stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بدمینتون
دانستنی‌های بدمینتون

امروزه برخی از انواع توپ‌های بدمینتون از پلاستیک درست می‌شود اما توپ‌هایی که در رقابت‌های جدی و رسمی استفاده می‌شوند از ۱۶ پر واقعی درست شده‌اند. کارشناسان ادعا می‌کنند بهترین توپ‌های موجود، آن‌هایی هستند که از بال چپ غاز برای قسمت پردار توپ استفاده شده‌است.
وزن توپ بدمینتون بین ۴/۷۴ و ۵/۵۰ گرم است.
بزرگ‌ترین توپ بدمینتون در زمین چمن موزه کانزاس سیتی وجود دارد که ۴۸ مرتبه بزرگتر از توپ واقعی است و ۱۸ فوت درازا و ۲۵۰۰ کیلوگرم وزن دارد.
جام UBER نیز تنها در سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۶۰ و ۱۹۶۳ در خارج از آسیا برنده داشته‌است!
Judy Hashman آمریکایی بیشترین عنوان را در مسابقات انگلستان در این رشته داشته‌است. (۱۷ مرتبه)
از شخصیت‌های مشهوری که بدمینتون را به خوبی بازی می‌کنند می‌توان به لی چونگ وی و لین دان و توفیق هدایت اشاره کرد.
بدمینتون چهارمین ورزش شناخته شده دنیاست و می‌توان گفت ورزشی ارزان‌تر از بسیاری ورزش‌ها.
توپ بدمینتون
بدمینتون دو نفره مردان
زمین بازی بدمینتون
راکت بدمینتون
توپ بدمینتون
گنگچین

| گنگچین (ارومیه) | گنگچین (ارومیه) |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: آذربایجان غربی
شهرستان: ارومیه
بخش: صومای برادوست
دهستان: برادوست
جمعیت: ۲۴۸۸ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۴۴۳۴۶۳
گَنگَچین، روستایی بزرگ و کردنشین است از توابع بخش صومای برادوست و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان برادوست قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۲۶۸۲ نفر (۴۷۲ خانوار)
بوده‌است.
در قدیم

فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴ می‌نویسد:
گنگچین دهی است از دهستان برادوست بخش صومای شهرستان ارومیه که در ۱۳۵۰۰ گزی جنوب باختری هشتیان و ۳ هزارگزی شمال راه ارابه‌رو سرو واقع شده‌است. هوای آن سرد سالم و سکنه‌اش ۴۴۷ تن است. آب آن از چشمه تأمین می‌شود. محصول آن غلات و توتون و شغل اهالی زراعت و گله‌داری و صنایع دستی آنان جاجیم‌بافی و راه آن ارابه‌رو است و می‌توان اتومبیل برد.
باشگاه فوتبال درنیتسا

Football club
باشگاه فوتبال درنیتسا (انگلیسی: KF Drenica) یک باشگاه فوتبال مستقر در صربیکا، کوزوو است که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال کوزوو، دومین رده لیگ فوتبال در این کشور، به رقابت می‌پردازد.
امیر رحمانی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۴ فوریهٔ ۱۹۹۴ ‏(۳۰ سال)
زادگاه:  پریشتینا
قد:  ۱٫۹۲ متر (۶ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال ناپولی
شمارهٔ پیراهن:  ۱۳
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۰–۲۰۱۱:  باشگاه فوتبال درنیکا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  باشگاه فوتبال درنیکا |  ۴۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا |  ۵۹ |  (۳) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال اسپلیت |  ۴۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال دینامو زاگرب |  ۵۷ |  (۴) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  ← باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب (قرضی) |  ۲۸ |  (۱) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال هلاس ورونا |  ۳۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال ناپولی |  ۱۲۸ |  (۱۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۳ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال آلبانی |  ۱ |  (۱) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  تیم ملی فوتبال آلبانی |  ۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۴– |  تیم ملی فوتبال کوزوو |  ۶۲ |  (۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۲۸, ۱۲ ژانویه ۲۰۲۵ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۱۷, ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴ (UTC):  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳:۲۸, ۱۲ ژانویه ۲۰۲۵ (UTC).   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۳:۱۷, ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴ (UTC)
امیر رحمانی (انگلیسی: Amir Rrahmani؛ زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۹۴) بازیکن فوتبال اهل کوزوو است که برای باشگاه فوتبال ناپولی بازی می‌کند.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه فوتبال پارتیزانی تیرانا، باشگاه فوتبال ناپولی، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، و باشگاه فوتبال اسپلیت اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلبانی، بزرگسالان آلبانی و بزرگسالان کوزوو بازی کرده است.
امویان

دمشق، سوریه مسجد اموی موزاییک‌های طلایی در قسمت مرکزی ضلع جنوبی حیاط
اُمَویان یا بنی اُمَیّه از دودمان‌های تاریخی عربی و اسلامی بودند. این دودمان از قبیلهٔ قریش و از طایفهٔ بنی‌امیه بودند. جد آنان امیه بن عبدشمس برادرزادهٔ ناتنی هاشم، نیای پیامبر اسلام، است. این دودمان خلافت امویان (۴۱–۱۳۲ ه‍.ق / ۶۶۲–۷۵۰ میلادی) را تشکیل دادند.
عثمان بن عفان سومین خلیفه از خلفای راشدین نیز از بنی امیه بود.
تاریخچهٔ امویان

در باب ریشهٔ این قوم، باید گفت که آن‌ها همچون پیامبر اسلام از مردی به نام عبدالمناف از طایفه قریش نشأت می‌گیرند. از دو پسر این شخص یکی به نام هاشم جد خاندان هاشمی و پیامبر اسلام بود و دیگر عبدالشمس مالک امیه که جد خاندان بنی امیه بود.
معاویة بن ابی‌سفیان و جانشیان او را (به مناسبت نام جدشان امیه) خلفای اموی یا بنی امیه می نامند. ایشان چهارده تن بوده و ۹۱ سال (ازسال ۴۱ تا  ۱۳۲ ه.ق) حکومت کرده‌اند. بنی امیه به دو شعبه تقسیم می شوند:
آل سفیان: یعنی معاویه بن ابوسفیان و پسرش یزید و نواده‌اش معاویه دوم (از سال ۴۱ تا ۶۴ ه.ق)
آل مروان: یعنی مروان بن الحکم و فرزندان او (از سال ۶۴ تا ۱۳۲ ه .ق)
در ابتدای قرن هفتم میلادی اعقاب امیه یکی از خانواده‌های پرنفوذ اعراب مکه بودند. در این زمان بود که محمد بن عبدالله از خاندان هاشم اعلام پیامبری کرد. هنگامی که محمد در سال۶۲۲ میلادی به مدینه مهاجرت کرد و در پی آن نبردهایی با مکیان داشت با اعضای خانواده امویان که در سمت سپاه مکه بودند جنگید. از این میان ابوسفیان بن حرب پدر معاویه اولین حاکم امویان رهبری سپاه مکه را بر عهده داشت. مدینه بر سر راه شام قرار داشت و تجارت با شام مهم‌ترین منبع درآمد خانواده بنی امیه بود. محمد با بستن این مسیر توانست سرانجام ابوسفیان را ناتوان کرده و منجر به سقوط مکه شد. ابوسفیان کمی قبل از فتح مکه توسط مسلمانان ناگزیر به دین اسلام درآمد. در نهایت با این تغییر جهت، ضمن بازگشت صلح به دو خانواده رقیب اموی و هاشمی در قریش، باعث شد که امویان بتوانند در سیاست آینده حکومت اسلامی- عربی نوپا نقش مهمی بازی کنند. معاویه پسر ابوسفیان کمی بعد به عنوان کاتب وحی درآمد. بعد از در گذشت محمد، معاویه در نبردهای سپاه اسلام علیه امپراتوری روم شرقی در آسیای صغیر (سوریه یا شام) شرکت کرد و موفق به فتح دمشق شد.
در زمان خلفای راشدین، خلافت ارثی نبود. مردم هرکس را که صلاح می دیدند به خلافت اختیار می کردند. کناره گیری حسن بن علی از خلافت برای معاویه بن ابی سفیان از آغاز مرحله جدیدی درتاریخ اسلام خبر می دهد. نظام حکومتی به نوعی نظام پادشاهی موروثی تبدیل شد که درنتیجه این دگرگونی(در ساختار حکومتی) مسلمانان در مقابل اوضاع سیاسی جدید، دچار دو دستگی شدند. حکومت بنی امیه(از اغاز پیدایش) به برتری عرب نسبت به دیگران تاکید داشت و عرب‌گرایی به شکل آشکار در حکومت امویان حاکم بود. اختلافات عقیدتی با علویان امتیاز عرب مسلمان بر موالی و ایرانیان، ماجرای کربلا، محاصره مکه و بی داد گسترده حکومت بنی امیه و.... به پیدایی اختلاف ها و درگیری های خونینی منجر گردید و زمینه را برای فروپاشی و انقراض دولت بنی امیه وروی کارآمدن بنی عباس تدارک دید.
داریو یازبک برنال

| داریو یازبک برنال | داریو یازبک برنال |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۳۰ نوامبر ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)  مکزیکوسیتی، مکزیک
ملیت: مکزیکی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۹-حال
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
داریو یازبک برنال (به انگلیسی: Darío Yazbek Bernal) (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۹۰) بازیگر مکزیکی است.
از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم‌های دانیل و آنا، دختر آوریل، فرمان تازه و روزهای فروشگاه حیوانات خانگی اشاره کرد.
نائوکو تاکوچی

| نائوکو تاکوچی | نائوکو تاکوچی |
| --- | --- |
武内 直子: 武内 直子
تاکوچی در کامیک-کان سن دیگو سال ۱۹۹۸: تاکوچی در کامیک-کان سن دیگو سال ۱۹۹۸
زادهٔ: ۱۵ مارس ۱۹۶۷ ‏(۵۷ سال) کوفو، یاماناشی
ملیت: ژاپن
دیگر نام‌ها: Sumire Shirobara
پیشه: مانگاکا
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۶–اکنون
آثار برجسته: سیلور مون Codename: Sailor V
همسر: یوشیهیرو توگاشی (ا. ۱۹۹۹)
فرزندان: ۲
جوایز: جایزه مانگای کودانشا (۱۹۹۳)
نائوکو تاکوچی (انگلیسی: Naoko Takeuchi؛ زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۶۷) مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر بخاطر نوشتن اثر سیلور مون، یکی از محبوب ترین مجموعه مانگای تمام دوران شناخته می شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مانگای کودانشا و جایزه اینکپات شده است.
تاکوچی با یوشیهیرو توگاشی، مانگاکا آثار یو یو هاکوشو و هانتر × هانتر ازدواج کرده است.
ایوریق

| ایوریق اوری | ایوریق اوری |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: اردبیل
بخش: هیر
دهستان: فولادلوی شمالی
جمعیت: ۱۵۰۷ نفر (سرشماری ۹۵)
وبگاه: http://www.ivrigh.ir
ایوریق روستایی است که در استان اردبیل، شهرستان اردبیل، بخش هیر، دهستان فولادلوی شمالی در فاصله ٢٠ کیلومتری شهر اردبيل قرار دارد.
و به جهت داشتن باغ های زیبا، چمن طبیعی ورزشی، رودخانه و امام زاده و اهالی با فرهنگ و قرآنی در منطقه کم نظیر است.
جمعیّت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت این روستا ۱۴۶۳ نفر با ۳۰۹ خانوار بوده‌است.
تهوع و استفراغ شدید بارداری

تهوع و استفراغ شدید بارداری یا هایپراِمِسیس گراویداروم (انگلیسی: Hyperemesis gravidarum) عبارت است از تهوع و استفراغ شدید در یک خانم باردار، که باعث کم‌آبی بدن و تغییرات شدید در ترکیب شیمیایی بدن می‌شود. این حالت، متفاوت و بسیار جدی‌تر از حالت تهوع و گاهی استفراغ صبح‌گاهی معمول در خانم‌های آبستن است.این عارضه در حدود هفته های ۶ تا ۱۶ هفته حاملگی رخ میدهد و گاهی تا اواخر بارداری باقی می ماند.
نشان‌های شایع

تهوع شدید
استفراغ پایدار (معمولاً ۸-۴ هفته)، ابتدا حاوی مخاط، سپس صفرا، و نهایتاً خون
کم آبی بدن(دهیدراتاسیون)
وزن نگرفتن، یا کاهش وزن به زیر وزن قبل از حاملگی
پوست رنگ پریده، مومی، خشک مخاط و گاهی زرد
تند شدن ضربان قلب
سردرد، گیجی یا خواب‌آلودگی و بی‌حالی
کاهش فشار خون
کتواسیدوز
آلکالوز و هیپوکالمی
نکروز بافت کبدی و کلیوی
فقدان ویتامین ب و پلی‌نوریت و انسفالوپاتی
کاهش ویتامین ث و اسید فولیک
افزایش هموگلوبین، هماتوکریت
برهم خوردن تعادل الکترولیتها (سدیم،پتاسیم وروی)
دلایل

علل این بیماری ناشناخته است. اما رایج‌ترین فرضیه‌ها عبارتند از:
حاملگی دوقلو یا چند قلو، که باعث تولید مقادیر زیادی از هورمون گنادوتروپین جفتی می‌شود.
التهاب لوزالمعده
بیماری مجاری صفراوی
عوامل روانی مثل افسردگی یا پاسخ نامناسب و ناکافی به استرس
بیماری تیرویید
کم شدن حرکات دودی معده و روده
عفونت ها
حاملگی مولار
تشخیص بالینی

تشخیص بالینی را بر اساس تاریخچه بیمار ، یافته های فیزیکی و علائم بالینی قرار می دهند.
تشخیص پاراکلینیکی

تست های ادراری (دفع کتون)
تست های خون (افزایش هموگلوبین و هماتوکریت)
الکترولیتها(کاهش پتاسیم)
درمان

NPO تصحیح دهیدراتاسیون و اختلالات اب و الکترولیت ها و اسیدوز یا آلکالوز
بازکردن راه وریدی ، سرم درمانی و آب‌درمانی
تجویز مقدار کافی سدیم، پتاسیم،کلر،لاکتات یا بی‌کربنات، گلوکز
مصرف داروهای ضد تهوع: پیریدوکسین، مشتقات فنوتیازین مانند:پرومتازین، کلرپرومازین، پروکلرپرازین
تزریق وریدی متوکلوپرامید در موارد شدید
تشخیص های افتراقی

التهاب مثانه، پانکراتیت، هپاتیت، زخم گوارشی، پیلونفریت و کبد چرب حاملگی، آپاندیسیت
مراقبت پرستاری

حمایت روحی و روانی بیمار
کنترل جذب و دفع مایعات جهت سنجش عملکرد کلیوی
توصیه به بیمار جهت اجتناب از مصرف غذت های چرب و پرادویه
دوری از بوی غذا در حال طبخ
خوردن غذاهای خشک، سبک و سرشار از کربوهیدرات به مقدار کم و دفعات زیاد
اجتناب از خوردن مایعات حین غذا
کنترل وزن بیمار
فخر بناکتی

| فخر بناکتی | فخر بناکتی |
| --- | --- |
زادهٔ: بناکت
درگذشت: ۷۳۰ هجری قمری
ملیت: ایرانی
دوره: ایلخانی، مغولان آخر سدهٔ هفتم خورشیدی
فخرالدین ابوسلیمان داود بن محمد بناکتی، (درگذشتهٔ ۷۳۰ هجری قمری) یکی از چهره‌های برجسته ادبی و تاریخی دوران ایلخانی ایران در قرن هفتم و هشتم هجری قمری بود. او در شهر بناکت، واقع در ماوراءالنهر، به دنیا آمد و فرزند تاج‌الدین ابوالفضل محمد بود. بناکتی در دوران حکومت غازان خان، از حکمرانان ایلخانی، به منصب ملک‌الشعرایی دربار او رسید. دیوان اشعار او که حاوی آثار ارزشمندی بوده، به مرور زمان از بین رفته و امروزه اثری از آن باقی نمانده است.
یکی از مهم‌ترین آثار بناکتی، کتاب روضة اولی‌الالباب فی تواریخ الاکابر و الانساب است که به اختصار تاریخ بناکتی نامیده می‌شود. این کتاب در سال ۷۱۷ هجری قمری به درخواست سلطان ابوسعید ایلخانی نوشته شد. تاریخ بناکتی در واقع تلخیصی از جامع‌التواریخ خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی، مورخ بزرگ دوره ایلخانی، است. با این حال، بناکتی در نگارش این اثر، تنها به خلاصه‌نویسی اکتفا نکرده، بلکه در برخی بخش‌ها، اطلاعات جدیدی نیز افزوده بود.
تاریخ بناکتی به عنوان یکی از منابع مهم تاریخی دوره ایلخانی، اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ رویدادها، شخصیت‌ها و تحولات سیاسی و اجتماعی آن دوران ارائه می‌دهد. این کتاب توسط جعفر شعار تصحیح و در سال ۱۳۴۸ شمسی در تهران منتشر شد.
برادر فخر بناکتی، سیدنظام‌الدین علی، از عارفان مشهور تبریز بود و در میان اهل تصوف از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود.
امام‌رود

| امامرود | امامرود |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: چالوس
بخش: مرکزی
دهستان: کلارستاق غربی
جمعیت: ۷۸۰ نفر 
امام‌رود یا امامرود، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان چالوس در استان مازندران ایران.
جمعیت

امامرود دارای جمعیتی بالغ بر 780 نفر می‌باشد. مردم امامرود از قومیت طبری هستند. مردم امامرود به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
زبان

مردم امامرود به زبان طبری با گویش چالوسی سخن می‌گویند.
ساکنین

مردم امامرود از قومیت طبری هستند. به مرور زمان طوایفی از کلنو سفلی و کلنو علیا به امامرود هجرت کردند و تاکنون نیز مقیم و ساکن این روستا هستند. [نیازمند منبع]
تفریحات

ساحل امام رود با دارا بودن وسایل تفریحی متنوع  از جمله قایق و موتر چاهار چرخ در خدمت شماست
امیر ارسلان روحی . امیر ارسلان روحی . امیر ارسلان روحی
وجه تسمیه

در مورد وجه تسمیه این روستا منبع موثقی موجود نیست
اما بنا به روایات محلی ، در حدود 100 سال پیش از این در منطقه‌ای از این روستا  منطقه‌ای زیارتی و مقدس (گویا محل دفن بزرگ یا امام زاده‌ای بوده‌است )وجود داشت که اهالی بسیار به آن احترام میگذاشتند
اما در حال حاضر اثری از آن وجود ندارد
تاریخچه > دوران باستان

استان مازندران پیش از اسلام تپورستان (به پهلوی: ) نامیده می‌شد که برگرفته از نام قوم تپوری (به یونانی: Τάπυροι) می‌باشد که پس از اسلام قوم طبری نام گرفتند و سرزمینشان طبرستان نامیده شد. تپورستان در اصل ناحیه‌ای در غرب مازندران و شرق گیلان بود و این ناحیه به کل مازندران گفته می‌شد.
به گفته واسیلی بارتلد تپوری‌ها در قسمت جنوب شرقی ولایت سکونت داشتند و در قید اطاعت هخامنشیان درآمده بودند و آماردها مغلوب اسکندر مقدونی و بعد مغلوب اشکانیان شدند و اشکانیان در قرن دوم ق.م آنها را در حوالی ری سکونت دادند و اراضی سابق آماردها به تصرف تپوری‌ها درآمد و بطلمیوس در شرح دیلم یعنی قسمت شرقی گیلان در ساحل  بحر خزر فقط از تپوری‌ها نام می‌برد. به گفته مجتبی مینوی قوم آمارد و قوم تپوری در سرزمین مازندران می‌زیستند و تپوری‌ها در ناحیه کوهستانی مازندران و آماردها در ناحیه جلگه‌ای مازندران سکونت داشتند. در سال ۱۷۶ ق.م فرهاد اول اشکانی قوم آمارد را به ناحیه خوار کوچاند و تپوری‌ها تمام ناحیه مازندران را فرو گرفتند و تمام ولایت به اسم ایشان تپورستان نامیده شد. شهرهای آمل، چالوس، کلار، سعیدآباد و رویان جزئی از سرزمین قوم تپوری بودند. سرزمین لنگا و تنکابن بخشی از سرزمین دو قوم تپوری و آمارد بود.
دوران قاجار

در اواسط قرن 13 خورشیدی (حدود سالهای 1260 ) ناخوش احوالی به این روستا رسیده و جمعیت زیادی را به کام مرگ میکشاند
عده‌ای هم به جاهای دیگر متواری و کوچ کردند
و پس از چند سال دوباره عده‌ای به این روستا آمده و به آباد کردن و سکونت در آن پرداختند  که از مهمترین آن‌ها میرزا مباشر نام داشت که بعد از ایشان نصرت الله فرزند بزرگ او و بعد از مرگ زودهنگام نصرت الله  برادرش صدر الله زمیندار  و کدخدای ده به‌شمار می آمدند
اهمیت منطقه‌ای

این روستا از دیرباز منطقه ی مهمی به‌شمار می آمد ،
وجود تنها نام این روستا در میان  آبادی‌های  اطراف ، در لغت‌نامه دهخدا و فرهنگ جغرافیای ایران ، خود دلیل محکمی بر این ادعاست
و در دوران مشروطه محل استقرار ژاندارمری ناحیه ی غربی نوشهر چالوس بوده‌است
رودها

زرد کیله  (رود زرد) که آب آن از رودخانه سردآبرود تأمین می‌شود و محل رسیدن آن به دریا حد فاصل بین امام‌رود و دوجمان است. [نیازمند منبع]
هم جواری

این روستا از شمال به دریاچه خزر و از جنوب به روستای کلاچان و از شرق به روستای دوجمان و از غرب به شهر هچی رود ختم می‌شود
امامرود
موقعیت تپورها در قرن دوم قبل از میلاد، از شرق سپیدرود تا هیرکانیا
المجدی

یک کتاب نسب‌شناسی مربوط به قرن پنجم قمری
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نویسنده(ها): علی بن محمد علوی عمری،معروف به ابن صوفی
عنوان اصلی: ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین
زبان: نسخه دست نوشته اصلی به زبان عربی نوشته شده است. نسخه چاپی مدرن مربوط به سال ۱۳۶۷ شمسی نیز به زبان عربی است، اما توضیحات زیادی به زبان فارسی به آن اضافه شده است.
مجموعه: یک جلد
موضوع(ها): شجره‌نامه پیامبر اسلام، محمد و امامان شیعه، به ویژه اولین امام شیعیان، علی.
گونه(های) ادبی: اسلامی، تبارشناسی
ناشر: احیا شده و بازنشر توسط کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی
تاریخ نشر: نسخه خطی اولیه متعلق به قرن پنجم قمری—قرن یازدهم میلادی است. ۱۳۶۷ شمسی (بازنشر به سبک جدید چاپی مدرن در ایران)
گونه رسانه: نسخه اصلی روی کاغذ قدیمی و به شکل دست نوشته بوده است.
شمار صفحات: ۴۹۳ صفحه در نسخه چاپی احیا شده آکادمیک
المجدی فی انساب الطالبیین معروف به کتاب المَجدی در میان علمای مسلمان (عربی: ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین‎, ت.ت. 'تقدیم به مجدی در بیان نسب‌نامه قوم طالبیان')، کتابی است به زبان عربی که توسط علی بن محمد علوی عمری معروف به ابن صوفی در موضوع تبارشناسی نوشته شده است. این کتاب مربوط به قرن پنجم قمری—قرن یازدهم میلادی می‌باشد. در این اثر نویسنده به بررسی نسب عترت علویان و طالبیان، به ویژه نسب‌نامه امام اول شیعیان، علی و اولاد او پرداخته است. قریب به هزار سال از عمر این کتاب خطی می‌گذرد.
درباره نویسنده

مقالهٔ اصلی: ابن صوفی
«علی بن محمد علوی عمری» با نام کامل «نجم الدین ابوالحسن علی بن ابوالغنائم علوی عمری» معروف به «ابن صوفی» (متولد ح. ۳۹۰ قمری—ح. ۱۰۰۰ میلادی در بصره، متوفی ح. ۴۶۰ قمری—ح. ۱۰۶۸ میلادی در موصل) نسب‌شناس برجسته شیعه بوده است. کتاب معروف نسب‌شناسی تاریخی عربی «المجدی فی انساب الطالبیین» مهم‌ترین اثر او در تمام زندگانی‌اش بوده است.
ابن صوفی در بصره به دنیا آمد و در همان جا بزرگ شد و به دلیل رسیدن نَسَبَش به پدربزرگش «عمر الاطرف»، فرزند امام اول شیعیان «علی»، معروف به «عمری» و همچنین معروف به «علوی» بوده است. پدربزرگ ابن صوفی، «عمر الاطرف» به «ابن تغلبیه» نیز شهرت داشته است. پدر ابن صوفی، «ابوالغنائم محمد» معروف به «ابن مهلبیه» از علمای مهم علم انساب به شمار می‌رفته است. در واقع نسب‌شناسی و شجره‌نامه‌نویسی در خاندان ابن صوفی مرسوم بوده است. ​​حتی جد ششم او «محمد صوفی» که ابن صوفی را به او نسبت می‌دهند و به دستور هارون‌الرشید (پنجمین خلیفه عباسی) کشته شد، سابقه طولانی در علم نسب‌شناسی داشته است. به نظر می‌رسد که ابن صوفی، اگر نگوییم تمام مدت زمان عمر خود را، بلکه بیشتر اوقاتش را در بغداد به سر می‌برده و بین سال‌های ۴۰۷ تا ۴۲۰ قمری (۱۰۱۶ تا ۱۰۲۹ میلادی) در بغداد بوده است. ابن صوفی در سال ۴۲۳ قمری (۱۰۳۲ میلادی) از بصره به موصل مهاجرت کرده و در آنجا ازدواج کرده و ساکن آن‌جا شده است. ابن صوفی در ذیل روایت خود از نسب زید بن علی، از مکتب شیعه دوازده‌امامی به عنوان فرقه خود یاد کرده است. به گفته ابن طقطقی (مورخ برجسته) در کتاب «الاصیلی»، ابن صوفی در شهر موصل از دنیا رفته است.
چنان که خود ابن صوفی می‌گوید، وی از کودکی به فراگیری علوم مختلف به ویژه علم نسب‌شناسی پرداخته و از محضر اساتید بزرگی بهره برده است. سید بن طاووس (فقیه، متکلم، مورخ و منجم شیعه)، ابن صوفی را برترین نسب‌شناس زمان خود معرفی کرده است و به گفته ابن عنبه (مورخ و نسب‌شناس شیعه)، بیان ابن صوفی در زمینه نسب‌شناسی و شجره‌نامه‌نویسی، سند معتبر به حساب می‌آمده است. ابن صوفی برای کسب تجربه و دانش در علوم به ویژه علم نسب‌شناسی، به سرزمین‌ها و شهرهای زیادی از جمله رمله، نصیبین، شام، مَیافارفین، مصر، عمان، کوفه و عکبرا سفر کرده است. ابن صوفی را برخی از مورخان به عنوان ادیب، شاعر و فقیه نیز معرفی کرده‌اند.
موضوع کتاب

کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» شامل شجره‌نامه پیامبر اسلام محمد و خاندان او به ویژه دوازده امام مکتب شیعه است. موضوع این کتاب شجره‌نامه سادات است. برای اثبات نسبت‌های فامیلی ذکر شده در کتاب، نویسنده از احادیث معتبر شیعه و سنی استفاده کرده است.
کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» اثر مهمی در موضوع تبارشناسی یا نسب‌شناسی اسلامی است که قدمت آن نزدیک به هزار سال پیش، یعنی قرن پنجم قمری (قرن یازدهم میلادی) برمی‌گردد و نویسنده در آن به نسب‌نامه اولاد علویان و طالبیان پرداخته است. در کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» به طور ویژه به نسب‌نامه امام اول شیعیان، علی و اولاد او، پرداخته شده است.
محتوا

نگارنده ابتدا به اختصار به نسب محمد پیامبر اسلام پرداخته و سپس به بررسی نسب آل ابوطالب بن عبدالمطلب مشغول شده است. سه بخش اصلی کتاب شامل شجره‌نامه و نسب‌نامه سه پسر ابوطالب بن عبدالمطلب به نام‌های علی، جعفر و عقیل است. شرح شجره‌نامه و نسب‌نامه خاندان کوچکترین پسر ابوطالب بن عبدالمطلب، یعنی علی اولین امام شیعیان،  بخش بزرگتری از کتاب را به خود اختصاص داده است.
نویسنده این کتاب ابن صوفی، در ابتدای شرح نسب علی امام اول شیعیان، از دختران وی نیز یاد کرده است و سپس نسب پسر اول علی (امام دوم شیعیان) حسن بن علی را معرفی کرده، سپس نسب دومین پسر علی، حسین بن علی (امام سوم شیعیان) را معرفی می‌کند. پس از آن، نویسنده نسب سومین پسر علی، محمد حنفیه را معرفی می‌کند، سپس نسب پسر دیگر علی، عباس بن علی (ابوالفضل) را بیان کرده است. در نهایت، نسب یکی دیگر از پسران علی به نام عمر الاطرف  که جد مؤلف کتاب نیز هست، معرفی می‌شود. همچنین در قسمت معرفی انساب و اولاد پسر دوم علی، حسین بن علی، نویسنده به اختصار به نسب فرزندان سایر امامان شیعه نیز اشاره کرده است. مؤلف در بیان نسب هر کدام از امامان شیعه، شرح مختصری نیز از هر کدام از آن‌ها ذکر می‌کند و در مورد امام دوازدهم شیعیان، حجت بن الحسن، توضیحاتی بیشتر ارایه می‌دهد.
این کتاب شامل شجره‌نامه‌های علویان و طالبیانی است که به سرزمین‌هایی خارج از حجاز و عراق مهاجرت کرده‌اند که برخی از آنها به شهرت و منزلت خاصی دست یافته بوده‌اند.
کتاب با ارایه اطلاعات مختصری در مورد شجره‌نامه پیامبر خدا، محمد آغاز می‌شود. در ابتدای کتاب ذکر شده است که پیامبر اسلام، محمد، در سالی که به سال عام‌الفیل معروف بوده است (تقریباً برابر با سال ۵۷۰ میلادی)، در شهر مکه در عربستان پیش از اسلام به دنیا آمده است. سپس ذکر شده که پدر محمد، عبدالله بن عبدالمطلب قبل از تولدش درگذشته است و هنگامی که محمد شش سال داشته، مادرش را از دست داده و در سن بیست سالگی در جنگ فجار شرکت کرده است. سپس ذکر شده که محمد، در بیست و پنج سالگی با خدیجه ازدواج کرده و در شصت و سه سالگی بر اثر مسمومیت از دنیا رفته و مزارش در شهر مدینه است.
بخش آخر کتاب درباره شجره‌نامه اولاد عقیل بن ابی‌طالب (برادر بزرگتر علی) است. در این قسمت گفته شده که کنیه یا لقب عقیل بن ابی‌طالب، «ابو یزید» بوده و او ۱۸ پسر داشته است. مقاله پایانی کتاب درباره شجره‌نامه نوه عقیل بن ابی‌طالب، «جعفر بن عبدالله بن عقیل» است که در سال ۳۳۴ قمری (۹۴۶ میلادی) در حران وفات یافته است و آخرین مطلب کتاب درباره فرزندان اوست که در حلب، بیروت و مصر زندگی می‌کرده‌اند.
اهمیت کتاب

کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» در زمان حیات مؤلف خود، از شهرت و اعتبار قابل توجهی برخوردار بوده و در شرق و غرب جهان اسلام رواج داشته است. این اثر، متنی کلاسیک و آموزشی در زمینه نسب‌شناسی و شجره‌نامه‌نویسی اسلامی است و نسب‌شناسان اسلامی خواندن آن را بر بزرگان واجب می‌دانند. در بسیاری از کتب تبارشناسی اسلامی که قدمت آن‌ها به قرن پنجم و ششم قمری (قرن یازدهم و دوازدهم میلادی) برمی‌گردد، از کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» نقل قول و به آن استناد شده است. این موضوع نشان می‌دهد که نویسنده کتاب، ابن صوفی، مورد اعتماد دیگر نسب‌شناسان آن زمان بوده است.
در مورد نام کتاب

کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» مهمترین کتاب ابن صوفی است که در بررسی نسب آل پیامبر اسلام، محمد و ائمه شیعه نوشته شده است. ابن صوفی در سال ۴۴۳ قمری (۱۰۵۱ میلادی)، در زمان خلافت فاطمیان به مصر سفر کرد و در آن‌جا برخی از آثار خود را به «مَجدالدوله ابوالحسن احمد» (رئیس بیت‌الحکمه یا رییس نخبگان آن زمان) تقدیم کرد. «ابوطالب محمد» فرزند «مجدالدوله ابوالحسن احمد»، از ابن صوفی خواست تا کتاب مختصری در زمینه نسب‌شناسی بنویسد. ابن صوفی نیز این کتاب را نوشت و برای قدردانی از مهربانی «مجدالدوله»، این کتاب را به او نسبت داد و در عبارت اول نام کتاب، کلمه «المَجدی» به معنای «منسوب به مجدی» یا «تقدیم به مجدی» را آورد. پس نام کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» در لغت به معنای «تقدیم به مجدی در بیان نسب طالبیان» است. «طالبیان» شجره‌ای در طایفه‌ای عرب در قبیله قریش بودند که پیامبر اسلام محمد بن عبدالله به آن تعلق داشت. در واقع «طالبیان» به نسب و اولاد ابی طالب اشاره دارد.
به همین علت در میان عالمان و نسب‌شناسان اسلامی، از کتاب «ألمَجدی فی أنسابِ الطّالبیّین» با واژه اختصاری «المَجدی» نام برده می‌شود.