stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
۱۹۸۴ (رمان)
داستان > جولیا

در ادامهٔ داستان وینستُن، اسمیت با جولیا، دختر مو سیاهی از اعضای حزب آشنا می‌شود. وینستون در ابتدا فکر می‌کند که این دختر که عضو انجمنِ جوانانِ ضدسکس است، جاسوس بوده و او را زیرنظر دارد، اما روزی دختر کاغذی را به وینستون می‌رساند که در آن نوشته شده: دوستت دارم.
با وجود اینکه بر اساس قوانین حزب، روابط جنسی و عشق‌وعاشقی ممنوع بوده و سرکوب می‌شود، این دو مخفیانه به خارج از شهر می‌روند و پس از آشنایی در می‌یابند که هر دو عقایدِ مشترکی مبنی بر اینکه حزب واقعیات را جعل می‌کند و گذشته را نیز به‌طور مداوم از طریق دستکاری در اسناد به دلخواه خود تغییر می‌دهد، دارند. آن دو رابطه جنسی نیز با هم برقرار می‌کنند و به رغم اعتقاد به بی‌نتیجه بودنِ مبارزه -دستِ کم برای زمان حال- تصمیم به مقابله با حزب می‌گیرند. به این امید که آیندگان بتوانند خود را از زیر نفوذ حزب و نظام توتالیتریِ حاکم بر جامعه برهانند. در عین حال آن‌ها آگاه هستند که پایانی جز مرگ در انتظارشان نیست. آن‌ها شایعاتی مبنی بر وجودِ «انجمن برادری» که بر ضد حزب و به صورت زیرزمینی فعالیت می‌کند، شنیده‌اند.
داستان > اُبراین

پس از چندی با اُبراین، که به گمانشان عضو انجمنِ برادری است، آشنا می‌شوند و به عضویتِ انجمن درمی‌آیند. او به آن‌ها وعدهٔ کمک برای عضویت در انجمن برادری می‌دهد ولی در حقیقت، مأمور حزب برای مبارزه با جرایم فکری است.
داستان > اُبراین > جایی که تاریکی راهی ندارد

اسمیت در روزنوشت‌هایش اشاره می‌کند که حسی ویژه نسبت به اُبراین دارد و در رؤیایی شنیده که اُبراین گفته‌است:
«در جایی که تاریکی درآن راهی ندارد، با یکدیگر ملاقات خواهیم کرد.»
اُبراین نیز پس از دستگیریِ اسمیت به همین مسئله اشاره کرده و به وی می‌گوید که وی را خواهد رهاند.
داستان > دستگیری و بازپروری

وینستون اسمیت یک روز به همراه جولیا دستگیر می‌شود. اسمیت تحت نظارتِ اُبراین، انواع و اقسام شکنجه جسمی و روحی را تجربه می‌کند تا به این باور برسد که به جز آنچه حزب می‌گوید هیچ چیز درست نیست.
داستان > پس از بازپروری

پس از بازپروری آزاد می‌شود و روزهایش را در کافهٔ شاه‌بلوط به می‌خوارگی، دنبال کردنِ اخبارِ مهمِ جنگ و کاری نیمه‌وقت در وزارت‌خانه سپری می‌کند. در نهایت هم با وجودِ مقاومتِ بسیار، می‌پذیرد که حقیقتی به جز آنچه حزب می‌گوید وجود ندارد و هر چیزی از جمله عشق، انسانیت و نیز علاقهٔ او به جولیا نمی‌تواند حقیقت داشته باشد و عاشقِ ناظرِ کبیر می‌شود.
اقتباس‌ها و ترجمه

فیلم ۱۹۸۴ به کارگردانی مایکل اندرسون در سال ۱۹۵۶ با اقتباس از همین رمان ساخته شد.
همچنین فیلم « هزار و نهصد و هشتاد و چهار» (Nineteen Eighty-Four) در سال ۱۹۸۴ توسط مایکل رادفورد انگلیسی بر پایه این رمان ساخته شده‌است. این فیلم در سال ۱۹۸۴ ساخته شده و صحنه‌ها در زمانی کاملاً مطابق با زمان داستان فیلم‌برداری شده‌اند.
چندین ترجمه از این کتاب به فارسی وجود دارد که می‌توان از میان آن‌ها به برگردان صالح حسینی، حمیدرضا بلوچ، ژیلا سازگار و کاوه میرعباسی اشاره کرد. همچنین ترجمهٔ مهدی بهره‌مند، که در سال ۱۳۶۱ توسط چاپ چهر در تهران به طبع رسیده، امروزه به‌صورت چاپ افست و به‌صورت قاچاق توسط دست‌فروشان به فروش می‌رسد. این نسخه بدون سانسور است، ولی دارای کیفیت ویراستاریِ ضعیفی است.
برخی از این برگردان‌ها:
اورول، جورج (۱۳۶۱). ۱۹۸۴. ترجمهٔ صالح حسینی. تهران: نیلوفر. ص. ۲۷۲. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۴۸-۰۴۴-۷.
اورول، جورج (۱۳۸۴). ۱۹۸۴. ترجمهٔ حمیدرضا بلوچ. تهران: مجید. ص. ۲۸۸. شابک ۹۶۴-۸۷۶۶-۰۰-۲.
اورول، جورج (۱۳۸۹). ۱۹۸۴. ترجمهٔ مریم فیروزبخت. تهران: حکایتی دگر. ص. ۳۹۲. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۲۷۵۶-۳۱-۵.
اینساک (حزب سوسیالیست انگلیسی)
حیدر لطیفیان

| حیدر لطیفیان | حیدر لطیفیان |
| --- | --- |
نام تولد: حیدر قلی لطیفیان
زاده: ۱۲۵۸ خورشیدی وهن‌آباد، تهران، ایران
درگذشته: ۵ دی ۱۲۹۴ (۳۶ سال)جراحت شمشیر  نیروی زمینی امپراتوری روسیه نسیم‌شهر، تهران، ایران
مدفن: امامزادگان عین و غین   وهن‌آباد، تهران، ایران
وفاداری:  ایران
شاخه نظامی: کمیته دفاع ملی مشروطه
فرماندهی: نیروهای مقاومت مردمی
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اولجبههٔ ایران نبرد رباط‌کریم †
همسر(ان): صاحب جان
فرزندان: رحمت‌اله، شکراله، نوراله، فیض‌اله، غلامحسین، بالاخانم
امضاء: پرونده:Mohr of Heydar Latifiyan 01.png
حیدر قلی خان لطیفیان (۱۲۵۸ –  ۵ دی ۱۲۹۴ خورشیدی / ۲۷ دسامبر ۱۹۱۵ میلادی/ ۱۹ صفر ۱۳۳۴ قمری) شناخته شده با حیدر لطیفیان، از هواداران مشروطه از حامیان حزب دموکرات عامیون (سوسیال دموکراسی ایران) و از فرماندهان جبهه خاورمیانه جنگ جهانی اول بوده‌است. او در زمان تهدید تسخیر تهران توسط نیروی زمینی امپراتوری روسیه تزاری در جنگ جهانی اول (هنگام گسیل نیروها از اطراف تهران به قم) به خاطر در هم شکستن نظریه انتقال پایتخت توسط دولت موقت مشروطه (کمیته دفاع ملی)، به ساماندهی نیروهای مقاومت و مردمی پرداخت. بعدها از نبرد صورت گرفته به نام نبرد رباط‌کریم یاد می‌شود. بر اساس تطابق تاریخی، نبرد رباط کریم و در پی آن کشته شدن او در شب اربعین حسینی اتفاق افتاد.
زندگی > دوران کودکی و جوانی

حیدر لطیفیان، از خاندان لطیفیان، در روستای وهن آباد که (از نظر تقسیمات کشوری قاجار بخشی از خانات حکیم آباد شهرری بوده) به دنیا آمد. گفته شده که اصالتاً این خاندان در دوره صفویه از اهالی نوش‌آباد (از توابع آران و بیدگل) بوده‌اند که بخشی از آنان به سبب خشکسالی و قحطی در سال ۱۲۴۹ تا ۱۲۵۰ خورشیدی به روستاهای اطراف شهر ری که آب کافی داشتند مهاجرت کردند. طبق برآوردها حدود یک دهم جمعیت ایران در این سال‌ها از گرسنگی مردند.
پدر حیدر از جمله کسانی بود که با حمایت میرزا حسین‌خان سپهسالار معروف به مشیرالدوله، در اطراف تهران سکنا گزید. دوران جوانی او مقارن شد با ترور ناصرالدین شاه قاجار که در پی آن پایتخت، دچار تحولات زیادی شد. ساکنین نزدیک به پایتخت هم همانند بقیه ایرانیان، از این تحولات بی‌بهره نماندند.
زندگی > پیوستن به مشروطیت

حیدر در حمایت از حسین پیرنیا (مؤتمن‌الملک) که خود رئیس مجلس شورای ملی و نماینده شش دوره مجلس شورای ملی از طرف شعبه ایالت مرکزی (تهران) حزب اجتماعیون عامیون بودکوشید.
زندگی > دولت مهاجرین

در هیئت دولت مستوفی الممالک (سال ۱۹۱۵) مسئله تغییر پایتخت پیش آمد. در همین سال قشون روسیه از قزوین به سمت تهران حرکت نمود و رسیدن آن‌ها به کرج اعلام شد.
مستوفی الممالک نخست وزیر وقت به وسیله ملک الشعرای بهار و سلیمان میرزا به کمیته حزب دموکرات محرمانه دستور داد که به قم بروند. ژاندارمری با مهمات و سفیرهای متحدین و آلمان و شماری از نمایندگان مجلس و مردم به قم رفتند.
حیدر به همراه بقیه دموکرات‌ها که از مخالفان اشغال ایران توسط روسیه و بریتانیا بودند، به طرف قم حرکت کردند. به حمایت از کمیته مهاجرت یا کمیته دفاع ملی شامل سلیمان میرزا، سیدحسن مدرس، ادیب‌السلطنه سمیعی،  قاسم خان صوراسرافیل، محمدعلی خان فرزین، علی‌اکبر دهخدا، طاهر تنکابنی و…، حیدر لطیفیان به همراه جمعی از اهالی با شناختی که از موقعیت جغرافیایی منطقه داشت، به ساماندهی نیروهای مردمی مقاومت علیه قوای روسی پرداخت.
زندگی > مبارزه علیه اشغال ایران

روسیه در آن زمان همسایه شمالی ایران بود و در دوره قاجار جنگ های زیادی با ایران داشت. نیروهای انگلیسی در جنوب و جنوب شرق ایران با تصرف بخشهایی از خاک ایران به بهانه حفظ منافع ایرانیان باعث نارضایتی ایرانیان شده بودند. در طول جنگ جهانی اول، علیرغم اعلام رسمی بی طرفی ایران، دو کشور انگلیس و روسیه به دلیل عدم اعتماد باعث نقض حاکمیت ارضی شدند.
روسیه به ایران اولتیماتوم داد تا ویلیام مورگان شوستر (وکیل آمریکایی) را اخراج کند. با این حال، پس از خروج وی، روسیه همچنان به نفوذ خود در ایران ادامه داد. روسیه که پیش از این مجلس شورای ملی را تهدید کرده بود با نزدیک شدن به تهران (پایتخت ایران) باعث بحرانی شدن اوضاع تهران و انحلال مجلس شد. همزمان با انحلال مجلس، روسیه اعلام کرد که کاری به سلطنت ندارد. اما نخست وزیر با حضور بسیاری از نمایندگان مجلس کابینه جدیدی را تشکیل داد و مقر دولت را برای مقابله با متجاوزان از تهران به قم منتقل کرد. از این منظر به آنها کمیته دفاع ملی یا دولت مهاجر می گویند. پس از تصرف تهران به دست روس ها، اداره سایر مناطق آزاد کشور همچنان بر عهده دولت مهاجر بود. این موضوع باعث ناراحتی روس ها شد. لذا برای نابودی کامل دولت (مهاجر) ایران به قم لشکر کشی کردند
فرمان‌های عالی جنگ جهانی اول (از جمله نقض حاکمیت ملی ایران) توسط روسیه پس از مرداد ۱۲۹۴ (آگوست ۱۹۱۵) توسط آخرین امپراتور و فرمانروای مطلق سراسر روسیه، تزار نیکولای دوم صادر می‌شد. همچنین فرمانده سابق ارتش روسیه، گراند دوک نیکلا نیکلایویچ (پسرعموی تزار) به معاونت فرماندهی کل و فرماندهی ارتش جنوب و قفقاز منصوب شد. همچنین، ژنرال توماس نازاربکیان با ساماندهی نیروهای ارمنی در اشغال مرکز ایران نقش داشت.
حدود هشت‌هزار تا نه هزار سرباز روسی به‌منظور حفظ جان و مال اتباع روسیه در چهار مرحله وارد ایران شدند. در اواسط آبان ۱۲۹۴ (نوامبر ۱۹۱۵)، ژنرال یودنیچ که فرماندهی کمپین قفقاز را بر عهده داشت، دو ستون را به آذربایجان ایران اعزام کرد. یکی از آنها به فرماندهی ژنرال نیکولای باراتوف دستور داشت که به سمت جنوب غربی به سمت همدان و کرمانشاه پیش برود و راه را برای بغداد باز کند. ستون دوم از راه قم و کاشان به سمت اصفهان پیش رفت. یک دسته دیگر از ارتش قفقاز روسیه به سمت تهران حرکت کرد. در ۲۲ آبان (۱۴ نوامبر)، وزرای اتریش-مجارستان و آلمان، تهران را ترک کردند. حیدر و همراهان همراه سایر نیروهای ایرانی متشکل از۶۰۰۰ ژاندارمری ایرانی، حدود ۳۰۰۰ تن از نیروهای نامنظم ترک و تعدادی از عشایر ناراضی فارس (نیروی تقریباً ۱۵۰۰۰ نفری در این شهر) متعهد شد که نقاط استراتژیک را حفظ کند. با این وجود، در اوایل آذرماه، تهران توسط ارتش قفقاز روسیه و داوطلبان ارمنی متحد آن تصرف شد.
زندگی > آخرین مبارزه

پس از فتح تهران، اتحاد نیروهای ایرانی گسسته شد. با این‌حال، بخشی از نیروها با خارج شدن از تهران، در پی ایجاد مقاومت مجدد شدند. به همین دلیل قوای روسیه که وارد ایران شدند، تا رباط کریم آمدند چرا که می‌خواستند نفوذ کمیته دفاع ملی را بشکنند.حسن اعظام قدسی (اعظام الوزارة) درکتاب خاطرات خود به نام «خاطرات من» در مورد نخستین برخورد نظامی روس‌ها با نیروهای ملی می‌نویسد:
«... قشون روس از یک طرف به روستای کُلمه (شهرک فجر، نسیم‌شهر) که بین راه رباط کریم به تهران واقع است می‌رسد، و مبارزین محلی از سه طرف محاصره می‌شوند روس‌ها تقریباً از یک فرسنگی شروع به بمباران منطقه می‌کنند، تا نزدیک غروب سنگرهای مبارزین محلی باتوپ بمباران می‌شود. ولی همهٔ افراد جان سالم به در می‌برند. اما هنگام غروب سواران پیاده‌نظام قشون روس نزدیکتر می شوندو جنگ با شمشیر آغاز و بعد از زد و خوردی خونین ۷۰ نفر کشته می‌شوند... حیدر لطیفیان نیز همانند بقیه همرزمان خود کشته شد. براساس روایات مردمان محلی روس‌ها با بریدن سرهای کشتگان، تشخیص اجساد را دشوار کردند. تنها جسد قابل شناسایی حیدر لطیفیان بود که جسد او را در اطراف امامزاده در شمال روستای وهن آباد به خاک سپردند.
زمان نبرد

براساس گزارش های غربی، در ۲۷ دسامبر ۱۹۱۵، در نزدیکی روستای رباط‌کریم حدود ۲۵ مایلی جنوب غرب تهران، قزاق‌های روس ژاندارم‌های ایرانی و مجاهدین را شکست دادند. بر اساس تطابق تاریخی، نبرد رباط کریم و در پی آن کشته شدن او در  ۱۹ صفر ۱۳۳۴ قمری و برابر با شب اربعین حسینی اتفاق افتاد.
پس از نبرد

پس از شکست مقاومت مردمی رباط‌کریم و کشته شدن او، عبدالحسین فرمانفرما، از طریق تلگرافی که به اصفهان مخابره شد، اعلام تاسف نمود و به کمیته دفاع ملی بیان داشت که:
«... به حکم اجبار و الجا ناچار به سکوت می‌شوم تا آقایان اضافه بر امتحانات هفت هشت ساله و امتحانات ساوه و رباط‌کریم (شکست مقاومت مردمی)، یک امتحان دیگر هم در اصفهان بنمایند و به قوه اجبار، قشون اجنبی را وسط خاک ایران- که اصفهان باشد- دعوت نمایند …»
یادبودها > مزار

پیکر او را در دامنه ی یکی از تپه های باستانی معمورین در اطراف بقعه ی امامزادگان عین و غین به خاک سپردند. گفته شده در گذشته مردم محلی با توجه به اعتقاد به شهادت او، بسیار آن مکان را گرامی داشته اند. به مرور زمان و با توجه به تخریب قبرستان تاریخی اطراف امامزادگان توسط مسئولین وقت در دهه 1395 خورشیدی به بهانه ی بازسازی و نوسازی آستان امامزادگان، مزار او به همراه سایر قبرهای تاریخی تخریب شده و تنها عده ی اندکی از محل دقیق آن با خبر هستند.
یادبودها > شعر

گفته شده میرزاده عشقی در غزل چکامه جنگ خود در رابطه با جنگ جهانی اول، درباره نظام السلطنه و حیدر چنین سروده:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| یک سوی تیغ روس، رسیدست تا کرند |  | با آن رسوم وحشی و آئین بربری |
| یک سو به خانقین، کشیدست انگلیس |  | تیغی که دارد، آهنش آب مزوری... |
| چیزی نماند کاین دو، به هم در رسند و ما |  | هر یک نشان شویم، به صد پاره پیکری |
| هر چند کافی است پی رفع این دو تیغ |  | تنها «نظام السلطنه» با «تیغ حیدری» |
نگارخانه

پیشروی روسیه و ترکیه در ایران در سالهای 1915-1916. از جی. رینولدز، آلن ال. چرچیل، فرانسیس ترولیان میلر (ویرایشگران): "داستان جنگ بزرگ، جلد پنجم" نیویورک
سلاح هاچکینز مورد استفاده روسیه در تسخیر ایران (۱۹۱۴)، دیجیتالی کردن حامی: دانشگاه تورنتو
ورود نیروهای روس پس از پیروزی در نبرد رباط‌کریم به اصفهان؛ منتشر شده در مجله فرانسوی لوپتیت
روز مهندس

| روز مهندس | روز مهندس |
| --- | --- |
نام رسمی: روز مهندس
گونه: ملی
اهمیت:  یادبود خواجه نصیرالدین طوسی  بزرگداشت مقام مهندس 
تاریخ: ۵ اسفندماه
تناوب: سالیانه
مرتبط با: روز کارگر
روز مهندس در گاهشمار رسمی ایران روز پنجم اسفندماه می‌باشد. این روز به یاد دانشمند بزرگ ایرانی خواجه نصیرالدین طوسی به ثبت رسید. هر سال همزمان با این روز همایش‌ها و مراسم مختلفی برگزار می‌شود.
این یک یادبود ملی است و در دیگر کشورها ممکن است روز دیگری را به عنوان روز مهندس جشن بگیرند؛ مثلاً در ایالات متحده، هفته ملی مهندسان همیشه هفته ای در فوریه است که تولد جورج واشینگتن، ۲۲ فوریه را در بر می‌گیرد.
در دیگر کشورها

در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹، بر اساس پیشنهاد فدراسیون جهانی سازمان‌های مهندسی (WFEO)، یونسکو ۴ مارس را به عنوان «روز جهانی مهندسی یونسکو برای توسعه پایدار» اعلام کرد.
علی‌اصغر سلطان‌العلما

| علی‌اصغر اصفهانی | علی‌اصغر اصفهانی |
| --- | --- |
نماینده دوره سوم و چهارممجلس شورای ملی: نماینده دوره سوم و چهارممجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بروجرد
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
علی‌اصغر اصفهانی ملقب به ‌ سلطان العلمای بروجردی از سیاستمداران ایرانی بود، که در  دوره سوم و دوره چهارم بعنوان نماینده بروجرد در مجلس شورای ملی حضور داشت.
محمود شکری

| محمود شکری | محمود شکری |
| --- | --- |
نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ دهم مجلس شورای اسلامی: نمایندهٔ دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی نمایندهٔ دورهٔ دهم مجلس شورای اسلامی
پس از: بهمن محمدیاری
پیش از: حسن محمدیاری
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: تالش -هشتپر، ایران
تحصیلات: فوق لیسانس، مدیریت دولتی
پیشه: عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی
محمود شکری نمایندهٔ دورهٔ نهم و دهم مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ تالش، رضوانشهر و ماسال در استان گیلان بوده‌است.
شکری در یازدهمین دوره انتخابات مجلس در حوزه تالش،رضوانشهر و ماسال نفر دوم شد و از راه یابی به بهارستان باز ماند.
کتابخانه عمومی تورنتو

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کشور: کانادا
تأسیس: ۱۸۸۴
موقعیت: تورنتو، انتاریو
شمار شعبه‌ها: ۱۰۰
گردآوری: گردآوری
شمار: ۱۰٫۶ میلیون (۲۰۱۵)
دسترسی و استفاده: دسترسی و استفاده
گردش سالیانهٔ کتاب: ۳۲٬۵۰۵٬۹۶۳ (۲۰۱۵)
جمعیت استفاده‌کننده: ۲٫۷۹ میلیون نفر (۲۰۱۵)
شمار اعضا: ۱٫۲ میلیون نفر
اطلاعات دیگر: اطلاعات دیگر
بودجه: ۲۰۱٬۶۰۶٬۸۰۲ دلار(۲۰۱۸)
سازمان بالاتر: دولت شهر تورنتو
وبگاه: www.torontopubliclibrary.ca
نقشه: نقشه
کتابخانه عمومی تورنتو (فرانسوی: Bibliothèque publique de Toronto‎) یک سیستم کتابخانه عمومی در تورنتو، انتاریو است. این کتابخانه، بزرگ‌ترین کتابخانه عمومی در کانادا است و در سال ۲۰۰۸، متوسط سرانه چرخه گردش کتاب بالاتری از دیگر کتابخانه‌های عمومی در سطح جهانی داشت که باعث شد به عنوان بزرگ‌ترین سیستم کتابخانه عمومی منطقه محور در دنیا نائل شود. این کتابخانه در منطقهٔ آمریکای شمالی، بالاترین چرخه گردش کتاب و مراجعه کننده نسبت به دیگر نظام‌های شهری بزرگ داشت. کتابخانه عمومی تورنتو در سال ۱۸۳۰، تحت عنوان کتابخانه انستیتو مکانیک تأسیس شد، این کتابخانه اکنون شامل ۱۰۰ شعبه کتابخانه و بیش از ۱۲ میلیون فقره در مجموعه خود است.
محمود عزیزی (نماینده مجلس)

| محمود عزیزی | محمود عزیزی |
| --- | --- |
نماینده دوره‌های یازدهم، دوازدهم و سیزدهم مجلس شورای ملی: نماینده دوره‌های یازدهم، دوازدهم و سیزدهم مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: بوشهر
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمود عزیزی از سیاستمداران ایرانی بود، که در دوره‌های یازدهم،  دوازدهم و  سیزدهم بعنوان نماینده بوشهر در مجلس شورای ملی حضور داشت.
روز مقاومت دزفول

روز چهارم خردادماه، روز مقاومت دزفول نامگذاری شده است.
پیشینه

علت این نامگذاری مقاومت مردم این شهر در برابر موشک باران رژیم بعثی عراق در طول جنگ ایران و عراق بوده است.
این شهر در دوران جنگ بارها مورد هجوم و موشک‌باران رژیم عراق بود تا آنجا که آن را با نام شهر موشک‌ها یاد کرده‌اند.
همچنین در آغاز جنگ ایران و عراق دزفول بیش از ۲۰۰ بار موشک‌باران و ۲۰ هزار بار گلوله‌باران شد.
مردم دزفول با وجود موشک‌باران شدید همچنان مقاومت می‌کردند و نماز جمعه دزفول هر هفته با حضور مردم و رزمندگان اقامه می‌شد.
شهرستان دزفول در دوران جنگ هفت هزار کشته، زخمی و مفقودالاثر داشت که از این تعداد، دو هزار و ۶۰۰ نفر کشته‌های جنگ بودند.
پیشینه > اظهار نظرها

سید روح‌الله خمینی در روزهای موشک‌باران این شهر و همزمان با مقاومت مردم تأکید کرد: دزفولی‌ها دین خود را به اسلام ادا کردند.
هاشمی رفسنجانی: دزفول دژمقاومت در دوران دفاع مقدس بود.
پوپه مهدوی نادر

پوپه مهدوی نادر (زاده سال ۱۳۵۲ در تهران) اولین بانوی جهانگرد ایرانی است که با دوچرخه به تمام دنیا سفر کرده‌است. او با شعار «عشق، دوستی و صلح جهانی» حرکتش را آغاز کرد.
پوپه مهدوی نادر در سن ۲۰ تا ۲۲ سالگی، به‌مدت دو سال ایران را با پای پیاده گشت.
پوپه مهدوی ‌به‌عنوان یکی از سه چهره صلح منتخب فستیوال صلح جوانان در سال ۱۳۸۳ معرفی شد. او با اهداف جمع‌آوری حمایت مالی برای بچه‌های بی سرپرست، گفتمان عملی با جوانان کشوری دیگرها، آشنایی با فرهنگ ملل و اقوام مختلف و دید«ن نشانه‌های خداوند در جهان ه»ست به دور دنیا سفر کرد و پس از ۱۶ ماه و ۴ روز به ایران بازگشت.
سفربه دور دنیا

سفر پوپه مهدوی در نخستین روز فروردین‌ماه سال ۱۳۸۲ هم‌زمان با جنگ عراق و بسته شدن مرز ترکیه آغاز شد و به‌همین دلیل نتوانست مستقیم از ایران به ترکیه و یونان برود. وی ۱۴ فروردین ۱۳۸۲ با پرواز به ایتالیا، سفرش را از واتیکان آغاز کرد. مهدوی‌نادر در سفر ۱۶ ماه و چهار روزه خود از واتیکان به شمال ایتالیا، از ایتالیا به فرانسه و از آن‌جا به انگلستان رفت.
مهدوی‌نادر پس از آن از انگلستان با هواپیما به آمریکا و از آن‌جا برای انجام حج واجب راهی عربستان شد و پس از آن نیز به‌سوی هند و نپال رکاب زد. تبت، ایستگاه نخست اورست، چین و کره جنوبی مسیرهای بعدی سفر او به‌شمار می‌روند. در پایان این سفر و در اجلاس جهانی صلح جوانان کره جنوبیدر سال  ۱۳۸۳، با اهدای یادبودی به مهدوی‌نادر از او به‌عنوان یکی از سه چهره صلح جهانی تجلیل شد.
کتاب

پوپه مهدوی‌نادر، نویسنده کتاب «مسیر صلح» است. این کتاب خاطرات سفر و منتخبی از عکس‌های او در سفر است. مراسم رونمایی از این کتاب و آغاز به‌کار نمایشگاه عکس او، دوشنبه ۳۱ تیرماه ۱۳۹۲، با حضور استادان و علاقه‌مندان در فرهنگ‌سرای ملل برپا شد.
اصلانیک

| اصلانیک | اصلانیک |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: سلماس
بخش: بخش کوهسار
دهستان: چهریق
جمعیت: ۶۲۰ نفر (سرشماری ۹۵)
اصلانیک، روستایی از توابع بخش کوهسار در شهرستان سلماس استان آذربایجان غربی ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان چهریق قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵۲۷نفر (۹۲ خانوار) 
بوده است.
مهرداد صدقی

| مهرداد صدقی | مهرداد صدقی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۵۶ بجنورد
پیشه: طنزپرداز
زمینه کاری: نویسنده
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری صنایع چوب و کاغذ
سبک نوشتاری: رمان، داستان کوتاه
کتاب‌ها: آبنبات هل‌دار آبنبات پسته‌ای آبنبات دارچینی آبنبات نارگیلی آخرین نشان مردی دومین نشان مردی میرزا روبات نقطه ته خط رقص با گربه ها سال سیل مغز نوشته های یک نوزاد مغز نوشته های یک جنین تعلیمات غیر اجتماعی اسید زدایی از کاغذ دژاوو
دلیل سرشناسی: آبنبات هل‌دار
مهرداد صدقی (زاده ۱۳۵۶) نویسنده ایرانی زاده شهر بجنورد است با کتاب آبنبات هلدار معروف شد و آخرین جلد مجموعه با نام آبنبات لیمویی را در سال 1403 منتشر کرد. سریال تلویزیونی پدر پسری اقتباسی از کتاب آخرین نشان مردی نوشته صدقی است.
آثار

آبنبات هل‌دار
آبنبات پسته‌ای
آبنبات دارچینی
آبنبات نارگیلی
ابنبات لیمویی
تعلیمات غیراجتماعی
آخرین نشان مردی
دومین نشان مردی
سال سیل
لعبتکان
دژاوو
میرزا روبات
مغزنوشته‌های یک نوزاد
مغزنوشته‌های یک جنین
پدر پسری

سریال تلویزیونی پدر پسری که در رمضان ۱۳۹۹ از شبکه پنج پخش شد اقتباسی از کتاب آخرین نشان مردی نوشته مهرداد صدقی است
سری دوم مسابقه بخون و ببر

کتاب آبنبات هلدار نوشته مهرداد صدقی در سری دوم مسابقه کتابخوانی بخون و ببر خندوانه یکی از کتاب‌های مسابقه بود
سری سنچری

سری سنچری(به انگلیسی: Century series) به گروهی از جنگنده‌های ایالات متحده گفته می‌شود که بین اف-۱۰۰ تا اف-۱۰۶ نام گرفته‌اند. این جنگنده‌ها نخستین طرح‌های موفق مافوق صوت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بودند و تا دههٔ ۱۹۷۰ مشغول خدمت در نیروی هوایی این کشور بودند. این جنگنده‌ها تا دههٔ ۱۹۸۰ نیز در رزرو نیروی هوایی و گارد ملی هوایی مشغول خدمت بودند. انواع کیواف-۱۰۰، کیواف-۱۰۲ و کیواف-۱۰۶ تا دههُ ۱۹۹۰ به عنوان هدف پرنده به خدمت ادامه دادند.
سنچری از واژهٔ لاتین centum به معنای صد می‌آید و به این خاطر به این هواپیماها سنچری گفته می‌شود که نامشان از ۱۰۰ تا ۱۰۶ می‌باشد. این هواپیماها علاوه بر تشابه اسمی دارای تشابه طراحی بسیاری با همدیگر هستند.
جنگنده‌های سری سنچری از این قرارند:
نورث امریکن اف-۱۰۰ سوپرسیبر
اف-۱۰۱ وودو
اف-۱۰۲ دلتادگر
لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر
ریپابلیک اف-۱۰۵ ثاندرچیف
اف-۱۰۶ دلتادارت
نام سنچری به طرح‌هایی که به مرحلهٔ عمل درنیامدند یا در حد یک نمونهٔ اولیه باقی‌مانده‌اند گفته نمی‌شود. این طرح‌ها و هواپیماها عبارتند از: شکاری رهگیر ایکس اف-۱۰۳ ثاندرواریر، وای اف-۱۰۷ و ایکس اف-۱۰۸ریپیر و اف-۱۰۹.
سیستم نامگذاری ایالات متحده تا شمارهٔ اف-۱۱۱ ادامه پیدا کرد و پس از آن از سال ۱۹۶۲ شماره گذاری هواپیما دوباره از عدد یک شروع شد. نمونه بارز آن شکاری بمب‌افکن اف-۴ فانتوم ۲ بود که در آغاز تولید نام آن اف-۱۱۰ بود که به نام یادشده تغییر نام داد.
اف-۱۰۰دی سوپرسیبر
اف-۱۰۱بی وودو
اف-۱۰۲ هنگام استفاده از چتر ترمز
لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر
اف-۱۰۵دی ثاندرچیف
اف-۱۰۶ای هنگام پرتاب موشک هسته‌ای آر-۲جنی
علی باباچاهی

| علی باباچاهی | علی باباچاهی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آبان ۱۳۲۱(۸۲ سال) بوشهر، ایران
ملیت: ایرانی
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۰-اکنون
همسر: فرخنده بختیاری
فرزندان: غزل و بهرنگ
وبگاه: http://babachahi.com/
علی باباچاهی (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۲۱) شاعر، نویسنده، محقق و منتقد ایرانی است.
زندگی

علی باباچاهی متولد سال ۱۳۲۱ در بندر کنگان استان بوشهر است. وی دوره دبستان و دبیرستان را در بوشهر گذراند. در دوره اول متوسطه، به شعر و ادبیات علاقه‌مند شد. در مسابقه ادبی دانش‌آموزی دبیرستان‌های بوشهر و سپس شیراز رتبه اول را به دست آورد. در این دوره شعرهایش در مجلات تهران، با نام مستعار «ع. فریاد» چاپ می‌شد. اما وقتی یکی از شعرهای این شاعر در مجله امید ایران به عنوان «بهترین شعر هفته» به چاپ رسید، شعرهایش را به امضای خودش در مجلات چاپ کرد.
وی پس از اتمام دوره دبیرستان در بوشهر، حدود سال ۴۰–۳۹ به دانشکده ادبیات شیراز راه یافت. او در این سال‌ها به اتفاق چند تن از دانشجویان، جلساتی ادبی در دانشکده ادبیات شیراز برگزار کرد.
باباچاهی حدود سال ۱۳۴۵ وارد آموزش و پرورش شد و به مدت ۱۸ سال در بوشهر به تدریس ادبیات مشغول شد که بعد از انقلاب در سال ۱۳۶۲ به اجبار بازنشسته شد. باباچاهی در طول مدت تدریس خود در بوشهر علاوه بر چاپ شعر در مجله پایتخت، از فعالیت مطبوعاتی نیز غافل نبود.
زندگی > مجلهٔ تکاپو

در کتاب صد سال مطبوعات بوشهر، نوشته سید قاسم هاشمی صفحه ۳۰۰ آمده‌است: «مجله تکاپو به سردبیری علی باباچاهی در پاییز ۱۳۴۶ در بوشهر منتشر شد…» پس از انتشار شماره سوم در نیمه اول ۱۳۴۷، ساواک علی باباچاهی را برای تعطیل نمودن مجله تحت فشار قرار داد و سرانجام به دنبال دخالت مستقیم ساواک، به بهانه عدم مجوز انتشار، تکاپو متوقف شد. مجله تکاپو مورد استقبال محافل فرهنگی و روشنفکری قرار گرفت. مجلات روشنفکری تهران مانند «خوشه»، «فردوسی» نیز مطالبی از آن نقل کرده‌اند. مجله «خوشه» سخنرانی احمد شاملو را به نقل از مجله تکاپو به چاپ رسانید. «خوشه»، سردبیر و دست‌اندرکاران مجله تکاپو را با عنوان «کوشندگان شعر امروز ایران» معرفی کرد. در همین سال‌ها (۱۳۴۸) باباچاهی به قول خودش با «دختری از ایل بختیاری» که مشغول تدریس در مدارس بوشهر بود ازدواج کرد. او صاحب یک پسر و یک دختر است که هر دوی آنها تحصیلات دانشگاهی دارند. در همین سال‌ها، خسرو گلسرخی نقدی بر دومین کتاب شعر باباچاهی (جهان و روشنایی‌های غمناک) نوشت. این نقد در «تاریخ تحلیلی شعر نو» شمس لنگرودی چاپ شد.
زندگی > پس از انقلابِ ۵۷

ویرایش کتاب‌های مختلف، تنظیم نمایشنامه‌های رادیویی بیشتر بر اساس داستان‌های کوتاه چخوف، همکاری با نشر «پاپیروس»، همکاری با نشر «پیشبرد»، تحقیق در متون کهن فارسی (گزینش عناصر نمایشی) در یک مؤسسه دولتی، همکاری با مرکز نشر دانشگاهی تعریف نگاری لغات متون کهن فارسی که از سال ۶۸ تا ۱۳۸۴ ادامه داشت. مسئولیت صفحات شعر «آدینه» (یک دهه) و قبل از آن مسئولیت شعر و نقد شعر مجله «نافه» را پذیرفت.
این سال‌ها باباچاهی ده‌ها جلسه سخنرانی در محافل خصوصی و دانشگاهی داشته است. باباچاهی که در سال‌های قبل از انقلاب، در مجلات «خوشه»، «روشنفکر»، «رودکی»، «کتاب هفته» و جنگ‌های معتبر ادبی حضوری مستمر داشت، بعد از انقلاب، بیشتر مجلات و نشریه‌های معتبر ادبی او را به نوشتن مقاله و انجام مصاحبه دعوت کردند. باباچاهی در کنار مصاحبه‌های متعدد و طرح مقولات جدید، به طرح «شعر پسانیمایی» پرداخت و بعداً به‌طور عمیق‌تری «شعر در وضعیت دیگر» را مطرح ساخت که بحث‌های زیادی را دامن زد. از باباچاهی تاکنون حدود سی کتاب شعر و نقد و تحقیق، به چاپ رسیده‌است.
زندگی > پس از انقلابِ ۵۷ > ماجرای اتوبوس ارمنستان

مقالهٔ اصلی: ماجرای اتوبوس ارمنستان
وی در ماجرای اتوبوس ارمنستان در سال ۱۳۷۵ و در جریان قتل‌های زنجیره‌ای در لیست چهره‌های فرهنگی اعزامی بود که قرار بود در اتوبوس توسط نیروهای معاند فرهنگ به قتل برسند.