ادموند آیرونساید

| بسیار محترم ادموند آیرون ساید | بسیار محترم ادموند آیرون ساید |
| --- | --- |
آیرون ساید در سال ۱۹۴۰: آیرون ساید در سال ۱۹۴۰
نام(های) مستعار: تینی
زاده: ۶ مه ۱۸۸۰ ادینبورگ، اسکاتلند
درگذشته: ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۹ (۷۹ سال) بیمارستان نظامی ملکه الکساندرا، لندن
وفاداری:  بریتانیا
نیروی زمینی بریتانیا: ۱۸۹۹-۱۹۴۰
درجه: فیلد مارشال
یگان: توپخانه سلطنتی
فرماندهی: فرمانده کل قوا، قوای داخلی (۱۹۴۰) رئیس ستاد کل بریتانیا (۱۹۳۹-۱۹۴۰) بازرس کل نیروهای خارج از کشور (۱۹۳۹) فرماندهی شرقی (۱۹۳۶-۱۹۳۸) لشکر ۲ پیاده (۱۹۲۶-۱۹۲۸) فرمانده کالج ستادی، کامبرلی (۱۹۲۲-۱۹۲۶) نیروی شمال ایران (۱۹۲۱) مداخله در شمال روسیه (۱۹۱۸-۱۹۱۹) تیپ ۹۹ پیاده (۱۹۱۸)
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ دوم بوئر جنگ اول جهانی کمپین شمال روسیه جنگ دوم جهانی
نشان‌ها: نشان گرمابه نشان سنت مایکل و سنت جورج نشان سنت جان (فرمان ۱۸۸۸) ذکر شده در اعزام ها لژیون دونور (فرانسه) صلیب نظامی (فرانسه) نشان سنت ولادیمیر (روسیه) نشان افتخار شیر و خورشید نشان خورشید فروزان (ژاپن)
فیلد مارشال ویلیام ادموند آیرون ساید، نخستین بارون آیرون ساید، جی‌سی‌بی، سی‌ام‌جی، دی‌اس‌او (به انگلیسی: William Edmund Ironside, 1st Baron Ironside) (۶ مه ۱۸۸۰ – ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۹)، نظامی بلندپایه بریتانیایی بود که در سال نخست جنگ جهانی دوم، ریاست ستاد کل این کشور را بر عهده داشت.
آیرون ساید در سال ۱۸۹۹ به توپخانه سلطنتی پیوست و در طول جنگ بوئر دوم به خدمت پرداخت. به دنبال آن یک دوره کوتاهی را به عنوان جاسوس در میان نیروهای استعمارگر آلمان در آفریقا‌ی جنوب غربی گذراند. پس از بازگشت به وظیفه عادی، او در دو سال نخست جنگ جهانی اول در سمت کارکنان لشکر ششم خدمت کرد، قبل از اینکه در سال ۱۹۱۶ به سمت کارکنان لشکر ۴ کانادا منصوب شد. وی در سال ۱۹۱۸، به فرماندهی یک تیپ در جبهه غربی و در سال ۱۹۱۹ به فرماندهی نیروی مداخله متفقین در جنگ داخلی روسیه ارتقا یافت. آیرون ساید سپس به یک نیروی متفقین که ترکیه را اشغال کرده بود و سپس به نیروهای بریتانیایی مستقر در ایران در سال ۱۹۲۱ منصوب شد. به او پست فرماندهی نیروهای بریتانیایی در عراق را پیشنهاد کردند اما به دلیل جراحات وارده نتوانست این نقش را به عهده بگیرد.
او به عنوان فرمانده کالج ستادی، کامبرلی، به ارتش بازگشت، جایی که از ایده‌های جی. اف. سی. فولر، یک طرفدار مکانیزاسیون حمایت کرد. او بعداً فرماندهی یک لشکر و مناطق نظامی در بریتانیا و هند را برعهده گرفت اما جوانی و رویکرد بی‌پرده‌اش، چشم‌انداز شغلی او را محدود کرد و پس از اینکه برای نقش رئیس ستاد کل امپراتوری (CIGS) در سال ۱۹۳۷ کنار گذاشته شد، فرماندار جبل الطارق شد که یک پست سنتی تا دوران بازنشستگی‌ برای او بود. آیرونساید در اواسط سال ۱۹۳۹ از "تبعید" فراخوانده شد و به عنوان بازرس کل نیروهای خارج از کشور منصوب شد، نقشی که باعث شد اکثر ناظران انتظار داشته باشند که فرماندهی نیروی اعزامی بریتانیا (BEF) در آغاز جنگ به او داده شود.
با این حال، پس از مدتی تدابیر سیاسی، به ژنرال گورت این سمت فرماندهی داده شد و آیرون ساید به عنوان رئیس جدید ستاد کل امپراتوری منصوب شد. خود آیرون ساید معتقد بود که از نظر خلق و خویی برای این کار مناسب نیست ولی خود را موظف به پذیرش آن می دانست. در اوایل سال ۱۹۴۰ او به شدت به مداخله متفقین در اسکاندیناوی معتقد بود اما این طرح در آخرین لحظه با پایان یافتن جنگ زمستان میان فنلاند و شوروی کنار گذاشته شد. در طول حمله به نروژ و نبرد فرانسه، او نقش کمی داشت. دخالت او در دومی به دلیل فروپاشی روابط بین وی و گورت محدود شد. او در پایان ماه مه به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری جایگزین شد و نقشی که بیشتر برای او مناسب بود به او داده شد یعنی فرماندهی کل نیروهای داخلی، مسئول دفاع ضد تهاجم و فرماندهی ارتش در صورت هجوم هوایی و دریایی آلمان نازی اما با این حال، او کمتر از دو ماه در این سمت بود تا اینکه جایگزین شد. پس از آن، آیرون ساید به درجه فیلد مارشال ارتقا یافت و به عنوان بارون آیرون ساید به مقام اعیانی رسید.
لرد آیرون ساید بازنشسته شد تا برای نویسندگی به تالار مورلی اولد در نورفک برود و دیگر هرگز خدمت فعالی یا هیچ مقام رسمی نداشت.