فهرست میراث جهانی در سنگال
فهرست آزمایشی

به‌ترجیح از سایت‌های ثبت‌شده در لیست میراث جهانی، اعضای این سازمان می‌توانند یک لیست از سایت‌های آزمایشی را نگه داشته و  انتخاب آن‌ها را برای نامزدی بررسی کنند. نامزدی برای لیست میراث جهانی تنها در صورتی قبول می‌شود که سایت قبلاً در لیست آزمایشی ثبت شده باشد.
سنگال ۸ سایت در فهرست آزمایشی خود دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | آئروپوستال | ناحیه داکار | ۲۰۰۵ | ۲۰۷۲ | آئروپستال، یک شرکت پستی هوایی فرانسوی استکه است. که در سال ۱۹۱۸ تأسیس شد. این شرکت خدمات خود را به سنگال گسترش داد و از سنگال به آرژانتین در سال ۱۹۲۵ رفت. در سنگال، باقی‌مانده‌های دورهٔ خدمات آئروپستال شامل پایگاه‌های هواپیما، برج کنترل و چند تاپلات جشنواره در سنت-لوئیس و داکار است. |  |
| ۲ |  | کارابان | منطقه زیگینچور | ۲۰۰۵ | ۲۰۷۵ | کارابان جزیره‌ای است که در دهانه رودخانه کازامانس واقع شده است. فرانسوی‌ها در سال ۱۸۳۶ یک پست تجاری در آنجا تأسیس کردند که بعداً به عنوان پایتخت منطقه‌ای انتخاب شد تا اینکه در سال ۱۹۰۴ زیگوینچور جایگزین آن شد. این جزیره با درختان مانگرو، بائوباب و نخل پوشیده شده است. از ساختمان‌های استعماری نیمه دوم قرن نوزدهم می‌توان به کلیسای سبک برتون، یک زندان، ساختمان‌های مأموریت کاتولیک و یک گورستان اشاره کرد. |  |
| ۳ |  | معماری روستایی کازامانس پایین | منطقه زیگینچور | ۲۰۰۵ | ۲۰۷۶ | مردم پادشاهی باستانی بندیال در منطقه کازامانس نوع خاصی از معماری را توسعه داده‌اند که شامل خانه‌هایی با یک ایمپلوویوم مرکزی است. این ایمپلوویوم‌ها بخش‌هایی باز از ساختمان هستند که برای آوردن نور به داخل و جمع‌آوری باران طراحی شده‌اند. با افزایش جمعیت خانواده، گاهی یک ایمپلوویوم دوم اضافه می‌شد تا فضای بیشتری فراهم شود. این ساختمان‌های گِلی زمانی در منطقه فراوان بودند، اما اکنون تنها تعدادی از آن‌ها باقی مانده‌اند. |  |
| ۴ |  | جزایر مادلین | داکار | ۲۰۰۵ | ۲۰۷۷ | پارک ملی شامل دو جزیره کوچک در سواحل داکار است. این جزایر برای جامعه ماهیگیری لبو از اهمیت فرهنگی برخوردارند و طبق سنت، محل اقامت روح محافظ داکار، ندوک-دائور، هستند. صخره‌هایی به ارتفاع ۳۵ متر (۱۱۵ فوت) اطراف جزایر را احاطه کرده‌اند و همچنین برخی تشکیل‌های سنگی غیرمعمول نیز در آنجا یافت می‌شود. |  |
| ۵ |  | ایستگاه‌های توقف در رودخانه سنگال | متام تامباوندا سن لوئی | ۲۰۰۵ | ۲۰۷۸ | ایستگاه‌های توقف در رودخانه سنگال توسط اروپایی‌ها برای تسهیل تجارت صمغ، عاج، پوست و برده‌ها تأسیس شده‌اند. در ابتدا، این ایستگاه‌ها به صورت نردبان‌های شناور بودند که به تدریج به ساختارهای دائمی با اسکله و تأسیسات تجاری تبدیل شدند. مسیر تجاری از این ایستگاه‌ها به جزیره سن-لویی در دهانه رودخانه منتهی می‌شد. از جمله ایستگاه‌های مهم می‌توان به دگانا، پودور، ریچارد تول، سالده و ماتام اشاره کرد. |  |
| ۶ |  | تپه‌های تومولی سیکین | دیوربل | ۲۰۰۵ | ۲۰۷۹ | تپه‌های تدفینی، که در زبان ولوف به «امباناار» معروف هستند، به عنوان محل دفن بزرگان استفاده می‌شدند. متوفی به همراه چندین نذری در کلبه‌اش قرار داده می‌شد و سپس کلبه با خاک پوشیده می‌شد. در سراسر سنگال بیش از ۱۰٬۰۰۰ تپه تدفینی از این نوع وجود دارد. برخی از برجسته‌ترین آن‌ها، شامل یکی به ارتفاع ۱۲ متر (۳۹ فوت)، در روستای سیکین واقع شده‌اند. |  |
| ۷ |  | دریاچه رتبا | داکار | ۲۰۰۵ | ۲۰۸۰ | دریاچه رتبا، یک دریاچه نمکی با مساحتی حدود ۳ کیلومتر مربع (۱٫۲ مایل مربع) و عمقی حداکثر ۳ متر (۹٫۸ فوت) است. این دریاچه به دلیل رنگ‌های خاص خود که از بنفش کم‌رنگ تا صورتی تغییر می‌کند، شهرت دارد. از دهه ۱۹۷۰ میلادی، نمک به‌طور تجاری از این دریاچه استخراج شده است. این دریاچه اغلب به عنوان نقطه پایانی رالی داکار استفاده می‌شود. |  |
| ۸ |  | روفیسک | داکار | ۲۰۰۵ | ۲۰۸۱ | روستای ماهیگیری روفسیک که در شبه‌جزیره دماغه سبز و در کنار رودخانه آب شیرین (ریو فرسکو) واقع شده است، نام خود را در قرن ۱۶ میلادی گرفت. در نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی، این روستا به یکی از مراکز مهم غرب آفریقا تبدیل شد. بخشی از شهر شامل ویلاهای تجار بزرگ است، در حالی که بخش دیگر ترکیبی از محله‌های مردم لبو می‌باشد. |  |
: