stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
امیش، آیووا

Unincorporated community
| Amish, Iowa | Amish, Iowa |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
Amish, IowaLocation within the state of Iowa: Amish, IowaLocation within the state of Iowa
مختصات: ۴۱°۳۲′۹″ شمالی ۹۱°۴۷′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۳۵۸۳°شمالی ۹۱٫۷۸۶۶۷°غربی﻿ / 41.53583; -91.78667: مختصات: ۴۱°۳۲′۹″ شمالی ۹۱°۴۷′۱۲″ غربی﻿ / ﻿۴۱٫۵۳۵۸۳°شمالی ۹۱٫۷۸۶۶۷°غربی﻿ / 41.53583; -91.78667
State: آیووا
County: Johnson
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
امیش، لوا (به انگلیسی: Amish, Iowa) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جانسون واقع شده‌است.
اوتاویو مونتیرو

{{Infobox football biography
| name = اوتاویو
| fullname = اوتاویو ادمیلسون دا سیلوا مونتیرو
| birth_date = ۹ فوریهٔ ۱۹۹۵ ‏(۳۰ سال)
| birth_place = ژواو پسوا، پارائیبا، برزیل
| height = ۱٫۷۱ متر (۵ فوت ۷ ۱⁄۲ اینچ)
| position = [[هافبک#|]، هافبک هجومی]
| currentclub = النصر
| clubnumber = ۲۵
| youthyears1 = ۲۰۱۰–۲۰۱۲
| youthclubs1 = اینترناسیونال
| years1 = ۲۰۱۲–۲۰۱۴
| clubs1 = اینترناسیونال
| caps1 = ۶۲
| goals1 = ۷
| years2 = ۲۰۱۴–۲۰۲۳
| clubs2 = پورتو
| caps2 = ۱۲۳
| goals2 = ۱۱
| years3 = ۲۰۱۵–۲۰۱۶
| clubs3 = ← ویتوریا گیمارش (قرضی)
| caps3 = ۳۵
| goals3 = ۷
| years4 = ۲۰۱۵
| clubs4 = ← ویتوریا گیمارش بی (قرضی)
| caps4 = ۲
| goals4 = ۰
| years5 = ۲۰۲۳–
| clubs5 = النصر
| caps5 = ۲۳
| goals5 = ۷
| nationalyears1 = ۲۰۱۵–۲۰۱۴
| nationalteam1 =زیر ۲۰ سال برزیل
| nationalcaps1 = ۴
| nationalgoals1 = ۱
| nationalyears2 = ۲۰۲۱–
| nationalteam2 = پرتغال
| nationalcaps2 = ۱۹
| nationalgoals2 = ۳
| club-update = ۶ اوریل ۲۰۲۴
| nationalteam-update = ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳
| image = Otavio 2023 (cropped).jpg
| death_date =
| death_place =
| nationality = 
| caption = اوتاویو با پیراهن النصر در سال ۲۰۲۳
}}
اوتاویو ادمیلسون دا سیلوا مونتیرو (پرتغالی: Otávio Edmilson da Silva Monteiro؛ زادهٔ ۹ فوریهٔ ۱۹۹۵) که عموماً با نام اوتاویو شناخته می‌شود ، بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در پست وینگر و هافبک هجومی برای باشگاه النصر بازی می‌کند.
آمار ملی > بازی‌های ملی

تا تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۲۳
| پرتغال> سال | پرتغال> بازی | پرتغال> گل | پرتغال> پاس گل |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۱ | ۲ | ۱ | ۰ |
| ۲۰۲۲ | ۹ | ۱ | ۱ |
| ۲۰۲۳ | ۸ | ۱ | ۱ |
| مجموع | ۱۹ | ۳ | ۲ |
آمار ملی > گل‌های ملی

| شماره | تاریخ | میزبان | بازی ملی | حریف | نتیجه | رقابت |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  ۱ | ۴ سپتامبر ۲۰۲۱ | دبرتسن |  ۱ |  قطر | ۳–۱ | دوستانه |
|  ۲ | ۲۴ مارس ۲۰۲۲ | پورتو |  ۳ |  ترکیه | ۳–۱ | مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ |
|  ۳ | ۲۶ مارس ۲۰۲۳ | لوکزامبورگ |  ۱۲ |  لوکزامبورگ | ۶–۰ | مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۴ |
افتخارات > اینترناسیونال

کمپیوناتو گاوشو : ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴
افتخارات > پورتو

لیگ برتر فوتبال پرتغال : ۲۰۱۷–۲۰۱۸  و ۲۰۲۰–۲۰۱۹  و ۲۰۲۱–۲۰۲۲
جام حذفی فوتبال پرتغال : ۲۰۱۰–۲۰۲۲  و  ۲۰۲۱–۲۰۲۲ و  ۲۰۲۲–۲۰۲۳
سوپر جام فوتبال پرتغال : ۲۰۱۸  و ۲۰۲۰
افتخارات > افتخارات فردی

بهترین بازیکن فصل لیگ برتر فوتبال پرتغال:۲۰۲۲–۲۰۲۳
جزو تیم سال لیگ برتر فوتبال پرتغال :  ۲۰۲۰–۲۰۱۹ و ۲۰۲۰–۲۰۲۱ و ۲۰۲۲–۲۰۲۳
الادیکادو

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Aladikkadu | Aladikkadu |
| --- | --- |
روستا: روستا
ایالت: تامیل نادو
بخش: Thanjavur
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۷۷۷
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان تامیلی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
الادیکادو (به انگلیسی: Aladikkadu) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تامیل نادو واقع شده‌است.
خصوصیات

الادیکادو ۷۷۷ نفر جمعیت دارد.
جام فراترنیداد ۱۹۷۵

| جزئیات مسابقات | جزئیات مسابقات |
| --- | --- |
شمار تیم‌ها: ۶ (از ۳ فدراسیون)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 پلاتینزه (یکمین عنوان):  پلاتینزه (یکمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  آئورورا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۳۰
گل‌های زده شده: ۸۱ (۲٫۷ گل به‌ازای هر بازی)
→ ۱۹۷۴ ۱۹۷۶ ← : → ۱۹۷۴ ۱۹۷۶ ← 
جام فراترنیداد ۱۹۷۵ پنجمین دوره مسابقات باشگاهی آمریکای مرکزی بود که بین ۶ باشگاه برگزار شد.
تیم‌ها

| کشور | تیم | نحوه حضور |
| --- | --- | --- |
|  کاستاریکا | ساپریسا | قهرمان لیگ |
|  کاستاریکا | هردیانو | نایب قهرمان لیگ |
|  السالوادور | پلاتینزه | قهرمان لیگ |
|  السالوادور | نگوسیوس اینترناسیونالز | نایب قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | مونیسیپال | قهرمان لیگ |
|  گواتمالا | آئورورا | نایب قهرمان لیگ |
نتایج > جدول

| رتبه | تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده  | گل تفاضل  | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  پلاتینزه | ۱۰ | ۵ | ۴ | ۱ | ۱۳ | ۷ | ۶+ | ۱۴ |
| ۲ |  آئورورا | ۱۰ | ۵ | ۳ | ۲ | ۲۲ | ۱۸ | ۴+ | ۱۳ |
| ۳ |  هردیانو | ۱۰ | ۵ | ۲ | ۳ | ۱۵ | ۱۳ | ۲+ | ۱۲ |
| ۴ |  ساپریسا | ۱۰ | ۳ | ۴ | ۳ | ۱۴ | ۱۴ | ۰ | ۱۰ |
| ۵ |  مونیسیپال | ۱۰ | ۱ | ۴ | ۵ | ۸ | ۱۴ | ۶− | ۶ |
| ۶ |  نگوسیوس اینترناسیونالز | ۱۰ | ۱ | ۳ | ۶ | ۹ | ۱۵ | ۶− | ۵ |
هاکوب سیمونیان

| هاکوب سیمونیان | هاکوب سیمونیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ ژوئن ۱۹۴۹ ‏(۷۵ سال) آخالتسیخه، جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: کاندیدای علوم تاریخی 
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروانانستیت باستان‌شناسی لنینگراد فرهنگستان علوم اتحاد شوروی 
همسر: کارینه هاکوبیان
فرزندان: دو پسر و یک دختر
جوایز: 
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): هنر، تاریخ و باستان‌شناسی
 :  
هاکوب یرواندی سیمونیان (ارمنی: Հակոբ Երվանդի Սիմոնյան؛  زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۴۹) هنرمند، باستان‌شناس، تاریخ‌نگار اهل ارمنستان است.
زندگی‌نامه

وی در ۹ ژوئن ۱۹۴۹ در آخالتسیخه به دنیا آمد یرواند سیمونیان پدر وی بود و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان مدال گارگین نژده شده است.
آثار

Simonyan, H.; Ghukasyan, A. (2004). Armenia in colors. Yerevan.
یادداشت

↑  պատմական գիտությունների թեկնածու
↑  ԽՍՀՄ ԳԱ Լենինգրադի հնագիտության ինստիտուտի
↑  Կարինե Հակոբյան
↑  Երվանդ Սիմոնյան
تری بوریسیوس

| تری بوریسیوس | تری بوریسیوس |
| --- | --- |
عضو  مجلس نمایندگان ورمونت از حوزهٔ پیتندن-۷–۴: عضو  مجلس نمایندگان ورمونت از حوزهٔ پیتندن-۷–۴
دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۱۹۹۱ میلادی – ۲۰۰۱: دوره مسئولیت ۹ ژانویه ۱۹۹۱ میلادی – ۲۰۰۱
پس از: بن ترومن
پیش از: Carina Driscoll
رئیس شورای شهر برلینگتون، ورمانت: رئیس شورای شهر برلینگتون، ورمانت
دوره مسئولیت ۱۹۸۴ – ۱۹۸۵: دوره مسئولیت ۱۹۸۴ – ۱۹۸۵
پیش از: ویلیام اسکلتون
عضو شورای شهر برلینگتون، ورمانت از حوزه انتخابیه دوم: عضو شورای شهر برلینگتون، ورمانت از حوزه انتخابیه دوم
دوره مسئولیت ۶ آوریل ۱۹۸۱ میلادی – ۱۹۹۱: دوره مسئولیت ۶ آوریل ۱۹۸۱ میلادی – ۱۹۹۱
پس از: ماریون فیشر
سرپرست حزب اتحاد آزادی: سرپرست حزب اتحاد آزادی
دوره مسئولیت ۱۹۷۷ – ۱۹۷۸: دوره مسئولیت ۱۹۷۷ – ۱۹۷۸
پس از: برنی سندرز
پیش از: جک کراون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۷ مارس ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال)
حزب سیاسی: اتحاد آزادی (قبل از ۱۹۸۰) دموکرات (۱۹۸۰) شهروندان (۱۹۸۰–۱۹۸۵) مترقی ورمونت (بعد از ۱۹۸۵)
همسر(ان): کاترین لمب
فرزندان: ۲
تحصیلات: کالج میدلبری (BA)
تری. جی. بوریسیوس (Terrill G. Bouricius) (متولد ۲۷ مارس ۱۹۵۴)، سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۰۱ به نمایندگی از حوزهٔ انتخابیهٔ چیتندن ۷–۴ به عنوان عضو حزب ترقی‌خواه ورمونت در مجلس نمایندگان ورمونت خدمت کرد. قبل از تصدی در مجلس نمایندگان ایالتی، از سال ۱۹۸۱ تا سال ۱۹۹۱ به نمایندگی از ناحیهٔ دوم در شورای شهر برلینگتون ایالت ورمونت و به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد.
بوریسیوس در نیومکزیکو متولد شد و در کالج میدلبری تحصیل کرد. با فعالیت در حزب اتحادیه آزادی وارد سیاست شد و در این رئیس شعبهٔ شهرستان آدیسون و حزب ایالتی خدمت کرد و با نامزدی آن‌ها دو مرتبه برای کرسی سنای ایالت ورمونت کاندید شد. به‌منظور همکاری در تأسیس حزب شهروندان، حزب اتحادیه آزادی را ترک کرد و کاندید عضویت در سنای ایالتی و نائب فرمانداری شد.
بوریسیوس در شورای شهر برلینگتون انتخاب شد و نخستین عضو حزب شهروندان بود که در اداره ایالات متحده انتخاب شد. وی متحد شهردار برنی سندرز بود و یک دوره به عنوان رئیس شورای شهر خدمت کرد. در سال ۱۹۸۶ کاندید کرسی مجلس نمایندگان ایالتی شد و با شش رای رقابت را به بن ترومن باخت، اما بعداً در انتخابات سال ۱۹۹۰ ترومن را شکست داد و الی بازنشستگیش در سال ۲۰۰۰ در این مجلس خدمت کرد. بوریسیوس و تام اسمیت از جمله نخستین اعضای ائتلاف ترقی‌خواهان بودند که در مجلس نمایندگان ایالت انتخاب شدند.
اوایل زندگی و تحصیلات

تری جی. بوریسیوس، در ۲۷ مارس سال ۱۹۵۴ در نیومکزیکو بدنیا آمد. در سال ۱۹۷۶ با کسب مدرک کارشناسی در رشتهٔ علوم سیاسی از کالج میدلبری فارغ شد. بوریسیوس با کاترین لامب ازدواج کرد و دو فرزند از وی داشت.
حرفه > کمپین‌های اولیه

بوریسیوس با نامزدی حزب اتحادیه آزادی در انتخابات سال ۱۹۷۶، کاندیداتوری خود را برای کرسی مجلس سنای ایالتی ورمونت اعلام کرد اما در میان پنج کاندید در جایگاه چهارم قرار گرفت. وی با نامزدی حزب اتحادیه آزادی برای یک کرسی از جملهٔ شش کرسی مجلس سنای ایالتی از شهرستان چیتندن کاندید شد اما در جایگاه اخیر قرار گرفت. در جریان انتخابات سال ۱۹۸۰ برای کسب نامزدی دموکرات‌ها برای کرسی مجلس سنای ایالتی از شهرستان چیتندن به رقابت پرداخت اما در انتخابات مقدماتی شکست خورد. با این همه، حزب شهروندان بعداً نامزدی خود را برای رقابت به وی واگذار کرد، اما در میان نه کاندید در جایگاه هشتم را به خود اختصاص داد.
بوریسیوس به عنوان رئیس حزب اتحادیه آزادی در شهرستان آدیسون خدمت کرد. پس از خروج برنی سندرز از حزب در سال ۱۹۷۷، به‌عنوان رئیس حزب اتحادیه آزادی برگزیده شد و تا زمانی‌که پس از استعفااش در سال ۱۹۷۸، جک کروین جایگزین وی شد، در این سمت خدمت کرد. در سال ۱۹۸۰، ارل گاردنر، جیمز فرانکو و بوریسیوس که همه اعضای پیشین حزب اتحادیه آزادی بودند، در تأسیس حزب شهروندان در ورمونت همکاری کردند.
بوریسیوس در انتخابات سال ۱۹۸۲ کاندید نائب فرمانداری شد و در کنوانسیون ایالتی حزب نامزدی وی مورد تأیید قرار گرفت. وی نامزدی حزب شهروندان را بدون مخالفت بدست آورد اما در انتخاباتی که پیتر پلیمپتون اسمیت، نامزد جمهوری‌خواه برندهٔ آن شد، شکست خورد. بوریسیوس برای دریافت بیشترین حمایت ایالتی در انتخابات سال ۱۹۸۲ کاندید حزب شهروندان شد، اما این حزب جایگاه والای حزب را که پس از انتخابات سال ۱۹۸۲ بدست آورده بود از دست داد، زیرا هیچ‌یکی از کاندیدان ایالتی آن‌ها بیش از ۵٪ آرای مردم را بدست نیاوردند.
حرفه > سیاست‌های محلی > انتخابات

بوریسیوس در سال ۱۹۸۱ نامزدی حزب شهروندان را بدست آورد تا از حوزهٔ انتخابیه دوم برای کرسی شورای شهر در برلینگتون ایالت ورمونت کاندید شود. ماریون فیشر، عضو دموکرات آن زمان شورای شهر، از مناظره با بوریسیوس خودداری کرد. بوریسیوس فیشر را در انتخابات شکست داد و نخستین عضو حزب شهروندان بود که در ایالات متحده در این اداره انتخاب شد.
وی پس از هزینهٔ ۶۱۷ دلار در برابر ۶۴۱ دلار سورل، در انتخابات سال ۱۹۸۳ علیه اسنتر سورل، نامزد دموکرات و عضو سابق مجلس سنای ایالتی مجدداً برنده شد. در انتخابات سال ۱۹۸۵ با نامزدی ائتلاف ترقی‌خواه، در برابر جان اچ. بارتلیت جونیور نامزد دموکرات، برنده شد. بوریسیوس با جمع‌آوری ۱٬۶۳۰ دلار و ۲٬۰۸۸ دلار و بدهی باقی‌مانده ۴۵۸ دلار، در برابر ریک شارپ، نامزد دموکرات در انتخابات سال ۱۹۸۷ مجدداً برنده شد. بوریسیوس در انتخابات سال ۱۹۸۹ در عوض نامزدی در ریاست شهرداری، به دنبال انتخاب مجدد در شورای شهر شد و آین سی. گالبرت، نامزد حزب دموکرات و آین گرت دایمودستون، نامزد حزب اتحادیه آزادی را شکست داد. دانا کلارک، در انتخابات سال ۱۹۹۱ جانشین بوریسیوس انتخاب شد.
بوریسیوس، جانتان لئوپولد خزانه دار شهر و پیتر کلاول مدیر توسعه اجتماعی و اقتصادی، به احتمال زیاد کاندیدان مورد نظر ائتلاف در انتخابات شهرداری سال ۱۹۸۹ محسوب می‌شدند. جین برگمن، رئیس ائتلاف بیان داشت که به باور وی گزینه‌های موجود در انجمن حزبی، لئوپولد، بوریسیوس و کلاول خواهند بود. بوریسیوس نام خود را برای بررسی داد اما به‌طور فعالانه برای جلب حمایت ائتلاف کمپین نکرد. بوریسیوس در انجمن حزبی سخنرانی کرد و و از کلاول که برندهٔ نامزدی ائتلاف شد، حمایت کرد.
حرفه > سیاست‌های محلی > دورهٔ تصدی

برنی سندرز که از حمایت حزب شهروندان برخوردار بود، گوردون پاکت دموکرات شهردار فعلی را با ده رای در انتخابات شهرداری سال ۱۹۸۱ شکست داد. سندرز متعاقب پیروزی در انتخابات سال ۱۹۸۱، به‌علت مخالفت یازده عضو از سیزده عضو هیئت انجمن شهرداری با وی، با چالش‌های در شورای شهر مواجه شد. شورا با اقدامات پیشنهادی سندرز مخالفت کرد و رای وی را در مورد قانون‌گذاری نادیده گرفت. بوریسیوس و سادی وایت تنها اعضای شورای شهر بودند که با سندرز متحد بودند.
پس از انتخابات‌های سال ۱۹۸۲، ازجمله سیزده عضو شورای شهر، پنج عضو آن طرفدار سندرز بودند. اما، اعضای جمهوری‌خواه و دموکرات شورای شهر با هم متحد شدند و پس از شش دوره رای‌گیری با هشت رای در برابر پنج رای رابرت پترسون جمهوری‌خواه را به‌جای سدی وایت حامی سندرز، به‌عنوان رئیس انتخاب کردند و مانع دریافت سمت‌ها توسط اعضای شورای شهر طرفدار سندرز شدند.
اعضای طرفدار سندرز در جریان انتخابات شورای شهر در سال ۱۹۸۴، یک کرسی را از حزب دموکرات بدست آوردند و ترکیب شورای شهر به شش عضو حزب ترقی‌خواه، پنج عضو جمهوری‌خواه و دو عضو دموکرات، رسید. بوریسیوس پس از سی و یک دوره رای‌گیری، رئیس شورای شهر انتخاب شد و تا سال ۱۹۸۵ در این سمت خدمت کرد. بوریسیوس یگانه عضو ائتلاف ترقی‌خواه بود که در جریان اداره سندرز، به عنوان رئیس در شورای شهر خدمت کرد.
گال فریدمن

گال فریدمن (عبری: גל פרידמן‎) یک ورزشکار رشته قایقرانی اهل اسرائیل است.
لیندن، آلاباما

مکان
| Linden | Linden |
| --- | --- |
شهر: شهر
Marengo County Courthouse in Linden: Marengo County Courthouse in Linden
LindenLocation in Alabama.: LindenLocation in Alabama.
مختصات: ۳۲°۱۸′۴″ شمالی ۸۷°۴۷′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۰۱۱۱°شمالی ۸۷٫۷۹۲۷۸°غربی﻿ / 32.30111; -87.79278: مختصات: ۳۲°۱۸′۴″ شمالی ۸۷°۴۷′۳۴″ غربی﻿ / ﻿۳۲٫۳۰۱۱۱°شمالی ۸۷٫۷۹۲۷۸°غربی﻿ / 32.30111; -87.79278
ایالت: آلاباما
County: Marengo
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۶ مایل مربع (۹٫۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۶ مایل مربع (۹٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰٫۱ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶۱ فوت (۴۹ متر)
جمعیت (2000): جمعیت (2000)
 • کل: ۲٬۴۲۴
 • تراکم: ۶۷۳٫۳/مایل مربع (۲۵۷٫۹/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 36748
کد منطقه: 334
کد FIPS: 01-43240
GNIS feature ID: 0152070
وبگاه: www.lindenalabama.net
لیندن (به انگلیسی: Linden) شهری در شهرستان مارنگو ایالت آلاباما است که مساحت آن ۹٫۳۶ کیلومتر مربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۱۲۳ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۲۲۶٫۸۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.
تسلیم (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): میشل ولبک
عنوان اصلی: Soumission
کشور: فرانسه
زبان: زبان فرانسوی
ناشر: فلاماریون
تاریخ نشر: ۷ ژانویه ۲۰۱۵
شمار صفحات: ۳۲۰
شابک: شابک ‎۹۷۸−۲۰۸۱۳۵۴۸۰۷
تسلیم (فرانسوی: Soumission‎) یک رمان از نویسنده فرانسوی میشل ولبک است. چاپ فرانسوی کتاب در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۵، توسط فلاماریون منتشر شد. کتاب ۳۰۰ صفحه‌ای تسلیم با درونمایه‌ای اجتماعی و سیاسی، ششمین رمان میشل اوئلبک است که وضع سیاسی فرانسه در سال ۲۰۲۲ را روایت می‌کند. اثری که برخی آن را جسارت ادبی و گروهی دیگر نژادپرستانه و اسلام‌هراسانه دانسته‌اند.
داستان

راوی رمان فرانسوا، استاد ادبیات میانسال در پاریس 3 و متخصص در Huysmans است، که در سال 2022 احساس می‌کند در پایان زندگی عاطفی و جنسی خود است - که عمدتاً از روابط یک ساله با دانشجویانش تشکیل شده است. سالها از انجام کار او در دانشگاهی می‌گذرد. فرانسه در چنگال بحران سیاسی است - برای جلوگیری از پیروزی جبهه ملی راست گرا، سوسیالیست‌ها با حزب تازه تاسیس اخوان المسلمین متحد می‌شوند. آنها محمد بن آبس، نامزد جذاب اسلامی را برای ریاست جمهوری در برابر مارین لوپن، رهبر جبهه ملی پیشنهاد می‌کنند. والدین دوست دختر جوان و جذاب یهودی فرانسوا، میریام، در ناامیدی از وضعیت سیاسی در حال ظهور و اجتناب ناپذیر بودن یهودستیزی و تبدیل آن به یک نیروی اصلی در سیاست فرانسه به سر می‌برند، به اسرائیل مهاجرت کرده و او را با خود همراه می کنند. مادر و پدر فوت می‌کنند. او می‌ترسد که به سمت خودکشی می‌رود و به صومعه‌ای در شهر Ligugé پناه می‌برد. همچنین قهرمان ادبی او، هیزمنز، عضوی غیر روحانی شد.
بن آبس در انتخابات پیروز شده و رئیس جمهور فرانسه می‌شود. او کشور را آرام می‌کند و تغییرات گسترده‌ای را در قوانین فرانسه اعمال می‌کند، سوربن را خصوصی می‌کند، در نتیجه فرانسوا را با حقوق بازنشستگی کامل بی‌کار می‌کند، زیرا اکنون فقط مسلمانان مجاز به تدریس در آنجا هستند. او همچنین به برابری جنسیتی پایان می‌دهد و چندهمسری را مجاز می‌کند. چند تن از همکاران فرانسوا که از نظر فکری پایین‌تراند، با گرویدن به اسلام، مشاغل خوبی پیدا می‌کنند و با همسران جوان جذاب ازدواج می‌کنند. رئیس‌جمهور جدید برای گسترش اتحادیه اروپا به شمال آفریقا، شام و ترکیه، با هدف تبدیل آن به یک امپراتوری روم جدید با رهبری فرانسه که اکنون اسلامی شده است، تلاش می‌کند. در این جامعه جدید و متفاوت، با حمایت سیاستمداران قدرتمند، رمان با آماده شدن فرانسوا برای گرویدن به اسلام و چشم انداز زندگی دوم و بهتر، با شغلی معتبر و انتخاب همسران برای او به پایان می‌رسد.
بنیاد پژوهش‌های باستانی و مطالعات مورمون

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۷۹
گونه: موسسه تحقیقاتی (تحقیقات مورمون)
وضعیت حقوقی: بازنشسته شد و توسط Neal A. Maxwell Institute for Religious Scholarship
ستاد: دانشگاه بریگم یانگ
مکان: پروو، یوتا، یوتا، ایالات متحده آمریکا
سازمان مادر: Neal A. Maxwell Institute for Religious Scholarship
وابستگی: کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان
بنیاد پژوهش‌های باستانی و مطالعات مورمون (انگلیسی: Foundation for Ancient Research and Mormon Studies) یک همکاری غیررسمی از دانشگاهیان بود که به تحصیلات تاریخی کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان اختصاص داده شده بود. بنیاد تحقیقات باستانی و مطالعات مورمون (FARMS) در سال ۱۹۷۹ به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی توسط جان دبلیو ولش در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد. این گروه بخشی رسمی از دانشگاه بریگم یانگ (BYU) شد، که متعلق به کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان است.
استان تامبوف

مکان در 23x15px|border |alt=|link= روسیه
| استان تامبوف Тамбо́вская о́бласть | استان تامبوف Тамбо́вская о́бласть |
| --- | --- |
استان: استان
Tambov Oblast: Tambov Oblast
  پرچممهر:   پرچممهر
جایگاه استان تامبوف بر روی نقشه فدراسیون روسیه: جایگاه استان تامبوف بر روی نقشه فدراسیون روسیه
مختصات: ۵۲°۴۳′ شمالی ۴۱°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۷۱۷°شمالی ۴۱٫۵۶۷°شرقی﻿ / 52.717; 41.567: مختصات: ۵۲°۴۳′ شمالی ۴۱°۳۴′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۷۱۷°شمالی ۴۱٫۵۶۷°شرقی﻿ / 52.717; 41.567
منطقه فدرالی: مرکزی
منطقه اقتصادی: سیاه‌خاک مرکزی
تاسیس: ۲۷ سپتامبر ۱۹۳۷
مرکز: تامبوف
حکومت: حکومت
 • فرماندار: اولگ بتین
مساحت: مساحت
 • استان: ۳۴٬۳۰۰ کیلومتر مربع (۱۳۲۰۰ مایل مربع)
 • رتبه: ۶۳ ام
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • استان: ۱٬۰۹۱٬۹۹۴
 • رتبه: ۴۸ام
 • تراکم: ۳۲/کیلومتر مربع (۸۲/مایل مربع)
 • شهری: ۵۸.۷٪
 • روستایی: ۴۱.۳٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳+ (MSK)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴+ (MSD)
کد ایزو ۳۱۶۶: RU-TAM
پلاک خودرو: ۶۸
زبان های رسمی: روسی
وبگاه: www.tambov.gov.ru
استان تامبوف (به روسی: Тамбо́вская о́бласть، تلفظ: تامبُوْسکایا اُبْلاست) یکی از واحدهای فدرالی کشور روسیه است.
مرکز این استان شهر تامبوف است.
جمعیت این استان در سال ۲۰۰۵ میلادی ۱٬۱۴۴٬۸۰۰ نفر بوده و مساحت آن ۳۴٬۳۰۰ کیلومتر مربع است.
این استان در استپ‌های جنگلی واقع شده‌است.
توماس میفلین

| عالی‌جناب توماس میفلین | عالی‌جناب توماس میفلین |
| --- | --- |
اولین فرماندار پنسیلوانیا: اولین فرماندار پنسیلوانیا
دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۷۹۰ – ۱۷ دسامبر ۱۷۹۹: دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۷۹۰ – ۱۷ دسامبر ۱۷۹۹
پس از: خودش  بعنوان پرزیدنت پنسیلوانیا 
پیش از: توماس مک‌کین
هفتمین پرزیدنت ویرجینیا: هفتمین پرزیدنت ویرجینیا
دوره مسئولیت ۵ نوامبر ۱۷۸۸ – ۲۱ دسامبر ۱۷۹۰: دوره مسئولیت ۵ نوامبر ۱۷۸۸ – ۲۱ دسامبر ۱۷۹۰
معاون رئیس‌جمهور: جورج راس
پس از: بنجامین فرانکلین
پیش از: خودش  بعنوان فرماندار پنسیلوانیا 
سخنگوی خانه نمایندگان پنسیلوانیا: سخنگوی خانه نمایندگان پنسیلوانیا
دوره مسئولیت ۱۷۸۵ – ۱۷۸۷: دوره مسئولیت ۱۷۸۵ – ۱۷۸۷
پس از: جان بایارد
پیش از: ریچارد پیترز
سومین رئیس کنگره کنفدراسیونی: سومین رئیس کنگره کنفدراسیونی
دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۷۸۳ – ۳ ژوئن ۱۷۸۴: دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۷۸۳ – ۳ ژوئن ۱۷۸۴
پس از: الیاس بودینوت
پیش از: ریچارد هنری لی
کنگره قاره‌ای: کنگره قاره‌ای
دوره مسئولیت ۱۷۸۲ – ۱۷۸۴: دوره مسئولیت ۱۷۸۲ – ۱۷۸۴
دوره مسئولیت ۱۷۷۴ – ۱۷۷۵: دوره مسئولیت ۱۷۷۴ – ۱۷۷۵
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ ژانویهٔ ۱۷۴۴ فیلادلفیا، استان پنسیلوانیا، آمریکای بریتانیا
درگذشته: ۲۰ ژانویهٔ ۱۸۰۰ (۵۶ سال) لنکستر، پنسیلوانیا، U.S.
حزب سیاسی: فدرالیست
همسر(ان): سارا موریس (ا. ۱۷۶۷–۱۷۹۰)
تخصص: بازرگان، سرباز، سیاستمدار
امضا: 
توماس میفلین (Thomas Mifflin) (زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۷۴۴ – درگذشتهٔ ۲۰ ژانویه ۱۸۰۰)، تاجر، سرباز و سیاستمدار آمریکایی اهل فیلادلفیا، پنسیلوانیا بود. او در سمت-های مختلفی در طول و پس از انقلاب آمریکا خدمت کرده که چندین مورد آن، او را واجد شرایط حضور در زمرهٔ پدران بنیان‌گذار قرار گیرد. وی نخستین فرماندار ایالت پنسیلوانیا میان سال‌های ۱۷۹۰ تا ۱۷۹۹ بود. او همچنین آخرین رئیس پنسیلوانیا پس از بنجامین فرانکلین بود که میان سال‌های ۱۷۸۸ تا ۱۷۹۰ خدمت کرد.
میفلین که در فیلادلفیا به‌دنیا آمد، پس از فارغ‌التحصیلی از کالج فیلادلفیا، تاجر شد. او پس از خدمت در مجلس ایالتی پنسیلوانیا و کنگرهٔ قاره‌ای، جایی که انجمن قاره‌ای را امضا کرده بود، به ارتش قاره‌ای ملحق شد. در طول جنگ انقلابی آمریکا، او دستیار ارتشبد جورج واشینگتن و رئیس کل کارپردازی ارتش قاره‌ای بود و به درجه سرلشکری ارتقا یافت. میفلین در سال ۱۷۸۲ به کنگره بازگشت و در سال ۱۷۸۳ به عنوان رئیس کنگرهٔ قاره‌ای انتخاب شد. او میان سال‌های ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۷ با سمت سخنران در مجلس نمایندگان پنسیلوانیا خدمت کرده و سپس از سال ۱۷۸۸ تا ۱۷۹۰ رئیس شورای عالی اجرایی پنسیلوانیا شد.
میفلین نمایندهٔ مجمع فیلادلفیای سال ۱۷۸۷ بود و کنوانسیون قانون اساسی ایالات متحده آمریکا را امضا کرد. او سپس کمیتهٔ نگارندهٔ قانون اساسی خود پنسیلوانیا را اداره کرده و پس از تصویب آن قانون اساسی تبدیل به نخستین فرماندار آن ایالت شد. میفلین در سال ۱۷۹۹ از سمت فرمانداری خارج شده و یک سال پس از آن چشم از جهان فروبست.
اوایل زندگی و خانواده

میفلین در ۱۰ ژانویه ۱۷۴۴ در فیلادلفیا واقع در ایالت فیلادلفیای چشم به جهان گشود. او فرزند جان میفلین و الیزابت بگنال بود. جد وی جان میفلین پسر (زادهٔ ۱۶۶۱ – درگذشتهٔ ۱۷۱۴) در وارمینستر، ویلتشر، انگلستان چشم به جهان گشود و در ایالت پنسیلوانیا سکونت داشت.
میفلین در سال ۱۷۶۰، از کالج فیلادلفیا (دانشگاه فیلادلفیای امروزی) فارغ‌التحصیل شده و به حرفهٔ بازرگانی ویلیام بیدل پیوست. او پس از بازگشت از یک سفر اروپایی در سال ۱۷۶۵، کسب و کار تجاری با برادرش، جورج میفلین، راه‌اندازی کرد.
میفلین در ۴ مارس سال ۱۷۶۷ با نوهٔ عمو/عمه/خاله/دایی خود، سارا موریس، ازدواج کرد. دخترشان، امیلی میفلین با جوزف هاپکینسون، پسر فرانسیس هاپکینسون ازدواج کرد. پس از مرگ سارا درسال ۱۷۹۰، امیلی میزبان پدرش و بنا بر منابع خانوادگی، چهار دختر در خانواده که «همگی بانوان زیبایی بودند» شد. یک منبع نشان می‌دهند که سارا «از خود فرزندی نداشت».
خدمات نظامی

در اوایل جنگ انقلاب، میفلین کنگرهٔ قاره‌ای را ترک کرد تا در ارتش قاره‌ای خدمت کند. او با درجهٔ سروان در ارتش منصوب شد. سپس تبدیل به یکی از دستیاران ارشد جورج واشینگتن شد.
در ۱۴ اوت ۱۷۷۵، واشینگتن، میفلین را به عنوان نخستین رئیس کل کارپردازی ارتش با دستور کنگره، انتخاب کرد. گرچه گفته می‌شد که او در این شغل علی‌رغم تمایل خود به حضور در خط مقدم، بسیار موفق و مناسب است، ولی سؤالاتی در مورد عدم تأمین مناسب واشینگتن و سربازان در دره فورج مطرح شد. به این دلیل که گفته شد، او تجهیزات لازم قشون در درهٔ فورج، را انبار کرده و آنها را به بالاترین قیمت به فروش رسانده‌است. بنابر گزارش‌های، پس از آنکه واشینگتن از این موضوع مطلع شد، میفلین درخواست استعفاء از سمت رئیس کل کارپردازی ارتش داد ولی با توجه به اینکه کنگره مشکلاتی برای یافتن جایگزین برای او داشت، متقاعد شد که مسئولیت خود را ادامه دهد.
رهبری میفلین در نبرد ترنتون و نبرد پرینستون موجب ارتقای درجهٔ وی به سرتیپ تمام شد. مناظره‌ای در کنگره به وجود آمد در مورد اینکه یک ارتش ملی مناسب‌تر و کارآمدتر است یا بهتر است هر ایالت نیروی نظامی خود را حفظ کند. در نتیجهٔ این مناظره، هیئت جنگ کنگره ایجاد شد که میفلین میان سال‌های ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۸ در آن خدمت کرد. سپس او بار دیگر به ارتش ملحق شد ولی این بار به واسطهٔ انتقاداتی که به او در سمت رئیس کل کارپردازی ارتش وارد آمده بود، نقش فعال کمتری بر عهده گرفت. میفلین متهم به اختلاس شد و از تحقیقات استقبال کرد. با این حال، این موضوع هرگز ثابت نشد. او از کمیسیون خود استعفاء داد، اما کنگره حتی پس از پذیرش استعفاء او همچنان از مشاوره‌هایش استقبال می‌کرد.
حرفهٔ سیاسی

پیش از استقلال آمریکا، میفلین میان سال‌های ۱۷۷۲ تا ۱۷۷۶ عضو مجلس ایالتی پنسیلوانیا بود. او دو دوره در کنگره قاره‌ای از سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۵ و ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۴ خدمت کرد که مدت هفت ماه از آن میان نوامبر ۱۷۸۳ تا ژوئن ۱۷۸۴، سمت رئیس کنگره را بر عهده داشت.
مهم‌ترین وظیفهٔ میفلین به عنوان رئیس، پذیرفتن استعفاء ارتشبد جورج واشینگتن در ۲۳ دسامبر ۱۷۸۳ از طرف کنگره بود. پس از جنگ، اهمیت و جایگاه کنگره به شدت کاهش یافت تا آنجا که میفلین برای متقاعد کردن ایالات به اعزام نمایندگان‌شان به کنگره برای تصویب معاهده پاریس، کار دشواری داشت. جلسهٔ بررسی معاهدهٔ پاریس در نهایت در روز ۱۴ ژانویهٔ ۱۷۸۴ در خانه ایالت مریلند در آناپولیس تشکیل شد. میفلین همچنین توماس جفرسون را به سمت وزیر در فرانسه برگزید و دستیار سابق خود، سرهنگ جوزیا هارمار را به فرماندهی هنگ اول آمریکایی منصوب کرد.
میفلین بعدها به عنوان نماینده مجمع قانون اساسی ایالات متحده در سال ۱۷۸۷ خدمت کرد. وی از امضاءکنندگان انجمن قاره‌ای و قانون اساسی بوده‌است. او از سال‌های ۱۷۸۵ تا ۱۷۸۸ در مجلس عمومی پنسیلوانیا خدمت کرد. او همچنین عضو شورای عالی اجرایی مشترک‌المنافع پنسیلوانیا بوده که در ۵ نوامبر ۱۷۸۸ به عنوان رئیس این شورا انتخاب و جایگزین بنجامین فرانکلین شد. میفلین در ۱۱ نوامبر ۱۷۸۹ مجدداً با اکثریت آرا به عنوان رئیس انتخاب شد. او ریاست کمیته‌ای را برعهده داشت که قانون اساسی ایالت ۱۷۹۰ پنسیلوانیا نوشت. این سند شورای اجرایی را منحل و یک فرماندار را جایگزین آن کرد.
میفلین در ۲۱ دسامبر ۱۷۹۰ تبدیل به آخرین رئیس ایالت پنسیلوانیا و نخستین فرماندار مشترک‌المنافع شد. او تا ۱۷ دسامبر ۱۷۹۹ که توماس مک-کین جانشینش شد، مسئولیت فرمانداری را بر عهده داشت. سپس به مجلس ایالتی بازگشت و تا ماه بعد و زمان مرگش در آن مجلس خدمت نمود.