اهواز
آداب و رسوم

عید فطر
این آیین، یک عید مذهبی و مخصوص به همه ی مسلمان هاست، اما در مقایسه با سایر قوم‌های خوزستان، عید فطر در میان مردم عرب، از اهمیت بیشتری برخوردار است. براساس یک سنت دیرینه، مردم عرب خوزستان عید را در کنار اعضای خانواده، دوستان و دیگر مسلمانان، با به جا آوردن اعمال مذهبی، سپری می کنند و سپس افراد کوچک‌تر، جهت تبریک عید، به خانه‌ی بزرگ‌ترها می‌روند. بطورمعمول، این دید و بازدیدها، به صورت دسته جمعی انجام می شود.
قبل از فرا رسیدن عید فطر، خیلی از مردم، لباس نو، شیرینی و دیگر وسایل پذیرایی تهیه کرده و خانه تکانی می‌کنند و برای استقبال از مهمان ها آماده می‌شوند. فرآیند عید‌دیدنی که همهٔ اعضای یک خانواده بزرگ را در بر می گیرد، بطورمعمول تا یک هفته ادامه خواهد داشت که در این مدت، سفره‌های آجیل و شیرینی و شربت، برقرار خواهند بود.
عرب‌های خوزستان، دو روز قبل از عید را «ام‌الوسخ»، و یک روز مانده به عید را «ام‌الحلس» می‌نامند. ام‌الوسخ به معنای روز «چرکین» می‌باشد. در این روز مردم عرب به نظافت خانه‌های خود می‌پردازند، اجناس جدید برای منزل خرید می‌کنند و خانه را برای فرارسیدن عید و اکرام مهمان تمیز و آماده می‌کنند. روز بعد از ام‌الوسخ را ام‌الحلس می‌نامند. ام‌الحلس که نامی محلی و قدیمی است، به معنای روز نظافت شخصی می باشد. البته واژه حلس، امروزه کمتر به کار برده می‌شود و می‌توان گفت ام‌الحلس، متضاد و نقطه‌ی مقابل ام‌الوسخ است.
گرگیعان
گرگیعان از آداب بسیار کهن است که هر ساله در ۱۵ رمضان در برخی مناطق عرب‌نشین اهواز اجرا می‌شود. در این شب، کودکان عرب با پوشیدن لباس‌های عربی به خیابان‌ها آمده و کیسه‌های کوچکی را که از قبل تهیه کرده‌اند به گردن می‌آویزند و با سردادن سرودهای محلی مربوط به این شب، به منزل همسایه ها رفته و از آنها درخواست عیدی و شیرینی می‌کنند. از معرفترین سرودهای این شب، «ماجینه یا ماجینه حل الکیس و انطینه» است؛ که معنای فارسی آن برابر است با «ما آمدیم ما آمدیم، کیسه را بگشا و در آن برای ما هدیه‌ای بگذار!»
قهوه خوری و دله قهوه
مردم عرب اهواز همچون مردم دیگر کشور ایران، فرهنگ خاص خود را دارند. آیین و مراسم قهوه خوریِ عرب‌های اهواز، به ثبت ملی کشور ایران رسیده است.
قوری قهوه (دله)، یکی از لوازم فرهنگی مردم عرب است که حتی در مراسم‌های رسمی، به عنوان نماد و ابزار پذیرایی استفاده می شود، چه بسا که در برنامه ای در اهواز، عشایر عرب خوزستان، یک «دله قهوه» (قوری مخصوص دم کردن قهوه‌ی عربی) را به‌طور نمادین به وزیر اطلاعات اهدا کردند. در واقع مردم عرب برای نوشیدن قهوه، مراسم و قوانین و اعتقادهای خاصی دارند. برای تهیه آن، ابتدا قهوه را با وسیله‌ای دو شاخه به نام مهماس، که شبیه منقاش است، در ظرفی ریخته و تفت می‌دهند و آنگاه آن را در هاون آسیاب کرده و برای مراسم آماده می‌کنند، سپس آن را در ظرفی بزرگ به نام «گم گم» یا «قم قم» که در خوزستان قاف به گاف تلفظ می‌شود، می ریزند (گمگم که چیزی شبیه گلاب پاش‌های قدیمی و از جنس ورشو (مفرغ) است). در ادامه، به آن آب اضافه کرده و پس از جوش آمدن، قهوه آسیاب شده را اضافه کرده و از هِل هم برای خوش‌بو شدن آن استفاده می‌کنند.

هنگامی که قهوه، آماده‌ی پذیرایی شد، آن را در ظرف کوچکتری به نام «دله» که شبیه همان «گم گم» است، می ریزند، و این مراسم آیینی، به شیوه خاص فرد توزیع‌کننده، ادامه می‌یابد. این فرد دله را در دست چپ و فنجان مخصوص قهوه خوری (که فنجانی بدون دسته است و فنیان خوانده می‌شود) را در دست راست گرفته، از سمت راست مجلس شروع به سرو قهوه می‌کنند، اگر در این مجلس سیدی وجود داشته باشد ابتدا از وی پذیرایی آغاز می‌شود و در غیر این صورت این مراسم از ریش سفید مجلس آغاز می‌شود و از سمت راستش قهوه دادن ادامه داده می‌شود. در مقابل شخصی که فنجان را از میزبان می‌گیرد جزء آداب و رسوم است که فنجان را با دست راستش دریافت کند. اگر فنجان را با دست چپ دریافت کند نوعی بی‌احترامی به آداب و رسوم است. قهوه‌ای که از دله در فنجان ریخته می‌شود مقدارش بسیار کم، غلیظ و تلخ است و باید در انتهای ریختن قهوه و قبل از دادن فنجان به میهمان باید یک مرتبه نوک دله را به لبه فنجان قهوه کوبیده تا صدای فنجان بلند شود و پس از آن قهوه را تعارف کند. میهمان نیز پس از دریافت و نوشیدن قهوه، قبل از پس دادن فنجان خالی، باید دستش را یک مرتبه تکان داده، این تکان دادن به معنای آن است که دیگر کافی است و قهوه نمی‌نوشم. سپس میزبان سراغ نفر سمت راستی میهمان می‌رود و همین روند را تا انتها ادامه می‌دهد. مردم عرب برای این آداب و رسوم حساسیت به خرج می‌دهند و آن را قابل احترام می‌شمرند.
این قهوه دادن همواره به همراه قوانینش در اکثر مراسم‌های رسمی و غیررسمی به خصوص در مراسم خواستگاری، مهمانی‌های رسمی من‌جمله عید فطر و در مراسم سوگواری اجرا می‌شود. دله‌های قهوه، فنجان‌های مخصوص و کوچکی دارند.
لباس محلی عرب‌های اهواز (به عربی: دشداشه)
لباس محلی عرب‌ها اهواز که دشداشه نام دارد یک پیراهن سفید بلند است که در بیشتر شهرهای خوزستان پوشیده می‌شود از دیگر لباسهایی که همراه با دشداشه پوشیده می‌شود بشت می‌باشد که روی دشداشه آن را می‌پوشند همچنین چفیه نام پارچه‌ای است که روی سر گذاشته و دور آن یک حلقه به نام عگال می‌گذارند که چفیه را نگه دارد.
چهارشنبه‌سوری
چهارشنبه سوری، که در عصر «آخرین سه‌شنبه‌‌ی سال» برگزار می‌شود، یک آیین باستانی ایرانی است که در اهواز نیز، همچون همه‌ی شهرهای ایران، گرامی داشته می شود؛ اگرچه در سالهای اخیر، به جهت رواج لوازم آتشبازی غیر ایمن، به هویت این آیین قدیمی، بی احترامی شده است.