stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
منی‌پاشی
پورنوگرافی

در پاشیدن منی دو استثنا وجود دارد که صرفاً این عمل در آن‌ها انجام نمیگرد. فیلم‌های سافت کور از این جمله هستند که در آن‌ها عمل دخول نشان داده نمی‌شود و صرفاً بازیگران به اعمال رومانتیک و عشق‌بازی می‌پردازند. در این فیلم‌ها هیچ صحنه‌ای از انزال وجود ندارد. پاشیدن منی همچنین در فیلم‌های پورنو که در آن بازیگران تنها دختر هستند وجود ندارد (انزال زنان وجود دارد اما نامعمول است) و ارگاسم معمولاً همراه با حالات صورت و طرز گفتار نشان داده می‌شود.
نگارخانه

منی‌ پاشیده شده روی سینه
منی‌پاشی بر روی صورت یا فیشال
منی پاشی دهانی
سارا هوفلین

سارا هوفلین (انگلیسی: Sarah Höfflin؛ زادهٔ ۸ ژانویهٔ ۱۹۹۱) اسکی‌باز نمایشی اهل سوئیس است.
او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
تیزه‌زن

توده‌زن روستایی است از توابع شهرستان بروجرد در استان لرستان. این روستا در دهستان گودرزی در بخش اشترینان این شهرستان قرار دارد .
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت تیزه زن در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۰۳۳ نفر بوده است که از این میان ۱۱۱۵ نفر مرد و بقیه زن بوده اند. این روستا ۴۹۱ خانوار دارد.
مردم روستا از طوایف اصیل استان لرستان همچون :
صارمی ، صارمُ الممالک ، گودرزی ، امرایی ، کولیوند و سادات حسینی می باشند .( طوایفی همچون: عباس میرزا ،نظربیک، عَبدَلی ، زینَل،امرایی و ... )
فامیلی اکثر مردم روستا صارمی می باشد .
تاریخچه
نام این روستا در زبان بومی توززه است که درست‌تر می نماید.از آنجایی که در دوره ی پهلوی اول  سرشماری گسترده ای برای فرهنگستان یکم  انجام پذیرفت نام توده‌زن به اشتباه مامور سرشماری و از روی حدس نام فارسی آن  روی این روستا نهاده شد.نام روستا از دو بخش تو+ززه تشکیل شده (تو)پیشوندی است به معنی پایین دست و ززه نام دشتی است در غرب این روستا.(بنگرید به ساختار نام شهر های تویسکران و سرکان.تهران و شمیران )این روستا با توجه به موقعیت و دارایی های جغرافیایی از دیرباز سکونت گاه انسان ها بوده است .در زمان پیش از اسلام چه بسا این روستا جایگاهی ویژه داشته.از آثار دوران باستانی این مکان می توان به تپه ی آتشگاه(آتشگو)و قلعه ی توززه نام برد.که افسوسمندانه این دو اثر باستانی در زیر ساختمانهای تازه ساز ،مدفون گشته است.همچنین برای پی بردن به گذشته ی روستا به نام های این منطقه باید پر نگریست .نامهایی مانند پیرانگان(پیرقو)که در زمان باستان مکانی برای دفن مردگان بوده.پهلان(پالو)که مکانی برای حکومت اشکانیان پارتی بوده و شوربختانه با تصرف قسمت های وسیعی از خاک منطقه توسط سپاه پاسداران و خاکبرداری بدون برنامه ، آثار مدفون در زیر تپه ی آن از میان رفت.از دیگر نامهای اشکانی در این مناطق می توان به نام دشت گودرز(پادشاه اشکانی)،قله ی ولاش(بلاش پادشاه اشکانی)و سراب کرتیر/کرتیل/(موبد بزرگ شاپور یکم  از مهمترین  پایه گذاران دین زرتشتی در ایران ساسانی).تخت باونوس/بانو ونوس (ایزدبانوی سلوکیان و رومیان ) با کنار هم گذاشتن این نام ها و مکان ها پازلی نمایش  داده می شود که نشان از قدمت و پیشینه ی بسیار مهم و درخشان  این منطقه دارد.(گردآوری حسین گودرزی)
جسیکا آلمناس

| جسیکا آلمناس | جسیکا آلمناس |
| --- | --- |
آلمناس در آگوست 2013: آلمناس در آگوست 2013
نام هنگام تولد: جسیکا ماگدانلا ترسه آلمناس
زادهٔ: ۲۵ آبان ۱۳۵۴ لولای، سوئد
پیشه(ها): مدل، مجری تلویزیون
شریک زندگی: پاتریک فالگرن
جسیکا ماگدانلا ترسه آلمناس (متولد ۱۶ نوامبر ۱۹۷۵) یک مجری تلویزیونی، گزارشگر و شرکت کننده سابق مسابقات زیبایی در سوئد است. او در حال حاضر مجری برنامه مسابقات اسب‌دوانی به نام «ویناره ۷۵» است و پیش از این، بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۶ مجری برنامه محبوب رقص سلبریتی‌ها به نام «بیا برقصیم» در شبکه TV4 سوئد بود. در سال ۱۹۹۸ نفر دوم مسابقات دختر شایسته سوئد شد و در همان سال به عنوان نماینده کشورش در مسابقه جهانی دختر شایسته شركت كرد.
و همچنین مجری برنامه‌های دیگری همچون «نیوزمورگون» بوده است. و به همراه آدام السینگ، مراسم اهدای جوایز فوتبال به نام «فوتبالس‌گالان» در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ را اجرا کرد.
جسیکا آلمناس همچنین مجری برنامه جوایز تلویزیونی «کریستالن» در سال ۲۰۰۸ بود و در سال ۲۰۱۴ نیز به عنوان خبرنگار، مصاحبه با مهمانان مشهور این مراسم را برعهده داشت  و در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ مجری برنامه «بزرگ‌ترین بازنده» در شبکه TV4 بود.
آلمناس علاوه بر درخشش در عرصه تلویزیون، سابقه‌ای قابل توجه در بسکتبال نیز دارد. او در دوران جوانی به طور حرفه‌ای در تیم "براهه بسکت" بازی می‌کرد و تجربیات ارزشمندی در این رشته ورزشی کسب کرد. حضور آلمناس در این تیم نه تنها به پیشرفت او در بسکتبال کمک کرد، بلکه الهام‌بخش بسیاری از دختران در سوئد نیز بود و نشان داد که زنان می‌توانند در کنار فعالیت‌های اجتماعی و شغلی خود، در عرصه ورزش نیز به موفقیت دست پیدا کنند.
جان هارتول کوک

| جان هارتول کوک | جان هارتول کوک |
| --- | --- |
جان هارتول کوک اهل برمو (۱۸۵۹، ادوارد تروی): جان هارتول کوک اهل برمو (۱۸۵۹، ادوارد تروی)
زاده: ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ شهرستان سری، ویرجینیا،  USA
درگذشته: ۲۴ ژوئن ۱۸۶۶ (۸۵ سال) برمو بلاف، ویرجینیا،  USA
وفاداری:  ایالات متحده آمریکا
سال‌های خدمت: ۱۸۱۲–۱۸۱۳
درجه: سرتیپ
فرماندهی: شبه‌نظامیان ویرجینیا
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ۱۸۱۲
کارهای دیگر: سازنده کشتزار برمو هیئت بازدیدکنندگان دانشگاه ویرجینیا
جان هارتویل کوک دوم (یا جونیور) (John Hartwell Cocke II (or Jr.)) (زادهٔ ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ – درگذشتهٔ ۲۴ ژوئن ۱۸۶۶)، افسر نظامی، مزرعه‌دار و تاجر اهل آمریکا بود. در جریان جنگ ۱۸۱۲، کوک به عنوان سرتیپ در شبه‌نظامیان ویرجینیا خدمت می‌کرد.
پس از خدمت در ارتش، او در رود جیمز و کاناوها شرکت سرمایه‌گذاری نموده و به توماس جفرسون در ساختن دانشگاه ویرجینیا همکاری کرد. عمارت خانوادگی که کوک در مزرعه برمو ساخت، حالا یک ملک تاریخی ملی است.
زندگی‌نامه > اوایل زندگی و تحصیلات

جان هارتویل کوک دوم در ۱۹ سپتامبر ۱۷۸۰ در کشت کلان مانت پلیسنت در شهرستان سری، ویرجینیا زاده شد. به استثنای برادر کوچکتر وی رابرت کنون کوک که در ۱۷۹۰ میلادی وفات یافت، جان تنها پسر از هشت فرزند جان هارتویل کوک اول و الیزابت کنون کوک بود. کوکِ پدر، با الیزابت کنون که در مزرعه والدین خود به‌نام مانت پلیسنت در شهرستان چسترفیلد، ویرجینیا بزرگ شده بود، ازدواج کرد. او در جنگ انقلاب آمریکا تا درجه سرهنگ رسید. کوک جوانتر در عمر دوازده سالگی یتیم شد؛ او مزرعه و برده‌های پدر خود را به ارث برد و زمانی که به سن قانونی رسید، مالکیت آنها را در اختیار گرفت.
کوک در سن چهارده سالگی وارد کالج ویلیام و مری در ویلیامزبرگ، ویرجینیا شد و در خانه سرهنگ چمپیون تراویس اقامت داشت. کوک به عنوان بخشی از کلاس ۱۷۹۸ از کالج فارغ شد. او در زاد روز بیست و یک سالگی خود در ۱۸۰۱ میلادی، به‌طور قانونی مزرعه مانت پلیسنت را به ارث برد.
زندگی‌نامه > ازدواج و خانواده

کوک در ۲۵ دسامبر ۱۸۰۲ با آن بلاس (یا بلاوس) باراود در نورفک، ویرجینیا ازدواج کرد. پدر وی فیلیپ باراود یک پزشک بود و در ویلیامزبرگ، جاییکه کوک درس خوانده بود، کار می‌کرد. آن تا ۱۸۰۳ میلادی در نورفک ماند و در این جریان کوک خانه مزرعه خود در شهرستان سوری را نوسازی می‌کرد. خانواده کوک در ۱۸۰۴ میلادی صاحب یک پسر به‌نام جان هارتویل و در ۱۸۰۶ میلادی در مانت پلیسنت صاحب دختری به‌نام لوئسیانا شدند.
کوک در ۱۸۰۹ میلادی مزرعه خود را به خواهرش سالی و شوهر وی نیکولاس فالکون به فروش رسانید. او همراه با خانواده خود به مزرعه برمو که وی در بستر شمالی رود جیمز در شهرستان فلووانا در پیدمونت ساخته بود، نقل مکان کرد. همسر وی در ۱۸۰۹ میلادی پسر دیگری به‌نام فیلیپ سنت جورج و دختری به‌نام اِن بلاس در ۱۸۱۱ میلادی در برمو به‌دنیا آورد.
زندگی‌نامه > جنگ ۱۸۱۲

در جریان جنگ ۱۸۱۲، کوک به عنوان سرتیپ انتصاب یافته و فرماماندهی شبه‌نظامیان ویرجینیا از کمپ کارتر و کمپ هولی به وی سپرده شد. تیپ وی متشکل از گروهان‌های نیروهای شهرستان فلووانا بود. کوک از ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۳ میلادی رهبری دفاع از ریچموند، ویرجینیا را در مقابل نیروهای بریتانیایی در امتداد رود چیکاهومینی بر عهده داشت.
کوک برای عملکرد برجسته خود به عنوان یک افسر نظامی شناخته می‌شد؛ انضباط سخت‌گیرانه‌ای که او بر سربازان مادون خود اعمال می‌کرد با انضباط بارون فون اشتویبن مقایسه می‌شد. در جریان جنگ، کوک بر یک اسب نر کَهَر به‌نام روبوک سوار بود.
زندگی‌نامه > زندگی پسا جنگ

پس از جنگ، کورک به خانه خود در برمو بازگشت، جاییکه همسر وی پسر دیگری به‌نام کاری چارلز را در ۱۸۱۴ میلادی به‌دنیا آورده بود. همسر کوک در دسامبر ۱۸۱۶، چند ماه بعد از به‌دنیا آوردن کوچکترین دختر آنها سالی فالکون، درگذشت. آن در برمو رسیس به خاک سپرده شد.
در ۱۸۱۹ میلادی، کوک ساخت عمارتی بزرگ در قسمت علیای مزرعه خود برمو را با معمار چیره‌دست جان نیلسون، کسی که مانتیسلو را برای توماس جفرسون ساخته بود، تکمیل کرد. سال بعد، کوک از جانب فرماندار ویرجینیا جیمز پاتون پریستون در نخستین هیئت بازدیدکننده دانشگاه ویرجینیا گماشته شد. تا زمانی که کوک در ۱۸۵۲ میلادی از این هیئت بازنشسته شد، ثبت نام سالانه این دانشگاه به ۴۰۰ دانشجو رسیده بود.
در ۱۸۳۵ میلادی، کوک به هیئت مدیره رود جیمز و کاناوها شرکت پیوست، شرکت که برای ساخت کانال‌ها به منظور بهبود حمل و نقل دریایی در امتداد ۲۰۰ مایلی (۳۲۰ کیلومتری) رود جیمز، تأسیس شده بود. حمل و نقل دریایی طی دهه‌های بعدی به بخش مهمی اقتصاد محلی مبدل شد، اما یک سری سیلاب‌ها و جنگ داخلی آمریکا به این دوران پایان داد.
به عنوان یک مسیحی راسخ، کوک در چندین جد و جهد برای اصلاح ابعاد مختلف اجتماع سهیم بود، از جمله میانه‌روی و آزادی تدریجی برده‌ها. کوک تعدادی برده به ارث برده بود و بازیگر مهمی در تجارت داخلی برده در ویرجینیا محسوب می‌شد، او از طریق برده‌های خود به اساتید در دانشگاه ویرجینیا کمک می‌کرد و چند برده به این نهاد نیز به عاریت داده بود. کوک «همواره خصومت خود با برده‌داری» را صریحاً بیان می‌کرد و از فراهم نمودن «تحصیلات و آموزش‌های حرفه‌ای» به برده‌ها تا برای آزادی و مستعمره‌سازی در آفریقا آماده شوند، حمایت می‌نمود؛ در نتیجه این کار، او باری از سوی یکی از همسایه‌های «طرفدار برده‌داری» مورد حمله قرار گرفت. تا ۱۸۴۸ میلادی، کوک مزرعه دیرگی را در آلاباما ساخت تا برده‌ها در آنجا برای مستعمره‌سازی لیبریا آماده شوند. هرچند این رویکرد برای طرفداران پایان برده‌داری و به‌طور کلی برای جمعیت سیاه‌پوست در ایالات متحده غیرمرسوم بود، اما او با فرستادن کتاب‌ها و اسباب مورد نیاز طی سال‌ها، از پروژه مستعمره‌سازی حمایت کرد. در ۱۸۵۵ میلادی، کوک عمارت خود را با خانه کوچکتر پسرش کاری چارلز در مزرعه مبادله نموده و در آنجا بقیه عمر خود را در بازنشستگی سپری کرد.
زندگی‌نامه > میراث

پسر جان هارتویل کوک، فیلیپ سنت جورج کوک در ارتش ایالات مؤتلفه به درجه سرهنگ رسیده و فرماندهی نیروهای آمریکایی را در نبرد قلعه بلاک‌برن و نخستین نبرد بول ران بر عهده داشت. او که در ۱۸۶۱ میلادی به درجه نظامی سرتیپ ترفیع نموده بود، قبل از کریسمس همان سال خودکشی کرد. او به عنوان یک فرد «زود انگیزشی» و «دارای رفتار غیر متعارف» شناخته می‌شد، اما هیچ‌کسی در واقع ندانست که چه چیزی باعث شد او چنین قدمی را در پیش گیرد.
در ۱۸۸۱ میلادی، آخرین فرزند زنده جان، دکتر کاری چارلز کوک همراه با ویلیام کوک و چارلز ای. کاسبی، قطعه زمینی را در برمو بلاف خریداری نمودند تا کلیسای کوچکی که هارتویل کوک برای برده‌هایش در مزرعه ساخته بود را به آن زمین منتقل نمایند. کلیسای کوچک برده‌های برمو که به عنوان بخشی از یک کلیسای اسقفی متبرک اعلام شد، در دسامبر ۱۹۷۹ میلادی وارد دفتر مکان‌های تاریخی ویرجینیا شده و در مارس ۱۹۸۰ در ثبت ملی اماکن تاریخی قرار داده شد. مزرعه کوک در نوامبر ۱۹۷۱ میلادی با نام ناحیه تاریخی برمو، یک مکان ملی تاریخی اعلام گردید. وی همچنین خانه گلین بورنی را در نزدیکی پالمیرا، ویرجینیا ساخت و این خانه در ۲۰۰۰ میلادی به فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی اضافه شد.
همکاری با توماس جفرسون

کوک برای یک مدت طولانی با رئیس‌جمهور پیشین توماس جفرسون همکاری داشت و گاهی اوقات، او اقلامی که در خانه جفرسون به‌نام مانتیسلو کشت می‌شد را خریداری می‌کرد. کوک برای برآورده سازی رؤیای جفرسون برای تأسیس دانشگاه ویرجینیا، با جیمز مدیسون، جیمز مونرو و جوسیف کارینگتون کابیل همکاری کرد. کوک و جفرسون در کمیته ساخت و ساز که مسئولیت نظارت از ساخت دانشگاه جدید را داشت، گماشته شدند. عمل‌گرایی محافظه‌کارانه کوک گهگاهی با زیباشناسی خلاقانه جفرسون در تضاد قرار می‌گرفت، مثلاً مخالفت کوک به طرح بام هموار جفرسون که از نظر وی هموار بودن بام بقای ساختمان برای دانشجویان را در معرض خطر قرار می‌دهد.
برای مطالعه بیشتر

Butler, Stuart Lee (2010). "General Cocke and the War of 1812". Bulletin of the Fluvanna County Historical Society. Fluvanna County Historical Society. 84.
Moore, William Cabell (October 1933). "Gen. John Hartwell Cocke of Bremo 1780–1866: A Brief Biography and Genealogical Review with a Short History of Old Bremo". William and Mary Quarterly. The College of William & Mary. 13 (4): 207–218. doi:10.2307/1919767. JSTOR 1919767.
اسماعیل ططری

| اسماعیل ططری | اسماعیل ططری |
| --- | --- |
نماینده مردم کرمانشاه، در مجلس شورای اسلامی در دو دوره: نماینده مردم کرمانشاه، در مجلس شورای اسلامی در دو دوره
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اسماعیل ططری ۸ آبان ۱۳۳۳ روستای مله‌سرخ، دهستان جلال‌وند، کرمانشاه، ایران
درگذشته: ۸ مرداد ۱۳۸۹ (۵۵ سال) تهران، ایران
حزب سیاسی: جناح اصلاح‌طلبان جمهوری اسلامی ایران
همسر(ان): احترام سوری
فرزندان: علی ططری، محمدابراهیم ططری و ۵ دختر
ططری در میان بنی صدر و آیت‌الله سیدجواد خرمشاهی
اسماعیل ططری (زادهٔ ۸ آبان ۱۳۳۳ روستای مله‌سرخ، دهستان جلال‌وند، کرمانشاه – درگذشته ۸ مرداد ۱۳۸۹ تهران)، سیاستمدار ایرانی، نمایندهٔ کرمانشاه در دوره‌های چهارم و ششم مجلس شورای اسلامی، عضو مجمع نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی و عضو مؤسس حزب اعتماد ملی بود. ططری در مجلس شورای اسلامی دبیر دو فراکسیون «نمایندگان کرد مجلس» و نیز «نمایندگان زاگرس‌نشینان مجلس» بود.
زندگی

اسماعیل ططری در سال ۱۳۳۳ در روستای مله‌سرخ دهستان جلال‌وند در استان کرمانشاه در خانواده‌ای از عشایر مردم لک به دنیا آمد. ططری پس از انقلاب ۱۳۵۷ و در جریان جنگ ایران و عراق در تأسیس گروه رزمی مشترک جنگ‌های نامنظم مشارکت داشت که به هستهٔ اولیهٔ «بسیج عشایر غرب ایران» تبدیل شد. او در دوران جنگ با عراق، فرمانده جنگ‌های نامنظم عشایر شد که عملیات نفوذی و چریکی در داخل خاک عراق را به عهده داشت.
ططری پس از پایان جنگ و در دورهٔ چهارم مجلس رأی اول کرمانشاه را کسب کرد و در اولین اقدام قانونی برای برگرداندن نام کرمانشاه (که پس از انقلاب به باختران تغییر یافته بود) اقدام و آن را تصویب کرد؛ که این موفقیت محبوبیت زیادی را در استان کرمانشاه برای او به ارمغان آورد.
نقل شده وقتی علی‌اکبر ناطق نوری، رییس وقت مجلس «نمایندۀ باختران» را برای نطق پیش از دستور فراخواند، ططری اعتنا نکرد.  ناطق نوری پس از چند بار با صدای بلند گفت: «آقای ططری! چند بار صدا کنیم؟» او اما پاسخ داد: «مرا صدا نکردید. گفتید نمایندۀ باختران بیاید! من نمایندۀ کرمانشاه ام نه باختران. کرمانشاه قدمت هزار ساله دارد ولی باختران کجاست؟!»
ططری در انتخابات مجلس پنجم شکست خورد ولی در  دوره ششم مجلس شورای اسلامی دوباره رأی اول را کسب کرد. در انتخابات مجلس هفتم در دور اول رأی اول را به دست آورد ولی در دور دوم مغلوب شد. او مدعی بود برای رقیبش عبدالرضا مصری (که چندی بعد وزیر رفاه دولت محمود احمدی‌نژاد شد) رأی خریده‌اند و مدارکی برای اثبات این مدعا به مجلس ارائه داد.
ططری پس از پایان دوران نمایندگی‌اش، عضو «مجمع نمایندگان ادوار مجلس» شد که از نمایندگان اصلاح‌طلب سابق تشکیل می‌شود و به‌عنوان مشاور وزیر نفت انتخاب شد و تا پایان عمر این سمت را بر عهده داشت. او در دور نهم انتخابات ریاست‌جمهوری از مهدی کروبی حمایت کرد و او را «کریم‌خان زند زمانه» نامید. پس از شکست مهدی کروبی، عضو هیئت مؤسسان حزب اعتماد ملی شد و در انتخابات مجلس هشتم هم مثل بیشتر نامزدهای جناح اصلاح‌طلب رد صلاحیت شد. در انتخابات دوره دهم ریاست‌جمهوری هم حامی مهدی کروبی بود و در جریان حوادث پس از انتخابات ۱۳۸۸ هم از معترضان بود و گفته بود که تا پایان عمرش دیگر در هیچ انتخاباتی شرکت نخواهد کرد ولی فعالیت اعتراضی چندانی از او دیده نشد.
وی کاندیدای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۰ هم شده بود که از سوی شورای نگهبان رد صلاحیت شد.
اسماعیل ططری در آخرین مصاحبه‌اش از هدفمند کردن یارانه‌ها انتقاد نمود و  گفته بود که هدفمند کردن یارانه‌ها از جنگ ایران و عراق بدتر است و مصیبت بزرگی است اما عده زیادی نمی‌دانند. ططری معتقد بود با گران شدن بنزین همه چیز گران خواهد شد و  در این میان قشر متوسط و ضعیف جامعه ضرر خواهند کرد.
ططری شیفته شاهنامه فردوسی بود و اعتقاد داشت یکی از دلایل عدم موفقیت سیاستمداران ایرانی، بی‌اطلاعی از شاهنامه است. دیوان شعری به نام «گلزار بهشت» منتشر کرد که حاوی اشعار او به زبان‌های لکی، کردی، فارسی و عربی است.
صراحت بیان، سادگی و شیوهٔ رفتاری خاص اسماعیل ططری و شعارهای تبلیغاتی‌اش توجه زیادی را به او برانگیخته بود و از او سوژه جالبی برای مطبوعات و به‌ویژه طنزپردازان ساخته بود. شوخ‌طبعی و صراحت لهجه او به حدی بود که در یکی از سخنرانی‌هایش گفته بود: «یکی از نمایندگان خانم مجلس از من پرسید آقای ططری راست است که شما زنجیر پاره می‌کنید …» یا در اشاره به آنجلا مرکل صدراعظم آلمان گفته بود: «آلمانی‌ها اگر آدم بودند که یک زن رقاص را صدراعظم نمی‌کردند» این خلق و خو موجب شده بود تا شایعات و لطیفه‌های متعددی دربارهٔ او ساخته شود، مانند: «ططری یک بار می‌خواسته ناطق نوری را با دندان از روی صندلی ریاست مجلس بلند کند».
درگذشت

اسماعیل ططری در ۱۰ خرداد ۱۳۸۹ در اثر ضایعه مغزی در بیمارستان بستری شد و ۶۴ روز بعد در سن ۵۵ سالگی درگذشت.
مراسم ختم اسماعیل ططری قرار بود در ۱۱ مرداد ۱۳۸۹ در مسجد بروجردی کرمانشاه با حضور گروهی از رهبران جنبش سبز محمد خاتمی، مهدی کروبی و غیره برگزار شود اما گروهی که خبرگزاری فارس آن‌ها را «جمعی از جوانان حزب‌اللهی و گروه‌های مردم» توصیف کرد با حضور در این مسجد از برگزاری آن جلوگیری کردند. که پس از آن مراسم ختم در منزل شخصی اسماعیل ططری برگزار شد.
انصار حزب‌الله کرمانشاه در متنی دلیل برهم‌زدن مراسم ختم اسماعیل ططری را چنین عنوان می‌کند:
ططری زمانی از دنیا رفت که در سالهای آخر عمر به همراهی با سران جنبش سبز و همراهی با حزب اعتماد ملی و دیگر اصلاح طلبان افتخار می‌نمود… در جلساتی، کنار مهدی کروبی و هادی غفاری حضور پیدا نمود و انتقادات صریحی نسبت به ولایت فقیه بیان نمودند… او تا آخر عمر نیز از این مرام و مسلک تبری نجست و به همراهی آنها افتخار نمود. بعد از فوت او، در کنار سران جنبش سبز (خاتمی و کروبی و …) برخی مسؤلین همچون رئیس مجلس، معاون اول رئیس‌جمهور و غیره نیز به احترام او پیام صادر نمودند؟!...
ططری در میان افراد گمجن عشایری
ماریو ماتیکاینن-کالستروم

ماریو ماتیکاینن-کالستروم (انگلیسی: Marjo Matikainen-Kallström؛ زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۹۶۵) سیاستمدار و اسکی‌باز صحرانوردی سابق اهل فنلاند است.
مرغ مگس گلویاقوتی

| مرغ مگس گلویاقوتی | مرغ مگس گلویاقوتی |
| --- | --- |
نر در پاناما: نر در پاناما
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
CITES Appendix II (CITES): CITES Appendix II (CITES)
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: بادخورک‌سانان
تیره:: مگس‌مرغان
سرده:: Chrysuronia
گونه:: C. coeruleogularis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Chrysuronia coeruleogularis (Gould, 1851): Chrysuronia coeruleogularis (Gould, 1851)
Range of C. coeruleogularis: Range of C. coeruleogularis
مترادف: مترادف
 Sapphironia coeruleogularis:  Sapphironia coeruleogularis
مرغ مگس گلویاقوتی (نام علمی: Chrysuronia coeruleogularis) یک مرغ مگس سبز متالیک براق است که در پاناما، کلمبیا و اخیراً در کاستاریکا یافت می‌شود. مرغ مگس گلویاقوتی به سه زیرگونه تقسیم می‌شود. Chrysuronia coeruleogularis coeruleogularis, Chrysuronia coeruleogularis coelina, Chrysuronia coeruleogularis conifis.
بانگ درا

اقبال لاهوری(سراینده این کتاب)
بانگ درا (اردو: بان٘گِ دَرا) یکی از آثار منظوم و فلسفی اقبال لاهوری است. نوشتن این کتاب ۲۰ سال به طول انجامیده‌است و نخستین اثر منظوم محمد اقبال به زبان اردو است. اشعار بانگ درا به سه بخش تقسیم شده‌اند.
بخش‌های کتاب

اشعاری که اقبال پیش از ۱۹۰۵، سالی که او هند بریتانیا را به مقصد انگلستان ترک کرد، سروده شده‌اند.
اشعاری که بین سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۰۸، در زمان اقامت اقبال در اروپا سروده شده‌اند. او در این اشعار به ستایش غرب می‌پردازد، اما از مسائلی مانند ملی‌گرایی انتقاد و در سمت مقابل ماهیت جهان وطنانه اسلام را ستایش می‌کند.
اشعاری که بین ۱۹۰۸ و ۱۹۲۳ نوشته شده‌اند. او در این بخش به تاریخ اسلام اشاره می‌کند و از وحدت فرا-مرزی اسلامی سخن می‌گوید.
آرنو بوولنتا

آرنو بوولنتا (فرانسوی: Arnaud Bovolenta‎؛ زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۸۸) اسکی‌باز نمایشی اهل فرانسه بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ییرژی کرالیک

| ییرژی کرالیک | ییرژی کرالیک |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ آوریل ۱۹۵۲ زلین
ملیت: چکسلواکی
ییرژی کرالیک (چکی: Jiří Králík؛ زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۵۲) بازیکن هاکی روی یخ اهل چکسلواکی بود.
دهستان طاقانک

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: شهرکرد
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: طاقانک
جمعیت: ۵٬۰۳۵ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
طاقانک، دهستانی از توابع بخش مرکزی شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری است. این دهستان در ابتدا به نام «دهستان هفشجان» و مشتمل بر شهر طاقانک و روستاهای شمس‌آباد، بهرام آباد، نوآباد، سیرک و کارخانه قند بود که در سال ۱۳۶۹ به دهستان طاقانک تغییر نام داد.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۰۳۵ نفر (۱٬۲۸۳ خانوار) بوده‌است.
مستیسو

مستیسو (به اسپانیایی: Mestizo)، (به پرتغالی: Mestiço)، (به فرانسوی: Métis)، در مستعمرات اسپانیا، به کسی و مردمی گفته می‌شود، که تبارشان آمیزه‌ای از اروپایی‌ها و سرخ‌پوستان باشد.
مردم مستیسو در قاره آمریکا از علفزارهای کانادا در شمال تا منطقه پاتاگونیا در آرژانتین پراکنده هستند.
اصلیت واژه مستیسو اسپانیایی است و از ریشه لاتین mixtus به معنی آمیختن است. جمعیت مستیسوها، نزدیک سیصد میلیون نفر برآورد می‌شود.
مستیزو تبار ها،اکثرا در کشورهای حوزه آمریکای لاتین زندگی می‌کنند.
سیستم نژادی مستعمرات اسپانیا

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| میگل کابررا ۱۷۶۳ میلادی | ناشناس (موزهٔ بیریناتو) | آندرس د ایزلاس ۱۷۷۴ میلادی |
|  از اسپانیایی با سرخ‌پوست؛ مستیسو.  از اسپانیایی با مستیسو؛ کاستا.  از اسپانیایی با کاستا؛ اسپانیایی.  از اسپانیایی با آفریقایی؛ مولاتو.  از اسپانیایی با مولاتو؛ موریسکو.  از اسپانیایی با موریسکو؛ آلبینو.  از اسپانیایی با آلبینو؛ تورنا اتراس.  از اسپانیایی با تورنا اتراس؛ تنته ان ال آیره.  از آفریقایی با سرخ‌پوست؛ چینو کامبوخو.  از چینو کامبوخو با سرخ‌پوست؛ لوبو.  از لوبو با سرخ‌پوست؛ آلباراسادو.  از آلباراسادو با مستیسو؛ بارسینو.  از سرخ‌پوست با بارسینو؛ سامبویگوا.  از کاستا با مستیسو؛ چامیسو.  از مستیسو با سرخ‌پوست؛ کویوته.  سرخ‌پوستان بی‌دین |  از اسپانیایی با سرخ‌پوست؛ مستیسو.  از مستیسو با اسپانیایی؛ کاستا.  از کاستا با اسپانیایی؛ اسپانیایی.  از اسپانیایی با آفریقایی؛ مولاتو.  از مولاتو با اسپانیایی؛ موریسکو.  از موریسکو با اسپانیایی؛ چینو.  از چینو با سرخ‌پوست؛ سالتااتراس.  از سالتااتراس با مولاتو؛ لوبو.  از لوبو با چینو؛ خیبارو.  از خیبارو با مولاتو؛ آلباراسادو.  از آلباراسادو با آفریقایی؛ کامبوخو  از کامبوخو با سرخ‌پوست؛ سامبیاگا.  از سامبیاگا با لوبو؛ کالپملاتو.  از کالپملاتو با کامبوخو؛ تنته ان ال آیره  از تنته ان ال آیره با مولاتو؛ نو ته انتیندو.  از نو ته انتیندو با سرخ‌پوست؛ تورنا اتراس. |  از اسپانیایی با سرخ‌پوست؛ مستیسو.  از اسپانیایی با مستیسو؛ کاستا.  از کاستا با اسپانیایی؛ اسپانیایی.  از اسپانیایی با آفریقایی؛ مولاتو.  از اسپانیایی با مولاتو؛ موریسکو.  از اسپانیایی با موریسکو؛ آلبینو.  از اسپانیایی با آلبینو؛ تورنا اتراس.  از سرخ‌پوست با آفریقایی؛ لوبو.  از سرخ‌پوست با مستیسو؛ کویوته.  از لوبو با آفریقایی؛ چینو.  از چینو با سرخ‌پوست؛ کامبوخو.  از کامبوخو با سرخ‌پوست؛ تنته ان ال آیره.  از تنته ان ال آیره با مولاتو؛ آلباراسادو.  از آلباراسادو با سرخ‌پوست؛ بارسینو.  از بارسینو با کامبوخو؛ کالپملاتو.  سرخپوستان وحشی «چیچیمکا» |
سیستم نژادی مستعمرات اسپانیا > نگارخانه

De español e india, produce mestizo (از اسپانیایی با سرخ‌پوست؛ مستیسو).
De negro y española, sale mulato (از اسپانیایی با آفریقایی؛ مولاتو).
De negro e india, sale lobo (از سرخ‌پوست با آفریقایی؛ لوبو).
نیمیخن

مکان
| Nijmegen Nimeguen | Nijmegen Nimeguen |
| --- | --- |
فهرست شهرهای هلند و فهرست شهرستان‌های هلند: فهرست شهرهای هلند و فهرست شهرستان‌های هلند
Nijmegen city centre: Nijmegen city centre
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Location in Gelderland: Location in Gelderland
مختصات: ۵۱°۵۱′ شمالی ۵°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۵۰°شمالی ۵٫۸۶۷°شرقی﻿ / 51.850; 5.867: مختصات: ۵۱°۵۱′ شمالی ۵°۵۲′ شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۵۰°شمالی ۵٫۸۶۷°شرقی﻿ / 51.850; 5.867
استان: خلدرلاند
تاسیس‌شده: 98
بنیان‌گذار: تراژان
حکومت: حکومت
 • نهاد: Municipal council
 • Mayor: Hubert Bruls (CDA)
مساحت: مساحت
 • شهرستان: ۵۷٫۶۳ کیلومتر مربع (۲۲٫۲۵ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۳٫۰۹ کیلومتر مربع (۲۰٫۵۰ مایل مربع)
 • آب: ۴٫۵۴ کیلومتر مربع (۱٫۷۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹ متر (۹۵ فوت)
بیشترین ارتفاع: ۸۸ متر (۲۸۹ فوت)
کمترین ارتفاع: ۷ متر (۲۳ فوت)
جمعیت (Municipality, ژانویه ۲۰۱۹; Urban and Metro, مه ۲۰۱۴): جمعیت (Municipality, ژانویه ۲۰۱۹; Urban and Metro, مه ۲۰۱۴)
 • شهرستان: ۱۷۶٬۷۳۱
 • تراکم: ۳٬۳۲۹/کیلومتر مربع (۸۶۲۰/مایل مربع)
 • شهری: ۱۶۸٬۸۴۰
 • کلان‌شهری: ۲۸۷٬۵۱۷
اهلیت‌نام: Nijmegenaar
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postcode: 6500–6547, 6679, 6683
Area code: 024, 0481
وبگاه: www.nijmegen.nl
شهر نَیمِیخِن (به هلندی: Nijmegen) در استان خلدرلاند در کشور هلند واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۶۱٫۲۲۶ نفر  است.
جعفر علیزاده

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: ایرانی
زاده: ۹ مهر ۱۳۳۵ (۶۸ سال)
ورزشی: ورزشی
ورزش: کشتی
جعفر علیزاده (زاده ۹ مهر ۱۳۳۵) کشتی‌گیر ایرانی است. وی در رقابت وزن ۶۸ کیلوگرم کشتی فرنگی در المپیک تابستانی ۱۹۷۶ حضور داشت.
کارولین اوئلت

| کارولین اوئلت | کارولین اوئلت | کارولین اوئلت | کارولین اوئلت |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
زادهٔ:  ۲۵ مهٔ ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) مونترآل، استان کبک، کانادا
قد:  ۵ فوت ۱۱ اینچ (۱۸۰ سانتیمتر)
وزن:  ۱۷۰ پوند (۷۷ کیلوگرم؛ ۱۲ سنگ ۲ پوند)
پست:  Forward
ضربه‌ها:  Left
تیم در NCAA CWHL:  Minnesota–Duluth Bulldogs women's ice hockey Montreal Stars
تیم ملی:   کانادا
سوابق بازی:  ۱۹۹۹–تاکنون
کارولین اوئلت (به فرانسوی: Caroline Ouellette) ورزشکار زن رشتهٔ هاکی روی یخ اهل کشور کانادا است. وی در بین سال‌های ‎۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ میلادی در مسابقات بازی‌های المپیک زمستانی در مجموع ۳ مدال طلا را کسب کرد.