آموزش جنسی در ایالات متحده آمریکا
آموزش جنسی LGBT > آموزش جنسی ضد دگرباش جنسی

طرف محافظه کارتر که مخالف آموزش جنسی فراگیر LGBT است، استدلال می‌کند که این امر باعث تحمیل تمایلات جنسی به کودکان می‌شود. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که آموزش فراگیر گرایش جنسی را تغییر نمی‌دهد، اما باعث کاهش آزار و اذیت LGBT در مدارس می‌شود. حامیان مخالف آموزش جنسی LGBT همچنین ممکن است بگویند که این باعث ارتقای تجربیات جنسی با جوانان و رابطه جنسی قبل از ازدواج می‌شود، اما این عوامل در مکان‌هایی با و بدون برنامه درسی آموزش جنسی فراگیر LGBT رخ می‌دهد، اما نرخ بارداری و نرخ عفونت‌های مقاربتی را کاهش می‌دهد.
قانون «نگو همجنس‌گرا» بر توانایی جوانان LGBTQ+ برای جمع‌آوری اطلاعات سلامت جنسی و یادگیری نحوه مشارکت در اعمال جنسی ایمن با حذف بحث دربارهٔ موضوعات مرتبط با جنس دگرباشان در مدرسه تأثیر می‌گذارد. این امر می‌تواند بسیاری از دانش‌آموزان دگرجنس‌گرا را از منابع و اطلاعاتی که به همسالان دگرجنس‌گرای آنها داده می‌شود، بی‌نیاز کند. در این مورد، دانش‌آموزان دگرباش رها می‌شوند تا اطلاعاتی را از منابع خارجی بیابند، مانند اینترنت که دانش‌آموزان دگرباشان را در برابر بیماری‌ها و عفونت‌های مبتنی بر جنسی آسیب‌پذیر می‌کند که می‌تواند باعث عوارض عمده سلامتی شود.
اقدامات اولیه قانونی مربوط به آنچه رسانه‌ها آن را کمپین "نگو همجنسگرا " می‌دانستند در میسوری و تنسی آغاز شد. به‌طور خاص، تنسی برای اولین بار در سال ۲۰۰۵، لایحه ۲۲۹، قانون «نگو همجنسگرایان» را پیشنهاد کرد، اگرچه تنها در سال ۲۰۰۹ زمانی که سنای ایالت این لایحه را تصویب کرد، مورد توجه قرار گرفت. این قانون بر خاموش کردن بحث دربارهٔ مسائل LGBTQ+ در مدارس دولتی متمرکز بود. این شامل جلوگیری از بحث دربارهٔ آموزش جنسی دگرباش برای همه دانش آموزانی است که در مدارس دولتی در این ایالت‌ها شرکت می‌کنند. لایحه ۲۲۹ در سال ۲۰۱۲ از طریق کمیته فرعی آموزش خانه تنسی به تصویب رسید. بعداً در سال ۲۰۱۳، سناتور استیسی کانفیلد، این کمپین را با لایحه ۲۳۴ اصلاح کرد تا امکان گفتگوهای شخصی در مورد همجنسگرایی و مسائل ناسازگار جنسیتی با معلمان و مشاوران راهنمایی فراهم شود. با این حال، گزارش هویت جنسی دانش آموزان را به والدین پس از انجام این گفتگوها الزامی کرد.
در سال ۲۰۱۲ میسوری لایحه خانه ۲۰۵۱ را تهیه کرد، لایحه ای مشابه با تنسی که هدف آن حمایت از ارزش‌های ناهنجار خانواده با ممنوع کردن گفتمان LGBTQ+ در مدرسه و باشگاه‌های مرتبط با جنسیت‌های غیرهترونرماتیک بود. حامیان این قانون استدلال می‌کنند که این لایحه از حق محافظت شده در قانون اساسی برای مدیریت آموزش فرزندانشان حمایت می‌کند، که در بند روند قانونی اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی تصریح شده است. با این حال، مخالفان استدلال می‌کنند که این می‌تواند دانشجویان، معلمان و سایر دانشکده‌ها را در مورد اولین اصلاحیه حق آزادی بیان تحت تأثیر قرار دهد. این لایحه به دلیل مخالفت عمومی در قانون تثبیت نشد.
لایحه ۱۵۵۷ خانه فلوریدا از اول ژوئیه ۲۰۲۲ در مدارس ابتدایی فلوریدا تصویب شد و توسط فرماندار ران دیسانتیس امضا شد. این لایحه مربیان مدارس را از بحث و مدیریت محتوایی که شامل هویت و گرایش جنسی است منع می‌کند. مخالفان این لایحه اعلام کرده‌اند که کودکان LGBTQ+ فاقد حمایت در محیط‌های خانه خود به‌طور قابل توجهی آسیب خواهند دید زیرا معلمان و مشاوران دیگر نمی‌توانند کمک و راحتی ارائه دهند. همه بحث‌های مربوط به جنسیت و تمایلات جنسی از مهدکودک تا کلاس سوم کاملاً ممنوع است. دستورالعمل نحوه اجرای این موضوعات برای دانش‌آموزان مبهم است، با تنها توضیح این که طبق اظهارات دولت باید سن و رشد مناسب داشته باشد. هرگونه تخلف از این لایحه حکم پیگرد قانونی دارد و عواقب مالی آن تحت پوشش مدرسه مورد نظر قرار می‌گیرد. این لایحه در ابتدا شامل بندهایی بود که مدارس را ملزم می‌کرد دانش‌آموزان مرتبط با LGBTQ+ را به سرپرستان خود «بیرون» کنند. این بندها از آن زمان توسط جو هاردینگ نماینده حذف شده است. رئیس‌جمهور جو بایدن از این اقدام انتقاد کرده و متعهد شده از برکناری آن حمایت کند. حامیان این لایحه ادعا می‌کنند که گنجاندن موضوعات LGBTQ+ در برنامه‌های درسی مدارس نوعی آراستگی است و حذف آن به والدین قدرت می‌دهد تا در تربیت فرزندان خود مشارکت بیشتری داشته باشند. مخالفان این لایحه استدلال می‌کنند که جرم انگاری آموزش LGTBQ+ و برچسب زدن «آرایش» تبعیض بر اساس گرایش جنسی و جنسیت است.