روابط ایالات متحده آمریکا و عراق
جنگ خلیج فارس و بحران خلع سلاح عراق

در ۲۵ ژوئیه۱۹۹۰به دنبال تنش با کویت، صدام با آوریل گلاسپی، سفیر ایالات متحده در بغداد، در یکی از آخرین تماس‌های سطح بالا بین دو دولت قبل از حمله عراق به کویت در ۲ اوت۱۹۹۰ملاقات کرد. مقام‌های دولت عراق متن این دیدار را منتشر کردند که در آن طارق عزیز وزیر خارجه عراق نیز حضور داشت. یک نسخه توسط ای‌بی‌سی نیوز در اختیار نیویورک تایمز قرار گرفت که از عربی ترجمه شده بود. وزارت خارجه آمریکا از اظهار نظر دربارهٔ صحت آن خودداری کرده‌است.
از گلاسپی نقل شده‌است که به صدام گفت:
من دستور مستقیمی از رئیس‌جمهور دارم تا به دنبال روابط بهتر با عراق باشیم. من می‌دانم که شما به بودجه نیاز دارید. ما این را درک می‌کنیم و نظر ما این است که شما باید فرصتی برای بازسازی کشور خود داشته باشید. اما ما در مورد مناقشات عربی و عربی، مانند اختلافات مرزی شما با کویت، نظری نداریم. من در اواخر دهه۶۰در سفارت آمریکا در کویت بودم [در یکی دیگر از درگیری‌های مرزی عراق و کویت]. دستوری که در این مدت داشتیم این بود که در این مورد اظهار نظر نکنیم و موضوع به آمریکا مرتبط نباشد. جیمز بیکر به سخنگویان رسمی ما دستور داده‌است که بر این دستورالعمل تأکید کنند. امیدواریم بتوانید با استفاده از هر روش مناسب از طریق کلیبی یا از طریق پرزیدنت مبارک این مشکل را حل کنید. تنها چیزی که ما امیدواریم این است که این مسائل به سرعت حل شود. صادقانه بگویم، ما فقط می‌توانیم ببینیم که شما نیروهای عظیمی را در جنوب مستقر کرده‌اید. معمولاً این به هیچ‌یک از کار ما مربوط نمی‌شود. اما وقتی این اتفاق می‌افتد در شرایطی که شما در روز ملی خود گفتید، پس وقتی جزئیات دو نامه وزیر امور خارجه را می‌خوانیم، زمانی که دیدگاه عراق را می‌بینیم که اقدامات امارات و کویت این است. در تحلیل نهایی، به موازات تهاجم نظامی به عراق، منطقی است که نگران باشم. و به همین دلیل دستوری دریافت کردم که با روحیه دوستی نه در روحیه مقابله در مورد نیت شما از شما بخواهم.
با این حال، طارق عزیز در سال۱۹۹۶به پی‌بی‌اس گفت که رهبری عراق در مورد واکنش احتمالی آمریکا به تهاجم عراق «توهم» ندارد: «او [گلاسپی] چیز عجیبی به ما نگفت. او به ما به این معنا نگفت که ما به این نتیجه رسیدیم که آمریکایی‌ها تلافی نمی‌کنند. این مزخرف بود که می‌بینید. این بیهوده بود که فکر کنیم آمریکایی‌ها به ما حمله نمی‌کنند.» و در مصاحبه دوم در سال۲۰۰۰با همین برنامه تلویزیونی، عزیز گفت:
هیچ سیگنال مختلطی وجود نداشت. نباید فراموش کرد که کل دوره قبل از دوم اوت شاهد سیاست منفی آمریکا در قبال عراق بود؛ بنابراین بسیار احمقانه است که فکر کنیم، اگر به کویت برویم، آمریکا آن را دوست دارد. چون گرایش آمریکایی… برای گره گشایی عراق بود. پس چگونه می‌توانیم تصور کنیم که چنین اقدامی مورد استقبال آمریکایی‌ها قرار می‌گیرد؟ احمقانه به نظر می‌رسد، می بینید، این تخیلی است. دربارهٔ ملاقات با آوریل گلاسپی - این یک جلسه معمولی بود. هیچ چیز خارق‌العاده ای در آن وجود نداشت. او هیچ چیز خارق‌العاده‌ای فراتر از آنچه که هر دیپلمات حرفه‌ای بدون دستورات قبلی دولتش می‌گوید، نگفت. او خواستار ملاقات با رئیس‌جمهور نشد. او توسط رئیس‌جمهور احضار شد. او با من تماس گرفت و گفت: «سفیر آمریکا را بیاورید. من می‌خواهم او را ببینم." او آماده نبود، زیرا صبح در واشنگتن نبود. مردم در واشنگتن خواب بودند، بنابراین او به نیم ساعت زمان نیاز داشت تا با هر کسی در واشنگتن تماس بگیرد و راهنمایی بگیرد؛ بنابراین، آنچه که او گفت، اظهارنظرهای معمولی و کلاسیک در مورد آنچه رئیس جمهور از او می‌خواست تا به رئیس جمهور بوش منتقل کند، بود. او می‌خواست که او پیامی را برای جورج بوش بفرستد، نه اینکه از واشنگتن پیامی از طریق او دریافت کند.
به دلیل نگرانی‌های مداوم در مورد وضعیت امنیتی در عراق، وزارت خارجه ایالات متحده گذرنامه‌های ایالات متحده را برای سفر به یا از طریق عراق در ۸فوریه ۱۹۹۱باطل کرد. آتش‌بس جنگ خلیج فارس در ۱ مارس۱۹۹۱در صفوان عراق مورد مذاکره قرار گرفت و در ۱۱ آوریل۱۹۹۱اجرایی شد.
به گفته مقام‌های سابق اطلاعاتی ایالات متحده با مصاحبه نیویورک تایمز، سیا به‌طور غیرمستقیم از یک کمپین بمب‌گذاری و خرابکاری بین سال‌های ۱۹۹۲تا ۱۹۹۵در عراق که توسط شورشیان پیمان ملی عراق به رهبری ایاد علاوی انجام شد، حمایت کرد. این کمپین هیچ تأثیر آشکاری در سرنگونی حکومت صدام نداشت، اما سیا همچنین در کودتای نافرجام ۱۹۹۶علیه صدام شرکت داشت و در اکتبر ۱۹۹۸، تغییر رژیم با تصویب این قانون به سیاست رسمی ایالات متحده تبدیل شد. قانون آزادی عراق.»
در نتیجه جنگ، عراق و آمریکا برای دومین بار روابط دیپلماتیک خود را قطع کردند. از سال۱۹۹۰تا ۲۰۰۳،الجزایر به عنوان قدرت حفاظتی عراق در واشینگتن، در حالی که لهستان به عنوان قدرت محافظ ایالات متحده در بغداد عمل کرد. روابط دیپلماتیک تا زمانی که ایالات متحده در سال۲۰۰۳صدام حسین را سرنگون نکرد و یک دولت همسو با آمریکا را تأسیس کرد، احیا نمی‌شد.