stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
چابهار
آب و هوا

همجواری منطقهٔ آزاد چابهار با دریا، نزدیکی به مدار رأس‌السرطان و قرار گرفتن در مسیر بادهای موسمی شبه‌قاره هند و جبهه‌های استوایی موجب گردیده که دارای آب و هوایی گرمسیری و معتدل با رطوبت نسبی باشد. این منطقه گرمترین نقطه کشور در زمستان و خنک‌ترین بندر جنوبی ایران در تابستان است. متوسط دمای بیشینه (در خرداد ماه) طی یک دوره ۷ ساله ۳۱ درجه سانتیگراد، متوسط دمای کمینه (در دی ماه) ۱۹ درجه سانتیگراد، و متوسط دما در طول سال ۲۴ درجه سانتیگراد است. حداقل رطوبت نسبی ۶۰ درصد و متوسط رطوبت نسبی ۷۰ درصد گزارش شده است. متوسط بارندگی سالانه کمتر از ۲۰۰ میلی‌متر در سال است که ۶۴ درصد آن در زمستان می‌بارد.
به‌طور کلی آب و هوای چابهار دارای کمترین تغییرات در فصول چهارگانه سال است و درجه رطوبت تنها در دو ماه از سال (اردیبهشت و خرداد) بالا می‌رود. برای مثال، هوای شهر چابهار در تابستان از تهران خنکتر است. گوادر در شرق چابهار با وزش همیشگی نسیم و باد معروف است و واژه گوادر یعنی جایی با وزش باد چرا که بلوچ‌ها به باد «وا» می‌گویند. بندری با همین نام یعنی گوادر در جنوب پاکستان نیز وجود دارد. آنچه کمی برای مسافران و برخی ساکنان چابهار آزار دهنده است شرجی بیش از حد هواست که باعث سنگینی و کسلی بدن می‌شود.
آثار تاریخی

مسجد جامع تیس
آثار تاریخی > ویرانه‌ها

ویرانه‌های تیس در بخش مرکزی دهستان کمبل سلیمان آثاری از ویرانه‌های قدیمی در دره تیس باقی است
در محوطه باستانی کنارک در شمال غربی و جنوب شرقی کنارک ابزاری از دوران پارینه سنگی میانی به‌دست آمده که در یک سطح صاف به صورت پراکنده پخش شده‌اند و شبیه ابزار شمال غربی ایران و ابزار لادیزی می‌باشند و به آثار دوران پارینه سنگی شبیه هستند. در بخش جنوب شرقی ابزاری به‌دست آمده که در کنار آن‌ها مقداری سفال ساده و منقوش مربوط به هزاره چهارم و اوایل هزاره سوم قبل از میلاد دیده می‌شود.
بر فراز کوه شهباز بند آثار حصاربند و پی بندهای ساختمان و آثار شهرنشینی و خانه‌های مسکونی باقی‌مانده است. بنا بر باور بومی‌ها برفراز این کوه بازهای شکاری شاه تربیت می‌شده‌اند.
شیرک سنت در شمال و شمال شرقی دره تیس واقع گردیده و دارای اثر دیواری است که از دیواری است که از پیروز گت عظیم‌تر و قطورتر به‌نظر می‌آید و شاید شهرک یا آبادی کوچکی در دره تیس بوده است.
آثار تاریخی > قلعه‌ها

قلعه تیس (قلعه پرتغالی‌ها) در ۵ کیلومتری شمال غربی چابهار، در روستای تیس قرار دارد. این قلعه از دوران اسلامی است و شماره ثبت ملی آن ۵۵۵ است.
قلعه پیروز گت در بخش مرکزی پنج کیلومتری شمال غربی چابهار در روستای تیس قرار دارد. این اثر از دوره اشکانیان و ساسانیان است. این قلعه بر فراز تپه‌ای در وسط دره تیس واقع است. ارتفاع تپه از ارتفاع دو رشته کوه اطراف تپه بیشتر نیست.
قلعه بلوچ گت در بخش مرکزی ۵ کیلومتری شمال غربی روستای تیس قرار دارد. این قلعه بر بالای کوهی مرتفع قرار گرفته است آثار دیوار قلعه و یک برج دیدبانی از آن بر جای مانده است بقایای دو مقبره هرمی شکل برجسته که با سنگ و ساروج بنا گردیده‌اند و از نوع مقابر اسلامی می‌باشند دیده می‌شود.
قلعه انوشیروان سنگان در بخش دشتیاری دهستان باهوکلات دو کیلومتری روستای سنگان قرار دارد. قدمت آن ۳۰۰ سال است. این قلعه بر فراز کوهی قرار گرفته است. نوشیروان خان از قوم گیچکی ساکن در گیچ حدود ۳۱۱ سال پیش به باهوکلات مهاجرت کرده و قلعه را ساخته است.
قلعه باتل در دبستان پلان روستای گتیگ بر روی تپه خاکی قرار دارد. لایه‌های سنگ عظیمی بر روی تپه نمایان است که با فرسایش خاک زیر آن‌ها خالی شده است. آثاری از فسیل حیوانات و صدفهای دریایی در محل دیده می‌شود که بیانگر این است در سالیان کهن این ناحیه جزئی از دریا بوده است. در قسمت بالای کوه پاره‌هایی از ظروف سفالی جلب نظر می‌کند. آثاری از برج و باروها دیده می‌شود که به مرور زمان به کلی تخریب شده‌اند که تنها خرابه‌ای از آن باقی‌مانده است.
در محل آثاری از یک چاه به قطر یک متر و سی سانتیمتر و به شکل دایره در دل کوه کنده شده است دیده می‌شود.
در پنج کیلومتری شمال غربی روستای تیس آثار بارویی که چندین کیلومتر طول دارد و دره را از غرب به شرق دربرگرفته وجود دارد که به فیل‌بند معروف است. این دیوار عظیم با سنگ گچ و ساروج ساخته شده است. مردم محلی بر این باورند که سطح نزدیک خط‌الراس این رشته کوه محل نگهداری فیل‌های شاه بوده و فیل بانان در آن جا فیل تربیت می‌کرده‌اند. در حال حاضر در طول رشته کوه فیل بند آثار پی‌ها، بندها و حفره‌ها و چا ه‌هایی وجود دارد که احتمال می‌رود شهر قدیمی تیس، تأسیسات ساختمانی، بازرگانی، شهری، انبارها و سراهای مشهورش در قسمت قدیمی و بر فراز ارتفاعات سراسری دره تیس قرار داشته و دره تیس محل زراعت و دامنه آن محل دفن اموات بوده است.
آثار تاریخی > گورستان‌های تاریخی

مقابر جنانی گچ در روستای تیس در دامنه کوه پیل بند در جنوب دره تیس واقع است. جنانی کچ محلی است که بنا بر باور مردم محل سکونت جن‌ها بوده است. مقابر جنانی کچ در یک سرازیری ملایم قرار دارند این مقابر با مقابر سیراف بوشهر شبیه هستند. با این تفاوت که تعداد قبرها کمتر و جهت آن‌ها تقریباُ شمالی جنوبی یا شمال شرقی جنوب غربی است. در میان قبرها چند قبر ایستاده بچشم می‌خورد و یک مقبره پلکانی با سرپوش صندوقچه‌ای از سنگ و گچ به صورت نیمه سالم بدون لوحه و تزئینات خارجی وجود دارد که به نظر می‌رسد از دوران اسلامی یا جدید باشد. تقریباً حدود ۲۰۰ قبر کهن درمحوطه قدیمی آن وجود دارد.
محوطه باستانی دمب کوه در حدود ۹۰ کیلومتری شمال شرقی چابهار در بخش دشتیاری در فاصله ۵/۲ کیلومتری روستای بلور مچی در ناحیه باهوکلات قرار گرفته است.
در این محوطه باستانی حدود ۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ تدفین تخمین زده می‌شود که این قبور به شکل اتاقک‌هایی به اندازه‌های ۱×۱ و ۲×۵/۱ و ۲×۲ متر بنا گردیده‌اند.
گورستان تپه نهادی در پنج کیلومتری چابهار روستای تیس در دامنه کوه فیل بند و در جنوب تیس در یک زمین با شیب ملایم قرار دارد. تعداد این قبرها زیاد نیست ولی سه مقبره در کنار هم قرار دارند که دو قبر بزرگ در دو طرف و یک قبر کوچک در میان آن‌ها واقع شده است. جهت آن‌ها شمالی جنوبی و شیب آن‌ها رو به شمال است، بنابراین سرمرده‌ها در جهت جنوبی شمالی واقع است. هر سه قبر در سنگ کنده شده‌اند. احتمالاُ این مقابر متعلق به اعضای یک خانواده هستند که در یک حادثه از بین رفته‌اند چنین مقابری به صورت خانوادگی و دسته جمعی در قبرستان‌های کارتار در لبنان دیده شده است.
گورستان قدیمی دشتیاری در بخش دشتیاری قرار دارد. سر آوریل اشتین در ۱۹۳۲ میلادی این محل را کاوش کرده است. قدمت آن به پیش از تاریخ دوره آهن می‌رسد. قبور شناسایی شده در این منطقه دارای نوعی سفال خشن قرمز یا خودی با روکش سفید هستند که بعضی از آن‌ها آثاری از قبیل مانده‌های غذا یا آثار سنگی و فلزی دیگر مشاهده شده است و تعداد این قبور به ۳۰۰۰ قبر می‌رسد.
غارهای بان مسیتی در پنج کیلومتری شمال غربی روستای تیس در دامنه کوه شهبازبند قرار دارد. یک غار طبیعی و دو غار مصنوعی در کنار هم قرار دارند. مجموعه این غارها را مردم محل به نام بان مسیتی می‌شناسند.
گودانگریز (گودال انگلیس) در پنج کیلومتری شمال غربی روستای تیس در دامنه کوه فیل بند در جنوب دره تیس قرار دارد. مردم بومی نقل می‌کنند که در اواخر دوره قاجاریه و در اوایل دوره پهلوی انگلیسی‌ها به کمک عده کثیری از کارگران بلوچ در این محل اقدام به حفاری کرده و مقادیری سفال، اشیاء برنزی، آهنی و سنگی پیدا و غارت کرده‌اند.
مقبره سید غلام‌رسول در پنج کیلومتری شمال غربی چابهار قرار دارد. شماره ثبت ملی آن ۱۵۵۹/۳ است. قدمت آن به ۴۶۵ ه‍.ق می‌رسد. این مقبره با دیواره‌های سفید رنگ به سبک معماری هندی که دروازه ورودی آن در ضلع غربی بنا واقع شده است. پس از درب ورودی صحن بزرگ حیاط مشاهده می‌شود و امامزاده در ضلع غربی حیاط قرار گرفته است. بر پیشانی ورودی بنا تزئینات نقاشی الوان با طرح‌های نقوش ستاره‌های مشبک وجود دارد.
قدم‌گاه خضر در جنوب غربی چابهار در محلی به نام سپوزه واقع شده است. خواجه خضر از مشایخ مورد احترام بومی‌ها بوده و وی مقبره‌ای ندارد زیرا مردم بر این باورند که او زنده و پاسدار لنج‌ها و قایق‌های‌شان است. درقدیم مراسم خاصی در این قدمگاه بر پا می‌شد، مردم قربانی یا خرما و حلوا به مکان مورد نظر و در بین افراد تقسیم می‌کردند.
آثار تاریخی > ساختمان‌ها

ساختمان قدیمی تلگرافخانه چابهار در خیابان مولوی قرار دارد. این ساختمان در سال ۱۲۸۱ ه‍.ق به وسیله انگلیسها ساخته شده است. از قدیمی‌ترین ساختمان‌های سنگی موجود در شهر چابهار است که به منظور رونق دریانوردی، تجارت و ایجاد ارتباط با هند، گواتر، چابهار، جاسک، بندر عباس توسط مجریان خط تلگراف انگلیس در دو طبقه ساخته شده است.
چاه باستانی پلان در بخش پلان روستای پلان قرار دارد و از دوره هخامنشی (سلطنت کوروش) است. این چاه باستانی با آجر ساخته شده است.
چاه باستانی تیس کوپان در دهستان کمبل سلیمان روستای تیس کوپان قرار دارد. این چاه در ارتفاعات شرقی غریی تیس کوپان قرار دارد که در کوه تراشیده شده است و به شکل مربع در اندازه‌های ۵/۱ در ۵/۱ متر احداث شده است.
چاه باستانی مزن چات (چاه جن‌ها) درروستای اپکان قراردارد.
سدهای تیس در روستای تیس در دو طرف دماغه‌ای قراردارند که قلعه تیس بر روی آن واقع است. آثار این سدها به ارتفاع ۲۰ سانتیمتر باقی است و در ساخت آن‌ها از سنگ‌های تراشیده شده و سنگ‌های دریایی تیز و بلند ملات ساروج استفاده شده است. تقریباُ این سدها هشت متر ارتفاع داشته‌اند که ۶/۴ متر آن به مرور زمان در زیر ماسه‌های ساحلی مدفون شده است. انتهای یکی از آن‌ها به کوه پیل بند و دیگری به کوه شهباز بند منتهی می‌شده که به عنوان مانعی از هدر رفتن آب شیرین ناشی از باران جلوگیری می‌کرده‌اند.
فاصله چابهار با بندرها و شهرهای جهان > فاصله دریایی بندر چابهار با بعضی از بندرهای مهم جهان

بمبئی: ۷۶۸ مایل دریایی
پوسان: ۵۶۴۵ مایل دریایی
سیدنی: ۶۶۵۵ مایل دریایی
لندن: ۵۶۸۶ مایل دریایی
شانگهای: ۵۳۷۹ مایل دریایی
مسقط: ۱۵۱ مایل دریایی
هنگ کنگ: ۴۶۰۲ مایل دریایی
هامبورگ: ۶۰۰۱ مایل دریایی
یوکوهاما: ۷۰۰۰ مایل دریایی
شارجه: ۳۷۵ مایل دریایی
کیپ‌تاون: ۳۰۰۰ مایل دریایی
کویت: ۸۹۵ مایل دریایی
دبی: ۳۶۴ مایل دریایی
کراچی: ۳۶۰ مایل دریایی
فاصله چابهار با بندرها و شهرهای جهان > مسافت از دیگر نقاط تا منطقه آزاد چابهار

تهران: ۲۲۸۶ کیلومتر
مشهد: ۱۶۴۷ کیلومتر
کراچی: ۷۰۰ کیلومتر
عشق‌آباد: ۱۹۱۹ کیلومتر
دوشنبه: ۲۹۵۷ کیلومتر
تاشکند: ۳۴۰۶ کیلومتر
گواتر: ۷۲ کیلومتر
زاهدان: ۷۳۱ کیلومتر
بیشکک: ۳۸۹۲ کیلومتر
آلماتی: ۴۲۱۶ کیلومتر
تبریز: ۲۳۲۵ کیلومتر
پيرانشهر: ۲۴۹۸ کیلومتر
اصفهان: ۱۵۰۹ کیلومتر
شیراز: ۱۲۲۰ کیلومتر
مراکز دانشگاهی و آموزش عالی

دانشگاه بین‌المللی چابهار
دانشگاه علمی کاربردی شهرداری چابهار
دانشگاه آزاد اسلامی واحد چابهار
دانشگاه بین‌المللی علوم پزشکی چابهار
دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
دانشگاه پیام نور مرکز چابهار
دانشگاه فرهنگیان (یکی از شعبه‌های دانشگاه فرهنگیان شهید مطهری زاهدان)
دانشگاه علمی کار بردی منطقه آزاد چابهار
دانشگاه فنی و حرفه ایی چابهار
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی چابهار
دانشگاه آزاد واحد بین‌الملل چابهار
پردیس بین‌الملل دانشگاه سیستان و بلوچستان
توسعهٔ بندر چابهار و اسکله‌های آن

در سال ۱۳۵۲ طرح جامع تأسیس بندر چابهار مطرح و قراردادهای مربوط با پیمانکاران منعقد شد. پس از انقلاب اسلامی به دلیل کمبود منابع مالی، بخشی از طرح به تعویق افتاد و بخشی از طرح شامل اسکله نصب سریع و موج‌شکن به اتمام رسید. اسکله شهید بهشتی به‌عنوان بندر اصلی چابهار در سال ۱۳۶۱ با توجه به جنگ عراق و ایران و تأکید دولت بر لزوم داشتن بندری خارج از تنگه هرمز و خلیج فارس احداث گردید. اسکله شهید کلانتری نیز با تکمیل چهار پست اسکله فلزی در سال ۱۳۶۲ عملاً به بهره‌برداری رسید. با راه‌اندازی اسکله ۵ بندر شهید کلانتری و اسکله ۵ بندر شهید بهشتی در سال‌های گذشته، در حال حاضر بندر چابهار ظرفیت پهلودهی کشتی‌ها با آبخور ۱۶٫۵ متر را دارد.
تاریخچه بندرهای استان سیستان و بلوچستان

بندر چابهار به‌عنوان یکی از بندرهای مهم در جنوب ایران و در بخش شمالی دریای عمان قرار گرفته است. این بندر به‌علت موقعیت استراتژیک و دسترسی به آب‌های آزاد جایگاه ویژه‌ای در مبادلات ایران با سایر کشورهای منطقه دارد. از سوی دیگر این بندر به‌علت نزدیکی به کشورهایی نظیر پاکستان و منطقه آسیای میانه، در آینده‌ای نزدیک با اتصال به شبکه ریلی کشور اهمیت ویژه‌ای در ترانزیت کالا به این کشورها خواهد داشت. همچنین این بندر به‌عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران، یکی از نقاط کلیدی در حاشیه خلیج فارس و دریای عمان است و در کریدور شمال – جنوب نقش مهمی ایفا خواهد کرد. همچنین این بندر در مسیر ترانزیتی شرق – غرب قرار گرفته است. بندر چابهار به‌دلیل قرار گرفتن در کنار دریای عمان از دیرباز کانون داد و ستد و تجارت و دریانوردی بوده است. ویرانه قلعه پرتغالی‌ها که در یکی از روستاهای این شهرستان (تیس) در پنج کیلومتری چابهار واقع شده است، گواه رونق دریانوردی و اهمیت استراتژیک این خطه از بلوچستان در روزگاری است که کشورهای استعمارگر و تجارت‌پیشه اروپا بازارهای چین، هندوستان و به‌طور کلی شرق را جایگاه مناسب عرضه کالا و مصنوعات خود دانسته و حفظ و تسلط بر آنها را جزئی از سیاست‌های استعماری و سلطه‌جویانه خود قلمداد می‌کردند. از زمان حضور پرتغالی‌ها از نخستین دهه‌های قرن ۱۶ در آب‌های جنوب ایران تا ظهور انگلیس به‌عنوان قدرت خلیج فارس در طول جنگ جهانی اول، همواره بخشی از فعالیت‌های بازرگانی و دریانوردی رایج در آب‌های جنوبی ایران در بندرهای جنوبی استان سیستان و بلوچستان متمرکز بوده است. کسی که در سال‌های جنگ جهانی دوم نیابت کنسول فرانسه را در بوشهر به‌عهده داشته است، کشتی‌های موجود در چابهار را که در خطوط کشتیرانی فعالیت داشته‌اند ۱۱۹ فروند ذکر می‌کند که از این تعداد ۵ فروند کشتی تجاری و ۶۴ فروند کشتی بادبانی بوده‌اند؛ همچنین در سال‌های مزبور در بندرهای گواتر، بریس و پسابندر دفاتر پستی و گمرکی وجود داشته که حاکی از رونق فعالیت‌های تجاری و دریایی در این بندرهای کوچک است.
وجود فعالیت‌های دریایی در بندرهای جنوب استان در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ نشانه این است که بندرهای مزبور در داد و ستد کالاهای تولیدی و مورد نیاز بخش شرقی کشور و مبادله با بندرهای پاکستان و هندوستان فعال بوده‌اند. چابهار در مقایسه با دیگر مناطق ساحلی و جنوب ایران دارای موقعیت ممتازی در امر کشتیرانی و حمل و نقل دریایی است. عمیق بودن خلیج چابهار شرایط مناسبی برای پهلوگیری کشتی‌های بزرگ در این منطقه و ایجاد تأسیسات بندری با هزینه مناسب و صرفه اقتصادی را فراهم کرده است.
خطّ آهن چابهار ـ زاهدان

معاون ساخت و توسعه راه‌آهن، بندرها و فرودگاه‌های شرکت مادرتخصصی ساخت و توسعه زیربناهای حمل و نقل کشور، با بیان این که خطّ آهن چابهار ـ زاهدان با احتساب خطوط ایستگاهی، ۷۳۰ کیلومتر طول دارد و به پیشرفت فیزیکی ۷۰ درصدی رسیده است، اظهار کرد: بندر چابهار با توجه به امتیازات خاصی و موقعیتی که دارد، به یک مسیر پسکرانه‌ای حمل‌ونقلی برای انتقال بار با شرایط مناسب نیاز دارد و با توجه به حجم انبوه بار این مسیر، راه‌آهن چابهار نقش مهم‌تری پیدا می‌کند.
بریانی
غذای محلی تباهگ
نان روغنی محلی که بیشتر به همراه کابلی (نخود آبگوشتی) به عنوان صبحانه میل می‌شود
بندر چابهار آسان‌ترین و راهبردی‌ترین راه دسترسی به آب‌های آزاد برای ۶ کشور محاط در خشکی در آسیای میانه است.
طلوع آفتاب در اسکله چابهار
ساحل صخره‌ای چابهار
یکی از نقاط تفریحی در ساحل چابهار
گاندو در ایستگاه تحقیقات زیست‌محیطی ریکوکش چابهار
عبدالکریم حائری یزدی

با سید کاظم حائری اشتباه نشود.
| شیخ عبدالکریم حائری مهرجردی عبدالکریم حائری یزدی | شیخ عبدالکریم حائری مهرجردی عبدالکریم حائری یزدی |
| --- | --- |
عنوان(ها): شیخ عبدالکریم حائری مهرجردی، آیت الله مؤسس، حاج شیخ
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: عبدالکریم حائری مهرجردی ۱۲۳۸ محله «مهرجرد» میبد، ایران
درگذشته: ۱۰ بهمن ۱۳۱۵ (۷۶–۷۷ سال) قم، ایران
محل دفن: حرم فاطمه معصومه
محل اقامت: نجف، قم
فرزندان: مهدی حائری یزدی، مرتضی حائری یزدی
تحصیلات: عقدا، نجف، تهران
استادان: فاضل اردکانی میرزای شیرازی سید محمد فشارکی شیخ فضل‌الله نوری شیخ الشریعه و …
عبدالکریم حائری مِهرجَردی، معروف به شیخ عبدالکریم حائری میبدی (آیت‌الله مؤسس) (۱۲۳۸ – ۱۰ بهمن ۱۳۱۵ خورشیدی) از مجتهدان و مراجع تقلید شیعه و بنیان‌گذار حوزهٔ علمیهٔ قم بود.
زندگی

عبدالکریم حائری در سال ۱۲۳۸ خورشیدی در مهرجرد، شهرستان میبد یزد به دنیا آمد. پدرش محمد جعفر نام داشت. وی تحصیلات مقدماتی خود را در حوزه علمیه شهر عقدا از توابع اردکان گذراند. سپس در شش سالگی یکی از بستگانش معروف به میر ابوجعفر که آخوند بود به مهرجرد آمد و تحصیل عبدالکریم را عهده‌دار شد و با رضایت پدر و مادرش، او را به اردکان برد و به مکتب سپرد. عبدالکریم روزها در درس استادان حاضر می‌شد و شبها در خانه میر ابوجعفر به سر می‌برد و گاهی در شبهای جمعه به منظور دیدار با پدر و مادر راه مهرجرد را پیش می‌گرفت. با درگذشت پدر مدتّی از تحصیل بازماند امّا بعد از چندی به حوزه علمیه یزد رفت و در مدرسه محمدتقی خان سکنی گزید و به تحصیل علوم اسلامی پرداخت
زندگی > عراق

در ۱۸ سالگی به همراه مادرش با کاروان زیارتی به عراق رفت. چند سالی در کربلا در محضر محمدحسین فاضل اردکان بود و پس از آن با راهنمایی استادش به سامرا و نزد میرزای شیرازی رفت.
میرزای شیرازی مرجع زمان و سرپرست حوزه علمیه سامرا بود. وی از آنجا که به فاضل اردکانی احترام زیادی می‌گذاشت، شیخ عبدالکریم مهرجردی میبدی را مورد توجه قرار داد. می‌گویند وقتی نامه فاضل اردکانی را خواند به شیخ عبدالکریم گفت: «من به شما اخلاص پیدا کردم»، و او را در منزل خود جای داد. حائری پس از اینکه به اجتهاد رسید از این دوران به نیکی یاد کرده و از خاطرات خانه میرزا این گونه می‌گوید:
«سرداب خانه میرزا هم محل مطالعه‌ام بود و هم محل استراحتم و در ماه رمضان سحری را نیز در آنجا می‌خوردم امّا برای افطار به خانه میرزا بازنمی‌گشتم، بلکه به علت گرمای طاقت فرسای هوا، به سوی فرات رفته، آب مفصلی می‌خوردم و شنا می‌کردم.»
شیخ عبدالکریم دوازده سال در سامرّا به تحصیل پرداخت و در این مدت از درس‌های فقیهانی چون سید محمد بن قاسم فشارکی اصفهانی و شیخ فضل‌الله نوری سود برد.
شیخ عبدالکریم پس از درگذشت میرزای شیرازی، به نجف و پس از مدت کوتاهی از آنجا به کربلا رفت. اینجا بود که او لقب حائری را برای خود برگزید. (حائر در لغت به گودالی گفته می‌شود که در آنجا آب جمع می‌شود. زمین کربلا را حائر می‌خوانند)
حائری در این مدّت دو درس عمده خارج اصول و فقه آموزش می‌داد و باقی اوقاتش را در اختیار طلاب قرار داد و علاوه بر اینها، چون میرزا محمد تقی شیرازی مرجع تقلید شیعه احتیاطات خود را به ایشان ارجاع داده بود، پاسخگویی به مسائل دینی مردم را نیز بر عهده گرفت.
حائری در ۱۲۹۳ خورشیدی هنگامی که دامنه آشوب‌های ضد انگلیس در عراق به شهر کربلا نیز کشیده شده به دعوت مردم سلطان آباد (نام اولیه و سابق شهر اراک) به ایران بازگشت و تا سال ۱۳۰۱ که به قم رفت در حوزه علمیه سلطان آباد بود. وی به مدّت هشت سال در این حوزه تدریس کرد و در کنار مسؤولیت مرجعیت از پرورش استعدادهای طلاب جوان نیز غافل نبود.
تأسیس حوزه علمیه قم

سید حسین خمینی (نتیجهٔ عبدالکریم حائری و نوهٔ سید روح‌الله خمینی) در این‌باره می‌گوید: جارچی فلکزده‌ای که قصد داشت از قرآن‌سوزی در آتش‌سوزی مسجد جلوگیری کند، به قرآن‌سوزی و کفر و بهایی بودن متهم می‌شود. حکومت، اعدام او را منوط به دریافت حکم از سوی علمای شهر می‌کند. مجلس بزرگی از علمای شهر جمع می‌شوند و اولین روحانی حکم مجازات را امضا می‌کند و سپس روحانیان دیگر تا زمانی که نوبت به حاج شیخ عبدالکریم برسد. او اما از امضا خودداری می‌کند و می‌گوید صدور این حکم حجت شرعی ندارد. این احتیاط پرهیزکارانه شیخ با طعنه مواجه می‌شود که «حاج شیخ هم بعله…» حاج شیخ دلش می‌گیرد و از اراک قصد زیارت مشهد می‌کند و سر راه از قم می‌گذرد. در قم به او اصرار می‌کنند که در شهر بماند و حوزه قم را احیا کند. شیخ پیشنهاد را رد می‌کند اما در بازگشت از مشهد علمای قم بار دیگر این پیشنهاد را تکرار می‌کنند و به یاد حاج شیخ می‌آورند روایات منسوب به امام زمان را که در آخرالزمان علم از قم طلوع می‌کند و به شیخ وعده یاری می‌دهند؛ و سرانجام شیخ عبدالکریم حائری در قم می‌ماند و در ۱۳۰۱ خورشیدی حوزه علمیه قم را احیا می‌کند.
زندگی شخصی

همسر اول حائری، خواهر عبدالعظیم لورائی از علمای همدرسش در نجف و همسر دومش فرزند حاج محمدابراهیم خوانساری مؤسس مدرسه حاج محمدابراهیم خوانساری در شهر اراک بودند. حائری ۵ فرزند به نام‌های مرتضی حائری یزدی، مهدی حائری یزدی، کبری (همسر سید محمد محقق داماد)، زهرا (همسر محمد تویسرکانی و مادر احمد غروی) و خدیجه (همسر احمد حائری و مادر عبدالهادی و عبدالحسین حائری) داشت.
درگذشت

حائری در سن ۷۷ سالگی، در دهم بهمن ۱۳۱۵ خورشیدی در منزل شخصی اش بر اثر سکته قلبی درگذشت و پس از تشییع جنازه، در مسجد بالاسر حرم فاطمه معصومه به خاک سپرده شد.
آثار

کتاب الصلوه - کتاب مفصّلی دربارهٔ مسائل نماز است.
کتاب درر الاصول - این کتاب تقریرات درس سید محمد بن قاسم فشارکی اصفهانی است.
کتابهای دیگر حائری مجموعه رسائلی است که در ابواب مختلف فقهی مانند احکام ارث، احکام شیر دادن و مسائل ازدواج و طلاق به رشته تحریر درآورده است.
مزار حائری یزدی در قم
تشییع جنازه در سال ۱۳۱۵
ملاقات خصوصی

| ملاقات خصوصی | ملاقات خصوصی |
| --- | --- |
پوستر اکران سینمایی: پوستر اکران سینمایی
کارگردان: امید شمس
تهیه‌کننده: امیر بنان
نویسنده:  امید شمس  بهمن ارک  علی سرآهنگ 
بازیگران: پریناز ایزدیار هوتن شکیبا رؤیا تیموریان ریما رامین‌فر نادر فلاح سیاوش چراغی‌پور پیام احمدی نیا شیرین آقارضاکاشی ایمان شمس جواد قامتی امیرحسین بیات حسین پارسایی  
موسیقی: بامداد افشار
فیلم‌بردار: فرشاد محمدی
تدوین‌گر: پویان شعله‌ور
توزیع‌کننده: شایسته فیلم (اکران) فیلیمو و نماوا (اکران آنلاین)
تاریخ‌های انتشار: بهمن ۱۴۰۰ (فجر) ۱۴ دی ۱۴۰۱ (ایران) ۴ آبان ۱۴۰۲(اکران آنلاین)
مدت زمان: ۱۲۰ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۳۳٬۹۳۷٬۷۷۳٬۰۰۰ تومان (اکران عمومی) ۳٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان (اکران آنلاین)
ملاقات خصوصی فیلم درام عاشقانه ایرانی به کارگردانی امید شمس، تهیه‌کنندگی امیر بنان و نویسندگی امید شمس، علی سرآهنگ و بهمن ارک محصول سال ۱۴۰۰ است. پریناز ایزدیار، هوتن شکیبا، رؤیا تیموریان، ریما رامین‌فر، نادر فلاح، سیاوش چراغی‌پور، پیام احمدی نیا، شیرین آقارضاکاشی، ایمان شمس، جواد قامتی، امیرحسین بیات و حسین پارسایی گروه بازیگران آن را تشکیل می‌دهند.
ملاقات خصوصی نخستین بار در بهمن ۱۴۰۰ بخش سودای سیمرغ چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران شد، اما به دلیل حواشی ایجاد شده در این دوره این جایزه حذف شد. این فیلم با بازخورد مثبتی از سوی منتقدان و مخاطبان همراه بود و در ۱۴ دی ۱۴۰۱ در سینماها اکران شد و به «پرفروش‌ترین فیلم غیرکمدی سال ۱۴۰۱» تبدیل شد.
ملاقات خصوصی برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم و بهترین فیلم‌نامه از جشن حافظ شد.
داستان

پروانه دختری است که پدرش به زندان افتاده و برادرش ایمان که زمانی در مسابقات مردان آهنین جولان می‌داده حالا یک بدهکار فراری است. او در عطاری پدرش کار می‌کند و با پدرش در زندان به‌طور مخفیانه در ارتباط است. این ارتباط مخفیانه از طریق گوشی یکی از هم‌بندان پدرش یعنی شخصی به نام فرهاد صورت می‌گیرد. فرهاد و پروانه گهگاه بخاطر برخی مسائل با یکدیگر حرف‌های کوتاهی می‌زنند و در نهایت فرهاد عاشق پروانه می‌شود و از او می‌خواهد که به ملاقاتش بیاید و زندگی این دو نفر به یکدیگر گره می‌خورد و در نهایت این عشق...
بازیگران

| بازیگر | نقش |
| --- | --- |
پریناز ایزدیار: پروانه
هوتن شکیبا: فرهاد
ریما رامین فر: فریبا
رؤیا تیموریان: رضوانه
سیاوش چراغی پور: ایرج
شیرین آقارضاکاشی: مادر فرهاد
نادر فلاح: قادر
پیام احمدی نیا: کامران
حسین پارسایی: قاضی
جواد قامتی: محرم
ایمان شمس: ایمان
امیر حسین بیات: سپهر
:
انتشار

ملاقات خصوصی در بهمن ۱۴۰۰ در بخش سودای سیمرغ چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در آن‌جا توانست نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای احمدی‌نیا و نامزد جایزهٔ بهترین فیلم اول شود. ملاقات خصوصی در ۱۴ دی ۱۴۰۱ در سینما اکران شد. این فیلم تا ۱ مهر ۱۴۰۱ توقیف بود و برای اکران در ۷ مهر برنامه‌ریزی شده‌بود، اما به دلیل گسترش خیزش ۱۴۰۱ ایران، اکران آن به تاریخ فعلی موکول شد. کارگردان امید شمس در مصاحبه‌ای با ایرنا گفت که در این زمان تمایلی به اکران گستردهٔ فیلم نداشته‌است. او افزود که فیلم سانسور نشده‌است و «تقریباً» نسخهٔ نمایش داده‌شده در جشنوارهٔ فیلم فجر است. نسخهٔ آنلاین این فیلم در ۴ آبان ۱۴۰۲ از فیلیمو و نماوا منتشر شد.
ملاقات خصوصی که تقریباً یک سال به دلیل توقیف از حضور در جشنواره‌های بین‌المللی محروم بود، در اولین حضور بین‌المللی خود در بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم رِبات مراکش در بخش مسابقه با سیزده فیلم دیگر از کشورهایی چون فرانسه، اسپانیا، ژاپن، ایتالیا و لبنان به رقابت پرداخت.
انتشار > اکران داخلی

| سال | رویداد | بخش جشنواره/نوع اکران | تاریخ اکران | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۴۰۰ | چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر | سودای سیمرغ | ۱۲ تا ۲۲ بهمن |  |
| ۱۴۰۰ | انجمن منتقدان فارسی‌زبان | رقابتی | ۱۲ تا ۲۲ بهمن |  |
| ۱۴۰۱ |  هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم شهر | مسابقه اصلی | ۳۰ تیر |  |
| ۱۴۰۱ | اکران عمومی |  | از ۱۴ دی در سینماها اکران شد |  |
| ۱۴۰۲ | ششمین جشنواره بین‌المللی آکادمی افسانه زندگی | اصلی | ۱۴ تیر |  |
| ۱۴۰۲ | بیست و دومین جشن حافظ | بخش مسابقه | ۸ مهر ۱۴۰۲ |  |
انتشار > اکران بین‌المللی

| سال | کشور | رویداد | بخش جشنواره/نوع اکران | تاریخ اکران | منبع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۳ | مراکش | بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم رِبات مراکش | مسابقه اصلی | ۸ تا ۱۸ نوامبر |  |
:
بازخورد > فروش

از فیلم ملاقات خصوصی به عنوان نجات دهنده گیشه پس از یک دوره افت شدید مخاطب یاد می‌شود که باعث بازگشت مخاطبان به سینما شده‌است. «ملاقات خصوصی» با عبور از فروش ۲۸ میلیارد تومان در شرایطی سخت از جمله اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، همزمانی با چهل و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر و ماه رمضان، «پرفروش‌ترین فیلم غیرکمدی سال ۱۴۰۱» شد.
ملاقات خصوصی در میان ۲۲ فیلم با کسب ۸۱۸ میلیون تومان در بخش مسابقه چهلمین جشنواره فیلم فجر، پرفروش‌ترین فیلم جشنواره شد. ملاقات خصوصی یک روز پس از اکران بیش از ۴٫۰۰۰ بلیت و ۱۴۵ میلیون تومان فروش داشت. این فیلم در سه روز نخست در ۲۰۰ سینما نمایش داده شد و ۸۵۰ میلیون تومان کسب کرد. ملاقات خصوصی بهترین افتتاحیه را در سه ماه گذشته داشت و پس از بخارست به رتبهٔ دوم رسید. محمود گبرلو در ایسنا دلیل عملکرد مثبت ملاقات خصوصی در گیشه را وجود فاصلهٔ بسیار زیاد میان سلیقهٔ مخاطبان و مسئولان حکومتی دانست.
اکران آنلاین ملاقات خصوصی نیز مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. این فیلم سینمایی در کم‌تر از سه روز، بیش از ۳ میلیارد تومان فروش داشت و توانست رکورد تازه‌ای را در حوزه اکران آنلاین فیلم‌های سینمایی به خود اختصاص دهد و این رکورد را به نام خود ثبت کند.