stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مایک سنگستر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام کامل: Mike John Sangster
کشور (ورزشی):  بریتانیا
زادهٔ: ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۰ Kingskerswell, Devon, England
درگذشت: ۳۰ آوریل ۱۹۸۵ (۴۴ سال) تورکی, Devon, England
آغاز حرفه: 1956 (amateur tour)
بازنشستگی: 1969
شیوه(های) بازی: Right-handed (1-handed backhand)
تک‌نفره: تک‌نفره
بالاترین رتبه: No. 7 (1961, Ned Potter)
نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم: نتایج تک‌نفرهٔ گرند اسلم
آزاد استرالیا: QF (1961, 1964)
آزاد فرانسه: SF (1963)
ویمبلدون: SF (1961)
آزاد آمریکا: SF (1961)
رقابت‌های تیمی: رقابت‌های تیمی
جام دیویس: SF (1963)
آخرین به‌روزرسانی: 20 April 2012.: آخرین به‌روزرسانی: 20 April 2012.
مایک سنگستر (انگلیسی: Mike Sangster؛ زاده ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۰ درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۸۵) یک تنیس‌باز اهل بریتانیا بود.
مایا اوشتاشفسکا

| مایا اوشتاشفسکا | مایا اوشتاشفسکا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ سپتامبر ۱۹۷۲ (age 43) کراکوف
ملیت: لهستان
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۳–اکنون
مایا اوشتاشفسکا (لهستانی: Maja Ostaszewska؛ زادهٔ ۳ سپتامبر ۱۹۷۲) بازیگر اهل لهستان است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به فرصت دوباره، کلانگور، در خوشی و سختی، دستورالعمل زندگی، همبستگی، همبستگی...، یانوشیک: روایتی واقعی، تشخیص، دلیری ایرنا سندلر، کاتین و جک استرانگ اشاره کرد.
مالکوم ویندیت

مالکوم ویندیت (به انگلیسی: Malcolm Windeatt) (زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۵۲) شناگر اهل بریتانیا است.
مارکوس ولف

| مارکوس ولف | مارکوس ولف |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ ژانویه ۱۹۲۳
درگذشت: ۹ نوامبر ۲۰۰۶
ملیت: آلمانی
فعالیت جاسوسی: فعالیت جاسوسی
وفاداری: آلمان شرقی
شاخه: ادارهٔ کل اطّلاعات (Hauptverwaltung Aufklärung)
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۳–۱۹۸۶
 :  
مارکوس یوهانس ولف (آلمانی: Markus Wolf؛ زاده ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۳ – درگذشته ۹ نوامبر ۲۰۰۶) سیاستمدار و دولتمرد کمونیست آلمانی بود که به مدت ۳۴ سال نفر دوم وزارت امنیت آلمان شرقی بود.
مایک شیشفسکی

جرج بوش در حال تشکر از اعضای تیم ملی آمریکا
مایکل ویلیام شیشِفسکی (Mike Krzyzewski) متولد ۱۳ فوریه سال ۱۹۴۷ مربی پرآوازهٔ  تیم ملی بسکتبال آمریکا است.
او زمانی که مربیگری تیم دانشگاه دوک را داشت به شهرت رسید و چندین مرتبه تیم ملی آمریکا را به قهرمانی رساند.
مالکوم کارمایکل

مالکوم کارمایکل (انگلیسی: Malcolm Carmichael; ۸ سپتامبر ۱۹۵۵ – ) ورزشکار روئینگ اهل بریتانیا بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
مالکوم ویت

| مالکوم ویت | مالکوم ویت |
| --- | --- |
Malcolm Waite (knocked down by Chaplin's Tramp) in The Gold Rush (1925): Malcolm Waite (knocked down by Chaplin's Tramp) in The Gold Rush (1925)
نام هنگام تولد: Malcolm Ivan Waite
زادهٔ: ۷ مهٔ ۱۸۹۲ منمونی، میشیگان
درگذشت: ۲۵ آوریل ۱۹۴۹ (۵۶ سال) ون نایز، لس‌آنجلس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۲۳–۱۹۴۲
مالکوم ویت (انگلیسی: Malcolm Waite؛ ‏ ۷ مهٔ ۱۸۹۲ – ۲۵ آوریل ۱۹۴۹) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به زنوبیا، جویندگان طلا، دلیل علاقه دخترها به ملوانان و کشتی نوح اشاره کرد.
جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا

این مقاله دربارهٔ جایزهٔ زنان است. برای جایزهٔ مردان، جایزه بهترین بازیکن سال اروپا را ببینید.
بهترین بازیکن زن سال اروپا یا بهترین بازیکن زن سال یوفا(به انگلیسی: UEFA Best Women's Player in Europe Award) عنوان جایزه‌ای است که توسط یوفا به بازیکنی که بهترین عملکرد را در فصل پیش از آن داشته است، اهدا می‌گردد. یوفا این جایزه را در سال ۲۰۱۱، ایجاد و آن را جانشین جایزه بهترین بازیکن باشگاهی سال یوفا کرد. مهم‌ترین ملاک برای اهدای این جایزه، عملکرد بازیکن در لیگ قهرمانان اروپا است. اهدای این جایزه در بخش زنان دو سال پس از بخش مردان یعنی جایزه بهترین بازیکن مرد سال یوفا و در سال ۲۰۱۳ برای اولین بار انجام شد. در سالهای ابتدایی و افتتاحیه این مراسم نادین آنگرر، لینا گوسلینگ و لوتا شلین فهرست نهایی نامزدهای دریافت این جایزه را تشکیل دادند. نادین آنگرر در ۵ سپتامبر ۲۰۱۳ به عنوان بهترین بازیکن زن سال اروپا انتخاب شد.
ضوابط و رای‌گیری

مطابق قوانین یوفا بازیکنان بر طبق عملکردشان در آن سال و تمامی بازی‌های بین‌المللی و کشوری و در هر دو ردهٔ ملی و باشگاهی ارزیابی و انتخاب می‌شوند. در اولین سال اهدای این جایزه بازیکنان توسط مربیان دوازده تیم ملی که مرحلهٔ گروهی مسابقات فوتبال زنان اروپا ۲۰۱۳ را با موفقیت گذرانده بودند و همچنین مربیان هشت باشگاه که به یک چهارم نهایی مسابقات لیگ قهرمانان اروپای زنان ۱۳–۲۰۱۲ رسیده بودند انتخاب شدند. پس از آن این نامزدها با رای هجده روزنامه نگار ورزشی که فوتبال زنان را پوشش می‌دادند و توسط انجمن اروپا اسپورت مدیا انتخاب شده بودند برگزیده می‌شوند. هر یک از رای‌دهندگان سه بازیکن برتر خود را انتخاب می‌کردند و به انتخاب اول خود پنج امتیاز انتخاب دوم سه امتیاز و انتخاب سوم یک امتیاز می‌دادند. در دور ابتدایی رای دهی فهرست نهایی سه نفره انتخاب شد و چهار تا ده انتخاب پایانی مشخص شدند. نفر برنده و دوم و سوم نیز در دور دوم انجام شد.
تاریخچهٔ جایزه > برنده

| سال> جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا | اول> جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا | دوم> جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا | سوم> جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲–۱۳ |  نادین آنگرر (فرانکفورت) |  لینا گوسلینگ (وولفسبورگ) |  لوتا شلین (لیون) |
| ۲۰۱۳–۱۴ |  ندیم کسلر (وولفسبورگ) |  مارتینا مولر (وولفسبورگ) |  نیلا فیشر (وولفسبورگ) |
| ۲۰۱۴–۱۵ |  زیلیا ششیچ (فرانکفورت) |  آماندین آنری (لیون) |  جنیفر ماروشسان (فرانکفورت) |
| ۲۰۱۵–۱۶ |  آدا هگربرگ (لیون) |  آماندین آنری (لیون) |  جنیفر ماروشسان (فرانکفورت) |
جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا: جایزه بهترین بازیکن زن سال اروپا
| ۲۰۱۶–۱۷ |  لیکه مارتنس (بارسلونا) |  پرنیل هاردر (وولفسبورگ) |  جنیفر ماروشسان (لیون) |
| ۲۰۱۷–۱۸ |  پرنیله هاردر (وولفسبورگ) |  آدا هگربرگ (لیون) |  آماندین آنری (لیون) |
تاریخچهٔ جایزه > برنده > بر پایه بازیکن

|  | بازیکن | مقام اول | مقام دوم | مقام سوم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نادین آنگرر | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۱ |  آدا هگربرگ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۱ |  ندیم کسلر | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۱ |  زیلیا ششیچ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۵ |  آماندین آنری | ۰ | ۲ | ۰ |
| ۶ |  لینا گوسلینگ | ۰ | ۱ | ۰ |
| ۶ |  مارتینا مولر | ۰ | ۱ | ۰ |
| ۸ |  جنیفر ماروشسان | ۰ | ۰ | ۲ |
| ۹ |  لوتا شلین | ۰ | ۰ | ۱ |
| ۹ |  نیلا فیشر | ۰ | ۰ | ۱ |
تاریخچهٔ جایزه > برنده > بر پایه کشور

|  | کشور | مقام اول | مقام دوم | مقام سوم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  آلمان | ۳ | ۲ | ۲ |
| ۲ |  نروژ | ۱ | ۰ | ۰ |
| ۳ |  فرانسه | ۰ | ۲ | ۰ |
| ۴ |  سوئد | ۰ | ۰ | ۲ |
تاریخچهٔ جایزه > برنده > بر پایه باشگاه

|  | باشگاه | مقام اول | مقام دوم | مقام سوم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  فرانکفورت | ۲ | ۰ | ۲ |
| ۲ |  وولفسبورگ | ۱ | ۲ | ۱ |
| ۲ |  لیون | ۱ | ۲ | ۱ |
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها

برنده       فهرست نهایی
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۳–۲۰۱۲

| رتبه | بازیکن | دور اول | دور نهایی | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  نادین آنگرر | – | ۱۰ |  فرانکفورت |
| ۲ |  لینا گوسلینگ | – | ۶ |  وولفسبورگ |
| ۳ |  لوتا شلین | – | ۲ |  لیون |
| ۴ |  ندیم کسلر | ۱۶ | – |  وولفسبورگ |
| ۵ |  ورونیکا بوکته | ۱۱ | – |  تیرسو |
| ۶ |  کارولین سگر | ۸ | – |  تیرسو |
| ۷ |  نیلا فیشر | ۶ | – |  لینشوپینگ |
| ۸ |  زیلیا ششیچ | ۴ | – |  فرانکفورت |
| ۹ |  وندی رنارد | ۳ | – |  لیون |
| ۱۰ |  لوییزا نسیب | ۲ | – |  لیون |
منبع:
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۴–۲۰۱۳

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  ندیم کسلر | – | ۹ |  وولفسبورگ |
| ۲ |  مارتینا مولر | – | ۳ |  وولفسبورگ |
| ۳ |  نیلا فیشر | – | ۰ |  وولفسبورگ |
| ۴ |  لینا گوسلینگ | ۶ | – |  وولفسبورگ |
| ۵ |  ورونیکا بوکته | ۵ | – |  تیرسو |
| ۵ |  لوتا شلین | ۵ | – |  لیون |
| ۷ |  مارتا | ۳ | – |  تیرسو |
| ۷ |  الکساندرا پاپ | ۳ | – |  وولفسبورگ |
| ۷ |  کارولین سگر | ۳ | – |  تیرسو |
| ۱۰ |  کریستن پرس | ۲ | – |  تیرسو |
منابع:
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۵–۲۰۱۴

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  زیلیا ششیچ | – | ۱۱ |  فرانکفورت |
| ۲ |  آماندین آنری | – | ۴ |  لیون |
| ۳ |  جنیفر ماروشسان | – | ۳ |  فرانکفورت |
| ۴ |  ورونیکا بوکته | ۸ | – |  فرانکفورت |
| ۴ |  آنیا میتاگ | ۸ | – |  روزنگرد |
| ۶ |  اوژنی لو سومر | ۷ | – |  لیون |
| ۷ |  رامونا باخمن | ۶ | – |  روزنگرد |
| ۸ |  وندی رنارد | ۴ | – |  لیون |
| ۹ |  کارولین سگر | ۳ | – |  پاری سن ژرمن |
| ۱۰ |  نادین آنگرر | ۲ | – |  پورتلند تورنز |
| ۱۰ |  زیمون لاودر | ۲ | – |  فرانکفورت |
| ۱۲ |  الکساندرا پاپ | ۰ | – |  وولفسبورگ |
منابع:
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۶–۲۰۱۵

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  آدا هگربرگ | – | ۱۳ |  لیون |
| ۲ |  آماندین آنری | – | ۴ |  لیون |
| ۳ |  جنیفر ماروشسان | – | ۳ |  فرانکفورت |
| ۴ |  ساکی کوماگای | ۱۱ | – |  لیون |
| ۴ |  وندی رنارد | ۱۰ | – |  لیون |
| ۶ |  لوییزا نسیب | ۹ | – |  لیون |
| ۷ |  الکساندرا پاپ | ۹ | – |  وولفسبورگ |
| ۸ |  کامی ابیلی | ۶ | – |  لیون |
| ۹ |  اوژنی لو سومر | ۳ | – |  لیون |
| ۱۰ |  امل مجری | ۲ | – |  لیون |
منابع:
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۷–۲۰۱۶

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  لیکه مارتنس | – | ۹۵ |  بارسلونا |
| ۲ |  پرنیل هاردر | – | ۸۱ |  وولفسبورگ |
| ۳ |  جنیفر ماروشسان | – | ۴۷ |  لیون |
| ۴ |  ویوین میدما |  | – |  بایرن مونیخ |
| ۵ |  اوژنی لو سومر |  | – |  لیون |
| ۶ |  وندی رنار |  | – |  لیون |
| ۷ |  شاکی خرونن |  | – |  فرانکفورت |
| ۸ |  لوسی برنز (بازیکن فوتبال) |  | – |   منچستر سیتی |
| ۹ |  جودی تیلور |  | – |  آرسنال |
| ۱۰ |  شانیس فان دی ساندن |  | – |  لیورپول |
منابع:
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۸–۲۰۱۷

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | تیم |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  پرنیله هاردر | – | ۱۰۶ |  وولفسبورگ |
| ۲ |  آدا هگربرگ | – | ۶۱ |  لیون |
| ۳ |  آماندین آنری | – | ۴۱ |  لیون |
| ۴ |  جنیفر ماروشسان | ۳۲ | – |  لیون |
| ۵ |  لوسی برنز | ۲۰ | – |  لیون |
| ۶ |  لیکه مارتنس | ۱۷ | – |  بارسلونا |
| ۷ |  وندی رنار | ۱۶ | – |  لیون |
| ۸ |  فرن کیربی | ۱۵ | – |  چلسی |
| ۹ |  اوژنی لو سومر | ۱۳ | – |  لیون |
| ۱۰ |  شانیس فان دی ساندن | ۷ | – |  لیون |
منابع:
تاریخچهٔ جایزه > فینالیست‌ها > ۱۹–۲۰۱۸

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | باشگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  لوسی برنز | – | ۸۸ |  لیون |
| ۲ |  آدا هگربرگ | – | ۵۶ |  لیون |
| ۳ |  آماندین آنری | – | ۴۴ |  لیون |
| ۴ |  ویوین میدما | ۳۱ | – |  آرسنال |
:
تاریخچهٔ جایزه > ۲۰–۲۰۱۹

| رده | بازیکن | دور اول | دور نهایی | باشگاه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  پرنیله هاردر | – | ۹۲ |  وولفسبورگ |
| ۲ |  وندی رنار | – | ۸۱ |  لیون |
| ۳ |  لوسی برنز | – | ۲۸ |  لوسی برنز |
| ۴ |  ویوین میدما | ۲۶ | – |  آرسنال |
| ۵ |  دلفین کسکرینو | ۲۴ | – |  لیون |
| ۶ |  اوژنی لو سومر | ۱۳ | – |  لیون |
| ۷ |  آدا هگربرگ | ۱۱ | – |  لیون |
| ۷ |  امل مجری | ۱۱ | – |  لیون |
| ۹ |  ماری آنتوانت کتوتو | ۸ | – |  پاری سن ژرمن |
| ۱۰ |  جنیفر ماروشسان | ۷ | – |  لیون |
منابع:
جیبا

ژیلبرتو آمائوری دِ گودوی فیلیو (به پرتغالی: Gilberto Amauri de Godoy Filho) (متولد ۲۳ دسامبر ۱۹۷۶ در لوندرینا، برزیل) که عموماً با نام جیبا (با تلفظ آوای پرتغالی ژیبا) شناخته می‌شود، بازیکن سابق والیبال اهل کشور برزیل است. جیبا از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۲ عضو تیم ملی برزیل بود. بسیاری کارشناسان و مردم جهان جیبا را به عنوان برترین بازیکن تاریخ والیبال جهان می‌دانند. ژیبا پس از المپیک ۲۰۱۲، اعلام بازنشستگی خود را از تیم ملی برزیل اعلام می‌کند و پس از ۳۱۹ بازی ملی از تیم ملی کشورش خداحافظی می‌کند. جیبا دارنده مدال طلای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن است. جیبا در سال ۲۰۱۴ در سن ۳۷ سالگی از والیبال خداحافظی کرد.
زندگی شخصی

جیبا در شش ماهگی مبتلا به سرطان خون شد و در طی یک سال درمان بهبودی کامل را به دست آورد. در سال ۱۹۹۶ در یک تصادف با خودرو در کوریتیبا به دره ۳۰ متری سقوط کرد اما این بازیکن از خودرو بیرون آمد و صدمه‌ای ندید. جیبا در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۳ در بوداپست با کریستینا پیرو بازیکن رومانی الاصل تیم ملی زنان برزیل ازدواج کرد و حاصل این ازدواج دو بچه به نام نیکول و پاتریک بوده است. جیبا در سال ۲۰۱۳ از کریستینا طلاق گرفت و با ماریا لویزا دائوت مدل آرژانتینی رابطه جدیدی را آغاز نمود.
زندگی شخصی > اجتماعی

جیبا از کودکان یتیم و مبتلا به سرطان حمایت می‌کند و در مبارزه با سرطان پروستات فعال است. جیبا و همسرش کریستینا پیرو که او نیز یک بازیکن والیبال بود وارد کمپین بنیاد ضد سرطان سینه شده‌اند. وی در حال حاضر رئیس کمیسیون ورزشکاران اف آی وی بی است.
زندگی شخصی > تجاری و رسانه

جیبا تا به حال با مجله ووگ ایتالیا و برندهای نیسان، تکنوس و اولمپیکس به عنوان مدل همکاری داشته است. کمیته ملی المپیک برزیل یک فیلم مستند تحت عنوان قهرمان المپیک با حضور او ساخته است. جیبا کتابی مربوط به شرح حال خود و خاطرات مهم ورزشی خود با عنوان جیبا نلیس نوشته و به دو زبان لهستانی و ایتالیایی نیز ترجمه گردیده است.
حرفه‌ای

ورزش حرفه‌ای ژیلبرتو گودوی فیلیو در سال ۱۹۹۳ در باشگاه کوریتیبا آغاز شد. جیبا در همان سال به تیم ملی جوانان دعوت و در مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی در رده جوانان قهرمانی را با برزیل تجربه کرد. در سال ۱۹۹۵، پس از یک فصل در کوکامار، در سن ۱۸ سالگی، برای اولین بار به تیم ملی بزرگسالان برزیل دعوت شد یا کسب اولین قهرمانی آمریکای جنوبی کار خود را در تیم ملی برزیل آغاز نمود. جیبا در همین سال توانست به موفقیت بزرگسی برسد و مدال نقره لیگ جهانی و مدال برنز جام جهانی را به دست آورد. جیبا در بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ به باشگاه‌های متعددی در برزیل پیوست. جیبا در فصل بعد با میناس موفق به کسب قهرمانی سوپر لیگ برزیل شد. وی در سال‌های بعد نتایج خوبی را با تیم ملی برزیل به دست آورد، دو قهرمانی در قهرمانی والیبال آمریکای جنوبی و جام بزرگ قهرمانان ۱۹۹۷ از جمله قهرمانی‌ها بود. جیبا در سال ۱۹۹۹ برنز لیگ جهانی را به دست آورد و در ادامه مدال طلا بازی‌های پان امریکن را با برزیل به دست آورد. جیبا در سال ۲۰۰۰ به اولین تجربه بازی در خارج از کشور خود رسید و با توری فرارا ایتالیا قراردای سه ساله به ثبت رساند. جیبا در همین سال در سال ۲۰۰۲ موفق شد برای اولین بار در زندگی حرفه‌ای خود با تیم ملی برزیل قهرمان قهرمانی والیبال جهان شود و در جام جهانی ۲۰۰۳ با برزیل قهرمانی دیگری را تجربه کند. جیبا در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ درخشید و تنوانست اولین مدال المپیک خود را به دست آورد و به کارنامه درخشان خود مدال طلای المپیک را اضافه نماید و در با برزیل ادامه قهرمان لیگ جهانی رم شود. جیبا پس از حضور در فرارا به کونئو پیمونته پیوست و موفق به کسب جام حذفی ایتالیا در سال ۲۰۰۶ شد. جیبا در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۰۶ در ژاپن قهرمانی دیگری را به دست آورد و در این مسابقات به عنوان بهترین بازیکن شناخته شد، وی در ادامه در لیگ جهانی با برزیل در مسکو جام قهرمانی را بالای سر برد. جیبا در سال ۲۰۰۷ خاتمه همکاری با کونئو را اعلام نمود و به روسیه رفت و به باشگاه ایسکرا پیوست و نتایج قابل توجهی به دست آورد. در سال ۲۰۰۸ حتی تا پای فینال المپیک در پکن با تیم ملی برزیل رفت اما در نهایت مدال برنز را به خانه برد. در سال ۲۰۰۹ او برای دو فصل به پینهیروس پیوست و به برزیل بازگشت.
جیبا در طول تابستان سال ۲۰۰۹ به با درخشش خود و هم تیمی‌هایش موفق به کسب مدال طلا در لیگ جهانی و مسابقات قهرمانی آمریکای جنوبی و جام بزرگ قهرمانان جهان شد. ژیلبرتو در سال ۲۰۱۰ به فینال مسابقات قهرمانی جهان در ایتالیا رسید و قهرمانی دیگری را با برزیل پرآوازه به دست آورد. ژیلبرتو آمائوری د گودوی فیلیو در فصل ۱۲–۲۰۱۲ توسط فلوریپا جذب شد و نایب قهرمانی برزیل را به دست آورد. جیبا پس از المپیک ۲۰۱۲، اعلام بازنشستگی خود را از والیبال بین‌المللی اعلام کرد و بازوبند کاپیتانی خود را برونو رزنده داد تا کاپیتان پر افتخار برزیل پس از ۳۱۹ بازی ملی از تیم ملی کشورش خداحافظی کند. جیبا فصل بعدی را در آرژانتین در باشگاه سیوداد د بولیوار گزراند و نایب قهرمانی لیگ آرژانتین را با بولیوار تجربه نمود. جیبا در فصل ۱۴–۲۰۱۳ به کریستا رفت و پس از سه ماه فعالیت در این تیم با النصر امارات متحده عربی به توافق رسید و در لیگ امارات توپ زد، جیبا پس از مدتی با النصر به مشکلاتی برمی‌خورد و به برزیل بازگشت. جیبا در سال ۲۰۱۴ در سن ۳۷ سالگی از والیبال خداحافظی کرد.
دستاوردهای ورزشی > فردی

۱۹۹۳ باارزش‌ترین بازیکن – قهرمانی زیر ۱۹ سال پسران جهان
۱۹۹۵ باارزش‌ترین بازیکن – قهرمانی زیر ۲۱ سال مردان جهان
۲۰۰۴ باارزش‌ترین بازیکن – بازی‌های المپیک
۲۰۰۶ باارزش‌ترین بازیکن – لیگ جهانی
۲۰۰۶ باارزش‌ترین بازیکن – قهرمانی جهان
۲۰۰۶ جایزه المپیک برزیل بهترین ورزشکار سال
۲۰۰۷ باارزش‌ترین بازیکن – بازی‌های پان امریکن
۲۰۰۷ باارزش‌ترین بازیکن – قهرمانی آمریکای جنوبی
۲۰۰۷ باارزش‌ترین بازیکن – جام جهانی
۲۰۰۸ بهترین زننده سرویس – لیگ جهانی
۲۰۰۹ بهترین اسپکر – قهرمانی آمریکای جنوبی
۲۰۱۰ مجله فیمس – بهترین بازیکن والیبال در یک دهه گذشته
۲۰۱۱ ایالت پارانا – مدال پیشرفت و ارتقاء ورزش
۲۰۱۱ اسکای اسپورت – معروف‌ترین بازیکن والیبال در جهان
۲۰۱۵ فاکس اسپورت – بهترین بازیکن والیبال مردان جهان در تمام ادوار تاریخ
۲۰۱۶ آرسی آی برزیل – بهترین فعال ورزشی
۲۰۲۰ مارکا – صد ورزشکار برتر قرن بیست و یکم
مایر، آیووا

| مایر، آیووا | مایر، آیووا |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
مایر، آیووا: مایر، آیووا
MeyerLocation in Iowa: MeyerLocation in Iowa
مختصات: ۴۳°۲۷′۲۷″ شمالی ۹۲°۴۱′۳۳″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۴۵۷۵۰°شمالی ۹۲٫۶۹۲۵۰°غربی﻿ / 43.45750; -92.69250: مختصات: ۴۳°۲۷′۲۷″ شمالی ۹۲°۴۱′۳۳″ غربی﻿ / ﻿۴۳٫۴۵۷۵۰°شمالی ۹۲٫۶۹۲۵۰°غربی﻿ / 43.45750; -92.69250
کشور: United States
ایالت آمریکا: آیووا
فهرست شهرستان‌های آیووا: شهرستان میچل، آیووا
Township: Stacyville
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۳۱
منطقهٔ زمانی: منطقه زمانی مرکزی
مایر (به انگلیسی: Meyer) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۱ نفر بوده‌است.
جغرافیای اسواتینی

موقعیت اسواتینی
نقشه اسواتینی
اِسواتینی (سوازیلند سابق)، کشوری در جنوب آفریقا است که بین موزامبیک و آفریقای جنوبی قرار دارد. این کشور در مختصات جغرافیایی ۲۶°۳۰′ جنوبی ۳۱°۳۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۵۰۰°جنوبی ۳۱٫۵۰۰°شرقی﻿ / -26.500; 31.500 واقع شده‌است. مساحت اسواتینی ۱۷۳۶۳ کیلومتر مربع است که ۱۶۰ کیلومتر آن آب است. مناطق اصلی کشور لوفِلد (دشت پست)، میدل‌فلد (دشت میانی) و های‌فلد (دشت بلند) نام دارند.
اسواتینی حدود ۱۱۰ مایل (۱۷۵ کیلومتر) از شمال به جنوب و حدود ۸۰ مایل (۱۳۰ کیلومتر) از غرب به شرق در بزرگترین ابعاد آن امتداد دارد. یک تاریخ طولانی و پیچیده زمین‌شناسی، منظره‌ای با تنوع شگفت‌انگیز از ناهمواری‌ها، آب و هوا و خاک برای چنین کشور کوچکی ایجاد کرده‌است.
جغرافیای فیزیکی

زمین‌های این کشور عمدتاً از کوه‌ها و تپه‌ها با برخی دشت‌های با شیب متوسط تشکیل شده‌است. پست‌ترین نقطه کشور رودخانه اوسوتوی بزرگ با ۲۱ متر (۶۹ فوت) و بالاترین نقطه املمبه با ۱٬۸۶۲ متر (۶٬۱۰۹ فوت) است.
اسواتینی به عنوان یک کشور محصور در خشکی، نه خط ساحلی دارد و نه ادعای دریایی. از نظر مرزهای زمینی، اسواتینی ۱۰۵ کیلومتر (۶۵ مایل) با موزامبیک همسایه است و ۴۳۰ کیلومتر با آفریقای جنوبی مرز دارد، یعنی جمعاً ۵۳۵ کیلومتر مرز زمینی.
چهار منطقه فیزیوگرافی به خوبی تعریف شده وجود دارد که به صورت طولی از شمال به جنوب در کمربندهای تقریباً موازی امتداد دارند. از غرب به شرق عبارتند از: های‌فلد(دشت بلند)، میدل‌فلد(دشت میانی)، لوفلد(دشت پست) و کوهستان لِبومبو.
از نظر زمین‌شناسی، قدیمی‌ترین سازندها در غرب و جوانترین سازندها در شرق هستند. اسواتینی یکی از پرآب‌ترین کشورهای آفریقای جنوبی است. رودخانه‌های مهم دائمی که سرچشمه آن‌ها آفریقای جنوبی است، از طریق این کشور به اقیانوس هند می‌ریزند. این رودخانه‌ها لوماتی، کوماتی، امبولوزی و اوسوتو هستند. اوسوتو دارای بزرگترین حوضه آبریز در کشور است، با سه شاخه اصلی، اوسوشوانا, اِنگووِمپیسی، و مخوندوو. در جنوب، رود اینگواووما به سمت غرب اسواتینی بالا می‌رود و همچنین از لبومبو می‌گذرد.
منطقه های‌فلد اسواتینی به سمت شرق جای خود را به میدل‌فلد می‌دهد که ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۷۰۰ متر است. این منطقه پرجمعیت‌ترین منطقه کشور است. مانزینی، قطب تجاری و صنعتی کشور در این منطقه قرار دارد. در نهایت، پست‌ترین بخش اسواتینی، لوفلد دارای ارتفاع متوسط ۲۵۰ متر است. در لوفلد مراتع و درختان خار با تراکم جمعیت کم جمعیت انسان وجود دارد. با توجه به شیوع بالای مالاریا در دشت‌های پست در قدیم، لوفلد از بقیه کشور عقب مانده‌است.
جغرافیای فیزیکی > منابع طبیعی

منابع طبیعی اسواتینی عبارتند از: پنبه نسوز، زغال‌سنگ، خاک رس، کاسیتریت، نیروگاه آبی، جنگل‌ها، ذخایر کوچک طلا و الماس، سنگ معدن و طلق.
| نوع کاربری | درصد بر اساس منطقه |
| --- | --- |
زمین کشاورزی: ۹٫۷۷
محصولات دائمی: ۰٫۷
غیره: ۸۹٫۵۳
:
محیط زیست

اسواتینی همچنین دارای چندین منطقه حفاظت شده مانند پارک ملی هلانه، ذخیره‌گاه طبیعی ملاوولا، پناهگاه حیات وحش ملیلوانه و سایر مناطقی است که از تنوع زیستی غنی کشور محافظت می‌کنند. پارک ملی هلانه بزرگترین منطقه حفاظت شده کشور است و در حدود ۶۷ کیلومتری شمال شرقی مانزینی واقع شده‌است.
اسواتینی مستعد سیل و خشک‌سالی است. فرسایش خاک در نتیجه چرای بی‌رویه یک مشکل رو به رشد است.
اسواتینی بخشی از موافقت نامه‌های بین‌المللی زیر است: تنوع زیستی، گونه‌های در معرض خطر، ممنوعیت آزمایش هسته‌ای و حفاظت از لایه اوزون. این کشور توافقنامه بیابان‌زایی و قانون دریاها را امضا کرده، اما تصویب نکرده‌است.
آب و هوا

آب و هوا از گرمسیری تا معتدل متفاوت است. فصل‌ها برعکس فصل‌های نیمکره شمالی هستند که دسامبر اواسط تابستان و ژوئن اواسط زمستان است. به‌طور کلی، باران بیشتر در ماه‌های تابستان می‌بارد، اغلب همراه با رعد و برق. زمستان فصل خشک است. بیشترین بارندگی سالانه در دشت بلند در غرب رخ می‌دهد و میزان آن بسته به سال بین ۱٬۰۰۰ و ۲٬۰۰۰ میلیمتر (۳۹٫۴ و ۷۸٫۷ اینچ) است. هرچه به سمت شرق حرکت کنیم، باران کمتری می‌بارد و میزان بارش در دشت پست در سال بین ۵۰۰ تا ۹۰۰ میلیمتر (۱۹٫۷ تا ۳۵٫۴ اینچ) ثبت شده‌است. تغییرات دما نیز به ارتفاع مناطق مختلف مربوط می‌شود. دمای دشت بلند معتدل است و به ندرت گرم است در حالی که دشت پست ممکن است دمای حدود ۴۰ درجه سلسیوس (۱۰۴ درجه فارنهایت) را در تابستان شاهد باشد.
میانگین دما در امبابانه بر اساس فصول:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| بهار | سپتامبر اکتبر | ۱۸ درجه سلسیوس (۶۴٫۴ درجه فارنهایت) |
| تابستان | نوامبر - مارس | ۲۰ درجه سلسیوس (۶۸ درجه فارنهایت) |
| فصل پاییز | آوریل - مه | ۱۷ درجه سلسیوس (۶۲٫۶ درجه فارنهایت) |
| زمستان | ژوئن - اوت | ۱۳ درجه سلسیوس (۵۵٫۴ درجه فارنهایت) |
نقشه ناهمواری‌های اسواتینی
پناهگاه حیات وحش ملیلوانه.
مالینوفسکی (سرزمین آلتای)

| مالینوفسکی (سرزمین آلتای) Малиновский | مالینوفسکی (سرزمین آلتای) Малиновский |
| --- | --- |
Settlement: Settlement
مالینوفسکی (سرزمین آلتای)نمایش نقشه Altai Kraiمالینوفسکی (سرزمین آلتای)نمایش نقشه روسیه: مالینوفسکی (سرزمین آلتای)نمایش نقشه Altai Kraiمالینوفسکی (سرزمین آلتای)نمایش نقشه روسیه
مختصات: ۵۲°۵۷′ شمالی ۸۰°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۹۵۰°شمالی ۸۰٫۸۰۰°شرقی﻿ / 52.950; 80.800: مختصات: ۵۲°۵۷′ شمالی ۸۰°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۹۵۰°شمالی ۸۰٫۸۰۰°شرقی﻿ / 52.950; 80.800
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: سرزمین آلتای
شهر: شهرستان زاویالوفسکی (سرزمین آلتای)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۷:۰۰
مالینوفسکی (به لاتین: Malinovsky) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در سرزمین آلتای واقع شده‌است.
ماجرای پراحساس

| ماجرای پراحساس | ماجرای پراحساس |
| --- | --- |
صحنه‌ای از فیلم: صحنه‌ای از فیلم
کارگردان: گراهام کاتز آلفرد هیچکاک (دستیار کارگردان و کارگردان هنری) (غیررسمی)
تهیه‌کننده: مایکل بالکن
نویسنده: آلفرد هیچکاک مایکل مورتون فرانک استیتون (رمان)
فیلمنامه‌نویس: آلفرد هیچکاک
بازیگران: کلیو بروک آلیس جویس مارجوری داو ویکتور مک‌لاگلن لیلیان هال-دیویس
فیلم‌بردار: کلود ال. مک‌دانل
شرکت تولید: گینزبورو پیکچرز
توزیع‌کننده: گومون بریتیش سلزنیک پیکچرز (آمریکا)
تاریخ‌های انتشار: ژوئیه ۱۹۲۴
کشور: بریتانیا
زبان: صامت (میان‌نویس انگلیسی)
ماجرای پراحساس (انگلیسی: The Passionate Adventure) یک فیلم در ژانر درام و صامت به کارگردانی گراهام کاتز و دستیاری آلفرد هیچکاک است که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد.
این فیلم از یک رمان فرانک استینتون به وسیله آلفرد هیچکاک و مایکل مورتون اقتباس شده‌است.
بازیگران

کلیو بروک
آلیس جویس
مارجوری داو
ویکتور مک‌لاگلن
لیلیان هال-دیویس
گل ازقند

| گل ازقند | گل ازقند |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۶°۳۵′۱۰″ شمالی ۵۹°۳۶′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۸۶۱۱°شمالی ۵۹٫۶۱۳۶۱°شرقی﻿ / 36.58611; 59.61361: مختصات: ۳۶°۳۵′۱۰″ شمالی ۵۹°۳۶′۴۹″ شرقی﻿ / ﻿۳۶٫۵۸۶۱۱°شمالی ۵۹٫۶۱۳۶۱°شرقی﻿ / 36.58611; 59.61361
کشور: ایران
استان: خراسان رضوی
شهرستان: مشهد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: درزآب
جمعیت: ۱۴۲ نفر (سرشماری ۹۵)
گل ازقند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان درزآب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۵ نفر (۲۲خانوار) بوده‌است.
مالینوفکا (شهرستان بوریسکی، استان آمور)

| مالینوفکا Малиновка | مالینوفکا Малиновка |
| --- | --- |
Selo: Selo
مالینوفکانمایش نقشه Amur Oblastمالینوفکانمایش نقشه روسیه: مالینوفکانمایش نقشه Amur Oblastمالینوفکانمایش نقشه روسیه
مختصات: ۴۹°۴۶′ شمالی ۱۲۹°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۷۶۷°شمالی ۱۲۹٫۸۳۳°شرقی﻿ / 49.767; 129.833: مختصات: ۴۹°۴۶′ شمالی ۱۲۹°۵۰′ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۷۶۷°شمالی ۱۲۹٫۸۳۳°شرقی﻿ / 49.767; 129.833
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آمور
شهر: بخش بوریسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۹:۰۰
مالینوفکا (به لاتین: Malinovka) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آمور واقع شده‌است.