stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رامپور صدر نبوی

| رامپور صدر نبوی | رامپور صدر نبوی |
| --- | --- |
استاد دانشگاه، سیاستمدار: استاد دانشگاه، سیاستمدار
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۱۶ خورشیدی کاشمر، ایران
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نخست مجلس شورای اسلامی (رد اعتبارنامه)
رامپور صدر نبوی (زاده ۱۳۱۶ کاشمر) استاد دانشگاه و نمایندهٔ حوزه انتخابیه کاشمر در نخستین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی بود که رد اعتبارنامه شد و حسن حسن‌زاده جای او را گرفت؛ صدر نبوی از میان رأی ۲۰۳ نفر نماینده، ۱۲۹ رأی مخالف، ۲۹ رأی موافق و ۴۵ رأی ممتنع گرفت که منجر به رد اعتبارنامه وی شد و دلیل آن اتهام به عضویت در حزب رستاخیز و حضور او در عکسی کنار محمدرضا پهلوی در خرداد سال ۱۳۵۷ بود.
فتیش کفش

نمونه ای از فتیش کفش که توسط ایو کاسینی مدل، با لیسیدن یک کفش پاشنه‌بلند نمایش داده شده‌است.
فتیش کفش به معنی انتساب جذابیت جنسی به کفش یا سایر پای‌افزارها به عنوان یک امر ترجیحی جنسی، یا یک گزینه مکمل برای رابطه با یک شریک زندگی است. فتیش کفش را در زبان انگلیسی به نام retifism، برگرفته از نام رمان‌نویس فرانسوی نیکولا ادم رستیف (۱۷۳۴–۱۸۰۶) نیز می‌شناسند.
افراد مبتلا به فتیش کفش می‌توانند به صورت تحریک‌آمیزی به کفش زنانه علاقه‌مند شوند. این افراد معمولاً خود را با بوسیدن، لیسیدن و بوییدن کفش مد نظر ارضا می‌کنند. اگرچه به نظر می‌رسد که در فرهنگ جریان اصلی، کفش‌های زنانه معمولاً «سکسی» قلمداد می‌شوند، اما این نظر به یک زمینه مردم نگاری یا فرهنگی اشاره دارد و در دنیای واقعی هیچ ارتباط ویژه‌ای میان کفش زنانه و سکسی بودن آن وجود داشته باشد. فتیش چکمه نیز یکی از گونه‌های فتیش کفش است.
شیوع

دانشمندان به منظور تعیین شیوع نسبی گونه‌های مختلف فتیش، نمونه ای از حداقل ۵۰۰۰ نفر را از ۳۸۱ گروه بحث در اینترنت در سراسر جهان به دست آوردند. شیوع نسبی بر اساس تعداد گروه‌های اختصاص داده شده به یک فتیش خاص، تعداد افراد شرکت کننده در گروه‌ها و تعداد پیامهای رد و بدل شده برآورد شد.[نیازمند منبع]
با استفاده از این اقدامات، مشخص شد که پا و کفش یکی از ترجیحات جنسی اصلی افراد دارای فتیش هستند. این یافته با تجزیه و تحلیل میلیون‌ها جستجو توسط کاربران از ایالات متحده که به‌طور تصادفی در جریان رسوایی داده‌های جستجو شده در ای‌اوال منتشر شدند، سازگار است. 64% از جمعیت نمونه که گونه‌ای فتیش بدن داشتند، کفش، چکمه و سایر پای‌افزارها را بیش‌تر ترجیح می‌دادند.
فرهنگ عامه

در قرن نوزدهم، دانش‌آموزان اروپای مرکزی از کفش یا چکمه دوست دختر خود شراب یا شامپاین می‌نوشیدند که این امر نشانه وفاداری به وی به حساب می‌آمد. این رسم در اپرای ۱۸۸۲، Der Bettelstudent، که در آن، سیمون در عروسیش از کفش لورا شامپاین می‌نوشد، آمده‌است. یک تولیدکننده کفش فرانسوی به نام لوبوتین، به یادبود این سنت عاشقانه در سال ۲۰۰۹، لیوانی به شکل کفش زنانه تولید کرد که توسط روزنامه آلمانی دی ولت مورد نقد و بررسی قرار گرفت.
در قسمت "La Douleur Exquise!" از مجموعه سکس و سیتی، یک فروشنده کفش که فتیش کفش و پا دارد، به شارلوت یورک به صورت رایگان کفش‌های گران‌قیمت می‌دهد؛ تنها به این سبب که بتواند زمانی که شارلوت کفش‌ها را برای امتحان می‌پوشد، از پاهای وی تعریف کرده و فتیش کفش خود را ارضا کند. وی حتی به شارلوت انعکاس‌درمانی پا نیز تعارف می‌کند. هنگامی که شارلوت متوجه می‌شود فروشنده تنها به سبب لمس پاهایش به او چنین تخفیف‌هایی می‌داده و از این کار به اوج لذت جنسی دست می‌یافته، رابطه آن دو به پایان می‌رسد.
در فیلم مری یه جوریه، یکی از دوست‌پسرهای سابق مری به نام «ووگی» با بازی کریس الیوت دارای فتیش کفش بود و سعی داشت کفش‌های مری را بدزدد.
در پویانمایی کمدی مرد خانواده، شخصیت گلن کواگمایر دارای چندین گونه فتیش از جمله فتیش پا و فتیش کفش است. در یک فیلم اسپانیایی به سال ۱۹۹۳ به نام عاشق دوزبانه، به نویسندگی و کارگردانی ویسنته آراندا و اقتباسی از یکی از رمان‌های خوان مارسه، فتیش کفش پی‌رنگ اصلی داستان را تشکیل می‌دهد.
در فیلم وقتی خواب بودی به سال ۱۹۹۵، با بازی ساندرا بولاک، صاحبخانه شخصیت اصلی، با بازی مایکل ریسپولی، فتیش کفش دارد. در یک مجموعه تلویزیونی ژاپنی به سال ۲۰۰۰ و به نام ایستگاه اتوبوس، شخصیت اصلی فیلم به نام موساشی، علاقه زیادی به کفش پاشنه بلند دارد و در یکی از صحنه‌های فیلم، یک کفش پاشنه‌بلند شکسته را برای زنی که دنبال آن است، تعمیر می‌کند.
فتیش چکمه
عبدالرحیم مرودشتی

عبدالرحیم مرودشتی (۱۳۳۸–۱۴۰۰) نویسنده، مترجم، ویراستار، مدرّس و روزنامه‌نگار ایرانی بود. او مدیر گروه فرهنگ و اندیشه روزنامه توس، روزنامه نشاط، روزنامه عصر آزادگان، روزنامه اخبار اقتصاد، روزنامه گوناگون، روزنامه بنیان و معاون گروه اندیشه روزنامه جامعه بوده‌است. از او مقالاتی در برخی نشریات، از جمله روزنامه‌های فوق و مجلات کیهان فرهنگی، اندیشه پویا، کیان و گلستانه به صورت تألیف یا ترجمه (غالباً در حوزه فلسفه دین و فلسفه دوره اسلامی) منتشر شده‌است. وی از سال ۲۰۰۵ تاکنون به تدریس فلسفهٔ دین، اندیشهٔ انتقادی، فلسفه‌ی اسلامی، منطق، مثنوی مولوی، و پژوهش‌های دینی در کشورهای عربی اشتغال دارد. عبدالرحیم مرودشتی در سن شصت و دو سالگی سوم مرداد ۱۴۰۰ پس از طی دوره‌ای بیماری بر اثر سرطان درگذشت.
آثار؛ ترجمه از انگلیسی (مقالات)

خشونت علیه شهروندان، ماهنامه آفتاب، شماره ۱۶، خرداد ۸۱
دین و عصر جهانی شدن، Theistic Religions in the Age of Globalization ریچارد فالک، روزنامه همبستگی، ۶/۸/۱۳۸۱
توحید طبیعی علیه الحاد طبیعی (دربارهٔ تفاسیر طبیعت‌گرایانه از دین)؛ کای نیلسون، همشهری ماه، شماره ۶
زبان دینی؛ وین رایت، کیان، شماره ۵۳
فرا طبیعت باوری؛ هری گنسلر، ماهنامه آفتاب
گفتگو و مذاکره؛ ویلفرد کنت‌ول اسمیث، اخبار ادیان، مؤسسه گفتگوی ادیان، ۱۳۸۲، سال اول، شماره ۱
خودشناسی؛ Self-Knowledge، الدوس هاکسلی، از کتاب The Perennial Philosophy؛ همشهری ماه
چرا مسیحی هستم؟؛ ویلیام آلستن، روزنامه جامعه
قرآن و شعر؛ روزنامهٔ جامعه، ۱۳۷۸
نقد: نقد کتاب ارسال المثل در مثنوی، کیهان فرهنگی، ۱۳۶۶
نقد: پیوند نظریه‌های فلسفی با محیط اجتماعی و دینی فیلسوف؛ مجله گلستانه، مهر ۱۳۷۷، شماره ۱
مصاحبه با دکتر حمید وحید دستجردی؛ بررسی آراء کواین: پایان هزاره و مرگ فیلسوف، همشهری ماه، سال ۲۰۰۰.
آثار؛ تألیف و ترجمه (کتاب)

گالیله؛ مایکل وابت، انتشارات همراه، ۱۳۷۴.
انشتین؛ پل استراترن، انتشارات همراه.
مهاتما گاندی؛ مایکل نیکلسون، انتشارات همراه.
نیوتن؛ مایکل وابت، انتشارات همراه، ۱۳۷۴
تاریخ علم و تکنولوژی در قرن بیستم؛ ناشر: همراه
دین و ساختار اجتماعی (مقالاتی در جامعه‌شناسی دین)؛ کنت تامسون، عبدالرحیم مرودشتی، حسن محدث، علی بهرامپور؛ ناشر: کویر، ۱۳۸۷
پدرسالاری جدید: نظریه‌ای دربارهٔ تغییرات تحریف‌شده در جامعهٔ عرب؛ هشام شرابی، ترجمه سید احمد موثقی، عبدالرحیم مرودشتی؛ ناشر: کویر، ۱۳۸۵
رهایش تشنگان، گشتی در دیوان مولانا جلال الدین محمد؛ ابوالقاسم پرتو، عبدالرحیم مرودشتی، ناشر: کویر، ۱۳۸۱
آثار: ویرایش، نظارت

ویرایش حدود یکصد کتاب و ده‌ها مقاله، از جمله:
سنت و سکولاریسم؛ گفتارهایی از عبدالکریم سروش، مجتهد شبستری، مصطفی ملکیان، محسن کدیور؛ تهران، مؤسسهٔ فرهنگی صراط، ۱۳۸۴
اولین رئیس‌جمهور ایران؛ محمد جواد مظفر، عبدالرحیم مرودشتی، ناشر: کویر، ۱۳۸۷
آن حکایت‌ها: گفتگوی هرمز کی با احسان نراقی، احسان نراقی، تهران، ناشر: جامعهٔ ایرانیان، ۱۳۸۱
اقبال ناممکن؛ احسان نراقی، تهران: علم ۱۳۸۲
ویرایش ترجمهٔ عربی قبض و بسط تئوریک شریعت؛ عبدالکریم سروش، ترجمه به عربی: دلال عباس
حقوق زن از آغاز تا امروز، نای بن سعدون؛ گیتی خورسند، ناشر: کویر، ۱۳۸۵
جامعه‌شناسی سیاسی معاصر؛ کیت نش؛ محمدتقی دلفروز، ناشر: کویر، ۱۳۸۱
دموکراسی و حقوق بشر؛ دیوید بنتام، محمدتقی دلفروز، هاشم بناپور، ناشر: کویر، ۱۳۸۳
خرد جاویدان؛ مجموعه مقالات همایش نقد تجدد از دیدگاه سنت‌گرایان معاصر؛ شهرام یوسفی فر، عبدالرحیم مرودشتی، ناشر: دانشگاه تهران، ۱۳۸۲
بنیاد نظری سیاست در جوامع چند فرهنگی؛ علیرضا حسینی بهشتی، ناشر: بقعه، ۱۳۸۱
جمهوری مقدس؛ محمد قوچانی، ناشر: انتشارات نقش و نگار، ۱۳۸۲
معنای مدرنیت: گفتگو با آنتونی گیدنز؛ کریستوفر پیرسون، علی اصغر سعیدی، ناشر: کویر ۱۳۸۰
در شعله‌های آب؛ مرتضی مردیها، ناشر: کویر، ۱۳۷۸
بازی بزرگان: وقایع‌نگاری جنبش اصلاحات دموکراتیک در ایران؛ محمد قوچانی، ناشر: جامعه ایرانیان، ۱۳۷۸
پس از دوم خرداد: نگاهی جامعه‌شناختی به جنبش مدنی ایران ۱۳۷۶–۷۸: خاطرات و یادداشت‌های مدیر مسئول؛ حمیدرضا جلایی‌پور، ناشر: کویر، ۱۳۷۹
بوی عطر گلاب؛ انا وودوارد، ساغر ساغرنیا، ناشر: کویر، ۱۳۷۹
تعدیل ساختاری فقر و ناهنجاریهای اجتماعی؛ فاطمه بابایی، عبدالرحیم مرودشتی، فرشاد مؤمنی، ناشر: کویر، ۱۳۸۰
بایدها و نبایدها؛ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی، ناشر: بقعه، ۱۳۸۱
دکتر شریعتی: جستجوگری در مسیر شدن؛ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی، ناشر: بقعه
شناخت از دیدگاه قرآن؛ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی، ناشر: بقعه، ۱۳۸۰
نقش آزادی در تربیت کودکان؛ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی، ناشر: بقعه
آزادی، هرج و مرج، زورمداری؛ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی، ناشر: بقعه، ۱۳۸۶
ولایت، رهبری، روحانیت؛ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی، ناشر: بقعه، ۱۳۸۶
سرود یکتاپرستی: فلسفه نماز، تغییر قبله، زبان نماز، نماز وسطی، نماز چیست؟ آیت‌الله دکتر محمد حسینی بهشتی؛ ناشر: بقعه، ۱۳۸۶
جان نیکیسلاو بودوئن دو کورتنه

پرترهٔ یان نیسیسلاو بودوئن دوکورتنه
یان نیسیسلاو بودوئن دوکورتنه (۱۳ مه ۱۸۴۵ - ۳ نوامبر ۱۹۲۹) زبان‌شناس لهستانی بود. او بیشتر به دلیل نظراتش در زمینه واج‌شناسی و «تناوب آوایی» شناخته می‌شود. نظرات او در زمینه آواشناسی و واج‌شناسی، الهام‌بخش زبان‌شناسان مکتب پراگ بود. بودوئن را نخستین بنیان‌گذار واج‌شناسی در مفهوم مطالعه نقش‌مدارانه آواهای گفتار به شمار می‌آورند.
زندگی

دوکورتنه در لهستان به دنیا آمد. او از اعضای شاخه لهستانی یک خانواده اشرافی قدیمی فرانسه بود که سابقه‌شان به قرون وسطی بازمی‌گشت. در ورشو، پراگ، ینا، برلین، لایپزیک و سن‌پترزبورگ به مطالعه زبان‌های اسلاونیک و زبان‌شناسی تاریخی پرداخت. دکترای خود را در سن‌پترزبورگ گرفت. به مدت هشت سال، یعنی از ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۳ در دانشگاه غازان واقع در روسیه خدمت کرد و با میکولای کروزفسکی، هم‌وطن روان‌شناس و فیلسوف خود، همکاری نزدیک داشت. در دوره همکاری‌اش با کروزفسکی، به آراء بسیاری دست یافت که همگی در زبان‌شناسی ساخت‌گرای اروپایی نفوذ و تأثیر عمیق بر جا گذاشت. در ۱۸۹۳، کرسی زبان‌های اسلاونیک را در کراکوف احراز کرد. در ۱۹۰۰ به سن‌پترزبورگ بازگشت، ولی در آنجا به سبب نگارش مطالبی علیه دستگاه حاکمه در ۱۹۱۳ به زندان افتاد. پس از جنگ جهانی اول به ورشو بازگشت. در آنجا چندی به تدریس پرداخت و در سال ۱۹۲۹ همان جا درگذشت.
دیوید گلن آیزلی

| دیوید گلن آیزلی | دیوید گلن آیزلی |
| --- | --- |
آیزلی در سال ۲۰۰۸ میلادی: آیزلی در سال ۲۰۰۸ میلادی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: دیوید گلن آیزلی
زاده: ۵ سپتامبر ۱۹۵۲ ‏(۷۲ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا لس آنجلس
خاستگاه:  آمریکایی
ژانر: هارد راک، موسیقی هوی متال، آرنا راک
پیشه(ها): خواننده ترانه‌سرا موسیقیدان هنرپیشه
ساز(ها): صدا، کیبردز، درام، گیتار
ناشر(ان): فرانتی‌یرز
دیوید گلن آیزلی (انگلیسی: David Glen Eisley؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۵۲) یک موسیقیدان، هنرپیشه، ترانه‌سرا و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا است.
او در فیلم اکش جکسون و داوران اسپانیایی بازی کرده‌است.
آنت باخ

| آنت باخ | آنت باخ |
| --- | --- |
زادهٔ: هامبورگ، آلمان
ملیت: آلمانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۴۰–۱۹۵۰ (سینما)
آنت باخ (آلمانی: Annette Bach) بازیگر اهل آلمان است. شهرت او به‌واسطهٔ بازی در فیلم‌های ایتالیایی در جریان جنگ جهانی دوم و پس از آن بود و در چند فیلم نقش اصلی را ایفا نمود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به عشاق و زوس یهودی اشاره کرد.
کتاب‌شناسی

Goble, Alan. The Complete Index to Literary Sources in Film. Walter de Gruyter, 1999.
Lancia, Enrico & Melelli, Fabio. Le straniere del nostro cinema. Gremese Editore, 2005.
Mosconi, Elena. L'impressione del film: contributi per una storia culturale del cinema italiano, 1895-1945. Vita e Pensiero, 2006.
نوری جراح

نوری الجراح (زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی در دمشق) شاعر سوری مقیم انگلستان است.
زندگی

نوری الجراح در سال ۱۹۵۶ در دمشق زاده شد. او از جمله ادیبانی است که بارها به غرب مهاجرت کرده و هم‌اکنون مقیم لندن است و فعالیت‌های مختلفی در زمینهٔ شعر مهجر در عرصهٔ مطبوعات و سمینارها داشته‌است.
جراح به ایران نیز آمده‌است. او در سال ۱۳۸۹ برای شرکت در نخستین همایش «شاعران ایران و جهان» که از ۲۸ فروردین تا اول اردیبهشت که در سه شهر تهران، اصفهان و شیراز برگزار شد به ایران آمد و همچنین در رونمایی از ترجمهٔ آثارش در ایران نیز شرکت کرد.
منتقدات جراح را به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نسل سوم شعر عرب می‌دانند. اغلب اشعار او را حمزه کوتی و مهدی فرطوسی از مترجمان اهوازی به فارسی ترجمه کرده‌اند.
سبک شعری

به باور شاعران، شعر نوری جراح مرکزگریز است؛ چه بسا مضمون پارهٔ دوم شعر به پارهٔ نخست بی‌ارتباط جلوه کند اما شاعر در پی وصف احساسی ویژه‌است. جراح حالت‌های درونی خودش را با استفاده از کهن‌الگوهایی که در میان مردم شناخته شده‌اند و مقبولیت دارند، بیان می‌کند.
در دهه هشتاد نوری جراح به بیروت می‌رود و مشغول به روزنامه‌نگاری می‌شود و در آن‌جا مجلهٔ فکر که یک مجلهٔ ادبی بود را راه‌اندازی کرد؛ سپس از بیروت خارج شده و به قبرس می‌رود و سپس به لندن مهاجرت می‌کند و در حدود سال ۱۹۸۶ در مجلهٔ الحوادث و روزنامه الحیاة مشغول می‌شود.
آثار

نوری جراح با همکاری «المؤسسة العربیة للدراسات و النشر» بیروت جدیدترین دفتر شعر خود را با عنوان حدائق هاملت در ۱۱۵ صفحه منتشر کرد.
از دفترهای شعر وی می‌توان به این موارد اشاره کرد:
نشید صوت(۱۹۹۰)،
طفولة موت(۱۹۹۲)،
القصیدة و القصیدة فی المرآة
صعود ابریل(۱۹۹۵)
الحدیقةالفارسیه (به فارسی: باغ پارسی). این کتاب با مقدمه‌ای از عطاءالله مهاجرانی نوشته شده‌است. مترجم این کتاب گفته‌است که برای اولین بار است که شعرهای نوری جراح در قالب یک کتاب به فارسی ترجمه می‌شود، برای این‌که این کتاب بتواند مجوز چاپ دریافت کند مترجم ناچار شد ۱۰ تا ۱۵ صفحه از آن را حذف کند و در مواردی، بخش‌هایی از شعرها را نیز حذف کرده‌است.
مصطفی نادارویچ

| مصطفی نادارویچ | مصطفی نادارویچ |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲ مهٔ ۱۹۴۳ ‏(۸۱ سال) بانیا لوکا
ملیت: بوسنی و هرزگوین
مصطفی نادارویچ (انگلیسی: Mustafa Nadarević؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۴۳) یک هنرپیشه اهل بوسنی و هرزگوین است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به وقتی بابا رفته بود مأموریت، سرزمین هیچ‌کس اشاره کرد.
آفتابگردان

برای آلبوم گل آفتابگردون از گروه آریان، گل آفتابگردون (آلبوم) را ببینید.  برای دیگر کاربردها، آفتابگردان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| آفتابگردان | آفتابگردان |
| --- | --- |
sunfiower8586: sunfiower8586
گل آفتابگردان: گل آفتابگردان
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گل‌دار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: گل‌ستاره‌داران
راسته:: میناسانان
تیره:: کاسنیان
سرده:: آفتاب‌گردان
گونه:: آفتابگردان
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Helianthus annuus کارل لینه: Helianthus annuus کارل لینه
گل آفتابگردان یا آفتاب‌گردان (نام علمی: Helianthus annuus) نام یک گونه از سردهٔ آفتابگردان است. گل آفتابگردان گیاهی است یک‌ساله و تا حدود سه متر رشد می‌کند. گل آن درشت و به قطر ۳۵ سانتی‌متر است. در وسط گل آن دایره‌ای قهوه‌ای رنگ وجود دارد که تخم‌های آفتابگردان دورتادور آن را گرفته‌اند. این گیاه در بیشتر نقاط جهان می‌روید. از تخم آفتابگردان روغن آفتابگردان گرفته می‌شود که اشباع نشده و برای پخت‌وپز مناسب است و بهتر است برای سرخ کردن استفاده نشود.
بلندترین گل آفتابگردانی که تا به حال اندازه گرفته شده است ۹ متر و ۱۷ سانتی‌متر بوده است و کشاورزی به نام هانس پیتر شفر در آلمان آن را پرورش داده است.
مصارف

آفتابگردان با ۷۰ گونه متفاوت که از دانه گل آفتاب‌گردان برای روغن‌کشی برای تهیه روغن آفتابگردان استفاده می‌شود.
می‌توان از تخمه آفتاب‌گردان به عنوان تغذیه استفاده کرد. تخمه آفتابگردان مصرف آجیلی دارد و همچنین از مغز تخمه آفتابگردان جهت تزیین روی نان‌ها و شیرینی‌ها استفاده می‌شود.
و یک گل زیبا در اندازه کوچک به نام گل ارنیکا وجود دارد که بسیار شبیه آفتابگردان است.
یکی از موارد مصرف گل آفتابگردان، به عنوان گیاه زینتی است.
تصورات اشتباه

آفتابگردان‌های گل‌دار خورشید را در آسمان دنبال نمی‌کنند.
سر این گیاه‌ها همه روز روبه یک جهت (معمولاً شرق) باقی می‌ماند.
البته در یکی از مرحله‌های اولیه رشد آن‌ها غنچه‌ها آفتاب را دنبال می‌کنند و قرار گرفتن همهٔ آفتاب‌گردان‌ها در یک جهت در زمان رشد کامل به همین دلیل است.
در فرهنگ و هنر > در ادبیات فارسی

در ادبیات فارسی از واژه آذریون که عربی شدهٔ کلمه پارسی میانه آذرگون است، برای نام بردن از این گل استفاده شده است.
ناصرخسرو می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گر کسی گویدت «بس نیکو جوانی، شادباش!» |  | شادمان گردی و رخ همرنگ آذریون کنی |
امیر معزی می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ز آب دیدهٔ خصم تو زعفران روید |  | کجا ز آذر تیغ تو روید آذریون |
ظهیر فاریابی می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| هوای طاعت توست آن نسیم جان پرور |  | که از میانه آذر بروید آذریون |
سنایی می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| که پنهان کرد جز ایزد به سنگ خاره در آتش |  | که رویاند همی جز وی ز خاک تیره آذریون |
رشید وطواط می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| همیشه تا که بود در فراق عاشق را |  | دلی چو آذر و رخساره ای چو آذریون |
ملک الشعرای بهار می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| گل آذریون رخشنده به شب بر سر شاخ |  | من درو حیران چون در شجر نار، کلیم |
سنایی می‌سراید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| که پنهان کرد جز ایزد به سنگ خاره در آتش |  | که رویاند همی جز وی ز خاک تیره آذریون |
در فرهنگ و هنر > در آثار ونسان ون گوگ

مقالهٔ اصلی: گل‌های آفتابگردان
مهم‌ترین آثار هنری ونسان ون گوگ ۱۲ تابلو موسوم به گل‌های آفتابگردان هستند که از گل‌های آفتابگردان کشیده است. او به برادرش تئو نوشت: «خوب، (ژرژ) جیانین گل‌های صدتومانی می‌کشد و (ارنست) کوسِت به گل‌های ختمی در آثارش معروف است، من گل آفتابگردان را برای خودم انتخاب کردم». ون گوگ در همان نامه به برادرش می‌نویسد اگر بتواند یکی از آنها را به قیمت ۵۰۰ فرانک فرانسه (۶۶ پوند امروز) بفروشد، راضی خواهد بود. درحالی‌که امروز هر یک از تابلوها چندین میلیون دلار قیمت دارند.
آفتابگردان‌ها و خورشید که به وضوح پشت سر آن‌ها قرار دارد.
نمایی نزدیک از گل آفتابگردان در حال رشد
دیباچه‌ی نوین شاهنامه

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روی جلد: روی جلد
نویسنده(ها): بهرام بیضائی
تصویرگر(ها): آیدین آغداشلو
کشور: تهران
زبان: فارسی
موضوع(ها): زندگیِ فردوسی
گونه(های) ادبی: فیلم‌نامه
ناشر: انتشاراتِ روشنگران
تاریخ نشر: ۱۳۶۹
شمار صفحات: ۱۱۸
شابک: شابک ‎۹۶۴−۵۵۱۲−۳۵−۲
کتابخانه ملی ایران: ‭م۷۰-۳۰۸
دیباچه‌ی نوین شاهنامه فیلم‌نامه‌ای فیلم‌نشده از بهرام بیضایی است، نوشته به سالِ ۱۳۶۵.
متن

بیضایی این فیلم‌نامه را در تابستانِ ۱۳۶۵ نوشت. کتابش نخستین بار در پاییزِ ۱۳۶۹ به وسیلهٔ انتشاراتِ روشنگران با طرحِ جلدی کارِ آیدین آغداشلو منتشر شد. بریده‌ای از این فیلم‌نامه به سالِ ۱۳۸۵ در شمارهٔ ۹ مجلّهٔ رودکی نیز چاپ شده است.
سالِ ۱۳۷۶ نوارِ صوتیِ این فیلم‌نامه با صدای محمّدرضا پورابریشم برای نابینایان منتشر شد.
به زبان‌های دیگر

پری شیرازی دیباچه‌ی نوین شاهنامه را به انگلیسی درآورده و با نامِ "A New Prologue to the Shahnameh" در کتابِ Sohrab's Wars منتشر کرده است:
Khorrami, Mohammad Mehdi; Shirazi, Pari, eds. (2008). Sohrab's Wars: Counter Discourses of Contemporary Persian Fiction, A Collection of Short Stories and a Film Script. Costa Mesa: Mazda Publishers. ISBN 978-1-56859-224-4.
سرآغازِ «دیباچه» در شاهنامهٔ فردوسی (از چاپِ عکسیِ نسخهٔ بایسنقری)
یاری نینیمکی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jari Olavi Niinimäki
زادروز:  ۱ دسامبر ۱۹۵۷ ‏(۶۷ سال)
زادگاه:  تامپره
قد:  ۱٫۷۵ متر (۵ فوت ۹ اینچ)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |  TPV Tampere |   |   |
| ۱۹۷۸–۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال ایلوس |  ۱۶۶ |  (۷۱) |
| ۱۹۸۶ |  باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی |  ۱۰ |  (۴) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال ایلوس |  ۵۶ |  (۱۸) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۶ |  تیم ملی فوتبال فنلاند |  ۳ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
یاری نینیمکی (فنلاندی: Jari Niinimäki؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۵۷) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
رشته‌کوه خنتئی

| رشته‌کوه خنتئی | رشته‌کوه خنتئی |
| --- | --- |
Хэнтэй: Хэнтэй
دریاچه یخچالی: دریاچه یخچالی
Location in the Transbaikal region : Location in the Transbaikal region 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: گولتس سوخوندو
ارتفاع: ۲٬۵۰۰ متر (۸٬۲۰۰ فوت)
ابعاد: ابعاد
طول: ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) NE/SW
عرض: ۵۵ کیلومتر (۳۴ مایل) SE/NW
جغرافیا: جغرافیا
کشور: روسیه
سرزمین: سرزمین زابایکالسکی
مختصات رشته‌کوه: ۵۰°۰′ شمالی ۱۱۱°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۰۰۰°شمالی ۱۱۱٫۲۵۰°شرقی﻿ / 50.000; 111.250
رشته‌کوه مادر: بلندی‌های خنتئی-دائور
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: دیرینه‌زیستی و ژوراسیک
رشته‌کوه خنتئی (روسی: Хэнтэй) یکی از کوه‌های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
بلندی‌های خنتئی-دائور

| بلندی‌های خنتئی-دائور | بلندی‌های خنتئی-دائور |
| --- | --- |
Хэнтэй-Даурское нагорье: Хэнтэй-Даурское нагорье
نمایی از رود منزا: نمایی از رود منزا
Location in the ناحیه فدرالی خاور دور، روسیه : Location in the ناحیه فدرالی خاور دور، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
قله: بیسترینسکی گولتس
ارتفاع: ۲٬۵۱۹ متر (۸٬۲۶۴ فوت)
ابعاد: ابعاد
طول: ۳۵۰ کیلومتر (۲۲۰ مایل) E/W
عرض: ۱۴۰ کیلومتر (۸۷ مایل) N/S
جغرافیا: جغرافیا
کشور: روسیه
واحدهای فدرال روسیه: سرزمین زابایکالسکی
مختصات رشته‌کوه: ۵۰° شمالی ۱۱۰° شرقی﻿ / ﻿۵۰°شمالی ۱۱۰°شرقی﻿ / 50; 110
رشته‌کوه مادر: کوه‌های سیبری جنوبی
هم‌مرز با: مغولستان
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
سن صخره: دیرینه‌زیستی و پرمین
بلندی‌های خنتئی-دائور (روسی: Хэнтэй-Даурское нагорье) یکی از کوه‌های سیبری جنوبی در سرزمین زابایکالسکی ناحیه فدرالی خاور دور کشور روسیه است.
تمام رم در برابر او لرزید

| تمام رم در برابر او لرزید | تمام رم در برابر او لرزید |
| --- | --- |
کارگردان: کارمینه گالونه
نویسنده: گراردو گراردی گاسپاره کاتالدو کارمینه گالونه
بازیگران: آنا مانیانی تیتو گابی هانس هینریش
موسیقی: رنتسو روسلینی
فیلم‌بردار: آنکیزه بریتسی
تدوین‌گر: نیکولو لاتزاری
تاریخ‌های انتشار: ۲ اکتبر ۱۹۴۶
مدت زمان: ۹۸ دقیقه
کشور: ایتالیا
زبان: ایتالیایی 
تمام رم در برابر او لرزید (ایتالیایی: Avanti a lui tremava tutta Roma) یک فیلم موزیکال ملودرام جنگی ایتالیایی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۴۶ منتشر شد.
به‌لحاظ سبک، این فیلم تلفیقی از اجرهای اپرایی و ملودرام مقاومتی نئورئالیستی است. عنوان فیلم اشاره به یکی از ترانه‌های اپرای توسکا اثرِ جاکومو پوچینی دارد که معمولاً در دو دیز و حتی به‌صورت دکلمه خوانده می‌شود.
بازیگران

آنا مانیانی
تیتو گابی
هانس هینریش
جینو سینیمبرگی
گوئیدو نوتاری
تینو اسکوتی
گولیلمو سیناتس
جوزپه وارنی
کارلو دوسه
آوه نینکی
اِدا آلبرتینی
کتاب‌شناسی

Bayman, Louis & Rigoletto, Sergio. Popular Italian Cinema. Palgrave Macmillan, 2013.
جروزالم پست

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صفحه اول جروزالم پست, ۲۰ مارس ۲۰۱۲.: صفحه اول جروزالم پست, ۲۰ مارس ۲۰۱۲.
نوع: روزنامه
قطع: قطع بزرگ
صاحب(ان) امتیاز: میرکای تیکشورت
ویراستار: استیو لیند
بنیان‌گذاری: ۱ دسامبر ۱۹۳۲ (به عنوان فلسطین پست)
جهت‌گیری سیاسی: خودمختار
زبان: انگلیسی و فرانسوی
دفتر مرکزی: اورشلیم، اسرائیل
شمارگان: ۱۵٬۰۰۰ (آخر هفته: ۴۰٬۰۰۰) (بین‌المللی: ۴۰٬۰۰۰)
شاپا: ۰۰۲۱-۵۹۷X
وبگاه: www.jpost.com
شماره تاریخی ۱۶ مه ۱۹۴۸ روزنامه "فلسطین پست" که بعدها به "اورشلیم پست" تغییر نام داد. در تیتر اصلی نوشته شده: "کشور اسرائیل متولد شد"
جروزالم پست (در انگلیسی: The Jerusalem Post) به معنی اورشلیم پست نام روزنامه انگلیسی زبان در اسرائیل است که در اسرائیل و سراسر جهان خوانندگانی دارد. این روزنامه توسط یک یهودی-آمریکایی به نام گرشان آگرون در اول دسامبر ۱۹۳۲ در شهر اورشلیم با نام اولیه "فلسطین پست" پایه‌گذاری شد که چندی پس از تأسیس اسرائیل به نام کنونی آن تغییر نام داد.
دفتر اصلی روزنامه جروزالم پست در شهر اورشلیم قرار دارد.
روزنامه جروزالم پست در دوران تلاشهای یهودیان برای تأسیس اسرائیل به‌طور علنی از این اقدام، حمایت می‌کرد. پس از تشکیل کشور اسرائیل خطی مشی روزنامه بیشتر به سوی حزب کارگر اسرائیل متمایل بود، اما با فروش روزنامه در سال ۱۹۸۹ به سرمایه دار محافظه کار کانادایی به نام کنراد بلک و کناره گیری بسیاری از نویسندگان چپ‌گرا از روزنامه، جروزالم پست به سوی سیاستهای محافظه کارانه حزب لیکود متمایل شد. هم‌اکنون جروزالم پست به داشتن سیاستهای میانه و تا حدودی متمایل به راست شهرت دارد. گفتنی است که در ستونهای سردبیری روزنامه، نویسندگانی از دوسوی چپ و راست سیاست اسرائیل مقالاتی را می‌نویسند و جروزالم پست سعی دارد تا با تکثر مقالات خود بخش وسیعی از جامعه چندصدایی اسرائیل را نمایندگی کند.
هم‌اکنون روزنامه جروزالم پست تحت مالکیت بزرگ‌ترین شرکت رسانه‌ای کانادا به نام ارتباطات کن‌وست گلوبال قرار دارد.
پیشینه > تأسیس

نشریهٔ فلسطین در ژانویهٔ سال ۱۹۲۵ توسط ژاکوب لانداو تأسیس شد. Palestine Telegraphic Agency مالک ان بود. در عمل بخشی از jtaبود اگرچه قانوناً جدا بود. در نوامبر سال ۱۹۳۱ سردبیری نشریه بر عهدهٔ روزنامه‌نگار آمریکایی گرشون اگرونسکی قرار داده شد. در مارس ۱۹۳۲ بین لانداو و اگرونسکی اختلافاتی به وجود آمد. اگرونسکی مصمم بود روزنامهٔ مستقل تأسیس کند. اما در عوض ان دو تصمیم گرفتند روزنامهٔ جدیدی را با ما مالکیت خودشان به وجود بیاورند. در سال ۱۹۳۳ فلسطین پست با نشریه فلسطین ترکیب شدندو با نام فلسطین پست به کار ادامه دادند. اگرچه روزنامه هم چنان سال تأسیس خود را ۱۹۲۵ اعلام می‌نمود حداقل برای یک سال بعد. در مدت فعالیت به عنوان فلسطین پست نشریاتش از سکونت یهودیان در فلسطین حمایت می کردو با سیاست‌های انگلیس که آن‌ها را مجبور به مهاجرت می‌کرد شروع به مخالفت کرد. فلسطین پست طبق گفتهٔ مطبوعات تاریخی یهودی به عنوان بخشی از فعالیت‌های یهودی-صهیونیستی تأسیس شد. موسسات صهیون‌ها روزنامه را به عنوان یکی از مؤثرترین ابزار اعمال نفوذ به مقامات انگلیسی در نظر می‌گرفت.