stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارگریت دوراس
آثار > فیلم‌شناسی

| سال | نام فیلم | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۶ | لاموزیکا | کارگردانی به همراه پل سبان |
| ۱۹۶۹ | گفتا که خراب اولی | کارگردان |
| ۱۹۷۱ | زردینه خورشید | نویسنده و کارگردان |
| ۱۹۷۲ | ناتالی گرانژه | نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان |
| ۱۹۷۳ | زن رودخانه گنگ | نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان |
| ۱۹۷۵ | آوای هند | کارگردان |
| ۱۹۷۶ | باکستر، ورا باکستر | نویسنده و کارگردان |
| ۱۹۷۶ | نام ونیزی‌اش در کلکته کویری | کارگردان |
| ۱۹۷۶ | تمامی روزها در میان درختان | کارگردان |
| ۱۹۷۷ | کامیون | کارگردان |
| ۱۹۷۸ | دریانوردی شبانه | نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان |
| ۱۹۷۹ | سزاره | کارگردان |
| ۱۹۷۹ | دستهای بدلی | کارگردان |
| ۱۹۷۹ | اورلیا ملبورن | کارگردان |
| ۱۹۷۹ | اورلیا ونکوور | کارگردان |
| ۱۹۸۱ | آگاتا و قرائت‌های نامحدود | نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان |
| ۱۹۸۱ | دیالوگ رم | نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان |
| ۱۹۸۵ | بچه‌ها | نویسنده فیلم‌نامه و کارگردان به همراه ژان ماسکولو و ژان مارک تورن |
قبر دوراس در گورستان مون‌پارناس
مدراتو کانتابیله ترجمه رضا سیدحسینی
پوستر فیلم هیروشیما عشق من به کارگردانی آلن رنه
همه کاری که باید بکنی کشتن است

| همه کاری که باید بکنی کشتن است | همه کاری که باید بکنی کشتن است |
| --- | --- |
 جلد نسخهٔ لایت ناول که توسط شوئیشا در دسامبر ۲۰۰۴ منتشر شده‌است.:  جلد نسخهٔ لایت ناول که توسط شوئیشا در دسامبر ۲۰۰۴ منتشر شده‌است.
オール・ユー・ニード・イズ・キル (‏Ōru Yū Nīdo Izu Kiru‏): オール・ユー・ニード・イズ・キル (‏Ōru Yū Nīdo Izu Kiru‏)
ژانر: اکشن ماجراجویی علمی-تخیلی
لایت ناول: لایت ناول
نویسنده: هیروشی ساکورازاکا
نگارگر: یوشی‌توشی آبه
ناشر: شوئیشا
ناشر انگلیسی: AUS مدمن انترتینمنت NA/UK   ویز مدیا 
چاپ: سوپر دش بونکو
جمعیت آماری: مذکر
تاریخ انتشار: ۱۸ دسامبر، ۲۰۰۴
 مانگا:  مانگا
نویسنده: ریوسوکه تاکه‌ئوچی
ناشر: شوئیشا
دسته: سینن
انتشار در: ویکلی یانگ جامپ
پخش اصلی: ۹ ژانویه ۲۰۱۴ – ۲۹ مه ۲۰۱۴
شمار کتاب‌ها: ۲ جلد
فیلم لایو اکشن: فیلم لایو اکشن
 لبه فردا :  لبه فردا 
 درگاه انیمه و مانگا:  درگاه انیمه و مانگا
تنها چیزی که نیاز داری کشتن است یا همه کاری که باید بکنی کشتن است (به انگلیسی: All You Need Is Kill) یک لایت ناول علمی–تخیلی نظامی ژاپنی است که توسط هیروشی ساکورازاکا نوشته شده، و به‌وسیلهٔ یوشی‌توشی آبه مصورسازی شده‌است. این کتاب در دسامبر ۲۰۰۴ و در کشور ژاپن توسط انتشارات شوئیشا تحت عنوان چاپ سوپر دش بونکو منتشر شد. بر پایه این رمان، یک مجموعه مانگا نیز توسط تاکه‌شی اوباتا مصورسازی شده‌است، که از ۹ ژانویه ۲۰۱۴، تا ۲۹ مه ۲۰۱۴ در مجله ویکلی یانگ جامپ عرضه شده‌است.
این رمان در سال ۲۰۱۴، توسط استودیوی برادران وارنر و به کارگردانی داگ لیمان با نام لبه فردا، با درخشش تام کروز در نقش سرگرد ویلیام کیج دستمایه اقتباس سینمایی قرار گرفت.
داستان

شخصیت اصلی داستان کیجی کیریا (به ژاپنی: キリヤ・ケイジ, Kiriya Keiji) یک سرباز خام و بی‌تجربه در نیروی دفاع متحده، که قرار است مثل بقیه در لباس نظامی قرار گرفته و برای کشتن به میدان جنگ فرستاده شود. نبرد آن‌ها علیه موجودات بیگانه و مرموزی به نام «میمیک‌ها» می‌باشد که قصد از بین بردن کره زمین را دارند. کیجی در اولین اعزام به جنگ پس از کشتن میمیکی با ظاهر غیر معمول، خود نیز کشته می‌شود، اما به دلیل برخی مسائل غیرقابل توضیح بلافاصله از خواب بیدار شده و خود را در روز قبل از نبرد می‌یابد. همانطور که این فرایند ادامه پیدا می‌کند، او خود را گرفتار یک حلقه زمانی می‌یابد. این سیکل مرگ و حیات دوباره در روز قبل آن قدر تکرار می‌شود که او تبدیل به سربازی خبره شده و در هر بار سفر به گذشته، برای تغییر سرنوشتش تلاش می‌کند. در یکصد و پنجاه و هشتمین تلاشش، او با چیزی متفاوت روبرو می‌شود. یک سرباز زن حرفه‌ای به نام ریتا واتاسکی (به ژاپنی: リタ・ヴラタスキ Rita Vuratasuki)، که با عنوان هرزه جنگ شناخته می‌شود. کیجی متوجه می‌شود سرنوشتش با این زن جنگجو گره خورده است و با استفاده از دانشی که روزمره کسب کرده سعی می‌کند به او نزدیک شود...
روبن اوستلوند

| روبن اوستلوند | روبن اوستلوند |
| --- | --- |
اوستلوند در ۲۰۱۴.: اوستلوند در ۲۰۱۴.
زادهٔ: ۱۳ آوریل ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) استیشا، بخش یوتبری، سوئد
ملیت: سوئدی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر، تهیه‌کننده، فیلم‌بردار
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–اکنون
روبن اوستلوند (سوئدی: Ruben Östlund؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۷۴) یک کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده سوئدی است. فیلم فورس ماژور به کارگردانی وی نامزد بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان گلدن گلوب ۲۰۱۵ شد.

دو فیلم از او به نام‌های مربع (۲۰۱۷) و مثلث غم (۲۰۲۲) به بخش مسابقهٔ اصلی جشنواره فیلم کن راه یافتند و توانستند جایزه نخل طلای جشنواره کن را برای این کارگردان به ارمغان بیاورند.
زندگی هنری

روین اوستلوند در سوئد به دنیا آمد. پس از دبیرستان، در فصول زمستان در پیست‌های اسکی مختلف در رشته کوه‌های آلپ مشغول به کار شد و شروع به ساختن ویدیوهای اسکی کرد.
او به تحصیل در مدرسه فیلم گوتنبرگ ادامه داد و در سال ۲۰۰۱ فارغ‌التحصیل شد. او همراه با تهیه‌کننده فیلم اریک همندورف، یکی از شرکت‌های تولید فیلم سوئد به نام پلتفرم را تأسیس کرد.
سه فیلم داستانی بلند نخست او گیتار مونگوتو (۲۰۱۴)، غیرعمدی (۲۰۰۸) و بازی (۲۰۱۱) بود. او با فیلم کوتاه اتفاق در بانک (۲۰۱۰) برنده برنده خرس طلایی بهترین فیلم کوتاه در شصتمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین و جایزه بزرگ جشنواره فیلم تامپره در سال ۲۰۱۱ شد.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | عنوان اصلی | گونه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۳ | معتاد | Addicted | فیلم اسکی |
| ۱۹۹۷ | رادیکال‌های آزاد | Free Radicals | فیلم اسکی |
| ۱۹۹۸ | رادیکال‌های آزاد ۲ | Free Radicals 2 | فیلم اسکی |
| ۲۰۰۰ | بگذار دیگران عاشقی کنند | Låt dom andra sköta kärleken | مستند |
| ۲۰۰۲ | دوباره خانواده | Familj igen | مستند |
| ۲۰۰۴ | گیتار مغولی | Gitarrmongot | داستانی بلند |
| ۲۰۰۵ | صحنه زندگینامه‌ای شماره ۶۸۸۲ | Scen nr: 6882 ur mitt liv | داستانی کوتاه |
| ۲۰۰۸ | غیرعمدی | De ofrivilliga | داستانی بلند |
| ۲۰۱۰ | اتفاق در بانک | Händelse vid bank | داستانی کوتاه |
| ۲۰۱۱ | بازی | Play | داستانی بلند |
| ۲۰۱۴ | فورس ماژور | Turist | داستانی بلند |
| ۲۰۱۷ | مربع | Square | داستانی بلند |
| ۲۰۲۲ | مثلث غم | Triangle of Sadness | داستانی بلند |
| TBA | سیستم سرگرمی خراب است | The Entertainment System Is Down | داستانی بلند |
چهاردهمین دوره جوایز اسکار

گری کوپر و جوآن فونتین با جوایزشان در چهاردهمین دوره جوایز اسکار، سال ۱۹۴۲.
چهاردهمین دوره مراسم اعطای جوایز اسکار (انگلیسی: 14th Academy Awards) در روز ۲۶ فوریه ۱۹۴۲ در هتل میلنیوم بیلتمور لوس آنجلس برگزار شد. در این مراسم بهترین فیلم‌های سال ۱۹۴۱ جهان به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک جایزه گرفتند.
باب هوپ مجری این مراسم بود.
هنگدان

| هنگدان | هنگدان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: بوشهر
شهرستان: جم
بخش: بخش مرکزی
دهستان: جم
جمعیت: ۵۱۸ نفر (سرشماری ۹۵)
هنگدان روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران.
این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۴۵۰ نفر (۹۴ خانوار) است.
ماریو بارگاس یوسا

| The Most Illustrious The Marquis of Vargas Llosa OSP OAE LH OCC | The Most Illustrious The Marquis of Vargas Llosa OSP OAE LH OCC |
| --- | --- |
ماریو بارگاس یوسا در ۲۰۱۶: ماریو بارگاس یوسا در ۲۰۱۶
Marquess of Vargas Llosa: Marquess of Vargas Llosa
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: Jorge Mario Pedro Vargas Llosa ۲۸ مارس ۱۹۳۶ ‏(۸۸ سال) ارکیپا، ارکیپا، پرو
شهروند: پرو، اسپانیا
حزب سیاسی: نهضت آزادی (۱۹۹۰–۱۹۹۳)
همسر(ان): خولیا اورکیدی  (ا. ۱۹۵۵–۱۹۶۴) پاتریسیا یوسا  (ا. ۱۹۶۵–۲۰۱۵)
شریک زندگی: ایزابل پریسلر (۲۰۱۵ تا کنون)
فرزندان: آلوارو، گونسالو، مورگانا
محل تحصیل: دانشگاه ملی سن مارکوس دانشگاه کمپلوتنسه مادرید
جایزه‌ها: جایزه سروانتس   ۱۹۹۴                    جایزه نوبل ادبیات   ۲۰۱۰                   
امضا: 
وبگاه: www.mvargasllosa.com
خورخه ماریو پدرو بارگاس یوسا (به اسپانیایی: Jorge Mario Pedro Vargas Llosa) (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۳۶) داستان‌نویس، مقاله‌نویس، سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار پرو است. یوسا یکی از مهم‌ترین رمان‌نویسان و مقاله‌نویسان معاصر آمریکای جنوبی و از معتبرترین نویسندگان نسل خود است.
زندگی > کودکی و جوانی

ماریو بارگاس یوسا، در ۲۸ مارس سال ۱۹۳۶ در آرکیپای پرو به دنیا آمد. وی تنها فرزند پدر و مادرش بود. والدینش پنج ماه بعد از ازدواج از هم جدا شدند. ۱۰ سال اول زندگیش را در بولیوی و با مادرش گذراند. پس از آن که پدربزرگش مقام دولتی مهمی در پرو به دست آورد، همراه مادرش در سال ۱۹۴۶ به سرزمینش بازگشت. دوران کودکی او با سختی سپری شد.
در ۱۴ سالگی پدرش وی را به دبیرستان نظام فرستاد که تأثیری ژرف و پایا بر او نهاد و ایده نخستین رمانش را در ذهنش پروراند. نگرش داروینگرایانه او نسبت به زندگی حاصل تجربه همین دو سال است. بارگاس یوسا در رشته هنرهای آزاد دانشگاه لیما فارغ‌التحصیل شد و سپس از دانشگاه مادرید در رشته ادبیات درجه دکترا گرفت.
یوسا در سال ۱۹۵۹ به پاریس مهاجرت کرد و به عنوان معلم و روزنامه‌نگار خبرگزاری فرانسه و همچنین تلویزیون ملی فرانسه مشغول به کار شد.
وی سال‌ها در اروپا، به ویژه در پاریس و لندن و مادرید زیست و به کارهای گوناگون پرداخت. مترجمی، روزنامه‌نگاری و تدریس از آن جمله‌اند.
زندگی > ازدواج

وی در نوزده سالگی با خولیا اورکیدی، که یکی از نزدیکانش و هیجده سال از او بزرگ‌تر بود، ازدواج کرد. در رمان برجستهٔ «عمه خولیا و میرزابنویس» (۱۹۷۷) از شخصیت این زن الهام گرفته است. اما این ازدواج دیری نپایید و در ۱۹۶۴ به طلاق انجامید و در سال بعد با پاتریسیا، «بانوی زندگی‌اش» دیدار کرد که از او سه فرزند دارد: آلوارو، گونسالو، مورگانا.
زندگی > رابطه با مارکز

گابریل گارسیا مارکز، رمان‌نویس بزرگ کلمبیایی از دوستان نزدیک و صمیمی یوسا بود. اما در سال ۲۰۰۳، در نمایشگاه کتاب بوگوتا، در تهاجم یوسا به مارکز و «چاپلوس کوبا» خواندن او، این دوستی به تیرگی گرایید. این تهاجم زبانی به علت دوستی نزدیک مارکز با فیدل کاسترو بود. آن روز یوسا، به علت عکس‌العمل شدید دوست‌داران مارکز، که به قهرمان محبوبشان اهانت شده بود، ناگزیر شد از در پشتی سالن نمایشگاه خارج شود.
البته یوسا در روز درگذشت گابریل گارسیا مارکز در مورد وی چنین گفت: «نویسنده بزرگی که کارهایش، دانش و اعتبار گسترده‌ای برای ادبیات زبان ما به ارمغان آورد، از دست رفته است. رمان‌های او پس از او هم زنده خواهند ماند و به جذب خوانندگان از سرتاسر جهان ادامه خواهند داد.»
زندگی > سیاست

در سخن از ارزش‌های سیاسی سخت می‌توان باور کرد که یوسا در سال‌های نخستین جوانی مجذوب شخصیت فیدل کاسترو، رهبر انقلاب کوبا شده است، اما او مدتی بعد جدایی کامل خود از جنبش‌های تندرو چپ را اعلام کرد و به حمله‌های شدید علیه کاسترو پرداخت. در سال ۱۹۸۸ در کنار تعدادی از احزاب راست‌گرا در تشکیل «جنبش آزادی‌ها» شرکت کرد. در سال ۱۹۹۰ نامزد ریاست جمهوری پرو شد اما از رقیبش آلبرتو فوجیموری شکست خورد و بعد از آن، همه فعالیت‌ها و برنامه‌های سیاسی خود را کنار گذاشت. طی تبلیغات انتخاباتی، رقیبانش قسمت‌هایی از کتاب‌های او را که به شرح بی‌پردهٔ سکس می‌پرداخت از رادیو می‌خواندند تا مردم را قانع کنند که به یوسا رأی ندهند. یوسا در دور اول انتخابات ۳٪ به ۲۴٪ از فوجیموری پیش افتاد، ولی در دور دوم به ۵۷٪ رأی فوجیموری باخت.[نیازمند منبع]
یوسا در مورد ماجراجویی‌های سیاسی اش می‌گوید: این ماجراها به چند لحاظ بد بوده‌اند. مهم‌تر از همه این که او را مدتی از زندگی ادبی اش دور نگاه داشتند. اما نگرانی او از سقوط پرو او را بر آن داشت که از نفوذ و موقعیت اجتماعی خود به نفع مردمش استفاده کند.
هر چند به گفتهٔ خود از فعالیت‌های سیاسی خویش «فساد حکومت و تحریک مردم به فدا کردن همه چیز در راهش» را به خوبی درک کرده بود. به علت حمایت از ایالات متحده و انتشار مقالاتی در تأیید سیاست‌های آمریکا مورد انتقاد قرار گرفت. این مقالات در دوران جنگ عراق نوشته شده بود، آن‌گاه که یوسا با دختر عکاسش مورگانا به صحنهٔ جنگ رفت و کار مشترکی با عنوان «روزنگار عراق» تهیه کردند. البته در سال ۲۰۰۴ در این موضع‌گیری بازبینی کرد و حملهٔ آمریکا به عراق را «نقض قوانین بین‌المللی» خواند و گفت که حمایت اثنار از آن جنگ را درک نمی‌کند. اما خیلی زود در این بازبینی، بازبینی کرد و عقب‌نشینی نیروهای اسپانیایی از عراق را محکوم و به معنای پیروزی تروریست‌ها دانست.[نیازمند منبع]
گزیده‌گوهایی از بارگاس یوسا

- «شعر ضمیر جهان است. با آن به لایه‌هایی از زندگی دست می‌یابیم که با شناخت عقلانی و هوش منطقی به آن‌ها دسترسی نداریم؛ یعنی دره‌های عمیقی که لازمه راه یافتن به آن‌ها پذیرش خطرهای جدی است. فقط از راه حدس و باطن است که می‌توان به شعر رسید نه از راه عقل.»
- «رمان شیوه جالبی است برای خوش‌گذرانی.»
- «من وقتی می‌نویسم خودم را تکثیر می‌کنم. دو نفر می‌شوم. هم نویسنده، هم خواننده. چون همیشه خودم را جای خواننده می‌گذارم تا بفهمم چه چیزی خوب است و چه چیزی بد. سعی می‌کنم خودم را با دو چشم دیگر بخوانم، و با نگاهی دیگر، طوری‌که انگار نمی‌دانم قرار است چه اتفاقی بیفتد.»
- «رسالت نویسنده این است که با شور و تعهد بنویسد و با تمام استعدادش از آنچه بدان باور دارد دفاع کند. به نظرم این بخشی از وظیفهٔ اخلاقی نویسنده است که قطعاً از موضوعی صرفاً هنری فراتر است. معتقدم نویسنده دست‌کم وظایفی برای شرکت در مباحثات مدنی دارد. به نظرم، ادبیات دچار فقر می‌شود اگر از جریان کلی مردم، جامعه و زندگی جدا شود.»
افتخارات و جوایز

وی جایزه‌های فراوانی برده است. جایزهٔ پلانترا را به خاطر رمان مرگ در کوه‌های آند دریافت نمود و نیز جایزه «همینگوی» را نیز دریافت کرده است.
یوسا هفتم اکتبر سال ۲۰۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. حدود ۲۰ سال نام او به عنوان یکی از کاندیداهای این جایزه پرافتخار بود. این نخستین بار از سال ۱۹۸۲ بود که یک نویسنده از آمریکای لاتین توانست برنده جایزه نوبل ادبی شود. در این سال، گابریل گارسیا مارکز نویسنده کلمبیایی برنده جایزه یک و نیم میلیون دلاری ادبیات نوبل شد.
در شش سال گذشته آکادمی نوبل، جوایز خود را به پنج نویسنده از اروپا و یک نویسنده اهل ترکیه اهدا کرده بود که همین امر انتقادهای زیادی از توجه بیش از اندازه اعضای آکادمی به نویسندگان اروپایی را برانگیخته بود.
آکادمی نوبل که مقر آن در استکهلم سوئد است، از یوسا به عنوان خالق آثاری نام برده که در آن وی به «ترسیم پیکره‌های قدرت» پرداخته و نگاه نافذی به «مقاومت، طغیان و شکست فردی» دارد.
یوسا در سال ۱۹۹۴ به عنوان عضو آکادمی سلطنتی اسپانیا برگزیده شد و در سال‌های گذشته در بسیاری از دانشگاه‌های آمریکا، آمریکای جنوبی و اروپا تدریس کرده است.
این نویسنده ادبی توانست در سال ۱۹۹۵ جایزه سروانتس، مهم‌ترین جایزه ادبی نویسندگان اسپانیایی زبان، را از آن خود کند و همچنین در سال ۱۹۹۶ برنده جایزه صلح آلمان شد.
و سرانجام، خورخه ماریو پدرو بارگاس یوسا در سال ۲۰۱۰ توانست، جایزه ادبی نوبل را از آن خود کند.
گزیدهٔ آثار

ماریو بارگاس یوسا تاکنون بیش از ۳۰ رمان و نمایشنامه نوشته است که از مشهورترین آن‌ها می‌توان به «گفتگو در کاتدرال (۱۹۶۹)»، «خانه سبز (۱۹۶۶)»، «عصر قهرمان (۱۹۶۳)» و سرانجام «جنگ آخرالزمان (۱۹۸۱)» اشاره کرد.این نویسنده پرویی زمانی به شهرت جهانی رسید که کتاب «عصر قهرمان» وی منتشر شد و در آن به شرح تجربیات خود در آکادمی نظامی لئونسیو پرادو پرداخته است. این کتاب در پرو جنجال‌برانگیز شد و هزار نسخه آن از سوی افسران این آکادمی در ملاء عام آتش زده شد.بسیاری از آثار ماریو بارگاس یوسا به زبان‌های مختلف دنیا از جمله فارسی برگردانده شده است.
سردسته‌ها، ۱۹۵۹
سال‌های سگی، ۱۹۶۶
گفتگو در کاتدرال، ۱۹۷۵
جنگ آخرالزمان، ۱۹۸۴
زندگی واقعی الخاندرو مایتا، ۱۹۸۵
در ستایش نامادری، ۱۹۹۰
مرگ در آند، ۱۹۹۶
قصه‌گو، ۱۹۹۸
سور بز، ۲۰۰۲
یادداشت‌های عراق، ۲۰۰۳
راه بهشت، ۲۰۰۳
رؤیای سلت، ۲۰۱۰
چرا ادبیات؟
دوشیزه‌خانم تاکنا
چه کسی پالومینو مولرو را کشت؟ یا راز قتل پالومینو مولرو
دختری از پرو
نامه‌هایی به یک نویسنده جوان
موج آفرینی
عیش مدام، گوستاو فلوبر ومادام بوواری
واقعیت نویسنده
قهرمان عصر ما، ۲۰۱۵
پای رودخانه تمز (نمایشنامه)
هزار شب و یک شب (نمایشنامه)
روزگار سخت
سکوتم تقدیم به شما
پوستر تبلیغات ریاست جمهوری ماریو بارگاس یوسا
شهرستان جتی‌اگوز

مکان
| شهرستان جتی‌اگوز Жети-Өгүз районуДжети-Огузский район | شهرستان جتی‌اگوز Жети-Өгүз районуДжети-Огузский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Жети-Өгүз району: Жети-Өгүз району
استان: استان ایسیک‌کول
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴۴۹۹ کیلومتر مربع (۵۵۹۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۸۲۰۸۵
 • تراکم: ۵٫۷/کیلومتر مربع (۱۵/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (GMT +۶)
شهرستان جتی‌اگوز (به قرقیزی:Жети-Өгүз району، جەتى ۅگۉز وودانى، به روسی: Джети-Огузский район) یک شهرستان از استان ایسیق‌کول است که در شمال شرقی قرقیزستان واقع شده‌است. این شهرستان در جنوب شرق دریاچه ایسیق‌کول و دارای مساحت ۱۴۴۹۹ کیلومترمربع (۵۵۹۸ مایل مربع) می‌باشد. مرکز این شهرستان شهر قزل‌سو است.
جتی‌اگوز در زبان قرقیزی به معنای «هفت ورزا» است. (قابل مقایسه با یِدّی اُکوز به همین معنا در ترکی آذربایجانی.)
خصوصیات

شهرستان جتی‌اگوز بر اساس آمار سال ۲۰۰۹، مشتمل بر ۴۲ منطقه مسکونی، و دارای ۸۲٬۰۸۵ نفر جمعیت است.
میدان هوایی بگرام

| فرودگاه  بگرام میدان هوایی بگرام | فرودگاه  بگرام میدان هوایی بگرام |
| --- | --- |
یاتا: OAI ایکائو: OAIX: یاتا: OAI ایکائو: OAIX
خلاصه: خلاصه
نوع فرودگاه: نظامی
مالک: وزارت حمل و نقل و هوانوردی ملکی
گرداننده:  ارتش ایالات متحده  نیروی هوای ایالات متحده 
شهر بکار رفته: بگرام
مکان: پروان افغانستان
وبگاه: http://www.bagram.afcent.af.mil/
میدان هوایی بگرام فرودگاه نظامی‌شده و میزبان پروازهای ترکیبی در نزدیکی شهر قدیمی بگرام، در ۱۱ کیلومتری جنوب غربی مرکز (چاریکار) ولایت پروان در شمال افغانستان است. زیربنای این فرودگاه را شوروی سابق بنا نهاد و بعداز خروج شوروی و اشغال افغانستان توسط ناتو این فرودگاه به دست امریکا بازسازی شدکه در نهایت در تاریخ ۵ ژوئن ۲۰۲۰ ارتش امریکا این فرودگاه را به نیروهایی افغانستان واگذار کرد.
میدان هوایی بگرام داری ۳ آشیانه بزرگ، یک برج کنترل، چندین ساختمان پشتیبانی و ۱۳۰۰۰۰ متر مربع فضای پرواز است.
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی

مسافری
| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
DFS Middle East: دوبی
شرکت‌های هواپیمایی و مقصدهای پروازی > باری

| شرکت‌های هواپیمایی | مقصدهای پروازی |
| --- | --- |
کوین ایرویز: دوبی 
DHL International Aviation ME: ابوظبی، بحرین، جناح، اقبال لاهوری 
کالیتا ایر:  بحرین، فجیره، هنگ کنگ، جناح، ریگا 
نشنال ایرلاینز: دوبی 
سیلک وی ایرلاینز:  حیدر علی‌اف 
نمایی از پایگاه از برج مراقبت.
محسن امین‌زاده

| محسن امین‌زاده | محسن امین‌زاده |
| --- | --- |
معاون آسیا و اقیانوسیه وزارت خارجه در دوران اصلاحات: معاون آسیا و اقیانوسیه وزارت خارجه در دوران اصلاحات
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
وزیر: کمال خرازی
معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی: معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
وزیر: سید محمد خاتمی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: محسن امین زاده ۳ مرداد ماه ۱۳۳۶
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح‌طلب
محل تحصیل:  دانشگاه پلی تکنیک تهران دانشگاه شهید بهشتی (فوق لیسانس) 
محسن امین‌زاده (زاده ۳ مرداد ماه ۱۳۳۶ در مشهد) دیپلمات اصلاح طلب، به مدت هشت سال معاون وزارت امور خارجه ایران در دولت سید محمد خاتمی بود. وی که از اعضای مؤسس حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی است، پیش تر از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۱  معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دوره وزارت سید محمد خاتمی بود.
سوابق اجرایی و مسئولیت‌ها

در زمان وزارت سید محمد خاتمی در وزارت ارشاد، از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۱ وی سمت معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد را به عهده داشت. پس از استعفای محمد خاتمی، به وزارت علوم رفت و از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۳ مشاور بین‌الملل وزیر علوم و آموزش عالی مصطفی معین بود. در سال ۱۳۷۳ به کتابخانه ملی رفت و مشاور بین‌الملل رئیس کتابخانه ملی، سید محمد خاتمی شد.
با انتخاب سید محمد خاتمی به عنوان رئیس‌جمهور، وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ معاون آسیا و اقیانوسیه وزیر امور خارجه کمال خرازی بود.
فعالیت‌های سیاسی

محسن امین‌زاده در ۲۶ خرداد ٬۱۳۸۸ همراه بسیاری دیگر از فعالان سیاسی و اجتماعی در جریانات مربوط به رویدادهای پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) بازداشت و به زندان اوین منتقل شد. محسن امین‌زاده در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸ پس از ۲۳۸ روز زندان که ۴ ماه آن را در سلول انفرادی گذراند برای نخستین بار به مرخصی رفت. او در ۱۹ بهمن ۱۳۸۸ در دادگاه جمهوری اسلامی ایران به ۶ سال حبس تعزیری در حکم اولیه محکوم شد. اتهام‌های او اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت کشور و همچنین تبلیغ علیه نظام از طریق مصاحبه با شبکه‌های خارجی عنوان شده است. علی‌رغم اعتراض او و وکیلش و ارائه دفاعیه ۴۰ صفحه‌ای دادگاه تجدیدنظر با یک سال کاهش، حکم قطعی ۵ سال زندان را به او ابلاغ کرد. او در دی ۱۳۹۱، به دلیل مشکلات قلبی و ناپایداری ضربان قلب و فشارخون از زندان به بیمارستان منتقل شد، و در ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ به بند ۳۵۰ زندان اوین بازگشت. امین‌زاده در ۲۷ شهریور ۱۳۹۲، بدون محاکمه یا اعلام قبلی از زندان آزاد شد.
مجید شریف

با مجید شریف واقفی اشتباه نشود.
| مجید شریف | مجید شریف |
| --- | --- |
زادهٔ: بهمن ۱۳۲۹
درگذشت: ۲۸ آبان ۱۳۷۷ (۴۸ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: نویسنده و مترجم
همسر: مهشید شریف
فرزندان: پویا
مجید شریف (بهمن ۱۳۲۹–۲۸ آبان ۱۳۷۷) نویسنده دگراندیش و مترجم ایرانی بود که در ۲۸ آبان ۱۳۷۷ در تهران ناپدید شد و پس از شش روز، جنازه‌اش در خیابان پیدا شد. وی از نویسندگان ماه‌نامه ایران فردا و عضو دفتر تدوین مجموعه آثار علی شریعتی بود.
زندگی خصوصی

مجید شریف با مهشید فاتحی ازدواج کرده بود و با او یک فرزند به نام پویا داشت. مهشید فاتحی پیش از مرگ مجید شریف از او طلاق گرفته و همراه با پسرش پویا در کشور سوئد زندگی می‌کرد.[نیازمند منبع]
بازگشت به ایران

مجید شریف در سال ۱۳۶۲ از ایران خارج شد و حدود ۱۲ سال در فرانسه زندگی می‌کرد. او در آبان‌ماه ۱۳۷۴ به ایران بازگشت و سه سال بعد، در آبان‌ماه ۱۳۷۷ به قتل رسید. وی در اطلاعیه‌ای که به مناسبت بازگشتش به ایران نوشته بود، علت تصمیم‌اش به بازگشت را چنین ذکر کرده بود: «مرگ یا زندان، باید بروم، خانهٔ طبیعی من آن‌جاست».
دیدگاه‌های سیاسی

مجید شریف پس از بازگشت به ایران و با نیروهای موسوم به ملی مذهبی هم‌کاری می‌کرد.
چگونگی مفقود شدن و قتل

در صبح روز ۲۸ آبان ۱۳۷۷ مجید شریف درحالی که با لباس گرم‌کن برای ورزش از خانه مادرش در یوسف‌آباد خارج شده بود، به خانه بازنگشت. جسد او در خیابان انداخته شد و نزدیکان او - شش روز بعد - در بعدازظهر روز ۴ آذر ۱۳۷۷ جسد او را در پزشکی قانونی تهران شناسایی کردند. پزشکی قانونی علت مرگ را «نامعلوم» تشخیص داده بود.
در جریان رسیدگی به پرونده قتل‌های زنجیره‌ای تنها نام داریوش فروهر، پروانه اسکندری، محمد مختاری و محمد جعفر پوینده به صورت رسمی مطرح شد و قوه قضائیه جمهوری اسلامی نام مجید شریف و پیروز دوانی را در شمار قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای قرار نداد. هرچند فاصلهٔ اندک زمانی میان قتل‌ها و نوع ربایش و روش انجام قتل‌ها حکایت از انجام آن‌ها توسط یک تیم عملیاتی داشت. روزنامه کیهان تحت مدیریت حسین شریعتمداری؛ در تابستان ۱۴۰۰ پس از  ۲۳ سال  انکار قتل مجید شریف اعلام کرد که قتل مجید شریف بخشی از قتل های زنجیره ای بوده است.
در فتنه قتل‌های زنجیره‌ای، چند منتقد نجیب نظام به قتل رسیدند و فضای تبلیغاتی مسمومی ‌به راه افتاد. یکی از قربانیان این جنایت مشکوک، مرحوم دکتر مجید شریف، مترجم کتاب روشنگرانه و ضد صهیونیستی پروفسور روژه گارودی با نام «اسطوره‌های بنیانگذار سیاست اسرائیل- تاریخ یک ارتداد» بود. آقای یونسی که پس از کناره‌گیری وزیر وقت، وزیر اطلاعات شد، آیا بررسی مستقلی انجام داد که چرا باید مترجم کتاب ضد صهیونیستی در تهران ‌ترور شود؟
عبدالله شهبازی، نویسنده و مورخ مرتبط با وزارت اطلاعات ایران، نقل کرده که مهرداد عالیخانی گفته بوده که مجید شریف با آمپول پتاسیم کلرید به قتل رسید. مهرداد عالیخانی مدیرکل پیشین وزارت اطلاعات که گفته شد با قتل های زنجیره ای ارتباط دارد به مسئله قتل او و نحوه مرگ این روشنفکر اذعان کرده بود اما قوه قضاییه نام مجید شریف را از پرونده قتل های زنجیره ای حذف کرده بود.
در تاریخ ۱۰ تیر ۱۴۰۰، روزنامه کیهان با عنوان «خدمت ندانستهٔ یونسی به رژیم درمانده اسرائیل» تأیید کرد که مجید شریف، یکی از قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای ایران بوده است.
آثار

اسلام راستین تولدی دوباره می‌یابد، تهران: انتشارات علمی، ۱۳۵۸
اسلام منهای دموکراسی؟، تهران: بی‌نا، ۱۳۵۸
بازاندیشی ضروری در مبارزهٔ سیاسی و طرح نهادهای دموکراتیک، سوئد: انجمن ایرانیان مقیم یوله، ۱۳۶۹
تجدید عهد با شریعتی: مجموعه مقالات، مجید شریف، پاریس: بی‌نا، ۱۳۶۵
سیری در قلمرو درون، سوئد: مجید شریف، ۱۳۷۰
نقدینهٔ قلب در «محک تجربه» (نقدی بر پاره‌ای از نظرات علی میرفطروس)، مجید شریف، استراسبورگ: بی‌نا، ۱۳۶۶
اراده قدرت مجموعه دو جلدی، اثر فردریش نیچه
اسطوره‌های بنیانگذار سیاست اسرائیل-تاریخ یک ارتداد، اثر روژه گارودی
پیامبر، اثر جبران خلیل جبران
که مجید شریف این کتاب را به نظم و به صورت آهنگین ترجمه کرده
مرگ‌ها در ۲۰۲۳

این نوشتار فهرستی از افراد سرشناس است که در سال ۲۰۲۳ میلادی درگذشته‌اند.
در هر عنوان به‌ترتیب نام شخص، سن، دلیل سرشناسی، ملیت (اگر قابل تأیید باشد)، علت مرگ، و منبع آمده است.
ژانویه > ۱

‌ مارتین دیویس، ۹۴، ریاضی‌دان و استاد سابق دانشگاه نیویورک، اهل ایالات متحده آمریکا.
فرانک مک‌گاروی، ۶۶، بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند.
ژانویه > ۳

امبر مک‌لافلین، ۴۹، مجرم، قاتل و زن ترنس اهل ایالات متحده آمریکا که اعدام شد.
ژانویه > ۶

جانلوکا ویالی، ۵۸، بازیکن فوتبال و مربی فوتبال اهل ایتالیا.
ژانویه > ۷

محمدمهدی کرمی، شهروند اهل ایران که اعدام شد.
سید محمد حسینی، شهروند اهل ایران که اعدام شد.
ژانویه > ۸

گئورگی شیدوکو، ۶۰، ورزشکار اهل روسیه.
روبرتو دینامیتی، ۶۸، بازیکن فوتبال اهل برزیل.
ژانویه > ۹

ملیندا دیلون، ۸۳، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا.
راینر اولریش، ۷۳، بازیکن فوتبال اهل آلمان.
ژانویه > ۱۳

جولیان سندز، ۶۵، بازیگر اهل انگلستان.
ژانویه > ۱۶

هوشنگ لطیف‌پور، ۹۰، دوبلور اهل ایران.
ژانویه > ۱۹

شهروز مُلک‌آرایی، ۸۱، دوبلور و بازیگر اهل ایران.
ژانویه > ۲۳

پاتریزیو بیلیو، ۴۸، بازیکن فوتبال اهل ایتالیا.
ژانویه > ۲۵

سیندی ویلیامز، ۷۵، بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا.
ژانویه > ۲۷

جرارد اسکودا، ۵۰، بازیکن فوتبال اهل اسپانیا.
ژانویه > ۳۰

چارلی لوبت، ۷۷، بازیکن فوتبال اهل فرانسه.
فوریه > ۳

آندریاس گیلچن، ۵۸، بازیکن فوتبال اهل آلمان غربی.
فوریه > ۶

لوبومیر استروگال، ۹۸، سیاستمدار اهل چکسلواکی.
فوریه > ۸

میروسلاو بلاژویچ، ۸۷، مربی و بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی.
فوریه > ۱۵

راکل ولش، ۸۲، بازیگر و مدل اهل ایالات متحده آمریکا.
فوریه > ۱۶

حسن ناهید، ۷۹، موسیقی‌دان و نوازندهٔ نی اهل ایران.
کالین دابسون، ۸۲، مربی فوتبال اهل بریتانیا.
فوریه > ۲۱

ایرج کلانتری، ۸۵، معمار و شهرساز اهل ایران.
فوریه > ۲۳

جان ماتسن، ۷۷، گزارشگر فوتبال و نویسندهٔ اهل انگلستان.
فوریه > ۲۵

شهرام عبدلی ۴۶، بازیگر اهل ایران.