شمارش کامل خون
شیوهٔ شمارش کامل خون > دستی

زمانی که تجهیزات خودکار در دسترس نباشد یا نتایج آنالیزر نشان دهد که به تحقیقات بیشتری نیاز است، این آزمایش‌ها می‌توانند به صورت دستی انجام شوند. نتایج خودکار در ۱۰ تا ۲۵ درصد موارد برای بررسی دستی اسمیر خون علامت‌گذاری می‌شوند، که ممکن است به دلیل جمعیت سلول‌های غیرطبیعی باشد که آنالیزور نمی‌تواند به درستی آن‌ها را بشمارد، یا می‌تواند ناشی از موارد دیگری باشد همچون مسدود کننده‌های داخلی ایجاد شده توسط آنالیزور که نشان می‌دهد نتایج می‌توانند نادرست باشند،‏ یا نتایج عددی که خارج از آستانه‌های تنظیم قرار می‌گیرند. برای بررسی این مسائل، خون روی لام میکروسکوپ پخش شده و با رنگ رومانوفسکی رنگ آمیزی می‌شود و زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود. ظاهر گلبول‌های قرمز و سفید و پلاکت‌ها ارزیابی می‌شود و ناهنجاری‌های کیفی در صورت وجود گزارش می‌شوند. تغییرات در ظاهر گلبول‌های قرمز می‌تواند اهمیت تشخیصی قابل‌توجهی داشته باشد به عنوان مثال، حضور سلول‌های داسی‌شکل نشان‌دهنده کم‌خونی داسی‌شکل است و تعداد زیادی از گلبول‌های قرمز تکه‌تکه شده (‏شیستوسیت‌ها)‏ نیاز به بررسی فوری دارند زیرا می‌توانند ناشی از کم‌خونی همولیتیک میکروآنژیوپاتیک باشند. در برخی شرایط التهابی و در اختلالات پاراپروتئین مانند میلوم متعدد، سطح بالای پروتئین در خون ممکن است باعث شود که گلبول‌های قرمز در کنار هم بر روی لام ظاهر شوند، که تشکیل رولو نامیده می‌شود. برخی از بیماری‌های انگلی مانند مالاریا و بابزیوز را می‌توان با یافتن ارگانیسم‌های مسبب در اسمیر خون و همچنین تخمین زدن تعداد پلاکت‌ها تشخیص داد که اگر شمارش پلاکت به صورت خودکار نتیجهٔ نادرستی داشته باشد، مفید خواهد بود.
برای انجام آزمایش افتراقی گلبول‌های سفید به صورت دستی، میکروسکوپ ۱۰۰ سلول را بر روی نمونه خون شمارش می‌کند و آن‌ها را براساس ظاهر طبقه‌بندی می‌کند. گاهی اوقات ۲۰۰ سلول شمارش می‌شوند. به این ترتیب درصد هر نوع گلبول سفید به دست می‌آید و با ضرب این درصدها در تعداد کل گلبول‌های سفید، حاصل تعداد مطلق هر نوع گلبول سفید خواهد بود. شمارش دستی در معرض خطای نمونه‌گیری است، زیرا تعداد کمی از سلول‌ها با آنالیز خودکار مقایسه می‌شوند، با این حال می‌تواند سلول‌های غیرطبیعی را شناسایی کند که آنالیزورها نمی‌توانند، مانند سلول‌های بلاست که در لوسمی حاد دیده می‌شود. نشانه‌های مهم بالینی مانند گرانولاسیون سمی و واکوئلاسیون سمی نیز می‌تواند از بررسی میکروسکوپی گلبول‌های سفید مشخص شود.
هماتوکریت را می‌توان به صورت دستی با پر کردن یک لوله مویین با خون، سانتریفیوژ کردن آن، و اندازه‌گیری درصد خونی که از گلبول‌های قرمز تشکیل شده‌است، انجام شود. این امر در شرایطی که باعث نادرستیِ نتایج آزمایش خودکار می‌شود، مفید است؛ مانند افزایش غلظت خون (‏تعداد گلبول قرمز بسیار بالا)‏ یا لکوسیتوز شدید (‏تعداد گلبول سفید بسیار بالا، که با اندازه‌گیری گلبول‌های قرمز تداخل می‌کند و باعث می‌شود گلبول‌های سفید به عنوان گلبول‌های قرمز شمارش شوند)‏.
گلبول‌های قرمز و سفید و پلاکت‌ها را می‌توان با استفاده از هموسیتومتر شمارش کرد. هموسیتومتر یک اسلاید شیشه‌ای جهت بررسی میکروسکوپی است که حاوی ساختار شبکه‌ایِ دقیق و مدرج برای شمارش خون بوده که حجم مشخصی از خون رقیق‌شده را در خود جای می‌دهد. سلول‌های مشاهده شده در ساختار شبکه‌ای شمارش شده و بر حجم خون بررسی شده تقسیم می‌شوند، این تعداد از روی مربع‌های حک شده روی شبکه شمارش می‌شود تا غلظت سلول‌ها در کل نمونه بدست آید. شمارش دستی سلول‌ها در مقایسه با روش‌های خودکار، کاری فشرده و غیردقیق است، بنابراین جز در آزمایشگاه‌هایی که به آنالیزگرهای خودکار دسترسی ندارند، به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای شمارش گلبول‌های سفید، نمونه با استفاده از مایعی که حاوی ترکیبی است که گلبول‌های قرمز را تجزیه می‌کند مانند آمونیوم اکسالات، اسید استیک یا اسید هیدروکلریک، رقیق می‌شود. گاهی اوقات ماده‌ای به رقیق‌کننده اضافه می‌شود که هستهٔ گلبول‌های سفید را برجسته می‌کند که باعث آسان‌تر شدن تشخیص آنان می‌شود. شمارش دستی پلاکت‌ها نیز به شیوه‌ای مشابه انجام می‌شود، اگر چه برخی روش‌ها گلبول‌های قرمز خون را دست‌نخورده باقی می‌گذارند. استفاده از میکروسکوپ فاز کنتراست به جای میکروسکوپ نوری، شناسایی پلاکت‌ها را آسان‌تر می‌کند. شمارش دستی گلبول‌های قرمز به ندرت انجام می‌شود، زیرا دقیق نیست و روش‌های دیگری مانند هموگلوبینومتری و هماتوکریت دستی برای ارزیابی گلبول‌های قرمز موجود است؛ اما در صورت لزوم می‌توان گلبول‌های قرمز را در خونی که با سالین رقیق شده‌است، شمارش نمود.
هموگلوبین را می‌توان به صورت دستی با استفاده از یک اسپکتروفوتومتر یا رنگ‌سنج اندازه‌گیری کرد. برای اندازه‌گیری دستی هموگلوبین، نمونه با استفاده از معرف‌های نابود کنندهٔ گلبول‌های قرمز رقیق می‌شود تا هموگلوبین آزاد شود. مواد شیمیایی دیگر برای تبدیل انواع مختلف هموگلوبین به یک شکل به کار می‌روند که امکان اندازه‌گیری آسان آن را فراهم می‌کند. سپس محلول در کووت اندازه‌گیری قرار داده می‌شود میزان جذب در طول موج مشخصی اندازه‌گیری می‌شود که بستگی به نوع معرف مورد استفاده دارد. یک استاندارد مرجع حاوی مقدار مشخصی از هموگلوبین برای تعیین رابطهٔ بین جذب و غلظت هموگلوبین استفاده می‌شود، که اجازه می‌دهد میزان هموگلوبین نمونه اندازه‌گیری شود.
در مناطق روستایی و کم‌برخوردار، آزمایش‌های موجود باتوجه به دسترسی به تجهیزات و پرسنل محدود می‌شود. در مراکز مراقبت‌های اولیه در این مناطق، آزمایش ممکن است محدود به بررسی ریخت‌شناسی سلول قرمز و اندازه‌گیری دستی هموگلوبین باشد، در حالی که آزمایش‌های پیچیده‌تر مانند شمارش دستی سلول و آزمایش افتراقی، و گاهی اوقات شمارش خودکار سلول، در آزمایشگاه‌های آن ناحیه انجام می‌شوند. بیمارستان‌های منطقه‌ای و استانی و مراکز دانشگاهی معمولاً به دستگاه‌های آنالیز خودکار دسترسی دارند. در جایی که امکانات آزمایشگاهی در دسترس نیست، می‌توان با قرار دادن یک قطره خون بر روی یک نوع کاغذ جاذب استاندارد و مقایسه آن با یک مقیاس رنگی، تخمینی از غلظت هموگلوبین به دست آورد.