stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دکتر منهتن
توانایی‌ها و قدرت‌ها

جان تنها شخصیت در مجموعه واچ‌مِن محسوب می‌شود که قدرت ابرانسانی دارد. او دارای قدرت، سرعت، استقامت و آسیب‌ناپذیری در برابر انواع صدمات است؛ حتی اگر بدنش از هم پاشیده و تجزیه شود، او قادر به بازسازی خود در کسری از ثانیه می‌باشد. جان به وضوح قادر به دیدن گذشته و آینده خود از طریق دید سوم شخص است. بدین ترتیب او می‌تواند به دیگران نیز چشم‌انداز و تصویر خارج از زمان اعطا کند. او همچنین لمس ناپذیر است و گلوله‌ها و ضربات از او عبور می‌کنند، به‌طور مثال تمامی اشیاء به راحتی و بدون کمترین واکنش قادر به عبور از او هستند. او می‌تواند این توانایی را به اشخاص و اشیاء دیگر منتقل کند.
او نیازی به هوا، آب، غذا، و حتی خواب ندارد و به شکلی نامیرا است. جان دارای توانایی دورنوردی است و به غیر از خود، قادر به جابه‌جایی حیوانات، اشیاء کوچک و بزرگ و اشخاص دیگر در مسافت‌های نامحدودی است. جان قادر به تغییر در ساختار عناصر مختلف، بدون نیاز به لمس یا نگه داشتن آن‌ها است. علاوه بر تمامی این قدرت‌ها، جان قادر به خلق کپی‌های متعددی از خود با عملکردهای مستقل، تولید انرژی مخرب، ایجاد زمین‌های نیرو، خلق و از بین بردن مواد، متلاشی نمودن افراد، تغییر شکل، دورجنبی، آنتروپی معکوس و حتی خلق زندگی و راه رفتن بر روی سطح خورشید است. او به عنوان یک فیزیکدان هسته‌ای از ضریب هوشی بالایی برخوردار است. اگرچه او دارای قابلیت پرواز نیز می‌باشد، اما در اکثر مواقع به صورت شناور در هوا دیده می‌شود و خود را تنها به معلق بودن در هوا محدود کرده‌است. حتی شخصیت ابرقدرتی همچون مستر میکسیزپیتلیک اعتراف می‌کند که جان بسیار قدرتمندتر از اوست. چنین قابلیت‌هایی او را به یکی از قدرتمندترین موجودات در دنیای دی‌سی تبدیل کرده‌است.
اما با تمام توانایی‌های ذکر شده در بالا، دکتر منهتن بدون اینکه قادر به احساس واقعی و پذیرفتن مسائل با ادراک و آگاهی اولیه آن‌ها باشد، شروع به از دست دادن دیدگاه انسانیت و حس شوخ‌طبعی خود می‌شود.
فهرست آثار ملی شهرستان خمینی‌شهر

شهرستان خمینی‌شهر یکی از شهرستان های استان اصفهان است. مرکز این شهرستان شهر خمینی‌شهر است. کوشک و اصغرآباد و درچه از دیگر شهرهای آن هستند. ۴۸ اثر از این شهرستان ثبت ملی شده است.
وارکرفت ۳: پادشاهی آشوب

| وارکرفت ۳: پادشاهی آشوب | وارکرفت ۳: پادشاهی آشوب |
| --- | --- |
جلد بازی در آمریکای شمالی: جلد بازی در آمریکای شمالی
توسعه‌دهنده(ها): بلیزارد انترتینمنت
ناشر(ها): بلیزارد انترتینمنت کپ‌کام (نسخهٔ ژاپنی)
کارگردان(ـان): فرانک پیرس جی‌آر.
تهیه‌کننده(ها): کریس سیگتی
طراح(ـان): راب پادرو
هنرمند(ان): سم‌وایز دیدیه
نویسنده(ها): کریس متزن
سری: وارکرفت
سکو(ها): مایکروسافت ویندوز مک کلاسیک مک‌اواس
تاریخ(های) انتشار: آمریکای شمالی/استرالزی: ۳ ژوئیه، ۲۰۰۲ اروپا: ۵ ژوئیه، ۲۰۰۲
ژانر(ها): استراتژی هم‌زمان
حالت(ها): تک‌نفره، چندنفره
وارکرفت ۳: پادشاهی آشوب (به انگلیسی: Warcraft III: Reign of Chaos) یک بازی ویدئویی به سبک استراتژی هم‌زمان و خیال‌پردازی حماسی است که توسط شرکت بازی‌سازی بلیزارد انترتینمنت توسعه یافته و در تاریخ ۳ ژانویه سال ۲۰۰۲ در آمریکا منتشر و سه روز بعد در تاریخ ۵ ژانویه سال ۲۰۰۲ توسط سییرا انترتینمنت در جهان منتشر شد. این بازی دومین دنبالهٔ بازی وارکرفت: ارک‌ها و انسان‌ها، پس از عنوان وارکرفت ۲: امواج تاریکی، سومین قسمت در مجموعه بازی‌های وارکرفت، و همچنین اولین عنوانی بود که به صورت گرافیک کامپیوتری سه‌بعدی رندر می‌شد. این بازی بعد از ۸ سال از اولین نسخه و ۶ سال از آخرین بازی سری مجموعه آن یعنی وارکرافت ۲: آن‌سوی دروازه تاریک بود. پس از گذشت یک سال، بلیزارد انترتینمنت یک بسته الحاقی تحت عنوان وارکرفت ۳: تخت یخ‌زده منتشر کرد. در سال ۲۰۲۰، بلیزارد نسخه‌ای بازسازی شده به نام وارکرفت ۳: بازآفرینی‌شده، شامل وارکرفت ۳ و تخت یخ‌زده، بسته الحاقی آن منتشر کرد.
وارکرفت ۳: پادشاهی آشوب چهار نژاد دارد که شامل: انسان‌ها و اورک‌ها و دو نژاد دیگر که جدید هستند به نام‌های آندد (نامرده) و اِلف‌های شب یا بهتر اِلف‌ها جنگلی است. در این بازی، بازیکنان منابع را جمع‌آوری می‌کنند تا واحدهای فردی و قهرمانان را آموزش دهند و به منظور دستیابی به اهداف مختلف یا کارها (در حالت تک‌نفره)، یا برای نابودی دشمن، پایگاه‌ها را ایجاد می‌کنند. بلیزارد این بازی را در حالت داستانی همانند بازی استارکرافت ساخت که به صورتی خاص که در هر چهار بخش بازی به شیوهٔ پیشرفته عرضه کرد. بازیکن هم می‌تواند از طریق کامپیوتر در بازی گزینه‌ای به نام بتل.نت که می‌توان بازی آنلاین چندنفره کرد.
داستان وارکرافت ۳ چندین سال بعد از وارکرافت ۲ که با گسترده آن است اتفاق می‌افتد. فردی به نام آرکیماند (به انگلیسی:Archimonde) به‌وسیله لژیون می‌خواهد دنیای وارکرفت قرون وسطایی یا آزراث (به انگلیسی:Azeroth) را با کمک ارتش اسکورج (آنددها) مال خود کند اما با مشکلات روبه رو می‌شود، مثل اورک‌ها و انسان‌ها که مقابل او می‌ایستند یا جادوگرانی که نمی‌خواهند او قدرت بگیرد. کسانی مثل آرتاس منتیل و کل توزاد (به انگلیسی:Kel'Thuzad) به او کمک می‌کنند.
داستان اصلی

داستان با روایت یک صحنه سینمایی کارگردانی شده آغاز می‌شود که نبرد بین یک اورک و یک انسان را نمایش می‌دهد. در همین حین آتشی از آسمان به زمین برخورد می‌کند و «لژیون آتش» ظاهر شده و اورک‌ها و انسان‌ها را به قتل می‌رساند. ثرال (Thrall) فرمانده نژاد ارک‌ها پس از دیدن این کابوس وحشتناک از خواب برمی‌خیزد اما نمی‌داند کابوس شب گذشته‌اش، یک پیش گویی است. در این حین شخصی که با نام پیامبر (به انگلیسی: Prophet) معرفی می‌شود به ثرال می‌گوید که برای نجات مردمانش باید به سرزمین غرب یعنی کالیمدور (به انگلیسی: Kalimdor) سفر کند.
شخصیت‌ها

روایت داستان به‌طوری است که در چندین مرحله مختلف با شخصیت‌های مختلف از نژادهای مختلف قابل بازی می‌باشند. در ابتدا شما وظیفه بازی کردن به عنوان «ثرال» را برعهده دارید و در ادامه بازی از دید نژاد انسان‌ها و شخصیت «آرتاس منتیل» روایت می‌شود.
شخصیت‌ها > ثرال

ثرال یاترال (به انگلیسی: Thrall) فرمانده نژاد اورک‌ها است.
شخصیت‌ها > آرتاس منتیل

آرتاس منتیل (به انگلیسی: Arthas Menethil) پسر شاه تریناس (به انگلیسی: King Terenas) پادشاه سرزمین «لرداران» (به انگلیسی: Lordaeron) که تنها امید زنده انسان‌هاست و برای نجات مردم سرزمینش تلاش می‌کند.
شخصیت‌ها > جاینا پراودمور

جاینا پراودمور (به انگلیسی: Jaina Proudmoore) از همرزمان آرتاس است.
روند بازی

در بازی شما یک ساختمان اصلی دارید و تعدادی کارگر، با کارگران چوب و طلا استخراج می‌کنید و با آن ساختمان دیگر می‌سازید. سربازان و قهرمانان را آموزش می‌دهید و با آن‌ها به اهداف و پایگاه‌های دشمن حمله و آنها را نابود می‌کنید. ساختمان و تجهیزات را ارتقا می‌دهید تا قدرت نیروها و ساختمان‌هایتان بیشتر شود و در اثر ضربه قدرتی زیاد برای دفاع و حمله داشته باشند. ارکان مهم این بازی: قهرمان، ساختمان‌ها، کارگر و سربازها.
روند بازی > قهرمان

قهرمان یک نیرو ویژه است که قدرت آن از بقیه سربازها بیشتر است و در واقع فرمانده سربازهای شما هستند. ویژگی‌های که همهٔ قهرمانان دارند این است که شش وسیله یا آیتم را جابه‌جا کنند. هر قهرمان چهار قدرتی دارند که هیچ سرباز یا قهرمان دیگری آن را ندارد. مثل قهرمانان انسان‌ها که قدرت‌هایی دارند که قهرمانان اورک‌ها آن‌ها را ندارد. قهرمانان هر نژاد مساوی پول و منابع پرداخت می‌شود. یکی از ویژگی‌های قهرمانان این است اگر بمیرند می‌توان از همان ساختمان دوباره با همان لول ساخت اما با پول بیشتر.
قهرمانان به سه دسته تقسیم می‌شوند: قدرتی، سرعتی و باهوش. قهرمانان قدرتی خون یا جون آنها زیاد اما سرعت و مانای کمی دارند. بیشتر قهرمان معرف بخش داستانی در این دسته قرار دارند. قهرمانان سرعتی، خون متوسط و مانای کم دارند اما سرعت آنها بیشتر از بقیه قهرمانان هستند. قهرمانان باهوش خون و قدرت دفاعی کمی اما مانای زیادی دارند. معمولاً قدرت آنها خیلی مورد استفاده قرار می‌گیرند و به خاطره همین بازیکن‌ها از این قهرمان برای بخش چند نفر خیلی استفاده قرار می‌گیرند.
وارکرفت ۳: پادشاهی آشوب
ریموند گستیل

| ریموند گستیل | ریموند گستیل |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۱
درگذشت: ۱۹ دسامبر ۲۰۱۲
ملیت: ایالات متحده آمریکا
ریموند دانکن گستیل (انگلیسی: Raymond Gastil; (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۳۱ - درگذشته ۱۴ دسامبر ۲۰۱۰) دانشمند علوم اجتماعی اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر ارزیابی آزادی سیاسی در گزارش‌های آزادی جهانی که توسط خانه آزادی تهیه می‌شد شهرت یافته‌است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
زندگی‌نامه

گستیل در سال ۱۹۵۳، BA (روابط اجتماعی، ۱۹۵۳)، MA (مطالعات خاورمیانه، ۱۹۵۶) و PhD (علوم اجتماعی، ۱۹۵۹) مدرک خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. او یک دانشمند مؤسسه فولبرایت در پاکستان (۱۹۵۳–۴) بود، و به علوم انسانی و علوم اجتماعی در دانشگاه اورگن مد نظر داشت. او هفت سال به عنوان یک محقق در مؤسسه هادسون، تجزیه و تحلیل امنیت ملی و دیگر مسائل مربوط به سیاست، و کمک به تنظیم کتاب مؤسسه ۱۹۶۸ با نام «آیا می‌توانیم در ویتنام پیروز شویم؟» کمک کرد. همچنین در اوایل دهه ۱۹۷۰ او در مؤسسه یادبود باتل (Battelle) مشغول به کار بود. از سال ۱۹۷۷ تا سال ۱۹۸۸، او در قسمت تحقیقاتی کارگردان «خانه آزادی» مشغول به کار بود.
کتاب‌ها

(سردبیر)، آیا ما می‌توانیم در ویتنام پیروز شویم؟، آرم بروستر و همکاران (پراگر ۱۹۶۸).
(سردبیر)، چرا ABM؟ مسایل سیاسی در بحث دفاع موشکی، هولست و اشنایدر، EDS. (پرگامون ۱۹۶۹).
مناطق فرهنگی ایالات‌متحده، انتشارات دانشگاه واشینگتن ۱۹۷۶
علوم انسانی: در برابر نظم یکپارچه دانش و ارزش‌ها (سان‌فرانسیسکو: انتشارات جوسی - باس ۷۰، ۱۹۷۷).
(سردبیر)، ترویج دموکراسی: فرصت‌ها و مشکلات، گلدمن و داگلاس، EDS. (پراگر ۱۹۸۸).
(همکاری سردبیر)، دموکراسی و توسعه در شرق آسیا: تایوان، کره‌جنوبی و فیلیپین، رابینسون (مؤسسه سرمایه‌گذاری آمریکا، ۱۹۹۱).
پیشرفت: تفکر انتقادی دربارهٔ تغییر تاریخی (وست پورت: پراگر، ۱۹۹۳).
(با بارنت سینگر)، اقیانوس آرام شمال غربی: رشد یک هویت منطقه‌ای، مک فارلند ۲۰۱۰
اعظم طالقانی

| اعظم طالقانی | اعظم طالقانی |
| --- | --- |
در اردیبهشت ۱۳۹۶: در اردیبهشت ۱۳۹۶
نماینده دوره اولمجلس شورای اسلامی: نماینده دوره اولمجلس شورای اسلامی
دبیر کل جامعه زنان انقلاب اسلامی: دبیر کل جامعه زنان انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت ۱۳۶۳ – ۸ آبان ۱۳۹۸: دوره مسئولیت ۱۳۶۳ – ۸ آبان ۱۳۹۸
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: اعظم علائی طالقانی ۱۰ مرداد ۱۳۲۲ تهران
درگذشته: ۸ آبان ۱۳۹۸ (۷۶ سال) تهران
ملیت:  ایران
حزب سیاسی: ملی-مذهبی
همسر(ان): مرتضی اقتصاد
فرزندان: اکرم، عباس، صادق، کاظم
پدر: سید محمود طالقانی
خویشاوندان: مریم، وحیده، طیبه، طاهره (خواهران) ابوالحسن، حسین، مهدی، مجتبی، محمدرضا (برادران)
پیشه:  سیاست‌مدار
تخصص: روزنامه‌نگار
اعظم طالقانی (زاده ۱۰ مرداد ۱۳۲۲ تهران – درگذشته ۸ آبان ۱۳۹۸ تهران) روزنامه‌نگار، سیاست‌مدار و کنشگر حقوق زنان ایرانی بود که در دوره نخست مجلس شورای اسلامی، به‌عنوان نماینده تهران در مجلس حضور داشت. طالقانی، فمینیست اسلامی و از کنشگران ملی-مذهبی بود. او از سال ۱۳۶۳ تا هنگام درگذشت در سال ۱۳۹۸ دبیر کلی جامعه زنان انقلاب اسلامی را برعهده داشت. وی فرزند سید محمود طالقانی بود.
زندگی‌نامه

اعظم علائی طالقانی در سال ۱۳۲۲ در تهران زاده شد. پدرش سید محمود طالقانی، روحانی شیعه و از کنشگران ملی-مذهبی مخالف دودمان پهلوی بود. وی در نوجوانی با مرتضی اقتصاد ازدواج کرد و با وجود داشتن ۲ فرزند، در سن ۱۷ سالگی، یک دوره مدیریت را گذراند و به آموزگاری و مدیریت مدرسه پرداخت.
پیش از انقلاب

اعظم طالقانی در دهه ۱۳۵۰ (خورشیدی) چندین‌بار توسط ساواک دستگیر و دوره‌هایی را به‌عنوان زندانی سیاسی، در زندان اوین و زندان قصر سپری نمود. او در شهریور سال ۱۳۵۴ همزمان با دستگیری پدرش دستگیر و به حبس ابد محکوم شد. اما پس از دو سال آزاد شد و دوباره به فعالیت سیاسی مخالف شاه پرداخت.
در سال ۱۳۵۰ (خورشیدی) همراه با ۲ خواهرش، یک مدرسه دوره راهنمایی به نام "بنیاد علایی" راه‌اندازی کردند. اما پس از آزادی از زندان برای مدت طولانی بی‌کار شد و به فکر راه‌اندازی یک سازمان مردم‌نهاد برای زنان افتاد که به راه‌اندازی جامعه زنان انقلاب اسلامی پس از انقلاب انجامید.
پس از آن وارد دانشگاه شد و در رشته ادبیات فارسی تحصیل کرد.
پس از انقلاب > جامعه زنان انقلاب اسلامی

اعظم طالقانی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، جامعه زنان انقلاب اسلامی را به خواست پدرش و با آرمان آموزش زنان و حل مشکلات آنها بنیان گذاشت. سپس نماینده مجلس نخست شورای اسلامی شد و پس از آن دوباره به آموزگاری پرداخت. او از سال ۱۳۶۳ دبیر کل جامعه زنان انقلاب اسلامی نیز بود.
پس از انقلاب > اداره شورایی

اعظم طالقانی پیرو سیاست اداره شورایی تشکیلات و سازمان‌هایی بود که خود او راه‌اندازی کرده بود. سیاست اداره شورایی در ادامه پیشنهاد اداره شورایی کشور، از سوی پدرش، آیت الله طالقانی بود.
پس از انقلاب > کنشگری حقوق زنان

اعظم طالقانی در دور اول مجلس شورای اسلامی، تلاش زیادی برای جلوگیری از تصویب قوانین ضد زن در مجلس کرد که در برخی موارد موفق شد.
اعظم طالقانی همچنین امتیاز انتشار مجله اصلاح‌طلب «پیام هاجر» را گرفت. این نشریه با دیدگاه منتقدانه و روشمند به نقد ساختار سیاسی حاکم و توسعه ایده‌های محمود طالقانی درباره حقوق زنان در ایران و جامعه و سیاست می‌پرداخت. پیام هاجر دردوران سال ۱۳۷۹ توقیف شد و پس از رفع توقیف در سال ۱۳۹۳ با نام «پیام ابراهیم» منتشر شد.
پس از انقلاب > نامزدی ریاست‌جمهوری

طالقانی نخستین زنی است که خود را نامزد ریاست جمهوری در ایران کرد. او به رغم بیماری، در سال ۱۳۷۶ نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۷۶) شده بود. به گفته خودش:
برای آزمایش قانون اساسی؛ هیچ دلیلی وجود ندارد که یک زن نتواند نامزد انتخابات شود.
او باور داشت تعبیر رجال در اصل ۱۱۵ قانون اساسی معادل جنس مرد نیست و شماری از متخصصان و سیاسیون در ایران نیز با وی هم دیدگاه بودند. (برابر اصل ۱۱۵ قانون اساسی ایران، نامزدهای ریاست جمهوری باید جزو «رجال» دینی و سیاسی باشند) اما شورای نگهبان با تفسیر اصل ۱۱۵ نامزدی او را رد کرد. او در سال ۱۳۸۸ نیز اعلام نامزدی کرد و گفت:
مهمترین چالش پیش رو در قانون انتخابات بحث رجل است، که متأسفانه با تفسیرهای ناصواب، مانع از حضور زنان در عرصه‌های مدیریتی کلان کشور شده‌است. به همین دلیل برای شکستن چنین تابویی، در عرصه انتخابات حضور خواهم یافت.
طالقانی در سال ۱۳۹۶ نیز خود را نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری کرد. وی در زمان ورود به ستاد انتخابات کل کشور گفت:
آمده‌ام تا تکلیف رجل سیاسی را مشخص کنم.
پس از انقلاب > اعتراض

طالقانی از آن دست از سیاستمداران ایرانی بود که آشکارا به خارج‌شدن قطار انقلاب از ریل معتقد بود. او به اداره کشور از سوی افراد نالایق و انحصارطلب اعتراض می‌کرد.
درگذشت

اعظم طالقانی که به علت آسیب مغزی، در یکی از بیمارستان‌های تهران بستری بود در شامگاه چهارشنبه ۸ آبان ۱۳۹۸ درگذشت.
تتسو ناکامورا

| تتسو ناکامورا | تتسو ناکامورا |
| --- | --- |
中村 哲: 中村 哲
زادهٔ: ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶ فوکوئوکا، ژاپن
درگذشت: ۴ دسامبر ۲۰۱۹ (۷۳ سال) جلال‌آباد، افغانستان
علت مرگ: زخم گلوله
ملیت: ژاپنی، افغانستانی
دیگر نام‌ها: کاکا مراد (کاکا مراد) (عمو مراد)
محل تحصیل: دانشگاه کیوشو
پیشه(ها): پزشک و امدادگر
سال‌های فعالیت: ۳۵ سال
شناخته‌شده برای: کار خیریه و رضاکارانه برای افغانستان
همسر: نائوکو ناکامورا
وبگاه: www.peshawar-pms.com
تتسو ناکامورا (به ژاپنی 中村 哲 - به انگیسی Tetsu Nakamura) که همچنین به نام کاکا مراد شناخته می‌شد، (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶ - درگذشته ۴ دسامبر ۲۰۱۹) یک پزشک، امدادرسان و نیکوکار اهل ژاپن و دارای شهروندی افتخاری افغانستان بود.
ناکامورا رئیس یک مؤسسه امدادرسانی ژاپنی به نام خدمات درمانی صلح (به انگلیسی: Peace Medical Services) بود که پس از سه دهه کار و خدمت انساندوستانه در افغانستان، در یک حمله مسلحانه به خودرو این مؤسسه در شهر جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار افغانستان کشته شد.
در ۱۱ فوریه ۲۰۲۱، منابعی در افغانستان و پاکستان ادعا کردند که امیر نواز (همچنین شناخته شده با نام حاجی دبی) مظنون اصلی مرگ ناکامورا بوده است. مقامات افغان و پاکستانی مدعی شدند که نواز در افغانستان کشته شده است و او یکی از فرماندهان شبه‌نظامی طالبان پاکستان است، یک گروه شبه‌نظامی ضد پاکستانی که در امتداد مرز افغانستان و پاکستان فعالیت می‌کند.
آغاز زندگی

تتسو ناکامورا در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۶ در شهر فوکوئوکا در استان فوکوئوکا در شمال جزیره کیوشو ژاپن زاده شد.
او آموزش ابتدایی را در مدرسه‌ای به نام دبستان نوگا نیشی به پایان رساند و دوره متوسطه را در سینان گاکوین گذراند.
ناکامورا در سال ۱۹۷۳ از دانشکده پزشکی دانشگاه کیوشو فارغ‌التحصیل شد.
پیشینه

تتسو ناکامورا نخستین بار در سال ۱۹۸۴، در میانه اشغال افغانستان توسط ارتش شوروی، به عنوان رضاکار (داوطلب) در یک درمانگاه مربوط به یک مؤسسه غیردولتی به‌نام خدمات درمانی فرامرزی ژاپن در شهر پیشاور پاکستان مشغول به کار شد تا به درمان بیماران مبتلا به جذام کمک کند. او در آغاز می‌خواست برای پنج تا شش سال در پیشاور بماند، شهری که بزرگترین اجتماع آوارگان جنگ افغانستان را در خود جای داده بود.
با سقوط رژیم تحت حمایت شوروی در افغانستان و پیروزی مجاهدین، ناکامورا حوزه فعالیت خود را به داخل افغانستان گسترش داد و در سال ۱۹۹۱، سه درمانگاه در ولایت ننگرهار در شرق این کشور گشود تا به مردم جنگ‌زده افغانستان در داخل کشورشان کمک کند.
آب، نه اسلحه

ناکامورا در دوران فعالیت در داخل افغانستان دریافت که مشکل بزرگ اکثر بیمارانی که به درمانگاه‌های او مراجعه می‌کردند، سوء تغذیه بود. از آنجا به بعد، او با شعار «آب، نه اسلحه» در کنار کمک‌های درمانی به مردم منطقه، حوزه فعالیت‌های خود را به کشاورزی و آبیاری گسترش داد و بر ساخت کانال و پروژه‌های آب‌رسانی در شرق افغانستان تمرکز کرد.
در آغاز قرن بیست و یکم (سال ۲۰۰۰) خشکسالی سختی افغانستان و منطقه را فراگرفت. پیامدهای این خشکسالی، افزایش بیماری‌های مرتبط با سوء تغذیه و کمبود آب در بدن بود. ناکامورا در این مورد گفته‌است: «یک کانال آب (برای این مردم) مفیدتر از ۱۰۰ پزشک است». او همچنین گفته‌است: «در یک بیمارستان، بیماران یک به یک درمان می‌شوند، اما این کار (آب‌رسانی) به تمام روستا را کمک می‌کند؛ من از دیدن یک روستا لذت می‌برم که (پس از خشکسالی) دوباره زنده شده‌است».
در سال ۲۰۰۳ ناکامورا یک کانال آب‌رسانی در ولسوالی خیوه ولایت ننگرهار ساخت. محلی‌ها نام آن کانال را «مروارید» گذاشتند. کانال مروارید به طول بیش از ۲۵ کیلومتر، آب رودخانه کنر (در افغانستان: دریای کنر) را به کشتزارها و خانه‌های مردم ولسوالی خیوه می‌رساند.
او برای ساخت کانال مروارید، از روش‌های سنتی ۲۰۰ سال پیش برای ساخت کانال آب‌رسانی در زادگاه خودش، فوکوئوکا، الهام گرفت.
ناکامورا در دشت گمبیری در نزدیکی شهر جلال‌آباد در شرق افغانستان بیش از ۸ کانال آب‌رسانی ساخت یا احیا کرد که ۱۶ هزار هکتار زمین زراعی را آبیاری می‌کند و زندگی ۶۰۰ هزار نفر را متحول کرده‌است.
او همچنین در ۱۱ بند آب‌گردان بر روی رودخانه کنر ساخت.
ناکامورا می‌گفت: «اسلحه و تانک، مشکلات را حل نمی‌کند؛ احیای کشتزارها، برای بهبود وضعیت افغانستان یک عنصر بنیادین است».
این پزشک و امدادگر ژاپنی، چند بار از مرگ جان به در برد. یک بار نزدیک بود در رگبار مسلسل یک هلی‌کوپتر آمریکایی کشته شود. بار دیگر جانش را برای حفاظت از خاکریزهای یک رودخانهٔ درحال طغیان به خطر انداخت.
او می‌گفت: «دوست دارم اینجا (در افغانستان) بمیرم.»
وطن دوم

دکتر ناکامورا سال‌های زیادی از عمرش را وقف خدمت به مردم فقیر و جنگ‌زده افغانستان کرد. او تقریباً سه دهه در این کشور زندگی و برای بهبود وضعیت مردمش کار کرد.
تصویری که از ناکامورا در ذهن مردم افغانستان مانده، پیرمردی است که پا به پای مردم مناطق فقیرنشین افغانستان کار می‌کند، بیل می‌زند و کیسه‌های سیمان و شن بر پشتش حمل می‌کند.
دولت افغانستان در اکتبر ۲۰۱۹، به ناکامورا شهروندی افتخاری داد.
او فعالیت‌های خود را بیشتر بر مناطق شرقی افغانستان متمرکز کرده بود؛ مردم این مناطق رابطه نزدیکی با ناکامورا برقرار کرده و او را «کاکا مراد» می‌نامیدند.
حمله منجر به مرگ

در ۴ دسامبر سال ۲۰۱۹، مردان مسلح به خودرو مؤسسه خدمات درمانی صلح (PMS) در شهر جلال‌آباد حمله کردند. دکتر ناکامورا به همراه پنج نفر دیگر، از جمله راننده و یک محافظ، در این خودرو بودند.
ناکامورا و همه همراهانش در این حملهٔ عامدانه کشته شدند. پلیس گفت به ناکامورا که در صندلی جلو، کنار راننده نشسته بود، پنج گلوله مستقیم شلیک شده بود. پزشکان پس از بررسی جسد دکتر ناکامورا گفتند گلوله‌ای که به سینه او خورده و منجر به مرگش شد، در افغانستان استفاده نمی‌شود.
در حمله مسلحانه منجر به مرگ ناکامورا و همراهان محلی‌اش، ۸ مهاجم دست داشتند که ۳ نفرشان مسلح به اسلحه خودکار بودند. مهاجمان لباس محلی افغانی پوشیده بودند اما صورت‌شان را پنهان نکرده بودند.
شاهدان عینی گفته‌اند مهاجمان با دو خودرو جداگانه به یک رستوران در نزدیکی محل حمله آمده بودند و به محض نزدیک شدن خودرو حامل ناکامورا، از دو طرف آن را به رگبار گلوله بستند.
یک شاهد عینی گفته‌است درحالی که در رستوران نزدیک محله پنهان شده بوده، صدای مهاجمان را شنیده که می‌خواستند مطمئن شوند ناکامورا کشته شده‌است. به گفته این شاهد، یکی از مهاجمان گفته «تمام شد» و بعد همه آن‌ها محل را ترک کردند.
با این حال، ناکامورا در جریان حمله کشته نشد و به بیمارستان جلال‌آباد منتقل شد. مقامات محلی خواستند او را برای درمان موثرتر به بیمارستان نظامی نیروهای آمریکایی در بگرام بفرستند، اما پزشک ژاپنی در اثر خونریزی در فرودگاه جلال‌آباد درگذشت.
دوربین‌های مدار بسته در محل حمله، صحنه تیراندازی به ناکامورا را و همراهانش را ثبت نکرده، اما دو خودروی مورد استفاده مهاجمان را نشان می‌دهد.
نیروهای امنیتی افغانستان، از روی شماره پلاک این خودروها، دو مظنون را بازداشت کردند.
واکنش‌ها

کشته شدن دکتر ناکامورا، با واکنش‌های گسترده در افغانستان، ژاپن و دیگر کشورها مواجه شد. گروه‌هایی از مردم افغانستان در شهرهای مختلف، برای ناکامورا شمع روشن کردند و کشتن او را محکوم کردند. بر روی بعضی از پوسترهایی از تصویر او ساخته شده بود، به زبان‌های پشتو، فارسی، انگلیسی و ژاپنی نوشته بودند «ما را ببخش».
شینزو آبه، نخست‌وزیر ژاپن، گفت از شنیدن خبر کشته شدن هموطن نکوکارش در افغانستان «شوکه شده» است.
اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان، ناکامورا را دوست مردم این کشور و قاتلانش را تروریست خواند.
شاه‌محمود میاخیل، والی ننگرهار، کشتن ناکامورا را یک توطئه برنامه‌ریزی شده خواند و گفت شواهدی وجود دارد که استخبارات (سازمان‌های جاسوسی) کشورهای منطقه، در قتل این امدادگر نکوکار ژاپنی دست داشته‌اند. آقای میاخیل در یک کنفرانس خبری گفت تلاش‌های او در مدیریت آب‌های سرگردان افغانستان مرتبط بوده‌است.
سفارت آمریکا در کابل کشتن ناکامورا را تقبیح کرد و دفتر نمایندگی ملل متحد در افغانستان این حادثه را «مشمئزکننده» خواند.
بلافاصله پس از انتشار خبر مرگ ناکامورا، گروه طالبان اعلام کرد در این حادثه نقشی نداشته و تأکید کرد که این گروه با موسساتی که برای مردم افغانستان کار می‌کنند، «رابطه خوبی» دارد.
شرکت هواپیمایی کام ایر افغانستان، به احترام دکتر ناکامورا و برای قدردانی از او، تصویرش را بر روی یک هواپیمای خود نقاشی کرد.
شماری از کاربران افغان در شبکه‌های اجتماعی، در سایت دادخواه، دادخواستی برای نامگذاری یک خیابان یا میدان در افغانستان به نام دکتر ناکامورا و به پاس خدمات او راه اندازی کردند.
تشییع جنازه

پس از اعلام خبر کشته شدن ناکامورا، همسر و دخترش به کابل رفتند تا پیکر او را به زادگاهش فوکوئوکا منتقل کنند. آن‌ها در پایتخت افغانستان با رئیس‌جمهور و رئیس اجرائیه این کشور (عبدالله عبدالله) دیدار کردند.
در ۷ دسامبر، دولت افغانستان برای ناکامورا تشییع جنازه رسمی با تشریفات ویژه نظامی گرفت. اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان در کنار افسران تشریفات، تابوت ناکامورا را که در پرچم افغانستان پیچیده شده بود، تا نزدیکی هواپیما حمل کرد.
در ۸ دسامبر، پیکر ناکامورا به توکیو رسید و مراسم تشییع جنازه او با حضور صدها تن از مردم، مقام‌های دولتی و همچنین سفیر افغانستان در توکیو، در ۱۱ دسامبر در فوکوئوکا برگزار شد.
گل گاوزبان اروپایی

با گل گاوزبان ایرانی اشتباه نشود.
| گل گاوزبان اروپایی | گل گاوزبان اروپایی |
| --- | --- |
گل‌های گیاه گاوزبان: گل‌های گیاه گاوزبان
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده):: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده):: دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده):: آستریدها
راسته:: (unplaced)
تیره:: گاوزبانیان
سرده:: گاوزبان اروپایی
گونه:: B. officinalis
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Borago officinalis لینه: Borago officinalis لینه
گل گاوزبان اروپایی (نام علمی: Borago officinalis) گیاه علفی و یک‌ساله است که ارزش دارویی دارد. گاوزبان احتمالاً از شمال آفریقا به نواحی دیگر راه یافته و امروزه در منطقه مدیترانه، نواحی شمال آفریقا و قسمت‌هایی از خاورمیانه می‌روید. گل، برگ و سرشاخه‌های گلدار آن به مصرف دارویی می‌رسد.
دانه این گیاه یکی از غنی‌ترین منابع اسیدهای چرب اصلی بشمار می‌رود بطوریکه از آن به عنوان غنی‌ترین منبع شناخته‌شده برای (Gamma Linoenic Acid (GLA معرفی شده‌است. گل گاوزبان از اردیبهشت تا شهریور گل می‌دهد.
کاربردها

در اروپا از این گیاه به‌شکل تزئینی، خوراکی و داروئی استفاده میشود. برگ و شاخه‌های جوان گل‌گاوزبان را به سالاد می‌افزایند. کشت تجارتی گل‌گاوزبان بیشتر جهت روغن‌کشی از بذر انجام میشود.  گلهای آن دارای شهد فراوانی هستند و در تغذیهٔ زنبور‌عسل استفاده دارند.
تپه زنجیرلی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمایی از تپه زنجیرلی: نمایی از تپه زنجیرلی
موقعیت در ترکیه: موقعیت در ترکیه
مکان: استان غازی‌عینتاب، ترکیه
منطقه: آناتولی
گونه: سکونتگاه
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
وضعیت: مخروبه
تپه زنجیرلی (به ترکی: Zincirli Höyük) نام امروزی تپه‌ای تاریخی است در جنوب ترکیه که محل یکی از سکونتگاه‌های قوم هندواروپایی هیتی بود. هیتی‌ها به این محل یادیا می‌گفتند و پس از بنیاد این سکونتگاه، از ۱۷۲۵ تا ۱۲۰۰ پیش از میلاد در آن نشیمن داشتند. پس از فروپاشی امپراتوری هیتی‌ها، یادیا به عنوان یک شاهزاده‌نشین آرامی سر بر آورد و آرامی‌ها آن را سمعال نامیدند. سمعال در سال ۹۴۰ ق.م تبدیل به یک پادشاهی شد و این پادشاهی تا سال ۶۸۰ ق.م که آشوری‌ها بر آن چیره شدند ادامه یافت.
محل تپه زنجیرلی در کوهستان آلاداغلار در استان غازی‌عینتاب ترکیه است. در تپه زنجیرلی ۶ بنای باستان به شیوه بیت حلانی نیز کاوش شده است.