کشته‌شدگان سپاه حسین در نبرد کربلا
مردان کشته‌شده (غیر بنی‌هاشم) در نبرد کربلا

| ۸۴ | سوَید بن عمرو | انماری خثعمی | عمرو بن ابی‌المطاع | خثعمی | ۷۰ | هانی بن ثبیب حضرمی عزرة (عروة) بن بطان تغلبی زید بن رقاد جنبی | وی از اعراب قحطانی است که پس از کشته شدن حسین بن علی به قتل رسیده است. او پیش از کشته شدن حسین نیز به میدان نبرد حمله کرد اما زخمی شده و از هوش رفت، وقتی به هوش آمد که حسین بن علی کشته شده بود. او مجدد به میدان نبرد رفت و سرآخر کشته شد. نام‌های دیگر او سوید بن عمر، سوید بن ابی‌المطاع، عمرو بن مطاع جعفی و سوید بن عمیر بن ابی‌المطاع گزارش شده است. |  |  |  |  |
| ۸۵ | سیف بن حارث | جابری همدانی | حارث بن سریع | جابری | ۳۲ | — | وی به همراه شبیب از کوفه گریخت و خود را به سپاه حسین رساند. او را جوان گزارش کرده‌اند که در روز عاشورا کشته شد. نام او در منابع سیف بن حرث، شبیب بن حارث و شریف بن حارث عنوان شده است. |  |  |  |  |
| ۸۶ | شبیب بن عبدالله | ابوعمرو نهشلی | — | نهشلی | ۵۰–۵۲ | عامر بن نهشل | وی از مدینه در کنار حسین بن علی بود. او با نام‌های حبیب بن عبدالله و حبیب بن عبیدالله نیز گزارش شده است. در تنقیح المقال او را کشته حمله اول گزارش کرده‌اند. از او با کنیه ابوعمر نیز یاد شده است. |  |  |  |  |
| ۸۷ | شبیب بن عبدالله | مولی حارث | عبدالله بن شکل | — | — | — | وی غلام حرث بن سریع گزارش شده است و در منابع متقدم از وی گزارشی وجود ندارد. اما به عقیده چند منبع متاخر در زیارت ناحیه از وی یاد شده است. |  |  |  |  |
| ۸۸ | عبدالله بن عمیر | کلبی علیمی | عمیر بن عباس | علیمی | ۳۰ | هانی بن ثبیت حضرمی بکیر بن بن حی تمیمی | وی از اهالی کوفه بود که به همراه همسرش ام وهب و مادرش ام عبدالله به سپاه حسین ملحق شد. پس از کشته شدن وی، همسرش به بالین او رفت و توسط غلام شمر کشته شد. منابعی او را همان وهب بن عبدالله دانسته‌اند. او را اولین کشته سپاه حسین در نبرد تن به تن یاد کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۸۹ | شوذب بن عبدالله | همدانی شاکری | — | — | ۷۰ | — | وی به همراه عابس (پیک مسلم بن عقیل از کوفه به حسین در مکه) از کوفه به مکه نزد حسین بن علی آمده و با وی تا کربلا همراه شد. در زیارت ناحیه او را غلام شاکر عنوان کرده‌اند. سوید بن عبدالله دیگر نام او عنوان شده است. |  |  |  |  |
| ۹۰ | هفهاف بن مهند | راسبی بصری | — | راسبی | ۵۲ | — | وی از اهالی بصره بود که با رسیدن خبر حسین بن علی به کربلا به سمت وی در حرکت شد، اما در روز عاشورا پس از آنکه حسین بن علی کشته شده بود به کربلا رسید. وی به میان لشکریان عمر سعد رفت و شمشیر برکشید و تنی چند از آنان را کشت و خودش نیز کشته شد. |  |  |  |  |
| ۹۱ | ضرغامه بن مالک | تغلبی | — | تغلبی | ۳۰ | — | وی از شیعیان بیعت کننده با مسلم بن عقیل بود و پس از کشته شدن مسلم در لشکر عمر سعد وارد شده و به کربلا آمد و در آنجا به سپاه حسین پیوست. از وی در زیارت ناحیه و رجبیه یاد شده است. در مناقب او را کشته حمله نخست گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۹۲ | عائذ بن مجمع | مذحجی | مجمع بن عبدالله | مذحجی | ۲۵ | — | وی پس از شنیدن خبر کشته شدن قیس بن مسهر — پیک حسین بن علی به کوفه — را شنید، به همراه پدرش و جمعی دیگر به سمت حسین بن علی در حرکت و در عذیب هجانات به سپاه حسین ملحق شدند. نام پدرش در زیارت ناحیه و رجبیه آمده است. |  |  |  |  |
| ۹۳ | عابس بن ابی شبیب | شاکری وادعی | ابی شبیب بن شاکر | همدانی | ۷۵ | — | وی اولین نفر از مردم کوفه بود که به مسلم بن عقیل پیوست و پس از بیعت مردم با مسلم، به عنوان پیک مسلم به همراه شوذب به سمت حسین بن علی در حرکت شدند. وی از جمله محافظان نمازگزاران در ظهر عاشورا بود. نام پرش را حبیب، شبث و لیث نیز گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۹۴ | عبدالرحمن بن عبدالله | همدانی ارحبی، ازدی، یزنی | عبدالله بن الکدن | همدانی | ۵۰ | — | وی از تابعین بود که حامل نامه کوفیان به حسین بن علی بود. حسین نیز مسلم بن عقیل را راهی کوفه کرد و وی به همراه مسلم به کوفه بازگشت. پس از کشته شدن مسلم خود را به سپاه حسین رسانید. در معجم الرجال وی همان عبدالرحمن بن عبدالله ازدی دانسته شده است که در زیارت رجبیه مورد اشاره قرار گرفته است. برخی او را عبدالرحمن بن عبید ارحبی گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۹۵ | عبدالرحمن بن عروه | غفاری | عروه بن حراق | غفاری | ۲۳ | — | وی به همراه برادرش عبدالله از جمله سپاهیان حسین بودند. نام پدرش را عزره نیز گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۹۶ | عبدالله بن عروه | غفاری | عروه بن حراق | غفاری | ۲۵ | — | وی به همراه برادرش عبدالرحمن از جمله سپاهیان حسین بودند. نام پدرش را عزره نیز گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۹۷ | عمرو بن مطاع | جعفی | — | جعفی | ۴۵ | — | وی از اهالی کوفه بود که اصالتی یمنی داشت. از او با نام‌های عمر بن مطاع و عمیر بن مطاع نیز یاد شده است. برخی او را همان سوید بن عمرو بن ابی‌المطاع گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۹۸ | عمرو بن جناده | انصاری | جنادة بن کعب | — | ۹–۲۱ | مالک بن نسر بدی | وی به همراه پدر و مادرش در کربلا حضور داشت. سن وی در هنگام کشته شدن بین ۹ تا ۲۱ گزارش شده است. پس از آنکه در عاشورا کشته‌شد، سرش به سمت سپاه حسین پرتاب شد. مادرش پس از تکلم با سر بریده پسرش، عمود خیمه را کشیده و به سمت سپاه عمر سعد حمله‌ور شد اما با دستور حسین بن علی برگشت. |  |  |  |  |
| ۹۹ | یزید بن ثبیط | قیسی عبدی | — | عبدی | ۵۰ | — | وی از اهالی بصره بود که در بین راه مکه و کربلا به سپاه حسین پیوست و در عاشورا در نبردی تن به تن پس از کشته شدن دو فرزندش، کشته شد. نام او در زیارت ناحیه زید بن ثبیت گزارش شده است بدر، نام دیگری است که برای او گزارش شده است. |  |  |  |  |
| ۱۰۰ | عمرو بن قرظه | انصاری | قرظه بن کعب | خزرجی | ۶۰ | حمله به نمازگزاران | وی در روز ششم محرم به سپاه حسین پیوست. برای او رجزی نیز گزارش شده است. پدر او از صحابه محمد بود. |  |  |  |  |
| ۱۰۱ | عمیر بن عبدالله | مذحجی | — | مذحجی | ۴۰–۴۵ | مسلم ضبابی عبدالله بجلی | وی از اهالی کوفه بود که خود را در روزهای آغازین ورود حسین به کربلا، به سپاه حسین رسانید. |  |  |  |  |
| ۱۰۲ | قره | ندارد | — | — | ۴۰ | — | قره، غلام حر بن یزید ریاحی بود که با وجود پیوستن حر به سپاهیان حسین بن علی، در لشکر عمر سعد باقی ماند اما پس از کشته شدن حر، به سپاه حسین پیوست و کشته شد. عروه و غره از دیگر نام‌های او در منابع است. |  |  |  |  |
| ۱۰۳ | قرة بن ابی قره | غفاری | — | غفاری | ۷۲ | — | از وی اطلاعاتی جز کشته شدن در کربلا وجود ندارد. در ینابیع الموده شخصی با نام عروه غفاری نیز از کشته‌شدگان کربلا یاد شده است.. نام‌های دیگر او عثمان است و پدرش فروه یا عروه گزارش شده است. برخی او را همان معلی بن حنظله غفاری دانسته‌اند. |  |  |  |  |
| ۱۰۴ | مالک بن عبدالله | جابری | عبدالله بن سریع | جابری | ۲۴ | — | وی غلام سیف بن حرث بود که به همراه وی، عموزاده خویش و همچنین برادر مادری‌اش، به سپاه حسین ملحق شدند. در رجال طوسی نامش مالک بن سریع عنوان شده است. |  |  |  |  |
| ۱۰۵ | مجمع بن عبدالله | عائذی | عبدالله بن مالک | مذحجی | ۵۰ | — | وی از تابعیان بود که همراه عائذ، عمر بن خالد، جنادة بن حارث و غلام عمرو بن خالد به سپاه حسین بن علی پیوست. |  |  |  |  |
| ۱۰۶ | مسلم بن عوسجه | ابو جحل اسدی | عوسجه بن سعد | اسدی | ۸۰ | عبدالرحمن بن ابوخشتکاره عبدالله ضبابی | وی از سرشناسان صدر اسلام است که با ورود مسلم بن عقیل به کوفه با وی بیعت کرد و در زمره یارانش بود تا آنکه بی‌وفایی کوفیان را دید، خود را مخفی کرده و شبانه به سپاه حسین در کربلا رسانید. او به همراه همسر و فرزندش خلف در کربلا حاضر شد. |  |  |  |  |
| ۱۰۷ | مسلم | مولی عامر بن مسلم | — | — | — | — | وی غلام عامر بن مسلم است که به عنوان کشته کربلا گزارش شده است. نام او را سالم نیز گزارش کرده‌اند. |  |  |  |  |
| ۱۰۸ | منحج بن سهم | مولی الحسین | — | ۳۵ | — | حسان بن بکر حنظلی | وی از غلامان حسین بن علی بود که نام او منهج نیز گزارش شده است. مادرش حسنیه از کنیزان حسین بود که به ازدواج سهم درآمده بود. مادرش خدمتکار خانه سجاد بود از فرزندان حسن مجتبی در سفر حسین به کوفه نگهداری می‌کرد. |  |  |  |  |
| ۱۰۹ | نافع بن هلال | جملی مرادی | هلال بن نافع | مذحجی | ۴۵ | شمر بن ذی الجوشن | وی در منزلگاه عذیب الهجانات به لشکر حسین بن علی پیوست. وی از کسانی بود که همراه عباس بن علی، پس از بسته شدن راه شریعه بر سپاهیان حسین، شبانه به فرات زدند و پس از نبردی شدید، آب به خیمه‌های حسین رساندند. وی اسیر شد و توسط شمر سر بریده شد. زندگانی او با هلال بن نافع (پدر) و هلال بن نافع (گزارشگر وقایع کربلا در سپاه عمر سعد) اشتباه گرفته شده است. |  |  |  |  |
| ۱۱۰ | هلال بن نافع | جملی مرادی | نافع بن جمل | مذحجی | — | شمر بن ذی الجوشن | وی از شیعیانی بود که در بین راه مکه و کربلا به حسین بن علی پیوست. وی از جمله کسانی بود که اعلام وفاداری یاران حسین بر او را رقم زد و پس از بستن شریعه و آب بر سپاه حسین به همراه تنی چند برای رساندن آب به خیام حسین اقدام کرد. وی به اسارت درآمد و به دست شمر کشته شد. شیخ صدوق و شیخ بحرانی شخصی را به نام هلال بن حجاج از کشته‌شدگان کربلا گزراش کرده‌اند که احتمال داده شده است همان هلال بن نافع باشد. |  |  |  |  |
| ۱۱۱ | وهب بن عبدالله کلبی | ندارد | — | بنی کلب | ۲۵ | — | وی تازه دامادی بود که همراه با مادر و همسرش در کربلا حاضر بود و به توصیه مادر کشته شد. پس از کشته شدن همسرش عمودی برداشت و به سمت دشمن در حرکت شد اما به دستور حسین بن علی بازگردانده شد. پس از آنکه سرش را نزد مادرش پرتاب شد، مادرش سر را سمت لشکر عمر سعد پرتاب کرد و سبب مرگ یکی از لشکریان عمر سعد شد. پس از آن شمر دستور داد تا مادر وهب نیز کشته شود. |  |  |  |  |