راهداری (طایفه)
طایفه راهدار خوزستان

روستای" رهدار" به مناسبت موقعیت جغرافیایی زیست‌محیطی ویژه ای که دارد همواره زیستگاه مناسبی برای مردمانی که به کار کاشت و برداشت و فنون کشاورزی و نیز دامی بوده‌اند. برخوداری از دشت وسیع و حاصلخیز " لَه بَهری " جهت کار کشاورزی و وجود کوهپایه‌های رشته کوه " شَه " یا " سِه "(در کتابهای جغرافیایی " رشته کوه سیاه و در سفرنامه‌ها " سِهو ") از بهترین مراتع گرمسیری بختیاری جهت پرورش دام است که جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داد از این رو موجب گردید ه این زیستگاه را درگذشته " جا بُنه وار " بگویند که نام کهن روستای " رهدار " است.
" بُنه وار " یعنی روستا و جا بُنه وار یعنی مکانی که در گذشته‌های دور جایگاه روستا بوده است. وجود قبور کُهن و ناشناخته غیر بومی براین گفته صحه می‌گذارند. از آنجایی که به مناسبت زندگی شبانکاره ای گذشتگان منطقه می‌بایست جهت چرا به سرزمینهای خارج از جا بُنه وار کوچ کنند و از این جایگه بیشتر در زمستانها مورد استفاده قرار می‌گرفت و اهالی منطقه بویژه مردم طایفه " رهدار" تا پیشِ از دست دادن سیادت حکومتگران چهارلنگ کیانرسی تا منطق جنوبی کارون و شمال آسماری جهت چرا ی دامها کوچ می‌کردند و در نسخهٔ خطی مرحوم لطفعلی افشار چگونگی از دست دادن این سرزمینها که با فراآمدن کاشفین نفت و ایجاد در گیریهای که به مناسبت فرسودن کردن قدرت چهارلنگ در قلعه تل که کیانرسی‌ها آنرا پایتخت بختیاری اش می‌خواندند و ایجاد درگیری‌های فرسایشی بین قاجارها و بختیاری که بیشتر متوجه حکومتگران چهارلنگ بختیاری بود و نیز ایجاد کینه بین چهارلنگ و هفت لنگ و سرانجام با از بین رفتن اقتدار چارلنگ و عبور هفت لنگ از بخش اندیکا و کارون به مناطق جنوبی تر در از دست دادن این مراتع بی تأثیر نبوده است. کما این که طوایف دیگر چهارلنگ جانکی گرمسیر چون کرائی و مکوندی، زنگنه، شیرالی و… به این سرنوشت روبرو گردیدند.
این شد که رونق دوباره و ساخت سازی دیگر بر آنچه در گذشته " جا بُنه وار " بود شکل گرفت و به مناسبت اینکه مراتع کوه شه و زمین‌های کشاورزی آن منطقه " لَه بَهری " در تملک موروثی طایفه " رهدار " بود. و در پیرامون این روستا قرار داشتند زیستگاه بخشی از طایفه " رهدار " شد و نام " روستای " جا بُنه وار " به " روستای " رهدار " دگر گون یافت.
اما ساختار معماری سنتی و زیبای این روستا هر بیننده ای را به تفکر وا خواهد داشت بکارگیر سنگ در ساخت و ساز و نیز استفاده از گِل رس قرمز و زدن تاقها و رواقها که از گچ و تکه‌های سنگ به جای گِل پخته و آجر و نیز پهنا داری عرض دیوارهای(۲ متر) بناها موجب ایستادگی و دوام در بنا گردیده است که بی تأثیر از معماری کهن منطقه که نشات گرفته از تمدن و ساخت وساز کهن و سنتی نزدیکترین شهر به این منطقه یعنی شوشتر نبوده است. کوشکها همان بنای آرامگاهی (عمارتی که بر فراز مزار مُردگان خاص) در این منطقه و نیز وجود زیارتگاه " پیر " که قدمت آن به دوره صفویه می‌رسد و سابقاً خانقاه و گاه مدرسه بوده است که اخیراً توسط خیرین منطقه (به گونهٔ وقف) بازسازی و نمای آجر ۳ سانتی شده که شرح آن آمده است. وجود ساختمان قدیمی غسالخانه، بردگوری یا دخمه‌های که در صخره‌های حفرشده است. وجود گورستان قدیمی چارتاق که در جوارروستااست که در منطقه لهبهری واقع و متأسفانه مدام مورد دستبرد و حفاری‌های غیرمجاز قرار گرفته و نیز جاذبه‌های طبیعی زمستانه و بهاره رهدار و اجرای جشنواره شعر سراسری استانهای لُر نشین کشور در این روستا به نام " جشنواره شعر بُنه وار رهدار کهدر نخستین سال برگزاری با شعار " پری گَپ زنه سیت به لفظ لُری " با استقبال کم نظیری روبرو شد و موجب گردید تا روستای " رهدار" همه سال دوم فرودین هر سال را به نام خود در آیین جشنواره‌های کشور ثبت کند و به " رهدار " حال و هوایی تازه تر می‌بخشد.