stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بازیافت حرارت آب
تأثیر و هزینه

گرم کردن آب ۱۸٪ از میانگین قبض آب و برق خانگی را شامل می‌شود. واحدهای استاندارد تا ۶۰٪ از انرژی حرارتی را صرفه جویی می‌کنند وگرنه موقع استفاده از دوش فاضلاب را از دست می‌رود.
نصب یک بازیافت حرارت آب مصرف انرژی و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه‌ای و بطور کلی وابستگی خانه به انرژی را کاهش می‌دهد.
قیمت خرده فروشی برای واحد بازیابی حرارت فاصلاب در حدود ۴۰۰ تا ۱۰۰ دلار کانادا قرار دارد. برای یک خانه معمولی، گرم کردن آب معمولاً دومین تقاضای منابع انرژی است. بر اساس منابع طبیعی کانادا و مرکز فناوری مسکن کانادا و وزارت انرژی ایلات متحده زمان نتیجه‌گیری از صرفه جویی انرژی با توجه به سرمایه‌گذاری اولیه بین ۲ تا ۱۰ سال است.
یک مطالعه مستقل ۲ سال سیستم بازیابی گرمایی فاضلاب نصب شده در خانه‌های مسکونی در انگلستان صرفه جویی 380kWh و 500kWh هر نفر در سال در برداشت.
رسمیت شناختن بین‌المللی > آمریکای شمالی

این فناوری در کانادا و ایالات متحده آمریکا به اسم LEED For Homes شناخته شد و ستاره انرژی برای خانه‌های جدید کانادا.
رسمیت شناختن بین‌المللی > انگلستان

بازیابی حرارت آب فاضلاب به طور مستقل توسط BRE تست شده و می‌توان در ورودی به مدل‌های SAP برای افزایش عملکرد ساختمان انرژی مورد استفاده قرار گیرد.
مقیاس صنعتی و تهویه مطبوع

یک پمپ گرمایی را می‌توان با خطوط فاضلاب شهری ترکیب کرد که اجازه می‌دهد تا سیستم تهویه مطبوع یک ساختمان بزرگ را بازیافت حرارت رد زمستان و هوای خنک در تابستان (در مقایسه با هوای بیرون) از طریق جریان آب خیلی از خانه‌ها و مغازه‌ها.
برعکس این هم امگان پذیر است. گرمای حاصل از تهویه مطبوع و چیلرهای صنعتی نیز می‌تواند برای گرم کردن اولیه آب استفاده شود.
کسب و کار قابل توجه

یکی از شرکت‌های پیشگام با تمرکز بر بازیابی حرارت آب فاضلاب برای ساختمانهای مسکونی‌های چند واحده، ساختمانهای تجاری و عمومی سیستمهای بین‌المللی فاضلاب تبادل حرارتی است.
نمودار نشان می‌دهد که چگونه یک واحد فاضلاب بازیافت حرارتی را می‌توان در یک خانه نصب کرد
گرما بازیابی سیستم شماتیک در یک واحد بازیافت فاضلاب.
سیستم بازیابی حرارتی گنجانیده شده در یک سیستم بازیافت فاضلاب.
بلکو

منطقه مسکونی در Northern Ireland
| بلکو ایرلندی: Béal Cú | بلکو ایرلندی: Béal Cú |
| --- | --- |
بلکوبلکو نمایش داده شده در  ایرلند شمالی: بلکوبلکو نمایش داده شده در  ایرلند شمالی
جمعیت: ۴۸۶ (سرشماری ۲۰۰۱ بریتانیا)
منطقه: فرمانا و اوما
کشور: شهرستان فرمانا
کشور: Northern Ireland
کشور مستقل: بریتانیا
پست شهر: ENNISKILLEN
کدپستی منطقه: BT93
کد تلفن: ۰۲۸
مجلس انگلستان: Fermanagh and South Tyrone
مجلس ایرلند شمالی: Fermanagh and South Tyrone
 فهرست مکان‌‌ها بریتانیا ایرلند شمالی Fermanagh ۵۴°۱۷′۴۶″شمالی ۷°۵۲′۱۶″غربی﻿ / ﻿۵۴٫۲۹۶°شمالی ۷٫۸۷۱°غربی﻿ / 54.296; -7.871:  فهرست مکان‌‌ها بریتانیا ایرلند شمالی Fermanagh ۵۴°۱۷′۴۶″شمالی ۷°۵۲′۱۶″غربی﻿ / ﻿۵۴٫۲۹۶°شمالی ۷٫۸۷۱°غربی﻿ / 54.296; -7.871
بلکو (به انگلیسی: Belcoo) یک روستا در بریتانیا است. بلکو ۴۸۶ نفر جمعیت دارد.
بسل شهاده

| بسل شهاده | بسل شهاده |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۸۴ دمشق
درگذشت: ۲۸ مهٔ ۲۰۱۲ حمص
ملیت: سوریه
بسل شهاده (عربی: باسل شحادة؛ ۳۱ ژانویهٔ ۱۹۸۴ – ۲۸ مهٔ ۲۰۱۲) مهندس، کارگردان فیلم، و دانشمند رایانه اهل سوریه بود.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
آی‌بی‌ام کندور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
توسعه‌دهنده: شرکت پژوهشی آی‌بی‌ام
سازنده: آی‌بی‌ام
گونه: رایانش کوانتومی
تاریخ انتشار: ۴ دسامبر ۲۰۲۳؛ ۱۲ ماه پیش (۲۰۲۳-04}})
سامانه روی تراشه: Cross-resonance
پیشینیان: ی‌بی‌ام اوسپری
جانشین: ی‌بی‌ام  فلامینگو و ی‌بی‌ام  کراسبیل (بر اساس نقشه راه کوانتومی آی‌بی‌ام تا سال ۲۰۳۳)
وبگاه: www.ibm.com/quantum/blog/quantum-roadmap-2033
پردازنده آی‌بی‌ام کندور (انگلیسی: IBM Condor) یک سامانه رایانش کوانتومی با ۱٬۱۲۱ کیوبیت است که توسط آی‌بی‌ام ساخته شده و در رویداد IBM Quantum Summit 2023 که در ۴ دسامبر ۲۰۲۳ برگزار شد، رونمایی شد. این پردازنده از نظر تعداد کیوبیت دومین پردازنده بزرگ کوانتومی است و با پردازنده کوانتومی ۱٬۱۲۵ کیوبیتی ساخته‌شده توسط شرکت Atom که در اکتبر ۲۰۲۳ تولید شد، رقابت می‌کند.
این پردازنده عملکردی مشابه با نسل قبلی خود، یعنی آی‌بی‌ام اوسپری دارد. آی‌بی‌ام کندور دارای تراکم کیوبیتی ۵۰٪ بیشتر نسبت به آی‌بی‌ام اوسپری است و بیش از یک مایل سیم‌کشی انعطاف‌پذیر کریوژنیک با چگالی بالا در آن به‌کار رفته است.
با این حال، این پردازنده به اندازه آی‌بی‌ام هرون که در همان رویداد رونمایی شد، سریع نیست.
محمد میرزا کاشف‌السلطنه

| حاج محمد میرزا قاجار قوانلومحمد میرزا کاشف‌السلطنهکاشف‌السلطنه | حاج محمد میرزا قاجار قوانلومحمد میرزا کاشف‌السلطنهکاشف‌السلطنه |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۲۴۴ تربت حیدریه، استان خراسان رضوی، ایران
درگذشت: ۳۱ فروردین ۱۳۰۸ (۶۴ سال) کتل ملو، استان فارس، ایران
علت مرگ: تصادف
آرامگاه: آرامگاه کاشف السلطنه لاهیجان
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: چایکار
تحصیلات: لیسانس حقوق
محل تحصیل: دانشگاه سوربن، فرانسه
پیشه(ها): دیپلمات، اصلاحگر، مشروطه‌خواه نویسنده
شناخته‌شده برای: آغاز و توسعه کشت چای ایران
جنبش: مشروطیت ایران
همسر(ها): گوهر گرانمایه، دختر رضا مؤیدالسلطنه  (ا. ۱۲۷۴)
فرزندان: سه دختر و یک پسر
والدین: اسدالله میرزا نایب‌الایالهجهان آرا خانم
پرتره کاشف‌السلطنه در دوران جوانی
آقا محمدخان قاجار قوانلو قاجار ملقب به کاشف‌السلطنه و مشهور به چایکار (زاده ۱ فروردین ۱۲۴۴ – درگذشته ۳۱ فروردین ۱۳۰۸)، دیپلمات، اصلاحگر، نویسنده، مشروطه خواه دوره قاجار و پهلوی بود. او نخستین کسی است که کشت چای را در ایران رواج داد و به همین دلیل «پدر چای ایران» خوانده می‌شود.
نمونه دستخط کاشف السلطنه چایکارپاکت نامه به دستخط کاشف السلطنه چایکار
کودکی

او فرزند ارشد اسدالله میرزا نایب‌الایاله بود و در اول فروردین ۱۲۴۴، مطابق با ۲۳ شوال ۱۲۸۱ در تربت حیدریه به دنیا آمد. مادرش جهان آرا خانم ملقب به عزیزالسلطنه، نخستین فرزند قهرمان میرزا، پسر عباس میرزا نایب‌السلطنه بود. اسدالله میرزا بعد از ۱۶ سال به خاطر قیام پدرش، سیف الملوک، و دستگیری و زندانی شدن او، مظنون واقع گردید و پس از انتقال به تهران در خانه‌ای در ارک، که در جوار گلخانه کاخ گلستان بود زندگی می‌کرد تا آن که درگذشت. از همین زمان محمد میرزا را به معلم سرخانه سپردند تا ادبیات فارسی و عربی را بیاموزد. پس از اتمام دروس سرخانه، آقا محمدخان وارد دارالفنون شد و به فراگرفتن زبان فرانسه و علوم متعارف آن زمان پرداخت.
استخدام در وزارت خارجه

در شانزده سالگی، وی به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و دو سال به منشیگری میرزا نصرالله خان مشیرالدوله، وزیر خارجه وقت، مشغول بود. بعد از دو سال منشیگری محمد میرزا با سمت دبیر دومی در سال ۱۲۹۸ قمری /۱۲۶۰ خورشیدی /۱۸۸۱ میلادی عازم پاریس شد. او فرصت را مغتنم شمرد و در دانشگاه سوربن فرانسه در رشته حقوق به تحصیل پرداخت. پس از اخذ پایان‌نامه لیسانس، یک سال نیز در رشته حقوق اداری درس خواند و در سال پنجم اقامت خود در پاریس، به رتبه نایب اولی سفارت ارتقا یافت. در سفر سوم ناصرالدین شاه به سال ۱۳۰۶ ق، وی به عنوان مترجم دکتر فوریه که تازه استخدام شده بود، برگزیده شد و پس از هشت سال اقامت و تحصیل و مأموریت، به ایران بازگشت.
آزادی‌خواهی

پس از مراجعت، به دستور ناصرالدین شاه و به همراه ناصرالملک، شش ماه مشغول ترجمه و وضع قوانین اساسی و تکالیف دولتی شد. در سال ۱۳۱۱ قمری، محمدمیرزا از سوی مؤیدالدوله، پسر حسام‌السلطنه حاکم خراسان، در تربت حیدریه نایب‌الایاله شد. در همین دوران، وی با مخالفان ناصرالدین شاه که خواهان حکومت پارلمانی بودند، هم‌صدا می‌شود و به نشر افکار آزادی‌خواهی و شبنامه‌نویسی می‌پردازد که سبب برافروخته شدن خشم ناصرالدین شاه می‌شود و حکم دستگیریش را صادر می‌کند، اما مؤیدالدوله پیش از هر اقدامی محمد میرزا را وادار به فرار می‌کند. ابتدا، وی از تربت حیدریه به ملک خود در نیشابور می‌رود و در آنجا پنهان می‌شود، اما قوای نظامی دولتی نیشابور را محاصره می‌کنند و طی زد و خوردی، چند نفر از اهالی آنجا کشته می‌شوند. از این رو، محمد میرزا با شتاب بار سفر می‌بندد و به روسیه فرار می‌کند و از آنجا به دیار عثمانی می‌رود. وی در استانبول تجارتخانه فرش و عتیقه دایر می‌کند و با ایرانیان مقیم عثمانی و مخالفان حکومت استبدادی آشنا می‌شود. شاه در دیار عثمانی نیز تعقیب محمد میرزا را ادامه داد و از دولت عثمانی استرداد او را تقاضا کرد. به همین جهت کاشف‌السلطنه دوباره راهی پاریس شد و تا قتل ناصرالدین شاه در آنجا ماند.
پیشنهاد اصلاحات در ایالات جنوبی

در پی مرگ ناصرالدین شاه، میرزا محسن خان مشیرالدوله، وزیر وقت امور خارجه محمدمیرزا را به عنوان سرکنسول در هند منصوب کرد. کاشف السلطنه بر سر راه خود به بمبئی، چندین ماه را در بغداد و بوشهر سپری کرد، و در آنجا گزارش‌های متعددی در خصوص وضعیت ایالات جنوبی ارسال کرد. در این گزارش‌ها، او شرحی از غوغای بختیاری‌های خوزستان، شورش شیخ محمد لنگه، و درگیر بودن بریتانیا در ناآرامی منطقه‌ای ارائه کرد. او از عملیات نا مؤثر دولت‌های منطقه‌ای و گمرک انتقاد کرد. او به دولت هشدار داد که قدرت‌های بزرگ- خصوصاً روسیه و بریتانیا- بر سر اعمال نفوذ و ایجاد پیروان محلی در این مناطق در حال رقابتند. او به دولت مرکزی اصرار کرد «شمار اندکی کشتی جنگی» در خلیج فارس نگه دارد، پاسگاه‌های نظامی دائمی بسازد، و برای پایان دادن به شورش‌های مرزی و پیش‌گیری از وقایع مشابه در آینده نیروی تقویتی گسیل کند. کاشف السلطنه برای نفوذ دادن مؤثر دیوانسالاری حکومتی قاجاری در سرحدات جنوبی مجموعه پیشنهادهایی داشت. از جمله در دست گرفتن مجدد اداره گمرک به دست ایرانیان (که در آن زمان در دست مأمورین بانک سلطنتی بریتانیایی ایران بود)، مالیات‌گیری از تجارت در «محرکات» (محصول نخیلات) جمع نخل، تأسیس عدالتخانه‌های مدرن در هر شهر و بندر، ایجاد شهرداری‌های مدرن و اعمال حقوق ملی بر آب‌های امتدادیابنده از خط ساحلی. این گزارش‌ها به همراه شماری از نوشته‌های ارسالی از هند در بایگانی خانواده کاشف السلطنه باقی مانده‌اند و اخیراً توسط ثریا کاظمی- نوه کاشف السلطنه- در کتابش چاپ شده‌اند.
سفر به هند

در سال ۱۳۱۳ قمری /۱۲۷۴ خورشیدی /۱۸۹۵ میلادی، حاج محمد میرزا در حالی که سی سال داشت با خانم گوهر گرانمایه ازدواج کرد و به دستور میرزا محسن خان مشیرالدوله، به سمت ژنرال کنسولی ایران در هند مأمور شد. چون در آن سال مرض طاعون در هندوستان شیوع یافته بود، مدتی در کربلا توقف کرد و با معلم به آموختن زبان انگلیسی پرداخت. پس از مدتی اقامت در بمبئی، به محل تابستانی هیئت‌های نمایندگی سیاسی واقع در منطقه سیملا در دامنه هیمالیا رفت و همان‌جا دربارهٔ کشت چای به مطالعه پرداخت. سپس به نواحی چای‌خیز هند سفر کرد و ضمن مشاهده کشت و صنعت چای، دوره تحصیلی آن را نیز به پایان برد و به اخذ گواهینامه نائل آمد. در حالی او به این توفیقات دست می‌یافت که صنعت چای انحصاری بود و آموختن آن به مردم دیگر کشورهای شرقی مجاز نبود. از این رو، وی ناگزیر هویت خویش را پنهان می‌ساخت و به عنوان تاجر فرانسوی در مؤسسه انگلیسی‌ها به تحصیل می‌پرداخت. وی در مزرعه‌ای کشت چای را نیز تجربه کرد.
کاشف‌السلطنه هم‌چنین گونه‌ای از کاج را از هیمالیا به ایران آورده و کاشت آن را رواج داد که امروزه در ایران به نام کاج کاشفی شناخته می‌شود.
چای

کاشف السلطنه در اواخر ۱۸۹۸ وارد بمبئی شد. و تقریباً از همان ابتدا مشغول جمع آوری اطلاعات در خصوص کشت چای در هند شد. او در نوشته‌هایش برای ایران، به اظهارات کتبی و شفاهی مظفرالدین شاه، استناد می‌کند که بر اهمیت وارد کردن راه و چاه کشت چای به کشور تأکید می‌کرد. به نظر می‌رسد دولت قاجار پیروی نمونه‌های انگلستان و روسیه در آغاز کردن کشت بومی چای در آن زمان بود. علاقه به چای، بخشی از تلاش بزرگتر دولت مرکزی (و تجار) برای کاستن از میزان کل ارزش واردات از هند بود. دلیل این کسری پیوستهٔ پولی در تجارت با آن کشور بود. با توجه به ارزش تخمینی واردات چای از هند به مبلغ حدوداً یک میلیون تومان در سال، نزدیک به ۸۳ درصد کل چای مصرفی در ایران از هند می‌آمد، دولت تولید داخلی چای را هم پاسخگوی نیاز در حال رشد داخلی و هم کاستن از تجارت وارداتی از هند می‌دانست. علاوه بر این، چای می‌توانست همچون دیگر محصولات بهادار (چون افیون، ابریشم و تنباکو) که برای توازن تجارت با کشورهای همسایه بسیار مهم بودند عمل کند. کاشف السلطنه تخمین زد که کشت داخلی چای نه تنها کشور را در مدت ده تا دوازده سال می‌توانست خودکفا کند، بلکه یک محصول بهادار برای واردات کساد اقتصاد ایران می‌توانست به همراه بیاورد.
حاج محمدمیرزا قبل از مراجعت به ایران، مقداری تخم چای را به همراه چهار هزار گلدان چای، قهوه، تخم کنف، دارچین، فلفل، میخک، هل، انبه، گنه گنه، کافور، ریشه زردچوبه، زنجبیل و غیره تهیه کرد و در سال ۱۲۸۵ شمسی با مشکلات بسیار آن‌ها را به ایران آورد.
مخالفت و عدم همکاری مردم گیلان او را از این کار بازنداشت و موفقیت‌های نخستین، او را به کوشش بیشتری واداشت و کشت، چیدن و خشک کردن چای را به مردم آن سامان آموزش داد.
در سال ۱۳۲۰ قمری /۱۲۸۱ خورشیدی /۱۹۰۲ میلادی، کاشف السلطنه به روسیه رفت و دو متخصص روس را استخدام کرد و به ایران آورد، ولی کارشکنی مأموران دولتی که دست آموز انگلیسیان بودند، مانع از پیشرفت مطلوب وی می‌شد.
شهرداری

وی طبق فرمانی از طرف وزارت خارجه در تاریخ ۱۴شوال ۱۳۲۲/ دی ماه ۱۲۸۳/ دسامبر۱۹۰۴، به عنوان کاردار (شارژ دافر) دولت ایران به سفارت ایران در پاریس رفت تا به امور آنجا رسیدگی کند. کاشف سه سال و اندی در آنجا ماند و در سال ۱۳۲۶ق/۱۲۸۵ ش به ایران بازگشت. پس از مراجعت به وطن در سال ۱۳۲۶ق/۱۲۸۵ ش با فرمانی از جانب مجلس شورای ملی، مأمور تأسیس شهرداری به سبک جدید شد. در آغاز، وی جزوه‌ای به نام «کتابچه قانون بلدیه» تنظیم می‌نماید و در آن وظایف شهرداری و مأموران آن را به تفصیل بیان می‌کند.
از دیگر خدمات او در شهرداری، نامگذاری خیابان‌ها و کوچه‌های تهران، شماره‌گذاری منازل، روشنایی خیابان‌ها با چراغ برق، ترتیب رسانیدن آب آشامیدنی به خانه‌ها با گاری بشکه دار، اداره پلیس، سرویس درشکه اسبی کرایه برای استفاده عموم، برنامه رفتگری و نظافت معابر، آب‌پاشی خیابان‌ها و برخی کارهای دیگر است. او پس از یک سال و اندی به دلیل مشکلات و کارشکنی‌های بسیار، از این شغل استعفاء داد و در پی آن، عهده‌دار امور محاکمات وزارت خارجه شد.
پس از مشروطه

وی در سمت کنسول ژنرال برای بار دوم عازم هند شد، ولی پس از بازگشت مجدد تصدی امور محاکمات وزارت خارجه را بر عهده گرفت. در این دوره، کاشف به مخالفت علنی با رژیم استبدادی محمدعلی شاه پرداخت، ولی پیش از به توپ بسته شدن مجلس، از طریق رشت عازم سفر مکه و ادای مناسک حج شد. پس از مراجعت به ایران، به همراه خانواده خود به آلمان سفر می‌کند و در اوایل پاییز ۱۹۱۲ میلادی به برلین می‌رسد. اقامت او در آن دیار چندان طولانی نبود و خیلی زود به وطن برگشت. با روی کار آمدن احمد شاه، کاشف در کنار محمدولی خان سپهسالار تنکابنی به فعالیت سیاسی پرداخت. در کابینه دوم سپهسالار که پس از جریان مهاجرت شکل گرفت، به عنوان معاون نخست‌وزیر که تا آن زمان در ایران شغلی بی‌سابقه بود به مجلس معرفی و به کار مشغول شد. این کابینه مقارن با جنگ جهانی اول در ۱۳۳۵ قمری /۱۲۹۵ خورشیدی تشکیل شد، ولی کاری از پیش نبرد و احمدشاه ایران را ترک کرد و رضاخان زمام امور را به دست گرفت. کاشف‌السلطنه که از زمان مظفرالدین شاه امتیاز چای به او واگذار شده بود، از طرف وزارت عامه به ریاست سازمان چای تعیین شد و با آنکه با کارشکنی‌های بسیاری روبرو بود، کشت و تولید چای را در شهرهای گیلان و به ویژه لاهیجان توسعه داد. وی صنعت چای را علاوه بر هند، در چین و ژاپن مورد بررسی قرار داد و با استخدام متخصصان چینی و آوردن بذر جدید و ماشین‌آلات کشاورزی از آن کشور رشد و تحول دیگری را در این صنعت به وجود آورد. علاوه بر چای، وی نوعی تخم ابریشم و بذر برنج را نیز وارد کرد که با آب و هوای ایران سازگارتر و محصول بیشتری می‌داد.
پایان زندگی و شایعات

کاشف‌السلطنه با وسایل و ماشین‌آلات چای و همراهان از بمبئی با کشتی به مقصد بوشهر حرکت کرد و در آخرین روزهای فروردین ۱۳۰۸ به ایران رسید. گفته شد خودروی حامل او به دره سقوط کرد و کشته شد.
درمورد مرگ او گفته می‌شود او اتومبیلی از کمپانی زیگلر با راننده عرب و اتومبیل دیگری برای همراهان اجاره کرد و ساعت ۱۱ صبح از بوشهر به سمت شیراز به راه افتادند. در اتومبیل اول کاشف‌السلطنه در صندلی جلو، و پرتیوا - مأمور انگلیسی – و یک ژاندارم پشت سر راننده نشستند، در اتومبیل دوم چهار نفر متخصص چینی سوار شدند، هشت صندوق لوازم شخصی کاشف‌السلطنه نیز در آن بود. در گردنه ملو که بین دالکی و کنارتخته بود، اتومبیل به دره پرت شد. کاشف و ژاندارم در همان لحظه کشته شدند اما راننده و پرتیوا با زخم مختصر در شیراز معالجه سرپایی شدند و به اتفاق رئیسی کمپانی زیگلر از آنجا رفتند. بعد از آن اثری از این راننده که شاهد معتبری در این حادثه بود، یافت نشد.
ابهامات در مورد کشته شدن کاشف‌السلطنه و شایعات اینکه نفر عقب او، پرتیوا، با گلوله او را کشته‌است و بعد اتومبیل را پرت کرده‌اند، به قوت خود باقی است. از قول برخی شاهدان عینی گفته شده به هنگام دفن جنازه وی، اثر یک گلوله را در شقیقه او دیده‌اند.
بنا بر وصیتش او را بر تپه‌های چای در لاهیجان به خاک سپردند که در همان مکان آرامگاهی به پا شد - آرامگاه کاشف السلطنه - که اکنون موزه تاریخ چای ایران است. کاشف‌السلطنه روی تپه‌ای از چای که توسط وی در سال ۱۳۰۷ خورشیدی خریداری شده بود به خاک سپرده شده‌است. وصیت کرده بود بر قبرش سنگی از مرمر سیاه بگذارند، بی سقف و حفاظ و در میان بوته‌های چای. ابتدا چنین کردند اما بعدها از دو درصد درآمد چای مقبره‌ای اختصاصی برای او ساختند.[نیازمند منبع]
چای کاشف

در سال ۱۳۷۷، شرکت چایکاران کاشف توسط شاهرخ فرخ ابراهیمی، از نوادگان کاشف السلطنه با مسئولیت محدود تاسیس و آغاز به فعالیت نمود. این زمینه ای شد برای ادامه راه کاشف السلطنه و چای کاشف. امروزه این شرکت با نام چای کاشف، مشغول به فعالیت در زمینه تولید و بسته بندی چای و دمنوش می باشد.
مسلسل سنگین

XM312 تیربار کالیبر ۵۰
مسلسل (تیربار) سنگین نوعی تیربار است که در سنگرهاو خاک ریزها و بر روی تانک‌ها و خودرو حمل نقل نظامی و هلیکوپترهای نظامی و قایقهای تندرو نظامی نصب می‌گردد و از فشنگ کالیبر ۰٫۵۰ (۱۲٫۷ م‌م) یا بالاتر استفاده می‌کنند.
کار جنسی مهاجران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کار جنسی مهاجران Migrant sex work: کار جنسی مهاجران Migrant sex work
تابلوی قیمت فاحشه خانه برای کارگران جنسی از ملیت‌های مختلف در خیابان سویا، هنگ کنگ: تابلوی قیمت فاحشه خانه برای کارگران جنسی از ملیت‌های مختلف در خیابان سویا، هنگ کنگ
کار جنسی مهاجران (انگلیسی: Migrant sex work) فروش خدمات جنسی توسط مهاجران در نقاط مختلف جهان است. از آنجایی که چنین فعالیتی در میان گروه‌های خاص جمعیتی، نقشی غالب دارد، بررسی علل و مطالعه پی آمدهای آن نیز دارای اهمیت است. تفاوتهای فرهنگی و حقوقی قابل ملاحظه در ارتباط با مهاجرت و به خصوص فروش خدمات جنسی در کشورهای مختلف، در عمل بستری برای گسترش زیانبار اعمال خشونت، سوء استفاده اقتصادی و اخلاقی و نهایتاً قانون‌شکنی و از جمله
قاچاق انسان بوده است. موضوعی که پیوسته بحث‌انگیز بوده و سازمانهای دولتی و غیردولتی بسیای را در سراسر جهان به خود مشغول کرده است.
جمعیت‌شناسی و پیشینه ملیتی

ماهیت غالباً غیرقانونی کار جنسی مهاجران، دستیابی به برآوردهای قابل اعتماد و قطعی از وضعیت کارگران چنین بازاری را دشوار می‌کند. با این حال، پژوهشگران علوم اجتماعی، روندهای قابل توجهی را در مورد هویت کارگران جنسی مهاجر کشف کرده‌اند. در حالی که مهاجرانی که در کشاورزی یا صنایع کار می‌کنند عمدتاً مرد هستند، مهاجرانی که به کارهای جنسی تجاری می‌پردازند، عمدتاً زن بوده و در سنین مختلفی از اوایل نوجوانی تا میانسالی به سر می‌برند.در مجموع کارگران جنسی مهاجر بخش قابل توجهی از جمعیت کارگران جنسی را در بسیاری از کشورها تشکیل می‌دهند. این میزان در بریتانیا ۳۷ و در اسپانیا ۹۰ درصد تخمین زده شده است.
با توجه به کشور میزبان، کارگران جنسی مهاجر از نظر پیشینه ملیتی، مبدأ متفاوتی دارند. برای مثال در کشورهای خاصی، مانند امارات متحده عربی، کارگران جنسی از طیف متنوعی از کشورهای مبدأ، مانند روسیه، نیجریه، و تایلند می‌آیند. در حالی که، حدود۶۰ درصد از کارگران جنسی در شهرهای بزرگ هلند، زنان رنگین‌پوست از کشورهای در حال توسعه هستند. اما آنچه که کارگران جنسی مهاجر را از کارگران محلی متمایز می‌کند، در درجه اول وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، اقامت غیرقانونی و ضعف مهارت‌های زبانی آنهاست که به نوبه خود باعث افزایش پتانسیل ارتکاب به دیگر جرایم در بین جمعیت این حرفه می‌شود.
وایکینگ‌ها

«وایکینگ» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، وایکینگ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
تصویری از دوران وایکینگ‌ها از سنگ نگاره Tjängvide، در گوتلاند.
وایکینگ‌ها دریانوردانی از جنوب اسکاندیناوی بودند که به زبان نورس باستان صحبت می‌کردند. آن‌ها با اروپای شمالی رابطه تجاری داشتند. این رابطه در یک منطقه وسیع شمالی، مرکزی، شرقی و غربی اروپا بین اواخر سده هشتم تا یازدهم میلادی صورت گرفت.
کشتی وایکینگ‌ها
نورس‌ها دسته‌ای از ژرمن‌ها بودند که نیاکانشان از دانمارک و دریاهای اسکاگراک و کاتگات گذر کرده و در سوئد و نروژ ساکن شده بودند.
واژة Viking مأخوذ از لغت Vik است که در زبان نورس قدیم «خلیج» یا «آبگیر» معنی می‌داد. «ویک» به این معنی در اعلام بسیاری دیده می‌شود، از آن جمله است: نارویک، شلسویگ، ریکیاویک، برویک، ویکلو، و امثال آن. وایکینگ به کسی گفته می‌شد که بر اراضی مجاور خلیجها هجوم می‌برد. غرض ما از «تمدن وایکینگ» فرهنگ اقوام اسکاندیناوی است در «عصر وایکینگ» ـ که از ۷۰۰ میلادی آغاز و به ۱۱۰۰ میلادی ختم می‌شود.
بین سال‌های ۸۰۰ تا ۱۰۵۰ میلادی برای سه سده، جنگجویان وایکینگ با کشتی‌های طَویل خود اروپا را به هراس افکنده بودند. آن‌ها از اسکاندیناوی در جستجوی نقره، برده و زمین راهی سفرهای دریایی شدند. برخی از آن‌ها به بریتانیا و فرانسه و برخی دیگر به روسیه و رودهای دوردست آسیا یورش بردند. وایکینگ‌ها کاشفان و دریانوردان دلیر و شجاعی بودند، آن‌ها با بی‌باکی از میان امواج خروشان اقیانوس اطلس گذر کرده و ایسلند، گرینلند و قاره آمریکا را ۵ قرن پیش از کریستف کلمب کشف کردند. در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی وایکینگ‌ها از جزایر بریتانیا به سمت گرینلند رفته، یک مستعمره ایجاد کردند و سپس به لابرادور، بافین و در نهایت به نیوفاندلند رفتند و در آنجا مستعمره‌ای به نام واینلند (به معنای سرزمین شراب) تأسیس کردند و از آن پایگاه در امتداد سواحل آمریکای شمالی حرکت کردند و گیاهان، جانوران و مردم بومی را مشاهده و با آنها مراوده کردند.
اگرچه وایکینگ‌ها هرگز به آمریکا بازنگشتند اما سایر اروپایی‌ها از دستاوردهای آنها باخبر شدند و مجذوب داستان‌های کشف «دنیای جدید» توسط وایکینگ‌های ترسناک شده بودند، اما وایکینگ‌ها فاقد منابع کافی برای دنبال کردن مسیر اکتشاف خود بودند. در هر صورت تجارت آنها همچنان مانند صدها سال حول دریای مدیترانه پابرجا ماند.
تاریخ > اکتشافات

جستجوگران وایکینگ برای یافتن سرزمین‌های تازه، به درون آب‌های خروشان اقیانوس اطلس شمالی رفتند. بیشتر آن‌ها از نروژ بودند جایی که دره‌های آن زیستگاه مردم بسیاری شده بود و دارای زمین‌های کشاورزی بسیار کمی بود. در میان سال‌های ۸۰۰ میلادی و ۱۰۰۱ میلادی آن‌ها جزایر فارو، ایسلند، گرینلند و وینلند را یافتند. دیری نپایید که خیل کشتی‌های پر از کوچندگان و کاشفان آنها به آنجا سرازیر شدند. اما از آنجا که در آن روزگار سفرهای دریایی از ایمنی چندانی برخوردار نبود کشتی‌های زیادی در طوفان گم شدند و هرگز به آنجا نرسیدند.
وایکینگ‌های نروژی، ایسلند را نزدیک سال ۸۷۰ یافتند. اگر باد همسو می‌وزید دریانوردان می‌توانستند پس از یک سفر هفت روزه از نروژ به آنجا برسند. تا پیش از سال ۹۳۰ میلادی ده هزار وایکینگ در ایسلند می‌زیستند.
گرینلند نیز به وسیله وایکینگ‌های نروژی در حالی که راه خود را در طوفان گم کرده بودند، شناسایی شد. اریک سرخ سرکرده‌ای که به جرم قتل ناچار شد از ایسلند برود در سال ۹۸۵–۹۸۴ میلادی کرانه‌های گرینلند را یافت. او برای برانگیختن مردم ایسلند برای زندگی در آنجا نام «گرینلند» (سرزمین سبز) را بر آن نهاد. دو گروه کوچک وایکینگ‌ها برای زمانی نزدیک به ۴۰۰ سال از راه کشاورزی، شکار گوزن و خوک آبی، توانستند در آنجا پایدار بمانند اما در یک بازه زمانی، پس از ۱۴۱۰ میلادی بیشترشان از بین رفتند.
لیف اریکسون مشهور به لیف خوش شانس پسر اریک سرخ در سال ۹۸۶ میلادی هنگامی که گرفتار طوفان شده بود با گم کردن راه، به سوی غرب گرینلند رفت. هنگامی که قدم در نیوفاندلند گذاشت نخستین اروپایی نام گرفت که در خاک قاره آمریکا گام می‌نهاد. او این سرزمین را برای انگور فراوان و توت‌های بزرگ و خودرویی که در آنجا یافت می‌شد وینلند نامید که به معنی سرزمین شراب است. او همچنان در طول کرانه دریا به پیش رفت و سرزمین‌های مارکلند (سرزمین جنگلی) و هلولند (سرزمین سنگ‌ها) را یافت. چنین بر می‌آید که این دو سرزمین جزایر «لابرادور» و «بافین» بوده‌اند. در سال‌های پسین، وایکینگ‌ها و کوچندگان دیگری به وینلند آمدند اما برای زمان درازی در آنجا نماندند.
تاریخ > یورش به سرزمین‌های دیگر > دلایل و انگیزه‌ها

برای تهاجم وایکینگ‌ها به سرزمین‌های دیگر سه دلیل عمده برشمرده شده است. نخست این که افزایش جمعیت موجب بروز ازدحام در سرزمین مادری و در نتیجه کمبود منابع محدود همچون زمین جهت کشاورزی و دام‌پروری شده بود. دوم غنائم حاصل از حملات غارت‌گرانه به سرزمین‌های دیگر با تأمین مخارج، امکان حفظ شیوه پیشین زندگی برای حاکمان جهت اعطای هدایا به نزدیکان به سبب حیثیت‌آفرینی برای خود را فراهم می‌ساخت. در نهایت دلیل سوم این که برای محکومین به سنت اخراج افراد از محل سکونت خود، دیگر یافتن زمین خالی از سکنه یا پناهگاه دیگری درون سرزمین مادری جهت استقرار، سخت‌تر از قبل شده بود. همین دلایل موجب اقدام برای بهبود طراحی قایق‌های این مردمان جهت دست یافتن به سرزمین‌های دورتر شد.
به هر صورت پادشاهان وایکینگ‌ها نظر چندان مساعدی نسبت به این اردوکشی‌ها به سرزمین‌های خارجی نداشتند؛ چرا که این سرزمین‌ها به مامنی برای قانون‌شکنان و منبعی برای پر و بال گرفتن آن‌ها بدل می‌شدند. از این رو گفته می‌شود اسون پس از رسیدن به قدرت در نروژ، حمله به سرزمین‌های خارجی را ممنوع کرد.
تاریخ > یورش به سرزمین‌های دیگر > یورش‌ها

وایکینگ‌ها یورش خود را به سرزمین‌های غربی از حوالی سال ۸۰۰ میلادی آغاز کردند و اروپا را در سایه‌ای از ترس فرو بردند. این یورش‌ها تا کرانه‌های اقیانوس اطلس و سواحل اسپانیا گسترش یافت. اروپایی‌های تهی‌دست و کشاورز نمی‌توانستند در برابر آن‌ها پایداری کنند چرا که در سرتاسر اروپا پادشاهی‌های کوچک سر برآورده بودند و امپراتوری فرانک در حال گسستگی و درگیر جنگ‌های داخلی بود و شرایط اروپا با نظام فئودالی آن آمادگی مقابله با غارتگران را نداشت.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاهشمار: گاهشمار
۷۹۳: یورش وایکینگ‌ها به صومعه لیندیسفارن
۷۹۵: آغاز حملات به ایرلند (اینیشموری)
۷۹۹: آغاز حمله به امپراتوری فرانک‌ها
۸۳۰: یورشی تازه به انگلستان
۸۴۰: نخستین اردوی زمستانی وایکینگ‌ها در امپراتوری فرانک
۸۴۴: یورش وایکینگ‌ها به اسپانیا
۸۵۶/۵۷: غارت پاریس
۸۶۶: سرور بزرگ وایکینگ‌ها وارد پادشاهی آنگلیای شرقی می‌شود
۸۷۸: تأسیس منطقه قانونی دانمارکی (دِین‌لاؤ)  
۹۱۱: بنیان دوک‌نشین نورماندی توسط رولو
: نخستین مالیات دانمارکی (دِین‌گِلد) گرفته‌شد
۹۱۴: فتح برتانی به‌دست وایکینگ‌ها
۹۸۰: تاخت‌وتاز جدید به انگلستان
۱۰۶۶: پایان عصر وایکینگ‌ها (نبرد هستینگز)