بیان عادت و سابقه در زبان انگلیسی
ساختار [used to + verb]

در زبان انگلیسی از فرمول [used to + verb] به منظور بیان رخدادهایی که به تکرار در زمان گذشته روی داده‌اند و دیگر اتفاق نمی‌افتند، استفاده می‌شود. این ساختار همچنین برای مواردی که پیش تر واقعیت داشته‌اند ولی در زمان حال وجود بیرونی و صحت ندارند نیز کاربرد دارد. ساختار [used to + verb] برای عادات و رفتارهای قدیمی کاربرد دارد، اتفاقات و اموری که اغلب و مکرراً روی داده‌اند ولی انجام آن‌ها دیگر جاری نیست و به عبارتی منسوخ شده‌است. برای بیان عاداتی که در زمان گذشته روی می‌داده‌اند، به ویژه هنگامی که هدف مقایسه بین زمان گذشته و حال است، از این ساختار استفاده می‌شود. ساختار [used to + verb] ذاتاً دلالت بر زمان گذشته دارد ولی یک نوع زمان نیست بلکه یک شبه-زمان محسوب می‌گردد. این ساختار ویژه، فقط برای زمان گذشته مورد استفاده قرار می‌گیرد.
واژه used در ساختار [used to + verb] و دیگر ساختارهای مشابه که توضیح داده خواهد شد، نوعی فعل ناقص به‌شمار می‌رود و بیشتر در گفتگوهای غیررسمی و عامیانه کاربرد دارد.
زمان گذشته ساده و ساختار [used to + verb] هر دو می‌توانند برای بیان عادات، واقعیت‌ها، امور عمومی و کلی در زمان ماضی مورد استفاده قرار گیرند، اگرچه ساختار [used to + verb] برای تأکید کردن بیشتر آن موارد و فقط در جملات مثبت، نسبت به گذشته ساده ترجیح داده می‌شود. در این ساختار used برای همه اشخاص مفرد و جمع، بدون تغییر است و مانند افعال کمکی وجهی، برای سوم شخص مفرد از s سوم شخص استفاده نمی‌شود.
برای حالت‌های سؤالی و منفی در بیان عادات، واقعیت‌ها، امور عمومی و کلی، استفاده از گذشته ساده، مقدم بر به‌کارگیری ساختار [used to + verb] می‌باشد.
بهتر است از خود ساختار [used to + verb] برای جملات سؤالی و منفی با کاربری توضیح داده شده، استفاده نکنیم. برای جملات سؤالی و منفی با همان مفهوم و کاربرد که در ساختار [used to + verb] توضیح داده شد، از زمان گذشته ساده استفاده می‌شود. این گونه پرسشی و منفی کردن بیشتر در مکالمه کاربرد دارد و گاهی به صورت did .... used to و didn't used to نوشته می‌شوند. بسیاری از مردم این نحوه نوشتن را صحیح نمی‌دانند.
گاهی اوقات در گفتگوهای غیررسمی و عامیانه از خود ساختار [used to + verb] برای سؤالی و منفی کردن استفاده می‌گردد. در این حالت از usedn't یا used not (برای تمام اشخاص مفرد و جمع) استفاده می‌شود. used not، usedn't و used you to کاربردی قدیمی و بسیار رسمی دارند. و در گفتار و نوشتار هر دو به کار می‌روند.
حالت منفی ساختار used to عموماً به شکل didn’t use یا didn’t used می‌باشد. برخی اوقات در انتهای use حرف d می‌نویسند و گاهی اوقات بدون d به کار می‌برند. هر دو شکل معمول و مرسوم است اما بسیاری از مردم ترکیب use با d را در این حالت اشتباه می‌پندارند. استفاده از ترکیب use با d در امتحانات و نوشتارها اصلاً توصیه نمی‌شود. در موارد خیلی رسمی برای جملات منفی از ترکیب used not to استفاده می‌شود.
حالت متداول سؤالی کردن used to استفاده از فعل کمکی did است که به صورت ساختار did + use(d) to نوشته می‌شود. بسیاری از مردم بر این تصور هستند حالت did + used to (استفاده هم‌زمان از did و d در انتهای use) اشتباه است. کاربرد هم‌زمان از did و d در انتهای use در امتحانات و مکاتبات اصلاً سفارش نمی‌شود.
ساختار [used to + verb] دلالت بر زمان گذشته دارد و شکل زمان حال ندارد یعنی استفاده از ساختار [used to + verb] برای زمان حال اشتباه است. برای کاربرد مشابه در زمان حال از زمان حال ساده استفاده می‌شود. (مقایسه دو زمان در جدول) همچنین می‌توان از will برای بیان عادات و رفتارهای روزمره در زمان حال استفاده نمود.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| زمان گذشته | He used to smoke | There used to be |
| زمان حال | He smokes | There is |
ساختار [used to + verb] را نباید با زمان گذشته‌استمراری اشتباه گرفت.
می‌توان از did به صورت تأکیدی به همراه used to استفاده نمود.
همچنین می‌توان در انتهای جملات دارای ساختار [used to + verb]، از پرسش‌های کوتاه برای پاسخ‌گیری از شنونده استفاده نمود. این عملیات دستور زبانی با استفاده از did انجام می‌شود.
برای پاسخ به برخی پرسش‌های مرتبط با ساختار [used to + verb] می‌توان به صورت پاسخ کوتاه از این ساختار استفاده کرد.
ساختار [used to + verb] هم به صورت معلوم و هم به صورت مجهول نیز استفاده می‌گردد.
در واژه نامه Longman Language Activator عبارات متداول ساختار [used to + verb] به شرح زیر آورده شده‌است.
مترادف‌های کاربردی برای [used to + verb] در جدول توضیح داده شده‌است: