stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مارک شاگال

| مارک شاگال | مارک شاگال |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: موشه شاگال (Moishe Shagal)
زادهٔ: ۷ ژوئیه ۱۸۸۷ لیوزنا، بلاروس
درگذشت: ۲۸ مارس ۱۹۸۵ سن پائول، فرانسه
ملیت:  فرانسوی -  روسی
سبک: سوررئالیسم
همسر(ها): بلا روزنفلد (۱۹۱۵–۱۹۴۴) و واوا برودسکی (۱۹۵۲–۱۹۸۵)
فرزندان: آیدا
امضاء: امضاء
مارک شاگال با نام اصلی «مارک زاخارویج چاگال» (به بلاروسی: Марк Захаравiч Шагал, Mark Zakharavitch Chagal)) (به فرانسوی: Marc Chagall) (6 ژوئیه ۱۸۸۷–۲۸ مارس ۱۹۸۵) نقاش برجسته فرانسوی - روسی و از پیشگامان سبک سوررئالیسم است.
او به عنوان یکی از پیشروان هنر مدرن، در سبک‌های مختلف هنری ذوق‌آزمایی کرد و تقریباً در تمامی رشته‌های تجسمی مانند نقاشی، تصویرگری کتاب، سرامیک، نقاشی روی شیشه، نقاشی بر روی دیوار، حکاکی روی فلزات، ترسیم، طراحی صحنه و لباس دست به خلق آثاری ماندگار زد.
شاگال با موفقیت توانست سبک‌های هنری کوبیسم، نمادگرایی و فوویسم را با یکدیگر تلفیق کند و با تکیه بر رویاهای کودکی و افسانه‌پردازی‌های ذهنی خود که همگی ریشه در زادگاهش داشتند، به سبکی کاملاً شخصی و منحصربفرد دست پیدا کند.
جهان غیرمتعارفی که او آفرید آمیزه‌ای از رنگ‌های روشن، حیوانات، گُل، انسان‌ها، عشاق، پرندگان و ماهیان در حال نواختن ساز، چهره زن بالدار، علائم یهودی و مسیحی و ویولنی با بال فرشته بود.
زندگی > کودکی

مارک شاگال در ۷ ژوئیه ۱۸۸۷ در لیوزنا از توابع منطقه ویتبسک روسیه که امروزه یکی از منطقه‌های بلاروس است در خانواده پرجمعیت یهودی لیتوانیایی متولد شد. در آن زمان ویتبسک حدود ۶۶هزار نفر جمعیت داشت که حدود نیمی از آن‌ها یهودی بودند. مارک که در آن زمان موشه نام داشت نخستین فرزند از ۹ فرزند والدینش بود. پدرش کارگر و انباردار یکی از بازرگانان ماهی دودی بود و مادرش یک خواربارفروشی کوچک را اداره می‌کرد. با وجود آنکه پدرش به سختی کار می‌کرد اما درآمد ناچیزی داشت.
زندگی > فراگیری هنر

در روسیه آن زمان بچه‌های یهودی اجازه حضور و تحصیل در مدارس و دانشگاه‌های روسی را نداشتند. به همین خاطر شاگال تحصیلات ابتدایی را در مدرسه مذهبی یهودی گذراند و در آنجا عبری و کتاب مقدس را آموخت. شاگال در سیزده سالگی با تلاش مادرش که ۵۰ روبل به مدیر مدرسه داد، به دبیرستان عمومی رفت. شاگال تا آن زمان هیچ نوع نقاشی و طراحی ندیده بود و هنگامی که یکی از همشاگردی‌هایش را مشغول نقاشی دید، حیرت کرد. شاگال بعدها چنین گفت که در خانواده ما هیچ شکلی از هنر وجود نداشت و این مفهوم کاملاً با او بیگانه بود. در طول دوران مدرسه، شاگال به کپی‌برداری و ترسیم روی آورد و این امر منجر به علاقه بسیار او به هنر نقاشی و تبدیل این هنر به حرفه او شد. البته این تصمیم باعث خشنودی والدین وی نشد.
فعالیت هنری > روسیه ۱۹۰۶–۱۹۱۰

در سال ۱۹۰۶ شاگال با راضی کردن پدر و مادرش زیر نظر یک نقاش یهودی به نام «یهودا پن» (به انگلیسی: Yehuda(Yuri) Pen)، که در بیشتر مدارس یهودی دروس نقاشی و ترسیم را به دانش آموزان آموزش می‌داد، آموختن نقاشی را آغاز کرد. با وجود خوشحالی شاگال از این نوع تعلیم غیررسمی، او پس از چند ماه مدرسه را ترک کرد.
شاگال به سن پیترزبورگ رفت و بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰، تحت تعلیم هنرمند و طراح صحنه لئون باکست در مدرسه طراحی و نقاشی زوانتسوا قرار گرفت. باور بر این است که باکست که خود یهودی بود از جمله افرادی است که شاگال را به استفاده از تم‌های یهودی در نقاشی‌هایش تشویق کرد. این امر در آن زمان و با توجه به نگاه منفی امپراتور آن زمان روسیه نسبت به یهودیان امری غیرعادی به‌شمار می‌رفت. هر چند شاگال به‌دلیل این سخت‌گیری‌ها حتی یک‌بار به زندان افتاد اما سن‌پترزبورگ را تا زمانی که به یک نقاش شناخته شده تبدیل شد، ترک نکرد.
فعالیت هنری > فرانسه ۱۹۱۰–۱۹۱۴

شاگال در سال ۱۹۱۰ به پاریس رفت و این زمانی بود که این شهر قلب تپنده هنر محسوب می‌شد و مکتب هنری کوبیسم به عنوان فرم هنری پیشرو یا آوانگارد در اروپا حاکم بود. شاگال خود را با کوبیسم هم مسیر ساخت و در آکادمی هنری کوچکی در پاریس در سن ۲۳ سالگی ثبت نام کرد. در کارهای اولیه شاگال نظیر "شاعر"، "نیم ساعت پس از ۳"، و "من و روستا"، شاگال در حال پیشروی به سمت سبک هنری کوبیسم است اما نه آنقدر که در تحصیلات آکادمیک خود فراگرفته‌است و در واقع کمی به سمت نوعی طنز، احساسات و شوخ‌طبعی در آثارش می‌پردازد.
او در آن پاریس با هنرمندانی مانند «گیوم آپولینر» و «فرنان لژه» همراه بود. شاگال در طول اقامت خود در پاریس با سبک‌های مختلف هنری آشنا شد و از هر کدام از آن‌ها بهره‌ای گرفت.
درطول مدت اقامت شاگال در پاریس او خیلی به زادگاه خود در کارهایش ارج ننهاده و تنها بارقه‌هایی از خاطرات گذشته نظیر زندگی روستایی و سرسبز، مراسم ازدواج و بازی‌های دوان کودکی به چشم می‌خورد. این تصاویر در آسمان نقاشی‌های شاگال آزادانه در حرکتند و به نوعی امضای شاگال از عشق نوستالژیک او به سرزمین مادریش است.
مناظر پاریس توانست جایی در نقاشی‌های شاگال پیدا کند. در عین حال عناصر ماورای طبیعی در آثار شاگال به عنوان مکمل آثار او و نوعی نگرش به سمت سورئالیسم است.
فعالیت هنری > روسیه و بلاروس ۱۹۱۴–۱۹۲۲

شاگال در سفر دوباره به کشور روسیه با خانمی به نام بلا روزنفلد آشنا شد و با او ازدواج کرد و از آن پس این خانم موضوع بسیاری از نقاشیهای وی گشت. مانند نقاشی «بلا با یقه سفید» (به انگلیسی: Bella with White Collar)، در سال ۱۹۱۷. در سال ۱۹۱۴ شاگال به برلین رفت و در آنجا ۲۰۰ اثر خود را در گالری استرن (به انگلیسی: Sturm Gallery)به نمایش گذاشت. با شروع جنگ جهانی اول، تصمیم شاگال برای بازگشت به پاریس عملی نشد و این دو به مدت ۹ سال دیگر در روسیه ماندند.
با شروع انقلاب بولشویکی در سال ۱۹۱۷، شاگال در روسیه ماند و به سمت کمیسر هنری درآمد و این مقام که یک مقام سیاسی بود با روحیه ضدسیاسی وی مطابقت نداشت. هر چند او به گروه‌های انقلابی نزدیک بود اما دولت حاکم که به‌دنبال «رئالیسم سوسیالیستی» بود، آثار او را چندان نمی‌پسندید و آن‌ها را بیش از اندازه مدرن می‌دانست.
فعالیت هنری > فرانسه ۱۹۲۳–۱۹۴۱

مارک شاگال و بلا روزنفلد در سال ۱۹۲۳ بالاخره کشور خود را ترک کردند و به پاریس برگشتند. در آن زمان نام شاگال در دنیای هنر اروپا و مدیترانه مطرح شده بود و او در مقابل دستمزد به خلق نقاشی‌های مربوط به عهد عتیق می‌پرداخت. هم‌چنین علاوه بر کارهایی با تم یهودی مانند «ویولونیست سبز» (به انگلیسی: Green Violinist)در سال ۱۹۲۳ یا «میرخام در حال رقص» (به انگلیسی: Dancing Mirjam) در سال ۱۹۳۱، آثاری با تم مسیحیت نیز از او به چشم می‌آمد. در این مدت علاوه بر کارهای بسیاری که او به صورت رنگ روغن بر روی بوم یا گواش انجام داد، حدود ۱۰۰ اثر تصویرسازی از کتاب انجیل بر روی فلز نیز از او در دست است.
او در این دوران شروع به نوشتن خاطراتش کرد که اکثراً در روزنامه‌ها چاپ می‌شدند. در دوران اقامت در پاریس علاوه بر نقاشی، خلق اولین آثار گرافیکی خود را نیز آغاز کرد. به عرصه لیتوگرافی نیز وارد شد و در سال‌های بعد با گسترده‌تر شدن فعالیت‌هایش بیش از هزار اثر لیتوگرافی خلق کرد. آثاری که همان جذابیت‌های نقاشی‌های پر از رنگ و نقش او را می‌توان در آن‌ها نیز دید.
فعالیت هنری > ایالات متحده ۱۹۴۱–۱۹۴۸

با شروع جنگ جهانی دوم و حکومت هیتلری رایش سوم، بسیاری از هنرمندان یهودی و غیر یهودی ملزم به رفتن به کشور آمریکا شدند و این در حالی بود که بسیاری از آثار شاگال در شهر ویشی فرانسه آتش زده شد و سوخت. در سال ۱۹۴۱ به مدد مسئول موزه هنر مدرن و دختر شاگال با نام آیدا، او در لیست هنرمندان پناهجوی جنگ جهانی دوم درآمد و آن‌ها در همان سال به شهر نیویورک عزیمت کردند.
همسر شاگال، بلا در اواخر جنگ جهانی بر اثر عفونت شدید درگذشت. شاگال و همسرش به شدت به هم وابسته بودند و در بسیاری از تابلوهای این نقاش می‌توان تصویر همسرش را دید که همراه با او یا به تنهایی در گوشه‌ای از تابلو ایستاده‌است. هم چنین در این زمان شهر زادگاه او بر اثر حمله آلمانی‌ها ویران گشته بود. این عوامل به ناراحتی عمیق شاگال کمک نمود و در نتیجه کارهای او کمتر شد. هرچند او همچنان به کار طراحی صحنه و لباس می‌پرداخت.
فعالیت هنری > فرانسه ۱۹۴۸–۱۹۸۵

شاگال مجدداً به فرانسه عزیمت کرد. او همچنان به خلق آثار نقاشی پرداخت اما این آثار مانند کارهای اولیه او نبودند و رنگ و بوی غم و فرم انتزاعی بیشتری داشتند. در واقع بیشتر سبک هنری پست امپرسیونیسم در آن‌ها به چشم می‌خورد. بسیاری از منتقدان آثار این دوره او را فاقد تمرکز مناسب می‌دانند.
کارهای برتر دو دهه آخر زندگی او بیشتر مربوط به کارهای سفارشی اوست و از آن جمله می‌توان به «شیشه‌های پنجره طرح‌دار» اشاره نمود. این شیشه‌ها به ۲۰ قبیله یهودی اشاره دارد که در مرکز درمانی هداسا در شهر اورشلیم بنا نهاده شد. هم‌چنین می‌توان به پنجره «صلح»، در سال ۱۹۴۶ برای سازمان ملل اشاره نمود؛ و «پنجره‌های آمریکا» برای مؤسسه هنری شیکاگو، ایلینوی در سال ۱۹۷۷. طراحی سقف اپرای پاریس در سال ۱۹۶۳ یا دیوارهای کنارهم «منابع موسیقی» و «پیروزی‌های موسیقی»، در سال ۱۹۶۶ برای اپرای متروپلیتن نیویورک از سایر آثار ارزشمند وی هستند.
مرگ

شاگال در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۸۵ در منزل شخصی خودش در شهر سن پائول در جنوب فرانسه درگذشت. او در هنگام مرگ ۹۷ سال داشت و در کلیسای سن پائول در جنوب شرقی فرانسه به خاک سپرده شد.
رابطه شاگال با هویت یهودی‌اش «حل نشده و غم‌انگیز» بود. او بدون انجام مناسک یهودی از دنیا رفت و حتی یک غریبه یهودی برای خواندن کدیش یا نماز یهودی برای مردگان بر تابوت او پا پیش ننهاد.با آنکه آثار او بینظیر است اما نتوانست در لیست بهترین نقاشی جهان قرار بگیرد.
آثار شاگال در ایران

برخی از تابلوهای وی هم‌اکنون در موزه هنرهای معاصر تهران و کاخ سعدآباد تهران نگهداری می‌شوند. این آثار در زمان حکومت محمدرضا شاه پهلوی و به همت فرح پهلوی خریداری شدند.[نیازمند منبع]
شاگال از نگاه دیگران

میرچا الیاده دربارهٔ مارک شاگال می‌گوید:
طبیعت شاگال در تصاویر و استعاره‌ها و نمادهای باغ بهشت بسیار غنی و سرشار است. در واقع دوستی میان انسان و دنیای جانوری یک نشانه بهشت است- و شاگال دوست دارد این رابطه دوستی را با حضور خر در همه جا، در تصویر توضیح دهد. می‌دانیم که تا قبل از هبوط [از بهشت]، انسان در صلح و آرامش با حیوانات به سر می‌برد و زبان آن‌ها را می‌دانست. فقط پس از بیرون رانده شدنش از باغ فردوس بود که آدم ابوالبشر، دشمن حیوانات شد و زبان‌شان را فراموش کرد؛ بنابراین می‌توانیم بگوییم که «طبیعت» شاگال با خاطره و با حسرت و غم غربت برای باغ فردوس، دگرگون گشته و روشن و درخشان شده‌است. زوج جاافتاده‌ای که در نقاشی‌های او مکرراً ظاهر می‌شوند، فرشتگانی که در اطراف روستاها در هوا معلق و شناورند هم تصاویر یا استعاره‌های بهشت است.
نماد

در نقاشی‌ها و آثار چاپی این هنرمند عناصری دیده می‌شوند که تکرار آن‌ها را می‌توان در بیشتر این آثار دید. هر یک از این عناصر نمادی از یکی از تفکرات این هنرمند نقاش است.
برای مثال گاو در نقاشی‌های او به‌عنوان نمادی از «بهترین شکل زندگی» شناخته می‌شود؛ درخت نماد دیگری از زندگی است؛ نوازنده ویلن، یکی دیگر از نمادهایی است که در تعداد زیادی از آثار این هنرمند به چشم می‌خورد. نوازنده ویلن در زادگاه او نقشی محوری داشت و در لحظات حساس زندگی هر فرد (تولد، ازدواج و مرگ) حضور پیدا می‌کرد تا هم پیام‌آور شادی باشد و هم اندوه. ساعت شماطه‌دار یکی دیگر از این نمادهاست که آن را در آثار شاگال هم نماد زمان می‌دانند و هم زندگی متواضعانه. پنجره، نمادی از میل به آزادی و رهایی است که گاهی اوقات شاگال از به تصویر کشیدن یک اسب برای نشان دادن این میل استفاده می‌کرد.
یکی از نکات جالب توجه در آثار این هنرمند، نشان دادن به صلیب کشیده شدن عیسی مسیح است که معمولاً در آثار هنرمندان یهودی به چشم نمی‌خورد. گروهی معتقدند شاگال در آثار خود از این تصویر استفاده می‌کرد تا پاسخی به جریان‌های فاشیستی در سال‌های پایانی دهه ۱۹۳۰ در اروپا داده باشد. او به غیر از استفاده از این تصاویر کار تصویرگری برای کتاب مقدس را نیز انجام داده‌است.
نگارخانه

اورفه
خودنگاره نقاش
شرکت سرمایه‌گذاری گروه صنعتی رنا

شرکت سرمایه‌گذاری گروه صنعتی رنا (سهامی عام) یک شرکت سرمایه‌گذاری ایرانی است که در سال ۱۳۵۵ تأسیس شده و هم‌اکنون با نماد «ورنا» در بورس اوراق بهادار تهران معامله می‌شود. بانی و شرکای این شرکت رضا و مرتضی رستگار جواهری و پرویز نصیرپور و سرهنگ امینی بودند (نام "رنا" نیز کلمه مخففی از حرف اول رستگار و نصیرپور و امینی بود) که پس از انقلاب ۱۳۵۷ مجبور به ترک کشور شدند. گروه صنعتی رنا که پیش از آن از دهه ۱۳۴۰ فعال بود دارای یک کارخانه رادیاتورسازی و خودروسازی زامیاد بود که پس از تصویب قانون گسترش مالکیت شرکت‌های تولیدی تبدیل به شرکت مادر آن‌ها و یک شرکت سرمایه‌گذاری شد.
این شرکت پس از انقلاب به سازمان صنایع ملی ایران تعلق داشت لکن با تصمیم هیئت وزیران در سال ۱۳۷۵ اجازه واگذاری سهام آن در بازار سرمایه داده شد.
سرمایه ثبت‌شده این شرکت هم‌اکنون ۷۹۶۰ میلیارد ریال است که در بهمن ۱۳۹۷ آن را از محل مطالبات، آورده نقدی و سود انباشته ۳۳٪ افزایش داد. رنا در سال ۱۳۹۵ نیز افزایش سرمایه داشت که به مانند سال ۱۳۹۷، عملکردش در پرداخت سود سهامدارانی که در پذیره‌نویسی سهام حق تقدم شرکت نکردند مورد انتقاد فعالان بورس قرار گرفت.
سبد سهام این شرکت به صورت تاریخی بیشتر شامل صنعت خودروسازی بوده‌است، به گونه‌ای که سهم شرکت‌های خودرو و ساخت قطعات در شهریور ۱۳۸۵ شامل ۷۱٪ و در اردیبهشت ۱۳۸۸ شامل ۵۹٫۴۴٪ کل سبد بوده‌است. رنا تنها هلدینگ صنایع خودرو در بورس تهران است که تا ۸۰٪ از سرمایه‌گذاری‌های خود را در این گروه متمرکز می‌کند.
گروه صنعتی رنا نمونه‌ای از پدیده سهامداری چرخه‌ای محسوب می‌شود. این شرکت پیش‌تر مالک ۸٪ از سهام ایران خودرو بود در حالی که در حالی که متقابلاً ۱۵٪ از سهام خودش تحت تملک ایران خودرو بوده‌است. رنا همچنین سال‌هاست از سهامداران عمده سایپا است. در دی ۱۳۹۶، این شرکت بیش از ۱۶٪ از سهام سایپا را در اختیار داشت، در حالی که سایپا نیز مالک ۵۵٪ از سهام گروه صنعتی رنا بوده‌است. همچنین بخش عمده‌ای از سهام رنا (تا ۳۹٪) تحت تملک سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) بوده‌است که خود از سهامداران عمده ایران‌خودرو و سایپاست. شرکت سرمایه‌گذاری صبا تأمین وابسته به سازمان تأمین اجتماعی هم در زمره سهامداران عمده رنا است. مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در گزارشی که در سال ۱۳۹۰ تحت عنوان «آسیب‌شناسی واگذاری سهام شرکت‌های خودروسازی سایپا، رنا و ایران‌خودرو» منتشر کرد این موضوع را مغایر با روح حاکم بر سیاست‌های اصل ۴۴ قانون اساسی دانست.
محسن تویسرکانی

| محسن تویسرکانی | محسن تویسرکانی |
| --- | --- |
نام تولد: کریم تویسرکانی
نام(های) دیگر: محسن تویسرکانی
زاده: ۱۳۳۰، تهران
ژانر: موسیقی کلاسیک موسیقی سمفونیک ایرانی موسیقی کلاسیک ایرانی
ساز(ها): ویولنسل
اعضا: خانه موسیقی
اعضای پیشین: ارکستر سمفونیک تهران
سازهای اصلی: سازهای اصلی
ویلنسل: ویلنسل
محسن تویسرکانی (زادهٔ ۱۳۳۰ در تهران)، موسیقی‌دان و نوازندهٔ ویولنسل اهل ایران است.
زندگی هنری

محسن تویسرکانی در سال ۱۳۳۰ در تهران متولد شد. در سن ۱۲ سالگی با تشویق مادرش وارد هنرستان موسیقی شد و فراگیری ساز ویلنسل را نزد «داود جعفری» آغاز نمود. در ادامه از آموزش‌های استادانی همچون: «مصطفی کمال پورتراب»، «استفان پوپوف» و «هیتوشی کاتو» بهره برد. او از سال ۱۳۴۶ همزمان با تحصیل در هنرستان عالی موسیقی همکاری خود را با ارکسترهای مختلف رادیو از جمله «ارکستر رودکی» آغاز کرد.
وی در سال ۱۳۴۸ از هنرستان موسیقی فارغ‌التحصیل شد و به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و از همان هنگام همکاری خود را با ارکستر مجلسی رادیو و تلویزیون آغاز نمود. او از سال ۱۲۳۰ تا ۱۳۵۷ به همراه ارکستر، کنسرت‌هایی را در کشورهای مختلف اجرا نمود.
در بیستمین جشنواره موسیقی فجر که بهمن ۱۳۸۳ برگزار شد با اهداء لوح تقدیر و جایزه، از محسن تویسرکانی تجلیل شد.
فعالیت‌های هنری

از جمله فعالیت‌های هنری محسن تویسرکانی در جایگاه موسیقی‌دان و نوازنده به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
همکاری با ارکستر مجلسی صدا و سیما به عنوان مایستر ویلنسل
همکاری با ارکستر سمفونیک صدا و سیما
همکاری با ارکستر ملی ایران
تدریس در هنرستان عالی موسیقی تهران
تدریس در کنسرواتوار موسیقی تهران (دانشگاه جامع علمی کاربردی)
داوری جشنوارهٔ ملی موسیقی جوان
آثار

از جمله آثار موسیقی که محسن تویسرکانی در آن حضور داشته‌است به موارد زیر می‌توان اشاره نمود:
آلبوم موسیقی «دود عود» به آهنگسازی «پرویز مشکاتیان»، تنطیم «کامبیز روشن روان» و خوانندگی «محمدرضا شجریان»
آلبوم موسیقی فیلم «از کرخه تا راین» به آهنگسازی «مجید انتظامی»
آلبوم موسیقی «جلوه‌های ماندگار» به آهنگسازی «محمد سریر» و خوانندگی «محمد نوری»
آلبوم موسیقی «گریه بی بهانه» به خوانندگی «حسام الدین سراج»
آلبوم موسیقی «سمفونی حماسه خرمشهر» به آهنگسازی «مجید انتظامی»
آلبوم موسیقی سریال «امام علی» به آهنگسازی «فرهاد فخرالدینی» و خوانندگی «صدیق تعریف»
آلبوم موسیقی «نی نوا» به آهنگسازی «حسین علیزاده»
آلبوم موسیقی «دیدار» به آهنگسازی «کامبیز روشن روان» و خوانندگی «محمدرضا ظفرنژاد»
آلبوم موسیقی «غزل خوان» به آهنگسازی «اسدالله ملک» و خوانندگی «ایرج خواجه امیری»
آلبوم موسیقی «نگاه آسمانی» به آهنگسازی «همایون رحیمیان» و خوانندگی «حسام الدین سراج»
آلبوم موسیقی «فیلم گبه» به آهنگسازی «حسین علیزاده»
آلبوم موسیقی «یک نگه کرد و گذشت» به آهنگسازی «علی تجویدی» و خوانندگی «علیرضا فریدون پور»
آلبوم موسیقی «به یاد فردین» به آهنگسازی «اسدالله ملک» و خوانندگی «ایرج خواجه امیری» و «احسان فدایی»
آلبوم موسیقی فیلم «آژانس شیشه ای» به آهنگسازی «مجید انتظامی»
آلبوم موسیقی فیلم «دوئل» به آهنگسازی «مجید انتظامی»
آلبوم موسیقی «اشتیاق» به آهنگسازی «فرهاد فخرالدینی» و خوانندگی «علیرضا قربانی»
آلبوم موسیقی «تنها ماندم» به آهنگسازی «همایون خرم»، تنطیم «کامبیز روشن روان» و خوانندگی «محمد اصفهانی»
آلبوم موسیقی «هفت سین» به آهنگسازی «کامبیز روشن روان» و خوانندگی «محمد اصفهانی»
آلبوم موسیقی «موسم گل» به آهنگسازی «محمدرضا درویشی» و خوانندگی «ایرج بسطامی»
آلبوم موسیقی «خواب خوش» به آهنگسازی «جعفر زعیمی نیکو» و «محمود جعفری امید»
محمد بیرانوندی

با محمد خسروی شکیب (بیرانوندی) اشتباه نشود.
| محمد بیرانوندی | محمد بیرانوندی |
| --- | --- |
قبلی نماینده مجلس دهم     فعلی:عضو هیت مدیره منطقه ازاد تجاری صنعتی چابهار: قبلی نماینده مجلس دهم     فعلی:عضو هیت مدیره منطقه ازاد تجاری صنعتی چابهار
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۷ خرداد ۱۳۹۹: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۷ خرداد ۱۳۹۹
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: صیدمحمدخان بیرانوندی ۱۳۴۹ خرم‌آباد، ایران
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح طلب حزب ندای ایرانیان
پیشه: سیاست‌مدار(ریس دوره ای کمیسون آموزش)
محمدبیرانوندی معروف به صیدمحمدخان بیرانوندی (زاده ۱۳۴۹ در خرم‌آباد) سیاستمدار ایرانی و نماینده مردم خرم‌آباد در دوره دهم مجلس شورای اسلامی بود.
انتخابات مجلس دهم

بیرانوندی پس از ثبت‌نام در انتخابات مجلس شورای اسلامی (۱۳۹۵–۱۳۹۴) از حوزه انتخابیهٔ خرم‌آباد و دوره، از جانب «شورای عالی سیاست‌گذاری انتخاباتی اصلاح‌طلبان» به عنوان یکی از نامزدهای اصلی جناح اصلاح‌طلبان جمهوری اسلامی ایران مطرح گردید و نام او در لیست امید مورد حمایت سید محمد خاتمی (ائتلاف اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان) قرار گرفت.
بیرانوندی با کسب ۵۲ هزار و ۸۸۳ رأی (نفر اول) همراه با ۳ نامزد دیگر وارد دور دوم شد و در نهایت با ۷۸ هزار و پنج رأی (نفر اول) به مجلس شورای اسلامی راه یافت.
پریرچنی (آدیغیه)

| پریرچنی Приречный | پریرچنی Приречный |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: آدیغیه
شهرستان: شهرستان مایکوپسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۰۰
پریرچنی (به لاتین: Prirechny) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در آدیغیه واقع شده‌است.
دانشجویان پیرو خط امام

دانشجویان مسلمان پیرو خط امام به گروهی حدود ۴۰۰ تن از دانشجویانی گفته می‌شود که در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، سفارت ایالات متحده آمریکا در تهران را اشغال کردند.
سید محمد موسوی خوئینی‌ها معروف به پدر معنوی دانشجویان مسلمان پیرو خط امام است.
تشکیل و اشغال سفارت

این دانشجویان در ابتدا دارای هسته ای متشکل از ۵ دانشگاه اصلی در تهران یعنی دانشگاه صنعتی شریف، پلی‌تکنیک تهران، دانشگاه تهران، دانشگاه علم و صنعت، دانشگاه تربیت معلم بودند که بعدها بنیانگذار دفتر تحکیم وحدت شدند. نمایندگان انجمن‌های اسلامی عبارت بودند از ابراهیم اصغرزاده دانشگاه صنعتی شریف ،محسن میردامادی پلی‌تکنیک تهران ،حبیب‌الله بیطرف دانشگاه تهران، محمدعلی سید نژاد دانشگاه تربیت معلم و محمود احمدی‌نژاد از دانشگاه علم و صنعت. در جلسه ای که برای بررسی حضور شاه در آمریکا ایجاد شد ابراهیم اصغرزاده به عنوان طراح اصلی اشغال سفارت پیشنهاد خود برای گروگانگیری را که قبلاً با سپاه و بیت روح‌الله خمینی توسط سید محمد موسوی خوئینی‌ها و حسن لاهوتی اشکوری هماهنگ کرده و به تأیید روح‌الله خمینی رسانیده بود در آن جلسه بیان می‌کند.
در این جلسه احمدی‌نژاد و سید نژاد با تسخیر سفارت آمریکا مخالفت کرده و در برابر تسخیر سفارت شوروی را پیشنهاد می‌کنند. با عدم تصویب طرح با اجماع ابراهیم اصغرزاده ،محسن میردامادی ،حبیب‌الله بیطرف از رضا سیف‌الهی و رحیم باطنی به عنوان نمایندگان دانشجویان دعوت کرده تا نسبت به ادامه کار هماهنگی به عمل بیاورند.
وسایل اولیه و لجستیک برای اشغال سفارت توسط سپاه پاسداران آماده شده و حفاظت از این افراد نیز بر عهده سپاه پاسداران قرار داده شده تا در جریان سفارت امکان برخورد از دولت موقت با این افراد یا حضور سایر گروه‌های مانند مجاهدین خلق و چریک‌های فدایی خلق سلب شود.[نیازمند منبع]
سرانجام

این مجموعه در طی مدت فعالیت خود تا تابستان ۵۹ و تشکیل دولت محمدعلی رجائی از همکاری با دولت در خصوص نگهداری گروگانها و موارد مربوطه خودداری کردند و پس از اقدام به فراری نا موفق توسط یکی از گروگانها سرانجام شورای مرکزی دانشجویان با سپاه توافق کرده گروگانها برای نگهداری در زندان اوین و زندان توحید (موزه عبرت) در اختیار دولت قرار بگیرد. پس از این ماجرا و بیانیه الجزایر و آغاز جنگ عراق با ایران دانشجویان در جلسه ای نسبت به ادامه کار به بحث پرداخته و با رای اکثریت نسبت به اتمام فعالیت مجموعه دانشجویان خط امام اعلام شد.
اگرچه فعالیت ظاهری این دانشجویان در سال ۱۳۶۰ پایان یافت اما سفارت آمریکا همچنان در اشغال این دانشجویان باقی ماند تا در سال ۱۳۶۴ با توصیه دولت سفارت در اختیار سپاه قرار گرفته و اسناد نیز به وزارت اطلاعات تحویل داده شد.
بنا به گفته صادق طباطبائی و محسن رضائی، هدف اصلی دانشجویان بنا به گفته طراحان اشغال سفارت و گروگانگیری مانند میردامادی و اصغرزاده نه برخورد با آمریکا و شاه بلکه به پائین کشیدن دولت موقت بود.
ساختار

مجموعه دانشجویان پیرو خط امام دارای دو کمیته بود: یکی کمیته مرکزی که در آن پنج عضو اولیه فعالیت می‌کردند و دیگری گروهی موسوم به شورا که تصمیمات اتخاذ شده در کمیته مرکزی را اجرایی می‌کرد و بدان شورای بازو گفته می‌شد.
ساختار > اعضای کمیتهٔ مرکزی

ابراهیم اصغرزاده، دانشجوی مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف
محسن میردامادی، دانشجوی مهندسی عمران پلی‌تکنیک تهران
حبیب‌الله بیطرف، دانشجوی مهندسی راه و ساختمان دانشگاه تهران
رضا سیف‌الهی، دانشجوی فیزیک دانشگاه صنعتی شریف - اولین فرمانده نیروی انتظامی
رحیم باطنی، دانشجوی  دانشگاه ملی ایران (دانشگاه شهیدبهشتی)
ساختار > مسئولیت‌های اعضا

محمدرضا خاتمی، محسن امین‌زاده، محمد نعیمی‌پور و معصومه ابتکار روابط عمومی
احمد حسینی کمیته روابط عمومی
حسین کمالی مسئول تبلیغات
وفا تابش، حسین شیخ‌الاسلام و فروز رجایی‌فر بررسی اسناد به دست آمده از سفارت اشغال شده آمریکا
شیخ‌الاسلام و رجایی‌فر، معصومه ابتکار که مترجم و سخنگوی انگلیسی‌زبان دانشجویان تسخیرکننده سفارت آمریکا
رحیم باطنی مسئول گفتگو با رسانه‌های داخلی
دیگر اعضا

سعید حجاریان عضو جبهه مشارکت
محمد نعیمی‌پور، دانشجوی مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف
رحمان دادمان دانشجوی مهندسی راه و ساختمان دانشگاه تهران
عباس عبدی دانشجوی مهندسی پلیمر پلی‌تکنیک تهران
موسی رفان دانشجوی مهندسی برق
سید محمد هاشمی اصفهانی، دانشجوی مهندسی مکانیک پلی‌تکنیک تهران (ابتدا در اطلاعات   و بعدها از مدیران نفتی شد) و همسر معصومه ابتکار
سید شمس‌الدین وهابی
محسن امین‌زاده
محمدرضا خاتمی دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران
حمیدرضا کاتوزیان دانشجوی پلی تکنیک تهران
طاهره رضازاده شیراز -نماینده مجلس و همسر ابراهیم اصغرزاده
حسین شیخ‌الاسلام
ملیحه نیشابوری
معصومه ابتکار (خواهر مِری) دانشجوی مهندسی پتروشیمی پلی‌تکنیک تهران
کمال تبریزی (کارگردان مشهور سینما به دلیل ساخت فیلم‌هایی هم‌چون لیلی با من است و مارمولک (فیلم))
فریده ماشینی
عزت‌الله ضرغامی
سید حسین علم الهدی (از طریق همکاری با مرکز اسناد لانه بعد از تسخیر- در هویزه)
محمد فاضل
محمد بهبهانی
مهدی رجب بیگی
عباس ورامینی (فرمانده ستاد لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله؛ فرمانده سپاه ۱۱ قدر و فرمانده قرارگاه نجف اشرف)
محسن وزوایی، دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف (فرمانده گردان حبیب بن مظاهر لشکر محمد رسول‌الله؛ فرمانده تیپ ۱۰ سیدالشهدا)
تقی محمدی
'عباس زریبافان (به عنوان نفوذی از اعضای سازمان مجاهدین خلق کشته شده در عملیات مرصاد)
حسین دهقان، دانشجوی مهندسی متالورژی دانشگاه تهران
علیرضا افشار (رئیس ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ فرمانده کل بسیج مستضعفین؛ معاون فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح)
محمدحسین صبحیه
انشعاب از

انجمن‌های اسلامی دانشجویان (اکنون–۱۳۲۱)
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا (اکنون–۱۳۴۴)
انجمن‌های اسلامی دانشجویان در آمریکا و کانادا (اکنون–۱۳۴۹)
سازمان دانشجویان ایرانی مسلمان (؟–۱۳۵۳)
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان ایرانی شبه‌قاره هند (اکنون–؟)
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی کشور (دفتر تحکیم وحدت) (اکنون–۱۳۵۸)
دانشجویان مسلمان پیرو خط امام (۱۳۵۹–۱۳۵۸)
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی (جنبش اعتدال اسلامی) (۱۳۹۶–۱۳۶۴)
اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان (اکنون–۱۳۶۸)
اتحادیه ملی دانشجویان (دهه ۱۳۷۰)
جبهه متحد دانشجویی (دهه ۱۳۷۰)
اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان مستقل (اکنون–۱۳۷۸)
دفتر تحکیم وحدت - طیف شیراز (۱۳۸۷–۱۳۸۰)
دفتر تحکیم وحدت - طیف علامه (۱۳۸۷–۱۳۸۰)
دفتر تحکیم وحدت - طیف دموکراسی‌خواه (۱۳۸۴–۱۳۸۲)
اتحادیه تشکل‌های اسلامی سیاسی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی (اتحادیه اول) (اکنون–۱۳۷۷)
سازمان اسلامی دانشجویان ایران (سادا) (اتحادیه دوم) (اکنون–۱۳۸۱)
مجمع تشکل‌های اسلامی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی (اتحادیه سوم) (اکنون–۱۳۸۱)
نوید افکاری
پیشینه ورزشی

افکاری یک کشتی‌گیر بود و مقام‌های کشوری فراوانی نیز کسب کرده بود. از میان مقام‌های افکاری می‌توان به رتبه هشتمی وزن ۷۱ کیلو در «رقابت‌های عمومی کشتی فرنگی بزرگسالان کشور» واقع در «خانه کشتی شماره ۲ مجموعه ورزشی آزادی تهران» در سال ۱۳۹۵ اشاره کرد. وی به عنوان نماینده استان فارس در این مسابقات حاضر شده بود. در اسفند ۱۳۸۹ او در وزن ۶۹ کیلوگرم در «مجموعه ورزشی برق تهران» در اردوی تیم کشتی فرنگی نوجوانان به منظور حضور در «رقابت‌های جهانی و آسیایی» رقابت کرد. در شهریور ۱۳۸۹، در «رقابت‌های کشتی فرنگی نوجوانان قهرمانی کشور» که در شهر سنندج برگزار شد به مقام دوم در وزن ۶۹ کیلوگرم دست یافت.