stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مرگ لیلاه آلکورن
زندگی

او در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۷ با نام جاشوآ ریان آلکورن و با جنس مرد در یک خانواده محافظه کار مسیحی متولد شد. او هیچگاه نام خود را نپذیرفت و نام لیلاه را برای خود انتخاب کرد. او نامه خودکشی اش را نیز به صورت لیلا (جاش) آلکورن امضاء کرد
او در ۱۴ سالگی متوجه شد که یک تراجنسی است و آن را با خانواده خود در میان گذاشت. اما خانواده وی هویت او را نپذیرفتند و وی را از طی کردن مراحل تغییر منع کردند.
او با یک بازخورد منفی از سمت مادرش روبرو شد و مادرش به او گفت این تنها یک دوره زودگذر است و خداوند او را همینگونه خلق کرده و باید آن را بپذیرد. خودش می‌گوید این حرف‌ها باعث شد تا از خودش متنفر شود و دچار افسردگی شود
در ۱۶ سالگی، خانواده لیلاه او را مجبور به گفتار درمانی مذهبی کردند تا وی را از تصمیمش منصرف کنند و او را مجبور به پذیرش اندام جنسی زمان تولدش کنند.
در آن جا نیز درمانگران مسیحی وی را خودخواه و خطاکار خطاب می‌کردند و به او می‌گفتند که باید برای گذر از این مرحله از خدا کمک بخواهد
لیلاه در مدرسه خود به یکی از دانش آموزان پسر علاقه نشان می‌دهد و خانواده اش این موضوع را متوجه می‌شوند و او را از رفتن به مدرسه منع می‌کنند و در خانه حبس کرده و ارتباط او را با تمام شبکه‌های اجتماعی قطع می‌کند. این قرنطینه ۵ ماه طول کشید و بنا برگفته‌های خود لیلاه این دوران باعث تشدید افسردگی و تنهایی وی شد و تفکر خودکشی را به ذهن وی متبادر کرد.
پس از این دوران والدینش تلفن همراه او را پس دادند و اجازه ارتباط با دوستانش را به او دادند اما دوستان قبلی او دیگر مایل به ادامه دوستی با وی نبودند و او همچنان تنها بود.
بازخوردها

خانواده لیلاه حتی پس از مرگ نیز هویت او را باور نکردند
مادر او در یادداشتی در فیسبوک خود نوشت: «پسر ۱۶ ساله زیبای من صبح زود برای پیاده‌روی بیرون رفته بود و متأسفانه پس از تصادف با یک کامیون فوت کرده‌است. از اینگه نگران ما هستید ممنونم در دعای خود مارا فراموش نکنید»
البته پس از آن حساب کاربری خود را به صورت خصوصی درآورد
حساب کاربری لیلاه در تامبلر پس از مدتی حذف شد. به نظر می‌رسد این کار به درخواست خانواده وی انجام شد.
در سایت change.org بیانیه‌ای منتشر شد که از باراک اوباما درخواست می‌کرد تا قانونی را تصویب کند که از ترنس‌های نوجوان در قبال درمان‌های اشتباه و اجباری جلوگیری کند. این بیانیه بیش از ۳۰۰٫۰۰۰ امضاء جمع کرد.
این بیانیه خطاب به باراک اوباما، سناتور هری رید و نانسی پلوسی است و قانون لیلاه نام گرفته‌است.
در دنیای مجازی و واقعی هرکس به نوبه خود و با روش خود سعی در ادای احترام به این نوجوان را داشته‌است. عده‌ای با تجمع، عده‌ای با تصویرسازی، با نقاشی کشیدن و هر راه دیگری که بلد بودند
ترنس‌ها و حامیان حقوق تراجنسی در میدان ترافالگار لندن دور هم جمع شدند تا یاد و خاطره لیلاه را گرامی بدارند
دن ساواج فعال حقوق همجنسگرایان در توییتر بیان کرد که خانواده لیلاه باید به دلیل فوت او تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند زیرا در واقع اقدامات خانواده اش او را جلوی کامیون انداخت و باعث مرگ او شد. او همچنین اعتقاد داشت حضانت سایر فرزندان این پدر و مادر باید از آن‌ها سلب شود
مادر لیلاه در مصاحبه‌ای با CNN به برخی انتقادات پاسخ داد و بیان کرد: «ما او را بی قید و شرط دوست داشتیم. ما عاشق او بودیم. من پسرم را دوست داشتم. مردم باید بدانند که من عاشق پسرم بودم. او یک بچه خوب بود. او یک پسر خوب بود.»
پدر لیلاه در ایمیلی به شبکه محلی WCPO-TV بیان کرد که: «ما پسرمان جاشوآ را دوست داشتیم و از فوت او به شدت ناراحتیم. ما نمی‌خواهیم وارد بازی‌های سیاسی یا جنگ با مردم و رسانه‌هایی بشیم که او را نمی‌شناسند. ما فقط می‌خواهیم در خلوت خودمان ناراحت باشیم. ما نمی‌خواهیم از کلمات ما علیه خود ما استفاده کنند.»
در پس اظهارات والدین لیلاه ماری الیزابت در وبسایت سالن نوشت که: «اینکه بگوییم مادر لیلاه او را دوست نداشته درست نیست اما اینکه مادرش می‌گوید او را بدون قید و شرط دوست داشتیم مشخص می‌کند که درک درستی از کلمه بی قید و شرط ندارد و این یک تراژدی است.»
یوهانا اولسون مدیر بخش سلامت ترنس‌های نوجوان در بیمارستان کودکان لس آنجلس در مصاحبه با مجله پیپل می‌گوید: «آیا پدر و مادر لیلاه او را دوست داشتند؟ مطمینا بله. اما آیا او را حمایت می‌کردند؟ خیر. آن‌ها حامی فرزندشان نبودند. این یک تراژدی است»
در ادامه یک کمپین فیسبوکی به نام عدالت برای لیلاه آلکورن ایجاد شد و این کمپین بیانیه‌ای در سایت change.org ایجاد کرد و خواهان ممنوعیت گفتگو درمانی برای ترنس‌ها شد. این بیانیه ۳۳۰٫۰۰۹ امضاء جمع کرد. این بیانیه عنوان سریع‌ترین رشد امضاء در سال ۲۰۱۴ در سایت change.org را کسب کرد.
همچنین در ادامه در بخش ما مردم در سایت کاخ سفید دادخواست مشابهی ایجاد شد و بیش از صد هزار امضاء جمع‌آوری کرد.
در پاسخ به این موارد باراک اوباما گفتگو درمانی برای ترنس‌هایی که زیر سن قانونی هستند را ممنوع اعلام کرد
کنیاکو

| Konjac Amorphophallus konjac | Konjac Amorphophallus konjac |
| --- | --- |
گل‌آذین of Konjac: گل‌آذین of Konjac
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: تک‌لپه‌ای‌ها
راسته:: قاشق‌واش‌سانان
تیره:: گل‌شیپوریان
زیرخانواده:: Aroideae
تبار:: Thomsonieae
سرده:: Amorphophallus
گونه:: A. konjac
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Amorphophallus konjac K. Koch: Amorphophallus konjac K. Koch
کُنیاکو (به ژاپنی: Konnyaku コンニャク) (نام علمی: 'Amorphophallus konjac ') گیاهی از تیره گل‌شیپوریان است. در ژاپن، چین، کره و میانمار به عنوان یک گیاه خوراکی کشت داده می‌شود. مقدار کشت این گیاه در سال ۱۹۹۷ در ژاپن ۶۶٬۹۰۰ تن بوده‌است.
گستردهٔ رشد این گیاه در مناطق استوایی تا مناطق نیمه‌گرمسیری آسیا (بالا و پایین استوا) از ژاپن و جنوب چین تا اندونزی می‌باشد.این گل مشابه زنبق بدبو تولید مثل می‌کند با این تفاوت که بر اساس مشاهدات دوربین گرمانگار شب هنگام همزمان با تولید بویی شبیه گوشت فاسد حیوان در حال مرگ، گرمایی معادل ۱۰ برابر محیط اطرافش تولید می‌کند که بو را تا فواصل بیشتری نیز پخش می‌کند و موجب جذب سوسک‌های مردارخوار می‌شود. دیواره‌های چرب مانع فرار سوسک‌ها و باعث سقوط آنها به مرکز گل می‌شوند. شب دوم حمامی از گرده سوسک‌ها را آغشته می‌کند سپس دیواره‌ها عادی شده و اجازه فرار سوسک‌ها را می‌دهند.
مصرف خوراکی

در ژاپن برای تهیه میسوسوپ، اودِن، غذاهای آب‌پزی ملایم و تونجیرو (سوپ خوک) مصرف می‌شود.
فراورده غذایی کونیاکو
خانه مالاپارته

| Casa Malaparte | Casa Malaparte |
| --- | --- |
نمایی از ویلا مالاپارته: نمایی از ویلا مالاپارته
fa (in English: Expected satiety): fa
نام‌های دیگر: Villa Malaparte, Malaparte House
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: خانه شخصی
سبک معماری: معماری مدرن
موقعیت: کاپری
کشور: ایتالیا
مختصات: ۴۰°۳۲′۴۹″ شمالی ۱۴°۱۵′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۵۴۶۹۴°شمالی ۱۴٫۲۵۹۱۷°شرقی﻿ / 40.54694; 14.25917
مستاجرین کنونی: Giorgio Ronchi Foundation
آغاز ساخت: ۱۹۳۷
تاریخ نوسازی: ۱۹۸۰–۱۹۹۰
مشتری: کورتزیو مالاپارته
طراحی و ساخت: طراحی و ساخت
معمار: Adalberto Libera
خانه مالاپارته (Casa Malaparte) خانه نویسنده ایتالیایی کورتزیو مالاپارته واقع در دماغه صخره‌ای در جزیره کاپری که به عنوان یکی از بهترین نمونه‌ها معماری معاصر ایتالیایی به‌شمار می‌آید.
کورتزیو مالاپارته یک روزنامه‌نگار و یک فعال سیاسی بسیار مهم بود، که توسط فاشیست‌ها، قبل از جنگ جهانی دوم و توسط ضد فاشیست‌ها، پس از جنگ زندانی شد. او از نفوذ سیاسی خود برای از بین بردن محدودیت ساخت در این جزیره استفاده کرد. جزیره کاپری در جنوب ایتالیا و در ورودی خلیج ناپل، نزدیک شهر ناپل واقع شده‌است. این جزیره دارای شش کیلومتر طول و حداکثر دو و نیم کیلومتر عرض است. ارتفاع صخره‌های آهکی آن به ۲۷۵ متر می‌رسد و مرتفع‌ترین نقطه جزیره از سطح دریا ۵۸۶ متر است. در این جزیره آثار باستانی فراوانی متعلق به پیشاتاریخ و امپراتوری رم وجود دارد، که از جمله خرابه‌های ۱۲ ویلای ساخته شده توسط امپراتور تیبریوس که ده سال در کاپری حکومت کرد، به چشم می‌خورد.
مقیاس و سادگی، رموز قدرت این ساختمان هستند. به نظر می‌رسد این ساختمان که کمی بیش از یک مکعب عریان است، قسمتی بیرون زده از همان صخره‌ای است که بر روی آن قرار دارد؛ اگر چه مانند یک دژ بر ساحل دریا حکم‌فرمایی می‌کند. این طرح معمولاً به معمار خردگرا آدالبرتو لیبرا نسبت داده می‌شود؛ اما طرح لیبرا چیزی بیش از یک نقطه آغاز نبود. این خود کورزیو مالاپارت بود که شکل دهنده نهائی ساختمان بود.
مهم‌ترین ویژگی این ساختمان، مجموعه پله‌های گوه شکلی می‌باشد که تا روی تراس سقفی در قسمت ساحلی بنا پیش رفته‌است. فضاهای داخلی اکثراً کوچک و اتاق‌هایی جعبه مانند می‌باشند، به استثنای نشیمن اصلی که محوطه‌ای بظاهر بیرونی و عظیم دارد.
پنجره‌هایی دلباز و خوش‌منظره عظیم، چشم‌اندازهایی هومری از خلیج ناپل دارند. این خانه برای اولین بار، ۶ سال بعد از فوت مالاپارت توجه اذهان عمومی را به خود اختصاص داد و آن هنگامی بود که ژان لوک گدار آنجا را به‌عنوان محل فیلم‌برداری فیلم خود بنام خفت با بازی بریژت باردو انتخاب کرد.
کورتزیو مالاپارته، آشیانه تنهای خود را چنین توصیف کرد: «خانه‌ای شبیه خودم». از قرار معلوم او خود را تندیسی اسطوره‌ای، شاعر یا پادشاه تصور کرده‌است.
مایکل جی. بلک

| مایکل جی>  بلک | مایکل جی>  بلک |
| --- | --- |
زادهٔ: ژوئن ۱۹۶۲ (۶۲–۶۳ سال) کارولینای شمالی
محل تحصیل:  دانشگاه بریتیش کلمبیا (۱۹۸۵، کارشناسی، افتخارات علوم رایانه)  دانشگاه استنفورد (۱۹۸۹، کارشناسی ارشد در علوم رایانه)  دانشگاه ییل (۱۹۹۲، دکترای علوم رایانه) 
شناخته‌شده برای:  بینایی رایانه‌ای  گرافیک رایانه‌ای  یادگیری ماشین 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها):  علوم رایانه 
محل کار: مؤسسه ماکس پلانک برای سیستم‌های هوشمن  دانشگاه توبینگن
پایان‌نامه: جریان نوری افزایشی قوی (۱۹۹۲)
استاد راهنما: پی. آناندان
دانشجویان دکتری:  استفان راث (۲۰۰۷) 
 :  
وبگاه: ps.is.mpg.de/person/black
مایکل جی. بلک (به انگلیسی: Michael J. Black) دانشمند رایانه آمریکایی متولد شده در توبینگن آلمان است. او مدیر مؤسس مؤسسه ماکس پلانک برای سیستم‌های هوشمند است، جایی که او بخش سیستم‌های ادراک را در تحقیقات متمرکز بر بینایی رایانه‌ای، یادگیری ماشین و گرافیک رایانه رهبری می‌کند. او همچنین استاد افتخاری در دانشگاه توبینگن است.
بلک برنده هر سه جایزه بزرگ آزمایشی در بینایی رایانه‌ای شده است: جایزه کوندرینک در کنفرانس اروپایی بینایی رایانه‌ای (ECCV) در سال ۲۰۱۰ و ۲۰۲۲، جایزه هلمهولتز در کنفرانس بین‌المللی بینایی رایانه‌ای (ICCV) در سال ۲۰۱۳، و جایزه لانگوت-هیگینز در کنفرانس مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک در بینایی رایانه‌ای و تشخیص الگو (CVPR) در سال ۲۰۲۲ و در سال ۲۰۲۳ او جایزه پژوهشگر ممتاز تراکنش‌های آی‌تریپل‌ئی در تحلیل الگو و هوش ماشینی (PAMI) را دریافت کرد.
تحقیقات > جریان نوری

تز بلک تخمین جریان نوری را به عنوان یک مسئله تخمین M قوی دوباره فرموله کرد. مشاهدات اصلی این بود که ناپیوستگی‌های فضایی در حرکت تصویر و نقض فرض ثابت روشنایی استاندارد را می‌توان به عنوان نقاط پرت در نظر گرفت. فرمول‌بندی مجدد مسئله بهینه‌سازی کلاسیک به‌عنوان یک مسئله برآورد قوی نتایج دقیق‌تری تولید کرد.
این الگوریتم جریان نوری «بلک و آنندان» به طور گسترده‌ای استفاده شده است، به عنوان مثال، در جلوه‌های ویژه. این روش برای محاسبه جریان نوری برای جلوه‌های نقاشی در چه رؤیاهایی که می‌آیند و برای ثبت اسکن‌های صورت سه بعدی در بارگذاری مجدد ماتریکس استفاده شد.
نسخه‌ای از این اثر جایزه مقاله برجسته مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک را در کنفرانس بینایی رایانه‌ای و بازشناخت الگو ۱۹۹۱ و جایزه هلمهولتز را در کنفرانس بین‌المللی بینایی رایانه‌ای ۲۰۱۳ برای کارهایی که «آزمایش زمان را پس داده‌اند» دریافت کرد.
تمرکز اولیه او بر مدل‌سازی آماری حرکت، به‌ویژه در ناپیوستگی‌های حرکتی، منجر به دو مقاله جایزه دیگر شد. کار او با دیوید فلیت در مورد "تشخیص احتمالی و ردیابی مرزهای حرکت" برنده جایزه افتخاری برای جایزه «مار» در کنفرانس بین‌المللی بینایی رایانه‌ای ۹۹ شد. کار بلک با استفان راث «در مورد آمار فضایی جریان نوری» جایزه افتخاری برای جایزه «مار» در کنفرانس بین‌المللی بینایی رایانه‌ای ۲۰۰۵ دریافت کرد.
استخدام

۱۹۸۵–۱۹۸۹: پس از مدرک کارشناسی، بلک به منطقه خلیج سان فرانسیسکو نقل مکان کرد و به عنوان مهندس نرم‌افزار در سیستم‌های دولتی GTE و سیستم‌های تصمیم‌گیری پیشرفته (ADS) مشغول به کار شد و سیستم‌های خبره را بر روی ماشین‌های زیراکس و نمادهای لیسپ توسعه داد. در طول این مدت، او کارشناسی ارشد خود را در علوم رایانه در محاسبات نمادین و اکتشافی از طریق برنامه افتخارات Co-Op در استنفورد به پایان رساند. مشاور او جان مک‌کارتی بود.
۱۹۸۹-۱۹۹۲: در این دوره، بلک دکترای خود را در دانشگاه ییل دنبال کرد و توسط یک کمک هزینه تحصیلات تکمیلی ناسا حمایت شد. او دکترای خود را در مرکز تحقیقات ایمز ناسا در بخش تحقیقات عوامل انسانی به رهبری اندرو (بو) واتسون به پایان رساند. در دانشگاه ییل، پی آناندان و درو مک درموت به او مشاوره دادند.
تاسیس و اداره موسسه‌ها

بلک علاوه بر مؤسس موسسه ماکس پلانک برای سیستم های هوشمند (MPI) برای سیستم‌های هوشمند، تأسیس مدرسه بین‌المللی تحقیقات ماکس پلانک (IMPRS) برای سیستم‌های هوشمند را رهبری کرد.
در سال ۲۰۱۵، او ابتکاری را پیشنهاد کرد که هدف آن تبدیل منطقه اشتوتگارت-توبینگن آلمان به یک رهبر جهانی در تحقیقات و کاربردهای هوش مصنوعی است. او عضو هیئت اجرایی کنسرسیوم تحقیقاتی است و به عنوان سخنگوی آن فعالیت می‌کند.
کارآفرینی

در سال ۲۰۱۳، تیمی از گروه بلک لبز را توسعه دادند که فناوری مدل بدنه سه بعدی را برای صنعت پوشاک و بازی تجاری کرد. بلک یکی از بنیانگذاران و سرمایه‌گذاران بود. بادی لبز در سال ۲۰۱۷ توسط آمازون خریداری شد.
در سال ۲۰۱۸، مش‌کاپد جی‌ام‌بی‌اچ از گروه خود خارج شد. این استارت آپ بر روی صدور مجوز فناوری توسعه یافته در MPI-IS و ارائه خدمات تمرکز دارد.
جنگجو (فیلم ۲۰۲۴)

| جنگجو | جنگجو |
| --- | --- |
پوستر انتشار سینمایی فیلم: پوستر انتشار سینمایی فیلم
کارگردان: ساگار آمبره پوشکار اوجها
تهیه‌کننده: هیرو یاش جوهر کاران جوهر آپوروا محتا ششانک کیتان
فیلمنامه‌نویس: ساگار آمبره
بازیگران: سیدهارث مالهوترا دیشا پاتانی راشی خانا
شرکت تولید: آمازون ام‌جی‌ام استودیوز دارما پروداکشنز Mentor Disciple Entertainment
توزیع‌کننده: ای‌ای فیلمز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ مارس ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-03-۱۵)  
مدت زمان: ۱۳۰ دقیقه
کشور: هند
زبان: هندی 
جنگجو (به هندی: Yodha) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور هندی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی ساگار آمبره و پوشکار اوجها با بازی سیدهارث مالهوترا، دیشا پاتانی و راشی خانا است.
جنگجو در ۱۵ مارس ۲۰۲۴ اکران شد. این فیلم ابتدا برای اکران در تاریخ ۷ ژوئیه ۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده بود.
تولید

فیلمبرداری در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۱ آغاز شد.
چوا

مکان
| چوا | چوا |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
چوا: چوا
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان کونیو (CN)
دهستان: Bertini, Infermiera, Malpotremo, Mollere, Poggi San Siro, Poggi Santo Spirito, Pratolungo.
حکومت: حکومت
 • شهردار: Alfredo Vizio (Lista Civica)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۲ کیلومتر مربع (۱۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۳۸۵ متر (۱۲۶۳ فوت)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۴): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۰۴)
 • کل: ۵۷۹۵
 • تراکم: ۱۴۰/کیلومتر مربع (۳۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Cebani
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: ۱۲۰۷۳
پیش‌شماره تلفن: ۰۱۷۴
قدیس پشتیبان: باکره تسبیح، Santa Lucia
وبگاه: وبگاه رسمی
چوا (به ایتالیایی: Ceva) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات

چوا ۴۲ کیلومترمربع مساحت و ۵٬۷۹۵ نفر جمعیت دارد و ۳۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهر له وال خواهرخواندهٔ چوا هست.
دودن

جلد یکم دودن، چاپ بیست و پنجم
جلد یکم دودن، چاپ ۱۸۹۱
کتاب دودن (به آلمانی: Duden) لغت‌نامه زبان آلمانی و در عین حال و به صورت غیر مستقیم، کتاب قانون زبان آلمانی در رابطه با معناها، دستور خط، قواعد گویش و نگارش است. این کتاب حتی روش تصحیح متن‌ها و علامت‌گذاری غلط‌گیری را (توسط معلم یا ویراستار) قاعده مند می‌کند که خود این باز تابع قوانین استاندارد آلمان (DIN) است.
هیئت تحریریه کتاب دودن، در عمل تابع انستیتوی زبان آلمانی (Das Institut für Deutsche Sprache)، واقع در مانهایم است که شخصیتی قانونی داراست و وظیفه اش پرورش و نظارت بر زبان آلمانی است. در این سازمان، زبان شناسان کشورهای آلمان، اتریش، لیختن اشتاین، لوکزامبورگ و سوئیس همکاری دارند. از آنجا که کتاب دودن تمامی مصوبات این انستیتو را بازدهی می‌کند آن را کتاب قانون زبان آلمانی می‌نامند که در حقیقت نمی‌تواند باشد چون سازمانی است تجاری.
دودن در سال ۱۸۸۰ میلادی برابر ۱۲۵۹ خورشیدی بدست یک معلم دبیرستان آلمانی، به نام کنراد دودن منتشر شد. نام شرکت تجاری نشر این کتاب «بنگاه دودن» است و به‌طور رسمی Bibliographisches Institut GmbH نام دارد. مرکز شرکت در شهر مانهایم قرار دارد. این بنگاه سری دوازده جلدی دودن را بیرون می‌دهد و هر جلد ویژه مبحث جداگانه‌ای است، از جمله جلد یک: که در بالا یاد شد، جلد دو: شیوه نگارش، جلد سه: لغت‌نامه مصور، جلد چهار: دستور زبان، جلد پنج: فرهنگ لغات خارجی، جلد هفت: تبارشناسی واژگان (اتیمولوژی)، جلد نه: با تیتر ثانویه "موارد شک" (سئوال برانگیز) در زبان آلمانی در بیش از ۹۰۰ صفحه.
جدیدترین چاپ جلد یکم دودن (از دید امروز، تیر ماه ۱۳۹۲)، چاپ بیست و ششم، متعلق به سال ۲۰۱۳ میلادی است. در این نسخه تقریباً ۱۴۰۰۰۰ لغت در ۱۲۱۶ صفحه آورده شده و نسبت به چاپ قبلی، متعلق به سال ۲۰۰۹ پنج هزار لغت جدید دارد.
آلمان شرقی سابق در دوران کمونیستی، کتاب دودن ویژه خود را داشت و کلمات حساس را (مثلاً کاپیتالیسم و غیره) از دید ایدئولوژیکی دیگری تعریف کرده بود.
بمباران دمشق و حمص (۲۰۱۸)
جزئیات حمله

این حمله موشکی از طریق دریا و همچنین پرواز جنگنده‌های سه کشور آمریکا، فرانسه و انگلیس انجام شده‌است. طی این حمله، دست کم ۱۰۳ فروند موشک کروز به اهدافی در استان‌های دمشق و حمص شلیک شده؛ بیشتر موشک‌های شلیک شده به سمت پایتخت سوریه از نوع کروز توماهاک بوده‌است.
در این حمله، علاوه بر شلیک موشک‌های کروز توماهاک از شناورهای آمریکایی، جنگنده بی-۱ آمریکا و جنگنده‌های تورنادو در این حملات مشارکت داشته‌اند.
رؤسای جمهور سه کشور حمله‌کننده آمریکا، فرانسه و انگلیس برای انجام این حمله اقدام به کسب مجوز از مجالس نمایندگان این سه کشور نکردند که این مسئله واکنش برخی نمایندگان مجالس کشورشان را به دنبال داشت. این نمایندگان در اعتراض به این حمله و عدم کسب مجوز برای انجامش، آن را «غیرقانونی» خواندند.
پیشینه

همچنین ببینید: حمله شیمیایی دوما ۲۰۱۸
۷ روز پیش از این حمله، ۷ آوریل ۲۰۱۸، مخالفان دولت سوریه و سران برخی کشورها مدعی شده بودند حمله شیمیایی در شهر دوما رخ داده و دستکم ۷۰ کشته برجای گذاشته‌است.
بیانیه‌ها و واکنش‌ها > کشورهای درگیر

ایالات متحده آمریکا: دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده آمریکا، در پیامی تلویزیونی آغاز این حملات را اعلام و آن را واکنشی به حمله شیمیایی هفته گذشته به شهر دوما خواند. او گفت: «از ایران و روسیه می‌پرسم: کدام کشورها می‌خواهند خودشان را با قتل‌عام مردان، زنان و کودکان بی‌گناه مرتبط کنند؟ کشورهای دنیا را می‌توان با دوستانی که دارند شناخت. هیچ کشوری در دراز مدت نمی‌تواند در امر تقویت دولت‌های سرکش، زورگویان بی‌رحم و دیکتاتورهای قاتل موفق شود. همچنین گفت: امید است که روزی بتوانیم با روسیه و شاید حتی ایران کنار بیاییم. شاید هم این اتفاق نیفتد».
سوریه: سوریه این حمله را نقض آشکار قوانین بین‌المللی دانست.
فرانسه: امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه در روز ۲۵ فروردین گفت که حمله به دوما، عبور از خطوط قرمز بوده‌است. او با اشاره به حملات قبلی به دوما گفت که (به باور او) «بدون شک» دولت سوریه آن حملات را انجام داده‌است.
بریتانیا: ترزا می، نخست‌وزیر بریتانیا گفت که در برابر حملات شیمیایی دولت سوریه، راهی جز اعمال قدرت وجود ندارد. جرمی کوربین رهبر حزب کارگر در انتقاد از اقدام بدون مجوز دولت ترزا می در بمباران سوریه و رفتار متفاوت این کشور در قبال یمن گفت: «همانگونه که نخست‌وزیر تصریح کرد، می‌توان عربستان سعودی را نیز برای کاربرد بمب‌های ممنوعه مورد حمله هوایی قرار داد».
بیانیه‌ها و واکنش‌ها > متحدان سوریه

روسیه: ولادیمیر پوتین این حمله را عملی تجاوزکارانه خواند و گفت: «نیروهای روس به دولت مشروع (سوریه) در مبارزه‌اش با تروریسم کمک می‌کنند». وزارت دفاع روسیه، این حمله با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد: «این حمله که امروز رخ داد ضربه‌ای به تیم تحقیقاتی دربارهٔ سلاح‌های شیمیایی در سوریه بود که قرار بود امروز کار خود را شروع کند». آناتولی آنتونوف، سفیر روسیه در آمریکا، حمله به سوریه را «یک سناریوی از پیش‌طراحی‌شده» خواند و گفت: «آمریکا به عنوان کشور دارنده بزرگ‌ترین انبار تسلیحات شیمیایی از هیچ حق اخلاقی برای سرزنش کردن سایر کشورها برخوردار نیست». سرگئی رودسکوی، رئیس اتاق عملیات در ستاد کل نیروهای مسلح روسیه نیز گفت: «مسکو ممکن است سامانه‌های اس ۳۰۰ را به سوریه تحویل دهد. ما معتقدیم بعد از حمله امروز و اتفاقی که افتاد، امکان بررسی این مسئله نه تنها در مورد سوریه بلکه در مورد کشورهای دیگر نیز وجود دارد».
ایران: وزارت امور خارجه ایران روز شنبه، ۲۵ فروردین، با صدور بیانیه‌ای این حمله را محکوم و آن را نقض آشکار قوانین بین‌المللی و نادیده گرفتن تمامیت ارضی سوریه خواند.
علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی ایران نیز طی سخنرانی در جمع مسئولان نظام، رئیس‌جمهور آمریکا، رئیس‌جمهور فرانسه و نخست‌وزیر بریتانیا را جنایتکار خواند و گفت که آن‌ها از این اقدام هیچ سودی نخواهند برد.
حسن روحانی با محکوم کردن این حمله آن را «اقدامی عملی برای تقویت تروریسم در منطقه دانست» و گفت: «در شرایطی که تروریست‌ها هر روز در سوریه متحمل شکست جدید می‌شوند، این حرکت تجاوزکارانه سه کشور قطعاً به معنای حمایت از این گروه‌های شکست خورده می‌باشد».
محمد جواد ظریف نیز در تماسی تلفنی با ولید معلم، وزیر امور خارجه سوریه ضمن محکومیت این اقدام آن را «جنایتکارانه و غیرقانونی» خواند. وی همچنین حمله علیه سوریه با هدف ادعایی کاربرد سلاح شیمیایی پیش از آغاز به کار و گزارش بازرسان سازمان منع سلاح‌های شیمیایی را «نشانه بارزی از بهانه تراشی آمریکا و اخلال در روند صلح و کمک به تروریست‌ها خواند و آن را محکوم کرد».
بیانیه‌ها و واکنش‌ها > سایر کشورها

آلمان: آنگلا مرکل صدراعظم آلمان، حمایت کشورش از این حملات را اعلام کرد و آن را یک اقدام ضروری و مناسب دانست.
عربستان سعودی: پادشاهی عربستان سعودی در حالی که کشورهای دیگر خواستار راه حل سیاسی طولانی مدت برای جنگ در این کشور شدند از حمله هوایی آمریکا به سوریه حمایت کرد. وزیر امور خارجه عربستان در این باره گفت که عربستان سعودی به‌طور کامل از حملاتی که توسط ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا علیه سوریه آغاز شده‌است، حمایت می‌کند؛ زیرا آنها را واکنش به جنایات رژیم اسد می‌داند.
اسرائیل: یوآف گالانت وزیر کابینه اسرائیل، حمله هوایی آمریکا را یک پیام مهم برای «محور شر (ایران، سوریه و حزب‌الله)» اعلام کرد. همچنین بشار اسد را فرشته مرگ صدها هزار نفر از مردم بی گناه سوریه نامید و گفت که بدون شک دنیای بدون اسد دنیایی بهتر خواهد بود.
قطر: وزارت امور خارجه قطر حمایت خود را از حملات ابراز داشت و استفاده سوریه از سلاح‌های شیمیایی را محکوم کرد.
ترکیه: دولت ترکیه از حملات هوایی به رهبری آمریکا علیه رژیم اسد استقبال کرد. وزارت امور خارجه ترکیه اعلام کرد: «عملیات فوری که توسط آمریکا، انگلستان و فرانسه علیه رژیم سوریه انجام شد واکنشی متناسب است».
چین: نخست‌وزیر، هوا چونینگ اظهار داشت که این حملات چند ملیتی نقض قوانین سازمان ملل و بین‌المللی است و این حملات بحران سوریه را پیچیده‌تر می‌کند.
لبنان: میشل عون رئیس‌جمهور لبنان، این حملات را محکوم کرد.
ژاپن: شینزو آبه، نخست‌وزیر ژاپن به خبرنگاران گفت که او از طرح کلی این حمله حمایت می‌کند.
کانادا: نخست‌وزیر جاستین ترودو طی بیانیه‌ای حمایت خود را از این حملات اعلام کرد.
دانمارک: نخست‌وزیر لارس لوکه راسموسن اظهار داشت که حمایت کامل خود را از این حملات اعلام می‌کند. وی توضیح داد که در جنگ قوانینی وجود دارد و این قوانین توسط اسد در دوما شکسته شده‌است.
استرالیا: نخست‌وزیر مالکوم ترنبول گفت: «حملات علیه سوریه به رهبری آمریکا پیام واضحی برای رژیم بشار اسد در سوریه ارسال می‌کند که استفاده از تسلیحات شیمیایی تحمل نخواهد شد. وی طی بیانیه‌ای گفت: به رژیم اسد نباید اجازه داده شود تا با مصونیت دست به چنین جنایاتی بزند».
بیانیه‌ها و واکنش‌ها > سازمان‌های بین‌المللی

اتحادیه اروپا
: دونالد توسک از این حمله حمایت کرد و گفت اتحادیه اروپا به همراه متحدانش طرف حقانیت را می‌گیرند.
ناتو
: ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو از حمله به رژیم سوریه حمایت کرد و گفت: «من از اقداماتی که توسط آمریکا، انگلستان و فرانسه علیه سایتهای تسلیحات شیمیایی رژیم اسد صورت گرفت حمایت می‌کنم. اینکار توان رژیم اسد برای حملات بعدی علیه مردم سوریه را کاهش می‌دهد.»
سازمان ملل متحد: آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل از تمامی ملت‌ها خواست تا از هرگونه اقدام که باعث بدتر شدن وضعیت سوریه می‌شود خودداری کنند.
بیانیه‌ها و واکنش‌ها > سایر سازمان‌ها

جیش الاسلام: محمد علوش، از رهبران گروه سلفی جیش الاسلام گفت حملات نظامی آمریکا در سوریه تا زمانی که رئیس‌جمهور اسد را خلع نکند بی فایده است.
حماس: تجاوز آشکار در خاک سوریه به منظور نابود کردن قابلیت‌های آن و حفظ موجودیت صهیونیست هاست.
[[File:|22x20px|border |alt=|link=]] حزب‌الله لبنان: حملات هوایی ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا را به سوریه محکوم و از پدافند هوایی همسایه عرب خود تمجید کرد و گفت آمریکا در عملیات علیه سوریه، مردم منطقه و جنبش مقاومت به اهداف خود دست نخواهد یافت. حسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله نیز گفت: «چرا آمریکا در صبح شنبه حمله را انجام داد؟ چون که در روز شنبه قرار بود اولین هیئت از سازمان منع گسترش سلاح‌های شیمیایی به سوریه برسند و تیم دوم نیز روز یکشنبه و از خاک منطقه و مکان و افراد تحقیق به عمل آورد و از آن‌جایی که ترامپ و رئیس‌جمهور فرانسه می‌دانستند که حمله شیمیایی [واقعیت ندارد] و نمایش است، قبل از رسیدن هیئت تحقیق اقدام به حمله کردند و منتظر شورای امنیت نماندند.»