stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زردپره کوچک

| زردپره کوچک | زردپره کوچک |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: گنجشک‌سانان
تیره:: زردپرگان
سرده:: زردپره‌های معمولی
گونه:: E. pusilla
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Emberiza pusilla Pallas, 1776: Emberiza pusilla Pallas, 1776
Emberiza pusilla
زردپره کوچک (نام علمی: Emberiza pusilla) پرنده‌ای از گروه زردپره‌ها در تیرهٔ زردپرگان در راستهٔ گنجشک‌سانان است. محل زندگی و زادآوری این پرنده از تایگا از شمال خاور دور اروپا و شمال آسیا است. زرد پره کوچک پرنده‌ای کوچنده است و در زمستان به منطقه زیر استوایی در شمال هند و جنوب چین می‌رود. در ایران نیز به ندرت دیده شده است. در جنگل‌های مخروطیان، توس و بید مجنون زندگی می‌کند. آشیانه خود را بر درختان می‌سازد و ۴ تا ۶ تخم می‌گذارد.
ریچارد بوشکا

ریچارد بوشکا (انگلیسی: Richard Boushka؛ زاده ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ - درگذشته ۱۹ فوریهٔ ۲۰۱۹) یک بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
زبان‌شناسی زیستی

زبان‌شناسی زیستی (به انگلیسی: Biolinguistics)، مطالعه زیست‌شناسی و تکاملِ زبان است. زبان‌شناسی زیستی حوزه‌ای میان رشته‌ای متشکل از علوم زبان‌شناسی، زیست‌شناسی، عصب‌شناسی، روان‌شناسی، ریاضیات و سایر رشته‌ها است.
این حوزه تلاش می‌کند تا عملکرد چرخه‌ای را در ذهن بیابد که ما را قادر می‌سازد تا اصول و مبانی زبان را بفهمیم.
دیدگاه زبان‌شناسی زیستی از نیم قرن پیش در میان زبانشناسان تحت تأثیر تحولات زیست‌شناسی و ریاضیات شکل گرفته‌است. این امکان وجود دارد که اصول اساسی زبان وابسته به طبیعت است.
اگر این قانون را در سیستمهای موجود شناخته شده هم در انسان‌ها و هم جانوران مطالعه کنیم این سؤال پیش می‌آید که چه چیزی اجازه می‌دهد تا ذهن ما زبان را بسازد؟ آیا چرخه‌ای وجود دارد که یک جزء منحصربه‌فرد توانایی ما را در ساختن جمله افزایش می‌دهد و در ارتباط بین خودمان با افراد دیگر، گروهی از اشیاء را گردآورده و ارتباط بین آنها را برقرار کرده تا معنی آنها را دریابیم؟ این سؤال‌ها در زبان‌شناسی زیستی مورد بررسی قرار می‌گیرند.
ریچارد بورک

| ریچارد بورک نشان حمام | ریچارد بورک نشان حمام |
| --- | --- |
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: دوبلین
درگذشته: ۱۲ اوت ۱۸۵۵ (۷۸ سال) لیمرک
ملیت: پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری: بریتانیا
خدمت/شاخه: نیروی زمینی بریتانیا
درجه: سرلشکر
جنگ‌ها/عملیات‌: جنگ‌های ناپلئونی جنگ ائتلاف دوم  جنگ شبه‌جزیره 
جوایز: نشان حمام
ریچارد بورک (انگلیسی: Richard Bourke; ۴ مهٔ ۱۷۷۷ – ۱۲ اوت ۱۸۵۵) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
آنتیوخوس چهارم (پادشاه کوماژن)

آنتیوخوس چهارم (نام کامل گایوس ژولیوس آنتیوخوس چهارم) (انگلیسی: Gaius Julius Antiochus IV Epiphanes، یونانی باستان: Γάιος Ἰούλιος Ἀντίοχος ὀ Ἐπιφανής، از ۱۷ پیش از میلاد تا سال ۷۲ میلادی)، آخرین پادشاه کوماژن، و از ۳۸–۷۲ میلادی به عنوان یک پادشاه دست‌نشانده امپراتوری روم بود. لقب او «اپیفان» به معنای «باشکوه» است.
زندگی

آنتیوخوس یک شاهزاده از خاندان سلطنتی کوماژن بود. پدر و مادر او پادشاه آنتیوخوس سوم از کوماژن و ملکه آیوتاپا خواهر و برادر که با یکدیگر ازدواج کرده بودند. خود آنتیاکوس جوان هم با خواهر هم خون خود آیوتاپا ازدواج کرد. آنتیوخوس دارای تباری ارمنی، یونانی و مادی بود.
به نظر می‌رسد زمانی که آنتیوخوس ۱۷ سال داشته پدرش از دنیا می‌رود. تیبریوس امپراتور روم با شهروندان کوماژن موافقت کرد تا پادشاهی آنها را به عنوان بخشی از استان روم سوریه تبدیل کند. از سالهای ۱۷ تا ۳۸، به نظر می‌رسد آنتیوخوس تابعیت روم را داشته او به همراه خواهرش در رم زندگی کرد و بزرگ شد. در حالی که او و خواهرش در رم بزرگ شدند، آنها حمایت بخشی از دربار به واسطه آنتونیای کوچک داشتند. آنتونیا خواهرزاده اولین امپراتور رومی آگوستوس بود.
آنتونیای کوچک یک زن بسیار با نفوذ بود و بر محافل شاهزادگان و شاهزاده خانم‌های مختلف نظارت می‌کرد.
در سال ۳۸، آنتیوخوس سلطنت خود را به واسطه نفوذ آنتونیا، از امپراتور رومی، کالیگولا دریافت کرد. علاوه بر این، کالیگولا قلمروی آنتیوخوس را با بخشی از کیلیکیه در حاشیه ساحل دریا افزایش داد. کالیگولا همچنین طی کل بیست سالی که این استان رومی بوده، کل درآمد کوماژن را به او باز پس داد. دلایل ارائه چنین منابع گسترده‌ای به این پادشاهی همپیمان، هنوز ناشناخته است. شاید این یک ضعف فکری از از شخص خود کالیگولا بود. به همین سبب آنتیوخوس بسیار با کالیگولا صمیمی بود. این دوستی، با این حال، دوام چندانی نداشت، زیرا بعداً توسط کالیگولا دوستی آنها به هم خورد.
آنتیوخوس دارای دو فرزند از آیوتاپا بود: کالینیکوس و یک آیوتاپای کوچکتر. در سال ۵۳، آنتیوخوس قیام برخی قبایل وحشی را در کیلیکیه، به نام کلیته، را سرکوب کرد. در سال ۵۵، او از امپراتور روم نرون دستور گرفت که سپاهی برای جنگ علیه اشکانیان ایجاد کند و در سال ۵۹ تحت فرماندهی ژنرال سی دومیتوس کوربلو علیه پادشاه تیرداد ارمنستان، برادر پادشاه اشکانی بلاش یکم جنگید. در نتیجه خدماتش در این جنگ‌ها، در سال ۶۱ بخش‌هایی از ارمنستان را بدست آورد.
وی هنگامی که در سال ۷۰ قرار بر تعیین امپراتور روم بود، سمت وسپاسیان را گرفت؛ و پس از آن از او بعنوان ثروتمندترین پادشاهان یاد می‌شود. در همان سال، وی به فرماندهی پسرش اپیفان نیروهایی را برای کمک به شاهزاده تیتوس برای محاصره اورشلیم فرستاد: در طول سلطنت خود به عنوان پادشاه، او شهرهای ارمنیک، آیوتاپا و نرونیاس را به‌وجود آورد.
سقوط آنتیوخوس تنها در دو سال اتفاق افتاد، در سال ۷۲، هنگامی که وی توسط سزارینوس پایتوس، فرماندار سوریه، محکوم به توطئه چینی با پارتیان علیه رومیان شد؛ بنابراین، پس از سی و چهار سال از اولین انتصاب خود توسط کالیگولا، از پادشاهی خود محروم شد. فرزندان آنتیوخوس، شاهزادگان اپیفان و کالینیکوس، پس از نبرد کوتاه با سپاهیان رومی، به پارت گریختند. خود آنتیوخوس ابتدا به اسپارت و سپس به روم رفت و بازنشسته شد و در آنجا او باقیمانده زندگی خود را با پسران خود اپیفان و کالینیکوس گذراند و با احترام فراوانی با او برخورد شد. در میان نوه‌های آنتیوخوس و ایوتاپا، شهروند برجسته آتنی، فیلیپاپوس بود که بین قرون اول و دوم در یونان زندگی می‌کرد.
سکه

چندین سکه از این پادشاه وجود دارد، و نشان‌های مرده آنها ثابت می‌کند که وی بر بخش‌های بزرگی از کپادوشیا و قلیسیا و همچنین کامژین درست اداره می‌کرد. در یکی از آن سکه‌ها به او ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΙΟΧΟΣ ("پادشاه بزرگ آنتیوخوس") گفته می‌شود، که شهادت جاه طلبی‌های سیاسی او است. در عقب آن سکه یک عقرب به نمایش گذاشته شده‌است که با شاخ و برگهای برگ آن احاطه شده‌است، و کΟΜΜΑΓΗΝΩΝ ("از کماجیان") حک شده‌است. از سکه‌های او نام همسر او، ایوتاپا را نیز می‌آموزیم.
نادرنزه

| نادرنزه   | نادرنزه   |
| --- | --- |
کشور: آلمان
ایالت: مکلنبورگ-فورپومرن
ناحیه: Vorpommern-Greifswald
انجمن شهرداری: Löcknitz-Penkun
حکومت: حکومت
 • شهردار: Dorina Voß
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۰٫۷۱ کیلومتر مربع (۸٫۰۰ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰ متر (۱۳۰ فوت)
جمعیت (2013-12-31): جمعیت (2013-12-31)
 • کل: ۳۸۱
 • تراکم: ۱۸/کیلومتر مربع (۴۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 17329
کدهای شماره‌گیری: 039746
پلاک خودرو: VG
وبگاه: www.amt-loecknitz-penkun.de
نادرنزه (به آلمانی: Nadrensee) یک شهر در آلمان است که در فرپومرن-گرایفسوالد واقع شده‌است. نادرنزه ۳۷۷ نفر جمعیت دارد.
اوئیرش

| اوئیرش | اوئیرش |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
 بالا: پورتو سالوو؛ ساحل پاسو د آرکوش؛ وسط: کاخ مارکیش پومپال؛ دژ ساو لورنسو دو بوژیو؛ برج مونساتو؛ پایین: باغ سلطنتی کاشیاس؛ قلعه ساو ژولیاو دا باررا:  بالا: پورتو سالوو؛ ساحل پاسو د آرکوش؛ وسط: کاخ مارکیش پومپال؛ دژ ساو لورنسو دو بوژیو؛ برج مونساتو؛ پایین: باغ سلطنتی کاشیاس؛ قلعه ساو ژولیاو دا باررا
  پرچمنشان:   پرچمنشان
کشور:  پرتغال
منطقه: لیسبون
منطقه شهری: لیسبون
ناحیه: لیسبون
بخش‌ها: ۵
حکومت: حکومت
 • شهردار: ایسالتینو موراییس (مستقل)
مساحت: مساحت
 • کل: ۴۵٫۸۸ کیلومتر مربع (۱۷٫۷۱ مایل مربع)
کمترین ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۷۲۱۲۰
منطقهٔ زمانی: WET/WEST (UTC+0/+1)
کد پستی: ۲۷۸۴
کد ناحیه: ۲۱۴
موقعیت‌ها: ۳۸°۴۱′ شمالی ۹°۱۹′ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۸۳°شمالی ۹٫۳۱۷°غربی﻿ / 38.683; -9.317
قدیس: Nossa Senhora da Purificação
وبگاه: www.cm-oeiras.pt
اوئیرش، (به پرتغالی: Oeiras) (تلفظ پرتغالی:[oˈɐjɾɐʃ] ( شنیدن))، یک شهر و شهرداری در بخش غربی منطقه کلان‌شهری لیسبون است که در ریویرای پرتغالی کشور پرتغال واقع شده است. شهرداری بخشی از تراکم شهری لیسبون است و شهر اوئیرش، حدود ۱۶ کیلومتر از مرکز شهر لیسبون فاصله دارد. جمعیت آن در سال ۲۰۱۱، ۱۷۲٬۱۲۰ نفر بود که در مساحتی به وسعت ۴۵٫۸۸ کیلومتر مربع زندگی می‌کردند، که این شهر را به پنجمین شهر پرجمعیت پرتغال تبدیل کرد.
اوئیرش یک مرکز اقتصادی مهم و از پیشرفته‌ترین شهرهای پرتغال و اروپا است. این شهر بالاترین شاخص تولید ناخالص داخلی و پس از لیسبون، بالاترین رتبه را از لحاظ قدرت خرید در کشور دارد و از نظر جمع‌آوری مالیات در جایگاه دوم است. این شاخص‌های اقتصادی همچنین نشان‌دهنده سطح تحصیلات ساکنان آن است، چراکه به‌طور کلی، اوئیرش بالاترین تمرکز جمعیت با تحصیلات عالی را در کشور دارد و از نظر توانایی کارآفرینی و تفکر آزاد اقتصادی، جامعه اوئیرش در رده نخست است. همچنین، این شهر کمترین نرخ بیکاری را در منطقه لیسبون دارد.
تاریخچه

آب و هوای معتدل، دسترسی به آب، کیفیت خاک و موقعیت جغرافیایی مناسب در دهانه رودخانه تاگوس، نخستین ساکنان را به این منطقه جذب کرد. تپه‌های ناهموار داخلی، شرایط کشت را فراهم می‌کرد و امکان استقرار چند کاسترو کوچک کشاورزی را در محدوده منطقه فراهم می‌کرد، مانند کاسترو از لاسیا (که در سال ۱۹۶۳ به عنوان یک دارایی عام‌المنفعه طبقه‌بندی شد). شواهد باستان‌شناسی در این منطقه، نشان‌دهندهٔ سکونتگاه‌های اولیه و ساختارهای دفاعی است که در دوره مس‌سنگی ایجاد شده‌است، اگرچه سکونت‌گاه‌هایی از دوران پارینه‌سنگی مانند گروتا دا پونته دا لاژ (به پرتغالی: Gruta da Ponte da Laje)، خبر از سکونتگاه‌های ابتدایی‌تر می‌دهد.
بقایای اشغال شبه جزیره ایبری توسط رومیان در بسیاری از نقاط شهر، از جمله موزاییک‌ها، به ویژه در امتداد روا داش الکاسیماس (به پرتغالی: Rua das Alcássimas) و یک پل رومی، مشهود است. فتح اعراب در زمان‌های بعد، تاثیر خود را بر روی نام‌گذاری‌ها در این منطقه گذاشت، از جمله نام‌های مکان عربی/مراکشی مانند الکاسیماس (به پرتغالی: Alcássimas)، آلژش (به پرتغالی: Algés)، آلپندروادو (به پرتغالی: Alpendroado) و کینتا دا مورا (به پرتغالی: Quinta da Moura).
جغرافیا

این شهر در امتداد حاشیه شمالی و در دهانه رودخانه تاگوس، روبروی شهر آلمادا قرار دارد که توسط شهرهای لیسبون از شرق، سینترا از شمال، آمادورا از شمال شرقی و کشکایش از غرب احاطه شده‌است.
از نظر اداری، این شهر به پنج بخش مدنی (فرگوزیا) تقسیم می‌شود:
الژش، لیندا-آ-ولیا و کروژ کوبرادا-دافوندو
بارکارنا
کارناسید کیژاش
اوئیرش و ساو ژولیاو دا بارا، پاسو د آرکوش و کاشیاس
پورتو سالوو
در امتداد خط ساحلی ۱۰ کیلومتری، جایی که رودخانه تاگوس با اقیانوس تلاقی می‌کند، چندین خلیج طبیعی در منشأ سواحل آن قرار داشتند:
پرایا دا توره
پرایا د سانتو آمارو د اوئیرش
پرایا د پاسو د آرکوش
پرایا د کاشیاس
دو منطقه سبز بزرگ در شهرداری اوئیرش گسترش یافته‌اند: اشتاساو آگرونومیکا ناسیونال و مجموعه ورزشی ژامور.
جمعیت‌شناسی

| جمعیت شهر اوئیرش(۱۸۴۹–۲۰۱۱)> سال | جمعیت شهر اوئیرش(۱۸۴۹–۲۰۱۱)> جمعیت | جمعیت شهر اوئیرش(۱۸۴۹–۲۰۱۱)> ±% |
| --- | --- | --- |
|  ۱۸۰۱  | ۶٬۰۶۹ | —     |
|  ۱۸۴۹  | ۵٬۰۷۲ | ۱۶٫۴٪− |
|  ۱۹۰۰  | ۱۰٬۴۴۷ | ۱۰۶٪+ |
|  ۱۹۳۰  | ۲۹٬۴۴۰ | ۱۸۱٫۸٪+ |
|  ۱۹۶۰  | ۹۴٬۲۵۵ | ۲۲۰٫۲٪+ |
|  ۱۹۸۱  | ۱۴۹٬۳۲۸ | ۵۸٫۴٪+ |
|  ۱۹۹۱  | ۱۵۱٬۳۴۲ | ۱٫۳٪+ |
|  ۲۰۰۱  | ۱۶۲٬۱۲۸ | ۷٫۱٪+ |
|  ۲۰۱۱  | ۱۷۲٬۱۲۰ | ۶٫۲٪+ |
اوئیرش در سرشماری سال ۲۰۱۱ جمعیتی بالغ بر ۱۷۲٬۱۲۰ نفر داشت که یازدهمین شهر پرجمعیت کشور و پنجمین آنها از نظر تراکم جمعیت باقی ماند.
عمدهٔ رشد جمعیت در این شهر، مانند سایر شهرهای اطراف لیسبون، در نیمه دوم قرن بیستم رخ داد. با آگاهی از این رشد جمعیت و با توجه به الزام برای کنترل پراکندگی شهری، در سال ۱۹۴۸ «طرح شهرسازی ساحل خورشید» (به پرتغالی: Plano de Urbanização da Costa do Sol) به تصویب رسید تا گسترش شهر در حاشیه شمالی تاگوس مدیریت شود. این طرح تا سال ۱۹۹۴ پابرجا باقی ماند، تا آنکه اولین «طرح جامع شهرداری» (به پرتغالی: Plano Director Municipal) به تصویب رسید.
از نظر جمعیتی، جمعیت شهر به ۵۲٫۶٪ زن تا ۴۷٫۴٪ مرد تقسیم می‌شود که اکثریت جمعیت ساکن، بین ۲۵ تا ۶۴ سال سن دارند؛ تقریباً ۹۲٬۹۷۸ نفر از جمعیت کل شهر. با جمع این اعداد، ۲۴٬۱۵۳ سالمند بالای ۶۵ سال و ۲۲٬۶۸۵ ساکن کمتر از ۱۴ سال در این شهر وجود دارد. اوئیرش بالاترین تمرکز جمعیت پرتغال را با مدارک لیسانس و دکترا دارد و همچنین ۲۶٪ از فارغ‌التحصیلان پرتغال که بالاترین رتبه در کشور است.
| تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی | تعداد ساکنان بر حسب گروه سنی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  | ۱۹۰۰ | ۱۹۱۱ | ۱۹۲۰ | ۱۹۳۰ | ۱۹۴۰ | ۱۹۵۰ | ۱۹۶۰ | ۱۹۷۰ | ۱۹۸۱ | ۱۹۹۱ | ۲۰۰۱ | ۲۰۱۱ |
| ۱۴–۰ سال | ۳٬۱۷۰ | ۵٬۳۷۳ | ۵٬۳۵۲ | ۷٬۸۷۰ | ۹٬۰۹۶ | ۱۱٬۴۰۴ | ۲۲٬۸۵۵ | ۴۶٬۸۶۵ | ۳۸٬۷۸۴ | ۲۷٬۷۲۸ | ۲۲٬۶۸۵ | ۲۶٬۵۵۹ |
| ۲۴–۱۵ سال | ۲٬۰۸۲ | ۳٬۴۷۳ | ۴٬۱۲۳ | ۶٬۴۰۵ | ۷٬۳۱۳ | ۱۰٬۲۰۶ | ۱۴٬۶۷۹ | ۲۶٬۲۸۵ | ۲۰٬۶۳۵ | ۲۴٬۹۳۲ | ۲۲٬۳۱۲ | ۱۶٬۵۳۳ |
| ۶۵–۲۵ سال | ۴٬۹۳۶ | ۷٬۶۲۵ | ۸٬۳۳۵ | ۱۳٬۷۴۸ | ۱۹٬۷۴۴ | ۲۸٬۲۶۲ | ۵۱٬۳۸۸ | ۹۶٬۱۵۵ | ۷۹٬۲۷۸ | ۸۲٬۸۵۵ | ۹۲٬۹۷۸ | ۹۶٬۰۵۹ |
| ≤ ۶۵ سال | ۵۵۹ | ۸۰۵ | ۸۴۷ | ۱٬۳۴۰ | ۲٬۱۱۸ | ۳٬۱۲۹ | ۵٬۳۳۳ | ۱۰٬۹۱۰ | ۱۰٬۶۳۱ | ۱۵٬۸۲۷ | ۲۴٬۱۵۳ | ۳۲٬۹۶۹ |
| نامشخص | ۲۱ | ۹۱ | ۲۶۵ | ۳۱ | ۱۱۱ |  |  |  |  |  |  |  |
اقتصاد

اوئیرش، شهری صنعتی و تجاری است که توسط تأسیسات و ساختمان‌های شرکت‌های بزرگ اشغال شده‌است که شامل مقر اس‌آی‌سی و تی‌وی‌آی (دو شبکه تلویزیونی بزرگ پرتغالی) و همچنین دفاتر عملیاتی اصلی، واحدهای تحقیقاتی، شرکت‌های تابعه و شعب بسیاری از شرکت‌های بزرگ چند ملیتی، از جمله گوگل، نستله، مک‌دونالد، بی‌پی، جنرال الکتریک، سیسکو سیستمز، سیناپسس، پی‌وجی، هیولت پاکارد، دل (شرکت), اپسون، سامسونگ، ال‌جی، یونیت۴، فیلیپس، اینتل، کولگیت-پالمولیو، جانسون اند جانسون، لورئال، اورکل، اطلس کوپکو، آب‌ب، دایکین، نایکی، نیسان، پپسی‌کو، فایزر، گراندفوس، مرک اند کو.، نت‌جتس، سیناپسس، میله، یونی‌سیس، ب‌ام‌و، توشیبا، کانن، گلاکسواسمیت‌کلاین، ولوو کارز و استلانتیس. ساختمان مرکزی اومنی اوییشن و شرکت هواپیمایی پرتغالی تابعه آن به نام وایت ایرویز نیز در این شهر قرار دارند.
همچنین به دلیل ایجاد هدفمند تعداد بسیاری از پارک‌ها و مراکز علمی، فناوری، تحقیقاتی و تجاری، این شهر زمینه‌ساز رشد اقتصادی شده‌است، از جمله:
آرکی‌پارک
لاگواش پارک
میرافلورس پرمیوم
نیو پارک
پارک هولندا
پارک سوئسیا
کینتا دا فونته
تاگوس‌پارک - پارک علم و فناوری
تاگوس اسپیس
چندین مؤسسه غیرانتفاعی خصوصی و دولتی نیز در مجاورت شهر اوئیرش مستقر هستند: پست فرماندهی ناتو (فرماندهی مشترک لیسبون)؛ انستیتو گولبنکیان د سینسیا و شعبه‌ای از انستیتو ملی منابع بیولوژیک که مسئول تحقیقات کشاورزی است و مرکز ملی کشاورزی، همگی در داخل این شهر قرار دارند.
اولین شرکت صنایع نیمه هادی پرتغالی در سال ۱۹۹۷ و با نام چیپیدیا در اوئیرش تأسیس شد تا آنکه در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت فناوری میپس به قیمت ۱۴۷ میلیون دلار خریداری شد. در ۸ مه ۲۰۰۹، سینوپسیس آن را به عنوان گروه تجاری آنالوگ از شرکت فناوری میپس به مبلغ ۲۲ میلیون دلار نقدا خریداری کرد.
اماکن و مناظر دیدنی > یادبودها

Marquis of Pombal's Palace
Lime kilns from the Middle Ages (Fornos da Cal)
اماکن و مناظر دیدنی > پارک‌ها

پارک شهرداری اوئیرش
پارک شعرا
فرهنگ و هنر > فستیوال‌ها

NOS Alive
EDP Cool Jazz
فرهنگ و هنر > ورزش‌ها

از دیرباز، بازی‌های فینال جام‌های داخلی فوتبال مردان و زنان کشور در ورزشگاه ملی لیسبون از مجتمع ژامور برگزار می‌شود که مرکز تمرینی تیم ملی فوتبال پرتغال نیز است.
پرتغال اپن که سابقا با نام اشتوریل اپن شناخته می‌شد، تورنمنت حرفه‌ای انجمن تنیس حرفه‌ای و انجمن تنیس زنان بود که در فاصله سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۴ با میزبانی مجتمع ژامور برگزار می‌شد.
روابط بین‌المللی

اوئیرش با شهرهای زیر خواهرخوانده است:
بنگوئلا، آنگولا
گبزه، ترکیه
اینهامبانه، موزامبیک
میندلو، کیپ ورده
محمدیه (مراکش)
اوئیرس، برزیل
پرنسیپ، سائوتومه و پرنسیپ
کینامل، گینه-بیسائو
سن-اتین، فرانسه
افراد شاخص

کارلوش اوژنیو کوریا دا سیلوا، کنت پاسو د آرکوش (۱۹۰۵–۱۸۳۴)؛ سیاستمدار پرتغالی
لوئیزا فیالیو (۱۸۹۱–۱۸۳۹)؛ بازیگر تئاتر پرتغالی
ژوائو ژوزه سینل د کوردش (۱۹۳۰–۱۸۶۷)؛ ژنرال و سیاستمدار پرتغالی
آدلینو آمارو دا کوشتا (۱۹۸۰–۱۹۴۳)؛ سیاستمدار پرتغالی.
آنتونیو آلونسو مارتینس (زاده ۱۹۶۳)؛ نقاش اسپانیایی / پرتغالی
کامانه (زاده ۱۹۶۶)؛ خواننده سبک فادو
هلدر موتینیو (زاده ۱۹۶۹)؛ خواننده و ترانه‌نویس پرتغالی در ژانر فادو
افراد شاخص > ورزش

فرناندو پرش (۲۰۱۹–۱۹۴۳)؛ یک بازیکن فوتبال با ۳۱۴ بازی باشگاهی و ۲۷ بازی ملی برای پرتغال
نلسون موتینیو (زاده ۱۹۵۹)؛ بازیکن سابق فوتبال با ۴۲۴ بازی باشگاهی
ریکاردو پدروسو (زاده ۱۹۷۷)؛ شناگر آزاد که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ رقابت کرد.
سرژیو پائولینو (زاده ۱۹۸۰)؛ دوچرخه‌سوار پرتغالی
مارکوش شوا (زاده ۱۹۸۹)؛ ورزشکار پرش طول که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ رقابت کرد.
دیوگو آنتونش (زاده ۱۹۹۲)؛ دونده دو ۱۰۰ متر
دانیل پودنس (زاده ۱۹۹۵)؛ یک بازیکن فوتبال که در باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز بازی کرد و قریب به ۲۰۰ بازی باشگاهی دارد.
واژه‌نامه

↑  Praia da Torre
↑  Praia de Santo Amaro de Oeiras
↑  Praia de Paço de Arcos
↑  Praia de Caxias
↑  Estação Agronómica Nacional
↑  Miraflores Premium
↑  Neo Park
↑  Parque Holanda
↑  Parque Suécia
↑  Quinta da Fonte
↑  Tagus Space
↑  IGC - Instituto Gulbenkian de Ciência
↑  Synopsys
Oeiras' civil parishes after the 2013 territorial reorganization
ساختمان مرکزی بانک تجاری پرتغال
آرکی‌پارک، یکی از چندین پارک تجاری اوئیرش
بخش دفتری در مجموعه لاگواش‌پارک در محله پورتو سالوو
تندیس فرناندو پسوآ در پارک شعرای اوئیرش
ورزشگاه ملی لیسبون
آدلسنو آمارو دا کوشتا
زاوالا، موزامبیک

| زاوالا، موزامبیک | زاوالا، موزامبیک |
| --- | --- |
زاوالا، موزامبیکموقعیت زاوالا، موزامبیک در نقشه: زاوالا، موزامبیکموقعیت زاوالا، موزامبیک در نقشه
مختصات: ۲۴°۴۱′ جنوبی ۳۴°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۸۳°جنوبی ۳۴٫۶۶۷°شرقی﻿ / -24.683; 34.667: مختصات: ۲۴°۴۱′ جنوبی ۳۴°۴۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۴٫۶۸۳°جنوبی ۳۴٫۶۶۷°شرقی﻿ / -24.683; 34.667
کشور:  موزامبیک
استان‌های موزامبیک: استان اینهامبانه
District: Zavala District
زاوالا (به لاتین: Zavala) یک شهر در موزامبیک است که در Zavala District واقع شده‌است.
زمین‌لرزه ۲۰۱۰ ایندیانا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ ایندیانا:  مکان رومرکز زمین‌لرزه بر روی نقشهٔ ایندیانا
زمان (یوتی‌سی): ؟؟ 
رویداد ISC: 
USGS-ANSS: 
تاریخ محلی: 
زمان محلی: 
بزرگی: ۳٫۸ در مقیاس ریشتر
ژرفای کانونی: ۴٫۹ کیلومتر
زمین‌لرزه ایندیانا  در تاریخ ۰۲۰۱۰−۱۲−۳۰ ۳۰ دسامبر ۲۰۱۰ میلادی، برابر با ‎۹ دی ۱۳۸۹، ساعت ۱۲:۵۵:۲۱ به زمان یوتی‌سی در ایندیانا ، منطقه گرین‌تاون، ایندیانا رخ داد.ژرفای این زلزله ۴٫۹ کیلومتر بود. بزرگی آن ۳٫۸ در مقیاس ریشتر بدست آمده‌است.
اچ‌ام‌اس سالورمان (۱۸۰۸)

| پیشینه> مالک.مشخصات اصلی | پیشینه> .مشخصات اصلی |
| --- | --- |
درازا::  68'2" (Danish)
پهنا::  21' (Danish)
آبخور::  9' (Danish; laden); 7'3" (Danish; unladen)
اچ‌ام‌اس سالورمان (۱۸۰۸) (به انگلیسی: HMS Salorman (1808)) یک کشتی است که طول آن 68'2" (Danish) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۷۸۹ ساخته شد.
زبان‌شناسی فرهنگی

زبان‌شناسی فرهنگی (به انگلیسی: Ethnolinguistics)، ویا (cultural linguistics)، رشته‌ای از زبان‌شناسی است که هدف آن مطالعهٔ رابطه بین زبان و فرهنگ، و چگونگی درک جهان از دیدگاه گروه‌های مختلف قومی‌است. این ترکیب بین قوم‌شناسی و زبان‌شناسی است؛ که اولی اشاره به راه زندگی همهٔ جامعه است، که به معنی تمام ویژگی‌هایی‌است که یک جامعه را از جامعه‌ای دیگر متمایز می‌کند. این ویژگی‌ها جنبه‌های فرهنگی یک جامعه یا یک قوم است.
زبان‌شناسی فرهنگی راهی را که درک و تصور، مفهوم زبان را تحت تأثیر قرار می‌دهد بررسی می‌کند، و نشان می‌دهد که چگونه نتیجهٔ این تأثیر به تفاوت فرهنگ‌ها و جوامع مرتبط‌است. به عنوان مثال راهی که در فرهنگ‌های مختلف برای جهت‌یابی بیان شده متفاوت است. در بسیاری از جوامع، واژه‌های «شرق» و «غرب» در رابطه با طلوع و غروب خورشید برای جهت‌های اصلی در نظر گرفته شده‌است. با این حال، نامگزاری برای جهت‌های اصلی در زبان اینویت در گرینلند، از مناطق جغرافیایی مانند سیستم رودخانه و موقعیت در ساحل استفاده شده‌است؛ و مشابه به آن، زبان یورک فاقد ایدهٔ جهت‌های اصلی‌ست؛ آنها خود را با توجه به ویژگی‌های اصلی جغرافیایی موجود؛ رود کلمث جهت‌یابی می‌کنند.
ساختمان بانک ایران–انگلیس

| ساختمان بانک ایران - انگلیس | ساختمان بانک ایران - انگلیس |
| --- | --- |
نام: ساختمان بانک ایران - انگلیس
کشور: ایران
استان: سیستان و بلوچستان
شهرستان: زابل
بخش: مرکزی
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نام محلی: موزه بانک ایران وانگلیس
نوع بنا: آجرفشاری
کاربری: بانک
کاربری کنونی: موزه
دیرینگی: دوره قاجار
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
مالک اثر: بانک تجارت
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۱۹۱
تاریخ ثبت ملی: ۱۵ شهریور ۱۳۸۳
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
آدرس: https://www.tejaratbank.ir
ساختمان بانک ایران و انگلیس مربوط به اواخر دوره قاجار است که درشهرستان زابل، ۱۵۰ متری شمال شرق میدان شهرداری واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۱۹۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
بانک ایران و انگلیس با مشارکت سهامداران ایرانی وانگلیسی در سال ۱۲۶۸شمسی با سرمایه اولیهٔ ۳۰ میلیون ریال تأسیس شد. دفتر مرکزی آن در تهران قرار داشت.
این بانک پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران و قانون ملی شدن بانک‌ها با بانک تجارت ادغام شد.
ویژگی‌ها

بانک ایران وانگلیس یکی از بانکهایی بود که مسیر را برای ورود اسکناس به ایران هموار کرد.
قورباغه خلنگزار

| قورباغه خلنگزار | قورباغه خلنگزار |
| --- | --- |
قورباغه خلنگزار، Rana arvalis: قورباغه خلنگزار، Rana arvalis
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: دوزیستان
راسته:: قورباغه
تیره:: قورباغه‌های اصلی
سرده:: قورباغه‌های برکه
گونه:: R. arvalis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Rana arvalis : Rana arvalis 
قورباغه خلنگزار (نام علمی: Rana arvalis) نام یک گونه از سرده قورباغه‌های برکه است.
هیدنزی

| هیدنزی  | هیدنزی  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: مکلنبورگ-فورپومرن
ناحیه: فرپومرن-روگن
انجمن شهرداری: West-Rügen
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۹٫۰۲ کیلومتر مربع (۷٫۳۴ مایل مربع)
ارتفاع: ۰–۷۲ متر (خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۱۰۷۷
 • تراکم: ۵۷/کیلومتر مربع (۱۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۱۸۵۶۵
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۸۳۰۰
پلاک خودرو: RÜG
وبگاه: Gemeinde website
هیدنزی (به آلمانی: Hiddensee) یک شهر در آلمان است که در فرپومرن-روگن واقع شده‌است.
خصوصیات

هیدنزی ۱٬۰۷۷ نفر جمعیت دارد.
نخل باب

| نخل باب | نخل باب |
| --- | --- |
نخل باب، Suastus gremius: نخل باب، Suastus gremius
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشره
راسته:: پروانه‌سانان
تیره:: پشیزبالان
گونه:: S. gremius
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Suastus gremius : Suastus gremius 
نخل باب (نام علمی: Suastus gremius) نام یک گونه از سرده سواستوس است.
هیسنا

| هیسنا | هیسنا |
| --- | --- |
هیسنانمایش نقشه شهرستان وسترا یوتلاندهیسنانمایش نقشه سوئد: هیسنانمایش نقشه شهرستان وسترا یوتلاندهیسنانمایش نقشه سوئد
مختصات: ۵۷°۳۴′ شمالی ۱۲°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۵۶۷°شمالی ۱۲٫۵۳۳°شرقی﻿ / 57.567; 12.533: مختصات: ۵۷°۳۴′ شمالی ۱۲°۳۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۷٫۵۶۷°شمالی ۱۲٫۵۳۳°شرقی﻿ / 57.567; 12.533
کشور: سوئد
استان: وستریوتلاند
شهرستان‌های سوئد: شهرستان وسترا یوتلاند
شهرداری‌های سوئد: بخش مارچ
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶۳ کیلومتر مربع (۰٫۶۳ مایل مربع)
جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰): جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۰)
 • کل: ۶۳۸
 • تراکم: ۳۹۳/کیلومتر مربع (۱۰۲۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
هیسنا (به سوئدی: Hyssna) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش مارچ شهرستان وسترا یوتلاند قرار دارد. هیسنا ۱٫۶۳ کیلومتر مربع مساحت و ۶۳۸ نفر جمعیت دارد.
موقعیت

هیسنا یک شهر کلیسایی است در بخش مارچ شهرستان وسترا یوتلاند، واقع در شمال غربی شیننا در جاده ۱۵۶ و آب‌های سورتان است.
در شهر، کلیسای قدیمی وجود دارد که قدمت آن از قرن ۱۱ می‌باشد. همچنین در شهر آسیاب میلورپ وجود دارد و یک کارخانه قدیمی که اکنون یک کافه است.
شاخص نفت خام

شاخص نفت خام (انگلیسی: Benchmark crude)، معیار نفت خام یا نشانگر نفت خام شاخصی است که به عنوان قیمت مرجع خریداران و فروشندگان نفت خام عمل می‌کند. وست تگزاس اینترمیدیت، نفت برنت و نفت خام دبی سه شاخص اصلی قیمت نفت خام هستند. دیگر شاخص‌های شناخته شده شامل سبد اوپک، نفت خام تاپیس سنگاپور، نفت سبک بانی نیجریه، نفت اورال روسیه و ایستموس مکزیک می‌شود.
زیرزمین (مشگین‌شهر)

| زیرزمین | زیرزمین |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۸°۲۴′ شمالی ۴۷°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۰۰°شمالی ۴۷٫۵۸۳°شرقی﻿ / 38.400; 47.583: مختصات: ۳۸°۲۴′ شمالی ۴۷°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۴۰۰°شمالی ۴۷٫۵۸۳°شرقی﻿ / 38.400; 47.583
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: مشگین‌شهر
بخش: مرکزی
دهستان: مشگین غربی
جمعیت: ۴۲۵ نفر
زیرزمین روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشگین غربی قرار دارد.
جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۴۲۵ نفر با ۹۲ خانوار بوده است.
کاشت ماده جوهرافشان

کاشت ماده جوهرافشان (به انگلیسی: Ink Jet material deposition) یک تکنولوژی تولید نوظهور است که در آن از تکنولوژی چاپ جوهرافشان برای نشاندن/کاشت ماده بر روی یک بستر زمینه استفاده می شود. این روش برای از بین بردن هزینه های ثابت تولید و کاهش میزان مواد اولیه مورد استفاده به وجود آمده است.
موارد استفاده

هرآنچه با روش های پیشین چاپ تولید شده است گزینه ی مناسبی برای این روش جدید است. علاوه بر این، دقت این روش می تواند برای کابردهای صنعتی مفید واقع شود. برای مثال:
تولید صفحه نمایش دیود نورگسیل اوگانیک
بردهای مداهای چاپی معمولاً توسط روش چاپ اسکرین تولید می شوند. این روش معمولاً برای ساخت نمونه های اولیه و یا تولیدات با تعداد پایین از نظر هزینه مقرون به صرفه نیست. از جوهر رسانا می توان برای مسیرهای جریان در مدار استفاده کرد.