stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پیرس برازنان

| پیرس برازنانOBE | پیرس برازنانOBE |
| --- | --- |
برازنان در ۲۰۱۴: برازنان در ۲۰۱۴
نام هنگام تولد: پیرس برندن برازنان
زادهٔ: ۱۶ مهٔ ۱۹۵۳ ‏(۷۱ سال) دراهیدا، شهرستان لوث، ایرلند
شهروندی: ایرلند ایالات متحده
محل تحصیل: مرکز درام لندن
پیشه‌ها: بازیگر تهیه‌کننده فیلم
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۵–اکنون
همسران: کاساندرا هریس (ا. ۱۹۸۰–۱۹۹۱) کیلی شی اسمیت (ا. ۲۰۰۱)
فرزندان: ۵
امضاء: امضاء
پیرس برندن برازنان (انگلیسی: Pierce Brendan Brosnan؛ ‎/ˈbrɒsnən/‎؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۵۳) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم ایرلندی است. او بیشتر به عنوان پنجمین بازیگر نقش مأمور مخفی جیمز باند در مجموعه‌فیلم جیمز باند شناخته می‌شود و در چهار فیلم از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲ (گولدن‌آی، فردا هرگز نمی‌میرد، دنیا کافی نیست و روزی دیگر بمیر) و در چندین بازی ویدئویی مرتبط با این فرنچایز نقش‌آفرینی کرد.
پس از ترک مدرسه در سن ۱۶ سالگی، برازنان آموزش تصویرسازی تجاری را آغاز کرد و به مدت سه سال در مرکز درام در لندن حضور یافت. پس از بازیگری روی صحنه، او در سریال تلویزیونی رمینگتون استیل (۱۹۸۲–۱۹۸۷) به محبوبیت رسید. پس از پایان سریال، برازنان در فیلم‌هایی مانند فیلم جاسوسی جنگ سرد پروتکل چهارم (۱۹۸۷) و کمدی خانم داوت‌فایر (۱۹۹۳) ظاهر شد. او پس از به‌دست‌آوردن شهرت جهانی برای بازی در نقش جیمز باند، در دیگر فیلم‌های برجسته از جمله فیلم حماسی قله دانته (۱۹۹۷) و بازسازی حادثه توماس کراون (۱۹۹۹) نقش‌آفرینی کرد. از زمان ترک نقش باند، او در فیلم‌هایی مانند کمدی موزیکال ماما میا! (۲۰۰۸)، فیلم دلهره‌آور سیاسی سایه‌نویس (۲۰۱۰)، فیلم اکشن فانتزی پرسی جکسون و المپ‌نشینان: دزد آذرخش (۲۰۱۰)، فیلم اکشن جاسوسی دلهره‌آور مرد نوامبر (۲۰۱۴) و دنباله ماما میا! دوباره شروع کنیم (۲۰۱۸) ظاهر شد. در سال ۲۰۲۲، برازنان نقش کنت نلسون / دکتر فیت را در فیلم بلک ادم از دنیای توسعه‌یافته دی‌سی ایفا کرد.
برازنان دو نامزدی جایزه گلدن گلوب را برای مینی‌سریال نانسی آستور (۱۹۸۲) و برای فیلم کمدی سیاه گاوباز (۲۰۰۵) دریافت کرده‌است. او در سال ۱۹۹۶، همراه با تهیه‌کننده فیلم آمریکایی بیو سنت کلر، یک شرکت تولیدی مستقر در لس آنجلس به نام «آیریش دریم تایم» را تشکیل داد. او همچنین به دلیل فعالیت‌های خیریه و زیست‌محیطی‌اش شناخته شده‌است. برازنان در سال ۱۹۹۷ یک ستاره در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود برای کمک‌هایش به صنعت فیلم دریافت کرد. در سال ۲۰۲۰، او در فهرست برترین بازیگران سینمای آیریش تایمز در رتبه ۱۵ قرار گرفت.
اوایل زندگی

برازنان در ۱۶ مه ۱۹۵۳ در دراهیدا، کانتی لوث، تنها فرزند می (با نام خانوادگی اسمیت) و توماس برازنان، یک نجار، به دنیا آمد. او هم‌نامِ پدربزرگش، پیرس برازنان، است که به نوبهٔ خود از نام خانوادگی والدینش، جان برازنان و مارگارت پیرس، نامگذاری شده‌است. او به مدت ۱۲ سال در ناوان، شهرستان میث زندگی کرد و در سال ۱۹۹۹ گفت که آنجا را زادگاه خود می‌داند. پدرش وقتی برازنان یک نوزاد بود خانواده را ترک کرد. مادرش در چهار سالگی به لندن رفت تا به‌عنوان پرستار کار کند. از آن زمان به بعد، او تا حد زیادی توسط پدربزرگ و مادربزرگ مادری خود، فیلیپ و کاتلین اسمیت بزرگ شد. پس از مرگ آن‌ها، او با خاله و سپس با دایی‌اش زندگی کرد، اما پس از آن به خانه‌ای فرستاده شد که توسط زنی به نام آیلین اداره می‌شد. او بعداً گفت: «در دوران کودکی نسبتاً تنها بودم. من هرگز پدرم را نشناختم [چون] وقتی من نوزاد بودم ما را ترک کرد [...] مادرم [به‌دلیل] کاتولیک ایرلندی بودن در دهه ۱۹۵۰، و داشتن ازدواجی ناموجود و همسری که آنجا نبود [...] بسیار رنج برد [او] بسیار شجاع بود و گام‌های جسورانه‌ای برداشت تا در انگلستان پرستار شود. اساساً می‌خواهم زندگی بهتری برای او و خودم داشته‌باشم. مادرم سالی یک‌بار، سالی دو بار به خانه می‌آمد.»
برازنان در یک خانواده کاتولیک بزرگ شد، و در یک مدرسه محلی که توسط برادران د لا ساله اداره می‌شد تحصیل کرد و در همان زمان به‌عنوان «پسر محراب» خدمت کرد. او ایرلند را در ۱۲ اوت ۱۹۶۴ ترک کرد و به اسکاتلند رفت تا با مادرش و همسر جدید او، ویلیام کارمایکل، در خانه‌شان در لانگنیدری متحد شود. کارمایکل، برازنان را برای نخستین بار در سن ۱۱ سالگی برای دیدن یک فیلم جیمز باند (گلدفینگر) برد. آنها بعداً به لندن بازگشتند، جایی که برازنان در مدرسه الیوت در پاتنی، که اکنون به نام «آکادمی آرک پاتنی» شناخته می‌شود، تحصیل کرد. او هنگام بحث در مورد انتقال خود از ایرلند به انگلیس، گفت: «وقتی به‌عنوان یک پسربچهٔ ایرلندی ۱۰ ساله به یک شهر بسیار بزرگ مانند لندن می‌روید، زندگی‌تان ناگهان بسیار سریع‌تر پیش می‌رود [...] این به شما حس ایرلندی‌بودن‌تان را می‌دهد. بریتانیایی‌ها روش فوق‌العاده‌ای برای انجام این کار دارند، و من احساس عمیق خاصی از خارجی‌بودن داشتم.» نام مستعار او در مدرسه «ایرلندی» بود.
پس از ترک مدرسه در ۱۶ سالگی، برازنان تصمیم گرفت نقاش شود و آموزش تصویرسازی تجاری را در مدرسه هنر سنت مارتین در لندن آغاز کرد. او هنگام شرکت در تمرینی در یک کارگاه در اوال‌هاوس، یک آتش‌خوار را دید که به مردم یاد می‌داد چگونه آتش بخورند و تصمیم گرفت به آن بپیوندد. او بعداً به مدت سه سال به عنوان بازیگر در مرکز درام لندن آموزش دید. او در تشریح احساس بازیگرشدن و تأثیری که در زندگی‌اش داشت، گفت: «زمانی که بازیگری را کشف کردم، یا وقتی بازیگری مرا کشف کرد، برایم یک رهایی بود. این مانند پله‌ای به زندگی دیگری بود، دور از زندگی‌ای که داشتم، و بازیگری چیزی بود که در آن خوب بودم، چیزی که مورد قدردانی قرار گرفت. این رضایتی بزرگ در زندگی من بود.»
زندگی حرفه‌ای > آغاز کار

برازنان که در سال ۱۹۷۵ از مرکز درام فارغ‌التحصیل شد، به عنوان دستیار بازیگری مدیر صحنه در تئاتر سلطنتی یورک شروع به کار کرد و نخستین نقش بازیگری خود را در تا تاریکی صبر کن انجام داد. در عرض شش ماه، نمایشنامه‌نویس تنسی ویلیامز او را برای بازی در نقش مک‌کیب در اولین نمایش بریتانیایی از علامت رد دویل بتری (با نام «پیرس برازمن») انتخاب کرد. اجرای او در لندن سر و صدایی به پا کرد و برازنان هنوز هم تلگرامی ارسالی از ویلیامز را دارد که در آن نوشته شده‌است: «از خدا بخاطر تو سپاسگذارم، پسر عزیزم». در سال ۱۹۷۷، فرانکو زفیرلی او را برای حضور در نمایشنامه فیلومنا اثر ادواردو د فیلیپو در کنار جوآن پلورایت و فرانک فینلی انتخاب کرد.
برازنان کار خود را با حضور کوتاه در فیلم‌هایی مانند جمعه خوب طولانی (۱۹۸۰) و آینه ترک برداشته (۱۹۸۰) و همچنین نقش‌های تلویزیونی اولیه در حرفه‌ای‌ها و نمایش امروز ادامه داد. او با بازی در مینی‌سریال محبوب عمارت‌های آمریکا به یک ستاره تلویزیونی در ایالات متحده تبدیل شد. او این کار را در سال ۱۹۸۲ با مینی‌سریال ۹ قسمتی بی‌بی‌سی نانسی آستور دنبال کرد که زندگی لیدی آستور، اولین زنی که در پارلمان بریتانیا نشسته بود را به نمایش گذاشت. بازی او در نقش رابرت گولد شاو دوم، نامزدی جایزه گلدن گلوب را در سال ۱۹۸۵ برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به ارمغان آورد.
در سال ۱۹۸۲، برازنان به کالیفرنیای جنوبی نقل مکان کرد و با بازی در نقش اصلی سریال پلیسی کمدی-رمانتیک رمینگتون استیل از ان‌بی‌سی، محبوبیت خود را در ایالات متحده افزایش داد. واشینگتن پست در همان سال خاطرنشان کرد که برازنان «می‌تواند به عنوان یک جیمز باند جوان به موفقیت برسد.» پس از پایان کار در رمینگتون استیل در سال ۱۹۸۷، برازنان در چندین فیلم ظاهر شد، از جمله پروتکل چهارم (۱۹۸۷)، فیلم دلهره‌آور فریبکاران در مورد جنگ سرد که در آن در کنار مایکل کین ظاهر شد، و مینی‌سریال خانه نجیب (۱۹۸۸) اثر جیمز کلیول و مرد چمن‌زن (۱۹۹۲). در سال ۱۹۹۲، او در یک قسمت آزمایشی برای ان‌بی‌سی به نام «Running Wilde»، نقش یک خبرنگار مجله «Auto World» را با بازی جنیفر لاو هیویت در نقش دخترش ضبط کرد، اما این پایلوت هرگز پخش نشد. او در سال ۱۹۹۳ در فیلم کمدی خانم داوت‌فایر ظاهر شد. او همچنین در چندین فیلم تلویزیونی از جمله قربانی عشق (۱۹۹۱)، قطار مرگبار (۱۹۹۳) و نگهبان شب (۱۹۹۵) یک فیلم جاسوسی در هنگ‌کنگ ظاهر شد. در سال ۲۰۰۳، برازنان جایزه یک عمر دستاورد را از آکادمی فیلم و تلویزیون ایرلند را به خاطر مشارکتش به فیلم ایرلند دریافت کرد.
زندگی حرفه‌ای > پس از جیمز باند

نخستین نقش برازنان پس از جیمز باند، نقش دانیل رافرتی در سال ۲۰۰۴ در قوانین جذابیت بود. گرت مورفی، از entertainment.ie، اجرای برازنان را «به‌طور شگفت‌آوری مؤثر» توصیف کرد، که «به آرامی شخصیت جیمز باند او را از بین می‌برد و او را با یک انرژی خشمگین تکمیل می‌کند». در همان سال برازنان در فیلم پس از غروب در کنار سلما هایک و وودی هرلسون بازی کرد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای منفی دریافت کرد و در گیشه شکست خورد. فیلم بعدی برازنان، گاوباز محصول ۲۰۰۵ بود. او در نقش جولیان نوبل، یک قاتل خسته و عصبی که با یک فروشنده دوره‌گرد (گاوباز (فیلم)) در یک بار مکزیکی ملاقات می‌کند، بازی کرد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی را به همراه داشت. راجر ایبرت برای شیکاگو سان-تایمز عملکرد برازنان را بهترین عملکرد دوران حرفه‌ای او خواند. برازنان نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد در فیلم موزیکال یا کمدی شد، که به واکین فینیکس برای سربه‌راه باش رسید. در سال ۲۰۰۶، برازنان فیلم‌های رسمی جام جهانی فوتبال را به کارگردانی مایکل آپتد روایت کرد.
در سال ۲۰۰۷، برازنان در فیلم سرافیم فالز در کنار همکار ایرلندی لیام نیسون ظاهر شد. این فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۷ برای نمایش‌های محدود اکران شد و بازخورد متوسطی داشت. کوین کراست از لس آنجلس تایمز خاطرنشان کرد که برازنان و نیسون «دشمنان خوبی هستند». در همان سال، برازنان از ساخت یک وسترن با بازیگران دیگر ایرلندی، گابریل بیرن و کالم مینی صحبت کرد. در همان سال برازنان در نقش تام رایان در پروانه‌ای روی چرخ بازی کرد.
فعالیت‌های خیریه

برازنان از سال ۲۰۰۱ سفیر یونیسف ایرلند بوده‌است و اعلامیه ویژه‌ای را به مناسبت راه اندازی کمپین یونیسف با لیام نیسون «اتحاد با کودکان، اتحاد در برابر ایدز» ثبت کرده‌است. برازنان در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۴ از جان کری حمایت کرد و از حامیان جدی ازدواج همجنس‌گرایان است.
برازنان نخستین بار در سال ۱۹۶۲ در سن ۹ سالگی از مسابقه تسلیحات هسته‌ای آگاه شد، زمانی که محکومیت جهانی آزمایش هسته‌ای ایالات متحده در سایت آزمایش نوادا به تیتر اخبار بین‌المللی تبدیل شد. در طول دهه ۱۹۹۰، او در کنفرانس‌های خبری در واشینگتن، دی.سی. شرکت کرد تا به صلح سبز کمک کند تا توجه خود را به کمپین پایان‌دادن به آزمایش جنگ‌افزار هسته‌ای با یک پیمان منع جامع جلب کند. برازنان در حمایت از اعتراض صلح سبز علیه برنامه آزمایش هسته‌ای فرانسه، اولین نمایش فیلم گولدن‌آی در فرانسه را تحریم کرد.
از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰، برازنان و همسرش اسمیت با شورای دفاع از منابع طبیعی و صندوق بین‌المللی رفاه حیوانات همکاری کردند تا از ساخت کارخانه نمک پیشنهادی در تالاب سن ایگناسیو جلوگیری کنند. این زوج به همراه هلی بری، سیندی کرافورد و داریل هانا با موفقیت با تأسیسات گاز طبیعی مایع در بندر کابریلو که در سواحل مالیبو پیشنهاد شده بود، مبارزه کردند. کمیسیون اراضی ایالتی سرانجام اجاره ساخت ترمینال را رد کرد. در مه ۲۰۰۷، فرماندار آرنولد شوارتزنگر این تأسیسات را وتو کرد.
در مه ۲۰۰۷، برازنان و اسمیت ۱۰۰٫۰۰۰ دلار برای کمک به جایگزینی زمین بازی در جزیره کائوآئی هاوایی، جایی که صاحب یک خانه هستند، اهدا کردند. در ۷ ژوئیه ۲۰۰۷، برازنان فیلمی را در لایو ایرث در لندن ارائه کرد. او همچنین یک تبلیغ تلویزیونی برای این هدف ضبط کرد.
برازنان همچنین به عنوان یکی از اعضای هیئت مشاوران انجمن حفاظت دریایی سی شپردز فهرست شده‌است. در سال ۲۰۰۴، او توسط «بنیاد سبک پایدار» به عنوان "خوشتیپ‌ترین طرفدار محیط زیست» انتخاب شد.
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۹ | سکته مورفی | ادوارد او'گریدی | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۸۰ | خانه ترس همر | آخرین قربانی | قسمت: «Carpathian Eagle» |
| ۱۹۸۰ | حرفه‌ای‌ها | اپراتور نظارت | قسمت: «Blood Sports» |
| ۱۹۸۱ | عمارت‌های آمریکا | روری او'مانیون | نقش اصلی – ۳ قسمت |
| ۱۹۸۲ | نمایش امروز | دنیس | قسمت: «The Silly Season» |
| ۱۹۸۲ | نانسی آستور | رابرت گولد شاو | ۴ قسمت |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۷ | رمینگتون استیل | نام مستعار «رمینگتون استیل» | نقش اصلی – ۹۴ قسمت |
| ۱۹۸۸ | خانه اشراف | ایان دانروس | نقش اصلی – ۴ قسمت |
| ۱۹۸۹ | دور دنیا در ۸۰ روز | فیلیس فاگ | نقش اصلی – ۳ قسمت |
| ۱۹۸۹ | سرقت | نیل اسکینر | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۹۱ | قتل ۱۰۱ | چارلز لاتیمور | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۹۱ | قربانی عشق | پل تاملینسون | همچنین شناخته‌شده به‌عنوان «Raw Heat» فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۹۳ | قطار مرگبار | مایکل «مایک» گراهام | همچنین شناخته‌شده به‌عنوان «Detonator» فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۹۳ | زنجیره شکسته | سِر ویلیام جانسون | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۹۴ | با غریبه‌ها صحبت نکن | داگلاس پاتریک برودی | فیلم تلویزیونی |
| ۱۹۹۵ | نگهبان شب | مایکل «مایک» گراهام | فیلم تلویزیونی (همچنین شناخته‌شده به‌عنوان «Detonator 2») |
| ۲۰۰۱ | پخش زنده شنبه شب | خودش | قسمت: «پیرس برازنان/دستینیز چایلد» |
| ۲۰۰۱ | سیمپسون‌ها | خودش (حضور افتخاری) | صدا قسمت: «خانه درختی وحشت ۱۲» |
| ۲۰۱۱ | کیسه استخوان‌ها | مایک نونان | نقش اصلی – ۲ قسمت |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ | پسر | الی مک کالو | نقش اصلی – ۲۰ قسمت |
| ۲۰۱۸ | جایزه بریکترو | خودش (میزبان) | برنامهٔ ویژه تلویزیونی |
فیلم‌شناسی > بازی‌های ویدیوئی

| سال | عنوان | نقش | یادداشت‌ها |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۷ | گولدن‌آی ۰۰۷ | جیمز باند | شباهت فیزیکی، تصاویر آرشیوشده |
| ۱۹۹۹ | فردا هرگز نمی‌میرد | جیمز باند | شباهت فیزیکی، تصاویر آرشیوشده |
| ۲۰۰۰ | جهان کافی نیست (نینتندو ۶۴) | جیمز باند | شباهت فیزیکی، تصاویر آرشیوشده |
| ۲۰۰۰ | جهان کافی نیست (پلی‌استیشن) | جیمز باند | شباهت فیزیکی، تصاویر آرشیوشده |
| ۲۰۰۰ | مسابقه ۰۰۷ | جیمز باند | شباهت فیزیکی، تصاویر آرشیوشده |
| ۲۰۰۲ | جیمز باند ۰۰۷: شب جهنمی | جیمز باند | شباهت فیزیکی |
| ۲۰۰۴ | جیمز باند ۰۰۷: همه‌چیز یا هیچ‌چیز | جیمز باند | شباهت فیزیکی و صدا |
برازنان در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۲
برازنان در دورانی که سخنگوی محیط زیست پاسیفیک گرین در اواخر دهه ۱۹۹۰ بود
قتل‌عام ۱۹۹۳ پنگال

قتل‌عام ۱۹۹۳ پنگال به کشتار پنگال‌ها توسط میتی‌ها در ۳ می ۱۹۹۳ (۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۲) در ایالت مانیپور کشور هند اشاره دارد. پنگال‌ها یک جامعه بومی مسلمان در ایالت مانیپور کشور هند بوده و مردم میتی نیز قوم اکثریت ایالت مانیپور را تشکیل می‌دهند و اغلب هندو هستند.
پیشینه

قسمت شمال شرقی هند تا قبل از این واقعه، شاهد خشونت مذهبی بین هندوها و مسلمانان نبوده است. در صورتی که در قسمت شمالی هند این اتفاقات بیشتر به چشم می‌خورد. هر چند، برخی اختلافات ارضی و ترس از هجوم مسلمانان بنگالی در قسمت شمال شرقی هند وجود داشته است. جامعه پنگال در قرن ۱۷ میلادی (قرن ۱۱ شمسی) در این منطقه مستقر شدند. پنگال در زبان مانیپوری «قدرتمند» معنی می‌دهد و یا با توجه به شیوه تلفظ بنگال در این زبان، اشاره به مردمان بنگالی دارد.
رویداد

روایت‌های متناقضی از آنچه باعث شروع این خشونت شده وجود دارد. یک روایت می‌گوید جدایی طلبان هندو سعی داشته‌اند از یک قاچاقچی اسلحه که مسلمان بوده، سلاح بخرند که با هم درگیر شده‌اند. روایت دیگر می‌گوید که شورشیان هندو سعی داشته‌اند از اهالی یک دهکده مسلمان نشین اخاذی کنند، ولی آنها مقاومت کرده و یکی از شورشیان را به قتل رسانده‌اند. این درگیری‌های خشونت آمیز از ۳ می ۱۹۹۳ (۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۲) آغاز شد و تا ۵ می (۱۵ اردیبهشت) ادامه پیدا کرد. اتوبوس حاوی مسافران مسلمان به آتش کشیده شد و درگیری‌هایی بین پنگال‌ها و میتی‌ها به وجود آمد. مردم در جاده‌ها کشته شدند؛ خانه‌ها و مغازه‌ها در آتش سوختند. تخمین زده می‌شود که ۹۰ تا ۱۳۰ نفر در این درگیری‌ها کشته شده‌اند. پس از این کشمکش‌ها، دولت ایالتی با برقراری ارتباط بین قبیله‌های مختلف مانیپور، برای بازگرداندن صلح به ایالت اقدام کرد.
عواقب

بر اساس گزارش کمیسیون دولتی هند، حدود ۱۰۰ نفر در این درگیری‌ها جان خود را از دست داده‌اند. این کمیسیون خواستار افزایش امنیت و بیشتر شدن میزان غرامت برای قربانیان شد. مجمع سیاسی پنگال (مسلمانان مانیپور) ادعا کرد که ۱۴۰ نفر در این حوادث کشته شده‌اند. پس از اینکه دولت هند به قربانیان شورش‌های ۱۹۸۴ پنجاب غرامت پرداخت کرد، مجمع سیاسی پنگال (مسلمانان مانیپور) در ژانویه ۲۰۱۵ (دی ۱۳۹۳) در یک نشست مطبوعاتی در مانیپور، خواستار پرداخت غرامت به قربانیان قتل‌عام ۱۹۹۳ پنگال از سوی دولت شد.
روز ۳ می ۱۹۹۳ (۱۳ اردیبهشت ۱۳۷۲)، توسط پنگال‌ها به عنوان یک روز عزا و روز یادبود شهدا مشخص شده است. پس از این قتل‌عام، پنگال‌ها تعدادی گروه شبه نظامی مسلح تشکیل دادند. همه ساله در این روز مراسم گرامیداشتی توسط سازمان دانشجویان مسلمان مانیپور، مجمع سیاسی پنگال (مسلمانان مانیپور) و سازمان دانشجویان دختر مسلمان مانیپور برگزار می‌شود. خبرگزاری Scroll India از این حادثه به عنوان «اولین گسستگی بزرگ» در روابط جمعی ایالت مانیپور نام برده است.
سامی (قوم)

نخستین توصیف قوم‌شناسی تاریخی جهان بر پایهٔ سه پسر نوح: سام، حام و یافث.
قوم سامی عرب‌ها، اکدیان، آشوریان و یهودیان را شامل می‌شود.
این عبارت نخستین‌بار در سال‌های ۱۷۷۰ توسط اعضای مکتب تاریخ‌نگاری گوتینگن به کار رفت. این عبارت از قوم‌شناسی کتاب مقدس برآمده بود و اشاره به نوادگان سام، پسر نوح، در سفر پیدایش دارد. دو عبارت اقوام حامی و اقوام یافثی نیز برای نوادگان دو پسر دیگر نوح (حام و یافث) استفاده شد.
این عبارت عمدتاً برای اطلاق به عرب‌ها و آشوریان و عبرانیان به کار می‌رود. شناخته‌شده‌ترین زبان‌های سامی زنده نیز عربی؛ عبری و آشوری هستند. بیشتر مردم سوی غربی خاورمیانه از نژاد سامی شمرده می‌شوند و زبان ویژه خود را دارند. آرامی‌ها‌، کلدانی‌ها‌، نبطی‌ها‌ از دیگر اقوام سامی هستند.
از دیدگاه دین‌های ابراهیمی و بر پایهٔ روایت تورات و اسطوره‌های سامی نسل کنونی آدمیان که پس از طوفان نوح به جای مانده‌اند از پشت سه پسر نوح سام، حام و یافث هستند. سامی‌ها کسانی هستند که خود را فرزندان سام پسر نوح می‌دانند. هر چیز وابسته به آن‌ها مانند زبان‌های سامی، آیین‌های سامی و ... سامی خوانده می‌شود.
زبان‌ها

مقالهٔ اصلی: زبان‌های سامی
ریکی جرویز

| ریکی جرویز | ریکی جرویز |
| --- | --- |
ریکی جرویز در اکتبر ۲۰۱۰: ریکی جرویز در اکتبر ۲۰۱۰
نام شناسنامه‌ای: ریکی دنه جرویز
زاده: ۲۵ ژوئن ۱۹۶۱ ‏(۶۳ سال) ریدینگ، برک‌شایر، انگلستان
عرصه فعالیت‌: استندآپ • تلویزیون • فیلم • کتاب • رادیو
ملیت: انگلیسی
محل تحصیل: کالج دانشگاهی لندن
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲–اکنون
ژانرها: کمدی سیاه • کمدی کرینج • کمدی مشاهده‌ای • کمدی توهین‌کننده • موسیقی کمدی • طنز
شریک(های) زندگی: جین فالون (۱۹۸۲–امروز)
آثار برجسته:  اداره  سیاهی‌لشکر  یک احمق در خارج از کشور 
وبگاه: rickygervais.com
ریکی جِروِیز (به انگلیسی: Ricky Dene Gervais) (متولد ۲۵ ژوئن ۱۹۶۱) کمدین، بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، نویسنده، مجری رادیو و موسیقیدان انگلیسی است.
جرویز شهرت اصلی خود را از سریال تلویزیونی اداره و سپس سیاهی‌لشکر، که هر دو را با استفن مرچنت کارگردانی کرده بود کسب کرد.
جرویز ستاره فیلم‌های هالیوودی شهر متروکه، اختراع دروغ، ماپت‌ها و شب در موزه بوده‌است. او در در تورهای کمدی استندآپ شرکت کرده، کتاب پرفروش فلنیمال را نوشته و به همراه استیون مرچنت و کارل پیلکینگتون پردانلودترین پادکست دنیا تا سال ۲۰۰۹ به نام ریکی جرویز شو را اجرا کرده‌است.
او هفت جایزه سینمایی بفتا، سه جایزه گلدن گلوب، دو جایزه امی، پنج جایزه کمدی بریتانیایی و یک نامزدی جایزه انجمن بازیگران نمایش دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۱۰ او در لیست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار گرفت.
ریکی جرویز اولین فرد انگلیسی بود که بعد از ۱۴ سال مجری مراسم جوایز گلدن گلوب در سال ۲۰۱۰ شد، او مراسم گلدن گلوب سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۲، ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ نیز به‌عنوان میزبان انتخاب شد. وی تا به امروز در چندین فیلم سینمایی و تلویزیونی بازی و تعدادی را خود کارگردانی کرده است. از جمله آخرین آثار تلویزیونی وی به نام پس از مرگ در ژانر کمدی سیاه در مارس ۲۰۱۹ از شبکه نت‌فلیکس منتشر شد. ساخت این مجموعه تلویزیونی برای فصل سوم تمدید شد. وی در برنامه‌های مختلفی اعلام کرده است که خداناباور است.
وی یک گربه به نام پیکل (به فارسی به معنای خیارشور) دارد که پست های زیادی درباره او در اینستاگرامش به اشتراک میگذارد.
فیلم‌شناسی

| سال تولید | نام فیلم | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۰۱ | تنازع برای بقا | بانسر |  |
| ۲۰۰۵ | کبوتر بی‌باک | باگسی | صداپیشه |
| ۲۰۰۶ | محض اطلاع | مارتین گیب |  |
| ۲۰۰۶ | شب در موزه | دکتر مک‌فی |  |
| ۲۰۰۷ | گرد ستاره | فِرِدی دی فِنس |  |
| ۲۰۰۸ | شهر متروکه | دکتر برترام پینکاس |  |
| ۲۰۰۹ | شب در موزه: نبرد اسمیتسونین | دکتر مک‌فی |  |
| ۲۰۰۹ | اختراع دروغ | مارک بلیسون | همچنین کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۰ | تقاطع سمتری | لِن تِیلور | همچنین کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی |
| ۲۰۱۱ | بچه‌های جاسوس: همه زمان در جهان | آرگونات | صداپیشه |
| ۲۰۱۱ | ماپت‌ها | نقش خودش | صحنه‌های محذوف |
| ۲۰۱۳ | ناباوران | نقش خودش | مستند |
| ۲۰۱۳ | فرار از سیاره زمین | آقای جیمز بینگ | صداپیشه |
| ۲۰۱۴ | ماپت‌ها: تحت تعقیب | دامینیک بدگای |  |
| ۲۰۱۴ | شب در موزه: راز مقبره | دکتر مک‌فی |  |
| ۲۰۱۵ | شازده کوچولو | مرد متکبر | صداپیشه |
| ۲۰۱۶ | خبرنگاران ویژه | ای‌اِن فینچ | همچنین کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده |
| ۲۰۱۶ | دیوید برنت: زندگی در جاده | دیوید برنت | همچنین کارگردان، نویسنده و تهیه‌کننده |
| ۲۰۲۰ | خانوادهٔ ویلبی |  | صداپیشه |
| ۲۰۲۲ | پنجه‌های خشم: افسانه هنک | جیمبو | صداپیشه |
برنار بورژوا

برنار بورژوا (به فرانسوی: Bernard Bourgeois. زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۹ در وارن‌سن‌سوور) فیلسوف فرانسوی، شارح نامدار هگل و فلسفه ایدئالیسم آلمانی، استاد ممتاز دانشگاه سوربن، رئیس انجمن فلسفه فرانسه، عضو و رئیس آکادمی اخلاق و سیاست فرانسه در سال ۲۰۱۴ میلادی است.
شهرت وی به دلیل ترجمه و شرح آثار هگل است.
شورش‌های ۱۹۶۹ گجرات

شورش‌های ۱۹۶۹ گجرات یا شورش‌های ۱۳۴۸ گجرات اشاره به نزاع‌های جمعی بین هندوها و مسلمانان از ۲۷ شهریور تا ۶ آبان سال ۱۳۴۸ (سپتامبر تا اکتبر ۱۹۶۹ میلادی) در شهر گجرات هند دارد. این درگیری اولین شورش بزرگی بود که در گجرات اتفاق می‌افتاد و شامل قتل‌عام، آتش افروزی و غارت در مقیاس گسترده می‌شد. این واقعه مرگبارترین درگیری بین هندوها و مسلمانان از زمان چندپارگی هند در سال ۱۳۲۶ بود و تا زمان وقوع شورش‌های ۱۳۶۸ باگلپور با همین ویژگی شناخته می‌شد.
براساس آمار رسمی ۶۶۰ نفر کشته، ۱۰۷۴ نفر زخمی و بیش از ۴۸۰۰۰ نفر اموال و دارایی‌های خود را در این درگیری از دست داده‌اند. گزارش‌های غیررسمی حاکی از این است که بیش از ۲۰۰۰ نفر در این درگیری کشته شده‌اند. جامعه مسلمان بیشترین خسارات را در این درگیری متحمل شده است. از ۵۱۲ فقره فوت اعلام شده در گزارش‌های پلیس، ۴۳۰ نفرشان مسلمان بوده‌اند. در جریان این شورش‌ها، اموال و دارایی‌هایی به ارزش ۴۲ میلیون روپیه نابود شدند که مقدار ۳۲ میلیون روپیه از این اموال متعلق به مسلمانان بوده است.  یکی از ویژگی‌های برجسته این درگیری، حمله به مسلمانان توسط همسایگان دالیت هندوی آنها بود که تا زمان وقوع این کشمکش روابط صلح آمیز خود را با مسلمانان حفظ کرده بودند.
این شورش‌ها در زمانی اتفاق افتاد که هیتندرا کانای‌یالال دسای رییس کنگره ملی هند، فرماندار گجرات بود. کمیسیون عالی عدالت که توسط دولت وی تشکیل شده بود، سازمان‌های ملی‌گرای هندو را در ایجاد این درگیری مقصر تشخیص داد. نویسندگان مختلفی علل این شورش‌ها را ترکیبی از عوامل اجتماعی-اقتصادی و سیاسی بیان کرده‌اند (پیشینه را در زیر ببینید). این درگیری در ۲۷ شهریور ۱۳۴۸ (۱۸ سپتامبر ۱۹۶۹ میلادی) بعد از حمله مسلمانان به چند تن از مرتاض‌های هندو و معبد آنان آغاز شد. دلیل حمله این بود که گاوهایی كه توسط مرتاض‌ها گله‌داری می‌شدند، به مسلمانان آسیب رسانده بودند. پس از آن هندوها در خانگاهی یك مسلمان را مورد ضرب و شتم قرار دادند، در نتیجه مسلمانان شاکی از این موضوع نیز دوباره به معبد آنان حمله كردند و این روند منجر به بروز درگیری گسترده‌ای شد. این آشوب‌ها از احمدآباد شروع شد و سپس به مناطق دیگر، به ویژه وادودارا، مهسانا، نادیاد، اناند و گندال کشیده شد. تا ۴ مهر ۱۳۴۸ (۲۶ سپتامبر ۱۹۶۹ میلادی)، این درگیری‌ها هنوز از کنترل خارج نشده بود، ولی از ۲۶ مهر تا ۶ آبان ۱۳۴۸ (۱۸ تا ۲۸ اکتبر ۱۹۶۹ میلادی) درگیری‌های خشونت آمیز بیشتری اتفاق افتاد.
درگیری شهریور ماه

در ۲۷ شهریور ۱۳۴۸ (۱۸ سپتامبر ۱۹۶۹ میلادی) تعدادی از مسلمان در منطقه جمالپور شهر احمدآباد جمع شده بودند تا جشنواره محلی عرس را در مقبره یک قدیس صوفی (بوخاری صاحب چیلا) جشن بگیرند. هنگامی که مرتاض‌های (مردان مقدس هندو) متعلق به معبد جاگن‌نات که در همان اطراف قرار داشت، سعی داشتند تا گاوهای خود را با عبور از خیابانهای شلوغ به حیاط معبد برگردانند، چند زن مسلمان آسیب دیدند. همچنین گفته می‌شود که ازدحام گاوها باعث آسیب دیدن چرخ دستی‌های مسلمانان که با آن کالاهای خود را می‌فروختند، شده است. این اتفاق باعث شد که چند جوان مسلمان به مرتاض‌ها حمله کرده و آن‌ها را مجروح کنند و پنجره‌های معبد را نیز بشکنند. در پی این حادثه سِواداسجی، عالِم بزرگ (کشیش) این معبد هندو، به نشانه اعتراض اعتصاب غذا کرد، ولی پس از اینکه یک هیئت ۱۵ نفره مسلمان به سرپرستی اِی. اِم. پیرزاده به دیدار وی رفته و از او عذرخواهی کردند، از اعتصاب غذا دست کشید.
اگرچه پس از آن، یک مقبره مقدس متعلق به مسلمانان در نزدیکی آن معبد، توسط هندوها تخریب شد. در نتیجه تعداد زیادی از مسلمانان معترض در این مکان جمع شدند. بعدازظهر ۲۸ شهریور (۱۹ سپتامبر میلادی)، جمعیتی حدود ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ نفر از مسلمانان دوباره به آن معبد حمله‌ور شدند. در پی این اتفاق شایعات گسترش یافت و خشونت‌ها بالا گرفت، در نتیجه چندین فقره آتش‌افروزی، قتل و حمله به اماکن عبادی در اطراف این منطقه رخ داد. مسلمانان در مناطق شرقی شهر و حومه آن شروع به فرار از خانه‌های خود و رفتن به مناطق امن‌تر کردند. چندین قطار که مسلمانان سوار آنها بودند، متوقف شده و مورد حمله قرار گرفت. در شامگاه روز ۲۸ شهریور حکومت نظامی اعلام شد و در روز بعد، ارتش برای جلوگیری از این درگیری‌ها وارد عمل شد.
از ۲۸ شهریور تا ۲ مهر (۱۹ تا ۲۴ سپتامبر میلادی)، ۵۱۴ نفر کشته شدند. طی این مدت تعداد ۶۱۲۳ باب خانه و مغازه، عمدتاً توسط هندوها مورد تخریب قرار گرفت. در بعدازظهر روز ۲۹ شهریور ۱۳۴۸ (۲۰ سپتامبر ۱۹۶۹ میلادی)، یک مرد جوان مسلمان که به خاطر تخریب اموال خود توسط هندوها عصبانی بود، اعلام کرد که انتقام خواهد گرفت. بعد از آن یک گروه از افراد خشمگین هندو او را گرفته و کتک زدند و از او خواستند فریاد بزند «درود بر جاگن‌نات». آن مرد مسلمان از این کار امتناع کرده و گفت ترجیح می‌دهد که بمیرد. به همین خاطر به رویش بنزین ریختند و او را آتش زدند تا بمیرد. در پی این حوادث، مراسم انتخاباتی که برای روز ۳۱ شهریور (۲۲ سپتامبر میلادی) برنامه‌ریزی شده بود به تعویق افتاد. وقتی در روز بعد پایان حکومت نظامی اعلام شد، در عرض ۳ ساعت دوباره ۳۰ نفر کشته شدند.
براساس تحقیقات کمیسیون عالی عدالت که توسط دولت کنگره برای بررسی این درگیری‌ها تشکیل شده بود، سازمان‌های ملی‌گرای هندو مانند آراس‌اس، انجمن عالی هندو و جان سانگ در این آشوب‌ها دست داشته‌اند.