stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هندلی‌پیج دارت هرالد
مشخصات (دارت هرالد ۲۰۰)

داده‌ها از Jane's All the World's Aircraft 1969-70
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۲
ظرفیت: ۵۰–۵۶ مسافر / ۱۱٬۷۰۰ پوند (۵٬۳۰۷ کیلوگرم) بیشینه بار
طول: ۷۵ فوت ۶ اینچ (۲۳٫۰۱ متر)
پهنای بال: ۹۴ فوت ۹٫۵ اینچ (۲۸٫۸۹۳ متر)
ارتفاع: ۲۴ فوت ۱ اینچ (۷٫۳۴ متر)
مساحت بال‌ها:  ۸۸۶ فوت مربع (۸۲٫۳ متر مربع)
ماهی‌واره: root: NACA 23016.5; tip: NACA 4412
وزن خالی:  ۲۵٬۸۰۰ پوند (۱۱٬۷۰۳ کیلوگرم) equipped
بیشترین وزن برخاست:  ۴۳٬۷۰۰ پوند (۱۹٬۸۲۲ کیلوگرم) * حداکثر وزن بدون سوخت: ۳۷٬۵۰۰ پوند (۱۷٬۰۱۰ کیلوگرم)
حداکثر وزن فرود: ۳۹٬۵۰۰ پوند (۱۷٬۹۱۷ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۱٬۰۸۰ گالون بریتانیایی (۱٬۲۹۷ گالون آمریکایی؛ ۴٬۹۱۰ لیتر) +۲x ۶۰۰ گالون بریتانیایی (۷۲۱ گالون آمریکایی؛ ۲٬۷۲۸ لیتر) مخازن اختیاری زیر بال
پیشرانه هواگرد: ۲ عدد موتور توربوپراپ رولز-رویس دارت،‏ ۲٬۱۰۵ اسب بخار کوتاه (۱٬۵۷۰ کیلووات)  در هر موتور equivalent
ملخ‌ها:  ۴-bladed Rotol, ۱۲ فوت ۶ اینچ (۳٫۸۱ متر) diameter پروانه های تمام پر با سرعت ثابت
عملکرد
سرعت کروز:  ۲۳۹ گره (۲۷۵ مایل بر ساعت؛ ۴۴۳ کیلومتر بر ساعت) at ۱۵٬۰۰۰ فوت (۴٬۵۷۲ متر) در ۳۹٬۵۰۰ پوند (۱۷٬۹۱۷ کیلوگرم) AUW
سرعت واماندگی:  ۶۵ گره (۷۵ مایل بر ساعت؛ ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت) در ۳۰٬۰۰۰ پوند (۱۳٬۶۰۸ کیلوگرم) AUW
سرعت (هوانوردی): ۳۰۴ گره (۳۵۰ مایل بر ساعت؛ ۵۶۳ کیلومتر بر ساعت)
بُرد:  ۶۰۸ مایل دریایی (۷۰۰ مایل؛ ۱٬۱۲۶ کیلومتر) با بیشترین محموله، ۸۷ مایل دریایی (۱۰۰ مایل؛ ۱۶۱ کیلومتر) diversion, 45 minutes holding
حداكثر ارتفاع:  ۲۷٬۹۰۰ فوت (۸٬۵۰۰ متر) at ۳۵٬۰۰۰ پوند (۱۵٬۸۷۶ کیلوگرم) AUW
سقف پرواز روی یک موتور: ۱۳٬۰۰۰ فوت (۳٬۹۶۲ متر) در ۳۵٬۰۰۰ پوند (۱۵٬۸۷۶ کیلوگرم) AUW
نرخ صعود:  ۱٬۸۰۵ فوت بر دقیقه (۹٫۱۷ متر بر ثانیه) at ۴۱٬۰۰۰ پوند (۱۸٬۵۹۷ کیلوگرم) AUW
بارگیری بال: ۴۸٫۵ پوند بر فوت مربع (۲۳۷ کیلوگرم بر متر مربع)
توان به وزن: ۰٫۰۹۸ shaft horsepower per pound (۰٫۱۶۱ kilowatts per kilogram) (equivalent hp)
مسافت برخاست تا ۳۵ فوت (۱۱ متر): ۲٬۷۰۰ فوت (۸۲۳ متر) در ۳۹٬۵۰۰ پوند (۱۷٬۹۱۷ کیلوگرم) AUW
مسافت فرود از ۵۰ فوت (۱۵ متر): ۱٬۹۰۰ فوت (۵۷۹ متر) در ۳۹٬۵۰۰ پوند (۱۷٬۹۱۷ کیلوگرم) AUW
بیشتر خواندن

Clayton, Donald C. Handley Page, an Aircraft Album. Shepperton, Surrey, UK: Ian Allan Ltd. , 1969. شابک ‎۰−۷۱۱۰−۰۰۹۴−۸ISBN 0-7110-0094-8.
لاوبن

| لاوبن   | لاوبن   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: بایرن
منطقه اداری: Schwaben
ناحیه: Oberallgäu
حکومت: حکومت
 • شهردار: Berthold Ziegler
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۴۱ کیلومتر مربع (۳٫۲۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۶۴۷−۷۰۸ متر (−۱۶۷۶ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۳٬۳۱۴
 • تراکم: ۳۹۰/کیلومتر مربع (۱۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 87493
کدهای شماره‌گیری: 08374
پلاک خودرو: OA
وبگاه: www.lauben.de
لاوبن (به آلمانی: Lauben) یک شهر در آلمان است که در ابرالاگوی واقع شده‌است.
اینگلیش الکتریک لایتنینگ

| Lightning | Lightning |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد رهگیر (کاربری اصلی)؛ هواگرد جنگنده
کشور سازنده: بریتانیا
تولیدکننده:  انگلیش الکتریک  بریتیش ایرکرفت 
نخستین پرواز:  ۴ اوت ۱۹۵۴ (P.1A)  ۴ آوریل ۱۹۵۷ 
معرفی‌شده در: ۱۱ ژوئیه ۱۹۶۰ (frontline service)
بازنشستگی: ۱۹۸۸ (RAF)
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا  نیروی هوایی کویت  نیروی هوایی سلطنتی سعودی 
تعداد ساخته‌شده: ۳۳۷ (دربرگیرنده پیش‌نمونه‌ها)
هزینه هر فروند: £۱۹۹٬۰۰۰ (۱۹۵۹) معادل ۴٬۹۲۵٬۴۹۴ £ در ۲۰۲۱
انگلیش الکتریک لایتنینگ (به انگلیسی: English Electric Lightning) هواپیمای جنگنده ما فوق صوت و رهگیری بریتانیایی است که به دو موتور توربوجت Rolls-Royce Avon مجهز بود و در ابتدای جنگ سرد در شرکت انگلیش الکتریک طراحی شد. لایتنینگ در سال ۱۹۵۴ برای اولین بار به پرواز درآمد و سال ۱۹۵۹ در نیروی هوایی بریتانیا به خدمت گرفته شد. این جت دوموتوره و تک‌سرنشینه نخستین هواپیمایی بود که از قابلیت پرواز ابرپیمایش (سوپر کروز) برخوردار بود و تا به امروز نیز تنها هواپیمای جنگندهٔ بریتانیایی با سرعت بیش از دو ماخ باقی مانده‌است.
نکته ای که همیشه باید در نظر گرفت بحث ملی‌گرایی در کشورهای صنعتی می‌باشد. انگلیسش الکتریک لایتنینگ در اندازه غیرقابل انکاری از جنگنده‌های هم عصرش عقب بود و با وجود این‌که انگلیسی‌ها می‌دانستند جنگنده‌هایی مثل میگ_۲۱، فانتوم به آن برتری دارند باز روی تولیدش پافشاری کردند. البته این را هم باید گفت که این جت به عنوان جنگنده ای موقت بکارگرفته شد و انگلیسی‌ها آن را برای خط مقدم و مدت طولانی در نظر نداشتند.
در مجموع ۳۳۷ فروند انگلیش الکتریک لایتنینگ تولید شد. جایگزینی تدریجی این هواپیما از سال ۱۹۷۴ ابتدا با اف-۴ فانتوم ۲ آغاز و کمی بعد با جنگنده پاناویا تورنادو جایگزین و تا سال ۱۹۸۸ این جنگنده به‌طور کامل در نیروی هوایی بریتانیا بازنشسته شد.
مدل اف- ۵۳ این جنگنده که قابلیت‌های حمله به زمین و شناسایی هم به آن افزوده شده بود، به کشورهای عربستان و کویت صادر شد. کویتی‌ها در عملیاتی کردن این هواپیمای پیچیده با مشکلات زیادی روبه‌رو شدند و در سال ۱۹۷۷ آن را کنار گذاشته و جنگنده‌های جدید میراژ اف-۱ فرانسوی را جایگزین آن‌ها کردند. اما عربستانی‌ها که از حمایت فنی انگلیسی‌ها استفاده می‌کردند تا سال ۱۹۸۶ از لایتنینگ‌های خود استفاده می‌کردند و در درگیری‌های مرزی سال‌های ۷۰–۱۹۶۹ با یمن جنوبی نیز از آن برای مأموریت‌های حمله به زمین و شناسایی هوایی استفاده کردند. از سال ۱۹۸۱ اف-۵‌های خریداری شده از آمریکا جای لایتنینگ‌های سعودی را در مأموریت‌های حمله به زمین گرفتند و تا سال ۱۹۸۶ مأموریت‌های رهگیری لایتنینگ‌های سعودی هم به‌طور کامل به اف-۱۵ ایگل خریداری شده از آمریکا و پاناویا تورنادو اروپایی سپرده شد که از نظر برد عملیاتی، ظرفیت حمل مهمات و اویونیک برتری قابل توجهی بر لایتنینگ داشتند.
بسه هوزات

| بسه هوزات | بسه هوزات |
| --- | --- |
زاده: ۱۹۷۸  خوزات، استان تونج‌ایلی، ترکیه
سال‌های خدمت: ۱۹۹۴−تا کنون
درجه: عضو شورای رهبری پ.ک. ک رئیس کنفدرالیسم جوامع کردستان اعضای حزب کارگران کردستان
جنگ‌ها و عملیات‌ها: درگیری کردها و ترکیه
بسه هوزات (۱۹۷۸، خوزات، استان تونج‌ایلی) او به‌همراه جمیل بایک راسای مشتری شورای رهبری پ‌ک‌ک می‌باشند. نام اصلی او حولیا اران می‌باشد.
زندگی شخصی و حزبی

وی در سال ۱۹۷۸ در شهر خوزات در استان تونج ایلی متولد شد و هفتمین فرزند یک خانواده ۹نفره بود در دوره ابتدایی تنار شرکت کرد و در دوره متوسطه کایسری نیز شرکت کرد. بسه هوزات دربارهٔ سالهای دبیرستان خود در کایسری گفت من تجربه دیگری را در کایسری را از طریق علویسم و درزملیلیک تجربه کردم. وقتی مشخص شود که شما کرد و علوی هستید رویکردی وجود دارد که علوی‌ها حاشیه نشینند و به آنها توهین وهمیشه تحقیر می‌شوند. جاودانگی، خیانت ، خدا، دین، به عنوان چیزی منعکس نشده‌است که کوارن نیست. یکی از راه‌هایی که بسه هوزت از این تبعیض رهایی یافت، بخشی از سازمان چپ رادیکال بود و بسیاری از این سازمان‌ها وابسته به عبدالله اوجالان بودند.
خانواده بسه هوزت قربانی قتل‌عام سال ۱۹۳۸ در زمان شورش تونج ایلی Dêrsim بودندبه گفته خودش آنها قربانی یک نسل‌کشی بودند او همچنین گفت که پدربزرگش در این نسل‌کشی کشته شده‌است علاوه بر پدربزرگ همسر، پدر و فرزندانش هم به قتل رسیدند. البته مادربزرگش به سختی از دست سربازان دولت ترکیه فرار می‌کند.
در سالهای تحصیل در دبیرستان، وی تحت تأثیر عبدالله اوجالان قرار گرفت که مقالاتی را در روزنامه اوزگور هالک با نام قلم علی منتشر کرد. در سال ۱۹۹۴ وی در کوه‌های استان تونج ایلی به پ ک ک پیوست.
هویت (برنامه تلویزیونی)

| هویت | هویت |
| --- | --- |
سازنده:  سعید امامی  حسین شریعتمداری 
کشور سازنده: ایران
زبان اصلی: فارسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها:  سعید امامی  حسین شریعتمداری 
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه ۱ سیما
انتشار اولیه: تابستان و پاییز ۱۳۷۵
هویت یک برنامهٔ تلویزیونی است که در سال ۱۳۷۵ از شبکه یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. در این برنامه بسیاری از نویسندگان و روشنفکران مورد انتقادات شدید قرار گرفتند و اعترافات تلویزیونی برخی زندانیان سیاسی که در زندان ضبط شده بود نیز در این برنامه پخش گردید.
تولیدکنندگان

احمد پورنجاتی که در زمان پخش هویت معاونت سیما را برعهده داشت، هویت را تولید و محصول صداوسیما نمی‌داند بلکه محصول بازار مشترک معرفی می‌کند. بازار مشترکی که به گفته او «بخشی از این بازار مشترک در وزارت اطلاعات بود با محوریت شخص سعید امامی و بخشی دیگر از آن نویسندگان و مسئولان ستون «نیمه پنهان» روزنامه … بودند.» ستون «نیمه پنهان» آن زمان در در روزنامه کیهان نوشته می‌شد.
سعید امامی و حسین شریعتمداری به عنوان تهیه‌کنندگان این برنامه شناخته می‌شوند و هاشمی رفسنجانی به صراحت از شریعتمداری به عنوان تهیه‌کننده اصلی این برنامه نام می‌برد. خبرنگار روزنامه کیهان در سال ۱۳۸۲ مصاحبه‌ای با هاشمی رفسنجانی در مورد هشت سال دوره ریاست جمهوری‌اش انجام داده‌است. در آن مصاحبه با اشاره به برنامهٔ هویت و نقش حسین شریعتمداری گفته می‌شود.
- خبرنگار روزنامه کیهان: ضمناً می‌گویند آقای سحابی از شما قول گرفته‌بود اعترافاتی که کرده، از تلویزیون پخش نشود؛ ولی در برنامهٔ هویت پخش شد. در مورد این دو شبهه توضیح بفرمایید؟
- هاشمی رفسنجانی: اولاً از من قولی نگرفته‌بود. اصلاً از اعترافات ایشان اطلاعی نداشتم که قولی بدهم. آقای سحابی هم رفیق من بود. ما در دوران مبارزه هم پرونده و با هم در زندان بودیم. بعد از پیروزی هم در شورای انقلاب بود. همیشه با هم بودیم و اختلافی نداشتیم. گروهی را هم که وزارت اطلاعات گرفتند، بدون اطلاع من گرفتند. گویا حدود ۹۰ نفر را گرفتند. من اصلاً با اینطور چیزها مخالف بودم. منتها وزارت اطلاعات از این کارها می‌کرد…. برنامهٔ هویت را از تلویزیون دیدیم و اصلاً خبر نداشتیم. شما از آقای شریعتمداری بپرسید که چه کسی به او گفته که آن برنامه را بسازد.
از امیر فرشاد ابراهیمی نیز به عنوان یکی از عوامل تولیدی این برنامه یاد می‌شود. وی در مصاحبه با روزنامه جامعه در مورد چگونگی ساخت این مجموعه پاسخ داد: «ترجیح می‌دهم در این مورد حرفی نزنم»
موسیقی متن این برنامه برگرفته از آلبوم باران عشق از ناصر چشم‌آذر بود.
در مورد برنامه

برنامهٔ هویت در تابستان و پاییز ۱۳۷۵ به صورت هفتگی پنجشنبه‌ها از شبکهٔ یک صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش گردید. در این برنامه روشنفکرانی چون عبدالحسین زرین‌کوب، هوشنگ گلشیری، داریوش شایگان، محمدعلی اسلامی ندوشن، سید حسین نصر، باقر پرهام، محمود دولت‌آبادی، محمدجعفر محجوب، احمد شاملو، ایرج افشار و بسیاری دیگر به عنوان عنوان تئوریسین‌ها و مجریان تهاجم فرهنگی و شبیخون فرهنگی غربی و خائن به کشور یاد می‌شدند.
اعترافات تلویزیونی که از سعیدی سیرجانی، عزت‌الله سحابی، غلامحسین میرزاصالح در زندان ضبط شده بود نیز در این برنامه پخش و تحلیل‌های مورد نظر مقامات دولتی آن گنجانده می‌شد. عزت‌الله سحابی فیلم‌های گرفته شده را پس از ماه‌ها حبس و شکنجه خود و سایر زندانیان می‌داند.
«عزت‌الله سحابی پس از ماجرای نامه ۹۰ امضایی در سال ۱۳۶۹ و در زمان مسئولیت سعید امامی، معاون با نفوذ علی فلاحیان وزیر وقت اطلاعات، بازداشت و به مدت چند ماه تحت بازجویی‌های سنگین برای “اعتراف کردن» علیه خود و همفکرانش قرار گرفت.»
علی اکبر سعیدی سیرجانی نویسنده و متفکر و یکی دیگر از کسانی است که اعترافات او علیه خود، در برنامه هویت پخش شده‌است. سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای از وضع سلامت و خطر شکنجه او در طول بازداشت، ابراز نگرانی کرده بود و نهایتاً هم مرگ او در زندان «سکته قلبی» عنوان شد. نقل قول زیر از او نیز نشانه دیگری از اعمال فشار برای اخذ اعترافات اجباری تلویزیونی است. سعیدی سیرجانی در بخشی از این فیلم‌ها رندانه به شکنجه خود اشاره می‌کند: «آنچه که باعث شد من امشب خودم خواهش کنم که بیایند این برنامه را ضبط کنند صحبتی است که از دو روز پیش شروع شده ولی شاید ده دقیقه قبل یک تلنگر سفتی به روح من خورد. می‌خواستم این صحبت را بکنم که این چیزهایی که در طول این مدت من نوشتم، همه رگه‌هایی از لجبازی شدید دارد و شدیداً پشیمانم از این کار.»
بعدها و پس از آزادی نسبی که در دوران اصلاحات پیش آمد، غلامحسین میرزاصالح و عزت‌الله سحابی و نیز سایر کسانی که در برنامه هویت فیلم‌های اعترافات آن‌ها پخش شده بود فرصتی یافتند تا فاش کنند که چگونه در طول مدت بازداشت‌شان و تحت چه فشارهای جسمی و روحی مجبور به اقرار و سخن گفتن علیه خود شده بودند. بسیاری از کسانی که در بازداشت‌گاه‌های وزارت اطلاعات شروع به اعتراف علیه خود و اعتقادات خود می‌کردند امیدوار بودند به این ترتیب از دست بازجویانی که اختیار جان و مرگ متهمان‌شان را در دست داشتند خلاصی یابند. تقریباً همه کسانی که فیلم و صدا و نوشته‌های اعترافات‌شان دربرنامه تلویزیونی هویت پخش شد، آزاد شدند؛ اما علی‌اکبر سعیدی سیرجانی این بخت را نداشت و در اسارت جان باخت.
واکنش‌ها > حسین شریعتمداری

حسین شریعتمداری از ستایش گران این برنامه بود. او در روزنامه کیهان می‌گوید «این برنامهٔ هویت از سوی صدا و سیما تهیه شده و در آن جمع زیادی از صاحب نظران سخن گفته بودند. در این برنامه پشت صحنه و هویت اصلی جریان‌های ضدانقلاب به‌طور مستند افشا شده بود که بنده این برنامه را یکی از برنامه‌های افتخارآمیز می‌دانم و البته کسانی که از هویت انقلابی خود پشیمان شده‌اند و امروزه با برخی از همان عوامل ضدانقلاب پالوده می‌خورند، طبیعی است که از این برنامه عصبانی باشند و این مشکل از استحاله شدن آنهاست.» بعدها مشخص شد که این برنامه تولید صدا و سیما نبوده و شخص حسین شریعتمداری به همراه سعید امامی از تولیدکنندگان برنامه بوده‌اند.
واکنش‌ها > علی لاریجانی

علی لاریجانی که در آن زمان ریاست صدا و سیما را بر عهده داشت به شدت از پخش این برنامه دفاع کرد. او در پاسخ به انتقادات از این برنامه گفت: «اولاً بحثی که ما در این مجموعه مطرح کردیم بر اساس توهین و تهدید نیست. ثانیاً بسیار از شخصیت‌های مطرح شده افراد مذهبی و اندیشمند نیستند هرچند ممکن است به آن تظاهر کنند. ثالثاً در مورد اینکه می‌گویند چرا به این افراد مجال صحبت داده نمی‌شود باید گفت مگر اینها تاکنون مجال صحبت نداشتند… یعنی این حضرات فکر می‌کنند ما اطلاع نداریم که از کدام سفارتخانه پول و سفارش نگارش مقاله می‌گیرند که این مطالب را بنویسند.» البته وی سال‌ها بعد و در بحبوحه انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ در برابر این برنامه تغییر موضعی ۱۸۰ درجه‌ای داشت: «پخش برنامه هویت اشتباه بود، با اینکه مسئول بودم، مطلع نبودم و کار زیردستان بود. بعد با ساخت برنامه چهره‌های ماندگار، خواستم جبران کنم.»
واکنش‌ها > اکبر هاشمی‌رفسنجانی

اکبر هاشمی رفسنجانی که در آن زمان رئیس‌جمهوری ایران بوده می‌گوید گروهی در وزارت اطلاعات بدون اطلاع و رضایت وی دست به این اقدامات زده‌اند: «گویا اینهایی که این کارها را می‌کنند، خودشان زندان نبودند و نمی‌دانند زندان یعنی چه که افراد را مدت‌ها در زندان نگه می‌دارند. اگر زندان رفته بودند، این کارها را نمی‌کردند.» وی همچنین می‌گوید:
برنامه هویت را از تلویزیون دیدم و اصلاً خبر نداشتیم. شما از آقای شریعتمداری بپرسید که چه کسی به او گفته که آن برنامه را بسازد.
واکنش‌ها > نهضت آزادی ایران

نهضت آزادی ایران در مورد پخش این برنامه بیانیه‌ای صادر کرد. در این بیانیه آمده‌است: «این برنامه با هدف مخدوش ساختن هویت فرهنگی ملت مسلمان ایران و ملکوک کردن و هتک حرمت اندیشمندان مسلمان ملی و آن گروه از شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی خدمتگزار ایران و اسلام، که در خارج از چارچوب‌های فکری حاکمیت می‌اندیشند، شکل گرفته و در بطن خود تبلیغ یک اندیشه و باور خطرناک به نسل بی‌اطلاع کنونی را می‌پرورد… مجریان پشت پرده هویت در صدا و سیما، در راستای امیال بیمارگونه خود و به‌منظور تلاش برای به اصطلاح بی‌آبرو کردن نهضت آزادی ایران، از شیوه‌ای استفاده می‌کنند که در تاریخ سیاسی جهان ابتکار آن به نام استالین و لاورنتی بریا ثبت شده‌است. در این برنامه از مصاحبه‌ای که در سال ۱۳۶۹، در دوره بازداشت غیرقانونی آقای مهندس عزت‌الله سحابی تهیه شده بود، سوءاستفاده کرده‌اند. مصاحبه‌ای که آقای مهندس سحابی در نامه سرگشاده به ریاست محترم جمهوری در رد آن، صریحاً اعلام کرده‌اند که: «مصاحبه کذایی در شرایط فشار شدید روح و روانی ضبط شده‌است و فاقد هر گونه اعتبار شرعی و قانونی و اجتماعی است.»
کتاب هویت

انتشارات حیان چندی بعد از پخش این برنامه، متن آن را در قالب کتابی منتشر کرد. مهدی خزعلی مدیر این انتشارات در مقدمه کتاب نوشت: «هویت نقلی است مستند از صف آرایی بیگانگان. هویت هشداری است به سهل انگاران؛ و سخن ما در این برهه حساس که مقام معظم رهبری آن را شبیخون فرهنگی نامیدند جز ابلاغ رسالت نبود.» مهدی خزعلی در این کتاب بر تئوری توطئه «شبیخون فرهنگی» که تئوری محبوب علی خامنه‌ای است پافشاری می‌کند.
بعدها اما مهدی خزعلی ارتباط با سعید امامی را رد و در اظهاراتی انتشار کتاب هویت را توجیه کرد. به گفته رادیو فردا هیچ منبع مستقلی قادر به راستی‌آزمایی اظهارات بعدی خزعلی نیست.
گابریل ونسان

| گابریل ونسان | گابریل ونسان |
| --- | --- |
زاده: مونیک مارتین ۹ سپتامبر ۱۹۲۸ بروکسل
درگذشته: ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۰ بروکسل
دلیل سرشناسی: مجموعه داستان‌های ارنست و سلستین
مونیک مارتین (با نام مستعار گابریل ونسان؛ ۹ سپتامبر ۱۹۲۸–۲۴ سپتامبر ۲۰۰۰) نویسنده و تصویرگر بلژیکی کتاب‌های کودکان بود. او بیشتر به خاطر مجموعه کتاب‌های کودکان ارنست و سلستین مشهور است.
زندگی‌نامه

مونیک مارتین در ۹ سپتامبر ۱۹۲۸ در بروکسل به دنیا آمد و در ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۰ در همان‌جا درگذشت. تخلص او از نام کوچک پدربزرگ و مادربزرگش، گابریل و ونسان گرفته شده است.
او قبل از شروع کار در دهه ۱۹۸۰ به عنوان تصویرگر مجموعه داستان‌های ارنست و سلستین که بعداً در سال ۲۰۱۲ یک فیلم سینمایی از روی آن اقتباس شد، به عنوان نقاش آبرنگ کار می‌کرد.
آلبرت وسکر

| آلبرت وسکر | آلبرت وسکر |
| --- | --- |
شخصیت رزیدنت ایول: شخصیت رزیدنت ایول
آلبرت وسکر در رزیدنت ایول ۵: آلبرت وسکر در رزیدنت ایول ۵
نخستین حضور: رزیدنت ایول (۱۹۹۶)
پدیدآور: شینجی میکامی ایسائو اوهیشی
طراح: جون تاکه‌ئوچی کنیچی ایوائو
ایفاگر: جیسون اومارا در رزیدنت ایول: انقراض شان رابرتس در رزیدنت ایول: زندگی پس از مرگ
صداپیشه: ریچارد واف (C:V, Wesker's Report, RE0, RE4) پیتر جیساپ (RE rmake) دی. سی. دوگلاس (TUC, RE5, TDC, MvC3)
اطلاعاتِ درون‌داستانی: اطلاعاتِ درون‌داستانی
نژاد: سفیدپوست
جنسیت: مرد
ملیت: آمریکایی
آلبرت وسکر (به ژاپنی: アルバート・ウェスカー Arubāto Wesukā، به انگلیسی: Albert Wesker) یکی از آنتاگونیست‌های مجموعه بازی‌های ویدئویی رزیدنت ایول است که توسط شرکت کپ‌کام ساخته شده است. آلبرت وسکر مردی بود که در جستجوی راهی برای پیدا کردن قدرت و چیرگی بر نژاد انسان است. او برای این هدف توسط آمبرلا از دوران نوزادی پذیرفته شد؛ گاه مانند یک پژوهشگر و گاهی به عنوان جاسوس برای آمبرلا کار می‌کرد، پیوستن وسکر به ادارهٔ پلیس شهر راکون آر.پی. دی (R.P.D) و بنیان‌گذاری استارز نیز بخشی از مأموریتی بود که آمبرلا برای او برنامه‌ریزی نمود ولی از آغاز تا انتهای مسیر پیشرفت او بر مبنای خیانت به هم‌پیمانانش بود. پس از رویدادهای رزیدنت ایول ۱، او به همگان وانمود کرد که مرده است اما حقیقت این نبود، او زنده بود و در این شرایط ویژه تلاش کرد تا خود را به هدف‌هایش نزدیک کند. آلبرت وسکر بیشترین تعداد حضور در سری بازی رزیدنت ایول و اصلی‌ترین دشمن این سری از بازی‌هاست.
پیدایش

آلبرت وسکر از پدر و مادری که به شکل ژنتیکی نابغه بودند به دنیا آمد. او و بیشتر کودکانی که در شرایط او بودند زیر پوشش پروژهٔ کودکان وسکر قرار می‌گرفتند. این پروژه به‌وسیلهٔ اوزول ای اسپنسر رئیس کل شرکت آمبرلا برنامه‌ریزی شده بود. آلبرت از معدود کودکانی بود که از این پروژه با موفقیت عبور کرد. تعداد کمی از این کودکان از آزمایش‌های آمبرلا زنده ماندند، که آلبرت مهم‌ترین آن‌ها بود. آزمایش‌هایی که بر روی کودکان انجام می‌شد بسیار محرمانه بود به گونه‌ای که کودکان و حتی پدر و مادرشان از آزمایش‌ها بی‌خبر بودند. آزمایش‌ها و برآیندهای آن فقط به اسپنسر و افراد بلندپایه آمبرلا گزارش می‌شد. آلبرت نیز از آزمایش‌ها بی‌خبر بود و نمی‌دانست که از معدود کودکانی است که سربلند بیرون آمده‌اند. اسپنسر از دور به آلبرت توجه زیادی نشان داد و بدون آنکه خودش بداند از بهترین آموزش‌های گوناگون آمبرلا بهره برد، در حالی که اسپنسر همچنان او را بهترین می‌پنداشت.
ورود به آمبرلا

آلبرت در ۱۷ سالگی به شرکت داروسازی بزرگ و جهانی آمبرلا پیوست و کارهای پژوهشی خود را در سال ۱۹۷۷ آغاز کرد. او به مقر آموزشی آمبرلا در شهر راکون فرستاده شد تا توسط جیمز مارکوس آموزش‌های ویژهٔ خود را پیگیری کند. وسکر به همراه دوست خود ویلیام برکین بود، آن‌ها با هم به گونه‌ای، دوست و رقیب بودند. آلبرت و ویلیام پس از پشت سر گذاشتن آموزش‌ها مورد اعتماد جیمز مارکوس قرار گرفتند. پس از یک سال در ۲۹ ژوئیهٔ سال ۱۹۷۸ مقر آموزشی بسته شد و آن دو به مقر پژوهشی آمبرلا در اطراف کوهستان آرکلی فرستاده شدند. اما مارکوس خودش در آن جا ماند و به پژوهش‌های خود در مورد پروژهٔ ویروس تی (T) ادامه داد، و بعدها موفق به کشف نهایی ویروس تی به نام خود شد. مارکوس در آینده به دستور اسپنسر توسط دو شاگرد خود برکین و وسکر کشته شد، اما او به وسیلهٔ زالویی که وارد بدنش شد زنده ماند ولی تا مدت‌ها مانند یک مرده بی هوش بود. - کوهستان آرکلی در نزدیکی شهر راکون قرار دارد. آلبرت و ویلیام کار خود را در پژوهشگاه جدید آغاز کردند. این پژوهشگاه مخفی و فراسری در زیرزمین عمارت اسپنسر قرار داشت. این عمارت مکانی است که رویدادهای نخستین بازی این سری در آن جریان داشت. برکین با اینکه در آزمایش‌های پروژهٔ کودکان وسکر قرار نگرفت ولی با این حال از هوش سرشاری برخوردار بود به گونه‌ای که در ۱۳ سالگی در پروژهٔ ویروس تی شرکت کرد و موفق شد ۳ مرحله این پروژه را ارتقاء دهد. برکین بعدها موفق شد از تکامل ویروس مادر در بدن لیسا تریور ویروس جی را از بدن او استخراج کند. با همهٔ این‌ها وسکر و برکین دو دوست جداناشدنی بودند.
ورود به اداره پلیس شهر راکون (R.P.D)

در سال ۱۹۹۶ آلبرت وسکر که دارای توانایی‌های فردی بسیاری بود به دپارتمان پلیس راکون (R.P.D) می‌پیوندد و گروهی را با نام استارز (S.T.A.R.S) در درون اداره پلیس و به عنوان زیر مجموعهٔ آن بنیان‌گذاری می‌کند. این گروه از بهترین‌های پلیس تشکیل می‌شد. در حقیقت هدف آمبرلا از این کار به وجود آوردن یک عامل نفوذی در اداره پلیس شهر بود. وظیفهٔ آلبرت در آنجا پیشبرد هدف‌های آمبرلا بود، او از اطلاعات محرمانه پلیس و بازجویی‌ها برای کمک به آمبرلا استفاده کرد. در اداره پلیس او به عنوان پلیسی وظیفه‌شناس شناخته می‌شد و هیچ‌کس از کارهای او باخبر نشد. او بسیار زیرک و هوشیار بود. وسکر گروه استارز را به دو بخش کوچکتر تقسیم کرد و هر کدام از نفرهای برتری که عضو گروه بودند را متناسب با ویژگی‌هایشان در یکی از دو گروه قرار داد. گروه اصلی از این نفرها تشکیل می‌شدند:آلبرت وسکر، بری بارتون، کریس ردفیلد، جیل ولنتاین، براد ویکرز و جوزف فراست و گروه دوم: انریکو مارینی، ادوارد دیوای، ریچارد آیکن، کنث جی. سولیوان، فورست اسپیر و در نهایت ربکا چمبرز هدف او از این کار ایجاد حس رقابت میان اعضا برای بهبود انجام وظیفه‌هایشان بود. مردم شهر با چنین پلیسی در امنیت و آرامش زندگی می‌کردند، اما این پایان این مردم نگون‌بخت نبود، سرنوشت بسیار وحشتناکی در انتظارشان بود.
پس از مدتی ویلیام برکین و آلبرت وسکر مقر آموزشی آمبرلا را -که بسته شده بود- بازگشایی می‌کنند. زنده شدن مارکوس هر بختی را برای ترمیم آن مقر از بین برد. نابود ساختن اجباری مقر در وسکر احساسی را پدیدآورد که باید در آن برای رسیدن به هدف‌هایش از آمبرلا جدا شود و خودش راهی جدا را پیگیری کند.
رویداد عمارت

مقالهٔ اصلی: رویداد عمارت اسپنسر
پس از اتفاق افتادن چندین قتل مرموز در اطراف کوهستان آرکلی، آلبرت وسکر که از همهٔ این رویدادها و پشت پردهٔ آن با خبر بود گروه Bravo را به محل قتل‌ها در کوهستان آرکلی می‌فرستد… ولی از آن‌ها هیچ خبر و گزارشی به ادارهٔ پلیس نمی‌رسد، در حقیقت گروه Bravo ناپدید شده بودند. پس از چند روز آلبرت وسکر به همراه بهترین گروه پلیسی شهر (Alpha) به سمت محل حرکت کردند. رویدادهای وحشتناکی در انتظار آن‌ها بود، گروه حرکت خود را تا نزدیکی عمارت ادامه دادند و پس از حمله سگ‌های خون‌آشام ،بالگرد گروه که هدایت آن را براد ویکرز بر عهده داشت از روی ترس محل را به همراه همکارانش تنها گذاشت و فرار کرد، گروه بازمانده سراسیمه به سمت عمارت دویده و وارد آن شدند. عمارتی که ازآن اسپنسر بود و آلبرت وسکر هم سال‌ها در زیر زمین آن که پژوهشگاه مخفی آمبرلا بود کار می‌کرد. وسکر به پنهان‌کاری‌هایش ادامه داد و وانمود کرد که مانند دیگر افراد گروه با عمارت ناآشنا است. او در حقیقت می‌خواست متوجه شود که مخلوقاتی که خودش و برکین ایجاد کردند، تا چه میزان در برابر توانایی‌های بهترین افراد گروه S.T.A.R.S توانمندند. او می‌خواست از افراد گروه آلفا (حرف) به نام نمونه‌های آزمایشگاهی استفاده کند. آلبرت پس از شک کردن کریس ردفیلد به خودش، او را تهدید به مرگ کرد و شخصیت اصلی خود را به کریس شناساند، سپس کریس را به مکانی که مخلوق تایرانت را ایجاد کرده بود، برد و آن را آزاد کرد. تایرانت در حرکتی عجیب وسکر را کشته و به سمت کریس حمله کرد که کریس موفق شد تایرانت را شکست دهد، ولی تایرانت و وسکر هر دو زنده بودند. در حقیقت مرگ وسکر یک نقشه بود که به وسیلهٔ برکین و وسکر برنامه‌ریزی شده بود. وسکر پس از آن به شکل مخفیانه به سوی رسیدن به هدف‌هایش گام برداشت. اسپنسر، ادارهٔ پلیس شهر راکون و تمام کسانی که با وسکر در ارتباط بودند، مگر برکین او را مرده می‌پنداشتند.
پس از رویداد عمارت

آلبرت وسکر پس از رویدادهای عمارت به پژوهش‌های خود برای تبیل کردن خود به موجودی قدرتمند تر و برتر ادامه داد و با روش‌های گوناگون در پی جمع‌آوری ویروس‌های نایاب از گوشه و کنار جهان بود، اما از آن جا که در آن زمان باید خود را مخفی نشان می‌داد از جاسوسی به نام ایدا وانگ برای پیشبرد هدف‌هایش استفاده می‌کرد. ایدا در حقیقت برای یک سازمان مخفی جاسوسی می‌کرد؛ در سری بازی رزیدنت ایول همواره نامی از این سازمان برده نمی‌شود و خود ایدا از آن به نام سازمان نام می‌برد. ایدا در بازی رزیدنت ایول ۲ موفق می‌شود که نمونهٔ ویروس جی را پیدا کرده و از شهر راکون خارج شود، اما وسکر هنوز هم کمبود احساس می‌کرد. وسکر در نهایت پس از ۵ ماه و ۵ روز خود را آشکار می‌کند و به سمت جزیره راکفورت حرکت می‌کند تا جدیدترین ویروس کشف شده که توانایی تغییر مورد دلخواه بر روی دی‌ان‌ای را داشت به دست آورد این ویروس، ویروس T.VERONICA نام داشت و توسط الکسیا اشفورد - که نوه یکی از بنیان‌گذاران آمبرلا یعنی ادوارد آشفورد و دختر الکساندر آشفورد بود- کشف شد. وسکر می‌خواست ویروس را به هر شکلی که شده به دست بیاورد، اما یک رویداد غیرمنتظره… پیش از آنکه وسکر خود را به جزیرهٔ راکفورت برساند، کلر ردفیلد توسط آمبرلا یه جزیره تبعید شده بود، این کافی بود تا کریس نیز برای نجات خواهرش خود را به جزیره برساند. دیدار کریس و وسکر پس از ۵ ماه و ۵ روز پس از رویداد عمارت، رویدادی جالب بود که در رزیدنت ایول کد: ورونیکا رخ می‌دهد. کریس پس از دیدار با وسکر، مورد حملهٔ او قرار گرفته و تا آستانهٔ مرگ پیش می‌رود، اما پس از صحبت‌های آلکسیا، وسکر، کریس را در حالی که در آستانهٔ مرگ بود رها می‌کند و به سوی آلکسیا می‌رود. در اینجا کریس، پس از مشتی که به صورت وسکر می‌زند و پس از افتادن عینک وسکر متوجه چشم‌های قرمز رنگ وسکر شده و به این موضوع که وسکر دیگر یک انسان عادی نیست، پی می‌برد. وسکر، در نهایت نیز، ویروس T.VERONICA را به دست می‌آورد. او همچنان به دنبال ویروس‌های نایاب از سرتاسر جهان بود. از روسیه تا آمریکای جنوبی، اما کلید پژوهش‌های او در اسپانیا بود.