stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بهمن احمدی امویی
زندگی > بازداشت در سال ۱۳۸۵

امویی در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ در حین ضبط گزارش از تظاهرات زنان بر ضد قوانین تبعیض آمیز در میدان هفت تیر تهران، بازداشت شد و یک هفته به زندان اوین منتقل شد. پس از آزادی موقت وی، در ۱۳ مرداد ۱۳۹۶ دادگاهی در شعبه ۱۳ دادگاه انقلاب، او به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی، تبانی و مشارکت در یک اجتماع غیرقانونی و اخلال در نظم و آسایش و آرامش مردم مورد بازخواست قرار داد. امویی از همه اتهامات بجز تبلیغ علیه نظام جمهوری اسلامی مبری شد و بابت این مورد اتهامی، به ۶ ماه حبس تعلیقی محکوم شد.
زندگی > بازداشت در سال ۱۳۸۸

احمدی امویی از جمله روزنامه‌نگاران حامی جنبش سبز است که پس از انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) دستگیر شد. وی به همراه همسرش در خرداد ۱۳۸۸ بازداشت شد. همسر او با حکم دادگاه، به یک سال حبس و ۳۰ سال ممنوعیت از کار روزنامه‌نگاری محکوم شد. همسر او بعد از گذراندن دوران‌محکومیتش، در تیر ۱۳۹۲ آزاد شد. امویی در دادگاه بدوی به ۷ سال و ۴ ماه حبس و ۳۴ ضربه شلاق محکوم شد. دادگاه تجدید نظر اما حکم را به ۵ سال و ۴ ماه حبس تقلیل داد و حکم شلاق را لغو کرد. موارد اتهامی او، اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت ملی، اخلال در نظم عمومی، اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و توهین به رئیس‌جمهور عنوان شد. دیگر موارد اتهامی او سردبیری وب‌سایت خرداد نو و نوشتن مقالات انتقادی دربارهٔ عملکرد اقتصادی دولت احمدی‌نژاد یاد شده.
انتشار شعری حماسی از فردوسی در سایت خرداد یکی از اتهامات وی اعلام گردید. وی مدتها بدون ملاقات در بند ۲۰۹ زندان اوین محبوس بود و در آستانه نوروز توانست از مرخصی استفاده کند. روز ۹ خرداد ۱۳۸۹ در پی تماس تلفنی یکی از مأموران دادسرای زندان اوین، او به زندان بازگشت.
دادگاه او را به ۵ سال و چهارماه حبس محکوم کرد. بهمن امویی در ۱۲ مهر ۱۳۹۳ پس از پایان دوران محکومیتش از زندان آزاد شد.
امویی پس از آزادی از زندان، به خاطر آنچه خودش شرایط سخت روزنامه‌نگاری از لحاظ اقتصادی می‌داند، به کارهای پژوهشی و تألیف کتاب روی آورده‌است و شغل روزنامه‌نگاری را ترک کرد. او در سال ۲۰۱۱ موفق شد تا جایزه جهانی هلمن - همت را کسب کند.
آثار

جدیدترین کتاب منتشر شده از او بنام «چگونه می‌توان یک کشور را دزدید؟» توسط نشر بنیاد تسلیمی در ۱۴۰۲ در کالیفرنیا منتشر شده است و به تبارشناسی خصوصی سازی در جمهوری اسلامی میپردازد.
کتاب‌های «مردان جمهوری اسلامی چگونه تکنوکرات شدند» و «اقتصاد سیاسی جمهوری اسلامی»، از آثار سیاسی اوست. او کتاب «زندگی در زندان اوین و رجایی شهر» را به عنوان خاطرات خود از دوران حبسش در بین سال‌های ۸۸ تا ۹۳ را منتشر کرده‌است. این خاطرات در قالب نامه‌های او به همسرش نوشته شده‌است. این کتاب را انتشارات باران در سوئد منتشر کرده‌است. این کتاب به زبان انگلیسی هم ترجمه شده‌است.
برای مطالعهٔ بیشتر

نقض حقوق روزنامه‌نگاران و خبرنگاران در جمهوری اسلامی ایران
حمید زنگنه

| حمید زنگنه | حمید زنگنه |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حمید زنگنه ۸ مهر ۱۳۴۲ مسجدسلیمان، استان خوزستان
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: مستقل
اقامتگاه: اهواز
پیشه: سیاست‌مدار ، دکترای مدیریت اجرایی
فعالیت‌ها: عضو ارشد شورای عالی شهرسازی 
حمید زنگنه (زاده ۱۳۴۲ مسجدسلیمان) سیاست‌مدار مستقل ایرانی است.
سوابق و مسئولیت ها

نماینده مردم اهواز در دوره هفتم مجلس شورای اسلامی
نایب رئیس کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی
عضو شورای شهرسازی و معماری ایران
شهردار اسبق کلانشهر اهواز
حمله انتحاری آبان ۱۳۹۷ کابل

| حمله انتحاری ۲۱ عقرب ۱۳۹۷ کابل | حمله انتحاری ۲۱ عقرب ۱۳۹۷ کابل |
| --- | --- |
بخشی از فهرست کشتارها علیه مردم هزاره: بخشی از فهرست کشتارها علیه مردم هزاره
محل انفجارمحل انفجار (کابل)نمایش نقشه کابلمحل انفجارمحل انفجار (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان: محل انفجارمحل انفجار (کابل)نمایش نقشه کابلمحل انفجارمحل انفجار (افغانستان)نمایش نقشه افغانستان
موقعیت: ناحیه دوم شهر کابل
مختصات: ۳۴°۵۲′۱۶″ شمالی ۶۹°۲۲′۰۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۸۷۱۱۱°شمالی ۶۹٫۳۶۸۶۱°شرقی﻿ / 34.87111; 69.36861
تاریخ: ۲۱ عقرب/آبان ۱۳۹۷
هدف: تظاهرات کنندگان هزاره
گونه حمله: حمله انتحاری
اسلحه: جلیقه انتحاری
کشته‌ها: ۶ نفر
زخمی‌ها: ۲۲ نفر
مرتکبان: داعش
حمله انتحاری ۲۱ عقرب ۱۳۹۷ در ناحیه دوم شهر کابل رخ داد و در نتیجه آن ۶ تن کشته و ۲۲ تن دیگر زخمی شدند. قربانیان این حمله را معترضان هزاره‌ای تشکیل می‌داد که در حال بازگشت از تظاهرات علیه دولت، بخاطر بی توجهی به حملات طالبان به ارزگان، مالستان و جاغوری بودند.
جزئیات

حمله انتحاری در بعدازظهر روز ۲۱ عقرب/آبان ۱۳۹۷ در نزدیکی لیسه استقلال‌ در ناحیه ۲ شهر کابل صورت گرفت. مهاجم انتحاری زمانی خود را منفجر کرد که توسط نیروهای امنیتی در یک ایست بازرسی شناسایی شده بود.
جزئیات > قربانیان

قربانیان این حمله را معترضانی تشکیل می‌داد که از شب گذشته در مقابل ارگ ریاست‌جمهوری دست به تظاهرات زده بودند و خواستار توجه دولت به حملات طالبان به اروزگان، جاغوری و مالستان بودند. معترضان از دولت خواستار کمک ارتش به نیروهای دفاعی مردمی و صدور فرمان رئیس جمهور برای حمله به طالبان بودند. در فردای آن روز محمد اشرف غنی خواسته معترضان را قبول کرده بود و معترضان در حال ترک محل بودند که حمله انتحاری صورت گرفت.
مسئولیت

داعش مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت.
برای مطالعه بیشتر

محمد اسماعیل بشردوست؛ چهره‌ی آشنا برای جوانان عدالت‌خواه/ مردی که سر بر سر عدالت گذاشت
فاطمه سلطانی؛ کوچک‌ترین قربانی جنبش عدالت‌خواهی ۲۱ عقرب کابل
گل‌چهره صدف؛ دختری عدالت‌خواه که در راه عدالت جان داد
«فرشته غزل اکبری»؛ فریاد عدالتی که برای همیشه خاموش شد!
درگاه افغانستان
پونتیاک گراند پریکس

Motor vehicle
| پونتیاک گرند پریکس | پونتیاک گرند پریکس |
| --- | --- |
2004-2008 Pontiac Grand Prix: 2004-2008 Pontiac Grand Prix
دید کلی: دید کلی
شرکت: پونتیاک (جنرال موتورز)
تولید: ۱۹۶۲–۲۰۰۸
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی لوکس شخصی (۱۹۶۲–۱۹۸۷) خودروی اندازه متوسط (۱۹۸۸–۲۰۰۸)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پسین: پونتیاک جی۸ (ایالات متحده آمریکا & کانادا for سدان) Pontiac G6 (ایالات متحده آمریکا for کوپه و مکزیک for سدان)
پونتیاک گرند پریکس (Pontiac Grand Prix) خودرویی است که توسط شرکت پونتیاک از زیرمجموعه‌های جنرال موتورز، از سال ۱۹۶۲ تا ۲۰۰۲ به صورت کوپه و از سال ۱۹۸۸ تا ۲۰۰۸ به صورت سدان تولید شده است. این خودرو اولین بار به عنوان بخشی از مدل‌های سایز بزرگ پونتیاک در سال ۱۹۶۲ معرفی شد، این مارک در طول عمر خود بارها و بارها از نظر اندازه، تجملات و عملکرد تغییر کرده است. این تغییرات در بازار خودروهای لوکس شخصی و خودروهای سایز متوسط از نسل 2 تا نسل 5 برای مدلهای سدان و از نسل 2 تا نسل 6 برای مدلهای کوپه بود. در ادامه روند تغییرات این خودرو از نسل ششم به نسل هفتم برای سدان برگشت به خودرویی با اندازه کامل و فول سایز تبدیل شد و پس از مدل بونویل بزرگ‌ترین محصول این شرکت بود.
شرکت پونتیاک که دفتر مرکزی آن در شهر دیترویت ایالت میشیگان قرار داشت، در پی مشکلات مالی که در سال ۲۰۰۹ با آن روبرو شد بطوریکه جنرال موتوز اعلام کرد که تولیدات پونتیاک در سال ۲۰۱۰ متوقف خواهد شد و این شرکت همه قوت و تمرکز خود را بر روی تولید خودروهای کادیلاک، شورلت و جی ام سی خواهد گذاشت.
در سال ۲۰۱۰ بنا به اعلام جنرال موتورز،آخرین مدل خودروی پونتیاک تولید شد و در پی آن نمایندگی‌های این شرکت تعطیل شدند.
Motor vehicle
| نسل اول | نسل اول |
| --- | --- |
پونتیاک گرند پریکس ۱۹۶۶: پونتیاک گرند پریکس ۱۹۶۶
دید کلی: دید کلی
تولید: ۱۹۶۲–۱۹۶۸
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: فول سایز
شکل بدنه: کوپه دو در
طرح‌بندی: FR layout
سکو: B-body
خودروهای وابسته: Buick Wildcat Oldsmobile Delmont 88 Pontiac Catalina Chevrolet Impala
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۳۸۹ اینچ مکعب (۶٫۴ لیتر) Pontiac V8 ۴۰۰ اینچ مکعب (۶٫۶ لیتر) Pontiac V8 ۴۲۱ اینچ مکعب (۶٫۹ لیتر) Pontiac V8 ۴۲۸ اینچ مکعب (۷٫۰ لیتر) Pontiac V8
جعبه‌دنده: 3 دنده دستی 3 دنده اتومات 4دنده دستی
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۲۰ اینچ (۳٬۰۴۸ میلیمتر) ۱۲۱ اینچ (۳٬۰۷۳ میلیمتر): 1966
درازا: ۲۱۱٫۶ اینچ (۵٬۳۷۵ میلیمتر) ۲۱۱٫۹ اینچ (۵٬۳۸۲ میلیمتر): 1963
پهنا: ۷۸٫۶ اینچ (۱٬۹۹۶ میلیمتر)
نسل اول(1962 تا 1968)

Grand Prix برای اولین بار درسال  1962، به عنوان جایگزین برای Ventura در خط پونتیاک ظاهر شد و شباهت بسیار زیادی به خودروی لوکس Catalina داشت و در اصل یک کوپه معمولی Catalina بود که سپرهای استیل و زه کرومی نداشت و به یک فضای داخلی اسپرت (صندلی های سطلی و یک کنسول مرکزی) مجهز شده بود. جان دلوورن ، رئیس مهندسی پیشرفته در پونتیاک ، در توسعه Grand Prix و GTO نقش داشته است. مدل های اولیه با آپشن های رایج پونتیاک ، از جمله پیشرانه Super Duty 421 در تعداد انگشت شماری (بنابه قولی 16 عدد) از اتومبیل های 1962 و 1963 توسط کارخانه  تولید گردید.
نسل اول(1962 تا 1968) > 1962

اولین گرندپریکس در سال 1962 در یک مدل سقف دار معرفی شد که بر پایه مدل کاتالینا ، (پونتیاک کوتاهتر آن کمپانی) شکل گرفته بود. در واقع گرند پریکس یک کوپه تخت کاتالینا با تجهیزات استاندارد شبیه به بونویل بود که با جلوپنجره و چراغ عقب متمایز ساخته شده بود. شیفت دنده روی کنسول مرکزی نصب شده بود و یک گیج دور موتور نیز کمی بالاتر از آن نصب شده بود. صندلی نیمکت عقب شامل یک دسته صندلی تاشو میانی و یک طاقچه بلندگو بود که با پرداخت هزینه اضافی  بلندگوی عقب بی فونیک بعنوان آپشن قابل استفاده بود. فرمان لوکس و چراغ های مجلسی از سایر ویژگی های آن بود.
قیمت پایه 3490 دلار آمریکا بود. موتور استاندارد 303 اسب بخار (226 کیلووات) با حجم موتور 6400 سی سی خورجینی بونوویل بود که با کاربراتور چهار دهنه ای و اگزوزهای دوگانه عرضه می شد. بهره برداری از Tri-Power (با سه جفت دهنه) توان را به 318 اسب بخار (237 کیلووات) افزایش داد. دو مدل 389 پربازده دیگر نیز ارائه شده است ، از جمله نسخه چهار دهنه ای با قدرت 333 اسب بخار (248 کیلووات) و 348 اسب بخار (260 کیلووات) Tri-Power.
در اواخر سال ، یک نسخه "خیابانی" از 421 پونتیاک مدل 1962 در دسترس قرار گرفت ، اما فقط در یک قالب چهار دهنه ای با قدرت 320 اسب بخار (240 کیلووات). پونتیاک همچنین نسخه 421 سوپر دیوتی 7000 سی سی را نیز با دو کاربراتور چهار دهنه ای ، با قدرت 405 اسب بخار (302 کیلووات) ، به عنوان گزینه 2250 دلاری ارائه داد.
گیربکس:
سه سرعته دستی استاندارد
چهار سرعته اتومات Borg-Warner T-10 با دسته دنده شیفت هرست
سه سرعت اتومات Roto Hydra-matic به عنوان آپشن
موفقیت این مدل از گرندپریکس تا آنجا بود که در نخستین سال تولید، تعداد 30195 نسخه از آن فروخته شد و به بخشی مهم و طولانی مدت از خط  تولید پونتیاک تبدیل شد
حدود 88 درصد از خریداران گرندپریکس، آپشن هایی نظیر دنده اتومات سه سرعته Hydra-Matic ، تهویه مطبوع ، فرمان برقی و ترمزهای برقی با توپی و درام آلومینیوم را انتخاب می کنند. گرندپریکس در کل نمره خوبی از مشتریان دریافت کرد، و طی این نظر سنجی، مصرف کنندگان رضایتمندی قابل قبولی داشتند، هرچند که به کاستی هایی نیز اشاره شده است. به عنوان مثال:
سیستم تعلیق برای این خودرو با عملکرد بالا کمی نرم در نظر گرفته شده.
گیج دورموتور که روی کنسول سوار شده است ، عملاً بی فایده است چرا که در سرعت های بالا احمقانه است که راننده برای خواندن دور موتوv به این اندازه چشم خود را از جاده بردارد.
در نمونه های دنده اتومات Hydra-Matic ، اهرم تعویض دنده فاقد دقت بوده و به راحتی به صورت ذهنی نمی توان موقعیت دسته دنده را تشخیص داد.
اما احتمالاً مهمترین انتقاد مربوط به گیربکس اتوماتیک بوده است. پونتیاک در آن زمان از دو گیربکس اتومات Hydra-Matics مختلف استفاده می کرد. مدل های Bonneville و Star Chief. اما گرند پریکس گیر بکس اتومات "Roto Hydra-Matic" جدید را با کاتالینا مشترکاً استفاده کردند  ، یک گیربکس سه سرعته کوچکتر ، سبک تر و دارای یک مبدل گشتاور کوچک.
هرچند که عملکرد آن بسیار روان بود ، لکن منتقدان، لرزش را بیش از حد می دانند و بیان داشتند که تغییر دنده کمی بیش از حد معمول احساس می شد.
رباعی

رباعی یا چهارگانه از قالب‌های شعر فارسی است که در فارسی به آن ترانه و چارانه نیز می‌گویند. رباعی در حقیقت تنها قالب کاملاً فارسی است و نوعی شعر است در چهار مصراع که جز مصراع سوم دیگر مصراع‌ها هم قافیه یا مُرَدَّفند.

این قالب، یک قالب شعر فارسی است، که در زبان‌های دیگری (از جمله عربی و اردو) نیز مورد استفاده قرار گرفته‌است.
بیشترین تعداد ابیات رباعی را عطار نیشابوری در کتاب مختارنامه سروده که قریب به ۴۷۰۰ بیت است.
رباعی

در مورد منشأ رباعی، در کتاب‌های تاریخی دو روایت متفاوت درج شده‌است:
روایت اول، رودکی را ابداع کننده‌ی این نوع شعر (به صورت امروزی) می‌داند و گوید که وزن آن را از ترانه‌ای که کودکی که به هنگام گردو بازی می‌خوانده غلتان غلتان همی‌رود تا بن گو اقتباس کرده‌است.
طبق روایت دوم، یعقوب لیث قهرمان اصلی ماجراست و همان جمله را از زبان جوانی می‌شنود که میدان شهر معرکه‌ای به راه انداخته بود و دستور داد شعرای دربار او این قالب شعری را اختراع کرده‌اند.
رباعی شامل دو بیت (چهار مصراع) است. رعایت قافیه در مصراع‌های نخست، دوم و چهارم الزامی و در مصراع سوم اختیاری است. شاعران ادوار اولیه، به گفتن رباعیات چهار قافیه‌ای گرایش داشتند، اما به تدریج و از اوایل سدۀ ششم هجری، شکل سه مصراعی قافیه در رباعی رایج شد.
کتاب بدایع الافکار، رباعی را این‌گونه شرح می‌دهد: «از مخترعات بحر هَزَج است و رباعی از آن جهت گفتند که بحر هزج در اشعار عرب مربع الاجزاء آمده. پس هر یک بیت از این وزن به مثابه دو بیت مربع باشد و مجموع چهار بیت بود از هزج مربع الاجزاء ... اگر مصراع سوم نیز دارای قافیه باشد، آن را رباعی مُصَرَع گویند و اگر مصرع سوم بی‌قافیه باشد، آن را خصی خوانند.»
رباعی‌سرایان

معروف‌ترین رباعی‌سرا در تاریخ ادب فارسی حکیم عمر خیام نیشابوری است که مجموعۀ اشعار وی به رباعیات خیام مشهور است. رباعیات عطار، مولوی، اوحدالدین کرمانی، باباافضل کاشی و ابوسعید ابوالخیر و سنایی از شاعران سبک عراقی‌اند که در سرودن رباعی شهرت دارند.
پس از افول سبک عراقی و ظهور سبک هندی در عصر صفوی، شاعران منسوب به این سبک افزون‌ بر غزل در رباعی هم نمونه‌های خوبی از خود به یادگار نهادند. از بیدل دهلوی که یکی از بزرگ‌ترین شاعران سبک هندی است، تعداد زیادی رباعی در دست است. شاعران دیگری همچون محوی همدانی و سحابی استرآبادی نیز در این عصر ظهور کردند که دستی بر آتش رباعی داشته‌اند. سحابی استرآبادی شاید از نظر تعداد رباعی با ۶٬۰۰۰ رباعی بزرگ‌ترین شاعر رباعی‌سرای تاریخ ادبیات باشد.[نیازمند منبع]
در دوران معاصر، نیما یوشیج به سرودن رباعی اشتیاق تمام از خود نشان داد و بیش از ۱٬۸۰۰ رباعی از او به‌ جای مانده‌است. پس از نیما حیات دوبارۀ رباعی، از اواسط دهۀ پنجاه با انتشار مجموعۀ رباعیات کوچک اما اثرگذار مرغ سحر سرودۀ منصور اوجی (تهران، ۱۳۵۷ش) و همچنین سیاوش کسرایی آغاز شد و در دهۀ شصت با رباعیات سید حسن حسینی و قیصر امین پور به اوج خود رسید. این موج، با پایان یافتن جنگ ایران و عراق، به تدریج فروکش کرد.
موج دوم رباعی امروز، در اواخر دهۀ هفتاد آغاز شد و بیژن ارژن و ایرج زبردست در ایجاد آن نقش عمده‌ای داشتند. در اوایل دهۀ هشتاد، جلیل صفربیگی نیز به جمع این شاعران اضافه شد. موج سوم رباعی، در اواخر دهۀ هشتاد شکل گرفته و تا امروز توسط رباعی‌سرایانی از جمله عباس صادقی زرینی و میلاد عرفان‌پور همچنان ادامه دارد.
نمونه‌هایی از رباعی > ادبیات کهن

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گر کار فلک به عدل سنجیده بُدی  |  |  احوال فلک جمله پسندیده بُدی |
| ور عدل بُدی به کارها در گردون  |  |  کی خاطر اهل فضل رنجیده بُدی؟ |
(خیام نیشابوری)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گویند بهشت و حور عین خواهد بود  |  |  آنجا میِ ناب و انگبین خواهد بود |
| گر ما می و معشوق گزیدیم چه باک  |  |  چون عاقبت کار چنین خواهد بود |
(خیام نیشابوری)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بر درگه خلق بندگی ما را کشت  |  |  هر سو پی نان دوندگی ما را کشت |
| فارغ نشویم یک دم از فکر معاش  |  |  ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت |
(محمد واعظ قزوینی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گر یک نفست ز زندگانی گذرد  |  |  مگذار که جز به شادمانی گذرد |
| زنهار که سرمایهٔ ملکت به جهان  |  |  عمر است، چنان کِش گذرانی گذرد |
(ظهیر فاریابی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اول به هزار لطف بنواخت مرا  |  |  آخر به هزار غصه بگداخت مرا |
| چون مهره مهر خویش می‌باخت مرا  |  |  چون من همه او شدم بینداخت مرا |
(مولوی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اسرار ازل را نه تو دانی و نه من  |  |  وین حرف معما نه تو خوانی و نه من |
| هست از پس پرده گفتگوی من و تو  |  |  چون پرده درافتد نه تو مانی و نه من |
(خیام نیشابوری)
نمونه‌هایی از رباعی > ادبیات معاصر

(نمونه رباعیات معاصرین)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  کس چون تو طریق پاکبازی نگرفت  |  |  با زخم، نشان سرفرازی نگرفت |
| زین پیش دلاورا کسی چون تو شگفت  |  |  حیثیت مرگ را به بازی نگرفت |
(سید حسن حسینی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| خوابی‌ست که بین لرز و تب می‌آید  |  |  جانی‌ست که از صبر به لب می‌آید |
| بیهوده خروس لعنتی می‌خواند  |  |  شب می‌رود و دوباره شب می‌آید |
(سید مهدی موسوی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| باران آمد که تو اسیرم کردی  |  |  بید مجنون سربه زیرم کردی |
| ای عشق! مگر چه کرده بودم با تو؟  |  |  سالی دو هزار سال پیرم کردی |
(بیژن ارژن)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| اسطورهٔ بی بال پریدن ماییم |  | پروانهٔ بی پریم و بی پرواییم |
| «لا» گوی خدایان و «بلی» گوی خدا |  | ماییم که در حجم زمان تنهاییم |
(قیصر امین پور)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| باران: تب هر طرف ببارم دارم  |  |  دهقان: غم تا به کی بکارم دارم |
| درویش نگاهی به خود انداخت و گفت:  |  |  من هرچه که دارم از ندارم دارم |
(ایرج زبردست)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| شرح غم مو به مو دلم می‌خواهد  |  |  خندیدن در گلو دلم می‌خواهد |
| جدیت وارونه من یعنی طنز  |  |  من گریه پشت و رو دلم می‌خواهد |
(عباس صادقی زرینی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یک جام پر از شراب دستت باشد  |  |  تا حال من خراب دستت باشد |
| این چند هزارمین شب بیداریست  |  |  ای عشق فقط حساب دستت باشد. |
(جلیل صفربیگی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| تلخ است که لبریز حقایق شده‌است  |  |  زرد است که با درد موافق شده‌است |
| عاشق نشدی وگرنه می‌فهمیدی  |  |  پاییز بهاریست که عاشق شده‌است |
(میلاد عرفان‌پور)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هر چند که حکم جاودانی مرگ است  |  |  تقدیر دو روز زندگانی مرگ است |
| پایان حیات خود نبین در دل خاک  |  |  تسلیم ز عجز و ناتوانی مرگ است |
(کمال حاجیان)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| در عشق هنوز مثل خشتی خامم |  | یا مثل شراب تازه ای در جامم |
| در کارگهِ کوزه گری ناگه دوش |  | یک کوزه صدا کرد که من خیامم |
(محسن دهقان فارسانی)
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای كوه كه سر كشيده‌ای بر افلاك  |  |  وز خشم طبيعتت نمی‌باشد باك |
| مغرور مشو كه در نهانخانه طبع  |  |  جنس من و تو هر دو سرشتند ز خاك   |
(منوچهر پازوکی)
رولز-رویس سیلور شدو

Motor vehicle
| رولزرویس سیلور شدو | رولزرویس سیلور شدو |
| --- | --- |
رولزرویس سیلور شدو در موزه اتومبیل‌های سلطنتی کاخ سعدآباد: رولزرویس سیلور شدو در موزه اتومبیل‌های سلطنتی کاخ سعدآباد
دید کلی: دید کلی
شرکت: رولز-رویس لیمیتد (1965–1973) رولز-رویس موتورز (1973–1980)
نام‌های دیگر: Silver Wraith II
تولید: 1965–1980 30,057 produced
مونتاژ: کرو، چشر, England
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
شکل بدنه: 2-door کوپه 2-door خودروی کروکی 4-door سدان
طرح‌بندی: خودروی موتور جلو-محور عقب
خودروهای وابسته: بنتلی سری-تی رولزرویس کامارگیو رولزرویس کورنیش
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 6230 cc L410 V8 (1965–70) 6750 cc L410 V8 (1970–80)
جعبه‌دنده: 4-speed Hydramatic جعبه‌دنده خودکار (1965–70; UK only) 3-speed THM 400 جعبه‌دنده خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۱۱۹٫۵ اینچ (۳٬۰۳۵ میلیمتر) ۱۲۳٫۵ اینچ (۳٬۱۳۷ میلیمتر) (LWB)
درازا: ۲۰۳٫۵ اینچ (۵٬۱۶۹ میلیمتر)
پهنا: ۷۱ اینچ (۱٬۸۰۳ میلیمتر)
بلندی: ۵۹٫۷۵ اینچ (۱٬۵۱۸ میلیمتر)
وزن خالص: ۴٬۶۴۸ پوند (۲٬۱۰۸ کیلوگرم)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: رولزرویس سیلور کلاود
پسین: Rolls-Royce Silver Spirit
رولزرویس سیلور شدو (Rolls-Royce Silver Shadow) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۸۰در انگلستان تولید شده‌است.
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده‌است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن به صورت خودکار است.
به ذات خود

امانوئل کانت
در فلسفه کانتی، یک چیز به خودی خود (به آلمانی: Ding an sich) یک شی است به ذات خود. این مفهوم توسط فیلسوف آلمانی امانوئل کانت معرفی شد و به مناقشات زیادی در میان فیلسوفان منجر شد. و با مفهوم کانت از نومن ارتباط نزدیک دارد.
فلسفه کانتی

کانت در آموزه ایده آلیسم استعلایی خود استدلال کرد که مجموع همه اشیاء، جهان تجربی، مجموعه ای از ظواهر است که وجود و پیوند آنها فقط در بازنمایی‌های ما رخ می‌دهد. و شی فی نفسه، مستقل از تجربه، و به ذات خود است.
حمله ۱۹۹۲ به سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس

| حمله به سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس (۱۹۹۲) | حمله به سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس (۱۹۹۲) |
| --- | --- |
بخشی از تبعات درگیری‌های جنوب لبنان (۲۰۰۰–۱۹۸۵): بخشی از تبعات درگیری‌های جنوب لبنان (۲۰۰۰–۱۹۸۵)
  The attack site:   The attack site
موقعیت: بوئنوس آیرس، آرژانتین
مختصات: ۳۴°۳۵′۳۰″ جنوبی ۵۸°۲۲′۴۹″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۵۹۱۶۷°جنوبی ۵۸٫۳۸۰۲۸°غربی﻿ / -34.59167; -58.38028
تاریخ: ۱۷ مارس ۱۹۹۲ ۱۴:۴۲ (UTC-3)  ۲:۴۲ بعدازظهر
هدف: سفارت اسرائیل
گونه حمله: حمله انتحاری
کشته‌ها: در مجموع، ۳۰ کشته شامل ۴ غیرنظامی اسرائیلی، ۲۵ غیرنظامی آرژانتینی و یک بمب‌گذار انتحاری
زخمی‌ها: ۲۴۲ غیرنظامی
مرتکبان: سازمان جهاد اسلامی لبنان مسئولیت حمله را پذیرفت. عماد مغنیه توسط آرژانتین، مجرم شناخته شد.
حمله به سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس یک حملهٔ انتحاری به ساختمان سفارت اسرائیل در آرژانتین واقع در بوئنوس آیرس بود که در ۱۷ مارس ۱۹۹۲ انجام شد. در این حمله ۲۹ غیرنظامی جان باخته و ۲۴۲ غیرنظامی دیگر مجروح شدند.
حمله

در ۱۷ مارس ۱۹۹۲، ساعت ۲:۴۲ بعدازظهر، یک وانت باری که توسط یک بمب‌گذار انتحاری هدایت می‌شد و مملو از مواد منفجره بود، به جلوی سفارت اسرائیل واقع در بوئنوس آیرس کوبید و منفجر شد. ساختمان سفارت، یک کلیسای کاتولیک و یک مدرسه در آن نزدیکی ویران شدند. چهار اسرائیلی کشته شدند، اما بیشتر قربانیان، غیرنظامیان آرژانتینی بودند که بسیاری از آن‌ها کودک بودند. این انفجار، ۲۹ کشته و ۲۴۲ زخمی بر جای گذاشت. این حمله، مرگبارترین حملهٔ تروریستی در آرژانتین تا بمب‌گذاری آمیا در سال ۱۹۹۴ بود و همچنان مرگبارترین حمله به یک نمایندگی دیپلماتیک اسرائیل است. کشیش خوان کارلوس برومانا یکی از افرادی بود که در این حملهٔ انتحاری کشته شد. در میان کشته‌شدگان، دو زن اسرائیلی نیز وجود داشتند که همسر کنسول و منشی اول سفارت بودند.
مرتکبین

گروهی به نام سازمان جهاد اسلامی لبنان که با حکومت جمهوری اسلامی ایران و احتمالاً حزب‌الله لبنان مرتبط بوده‌است، مسئولیت آن را بر عهده گرفت. هدف آن‌ها از این حمله، تلافی قتل سید عباس موسوی دبیرکل حزب‌الله لبنان توسط اسرائیل در فوریهٔ ۱۹۹۲ بود. جهاد اسلامی همچنین تصاویر شناسایی که پیش از انفجار، از سفارت گرفته بودند را منتشر کرد.
پس از این بمب‌گذاری، اسرائیل بازرسانی را برای جستجوی سرنخ‌ها به آرژانتین فرستاد. آن‌ها دریافتند که بمب‌گذاران، این حمله را در منطقهٔ مرز سه‌گانه که مرزهای آرژانتین، پاراگوئه و برزیل به هم می‌رسند و جمعیت مسلمان زیادی دارد، برنامه‌ریزی کرده‌اند. پیام‌هایی که آژانس امنیت ملی آمریکا رهگیری می‌کرد، آگاهی جمهوری اسلامی از حملهٔ قریب‌الوقوع و همچنین همدستی عماد مغنیه، عامل حزب‌الله را فاش کرد. در واقع، مغنیه به‌طور رسمی توسط آرژانتین به شرکت در بمب‌گذاری سفارت اسرائیل متهم شد.
در ماه مه ۱۹۹۸، محسن ربانی (وابستهٔ فرهنگی در سفارت ایران در آرژانتین تا دسامبر ۱۹۹۷) در آلمان بازداشت شد و دولت آرژانتین هفت دیپلمات ایرانی را از این کشور اخراج کرد و اظهار داشت که «شواهد قانع‌کننده» دال بر دخالت حکومت جمهوری اسلامی در بمب‌گذاری آرژانتین دارد. با این‌حال، هیچ‌یک از مظنونان، تحت تعقیب قرار نگرفتند. این حمله زمانی رخ داد که ایران و آرژانتین به ازسرگیری همکاری‌های هسته‌ای امیدوار بودند، اگرچه آرژانتین چند ماه پیش از بمب‌گذاری، از تعلیق فرستادن محموله‌های مواد هسته‌ای به ایران خبر داده بود. تعدادی از منابع در مورد دخالت حزب‌الله با کمک سوریه گزارش داده‌اند. حزب‌الله این ادعاها را رد می‌کند.
در سال ۱۹۹۹، دولت آرژانتین حکم بازداشت عماد مغنیه را در ارتباط با این حمله و بمب‌گذاری آمیا در سال ۱۹۹۴ در بوئنوس آیرس که منجر به کشته شدن ۸۵ نفر شد، صادر کرد. گمان می‌رود که این دو حمله با هم مرتبط باشند.
پیامدها

در دورهٔ ریاست‌جمهوری نستور کرشنر در آرژانتین، وی اعلام کرد که اجازه دادن به رخ دادن این دو واقعه، بدون پیگیری واقعی، برابر با یک «ننگ ملی» است. دادستان فدرال آرژانتین، آلبرتو نیسمان، مأمور تحقیق در مورد این بمب‌گذاری شد، اما یک روز پیش از این‌که قرار بود در مورد یافته‌های خود گزارش دهد، در ۱۸ ژانویهٔ ۲۰۱۵ جسد او در خانه‌اش پیدا شد.
اکنون یک بنای یادبود، به‌عنوان جایگزین ساختمان منفجرشده، برپا شده‌است.
یادبود قربانیان بمب‌گذاری
یادبود قربانیان بمب‌گذاری
یادبود قربانیان بمب‌گذاری
سفارت پیشین اسرائیل پیش از حمله
روابط خارجی جمهوری دموکراتیک عربی صحرا

روابط خارجی جمهوری دموکراتیک عربی صحرا را جبهه پولیساریو، که شبکه ای از سفارتخانه‌ها و دفاتر نمایندگی در کشورهای خارجی دارد انجام می‌دهد.
روابط کنونی جمهوری دموکراتیک عربی صحرا:  جمهوری دموکراتیک عربی صحرا   روابط دیپلماتیک و به رسمیت شناختن   صرفاً به رسمیت شناختن
جمهوری دموکراتیک عربی صحرا دولت در تبعیدی است که مدعی حاکمیت بر مستعمره سابق صحرای غربی اسپانیا است.
جبهه پولیساریو، یک جنبش آزادیبخش ملی است که این جمهوری را اداره می‌کند و در حال حاضر ناحیه ای که به آن قلمروهای آزاد شده می‌خواند و نواری از اراضی صحرای غربی در شرق دیوار مراکش است را در کنترل دارد. این جبهه همچنین اردوگاه‌های پناهندگان صحراوی در تندوف، الجزایر، که مقر آن در آنجاست را اداره می‌کند. این جبهه از زمان آغاز خود در سال ۱۹۷۳ با دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌است. در سال ۱۹۶۶، قطعنامه ۲۲/۲۹ مجمع عمومی سازمان ملل برای نخستین بار حق صحراوی‌ها برای تعیین سرنوشت را به رسمیت شناخت. در سال ۱۹۷۹ قطعنامه ۳۴/۳۷ مجمع عمومی سازمان ملل مجدداً حق تعیین سرنوشت را برای مردم صحرای غربی و استقلال به رسمیت شناخت و همچنین جبهه پولیساریو را به عنوان نماینده مردم صحرای غربی به رسمیت شناخت.
در سال ۲۰۱۷، ۸۴ کشور عضو سازمان ملل جمهوری عربی صحرا را به رسمیت شناخته‌اند. از این تعداد ۳۹ کشور به دلایل گوناگون به رسمیت شناختن خود را متوقف کرده یا پس گرفته‌اند.
این جمهوری از سال ۱۹۸۴ عضو کامل اتحادیه آفریقا (AU), سابقاً سازمان وحدت آفریقا (OAU), بوده‌است. مغرب در اعتراض از سازمان وحدت آفریقا خارج شده و تنها کشور آفریقایی است که در اتحادیه آفریقا عضو نیست. جمهوری صحرا همچنین میهمان جلسات جنبش غیرمتعهدها بوده‌است.
علاوه بر الجزایر، مکزیک، ایران، ونزوئلا، ویتنام، نیجریه، و آفریقای جنوبی، هند قدرت‌های بزرگی بوده‌اند که این جمهوری را به رسمیت شناخته و با آن روابط دیپلماتیک حفظ کرده‌اند. به هر روی هند به رسمیت شناختن خود را در ۲۰۰۰ پس گرفت.