stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آل‌مووی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
  :   
در دسترس به زبان: انگلیسی
مالک: ریتم‌وان
پدیدآور(ها): مایکل ارلواین
وبگاه: allmovie.com
تجاری؟: بله
نیاز به ثبت نام: خیر
راه‌اندازی: ۱۹۹۸؛ ۲۷ سال پیش (۱۹۹۸-خطا: زمان نامعتبر}})
وضعیت کنونی: فعال
آل‌مووی (به انگلیسی: AllMovie) یک وب سایت راهنما است که اطلاعاتی در مورد برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها و بازیگران آن قرار می‌دهد. از سال ۲۰۱۵ نام سایت و امتیاز بهره برداری تجاری متعلق به ریتم‌وان است.
دانشنامه زمین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Screenshot of eoearth.org home page: Screenshot of eoearth.org home page
در دسترس به زبان: English
ستاد: واشینگتن، دی.سی.
مالک: Environmental Information Coalition and the National Council for Science and the Environment
وبگاه: eoearth Main Page
تجاری؟: No
نیاز به ثبت نام: Optional
دانشنامهٔ زمین (به انگلیسی: Encyclopedia of Earth) (مخفف EoE) یک مرجع الکترونیکی و دانشنامه برخط در مورد زمین، محیط‌های طبیعی و تعامل آن با جامعه است. این دانشنامه مجموعه‌ای از مقالات نوشته‌شده توسط محققان، متخصصان، معلمان، و دیگر کارشناسان تاییدشده می‌باشد، که با یکدیگر همکاری می‌کنند و مقاله‌های یکدیگر را بهبود می‌بخشند. مقاله‌ها بیشتر برای به دانش‌آموزان، معلمان، دانشمندان و عموم مردم نوشته می‌شود؛ از این‌رو به زبانی غیر فنی نوشته‌می‌شوند.
دانشنامه جهانی منونایت بازتعمیدی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نماگرفت در ۱۷ مارس، ۲۰۱۴: نماگرفت در ۱۷ مارس، ۲۰۱۴
گونه وبگاه: دانشنامه برخط
وبگاه: http://www.gameo.org/
دانشنامه جهانی منونایت بازتعمیدی (به انگلیسی: Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online)، (اختصاری GAMEO) یک دانشنامه برخط دربارهٔ منونایت و آناباپتیست است. هدف این پروژه فراهم کردن اطلاعات آزاد و قابل اطمینان دربارهٔ موضوع‌های مرتبط به آناباپتیست به زبان انگلیسی است. این دانشنامه از سال ۱۹۹۶ و با نام دانشنامه منونایت کانادایی توسط جامعه تاریخی منونایت کانادا برخط شد.
رافائل مانوئلیان

| رافائل مانوئلیان | رافائل مانوئلیان |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳ ژوئن ۱۸۹۶ گنجه، امپراتوری روسیه
درگذشت: ۳۰ آوریل ۱۹۷۸ (۸۱ سال) ایروان، جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان
ملیت: ارمنستان
تحصیلات: دکتری علوم پزشکی  استاد
فرزندان: لوون مانوئلیان Լևոն Մանվելյան
جوایز:   
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): پزشک
 :  
رافائل لوونی مانوئلیان (ارمنی: Ռաֆայել Լևոնի Մանվելյան؛  زادهٔ ۳ ژوئن ۱۸۹۶ - درگذشته ۳۰ آوریل ۱۹۷۸) پزشک، استاد اهل ارمنستان بود.
زندگی‌نامه

وی در ۳ ژوئن ۱۸۹۶ در گاندزاک به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار پزشک شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۳۰ آوریل ۱۹۷۸ در سن ۸۱ سالگی در ایروان درگذشت.
یادداشت

↑  բժշկական գիտությունների դոկտոր
ادمکوا

Village در Kuyavian-Pomeranian, 23x15px|border |alt=|link= لهستان
| Adamkowo | Adamkowo |
| --- | --- |
Village: Village
استان‌های لهستان: Kuyavian-Pomeranian
County: Tuchola
گمینا: Kęsowo
جمعیت: ۶۰
ادمکوا (به لاتین: Adamkowo) در لهستان است که در Gmina Kęsowo واقع شده‌است.
خصوصیات

ادمکوا ۶۰ نفر جمعیت دارد.
اسطوره‌های بین‌النهرین

لوح V حماسه گیلگمش به جای مانده از دوره بابل کهن، ۲۰۰۳–۱۵۹۵ قبل از میلاد. یک شعر حماسی از بین‌النهرین باستان، که به عنوان اولین گونه ادبی برجای مانده تاریخی شناخته می‌شود.
اسطوره‌های بین‌النهرین به اسطوره‌ها، نوشته‌های دینی و دیگر ادبیاتی که از منطقه بین‌النهرین باستان که یک منطقه تاریخی درغرب آسیا، واقع در سامانه رودخانه‌ای دجله - فرات و منطقه عراق امروزی است، اشاره دارد. این اسطوره‌ها به‌ویژه مربوط به جوامع سومری، اکدی و آشوری، که همگی اندکی پس از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح وجود داشته و بیشتر آنها تا سال ۴۰۰ میلادی از بین رفته‌اند، اشاره می‌کند. این آثار نخست بر روی لوح‌های سنگی یا سفالی و توسط نویسندگان به خط میخی نوشته شده‌است. چندین قطعه طولانی از این نوشته‌ها باقی مانده‌است که برخی از آن‌ها از کهن‌ترین داستان‌های جهان به‌شمار می‌آیند و به تاریخ‌نگاران در فهم ایدئولوژی و کیهان‌شناسی فرهنگ میان‌رودان کمک می‌کند.
اسطوره‌های آفرینش

داستان‌های گوناگونی از آفرینش زمین بین‌النهرین وجود دارد که دلیل آن وجود فرهنگ‌های گوناگون در منطقه و روایت‌هایی است که هر یک داشته‌اند. همچنین انتقال دهان به دهان داستان در فرهنگ‌های باستان رایج بوده‌است. این اسطوره‌ها می‌توانند درونمایه‌های مرتبطی داشته باشند، اما چینش زمانی رویدادها براساس اینکه داستان کی و کجا نوشته شده‌است، فرق می‌کند.
اسطوره‌های آفرینش > آترا-هاسیس

به مقاله اصلی مراجعه کنید: آترا-هاسیس
آترا-هاسیس هم به یکی از اسطوره‌های بین‌النهرین دربارهٔ آفرینش زمین اشاره دارد و هم نام شخصیت اصلی آن افسانه است. این افسانه احتمالاً ریشه آشوری دارد، چرا که بخش‌های پراکنده‌ای از آن در کتابخانه آشوربانپال پیدا شده‌است، هرچند که برگردان‌ها چندان مطمئن نیستند. کامل‌ترین نسخه باقی مانده از آترا-هاسیس به زبان اکدی ضبط شده‌است. این افسانه با آفرینش آدم‌ها توسط الهه مادر مامی برای کاهش بار کار خدایان آغاز می‌شود. او آنها را از آمیزه‌ای از خاک رس، گوشت و خون خدای کشته‌شده‌ای می‌سازد. سپس در داستان، خدای انلیل تلاش می‌کند تا از طریق روش‌های گوناگون از جمله قحطی، خشکسالی و سرانجام سیل بزرگ، جمعیت بیش از اندازه انسان‌ها را مهار کند. نوع بشر توسط آرتاسیس (Atrahasis)، که از پیشامد سیل توسط خدا انکی آگاه شده و قایقی برای فرارساخته، نجات پیدا می‌کند.
اسطوره‌های آفرینش > داستان آفرینش اریدو

به مقاله اصلی مراجعه کنید: اسطورۀ آفرینش سومری
آفرینش اریدو داستان مشابهی با افسانۀ آترا-هاسیس دارد، اگرچه فهمیدن اینکه دقیقاً در داستان اریدو چه اتفاقی می‌افتد به این خاطر که لوح نوشتۀ آن بسیار مغشوش شده کار سخت‌تری است. در هر دوی داستان‌ها سیل یک رویداد مهم است، اما قهرمانی که در داستان اریدو است نام زی-اود سورا دارد. داستان اریدو تقریباً همزمان با آترا-هاسیس سنگ‌نوشته شده‌است، اما لوح تکه‌تکۀ آن در نیپور، واقع در شرق عراق امروزی یافت شده، در حالی که آترا هاسیس در کتابخانه آشوربانیپال، در شمال عراق امروزی بوده‌است.
اسطوره‌های آفرینش > انوما الیش

به مقاله اصلی مراجعه کنید: انوما الیش
انوما الیش یک اسطورۀ آفرینش بابلی است که احتمالاً قدمت آن به عصر برنز بازمی‌گردد. این اسطوره، داستان زاده‌شدن خدایان، جهان و انسان است که هدف آن‌ها خدمت به خدایان و سبک کردن کار آن‌ها بوده‌است. تمرکز این داستان بر ستایش مردوک، خدای پشتیبان بابل است که جهان، تقویم و بشریت را می‌آفریند.
حماسه‌های قهرمانی

تمرکز این داستان‌ها بر روی یک قهرمان بزرگ و سفرها، آزمایش‌ها یا رخدادهای مهم زندگی‌شان، بود. داستان‌هایی از این دست را می‌توان در فرهنگ‌های گوناگون در سراسر جهان یافت که بیشتر به ارزش‌های آن مردمان می‌پردازد.
حماسه‌های قهرمانی > حماسۀ گیلگمش

مقالهٔ اصلی: حماسه گیلگمش
حماسۀ گیلگمش یکی از شناخته‌شده‌ترین حماسه‌های میان‌رودان است و بیشتر به عنوان کهن‌ترین قطعه ادبی برجستۀ جهان شناخته می‌شود. این داستان در ابتدا تعدادی داستان کوتاه جداجدا بود و تا سدۀ هجدهم در یک حماسه یک‌‌تکه گردآوری نشده‌بود. داستان دربارهٔ گیلگمش، پادشاه سومری، که یک شخصیت تاریخی هم هست، و دوست خوب او، انکیدو و ماجراهای گوناگون آنهاست که در پایان به مرگ می‌انجامد. در نیمه دوم داستان گیلگمش، که از مرگ دوستش و مرگ نزدیک خود ناراحت بود به جستجوی جاودانگی می‌رود. در پایان گیلگمش ناکام می‌ماند، اما با این واقعیت کنار می‌آید که سرانجام قرار است بمیرد و پادشاهی داناتر به شهر او، اوروک، می‌رود.
حماسه‌های قهرمانی > اسطورۀ آداپا

مقالهٔ اصلی: آداپا
اولین ضبط اسطوره آداپا به سده ۱۴ پیش از میلاد بازمی‌گردد. آداپا شهروند سومری بود که توسط خدای انکی به هوش بی‌اندازه‌ای دست یافت. با این وجود، یک روز باد جنوبی آداپا را به دریا انداخت و او نیز با خشم بال‌های باد جنوبی را شکست طوری که باد جنوبی دیگر نمی‌توانست باد بوزد. آنو آداپا را فراخواند تا مورد داوری قرار بگیرد، و پیش از اینکه آداپا آنجا را ترک کند، انکی به او هشدار داد تا از خوراکی هرچه به او پیشنهاد داده شد، نخورد. با این حال، آنو هنگامی که از هوش آداپا آگاهی یافت، تغییر عقیده داد و خوراک جاودانگی را به او پیشنهاد داد، که آداپا، با توجه به توصیه انکی، آن را رد کرد. این داستان افسانه‌ای مرگ انسان را تصویر می‌کند، این داستان با روایت سقوط انسان در مسیحیت نیز هم‌پوشانی دارد.
درونمایه‌های مشترک

جاودانگی هدفی ثابت برای شخصیت‌های اسطوره‌های میان‌رودان است. سوای اینکه داستان از کدام نسخه می‌آید، خدایان به مردی که از طغیان‌ها جان سالم به در برد، چه آتراهاسیس باشد چه زی-اود-سورا یا اوتناپیشتیم، جاودانگی می‌بخشند. این شخصیت سپس در افسانه گیلگمش نمایان می‌شود، که گیلگمش پس از ترس از مرگ و جهان پسین و پس از شنیدن داستان‌هایی از دوست خود، انکیدو شنیده‌است، در جستجوی جاودانگی می‌رود. انکیدو می‌گوید:
با ورود به سرای گرد و غبار،
 به هر کجا که نگاه می‌کردم انبوه تاج‌های پادشاهی گرد آمده بود،
 هر کجا گوش می‌سپردم، صاحبان تاج‌ها بودند،
 که پیش‌تر، زمین را فرمان می‌دادند،
 اما اکنون کیست که به آنو و انلیل، خوراک گوشت پخته بدهد،
با شیرینی پذیرایشان کند و آب خنک از مَشک ریزد.
ریشه‌ها

دانش نوین ما از اسطوره‌های بین‌النهرین از کاوش‌های باستان‌شناسی در آسیای غربی و بازیابی بسیاری از لوح‌های سنگی و گلی، که برخی از آنها دارای بسیاری از داستان‌ها است، فراهم شده‌است. نسخه‌های گوناگونی از هر افسانه، با درونمایه‌های یکسان اما ناسازگاری‌های کلی وجود داشته‌است که در مکان‌های مختلف منطقه یافت شده‌است. این نسخه‌ها به زبانهای گوناگون، از جمله آکدی، سومری و بابلی کهن نوشته شده‌اند و بیشتر از یکی به دیگری ترجمه می‌شدند و ترجمه‌های ناکامل سبب ناسازگاری بیشتر بین آنها می‌شده.
تون‌پدیای دان مارکستاین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
گونه وبگاه: دانش‌نامهٔ اینترنتی
در دسترس به زبان: انگلیسیِ آمریکایی
مالک: دان مارکستاین
پدیدآور(ها): دان مارکستاین
تجاری؟: خیر
نیاز به ثبت نام: خیر
تون‌پدیای دان مارکستاین (انگلیسی: Don Markstein's Toonopedia) که گاهی از آن، با عنوانِ «یک مخزن بی‌کران دانش کارتون‌شناسی» یاد می‌شود، یک دانش‌نامهٔ اینترنتی از داستان‌های مصور (کمیک استریپ)، کارتونهای چاپی و کارتون‌های تلویزیونی است که در ۱۳ فوریه ۲۰۰۱ میلادی بنا نهاده شد.
دونالد دیوید مارکستاین (۲۱ مارس ۱۹۴۷ – ۱۱ مارس ۲۰۱۲) تنها نویسنده و ویراستار این دانش‌نامهٔ اینترنتی، که از دوران کودکی شیفتهٔ انواع کارتون‌های چاپی و تلویزیونی بود، این پروژهٔ عظیم را نخستین بار در سال ۱۹۹۹ آغاز کرد و خودش سرپرستی و ادارهٔ آن را برعهده داشت تا آنکه در مارس ۲۰۱۲ میلادی بدنبال یک سکتهٔ مغزی و عارضهٔ نارسایی تنفسی ناشی از آن، درگذشت. پس از آن خانواده‌اش اعلام کردند که با کمکِ طرفداران کارتون و این وبسایت، به‌روزرسانی آن ادامه خواهد داشت.
مپل (هلند)

مکان
| مپل | مپل |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Meppeler toren (Tower of Meppel): Meppeler toren (Tower of Meppel)
  پرچمنشان:   پرچمنشان
موقعیت در درنته: موقعیت در درنته
مختصات: ۵۲°۴۲′ شمالی ۶°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۷۰۰°شمالی ۶٫۱۸۳°شرقی﻿ / 52.700; 6.183: مختصات: ۵۲°۴۲′ شمالی ۶°۱۱′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۷۰۰°شمالی ۶٫۱۸۳°شرقی﻿ / 52.700; 6.183
استان: درنته
حکومت: حکومت
 • نهاد: Municipal council
 • Mayor: Jan Westmaas (CDA)
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۷٫۰۳ کیلومتر مربع (۲۲٫۰۲ مایل مربع)
 • خشکی: ۵۵٫۵۳ کیلومتر مربع (۲۱٫۴۴ مایل مربع)
 • آب: ۱٫۵۰ کیلومتر مربع (۰٫۵۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۲ متر (۷ فوت)
جمعیت (ژانویه 2019): جمعیت (ژانویه 2019)
 • کل: ۳۳٬۵۶۴
 • تراکم: ۶۰۴/کیلومتر مربع (۱۵۶۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Meppeler
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postcode: ۷۹۴۰–۷۹۴۹, ۷۹۶۵–۷۹۶۹
Area code: ۰۵۲۲
وبگاه: www.meppel.nl
مپل (به هلندی: Meppel) یک شهر، شهرک با حقوق شهرک و روستای سابق، شهرستان هلند در هلند است که در درنته واقع شده‌است.
خصوصیات

مپل   ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دانشنامه میتیکا

دانشنامهٔ میسیکا (به انگلیسی: Encyclopedia Mythica) یک دانشنامهٔ، فولکلور، اساطیری و دینی است. این دانشنامه شامل بسیاری از اساطیر کشورهای مختلف اروپا، آفریقا، آسیا، خاورمیانه، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی و اقیانوسیه است. این دانشنامه در ژوئن ۱۹۹۵ بنیادگذاری‌شد.
گروه کر

یک گروه کُر، کُرال یا گروه هم‌سرایان، گروهی موسیقایی متشکل از خوانندگان است. البته باید در نظر داشت موسیقی کرال، به قطعاتی گفته می‌شود که برای اجرای چنین گروهی نوشته می‌شود.
به گروهی از خوانندگان که اجرای گروهی دارند، گروه کر یا گروه هم‌سرایان گفته می‌شود. اصطلاح گروه کر غالباً به گروه‌های وابسته به کلیسا گفته می‌شود؛ (فارغ از این که جزء اعضای اصلی گروه کر هستند یا نه)، و دسته دوم به گروه‌هایی اشاره دارد که در سالن‌های کنسرت یا تئاتر به اجرا می‌پردازند. البته این تفاوت چندان سخت‌گیرانه نیست. اصطلاح «کر» در شکلی دیگر به معنای زیرمجموعه‌ای از اجرای دسته‌جمعی به کار می‌رود. بدین‌ترتیب ممکن است به عباراتی مانند «کر سازهای بادی-چوبیِ» ارکستر، یا «کرهای» گوناگون مجموعه‌ای از صداها یا سازها در ساخته‌ای پلی‌کرال بربخوریم. در اوراتوریوها و مس‌های معمول سده‌های هجدهم تا بیست و یکم، از واژه گروه کر یا همسرایان برای نشان دادن وجود بیش از یک خواننده در هر بخش برای مقایسه با کوارتت تک‌خوان‌هایی نیز که در این کارها وجود دارد، به کار می‌رفته و می‌رود.
یک گروه کر می تواند زیرمجموعه یک گروه باشد. بنابراین از "کر بادی چوبی" یک ارکستر یا "کر"های مختلف صداها یا سازها در یک ترکیب چند کرال صحبت می شود. در اواتوریوها و توده‌های معمولی قرن ۱۸ تا ۲۱، «کر» یا «کر» به این معناست که در هر قسمت بیش از یک خواننده وجود دارد، برخلاف گروه تک‌نوازانی که در این آثار نیز حضور دارند.
نیایش شامگاهی در بست کلیسای یورک مینیستر. تصویر گروه کر در جایگاه‌های خراطی شده.
ساختار گروه‌های کر

رهبری گروه‌های کر غالباً توسط یک رهبر ارکستر یا کُرمایْستِر (رهبر گروه کر) انجام می‌گیرد. اغلب گروه‌های کر شامل چهار بخش هستند تا خواندن را در هارمونی چهاربخشی انجام دهند. اگرچه در صورتی که خواننده‌هایی برای خواندن بخش‌های بیشتر وجود داشته باشد، هیچ‌گونه محدودیتی در تعداد بخش‌های ممکن وجود ندارد. به عنوان مثال، توماس تالیس موتتی ۴۰ بخشی با نام Spem in alium برای هشت گروه کر با پنج صدا برای هر گروه نوشت؛ یا قطعه Stabat Mater اثر کشیشتف پندرتسکی، برای سه گروه کر با ۱۶ صدا برای هر گروه نوشته شده‌است؛ یعنی در مجموع ۴۸ بخش. علاوه بر چهار بخش، سه، پنج، شش و هشت بخش از معمول‌ترین تعداد بخش‌ها در یک گروه کر هستند.
گروه‌های کر هم توانایی خواندن با همراهی ساز را دارند و هم بدون آن. آواز بدون آکومپانیمان، آواز آکاپلا نام دارد (اگرچه هیئت مدیره انجمن کرال آمریکا (ACDA) این نوع استفاده از آکاپلا را به معنای عدم همراهی مناسب نمی‌داند، چرا که آکاپلا اشاره به آوازی دارد که در «کلیساها» اجرا می‌شود و امروزه آواز بدون همراهی موسیقایی بیشتر حالتی سکولار و غیرمذهبی دارد). سازهای همراهی‌کننده گروه کر می‌توانند گستره بسیار متفاوتی داشته باشند؛ از یک ساز گرفته تا یک ارکستر کامل. برای تمرینات گروه کر معمولاً از یک پیانو یا ارگ استفاده می‌شود، حتی اگر سازهای متفاوتی برای اجرا در نظر گرفته شده باشد یا گروه کر در حال تمرین قطعات بدون ساز باشد.
در مراسم پرستش > همراهی

کلیساهای ارتدکس شرقی، برخی از گروه‌های پروتستان آمریکایی و کنیسه‌های یهود، از هیچ‌سازی استفاده نمی‌کنند. ساز همراهی‌کننده در کلیساهای مناسک لاتین (غربی) معمولاً ارگ است، اگرچه کلیسای Moravian در بخش آمریکای استعماری، از گروه سازهای زهی و بادی استفاده نمودند. کلیساهای زیادی که مراسم پرستش خود را در قالب معاصر برگزار می‌کنند، از گروه موسیقایی تقویت شده کوچکی برای همراهی آوازخوانان استفاده می‌نمایند؛ و در کلیساهای کاتولیک رومی با نظر مسئولان خود، ممکن است همراهی ارکستری دیگری را نیز به کار گیرند.
در مراسم پرستش > کاربرد در تشریفات مذهبی

علاوه برخواندن آواز که حاضرین در کلیسا در انجام آن شرکت می‌کنند؛ به عنوان مثال: اجرای سرودهای مذهبی یا موسیقی تشریفاتی (آیینی)، بعضی از گروه‌های کر کلیساها هنوز هم به اجرای آثار مناجات‌گونه می‌پردازند. از میان این قطعات می‌توان به Proper اشاره نمود (proper خود شامل آنتی‌فون‌هایی با نام‌های introit, gradual و communion است که ممکن است با مناسبت‌های گوناگون سال عبادی تغییر کنند). از اصلی‌ترین این کلیساها می‌توان به کلیساهای کاتولیک و انگلیسی اشاره کرد؛ هر چند معمول‌ترین قطعات اجرا شده در کلیساها برای تشریفات خاص، موتت و نیز Anthem (سرودهای کوتاه مذهبی) در زمان‌های از پیش تعیین شده‌است.
در مراسم پرستش > کاربردهای معاصر

گرچه بسیاری از کلیساهای معاصر خواننده‌ها را جایگزین گروه کر کرده‌اند، ولی برخی کلیساها گروه‌های کری را به خدمت می‌گیرند که به تقویت صدای خواننده‌ها پرداخته و در هر دو گروه مردان و زنان از دامنه صدایی آلتو، تنور، سوپرانو برخوردارند. بر خلاف کلیساهای سنتی، اعضای این گروه‌ها به همراه آهنگ دست زده، دستان خود را بالا برده و حتی بر روی سکو می‌رقصند، با این هدف که حاضرین در کلیسا را نیز به انجام همین کارها تشویق کنند. برخی از این گروه‌ها حتی رهبر نیز ندارند.
در مراسم پرستش > انواع گروه‌های کر

گروه‌های کر مختلط (صداهای مردان و زنان). این نوع را می‌توان معمول‌ترین گروه کر دانست که معمولاً شامل چهار صدای سوپرانو، آلتو، تنور و باس است که غالباً از آن با شکل مخفف SATB یاد می‌کنند. بیشتر اوقات یک یا دو صدا به دو گروه تقسیم می‌شود؛ به عنوان مثال زمانی SSAATTBB داریم که هر صدا به دو بخش تقسیم شود و SATBSATB هنگامی پیش می‌آید که گروه کر به دو گروه چهاربخشی نیمه مستقل تقسیم شده باشد. گهگاه صدای باریتون نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد که در این صورت آن بخش توسط باس‌هایی که توانایی اجرای محدوده فراتر از باس را دارند اجرا می‌شود (و آن را به شکل SATBarB نشان می‌دهند). در گروه‌های کر کوچکتر که مردان کمتری در اجرا شرکت دارند، با تنظیمی متفاوت متشکل از بخش‌های: سوپرانو، آلتو و باریتون (SAB)، گروه اندک مردان می‌توانند تنها در یک بخش به خوبی نقش باس‌ها و تنورها را بر عهده گیرند.
گروه کر مردان، متشکل از صداهای SATB همانند آنچه در گروه کر مختلط وجود دارد، با این تفاوت که پسران بخش بالایی را می‌خوانند (که آن‌ها را تریبل یا سوپرانوی پسرانه می‌خوانند) و مردان نیز بخش آلتو را به شکل فالستو می‌خوانند که به این نوع صدا کنترتنور می‌گویند. این شکل از گروه کر معمولاً در کلیسای جامع انگلیس یافت می‌شود.
گروه کر زنان، که معمولاً شامل دو بخش از صداهای سوپرانو و آلتو است که غالباً با شکل کوتاه‌شدهٔ SSAA نشان داده می‌شود؛ یا ممکن است گروه شامل سوپرانو I، سوپرانو II و آلتو باشد که در آن‌صورت SSA خوانده می‌شود.
گروه کر مردان یا همسرایان مرد، که معمولاً از دو تنور، یک باریتون و یک باس تشکیل می‌شود، که غالباً آن را به شکل TTBB نمایش می‌دهند (و یا ATBB، در صورتی که بخش بالایی در محدوده صدایی آلتو به شکل فالستو خوانده شود. ممکن است فرم ATBB در بعضی از آثار موسیقایی کوارتت باربرشاپ مشاهده شود).
گروه کر بچه‌ها که غالباً دوبخشی (SA) و سه بخشی (SSA) است و گاهی صداهای بیشتری نیز دارد. این شامل گروه‌های کر پسران نیز می‌شود.
گروه‌های کر را بر پایه نهادی که گروه در آنجا به فعالیت می‌پردازد نیز، دسته‌بندی می‌کنند:
گروه‌های کر کلیسا
گروه‌های کر دانشگاهی و دانشکده‌ای
گروه‌های کر جمعی (متشکل از کودکان یا بزرگسالان)
گروه‌های کر حرفه‌ای مستقل، (مانند: گروه Anúna) یا گروه‌های با پشتیبانی دولت (مانند: خوانندگان BBC، گروه ملی کر مجلسی ایرلند، گروه کر مجلسی کانادا، گروه کر رادیو سوئد)
گروه‌های کر مدرسه‌ای
گروه‌های کر اشاره‌گر (متشکل از اعضای ناشنوا یا شنوا) که از زبان اشاره به جای صدا استفاده می‌کنند.
گروه‌های کر ترکیبی آوازی و اشاره‌گر که هم از زبان اشاره و هم آواز استفاده می‌کنند و برای هدایت گروه از مربی حرکات و مدیر موسیقی کمک گرفته می‌شود.
برخی از گروه‌های کر را بر اساس موسیقی‌ای که اجرا می‌نمایند، دسته‌بندی می‌کنند، مانند:
گروه‌های کر سمفونیک
گروه‌های کر باخ
گروه‌های کر جز آوازی
گروه‌های کر نمایشی که اعضای گروه در آن می‌رقصند و می‌خوانند، که غالباً تا حدی شبیه به اجراهای موزیکال است.
گروه‌های کر Gospel
موسیقی باربرشاپ
آرایش اعضا بر روی صحنه

دربارهٔ چگونگی آرایش بخش‌های مختلف اعضای گروه کر بر روی صحنه، مکتبهای فکری گوناگونی وجود دارد. در گروه‌های کر سمفونیک، معمول است گروه در پشت ارکستر، مطابق با چیدمان استاندارد گروه سازهای زهی، یعنی از زیرترین تا بم‌ترین صدا و از چپ به راست قرار گیرند. هرچند این چینش به هیچ وجه جهان‌شمول نیست. در قطعاتی که پیانو ساز همراهی‌کننده است یا آواز آکاپلا، به‌طور معمول مردان در قسمت عقب و زنان جلوی آن‌ها قرار می‌گیرند. البته برخی از رهبران ترجیح می‌دهند باس‌ها پشت سر سوپرانوها قرار گیرند، با این استدلال که صداهای بیرونی باید یکدیگر را تعدیل کنند.
در گروه‌های کر حرفه‌ای‌تر، غالباً تمام گروه‌های صدایی به صورت مختلط قرار می‌گیرند. طرفداران این شیوه، علت استفاده از آن را در این نکته می‌دانند که هر خواننده در گروه می‌تواند آسان‌تر صدای دیگر اعضا را شنیده و صدای خود را با آنان وفق دهد، ولی در این صورت از هر خواننده انتظار می‌رود کمتر به دیگر اعضای بخش خود وابسته باشد. مخالفان این روش اعتقاد دارند با این آرایش تفکیک مکانی هر خط صدا از بین رفته که خود یک ویژگی ارزشمند برای شنوندگان به‌شمار می‌آید. از سوی دیگر این کار باعث حذف رزونانس محلی شده که کاهش حجم مؤثر گروه کر را در پی دارد.
در آثار موسیقایی که دو یا چند گروه کر در آن شرکت دارند، معمولاً اعضای هر گروه کر با یکدیگر هستند، و گاهی به شکلی معنی‌دار از یکدیگر جدا می‌گردند؛ به ویژه در اجراهای موسیقی قرن شانزدهم. برخی از آهنگسازان عقیده دارند که گروه‌های کر حتماً باید از هم تفکیک شوند؛ مانند رکوئیم جنگ اثر: بنجامین بریتن.
در این میان، فاصله خوانندگان از یکدیگر نیز مورد توجه بوده‌است. مطالعات صورت‌گرفته در این زمینه نشان داده‌اند نه تنها آرایش حقیقی، بلکه مقدار فضای پهلویی و فراگیر، دریافت صدا را برای آوازخوانان و شنوندگان تحت تأثیر قرار می‌دهد.
مهارت‌های مورد نیاز خوانندگان گروه کر

خواننده‌های گروه کر از نظر توانایی‌ها و اجراهایشان بسیار متفاوتند. بهترین خواننده‌های یک گروه کر (در مقایسه با دیگر اعضا) از مهارت‌های زیر برخوردارند:
دقت در خواندن نت خواسته شده (با زیر وبم درست و ژوست)، به همراه تمبر (رنگ) صدایی که مکمل دیگر خوانندگان باشد؛
دقت در خواندن با حجم کنترل‌شده صدا که با نشانه‌های دینامیکی مشخص‌شده در برگه نت یا تعیین‌شده توسط رهبر، و پرهیز از خواندن با صدای بلند که به شکل محسوسی به عنوان صدایی انفرادی از میان بخش خود شنیده شود؛
دیدخوانی بسیار روان؛
دقت در خواندن و تلفظ و رعایت سبک تلفظی که مربی زبان تعیین کرده‌است، در هر زبانی که می‌خواهد باشد. این مورد شامل: بیان صحیح، زمان‌بندی درست واکه (مصوت)های ساده و مرکب و قراردهی درست صامت ها؛
درک و تفسیر موسیقی و بازتاب آن درک در تولید صدایی آن اثر؛
کاملاً آماده و گوش‌به‌زنگ بودن برای مدتی طولانی، و نظارت دقیق بر آنچه در جلسه تمرین یا اجرا می‌گذرد؛
نظارت هر فرد بر چگونگی خواندن خود، یافتن اشتباهات و تلاش برای تصحیح آن‌ها به مرور زمان؛
پذیرش راهنمایی و پیشنهادهای دیگر اعضای گروه به نفع کل گروه، حتی هنگامی که خواننده از نظر زیبایی‌شناسی با آن نکات موافق نیست؛
ارائه صدایی سالم و خوشایند با به‌کارگیری شگردهای مناسب آوازی؛
خواندن با استفاده از مصوت‌ها و ردیابی صداها برای انطباق با گروه؛
در این میان، خوانندگانی که گوش مطلق دارند هنوز نیازمند مهارت‌های دیگری هستند؛ از جمله:
خواندن قطعه در گامی متفاوت از گام اصلی قطعه؛ چرا که گروه‌های کر معمولاً قطعات را در حالت ترنسپوزشده می‌خوانند؛
هماهنگی با گروه، حتی در مواردی که گروه به صورت نامحسوسی از فرکانس مرجع تغییر تنالیته می‌دهد؛
دادن گام یا نواک آغازین به گروه که قطعه با آن آغاز می‌شود، که معمولاً در قطعات بدون همراهی روی می‌دهد.
مرور تاریخی کلی موسیقی کرال > روزگار باستان

مقالهٔ اصلی: موسیقی یونان باستان
خاستگاه موسیقی کرال را می‌توان موسیقی سنتی دانست، چرا که آوازخوانی در گروه‌های بزرگ بسیار در فرهنگ‌های کهن رواج داشته‌است. از این جمله می‌توان به آواز تک‌بخشی یا اونیسون اشاره کرد که در یونان باستان رایج بوده یا آوازهای چندبخشی همانند آنچه در موسیقی کرال معاصر اروپا دیده می‌شود که بر اساس قوانین هارمونی نوشته شده‌اند.
قدیمی‌ترین رپرتوار کرال ثبت شده خالی از ابهام که تا به امروز حفظ شده، از یونان باستان است. کامل‌ترین آثار به‌جامانده از آن دوره، سرودهای مذهبی دلفی از قرن دوم و سرودهای مذهبی Mesomedes از قرن دوم هستند. گروه اصلی کر یونان در درام یونانی به ایفای نقش می‌پرداختند و پاره‌ای از کارهای نمایش‌نامه‌نویسانی چون: اوریپید (نمایشنامه اورستس) و سوفوکلز (نمایشنامه آژاکس) که بر روی کاغذهای ساخته شده از پاپیروس به جا مانده‌اند. اثر گورنگاشت سیکیلوس نوشته شده در قرن دوم پیش از میلاد، کامل‌ترین اثر به جای مانده از آن دوران است (اگرچه به نظر می‌رسد قطعه برای اجرای سولو نوشته شده باشد). از نمونه‌های مورد توجه اخیر می‌توان به سرود مذهبی Oxyrhynchus (قرن دوم پیش از میلاد) به عنوان ابتدایی‌ترین موسیقی مسیحی اشاره کرد.
از موسیقی نمایش‌های رمی، فِرازی موسیقایی بر روی تک‌خطی از نمایش‌نامه هکیرا نوشته تِرِنس در قرن هجدهم پدیدار شد.
مرور تاریخی کلی موسیقی کرال > موسیقی قرون وسطی

مقالهٔ اصلی: موسیقی قرون وسطی
سرودهای گرگورین به همراه انواع اندک دیگری از سرودهایی که بعداً توسط کلیسای کاتولیک رده‌بندی (و یا گاهی توقیف) شدند، از قدیمی‌ترین قطعات موسیقی نت‌نویسی‌شده اروپای غربی است. آواز اونیسون در گروه کر، سنتی است که از حدود اواسط دوران زندگی سن اَمبروز (قرن چهارم) تا پاپ گرگوری کبیر (قرن ششم) آغاز شده و تا به امروز ادامه یافته‌است. در اواخر قرون وسطی، نوع جدیدی از خواندن با نام ارگانوم پدید آمد. این شیوه که شامل چندین بخش ملودیک بود، نقشی اصلی در برخی مناسبت‌ها را بازی می‌کرد؛ اگرچه در ابتدا این اثر پُلی‌فونیک تنها توسط سولیست‌ها خوانده می‌شد. پیشرفت‌های بعدی این تکنیک به ایجاد فرم‌هایی چون کلاوزوله، کندکتوس و موتت شد (برجسته‌ترین نوع آن، موتت ایزوریتمیک است)، که بر خلاف موتت‌های دوره رنسانس به قطعه‌ای با متون متفاوت که به‌طور هم‌زمان با صداهای مختلف خوانده می‌شود، اشاره می‌کند. نسخه خطی Old Hall،
اولین مدرک از پلی‌فونی با بیشتر از یک خواننده در هر بخش است (جمع‌آوری‌شده در سال ۱۴۲۰، اگرچه قطعات موسیقایی اواخر قرن چهاردهم را دربردارد). در این مجموعه دیویزه‌های آشکاری وجود دارد که یک بخش را به دو نت صدادهنده هم‌زمان تقسیم می‌کند.