stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
انسفالوپاتی هاشیموتو
آزمایشگاه و رادیولوژی

افزایش سطح آنزیم کبد و (۵۵٪ موارد)
افزایش هورمون تحریک‌کننده تیروئید (۵۵٪ موارد)
افزایش سرعت رسوب گلبول قرمز (۲۵٪ موارد)
مایع مغزی نخاعی یافته‌های پژوهش:
افزایش پروتئین (۲۵٪ موارد)
پروتئین‌های ۱۴-۳-۳ منفی
ممکن است حاوی آنتی بادی‌های ضد تیروئید باشد
تصویربرداری رزونانس مغناطیسی ناهنجاری‌های سازگار با انسفالوپاتی (۲۶٪ موارد)
Single photon emission computed tomography هیپوپرفوزیون متمرکز و کانونی را نشان می‌دهد(۷۵٪ موارد)
آنژیوگرافی مغزی طبیعی است.
اختلالات هورمون تیروئید شایع است (> ۸۰٪ موارد):
کم‌کاری تیروئید تحت بالینی (۳۵٪ موارد)
کم‌کاری آشکار تیروئید (۲۰٪ موارد)
پرکاری تیروئید (۵٪ موارد)
یوتیروئید همراه با لووتیروکسین (۱۰٪ موارد)
یوتیروئید بدون مصرف لووتیروکسین (۲۰٪ موارد)
آنتی بادی‌های تیروئید - هر دو آنتی بادی پراکسیداز ضد تیروئید (anti-TPO و anti-تیروئید میکروزومال آنتی بادی anti-M) و آنتی بادی ضدتیرو گلوبولین (anti-Tg) – در این بیماری بالا هستند. اما سطح آن با شدت بیماری مرتبط نیست.
مطالعات الکتروآنسفالوگرام در حالیکه تقریباً همیشه غیرطبیعی است (۹۸٪ موارد) معمولاً قابل تشخیص نیست. بیشترین یافته‌ها آهسته شدن منتشر یا ژنرالیزه یا آر دی اِی پیشانی هستند. امواج تریفازیک برجسته، کاهش فاصله کانونی، اختلالات صرعی، پاسخ فوتو پاروکسیسمال و فوتو میوژنیک ممکن است دیده شود.[نیازمند منبع]
تشخیص افتراقی

بیماری آلزایمر
حوادث عروقی مغز (سکته مغزی)
Creutzfeldt-Jakob disease (CJD)
صرع
میگرن (از جمله بازیلر، همی پلژی، و شبکیه)
اشکال دیگر از آنسفالیت اتوایمنی، از جمله موارد آنسفالیت لیمبیک از قبیل ضد NMDA-آنسفالیت گیرنده
اسکیزوفرنی
نشت خود به خود مایع مغزی نخاعی
آنسفالیت ویروسی
درمان

از آنجا که بیشتر بیماران به استروئید یا سرکوب کننده‌های ایمنی پاسخ می‌دهند، این بیماری در حال حاضر به عنوان انسفالوپاتی استروئید-پاسخگو شناخته شده‌است.
درمان اولیه که معمولاً با پردنیزون خوراکی (۵۰–۱۵۰ میلی‌گرم / روز) یا با دوز بالای متیل پردنیزولون وریدی (۱ گرم / روز) برای ۳–۷ روز است. درمان هورمون تیروئید نیز در صورت نیاز انجام می‌گیرد.
شکست برخی از بیماران برای پاسخ به این خط اول درمان، باعث تولید انواع درمان‌های جایگزین شامل آزاتیوپرین، سیکلوفسفامید، کلروکین، متوترکسات، دوره ایمونوگلوبولین وریدی و تعویض پلاسما شده‌است. هیچ آزمایش کنترل شده‌ای وجود ندارد بنابراین درمان مطلوب شناخته شده نیست.
در صورت وجود تشنج، با عوامل ضد صرع معمولی کنترل می‌شود.
پیش بینی

طول مدت درمان معمولاً بین ۲ تا ۲۵ سال است. گزارش‌های قبلی نشان می‌دهد که ۹۰٪ از موارد بهبودی پس از قطع درمان نیز پایدار بوده، با این حال این با مطالعات اخیر که نشان می‌دهد که عود معمولاً پس از درمان با دوز بالای استروئید رخ می‌دهد، در تضاد است. در صورت عدم درمان، می‌تواند باعث کما و مرگ شود.
سازمان

خود ایمنی آنسفالیت داد 501(c)(۳) سازمان غیرانتفاعی ایجاد شده در سال ۲۰۱۲ بر اساس در دورهام کارولینای شمالی
هاشیموتو را انسفالوپاتی SREAT داد 501(c)(۳) سازمان غیرانتفاعی ایجاد شده در سال ۲۰۱۲
نام‌های جایگزین

SREAT
NAIM
EAATD
روابط کره شمالی و کره جنوبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 کرهٔ شمالی:  کرهٔ جنوبی
 :  
سفارتخانه: سفارتخانه
دپارتمان جبهه متحد حزب کارگران کره، پیونگ‌یانگ: وزارت اتحاد، سئول
کره شمالی و کره جنوبی قبلاً یک کشور واحد تحت امپراتوری کره بود که در سال ۱۹۱۰ توسط ژاپن مورد استعمار قرار گرفت. با پایان جنگ جهانی دوم در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ شبه جزیره کره به دو منطقه شمالی و جنوبی تقسیم شد و رسماً در سال ۱۹۴۸ کره شمالی تأسیس شد. علیرغم این جدایی، هر دو در قانون اساسی خود ادعای حاکمیت بر تمام کره را داشته‌اند و هر دو از نام «کره» در انگلیسی استفاده کرده‌اند. دو کشور از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ در جنگ کره شرکت کردند که با پیمان ترک مخاصمه کره اما بدون یک پیمان صلح به پایان رسید.
کره شمالی یک کشور با نظام تک‌حزبی است که توسط خانواده کیم اداره می‌شود. کره جنوبی قبلاً به صورت دیکتاتوری نظامی اداره می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۸۷ پس از خیزش دموکراتیک ژوئن و سپس برگزاری اولین انتخابات ریاست‌جمهوری مستقیم به دموکراتیزه شدن کامل رسید. هر دو کشور مدعی کل شبه جزیره کره و جزایر اطراف هستند. هر دو کشور در سال ۱۹۹۱ به سازمان ملل متحد پیوستند و توسط اکثر کشورهای عضو به رسمیت شناخته می‌شوند. از دهه ۱۹۷۰، هر دو کشور گفتگوهای دیپلماتیک غیررسمی را برای کاهش تنش‌های نظامی انجام داده‌اند.
در سال ۲۰۰۰، کیم دای جونگ اولین رئیس‌جمهور کره جنوبی محسوب می‌شود که ۵۵ سال پس از تقسیم شبه جزیره از کره شمالی بازدید می‌کند، در زمان کیم دای جونگ، کره جنوبی سیاست آفتاب تابان را اجرا کرد تا به روابط صلح آمیزتری با کره شمالی رسد. این سیاست، در میان موردهای دیگر، منطقه صنعتی کائسونگ را تأسیس کرد. این سیاست توسط رئیس‌جمهور بعدی رو مو هیون (که در سال ۲۰۰۷ از کره شمالی بازدید کرد و با رهبر کره شمالی کیم جونگ ایل ملاقات کرد) ادامه یافت. از طریق این دیدار، هر دو رهبر بیانیه ای را برای پیگیری صلح و بهبود روابط بین دو کره امضا کردند. با این حال، در مواجهه با انتقادات فزاینده، سیاست آفتاب تابان در دو دولت بعدی متوقف شد. در دوران ریاست جمهوری لی میونگ باک و پارک گون هه، روابط بین کره شمالی و کره جنوبی خصمانه تر شد.
با شرکت کره شمالی در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸، روابط دو کشور شاهد پیشرفت دیپلماتیک بزرگی بود و به‌طور قابل توجهی گرم تر شد. در آوریل ۲۰۱۸، دو کشور بیانیه پانمونجوم را امضا کردند. اجلاس سران بین کره شمالی و جنوبی همچنین روابط مثبت بین کره شمالی و آمریکا را تسهیل کرد. با این حال، مذاکرات در سال ۲۰۲۰ متوقف شد و روابط، به ویژه در دوران ریاست جمهوری یون سوک یول، با افزایش تنش‌های نظامی، بدتر شد.
ویرجینیا گاردنر

| ویرجینیا گاردنر | ویرجینیا گاردنر |
| --- | --- |
در سال ۲۰۲۲: در سال ۲۰۲۲
نام هنگام تولد: Virginia Elizabeth Gardner
زادهٔ: ۱۸ آوریل ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) ساکرامنتو، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه(ها): هنرپیشه، مدل
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۱–اکنون
ویرجینیا گاردنر (انگلیسی: Virginia Gardner؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۱۹۹۵) هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به موش‌های آزمایشگاهی، پروژه سالنامه، بز، هالووین و سقوط اشاره کرد.
زندگی و شغل

ویرجینیا گاردنر در ساکرامنتو کالیفرنیا به دنیا آمد. او در سال ۲۰۱۱،هنگامی که او به لس آنجلس نقل مکان کرد، در دبیرستان به صورت آنلاین شرکت کرد. در اکتبر سال۲۰۱۱ در آزمون مهارت دبیرستان کالیفرنیا شرکت کرد و اجازه نامه دریافت کرد.
عبدالکریم گراوند

| عبدالکریم گراوند | عبدالکریم گراوند |
| --- | --- |
استاندار بوشهر: استاندار بوشهر
دوره مسئولیت ۱۶ مهر ۱۳۹۶ – ۳۱ شهریور ۱۴۰۰: دوره مسئولیت ۱۶ مهر ۱۳۹۶ – ۳۱ شهریور ۱۴۰۰
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: مصطفی سالاری
پیش از: احمد محمدی‌زاده
معاون سیاسی امنیتی استانداری بوشهر: معاون سیاسی امنیتی استانداری بوشهر
دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۳۹۴ – ۱۳۹۶
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
پس از: فتح‌الله حقیقی
پیش از: مجید خورشیدی
معاون مدیر کل سیاسی وزارت کشور: معاون مدیر کل سیاسی وزارت کشور
رئیس‌جمهور: حسن روحانی
فرماندار ایلام: فرماندار ایلام
رئیس‌جمهور: سید محمد خاتمی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ شهریور ۱۳۴۳ ‏(۶۰ سال) کوهدشت، استان لرستان
ملیت: ایرانی
فرزندان: ۳
هیئت دولت: دولت دوازدهم
عبدالکریم گراوند (زاده ۱۳۴۳ کوهدشت، استان لرستان) سیاستمدار و مدیر ارشد ایرانی است که در دولت دوازدهم به عنوان استاندار بوشهر فعالیت می‌کرد. معاونت سیاسی امنیتی استانداری بوشهر ، معاونت مدیرکل سیاسی وزارت کشور در دولت یازدهم، فرمانداری شهرستان ایلام، مدیرکل سیاسی انتظامی استانداری ایلام، فرمانداری شهرستان دهلران، فرمانداری شهرستان ایوان در دولت اصلاحات بخشی از سوابق اجرایی گراوند می‌باشد.گراوند از نیروهای بسیجی وسربازان جنگ ایران عراق است که تجربه‌های مدیریتی خود را از جوانی آغاز نمود و پله پله تا وزارت کشور پیش رفته است.[نیازمند منبع]
وزارت کشور > استانداری بوشهر

عبدالکریم گراوند پس از انتصاب مصطفی سالاری به عنوان استاندار گیلان با حکم عبدالرضا رحمانی فضلی، وزیر کشور وقت به عنوان سرپرست استانداری بوشهر منصوب شد و سپس با گرفتن رای اعتماد هیئت دولت به عنوان استاندار منصوب شد.
وزارت کشور > معاون سیاسی امنیتی استاندار بوشهر

در اواسط دولت یازدهم، گراوند با پیشنهاد مصطفی سالاری استاندار پیشین بوشهر و با حکم عبدالرضا رحمانی فضلی به عنوان معاونت سیاسی امنیتی انتظامی استانداری بوشهر منصوب شد.
وزارت کشور > معاون مدیرکل سیاسی وزارت کشور

با آغاز فعالیت دولت یازدهم گراوند با حکم عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور وقت به عنوان معاون مدیرکل سیاسی وزارت کشور انتخاب شد که در این دوره مصاحبهٔ فرمانداران توسط ایشان صورت می‌گرفت.
دیگر سوابق اجرایی

فرماندار شهرستان ایلام
مدیر کل سیاسی انتظامی استانداری ایلام
فرماندارشهرستان دهلران
فرماندارشهرستان ایوان
کوه گوگرد

| کوه گوگرد | کوه گوگرد |
| --- | --- |
کوه گوگرد: کوه گوگرد
   [[File:رود شورابخاکه کوهرود آب دولاتیکوه تاغیکوه گوگردرود گل اورود ورکیکوه تاککوه طلحهکوه دزدونپارک ملی کویرچشمه سفیدآبکوه گوگرد (ایران)|{{{اندازه پایه}}}px|alt=]]   :    [[File:رود شورابخاکه کوهرود آب دولاتیکوه تاغیکوه گوگردرود گل اورود ورکیکوه تاککوه طلحهکوه دزدونپارک ملی کویرچشمه سفیدآبکوه گوگرد (ایران)|{{{اندازه پایه}}}px|alt=]]   
کوه گوگرد در شمال شرقی پارک ملی کویر قرار گرفته‌است. این کوه ۶۰۰ متر بلندتر از کویر پیرامون آن است. این تاقدیس دراز پی‌آمد فشار نیروهای پدیدآور کوههای البرز بر کویر است. بخش میانی این کوه، قدیمی‌ترین بخش و سنگ‌گچ است که خمیدگی صخره‌ای و فرسایش، صخره‌های گلی رسوبی را از روی آن زدوده‌است.

بلندترین قلهٔ این رشته با ارتفاع ۱۴۸۹ متر از سطح دریا، در شرق خط‌الرأس گچی قرار دارد. نام تاقدیس شرقی کوه تاغی است و ارتفاع بلندترین قلهٔ آن ۱۲۷۴ متر است. بستر رودخانه‌های شوراب (شورآب)، ورکی (ورگی)، آب دولاتی و گل او (گِلو) در کنارهٔ این کوه قرار گرفته‌اند.
کوههای پیرامون

کوه پایین‌دستی با ارتفاع ۷۷۶ متر کوه تاک و کوه بالادستی با ارتفاع ۱۱۶۰ خاکه کوه یا کوه گچاب نام دارد.
کوههای طلحه با ارتفاع ۱۳۹۲ متر و دزدون با ارتفاع ۱۲۰۲ متر در شرق پارک ملی کویر قرار دارند.
گسل

گسل کوه گوگرد با درازای ۸۰ کیلومتر و گسل کوه گچاب با درازای ۴۰ کیلومتر رشته‌هایی از گسل سمنان هستند.
گردنه کوهستان

گردنه میان دو کوه در اسلواکی
گردنه جایی از آب‌پخشان کوه است که کمترین بلندی را نسبت به دو قله دو طرف آن دارد. برای گذشتن از یک سمت رشته کوه به طرف دیگر، معمولاً باید از گردنه‌ای گذشت. گردنه‌ها می‌توانند دارای جاده شوسه یا آسفالته، دارای جاده مال‌رو و یا بی‌جاده باشند.
به سخن دیگر، پایین‌ترین نقطه تماس میان آب‌پخشان‌های دو کوه را گردنه می‌خوانند. در دو سوی گردنه عموماً دو دره از هر دو سوی کوه سرازیر می‌شوند که به موجب آن گردنه شکلی همانند زین اسب پیدا می‌کند.
گردنه را در ترکی استانبولی، گچید (geçid) و در ترکی آذربایجانی، گدیک (gedik) می‌خوانند.
گردنه‌های شناخته‌شده ایران

• گردنه قوچک
• گردنه دیزین
• گردنه گدوک
• گردنه حيران
• گردنه آهوان
• گردنه کولی‌کش
• گردنه قلاجه
• گردنه بیژن
• گردنه کندوان
• گردنه تلو
• گردنه رنگ زرد
• گردنه تنباکویی
• گردنه کوهین
• گردنه قسطینلار
• گردنه گن‌کولام
• گردنه ترک‌بشم
• گردنه آوج
• گردنه لاوش
• گردنه سیاه‌سنگ
• گردنه مشابشم
• گردنه صلوات‌آباد
• گردنه خماری
• گردنه نباتی
• گردنه سربیژن
پرویز دوایی

پرویز دوایی منتقد ماهنامه فیلم و نویسنده و مترجم ایرانی متولد بیست و هفت آذر ۱۳۱۴ تهران است. وی از دهه پنجاه ساکن پراگ، پایتخت جمهوری چک است.
زندگی

پرویز دوایی فارغ التحصیل دانشکده ادبیات دانشگاه تهران در رشته زبان انگلیسی است و همین تسلط به زبان باعث شد که مترجم مقالات مختلف سینمایی و متن گفتگو برای دوبله فیلم‌ها باشد.
او سال‌ها با مجلات سینمایی مختلفی همکاری و به‌عنوان منتقد فیلم شهرت پیدا کرد. از مجلاتی که با آنها همکاری کرد می‌توان به سپید و سیاه، فردوسی، رودکی، روشنفکر و سینما و نگین اشاره کرد.
برای ماهنامه سینمایی فیلم هم گاهی بهاریه یا مقاله نوشته است. آخرین مقاله اش را در ایران در سال ۱۳۵۳ در مجله سپید و سیاه با عنوان «خداحافظ رفقا» نوشت و برای یک دوره آموزشی به چکسلواکی رفت و ساکن پراگ شد.
دوایی از پایه‌گذاران کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در کنار پرویز کلانتری، عباس کیارستمی، اکبر صادقی، نورالدین زرین کلک، سیروس طاهباز و خسرو سینایی است و مدتی هم دبیر جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان در سال‌های ۵۰ و ۵۲ بود.
درسال ۱۳۸۷ به مناسبت آخرین رونمایی از کتابش در خانه هنرمندان دوستانش در مورد او گفتند. احمدرضا احمدی از دوران دوستی‌اش با پرویز دوایی گفت که سرآغازش فیلم قیصر مسعود کیمیایی بود. جمشید ارجمند دوایی را شاعری می داند که در قالب شهر فارسی شعر نمی گوید. ابراهیم حقیقی هم نقد درست فیلم را مدیون پرویز دوایی می‌داند. مسعود مهرابی معتقد است که نسل گذشته او را با نقدهای سینمایی اش می‌شناسد و نسل امروز با داستان‌هایش. در سال ۱۳۹۰ درسومین جشن جایزه کتاب سال سینمای ایران از پرویز دوایی تقدیر شد.
آثار

کتاب‌هایش لحنی نوستالژیک دارد و ریشه در خاطرات دوران کودکی و همچنین در ارتباط با سینما است. پرویز دوایی در حال حاضر ساکن پراگ است و علاوه بر آثار ترجمه ای، تالیفی در زمینه سینما مجموعه داستان ها و کتاب های دیگری را هم در کارنامه دارد.
باغ
بازگشت یکه‌سوار
سبز پری
ایستگاه آبشار
بلوار دل‌های شکسته، ۱۳۸۴
امشب در سینما ستاره، ۱۳۸۷
درخت ارغوان (نامه‌هایی از پراگ)، ۱۳۹۲
به خاطر باران (نامه‌هایی از پراگ)، ۱۳۹۳
روزی تو خواهی آمد (نامه‌هایی از پراگ)، ۱۳۹۵
خیابان شکرچیان (نامه‌هایی از پراگ)، ۱۳۹۷
ترجمه

تنهایی پرهیاهو (بهومیل هرابال)
نی سحرآمیز و چند داستان دیگر (بهومیل هرابال)
سینما به روایت هیچکاک (فرانسوا تروفو)
بچه هالیوود (زندگی‌نامه رابرت پریش)
سرگیجه (فیلمنامه ساموئل ای تیلور)
استلا (جان دوهاتوگ)
۲۰۰۱: ادیسه فضایی (آرتور سی. کلارک)
ذن در هنر نویسندگی (ری برادبری)
فن سناریو نویسی (نوشته یوجین ویل)
پرویز صبری

| پرویز صبری | پرویز صبری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۲۹ تبریز، ایران
درگذشت: ۱۰ مرداد ۱۳۹۵ تهران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: فارغ‌التحصیل  مکانیک از  دانشگاه شیراز
پیشه(ها): کارگردان و بازیگر
سال‌های فعالیت: از ۱۳۶۰
پرویز صبری (زاده ۱۳۲۹، تبریز - درگذشت ۱۰ مرداد ۱۳۹۵، تهران)، کارگردان ایرانی بود. او فارغ‌التحصیل مکانیک از دانشگاه شیراز بود. وی فعالیت سینمایی را سال ۱۳۶۰ از سیمای جمهوری اسلامی ایران آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به سرودن شعر برای کودک و نوجوان اشاره کرد.
پرویز صبری پنج ماه قبل از مرگ در تصادفی دچار فلج مغزی شد و بعد از مدت‌ها بستری بودن در بیمارستان و بعد از خروج از کما و تحمل شرایط سخت در منزل مادری ، در ۱۰ مرداد ۱۳۹۵ درگذشت.
فیلم شناسی

شنگول و منگول (۱۳۶۸)
عیالوار (۱۳۷۱)
گارد ویژه (۱۳۷۴)
مانی و ندا (۱۳۷۹)
ننه نقلی (۱۳۹۰)
کینگ رام

| کینگ رام | کینگ رام |
| --- | --- |
گروه هایپرنوا (Hypernova) در سانفرانسیسکو، آمریکا: گروه هایپرنوا (Hypernova) در سانفرانسیسکو، آمریکا
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: رامین سیدامامی
نام(های) دیگر: کینگ رام
زاده: ۱۳ فروردین ۱۳۶۰
ژانر: پست - پانک رویوال، ایندی راک
ساز(ها): گیتار، وکال، پیانو
وبگاه: http://www.kingraam.com
رامین سیدامامی (زاده ۱۳ فروردین ۱۳۶۰) با نام هنری کینگ رام خواننده، نوازنده، پادکستر و آهنگساز ایرانی در سبک راک پست پانک است. او کار خود را به عنوان خواننده اصلی در گروه هایپرنوا (Hypernova) در تهران شروع کرد و سپس در سال ۱۳۸۵ همراه با دیگر اعضای گروه هایپرنوا به نیویورک رفت و در آنجا همراه با این گروه به صورت حرفه‌ای به اجرای موسیقی پرداخت. او بعدها با نام هنری کینگ رام به‌طور مستقل به کار موسیقایی خود ادامه داد.
زندگی

کینگ رام در سال ۱۳۶۰ در بوشهر به دنیا آمد. او در کودکی همراه با خانواده به آمریکا رفت و تا ۱۰ سالگی در آنجا ماند. پس از چند سال به ایران بازگشت و در تهران ساکن شده و دوران دانش‌آموزی خود را در این شهر سپری کرد. او در سال ۷۷ بار دیگر ایران را ترک کرد و برای ادامه تحصیل به تورنتو و پس از آن به نیویورک رفت. پدرش، کاووس سیدامامی، جامعه‌شناس ایرانی بود.
موسیقی > هایپر نوا

هایپرنوا به عنوان یک گروه راک زیرزمینی در سال ۲۰۰۰ توسط رام و کامی در تهران به وجود آمد. کینگ رام همراه گروه هایپرنوا به اجرای برنامه‌های بسیاری در آمریکای شمالی پرداختند. همچنین تک‌آهنگ این گروه در بازی «راک بند ۳» استفاده شد، و در فستیوال «روز پنگی» که با حمایت گروه TED برگزار می‌شد اجرای زنده‌ای را روی صحنه برد. این گروه در نیویورک با آهنگ «جهانی» (۲۰۰۸) و آلبوم‌های «درون هرج و مرج» (به انگلیسی: Through the Chaos) (۲۰۱۰) و «استراتژی خروج» (به انگلیسی: Exit Strategy) (۲۰۱۱) به شهرت رسیدند. در بیشتر کارهای این دو آلبوم از ترانه‌های انگلیسی استفاده شده‌است که سرودهٔ خود کینگ رام هستند.
موسیقی > کینگ رام

رام در پی موفقیت‌هایش به عنوان خواننده هایپرنوا تصمیم گرفت تا به‌طور مستقل به فعالیت موسیقی بپردازد.
او اولین آلبومش را با همکاری تارا آغداشلو و اسفند با نام آواز گرگ‌ها (به انگلیسی: Song of the Wolves) در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد. آهنگ شکارچی (به انگلیسی: The Hunter) که اولین آهنگ او به زبان فارسی بود نام کینگ رام را بار دیگر در ایران به شهرت رساند. این آلبوم، آلبومی کاملاً شخصی و صادقانه بود که محتوای آن دربارهٔ عشق و فقدان بود. رام توانست افق‌های خوانندگی خودش را با خواندن به زبان مادری‌اش یعنی فارسی، گسترش دهد و این کار را با کمک شاعر ترانه‌هایش یعنی تارا آغداشلو انجام داد.
او آلبوم دوم خود را به نام کرکس (به انگلیسی: The Vulture) که به دو زبان فارسی و انگلیسی اجرا شده بود در سال ۲۰۱۴ منتشر نمود.
او آلبوم سوم خود را در ایران به‌طور رسمی به نام تا هزار و نمیدونم چند منتشر کرد که با اقبال فراوانی روبرو شد.[نیازمند منبع]
بازگشت به ایران

کینگ رام در سال ۲۰۱۴ پس از نزدیک به دو دهه بار دیگر به ایران بازگشت تا در کشور خودش به فعالیت بپردازد. او در تئاتری از سجاد افشاریان تعدادی از آهنگ‌های خود را برای اولین بار در ایران اجرا کرد. او در سال ۲۰۱۸ و به دنبال مرگ مشکوک پدرش کاووس سیدامامی به همراه برادرش ایران را به مقصد تورنتو ترک کرد.
پادکست مستی و راستی

کینگ رام در زمستان سال ۲۰۲۰، بر اساس ایدهٔ «ساخت پادکست با حضور مهمانانی که داوطلبانه مست در برابر مصاحبه‌کننده قرار می‌گیرند» ساخت پادکستی به نام «مستی و راستی» را آغاز کرد و قسمت‌های این پادکست را روی سایت خود و پلتفرم‌های ساوندکلاود، اسپاتیفای، اپل میوزیک،تلگرام و کست‌باکس و یوتیوب منتشر کرد. این پادکست با دربرداشتن موضوعاتی مانند مواد روان‌گردان و تجربه‌های مصرف‌کنندگان، موسیقی، مهاجرت، آموزش و پرورش، سینما، وقایع سیاسی روز و روان‌شناسی عمومی، حاصل گفتگوی کینگ رام با مهمانانی دعوت شده، مردم یا واگویه‌های شخصی اوست. از مهمانان این برنامه می‌توان به علی عظیمی، بابک پیامی، توکا و مانا نیستانی، آرش سبحانی، فرانک عمیدی، بهزاد عمرانی، جیسن شمس، صبا مقدمی، و عرفان پایدار و ریحانه پارسا اشاره کرد. برخی از قسمت‌های این پادکست بداهه بوده، برخی محتوای طنز دارند، و برخی دیگر با داشتن محتوایی جدی، به بازگویی خاطرات قربانیان آزار جنسی، مهاجران غیرقانونی، تجربیات فروشندگان مخدر، خط مشی فعالان حقوق زنان و… اختصاص دارند.
وحید گرجی

| وحید گرجی> اطلاعات شخصی | وحید گرجی> اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
زاده: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۳۹ تهران،  ایران
وحید گرجی متولد ۱۶ اردیبهشت ۱۳۳۹ در نیاوران (تهران) یک دیپلمات ایرانی است که در «جنگ سفارتخانه‌ها» بین فرانسه و ایران در پایان سال ۱۹۸۷ درگیر بوده است.
قضیه گرجی

در ابتدای این قضیه، وحید گرجی رسماً به عنوان مترجم ساده سفارت ایران در پاریس می‌باشد ولی به طور غیررسمی نفر دوم این سفارت است. او بدون برخورداری از مصونیت دیپلماتیک، در راستای عادی سازی روابط بین دوکشور با وزارت خارجه فرانسه کار می‌کند.
ژیل بلوک قاضی پرونده سلسله سوءقصدهای سالهای ۱۹۸۵–۱۹۸۶ من جمله سوء قصد کوچه رن اظهار می‌دارد که میخواد وحید گرجی را که با محمد مهاجر و فؤاد علی صالح معاشرت داشته است، استماع نماید.
قاضی در تاریخ ۲ ژوئن ۱۹۸۷ درخواست استماع وی را صادر می‌کند. فردای آن روز پلیس با مراجعه به منزل گرجی متوجه می‌شود که وی در منزل نیست. وحید گرجی به سفارت ایران پناه برده است و سفارت تحت نظر قرار می‌گیرد.
در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۸۷ موضوع توسط ایرانی‌ها طی یک کنفرانس مطبوعاتی علنی می‌گردد. آنها اعلام می‌نمایند که یک دیپلمات فرانسوی به نام دیدیه دسترومو، گرجی را به موقع از این امر مطلع ساخته بود.
در تاریخ ۱۳ ژوئیه نخست وزیر وقت «ژاک شیراک» به اطلاع ایرانی‌ها می‌رساند که وحید گرجی فقط زمانی می‌تواند به ایران بازگردد که دادگاه وی را استماع نموده باشد.
در تاریخ ۱۴ ژوئیه دیپلماتهای فرانسوی مقیم تهران محاصره می‌گردند و در تاریخ ۱۷ ژوئیه روابط دیپلماتیک بین دو کشور قطع می‌شود.
در این بین بازرسی پرونده نشان داد که موارد اتهام علیه گرجی تقریباً پوچ بوده است.
«شارل پاسکوا» (وزیر کشور وقت فرانسه) که در خصوص سرنوشت گروگانهای فرانسوی اسیر توسط حرب الله لبنان با ایرانی‌ها در حال مذاکره بود پیشنهاد می‌نماید تا وحید گرجی به عنوان وجه المعامله قرار گیرد.
در تاریخ ۲۸ نوامبر «روژه اوک» و «ژان لویی نورماندن» دو گروگان فرانسوی توسط حزب‌الله آزاد می‌شوند. فردای آن روز وحید گرجی توسط قاضی «ژیل بولوک» استماع می‌گردد و پس از تأیید «میشل رنو» دادستان وقت بدون هیچ اتهامی بلافاصله به ایران اخراج می‌شود. این موضوع به انتقادات تندی در برخی محافل مطبوعاتی و احزاب سیاسی فرانسه منجر می‌گردد.
پیامدهای قضیه گرجی

این مبادله منجر به اختلافات تندی بین ژاک شیراک و فرانسوا میتران در طی مناظره تلویزیونی دور دوم انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۸۸ فرانسه می‌گردد.
در طی این مناظره «فرانسوا میتران» رئیس جمهور وقت با «نگاه در چشم» ژاک شیراک نخست وزیر دوران همزیستی اعلام می‌دارد نامبرده به وی گفته بود که اسناد مجرمیت وحید گرجی را در اختیار داشته در حالی که شیراک این موضوع را صراحتاً مردود دانست.
در ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۹ فرانسوا میتران طی یک مصاحبه با فرانس اولیویه ژیسپر روزنامه‌نگار فرانسوی اعتراف می‌کند این مطالبی را که در طی مناظره تلویزیونی به ژاک شیراک نسبت داده بود هرگز توسط ژاک شیراک به او گفته نشده بود: «هیچ‌گاه از شیراک نشنیدم که تأیید کند پرونده گرجی سنگین است، بلکه وزرای او شارل پاسکوا و پاندرو این را گفته بودند نه او.»
«ژان برنارد ریمون» وزیر خارجه وقت فرانسه با تأیید این اظهارات فرانسوا میتران گرفته بود: «میتران راست گفت.» او سپس اشاره کرد که در یک جلسه ای در کاخ الیزه در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۸۷ با حضور «ژاک شیراک»، «شارل پاسکوا»، «روبر پاندرو» و خود او موضوع وحید گرجی با فرانسوا میتران و همکاران وی مطرح شد. در این جلسه او از روبر پاندرو شنید که به رئیس جمهور این جملات را ابراز داشت: «آقای رئیس جمهور، گرفتاری اصلی ما این است که پرونده گرجی خالی است!»
«الن مارسو» بازرسی که در پرونده سوء قصدهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ همکار «ژیل بولوک» بود و همچنین «شارل ویلنوو» و «پاتریس دومریتسن» که هر دو روزنامه‌نگار می‌باشند تأیید می‌کنند که از همان ابتدای این قضیه، فرانسوا میتران مطلع می‌گردد که اتهامات علیه گرجی پوچ بوده است.
«قاضی بولوک» که بی‌طرفی او توسط بخشی از اصحاب رسانه و همچنین توسط حزب سوسیالیست فرانسه و سندیکای قضات به زیر سؤال رفته بود در تاریخ ۱۳ دسامبر ۱۹۹۰ خودکشی کرد.
در سال ۱۹۹۴ وحید گرجی که در بخش خصوصی (کشت و فرآوری گیاهان دارویی) فعال شده بود از «آلن ژوپه» وزیر امور خارجه وقت فرانسه درخواست نمود ممانعت وی به ورود فرانسه لغو گردد چرا که این امر موجب آسیب به فعالیتهای شغلی وی گردیده است.
برنامه تلویزیونی

قضیه گرجی موضوع الهام فیلم تلویزیونی تحت عنوان «قضیه گرجی، تاریخچه یک همزیستی» «ساخته گیوم نیکلو» بود که در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۱۲ توسط شبکه کانال پلوس پخش شد.
سیاست در جمهوری اسلامی افغانستان

این مقاله دربارهٔ سیاست افغانستان در دوره دولت ۲۰۰۴–۲۰۲۱ است. برای وضعیت کنونی، سیاست در افغانستان را ببینید.
پس از سقوط کابل (۱۴۰۰) به دست نیروهای طالبان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ و تأسیس مجدد امارت اسلامی افغانستان که اکنون بر بیشتر کشور کنترل دفاکتو دارد، جمهوری اسلامی افغانستان عملاً فروپاشید، و حکومت افغانستان مورد مناقشه است.
افغانستان حکومت جدید موقتی به ریاست ملا محمدحسن آخند به حیث سرپرست رئیس‌الوزرای افغانستان اعلام کرد. این حکومت تحت نظارت هبت‌الله آخندزاده رهبر عالی طالبان قرار دارد. تا تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۲۱، امارت اسلامی افغانستان به عنوان حکومت دوژور افغانستان از سوی هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده‌است. نماینده منصوب جمهوری اسلامی افغانستان همچنان این کشور را در سازمان ملل متحد نمایندگی می‌کند. این نمایندگان از به رسمیت شناختن حکومت منصوب طالبان سر باز زده‌اند و کشورهای دیگر را به به رسمیت نشناختن این حکومت هم فراخوانده اند.
بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱ حکومت افغانستان شامل شورای وزیران، والی‌ها، شورای ملی با یک رئیس‌جمهور بود که به عنوان رئیس کشور و فرمانده کل قوا فعالیت می‌کردند. ساختار حکومتی افغانستان ریاستی به شکل جمهوری اسلامی و دموکراسی نیابتی بود. رئیس‌جمهور رئیس دولت محسوب می‌شد که آخرین آنها محمد اشرف غنی رئیس‌جمهور این کشور بود. در قانون اساسی که در ۱۴ جدی/دی ۱۳۸۲ تصویب شد، بر اصل تفکیک قوا تأکید شده، اما رئیس‌جمهور به نوعی، رئیس هر سه قوه مجریه، مقننه، قضایی نیز بود. رئیس‌جمهور در افغانستان با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شد و هر شخص می‌توانست فقط برای دو بار رئیس‌جمهور افغانستان شود. رئیس‌جمهور افغانستان دو معاون داشت که همزمان با وی انتخاب می‌شدند. حکومت یا قوه اجرائیه افغانستان به سه بخش شورای وزیران، والی‌ها، ولسوال‌ها تقسیم شده‌بود. قوه مقننه یا شورای ملی که در قانون اساسی به عنوان عالی‌ترین مرجع قانونگذاری تعریف شده، از دو مجلس نمایندگان (ولسی جرگه) و مجلس سنا (مشرانو جرگه) تشکیل شده‌بود. اعضای مجلس نمایندگان که ۲۵۰ نفر بود، با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شد. اعضای مجلس سنا انتصابی بودند. دیوان عالی (ستره محکمه) عالی‌ترین ارگان قضایی در کشور بود که در رأس قوه قضائیه قرار داشت. دیوان عالی افغانستان ۹ عضو داشت که تمامی آن توسط رئیس‌جمهور و با تأیید مجلس نمایندگان تعیین می‌شد. گردهمایی بزرگ افغانستان (لویه جرگه) در قانون اساسی به عنوان عالی‌ترین مظهر اراده مردم تعریف شده و تنها نهادی بود که حق تعدیل قانون اساسی را داشت. شوراهای ولایتی، شوراهای ولسوالی و شهرداری‌ها از دیگر ارگان‌های محلی در افغانستان بودند که نقش نظارتی، مشورتی و اجرائی طبق صلاحیت‌هایی که در قانون برایشان تعریف شده داشتند.
در ماده هشتم قانون اساسی افغانستان، دولت مکلف شده شده‌بود که سیاست خارجی خود را بر مبنای حفظ استقلال، منافع ملی، تمامیت ارضی، حسن هم‌جواری، احترام متقابل و تساوی حقوق تنظیم کند. در نزدیک دو دههٔ گذشته سیاست افغانستان تحت تأثیر کشورهای ناتو، به ویژه ایالات متحده آمریکا، در تلاش برای تثبیت و دموکراتیزه کردن کشور بوده‌است. طبق قانون اساسی در افغانستان باید هفت انتخابات برگزار می‌شد که شامل انتخابات ریاست جمهوری، مجلس نمایندگان، شوراهای ولایتی، شوراهای ولسوالی‌ها/فرمانداری‌ها، شهرداری‌ها، شوراهای شهرداری‌ها و روستا می‌شود. اما فقط برای ریاست جمهوری (۱۳۸۳ – ۱۳۸۸ – ۱۳۹۳ - ۱۳۹۸)، مجلس نمایندگان (۱۳۸۴ – ۱۳۸۹ – ۱۳۹۷) و شوراهای ولایتی (۱۳۸۴–۱۳۸۸ - ۱۳۹۳) انتخابات برگزار شد. متصدی انتخابات در افغانستان کمیسیون مستقل انتخابات است که ۹ عضو دارد و از سوی رئیس‌جمهور تعیین می‌شود.