stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
یوسوکی ناکامورا
زندگی و شغل

ناکامورا در ۸ دسامبر سال ۱۹۵۲ در اوساکا ژاپن به دنیا آمد. وی مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۷۷ و دکترای خود را در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه اوساکا دریافت کرد. وی در حالی که به عنوان جراح در ژاپن کار می‌کرد، شاهد مرگ یک بیمار ۲۷ ساله بر اثر بیماری سرطان بود که این امر عمیقاً او را تحت تأثیر قرار داد. سپس، برای پیگیری تحصیلات پیشرفته در ژنتیک و انکولوژی، به ایالات متحده رفت و پنج سال را به عنوان دوره پسادکتری و سپس به عنوان عضو هیئت علمی در موسسه پزشکی هوارد هیوز در دانشگاه یوتا، مرکز بین‌المللی نگاشت ژن‌ها گذراند. در سال ۱۹۸۹، ناکامورا در انستیتوی سرطان، بنیاد تحقیقات سرطان ژاپن، رئیس گروه بیوشیمی شد. وی در سال ۱۹۹۴ به عنوان استاد مؤسسه علوم پزشکی دانشگاه توکیو منصوب شد. هنگامی که دولت ژاپن پروژه ژنوم هزاره خود را در سال ۲۰۰۰ راه اندازی کرد، وی به عنوان رهبر گروه برای برنامه تنوع ژنتیکی در مرکز تحقیقات مشهور RIKEN SNP معرفی شد. وی همچنین از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۱ به عنوان مدیر مرکز RIKEN و همچنین مدیر مؤسسه ملی تحقیقات سرطان از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ خدمت کرد. از ژانویه تا دسامبر سال ۲۰۱۱، ناکامورا مشاور ویژه دبیرکل کابینه، دفتر نوآوری پزشکی، دبیرخانه کابینه، دولت ژاپن بود. در سال ۲۰۱۲، ناکامورا به گروه پزشکی در دانشگاه شیکاگو نقل مکان کرد و در سال ۲۰۱۸، با کسب مقام استاد بازنشسته از دانشگاه شیکاگو به ژاپن بازگشت و به عنوان مدیر برنامه ارتقاء استراتژیک در کابینه ژاپن و همچنین مدیر مرکز دقت سرطان و بنیاد تحقیقات سرطان ژاپن منصوب شد.
جوایز

ناکامورا چندین افتخار و جایزه از جمله موارد زیر را کسب کرده‌است.
۱۹۹۲ جایزه تحقیقات سرطان پرنسس تاکاماتسو
۲۰۰۰ جایزه علوم پزشکی کیو برای «توضیح انواع بیماری‌های ژنتیکی از طریق تجزیه و تحلیل ژنوم انسان»
۲۰۰۲ جایزه تومیزو یوشیدا از انجمن سرطان ژاپن
۲۰۰۴ مدال افتخار ژاپن با روبان بنفش
جایزه چن برای پیشرفت متمایز آکادمیک در تحقیقات ژنتیک و ژنتیک انسان، سازمان ژنوم انسان (HUGO)
فهرست آثار ملی شهرستان شوشتر

شهرستان شوشتر یکی از شهرستان‌های استان خوزستان می‌باشد و مرکز این شهرستان، شهر شوشتر است که تا ابتدای دورهٔ پهلوی مرکز استان خوزستان بوده‌است.
یمین موشه

یمین موشه (عبری: ימין משה‎، به معنی یادبود موسی) یک محله تاریخی در قدس، مشرف به شهر قدیمی است.
تاریخ

یمین موشه در ۱۸۹۲–۱۸۹۴ توسط صندوق رفاه مونتفیوره تأسیس شد. واقع در خارج از شهر قدیمی قدس، به عنوان راه حلی برای ازدحام بیش از حد و شرایط غیربهداشتی داخل دیوارها تصور شد. صندوق به کار انجام شده توسط بانکدار یهودی بریتانیایی موسی مونتفیوره ادامه می‌داد. این نام به یاد نام کوچک مونتفیوره و آیه ای از کتاب اشعیا است (اشعیا 63:11-12).
این زمین در سال ۱۸۵۵ توسط مونتفیوره با پول دارایی جودا تورو خریداری شد و پس از مونتفیوره و همسرش به کرم موشه ویهودیت، موسی و جودیت وینارد معروف شد.
تاریخ > آسیاب بادی

موسی مونتفیوره با ساختن آسیاب بادی در سال ۱۸۵۷ در محله ای که بعداً به محله یمین موشه تبدیل شد، اثری پاک نشدنی بر چشم‌انداز قدس گذاشت. آسیاب بادی در سال ۱۸۶۰ به بهره‌برداری رسید. ایده پشت آن باعث شد ساکنان از اتکای آنها به هالوکا یا خیریه محروم شوند. مونتفیور معتقد بود که یک آسیاب می‌تواند منبع امرار معاش آنها را تأمین کند، اما این آسیاب تقریباً فقط ۱۹ سال کار کرد.
تاریخ > مشکنوت شعاننیم

اولین پروژه مسکن، شامل دو ردیف ساختمان بود. اولین خانه‌های آن تا سال ۱۸۶۰ تکمیل شد و شامل ۲۸ آپارتمان یک و نیم اتاق بود. این محوطه همچنین دارای مخزن آب با پمپ آهن وارداتی از انگلستان، میقوه و تنور اشتراکی بود. تعداد کمی از مردم در آن زمان به دلیل قرار گرفتن آن در خارج از دیوارهای شهر، در منطقه ای که برای غارتگران بادیه نشین باز بود، آماده زندگی در آنجا بودند. با وجود آپارتمان‌های بهداشتی‌تر و نسبتاً بزرگ‌تر، فقط فقرا این پیشنهاد را پذیرفتند و بنیاد حتی برای متقاعد کردن آنها به پرداخت پول متوسل شد. دور خانه‌ها دیوار کشیده شده بود و دروازه دسترسی در شب قفل می‌شد. ردیف دوم خانه‌های در سال ۱۸۶۶ زمانی که اپیدمی وبا در شهر قدیمی اوج گرفته بود ساخته شد. برخی از مردم در ساعات روز در محله جدید سکنی گزیده بودند، اما از ماندن در آنجا در شب خودداری کرده بودند، اما اکنون کاملاً به آنجا نقل مکان کردند زیرا ثابت شده بود که بیماری تهدیدی بزرگتر از سارقان شبانه بوده‌است.
تاریخ > یمین موشه

محله یمین موشه در سال‌های ۱۸۹۲–۱۸۹۴ بر روی زمین‌های باقی مانده در اطراف میشکنوت شعاننیم ساخته شد. جوزف سبگ مونتفیوره، برادرزاده موسی مونتفیوره، قراردادهایی را امضا کرد که اجازه پروژه ساخت و ساز در زمین کرم موشه را می‌داد.
تاریخ > سایر امکانات و پروژه‌ها

مونتفیوره علاوه بر آسیاب بادی که به یهودیان فقیر اجازه می‌داد تا آرد خود را آسیاب کنند، یک ماشین چاپ و کارخانه نساجی ساخت و به تأمین مالی چندین مستعمره کشاورزی کمک کرد. او همچنین تلاش کرد زمین‌های قابل کشت را برای کشت یهودیان به دست آورد، اما محدودیت‌های عثمانی در فروش زمین به غیر مسلمانان با مشکل مواجه شد.
یک ساختمان تاریخی، که اکنون به نام کنفدراسیون جهانی صهیونیست‌های متحد، خانه کنفدراسیون نامیده می‌شود (به مقاله کالمان سلطانیک مراجعه کنید)، در پشت هتل کینگ دیوید و بلافاصله در مجاورت یمین موشه واقع شده‌است و از سال ۱۹۸۴ مرکز موسیقی و شعر قومی را در خود جای داده‌است.
امروز

یمین موشه اکنون محله‌ای مجلل است که با باغ‌هایی با چشم‌اندازی تمام‌نما از دیوارهای شهر قدیمی احاطه شده‌است و ساختمان‌های میشکنوت شعاننیم به مرکز فرهنگی و مهمانسرای نویسندگان، روشنفکران و موسیقیدانان تبدیل شده‌است.
ساکنین مشهور

دانیلا کرتش (متولد ۱۹۸۹)، بازیگر
گل کاغذی در مشکونت شعاننیم
نمایی از یمین موشه
یمین موشه در برف. دهه ۱۹۲۰
باغ‌های یمین موشه – چشمه شیرها، اورشلیم
فهرست سرمربیان تیم ملی والیبال ایران

سرمربی تیم ملی والیبال ایران، کسی است  که مسئولیت هدایت تیم ملی والیبال ایران را بر عهده دارد.همچنین در این مقاله اسامی مربیان تیم ملی والیبال ایران از ابتدا تا دوره کنونی ذکر شده است.
| سرمربی تیم ملی والیبال ایران | سرمربی تیم ملی والیبال ایران |
| --- | --- |
متصدی کنونی روبرتو پیاتزا از ۱۴ شهریور ۱۴۰۳: متصدی کنونی روبرتو پیاتزا از ۱۴ شهریور ۱۴۰۳
فدراسیون والیبال جمهوری اسلامی ایران: فدراسیون والیبال جمهوری اسلامی ایران
جایگاه: تهران، ایران
گمارنده: رئیس فدراسیون والیبال ایران
بنیادگذاری: ۱۳۲۴
نخستین دارنده: سردار نصرالله خان
مربیان

| اسم | از | تا | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
|  سردار نصرالله‌خان | ۱۹۵۸ | ۱۹۵۸ | بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ نایب قهرمان |
|  فریدون شریف‌زاده | ۱۹۵۸ | ۱۹۶۳ | قهرمانی ارتش‌های جهان ۱۹۶۱ قهرمان |
|  حسین جبارزادگان | ۱۹۶۴ | ۱۹۶۶ | بازی‌های آسیایی ۱۹۶۶ سوم |
|  میلوسلاو ایم | ۱۹۷۰ | ۱۹۷۲ | قهرمانی جهان ۱۹۷۰ - اولین حضور |
|  تادایی کورادا | ۱۹۷۴ | ۱۹۷۴ | بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ چهارم |
|  پارک سونگ | ۱۹۷۹ | ۱۹۷۹ |  |
|  یدالله کارگرپیشه | ۱۹۷۹ | ۱۹۸۱ |  |
|  فاروق فخرالدینی | ۱۹۸۷ | ۱۹۸۷ |  |
|  مسعود صالحیه | ۱۹۸۷ | ۱۹۸۹ |  |
|  حسینعلی مهرانپور | ۱۹۸۹ | ۱۹۹۱ |  |
|  محمد حیدرخان | ۱۹۹۱ | ۱۹۹۱ | جام جهانی ۱۹۹۱ - اولین حضور |
|  ایوان بوگاینکوفس | ۱۹۹۱ | ۱۹۹۳ | از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ به عنوان سرمربی فعالیت می‌کرد به عنوان مدیر فنی تیم ملی در تمام گروه‌های سنی بین سال‌های ۱۹۹۱–۲۰۰۷ |
|  فومیهیکو ماتسوموتو | ۱۹۹۴ | ۱۹۹۴ |  |
|  مسعود صالحیه | ۱۹۹۵ | ۱۹۹۵ | قهرمانی آسیا ۱۹۹۵ چهارم |
|  مهدی صابرپور | ۱۹۹۷ | ۱۹۹۷ |  |
|  فومیهیکو ماتسوموتو | ۱۹۹۸ | ۱۹۹۸ |  |
|  مصطفی کارخانه | ۱۹۹۹ | ۲۰۰۱ |  |
|  حسینعلی مهرانپور | ۲۰۰۱ | ۲۰۰۱ |  |
|  پارک کی-وون | ۲۰۰۲ | ۲۰۰۵ | بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ نایب قهرمان قهرمانی آسیا ۲۰۰۳ سوم |
|  میلوراد کیاچ | ۲۰۰۶ | ۲۰۰۶ | بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ پنجم |
|  زوران گاییچ | ۲۰۰۷ | ۲۰۰۸ |  |
|  حسین معدنی | ۲۰۰۸ | ۲۰۱۰ | کاپ آسیا ۲۰۰۸ قهرمان قهرمانی آسیا ۲۰۰۹ نایب قهرمان کاپ آسیا ۲۰۱۰ قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ نایب قهرمان |
|  خولیو ولاسکو | ۲۰۱۱ | ۲۰۱۴ | قهرمانی آسیا ۲۰۱۱ قهرمان قهرمانی آسیا ۲۰۱۳ قهرمان جام بزرگ قهرمانان جهان ۲۰۱۳ چهارم لیگ جهانی ۲۰۱۳ انتخابی - اولین حضور قهرمانی جهان ۲۰۱۴ انتخابی |
|  اسلوبودان کواچ | ۲۰۱۴ | ۲۰۱۵ | لیگ جهانی ۲۰۱۴ چهارم قهرمانی جهان ۲۰۱۴ ششم بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ قهرمان |
|  رائول لوزانو | ۲۰۱۶ | ۲۰۱۷ | المپیک تابستانی ۲۰۱۶ انتخابی المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اولین حضور - پنجم |
|  ایگور کولاکوویچ | ۲۰۱۷ | ۲۰۲۰ | جام بزرگ قهرمانان جهان ۲۰۱۷ سوم بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ قهرمان لیگ ملت‌ها ۲۰۱۹ پنجم قهرمانی آسیا ۲۰۱۹ قهرمان المپیک تابستانی ۲۰۲۰ انتخابی |
|  ولادیمیر الکنو | ۲۰۲۰ | ۲۰۲۱ | المپیک تابستانی ۲۰۲۰ نهم |
|  بهروز عطایی | ۲۰۲۱ | ۲۰۲۳ | والیبال قهرمانی مردان آسیا ۲۰۲۱ |
|  مائوریسیو پائز | ۲۰۲۴ | ۲۰۲۴ |  |
|  روبرتو پیاتزا | ۲۰۲۴ | اکنون |  |
ایزیرتو

آجر لعاب‌دار مونومنت ایزیرتا از بوکان که یک بز بالدار را نشان می‌دهد (موزهٔ شرق باستان توکیو، ژاپن، تانابه، ۱۹۸۳)
ایزیرتو، ایزیرتا، زیرتو پایتخت منائی‌ها واقع در روستای قلایچی، که در ۷ کیلومتری شمال شرقی شهر بوکان قرار دارد، بارها در متون آشوری به آن اشاره شده‌است این منطقه مورد مناقشه بین اورارتو و آشور بوده‌است. ایزیرتو حداقل از سال ۸۲۸ قبل از میلاد تا سال‌های پایانی قرن ۷ ق. م پایتخت منا بوده‌است.
براساس استل قلایچی و کتیبه‌ها و آثار به دست آمده از این منطقه، برخی از باستان شناسان همچون احسان یغمایی بر این باورند که تپه قلایچی همان ایزیرتو است.
وجه بارز هنر منایی، ظرافت و زیبایی وصف‌ناپذیر آن است که در تمدن‌های معاصر آن‌ها کم‌نظیر است. هنر معروف آن‌ها ساخت آجرهای لعاب‌دار بوده‌است. آجرهای با طرح‌های رنگین که طرح آن‌ها پس از گذشت حدود ۳۰۰۰ سال تقریباً سالم باقی مانده‌اند. نمونهٔ بسیار زیبایی از این آجرها در موزهٔ شرق کهن توکیو یافت می‌شود، حدود ۴۰۰ آجر لعابدار در این منطقه تاکنون کشف شده که نشان از اهمیت بالای قلایچی و به احتمال زیاد این منطقه همان شهر زیرتو یا ایزیرتو پایتخت مانایی‌ها است.
در دی‌ماه سال ۱۳۹۹ تعداد ۴۹ آجر لعاب دار مربوط به تپه قلایچی بوکان از کشور سوئیس به موزه ملی ایران منتقل شد. تعداد آجرهای یافت شده از قلایچی بوکان به تعداد ۴۵۰ قطعه آجر می‌رسد.
کاوش‌ها در ایران > حفاری‌های غیرقانونی

بین سال‌های ۱۹۷۹–۱۹۸۵ (۱۳۵۸–۱۳۶۴ ه‍.خ)، حفاری‌های غیرقانونی در مقیاس گسترده در سایت تپهٔ قلایچی، در شمال هفت کیلومتری از بوکان انجام شد. برخی از آثار منحصر به فرد آجر لعابدار، کشف شده‌است که به سرعت راه خود را به اتاق حراجی‌های زیرخاکی بازنمود، و پس از آن با استفاده از بخش‌های خصوصی و موزه‌های خارجی آثارش توسط موزهٔ ملی توکیو، موزه شرق باستان توکیو، و خاورمیانه مرکز فرهنگی ژاپن خریداری شد.
کاوش‌ها در ایران > رابطهٔ قلایچی با زیرتو

در ایران باستان، حکومت‌های محلی زیادی در رشته‌کوه‌های زاگرس حکومت می‌کردند. از میان دولت‌هایی که نخست در سرزمین آیندهٔ ماد تشکیل حکومت دادند، می‌توان دولت مانا را نام برد. مرکز دولت مزبور در جلگهٔ جنوبیِ دریاچهٔ ارومیه قرار دارد. دولت مانا از قرن هشتم ق. م بارها با آشور و اوراتور به مبارزه برخاست و در واقع مغلوب هیچ‌یک از دول مزبور نشد.
براساس پژوهش‌ها و بررسی‌های انجام‌گرفته، آثار مربوط به دولت مانا از جنوب دریاچهٔ ارومیه به دست آمده‌است. این محدوده شامل شهرهای میاندوآب، باروق، شاهیندژ، تکاب، ملکان، نقده، اشنویه، پیرانشهر، سردشت، مهاباد، بوکان، بانه و سقز و همچنین بیجار است و براساس یافته‌های جدید، مناطق زنجان و از آن طرف تا حوالی تبریز است.
کاوش‌ها در ایران > بازرسی تیم باستان‌شناسی

در سال ۱۹۸۵ (۱۳۶۴ ه‍.خ)، یک تیم باستان‌شناسی زیر نظر اسماعیل یغمایی به سایت قلایچی بوکان فرستاده شد. در طول یک فصل از باستان‌شناسی در سایت، بسیاری از آجرهای لعاب‌دار و منحصربه‌فرد یافته و ۱۳ خط کتیبه نیز کشف شد. این گروه در فصل بعد بنا به دلایل مسائل منطقه‌ای قادر به ادامهٔ کار نشد و کاوش‌ها در این منطقهٔ باستانی به حالت تعلیق درآمد، تا اینکه در سال ۱۳۷۸ هیئتی به سرپرستی بهمن کارگر، کارشناس ارشد میراث فرهنگی ارومیه، کاوش‌ها را پیگیری کرد. این هیئت به بقایای معبدی دست یافت که طبق کتیبهٔ آرامی آن متعلق به دورهٔ مانا و دارای قدمتی در حدود ۸۰۰ ق. م بوده و در واقع همان شهر زیرتو (ایزیرتا) پایتخت ماناست.[نیازمند منبع]
در اطراف قلایچی، قِلاع نظامیِ کوهستانی با عملکردهای استحفاظی، دیده‌بانی و تقویتی ایجاد شده‌است.
در دومین فصل کاوشِ هیئت کاوش، قلایچی بزرگ‌ترین قلعهٔ نظامیِ ماناها در ساحل شمالیِ زرینه‌رود عنوان شد.
کاوش‌ها در ایران > کتیبه‌های مانایان

در روستای قلایچی، کتیبه‌ای به خط و زبان آرامی کهن به دست آمده‌است که تاریخ آن را ۷۱۶ ق. م تخمین زده‌اند. مضمون کتیبه، به رسمیت شناختن فرمانروایی تختگاه مانا به‌وسیلهٔ «خدای معبد شاهی» و ادامهٔ حکمرانی آنان در آن سرزمین اشاره دارد.۹ قراین نشان می‌دهد که سرزمین مانا بر جنوب دریاچهٔ اورمیه تا حدود سنندج و بیجار کنونی گفته می‌شد که همه آباد و مسکون بود و بوکان نیز در همین منطقه قرار داشت.
در کتیبهٔ ایپهکال، قلایچی بوکان نشان داده شده‌است که در آن، آجر لعاب به هلدی (خدای جنگ)، و حداد (خدای طوفان، صاعقه و رعد و برق) اختصاص داده شد، علاوه بر این، در این کتیبه از قلایچی به‌عنوان معبد یاد شده‌است که قلایچی را به نام زتر یا ایزیرتا پایتخت مانایان مشخص شده‌است. این کتیبه (EPHCAL) مکان آن را در سدهٔ هشتم یا اوایل سدهٔ هفتم قبل از میلاد می‌داند.
نیوپورت ۱۲

| نیوپورت ۱۲ | نیوپورت ۱۲ |
| --- | --- |
کاربری: آموزشی
تولیدکننده: Nieuport
طراح: Gustave Delage
نخستین پرواز: ۱۹۱۵
معرفی‌شده در: ۱۹۱۵
کاربر اصلی: فرانسه
ساخته‌شده: ۱۹۱۵–۱۹۱۸
تعداد ساخته‌شده: ۳۰۰+
نیوپورت ۱۲ (به انگلیسی: Nieuport_12) یک هواپیمای جنگنده ملخ پیشین تک‌موتوره از نوع آموزشی ساخت شرکت Nieuport است. هواگرد نیوپورت ۱۲ نخستین پروازش را در ۱۹۱۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۱۵ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۹۱۵–۱۹۱۸ تولید شده‌است. در مجموع، تعداد ۳۰۰+ فروند از این هواپیما ساخته شده‌است و در جنگ جهانی اول شرکت داشت معروفترین اسکادارن ایتالیایی اسکادران آ۷۸ از این نوع جنگنده استفاده میکرد.
طراح این هواگرد، Gustave Delage بود.
Nieuport 12bis C.2
ایستگاه متروی رحمت

ایستگاه رحمت پنجمین ایستگاه خط ۲ متروی شیراز است. این ایستگاه در چهار‌راه زندان در تقاطع بلوار عدالت و بزرگراه رحمت قرار دارد.
این ایستگاه در ۷ اسفند ۱۴۰۲ افتتاح شد.
مسیرهای ایستگاه

بلوار عدالت
بزرگراه رحمت
محله‌های ایستگاه

سپاه جنوبی
بیست متری امام خمینی
سپاه شمالی
درکی شیراز
پارک هاشمی شیراز
گورانسراب

| گورانسراب | گورانسراب |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: اردبیل
شهرستان: خلخال
بخش: مرکزی خلخال
دهستان: خانندبیل شرقی
جمعیت: ۹۴۷
گورانسَراب روستایی است از توابع دهستان خانندبیل شرقی در بخش مرکزی شهرستان خلخال در استان اردبیل ایران.
جمعیت

طبق آمار سال ۱۳۸۵ این روستا دارای ۱۹۸ خانوار و بیش از ۹۴۷ نفر جمعیت بوده‌است. به نظر می‌رسد اکنون این روستا دارای ۲۴۰ خانوار و بیش از ۱۲۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.
موقعیت

گورانسراب در فاصلهٔ شش کیلومتری غرب شهر خلخال قرار دارد. از لحاظ موقعیت در منطقه کوهستانی و در دامنه کوههای گنج و کوه شفا قرار گرفته و دارای تابستانهای گرم و زمستانهای سرد است.
جاده ارتباطی آن آسفالت است.
مشخصات روستایی

شغل اکثر اهالی کشاورزی و دامداری بوده و محصولات جالیزی آن نظیر خیار و گرمک و کمبزه (خیرچا) زبانزد منطقه می‌باشد، از سایر محصولات می‌توان به گندم، جو و بعضی از حبوبات مثل لوبیا و عدس اشاره کرد.
به جهت کارهای فصلی کشاورزی، بیشتر اهالی در ماههای نیمه دوم سال به‌استان گیلان و سایر شهرهای کشور جهت کار و فعالیت عزیمت می‌کنند.این روستا تا امروز فاقد آب آشامیدنی لوله کشی می‌باشد و آب شرب اهالی بسیار آلوده می‌باشد آب مصرفی اهالی از چاههایی که هر کس در کنار منزل کنده است تأمین می‌شود. هنوز که هنوز است تنها 20 درصد از طرح هادی آن اجرا شده‌است
هم اکنون تعداد ۳ مدرسه مستقل در روستا وجود دارد که بعلت تعداد کم دانش آموز فقط از یک آموزشگاه استفاده می‌شود.
دارای یک مسجد بوده که بنام مسجد جامع معروف است و همه مراسم مذهبی وایام الله در آن مسجد اجرا می‌شود.
از افتخارات این روستا تقدیم ۱۲ شهید بزرگوار دهها جانباز و چندین آزاده به انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس می‌باشد.
پیشینه

فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴ می‌نویسد:

گورانسراب دهی است از دهستان خان اندبیل بخش مرکزی شهرستان هروآباد واقع در ۶ هزارگزی باختری هروآباد و یک هزارگزی شوسه هروآباد به میانه. کوهستانی و سردسیر است. سکنه آن ۵۵۹ تن است. آب آن از سه رشته چشمه تأمین می‌شود. محصول آن غلات و حبوب و شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی وراه آن مالرو است.
این روستا دارای پیشینه تاریخی دیرینه‌ای می‌باشد و از جمله آثار باستانی ثبت شده آن که متأسفانه هنوز هم مورد بررسی و پیگیری قرار نگرفته و شهرت دارند می‌توان به هفت تپه اشاره نمود.
محل: استان اردبیل- شهرستان خلخال نشانی فعلی: شهرستان خلخال - بخش مرکزی - دهستان خانندبیل شرقی - ۲ کیلومتری شمال غربی روستای گورانسراب دوران: هزاره ۱ ق. م- تاریخی-اسلامی نوع: تپه - تپه تاریخ ثبت ملی:۱۳۸۲/۰۳/۱۰شماره ثبت ملی:۸۸۸۷کد اثر:۱۹۴۳۲
محرم 1393 روستای گورانسراب
یونس اسدی

| یونس اسدی> اطلاعات شخصی | یونس اسدی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۳۴۲ خورشیدی مشگین‌شهر، ایران
حزب سیاسی: اصلاح طلب
تحصیلات: فوق لیسانس علوم اجتماعی و برنامه ريزي
پیشه: نمایندهٔ دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی
یونس اسدی (زادهٔ ۱۳۴۲ در مشگین‌شهر) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ مشگین‌شهر در دورهٔ هشتم و دورهٔ نهم مجلس شورای اسلامی بوده‌است.
جنجال پرورش ماهی

اسدی در دوره نمایندگی مجلس بخاطر منافع نزدیکان خود در پرورش ماهی در سد سبلان، در مقابل احداث تصفیه خانه سبلان و آب رسانی به حدود ۹۰ روستای بخش ارشق مشگین شهر مقاومت کردو زمینه ساز بی آبی در این منطقه شد.
توفیق های مدیریتی

در دوره نمایندگی یونس اسدی در مجلس شورای اسلامی و با پیگیریهای مجدانه اسدی، پل معلق مشکین شهر به بهره برداری رسید
تیم ملی فوتبال نامیبیا

تیم ملی فوتبال نامیبیا نماینده کشور نامیبیا در مسابقات بین‌المللی و آفریقایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال نامیبیا فعالیت می‌کند.
اولین بازی رسمی این تیم در تاریخ ۱۶ مه ۱۹۸۹ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال آنگولا برگزار شده است.
ایستگاه متروی شاهد (شیراز)

ایستگاه متروی شاهد چهارمین ایستگاه خط ۱ متروی شیراز است که در بلوار شهید چمران ابتدای بلوار شاهد  در ضلع جنوبی رودخانه خشک قرار دارد و با مساحت ۳۴۹۰  مترمربع و عمق ایستگاه ۹/۴ متر از نوع نیمه عمیق (۱طبقه)، سکو طرفین دارای ۳ دروازه ورودی ،خروجی می‌باشد.
مسیرهای ایستگاه

بلوار شاهد
بلوار شهید چمران
خیابان گلخون
بلوار نیایش
محله های ایستگاه

شاهد
پشت مله
منبع آب
بنیاد نخبگان استان فارس
بیمارستان شهید چمران
فهرست شرکت‌های بزرگ افغانستان

موقعیت افغانستان در نقشه
افغانستان یک کشور محصور در خشکی بین جنوب آسیا و آسیای مرکزی موقعیت دارد.
افغانستان یک کشور رو به توسعه است، این کشور فقیرترین کشور جهان نیز می‌باشد، هرچند برای دهه‌ها اینجا جنگ و کمبود سرمایه‌گذاری‌های خارجی بوده‌است. در سال ۲۰۱۴ نرخ تولید ناخالص ملی ۶۰٫۵۸ میلیارد دالر و سرانه تولید ناخالص داخلی ۱۹۰۰ دالر بوده‌است. صادرات کشور در سال ۲۰۱۲, به ارزش ۲٫۷ میلیارد دالر بوده و نرخ بیکاری گزارش شده در سال ۲۰۰۸, ۳۵ فیصد بوده‌است. مطابق به گزارش ۲۰۰۹, ۴۲ فیصد مردم آن با درآمد ۱ دالر در روز زندگی می‌کنند. این کشور کمتر از ۱٫۵ میلیارد دالر بدهی خارجی دارد.
اقتصاد افغانستان ۱۰ فیصد رشد سالانه در دهه‌های اخیر داشته‌است، که بخاطر تزریق بیش از ۵۰ میلیارد دالر کمک‌های خارجی و وجه‌های ارسالی مهاجران افغان می‌باشد. همچنان بخاطر پیشرفت به وجود آمده از سیستم حمل و نقل و تولیدات زراعتی است که ستون فقرات اقتصاد کشور را تشکیل می‌دهد.
وزارت مالیه افغانستان در کابل.
یک فروند ایرباس ای ۳۰۰ هواپیمایی آریانا در فرودگاه بین المللی دبی.
دفتر اصلی بانک ملی افغان.
یک فروند ایرباس ای ۳۲۰ خطوط هوایی صافی در فرودگاه بین المللی دبی.
شرکت‌های قابل توجه

این لیست شامل شرکت‌های برجسته کشور می‌شود که در خود افغانستان پایه‌گذاری شده‌است. بخش خصوصی و صنعت رده‌بندی نشان طبقه‌بندی صنایع را دنبال می‌کند. سازمان‌هایی که فعالیت‌های شانرا متوقف کرده‌اند به حیث شرکت‌های منحل شده در لیست درج شده‌اند.
| نام | صنعت | بخش | مقرها | بنیان‌گذاری‌شده | Notes |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| شرکت خدمات مشوره دهی تجاری مکث (MACS) | مشوره دهی | تجاری، تولیدی، خدماتی و بازاریابی | هرات | ۲۰۱۸ | www.macs-gc.com  |
| اماریان زعفران لمیتید | غذا | تولیدات زراعی | هرات | ۲۰۰۴ |   |
| افغان فیلم | خدمات مصرفی نشراتی و سرگرمی | کابل | ۱۹۶۸ | State run film | {{{6}}} |
| تصویر افغان | خدمات مصرفی و چاپی | کابل | ۲۰۰۴ | مجله | {{{6}}} |
| افغان تیلی کام | ارتباطات دوربرد | خط ثابت ارتباطات دوربرد | کابل | ۲۰۰۵ |   |
| افغان بیسیم | ارتباطات دوربرد | ارتباطات دوربرد تلفن‌های همراه | کابل | ۱۹۹۸ |   |
| بانک بین‌المللی افغانستان | مالی | بانک‌ها | کابل | ۲۰۰۴ | بانک تجارتی  |
| هواپیمایی آریانا افغان | خدمات مصرفی | خطوط هوایی | کابل | ۱۹۵۵ | متعلق به دولت، هواپیمایی ملی  |
| تلویزیون آریانا | خدمات مصرفی | نشراتی و سرگرمی | کابل | ۲۰۰۵ | تلویزیون  |
| شرکت AZ | صنعتی | ساخت لوازم و اثاثیه | کابل | ۲۰۰۱ | ساخت و ساز  |
| عزیزی بانک | مالی | بانک‌ها | کابل | ۲۰۰۶ | بانک  |
| هواپیمایی باختر افغان | خدمات مصرفی | هواپیمایی | کابل | ۱۹۶۷ | هواپیمایی، غیرفعال ۱۹۸۸  |
| آژانس خبرگزاری باختر | خدمات مصرفی | نشراتی و سرگرمی | کابل | ۱۹۳۹ | آژانس خبرگزاری متعلق به دولت  |
| بانک ملی افغان | مالی | بانک‌ها | کابل | ۱۹۳۳ | بانک  |
| د افغانستان بانک | مالی | بانک‌ها | کابل | ۱۹۳۹ | بانک مرکزی  |
| هواپیمایی ایست هوریزن | خدمات مصرفی | هواپیمایی | کابل | ۲۰۱۳ | هواپیمایی  |
| اولین بانک قرضه‌های کوچک افغانستان | مالی | بانک‌ها | کابل | ۲۰۰۴ | بانک وام قرضه‌های کوچک  |
| ساخت و ساز و سرکسازی ادریس | صنعتی | قیر ریزی و ساخت و ساز | کابل | ۲۰۰۴ | ساخت و ساز  |
| خدمات لجستیک و ساخت و ساز وحید الیاس | خدمات مصرفی | ساخت و ساز | کابل | ۲۰۰۴ | لجستیک  |
| تولید و تجدید برق ادریس | صنعتی | تولید انرژی | کابل | ۲۰۰۴ |   |
| ام تی ان افغانستان | ارتباطات دوربرد | ارتباطات دوربرد تلفن‌های همراه | کابل | ۲۰۰۴ |   |
| فاینست لمیتید | خدمات مصرفی | فروشگاه | کابل | ۲۰۰۴ | فروشگاه زنجیره ای خصوصی  |
| کام ایر | خدمات مصرفی | هواپیمایی | کابل | ۲۰۰۳ | هواپیمایی  |
| خامه پریس | خدمات مصرفی | چاپی | کابل | ۲۰۱۰ | روزنامه آنلاین  |
| هواپیمایی خیبر افغان | صنعتی | ترانسپورت صنعتی | جلال‌آباد | ۲۰۰۱ | هواپیمایی باربری  |
| گروه رسانه موبی | خدمات مصرفی | کابل | ۲۰۰۲ | نشراتی و سرگرمی | {{{6}}} |
| کابل بانک | مالی | بانک‌ها | کابل | ۲۰۰۴ | بانک  |
| آژانس خبرگزاری پژواک | خدمات مصرفی | نشراتی و سرگرمی | کابل | ۲۰۰۳ | آژانس خبرگزاری  |
| خطوط هوایی پامیر | خدمات مصرفی | هواپیمایی | کابل | ۱۹۹۴ | هواپیمایی خصوصی، غیرفعال ۲۰۱۱  |
| پشتنی بانک | مالی | بانکها | کابل | ۱۹۵۴ | شرکت ملی افغان (دولتی)  |
| انستیتیوت تحصیلات عالی رنا | خدمات مصرفی | کابل | ۲۰۰۹ | دانشگاه خصوصی | {{{6}}} |
| روشن | ارتباطات دوربرد | ارتباطات دوربرد تلفن‌های همراه | کابل | ۲۰۰۳ |   |
| خطوط هوایی صافی | خدمات مصرفی | هواپیمایی | کابل | ۲۰۰۶ | هواپیمایی خصوصی  |
| وطن گروپ | مختلط | مختلط | کابل | ۲۰۰۲ | ارتباطات دوربرد، استخراج نفت و گاز  |
عبدالله بن عبدالمطلب

«عبدالله» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای دیگر کاربردها، عبدالله (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| عَبْد ٱللَّٰه ٱبْن عَبْد ٱلْمُطَّلِب | عَبْد ٱللَّٰه ٱبْن عَبْد ٱلْمُطَّلِب |
| --- | --- |
زادهٔ: ۵۴۶ میلادی / ۷۸ قبل از هجرت مکه، حجاز، عربستان
درگذشت: ۵۷۰–۵۷۱ میلادی / ۵۳–۵۲ قبل از هجرت (۲۴–۲۵ ساله) مدینه، حجاز، عربستان
آرامگاه: مدینه، حجاز، عربستان سعودی
پیشه: تاجر
همسر: آمنه بنت وهب
فرزندان: محمد
والدین: عبدالمطلب فاطمه بنت عمرو
عبدالله ابن عبدالمطلب (۷۸ — ۵۳ قبل از هجرت)، پدر محمّد (پیامبر اسلام) است. او دهمین پسر عبدالمطلب بود و با زبیر و ابوطالب هر سه از مادری به نام فاطمه بنت عمرو بن عائذ در مکه متولد شدند.
زندگی

در منابع اسلامی اینطور آمده که عبدالله بن عبدالمطلب پدر محمد ۵۳ قبل از هجرت متولد شد. او در زیر سایه پدرش بزرگ قریش عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف بزرگ شد. روزی که عبدالمطلب می‌خواست نذر خود را ادا کند عزیزترین پسرش عبدالله را طبق نذرش به قربانگاه برد و با ناراحتی و غم و اندوه قصد قربانی کردن عبدالله را داشت که وقتی به او یادآوری کردند که قربانی کردن ۱۰۰ شتر دیه قربانی بچه است پذیرفت. عبدالله سپس به یثرب (مدینه) رفت به سال ۵۲ یا ۵۳ قبل از هجرت و در آنجا مرد و در کنار باب الجبرئیل دفن شد.
قبر او از دوره عباسیان تا تسلط وهابیون به حجاز پابرجا بود ولی وقتی که وهابیون پس از تخریب بقیع دست به تخریب دیگر اماکن مقدس مسلمین زدند قبر عبدالله بن عبدالمطلب را نیز تخریب کردند.
لقب

لقب وی در کتب شیعه، ذبیح‌الله آمده‌است و بنا به روایات مختلف عبدالمطلب با خداوند عهدی می‌بندد و نذر می‌کند که یکی از فرزندان خود را قربانی کند. پس از برآورده شدن حاجت برای ادای نذر بین فرزندان خود قرعه می‌اندازد. عبدالمطلب در میان پسرانش عبدالله را از همه بیشتر دوست داشت و با تکرار قرعه هرسه بار به نام عبدالله می‌افتد. با وساطت قریش و قبایل دیگر عرب و با درایت و تدبیر فردی به نام سجاح یا (قطبه) که کاهن حجاز بود. سرانجام عبدالمطلب یکصد شتر را به جای عبدالله قربانی می‌کند و از آن پس خون‌بهای یک انسان در بین اعراب یکصد شتر تعیین و سنت گردید و محمد هم بعدها آن را به عنوان دیه در دین اسلام پذیرفت. پیامبر اسلام از جهت انتساب به عبدالله و اسماعیل به عنوان دو ذبیح افتخار می‌کرد و گفت: «أَنَا ابْنُ الذَّبِیحَیْن» (من فرزند دو ذبیح هستم).
علی دوانی تأکید دارد که ادعای نذر عبدالمطلب بر ذبح فرزند ساختگی است. علی‌اکبر غفاری نیز بر این عقیده است که ادعای نذر عبدالمطلب ساختگی است.
ازدواج

هنگامی که عبدالله ۲۴ سال داشت بعد از این که عبدالمطلب فرزند خود را از جهت قربانی کردن بازیافت بسیار شادمان شد و بدون درنگ پس از این ماجرا در حالی که دست عبدالله را در دستان خود داشت به خانه وهب بن عبد مناف رفت و دختر او آمنه بنت وهب را به ازدواج عبدالله درآورد.
درگذشت

ماجرای مرگ عبدالله به این گونه است که وی به منظور تجارت، همراه کاروان قریش رهسپار شام شد؛ و او هنگام بازگشت از شام در مدینه بیمار شد و به خاطر همان پیوند خویشاوندی که در میان قوم «بنی عدی بن نجار» بود توقف کرد؛ ولی بیماری او طولانی شده و پس از یک ماه که بستری بود، از دنیا رفت.
وقتی کاروان قریش به مکه رسید و عبدالمطلب از حال فرزندش جویا شد و با خبر شد که در مدینه گرفتار بیماری شده‌است، بزرگ‌ترین فرزند خود؛ یعنی حارث را نزد او به مدینه فرستاد. اما هنگامی که حارث به مدینه رسید، متوجه شد که عبدالله از دنیا رفته‌است؛ و او را در مکانی به نام «دارالنابغة» دفن کردند. قبر او در سال‌های اخیر در طرح توسعه مسجدالنبی ویران شد.
طبق آنچه که ابن اثیر در اسد الغابة نوشته آنچه از عبدالله به فرزندش محمد به ارث رسید عبارت بود از: یک کنیز و نیز پنج شتر و یک گله گوسفند و یک شمشیر و مقداری پول. همچنین نظیر این گفتار از واقدی در کتاب المنتقی فی مولود المصطفی نقل شده که بجز شمشیر و پول، اموال دیگر را ذکر کرده‌است.