stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گیومری
ترابری > راه‌آهن

تقطع راه‌آهن گیومری بزرگترین و قدیمی‌ترین در ارمنستان می‌باشد. آن در سال ۱۸۹۷ تشکیل شد. اولین خط راه‌آهن آلکساندراپول-گیومری که این شهر را به تفلیس متصل می‌کند در سال ۱۸۹۹ تکمیل شد. سپس خط راه‌آهن از آلکساندراپول به ایروان (در سال ۱۹۰۲)، قارص (در سال ۱۹۰۲)، جلفا (۱۹۰۶)، و تبریز گسترش یافت. در نتیجه آلکساندراپول قطب راه‌آهن مهمی شد.
از سال ۲۰۱۳، ایستگاه راه‌آهن گیومری سفرهای منظمی به ایروان و باتومی انجام می‌دهد و شرکت سهامی راه‌آهن قفقاز جنوبی (CJSC) بخش راه‌آهن در ارمنستان گرداننده فعلی آن می‌باشد.
آموزش و مذهب

مؤسسه آموزشی دولتی گیومری با نام میکائل نعلبندیان
دانشگاه ترقی
دانشگاه Imastaser آنانیا شیراکاتسی
پردیس گیومری دانشگاه دولتی مهندسی ارمنستان
پردیس گیومری دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان
پردیس گیومری کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان
پردیس گیومری فرهنگستان دولتی هنرهای زیبا ایروان
پردیس گیومری مؤسسه دولتی تئاتر و فیلم‌برداری ایروان
پردیس گیومری فرهنگستان منطقه‌ای آموزشی اروپا
پردیس گیومری دانشگاه هایبوساک ارمنستان کلیسای بزرگ صلیب مقدس در گیومری
جامعه کوچک ارتدکس روسی …
ورزش

باشگاه فوتبال آراگاتس دومین باشگاه فوتبالی بود … که در سال ۲۰۰۲ به خاطر مشکلات مالیه منحل شد.
آکادمی فوتبال گیومری فدراسیون فوتبال ارمنستان در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۴ گشایش یافت
گیومری زادگاه تعدادی از قهرمانان پیشین و کنونی جهانی، المپیک و اروپایی در رشته‌های مختلف است که عبارتنداز:
یوری واردانیان، قهرمان هفت دوره وزنه‌برداری، و المپیک ۱۹۸۰ در دسته ۸۲٫۵- ک‌گ.
روبرت امییان، قهرمانی اروپا ۱۹۸۶ در پرش طول.
لوون جولفالاکیان، قهرمان کشتی فرنگی، جهانی ۱۹۸۶ و المپیک ۱۹۸۸ (۷۴ ک‌گ).
مناتساکان ایسکانداریان، کشتی فرنگی قهرمان رقابت‌های جهانی ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ و ۱۹۹۴ و المپیک ۱۹۹۲ (۷۴ ک‌گ).
ایسرائل میلیتوسیان، قهرمان وزنه‌برداری، جهانی ۱۹۸۹ و ۱۹۹۲ المپیک در دسته ۶۷٫۵- ک‌گ مردان.
مخیتار مانوکیان، قهرمان کشتی فرنگی، جهانی ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ (۶۲ ک‌گ).
ملینه دالوزیان، ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ قهرمانی وزنه‌برداری اروپا در دسته ۶۳- ک‌گ زنان.
تیگران وارطان مارتیروسان، قهرمان وزنه‌برداری اروپا ۲۰۰۸ در دسته ۸۵- ک‌گ.
نازیک آودالیان، اروپایی ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ مسابقات جهانی وزنه‌برداری در دسته ۶۹- ک‌گ زنان.
آرسن جولفالاکیان، دارنده مدال نقره المپیک ۲۰۱۲ لندن، دارنده ۴ مدال طلا، نقره و برنز جهان و همچنین دارنده ۴ مدال در رقابت‌های قهرمانی اروپاکشتی فرنگی (۷۴ و ۷۷ ک‌گ).
تیگران گئورک مارتیروسان، ۲۰۱۰ مسابقات جهانی وزنه‌برداری در دسته ۷۷- ک‌گ مردان.
آرتور الکسانیان، قهرمان کشتی فرنگی، دارنده سه مدال طلا، نقره و برنز المپیک، دارنده ۶ مدال طلا و نقره جهان و همچنین دارنده ۱۰ مدال از رقابت‌های قهرمانی اروپا و بازی‌های اروپایی (۹۶ و ۹۸ ک‌گ).
سرشماری جمعیت

جمعیت گیومری به تدریج از سال ۱۸۴۰ پس از تبدیل شدن به شهر افزایش یافت. به دلیل زلزله فاجعه بار سال ۱۹۸۸ جمعیت آن کاهش چشمگیری داشت.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۹۷  | ۱۹۱۴  | ۱۹۲۳  | ۱۹۲۶  | ۱۹۳۵  |
| جمعیت   | ۳۰٬۶۰۰   | ۵۱٬۳۱۶   | ۵۸٬۶۳۰   | ۴۲٬۳۸۵   | ۷۸٬۵۰۰   |
| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۹۳۹  | ۱۹۵۹  | ۲۰۱۲  |
| جمعیت   | ۶۷٬۷۰۰   | ۱۰۸٬۴۰۰   | ۱۴۵٬۹۲۹   |
| سال | جمیعت | ارمنی‌ها(%) | روس‌ها(%) | آذری‌ها (%)  | سایریم (%) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۸۲۹ | ~۶۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۸۳۰ | ۴٬۰۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۸۵۰ | ۱۵٬۰۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۸۷۳ | ۲۰٬۰۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۸۹۷ | ۳۰٬۶۱۶ | ۲۱٬۷۷۱ (۷۱٫۱٪) | ۵٬۱۵۷ (۱۶٫۸٪) | ۱٬۰۹۰ (۳٫۶٪) | ۲٬۵۹۸ (۸٫۵٪) |
| ۱۹۱۴ | ۵۱٬۳۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۹۲۳ | ۵۸٬۶۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۹۲۶ | ۴۲٬۳۱۳ | ۳۷٬۵۲۰ (۸۸٫۷٪) | ۳٬۶۳۴ (۸٫۶٪) | ۵۴ (۰٫۱٪) | ۱۱۰۵ (۲٫۶٪) |
| ۱۹۳۹ | ۶۷٬۷۲۹ | ۶۲٬۱۵۹ (۹۱٫۸٪) | ۴٬۲۴۹ (۶٫۳٪) | ۱۶۱ (۰٫۲٪) | ۱٬۱۶۰ (۱٫۷٪) |
| ۱۹۵۹ | ۱۰۸٬۴۴۶ | ۱۰۰٬۹۶۰ (۹۳٫۱٪) | ۵٬۶۳۰ (۵٫۲٪) | ۱۰۳ (۰٫۱٪) | ۱٬۷۵۳ (۱٫۶٪) |
| ۱۹۷۰ | ۱۶۴٬۹۶۶ |  |  |  |  |
| ۱۹۸۴ | ۲۲۲٬۰۰۰ |  |  |  |  |
| ۱۹۸۹ | ۱۲۲٬۵۸۷ |  |  |  |  |
| ۲۰۰۱ | ۱۵۰٬۹۱۷ |  |  |  |  |
| ۲۰۱۰ | ۱۴۶٬۱۰۰ |  |  |  |  |
^
فرهنگ

شهر گیومری با عنوان شهر صنایع دستی و هنر شناخته می‌شود؛ و زادگاه شاعران و گوسانان نامداری همچون جیوانی، آوتیک ایساهاکیان، شرام و هوانس شیراز می‌باشد.
نخستین اجرای اپرا در ارمنستان (آنوش اثر آرمن تیگرانیان) در سال ۱۹۱۲ در آلکساندراپول صورت گرفت
در سال ۱۸۶۵، یک گروه نمایش آماتوری در شهر گیومری نمایش «شوشانیک» اثر اچ. کارینیان را اجرا نمود. سالن تئاتر دولتی واردان آجمیان در سال ۱۹۲۸ در شهر گیومری تأسیس شد. کارگردانان برجسته روبن سیمونوف و واردان آجمیان، هنرپیشگان مهر مکرتچیان، آزات شرانتس و واردوهی وادِرِدسیان در این سالن فعالیت نمودند. ساختمان جدید این تئاتر در سال ۱۹۷۲ افتتاح شد. مدیر هنری آن نیکلای تساتوریان می‌باشد
مردم گیومری در همه ارمنستان به تعریف کردن داستان‌های خنده دار و قصه معروفند.
اولین چاپخانه گیومری در سال ۱۸۷۶ میلادی توسط گ. سانویان بنیانگذار شد و تا سال ۱۹۱۸ فعالیت داشت. آثار ادبی شامل نخستین کتاب آوتیک ایساهاکیان، تقویم‌ها و کتاب‌های درسی را به چاپ رسانید. دیگر چاپخانه شهر، آیگ (تأسیس ۱۸۹۲)، کتاب‌های تاریخی و نخستین
گاهنامه گیومری، آخوریان را به چاپ رسانید.
شهر گیومری میزبان «دوسالانه گیومری» است توسط هنرمند آزاد سارگسیان و مرکز هنر معاصر گیومری سازماندهی شده‌است. در سال ۲۰۱۳ رسماً پایتخت فرهنگی کشورهای مستقل همسود اعلام شد.
معماری

گیومری برای معماری منحصر به فرد آن معروف است. معماری گیومری سبک خود را از شهر قارص گرفته‌است و ساختارهای بسیار مشابه‌ای را می‌توان در هر دوی این شهرها یافت. قسمت اعظم مصالح استفاده شده در ساختمان‌ها کنده کاری شده هستند، و پنجره‌ها و درهایی با حاشیه‌های قوسی شکل دارند. مصالح اکثراً از توف‌های سیاه و قرمز هستند.
کلیسا با زیربنای چهارضلعی و گنبددار دپروانک از بناهای معماری قدیمی کشف شده مربوط به قرن هفتم منطقه گیومری است که دارای یک محراب اصلی نعلی شکل و دو اتاق مستطیلی در طرفین بوده، نمای بیرونی دیوار شمالی دارای تورفتگیهای مخصوص معماری ارمنی بوده و تنها درب ورودی آن از جنوب است. دراطراف کلیسا مقر قدیمی کومایری بوده، با یک شبکه نامنظم از خیابانها، و خانه‌های نیمه زیرزمینی و یک طبقه.
غذا

یکی از وجوه مشخصه مهم گیومری، غذاهای سنتی آن است. غذاهای روزمره گیومری شامل انواع متنوعی از آش‌ها، برنج‌ها و سوپ‌ها است که با نام اجزای اصلی تشکیل دهنده‌شان نامگذاری می‌شوند مانند: «عدس پلو»، «بلغور پلو»، «کشک پلو»، «غذای تیریت» با قیسی، «غذای یاینی» با شلغم، «آش بلغور»، «آش دوغ» و غیره.
در روزهای عید انواع غذاهای معروف شان شامل دلمه، کوفته ساتری، «کوفته سنگی»، «کباب تابه‌ای»، «کوفته تابه‌ای»، «چاناق»، «کیالان» (که از گوشت سر گاو درست می‌کنند) و غیره است.
در گیومری این سه مورد آخر خصوصاً در بین صنعت گران غذاهای محبوب بوده‌اند. این‌ها، و همچنین «گاتا» و باقلوا، «شاکار لوخوم» و «سهانچورکی» (بیسکویت) را در فِر می‌پختند.
غذاهای مراسم مذهبی شامل دلمه روز سال نو، گاتا، کیک‌هایی با اشکال متنوع، «هلیم» روز کریسمس، «کیک جشن دیاراندآراج»، «کیک‌های جشن سرکیس مقدس»، «پلوی عید پاک»، «خاشیل» (گوشت آب‌پز) مراسم صلیب مقدس، «شیر برنج» مراسم معراج، قربانی و «گوشت آب‌پز» مراسم تشییع جنازه و غیره بودند.
غذاهای شهری گیومری با خوشمزگی خاص و فراوانی غذاهای شیرین متمایز می‌شدند. مانند «سس کشمش»، غذای تهیه شده از کدو، کشمش، عسل (یا شکر)، «قیسی سرخ کرده»، «پلوی جِیِز» (با کشمش، قیسی زردآلو، آلوی سیاه و سفید و بادام)، نیمرو با توت سفید خشک شده، «نیمرو با خرما»، «نیمرو با خمیر»، «قایماق» (عسل و سرشیر)، «هاسوتان» و «زوربیان». «دلمه برگمو» را حتی با شکر و پودر دارچین نیز درست کرده و می‌خوردند.
در گیومری، موقع سال نو، و همچنین در جشن‌های دیگر نوشیدنی به عنوان بخشی الزامی سفره بوده‌است. نوشیدنی مورد علاقه مردان گیومری الکل بوده‌است که تا به امروز هم این عادت حفظ شده‌است. از قرن ۱۹ به بعد نوشیدنی آبجو به‌طور گسترده‌ای رواج یافت و جایگاه خاصی را درمیان مردان گیومری بدست آورد. در شهر تعداد زیادی بار، میخانه، آبجوفروشی و دکه بود که در آن صنعتگران و مسافران از شهرهای مختلف، غذا و نوشیدنی می‌خوردند. در زندگی شهری قهوه و چای به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شوند (در گیومری قهوه سیاه هم‌زمان با نوشیدنی تهیه شده از جوی بوداده و شور «قایفا» استفاده می‌شد) که با آن‌ها از میهمانان پذیرایی می‌کردند.
مردان گیومری همچنین علاقه‌مند به نوشیدن قهوه در قهوه‌خانه‌ها و کلوپ‌ها بودند که در آن جا از سیاست، اتفاقات روزمره شهر صحبت می‌کردند، معاملاتی می‌کردند یا به آهنگ‌های عاشقها (نوازندگان محلی و سنتی) گوش می‌دادند.
مشاهیر بومی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 گئورگ گورجیف، عارف و فیلسوف  سرگئی مرکوروف، مجسمه‌ساز  شرام، گوسان، شاعر و آهنگ‌ساز  آوتیک ایساهاکیان، شاعر  آرمن تیگرانیان، آهنگ‌ساز اپرا  اولگا چخووا، هنرپیشه زن  خاچاطور آوتیسیان، آهنگ‌ساز  هوانس شیراز، شاعر  فرونزیک مکرتچیان، هنرپیشه مرد  لوون ایشتویان، بازیکن فوتبال، قهرمان شوروی به همراه آرارات ایروان (۱۹۷۳)  وازگن مانوکیان، نخست‌وزیر پیشین ارمنستان  سوتلانا سوتلیچنایا، هنرپیشه زن فیلم  ماریام آسلامازیان، هنرمند (نقاشی):  ادموند کئوسیان، کارگردان فیلم  لوون مکردجیان، کارگردان فیلم  یوری واردانیان، قهرمان وزنه‌برداری المپیک (۱۹۸۰)  روبرت امییان، رکورددار پرش بلند اروپا  آرتور پتروسیان، بازیکن فوتبال  لوون جولفالاکیان، قهرمان کشتی المپیک (۱۹۸۸)  مناتساکان ایسکانداریان، قهرمان کشتی المپیک (۱۹۹۲)  گنادی تیمچنکو، کارآفرین  ایسرائل میلیتوسیان، قهرمان وزنه‌برداری المپیک (۱۹۹۲)  آشوت مخیتاریان، مربی برجسته وزنه‌برداری  مگردیچ آرمن، رمان‌نویس  تیگران هاماسیان، جاز پیانیست و آهنگ‌ساز
مشاهیر بومی > شهرهای خواهرخوانده

گیومری با شهرهای زیر خواهرخوانده است
الکساندریا، ایالات متحده آمریکا (از ۱۹۹۰)
سالونیک، یونان (از ۲۰۰۰)
پلوودیو، بلغارستان (از ۲۰۰۴)
اوزاسکو، برزیل (از ۲۰۰۶)
کرتی، فرانسه (از ۲۰۰۹)
ناردو، ایتالیا (از ۲۰۰۹)
موزدوک، روسیه (از ۲۰۱۱) -
پیتشت، رومانی (از ۲۰۱۲)
شی‌آن، چین (از ۲۰۱۳).
بیاویستوک، لهستان (از ۲۰۱۳)
اشفیلد، بریتانیا (از ۱۹۹۸)
کوردوبا، آرژانتین (از ۲۰۰۲)
لاوال، کانادا (از ۲۰۰۳)
یزد, ایران (از ۲۰۲۱).
نگارخانه

کلیسای نشان مقدس (۱۸۷۰)
سالن سینمای "اکتبر"
هتل نانه
هتل آراکس در ناحیه تاریخی کومایری
آبجوخانه پولوز موکوچ
کلیسای روسی آرسنی مقدس
دانشگاه پیشرفت در میدان استقلال
کلیسای هاکوپ مقدس اهل نصیبین
آکادمی فوتبال گیومری
کلیسای ارتدکس روسی نیکلای مقدس معجزه گر
مام ارمنستان
خانه-موزه هوانس شیراز
تالار شهر گیومری در میدان وارتانانتس
نمایی کلی گیومری
آلکساندراپول قدیم به همراه کلیسای ساویور مقدس (۱۸۵۹–۱۸۷۳)
چشم‌انداز گیومری
کلیسای مسیح منجی در حال بازسازی پس از زمین‌لرزه سال ۱۹۸۸
میدان گارگین نژده
آبجوسازی گیومری
فرودگاه شیراک
ورزشگاه شهر گیومری
معماری کارخانه آبجو سازی
هاریسا
گرگ روتمن

| گرگ روتمن | گرگ روتمن |
| --- | --- |
عضو سنای پنسیلوانیا از حوزهٔ  سنای پنسیلوانیا، ناحیه ۳۴: عضو سنای پنسیلوانیا از حوزهٔ  سنای پنسیلوانیا، ناحیه ۳۴
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۳: آغاز به کار  ۳ ژانویه ۲۰۲۳
پس از: جیک کورمن
عضو  مجلس نمایندگان پنسیلوانیا از حوزهٔ مجلس نمایندگان پنسیلوانیا، منطقه ۸۷: عضو  مجلس نمایندگان پنسیلوانیا از حوزهٔ مجلس نمایندگان پنسیلوانیا، منطقه ۸۷
دوره مسئولیت ۲۵ آگوست 2015 – ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲: دوره مسئولیت ۲۵ آگوست 2015 – ۳۰ نوامبر ۲۰۲۲
پس از: گلن گرل
پیش از: توماس کوتز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۰ دسامبر ۱۹۶۶ ‏(۵۸ سال) هاریسبورگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده
حزب سیاسی: حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)
اقامتگاه: شهرک سیلور اسپرینگ، پنسیلوانیا، ایالات متحده
تحصیلات: دانشگاه ماساچوست، آمهرست
خدمات نظامی: خدمات نظامی
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
خدمت/شاخه:  تفنگداران دریایی ایالات متحده
سال‌های خدمت: ۱۹۹۱–۲۰۰۱
درجه: گروهبان ستاد
جنگ‌ها/عملیات‌: عملیات طوفان صحرا
ویلیام گرگوری روتمن (زاده ۱۰ دسامبر ۱۹۶۶) یک سیاستمدار آمریکایی است. او که یک جمهوری‌خواه است، در حال حاضر سناتور ایالتی ناحیه ۳۴ پنسیلوانیا است و قبلاً از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۲ عضو مجلس نمایندگان پنسیلوانیا بوده و به نمایندگی از ناحیه ۸۷ عضویت داشته است.
روتمن در ۱۰ دسامبر ۱۹۶۶ در هریسبورگ، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۵ از دبیرستان دره کامبرلند فارغ‌التحصیل شد، لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه ماساچوست، آمهرست در سال ۱۹۸۹، و کارشناسی ارشد املاک و مستغلات از دانشگاه جان هاپکینز در سال ۲۰۰۵ دریافت کرد. او در نیروهای ذخیره نیروی دریایی خدمت می‌کرد.
گروه ملی صنعتی فولاد ایران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام لاتین: Iran National Steel Industrial Group ( INSIG )
نوع: شرکت دولتی
بنا نهاده: 1342
بنیانگذاران: علی رضایی (سناتور رضایی) - برادران رضایی
دفتر مرکزی: ایران، اهواز
محدودهٔ فعالیت: ایران
رئیس هیئت مدیره: رضا دریکوند
محصولات: میل‌گرد ساده میلگرد آجدار میلگرد نبشی تیرآهن  لوله بدون درز   شمش فولادی
مالک: بانک ملی ایران
تعداد کارکنان: ۳٫۰۰۰ نفر
شرکت‌های وابسته: شفق راهیان اکسین - فولاد اکسین - باشگاه فرهنگی ورزشی استقلال خوزستان
گروه ملی صنعتی فولاد ایران (به انگلیسی: Iran National Steel Industrial Group) نخستین کارخانه نورد فولاد ایران در اهواز از ۱۳۴۲ است که گونه‌های میل‌گرد ساده، میل‌گرد آجدار و نبشی ،تیرآهن  و لوله های بدون درز تولید می‌کند.
خطوط تولیدی با نصب تجهیزات و مونتاژ ماشین‌آلات با ظرفیت سالیانه ۶۵ هزار تن در سال ۱۳۴۶ راه‌اندازی و به تدریج سایر کارگاه‌ها و فرایندها به آن افزوده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این مجموعه صنعتی به نام گروه ملی صنعتی فولاد ایران تغییر پیدا کرد. این شرکت با ظرفیت سالیانه ۱٬۴۳۵٬۰۰۰ تن فرآورده‌های فولادی و ۴۳۰٬۰۰۰ تن شمش فولادی بخش عمده‌ای از نیازهای کشور را تأمین می‌کند و از صادرکنندگان مهم محصولات فولادی است.
کارخانه‌های مجموعهٔ گروه ملی شامل کارخانه فولادسازی، کارخانه نورد تیرآهن، کارخانه نورد کوثر، کارخانه لوله‌سازی، کارخانه ماشین‌سازی، کارخانه صنایع فلزی، کارخانه‌های نورد میلگرد و مفتول می‌باشد.
محمد پارسا

خواجه محمد پارسا یکی از مشایخ طریقه نقشبندیه در قرن هشتم هجری است. نام و نسبش را محمد بن محمد بن محمود الحافظی البخاری و کنیه اش را ابوالفتح نوشته‌اند. نسبت حافظی به نام جدش حافظ الدین کبیر محمد بخاری اشاره دارد که در شمار علمای سده هفتم هجری است. نسبش را به عبدالله بن جعفر طیار می‌رسانند.
فخرالدین علی صفی مؤلف رشحات عین الحیات که از جمله منابع متقدم و معتبر دربارهٔ طریقه نقشبندیه است دربارهٔ لقب پارسا چنین آورده‌است:
«در مبادی احول که حضرت خواجه محمدپارسا آغاز ملازمت حضرت خواجه [بهاءالدین] کرده‌اند، روزی در اثنای مجاهدات و ریاضات به در خانه حضرت خواجه ـمده بودند و بیرون در منتظر ایستاده، اتفاقاً کنیزکی از خادمان حضرت خواجه بیرون درآمده، حضرت خواجه از وی پرسیده‌اند که بیرون کیست؟ وی گفته جوانی است پارسا که بر در منتظر ایستاده. حضرت خواجه بیرون آمده‌اند و خواجه محمد را دیده‌اند، فرموده‌اند که شما پارسا بوده‌اید. از آن روز باز که این لفظ بر زبان مبارک ایشان گذشته در السنه و افواه افتاده و خدمت محمد به این لقب مشهور شده‌اند.»
خواجه محمد در سال ۷۴۹ق در بخارا ولادت یافت. وی در میان خانواده ای تربیت یافت که همه از مشاهیر بخارا بودند. از ابتدای احوال و زندگانی این صوفی حنفی مذهب اطلاعی در دست نیست. مهم‌ترین اتفاق در زندگانی او ورود به حلقه پیروان خواجه بهاءالدین محمد نقشبند بود. وی بعد از ورود به سلک مریدان خواجه بهاءالدین و طی مقدمات سلوک چندان از نایت خواجه نقشبند برخواردار شد که بعد از او در این طریقه مقام ارشاد را برعهده گرفت. سخنان بهاءالدین محمد دربارهٔ پارساکه خلیفه دوم او بعد از خواجه علاءالدین عطار محسوب می‌شود حاکی از مقامات معنوی خواجه پارسا و نیز توجه خاص پیر نقشبند بدو بوده‌است.
محمد پارسا دو بار به زیارت خانه خدا رفت: بار اول در ملازمت بهاءالدین نقشبند و بار دوم در محرم سال ۸۲۲ق. در سفر اخیر که از نسف، ترمذ، بلخ و هرات گذشت وقتی به ولایت جام رسید پدر عبدالرحمان جامی به همراه عده ای به دیدار او رفتند. جامی در آن وقت پنج ساله بوده و خواجه پارسا بدو التفات کرده‌است.
عبدالرحمان در این باره می‌گوید:
«امروز از آن شصت سال است. هنوز صفای طلعت منور ایشان در چشم من است و لذت دیدار مبارک ایشان در دل من.»
در این مسافرت محمدپارسا بعد از گذراندن مناسک حج به بیماری سختی مبتلا شد چنان‌که در عماری طواف وداع را به جای آورد و با همان حالت ضعف و بیماری عازم مدینه شد و یک روز بعد از ورود به مدینه، پنج شنبه ۲۴ ذی الحجه بدرود حیات گفت.
بعد از درگذشت پارسا مقام ارشاد نقشبندیان به پسرش ابونصر رسید. جامی، ابونصر را نیز مانند پدرش جامع شریعت و طریقت دانسته‌است.
مشرب عرفانی خواجه پارسا

مشرب عرفانی خواجه پارسا در سده هشتم و نهم هجری، اهمیت خاصی دارد زیرااز یک سو به مبانی طریقه نقشبندیه که دنباله طریقت‌های سنت اول عرفانی به‌شمار می‌آید پایبند بود و به عنوان یکی از مشایخ بزرگ این طریقه در ترویج آن اهتمام داشت و از سوی دیگر به آراء ابن عربی گرایش و علاقه نشان می‌داد. جامی در این باره از پارسا نقل کرده‌است:
«فصوص جان است و فتوحات دل. هرکه فصوص را نیک می‌داند وی را داعیه متابعت حضرت رسول قوی می‌گردد.»
بدین جهت او کوشید تعالیم ذوقی و معاملات عرفانی طریقه نقشبندیه را با آراء ابن عربی تلفیق کند. این مشی خواجه گرچه به مذاق همه پیروان طریقه نقشبندیه موافق نیامد اما موجب شد بعد از او شماری از پیروان این طریقه شیوه وی را دنبال کنند. عبدالرحمان جامی یکی از پیروان شاخص این طریقه است که بعد از پارسا نقش مهمی در تبیین و ترویج آراء ابن عربی داشت. البته دربارهٔ اینکه تا چه حد می‌توان مبانی طریقه نقشبندیه را با آراء ابن عربی انطباق داد باید به‌طور جدی تأمل کرد.
آثار

از خواجه محمد پارسا تألیفات زیادی بر جای مانده‌است. آثار وی در شکل‌گیری و رواج طریقه نقشبندیه نقش زیادی داشت چندان که وی را پایه‌گذار سنتهای علمی و ادبی طریقه نقشبندی دانسته‌اند.
فصل الخطاب لوصل الاحباب فی المحاضرات
شرح فصوص الحکم به زبان فارسی
رساله قدسیه
تفسیر بر سوره‌های دو جزء ملک و نبا به زبان فارسی
تحقیقات
عقاید
الفصول الستخ در حدیث
مناسک حج
تفسیر ثمانیه
الاربعون حدیث
رمز الاقطاب
محبوبیه
مسئله خلق الافعال
رساله در تحقیق زمان و مکان
سخن راست
رساله کشفیه
کلمات خواجه پارسا
رساله در ذکر هفتاد و دو فرقه اسلام
گانتر (کشتی‌گیر)

| گانتر | گانتر |
| --- | --- |
گانتر  در ۲۰۲۴: گانتر  در ۲۰۲۴
نام تولد: والتر هان
زاده: ۲۰ اوت ۱۹۸۷ ‏(۳۷ سال) وین، اتریش
کشتی‌گیری حرفه‌ای: کشتی‌گیری حرفه‌ای
قد: ۶ فوت ۵ اینچ (۱۹۶ سانتیمتر)
وزن: ۲۹۷ پوند (۱۳۵ کیلوگرم)
مربی: مایکل کواچ - تاتسوهیتو تاکایوا - توموهیرو ایسهی
آغاز: ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵
والتر هان (به انگلیسی: Walter Hahn؛ زاده ۲۰ اوت ۱۹۸۷) کشتی‌گیر و مربی کشتی حرفه ای اتریشی است. او در حال حاضر با کمپانی دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و با نام گانتر (به انگلیسی: Gunther) درون رینگ حاضر می‌شود. او قهرمان سابق کمربند بین‌قاره‌ای دبلیودبلیوئی است. وی در رویداد سامرسلم ۲۰۲۴ با شکست دادن دیمین پریست قهرمان کمربند سنگین‌وزن شد.
دوران کشتی حرفه ای

والتر هان در تعدادی از کمپانی‌های کشتی حرفه ای در سرتاسر جهان حضور داشته است. او عمدتاً با نام والتر کشتی گرفته است. به‌طور کلی، والتر پنج بار توانسته عناوین جهانی در کمپانی‌های مختلف به دست آورد و اولین اتریشی است که در کمپانی دبلیودبلیوئی حضور داشته است. پس از امضای قرارداد با دبلیودبلیوئی در اوایل سال ۲۰۱۹، او برای اولین بار در برند ان اکس تی انگلستان شروع به کار کرد و سپس در سال ۲۰۲۲ به برند اصلی ان اکس تی رفت و نام رینگی او به گانتر تغییر یافت. او قهرمان سابق ان اکس تی انگلستان است که رکورد طولانی‌ترین دوره قهرمانی را با ۸۷۰ روز دارد که طولانی‌ترین دوره قهرمانی در تاریخ کمپانی دبلیودبلیوئی از سال ۱۹۸۸ است. سپس او به برند راو آمد و قهرمانی
کمربند بین‌قاره‌ای دبلیودبلیوئی رو بدست آورد. او طولانی‌ترین دوره قهرمانی کمربند بین‌قاره‌ای دبلیودبلیوئی رو با ۶۶۶ روز در کارنامه خود ثبت کرد. در نهایت در ۶ آوریل ۲۰۲۴ در رسلمانیا ۴۰ در مقابل سمی زین شکست خورد و رکورد او با ۶۶۶ روز سلطه بر کمربند بین‌قاره‌ای دبلیودبلیوئی به پایان رسید.
اما در سامر اسلم 2024 با دیمین پریست مسابقه داد سر کمربند سنگین وزن و برد تا همین الان صاحب کمربند سنگین وزن میباشد
کنارتخته

| کنارتخته ولات | کنارتخته ولات |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: فارس
شهرستان: کازرون
بخش: کنارتخته
نام(های) پیشین: داغونی
سال شهرشدن: ۱۳۶۹ه، ش
مردم: مردم
جمعیت: ۶٬۰۸۱ تن
تراکم جمعیت: ۱٫۲۱ نفر بر کیلومتر مربع
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۲۵ کیلومتر مربع
ارتفاع: ۵۲۰ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۳۷
میانگین بارش سالانه: ۱۳۵ میلی‌متر
روزهای یخبندان سالانه: ۰
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: عبدالرزاق دهقانی
ره‌آورد: خرما، رطب، قصب، خارک، عرق طارونه، ارده، شیره خرما، حلوا، رنگینک
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۷۱۴۲۴۴
  کنارتخته  روی نقشه ایران ۲۹°۳۲′۰۸″شمالی ۵۱°۲۳′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۵۳۵۶°شمالی ۵۱٫۳۹۵۹°شرقی﻿ / 29.5356; 51.3959   :   کنارتخته  روی نقشه ایران ۲۹°۳۲′۰۸″شمالی ۵۱°۲۳′۴۵″شرقی﻿ / ﻿۲۹٫۵۳۵۶°شمالی ۵۱٫۳۹۵۹°شرقی﻿ / 29.5356; 51.3959   
 :  
کُنارتَخته ، شهری در استان پارس بین شهر کازرون و شهر برازجان استان بوشهر است.
کُنارتخته Konartakhteh مرکز بخش کنارتخته و کمارج و از توابع شهرستان کازرون است.شهر کنارتخته به « تنگ جیز» و برجا ماندهای باستانی روزگار ساسانیان نزدیک است. گویش مردم این بخش گویش لری بوده که باید گفت به دلیل نزدیکی شهر کنارتخته به استان بوشهر و به ویژه شهر برازجان مرکز دشتستان، این گویش امروزه تا حد بسیار زیادی همانند گویش مردم بوشهر شده است. دو رودخانه در دو سمت شمال و جنوب بخش جریان دارد. کنارتخته از دیرباز و حتی در روزگار زند شهرکی آباد بود. در روزگار فرمانفرمایی الله وردی خان و فرزندش سپهبد امام قلی خان در شیراز مرکز استان، با گسترش کاروانسرای صفوی، کنارتخته شهرکی زیبا و گل سر سبد در دشت خشت کازرون بود. می توان گفت از روزگار شاه عباس یکم صفوی ارج و ارزش جایگاه کنارتخته برای ارتقاء به شهر چون بر سر راه کاروان های بازرگانی شیراز به بوشهر  قرار داشت، آشکار شد.
موقعیت جغرافیایی و ارج و ارزش شهر

این شهر در انتهای جنوب‌غربی استان فارس (پارس)و در پیوند استان فارس با بوشهر قرار گرفته است. کنارتخته که جادهٔ بین‌المللی شیراز - بوشهر از آن می گذرد، در دشت خشت قرار دارد. در این دشت هم اکنون شهری نیز با نام شهر خشت هست که به شهر کنارتخته نزدیک است. فاصلهٔ کنارتخته تا کازرون ۴٥ کیلومتر و شیراز ۱۶۵ کیلومتر و فاصله تا بندر بوشهر ۱۱۰ کیلومتر است.
قرار گرفتن کنارتخته در جادهٔ رفت و آمد به جنوب کشور به ویژه بوشهر در کرانه شاخاب پارس  که از مهم‌ترین جاده‌های ترانزیت کشور است و همچنین دارا بودن سرچشمه های نفتی  و میوهٔ صادراتی خرما و رطب و قصب که به کشورهای غرب و شرق اروپایی و همچنین کشورهای حاشیه شاخاب پارس صادر می‌شود، موجب شده تا کنارتخته امروزی، از شهرهای پُر ارج و ارزش استان پارس شمرده شود.
محله ها و روستاهای شهر کنارتخته

شهر کنارتخته از توابع کازرون دارای چهار محله به نام‌های بنکی، کمانکشی، گوریگاه
و ترک‌آباداست. همچنین روستاهای بسیاری از جمله جعفرجن، بنه سید، محل دین، چرون (چرام)، کمارج، بناف، مشایخ، پیر مهلت و … دارد.
شهر کنارتخته در سال ۱۳۶۹ با پیوند روستای گوریگاه به محله‌های کنارتخته، کمانکشی و بنکی با درجهٔ یک رسماً به عنوان یکی از شهرهای استان فارس نامیده شد.
شهر کنارتخته در ۴۵ کیلومتری شهر بزرگ کازرون با گستره ای برابر با ۶ کیلومتر مربع و جمعیتی بیش از ۱۴٬۵۰۰ نفر مرکز بخش کنارتخته و کمارج در همسایگی دشتستان استان بوشهر است. کنارتخته در ۵۱ درجه و ۲۳ دقیقه طول شرقی و ۲۹ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی و ۵۰۵ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد. این بخش دارای آب و هوایی گرم بوده که در فصل تابستان میانگین دما به ۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد می‌رسد. متوسط بارندگی در سال ۴۰۰ میلی‌متر می‌باشد. در فصل بهار  همه‌ساله در روزهای نوروز پذیرای شمار بالایی از هم میهنان مسافر و گردشگر است.
محصولات و سوغات

محصولات آن خرما، جو و گندم و میوه های تابستانی است و سوغاتی‌های شهر کنارتخته هم شامل خرما، رطب، قصب و خارک یا دمباز کبکاب می‌باشند که البته این محصولات از زیر مجموعه‌های میوه خرما است که انواع خرمای این بخش  بسیار ممتاز و صادراتی است و به کشورهای شاخاب پارس نیز صادر می شود.
اقتصاد این بخش  بر پایه کشاورزی است. بخش کنارتخته و کمارج با داشتن حدود ۹ هزار هکتار زمین های کشاورزی به گونه دیمی و آبی و بیش از ۷۰ هزار هکتار و نزدیک به ۱٬۲۰۰ هکتار باغ نخل، ۲۰ هزار رأس دام سبک و ۱٬۰۰۰ رأس دام سنگین و جایگاه ویژه‌ای در تولید محصولات کشاورزی و دامی و باغی دارد که به وسیله سد انحرافی چرون (چرام) بر روی رودخانهٔ شاپور آبیاری می‌ شود. شوربختانه به دلیل خشکسالی در چند سال گذشته سرچشمه های آب این بخش بسیار کاهش داشته و کشاورزان دچار زیان های بی شمار شده‌اند.
آب و هوای کنارتخته

دشت خشت کازرون که شهر کنارتخته در آن قرار گرفته بهاری کوتاه و بسیار دل انگیز دارد اما در تابستان از آب و هوای بسیار گرم و اندکی شرجی برخوردار است، پاییز در این بخش ترکیبی از تابستان و زمستان است، فصل زمستان کوتاه اما سرد و خشک می‌باشد.  نوروز در کنارتخته از روزهای نخست اسفند ماه آغاز و تا روزهای نخست سال نو ادامه دارد.
ساختمان های کهن دیدنی شهر

کاروانسرای صفوی: در بازار قدیمی شهر قرار گرفته که برخی بر این باورند پیشینه آن حتی به دورهٔ پیش از صفویان برمی‌گردد. در روزگار دودمان زند به آن رسیدگی شد. در روزگار دودمان قاجار چند سالی آسیب دید. در روزگار پهلوی مرکز ژاندارمری دشت خشت و کمارج شد. در روزگار کنونی میراث فرهنگی آن را بازسازی کرده و یکی از زیباترین و جادارترین کاروانسراهای شاه عباسی کشور است.
آب انبار شماره یک: در کنار حسینیهٔ سیدالشهدا قرار داشت.
آب انبار شمارهٔ دو: در دامنهٔ کوه‌های جنوبی شهر کنارتخته نزدیک به پوزه ی کوه تلویزیون و بر فراز کتل «ملو» قرار دارد.
پست و تلگراف: پیشینه دارترین ادارهٔ دولتی در کنارتخته با پیشینه بیش از ۱۱۲ سال نشان‌دهندهٔ ارج وارزش کُنارتختِه می‌باشد که در روزگار کهن تا به امروز این شهر درنگ گاه مسافران و کاروان های شیراز به بوشهر بوده است.سدیدالسلطنه بندرعباسی در روزگار قاجار از پست و تلگراف کنارتخته یاد کرده است.در کتاب : « کنارتخته و میراث تنگ جیز ساسانیان» گسترده از شهر کنارتخته و ساختمان های کاروانسرای صفوی و آب انبار سر کتل ملو گفتگو شده است.
بازار کنارتخته از دیرباز رونق بسیار خوبی در گستره بازرگانی به این شهر داده است. نه تنها  محصولات کنارتخته بلکه تولیدهای سراسر دشت خشت کازرون در بازار شهر کنارتخته به فروش می‌ رسد.
پیشینه دانش در کنارتخته

شهروندان کنارتخته به دلیل قرار داشتن شهر بر سر جاده شیراز و بوشهر و رابطه تنگاتنگ با مسافران و بازرگانان شهرهای بزرگ کشور که برای سفر دریایی و بازرگانی به بوشهر می رفتند دارای تمدن بودند و فرهنگ خود ساخته داشته اند.در روزگار مکتب خانه شمار چندی از شهروندان کنارتخته سواد مکتبی داشتند.دبستان فریدون کنارتخته شش کلاسه بود و در سال ۱٣۱۹ بنیان گذاشته شد. ساختمان آن را دولت اجاره کرده بود. دبستان فریدون ۱٤٦ دانش آموز داشت. سید محمد مویدی مدیر دبستان ،سیدمهدی فاطمی ناظم دبستان، عنایت الله هدایت زاده، ابراهیم مهربان،کاظم مزارعی، سیدعبدالرضا دیانت جهرمی آموزگار دبستان بودند.خدمت گزار دبستان عباس هاشمی بود.این دبستان تیم والیبال نیز داشت.