stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سازمان امور عشایر ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازمان سازمان: سازمان سازمان
بنیان‌گذاری: ۱۳۴۵
حوزهٔ قدرت: ایران
ستاد: تهران، خیابان بزرگمهر
رئیس: شایان نادری
سازمان بالادست: وزارت جهاد کشاورزی
وبگاه: ashayer.ir
سازمان امور عشایر ایران یکی از سازمان‌های زیرمجموعه وزارت جهاد کشاورزی و مسئول پیگیری امور و ارائه خدمات به جامعه عشایری ایران است. این سازمان در سال ۱۳۴۵ تشکیل شد و هدف آن ارایه خدمات مناسب به منظور بهبود و توسعه وضعیت اجتماعی، اقتصادی و تولیدی عشایر است. وزیر جهاد کشاورزی، طی حکمی دکتر جهانبخش میرزاوند را به‌عنوان سرپرست سازمان امور عشایر ایران منصوب کرد.
تاریخچه

شورای عالی عشایر در سال ۱۳۲۵ در راستای ساماندهی عشایر تشکیل شد و مقرر شد اقداماتی در جهت رفع مشکلات و نیازهای عشایر صورت گیرد. از مهمترین کارهای آن، پیشنهاد تشکیل سازمان‌های عمران منطقه‌ای از جمله سازمان عمران دشت مغان، کهگیلویه و بویراحمد و… بوده‌است. با توجه به کاستی‌های شورای عالی عشایر، در سال ۱۳۴۵ کمیته ای به منظور تدوین برنامه‌های عشایری در برنامه چهارم تشکیل شد. اما این کمیته هم تنها دو سال فعالیت داشت و در سال ۱۳۴۷ مسئولیت آن به دفتر آبادانی مناطق عشایری در وزارت مسکن و آبادانی سپرده شد.
در سال ۱۳۵۱ نام این طرح به «دامداران متحرک ایران» تغییر یافت و اجرای آن به وزارت کشاورزی و منابع طبیعی واگذار شد. در نهایت، «سازمان دامداران متحرک» در اسفند ماه ۱۳۵۳ تشکیل شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ابتدا به «مرکز عشایری ایران» و سپس به «سازمان امور عشایر ایران» تغییر نام داد و تا پیش از سال ۱۳۶۲ که به وزارت جهاد سازندگی پیوست، زیرمجموعه وزارت کشاورزی بود.
«شورای انقلاب» پس از پیروزی انقلاب تصویب‌نامهٔ زیر را برای «تشکیل شورای عالی عشایر» ابلاغ کرد:
شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران در جلسه مورخ ۱۳۵۹/۲/۳ بنا به پیشنهاد شماره ۴۱/۴/۱/۱۷۶۶/۳۹۴ مورخ ۲۰/۱/۱۳۵۹ وزارت کشور و به منظور رسیدگی به وضع عشایر و بهبود وضع زندگی آنان و همچنین احیای فرهنگ و سنتهای بومی و عشیره‌ای و جبران لطماتی که در اثر سلطه طاغوت به عشایر ایران وارد آمده و برای از قوه به فعل درآوردن استعدادهای رزمی و نظامی جنگ‌آوران عشایر و جهت دادن این استعدادها در حمایت از انقلاب اسلامی و حل مسئله دامداری و امنیت ییلاق و قشلاق و خدمات اجتماعی از قبیل مدرسه و بهداشت تصویب نمودند که «شورای عالی عشایر ایران» در وزارت کشور به‌طور دائمی تشکیل گردد.
در مهرماه سال ۱۳۶۵، تشکیلات شورای عالی عشایر به ریاست نخست‌وزیر و عضویت تعدادی از وزرا و نخبگان عشایری تشکیل شد و ارکان آن از جمله دبیرخانه و شوراهای عشایری بیست استان عشایرنشین و همه شهرستان‌های عشایری شروع به کار کردند و این روند پس از ادغام وزارتخانه‌های جهاد سازندگی و کشاورزی هم ادامه یافت.
ساختار سازمانی

دفتر عمران و امور زیربنایی
دفتر مطالعات جامع عشایر
دفتر بهسازی و امور تولید
دفتر امور تعاونی‌ها و نظام بهره‌برداری
دفتر فناوری اطلاعات، ارتباطات و تحول اداری
مدیر امور مالی و ذیحسابی
مدیر امور اداری، رفاه و پشتیبانی
اداره امور حقوقی و قراردادها
دفتر برنامه و بودجه
خدمات

تأمین و توزیع سوخت فسیلی
اعطای تسهیلات بانکی به عشایر
ساماندهی اسکان عشایر
ساماندهی و مدیریت کوچ عشایر
نظارت بر تشکل‌ها و فروشگاه‌های عشایری
خوان باتیستا دی آنزا

| خوان باتیستا دی آنزا | خوان باتیستا دی آنزا |
| --- | --- |
پرتره اثر فری اورسی در ۱۷۷۴ میلادی: پرتره اثر فری اورسی در ۱۷۷۴ میلادی
۵۵مین فرماندار استان نیومکزیکو: ۵۵مین فرماندار استان نیومکزیکو
دوره مسئولیت ۱۷۷۸ – ۱۷۸۸: دوره مسئولیت ۱۷۷۸ – ۱۷۸۸
پس از: Francisco Trevre
پیش از: Fernando de la Concha
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: خوان باتیستا دی آنزا بزارا نیتو ۶/۷ ژوئیه ۱۷۳۶ میلادی فرانتراس، ناواره جدید، اسپانیای نو (ایالت سونورا کنونی، مکزیک)
درگذشته: ۱۹ دسامبر ۱۷۸۸ آریزپ، ناواره جدید، اسپانیای جدید
تخصص: کاوشگر و فرماندار نیومکزیکو
امضا: 
خوان باتیستا دی آنزا (Juan Bautista de Anza) (متولد ۶ یا ۷ ژوئیه ۱۷۳۶‏ - درگذشتهٔ ۱۹ دسامبر ۱۷۸۸)، افسر ارتش، عضو نیروی اعزامی و سیاستمدار اهل اسپانیای جدید بود که در کالیفرنیا و نیومکزیکو فعالیت می‌کرد. او بیشتر به عنوان یکی از بنیان‌گذاران کالیفرنیای اسپانیایی و بعدها به عنوان فرماندار نیومکزیکو شناخته می‌شود.
اوایل زندگی

خوان باتیستا دی آنزا بزرا نیتو در سال ۱۷۳۶ (نزدیک آریزپه) در فرونتراسِ نیو ناوارا در اسپانیای جدید (امروزه سونورا، مکزیک)، به احتمال زیاد در کوکیارچی، سونورا یا در پرزیدیو فرونتراس به دنیا آمد.
خانواده خوان از فرماندهان نظامی نووا اسپانیا بودند. پدر و پدربزرگ مادری او، کاپیتان آنتونیو بزرا نیتو، هر دو به اسپانیا خدمت کرده بودند و خانواده‌هایشان در سرحد نوئا ناوارا زندگی می‌کردند. او پسر خوان باتیستا دی آنزا اول بود. بر اساس عرف تصور می‌شود که او ممکن در کالج سن ایلدفونسو در مکزیکوسیتی تحصیل کرده و بعداً به آکادمی نظامی رفته باشد. وی در سال ۱۷۵۲ در پرزیدیو فرونتراس به خدمت نظامی رفت. خوان سریعاً پیشرفت کرد و در سال ۱۷۶۰ کاپیتان شد. وی در سال ۱۷۶۱ با آنا ماریا پرز سرانو (متولد ژانویه۴۵/۱۷۴۴ تاریخ فوت نامعلوم)، دختر صاحب معدن اهل اسپانیایی، فرانسیسکو پرز سرانو، ازدواج کرد. آنها فرزندانی نداشتند. وظایف عمده نظامی آنها شامل حملات علیه بومیان متخاصم آمریکایی، نظیر آپاچی‌ها بود. در این مدت او بخش زیادی از آریزونای فعلی را کاوش کرد.
فرماندار نیومکزیکو

پس از بازگشت از این سفر موفقیت‌آمیز در سال ۱۷۷۷، آنزا به همراه رئیس قبیله بومی آمریکای کوچان (یوما) در ناحیه پایین رودخانه کلرادو که درخواست ایجاد یک پایگاه داشت، به مکزیکوسیتی سفر کرد. در ۲۴ اوت ۱۷۷۷، نایب‌السلطنه اسپانیای جدیدی آنزا را به عنوان فرماندار ایالت نوو مکزیک، ایالت امروزی نیومکزیکو در ایالات متحده، منصوب کرد.
فرماندار آنزا یک لشکرکشی تنبیهی را علیه گروه کومانچی از بومیان آمریکایی رهبری کرد که در طول سال ۱۷۷۹ مکرراً به تائوس حمله کرده بودند. با متحدان بومی آمریکایی یوتی و آپاچی خود و حدود ۸۰۰ عسکر اسپانیایی، آنزا به دلیل دره سان لوئیس به شمال رفت و وارد دره بزرگ شد؛ جاییکه اکنون در کلرادو، مانیتو اسپرینگز نامیده می‌شود. او با دور زدن «ال کاپیتان» (پایکس پیک امروزی)، نیروهای خرد کومانچی‌ها را در نزدیکی کلرادو اسپرینگز امروزی غافل‌گیر کرد. او با تعقیب آنها در جنوب فونتن کریک، از رودخانه آرکانزاس در نزدیکی پوبلو امروزی در کلرادو عبور کرد. او توانست در گرین هورن کریک، نیروهای اصلی کومانچ را که از یک حمله در نوو مکزیک بازمی‌گشتند، پیدا کند و نهایتاً به‌طور قاطعانه کامیاب شد. در این درگیری، رئیس کوئرنو ورد که گرین هورن کریک به نام او شناخته می‌شود و بسیاری دیگر از فرماندهان کومانچ کشته شدند.
آنزا و گروهش در اواخر سال ۱۷۷۹ در غرب «ال کامینو رئال دی تیرا آدنترو» راهی از سانتافه به سونورا پیدا کردند. لشکر کشی‌های مختلف نظامی محلی او علیه قبایلی که از سرزمین خود دفاع می‌کردند اغلب موفقیت‌آمیز بودند. اما قبیله بومی آمریکای کوئچان (یوما) که قبلاً با آنها صلح برقرار کرده بود، شورش کردند و آنزا در نظر فرمانده نظامی سرحد شمالی محبوبیت خود را از دست داد. در سال ۱۷۸۳ آنزا لشکر کشی علیه کومانچی‌ها را در دشت‌های شرقی فرماندهی کرد. این قبیله نهایتاً در سال ۱۷۸۴ درخواست صلح کرد. سرانجام آخرین فرماندهان کومانچی نیز به این درخواست ملحق شدند و یک معاهده رسمی در ۲۸ فوریه ۱۷۸۶ در پکوس پوئبلو منعقد شد. این امر، راه را برای تاجران و توسعه تجارت کومانچرو هموار کرد.
خوان باتیستا دی آنزا تا سال ۱۷۸۷ و تا زمانی که به سونورا بازگشت، در سمت فرماندار نووو مکزیک (نیومکزیکو) خدمت کرد. او در سال ۱۷۸۸ به فرماندهی پرزیدیو توسان منصوب شد، اما قبل از اینکه کار را شروع کند، درگذشت. در زمان مرگ وی ۵۲ سال و با همسرش زندگی می‌کرد.
خوان باتیستا دی آنزا در آریزپه در ایالت سونورا واقع در مکزیک کنونی درگذشت و در کلیسای نوسترا سنیورا د لا آسونسیون د آریزپه به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۶۳، با شرکت هیئت‌هایی از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و سانفرانسیسکو، او را از قبر بیرون کشیدند و در یک مقبره جدید مَرمَری در همان کلیسا به خاک سپردند.
میراث

میراث اصلی آنزا بدین شرح است: مسیر ملی تاریخی خوان باتیستا دی آنزا در کالیفرنیا و آریزونا است که توسط خدمات پارک ملی ایالات متحده اداره می‌شود، مسیر پیاده‌روی و دریوری در مسیر سفر آنزا برای کاوش در لاس کالیفرنیا، در دره سان فرناندو، مسیری که از ناحیه حفاظت‌شده فضای باز دره بالایی لاس ویرجنز عبور می‌کند و در دره سان گابریل، مسیری که در تپه‌های پوئنته در شمال ویتیرِ کالیفرنیا قرار دارد.
پارک ایالتی بیابانی آنزا-بورگو که بیشتر در شرق شهرستان سن دیگو در کالیفرنیا قرار دارد، به‌نام آنزا نیز نام‌گذاری شده‌است. این پارک شامل یکی از مسیرهای طولانی و دشوار آنزا است که از دره امپراتوری به سمت غرب و مسیرهای کوهستانی ساحلی در شمال شرقی سن دیگو حرکت می‌کند. باشگاه کانتری دی آنزا و زمین گلف قهرمانی ۱۸ سوراخه آن در دهکده بورگو اسپرینگز در کالیفرنیا واقع شده که به‌طور کامل توسط پارک احاطه شده‌است.
ساختمانی به‌نام خانه خوان دی آنزا در سن خوان باتیستا در کالیفرنیا وجود دارد که یک مکان تاریخی ملی است. این در حالی است که این بنا در سال ۱۸۳۰ ساخته شده و اطلاعاتی از سازنده آن در دست نیست. «پارک عمومی خوان باتیستا دی آنزا» در کالاباساسِ کالیفرنیا و «پارک دی آنزا» در انتاریو قرار دارد. مجسمه ۲۰ فوتی (۶٫۱ متری) آنزا، ساخته شده در سال ۱۹۳۹ در ریورسایدِ کالیفرنیا در گوشه خیابان ماگنولیا و خیابان ۱۴ واقع شده‌است. مجسمه دیگری در پارک دریاچه مرسدسِ سانفرانسیسکو قرار دارد. نام‌های «دِ دی انزا» و «دِ انزا» برای خیابان‌ها، مدارس و ساختمان‌های دیگر نیز به افتخار او انتخاب شده‌اند: بلوارهای دی آنزا در سن متئو و کوپرتینو، دی آنزا پارک در سانیویل، کالج دی آنزا در کوپرتینو، مدرسه دی آنزا در ریچموند، خوان دی آنزا کی-۵ در ناحیه ویزبرن، مدرسه راهنمایی/ابتدایی در هاثورن، مدرسه دی آنزا در انتاریو، مدرسه دی آنزا در ونتورا، مدرسه ابتدایی دی آنزا در ال سنترو و مدرسه دی آنزا در بالدوین پارک، هتل معروف دی آنزا در سن خوزه و هتل تاریخی دی آنزا در کالکسیکو همگی واقع در کالیفرنیا.
استفاده از نام آنزا به تنهایی به افتخار او عبارت از: خیابان آنزا ویستا در محله آنزا ویستا سانفرانسیسکو، خیابان آنزا در ناحیه ریچموند آن شهر و دریاچه آنزا در پارک منطقه‌ای تیلدن در بالای برکلی در تپه‌های برکلی. استفاده از آنزا فقط به افتخار او عبارت از: خیابان آنزا ویستا در محله آنزا ویستا سانفرانسیسکو، خیابان آنزا در ناحیه ریچموند آن شهر و دریاچه آنزا در پارک منطقه ای تیلدن در بالای برکلی در تپه‌های برکلی. شهر آنزا در کالیفرنیا، شهر کوچکی با ۷۰۰۰ نفر جمعیت در مسیر ایالتی ۳۷۱ در کوه‌های جنوب پالم اسپرینگز است.
همچنین میدان خوان باتیستا به افتخار او در منطقه پارکمسید در سانفرانسیسکو نام‌گذاری شده‌است.
ارجاعات

↑  Garate, Donald T. (2003). Juan Bautista de Anza: Basque Explorer in the New World, 1693–1740. Reno, Nevada: University of Nevada Press. p. 155. ISBN 0-87417-626-3.
↑  Douglass, William A.; Douglass, Bilbao, J. (2005) [1975]. Amerikanuak: Basques in the New World. Reno, NV: University of Nevada Press. p. 190. ISBN 0-87417-625-5. Retrieved 16 February 2014.[پیوند مرده]
↑  Kessell, John L. (2013). Miera y Pacheco: A Renaissance Spaniard in Eighteenth-Century New Mexico. Norman, Oklahoma: University of Oklahoma Press. p. 155. ISBN 978-0-8061-4377-4.
↑  Garate, Donald T. (2003). Juan Bautista de Anza: Basque Explorer in the New World, 1693–1740. p. 229.
↑  Web de Anza. The Basque surname was simply Anza, without "de" بایگانی‌شده  در ۲۰۱۶-۰۳-۲۰ توسط Wayback Machine
↑  de Anza, Juan Bautista (1776). Diary of Juan Bautista de Anza October 23, 1775 – June 1, 1776. "Archived copy". Archived from the original on 2009-11-25. Retrieved 2009-12-14.{{cite web}}:  نگهداری یادکرد:عنوان آرشیو به جای عنوان (link) Accessed September 8, 2009 University of Oregon Web de Anza pages
↑  Edward F. O'Day (October 1926). "The Founding of San Francisco". San Francisco Water. Spring Valley Water Authority. Archived from the original on July 27, 2010. Retrieved February 7, 2013.
↑  Thomas, Alfred Barnaby (ed.) (1932) "Governor Anza's Expedition against the Comanche 1779" Forgotten Frontiers: A Study of the Spanish Indian Policy of Don Juan Bautista de Anza, Governor of New Mexico, 1777–1787 University of Oklahoma Press, Norman, Oklahoma, pp. 66–71 اُسی‌ال‌سی ۶۸۱۱۶۸۲۵
↑  A full translation of the treaty is set out at Thomas, Alfred Barnaby (ed.) (1932) "The Spanish-Comanche Peace Treaty of 1786" Forgotten Frontiers: A Study of the Spanish Indian Policy of Don Juan Bautista de Anza, Governor of New Mexico, 1777–1787 University of Oklahoma Press, Norman, Oklahoma, pp. 329–332 اُسی‌ال‌سی ۶۸۱۱۶۸۲۵
↑  National Park Service: Juan Bautista de Anza National Historic Trail
↑  Upper Las Virgenes Canyon Open Space: de Anza Trail
↑  Puente Hills Habitat Authority بایگانی‌شده  در ۲۰۰۹-۰۳-۰۴ توسط Wayback Machine
↑  "Tour Anza Borrego Desert". CaliforniaResortLife. Archived from the original on 22 December 2015. Retrieved 2015-12-15.
↑  Patterson, Tom. Landmarks of Riverside, and the Stories Behind Them. The Press Enterprise Company, Riverside, CA, 1964. pp. 174–175.
↑  Statue in Lake Merced
برای مطالعه بیشتر

J. N. Bowman and R. F. Heizer, "Anza and the Northwest Frontier of New Spain," Southwest Museum Papers: No. 20. Los Angeles, CA: 1967.
Carlos R. Herrera, Juan Bautista de Anza: The King's Governor in New Mexico. Norman, OK: University of Oklahoma Press, 2015.
Wilfred Martinez, Anza and Cuerno Verde, Decisive Battle.
کنبی، اورگن

مکان
| Canby | Canby |
| --- | --- |
شهر: شهر
Canby, Oregon: Canby, Oregon
Gazebo in Wait Park on a rare snowy day: Gazebo in Wait Park on a rare snowy day
  مهر:   مهر
نام مستعار: Oregon's Garden Spot: نام مستعار: Oregon's Garden Spot
شعار: Home of the Good Earth: شعار: Home of the Good Earth
موقعیت در اورگن: موقعیت در اورگن
مختصات: ۴۵°۱۵′۵۸″ شمالی ۱۲۲°۴۱′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۲۶۶۱۱°شمالی ۱۲۲٫۶۹۰۵۶°غربی﻿ / 45.26611; -122.69056: مختصات: ۴۵°۱۵′۵۸″ شمالی ۱۲۲°۴۱′۲۶″ غربی﻿ / ﻿۴۵٫۲۶۶۱۱°شمالی ۱۲۲٫۶۹۰۵۶°غربی﻿ / 45.26611; -122.69056
ایالت: اورگن
شهرستان: کلاکاماس
شرکت شهردار: 1893
حکومت: حکومت
 • شهردار: Brian Hodson
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۷۹ مایل مربع (۹٫۸۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۷۵ مایل مربع (۹٫۷۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۴ مایل مربع (۰٫۱۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۵۳ فوت (۴۶٫۶۳ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵٬۸۲۹
 • برآورد (2013): ۱۶٬۸۶۶
 • تراکم: ۴۲۲۱٫۱/مایل مربع (۱۶۲۹٫۸/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۸ (PST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۷ (PDT)
زیپ‌کد: 97013
کد منطقه: 503 971
FIPS code: 41-10750
GNIS feature ID: 1118554
وبگاه: City of Canby
کنبی (به انگلیسی: Canby) شهری در شهرستان کلاکاماس ایالت اورگن است و در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی، ۱۵٬۸۲۹ نفر جمعیت داشته که نسبت به سال ۲۰۱۰، ۰٫۰۱ درصد رشد جمعیت داشته‌است.
موقعیت جغرافیایی

موقعیت جغرافیایی شهرها و مناطق اطراف به شرح زیر است:
Localidades na vizinhança
خرونلو

City
| گروئنلو | گروئنلو |
| --- | --- |
City: City
  پرچمنشان:   پرچمنشان
گروئنلوLocation within the Netherlands: گروئنلوLocation within the Netherlands
مختصات: ۵۲°۲′۲۸″ شمالی ۶°۳۷′۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۰۴۱۱۱°شمالی ۶٫۶۱۷۲۲°شرقی﻿ / 52.04111; 6.61722: مختصات: ۵۲°۲′۲۸″ شمالی ۶°۳۷′۲″ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۰۴۱۱۱°شمالی ۶٫۶۱۷۲۲°شرقی﻿ / 52.04111; 6.61722
Province: خلدرلاند
مساحت(۲۰۰۶): مساحت(۲۰۰۶)
 • کل: ۹٫۴۱ کیلومتر مربع (۳٫۶۳ مایل مربع)
جمعیت (1 January 2007): جمعیت (1 January 2007)
 • کل: ۱۰۰۶۲
 • تراکم: ۱۰۶۹/کیلومتر مربع (۲۷۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
وبگاه: www.groenlo.nl
گروئنلو نام شهری در مرز آلمان و هلند است. جمعیت این شهر در سال ۲۰۰۷، ۱۰٬۰۶۲ نفر بوده‌است.
سپر قدیمی گروئنلو
توپ‌هایی که در حاشیه کانال‌ها در گروئنلو چیده شده‌اند.
باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم

Football club
باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم یک باشگاه فوتبال ایرانی است که در سال ۱۳۸۶ در شهر جم تأسیس شده‌است. مالک قبل از آن پالایشگاه گاز فجر جم بوده که این تیم را در سال ۱۳۹۳ به پارس جنوبی واگذار نمود که از سال ۱۳۹۵ به مدت ۳ فصل در سطح یک فوتبال ایران و در لیگ برتر خلیج فارس حضور داشت ولی در آخرین روز مردادماه سال ۱۳۹۹ مجدداً به لیگ آزادگان سقوط کرد.
مالک این باشگاه منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس است.
هواداران

هواداران باشگاه فوتبال پارس جنوبی جم را معمولاً مردم محلی تشکیل می‌دهند با این حال در بازی‌های خارج از خانه نیز گاهی هواداران این تیم در ورزشگاه حضور می‌یابند.
شماری از هواداران پارس جنوبی جم
تشویق ایسلندی هواداران پارس جنوبی جم
هواداران پارس جنوبی در مسابقه این تیم با سپیدرود رشت
هواداران پارس جنوبی در مسابقه این تیم با پرسپولیس
افتخارات

لیگ آزادگان
قهرمان(۱) : ۹۶_۱۳۹۵
لیگ برتر خلیج فارس > فصل ۱۳۹۶–۱۳۹۷

تیم پارس جنوبی جم در این فصل با شروع خوبی که در لیگ داشت، خیلی سریع جزو تیم‌های بالانشین جدول شد؛ این اتفاق باعث شد برخی مربیان و سرمربیان لیگ برتر به انتقاد از امکانات این باشگاه بپردازند و اینکه چطور پارس جنوبی جم با چنین امکاناتی (در صورت کسب سهمیه آسیا) می‌خواهد در لیگ قهرمانان آسیا شرکت کند.
لیگ برتر خلیج فارس > فصل ۱۳۹۷–۱۳۹۸

در این فصل تیم پارس جنوبی به دلیل مشکلات اقتصادی فصل خوبی را سپری نکرد و در پایان در رده دوازدهم جدول قرار گرفت.
روند فصل به فصل

| فصل | لیگ | جایگاه | جام حذفی | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۹۰–۱۳۸۹ | دسته دو | پنجم گروه(۱) | راه پیدا نکرد |  |
| ۹۱–۱۳۹۰ | دسته دو | نهم گروه (۱) | راه پیدا نکرد |  |
| ۹۲–۱۳۹۱ | دسته دو | چهارم گروه(۱) |  |  |
| ۹۳–۱۳۹۲ | دسته دو | هفتم گروه(۲) |  |  |
| ۹۴–۱۳۹۳ | دسته دو | سوم گروه(۲) |  |  |
| ۹۵–۱۳۹۴ | دسته دو | دوم گروه(۱) |  | صعود |
| ۹۶–۱۳۹۵ | لیگ آزادگان | قهرمان |  | صعود |
| ۹۷–۱۳۹۶ | لیگ برتر | پنجم | ۱/۱۶ نهایی |  |
| ۹۸–۱۳۹۷ | لیگ برتر | دوازدهم | ۱/۸ نهایی |  |
رکسان پالت

| رکسان پالت | رکسان پالت |
| --- | --- |
مردار در یک رویداد برای زن سیاه پوش (۲۰۱۲): مردار در یک رویداد برای زن سیاه پوش (۲۰۱۲)
نام هنگام تولد: رکسان کابلی نژاد
زادهٔ: ۲۶ دسامبر ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال) کارلایل، کامبریا، انگلستان
محل تحصیل: دانشگاه جان مورز لیورپول
پیشه‌ها: بازیگر زن شخصیت تلویزیونی
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۵–۲۰۱۹
همسر: جیسون کریون (ا. ۲۰۲۰)
رکسان کریون (پالت سابق؛ متولد ۲۶ دسامبر ۱۹۸۲) بازیگر، شخصیت تلویزیونی و مجری انگلیسی است. رکسان کابلی نژاد در ۲۶ دسامبر ۱۹۸۲ در کارلایل، کامبریا از پدری ایرانی به نام جاندار کابلی نژاد و مادری انگلیسی به نام مونیکا پالت متولد شد. پس از اینکه پدرش خانواده را ترک کرد، رکسان نام خانوادگی مادرش را گرفت و توسط مادر و مادربزرگش در کراک بزرگ شد. پدربزرگ مادری او ایتالیایی بود.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۸ | امردایل | جو استیلز | ۳۵۸ قسمت |
| ۲۰۰۹ | رقص روی یخ | خودش | شرکت کننده (۱۷ قسمت) |
| ۲۰۱۰ | دریاچه پلسید ۳ | اپریل | نقش پشتیبانی |
| ۲۰۱۰ | تلفات | کیلی هایات | ۱ قسمت |
| ۲۰۱۱ | ژنراتور رکس | انواع مختلف | ۱ قسمت |
| ۲۰۱۱ | پاک کردن کامل | خودش | متنافس (۱ قسمت) |
| ۲۰۱۲ | جاده واتربلو | شلبی دیکسون | ۱ قسمت |
| ۲۰۱۲ | تلفات | لئون گرینینگ | ۱ قسمت |
| ۲۰۱۲ | داستان‌های جنایت | لیندا بروکس | ۱ قسمت |
| ۲۰۱۳ | خیلی زیاد | لوئیس | نقش پشتیبانی |
| ۲۰۱۴ | اشتباه ۶: آخرین استراحتگاه | جلیان | نقش پشتیبانی |
| ۲۰۱۴ | برج شیطان | سارا مک کول | نقش پشتیبانی |
| ۲۰۱۴ | جمجمه‌های کریستال | ملانی کوکس | فیلم تلویزیونی |
| ۲۰۱۵ | نقض کنندگان | کارلا | نقش پشتیبانی |
| ۲۰۱۷ | عادت | الکس | نقش پشتیبانی |
| ۲۰۱۷ | شرکای در ریم | خودش | شرکت کننده (۲ قسمت) |
| ۲۰۱۸ | بازپرداخت | سوزی | نقش اصلی (مختصر) |
| ۲۰۱۸ | شیرین شیرین مشهور | خودش | شرکت کننده (۲ قسمت) |
| ۲۰۱۸ | مشهور برادر بزرگ | خودش | شرکت کننده (۱۸ قسمت) |
| ۲۰۱۸ | جزیره مشهور با گریل خرس | خودش | شرکت کننده (۶ قسمت) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ | جریمی وین | خودش | پانل (۲ قسمت) |
| ۲۰۱۹ | سفر راهب مشهور | خودش | شرکت کننده (۳ قسمت) |
روان‌شناسی خواب

روان‌شناسی خواب، تلفیقی از دو دانش روان‌شناسی و دانش خواب است که به بررسی عوامل رفتاری ، روانشناختی و فیزیولوژیکی مربوط به خواب طبیعی می‌پردازد و همچنین روشهای روانشناختی مبتنی بر شواهد را برای پیشگیری و درمان اختلالات خواب، آزمایش و اعمال می کند. در این شاخه از روان‌شناسی اختلالات خواب، از جمله خوابگردی، فلج خواب، هراس شبانه، پرخوابی و کم‌خوابی مورد بررسی قرار می‌گیرد. در یکی از شاخه های این رشته، محتوا و معنای احتمالی رویاها تجزیه می‌شود. زیگموند فروید بنیانگذار رشتهٔ تفسیر رویا و خواب بود اما امروزه دانش روانشناسی خواب با دانش تجربی و پزشکی خواب تلفیق شده است و فراتر از تئوری های مربوط به تفسیر رویا است.
منبع

مختصر روان‌پزشکی، لینفورد ریس، ترجمه احمد محیط و غلامرضا میرسپاسی، ویراسته دکتر عظیم وهابزاده، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، چاپ اول، ۱۳۶۴
↑  www.apa.org https://www.apa.org/ed/graduate/specialize/sleep#:~:text=Sleep%20psychology%20is%20a%20specialty,Sleep%20physiology. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۱-۱۷. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
د هویلند دراگون راپید

| د هویلند دی‌اچ>  ۸۹ دراگون راپید | د هویلند دی‌اچ>  ۸۹ دراگون راپید |
| --- | --- |
دراگون راپید در نمایشی هوایی در فرودگاه کاتسوولد در سال ۲۰۰۷: دراگون راپید در نمایشی هوایی در فرودگاه کاتسوولد در سال ۲۰۰۷
کاربری: مسافربری/نظامی
تولیدکننده: د هویلند
نخستین پرواز: ۱۷ آوریل ۱۹۳۴
کاربر اصلی: نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا
ساخته‌شده: ۱۹۳۴–۱۹۴۶
تعداد ساخته‌شده: ۷۲۷ فروند
د هویلند دی‌اچ. ۸۹ دراگون راپید (DH.89 Dragon Rapide/Dominie) یک هواپیمای دوباله است که در دههٔ ۱۹۳۰ توسط شرکت بریتانیایی د هویلند طراحی، توسعه یافته و تولید شدـ با وجود ساخت نسبتاً ابتدایی، این هواپیما قادر به پذیرش ۶ تا ۸ مسافر و مقرون به‌صرفه و بادوام بود.
دراگون راپید که در اوایل دهه ۱۹۳۰ توسعه یافت، پس از معرفی در تابستان ۱۹۳۴، ثابت کرد که یک هواپیمای محبوب بر خطوط هوایی و برای کاربران خصوصی است و علاوه بر استفاده داخلی در بریتانیا، به فروش قابل توجهی در خارج از کشور سازنده دست یافته است.
با شروع جنگ جهانی دوم، بسیاری از راپیدهای غیرنظامی در خدمت نیروی هوایی سلطنتی (RAF) و نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا قرار گرفتند. آن‌ها در خدمت نظامی با نام د هویلند دامینی شناخته می‌شدند و برای آموزش رادیویی و ناوبری، حمل و نقل مسافر و مأموریت‌های ارتباطی به کار گرفته می‌شدند.
صدها فروند دیگر از این هواپیما نیز در طول جنگ جهانی دوم ساخته شد. پس از جنگ، بسیاری از هواپیماهای نظامی به خدمات غیرنظامی بازگردانده شدند. مدت کوتاهی پس از پایان جنگ جهانی دوم، د هویلند جایگزین راپید به‌نام دی هاویلند داو را معرفی کرد.
ویژگی‌ها

داده‌ها از Jane's All the World's Aircraft 1938
ویژگی‌های عمومی
خدمه: ۱
ظرفیت: ۸ مسافر
طول: ۳۴ فوت ۶ اینچ (۱۰٫۵۲ متر)
پهنای بال: ۴۸ فوت ۰ اینچ (۱۴٫۶۳ متر)
ارتفاع: ۱۰ فوت ۳ اینچ (۳٫۱۲ متر)
مساحت بال‌ها: ۳۳۶ فوت مربع (۳۱٫۲ متر مربع)
نسبت اندازه: 11.7
ایرفویل: RAF 34 modified
وزن خالی: ۳٬۲۳۰ پوند (۱٬۴۶۵ کیلوگرم)
وزن ناخالص: ۵٬۵۰۰ پوند (۲٬۴۹۵ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت: ۷۶ گالون بریتانیایی (۹۱ گالون آمریکایی؛ ۳۴۶ لیتر) سوخت در مخازن زیر بال‌ها behind each engine; ۳٫۵ گالون بریتانیایی (۴ گالون آمریکایی؛ ۱۶ لیتر) air-cooled oil tank
Cabin dimensions (average):
Cabin length: ۱۳ فوت ۶ اینچ (۴٫۱ متر)
Cabin height: ۴ فوت ۶ اینچ (۱٫۴ متر)
Cabin width: ۴ فوت ۰ اینچ (۱٫۲ متر)
پیشرانه: ۲ عدد 6-cylinder air-cooled inverted in-line piston engines de Havilland Gipsy Six, ۲۰۰ اسب بخار (۱۵۰ کیلووات)  در هر موتور
ملخ‌ها: دوملخه fixed-pitch propellers
عملکرد
حداکثر سرعت: ۱۵۷ مایل بر ساعت (۲۵۳ کیلومتر بر ساعت، ۱۳۶ گره) at ۱٬۰۰۰ فوت (۳۰۵ متر)
سرعت کروز: ۱۳۲ مایل بر ساعت (۲۱۲ کیلومتر بر ساعت، ۱۱۵ گره)
بُرد: ۵۵۶ مایل (۸۹۵ کیلومتر، ۴۸۳ مایل دریایی) in still-air at cruising speed
حداکثر ارتفاع: ۱۶٬۷۰۰ فوت (۵٬۱۰۰ متر) ::::۳٬۱۰۰ فوت (۹۴۵ متر) در یک موتور با حداکثر سوخت
نرخ صعود: ۸۶۷ فوت بر دقیقه (۴٫۴۰ متر بر ثانیه)
زمان اوج‌گیری: ۵٬۰۰۰ فوت (۱٬۵۲۴ متر) در ۶ دقیقه و ۴۵ ثانیه
بارگیری بال: ۱۶ پوند بر فوت مربع (۷۸ کیلوگرم بر متر مربع) [نیازمند منبع]
توان به وزن|توان/جرم: ۰٫۰۷۳ horsepower per pound (۰٫۱۲۰ kilowatts per kilogram)[نیازمند منبع]
Take-off run: ۸۷۰ فوت (۲۶۵ متر)
Landing run: ۵۱۰ فوت (۱۵۵ متر)

راپید در وضعیت پرواز، در فرودگاه داکسفورد
دراگون راپید ۶ در سال ۱۹۴۴
رایانه فراهمراه

رایانه‌های فراهمراه یا رایانه شخصی فراهمراه (به انگلیسی: Ultra-mobile Personal Computer)(به صورت مخفف UMPC) نوعی از شکل تبلت‌ها هستند که در قالبی کوچک‌تر طراحی شده‌اند. این نوع از رایانه‌ها را یک نوع کوچک‌تر از کلاس نوت بوک نیز می‌دانند؛ این رایانه‌ها در ابتدا توسط اینتل و مایکروسافت در سال ۲۰۰۶ در آسیا به فروش گذاشته شدند، نحوهٔ استفاده آنها به دو صورت لمسی و با استفاده از قلم می‌باشد.
↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ultra-mobile PC». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.
داستان گناه

| داستان گناه | داستان گناه |
| --- | --- |
کارگردان: والرین بروفچیک
نویسنده: استفان ژرومسکی والرین بروفچیک
بازیگران: گراژینا دوگوونتسکا  اولگیرد ووکاشِـویچ یژی زلنیک رومان ویلخلمی مارک والچفسکی زبیگنیف زاپاشیه‌ویچ ووادیسواف هاینچا یادویگا خودنایتسکا یانوش زاکژینسکی الکساندر زلوروویچ یادویگا آندژیفسکا  بوگوسواف سوخناتسکی  یوزف وُدینسکی  میه‌چیسواف وُیت  زجیسواف مروژفسکی  یان پیه‌خوچینسکی  زبیگنیف کوچانوویچ  مارک بارگیه‌ئوفسکی
فیلم‌بردار: زیگمونت سامسیوک
تاریخ‌های انتشار:  ۳ ژوئن ۱۹۷۵ (۱۹۷۵-0۶-۰۳)  
مدت زمان: ۱۳۰ دقیقه
کشور: لهستان
زبان: لهستانی 
داستان گناه (لهستانی: Dzieje grzechu) یک فیلم ملودرام عاشقانه به کارگردانی والرین بروفچیک محصول سال ۱۹۷۵ است. از بازیگران آن می‌توان رومان ویلخلمی و زبیگنیف زاپاشیه‌ویچ را نام برد.
فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۵ نمایش داده شد.
این فیلم، یک تمثیل سورئالیستی از یک دختر جوان معصوم است که به گردابی وحشتناک از جنایت، انحراف و قتل کشیده می‌شود.