stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس

| منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (PIPA) | منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (PIPA) |
| --- | --- |
منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (PIPA) یکی از آخرین اکوسیستم‌های دست‌نخورده مجمع‌الجزایر مرجانی دنیاست که مرجان‌های آن نشان‌دهنده شکل مرجان‌های یک‌هزار سال پیش هستند.: منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (PIPA) یکی از آخرین اکوسیستم‌های دست‌نخورده مجمع‌الجزایر مرجانی دنیاست که مرجان‌های آن نشان‌دهنده شکل مرجان‌های یک‌هزار سال پیش هستند.
Phoenix Islands Protected Area boundary outlined: Phoenix Islands Protected Area boundary outlined
مکان: جزایر فینیکس
مساحت: 408,250 km2
تاسیس‌شده: ژانویه ۲۰۰۸
هیئت حاکمه: کیریباتی
www.phoenixislands.org/index.php: www.phoenixislands.org/index.php
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
 :  
محدوده منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (PIPA) با خط مشخص شده است.
منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (انگلیسی: Phoenix Islands Protected Area) در جمهوری کیریباتی قرار دارد که در مرکز اقیانوس آرام و تقریباً در میانه استرالیا و هاوایی واقع شده‌است. این منطقه حفاظت‌شده حدود ۱۱٫۳۴٪ از مساحت منطقه ویژه اقتصادی کیریباتی را در بر می‌گیرد و با مساحت ۴۰۸٬۲۵۰ کیلومتر مربع یکی از بزرگ‌ترین مناطق حفاظت‌شده دریایی و یکی از بزرگ‌ترین مناطق حفاظت‌شده از هر نوع (دریایی و زمینی) در جهان به‌شمار می‌رود.
مساحت کلی منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس با ایالت کالیفرنیا برابر است، هرچند مساحت خشکی‌ها در این منطقه فقط ۲۵ کیلومتر مربع است.
میراث جهانی یونسکو

کمیته میراث جهانی یونسکو در اول اوت ۲۰۱۰ در برزیل، منطقه حفاظت‌شده جزایر فینیکس (PIPA) را به عنوان میراث جهانی ثبت کرد. این منطقه بزرگ‌ترین و ژرف‌ترین محل ثبت‌ شده در فهرست میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود.
حالت کم‌گرانش

حالت کم‌گرانش (به انگلیسی: Low-g condition) به فازی از پرواز ایرودینامیک گفته می‌شود که بدنهٔ هواگرد به‌طور موقت سبُک می‌شود. خلبان و بدنه به‌طور موقت به حالت بی‌وزنی درمی‌آیند. این زمانی رخ می‌دهد که برای‌مثال هواگرد در حال سقوط آزاد است؛ یا اینکه حین صعود یا پرواز افقی، سرعت خود را به یکباره کاهش می‌دهد. همچنین این رویداد ممکن است در زمانی که یک بالگرد به‌سرعت و شدت وارد فاز خودگردی شود، رخ دهد. این وضعیت ممکن است تأثیر فاجعه‌باری بر روی هواگرد بگذارد به ویژه در بالگردها که نشانهٔ سقوط آزاد محسوب می‌شود.
در هواپیماهای کوچک

بوئینگ استیرمن مدل ۷۵
سسنا ۱۷۲
بیشتر هواپیماهای کوچک مانند سسنا ۱۷۲ گلایدرها و هواپیماهای دوبال مشکلی با شرایط کم‌گرانش یا بی‌گرانش ندارند. درواقع برای خلبانان و سرنشینان این هواگردها لذت بخش است که میزان گرانش صفر را در اتمسفر زمین داشته باشند. در این شرایط سرنشینان هواپیما از صندلی خود جدا شده و نوعی احساس خوشی به آنها دست می‌دهد. زیرا بالا آمدن معدهٔ خود را در شکم احساس می‌کنند که همان حس سقوط آزاد است. برای ایجاد گرانش صفر در شرایط پرواز، هواپیما باید ضرورتاً بر روی یک سهمی از سوی بالا به پایین پرواز کند. همچنین می‌تواند در شرایط سقوط عمودی به این حالت دست یابند که چنین سقوطی در هواپیماهای دوبال حین مانور نمایشی مشاهده می‌شود. این تنها راهی است که انسان بتواند در اتمسفر زمین به‌طور طبیعی، فشار گرانشِ صفر را تجربه کند و به حالتی مشابه خلاء دست یابد. گرچه خلاء مصنوعی نیز توسط دستگاه‌های خلاءساز بر سطح زمین ممکن است.
بالگردها

برعکس هواپیما، در بالگرد فشار گرانشِ صفر می‌تواند بسیار فاجعه‌بار شود. در این شرایط ممکن است پروانهٔ اصلی بالگرد (ملخ اصلی) با گشتاور بیش از حد مجاز بچرخد و بیش‌گردی داشته باشد. این بیش‌گردی به این دلیل رخ می‌دهد که در شرایط کم‌گرانش یا بی‌گرانش (گرانش صفر)، بالگرد در شرایط سقوط می‌باشد و به سرعت در حال ارتفاع کم کردن است؛ از این رو وزن بالگرد دیگر توسط موتور پشتیبانی نمی‌شود و فشار زیادی که برای غلبه بر نیروی گرانش زمین بر دوش موتور و ملخ آن بود، دیگر وجود ندارد و موتور آزاد شده تا ملخ را در شرایط کم‌گرانش یا حتی خلاً (صفر گرانش) بچرخاند. به عبارت دیگر بار از روی موتور و ملخ‌ها برداشته شده‌است و بالگرد دیگر به‌صورت معلق در هوا نیست و در مسیر سقوط است؛ بنابراین موتور و کل پروانهٔ اصلی که حالا آزاد شده‌اند، با سرعتی بیش از حد مجاز شروع به گردش کرده و رویدادی خطرناک به نام «مَست بامپینگ» به معنی «کوبش دکل» رخ می‌دهد که در این شرایط، احتمال آن بسیار زیاد است که دکل بالگرد آسیب دیده و تیغه‌ها (ملخ‌ها) یا اتصالات متعلق به آن از جای خود درآمده و جدا شوند یا پروانه اصلی بالگرد با دُم یا بدنه برخورد کرده و آنها را قطع کند که در اینصورت بالگرد در هوا متلاشی خواهد شد.
این رویداد در بالگردهای دارای پروانهٔ اصلی نیمه‌سفت (نیمه‌صُلب) بسیار رخ می‌دهد که امروزه بالگردهای رابینسون هلیکاپتر همچنان از این نوع روتور استفاده می‌کنند. در گذشته این حادثه‌ها در بالگردهای بل ۲۰۶، یو-اچ-۱ و ای-اچ-۱ بسیار مشاهده شده‌است. این گونه از بالگردها پتانسیل این را دارند که به‌یکباره بدون هیچ دلیلی سقوط کنند. بالگردهای دارای چنین پروانه‌هایی، درحالی که هیچ نقص فنی موتوری و مشکل خاصی ندارند تنها به دلیل نقص پروانهٔ اصلی سقوط می‌کنند.

پس از بررسی‌ها مشخص شد که اینگونه بالگردها پس از گذر از یک مانع یا تپه و آغاز مسیر رو به پایین دچار حادثه می‌شوند و همچنین کاهش سریع ارتفاع موجب مَست بامپینگ در این بالگردها می‌شود به گونه‌ای که اگر در هنگام پرواز افقی به یکباره ارتفاع را کاهش دهند ملخ بیش‌گردی می‌کند و احتمالاً یا آسیب می‌بیند یا دُم بالگرد را خواهد چید.
پروانه‌های دارای آرایش سفت (صُلب) و آرایش جداگانه (مجزّا) در شرایط گرانش صفر دچار چنین مشکلی نمی‌شوند گرچه ممکن است یکی از تیغه‌های پروانه از لولای متحرک خود (flapping hinge) به پایین چرخیده و با بدنه برخورد کند که هنوز چنین موردی گزارش نشده‌است.
درحال کاهش ارتفاع
بل ۲۰۶
هوانگ دونگ هیوک

| هوانگ دونگ هیوک | هوانگ دونگ هیوک |
| --- | --- |
هوانگ در ژانویه ۲۰۱۴: هوانگ در ژانویه ۲۰۱۴
زادهٔ: ۲۶ مهٔ ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) سئول، کره جنوبی
دیگر نام‌ها: Hwang Dong-hyeuk
تحصیلات:  دانشگاه ملی سئول (بی‌ای)  دانشگاه کالیفرنیای جنوبی 
پیشه‌ها: کارگردان فیلم تهیه‌کننده فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
نماینده: Creative Artists Agency]
آثار برجسته: ساکت‌شده و بازی مرکب
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 황동혁
هانجا: 黃東赫
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Hwang Dong-hyeok
مک‌کیون–ریشاور: Hwang Tonghyŏk
 :  
هوانگ دونگ هیوک (کره‌ای: 황동혁؛ زادهٔ ۲۶ مه ۱۹۷۱) کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. از معروف‌ترین ساخته‌های او می‌توان به مجموعهٔ تلویزیونی بقای نتفلیکس، بازی مرکب و فیلم جنایی ساکت‌شده اشاره کرد.
شروان‌شاهان

در عهد سلطنت منوچهر سوم شیروانشاه، دژ باکو برای حفاظت از این شهر بنا شد.
شروانشاهان دودمان‌های پادشاهی محلی در شروان (ناحیه‌ای در قفقاز) و اطراف آن بودند، که از اواخر سده دوم تا اوایل سده دهم خورشیدی بر بخش‌ها یا همه این سرزمین‌ها فرمان می‌راندند. مرکز شروانشاهان در آغاز شهر شابُران (شاوُران) بود، اما گویا در زمان محمد بن یزید شیبانی به شَماخی و سپس در زمان اَخسِتان یکم به باکو منتقل شد. نخستین سلسله شروان‌شاهان در اوایل حکومت عباسیان به قدرت رسید. سرانجام در سال ۹۱۷ خورشیدی (۹۴۵ قمری) به دست شاه تهماسب یکم صفوی برافتاد.
لقب شروانشاه به دوران پیش از پیدایش اسلام برمی‌گردد. جغرافی‌دان مسلمان، ابن خردادبه (متوفی ۹۱۳ میلادی) اشاره می‌کند که اولین شاهنشاه ساسانی، اردشیر اول (متوفی ۲۲۴–۲۴۲ میلادی)، این عنوان را به یکی از حاکمان محلی شروان اعطا کرد. البلذری نیز اشاره می‌کند در نخستین حمله اعراب به شرق قفقاز آنان با یک شروانشاه و لیزانشاه همسایه او مواجه شدند که آنان تسلیم فرمانده عرب سلمان بن ربیع البحیلی (متوفی ۶۵۰ میلادی) شدند.
شروانشاهان در دورهٔ سلجوقیان همچنان در قدرت خود باقی بودند و با پادشاهان آن سلسله رابطه داشتند و گاه نیز مطیع و خراج‌گزارشان می‌شدند. مهم‌ترین دوره پادشاهی این سلسله عهد منوچهر دوم است. او اگرچه عنوان «خاقان اکبر» را داشت، اما تابع سلجوقیان عراق بود. این وضعیت تا پایان پادشاهی طغرل بن ارسلان آخرین پادشاه سلجوقی عراق ادامه داشت و از این پس، پادشاهان شروان تابع و باج‌گزار شاهان گرجی شدند و با آنان وصلت کردند.
مسجد محمد باکو از کهن‌ترین ابنیه این شهر واقع در ایچری شهر، در عهد سلطنت فریبرز شروانشاه ساخته شد.
هنگامی که جلال‌الدین خوارزمشاه بر آذربایجان تسلط یافت، شروان مدتی خراج‌گزار او بود. همچنین شیخ جنید و شیخ حیدر در جنگ با شروانشاهان به قتل رسیدند ولی شاه اسماعیل یکم صفوی انتقام آنها را از شروانشاهان گرفت و نواحی شروان را به باد غارت داد. دولت این خاندان تا سال ۹۱۷ خورشیدی (۹۴۵ ه‍. ق) دوام داشت و در این سال به دست شاه تهماسب یکم صفوی نابود گردید؛ ولی بعداً دو تن دیگر نیز به حکومت رسیدند.
محل حکومتی شروانشاهان در باکو.
بازگشت به فرهنگ ایرانی در شروان‌شاهان در زمان یزید بن احمد (یزید دوم) (۳۸۱ ق) شکل گرفت. مینورسکی می‌نویسد: «این واقعیت که یزید بن احمد و دخترش شمکویه در شابران دفن شدند، با توجه به پیدایش ناگهانی نامهای ایرانی در میان نوادگان او حایز اهمیت است. احتمال بسیار دارد که این نوآوری ناشی از ازدواج یزید با شاهزاده خانمی از خاندان‌های قدیمی محلّی بوده باشد.»
مسجد شروانشاهان.
شاهان شروان > سلسله اول، دودمان مزیدی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱- یزید بن مزید شیبانی (والی ارمنستان در عهد هارون الرشید ۱۸۳–۱۸۵ ق)  ۲- خالد بن یزید شیبانی (۲۰۹ ق) محمد بن خالد شیبانی (در ارمنستان، شروان، اران، آذربایجان، باب‌الابواب)  هیثم بن خالد (لقب شروانشاه یافت)  محمد بن هیثم  هیثم (دوم) بن محمد |  ۷- علی بن هیثم (حدود ۳۰۰ ق)  ۸- محمد (دوم) بن یزید بن خالد  ۹- ابوطاهر یزید بن محمد (۳۰۵ ق)  ۱۰- محمد (سوم) بن یزید (۳۳۷ ق)  ۱۱- احمد بن محمد (۳۴۵ ه‍.ق)  ۱۰- محمد (چهارم) بن احمد (۳۷۰ ق)  ۱۳- یزید (دوم) بن احمد (۳۸۱ ق) |  |
شاهان شروان > سلسله دوم، دودمان کسرانی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱- منوچهر بن یزید (۴۱۸ ق)  ۲- ابومنصور علی (دوم) بن یزید (۴۲۵ ق)  ۳- قباد بن یزید (۴۳۵ ق)  ۴- بختنصر علی (سوم) بن احمد بن یزید (۴۴۱ ق)  ۵- سالار بن یزید  ۶- فریبرز بن سالار (حدود ۴۵۵ ق) منوچهر (دوم) پسر فریبرز  فریدون بن فریبرز  منوچهر سوم پسر فریدون  فریدون (دوم) بن منوچهر ۱۱- اخستان یکم پسر منوچهر (حدود ۵۵۶ ق) |  شاهنشاه بن منوچهر  فریبرز (دوم) بن آفریدون ۱۴- فرخزاد بن منوچهر (حدود ۵۶۶ ق)  ۱۵- گشتاسب بن فرخزاد (حدود ۶۲۲ ق)  ۱۶- علاءالدین فریبرز (سوم) بن گشتاسب (حدود ۶۲۲ ق)  ۱۷- اخستان (دوم) بن فریبرز (۶۴۹ ق)  ۱۸- فرخزاد (دوم) بن اخستان (۶۸۰ ق) اخستان (سوم) بن فرخزاد  کی کاووس بن اخستان ۲۱- کیقباد بن فرخزاد (حدود ۷۱۷ ق) کاووس بن کیقباد  هوشنگ بن کاووس |  |
شاهان شروان > سلسله سوم، خاندان دربندی

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱- ابراهیم بن محمد دربندی بن کیقباد (حدود ۷۸۴ ق)  ۲- خلیل اللّه (اول) بن ابراهیم (حدود ۸۲۱ ق)  ۳- فرخ یسار بن خلیل (حدود ۸۶۹ ق)  ۴- بهرام بیگ بن فرخ یسار (۹۰۶ ق)  ۵- غازی بیگ بن فرخ یسار (حدود ۹۰۷ ق) |  ۶- محمود بن غازی بیگ (۹۰۸ ق)  ۷- ابراهیم (دوم) بن غازی بیگ (۹۰۸ ق) خلیل‌الله (دوم) بن ابراهیم  فرخ یسار (دوم) بن ابراهیم ۱۰- شاهرخ بن فرخ یسار (۹۴۲ ق) |  |
شاهان شروان > سلسله چهارم، مدعیان تاج و تخت

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱- برهان علی بن خلیل‌اللّه (۹۵۱ ق)  ۲- میرزا ابوبکر بن برهان  ۳- فتحعلی (۱۱۸۰ ق) |  ۴- عسکر بن محمد سعید (۱۲۰۳ ق)  ۵- قاسم خان (۱۲۰۹–۱۲۰۳ ق)  ۶- مصطفی خان (بار سوم ۱۲۳۶–۱۲۱۲ ق) |  |
حکام ایرانی شروان

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|  ۱- منوچهر (۹۰۳ ق)  ۲- القاص بن اسماعیل صفی (۹۴۵–۹۵۴ ق)  ۳- عبداللّه خان (۹۵۸ ق)  ۴- فرخ خان (۱۰۴۳ ق) |  ۵- رستم (حدود ۱۰۴۵ ق)  ۶- خسرو سلطان (حدود ۱۰۵۱ ق)  ۷- مهر علی خان (۱۰۶۶ ق)  ۸- منوچهر خان (۱۰۶۷ ق) و جز آنان |  |
گلن ویل

ویل در سال ۲۰۱۸
اِریک گلِن وِیل (زاده ۶ مه 1985) یک اقتصاددان آمریکایی و پژوهشگر مایکروسافت ریسرچ نیوانگلند و یکی از دو نویسندهٔ کتاب بازارهای رادیکال: ریشه کن کردن سرمایه‌داری و دموکراسی برای تحقق جامعه‌ای عادلانه است.
وِیل یکی از ابداع کنندگان رای‌گیری مربع، به عنوان روشی در تصمیم‌گیری جمعی است که به منظور امکان بیان دقیق احساسات رای‌دهندگان در مورد یک موضوع به کار می‌رود. و روش تامین مالی مربع، روشی برای پرداخت دموکراتیک منابع، را نیز طراحی کرده‌است.
سنین جوانی و تحصیل

ویل در سانفرانسیسکو به دنیا آمد، و در پالو آلتو، کالیفرنیا بزرگ شد. او یهودی است. در محیط خانواده او، والدینش طرفدار حزب دموکرات بودند. ویل در جوانی پس از آشنایی با آثار آین رند و میلتون فریدمن، عقاید بازار آزاد را پذیرفت.
ویل در سال ۲۰۰۳ از دبیرستان مقدماتی Choate Rosemary Hall فارغ‌التحصیل شد و در آنجا جایزه داگلاس نورث را برای اقتصاد و جایزه ویلیام گاردنر و مری آتواتر چوات را به عنوان محقق برجسته مرد دریافت کرد. او به دانشگاه پرینستون رفت، جایی که چهار سال بعد، تمام دروس و امتحانات خود را برای دکترای فلسفه در اقتصاد به پایان رساند و در سال ۲۰۰۷ شاگرد اول شد.
حرفه

ویل پس از دکترای خود، سه سال را به‌عنوان عضو جوان در انجمن پیروان هاروارد و سه سال دیگر را به عنوان استادیار در دانشگاه شیکاگو گذراند و سپس به عنوان اقتصاددان و محقق به مایکروسافت ریسرچ ملحق شد. او همچنین دوره‌ای را در دانشگاه ییل با عنوان «طراحی اقتصاد دیجیتال» تدریس می‌کند که اقتصاد و علوم رایانه را به همان شکلی که اقتصاددانان دیجیتال در شرکت‌های فناوری ترکیب می‌کنند، ترکیب می‌کند.
کتابشناسی برگزیده

بازارهای رادیکال: ریشه کن کردن سرمایه‌داری و دموکراسی برای یک جامعه عادلانه (انتشارات دانشگاه پرینستون، ۱۵ مه ۲۰۱۸،شابک ‎۹۷۸–۰۶۹۱۱۷۷۵۰۲)، نوشته شده با اریک پوزنر
زندگی شخصی

ویل در سال ۲۰۱۰ با آلیشا کارولین هالند ازدواج کرد آنها در سال ۲۰۰۳ در اولین سال حضورشان در پرینستون با هم آشنا شدند. تا تاریخ ۲۰۱۸ هالند به عنوان دانشیار رشتهٔ سیاست در پرینستون کار می‌کرد.
جیوگی

| جیوگی | جیوگی |
| --- | --- |
ژانر: تحلیلی، اجتماعی
مجری: میلاد دخانچی
کشور سازنده: ایران 
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده: احسان کاوه
مدت: ۳۰ دقیقه
توزیع‌کننده: شبکه ۲ سیما
جیوگی ۲
جیوگی یک برنامه تلویزیونی با رویکرد اجتماعی، فرهنگی و سیاسی است که از شبکه دوم صداوسیمای جمهوری اسلامی در دو فصل تولید و پخش شد. فصل اول آن در سال ۱۳۹۴ پخش شد. مهمان‌های سرشناسی از جمله نوام چامسکی و اسلاوی ژیژک برای اولین بار در این برنامه به تلویزیون ایران دعوت شدند.
به گفته سازندگان این برنامه، هدف جیوگی گریز از کلیشه‌های رایج در برنامه‌سازی در تلویزیون ایران و طرح موضوعات و آسیب‌های فرهنگی اجتماعی است. همچنین ترویج اراده‌های خلاق، تکیه بر مسئولیت‌پذیری اجتماعی و افزایش مشارکت مردم در امور فرهنگی-اجتماعی-سیاسی، از جمله اهداف این برنامه تلویزیونی عنوان شده‌است. همچنین مخاطب این برنامه افراد «دیوانه» معرفی شده‌اند. احسان کاوه، قائم‌مقام پرس‌تی‌وی، تهیه‌کننده این برنامه است.
نام جیوگی برگرفته از واژه‌ی جیوه است که به صفت تبدیل شده و به معنی «جیوه‌وار بودن» یا «خاصیت جیوه داشتن» است. جیوه سیال و بدون سکون است. مثل زندگی عشایر که سکون ندارند و همیشه در حرکت هستند و این با شعار اصلی برنامه که همه را به حرکت فرامی‌خواند، همخوان است.
از دیگر خواص جیوه می‌توان به سمی بودن، خوردن طلا، چکش‌ناپذیری و امکان آینه‌شدن اشاره کرد.
طراح این برنامه میلاد دخانچی، برنامه‌ساز ایرانی و دانش‌آموخته‌ دکتری مطالعات فرهنگی در دانشگاه کوئینز کانادا است. جیوگی سومین اثر تلویزیونی بعد از برنامه دلینک (محصول پرس تی وی)، گره (محصول شبکه سوم) و مستندهای بلند او از جمله چند فرهنگی بدون پرده، نیویورک زیرزمینی و رنگین‌کمان ایرانی است. به گفته دخانچی، جیوگی به لحاظ فرمی الهام گرفته شده از برنامه دلینک و تجربه آموزش سینما به عنوان کمک استاد در دانشگاه کویینز است. دخانچی، همچنین مدرس درسی به نام «اسلام، سیاست و توسعه» در دانشگاه کویینز بوده و از او چند مقاله دربارهٔ سینما و سیاست معاصر ایرانی در ژورنال‌های علمی به چاپ رسیده‌است.
این برنامه اولین بار در سال ۱۳۹۴ و در زمان مدیریت محمد سرافراز به عنوان رئیس سازمان صداوسیما، علی اصغر پورمحمدی به عنوان معاونت سیما، محمدرضا جعفری جلوه در نقش رئیس شبکه دو و مریم جلالی مدیر گروه فرهنگ و خانواده شبکه دو تولید و پخش شد. این برنامه در فصل اول و در هفته دوم به مدت یک ماه توقیف و بعد پخش آن مجدد از سر گرفته شد. علت توقیف جیوگی، اظهار نظرهای جنجالی یوسف اباذری، استاد جامعه‌شناسی ایرانی دربارهٔ مرتضی پاشایی، خواننده ایرانی، در این برنامه عنوان شده‌است. این برنامه در طول دو فصل بارها مورد سانسور تلویزیون ایران قرار گرفته‌است.
معرفی بخش‌های برنامه

این برنامه در فصل دوم با پنج شب با نام‌گذاریهای متفاوت از شنبه تا چهارشنبه تولید و پخش شد:
شب اول: جیوگی باز: جیوگی باز مقدمه ورود به موضوع هفته پیش رو بود که سعی داشت با لحنی نسبتاً طنز طرح مسئله کند.
شب دوم: میدان جیوگی: در این برنامه مردم عادی بر اساس درخواست خود در برنامه حضور میابند و دربارهٔ موضوع آن هفته بحث می‌کنند.
شب سوم: سبک جیوگی: در این شب افرادی که دارای تجربه زیسته در رابطه با موضوع برنامه هستند، در استودیو حضور یافته و روایت خود را بیان می‌کنند.
شب چهارم: جیوگی گپ: در این شب مجری با یکی از صاحب نظران در این حوزه به گفتگوی چالشی می‌پردازد.
شب پنجم: جمع جیوگی: در شب پایانی تلاش می‌شود تا آنچه طی هفته گفته شده، جمع‌بندی شود.
فصل اول جیوگی در سه شب متوالی در روزهای شنبه تا دوشنبه پخش شد.
شب اول: گفتگوی حضار
شب دوم: گفتگوی چالشی مجری با میهمان
شب سوم: جمع‌بندی. این بخش رادیکال جیوگی نامگذاری شده بود. در فصل دوم رادیکال جیوگی نام یک آیتم بود که مجری در آن به مرور اخبار هفته می‌پرداخت.
معرفی بخش‌های برنامه > موضوعات و میهمانها > فصل اول

| قسمت | موضوع | میهمان اصلی |
| --- | --- | --- |
| ۱ | اراده‌های اجتماعی و دولت نفتی | رضا امیرخانی |
| ۲ | نخبگان و فرهنگ عامه | مسعود فراستی |
| ۳ | جنگ و صلح | پرویز شیخ طادی |
| ۴ | سکوت و سخن | پوران درخشنده |
| ۵ | مردانگی و زنانگی | بهروز افخمی |
| ۶ | سنت و مدرنیته | محمدحسین پاپلی یزدی |
| ۷ | محرم، نگاه از بیرون | عبدالعزیز ساشادینا |
| ۸ | ملی‌گرایی | مسعود جعفری جوزانی |
| ۹ | بی‌تفاوتی اجتماعی | بیژن عبدالکریمی |
| ۱۰ | محیط زیست | عباس ملکی |
| ۱۱ | فضای مجازی | دانیل لویتین |
| ۱۲ | تحمل اجتماعی | حبیب احمدزاده |
| ۱۳ | مدرک گرایی | سورنا ستاری |
| ۱۴ | اختلاف طبقاتی | منوچهر آشتیانی |
| ۱۵ | مهاجرت | شاهین صیادی |
| ۱۶ | خانواده مدرن | روح‌الله حجازی |
| ۱۷ | جراحی زیبایی | مهرداد اسکویی |
| ۱۸ | دولت نفتی، دولت مردمی | نوام چامسکی |
:
معرفی بخش‌های برنامه > موضوعات و میهمانها > فصل دوم

| قسمت | موضوع | میهمان الگو | میهمان جیوگی گپ |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | نسل | مجید عزیزی | رسول صدر عاملی |
| ۲ | بومی و جهانی | نیما کیوانی | سید مجید حسینی |
| ۳ | شفافیت | مهدی ثنایی | سعید زیباکلام |
| ۴ | حضور اجتماعی زنان | سارا عرفانی | فریبا علاسوند |
| ۵ | بحران محیط زیست | کمیل سوهانی | محمد فاضلی |
| ۶ | بحران | عابدین مهدوی | اسلاوی ژیژک |
| ۷ | تاریخ | محسن صفایی فرد | بهروز قمری تبریزی |
| ۸ | مجاز | سیدمهدی دبستانی | امیر سپنجی |
| ۹ | مهارت | محمد آزین | خسرو باقری |
| ۱۰ | تفاوت | مهدی طوسی | ناصر فکوهی |
واکنش‌ها

نوآم چامسکی با حضور ویدئویی در این برنامه، برای اولین بار دعوت یک برنامه ساز تلویزیون دولتی ایران را برای شرکت در یک گفتگوی ۳۰ دقیقه‌ای قبول کرد. چامسکی علت قبول دعوت این برنامه را «ضد استعماری بودن برنامه جیوگی و طرح مواضع ادوارد سعید و فرانتس فانون و تلاش صادقانه این برنامه برای ایجاد گفتگو بین قشرها مختلف مردم ایران عنوان کرده بود.»
یکی دیگر از مهمانان جیوگی مسعود فراستی بود که دربارهٔ جیوگی می‌گوید:
«جیوگی شروع خوبی داشته ولی باید بحثهای نظری که در زیر پوست جامعه هستند در این برنامه طرح شوند و تلویزیون نیز باید این مسئله را بپذیرد. میلاد دخانچی سواد اجتماعی خوبی دارد و دیالوگ را می‌فهمد و روحیه تغییر و سر نترسی دارد. جیوگی برنامه خوبی خواهد بود اگر با عجله ساخته نشود و چیزی از بیرون به آن تحمیل نشود… باید فضایی تولید شود که فضای دیالوگ و نقد وجود داشته باشد. نقد سازنده نداریم. نقد باید مخرب باشد و تمام اندیشه‌های منجمد را تخریب کند. اندیشه تمام کسانی را که وضع موجود خود و اطرافیان خود را می‌پذیرند.»
هم چنین از نظر فراستی، جیوگی با آدم های جامعه‌اش مماس است.
هیچ کیدز هم در پرونده‌ای برای رمزگشایی از چرایی ساخت جیوگی دست به تحلیل می‌زند: «جیوگی یک برنامه ساختارشکن است که دست بازی در طرح مسائل دارد و گفتار برنامه ظاهراً یک گفتار چپ است. در این برنامه به فراوانی از تعابیر و اصطلاحات چپ استفاده می‌شود. بی‌دلیل نیست که نوام چامسکی دلیل حضور در برنامه را ضد استعماری بودن آن و طرح صادقانه افکار ادوارد سعید و فرانس فانون دانسته بود.
در مجموع جیوگی جزئی از یک کلان پروژه رسانه‌ای حکومتی به خصوص در دولت اعتدال است که دو بال دارد. یک بال برای به ابتذال کشیدن ادبیات و تفکر چپ که جیوگی و امثال آن را شامل می‌شود و یک بال برای تبلیغ منطق سرمایه که امثال تی وی پلاس داعیه دار آن هستند. نتیجه این پیوند بین رسانه و قدرت حرکت جامعه به سمت مصرفی شدن است؛ و این درست خلاف همان چیزی است که جیوگی ادعای آن را دارد.»
یک منتقد دیگر معتقد است که جیوگی یک برنامه دارای محتوای تألیفی ـ ژورنالیستی، خط شکن و دارای ایستادگی منطقی بر اصول است. این برنامه بحث بومی‌سازی علوم انسانی را با زبانی جذاب و تأثیرگذار دنبال کرد و از ظرفیت نظریه پردازان جهانی استفاده کرد. البته این برنامه نقاط ضعفی هم دارد: از جمله هماهنگ نبودن فرم و محتوا به خصوص در کارهای گرافیکی و دکور و هماهنگ نبودن ظاهر و سخن مجری باهم که باعث می‌شود مجری از خود واقعی‌اش دور شود و مخاطب او را نپذیرد.
عوامل > فصل اول

فصل اول جیوگی به تهیه‌کنندگی مهدی بهادران و با اجرا و ایده پردازی میلاد دخانچی ساخته شد. سایر عوامل فصل اول برنامه به شرح زیر هستند:
تدوین: سعید ابراهیمی
کارگردان: یوسف بچاری
طراحی صحنه و گرافیک و لوگو: سلمان یافت آبادی
تیتراژ و میان پرده: سحر ربیعی
گروه تولید: مهسا دزواره‌ای، سعید صراف
گروه مشاور: امیررضا مافی، میثم مهدیار، زینب محبوبی، مهدی امیدی
گروه تحقیق: فائزه جمشیدی، فاطمه ابوترابی، مریم رحمانی،
تصویرساز: سارا کاوه
عکاس: لیلا اکبری
عوامل > فصل دوم

فصل دوم به تهیه‌کنندگی احسان کاوه، و اجرا و سردبیری میلاد دخانچی تهیه می‌شود.
سایر عوامل فصل دوم به شرح زیر هستند:
مدیر پروژه: سید مجتبی حسینی (نویسنده)
کارگردان هنری: سعید ابراهیمی، وحید فراهانی
لوگو: سلمان یافت آبادی
مشاور سردبیر: امیررضا مافی
کارگردان تلویزیونی: محبوب مهدوی
مدیر برنامه‌ریزی: زینب محبوبی
روابط‌عمومی: فاطمه سادات ابوترابی
امور داخلی: زکیه سادات موسوی
عکاس: لیلی اکبری
محقق: مریم اوجاری
تیم تحقیق: فائزه جمشیدی، فتانه ارجمند، زینب افراخته
نویسنده حوزه تاریخ: مجید فضائلی
مترجم: نازنین احسانی طباطبایی
دستیار سردبیر: شایان محمدی
هماهنگی مهمانان: فاطمه جویکار
دستیاران تولید: احمد ابراهیمی، سجاد محقق
تواریخ مصور ایوان مخوف

بخشی از جلد سوم تواریخ
وقایع نامه ایوان مخوف یا تواریخ مصور ایوان مخوف (Лицевой летописный свод) بزرگترین مجموعه اطلاعات تاریخی است که تاکنون در روسیه قرون وسطی جمع‌آوری شده‌است. این وقایع نامه از خلقت جهان تا سال ۱۵۶۷ را در بر می‌گیرد. این کتاب همچنین به‌طور غیررسمی به عنوان کتاب تزار (Царь-книга) شناخته می‌شود.
مجموعه این نوشته‌ها را ایوان مخوف به طور خاص برای کتابخانه سلطنتی خود سفارش داد. این وقایع نامه دارای ۱۶ هزار مینیاتور است و ۱۰ جلد دارد که از ۱۰ هزار ورق کتان تشکیل شده‌اند.
جلدها

این مجلدات به ترتیب نسبتاً تاریخی تقسیم‌بندی شده و شامل چهار حوزه اصلی می‌شوند: تاریخ انجیلی، تاریخ رم، تاریخ بیزانس و تاریخ روسیه. جلدهای مختلف این تواریخ در موزه دولتی روسیه، کتابخانه آکادمی علوم روسیه و کتابخانه ملی روسیه قرار دارند.
تاریخ

تصور می‌شود که این نسخه خطی بین سالهای ۱۵۶۸ تا ۱۵۷۶ ساخته شده‌است. اما کار اولیه بر روی آن از اوایل دهه ۱۵۴۰ آغاز شده‌است. ایوان مخوف این کتاب را به منظور آموزش فرزندانش و قرار گرفتن در کتابخانه سلطنتی سفارش داد. الکسی آداشف، معتمد تزار در خلق این اثر نقش داشت.
کرونیکل صورت. مقدمه دو صفحه ای با شرح داستان ابراهیم ( Gen 18 )
جلد رگال
صفحه ای از تواریخ مصور ایوان مخوف
نبرد یخ
فورت لیبرتی (پایگاه نظامی)

| فورت لیبرتی | فورت لیبرتی |
| --- | --- |
شهرستانهای کامبرلند / هوک / مور / هارنیت, در نزدیکی فییتویل، کارولینای شمالی : شهرستانهای کامبرلند / هوک / مور / هارنیت, در نزدیکی فییتویل، کارولینای شمالی 
             نشانه های سر آستین و سرشانه در فورت لیبرتی:              نشانه های سر آستین و سرشانه در فورت لیبرتی
گونه: پایگاه نظامی
اطلاعات پایگاه: اطلاعات پایگاه
کنترل‌کننده: ایالات متحده
پیشینه مکان: پیشینه مکان
ساخت: ۱۹۱۸
زمان استفاده: ۱۹۱۸ تا کنون
اطلاعات پادگان: اطلاعات پادگان
فرمانده کنونی: سرهنگ جان ویلکاکس
پادگان:  سپاه شانزدهم هوابرد برای یگان‌های مستقر، پایین‌تر را ببینید
فورت لیبرتی (به انگلیسی: Fort Liberty) که پیشتر با نام فورت برگ شناخته می‌شد، یک پایگاه نظامی نیروی زمینی در کارولینای شمالی است و با بیش از ۵۲۰۰۰ نفر پرسنل نظامی، یکی از بزرگترین تأسیسات نظامی در جهان از نظر جمعیت به حساب می‌آید. این پایگاه در داخل شهرستان‌های کامبرلند و هوک واقع شده است، و با شهرهای فایتویل، اسپرینگ لیک و سادرن پاینز هم مرز است. این پایگاه هنگام تاسیس، به افتخار برکستون برگ اهل کارولینای شمالی که از فرماندهان ارتش ایالات مؤتلفه در جریان جنگ داخلی آمریکا بود نامگذاری شد. در سال ۲۰۲۲، این پایگاه با حکم کمیسیون تغییر نام پایگاه‌های نظامی مجلس آمریکا، به فورت لیبرتی تغییر نام داد.
فورت لیبرتی بیش از ۲۵۱ مایل مربع (۶۵۰ کیلومتر مربع) را پوشش می‌دهد. این پایگاه مقر سپاه شانزدهم هوابرد نیروی زمینی و مقر ستاد فرماندهی عملیات ویژه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که بر ستاد فرماندهی یکم نیروهای ویژه (هوابرد) و هنگ ۷۵ تکاوران نظارت می‌کند. این پایگاه همچنین محل استقرار ستاد فرماندهی نیروهای نیروی زمینی، ستاد فرماندهی نیروهای ذخیره و مرکز پزشکی نیروی زمینی وومک است. فورت لیبرتی دارای دو فرودگاه است: فرودگاه صحرایی ارتشی پوپ، که تجهیزات عملیات‌های ویژه و عملیات‌های حمل‌ونقل جهانی و همین‌طور مدرسه تیم مراقبت نبرد نیروی هوایی ایالات متحده در آن قرار دارد، و فرودگاه نیروی زمینی سیمنز، جایی که واحدهای هوانوردی نیروی زمینی از نیروهای هوابرد و نیروهای عملیات ویژه مستقر در پایگاه پشتیبانی می‌کنند.