stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیفان ایکس۶۰

Motor vehicle
| لیفان ایکس۶۰ | لیفان ایکس۶۰ |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: لیفان موتور بخشی از گروه لیفان
نام‌های دیگر: Lifan SUV
تولید: ۲۰۱۱-۲۰۱۸
مونتاژ: چین روسیه سیبری (درویز)ایران تهران
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی کامپکت کراس اوور کوچک
شکل بدنه: چهاردر استیشن واگن
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۱٫۸ لیتری
جعبه‌دنده: ۵ سرعته دستی اتوماتیک سی وی تی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۶۰۰ میلیمتر (۱۰۲٫۴ اینچ)
درازا: ۴٬۳۲۵ میلیمتر (۱۷۰٫۳ اینچ)
پهنا: ۱٬۷۹۰ میلیمتر (۷۰٫۵ اینچ)
بلندی: ۱٬۶۹۰ میلیمتر (۶۶٫۵ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۳۳۰ کیلوگرم (۲٬۹۳۰ پوند)
لیفان ایکس۶۰ (انگلیسی: Lifan X60) خودروی کراس اووری است که توسط کمپانی چینی لیفان ساخته شده‌است. این خودرو توسط شرکت کرمان خودرو از سال ۱۳۹۱ تا سال ۱۳۹۷ در ایران عرضه می‌شد.
این خودرو در بازار ایران در سال ۱۳۹۱ و با جعبه‌دنده دستی روانه بازار شد. در سال ۱۳۹۵ مدل اتوماتیک آن با تغییرات ظاهری جزئی روانه بازار شد که از جعبه‌دنده CVT بهره می‌برد. مدل دستی این خودرو دو مدل عرضه شد که مدل دوم در بازار با نام دنده هیلمنی شناخته می‌شود که ۶ سرعته دستی هستند و  ولی مدل دنده دستی ۵ سرعته است دنده هیلمنی شتاب بهتری نسبت به ۵ دنده ساده می‌گیرد. گیربکس مدل اتوماتیک آن قطعات مشترکی با جیلی امگرند ای‌سی۷، هایما اس۵ و نسخه اتومات کوییک دارد.
لیفان ایکس۶۰ از موتور ۱۸۰۰ سی سی با قدرت ۱۳۱ اسب بخار و گشتاور ۱۶۰ نیوتن متر بهره می‌برد که گفته می‌شود بلوک موتور آن با تویوتا کرولا یکی است. شتاب ۰ تا ۱۰۰ این خودرو در نسخه دنده ای ۱۰ ثانیه و در نسخه اتومات ۱۳ الی ۱۵ ثانیه می باشد.
انواع

لیفان x60 در دو نوع دستی و اتوماتیک به بازار عرضه شده است که مدل اتوماتیک آن در سال 1395 به بازار عرضه شد. سانروف برقی دو حالته از مزایای مدل اتوماتیک بشمار میرود و برخی از امکانات آن از جمله نمای داخلی، دستخوش تغییرات شده است.
نگارخانه

Lifan X60 front
Lifan X60 rear
Lifan X60 rally car front
Lifan X60 rally car side
سینه‌سرخ‌های زرد

| سینه‌سرخ‌های زرد | سینه‌سرخ‌های زرد |
| --- | --- |
سینه‌سرخ‌های زرد، Eopsaltria: سینه‌سرخ‌های زرد، Eopsaltria
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سینه‌سرخ‌های استرالزی
سرده:: Eopsaltria
سینه‌سرخ‌های زرد (نام علمی: Eopsaltria) نام یک سرده از تیره سینه‌سرخ‌های استرالزی است.
پیام ما (روزنامه)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: روزنامه
بنیانگذار(ان): نکیسا خدیشی
ناشر: مؤسسه پیام آوران
مدیر مسئول: نکیسا خدیشی
سردبیر: افشین امیرشاهی
دبیر عکس: یاسر خدیشی
نویسندگان: فاطمه باباخانی، مهتاب جودکی، تیوا صمدیان، فریبا نباتی، شبنم شکوریان، شبنم رحمتی
زبان: فارسی
راه‌اندازی دوباره: مهر ۱۳۹۹
دفتر مرکزی: تهران
شهر: تهران
کشور: ایران
وبگاه: payamema.ir
بایگانی برخط رایگان: https://payamema.ir/payam/pub
رسانه‌های ایران فهرست روزنامه‌ها: رسانه‌های ایران فهرست روزنامه‌ها
پیام ما یک روزنامه صبح ایران است که با شعار «رسانه توسعه پایدار ایران» منتشر می‌شود. این روزنامه که در حوزه توسعه پایدار فعالیت دارد، به موضوعاتی همچون محیط زیست، منابع طبیعی، میراث فرهنگی و گردشگری می‌پردازد. پیام ما برای اولین‌بار در سال ۱۳۹۴ در کرمان منتشر شد و به‌مرور زمان به یک روزنامه سراسری تبدیل شد.
تیم مدیریتی و تحریریه

از سال ۱۴۰۳، افشین امیرشاهی به عنوان سردبیر این روزنامه منصوب شده است. تیم مدیریتی و تحریریه کنونی پیام ما شامل افراد زیر است:
مدیر مسئول: نکیسا خدیسی
دبیر تحریریه: فریبا نباتی
دبیر آنلاین: شبنم رحمتی
دبیر ویژه‌نامه‌ها: شبنم شکوریان
دبیر محیط زیست: فاطمه باباخانی
دبیر عکس: یاسر خدیشی
موضوعات و محتوای روزنامه

پیام ما در تلاش است تا با پرداختن به مسائل توسعه پایدار، محیط زیست و میراث فرهنگی، آگاهی عمومی را ارتقا دهد. همچنین، این روزنامه به صورت رایگان در دسترس است و نسخه‌های آنلاین آن از طریق وب‌سایت رسمی آن قابل دسترسی هستند.
عشق یک جادوگر

| عشق یک جادوگر | عشق یک جادوگر |
| --- | --- |
نویسنده: گراتسیا جاردلو روبرتو یانونه
کارگردان: آنجلو لونگونی
بازیگران: آلسیا مارکوتسی پیترو سرمونتی آنا گالینا لوکا وارد
سازنده موسیقی متن: استفانو کاپریولی
کشور سازنده: ایتالیا
زبان اصلی: ایتالیایی
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: ادویژ فنش کُنستانتینو مارجوتا فرانچسکو مارتینو
مدت: ۹۵ دقیقه
تولیدکننده: آر.ت. ئی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: کانال ۵
انتشار اولیه:  ۲۱ آوریل ۲۰۰۹ (۲۰۰۹-04-۲۱)  
عشق یک جادوگر (ایتالیایی: Un amore di strega) یک مجموعهٔ تلویزیونی ایتالیایی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد.
بازیگران

آلسیا مارکوتسی
پیترو سرمونتی
آنا گالینا
لوکا وارد
مارکو بوچی
پائولو میناچونی
هوسوکاوا تاداتوشی

در این نام ژاپنی، «هوسوکاوا» نام خانوادگی است.
| Hosokawa Tadatoshi 細川 忠利 | Hosokawa Tadatoshi 細川 忠利 |
| --- | --- |
رهبر خاندان هوسوکاوا: رهبر خاندان هوسوکاوا
دوره مسئولیت ۱۶۲۰ – ۱۶۴۱: دوره مسئولیت ۱۶۲۰ – ۱۶۴۱
پس از: هوسوکاوا تادائوکی
پیش از: هوسوکاوا میتسونائو
قلمرو کوکورا: قلمرو کوکورا
دوره مسئولیت ۱۶۲۰ – ۱۶۳۳: دوره مسئولیت ۱۶۲۰ – ۱۶۳۳
پس از: هوسوکاوا تادائوکی
پیش از: اوگاساوارا تادازانه
قلمرو کوماموتو: قلمرو کوماموتو
دوره مسئولیت ۱۶۳۳ – ۱۶۴۱: دوره مسئولیت ۱۶۳۳ – ۱۶۴۱
پس از: کاتو تاداهیرو
پیش از: هوسوکاوا میتسونائو
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۱ دسامبر ۱۵۸۶
درگذشته: ۲۶ آوریل ۱۶۴۱ (۵۴ سال)
ملیت: ژاپنی
همسر(ان): اوگاساوارا چیوهیمه
مادر: هوسوکاوا تاما
پدر: هوسوکاوا تادائوکی
خدمات نظامی: خدمات نظامی
جنگ‌ها/عملیات‌: شورش شیمابارا (۱۶۳۷)
قلمروی کوماموتو
محل قلمروی کوماموتو
هوسوکاوا تاداتوشی (انگلیسی: Hosokawa Tadatoshi; ۲۱ دسامبر ۱۵۸۶ – ۲۶ آوریل ۱۶۴۱)، ارباب قلمرو کوماموتو در دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا بود. او سومین پسر هوسوکاوا تادائوکی و همسر اصلی‌اش هوسوکاوا تاما بود. او حامی شمشیرزن افسانه ای ژاپن میاموتو موساشی بود. ملازم اصلی او ماتسویی اوکیناگا/ناگائوکا سادو نام داشت.
خانواده

پدر: هوسوکاوا تادائوکی
مادر: هوسوکاوا تاما
همسر: چیوهیمه (۱۵۹۷–۱۶۴۹)
فرزندان:
هوسوکاوا میتسونائو توسط چیوهیمه
فوجی هیمه با ماتسودایرا تاداهیرو ازدواج کرد
هوسوکاوا مونوموتو
دختر با آریوشی هیدناگا ازدواج کرد
هوسوکاوا نائوفوسا
نانجو موتوتومو (۱۶۴۱–۱۷۰۳)
پلیمریزاسیون مرحله‌ای

یک نمایش عمومی از پلیمریزاسیون مرحله ای. (نقاط سفید منفرد نشان دهنده مونومرها و زنجیره‌های سیاه نشان دهنده الیگومرها و پلیمرها هستند)
مقایسه وزن مولکولی در برابر نمودار تبدیل بین پلیمریزاسیون مرحله ای و پلیمریزاسیون با رشد زنجیره ای
پلیمریزاسیون مرحله‌ای به نوعی مکانیسم پلیمریزاسیون اشاره دارد که در آن مونومرهای دو عملکردی یا چند منظوره واکنش نشان می‌دهند تا ابتدا دایمرها، سپس تریمرها، الیگومرهای طولانی‌تر و در نهایت پلیمرهای زنجیره بلند را تشکیل دهند. بسیاری از پلیمرهای طبیعی و برخی از پلیمرهای مصنوعی با پلیمریزاسیون مرحله ای تولید می‌شوند، به عنوان مثال. پلی استرها، پلی آمیدها، پلی یورتان‌ها و غیره. با توجه به ماهیت مکانیسم پلیمریزاسیون، برای دستیابی به وزن مولکولی بالا به میزان بالایی از واکنش نیاز است. ساده‌ترین راه برای تجسم مکانیسم پلیمریزاسیون مرحله ای، گروهی از افراد است که دست‌های خود را نگه می‌دارند تا زنجیره‌ای انسانی تشکیل دهند—هر فرد دو دست دارد (= مکان‌های واکنشی). همچنین این امکان وجود دارد که بیش از دو مکان واکنش پذیر روی یک مونومر وجود داشته باشد: در این حالت پلیمرهای شاخه دار تولید می‌شوند.
IUPAC اصطلاح پلیمریزاسیون مرحله ای را منسوخ می‌کند و استفاده از اصطلاحات چندافزودنی را توصیه می‌کند، زمانی که مراحل انتشار واکنش‌های افزودن هستند و هیچ مولکولی در طول این مراحل تکامل نمی‌یابد، و پلی تراکم زمانی که مراحل انتشار واکنش‌های تراکم هستند و مولکول‌ها در طول این مراحل تکامل می‌یابند.
جنبه‌های تاریخی

بیشتر پلیمرهای طبیعی که در مراحل اولیه جامعه بشری به کار می‌روند، از نوع تراکم هستند. سنتز اولین ماده پلیمری واقعاً مصنوعی، باکلیت، توسط لئو باکلند در سال ۱۹۰۷، از طریق یک روش پلیمریزاسیون مرحله ای معمولی فنل و فرمالدئید، اعلام شد. پیشگام علم پلیمرهای مصنوعی، والاس کاروترز، در دهه ۱۹۳۰ به عنوان رهبر گروه تحقیقاتی DuPont، ابزار جدیدی برای ساخت پلی استرها از طریق پلیمریزاسیون پله‌ای رشد ایجاد کرد. این اولین واکنشی بود که با هدف خاص ایجاد مولکول‌های پلیمری با وزن مولکولی بالا و همچنین اولین واکنش پلیمریزاسیون که نتایج آن توسط تئوری علمی پیش‌بینی شده بود، طراحی و انجام شد. کاروترز یک سری معادلات ریاضی را برای توصیف رفتار سیستم‌های پلیمریزاسیون پله ای توسعه داد که امروزه هنوز به عنوان معادلات کاروترز شناخته می‌شوند. آنها با همکاری پل فلوری، یک شیمیدان فیزیک، تئوری‌هایی را توسعه دادند که جنبه‌های ریاضی بیشتری از پلیمریزاسیون مرحله ای از جمله سینتیک، استوکیومتری، و توزیع وزن مولکولی و غیره را توصیف می‌کند.
پلیمریزاسیون تراکمی

"پلیمریزاسیون مرحله ای " و پلیمریزاسیون تراکمی دو مفهوم متفاوت هستند که همیشه یکسان نیستند. در واقع پلی یورتان با پلیمریزاسیون افزودنی پلیمریزه می‌شود (زیرا پلیمریزاسیون آن مولکول‌های کوچکی تولید نمی‌کند)، اما مکانیسم واکنش آن مربوط به پلیمریزاسیون مرحله ا
ی است.
تمایز بین «پلیمریزاسیون افزودنی» و «پلیمریزاسیون تراکمی» توسط والاس کاروترز در سال ۱۹۲۹ معرفی شد و به ترتیب به نوع محصولات اشاره دارد:[۲][۳]
فقط یک پلیمر (اضافه)
یک پلیمر و یک مولکول با وزن مولکولی کم (تراکم)
تمایز بین «پلیمریزاسیون مرحله ای» و «پلیمریزاسیون با رشد زنجیره ای» توسط پل فلوری در سال ۱۹۵۳ معرفی شد و به ترتیب به مکانیسم‌های واکنش اشاره دارد:[۴]
توسط گروه‌های عاملی (پلیمریزاسیون مرحله ای)
توسط رادیکال آزاد یا یون (پلیمریزاسیون با رشد زنجیره ای)
انواع پلیمرهای مرحله ای

انواع پلیمرهای مرحله ای عبارت اند از:
پلی استر دارای دمای انتقال شیشه بالا Tg و نقطه ذوب بالا Tm، خواص مکانیکی خوب تا حدود ۱۷۵ درجه سانتیگراد، مقاومت خوب در برابر حلال و مواد شیمیایی است. می‌تواند به صورت الیاف و فیلم وجود داشته باشد. اولی در پوشاک، نمد، طناب لاستیک و غیره استفاده می‌شود. دومی در نوار ضبط مغناطیسی و فیلم‌های درجه بالا ظاهر می‌شود.
پلی آمید (نایلون) دارای تعادل خوبی از خواص است: استحکام بالا، کشش خوب و مقاومت در برابر سایش، چقرمگی خوب، مقاومت در برابر حلال مطلوب. کاربردهای پلی آمید عبارتند از: طناب، تسمه، پارچه‌های الیافی، نخ، جایگزین فلز در یاتاقان‌ها، ژاکت روی سیم برق.
پلی یورتان می‌تواند به عنوان الاستومر با مقاومت سایشی خوب، سختی، مقاومت خوب در برابر گریس و کشش خوب، به عنوان الیاف با برگشت عالی، به عنوان پوشش‌هایی با مقاومت خوب در برابر حمله حلال و سایش و به عنوان فوم‌هایی با استحکام خوب، برگشت خوب و مقاومت ضربه بالا وجود داشته باشد.
پلی اوره Tg بالا، مقاومت مناسب در برابر گریس‌ها، روغن‌ها و حلال‌ها را نشان می‌دهد. می‌توان از آن در آسترهای تخت کامیون، روکش پل، درزبندی و طرح‌های تزئینی استفاده کرد.
پلی سیلوکسان، پلیمرهای مبتنی بر سیلوکسان در طیف گسترده‌ای از حالت‌های فیزیکی - از مایعات گرفته تا گریس‌ها، موم‌ها، رزین‌ها و لاستیک‌ها در دسترس هستند. به دلیل پایداری حرارتی کامل (به لطف سیلیکون، Si) موارد استفاده از این ماده شامل ضد کف و عوامل آزاد کننده، واشر، آب‌بندی، عایق کابل و سیم، مایعات داغ و مجرای گاز و غیره می‌باشد.
پلی کربنات‌ها مواد شفاف و خود خاموش شونده هستند. آنها دارای خواصی مانند ترموپلاستی کریستالی، استحکام ضربه بالا، پایداری حرارتی و اکسیداتیو خوب هستند. آنها می‌توانند در ماشین آلات، صنایع خودروسازی و کاربردهای پزشکی استفاده شوند. به عنوان مثال، سایبان کابین هواپیمای F-22 Raptor از پلی کربنات با کیفیت نوری بالا ساخته شده‌است.
پلی سولفیدها مقاومت فوق‌العاده ای در برابر روغن و حلال، نفوذ ناپذیری گاز خوب، مقاومت خوب در برابر ازن دارند. با این حال، بوی بدی دارد و استحکام کششی کم و همچنین مقاومت حرارتی ضعیفی را نشان می‌دهد. می‌توان از آن در شیلنگ‌های بنزین، واشرها و مکان‌هایی که نیاز به مقاومت در برابر حلال و مقاومت گاز دارند استفاده کرد.
پلی اتر رفتار گرمانرم خوب، حلالیت در آب، خواص مکانیکی به‌طور کلی خوب، استحکام و سفتی متوسط را نشان می‌دهد. این در اندازه‌گیری برای الیاف پنبه و مصنوعی، تثبیت‌کننده‌ها برای چسب‌ها، بایندرها و فیلم‌سازها در داروسازی استفاده می‌شود.
رزین فنل فرمالدئید (باکلیت) مقاومت خوبی در برابر حرارت، پایداری ابعادی و همچنین مقاومت خوبی در برابر اکثر حلال‌ها دارد. همچنین خواص دی الکتریک خوبی را نشان می‌دهد. این ماده معمولاً در کاربردهای قالب‌گیری، برق، رادیو، تلویزیون و قطعات خودرو استفاده می‌شود که از خواص دی الکتریک خوب آنها استفاده می‌شود. برخی از کاربردهای دیگر عبارتند از: آغشته کردن کاغذ، لاک، لمینت‌های تزئینی برای پوشش دیوار.
پلیمرهای پلی تریازول از مونومرهایی تولید می‌شوند که دارای هر دو گروه عاملی آلکین و آزید هستند. واحدهای مونومر توسط یک گروه ۱٬۲٬۳-تریازول به یکدیگر مرتبط هستند. که توسط سیکلودافزودن ۱٬۳ دوقطبی که سیکلودافزودن آزید-آلکین Huisgen نیز نامیده می‌شود، تولید می‌شود. این پلیمرها می‌توانند به شکل یک رزین قوی[۸] یا یک ژل به خود بگیرند.[۹] با مونومرهای اولیگوپپتید حاوی یک آلکین پایانی و آزید پایانی، پلیمر پپتیدی کلیک شده حاصل به دلیل اثر اندوپپتیدازها بر روی واحد اولیگوپپتید، تجزیه پذیر خواهد بود.[۱۰]
انواع پلیمرهای مرحله ای > پلیمرهای شاخه دار

یک مونومر با عملکرد ۳ یا بیشتر باعث ایجاد انشعاب در پلیمر می‌شود و در نهایت یک ساختار یا شبکه متقاطع را حتی در تبدیل کسری کم تشکیل می‌دهد. نقطه ای که در آن یک توپولوژی درخت مانند به یک شبکه منتقل می‌شود به عنوان نقطه ژل شناخته می‌شود زیرا با تغییر ناگهانی ویسکوزیته سیگنال می‌شود. یکی از قدیمی‌ترین به اصطلاح گرماسخت‌ها به نام باکلیت شناخته می‌شود. همیشه این آب نیست که در پلیمریزاسیون مرحله ای آزاد می‌شود: در متاتز دی ان غیر حلقوی یا ADMET، دی‌ن‌ها با از دست دادن اتن پلیمریزه می‌شوند.
نمونه‌هایی از سیستم‌های مونومر که تحت پلیمریزاسیون مرحله ای قرار می‌گیرند.[۵] گروه‌های عملکردی واکنشی برجسته می‌شوند.
سینتیک

سینتیک و سرعت پلیمریزاسیون مرحله ای را می‌توان با استفاده از مکانیزم پلی استریفیکاسیون توصیف کرد. استری سازی ساده یک فرایند کاتالیز شده با اسید است که در آن پروتونه شدن اسید با برهمکنش با الکل برای تولید یک استر و آب دنبال می‌شود. با این حال، چند فرض لازم برای این مدل جنبشی وجود دارد. اولین فرض این است که آب (یا هر محصول تراکم دیگری) به‌طور مؤثر حذف شده‌است. ثانیاً، واکنش‌های گروه عملکردی مستقل از طول زنجیره هستند. در نهایت، فرض بر این است که هر مرحله فقط شامل یک الکل و یک اسید است.
توزیع وزن مولکولی در پلیمریزاسیون خطی

محصول پلیمریزاسیون مخلوطی از مولکول‌های پلیمری با وزن‌های مولکولی متفاوت است. به دلایل نظری و عملی، بحث دربارهٔ توزیع وزن‌های مولکولی در پلیمریزاسیون بسیار جالب است. توزیع وزن مولکولی (MWD) توسط فلوری با یک رویکرد آماری مبتنی بر مفهوم واکنش‌پذیری برابر گروه‌های عاملی استخراج شده‌است.[۱]
احتمال
پلیمریزاسیون مرحله‌ای ک فرایند تصادفی است، بنابراین ما می‌توانیم از آمار برای محاسبه احتمال یافتن یک زنجیره با واحدهای ساختاری x ("x-mer") به عنوان تابعی از زمان یا تبدیل استفاده کنیم.
{\ce {{{\mathit {x}}AA}+{\mathit {x}}BB->AA-(BB-AA)_{{\mathit {x}}-1}-BB}}
{\ce {{\mathit {x}}AB->A-(B-A)_{{\mathit {x}}-1}-B}}
احتمال اینکه یک گروه عملکردی 'A' واکنش نشان داده باشد
p^{x-1}\,
احتمال یافتن A بدون واکنش
(1-p)\,
ترکیب دو معادله فوق منجر به.
P_{x}=(1-p)p^{x-1}\,
جایی که Px احتمال یافتن زنجیره‌ای است که طول آن x واحد است و یک A بدون واکنش نشان می‌دهد. با افزایش x احتمال کاهش می‌یابد.
توزیع کسر عدد
توزیع کسر عددی کسر x-mers در هر سیستمی است و برابر با احتمال یافتن آن در محلول است.
{\frac {N_{x}}{N}}=(1-p)p^{x-1}\,
که در آن N تعداد کل مولکول‌های پلیمری موجود در واکنش است.[۱۴]
توزیع کسر وزنی
توزیع کسر وزنی کسر x-mers در یک سیستم و احتمال یافتن آنها بر حسب کسر جرمی است.[۱]
{\frac {W_{x}}{W_{o}}}={\frac {xN_{x}M_{o}}{N_{o}M_{o}}}={\frac {xN_{x}}{N_{o}}}=x{\frac {N_{x}}{N}}{\frac {N}{N_{o}}}
یادداشت:
Mo جرم مولی واحد تکرار است،
No تعداد اولیه مولکول‌های مونومر است،
و N تعداد گروه‌های عاملی واکنش نداده‌است
جایگزینی از معادله کاروترز:
X_{n}={\frac {1}{1-p}}={\frac {N_{o}}{N}}
اکنون می‌توانیم به دست آوریم:
{\frac {W_{x}}{W_{o}}}=x(1-p)^{2}p^{x-1}\,
PDI
شاخص پلی پراکندگی (PDI)، اندازه‌گیری توزیع جرم مولکولی در یک نمونه پلیمری معین است.
PDI={\frac {M_{w}}{M_{n}}}
با این حال، برای پلیمریزاسیون مرحله ای، می‌توان از معادله کاروترز برای جایگزینی و تنظیم مجدد این فرمول به شکل زیر استفاده کرد.
PDI=1+p\,
بنابراین، در مرحله رشد زمانی که p=۱، آنگاه PDI=۲ است.
منحنی توزیع عدد-کسری برای پلیمریزاسیون خطی. قطعه ۱، p=۰٫۹۶۰۰; نمودار ۲، p=۰٫۹۸۷۵; نمودار ۳، p=۰٫۹۹۵۰.
کنترل وزن مولکولی در پلیمریزاسیون خطی

نیاز به کنترل استوکیومتری
دو جنبه مهم با توجه به کنترل وزن مولکولی در پلیمریزاسیون وجود دارد. در سنتز پلیمرها، معمولاً فرد علاقه‌مند به بدست آوردن محصولی با وزن مولکولی بسیار خاص است، زیرا خواص پلیمر معمولاً به وزن مولکولی بسیار وابسته است. وزن مولکولی بالاتر یا کمتر از وزن مورد نظر به همان اندازه نامطلوب است. از آنجایی که درجه پلیمریزاسیون تابعی از زمان واکنش است، وزن مولکولی مورد نظر را می‌توان با خاموش کردن واکنش در زمان مناسب به دست آورد. با این حال، پلیمر به‌دست‌آمده از این طریق ناپایدار است، زیرا منجر به تغییر وزن مولکولی می‌شود، زیرا انتهای مولکول پلیمر حاوی گروه‌های عاملی است که می‌توانند بیشتر با یکدیگر واکنش نشان دهند.
با تنظیم غلظت دو مونومر به گونه ای که کمی غیر استوکیومتری باشند از این وضعیت جلوگیری می‌شود. یکی از واکنش دهنده‌ها به مقدار جزئی وجود دارد. سپس پلیمریزاسیون تا نقطه ای پیش می‌رود که در آن واکنش دهنده به‌طور کامل مصرف می‌شود و پلیمریزاسیون بیشتر امکان‌پذیر نیست و پلیمر در برابر تغییرات وزن مولکولی بعدی پایدار است.
روش دیگر برای دستیابی به وزن مولکولی مورد نظر، افزودن مقدار کمی مونومر تک عاملی است. مونومر تک عملکردی، که اغلب به عنوان درپوش زنجیری از آن یاد می‌شود، پلیمریزاسیون مونومرهای دو عملکردی را کنترل و محدود می‌کند، زیرا پلیمر در حال رشد، انتهای زنجیره ای را بدون گروه‌های عاملی ایجاد می‌کند و بنابراین قادر به واکنش بیشتر نیست.
جنبه‌های کمی
برای کنترل مناسب وزن مولکولی پلیمر، عدم تعادل استوکیومتری مونومر دو عملکردی یا مونومر تک عملکردی باید دقیقاً تنظیم شود. اگر عدم تعادل غیراستوکیومتری خیلی بزرگ باشد، وزن مولکولی پلیمر خیلی کم خواهد بود. درک اثر کمی عدم تعادل استوکیومتری واکنش دهنده‌ها بر وزن مولکولی مهم است. همچنین، این امر برای دانستن اثر کمی ناخالصی‌های واکنشی که ممکن است در ابتدا در مخلوط واکنش وجود داشته باشد یا در اثر واکنش‌های جانبی نامطلوب ایجاد شده‌اند، ضروری است. ناخالصی‌های دارای گروه‌های عاملی A یا B ممکن است وزن مولکولی پلیمر را به شدت کاهش دهند، مگر اینکه حضور آنها از نظر کمی در نظر گرفته شود.
به‌طور مفیدتر، عدم تعادل استوکیومتری دقیقاً کنترل شده واکنش دهنده‌ها در مخلوط می‌تواند نتیجه مطلوب را ارائه دهد. به عنوان مثال، بیش از دی آمین بیش از یک کلرید اسید در نهایت یک پلی آمید با دو گروه انتهایی آمین تولید می‌کند که وقتی کلرید اسید کاملاً مصرف می‌شود قادر به رشد بیشتر نیستند. این را می‌توان در بسط معادله کاروترز به صورت زیر بیان کرد:
X_{n}={\frac {(1+r)}{(1+r-2rp)}}
که r نسبت تعداد مولکول‌های واکنش دهنده‌ها است.
r={\frac {N_{AA}}{N_{BB}}}
معادله بالا همچنین می‌تواند برای یک افزودنی تک عملکردی استفاده شود که به شرح زیر است:
r={\frac {N_{AA}}{(N_{BB}+2N_{B})}}
که در آن NB تعداد مولکول‌های تک عملکردی اضافه شده‌است. ضریب ۲ در مقابل NB ضروری است زیرا یک مولکول B همان اثر کمی یک مولکول B-B اضافی را دارد.
پلیمریزاسیون چند زنجیره ای

یک مونومر با عملکرد ۳ دارای ۳ گروه عاملی است که در پلیمریزاسیون شرکت می‌کنند. این باعث ایجاد انشعاب در یک پلیمر می‌شود و در نهایت ممکن است یک ماکروساختار متقاطع ایجاد کند. نقطه ای که این شبکه سه بعدی سه بعدی در آن شکل می‌گیرد به عنوان نقطه ژل شناخته می‌شود که با تغییر ناگهانی ویسکوزیته نشان داده می‌شود.
یک فاکتور عملکرد عمومی تر fav برای پلیمریزاسیون چند زنجیره ای تعریف شده‌است، به عنوان میانگین تعداد گروه‌های عاملی موجود در هر واحد مونومر. برای سیستمی که ابتدا مولکول‌های N0 و تعداد معادل دو گروه عملکرد A و B دارد، تعداد کل گروه‌های عاملی N0fav است.
f_{av}={\frac {\sum N_{i}\cdot f_{i}}{\sum N_{i}}}
یک مونومر با عملکرد ۳ دارای ۳ گروه عاملی است که در پلیمریزاسیون شرکت می‌کنند. این باعث ایجاد انشعاب در یک پلیمر می‌شود و در نهایت ممکن است یک ماکروساختار متقاطع ایجاد کند. نقطه ای که این شبکه سه بعدی سه بعدی در آن شکل می‌گیرد به عنوان نقطه ژل شناخته می‌شود که با تغییر ناگهانی ویسکوزیته نشان داده می‌شود.
و معادله کاروترز اصلاح شده‌است
x_{n}={\frac {2}{2-pf_{av}}}
p برابر است با: {\frac {2(N_{0}-N)}{N_{0}\cdot f_{av}}}
جستارهای وابسته

Conducting polymer
Fire-safe polymers
Liquid crystal polymer
Random graph theory of gelation
Thermosetting plastic
منابع

Cowie JM, Arrighi V (2008). Polymers: Chemistry and Physics of Modern Materials (3rd ed.). CRC Press.
Carothers WH (1929). "Studies on Polymerization and Ring Formation. I. An Introduction to the General Theory of Condensation Polymers". Journal of the American Chemical Society. 51 (8): 2548–2559. doi:10.1021/ja01383a041.
Flory PJ (1953). Principles of Polymer Chemistry. Cornell University Press. p. 39. ISBN 0-8014-0134-8.
Selke SE, Culter JD, Hernandez RJ (2004). Plastics packaging: Properties, processing, applications, and regulations. Hanser. p. 29. ISBN 1-56990-372-7.
Schamboeck V, Iedema PD, Kryven I (فوریه ۲۰۱۹). "Dynamic Networks that Drive the Process of Irreversible Step-Growth Polymerization". Scientific Reports. 9 (1): 2276. doi:10.1038/s41598-018-37942-4. PMC 6381213. PMID 30783151.
Seymour R (1992). Polymer Chemistry An Introduction. Marcel Dekker, Inc. ISBN 978-0-8247-8719-6.
Mark HF, Bikales NM, Overberger CG, Menges G (1988). Encyclopedia of Polymer Science and Engineering. New York: Wiley-Interscience.
Wan L, Luo Y, Xue L, Tian J, Hu Y, Qi H, et al. (2007). "Preparation and properties of a novel polytriazole resin". J. Appl. Polym. Sci. 104 (2): 1038–1042. doi:10.1002/app.24849.
Li Y, Wan L, Zhou H, Huang F, Du L (2013). "A novel polytriazole-based organogel formed by the effects of copper ions". Polym. Chem. 4 (12): 3444–3447. doi:10.1039/C3PY00227F.
van Dijk M, Nollet ML, Weijers P, Dechesne AC, van Nostrum CF, Hennink WE, et al. (اکتبر ۲۰۰۸). "Synthesis and characterization of biodegradable peptide-based polymers prepared by microwave-assisted click chemistry". Biomacromolecules. 9 (10): 2834–43. doi:10.1021/bm8005984. PMID 18817441.
Gnanou Y, Fontanille M (2007). Organic and Physical Chemistry of Polymers. Wiley. ISBN 978-0-471-72543-5.
Flory P (1990). Principles of Polymer Chemistry. Cornell University Press. pp. 321–322. ISBN 978-0-8014-0134-3.
Odian G (1991). Principles of polymerization. John Wiley& Sons, INC. ISBN 978-0-471-61020-5.
Stockmayer W (1952). "Molecular distribution in condensation polymers". Journal of Polymer Science. IX (1): 69–71. Bibcode:1952JPoSc...9...69S. doi:10.1002/pol.1952.120090106.
Stevens M (1990). Polymer Chemistry An Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-505759-1.
Wallace Carothers (1936). "Polymers and polyfunctionality". Transactions of the Faraday Society. 32: 39–49. doi:10.1039/TF9363200039.
Rogers ME, Long TE, Turners SR. Synthetic methods in step-growth polymers. Wiley-Interscience.
Walton D, Phillip L (2000). Polymers. Oxford Univ Pr on Demand. ISBN 978-0-19-850389-7.
↑   {{cite book}}: Empty citation (help)
موپسوئست

موزائیکی یافته‌شده در موپسوئست، نشان دهندهٔ داستان نوح؛ موزه موزائیک میسیس، ترکیه
موپسوئست(به فرانسوی: Mopsueste) یا موپسوئستیا(به یونانی: Μοψουεστία) نام شهری بوده‌است در کیلیکیهٔ باستانی و در کنار رود جیهان در ترکیه امروزی. موپسوئست در ۲۰ کیلومتری شرق آدانا در استان آدانای ترکیهٔ کنونی جای داشته است.
تاریخچه

برپایهٔ افسانه‌هااین شهر را پیشگویی به نام موپسوس که پیش از جنگ تروآ بنیادنهاد. تا پیش از مسیحیت گزارش‌ها از اینش هر اندک است. پلینی مهتر از این شهر نام می‌برد. در روزگار سلوکیان این شهر سلوکیه در کنار رود پوراموس(به یونانی: Σελεύκεια πρὸς τὸν Πύραμον) و (به لاتین: Seleucia ad Pyramum) نام‌داشت. آنگاه که روم بر این سرزمین دست یافت، به افتخار پوبلیوس آئلیوس ترایانوس هادریانوس امپراتور این کشور، این شهر را هادریانا خواندند.
مسیحیت در سدهٔ سوم پس از میلاد در این شهر گسترش‌یافت. در ۶۸۶ میلادی عربهای مسلمان موپسوئست را گشودند. مصیصه را عبدالله پسر عبدالملک خلیفه‌ی اموی در قرن اول فتح کرد و قلعه‌ی آن‌را بر همان شالوده‌ی قدیم استوار نمود و ساخلو نیرومندی در آنجا گذارد و مسجدی بر فراز تل قلعه بنیان نهاد و کلیسای قلعه را انبار غله ساخت. از این پس این شهر بارها به دست امپراتوری روم شرقی و مسلمانان دست به دست شد. در ۱۰۹۷ و در خلال جنگ‌های صلیبی مسیحیان کنترل شهر را باز به دست آوردند. سپس در نزد صلیبیون این شهر مورد ادعای ارمنیان و یونانی‌ها قرار گرفت و میدان ستیزهٔ این دو گروه گشت. سرانجام یونانیان از آن درگذشتند و شهر را به ارمنیان واسپردند.
در سده‌های میانه این شهر مامیسترا خوانده می‌شد و پایتخت پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود. در ۱۳۲۲ ارمنیان از مسلمانان شکست بزرگی خوردند و مامیسترا به ویرانه‌ای بدل‌گردید. در روزگار چیرگی عثمانی اینجا دیگر روستای کوچکی بود که میسیس خواند می‌شد. در دههٔ ۱۹۶۰ میسیس نیز به یاکاپنار(به ترکی استانبولی: Yakapınar) تغییر نام داد. در ۱۹۵۹ میلادی موزه‌ای به نام موزه موزائیک میسیس موزائیک‌های یافته‌شده در این مکان را به نمایش‌گذارد.