فهرست میراث جهانی در کلمبیا
فهرست آزمایشی

افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
کلمبیا ۱۳ نامزد در این فهرست دارد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال ثبت | ش ثبتمعیارها | شرح | منبع |
| ۱ |  | منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دریایی گل دریایی | مجمع‌الجزایر سن آندرس، پروویدنسیا و سانتا کاتالینا | ۲۰۰۷ | ۵۱۶۶(ix)(x) | بزرگ‌ترین منطقه حفاظت شده دریایی در کارائیب شامل خشکی و آب اطراف سن آندرس و جزایر پروویدنسیا و سانتا کاتالینا است. زیستگاه‌ها شامل حرا، مانگروها، تالاب‌ها، صخره‌های مرجانی، علفزار دریایی، سواحل، آب‌سنگ حلقوی و آب‌های عمیق است. یک دسته از سینه‌بادکنک باشکوه در جزایر لانه می‌کنند. |  |
| ۲ |  | کانال دیکه | بخش آتلانتیکو، بولیوار، سوکره | ۲۰۱۲ | ۵۷۵۶ (i)(iv) | این کانال کارتاخنا، بندر اصلی کلمبیا، را به رودخانه ماگدالنا، رودخانه اصلی کشور متصل می‌کند؛ اما به دلیل وجود موانع در دلتای آن قابل کشتیرانی نیست. اولین کانال توسط اسپانیایی‌ها در سال ۱۵۸۲ ساخته شد اما به دلیل عدم تعمیر و نگهداری به سرعت از کار افتاد. مرحله بعدی ساخت و ساز در سال ۱۶۵۰ انجام شد و به عنوان یک چالش مهندسی در نظر گرفته شد. توسعه داخل کشور و ایجاد چندین شهرک در امتداد کانال، این ساخت را امکان‌پذیر کرد. |  |
| ۳ |  | دانشگاه شهر بوگوتا | بوگوتا | ۲۰۱۲ | ۵۷۵۹ (i)(iv) | پردیس دانشگاهی دانشگاه ملی کلمبیا در سال ۱۹۳۶ توسط معلم فریتز کارسن و معمار لئوپولدو روتر که طرح معماری و شهری را توسعه دادند، ایجاد شد. این پروژه نشان دهنده اولین پردیس از این دست در آمریکای لاتین و محرک معماری مدرن در این کشور بود. در طراحی پردیس‌ها در چندین کشور دیگر، از جمله شهر دانشگاه شهر کاراکاس در ونزوئلا، که یک سایت میراث جهانی است، تأثیرگذار بود. |  |
| ۴ |  | سامانه آبی پیشاکلمبی رود سن خورخه | بخش کوردوبا، بولیوار، سوکره | ۲۰۱۲ | ۵۷۶۴ (iii)(iv)(v) | این رود در اکثر اوقات سال، به جز در فصل خشک از نوامبر تا مارس، سیلابی می‌شود. این منطقه حداقل ده هزار سال است که توسط جوامع مختلف، از جمله مردم زنو، قابل سکونت بوده. سیل، خاک را حاصلخیز و جذاب برای کشاورزی می‌کند، با این حال، برای ایجاد سکونتگاه‌های دائمی، جوامع نیاز به ساخت شبکه‌های گسترده‌ای از کانال‌های زهکشی، تراس‌ها و پشته‌ها دارند. همچنین بقایایی از سرامیک، سنگ‌تراشی طلا و گوردخمه وجود دارد. پس از ورود اسپانیایی‌ها، آب‌کاری‌ها به تدریج متروک شد. |  |
| ۵ |  | پارک‌های ملی و سایت‌های باستان‌شناسی تایرونا و سیرا نوادا د سانتا مارتا | بخش سزار، بخش لا گواخیرا، بخش ماگدالنا | ۲۰۱۲ | ۵۷۶۵(iii)(iv)(v)(viii) | سیرا نوادا د سانتا مارتا یک رشته کوه منزوی کشیده شده تا ساحل و با بلندترین قله به ارتفاع ۵۷۷۰ متر (۱۸۹۳۰ فوت) است. این باعث ایجاد انواع زیستگاه‌های مختلف مانند اکوسیستم‌های دریایی و ساحلی، حرا و انواع مختلف جنگل‌ها در دامنه‌های کوه می‌شود که تنوع زیستی دارد. سایت‌های باستان‌شناسی متعددی، من‌جمله سیوداد پردیدا، در این منطقه وجود دارد که تعدادی از آن‌ها متعلق به فرهنگ تایرونا بین قرن‌های ۵ و ۹ میلادی است. فرهنگ‌های پیشاکلمبی تراس‌ها، کانال‌ها و جاده‌ها را می‌ساختند. |  |
| ۶ |  | معابد دکترین کاتولیک | بخش کائوکا | ۲۰۱۲ | ۵۷۶۷(ii)(iv) | اسپانیایی‌ها تنها در اواخر قرن هجدهم، به دنبال مقاومت شدید جوامع بومی، به‌طور دائم در منطقه کوچکی مستقر شدند. به عنوان بخشی از فرایند بشارت و استعمار، آنها دوازده معبد ساختند که هفت تای آن هنوز باقی مانده است. معابد مذکور از چوب و خاک ساخته شده‌اند و نمونه‌ای از سنت‌گرایی مذهبی با سبک‌های ساختمانی اسپانیایی و تکنیک‌های ساخت محلی را نشان می‌دهند. |  |
| ۷ |  | زیرساخت شرکت یونایتد فروت | بخش ماگدالنا | ۲۰۱۲ | ۵۷۷۰(iv)(vi) | در دهه‌های اول قرن بیستم، شرکت چند ملیتی کمپانی یونایتد فروت، مناطق وسیعی را در سونا بانانرا به منظور تولید موز تغییر داد. آنها جنگل‌ها را پاکسازی کردند تا مزارع ایجاد کنند، شهرها و روستاها را برای کارگران ساختند، و راه‌آهن ساختند. زندگی در مزارع الهام بخش آثار گابریل گارسیا مارکز بود، اعتصاب کارگران و متعاقب آن کشتار موز در سال ۱۹۲۸ مبنای اوج داستان در رمان صد سال تنهایی است. |  |
| ۸ |  | جنوب استان ریکائورته | بخش بویاکا | ۲۰۱۲ | ۵۷۷۱(ii)(iii)(viii)(x) | پناهگاه گیاهی و جانوری ایگوآکه در کوهستانی بین ارتفاعات ۲٬۴۰۰ متر (۷٬۹۰۰ فوت) و ۳٬۸۰۰ متر (۱۲٬۵۰۰ فوت) واقع شده است. این یکی از معدود مکان‌هایی است که اکوسیستم پارامو دارد، اکوسیستم کوهستانی بالای خط جنگل اما زیر خط دائمی برف. فسیل‌های موجودات دریایی مربوط به دوره کرتاسه در اینجا یافت شد، زیرا قبل از ظهور کوه‌های آند، یک دریا در این منطقه وجود داشت. این منطقه برای مردم مویسکا اهمیت معنوی دارد و مکان‌های باستان‌شناسی متعددی از جمله یک رصدخانه نجومی با قدمت حدود ۲۲۰۰ سال و دریاچه ایگوآکه در آن وجود دارد. |  |
| ۹ |  | پوئنته د اوکسیدنته | بخش انتیوکیا | ۲۰۱۲ | ۵۷۷۲ (i)(iv) | این پل که توسط خوزه ماریا ویلا طراحی شده است از رودخانه کائوکا عبور می‌کند. این یک پل معلق با دهانه تقریباً ۳۰۰ متر (۹۸۰ فوت) است. هنگامی که در سال ۱۸۹۵ افتتاح شد، سومین پل بزرگ جهان و بزرگ‌ترین در آمریکای جنوبی بود. معمار پل بروکلین، این پل را به عنوان مرجع طراحی خود در نظر گرفت و آن را با تنظیمات محلی تنظیم کرد. پل نمایانگر دستاورد مهندسی مهم آن دوره بود و امکان توسعه اقتصادی منطقه منزوی را فراهم کرد. |  |
| ۱۰ |  | چشم‌انداز فرهنگی خانه‌های معلق بومیان سیناگا گرانده د سانتا مارتا و مدیو آتراتو | بخش انتیوکیا، بخش چوکو، بخش ماگدالنا | ۲۰۱۳ | ۵۸۴۲(iv)(v) | منطقه بین کوه‌های سیرا نوادا د سانتا مارتا و رودخانه ماگدالنا توسط جنگل‌های بارانی استوایی مرطوب پوشیده شده است و به عنوان یک سایت رامسر شناخته می‌شود. مردم با ساخت خانه‌های چوبی با محیط طبیعی سازگار شدند. منطقه مدیو آتراتو از قرن هفدهم توسط مردمی عمدتاً آفریقایی‌تبار مسکونی بوده. عمده فعالیت اقتصادی آن‌ها ماهیگیری است. |  |
| ۱۱ |  | میراث معماری روخلیو سالمونا | بوگوتا، بخش بولیوار، کلمبیا | ۲۰۲۲ | ۶۶۰۰ (ii)(iv) | این نامزدی شامل هفت اثر از معمار فرانسوی-کلمبیایی روخلیو سالمونا (۱۹۲۷–۲۰۰۷) است. ساختمان‌هایی که از اواسط قرن بیستم تا اوایل قرن بیست و یکم ساخته شده‌اند، نشان‌دهنده ایده‌آل‌های معماری هستند که می‌خواستند شهری باز با فضاهای عمومی برای ملاقات‌های متنوع ایجاد کنند. او از سنت‌های مختلف غربی و سنت‌های میان‌آمریکایی برای تولید بیان هنری خود استفاده می‌کرد. ساختمان‌ها شامل مرکز فرهنگی گابریل گارسیا مارکز (تصویر)، بایگانی عمومی ملی ، و ساختمان مدرسه دانش آموختگان در دانشگاه ملی کلمبیا است. |  |
| ۱۲ |  | سایت‌های دیرینه‌شناسی فلورستا | بخش بویاکا | ۲۰۲۴ | ۶۷۰۵ (viii) | سازند فلورستا از دوران دونین میانی سرشار از فسیل‌های انواع مختلف بی‌مهرگان دریایی، مانند تریلوبیت‌ها، دوکفه‌ای‌ها، خزه‌زیان، شکم‌پایان، و سخت‌پوستان است. سازند صخره‌ای که حدود ۷۰۰ متر ضخامت دارد، امکان مطالعات تکامل حیات و محیط زیست را در طول ده میلیون سال فراهم می‌کند. |  |
| ۱۳ |  | لا ونتا کونزنترات-لاگرستاته | بخش اویلا | ۲۰۲۴ | ۶۷۰۶(viii) | لا وِنتا یک مکان فسیلی با بقایایی از دوره فرعی میوسن میانه، مربوط به حدود ۱۳ میلیون سال پیش، در دوران بهینه اقلیمی میوسن میانه است. فسیل‌هایی از ماهی‌های مختلف، کیمن، آناکونداهای اولیه و همچنین پستانداران وجود دارد. در اینجا، گونه‌های پس‌ددان و شگفت‌بندان، و همچنین سم‌داران، خفاشان، و جوندگان مختلف نشان داده می‌شوند. این یک منظر اجمالی از زندگی در منطقه قبل از جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا است. |  |