stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دیوار آبی (سیاست ایالات متحده آمریکا)
ایالات دیوار آبی

در پشت این «دیوار آبی» ایالت‌ها قرار داشتند، بسیاری از آنها دارای تعداد نسبتاً بالایی از آرای انتخاباتی بودند، که به نظر می‌رسید حداقل در سطح ملی کاملاً پشت سر حزب دموکرات قرار دارند، و به نظر می‌رسد یک نامزد جمهوری‌خواه ریاست‌جمهوری مجبور به حذف آن‌ها شود. در مجموع به دنبال کسب ۲۷۰ رای الکترال از سایر مناطق است. ایالات پشت این دیوار عموماً در شمال شرقی ایالات متحده و سواحل غربی ایالات متحده قرار داشت و شامل برخی از ایالت‌های دریاچه‌های بزرگ بود. در هر یک از شش دوره انتخابات ریاست جمهوری قبل از سال ۲۰۱۶، حزب دموکرات ۱۸ مورد از این ایالت‌ها (و همچنین ناحیه کلمبیا) را برده بود که در مجموع ۲۳۸ الکترال از ۲۷۰ الکترال لازم برای پیروزی قطعی است. «سه ایالت بزرگ» (به انگلیسی: big three) که قلعهٔ دموکرات‌ها محسوب می‌شوند شامل کالیفرنیا، نیویورک و ایلینوی است.
ایالت‌های دیوار آبی عموماً شامل ایالت‌هایی است که دموکرات‌ها از انتخابات ریاست جمهوری ۱۹۹۲ تا انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ در آن‌ها پیروز می‌شدند که شامل (به ترتیب کاهش جمعیت و به دنبال آن تعداد آرای الکترال فعلی): کالیفرنیا (۵۴) نیویورک (۲۸)، ایلینوی (۱۹)، پنسیلوانیا (۱۹)، میشیگان (۱۵)، نیوجرسی (۱۴)، واشینگتن (۱۲)، ماساچوست (۱۱)، مریلند (۱۰)، مینه سوتا (۱۰)، ویسکانسین (۱۰)، اورگان (۸)، کانکتیکات (۷)، هاوایی (۴)، مین (۴)، رود آیلند (۴)، دلاور (۳)، و ورمونت (۳)، و همچنین واشینگتن، دی سی (۳)؛ این ایالات در مجموع ۲۳۸ رای الکترال دارند. اگر ال گور در سال ۲۰۰۰ نیوهمپشایر (۴) را برده بود و اگر جان کری نیومکزیکو (۵) و آیووا (۷) را در سال ۲۰۰۴ برده بود، هر سه این ایالت جزوی از دیوار آبی از سال ۱۹۹۲ می‌شدند. آخرین باری که هر یک از این ایالت‌ها قبل از سال ۲۰۱۶ رای خود را به نامزد جمهوری‌خواه داد به زمانی برمی‌گردد که جورج اچ دبلیو بوش در سال ۱۹۸۸ مایکل دوکاکیس را شکست داد و کالیفرنیا، ایلینوی، پنسیلوانیا ، میشیگان ، نیوجرسی، مریلند، کنتیکت، مین، دلاور و ورمونت را برد. آخرین باری که هر یک از ایالت‌های نیویورک، واشینگتن، ماساچوست، ویسکانسین ، اورگن، هاوایی و رود آیلند قبل از سال ۲۰۱۶ به نامزد جمهوری‌خواه رأی دادند، مربوط به انتخاب مجدد رونالد ریگان در سال ۱۹۸۴ بود. مینه‌سوتا از زمان انتخاب مجدد ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۲ هیچ‌گاه به نامزد جمهوری‌خواه رأی نداده است. ناحیه کلمبیا از زمانی که در سال ۱۹۶۴ در کالج انتخاباتی پذیرفته شد در تمامی انتخابات‌ها به نامزد دموکرات رأی داده است.
۲۰۱۶: شکستن دیوار آبی

بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ «تسلط» دموکرات‌ها بر این ایالات زیر سؤال رفت، زیرا در چند انتخابات اخیر فاصلهٔ آن‌ها و جمهوری‌خواهان بسیار کمتر شد و بسیاری از جمهوری خواهان در مناصب ایالتی مثل سناتور یا فرماندار را انتخاب شدند. ایالت‌های دیوار آبی که یک سناتور جمهوری‌خواه دارند شامل پنسیلوانیا، ویسکانسین و مین است. ایالت‌هایی که فرماندار جمهوری‌خواه دارند شامل ماساچوست، مریلند و ورمونت است. علاوه بر این ۱۸ ایالت، سه ایالت دیگر آیووا، نیوهمپشایر و نیومکزیکو که تنها یک بار در همان شش دوره انتخاباتی به جمهوری‌خواهان رای داده بودند در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ با فاصلهٔ تنها ده هزار رأی جورج دبلیو بوش را انتخاب کردند، در حالی که اورگن شاهد شکست بوش با تنها ۶۷۶۵ رای در سال ۲۰۰۰ بود. در مجموع الکترال‌های ایالت‌های دیوار آبی به عدد ۲۵۷ می‌رسد که تنها ۱۳ رای کمتر از آن چیزی است که برای پیروزی لازم است. در سال ۲۰۱۶، دیوار آبی ترک‌هایی نشان داد و از ۲۴۲ رای الکترال به ۱۹۵ رای کاهش یافت.
نیت سیلور ایده دیوار آبی را مورد انتقاد قرار داد و آن را با ایالت‌های «دیوار قرمز/دریای سرخ» مقایسه کرد که از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۸ به جمهوری خواهان رأی دادند. او استدلال می‌کند که دیوار آبی صرفاً نشان‌دهنده یک «دوران بسیار خوب» در انتخابات است، و دستاوردهای نسبتاً جزئی در آرای عمومی می‌تواند به راحتی ورق را در آن ایالت‌ها برگرداند. چنین اتفاقی در سال ۲۰۱۶ مشاهده شد، در آن سال چند ایالت که به‌طور سنتی همیشه جزو دیوار آبی بودند به دونالد ترامپ رای دادند؛ این ایالت‌ها شامل میشیگان، پنسیلوانیا، ویسکانسین و ناحیه ۲ کنگره مین بودند. برخی دیگر همچنین اظهار کرده‌اند که ایالت‌های میشیگان، پنسیلوانیا و ویسکانسین هرگز به‌طور قطعی برای حزب دموکرات «امن» نبوده‌اند و در همین راستا به آرا نزدیک در این ایالت‌ها در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۰ و ۲۰۰۴ اشاره کردند و همچنین معتقدند که پیروزی قاطع باراک اوباما در انتخابات ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ ممکن است تصور نادرستی از قطعی بودن پیروزی در این ایالات برای نامزدهای دموکرات ایجاد کرده باشد.
۲۰۲۰: تجدید حیات دیوار آبی

در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده، جو بایدن نامزد دموکرات‌ها در ایالت‌های ویسکانسین، میشیگان و پنسیلوانیا پیروز شد. با این حال، بایدن این ایالت‌ها را تنها با اختلاف ۰٫۵ تا ۳ درصد پیروز شد که در مقایسه با اختلاف پیروزی‌های اوباما در این ایالت‌ها در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲، عملکرد کمتر قابل توجهی داشت. روندهای بلندمدت برای دموکرات‌ها در این ایالت‌ها چندان مطلوب به نظر نمی‌رسد، زیرا نتایج در این ایالت‌ها تقریباً با میانگین کلی کشور یکی بوده و همچنین بسیاری از رای‌دهندگان سفیدپوست طبقه کارگر در آنجا به سمت جمهوری خواهان متمایل شده‌اند.
بایدن همچنین با پیروزی در آریزونا، جورجیا و منطقه دوم کنگره در نبراسکا، به دیوار/دریای قرمز نفوذ کرد. با این حال، حوزه دوم کنگره مین به دونالد ترامپ رای داد. ایالت‌هایی مانند کلرادو و ویرجینیا که پیش از این رقابت سختی را در انتخابات برای هر دو طرف داشتند، پس از انتخابات ۲۰۲۰، تا حدی در نتیجه الگوهای جمعیتی، کاملاً متمایل به دموکرات‌ها شده‌اند. بایدن در سال ۲۰۲۰ در هردوی این ایالات با بیش از ۱۰ درصد اختلاف برنده شد.
دریای سرخ

ایالت‌هایی که جمهوری خواهان در یازده انتخابات گذشته (از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۰) برنده شده‌اند عبارتند از: تگزاس (۴۰)، آلاباما (۹)، کارولینای جنوبی (۹)، اوکلاهما (۷)، می‌سی‌سی‌پی (۶)، یوتا (۶)، کانزاس. (۶)، نبراسکا (۴) (اما نه منطقه ۲ کنگره نبراسکا)، آیداهو (۴)، داکوتای جنوبی (۳)، داکوتای شمالی (۳)، آلاسکا (۳)، و وایومینگ (۳) که در مجموع ۱۰۳ رای الکترال دارند. علاوه بر این، تنسی (۱۱)، میسوری (۱۰)، کنتاکی (۸)، لوئیزیانا (۸)، آرکانزاس (۶)، ویرجینیای غربی (۴) و مونتانا (۴) در شش انتخابات بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۰ در اختیار جمهوری‌خواهان بوده است. ایالت‌هایی که جدیداً به دیوار قرمز اضافه شده‌اند، مجموع آرا الکترال آن‌ها را به ۱۵۴ رساندند. سایر ایالت‌های دارای رکورد پیروزی ۱۰ از ۱۱ (از ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۰)برای جمهوری‌خواهان شامل کارولینای شمالی (۱۶) و ایندیانا (۱۱) است که ۲۷ رای الکترال آنها به ۱۵۴ رای الکترال از بیست ایالت قبلی دریای سرخ اضافه شده است و مجموع را به ۱۸۱ رای الکترال می‌رساند. هرچند کارولینای شمالی معمولاً یک ایالت نوسانی است اما در سال‌های اخیر تقریباً همیشه کمی به بیشتر به سمت جمهوری‌خواهان متمایل بوده.
جورجیا و آریزونا ایالت‌هایی هستند که سابقاً جزو دیوار/دریای سرخ بودند و جمهوری‌خواهان در ۸ انتخابات از ۹ انتخابات بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۶ در این دو ایالت پیروز شدند، اما در سال ۲۰۲۰ دموکرات‌ها در این دو ایالت پیروز شدند و اکنون به عنوان ایالت‌های نوسانی در نظر گرفته می‌شوند. تگزاس که در ۱۱ انتخابات ریاست جمهوری گذشته شاهد پیروزی جمهوری‌خواهان بوده و در لیست بالا از ایالت‌های دیوار/دریای قرمز قرار گرفته است، اکنون گاهی اوقات به عنوان یک ایالت نوسانی در نظر گرفته می‌شود زیرا جمهوری خواهان تنها با ۵٫۶ درصد اختلاف در سال ۲۰۲۰ در آن برنده شدند و نظرسنجی‌ها نیز نشان از رقابت نزدیک در تگزاس داشتند.
یادداشت

↑  تا زمانی که دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ در آن برنده شد.
↑  تا زمانی که دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ در آن برنده شد.
↑  تا زمانی که دونالد ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ در آن برنده شد.
↑  ناحیه کلمبیا تا قبل از ۱۹۶۴ و تصویب متمم بیست و سوم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا در انتخابات ریاست‌جمهوری دارای رأی الکترال نبود.
↑  هاوایی از سال ۱۹۵۹ به عنوان ایالت شناخته شد و از ۱۹۶۰ در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کرد.
↑  واشنگتن تا سال ۱۸۸۹ یک ایالت نبود و تا سال ۱۸۹۲ در انتخابات شرکت نمی‌کرد.
↑  پارکر هفت رای از هشت رای الکترال مریلند را به دست آورد و دیگری به روزولت رسید که بالاترین رأی برگزیننده‌اش در واقع ۵۱ رای بیشتر از پارکر به دست آورد.
↑  بالاترین برگزیننده تفت در واقع ۶۰۵ رای بیشتر از برایان دریافت کرد، اما از هشت گزیننده برتر، شش نفر به برایان متعهد شدند.
↑  کلینتون در سراسر ایالت مین پیروز شد، اما یکی از چهار رای الکترال این ایالت به ترامپ رسید. از زمان انتخابات ۱۹۷۲، مین دو رای الکترال به برنده آرای مردمی در سراسر ایالت اعطا کرده است، با یک رای به برنده در هر ناحیه کنگره.
↑  بایدن به صورت کلی برندهٔ ایالت مین شد ولی یکی از آرا الکترال مین به ترامپ رسید.
↑  همه این‌ها در سطح ملی به عنوان «حزب مترقی» نامگذاری می‌شدند، اگرچه نسخه ۱۹۲۴ ادامه حزب ۱۹۱۲ نبود.
ایالت‌هایی که به‌طور سنتی به رنگ آبی (دموکرات) رأی می‌دادند، اما در سال ۲۰۱۶ به جمهوری‌خواه رأی دادند، با رنگ قرمز مشخص شده‌اند. در مینه‌سوتا (یک ایالت تاریخی دیوار آبی)، دموکرات‌ها تنها با ۱٫۵ درصد اختلاف و مین با ۳ درصد اختلاف در سال ۲۰۱۶ پیروز شدند. ضمن این که یک برگزیننده در شمال مین یک رأی الکترال خود را به جمهوری‌خواهان داد.
ایالت‌های دیوار/دریای قرمز، همراه با سالی که از آن زمان قرمز شده‌اند. تمام ایالت‌های رنگ شده در این نقشه حداقل از سال ۲۰۰۰ قرمز بوده‌اند.
آسپارنا

نمایی از دهستان آسپارنا در استان آلابای - ۲۰۰۹
آسپارنا دهستانی در استان آلابای اسپانیا است.
در این دهستان ۱۵۸۳ نفر زندگی می‌کنند. مساحت این دهستان ۶۵٫۰۱ کیلومتر مربع است.
مکنزی داکیاتو

مکنزی داکیاتو در سال ۲۰۲۰
مکنزی داکیاتو (به انگلیسی: Mackenzie Caquatto) ژیمناست زادهٔ ۲۶ مارس ۱۹۹۲ میلادی اهل کشور ایالات متحده آمریکا است.
لاخابر

کارخانهٔ آلومینیوم اینورلاخی و دریاچهٔ لاخ ئیل
نقشهٔ اسکاتلند و مکان قدیمی استان تاریخی لاخابر
لاخابر ((انگلیسی: Lochaber؛ ‎/lɒxˈɑːbər/‎؛ گیلی اسکاتلندی: Loch Abar) نامی است که اینک به مناطقی از اسکاتلند کوهستانی اطلاق می‌شود.
به‌لحاظ تاریخی، این منطقه از دو قصبهٔ کیلمالی و کیلمانیوگ تشکیل شده بود و اینک شهر فورت ویلیام اصلی‌ترین منطقهٔ مسکونی در آن محسوب می‌شود.
مگس‌های لاشه

| مگس‌های لاشه | مگس‌های لاشه |
| --- | --- |
مگس‌های لاشه، Calliphoridae: مگس‌های لاشه، Calliphoridae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: مگس
زیرراسته:: کوتاه‌شاخکان
فروراسته:: مگس‌خانگی‌شکلان
تیره:: Calliphoridae
مگس‌های لاشه(نام علمی: Calliphoridae) نام یک تیره از زیرراسته کوتاه‌شاخکان است.
تپه خونی

| تپه خونی | تپه خونی |
| --- | --- |
نام: تپه خونی
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان سرخس
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوره ساسانی تا قرون اولیه اسلامی
دورهٔ ساخت اثر: دوره ساسانی
مالک فعلی اثر: آستان قدس رضوی
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۳۱۵۵۳
تاریخ ثبت ملی: ۲۰ شهریور ۱۳۹۵
تپه خونی مربوط به دوره ساسانی  
تا دوره اولیه اسلامی در شهرستان سرخس، این اثر در تاریخ ۲۰ شهریور ۱۳۹۵ با شمارهٔ ثبت ۳۱۵۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۵۷

| 0 | 1 |
| --- | --- |
تاریخ‌ها: ۸–۱۲ نوامبر
→ ۱۹۵۵۱۹۵۸ ←: → ۱۹۵۵۱۹۵۸ ←
قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۱۹۵۷ سی و سومین دوره از رقابت‌های قهرمانی جهان می‌باشد که از ۸ تا ۱۲ نوامبر ۱۹۵۷ در تهران، ایران برگزار گردید. در این دوره ۷۶ ورزشکار مرد از ۲۱ کشور رقابت کردند.
خلاصه مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | طلا | نقره | نقره | برنز | برنز |
| خروس‌وزن ۵۶ ک‌گ | Vladimir Stogov  اتحاد جماهیر شوروی | ۳۴۵٫۰ ک‌گ | علی صفاسنبلی  ایران | ۳۲۷٫۵ ک‌گ | محمود نامجوی  ایران | ۳۲۰٫۰ ک‌گ |
| پر وزن ۶۰ ک‌گ | یوگنی مینایف  اتحاد جماهیر شوروی | ۳۶۲٫۵ ک‌گ | Sebastiano Mannironi  ایتالیا | ۳۵۲٫۵ ک‌گ | آیساک برگر  ایالات متحده آمریکا | ۳۵۰٫۰ ک‌گ |
| سبک‌وزن ۶۷٫۵ ک‌گ | ویکتور بوشوئف  اتحاد جماهیر شوروی | ۳۸۰٫۰ ک‌گ | Ivan Abadzhiev  بلغارستان | ۳۷۲٫۵ ک‌گ | Jan Czepułkowski  لهستان | ۳۶۵٫۰ ک‌گ |
| میان‌وزن ۷۵ ک‌گ | تامی کونو  ایالات متحده آمریکا | ۴۲۰٫۰ ک‌گ | فئودور بوگدانوفسکی  اتحاد جماهیر شوروی | ۴۲۰٫۰ ک‌گ | Jan Bochenek  لهستان | ۳۹۵٫۰ ک‌گ |
| سبک سنگین‌وزن ۸۲٫۵ ک‌گ | تروفیم لوماکین  اتحاد جماهیر شوروی | ۴۵۰٫۰ ک‌گ | Jim George  ایالات متحده آمریکا | ۴۲۲٫۵ ک‌گ | جلال منصوری  ایران | ۴۱۲٫۵ ک‌گ |
| میان سنگین‌وزن ۹۰ ک‌گ | آرکادی ووروبیوف  اتحاد جماهیر شوروی | ۴۷۰٫۰ ک‌گ | محمدحسن رهنوردی  ایران | ۴۴۰٫۰ ک‌گ | فیروز پژهان  ایران | ۴۲۷٫۵ ک‌گ |
| سنگین‌وزن ۹۰+ ک‌گ | Aleksey Medvedev  اتحاد جماهیر شوروی | ۵۰۰٫۰ ک‌گ | Humberto Selvetti  آرژانتین | ۴۸۵٫۰ ک‌گ | Alberto Pigaiani  ایتالیا | ۴۵۲٫۵ ک‌گ |
جدول مدال‌ها

| رتبه | کشور | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  اتحاد جماهیر شوروی | ۶ | ۱ | ۰ | ۷ |
| ۲ |  ایالات متحده آمریکا | ۱ | ۱ | ۱ | ۳ |
| ۳ |  ایران | ۰ | ۲ | ۳ | ۵ |
| ۴ |  ایتالیا | ۰ | ۱ | ۱ | ۲ |
| ۵ |  آرژانتین | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۵ |  بلغارستان | ۰ | ۱ | ۰ | ۱ |
| ۷ |  لهستان | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ |
| مجموع (۷ کشور) | مجموع (۷ کشور) | ۷ | ۷ | ۷ | ۲۱ |
راینهولد گلیر

| راینهولد گلیر | راینهولد گلیر |
| --- | --- |
راینهولد گلیر در جوانی: راینهولد گلیر در جوانی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: راینهولد موریتسویچ گلیر
زاده: ۱۱ ژانویهٔ ۱۸۷۵ کی‌یف، اوکراین
خاستگاه:  اوکراینی
درگذشته: ۳۰ دسامبر ۱۹۵۶ (۸۱ سال) مسکو، اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی
ژانر: موسیقی کلاسیک، اپرا
پیشه(ها): آهنگساز، رهبر ارکستر، طراح رقص، مدرس موسیقی
ساز(ها): ویولن
راینهولد موریتسویچ گلیر (اوکراینی: Ре́йнгольд Мо́ріцевич Гліер؛ آلمانی: Reinhold Moritzevich Glière؛ ۱۱ ژانویه ۱۸۷۵ – ۲۳ ژوئن ۱۹۵۶) یک آهنگساز، رهبر ارکستر، طراح رقص و مدرس موسیقی اهل اوکراین بود.
وی دانش‌آموختهٔ «مدرسهٔ موسیقی کی‌یف» و «کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو» و از شاگردانِ میخائیل ایپولیتف ایوانف، یان هژیمالی، آنتون آرنسکی، اُتاکار شِـفچیک و سرگئی تانیف بود و بابت آثارش برندهٔ جوایز فراوانی همچون نشان لنین، «جایزهٔ استالین» و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده بود.
او مدتی نیز رئیس «انجمن آهنگسازان اتحاد جماهیر» بود.
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۹)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۸ ژوئن ۱۹۳۹
زادگاه:  برکن‌هد
تاریخ مرگ:  ۲۷ اوت ۲۰۱۶ (۷۷ سال)
محل مرگ:  تورکی
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Port Sunlight
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۷–۱۹۶۹ |  باشگاه فوتبال تورکی یونایتد |  ۲۷۸ |  (۲) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آلن اسمیت (انگلیسی: Alan Smith; ۸ ژوئن ۱۹۳۹ – ۲۷ اوت ۲۰۱۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورکی یونایتد اشاره کرد.
روهر اینک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی خاص
صنعت: فناوری هوافضا
بنا نهاده: ۶ اوت ۱۹۴۰ (۱۹۴۰-08-۰۶)
بنیانگذاران: فردریک روهر
دفتر مرکزی: چولا ویستا، کالیفرنیا
مالک: گودریچ  یونایتد تکنالوجیز
تعداد کارکنان: ۷۵۰ نفر
روهر اینک (انگلیسی: Rohr, Inc.) شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۰ توسط فردریک روهر تأسیس شد.
تپه اشرفی

| تپه اشرفی | تپه اشرفی |
| --- | --- |
نام: تپه اشرفی
کشور: ایران
استان: استان کردستان
شهرستان: شهرستان بیجار
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
دیرینگی: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
دورهٔ ساخت اثر: دوران‌های تاریخی پس از اسلام
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۶۸۱۸
تاریخ ثبت ملی: ۱۰ دی ۱۳۸۱
تپه اشرفی مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان بیجار، بخش چنگ الماس، روستای کنامار واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۸۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لئو ونسان

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
زاده: ۶ نوامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۸ سال) وزول، فرانسه
قد: 1.77 m
وزن: 62 kg
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: اف‌دی‌جی
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
تیم(های) آماتور: تیم(های) آماتور
۲۰۱۴–۲۰۱۶: CC Étupes
 :  
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۱۶: اف‌دی‌جی (stagiaire)
۲۰۱۷–: اف‌دی‌جی
 :  
لئو ونسان (فرانسوی: Léo Vincent‎؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۹۵) دوچرخه‌سوار اهل فرانسه است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به روبه–لیل متروپول و تیم دوچرخه‌سواری اف‌دی‌جی اشاره کرد.
ورونیکا کوکلا

ورونیکا کوکلا (انگلیسی: Veronica Cochelea؛ زادهٔ ۱۵ نوامبر ۱۹۶۵) قایقران روئینگ اهل رومانی بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
آلن اسمیت

آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۸۰) بازیکن فوتبال زاده ۱۹۸۰ اهل انگلستان
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۲) بازیکن فوتبال زاده ۱۹۶۲ اهل انگلستان
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۲۱)
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۹)
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۴۹)
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۵۰)
آلن اسمیت (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۶)
چوب‌پری مکزیکی

| چوب‌پری مکزیکی> وضعیت حفاظت | چوب‌پری مکزیکی> وضعیت حفاظت |
| --- | --- |
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: پرستوسانان
تیره:: مرغ مگس
سرده:: Thalurania
گونه:: ridgwayi
چوب‌پری مکزیکی (نام علمی: Thalurania ridgwayi) نام یک گونه از سرده چوب‌پری است.
والتر بوید

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Walter Boyd
زادروز:  ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۲ ‏(۵۲ سال)
قد:  ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱٫۸۰ متر)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۲–۱۹۹۶ |  Colorado Foxes |  ۱۲ |  (۶) |
| ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |  Arnett Gardens |  ۷ |  (۲) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۱ |  باشگاه فوتبال سوانزی سیتی |  ۴۳ |  (۱۰) |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۴ |  Arnett Gardens |  ۱۱ |  (۴) |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  Constant Spring |  ۲۶ |  (۱۵) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۷ |  Naggo Head |  ۱۱ |  (۴) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  Arnett Gardens |  ۳۵ |  (۱۲) |
| مجموع |   |  ۱۴۵ |  (۵۳) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۱۹۹۱–۲۰۰۱ |  تیم ملی فوتبال جامائیکا |  ۶۶ |  (۱۹) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۷:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۷.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۰۷
والتر بوید (انگلیسی: Walter Boyd؛ زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۲) یک بازیکن فوتبال اهل جامائیکا است.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال جامائیکا بازی کرده‌است.
تولید تیتانیوم
مقدمه

فلز تیتانیوم0.63 درصد از پوسته زمین را شکل می دهد و فراوانی زیادی ندارد.  رسوبات این عنصر که به سادگی با عمیات معدنی بدست می‌آیند در سرتاسر جهان وجود دارند. سنگ معدن‌های اصلی این فلز عبارتند از: «روتیل» (Rutile) با فرمول شمیایی (TiO2) و «ایلمنایت» (ilmenite)با فرمول (FeTiO3). همچنین ایلمنایت مگنتیت در اکراین و ایلمنایت هماتیت در کانادا نیز به صورت رسوبات سخت وجود دارند.
باوجود کمیاب بودن دی‌اکسید تیتانیوم (روتیل) و گران‌تر بودن این سنگ معدن، بیشترمورد استفاده قرار می گیرد زیرا فاقد ترکیبات آهن و فرآوری آن آسان تر می باشد. در برخی از موارد، با فرآوری ایلمنایت و حذف آهن، می‌توان به روتیل مصنوعی دست یافت. اصلی‌ترین فرایندهایی که موجب تولید تیتانیوم می‌شوند عبارتند از: هانتر، کرال، آرمسترانگ و کمبریج
فرایند هانتر

«فرایند هانتر» (Hunter Process) در سال 1910 توسط شیمیدان نیوزلندی و در آمریکا معرفی شد. این فرایند که به شکل «فرایندهای ناپیوسته» (Batch Processes) انجام می‌شد شامل کاهش «تیتانیوم تترا کلرید» (TiCl4)  به کمک سدیم بود. این واکنش در داخل «راکتور ناپیوسته» (Batch Reactor) و محیط خنثی تحت دمای 1000 درجه سانتی‌گراد صورت می‌گرفت که بعد از آن از هیدروکلریک اسید برای شستشوی نمک از محصول نهایی مورد استفاده قرار می گرفت. واکنش کلی آن به صورت زیر است:
TiCl4+4Na→4NaCl+Ti
قبل از فرایند هانتر، تمامی تلاش‌ها منجر به تولید تیتانیوم با درصد خلوص بسیار پایین شده بود. این روش بعدها با روش دیگری تحت عنوان فرایند کرال جایگزین شد.
فرایند kroll

بیشترین میزان تولید تیتانوم حاصل از این فرایند است. فرایند kroll برای فلزت دیگری مانند zr هم مورد استفاده قرار می گیرد. این فرایند شامل چهار مرحله زیر می باشد:
فرایند kroll > 1.کلریناسیون سنگ معدن به تیتانیوم (IV) کلرید

دی‌اکسید تیتانیوم به لحاظ حرارتی بسیار پایدار و در برابر واکنش‌های شیمیایی) بسیار مقاوم است. دی‌اکسید تیتانیوم را نمی‌توان با استفاده از کربن، مونو اکسید کربن یا هیدروژن کاهش داد. همچنین کاهش آن بوسیله عناصر با الکتروپوزیتیوی بیشتر (الکترونگاتیوی کم‌تر) نیز به طور کامل صورت نمی‌گیرد. اگر بتوان آن را به صورت تیتانیوم (IV) کلرید تبدیل کرد در نهایت می‌توان به تیتانیم دست پیدا کرد چراکه کلرید به راحتی کاهش می‌یابد.
سنگ معدن خشک را به همراه کُک در داخل یک کلرزن (کلیناتور) قرار می‌دهند. همزمان با گرم کردن این مواد، کربن می سوزد وگرمای واکنش  سبب می‌شود تا این فرایند در دمای 1027 درجه سانتیگراد ادامه پیدا کند:
TiO2(s)+2Cl2(g)+C(s)→TiCl4(g)+CO2(g)
فرایند kroll > 2.خالص‌سازی تیتانیوم (IV) کلرید

تیتانیوم (IV) کلرید خام با استفاده از فرایند تقطیر، خالص‌سازی می‌شود. البته قبل از آن باید با «هیدروژن سولفید» H2S یا روغن‌های معدنی آن را آماده کرد. این آماده‌سازی به این دلیل صورت می‌گیرد تا «وانادیم اکسی کلراید» (VOCl3) که نقطه جوشی برابر با تیتانیوم (IV) کلرید دارد از آن حذف شود. محصول نهایی شامل تیتانیوم (IV) کلرید با خلوص 99/9 درصد است که از آن می‌توان در تولید تیتانیوم یا رنگ‌های مات استفاده کرد.
تانکرهایی که برای نگهداری این مواد استفاده می‌شود باید خشک و عاری از هرگونه رطوبت باشند چراکه این مواد در حضور آب و تحت یک هیدرولیز سریع رسوبات سفید هیدروژن کلرید از خود بجای می‌گذارند:
TiCl4(l)+2H2O(l)→TiO2(S)+4HCl(g)
فرایند kroll > 3. کاهش تیتانیوم (IV) کلرید به اسفنج تیتانیوم

تیتانیوم (IV) کلرید مایعی فرار است. این مایع را گرم می‌کنند تا بخار آن را از یک رآکتور از جنس فولاد ضدزنگ عبور دهند. این رآکتور شامل منیزیمی است که تا 526 درجه سانتی‌گراد و در محیط آرگون گرم شده است. در واکنش های پیرومتالوژی که استخراج فلزات در دمای بالا صورت می گیرد، یک عامل احیا کننده وجود دارد، در اینجا منیزیم به عنوان عامل احیا کننده حضور دارد. گذر تیتانیوم (IV) کلرید از رآکتور و واکنش آن گرمازا است و دما را تا 826 درجه سانتی‌گراد بالا می‌برد. بر اثر این واکنش‌ها، کلریدهای تیتانیوم (II) و تیتانیوم (III) تولید می‌شوند. کلریدهای تولیدی در حین واکنش، سرعت پایین دارند و به جهت سرعت بخشیدن به واکنش، دما را تا بیش از 1000 درجه سانتی‌گراد بالا می‌برند. با این وجود باز هم انجام این واکنش زمان‌بر خواهد بود:
TiCl4(g)+2Mg(l)→Ti(s)+2MgCl2(s)
پس از گذشت 36-50 ساعت، رآکتور را از کوره خارج  می‌کنند و به مدت ۴ روز زمان می‌دهند تا سرد شود. منیزیمی که در واکنش شرکت نکرده است را به همراه مخلوط کلرید و تیتانیوم خرد می‌کنند و به منظور حذف منیزیم کلرید، آنها را با هیدروکلریک اسید رقیق شستشو می‌دهند. در روشی دیگر که معمولاً در ژاپن انجام می‌شود، حذف منیزیمِ واکنش نداده از تیتانیوم به کمک تقطیر خلا و با دمای بالا انجام می‌شود.
با الکترولیز منیزیم کلرید، از منیزیم تولیدی دوباره در فرایند کاهش استفاده می‌کنند و کلر تولیدی را نیز در بخش کلر زنی بکار می‌گیرند. خالص‌سازی تیتانیوم به کمک تقطیر در دمای بالا انجام می‌شود. فلز تولید شده به شکل دانه‌های ریزی است که به آن اسفنج تیتانیوم می‌گویند. این گرده‌های تیتانیومی را می‌توان جداگانه به فروش رساند یا با فرآوری آن‌ها به محصولات مختلف تیتانیومی دست یافت. در برخی موارد از آن به عنوان رنگ دانه رنگ سفید استفاده می شود.
فرایند kroll > 4.فرآوری اسفنج تیتانیوم

اسفنج تیتانیوم به سادگی در دمای بالا با نیتروژن و اکسیژن واکنش می‌دهد. در نتیجه برای فرآوری آن باید از محیط‌های خلأ یا محیطی خنثی مانند آرگون کمک گرفت. در این مرحله، ممکن است مواد بازیافتی این فلز یا فلزات دیگر را بمنظور تولید آلیاژهای تیتانیوم به فرایند اضافه کنند. یک روش معمول برای این کار، فشرده کردن مواد در بلوک‌های بزرگ است که در نهایت به الکترود در «کوره‌های قوس الکتریکی» (Electric Arc Melting Crucible) تبدیل می‌شوند. قوس الکتریکی میان بوته  و الکترود رخ می‌دهد که در نهایت موجب ذوب شدن الکترود در داخل بوته خواهد بود. این مواد مذاب، بعد از سرد شدن به شمش‌هایی تبدیل می‌شوند که می‌توان آن‌ها را برای ایجاد کیفیت بهتر، دوباره ذوب کرد.
فرایند آرمسترانگ

برای تولید تیتانیوم و آلیاژهای آن، می‌توان به جای استفاده از منیزیم، از سدیم استفاده کرد. با وجود اینکه این روش از نظر شیمی، روش جدیدی نیست  اما به تازگی روشی پیوسته به همین منظور توسعه پیدا کرده است که باعث کاهش هزینه‌ها نیز خواهد شد.
تیتانیوم (IV) کلرید به یک جریان مذاب از سدیم وارد می‌شود و کلرید طی یک فرایند ردوکس  به فلز کاهش پیدا می‌کند. از آنجایی که تیتانیوم و سدیم کلرید هر دو جامد هستند، خارج کردن آنها از سدیم مذاب به کمک فیلتراسیون صورت می‌گیرد. پس از این مرحله، جداسازی فلز تیتانیوم از نمک، به سادگی با شستشو توسط آب امکان‌پذیر خواهد بود. سدیم کلرید تولید شده بعد از خشک شدن، ذوب و به کمک الکترولیز به سدیم و کلر تبدیل می‌شود. از سدیم و کلر تولیدی به طور مجدد در «فرایند آرمسترانگ»  بهره می‌گیرند.
فرایند کمبریج

تحقیقات در دانشگاه کمبریج انگلستان موجب توسعه روشی بر پایه الکترولیت شد که دی‌اکسید تیتانیوم را به طور مستقیم به تیتانیوم تبدیل کند.
دی‌اکسید تیتانیوم (روتیل) را پودر و به گلوله‌هایی تبدیل می‌کنند که نقش کاتدی دارند. این گلوله‌ها را داخل حمام مذابی از کلسیم کلرید قرار می‌دهند. این سلول به کمک یک آند کربنی کامل می‌شود. با اعمال ولتاژ، اکسید تیتانیوم به تیتانیوم کاهش می‌یابد و یون‌های اکسیدشده به طرف آند کربنی حرکت می‌کنند. این عمل موجب تشکیل مونو اکسید و دی‌اکسید کربن خواهد بود. با اعمال ولتاژ بالاتر، مکانیسم متفاوتی رخ می دهد. کلسیم در کاتد رسوب می‌کند و با دی‌اکسید تیتانیوم وارد واکنش می‌شود. فراورده‌های این واکنش، تیتانیوم و یون‌های کلسیم هستند. این فرایند به سبب دمای پایین‌تر واکنش، هزینه و خطرات زیست‌محیطی کمتری دارد. استفاده از این روش موجب کاهش هزینه‌ها و بکارگیری گسترده این فلز با ارزش خواهد بود.
Titan-crystal bar
Titanium metal
تپه سیونان

| تپه سیونان | تپه سیونان |
| --- | --- |
نام: تپه سیونان
کشور: ایران
استان: استان کرمانشاه
شهرستان: شهرستان کرمانشاه
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۲۸۱۰
تاریخ ثبت ملی: ۷ خرداد ۱۳۸۷
تپه سیونان مربوط به مس و سنگ است و در شهرستان کرمانشاه، بخش مرکز ی، دهستان میان دربند، روستای یاوری واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۸۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.