stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
اچ. سی. کومبس
اواخر زندگی

کومبز پس از بازنشستگی نیز به کارکردن ادامه داد. او اشتیاق خود نسبت به هنرها را از قبل اظهار داشته و در ۱۹۵۴ میلادی نخستین رئیس تراست تئاتر الیزابتی استرالیا بود (به افتخار الیزابت دوم نام‌گذاری شده بود، نه به‌خاطر این‌که تئاتر الیزابتی را ترویج می‌کرد). در ۱۹۶۷ میلادی، او نخست‌وزیر هارولد هولت را بازنشسته نمود تا شورای هنرهای استرالیا (که هرچند نه از نظر حقوقی، اما سلف شورای استرالیا است) را به عنوان نهادی برای تأمین مالی هنرها تأسیس نماید و در ۱۹۶۸ میلادی او رئیس این شورا شد. او از نزدیک با نخست‌وزیر جان گورتون کار کرد تا برای صنعت فیلم استرالیا، منابع مالی تأمین کند. او همچنین از ۱۹۶۸ – ۱۹۷۶ میلادی رئیس دانشگاه ملی استرالیا شد، دانشگاهی که او در ۱۹۴۶ میلادی به تأسیس آن کمک کرده بود. او خطابهِ بونتاین را در ۱۹۷۰ میلادی تحت عنوان «ارزش‌های انسانی – آموزش در جامعه در حال تغییر استرالیا» ایراد کرد.
مهم‌ترین کار کومبز پس از بازشستگی، نقش وی در حمایت از بومیان جزیره استرالیا بود. در ۱۹۶۷ میلادی، او رئیس شورای امور بومی‌های استرالیا شد، شورای که توسط حکومت هولت پس از یک همه‌پرسی که طی آن به پارلمان مشترک‌المنافع این قدرت را داد تا برای مردمان بومی قانون ویژه تصویب نمایند، تأسیس گردید. هرچند، او از این‌که حکومت‌های گورتون و مک‌ایون توصیه‌های معدود این شورا را مدنظر گرفتند، ناامید شد. قبل از این‌که رهبر حزب کارگر گاف ویتلم در ۱۹۷۲ میلادی نخست‌وزیر شود، او مشاور نزدیک ویتلم بوده و در این مدت به‌طور گسترده‌ای سیاست حزب کارگر در رابطه با امور مردمان بومی استرالیا را نوشت، به‌ویژه تعهدات این حزب در رابطه با حق زمین مردمان بومی. در ۱۹۷۲ میلادی، او جایزه «استرالیایی سال» را به‌دست‌آورد.
کومبز از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ میلادی به عنوان مشاور نخست‌وزیر ویتلم خدمت نمود، اما تأثیر وی باعث دل‌خوری سایر وزیران گردید.
برای مطالعه بیشتر

Podger, A. S. (24 سپتامبر 2003), Trends in the Australian Public Service: 1953–2003 (text), Australian Public Service Commission, archived from the original on 25 February 2005
Podger, A. S. (24 سپتامبر 2003), Trends in the Australian Public Service: 1953–2003 (illustrations), Australian Public Service Commission, archived from the original on 25 February 2005
Whitlam, Edward Gough (14 نوامبر 1997), Nugget Coombs, The Whitlam Institute, archived from the original on 17 March 2005
Coombs, H. C. (1981), Trial Balance, MacMillan
Rowse, Tim (2002), Nugget Coombs: a Reforming Life, Cambridge University Press
Rowse, Tim (2000), Obliged to be Difficult: Nugget Coombs' Legacy in Indigenous Affairs, Cambridge University Press
Hughes, Helen; Warin, Jenness, New deal for communities, The Centre for Independent Studies, archived from the original on 19 August 2006
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  استرالیا  هلند 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  استرالیا 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  ریرو (سوئیس) 1  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1  تروو (استرالیا) 1
توماس رودریک دیو

| توماس رودریک دیو | توماس رودریک دیو |
| --- | --- |
سیزدهمین رئیسکالج ویلیام و مری: سیزدهمین رئیسکالج ویلیام و مری
دوره مسئولیت ۱۸۳۶ – ۱۸۴۶: دوره مسئولیت ۱۸۳۶ – ۱۸۴۶
پس از: Adam Empie
پیش از: Robert Saunders, Jr.
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۸۰۲ شهرستان کینگ و کوین، ویرجینیا
درگذشته: ۱۸۴۶
تحصیلات: کالج ویلیام و مری
پیشه: استاد تاریخ، متافیزیک و اقتصاد سیاسی، در کالج ویلیام و مری
شناخته‌شده برای: نوشته‌جاتی در حمایت از برده‌داری
توماس رودریک دیو (Thomas Roderick Dew)‏ (۱۸۰۲–۱۸۴۶)، استاد و بعداً رئیس کالج ویلیام و ماری بود. وی یکی از طرفداران تأثیر گذار برده‌داری بود.
زندگی‌نامه

توماس دیو در ۱۸۰۲ میلادی در شهرستان کینگ و کوین در ویرجینیا زاده شد، او فرزند سروان توماس دیو و لوسی گیتوود دیو بود. پدر وی یک سرباز انقلابی جنگ بوده و مؤسس دیوسوایل بود، دیوسوایل به یک نخلستان شکوفا در نزدیکی شهرستان کینگ و کوین مبدل شد. وی در کالج ویلیام و مری پذیرفته شده و در ۱۸۲۰ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل گردید و متعاقب آن چندین سال را برای آموزش در اروپا گذراند. وی از ۱۸۲۷ تا ۱۸۳۶ میلادی به عنوان پروفسور تاریخ، متافیزیک و اقتصاد سیاسی در کالج ویلیام و مری خدمت نموده و پس از آن تا زمان مرگش در ۱۸۴۶ میلادی بر اثر برونشیت، به عنوان رئیس این کالج خدمت کرد. وی دو پیشنهاد مبنی بر شرکت در سیاست را رد نموده و همچنین دعوت برای تدریس در کالج کارولینای جنوبی (امروزه معروف به دانشگاه کارولینای جنوبی) و دانشگاه ویرجینیا را نپذیرفت. مدت کوتاهی قبل از مرگش، او با ناتالیا هی ازدواج کرد. او در جریان ماه عسل شان در پاریس درگذشت؛ جسد وی چندی بعد به سردخانه‌ای در زیر کلیسای کوچک در محوطه کالج ویلیام و مری منتقل گردید. بازمانده وی چارلز ب. دیو، پروفسور تاریخ جنوب آمریکا در کالج ویلیامز است و کتاب خلق یک نژادپرست (۲۰۱۶) را بر مبنای سنت نژادپرستی خانواده جنوبی خود، نوشت.
دیو زمانی در سطح ملی به شهرت رسید که در ۱۸۳۸ میلادی به تعرفه که در همان سال تصویب شده بود («تعرفه بیزاری») حمله کرد. او طرف‌دار تجارت آزاد بود و استدلال می‌کرد که مالیات بر صادرات باعث منفعت تولیدکنندگان شمالی می‌گردد اما هزینه مزرعه‌داران جنوبی را بلند می‌برد. وی از بانک‌های ایالتی در مقابل یک بانک ملی حمایت می‌کرد، به این دلیل که بانک‌داری مرکزی به حکومت این امکان را می‌دهد تا کنترل به مراتب بیشتری بر اقتصاد داشته باشد. بزرگ‌ترین کتاب وی هضم قوانین، رسم‌ها، سلوک و نهادهای ملت‌های باستانی و مدرن (۱۸۵۳ میلادی) بود. یکی از منابع لغت‌نامه کلاسیک و باستان شناختی ۱۸۴۰ از پی. آستین نوتال بود.
دیو و برده‌داری

در ۱۸۳۲ میلادی، وی مقاله‌ای در مورد گفتمان ۱۸۳۱–۱۸۳۲ مشهور برده‌داری در مجلس عمومی ویرجینیا، تحت عنوان مروری بر بحث‌های قانونی در ۱۸۳۱ و ۱۸۳۲ نوشت که به مراتب فراتر رفت و به یک جنبش نقطه پایان بخشید، سپس با فرض‌نمودن ابعاد قابل ملاحظه، ادعای پایان برده‌داری در ویرجینیا را نمود. گفتمان قانونی ویرجینیا واکنشی بود بر شورش برده‌داری نات ترنر در اوت ۱۸۳۱. «همانند بیشتر سفیدپوستان جنوب آمریکا، او نیز استدلال کرد که سفیدپوستان و سیاه‌پوستان آزاد شده نمی‌توانند کنار هم در آرامش زندگی کنند… دیو نظریه کوچ اجباری سیاه‌پوستان آمریکایی آزاد شده به آفریقا را یک روش پیش‌گیرانهِ گران‌قیمت و از لحاظ لوژستیکی غیرممکن خوانده و بیان داشت که تبعید سیاه‌پوستان باعث می‌شود تا از منفعت ویرجینیا به عنوان «ایالتی که سیاه‌پوستان را برای سایر ایالت‌های جنوبی پرورش می‌دهد» جلوگیری می‌کند. هرچند موضوع وی برای بسیاری خوانندگان اهل جنوب آمریکا قانع‌کننده بود، اما جیسی بورتون هریسون اهل لینچبرگ، ویرجینیا یک پاسخ قوی نوشته و استدلال نمود که تبعید (کوچ اجباری برده‌ها به آفریقا) یک امر ممکن بوده و این‌که برده‌داری از نظر اقتصادی ناکارا بود.
در نخستین سخنرانی خود به عنوان رئیس کالج ویلیام و مری، «وی به مزرعه‌داران جوان نصیحت کرد تا در مقابل آن‌های که می‌خواهند برده‌داری را از بین ببرند، مقاومت کنند. دیو روی اهمیت آموزش علوم مقدماتی به‌طور وسیع تأکید نمود، اما اخلاقیات و علوم سیاسی را به‌طور برجسته به عنوان مهم‌ترین موضوعات آموزشی مستثنی کرد».
دیو در جنوب آمریکا از احترام خوبی برخوردار بود؛ نوشته‌های وی که به‌طور گسترده توزیع می‌گردند، باعث تحکیم نظریه عمومی نسبت به طرف‌داری از برده‌داری شد. کار وی با کارهای جراح و پزشک سامویل ای. کارت‌رایت مقایسه شده‌است، کارت‌رایت کسی بود که از برده‌داری دفاع نموده و «بیماری‌های» دراپتومانیا («جنونی» که باعث فرار برده‌ها می‌گردید) و دیسایستیسا ایتیوپیکا («رذالت») را کشف کرد که هر دو بیماری با ضرب و شتم «درمان» می‌گردید. مقاله ۱۸۳۳ دیو مجدداً در ۱۸۴۹ به نشر رسید و همراه با نوشته‌های هارپر، هموند و سیمس در استدلال‌های طرف‌داری از برده‌داری جمع‌آوری گردید.
بیشتر افراد در آن زمان، دیو را برای مغلوب کردن پیشنهادهای برای پایان برده‌داری در دهه ۱۸۳۰ میلادی در ویرجینیا، تحسین نمودند. وی حتی با آزادی تدریجی نیز مخالف بود. آموزه‌های دیو و نوشته‌های وی روی نسل‌های بعدی که مخالف بازسازی ایالات متحده بودند و قوانین جیم کرو را ساختند، تأثیر گذار بود.
نظر دیو پیرامون مرد و زن

نظریه دیو در مورد تفاوت میان جنسیت‌ها، در فرهنگ زندگی‌نامه ویرجنیا، قرار ذیل توصیف شده‌است:
دیو، زنان را به عنوان افراد فروتن، منفعل، پاک‌دامن و از نظر دینی پارسا توصیف نموده و این خصیصه‌ها را به ضعف فیزیکی زنان که باعث وابستگی آن‌ها به حسن نیت مردان می‌شود، نسبت می‌دهد. وی همچنین تصریح نمود که در تمامی فرهنگ‌ها و دوره‌های تاریخی، مردان نسبت به زنان از نظر هوش‌مندی برتر بودند، اما وی تفاوت در ذات و مدت آموزش را مقصر این تمایز می‌پنداشت، نه استعداد طبیعی. دیو استدلال نمود که نپذیرفتن مشقت زنان یک امر مناسب است، چون تمرکز شدید آن‌ها نسبت به خانواده شان، از توانایی آن‌ها برای رسیدن به پیشرفت‌های سیاسی جلوگیری نموده‌است.
وی سختی‌های که مردان در بازار کار به آن مواجه می‌شوند و تقریباً قدرت بی‌رحمی که برای بقا در این چنین یک فضای رقابتی نیاز است را تشریح کرد. وی بیان داشت که شجاعت و جسور بودن خصیصه‌های مردان هستند. از نظر دیو، زنان وابسته و ضعیف، اما چشمه‌ای از قدرت خواستنی بودند.
برای مطالعه بیشتر

Bryan, John Stewart (July 1939). "Thomas Roderick Dew: An Address Delivered April 3, 1939, at the Memorial Service for the Thirteenth President of the College of William and Mary in Virginia, Who Died in Paris, France, August 6, 1864". Bulletin of The College of William and Mary in Virginia. Vol. 33, no. 8.
Mansfield, Stephen S. (1968). Thomas Roderick Dew: defender of the southern faith (Thesis). Charlottesville, VA: University of Virginia.
Booker, H. Marshall (Autumn 1969). "Thomas R. Dew: Forgotten Virginian". Virginia Cavalcade. Vol. 19. pp. 20–29.
Mansfield, Stephen (October 1967). "Thomas R. Dew at William and Mary: 'A Main Prop of that Venerable Institution'". Virginia Magazine of History and Biography. Vol. 75. pp. 429–442.
Dudley, William (1992). Slavery: opposing viewpoints. San Diego, CA: Greenhaven Press. ISBN 1-56510-013-1.
Genovese, Eugene D. (1986). Western civilization through slaveholding eyes: the social and historical thought of Thomas Roderick Dew. New Orleans: Graduate School of Tulane University.
Austin, Clara (2000). The apologist tradition: a transitional period in southern proslavery thought, 1831-1845 (Thesis). University of North Texas.
Root, Erik S. (2008). All honor to Jefferson?: the Virginia slavery debates and the positive good thesis. Lanham, MD: Lexington Books. ISBN 978-0-7391-2217-4. Chapter: 'The proslavery argument revisited: Thomas Roderick Dew and the beginning of the positive good thesis'.
Brophy, Alfred L. (2016). University, Court, and Slave: Proslavery Academic Thought and Southern Jurisprudence, 1831–1861. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-996423-9. Chapter 2: The Rebel and the Professor: Nat Turner, Thomas Roderick Dew, and the Utility of Slavery
Dew, Charles B. (2016). The Making of a Racist: a Southerner reflects on family, history, and the slave trade. University of Virginia Press. ISBN 978-0-8139-4039-7.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  جمهوری چک 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1
سفله

مکان
| Säffle | Säffle |
| --- | --- |
View from south over the floodgate: View from south over the floodgate
سوئد: ورملاند
استان: استان ورملاند
شهرداری: Säffle Municipality
مساحت: مساحت
 • کل: ۷٫۳۵ کیلومتر مربع (۲٫۸۴ مایل مربع)
جمعیت (31 December 2010): جمعیت (31 December 2010)
 • کل: ۸٬۹۹۱
 • تراکم: ۱٬۲۲۳/کیلومتر مربع (۳۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
شهر سفله (به سوئدی: Säffle) در ناحیه شهری سفله در کشور سوئد واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۲۵۷٫۱۴  نفر است.
پیکادلی جیم (فیلم ۲۰۰۴)

| پیکادلی جیم | پیکادلی جیم |
| --- | --- |
کارگردان: جان مک‌کی
فیلمنامه‌نویس: جولین فلوز  براساس: رمان پیکادلی جیم  نوشته: پی.جی. وودهاوس
بازیگران: سم راکول فرانسیس اوکانر
موسیقی: آدریان جانستون
فیلم‌بردار: اندرو دان
تاریخ‌های انتشار:  نوامبر ۲۰۰۴ (۲۰۰۴-11)  
مدت زمان: ۹۷ دقیقه
کشور: بریتانیا
زبان: انگلیسی 
پیکادلی جیم (به انگلیسی: Piccadilly Jim) فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی جان مک‌کی است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم راکول، فرانسیس اوکانر، تام ویلکینسون، برندا بلتین، هیو بونه‌ویل، الیسون جنی، آستین پندلتن، تام هالندر، جفری پالمر، پم فریس و سیا ایفای نقش کرده‌اند.
ترنت اوپالاک

| ترنت اوپالاک | ترنت اوپالاک |
| --- | --- |
تولد: ۳۱ دسامبر ۱۹۶۹ ‏(۵۵ سال)  ثاندر بی، کانادا
ملیت: کانادایی
پیشه: فیلم‌بردار
ترنت اوپالاک (به انگلیسی: Trent Opaloch؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۶۹) یک فیلم‌بردار اهل کانادا است.
احمدعلی بهرامی

احمدعلی بهرامی‌ سفیر و وزیر و حقوق دان در دوره پهلوی بود.
احمدعلی فرزند فضل‌الله بهرامی در سال ۱۲۹۸ به دنیا آمد. وی پس از پایان دوره تحصیل خود در ایران برای دوره تحصیلات عالیه به بروکسل و دانشگاه شهر گرنوبل رفت پس از آغاز جنگ جهانی دوم به ژنو نقل مکان کرد و موفق به اخذ درجه لیسانس در رشته حقوق گردید.
او پس از بازگشت به ایران در وزارت عدلیه و سپس وزارت کار به فعالیت پرداخت. بهرامی در دوره ملی شدن نفت در دادگاه لاهه حاضر شده و در دفاع از منافع نفتی ایران در برابر شرکت نفت ایران و انگلستان در زمان دولت مصّدق صحبت کرد.
احمدعلی بهرامی در سال ۱۳۳۹ به عنوان وزیر کار در کابینه مهندس شریف امامی منصوب شد. بعد از آن و در زمان وزارت عطاءالله خسروانی به معاونی پارلمانی وزارت کار و مدیر عامل سازمان بیمه‌های اجتماعی کارگران منصوب شد.
او بعداً به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و به عنوان سفیر ایران در کشورهای مراکش و چین فعالیت کرد. در زمان نخست‌وزیری شاپور بختیار به سمت رئیس کلّ هیئت بازرسی شرکت ملی نفت منصوب شد.
پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ با اجازه رسمی از وزارت امور خارجه دولت موقّت برای مداوا راهی فرانسه شد و پس از مدت کوتاهی به سبب بیماری درگذشت.
از او کتاب در جستجوی انسانیت و عدالت (خاطرات احمدعلی بهرامی) باقی مانده‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
نخست‌وزیر: شریف‌امامی: نخست‌وزیر: شریف‌امامی
معاون نخست‌وزیر: محمد سجادی: معاون نخست‌وزیر: محمد سجادی
وزیر مشاور: احمد آرامش: وزیر مشاور: احمد آرامش
وزیران: وزیران
| ر. | وزیر | وزارت‌خانه | ر. | وزیر | وزارت‌خانه |  |  |  |  |  |  |
| ۱ | محمدرضی ویشکایی | وزارت گمرکات و انحصارات | ۸ | ابوالحسن بهنیا | راه و ترابری |  |  |  |  |  |  |
| ۲ |  صادق امیرعزیزی | کشور | ۹ | طاهر ضیایی | صنایع و معادن |  |  |  |  |  |  |
| ۳ | عبدالباقی شعاعی |  دارایی | ۱۰ | محمدعلی ممتاز | دادگستری |  |  |  |  |  |  |
| ۴ | حسین قدس نخعی | امور خارجه | ۱۱ | جهانشاه صالح | فرهنگ |  |  |  |  |  |  |
| ۵ | علی اصغر نقدی | جنگ | ۱۲ | احمدعلی بهرامی | کار |  |  |  |  |  |  |
| ۶ | جواد آشتیانی | بهداری | ۱۳ | ابراهیم مهدوی | کشاورزی |  |  |  |  |  |  |
| ۷ | عبدالحسین اعتبار | پست، تلگراف و تلفن |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
وزیران مشاور: وزیران مشاور
| ر. | وزیر مشاور | وزارت مشاور | ر. | وزیر مشاور | وزارت مشاور |  |  |  |  |  |  |
| ۱ | محمد سجادی | سرپرست امور اقتصادی | ۳ | احمد آرامش | برنامه و بودجه |  |  |  |  |  |  |
معاونان نخست‌وزیری: معاونان نخست‌وزیری
| ر. | معاون | معاونت |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| ۱ | اشرف احمدی | وزیر مشاور و معاون نخست‌وزیر |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
سانت آگوستی د یوکانس

مکان در 23x15px|border |alt=|link= کاتالونیا, 23x15px|border |alt=|link= اسپانیا
| Sant Agustí de Lluçanès | Sant Agustí de Lluçanès |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
  نشان:   نشان
بخش خودمختار:  کاتالونیا
استان: بارسلون
Comarca: Osona
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (زمان)
سانت آگوستی د یوکانس (به اسپانیایی: Sant Agustí de Lluçanès) یک شهرستان در اسپانیا است که در بارسلون واقع شده‌است.
بهشت‌های مصنوعی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): شارل بودلر
کشور: فرانسه
زبان: فرانسوی
موضوع(ها): مصرف تفریحی مواد مخدر
ناشر: Auguste Poulet-Malassis
تاریخ نشر: ۱۸۶۰
بهشت‌های مصنوعی (Les Paradis Artificiels) کتابی از شاعر فرانسوی شارل بودلر است که برای اولین بار در سال 1860 منتشر شد. این کتاب در مورد زیستن تحت تأثیر تریاک و حشیش است. بودلر با توصیف اثرات مواد مخدر نقش آن‌ها را در رسیدن به یک جهان «آرمانی» از لحاظ نظری مورد بحث قرار می‌دهد. متن این کتاب از اعترافات یک تریاک خوار انگلیسی و چشم‌اندازهای اعماق، از آثار توماس دو کوئینسی تاثیر گرفته است.
بودلر انگیزه‌ی فرد معتاد و تجربه روانگردان فرد مصرف‌کننده را تحلیل می‌کند. توصیفات او زمینه‌ساز آثار دیگری شد که بعدها در دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی در رابطه با ال اس دی به وجود آمدند.
احمدی

قربانعلی  یک نام خانوادگی‌ست. افراد شاخص با این نام از این قراراند:
ژانگ ایکون اکبری نفته ، شاهزاده و سپس پادشاه  چینی بعد تیموریان در ایران حضور داشت ، آخرین نوادگان: محمد صادق احمدی و [[مهران اکبری (این شخص بر اساس منابع ویکیپدیا آورده شده )
[[رده:نام‌های خانوادگی اکبری
↑  "ویکی‌پدیا:تأییدپذیری". ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2024-08-08.
↑  "چانگ تیو نفته". ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2024-10-21.
ابزوردگی

برای دیگر کاربردها، ابزورد را ببینید.
ابزورد بودن یا آبسوردگی (برگرفته از absurdus لاتین) حالت و شرایط بسیار غیرعقلانی و بی‌معنی است به طوری که به جد گرفته نشود یا جدیت نداشته باشد. ابزورد یک صفت برای توصیف ابزوردبودگی‌ست مثلاً «بچه‌ها از ابزورد بودن وضعیت به خنده افتادند».
سرچشمه

↑  Webster's Dictionary
احمد مستعلی

| احمد مستعلی | احمد مستعلی |
| --- | --- |
دینار طلای احمد مستعلی، ضرب فسطاط: دینار طلای احمد مستعلی، ضرب فسطاط
خلافت: ۱۰۹۴–۱۱۰۱
پیشین: معاذ مستنصر
جانشین: منصور الآمر باحکام‌الله
زاده: سپتامبر ۱۰۷۴ قاهره، خلافت فاطمی
درگذشته: دسامبر ۱۱۰۱ قاهره، خلافت فاطمی
فرزند(ان): منصور الآمر باحکام‌الله
دودمان: فاطمیان
پدر: معاذ مستنصر
احمد مُستَعلی (نام کامل: أبو القاسم أحمد بن معد المستنصر بالله بن الظاهر بن علی بن منصور المستعلیٰ بالله) نهمین خلیفه فاطمی در مصر و مراکش بود؛ وی به جانشینی معاذ مستنصر رسید. اسماعیلیان، مستعلی را به عنوان نوزدهمین امام خود پذیرفته‌اند؛ در حالی که نزاریان، برادرش نزار را به امامت پذیرفتند. در زمان حکومت او، صلیبیان توانستند بر اورشلیم سلطه یابند. مستعلی در قاهره در سال ۱۱۰۱ میلادی درگذشت. مدت فرمانروایی او هفت سال و دو ماه بود.
بقدرت رسیدن

خلیفه-امام فاطمی المستنصر بالله از اوایل سلطنت خود علناً پسر بزرگش نزار را به عنوان وارث خود به عنوان خلیفه-امام فاطمی بعدی معرفی کرده بود. داعی حسن صباح، که در مصر اسماعیلی شده بود، شخصاً توسط المستنصر از این حقیقت آگاه شد. پس از مرگ المستنصر در سال ۱۰۹۴ م، افضل شاهانشاه، می‌خواست مانند پدرش دیکتاتوری را بر دولت فاطمی اعمال کند. افضل کودتایی طراحی کرد و برادر همسرش، المستعلی را بر تخت فاطمی نشاند. افضل مدعی شد که المستنصر به نفع مستعلی حکم صادر کرده است و بدین ترتیب رهبران اسماعیلی دربار فاطمیون و الدعات فاطمی در قاهره، پایتخت فاطمیان مستعلی را تأیید کردند.
بنگاه پخش مونهوا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: پخش رادیویی و تلویزیونی
کشور: کره جنوبی
دسترس‌پذیری: کره جنوبی، آمریکا (از طریق دریافت ماهواره‌ای)
شعار: دوستان خوب، ام بی سی
مالک: بنیاد ترویج فرهنگ: ۷۰٪ بنیاد جانگ سو: ۳۰٪
افراد کلیدی: آن کوانگ هان، رئیس و مدیرعامل
آغازبه‌کار: ۱۵ آوریل ۱۹۵۹ (پخش رادیوی محلی) ۲ دسامبر ۱۹۶۱ (پخش رادیوی ملی) ۸ اوت ۱۹۶۹ (پخش تلویزیونی) ۲۰۰۱ (پخش دیجیتال) ۲۰۰۵ (DMB)
وبگاه رسمی: IMBC.com
ام‌بی‌سی (بنگاه پخش مونهوا) (به هانگول: 문화방송주식회사) یکی از چهار شبکهٔ تلویزیونیِ اصلی ملی در کره جنوبی و قدیمی‌ترین شبکه تجاری در این کشور می‌باشد. این شبکه همچنین قدیمی‌ترین شبکه خصوصی در کره جنوبی است. پخش دیجیتال این شبکه از سال ۲۰۰۱ میلادی و پخش T-DMB از سال ۲۰۰۵ میلادی آغاز شد. این شبکه دارای ۱۹ ایستگاه محلی و ۱۰ شبکه فرعی می‌باشد. در سال ۲۰۰۱ تعداد کارکنان این شبکه ۴۰۰۰ نفر بوده‌است.

ام‌بی‌سی در سال ۲۰۰۷ با شبکه سه تلویزیون ایران قرارداد بست. معروف‌ترین محصولات این شبکه که از تلویزیون ایران پخش شده، سریال‌های افسانه جومونگ ، افسانه دونگ‌یی‌ ، ‌افسانه خورشید و ماه و فراری از قصر از شبکه سه هستند . این شبکه همچنین به دلیل پخش سریال‌های متعدد از فارسی۱ در ایران شهرت بیشتری پیدا کرد.
برنامه‌های تلویزیونی > سریال‌ها

سریال‌های شبکه ام‌بی‌سی به ۳۰ کشور در آسیا، خاورمیانه، آفریقا و آمریکا صادر می‌شود. محبوب‌ترین سریال پخش شده از این شبکه سریال (افسانه جومونگ) است که دارای بیننده‌های زیادی در کشورهای ایران، تایوان و هنگ کنگ بوده است. دیگر سریال‌های پربیننده این شبکه عبارتند از: (جواهری در قصر) (افسانه دونگ یی) (سرزمین آهن) (کافه پرنس) (افسانه خورشید و ماه) (ایسان) (ملکه سوندوک) (پادشاه صاحب ماسک ).
برنامه‌های تلویزیونی > برنامه‌های سرگرمی

برنامه رقابت بی پایان این شبکه دارای رکورد بیشترین میزان بیننده در ۷ سال است.
محصولات > مجموعه‌های پخش شده از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران

| نام مجموعه | نام لاتین | سال تولید | پخش از |
| --- | --- | --- | --- |
| پزشکان  | Medical Brothers   | ۱۹۹۷   | شبکه ۵ |
| تاجر پوسان  | Sangdo,Merchants Of Joseon   | ۲۰۰۱   | شبکه ۳ |
| جواهری در قصر  | Jewel In The Palace,Dae Jang Geum   | ۲۰۰۳   | شبکه ۲ |
| انسان خوب  | Good Person   | ۲۰۰۳   | شبکه ۵ |
| امپراتور دریا | Emperor Of The Sea | ۲۰۰۴ | شبکه ۳ |
| افسانه جومونگ  | Jumong,The Book Of The Three Hans   | ۲۰۰۶   | شبکه ۳ |
| ایسان  | Lee San,Wind Of The Palace,Yi San   | ۲۰۰۷   | شبکه‌های استانی |
| بخش قلب | New Heart | ۲۰۰۷ | شبکه ۲ |
| پشت برج سفید  | Behind The White Tower   | ۲۰۰۷   | شبکه ۵ |
| متشکرم  | We Were There,Thank You   | ۲۰۰۷   | شبکه ۵ |
| سرزمین بادها | The Land Of Wind,The Kingdom Of The Winds | ۲۰۰۸ | شبکه ۳ |
| قهرمان | Hong Gil-dong | ۲۰۰۸ | شبکه‌های استانی |
| نقاش باد | The painter of the wind | ۲۰۰۸ | شبکه‌های استانی و شبکه امید |
| پزشکان جوان | General Hospital 2 | ۲۰۰۸ | شبکه ۲ |
| ایلجیما  | Iljimae   | ۲۰۰۸   | شبکه پنج  |
| رودخانه ماه  | The Return Of Iljimae   | ۲۰۰۹   | شبکه ۳ |
| افسانه دونگ یی  | Dong Yi   | ۲۰۱۰   | شبکه ۳ |
| سرزمین آهن  | Kim Su-ro, The Iron King   | ۲۰۱۰   | شبکه ۳ |
| پاستا  | Pasta   | ۲۰۱۰   | شبکه نمایش |
| دو دوست  | The Duo   | ۲۰۱۱   | شبکه ۵ و شبکه تماشا |
| خانواده کیمچی | Fermentation Family,Kimchi Family | ۲۰۱۱ | شبکه نمایش |
| کیمیاگر  | Midas   | ۲۰۱۱   | شبکه افق  |
| خانواده جدید  | My Husband Got a Family   | ۲۰۱۲   | شبکه ۲  |
| سرنوشت یک مبارز  | Gyebaek   | ۲۰۱۲   | شبکه نمایش |
| رؤیای فرمانروای بزرگ | Dream of the Emperor | ۲۰۱۲ | شبکه نمایش |
| سرنوشت  | The Great Doctor   | ۲۰۱۲   | شبکه نمایش |
| افسانه خورشید و ماه  | Moon Embracing The Sun,The Sun And The Moon,Moon That Embraces The Sun   | ۲۰۱۲   | شبکه ۳ و شبکه امید |
| بیمارستان چونا  | Brain   | ۲۰۱۲   | شبکه ۵  |
| آقای دکتر  | Good Doctor   | ۲۰۱۳   | شبکه ۲  |
| دختر امپراتور  | The King's Daughter, Soo Baek-Hyang   | ۲۰۱۳   | شبکه ۵  |
| فراری از چوسان  | The Fugitive of Joseon   | ۲۰۱۳   | شبکه ۳  |
| افسانه سامبونگ  | Jeong Do-jeon   | ۲۰۱۴   | شبکه ۵  |
| وضعیت اضطراری  | D-Day   | ۲۰۱۵   | شبکه ۵  |
| بخش ویژه  | Medical Top Team   | ۲۰۱۵   | شبکه ۵  |
| جونگ میونگ  | Hwajung,Splendid Politics | ۲۰۱۵ | شبکه ۵  |
| افسانه اوک نیو  | Flowers Of The Prison   | ۲۰۱۶   | شبکه ۳  |
| سایمدانگ، خاطرات درخشان  | Saimdang, Memoir of Colors   | ۲۰۱۷   | شبکۀ نمایش خانگی و شبکه تماشا   |
| آه گوم بی من  | My Fair Lady   | ۲۰۱۷   | شبکه امید  |
| رئیس جمهور موقت  | Designated Survivor: 60 Days‎   | ۲۰۱۹   | شبکه افق  |
| بازی قدرت  | My Country: The New Age   | ۲۰۱۹   | شبکه سه  |
اوگه مورا

| اوگه مورا | اوگه مورا |
| --- | --- |
پیشه: مؤلف، تصویرگر
دانشگاه: مدرسه طراحی رود آیلند
سبک(های) نوشتاری: ادبیات کودکان
کار(های) برجسته: ممنونم آمو!
جوایز مهم:  نشان کالدکوت   ۲۰۱۹ ممنونم آمو!    جایزه جان استپتو برای استعداد نو   ۲۰۱۹ ممنونم آمو!    جایزه کتاب ازرا جک کیتس   ۲۰۱۹ ممنونم آمو!   
اوگه مورا (انگلیسی: Oge Mora) نویسنده و تصویرگر کتاب‌های کودکان است که در پراویدنس در ایالت رود آیلند زندگی می‌کند. او در سال ۲۰۱۹ برای کتاب ممنونم آمو!، مفتخر به دریافت جایزه کالدکوت، جایزه کورتا اسکات کینگ جان استپتو برای استعدادهای نو و جایزه کتاب ازرا جک کیتس شد.
والدین او از نیجریه به کلمبوس مهاجرت کردند. مورا در مدرسه طراحی رود آیلند تحصیل کرد. در حین گذراندن کلاسی به نام «تصویر و کلمه» در رود آیلند، او یک ماکت کتاب تصویری با عنوان خوراک آمو را به‌عنوان پروژه پایانی خود خلق کرد. استادِ کلاس، ویراستاران و مدیران هنری را برای دیدن کار نهایی دعوت کرد و پیش‌نویس مورا توسط انتشارات لیتل، براون اند کمپانی انتخاب شد و با عنوان ممنونم آمو! انتشار یافت.
تصویرگری‌های وی با استفاده از کاغذهای بریده‌شده، رنگ و قلم‌های علامت‌گذار چینی خلق می‌شوند.
تیم ملی فوتبال ساحلی لبنان

تیم ملی فوتبال ساحلی لبنان ( عربی : منتخب لبنان لكرة القدم الشاطئية ) نماینده لبنان در مسابقات بین‌المللی فوتبال ساحلی است و توسط اتحادیه فوتبال لبنان ، نهاد حاکم بر فوتبال در لبنان، کنترل می‌شود .
↑  «Rankings». Beach Soccer Worldwide (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۸-۱۳.
احسن اقبال چودری

احسن اقبال چودری (اردو: احسن اقبال چوهدری- زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۵۹) یک سیاستمدار پاکستانی است که در کابینه فعلی شهباز شریف سمت وزیر فدرال برنامه‌ریزی، توسعه و ابتکارات ویژه و هماهنگی بین استانی را بر عهده دارد. وی همچنین دبیرکل مسلم لیگ پاکستان (ن) بوده و از ۲۹ فوریه ۲۰۲۴ به عنوان عضو مجلس شورای پاکستان انتخاب شد.
وی همچنین در سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ و ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۳ در مجلس شورای پاکستان عضو بوده است.
او در چندین کابینه به عنوان وزیر فعالیت داشته است. از این سمت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
از ۱۹ آوریل ۲۰۲۲ تا ۱۰ اوت ۲۰۲۳ به عنوان وزیر برنامه‌ریزی و توسعه فدرال
از سال ۱۳۹۶ تا اردیبهشت ۱۳۹۷ به عنوان وزیر کشور و وزیر برنامه‌ریزی، توسعه و اصلاحات در کابینه شاهد خاقان عباسی
وزیر برنامه‌ریزی و توسعه پاکستان و معاون رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی پاکستان در کابینه سوم نواز شریف
وزیر اقلیت‌ها و وزیر آموزش پاکستان در نخست‌وزیری یوسف‌رضا گیلانی در سال ۲۰۰۸
از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ در کابینه دوم نواز شریف نقش معاون رئیس کمیسیون برنامه‌ریزی پاکستان