چه گوارا
کتاب‌شناسی

Galvez, William (1999). Che in Africa: Che Guevara's Congo Diary. New York: Ocean Press.
Guevara, Ernesto Che (1994). The Bolivian Diary of Ernesto Che Guevara. New York: Pathfinder Press.
Guevara, Ernesto Che (1969). Che. Havana: Instituto del Libro.
Guevara, Ernesto Che (1969). Che: Selected Works of Ernesto Guevara. Cambridge: MIT Press.
Guevara, Ernesto Che (1969). "Development of a Marxist Revolution". Che: Selected Works of Ernesto Guevara. Cambridge: MIT Press.
Guevara, Ernesto Che (1996). Episodes of the Cuban Revolutionary War, 1956–1958. New York: Pathfinder Press.
Guevara, Ernesto Che (1985). Ernesto Che Guevara: Escritos y discursos. Havana: Editorial de Ciencias Sociales.
Guevara, Ernesto Che (1997). Guerrilla Warfare. Washington, Del: Scholarly Resources.
Guevara, Ernesto Che (1997). "Guerrilla Warfare: A Method". Guerrilla Warfare. Washington, Del: Scholarly Resources.
Guevara, Ernesto Che (1997). "Guerrilla Warfare: A Method". Message to the Tricontinental. Washington, Del: Scholarly Resources.
Guevara, Ernesto Che (1995). Motorcyle Diaries: A Journey Around South America. London: Verso.
Guevara, Ernesto Che (1970). Obras, 1957–1967. Havana: Casa de las Américas.
Guevara, Ernesto Che (1968). Reminiscences of the Cuban Revolutionary War. New York: Grove Press.
Guevara, Ernesto Che; Castro, Raul (1996). La conquista de la esperanza: Diarios inéditos de la guerrilla cubana, diciembre de 1956–febrero de 1957. Havana: Casa Editora Abril.
ارنستوی نوجوان (چپ) در کنار خانواده‌اش (۱۹۴۴ میلادی). در کنار او از چپ به راست: سلیا (مادر)، سلیا (خواهر)، روبرتو، خوآن، مارتین، ارنستو (پدر)، و آنا ماریا
ارنستو گوارا و آلبرتو گرانادو در کرانه رود آمازون.
نقشه سفرهای گوارا در ۱۹۵۲. پیکان قرمز سفر هوایی را نشان می‌دهد.
نقشه سفرهای چه گوارا میان سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶
گوارا و هیلدا گادآ آکوستا در سفر ماه‌عسل در چیچن ایتزا
گوارا سوار بر یک قاطر در کوبا، نوامبر ۱۹۵۸
پس از نبرد سانتا کلارا، یکم ژانویه ۱۹۵۹
از راست به چپ، رهبر شورشی کامیلو سینفوئگوس، رئیس‌جمهور کوبا مانوئل اوروتیا و چه گوارا (ژانویه ۱۹۵۹)
گوارا با کلاه بره و لباس زیتونی معروفش
گوارا و یوسیپ بروز تیتو، در بازدید او از یوگسلاوی
بازدید گوارا از نوار غزه در ۱۹۵۹
گوارا و همسرش آلیدا مارس در خیابان‌های هاوانا، دهه ۱۹۶۰
ملاقات گوارا با فلاسفه اگزیستانسیالیست فرانسوی، ژان-پل سارتر و سیمون دو بووار در دفترش در هاوانا، مارس ۱۹۶۰. سارتر گوارا را «کامل‌ترین انسان دوران» توصیف کرده است. گوارا علاوه‌بر اسپانیایی، به فرانسه نیز مسلط بود.
گوارا در حال ماهی‌گیری در سواحل هاوانا، ۱۵ مه ۱۹۶۰. گوارا و کاسترو با ارنست همینگوی در مسابقه ماهی‌گیری همینگوی رقابت کردند.
گوارا و فیدل کاسترو در ۱۹۶۱
کشورهایی که چه گوارا از آن‌ها بازدید کرد (قرمز) و کشورهایی که در آن در انقلاب مسلحانه شرکت کرد (سبز)
در میدان سرخ مسکو، نوامبر ۱۹۶۴
گوارا در سن ۳۷ سالگی. او در این تصویر به سال ۱۹۶۵، نوزادی کنگویی را در بغل دارد و در کنار یک سرباز آفریقایی-کوبایی ایستاده است.
گوارا در کنگو، ۱۹۶۵
اندکی پیش از مرگ، روستایی در بولیوی
یادبود گوارا در لا ایگرا
خبر کشته‌شدن چه‌گوارا در روزنامه اطلاعات
وزارت داخله در میدان انقلاب هاوانا با تصویر گوارا. شعار او به اسپانیایی در پایین دیده می‌شود: «همیشه، تا پیروزی»
آرامگاه چه گوارا در سانتا کلارا، کوبا
تصویری از گوارا بر روی یک پرچم با نوشته «چه زنده است!»
به عقیده مایکل کیسی، تصویر گوارا به اندازه لوگوی نایک و مک‌دونالد معروف است.
نقاشی‌هایی که تصویر گوارا نیز میانشان دیده می‌شود، پس از کودتای ۱۹۷۳ که رژیم پینوشه را به قدرت رساند، به آتش کشیده می‌شوند.
ژانیو کوآدروس، رئیس‌جمهور برزیل، به گوارا نشان صلیب جنوبی اعطا می‌کند.