stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لامرد
بیمارستان

ساخت بنای مرکز آموزشی درمانی حاج محمود حاج حیدرشهرستان لامرد، با زیربنای ۱۱۰۰۰ مترمربع در دو طبقه، به عنوان بیمارستان جایگزین این شهرستان در سال ۱۳۹۱ با اعتبارات دولتی آغاز شد. این پروژه بزرگ به‌دلیل کمبود اعتبارات دولتی در مرحله اسکلت متوقف شد. که در سال ۱۳۹۵ به همت نیک اندیش محترم خیرالحاج، حاج محمود حاج حیدر،نیک اندیش محترم لامردی مقیم کشور کویت، ادامه ساخت این پروژه از سر گرفته شد و ساختمان آن تکمیل و تحویل دانشگاه علوم پزشکی شیراز گردید و با اعتبارات وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، این مرکز، به به روزترین دستگاه ها و تجهیزات پزشکی تجهیز شد.
این مرکز در ۴ اردیبهشت ماه ۱۳۹۹ در زمان ریاست جمهوری دکتر حسن روحانی ،افتتاح و به بهره برداری رسید.
مرکز آموزشی درمانی حاج محمود حاج حیدر با۱۶۴تخت بستری و بخش های مختلفی نظیر، اورژانس، جراحی زنان و مردان، داخلی، اطفال، زنان و زایمان، مراقبتهای ویژه آی سیو، سی سی یو و ان آی سی یو، اتاق عمل، زایشگاه، و بخش های پاراکلینیکی نظیر رادیولوژی، سی تی اسکن، ام آر آی ، آزمایشگاه، داروخانه، فیزیوتراپی ، به عنوان قطب بزرگ درمانی و سوانح ترافیکی در جنوب استان فارس، به استان های همجوار نظیر بوشهر و هرمزگان خدمات درمانی مطلوب ارایه می دهد.
همچنین این مرکز درمانی دارای سه ساختمان مجزا از مجموعه بیمارستان می باشد که در برگیرنده مرکز پیشرفته MRI که به نام سپهبد شهید قاسم سلیمانی نام گذاری شده و مرکز تشخیص زود هنگام سرطان و یک ساختمان دوطبقه درمانگاه تخصصی که تخصص‌هایی چون جراحی مغز و اعصاب، داخلی مغز و اعصاب، ارتوپدی، زنان و زایمان، سونوگرافی، اطفال و کودکان، داخلی، جراحی عمومی ، کلیه و مجاری ادراری و چشم پزشکی را در برگرفته که مزین به نام حضرت ولیعصر(عج) می باشد و آماده خدمت رسانی به مردم لامرد، مهر، اشکنان و استان های همجوار می باشد
این واحد دارای بخشهای ذیل می باشد. ۱- اتاق عمل ۲-زایشگاه ۳- اتفاقات ۴-داخلی و اطفال ۵- جراحی ۶-زنان ۷-بیماران خاص شامل دیالیز و تالاسمی ۸ -بخشهای ویژه شامل ICU-NICUو CCU- ۹-بخشهای پاراکلینیک شامل آزمایشگاه ، رادیولوژی و سی تی اسکن و MRI- ۱۰- درمانگاه تخصصی
سایت نوبت دهی بیمارستان https://nobat.sums.ac.ir/tcs
میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری لامرد

شهرستان لامرد دارای ۶۲ اثر ثبتی ۲۲ اثر در حال ثبت می باشد که می توان از جمله آثار تاریخی آن:
میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری لامرد > اوباد

چشمه‌های آب گرم با آن خواص درمانی منحصربه‌فردشان در چندین جای لامرد وجود دارند که شناخته‌شده‌ترینشان، چشمه آبگرم موسوم به اوباد این شهرستان است. اوباد از جاهای دیدنی لامرد، به لحاظ حوضچه آب مساحت آن‌چنان بزرگی ندارد و کمتر از ۱۰۰ مترمربع است. بااین‌حال به سبب دسترسی آسان و خواص درمانی فوق‌العاده برای درمان بیماری‌های مفصلی، گردشگران بسیاری را به خود جذب می‌کند. به‌واسطه نزدیکی لامرد به کشورهای حوزه خلیج‌فارس، حتی از این کشورها نیز مردمانی برای استفاده از خواص درمانی اوباد به لامرد می‌آیند. اگر به این منطقه سفر کردید، هرگز تنها نروید و مراقبت‌های لازم را انجام دهید.
میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری لامرد > روستای لاورخشت

روستای لاورخشت، جنوبی‌ترین منطقه مسکونی شهرستان لامرد است و پس‌ازآن استان هرمزگان شروع می‌شود. اگر مسیر زیبای هم‌جوار با تنگ خور را ادامه دهید، پس از چند کیلومتر به این روستای زیبای لامرد می‌رسید. روستای لاورخشت از جاهای دیدنی لامرد، علاوه بر آب‌وهوای خوب، آب کافی و خاک مناسب برای کشاورزی دارد و تقریبا در بیشتر ایام سال سرسبز است. آنچه بیش از همه لاورخشت را به یک گزینه گردشگری در لامرد تبدیل کرده است، طبیعت بکر و دست‌نخورده آن است. در گوشه‌کنار این روستای زیبا، چندین اثر تاریخی از گذشتگان ساکن در این منطقه نیز وجود دارد. علاقه‌مندان به روستاگردی در لامرد با سر زدن به این روستا علاوه بر لذت بردن از زیبایی‌های لاورخشت، می‌توانند با فرهنگ و آداب رسوم مردمان این منطقه از کشور نیز آشنا شوند.
مراکز آموزشی

دانشگاه‌های شهر لامرد:
دانشگاه شیراز واحد لامرد
مرکز آموزش عالی لامرد
دانشکده پرستاری لامرد
دانشگاه آزاد اسلامی لامرد
دانشگاه پیام نور لامرد
دانشگاه غیرانتفاعی تابناک لامرد
دانشگاه علمی کاربردی لامرد
جهاد دانشگاهی لامرد
خیابان ۱۵ خرداد لامرد
کارخانه سیمان لامرد
آب انباری در لامرد
دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد
محمد منتظری

| محمد منتظری | محمد منتظری |
| --- | --- |
محمد منتظری: محمد منتظری
زادهٔ: ۱ فروردین ۱۳۲۳ نجف‌آباد، استان اصفهان، ایران
درگذشت: ۷ تیر ۱۳۶۰ (۳۷ سال) تهران، ایران
مدفن: حرم حضرت معصومه
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاسی
آثار برجسته: نماینده مردم نجف آباد سرپرست روزنامه پیام شهید
والدین: حسینعلی منتظری ماه‌سلطان ربانی
محمد علی منتظری (۱ فروردین ۱۳۲۳ – ۷ تیر ۱۳۶۰) روحانی، زندانی سیاسی و سیاست‌مدار ایرانی بود، که از مبارزان با حکومت پهلوی محسوب می‌شد و بارها به زندان افتاد. او پس از وقوع انقلاب، نماینده اولین دوره مجلس شورای اسلامی شد. وی فرزند ارشد حسینعلی منتظری بود. او در روز ۷ تیر ۱۳۶۰ در حادثه بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته شد.
زندگی

محمد منتظری همراه با فراگیری درس‌های دبستان، برای کمک به گذران زندگی خانواده، نخست، به کشاورزی و سپس، به کارگری در کارگاه ریخته‌گری و ساخت قاشق و چنگال پرداخت. در ۱۳۳۷، پس از سپری کردن دوره دبستان با راهنمایی پدر روانه حوزه علمیه قم شد. بیشتر درس‌های حوزوی سطح و تا اندازهای هم خارج فقه را، نزد پدرش فرا گرفت. از استادان او در حوزه علمیه قم می‌توان از آیات: روح‌الله خمینی، سیدمصطفی محقق‌داماد، حسینعلی منتظری و علی مشکینی نام برد. اردیبهشت ۱۳۵۸ ازدواج کرد که ثمره آن ازدواج، دو فرزند است.
مبارزات سیاسی قبل از انقلاب اسلامی

محمد منتظری، از آغاز جنبش روح‌الله خمینی در دهه ۱۳۴۰ کوشا و پرتلاش بود. او که خود به خواندن کتاب‌های سیاسی علاقه‌مند بود، در قم چندین کتابخانه سیاسی سیار در مدرسه فیضیه، مدرسه دارالشفاء، مدرسه عبدالرحیم‌خان معروف به خان و مدرسه حجتیه برپا داشت تا طلبه‌ها از آن بهره برند. هم‌زمان با اوج‌گیری جنبش خمینی در ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ علیه حکومت پهلوی، فعالیت‌های جهادی خود را آغاز کرد و تا پایان زندگی به پشتیبانی از ولایت فقیه ادامه داد. نخستین بار، هنگام دستگیری روح‌الله خمینی در پی اعتراض به قانون اعطای مصونیت قضایی به مستشاران نظامی آمریکا یا همان کاپیتولاسیون، در چهارم آبان ۱۳۴۳ دستگیر شد و پس از هفت ماه، از زندان آزاد شد. در دیماه ۱۳۴۳ که هم‌زمان با ماه رمضان بود، بار دیگر به علت شعار دادن به هواداری از روح‌الله خمینی بازداشت گردید. به دنبال ادامه مبارزه، دوباره در اردیبهشت ماه ۱۳۴۴، بازداشت و به زندان قزل‌قلعه در کوی امیرآباد تهران فرستاده شد. محمد منتظری در آغاز فروردین ۱۳۴۵، برای تأیید اعلامیه‌های خمینی به امضاء گرفتن از علمای دینی علیه حکومت محمدرضا شاه پهلوی، و پخش اعلامیه‌ها همت گماشت.
با پیگیری ساواک، او در اول مرداد ۱۳۴۵ در حرم حضرت معصومه (س) دستگیر گردید.

وی پیرو مکتب روح‌الله خمینی بود؛ در بازجوییها دربارهٔ انقلاب و مردم آشکارا گفته بود: «مقلد روح‌الله خمینی هستم، نظرم، نظر روح‌الله خمینی است.» در شهریور ۱۳۴۵، او را از زندان قزل‌قلعه به زندان شماره چهار قصر تهران منتقل کردند. وی در زندان با روحانیونی مانند محمود طالقانی و عبدالرحیم ربانی شیرازی هم‌بند بود. در یادداشتهایی بجا مانده از او به بحث‌های خود با بیژن جزنی و برخی از سران حزب توده ایران در زندان اشاره می‌کند و نتیجه می‌گیرد که آن‌ها «فی قُلوبهم مرض» هستند. محمد، در پایان دی ۱۳۴۷ به شرط نرفتن به شهر مذهبی قم، از زندان آزاد شد؛ التزامی که از آن سرپیچید. او باز هم پیکار انقلابی خود را پی گرفت. در تابستان ۱۳۴۸ به تدریس درس حکومت اسلامی می‌پرداخت و طی سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۰ اقتصاد اسلامی را درس می‌داد. دست نوشته‌های این درس، در ۱۳۵۶، ابتدا در خارج از ایران و پس از آن، در ایران به صورت جزوه، چاپ و پخش گردیدند.

محمد منتظری در سال ۱۳۴۸ با صدور اعلامیه‌هایی به کنسرسیوم نفتی اعتراض کرد که منجر به، جلوگیری از خروج او از کشور شد. محمد منتظری در ۱۳۵۰ فعالیت‌های خود را شدت بخشید. ساواک که دریافته بود که وی با برخی از پیکارگران سر و سری دارد، بر آن بود تا پس از شناسایی همه آنها، او را دستگیر کند.
فعالیت‌ها پس از انقلاب

محمد منتظری پس از پیروزی انقلاب در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، در پایه‌گذاری کمیته انقلاب اسلامی در ۲۳ بهمن و پیشبرد کار آن نقش به‌سزایی داشت. همچنین، در برپایی حزب جمهوری اسلامی در ۲۷ اسفندماه ۱۳۵۷ تلاش بسیاری کرد.
پس از پیروزی انقلاب با توجه با نظریات رادیکال و تضاد با گروه‌های لیبرال و دموکرات با نخست‌وزیری مهدی بازرگان، دولت موقت مخالف بود. منتظری موضعگیری‌های دولت موقت را، اشتباه و خیانت آمیز و تصمیم‌های آن را در کارهای کشوری و سیاست خارجی نادرست می‌دانست و می‌گفت: «بازرگان در خط ما نیست.» از دید محمد منتظری، دولت موقت نه تنها با اعتراضات مخالفان آیت‌الله خمینی در گنبد کاووس و کردستان برخورد رادیکال نکرد، بلکه به آن اعتراضات دامن هم زد. همچنین، به ایجاد رابطه با جنبش‌های رهایی‌بخش گرایشی نداشت.
او با ارزیابی‌هایی که داشت بیان می‌داشت که محمد حسینی بهشتی با دولت موقت هم‌اندیشه است.

محمد منتظری در آغاز پیروزی انقلاب، گروهی به نام «پاسداران انقلاب اسلامی» یا «پاسا» را سرپرستی می‌کرد که یکی از گروه‌های چهارگانه ای بود که بعدها از به‌هم پیوستن آنها، نهاد انقلابی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دوم اردیبهشت ۱۳۵۸ پایه‌گذاری شد. پاسا، پاسداری از استقلال، آزادی، حکومت اسلامی، رویارویی با صهیونیسم، واپسگرایی، استبداد و رهایی همه مستضعفان جهان را هدف خود اعلام کرد. مجله عربی «الشهید» را به کمک سازمان عمل اسلامی عراق و سیدتقی مدرسی در تهران منتشر کرد و پس از آن، نشریه پیام شهید، وابسته به این گروه بودند. محمد منتظری برای پیشبرد کار سپاه پاسداران، از ساز و برگ نظامی گروه‌های فلسطینی در آن نهاد بهره گرفت و واحد جنبش‌های آزادی‌بخش را در سپاه پایه‌ریزی نمود. محمد منتظری پس از تسخیر سفارت آمریکا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸، بیشتر وقت خود را برای جنبش‌های رهایی‌بخش به کار می‌گرفت؛ زیرا معتقد بود استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا و صهیونیسم بین‌الملل، نمی‌خواهد هیچ کشور انقلابی و مستقلی در جهان ماندگار شود. بر این پایه، اسراییل را، دشمن سوگند خورده انقلاب اسلامی می‌دانست. با چنین باوری بود که جنگجویانی را به جنوب لبنان گسیل داشت و خود نیز به آنجا شتافت.
 غلامرضا صالحی، احمد کاظمی و غلامرضا یزدانی از جمله این افراد بودند.
با ابوالحسن بنی‌صدر، نیز سر ناسازگاری داشت. مردم نجف‌آباد در نخستین انتخابات مجلس شورای اسلامی، با ۵۸٬۶۲۶ رای برابر با ۹۱٫۶۰ درصد آراء او را به نمایندگی مجلس برگزیدند. او همچنین، در شورای‌عالی دفاع و کمیسیون خارجه مجلس عضویت داشت.
ترور

پس از انقلاب، محمد منتظری از چهره‌های بانفوذ و تندروی انقلاب به‌شمار می‌آمد. در نتیجهٔ درگیری خونینی که سازمان مجاهدین خلق علیه نیروهای وفادار به روح‌الله خمینی در سال ۱۳۶۰ ترتیب داد، تعداد زیادی از کارگزاران رده بالای جمهوری اسلامی از جمله محمد بهشتی، رئیس‌جمهور محمدعلی رجائی و نخست‌وزیر محمدجواد باهنر در اثر بمب‌گذاری و ترور کشته شدند. محمد منتظری هم که عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی و نماینده مجلس شورای اسلامی بود که در انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی کشته شد. در پی مرگ محمد منتظری در حادثه بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی، روح‌الله خمینی در پیامی گفت: «... گرچه تمام شهیدان انقلاب و شهیدان عزیز و معظم یکشنبه شب، از برادران ما و شما بودند و ملت قدرشناس برای آنان به سوگ نشستند و دشمنان اسلام در شهادت آنان شاد و اسلام عزیز سرافراز است لکن از فرزند عزیز شما شناختی دارم که باید به شما با تربیت چنین فرزندی تبریک بگویم. او از وقتی که خود را شناخت… ارزش‌های اسلامی را شناخت و با تعهد و انگیزه حساب شده وارد میدان مبارزه علیه ستمگران گردید…».
تمبر یادبود کشته‌شدگان بمب‌گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی
حسینعلی منتظری به همراه محمد منتظری و آیت‌الله طاهری اصفهانی
ساتوشی هینو

| ساتوشی هینو | ساتوشی هینو |
| --- | --- |
日野 聡: 日野 聡
زادهٔ: ۴ اوت ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) سان فرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  ژاپن
پیشه: صدا پیشه
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
آثار برجسته: ناروتو ریبورن کوروشیتسوجی وان پیس وقتی به عنوان یک اسلایم تناسخ پیدا کردم جوجوتسو کایسن حماسه وینلند وان پانچ من کد گیاس اور لرد
قد: ۱۷۰ سانتیمتر (۵ فوت ۷ اینچ)
همسر: ساکی ناکاجیما (ا. ۲۰۱۴)
فرزندان: ۲
ساتوشی هینو (به انگلیسی: Satoshi Hino؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۷۸) یک صدا پیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
منصف المرزوقی

| منصف المرزوقی | منصف المرزوقی |
| --- | --- |
منصف المرزوقی: منصف المرزوقی
۴مین رئیس‌جمهورتونس: ۴مین رئیس‌جمهورتونس
دوره مسئولیت ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴: دوره مسئولیت ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ – ۳۱ دسامبر ۲۰۱۴
پس از: فؤاد المبزع (کفیل)
پیش از: محمد باجی قائد سبسی
رهبر حزب «کنگره برای جمهوری»: رهبر حزب «کنگره برای جمهوری»
دوره مسئولیت ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱: دوره مسئولیت ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۷ ژوئن ۱۹۴۵ ‏(۷۹ سال) قرمبالیه،
ملیت:  تونس
حزب سیاسی: کنگره برای جمهوری
همسر(ان): Beatrix Rhein
فرزندان: ۲ فرزند
اقامتگاه: Carthage Palace
محل تحصیل: دانشگاه استراسبورگ
پیشه: سیاستمدار
وبگاه: Official website
منصف المرزوقی (به عربی: محمد المنصف المرزوقي) (زاده ۷ ژوئن ۱۹۴۵ در قرمبالیه در تونس) فعال حقوق، پزشک، سیاست‌مدار و رهبر حزب «کنگره برای جمهوری» است.
پس از انقلاب داخلی سال ۱۹۸۷، و بر کناری رئیس‌جمهور آن زمان حبیب بورقیبه، زین‌العابدین بن علی به سمت ریاست جمهوری برگزیده شد. پس از آن، حکومت ۲۳ ساله بن علی طی یک انقلاب در ۲۴ دی ۱۳۸۹ سرنگون شد و در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۹۰ مجلس مؤسسان تونس، المنصف المرزوقی رهبر حزب «کنگره برای جمهوری» و از اپوزیسیون زین العابدین را به عنوان اولین رئیس‌جمهور منتخب مردم انتخاب کرد.
المرزوقی در در مجلس انتخابات مؤسسان ملی تونس با اکثریت آرا، ۱۵۳ رای موافق، ۳ رای مخالف و ۴۴ رای ممتنع در انتخابات پیروز شد.
ائتلاف اکثریت مجلس مؤسسان متشکل از جنبش النهضه با ۸۹ کرسی و حزب چپگرای کنگره برای جمهوری با ۲۹ کرسی و جناح چپگرای دمکراتیک برای کار و آزادی با ۲۰ کرسی بر انتخاب المرزوقی به عنوان رئیس‌جمهوری تونس به توافق رسیدند.
زندگی‌نامه

منصف المرزوقی دارای چهار برادر و هفت خواهر است، وی تحصیلات مقدماتی خود را در شهر تونس پایتخت کشور تونس سپری کرد تا در سال ۱۹۶۱ میلادی تونس را به همراه خانواده‌اش به قصد طنجه، در شمال مغرب ترک کند و تا سال ۱۹۶۴ میلادی در آنجا اقامت گزیند. پس از آن به فرانسه رفت و در آنجا ازدواج کرد و صاحب دو فرزند دختر به نام‌های مریم و نادیه شد.
المرزوقی ۱۵ سال در فرانسه به سر برد. در این کشور در دانشگاه استراسبورگ در رشته روان‌شناسی تحصیل کرد و توانست در رشته پزشکی تخصص بگیرد.
تحصیلات و فعالیت‌ها

المرزوقی دانش‌آموخته رشته پزشکی است و در رشته اعصاب تخصص دارد و در کنار پزشکی فعالیت‌های گسترده‌ای در حوزه‌های حقوقی، سیاسی و فلسفی داشته‌است.
منصف در سال ۱۹۷۰ میلادی به مناسبت شرکت در مسابقه جهانی یکصدمین سال تولد ماهاتما گاندی رهبر هند، برنده مسابقه شد.
در سال ۱۹۷۵ میلادی به چین رفت و در تیم پزشکی کمک‌رسانی به مردم چین به درمان رایگان مردم این کشور پرداخت.
در سال ۱۹۷۹ میلادی به رغم پافشاری نزدیکانش برای ماندن در فرانسه به تونس بازگشت و در دانشگاه تونس به تدریس رشته اعصاب پرداخت. او همچنین یکی از اعضای کمیته ملی جامعه پزشکی تونس بود که تا قبل از انحلال در آن فعالیت می‌کرد.
در مارس ۱۹۹۴ میلادی خود را برای انتخابات ریاست جمهوری تونس نامزد کرد که به قیمت زندانی شدنش تمام شد.
در بازداشت، چهار ماه را در سلول انفرادی گذراند تا اینکه با فشار جامعه جهانی و تومارهای امضا شده فعالان حقوق بشر و چهره‌های مطرح جهان و مداخله شخص نلسون ماندلا رئیس‌جمهوری آفریقای جنوبی از زندان آزاد شد.
وی در دوران آزادی در طول این مدت از کار منع و انتشار هرگونه اثری از او ممنوع شد و سپس تمام آثارش از بازار جمع‌آوری شدند. بارها به میز محاکمه آمد و تا مدتی نیز ممنوع‌السفر بود.
در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۷ میلادی به همراه جمعی از دوستانش «مجلس ملی برای آزادی‌ها» را به مناسبت سال‌روز اعلام بیانیه حقوق بشر تأسیس کرد. وی همچنین از چند سال پیش به وبلاگ‌نویسی نیز روی آورده و تحلیل‌های سیاسی و حقوقی خود در قبال تحولات تونس و جهان اسلام را در آن منتشر می‌کند.
منصف در سال ۱۹۹۸ میلادی به عنوان نخستین رئیس کمیته عربی حقوق بشر انتخاب شد که تا سال ۲۰۰۰ در این سمت فعالیت می‌کرد.
در سال ۲۰۰۱ میلادی، به فرانسه مهاجرت کرد و در دانشگاه پاریس به تدریس پرداخت.
در ۱۴ اکتبر ۲۰۰۶ میلادی از مردم کشورش خواست با حفظ چارچوب‌های مقاومت مسالمت‌آمیز، علیه حکومت بن علی دست به تحرکات اعتراض‌آمیز بزنند.
فعالیت‌های غیر سیاسی

المرزوقی در سال ۱۹۸۲ میلادی، برنده جایزه مغرب عربی در رشته پزشکی به خاطر پژوهش‌های متعددش در زمینه بیماری اعصاب کودکان شد.
وی در سال ۱۹۸۹ میلادی برای نوشتن کتاب «دریچه‌ای به پزشکی مدرن» برنده جایزه همایش پزشکی عربی شد.
از او نزدیک به ۲۰ اثر در زمینه‌های پزشکی، اندیشه سیاسی و ادبیات منتشر شده که چهار اثر از این تعداد به زبان فرانسه ترجمه و منتشر شده‌اند.
ریاست سازمان حقوق بشر تونس از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ میلادی و شبکه آفریقا برای حقوق کودک از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ از دیگر فعالیت‌های او است.
بازگشت به تونس و پیروزی در انتخابات

سرانجام المرزوقی در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱ میلادی، پیش از فرار زین العابدین بن علی، به تونس بازگشت تا پس از به دست گرفتن رهبری حزب چپ‌گرای «کنفرانس به خاطر جمهوری» در ۲۳ اکتبر سال جاری میلادی به همراه حزبش در انتخابات مجلس ملی مؤسسان این کشور شرکت کند.
حزب المرزوقی در انتخابات مجلس ملی مؤسسان موفق شد، ۲۹ کرسی از ۲۱۷ کرسی این مجلس را به دست آورد که پس از حزب «النهضة» به رهبری راشد الغنوشی، دومین حزب پیروز انتخابات تونس محسوب می‌شود.
دیدگاه‌های سیاسی

المرزوقی با جریان‌های اسلامی میانه‌رو روابط خوبی دارد اگر چه عموماً از اندیشه‌های سوسیالیستی میانه تبعیت می‌کند. وی معتقد به نظام سکولار است و خود را یک فرد دموکرات معرفی می‌کند.
وی از جمله مخالفان رژیم صدام در عراق بود. المرزوقی در دوران استبداد «زین العابدین بن علی» از منتقدان سر سخت او بود و چه در تبعید و چه در داخل تونس علیه بن علی فعالیت‌های گسترده‌ای داشت.
حسن لطفی

| حسن لطفی معاونت توسعه مدیریت وبرنامه ریزی استانداری استان زنجان از بهمن ماه ۱۴۰۳ | حسن لطفی معاونت توسعه مدیریت وبرنامه ریزی استانداری استان زنجان از بهمن ماه ۱۴۰۳ |
| --- | --- |
نماینده دوره دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی: نماینده دوره دهم و یازدهم مجلس شورای اسلامی
دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۴۰۳: دوره مسئولیت ۷ خرداد ۱۳۹۵ – ۶ خرداد ۱۴۰۳
پس از: عطاءالله سلطانی‌صبور
پیش از: سید ابوالحسن مصطفوی غمام
حوزه انتخاباتی: رزن و درگزین
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۵۰ کرفس قروه درگزین، استان همدان
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار مدرس دانشگاه نماینده مجلس سخنگوی کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی
حسن لطفی  نماینده سابق مردم شهرستانهای رزن و درگزین، در دهمین و یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی بود.
نماینده رزن در مجلس دهم

حسن لطفی در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی، در لیست ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان: گام دوم در رزن حضور داشت و توانست در مرحله دوم انتخابات با کسب ۲۵٬۹۹۷ رأی از مجموع ۴۸٬۹۳۴ رأی مأخوذه صحیح، در رتبۀ اول رزن، وارد مجلس دهم شود.
کوم میلا

| کوم میلا कुम्भ मेला | کوم میلا कुम्भ मेला |
| --- | --- |
گردهمایی زائران در کوم میلای هاریدوار، سال ۲۰۱۰: گردهمایی زائران در کوم میلای هاریدوار، سال ۲۰۱۰
وضعیت: فعال
دسته: Fair
بسامد: هر ۳ سال
مکان(ها): هاریدوار، الله‌آباد، ناسیک-تریمباک، و اوجائین
کشور: هند
رویداد پیشین: 2016 (Ujjain Simhastha)
رویداد پسین: 2022 (Haridwar Kumbh Mela)
شرکت کنندگان: Akharas, pilgrims and merchants
کوم میلا (‎/ˌkʊm ˈmeɪlə/‎ یا ‎/ˌkʊm məˈlɑː/‎; دیواناگری: कुम्भ मेला) یا خُم مِلا به معنای ملاء خم ( گردهمایی افسانه خمره آب زندگانی) ، یک مراسمِ مذهبی است که توسط هندوها برگزار می‌شود و آن را بزرگ‌ترین مراسم زیارتی جهان می‌دانند.  طی نزدیک به دوماه که جشنواره برپاست مابینِ ۴۰ میلیون تا ۵۰ میلیون زائر در آن شرکت می‌جویند.
دربارهٔ مراسم

کوم میلا برخلاف مراسم زیارتی سالیانه، در فاصله‌های چند ساله برپا می‌شود و حدود دو ماه به درازا می‌کشد. این مراسم هر ۳ سال، یک بار برگزار می‌شود و یکی از بزرگترین مراسم مذهبی و زیارتی جهان است. در این مراسم، هندوها خود را در آب رودخانه گنگ شستشو می‌دهند با این باور که با شست‌وشوی خود در «رود مقدس»، گناهان خود را بزدایند و بخت این را بیابند که «زندگی تازه‌ای را آغاز کنند». بر اساس اسطوره‌های هندو، در کوم میلا، پیروزی خدایان بر اهریمنان جشن گرفته می‌شود.
بسته به این‌که مراسم زیارتی در کرانه کدام رود که به گنگ می‌ریزد برگزار شود، مردم نیز در همان‌جا تن به آب می‌زنند. کوم میلا هر ۱۲ سال یک بار در الله‌آباد (در کرانه رود «جَمـُنا»)، یک‌بار در هاریدوار (کرانه رود گنگ)، یک‌بار در ناسیک (کرانه رود گوداواری) و یک‌بار در اوجائین (کرانه رود شپرا) برگزار می‌شود. فاصله‌های این مراسم و زمان‌بندی‌ها بسته به تقویم هندویی، با فاصله سه سال انجام می‌شود.
زائران هندو -احتمالا همانند زائران دیگر در مراسم دینی در گوشه و کنار جهان- بر این عقیده هستند که گردهمایی بزرگ آن‌ها در کرانه رود مقدس، نماد «صلح» و «توازن» است. اما شرکت در کومبه میلا فقط محدود به هندوها نیست و هرکسی می‌تواند در آن حضور داشته باشد. زائران فقط چند روزی از این دو ماه را در محل می‌مانند.
یکی از مهم‌ترین بخش‌های این زیارت «دسته پیشوایان» است؛ یعنی حضور پیشوایان دینی یا سادوها (مرتاضها) و زاهدان آشنا به هنرهای رزمی و سنت‌ها. «سادوهای عریان» نخستین کسانی هستند که با بدن‌هایی که با خاکستر پوشانده شده‌است تن به آب می‌زنند و پشت سر آن‌ها زائران وارد رود می‌شوند.
مردم در این مراسم نزد «پیشوایان» مکاتب مختلف آیین هندو می‌روند و درمه، رامایانا و دیگر آموزه‌ها را فرامی‌گیرند.
مراسم زیارتی کومبه میلا، نقش مهمی در فرهنگ و تاریخ هند بازی می‌کند و به همین دلیل نیز سیاست‌مداران، رسانه‌ها، شبکه‌های اجتماعی و مردم کوچه و خیابان را در هند به خود مشغول می‌کند.
تاریخچه

قدمت دقیق این جشنواره نامشخص است و شستن گناهان در آب رود و تقدیس رودخانه‌ها در آیین هندو، قدمتی دیرینه دارد. طبق منابع قرون وسطی هندویی، ویشنو قطره‌های آمیرتا (آب زندگانی) را در حالی که در یک خُم یا گلدان (kumbha) حمل می‌کرده، در چهار مکان ریخته‌است. این چهار مکان به عنوان محل‌های کنونی کوم میلا هستند.
در نسخه‌ها و نوشته‌های قدیمی در هند، چندین اشاره به گردهمایی‌هایی کنار رود شده‌است، از جمله برخی مناطقی که امروزه در آن‌ها کومبه میلا برگزار می‌شود. با این حال این گردهمایی‌ها لزوماً نام کومبه میلا بر خود نداشتند.
گفته می‌شود از مهم‌ترین منابعی که به کومبه اشاره کرده‌اند، چهار گلشن و خلاصه‌التواریخ هستند که در سده‌های پیش به زبان فارسی در هند نوشته شدند.
معنای نام

نام «کوم میلا» (Kumbh Mela) به معنای واقعی کلمه «جشنواره کوم» است.کُم و کمب همان خم و خمب پارسی است و  خم ملا و خمب ملا به معنی جشن خم است . این به معنای «کوم» در هندی (به علت حذف واکهٔ بی‌رنگ یا شوا) است. در سانسکریت و برخی از زبان‌های هندی دیگر؛ اغلب با نام اصلی «کومبه» با «کومبها» (Kumbha) شناخته می‌شود.
واژه «میلا» در سانسکریت به‌معنی «گردهمایی» یا دیدار است و جنوب و جنوب شرق آسیا هم محل برگزاری میلاهای مختلف است؛ مثلاً «میلای چراغان» برای مادو لال حسین یا شاه حسین، صوفی مشهور اهل لاهور. «کومبا» یا «کومب» اما ریشه‌های مختلفی دارد و از یک سو به برج دلو که به هندی «کومب راشی» گفته می‌شود و از سوی دیگر به افسانه‌های هندی بازمی‌گردد و به «گلدان» یا «خُمی» که در آن آب حیات یا شیره جاودانگی قرار داشت.
میراث فرهنگی یونسکو

کومبه میلا در سال ۲۰۱۷ میلادی به «فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو» -دربرگیرنده میراث فرهنگی معنوی جهان- افزوده شد.
مشکلات گردهمایی

طبیعتاً جمع شدن ده‌ها میلیون نفر طی کم‌تر از دو ماه در یک محل، و شست‌وشوی تن در آب رودخانه، ممکن است مشکلات زیست‌محیطی هم همراه بیاورد. از پلاستیک و زباله‌های دیگر گرفته تا توالت‌ها و طبیعتاً آب رودخانه که قرار است «گناهان» را با خود ببرد.
زائران معمولاً بار خود را می‌بندند، کمی آب و غذا برمی‌دارند و رهسپار مراسم می‌شوند، چند روزی در محل می‌مانند و به محل سکونت خود بازمی‌گردند تا زائران دیگر جایشان را بگیرند. بسیاری از زائران نیز از شهروندان کم‌درآمدی هستند که با پولی اندکی روانه محل شده‌اند؛ نه غذای چندانی دارند و نه چادری که بتوان در آن خوابید.
اخیراً دولت هند تلاش می‌کند توجه زائران را به حفظ پاکیزگی محل گردهمایی جلب کند و سال‌هاست غذای مجانی، آب نوشیدنی، و -برای کم‌درآمدها- محلی برای سکونت موقت، فراهم می‌کند.
سپیدایی

میزان نور خورشید بازتاب‌شدهٔ مواد نسبت به سطح آن‌ها بر زمین
سپیدایی یا آلبِدو (به انگلیسی: Albedo) به معنی درصد بازتاب نور از سطح یک جسم است. مقادیر این کمیت می‌تواند از صفر (تاریک مطلق) تا یک (روشن مطلق) تغییر پیدا کند. آلبدو را گاه با درصد و گاه با یک عدد اعشاری کوچک‌تر از یک نشان می‌دهند.
دمای یک سیاره عملاً تحت تأثیر میزان انعکاس انرژی خورشیدی، موسوم به سپیدایی سیاره، و اثرات گازهای گلخانه‌ای است.
سپیدایی سیارهٔ زمین ۰/۲۹ است، بدین معنی که ۲۹٪ انرژی خورشیدی را سریعاً منعکس می‌کند؛ لذا ۷۱٪ آن را جذب می‌نماید. سپیدایی سیارهٔ زهره حدود ۰٫۷۰ است (مقدار ذکر شده در منابع از ۰٫۶۵ تا ۰٫۸۵ متغیر است)، در نتیجه تنها ۳۰٪ انرژی خورشیدی توسط سیارهٔ زهره جذب می‌شود. اما جو زهره که از کربن دی‌اکسید تشکیل شده به قدری غلیظ است که دمای سطح آن به‌طور قابل ملاحظه‌ای بالا می‌رود. مریخ سپیدایی برابر با ۰٫۱۵ دارد، از این‌رو بیشتر انرژی خورشیدی را جذب می‌کند، اما جو رقیق کربن دی‌اکسید مریخ (حدود ۰٫۰۱ زمین) نمی‌تواند گرمای زیادی را به دام اندازد؛ بدین دلیل هم‌اکنون سطح مریخ برای بقای گونه‌های حیات برپایهٔ آب/کربن بیش از حد سرد است. با این وجود، در گذشته، زمانی که آتش‌فشان‌های عظیم مقادیر گسترده‌ای گاز (شامل بخار آب، کربن دی‌اکسید و متان) را در جو منتشر می‌کردند، دمای آن به میزان قابل توجهی بالاتر بوده و احتمالاً امکان پا گرفتن حیات در آنجا وجود داشته‌است.