stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دوروهه‌دورو
داستان

این مجموعه در آینده‌ای پسارستاخیزی خلاصه می‌شود، در دو بعد جداگانه اتفاق می‌افتد. سوراخ، یک منظره ناگوار شهری که انسان در آن زندگی می‌کند؛ و دنیای جادوگران، خانه ساحران. جادوگران قادر هستند با احضار درهای جادویی به سوراخ رفت‌وآمد کنند.
انسان‌ها و جادوگران علی‌رغم اینکه به نظر مشابه می‌رسند، دو گونه متمایز هستند که اولی به‌طور طبیعی در حال تکامل است، در حالی که دومی از یک شیطان اولیه به نام چیداروما نشأت گرفته‌است. جادوگران اندام‌های خاصی به نام لوله‌های دود در بدن خود دارند که آن‌ها را قادر می‌سازد «دود» تولید کنند، منبع قدرت جادویی منحصر به فرد آنها. برخی از جادوگران قدرت ضعیفی دارند (جادوگران سطح پایین لقب گرفته‌اند) در حالی که دیگران ممکن است قادر به کارهایی بسیار بزرگتر مانند زنده کردن مردگان یا کنترل زمان باشند. این قدرت‌ها بسیار نادر و بسیار گرانبها هستند. میزان دودی که جادوگر قادر به تولید است، تأثیر توانایی جادویی آن‌ها را تعیین می‌کند. بسیاری از جادوگران برای بهبود خروج دود خود از طریق جراحی یا معمولاً استفاده غیرقانونی از پودر سیاه، داروی تقویت کننده دود که توسط باند جادوگران سطح پایین به نام «چشم صلیبی‌ها» توزیع می‌شود، تلاش می‌کنند. دود نیز قابل خرید و فروش است.
سلسله مراتب جهان ساحران بر اساس این تفاوت توانایی‌ها بنا شده‌است: جادوگران قدرتمندی مانند از زندگی تجملاتی لذت می‌برند، در حالی که جادوگران ضعیف که مقدار بسیار کمی دود تولید می‌کنند و ممکن است قادر به استفاده از جادو نباشند، در فقر زندگی می‌کنند. جادوگران قدرتمند ممکن است برای تبدیل شدن به یک شیطان، موجودی نامیرا و دارای قدرت باورنکردنی، به دنبال یک نظام آموزش دقیق، دچار دگردیسی شوند. شیاطین بسیار مورد احترام جادوگران هستند و همچنین امور قلمرو سوم، جهنم را مدیریت می‌کنند، جایی که آن‌ها با چیداروما همکاری می‌کنند تا روح جادوگران مرده را شکنجه دهند.
جادوگران به‌طور مرتب از سوراخ بازدید می‌کنند تا جادوی خود را بر روی انسان انجام دهند، که منجر به تعداد زیادی قربانی و بازمانده از بدنشان می‌شود. بیمارستان‌هایی برای مقابله با تعداد روزافزون قربانیان جادو ایجاد شده‌اند، اما بشر برای دفع جادوگران کار کمی انجام می‌دهد.
محور این ماجرا مردی به نام کایمان است و جستجوی او برای یافتن هویت واقعی خود پس از تغییر شکل توسط جادوگری، او را با سر خزنده و خاطره‌ای از زندگی سابقش درگیر کرد. او به همراه دوستش نیکایدو، جادوگران را در حفره به سختی مورد حمله قرار می‌دهد، با این هدف که سر آن‌ها را به دهانش ببرد، جایی که چهره‌ای عجیب ظاهر می‌شود و تأیید می‌کند جادوگری که به او گزیده‌است، عامل تحول او بوده‌است یا خیر. به نوعی، کایمان در برابر تأثیرات جادویی مصون است و در نتیجه برای ساحران بسیار خطرناک است.
خبر یک جادوگر سر مارمولک در امان از جادو، توجه اِن، جادوگر قدرتمند و رئیس سندیکا موسوم به «خانواده اِن» را به خود جلب می‌کند، که پاک کننده‌های خود شین و نوی را برای کشتن کایمان می‌فرستد. خود ان در حال تلاش برای از بین بردن باند جادوگران سطح پایین موسوم به «چشم صلیبی‌ها» است، پس از برخوردی که با رئیس افسانه‌ای آن‌ها سال‌ها قبل به قیمت جان او تمام شد.
در حالی که ساکنان سوراخ، خانواده اِن و باند چشم صلیبی‌ها، همراه با بسیاری دیگر با یکدیگر برخورد می‌کنند، رمز و راز هویت کایمان شروع به آشکار شدن می‌کند، کینه‌های باستان را دوباره به وجود می‌آورد و تهدید می‌کند که برای همیشه جهان و سوراخ را تغییر خواهد داد.
تلمبه محمدهادی خسروپور

| تلمبه محمدهادی خسروپور | تلمبه محمدهادی خسروپور |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان فارس
شهرستان: شهرستان لارستان
بخش: بخش بنارویه
دهستان: دهستان بنارویه
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
تلمبه محمدهادی خسروپور یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان بنارویه واقع شده‌است.
روپلین

| سامانه | ردیف | اشکوب | سن (میلیون سال) |
| --- | --- | --- | --- |
| نئوژن | میوسن | آکیتانین | → پیش از آن |
| پالئوژن | الیگوسن | چاتین | ۲۳٫۰۳–۲۸٫۴ |
| پالئوژن | الیگوسن | روپلین | ۲۸٫۴–۳۳٫۹ |
| پالئوژن | ائوسن | پریابونین | ۳۳٫۹–۳۷٫۲ |
| پالئوژن | ائوسن | بارتونین | ۳۷٫۲–۴۰٫۴ |
| پالئوژن | ائوسن | لوتتین | ۴۰٫۴–۴۸٫۶ |
| پالئوژن | ائوسن | ایپرزین | ۴۸٫۶–۵۵٫۸ |
| پالئوژن | پالئوسن | تانتین | ۵۵٫۸–۵۸٫۷ |
| پالئوژن | پالئوسن | سلاندین | ۵۸٫۷–۶۱٫۷ |
| پالئوژن | پالئوسن | دانین | ۶۱٫۷–۶۵٫۵ |
| کرتاسه | پسین | ماستریختین | → پس از آن |
روپلین (انگلیسی: Rupelian) در مقیاس زمانی زمین‌شناسی قدیمی‌ترین عصر از دو عصر دور الیگوسن و از نظر چینه‌شناسی اشکوب زیرین از دو اشکوب ردیف الیگوسن به شمار می‌رود. چاتین بازه زمانی از ۳۳,۹ تا ۲۸,۱ میلیون سال پیش را در بر می‌گیرد و پس از پریابونین (اشکوبی از ائوسن) و پیش از چاتین قرار دارد.
مرز زیرین این عصر (که مرز زیرین الیگوسن نیز محسوب می‌شود) با انقراض سرده روزن‌داران مشخص شده است.
مسئله درخت اشتاینر

مسئله درخت اشتاینر (به انگلیسی: Steiner tree problem یا minimum Steiner tree problem)، که به افتخار یاکوب اشتاینر مبدع آن نام گذاری شده، کوچکترین درخت وزن داری است که شامل تعدادی از گره‌های خاص به نام ترمینال باشد.

در این مسئله یک گراف وزن دار(G=(V،E و یک زیرمجموعه از رئوس گراف (T⊆V) که مجموعه ترمینال‌ها نام دارد ارائه می‌گردد و هدف پیدا کردن('GT=(V'،E با کمترین هزینه‌است که. E'⊆Eو T⊆V'⊆V
مسئله درخت اشتاینر دارای کاربردهای فراوانی نظیر مسیریابی یک به چند در شبکه‌های رایانه‌ای، سامانه‌های ترابری، پلیس امداد، ایستگاه‌های پستی و کاربردهای دیگر می‌باشد.
مسئله درخت اشتاینر با مسئله درخت پوشای مینیمم مشابهت دارد: فرض کنید مجموعه رئوس V داده شده‌اند، می خواهیم آنها را با یک گراف با کمترین وزن به هم متصل کنیم. به طوری که حاصل جمع وزنهای همه یالها کمینه شود. تفاوت بین مسئله درخت اشتاینر و مسئله درخت پوشای مینیمم این است که در مسئله درخت اشتاینر، رئوس میانه و یال ممکن است به گراف اضافه شوند تا وزن درخت پوشا را کاهش دهند. این رئوس جدید برای کاهش وزن کلی اتصالات معرفی می‌شوند و نقاط اشتاینر یا رئوس اشتاینر نام دارند. ثابت شده‌است که اتصالات به دست آمده یک درخت را تشکیل می‌دهند، که درخت اشتاینر نام دارد. ممکن است برای مجموعه‌ای از رئوس درختهای اشتاینر زیادی وجود داشته باشند.
مسئله درخت اشتاینر در طراحی فیزیکی مدارات VLSI یا شبکه نیز کاربرد فراوانی دارد. بسیاری از نسخه‌های مسئله اشتاینر ان‌پی کامل هستند.
درخت اشتاینر اقلیدسی

این مسئله انواع مختلفی دارد. دریک نوع آن تعدادی نقطه بر روی صفحه دو بعدی به عنوان ورودی ارائه میگردد و هدف، تولید درختی بر روی صفحه اقلیدسی است، که دارای کمترین هزینه بوده و همه نقاط را در بر بگیرد. همین مسئله به صورت عمود بر هم نیز مطرح می‌شود که در آن باید خطوط درخت فقط به صورت عمودی یا افقی رسم شوند که این مسئله در طراحی فیزیکی مدارات VLSI کاربرد فراوانی دارد.
مشکل اصلی که ما با آن روبرو شدیم هندسه درخت اشتاینر بود: در طرح N نقطه داده شده‌است. هدف اتصال آنها به وسیله خطوطی است که کمترین وزن را داشته باشند.به طوری که هر دو نقطه یا به طور مستقیم (مسیری به طول یک) یا از طریق رئوس دیگر (مسیری به طول بیشتر از یک) به هم متصل هستند.
این ممکن است به این صورت نشان داده شود که خطوط یکدیگر را قطع نمی‌کنند مگر در نقاط پایانی و درخت را تشکیل می‌دهند.
برای مسئله اشتاینر اقلیدسی نقاطی که به گراف اضافه می‌شوند (نقاط اشتاینر) باید از درجه ۳ با شند. و سه لبهٔ متلاقی در یک نقطه باید با هم زاویه ۱۲۰ درجه را بسازند. این حد اکثر نقاط اشتاینر را به دنبال دارد که یک درخت اشتاینر می‌تواند حداکثر N-۲ نقطه اشتاینر داشته باشد، که N تعداد نقاط داده شده‌است. 
مسئله اشتاینر اقلیدسی یک ان‌پی سخت است و بنابراین به عنوان جوابی بهینه برای الگوریتم‌های محسوب نمی‌شود.
درخت اشتاینر متری

درختان اشتاینر در چهار چوب گراف وزندار مورد مطالعه قرار می‌گیرند. و آن را به صورت 
(G=(V،E،w نشان می‌دهیم. حال دو نوع مشکل وجود دارد: در مسئله بهینه سازی مربوط به درخت اشتاینر، هدف پیدا کردن کم وزن‌ترین درخت اشتاینر است، در مسئله تصمیم گیری، ما مقدار k را در نظر میگیریم و هدف تعیین این است که آیا درخت اشتاینری از وزن کل حداکثر k وجود دارد.
ما می‌توانیم توجه خود را به مورد خاصی که G گراف کامل باشد، محدود کنیم. هر راسی در فضای متریک محدود به یک نقطه‌است و (w(e) برای هر یال e∈E متناظر با فاصله در فضا است. وزن یالها در نامساوی مثلث صدق می‌کند. این نوع به عنوان مسئله درخت اشتاینر متریک شناخته شده‌است. می‌توان مثالی غیر متریک از مسئله درخت اشتاینر را در زمان از درجه پیچیدگی چندجمله‌ای به عنوان مثال معادل مسئله درخت اشتاینر متریک تبدیل کرد؛ این تغییر ضریب تقریب را حفظ می‌کند.
مسیحیت در قرن چهارم

[[پرونده:Spread of Christianity to AD 600 - Atlas of World History.png|300px|بندانگشتی|{{زیرنویس نقشه|#1F63A7|
گسترش مسیحیت تا سال ۳۲۵ پس از میلاد
گسترش مسیحیت تا ۶۰۰ م
]]
مسیحیت در قرن چهارم (انگلیسی: Christianity in the 4th century) در مراحل اولیه خود رویدادهای گرویدن کنستانتین بزرگ به مسیحیت و اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵ که آغاز دوره هفت شورای جهانی اول (۳۲۵–۷۸۷) بود را شامل می‌شد. در مرحله آخر آن فرمان تسالونیکا بود که در سال ۳۸۰ و بر پایه اعتقادنامه نیقیه تصویب شد که اعلام مسیحیت به عنوان دین دولتی روم را در پی داشت.
آزار و شکنجه مسیحیان

مقالهٔ اصلی: آزار و اذیت مسیحیان در امپراتوری روم
| فرقه | مراکز اولیه |
| --- | --- |
امپراتوری روم اروپای غربی: رم، اسکندریه، قسطنطنیه
کلیسای مشرق: سوریه (استان روم), شاهنشاهی ساسانی
کلیسای ارتدکس مشرقی: ارمنستان بزرگ، سوریه (استان روم), مصر (استان روم)
دوناتیسم: شمال آفریقا
مسیحی‌شدن مردمان ژرمن: گوت‌ها
طبق برخی برآوردها، مسیحیان تقریباً ۱۰٪ از جمعیت روم را در سال ۳۰۰ میلادی تشکیل می‌دادند. امپراتور روم دیوکلتیان آزار و اذیت دیوکلتیانی را علیه مسیحیان راه اندازی کرد. این آزار و اذیت در سال ۳۱۱ با مرگ دیوکلتیان پایان یافت و در نهایت باعث توقف رشد دین نشد. مسیحیان قبلاً تا حد تأسیس مطران (اسقف شهر اصلی) سازماندهی شده بودند. در سال ۳۰۱ ارمنستان بزرگ اولین ملتی شد که کلیسای حواری ارمنی را برگزید. رومیان نیز در سال ۳۸۰ از این روش پیروی کردند.
امپراتوری روم > در زمان گالریوس

در آوریل ۳۱۱، گالریوس، که قبلاً یکی از چهره‌های برجسته در آزار و شکنجه بود، با صدور فرمان سردیکا اجازه اجرای دین مسیحی را تحت حکومت خود داد. از سال ۳۱۳ تا ۳۸۰، مسیحیت از جایگاه یک دین قانونی در امپراتوری روم برخوردار بود. مسیحیت تنها مذهب قانونی دولتی نشده بود، اگرچه به تدریج در جامعه روم شهرت و جایگاهی پیدا کرد. پس از توقف آزار و اذیت مسیحیان، گالریوس ۲ سال دیگر سلطنت کرد. پس از آن امپراتوری با گرایش‌های «طرفدار» مسیحیت، کنستانتین بزرگ، جانشین او شد.
امپراتوری روم > کنستانتین بزرگ

در منابع مسیحی آمده‌است که کنستانتین در سال ۳۱۲ در نبرد پل میلوین واقعه ای شگرف را تجربه کرد و پس از آن کنستانتین ادعای امپراتوری در غرب را کرد. بر اساس این منابع(تاریخ)، کنستانتین(وقتی)قبل از جنگ به خورشید(آسمان)نگاه می کرد (هاله ای ) از صلیبی از نور را بالای آن با کلمات یونانی:  "EN ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ" دید.(«به این وسیله، فتح کن!» , که اغلب در لاتین شما با این علامت پیروز خواهید شد ترجمه می‌شود.) کنستانتین به سربازان خود دستور داد که سپرهای خود را با نماد مسیحی (کای-رو) مزین کنند و پس از آن پیروز شدند.<ref. > رجوع کنید به یوسبیوس، «زندگی کنستانتین»</ref> تشخیص اینکه کنستانتین در این مرحله در واقع چقدر مسیحیت را پذیرفته بود، دشوار است. اکثر افراد با نفوذ در امپراتوری، به ویژه مقامات عالی نظامی، هنوز پیگن (غیر یهودی و مسیحی) بودند، و حکومت کنستانتین حداقل تمایلی برای مماشات با این جناح‌ها نشان می‌داد.
امپراتوری روم > کنستانسیوس دوم

پسران کنستانتین در سال ۳۴۱ قربانی‌های مذهبی دولتی پیگن‌ها را ممنوع کردند اما معابد آنان را نبستند. اگرچه دستور بسته شدن همه معابد دولتی روم در همه شهرها در سال ۳۵۶ صادر شد، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد قربانی‌های سنتی ادامه داشت. هنگامی که گراتیان سمت و عنوان پونتیفکس ماکسیموس (رهبر دین سنتی رومی) را رد کرد، عمل او به دلیل اقتدار این مقام و روابط درون دولت، عملاً به مذهب دولتی روم پایان داد اما نه به اعمال مذهبی خصوصی، و در نتیجه معابد بازماندند.
با این حال، وحدت کامل مسیحیت وجود نداشت، و کنستانتیوس دوم آریانی بود که اسقف‌های آریان را در دربار خود نگاه داشت و آنها را در مقامات مختلف منصوب کرد و اسقف‌های ارتدکس را اخراج کرد.
امپراتوری روم > ژولیان مرتد

جانشین کنستانتیوس، ژولیان، که در دنیای مسیحیت به نام «ژولیان مرتد» شناخته می‌شود، فیلسوفی بود که به محض امپراتور شدن، مسیحیت را کنار گذاشت و شکلی عرفانی و پیگنی را پذیرفت که نظام مسیحی را شوکه کرد. در حالی که در واقع مسیحیت را غیرقانونی نمی‌دانست، او قصد داشت اعتبار عقاید و اعمال قدیمی پیگنی را دوباره برقرار کند. او این اعمال را به گونه ای تغییر داد که شبیه سنت‌های مسیحی مانند ساختار اسقفی و خیریه عمومی (که تاکنون در پیگن رومی ناشناخته بود) باشد. ژولیان بیشتر امتیازات و اعتباری را که قبلاً به کلیسای مسیحی داده شده بود، حذف کرد. اصلاحات او با بازگشایی معابد پیگن، پذیرش اسقف‌های مسیحی که قبلاً به عنوان بدعت‌گذار تبعید شده بودند، ترویج یهودیت و بازگرداندن زمین‌های کلیسا به صاحبان قبلی و اصلی آنها، سعی در ایجاد نوعی ناهمگونی مذهبی داشت. با این حال، سلطنت کوتاه ژولیان با مرگ او در حین لشکرکشی‌های او به شاهنشاهی ساسانی پایان یافت. مسیحیت در دوران سلطنت جانشینان ژولیان، ژوویان، والنتینیان یکم و والنس (آخرین امپراتور مسیحی شرقی آریانیسم) مسلط شد.
امپراتوری روم > مسیحیت نیقیه دین دولتی امپراتوری روم می‌شود

در طول قرن چهارم، پیکره مسیحیت درگیر بحث‌هایی پیرامون ارتدکس شد، یعنی اینکه کدام آموزه‌های دینی صحیح هستند. در اوایل قرن چهارم، گروهی در آفریقای شمالی، که بعداً دوناتیسم نامیده شد، که به تفسیری بسیار سفت و سخت از مسیحیت اعتقاد داشتند که بسیاری از کسانی را که در طول آزار و اذیت دیوکلتیانی این ایمان را ترک کرده بودند، کنار گذاشتند. بحرانی را در امپراتوری غربی ایجاد کرد. سینود یا شورایی در رم در ۳۱۳  و سپس کنگره آرل در سال ۳۱۴، توسط کنستانتین بزرگ در حالی که هنوز حکومت چهارسالاری برقرار بود،  تشکیل شد. شوراها حکم دادند که ایمان دوناتیست بدعت است، و هنگامی که دوناتیست‌ها از انصراف خودداری کردند، کنستانتین اولین کارزار آزار و اذیت مسیحیان را علیه مسیحیان به راه انداخت. این تنها آغاز دخالت امپراتوری در الهیات مسیحی بود.
علمای مسیحی در داخل امپراتوری به‌طور فزاینده‌ای درگیر بحث‌هایی دربارهٔ مسیح‌شناسی بودند. نظرها گسترده بود از اعتقاد به اینکه عیسی کاملاً فانی است تا اعتقاد به اینکه او یک جسمیت یافتن از خدا است که شکل انسانی به خود گرفته‌است. پیگیرترین بحث  بین دیدگاه [هم‌گوهری] (پدر و پسر یکی و ابدی هستند) و دیدگاه [آریانیسم] (پدر و پسر جدا هستند، اما هر دو الهی) بود. این مناقشه منجر به دعوت کنستانتین به اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵ شد.
بحث‌های مسیح‌شناختی در سراسر قرن چهارم با حکومت امپراتورها درگیر شد و هرچه بیشتر با کلیسا و تقسیم کلیسا گسترش پیدا کرد. اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵ از دیدگاه آتاناسیوس اسکندریه حمایت کرد. شورای ریمینی در سال ۳۵۹ از دیدگاه آریان حمایت کرد. شورای قسطنطنیه در سال ۳۶۰ از مصالحه ای حمایت کرد که هر دو دیدگاه را مجاز می‌دانست. اولین شورای قسطنطنیه دیدگاه آتاناسیوس اسکندریه را مجدداً تأیید کرد و دیدگاه آریان را رد کرد. امپراتور کنستانتین دارای نظرات متفاوتی بود، اما تا حد زیادی از جناح آتاناسیوس اسکندریه حمایت کرد (اگرچه او در بستر مرگ توسط اسقف آریان یوسبیوس نیکومدیا غسل تعمید داده شد). جانشین او کنستانتیوس دوم از موضع نیمه آریانی حمایت کرد. امپراتور ژولیان طرفدار بازگشت دین سنتی رومی/یونانی بود، اما این روند به سرعت توسط جانشین او ژوویان که از حامیان جناح آتاناسیوس اسکندریه بود، خنثی شد.
در سال ۳۸۰ امپراتور تئودئوس یکم فرمان تسالونیکا را صادر کرد که مسیحیت را به عنوان دین رسمی، به ویژه ایمانی که توسط اولین شورای نیقیه در سال ۳۲۵ شکل گرفت، صادر کرد: تئودئوس یکم در سال ۳۸۱ شورای قسطنطنیه را برای اصلاح بیشتر تعریف ارتدکس فراخواند. در سال ۳۹۱ تئودوسیوس تمام معابد پیگن‌ها (غیر مسیحی و غیر یهودی) را بست و رسماً عبادت پیگن‌ها را ممنوع کرد. این کلیساهای دولتی را می‌توان به‌طور مؤثر بخشی از دولت روم دانست. تمام فرقه‌های مسیحی دیگر به صراحت بدعت دینی و غیرقانونی اعلام شدند. در سال ۳۸۵، اولین مجازات اعدام یک بدعت‌گذار در پریسیلیان اجرا شد.
امپراتوری روم > مسیحیت خارج از امپراتوری روم

کلیساهای سلسله اشکانی ارمنستان، گرجی و کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی تنها نمونه‌های تحمیل مسیحیت توسط حاکمان مستقل پیش از شورای نیقیه هستند. تغییر دین در میان جمعیت یونانی-رومی-سلتی در طول قرن‌ها اتفاق افتاد این تبدیل ابتدا عمدتاً در میان جمعیت شهری آن و تنها در قرون بعدی به جمعیت روستایی گسترش یافت. در نتیجه، در حالی که نوکیشان اولیه در میان جمعیت یهودیت یافت شدند سپس توسعه کلیسای ارتدکس به عنوان جنبه ای از جامعه دولتی از طریق ادغام دین دولتی به اخلاق مسیحیت رخ داد و تنها پس از آن بود که تبدیل دینی جمعیت زیاد روستایی انجام گرفت.
مهاجرت ژرمن‌ها در قرن پنجم با نابودی پادشاهی‌های گوتیک توسط هون در ۳۷۲–۳۷۵ آغاز شد.
امپراتوری روم > شهدای پرشیا در زمان شاپور دوم

آزار و شکنجه بزرگ در حدود سال ۳۴۰ بر مسیحیان ایران وارد شد. اگرچه انگیزه‌های مذهبی هرگز بی‌ربط نبودند، اما علت اصلی آزار و شکنجه سیاسی بود. هنگامی که روم مسیحی شد، دشمن قدیمی آن به ضد مسیحیت تبدیل شد.
در سه قرن اول پس از میلاد مسیح، در غرب بود که مسیحیان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. اشکانیان از نظر مذهبی برای آزار و شکنجه بسیار بردبار بودند و جانشینان آنها بر تاج و تخت، ساسانیان کمتر بردبار و بیش از حد مشغول جنگ با روم بودند، بنابراین امپراتوران ایرانی تمایل داشتند که در سه قرن اولیه مسیحیان را دوستان ایران بدانند.
در حدود سال ۳۱۵ بود که نامه‌ای نابخردانه از امپراتور مسیحی کنستانتین به همتای ایرانی خود شاپور دوم احتمالاً آغازگر تغییر شومی در نگرش ایرانیان نسبت به مسیحیان بود. کنستانتین معتقد بود که برای کمک به هم ایمانانش در ایران می‌نویسد اما فقط در افشای آنها موفق شد. او به شاه جوان نوشت:
کافی بود که هر حاکم ایرانی مشروط به جنگ ۳۰۰ ساله با روم به ظهور ستون پنجم مشکوک شود. هر گونه شک و تردیدی باید برطرف شود که حدود بیست سال بعد کنستانتین شروع به جمع‌آوری نیروهای خود برای جنگ در شرق کرد. یوسبیوس گزارش می‌دهد که اسقف‌های رومی آماده بودند تا با امپراتور خود همراهی کنند تا «با او و برای او با دعا به خدایی که همه پیروزی‌ها به دست می‌آید» نبرد کنند». واعظ مسیحی فرهاد، بر اساس خواندن پیشگویی عهد عتیق، بی پروا پیش‌بینی کرد که «روم ایران را شکست خواهد داد».
هنگامی که اندکی پس از آن آزار و شکنجه‌ها آغاز شد، اولین اتهامی که علیه مسیحیان مطرح شد این بود که آنها به دشمن رومی کمک می‌کردند. پاسخ شاه شاپور دوم دستور وضع مالیات مضاعف بر مسیحیان و مسئول دانستن اسقف برای اخذ آن بود. او می‌دانست که آنها فقیر هستند و اسقف برای یافتن پول به سختی کار می‌کند. «اسقف شمعون» از ترساندن مسیحیان خودداری کرد. او این مالیات را ناعادلانه خواند و اعلام کرد: «من باجگیر نیستم، بلکه شبان گله خداوند هستم.»
فرمان دوم دستور تخریب کلیساها و اعدام روحانیونی را صادر کرد که از شرکت در عبادت ملی سرباز زدند. اسقف شمعون را گرفتند و نزد شاه آوردند و هدایایی برای سجده نمادین در برابر خورشید به او تقدیم کردند و چون نپذیرفت با حیله‌گری او را وسوسه کردند که اگر به تنهایی مرتد شود به مردمش آسیبی نمی‌رسد، اما اگر او نپذیرد نه تنها رهبران کلیسا بلکه همه مسیحیان را محکوم به نابودی خواهد کرد. در آن هنگام، مسیحیان قیام کردند و از پذیرش چنین رهایی به عنوان امری شرم‌آور خودداری کردند. در سال ۳۴۴، شمعون به همراه تعداد زیادی از روحانیون مسیحی به خارج از شهر شوش هدایت شد. پنج اسقف و یکصد کشیش را در مقابل چشمانش سر بریدند و سرانجام او را به قتل رساندند.
مدتی قبل از مرگ شاپور دوم در سال ۳۷۹، از شدت آزار و اذیت کاسته شد. سنت آن را «آزار و شکنجه چهل ساله» می‌نامد که از ۳۳۹ تا ۳۷۹ ادامه داشت و تنها با مرگ شاپور دوم پایان یافت. براساس منابع کلیسایی سریانی، مسیحیان در زمان حکومت شاپور دوم به مدت چهل سال. تحت پیگرد دینی سازمان یافته‌ای قرارگرفتند. نویسندگان این منابع، عمدتاً متعصبانی مسیحی بودند که حتی تحمل فرقه‌های دیگر رقیب خود در مسیحیت را نیز نداشتند. این نویسندگان طبیعتاً به دین زرتشتی که دین رسمی و مسلط شاهنشاهی ساسانی بود، رویکردی منفی داشتند و مبالغه و اغراق، بخشی جدایی‌ناپذیر از گزارش‌های آنها بود.
با نماد کای-رو که در یک محل دفن مسیحی قرن چهارم در تونگرن روم پسین، یکی از قدیمی‌ترین شواهد وجود جامعه مسیحی در بلژیک، یافت شده‌است، موزه گالو-رومی (تونگرن)
مهاجرت‌ها در امپراتوری روم از قرن دوم تا پنجم.
مریم‌گلی جنگلی

| مریم‌گلی جنگلی | مریم‌گلی جنگلی |
| --- | --- |
مریم‌گلی جنگلی، Salvia glutinosa: مریم‌گلی جنگلی، Salvia glutinosa
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: آوندداران
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: نعناسانان
تیره:: نعنائیان
سرده:: مریم‌گلی
گونه:: مریم‌گلی جنگلی
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Salvia glutinosa کارل لینه: Salvia glutinosa کارل لینه
مریم‌گلی جنگلی (نام علمی: Salvia glutinosa) نام یک گونه از سرده مریم‌گلی است. این گیاه بومی اروپای مرکزی و شرقی و آسیای غربی است. این گیاه در مناطق جنگلی در جنگل‌های برگریز و مخلوط به ویژه در سایه و سایه جزئی و در خاک‌های آهکی، در ارتفاع ۱۰۰–۱۶۰۰ متر (۳۳۰–۵۲۵۰ فوت) بالاتر از سطح دریا یافت می‌شود.
توصیف

مریم‌گلی جنگلی تا ارتفاع تقریبی ۴۰ تا ۶۰ سانتی‌متر رشد می‌کند. ساقه‌ها راست هستند، با برگ‌های پرزدار سبز روشن که حدود ۱۳ سانتی‌متر طول دارند و ساقه گلبرگ حدود ۸ تا ۱۰ سانتی‌متر. برگ‌های این گیاه خزان‌کننده، دندانه‌دار، نوک‌تیز، دارای کُرک و غده‌ای هستند. با اولین سرمای زمستان، برگ‌ها ناپدید می‌شوند و گیاه آماده است تا در جوانه‌های خفته زمستان‌گذرانی کند.
تمام قسمت‌های گیاه با موهای غده‌ای چسبنده پوشیده شده‌است، به ویژه قسمت کاسبرگ سبز مایل به زرد و گل‌ها، که منجر به نام «گلوتینوزا» شده‌است. احتمالاً این موهای چسبنده عملکرد محافظتی در برابر شکارچیان داشته باشند. مریم‌گلی جنگلی میزبان اصلی گیاهان تیره حشره‌علفیان است که از شیره گیاه و حشرات کوچکی که روی این مریم‌گلی چسبنده گرفتار می‌شوند تغذیه می‌کند.
گل‌ها در دسته‌هایی از دو تا شش گل، با گل‌های زردرنگ که خال‌های قهوه‌ای دارند شکوفا می‌شوند. گل‌ها توسط براکته‌های کوچک پایدار پشتیبانی می‌شوند و ۳ تا ۵ سانتی‌متر طول دارند که برای گیاه مریم‌گلی کاملاً بزرگ درنظر گرفته می‌شود. گل‌ها دارای دو پرچم و یک کاسبرگ زنگوله‌ای شکل هستند. دوره گلدهی از خرداد تا شهریور ادامه دارد.
گزارش شده‌است که این گونه حاوی سالوینورین است. با این حال این گزارش تکرار نشده‌است، و یک مطالعه قبلی روی ۴۴۱ گونه مریم‌گلی از بسیاری از مناطق سالوینورین A را فقط در گیاه Salvia divinorum (مریم‌گلی جادوگران) از مکزیک پیدا کرد.
پراکندگی

این گیاه بومی اروپای مرکزی، اروپای شرقی و غرب آسیا است. همچنین در باغ‌ها هم پرورش داده می‌شود.
زیستگاه

مریم‌گلی جنگلی در مناطق جنگلی، در جنگل‌های برگ‌ریز و مختلط، به‌ویژه در سایه و نیم‌سایه، و همچنین در خاک‌های آهکی، در ارتفاع ۱۰۰ تا ۱۶۰۰ متری از سطح دریا یافت می‌شود.
الکساندر تراین

الکساندر تراین (روسی: Александр Константинович Травин؛ ۲۳ ژوئیه ۱۹۳۷ – ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ (aged 51)) ورزشکار بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال زسکا مسکو اشاره کرد.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
روبرتا توره

| روبرتا توره | روبرتا توره |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) میلان، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۴ تا کنون
روبرتا توره (ایتالیایی: Roberta Torre؛ زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۲) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به جان دادن برای تانو اشاره نمود.
روزهای آرام در هالیوود

| روزهای آرام در هالیوود | روزهای آرام در هالیوود |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: جوزف روسناک
تهیه‌کننده: یورگ بوندشوه
فیلمنامه‌نویس: رابرت جی براون   جوزف روسناک
بازیگران: هیلاری سوانک چاد لو ناتاشا گرکسون واگنر
فیلم‌بردار: دیتریش لومان
تاریخ‌های انتشار:  ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۷ (۱۹۹۷-07-۱۷)  
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: آلمان
زبان: انگلیسی 
روزهای آرام در هالیوود (به انگلیسی: Quiet Days in Hollywood) یک فیلم کمدی-درام آلمانی محصول سال ۱۹۹۷ به کارگردانی جوزف روسناک است. در این فیلم بازیگرانی همچون هیلاری سوانک، چاد لو، ناتاشا گرکسون واگنر، پیتر دابسن و متا گلدینگ ایفای نقش کرده‌اند.
روزهای آرام در هالیوود در ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۷ در زادگاهش آلمان به نمایش درآمد و همچنین در بازار فیلم جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ به نمایش درآمد. در ۱۱ ژوئیه ۲۰۰۰، آن را بر روی دی‌وی‌دی در ایالات متحده منتشر شد.
داستان

مطالعه چند شخصیتی بر روی افراد مختلف، یک فاحشه، یک پیشخدمت، یک وکیل، یک بازیگر همجنس‌گرا که زندگی هر یک از آنها در طول سه روز زندگی در لس آنجلس متقاطع می‌شود.
توماش واشاری

| توماش واشاری | توماش واشاری |
| --- | --- |
توماش واشاری (چپ) در کنار «کاتالین فوریـِش» و «توماش پائولینی»: توماش واشاری (چپ) در کنار «کاتالین فوریـِش» و «توماش پائولینی»
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۱۱ اوت ۱۹۳۳ ‏(۹۱ سال) دبرسن، مجارستان
خاستگاه:  مجارستانی
ژانر: موسیقی کلاسیک
پیشه(ها): نوازنده پیانو، رهبر ارکستر
ساز(ها): پیانو
توماش واشاری (مجاری: Tamás Vásáry؛ تلفظ مجاری: [ˈtɒma:ʃ ˈva:ʃa:ri]؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۳۳) یک نوازنده پیانو و رهبر ارکستر اهل مجارستان است.
نخستین احرای رسمی و حرفه‌ای او در سن ۸ سالگی در بوداپست بود که «کنسرتوی پیانو در ر ماژور، ک. ۱۰۷» اثرِ ولفگانگ آمادئوس موتسارت را اجرا کرد.
کمی بعد «ارنو دونانی» علی‌رغم سن کم وی، او را جزء شاگردان خود پذیرفت. توماش واشاری سپس به «آکادمی موسیقی فرانتس لیست» راه یافت و نزد «یوژف گات» و «لایوش هرنادی» تحصیل کرد و بعدها دستیار «زولتان کدای» شد که به‌عنوان هدیه، یک پیانوی «استاین‌وی» به او داد.
توماش واشاری در سن ۱۷ سالگی جایزهٔ نخست «رقابت‌های فرانتس لیست» را بدست آورد. او همچنین از برندگانِ «رقابت‌های لون-تیبو-کرسپن» است.
تپه تاریخی گنج

| تپه تاریخی گنج | تپه تاریخی گنج |
| --- | --- |
نام: تپه تاریخی گنج
کشور: ایران
استان: استان خراسان رضوی
شهرستان: شهرستان کلات
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: تپه باستانی
دیرینگی: هزاره دوم
دورهٔ ساخت اثر: هزاره دوم تا اول پیش از میلاد
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۲۹۵۲۷
تاریخ ثبت ملی: ۹ آذر ۱۳۸۹
تپه تاریخی گنج مربوط به هزاره دوم تا اول پیش از میلاد است و در شهرستان کلات واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ آذر ۱۳۸۹ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.