا اسکندری
آوازهای خاموش به کارگردانی حسن هدایت
فیلم‌شناسی > فیلم کوتاه

تبر (بازیگر)
از طهران تا تهران (کارگردان)
فیلم‌شناسی > بازیگری و کارگردانی تئاتر (از ۱۳۴۸ تا ۱۳۶۴)

از کوروش تا ابدیت (بازیگر)
گناه بزرگ (بازیگر)
عصر درخشان (بازیگر)
تعارف (بازیگر)
رودست (بازیگر و کارگردان)
کتیبه (بازیگر)
فریاد خون حبیب (بازیگر)
حوض مرمر (کارگردان)
لقاءالله (بازیگر و کارگردان)
غروب روزهای آخر پاییز (بازیگر و کارگردان)
سوابق اداری > از سال ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۲

معاون روابط‌‌عمومی بیمه‌ایران
رئیس‌‌کل روابط‌عمومی بیمه‌ایران
سردبیر خبرنامه بیمه‌ایران
معاون صدور بیمه‌نامه اتومبیل بیمه‌ایران
معاون پژوهش و مطالعات بیمه‌های ‌اتومبیل بیمه‌ایران
معاون بازاریابی بیمه‌های‌ اتومبیل بیمه‌ایران
رئیس‌‌کل بازاریابی بیمه‌های‌ اتومبیل بیمه‌ایران
عضو و دبیر شورای بازاریابی بیمه‌ایران
عضو شورای تبلیغات بیمه‌ایران
رئیس‌کل پژوهش و مطالعات بیمه‌های اتومبیل بیمه‌ایران
مدرس بیمه‌های اتومبیل بیمه‌ایران
عضو و دبیر شورای مدیریت بیمه‌های اتومبیل بیمه‌ایران
عضو انجمن روابط‌عمومی ایران
مدیر روابط‌عمومی بیمه‌ایران
مسئول روابط‌عمومی طرح تحول صنعت بیمه
سردبیر مجله طرح تحول صنعت بیمه
مشاور ارتباطی مدیر‌عامل بیمه‌ایران
مدیر سرمایه‌ انسانی بیمه اتکایی ایرانیان
سوابق اداری > هم‌اکنون

سرپرست روابط‌عمومی و مشاور معاون مالی و پشتیبانی بیمه اتکایی ایرانیان
مدیرمسئول و صاحب‌امتیاز کانون آگهی و تبلیغات نمای‌ دیگر
عضو شورای سیاستگذاری سمپوزیوم بین‌المللی روابط‌عمومی
عضو کارگروه روابط‌عمومی سندیکای بیمه‌گران ایران
فوکر سی.۱۴

| فوکر سی>  ۱۴ | فوکر سی>  ۱۴ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد شناسایی
تولیدکننده: فوکر
نخستین پرواز: ۱۹۳۷
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی هلند
تعداد ساخته‌شده: ۲۴
فوکر سی. ۱۴ (به انگلیسی: Fokker C.XIV) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ فوکر در کشور هلند است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی سلطنتی هلند بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۳۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
لوتوس (فیلم)

| لوتوس | لوتوس |
| --- | --- |
فارسی، انگلیسی: فارسی، انگلیسی
کارگردان: محمدرضا وطن‌دوست
تهیه‌کننده: محمدرضا وطن دوست
نویسنده: محمدرضا وطن دوست
موسیقی: محمدرضا اسحاقی
فیلم‌بردار: محمدرضا وطن دوست
تدوین‌گر: محمدرضا وطن دوست
تاریخ‌های انتشار: ۱۳۹۶
مدت زمان: ۱۳ دقیقه ۲۵ ثانیه
زبان: مازنی
لوتوس (به انگلیسی: Lotus) مستندی شاعرانه و ضدجنگ از محمدرضا وطن‌دوست، یکی از پرافتخارترین فیلم‌های سینمای مستند ایران است[نیازمند منبع] که در سال ۱۳۹۶ در اطراف سوادکوه استان مازندران تهیه و کارگردانی شده‌ است. این فیلم جوایز ملی و بین‌المللی بسیاری همچون جایزه نگاه هنری از شانزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «بیگ اسکای» آمریکا، تندیس بهترین کارگردانی از هجدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم «بیروت» لبنان، تندیس فیروزه ای جایزه ویژه هیئت داوران در بخش بین‌الملل یازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت ایران، و تندیس شایستگی بهترین فیلم مستند از دهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران در خانه سینما را نصیب خود کرده‌است.
خلاصه داستان

زندگی پیرزنی که ۱۲ سال در انتظار مجوز ورود به جزیره نشسته‌است تا به دیدار تنها ساکن آن برود.
بیانیه هیئت داوران

بیانیه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم مستند بیگ اسکای آمریکا برای اهدأ جایزه نگاه هنری (Artistic Vision Award):
«ما تصمیم گرفتیم جایزه نگاه هنری را به فیلمی بدهیم که چیره‌دستی و هنر در آن متمایز بود. به خاطر به‌کارگیری کنترل شده و عمدی گام فیلم، نور طبیعی و میزانسن، تمرکز منظم بر روی مأموریت جانفرسا و منحصر به فرد یک زن و همچنین بُنمایه‌های ذهنی خلاقانه سرشار از سمبولیسم و احساس، این جایزه را به لوتوس تقدیم می‌کنیم.»
بیانیه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت لبنان برای اهدأ جایزه بهترین کارگردانی (Alef Award):
«تصاویری بی‌نظیر، بیانی هنرمندانه، روایتی جذاب و پرکشش، پایانی غافلگیرانه و فوق‌العاده که تأثیر جنگ، مهاجرت و آسیب‌های محیط زیستی را همزمان به ما گوشزد می‌کند.»
بیانیه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم ForadCamp اسپانیا برای اهدای بهترین فیلم مستند:
«از فیلم «لوتوس» به سبب به تصویر کشیدن پرتره یک شخص در یک منظره، همچنین ابعاد انسانی و سیاسی تاریخ و کیفیت بالای سینمایی آن تقدیر کرده و جایزه بهترین فیلم مستند را به همراه چوب باران (Rainstick) به محمدرضا وطن‌دوست اهدا می‌کنند.»
بیانیه هیئت داوران انجمن فرهنگی گرانولرز بارسلون در جشنواره بین‌المللی فیلم ForadCamp اسپانیا برای اهدای جایزه بهترین فیلم:
«جایزه خود را به علت «پرداخت عالی سینمایی، شفافیت پیام و بُعد احساسی تصاویر» به این فیلم اعطا می‌کنند.»
بیانیه هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم بنیاد هنری شارجه امارات متشکل از «محمد ملص» فیلمساز شهیر سوری، «امیلی فالاکس» عضو هیئت مدیره جشنواره ایدفا و «جان لهود» کارگردان و بازیگر استرالیایی برای اهدای بهترین فیلم مستند:
«جایزه بهترین فیلم مستند اهدا می‌شود به فیلم «لوتوس» به کارگردانی محمدرضا وطن‌دوست؛ فیلمی فوق‌العاده خوش ساخت و پرکشش که فیلمبرداری عالی را با داستان‌پردازی شاعرانه ترکیب کرده‌است.»
جوایز

تندیس طلایی بهترین فیلم مستند از بنیاد هنری شارجه امارات ۲۰۱۹
تندیس چوب باران (Rain Stick)، جایزه بهترین فیلم مستند هیئت داوران از جشنواره بین‌المللی «ForadCamp» اسپانیا ۲۰۱۹
جایزه بهترین فیلم انجمن فرهنگی گرانولرز بارسلون در جشنواره بین‌المللی «ForadCamp» اسپانیا ۲۰۱۹
تندیس الف زرین (Alef Award) برای بهترین کارگردانی از هجدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت لبنان ۲۰۱۹
جایزه نگاه هنری (Artistic Vision Award) از شانزدهمین جشنواره فیلم «بیگ اسکای» آمریکا (اولین اکران غرب آمریکا)۲۰۱۹
تندیس فیروزه ای ویژه هیئت داوران در بخش بین‌الملل یازدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت ایران (اولین اکران جهانی) ۱۳۹۶
تندیس زرین بهترین فیلم مستند بخش بین‌الملل از چهل و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم رشد ایران ۱۳۹۷
تندیس شایستگی بهترین فیلم مستند از دهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران (خانه سینما) ۱۳۹۷
تندیس جایزه ویژه و لوح سپاس بهترین فیلم از نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم وارش ۱۳۹۸
تندیس بهترین فیلم مستند و دیپلم افتخار از سومین جشنواره فیلم موج کیش ۱۳۹۸
تندیس بهترین فیلم مستند و دیپلم افتخار از جشنواره فرهنگی هنری مهر مادر ۱۳۹۸
تندیس سرو زرین بهترین فیلمبرداری از دومین جشنواره ملی فیلم ایثار ایران ۱۳۹۷
فیلم برگزیده ۳ بخش مسابقه ملی، بین‌المللی و جایزه شهید آوینی در یازدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت ایران ۱۳۹۶
کاندیدای بهترین فیلم در بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی مستند «شفیلد» انگلستان (اولین اکران بین‌المللی) ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین فیلم در بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم «لوس آنجلس» آمریکا (اولین اکران قاره آمریکا)۲۰۱۸
کاندیدای بهترین فیلم در بیست و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند «جیلاوا» جمهوری چک (اولین اکران اروپا)۲۰۱۸
جزو ۵ فیلم منتخب از چهار قاره در بخش ویژه the Poly: Documentaries انجمن رویال پلیتکنیک کورنوال انگلستان ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم محیط زیستی استرالیا ۲۰۱۹
کاندیدای بهترین فیلم در پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه «منچستر» انگلستان ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین فیلم در بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم «سروینو» ایتالیا ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم دهوک در اقلیم کردستان عراق ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین فیلم در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم «زردآلوی زمستانی» مقدونیه ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین ایده در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم «زردآلوی زمستانی» مقدونیه ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین تصویر در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم «زردآلوی زمستانی» مقدونیه ۲۰۱۸
کاندیدای بهترین صدا در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم «زردآلوی زمستانی» مقدونیه ۲۰۱۸
منتخب در جشنواره بین‌المللی فیلم مستند گوانجو چین ۲۰۱۹
منتخب در جشنواره بین‌المللی فیلم سلیمانیه عراق ۲۰۱۹
کاندیدای بهترین فیلم مستند بخش «جشنواره جشنواره‌ها» در شانزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت ۱۳۹۸
کاندیدای بهترین کارگردانی فیلم مستند از دهمین جشن مستقل سینمای مستند ایران (خانه سینما) ۱۳۹۷
کاندیدای بهترین کارگردانی فیلم مستند در بیستمین جشن بزرگ سینمای ایران (خانه سینما) ۱۳۹۷
فیلم برگزیده در بخش ملی و بین‌الملل پانزدهمین جشنواره مقاومت ایران ۱۳۹۷
فیلم برگزیده در سی وپنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران ۱۳۹۷
میارکلا

| میارکلا (ساری) | میارکلا (ساری) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: ساری
بخش: مرکزی
دهستان: مذکوره
جمعیت: ۱۵۱۴ نفر (سرشماری ۹۵)
میارکلا، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ساری در استان مازندران ایران است. امامزاده ابراهیم از جمله مکان‌های زیارتی این روستا به شمار می‌رود.
ساکنین اولیه این قریه مردمانی از دیار طبرستان در منطقه کلاردشت کنونی بوده‌اند. بخشی از خاندان میار به مناطق اعم از سوادکوه کنونی و میارکلا کوچ می‌نمایند.
جمعیت

این روستا در دهستان مذکوره قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۸۵ صورت گرفته، جمعیت آن ۱۴۵۸نفر (۴۰۵خانوار) بوده‌است.
شکوه میرزادگی

| شُکوه میرزادگی | شُکوه میرزادگی |
| --- | --- |
محل زندگی: دنور، ایالات متحده آمریکا 
نام(های) دیگر: شکوه فرهنگ
زمینه کاری: شاعر، منتقد ادبی، فعّال اجتماعی روزنامه‌نگار
ملیت: ایرانی
همسر(ها): ابراهیم فرهنگ رازی اسماعیل نوری‌علاء (ازدواج: ۱۹۹۰)
وبگاه: shokoohmirzadegi.com
شُکوه میرزادگی (زادهٔ ۱۳۲۳) نویسنده و شاعر ایرانی است. وی کار خود را با نشریه‌های ادبی آغاز کرده‌است. همچنین وی از فعّالانِ کمپینِ روز جهانی کوروش بزرگ و کمپین مخالفت با ساختِ سدّ سیوَند (نجات پاسارگاد) بوده‌است.
در سال ۱۳۵۲، میرزادگی که خبرنگار سرویس ادب و هنر در روزنامه کیهان بود به همراه همسر اولش ابراهیم فرهنگ رازی و ده نفر دیگر از جمله طیفور بطحایی، خسرو گلسرخی، کرامت‌الله دانشیان، عباسعلی سماکار، رضا علامه‌زاده، رحمت‌الله جمشیدی(ایرج جمشیدی)، مریم اتحادیه، مرتضی سیاهپوش، منوچهر مقدم سلیمی و فرهاد قیصری به جرم سوءقصد علیه خانوادهٔ سلطنتی ایران بازداشت شدند. از این میان، سماکار و علامه‌زاده کارمند تلویزیون بودند و اتهام این گروه این بود که از طریق این گروه که برای مطالعات مارکسیستی تشکیل داده بودند، سعی داشته‌اند در مراسم جشن سینمای کودک و نوجوان، فرح یا ولیعهد را به گروگان بگیرند. از این گروه هفت نفر از جمله گلسرخی و دانشیان به اعدام محکوم شدند. میرزادگی پس از عذرخواهی در تلویزیون به ۳ سال زندان محکوم شد و پس از آزادی، سردبیری نشریهٔ تلاش را بر عهده گرفت. در اوایل سال ۱۳۵۶ در لندن اقامت گزید ولی در دی ۱۳۵۷ خورشیدی به ایران برگشت. مدتی دستگیر و سپس آزاد شد. از جمله فعالیت‌های او تأسیس «کمیته بین‌المللی نجات پاسارگاد» و مخالفت با آبگیری سد سیوند است.
میرزادگی هم‌اکنون با همسرش اسماعیل نوری علا در آمریکا زندگی می‌کند.
دیدگاه دیگران

رضا علامه زاده در شماره ۱۰۶۴۴ روزنامه کیهان صفحه ۴ مورخ پنج شنبه سوم اسفند ماه ۱۳۵۷ می‌نویسد:
"... پس از دستگیری شکوه فرهنگ (شکوه میرزادگی) که همراهمان بود، در زیر شکنجه‌ها مسائل دوسال قبل از این را در رابطه با گلسرخی فاش کرد. شکوه فرهنگ حتی در دادگاه هم گفت که چون گروه را معرفی کرده‌است باید از محکومیت معاف شود از این مسائل ساواک کوچکترین اطلاع قبلی نداشت - با عنوان شدن این قضیه از طرف شکوه فرهنگ پای گلسرخی و چند نفر دیگر نیز به پرونده ما کشیده شد، و آنان پس از شش ماه زندان متهم به توطئه برای ترور شاه شدند…"
حبیب نقاش

حبیب نقاش (زادهٔ ۱۳۱۱ – درگذشتهٔ ۱۳۹۹) نقاش ایرانی بود.
| حبیب نقاش | حبیب نقاش |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۱ خورشیدی دزفول، ایران
درگذشت: ۱۳۹۹ خورشیدی
ملیت: ایرانی
پیشه: نقاشی
سبک: نقاشی قهوه‌خانه‌ای
زندگی

حبیب نقاش متولد ۱۳۱۱ در شهرستان دزفول و مسن‌ترین نقاش منطقه و چهره ماندگار این شهرستان بود. او تنها بازمانده از نقاشان سنتی نقاشی قهوه‌خانه‌ای و عاشورایی و نیز نقاشی پشت شیشه در کشور محسوب می‌شد و این هنر ارزشمند را از پدر و پدربزرگانش آموخته بود.
حبیب نقاش بیش از ۴۰ اثر نقاشی در موضوعات مختلف از جمله تلفیق واقعه عاشورا و دفاع مقدس خلق کرده و از نکات مهم هنر او این بود که این هنرمند خود، رنگ‌های موردنیاز نقاشی‌هایش را تولید می‌کرد. نام خانوادگی حبیب نقاش از هنر خانوادگی‌اش که همان نقاشی است گرفته شده بود، خانواده‌ای که طی چندین نسل هنرمندان زیادی را برای حفظ هنر نقاشی قهوه‌خانه‌ای تربیت کرده‌است. بیش از ۴۰ اثر نقاشی استاد به سبک قهوه‌خانه‌ای پشت شیشه‌ای و ۴۰ اثر مینیاتوری استاد نقاش باعث شد تا او به عنوان چهره ماندگار دزفول در سال ۱۳۹۲ معرفی شود.او از هنرمندانی بود که برای نقاشی تاج‌محل به هندوستان دعوت شد. فرهنگستان هنر در سال ۱۳۸۶ در همایش گنجینه‌های از یادرفته هنر ایران، از این هنرمند که قریب هفتاد سال مأنوس رنگ و نقش بود، تجلیل کرد.استاد حبیب نقاش در سال ۱۳۸۸ شمسی به عنوان چهره ماندگار از طرف فرهنگستان هنر جهموری اسلامی به جامعه هنری کشور به عنوان هنرمند نگارگر سنتی و نقاشی پشت شیشه معرفی شد.
درگذشت

حبیب نقاش، تنها بازمانده هنر نقاشی قهوه‌خانه‌ای و چهره ماندگار دزفول، در سن ۸۸ سالی درگذشت.
کولهون اف.کا.۵۱

| کولهون اف> کا. ۵۱ | کولهون اف> کا. ۵۱ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آموزشی، شناسایی
تولیدکننده: Koolhoven
نخستین پرواز: ۱۹۳۵
کاربر اصلی: Royal Netherlands Air Force
تعداد ساخته‌شده: ۱۴۲
کولهون اف.کا. ۵۱ (به انگلیسی: Koolhoven_F.K.51) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی، شناسایی ساخت شرکت Koolhoven است. هواگرد کولهون اف.کا. ۵۱ نخستین پروازش را در ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ۱۴۲ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
میرزاعلی‌کندی (ورزقان)

تخریب کامل روستا بر اثر زلزله
میرزاعلی‌کندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ازومدل جنوبی بخش مرکزی شهرستان ورزقان واقع شده‌است. زبان بومی این روستا ترکی آذربایجانی می‌باشد.
این روستا متشکل ازسه طائفه عمده به نام های علی محمدلو،حسی خانلوومددلومی باشد.
دردوره قاجاریه وپهلوی اول اکثرمردم این روستا علاوه بردامداری کشاورزی به کارروغن کشی بزرک درکارگاه هایی تحت عنوان "بزیرخانا"مشغول بودند. امروزه آثارهمان کارگاه هادرروستا باقی است که درصورت بازسازی می تواندبه بهترین نمونه جاذبه گردشگری درکنارغارهای قدیمی روستا تبدیل شودودررونق اقتصادی منطقه وروستاموثرواقع گردد.
خیابان آواز

| خیابان آواز | خیابان آواز |
| --- | --- |
پوستر رسمی: پوستر رسمی
کارگردان: جان کارنی
فیلمنامه‌نویس: جان کارنی
بازیگران: لوسی بونتون ماریا دویل کندی آیدان گیلن جک رینور فردیا والش-پیلو مارک مک‌کنا
توزیع‌کننده: واینستین کمپانی (ایالات متحده آمریکا) لیونز گیت (پادشاهی متحده)
تاریخ‌های انتشار:  ۲۴ ژانویه ۲۰۱۶ (۲۰۱۶-۰۱-۲۴) (جشنواره فیلم ساندایس ۲۰۱۶)  ۳ دسامبر ساندایس (ساندایس-۲۰۱۶-۰۳) (۱۷)  ۴ دسامبر ایرلند (ایرلند-۲۰۱۶-۰۴) (۱۵)  ۵ دسامبر ایالات متحده (ایالات متحده-۲۰۱۶-۰۵) (۲۰)  پادشاهی متحده (پادشاهی متحده) 
مدت زمان: ۱۰۵ دقیقه
کشور: ایرلند ایالات متحده آمریکا پادشاهی متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۴ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۳٫۱ میلیون دلار
خیابان آواز (به انگلیسی: Sing Street) فیلمی در ژانر موزیکال و کمدی-درام به کارگردانی جان کارنی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ماریا دویل کندی، آیدان گیلن، جک رینور، فردیا والش-پیلو و مارک مک‌کنا اشاره کرد. این فیلم تولید مشترک ایرلند، آمریکا و انگلستان است.
این فیلم اولین بار در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۶، در جشنواره فیلم ساندنس اکران شد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۶ در ایرلند، در ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ در آمریکا و در ۲۰ مه ۲۰۱۶ در انگلستان اکران شد.
خیابان آواز با تحسین منتقدان همراه بود و هفتاد و هفتمین مراسم گلدن گلوب نامزد جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم موزیکال یا کمدی شد.
داستان

داستان این فیلم درباره کارنر، پسری ماجراجو در دهه ۱۹۸۰ میلادی در شهر دوبلین است که پس از به وجود آمدن مشکلات مالی برای خانواده خود، دوران تاریکی را سپری می‌کند. تا اینکه یک روز تصمیم می‌گیرد یک گروه موسیقی تشکیل دهد تا یک فرد خاص را تحت تاثیر قرار دهد.
بازیگران

فردیا والش-پیلو در نقش کانر
لوسی بوینتون در نقش رافینا
جک رینور در نقش برندن
آیدان گیلن در نقش رابرت
ماریا دویل کندی در نقش پنی
مارک مک‌کنا در نقش ایمون
تولید

در فوریه ۲۰۱۴، اعلام شد که جان کارنی کارگردانی فیلم را بر عهده خواهد داشت وی خلاصه فیلمنامه خود را داستان پسری که برای تحت تاثیر قرار دادن دختری، گروه موسیقی ایجاد می‌کند را توصیف کرد. او این فیلم را تصویری نیمه زندگی‌نامه‌ای از زندگی خودش در دوبلین توصیف کرد.
کارنی در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۴، اعلام کرد که بازیگران ناشناخته را برای فیلم انتخاب خواهد کرد، بعدها معلوم شد که بازیگرات ناشناخته  فردیا والش-پیلو، مارک مک‌کنا، کارل رایس، بن کارولان، کانر همیلتون و پرسی چامبوروکا هستند. از بازیگران مشهور این فیلم می‌توان به آیدان گیلن، ماریا دویل کندی و جک رینور اشاره کرد که به ترتیب در نقش‌های پدر، مادر و برادر کانر ظاهر شدند.
فیلم‌برداری در ماه سپتامبر ۲۰۱۴ در دوبلین آغاز شد و در ۲۵ اکتبر همان سال به اتمام رسید.
بازخورد

خیابان آواز با تحسین گسترده منتقدان همراه بود و توانست از ۲۰۴ نقد نمره ۹۵ از ۱۰۰ را از منتقدان سایت راتن تومیتوز دریافت کند و از بازی بازیگران، داستان و موسیقی تعریف و تمجید شد.
جوایز

| سال | جایزه | دسته‌بندی | گیرنده | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ | جوایز گزینش منتقدان فیلم | بهترین موسیقی | گری کلارک جونیور | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | جایزه امپایر | بهترین موسیقی متن | خیابان آواز | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | جایزه گلدن گلوب | بهترین فیلم موزیکال یا کمدی | خیابان آواز | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین فیلم | خیابان آواز | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین کارگردان | جان کارنی | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین فیلمنامه | جان کارنی | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین طراحی لباس | تزیانا کوروسیبری | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین صداگذاری | رابرت فلانگان | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین گریم | خیابان آواز | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین بازیگر نقش مکمل مرد | جک رینور | پیروز |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بهترین فیلم بریتانیایی سال | خیابان آواز | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | جایزه فیلم و تلویزیون ایرلندی | بازیگر جوان بریتانیایی سال | فردیا والش-پیلو | نامزدشده |
| ۲۰۱۶ | انجمن منتقدان فیلم سن دیگو | بهترین فیلم | خیابان آواز | پیروز |
| ۲۰۱۶ | انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس | بهترین فیلم | خیابان آواز | پیروز |
| ۲۰۱۶ | انجمن منتقدان فیلم سنت لوئیس | بهترین موسیقی | خیابان آواز | نامزدشده |
| ۲۰۱۷ | هیئت ملی بازبینی فیلم | بهترین فیلم مستقل | خیابان آواز | پیروز |
اقتباس

در ۲۶ مارس ۲۰۲۰، نمایش موزیکال به همین نام و اقتباس از این فیلم در تئاتر برادوی انجام شد.
سمیه میرانی

سمیه میرانی (زادهٔ ۲۴ اردیبهشت ۱۳۶۳) ووشوکار اهل ایران بخش تالو است.
او از ۱۳۷۸ فعالیت ورزشی خود را در رشته ووشو آغاز کرد و از سال ۱۳۸۱ به تیم ملی ووشو ایران دعوت گردید. می‌رانی با مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد تربیت بدنی مشغول به فعالیت است. او با کسب دو مدال در انتخابی تیم ملی لقب قهرمان کسب کرده‌است. از دیگر افتخارات او می‌توان به مربی‌گری تیم ملی در مسابقات جهانی و آسیایی اشاره کرد.
عنوان‌های بین‌المللی

مقام هشتم فرم دائو شو مسابقات جهانی ماکائو ۲۰۰۳
حضور در تیم اعزامی به مسابقات جهانی ویتنام ۲۰۰۳
حضور در تیم اعزامی به مسابقات جهانی چین ۲۰۰۷
مقام هفتم فرم جین شو آسیایی جهانی ماکائو ۲۰۰۸
حضور در تیم اعزامی به مسابقات جهانی کانادا ۲۰۰۹
عنوان‌های مربی‌گری تیم ملی

مربی تیم ملی اعزامی به بازی‌های آسیایی مالزی ۲۰۰۶[نیازمند منبع]
مربی تیم ملی اعزامی به بازی‌های جهانی اندونزی ۲۰۱۰[نیازمند منبع]
مربی تیم ملی اعزامی به بازی‌های آسیایی جهانی سنگاپور ۲۰۱۰
مربی تیم ملی اعزامی به بازی‌های آسیایی چین ۲۰۱۱[نیازمند منبع]
مربی تیم ملی اعزامی به بازی‌های جهانی مالزی ۲۰۱۳
مربی تیم ملی[نیازمند منبع] اعزامی به مسابقات کشورهای اسلامی ۱۳۹۲
مسئولیت‌ها

نائب رئیس بانوان هیئت ووشو شمال شرق تهران ۱۹۹۶[نیازمند منبع]
رئیس کمیته مسابقات بانوان هیئت ووشو استان تهران ۱۳۹۸[نیازمند منبع]
عضو کمیته استعدادیابی استان کرمانشاه ۱۳۸۶[نیازمند منبع]
نائب رئیس بانوان سبک لی چوان در بخش تالو ۱۴۰۰ و 1401[نیازمند منبع]