stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ژیان‌مرغک عینکی

| ژیان‌مرغک عینکی | ژیان‌مرغک عینکی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: ژیان‌مرغان
سرده:: Zimmerius
گونه:: Z. improbus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Zimmerius improbus (Sclater, PL & Salvin, 1871): Zimmerius improbus (Sclater, PL & Salvin, 1871)
ژیان‌مرغک عینکی (نام علمی: Zimmerius improbus)، همچنین به نام‌های ژیان‌مرغک specious یا ژیان‌مرغک کوهستانی نیز شناخته می‌شود، یک پرنده گنجشک‌سان کوچک از تیرهٔ ژیان‌مرغان است که در ونزوئلا و کلمبیا یافت می‌شود.
ژیان‌مرغک عینکی در سال ۱۸۷۱ توسط طبیعت‌شناسان انگلیسی فیلیپ اسکلتر و آزبرت سالوین با نام دوجمله‌ای Tyranniscus improbus توصیف شد. در گذشته به عنوان هم‌گونه ژیان‌مرغک گواتمالا (Zimmerius vilissimus) در نظر گرفته می‌شد.
سنت لوسیا در المپیک تابستانی ۲۰۲۴

| سنت لوسیا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ | سنت لوسیا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ |
| --- | --- |
شناسه آی‌اوسی: LCA
ان‌اوسی: کمیته المپیک سنت لوسیا
وبگاه: www.slunoc.org
در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱): در پاریس, فرانسه ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-07-۲۶) – ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۲۰۲۴-08-۱۱)
رقابت‌کنندگان: ۴ (۳ مرد و ۱ زن) در ۳ رشته
پرچم‌دار: میشائیل جوزف
مقامات: هلنا رنی-امانوئل (رئیس هیأت)
مدال‌ها رتبهٔ پنجاه و پنجم:  طلا ۱ نقره ۱ برنز ۰ مجموع ۲ 
حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی: حضورها در بازی‌های المپیک تابستانی
۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴: ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶ ۲۰۲۰ ۲۰۲۴
کاروان المپیکی سنت لوسیا، متشکل از ۴ ورزشکار، یکی از کاروان‌های المپیکی شرکت‌کننده بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها، از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد.  این حضور، هشتمین حضور کاروانی از سنت لوسیا در ادوار المپیک بود.
کمیته المپیک سنت لوسیا، هلنا رنی-امانوئل را به عنوان رئیس هیات در این دوره از بازی‌ها معرفی کرد.
جولین آلفرد، نخستین مدال این کشور در تاریخ حضورش در المپیک را کسب کرد. او این مدال طلا را در ماده دو ۱۰۰ متر با یک رکود جدید (۱۰.۷۲ ثانیه) کسب کرد.
سه روز بعد، او توانست یک مدال نقره را نیز در ماده‌ی ۲۰۰ متر کسب کرد تا دومین مدال تاریخ کشورشدر المپیک را نیز کسب کرده باشد.
بدین شکل، او به نخستین ورزشکار این کشور تبدیل شد که در یک دوره المپیک، دو مدال کسب کرده است. 
سنت لوسیا با کسب این دو مدال، در جایگاه ۵۵ رده‌بندی نهایی المپیک قرار گرفت.
مدال‌آوران

مقاله‌های اصلی: فهرست برندگان مدال المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و جدول مدال‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴
| مدال | نام | ورزش | رویداد | تاریخ |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 طلا | جولین آلفرد | دو و میدانی | ۱۰۰ متر زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۳ اوت |
| 2 نقره | جولین آلفرد | دو و میدانی | ۲۰۰ متر زنان | ۰خطا: زمان نامعتبر۶ اوت |
شرکت‌کنندگان

ورزشکاران سنت لوسیا در رشته‌های زیر در المپیک به رقابت پرداختند.
| ورزش | مردان | زنان | کل |
| --- | --- | --- | --- |
| دو و میدانی | ۱ | ۱ | ۲ |
| قایقرانی بادبانی | ۱ | ۰ | ۱ |
| شنا | ۱ | ۰ | ۱ |
| کل | ۳ | ۱ | ۴ |
روانکار

موادی که برای کاهش میزان اصطکاک بین سطوح متحرک و ثابت  مانند انواع روغن، گریس استفاده می‌شود. در یک تعریف ساده، روانکاری، روشی است برای جلوگیری از اصطکاک و سایش سطوح متحرکی که روی یکدیگر قرار می‌گیرند. روغن موتور و روغن صنعتی و گریس نوعی روانکار یا روانکننده محسوب می شوند .
خاصیت روانکارها

روغن های روانساز به طور عمده دارای منشاء نفتی می باشند و عمده ترین روانکار مورد استفاده در صنایع هستند. ویژگی های مورد انتظار از روغن های مناسب برای روانکاری به شرح ذیر هستند:
1. دارای گرانروی مناسب و ضریب اصطکاک بسیار کم باشند.
2. در مقابل حرارت مقاوم باشند و اکسیده نشوند.
3. خاصیت پاک کنندگی مناسب داشته باشند و پس از کار مداوم، تحت تاثیر زیاد تشکیل مواد لجنی و رسوبات در لابه لای قطعات ندهند.
4. دارای شاخص گرانروی بالا باشند.
5. با ایجاد لایه نازکی از روغن بر روی سطوح متحرکی که با یکدیگر در تماس هستند، از ساییدگی و فرسودگی آن ها جلوگیری نمایند.
6. در حین عملیات ایجاد کف ننمایند.
7. زنگ زدگی و خوردگی بر روی قطعات فلزی ایجاد نکنند.
8. با قطعات لاستیکی و پلاستیکی سازگاری داشته باشند.
ژله ستاره

نمونه‌ای از ژلهٔ ستاره‌ای ناشناس روی Grimmia pulvinata، گونه‌ای از خزه.
ژلهٔ ستاره یا آسترومیکسین، یک مادهٔ ژلاتینی است که گاهی بر روی علف‌ها و کمتر روی شاخه‌های درختان یافت می‌شود. بر پایهٔ افسانه‌های عامیانه، این ماده در هنگام بارش شهابی بر روی زمین رسوب می‌کند. این ماده به‌عنوان یک ژلاتین نیمه‌شفاف یا سفید مایل به خاکستری توصیف می‌شود که مدت کوتاهی پس از «ریزش» تبخیر می‌شود. توضیح‌های مختلفی برای منشأ این پدیده پیشنهاد می‌شود از جمله بقایای قورباغه‌ها، وزغ‌ها یا کرم‌ها تا محصولات جانبی سیانوباکتری‌ها، جسم بارده قارچ‌های ژله‌ای یا توده‌های کپک مخاطی. منشأهای غیرزیستی پیشنهاد شده برای نمونه‌هایی از «ژلهٔ ستاره» شامل محصولات جانبی تولیدی صنعتی یا مدیریت زباله است. گزارش‌های مربوط به این ماده به سدهٔ چهارده میلادی برمی گردد و تا به امروز ادامه داشته است.
پیشینه

سده‌هاست که گزارش‌هایی از «ژلهٔ ستاره» وجود دارد.  جان گادسدن (۱۳۶۱–۱۲۸۰)  در نوشته‌های پزشکی خود از stella terrae (به لاتین «ستارهٔ زمین» یا «ستارهٔ زمینی») یاد می‌کند و آن را به‌عنوان «مادهٔ موسیلاژی خاصی که روی زمین قرار دارد» توصیف می‌کند و پیشنهاد می‌کند. که ممکن است برای درمان آبسه استفاده شود. یک واژه‌نامهٔ پزشکی لاتین سدهٔ چهاردهمی دارای مدخلی برای uligo است که آن را به‌عنوان "مادهٔ چرب خاصی که از زمین ساطع می‌شود، که معمولاً "ستاره‌ای سقوط‌کرده" نامیده می‌شود، توصیف می‌کند. به‌طور مشابه، یک فرهنگ لغت انگلیسی به لاتین مربوط به حدود سال ۱۴۴۰ دارای مدخلی برای «sterre slyme» است که معادل لاتین آن assub است. در زبان ولزی از آن با عنوان "pwdre ser" به معنای "پوسیدگی از ستاره‌هاً یاد شده است.
فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد نیز تعداد زیادی نام دیگر را برای این ماده فهرست می‌کند.
تحلیل علمی و نظریه‌ها

Myxarium nucleatum، قارچ شفاف و ژلاتینی است که روی چوب پوسیده رشد می‌کند.
مشاهدات انجام‌شده از ژلهٔ ستاره در اسکاتلند به نظریه‌ای منتهی می‌شود که می‌گوید ژلهٔ ستاره از خورده شدن تخم دوزیستان توسط جانوران گوشت‌خوار و سپس استفراغ کردن آن پدید می‌آید. اصطلاحات آلمانی Sternenrotz و Meteorgallerte به معنای تخم قورباغه است که توسط شکارچی‌ها استفراغ می‌شود (Schlüpmann 2007).
دانشمندان به سفارش انجمن نشنال جئوگرافیک آزمایش‌هایی را بر روی نمونه‌هایی که در ایالات متحده یافت شده‌اند انجام داده‌اند، اما نتوانسته‌اند هیچ اثری از دی‌ان‌ای در مواد پیدا کنند.
توماس پننت در سدهٔ ۱۸ معتقد بود که این ماده «چیزی است که توسط پرندگان یا جانوران استفراغ می‌شود».
نوستوک یک نوع جلبک سبز-آبی آب شیرین (سیانوباکتر) کلنی‌هایی کروی را تشکیل می‌دهد که از رشته‌های سلولی در یک پوستهٔ ژلاتینی ساخته شده است. این کلنی وقتی روی زمین است، معمولاً دیده نمی‌شود؛ اما پس از بارندگی، به یک جرم قابل توجه شبیه ژله تبدیل می‌شود که گاهی ژلهٔ ستاره نامیده می‌شود.
کپک‌های مخاطی ممکن است منشأ این پدیده باشند که به‌طور ناگهانی ظاهر می‌شوند. آن‌ها در ابتدا ظاهری بسیار ژلاتینی را نشان می‌دهند و بعداً به شکل گرد و غبار تبدیل می‌شوند که توسط باران و باد منتشر می‌شود. رنگ‌ها از سفید خالص مانند Enteridium lycoperdon تا صورتی مانند Lycogala epidendrum، بنفش، زرد روشن، نارنجی و قهوه‌ای متغیر هستند.
مثال‌ها

به نوشتهٔ ساینتیفیک آمریکن در ۱۱ نوامبر ۱۸۴۶، یک جسم درخشان با ۱٫۲ متر قطر در لوویل، نیویورک، دیده شد.
در سال ۱۹۵۰، چهار افسر پلیس از فیلادلفیا کشف «یک دیسک گنبدی از ژلهٔ لرزان» را گزارش کردند. این حادثه الهام‌بخش فیلم توده، ساختهٔ سال ۱۹۵۸ بود.
در دسامبر ۱۹۸۳، جسم ژلاتینی خاکستری سفید و چرب در ریدینگ شمالی، ماساچوست، گزارش شد.
در چندین تاریخ در سال ۱۹۹۴، «باران ژلاتینی» در اوک‌ویل، واشینگتن رخ داد.
در عصر ۳ نوامبر ۱۹۹۶، یک شهاب‌سنگ در آسمان کمپتون، تاسمانی، گزارش شد. صبح روز بعد، گزارش شده که آب لجن سفید شفاف در چمنزارها و پیاده‌روهای شهر مشاهده شده است.
در سال ۱۹۹۷، یک مادهٔ مشابه در منطقهٔ اورت، واشینگتن، دیده شد.[نیازمند منبع][نقل قول مورد نیاز است]
ژلهٔ ستاره در انواع مختلف در تپه‌های اسکاتلند در پاییز ۲۰۰۹ دیده شد.
توپ‌های آبی ژله‌ای روی باغ مردی در دورست در ژانویهٔ ۲۰۱۲ فرو افتاد. پس از تجزیه و تحلیل بیشتر، ثابت شد که توپ‌ها ناشی از برخورد آب با گرانول‌های سدیم پلی‌اکریلات، نوعی پلیمر فوق جاذب با انواع استفاده‌های رایج (از جمله کشاورزی) بوده‌اند.
در برنامهٔ عجیب‌ترین اتفاقات طبیعت، سری ۴، قسمت ۳، (۱۴ ژانویهٔ ۲۰۱۵) محصول بی‌بی‌سی، کریس پکم نمونه‌ای از «ژلهٔ ستاره» را نشان داد و آن را برای تحلیل بیشتر به موزهٔ تاریخ طبیعی لندن برد. آزمایش دی‌ان‌ای تأیید کرد که این جسم، از یک قورباغه بوده است. آثاری از دی‌ان‌ای زاغی اوراسیایی نیز روی آن جسم، یافت شد.
مجرای تخم دوزیستان که توسط جانوران شکارچی استفراغ شده است. (شیء سیاه در گوشهٔ پایین سمت چپ خوشه‌ای از تخم است)
باردهی کپک مخاطی
کپک مخاطی Enteridium lycoperdon در فاز ژله‌ای اتالیوئیدی آن
دیتر استینکا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Dieter Stinka
زادروز:  ۱۰ اوت ۱۹۳۷ ‏(۸۷ سال)
زادگاه:  اولشتین
پست:  هافبک
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۰۰۰۰–۱۹۵۸:  1. FC Gelnhausen
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۸–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت |  ۱۴۳ |  (۲۲) |
| ۱۹۶۶–۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ |   |   |
| ۱۹۶۸ |  باشگاه فوتبال دارمشتات .۱ |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دیتر استینکا (انگلیسی: Dieter Stinka؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۳۷) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت، باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸، و باشگاه فوتبال دارمشتات .۱ اشاره کرد.
سهره‌فرچه‌ای چشم‌سفید

| سهره‌فرچه‌ای چشم‌سفید | سهره‌فرچه‌ای چشم‌سفید |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: گنجشکان جهان جدید
سرده:: Atlapetes
گونه:: A. leucopis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Atlapetes leucopis (Sclater, PL & Salvin, 1878): Atlapetes leucopis (Sclater, PL & Salvin, 1878)
سهره‌فرچه‌ای چشم‌سفید (نام علمی: Atlapetes leucopis) یک گونه از پرندگان تیرهٔ گنجشکان جهان جدید (Passerellidae) است که در کلمبیا و اکوادور یافت می‌شود.
زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده است.
جان یااورسکی

| جان یااورسکی | جان یااورسکی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Jan Godzimir Jaworski
زادهٔ: ۳۱ اکتبر ۱۹۰۳ سانکی در گوستنگن،  لهستان
درگذشت: ۱۹ فوریهٔ ۱۹۴۵ (۴۱ سال) استارگارت، لهستان
دیگر نام‌ها: Jan jaworski
والدین: پدر: Michal
محل کار: کنسولگری لهستان در هاربین
 :  
جان یااورسکی (Jan Godzimir Jaworski) متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۰۳ در سانکی شهرستان گوستنگن کشور لهستان، مرگ در تاریخ ۱۹ فوریه ۱۹۴۵ در استارگارت اشچچینسکی.
جان یااورسکی فرزند یک فروشنده قارچ به نام Michal بود. جان در سال ۱۹۳۰ وارد دانشگاه ورشو شد و در سال ۱۹۳۶ در مؤسسه شرق ورشو با تخصص علوم دینی فارغ‌التحصیل شد.
در سال‌های ۱۹۳۴ – ۱۹۳۶ کارمند کنسولگری لهستان در هاربین بود. او در مدت تهاجم آلمان به لهستان در مقابل آلمان جنگید و در طول اشغال لهستان توسط آلمان برای رهایی لهستان از اشغال تلاش کرد تا کودتا کند.
وی پس از مشارکت در شورش ورشو، در اردوگاه جنگ در یک بیمارستان در هامرشتاین باقی ماند. در حال حمل و نقل توسط بمب‌افکن‌های متحدین بمباران شد و در ایستگاه استارگارت اشچچینسکی جان داد.
کتابشناسی

Janusz Chmielewskiهای Jan جاورسکی Godzimirدر: Polski اعضای Biograficzny (لهستانی زندگینامه لغت نامه) ۱۱ حجم وروسلاو-Warszawa-کراکوف 1964-1965 p.  ۱۰۷–۱۰۸.
گریگور پامبوکجیان

| گریگور پامبوکجیان | گریگور پامبوکجیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ اوت ۱۹۱۵ آدانا،
درگذشت: ۱۹۹۶ (۸۱ سال)
ملیت: ارمنی‌های رومانی
محل تحصیل: en:Carol Davila University of Medicine and Pharmacy (۱۹۴۲-۱۹۳۶)
جوایز: نشان نرسس شنورهالی مقدس (۱۹۷۸) توسط جاثلیق کلیسای حواری ارمنی وازگن یکم
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشکی،
 :  
گریگور پامبوکجیان (ارمنی: Գրիգոր Բամպուքծեան؛ زاده ۲۳ اوت ۱۹۱۵ - درگذشته ۱۹۹۶) یک پزشک و آسیب‌شناس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۲۳ اوت ۱۹۱۵ در آدانا به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی و داروسازی کارول داویلا فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان نرسس شنورهالی مقدس شده‌است. وی در ۱۹۹۶ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
اسکار شونفلدر

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۵ فوریهٔ ۲۰۰۱ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  فرانکفورت
قد:  1.81 m
پست:  هافبک
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه ورزشی وردر برمن
شمارهٔ پیراهن:  ۱۶
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۲۰:  باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۲۰– |  Werder Bremen II |  ۹ |  (۴) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه ورزشی وردر برمن |  ۸ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Germany U16 |  ۶ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۶ |  (۱) |
| ۲۰۱۹ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۸ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۳۷, ۲۷ مارس ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۰:۲۳, ۸ اوت ۲۰۲۱ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۹:۳۷, ۲۷ مارس ۲۰۲۲ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۰۰:۲۳, ۸ اوت ۲۰۲۱ (UTC)
اسکار شونفلدر (انگلیسی: Oscar Schönfelder؛ زادهٔ ۵ فوریهٔ ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Germany national under-16 football team، جوانان آلمان، جوانان آلمان، و جوانان آلمان بازی کرده‌است.
ژوکوفسکی، استان مسکو

شهر ژوکوفسکی، اوبلاست مسکو (به روسی: Жуковский) در کشور روسیه و در اوبلاست مسکو واقع شده است.
فرناندو اسوالد

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  Ferdinand Oswald
زادروز:  ۵ اکتبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  وایلهایم در اوبربایرن
قد:  1.84 m
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال تیرول
شمارهٔ پیراهن:  ۲۵
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۴–۲۰۰۴:  TSV Hohenpeißenberg
۲۰۰۴–۲۰۰۹:  Bayern Munich
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲ |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال تیرول |  ۲۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |  Schalke 04 II |  ۶۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۴– |  باشگاه فوتبال تیرول |  ۲۲۱ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال جوانان آلمان |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱. 
فرناندو اسوالد (انگلیسی: Ferdinand Oswald؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل آلمان است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، و باشگاه فوتبال تیرول اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان آلمان بازی کرده‌است.
پرسمی‌ها

| پرسمی‌ها | پرسمی‌ها |
| --- | --- |
پرسمی‌ها (سرده)، Pitohui: پرسمی‌ها (سرده)، Pitohui
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: سردرشتان
سرده:: Pitohui
پرسمی‌ها یا پییتویی‌ها (نام علمی: Pitohui) یا زیبای سمی نام یک سرده از تیره کلاغان است.
که زیر گونه‌های این پرنده همگی سمی می‌باشند.
بوم‌شناسی

در سال ۱۹۹۰ دانشمندانی که پوست سیانا را برای موزه آماده می‌کردند هنگام کار دچار بی‌حسی و سوزش شدند که به دلیل سم نوروتوکسین موجود در پوست این پرنده زیباست.
هوموباتراکوتوکسین که گونه‌ای از سم باتراکوتوکسین است در این بافت‌های بدن این سیانا پیدا می‌شود. همین سم پیش از این در بدن قورباغه‌های سمی دارت کلمبیایی پیدا شده بود.
باتراکوتوکسین (Batrachotoxin)، (به اختصار: BTX) یک آلکالوئید استروئیدی قلبی و عصبی بسیار قوی است که در گونه‌های خاصی از سوسکها، پرندگان و قورباغه‌ها یافت می‌شود. باتراکوتوکسین به کانال‌های سدیمی سلول‌های عصبی متصل شده و به‌طور برگشت‌ناپذیری آن‌ها را باز می‌کند و از بسته‌شدن مجدد آن‌ها جلوگیری می‌کند.
آزمایش‌ها نشان داده که سمی‌ترین بخش بدن پرنده پوست و پرهایش است و میزان سم در ماهیچه‌های اسکلتی آن کمتر است.
وجود سم در بافت قلب و کبد این پرنده نشان می‌دهد که سیانا مقابل سم باتراکوتوکسین مقاوم است.
گمان بر این است که سم موجود در بدن سیانا به دلیل رژیم غذایی آن‌ها است، چرا که میزان سم بدن این پرندگان بسته به مکان زندگی‌شان متفاوت است. سوسک‌های گل‌خراشی که این سم را در بدن خود دارند یکی شکارهای مورد علاقه سیانا هستند.
گونه‌ها

پیتویی گونه‌گون، Pitohui kirhocephalus
پیتویی کلاه‌دار، Pitohui dichrous
پیتویی شکم‌سفید، Pitohui incertus
پیتویی زنگاری، Pitohui ferrugineus
پیتویی کاکل‌دار، Pitohui cristatus
پیتویی سیاه، Pitohui nigrescens
چنار سوخته شاهرود

| چنار سوخته شاهرود | چنار سوخته شاهرود |
| --- | --- |
نام: چنار سوخته شاهرود
کشور: ایران
شهرستان: شاهرود
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام‌های دیگر: میدان چنار سوخته
کاربری: پارک
دیرینگی: ۶۰۰ سال
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۵۴۴
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
چنار سوخته شاهرود یکی از نمادهای شهر شاهرود در استان سمنان است که در میدان چنار سوخته (میدان قیام) این شهر واقع است.
قدمت

این چنار بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ سال قدمت دارد و دلیل سوختن آن مشخص نیست.
چنارهای کهنسال واقع در خیابانها و بوستانهای شاهرود یکی از جاذبه‌های طبیعی این شهر به‌شمار می‌روند. قدیمی‌ترین درخت چنار شهر چنار سوخته نام دارد و در انتهای خیابان شهربانی وسط میدانی به نام میدان چنار سوخته قرار گرفته‌است
ثبت ملی

درخت کهن‌سال چنار سوخته شاهرود به شماره " ۵۴۴ "در فهرست میراث طبیعی ملی کشور ثبت شده‌است
موزه میهو

موزه میهو در پاییز
موزه میهو در جنوب شرقی کیوتو ژاپن، نزدیک شهر شیگاراکی، در استان شیگا واقع شده‌است. این مرکز همچنین مقر اصلی یک گروه مذهبی جدید بنام شومیکای است که توسط میهوکو کویاما تأسیس شده‌است.
تاریخ

این موزه رؤیای میهوکو کویاما (به نام او نامگذاری شده) بنیانگذار سازمان مذهبی شینجی شومیکای که اکنون گفته می‌شود حدود ۳۰۰۰۰۰ عضو در سراسر جهان دارد. بعلاوه، در دهه ۱۹۹۰ کویاما ساخت موزه را در نزدیکی معبد شومی در کوه‌های شیگا احداث کرد.
مجموعه

موزه میهو در ژاپن ۱۲۰۰ اثر از جغرافیای تاریخ و تمدن ایران و ۳۳ اثر ساسانی و صدها اثر دوران هخامنشی دارد بر اساس کتاب موزه میهو MIHO MUSEUM,Takeshi,Umehara, south wing,1997
بخشی از آثار باستانی در این موزه مربوط به تمدن آمودریا است (Oxus Civilization گنجینه ای بسیار گرانبها که در منطقه مرزی افغانستان و تاجیکستان کشف و بعدها توسط باندهای مافیایی به سرقت رفت بخشی از گنجینه‌های طلایی ذوب و به طلا فروشان فروخته شده‌است بقیه سر از گنجینه‌های اروپایی درآورد و بخشی از آن به گنجینه دار ژاپنی فروخته شد. .
موزه میهو مجموعه خصوصی اشیا عتیقه آسیایی و غربی میهوکو کویاما را در خود جای داده‌است که سالها قبل از افتتاح موزه در سال ۱۹۹۷ توسط سازمان شومی در بازارهای جهانی خریداری شده‌است. در حالی که کویاما از اوایل دهه ۱۹۵۰ شروع به خرید ظروف مخصوص مراسم چای سنگی کرد، عمده خرید این موزه در دهه ۱۹۹۰ انجام شد. بیش از دو هزار قطعه در مجموعه دائمی وجود دارد که تقریباً ۲۵۰ قطعه در هر زمان نمایش داده می‌شوند. در میان اشیا موجود در این مجموعه بیش از ۱۲۰۰ شی وجود دارد که به آسیای میانه دوران هخامنشی مربوط می‌شود.
آثار تمدن ایرانی در موزه میهو

در ژاپن موزه‌های موزه میهو، موزه اورینتال، موزه شرق باستان. مرکز فرهنگ خاورمیانه در ژاپن. موزه ادو-توکیو .موزه ملی توکیو چند نمونه آثار ایرانی را در خود جای داده‌اند. اما دستکم ۳۳ اثر بسیار گرانبها و کم‌نظیر در موزه میهو ژاپن مربوط به دوره ساسانی است که برخی از آنها عبارتند از :
جام ایران، ساسانی نور قهوه ای مایل به قرمز، نور بژ، شیشه بی‌رنگ است.
بشقاب با حیوانات شکار شاه ایران دوره ساسانی.
گلدان ایران، دوره ساسانی نقره ای زراندود
جفت پارچ با الگوی سه پره ایران، دوره ساسانی نقره ای طلایی.
جام تخم مرغ شکل از ایران در موزه میهو ژاپن سده یازدهم یا دوازدهم میلادی جنس:طلا
جام سه مرد ایستاده که با گل‌های رز از یکدیگر جدا شده‌اند. از ایران سده ۱۳ یا ۱۴ پیش از میلادجنس: الکتروم
تکوک شکل بز کوهی ششم پیش از میلادجنس: نقره، الکتروم ظرف تزیین شده با حیوانات مختلف از جمله شیر و بزکوهی
هفتم پیش از میلادجنس: نقره
ظرف به شکل حملهٔ شیر به گاو سده هشتم تا ششم پیش از میلادجنس: نقره و طلا
تنگ آب با دسته‌هایی به شکل بز کوهی و بز کوهی بالداراز ایران ششم پیش از میلادجنس: نقره و طلا
جام با نقش گوزن در میان درختان هزارهٔ نخست پیش از میلادجنس: طلا.
کتری با تندیسک‌های بز کوهی دوران: پیش هخامنشی سده هفتم پیش از میلادجنس: نقره
گلدان باریک گلابی شکل، با یک لبه عمودی، گردن باریک، یقه مهره ای و پای تخت، با چهار چهره زن رقاص برهنه تزئین شده‌است، که هر کدام در یک چهارم بوده و به سمت یکی از چهره‌های مجاور قرار گرفته‌اند.
موبدان موبد ساسانی کرتیر (کردیر) بالاتنه ساخته شده از برنز با چشمانی سیمین/نقره‌ای، بخشهایی از آذین این پیکره نیز نقره‌کاری شده‌است. کرتیر همانند نگاربرجسته‌هایش نشان قیچی بر کلاه خویش دارد و بدون ریش است. نگهداری در گنجینه میهو ژاپن
تعدادی از آثار ساسانی در موزه‌های توکیو و نارا نگهداری می‌شوند.
دستنوشته پارسی ژاپن دستنوشته پارسی ژاپن
بسیاری از موارد موجود در این مجموعه برخی از محققان ادعا کرده‌اند که این اشیا بخشی از گنجینه Oxus است که اندکی پس از کشف آن در سال ۱۸۷۷ توسط غارتگران از دست رفته و بخشی از آن در سال ۱۹۹۳ در افغانستان دوباره کشف شده‌است. آثار معروف به مجموعه آمودریا صده‌ها اثر دوره هخامنشی و ساسانی بوده‌است که احتمالاً در پی حمله مهاجمان در معبدی مخفی شده بود. با این وجود وجود یک مکان‌یابی منحصر به فرد برای خریدهای میهو و موزه بریتانیا مورد چالش قرار گرفته‌است.
بسیاری از موارد موجود در این مجموعه با همکاری فروشنده هنر نوریا شی در طی فقط شش سال به دست آمد و برخی از آنها منشأ مشخصی ندارند یا اصلاً منشأ مشخصی ندارند. در سال ۲۰۰۱ موزه اذعان کرد که مجسمه Boddhisatva در قرن ششم در مجموعه خود همان مجسمه ای است که در سال ۱۹۹۴ از یک باغ عمومی در استان شاندونگ چین به سرقت رفته‌است، با توافق با دولت چین برای بازگرداندن آن در سال 2007.
نکات برجسته این مجموعه‌ها در نمایشگاه‌های مسافرتی در موزه هنر شهرستان لس آنجلس و موزه هنر متروپولیتن در ۱۹۹۶، و همچنین موزه کونشیستوریشیز در سال ۱۹۹۹ به نمایش درآمده است.
معماری

میهوکو کویاما و دخترش هیرکو کویاما، معمار IM Pei را برای طراحی موزه میهو سفارش دادند. طرح IM Pei، که وی آن را Shangri-La نامید، در یک چشم‌انداز تپه ای و جنگلی اجرا می‌شود. تقریباً سه چهارم ساختمان ۱۷٬۴۰۰ متر مربعی در زیر زمین واقع شده‌است که از بالای یک کوه صخره ای تراشیده شده‌است. سقف یک سازه بزرگ شیشه ای و استیل است، در حالی که دیوارهای خارجی و داخلی و کف آن از یک سنگ آهک گرم بژ رنگ از فرانسه ساخته شده‌است - همان ماده ای که Pei در سالن پذیرایی لوور استفاده کرده‌است. مهندس سازه این پروژه Leslie E. Robertson Associated بود.
Pei در هنگام ساخت قطعات جدیدی برای این مجموعه به ایجاد تغییراتی در طراحی گالری‌ها ادامه داد.
پی پیشتر برج ناقوس درمیسونو، مرکز بین‌المللی و مرکز معنوی سازمان شومی را طراحی کرده بود. برج ناقوس از پنجره‌های موزه دیده می‌شود.
یادداشت

↑  Lindelauf, Perrin (March 8, 2009). "Luck, trickery and treasure in Koka City". Retrieved 26 August 2014.
↑  "Encyclopedia of Shinto".
↑  Reif, Rita (16 August 1998). "ARTS/ARTIFACTS; A Japanese Vision of the Ancient World". The New York Times. Retrieved 13 August 2010.
↑  Curtis, John (1 September 2004). "The Oxus Treasure in the British Museum". Ancient Civilizations from Scythia to Siberia. 10 (3): 334. doi:10.1163/1570057042596397.
↑  Southampton, Kathy Judelson; Pichikyan, I.R. (1 January 1998). "Rebirth of the Oxus Treasure: Second Part of the Oxus Treasure From the Miho Museum Collection". Ancient Civilizations from Scythia to Siberia. 4 (4): 306–383 [308–309]. doi:10.1163/157005797X00126.
↑  Muscarella, Oscar White (1 November 2003). "Museum Constructions of the Oxus Treasures: Forgeries of Provenience and Ancient Culture". Ancient Civilizations from Scythia to Siberia. 9 (3): 259–275. doi:10.1163/157005703770961778.
↑  Melikian, Souren (November 6, 1997). "A Splendid Art Collection Goes On Display in Japan". Retrieved 26 August 2014.
↑  McCurry, Justin (11 January 2007). "Italy to ask Japan for return of 'looted' antiques". The Guardian. Retrieved 8 March 2012.
↑  Sims, Calvin (April 18, 2001). "Japanese Agree A Stolen Statue Will Be Sent Back to China". Retrieved 26 August 2014.
↑  Abe, Stanley (2002). "Review: Return of the Buddha: The Qingzhou Discoveries by Lukas Nickel". Artibus Asiae. 62 (2): 296. doi:10.2307/3250269. JSTOR 3250269.
↑  Baker, Kenneth (18 November 2007). "Miho Lets Art Speak For Itself". The San Francisco Chronicle. Archived from the original on 2 February 2013. Retrieved 11 December 2020.
↑  Dobrzynski, Judith (August 28, 2013). "A Trek Well Worth Taking". Retrieved 26 August 2014.
↑  "Shumei – Art and Beauty". Archived from the original on 2015-12-26. Retrieved 2010-11-24.
منبع: MIHO MUSEUM,Takeshi,Umehara, south wing,1997
موزه میهو
اثر باستانی از شهر بوکان ایران که در موزه شرق باستان در توکیو قرار دارد یک بز کوهی سفالی لعابدار
سبک داخلی IM Pei در موزه میهو
سبک داخلی IM Pei در موزه میهو