stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آدم‌خواری (انسان‌ها)
انگیزه‌ها > خوردن گوشت انسان برای نزدیک شدن به خدایان و الهه‌گان و بستن پیوند دوستی با آن‌ها

مردم شهر حران یکی از شهرهای کهن بین‌النهرین، در دوره پیش از اسلام، هر سال کودکی را به خدای نگهبان بت‌هایشان پیشکش و قربانی می‌کردند. گوشت قربانی را با آرد سفید، زعفران، روغن زیتون و سنبل به صورت قرص‌هایی به اندازه انجیر درمی‌آوردند و می‌پختند و به نیایشگران می‌خوراندند. مردم قبیله‌ای در هند بیماران و سالمندان قبیله را به نشانه علاقه به الهه مقدس کالی، همسر کینه‌ورز شیوا، یکی از خدایان هندوها،
و خرسند و آرام کردن او می‌کشتند و گوشت آن‌ها را می‌خوردند.
انگیزه‌ها > بومیان استرالیای مرکزی

خوردن گوشت انسان در بین بومیان استرالیای مرکزی رسم بود که مادران گوشت کودکان مرده خود را می‌خوردند تا نیرویی را که به هنگام زادن به آن‌ها داده بودند بازپس گیرند. مردم گل باستان (نیاکان فرانسویان) خوردن گوشت قسمت‌هایی از بدن انسان را برای درمان بعضی از بیماری‌ها سودمند می‌دانستند.
در سال‌های پایانی قرن پانزدهم میلادی، کریستف کلمب در جزیره‌های آنتیل، میان آمریکای جنوبی و آمریکای شمالی، به قومی به نام کارائیب برخورد که میانشان خوردن گوشت انسان رسم بود. کلمب آن‌ها را کانیبال نامید. این نام در بسیاری از زبان‌های اروپایی به معنی آدمخوار به کار رفته‌است. اروپائیان عادت یا رسم هم‌نوع‌خواری را کانیبالیسم (cannibalism) نامیده‌اند.
امروزه، به سبب نزدیکی قوم‌ها و قبیله‌ها به یکدیگر و افزایش دانش و بینش آن‌ها و پیشرفت تمدن و فرهنگ، آدمخواری تقریباً از بین رفته‌است.
آدم‌خواری در گروه داعش

داعش با استناد به فتوای یکی از علمای خود به نام ابن قدامه در کتاب المغنی اقدام به کشتن یکی از زندانیان و خوردن گوشت او کردند. ابن قدامه متوفی در سال ۶۲۰ هجری قمری فتوا داده بود «خوردن گوشت انسان‌های محارب و مرتد جایز است، زیرا این افراد حرمت ندارند و کشتن آنها و خوردن گوشت آنان جایز است.»
همچنین، قرطبی صاحب تفسیر قرطبی در کتاب الجامع لأحکام القرآن، آورده‌است که محمد بن ادریس شافعی کشتن و خوردن حربی را مجاز شمرده‌است.
آدم‌خواری در دوران صفویان

تاریخ نگاران به دسته‌ای از خادمان شاهان صفوی اشاره می‌کنند که مجرمان و کسانی که به مذهب تشیع نمی‌گرویدند را زنده زنده می‌خوردند. همچنین ایشان روش‌های دیگری برای مجازات بکار می‌بردند همچون انداختن مجرمان جلوی سگانی که آدم‌خوار بودند. همچنین ذکر شده که بسیاری از این مجازات و شکنجه‌ها ریشه در رسوم قبایل چادرنشین ترک آسیای میانه‌ای داشت، که از حامیان شاه اسماعیل صفوی بودند و او را در به قدرت رسیدن یاری کردند. از جمله این رسوم که این حامیان وارد نمودند، زنده‌خواری دشمنان و استفاده از جمجمه دشمنان به عنوان جام بود. در دوران حکومت صفویان دسته‌ای جلاد خام‌خوار وجود داشته‌است که به فرمان شاه، مقصرین را زنده‌زنده می‌خوردند. گاهی شاهان صفوی آنان را احضار کرده و دستور می‌دادند تا مجرمان را در جلوی چشمانش بدرند. این دسته از آدم خواران که در دربار شاه عباس نگهداری می‌شدند چیک (چگیین) نام داشتند. گفته می‌شود که لشکر چهل نفری آدم خواران شاه عباس همه جا او را همراهی می‌کردند و قربانیان را می‌خوردند. کریم نجفی برزگر، استاد تاریخ صفوی، عنوان می‌کند که بسیاری از این اعمال تحت عنوان گسترش شیعه توجیه می‌شد.
آدم‌خواری در دوران قحطی

یافته‌های جدید نشان می‌دهد نخستین بریتانیایی‌هایی که در آمریکای شمالی اقامت گزیدند، در یکی از زمستان‌های سخت اوایل قرن هفدهم میلادی (سال ۱۶۰۹ میلادی)، یعنی ۴۱۵ سال پیش، ناچار به آدم‌خواری شده بودند. مورخان آن سال را به عنوان دوره قحطی می‌شناسند.
در قحطی در کشور اکراین در دهه ۱۹۳۰، بسیاری از افراد از طریق آدم‌خواری از جریان قحطی نجات یافتند این اقدام در زمان قحطی در جنگ داخلی چین نیز تکرار شد. همچنین برخی اطلاعات فاش شده از کره شمالی نشان می‌دهد که آدم‌خواری در بین پناهجویان از قحطی (بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ میلادی)، در آن کشور رخ داده‌است.
رخدادِ پروازِ شمارهٔ ۵۷۱ نیروی هواییِ اروگوئه

مقالهٔ اصلی: پرواز شماره ۵۷۱ نیروی هوایی اروگوئه
در سال ۱۹۷۲ پس از حادثه سقوطِ پرواز شماره ۵۷۱ نیروی هوایی اروگوئه، که حامل بازیکنان یک تیم راگبیِ شهرِ مونته ویدئو از اروگوئه بود، نجات‌یافتگان تا هفتاد روز پیدا نشدند و نیروهای جستجو از یافتن آن‌ها قطع امید کرده بودند. آن‌ها از راهِ خوردنِ گوشتِ اجسادِ بازماندگانِ حادثه، توانستند گرسنگیِ خود را بر طرف کنند. از ۴۵ سرنشینِ این هواپیما، ۱۶ نفر در نهایت نجات یافتند. یکی از نجات‌یافتگان از این حادثه کتابی در این باره به نامِ (به انگلیسی: Alive: The Story of the Andes Survivors) منتشر کرد همچنین فیلمی به نام زنده (۱۹۹۳) نیز بر مبنای این ماجرا ساخته‌شد.
قاتلین آدم‌خوار

آلفرد پاکر در سال ۱۸۷۴ به جرم آدم‌خواری به ۴۰ سال حبس محکوم شد. او که جوینده طلاهای زیر خاکی بود، در مأموریتی ویژه به همراه پنج تن دیگر به کوه‌های کلرادو فرستاده شد. دو ماه بعد پس از اینکه آلفرد تنها از این سفر بازگشت از وی پرسیده شد چرا تنهاست؟ او در پاسخ گفت در یک دفاع شخصی مجبور شده آنها را بکشد و برای اینکه بتواند زنده بماند گوشت شرکای خود را خورده‌است.
آلبرت فیش آدم‌کش زنجیره‌ای اهل ایالات متحده آمریکا، علاوه بر قتل و اذیت و آزار کودکان، آدم‌خوار نیز بود. فیش در سال ۱۹۲۸ علاقه‌اش به خوردن گوشت انسان را نمایان کرد و در آن سال دختری ۱۲ ساله به نام گرِیس باد را قربانی این عادت عجیبش کرد. فیش در ۱۶ ژانویه سال ۱۹۳۶ اعدام شد. آخرین جمله‌ای که وی پیش از اعدام به زبان راند این بود: «من سال‌ها پیش در خشکسالی که در چین روی داد، به خوردن گوشت انسان علاقه‌مند شدم. خیلی خوشمزه است. گوشت دختران لذیذتر از پسران کوچولو است.»
جفری دامر آدم‌کش زنجیره‌ای و مجرم جنسی اهل آمریکا که میان ژوئن ۱۹۷۸ تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱، هفده پسر و مرد را به نحو فجیعی سلاخی کرد (وی ابتدا با قرص خواب قربانیان را بی‌هوش می‌کرد و آنها را خفه می‌کرد، سپس برای حمل و از بین بردن اجساد مجبور به تکه تکه کردن آنها می‌شد)، علاقه زیادی به جنازه‌خواری و آدمخواری داشت.
ایسی ساگاوا آدم‌کش ژاپنی در سال ۱۹۸۱ وقتی که دانشجوی دکترای ادبیات تطبیقی دانشگاه سوربن بود، همکلاسی خود که زنی هلندی به نام رنه هارتفلت بود را در پاریس کشت و خورد.
آرتور جان شاوکراس قاتل زنجیره‌ای که به دلیل جنایت‌های خود به «قاتل رودخانه روچستر نیویورک» شهرت یافت، اغلب قربانیان وی زنان خیابانی بوده که پس از آزار و اذیت، آن‌ها را کشته و آدم‌خواری می‌کرد؛ سپس بقیه اجساد را در رودخانه روچستر نیویورک رها می‌کرد. زمانی که از آرتور پرسیدند طعم گوشت انسان چه مزه‌ای می‌دهد؟ او گفته بود: «گوشت انسان کمی شیرین است.»
آرمن مایوس آلمانی که با کشتن و قطعه قطعه کردن یک مرد، اعضای بدنش را خورده بود، در ادعاهای خود در دادگاه اعلام کرد: «او (مقتول) با پای خودش به منزل من آمد و زمانی که به او در مورد کشتن و خوردن اعضای بدنش پیشنهاد دادم، پذیرفت».
ونس وی گوگانگ لی بیمار روانی و شهروند کانادایی، در سال ۲۰۰۸ در اتوبوس گری‌هاند که از ادمونتون به سمت وینیپگ در حرکت بود، جوان بیست و دو ساله کانادایی به نام تیم مک‌لین را که به خواب رفته بود، با ضربات پی‌درپی چاقو به قتل رساند و قسمت‌های مختلف گوشت بدن او را خورد.
متیو ویلیامز ۳۴ ساله در ولز جنوبی در یک هتل، چشم‌ها و صورت یک زن ۲۲ ساله را زنده‌زنده خورد و این زن بر اثر شدت جراحات جان باخت.
آزمون نمره

آزمون نمره کالیامپودی رئا، یا آزمون نمره (که اغلب در اقتصادسنجی آزمون افزاینده لاگرانژ مشهور است) یک آزمون فرض آماری از یک فرض صفر می‌باشد، که در آن یک پارامتر از  \theta  مطلوب برابر اندازه معینی از  \theta _{0} است. زمانی که مقدار  \theta  نزدیک  \theta _{0} است، این آزمون توانمندترین آزمون سنجش می‌باشد. مزیت اصلی آزمون نمره اینست که این آزمون، نیازی به تخمین اطلاعات تحت فرضیه‌ای دیگر یا حداکثر احتمال نامحدود ندارد. این موضوع زمانی امکان‌پذیر می‌شود که تخمین احتمال بیشینه نامحدود نقطه مرزی فضای پارامتر است.
هری تایرر

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Harry Alfred Tyrer
زادروز:  ۶ دسامبر ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  کرازبی، مرزیساید، انگلستان
قد:  ۱٫۹۴ متر (۶ فوت ۴ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال بلکپول (قرضی از باشگاه فوتبال اورتون)
شمارهٔ پیراهن:  ۳۰
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۸–۲۰۲۲:  باشگاه فوتبال اورتون
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال اورتون |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  ← باشگاه فوتبال چستر (قرضی) |  ۴۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  ← باشگاه فوتبال چسترفیلد (قرضی) |  ۴۲ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  ← باشگاه فوتبال بلکپول (قرضی) |  ۱۶ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۴۸, ۴ ژانویه ۲۰۲۵ (UTC). :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۸:۴۸, ۴ ژانویه ۲۰۲۵ (UTC). 
هری تایرر (انگلیسی: Harry Tyrer؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که به صورت قرضی از باشگاه فوتبال اورتون برای باشگاه فوتبال بلکپول بازی می‌کند.
کریستنزفیلد

| کریستنزفیلد | کریستنزفیلد |
| --- | --- |
شهر: شهر
کلیسای موراوی در کریستنزفیلد: کلیسای موراوی در کریستنزفیلد
  نشان:   نشان
کریستنزفیلدنمایش نقشه دانمارککریستنزفیلدنمایش نقشه منطقه دانمارک جنوبی: کریستنزفیلدنمایش نقشه دانمارککریستنزفیلدنمایش نقشه منطقه دانمارک جنوبی
مختصات: ۵۵°۲۱′۲۴″شمالی ۹°۲۹′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۳۵۶۶۷°شمالی ۹٫۴۸۶۳۵°شرقی﻿ / 55.35667; 9.48635: مختصات: ۵۵°۲۱′۲۴″شمالی ۹°۲۹′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۵۵٫۳۵۶۶۷°شمالی ۹٫۴۸۶۳۵°شرقی﻿ / 55.35667; 9.48635
Country: دانمارک
منطقه: استان سوددانمارک
شهرداری: Kolding
مساحت: مساحت
 • شهری: ۲٫۳۶ کیلومتر مربع (۰٫۹۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۱): جمعیت (۲۰۲۱)
 • شهری: ۳۰۰۸
 • تراکم شهری: ۱۳۰۰/کیلومتر مربع (۳۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان اروپای مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postal code: 6070 Christiansfeld
وبگاه: www.christiansfeldcentret.dk (به دانمارکی)
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
نام رسمی: Christiansfeld, a Moravian Church Settlement
معیار ثبت: (iii)(iv)
شمارهٔ ثبت: ۱۴۶۸
تاریخ ثبت: ۲۰۱۵
 :  
کریستنزفیلد (دانمارکی: Christiansfeld) یک شهر در شهرداری کولدینگ در یوتلاند جنوبی در استان سوددانمارک است. این شهر در سال ۱۷۷۳ توسط کلیسای موراوی ساخته شد و پس از کریستیان هفتم نام‌گذاری شد. این مکان از ژوئیه ۲۰۱۵ تاکنون به عنوان میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود.
ZBTB16

پروتئین ۱۶ حاوی دومِـین BTB و انگشت روی (انگلیسی: Zinc finger and BTB domain-containing protein 16) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «ZBTB16» کُدگذاری می‌شود.
این ژن که بر روی کروموزوم ۱۱ واقع شده، یک فاکتور رونویسی دارای انگشت روی را کُدگذاری می‌کند و در پیشبرد چرخه سلول نقش دارد.
چندین نمونه از آرایش نابهنجار ژنی در جایگاه کروموزومی مذکور، در مبتلایان به لوسمی پرومیلوسیتیک حاد گزارش شده‌است. همچنین چند نقش فیزیولوژیک برای این پروتئین در لنفوسیت‌های تی کشندهٔ طبیعی (NKT cells) و در لنفوسیت‌های تی گاما دلتا (γδ T cells) در موش‌ها یافت شده‌است. گونه‌های رونویسی متناوب از این ژن در انسان مشاهده شده‌است.
هارال بوکدل

| هارال بوکدل | هارال بوکدل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ ژانویهٔ ۱۸۸۴
درگذشت: ۱۲ دسامبر ۱۹۵۱
ملیت: دانمارک
هارال بوکدل (دانمارکی: Harald Bukdahl; ۲۸ ژانویهٔ ۱۸۸۴ – ۱۲ دسامبر ۱۹۵۱) ژیمناست هنری اهل دانمارک بود.
کوستین

خانه کوستین
خانه کوستین (به انگلیسی: Kostin House) یک ساختمان در منطقه کیروفسکی در روستوف آن دون، کشور روسیه است. این خانه در خیابان ۳۷ چخووا در تقاطع خیابان چخووا لین و خیابان سوورووا (خیابان مالایا سادوویا سابق) واقع شده‌است. این بنا همچنین از میراث فرهنگی آن منطقه محسوب می‌شود.
تاریخچه

این ساختمان در اوایل قرن نوزدهم ساخته شد. صاحبان آن تاجر معروف روستوف یفیم یاکوولویچ کوستین و همسرش دومنا ایوانوونا کوستینا بودند. آنها همچنین دارای یک کارخانه فشار روغن در ساختمانی واقع در کنار خانه کوستین بودند. قطعنامه اداره استان روستوف در تاریخ ۹ اکتبر ۱۹۹۸ این خانه را به عنوان یک منطقه میراث منطقه‌ای تعیین شد. در دهه ۲۰۰۰ ساختمان مرمت شد. فروشگاه‌ها و رستوران‌های مختلف هم‌اکنون طبقه همکف ساختمان را اشغال کرده‌اند.
جام باشگاه‌های اروپا ۸۶–۱۹۸۵

| 0 | 1 |
| --- | --- |
ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان در سویل میزبان دیدار نهایی بود.: ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان در سویل میزبان دیدار نهایی بود.
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
تاریخ برگزاری: ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۵ – ۷ مه ۱۹۸۶
شمار تیم‌ها: ۳۱
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 استوا بخارست (یکمین عنوان):  استوا بخارست (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  بارسلونا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۵۹
گل‌های زده شده: ۱۶۷ (۲٫۸۳ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  توربیون نیلسون (۷ گل)
→ ۸۵–۱۹۸۴ ۸۷–۱۹۸۶ ← : → ۸۵–۱۹۸۴ ۸۷–۱۹۸۶ ← 
جام باشگاه‌های اروپا ۸۶–۱۹۸۵، سی و یکمین فصل رقابت‌های فوتبال جام باشگاه‌های اروپا بود. استوا بخارست رومانی با برتری مقابل بارسلونا در فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۶ در ضربات پنالتی، برای اولین بار فاتح این رقابت‌ها شد.
دور اول

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| گورنیک زابژه  | ۲–۶ |  بایرن مونیخ | ۱–۲ | ۱–۴ |
| دینامو برلینر  | ۱–۴ |  آستریا وین | ۰–۲ | ۱–۲ |
| اندرلشت  | (w/o) |  اورتون | – | – |
| Rabat Ajax  | ۰–۱۰ |  اومانیا | ۰–۵ | ۰–۵ |
| بوداپست هونود  | ۵–۱ |  شامروک روورز | ۲–۰ | ۳–۱ |
| وایله بلدکلوب  | ۲–۵ |  استوا بخارست | ۱–۱ | ۱–۴ |
| زنیت سن پترزبورگ  | ۴–۰ |  وولرنگا | ۲–۰ | ۲–۰ |
| باشگاه فوتبال کوسیسی  | ۴–۲ |  سارایوو | ۲–۱ | ۲–۱ |
| لینفیلد  | ۳–۴ |  سروت ۱۸۹۰ | ۲–۲ | ۱–۲ |
| ÍA  | 2–7 |  آبردین | ۱–۳ | ۱–۴ |
| گوتبورگ  | ۵–۳ |  بوتو پلوودیو | ۳–۲ | ۲–۱ |
| بوردو  | ۲–۳ |  فنرباغچه | ۲–۳ | ۰–۰ |
| اسپارتا پراگ  | ۲–۲ (گ.خ.خ) |  بارسلونا | ۱–۲ | ۱–۰ |
| پورتو  | ۲–۰ |  آژاکس آمستردام | ۲–۰ | ۰–۰ |
| هلاس ورونا  | ۵–۲ |  پائوک | ۳–۱ | ۲–۱ |
| Jeunesse Esch  | ۱–۹ |  یوونتوس | ۰–۵ | ۱–۴ |
(w/o) اورتون به دلیل محرومیت از ورود باشگاه‌های انگلیسی به رقابت‌های اروپایی به دلیل فاجعه ورزشگاه هیسل در سال ۱۹۸۵، نتوانست این دیدار را انجام دهد.
دور دوم

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بایرن مونیخ  | ۷–۵ |  آستریا وین | ۴–۲ | ۳–۳ |
| اندرلشت  | ۴–۱ |  اومانیا | ۱–۰ | ۳–۱ |
| بوداپست هونود  | ۲–۴ |  استوا بخارست | ۱–۰ | ۱–۴ |
| زنیت سن پترزبورگ  | ۳–۴ |  باشگاه فوتبال کوسیسی | ۲–۱ | ۱–۳ |
| سروت ۱۸۹۰  | ۰–۱ |  آبردین | ۰–۰ | ۰–۱ |
| گوتبورگ  | ۵–۲ |  فنرباغچه | ۴–۰ | ۱–۲ |
| بارسلونا  | ۳–۳ (گ.خ.خ) |  پورتو | ۲–۰ | ۱–۳ |
| هلاس ورونا  | ۰–۲ |  یوونتوس | ۰–۰ | ۰–۲ |
یک‌چهارم نهایی

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| بایرن مونیخ  | ۲–۳ |  اندرلشت | ۲–۱ | ۰–۲ |
| استوا بخارست  | ۱–۰ |  باشگاه فوتبال کوسیسی | ۰–۰ | ۱–۰ |
| آبردین  | ۲–۲ (گ.خ.خ) |  گوتبورگ | ۲–۲ | ۰–۰ |
| بارسلونا  | ۲–۱ |  یوونتوس | ۱–۰ | ۱–۱ |
نیمه‌نهایی

| تیم ۱ | نتیجه‌نهایی | تیم ۲ |   بازی رفت   |   بازی برگشت   |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| اندرلشت  | ۱–۳ |  استوا بخارست | ۱–۰ | ۰–۳ |
| گوتبورگ  | ۳–۳ (۴–۵ پ) |  بارسلونا | ۳–۰ | ۰–۳ |
فینال

مقالهٔ اصلی: فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۶
۷ مه ۱۹۸۶
۱۹:۱۵
| استوا بخارست  | ۰–۰ (و> ا.) |  بارسلونا |
| --- | --- | --- |
|  | گزارش MatchCentre |  |
ضربات پنالتی: ضربات پنالتی
| Majearu  لاسلو بولونی  ماریوس لاکاتوش  گابی بالینت  | ۲–۰ |  خوزه رامون الکسانکو  آنخل پدرزا  پیچی آلونسو  مارکوس آلونسو پنیا |
تماشاگران: ۷۰٬۰۰۰
داور: میشل ووتروت (فدراسیون فوتبال فرانسه)
ولادیمیر (شهر)

ولادیمیر (به روسی: Владимир) نام یک شهر روسیه است.
تاریخچه

شهر «ولادیمیر» رسماً در سال ۹۹۰ یا ۱۱۰۸ میلادی در ساحل رودخانه کلازما تاًسیس شده بود که در این محل حدود ۳ هزار سال پیش مکان مسکونی مردم قرار داشت. شهر ولادیمیر بعد از شهر «کیف» برای مدت طولانی پایتخت روسیه بود. ولادیمیر تنها شهری است که در آن یک میراث فرهنگی به نام «دروازه طلایی» به صورت اولیه و کاملاً دست نخورده که در سال ۱۱۶۴ ساخته شده بود، به جا مانده است. همچنین در این شهر کلیساهای بسیار قدیمی وجود دارد، از جمله کلیساهای «اوسپنسکی» و «دمیتروفسکی» که به قرن ۱۲ میلادی بر می‌گردد و جزو مهمترین نمونه‌های معماری قدیمی روسی است. به طور کلی در ولادیمیر حدود ۲۰۰ جای تاریخی و فرهنگی وجود دارد. علاوه بر این چند بام در ارتفاع بلند وجود دارد که از آن می‌توان منظره زیبا از شهر و اطراف آن را تماشا کرد.
جمعیت

جمعیت شهر ولادیمیر ۳۵۲٬۶۸۱ نفر است.
یاسوکند

| حسن‌آباد یاسوکند یاسوکند | حسن‌آباد یاسوکند یاسوکند |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: کردستان
شهرستان: بیجار
بخش: بخش کرانی
سال شهرشدن: ۱۳۷۲
مردم: مردم
جمعیت: ۱۰۶۷۰ نفر
تراکم جمعیت: ۶۴٫۵ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۱۷۹هکتار
ارتفاع: ۱۶۷۵
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: C°۱۱٫۴۲
میانگین بارش سالانه: 314mm
روزهای یخبندان سالانه: ۱۱۳
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: مرتضی شهبازی
ره‌آورد: انگور، کشمش، شیره انگور، گلیم، جاجیم،
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۷۳۸۴۲
  حسن‌آباد یاسوکند  روی نقشه ایران ۳۶°۱۷′۰۱″شمالی ۴۷°۴۴′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۸۳۷°شمالی ۴۷٫۷۴۷۷°شرقی﻿ / 36.2837; 47.7477   :   حسن‌آباد یاسوکند  روی نقشه ایران ۳۶°۱۷′۰۱″شمالی ۴۷°۴۴′۵۲″شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۲۸۳۷°شمالی ۴۷٫۷۴۷۷°شرقی﻿ / 36.2837; 47.7477   
 :  
یاسوکَند شهری در بخش کرانی شهرستان بیجار و مرکز بخش کرانی است. این شهر مرکز اداری، ارتباطی، سیاسی، بازرگانی، اقتصادی و فرهنگی بخش کرانی بشمار می‌رود و با افزایش معادن منطقه، یاسوکند به قطب معدنی در غرب کشور تبدیل شده‌است و بزرگ‌ترین معدن روباز خاورمیانه یعنی صبانور در اینجا واقع شده‌است و این معادن باعث پیشرفت روزافزون این شهر می‌شوند و افزایش جمعیت شدیدی در حال وقوع هست. شهر یاسوکَند ۱۷۹ هکتار وسعت دارد. این شهر در حدود هفتاد کیلومتری شمال شهر بیجار قرار گرفته و با بیجار ۶۵ کیلومتر فاصله و همچنین با زنجان ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد. فاصله آن از جاده بیجار - زنجان حدود ۱۸ کیلومتر است. شهر یاسوکند بعد از بیجار دومین شهر بزرگ شهرستان بیجار بشمار می‌رود. ساکنان یاسوکَند به زبان  ترکی آذربایجانی با لهجه یاسوکندی سخن می‌گویند.
یاسوکند در طول تاریخ خود با فراز و فرودهای بسیاری روبرو بوده‌است. در تاریخ این شهر، اِشغال توسط بیگانگان و حوادث طبیعی از جمله زمین لرزه‌های مهلک را تجربه کرده‌است. سنگ بنای یاسوکَند کنونی به دوران زندیان بازمی‌گردد.
نام

شهر یاسوکند (کرّانی) دارای عظمت و موقعیت تجاری و اقتصادی بالایی بوده‌است. همچنین این شهر دارای کوره‌های چینی، سفالی و آجرپزی بوده و قلعه ای به نام قلعه تپه که در کنار شهر و بالای رودی به نام کران چایی واقع شده که در زمان گذشته داستان‌هایی دربارهٔ این قلعه به جوانان و نوجوانان گفته می‌شد، و این قلعه که گویا مرکز حفاظت از شهر بوده هم‌اکنون در زیر خاک مدفون است؛ و اما چرا و چگونه شهر کرّانی مخروبه شده مدارکی در دست نیست و آنچه که به ظاهر نشانگر قدمت یاسوکند کنونی است زبان به زبان شنیده می‌شود که پس از خرابی شهر کرّانی که به احتمال زیاد در اثر زلزله بوده اکثر مردم و زندگی شان در زیر خاک مدفون شده و کسانی که زنده مانده‌اند به ناچار به قسمت کنونی، یعنی در جنوب شرقی کنار رودخانه یاسوکند که با مسجد جامع فاصله کمی دارد کوچ و هریک خانه ای که تعدادی از آن‌ها هنوز هم وجود دارد و در مسیر کمربندی شهر قرار گرفته‌اند احداث می‌نمایند و از اینکه در کنار رودخانه پرآبی قرار داشته‌اند و تمام حومه دارای باغات پرآب بوده نام محل سکونت خود را یاسکند می‌نامند؛ لذا زمانی که مرحوم حسنعلی خان امیرنظام گروسی مالکیت یاسوکند را به دست می‌آورد ساکنین به احترام او یاسکند را به نام حسن‌آباد تغییر داده و تعدادی نیز به تغییر نام اعتراض می‌نمایند و در نتیجه با توافقات صلح طلبان اظهار می دارندکه:چه فرقی دارد حسن‌آباد یا یاسکند و این جمله در بین مردم آن زمان روال عادی پیدا می‌کند و به مرور مبدل به حسن آبادیاسوکند می‌گردد. مرحوم امیرنظام در قسمت شمال حسن‌آباد یاسوکند محلی را به عنوان قلعه احداث می‌نماید که در کنار حمام قدیمی مربوط به زمان اواسط قاجاریه احداث شده می‌باشد. سپس در میان جاده روستای قیطاس چندین چشمه قنات (کهریز) حفر می‌نماید و در مسیر آن چهارباغ یاسوکند را که حدود پنجاه هکتار بود با خیابان‌های متعدد و زیبا و میوه‌های بسیار و گل‌های محمدی به ردیف قطاری در وسط چهارباغ به شکلی که چهار باغ را به چهار قسمت تقسیم می‌کرد کاشته بودند و جلوه بسیار ارزنده ای به چهار باغ داده بود. سپس در تاریخ سال ۱۳۰۰ قمری کاروانسرای جنب مسجد جامع مرحوم کربلایی آقا محمد توسط مرحوم حاج محمد جد راسخی‌ها یاسوکندکه نمایندگی مرحوم امیر نظام را داشته با بیست دهنه مغازه احداث و کتیبه ای در ان به دیوار کاروانسرا نصب می‌نماید و پایه تجاری شهر را در آن منعکس نموده‌است و در آن کتیبه اشعاری نوشته شده که ذیلاً معروض می‌گردد:
سپاس فراوان کنم من مدام •••••••••• بود صاحب ملک امیر نظام
امینش بود نامدار اسم او •••••••••• نهاد این بنا را به سعی تمام
پس از این مباشر شد این امر را •••••••••• رئیس جوانمرد نیکو کلام
وضعیت طبیعی > جغرافیا

شهر یاسوکند در دامنه جنوب غربی کوه ۳۳۳۳ متری شان شئن (اسلام‌آباد کنونی) قرار گرفته و از این دامنه ارتفاعی ۳ رشته رودخانه سرچشمه می‌گیرد. یکی از قسمت شمال شرقی از بین روستاهای آزادویس علیا و سفلی شروع و به طرف دهستان گرگین سرازیر و سپس به رودخانه قجور و از آنجا به قزل اوزن وارد می‌شود. دوم مستقیم از کوه مذکور به طرف روستای مخروبه به نام کُهلی به طرف یاسوکند وار قسمت شمالی چهارباغ، سپس به رودخانه روستای قیطاس که از دامنه شمال غربی شاه نشین سرچشمه دارد ادغام و ادامه آن از قسمت فوق از کنار غربی شهر یاسوکند به نام قلعه چایی که متصل به حمام قدیمی (دوره اواسط قاجار است) عبور و در فاصله حدوداً چهارصد متری به رودخانه محمدآباد (چالاب) که رود اصلی این منطقه که امتداد آن از محلی به نام جن درسی می‌باشد از انتهای قلعه چایی که مشرف و متصل به شهر یاسوکند و قربی به مرکز کرانی باستانی با فاصله ۲۰۰ متر و به شهر یاسوکند ۱۵۰ متر می‌باشد وارد می‌شود و از اول این رودخانه تا انتهای آن محلی به نام آشاقی کند ۱۲ بند آب برای آبیاری باغات و مزارع در مسیر گرفته می‌شود.
به طورکلی هر ۳ رودخانه در این قسمت مستقیم به رودخانه گئوی اوزن وارد و ادغام می‌شود. توضیح این که از روستای چالاب (محمدآباد) تا آشاقی کند که از شمال غربی یاسوکند را دور می‌زند حدود ۱۴ کیلومتر در این مسیر جنگل و باغات و محله‌های بسیار دیدنی و زیبایی دارد که نام‌های آن‌ها بدین شرح می‌باشد:۱-چالاب دوزی ۲-قالالان ۳-چپ دره ۴-گلی بلاغ ۵-استخر کربلایی محمود ۶-دورقیه ۷-مروتعلی دوزی ۸-قیه لی دره ۹-ممن چمانی (چمن محمد علی محمودخانی) ۱۰-قوش یاتاقی ۱۱-یانداخلو ۱۲-آشاقی کند ۱۳-قوری دره ۱۴-کول یری ۱۵-مزارع بورخانجی است؛ و موقعیت مرزی این شهر با روستاهای تابعه به شرح زیر است:۱-از شمال روستای اسلام‌آباد (شاهنشین) ۲- آزادویس علیا و سفلی ۳- قیطاس _ ۴- از شمال غرب به روستای چالاب ۵-بوستان دره ۶-رستم کندی ۷-ینگی آباد ۸-نورمحمد کندی ۹-شیخ بشارت.
در محدوده این شهر ده‌ها کهریز (قنات). مزرعه شخصی و چشمه‌های آب وجود دارد که در این‌جا به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌شود:۱-لالا کهریزی ۲-نگارستان ۳-کهریز کربلایی یحیی۴-مزرعه حاج نصرت پرویزی ۵-کهریز سید حسین ۶-کهریز کربلایی نوروز ۷-نوری کهریزی ۸-قره دره عالی ۹-عیوض کهریزی ۱۰-قره آقاج ۱۱-مزرعه رضا علی سرخی ۱۲-سوتّلی ۱۳-کهریز مشهدی آقاجان ۱۴-مزرعه کُهلی ۱۵-مزرعه کوره کندی ۱۶-شورجه بالا و شورجه پایین و سایر مزارع.
و اما رودخانه دیگری یکی از شمال غربی به فاصله حدود ۲۵ کیلومتری یاسوکند از کوه‌های معدن روستای شهرک بین فاصله مرز روستاهای زنجان و گروس از ابتدای روستای قوزی جاق به طرف روستای شهرک ۲-قره کند ۳-کورکوره ۴-سیفعلی کندی و روستای نوشاد می‌ریزد و این سلسه رودها نیز در ۵ کیلومتری یاسوکند به رودخانه گوی اوزن وارد می‌شود.
رود پنجم از روستای آقبلاغ (مرکز دهستان طغامین) و چطاق-گل تپه سرچشمه دارد و از روستای اوچ گنبد و داداش کندی عبور نموده و در روستای خرابهٔ کنگرلو بر رود گاو زن وارد می‌شود. رود ششم از روستاهای کوتانلر در حدود ۳۰ کیلومتری یاسوکند از طرف شهرستان تکاب شروع و از طریق روستای قزل بلاغ و جعفرآباد قسمتی از روستای کچه گنبد به همین رود وارد می‌شود و از طریق روستای خوش مقام-علی‌آباد و از طرف شرق رود قاوشق به هم متصل و از طریق دربند روستای قمچوقا گذر نموده به روستای آلپهوت-روستای ولی بیک-خرابه چهل ارخ-سید حسین و از روستای مرادی در مقابل روستای جیران با رود گاوزن یکی شده و از جلوی روستای هشتاد جفت و مقانلو به رود قزل اوزن وارد می‌شود.
مردم > زبان

زبان مردم شهر یاسوکند ترکی آذربایجانی است.
مردم > زبان > جمعیت

جمعیت یاسوکند در سال ۱۳۹۵ خورشیدی بالغ بر ۴٬۷۴۶ نفر و ۱٬۵۶۷ خانوار بوده‌است، که از این جهت دومین شهر پرجمعیت شهرستان به‌شمار می‌رود.
مردم > زبان > جمعیت > مشاهیر

محمدباقر آقامیری
بیت الله عباسپور
فرحناز کریمی
کشاورزی

شغل بیشتر اهالی شهر یاسوکند کشاورزی و دامداری است. گندم و جو بیشترین محصولات کشاورزی این شهر را تشکیل می‌دهند. مهم‌ترین میوه‌های باغات شهر یاسوکند شامل:انگور، زردآلو، گیلاس، هلو، سیب و … است که البته مهم‌ترین آنها انگور یاسوکند می‌باشد که زبانزد خاص و عام است. انواع انگور تولید شده در شهر یاسوکند از لحاظ کیفیت در رتبه‌های ممتاز نمونه‌های داخلی قرار دارد بگونه ای که طعم انگور این منطقه در مقایسه با مناطق دیگر در مقامی بالاتر است. باغهای زیبای تاک به منزله کمربندی در اطراف شهر پراکنده‌اند که در فصول برداشت انگور چهره زیبایی به شهر می‌بخشد.
شهریور ماه هر سال گردهمایی تحت عنوان جشنواره انگور در شهر یاسوکند با حضور مسئولین استان و شهرستان همچنین اهالی و باغداران برگزار می‌شود.[نیازمند منبع]