جغرافیای ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 :  
قاره: آسیا
منطقه: خاورمیانه
مختصات: ۳۲°00'N, ۵۳°00'E
مساحت: رتبه‌بندی هفدهم
کل: ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع (۶۳۶٬۳۷۲ مایل مربع)
خشکی: ۹۹٫۲۷%
آب: ۰٫۷۳%
خط ساحلی: ۲٬۸۱۵ کیلومتر (۱٬۷۴۹ مایل)
مرزها: مرزهای خشکی: ۵٬۸۹۴ کیلومتر (۳٬۶۶۲ مایل) افغانستان: ۹۲۱ کیلومتر (۵۷۲ مایل) ارمنستان: ۴۴ کیلومتر (۲۷ مایل) جمهوری آذربایجان : ۴۳۲ کیلومتر (۲۶۸ مایل) جمهوری آذربایجان (نخجوان برون‌بوم): ۱۷۹ کیلومتر (۱۱۱ مایل) عراق: ۱٬۵۹۹ کیلومتر (۹۹۴ مایل) پاکستان: ۹۵۹ کیلومتر (۵۹۶ مایل) ترکیه: ۵۳۴ کیلومتر (۳۳۲ مایل) ترکمنستان: ۱٬۱۴۸ کیلومتر (۷۱۳ مایل)
بالاترین نقطه: قله دماوند ۵٬۶۱۰ متر (۱۸٬۴۰۶ فوت)
پست‌ترین نقطه: دریای خزر −۲۸ متر (−۹۱٫۹ فوت)
طولانی‌ترین رود: رود کارون
بزرگ‌ترین دریاچه: دریاچه ارومیه
آب‌وهوا: نیمه خشک کوهستانی
منابع طبیعی: گاز - نفت - ذغال سنگ - مس - مواد معدنی
خطرهای طبیعی: زمین لرزه - سیل
منطقه انحصاری اقتصادی: ۱۶۸٬۷۱۸ کیلومتر مربع (۶۵٬۱۴۲ مایل مربع)
نقشه جغرافیایی ایران
جغرافیای ایران به بررسی ویژگی‌های سیاسی و طبیعی جغرافیای ایران می‌پردازد و مهم‌ترین پدیده‌ها و جاهای جغرافیایی آن را نیز می‌شناساند.
ایران کشوری در خاورمیانه است که در مختصات جغرافیایی ۲۵ تا ۴۰ درجهٔ عرض شمالی ۴۴تا ۶۳ درجهٔ طول شرقی جای دارد و از شمال به آذربایجان، ارمنستان، ترکمنستان و دریای خزر(دریای کاسپین)، از شرق به پاکستان و افغانستان، از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان و از غرب به ترکیه و عراق می‌رسد. این کشور همچنین جزیره‌هایی را در خلیج فارس در اختیار دارد. کل گسترهٔ ایران، ۱٫۶۴۸٫۱۹۵ کیلومتر مربع است که ۱۱۶٫۶۰۰ کیلومتر مربع آن را آب‌های این کشور تشکیل می‌دهند. نزدیک به یک سوم از مرز ۸٫۳۳۴ کیلومتری آن نیز آبی است. این کشور خاورمیانه‌ای، موقعیت استراتژیکی در خلیج فارس دارد و تنگه هرمز در جنوب کشور، مسیری حیاتی برای انتقال نفت خام است.
سرزمین ایران، از ثروت طبیعی فراوانی برخوردار است؛ حدود ۱۱ درصد زمین‌های آن، قابل کشت هستند و نفت، گاز طبیعی، زغال‌سنگ، کروم، مس، سنگ آهن، سرب، منگنز، روی و گوگرد شناخته‌شده‌ترین منابع طبیعی ایران هستند. از دیدگاه ناهمواری‌ها، ایران کشوری کوهستانی با بیابان و دشت‌هایی در میانه است. بلندترین نقطهٔ کشور، کوه دماوند با ۵٫۶۲۵ متر بلندی و کم‌ترین بلندی کشور نیز در دریای خزر در منفی ۲۸ متر ثبت شده است. این کشور ممکن است با خشک‌سالی دوره‌ای، سیل، طوفان‌های غبار یا شنی و زمین‌لرزه تهدید شود. آلودگی هوا به ویژه در مناطق شهری، عدم مدیریت درست پساب صنعتی، جنگل‌زدایی، بیابان‌زایی، آلودگی نفتی در خلیج فارس، تلفات در تالاب‌ها بر اثر خشک‌سالی، فرسایش خاک و آلودگی آب، از مهم‌ترین مسائل زیست‌محیطی در ایران هستند.
جغرافیای ایران به دلیل تنوع طبیعی و اقلیمی، شرایط خاصی را برای کشاورزی و صنعت فراهم کرده است.
سرزمین ایران به شکل کلی، کوهستانی و نیمه‌خشک است و میانگین بلندی آن، بیش از ۱۲۰۰ متر از سطح دریا است. بیش از نیمی از مساحت ایران را بلندی و کوه‌های این کشور، یک‌چهارم آن را دشت‌های آن و کمتر از یک‌چهارم دیگر آن را زمین‌های در دست کشت، می‌سازند. پست‌ترین نقطهٔ درونی با بلندی ۵۶ متر در چاله لوت و بلندترین نقطه، دماوند با ۵۶۱۰ متر بلندی است که در میان رشته‌کوه البرز قرار دارد. در کنارهٔ جنوبی دریای خزر، بلندی زمین ۲۸ متر پایین‌تر از سطح دریای آزاد است.
پارک‌های ملی ایران و مناطق حفاظت‌شدهٔ این کشور از مهم‌ترین جاذبه‌های جغرافیایی آن هستند. این کشور همچنین ۱۳ ذخیره‌گاه زیست‌کره دارد که شامل ارسباران، ارژن، گنو، پارک ملی گلستان، منطقه حفاظت‌شده حرا و تالاب بین‌المللی خور خوران، پارک ملی کویر، پارک ملی دریاچه ارومیه، شبه‌جزیره میانکاله، منطقه حفاظت‌شده توران، دنا، تنگ صیاد، دریاچه هامون و کپه‌داغ می‌شود.