stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بیورنستیرنه بیورنسون
زندگی > اواخر عمر

در اوایل سده ۲۰ (سالهای ۱۹۰۰ میلادی)، بیورنسون، همچنان بخش بزرگی از وقت خود را صرف امور سیاسی می‌کرد. او در بحثهای زیادی شرکت داشت و مقالات زیادی می‌نوشت. در آن سالها بیورسون، مرتباً در نشریات نروژی و اروپایی، مطلب داشت و در موضوعات مربوط به وقایع وقت، وجودش، اثر گذار بود. برای مثال، در مواردی مانند: ماجرای دریفوس، در سال ۱۸۹۸ میلادی؛ یا مواردی مانند  فنلاندی‌ها در سال ۱۹۰۳ یا اسلواکیها در سال ۱۹۰۷ میلادی، بیورنسون، در نقش سخنگو و حامی منافع اقلیت ظاهر می‌شد و افکار عمومی را تحت تأثیر قرار می‌داد. در این دوره، بیورسون، که در سال ۱۹۰۳ میلادی، جایزه نوبل در رشته ادبیات را از آن خود کرده بود؛ تبدیل به یک چهره شناخته شده ادبی، در سراسر اروپا شده بود.
با وجود چنین شهرتی، آثار جدید بیورنسون، دیگر نتوانستند از نظر ادبی، به اوج محبوبیت ادبی آثار قبلی وی برسند. هر چند بیورنسون، علاوه بر فعالیت سیاسی و مقالاتی که می‌نوشت، در این دوره نیز تا جایی که سلامتی وی اجازه می‌داد، چند نمایشنامه؛ و از جمله یک رمان، به نام «مریم» در سال ۱۹۰۶، نوشت و تقریباً تا پایان عمر، در سال ۱۹۱۰ میلادی؛ از نوشتن آثار ادبی دست برنداشت.
خاکسپاری بیورنسون

بیورنستیرنه بیورنسون، در سال ۱۹۰۹ میلادی، دچار سکته شد؛ و در آوریل ۱۹۱۰، در سن ۷۷ سالگی در پاریس درگذشت. تشییع جنازه و خاکسپاری بیورنسون، به رویدادی ملی و بین‌المللی تبدیل شد. انتقال کالبد وی از پاریس به کپنهاگ، به مدت ۲ روز، از ۲۸ تا ۳۰ آوریل به طول انجامید. در دانمارک مراسم بزرگداشت باشکوهی به یاد بیورنسون، برگزار شد. سپس کالبد وی با کشتی نظامی به نروژ منتقل شد.
 در روز اول ماه مه ۱۹۱۰، کشتی حامل کالبد شاعر بزرگ، وارد آب‌دره اسلو شد. جمعیتی پرشمار به همراه پادشاه وقت نروژ، هاکون هفتم و نخست‌وزیر، وولرت کونوو، در انتظار رسیدن کالبد شاعر بزرگ به وطن بودند.
سرانجام تابوت بیورنسون، به کلیسا حمل شد و در آرامگاه کلیسا در اسلو به خاک سپرده شد.
میراث فرهنگی بیورنسون

آثار فرهنگی بیورنسون، پس از مرگش، آشکارا به عنوان یک الگوی ادبی، برای نسل بعدی نویسندگان نروژی باقی ماند. الگویی که نسل جدید، ناگزیر بود به طریقی با آن مواجه شود. برای مثال هر چند کنوت هامسون، از بیورنسون، انتقاد می‌کرد، اما همین انتقاد، شاهد وجود اجتناب ناپذیر سایه بیورنسون، بر مشغولیت ذهنی نسل نو ادیبان نروژی بود.
علاقه به آثار بیورنسون، به تدریج در طول قرن ۲۰ میلادی، روی به کاهش نهاد. این کاهش، می‌تواند، معلول دلایل بسیاری باشد. اما لااقل دو عامل نقش عمده ای در آن داشته‌اند. اول اینکه بیورنسون، هرگز دو جنگ جهانی را تجربه نکرد و از این جهت، افکار اثبات گرایانه وی، دیگر از تداول افتاده بود. دوم اینکه به قول کلادیو ماگریس، نقش بیورنسون به عنوان یک شاعر ملی و پدر ملت، در فضای سیاسی چند ملیتی و فراملی بعد از جنگ‌های بین‌المللی، به ارزشی منفی تبدیل شد.
با این حال، طی ۲ دهه اخیر علاقه محافل پژوهشی به زندگی و آثار بیورنسون، روی به افزایش گذاشته‌است. سالگرد بزرگداشت بیورنسون، در سال ۲۰۱۰ میلادی، باعث بروز یک سلسله بحثهای جدید در مورد موضوعیت آثار بیورنسون در روزگار حاضر شد. برگزاری همایش‌های فرهنگی، در مورد آثار بیورنسون در سرار نروژ، نشان می‌دهد که آثار وی، همچنان مرتبط با نروژ معاصر بوده؛ و مطالعه و تحلیل دوباره آنها
جالب است.
آثار

Mellem Slagene, (Between the Battles) saga drama, ۱۸۵۷
Synnøve Solbakken, peasant story, ۱۸۵۷
Arne, ۱۸۵۹
En glad Gut, (A Happy Boy) ۱۸۶۰
Halte-Hulda, (Lame Hulda) ۱۸۵۸
Kong Sverre, (King Sverre) ۱۸۶۱
Sigurd Slembe, (Sigurd the Bad) ۱۸۶۲
Maria Stuart i Skotland, (Mary Stuart in Scotland) ۱۸۶۳
De Nygifte, (The Newly Married) ۱۸۶۵
Fiskerjenten, ۱۸۶۸
Arnljot Gelline, epic cycle ۱۸۷۰
Digte og Sange, (Poems and Songs) ۱۸۸۰
Brudeslåtten, peasant story, ۱۸۷۲
Sigurd Jorsalafar, saga drama, ۱۸۷۲
En fallit, (The Bankrupt) drama, ۱۸۷۵
Redaktøren, (The Editor) drama, ۱۸۷۵ (ترجمه به فارسی محمدرضا شکاری)
Kaptejn Mansana, (Captain Mansana) novel, ۱۸۷۵
Kongen, (The King) ۱۸۷۷
Magnhild, ۱۸۷۷
Det ny system, (The New System) ۱۸۷۹
Leonarda, ۱۸۷۹ (ترجمه به فارسی محمدرضا شکاری)
En hanske (A Gauntlet), ۱۸۸۳
Støv, ۱۸۸۲
Over ævne, første stykke, (Beyond Human Power - I) ۱۸۸۳
Det flager i byen og på havnen, (translated as "The Heritage of the Kurts") ۱۸۸۴
På guds veje, (In God's Way) ۱۸۸۹
Fred, oratorium, ۱۸۹۱
Over oevne, annet stykke, (Beyond Human Power - II) ۱۸۹۵
Paul Lange og Tora Parsberg, ۱۸۹۸
Daglannet, ۱۹۰۴
Når den ny vin blomstrer, (When the New Wine Blooms) ۱۹۰۹
Norges Vel, kantat, ۱۹۰۹
یادداشت

↑  https://snl.no/Morgenbladet
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Illustreret_Folkeblad
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Mellem_Slagene
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Synnøve_Solbakken
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/De_unges_Forbund
↑  https://en.wikipedia.org/wiki/En_fallit
↑  https://snl.no/Det_ny_system
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Over_Ævne_I
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/En_Hanske
↑  https://en.wikipedia.org/wiki/Geografi_og_Kærlighed
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Paa_Guds_Veje
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Over_Ævne_I
↑  https://no.wikipedia.org/wiki/Paul_Lange_og_Tora_Parsberg
تصویر نقاشی از خانه ای که بیورنستیرنه بیورنسون، در تاریخ ۸ دسامبر ۱۸۳۲م، در آن زاده شد.
 اثر «Gerhard Munthe» نقاش نروژی
بیورنستیرنه و کارولین، در ۱۱ سپتامبر ۱۸۵۸ در این کلیسای قدیمی ازدواج کردند. قدمت این کلیسا به قرن هفدهم می‌رسد و امروزه در فهرست آثار حفاظت شده، ثبت شده‌است.
بیورنسون، در سال ۱۸۶۲ میلادی
مجسمه بیورنسون، در خارج ساختمان تئاتر ملی اسلو که در سال ۱۸۹۹ میلادی رونمایی شد.
بیورنسون و همسرش، «کارولین» در سال ۱۹۰۸ میلادی
 این زوج صاحب ۶ فرزند شدند.
کشتی زرهی «نروژ» در حال حمل تابوت بیورنسون، در سال ۱۹۱۰ میلادی به نروژ
صحنه ای از نمایش «بیش از توانایی» اثر بیورنسون در سال ۱۹۱۸ میلادی، در تئاتر ملی اسلو
فهرست استانداران ایلام

| استاندار ایلام | استاندار ایلام |
| --- | --- |
متصدی کنونی احمد کرمی از ۱۶ آبان ۱۴۰۳: متصدی کنونی احمد کرمی از ۱۶ آبان ۱۴۰۳
استانداری ایلام: استانداری ایلام
اقامت‌گاه: ایلام، بلوار صدوقی
نامزدکننده: پیشنهاد وزیر کشور و تصویب هیئت وزیران
گمارنده: رئیس‌جمهور ایران
مدت دوره: تا زمان تعیین استاندار جدید با رأی هیئت دولت
بنیادگذاری: ۱۷ فروردین ۱۳۵۳
وبگاه: ostilam.ir
این فهرست اسامی استانداران استان ایلام، (از سال تشکیل استان در سال ۱۳۵۳ تاکنون) می‌باشد.
با تصویب هیئت وزیران در ۱۷ فروردین ۱۳۵۳، فرمانداری کل ایلام به به استان ایلام تبدیل شد.
فرمانداران کل

مهدی رئوفی
اصغر افراسیابی
استانداران > پهلوی

اصغر افراسیابی از ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۷
استانداران > جمهوری اسلامی

| ر>  | نام | شروع | پایان | مدت | دولت | رئیس دولت | م>  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲ | سید اسدالله امیرقهرمانی | ۵ اردیبهشت ۱۳۵۸ | ۱ مهر ۱۳۵۸ |  | موقت | بازرگان |  |
| ۳ | کیومرث فرجاد | ۲ مهر ۱۳۵۸ | ۱ مرداد ۱۳۵۹ | ۱۰ ماه | شورای انقلاب |  |  |
| ۴ | اصغر ابراهیمی اصل | ۱ مرداد ۱۳۵۹ | ۲۵ خرداد ۱۳۶۰ | ۱۱ ماه |  | رجایی |  |
| ۵ | اکبر ترکان | ۱ تیر ۱۳۶۰ | ۴ مرداد ۱۳۶۱ | ۲۵ ماه |  |  |  |
| ۵ | اکبر ترکان | ۱ تیر ۱۳۶۰ | ۴ مرداد ۱۳۶۱ | ۲۵ ماه | سوم | موسوی |  |
| ۶ | عبدالرضا هاشم‌زائی | ۴ مرداد ۱۳۶۲ | ۱۳ تیر ۱۳۶۳ | ۱۱ ماه | سوم | موسوی |  |
| ۷ | زین‌العابدین یوسفی‌عطائی | ۴ اسفند ۱۳۶۳ | ۱۳۶۴ | ۱۵ ماه | سوم | موسوی |  |
| ۸ | سید کاظم میرولد | ۴ دی ۱۳۶۴ | ۵ مرداد ۱۳۶۷ | ۳۲ ماه | چهارم | موسوی |  |
| ۹ | احمد حسینی | ۵ مرداد ۱۳۶۷ | ۳۰ شهریور ۱۳۶۹ | ۲۹ ماه | چهارم | موسوی |  |
| ۹ | احمد حسینی | ۵ مرداد ۱۳۶۷ | ۳۰ شهریور ۱۳۶۹ | ۲۹ ماه | پنجم | هاشمی |  |
| ۱۰ | یحیی محمدزاده | ۳ آذر ۱۳۶۹ | ۲۳ اسفند ۱۳۷۲ | ۴۰ ماه | پنجم | هاشمی |  |
| ۱۱ | علی‌اکبر شعبانی‌فرد جهرمی | ۲۳ اسفند ۱۳۷۲ | ۱۵ مهر ۱۳۷۶ |  | ششم | هاشمی |  |
| ۱۲ | عبدالمحمد زاهدی | ۷ آبان ۱۳۷۶ | ۱۶ مرداد ۱۳۷۹ | ۳۳ ماه | هفتم | خاتمی |  |
| ۱۳ | محمود زمانی قمی | ۳ مهر ۱۳۷۹ | ۶ شهریور ۱۳۸۲ |  | هفتم | خاتمی |  |
| ۱۳ | محمود زمانی قمی | ۳ مهر ۱۳۷۹ | ۶ شهریور ۱۳۸۲ |  | هشتم | خاتمی |  |
| ۱۴ | کریم شورانگیز | ۶ شهریور ۱۳۸۲ | ۲۸ مهر ۱۳۸۳ | ۱۳ ماه و ۲۲ روز | هشتم | خاتمی |  |
| ۱۵ | سید محمد احمدی | ۲۸ مهر ۱۳۸۳ | ۱۱ آذر ۱۳۸۴ | ۱۳ ماه و ۱۲ روز | هشتم | خاتمی |  |
| ۱۶ | علی‌محمد آزاد | ۱۱ آذر ۱۳۸۴ | ۱۲ تیر ۱۳۸۷ |  | نهم | احمدی‌نژاد |  |
| ۱۷ | میرمحمد غراوی | ۱۲ تیر ۱۳۸۷ | ۲۰ مهر ۱۳۸۸ |  | نهم | احمدی‌نژاد |  |
| – | صحبت‌الله رحمانی سرپرست | ۲۰ مهر ۱۳۸۸ | ۱۲ دی ۱۳۸۸ | ۲ ماه و ۲۸ روز | دهم | احمدی‌نژاد |  |
| ۱۸ | مجتبی اعلایی | ۱۳ دی ۱۳۸۸ | ۳ آبان ۱۳۹۱ | ۱۹ ماه و ۱۰ روز | دهم | احمدی‌نژاد |  |
| ۱۹ | محمود عباس‌زاده | ۳ آبان ۱۳۹۱ | ۱۴ مهر ۱۳۹۲ |  | دهم | احمدی‌نژاد |  |
| ۲۰ | محمدرضا مروارید | ۱۴ مهر ۱۳۹۲ | ۲ مهر ۱۳۹۶ |  | یازدهم | روحانی |  |
| ۲۱ | قاسم سلیمانی دشتکی | ۲ مهر ۱۳۹۶ | ۲۶ بهمن ۱۳۹۹ |  | دوازدهم | روحانی |  |
| – | محمد نوذری سرپرست | ۲۶ بهمن ۱۳۹۹ | ۲۰ اسفند ۱۳۹۹ |  | دوازدهم | روحانی |  |
| ۲۲ | محمد نوذری | ۲۰ اسفند ۱۳۹۹ | ۳۰ آبان ۱۴۰۰ |  | دوازدهم | روحانی |  |
| ۲۳ | حسن بهرام‌نیا | ۳۰ آبان ۱۴۰۰ | ۱۶ آبان ۱۴۰۳ |  | سیزدهم | رئیسی |     |
| ۲۴ | احمد کرمی | ۱۶ آبان ۱۴۰۳ | متصدی |  | چهاردهم | پزشکیان |  |
سولان (همدان)

| سولان سولان | سولان سولان |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: همدان
بخش: بخش مرکزی
دهستان: الوندکوه غربی
جمعیت: ۳۲۳۶ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۱
سولان یا سلولان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان الوندکوه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۲۳۶ نفر (۱۰۷۳خانوار) بوده است.
باریسال-۵

| باریسال-۵ | باریسال-۵ |
| --- | --- |
حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد: حوزهٔ انتخاباتی   مربوط به جاتیا سانگساد
بخش: ناحیه باریسال
بخش: استان باریسال
رأی‌مندان: 397,514 (2018)
حوزهٔ کنونی: حوزهٔ کنونی
شکل‌گیری: 1973
حزب: عوامی لیگ بنگلادش
نماینده(گان): زاهد فاروق
باریسال-۵ (به لاتین: Barisal-5) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه باریسال واقع شده‌است.
گروه وی‌ام‌اف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت با مسئولیت محدود
صنعت: ظروف غذاخوری
پیشینیان: اشتراوب آوند شوایتزر
بنا نهاده: گایزلینگن آن در اشتایگه، آلمان (۹ سپتامبر ۱۸۵۳ (۹ سپتامبر ۱۸۵۳))
بنیانگذاران: دانیل اشتراوب، شوایتزر
دفتر مرکزی: گایزلینگن آن در اشتایگه، آلمان
افراد کلیدی: الیور کاستالیو (مدیر عامل اجرایی) برند اشتوپل (مدیر ارشد مالی)
محصولات: کارد و چنگال، دستگاه‌های آشپزخانه، دستگاه‌های قهوه‌ساز
درآمد: کل درآمد گروه اس‌ئی‌بی: ۷٫۳۵۴ میلیارد یورو (حداقل)
تعداد کارکنان: ۶٬۵۰۰
مادر: گروه اس‌ئی‌بی
وبگاه: wmf.com
عکس هوایی وی‌ام‌اف (۲۰۱۵ میلادی)
گروه وی‌ام‌اف (به آلمانی: WMF Group) (که قبلاً با نام «کارخانهٔ محصولات فلزی وورتمبرگ» شناخته می‌شد) یک تولید کنندهٔ ظروف غذاخوری آلمانی است که در سال ۱۸۵۳ میلادی در گایزلینگن آن در اشتایگه تأسیس شد.
برندها و شرکت‌ها

وی‌ام‌اف به سه بخش تقسیم می‌شود: تجارت جهانی ماشین‌آلات قهوه، تجارت جهانی هتل و تجارت جهانی مصرف‌کننده با میز و آشپزخانه، شعبه‌ها و لوازم خانگی کوچک. در این بخش‌ها مارک‌های وی‌ام‌اف به میزان متفاوتی ارائه می‌شوند.
برخی از محصولات ضدزنگ وی‌ام‌اف تولید شده در آلمان پس از جنگ جهانی دوم «فریزر وی‌ام‌اف» نامیده می‌شوند زیرا در ایالات متحدهٔ آمریکا توسط فریزر (شرکت محدود) در نیویورک توزیع شده‌اند، یک فروشگاه خرده‌فروشی که توسط گوردون فریمن فریزر در برکلی، کالیفرنیا، در سال ۱۹۴۷ میلادی تأسیس شد. فریزر رشد کرد و به یک بخش از وی‌ام‌اف آمریکا (شرکت الحاقی)، یکی از شرکت‌های تابعه وی‌ام‌اف آگ تبدیل شد. با مرگ گوردون فریزر در سال ۲۰۰۵ میلادی، فریزر دیگر وجود نداشت و محصولات وی‌ام‌اف اکنون توسط گروه وی‌ام‌اف آمریکاز در کارولینای شمالی در ایالات متحدهٔ آمریکا توزیع می‌شود.
از سال ۱۹۹۸ میلادی، تولیدکنندهٔ ظروف پخت و پز آلمانی سیلیت نیز به وی‌ام‌اف تعلق دارد. سیلیت هنوز به عنوان یک برند مستقل به بازار عرضه می‌شود. در سال ۲۰۰۲ میلادی، با خرید قالب‌های‌پخت کایزر، طیف وسیعی از محصولات تکمیل شد.
کارد و چنگال طراحی شده توسط: زها حدید برای وی‌ام‌اف، ۲۰۰۷ میلادی
مکتب‌خانه

نگاره‌ای از کودکان یهودیان بخارایی در حین یادگیری مشق عبری از معلم خود در مکتب‌خانه‌ای در سمرقند.
نگاره بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۵ میلادی، ثبت شده‌است.
مکتب یا مکتب‌خانه آموزشگاهی است که در آن معمولاً یک استاد که تحصیل کردهٔ علوم اسلامی است به کار آموزش می‌پردازد. این گونه مکان‌های آموزشی امروزه در کشورهایی همچون پاکستان و افغانستان رایج است، ولی در ایران جای خود را به مدرسه داده‌است.
نظام آموزش سنتی ایران در دورهٔ قاجار را می‌توان نظام مکتب خانه‌ای نامید. فلسفه آموختن این نظام بیشتر تربیت شاگردان و آموختن شرعیات دینی و مذهبی بود. تا زمان ناصرالدین شاه مدرسه به صورت امروزی وجود نداشت و تنها مکتب خانه بود که آموزش البته به صورت محدود به کودکان و نوجوانان می‌داد.
انواع مکتب‌خانه

مکتب‌خانه‌ها به صورت عام به دو نوع خصوصی و عمومی تقسیم می‌شدند. نوع خصوصی برای افراد اعیان و اشراف و عمومی برای عامهٔ مردم بود. در هر محله چندین مکتب خانه دایر بود.
در اشعار

حسنی به مکتب نمی رفت وقتی می رفت جمعه می رفت
محل مکتب‌خانه

محل برگزارش مکتب‌خانه دکان یا اتاق بزرگی بود که از اصلی‌ترین اجزای به‌کار رفته در آن می‌توان به حصیر یا نمد کهنه و مدرس همراه میز کوتاه، تشکچه و مکتب دار و چند ترکه آلبالو و چوب و فلک اشاره کرد.
دروس تدریس شده

در مکتب خانه شامل نصاب الصبیان، صرف میر فارسی، شرخ تعریف، عوامل منظومه شرح سیوطی، الفیه، شرح نظام، شرح جامی در نحو و صرف و حاشیه ملا عبدالله، کلیات سعدی و خمسه نظامی و… بود.
در مکتب خانه از فلک برای تنبیه کودکان استفاده می‌شد. بنحوی که اگر خطایی رخ می‌داد مکتبدار فلک را به پای کودک می‌بست و باو با ترکه به کف پای او می‌کوبید. همچنین از یک ترکهٔ کوتاه برای شاگردان نزدیک و یک ترکه بلند برای شاگردان دورتر استفاده می‌شد.
مکتب‌دار

عنوان مکتب دار معمولاً مکتب دار پسرانه را میرزا و دخترانه را ملاباجی می‌خواندند که این دو دارای سواد زیادی نبودند.
شهریه مکتب خانه معمولاً حق‌التدریس مکتب خانه توسط خانوادهٔ شاگردان پرداخت می‌شد و دولت نقشی در آن نداشت.
مکتبدار معمولاً بجز عواید شهریه دانش آموزان، از راه عریضه‌نویسی، کاغذ نویسی و کاغذ خوانی (نامه نگاری)، استخاره و همچنین رسیدگی به امور جزئی شرعی اهالی نیز درآمد داشت.
مکتب‌های پسرانه و دخترانه > مکتب پسرانه

سن آغاز تحصیل برای کودکان حدود پنج سالگی بوده‌است. پس از آموختن هجا و ابجد (الفبای عربی)، شاگرد باید یک کله قند برای استاد می‌برده‌است. آموزش بعدی روخوانی جزء آخر قرآن (عم جزو) بوده و در همین حین نیز خواندن یک کتاب فارسی (معمولاً گلستان سعدی، کتاب جودی، خاله سوسکه، عاق والدین، ترسل) به کودک آموزش داده می‌شده. این روند تا هنگامی که کودک هشت ساله شود ادامه می‌یافته و پس از آن به پسران نوشتن می‌آموختند. علاوه بر نوشتن حروف، حساب و شرعیات (بر اساس رساله مرجع تقلید زمان) نیز به پسران آموخته می‌شد. پایان دوره آموزشی (که معمولاً پایان اطلاعات مکتبدار نیز بود) در اینجا فرامی‌رسید. معمولا زمانی که پسران نافرمانی می‌کردند، توسط مکتب‌دار فلک می‌شدند. (یعنی با شلاق یا ترکه کف‌پایشان را کتک می‌زدند.)
مکتب‌های پسرانه و دخترانه > مکتب دخترانه

آموزش خواندن برای دختران مجاز بوده؛ ولی دختران نباید نوشتن می‌آموختند؛ و معروف بوده «دختر، مشق که بلد شد، کاغذ پرانی می‌کند» (یعنی نامه عاشقانه می‌نویسد)
افول مکتب‌خانه در ایران

از دوره صفویان، ابتدا در اصفهان و سپس در تبریز و سایر شهرهای بزرگ، میسیونرهای مذهبی اروپایی اقدام به دایر کردن آموزشگاه‌هایی به سبک غربی نمودند. در انتهای دوره امیرکبیر، دارالفنون تأسیس شد و از زمان مظفرالدین شاه، دبستان و دبیرستان در ایران گشایش یافت. گذر از مکتبخانه‌ها به مدارس شاید یکی از موضوعات مهم در تاریخ مشروطیت ایران به‌شمار رود. با آغاز به کار رضاشاه و گسترش مدارس رایگان، عملاً بساط مکتبخانه‌ها برچیده شد.
مکتبخانه‌ها هنوز در کشورهایی همچون پاکستان و افغانستان رواج دارند.
از مسائل و مشکلات مکتب خانه‌ها می‌توان به نکات زیر اشاره کرد:
مکتب خانه‌ها ۶ماه پرکار و ۶ماه تعطیل بودند.
شروع آموزش به زبان عربی بود و کودکان مطالب را طوطی‌وار حفظ می‌کردند.
هرچه سطح بالاتر می‌رفت از تعداد شاگردان و معلم‌ها کاسته می‌شد
دولت نظارتی در کار مکتب خانه‌ها نداشت.
فهرست آثار درباره محمدرضا شجریان

| فهرست آثار درباره محمدرضا شجریان | فهرست آثار درباره محمدرضا شجریان |
| --- | --- |
چندین اثر از جمله کتاب و فیلم مستند در مورد محمدرضا شجریان و آثارش نوشته یا ساخته شده که برخی از آنها در ادامه معرفی شده‌اند.
کتاب

برخی از کتاب‌های نوشته شده در مورد محمدرضا شجریان:
«راز مانا: (زندگی و دیدگاه‌های استاد محمدرضا شجریان)»، گفتگو و تدوین: محسن گودرزی، محمدجواد غلامرضاکاشی و علی‌اصغر رمضان‌پور، انتشارات گام نو.
«هزار گلخانه آواز»، به کوشش کاظم مطلق و مهدی عابدینی، معرفی ردیف‌های آوازی توسط حمید جواهریان، انتشارات فراگفت.
«لطیفهٔ نهانی (گزیدهٔ گفتگوها و گفتارهای استاد محمدرضا شجریان و نقد و نظرهایی دربارهٔ او و آثارش)»، گردآورنده: ذبیح‌الله حبیبی نژاد، انتشارات مؤسسهٔ فرهنگی هنری ماهور.
«خسرو خوبان»، مهران حبیبی نژاد، انتشارات شلفین
«نغمه‌های سیاووش، متن آوازها و تصنیف‌های ۵۱ نوار کاست و سی‌دی استاد محمدرضا شجریان»، محمد حکیمی کاخکی، انتشارات نی‌نگار
«سروش مردم، زندگی و اندیشه‌های استاد محمدرضا شجریان»، عرفان قانعی فرد، انتشارات دادار
فیلم

همچنین تعدادی فیلم مستند در مورد زندگی و آثار محمدرضا شجریان ساخته شده‌اند، از جمله:
شجریان، پژواک روزگار، صادق صبا، تلویزیون بی‌بی‌سی فارسی (فیلم در یوتیوب)
شجریان، از سپیده تا فریاد، شبکه افق
همسفر با مرغ سحر، حسن سربخشیان (فیلم در یوتیوب)
The Voice of Dust and Ash
عکس

پرتره، مهرداد اسکویی (در کتابِ یاد و نگاه) (۱۳۷۷)
شعر

شعری از هوشنگ ابتهاج با اشاره به اثر ربنا:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| قدسیان می‌دمند نای تو را |  | تا خدا بشنود نوای تو را |
| آسمان پهن کرده گوش که باز |  | بشنود بانگ ربنای تو را |
شعری از اسماعیل خویی (با مطلعِ «صدای تو را دوست دارم»)
شعری از محمّدرضا شفیعی کدکنی (با مطلعِ «بخوان که از صدای تو سپیده سر برآورد / وطن، زِ نو، جوان شود دمی دگر برآورد»)
شعری از بهرام بیضایی (با مطلعِ «روز غم باز به نوروز افتاد / دشمنِ عشق چُو پیروز اُفتاد») که بهرام بیضایی پس از تأثر ناشی از مشاهدهٔ پیام ویدئویی محمدرضا شجریان برای تبریک نوروز ۱۳۹۵ و اعلام بیماری خود برای وی سرود.
شعری از بهرام بیضایی (با مطلعِ «ز ما رفت در خاک گنجینه‌ای / ز فرهنگ و آواز، آیینه‌ای») که پس از درگذشت محمدرضا شجریان سروده شده.
مقاله

در کتابِ سی چهره ۲ (۱۴۰۲) عبّاس میلانی
حقوق بازرگانی

حقوق بازرگانی یا حقوق تجارت (به انگلیسی: Commercial law)؛ مجموعه حقوق و قواعدی است که روابط بازرگانان و اعمال بازرگانی را بررسی و تنظیم می‌کند. برخلاف حقوق مدنی که روابط همهٔ افراد جامعه را شامل می‌شود، حقوق بازرگانی به وضع قواعدی ویژه برای تاجران و اعمال بازرگانی می‌پردازد، به همین جهت در مواردی که راه حل صریحی در حقوق بازرگانی پیش‌بینی نشده باشد به قواعد حقوق مدنی مراجعه می‌شود.
حقوق بازرگانی مجموعه قوانینی است که در مورد مقررات، قواعد و روابط اشخاص و بنگاه‌هایی که در بازرگانی، تجارت و کسب و کار فعالیت می‌کنند اعمال می‌شود.حقوق بازرگانی شامل مباحثی از جمله انواع شرکت‌ها، رقابت در بازار، حمل و نقل تجاری؛ ضمانت؛ بیمه؛ برات، اسناد قابل معامله، قراردادها و مشارکت‌ها، مقررات مالی و تأمین مالی و بازارهای مالی، تنظیم قراردادها، وخرید و فروش کالاها و خدمات می‌شود.
موضوعات مطرح در حقوق بازرگانی

حقوق شراکت
حاکمیت شرکتی
حقوق شرکت‌ها
حقوق رقابت
حمایت از مصرف‌کننده
حقوق مالکیت معنوی
حقوق کپی رایت
حقوق ثبت اختراع
حقوق علامت تجاری
حقوق قراردادها
حقوق بازرگانی بین‌المللی
حقوق بازرگانی الکترونیکی
پیشینه

در سده‌های میانه، ایتالیا مهد بسیاری از بنگاه‌های مدرن بر اساس قانون بازرگانی بود. در حدود سده شانزدهم میلادی، رونق بازرگانی در ایتالیا موجب تولد قانون بازرگانی شد: حقوق‌دان Benvenuto Stracca، (آنکوا، ۱۵۰۹–۱۵۷۹م) در سال ۱۵۵۳م رساله خود را منتشر کرد که یکی از اولین، کارهای حقوقی بود که به‌طور خاص با قوانین بازرگانی سروکار داشت.
این رساله بر قراردادهای بازرگانی و تاجران متمرکز بود و او به زودی بحث‌های گسترده‌ای در مورد ورشکستگی، عوامل و کمیسیون‌ها، نقل و انتقالات شخص ثالث و بیمه به آنها اضافه کرد. به همین دلیل، او اغلب به عنوان پدر حقوق بازرگانی در نظر گرفته می‌شود.
قوانین

قانون تجارت: این قانون در ۱۳ اردیبهشت ماه ۱۳۱۱ در ششصد ماده توسط مجلس شورای ملی تصویب شد و اصول مربوط به معاملات بازرگانی، دفاتر تجارتی، اسناد بازرگانی و چک، دلالی، حق‌العمل کاری، قرارداد حمل و نقل، قائم مقام تجارتی و سایر نمایندگان بازرگانی، ضمانت، ورشکستگی، اسم تجارتی و شخصیت حقوقی را بیان می‌کند. برای تدوین این قانون بیشتر به قانون بازرگانی بلژیک و فرانسه مراجعه شده است.
لایحه اصلاحی قانون تجارت: در سال ۱۳۴۷ مقررات بخش شرکت‌های سهامی قانون بازرگانی اصلاح و در سیصد ماده مقررات جدیدی برای شرکت‌های سهامی عام و خاص وضع گردید.
قانون تجارت الکترونیک: این قانون مجموعه اصول و قواعدی است که برای مبادله آسان و ایمن اطلاعات در واسط‌های الکترونیکی و با استفاده از سیستم‌های جدید ارتباطی به کار می‌رود. (ماده یک قانون تجارت الکترونیک) و در هفده بهمن ۱۳۸۲ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید.
آیین‌نامه اجرایی ماده (۳۲) قانون تجارت الکترونیکی ـ مصوب ۱۳۸۲ ـ
قانون صدور چک:این قانون که در ۲۳ ماده انواع چک و چگونگی صدور آن‌ها را بیان می‌کند و مقرراتی شایسته در مورد شرایط متخلفان از این مواد را در برندارد، در سال ۱۳۵۵ به تصویب مجلس شورای ملی رسیده است سپس قانون «اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب تیر ماه ۱۳۵۵» در تاریخ ۱۱/۸/۱۳۷۲ به تصویب مجلس شورای اسلامی و در تاریخ ۱۹/۸/۱۳۷۲ به تأیید شورای نگهبان رسیده است؛ و بعد از ان قانون «اصلاح موادی از قانون صدور چک» مصوب ۲/۶/۱۳۸۲ در متن اصلاح، الحاق و تلفیق گردیده است.
ویژگی‌های اسناد بازرگانی

اسناد تجاری به معنای خاص، در تقسیم‌بندی کلی اسناد، سند عادی تلقی می‌گردد، اما در مقایسه با دیگر اسناد عادی از ویژگی‌هایی برخوردار است که آن‌ها را از اسناد عادی دیگر متمایز می‌سازد.
وجوه تمایز یا ویژگی‌های اسناد بازرگانی عبارت‌اند از:
ویژگی اول: قابلیت نقل و انتقال
ویژگی دوم: جنبهٔ شکلی اسناد بازرگانی
ویژگی سوم: تبعیت از مقررات خاص مرور زمان
ویژگی چهارم: برخورداری از بعضی مزایای قانونی
وردپد

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(های)اصلی: مایکروسافت
سیستم‌عامل: ویندوز ۹۵ تا ویندوز ۱۱
وردپد (به انگلیسی: WordPad) ویرایشگر متن رایگان مایکروسافت است که به همراه ویندوزهای این شرکت ارائه می‌شود. این نرم‌افزار مابین مایکروسافت ورد و نوت پد قرار می‌گیرد.
مایکروسافت در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۲۳ به طور رسمی اعلام کرد که دیگر این برنامه را پشتیبانی نمی کند.
حشمت‌الله طبرزدی

| حشمت الله طبرزدی | حشمت الله طبرزدی |
| --- | --- |
حشمت الله طبرزدی: حشمت الله طبرزدی
دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران سخنگوی همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران: دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران سخنگوی همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: حشمت الله طبرزدی ۱ فروردین ۱۳۳۸ ‏(۶۵ سال) روستای دُرّ از توابع گلپایگان اصفهان، ایران
ملیت: ایران
حزب سیاسی: جبهه دموکراتیک ایران
همسر(ان): محبوبه علی نقیان
فرزندان: حسین طبرزدی ۳دختر و ۳ پسر
پیشه: فعال سیاسی روزنامه‌نگار
حشمت‌الله طبرزدی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۸ در روستای دُرّ از توابع گلپایگان اصفهان) روزنامه‌نگار، فعال سیاسی و فارغ‌التحصیل رشته مهندسی عمران از دانشگاه پلی تکنیک تهران (امیر کبیر) است.
حشمت اله طبرزدی در طول زندگی خود در ایران، بارها حبس شده‌است. او هم‌اکنون در حبس است. او که از اعضای اولیه دفتر تحکیم وحدت در دهه شصت بود با انشعاب از این گروه در سال ۱۳۶۳ به همراه برخی دیگر «اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان و فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی» را تأسیس کرد.
زندگی‌نامه

حشمت الله طبرزدی در ابتدا از هواداران جدی جمهوری اسلامی از جمله سید علی خامنه‌ای و اکبر هاشمی رفسنجانی و مروج طرح مرجعیت سید علی خامنه‌ای بود. او را مبدع عبارت «امام خامنه‌ای» می‌دانند. اما با آغاز تورم شدید در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی به منتقد وی تبدیل و در دوران پس از دوم خرداد نیز به یکی از منتقدان جدی خامنه‌ای بدل شد.
حشمت الله طبرزدی در سال ۷۵ کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری شد ولی رد صلاحیت وی ازسوی شورای نگهبان، موفق به حضور در کارزار انتخاباتی نشد. او با تأسیس دفاتر اتحادیه در بیشتر استان‌های کشور فعالیت گسترده را رهبری می‌کرد که پس از انتخاب خاتمی نیز فعالیت‌شان ادامه یافت. اوج فعالیت جنبش تحت رهبری او، در میتینگ ۲۹ مهر سال ۷۶ بود که با موضوع نهادهای فراقانونی برگزار شد و آن‌ها را به چالش کشید. قبل از آن نیز در نهم و نوزدهم مهرماه همان سال چنین میتینگ‌هایی در ارومیه و تبریز با اقبال مردمی مواجه گردید و گسترش دامنه موضوعات آن به تهران، جنبش دانشجویی ایران را وارد فاز جدیدی از مبارزه نمود و حکومت را با مطالبات جدی دانشجویی-مردمی روبرو ساخت. او در سال‌های پایانی دهه هفتاد به چهره شاخص دانشجویی مخالف جمهوری اسلامی بدل شد و جبهه دمکراتیک ایران را تأسیس کرد و خود را یک سکولار معرفی می‌کرد. او هم‌اکنون خود را دبیرکل جبهه دموکراتیک ایران می‌داند.