طراحی ترانسلی
گاه‌شمار

۱۹۸۸ میلادی: به نظر می‌رسد که اصطلاح "طراحی ترانسلی" برای اولین بار توسط شرکت بریستول-مایرز در گزارش سالانهٔ خود اشاره و به رسمیت شناخته شده‌است؛ این گزارش بیان می‌کند: «به نظر می‌رسد در برخی زمینه‌ها، گرایش به طراحی ترانسلی رو به افزایش است»، با اشاره به این که «طراحی ترانسلی مزیت بیشتری در دور زدنِ اَنگ و برچسب "قدیمی بودن" دارد.»
۱۹۸۹ میلادی: نتایج پروژهٔ کمک مالی فدرال در سال ۱۹۸۷ میلادی برای اولین بار در کنفرانس ملی، اکتشاف: نوآوری‌های تکنولوژیکی برای جمعیت سالخورده ارائه شد، که تا حدی توسط انجمن بازنشستگان آمریکا (AARP) و مؤسسه ملی کهنسالی (NIA) حمایت شد. این اقدامات بر «تلاش‌های فعلی برای رسیدگی به تأثیر فن‌آوری و سالخوردگی جمعیت، شناسایی مسائل و مشکلات با تأثیر بالا، ایده‌های نوآورانه و راه‌حل‌های بالقوه» متمرکز بود.
همچنین در سال ۱۹۸۹ میلادی مجلهٔ طراحی ژاپنیِ دیزاین نیوز (Design News)، «مفهوم جدید طراحی ترانسلی (برای) رویارویی با نیازهای جمعیت سالخورده و استراتژی آن» را معرفی کرد و بیان کرد که «تأثیر آن به زودی توسط همه مؤسسات جهانی احساس خواهد شد» و «روش فعلی تمرین و آموزش طراحی صنعتی را تغییر خواهد داد».
۱۹۹۰ میلادی: شرکت اُکسو (OXO) اولین گروه از ۱۵ ابزار آشپزخانهٔ دستگیره‌های خوب (Good Grips) را به بازار ایالات متحدهٔ آمریکا معرفی کرد. «این ابزارهای ترانسلی با طراحی-ارگونومیک، استاندارد جدیدی را برای صنعت ایجاد کردند و انتظارات مصرف‌کننده را برای سهولت و عملکرد محصول، بالا بردند». سم فاربر (Sam Farber)، بنیان‌گذار اُکسو، اظهار داشت که «گرایش‌های جمعیتی، محصولات ترانسلی را می‌طلبد؛ محصولاتی که در طول زندگی برای شما مفید خواهند بود» زیرا «با پیش‌بینی تجربهٔ کامل کاربر، عمر محصول و مواد آن را افزایش می‌دهد.»
۱۹۹۱ میلادی: شمارهٔ پاییز مجلهٔ مدیریت طراحی به موضوع «طراحی مسئولانه» پرداخت و مفهوم طراحی ترانسلی را در مقالهٔ «طراحی ترانسلی: استراتژی که زمان آن فرا رسیده‌است» معرفی کرد. مقاله، شرح منطق و نمونه‌هایی از محصولات ترانسلی اولیه را ارائه می‌کند و «بینش‌هایی دربارهٔ منطق و مزایای چنین رویکرد ترانسلی» ارائه می‌کند.
۱۹۹۳ میلادی: شمارهٔ سپتامبر تا اکتبر مجلهٔ انجمن بازنشستگان آمریکا (AARP) مفهوم طراحی ترانسلی را در مقاله‌ای ویژه به نام «این خانهٔ جسورانه» (This Bold House) در معرض دید خوانندگان قرار داد و مفهوم، جزئیات و مزایای یک خانهٔ ترانسلی را توصیف کرد. این مقاله خاطرنشان کرد که «دستگیره‌های آسان، آستانه‌های تختِ درها، و روشویی‌های با ارتفاع قابل تنظیم تنها سرآغازی برای در دستیابی‌پذیرترین خانه‌های جهان هستند» و آن‌ها برای خانواده‌ها در هر سن و توانایی با «آنچه در تمام زندگی خود می‌خواهند و به آن نیاز دارند» را فراهم خواهند کرد.
در نوامبر، مفهوم طراحی ترانسلی جهت معرفی به جامعهٔ طراحی اروپا در سمپوزیوم‌های بین‌المللی با عنوان «طراحی برای خودِ آیندهٔ ما»، در کالج سلطنتی هنر در لندن و مؤسسهٔ طراحی هلند (Netherlands Design Institute) در روتردام برگزار شد.
۱۹۹۴ میلادی: کتاب «طراحی ترانسلی: محصولات برای جمعیت سالخورده» (جیمز جی. پیرکل، ۱۹۹۴ میلادی)، را شاید می‌توان به عنوان محرک اصلیِ پذیرش و گسترش مفهوم طراحی ترانسلی در نظر گرفت. این کتاب اولین محتوای تخصصی و نمونه‌های عکاسی از محصولات و محیط‌های ترانسلی را ارائه کرد، و «راهبردهای عملی در پاسخ به سالخوردگی جمعیت، همراه با نمونه‌های مطالعهٔ موردی مبتنی بر استفاده از درک بهتر قابلیت‌های مرتبط با سن» را ارائه کرد. این طرح مفهوم طراحی ترانسلی را به جوامع طراحی و پیری‌شناسی بین‌المللی معرفی کرد، ایدهٔ مرسوم «حمایت محیطی» را به محیط محصول گسترش داد، همین‌طور جرقهٔ بحث‌های علمی و مقایسه با سایر مفاهیم نوظهور را برانگیخت: «طراحی جهانی، طراحی برای همه، طراحی فراگیر (Inclusive Design)، و فن‌آوری‌پیری (Gerontechnology)».
۱۹۹۵ میلادی: مفهوم طراحی ترانسلی در اولین «مجموعهٔ سخنرانی‌های میهمان بین‌المللی توسط کارشناسان جهانی» ارائه شد، که توسط شبکهٔ طراحی اروپایی برای پیری (DAN) به‌طور متوالی در پنج سمپوزیوم بین‌المللی با عنوان «طراحی برای خودِ آیندهٔ ما» برگزار شد: کالج سلطنتی هنر، لندن، ۱۵ نوامبر؛ دانشگاه فن‌آوری آیندهوون، آیندهوون، ۱۶ تا ۱۹ نوامبر؛ موسسهٔ طراحی هلند، آمستردام، ۲۱ نوامبر؛ دانشگاه هنر و طراحی، هلسینکی، ۲۳ تا ۲۵ نوامبر و دانشکدهٔ ملی هنر و طراحی، دوبلین، ۲۶ تا ۲۹ نوامبر.
۲۰۰۰ میلادی: «خانهٔ ترانسلی: مطالعهٔ موردی در طراحی و ساخت و ساز در دسترس»، ماه ژوئن در «طراحی برای قرن ۲۱: کنفرانس بین‌المللی برای طراحی جهانی» ارائه شد؛ که در دانشکدهٔ هنر و طراحی رود آیلند، پراویدنس برگزار شد.
۲۰۰۷ میلادی: استانداردهای گرافیک معماری، منتشر شده توسط مؤسسهٔ معماران آمریکا که معمولاً به عنوان «انجیل معماران» شناخته می‌شود، مطالعهٔ موردی «خانهٔ ترانسلی» را در بخش «طراحی فراگیر» ارایه کرد. این مطالعه که به عنوان «کاوش پیچیده در مورد اینکه چگونه اجرای تفکر دقیق می‌تواند محیط زندگی ایجاد کند که به‌طور یکسان به جوانان و پیران در طی نسل‌ها خدمت کند» توصیف می‌شود، این مطالعه شامل طرح‌هایی برای چیدمان اتاق، آشپزخانه، لباس‌شویی، حمام اصلی، روشویی با ارتفاع قابل تنظیم و دوش رول-این (Roll-in) [دوش‌های رول-این برای افرادی طراحی شده‌اند که می‌توانند مستقیماً با استفاده از ویلچر دوش، داخل شوند] است.
۲۰۱۲ میلادی: گسترش طراحی ترانسلی باعث کاهش تمایل به ارتباط سن و ناتوانی را با کمبود، زوال و بی‌کفایتی شده‌است و همین‌طور باعث جلب توجه بازار به سالخوردگی جمعیت و واکنش آن نسبت به نیاز برای محیط‌های زندگی و کار مورد استفادهٔ جوانان و سالمندان که در آن به‌طور همزمان زندگی و کار می‌کنند، شده‌است.
در ادامهٔ ظهور به عنوان یک استراتژی رو به رشد برای توسعهٔ محصولات، به گونه‌ای که خدمات و محیط‌هایی برای افراد در هر سن و توانایی را در خود جای دهند، "طراحی ترانسلی توسط شرکت‌های بزرگی مانند: اینتل، مایکروسافت و کداک اتخاذ شده‌است" که "به توسعهٔ محصول به همان شیوه نگاه می‌کنند، به گونه‌ای که طراحی محصولات را برای افراد دارای اختلالات بینایی، شنوایی و جسمی انجام دهند» تا افراد در هر سنی بتوانند از آن‌ها استفاده کنند.
بحث‌های بین طراحان و بازاریابان نشان می‌دهد که طراحی موفقیت‌آمیز ترانسلی نیازمند «توازن صحیح کار تحقیقاتی اولیه، تجزیه و تحلیل یکپارچهٔ عوامل انسانی، کاوش گسترده در طراحی، آزمایش‌ها و تفکر زیاد جهت کسب حقیقت» و اینکه «طراحی ترانسلی برای هر شرکت تولیدکنندهٔ محصولات مصرفی قابل اجرا است - از تولیدکنندگان لوازم خانگی گرفته تا شرکت‌های الکترونیک، سازندگان مبلمان، آشپزخانه و حمام و شرکت‌های اصلی محصولات مصرفی».
نمونه‌ای از طراحی بدون مانع (Barrier Free Design)، ترکیبی از پلکان و رمپ در میدان رابسون، ونکوور/کانادا