stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پرویز مشکاتیان
در نگاه دیگران

محمدرضا شجریان در رابطه با مشکاتیان می‌گوید: «در آثار او صدای قلبی را می‌توان شنید که برای وطن و آزادی می‌تپد. کمتر هنرمندی را توان آن است که رنج‌ها و آرزوهای مردمش را در هنر خویش بازتاباند و ترجمهٔ صادق و راستین زمانهٔ خود باشد.»
بیژن کامکار در آیین اختتامیهٔ دومین جشنوارهٔ موسیقی صبا در آذر ۱۳۹۸ در بزرگداشت مشکاتیان گفت: «پرویز خیلی خوش‌تیپ بود. شیک زندگی می‌کرد و قطعات شیکی هم می‌ساخت. در جشن هنر بیشتر با پرویز مشکاتیان آشنا شدم. در آهنگ «آمدهای پر آتش» با صدای شهرام ناظری با پرویز همکاری کردم. برای این قطعه پرویز به من گفت: «دف‌خور این آهنگ خوب است و در زمان ساخت اثر همیشه صدای دفِ تو توی گوشم بوده است». به پرویز گفتم «چگونه این آثار را خلق می‌کنی؟» به من گفت: «این آهنگ‌ها از بچگی درون من بود؛ نمی‌دانستم چگونه این آثار را خلق کنم اما حالا این علم را پیدا کرده‌ام». یکی از نقاط قوت پرویز تسلطش به ادبیات ایران بود.»
حسین علیزاده در برنامهٔ نیستان رادیو فرهنگ گفت: «مشکاتیان به این دلیل که در خانواده‌ای فرهنگی و اهل موسیقی بزرگ شده بود، موسیقی را روان می‌ساخت. از کودکی موسیقی در درونش شکل گرفته بود. آثار وی به سنت‌ها پایبند است ولی طراوت و تازگی خاصی دارد. هر کسی با طبیعت خودش اثری را به‌وجود می‌آورد، آثار مشکاتیان نیز به ریشه‌ها وصل است ولی سنتش تکراری نیست. وی بنیان موسیقی را تغییر نداده ولی حس خودش را در کارهایش گذاشته است. مشکاتیان اواخر عمر گوشه‌گیر شده بود ولی همچنان طناز بود. کسی که موسیقی او را گوش می‌کند غمگین نمی‌شود. این نوازنده بزرگ نگاه طنز به زندگی داشت، حتی می‌توان گفت اگر هم آثارش غم داشت غمی سازنده بود. وی در آخرین روزهای زندگی‌اش به کنسرت من آمد و در پشت صحنهٔ اجرا به من گفت حال روحی‌ام خوب است و تصمیم دارم دوباره با هم کار کنیم. من مدت‌ها منتظر شنیدن این جملهٔ امیدوارکننده از او بودم اما این امید فقط در حد حرف باقی ماند و او خیلی زود از بین ما رفت.»
پژمان طاهری نوازندهٔ سنتور و آهنگ‌ساز معتقد است که تنها یکی از آلبوم‌های مشکاتیان، به‌عنوان مثال آستان جانان، برای ماندگار شدن کافیست. اما با این وجود مشکاتیان به‌طرز عجیبی، غریب‌مانده و مظلوم واقع شده بود.
در نظر علیرضا جواهری یکی از نکات بارز و برجسته در آثار و افکار پرویز مشکاتیان تسلط او بر ادبیات کهن و معاصر ایران بود. مطالعهٔ بسیار در مورد سبک‌های ادبی و هنری به‌خصوص فلسفهٔ هنر باعث شده‌بود دیدگاهی متفاوت و برجسته را در افکار و آثار او شاهد باشیم. توجه ویژه به درون‌مایهٔ اشعار و تطابق آنها با حال‌وهوای اجرایی هر گوشه و دستگاه و آواز، باعث ایجاد مجموعه‌هایی منظم و منسجم هم در بخشِ سازی و آوازی و هم طراحی ساختاری آثار بر همین اساس بود.
مجید درخشانی می‌گوید: «ساز مشکاتیان نه تنها بر سنتورنوازان که بر همهٔ هم‌نسلانش تأثیرگذار بود و هنوز زمان می‌خواهد تا کسی این ردپاها را کشف کند و آثار او را بشناسد. اما در این میان خوشحالم که مشکاتیان در زمان حیاتش مورد لطف همگان و به‌خصوص مردم قرار گرفت و آثارش به‌خوبی شنیده شد.»
کیوان ساکت نوازندهٔ تار و آهنگ‌ساز در اظهارنظری عنوان کرده که: «مشکاتیان نابغهٔ ریتم بود و از زیرِ پنجه‌هایش ریتم فوران می‌کرد. هیچ‌کدام از هم قطارهایش به پای او نمی‌رسیدند و بارها به او گفتم که به او حسودی می‌کنم. مشکاتیان بسیار زیبا ملودی و ریتم را هدایت می‌کرد و باید او را «شاعر سنتور» نامید زیرا بر تاریخ و فرهنگ ایران مسلط بود.»
دیدگاه‌ها > سنت و نوآوری

مشکاتیان می‌گوید: «نخستین سنت‌گذار، نخستین نوآور نیز بوده است وگرنه سنت به وجود نمی‌آمد. پس اگر بخواهیم سنت را از این دیدگاه تعریف کنیم، سنت نتیجهٔ آداب و رسوم و عادات و خلقیات و تپش‌های دوره‌ای است که بازگوکنندهٔ خصوصیات گذشته و حال است. از این رو، سنت از آنجا قابل‌تحلیل و بررسی و بازشکافت و بازشناخت است که سابقهٔ پیدایش آن به جمع بازمی‌گردد نه به یک نفر. در واقع، برای هر حرکتی وجود سنت ضروری است. برای شناخت حال هم، شناخت گذشته روشنگر حرکت خواهد بود؛ بنابراین، نوآور مقبول و موفق کسی خواهد بود که نه تنها به سنت احترام بگذارد بلکه کاملاً آن را شناخته، در نور دیده، و از آن گذشته باشد. نوآوری که بتواند حرکت کند و زبان و ضربان اجتماع و مردمش و پیرامونش باشد نمی‌تواند از سنت جدا باشد. پس، اولین سنت‌گذار حتماً یک نوآور بوده است وگرنه آفریده‌اش سنت نمی‌شد و در اجتماع رواج پیدا نمی‌کرد.»
دیدگاه‌ها > استفاده از سازهای بین‌المللی

مشکاتیان در مصاحبه ای در سال ۱۳۷۲ گفته است: «ساز یک وسیله است و هدف نیست. شما اگر پیام یا احساسی را که دارید به‌وسیلهٔ مثلاً ترومبون بتوانید راحت‌تر بیان کنید، در استفاده از آن اصلاً مسئله‌ای پیش نمی‌آید و به جایی برنمی‌خورد. فقط باید نتیجهٔ کار زیبا باشد. اشکال کار در این است که بعضی از بچه‌ها برای آن که فقط نوآوری کرده باشند، شکل را به هم می‌ریزند و به محتوا کاری ندارند. ولی اگر محتوائی غنی در کار باشد، با همان شکل دل‌پذیری که مورد نظر شماست، همان چیزی می‌شود که همه به دنبالش هستیم.»
دیدگاه‌ها > تهاجم فرهنگی

به‌باور مشکاتیان پس از انقلاب ۱۳۵۷ به موسیقی به‌عنوان هنر پرداخته نشده است و حتی ساز را که متعلق به فرهنگ چندین‌هزارسالهٔ ایرانی است در رسانهٔ ملی نشان نمی‌دهند و برای جهانی کردن موسیقی ایرانی همت نمی‌گمارند؛ کسی که در زمان انقلاب کودک بوده تا به امروز ساز ایرانی را از رسانهٔ ملی ندیده و نسبت به آن شناختی ندارد، بدیهی است که همین امر موجب تهاجم فرهنگی می‌شود.
دیدگاه‌ها > پایان همکاری با شجریان

مشکاتیان در مصاحبه‌ای عنوان می‌کند: «اگر من تغییر کرده‌ام، شجریان هم تغییر کرده است؛ یعنی نمی‌شود گفت که این وسط فقط یک نفر تغییر کرده است. اگر صادقانه بین دهه‌های پنجاه، شصت، هفتاد، اتفاقاتی بین مشکاتیان و شجریان افتاده که کارهایشان تأثیرگذار بوده، باید آن را در ریشه‌های اجتماعی و تاریخی جست‌وجو کرد. باز هم تأکید می‌کنم که مسائل شخصی در آن زمان که شما با یک جامعهٔ هنری سروکار دارید، نمی‌تواند به‌گونه‌ای جدی و پررنگ باشد که اساس مولفه‌ها را تغییر دهد. به‌قولی که می‌گویند: خاکی بیخته / نم آبی بر آن ریخته / نه کف پای را از آن دردی / نه پشت پای را از آن گردی.»
دیدگاه‌ها > تصنیف خطهٔ ایران و ایرج بسطامی

مشکاتیان دربارهٔ تصنیف خطهٔ ایران که با شعری از ملک‌الشعرای بهار ساخته، گفته است: «یک چیزی در نهان‌خانهٔ ذهن هر ایرانی هست و آن ایران است که برای آن جان‌فشانی می‌کنند، آهنگ‌سازی می‌کنند، اشک می‌ریزند و به‌موقع هم شمشیر می‌کشند. زمانی که ایرج وطن من را خواند اشک مرا درآورد. از آن زیباتر نمی‌شد این اثر را خواند؛ به‌خاطر اینکه تا از ایران صحبت می‌شد اشکش درمی‌آمد. او ای خطهٔ ایران مهین ای وطن من را حس می‌کرد که یعنی چه، برای همین با آن شکوه و عظمت و البته توانایی اجرایش توانست کار را اجرا کند. من افتخار می‌کنم یا تنها افتخارم این است که این اثر از طرف سازمان ملی یونسکو به‌عنوان سرودی رسمی انتخاب شد. من به یونسکو کاری ندارم ولی به ایرج، ملک‌الشعرا و ایران خیلی کار دارم.»
دیدگاه‌ها > همسایگی با بزرگان موسیقی ایران

مشکاتیان دربارهٔ چگونگی ساخت آلبوم‌های دود عود، جان عشاق و گنبد مینا گفته است: «اوایل دههٔ ۶۰ در خانهٔ مصفایی ساکن بودم. عصر یکی از روزهای سال ۶۳ کامبیز روشن‌روان، به خانهٔ ما آمد و وقتی گل‌ها را دید گفت: من همیشه فکر می‌کردم این ملودی‌های زیبا را از کجا می‌آوری که با دیدن این فضا و گل‌ها دانستم. از طرف دیگر همسایه روزی پیش من آمد و گفت: عازم کانادا هستم و می‌خواهم خانه را اجاره بدهم و شما اگر آشنایی دارید معرفی کنید، من هم به آقای روشن‌روان زنگ زدم و گفتم: «کامبیز! می‌خواهم کاری کنم که زیباترین ملودی‌ها رو بسازی! عصر همان روز قرارداد بسته شد و دو هفته بعد از آن روشن‌روان همسایهٔ ما شد و دود عود حاصل دو سال همسایگی ما بود. بعد هم به محلهٔ دیگری رفتم و خانه‌ای ساختم. حسین علیزاده، محمدرضا درویشی و بیژن کامکار آمدند و از آن محله خوششان آمد و کم‌کم ساکن همان محله شدند. کارهایی مانند جان عشاق و گنبد مینا حاصل همسایگی با درویشی بود. اگر می‌بینید با علیزاده کار مشترکی نداشتیم، به این علت بود که همان‌سال‌ها ایشان دعوت شدند برای تدریس در دانشگاه برکلی آمریکا. ایشان وقتی هم رفتند خانه را به کیهان کلهر دادند.»
دیدگاه‌ها > موسیقی کلاسیک غرب

مشکاتیان خود را کاملاً مؤمن و معتقد به گفتهٔ نیجه می‌داند که «برای پدیدآوردن اثری ماندگار، کاری تمام‌وقت لازم است.» به همین جهت کمتر مجال موسیقی گوش کردن داشته است. اما انتخابش برای شنیدن، موسیقی کلاسیک غربی بوده است. می‌گوید: «من آرشیو موسیقی کلاسیکم از موسیقی ایرانیم بیشتر است و هرکدام از آنها برای من جاذبهٔ خاص خودش را دارد؛ مثلاً مالر را از نظر ارکستراسیون می‌پسندم و آثار بلا بارتوک، گریگ و البته باخ را دوست دارم.»
آثار > آثار چاپ‌شده

برخی از مهم‌ترین قطعات ساخته‌شده توسط استاد پرویز مشکاتیان از سوی علیرضا جواهری نت‌نویسی و به بازار موسیقی عرضه شده است.
| نام کتاب | سال انتشار | ناشر | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| دستور سنتور | چاپ اول، ۱۳۷۵ | آروین | مولف پرویز مشکاتیان |
| بیست قطعه برای سنتور | چاپ اول، ۱۳۹۰ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| مجموعه تصانیف جلد ۱ | چاپ اول، ۱۳۸۳ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| گل آئین | چاپ چهارم، زمستان ۱۳۹۲ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| سل آئین | چاپ اول، ۱۳۹۲ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| مجموعه تصانیف جلد ۲ | چاپ اول، ۱۳۹۱ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| گل آوا | چاپ سوم، زمستان ۱۳۹۴ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| لاله بهار (پارتیتور) | چاپ اول، ۱۳۸۱ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| رزم مشترک (پارتیتور) | چاپ دوم، ۱۳۹۵ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| چکاد (پارتیتور) | چاپ دوم، ۱۳۹۵ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| مجموعه تصانیف جلد ۳ | چاپ دوم، زمستان ۱۳۹۰ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| بیداد (پارتیتور) | چاپ دوم، پاییز ۱۳۹۵ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| بیداد (دو نوازی سنتور) | چاپ دوم، پاییز ۱۳۹۵ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| واژه آزادی (پارتیتور) | چاپ اول، زمستان ۱۳۹۴ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
| پیروزی (پارتیتور) | چاپ اول، ۱۳۸۱ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جوهری |
| مجموعه تصانیف جلد ۴ | چاپ اول، زمستان ۱۳۹۴ | چکاد هنر | گردآوری و آوانگاری علیرضا جواهری |
:
قدردانی و جوایز

مقام نخست در رشتهٔ سنتور و مقام ممتاز در ردیف‌نوازی در آزمون موسیقی باربد
در مراسم جشن خانهٔ موسیقی ایران در ۲۳ مهر ۱۳۸۶، لوح تقدیر از یک عمر فعالیت هنری توسط محمدرضا شجریان به‌عنوان رئیس شورای عالی خانهٔ موسیقی به پرویز مشکاتیان داده شد.
کسب رتبهٔ نخست فستیوال جهانی موسیقی روح زمین در کشور انگلستان.
کسب رتبهٔ نخست فستیوال جهانی موسیقی صدای روح کشور ایتالیا (کاست لحظهٔ دیدار نزدیک است)

پرویز مشکاتیان و شهرام ناظری ۱۳۸۳
کنسرت گروه عارف، دی‌ماه ۱۳۸۳
آرامگاه پرویز مشکاتیان - نیشابور
سنگ قبر پرویز مشکاتیان
از راست به چپ، ایستاده: بهرام بیضایی، ایرج افشار، جلال خالقی مطلق، محمّدرضا شفیعی کدکنی؛ نشسته: بهروز برومند، مشکاتیان، هوشنگ ابتهاج
گفتگویی با مشکاتیان در مجلّهٔ دنیای سخن
مونتیرو لوباتو

| مونتیرو لوباتو Monteiro Lobato | مونتیرو لوباتو Monteiro Lobato |
| --- | --- |
زاده: ۱۸ آوریل ۱۸۸۲ تاوبات، امپراتوری برزیل
درگذشته: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۸ (۶۶ سال) سائو پائولو، برزیل
نام(های) دیگر: Monteiro Lobato
پیشه: زبان‌شناس، روزنامه‌نگار، و نویسنده
ملیت:  برزیل
سبک نوشتاری: داستان، ادبیات کودکان
جنبش ادبی: مدرنیسم
تأثیرپذیرفته از: کامیلو کاستلو برانکو، جک لندن، اچ. جی. ولز
خوزه بنتو رناتو مونتیرو لوباتو (به اسپانیولی: José Bento Renato Monteiro Lobato؛ ۱۸ آوریل ۱۸۸۲ – ۴ ژوئیه ۱۹۴۸) یک زبان‌شناس، روزنامه‌نگار، و نویسنده اهل برزیل بود. او یکی از تأثیر گذارترین نویسندگان برزیل است. او بیشتر برای کتاب‌های کودکان در مجموعه داستانی «دارکوب زرد مزرعه «(به اسپانیولی: Sítio do Picapau Amarelo) شناخته شده است اما پیش‌تر یک نویسنده پرکار داستانی، مترجم و منتقد هنری بوده است. وی همچنین برای اولین بار در برزیل یک مؤسسه چاپ و نشر به نام «کومپانیا ادیتوره ناسیونال» (به اسپانیولی: Companhia Editora Nacional) را تأسیس کرد. او طرفدار ناسیونالیسم بود.
لوباتو در تاوبات، سائو پائولو متولد شد. بهترین و شناخته شده‌ترین آثار او مجموعه‌ای آموزشی اما سرگرم‌کننده کتاب‌های کودکان است که شامل حدود نیمی از آثار اوست. نیم دیگر متشکل از تعدادی رمان و قصه‌های کوتاه برای بزرگسالان است که هر چند از محبوبیت کمتری نزد خوانندگان برخوردارند اما نقطه عطفی در ادبیات برزیل محسوب می‌شوند.
در ۱۸ آوریل ۲۰۱۱ موتور جستجوی گوگل به مناسبت ۱۲۹مین سالروز تولد مونتیرو لوباتو و به افتخار او گوگل دودل صفحه اصلی خود را در برزیل تغییر داد.
پیشگویی

رمان «رئیس‌جمهور سیاه» اثر لوباتو که در سال ۱۹۲۶ منتشر شده بود و در آن به پیش‌گویی مسائلی در آینده پرداخته، در سال ۲۰۰۸ و در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا شهرتی خاص یافت. لوباتو در این کتاب ماجرای زندگی سیاه‌پوستی به نام «جیم روی» را نقل کرده که بعدها به هشتاد و هشتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا می‌شود. انتخاب «باراک اوباما» به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور سیاه و چهل و چهارمین رئیس‌جمهور این کشور توجه مردم برزیل را به این اثر فراموش‌شده بازگرداند و آن را در صدر پرفروش‌های امروز کتاب این کشور قرار داد. انتخاب رئیس‌جمهور سیاه در کتاب «مونتیرو لوباتو» در نهایت به یک جنگ نژادی تبدیل می‌شود. این کتاب انتخابات سال ۲۲۲۸ آمریکا را نشان می‌دهد که در آن «روی» در مقابل رقیب خود «اولین آستر» برنده می‌شود. «لوسیا ماچادو» ناشر این کتاب گفت: «واقعاً اتفاق عجیبی است و جدای اینکه رئیس‌جمهور سیاه است، جالب این است که رقیب وی نیز در کتاب یک زن است.» وی در ادامه گفت: «آمریکا در حال برگزاری انتخابات بود و ما از این موقعیت استفاده کردیم و کتاب را دوباره منتشر کردیم و وقتی اوباما با هیلاری کلینتون در رقابت بودند، این کتاب حسابی فروش کرد.» «مونتیرو لوباتو» همچنین در این کتاب تکنولوژی اینترنت را نیز پیش‌بینی کرده بود. به قدرت رسیدن چین در جهان و کشف نفت در برزیل نیز از دیگر پیشگویی‌های این نویسنده برزیلی است.
کلاه ایمنی

کلاه ایمنی دوچرخه
کلاه ایمنی موتورسیکلت
کلاه ایمنی یا خود وسیله‌ای محافظتی است که برای جلوگیری از صدمه رسیدن به سر استفاده می‌شود. در برخی موارد این گونه کلاه جنبه حفاظتی ندارد و به صورت نمادین استفاده می‌شود. قدیمی‌ترین کلاه ایمنی توسط سربازان آشوری در ۹۰۰ سال پیش از میلاد مسیح مورد استفاده قرار می‌گرفت. این کلاه دارای عینک و کلاه برنزی ضخیمی بود تا از سر در مقابل ضربات شمشیر و تیر محافظت کند. هم‌اکنون نیز سربازان از این‌گونه کلاه‌ها استفاده می‌کنند که بیشتر از مواد سبک وزن پلاستیکی ساخته می‌شود.
در موارد غیرنظامی نیز کلاه ایمنی برای فعالیت‌های تفریحی و ورزشی مورد استفاده قرار می‌گیرد. (برای مثال: سوارکاری، فوتبال آمریکایی، هاکی روی یخ، کریکت، بیسبال و سنگ‌نوردی) همچنین در فعالیت‌های خطرناک همچون ساخت‌وساز، کار در معدن و پلیس ضد شورش استفاده می‌شود. استفاده از کلاه ایمنی در برخی صنایع اجباری می‌باشد . در موتورسواری و دوچرخه‌سواری نیز کلاه‌های مخصوصی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ایندرو مونتانلی

| ایندرو مونتانلی | ایندرو مونتانلی |
| --- | --- |
ایندرو مونتانلی ۱۹۹۲: ایندرو مونتانلی ۱۹۹۲
نام هنگام تولد: ایندرو آلِـساندرو رافائلو اسکیتزوجنه مونتانلی
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۹۰۹ فوچه‌کیو، ایتالیا
درگذشت: ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۰۱ (۹۲ سال) میلان، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
دیگر نام‌ها: "چیلیندرو" ("کلاه‌استوانه‌ای")
محل تحصیل: دانشگاه فلورانس
پیشه(ها): تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار، نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۰ تا ۲۰۰۱
شناخته‌شده برای: روزنامه‌نگار برجسته، شناخته‌شده برای عقاید لیبرال و استقلال خبرنگاری
آثار برجسته: ژنرال دلا روره (۱۹۵۹)
همسر(ها): کولت روزلی (ا. ۱۹۷۴–۱۹۹۶)؛ تا زمان مرگ
جوایز: جوایز شاهدخت آستوریاس
ایندرو آلِـساندرو رافائلو اسکیتزوجنه مونتانلی (ایتالیایی: Indro Alessandro Raffaello Schizogene Montanelli؛ تلفظ ایتالیایی: [ˈindro montaˈnɛlli]؛ ۲۲ آوریل ۱۹۰۹ – ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۰۱) یک روزنامه‌نگار، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده، و تاریخ‌نگار اهل ایتالیا بود. او یکی از پنجاه قهرمان جهان آزادی مطبوعات بر اساس انتخاب بنیاد بین‌المللی مطبوعات بود.
مونتانلی در ابتدا داوطلب جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی بود ولی در سال ۱۹۴۳ تغییر عقیده داد، و به گروه مقاومت لیبرال عدالت و آزادی پیوست اما به همراه همسرش توسط مقامات نازی در سال ۱۹۴۴ شناسایی و دستگیر شد. او که به اعدام محکوم شده بود، یک روز قبل از اعدام با یک طرح فرار برنامه‌ریزی شده خود توانست یک جاسوس دوجانبه سرویس مخفی، به سوئیس فرار کند.
پس از جنگ جهانی دوم، مونتانلی برای چندین دهه به عنوان یک مقاله‌نویس محافظه‌کار سرسخت برجسته شد، بطوری‌که گروه تروریستی بریگاد سرخ در سال ۱۹۷۷ اقدام به ترور وی کرد. او همچنین یک رمان‌نویس و مورخ محبوب بود که به‌ویژه به‌خاطر داستان تاریخی‌اش «استوریا دیتالیا» (تاریخ ایتالیا) در ۲۲ جلد به یادها باقی مانده است. او سال‌ها به عنوان سردبیر روزنامه ایل جورناله متعلق به سیلویو برلوسکونی کار کرد اما با جاه‌طلبی‌های سیاسی برلوسکونی مخالف بود و در سال ۱۹۹۴ از سردبیری ایل جورناله استعفا داد.
او در سال ۱۹۹۵ میلادی برندهٔ نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شد.
زندگی‌نامه

ایندرو مونتانلی در ۲۲ آوریل ۱۹۰۹ در فوچه‌کیو در نزدیکی فلورانس به دنیا آمد. پدرش سستیلیو مونتانلی، معلم فلسفه دبیرستان و مادرش مادالنا دودولی، دختر یک تاجر ثروتمند پنبه بود. نام «ایندرو» توسط پدرش گرفته شده از خدای هندو ایندرا انتخاب شد.
مونتانلی در سال ۱۹۳۰ مدرک حقوق را از دانشگاه فلورانس با پایان‌نامه‌ای در مورد اصلاحات انتخاباتی رژیم فاشیستی بنیتو موسولینی گرفت. به گفته خودش، در دوران اقامتش در گرنوبل بود، در حال گذراندن درس زبان، کشف کرد که حرفه واقعی او روزنامه‌نگاری است.
میراث

مونتانلی در زمانی که هنوز زنده بود توسط همکارانش به «شاهزاده روزنامه‌نگاری» ملقب شده بود و حتی از سوی لیبرال‌ها و روزنامه‌نگاران چپ‌گرا مورد احترام و رضایت زیادی قرار گرفت.
درگذشت

او در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۱ در کلینیک لا مادونینا در میلان درگذشت.
مأموریت (فیلم ۱۳۶۵)

| مأموریت | مأموریت |
| --- | --- |
کارگردان: حسین زندباف
تهیه‌کننده: امیر توسلحسین فرح‌بخش
نویسنده: حسین ایریسعید ابراهیمی‌فر
بازیگران: اکبر عبدیعلی شعاعی مرتضی احمدیمهین شهابی طیب شرافتیسرور نجات‌الهیملیحه نیکجومندحسین شهابمحسن یوسف‌بیکمرتضی ضرابیحسین صفاریانمرتضی اردستانیمختار سائقی مجتبی هدیدی
موسیقی: مجید انتظامی
فیلم‌بردار: مهرداد فخیمی
تدوین‌گر: حسین زندباف
شرکت تولید: سازمان سینمایی توحید
توزیع‌کننده: خانه فیلم ایران
تاریخ‌های انتشار: ۷ خرداد ۱۳۶۶
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
مأموریت فیلمی به کارگردانی حسین زندباف، نویسندگی حسین ایری و سعید ابراهیمی‌فر و تهیه‌کنندگی امیر توسل و حسین فرح‌بخش محصول سال ۱۳۶۵ است.
خلاصه فیلم

دختر آقای سعادت با مهندس مهران قرار ازدواج گذاشته است. آقای سعادت، که آدم بدگمانی است، آقا تقی خیالاتی و دست و پا چلفتی را مأمور می‌کند تا مهران را زیر نظر بگیرد. آقا تقی ادعا می‌کند که مهران عضو باند قاچاق هروئین است. به زودی معلوم می‌شود که قاچاقچی مورد نظر فرد دیگری است شبیه مهران که در ساختمان محل سکونت او زندگی می‌کند. به این ترتیب چابکی آقا تقی در کشف باند قاچاق اثبات می‌شود و مهران و دختر آقای سعادت به وصال هم می‌رسند.
فهرست دختران شایسته سال ایران

انتخاب دختر شایسته ایران، از ابتکارهای مجلهٔ زن روز وابسته به مؤسسهٔ مطبوعاتی-انتشاراتی کیهان بود که با نام دختر بهار در سال ۱۹۶۵ آغاز شد و خانم سیما ایزدجو برنده اولین مسابقه شد.
این مراسم به صورت رسمی از سال ۱۳۴۵ با نام دختر شایسته ایران برگزار شد و ۱۳ دختر برگزیده در هر سال به مسابقه انتخاب دختر شایسته جهان فرستاده شدند که از بین آنان الهه عضدی و شهره نیک‌پور، عنوان دختر شایسته جهان را به‌دست آوردند. دختران ایران از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ در رقابت‌های Teen Princess و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ در رقابت‌های Miss Teenage Intercontinental شرکت کردند. پس از سال ۱۹۷۸ به دلیل وقوع انقلاب اسلامی درایران رقابت‌های دختر شایسته ایران، دیگر برگزار نشد.
فهرست برندگان

| سال | دختر شایسته ایران | دختر شایسته جهان | کشور برنده | میزبان | عنوان | تصویر |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۶۵ | سیما ایزدجو |  |  |  |  |  |
| ۱۹۶۶ | میترا نیکان پور | ریکو اوشیدا |  ژاپن | شیکاگو، آمریکا | Teen Princess |  |
| ۱۹۶۷ | شهلا وهاب‌زاده - رتبه سوم جهان | کریستینا کان کان پا |  فنلاند | شیکاگو، آمریکا | Teen Princess |  |
| ۱۹۶۸ | الهه عضدی - رتبه اول جهان | الهه عضدی |  ایران | شیکاگو، آمریکا | Teen Princess |  |
| ۱۹۶۹ | ریتا جبلی | شارونا مارش |  اسرائیل | شیکاگو، آمریکا | Teen Princess |  |
| ۱۹۷۰ | شعله زند | الیزابت کروگ |  نروژ | برلین، آلمان | Teen Princess |  |
| ۱۹۷۱ | مهوش صبحی | ماریا کونچیتا آلونسو بوتسیلو |  ونزوئلا | لیسبون، پرتغال | Teen Princess |  |
| ۱۹۷۲ | رؤیا روحانی مقدم - رتبه دوم جهان | کتی سنت جونز |  آمریکا | برلین، آلمان | Teen Princess |  |
| ۱۹۷۳ | سوسن حکیما | اوته کیتل برگر |  آلمان | ازمیر، ترکیه | Teen Princess |  |
| ۱۹۷۴ | سهیلا جرجانی | وانی گوجرال |  هند | کاراکاس، ونزوئلا | Teen Princess |  |
| ۱۹۷۵ | شهره نیکپور - رتبه اول جهان | شهره نیکپور |  ایران | اورنج اشتاد، آروبا | Miss Teenage Intercontinental |  |
| ۱۹۷۶ | جلوه پالیزبان | ایوانا ناوارو |  نیکاراگوئه | اورنج اشتاد، آروبا | Miss Teenage Intercontinental |  |
| ۱۹۷۷ | افسانه بنی اردلان - رتبه چهارم جهان | الیزابت آن جونز |  انگلستان | اورنج اشتاد، آروبا | Miss Teenage Intercontinental |  |
| ۱۹۷۸ | ترانه کی‌سر | الیزابت آنیتا ردی |  هند | اورنج اشتاد، آروبا | Miss Teenage Intercontinental |  |
:
قوای قزاق

با قزاق‌ها اشتباه نشود.
بریگاد قزاق در تبریز، فروردین ۱۲۸۸
قوای قزاق یا تیپ قزاق یا درست‌تر قوای کازاک (بریگاد قزاق اعلیحضرت همایونی) نیروی نظامی ویژه‌ای بود که در سال ۱۲۵۸ ه‍.ش (۱۲۹۶ ق) به درخواست ناصرالدین‌شاه قاجار درپی قراردادی بین ایران و  روسیه تزاری تشکیل شد. استعداد این نیروی نظامی ابتدا در حد بریگاد (تیپ) و سپس دیویزیون (لشکر) بود و زیر فرماندهی افسران روس (نظامیان کازاک) قرار داشت. لشکر قزاق برای چندین دهه مهم‌ترین نیروی نظامی ایران به‌شمار می‌رفت و نقش مهمی در تاریخ ایران ایفا کرد.
در آغاز تشکیل، بریگاد قزاق مرکب از دو فوج سوار و یک دستهٔ موزیک بود. بعدها تشکیلات آن گسترش یافت و واحدهای پیاده و آتشبار و فوج‌هایی در ولایت‌های ایران به آن افزوده شد. در اواخر فعالیت به حد دیویزیون (لشکر) ارتقاء یافت که خود به چندین آتریاد (هنگ) تقسیم می‌گردید.
مدال طلای یادبود چهلمین سال تشکیل دیویزیون قزاق؛ ضرب ۱۳۳۷ هـ ق
از فرماندهان ارشد مشهور قوای قزاق می‌توان کلنل لیاخوف و رضاشاه پهلوی و از فرماندهان میان‌رده می‌توان عین‌الله محمودی همدانی و احمد امیراحمدی را نام برد.
آخرین فرمانده قوای قزاق رضاخان بود که توسط خود او این نیروی نظامی منحل می‌گردد.
کازاک یا قزاق

«قزاق» تحریف واژهٔ روسی «کازاک/Kazak» است که در فرانسه و برخی زبان‌های دیگر، کُزاک (Cosaque) تلفظ می‌شود. در زبان روسی قزاق‌ها را کازاخ می‌گویند که از لحاظ ریشهٔ لغوی هیچ ربطی به کازاک (نام قومی اسلاوتبار که در اوکراین کنونی زندگی می‌کنند) ندارد؛ حال آنکه مترجمان ایرانی که عمدتاً ادبیات روسیه را از زبان فرانسه (و اخیراً انگلیسی) به فارسی ترجمه کرده‌اند، این واژه را اشتباه گرفته و به دلیل عدم آشنایی با تاریخ قوم کازاک، آن را معادل قزاق گرفته و مرتکب چنین اشتباهی شده‌اند؛ بنابراین برخلاف باور غلط، منظور از واژه قزاق اشاره به قوم آسیایی و ترک تبار قزاق نیست، بلکه منظور نام قوم سفیدپوست اوکراینی کازاک است که بر روی این واحد نظامی گذاشته شد.
کازاک یا قزاق > کازاک

کازاک قومی از نژاد سفید اروپایی و اسلاوتبار هستند و زیستگاه‌شان اوکراین کنونی و جنوب غرب روسیه، به ویژه جلگهٔ رود دن است. این قوم قرن‌ها در دوران روسیهٔ تزاری از نوعی خودمختاری برخوردار بود، جنگاوران‌اش زبانزد بودند و به همین دلیل، بخش مهمی از ارتش روسیه را به خود اختصاص دادند و در جنگ‌های توسعه‌طلبانهٔ تزارها نقشی بسزا ایفا کردند.
کازاک یا قزاق > قزاق

قزاق قومی ترک‌تبار آسیایی و عمدتاً مسلمان هستند که زیستگاه‌شان آسیای میانه (قزاقستان کنونی) هست و تا قرن نوزدهم که خان‌نشین‌هایشان به تصرف ارتش روسیه درآمد، حضوری در تاریخ روسیه نداشتند.
تاریخچه

ناصرالدین‌شاه قاجار که در سفر دوم خود به اروپا ترتیبات و انضباط و قابلیت‌های واحدهای کازاک روس را پسندیده بود در بازگشت تصمیم به ایجاد واحدهایی مشابه در ایران گرفت. به خواهش او گروهی از افسران قزاق به ریاست سرهنگ دومونتویچ به ایران آمدند و دولت ایران عده‌ای از سواران قفقازی‌تبار مهاجر را برای آموزش به آنان سپرد.
بعد از دومنتویچ، سرهنگ چورکوسکی فرمانده بریگاد قزاق شد. بعد از او ژنرال ولادیمیر کاساگوفسکی و سرهنگ چرنوزوبوف فرمانده شدند. در دورهٔ محمدعلی‌شاه قاجار فرماندهٔ بریگاد قزاق کلنل لیاخوف بود. در این دوره بود که واحدهای توپخانه و مسلسل سنگین به این بریگاد افزوده شد و در جریان جنبش مشروطه در حمله به مجلس شورای ملی به کار رفت.
در آستانهٔ جنگ جهانی اول، دولت روسیه با استفاده از ضعف دولت ایران واحدهای قزاق را در تبریز و استرآباد و بعد در رشت و اصفهان و کرمانشاه و همدان و ارومیه و مشهد تشکیل داد. همچنین بدون اجازهٔ دولت این بریگاد را به دیویزیون ارتقاء داد.
پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه دولت کرنسکی فرماندهی دیویزیون قزاق را به کلرژه محول کرد. فرماندهی او دیری نپایید چون نیروهای بریتانیا که در ایران مستقر شده بودند، کلنل استاروسلسکی را که از هواداران حکومت تزاری بود، به جای او منصوب کردند.
در همین زمان ژنرال آیرونساید طرح کودتای ۱۲۹۹ را برای به قدرت رسیدن رضاخان که فرماندهٔ آتریاد همدان بود به اجرا درآورد و قزاق‌ها تهران را تصرف کردند. رضاخان با نام «سردار سپه» به فرماندهی دیویزیون قزاق رسید و این دیویزیون پایهٔ تشکیل ارتش نوین ایران شد.
فرماندهان قوای قزاق

در مجموع ۱۲ افسر روس و در سال‌های پایانی دو افسر ایرانی در رأس قوای قزاق قرار گرفتند.
۱۸۷۹ تا ۱۸۸۲: کلنل الکسی دومونتویچ
۱۸۸۳ تا ۱۸۸۵: کلنل پیوتر چارکوفسکی
۱۸۸۵ تا ۱۸۹۱: کلنل دیمیتری کوزمین-کاراوایف
۱۸۹۱ تا ۱۸۹۴: کلنل نیکلای یاکوولویچ اشنئور
۱۸۹۴ تا ۱۹۰۳: کلنل ولادیمیر کاساگوفسکی
۱۹۰۳ تا ۱۹۰۶: کلنل فیودور چرنوزوبوف
۱۹۰۶ تا ۱۹۰۹: کلنل ولادیمیر لیاخوف
۱۹۰۹ تا ۱۹۱۴: کلنل کنیاز وادبالسکی
۱۹۱۴ تا ۱۹۱۵: کلنل پرازارکویچ
۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷: ژنرال بارون فون مایدل
۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸: کلنل گئورگی یوسفویچ کلرژه
۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰: کلنل وسوالود استاروسلسکی
۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱: سردار همایون والی
۱۹۲۱ تا ۱۹۲۱: رضاخان سردار سپه
رؤسای ستاد قزاقخانه

همچنین ببینید: عمارت قزاقخانه
فرماندهان روسی قزاقخانه همیشه رؤسای ستاد خود را از میان افسران تحصیل‌کردهٔ ایرانی انتخاب می‌کردند. دوازده فرماندهٔ روسی فقط پنج نفر را به ریاست ستاد خود برگزیدند و هرکدام مدت مدیدی در این سمت بودند که به ترتیب عبارت بودند از:
امیرتومان مارتیروس خان
امیرتومان اسکندرخان ارمنی
امیرتومان امان‌الله میرزا ضیاءالدوله
سرتیپ محمدحسین‌خان آیرم
سرتیپ محمد نخجوان