stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
الین می

| الین می | الین می |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ آوریل ۱۹۳۲ ‏(۹۲ سال)
الین می (انگلیسی: Elaine May؛ زادهٔ ۲۱ آوریل ۱۹۳۲) یک هنرپیشه، کارگردان، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است.
او نخستین زنی است که در یک فیلم (یک برگ نو - ۱۹۷۱)، هم کارگردان بود، هم فیلم‌نامه‌نویس و هم بازیگر.
گزیده فیلمشناسی

از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
عشق (فیلم ۱۹۶۷) (۱۹۶۷)
فارغ‌التحصیل (فیلم) (۱۹۶۷)
یک برگ نو (۱۹۷۱)
بهشت می‌تواند صبر کند (فیلم ۱۹۷۸) (۱۹۷۸)
سوئیت کالیفرنیا (فیلم) (۱۹۷۸)
سرخ‌ها (۱۹۸۱)
توتسی (فیلم) (۱۹۸۲)
مارپیچ (فیلم) (۱۹۸۶)
ایشتار (فیلم) (۱۹۸۷)
در روح (۱۹۹۰)
گرگ (فیلم ۱۹۹۴) (۱۹۹۴)
ذهن‌های خطرناک (۱۹۹۵)
قفس پرنده (۱۹۹۶)
رنگ‌های اصلی (فیلم) (۱۹۹۸)
دزدهای خرده‌پا (۲۰۰۰)
نیروی زمینی امارات متحده عربی

| نیروی زمینی امارات متحدهٔ عربی | نیروی زمینی امارات متحدهٔ عربی |
| --- | --- |
پرچم: پرچم
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۱
کشور:  امارات متحده عربی
رسته: نیروی زمینی
نقش: جنگ زمینی
بخشی از:  نیروهای مسلح امارات متحده عربی
پادگان/ستاد: شهر نظامی زاید
فرماندهان: فرماندهان
فرماندهان برجسته: زاید بن خلیفه آل نهیان  سلطان بن صقر القاسمی
نشان: نشان
نشان نظامی: 
نیروی زمینی امارات متحده عربی، به‌عنوان بخشی از نیروهای مسلح امارات متحده عربی، به جنگ زمینی می‌پردازد.
خاستگاه

نخستین تشکیلات نظامی امارات، در سال ۱۹۵۱، با مشارکت نیروهای بریتانیایی، سازماندهی شد. این تشکیلات در سال ۱۹۷۱، منحل شد. نیروی زمینی امارات متحده عربی، در سال ۱۹۷۱ و با تشکیل کشور امارات متحده عربی پایه‌ریزی شد. در ابتدا، هر یک از ۷ امارت (استان) در امارات، مسئول آموزش و تجهیز نیروهای مستقل خود بود. این نیروهای مسلح عبارتند از: نیروی دفاعی ابوظبی (۱۹۶۵–۱۹۷۶)، نیروی متحرک راس‌الخیمه (۱۹۶۸–۱۹۷۶)، نیروی دفاعی دبی (۱۹۷۰–۱۹۷۶) و گارد ملی شارجه (۱۹۷۲–۱۹۷۶)
در زمان تشکیل نیروهای مسلح امارات متحده عربی در ۶ مه ۱۹۷۶ نیروهای مسلح هر یک از امارت‌ها، زیرنظر یک ستاد کل واحد و تحت کنترل دولت مستقر در پایتخت، ابوظبی قرار گرفتند.
سابقه عملیاتی > نیروی دفاعی اتحادیه (۱۹۷۱–۱۹۷۶)

با اتحاد هفت امارت این کشور در سال ۱۹۷۱، یک نیروی دفاعی جدید با نام (UDF) ایجاد شد که هر یک از امارت‌ها، مسئول حفظ نیروی خود بودند.
در حالی که مأموریت UDF دفاع از ملت در برابر تهاجم خارجی و داخلی بود، نقش UDF در سال‌های اولیه بیشتر به اولی محدود می‌شد.
سابقه عملیاتی > نیروی دفاعی اتحادیه (۱۹۷۱–۱۹۷۶) > درگیری مرزی شارجه و فجیره

در فوریه ۱۹۷۳ به دنبال یک جنگ مرزی مختصر بین بادیه‌نشینان مسلح از هر دو امارت شارجه و فجیره بر سر یک منطقه مورد مناقشه از زمین که یک چهارم جریب را شامل می‌شد و شامل چاه‌های آب و درختان خرما بود. قبل از این‌که نیروهای UDF بتوانند آتش‌بس برقرار کنند، ۲۲ نفر کشته و ۱۲ نفر دیگر زخمی شدند.
سابقه عملیاتی > نیروی دفاعی اتحادیه (۱۹۷۱–۱۹۷۶) > درگیری مرزی شارجه و دبی

در ۲۰ اوت ۱۹۷۳، حادثه‌ای در تاوی نیزوا در مرز شارجه و دبی رخ داد. تاوی نیزوا یک شهرک داخلی کوچک بود که هم شارجه و هم دبی ادعا می‌کردند که در قلمرو آن‌ها قرار دارد. دبی به تازگی یک چاه آب در این مکان حفر کرده بود. در ۲۰ اوت، یک بالگرد نیروی دفاعی دبی بر فراز منطقه پرواز کرد تا تحولات روی زمین را مشاهده کند. نیروهای شارجه در زمین به سمت بالگرد، شلیک کردند که آن بالگرد، حدود ۴۳ بار مورد اصابت قرار گرفت و مجبور به فرود شد. در این رخداد، کسی زخمی نشد اما این درگیری می‌توانست به درگیری گسترده‌ای تبدیل شود، ولی با مداخله شخصی زاید بن سلطان آل نهیان، در نقش خود به عنوان حاکم ابوظبی و رئیس‌جمهور امارات متحده عربی، این اتفاق رخ نداد. این رخداد، نقش مهمی در یکپارچگی از UDF به نیروهای مسلح متمرکز و واحد امارات متحده عربی در سال ۱۹۷۶ داشت.
سابقه عملیاتی > نیروی دفاعی اتحادیه (۱۹۷۱–۱۹۷۶) > عمان (۱۹۷۳–۱۹۷۵)

یک اسکادران پیاده‌نظام از اکتبر ۱۹۷۳ تا ژانویه ۱۹۷۴ و از نوامبر ۱۹۷۴ تا آوریل ۱۹۷۵ در صحار در کشور عمان مستقر بود. نقش آن پشتیبانی از ژاندارمری عمان در صحار بود تا این واحد بتواند در استان ظفار در جنوب مستقر شود تا در جریان شورش ظفار با فعالیت‌های شورشیان در آن‌جا مبارزه کند.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون)

پنج سال پس از سال ۱۹۷۱، فدراسیون امارات متحده عربی به قدرت رسید و متعاقب آن، کاهش ناآرامی‌های داخلی آشکار شد. حاکمان امارات مختلف برای متحد کردن و ادغام نیروهای مختلف UDF در یک نیروی مسلح متمرکز، موافقت کردند. این اقدام، در ۶ مه ۱۹۷۶ رخ داد و نیروهای مختلف تحت کنترل امارات به یک فرماندهی منطقه‌ای، سازماندهی مجدد شدند:
نیروی دفاعی ابوظبی به فرماندهی نظامی غربی، نیروی دفاعی دبی به فرماندهی نظامی مرکزی و نیروهای راس‌الخیمه به فرماندهی شمالی تبدیل شد. نیروهای مسلح شارجه با بقایای UDF ادغام شدند تا تیپ پیاده‌نظام ال یرموک را ایجاد کنند. نیروهای مسلح امارات متحده عربی، تاکنون در چندین مأموریت خارجی، شرکت داشته‌اند.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون) > نیروی بازدارنده عرب در لبنان (۱۹۷۷–۱۹۷۹)

نیروهای مسلح امارات متحده عربی از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، تعداد ۷۵۰ نیرو را به مأموریت صلح‌بانی نیروی بازدارنده عرب در لبنان فرستاد. این نیرو توسط اتحادیه کشورهای عرب در اکتبر ۱۹۷۶ سازماندهی شده بود، در طول جنگ داخلی لبنان، پنج نیروی اماراتی در دره بقاع مستقر شدند. سه پرسنل نیروهای مسلح امارات در این عملیات کشته و هشت نفر مجروح شدند.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون) > جنگ اول خلیج فارس (۱۹۹۰–۱۹۹۱)

در طول جنگ علیه عراق، امارات متحده عربی گزارش داد که با چندین هزار سرباز، در آن درگیری شرکت کرده‌است. آن‌ها به‌عنوان بخشی از نیروهای سپر جزیره به رهبری شورای همکاری خلیج فارس که به سمت شهر کویت پیشروی کردند، در درگیری شرکت کردند. واحدهای هوایی نظامی ایالات متحده مواضع عراق را از امارات بمباران کرده و کشتی‌های ایالات متحده از بنادر امارات در امتداد ساحل خلیج فارس عملیات کردند. نیروی هوایی امارات نیز حملاتی را علیه نیروهای عراقی انجام داد. در مجموع، ۱۰ کشته و ۱۵ زخمی از نیروهای اماراتی، در نتیجهٔ این نبردها گزارش شده‌است.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون) > سومالی (۱۹۹۳–۱۹۹۴)

از ژانویه ۱۹۹۳ تا آوریل ۱۹۹۴، نیروهای مسلح امارات متحده عربی در عملیات‌های بشردوستانه در سومالی تحت گروه ویژه (UNITAF) و عملیات سازمان ملل در سومالی II (UNOSOM II) شرکت کردند. نیروی زمینی امارات یک گروه ۶۴۰ نفره را در چهار نوبت در این مدت اختصاص داد. سه پرسنل نیروهای مسلح امارات در این عملیات کشته شدند.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون) > کوزوو و آلبانی (۱۹۹۹–۲۰۰۱)

نیروهای مسلح امارات متحده عربی در دو مأموریت حافظ صلح/ بشردوستانه در بالکان در دوره ۱۹۹۹–۲۰۰۱ شرکت کردند: عملیات نیروی کوزوو (KFOR) به رهبری ناتو و عملیات دست‌های سفید. تقریباً ۱۵۰۰ سرباز اماراتی در این دو مأموریت خدمت کردند.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون) > افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۴)

امارات متحده عربی و نیروهای زمینی آن در ماموریت‌های نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (۲۰۱۴–۲۰۰۱) به رهبری ناتو شرکت کردند و متعهد شدند که در مأموریت بعدی آیساف موسوم به مأموریت حمایت قاطع به رهبری ناتو (از ۲۰۱۵) شرکت دهند.
سابقه عملیاتی > نیروهای مسلح امارات متحده عربی (۱۹۷۶ تا کنون) > جنگ داخلی یمن (۲۰۱۵ تا کنون)

در طول جنگ داخلی یمن در سال ۲۰۱۵، نیروی زمینی امارات متحده عربی (به همراه سایر سربازان شورای همکاری خلیج فارس) در حمایت از جنگجویان وفادار به رژیم سرنگون‌شدهٔ عبدربه منصور هادی علیه شبه‌نظامیان حوثی مداخله کرد. نیروهای امارات به جنگجویان ضدحوثی در بازپس‌گیری شهر بندری و استراتژیک عدن در جنوب یمن و همچنین پایگاه هوایی العناد، بزرگ‌ترین پایگاه هوایی در یمن، کمک کردند.
این نیرو در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵، با از دست دادن ۵۲ سرباز در جنگ یمن در اثر یک حملهٔ موشکی بالستیک تاکتیکی، سنگین‌ترین شکست خود را در تاریخ مدرن خود متحمل شد. امارات از آن زمان یک تیپ زرهی کامل را در یمن مستقر کرده‌است. تا نوامبر ۲۰۱۷ نیروهای امارات متحمل ۱۲۰ کشته شده‌اند.
در ۳ مه ۲۰۱۸، امارات متحده عربی بیش از ۱۰۰ سرباز، توپخانه و خودروی زرهی را بدون هماهنگی قبلی با دولت به‌رسمیت‌شناخته‌شدهٔ بین‌المللی یمن در مجمع‌الجزایر سقطرا در دریای عرب مستقر کرد. اندکی پس از فرود، نیروهای اماراتی، سربازان یمنی مستقر در تأسیسات کلیدی از جمله فرودگاه سقطرا را بیرون کردند و پرچم امارات متحده عربی بر فراز ساختمان‌های رسمی دولتی در حدیبو برافراشته شد.
مطالعهٔ بیشتر

تکامل نیروهای مسلح امارات متحده عربی توسط آتول یتس
سربازان ارتش امارات در تمرینی مشترک با سربازان ارتش جمهوری کره در امارات متحده عربی
قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان

| سوریه و لبنان زیر قیمومت فرانسه (۱۹۲۳−۱۹۴۶) | سوریه و لبنان زیر قیمومت فرانسه (۱۹۲۳−۱۹۴۶) |
| --- | --- |
جلد جلویی سند قیمومت فرانسه ۱۹۲۲: جلد جلویی سند قیمومت فرانسه ۱۹۲۲
تاریخ ایجاد: ۱۹۲۰–۱۹۲۲
تاریخ تصویب: ۱۹۲۳
آرمان: ایجاد مناطق زیر ایجاد دولت سوریه (از فدراسیون سوریه قبلی) لبنان بزرگ دولت العلویین جبل‌الدروز دولت ختای
نقشهٔ سوریه زیر نظر قیمومیت فرانسوی و چگونگی تقسیم این کشور به دست فرانسوی‌ها به چند دولت را نشان می‌دهد.
تظاهرات بانوان در دمشق به دلیل جدا شدن سنجاق اسکندرون از سوریه و الحاق آن به ترکیه در سال ۱۹۳۹.
قیمومت فرانسه بر سوریه و لبنان (به فرانسوی: Mandat français en Syrie et au Liban) و با اسم دیگر قیمومت فرانسه بر سوریه؛ یک نوع سیستم استعماری که بر سیاست و مجتمع سوریه تسلط داشت، از زمان شکست پادشاهی سوریه در جنگ میسلون در تاریخ ۲۴ ژوئن ۱۹۲۰ حاکم شد و در ۱۷ آوریل ۱۹۴۶، با خروج آخرین سرباز فرانسوی منقرض شد.
۲۸۱ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۲ - سده ۳ - سده ۴
دهه:: ۲۵۰  ۲۶۰  ۲۷۰  ۲۸۰  ۲۹۰  ۳۰۰  ۳۱۰ 
سال:: ۲۷۸ ۲۷۹ ۲۸۰ - ۲۸۱ - ۲۸۲ ۲۸۳ ۲۸۴
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۳۴۱ پیش از هجرت – ۳۴۰ پیش از هجرت
گاه‌شماری میلادی: ۲۸۱ CCLXXXI
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۲۷۳–۲۷۴
گاه‌شماری ارمنی: نامعلوم
گاه‌شماری اسلامی: ۳۵۲ پیش از هجرت – ۳۵۰ پیش از هجرت
گاه‌شماری ایگبو: −۷۱۹ – −۷۱۸
گاه‌شماری آشوری: ۵۰۳۱
گاه‌شماری بربری: ۱۲۳۱
گاه‌شماری بنگالی: −۳۱۲
گاه‌شماری بهائی: −۱۵۶۳ – −۱۵۶۲
گاه‌شماری بودایی: ۸۲۵
گاه‌شماری بیزانسی: ۵۷۸۹–۵۷۹۰
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 庚子年 (فلز موش) ۲۹۷۷ یا ۲۹۱۷     — تا — 辛丑年 (فلز گاو نر) ۲۹۷۸ یا ۲۹۱۸
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۸۲۴
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۱۴۴۷
گاه‌شماری ژاپنی: نامعلوم
گاه‌شماری ژولینی: ۲۸۱ CCLXXXI
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: −۳۵۷
گاه‌شماری عبری: ۴۰۴۱–۴۰۴۲
گاه‌شماری قبطی: −۳ – −۲
گاه‌شماری کره‌ای: ۲۶۱۴
گاه‌شماری مینگو: ۱۶۳۱ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۱۶۳۱年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۰۲۸۱
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۳۳۷–۳۳۸
 - شاکا ساموات: ۲۰۳–۲۰۴
 - کالی یوگا: ۳۳۸۲–۳۳۸۳
از تاریخ پیدایش رم: ۱۰۳۴
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۲۸۱ (میلادی) دویست و هشتاد و یکمین سال تقویم میلادی است.
درگذشتگان

‎
| ن ب ودهه‌ها و سال‌ها | ن ب ودهه‌ها و سال‌ها |
| --- | --- |
۱۹۰:  ۱۹۹  ۱۹۸  ۱۹۷  ۱۹۶  ۱۹۵  ۱۹۴  ۱۹۳  ۱۹۲  ۱۹۱  ۱۹۰ 
۲۰۰:  ۲۰۹  ۲۰۸  ۲۰۷  ۲۰۶  ۲۰۵  ۲۰۴  ۲۰۳  ۲۰۲  ۲۰۱  ۲۰۰ 
۲۱۰:  ۲۱۹  ۲۱۸  ۲۱۷  ۲۱۶  ۲۱۵  ۲۱۴  ۲۱۳  ۲۱۲  ۲۱۱  ۲۱۰ 
۲۲۰:  ۲۲۹  ۲۲۸  ۲۲۷  ۲۲۶  ۲۲۵  ۲۲۴  ۲۲۳  ۲۲۲  ۲۲۱  ۲۲۰ 
۲۳۰:  ۲۳۹  ۲۳۸  ۲۳۷  ۲۳۶  ۲۳۵  ۲۳۴  ۲۳۳  ۲۳۲  ۲۳۱  ۲۳۰ 
۲۴۰:  ۲۴۹  ۲۴۸  ۲۴۷  ۲۴۶  ۲۴۵  ۲۴۴  ۲۴۳  ۲۴۲  ۲۴۱  ۲۴۰ 
۲۵۰:  ۲۵۹  ۲۵۸  ۲۵۷  ۲۵۶  ۲۵۵  ۲۵۴  ۲۵۳  ۲۵۲  ۲۵۱  ۲۵۰ 
۲۶۰:  ۲۶۹  ۲۶۸  ۲۶۷  ۲۶۶  ۲۶۵  ۲۶۴  ۲۶۳  ۲۶۲  ۲۶۱  ۲۶۰ 
۲۷۰:  ۲۷۹  ۲۷۸  ۲۷۷  ۲۷۶  ۲۷۵  ۲۷۴  ۲۷۳  ۲۷۲  ۲۷۱  ۲۷۰ 
۲۸۰:  ۲۸۹  ۲۸۸  ۲۸۷  ۲۸۶  ۲۸۵  ۲۸۴  ۲۸۳  ۲۸۲  ۲۸۱  ۲۸۰ 
۲۹۰:  ۲۹۹  ۲۹۸  ۲۹۷  ۲۹۶  ۲۹۵  ۲۹۴  ۲۹۳  ۲۹۲  ۲۹۱  ۲۹۰ 
۳۰۰:  ۳۰۹  ۳۰۸  ۳۰۷  ۳۰۶  ۳۰۵  ۳۰۴  ۳۰۳  ۳۰۲  ۳۰۱  ۳۰۰
آلساندرو پشی

| آلساندرو پشی | آلساندرو پشی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ اکتبر ۱۹۶۰ ‏(۶۴ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: فیلم‌بردار
آلساندرو پشی (ایتالیایی: Alessandro Pesci؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۶۰) فیلم‌بردار اهل ایتالیا است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به فارغ التحصیلان، ما یک پاپ داریم، آغوش و بوسه، پاینده‌باد ایتالیا و بیت و قطعات اشاره نمود.
یلوه نوارقهوه‌ای

| یلوه نوارقهوه‌ای> وضعیت حفاظت | یلوه نوارقهوه‌ای> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 کمبود داده  (IUCN 3.1):  کمبود داده  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کلنگ‌سانان
تیره:: یلوگان
سرده:: Lewinia
گونه:: L. mirifica
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Lewinia mirifica (Parkes & Amadon, 1959): Lewinia mirifica (Parkes & Amadon, 1959)
مترادف: مترادف
 Lewinia mirificus (Parkes & Amadon, 1959) [orthographic error] Rallus mirificus mirificus Collar & Andrew, 1988):  Lewinia mirificus (Parkes & Amadon, 1959) [orthographic error] Rallus mirificus mirificus Collar & Andrew, 1988)
یلوه نوارقهوه‌ای (نام علمی: Lewinia mirifica) گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ یلوگان (Rallidae) است. این گونه بومی فیلیپین است که در جزیره لوزون یافت می‌شود. جزئیاتی از زندگی و زادآوری آن مشخص نیست. زیستگاه آن جنگل ابری، نزدیک جنگل کاج و باتلاق رودخانه دست‌نخورده و در ارتفاع ۵۰۰ تا ۲۲۵۰ متری فهرست شده است. این گونه تا حد زیادی از رکوردهای مهاجرت از ۲۰۰ بازدید از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ در گذرگاه دالتون شناخته شده است، بنابراین تصور می‌شود که مهاجر است. آخرین بازدید در سال ۲۰۱۲ بود و صدای آن به عنوان «سری نت‌های کلیک شتاب‌گیرنده قورباغه‌مانند» توصیف شده است. تهدیدها دقیقاً مشخص نیست اما در دالتون گذر شکار شده و همچنان ادامه دارد.
عبد العزیز بن عبد الله بن عبد العزیز آل سعود

عبد العزیز بن عبد الله بن عبد العزیز آل سعود (عربی: عبد العزیز بن عبد الله بن عبد العزیز آل سعود) (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲)، معاون وزیر امور خارجه پادشاهی عربستان سعودی، پنجمین پسر ملک عبدالله بن عبدالعزیز آل سعود می‌باشد.
زندگی و تحصیلات

شاهزاده عبدالعزیز بن عبدالله تاریخ ۲۸ جمادی‌الاول ۱۳۸۲ برابر با ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲ در ریاض زاده شد مادرش شاهزاده آیدا لبنانی الاصل می‌باشد. او رئیس هیئت امناء صندوق مرکزی معروف به المئویة است.
عبدالعزیز بن عبدالله در ریاض تحصیل کرد. او دارای مدرک لیسانس در علوم سیاسی و اقتصاد از دانشگاه هرتفوردشایر، یکی از دانشگاه‌های مشهور بریتانیا است.
همچنین او دوره‌های پیشرفته و متخصص در اقتصاد را کسب کرده و عضو گارد ملی است وطی ۱۵ سال مقامات و مسئولیت‌های بسیاری را بدست آورده‌است. تا این که براساس یک حکم سلطنتی، وی به عنوان مشاور شاهزاده در سال ۱۹۹۱ معرفی و انتصاب گردید. ملک عبدالله بن عبدالعزیز آل سعود طی یک حکم سلطنتی، در تاریخ۲۱شعبان ۱۴۳۲برابر با ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۱، عبدالعزیز بن عبدالله بن عبدالعزیز، معاون وزیر امور خارجه را در مقام وزیر خارجه تعیین کرد
خانواده

وی با عبیر دختر ترکی بن ناصر آل سعود ازدواج کرده بود و آن‌ها فرزندان زیر را داشتند:
سدیم بنت عبد العزیز بن عبد الله بن عبد العزیز
عبد الله بن عبد العزیز بن عبد الله بن عبد العزیز
خالد بن عبد العزیز بن عبد الله بن عبد العزیز
فیصل بن عبدالعزیز بن عبدالله بن عبد العزیز
سال ۲۰۰۶ با یک روزنامه‌نگار ازدواج کرد و از وی دارای یک فرزند بنام لانا شد.
محمدحسین خان قراگوزلو

محمدحسین خان قراگوزلو (درگذشته ۱۲۴۵ قمری) از رؤسای ایل قراگوزلو و حاکم همدان و وزیر فتحعلی‌شاه قاجار بود.
محمدحسین خان از تیره عاشقلوی ایل قراگوزلو بود. نام او در صفحات تاریخ از جایی ظاهر می‌شود که با نیروهای ایلیاتی تحت فرمان خود به یاری آغامحمد خان قاجار برخاست. در اوایل شوال ۱۲۹۹ قمری که جعفر خان زند به قصد تصرف عراق عجم از شیراز به اصفهان آمد و آهنگ پیشروی به سوی همدان نمود، آغامحمدخان قاجار از محمدحسین خان قراگوزلو خواست تا همراه با علی خان افشار زایرلو، حاکم زنجان، به مقابله او بشتابند. آن‌ها پس از جنگ و گریزی، سرانجام با یاری خسرو خان اردلان و خوانین گروس در صحرای بهار همدان شکست سختی به جعفرخان دادند و اسیران و غنائم بسیار گرفتند. در سال ۱۲۰۵ قمری آغامحمدخان قاجار افواج قراگوزلو را به سرکردگی محمدحسین خان و نصرالله‌خان قراگوزلو به مقابله با لطفعلی خان زند و تسخیر شیراز گماشت. در سال ۱۲۰۸ قمری که آقامحمدخان کرمان را در محاصره گرفت، محمدحسین خان در جبهه قاجاریان حضور داشت ولی با پیروزی قاطع لطفعلی خان، به همراه نیروهای قاجار روی به تهران آورد. در سال ۱۲۱۰ قمری آغامحمدخان برای منضم کردن برخی ولایت‌های خراسان که پس از نادرشاه افشار جدایی پیدا کرده و جزء قلمروی زمان شاه، پادشاه افغانستان، شده بود، هیاتی را به ریاست محمدحسین‌خان به کابل نزد زمان شاه و به هرات نزد شاه محمود فرستاد. در نتیجه حسن تدبیر محمدحسین‌خان بلخ بازگرفته شد. محمدحسین خان در سال ۱۲۱۶ قمری حاکم همدان بود و در این سال از هیئت سفارت انگلیس به ریاست سر جان ملکم پذیرایی کرد. تصویر محمدحسین خان در تابلوی صف سلام کاخ گلستان در حالی که جلوتر از محمدصادق خان دنبلی و نصرالله خان قراگوزلو و پشت سر اللهیار خان قلیچی ایستاده است، دیده می‌شود. در این تابلو نام و عنوان او را «محمدحسین خان قراگوزلو، وزیر لرستان» نوشته‌اند.
آقا احمد کرمانشاهی مولف کتاب مرآت‌الاحوال جهان‌نما که در حدود سال ۱۲۱۶ قمری محمدحسین خان را در همدان ملاقات کرده است، درباره او می‌نویسد:«و حاکم آن بلده بود عالی‌جاه معلی جایگاه شوکت و اجلال دستگاه محمدحسین‌خان قراگوزلو که نهایت دیندار و رعیت پرور و مخلص علماء عالی مقدار و برخلاف اغلب بزرگان طائفه خود منکر جماعت صوفیه ضاله مضله، و طاعن عقاید خبیثه ایشان است.»
کله‌پاک‌کن

| کله‌پاک‌کن | کله‌پاک‌کن |
| --- | --- |
پوستر اکران در سینما: پوستر اکران در سینما
کارگردان: دیوید لینچ
تهیه‌کننده: دیوید لینچ
نویسنده: دیوید لینچ
بازیگران: جک نانس شارلوت استوارت جین بیتس لارل نیر جک فیسک
موسیقی: دیوید لینچ فتس والر پیتر آیورز
فیلم‌بردار: فردریک المز هربرت کاردول
تدوین‌گر: دیوید لینچ
توزیع‌کننده: لیبرا فیلمز
تاریخ‌های انتشار: ۱۹ مارس ۱۹۷۷
مدت زمان: ۸۹ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۱۰۰٬۰۰۰ دلار
فروش گیشه: ۷٫۱ میلیون دلار
کله‌پاک‌کن (به انگلیسی: Eraserhead) فیلمی آمریکایی در سبک سوررئال و وحشت جسمی به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی دیوید لینچ با بازی جک نانس، شارلوت استوارت، جین بیتس، جودیت آنا رابرتس، لارل نیر و جک فیسک محصول سال ۱۹۷۷ است.
این فیلم سیاه‌وسفید نخستین فیلم بلند دیوید لینچ بود که پس از چند فیلم کوتاه آن را کارگردانی کرد. ساخت آن با حمایت انستیتوی فیلم آمریکا در دورانی که لینچ در آنجا مشغول به تحصیل بود، صورت گرفت و در نهایت هفت سال طول کشید. فیلم دربارهٔ مردی به نام هِنری اسپنسر (با بازی جک نانس) است که در یک محوطه صنعتی متروکه زندگی می‌کند و از کودک ناقصش که شکل‌وشمایلی غیرطبیعی دارد، مراقبت می‌کند. در طول فیلم اسپنسر با رؤیاها یا توهماتی دربارهٔ بچه و یک زنِ داخلِ رادیاتور درگیر است.
تصویربرداری اصلی کله‌پاک‌کن به‌خاطر مشکلات مالی چندین سال به‌طول انجامید و با کمک‌های فیسک و همسرش سیسی اسپیسک بود که پیشروی کار میسر شد. فیلمبرداری این اثر در چند لوکیشن متعلق به بنیاد فیلم آمریکا در کالیفرنیا از جمله عمارت گری‌استون و تعدادی اصطبل متروک که لینچ در آن‌ها زندگی می‌کرد، انجام شد. لینچ و طراح صدا، آلن اسپلت پس از عایق‌بندی و ضدصدا کردن استودیو، به‌مدت یک سال بر روی صدای این فیلم کار کردند. موسیقی متن کله‌پاک‌کن شامل ترانه «در بهشت» است که پیتر آیورز برای این فیلم نوشت و همین‌طور یک موسیقی بی‌کلام با ارگ بادی اثرِ فتس والر.
در آغاز جمعیت کوچکی فیلم را دیدند و توجه چندانی بدان نشد. کله‌پاک‌کن پس از چندین پخش طولانی به‌صورت فیلم نیمه‌شب مورد توجه قرار گرفت. از زمان پخش فیلم، این اثر با نقدهای مثبتی روبرو شده و از لحاظ تجاری نیز موفق بوده و فیلمی کالت در نظر گرفته می‌شود. تصاویر سوررئال و گرایش‌های جنسی نهفته در درونمایه فیلم عناصری کلیدی محسوب می‌شوند. در سال ۲۰۰۴، کتابخانه کنگره، فیلم را برای حفظ و نگهداری در فهرست ملی ثبت فیلم قرار دارد.
داستان

چهره هِنری اسپنسر بر روی سیاره‌ای در فضا دیده می‌شود. او دهانش را باز می‌کند و موجودی مانند اسپرماتوزون ظاهر می‌شود. مردی در سیاره اهرم‌ها را می‌کشد و آن موجود به طرفی شنا می‌کند.
در چشم‌انداز شهری صنعتی، هنری با خواربار خود به سمت خانه می‌رود. دختر زیباروی آن‌سوی راهرو جلوی هنری را در خارج آپارتمانش گرفته و به وی می گوید که دوست‌دخترش، مری، هنری را برای صرفِ شام با خانواده‌اش به خانه‌شان دعوت کرده‌است. هنری خواربارش را در آپارتمانش که پر از انباشته‌های خاک و گیاهان مرده است، رها می‌کند. آن شب، هنری به خانه مری می‌رود و مُعذب و ناشیانه با مادر او صحبت می‌کند. سر میز شام از او می‌خواهند که مرغی را برش دهد؛ پرنده روی بشقاب حرکت کرده و پیچ‌وتاب می‌خورد و خونش هنگام بریدن فوران می‌کند. بعد از شام، مادر مری هنری را به گوشه‌ای می‌برد و سعی می‌کند او را ببوسد. او به هنری می‌گوید که مری بچه او را به‌دنیا آورده و آن‌ها باید با هم ازدواج کنند. گرچه، مری مطمئن نیست که آنچه به‌دنیا آورده، یک بچه باشد.
این زوج به آپارتمان یک‌اتاقۀ هنری می‌روند و به مراقبت از نوزاد می‌پردازند؛ ملفوفی قنداق‌شده با چهره‌ای غیرانسانی و شبیه به مار که مشابه اسپرماتوزونی است که پیش‌تر دیده شده بود. بچه از خوردن هر غذایی امتناع کرده و بی‌وقفه و به‌شکلی غیرقابل تحمل گریه می‌کند. این صدا مری را هیستریک می‌کند و او هنری و بچه را ترک می‌کند. هنری سعی می‌کند که از بچه مراقبت کند و می‌فهمد که او برای نفس کشیدن تقلا می‌کند و درمی‌یابد که زخم‌های دردناکی در او شکل گرفته‌است.
هنری دچار توهماتی می‌شود و دوباره مرد توی سیاره را می‌بیند و نیز زنی را که داخل رادیاتور سکونت دارد و بیشتر موجودات اسپرم‌مانند را زیر پا له می‌کند. پس از برخوردی جنسی با دختر زیبای آن‌سوی راهرو رؤیایی دیگر می‌بیند که در آن زن داخل رادیاتور آواز می‌خواند («در بهشت») و در حالی که بی‌قرار است، سرش کنده می‌شود و سر گریان بچه جایگزین آن می‌شود. سر هنری از آسمان سقوط می‌کند و در خیابانی فرود می‌آید و می‌شکافد. پسربچه‌ای سر را پیدا می‌کند و به کارخانه مدادسازی می‌برد تا از آن چند پاک‌کن بسازند (دلیل عنوان فیلم).
پس از بیدار شدن، هنری به‌دنبال دختر زیبای آن‌سوی راهرو می‌گردد اما او را با مردی دیگر می‌یابد. هنری، درهم‌شکسته، به اتاقش بازمی‌گردد. او یک قیچی برمی‌دارد و برای اولین بار لباس‌های قنداق بچه را درمی‌آورد. مشخص می‌شود که بچه پوست ندارد؛ نوارهایی اعضای داخلی بدنش را به یکدیگر وصل کرده بودند و پس از بریدن کهنه‌ها از هم جدا می‌شوند و بیرون می‌ریزند. نفس بچه از درد بند می‌آید و هنری با قیچی بر اندام‌های او می‌زند. از زخم‌هایش مایع غلیظی فوران می‌کند که بچه را می‌پوشاند. نور اتاق زیاد می‌شود و چراغ‌ها به‌دنبال آن سوسو می‌زنند. همین‌که روشن و خاموش می‌شوند، کودک عظیم‌الجثه می‌شود. پس از خاموشی کامل چراغ‌ها سیاره‌ای که در ابتدای فیلم دیده شد، جایگزین سر بچه می‌شود. هنری در میان انبوهی از تراشه‌های پاک‌کن در حال گستردن ظاهر می‌شود. پهلوی سیاره می‌ترکد و درون آن مرد توی سیاره با اهرم‌ها که اکنون جرقه‌هایی منتشر می‌کنند، کشاکش می‌کند. هنری به‌گرمی توسط زن داخل رادیاتور به آغوش کشیده می‌شود و در این حین هم نور سفید و هم نویز سفید شدت می‌گیرند؛ پیش از اینکه صفحه سیاه و بی‌صدا شود.
بازیگران

جک نانس در نقش هنری اسپنسر
شارلوت استوارت در نقش مری ایکس
آلن جوزف در نقش آقای ایکس
جین بیتس در نقش خانوم ایکس
جودیت آنا رابرتس در نقش دختر زیباروی آنسوی راهرو
لارل نیر در نقش زن داخل رادیاتور
جک فیسک در نقش مرد توی سیاره
درونمایه‌ها و تحلیل

طراحی صدای کله‌پاک‌کن از عناصر کلیدی آن محسوب می‌شود. فیلم دارای مشخصه‌های بصری برجستهٔ فراوانی است که با صداهای اطرافشان نیز هماهنگ هستند؛ همان‌طور که «ناله‌های بی‌وقفه» و «محیط شنیداری تهییج‌کننده» با آن‌ها هماهنگ هستند. سروصدای مناطق صنعتی در پس‌زمینهٔ همهٔ صحنه‌های فیلم شنیده می‌شود و فضایی «تهدیدآمیز» و «اعصاب‌خردکن» ایجاد می‌کند. از این ترفند در کارهایی مانند هفت دیوید فینچر و کمدی سیاه بارتون فینک ساختهٔ برادران کوئن هم استفاده شده‌است. جیمز ویرزبکی در کتابش موسیقی، صدا و فیلمسازان: سبک صوتی در سینما این صدای مزاحم پیاپی را «احتمالا ناشی از تخیلات اسپنسر» و موسیقی متن را «سرسختانه بی‌توجه به تفاوت میان واقعیت و خیال» توصیف می‌کند.  این فیلم همچنین روندی را در آثار بعدی لینچ در ارتباط دادن موسیقی داستانی به رویاها آغاز می کند؛ مانند وقتی که زن داخل رادیاتور در توالی طولانی رؤیاهای اسپنسر ترانهٔ «در بهشت» را می‌خواند. این رویه در «قسمت ۲» توئین پیکس هم وجود دارد که موسیقی حقیقی فیلم از رؤیاهای یکی از شخصیت‌ها به افکار بیداری او وارد می‌شود و همچنین در مخمل آبی روندی مشابه در آهنگ «در رؤیاها» از روی اوربیسن تکرار شده‌است.
کله‌پاک‌کن همچنین برای درونمایه‌های قوی جنسی مورد توجه واقع شده‌است. در اوایل فیلم لقاح دیده می‌شود؛ سپس هنری اسپنسر را شخصیتی می‌بینیم که از سکس می‌هراسد اما مجذوب آن است. حضور مکرر موجودات اسپرم‌مانند، از جمله بچه، در همه صحنه‌های جنسی فیلم دیده می‌شود. جذبهٔ نمایان «دختر همسایه‌ای» در زن داخل رادیاتور وقتی که در حین اجرای قطعه موسیقی‌اش با خشونت موجودات اسپرم‌مانند اسپنسر را له می‌کند و خشمگینانه به او خیره می‌شود، از بین می‌رود. دیوید جی اسکل در کتابش نمایش هیولا: تاریخچه‌ای فرهنگی از ژانر وحشت فیلم را این‌گونه توصیف می‌کند: «در این فیلم تولید مثل انسان همانند یک نمایش غریب فلاکت‌بار به تصویر کشیده شده؛ کاری که فقط مناسب افراد ملعون است.» اسکل همچنین به خصیصه‌ای متفاوت از زن داخل رادیاتور اشاره می‌کند و به او به این شکل می‌نگرد:  «به‌شدت چشم‌انتظارِ ستایش و پسند یک مخاطب نادیده» مارک الین استوارت در کتابش با نام دیوید لینچ رمزگشایی‌شده زن داخل رادیاتور را ذهن ناهشیار اسپنسر می‌داند؛ تجلی‌ای از میل درونی هِنری برای کشتن فرزندش که پس از این کار او را در آغوش می‌گیرد؛ گویی برای اینکه که خیال هِنری را راحت کند که کار درستی انجام داده‌است.
شخصیت اسپنسر در فیلم یک آدم ساده و معمولی است؛ چهرهٔ بی‌حالت و لباس‌های ساده‌اش او را یک کهن‌الگوی راستین نگه می‌دارد. در طول فیلم اسپنسر گونه‌ای رخوت و سکونِ صلح‌جویانه و سرنوشت‌باور از خود نشان می‌دهد و می‌گذارد وقایع محیط اطرافش، بی‌آنکه تلاشی برای مدیریت آنها کند، رخ دهند. این رفتار منفعلانه در تنها اقدام وی در نقطه اوج فیلم به پایان می‌رسد؛ عمل بچه‌کشی ظاهری او تحت تأثیر رخدادهای تحکم‌آمیز و کنترل‌کننده زندگی‌اش هدایت می‌شود. منتقدانی همچون کولان اودل و میشل لو بلان این رخوت و سکون را پیش‌درآمدی بر داستان مصور عصبانی‌ترین سگ دنیا نوشتهٔ دیوید لینچ می‌دانند.