stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جلال‌الدین میرزا قاجار
گرایش‌ها و تاریخ‌نگری > اندیشهٔ سیاسی

تمرکز جلال‌الدین میرزا بر متهم‌کردن دو نهاد —پادشاهی سست‌شده و روحانیت محافظه‌کار— به‌عنوان عامل زوال ایران از ویژگی‌های عمومی روشنفکران آن عصر بود. بااین‌همه، نمی‌توان گفت جلال‌الدین میرزا با جنبش‌های تاریخی ضدِ نهاد حکومت همدلی داشته‌است. در روایت وی، مانی، مزدک و دیگر جنبش‌های کژآیینانه سده‌های بعدی چهره‌ای منفی می‌دارند. در واقع، به‌هیچ‌وجه جلال‌الدین میرزا اساس سلطنت و ادعای آن بر مشروعیت ذاتی را به پرسش نمی‌گیرد. به مانند بسیاری از هم عصران خویش، جلال‌الدین میرزا نیز شیفتهٔ فرهنگ سکولار و مدرن غرب شده بود و آن را نوشداروی دردهای ایران می‌دانست، بااین‌حال، به مانند بسیاری دیگر، تهدیدات ناشی از حضور چیره‌جویانهٔ غرب را خطری سیاسی قلمداد نمی‌کرد. او نیز همچو آخوندزاده تأکید بر زبان و فرهنگ را کلید احیای ایران می‌دانست.
گرایش‌ها و تاریخ‌نگری > سره‌نویسی

جلال‌الدین میرزا نامهٔ خسروان را به پارسی سره نگاشت. گرایش وی به پارسی سره را می‌بایست به‌عنوان بخشی از آرزوی وی در بازآفرینی میراث پیشااسلامی ایران فهمید. بازگشت نوستالژیک به پارسی سره دستِ کم ریشه در جنبشی به نام آذرکیوانیان در قرن شانزدهم میلادی می‌داشته‌است که احتمالاً جلال‌الدین میرزا از رهگذر دساتیر آسمانی با آن مواجه شده‌بود. محمد توکلی طرقی برآن‌است که با رشد صنعت چاپ و ورود آثار آذرکیوانیان به ایران، جریانی از سره‌نویسی و عربی‌زدایی از زبان پارسی در میان روشنفکران ایرانی به‌وجود آمد. این جریان چنان اشتیاقی در میان روشنفکران عصر ناصری برانگیخت که نویسندگان و شاعران بسیاری، از جمله جلال‌الدین میرزا، سره‌گرایی پیشه کردند و بر طریق قلم زدند و متن نگاشتند. در میان نویسندگان و شاعران معاصر با جلال‌الدین میرزا، برخی اهل قلم تااندازه‌ای بر وی تأثیر گذارده‌بودند. از آن جمله می‌توان از یغمای جندقی نام برد که نامه‌های خود را به فارسی سره می‌نگاشت. اما برخلاف یغما، جلال‌الدین میرزا به قصد سادگی و آسان‌فهمی برای عرصهٔ همگانی بود که فارسی را سره می‌نوشت. از این منظر، می‌بایست جلال‌الدین میرزا را از پیشروان جنبش ساده‌نویسی فارسی در قرن بیستم به‌شمار آورد؛ با این حال، وی برخلاف چهره‌های متاخرتر، همچون احمد کسروی، دست به واژه‌سازی نزد. بااین‌همه، او در به‌کارگیری اصطلاحات تازه مهارت داشت؛ برای نمونه، «داستان» را به‌جای تاریخ، «داستان‌سرا» به‌جای تاریخ‌نگار و «پیغمبر» به‌جای رسول به‌کار می‌برد. سبک نگارش جلال‌الدین میرزا مورد پسند میرزا فتحعلی آخوندزاده و میرزا اسکندر کاظم بیگ واقع شد و هر دو نامبرده طی نامه‌هایی وی را ستودند. آخوندزاده، به ویژه، جلال‌الدین میرزا را برای رهانیدن فارسی از یوغ واژگان عربی می‌ستود. بااین‌همه، جلال‌الدین میرزا از آخوندزاده به‌دلیل معرب‌ساختن واژگان فرانسوی انتقاد می‌کرد. بیزاری او از زبان عربی سبب شده‌بود که به آینده‌ای امید ببندد که در آن کودکان به جای زبان عربی زبان فرانسه بیاموزند. گرچه ظاهراً سره‌نویسی جلال‌الدین میرزا در همان اوان پیروان اندکی پیدا کرده‌بود، خبر از آغاز اقداماتی مشابه در آینده می‌داد که نهایتاً در قالب ایجاد فرهنگستان در عصر پهلوی ظهور کرد.
گرایش‌ها و تاریخ‌نگری > مردم‌گرایی

برخلاف تاریخ‌نگاران درباری، که عموماً آثار خویش را برای دربار و حلقهٔ کوچک نخبگان می‌نوشتند، جلال‌الدین میرزا نامهٔ خسروان را «برای مردم، به‌ویژه برای کودکان»، نگاشت. وی از جایگاه یک درباری و به‌منظور ارتباط با مردم دست به نگارش تاریخ نزد؛ تاریخ نزد جلال‌الدین میرزا ابزار تعلیمی مفیدی برای عموم مردم بود. شگفت آن‌که اثر تاریخی جلال‌الدین میرزا نتوانست به‌عنوان بخشی از برنامهٔ درسی دارالفنون مقرر و تدریس شود؛ احتمالاً این امر به‌سبب اتهام ارتدادی بود که پیشترها به وی نسبت داده شده‌بود. بااین‌حال، از نامهٔ خسروان، در منابع اروپایی به‌عنوان اثر درخورِ توجهی به‌منظور به‌دست‌دادن روایتی ملی‌گرایانه از تاریخ ایران یاد شد که نویسندهٔ آن فاقد وابستگی به دربار قاجار بوده‌است.
یادداشت

↑  مقارن با حدود ۱۲۰۵ یا ۱۲۰۸ هجری خورشیدی و ۱۸۲۷ یا ۱۸۳۰ میلادی
↑  مقارن با حدود ۱۲۵۲–۱۲۵۱ هجری خورشیدی و ۱۸۷۲ میلادی
↑  در نقاشی رنگ روغنی که جلال‌الدین میرزا را به تصویر کشیده‌است و اکنون در جعبهٔ اطلاعات مقالهٔ حاضر قابل مشاهده است، یادداشتی در نیمهٔ پایین سمت چپ اثر وجود می‌دارد. در این یادداشت که نقاش اثر از خود برجای گذاشته‌است، تاریخ نگارش نقاشی را «شهر شوال المکرم سنهٔ ۱۲۷۵» ذکر کرده‌است. اون همچنین آورده‌است که نقاشی مذکور تصویری از ۳۰ سالگی این شاهزادهٔ قاجاری است. از تفریق عدد ۳۰ از ۱۲۷۵، عدد ۱۲۴۵ به دست می‌آید. این امر مؤید این مدعاست که جلال‌الدین میرزا به سال ۱۲۴۵ هجری قمری زاده شده‌است. لذا به احتمال بسیار، تاریخ تولد جلال‌الدین میرزا سال ۱۲۴۵ هجری قمری باشد.
↑  جلال‌الدین میرزا قاجار پسر فتحعلی‌شاه با جلال‌الدین میرزا پسر خانلر میرزا اشتباه نشود.
↑  مقارن با حدود ۱۲۰۵ یا ۱۲۰۸ هجری خورشیدی و ۱۸۲۷ یا ۱۸۳۰ میلادی
↑  عباس امانت جلال‌الدین میرزا را پسر پنجاه‌وپنجم فتحعلی‌شاه دانسته‌است، عباس قدیمی قیداری وی را پنجاه‌وششمین، و مهدی بامداد وی را پنجاه‌وهشتمین پسر فتحعلی‌شاه قاجار خوانده‌است.
↑  مقارن با ۱۲۳۷ تا ۱۲۴۰ هجری خورشیدی و ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۰ میلادی
↑  پس از مرگ فتحعلی‌شاه، نوهٔ وی، محمدشاه، فرزند عباس میرزا به سلطنت رسید. این‌چنین همهٔ فرزندان فتحعلی‌شاه از سلطنت محروم ماندند و سلطنت به نسل سوم منتقل شد.
↑  روزی در این اندیشه فتاد[م] که از چیست [که] ما ایرانیان زبان نیاکان خویش را فراموش کرده‌ایم و با اینکه پارسیان در نامه‌سرایی و چکامه‌گویی به گیتی فسانه‌اند، نامه[ای] در دست نداریم که به پارسی نگاشته شده باشد. اندکی بر نابودی زبان ایرانیان دریغ خوردم و پس از آن خواستم آغاز نامهٔ پارسی کنم، سزاوارتر از داستان پادشاهان پارس نیافتم. از این روی این نگارش را نامهٔ خسروان نام نهادم و کوشیدم که سخنان روانِ به‌گوش‌آشنا نگارش رود تا بر خوانندگان دشوار نباشد.
↑  Public Sphere
↑  محمد توکلی طرقی، افرادی که در ادامه آمده‌اند را از پیروان جنبش سره‌نویسی‌ای دانسته که جلال‌الدین میرزا نیز بدان تعلق داشته‌است: یغمای جندقی، میرزا حبیب‌الله قاآنی، میرزا رضا تبریزی، فرهاد میرزا قاجار، احمد دیوان‌بیگی شیرازی، اسمعیل تویسرکانی، ابوالفضل گلپایگانی گوهر یزدی، نصرالله خان دایی، میرزا رضا بگشلو قزوینی، مانکجی پارسی، میرزا آقا احمدخان کرمانی، کیسخرو شاهرخ کرمانی و میرزا آقاخان کرمانی.
↑  جلال‌الدین میرزا به آخوندزاده: چگونه شده‌است که برخی از سخنان فرانسه را به زبان تازی درآورده‌اید؟ مانند تلگراف (تلغرافیا)، ژاگرافی (جغرافیا)، پلتیک (پلتیقیا)، کلنل (قولنل) و گرامر (قرامر) شده‌است؟... کریسفت کلمب را خریستفور قولومب، کریتیک را قریتیقیا و متماتیک را ماتیماتیقا و کورسپنداس را قوریپسوندیس و دیگر نام‌ها نوشته بودید. با این که این‌ها نام‌اند و در ایران زبان فرانسه چنان پسندیده و فراوان است که بسیاری از مردم پاک‌گهر فرزندان خود را به آموزش این زبان گذارده [کذا] و نام‌های فرانسه به گوش آن‌ها از زبان تازی آشناتر است و زبان آن‌ها را به خوبی می‌دانند، خواهش دارم که هر چند از پیش می‌رود نام‌ه‌های فرانسه و روس به همان جور زبان ایشان گفته شود.
↑  همرازان دیگر آخوندزاده عبارت اند از: میرزا یوسف خان مستشارالدوله (دوست دیرین آخوندزاده)، میرزا ملکم خان، شیخ محسن خان معین‌الملک (مشیرالدولهٔ بعدی)، مانکجی (از پارسیان هند)، آقا علی‌اکبر تبریزی (بابایوف).
برای مطالعه بیشتر

Algar, Hamid (2000). "FREEMASONRY ii. In the Qajar Period".  In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Volume X/2: Forūḡī–Fruit. New York, NY: Bibliotecha Persica Press. pp. 208–212. ISBN 978-0-933273-41-2.
| ن ب وشاهزادگان قاجار | ن ب وشاهزادگان قاجار |
| --- | --- |
نسل اول: محمدعلی میرزا •  محمدقلی میرزا •  محمدولی میرزا •  عباس میرزا •  حسینعلی میرزا •  حسنعلی میرزا •  محمدتقی میرزا  •  علی‌نقی میرزا •  شیخعلی میرزا •  علی میرزا ظل‌السلطان •  عبدالله میرزا • محمدرضا میرزا  • امام وردی میرزا • محمودمیرزا  •  اسماعیل میرزا •  احمدعلی میرزا •  علیرضا میرزا •  ملک‌قاسم میرزا •  ملک‌ایرج میرزا •  کیکاووس میرزا •  کیومرث میرزا •  سلیمان‌میرزا •  فتح‌الله میرزا •  ملک منصور میرزا •  بهمن میرزا •  سلطان‌محمد میرزا •  سیف‌الله میرزا • محمدامین میرزا  •  فرخ‌سیر میرزا •  سلطان‌احمد میرزا •  حسینقلی میرزا •  پرویز میرزا •  علیقلی میرزا •  محمدهادی میرزا •  کامران میرزا •  اورنگ‌زیب میرزا •  جلال‌الدین میرزا •  امان‌الله میرزا • ام‌سلمه •  فخرالدوله •  ضیاء‌السلطنه •  گوهرملک •  عصمت‌الدوله •  حسن جهان •  سرو جهان •  زبیده • گوهر خانم •  افتخارالسلطنه •  خرم‌بهار •  قمرالسلطنه • بیگم جان • شمس‌الدوله • مرصع خانم  •  زینت‌الدوله  •  طیغون‌خانم
نسل دوم: بهرام میرزا • جهانگیر میرزا • قهرمان میرزا • بهمن میرزا •  فریدون میرزا •  اسکندر میرزا •  خسرو میرزا •  مصطفی قلی میرزا •  اردشیر میرزا •  احمد میرزا •  مراد میرزا •  فرهاد میرزا •  فیروز میرزا •  خانلر میرزا •  مهدی‌قلی میرزا •  حمزه میرزا •  لطف‌الله میرزا •  عبدالله میرزا •  فخرالدوله •  نگارالسلطنه  •  دلشاد خانم  •  اقلیما خانم  •  فرخنده سلطان خانم  •  گوهرتاج خانم  •  همایون سلطان خانم  •  خدیجه سلطان خانم  •  خورشید کلاه خانم  •  کوکب سلطان خانم  •  مریم سلطان خانم  •  مهر جهان خانم  •  نور جهان خانم  •  نوشابه خانم  •  قمر سلطان خانم  •  صفیه سلطان خانم  •  صاحب سلطان خانم  •  سکینه سلطان خانم  •  سارا سلطان خانم  •  سلطان بیگم خانم  •  طوبی خانم
نسل سوم: عباس میرزا •  محمدتقی میرزا •  عبدالصمد میرزا •  عزت‌الدوله •  احترام‌الدوله
نسل چهارم: فخرالملوک •  محمود میرزا‌ (فرزند ناصرالدین‌شاه) •  مسعود میرزا •  معین‌الدین میرزا •  محمدقاسم میرزا •  سلطان‌حسین میرزا •  عصمت‌الدوله •  کامران میرزا •  ضیاءالسلطنه •  افتخارالدوله •  والیه •  فخرالدوله •  فروغ‌الدوله •  افتخارالسلطنه •  قدرت‌السلطنه •  افسرالدوله •  فرح‌السلطنه •  اخترالدوله •  نصرت‌الدین میرزا •  تاج‌السلطنه • شرف‌السلطنه •  محمدرضا میرزا •  حسینعلی میرزا •  عزالسلطنه •  احمدرضا میرزا •  عزیزالسلطنه
نسل پنجم: ملک‌منصور میرزا •  ابوالفتح میرزا •  ابوالفضل میرزا •  حسینعلی میرزا •  ناصرالدین میرزا •  فخرالسلطنه •  احترام‌السلطنه • نورالسلطنه  •  عزت‌الدوله •  شکوه‌السلطنه •  شکوه‌الدوله •  اشرف‌الملوک فخرالدوله •  اقدس‌الدوله •  انورالدوله • 
نسل ششم: حسینعلی میرزا •  محمدحسن میرزا •  محمود میرزا
نسل هفتم: فریدون میرزا •  سلطانعلی میرزا •  حمید میرزا •  همایون‌دخت •  ایراندخت
نسل هشتم: محمدحسن میرزا دوم
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  سوئد 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
نگارهٔ جلال‌الدین میرزا قاجار در صفحهٔ نخست کتاب نامهٔ خسروان
مک‌دانل ایکس‌اچ-۲۰ لیتل هنری

| مک‌دانل ایکس‌اچ-۲۰ لیتل هنری | مک‌دانل ایکس‌اچ-۲۰ لیتل هنری |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آزمایشی رم‌جت-rotor powered بالگرد
کشور سازنده: United States
تولیدکننده: مک‌دانل
نخستین پرواز: 29 August 1947
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: 2
مک‌دانل ایکس‌اچ-۲۰ لیتل هنری (به انگلیسی: McDonnell XH-20 Little Henry) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل در کشور ایالات متحده آمریکا است . نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۴۷−۰۸−۲۹ ۲۹ اوت ۱۹۴۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
مک‌دانل اف۲اچ بانشی

| مک‌دانل اف۲اچ بانشی | مک‌دانل اف۲اچ بانشی |
| --- | --- |
A US Navy F2H-2 Banshee over ونسان، کره شمالی، 1952: A US Navy F2H-2 Banshee over ونسان، کره شمالی، 1952
کاربری: هواگرد ناونشین هواپیمای جنگنده
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: مک‌دانل
نخستین پرواز: 11 January 1947
معرفی‌شده در: August 1948
بازنشستگی: 30 September 1959 USN 1959 USMC 1960 USN, USMC (F2H-2P) 1961 USNR, USMCR 12 September 1962 RCN
وضعیت: Phased out of service
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا Royal Canadian Navy
تعداد ساخته‌شده: 895
توسعه‌یافته از: مک‌دانل اف اچ فانتوم
مک‌دانل اف۲اچ بانشی (به انگلیسی: McDonnell F2H Banshee) یک هواگرد ساختِ کارخانهٔ مک‌دانل در کشور ایالات متحده آمریکا است . نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواگرد نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواگرد برای نخستین بار در ۰۱۹۴۷−۰۱−۱۱ ۱۱ ژانویه ۱۹۴۷ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
دژ گرینتزانه کاوور

| میراث جهانی یونسکو | میراث جهانی یونسکو |
| --- | --- |
مکان: گرینتزانه کاوور، استان کونیو، پیمونت، ایتالیا
بخشی از: چشم‌انداز تاکستان پیمونت
معیار ثبت: فرهنگی: (iii)(v)
شمارهٔ ثبت: ۱۳۹۰rev-۰۰۲
تاریخ ثبت: ۲۰۱۴
مساحت: ۷ هکتار (۷۵۰٬۰۰۰ فوت مربع)
مختصات: ۴۴°۳۹′۷″ شمالی ۷°۵۹′۳۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۶۵۱۹۴°شمالی ۷٫۹۹۴۱۷°شرقی﻿ / 44.65194; 7.99417
موقعیت دژ گرینتزانه کاوور در Piedmontنمایش نقشه Piedmontدژ گرینتزانه کاوور (ایتالیا)نمایش نقشه ایتالیا: موقعیت دژ گرینتزانه کاوور در Piedmontنمایش نقشه Piedmontدژ گرینتزانه کاوور (ایتالیا)نمایش نقشه ایتالیا
دژ گرینتزانه کاوور (ایتالیایی: Castello di Grinzane Cavour)، یک دژ در گرینتزانه کاوور، پیمونت و شمال ایتالیا است.
در تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۱۴، دژ گرینتزانه کاوور در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.
اشارات به تاریخ ابتدایی دژ کمیاب است و ریشه آن را به سده سیزدهم یا حدود سال ۱۳۵۰ میلادی نسبت داده‌اند. این دژ شامل یک برج بزرگ است که تصور می‌شود قدیمی‌ترین قسمت کل ساختمان باشد. باقی بدنه دژ دارای ویژگی‌های مشابهی است و بنابراین احتمال می‌رود که در همان دوران ساخته شده باشد.
هامازاسپ باباجانیان

| هامازاسپ باباجانیان | هامازاسپ باباجانیان |
| --- | --- |
نام بومی: Համազասպ Բաբաջանյան
زاده: ۱۸ فوریهٔ ۱۹۰۶ چاراخلو، امپراتوری روسیه
درگذشته: ۱ نوامبر ۱۹۷۷ (۷۱ سال) مسکو، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
مدفن:  (آرامگاه دیوار کرملین گورستان نووودویچی)
وفاداری:  اتحاد جماهیر شوروی
Armored Corps: Armored Corps
سال‌های خدمت: ۱۹۲۵–۱۹۷۷
درجه: Chief marshal of the armored troops
فرماندهی: 3rd Mechanized Brigade 20th Tank Brigade 11th Guards Tank Corps Odessa Military District
جنگ‌ها/عملیات‌ها: جنگ زمستان جنگ جهانی دوم انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان
نشان‌ها:   (۴)  (2)    (۴)   الگو:روبان نشان کوتوزوف (درجه یک)    
هامازاسپ خاچاطوری باباجانیان (ارمنی: Համազասպ Խաչատուրի Բաբաջանյան؛ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۰۶ – ۱ نوامبر ۱۹۷۷) یک فرمانده نظامی ارمنی‌تبار شوروی، کهنه‌سرباز جنگ جهانی دوم و مارشال نیروهای زرهی اتحاد شوروی بود.
جوایز و افتخارات

وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، درجه پرچم سرخ، و قهرمان اتحاد شوروی شده‌است.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
: قهرمان اتحاد شوروی (شماره ۲۰۷۷–۲۶ آوریل ۱۹۴۴)
: Four نشان لنین (شماره ۱۳۵۷۹–۲۶ آوریل ۱۹۴۴, ۱۵ نوامبر ۱۹۵۰, ۱۷ فوریه ۱۹۶۶, ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۶)
: نشان انقلاب اکتبر (۴ مه ۱۹۷۲)
: نشان پرچم سرخ، چهار بار (۱۷ فوریه ۱۹۴۲, ۱۳ ژوئن ۱۹۴۳, ۱۱ ژوئن ۱۹۴۵, ۳۰ دسامبر ۱۹۵۶)
: نشان سوورف، درجه یکم (۲۹ مه ۱۹۴۵)
: نشان سوورف، درجه دوم (۶ آوریل ۱۹۴۵)
: نشان کوتوزوف، درجه یکم (۱۸ دسامبر ۱۹۵۶)
: نشان جنگ میهنی، درجه یکم (۱ مارس ۱۹۴۴)
: نشان ستاره سرخ, twice (24 ژوئن ۱۹۴۳, ۳ نوامبر ۱۹۴۴)
: Order "For Service to the Homeland in the Armed Forces of the USSR", درجه سوم (۱۹۷۵)
: مدال دفاع از مسکو (۱۹۴۴)
: مدال آزادسازی ورشو (۱۹۴۵)
: مدال تسخیر برلین (۱۹۴۵)
: مدال «برای پیروزی بر آلمان در جنگ بزرگ میهنی ۱۹۴۱-۱۹۴۵» (۱۹۴۵)
: Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941-1945" (۱۹۶۵)
: Jubilee Medal "Thirty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945" (۱۹۷۵)
: Jubilee Medal "In Commemoration of the 100th Anniversary of the Birth of Vladimir Ilyich Lenin" (۱۹۶۹)
: Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy" (۱۹۴۸)
: Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR" (۱۹۵۸)
: Jubilee Medal "50 Years of the Armed Forces of the USSR" (۱۹۶۸)
: Medal "Veteran of the Armed Forces of the USSR" (۱۹۷۶)
: Medal "For the Development of Virgin Lands" (۱۹۵۶)
Wound stripe
| 0 | 1 |
| --- | --- |
: Order of 9 September 1944, درجه یکم (بلغارستان)
: Medal “For Strengthening Friendship in Arms”, Golden class (چکسلواکی)
: ویرتوتی میلیتاری, درجه چهارم (لهستان)
: نشان افتخار تولد لهستان، درجه چهارم (لهستان)
: نشان صلیب گرونوالد، درجه سوم (لهستان)
: Brotherhood of Arms Medal (لهستان)
: Medal "For Oder, Neisse and the Baltic" (لهستان)
: Order of the Red Banner (مغولستان)
: Medal "30 Years of the Victory in Khalkhin-Gol" (مغولستان)
: Medal "40 Years of the Victory in Khalkhin-Gol" (مغولستان)
: Medal "50 Years of the Mongolian People's Revolution" (مغولستان)
: Medal "30 Years of Victory over Militaristic Japan" (مغولستان)
: Medal "50 Years of the Mongolian People's Army" (مغولستان)
یلنیا، روسیه (۱۹۷۰)
Zalishchyky, اوکراین
گدنیا، لهستان (۱۹۷۲-۲۰۰۴).
Statue honoring Marshal Babadzhanian in ناحیه آوان of ایروان
کارست ولونگ

کارست وولونگ (چینی: 武隆喀斯特�) یک منظر کارست است که در محدودهٔ منطقه وولونگ، شهرداری چونگ‌چینگ، جمهوری خلق چین واقع شده است. این منطقه به سه ناحیه تقسیم می‌شود که به ترتیب شامل سه پل طبیعی، فروچاله کینگ‌کئو (箐口天坑) و غار فورونگ است. این مکان جزئی از پارک ملی زمین‌شناسی کارست وولونگ و همچنین جزئی از کارست جنوب چین است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
نواحی دیدنی > سه پل طبیعی

مقالهٔ اصلی: سه پل طبیعی
سه پل طبیعی، یک سری از پل‌های طبیعی سنگ آهک است که در شهر شیان‌موشان، شهرستان وولونگ واقع شده است. این پل‌ها هستهٔ منطقهٔ حفاظت‌شده‌ای به مساحت ۲۲ کیلومتر مربع (۸٫۵ مایل مربع) هستند که ویژگی‌های زیر را شامل می‌شود:
پل‌های سنگ آهکی تیانلونگ (天龙桥)، چینگ‌لونگ (青龙桥) و هایلونگ (黑龙桥);
فروچاله چینگ‌لونگ (青龙天坑);
فروچاله شنیینگ (神鹰天坑);
دره کارست رودخانه یانگ‌شی (羊水河喀斯特峡谷);
دره لانگ‌شی (龙水峡地缝);
فروچاله مرکزی شی‌یوآن (中石院天坑);
فروچاله پایین‌دستی شی‌یوآن (下石院天坑);
غار هفتاد و دو شاخه (七十二岔洞);
غار لانگ‌چوآن (龙泉洞);
غار جاودان (仙人洞);
جوی مخفی میمون (猴子坨伏流);
جوی مخفی بای‌گوا (白果伏流).
نواحی دیدنی > ناحیه دیدنی فروچاله کینگ‌کئو

ناحیه دیدنی فروچاله کینگ‌کئو در اطراف بخش هوپینگ، منطقه وولونگ واقع شده است. این ناحیه شامل ۵ فروچاله به شرح زیر است:
فروچاله کینگ‌کئو (箐口天坑);
فروچاله نیوبیزی‌دونگ (牛鼻子洞天坑);
فروچاله دالوودانگ (打锣凼天坑);
فروچاله تیان‌پینگ‌میائو (天平庙天坑);
فروچاله شی‌وانگ‌دونگ (石王洞天坑)
و غارهای اطراف آن. این تنها خوشهٔ فروچاله شناخته‌شده در جهان است که فرض شده توسط فرسایش آب سطحی شکل گرفته باشد.
ناحیه دیدنی فروچاله کینگ‌کئو (که گاهی به عنوان سیستم کارست فروچاله فرسایش مکانیکی هوپینگ شناخته می‌شود) شامل یک منطقه هسته‌ای به مساحت ۷٬۱۳۴ هکتار و منطقه حائل به مساحت ۴۶٬۷۸۱ هکتار است که در مجموع ۵۳٬۹۱۵ هکتار منطقه حفاظت‌شده را تشکیل می‌دهد.
نواحی دیدنی > ناحیه دیدنی غار فورونگ-رودخانه فورونگ

غار فورونگ در شهر جیانگ‌کئو، منطقه وولونگ واقع شده است، که حدود ۲۰ کیلومتر (۱۲ مایل) از مرکز ناحیه فاصله دارد و نزدیک به محل تلاقی رودخانه‌های فورونگ و وو قرار دارد. این غار به طول ۲٬۸۴۶ متر (۹٬۳۳۷ فوت) است و دارای ده‌ها شافت عمودی است که از طریق سنگ آهک عبور می‌کنند. چکنده‌سنگ و دیگر ویژگی‌های رسوبی در سراسر غار به وفور یافت می‌شوند و این غار به صورت روزانه برای بازدید عموم باز است.
منطقه غار فورونگ-رودخانه فورونگ شامل یک منطقه هسته‌ای به مساحت ۳٬۹۴۱ هکتار و منطقه حائل به مساحت ۲۴٬۰۲۴ هکتار است که در مجموع ۲۷٬۹۶۵ هکتار منطقه حفاظت‌شده را تشکیل می‌دهد.
گیاه‌شناسی

منطقه کارست وولونگ انواع مختلفی از جنگل‌ها و جوامع گیاهی را داراست.
جنگل سوزنی‌برگ زیرمدیترانه‌ای: Pinus massoniana، سرو مجنون چینی؛ مخلوط Pinus massoniana و سرو مجنون چینی
جنگل برگ‌وسینه همیشه‌سبز: گونه‌های Pinus massoniana؛ خانواده‌های سرویان، دارتالابیان، برگ‌بوئیان، چاییان، زیتون‌وشان؛ و جنس‌های Castanopsis و Quercus
جنگل برگ‌وسینه ریزش‌کننده: بلوط فابر, بلوط برگ‌اره‌ای, و Kalopanax ricinifolium
درختچه‌ها: درختچه‌های Pyracantha fortuneana, پنج انگشت (گونه), و Distylium racemosum
درختان و درختچه‌های ریزش‌کننده: Quercus, شیرین‌ژد چینی, Pyracantha fortuneana, پنج انگشت (گونه), و نارونیان
جنگل‌های بامبو: Phyllostachys heteroclada و Sinoca lamusaffinis
گیاهان حفاظت‌شده شامل کهن‌دار, Eucommia ulmoides, Taxus chinensis, Handeliodendron bodinieri, Liriodendron chinense, گردوی ایرانی, Phellodendron chinense, Fagopyrum dibotrys, درخت کافور, Camptotheca acuminata, کیوی چینی, و Gynostemma pentaphyllum.
سه پل طبیعی
فروچاله نیوبیزی‌دونگ در برف.
چکنده‌سنگ در غار فورونگ
نورثروپ وای‌بی-۳۵

| نورثروپ وای‌بی-۳۵ | نورثروپ وای‌بی-۳۵ |
| --- | --- |
نمونه اولیه وای‌بی-۳۵: نمونه اولیه وای‌بی-۳۵
کاربری: بمب‌افکن راهبردی
تولیدکننده: نورثروپ
طراح: جک نورثروپ
نخستین پرواز: ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۶
وضعیت: منحل شده در ۱۹۴۹
کاربر اصلی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا (پیشین)
هزینهٔ برنامه: ۶۶ میلیون دلار
توسعه‌یافته به: نورثروپ وای‌بی-۴۹
نورثروپ وای‌بی-۳۵ (به انگلیسی: Northrop YB-35)، یک هواپیمای بال‌دیس آمریکایی ساخت نورثروپ بود. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۴۶−۰۶−۲۵ ۲۵ ژوئن ۱۹۴۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت و در سال ۱۹۴۹ پروژه ساخت و توسعه آن منحل شد.
مشخصات

داده‌ها از Northrop Flying Wings : a history of Jack Northrop's visionary aircraft
ویژگی‌های کلی
خدمه: ۹ نفر شامل: خلبان، کمک‌خلبان، مسئول بمب‌ها، ناوبر، مهندس، اپراتور رادیو، ۳ مسئول مسلسل
طول: ۵۳ فوت ۱ اینچ (۱۶٫۱۸ متر)
پهنای بال: ۱۷۲ فوت (۵۲ متر)
ارتفاع: ۲۰ فوت ۳٫۵ اینچ (۶٫۱۸۵ متر)
مساحت بال‌ها:  ۴٬۰۰۰ فوت مربع (۳۷۰ متر مربع)
مقیاس نمایش: 7.4
ماهی‌واره: root: NACA 653-019; tip: NACA 653-018
وزن خالی:  ۹۱٬۰۰۰ پوند (۴۱٬۲۷۷ کیلوگرم) with turrets
وزن ناخالص:  ۱۵۴٬۰۰۰ پوند (۶۹٬۸۵۳ کیلوگرم) with turrets
بیشترین وزن برخاست:  ۲۰۹٬۰۰۰ پوند (۹۴٬۸۰۱ کیلوگرم)
ظرفیت سوخت:  ۱۰٬۰۰۰ گالون آمریکایی (۸٬۳۰۰ گالون بریتانیایی؛ ۳۸٬۰۰۰ لیتر) internal; ۱۸٬۰۰۰ گالون آمریکایی (۱۵٬۰۰۰ گالون بریتانیایی؛ ۶۸٬۰۰۰ لیتر) with bomb-bay auxiliary tanks fitted
پیشرانه هواگرد: 2 عدد 28-cylinder air-cooled radial piston engines Pratt & Whitney R-4360-45 Wasp Major،‏ ۳٬۰۰۰ اسب بخار (۲٬۲۰۰ کیلووات)  در هر موتور mounted left and right outboard
پیشرانه هواگرد: 2 عدد 28-cylinder air-cooled radial piston engines Pratt & Whitney R-4360-47 Wasp Major،‏ ۳٬۰۰۰ اسب بخار (۲٬۲۰۰ کیلووات)  در هر موتور mounted left and right inboard
ملخ‌ها:  4-bladed Hamilton Standard HSP24F60-344, ۱۵ فوت ۳ اینچ (۴٫۶۵ متر) diameter constant-speed fully-feathering pusher propellers
عملکرد
حداکثر سرعت:  ۳۹۱ مایل بر ساعت (۶۲۹ کیلومتر بر ساعت؛ ۳۴۰ گره)
سرعت کروز:  ۲۴۰ مایل بر ساعت (۳۸۶ کیلومتر بر ساعت؛ ۲۰۹ گره)
بُرد:  ۷٬۵۰۰ مایل (۶٬۵۱۷ مایل دریایی؛ ۱۲٬۰۷۰ کیلومتر)
حداكثر ارتفاع:  ۳۹٬۷۰۰ فوت (۱۲٬۱۰۰ متر) (restricted to ۲۰٬۰۰۰ فوت (۶٬۰۹۶ متر) due to APU problems)
نرخ صعود:  ۶۲۵ فوت بر دقیقه (۳٫۱۸ متر بر ثانیه)
بارگیری بال: ۴۵ پوند بر فوت مربع (۲۲۰ کیلوگرم بر متر مربع)
توان به وزن: ۰٫۰۷ horsepower per pound (۰٫۱۲ kilowatts per kilogram)
جنگ‌افزار
سلاح‌ها 20 × .50 in (12.7 mm) M3 Browning machine guns in six remotely controlled turrets and one tail stinger
بمب‌ها:  ۵۲٬۲۰۰ پوند (۲۳٬۶۷۸ کیلوگرم) of bombs, maximum
نورث امریکن اف‌جی-۱ فیوری

| نورث امریکن اف‌جی-۱ فیوری | نورث امریکن اف‌جی-۱ فیوری |
| --- | --- |
کاربری: هواپیمای جنگنده
کشور سازنده: ایالات متحده آمریکا
تولیدکننده: نورث امریکن اوییشن
نخستین پرواز: ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی
معرفی‌شده در: اکتبر ۱۹۴۷ میلادی
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۳۱ (با احتساب پیش‌نمونه‌ها)
توسعه‌یافته به: اف-۸۶ سیبر
نورث امریکن اف‌جی-۱ فیوری (به انگلیسی: North American FJ-1 Fury) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ نورث امریکن اوییشن در کشور ایالات متحده آمریکا است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۰۱۹۴۶−۰۹−۱۱ ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
داگلاس ای-۱ اسکای‌ریدر

| داگلاس ای-۱ اسکای‌ریدر | داگلاس ای-۱ اسکای‌ریدر |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد تهاجمی
کشور سازنده: آمریکا
تولیدکننده: شرکت هواپیماسازی داگلاس
نخستین پرواز: ۱۸ مارس ۱۹۴۵
معرفی‌شده در: ۱۹۴۶
بازنشستگی: ۱۹۷۳ (آمریکا) ۱۹۸۵ نیروهای مسلح گابن
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا South Vietnam Air Force
ساخته‌شده: ۱۹۴۵–۱۹۵۷
تعداد ساخته‌شده: ۳,۱۸۰
توسعه‌یافته به: داگلاس ای۲دی اسکای‌شارک
داگلاس ای-۱ اسکای‌ریدر (به انگلیسی: Douglas A-1 Skyraider)(با نام پیشین:AD)  جنگندهٔ تهاجمی آمریکایی است که از اواخر دههٔ ۱۹۴۰ تا اوائل دههٔ ۱۹۸۰ فعال بود. این هواپیما به عنوان تنها جنگنده ملخ‌دار پیستونی که در عصر جت در کنار جنگنده‌های دارای موتور جت به عملیات می‌پرداخت شهرت زیادی داشت. اسکای‌ریدر بیش  از سه دهه برای کشورهای مختلف خدمت کرد و حتی در کنار جنگنده اف-۴ فانتوم به عملیات پرداخت. مدت زمان خدمت اسکای‌ریدر بسیار طولانی بوده و از جنگنده‌های موفق به حساب می‌آمد و حتی بال‌های راست و سرعت پایین آن الهام‌بخش توسعهٔ جت جانشین آن ای-۱۰ تاندربولت ۲ شد.
مهم‌ترین کاربران این جنگنده نیروی دریایی، تفنگداران دریایی و نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا بودند. این هواپیما همچنین در نیروی دریایی بریتانیا، نیروی هوایی فرانسه و نیروی هوایی جمهوری ویتنام به کار گرفته می‌شد.
تاریخچهُ عملیات > جنگ کره

اسکایریدر برای جنگ جهانی دوم خیلی دیر تولید شده بود، ولی در جنگ کره(۱۹۵۳-۱۹۵۰) استخوان بندی نیروی دریایی و تفنگداران نیروی دریایی آمریکا بود. میزان حمل سلاح و مدت زمان ده ساعتهٔ پرواز این هواپیما آن را نسبت به جت‌های زمان خود برتری می‌داد. در تاریخ ۲ می۱۹۵۱ اسکایریدرها تنها هواپیماهای اژدرافکن جنگ بودند.
در تاریخ ۱۶ ژوئن ۱۹۵۳ اسکایریدر یک فروند هواپیمای دوبالهٔ شوروی به نام پلیکارپف ۲ را سرنگون کرد که این پیروزی تنها پیروزی قابل استناد این هواپیما در نبردهای هوایی این جنگ بود. ای دی ۳ان و ای دی۴ان دارای بمب و فلر برای انجام عملیات در شب بودند و ای دی‌های مجهز به رادار دارای سیستم اختلال در رادار دشمن نیز بودند.
در خلال جنگ کره اسکایریدرها فقط در نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا کار می‌کردند و معمولاً دارای رنگ آبی دریایی تیره بودند و نیروهای دشمن آن را هواپیمای آبی می‌نامیدند. ۱۲۸ فروند اسکایریدر نیروی دریایی و تفنگداران دریایی در جنگ کره از دست رفت. از این تعداد ۱۰۱ فروند آن در نبرد و ۲۷ فروند آن در سوانحج نابود شد.
تاریخچهُ عملیات > رویداد کثی پسیفیک

در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۴ دو فروند اسکایریدر از ناوهای هواپیمابر یواس اس فیلیپین سی و هورنت هنگام جستجو برای بازماندگان هواپیمای مسافربری کثی پسیفیک که سه روز پیش از آن به وسیلهُ لا-۹های جمهوری خلق چین سرنگون شده بود، دو فروند لا-۹ را سرنگون نمودند.