stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
زمان انتقام

| زمان انتقام | زمان انتقام |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: آدولفو آریستارائین
تهیه‌کننده: هکتور الیورا
نویسنده: آدولفو آریستارین
بازیگران: فدریکو لوپی اولیس دومونت  آلدو باربرو انریکه لیپوراس آرتورو مالی رودولفو رانی
موسیقی: امیلیو کائودرر
فیلم‌بردار: هوراسیو مایرا
تدوین‌گر: ادواردو لوپز
تاریخ‌های انتشار:  ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۱ (۱۹۸۱-۰۷-۳۰)  
مدت زمان: ۱۱۲ دقیقه
کشور: آرژانتین
زبان: اسپانیایی 
زمان انتقام (انگلیسی: Time for Revenge) یک فیلم جنایی و درام به نویسندگی و کارگردانی آدولفو آریستارائین محصول سال ۱۹۸۱ سینمای آرژانتین که برندهٔ ۱۰ جایزه شد که از آن‌ها می‌توان به جایزه بهترین فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم مونترآل اشاره کرد.
جیمز کان

| جیمز کان | جیمز کان |
| --- | --- |
کان در ۱۹۷۶: کان در ۱۹۷۶
نام هنگام تولد: جیمز ادموند کان
زادهٔ: ۲۶ مارس ۱۹۴۰ نیویورک سیتی، ایالات متحده
درگذشت: ۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ (۸۲ سال) height = 186cm لس آنجلس، ایالات متحده
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۱–۲۰۲۲
همسران: دی جی متیس (ا. ۱۹۶۰–ج. ۱۹۶۶) شیلا ماری رایان (ا. ۱۹۷۶–ج. ۱۹۷۷) اینگرید هاجک (ا. ۱۹۹۰–ج. ۱۹۹۵) لیندا استوکس (ا. ۱۹۹۵–ج. ۲۰۱۷)
فرزندان: ۵، از جمله اسکات کان
جیمز ادموند کان (انگلیسی: James Edmund Caan؛ ۲۶ مارس ۱۹۴۰ – ۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲) بازیگر آمریکایی بود. او برای نقش‌آفرینی‌هایش نامزد دریافت یک جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ امی و چهار جایزهٔ گلدن گلوب شده بود. در سال ۱۹۷۸ ستاره‌ای با نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود نصب شد.
عمده شهرت کان به خاطر نامزدی جایزه اسکار برای نقش‌های سانی کورلئونه در فیلم پدرخوانده و نقش پل شلدون در فیلم میزری است.
زندگی‌نامه

جیمز کان در محله برانکس نیویورک زاده شد. پدر او قصاب بود.
جیمز کان در آغاز می‌خواست بازیکن فوتبال آمریکایی باشد. اما هنگامیکه شروع به تحصیل در دانشگاه هوفسترا کرد به بازیگری علاقه‌مند شد. او در همان دانشگاه با فرانسیس فورد کوپولا آشنا شد.
کان در دهه ۱۹۶۰ در چند فیلم از جمله خط قرمز ۷۰۰۰ و ال دورادو بازی کرد. اما بازی در فیلم پدرخوانده در سال ۱۹۷۲ او را به بازیگری‌شناس بدل کرد. او برای بازی در نقش برادر مایکل کورلئونه نامزد جایزه اسکار برای نقش بهترین هنرپیشه مکمل شد. در آغاز او می‌خواست نقش مایکل کورلئونه را بازی کند و مدیران استودیو پارامونت پیکچرز او را می‌پسندیدند. اما فرانسیس کاپولا بر بازی آل پاچینو برای آن نقش پافشاری می‌کرد. برای ساختن صحنه تیراندازی و مرگ کان در آن فیلم، بیش از ۱۴۰ کیسه خون انفجاری روی بدن او نصب کردند.
کان در اوایل دهه ۱۹۸۰ برای مدتی کمتر دیده شد. برخی آنرا به اعتیاد به مواد مخدر و مرگ خواهرش مرتبط می‌دانند. او با بازی موفق در فیلم‌هایی مانند اِلف و فلاکت به سینما بازگشت.
مرگ

جیمز کان در سال‌های آخر عمر خود بیشتر در توییتر فعال بود و دنبال‌کننده‌های زیادی داشت. او توییت‌هایش را با گزاره‌هایی «آخر توییت» به پایان می‌رساند. در آخرین پست توییتری آمده است: «با نهایت اندوه درگذشت جیمی را در غروب روز ششم ژوئیه اعلام می‌کنیم… آخر توییت.»
کان در ۶ ژوئیه ۲۰۲۲ در سن ۸۲ سالگی در لس آنجلس درگذشت. راب راینر، فرانسیس فورد کاپولا، باربارا استرایسند، آل پاچینو و آدام سندلر و دیگران به کان ادای احترام کردند.
گزیده فیلم‌شناسی

| عنوان | سال | نقش | توضیحات |
| --- | --- | --- | --- |
| ایرما خوشگله | ۱۹۶۳ | Soldier with radio | (در عنوان‌بندی نیامده) |
| ال‌دورادو | ۱۹۶۶ | Alan Bourdillion Traherne ('میسیسیپی') |  |
| بازی‌ها | ۱۹۶۷ | پائول مانتگامری |  |
| شمارش معکوس | ۱۹۶۸ | Lee Stegler |  |
| مردمان باران | ۱۹۶۹ | Jimmy Kilgannon (قاتل) |  |
| فرار کن، خرگوش | ۱۹۷۰ | فرار کن، خرگوش |  |
| پدرخوانده | ۱۹۷۲ | سانی کورلئونه | نامزدی – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزدی – جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد |
| آزادی سیندرلا | ۱۹۷۳ | جان بگز جونیور |  |
| قمارباز | ۱۹۷۴ | اکسل فرید | نامزدی – جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام |
| پدرخوانده: قسمت دوم | ۱۹۷۴ | Sonny Corleone | (در عنوان‌بندی نیامده cameo) |
| رولربال | ۱۹۷۵ |  |  |
| بانوی مسخره | ۱۹۷۵ |  |  |
| پلی در دوردست | ۱۹۷۷ | سرگرد ادی دوئن |  |
| ۱۹۴۱ | ۱۹۷۹ | Sailor in fight | (در عنوان بندی نیامده) |
| سارق | ۱۹۸۱ | فرانک |  |
| یکی و دیگری | ۱۹۸۴ |  |  |
| دیک تریسی | ۱۹۹۰ | Spud Spaldoni |  |
| میزری | ۱۹۹۰ | پائول شلدون | نامزدی – Saturn Award for Best Actor |
| برای پسران | ۱۹۹۱ | ادی اسپارکس |  |
| عقب‌مانده تاریک | ۱۹۹۱ |  |  |
| ماه عسل در وگاس | ۱۹۹۲ |  |  |
| گوشت و استخوان | ۱۹۹۳ |  |  |
| طرح | ۱۹۹۳ |  |  |
| ستاره قطبی | ۱۹۹۶ | شان مک‌لنن |  |
| منور | ۱۹۹۶ | آقای هنری |  |
| پاک‌کن | ۱۹۹۶ | U.S. Marshal Robert Deguerin |  |
| ضدگلوله | ۱۹۹۶ |  |  |
| این پدر من است | ۱۹۹۸ |  |  |
| میکی زاغه | ۱۹۹۹ |  |  |
| محوطه | ۲۰۰۰ |  |  |
| شهر ارواح | ۲۰۰۲ |  |  |
| داگویل | ۲۰۰۳ | The Big Man |  |
| الف | ۲۰۰۳ | والتر هابز |  |
| اسمارت را بگیر | ۲۰۰۸ | رئیس |  |
| نیویورک، دوستت دارم | ۲۰۰۹ | Mr. Riccoli | (segment "Brett Ratner") |
| مردان متوسط | ۲۰۰۹ |  |  |
| ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی | ۲۰۰۹ | تیم لاک‌وود (پدر فلینت) | (صدا) |
| جرم هنری | ۲۰۱۰ | مکس |  |
| جدایی | ۲۰۱۱ | Mr. Seaboldt |  |
| پیوندهای خونی | ۲۰۱۳ | Leon Pierzynski |  |
| ابری با احتمال بارش کوفته قلقلی ۲ | ۲۰۱۳ | تیم لاک‌وود (پدر فلینت) | (صدا) |
| سرزمین‌های مقدس | ۲۰۱۷ |  |  |
کان در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۰
رابرت تیلور (دانشمند رایانه)

| رابرت تیلور (دانشمند رایانه) | رابرت تیلور (دانشمند رایانه) |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ فوریه ۱۹۳۲ دالاس
ملیت: ایالات متحده آمریکا
محل تحصیل: دانشگاه متودیست جنوبی دانشگاه تگزاس در آستین
شناخته‌شده برای: Internet pioneer Computer networking & Communication systems Modern personal computing
جوایز: ACM Software Systems Award (1984) انجمن ماشین‌های حسابگر Fellow (1994) مدال ملی فناوری و نوآوری (۱۹۹۹) جایزه چارلز استارک دراپر (۲۰۰۴) Computer History Museum Fellow (2013)
پیشینه علمی: پیشینه علمی
شاخه(ها): علوم رایانه
محل کار: دارپا زیراکس پارک دیجیتال ایکویپ‌منت کورپوریشن
 :  
رابرت  (انگلیسی: Robert Taylor؛ زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۳۲ - درگذشته ۱۳ آوریل ۲۰۱۷) یک دانشمند رایانه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او به باب تیلور، یک پیشگام آمریکایی در اینترنت معروف بود که تیم‌هایی را رهبری می‌کرد که کمک‌های عمده‌ای به رایانه شخصی و سایر فناوری‌های مرتبط داشتند. او مدیر دفتر تکنیک‌های پردازش اطلاعات دارپا از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹، مؤسس و سپس مدیر آزمایشگاه علوم رایانه زیراکس پارک از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳، و مؤسس و مدیر مرکز تحقیقات سیستم‌های شرکت دیجیتال ایکویپ‌منت کورپوریشن تا سال ۱۹۹۶ بود.
به طور منحصر به فرد، تیلور هیچ آموزش رسمی آکادمیک یا تجربه پژوهشی در علوم رایانه نداشت. سورو اورنشتاین، تیلور را به یک«پیانیست کنسرت بدون انگشت» تشبیه کرد، برداشتی که توسط مورخ لسلی برلین تایید شد: «تیلور می‌توانست ملودی ضعیفی را از دور بشنود، اما خودش نمی‌توانست آن را بنوازد. او می‌دانست که برای تقریب صدا باید در مقیاس بالا یا پایین حرکت کند، می‌توانست تشخیص دهد که یک نت اشتباه است، اما برای ساخت موسیقی به شخص دیگری نیاز داشت.»
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال ملی فناوری و نوآوری و جایزه چارلز استارک دراپر شده است.  تیلور به خاطر دیدگاه سطح بالای خود شناخته شده بود: «اینترنت در مورد فناوری نیست، بلکه در مورد ارتباطات است. اینترنت افرادی را که علایق، ایده‌ها و نیازهای مشترکی دارند، صرف نظر از جغرافیا، به هم متصل می‌کند.»
اوایل زندگی

رابرت دبلیو تیلور در سال ۱۹۳۲ در دالاس، تگزاس به دنیا آمد. پدر خوانده او، کشیش ریموند تیلور، یک وزیر متدیسم بود که دارای مدرک تحصیلی از دانشگاه متدیست جنوبی، دانشگاه تگزاس در آستین و مدرسه الهی ییل بود. خانواده (از جمله مادر خوانده تیلور، آدری) در دوران کودکی تیلور بسیار دوره گرد بودند و از ناحیه‌ای به محله دیگر نقل مکان می‌کردند. او که چندین واحد درسی را به دلیل ثبت نام در مدرسه تجربی رد کرد، تحصیلات عالی خود را در دانشگاه متدیست جنوبی در سن ۱۶ سالگی در سال ۱۹۴۸ آغاز کرد.
تیلور سپس در طول جنگ کره (۱۹۵۲-۱۹۵۴) در ایستگاه هوایی نیروی دریایی دالاس، قبل از بازگشت به تحصیلات خود در دانشگاه تگزاس در آستین تحت لایحه GI، در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد. او در دانشگاه UT یک "دانشجوی حرفه‌ای" بود و دوره‌هایی را گذراند. در سال ۱۹۵۷، مدرک کارشناسی روانشناسی تجربی را کسب کرد.
او متعاقباً در سال ۱۹۵۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روانشناسی از تگزاس دریافت کرد. او با پیشینه خود در روانشناسی تجربی و ریاضیات، تحقیقات خود را در علوم اعصاب، روان آکوستیک و سیستم عصبی شنوایی دانشجوی کارشناسی ارشد به پایان رساند. به گفته تیلور،«من در دپارتمان دستیاری تدریس داشتم، و آنها از من می ‌خواستند دکترا بگیرم، اما برای گرفتن دکترای روانشناسی در آن روزها، شاید هنوز امروز، باید واجد شرایط باشید و دوره هایی را در روانشناسی غیرعادی، روانشناسی اجتماعی، روانشناسی بالینی، روانشناسی کودک بگذرانید، که به هیچ کدام از آنها علاقمند نبودم.»
پس از ترک تگزاس، تیلور به مدت یک سال در آکادمی هاوی، یک مدرسه آمادگی مشترک در فلوریدا، به تدریس ریاضی و مربیگری بسکتبال پرداخت.
تیلور در شرکت‌های هواپیماسازی با دستمزدهای بهتر به شغل مهندسی مشغول شد. او در طراحی MGM-31 Pershing به عنوان یک مهندس ارشد سیستم برای پیمانکار دفاعی مارتین ماریتا (۱۹۶۰-۱۹۶۱) در اورلاندو، فلوریدا مشارکت کرد.
در سال ۱۹۶۲، پس از ارائه یک پیشنهاد تحقیقاتی برای یک نمایشگر شبیه‌سازی کنترل پرواز، از او برای پیوستن به دفتر تحقیقات و فناوری پیشرفته ناسا به عنوان مدیر برنامه منصوب به بخش کنترل پرواز و نمایش خدمه دعوت شد.
بازنشستگی و مرگ

تیلور در سال ۱۹۹۶ از DEC بازنشسته شد. پس از طلاق (مصادف با خروج او از زیراکس)، او در خانه‌ای منزوی در وودساید، کالیفرنیا زندگی می‌کرد. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۷، او در خانه خود در وودساید، کالیفرنیا درگذشت. پسرش گفت که از بیماری پارکینسون و سایر مشکلات سلامتی رنج می‌برد.
خیابان انقلاب اسلامی

|  خیابان انقلاب اسلامی |  خیابان انقلاب اسلامی |
| --- | --- |
خیابان انقلاب: خیابان انقلاب
اطلاعات مسیر: اطلاعات مسیر
طول: ۵ کیلومتر (۳٫۱ مایل)
تقاطع‌های بزرگ: تقاطع‌های بزرگ
انتهای شرقی:  میدان امام حسین  خیابان دماوند  خیابان هفده شهریور
انتهای غربی:  میدان انقلاب  خیابان آزادی  خیابان کارگر
موقعیت: موقعیت
شهرهای بزرگ: تهران بزرگ
 :  
سامانه بزرگراهی: سامانه بزرگراهی
بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها: بزرگ‌راه‌های ایران  آزادراه‌ها
خیابان انقلاب اسلامی (نام پیشین: خیابان شاهرضا) خیابانی غربی-شرقی و یکی از خیابان‌های مهم و مرکزی شهر تهران به درازای ۵ کیلومتر است که از سوی غرب از میدان انقلاب و در دنبالهٔ خیابان آزادی آغاز شده و در سوی شرقی در میدان امام حسین و آغاز خیابان دماوند پایان می‌یابد. قسمت شمالی این خیابان مربوط به شهرداری منطقه ۶ و ۷ و قسمت جنوبی آن مربوط به شهرداری منطقه ۱۱ و ۱۲ می‌باشد.
این خیابان به‌علت جای‌گرفتن دانشگاه تهران و کتابفروشی‌های بزرگ و نشریات در کنارهٔ آن، از خیابان‌های مهم تهران است که یکی از خیابان‌های اصلی شهر در راهپیمایی‌ها و از کانون‌های گردهمایی‌های خیابانی به‌ شمار می‌آید.
مسیر

خیابان انقلاب اسلامی از شرق از میدان امام حسین آغاز شده و در جهت غربی نخست خیابان آیت‌الله مدنی و سپس گرگان (سرتیپ نامجو) آن را قطع می‌کند. خیابان انقلاب سپس در جهت غربی به پل چوبی می‌رسد. پل چوبی تقاطع خیابان انقلاب با خیابان سپاه است. خیابان سپاه از سمت شمال شرق از میدان عشرت‌آباد (سپاه) می‌آید و تا دروازه شمیران ادامه دارد. تقاطع‌های مهم بعدی خیابان انقلاب پس از پل چوبی به ترتیب عبارتند از: پیچ شمیران، دروازه دولت، میدان فردوسی، چهارراه کالج، چهارراه ولیعصر و در انتها، میدان انقلاب اسلامی.
پیچ شمیران نام محلی است که جاده قدیم شمیران (خیابان دکتر علی شریعتی) از خیابان انقلاب منشعب شده و به سمت شمال شرق می‌رود. دروازه دولت هم در تقاطع روزولت (دکتر مفتح) با انقلاب قرار دارد. کمی جلوتر از دروازه دولت، خیابان لاله‌زار نو از خیابان انقلاب منشعب می‌شود که از خیابان‌های قدیمی و معروف تهران است. پس از آن، خیابان شهید سپهبد قرنی در گذر خود از خیابان انقلاب و تبدیل شدن به خیابان فردوسی، میدان فردوسی را تشکیل می‌دهد. بیشتر به سمت غرب، تقاطع انقلاب و خیابان حافظ، چهارراه کالج نام دارد که در دو سوی آن دانشگاه پلی‌تکنیک (صنعتی امیرکبیر) و تالار رودکی (وحدت) به اضافه سفارت روسیه از مکان‌های قابل توجه این محل هستند. خیابان انقلاب سپس در ادامه راه تئاتر شهر را در سمت چپ خود دارد و به چهارراه ولی‌عصر می‌رسد. جلوتر از این چهارراه راستهٔ کتاب‌فروشی‌های جلو دانشگاه تهران شروع می‌شود و خیابان انقلاب با گذر از سردر دانشگاه تهران و سپس تالار مولوی در سمت راست خود نهایتاً به میدان انقلاب اسلامی  می‌رسد که ادامه آن در همان راستای خیابان انقلاب پس از این میدان، خیابان آزادی نام‌گذاری شده‌است.
مترو

ایستگاه‌های مترو امام حسین (در ابتدای خیابان)، دروازه دولت، میدان فردوسی، تئاتر شهر، و میدان انقلاب اسلامی در این خیابان قرار دارند.
تقاطع ها

|  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |  از شرق به غرب  |
| --- | --- | --- |
| میدان امام حسین |  خیابان دماوند  خیابان هفده شهریور |  |
|  |  خیابان خواجه نصیرالدین طوسی |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی میدان امام حسین:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی میدان امام حسین
ایستگاه متروی امام حسین: ایستگاه متروی امام حسین
|  |  خیابان مدنی |  |
| پل چوبی |  خیابان سپاه  خیابان ابن سینا |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی پل چوبی:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی پل چوبی
  دوربرگردان :   دوربرگردان 
| پیچ شمیران |  خیابان شریعتی |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی شریعتی:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی شریعتی
| دروازه دولت |  خیابان مفتح  خیابان سعدی |  |
ایستگاه متروی دروازه دولت: ایستگاه متروی دروازه دولت
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی دروازه دولت:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی دروازه دولت
|  |  خیابان لاله زار |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی میدان فردوسی:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی میدان فردوسی
| میدان فردوسی |  خیابان فردوسی  خیابان قرنی |  |
ایستگاه متروی میدان فردوسی: ایستگاه متروی میدان فردوسی
|  |  خیابان استاد نجات الهی(ویلا) |  |
| چهارراه کالج | خیابان حافظ |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی چهارراه ولیعصر:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی چهارراه ولیعصر
| چهارراه ولیعصر | خیابان ولی‌عصر |  |
ایستگاه متروی تئاتر شهر: ایستگاه متروی تئاتر شهر
|  |  خیابان فلسطین |  |
|  |  خیابان وصال شیرازی(وزرا) |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی دانشگاه تهران:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی دانشگاه تهران
|  |  خیابان قدس |  |
|  |  خیابان فخر رازی |  |
|  |  خیابان دوازدهم فروردین |  |
 BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی میدان انقلاب:  BRT 1 ایستگاه بی‌آرتی میدان انقلاب
ایستگاه متروی میدان انقلاب: ایستگاه متروی میدان انقلاب
| میدان انقلاب |  خیابان آزادی  خیابان کارگر |  |
 از غرب به شرق :  از غرب به شرق
نگارخانه

تابلوی خیابان انقلاب
خیابان ۱۶ آذر
خیابان انقلاب از نمای شرق به غرب
خیابان انقلاب تقاطع خیابان ولیعصر
پژوهشگاه فرهنگ و هنر
(خانه رستم گیو)
سردر دانشگاه تهران
ایستگاه‌های مترو

ایستگاه متروی تئاتر شهر
ایستگاه متروی فردوسی
ایستگاه متروی دروازه دولت
ایستگاه متروی امام حسین
نقشه بخشی از خیابان شاهرضا. از کتاب: راهنمای شهر تهران، نشریه شهربانی کل کشور و دائره جغرافیایی ارتش. چاپخانه ارتش: ۱۳۲۸.
کورتزیو مالاپارته

| کورتزیو مالاپارته | کورتزیو مالاپارته |
| --- | --- |
نام اصلی: Kurt Erich Suckert
زاده: ۹ ژوئن ۱۸۹۸ پراتو،
درگذشته: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۷ (۵۹ سال) ریه
پیشه: نویسنده، خبرنگار و دیپلمات
زمینه کاری: نمایش‌نامه‌نویس
ملیت:  ایتالیا
کورتزیو مالاپارته (به ایتالیایی: Curzio Malaparte) (زاده ۹ ژوئن ۱۸۹۸ – درگذشته ۱۹ ژوئیه ۱۹۵۷) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، خبرنگار و دیپلمات ایتالیایی بود.
زندگی

وی در جنگ جهانی اول به ارتش فرانسه پیوست و پس از مجروح شدن در «جنگ شامپانی»، نشان «صلیب جنگ» (بزرگ‌ترین نشان جنگی فرانسه) را دریافت کرد. پس از بازگشت به ایتالیا به حزب فاشیست پیوست. اما رفته رفته با اندیشه‌های موسولینی مخالفت کرد و با وخامت اوضاع سیاسی در ایتالیا به فرانسه و انگلستان سفر کرد. در سال ۱۹۳۱ پس از بازگشت به ایتالیا از حزب فاشیست استعفا داد و کتاب «فن کودتا» را که علیه هیتلر بود منتشر کرد. با انتشار این کتاب به مدت پنج سال به جزیره‌ای در سیسیل تبعید شد. در سال ۱۹۴۱ به عنوان خبرنگار جنگی راهی جبهه روسیه و فنلاند شد و به خاطر گزارش‌هایش توسط آلمانی‌ها به چهار ماه اقامت در اردوگاه‌های کار اجباری محکوم شد. از سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ جهانی دوم رابط متفقین و پارتیزان‌های ایتالیایی بود.
آثار در فارسی

قربانی (کاپوت)، ترجمه محمد قاضی
ترس جان (پوست)، ترجمه بهمن محصص
تکنیک کودتا، مدیا کاشیگر
شورش نیکنام

| شورش نیکنام | شورش نیکنام |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۶۸ مهاباد، استان آذربایجان غربی، ایران
درگذشت: ۵ آذر ۱۴۰۱ (۳۳ سال) ارومیه، استان آذربایجان غربی، ایران
علت مرگ: شدت جراحات ناشی از شلیک گلوله توسط نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
آرامگاه: روستای قلعه‌جوغه از توابع مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران
شناخته‌شده برای: کشته‌شدن در خیزش ۱۴۰۱ ایران
شورش نیکنام (۱۳۶۸ – ۵ آذر ۱۴۰۱) یکی از شهروندان کُرد اهل مهاباد بود که در خیزش ۱۴۰۱ ایران مجروح شد و مدتی بعد جان‌باخت.
زندگی

سلیمان نیکنام معروف به شورش نیکنام در سال ۱۳۶۸ متولد شد. او به همراه همسر و دختر خردسالش در شهر کُردنشین مهاباد در استان آذربایجان غربی زندگی می‌کرد.
کشته شدن

شورش نیکنام ۲۶ آبان ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات مردم شهر مهاباد در محلهٔ پشت‌تپ، از سوی نیروهای سپاه پاسداران از ناحیهٔ سینه و شکم مورد اصابت گلوله جنگی قرار گرفت و به شدت زخمی شد. پس از آن به بیمارستان سیدالشهدا ارومیه منتقل شد و طی ده روز، تحت تدابیر شدید امنیتی در این بیمارستان بستری بود. او سرانجام عصر ۵ آذر ۱۴۰۱ به علت شدت جراحات جان‌باخت.
پیکر شورش نیکنام ۹ آذر ۱۴۰۱ در روستای قلعه‌جوغه از توابع بخش مرکزی شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی ایران به خاک سپرده شد.
حواشی

جمعی از مردم مهاباد در مراسم خاکسپاری شورش نیکنام حضور یافتند و شعارهایی از جمله «شورش قهرمانه، شهید کردستانه» سر دادند.
همسر شورش نیکنام در مراسم خاکسپاری بر سر مزار او گفت: «زن نیستم اگر انتقامت را نگیرم. شهید نمی‌میرد.»
ویدئوهایی از لالایی خواندن مادر شورش نیکنام در آرامگاه فرزندش، مورد توجه کاربران فضای مجازی و رسانه‌ها قرار گرفت.
دادستان مهاباد با تأیید جان‌باختن شورش نیکنام به علت اصابت تیر، مرگ او را مشکوک خواند و گفت در این مورد پرونده قضایی تشکیل شده‌است.
رندی تراویز

| رندی تراویز | رندی تراویز |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۴ مهٔ ۱۹۵۹ ‏(۶۵ سال)
ژانر: کانتری، گاسپل
سال‌های فعالیت: ۱۹۷۸–اکنون
ناشر(ان): Paula, وارنر براز. رکوردز، DreamWorks Nashville، Word/Warner/Curb
همکاری‌های مرتبط: الن جکسون، Paul Overstreet، جاش ترنر، دالی پارتن، کری آندروود، Matt Kennon، کنی چزنی
رندی تراویز (انگلیسی: Randy Travis؛ زادهٔ ۴ مهٔ ۱۹۵۹) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم سگ سیاه، فرانک و جسی و رنجرهای تگزاس اشاره کرد.
آناتاپندیکا

| آناتاپندیکا | آناتاپندیکا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱ ژانویهٔ ۰۶۰۰ شراوستی
درگذشت: ۱ ژانویهٔ ۰۵۰۰ شراوستی
عنوان: رئیس مرد حامی
همسر: Puññalakkhanā
فرزندان: Kāla, Mahā-Subhaddā, Cūla-Subhaddā and Sumanā
آناتاپندیکا (انگلیسی: Anathapindika; ۱ ژانویهٔ ۰۶۰۰ – ۱ ژانویهٔ ۰۵۰۰) تاجر، بانکدار و بشردوستی بود که حامی اصلی بودا دانسته می‌شود.
داسا (سانسکریت)

داسا (انگلیسی: Dasa)، واژه‌ای سانسکریت است که در متون هندی باستانی مانند ریگ‌ودا، متون دینی پالی و ارته‌شاستره یافت می‌شود. این اصطلاح ممکن است به معنای «برده»، «دشمن» یا «بنده» باشد، اما داسا یا داسیو می‌توانند معانی زیر را نیز داشته باشند: «بنده خدا»، «عابد»، «نیت‌خواه» یا «کسی که تسلیم خدا شده است». داسا ممکن است پسوند یک نام خاص برای نشان دادن «برده» یک شخص محترم یا یک خدای خاص باشد.
داسا در برخی زمینه‌ها به داسیو و اسوراها نیز مربوط می‌شود که برخی از محققان بسته به بافتی که این کلمه در آن به کار می‌رود، به «دیو»، «نیروهای مضر ماوراء طبیعی»، «برده»، «خدمت‌کار» یا «بربر» ترجمه شده‌اند.
فرانسوا فلدمن

| فرانسوا فلدمن | فرانسوا فلدمن |
| --- | --- |
فرانسوا فلدمن در سال ۲۰۱۳ میلادی: فرانسوا فلدمن در سال ۲۰۱۳ میلادی
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: فرانسوا فلدمن
زاده: ۲۳ مهٔ ۱۹۵۸ ‏(۶۶ سال)
خاستگاه: فرانسه
ژانر: پاپ
پیشه(ها): ترانه‌سرا، خواننده
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۴
همکاری‌های مرتبط: جونیس جَمیسون
فرانسوا فلدمن (فرانسوی: François Feldman‎؛ زادهٔ ۲۳ مهٔ ۱۹۵۸) یک ترانه‌سرا و خواننده اهل فرانسه است. وی بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد.
او در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی، موفقیت فراوانی در زمینهٔ موسیقی پاپ در فرانسه داشت.
پارک جی سونگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
Korean name: Korean name
هانگول: 박지성
هانجا: 朴智星
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Bak Jiseong
مک‌کیون–ریشاور: Pak Chisŏng
پارک جی سونگ (هانگول:박지성) (زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۹۸۱ در سئول)، بازیکن سابق فوتبال اهل کره جنوبی است. او به همراه تیم ملی فوتبال کشورش به مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲ که به‌طور مشترک در ژاپن و کره جنوبی برگزار می‌شد، صعود کرده‌است.
زندگی و حرفه

پارک در سئول پایتخت کره جنوبی به دنیا آمد و در شهر سوون که یکی از شهرهای اقماری اطراف سئول است، بزرگ شد. او در زمانی که در دبیرستان مشغول تحصیل بود، به دلیل قد کوتاهش از سوی هیچ باشگاه حرفه‌ای پذیرفته نمی‌شد. پس از آن، در حالی که مربی تیم دبیرستانی‌اش او را اکیداً به مربی جدیدش توصیه می‌کرد به تیم فوتبال دانشگاه میونگجی پیوست و پس از یک سال با باشگاه کیوتو پورپل سانگا ژاپن قرارداد بست.
تیم‌های باشگاهی

پس از جام جهانی، گاس هیدینک، سرمربی پیشین تیم ملی کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲، که سرمربی‌گری باشگاه هلندی پی‌اس‌وی آیندهوون را پذیرفته بود، او را در سال ۲۰۰۳ به همراه دیگر ملی‌پوش کره‌ای لی یونگ پیو به آن باشگاه منتقل کرد. پس از دو فصل بازی درخشان در تیم هلندی، در سال ۲۰۰۵ به باشگاه منچستریونایتد پیوست و بازی‌های زیادی برای این تیم انجام داد.
بعد از گذراندن ۷ فصل موفق در منچستر یونایتد سرانجام پارک در نهم ژوئیه ۲۰۱۲ و با مبلغ ۵ میلیون یورو قرارادادی دو ساله با کویینز پارک رنجرز منعقد کرد. او شماره ۷ این باشگاه را به تن کرد و به عنوان کاپیتان تیم نیز انتخاب شد.
وی پس از پشت سر گذاشتن یک فصل نا موفق در کوئینزپارک رنجرز در ژوئیه ۲۰۱۳ به آیند هوون بازگشت.
تیم ملی

پارک جی سونگ بازی برای تیم ملی کره جنوبی را از سال ۲۰۰۲ آغاز کرد. پیش از آن او از سن ۱۹ سالگی در تیم ملی امید کشورش بازی می‌کرد.
کیوئلز، پرتغال

Cidade/شهر در Lisbon, 23x15px|border |alt=|link= پرتغال
| Queluz | Queluz |
| --- | --- |
Cidade/شهر: Cidade/شهر
The front facade of the Queluz National Palace, with one of the ornate fountains: The front facade of the Queluz National Palace, with one of the ornate fountains
  مهر:   مهر
منطقه: Lisbon
Subregion: Greater Lisbon
منطقه: ناحیه لیسبون
شهرستان: سینترا
شهرستان: سینترا
Parishes:  3 Massamá Monte Abraão Queluz 
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۷۸۲۷۳
 : Refers to the urbanized portions of the parishes of Massamá، Monte Abraão و Queluz only
اهلیت‌نام: Sintrense
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۰ (زمان اروپای غربی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۱ (WEST)
2745-NNN: ۲۷۴۵–۰۰۰:۲۷۴۵–۹۹۹
Postal Zone: (+351) 262 XX XX XX
کد ایزو ۳۱۶۶: PT
وبگاه: http://www.cm-sintra.pt
شهر کِلوز (به پرتغالی: Queluz, Portugal) در سینترا در کشور پرتغال واقع شده است. جمعیت این شهر ۱۱۶٬۱۲۴ نفر است. در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۷ به عنوان شهر شناخته شد.
ترکی کریک، کنتاکی

Unincorporated community
| Turkey Creek | Turkey Creek |
| --- | --- |
Unincorporated community: Unincorporated community
State: کنتاکی
County: Pike
ارتفاع: ۶۵۶ فوت (۲۰۰ متر)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کدs: 41570
GNIS feature ID: 505585
ترکی کریک، کنتاکی (به انگلیسی: Turkey Creek, Kentucky) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتاکی واقع شده‌است.
خصوصیات

ترکی کریک ۱۹۹٫۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سیدنی پولاک

| سیدنی پولاک | سیدنی پولاک |
| --- | --- |
پولاک در ۲۰۰۶: پولاک در ۲۰۰۶
زادهٔ: ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ لافیت، ایندیانا، ایالات متحده
درگذشت: ۲۶ مهٔ ۲۰۰۸ (۷۳ سال) پسیفیک پلسیدس، لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده
علت مرگ: بیماری سرطان
ملیت: آمریکایی
پیشه: سینما
همسر: کلر گلیسولد (۲۰۰۸–۱۹۵۸)
فرزندان: ۲ دختر و ۱ پسر
سیدنی آروین پولاک (به انگلیسی: Sydney Irwin Pollack) (زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۲۶ مهٔ ۲۰۰۸) بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان آمریکایی بود که در سینما و تلویزیون فعالیت داشت. پولاک برنده جایزه اسکار بود.
او در دوران کاری خود که بیش از ۴۰ سال طول کشید و اوج آن در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بود، با برخی از بهترین بازیگران هالیوود همکاری کرد. بخشی از شهرت وی به‌دلیل اصرار و تبحر وی در بازی گرفتن از بازیگران مشهور سینماست. از او نقل شده‌است که: «اگرچه اسب‌های اصیل (بازیگران تراز اول) گاهی بدخلق و تند مزاجند، وقتی بتوانید از آنها سواری بگیرید، تجربه‌ای شیرین و لذت‌بخش است.»
زندگی

سیدنی پولاک در لافیت، ایندیانا متولد شد و در سن ۱۷ سالگی بازی در تئاتر نیویورک را آغاز کرد. او مدتی دستیار سنفورد مایزنر بود و پس از چندی ایفای نقش در تلویزیون از سال ۱۹۶۰، به جرگه فیلمسازان پیوست.
پولاک برای فیلم مگر آن‌ها اسب‌ها را خلاص نمی‌کنند؟ با بازی جین فوندا در سال ۱۹۶۹ برای نخستین بار نامزد دریافت جایزه اسکار شد که بدان دست نیافت. وی بار دیگر با فیلم توتسی در سال ۱۹۸۲، با حضور داستین هافمن، نامزد دریافت اسکار شد که بازهم در دستیابی بدان ناکام ماند.
وی در نهایت با ساخت فیلم خارج از آفریقا با بازی مریل استریپ و رابرت ردفورد در سال ۱۹۸۲ برنده ۷ اسکار شد. او در دوران فعالیت هنری خود کارگردانی ۲۱ فیلم و مجموعه تلویزیونی، بازی در ۳۰ فیلم و تهیه‌کنندگی ۴۴ فیلم را در کارنامه خود ثبت کرد.
زندگی خصوصی

وی در ۱۹۵۸ با کلر گلیسولد (Claire Bradley Griswold) ازدواج کرد که حاصل آن ۲ دختر و ۱ پسر بود.
درگذشت

وی پس از ۹ ماه دست و پنجه نرم کردن با بیماری سرطان در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۰۸ در منزلش در لس آنجلس، کالیفرنیا و در سن ۷۴ سالگی درگذشت.