stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عالیه عطایی
آثار > کتاب‌شناسی

مگر می‌شود هابیل قابیل را کشته باشد؟ (نشر ققنوس ۱۳۹۱)
کافورپوش (نشر ققنوس ۱۳۹۴، نشر چشمه ۱۳۹۹)
چشم سگ (نشر چشمه ۱۳۹۸)
کورسرخی: روایتی از جان و جنگ (نشر چشمه ۱۴۰۰)
La frontière des oubliés (نشر گالیمار، 2023)
آثار > آثار گروهی

کتاب داستان زنان افغانستان به گردآوری محمدحسین محمدی (کابل، افغانستان، نشر تاک ۲۰۱۷)
کتاب زیر آسمان کابل (عنوان اصلی Sous le ciel de Kaboul) به ترجمه و گردآوری خجسته ابراهیمی (پاریس، فرانسه، ۲۰۱۸)
کتاب کسی خانه نیست به گردآوری الهام فلاح (تهران، ایران، ۱۳۹۸)
کتاب خیابان ولیعصر تهران به گردآوری کاوه فولادی‌نسب (تهران، ایران، ۱۴۰۰)
آثار > آثار ترجمه‌شده

شبیه گالیله (عنوان اصلی Galileo) ترجمهٔ سالار عبده، مجلهٔ Words Without Borders (نیویورک، آمریکا، ۲۰۱۹)
پسخانه (عنوان اصلی The Alcove) ترجمهٔ سالار عبده، مجلهٔ Michigan Quarterly Review (میشیگان، آمریکا، ۲۰۱۹)
مرزفروش (عنوان اصلی The Border Merchant) ترجمهٔ سالار عبده، مجلهٔ Guernica (لس‌آنجلس، آمریکا، ۲۰۱۹)
قهوهٔ پاریسی (عنوان اصلی "Parisian Coffee") ترجمهٔ محمد سروی، مجلهٔ The Bombay Review (نیویورک، آمریکا، ۲۰۲۱)
جوایز

جایزه ادبی مهرگان ادب برای رمان کافورپوش (۱۳۹۳)
جایزهٔ ادبی واو به عنوان اثر متفاوت برای رمان کافورپوش (۱۳۹۳)
بخش اصلی جایزهٔ داستان تهران برای داستان سی کیلومتر از کتاب چشم سگ (۱۳۹۴)
بخش اصلی جایزهٔ داستان تهران برای داستان شبیه گالیله از کتاب چشم سگ (۱۳۹۷)
جایزهٔ ادبی مشهد برای کتاب چشم سگ (۱۴۰۰)
جایزهٔ اصغر عبداللهی برای کتاب کورسرخی (۱۴۰۰)
جایزهٔ ادبی ما برای کتاب کورسرخی (۱۴۰۱)
سایر فعالیت‌ها

داوری جایزهٔ ادبی هزار و یک شب (ایران، افغانستان، تاجیکستان) (۱۳۹۳)
داوری جایزهٔ ادبی قند پارسی (۱۳۹۶)
داوری جایزهٔ احمد محمود (۱۳۹۹)
داوری جایزهٔ فرشته (۱۳۹۹)
عباس شاملو

عباس شاملو در حال مصاحبه با خبرگزاری دانشجو ایران
عباس شاملو از فرماندهان خراسانی جنگ ایران و عراق، عضو کمیته تجارت و بازرگانی دفتر مشورتی مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس ستاد انتخاباتی محسن رضایی در خراسان رضوی در رفراندم ریاست جمهوری یازدهم بوده‌است.
بنا به گزارش‌های منتشر شده این فرمانده سابق جنگ که در سال‌های اخیر توانمندی‌های خود را در رده‌های مختلف مدیریتی ثابت کرده‌است، به عنوان استاندار خراسان رضوی انتخاب شد.
این مطلب را اکبر ترکان مشاور عالی ریاست جمهوری در گفتگو با خبرگزاری صبح توس عنوان کرده‌است.
شاملو در مصاحبه‌ای که اخیراً منتشر شده‌است اولویت‌های خودرا برای ایجاد تغییر و تصحیح عمیق اقتصادی در استان به منظور بهبود روند جاری عنوان داشته‌است.
عباس شاملو سابقهٔ سال‌ها مدیریت در عرصه‌های کلان استان در امر توسعهٔ صنعتی و اقتصادی را داشته‌است. از سمت‌های او می‌توان به نیابت رئیس هیئت مدیرهٔ شرکت احیاصنایع خراسان و عضویت کمیته تجارت و بازرگانی دفتر مشورتی مجمع تشخیص مصلحت نظام اشاره نمود.
نظرات شاملو در رابطه با مشکلات استان خراسان رضوی

تا ۲سال آینده با بحران آب روبرو هستیم
عباس شاملو با اشاره به کمبود آب در مشهد اظهار داشت: در ۲ سال آینده ما در این کلان شهر مذهبی با کمبود آب روبرو خواهیم شد باید تأمین آب شرب مشهد در اولویت‌های کاری قرار گیرد.
این کارشناس ارشد مسائل اقتصادی در ادامه افزود: در زمینه اشتغالزایی از طریق سازماندهی صنعت و ظرفیت‌های زیادی که در استان داریم درصد بالایی از بیکاری که باعث افسردگی در میان قشر جوان شده‌است را می‌توان حل کرد.
وی افزود: متأسفانه در حال حاضر ۲۰ درصد از کارخانه‌ها ی استان فعال هستند که از این مقدار، از۵۰ درصد ظرفیت آن‌ها استفاده می‌شود. این در حالیست که در اکثر کشورهای دنیا کارخانجات در سه شیفت کاری فعال هستند.
وی ادامه داد: افغانستان با بیش از ۲۰ میلیون جمعیت، بیشتر کالاهای مصرفی خود را از ترکیه وارد می‌کند، چرا ما نباید صادر کننده به این کشور که در همسایگی ما قرار داردباشیم.
دستکاری ارز مصیبت اقتصاد امروز ماست
شاملو با اشاره به وضعیت اقتصادی موجود عنوان کرد: مصیبت اقتصاد ما دستکاری ارز است، دولت برای ۵ قلم مصرفی یارانه در نظر گرفت اما ۵۰ هزار کالای مصرفی در کشور گران شد، یکی از کارهای بزرگی که روحانی انجام داد تثبیت نرخ ارز بود.
شاملو در ادامه با اشاره به اصل ۴۴ قانون اساسی و خصوصی‌سازی افزود: با پشت میز نشستن و بخشنامه صادر کردن نمی‌توان کاری از پیش برد، تا کارآفرینی نباشد کارگری سرکار نمی‌رود ما باید از افراط و تفریط پرهیز کنیم و با شناسایی و بکار گیری ظرفیت‌ها با کمترین هزینه استان خود را آباد کنیم.
اگر در زیر ساخت‌ها توازن برقرار نشود توسعه متوازن اتفاق نمی‌افتد
شاملو در خصوص صادرات گفت: در امر صادرات اول باید توجه داشت که مازاد مصرف صادر شود و دیگر اینکه زیرساخت‌های صادرات فعال شود چرا که اگردر بحث زیر ساخت‌ها توازن برقرار نشود توسعه متوازن اتفاق نمی‌افتد.
این کارشناس با تأکید بر الگوپذیری از نقاط قوت سایر کشورها بیان داشت: کشوری مثل چین شعارش این است که در سال ۲۰۲۰ جهان از آن ماست یعنی برای خودشان استراتژی تعیین کرده‌اند تا ۷ سال دیگر اقتصاد جهان را بدست بگیرند چرا مابرای خودمان راهبردهایی تعیین نمی‌کنیم.
عباس شاملو با اشاره به وضعیت حمل و نقل عمومی در مشهد گفت: با یک خط مترو نمی‌توان به شهروندان گفت با وسیله شخصی بیرون نیایند در کشورهایی که این طرح اجرا می‌شود فاصله‌های ایستگاه مترو ۳۰۰ متر است ما اگر ۱۲ خط مترو داشته باشیم می‌توانیم ادعا کنیم که مترو داریم.
شاملو ادامه داد: در حال حاضر هویت معماری شهر ما مشخص نیست؛ این امر با بررسی‌ها و کارشناسی‌های مورد نیاز قابل حل است.
گنگ (رود)

| رود گنگ | رود گنگ |
| --- | --- |
نقشه رود گنگ در شمال شبه قاره هند: نقشه رود گنگ در شمال شبه قاره هند
نام محلی: Орхон гол خطای {{بررسی‌کننده نام بومی}}: مقدار پارامتر، بدریخت است (راهنما)
مکان: مکان
کشور:  هند  بنگلادش    نپال
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب: رود الکنندا، رود بهاگیراثی
 :  
طول: ۲٬۵۰۶ کیلومتر (۱٬۵۵۷ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۹۰۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۳۵۰٬۰۰۰ مایل مربع)
دبی:  
 • بیشینه: ۱۲٬۰۱۵ متر مکعب بر ثانیه (۴۲۴٬۳۰۰ فوت مکعب بر ثانیه)
 :  
گنگ (به انگلیسی: Ganges)‏ (تلفظ هندوستانی: (‎/ˈɡʌŋɡə/‎ GUNG-gə)) بزرگ‌ترین رود شبه‌قاره هند و دارای ۲۵۰۶ کیلومتر طول است. این رود از ایالت اوتارانچاند در شمال کشور هندوستان و از مرکز کوه‌های هیمالیا سرچشمه می‌گیرد و نیز متعلق به کشور بنگلادش است و سپس از طریق یک دلتا به خلیج بنگال می‌ریزد. در کنارهٔ رود گنگ مزرعه‌های حاصل‌خیز و شهرهای بزرگی قرار گرفته‌اند. این رود برای پیروان آیین هندو تقدس دارد.
نگاره‌ای از شهر بِنارس از منظر رود گَنگ.
مراسم مذهبی هندوها در ساحل رود گنگ انجام می‌شود.
پی‌نوشت

↑  دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان
↑  مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ganges». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۸.
دامن مدادی

کت و شلوار با دامن مدادی، آلمانی، ۱۹۵۴
دامن مدادی یک دامن اندامی با برشی صاف و باریک است. معمولاً سجاف رو یا درست زیر زانو می‌افتد تا طراحی چسبان وتنگ داشته باشد. نام این دامن برگرفته از شکل بلند، باریک و مداد آن است.
سبک

دامن مدادی را می‌توان به عنوان یک لباس جداگانه یا به عنوان بخشی از کت شلوار پوشید. دامن مدادی معمولاً دارای یک چاک در پشت یا در طرفین که کمتر معمول است، چون اندامی است و شکل باریک آن می‌تواند حرکت پوشنده را محدود کند. گاهی به جای چاک از پلیسه چاک‌دار استفاده می‌شود که به‌جای چاک قسمت‌های کمتری از بدن را در معرض دید قرار می‌دهد. دامن‌های مدادی ساخته شده از پارچه‌های کشباف کشدار معمولاً نیازی به چاک یا پلیسه ندارند.
کفش‌های معمول که با این دامن پوشیده می‌شوند عبارتند از مجلسی یا کفش پاشنه‌بلند که با جوراب‌های شفاف یا ساپورت ست می‌شوند. جوراب با دوخت پشتی یادآور دوران کلاسیک دامن مدادی در دهه ۱۹۵۰ است. دامن‌های مدادی را می‌توان با کفش بدون پاشنه نیز پوشید تا ظاهری معمولی‌تر و جوان‌تر را تداعی کند، شبیه آنچه در دهه ۱۹۶۰ مد بود.
دامن‌های تنگ سابقه طولانی در مد غربی دارند. نسخه پیشین دامن مدادی، دامن هوبل است که یک مد قبل از جنگ جهانی اول بوده و از لباس باله روسی الهام گرفته شده است. این دامن تمام قد با سجاف تنگ و باریک مانع راه رفتن می‌شد.
کریستین دیور، طراح فرانسوی، دامن مدادی کلاسیک مدرن را در مجموعه زمستانی پاییز سال ۱۹۵۴ خود معرفی کرد.
همراه با دامن کوتاه، دامن مدادی با سرعت بسیار و به ویژه برای لباس‌های اداری محبوب شد. این موفقیت به دلیل تمایل زنان به مدهای جدید در پی جنگ جهانی دوم و جیره‌بندی جنگ سرد، همراه با شرایط اقتصادی سخت و در زمانی که پارچه‌ها گران بودند، به‌دست آمد.
بازیگر کره ای شین مین آ در دامن مدادی که تناسب اندام خود را نشان می‌دهد
جولیانا آوادا و ملانیا ترامپ با دامن مدادی، ۲۰۱۷
محمدعلی عبدالله‌زاده

| محمدعلی عبدالله‌زاده | محمدعلی عبدالله‌زاده |
| --- | --- |
پس از: دکتر محمد رضا امیرحسنخانی
پیش از: کریم عابدی
نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره نهم از حوزه فردوس، طبس، سرایان و بشرویه و عضو کمیسیون برنامه بودجه و محاسبات مجلس، فرماندار شهرستان طبس: نماینده مجلس شورای اسلامی در دوره نهم از حوزه فردوس، طبس، سرایان و بشرویه و عضو کمیسیون برنامه بودجه و محاسبات مجلس، فرماندار شهرستان طبس
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ایران
حزب سیاسی: مستقل
تحصیلات: دکترای روابط بین الملل
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی
محمدعلی عبدالله‌زاده نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ فردوس، طبس، سرایان و بشرویه بود.
وی در حال حاضر، معاونت حقوقی و امور مجلس صدا سیما را بر عهده دارد.
سرافین (فیلم)

| سرافین | سرافین |
| --- | --- |
پوستر انتشار فرانسوی: پوستر انتشار فرانسوی
کارگردان: مارتین پروو
تهیه‌کننده: Milena Poylo Gilles Sacuto
نویسنده: Marc Abdelnour Martin Provost
بازیگران: یولاند مورو اولریش توکور فرانسوا لوبران
موسیقی: Michael Galasso
فیلم‌بردار: لوران برونه
تدوین‌گر: Ludo Troch
توزیع‌کننده: Diaphana Films (فرانسه)
تاریخ‌های انتشار:  ۱ اکتبر ۲۰۰۸ (۲۰۰۸-10-۰۱) (فرانسه)  
مدت زمان: ۱۲۵ دقیقه
کشور: فرانسه بلژیک
زبان: فرانسوی آلمانی
هزینهٔ فیلم: ۳٫۶ میلیون دلار
فروش گیشه: ۹٫۱ میلیون دلار
سرافین فیلمی زندگینامه‌ای به کارگردانی مارتین پروو محصول سال ۲۰۰۸ است. این فیلم در سی و چهارمین جوایز سالیانه سینمای فرانسه موسوم به سزار برنده هفت جایزه شد. سرافین یکی از نقاشان مشهور فرانسه است. تهیه‌کنندگان این فیلم در اولین قدم، آن را به کشورهای ژاپن و کره جنوبی فروختند و تحلیل‌گران اقتصادی سینما از این که دو کشور آسیایی اولین خریداران این فیلم بودند، اظهار تعجب کرده‌اند. فیلم‌نامه فیلم (که توسط کارگردان آن «مارتین پروست» نوشته شده‌است) برگرفته از یک ماجرای واقعی است.
موضوع فیلم

این فیلم بر اساس داستان واقعی زندگی معجزه‌آسای یک زن نقاش فرانسوی مشهور به نام «سرافین اهل سنلیس» که کاشف او یک کلکسیونر آلمانی در ابتدای جنگ جهانی اول بود و این روزها موزه مایول پاریس نمایشگاهی از آثار او برپا کرده، ساخته شده‌است.
بازیگران فیلم

مورو نوامبر پیش نیز برای بازی در نقش اصلی فیلم «سرافین» جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره قاهره را از آن خود کرده بود. او سال ۲۰۰۴ هم با فیلم «وقتی دریا بالا می‌آید» که خود یکی از کارگردانان آن بود، برنده دو جایزه سزار شد. «یولانده مورو» بازیگر کهنه‌کار سینمای فرانسه در این فیلم نقش نقاش معروف کلاسیک یعنی سرافین را بازی می‌کند.
جوایز

فیلم سرافین، موفق به کسب ۱۷ جایزه بین‌المللی، حد فاصل سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ شده‌است، از جمله، بخش مهمی از جایزه‌های سزار فرانسه، شاملِ بهترین بازیگر زن، بهترین کارگردان، بهترین فیلم، بهترین موسیقی و بهترین صدا. همچنین، از دیگر جوایز مهم این فیلم بایستی به جایزه بهترین بازیگر زن از طرف انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس، جایزه لومیر فرانسه و جایزه فیلم اروپا اشاره کرد.
فیلم «سرافین» برنده جوایز سزار بهترین بازیگر زن نقش اصلی (یولانده مورو)، فیلمنامه اریژینال، موسیقی متن اریژینال، طراحی صحنه و لباس، فیلمبرداری و صدابرداری شد.
با دریافت هفت جایزه پیشتاز سی و چهارمین دوره جوایز سزار فرانسه شد.
سرافین علاوه بر دریافت جایزه بهترین فیلم، در رشته‌های بهترین بازیگر نقش اول زن، فیلمنامه اریژینال، طراحی لباس، صدا، فیلمبرداری و دکور اثر برگزیده شناخته شد.
فرج‌الله رجبی

| فرج‌الله رجبی | فرج‌الله رجبی |
| --- | --- |
رجبی در ۱۳۹۸: رجبی در ۱۳۹۸
نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹ همکار پارسایی و رضایی و اکبری: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۳۹۹ همکار پارسایی و رضایی و اکبری
حوزه انتخاباتی: شیراز و زرقان
اکثریت: ۱۷۲٬۸۸۳ (۳۰٫۴۲٪)
شهردار شیراز: شهردار شیراز
دوره مسئولیت آبان ۱۳۷۶ – اردیبهشت ۱۳۸۲: دوره مسئولیت آبان ۱۳۷۶ – اردیبهشت ۱۳۸۲
پس از: محمد زند وکیلی
پیش از: صمد رجاء
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۳۹ شیراز، استان فارس
ملیت: ایرانی
حزب سیاسی: اصلاح‌طلب
پیشه: سیاستمدار
تخصص: مهندسی شهرسازی - برنامه ریزی شهری و منطقه ای
فرج‌اله رجبی (زاده ۱۳۳۹ شیراز) سیاستمدار، مدرس دانشگاه و  نماینده شیراز در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی، و رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان (شورای مرکزی) بود.
وی دانش‌آموختهٔ مهندسی عمران از دانشگاه شیراز است و فعالیت شغلی خود را از سال ۱۳۶۴ در وزارت مسکن و شهرسازی (استان فارس) آغاز کرد. رجبی در فاصله سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۲ شهردار شیراز بود. وی همچنین سابقه مدیرعاملی قطار شهری شیراز و معاونت خدمات شهرداری شیراز را نیز در کارنامهٔ شغلی خود، دارا است.
مجلس دهم

در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، فرج‌اله رجبی، در لیست چهار نفرهٔ ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان: گام دوم در شیراز حضور داشت و توانست با کسب ۱۷۲٬۸۸۳ رأی، در رتبهٔ دوم شیراز، وارد مجلس دهم شود. در انتخابات مجلس دهم، تمامی افراد لیست امید در شیراز به مجلس راه پیدا کردند.
سلفی وی با فدریکا موگرینی پس از مراسم تحلیف دومین دوره ریاست‌جمهوری حسن روحانی، موجب اعتراض‌های زیادی در رسانه‌ها و فضای مجازی شد که منجر به عذرخواهی او در مقابل این اقدام شد.
سوابق

ریاست سازمان نظام مهندسی کشور
رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان استان فارس
مدیرعامل سازمان قطار شهری شیراز
شهرداری شیراز
معاون شهردار شیراز
وی علاوه بر مشاغل دولتی و عمومی، مدیریت پروژه‌های عمرانی متعددی را نیز بر عهده داشته‌ است، که از آن جمله می‌توان به مدیریت ساخت سیلوی شیراز، سد سیوند، سد سلمان فارسی، کارخانه سیمان نی‌ریز اشاره کرد.
بهروز فروتن

| بهروز فروتن | بهروز فروتن |
| --- | --- |
فروتن در ۱۳۹۸: فروتن در ۱۳۹۸
زادهٔ: ۱۳۲۴ ایران، تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: تاجرکارآفرین
شناخته‌شده برای: بنیانگذار مرکز تحقیقات غذایی ایران و صنایع بهروز
بهروز فروتن (۱۳۲۴ در - امیریه تهران) کارآفرین و بنیانگذار شرکت بهروز است.
وی بیش از ۴۰۰ لوح و تندیس افتخار داخلی و بین‌المللی دریافت کرده، نخستین سفیر یونیسف در ایران بوده و در سال ۱۳۸۴ به‌عنوان قهرمان قهرمانان صنعت غذایی انتخاب و تمبر یادبودی نیز به همین مناسبت در ایران منتشر شده است. وی همکار سازمان ملی استاندارد ایران و بیش از ۹ کنگره ملی صنایع غذایی دایر نموده، مشاور عالی خانه صنعت و معدن، عضو کمیسیون کار و اخلاق اجتماعی اتاق ایران، عضو مجمع خیرین دانشگاه فنی حرفه ای و دانشگاه تهران و دانشگاه شریف، نخستین پایه‌گذار مرکز تحقیقات غذایی ایران و همچنین عضو شورای صنایع غذایی کشور است. از وی به‌عنوان کارآفرین نمونه کشور ده‌ها سخنرانی و مصاحبه در نشریات مختلف ایران موجود است. همچنین وی نویسنده چندین کتاب منجمله کتاب همیشه برخاستن و کارآفرینی است که در دانشگاه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. فروتن در بیش از ۳۰۰ کنفرانس داخلی و بین‌المللی حضور داشته و به سخنرانی پرداخته است. وی به دلیل تلاش برای کاهش بحرانی بیکاری در ایران توسط رؤسای جمهوری وقت ایران از جمله هاشمی رفسنجانی، سید محمد خاتمی، محمود احمدی‌نژاد و حسن روحانی مورد تقدیر قرار گرفته است.
فروتن تا سال ۱۳۹۰ برای بیش از ۱۵۰۰ نفر در ایران ایجاد شغل کرد و اکنون به صورت داوطلبانه به تولید و آموزش در مناطق جنوب تهران مشغول است و در نشست‌های تخصصی به آموزش مهارت‌های کارآفرینی برای جوانان مشغول است.
او هم‌اکنون به‌عنوان استاد افتخاری در بسیاری کارگاه‌های آموزشی، دانشگاه‌ها و سمینارها تدریس می‌کند.
محمدهادی برومند

| محمدهادی برومند | محمدهادی برومند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۱۷ بروجرد
ملیت:  ایران
پیشه: سیاسی
محمدهادی برومند فرزند محمدحسن متولد ۱۳۱۷ بروجرد
نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی حوزه انتخابیه لرستان (بروجرد)
تعداد آراء : ۲۶٬۰۷۲درصد آراء : ۷۷٫۵۰
فرزاد رستمی

| فرزاد رستمی> اطلاعات شخصی | فرزاد رستمی> اطلاعات شخصی | فرزاد رستمی> اطلاعات شخصی | فرزاد رستمی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
متولد:  ‎۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۰ کازرون
ملیت:  ایرانی
اطلاعات باشگاه: اطلاعات باشگاه
باشگاه کنونی:  فرازبام خائیز دهدشت
شماره:  ۲۲
باشگاه‌های بزرگسالی: باشگاه‌های بزرگسالی
سال‌ها:  تیم
:  پتروشیمی کازرون نفت و گاز گچساران
تیم ملی: تیم ملی
| سال‌ها |  تیم |  |  |
|  |  تیم ملی هندبال ایران |  |  |
فرزاد رستمی (زاده ‎۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۰ در کازرون) هندبالیست ملی‌پوش ایرانی است. رستمی عضو تیم هندبال فرازبام خائیز دهدشت است. وی سابقه حضور در تیم‌های پتروشیمی کازرون، نفت و گاز گچساران و منیزیم فردوس را دارد.
جنگ گنپی
ریشهٔ نام

نام «گنپی» ترکیبی است از نام دو خاندان اصلی که در این جنگ درگیر بودند؛ خاندان میناموتو (که در کانجی نامش 源 نوشته و «گِن» خوانده می‌شود) و خاندان تایرا (که نامش 平 نوشته و «هِی» و همچنین «پِی» نیز خوانده می‌شود). این درگیری در ژاپن با عنوان شورش جیشو-جواِی نیز خوانده می‌شود. این نام از خواندن پی‌درپی نام دو دورهٔ ژاپنی جیشو و جواِی که رویداد در آن زمان رخ داده، گرفته شده‌است. تاریخدانان بیشتر از نام «شورش جیشو-جواِی» برای این درگیری‌ها استفاده می‌کنند زیرا عوامل درگیری را پیچیده‌تر و گسترده‌تر از آن می‌دانند که تنها به نام دو خاندان محدود شود.
وضعیت زمانه

از اوایل قرن هشتم میلادی در ژاپن قانون خدمت نظامی وضع شد. به سربازان وظیفهٔ آموزش نظامی داده می‌شد و سپس کنترل امنیت مناطق برعهدهٔ این سربازان قرار می‌گرفت. از قرن دهم میلادی خاندان‌های کشاورزی که در مناطق مختلف ژاپن از نظر مالی قدرت داشتند، برای حفظ امنیت قلمروی خویش گروهی از سربازان ماهر به تیراندازی با کمان و اسب‌سواری را تشکیل دادند. این سربازان که در خدمت ارباب خود بودند، سامورایی خوانده می‌شدند. هر دو خاندان تایرا و خاندان میناموتو بعد از جدا شدن از دربار برای تأمین مخارج خود به مشاغل نظامی روی آوردند و رهبر گروه‌های سامورایی شدند. منطقهٔ نفوذ خاندان تایرا بیشتر در غرب ژاپن و خاندان میناموتو در شرق بود. در اواخر قرن دهم دو شورش توسط تایرا نو ماساکادو و فوجیوارا نو سومیتومو علیه فرمانداران دولت مرکزی انجام شد. هر دو شورش سرکوب شد اما پس از آن قدرت سامورایی‌ها مورد توجه دربار ژاپن و اشراف قرار گرفت.
وضعیت زمانه > به‌وجود آمدن نظام «حکومت پس از کناره‌گیری»

در اوایل دورهٔ هی‌آن (که از ۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی تداوم داشت) امپراتور ژاپن به عنوان فرماندار قدرت را در دست داشت. در اواسط این دوره خاندان فوجیوارا در ژاپن قدرت گرفتند. افراد این خاندان هنگامی که امپراتور کودک بود، به عنوان سشو (نایب‌السلطنه) و هنگامی که امپراتور بالغ می‌شد به عنوان کانپاکو (مشاور ارشد) سیاست را اداره می‌کردند و بدین ترتیب قدرت اصلی سیاسی را از امپراتور می‌ربودند. نحوه نفوذ خاندان فوجیوارا بر امپراتور بدین شکل بود که ترتیب ازدواج دختری از این خاندان با امپراتور داده می‌شد و فرزند حاصل این ازدواج، امپراتور بعدی بود. پدربزرگ مادریِ این فرزند، در مقام سشو یا کانپاکو قرار می‌گرفت و امور کشور عملاً در اختیار وی بود. خاندان فوجیوارا به مرور زمان توانسته بود به واسطهٔ معافیت از مالیات به ثروت عظیمی دست پیدا کند و به صورت رقیب قدرتمندی در برابر خاندان امپراتوری درآید. در دورهٔ هی‌آن همسر امپراتور انحصاراً از خاندان فوجیوارا انتخاب می‌شد. هفتادمین امپراتور ژاپن، امپراتور گو-ریزی (۱۰۲۳–۱۰۶۸ م) فرزندی از خود برجا نگذاشت و برادر وی، امپراتور گو-سانجو (۱۰۳۲–۱۰۷۳ م)، که همسرش شاهدخت تیشی نام داشت و از دودمان امپراتوری ژاپن بود، جانشین وی شد. فرزند آنان  امپراتور شیراکاوا (۱۰۵۲–۱۱۲۹ م) نام داشت و پس از ۱۷۶ سال، اولین امپراتوری بود که پدربزرگش سشو (نایب‌السلطنه) و از خاندان فوجیوارا نبود. امپراتور شیراکاوا برای کاستن از نفوذ خاندان فوجیوارا دست به تغییرات سیاسی زد و شکل خاصی از حکومت را طرح‌ریزی کرد که «حکومت پس از کناره‌گیری» یا اینسی نامیده می‌شود.
در این نظام دوگانهٔ حکومتی، امپراتور موقعی که خاندان سلطنتی صلاح می‌دانست از سلطنت کناره‌گیری می‌کرد و به دور از نفوذ خاندان فوجیوارا، قدرت را در منصب «امپراتوری اینسی ارشد» در اختیار می‌گرفت. طبق این نظام، امپراتورهای بازنشسته که مافوق امپراتوران وقت بودند در معابد زندگی می‌کردند و همچنان به کار خود ادامه می‌دادند تا از نفوذ خاندان فوجیوارا و طبقه جنگجوی سامورایی در امور کشور جلوگیری کنند. همزمان، کسی که عنوان رسمی امپراتور را داشت و جانشین انتخابی امپراتور سابق بود، تمام نقش‌های تشریفاتی و وظایف رسمی سلطنت را برعهده داشت. در نظام اینسی، پدرِ امپراتور جُوکُو خوانده می‌شد و پدربزرگ وی که یک روحانی بودایی می‌شد، دایجوهو خوانده می‌شد و قدرت اصلی سلطنتی در دست پدر و پدربزرگ یک امپراتور بود. عنوان جُوکُو و عنوان مرتبطِ دایجوهو (امپراتورهای روحانی بودایی)، قبل و بعد از دوره هی‌آن هم وجود داشتند، اما استفاده از این عنوان در اشاره به یک نظام حکومتی معمولاً اشاره به روشی دارد که توسط امپراتور شیراکاوا در سال ۱۰۸۶ ایجاد و پس از آن توسط جانشینان وی در اواخر دورهٔ هی‌آن تا هنگام ظهور شوگونسالاری کاماکورا در سال ۱۱۹۲ اعمال شد.
وضعیت زمانه > پیشینهٔ خاندان تایرا

از آنجاییکه تعداد فرزندان و نوادگان امپراتور کانمو (دوران سلطنت ۷۸۱–۷۷۳ میلادی) پنجاهمین امپراتور ژاپن، بسیار زیاد بود، و خرج و مخارج دربار بسیار سنگین شده بود، امپراتور با هدف کاستن از هزینه‌های خاندان سلطنتی، با اهدای نام خانوادگی «تایرا» به سومین پسرش کازوراواراشینو (۷۸۶–۸۵۳ م)، وی را از خاندان سلطنتی جدا کرد. بدین ترتیب خاندان تایرا به‌وجود آمد و پسر وی سرخاندان یکی از چهار شاخه خاندان تایرا بنام «کانموتایرا» شد. پس از امپراتور کانمو (سلطنت ۷۸۱–۸۰۶ م)، امپراتور نینمیو (سلطنت ۸۳۳–۸۵۰ م)، امپراتور مونتوکو (سلطنت ۸۵۰–۸۵۸ م) و امپراتور کوکو (سلطنت ۸۸۴–۸۸۷ م) نیز نام خانوادگی تایرا را به نوه‌های خویش اهدا کردند و سه شاخهٔ دیگر این خاندان را به‌وجود آوردند.
تایرا نو کیوموری (۱۱۱۸–۱۱۸۱ م) در اواخر دورهٔ هی‌آن به عنوان معروف‌ترین و پرقدرت‌ترین عضو خاندان تایرا شناخته می‌شد. نام مادر تایرا نو کیوموری در منابع همزمان وی ذکر نشده‌است و تنها ذکر شده که وی یکی از خدمهٔ دربار بوده‌است. اما در داستان ظهور و سقوط خاندان‌های میناموتو و تایرا که پس از مرگ وی و در قرن دوازدهم نوشته شده، آمده‌است که مادرش گیئون نو نیوگو نام داشته و معشوقهٔ مورد علاقهٔ امپراتور شیراکاوا بوده‌است. همچنین ذکر شده که مادر کیوموری پس از باردار شدن از امپراتور شیراکاوا به همسری تایرا نو تاداموری (۱۰۹۶–۱۱۵۳ م) درآمده است. سند دیگر نیز وجود دارد که در آن خواهر کوچکترِ معشوقهٔ امپراتور شیراکاوا که او نیز از خدمه دربار بوده، به عنوان مادر ذکر شده‌است. این سند شجره‌نامه‌ای است که در دوره میجی در قرن نوزدهم، از معبدی قدیمی در استان شیگا کشف شده و سال ۱۲۳۵ میلادی را به عنوان تاریخ نگارش در خود دارد. امپراتور شیراکاوا پس از مرگ همسر بسیار محبوبش، فوجیوارا نو کنشی از سن ۳۲ سالگی تا آخر عمر خود به مدت ۴۵ سال همسر رسمی دیگری نداشت و با بسیاری از زنان دربار در ارتباط بود. به همین علت از همان دوران شایعه‌ای بین مردم مبنی بر اینکه تایرا نو کیوموری و نوهٔ پسر وی، امپراتور سوتوکو در اصل فرزندان نامشروع امپراتور شیراکاوا هستند رواج داشت. همچنین این شایعه از زمان حیات وی وجود داشت که حمایت‌های معشوقهٔ امپراتور شیراکاوا موجب پیشرفت زودهنگام و غیرعادی وی شده‌است.
تایرا نو کیوموری در دههٔ ۱۱۶۰ به سرعت قدرت را به دست گرفت و دربار امپراتوری ژاپن را تحت سلطه قرار داد. او از موضع خود برای نصب اعضای خانواده‌اش در موقعیت‌های عالی دربار و ازدواج آنان در خاندان امپراتور استفاده کرد. اقدامات وی به طرق مختلف و چندین بار مورد مخالفت امپراتور گو شیراکاوا و خاندان فوجیوارا قرار گرفت.
وضعیت زمانه > پیشینهٔ خاندان میناموتو

خاندان میناموتو یا گِنجی، یکی از نام‌های خانوادگی بود که امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی اعطا می‌کرد. اعضای این خاندان کسانی بودند که از خاندان سلطنتی جدا شده و به طبقهٔ اشراف شینسکی کوکا (تنزل مقام) می‌یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اعطا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی میناموتو به وی داده شد. نام افتخاری میناموتو پس از آن به تعداد دیگری از درباری‌ها در زمان‌های مختلف و توسط تعدادی از امپراتورهای دیگر نیز داده شد. خاندان میناموتو پس از گذشت زمان ۲۱ شاخه پیدا کرد. برای نمونه خاندان میناموتویی که از زمان امپراتور ساگا منشأ گرفته، شاخه ساگا گنجی، و خاندان میناموتویی که از امپراتور سیوا (دوران سلطنت  ۸۵۸–۸۷۶ میلادی) پنجاه و ششمین امپراتور ژاپن منشأ گرفته، شاخهٔ سیوا گنجی نام دارد. در اواخر دورهٔ هی‌آن یک شاخه از آن خاندان با نام خاندان کاواچی گنجی به عنوان مهمترین شاخهٔ خاندان میناموتو شناخته می‌شود. بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری‌تومو عضو این شاخه از خاندان میناموتو بود.
سه نفر از خاندان میناموتو که در جنگ گنپی فرماندهی لشکر را به عهده داشتند، عبارتند از:
میناموتو نو یوری‌تومو
(۱۱۴۷-۱۱۹۹)
بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا
میناموتو نو یوشی‌تسونه
(۱۱۸۹–۱۱۵۹)
 قهرمان ناکام و نامدار جنگ گنپی
میناموتو نو یوشیناکا
(۱۱۸۴–۱۱۸۴)
پسرعموی یوری‌تومو فرمانده نظامی و فاتح پایتخت در طی جنگ گنپی