stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جایزه بزرگ سنگاپور ۲۰۲۲
تعیین خط > رده‌بندی تعیین خط

| جایگاه | راننده | شماره | تیم | زمان‌ها> مرحله اول | زمان‌ها> مرحله دوم | زمان‌ها> مرحله سوم | نوبت نهایی |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ |  شارل لکلرک | ۱۶ | فراری |  |  |  | ۱ |
| ۲ |  سرجیو پرز | ۱۱ | ردبول ریسینگ-آربی‌پی‌تی |  |  |  | ۲ |
| ۳ | لوییس همیلتون | ۴۴ | مرسدس |  |  |  | ۳ |
| ۴ |  کارلوس ساینز | ۵۵ | فراری |  |  |  | ۴ |
| ۵ |  فرناندو آلونسو | ۱۴ | آلپاین-رنو |  |  |  | ۵ |
| ۶ |  لاندو نوریس | ۴ | مک‌لارن-مرسدس |  |  |  | ۶ |
| ۷ |  پیر گاسلی | ۱۰ | آلفاتاوری-آربی‌پی‌تی |  |  |  | ۷ |
| ۸ |  ماکس فرستاپن | ۱ | ردبول ریسینگ-آربی‌پی‌تی |  |  |  | ۸ |
| ۹ |  کوین مگنوسن | ۲۰ | هاس-فراری |  |  |  | ۹ |
| ۱۰ |  یوکی سونودا | ۲۲ | آلفاتاوری-آربی‌پی‌تی |  |  |  | ۱۰ |
| ۱۱ |  جورج راسل | ۶۳ | مرسدس |  |  | — | پیت‌لین |
| ۱۲ |  لانس استرول | ۱۸ | استون مارتین آرامکو-مرسدس |  |  | — | ۱۱ |
| ۱۳ |  میک شوماخر | ۴۷ | هاس-فراری |  |  | — | ۱۲ |
| ۱۴ |  سباستین فتل | ۵ | استون مارتین آرامکو-مرسدس |  |  | — | ۱۳ |
| ۱۵ |  گوانیو ژو | ۲۴ | آلفارومئو-فراری |  |  | — | ۱۴ |
| ۱۶ |  والتری بوتاس | ۷۷ | آلفارومئو-فراری |  | — | — | ۱۵ |
| ۱۷ |  دنیل ریکیاردو | ۳ | مک‌لارن-مرسدس |  | — | — | ۱۶ |
| ۱۸ |  استابان اوکون | ۳۱ | آلپاین-رنو |  | — | — | ۱۷ |
| ۱۹ |  الکساندر آلبون | ۲۳ | ویلیامز-مرسدس |  | — | — | ۱۸ |
| ۲۰ |  نیکلاس لطیفی | ۶ | ویلیامز-مرسدس |  | — | — | ۱۹ |
زمان ۱۰۷٪: ۲:۰۲٫۱۱۸: زمان ۱۰۷٪: ۲:۰۲٫۱۱۸
منابع:: منابع:
مسابقه

این مسابقه ساعت ۲۰:۰۰ به وقت محلی (یوتی‌سی ۸:۰۰+)، در تاریخ ۲ اکتبر برگزار شد.
مسابقه > رده‌بندی مسابقه

| جایگاه | شماره | راننده | سازنده | دور | زمان | امتیاز |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱۱ |  سرجیو پرز | ردبول ریسینگ-آربی‌پی‌تی | ۵۹ | ۲:۰۲:۲۰٫۲۳۸ | ۲۵ |  |
| ۲ | ۱۶ |  شارل لکلرک | فراری | ۵۹ | ۲٫۵۹۵+ | ۱۸ |  |
| ۳ | ۵۵ |  کارلوس ساینز | فراری | ۵۹ | ۱۰٫۳۰۵+ | ۱۵ |  |
| ۴ | ۴ |  لاندو نوریس | مک‌لارن-مرسدس | ۵۹ | ۲۱٫۱۳۳+ | ۱۲ |  |
| ۵ | ۳ |  دنیل ریکیاردو | مک‌لارن-مرسدس | ۵۹ | ۵۳٫۲۸۲ | ۱۰ |  |
| ۶ | ۱۸ |  لانس استرول | استون مارتین آرامکو-مرسدس | ۵۹ | ۵۶٫۳۳۰+ | ۸ |  |
| ۷ | ۱ |  ماکس فرستاپن | ردبول ریسینگ-آربی‌پی‌تی | ۵۹ | ۵۸٫۸۲۵+ | ۶ |  |
| ۸ | ۵ |  سباستین فتل | استون مارتین آرامکو-مرسدس | ۵۹ | ۱:۰۰٫۰۳۲+ | ۴ |  |
| ۹ | ۴۴ |  لوییس همیلتون | مرسدس | ۵۹ | ۱:۰۱٫۵۱۵+ | ۲ |  |
| ۱۰ | ۱۰ |  پیر گسلی | آلفاتاوری-آربی‌پی‌تی | ۵۹ | ۱:۰۹٫۵۷۶+ | ۱ |  |
| ۱۱ | ۷۷ |  والتری بوتاس | آلفارومئو-فراری | ۵۹ | ۱:۲۸٫۸۴۴+ |  |  |
| ۱۲ | ۲۰ |  کوین مگنوسن | هاس-فراری | ۵۹ | ۱:۳۲٫۶۱۰+ |  |  |
| ۱۳ | ۴۷ |  میک شوماخر | هاس-فراری | ۵۸ | +۱ دور |  |  |
| ۱۴ | ۶۳ |  جورج راسل | مرسدس | ۵۷ | +۲ دور |  |  |
| ب. | ۲۲ |  یوکی سونودا | آلفاتاوری-آربی‌پی‌تی | ۳۴ | تصادف |  |  |
| ب. | ۳۱ |  استابان اوکون | آلپاین-رنو | ۲۶ | موتور |  |  |
| ب. | ۲۳ |  الکساندر آلبون | ویلیامز-مرسدس | ۲۵ | آسیب تصادف |  |  |
| ب. | ۱۴ |  فرناندو آلونسو | آلپاین-رنو | ۲۰ | موتور |  |  |
| ب. | ۶ |  نیکلاس لطیفی | ویلیامز-مرسدس | ۷ | آسیب برخورد |  |  |
| ب. | ۲۴ |  گوانیو ژو | آلفارومئو-فراری | ۶ | برخورد |  |  |
| سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) | سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) | سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) | سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) | سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) | سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) | سریع‌ترین دور:  جورج راسل (مرسدس) - ۱:۴۶٫۴۵۸ (دور ۵۴) |  |
منابع:: منابع:
رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه

جدول رده‌بندی قهرمانی رانندگان
| ت>  ج | جایگاه | راننده | امتیازات |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ۱ |  ماکس فرستاپن | ۳۴۱ |
|  | ۲ |  شارل لکلرک | ۲۳۷ |
|  | ۳ |  سرجیو پرز | ۲۳۵ |
|  | ۴ |  جورج راسل | ۲۰۳ |
|  | ۵ |  کارلوس ساینز | ۲۰۲ |
منبع:: منبع:
جدول رده‌بندی قهرمانی سازندگان
| ت>  ج | جایگاه | سازنده | امتیازات |
| --- | --- | --- | --- |
|  | ۱ |  ردبول ریسینگ-آربی‌پی‌تی | ۵۷۶ |
|  | ۲ |  فراری | ۴۳۹ |
|  | ۳ |  مرسدس | ۳۷۳ |
|  ۱ | ۴ |  مک‌لارن-مرسدس | ۱۲۹ |
|  ۱ | ۵ |  آلپاین-رنو | ۱۲۵ |
منبع:: منبع:
یادداشت: فقط پنج رده برتر برای هر دو مجموعه رده‌بندی قرار داده شده است.
فست‌لین (۲۰۱۶)

فست‌لین (به انگلیسی: FastLane) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در تاریخ ۲۱ فوریه ۲۰۱۶ در ورزشگاه کوییکِن لُونز اِرینا شهر کلیولند ایالت اوهایو برگزار شد. این دومین رویداد تحت عنوان فست‌لین بود.
در این رویداد با احتساب مسابقه آغازین، هشت مسابقه برگزار شد که در مسابقه اصلی، رومن رینز مقابل دین امبروز و براک لزنر به پیروزی رسید تا حریف #۱ قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان(تریپل اچ) در رسلمانیا ۳۲ شود؛ او به‌شدت توسط تماشاگران "هو" شد. همچنین در این رویداد اِج و کریسچن، برنامه خود یعنی "The Cutting Edge Peep Show" را در رینگ اجرا کردند.
زمینه‌سازی

فَست لِین شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
در رویال رامبل، تریپل اچ آخرین نفر باقی‌مانده در رینگ یعنی دین امبروز را از رینگ به پیرون انداخت تا برنده مسابقه رویال رامبل و همچنین قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان شود. شب بعد در راو، استفنی مک‌ماهون اعلام کرد که در رویداد فست‌لین، یک مسابقه تریپل ترت بین دین امبروز، قهرمان قبلی یعنی رومن رینز و همین‌طور براک لزنر برگزار خواهد شد و برنده مسابقه در رسلمانیا ۳۲ برای قهرمانی کمربند مقابل تریپل اچ قرار خواهد گرفت.
در رویال رامبل، کالیستو مقابل آلبرتو دل ریو به پیروزی رسید تا قهرمان جدید کمربند ایالات متحده آمریکا شود. در راو ۲ فوریه اعلام شد که کالیستو باید در فست‌لین از کمربندش مقابل دل ریو دفاع کند.
در راو ۱۵ فوریه، در یک مسابقه مرگبار ۵ نفره با حضور قهرمان بین قاره‌ای یعنی دین امبروز، اُونز با پین کردن تایلر بریز موفق به شکست ۴ نفر دیگر شد و قهرمان جدید بین قاره‌ای شد. سپس زیگلر، یکی از شرکت‌کنندگان آن مسابقه، اونز را به مسابقه برای کمربند او در فست‌لین طلبید که بعدتر اعلام شد اونز باید در این رویداد مقابل زیگلر از کمربندش دفاع کند.
نتایج

| # | نتایج | نوع مسابقه | مدت زمان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱پ | کالیستو (c) پیروز مقابل آلبرتو دل ریو با نتیجه ۲–۱ | مسابقه Two-out-of-three falls برای قهرمانی کمربند ایالات متحده آمریکا | ۱۵:۱۲ |
| ۲ | بکی لینچ و ساشا بنکس پیروز مقابل نِیومی و تَمینا با تسلیم | مسابقه تگ تیم | ۰۹:۵۰ |
| ۳ | کِوین اُوِنز (c) پیروز مقابل دالف زیگلر | مسابقه تک نفره برای قهرمانی کمربند بین قاره‌ای | ۱۵:۱۰ |
| ۴ | بیگ شو، رایبک و کین پیروز مقابل خانواده وایت (لوک هارپر، اریک روئن و براون استرومن) (با همراهی بری وایت) | مسابقه تگ تیم شش نفره | ۱۰:۳۷ |
| ۵ | شارلوت (c) (با همراهی ریک فلر) پیروز مقابل بری بِلا با تسلیم | مسابقه تک نفره برای قهرمانی کمربند دیواز | ۱۲:۲۶ |
| ۶ | ای.جی. استایلز پیروز مقابل کریس جریکو با تسلیم | مسابقه تک نفره | ۱۶:۲۰ |
| ۷ | کورتیس اکسل (با همراهی هیث اسلیتر، آدام رُز و بو دالاس) پیروز مقابل آر-تروث | مسابقه تک نفره | ۲:۲۳ |
| ۸ | رومن رینز پیروز مقابل دین امبروز و براک لزنر (با همراهی پل هیمن) | مسابقه تریپل ترت برای تعیین حریف قهرمان کمربند دبلیودبلیوئی سنگین‌وزن جهان(تریپل اچ) در رسلمانیا ۳۲ | ۱۶:۰۴ |
 (c) – نشان‌دهنده قهرمان(هایی) است که به میدان می‌روند  پ –  نشان‌دهنده این است که مسابقه در پری–شو :  (c) – نشان‌دهنده قهرمان(هایی) است که به میدان می‌روند  پ –  نشان‌دهنده این است که مسابقه در پری–شو
بازخورد منتقدین

رویداد این سال هم مانند رویداد سال قبل، توسط منتقدین، میانگین توصیف شد. جِیسون پاول از ProWrestling.net «تا زمانی که مسابقه اصلی شروع نشده بود احساس ناامیدی» می‌کرد. اگرچه از دید او «در مجموع مسابقه‌های بدی برگزار نشد ولی اصلاً فست‌لین در حدی نبود» که او را «برای رسیدن به رسلمانیا هیجان‌زده کند و مسابقه رینز/هانتِر ارزش قرار گرفتن به عنوان مسابقه اصلی را ندارد». پاول نظر بسیار مثبتی به مسابقه اصلی داشت و گفت «مسابقه‌ای بدون لحظه‌ای کسل‌کننده و خیلی خوب و بود» و راجع به مسابقه اِی‌جی/وای۲جِی هم گفت که «این مسابقه در اواخرش خوب بود و جریکو هم خیلی خوب کار خود را انجام داد» و مسابقه دیواز هم «با توجه به استفاده زیاد بری از حرکات شوهرش مسابقه سرگرم‌کننده‌ای بود» و باخت خانواده وایت هم «بسیار غافلگیرکننده بود». پاول بخاطر اشکالات پخش شبکه دبلیودبلیوئی در هنگام مسابقه تگ تیم دیواز و بین قاره‌ای هم ناراحت بود و همچنین بخش اِج و کریسچن را افتضاح دانست و در مورد مسابقه اکسل-تروث هم گفت: «داشتم یک پی‌پرویو را تماشا می‌کردم که ناگهان یک مسابقه برنامه سوپراستارز پخش شد».
جِیمز کادوِل از PWTorch.com به سه مسابقه از این رویداد نمره ۳/۵ از ۵ داد: مسابقه اصلی، جریکو/اِستایلز و اُوِنز/زیگلر. او دربارهٔ مسابقه اصلی گفت: «مسابقه خوبی بود با بالا و پایین‌ها و پیچیدگی‌های زیاد و در حد بک مسابقه اصلی، ولی برد رینز کاهش خطر خارج از مسابقه اجتناب‌ناپذیر بود». کادول از شخصیت‌پردازی «خیلی قدرتمند» و «سوپر سینا گونه‌ی» رینز انتقاد کرد و آن را «ناتوانی دبلیودبلیوئی برای مِین‌ایوِنتِر جلوه دادن کسی که در حد مسابقه اصلی نسیت» دانست. مسابقه جریکو/استایلز «علیرغم برخی کاستی‌ها، مسابقه‌ای خیلی خوب و شفاف و با پایانی بسیار قوی بود». مسابقه اُوِنز/زیگلر و شارلوت/بری (هر دو مسابقه ۲ از ۵) مسابقاتی بودند که «حمایت قابل توجه تماشاگران را برای چهره مثبتی که به دنبال کمربند بود در خود نداشتند». مسابقه دلریو/کالیستو نمره ۳ و مسابقه تگ تیم دیواز هم نمره ۲/۵ گرفتند. مسابقه تگ تیم شش نفره نمره ۲/۲۵ گرفت و کادول معتقد بود شاید «خانواده وایت نیاز به یکی دو حمله دیگر در پروموها داشتند». او همچنین منتقد بخش کریسچن و اِج بود و به نظرش «هیچیک از اینها از جهت هم‌ترازی شخصیت‌ها منطقی به نظر نمی‌آمد» و مسابقه اکسل-تروث هم مانند «ساعت سوم برنامه راو بود».
دِیو شِرِر از PWInsider.com هم مسابهق اصلی را «بسیار بسیار خوب» دانست ولی دربارهٔ این حقیقت که «کاملاً واضح است مردم دین امبروز را به رومن رینز ترجیح می‌دهند» از بی‌توجهی وینس به صدای مردم انتقاد کرد. او دربارهٔ مسابقه جریکو/استایلز دید بسیار مثبتی داشت و آن را «خیلی خیلی شگفت‌آور» دانست. «ای‌جی کاری را کرد که ای‌جی همیشه می‌کند و تماشاگران هم گذاشتند کارش را بکند» و «جریکو هم نشان داد که یک کارکشته نمونه است». در مورد مسابقه‌های دیواز هم او مسابقه شارلوت/بری را «بهترین مسابقه‌ای» دانست که بری تاکنون انجام داده و مسابقه دیگر دیواز هم «خوب بود». مسابقه بین قاره‌ای هم «بسیار خوب بود همانطور که عملکرد اُوِنز بسیار خوب بود». از نظر شِرِر مسابقه دلریو/کالیستو «زیبا» بود ولی او به طرز شخصیت‌پردازی «اِی‌دی‌آر» انتقاد داشت و اینکه دارند او را «هدر» می‌دهند.
منصور اسانلو

| منصور اسانلو | منصور اسانلو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اسفند ۱۳۳۸ ‏(۶۴ سال) تهران، محله دهقان در خیابان پیروزی
ملیت: ایرانی
پیشه: رئیس هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از سال ۱۳۸۴ تا سال ۱۳۹۱ زندانی سیاسی فعال کارگری
سال‌های فعالیت: از ۱۳۸۳ تاکنون
همسر: پروانه اسالو
فرزندان: سهش و پویش
منصور اُسانلو (اسالو) (۴ اسفند ۱۳۳۸ در تهران) از رهبران سابق سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) و فعال سندیکالیست ایرانی که بارها به دلیل مبارزات کارگری و تلاش برای احقاق حقوق کارگران شرکت واحد و اتوبوسرانی در زندان‌های نظام جمهوری اسلامی زندانی شده‌است.
زندگی

در ۴ اسفند ۱۳۳۸ در تهران متولد شد. وی رهبر سابق سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه (شرکت واحد) است که در پی مبارزات کارگری و برای احیای حقوق کارگران بارها توسط دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی ایران تحت بازجویی قرار گرفته‌است.
اسانلو کماکان بر حق قانونی داشتن اتحادیه‌ای مستقل و غیردولتی به صورت کاملاً قانونی اصرار می‌ورزد.
ابتدا او را در دی ۱۳۸۴ و در پی اعتراضات کارگری دستگیر و به مدت ۸ ماه بازداشت کردند. در مدت این ۸ ماه چیزی حدود ۳ ماه آن را در انفرادی سپری کرد.
وی در مرداد ۱۳۸۵ با قید وثیقه سنگین آزاد شد ولی بعد از آزادی تا ماه‌ها بعد تحت کنترل قرار داشت تا اینکه مجدداً در ۲۸ آبان ۱۳۸۵ در خیابان و در حالی که با ابراهیم مددی نایب رئیس هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد به ادارهٔ کار می‌رفتند تا به وضعیت کارگران اخراجی رسیدگی کنند مورد ضرب و شتم قرار گرفت و ربوده شد. و بعد اعلام کردند که اوسانلو در زندان اوین به سر می‌برد. اسانلو یک‌ماه بعد از این تاریخ مجدداً با قید کفالت آزاد شد.
منصور اسانلو در این مدت، به همراه میلاد روبرت درویش (عضو پیشین کانون صنفی معلمان) خبرنامه پیک واحد را پایه‌گذاری می‌کند که بعد از دو شماره به پیام سندیکا تغییر نام می‌دهد که روبرت درویش سردبیری‌اش را بر عهده می‌گیرد. نشریه پیام سندیکا، ماهنامه داخلی سندیکاهای مستقل کارگری ایران بود که به‌طور خودجوش و بدون مجوز در بین کارگران دست به دست می‌شد. انتشار این نشریه خبری تا دستگیری سردبیرش ادامه داشت.
بعد از این اتفاق‌ها اسانلو دیگر چهره‌ای شناخته شده در سطح ایران و جهان و در مجامع کارگری بود و فشارهای وارده بر او و سندیکای تحت رهبری او اعتراض گسترده‌ای را در سطح ایران و جهان دربرداشت و بر همین اساس سندیکای اتوبوسرانی شرکت واحد به عضویت رسمی و دائمی اتحادیه بین‌المللی کارگران حمل و نقل (ITF) و تحت حمایت سازمان بین‌المللی کار (ILO) قرار گرفت و در پی این عضویت از اسانلو به عنوان نماینده سندیکای اتوبوسرانی ایران برای شرکت در اجلاس سالیانه ITF (اتحادیه بین‌الملل کارگران حمل و نقل) که در لندن و در تابستان سال ۱۳۸۶ (۲۰۰۷) برگزار شد دعوت به عمل آمد.
اسانلو در این اجلاس شرکت و ضمن ابراز نقطه نظرهای سازنده در ارتباط با وضعیت کارگران اتوبوسرانی ایران و وضعیت معیشتی آنان، مسائلی را پیرامون حل مشکلات کارگران ایران بیان کرد.
دو هفته پس از بازگشت از اجلاس لندن، مأموران امنیتی ایران برای بار سوم او را در خیابان و در حالی که به منزل خود بازمی‌گشت مورد ضرب و شتم قرار داده و ربودند تا فصل دیگری را در زندان اوین تهران بگذراند.
بازداشت و زندان

او در سال ۱۳۸۶ از سوی دادگاه انقلاب اسلامی به ۵ سال زندان محکوم شد.
منصور اسانلو در ۲ بهمن ۱۳۹۱ از ریاست سندیکای شرکت واحد برکنار شد.
بازداشت و زندان > اعتراضات بین‌المللی

در پی دستگیری اسانلو اتحادیه‌های کارگری و نهادهای بین‌المللی به دستگیری او اعتراض کردنند و اسانلو تبدیل به نماد مبارزات کارگری در ایران و جهان شده‌است.
کنفدراسیون جهانی کارکنان و کارگران حمل و نقل. این کنفدراسیون در سراسر جهان ۵ میلیون عضو دارد. ۶۸۱ اتحادیه کارگری از ۱۴۸ کشور جهان عضو آن هستند.
دیوید کرافت دبیرکل کنفدراسیون جهانی کارکنان و کارگران حمل و نقل و گای رایدر، دبیرکل اتحادیه بین‌المللی سندیکاهای کارگری جهان، نامه مشترکی به رئیس‌جمهور ایران نوشته و درخواست کردنند به وضعیت اسانلو رسیدگی شود.
آنجلیکا بر، رئیس نمایندگی ایران در پارلمان اروپا نیز در نامه‌ای به سفیر ایران در بروکسل از دستگیری منصور اسانلو انتقاد کرده‌است.
در روزنامهٔ اعتماد ملی مورخ ۲۶ تیر ۱۳۸۶ آمده‌است: «بنابر گزارش سایت <آی‌تی‌اف>، کالتوم باکاره دبیر روابط بین‌الملل اتحادیه عمومی کارگران راه‌آهن تونس، ناصر یونس دبیرکل اتحادیه عمومی کارگران حمل و نقل فلسطین، خالد زیود دبیرکل اتحادیه عمومی پتروشیمی اردن، محمد شاهاتا رئیس اتحادیه حمل و نقل هوایی مصر، عادل الصبحی رئیس اتحادیه ماریتام مصر، جورج ئی ترکیه هماهنگ‌کننده بین‌المللی سازمان کارمندان کابین هواپیمای لبنان، جبران ابوحیدر از اتحادیه حمل و نقل هوایی لبنان، عبدل‌حمید دراجی دبیرکل اتحادیه راه‌آهن الجزیره، محمد صاردی دبیرکل فدراسیون ملی حمل و نقل مراکش و سعید الهاری از اتحادیه بنادر مراکش نیز با انتشار بیانیه‌هایی خواستار آزادی اسانلو شدند. علاوه بر این سازمان عفو بین‌الملل نیز در گزارش اخیر خود به بازداشت منصور اسانلو انتقاد کرده‌است.»
توسط فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل روز ۶ مارس ۲۰۰۸ میلادی (۱۶ اسفند ۱۳۸۶)، روز جهانی راه‌آهن، به عنوان روز «اقدام جهانی در همبستگی با منصور اسانلو» اعلام شد.
برکناری از سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

در تاریخ ۲ بهمن ۱۳۹۱، سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه تحت فشارهای امنیتی برای حذف این چهره سندیکالیست، طی اطلاعیه‌ای که خطاب به فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل (ITF) صادر شد، منصور اسانلو را به علت «انجام تخلفات متعدد» و همچنین «عدم پایبندی به تعهدات خود و نادیده گرفتن هشدارها و اعتراضات درونی سندیکا» از ریاست هیئت مدیره برکنار کرده و اعلام داشت که منصور اسانلو «از این تاریخ هیچگونه سمت و مسئولیتی در این سندیکا ندارد». اطلاعیه مذکور همچنین خواستار «قطع همه ارتباطات، همکاری‌ها و حمایتها» از اسانلو شده و یادآور شد که آن سندیکا «هیچ نماینده و سخنگویی در خارج از کشور ندارد».
مادران دادخواه

رویارویی یگان ویژه ناجا با معترضان در آبان ۹۸
مادران دادخواه به مادرانی گفته می‌شود که فرزندان‌شان در ایران، در اعتراض‌های گوناگون به دست مأموران جمهوری اسلامی کشته شده‌اند، این زنان، مادران افرادی هستند که عموماً در جریان سرکوب اعتراضات دی ۱۳۹۶، اعتراضات آبان ۱۳۹۸ و خیزش ۱۴۰۱ ایران و سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین توسط شلیک پدافند هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی جان خود را از دست دادند.
همچنین مادران کشته‌شدگان در اعدام زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ که به مادران خاوران نیز شهرت دارند و مادران کشته‌شدگان در جریان حوادث پس از انتخابات ریاست‌جمهوری دهم ایران مشهور به مادران پارک لاله و دیگر مادران کشته‌شدگان در دوران ۴۴ سال حکومت جمهوری اسلامی از جمله این مادران دادخواه در ایران هستند.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: مادران خاوران
پیشینه جنبش مادران دادخواه در ایران، عمدتاً به مادران اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ بازمی‌گردد. مادرانی که فرزندان‌شان عمدتاً از طیف چپ بودند که به‌طور دست جمعی توسط حکومت جمهوری اسلامی اعدام شدند. آنها در هنگام ملاقات با یکدیگر آشنا شدند و با ارتباطات، هستهٔ مادران خاوران را ایجاد کردند.
مادران پارک لاله

مقالهٔ اصلی: مادران پارک لاله
مادران پارک لاله، به گروهی از زنان گفته می‌شود که فرزندانشان در جریان اعتراضات ۱۳۸۸ به‌دست نیروهای امنیتی کشته شدند. آنها دادخواه فرزندانشان و همچنین علیه جمهوری اسلامی مبارزه می‌کردند و خواستار آزادی زندانیان سیاسی بودند. آنها در پارک لاله تهران گرد هم می‌آمدند که با سرکوب مواجه می‌شد. در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۸۸ در جریان یکی از تجمع‌ها، با یورش مأموران ۳۰ تن از مادران بازداشت شدند.
آبان ۹۸

مقالهٔ اصلی: مادران آبان
پس از سرکوب مرگبار اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران، خانواده‌ها و و مادران قربانیان، با به راه انداختن کارزار اینترنتی، با یکدیگر در فضای مجازی آشنا شدند و مادران آبان را تشکیل دادند. آنها به‌طور علنی برای دادخواهی و علیه جمهوری اسلامی فعالیت می‌کنند. آنها هم مانند دیگر مادران دادخواه، با سرکوب و بازداشت مواجه می‌شوند. از اقدامات آنها می‌توان به تجمع اعتراضی در میدان آزادی تهران برای حمایت از اعتراضات تابستان ۱۴۰۰ ایران اشاره کرد که با ضرب و شتم توسط نیروهای امنیتی و بازداشت همراه شد.
اقدامات و خواسته

این زنان با اعتراض و شرکت در تجمعات مختلف خواستار دادخواهی خون فرزندانشان و شناسایی و محاکمه آمران و عاملان این حوادث خونبار و نیز سرنگونی نظام جمهوری اسلامی ایران هستند.
گوهر عشقی مادر ستار بهشتی، وبلاگ‌نویس ایرانی که در آبان ۱۳۹۱ بر اثر شکنجه در بازداشتگاه کشته شد، از جمله مادران دادخواه است.
او پس از مرگ فرزندش کوشش بسیاری کرد تا قاتل یا قاتلان ستار را به محاکمه بکشاند. وی مرگ پسرش را به موضوعی رسانه‌ای تبدیل کرد و باعث جنجال گسترده‌ای در نظام سیاسی حاکم بر ایران شد.
پس از کشته‌شدن محمد طاهری در اعتراضات آبان ۱۳۹۸، پدر و مادر او از جمله کسانی بودند که بدونِ هراس، به دادخواهی خون فرزند خود اقدام کردند. زینب محمدی مادر وی در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایران در خرداد ۱۴۰۰ با انتشار ویدئویی اعلام کرد که رأی او نه به جمهوری اسلامی است. او گفت: «نه می‌بخشیم نه فراموش می‌کنیم»
بازداشت مادران دادخواه

در روز ۲۲ خرداد ۱۴۰۰، ناهید شیرپیشه مادر پویا بختیاری به همراه نرگس محمدی فعال سیاسی، مادر ابراهیم کتابدار، جعفر عظیم‌زاده و پوران ناظمی که برای دیدار با خانوادهٔ نوید افکاری به شیراز سفر کرده بود، در مقابل زندان عادل‌آباد شیراز بازداشت و پس از چند ساعت آزاد شد.
روز جمعه ۸ مرداد ۱۴۰۰، چند تن از مادران دادخواه پس از تجمع در میدان آزادی تهران و پس از شعار دادن در حمایت از اعتراضات خوزستان بازداشت شده‌اند که ساعاتی بعد آزاد شدند. مادران ابراهیم کتابدار، پژمان قلی‌پور، فرهاد مجدم، سجاد رضایی، میلاد محققی، وحید دامور و خواهر حمید رسولی جزو بازداشت‌شدگان بودند.
آن‌ها با تأکید بر پیگیری حق خود، در شعارهاشان تأکید کرده‌اند که به دنبال سرنگونی جمهوری اسلامی هستند. مادر پژمان قلی‌پور، یکی از جانباختگان اعتراضات آبان ۹۸، گفت: «بسه بردگی بسه، ما نمیگیم از ما حمایت کنید، از خودتون حمایت کنید.»
شماری از مادران و پدران دادخواه و اعضای خانواده‌های معترضان کشته شده شهرهای سنندج، دهگلان و دیواندره که روز جمعه ۱۹ خرداد ۱۴۰۲ برای حضور بر آرامگاه مهسا امینی و دیگر معترضان کشته شده سقز در آرامستان آیچی شهر سقز حضور یافته بودند، هنگام بازگشت به شهرهای خود به شکل دسته‌جمعی بازداشت شدند.
مویه بر مزار یکی از کشته‌شدگان  سرنگونی هواپیمای مسافربری اوکراین
رافائل ایشخانیان

| رافائل ایشخانیان | رافائل ایشخانیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ مارس ۱۹۲۲ ایروان،
درگذشت: ۶ فوریهٔ ۱۹۹۵ (۷۲ سال) ایروان،
ملیت: ارمنستان
محل تحصیل: دانشگاه دولتی ایروان
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): تاریخ‌نگار و لغت‌شناس
محل کار: کتابخانه ملی ارمنستانماتناداراندانشگاه دولتی ایروان
 :  
رافائل آوتیسی ایشخانیان (ارمنی: Ռաֆայել Ավետիսի Իշխանյան زاده ۹ مارس ۱۹۲۲ – درگذشته ۶ فوریه ۱۹۹۵) یک تاریخ‌نگار و لغت‌شناس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

در سال ۱۹۳۹ ایشخانیان وارد دانشکده زبان و ادبیان ارمنی دانشگاه دولتی ایروان شد. وی در جنگ جهانی دوم شرکت نمود. پس از پایان جنگ به تحصیل خویش ادامه داد و در سال ۱۹۴۹ فارغ‌التحصیل شد. وی از مؤلفان دانشنامه ارمنستان شوروی بود.
آثار وی به طور کلی دربارهٔ ابتدای‌ترین تاریخچه دربارهٔ مردم ارمنی، تجزیه و تحلیل زبان‌شناسی تطبیقی زبان‌های باستان و صنعت نشر اختصاص دارند.
خون‌سرد (فیلم ۱۹۹۵)

| خون‌سرد | خون‌سرد |
| --- | --- |
کارگردان: والاس وودرسکی
تهیه‌کننده: لری ایستس مایکل جی. فاکس براد جینکل براد کروی استیون استبلر مت تولماچ
فیلمنامه‌نویس: والاس وودرسکی
بازیگران: جیسون پریستلی پیتر ریجرت کیمبرلی ویلیامز-پیزلی جنین گرافلو رابرت لوجا
توزیع‌کننده: آی.آر.اس. رکوردز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-09-۱۵) (ایالات متحده)  ۲ نوامبر ۱۹۹۵ (۱۹۹۵-۱۱-۰۲) (آلمان)  ۵ مه ۱۹۹۶ (۱۹۹۶-0۵-۰۵) (چک و اسلواکی)  
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
فروش گیشه: ۱۶٬۱۹۸ دلار
خون‌سرد (به انگلیسی: Coldblooded) فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی والاس وودرسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیسون پریستلی، پیتر ریجرت، کیمبرلی ویلیامز-پیزلی، جنین گرافلو، رابرت لوجا، جاش چارلز، دیوید آنتونی هیگینس، دوریس گرا، آن کارول، مایکل جی. فاکس و تالیا بالسام ایفای نقش کرده‌اند.
زارزاند داریان

| زارزاند داریانZarzand Daryan | زارزاند داریانZarzand Daryan |
| --- | --- |
نام اصلی: Զարզանդ Մովսեսի Մովսիսյան
زاده: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۲ Կոփ، تارون، ارمنستان غربی
درگذشته: ۲۸ اکتبر ۱۹۸۴ (۷۲ سال) ایروان،
پیشه: رمان‌نویس، داستان کوتاه‌نویس و نمایشنامه‌نویس
ملیت:  ارمنی
زارزاند داریان (ارمنی: Զարզանդ Դարյան؛ زادهٔ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۲ - درگذشته ۲۸ اکتبر ۱۹۸۴)، رمان‌نویس، داستان کوتاه‌نویس و نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی با نام اصلی زارزاند موسیسیان در ۲۵ فوریهٔ ۱۹۱۲ در روستای hy:Կոփ در نزدیکی hy:Բուլանըխի գավառակ در شمال شرق دریاچه وان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. داریان همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان دوستی خلق شده‌است. وی در ۲۸ اکتبر ۱۹۸۴ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت و در روستای بوژاکان، استان کوتایک به خاک سپرده شد.
جوایز اسلمی

Award
| جوایز اسلمی | جوایز اسلمی |
| --- | --- |
کشور: ایالات متحده
برگزارکننده: WWE آکادمی هنرها و علوم کشتی
نخستین دوره: ۱۹۸۶
جوایز اِسلَمی یا اِسلَمی اَواردز (به انگلیسی: Slammy Awards) مراسمی در کمپانی دبلیودبلیوئی است که در آن همچون مراسم‌های جایزه اسکار و جایزه گرمی جوایزی تحت عنوان "جایزه اِسلَمی" به کشتی‌گیران حرفه‌ای و گزارشگران و مفسران وهمینطور به منیجرها داده می‌شود. این مراسم تاکنون دوازده بار برگزار شده که دو بار اول آن در سالهای ۱۹۸۶ و ۱۹۸۷ بود. بعد از وقفه‌ای هفت ساله، این مراسم در سال ۹۴ دوباره بازگشت و در یک قسمت ویژه برنامه دبلیودبلیواِف مِینیا پخش شد. برگزاری این مراسم در سال‌های ۹۶ و ۹۷ (به شکل یک ضیافت) ادامه یافت. بار دیگر این مراسم دچار وقفه‌ای طولانی شد تا اینکه دبلیودبلیوئی آن را دوباره در سال ۲۰۰۸ بازگرداند (اینبار به این صورت که جوایز در قسمتی از برنامه راو و در خلال مسابقات اهدا می‌شدند و هم‌اکنون هم به همین صورت است).
جایزه اهدایی به شخص برنده، تندیسی است از یک کشتی‌گیر که آن دیگری را بر روی دستان خود بلند کرده‌است.
کوستاس پیلیاس

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Kostas Pileas
زادروز:  ۱۱ دسامبر ۱۹۹۸ ‏(۲۶ سال)
زادگاه:  پافوس, قبرس
قد:  ۱.۸۰ متر
پست:  دفاع چپ
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  پافوس
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۴–۲۰۱۷:  آرسنال
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۱ |  آنورتوسیس |  ۱۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  → ارمیس آرادیپو (قرضی) |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  اتنیکوس اچنا |  ۲۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  آریس لیماسول |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۳–۲۰۲۴ |  پانسرایکوش |  ۲۱ |  (۲) |
| ۲۰۲۴– |  پافوس |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۴–۲۰۱۶ |  زیر ۱۷ سال قبرس |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  زیر ۱۹ سال قبرس |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۲۰ |  زیر ۲۱ سال قبرس |  ۱۱ |  (۰) |
| ۲۰۲۳– |  بزرگسالان قبرس |  ۵ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 18 ژوئن ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ 18 ژوئن ۲۰۲۴.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳
کوستاس پیلیاس  ( یونانی: Κώστας Πηλέας )؛ زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۹۸) یک فوتبالیست حرفه‌ای اهل قبرس است که در پست دفاع چپ برای باشگاه فوتبال پافوس بازی می‌کند. وی سابقه بازی برای تیم ملی فوتبال قبرس را نیز در کارنامه خود دارد.