stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موسیقی راک
دهه ۲۰۰۰: ادامه موفقیت های آلترناتیو راک، ورود ساز های دیجیتال و نخستین نشانه های افول راک > پاپ-پانک

مقالهٔ اصلی: پاپ پانک
مامان استیسی ()
ترانه ای از گروه فواره‌های وین، این ترانه درباره نوجوانی است که به مادر دوست خود استیسی علاقه پیدا کرده است.
پاپ-پانک زیر شاخه ای از آلترناتیو راک و پانک راک است. خاستگاه پاپ-پانک را می‌توان در گروه‌های پانک را دهه ۱۹۷۰ مانند بازاکس و کلش، جم و آندرتونز پیدا کرد، همچنین المانی‌هایی از آلترناتیو راک را در آن می‌توان مشاهده کرد. پاپ-پانک از ملودی‌های پاور پاپ و آکوردهای مختلف با سرعت و سبک نواختن پانک راک استفاه می‌کند.
از گروه‌های که در نیمه نخست دهه ۱۹۹۰ ترانه‌های پانک-راک می‌نواختند می‌توان گروه‌های رنسید و گرین دی را نام برد. در سال ۱۹۹۴ گرین دی با یک شرکت موسیقی بزرگ قرارداد امضا کرد و جنگ نخست خودشان دوکی را تولید کردند. دوکی مخاطبان جدید و عمدتاً نوجوانی پیدا کرد و موفقیت غافلگیر کننده‌ای را به دست آورد و دو تک آهنگ آن توانستند به جایگاه نخست نمودارهای فروش ایلات متحده برسند. در ادامه جنگ آبی گروه ویزر توانست به فروش بسیار بالایی دست پیدا کند. گروه آف اسپرینگ این موفقیت را برای جنگ کوبه (۱۹۹۴) خود تکرار کردند. نخستین موج فروش پاپ-پانک با نمرود (۱۹۹۷) گروه گرین دی و آمریکاییانا (۱۹۹۸) گروه آف اسپرینگ به اوج خود رسید.
موج دوم پاپ-پانک به همراه بلینک-۱۸۲ با جنگ مشهور آن‌ها آلایش ملت (۱۹۹۹) آغاز شد و پس از آن با گروه‌هایی مانند گود شارلوت، سیمپل پلن و سام ۴۱ ادامه یافت. ترانه این گروه‌ها همه پسند تر از ترانه‌های پانک راک دهه ۱۹۷۰ بود و پیاپی در ایستگاه‌های رادیویی پخش می‌شد. از گروه‌های پاپ-پانک بعدی می‌توان آل تایم لو، د آل-امریکن ریجکتز و فال اوت بوی را نام برد که موسیقی آن‌ها به هاردکور پانک دهه ۱۹۸۰ نزدیک‌تر بود. این گروه‌ها تا میانه دهه ۲۰۰۰ میلادی فروش خوبی داشتند.
دهه ۲۰۰۰: ادامه موفقیت های آلترناتیو راک، ورود ساز های دیجیتال و نخستین نشانه های افول راک > ایمو

مقالهٔ اصلی: ایمو
به رژه سیاه خوش آمدی ()
ترانه مشهور گروه مای کمیکال رومنس.
 این ترانه درباره کودکی است که در حال مرگ است.
ایمو زیر شاخه ای از آلترناتیو راک است که با سروده‌های احساسی خود شناخته می‌شود. گروه‌های رایز آف اسپرینگ و امبریس پیشگام ایمو بودند. در نیمه دهه ۱۹۹۰ ایمو توسط گروه‌های آلترناتیو راک و ایندی راک از جمله سانی دی ریل استیت، جابرکر، کپن جاز، جیمی ایت ورد، برید، د پرامس رینگ و گت آپ کدز به محبوبیت رسید. در همین حال اسکریمو که سبک تندتر و خشن تر
از ایمو بود که توسط گروه‌های هروئین، انتوئیچ ارو، هاوتورون هایتز، سیلوراستاین، استوری آف د یر، ترزدی، د یوزد و آندراوث به محبوبیت رسید.
از ایمو بیشتر به دید یک خرده فرهنگ یاد می‌شود. مد لباس و آرایش ایمو شامل شلوار جین تنگ، خط چشم مشکی، تی شرت تنگ، کمربندهای سگک دار و موهای صاف، با چتری بلند و رنگ مشکی کلاغی است. در دهه ۲۰۰۰ به طرفداران موسیقی ایمو که اینگونه لباس می‌پوشیدند «کودکان ایمو» می‌گفتند. خرده فرهنگ ایمو با مزامینی مانند از خود بیگانگی، حساسیت‌های اجتماعی، مردم ستیزی، درونگرایی و ترس و تشویش همراه بود. ارتباط ایمو با افسردگی، خودزنی و خودکشی دست آویزی برای واکنش‌های منفی علیه ایمو شد. این دیدگاه منفی به ایمو انگیزه ای برای برخی از گروه‌های ایمو مانند مای کمیکال رومنس و پنیک! ات د دیسکو شد تا برچسب ایمو را از خود بردارند و از نام آلترناتیو راک برای خود استفاده کنند.
ایمو و شاخه آن ایمو پاپ در سال‌های نخست دهه ۲۰۰۰ با موفقیت گروه داشبورد کانفشیانال به محبوبیت رسید و بسیاری از گروه‌های کوچک ایمو قراردادهایی را با شرکت‌های بزرگ موسیقی امضا کردند. گروه‌های مانند مای کمیکال رومنس، ای اف آی، فال اوت بوی و د رد جامپ سوت اپورتس به محبوبیت ه چه بیشتر ایمو کمک شایانی کردند. در سال‌های پایانی دهه ۲۰۰۰ محبوبیت ایمو بسیار کاهش یافت به طوری که برخی از گروه‌های ایمو این سبک را کنار گذاشتند یا برخی از آن‌ها به‌طور کلی از میان رفتند. هر چند در سال‌های پایانی دهه ۲۰۱۰ جنبش زنده سازی ایمو در موسیقی زیرزمینی با گروه‌هایی مانند د ورد ایز ا بیوتیفل پلس اند آی ام نو لانگر افرد تو دای و مدرن بیسبال آغاز شد. در سال‌های پایانی دهه ۲۰۱۰ شاخه دیگری از ایمو با نام ایمو رپ به فروش بالای رسید. از مشهورترین هنرمندان ایمو رپ می‌توان لیل پیپ، اکس اکس اکس تنتاسیون و جوس ورلد را نام برد.
دهه ۲۰۱۰ - تا به امروز: افول بیشتر راک و گسترده شدن جنبش‌های زنده سازی

گروه هالستورم در سال ۲۰۱۴
گروه د پریتی رکلس در سال ۲۰۲۲
در دهه ۲۰۱۰ موسیقی راک جایگاه خود به عنوان پرفروش‌ترین سبک موسیقی همه پسند را از دست داد و موسیقی رقص الکترونیک و هیپ هاپ در فروش از موسیقی راک پیشی گرفتند. پیدایش رسانه‌های پخش موسیقی و گسترده شدن رایانه‌های شخصی که رویکرد به ساخت موسیقی را دگرگون کرد و همچنین ساخت موسیقی را آسان‌تر کرد، از انگیزه‌های بنیادین و پایه افول موسیقی راک هستند. کن پارتریج نویسنده وبگاه جنسیس می‌گوید: «هیپ-هاپ محبوب‌تر از راک شد زیرا سبکی نو است و نیازی به پافشاری و بازگشت به ترانه‌های قدیمی تر و گروه‌های گذشته را ندارد، و همچنین افول راک به دگرگونی اجتماعی که به همراه گوشی‌های هوشمند آغاز شد نیز پیوند دارد». بیل فلانگان در سال ۲۰۱۶ برای نیویورک تایمز می‌نویسد: «جایگاه و فروش راک در این دوره از موسیقی مانند جایگاه جز در نیمه نخست دهه ۱۹۸۰ است که با کاهش فروش ترانه‌های نو و استفاده و پخش دوباره ترانه‌های قدیمی تر همراه است».
گروه‌های راکی که در دهه ۲۰۱۰ موفق بودند بیشتر همان سبک و موسیقی که در دهه ۲۰۰۰ و دهه‌های قبل از آن محبوب بود را می‌ساختند. برخی از گروه‌های پاپ راک و هارد راک در این ساله‌ها به فروش خود ادامه دادند مانند گوست، مارون ۵، تونتی وان پایلتس، د پرتی رکلس، فال اوت بوی، ایمجن دراگنز، هالستورم، پنیک! ات د دیسکو، بلک ویل برایدز، گرتا ون فلیت و بلک کیز. جشنواره‌های راک جهانی در این دوره بسیار پرفروش بودند. از این جشنواره‌های می‌توان کوچلا، گلاستونبری، راکاسلاید و بسیاری جشنواره‌های کوچک محلی را نام برد.
در سال ۲۰۲۰ همه‌گیری کووید-۱۹ باعث دگرگونی هرچه بیشتر موسیقی راک را در سرتاسر جهان شد. محدودیت‌هایی مانند قرنطینه انگیزه ای برای فسخ یا به عقب انداختن جشنواره‌های جهانی و محلی شد. برخی از هنرمندان برای زنده نگه داشتن حرفه خود به اجرای زنده برخط در شبکه‌های اجتماعی روی آوردند. از نظر موسیقایی این بیماری همه گیر منجر به افزایش محبوبیت سبک‌های کندتر، کم انرژی تر و آکوستیک تر موسیقی راک مانند فولک راک، سافت راک و پاپ راک شد. شرکت‌های موسیقی به واسته بنیادهای خیریه و شرکت‌های برگزار کننده جشنواره‌های موسیقی مانند لایو نیشن یک صندوق کمک برای گروه‌های موسیقی فراهم کردند که آن‌ها با برگذاری اجرا زنده برخط در شبکه‌های اجتماعی بتوانند پولی به دست آورند.
دهه ۲۰۱۰ - تا به امروز: افول بیشتر راک و گسترده شدن جنبش‌های زنده سازی > جنبش زنده سازی راک کلاسیک

مقالهٔ اصلی: جنبش زنده سازی راک کلاسیک
همچنین ببینید: راک کلاسیک
جنبش زنده سازی راک کلاسیک جنبشی است که در تلاش است تا موسیقی راک را به دوران کلاسیک و طلایی آن در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ برگرداند. از میانه تا پایان دهه ۲۰۱۰ برخی از گروه‌های جوان راک با نوشتن ترانه‌های که با هدف تقلید از ترانه‌های قدیمی تر راک کلاسیک در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بود، شهرت پیدا کردند. انتشار ترانه «سرود ارتشی صلح‌آمیز» (۲۰۱۸) از گروه گرتا ون فلیت دست آویزی برای محبوبیت دوباره سبک‌های قدیمی تر موسیقی راک دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شد.
ماهنامه ریوالور می‌نویسد: «این ترانه‌های تازه کلاسیک راک به مانند ترانه های هارد راک، بلوز راک و هوی متال در سال‌های پایانی دهه ۱۹۶۰ و سال‌های نخست دهه ۱۹۷۰ سخت، خشن، تند و تیز هستند و  ریف گیتار آن ها بلند و پیچیده هست. همچنین خوانندگی، نوازندگی درام و گیتار بیس در آن ارزش بیشتری نسبت به سبک‌ها و زیر سبک‌های آلترناتیو راک دارند که در سی سال گذشته در موسیقی راک مورد توجه بوده اند». گروه‌های دیگری که بخشی از این جنبش به‌شمار می‌آیند ریوایول سانز، تاندرپوسی، د استراتس، درتی هانی، کرون لندز، لارکین پوو و وایت ریپر هستند.
دهه ۲۰۱۰ - تا به امروز: افول بیشتر راک و گسترده شدن جنبش‌های زنده سازی > جنبش زنده سازی سایکدلیک راک و پراگرسیو راک

مقاله‌های اصلی: نئو-سایکدلیا و نئو-پراگرسیو راک
همچنین ببینید: استونر راک
جنبش زنده سازی سایکدلیک راک و پراگرسیو راک جنبشی است که در سال‌های نخست دهه ۲۰۱۰ به وجود آمد و انگیزه آن بازآوایی این دو سبک قدیمی موسیقی راک بود. دو سبک سایکدلیک راک و پراگرسیو راک در دهه‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ شاهد افزایش محبوبیت خود شدند. برخی از برجسته‌ترین گروه‌های سایکدلیا-نو در استرالیا کار خود را شروع کردند. گروه تیم ایمپالا تک آهنگ «فیل» خود را در سال ۲۰۱۲ منتشر کردند که در ایستگاه‌های رادیویی در کشورهای مختلف به موفقیت‌های زیادی دست پیدا کرد و پس از آن تیم ایمپالا دو جنگ تحسین شده خود تنهایی (۲۰۱۲) و شارش (۲۰۱۵) را منتشر کردند.
این فرم نو از موسیقی سایکدلیک نه تنها بر اساس گروه‌های سایکدلیک راک و پراگرسیو راک دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ساخته شده است، بلکه تأثیرات موسیقایی جدید و منحصر به فردی از زیرشاخه‌های دیگر راک، هوی متال و موسیقی رقص الکترونیک را نیز در خود جای داده است. نوشتاری در روزنامه گاردین در سال ۲۰۱۴ می‌نویسد: «استرالیا مکانیاست که در آن گروه‌های راک می‌توانند آزادانه جهت موسیقی خود را انتخاب کنند و نیازی نیست فقط موسیقی آلترناتیو یا پانک را داشته باشند». دیگر گروه‌های جنبش زنده سازی سایکدلیک راک و پراگرسیو راک کینگ جززرد اند د لزرد وزرد، سایکدلیک پورن کرامپت، رولینگ بلکاوتس کوستال فیور، بناناگان، جی واتسون، د مورلاکس، ستونفیلد و تراپیکال فاک هستند.
زنده شدن المان‌های هوش ربودگی در موسیقی راک اروپایی و گروه‌های استونر راک آمریکایی مانند آنکل اسید اند د دد بیتز، گریویارد، کدوور، آل دم ویچز و ترو ویدو نیز دیده می‌شود. این گروه‌ها موسیقی سنگین تر و خشن تری دارند، ریف‌های گیتار آن‌ها بلند و پیچیده است و همچنین تأثیرات قوی از بلوز راک و هوی متال نیز دارند. اروپا بازار خوبی برای گروه‌های سایکدلیا-نو و پراگرسیو راک-نو است و بسیاری از این گروه‌ها از استرالیا و آمریکای شمالی به جای برگذاری اجراهای زنده خود در آمریکای شمالی، اروپا را برای اجرای خود انتخاب می‌کنند.
دهه ۲۰۱۰ - تا به امروز: افول بیشتر راک و گسترده شدن جنبش‌های زنده سازی > جنبش زنده سازی پاپ-پانک و موج دوم جنبش زنده سازی پست-پانک

در آغاز دهه ۲۰۲۰ موسیقیدانان پاپ و هیپ-هاپ ترانه‌های پرفروشی را که تحت تأثیر پاپ-پانک بود منتشر کردند که بسیاری از آنها توسط تراویس بارکر نوازنده درام گروه بلینک-۱۸۲ تولید شده بود. ماشینگان کلی، ویلو اسمیت، تریپی رد، هالسی، یانگ بلاد و اولیویا رودریگو از این دسته از موسیقیدانان هستند. محبوبیت شبکه اجتماعی تیک تاک با ساختن شور یادمانه برای سبک‌های قدیمی تر راک در جوان و نوجوانان به همه‌گیری بیشتر پاپ-پانک کمک کردند. جنگ بلیت زمین خوردنم (۲۰۲۰) از ماشینگان کلی و ترانه «خوش به حالت» (۲۰۲۱) اولیویا رودریگو توانستند فروش خوبی به دست آورند و به محبوبیت دوباره پاپ-پانک کمک شایانی کنند.
در سال‌های پایانی دهه ۲۰۱۰ و سال‌های نخست دهه ۲۰۲۰ موج نو از گروه‌های پست-پانک در انگلستان و ایرلند به وجود آمد. دو ماهنامه ان‌ام‌ئی و د کویتوس در سال ۲۰۱۹ گروه‌های جدید پست-پانک را «گروه‌های میل لنگ» نامیدند. از این گروه‌های نو پست-پانک می‌توان بلک میدی، وت لگ، اسکواد، بلک کونتی، نیو رود، درای کلینینگ، شیم اسلیفورد مادز، فانتینز دی.سی.، د موردور کپیتال، آیدلز و یارد اکت را نام برد. گروه‌های پست-پانک زیادی از دیگر کشورها نیز در دهه ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ به شهرت رسیدند، از این گروه‌ها می‌توان پارکت کورت، پروتومارتیر و گیز در ایالات متحده، پریوکپیشنز در کانادا، آیسیج در دانمارک و ویاگرا بویز از سوئد را نام برد.
بروندادهای موسیقی راک بر دنیای غرب

نمونه ای از مد لباس گریسر در دهه ۱۹۵۰
یک زوج هیپی در دهه ۱۹۶۰
مد لباس در میانه دهه ۱۹۷۰ که تحت تاثیر گلم راک بوده است.
نمونه ای از کت و شلوار لی سنگ شور شده، این مد در ۱۹۸۰ با پیدایش موج نو و سینث-پاپ محبوب شد.
مد لباس گرانج در دهه ۱۹۹۰ که با پیدایش گرانج به وجود آمد.
موسیقی راک و زیر سبک‌هایش دست آویزی برای پیدایش مدهای لباس و چندین خرده فرهنگ گوناگون در بسیاری از کشورهای غربی و ژاپن شدند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ جوانان انگلستانی خرده فرهنگ تدی بوی، مدها و راکر را که با پیدایش راک اند رول در ایالات متحده آغاز شد بود را به وجود آوردند. پاد فرهنگ دهه ۱۹۶۰ از سایکدلیک راک به وجود آمده است. خرده فرهنگ پانک از میانه دهه ۱۹۷۰ در انگلستان آغاز شد. مد لباسی که توسط ویوین وست وود برای گروه پانک راک سکس پیستولز ساخته شده بود به پانک راک کمک کرد تا خود را به عنوان یک خرده فرهنگ جا بیندازد. در کنار خرده فرهنگ پانک خرده فرهنگ‌های گات و ایمو نیز رشد کردند که هر دو مد و فرم لباس خود را داشتند.
هنگامی که خرده فرهنگ‌های راک در سراسر جهان گسترش یافت اند، جای سینما را که سرچشمه بسیاری از فشن‌ها و مدهای زمان خود بود را گرفتند. هرچند پیروان موسیقی راک بیشتر به دنیای مد با یک دید منفی می‌نگرند. مدهای لباس راک آمیزه ای از بن مایه‌های فرهنگی گوناگون از چندین دوره تاریخی هستند. همچنین موسیقی راک دیدگاه متفاوتی در زمان خود به گرایش‌ها و آمیزش جنسی داشت. موسیقی راک به دلیل وجود آزادی جنسی در بین طرفدران خود همیشه مورد انتقاد قرار گرفته است موسیقی راک همچنین با مصرف مواد مخدر مانند آمفتامین که توسط مدها در میانه دهه ۱۹۶۰ مصرف می‌شد، ال اس دی، مسکالین، حشیش و سایر داروهای توهم‌زا که توست هیپی‌ها و طرفداران سایکدلیک راک در سال‌های پایانی دهه ۱۹۶۰ مصرف می‌شد و مصرف حشیش، کوکائین و هروئین در دهه ۱۹۷۰ همیشه مورد انتقاد بوده است.
راک موسیقی سیاه پوستان آمریکایی را به شنوندگان تازه ای نشان داد که پیش از آن با آن آشنا نبودند. موسیقی راک تأثیرات بسیاری از موسیقی‌های دیگر کشورها را در خود گنجانده است که توانست شنوندگان غربی را با سبک‌های موسیقی دگر نیز آشنا کند. هرچند برخی بر این باورند که گسترش جهانی موسیقی راک گونه ای از امپریالیسم فرهنگی است. موسیقی راک وارث رسم ترانه اعتراضی در موسیقی همه پسند شد که پیشتر در اختیار موسیقی فولک بود. در دهه ۱۹۸۰ ترانه‌های سیاسی با ترانه «آیا می‌دانند که کریسمس است؟» (۱۹۸۴) و جشنواره لایو اید برای اتیوپی بود به اوج خود رسید. انگیزه این جشنواره افزایش آگاهی از فقر جهانی و کمک‌های مالی بود. هرچند برخی از منتقدان بر این باور بودند که این جشنواره فقط نمایشی برای فراهم آوردن شهرت و پول بیشتر برای موسیقیدانان راک است.
موسیقی راک از زمان پیدایش اش با شورش نوجوانان و جوانان علیه هنجارهای اجتماعی همراه بوده است. در دهه ۱۹۵۰ با پیدایش راک اند رول آمیزش جنسی در میان نوجوانان و مصرف مواد مخدر، رد فرهنگ مصرف گرایی و عشق آزاد در دهه ۱۹۶۰ که با جنبش هیپیان همراه بود و زیر پا گذاشتن همه قراردادهای اجتماعی در خرده فرهنگ پانک در دهه ۱۹۷۰ از نمونه این هنجارشکنی‌ها هستند.
کتابشناسی

پوشن هنری جنگ ریسمان نقره ای از گروه کینگ جززرد اند د لزرد وزرد
اولیویا رودریگو یکی از پرفروشترین موسیقیدانان موج نو پاپ-پانک (۲۰۲۱)
ادیویکی‌ادیگیهالی

village در 23x15px|border |alt=|link= هند
| Adivikyadigihalli | Adivikyadigihalli |
| --- | --- |
village: village
ایالت: کارناتاکا
District: بلاری
Taluka s: Hagaribommanahalli
حکومت: حکومت
 • نهاد: Village Panchayat
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان کانارا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
نزدیک‌ترین شهر: Bellary
نماینده شهر: Village Panchayat
ادیویکی‌ادیگیهالی (به انگلیسی: Adivikyadigihalli) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در کارناتاکا واقع شده‌است.
مورهدسیتی، کارولینای شمالی

مکان
| Morehead City, North Carolina | Morehead City, North Carolina |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Location of Morehead City, North Carolina: Location of Morehead City, North Carolina
مختصات: ۳۴°۴۳′۴۰″ شمالی ۷۶°۴۴′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۲۷۷۸°شمالی ۷۶٫۷۴۶۶۷°غربی﻿ / 34.72778; -76.74667: مختصات: ۳۴°۴۳′۴۰″ شمالی ۷۶°۴۴′۴۸″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۷۲۷۷۸°شمالی ۷۶٫۷۴۶۶۷°غربی﻿ / 34.72778; -76.74667
ایالت: کارولینای شمالی
شهرستان: کارترت
مساحت: مساحت
 • کل: ۸٫۵ مایل مربع (۲۲٫۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۶٫۸ مایل مربع (۱۷٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۷ مایل مربع (۴٫۳ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۱۶ فوت (۵ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۸۶۶۱
 • تراکم: ۱۲۶۴/مایل مربع (۴۸۸٫۱/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۲۸۵۵۷
Area code: 252
FIPS code: ۳۷-۴۴۳۲۰
GNIS feature ID: ۱۰۱۳۶۸۹
وبگاه: www.townofmorehead.com
مورهاد سیتی (به انگلیسی: Morehead City) شهری در ایالت کارولینای شمالی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۸٬۶۶۱ نفر بوده‌است.
پرتونگاری

A plain radiograph of the آرنج.
پَرتونِگاری یا رادیوگرافی (به فرانسوی: Radiographie) شیوه بررسی بدن با تاباندن پرتوهای ایکس بر آن و تولید تصویرهایی بر روی کلیشه یا پرده‌های حساس را گویند.
پرتونگارها یا رادیوگراف‌ها که به آن‌ها «رونتگنوگراف» هم می‌گویند، و پس از کشف پرتوهای ایکس (اشعه ایکس)، توسط «ویلهلم رونتگن» مشهور شدند، توسط انتقال اشعه ایکس از میان بدن بیمار به یک دستگاه ضبط‌کننده و سپس تبدیل آن به یک تصویر برای تشخیص، پدید می‌آیند. در اصل [یعنی در زمان اختراع این شیوه] و در حال حاضر هنوز هم به‌طور معمول، تصویرها بر فیلم‌های آغشته به نقره یا اشباع شده با آن ثبت می‌شوند. در رادیوگرافی نوع «فیلم. اسکرین» (فیلم—صفحه) یک لامپ اشعه ایکس، تولید یک بیم یا پرتو از اشعه ایکس می‌کند که بیمار با آن هدف قرار داده می‌شود. پرتوهای ایکس از طریق بدن بیمار عبور کرده و به منظور کاهش پراکندگی و صدای اضافی(نویز) از آنها، فیلتره می‌شوند و سپس بر روی فیلمی به صورت نامرئی ظاهر می‌شوند، که با یک صفحه از نور ساطع شده از فسفرهایی که در کاست ال. تی light-tight cassette نگه داشته می‌شود، برخورد می‌کنند. سپس فیلم به صورت شیمیایی ظاهر می‌شود و یک تصویر بر روی فیلم به نظر می‌رسد. در حال حاضر رادیوگرافی دیجیتالی یا DR جایگزین رادیوگرافی فیلم - اسکرین شده‌است. در دیجیتال رادیوگرافی، اشعهٔ ایکس به یک سطح از حسگرها (سنسورها) برخورد می‌کند که بعد از تبدیل به سیگنال‌هایی که تولیدکننده اطلاعات دیجیتال هستند به یک تصویر در روی صفحه نمایش کامپیوتر تبدیل می‌شود. رادیوگرافی ساده تنها تصویر با کیفیت در دسترس، در طول ۵۰ سال اول استفاده از رادیولوژی بوده و هنوز هم به علت دسترسی وسیع، و سرعت و هزینه نسبتاً پایین آن، اولین مطالعه دستور داده شده (تجویز شده) در ارزیابی از ریه‌ها، قلب و اسکلت است.
انواع رادیوگرافی > رادیوگرافی ساده

رادیوگرافی ساده اولین نوع تصویربرداری یا اشعه ایکس است که به توسط بشر اختراع شده و هنوز بطور وسیعی از آن استفاده میشود.
یک تصویر رادیوگرافی ساده معمولا بصورت یک ورقه پلاستیکی است که بر روی آن تصویری سیاه و سفید نقش بسته است. به آن عکس رادیولوژی یا فیلم رادیولوژی هم میگویند. پزشک معمولا این ورقه را در مقابل نور قرار داده و تصویر را نگاه میکند. به دستگاهی که نور لازم را برای این کار تهیه میکند نگاتوسکوپ میگویند. تقریبا از هر نقطه ای از بدن انسان میتوان فیلم رادیولوژی تهیه کرد.
انواع رادیوگرافی > رادیوگرافی دیجیتال

رادیوگرافی دیجیتال (DR) یک تکنیک تصویربرداری پیشرفته است که انتقال اشعه ایکس را به فایل‌های دیجیتال تبدیل می‌کند که بر روی صفحه‌نمایش‌های کامپیوتری مشاهده می‌شوند.این تکنیک مزایای متعددی نسبت به سیستم‌های سنتی مبتنی بر فیلم ارائه می‌دهد، از جمله کاهش هزینه‌ها، بهبود ذخیره‌سازی و قابلیت حمل تصاویر، و کیفیت بهتر تصاویر از طریق پردازش پس از تصویربرداری. سیستم‌های DR می‌توانند بر اساس هندسه تشخیص‌دهنده طبقه‌بندی شوند، با گزینه‌هایی مانند رادیوگرافی محاسباتی، دستگاه‌های جفت‌شده بار، و تشخیص‌ دهنده‌های صفحه‌تخت. این تکنولوژی امکان کسب تصاویر سریع، دامنه وسیع قرارگیری، و پیش‌ نمایش فوری تصویر را فراهم می‌کند که منجر به افزایش کارایی و کاهش نیاز به بازتصویربرداری می‌شود. تصاویر دیجیتال به راحتی قابل تنظیم، بایگانی و انتقال الکترونیکی هستند که مشاوره‌ها و ارجاعات را تسهیل می‌کند. در حالی که سیستم‌های DR هزینه اولیه بالایی دارند، اما مزایای آن‌ها در بهبود جریان کار و کیفیت تصویر باعث افزایش محبوبیت آن‌ها در پزشکی انسانی و دامپزشکی می‌شود.
انواع رادیوگرافی > رادیوگرافی رنگی (اختصاصی)

رادیوگرافی رنگی با کنتراست از یک عامل که نوعی ماده کنتراست مثل باریم یا ید که در برابر تشعشع کدر هستند، استفاده می‌کند تا ساختارهای مورد نظر به‌وضوح از پس‌زمینه خود متمایز شوند. رادیوگرافی کنتراست برای تشخیص وجود شرایط مختلف مانند زخم، سنگ، تومورهای خوش خیم، تومورهای بدخیم و فرآیندهای التهابی و برای تکمیل ارزیابی های بعد از عمل استفاده می شود.
عوامل کنتراست در آنژیوگرافی سنتی ضروری هستند و می‌توانند در رادیوگرافی پروژکتیو و همچنین در توموگرافی کامپیوتری (که به آن توموگرافی کنتراست می‌گویند) مورد استفاده قرار گیرند.
کاربرد های پزشکی > سی تی اسکن

توموگرافی کامپیوتری که به عنوان سی تی اسکن نیز شناخته می شود، یک روش تصویربرداری تشخیصی است که از ترکیبی اشعه ایکس و فناوری کامپیوتری برای تولید تصاویر دقیقی از هر قسمت از بدن، از جمله استخوان ها، ماهیچه ها، چربی، اندام ها و رگ های خونی را نشان می دهد.
سی تی اسکن جزئیات بیشتری نسبت به اشعه ایکس استاندارد دارد. در اشعه ایکس استاندارد، یک پرتو انرژی به سمت قسمتی از بدن که مورد مطالعه قرار می گیرد، هدف قرار می گیرد. صفحه ای در پشت قسمت بدن تغییرات پرتو انرژی را پس از عبور از پوست، استخوان، ماهیچه و سایر بافت ها ثبت می کند. اما در سی تی اسکن، پرتو اشعه ایکس به صورت دایره ای در اطراف بدن حرکت می کند. این اجازه می دهد تا بسیاری از نماهای مختلف از یک اندام یا ساختار مشابه را مشاهده کنید و جزئیات بسیار بیشتری را ارائه می دهد.
سی تی اسکن می تواند برای کمک به تشخیص تومورها، بررسی خونریزی داخلی یا بررسی سایر آسیب‌ها یا آسیب‌های داخلی انجام شود. همچنین می تواند برای بیوپسی بافت یا مایع استفاده شود.
کاربرد های پزشکی > سنجش تراکم استخوان

سنجش تراکم استخوان یک روش پزشکی است که برای اندازه گیری تراکم استخوان ها استفاده می شود. این آزمایش می تواند به پزشکان کمک کند تا خطر ابتلا به پوکی استخوان را ارزیابی کنند. تراکم استخوان به میزان مواد معدنی موجود در استخوان ها اشاره دارد. هرچه تراکم استخوان بیشتر باشد، استخوان ها قوی تر و مقاوم تر هستند.
با افزایش سن، تراکم استخوان به طور طبیعی کاهش می یابد. این امر می تواند خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهد. پوکی استخوان یک بیماری است که باعث می شود استخوان ها ضعیف و شکننده شوند. این امر می تواند منجر به شکستگی های استخوانی، به ویژه در لگن، ستون فقرات و مچ دست شود.
سنجش تراکم استخوان یک روش مهم برای ارزیابی خطر ابتلا به پوکی استخوان است. این آزمایش می تواند به پزشکان کمک کند تا افراد در معرض خطر را شناسایی کنند و اقدامات لازم برای پیشگیری یا درمان پوکی استخوان را انجام دهند. سنجش تراکم استخوان همچنین می تواند برای نظارت بر اثربخشی درمان پوکی استخوان استفاده شود.
دو روش اصلی برای سنجش تراکم استخوان وجود دارد:
دیونومتری دوگانه انرژی اشعه ایکس (DXA): این روش رایج ترین روش برای سنجش تراکم استخوان است. در این روش، از اشعه ایکس کم انرژی برای اندازه گیری میزان مواد معدنی موجود در استخوان ها استفاده می شود.
تراکم سنجی استخوان با تشعشع پر انرژی (pQCT): این روش جدیدتر از DXA است و دقت بیشتری دارد. در این روش، از اشعه ایکس با انرژی بالاتر برای اندازه گیری تراکم استخوان ها استفاده می شود.
کاربرد های پزشکی > ماموگرافی

ماموگرافی یک روش تصویربرداری با اشعه ایکس است که برای بررسی پستان برای تشخیص زودهنگام سرطان و سایر بیماری های پستان و نیز به عنوان یک ابزار تشخیصی و ابزار غربالگری استفاده می شود.
در طی ماموگرافی، سینه بیمار بر روی یک صفحه حمایتی صاف قرار می گیرد و با صفحه موازی به نام پارو فشرده می شود. یک دستگاه اشعه ایکس یک انفجار کوچک از اشعه ایکس تولید می کند که از سینه به یک آشکارساز واقع در طرف مقابل عبور می کند. آشکارساز می تواند یا یک صفحه فیلم عکاسی باشد که تصویر اشعه ایکس را روی فیلم می گیرد، یا یک آشکارساز حالت جامد که سیگنال های الکترونیکی را برای تشکیل یک تصویر دیجیتال به کامپیوتر ارسال می کند.
در ماموگرافی دیجیتال از همان فناوری اشعه ایکس مانند ماموگرافی های معمولی استفاده می کند، اما به جای استفاده از فیلم، از آشکارسازهای حالت جامد برای ثبت الگوی اشعه ایکس که از سینه عبور می کند استفاده می شود. این آشکارسازها اشعه ایکسی را که از آنها عبور می کند، به سیگنال های الکترونیکی تبدیل می کند که به کامپیوتر ارسال می شود. سپس کامپیوتر این سیگنال های الکترونیکی را به تصاویری تبدیل می کند که می توانند روی مانیتور نمایش داده شوند و همچنین برای استفاده بعدی ذخیره شوند.
توموسنتز دیجیتال سینه که به عنوان ماموگرافی سه بعدی نیز شناخته می شود، روشی برای غربالگری سرطان سینه است که در آن اشعه ایکس از پستان در زوایای مختلف برای ایجاد برش های نازک گرفته می شود. در این روش، قرار گیری در معرض اشعه ایکس در قسمت های قفسه سینه به طور چشمگیری کاهش می یابد. از این رو، دوز تابشی که توسط  ماموگرافی سه بعدی به پستان، مشابه ماموگرافی دو بعدی است.
کاربرد های پزشکی > فلوئوروسکوپی

فلوئوروسکوپی اصطلاحی است که توسط توماس ادیسون در دوران اولیه مطالعات اشعه ایکس ابداع شد. این نام به فلورسانسی اشاره دارد که او هنگام نگاه کردن به یک صفحه درخشان که تحت بمباران اشعه ایکس قرار داشت، مشاهده کرد.
این تکنیک تصاویر پرتو نگاری متحرک ارائه می‌دهد. فلوروسکوپی عمدتاً برای مشاهده حرکت (بافت یا ماده کنتراست) یا برای هدایت یک مداخله پزشکی، مانند آنژیوپلاستی، قرار دادن پیس‌میکر یا تعمیر و تعویض مفاصل انجام می‌شود. این آخرین مورد معمولاً در اتاق عمل با استفاده از یک دستگاه فلوروسکوپی قابل حمل به نام C-arm انجام می‌شود. این دستگاه می‌تواند در اطراف میز جراحی حرکت کند و تصاویر دیجیتال برای جراح تهیه کند. فلوروسکوپی دوصفحه‌ای همانند فلوروسکوپی تک‌صفحه‌ای کار می‌کند، با این تفاوت که دو صفحه را به طور همزمان نمایش می‌دهد. توانایی کار در دو صفحه برای جراحی‌های ارتوپدی و ستون فقرات اهمیت دارد و می‌تواند زمان عمل را با حذف نیاز به تغییر موقعیت کاهش دهد.
کاربرد های پزشکی > آنژیوگرافی

آنژیوگرافی استفاده از فلوروسکوپی برای مشاهده سیستم قلبی و عروقی است. یک ماده کنتراست مبتنی بر ید به داخل جریان خون تزریق می‌شود و در حین حرکت آن در بدن مشاهده می‌شود. از آنجا که خون مایع و رگ‌ها چگالی چندانی ندارند، از یک ماده کنتراست با چگالی بالا (مانند اتم‌های بزرگ ید) برای مشاهده رگ‌ها زیر اشعه ایکس استفاده می‌شود. آنژیوگرافی برای پیدا کردن آنوریسم‌ها، نشتی‌ها، انسدادها (لخته‌ها)، رشد رگ‌های جدید و قرار دادن کاتترها و استنت‌ها استفاده می‌شود. آنژیوپلاستی با بالون اغلب با آنژیوگرافی انجام می‌شود.
آنژیوگرافی نوعی تصویربرداری با اشعه ایکس است که برای بررسی عروق خونی استفاده می‌شود. از آنجا که رگ‌های خونی در تصاویر معمولی با اشعه ایکس به وضوح نشان داده نمی‌شوند، ابتدا یک رنگ مخصوص به نام ماده حاجب به خون تزریق می‌شود. این ماده رگ‌های خونی را برجسته می‌کند و به پزشک اجازه می‌دهد هر گونه مشکلی را شناسایی کند. تصاویر اشعه ایکس ایجاد شده در طول آنژیوگرافی را آنژیوگرام می‌نامند.
آنژیوگرافی برای بررسی سلامت رگ‌های خونی و نحوه جریان خون در آنها استفاده می‌شود و می‌تواند به تشخیص یا بررسی چندین مشکل موثر بر عروق خونی  و کمک برای برنامه ریزی درمان آنها از جمله آترواسکلروزبیماری شریانی محیطی، آنوریسم مغزی، آنژین، لخته شدن خون یا آمبولی ریه، وانسداد در خون‌رسانی به کلیه‌ها کمک کند.