stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یاماگا، کوماموتو

| Yamaga 山鹿市 | Yamaga 山鹿市 |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت Yamaga در استان کوماموتو: موقعیت Yamaga در استان کوماموتو
کشور: ژاپن
منطقه: کیوشو
استان: استان کوماموتو
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۹۹٫۶۷ کیلومتر مربع (۱۱۵٫۷۰ مایل مربع)
جمعیت (2003): جمعیت (2003)
 • کل: ۵۸٬۶۷۸
 • تراکم: ۲۰۰/کیلومتر مربع (۵۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹ (زمان)
یاماگا در استان کوماموتو در کشور ژاپن واقع شده‌است  که دارای جمعیت ۵۶٬۷۴۱ نفر و مساحت ۲۹۹٫۶۷ کیلومتر مربع با تراکم جمعیت ۱۸۹  نفر در کیلومترمربع است و در تاریخ ۰۱۹۵۴−۰۴−۰۱ ۱ آوریل ۱۹۵۴ به عنوان شهر شناخته شد.
مکان‌نما (رابط کاربری)

با جانما اشتباه نشود.
یک مکان‌نمای متن که در حال نوشتن واژهٔ Wikipedia متوقف شده‌است.
در علم رایانه، مکان‌نما یا کرسر (به انگلیسی: cursor) یک نشانگر است که برای نمایش مکان روی نمایشگر یا دیگر افزاره‌های نمایشی به کار می‌رود. مکان‌نما محلی را که به ورود متن یا افزارهٔ اشاره واکنش نشان خواهد داد، مشخص می‌کند. گاهی به مکان‌نمای موشی، اشاره‌گر گفته می‌شود.
در انگلیسی هریک از واژه‌های cursor، caret و pointer ممکن است در معنای مکان‌نما به کار روند.
مکان‌نمای متن

در بیشتر واسط‌های خط فرمان یا ویرایشگرهای متن، مکان‌نمای متن به صورت یک خط تیره زیرین یا یک مربع یا یک خط عمودی مشخص می‌شود که ممکن است در حال چشمک‌زدن باشد یا نباشد و مشخص می‌کند که متن ورودی در کجا جای خواهد گرفت (نقطهٔ درج). در نمایشگرهای حالت متنی، امکان نمایش خط عمودی بین نویسهها وجود نداشت، بنابراین از یک خط تیرهٔ زیرین یا مکان‌نمای بلوکی به جای آن استفاده می‌شد. در جاهایی که از یک بلوک استفاده می‌گشت، بلوک را معمولاً با معکوس کردن پیکسل‌های نویسه با استفاده از تابع یای انحصاری می‌ساختند. در ویرایش‌گرهای متنی و واژه‌پردازهایی که داری طراحی نوین و نمایشگرهای بیت‌مپ هستند، معمولاً از خط عمودی استفاده می‌شود.
چشمک‌زدن مکان‌نمای متن معمولاً هنگام جابجایی مکان‌نما به صورت موقت متوقف می‌شود؛ اگر اینطور نباشد محل مکان‌نما ممکن است هنگامی که رویت‌پذیر نیست تغییر یابد و دنبال کردن محل محل آن دشوار شود.
در برخی واسط‌ها از خط تیرهٔ زیرین یا خط عمودی برای مشخص کردن حالت درج استفاده می‌شود، یعنی حالتی که متن واردشده در میان متن موجود جای خواهد گرفت. اما اگر در حالت رونویسی باشیم، متن نوشته شده بر روی متن پیشین نوشته خواهد شد و برای نمایش این حالت از یک مکان‌نمای بلوکی استفاده می‌شود که در هر لحظه نویسه‌ای را مشخص می‌کند که با نویسهٔ جدید جایگزین خواهد شد.
متن دوسویه

در سامانه‌هایی که از متن دوسویه پشتیبانی می‌شود، مکان‌نما ممکن است دارای یک ضمیمهٔ متمایل به چپ یا متمایل به راست کوچک باشد که جهت متن را مشخص می‌کند. این مکان‌نما نزد برنامه‌نویسان با نام «مکان‌نمای دوسویه» شناخته می‌ود. در برخی موارد ممکن است مکان‌نما به دو قسمت تقسیم شود که هر کدام از آن‌ها مشخص می‌کنند که کجا متن چپ‌به‌راست و کجا متن راست‌به‌چپ درج خواهد شد.
مکان‌نمای موشی

اشاره‌گر یا مکان‌نمای موشی، بازتابی است از جابجایی‌های افزارهٔ اشاره که معمولاً موشی یا لَتِ لمسی است.
مکان‌نمای سه‌بعدی

ایدهٔ استفاده از مکان‌نما برای مشخص کردن محل درج داده‌ها را می‌توان برای محیط مدل‌سازی سه‌بعدی نیز تعمیم داد. بلندر یکی از مثال‌هاییست که از مکان‌نمای سه‌بعدی برای مشخص‌کردن محل اعمال کارهای بعدی استفاده می‌کند.
مکان‌نمای خط فرمان ویندوز که به صورت خط زیرین تیره در پایان سطر نمایان است
روش معمول برای نمایش محل درج
فهرست زبان‌های منقرض‌شده در ایران

این فهرست شامل زبان‌هایی است که در چارچوب «مرزهای امروزی ایران» یا کاملاً از بین رفته‌اند یا به زبان‌های دیگری تبدیل شده‌اند و شکل کهن آن‌ها دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
حوضه آبریز دریاچه ارومیه

موقعیت حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه
حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه یکی از حوضه‌های بستهٔ ایران است که در تقسیم‌بندی حوضه‌های آبریز ایران، حوضهٔ اصلی به‌شمار می‌رود. مساحت این حوضه، ۵۱٬۸۰۱ کیلومتر مربع است. حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه تنها یک زیرحوضهٔ درجهٔ ۲ دارد و شامل رودهایی است که به دریاچهٔ ارومیه منتهی می‌شوند. مهم‌ترین رودهای این حوضه، آجی‌چای، زرینه‌رود و سیمینه‌رود هستند.
جغرافیا

حوضهٔ دریاچهٔ ارومیه در استان‌های آذربایجان شرقی و غربی و کردستان قرار دارد. مرز غربی آن ارتفاعات مرزی ایران و ترکیه است. بلندترین ارتفاعات این حوضه شامل سبلان به ارتفاع ۴٬۸۱۱ متر و سهند به ارتفاع ۳٬۷۰۷ متر هستند و پایین‌ترین نقطهٔ حوضه، دریاچهٔ ارومیه به ارتفاع متوسط ۱٬۲۸۰ متر است. میانگین بارندگی حوضه ۵۵۰ میلی‌متر است و منشأ اصلی آن، جریان‌های مدیترانه‌ای است. رودهای عمدهٔ حوضه در نیمهٔ جنوبی آن قرار دارند و مهم‌ترین آن‌ها آجی چای، زرینه‌رود، سیمینه‌رود، مهابادرود، باراندوزچای، زولاچای و نازلی‌چای هستند. از سوی دیگر، رودهای بخش شمالی عمدتاً دارای حوضه کوچک و کم‌آب هستند.
زیرحوضه‌ها

برپایهٔ دستورالعمل تقسیم‌بندی حوضه‌های ایران، حوضهٔ آبریز دریاچهٔ ارومیه به زیرحوضه‌های زیر تقسیم می‌شود:
| کد | نام زیرحوضه | مساحت کیلومتر مربع | تعداد زیرحوضه‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۳۰۱ | غرب دریاچه | ۷٬۹۳۶ | ۷ |
| ۳۰۲ | رود گادار و رود مهاباد | ۳٬۵۹۹ | ۲ |
| ۳۰۳ | سیمینه‌رود و زرینه‌رود | ۱۷٬۴۹۵ | ۳ |
| ۳۰۴ | جنوب غرب سهند | ۲٬۰۷۵ | ۳ |
| ۳۰۵ | آجی‌چای | ۱۱٬۴۵۷ | ۶ |
| ۳۰۶ | شمال دریاچه | ۱٬۸۷۳ | ۲ |
| ۳۰۷ | دریاچهٔ ارومیه و جزایر | ۷٬۳۶۶ | ۲ |
سد سازی در حوضه دریاچه ارومیه

طی دهه‌های گذشته سدسازی گسترده و برداشت آب قابل توجهی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه انجام شده‌است. وزارت نیرو از این سدها دفاع می‌کند و وجود آنها را برای دریاچه خیلی مضر نمی‌داند، اما منتقدان معتقدند این سدها به علت دگرگون کردن جریان طبیعی رودخانه‌هایی که آب دریاچه را تغذیه می‌کردند، اثرات تعیین کننده‌ای در کاهش آب دریاچه داشته‌اند.
سد سازی در حوضه دریاچه ارومیه > نام سدهای ساخته شده در حوضه دریاچه ارومیه (تا سال ۱۳۹۶)

1- سد پارام استان آذربایجان شرقی.
2- سد چوغان (جوقان) استان آذربایجان شرقی.
3- سد آمند تبریز استان آذربایجان شرقی.
4- سد اردلان استان آذربایجان شرقی.
5- سد تاجیار سراب استان آذربایجان شرقی.
6- سد تیل استان آذربایجان شرقی.
7- سد حسنلو استان آذربایجان غربی.
8- سد ده گرچی اشنویه استان آذربایجان غربی.
9- سد زولا استان آذربایجان غربی.
10- سد ساروق (گوگردچی) استان آذربایجان غربی.
11- سد شهرچائی استان آذربایجان غربی.
12- سد علویان مراغه استان آذربایجان شرقی.
13- سد شهید کاظمی بوکان استان آذربایجان غربی.
14- سد قاضی کندی استان آذربایجان شرقی.
15- سد قلعه چای عجبشیر استان آذربایجان شرقی.
16- سد نوروزلو(میاندوآب) استان آذربایجان غربی.
17- سد قیصرق استان آذربایجان شرقی.
18- سد کردکندی استان آذربایجان شرقی.
19- سد مقصودلو استان آذربایجان شرقی.
20- سد ملا یعقوب استان آذربایجان شرقی.
21- سد ملک کیان استان آذربایجان شرقی.
22- سد مهاباد استان آذربایجان غربی.
23- سد نهند استان آذربایجان شرقی.
سد سازی در حوضه دریاچه ارومیه > نام سدهای در دست ساخت در حوضه اصلی آبریز دریاچه ارومی

1- سد اشنویه (چپر آباد) استان آذربایجان غربی.
۲- سد چراغ ویس استان کردستان.
3- سد امام چای استان آذربایجان شرقی.
4- سد باراندوز استان آذربایجان غربی.
5- سد سیمینه رود استان آذربایجان غربی.
6- سد شهید مدنی (ونیار) استان آذربایجان شرقی.
7- سد لیلان چای استان آذربایجان شرقی.
8- سد نازلو استان آذربایجان غربی.
9- سد خراسانه بوکان استان آذربایجان غربی.
10- سد دیرعلی استان آذربایجان غربی.
سد سازی در حوضه دریاچه ارومیه > نام سدهای در دست مطالعه حوضه اصلی آبریز دریاچه ارومیه (سال ۱۳۹۶)

1- سد چهرگان – مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
2- سد آتمیان – در مرحله شناسائی – استان آذربایجان شرقی.
3- سد آجرلو – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
4- سد آلقو – در مرحله شناسائی – استان آذربایجان شرقی.
5- سد ابرغان – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
6- سد باروق (قطار) – در مرحله دوم – استان آذربایجان غربی.
7- سد ترپ – مرحله دوم – استان آذربایجان شرقی.
8- سد تسوج – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
9- سد توپچی – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
10- سد خانم گلی – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
11- سد خراجوچای – در مرحله دوم – استان آذربایجان شرقی.
12- سد دوش – در مرحله دوم – استان آذربایجان شرقی.
13- سد ساینجق – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
14- سد سردار آباد – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
15- سد سنته – در مرحله دوم – استان کردستان.
16- سد سینیخ چای – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
17- سد شورسو – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
18- سد عباس آباد هریس – مرحله شناسائی – استان آذربایجان شرقی.
19- سد عسگرآباد – در مرحله شناسائی – استان آذربایجان شرقی.
20 – سد قاشقیه – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
21- سد کهریز – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
22- سد مردق چای (قره ناز) – در مرحله دوم – استان آذربایجان شرقی.
23- سد مرخز – در مرحله اول – استان کردستان.
24- سد هرزورز هریس (خارج بستر) – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
25- سد کردکند (قپلانتو) – در مرحله اول – استان آذربایجان شرقی.
26- سد زره شوران – در مرحله اول -استان آذربایجان غربی.
27- سد قینرجه – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
28- سد خلیفان – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
29- سد زید کندی – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
30- سد مامالو – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
31- سد بردوک – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
32- سد فلکان – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
33- سد رشکان – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
34- سد خانقاه سرخ – در مرحله دوم – استان آذربایجان غربی.
35- سد گل تپه مهاباد – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
36- سد شیرمرد – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
37- سد قیزقاپان – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
38 – سد حاجی بابا – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
39 – سد بالقچی – در مرحله اول – استان آذربایجان غربی.
40- سد یزدکان – در مرحله دوم – استان آذربایجان غربی.
41- سد سیرلر بستان آباد – مرحله اول – آذربایجان شرقی.
کتابخانه ملی فیلیپین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمای کتابخانه رو به خیابان کلاو: نمای کتابخانه رو به خیابان کلاو
کشور: فیلیپین
نوع: کتابخانه ملی
تأسیس: ۱۲ اوت ۱۸۸۷ (۱۳۷ سال پیش) (۱۸۸۷-12}})
ارجاع به قانون: قانون شماره ۹۶ کمیسیون فیلیپین (پس از ۵ مارس، ۱۹۰۱)
موقعیت: پارک ریزال، خیابان کالاو، ارمیتا،
مختصات: ۱۴°۳۴′۵۵٫۳۷″ شمالی ۱۲۰°۵۸′۵۱٫۷۳″ شرقی﻿ / ﻿۱۴٫۵۸۲۰۴۷۲°شمالی ۱۲۰٫۹۸۱۰۳۶۱°شرقی﻿ / 14.5820472; 120.9810361
شمار شعبه‌ها: N/A
دسترسی و استفاده: دسترسی و استفاده
شمار اعضا: ۳۴٬۵۰0 (2007)
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
بودجه: ₱۱۲۰٫۶ میلیون (۲۰۱۳)
مدیر: سزار گیلبرت کیو آدریانو
شمار کارکنان: ۱۷۲
وبگاه: web.nlp.gov.ph
نقشه: نقشه
fa (in English: Expected satiety): fa
کتابخانه ملی فیلیپین (فیلیپینی: Pambansang Aklatan ng Pilipinas یا Aklatang Pambansa ng Pilipinas، به اختصار NLP , اسپانیایی: Biblioteca Nacional de Filipinas‎) کتابخانه ملی رسمی فیلیپین است. این مجموعه در ارمیتا در بخشی از ریزال پارک، در مجاورت ساختمان‌های مهم فرهنگی مانند موزه تاریخ سیاسی فیلیپین و کمیسیون ملی تاریخی واقع شده است. این کتابخانه، تحت مسولیت کمیسیون ملی فرهنگ و هنر (NCCA) است.
این کتابخانه به دلیل اینکه محل نسخه‌های اصلی آثار تعیین‌کننده خوزه ریزال است، قابل توجه است.
تاریخچه > پیشینه (۱۸۸۷–۱۹۰۰)

تاریخچه کتابخانه ملی فیلیپین می‌تواند به تأسیس موزه-کتابخانه فیلیپین (موزه-کتابخانه فیلیپین) که به دستور سلطنتی دولت اسپانیا در ۱۲ اوت ۱۸۸۷ تأسیس شد، برمی‌گردد. در ۲۴ اکتبر ۱۸۹۱ در محل ضرابخانه مانیل (به عنوان Casa de la Moneda)، با حدود ۱۰۰ جلد و توسط جولیان رومرو و بنیتو پردیگرو به ترتیب به عنوان مدیر و بایگانی-کتابدار افتتاح شد.
رومرو در سال ۱۸۹۳ استعفا داد و توماس تورس جایگزین او شد و به نوبه خود توسط Don Pedro A. Paterno در ۳۱ مارس ۱۸۹۴ جایگزین شد. در آن زمان، کتابخانه به مکانی در کیاپو در نزدیکی محل فعلی مسجد الذهب منتقل شده بود. بعدها، پاترنو اولین شماره بولتن موزه-کتابخانه فیلیپین را در ۱۵ ژانویه ۱۸۹۵ منتشر کرد.
تاریخچه > تأسیس (۱۹۰۰–۱۹۴۱)

با پایان یافتن جنگ فیلیپین و آمریکا و بازگشت صلح به فیلیپین، آمریکایی‌هایی که برای اقامت در این جزایر آمده بودند نیاز به ایجاد یک منبع تفریحی سالم را دیدند. چارلز گرین لیف و چند زن آمریکایی دیگر کتابخانه گردشی آمریکا (ACL) را که به یاد سربازان آمریکایی کشته‌شده در جنگ فیلیپین و آمریکا اختصاص داده شده بود، سازماندهی کردند. ACL در ۹ مارس ۱۹۰۰ با ۱۰۰۰ جلد اهدایی توسط انجمن صلیب سرخ کالیفرنیا و سایر سازمان‌های آمریکایی افتتاح شد. تا سال ۱۹۰۱، مجموعه ACL به ۱۰۰۰۰ جلد افزایش یافت که بیشتر شامل آثار داستانی، نشریات و روزنامه‌های آمریکایی بود. از آنجا که گسترش سریع کتابخانه فشاری بر منابع انجمن کتابخانه‌های گردشی آمریکا در مانیل بود، تصمیم گرفته شد که کل مجموعه کتابخانه به دولت فیلیپین اهدا شود.
تاریخچه > جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱–۱۹۴۶)

شروع جنگ جهانی دوم و متعاقب آن حمله ژاپنی‌ها به فیلیپین تأثیر قابل توجهی بر کتابخانه ملی نداشت، به طوری که این مؤسسه همچنان باز بود و دولت در آن زمان تغییرات مهمی در کتابخانه ایجاد کرد، مانند لغو کتابخانه ملی. بخش تحقیق و کتاب‌شناسی و متعاقب آن تعلیق کار روی کتاب‌شناسی ملی در سال ۱۹۴۱. با این حال، در اواخر سال ۱۹۴۴، با اتحاد قریب‌الوقوع نیروهای آمریکایی و فیلیپینی برای بازپس‌گیری فیلیپین، نیروهای ژاپنی مستقر در مانیل شروع به ایجاد استحکامات در ساختمان‌های بزرگ، از جمله ساختمان قانونگذاری کردند. علیرغم اشغال ساختمان قانونگذاری، افسر فرمانده ژاپنی به مسئولان کتابخانه اجازه داد تا ظرف دو هفته پس از اشغال، محل را تخلیه کنند و کتابخانه متعاقباً به ساختمان مدرسه عادی فیلیپین (دانشگاه عادی فیلیپین کنونی) منتقل گردید. با این حال، دو هفته بعد، نیروهای ژاپنی نیز برای اشغال آن ساختمان حرکت کردند و همان افسر فرمانده تنها تا بعد از ظهر به مسئولان کتابخانه فرصت داد تا محل را تخلیه کنند. تمام مجموعه‌های کتابخانه ملی به یک طاق ۱٫۵ متر مکعبی در زیر تالار شهر مانیل، نزدیک‌ترین ساختمان در آن زمان منتقل شدند.
تاریخچه > بازسازی (۱۹۴۶–۱۹۶۴)

در سال ۱۹۴۷، یک سال پس از استقلال فیلیپین از ایالات متحده، رئیس‌جمهور مانوئل روخاس فرمان اجرایی شماره ۹۴ را امضا کرد که کتابخانه ملی را به دفتری زیر نظر دفتر رئیس‌جمهور به نام دفتر کتابخانه‌های عمومی تبدیل کرد. بنا بر گزارش‌ها، تغییر نام به دلیل احساس شرم ملی در نتیجه جنگ جهانی دوم انجام شد. اگرچه دفتر اصلی کتابخانه در ساختمان تازه بازسازی شده قانونگذاری پیشنهاد شد، کنگره تازه تشکیل‌شده فیلیپین آن را مجبور کرد به ساختمان قدیمی قانون‌گذاری در گوشه خیابان‌های لپانتو (اکنون لویولا) و P. Paredes در سامپالوک منتقل شود.
تاریخچه > تاریخ معاصر (۱۹۶۴–)

اگرچه بلافاصله پس از جابجایی کتابخانه ملی هیچ تغییر عمده ای در آن رخ نداد، اما دو رویداد مهم در دهه ۱۹۷۰ به وقوع پیوست: نخست، صدور فرمان شماره ۸۱۲ ریاست جمهوری در ۲۷ مهر ۱۳۵۴ که به کتابخانه ملی اجازه داد تا از حق قانونی استفاده کند. سپرده گذاری و سپس، از سرگیری کار روی کتابشناسی ملی فیلیپین (PNB) که از سال ۱۹۴۱ به حالت تعلیق درآمده بود. برای این منظور، کتابخانه اولین رایانه اصلی خود را به دست آورد و همچنین کارکنان کتابخانه را در استفاده از آن با کمک یونسکو و مرکز فناوری و منابع معیشتی آموزش داد. اولین ویرایش PNB در سال ۱۹۷۷ با استفاده از استانداردهای ساده شده مارک منتشر شد و متعاقباً از آن زمان به روز شد. کتابخانه متعاقباً در دهه ۱۹۸۰ سه میکروکامپیوتر خریداری کرد و از طریق کمک مالی ژاپنی، سه رایانه IBM PS/2 و تجهیزات میکروفیلم و رپروگرافی را خریداری کرد. کتابخانه بخش نابینایان در سال ۱۹۸۸ سازماندهی شد و متعاقباً در سال ۱۹۹۴ راه اندازی شد.
ساختمان

در سال ۱۹۵۴، رئیس‌جمهور رامون مگسیسی، فرمان اجرایی برای تشکیل کمیسیون ملی صدمین سالگرد خوزه ریزال صادر کرد که وظیفه «برپایی بنای تاریخی بزرگ به افتخار خوزه ریزال در پایتخت فیلیپین» را بر عهده داشت. کمیسیون سپس تصمیم گرفت یک مجموعه فرهنگی در پارک ریزال با ساختمان جدیدی که کتابخانه ملی را در خود جای دهد به عنوان مرکز آن، بنای یادبودی برای ریزال به عنوان حامی آموزش، احداث کند. برای تأمین مالی ساخت ساختمان جدید کتابخانه ملی، کمیسیون یک کمپین جمع‌آوری کمک‌های مردمی در سراسر کشور انجام داد، اهداکنندگان عمدتاً دانش آموزان مدرسه بودند که تشویق شدند ده سنت به این تلاش اهدا کنند و کارمندان کتابخانه که هر کدام یک روز حقوق را اهدا کردند. به دلیل این تلاش کمیسیون، گفته می‌شود که کتابخانه ملی فیلیپین تنها کتابخانه ملی در جهان است که بیشتر از طریق کمک‌های خصوصی ساخته شده است و تنها کتابخانه ای است که برای احترام به قهرمان ملی خود در زمان ساخت آن ساخته شده است.
مجموعه‌ها

مجموعه‌های کتابخانه ملی فیلیپین شامل بیش از ۲۱۰۰۰۰ کتاب است. بیش از ۸۸۰۰۰۰ نسخه خطی، همه بخشی از بخش فیلیپینیا. بیش از ۱۷۰۰۰۰ شماره روزنامه از مترو مانیل و سراسر فیلیپین. حدود ۶۶۰۰۰ پایان‌نامه و پایان‌نامه. ۱۰۴۰۰۰ نشریه دولتی؛ ۳۸۰۰ نقشه و ۵۳۰۰۰ عکس. مجموعه‌های این کتابخانه شامل تعداد زیادی از مواد ذخیره شده در اشکال مختلف رسانه‌های غیر چاپی و همچنین تقریباً ۱۸۰۰۰ قطعه برای استفاده از کتابخانه بخش نابینایان است.
ساختمان قانونگذاری در خیابان پادر بورگوس در ارمیتا، که اکنون موزه ملی هنرهای زیبا را در خود جای داده است، از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۴۴ به عنوان خانه کتابخانه ملی عمل می‌کرد.
اعلامیه استقلال فیلیپین در میان هزاران موردی بود که از مجموعه‌های کتابخانه ملی به سرقت رفت.
اتاق مطالعه کتابخانه ملی.
نسخه‌های فکسی و El filibusterismo در اتاق مطالعه بخش فیلیپینیا نمایش داده می‌شود. نسخه‌های اصلی در یک طاق مخصوص دو ترکیبی در بخش اسناد کمیاب اتاق نگهداری می‌شود.
اینگه دانیلسون

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Karl Gustaf Inge Danielsson
زادروز:  ۱۴ ژوئن ۱۹۴۱
زادگاه:  بروملا
تاریخ مرگ:  ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱ (۸۰ سال)
محل مرگ:  اوهوس
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۱–۱۹۶۶ |  IFÖ Bromölla IF |   |   |
| ۱۹۶۷ |  باشگاه فوتبال هلسینگبورگس |  ۲۲ |  (۱۱) |
| ۱۹۶۸–۱۹۶۹ |  باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام |  ۲۷ |  (۲۱) |
| ۱۹۶۹–۱۹۷۲ |  باشگاه فوتبال هلسینگبورگس |   |   |
| ۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال نورشوپینگ |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۷۴–۱۹۷۵ |  IFÖ Bromölla IF |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۶–۱۹۷۱ |  تیم ملی فوتبال سوئد |  ۱۷ |  (۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اینگه دانیلسون (انگلیسی: Inge Danielsson; ۱۴ ژوئن ۱۹۴۱ – ۳۰ ژوئن ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس و باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
بودا بوتیستا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Leticia Callejas Bautista
زادروز:  ۱۵ اوت ۱۹۷۳ ‏(۵۱ سال)
زادگاه:  سان خوان، کلانشهر مانیل
پست:  مدافع
تیم ملی: تیم ملی
|  |  تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین |   |   |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
| سال‌ها |  تیم |   |   |
۲۰۱۵–۲۰۱۷:  تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین
۲۰۱۸:  تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین
بودا بوتیستا (انگلیسی: Buda Bautista؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل فیلیپین است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان فیلیپین بازی کرده‌است.
مکس ایستمن

مکس ایستمن.
مکس فورستر ایستمن (به انگلیسی: Max Eastman) (زاده ۴ ژانویه ۱۸۸۳ – درگذشته ۲۵ مارس ۱۹۶۹)، نویسنده و ویراستار سوسیالیست آمریکایی، بود که عمدهٔ کارش در زمینهٔ ادبیات رادیکال سیاسی است.
وی ابتدا شدیداً طرفدار لئون تروتسکی، انقلابی و تئوریسین بلشویک، بود و واقعیت اینست که بیش‌تر شهرت او هم به عنوان نویسنده‌ای چپ‌گراست، اما او در اوایل دههٔ ۴۰ شدیداً به عقاید قبلی خودش در مورد کمونیسم و سوسیالیسم پشت پا زد و با نوشتن مطالب بسیاری علیه کمونیسم، عملاً به یک آنتی کمونیست مبدل شد. او حتی از مک‌کارتیسم هم پشتیبانی می‌کرد.
زندگی

ایست‌من، در کانان‌دیاگوئا، نیویورک، آمریکا، به دنیا آمد و در کالج ویلیامز و دانش‌گاه کلمبیا، درس خواند.
در سال ۱۹۱۲، او سردبیر نشریهٔ انقلابی "توده‌ها" شد و تا سال ۱۹۱۷ در این سمت باقی‌ماند. در این سال بود که این نشریه، به علت مخالف با ورود آمریکا به جنگ جهانی اول، توسط دولت، توقیف شد.
ایستمن، بعدها، نشریهٔ جدیدی با همان مضمون، راه انداخت و آن را "آزادی‌بخش" نام گذارد. او از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۲ سردبیر "آزادی‌بخش" بود.
او در سفری به اتحاد شوروی، بین سال‌های ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴، به دیدار بسیاری از رهبران شوروی رفت و مخالف سیاست‌های شوروی شد.
از آثار متعدد او، مهم‌ترین اثرش را می‌توان "از وقتی که لنین مُرد"(۱۹۲۵) نامید. این اثر که یک سال پس از مرگ لنین انتشار یافت، نامه‌ای از ولادیمیر لنین را افشا کرد که در آن لنین هشدار داده بود که جوزف استالین، که در آن زمان دبیر اول حزب کمونیست بود، نباید پس از لنین، رهبر حزب کمونیست شوروی شود.
او همچنین مترجم کتب «تاریخ انقلاب روسیه» و «انقلابی که به آن خیانت شد» از آثار لئون تروتسکی به انگلیسی بود.
آثار(نویسنده)

لذت فقر (۱۹۱۳)
از وقتی که لنین مُرد (۱۹۲۵)
ذهن ادبی (۱۹۳۲)
لذت خنده (۱۹۳۶)
روسیهٔ استالین و بحران سوسیالیسم (۱۹۳۹)
آیا مارکسیسم علم است؟ (۱۹۴۰)
لذت زندگی (۱۹۴۸)
بازتاب‌های شکست سوسیالیسم (۱۹۵۵)
عشق و انقلاب: سفر من درون واقعه‌ای تاریخی (۱۹۶۵)
تروتسکی: چهره‌ی یک جوان (۱۹۳۵)
ترجمه آثار از روسی به انگلیسی

تاریخ انقلاب روسیه (اثر لئون تروتسکی، سه جلدی،۱۹۳۲)
انقلابی که به آن خیانت شد (اثر لئون تروتسکی،۱۹۳۷)
منبع و پیوند به بیرون

Max Eastman Archive
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  اسپانیا  فرانسه (داده‌ها)  کاتالونیا  آلمان  ایتالیا  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  لتونی  ژاپن  جمهوری چک  استرالیا  کره  هلند  لهستان  واتیکان 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  بایگانی ملی (ایالات متحده)  ریرو (سوئیس) 1  شبکه‌های اجتماعی و محتوای بایگانی شونده  سوداک (فرانسه) 1  تروو (استرالیا) 1
زنگنه سفلی

| زنگنه سفلی | زنگنه سفلی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: ملایر
بخش: بخش زند
دهستان: کمازان علیا
جمعیت: ۳۰۰ نفر 
زنگنه سفلی، روستایی از توابع بخش زند شهرستان ملایر در استان همدان ایران است.این روستا در 20کیلومتری مرکز شهرستان قراردارد. مردم این روستا بیشتر به کشاورزی مشغول بوده و عمده محصولات این روستا آلبالو گردو میباشد .
بزرگترین تفاوت این روستا با بقیه روستاها در ایران این است که علیرغم جمعیت کم دارای فراوانی نام خانوادگی میباشد
و هیچ طایفه بزرگی تقریبا در این روستا وحود ندارد.
جمعیت

این روستا در دهستان کمازان علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰۰ نفر (۱۰۸خانوار) بوده‌است.
روش ثابت زمانی مدار باز

روش ثابت زمانی مدار باز (به انگلیسی: open-circuit time constant) (OCT) یک فنّ تحلیل تقریبی است که در طراحی مدارهای الکترونیکی برای تعیین فرکانس گوشه مدارهای پیچیده استفاده می‌شود. این یک مورد خاص از روش ثابت زمانی با مقدار-صفر (ZVT) است که عناصر راکتیو فقط از خازنها تشکیل می‌شوند. روش ثابت زمان مقدار-صفر (ZVT) خود یک مورد خاص از تحلیل عمومی ثابت زمانی و انتقالی (TTC) است که امکان ارزیابی کامل صفرها و قطب‌های هر سیستم LTI فشرده را با هر دو سلف و خازن به عنوان عناصر راکتیو فراهم می‌کند. استفاده از ثابت‌های زمانی و ثابت‌های انتقال روش OCT ارزیابی سریعی را ارائه می‌کند و بیشترین سهم را در ثابت‌های زمانی به عنوان راهنمای بهبود مدار شناسایی می‌کند.
اساس روش تقریبی است که فرکانس گوشه تقویت‌کننده با جمله‌ای در مخرج تابع انتقال آن که با فرکانس خطی است تعیین می‌شود. این تقریب می‌تواند در برخی موارد که یک صفر در صورت‌کسر از نظر فرکانس نزدیک است، بسیار نادرست باشد. اگر همه قطب‌ها حقیقی باشند و هیچ صفری وجود نداشته باشد، این تقریب همیشه پایستار است، به این معنا که معکوس مجموع ثابت‌های زمانی صفر کمتر از فرکانس گوشه واقعی مدار است.
این روش همچنین از یک روش ساده شده برای یافتن عبارت خطی در فرکانس بر اساس جمع کردن حاصل‌ضرب RC برای هر خازن در مدار استفاده می‌کند، که در آن مقاومت R برای یک خازن انتخابی، مقاومتی است که با قرار دادن یک منبع آزمون در محل آن و قراردادن تمام خازن‌های دیگر به صفر، آن پیدا می‌شود. از این رو نام فنّ ثابت زمانی با مقدار صفر است.
مراجع و یادداشت‌ها

↑  Marc T. Thompson (2006). Intuitive analog circuit design: a problem solving approach using design case studies. Oxford UK/ Amsterdam: Elsevier/Newnes. p. Chapter 7; p.161–167. ISBN 0-7506-7786-4.
↑  Hong, Brian; Hajimiri, Ali (August 2016). "Upper and lower bounds on a system's bandwidth based on its zero-value time constants" (PDF). Electronics Letters. 52 (16): 1383–1385. doi:10.1049/el.2016.1724.
↑  Richard D. Thornton & Campbell L. Searle (1965). Multistage transistor circuits (First ed.). New York: Wiley.
↑  Hajimiri, Ali (June 2010). "Generalized time-and transfer-constant circuit analysis" (PDF). IEEE Transactions on Circuits and Systems I: Regular Papers. 57 (6): 1105–1121. doi:10.1109/TCSI.2009.2030092.
↑  Paul R. Gray, Hurst P J Lewis S H & Meyer RG (2001). Analysis and design of analog integrated circuits (Fourth ed.). New York: Wiley. p. §7.3.2 pp. 517–520. ISBN 0-471-32168-0.
↑  Andre Pittet & A. Kandaswamy (2005). Analog electronics. New Delhi: Prentice-Hall of India. p. Chapter 4; pp. 155–166. ISBN 81-203-2784-5.
شکل ۱: مدار RC ساده و مدارهای کمکی برای یافتن ثابت‌های زمانی
شکل ۲: مقایسه برآوردهای OCTC با موقعیت‌های قطب واقعی