تاریخ آسیای مرکزی
تاریخ قرون میانه میلادی > سلسله سوئی و اوایل سلسله تانگ

اطلاعات بیشتر: تحت‌الحمایه عمومی برای آرام‌سازی غرب
در زمان دودمان‌های سوئی و تانگبود که چین به شرق آسیای مرکزی گسترش یافت. سیاست خارجی چین در شمال و غرب اکنون باید با عشایر ترک که در حال تبدیل شدن به غالب‌ترین گروه قومی در آسیای مرکزی بودند، مقابله می‌کرد. دولت سوئی برای رسیدگی و اجتناب از هرگونه تهدیدی که توسط ترکها ایجاد می‌شد، استحکامات دفاعی را تعمیر کرد و فرستادگان تجاری و خراجی آنها را دریافت کرد. آنها شاهزاده خانم‌های سلطنتی را برای ازدواج با رهبران قبیله ترک فرستادند که در مجموع چهار نفر از آنها در سال‌های میلادی ۵۹۷، ۵۹۹، ۶۱۴ و ۶۱۷ بودند. ارتش سوئی در جنگ داخلی ترک‌ها مداخله کرد و بین گروه‌های قومی علیه ترک‌ها درگیری ایجاد کرد.
در اوایل سلسله سوئی، ترکها به یک نیروی نظامی بزرگ تبدیل شده بودند که توسط چینی‌ها به کار گرفته می‌شد. هنگامی که خیتان‌ها در سال ۶۰۵ حمله به شمال شرق چین را آغاز کردند، یک ژنرال چینی ۲۰۰۰۰ترک را علیه آنها رهبری کرد و به عنوان پاداش، دام و زنان خیتان را بین ترک‌ها تقسیم کرد. در دو نوبت بین سال‌های ۶۳۵ و ۶۳۶، شاهزاده‌های سلطنتی تانگ با مزدوران ترک یا ژنرال‌های چینی ازدواج کردند.
در سرتاسر سلسله تانگ تا پایان سال ۷۵۵ میلادی، تقریباً ده ژنرال ترک زیر نظر تانگ خدمت می‌کردند. در حالی که بیشتر ارتش تانگ از سربازان fubing چینی (府兵) تشکیل شده بود، اکثر سربازان به رهبری ژنرال‌های ترک اصالتی غیر چینی داشتند و عمدتاً در مرزهای غربی که حضور نیروهای fubing (府兵)کم بود، لشکرکشی می‌کردند. برخی از سربازان «ترک» هان چینی کوچ نشین شده بودند، مردمی که هویت چینی آنان از بین رفته یا کم‌رنگ تر شده بود.
جنگ داخلی در چین تقریباً تا سال ۶۲۶ میلادی و با شکست در سال ۶۲۸ از جنگ سالار چینی اردووس، لیانگ شیدو فروکش کرد. پس از این درگیری‌های داخلی، تانگ حمله ای را علیه ترک‌ها آغاز کرد. در سال ۶۳۰ میلادی، ارتش تانگ مناطقی از صحرای اوردوس، استان مغولستان داخلی امروزی و جنوب مغولستان را از ترکها تصرف کرد.
پس از این پیروزی نظامی، امپراتور تای‌زونگ در میان ترک‌های مختلف منطقه که با او و امپراتوری چین بیعت کردند، عنوان خان بزرگ را به دست آورد (با چند هزار ترک که برای زندگی در چانگان به چین سفر کردند). در ۱۱ ژوئن ۶۳۱ میلادی، امپراتور تای‌زونگ همچنین فرستادگانی را با طلا و ابریشم به قبایل ترک شرقی فرستاد تا اسرای برده چینی را که در جریان انتقال از سویی به تانگ از مرز شمالی دستگیر شده بودند، متقاعد به آزاد سازی کند. این فرستادهٔ وی موفق شد ۸۰۰۰۰ مرد و زن چینی را آزاد کند که سپس به چین بازگردانده شدند.
در حالی که ترک‌ها در منطقه اوردوس (سرزمین سابق شیونگ‌نو) مستقر بودند، دولت تانگ سیاست نظامی تسلط بر استپ مرکزی را در پیش گرفت. مانند سلسله هان قبلی، سلسله تانگ، همراه با متحدان ترک مانند اویغورها، آسیای مرکزی را در طول دهه‌های ۶۴۰ و ۶۵۰ تسخیر و تحت سلطه خود درآوردند. تنها در زمان امپراتور تای‌زونگ، لشکرکشی‌های بزرگی نه تنها علیه گوک‌ترک‌ها، بلکه مبارزات جداگانه‌ای علیه Tuyuhun و Xueyantuo نیز آغاز شد. تایزونگ همچنین مبارزاتی را علیه دولت‌شهرهای واحه حوضه تاریم آغاز کرد که با الحاق گائوچانگ در سال ۶۴۰ آغاز شد. پادشاهی قره‌شهر در سال ۶۴۴ میلادی به تصرف تانگ درآمد و پادشاهی کوچا در سال ۶۴۹ میلادی فتح شد.
گسترش به آسیای مرکزی در زمان جانشین تای‌زونگ، امپراتور گائوزونگ، که در سال ۶۵۷ با ارتشی به رهبری سو دینگ فانگ به ترکان غربی تحت حکومت خاقان آشینا هلو حمله کرد، ادامه یافت. آشینا شکست خورد و خاقانات در امپراتوری تانگ جذب شد. این قلمرو از طریق تحت‌الحمایه عمومی برای آرام‌سازی غرب و چهار پادگان آنشی اداره می‌شد. هژمونی تانگ در آن سوی کوه‌های پامیر در افغانستان با شورش‌های ترک‌ها در سال ۶۶۵ پایان یافت، اما تانگ حضور نظامی خود را در قرقیزستان، تاجیکستان، ازبکستان و قزاقستان حفظ کرد. این متلقات بعداً توسط امپراتوری تبت در جنوب ودر سال ۶۷۰ میلادی مورد حمله قرار گرفت.