stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
هیروهیتو
دوران ولیعهد > سفر خارج از کشور

از ۳ مارس تا ۳ سپتامبر ۱۹۲۱ (تایشو ۱۰)، ولیعهد بازدید رسمی از پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، جمهوری سوم فرانسه، هلند، بلژیک، پادشاهی ایتالیا، واتیکان و مالت (در آن زمان تحت الحمایه امپراتوری بریتانیا بود) داشت. این اولین سفر ولیعهد به اروپای غربی بود. با وجود مخالفت شدید در ژاپن، این بازدیدها با تلاش دولتمردان بزرگ ژاپنی (گنرو) مانند آریتومو یاماگاتا و سای‌اونجی کینموچی محقق شد.
خروج شاهزاده هیروهیتو بازتاب گسترده‌ای در روزنامه‌ها داشت. نبردناو کاتوری در این سفرها مورد استفاده قرار گرفت و از یوکوهاما حرکت کرد، به ناها، اوکیناوا، هنگ کنگ، سنگاپور، کلمبو، سوئز (شهر)، قاهره و جبل الطارق. در ماه آوریل، هیروهیتو برای افتتاحیه پارلمان مالت در مالت حضور داشت. کشتی کاتوری پس از دو ماه دریانوردی در ۹ مه به پورتسموث رسید، در همان روز به پایتخت بریتانیا، لندن رسید. هیروهیتو به عنوان شریک اتحاد ژاپن و بریتانیا در بریتانیا مورد استقبال قرار گرفت و با جرج پنجم و نخست‌وزیر دیوید لوید جرج ملاقات کرد.
آن شب، ضیافتی در کاخ باکینگهام برگزار شد، جایی که هیروهیتو با جرج پنجم و شاهزاده آرتور کانات ملاقات کرد. روز بعد در [قلعه وینزر] ادوارد هشتم (ادوارد هشتم آینده) را ملاقات کرد و پس از آن هر روز ضیافتی برپا می‌شد. در لندن، او در موزه بریتانیا، برج لندن، بانک انگلستان، لویدز لندن، دانشگاه آکسفورد، دانشگاه ارتش، و کالج جنگ دریایی. او همچنین از تماشای تئاتر در تئاتر نیو آکسفورد و تئاتر دهلی نیز لذت می‌برد.
در دانشگاه کمبریج، هیروهیتو به سخنرانی J. R. Tanner's در مورد رابطه بین خانواده سلطنتی بریتانیا و مردم آن گوش داد و به او مدرک مدرک افتخاری اعطا شد. او از ۱۹ تا ۲۰ مه از ادینبرو اسکاتلند بازدید کرد و همچنین دکترای افتخاری حقوق در دانشگاه ادینبرو به او اعطا شد. به مدت سه روز او در اقامتگاه جان جورج استوارت موری، هشتمین دوک آتول اقامت کرد، در زمان اقامت خود به استوارت موری گفت: «اگر شما مانند دوک آتول زندگی ساده ای داشته باشید، ظهور بلشویک اتفاق نخواهد افتاد.» او در ایتالیا با پادشاه ویکتور امانوئل سوم و دیگران ملاقات کرد، در ضیافت‌های رسمی بین‌المللی شرکت کرد و از مکان‌هایی مانند میدان‌های جنگ شدید جنگ جهانی اول بازدید کرد.
دوران ولیعهد > نایب‌السلطنه

پس از بازگشت (از اروپا) به ژاپن، هیروهیتو در ۲۵ نوامبر ۱۹۲۱، به جای پدر بیمارش که تحت تأثیر بیماری روانی قرار داشت، نایب‌السلطنه ژاپن (کانپاکو و سشو) شد.
 در سال ۱۹۲۳ به درجه سرهنگ دوم در ارتش و فرماندهی نیروی دریایی و سرهنگ ارتش و کاپیتان نیروی دریایی در سال ۱۹۲۵ ارتقاء یافت.
دوران ولیعهد > نایب‌السلطنه > بازدید از تایوان استعماری

بیش از ۱۲ روز در آوریل ۱۹۲۳، هیروهیتو از تایوان بازدید کرد، که از سال ۱۸۹۵ تایوان تحت حاکمیت ژاپن بود. این سفری بود که پدرش، امپراتور تایشوهنگامی که ولیعهد بود در سال ۱۹۱۱ برنامه‌ریزی کرده بود اما هرگز انجام نداد. به‌طور گسترده در روزنامه‌های تایوانی گزارش شد که رستوران‌های گران‌قیمت معروف غذاهای لوکس معمولی چینی مانند آشیانه پرستو و باله کوسه را به عنوان غذاهای تایوانی برای شاهزاده سرو می‌کنند. این اولین باری بود که یک امپراتور یا یک ولیعهد غذاهای محلی را در یک مستعمره، یا غذاهای خارجی به غیر از غذاهای غربی در خارج از کشور می‌خورد، بنابراین آماده‌سازی‌های استثنایی لازم بود: هشت سرآشپز و دیگر کارکنان آشپزی به مدت یک هفته (از طریق روزه گرفتن و حمام کردن آیینی) قبل از شروع پخت و پز آیین پاک شدن را به جا آوردند. این مزه کردن «غذاهای تایوانی» شاهزاده را باید به عنوان بخشی از مراسم ادغام این مستعمره در امپراتوری درک شود، که می‌تواند به عنوان زمینه و هدف بازدید هیروهیتو از تایوان تحت حاکمیت ژاپن در نظر گرفته شود.
هیروهیتو پس از بازدید از چندین مکان خارج از تایپه، در روز بیست و چهارم آوریل به پایتخت بازگشت و در ۲۵ آوریل، درست یک روز قبل از عزیمت خود، از منطقه آبگرم بیئیتو در تایپه و قدیمی‌ترین تأسیسات آن بازدید کرد. ساختار اصلی در سال ۱۹۱۳ به سبک حمام سنتی ژاپنی ساخته شده بود. با این حال، در انتظار بازدید هیروهیتو، یک قسمت مسکونی اضافی به ساختمان قبلی اضافه شد، این بار به سبک یک خانه روستایی ادواردی. ساختمان جدید متعاقباً به روی عموم باز شد و به عنوان بزرگ‌ترین حمام عمومی در امپراتوری ژاپن شناخته شد. ولیعهد هیروهیتو دانشجوی علم بود و شنیده بود که نهر ببیئیتو یکی از تنها دو چشمه آب گرم در جهان است که حاوی ماده معدنی رادیواکتیو کمیاب است؛ بنابراین، او تصمیم گرفت برای بررسی در داخل نهر قدم بزند. ولیعهد هیروهیتو اعلامیه امپراتوری خود را به فرماندار کل دن کنجیرو داد و در ۲۶ آوریل ۱۹۲۳ از کیلونگ رفت.
دوران ولیعهد > نایب‌السلطنه > زلزله و سوءقصد

زمین‌لرزه بزرگ کانتو توکیو را در ۱ سپتامبر ۱۹۲۳ ویران کرد و حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر را کشت و مناطق وسیعی را با خاک یکسان کرد. این شهر باید با استفاده از ذخایر عظیم الوار تایوان در آن زمان بازسازی می‌شد. پس از این فاجعه غم‌انگیز، مقامات نظامی فرصتی برای نابودی جنبش کمونیستی در ژاپن دیدند. در طول قتل‌عام کانتو تخمین زده می‌شود که ۶۰۰۰ نفر، عمدتاً قومی کره‌ای، نابود شدند. این واکنش به سوءقصدی توسط دایسوکه نانبا در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳ در به اصطلاح حادثه تورانومون به شاهزاده منجر شد، اما این تلاش شکست خورد. در طول بازجویی، شخص دستگیر شده که در انجام ترور ناموفق بود ادعا کرد که حزب کمونیست ژاپن است و سپس اعدام شد.
ازدواج

شاهزاده هیروهیتو در ۲۶ ژانویه ۱۹۲۴ با دختر عموی دور خود ناگاکو، دختر بزرگ شاهزاده کونینومیا کونیوشیئو ازدواج کرد. دو پسر و پنج دختر ثمره این ازدواج بود. دخترانی که تا بزرگسالی زندگی کردند در نتیجه اصلاحات آمریکایی در اکتبر ۱۹۴۷ یا تحت شرایط قانون خاندان امپراتوری خانواده امپراتوری را ترک کردند.
سلطنت > بر تخت نشستن

در ۲۵ دسامبر ۱۹۲۶، یوشیهیتو درگذشت و هیروهیتو امپراتور شد. پایان دوره تایشو و آغاز دوره شووا آغاز (صلح روشن) اعلام شد. امپراتور متوفی پس از مرگ در عرض چند روز به امپراتور تایشو تغییر نام داد.
در نوامبر ۱۹۲۸، هیروهیتو بر تخت نشست این رویداد رسمی می‌توانست به‌طور دقیق‌تر به‌عنوان تأییدی عمومی برای تصاحب سه گنجینه مقدس ژاپن، بود که رسمی است که قرن‌ها در ژاپن سابقه دارد. رویدادهای تاجگذاری او در شرایط رکود اقتصادی برنامه‌ریزی و اجرا شد، در حالی که پنجاه و پنجمین دایت ملی امپراتوری به اتفاق آرا ۷٬۳۶۰٬۰۰۰ دلار بودجه برای جشن‌ها تصویب کرد.
سلطنت > اوایل سلطنت

بخش اول سلطنت هیروهیتو در پس زمینه بحران مالی شووا و افزایش قدرت نظامی در داخل دولت از راه‌های قانونی و غیرقانونی صورت گرفت. نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن قدرت وتو را بر تشکیل کابینه‌ها از سال ۱۹۰۰ در دست داشتند. بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۴، ۶۴ حادثه جداگانه همراه با خشونت سیاسی رخ داد.
هیروهیتو به سختی از ترور با دست نارنجک پرتاب شده در حادثه ساکورادامون (۱۹۳۲) توسط فعال جنبش استقلال کره، لی بونگ-چانگ که در توکیو در ۹ ژانویه ۱۹۳۲ رخ داد، نجات یافت. مورد قابل توجه دیگر ترور نخست‌وزیر ژاپن تسویوشی اینوکای در سال ۱۹۳۲ به نشانهٔ پایان کنترل غیرنظامی نیروهای نظامی که با حادثه ۲۶ فوریه، یک تلاش برای انجام کودتا که در فوریه ۱۹۳۶ توسط افسران جوان ارتش «جناح راه امپراتور» انجام و دنبال شد. جناحی که از همدلی بسیاری از طرف افسران عالی‌رتبه از جمله یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو یکی از برادران هیروهیتو برخوردار بود. این شورش با از دست دادن حمایت سیاسی جناح میلیتاریست در انتخابات رخ داد. این کودتا منجر به قتل چندین مقام عالی دولت و ارتش شد.
هنگامی که دستیار امپراتور ژاپن هونجو شیگه‌رو او را از شورش آگاه کرد، هیروهیتو بلافاصله دستور داد که آن را سرنگون کنند و از افسران به عنوان "شورشیان" ("بوتو") یاد کرد. اندکی پس از آن، به وزیر وزارت نیروی زمینی امپراتوری ژاپن ،یوشی‌یوکی کاواشیما دستور داد تا شورش را ظرف یک ساعت سرکوب کند. او هر ۳۰ دقیقه یکبار از هونجو گزارش می‌خواست. روز بعد، هنگامی که هونجو به او گفت که فرماندهی عالی پیشرفت کمی در سرکوب شورشیان داشته است، امپراتور به او گفت: "من خودم رهبری گارد امپراتوری (ژاپن) را بر عهده خواهم گرفت و آنها را تحت سلطه خود در خواهم آورد. این شورش به دنبال دستور او در حادثه ۲۶ فوریه سرکوب شد.
سلطنت > جنگ دوم چین و ژاپن

با شروع حادثه موکدن در سال ۱۹۳۱ که در آن ژاپن یک پرچم دروغین را به راه انداخت و بهانه‌ای برای حمله به منچوری و مجازات مخالفان چینی پیدا کرد، ژاپن سرزمین‌های چین را اشغال کرد و دولت دست‌نشانده را تأسیس کرد. چنین تهاجمی توسط روسای ستاد و نخست‌وزیر فومیمارو کونوئه به هیروهیتو توصیه شد و هیروهیتو اعتراضی به حمله به چین نکرد.
یک دفتر خاطرات نوشته کوراجی اوگورا (小倉庫次) می‌گوید که او تمایلی به شروع جنگ علیه چین در سال ۱۹۳۷ نداشت، زیرا نظامیان ژاپنی قدرت نظامی چین را دست کم گرفته بودند و فکر می‌کرد که ژاپن باید در استراتژی خود محتاط باشد. در این زمینه، اوگورا می‌نویسد که هیروهیتو گفته است که «وقتی یک جنگ را شروع می‌کنید، نمی‌توان آن را به راحتی در وسط کار متوقف کرد. آنچه مهم است این است که چه زمانی باید جنگ را پایان داد و باید در شروع جنگ محتاط بود، اما پس از شروع، باید جنگ به‌طور کامل انجام شود.»
با این حال، به گفته هربرت بیکس، به نظر می‌رسد با توجه به پرسش‌های او از رئیس ستاد خود، شاهزاده کان این کوتوهیتو و وزیر ارتش هاجیمه سوگی‌یاما، نگرانی اصلی هیروهیتو احتمال حمله از سوی اتحاد جماهیر شوروی بوده است زیرا او در مورد زمانی که ممکن است برای سرکوب مقاومت چین طول بکشد و چگونه آنها می‌توانند برای احتمال حمله شوروی آماده شوند پرسیده بود. بر اساس یافته‌های بیکس، هیروهیتو از پاسخ‌های طفره‌آمیز شاهزاده کان این کوتوهیتو در مورد ماهیت چنین طرح‌های اضطراری ناراضی بود، اما با این وجود تصمیم انتقال نیروها به شمال چین را تأیید کرد.
به گفته فوجیوارا آکیرا، هیروهیتو سیاست تلقی کردن حمله به چین را به عنوان یک «حادثه» به جای «جنگ» تأیید کرد؛ بنابراین، وی هیچ اطلاعیه‌ای مبنی بر رعایت قوانین بین‌المللی در این مناقشه صادر نکرد (بر خلاف آنچه پیشینیانش در درگیری‌های قبلی که توسط ژاپن به عنوان جنگ به رسمیت شناخته شده بود) انجام دادند و معاون وزیر ارتش ژاپن به رئیس ستاد ارتش پادگان چین ژاپن در ۵ اوت دستور داد. از اصطلاح «اسیران جنگی» برای اسیران چینی استفاده نشود. این دستورالعمل منجر به حذف محدودیت‌های حقوق بین‌الملل در مورد رفتار با زندانیان چینی شد. آثار یوشیمی یوشی‌آکی و سیا ماتسونو نشان می‌دهد که هیروهیتو همچنین با دستورهای خاص اجازه استفاده از سلاح‌های شیمیایی علیه چینی‌ها را داده است.
هیروهیتو بعداً در زندگی خود به تصمیم خود برای دادن مجوز برای آغاز یک جنگ «دفاعی» علیه چین نگاه کرد و گفت که اولویت اصلی او جنگ با چین نیست، بلکه آماده شدن برای جنگ با اتحاد جماهیر شوروی است. همان‌طور که ارتشش به او اطمینان داده بود که جنگ چین در عرض سه ماه به پایان می‌رسد، اما این تصمیم او را آزار می‌دهد زیرا فراموش کرده بود که تعداد نیروهای ژاپنی در چین به شدت کمتر از چینی‌ها است، بنابراین کوته‌نظری او مشهود بود .
در ۱ دسامبر ۱۹۳۷، هیروهیتو به ژنرال ایوانه ماتسویی دستور رسمی داده بود تا پایتخت دشمن نانجینگ را تصرف کند. او بسیار مشتاق بود که در این نبرد بجنگد، زیرا او و شورایش کاملاً معتقد بودند که تنها یک ضربه بزرگ برای تسلیم چیانگ کای شک لازم است. او حتی یک سال بعد زمانی که ایوانه به توکیو بازگشت، با وجود خشونتی که افسرانش بر مردم چین در نانجینگ انجام داده بودند، یک حکم امپراتوری به ایوان داد؛ بنابراین هیروهیتو ظاهراً از اعمال این هیولاها چشم پوشی کرده بود.
علیرغم قطعنامه ای که در ۱۴ مه توسط جامعه ملل در محکومیت استفاده ژاپنی‌ها از گاز سمی به تصویب رسیده بود. در طول نبرد ووهان، از اوت تا اکتبر ۱۹۳۸، هیروهیتو استفاده از گاز سمی را در ۳۷۵ موقعیت جداگانه مجاز کرد،
سلطنت > وضعیت امپراتوری

هیروهیتو محاکمه نشد، اما مجبور شد  اعلامیه انسانیت را صادر کند. در این اعلامیه این ادعای شبه رسمی مبنی بر اینکه هیروهیتو آراهیتوگامی (یعنی الوهیت مجسم) است، رد شده است. انگیزه این امر از این جهت بود که به گفته قانون اساسی میجی، هیروهیتو قدرتی الهی بر کشور خود داشت که ناشی از این اعتقاد شینتو بود که خانواده امپراتوری ژاپن از نوادگان الهه خورشید آماتراسو هستند. با این حال هیروهیتو بر این عقیده که امپراتور ژاپن باید از نوادگان خدایان در نظر گرفته شود، پافشاری می‌کرد. در دسامبر ۱۹۴۵، او به معاون اعظم خود میچئو کینوشیتا ja:木下道雄 گفت: «می‌توان گفت که این تصور که ژاپنی‌ها از نسل خدایان هستند، تصور نادرستی است. اما کاملاً غیرمجاز است که این ایده که امپراتور از نسل خدایان است را واهی و خیالی بنامیم.» نظریه سلطنت مشروطه قبلاً در ژاپن طرفدارانی داشت. در سال ۱۹۳۵، زمانی که تاتسوکیچی مینوبه از این نظریه حمایت می‌کرد. او مجبور به استعفا از پست خود در دانشگاه امپراتوری توکیو شد، کتاب‌هایش ممنوع شد و تلاشی برای گرفتن جان او انجام شد. پس از جنگ و تا سال ۱۹۴۶ گام بزرگی برای تغییر عنوان امپراتور از «حاکم امپراتوری» به پادشاهی مشروطه برداشته شد.
اگرچه امپراتور ظاهراً ادعاهای مربوط به الوهیت را رد کرده بود، موقعیت عمومی او عمداً مبهم باقی مانده بود که وضعیت هیروهیتو به عنوان یک پادشاه مشروطه با تصویب قانون اساسی ژاپن رسمی شد. این قانون امپراتور را به عنوان «نماد دولت و اتحاد مردم» تعریف می‌کند. نقش او به عنوان کاملاً تشریفاتی، بدون حتی قدرت اسمی دولتی بازتعریف شد. وظیفه او محدود به انجام امور دولتی بود که در قانون اساسی مشخص شده بود و در بیشتر موارد اقدامات او در آن حوزه مطابق دستورالعمل‌های الزام‌آور کابینه انجام می‌شد.
سلطنت > چهره عمومی

هیروهیتو تا پایان عمر خود یک چهره فعال در زندگی ژاپنی‌ها بود و بسیاری از وظایفی را که معمولاً با یک قانون اساسی مرتبط است انجام می‌داد. او و خانواده‌اش حضور مردمی قوی داشتند و اغلب پیاده‌روی‌های عمومی برگزار می‌کردند و در تشریفات و مراسم خاص ظاهر می‌شدند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۴۷، امپراتور یک بازدید عمومی از هیروشیما داشت و در مقابل جمعیت عظیمی سخنرانی کرد و شهروندان شهر را تشویق کرد. او همچنین نقش مهمی در بازسازی وجهه دیپلماتیک ژاپن داشت و برای دیدار با بسیاری از رهبران خارجی از جمله ملکه الیزابت دوم بریتانیا (۱۹۷۱) و رئیس‌جمهور ایالات متحده جرالد فورد (۱۹۷۵) به خارج از کشور سفر کرد. او نه تنها اولین امپراتور سلطنتی ژاپن بود که به کشورهای خارجی سفر کرد، بلکه اولین کسی بود که با رئیس‌جمهور آمریکا ملاقات کرد. وضعیت و تصویر او پس از این دیدار در ایالات متحده به شدت مثبت شد.
سلطنت > چهره عمومی > بازدید از اروپا

در سال ۱۹۷۱ (شووا ۴۶)، هیروهیتو از هفت کشور اروپایی، از جمله بریتانیا، هلند و سوئیس بار دیگر پس از سال ۱۹۲۱ (تایشو ۱۰) که به عنوان ولیعهد دیدن کرده بود، به مدت ۱۷ روز از ۲۷ سپتامبر تا ۱۴ اکتبر با همسرش ناگاکو بازدید کرد. سپتامبر تا ۱۴ اکتبر با همسرش ناگاکو. در این مورد، هواپیمای ویژه داگلاس دی‌سی-۸ از خطوط هوایی ژاپن برخلاف بازدید قبلی که با کشتی بود، مورد استفاده قرار گرفت. اگرچه به عنوان یک بازدید به حساب نمی‌آید، اما در آن زمان، هیروهیتو و ناگاکو به عنوان توقفگاه در انکوریج توقف کردند و با رئیس‌جمهور ایالات متحده ریچارد نیکسون و بانوی اول ایالات متحده آمریکا پت نیکسون در پایگاه هوایی المندورف نیز ملاقات کردند. هیروهیتو و ناگاکو اولین امپراتور و ملکه ژاپن بودند که از کشورهای خارجی دیدن کردند.
مذاکرات بین امپراتور هیروهیتو و رئیس‌جمهور نیکسون در ابتدا برنامه‌ریزی نشده بود، زیرا در ابتدا توقف در ایالات متحده فقط برای سوخت‌گیری برای بازدید از اروپا بود. با این حال، این نشست به درخواست آمریکا با عجله انجام شد.
یک دیدار اولیه با تبادلات عمیق سلطنتی در دانمارک و بلژیک انجام شد. در فرانسه، هیروهیتو به گرمی مورد استقبال قرار گرفت و با ادوارد هشتم که در سال ۱۹۳۶ کناره‌گیری ادوارد هشتم را داشت و عملاً در تبعید بود، دوباره دیدار کرد و مدتی با هم گپ زدند. با این حال، تظاهرات در بریتانیا و هلند توسط کهنه سربازان که در جبهه جنوب شرقی آسیای جنگ جهانی دوم خدمت کرده بودند و شاهد کشتار وحشیانه غیرنظامیان بودند، برگزار شد. در هلند تخم‌مرغ‌های خام و فلاسک پرتاب می‌شدند. اعتراض به حدی شدید بود که امپراتریس ناگاکو که امپراتور را همراهی می‌کرد بیزار و ناخوش شد. در بریتانیا، هنگامی که کالسکه هیروهیتو از کنار آنها رد شد، معترضان در سکوت می‌ایستادند و به کالسکه پشت می‌کردند، در حالی که برخی دستکش‌های قرمز را به نشانه مردگان پوشیده بودند.
در آلمان غربی، دیدار پادشاه ژاپن با اعتراضات خصمانه چپ افراطی روبرو شد، شرکت‌کنندگان در آن هیروهیتو را معادل آدولف هیتلر می‌دانستند و از او به عنوان «هیروهیتلر» یاد می‌کردند و باعث بحث تطبیقی گسترده‌تری از حافظه و درک جنایات جنگی محور شد. تظاهرات علیه دیدار هیروهیتو همچنین آنچه را که آنها به عنوان همدستی متقابل ژاپنی‌ها و آلمان غربی در و توانمندسازی آمریکا ذر جنگ ویتنام علیه کمونیسم در ویتنام می‌دانستند، محکوم و برجسته کرد.
در مورد این اعتراضات و مخالفت‌ها، امپراتور هیروهیتو پس از بازگشت به ژاپن و پس از شنیدن گزارشی در کنفرانس مطبوعاتی در ۱۲ نوامبر تعجب نکرد و گفت که «من فکر نمی‌کنم که بتوان هر کشوری مورد استقبال واقع شد.» همچنین سه سال بعد در یک کنفرانس مطبوعاتی پس از سالگرد طلایی ازدواجشان با امپراتریس، از این سفر به اروپا به عنوان لذت‌بخش‌ترین خاطره خود در ۵۰ سال اخیر یاد کرد.
سلطنت > چهره عمومی > بازدید از ایالات متحده

در سال ۱۹۷۵، هیروهیتو و ناگاکو به دعوت رئیس‌جمهور جرالد فورد از ۳۰ سپتامبر تا ۱۴ اکتبر به مدت ۱۴ روز از ایالات متحده دیدن کردند.  این دیدار اولین رویداد مشابه در تاریخ ایالات متحده و ژاپن بود. ارتش، نیروی دریایی و نیروی هوایی ایالات متحده و همچنین تفنگداران دریایی و گارد ساحلی از این بازدید دولتی تجلیل کردند. قبل و بعد از این دیدار، یک سری حملات تروریستی در ژاپن توسط سازمان‌های چپ ضد آمریکایی مانند جبهه مسلح ضد ژاپن آسیای شرقی انجام شد.
پس از ورود به ویلیامزبرگ (ویرجینیا) در ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۵، امپراتور هیروهیتو و ملکه ناگاکو به مدت دو هفته در ایالات متحده ماندند. در ۳ اکتبر، هیروهیتو از آرامستان ملی آرلینگتون بازدید کرد. در ۶ اکتبر، امپراتور هیروهیتو و امپراتریس ناگاکو از معاون رئیس‌جمهور و خانم راکفلر در خانه آنها در شهرستان وستچستر، نیویورک دیدن کردند.
هیروهیتو در سخنرانی خود در شام دولتی کاخ سفید گفت: از ایالات متحده برای کمک به بازسازی ژاپن پس از جنگ تشکر می‌کنم. در مدت اقامتش در لس آنجلس، از دیزنی‌لند دیدن کرد و عکسی خندان در کنار میکی ماوس روزنامه‌ها را زینت داد، و در مورد خرید ساعت میکی موس صحبت شد. دو نوع تمبر یادبود و برگه تمبر در روز بازگشت آنها به ژاپن چاپ شد که نشان می‌دهد این بازدید یک تعهد مهم بوده است. این آخرین سفر امپراتور شووا به ایالات متحده بود.
سلطنت > چهره عمومی > زیست‌شناسی دریایی

هیروهیتو عمیقاً به زیست‌شناسی دریایی علاقه داشت و از آن آگاه بود. کاخ امپراتوری توکیو حاوی آزمایشگاهی بود که هیروهیتو چندین مقاله را در این زمینه با نام شخصی خود «هیروهیتو» منتشر کرد. مشارکت‌های او شامل شرح ده‌ها گونه آب‌سان‌زیان جدید در علم بود.
سلطنت > زیارتگاه یاسوکونی

هیروهیتو بازدید خود را از معبد یاسوکونی پس از آن که برای او فاش شد که جنایتکاران جنگی کلاس A به‌طور مخفیانه پس از جنگ در این معبد به ثبت رسیده‌اند، متوقف کرد. این تحریم بازدید از سال ۱۹۷۸ تا زمان مرگ وی ادامه داشت و توسط جانشینان وی، آکی‌هیتو و ناروهیتو نیز ادامه یافت.
در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۶، روزنامه نیهون کیزای مقاله‌ای در صفحه اول دربارهٔ کشف یادداشتی منتشر کرد که در آن جزئیات دلیل توقف بازدید هیروهیتو از یاسوکونی را توضیح می‌داد. یادداشتی که توسط رئیس سابق دفتر خاندان امپراتوری توموهیکو تومیتا نگهداری می‌شد، این یادداشت برای اولین بار تأیید می‌کند که ثبت ۱۴ مجرم دادگاه توکیو در یاسوکونی دلیل تحریم بوده است. تومیتا مطالب گفتگوی خود با هیروهیتو را به تفصیل در دفترهای خاطرات و دفترهایش ثبت کرده است. بر اساس این یادداشت، در سال ۱۹۸۸، هیروهیتو به شدت نارضایتی خود را از تصمیمی که توسط معبد یاسوکونی گرفته شده بود برای گنجاندن جنایتکاران جنگی کلاس A در فهرست کشته‌شدگان جنگی که در آنجا تجلیل می‌شدند، ابراز کرد و گفت: «در مقطعی، جنایتکاران کلاس A به ثبت رسیدند. از جمله یوسوکه ماتسوئوکا و شیراتوری توشیئو شنیدم که تسوکوبا با احتیاط عمل کرده است.» اعتقاد بر این است که تسوکوبا به فوجیمارو تسوکوبا، راهب ارشد سابق معبد یاسوکونی در آن زمان اشاره دارد، که تصمیم گرفت با وجود دریافت فهرست کشته شدگان جنگی که توسط دولت در سال ۱۹۶۶ تهیه شده بود، نام جنایتکاران جنگی را معبد ثبت نکند. هیروهیتو همچنین گفته است: «در ذهن پسر ماتسودایرا، که رئیس راهبان فعلی معبد است، چه می‌گذرد؟ ماتسودایرا آرزوی صلح داشت، اما کودک نیت پدر و مادر را نمی‌شناسد، به همین دلیل است که از آن زمان به زیارتگاه نرفته‌ام. این نیت قلبی من است.» اعتقاد بر این است که ماتسودایرا به یوشیتامی ماتسودایرا اشاره دارد که بلافاصله پس از پایان جنگ جهانی دوم مباشر بزرگ خاندان امپراتوری بود. پسر او، ناگایوشی، جانشین فوجیمارو سوکوبا به عنوان راهب اعظم یاسوکونی شد و تصمیم گرفت جنایتکاران جنگی را در سال ۱۹۷۸ در معبد به ثبت برساند.
مرگ و تشییع جنازه دولت

مقالهٔ اصلی: مرگ و تشییع جنازه هیروهیتو
در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۷، هیروهیتو پس از چندین ماه مشکلات گوارشی، تحت عمل جراحی لوزالمعده خود قرار گرفت. پزشکان دریافتند که او سرطان اثنی عشر دارد. به نظر می‌رسید که هیروهیتو چندین ماه پس از جراحی در حال بهبودی کامل است. با این حال، حدود یک سال بعد، در ۱۹ سپتامبر ۱۹۸۸، او در کاخ خود بیهوش شد و سلامتی او طی چند ماه بعد بدتر شد زیرا از خونریزی داخلی مداوم رنج می‌برد.
امپراتور در ساعت ۶:۳۳ صبح ۷ ژانویه ۱۹۸۹ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. اعلامیه مباشر بزرگ آژانس امپراتوری خانوار ژاپن، شویچی فوجیموری، جزئیاتی را در مورد سرطان او برای اولین بار فاش کرد. در آن زمان از هیروهیتو همسر، پنج فرزند بازمانده، ده نوه و یک نتیجه به یادگار ماند.
در زمان مرگ، او هم سالمندترین و هم دارای طولانی‌ترین دوره سلطنت در جهان در آن زمان بود، وجه تمایزی که با پادشاهی لیختن‌اشتاین، فرانتس یوزف دوم داشت این بود که تا زمان مرگ خود در نوامبر همان سال سلطنت کرد.
پس از امپراتور، پسر ارشدش، آکی‌هیتو (حک. ۱۹۸۹–۲۰۱۹)، که در ۱۲ نوامبر ۱۹۹۰ مراسم بر تحت نشستن او در کاخ امپراتوری توکیو برگزار شد، جانشین او شد.
مرگ هیروهیتو به دوره شووا پایان داد. در روز بعد، ۸ ژانویه ۱۹۸۹، نام عصر ژاپنی جدید آغاز شد: دوره هیسه‌ای، که در نیمه شب روز بعد این نامگذاری اعمال شد. از ۷ ژانویه تا ۳۱ ژانویه، نام رسمی هیروهیتو "امپراتور درگذشته " (大行天皇, تایکو-تننو؟) بود. نام پسامرگ قطعی او، امپراتور شووا (昭和天皇, Shōwa-tennō؟)، در ۱۳ ژانویه تعیین شد و به‌طور رسمی در ۳۱ ژانویه توسط نخست‌وزیر نوبورو تاکه‌شیتا اعلام شد.
در ۲۴ فوریه، مراسم تشییع جنازه هیروهیتو در پارک شینجوکو گیوئن برگزار شد، و برخلاف مراسم تدفین سلف او، اگر چه کاملاً رسمی بود، اما به‌طور دقیق مطابق با مراسم دینی شینتو انجام نشد. تعداد زیادی از رهبران جهان در مراسم تشییع جنازه شرکت کردند. هیروهیتو در گورستان امپراتوری موساشی در هاچیئوجی، توکیو، توکیو در کنار پدر و مادرش که قبلاً درگذشته بودند، امپراتور تایشو و امپراتریس تی‌می به خاک سپرده شد. آرامگاه همسرش، ناگاکو (درگذشت در سال ۲۰۰۰ میلادی) نیز در همین مکان است.
میراث > پاسخگویی در قبال جنایات جنگی ژاپن

موضوع مسئولیت جنگ امپراتور هیروهیتو همواره مورد بحث بوده است. در طول جنگ، متفقین جنگ جهانی دوم اغلب هیروهیتو را با آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی به عنوان سه دیکتاتور نیروهای محور ذکر می‌کردند. پس از جنگ، از آنجایی که ایالات متحده فکر می‌کرد که حفظ امپراتور به ایجاد یک رژیم اشغالگر متفقین صلح آمیز در ژاپن کمک می‌کند، و به ایالات متحده کمک می‌کند تا به اهداف پس از جنگ خود دست یابد، آنها هیروهیتو را به عنوان یک «شخصیت بی قدرت» بدون هیچ گونه قدرتی در سیاست‌های زمان جنگ ترسیم کردند.  با انتشار اسناد آرشیوی خاص در دهه ۱۹۶۰ شروع شد و پس از مرگ هیروهیتو در سال ۱۹۸۹ ادامه یافت. شواهد و مطالعات تاریخی این نظریه را مبنی بر اینکه او از نظر قدرت سیاسی شخصیتی ناتوان بوده را به چالش کشیدند. در سال‌های اخیر، بحث در مورد نقش امپراتور در جنگ بر سنجش دقیق دخالت او در امور سیاسی و نظامی متمرکز شده است. (اکنون به‌طور گسترده پذیرفته شده است که او حداقل درجاتی از مشارکت را در جنگ داشته است).
مورخ پیتر وتزلر گفت:
«بحث در مورد مشارکت هیروهیتو در امور سیاسی و نظامی در طول جنگ جهانی دوم - خواه نه (در ابتدا) و تا چه حد (بعدها) - هنوز ادامه دارد. تصدیق کنید که امپراتور، مانند همه رهبران دولت-ملت در آن زمان، عمیقاً درگیر بوده است.»
جنیفر لیند، دانشیار دولت در کالج دارتموث و متخصص حافظه جنگ ژاپن، بیان می‌کند که:
در طول سال‌ها، این شواهد مختلف به دست آمد و مورخان این تصویر را از مقصر بودن و نحوه انعکاس او در مورد آن جمع‌آوری کردند. «این قطعه دیگری از پازل است که به شدت تصدیق می‌کند که تصویری که قبلاً وجود داشت، این بوده است که او به شدت مقصر بود و بعد از جنگ از این بابت به شدت ناراحت بود.»  مورخان به این نتیجه رسیدند که او حداقل برای شروع جنگ و جنایاتی که ارتش ژاپن در آن دوره مرتکب شده بود، مقصر بود.
میراث > پاسخگویی در قبال جنایات جنگی ژاپن > اسناد حاکی از مسئولیت محدود زمان جنگ

ارزیابی دولت بریتانیا در ژانویه ۱۹۸۹ که از طبقه‌بندی خارج شده از هیروهیتو، او را به عنوان «بیش از حد ضعیف برای تغییر روند رویدادها» توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که هیروهیتو «ناتوان» بود و مقایسه او با هیتلر «به طرز مضحکی دور از واقع‌بینی است.» قدرت هیروهیتو توسط وزرا و ارتش محدود شده بود و اگر او نظرات خود را بیش از حد بیان می‌کرد با یکی دیگر از اعضای خانواده سلطنتی جایگزین می‌شد.
راج بریتانیا حقوق‌دان رادهابینود پال با دادگاه نظامی بین‌المللی مخالفت کرد و یک حکم ۱۲۳۵ صفحه‌ای صادر کرد.> او کل پرونده دادستانی را در رابطه با توطئه برای ارتکاب یک عمل جنگی تهاجمی با وحشیگری و انقیاد کشورهای فتح شده ضعیف دانست. پال گفت: «هیچ مدرکی، شهادتی یا شرایطی، همزمان، احتمالی، بازنگری، وجود ندارد که به هیچ وجه منجر به این استنباط شود که دولت ژاپن به هر نحوی ارتکاب چنین جرایمی را مجاز کرده است.» پال از تبرئه همه متهمان حمایت کرد. او عملیات نظامی ژاپن را موجه می‌دانست، زیرا چیانگ کای‌شک از تحریم عملیات تجاری قدرت‌های غربی به‌ویژه تحریم صادرات نفت آمریکا به ژاپن حمایت می‌کرد. پال استدلال کرد که حملات به مناطق همسایه برای محافظت از امپراتوری ژاپن در برابر یک محیط تهاجمی، به ویژه اتحاد جماهیر شوروی موجه است. او آن را عملیات دفاع از خود دانست که مجرمانه نیست. پال گفت: «مقصران واقعی در مقابل ما نیستند» فقط «یک جنگ شکست‌خورده یک جنایت بین‌المللی است».
میراث > پاسخگویی در قبال جنایات جنگی ژاپن > اسناد حاکی از مسئولیت محدود زمان جنگ > اظهارات خود امپراتور

۸ سپتامبر ۱۹۷۵ مصاحبه تلویزیونی با ان‌بی‌سی، ایالات متحده آمریکا
مصاحبه با نیوزویک، ایالات متحده، ۲۰ سپتامبر ۱۹۷۵:
۲۲ سپتامبر ۱۹۷۵ - کنفرانس مطبوعاتی با خبرنگاران خارجی
در ۳۱ اکتبر ۱۹۷۵، بلافاصله پس از بازگشت به ژاپن پس از بازدید از ایالات متحده، یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار شد.
۱۷ آوریل ۱۹۸۱ کنفرانس مطبوعاتی با روسای مطبوعات
عناوین و افتخارات > افتخارات ملی

نشان گل داوودی
نشان گل‌های پالونیا
نشان بادبادک طلایی (در ۱۹۴۷ لغو شد )
نشان گنجینه مقدس