stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تخته سنگ‌های موراکی
اصل و ایجاد

تخته سنگ‌های موراکی سَنگالهایی هستند که در اثر سیمان‌سازی گل‌سنگ پالئوسن سازند موراکی ایجاد شده‌اند که در اثر فرسایش ساحلی از گل‌ خارج شده‌اند. بدنهٔ اصلی تخته سنگ‌ها در آن زمان، در گل و لای دریایی در نزدیکی سطح کف دریای پالئوسن شروع به شکل‌گیری کرد. این با مطالعات ترکیب آنها نشان داده شده‌است؛ به ویژه محتوای منیزیم و آهن و ایزوتوپ‌های پایدار اکسیژن و کربن. شکل کروی آنها نشان می‌دهد که منبع کلسیم نه جریان سیال، بلکه انتشار جرم بوده است. تخته سنگ‌های بزرگتر، با قطر ۲ متر (۶٫۶ فوت) ، ممکن است که 4 تا 5.5 میلیون سال قدمت داشته باشند در حالی که در کف دریا ۱۰ تا ۵۰ متر (۳۳ تا ۱۶۴ فوت) گل دریایی بالای آنها انباشته شده‌بود. پس از تشکیل بتن، ترک های بزرگی به نام سپتاریا در آنها ایجاد شد. زمانی که افت سطح دریا به آب‌های زیرزمینی تازه اجازه داد تا وارد گل شود، کلسیت قهوه‌ای، کلسیت زرد و مقادیر کمی از دولومیت و کوارتز به‌تدریج این شکاف‌ها را پر کردند.
تخته سنگ‌های موراکی در منطقه اوتاگو، نیوزلند
ترکلان

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| ترکلان ترکلان | ترکلان ترکلان |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش مرکزی شهرستان اهر
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان ورگهان
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۶۷
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
ترکلان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ورگهان بخش مرکزی شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۶۷ نفر جمعیت دارد.
توکسی، آلاباما

مکان
| Toxey, Alabama | Toxey, Alabama |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location in شهرستان چاکتاو، آلاباما and the state of آلاباما: Location in شهرستان چاکتاو، آلاباما and the state of آلاباما
مختصات: ۳۱°۵۴′۴۹″ شمالی ۸۸°۱۸′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۹۱۳۶۱°شمالی ۸۸٫۳۰۸۳۳°غربی﻿ / 31.91361; -88.30833: مختصات: ۳۱°۵۴′۴۹″ شمالی ۸۸°۱۸′۳۰″ غربی﻿ / ﻿۳۱٫۹۱۳۶۱°شمالی ۸۸٫۳۰۸۳۳°غربی﻿ / 31.91361; -88.30833
ایالت: آلاباما
شهرستان: شهرستان چاکتاو، آلاباما
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۷ مایل مربع (۱٫۸ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۷ مایل مربع (۱٫۸ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۱۸ فوت (۳۶ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۱۳۷
 • تراکم: ۲۰۰/مایل مربع (۷۷٫۳/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 36921
کد منطقه: 251
FIPS code: 01-76632
GNIS feature ID: 0128045
توکسی (به انگلیسی: Toxey) شهرکی در شهرستان چوکتا ایالت آلاباما است که مساحت آن ۱٫۷۷ کیلومترمربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۳۷ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۷۷٫۴ نفر در کیلومترمربع بوده است.
پیام‌رسان ابری گوگل

پیام‌رسان ابری گوگل (به انگلیسی: Google Cloud Messaging) یک سرویس است که به توسعه دهندگان کمک می‌کند تا اطلاعات را از سرور به اپلیکیشن‌های اندرویدی، اپلیکیشن‌های کروم یا افزونه‌هایشان ارسال کنند این نرم افزار  منسوخ شده و با نرم افزار Firebase Cloud Messaging جایگزین شده است.
زنان در ونزوئلا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرتره لوئیزا کاسرس دی آریسمندی قهرمان جنگ استقلال ونزوئلا: پرتره لوئیزا کاسرس دی آریسمندی قهرمان جنگ استقلال ونزوئلا
شاخص نابرابری جنسیتی: شاخص نابرابری جنسیتی
ارزش: ۰٫۴۹۲ (۲۰۲۱)
رُتبه: ۱۲۳ از ۱۹۱
مرگ مادر (در هر ۱۰۰٬۰۰۰): ۹۵ (۲۰۱۵)
سهم زنان در دولت‌ها: ۲۳٪، ۳۸ از ۱۶۵ (۲۰۱۹)
زنان بالای ۲۵ سال با آموزش متوسطه: ۷۱٫۷٪ (۲۰۱۷)
زنان کارمند و شاغل: ۵۲٪ (۲۰۱۸)
گزارش جهانی فاصله جنسیتی: گزارش جهانی فاصله جنسیتی
ارزش: ۰٫۶۹۹ (۲۰۲۱)
رُتبه: ۹۱ از ۱۵۶ از مجموعِ ۱۴۴
زنان در ونزوئلا (انگلیسی: Women in Venezuela) با برابری جنسیتی در قانون اساسی ونزوئلا به رسمیت شناخته شده و این کشور یکی از امضاکنندگان کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان وابسته به سازمان ملل متحد است. با این حال، زنان در تاریخ ونزوئلا در مقایسه با مردان نقش‌های نامتقارن در جامعه ایفا کرده‌اند. زنان برجسته‌ای در تاریخ سیاسی این کشور از زمان جنگ استقلال ونزوئلا در قرن نوزدهم حضور داشته‌اند، اما حق رأی عمومی تا سال ۱۹۴۷ اعطا نشد.
در دوران معاصر، ونزوئلا همچنان با چالش‌های مهمی در زمینه تبعیض، نمایندگی نابرابر سیاسی، عدم دسترسی کافی به خدمات بهداشتی و مراقبت از کودکان، و خشونت جنسی روبه‌رو است.
دوشیزه ونزوئلا به عنوان یک افتخار ملی محسوب می‌شود. ونزوئلا یکی از کشورهایی است که بیشترین برندگان عناوین دوشیزه دنیا و دوشیزه جهان را در جهان دارد. بسیاری از این برندگان به عنوان بازیگران، روزنامه‌نگاران و سیاستمداران برجسته در ونزوئلا شناخته شده‌اند. محبوبیت مسابقات زیبایی منجر به فرهنگی از لوازم آرایشی و سطح بالای جراحی پلاستیک در میان زنان شده است.
چندین زن ونزوئلایی به دلیل مشارکت‌های خود در کشور و میراث فرهنگی جهان شناخته شده‌اند.
سیاست > استقلال ونزوئلا

زنانی که از سوی دولت ونزوئلا به عنوان قهرمانان جنگ استقلال شناخته می‌شوند، شامل مانوئلا سائنس، لوئیزا کاسرس دی آریسمندی، خوسفا کامخو, خوانا رامیرس و اولالیا راموس هستند.
سیاست > قرن بیستم

حق رأی زنان در ونزوئلا نخستین بار در قانون اساسی سال ۱۹۴۷ به رسمیت شناخته شد. زنان از دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، پس از مرگ دیکتاتور خوان ویسنته گومز، شروع به سازمان‌دهی کردند. اما تا دهه ۱۹۵۰ تمامی اقشار زنان در این جنبش مشارکت نداشتند و این امر عمدتاً محدود به طبقه متوسط بود. زنان همچنین در جنگ چریکی دهه ۱۹۶۰ شرکت داشتند، اما به دلیل ساختار مردسالارانه این گروه‌های مبارز، نقش‌های رهبری را به عهده نگرفتند. در دهه ۱۹۷۰، از طریق حلقه‌های زنان مردمی (Círculos Femeninos Populares)، زنان تلاش کردند به‌طور مستقل سازمان‌دهی شده و مشکلات زنان فقیر را برطرف کنند و در زمینه‌های بهداشت، آموزش و اشتغال به آنان کمک کنند. اما وابستگی آنان به منابع مالی خارجی و حمایت سازمان مردم‌نهادهای تحت کنترل مردان، اغلب اهدافشان را محدود می‌کرد.
سیاست > قرن بیست و یکم

در سال ۲۰۰۰، رئیس‌جمهور ونزوئلا، هوگو چاوز،  آدینا باستیداس را به عنوان معاون رئیس‌جمهور منصوب کرد، که اولین زنی بود که این سمت را بر عهده گرفت.
بحران ونزوئلا که در دوره جانشین چاوز، نیکلاس مادورو، رخ داد، باعث شد زنان بیشتر به سیاست‌های اجتماعی تبعیض‌آمیز دولت وابسته شوند و در صورت مخالفت با حکومت مادورو، آسیب‌پذیرتر شوند.
قوانین > ازدواج و خانواده

حقوق خانواده در سال ۱۹۸۲ مورد بازنگری قرار گرفت. از دهه ۱۹۹۰، هم‌باشی در ونزوئلا افزایش یافته است.
قوانین > نمایندگی

در سال ۱۹۹۷، ماده ۱۴۴ قانون ارگانیک انتخابات و مشارکت سیاسی، سهمیه ۳۰ درصدی برای زنان در فهرست نامزدهای پارلمانی تعیین کرد. در سال ۲۰۰۰، شورای ملی انتخابات این ماده را تعلیق کرد و آن را خلاف قانون اساسی اعلام نمود، زیرا این قانون اصل برابری در ماده ۲۱ را نقض می‌کرد. انتظار می‌رفت که پیامد این تعلیق، دستیابی به برابری و افزایش سهمیه به ۵۰ درصد باشد، اما به دلیل اجرای ضعیف و عدم اتخاذ تدابیر لازم برای نقض قوانین، این امر محقق نشد. تا سال ۲۰۱۹، از مجموع ۱۶۵ نماینده منتخب در مجلس ملی ونزوئلا، ۳۸ نفر زن هستند. تعداد وزارتخانه‌هایی که توسط سیاستمداران زن اداره می‌شوند، در مقایسه با کابینه نهایی چاوز، از ۳۹ درصد به ۲۴ درصد کاهش یافته است. دادگاه عالی ونزوئلا با ۳۲ قاضی منصوب (۱۶ زن و ۱۶ مرد)، تنها نهادی در ونزوئلا است که در ترکیب اعضای خود برابری جنسیتی را رعایت کرده است. در سطح جامعه، حضور زنان رو به افزایش است، که این امر برای توانمندسازی زنان طبقه پایین در مناطق محروم بسیار مهم است. با این حال، این رهبران زن در شوراهای اشتراکی ونزوئلا گزارش داده‌اند که حضورشان در سطوح بالاتر نادیده گرفته می‌شود و از فرصت‌های سیاسی کنار گذاشته می‌شوند.
قوانین > سقط جنین

بر اساس قوانین ونزوئلا، سقط جنین انتخابی با مجازات حداکثر شش سال زندان مواجه است. سقط جنین تنها در صورتی که برای نجات جان زن ضروری باشد، به‌طور قانونی مجاز است. سقط‌های غیرقانونی معمولاً در شرایط نامساعد انجام می‌شوند، اما آمار رسمی در این زمینه وجود ندارد.
چالش‌های کنونی > خشونت

مقالهٔ اصلی: خشونت علیه زنان در ونزوئلا
همچنین ببینید: قاچاق انسان در ونزوئلا
در سال ۲۰۰۷، کشور ونزوئلا قانون ارگانیک حق زنان برای زندگی عاری از خشونت (Ley Organica Sobre el Derecho de las Mujeres a una Vida Libre de Violencia) را تصویب کرد.
در جریان بحران ونزوئلا تحت حکومت نیکلاس مادورو، زنان در ونزوئلا به دلیل ضعف نهادها و مشکلات اقتصادی-اجتماعی آسیب‌پذیرتر شدند و بیشتر در معرض خشونت جنسی قرار گرفتند. بر اساس گزارش شورای آتلانتیک، این بحران زنان ونزوئلایی را در برابر سوءاستفاده از طریق قاچاق جنسی و فحشا آسیب‌پذیرتر کرده است.
در سال ۲۰۱۷، حدود ۲٬۷۹۵ زن بر اساس جنسیت خود به قتل رسیدند. با توجه به بی‌اعتمادی اکثر ونزوئلایی‌ها به نیروهای مسلح و امنیت عمومی کشور، «زنان کمتری خشونت مبتنی بر جنسیت را گزارش می‌کنند و میزان زن‌کشی ۵۰ درصد افزایش یافته است.»
چالش‌های کنونی > دسترسی به خدمات بهداشتی

به دلیل بحران ونزوئلا، کشور در تأمین خدمات و ملزومات بهداشتی اساسی با چالش‌هایی مواجه است. سیستم بهداشتی ونزوئلا از کمبود سرمایه‌گذاری، تجهیزات پزشکی، داروها و خروج گسترده متخصصان سلامت رنج می‌برد. در گزارشی از دیده‌بان حقوق بشر، پزشکان و بیماران از کمبود و نبود برخی داروها، از جمله آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضد تشنج، داروهای شل‌کننده عضلات و مسکن‌ها خبر دادند. شرایط غیربهداشتی ناشی از کمبود تجهیزات حفاظتی شخصی (PPE)، مانند «دستکش‌های استریل، گاز استریل، ضدعفونی‌کننده‌ها، الکل طبی، تیغ جراحی، سرنگ، کاتتر، سرم‌های تزریقی، کیت‌های نبولایزر و نخ بخیه جراحی» است.
در نتیجه، وزارت بهداشت ونزوئلا گزارش داده که نرخ مرگ و میر نوزادان و مادران در سال ۲۰۱۶ «به‌طور قابل توجهی» نسبت به سال‌های گذشته افزایش یافته است. یک پزشک در مصاحبه‌ای با دیده‌بان حقوق بشر، شکست مراقبت‌های دوران بارداری در ونزوئلا را این‌گونه توضیح داد:
پزشکی پیشگیرانه دیگر وجود ندارد، و در واقع، اکنون یک مادر باردار برای یافتن مکمل‌های آهن، اسید فولیک یا مولتی‌ویتامین‌ها در داروخانه با مشکل مواجه می‌شود. حالا تصور کنید که این اقلام را به‌صورت رایگان از یک کلینیک دریافت کند؛ این دیگر امکان‌پذیر نیست. این کمبودها پیامدهایی دارد، از جمله تولد نوزادانی با وزن کم یا مشکلات تغذیه‌ای، و برای مادران، عفونت‌های درمان‌نشده مانند عفونت‌های ادراری. به همین دلیل میزان بالایی از عوارض دیده می‌شود، زیرا این مشکلات در دوران بارداری کنترل نمی‌شوند. در نهایت، این امر منجر به افزایش خطر مرگ و میر نوزادان می‌شود.
یکی دیگر از چالش‌های زنان، به‌ویژه مادران، در ونزوئلا میزان بالای انتقال HIV از مادر به کودک است. روش‌های معمول شامل استفاده از داروهای ضد رتروویروس قبل از تولد، سزارین برنامه‌ریزی‌شده در زمان زایمان و درمان پیشگیرانه نوزاد پس از تولد دیگر در این کشور گسترده نیست. این امر نه تنها باعث افزایش مرگ و میر نوزادان می‌شود، بلکه مشکلات پیچیده‌تری در دوران تولد و زندگی کودکان ونزوئلایی ایجاد می‌کند.
چالش‌های کنونی > نقش‌های جنسیتی

بر اساس گزارش CEPAZ، زنان ونزوئلایی در معرض خطر تبعیض جنسیتی و تأثیرات ناشی از استانداردهای زیبایی مسابقات دوشیزه جهان قرار دارند.
زنان حرفه‌ای و فعال در کسب‌وکار ونزوئلا عموماً «سخت تلاش می‌کنند تا ظاهر خوبی داشته باشند» و «لباس‌هایی برای تأثیرگذاری می‌پوشند»؛ پوشش کاری آن‌ها شامل لباس‌های زنانه و رسمی است.
بحران انسانی در ونزوئلا
هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم

|   |   |
| --- | --- |
شکل‌گیری: ۱۹۸۸؛ ۳۷ سال پیش (۱۹۸۸-خطا: زمان نامعتبر}})
نوع رکن: هیئت
وضعیت: فعال
مقر اصلی: ژنو، سوئیس
وبگاه: www.ipcc.ch
 درگاه United Nations  درگاه Global warming:  درگاه United Nations  درگاه Global warming
هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (به انگلیسی: Intergovernmental Panel on Climate Change) همچنین مشهور با سرواژه IPCC یک ارگان بیندولتی علمی است که اقدام به ارزیابی جامع از اطلاعات علمی، فنی و اجتماعی–اقتصادی جاری در مورد مخاطرات تغییرات آب‌وهوایی بر اثر فعالیت‌های انسانی در سراسر جهان می‌کند. ارزیابی پیامدهای بالقوهٔ این تغییرات و گزینه‌های احتمالی سازگار شدن با این پیامدها و کاستن از عواقب آن، از کوشش‌های این نهاد است.
هزاران دانشمند و کارشناس دیگر به‌طور داوطلب در تهیهٔ گزارش‌ها و مرور اطلاعات به این نهاد بین‌دولتی یاری می‌رسانند.
هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC)، بدنهٔ سازمان ملل متحد در زمینه ارزیابی علوم مربوط به تغییر اقلیم است. این هیئت توسط برنامهٔ محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) و سازمان هواشناسی جهانی (WMO) در سال ۱۹۸۸ میلادی تأسیس شد تا ارزیابی‌های علمی دوره‌ای در زمینهٔ تغییر اقلیم و آثار و خطرات آن را در اختیار سران سیاسی کشورها قرار دهد و استراتژی‌های کاهش و سازگاری با تغییر اقلیم را ارائه کند.
در سال ۲۰۰۷، جایزهٔ صلح نوبل به‌طور مشترک به ال گور و هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم اعطا شد.
ایران نیز یکی از ۱۹۵ عضو این هیئت است.
گزارش‌ها

نخستین گزارش ارزیابی هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (۱۹۹۰)en
دومین گزارش ارزیابی هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (۱۹۹۵)en
سومین گزارش ارزیابی هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (۲۰۰۱)en
چهارمین گزارش ارزیابی هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (۲۰۰۷)en
پنجمین گزارش ارزیابی هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (۲۰۱۴)en
ششمین گزارش ارزیابی هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (۲۰۲۲)en
صلح سبز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
لوگوی صلح سبز: لوگوی صلح سبز
بنیان‌گذاری: ۱۹۷۱ ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا
گونه: سازمان مردم‌نهاد
هدف: محیط زیست‌گرایی، صلح
ستاد: آمستردام، هلند
محدودهٔ فعالیت: جهانی
وبگاه: https://www.greenpeace.org/international/
دفاتر صلح سبز در سراسر جهان
صلح سبز (به انگلیسی: Greenpeace) نام یک سازمان غیردولتی مدافع محیط زیست است که در بیش از ۴۰ کشور دفتر داشته و بخش هماهنگی‌های بین‌المللی آن در آمستردام هلند قرار دارد. صلح سبز هدف از تأسیسش را «اطمینان یافتن از توانایی زمین در پروراندن تمامی تنوعات زیستی» بیان داشته و بر روی مسایل جهانی‌ای همچون گرم‌شدن زمین، جنگل‌زدایی، صید بی‌رویه ماهیان، صید تجاری نهنگ و موضوعات هسته‌ای تمرکز دارد. این سازمان از شیوه‌های برخورد مستقیم، لابی کردن و پژوهش برای دستیابی به اهدافش استفاده می‌کند.
صلح سبز وابسته به هیچ نهاد دولتی نبوده و کمک مالی از هیچ دولت، شرکت یا حزب سیاسی‌ای را نمی‌پذیرد. هزینه‌های این سازمان بین‌المللی توسط ۲٫۸ میلیون حامی مستقل آن تأمین می‌شود. صلح سبز یک سازمان مردم‌نهاد است و به هیچ دولت، شرکت یا حزبی وابسته نیست. این سازمان کارکنان کمی دارد و تا حد زیادی متکی به نیروهای داوطلب و کمک‌های مالی مردمی است.
تاریخچه

صلح سبز در ۱۹۷۱ در بریتیش کلمبیای کانادا و در اعتراض به آزمایش‌های اتمی آمریکا در جزیره آمچیتکا در آلاسکا شکل گرفت. این سازمان نامنسجم خیلی زود مورد توجه و حمایت حامیان محیط زیست قرار گرفت و توانست کمپین‌هایی را در زمینهٔ حفظ نسل رو به انقراض نهنگ‌ها، مبارزه با شکار فک‌ها، توقف دفن زباله‌های اتمی و مواد شیمیایی سمی در دریا و پایان دادن به آزمایش‌های اتمی به‌راه اندازد.
اعضای صلح سبز از روش‌های مستقیم و مسالمت‌آمیز برای مقابله با کسانی که محیط زیست را به خطر می‌انداختند استفاده می‌کردند که از آن جمله می‌توان به هدایت یک قایق کوچک بادی و قرار گرفتن در فاصلهٔ بین تفنگ‌های زوبین‌انداز شکارچیان نهنگ و نهنگ‌ها یا متصل کردن لوله‌های تخلیهٔ مواد سمی به درون اقیانوس یا جو به یکدیگر اشاره نمود. چنین اقدامات خطرناک و متهورانه‌ای انعکاسی وسیع در رسانه‌ها یافت و افکار عمومی را علیه اعمال مخرب محیط زیست برانگیخت.
صلح سبز در مبارزات زیست‌محیطی خود موفقیت‌هایی را نیز در بعد ملی و بین‌المللی به‌دست آورده‌است و همین امر سبب مقابلهٔ خشونت‌آمیز برخی دولت‌ها با آنان شده‌است. در ۱۰ ژوئیه ۱۹۸۵، یکی از کشتی‌های صلح سبز به‌نام جنگجوی رنگین‌کمان که قرار بود فعالان این سازمان را برای اعتراض به آزمایش‌های سلاح‌های اتمی جوی فرانسه به موروروآ آتول ببرد، هنگامی‌که در بندر اوکلند در نیوزیلند لنگر انداخته بود بر اثر انفجار دو بمب غرق شد. یکی از فعالان سازمان نیز در این انفجار جان خود را از دست داد. پس از این حادثه بررسی‌های به‌عمل آمده نشان داد که مأموران امنیتی فرانسه در این ماجرا دست داشته و آن‌ها کشتی را بمبگذاری کرده بودند. افشای این موضوع یک رسوایی بزرگ بین‌المللی را برای فرانسه به بار آورد و به استعفای وزیر دفاع و عزل رئیس سرویس‌های اطلاعاتی آن کشور منجر شد.
در ایران

در سال ۱۳۸۰ هوتن دولتی فعال محیط زیست با همراهی چند تن دیگر به عنوان هیئت مؤسس، سازمان «صلح سبز ایران» را پایه‌گذاری نمود.
سنا

«سناتور» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، سناتور (ابهام‌زدایی) را ببینید.
برای دیگر کاربردها، سنا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
محل برگزاری جلسات سنای امپراتوری روم
سَنا در ادبیات فارسی به معنای مجد و بزرگی می‌باشد. همچنین، سِنا (به انگلیسی: Senate) نوعی مجلس قانون‌گذاری است که اعضای آن را اعیان و اشراف و اشخاص باتجربه و سال‌خورده تشکیل می‌دهند. در نظام‌های قانون‌گذاری دو مجلسی، به مجلس اعلا معمولاً سنا گفته می‌شود.
«سنا» از واژهٔ لاتین سناتوس (senātus) گرفته‌شده که از واژه (senex) به معنی مرد سالخورده می‌آید.
سناتور به‌معنی عضو مجلس سنا است.
ناصر طهماسب

| ناصر طهماسب | ناصر طهماسب |
| --- | --- |
طهماسب در سال ۱۳۸۹: طهماسب در سال ۱۳۸۹
زادهٔ: ۲۴ آذر ۱۳۱۸ جهرم، ایران
درگذشت: ۱ دی ۱۴۰۲ (۸۴ سال) تهران، ایران
علت مرگ: سکته مغزی
پیشه: دوبلور بازیگر نویسنده
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۱–۱۴۰۲
خویشاوندان: ایرج طهماسب (برادر)
   آوای طهماسب (۰:۱۵)  طهماسب به جای جانی سکا در نقش بلال در فیلم محمد رسول‌الله :    آوای طهماسب (۰:۱۵)  طهماسب به جای جانی سکا در نقش بلال در فیلم محمد رسول‌الله 
ناصر طهماسب (۲۴ آذر ۱۳۱۸ – ۱ دی ۱۴۰۲) دوبلور، بازیگر و نویسنده ایرانی بود. او کارِ دوبله را به صورت حرفه‌ای از سال ۱۳۴۰ آغاز و تا شش دهه در این حرفه فعالیت کرد. صدای طهماسب در دایی‌جان ناپلئون به جای شخصیت آقاجان (نصرت کریمی) و سریال هزاردستان به جای شخصیت ابوالفتح (علی نصیریان) از برجسته‌ترین کارهای او است.
صداپیشگی

زندگی
ناصر طهماسب در ۲۴ آذر ۱۳۱۸ در جَهرم زاده شد. او فعالیت در دوبله را به صورت حرفه‌ای از سال ۱۳۴۰ آغاز کرد. وی برادر ایرج طهماسب بود. صدای سرد، آرام و مرموز، مهارت در ارائه تیپ‌های جدی و کمدی و لهجه‌های مختلف از ویژگی‌های او بودند. صدای طهماسب یادآور نقش‌آفرینی بازیگرانی مانند هارولد لوید، جک نیکلسون، جیمز استوارت، کری گرانت، همفری بوگارت، هنری فوندا، استیو مک‌کوئین، گری کوپر، جین هکمن، آنتونی پرکینز، پیتر سلرز، دیوید جانسن، کوین اسپیسی و ایان ریچاردسون بود. او افزون بر گویندگی نقش‌های اول، در فیلم‌های سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی به عنوان مدیر دوبلاژ و سرپرست گویندگان فعالیت داشته‌است.
گویندگی به جای کوین اسپیسی در هفت، جک نیکلسون در دیوانه از قفس پرید، برایان کرانستون در برکینگ بد، ریچارد دریفوس در دختر خداحافظی، داستین هافمن در پاپیون، لزلی هاوارد در بربادرفته، جانی سکا در محمد رسول‌الله و جهانگیر فروهر در سوته‌دلان (ساخته علی حاتمی، ۱۳۵۶) نمونه‌هایی از آثار او در دوبله است. همچنین نقش‌هایی که او گویندگی آن‌ها را در مجموعه‌های تلویزیونی به عهده داشته، جاناتان گرت در در برابر باد، فرمانده کسلر در ارتش سری، آقاجان با بازی نصرت کریمی در دایی‌جان ناپلئون اثر ناصر تقوایی، ابوالفتح با بازی علی نصیریان در هزاردستان اثر علی حاتمی و یوگی در کارتون یوگی و دوستان هستند.
ناصر طهماسب مانند بسیاری از دوبلورهای هم‌دوره خود از دهه ۱۳۸۰ به بعد دیدگاهی انتقادی به کیفیت دوبله در ایران داشت. از جمله در یک مصاحبه تلویزیونی با فریدون جیرانی در شبکه ۴ تلویزیون، از شمار انبوه فیلم‌هایی که برای پخش از تلویزیون و شبکه نمایش خانگی آماده می‌شدند، گلایه کرد و کیفیت ترجمه آنها را زیر سوال برد.
مستندهای امنیتی

فعالیت‌های طهماسب از اواخر دهه ۱۳۸۰ برای همکاری در مستندهای امنیتی وابسته به حکومت جمهوری اسلامی مورد انتقاد قرار بودند.
درگذشت

ناصر طهماسب در ۱ دی ۱۴۰۲ بر اثر سکته مغزی درگذشت. مراسم خاکسپاری وی در سکوت خبری در ۲ دی ۱۴۰۲ در بهشت زهرا تهران برگزار شد. خانواده او پس از خاکسپاری اعلام کردند برگزاری بی‌سر و صدای مراسم، وصیت خود او بوده‌است.
بازیگری

طهماسب در یک فیلم سینمایی و یک مجموعه تلویزیونی به بازی پرداخته‌بود. نخستین تجربه بازیگری او در فیلم راه دوم (ساخته حمید رخشانی) بوده‌است. او همچنین در سریال مرگ تدریجی یک رؤیا و فیلم سینمایی من مادر هستم ساخته فریدون جیرانی بازی کرده‌بود. همچنین او در سریال کلانتر ۳ ایفای نقش کرده‌بود.
کتاب صدایی در تاریکی

کتاب معرفی زندگی و ۵۰ سال فعالیت طهماسب با عنوان صدایی در تاریکی نوشتهٔ نیروان غنی‌پور (نویسنده و منتقد سینمایی) در مهر ۱۳۹۲ رونمایی شد. کتاب مشتمل بر پنج فصل است: صدایی متولد می‌شود، پرسش و پاسخ، چیزی بیشتر از کلمات، حنجره‌ای به وسعت تمام نقش‌ها، دوبله‌شناسی ناصر طهماسب.
فیلم‌شناسی > نویسنده

زن امروز (۱۳۷۵)
پرواز را به خاطر بسپار (۱۳۷۱)
مدیر دوبلاژ

شاهزاده روم (۱۳۹۴)
جلال‌الدین (۱۳۹۳)
قاب‌های خالی (۱۳۸۶)
هیام (۱۳۸۲)
مسافر ری (۱۳۷۹)
لاک‌پشت (۱۳۷۵)
پاییز بلند (۱۳۷۲)
سفر (۱۳۷۱)
گل‌های داوودی (۱۳۶۳)
آثار ایرانی

مرتضی عقیلی در فیلم‌های:کاکو، لوطی، زن یکشبه، پنجمین سوار سرنوشت
علی نصیریان در هزاردستان، کمال الملک، گرگها، روشنتر از خاموشی، شیخ بهایی
خسرو شکیبایی در فیلم‌های: دادشاه، خط قرمز
بهمن مفید در فیلم باباشمل (فیلم)
جمشید هاشم‌پور در فیلم لاک‌پشت
جمشید مشایخی در فیلم تحفه‌ها
عنایت‌الله بخشی در فیلم ستاره و الماس
پرویز پورحسینی در طلسم
حسین پناهی در هشت بهشت
هادی اسلامی در خواستگاری
خسرو شجاع زاده در دل نمک
علی آزاد در فیلم گروگان
اسماعیل محمدی در هزاردستان، کمال الملک، جاده‌های سرد
نعمت اله گرجی در هزاردستان
احمد فخر در مزد ترس و بازی با مرگ
اسماعیل خلج در روشنتر از خاموشی
جهانگیر فروهر (در نقش پیشکار خان حاکم) در هزاردستان، در نقش میرزا آقاخان نوری در سلطان صاحبقران، سوته دلان
اسماعیل محرابی در هزاردستان
نصرت کریمی در دایی جان ناپلئون
رضا بابک در ارثیه، گربه آوازه خوان و گل پامچال
عنایت شفیعی در مردی که زیاد می‌دانست
بهزاد جوانبخش در تاراج
مهدی فخیم زاده در طلاق
آتیلا پسیانی در هفت سنگ
راوی سریال سرباز
راوی فیلم سینمایی سن پطرزبورگ سال ۱۳۸۸ ساخته بهروز افخمی
راوی رئالیتی شو (جوکر) ساخته احسان علیخانی سال ۱۴۰۰
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا

تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال استرالیا (انگلیسی: Australia national under-23 soccer team) نماینده استرالیا در بازی‌های المپیک و بازی‌های آسیایی است.
این تیم در پنج دوره المپیک در سال‌های ۱۹۹۲، ۱۹۹۶، ۲۰۰۰، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ به عنوان نماینده استرالیا حضور داشته است.
ازیموت (شرکت هواپیمایی)

Russian airline
اَزیموت (به روسی: Азимут) یک شرکت هواپیمایی روسی است که در مرکز آن در فرودگاه بین‌المللی پلاتو در روستوف-نا-دونو، مرکز استان روستوف واقع شده‌است.
مقصدهای پروازی

بنا بر داده‌های دسامبر ۲۰۱۹، شرکت هواپیمایی ازیموت پروازهای خود را به ۳۰ مقصد داخلی و سه مقصد بین‌المللی انجام می‌داد.
ناوگان

بنا بر داده‌های ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ناوگان هوایی ازیموت متشکل از هواپیماهای سوخو سوپرجت ۱۰۰ بود.
| هواپیما | در خدمت | سفارش‌داده‌شده | ظرفیت | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| سوخو سوپرجت ۱۰۰ | ۱۵ | - | ۱۰۳ | یک فروند با لیوری ام-۱ گلوبال |
| جمع | ۱۵ | - |  |  |
یک فروند سوخو سوپرجت ۱۰۰ متعلق به ازیموت
روودز، آیووا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= آیووا, 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| Rhodes, Iowa | Rhodes, Iowa |
| --- | --- |
شهر: شهر
موقعیت روودز، آیووا: موقعیت روودز، آیووا
ایالت:  آیووا
شهرستان: مارشال
تاسیس‌شده: ۱۸۸۲
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۰۱ مایل مربع (۲٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۰۲۰ فوت (۳۱۱ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۳۰۵
 • برآورد (۲۰۱۲): ۳۰۸
 • تراکم: ۳۰۲٫۰/مایل مربع (۱۱۶٫۶/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۵۰۲۳۴
کد منطقه: ۶۴۱
FIPS code: ۱۹–۶۶۵۴۰
GNIS feature ID: ۰۴۶۰۵۹۹
روودز (به انگلیسی: Rhodes) شهری در ایالت آیووا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۰۵ نفر بوده‌است.
تونی آلبرت

| تونی آلبرت | تونی آلبرت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۸۱ (۴۳–۴۴ سال) تاونسویل. کوئینزلند، استرالیا
تحصیلات: کالج هنر کوئینزلند
شناخته‌شده برای: نصب، میکس مدیا، عکاسی، نقاشی
تونی آلبرت (متولد ۱۹۸۱) یک هنرمند معاصر استرالیایی است که در طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله نقاشی، عکاسی و ترکیبی کار می‌کند. آثار او با تاریخ سیاسی، تاریخی و فرهنگی بومیان و استرالیا آمیخته شده‌است.
آلبرت در سال ۱۹۸۱ در تاونزویل، کوئینزلند شمالی به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۴ از کالج هنر کوئینزلند، دانشگاه گریفیث، بریزبن، با مدرک هنر بومی معاصر استرالیا فارغ‌التحصیل شد. خانواده آلبرت اهل کاردول، کوئینزلند هستند و او از نوادگان اقوام دییربال، یدینجی و کوکو یالانجی است.
چزاره زاواتینی

| چزاره زاواتینی | چزاره زاواتینی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۲ لازارا، ایتالیا
درگذشت: ۱۳ اکتبر ۱۹۸۹ (۸۷ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: فیلم‌نامه‌نویسی
چزاره زاواتینی  (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۰۲ – درگذشته ۱۳ اکتبر ۱۹۸۹) فیلم‌نامه‌نویس، شاعر، نقاش و نویسنده که به عنوان نماینده برجسته سینمای نئورئالیسم ایتالیا شناخته می‌شود.
زندگی‌نامه

فیلم‌نامه‌نویس بزرگ ایتالیایی و یکی از اولین نظریه‌پردازان جنبش نئورئالیسم سینمای ایتالیا، زاواتینی در لازارا، حوالی رجیو امیلیا در شمال ایتالیا زاده شد. وی تحصیلات خود را در دانشگاه شهر پارما در رشته حقوق گذراند. زاواتینی در دههٔ ۳۰ پس از نقل مکان کردن به میلان با ناشر مجله و کتاب آنجلو ریزولی همکاری کرد. در سال ۱۹۳۵ ملاقات تاریخی بین زاواتینی و دسیکا مسیر سینمای اروپا و زندگی این دو شخصیت مهم تاریخ سینما را به کلی تغییر داد. اولین همکاری مهم دسیکا - زاواتینی فیلم جریان‌ساز واکسی (۱۹۴۶) با مجموعه‌ای از نا بازیگران ساخته شد.
در سال ۱۹۴۸ زاواتینی دزد دوچرخه شاهکار سینمای نئورئالیسم را برای دسیکا به رشته تحریر در می‌آورد. در همان سال فیلم جایزه افتخاری اسکار را از آن خود می‌کند و زاواتینی نیز نامزد جایزه اسکار فیلمنامه می‌شود. معجزه در میلان (۱۹۵۱) سومین همکاری مهم او با دسیکا بود که فیلم توانست جایزه نخل طلایی جشنواره فیلم کن را از آن خود کند. در سال ۱۹۵۱ همکاری زاواتینی با دن لوکینو ویسکونتی پدر سینمای نئورالیسم در فیلم زیبا برگ زرینی در کارنامه وی رقم زد.
یک سال بعد از معجزه در میلان زوج هنری دسیکا - زاواتینی فیلم مهم و با اعتبار دیگری را با نام اومبرتو دی (۱۹۵۲) را در کارنامه خود ثبت می‌کنند این فیلم بی شک آخرین فیلم مهم جریان نئورئالیسم بود. با این وجود پس از این فیلم زاواتینی آثار مهم دیگری چون دو زن (۱۹۶۰)، بوکاچیو ۷۰ (۱۹۶۲)، دیروز امروز فردا (۱۹۶۳)، به دنبال روباه (۱۹۶۶)، باغ فینزی کوینتینی (۱۹۷۰) و مرخصی کوتاه (۱۹۷۳) را برای دسیکا نوشت.
وی در سال ۱۹۸۳ در سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم موسکو یکی از اعضای هیئت ژوری بود.