stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فیلیپا بوینس
گزیدهٔ آثار > تهیه‌کننده

هابیت: نبرد پنج ارتش (۲۰۱۴)
هابیت: برهوت اسماگ (۲۰۱۳)
هابیت: یک سفر غیرمنتظره (۲۰۱۲)
استخوان‌های دوست‌داشتنی (۲۰۰۹)
منطقه ۹ (۲۰۰۹)
کینگ کونگ (۲۰۰۵)
پارک جه چان

| پارک جه چان | پارک جه چان |
| --- | --- |
박재찬: 박재찬
جه‌چان در سال ۲۰۲۲: جه‌چان در سال ۲۰۲۲
زادهٔ: ۶ دسامبر ۲۰۰۱ ‏(۲۲ سال) دگو، استان گیونگ‌سانگ شمالی، کره جنوبی
تحصیلات: دانشگاه گلوبال سایبر
پیشه‌ها: خواننده بازیگر ترانه‌پرداز
پیشه موسیقی: پیشه موسیقی
ژانر: کی-پاپ
ساز(ها): وکال
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۹–اکنون
ناشر(ان): دونگ‌یو
وبگاه: dongyoent.com
 :  
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 박재찬
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Park Jae-chan
مک‌کیون–ریشاور: Park Jaechan
 :  
پارک جه چان (کره‌ای: 박재찬؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۲۰۰۱) همچنین با نام جه‌چان (재찬) نیز شناخته می‌شود، خواننده، بازیگر و ترانه‌پرداز اهل کره جنوبی است.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌های چندآهنگه

| عنوان | جزئیات | بهترین جایگاه جدول> کره جنوبی  | فروش |
| --- | --- | --- | --- |
| جی‌سی فکتوری |  انتشار: ۶ سپتامبر ۲۰۲۳  ناشر: دونگ‌یو انترتینمنت، جینی میوزیک  فرمت‌ها: سی‌دی، دانلود دیجیتال، استریم فهرست قطعات «سلام» (Hello)  «اوه گرل» (Oh Girl)  «MAYB» (کره‌ای: 어쩜) (با همکاری ناتانیا)  «بازپخش» (Replay)  «زمان» (کره‌ای: 시간; Time)  | ۱۰ |  KOR: 88,615 |
لانزمیژ

| لانزمیژ | لانزمیژ |
| --- | --- |
Village: Village
لانزمیژ: لانزمیژ
مختصات: ۵۰°۱۷′۵۰″ شمالی ۱۸°۱۱′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۹۷۲۲°شمالی ۱۸٫۱۹۵۵۶°شرقی﻿ / 50.29722; 18.19556: مختصات: ۵۰°۱۷′۵۰″ شمالی ۱۸°۱۱′۴۴″ شرقی﻿ / ﻿۵۰٫۲۹۷۲۲°شمالی ۱۸٫۱۹۵۵۶°شرقی﻿ / 50.29722; 18.19556
کشور:  لهستان
استان‌های لهستان: استان اوپوله
County: شهرستان کنجژن-کوژله
گمینا: گمینا چیسک
جمعیت: ۶۵۰
لانزمیژ (به لاتین: Landzmierz) یک روستا در لهستان است که در گمینا چیسک واقع شده‌است. لانزمیژ ۶۵۰ نفر جمعیت دارد.
مانانواله شام سنگه

| مانانواله شام سنگه مانانواله | مانانواله شام سنگه مانانواله |
| --- | --- |
شهر: شهر
مانانواله شام سنگهموقعیت در پاکستاننمایش نقشه Punjab, Pakistanمانانواله شام سنگهمانانواله شام سنگه (پاکستان)نمایش نقشه پاکستان: مانانواله شام سنگهموقعیت در پاکستاننمایش نقشه Punjab, Pakistanمانانواله شام سنگهمانانواله شام سنگه (پاکستان)نمایش نقشه پاکستان
مختصات: ۳۱°۳۵′۱۵″ شمالی ۷۳°۴۱′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۸۷۵۰°شمالی ۷۳٫۶۸۹۷۲°شرقی﻿ / 31.58750; 73.68972: مختصات: ۳۱°۳۵′۱۵″ شمالی ۷۳°۴۱′۲۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۸۷۵۰°شمالی ۷۳٫۶۸۹۷۲°شرقی﻿ / 31.58750; 73.68972
کشور: پاکستان
ایالت: پنجاب
ناحیه: ناحیه شیخوپوره
شوراهای اتحادیه: UC. -100/1
کد پستی: ۳۹۱۷۰
مساحت: مساحت
 • کل: ۹ کیلومتر مربع (۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۵۰۰۰۰
 • تراکم: ۵۶۰۰/کیلومتر مربع (۱۴۰۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
کد منطقه: ۰۵۶
مانانواله شام سنگه (به انگلیسی: Mananwala) یک شهر در پاکستان است که در ناحیه شیخوپوره واقع شده‌است. مانانواله شام سنگه ۹ کیلومتر مربع مساحت و ۵۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
لانگوم، مونموت‌شر

منطقه مسکونی در Wales
| لانگوم، مونموت‌شر | لانگوم، مونموت‌شر |
| --- | --- |
 St. Jerome's Church, Llangwm Uchaf:  St. Jerome's Church, Llangwm Uchaf
لانگوم، مونموت‌شرلانگوم، مونموت‌شر نمایش داده شده در  مونموت‌شر: لانگوم، مونموت‌شرلانگوم، مونموت‌شر نمایش داده شده در  مونموت‌شر
جمعیت: ۴۴۰ (۲۰۱۱)
مرجع شبکه OS: SO425005 
محدودهٔ اصلی: مونموت‌شر
Ceremonial county: Gwent
کشور: Wales
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: USK
کدپستی منطقه: NP15
کد تلفن: ۰۱۲۹۱
پلیس: Gwent
آتشنشانی: South Wales
آمبولانس: Welsh
 :  
مجلس انگلستان: Monmouth
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا ویلز Monmouthshire ۵۱°۴۱′۴۶″شمالی ۲°۴۹′۴۸″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۶۹۶°شمالی ۲٫۸۳۰°غربی﻿ / 51.696; -2.830:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا ویلز Monmouthshire ۵۱°۴۱′۴۶″شمالی ۲°۴۹′۴۸″غربی﻿ / ﻿۵۱٫۶۹۶°شمالی ۲٫۸۳۰°غربی﻿ / 51.696; -2.830
لانگوم (به انگلیسی: Llangwm) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در مونموت‌شر واقع شده‌است. لانگوم ۴۴۰ نفر جمعیت دارد.
پارک جو-می

| پارک جو-می | پارک جو-می |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵ اکتبر ۱۹۷۲ ‏(۵۱ سال) سئول، کره جنوبی
تحصیلات: مؤسسه هنر سئول دانشگاه سونگ کیون کوان
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۱–اکنون
نماینده: هوایی برادرز
همسر: لی جانگ-وون (ا. ۲۰۰۱)
فرزندان: ۲
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 박주미
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bak Ju-mi
مک‌کیون–ریشاور: Pak Chumi
پارک جو-می (کره‌ای: 박주미؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۷۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی افسانه اوک‌نیو و آی‌دی من خوشگل گانگنامه ایفای نقش کرده‌است.
حرفه

پارک جو-می حرفهٔ سرگرمی خود را به عنوان مدل آسیانا ایرلاینز آغاز کرد و سپس بازیگری خود را در سال ۱۹۹۱ آغاز کرد و در درام‌هایی همچون سئول زیبا (۱۹۹۹) و احساس خوب (۲۰۰۰) حضور پیدا کرد. پس از ایفای نقش در درام بانوان قصر، پارک جو-می با لی جونگ-وون که یک بیزنس‌من بود، در سال ۲۰۰۱ ازدواج کرد و به‌طور موقت حرفهٔ بازیگری را کنار گذاشت تا بر روی خانواده‌اش تمرکز کند (او دو پسر در سالهای ۲۰۰۲ و ۲۰۰۷ به دنیا آورد).
سوینگفیلد

منطقه مسکونی در England
| سوینگفیلد | سوینگفیلد |
| --- | --- |
 A street of Swingfield:  A street of Swingfield
سوینگفیلدسوینگفیلد نمایش داده شده در  کنت (انگلستان): سوینگفیلدسوینگفیلد نمایش داده شده در  کنت (انگلستان)
جمعیت: ۱٬۲۲۷ (۲۰۱۱)
منطقه: Folkestone and Hythe
Shire county: کنت (انگلستان)
ناحیه: جنوب شرقی انگلستان
کشور: England
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: کنتربری
کدپستی منطقه: CT4
پلیس: Kent
آتشنشانی: Kent
آمبولانس: South East Coast
 :  
مجلس انگلستان: Folkestone and Hythe
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Kent ۵۱°۰۸′۴۷″شمالی ۱°۱۱′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۴۶۴°شمالی ۱٫۱۸۹۷۲°شرقی﻿ / 51.1464; 1.18972:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا انگلستان Kent ۵۱°۰۸′۴۷″شمالی ۱°۱۱′۲۳″شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۱۴۶۴°شمالی ۱٫۱۸۹۷۲°شرقی﻿ / 51.1464; 1.18972
سوینگفیلد (به انگلیسی: Swingfield) یک روستا و محله مدنی در بریتانیا است که در Folkestone and Hythe واقع شده‌است. سوینگفیلد ۱٬۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
سازمان پیمان امنیت جمعی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Организация Договора о коллективной безопасности: Организация Договора о коллективной безопасности
نشان: نشان
پرچم: پرچم
اعضای سازمان به رنگ سبز تیره (سرزمین‌های اوکراین در اشغال روسیه به رنگ سبز روشن): اعضای سازمان به رنگ سبز تیره (سرزمین‌های اوکراین در اشغال روسیه به رنگ سبز روشن)
کوته‌نوشت: CSTO
بنیان‌گذاری:  ۱۴ فوریه ۱۹۹۲ (به عنوان نیروهای مسلح متحد)  ۱۵ مه ۱۹۹۲ (به عنوان پیمان امنیت جمعی)  ۷ اکتبر ۲۰۰۲ (به عنوان سازمان پیمان امنیت جمعی) 
گونه: اتحاد نظامی
ستاد: مسکو، روسیه
مکان: اوراسیا
منطقه: اروپای شرقی، قفقاز، آسیای مرکزی، شمال آسیا
اعضا:  ۶ عضو دائم  ارمنستان   بلاروس   قزاقستان   قرقیزستان   روسیه   تاجیکستان   ۱ عضو ناظر  صربستان   ۳ عضو دائم سابق  جمهوری آذربایجان   گرجستان   ازبکستان   ۱ عضو ناظر سابق  افغانستان 
زبان رسمی: روسی
دبیرکل: ایمانگالی تاسماگامبتوف
رئیس: الکساندر لوکاشنکو
وبگاه: odkb-csto.org
سازمان پیمان امنیت جمعی (به انگلیسی: Collective Security Treaty Organization، CSTO) (به روسی: Организация Договора о Коллективной Безопасности) یک ائتلاف نظامی بین‌دولتی در اوراسیا است که شش کشور از کشورهای پساشوروی در آن عضویت دارند: ارمنستان، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، روسیه و تاجیکستان. این معاهده ریشه در نیروهای مسلح شوروی داشت که در سال ۱۹۹۲ با نیروهای مسلح متحد کشورهای مشترک‌المنافع جایگزین شد و سپس خود، با نیروهای مسلح مجزای کشورهای مستقل مربوطه جایگزین شد.[نیازمند منبع]
سازمان پیمان امنیت جمعی یکی از سازمان‌های فعال رزمی و چندمنظوره در حوزهٔ آسیای مرکزی و قفقاز است. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی توان سیاسی، اقتصادی و رزمی فدراسیون روسیه کاهش یافت. روسیه به هدف بالابردن ظرفیت‌ها و متحد نگه داشتنِ کشورهای عضو پیشین، چنین سازمانی را پایه‌گذاشت.[نیازمند منبع]
یکی از دیگر از اهداف عمدهٔ این سازمان، محدود کردن زمینهٔ گسترش ناتو و نفوذ ایالات متحده آمریکا در حوزهٔ کشورهای همسایه و متحدان پیشینِ آن است. دولت روسیه می‌خواست با ایجاد ساختارهای تازه سیاسی، اقتصادی و رزمی بازیگرِ اصلی در منطقهٔ آسیای میانه و قفقاز باشد.[نیازمند منبع]
اعضا

| کشور | وضعیت | سال عضویت |
| --- | --- | --- |
|  ارمنستان | عضو دائم | ۱۹۹۴ |
|  بلاروس | عضو دائم | ۱۹۹۴ |
|  قزاقستان | عضو دائم | ۱۹۹۴ |
|  قرقیزستان | عضو دائم | ۱۹۹۴ |
|  روسیه | عضو دائم | ۱۹۹۴ |
|  تاجیکستان | عضو دائم | ۱۹۹۴ |
اعضا > اعضای سابق

| کشور | وضعیت | سال عضویت | سال خروج |
| --- | --- | --- | --- |
|  جمهوری آذربایجان | عضو دائم سابق | ۱۹۹۴ | ۱۹۹۹ |
|  گرجستان | عضو دائم سابق | ۱۹۹۴ | ۱۹۹۹ |
|  ازبکستان | عضو دائم سابق | ۱۹۹۴ (بار اول) ۲۰۰۶ (بار دوم) | ۱۹۹۹ (بار اول) ۲۰۱۲ (بار دوم) |
اعضا > اعضای ناظر

| کشور | شرکت‌کننده | وضعیت | سال عضویت |
| --- | --- | --- | --- |
|  صربستان | مجمع ملی جمهوری صربستان | کشور ناظر غیرعضو | ۲۰۱۳ |
|   اتحادیه روسیه و بلاروس | مجمع پارلمانی اتحادیه بلاروس و روسیه | دولت ناظر غیرعضو | ۱۹۹۹ |
|  افغانستان | شورای ملی افغانستان | کشور ناظر غیرعضو | ۲۰۱۳ |
این پیمان در ۱۵ مه ۱۹۹۲ در شهر تاشکند ازبکستان امضا شد. امضاکنندگان این پیمان کشورهای ارمنستان، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ازبکستان روسیه بودند. جمهوری آذربایجان در ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۳، گرجستان در ۹ دسامبر ۱۹۹۳ و بلاروس در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۳ این پیمان را امضا نمودند و پیمان مذکور از ۲۰ آوریل ۱۹۹۴ رسماً فعالیتش را آغاز کرد. مدت فعالیت سازمان پیمان امنیت جمعی در آغاز، در صورت عدم تمدید، پنج سال تعیین شده بود. در ۲ آوریل ۱۹۹۹ تنها شش کشور عضو، پروتکلی را مبنی بر تجدید پیمان برای پنج سال دیگر امضا نمودند. اما سه عضو دیگر (جمهوری آذربایجان، گرجستان و ازبکستان) از امضای این پروتکل خودداری نموده و از آن خارج شدند. ازبکستان پس از خروج از سازمان پیمان امنیت جمعی عضویت سازمان توسعه اقتصادی و دموکراسی گوآم پیوست که در سال ۱۹۹۷ توسط گرجستان، اوکراین، جمهوری آذربایجان و مولداوی برای مقابله با تأثیر روسیه در منطقه بنیادگذاری شده‌بود. این گروه در بسیاری از موارد دید مخالف با روسیه داشت؛ یعنی هنوز ازبکستان مزهٔ جنگ داخلی و پیشروی طالبان را ندیده بود. پس از ۱۹۹۲ و پیشروی فعالیت تندروها در آسیای میانه، تشکیل چنین پیمانی بسیار ضروری پنداشته می‌شد. تاجکستان که پس از ۱۹۹۲ جنگ‌های خونین داخلی را پشت سر می‌گذاشت، بودنِ چنین پیمان رزمی‌ای برایش ارزش زر داشت؛ بنابراین جنگ کشوری بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان باعث ادامه درگیری‌ها در منطقه بود؛ زیرا حکومت جمهوری آذربایجان از گلبدین حکمتیار تقاضای همکاری نموده بود و عملاً افراد گلبدین حکمتیار در جمهوری آذربایجان با روسیه می‌جنگیدند. از مفاد عمدهٔ این پیمان این بود که تمامی دولت‌های شرکت‌کننده از تهدید و زور خودداری نمایند. امضاکنندگان این پیمان حق پیوستن به پیمان رزمی دیگری را ندارند و حمله رزمی به یکی از امضاکنندگان پیمان به منزلهٔ تعرّض به همهٔ امضاکنندگان تلقی می‌شد و همه یکجا به دفاع برخیزند.
در هفتم اکتبر ۲۰۰۲ شش عضو، منشوری را امضا نموده و نام پیمان را به سازمان پیمان امنیت جمعی سی.آی. اس تغییر دادند. در سال ۲۰۰۵ چندین رزمایش با شرکت کشورهای عضو انجام شد. در این سال ازبکستان از سازمان توسعه اقتصادی و دموکراسی گوآم خارج شده و روابط نزدیکتری با روسیه برقرار ساخت. در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۶ ولادیمیر پوتین اعلام کرد که ازبکستان عضو دائم این پیمان شده است. این پیمان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نقش ناظر را بر عهده دارد. سازمان پیمان امنیت جمعی در ابتدا با اهداف کاملاً رزمی بنیادگذاری شد؛ ولی پس از مدتی برای پیگیری اهداف متعددی شکل گرفت. اما توانست در چوکات سازمان ملل متحد به خود رسمیت بین‌المللی را دهد. دفتر مرکزی سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی در شهر مسکو موقعیت داشته و زبان رسمی آن روسی است. در سال ۲۰۰۷ قرقیزستان و در سال ۲۰۰۸ ارمنستان مدیریت دوره‌ای را برای سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی پیشنهاد نمودند.
همکاری با سازمان همکاری شانگهای

در اکتبر ۲۰۰۷، سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی موافقت‌نامه‌ای با سازمان همکاری شانگهای دربارهٔ گسترش همکاری‌ها میان دو سازمان در حوزه مسائلی چون؛ فراهم‌سازی امینت، مبارزه با جرائم و قاچاق مواد مخدر در شهر دوشنبه به امضا رسانیدند. در ۶ اکتبر ۲۰۰۷ اعضای سازمان مذکور، به توسعه بیشتر سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی موافقت کردند که زمینه شکل‌گیری یک نیروی حافظ صلح، زیر نظر سازمان ملل متحد یا در یکی از کشورهای عضو بدون نظارت سازمان ملل متحد مستقر شود. این موافقتنامه همچنین به همه کشورهای عضو فرصت می‌دهد تا جنگ‌افزارهای روسی را به قیمت برابر بازارهای داخلی روسیه خریداری نمایند.[نیازمند منبع]
اهداف سازمان

با توجه به این که روسیه یکی از بنیان‌گذاران و طراحان بنیادگذاری سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی است، این کشور اهداف مشخصی در بدو بنیادگذاری سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی دارد. این اهداف در کنار دیگر اهداف پیشتر به اعضا پیشنهاد و مورد تأیید قرار گرفته است.
حفظ و فراهم‌سازی امنیت کشورهای عضو
مبارزه با تروریسم و جنایات سازمان‌یافته
مبارزه با قاچاق مواد مخدر و جنگ‌افزار و جابجایی آن در منطقه
مبارزه با تندروی و جدایی‌خواهی
ایجاد پایگاه رزمی در برخی کشورهای عضو به هدف افزایش امنیت اعضا
پیگیری تحولات افغانستان و پیشنهاد راهکارهای مناسب برای حل بحران‌های این کشور مانند جنگ و مواد مخدر.
چالش‌ها

سازمان پیمان امنیت جمعی در پیگیری اهداف خود با یک سری چالش مواجه است. این چالش‌ها برآمده از اختلافات، ناهماهنگی‌ها، سوگیری‌های متفاوت و مسائل دیگری است که سازمان را در رسیدن به اهداف اش با کندی مواجه می‌کند. عمده‌ترین چالش‌های موجود در این زمینه را می‌توان چنین برشمرد.
اختلافات و منازعات میان کشورهای عضو روی مسائل مختلفی مانند تعیین حدود مرزی، استفاده از منابع آب، چگونگی روابط و همکاری‌های تجارتی با یکدیگر اختلافات ژرفی دارند. این مسئله نه تنها دشواری بزرگی پیشِ روی سازمان برای رسیدن به اهداف اش پنداشته می‌شود، بلکه باعث تزلزل سازمان و بی‌ثباتی آن نیز می‌شود. این مسئله همراه با سیاستهای بی‌ثبات روسیه، حتی می‌تواند سبب فروپاشی سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی شود.
رویکردهای متفاوت برخی از کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی در حوزه روابط خارجی شان
گرایش‌های جمهوری آذربایجان و گرجستان برای پیوستن به ناتو، نمونه‌های برجسته رویکردهای متفاوت کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی در سیاست خارجی شان است، این درخواست سرانجام موجب خروج دو کشور مزبور از سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی شد. سوگیری ازبکستان نسبت به آمریکا و روسیه نیز از این دست رویکردها است. این کشور در تلاش است، سیاستی را در پیش گیرد تا از وابستگی بیش از حد به هر دو قدرت بزرگ جهان (آمریکا و روسیه) خود را دور نگه‌دارد.
بنیادگذاری پایگاه‌های رزمی در خاک کشورهای عضو سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی، که با اجازه برخی کشورهای عضو پیمان و در راستای اهداف آمریکا صورت گرفته است، نیز موجب فاصله گرفتن پیمان از اهداف اولیه خود شده است.
عدم ثبات برخی اعضای سازمان در زمینه همکاری و عضویت شان در سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی.
گرجستان و جمهوری آذربایجان از جمله کشورهای هستند که با وجود امضای موافقتنامه نخستین برای بنیادگذاری سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی، بعداً از عضویت سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی خارج شدند. ازبکستان نیز در سال ۱۹۹۹ از عضویت سازمان مذکور خارج شد، اما بخاطر تحولات در مسائل سیاسی منطقه و به‌ویژه پس از رویدادهای اندیجان، دوباره به عضویت سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی درآمد؛ ولی به‌تازگی دوباره از سازمان دوری گرفته است این مسائل نشاندهنده این واقعیت است که اعضای سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی به صورت جدی روی سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی حساب ننموده و در صورت که فرصت بهتری برای پیوستن به سازمان دیگری مساعد شود، از سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی خارج می‌شوند. رفتار این چنین کشورهای عضو نسبت به سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی، زمینه رشد و توسعه سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی را در سطح یک سازمان کارا منطقه‌ای از بین می‌برد.
لئو فن در الست

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال)
زادگاه:  اوپوئیژک
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  HO Merchtem
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۹–۱۹۸۴ |  باشگاه فوتبال رویال آنتورپ |  ۱۵۰ |  (۲۵) |
| ۱۹۸۴–۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال کلوب بروژ |  ۱۲۳ |  (۳۰) |
| ۱۹۸۸ |  باشگاه فوتبال متس |  ۱۳ |  (۱) |
| ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |  باشگاه فوتبال والویک |  ۱۷ |  (۱) |
| ۱۹۸۹–۱۹۹۰ |  باشگاه فوتبال رویال شارلوا |  ۲۹ |  (۱) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۴ |  باشگاه فوتبال خنک |  ۸۳ |  (۱۰) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  Eendracht Aalst |  ۲۱ |  (۱) |
| مجموع |   |  ۴۳۶ |  (۶۹) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۴–۱۹۸۷ |  تیم ملی فوتبال بلژیک |  ۱۳ |  (۰) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۹۹–۲۰۰۰:  باشگاه فوتبال اوستنده
۲۰۰۲–۲۰۰۳:  Eendracht Aalst
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
لئو فن در الست (هلندی: Leo Van der Elst؛ زادهٔ ۷ ژانویهٔ ۱۹۶۲) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل بلژیک است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال خنک، باشگاه فوتبال والویک، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، و باشگاه فوتبال رویال شارلوا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلژیک بازی کرده‌است.
قطعنامه ۸۳ شورای امنیت

| قطعنامهٔ شمارهٔ ۸۳  (سازمان ملل متحد) | قطعنامهٔ شمارهٔ ۸۳  (سازمان ملل متحد) |
| --- | --- |
تاریخ: ۲۷ ژوئن {{{year}}}
نوبت جلسه: ۴۷۴
کُد: S/1511 (سند)
موضوع: شکایت تجاوز به جمهوری کره
رأی‌گیری: ۷ موافق ۱ مخالف بدون ممتنع
نتیجه: تصویب
اعضای شورای امنیت: اعضای شورای امنیت
اعضای دائم:  تایوان  فرانسه  بریتانیا  ایالات متحده آمریکا  اتحاد جماهیر شوروی
اعضای غیر دائم:  کوبا  اکوادور  مصر  هند  نروژ  جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی
قطعنامه ۸۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۵۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ شکایت تجاوز به جمهوری کره است. این قطعنامه طی نشست ۴۷۴ام با ۷ موافق، ۱ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد.
ویگن کوائیان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  ویگن کوائیان
زادگاه:  تهران، ایران
پست:  هافبک (بازنشسته)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۳۵۷–۱۳۵۵:  هرازدان مجیدیه
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۳۵۹–۱۳۵۷ |  آرارات |   |   |
| ۱۳۶۰–۱۳۵۹ |  استقلال |  ۵ |  (۳) |
| ۱۳۶۶–۱۳۶۰ |  آرارات |   |   |
| ۱۳۶۷–۱۳۶۶ |  عقاب |   |   |
| ۱۳۷۰–۱۳۶۷ |  آرارات |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
|  |  منتخب تهران |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
ویگن کوائیان  بازیکن فوتبال بازنشسته در پست هافبک ارمنی‌تبار اهل ایران و از اسطوره‌های تیم فوتبال آرارات تهران است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که توپ زده‌است می‌توان آرارات تهران، استقلال تهران و عقاب تهران را اشاره کرد. کوائیان سابقه گلزنی به دو تیم پرطرفدار پایتخت استقلال و پرسپولیس را در کارنامه ورزشی خود دارد.
افتخارات > آرارات

جام بسیج: ۱۳۶۷
ویپول آمروتلال شاه

| ویپول آمروتلال شاه | ویپول آمروتلال شاه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ آوریل ۱۹۷۳ بخش کوتچ
ملیت: هند
پیشه(ها): کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم
همسر: شفالی شاه
وبگاه: Vipul Amrutlal Shah
ویپول آمروتلال شاه (انگلیسی: Vipul Amrutlal Shah؛ زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۷۳) کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل هند است.
فیلم‌شناسی > کارگردان

| فیلم | سال | بازیگران | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| چشم‌ها | ۲۰۰۲ | آمیتاب باچان، آکشی کومار، آرجون رامپال، پارش راوال، سوشمیتا سن |  |
| وقت:مسابقه با زمان | ۲۰۰۵ | آمیتاب باچان، آکشی کومار، پریانکا چوپرا، شفالی شاه، بومان ایرانی | همچنین تهیه‌کننده فیلم |
| سلام لندن | ۲۰۰۷ | آکشی کومار، کاترینا کایف، ریشی کاپور | همچنین تهیه‌کننده فیلم |
| رؤیاهای لندن | ۲۰۰۹ | سلمان خان، اجی دیوگن، آسین | همچنین تهیه‌کننده فیلم |
| تکرار زندگی | ۲۰۱۰ | آکشی کومار، آیشواریا رای، آدیتیا روی کاپور | همچنین تهیه‌کننده فیلم |
| سلام انگلیس | ۲۰۱۸ | آرجون کاپور، پرینیتی چوپرا | همچنین تهیه‌کننده فیلم |
:
فیلم‌شناسی > تهیه‌کننده

| فیلم | سال | کارگردان | بازیگران |
| --- | --- | --- | --- |
| سینگ شاه است | ۲۰۰۸ | آنیس بازمی | آکشی کومار، کاترینا کایف |
| Kucch Luv Jaisaa | ۲۰۱۱ | Barnali Ray Shukla | شفالی شاه، راهول بس، سامیت راغوان |
| اجبار | ۲۰۱۱ | Nishikanth Kamath | جان آبراهام، جنلیا دی‌سوزا، ویدیوت جاموال |
| تکاور | ۲۰۱۳ | Dilip Ghosh | ویدیوت جاموال، پوجا چوپرا |
| تعطیلات: یک سرباز هرگز وظیفه خود را رها نمی‌کند | ۲۰۱۴ | ای‌آر موروگادوس | آکشی کومار، سوناکشی سینها،  Freddy Daruwala, سامیت راغوان |
| اجبار ۲ | ۲۰۱۶ | Abhinay Deo | جان آبراهام، سوناکشی سینها،  Tahir Raj Bhasin |
| کماندو ۲ | ۲۰۱۷ | Deven Bhojani | ویدیوت جاموال، آدا شارما،  Freddy Daruwala |
| کماندو ۳ | ۲۰۱۹ | Aditya Datt | ویدیوت جاموال، آدا شارما |
ساختمان کم‌مصرف

دمانگاری نشان دهنده تفاوت اتلاف انرژی گرمایی از پنجره‌های یک ساختمان کم مصرف در مقایسه با یک ساختمان عادی
یک ساختمان کم مصرف به هر نوعی از ساختمان گفته می‌شود که طراحی، فناوری‌ها و مصالح ساختمانی مصرفی آن از کارمایهٔ کمتری از هر منبعی نسبت به یک خانهٔ سنتی یا خانه‌های معمول کنونی استفاده می‌کند. در تجربهٔ طراحی و معماری معقول در ساختمان کم مصرف، منظره سازی با انرژی کافی در خانه‌های کم مصرف اغلب از تکنیک‌های طراحی ساختمان کنشگر و کنش پذیر خورشیدی بهره می‌برند و از مؤلفه‌هایی برای کاهش مصرف انرژی استفاده می‌کنند.
کاربرد کلی

معنای اصطلاح خانهٔ کم مصرف در طول زمان تغییر کرده‌است، اما در اروپا به‌طور کلی به خانه‌ای گفته می‌شود که در حدود نیمی از استانداردهای کم مصرف آلمان یا سوئد را مصرف کند که برای گرمایش فضا استفاده می‌شود که معمولاً در دامنهٔ ۳۰ تا ۲۰ کیلووات ساعت/متر مربع آمپر قرار می‌گیرد. برای مصرف کمتر از این مقدار اصطلاح فوق کم مصرف بکار می‌رود. این اصطلاح همچنین به هر مسکنی که مصرف انرژی آن کمتر از استانداردهای خواسته شده از سوی کدهای ساختمان کنونی باشد، گفته می‌شود. به دلیل این که استانداردهای ملی به نحو چشمگیری در سرتاسر جهان متفاوت هستند، پیشرفت‌های مصرف کم انرژی در کشوری ممکن است نیازهای عملی را در کشور دیگر مرتفع ننماید.
استانداردهای ملی

در برخی کشورها این اصطلاح به یک استاندارد خاص ساختمان مربوط می‌شود. این استانداردها به‌طور ویژه به دنبال محدود کردن مصرف انرژی برای گرمایش فضا هستند، زیرا در بسیاری از مناطق آب و هوایی مصرف زیاد انرژی را نشان می‌دهد. مصرف سایر انرژی‌ها را نیز می‌توان قاعده مند کرد. تاریخچهٔ طراحی ساختمان خورشیدی کنش پذیر (غیرفعال) یک نگاه بین‌المللی به شکل پیشرفت و استانداردهای ساختمان کم مصرف ارائه می‌دهد.
استانداردهای ملی > اروپا

یک خانه کم مصرف در آلمان دارای محدوده‌ای معادل با ۷ لیتر روغن گرمایشی برای متر مربع اتاق برای گرمایش فضا سالانه ۵۰ کیلووات ساعت /متر مربع آمپر دارد. در سوئیس این اصطلاح در رابطه با استاندارد MINERGIE (42 کیلووات ساعت /مترمربع آمپر یا Btu/ft²/yr 13300 یا minergie –p بکار می‌رود.
استاندارد فوق کم مصرف آلمان در قیاس با اتخاذ روش کنونی در سایر کشورهای اروپایی، دارای بیشترین میزان گرمایش فضا به مقدار kWh/m²a/year 15یا Btu/ft/yr 755/4 است.
یک منزل کنش پذیر ۱۰- در حال ساخت در ایرلند دارای PHPP با ارزیابی مستقل به میزان kW/m²/year 5/9 است. شکل ساخت آن نیز موضوع انرژی تعیین شده را بعهده دارد که به نحو چشمگیری چرخهٔ دی اکسیدهای کربن آزاد شده را حتی با منازل کم مصرف منحرف می‌کند.
استانداردهای ملی > آمریکای شمالی

در ایالات متحده آمریکا، برنامهٔ ستارهٔ انرژی بزرگترین برنامه‌ای است که منازل و مصالح مصرفی کم مصرف را تعریف می‌کند. منازلی که گواهینامهٔ ستارهٔ انرژی را دریافت می‌کنند، دست کم ۱۵٪ کمتر از استانداردهای ساخت منازل جدید تحت نظارت کد بین‌المللی مسکن، انرژی صرف می‌کنند، با این حال این منازل عموماً به ۲۰ تا ۳۰ درصد صرفه جویی دست می‌یابند.
علاوه بر این، دپارتمان انرژی ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ برنامه‌ای را با هدف اشاعهٔ ساخت و ساز منازلی با کاربری انرژی صفر در سراسر ایالات متحده راه‌اندازی کرده‌است. هم‌اکنون سازنده‌های مشارکتی در صدد ساخت منازل جدیدی هستند که به ۳۰٪ صرفه جویی در مقیاس درجه‌بندی مصرف انرژی یک خانه برسند.
ساختمان‌های با مصرف انرژی صفر در ایران

فراتر از ساختمان‌های فوق کم مصرف که به‌طور میانگین در یک دورهٔ یک ساله مصرف می‌کنند، هرچند هیچ گزارشی از ساختمان‌های با مصرف انرژی صفر یا آن‌هایی که انرژی اضافه تولید می‌کنند، منتشرنشده‌است که ساخته شده یا در حال ساخت باشد، اما باید متذکر شد که در سال ۱۳۹۰ اولین خانه از این نمونه در ایران تحت عنوان ساختمان‌های با مصرف انرژی صفر برنامه‌ریزی و طراحی شده‌است. از طرفی اولین ساختمان اداری با مصرف انرژی صفر در ایران که یک ساختمان ۲۶ طبقه است با تغییراتی در طرح اولیه تحت عنوان یک تجربه بشری در مجله پرتیراژ EDC در آمریکا توسط آقای دنیش والش در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد.
این امر می‌تواند با ترکیبی از فناوری‌های صرفه جویی در مصرف انرژی و استفاده از منابع انرژی تجدید شونده محقق شود. با این حال، با فقدان استانداردهای مشخص شده، ترکیب بین این‌ها و در نتیجهٔ مقدار مصرف انرژی و تأثیر زیست‌محیطی ساختمان می‌تواند به نحو چشمگیری متفاوت باشد.
در یک سمت این طیف، ساختمان‌هایی با گرمایش محیط فوق کم مصرف قرار دارند که به این ترتیب به مقادیر اندک انرژی ورودی حتی در زمستان نیاز دارند که به ایدهٔ ساختمان خودگردان نزدیک می‌شوند.
در سمت دیگر این طیف، ساختمان‌هایی قرار دارند که تلاش‌های چندی برای کاهش مصرف گرمایش فضا و مقادیر زیاد انرژی وارده در زمستان صورت گرفته‌است. در حالیکه این امر را می‌توان با تولید مقادیر زیاد انرژی‌های تجدید شونده در خلال سال تأمین و متوازن ساخت، اما تقاضای زیادی را در زیرساخت انرژی سنتی ملی در فصل زمستان که اوج مصرف است، تحمیل می‌کند.
ساختمان با مصرف انرژی صفر
عایق سازی بهینه
تولید انرژی اضافی