هنر عمومی
مباحثات

هنر عمومی گاهی مباحثات جدل‌آمیز را حل می‌کند، بعضی از عوامل مؤثر در این موضوع: اشتیاق هنرمند برای دامن زدن به موضوعات، ماهیت متمایز مردم با نقطه نظرهایشان، با درجات به شدت متمایز تشابه بین آن‌ها با هنر و ترکیب آن، نتایج حاصل از به‌کارگیری مناسب سرمایه‌های عمومی، فضاها و منابع، نتایج حاصل از امنیت عمومی و بینش مدنی.
اثر کوچک (مینی مالیست) ریچارد سرا با عنوان Tilted Arc از میدان عمومی شهر نیویورک در سال ۱۹۸۹ برداشته شد، چون کارگران اداره شکایت کرده بودند که کار روزمره‌شان با این اثر مختل شده‌است. یک دادگاه عمومی قوانینی را برای جلوگیری از ادامه نمایش اثر وضع کرد.
اثر آپولو پاویلیون از ویکتور پاسمور در شهر جدید انگلستان با عنوان پتولی کانونی برای سیاستمداران محلی و گروه‌های دیگر شده بود که از ادارهٔ شهر و تخصیص منابع شکایت داشتند. در این حالت، هنرمندان و رهبران فرهنگی، در منطقه مورد نظر، یک زمین مسطح برای اعاده حیثیت کاری شان در هنر معاصر انتخاب کردند و به هنرمندانی نظیر جین و لوییز ویلسون مأموریت دادند که یک نصب ویدئویی برای اثرشان در سال ۲۰۰۳ ایجاد کنند.
خانه، نام یک اثر بزرگ در سال۹۴ -۹۳ که توسط راشل ویترید در شرق لندن به وجود آمد، بعد از چند ماه توسط انجمن محلی از بین رفت. در این مورد هنرمند و خانمی که نماینده او بود تنها اجازه موقت برای کار به دست آوردند.
اثر موریس آجیس با عنوان Dreamspace یک پلکان مارپیچی بزرگ و باد شده بود که به صورت قائم در چستر استریت شهر کانتی دورهام نصب شده بود و باعث کشته شدن دو زن شد و یک دختر سه ساله به شدت مجروح شد، وقتی که یک باد شدید تکیه‌گاه آن را شکست و همراه با ۳۰ نفر از مردمی که درون آن گرفتار شده بودند به اندازه ۳۰ فوت آن را به بالا برد.
" ۱۶ تن" نام کار بزرگ ست ولیسن در سال ۲۰۰۶ است که باعث تخریب ماده خام در زندان کازروس شد که قبلاً زندان آسمانخراش نامیده می‌شد و در وسط بوینوس آیرس قرار گرفته بود. زندان توسط ارتش آرژانتین به صورت ۲۴ ساعته محافظت می‌شد، به گونه‌ای که ولیسن برای به دست آوردن مجوز لازم برای انجام پروژه باید شبکه وسیع محلی شهر و نمایندگان دولتی و ملی، زندانیان قبلی زندان، زندانیان سیاسی قبلی، گروه‌های حقوق بشر و نظامیان را به کار می‌گماشت.
در هر بحثی که ارائه می‌شود پیچیدگی‌هایی وجود دارد. اگرچه گزارش روزنامه‌ها اغلب مباحثات اجتماعی را به عنوان رقابت بین دو اردوگاه رقیب جلوه می‌دهند، یک تفاوت در نقطه نظرها در میان متخصصین هنری و مردمی غیر متخصص در هنر وجود دارد. هیچ زیر مجموعه‌ای از مردم یک گروه یکپارچه را تشکیل نمی‌دهد، هنر توسط تعداد زیادی از افراد و با روش‌های مختلف به چالش کشیده می‌شود و مورد دفاع قرار می‌گیرد.
پیشرفت‌های اخیر در هنر عمومی، اکنون یک درخواست برای یک ذهنیت دوستانه تر در شکل هنر اجتماعی را بروز می‌دهد. هنرمندان بیشتر مفاهیم آورده شده در هنر عمومی توسط مستمعین مختلف را همراه با ایستادگی شان به عنئان اعضای اجتماعاتی که آن‌ها تعیین می‌کنند می‌پذیرند. این کار، توجه بیشتر اداره کنندگان هنرهای عمومی و عاملین امتیاز دهنده را در پی دارد و این توجه را معتبر می‌سازد. این پیشرفت، اجتماع و انتقاد از کارهای هنری را در طراحی صحنه‌ها تشویق می‌کند و همچنین می‌تواند از بحث‌ها قبل از آنکه هزینه‌های گزافی از منابع عمومی برای آن پرداخت شود جلوگیری کند.
این کار باعث می‌شود که افراد به سمتی کشیده شوند که آرزو دارند هنر را به صورتی ببینند که یک راه بهتر برای مواجهه با مسائل اجتماعی ارائه دهد. کاری که تأکید بر تجربیات مشترک در درون یک اجتماع دارد، آن‌ها عهده‌دار آن می‌شوند و شرایط نامناسبی را که درون آن اجتماع مقاومت می‌کند نادیده می‌پندارد. گروه‌های هنری مانند ونیز ووچن کلاوسر قصد دارند که یک انتخاب دیگر ارائه دهند که با کار کردن با عاملین متخصص و استفاده از اصطلاحات هنری معاصر برای کشف راه حل‌های مکن در مسائل اجتماعی در ارتباط است.