stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
عبدالصمد کامبخش
ماجرای ۵۳ نفر

کامبخش نماینده کمینترن در جهت تأسیس حزب کمونیست ایران (دهه ۱۹۲۰) به همراه سرهنگ عزت‌الله سیامک این سازمان را به صورت غیر متمرکز احیاء کردند. بدین شکل که بخش عملیاتی- نظامی آن مستقل از بخش ترویجی ـ تبلیغی باقی ماند و هیچ‌یک از یاد شده‌ها اطلاعات خود را با دیگری در میان نگذاشتند و حتی سرهنگ عزت‌الله سیامک را نه ارانی و دیگر اعضای ۵۲ نفر جز کامبخش نماینده کمینترن اساساً ندیده و نمی‌شناختند.
در اردیبهشت ۱۳۱۶ سازمان حزب به چنگ پلیس افتاد. ۵۲ تن و کامبخش از اعضا این سازمان بازداشت شدند، ولی سرهنگ سیامک که با کامبخش در ارتباط بود و مستقل از بخش ترویجی فعالیت می‌کرد شناخته نشد و کامبخش نیز در بازجوئی‌های خود دربارهٔ این بخش از فعالیت‌های سازمانی خویش مهر سکوت بر لب زد. در سال ۱۳۱۷ محاکمه ۵۳ نفر در دادگاه جنائی تهران تحت ریاست سرهنگ حسینقلی وحید آغاز شد و شاهزاده سرخ ایران در این دادگاه به ده سال حبس محکوم شد.
در سال ۱۳۱۸ از زندان تهران به زندان بوشهر تبعید شد و ۱۵ ماه را در شرایط بسیار دشوار در این زندان به سر برد. در همین زندان بشدت بیمار شد و اگر رژیم رضاخان سقوط نکرده و درهای زندان‌ها باز نشده بود، او زنده از زندان بیرون نمی‌آمد. سقوط رژیم دیکتاتوری رضاخان و بازشدن فضای خفقان‌آور سیاسی، هوای تازه را به او نیز در زندان بوشهر رساند و از تنگی نفسی که گرفتار آن شده بود موقتاً نجات یافت.
آزادی از زندان تا مهاجرت

در آبان ۱۳۲۰ زیر فشار حضور ارتش متفقین در ایران کامبخش نیز از زندان آزاد شد و در بنیانگذاری «حزب توده ایران» سهیم شد. در اسفند ۱۳۲۲ کامبخش از قزوین نماینده مجلس چهاردهم و در فراکسیون ۸ نفری حزب توده ایران در مجلس جای گرفت. در۱۰ مرداد ۱۳۲۳ در نخستین کنگره حزب توده ایران کامبخش به عضویت کمیته مرکزی حزب انتخاب شد. در سال ۱۳۲۳ او با بهره‌گیری از مناسباتی که با نظامیان میهن دوست و آزادیخواه در درون ارتش داشت و با کمک سرهنگ سیامک سازمان نظامی را سازمان داد. کامبخش در تأسیس سازمان نظامی حزب توده ایران استعداد خویش در امر سازماندهی را به نمایش گذاشت.
هرسال چندین بار مراسم باشکوهی در ان مجموعه برگزار می‌شد. سنگ یادبود عبدالصمد کامبخش در سال ۱۹۹۴ در روند خروج ارتش سرخ از آلمان (ارتش روسیه در ان زمان) از بنای یادبود مجزا و همراه به روسیه انتقال داده شد. حضور او در مجلس برای محافل دربار شاهنشاهی به اندازه کافی رنج‌آور بود که برای یورش به وی، منتظر آگاهی از نقش وی در سازمان نظامی حزب توده ایران نشدند.
پس از سرکوب جنبش آذربایجان کامبخش با تعقیب دائمی روبرو شد. بیش از همه، وزیر جنگ وقت سپهبد حاج‌علی رزم‌آرا و رکن دو ارتش در پی او بودند. حلقه محاصره او چنان تنگ شد که چاره‌ای جز خارج کردن او از کشور باقی نماند.
به دستور حزب در دی ماه ۱۳۲۵ از ایران خارج و در و مهاجرت به باکو آذربایجان اتحاد شوروی وقت مهاجر شد.
فعالیت سیاسی در مهاجرت

پنجم اردیبهشت ۱۳۲۷ در دومین کنگره حزب توده ایران کامبخش با آنکه نتوانست در کنگره حضور یابد، به‌طور غیابی بار دیگر به عضویت کمیته مرکزی حزب انتخاب شد. در ۲۶ تیرماه ۱۳۳۶ در چهارمین پلنوم کمیته مرکزی که پس از کودتا و در مهاجرت تشکیل شد، کامبخش به عضویت هیئت اجرائیه و دبیری کمیته مرکزی حزب انتخاب شد و تا پایان عمر در این سمت باقی ماند.
پلنوم دهم (فروردین ۱۳۴۱) کمیته مرکزی حزب، کامبخش را به عنوان یکی از اعضا سه‌گانه «بوروی موقت» و پلنوم (۱۲ خرداد ۱۳۴۷) او را به عنوان یکی از اعضا هیئت اجرائیه و هیئت دبیران کمیته مرکزی انتخاب کرد. در پلنوم‌های ۱۳ و ۱۴ کمیته مرکزی نیز در همین سمت‌ها باقی ماند و در تدوین برنامه، انتخاب شعارهای مرحله‌ای حزب توده ایران نقش تعیین‌کننده ایفا کرد. شعار «جبهه واحد ضد دیکتاتوری» و طرح برنامه سال ۱۳۵۰ حزب توده ایران که در پلنوم ۱۵ و در سال ۱۳۵۲ تصویب شد نیز از جمله یادگارهای او و نشان دهنده بینش کامبخش است.
درگذشت

در صبح چهارشنبه ۱۹ آبان ماه ۱۳۵۰ (۱۰ نوامبر ۱۹۷۱) پس از سال‌ها بیماری از دوران زندان بوشهر و دشواری تنگی نفس و سکته قلبی اول در سن ۶۸ سالگی در شهر لایپزیگ جمهوری دمکراتیک آلمان لیبرمن اشتراسه در اثر سکته قلبی درگذشت.
برخی نظرات

مازیار بهروز:
به نظر من بی‌شک کامبخش در حزب کمونیست شوروی عضو بود و به احتمال نزدیک به یقین با سازمان‌های اطلاعاتی آن کشور ارتباط داشت. فعالی مانند کامبخش اصولاً به فعالیت سیاسی از منظر ملی اعتقاد چندانی نداشت، برای وی مبارزه بین سوسیالیسم و سرمایه‌داری در بعد جهانی معنی داشت و بنابراین او در درجه اول عضو آن «ارتش بین‌المللی» بود که به آن «کمپ سوسیالیسم» نام نهاده بودند، احساسات او برای مردم ایران، برای عدالت اجتماعی و برای مبارزه با سرمایه‌داری و امپریالیسم، همگی از زاویه دیدگاه بالا مطرح بود؛ بنابراین او «عاملیت شوروی» را الزاماً پدیده منفی نمی‌دانست اگر این وابستگی به پیشرفت برنامه سوسیالیسم کمک می‌کرد.
مولود خانلری:
این احساس در مورد قوم و خویشم عبدالصمد کامبخش به کرات بعدها دست داد که او واقعاً میل دارد ایران ایرانستان بشود، جزو شوراها بشود... در ابتدا واقعاً لنینیست دوآتشه از آب درآمد.بعد از مرگ لنین واقعاً استالینیست بود و عجیب است که استالینیست به مفهوم آن که استالین را یک مرد مطهر و پاکیزه و صاحبدل و عظیم می‌دانست و یک دانه از این اعتراضاتی که در کنگره بیستم به او شد، این هرگز نمی‌خواست قبول کند.می‌خواهم به شما بگویم در او یک نوع خبث‌طینت،فکر آدم‎کشی اصلاً این‎چنین به نظرش نیامده بود.در حقیقت استالین را،اگر فکر کنیم مذهبی پیغمبری بود، به این صورت دیده بود و اعتقادش هم این بود که ایران ایرانستان بشود.
سخنگوی روسیه در ایران

انور خامه‌ای دربارهٔ کامبخش می‌گوید: در آن دو سالی که من با کامبخش ارتباط تشکیلاتی داشتم تقریباً هیچ چیز دربارهٔ او نمی‌دانستم نه اسم، نه آدرس، نه محل کار، نه شغل، نه درجه تحصیلات، نه تخصص، نه سوابق مبارزه سیاسی… یک چیز را تشخیص داده بودم و آن اینکه این آدم از قماش دیگری غیر از دکتر ارانی و دوستان او مانند اسکندری و علوی و ملکی و غیره است…
مهمترین نقش و خدمت شناخته شده عبدالصمد کامبخش از نگاه شرق عبارتند از:
تأثیر در لغو قرارداد سن پترزبورگ، ۱۹۰۷ میلادی تقسیم ایران به دو کشور مستعمره توسط امپراطوری انگلیس و روسیه تزاری با استفاده از نفوذش در کمینترن;
سازماندهی مقاومت در زمان جنگ جهانی دوم در ایران، شکل‌گیری و حفاظت دالان پارسی در جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم);
شکست عملیات سپید گوهر (انگلیسی: Operation Edelweiss - آلمانی: Operation Edelweiß) برای تسخیر صنعت نفت جمهوری آذربایجان توسط نیروهای محور فاشیست;
شکل‌گیری و حفاظت دالان پارسی در ایران که عامل شکست عملیات سپید گوهر و پیروزی متفقین جنگ جهانی دوم در نبرد کورسک، نبرد تعیین‌کننده تاریخ جنگ جهانی دوم با استفاده از صنعت نفت جمهوری آذربایجان شد؛
امکان شدن تشکیل کنفرانس تهران و حفاظت ان و تأثیر تعیین‌کننده ایرانیان در پیروزی متفقین جنگ جهانی دوم علیه نیروهای محور فاشیست;
عدم تقسیم ایران توسط متفقین جنگ جهانی دوم در کنفرانس تهران در مرحله تصمیم‌گیری تقسیم مجدد جهان.
اختر کیانوری و عبدالصمد کامبخش بازگشت از روسیه
بنای یادبود قربانیان جنگ در گورستان شرقی شهر لایپزیگ آلمان سال ۱۹۵۲. پس از فوت عبدالصمد کامبخش در سال ۱۹۷۲ سنگ یادبود او در طول مراسم باشکوه ترحیم به خاطر نقشش در کمینترن و تأثیر خدماتش در پیروزی متفقین جنگ جهانی دوم علیه نیروهای محور فاشیست به عنوان اولین سنگ یادبود روی پله در زیر ستون بنای یادبود قرار داده شد.
تریکس و روبرت هاوسمان

صندلی اکسپو، توسط: تریکس و روبرت هاوسمان، ۱۹۶۴ میلادی، برای دیتیکر
تریکس و روبرت هاوسمان (به آلمانی: Trix & Robert Haussmann) دو معمار و طراح مستقر در زوریخ، سوئیس هستند. آن‌ها با هم، مؤسسۀ طراحی عمومی (آلگماینه انتوورفس‌آنشتالت) را در سال ۱۹۶۷ میلادی تأسیس کردند.
پیشینه و تأثیرات

هر دو معمار ریشه‌ای قوی در معماری مدرن دارند. رابرت هاوسمان (۱۹۳۱) زیر نظر گریت ریتفلد در آمستردام و بعداً در زوریخ نزد طراح سوئیسی ویلی گول و یوهانس ایتن عضو باوهاوس تحصیل کرد. او تا سال ۱۹۹۶ میلادی استاد معماری در آکادمی دولتی هنرهای زیبا در اشتوتگارت بود. تریکس هوگل (۱۹۳۳ میلادی) مطالعات معماری خود را در اِ‌تی‌ها زوریخ زیر نظر ورنر ماکس موزر و ژاک شادر به پایان رساند. او تا سال ۲۰۰۲ میلادی دانشیار معماری در اِ‌تی‌ها زوریخ بود.
نمایشگاه‌ها

از زمان تأسیس مؤسسه طراحی عمومی خود در سال ۱۹۶۷ میلادی، آن‌ها نمایشگاه‌های انفرادی متعددی از جمله نمایش در مؤسسه هنرهای معاصر کی‌دبلیو، برلین، موزۀ طراحی، زوریخ، و کونستهاوس برگنز، اتریش و ناتینگهام معاصر در بریتانیا داشته‌اند. در سال ۲۰۱۱ میلادی، آن‌ها در نمایشگاه وی‌اند‌ای، با عنوان: «پسامدرنیسم: سبک و براندازی ۱۹۹۰–۱۹۷۰ میلادی» که از لندن تا زوریخ تور برگزار کرد، شرکت کردند. آثار آن‌ها در مجموعۀ عمومی موزۀ طراحی، زوریخ نگهداری می‌شود.
در سال ۲۰۱۳ میلادی، ادارۀ فدرال فرهنگ سوئیس به تریکس و روبرت هاوسمان جایزۀ بزرگ طراحی را اعطاء کرد.
پروژه‌های منتخب

تریکس و روبرت هاوسمان با هم در پروژه‌های معماری و طراحی متعددی از جمله: بار دا کاپو، ایستگاه مرکزی، زوریخ، (۸۰–۱۹۷۹ میلادی)، شاپ‌ویل، ایستگاه مرکزی، زوریخ، بوتیک واینبرگ، زوریخ، بوتیک کورجس، زوریخ، بار کرونن‌هاله (تالار تاج)، زوریخ، بانک تجارت بادن، بادن، سوئیس، گالری هامبورگ، هامبورگ، آلمان و هتل پلازا، بازل، سوئیس، همکاری کرده‌اند.
تمرین تأملی

تمرین تأملی (به انگلیسی: Reflective Practice) توانایی تأمل در اعمال خود به منظور اتخاذ موضع یا نگرش انتقادی نسبت به عملکرد خود و همتایان خود، و درگیر شدن در فرآیند سازگاری و یادگیری مستمر است. بر اساس یک تعریف، این امر مستلزم «توجه انتقادی به ارزش‌ها و نظریه‌های عملی است که کنش‌های روزمره را از طریق بررسی تمرین به‌ صورت تأملی و واکنشی انجام می‌دهند. این امر به بینش رشدی منجر می‌شود». یک منطق کلیدی برای تمرین تأملی این است که تجربه به تنهایی لزوماً منجر به یادگیری نمی‌شود. تأمل عمدی در مورد تجربه ضروری است.
تمرین تأملی می‌تواند ابزار مهمی در محیط‌های یادگیری حرفه‌ای مبتنی بر تمرین باشد که در آن افراد از تجربیات حرفه‌ای خود یادمی‌گیرند، نه از یادگیری رسمی یا انتقال دانش. ممکن است مهم‌ترین منبع پیشرفت و توسعۀ حرفه‌ای شخصی باشد. همچنین راه مهمی برای گرد هم آوردن تئوری و عمل است؛ از طریق تأمل، فرد قادر است اشکال اندیشه و نظریه را در چارچوب کار خود ببیند و علامت‌گذاری کند. فردی که در طول تمرین خود تأمل می‌کند، فقط به اعمال و رویدادهای گذشته نگاه نمی‌کند، بلکه نگاهی آگاهانه به احساسات، تجربیات، اعمال و واکنش‌ها می‌اندازد و از آن اطلاعات برای افزودن به پایگاه دانش موجود خود استفاده می‌کند تا به سطح بالاتری از درک برسد.
تبلیغ دینی

تبلیغ دینی سیاست تلاش برای تبدیل دین یا سیاست باورهای افراد است.
انجام تلاش برای القای باورها را می‌توان تبلیغ دینی نامید.
ممکن است با دعوت (مسیحیت) یا دعوت (اسلام) مترادف در نظر گرفته شود.
نوکیشی در دین‌ها > کیش زرتشتی

به نقل از زرتشت گزارش شده است که: «ای خداوند خرد هنگامیکه در روز ازل جسم و جان آفریدی و از منش خویش نیروی اندیشیدن و خرد بخشیدی. زمانی که به تن خاکی روان دمیدی و به انسان نیروی کار کردن و سخن گفتن و رهبری کردن عنایت فرمودی خواستی تا هر کس به دلخواه و با کمال آزادی راه و کیش خود را برگزیند.» (هات ۳۱ بند ۱۱). اما با این حال، زرتشتیان تمام مخالفان دینی خویش را دشمن خدا تلقی می‌کردند. قدیمی‌ترین متنی که از مجازات اعدام در زرتشت سخن به میان آورده است، نامه تنسر به اردشیر بابکان می‌باشد. بر طبق متن نامه، اعدام مرتد حتی در عصر ساسانیان نیز گسترش داشته است.
نوکیشی در دین‌ها > یهودیت

همچنین ببینید: مجازات در یهودیت
در آیین یهود، فرد مرتد به سنگسار محکوم می‌شود. همین‌طور در سفر خروج و باب ۲۲، از حکم اعدام به دست پاکان، در دوران گوساله پرستی اصحاب موسی گزارش شده است. دیگر احکام مرتد در یهود، مصادره اموال و عدم قبول شهادت است.
نوکیشی در دین‌ها > مسیحیت

در آیین مسیحیت نیز، ارتداد جرم تلقی می‌شود. در عصر کنستانتین، ارتداد در مسیحیت یک جرم اجتماعی بود و شخص مرتد از ارث محروم و صلاحیت شهادت نداشت. حکومت‌ها نیز برای این جرم اجتماعی مجازات مختلفی از جمله اعدام را اجرا می‌کردند. در عصر جنگ‌های صلیبی و با به‌وجود آمدن دادگاه‌های تفتیش عقائد در مسیحیت، افراد مرتد، زنده به آتش می‌افتادند. با این وجود کلیسا همواره روحیه رحمانی خویش را حفظ کرده و سعی در بخشش مرتد داشت. به همین منظور به هر شخص مرتد به امید بازگشت به مسیحیت، چند مرتبه نصیحت صورت می‌گرفت.
نوکیشی در دین‌ها > اسلام

مقالهٔ اصلی: ارتداد در اسلام
همچنین ببینید: آزادی ادیان، ارتداد، قانون کفرگویی در ایران، کفرگویی، آزادی بیان در مقابل توهین به مقدسات، و مرتد فطری
ارتداد به معنای مراجعه به دینی دیگر که در اسلام و سایر ادیان به عمل فرد نوکیش نسبت داده می‌شود، در اسلام به عنوان یک گناه تعریف شده است. اسلام با وجود پذیرش همزیستی تعدادی از ادیان در کنار هم، ارتداد را یک جرم تلقی کرده و برای آن کیفر قرار داده است. به عقیده برخی از پژوهشگران دینی، ارتداد در اسلام یک جرم سیاسی-اجتماعی است که قرآن تنها یک مرتبه و پس از بیان احکام محارب به آن اشاره داشته است. به عقیده این گروه، حکم ارتداد می‌تواند نسبت به زمان و مکان و شرایط، تغییر نماید. سید محمدسعید حکیم از مراجع تقلید شیعه، حکم مجازات مرتد در دنیا را، به‌طور کلی منتفی می‌داند.
مرتد در اسلام، اگر زن باشد، به حبس محکوم است تا توبه نماید؛ و اگر مرد و ارتدادش به شکل فطری باشد، محکوم به اعدام است و اگر به شکل ملی باشد، به حبس محکوم است تا توبه داده شود. بنابر آنچه در تبیان نوشته شده است، در دین اسلام، هر کس دین را ترک کند، به سه شرط مرتد شناخته و حکم «ارتداد» شاملش می‌شود. این سه شرط عبارتند از: شخص باید بالغ و مسلمان باشد و از اسلام بازگردد، شخص ارتداد خویش را اظهار کند و به آنچه اظهار می‌کند، دانا باشد.
میرزا آقاخان کرمانی قبل از به قتل رسیدن توسط بنیادگرایان شیعه
تطور

تطور در لغت به معنی گونه‌گون و دگرگون شدن است. و عموماً به نظریه فرگشت‌گرایی زیستی موجودات زنده نزد فلاسفه گفته می‌شود. این نظریه بعدها در قرن هجدهم میلادی به‌طور جدی‌تری توسط رژ لویی بوفون، لامارک و در کتاب «منشأ انواع» اثر چارلز داروین در حوزه علوم طبیعی و با عنوان نظریه فرگشت مطرح گردید.
تطور در فلسفه

نخستین اندیشمندی که نظریاتی منطبق با تطور یا فرگشت دارد، افلاطون بود. او در عالم ظاهر به تکرار ابدی سلسله‌های بی‌نهایتی از ادوار مشابه معتقد بود. در این سلسله‌ها هر مرتبه از مبدأ یکتا صادرشده و هر مرتبه در زیر مرتبه بعدی قرار دارد؛ ولی او به رغم این نظریه به تبدل موجودات اعتقادی نداشت.
از آنجا که نظریه فرگشت، با جهان‌بینی ادیان سامی که آغاز آفرینش را بسیار نزدیک (کمتر از شش هزار سال) می‌پنداشتند در منافات بود، لذا طی قرن‌ها مهجور باقی‌ماند. دیگر فلسفه‌های این دوران نیز با فرگشت بیگانه بوده‌اند. فلسفه یونانی جهان را ابدی می‌دانست، ولی قائل به حرکت فرگشتی نبود. دستگاه‌های فلسفی هند نیز با وجود آنکه به تناسخ اعتقاد داشتند، ولی فرگشت از دانی به عالی را نمی‌پذیرفتند و تناسخ را نیز در روح و ماورای طبیعت و جسم می‌دانستند.
بعدها و در قرن دهم میلادی، اخوان‌الصفا که دستگاه فکریشان تلفیقی از مکتب ارسطویی و مکتب نوافلاطونی بود گام بعدی را برداشتند. نخستین فیلسوفی که فرگشت را به شکل امروزین طرح کرده‌است، ابراهیم بن سیار، معلم و ملازم مأمون عباسی است. او اندیشیده‌است که: «جمادات، نباتات، جانوران و انسان، در ماده اصلی خلقت یکسان بوده‌اند.»
جاحظ، ادیب معتزلی اهل بصره از نخستین مدافعان اندیشه فرگشت جانداران در جهان اسلام بود. وی در «کتاب الحیوان» نوشت: « «جانوران برای بقای خود می‌جنگند؛ برای به‌دست‌آوردن منابع، برای این که خورده نشوند و برای این که تولیدمثل کنند. عوامل محیطی باعث می‌شوند جانوران ویژگی‌هایی جدید کسب کنند تا بقایشان تضمین‌شود؛ به‌این ترتیب گونه‌هایی جدید پیدا می‌شوند؛ جانورانی که موفق می‌شوند تولیدمثل کنند، می‌توانند ویژگی‌های جدید خود را به نسل بعدی منتقل سازند.»
ابن مسکویه در کتاب الفوز الاصغر این نظریه را شرح بیشتری داده‌است: «ماده غیرآلی به پست‌ترین نوع حیات نباتی مثل علف تبدیل شد که خودروست. سپس حیات نباتی پست به حد اعلی زندگی نباتی بدل گردید (درخت).... درخت فرگشت یلفته سازمان عالی کاملی شد که در آن برخی از خواص حیوانی چون تمایز میان جنس نر و ماده ظاهر گردید. در مرحله انتقالی … مرجان را می‌بینیم … در آستانه حیوانیت تنها وجه تمایز میان کرمها و نباتات حرکت ارادی است. ابتدا حس بساوایی پرورش یافت که در طی جریان تطور (فرگشت) به صورت حواس گوناگون درآمد. اندکی از خواص انسانی در میمون ظاهر شد.»
تطور در ادبیات

مولوی این فلسفه را در ابیات زیر متجلی ساخته‌است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| آمده اول به اقلیم جماد |  | وز جمادی در نباتی اوفتاد |
| سالها اندر نباتی عمر کرد |  | وز جمادی یاد ناورد از نبرد |
| وز نباتی چون به حیوانی فتاد |  | نامدش حال نباتی هیچ یاد |
| باز از حیوان سوی انسانیش |  | می‌کشید آن خالقی که دانیش |
| عقلهای اولینش یاد نیست |  | هم ازین عقلش تحول کردنیست |
و باز در جای دیگر فرگشت را ادامه‌دار می‌داند و می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| حمله دیگر بمیرم از بشر |  | تا برآرم از ملایک بال و پر |
| بار دیگر از ملک پران شوم |  | آنچه اندر وهم ناید آن شوم |
صدها سال بعد و با انتشار نظریات داروین و اسپنسر و همچنین آشنایی شعرای نسل‌های بعدی فلاسفه و شعرای ایران با زبان‌های خارجی، نظریه فلسفی فرگشت به نظریه فرگشت علمی نزدیک شد. این امر در شعر شعرای نسل مشروطیت نمود پیدا کرد. میرزاده عشقی می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| قصه آدم و حوا همه وهم است و دروغ |  | نسل میمونم و افسانه بود از خاکم |
که همان‌گونه که ملاحظه می‌شود نسبت به نظریه فلسفی مولوی گردشی در جهت تقابل داشته و به سوی الحاد نظر دارد.
تلیوراید (کلرادو)

| تلیوراید، کلرادو | تلیوراید، کلرادو |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Colorado Avenue: As seen from The New Sheridan Hotel: Colorado Avenue: As seen from The New Sheridan Hotel
نام مستعار: To-Hell-You-Ride: نام مستعار: To-Hell-You-Ride
موقعیت تلیوراید، کلرادو در نقشه: موقعیت تلیوراید، کلرادو در نقشه
کشور: United States
ایالت آمریکا: کلرادو
فهرست شهرستان‌های کلرادو: شهرستان سن میگل، کلرادو – مرکز شهرستان
تأسیس‌شده: ۱۸۷۸
شرکت شهردار: 1887-02-10, as the Town of Columbia
حکومت: حکومت
 • نوع: فهرست شهرها و روستاهای کلرادو
 • شهردار: Sean Murphy   تلیوراید، کلرادو Roberta Peterson Andrea Benda Mark Buchsieb Bob Saunders Stu Fraser Jill Masters 
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۱۸ مایل مربع (۵٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۱۸ مایل مربع (۵٫۶۵ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰۰ مایل مربع (۰٫۰۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۸۷۵۰ فوت (۲۶۶۷ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۲۳۲۵
 • برآورد (۲۰۱۷): ۲۴۲۶
 • تراکم: ۱۱۱۹٫۵۶/مایل مربع (۴۳۲٫۲۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۷ (MST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۶ (MDT)
زیپ‌کد: ۸۱۴۳۵
کد منطقه: 970
استاندارد پردازش اطلاعات فدرال: ۰۸–۷۶۷۹۵
سامانه اطلاعات نام‌های جغرافیایی feature ID: ۰۲۰۴۷۴۷
وبگاه: Town of Telluride
تلیوراید (به انگلیسی: Telluride) شهری کوهستانی در ایالت کلرادو کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲٬۳۲۵ نفر بوده‌است. این شهر هر ساله در تابستان و زمستان مقصد گردشگران است. فعالیت‌های زمستانی در این شهرک شامل اسکی، دوچرخه سواری بر برف و یخ نوردی می‌شود. همچنین به‌طور سالانه جشنواره فیلمی به نام جشنواره فیلم تلیوراید در این شهر برگزار می‌گردد.
تلوراید در یک دره است. کوه‌ها و صخره‌های شیب‌دار جنگلی آن را احاطه کرده‌اند و آبشار در نزدیکی این شهر قرار دارد. یک تله کابین رایگان این شهر را به شهر همسایه خود، دهکده کوهستانی، در پایه منطقه اسکی متصل می‌کند. تلوراید و نواحی اطراف آن در فرهنگ عامه برجسته شده‌است و دلیل اصلی آن هم داشتن چند آهنگ ساز محبوب در این شهر است. این شهر به خاطر پیست اسکی و پیست‌هایش در طول زمستان، و همچنین برنامه‌های تفریحی در طول دوران تابستان، از جمله جشنواره بالون، که به‌طور سنتی در اولین آخر هفته ماه ژوئن برگزار می‌شود، بسیار محبوب است.[نیازمند منبع]
منطقه تاریخی تلوراید، در فهرست ملی مکان‌های تاریخی ثبت شده‌است و همچنین یکی از ۲۰ مکان دیدنی ملی کلرادو است. جمعیت شهر در سرشماری ۲۰۲۰میلادی آمریکا ۲۶۰۷ نفر بوده‌است.[نیازمند منبع]
تویوتا کورولا

Motor vehicle
| تویوتا کورولا | تویوتا کورولا |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
شرکت: تویوتا
تولید: ۱۹۶۶–اکنون
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: کامپکت کوچک (۱۹۶۶–۱۹۹۱) خودروی کامپکت (۱۹۹۱–اکنون)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: تویوتا پابلیکا
آبی: کشورهایی که اکنون تویوتا کورولا در آن‌ها تولید می‌شود
سبز: کشورهایی که تویوتا کورولا پیش‌تر در آن‌ها تولید می‌شد
قرمز: ژاپن، بازار محلی تویوتا کرولا
تویوتا کورولا (به انگلیسی: Toyota Corolla) نام مجموعه‌ای از خودروهای کامپکت است که در ۱۹۶۶ میلادی توسط تویوتا معرفی شد و همچنان تولید می‌شود. بیش از ۵۰ میلیون کورولا در مدل‌هایی متفاوت تا سال ۲۰۲۱ به فروش رسیده‌اند و هنوز فروش این خودرو ادامه دارد.
تویوتا کورولا پرفروش‌ترین خودروی جهان است. تا سال ۲۰۲۱ میلادی بیش از ۵۰ میلیون از این خودرو به فروش رفته‌است.
نسل‌ها

کورولا در دوازده نسل تولید شده که عبارتند از:
نسل یکم: تویوتا کورولا (ای۱۰) (۱۹۶۶–۱۹۷۰)
نسل دوم: تویوتا کورولا (ای۲۰) (۱۹۷۰–۱۹۷۴)
نسل سوم: تویوتا کورولا (ای۳۰) (۱۹۷۴–۱۹۷۹)
نسل چهارم: تویوتا کورولا (ای۷۰) (۱۹۷۹–۱۹۸۳)
نسل پنجم: تویوتا کورولا (ای۸۰) (۱۹۸۳–۱۹۸۷)
نسل ششم: تویوتا کورولا (ای۹۰) (۱۹۸۷–۱۹۹۱)
نسل هفتم: تویوتا کورولا (ای۱۰۰) (۱۹۹۱–۱۹۹۵)
نسل هشتم: تویوتا کورولا (ای۱۱۰) (۱۹۹۵–۲۰۰۰)
نسل نهم: تویوتا کورولا (ای۱۲۰) (۲۰۰۰–۲۰۰۶)
نسل دهم: تویوتا کورولا (ای۱۴۰) (۲۰۰۶–۲۰۱۳)
نسل یازدهم (ژاپن): تویوتا کورولا (ای۱۶۰) (۲۰۱۲–۲۰۱۸)
نسل یازدهم (جهانی): تویوتا کورولا (ای۱۷۰) (۲۰۱۳–۲۰۱۸)
نسل دوازدهم: تویوتا کورولا (ئی۲۱۰) (۲۰۱۸–اکنون)
نسل‌ها > نسل اول - ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰

با شروع دهه ۶۰ میلادی، آیجی تویودا (برادرزاده ساکیشی تویودا مؤسس برند تویوتا) تلاش‌های بی‌وقفه‌ای را برای عرضه یک خودرو شهری کارآمد و ارزان‌قیمت آغاز کرد؛ اما از آنجایی که صنعت خودرو آن روزهای ژاپن حرفی برای گفتن نداشت، عملاً ساخت این مدل با چنین فلسفه‌ای ممکن نبود. آیجی هیچ‌گاه از تصمیمش منصرف نشد. طرح‌های مختلفی را برای هیئت‌مدیره ارسال می‌کرد ولی هربار با یک ایراد روبه‌رو می‌شد. تا این‌که در ابتدای ۱۹۶۵ یکی از طرح‌های او مورد موافقت قرار گرفت. شرکت روی آن سرمایه‌گذاری کرد و سدان سایز کوچکی به اسم کرولا متولد شد. برای شروع، این خودرو به یک پیشرانه ۱٫۲ لیتری ۷۰ اسب‌بخاری مجهز بود.
نسل‌ها > نسل دوم - ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴

شاید استفاده از واژه موفقیت برای نسل اول چندان مناسب نباشد. کرولای اولیه تنها آمد که اسمی از تویوتا را حمل کند؛ اما شرایط برای نسل دو کمی دستخوش تغییر شد. چهره کرولا جدید اندکی بروزتر و مشخصات فنی‌اش قابل قبول‌تر شد. استفاده از پیشرانه ۱٫۴ لیتری ۸۶ اسب‌بخاری شاید آن روزها در ژاپن اتفاق بدیعی نبود ولی بهره‌گیری از یک جعبه‌دنده ۳ سرعته اتوماتیک اتفاقی بود که کرولا را تبدیل به بحث داغ رسانه‌های صنعتی کرد. شاید به همین دلیل بود که این نسل از کرولا به‌تنهایی ۸ سال عمر کرد. دیدگاه آینده‌نگرانه مدیران تویوتا، بخشی از تولید کرولای نوپا را به اندونزی و استرالیا واگذار کرد.
نسل‌ها > نسل سوم - ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹

کمی که از دهه ۷۰ گذشت، کرولا جای خود را در بازار ژاپن باز کرد. این خودرو همان چیزی شد که مدیران ارشد می‌خواستند؛ یعنی یک خودرو مقرون‌به‌صرفه شهری. به‌منظور توسعه بازار، شرکت ویرایش‌های کوپه، استیشن، ون و لیفت‌بک را نیز به لیست فروش اضافه کرد. تصور کنید آن سال‌ها تویوتا با این خودرو توانست پیشرانه‌ای تولید کند که از فناوری DOHC (دو میل‌سوپاپ روی سیلندر) استفاده می‌کرد. این همان پیشرانه معروف ۱٫۶ لیتری ۱۲۴ اسب‌بخاری بود که هنوز هم از نظر مهندسی جایگاه بالایی دارد. البته نباید فراموش کرد که یکی از دلایل کارایی بالای موتورهای کرولا، وزن پایین آن بود. نسل سوم کرولا تنها ۸۸۰ کیلوگرم وزن داشت.
نسل‌ها > نسل چهارم - ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۷

تمرکز بیش از حد شرکت روی مباحث مهندسی، باعث فراموش شدن ریزه‌کاری‌های طراحی شده بود. نسل چهار با یک تحول عظیم در زبان بصری معرفی شد. چهره کرولا دیگر مانند اسلاف خود، فانتزی نبود. حالا دیگر می‌شد به این خودرو لقب خودرو سنگین و رنگین داد. تویوتا با این مدل تمام رکوردهای قبلی خود را شکست. آن‌ها توانستند به تیراژ تولید روزانه ۲۳۴۶ دستگاه برسند. دقیقاً در همین نسل بود که آمار کل تولید کرولا از مرز یک میلیون دستگاه عبور کرد. اضافه شدن تایلند و نیوزیلند به لیست تولیدکنندگان این خودرو در این رکوردزنی بی‌تأثیر نبوده‌است. کرولا برای نسل چهارم به پیشرانه ۱٫۸ لیتری دیزلی (گازوئیل‌سوز) با قدرت ۶۵ اسب‌بخار مجهز شد، تا دوست‌داران این نوع پیشرانه‌ها را نیز راضی کرد.
نسل‌ها > نسل پنجم - ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷

این نسل یکی از عجیب‌ترین اتفاق‌ها در کل صنعت خودروسازی بود. در حالی‌که کرولا نسل چهارم همچنان روی خط تولید بود، تویوتا نسل پنج را معرفی کرد. شرکت هیچ‌گاه دربارهٔ این اقدام خود توضیح نداد. هرچه بود، حضور این مدل در بازارهای جهانی نیز اتفاق خوبی محسوب می‌شد. چراکه با پایان تواید نسل پنجم، مجموع تولید کرولاها به ۳٫۳ میلیون دستگاه رسید. بزرگ‌ترین شانس تویوتا، حضور آن در آمریکا و تأسیس یک خط تولید ساده بود. درست به همین دلیل بود که ژاپنی‌ها یک نمونه سفارشی را باب میل آمریکایی‌ها تولید کردند. این خودرو یک کوپه با دیفرانسیل عقب بود. جالب است که نسخه مسابقه‌ای جی‌تی AE86 از همین نسل، راهی رقابت‌های سرعت استرالیا شده بود.
نسل‌ها > نسل ششم - ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴

در آستانه دهه ۹۰ و اوج‌گیری ناگهانی خودروسازان آسیایی، تویوتا برنامه‌های جدید خود را برای کرولا معرفی کرد. خط تولید کانادا مشتریان جدیدی برای آن‌ها فراهم کرد. برای اولین‌بار یک نسخه 4WD نیز تولید شد. همچنین برای نخستین‌بار بود که روی مدل خاص GT-Z پیشرانه ۱٫۶ لیتری سوپرشارژ با قدرت ۱۶۵ اسب‌بخار تعبیه شد. در دهه ۹۰ بازار هوندا سیویک و نیسان آلتیما رونق فوق‌العاده‌ای داشت. نسل ششم کرولا شاید نتوانست آن‌ها را به زیر بکشد ولی به‌طور حتم تأثیر خود را روی فروش خیره‌کننده آن‌ها گذاشت. عدم اقبال نسبت به مدل استیشن این خودرو از همین نسل شروع شد.
نسل‌ها > نسل هفتم - ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۲

درست در همان روزهایی که تویوتا با دیگر سدان پرفروش خود یعنی کمری ایام طلایی را تجربه می‌کرد، بازارهای متوسط به‌شدت منتظر حضور ویرایش جدید کرولا بودند. اتفاقی که در بهترین صورت ممکن رخ داد. ترکیه و تایلند بیش از هر کشور دیگری برای خرید این خودرو مشتاق بودند. چهره جوان‌گرای نسل هفتم کرولا این سدان شهری را از خودرویی که فقط مناسب افراد مسن بود، خارج کرد. بازار آمریکای جنوبی که پیش از این در سیطره خودروهای ارزان آمریکای‌شمالی بود، کم‌کم با کرولا آشنا شدند. شیلی و پرو از جمله کشورهایی بودند که درخواست‌های پیاپی خود را برای خرید این خودرو به دفتر مرکزی تویوتا ارسال می‌کردند.
نسل‌ها > نسل هشتم - ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۲

وقتی حرف از انقلاب در طراحی می‌زنیم، منظور ما دقیقاً چنین چیزی است. اصرار تویوتا برای باقی ماندن در بازار پرحاشیه اما مهم آمریکا، قدرت طراحان ژاپنی این شرکت را دوچندان کرد. حالا شاهد خودرویی بسیار مدرن با چهره‌ای گیرا و آینده‌نگر هستیم. البته نسل هشتم از نظر فنی هم حرف‌هایی برای گفتن داشت. به‌خصوص عرضه پیشرانه ۱٫۶ لیتری ۱۶۵ اسب‌بخاری که حتی خودروهای ساخت آمریکا را نیز تحت تأثیر قرار داده بود. نصب سیستم صوتی با چنجر سی‌دی، سان‌روف و چراغ‌های LED قابلیت‌هایی بودند که این ژاپنی محافظه‌کار را محبوب‌تر می‌کرد. به دلیل کیفیت خوب قطعات، این خودرو برای مدتی تبدیل به تاکسی رسمی انگلستان شد.