stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سیف‌الاسلام قذافی
دستگیری، حبس و آزادی

شورای ملی انتقالی لیبی، از دستگیری سیف الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی در نزدیکی شهر بیابانی اوباری در جنوب غرب لیبی خبر داده‌است. یکی از اعضای شورای انتقالی لیبی در کنفرانسی خبری گفت که سیف الاسلام همراه دو تن از دستیارانش در حالی که می‌کوشیدند به نیجر بگریزند دستگیر شدند.
پس از دستگیری سیف الاسلام قذافی، عبدالرحیم الکیب، نخست‌وزیر دولت موقت لیبی و محمد العلاقی وزیر موقت دادگستری لیبی اعلام کرده‌اند که قصد دارند سیف الاسلام را در در دادگاهی در کشور محاکمه کنند. این در حالی است که مقامات اتحادیه اروپا، دادستان دیوان بین‌المللی کیفری لاهه، نهادهای حقوق بشری و ایالات متحده آمریکا خواستار تحویل او به دیوان بین‌المللی کیفری یا همکاری شورای ملی انتقالی لیبی با دادگاه‌های بین‌المللی در روند محاکمهٔ فرزند قذافی هستند. یکی از سخنگویان کاترین اشتون در بروکسل در این خصوص گفته‌است:
تضمین امنیت سیف الاسلام و حق او برای تشکیل یک دادگاه اهمیت بسیار دارد.
عبدالرحیم الکیب درخواست تحویل سیف الاسلام به دادگاه لاهه را رد کرده‌است. الکیب در این خصوص گفت:
ما به احکام بین‌المللی احترام می‌گذاریم ولی این حق مردم ماست که او را در اینجا محاکمه کنیم. با سیف الاسلام بر اساس آموزه‌های اسلام در زمینه برخورد با جنایتکاران جنگی رفتار خواهد شد.
عبدالرحیم الکیب در کنفرانس مطبوعاتی دیگری در شهر زنتان تضمین داده‌است که سیف الاسلام و افرادی که همراه او دستگیر شده‌اند را در برابر دادگاه منصفانه‌ای قرار دهد و دادگاه محاکمهٔ وی بسیار شفاف و روشن باشد.
محمد العلاقی نیز، ضمن اعلام موافقت با حضور ناظران بین‌المللی در جریان محاکمه سیف‌السلام قذافی اعلام کرده‌است: «ما با دادگاه بین‌المللی کیفری همکاری خواهیم داشت و داگاه یک محاکمه عادلانه و بر اساس استاندارهای بین‌المللی است.»
لوئیس مورنو اوکامپو، دادستان کل دیوان بین‌المللی کیفری پس از ملاقات با مقام‌های مسئول در لیبی امکان محاکمه سیف الاسلام در لیبی به جای لاهه را منوط به رعایت معیارهای بین‌المللی در دادگاه محاکمهٔ وی دانست. اوکامپو سیف الاسلام را متهم به قتل صدها غیرنظامی، شکنجه، اعمال خشونت نظامی علیه تظاهر کنندگان مسلح و تجاوز هدفمند گروهی کرده‌است. در صورتی که سیف الاسلام و سایر دستگیرشدگان در محاکم بین‌المللی محاکمه و در این موارد گناهکار شناخته شوند به بالاترین حد مجازات در استانداردهای بین‌المللی، یعنی حبس ابد محکوم خواهند شد. اما اگر سیف الاسلام در محاکم لیبی محاکمه شود، در صورت اثبات این جنایات، مقامات لیبی او را به اعدام محکوم خواهند کرد.
حکم دستگیری معمر قذافی، سیف الاسلام و عبدالله سنوسی رئیس سازمان اطلاعات و امنیت رژیم سابق قذافی، به اتهام ارتکاب جنایت علیه بشریت در ماه ژوئن توسط دادگاه بین‌المللی صادر شده‌است. پسر قذافی و سنوسی که بعد از سیف الاسلام به تازگی دستگیر شده‌است، تحت تعقیب دیوان بین‌المللی کیفری هستند.
در ژوئن ۲۰۱۷ اعلام شد که سیف‌السلام قذافی عفو و از زندان آزاد شده‌است و به نظر می‌رسد نقش مهم‌تری در آینده لیبی داشته باشد.
گرز

چند نمونه گرز
گُرز نام یک جنگ‌افزار باستانی است که در جنگ‌های روزگار پیشین کاربرد داشته‌است. ساختمان کلی آن از یک دسته و یک گوی سخت گردآمده است. این ابزار را گُرزه، کوپال و دَبوس هم می‌گویند که واژهٔ واپسین به عربی هم راه یافته و جمعش هم دبابیس گردیده‌است.
این واژه در پارسی میانه به ریخت وَزر (wazr) بوده‌است. همچنین در این زبان به گرز، گَد (gad) هم می‌گفتند که از اوستایی گَدا- (-gadā) گرفته شده بود.
دیوار برلین

| دیوار برلین | دیوار برلین |
| --- | --- |
نمایی از سمت غربی به دیوار برلین و «نوار مرگ»: نمایی از سمت غربی به دیوار برلین و «نوار مرگ»
موقعیت دیوار برلین در نقشه: موقعیت دیوار برلین در نقشه
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
گونه: دیوار
کشور:   آلمان شرقی   برلین شرقی (Soviet-occupied sector of Berlin) 
مختصات: ۵۲°۳۰′۵۸″شمالی ۱۳°۲۲′۳۷″شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۵۱۶°شمالی ۱۳٫۳۷۷°شرقی﻿ / 52.516; 13.377
آغاز ساخت: ۱۳ اوت ۱۹۶۱
تخریب: ۹ نوامبر ۱۹۸۹
ابعاد: ابعاد
ابعاد دیگر: Border length around West Berlin: ۱۵۵ کیلومتر (۹۶ مایل) Border length between West Berlin and East Germany: ۱۱۱٫۹ کیلومتر (۶۹٫۵ مایل) Border length between West and East Berlin: ۴۳٫۱ کیلومتر (۲۶٫۸ مایل) Border length through residential areas in East Berlin: ۳۷ کیلومتر (۲۳ مایل) Concrete segment of wall height: ۳٫۶ متر (۱۱٫۸ فوت) Concrete segment of wall length: ۱۰۶ کیلومتر (۶۶ مایل) Wire mesh fencing: ۶۶٫۵ کیلومتر (۴۱٫۳ مایل) Anti-vehicle trenches length: ۱۰۵٫۵ کیلومتر (۶۵٫۶ مایل) Contact/signal fence length: ۱۲۷٫۵ کیلومتر (۷۹٫۲ مایل) Column track width: ۷ متر (۷٫۷ یارد) Column track length: ۱۲۴٫۳ کیلومتر (۷۷٫۲ مایل) Number of watch towers: 302 Number of bunkers: 20
جزئیات فنی: جزئیات فنی
اندازه: ۱۵۵ کیلومتر (۹۶٫۳ مایل)
دیوار برلین (به آلمانی: Berliner Mauer) نام دیواری به طول ۱۵۵ کیلومتر و به ارتفاع ۳/۶ متر بود که توسط جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) ساخته شد. این دیوار در سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ به‌مدت ۲۸ سال شهر برلین را به دو منطقهٔ شرقی و غربی تقسیم کرده بود. این دیوار اصلی‌ترین نماد جنگ سرد بود که به پردهٔ آهنین نیز مشهور شد و سرانجام در سال ۱۹۸۹ فرو ریخت که پایانی بر حکومت جمهوری دموکراتیک آلمان و همچنین جنگ سرد بود.
تاریخچه > ۱۹۴۷–۱۹۴۹

پس از پایان جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۷ چهار کشور اصلی پیروز در جنگ جهانی دوم شامل شوروی، آمریکا، انگلیس و فرانسه اقدام به تقسیم کشور شکست خورده آلمان به چهار بخش مجزا کردند. با این که تمام شهر برلین در قسمت تحت نفوذ شوروی قرار گرفته بود و ابتدا تصور می‌شد که تمام این شهر توسط شوروی اداره خواهد شد ولی به دلیل اهمیت و ویژگی‌های خاص برلین این اتفاق رخ نداد و قرار شد که این شهر با آنکه در داخل خاک آلمان شرقی قرار گرفته ولی میان چهار کشور اصلی پیروز در جنگ تقسیم شود.
در ماه‌های نخست این شهر توسط کمیسیونی متشکل از هر چهار کشور اداره شد و ریاست این کمیسیون هر ماه و به صورت چرخشی به عهدهٔ یکی از چهار کشور بود. سپس قرار شد قسمت شرقی شهر تحت کنترل نیروهای شوروی باقی بماند و قسمت غربی آن به صورت مشترک توسط سه دولت آمریکا، انگلیس و فرانسه اداره شود.
در سال ۱۹۴۸ کشورهای آمریکا، انگلیس و فرانسه بخش‌های تحت حاکمیت خود را یکپارچه کردند و جمهوری فدرال آلمان را که به آلمان غربی مشهور شد شکل دادند. به دنبال آن نواحی غربی شهر برلین زیر نظر آلمان غربی قرار گرفت. در ۷ اکتبر ۱۹۴۹ اتحاد جماهیر شوروی در بخش تحت حاکمیت خود یک دولت کمونیستی روی کار آورد که منجر به شکل‌گیری جمهوری دموکراتیک آلمان یا آلمان شرقی شد و در نتیجه نواحی شرقی برلین که تحت نفوذ شوروی بود زیر نظر آلمان شرقی قرار گرفت.
با حاکم شدن کمونیست‌ها در آلمان شرقی شرایط اقتصادی و اجتماعی رو به وخامت گرایید و نارضایتی مردم را در پی داشت. این ناراضیان به ویژه در شهر برلین شرقی برای زندگی بهتر، سبک زندگی مردم برلین غربی را در پیش گرفتند. با آغاز جنگ سرد کشمکش‌ها بین شوروی و دولت‌های غربی بالا گرفت و در نهایت مرز بین آلمان شرقی و آلمان غربی بسته شد. با این حال شهروندان برلین هنوز آزاد بودند تا بین قسمت‌های شرقی و غربی شهر تردد کنند.
تاریخچه > ۱۹۴۹–۱۹۶۱

براساس آمارهای منتشر شده در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۱ حدود ۵/۲ میلیون نفر از آلمان شرقی به آلمان غربی مهاجرت کردند و راه اصلی آن‌ها ورود به برلین غربی بود. همچنین طی شش ماه اول سال ۱۹۶۱ تعداد ۱۶۰هزار نفر یعنی تقریباً روزانه ۲۰۰۰ نفر از برلین شرقی به برلین غربی پناهنده شدند.
بیشتر مهاجرین کارگران متخصص، کارشناسان، استادان دانشگاه و روشنفکران بودند. این امر موجب نارضایتی دولت آلمان شرقی و اتحاد جماهیر شوروی شد. این مهاجرت‌ها و از دست دادن نیروهای کار، آلمان شرقی را در معرض فروپاشی اقتصادی قرار داد و خسارت‌های زیادی را برای اتحاد جماهیر شوروی و دولت آلمان شرقی تحت رهبری «اریک هونکر» به ارمغان آورد. چرا که اقتصاد و صنعت آلمان شرقی عملاً بر کمک‌های شوروی شکل یافته بود. از این رو آن‌ها دست به عملی محدودکننده زدند و به دستور نیکیتا خروشچف، رهبر اتحاد جماهیر شوروی تمام راه‌های ارتباطی بین برلین شرقی و غربی را مسدود کردند و دیوار برلین را به‌عنوان «دیوار حافظ ضد فاشیست» و با هدف جلوگیری از رفت‌وآمدهای نامطلوب (به تعبیر اروپای شرقی) بنا کردند.
در اولین ساعات روز یک شنبه سیزدهم اوت ۱۹۶۱، نیروهای نظامی آلمان شرقی خیابان‌های منتهی به نقاط مرزی را محاصره کردند و کارگران در مرز مشغول ساختن دیوار شدند. با ایجاد این حصار که ارتفاع آن به دو متر می‌رسید، ارتباط بین بخش‌های شرقی و غربی شهر کاملاً قطع شد. احداث این دیوار چنان شتابان انجام گرفت که بسیاری از خانواده‌ها که در مناطق مختلف شهر زندگی می‌کردند برای مدت ۲۸ سال از یکدیگر جدا شدند. گروهی از آن‌ها آن‌قدر زنده نماندند که فروریختن دیوار برلین را شاهد باشند و امکان دیدار دوبارهٔ خانواده‌های خود را پیدا کنند.
طول دیواری که به دور برلین غربی کشیده شده بود، ۱۵۵ کیلومتر بود که ۴۵ کیلومتر آن از وسط شهر می‌گذشت. با احداث این دیوار، شهر برلین غربی به صورت یک شهر محصور در خاک آلمان شرقی درآمد. گذرگاه‌های دو طرف در ۱۹۲ مسیر قطع شد. ۹۷ مورد خیابان‌های شهری برلین در جهت شرقی - غربی و ۹۵ مورد مسیرهای بیرون شهری بین برلین غربی و سایر مناطق آلمان شرقی بسته شد. این حصار اندکی در خاک آلمان شرقی نصب شد تا بدین ترتیب از هرگونه تجاوزی توسط آلمان غربی مصون بماند. به‌طوری‌که اگر کسی پشت این حصار می‌ایستاد، در واقع در خاک آلمان شرقی قرار داشت. تانک‌ها در نقاط معینی از شهر مستقر شدند. قسمتی از خیابان‌های شهر کنده شده بود و برای رفت‌وآمد وسائل نقلیه عمومی قوانین تازه‌ای معین شده بود. خطوط راه‌آهن و مترو بین دو طرف هم متوقف و ارتباط تلفن این دو بخش نیز قطع شد. همچنین ساکنان برلین شرقی از ورود به برلین غربی منع شدند. این امر به دلیل این که حدود ۶۰ هزار نفر از ساکنان برلین شرقی در برلین غربی کار می‌کردند مشکلات زیادی به بار آورد. در روزهای بعد مقامات آلمان شرقی در مقابل تمام پنجره‌ها و درهای ساختمان‌هایی که در خط حائل واقع شده بودند دیوار کشیدند.
تاریخچه > ۱۹۶۱–۱۹۷۵

تا پایان سال ۱۹۶۱ دیوار گسترش یافت و سیم خاردار مجهز به الکتریسیته در فواصل زیاد نصب شد. بر بالای دیوار سیم خاردار نصب شد و برج‌های مراقبت برای حفاظت و کنترل عبور و مرور ساخته شد. همچنین در ۲۰ سپتامبر ۱۹۶۱، کار ساخت حصار موازی با فاصله‌ای در حدود ۹۱ متر از سوی هر دو آلمان آغاز شد. تمام خانه‌هایی که در فاصلهٔ بین این دو حصار قرار داشتند، تخریب شدند و بین دو حصار، محدوده‌ای به وجود آمد که به آن نوار مرگ می‌گفتند. این نوار که خاک آن کاملاً کوبیده شده بود، با شن پوشیده شد تا ردپای کسانی که قصد فرار از این حصارها را داشتند به‌راحتی مشخص شود. فاصلهٔ زیاد بین دو حصار این امکان را به نگهبانان مرزی می‌داد تا در صورت لزوم بتوانند به فراریان شلیک کنند.
در نقاط مرزی برای عبور و مرور، ایستگاه‌های بازرسی ایجاد شد که مهم‌ترین آن گذرگاه ایستگاه بازرسی چارلی در بخش آمریکایی برلین غربی بود. در ۱۷ اوت ۱۹۶۲ جوانی ۱۸ ساله به نام پیتر فشتر که قصد داشت در نزدیکی این منطقه از دیوار برلین بالا رود توسط نگهبانان قسمت شرقی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. این امر موجب تظاهرات در برلین غربی گردید، تظاهرکنندگان خطاب به نگهبانان شرقی دیوار فریاد می‌زدند: "قاتل‌ها!"
مرحلهٔ آخر ساخت دیوار در سال ۱۹۷۵ آغاز شد و در آن از ۴۵ هزار قطعه بتنی مقاوم شده به ارتفاع سه و نیم متر و عرض یک و نیم متر استفاده شد. همچنین لوله‌هایی افقی در بالای دیوار کار گذاشته شد تا عبور از روی دیوار دشوارتر شود.
تلفات دیوار برلین

بر اساس تحقیقات پژوهشگران آلمانی و گزارش‌هایی که به تازگی منتشر شده در طول سال‌هایی که دیوار برلین برپا بود ۱۲۵ نفر در پای آن کشته و حدود ۲۰۰ نفر نیز به شدت مجروح شدند. اولین قربانی فرار از دیوار برلین جوان ۲۴ ساله‌ای بود که در تاریخ ۲۸ اوت سال ۱۹۶۱ قصد فرار به برلین غربی را داشت. ۱۴ نفر از قربانیان کسانی بوده‌اند که از غرب قصد ورود به آلمان شرقی را داشته‌اند. ۳۲ نفر دیگر نیز زمانی کشته شده‌اند که اصلاً قصد فرار نداشته‌اند. در این میان ۸ نگهبان نیز به‌طور اتفاقی کشته شده‌اند. ۸۰ درصد کشته شدگان زیر ۳۰ سال سن داشتند و در میان آن‌ها ۸ زن وجود داشته است. این آمارها در یک گزارش دولتی آلمان با عنوان مرگ بر روی دیوار از ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ ذکر شده است. پیش از این تعداد کشته‌شدگان بر روی دیوار برلین ۲۰۰ نفر ذکر می‌شد.
در بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۸۹ حدود ۵ هزار نفر موفق شدند به برلین غربی فرار کنند. بیشتر فرارها به زمانی برمی‌گردد که تنها حصار بین دو بخش شهر سیم‌های خاردار بود. همچنین بعضی‌ها از طریق پنجره‌های آپارتمان‌های کنار مرز به آن طرف حصارها رفتند. بعد از احداث دیوار، فرار از طریق تونل‌های مترو، سیستم فاضلاب و حفر تونل انجام می‌شد. در طول این سال‌ها چند مورد عملیات فرار منحصربه‌فرد نیز اتفاق افتاد. در روزهای سوم، چهارم و پنجم اکتبر سال ۱۹۶۴، ۵۷ نفر موفق شدند تا از طریق تونلی که به طول ۱۴۵ متر در زیر نوار مرگ کنده بودند، فرار کنند یا فرار عجیب دو برادر که با بستن بال‌های بسیار سبکی به دست‌هایشان فاصلهٔ بین دو دیوار را بر فراز نوار مرگ پرواز کردند و خود را به طرف دیگر رساندند.
فروپاشی دیوار برلین

مقالهٔ اصلی: فروپاشی دیوار برلین
با بهبود تدریجی مناسبات میان شرق و غرب در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی زمینهٔ فروپاشی دیوار برلین فراهم شد. در سال ۱۹۸۹ حکومت کمونیستی شوروی تصمیم گرفت دموکراسی‌سازی را به‌عنوان یک اصل در کشورهای اروپایی شرقی تحت نفوذ خود دنبال کند. اما در این میان اتفاقی افتاد که روند رو به پایان دولت آلمان شرقی را آغاز کرد. دولت کمونیستی مجارستان درهای خود را بر روی غرب گشود. در بیست و سوم اوت ۱۹۸۹، مرزهای بین مجارستان و اتریش باز شد. از آن‌جا که مهاجرت بین کشورهای کمونیستی ممنوع نبود، ساکنان آلمان شرقی که مجاز به رفت‌وآمد به مجارستان بودند از طریق این کشور و نیز چکسلواکی به آلمان غربی و سایر کشورهای اروپای غربی رفتند. این مهاجرت‌ها طی یک ماه به سرعت افزایش یافت. به‌طوری‌که در ماه سپتامبر حدود ۱۳ هزار نفر از اهالی آلمان شرقی به سمت مجارستان حرکت کردند تا بتوانند از طریق اتریش خود را به آلمان غربی برسانند.
در پاییز همان سال، تظاهرات اعتراض‌آمیز مردم نسبت به دولت آلمان شرقی شدت گرفت تا این که در هجدهم اکتبر همان سال اریک هونکر، رهبر آلمان شرقی از سمت خود کناره‌گیری کرد و چند روز بعد اگون کرنتس جانشین او شد. دولت جدید تصمیم گرفت به ساکنان برلین شرقی اجازه دهد تا برای سفر به برلین غربی تقاضای ویزا کنند. با اعلام این مطلب از سوی دولت ده‌ها هزار نفر از ساکنان برلین شرقی خود را به محل‌های مشخص شده رساندند تا از مرز عبور کنند و به برلین غربی بروند. هجوم این جمعیت به کنار مرز مأموران و نگهبانان را دچار مشکل کرد. چرا که آن‌ها برای مقابله با چنین جمعیتی آمادگی نداشتند. لحظه به لحظه بر انبوه جمعیت اضافه می‌شد. سرانجام مأموران مرز را گشودند و مردم توانستند از آن عبور کنند. در آن طرف مرز، اهالی برلین غربی برای استقبال از همشهریان سابقشان جمع شده بودند. به این ترتیب نهم نوامبر ۱۹۸۹ به روز فروپاشی دیوار برلین تبدیل شد. این دیوار ظرف روزها و هفته‌های بعد و توسط کسانی که از دیگر نقاط آلمان شرقی خود را به برلین رسانده بودند به تدریج خراب شد. فروریختن دیوار برلین، اولین قدم در راه اتحاد مجدد دو آلمان بود که سرانجام در سوم اکتبر ۱۹۹۰ صورت گرفت.
میخائیل گورباچف رئیس‌جمهور وقت اتحاد جماهیر شوروی ۱۵ سال بعد، در سال ۲۰۰۴ عنوان کرد که وقتی در ژوئیه ۱۹۸۹ با هلموت کهل صدراعظم آلمان غربی مذاکره کرده‌بود، به‌طور مشترک به این نتیجه رسیدند که هنوز زمان وحدت دو آلمان فرا نرسیده است. در نهایت هم به این توافق رسیدن که از میان برداشتن دیوار به قرن بیست و یکم موکول شود.
او عنوان می‌کند که البته مردم آلمان تصمیم دیگری گرفتند و با پافشاری روی برچیدن دیوار، رهبری تاریخ را به دست گرفتند. مردم سایر کشورهای اروپای شرقی و مرکزی نیز بلافاصله از آن‌ها سرمشق گرفتند و موانع رسیدن به آزادی را از سر راه خود برداشتند.
درحال حاضر ۳۴ قطعه از دیوار اصلی برلین در موزه نگهداری می‌شود.
یادمان‌های دیوار برلین

پس از فروپاشی دیوار همچنان بخش‌های از آن در سطح شهر برلین باقی مانده است علاوه بر این ۱۴ سایت رسمی یادمان دیوار در بخش‌های مختلف وجود دارد که اطلاعاتی از وضعیت و تاریخ دیوار برلین را در اختیار بازدید کنندگان قرار می‌دهد.
یادمان‌های دیوار برلین > نقاشی روی دیوار پس از فروپاشی

دو ماه پس از فروریزی دیوار، یک نقاش ایرانی به نام کانی علوی برای نخستین بار روی آن نقاشی کشید. در آغاز، امنیت وی توسط دوست اسکاتلندی نقاش ایرانی که در سفارت اسکاتلند در بخش شرقی کار می‌کرد در تماس با وزیر دفاع جمهوری دموکراتیک آلمان فراهم شد. سپس برای توسعه کار، نقاش‌ها از طریق اطلاعیه رادیویی و تلویزیونی کانی علوی از این پروژه داوطلبانه آگاه شدند و در طی پنج-شش ماه روی ۱۳۰۰ متر از دیوار نقاشی کشیده شد.
در سال ۱۹۹۶ وقتی بحث‌ها میان سیاست‌گذاران برای خرابی دیوار اوج گرفت، کانی علوی «گالری بخش شرقی» (East Side Gallery) را تأسیس کرد تا از آن طریق بتواند کمپین حفظ دیوار را پیش ببرد.
نگارخانه

تصویر ماهواره‌ای از دیوار برلین (خط زرد نشان دهندهٔ محل دیوار است)
یادمان دیوار برلین در محل قرارگیری آن
زرتوجی

| زرتوجی قلب کشاورزی | زرتوجی قلب کشاورزی |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: میناب
بخش: کریان
دهستان: کریان
بنیان‌گذاری: اطلاع دقیقی در دسترس نیست.
جمعیت: ۱۶۱۳ نفر (سرشماری ۹۵)
زرتوجی، روستایی در دهستان کریان بخش کریان شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. و یکی از مهم ترین نقطه های مهم جغرافیای ایران در کشت محصولات همچون گوجه‌فرنگی، هندوانه، پیاز، لیموترش میباشد
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۶۱۳ نفر (۴۱۲ خانوار) بوده‌است.
محمدیه (یزد)

| محمدیه | محمدیه |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: یزد
شهرستان: یزد
بخش: اکرم‌آباد
دهستان: اکرم‌آباد
جمعیت: ۷۷ نفر (سرشماری ۹۵)
محمدیه، روستایی در دهستان اکرم‌آباد بخش اکرم‌آباد شهرستان یزد در استان یزد ایران است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۷ نفر (۲۱ خانوار) بوده است.
جورج بارنز (بازیکن فوتبال، زاده ۱۸۷۶)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  George Barnes
زادروز:  26 سپتامبر 1876
زادگاه:  لیورپول
تاریخ مرگ:  ۱۹۴۶ (۶۹−۷۰ سال)
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۸۹۶–۱۸۹۷ |  آل سنت (لیورپول) |   |   |
| ۱۸۹۶–۱۸۹۷ |  Rock Ferry |   |   |
| ۱۸۹۷–۱۸۹۸ |  Darwen |  ۳۱ |  (۶) |
| ۱۸۹۸–۱۸۹۹ |  باشگاه فوتبال بولتون واندررز |  ۹ |  (۱) |
| ۱۸۹۹–۱۹۰۰ |  باشگاه فوتبال پورتسموث |   |   |
| ۱۹۰۰–۱۹۰۱ |  New Brighton Tower |  ۷ |  (۱) |
| ۱۹۰۲–۱۹۰۳ |  Aberavon |   |   |
| ۱۹۰۳–۱۹۰۴ |  باشگاه فوتبال گلوسوپ نورث اند |  ۵ |  (۰) |
| ۱۹۰۴–۱۹۰۶ |  باشگاه فوتبال ترانمره راورز |   |   |
| ۱۹۰۴ |  Hoylake |   |   |
| مجموع |   |  ۵۲ |  (۸) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
جورج بارنز (انگلیسی: George Barnes؛ 26 September 1876 – ۱۹۴۶ (۶۹−۷۰ سال)) بازیکن فوتبال بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولتون واندررز اشاره کرد.
بوئینگ ایکس‌ای‌تی-۱۵

| بوئینگ ایکس‌ای‌تی-۱۵ | بوئینگ ایکس‌ای‌تی-۱۵ |
| --- | --- |
کاربری: Bomber-crew trainer
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: بوئینگ Wichita
نخستین پرواز: ۱۹۴۲
کاربر اصلی: تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۲
بوئینگ ایکس‌ای‌تی-۱۵ (به انگلیسی: Boeing XAT-15) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ بوئینگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۱۹۴۲ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
سیدان (درمیان)

حرم امامزاده سید مرتضی در حال بازسازی
مکان
| دارالسّیاده سیّدان دارالسّیاده | دارالسّیاده سیّدان دارالسّیاده |
| --- | --- |
روستا: روستا
دارالسّیاده سیّدان: دارالسّیاده سیّدان
مختصات: ۳۳°۰۱′۱۲″شمالی ۵۹°۳۷′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۲۰۰°شمالی ۵۹٫۶۲۲۵°شرقی﻿ / 33.0200; 59.6225: مختصات: ۳۳°۰۱′۱۲″شمالی ۵۹°۳۷′۲۱″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۰۲۰۰°شمالی ۵۹٫۶۲۲۵°شرقی﻿ / 33.0200; 59.6225
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: درمیان
بخش: قهستان
دهستان: فخررود
بنیان‌گذاری: ۴۹۸ قمری (سال درگذشت سید مرتضی)
جمعیت: ۳۲۴ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۵۶۳۲۱۴
دارالسّیاده سیّدان ، روستایی در دهستان فخررود از توابع بخش قهستان شهرستان درمیان در استان خراسان جنوبی ایران است. این روستا در پنجاه کیلومتری بیرجند قرار دارد.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۲۴ نفر (در ۹۷ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۴۱۲ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳۶۵ | ۱۱٫۴٪− |
| ۱۳۹۵ | ۳۲۴ | ۱۱٫۲٪− |
اطلاعات

جمعیت این روستا را سادات تشکیل می‌دهد و به همین سبب مراسم عید غدیر در این روستا باشکوه برگزار می‌شود. در این روستا محصولاتی از جمله میوه‌های تابستانی کشت می‌شود. روستای سیدان دارای مکان‌هایی از قبیل آرامگاه امامزاده آقا سید مرتضی از نوادگان موسی کاظم و قنات سیدان و مزارع کشت است. همچنین دبیرستان دوره اول امام رضا و دبستان ابتدایی آیت الله تهامی در این روستا قرار دارند.
پیشینه

اهالی این روستا از نسل امامزاده آقا سید مرتضی هستند. در تاریخ نقل شده که سید مرتضی از مدینه قصد سفر به طوس را داشته‌است و در میانه راه به دست دشمنانش درگذشت. سپس خاندان و خانواده کنار بارگاه او ماندند و آن مکان را سندادان نام نهادند.در کتاب تاریخ طبری در شرح واقعه قیام صاحب زنج، از محلی به نام سندادان در نزدیکی بصره در عراق نام برده شده است
مشاهیر

سید محمد فرزان زاده ۱۲۷۳ شمسی در سیدان است.
سید حسن تهامی از مراجع بزرگ تشیع و از چهره‌های برجسته حوزه علمیه نجف در ۱۲۷۶ شمسی در سیدان متولد شد.
سید احمد رحیمی (متولد ۱۳۳۸)دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران، فرمانده سپاه بیرجند، فرمانده اطلاعات سپاه خراسان، شهادت در جبهه شرهانی(۱۳۶۲)
سیدمحمود هاشمی شاهرودی، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس سابق قوه قضائیه، نوه ی دختری سید علی مددی موسوی قائنی از علمای دینی و از اهالی روستای سیدان است.
بازسازی آرامگاه امامزاده سید مرتضی

شجره نامه امامزاده سید مرتضی که به تأیید بیش از ۲۰ تن از مراجع، فقها و مجتهدین رسیده و بر آن حاشیه‌نویسی کرده‌اند، از معتبرترین شجره نامه‌های امامزاده‌های ایران می‌باشد. به این واسطه تصمیم گرفته شد آرامگاه سید مرتضی بازسازی شود. رئیس هیئت امنای امامزاده خبر داده‌است که ساخت آیتم‌های جدیدی چون صحن، رواق، گنبد و گلدسته و کشتارگاه در این طرح پیش‌بینی شده‌است.
نگارخانه

ضریح امامزاده سید مرتضی
پرنده در دارالسّیاده سیّدان
تابلوی ورود به دارالسّیاده سیّدان
درخت شاه توت در دارالسّیاده سیّدان
گل لاله در دارالسّیاده سیّدان
گل لاله در دارالسّیاده سیّدان
تصویر سراسرنما از دارالسّیاده سیّدان
شجره نامه امامزاده سید مرتضی
مک‌فارلند، آمریکا

| مک‌فارلند، آمریکا | مک‌فارلند، آمریکا |
| --- | --- |
کارگردان: نیکی کارو
تهیه‌کننده: Mark Ciardi گوردن گری
بازیگران: کوین کاستنر ماریا بلو دایانا-ماریا ریوا مورگان سِـیـلـِر
موسیقی: آنتونیو پینتو
فیلم‌بردار: Adam Arkapaw
شرکت تولید: والت دیزنی پیکچرز Mayhem Pictures
توزیع‌کننده: استدیوی والت دیزنیمویشن پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۲۰ فوریه ۲۰۱۵ (۲۰۱۵-0۲-۲۰) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۲۹ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: $۱۷ میلیون
فروش گیشه: $۴۴ میلیون
مک‌فارلند، آمریکا (انگلیسی: McFarland, USA) یک فیلم درام ورزشی به کارگردانی نیکی کارو است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
این داستان بر مبنای واقعیت ساخته شده است.
داستان

یک مرد به نام جیم وایت در سال ۱۹۸۷ میلادی به همراه خانواده اش به جنوب ایالت کالیفرنیا و به شهر مک فارلند می رود تا مربی ورزشی بچه های دبیرستان آنجا شود و آنها را برای مسابقات دو میدانی آماده کند.
این منطقه نزدیک به مرز مکزیک است و ساکنان آنجا غالباً مکزیکی هستند.جیم وایت در ابتدا گمان می کند که پذیرش این شغل کار احمقانه ای است و بچه های محروم آن منطقه هرگز نمی‌توانند مثل سایرین برد را تجربه کنند.
آنها در اولین مسابقه به راحتی شکست می خورند چون نه تمرین مناسبی داشتند نه جایی برای تمرین؛علاوه بر آن گمان می کنند که چون محروم اند هرگز برنده نمی‌شوند.
وایت آنها را وادار به تمرین می کند و در مسابقه ای دوستانه برنده می شوند و روحیه خود را باز می یابند؛اما هر یک پسران کشاورزانی هستند که غالب روز های سال مشغول کار هستند و روی کمک بچه هایشان حساب می کنند.
آنها با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می کنند و وایت هم مثل یک دوست و پدر هوای آنها را دارد.در نهایت به مسابقات دور کشوری (دو صحرانوردی) راه می یابند.
وایت با برد هایش تمام مردم شهر را خوشحال کرده و از زندگی میان این مردم راضی است.
او به رسم مردم آمریکای جنوبی و مرکزی،برای جشن تولد ۱۵سالگی دخترش جولی کینسه آنیرا برگزار می کند که در انتهای آن جولی مثل مراسم عروسی سوار ماشین می شود تا در شهر دوری بزند اما او و ماشین های دیگر مورد حمله پانک ها قرار می گیرند و جیم را بسیار ناراحت می کند.
جیم حتی برای مصاحبه با مدرسه ای دیگر نیز می رود ولی یکی از شاگردان با صحبت هایش او را وادار به بازگشت می کند تا در مسابقه دور کشوری آنها را هدایت کند.
آنها در مسابقات دور کشوری نیز با تلاش زیاد قهرمان می شوند و مورد تشویق همه از جمله اهالی مک فارلند قرار می گیرند.
در پایان جیم در آن منطقه می ماند و از آن روز به بعد مدرسه مک فارلند ۱۴ بار قهرمان دو میدانی ایالت کالیفرنیا می شود.
بازیگران

کوین کاستنر در نقش جیم وایت
ماریا بلو در نقش شریل وایت
مورگان سیلر در نقش جولی وایت
السی فیشر در نقش جیمی وایت
کالوس پراتس در نقش توماس والس
نژاد پرستی

در این فیلم به خوبی موضوع نادیده گرفته شدن مکزیکی ها و اتباع آمریکای جنوبی در ایالات متحده دیده می شود.
به کوی میکده هر سالکی که ره دانست

غزلی با مطلعِ «به کوی میکده هر سالکی که ره دانست» غزل شمارهٔ ۴۷ از دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است.
در اجراها

عبدالوهاب شهیدی در برنامهٔ شمارهٔ ۵۱ از مجموعهٔ گل‌های تازه این غزل را در دستگاهِ شور اجرا کرده است.
مگسان علیا

مَگَسان علیا یا محمدآباد روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان بردسره در [[بخش اشترینان قرار دارد مردم روستای مگسان شهرت پیرزادی دارند واز تیره ی کولیوند هستند
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت مگسان بالا در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰۷ نفر بوده‌است که از این میان ۱۱۲ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. این روستا ۴۵ خانوار دارد.