stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
قشلاق حاجیلار (اهر)

village در 23x15px|border |alt=|link= ایران
| قشلاق حاجیلار (اهر) قشلاق حاجیلار | قشلاق حاجیلار (اهر) قشلاق حاجیلار |
| --- | --- |
village: village
استان‌های ایران: استان آذربایجان شرقی
شهرستان‌های ایران: شهرستان اهر
بخش (تقسیمات کشوری): بخش فندقلو
تقسیمات کشوری در ایران: دهستان نقدوز
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
قشلاق حاجیلار یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان نقدوز بخش فندقلو شهرستان اهر واقع شده‌است.این روستا ۲۴ نفر جمعیت دارد.
باتروورت

Town
| باتروورت பட்டர்வொர்த் Bagan 北海 | باتروورت பட்டர்வொர்த் Bagan 北海 |
| --- | --- |
Town: Town
Tow Boo Kong Temple in Raja Uda: Tow Boo Kong Temple in Raja Uda
باتروورتLocation of Butterworth in مالزی شبه‌جزیره‌ای: باتروورتLocation of Butterworth in مالزی شبه‌جزیره‌ای
مختصات: ۵°۲۵′ شمالی ۱۰۰°۲۴′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۴۱۷°شمالی ۱۰۰٫۴۰۰°شرقی﻿ / 5.417; 100.400: مختصات: ۵°۲۵′ شمالی ۱۰۰°۲۴′ شرقی﻿ / ﻿۵٫۴۱۷°شمالی ۱۰۰٫۴۰۰°شرقی﻿ / 5.417; 100.400
State: پنانگ
District: North Seberang Perai
حکومت: حکومت
 • نماینده مجلس: Lim Guan Eng
ارتفاع: ۸ متر (۲۶ فوت)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱٬۱۷۵٬۹۱۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۸ (Malaysian Standard Time)
باتروورت (به لاتین: Butterworth, Penang) یک شهر در مالزی است که در North Seberang Perai واقع شده‌است.
خصوصیات

باتروورت  ۱٬۱۷۵٬۹۱۰ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
رأی‌گیری مکرر

رأی‌گیری مکرر یا رأی فراگیر نوعی نظام رأی‌گیری برای انتخاب یک تک‌برنده است. در این شیوه، رأی‌دهنده یک رأی به نامزد مطلوبش می‌دهد. اگر هیچ نامزدی حائز اکثریت مطلق نشد، نامزدی که کمترین آرا را به دست آورده حذف می‌شود و یک مرحلهٔ دیگر از رأی‌گیری انجام می‌شود. این فرایند آنقدر تکرار می‌شود تا بالاخره یک نامزد حائز اکثریت آرا شود.
رأی‌گیری مکرر مشابه نظام انتخاباتی دومرحله‌ای است، با این تفاوت مهم که در نظام دو مرحله‌ای، اگر نامزدی در مرحلهٔ اول حائز اکثریت نشد، تنها دو نامزدی که بیشترین آرا را کسب کرده‌اند به مرحلهٔ دوم (و نهایی) انتخابات صعود می‌کنند و برنده در مرحلهٔ دوم به‌طور قطع مشخص خواهد شد. اما در رأی‌گیری مکرر در هر مرحله، فقط یک نامزد حذف می‌شود، بنابراین برای مشخص شدن برندهٔ نهایی ممکن است به چندین مرحلهٔ رأی‌گیری نیاز شود (اگر دو یا چند نامزدی که کمترین آرا را به دست آورده‌اند، مجموع رأی‌هایشان کمتر از نامزد بالایی‌شان باشد، می‌توان جهت ساده‌سازی فرایند همه را به یک باره حذف کرد. البته این حذف دسته‌جمعی، برخلاف نظام دو مرحله‌ای، نمی‌تواند ترتیب حذف افراد را تغییر دهد).
از آنجا که ممکن است رأی‌دهندگان مجبور شوند چندین بار رأی دهند، از این روش در انتخابات عمومی در مقیاس بزرگ استفاده نمی‌شود. این روش بیشتر در انتخاباتی استفاده می‌شود که تعداد رأی‌دهندگان حداکثر چند صد نفر باشد، مثلاً برای انتخاب نخست‌وزیر یا رئیس مجلس. در حال حاضر این روش برای انتخاب اعضای شورای فدرال سوئیس؛ وزیر اول اسکاتلند؛ رئیس پارلمان اروپا؛ رؤسای مجلس عوام کانادا، مجلس عوام بریتانیا، و پارلمان اسکاتلند؛ شهر میزبان بازی‌های المپیک؛ و میزبان جام جهانی فوتبال به کار می‌رود.
یادداشت

↑  repeated balloting
↑  exhaustive ballot
لیبرال دموکراسی

لیبرال دموکراسی
لیبرال دموکراسی (به انگلیسی: Liberal democracy) دموکراسی لیبرال، دموکراسی آزاد، یا دموکراسی قانون اساسی که همچنین به آن دموکراسی غربی نیز گفته می‌شود، یک ایدئولوژی سیاسی و نوعی نظام و دولت است که در آن دموکراسی به نمایندگی تحت اصول لیبرالیسم عمل می‌کند. مشخصه آن انتخاب آزاد بین احزاب سیاسی متعدد گوناگون، تفکیک قوا به شاخه‌های مختلف دولت، حاکمیت قانون در زندگی روزمره مردم و جامعه به عنوان بخشی از یک جامعه باز، اقتصاد بازار با مالکیت خصوصی و حمایت برابر از حقوق بشر، حقوق شهروندی، و آزادی‌های مدنی و آزادی‌های سیاسی برای همه مردم است.
برای تعریف ایدئولوژی سیاسی دموکراسی‌های لیبرال در عمل، معمولاً در قانون اساسی تدوین و تألیف می‌شوند، مانند قانون اساسی تدوین یافته ایالات متحده آمریکا یا در قانون اساسی ذکر نشده (مانند انگلستان)، برای ترسیم قدرت دولت و ثبت قرارداد اجتماعی. پس از یک دوره گسترش در نیمه دوم قرن ۲۰، لیبرال دموکراسی به یک سیستم سیاسی رایج در جهان تبدیل شد.
لیبرال دموکراسی ممکن است در اشکال مختلف قانون اساسی باشد: ممکن است یک جمهوری مبتنی بر قانون اساسی باشد، مانند ایالات متحده، هند، آلمان یا برزیل، یا پادشاهی مشروطه (پادشاهی پارلمانی)، مانند بریتانیا، ژاپن، کانادا یا اسپانیا.
این نظام‌ها ممکن است یک نظام ریاستی (ایالات متحده آمریکا، برزیل)، یک نظام پارلمانی (سیستم وست مینستر، بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع، اسپانیا) یا یک سیستم ترکیبی، نظام جمهوری-پارلمانی (فرانسه) داشته باشند.
دموکراسی لیبرال ممکن است اشکال مختلف قانون اساسی داشته باشد زیرا ممکن است یک سلطنت مشروطه باشد یا جمهوری. ممکن است دارای یک سیستم پارلمانی، یا یک سیستم ریاست جمهوری یا یک سیستم نیمه ریاست جمهوری باشد.
دموکراسی‌های لیبرال معمولاً از حق رای جهانی برخوردارند و به همه شهروندان بالغ حق رأی دادن بدون در نظر گرفتن قومیت، جنس، مالکیت املاک، نژاد، سن، جنسیت، درآمد، موقعیت اجتماعی یا مذهب را می‌دهند. با این حال، از نظر تاریخی برخی از کشورها که به عنوان دموکراسی‌های لیبرال در نظر گرفته می‌شوند حق رای دادن محدودتری دارند. حتی امروز، برخی از کشورها که به عنوان دموکراسی‌های لیبرال در نظر گرفته می‌شوند، از حق رای واقعی جهانی برخوردار نیستند، زیرا کسانی که در انگلیس مجازات زندان طولانی مدت را دارند نمی‌توانند رای دهند، سیاستی که توسط دادگاه حقوق بشر اروپا نقض حقوق بشر شناخته شده‌است.
ساختار

دموکراسی‌های لیبرال معمولاً دارای حق رأی همگانی، اعطای تمام شهروندان بالغ حق رأی بدون در نظر گرفتن نژاد، جنسیت یا مالکیت اموال هستند. از لحاظ تاریخی، با این حال، برخی از کشورها، که به عنوان لیبرال دموکراسی شناخته می‌شوند محدودیت بیشتری در حق رأی دادن داشته‌اند، و برخی رأی مخفی ندارند. همچنین ممکن است شرایطی برای رأی‌دهندگان لازم باشد مثلاً از رأی‌دهندگان درخواست شود ثبت‌نام کنند پیش از اینکه به آن‌ها اجازهٔ رأی‌دهی داده شود. تصمیماتی که از طریق انتخابات به دست می‌آید، نه توسط همهٔ شهروندان، بلکه توسط کسانی که در رأی‌دهی شرکت کرده‌اند، اتخاذ می‌شوند.
ساختار > حقوق و آزادی‌ها

در عمل، دموکراسی‌ها محدودیت‌های خاصی برای آزادی‌های خاص قائل هستند. به عنوان مثال محدودیت‌های مختلف قانونی از جمله قوانین حق نشر و قوانینی در برابر افترا وجود دارد. ممکن است برای سخنرانی ضد دموکراتیک، یا تلاش برای تضعیف حقوق بشر و در مورد ارتقاء یا توجیه تروریسم محدودیت وجود داشته باشد. در طول جنگ سرد، در ایالات متحده بیش از اروپا، این‌چنین محدودیت‌هایی بر کمونیست‌ها اعمال می‌شد. در حال حاضر این محدودیت‌ها معمولاً بر سازمان‌هایی اعمال می‌شود که ترویج تروریسم یا تحریک گروه نفرت از آن‌ها استنباط شود. مثال‌ها عبارتند از: قانون ضد تروریسم، بستن پخش برنامه‌های ماهواره‌ای و برخی قوانین علیه سخنان نفرت‌آور. منتقدان ادعا می‌کنند که این محدودیت‌ها ممکن است فراتر از حد برود و اینکه ممکن است هیچ از حداقل تضمین‌های آئین دادرسی عادلانهٔ قضایی وجود نداشته باشد.
رابطهٔ لیبرالیسم و دموکراسی یک رابطهٔ ضروری عقلی نیست، بلکه یک رابطهٔ تاریخی است. لیبرال‌های اولیه دموکرات نبوده‌اند و بعد از آنکه جان لاک به دفاع از دموکراسی پرداخت، لیبرال‌ها تدریجاً به دموکراسی گرایش یافتند. همچنین بسیاری از دموکرات‌ها نظیر ژان ژاک روسو نیز لیبرال نبوده‌اند. اما لیبرالیسم به خصوص در قرن بیستم با دموکراسی گره می‌خورد، چنان‌که امروزه برخی از اندیشمندان علوم سیاسی دموکراسی‌ها را به دو گروه دموکراسی‌های لیبرال و غیرلیبرال تقسیم می‌کنند.
به نظر دیوید بیتام پنج مؤلفه از مؤلفه‌های لیبرالیسم برای نظام دموکراتیک و دوام آن ضروری‌اند.
تأمین آزادی بیان، جنبش، انجمن و امثال آن، به صورتی که از حقوق فردی حمایت حقوقی یا قانونی ویژه به عمل آید.
تفکیک نهادی قوای مجریه، مقننه و قضائیه که بدون این تفکیک، ایدهٔ حکومت قانون و تمام مندرجات آن خیالی بیش نخواهد بود.
وجود مجلس نمایندگان.
اصل دولت محدود و جدایی حوزه‌های عمومی و خصوصی، خواه حوزهٔ خصوصی را برحسب جامعهٔ مدنی مستقل، بازار و مالکیت خصوصی، خانواده و روابط شخصی تعریف کنیم و خواه بر حسب وجدان فردی.
نفی پدرسالاری: این فرض معرفت‌شناسانه که هیچ حقیقت غایی در مورد این که خیر جامعه چیست، وجود ندارد (حقیقتی مبتنی بر مکاشفه یا وحی یا معرفتی خاص)، بلکه تنها معیار خیر عمومی چیزی است که مردمی که آزادانه سازمان یافته‌اند، انتخاب خواهند کرد نه آن چیزی که اهل فن یا پیامبران بر مبنای معرفتی برتر مقرر می‌دارند. در اینجا پدرسالاری‌ستیزیِ دموکراسی محصول مستقیم پدرسالاری‌ستیزیِ لیبرالیسم و مبتنی بر بنیاد معرفت‌شناسانه مشابهی است.
برای مطالعهٔ بیشتر

بشیریه، حسین. تاریخ اندیشه‌های سیاسی در قرن بیستم. جلد دوم: لیبرالیسم و محافظه‌کاری
سانتا کروز، سائوتومه و پرنسیپ

Hamlet در São Tomé Province, 23x15px|border |alt=|link= سائوتومه و پرنسیپ
| Santa Cruz | Santa Cruz |
| --- | --- |
Hamlet: Hamlet
Santa CruzLocation on جزیره سائوتومه: Santa CruzLocation on جزیره سائوتومه
مختصات: ۰°۱۵′ شمالی ۶°۴۲′ شرقی﻿ / ﻿۰٫۲۵۰°شمالی ۶٫۷۰۰°شرقی﻿ / 0.250; 6.700: مختصات: ۰°۱۵′ شمالی ۶°۴۲′ شرقی﻿ / ﻿۰٫۲۵۰°شمالی ۶٫۷۰۰°شرقی﻿ / 0.250; 6.700
Province: São Tomé Province
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰ (UTC)
سانتا کروز، سائوتومه و پرنسیپ (به لاتین: Santa Cruz, São Tomé and Príncipe) یک منطقهٔ مسکونی در سائوتومه و پرنسیپ است که در São Tomé Province واقع شده‌است.
دمی مور

| دمی مور | دمی مور |
| --- | --- |
مور در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴: مور در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴
نام هنگام تولد: دمی جین گاینس
زادهٔ: ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲ ‏(۶۲ سال) رازول، نیومکزیکو، ایالات متحده
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱–اکنون
همسران:  فردی مور (ا. ۱۹۸۱–۱۹۸۵)  بروس ویلیس (ا. ۱۹۸۷–۲۰۰۰)  اشتون کوچر (ا. ۲۰۰۵–۲۰۱۳) 
فرزندان: ۳، شامل رومر ویلیس
امضاء: امضاء
دمی جین مور (انگلیسی: Demi Gene Moore؛ زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲) بازیگر آمریکایی است. پس از اینکه در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ به شهرت رسید، مور تا سال ۱۹۹۵ به یکی از دریافت‌کنندگان بیشترین دستمزد در میان بازیگران زن جهان تبدیل شد. افتخارات او شامل یک جایزه گلدن گلوب و نامزدی جوایز امی پرایم‌تایم، بفتا و اسکار می‌شود.
مور کار خود را به عنوان مدل آغاز کرد و در سال ۱۹۸۱ به گروه بازیگران سریال آبکی بیمارستان عمومی پیوست. پس از جدایی از این مجموعه در سال ۱۹۸۳، او به عنوان یکی از اعضای گروه برت پک با ایفای نقش در فیلم‌های تقصیر ریو است (۱۹۸۴)، آتش سنت المو (۱۹۸۵) و دربارهٔ شب قبل (۱۹۸۶) به شهرت رسید. او با بازی در نقش هنرمند سوگواری در فیلم عاشقانهٔ روح (۱۹۹۰) به ستارهٔ سینما تبدیل شد و با فیلم‌های چند مرد خوب (۱۹۹۲)، پیشنهاد بی‌شرمانه (۱۹۹۳) و افشاگری (۱۹۹۴) موفقیت بیشتری در گیشه کسب کرد. در سال ۱۹۹۶، او صداپیشگی اسمرالدا در گوژپشت نتردام را بر عهده گرفت و برای بازی در فیلم استریپ‌تیز دستمزد بی‌سابقه ۱۲٫۵ میلیون دلاری دریافت کرد.
کار مور پس از عملکرد تجاری کمتر از حد انتظار داغ ننگ (۱۹۹۵)، هیئت منصفه (۱۹۹۶) و جی.آی. جین (۱۹۹۷) کاهش پیدا کرد. او پس از آن نقش‌های اصلی گاه و بیگاهی در فیلم‌های هنری داشت و در فیلم‌های فرشتگان چارلی: زدن به سیم آخر (۲۰۰۳)، بابی (۲۰۰۶)، آقای بروکس (۲۰۰۷) و مارجین کال (۲۰۱۱) نقش‌های مکملی بازی کرد. او برای بازی در نقش یک سلبریتی سالخورده در فیلم ترسناک ماده (۲۰۲۴) مورد توجه منتقدان قرار گرفت و برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد.
مور سه بار ازدواج کرده است. او در سال ۱۹۸۱ با موسیقی‌دان فردی مور ازدواج کرد که تا سال ۱۹۸۵ ادامه داشت. او از سال ۱۹۸۷ با بازیگر بروس ویلیس ازدواج کرد که از او سه دختر دارد و در سال ۲۰۰۰ از یکدیگر جدا شدند. مور در سال ۲۰۰۵ با اشتون کوچر ازدواج کرد و در سال ۲۰۱۳ از او جدا شد. کتاب خاطرات او با نام درون و بیرون (۲۰۱۹) به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز تبدیل شد.
اوایل زندگی

دمی مور در ۱۱ نوامبر ۱۹۶۲ در رازول، نیومکزیکو به دنیا آمد. پدرش چارلز فاستر هارمون، هوانورد نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود که پس از یک ازدواج دوماهه پیش از اینکه مور به دنیا بیاید، همسر در آن زمان ۱۸ ساله‌اش که ویرجینیا نام داشت را ترک کرد. چارلز اهل لنت، آلاباما بود و ویرجینیا در ریچموند، کالیفرنیا به دنیا آمد، اما در رازول بزرگ شد. مادربزرگ مادری مور در مزرعه‌ای واقع در الیدا، نیومکزیکو بزرگ شد. وقتی مور سه‌ماهه بود، مادرش با دن گینز، فروشنده آگهی‌های روزنامه که مرتباً شغلش را تغییر می‌داد، ازدواج کرد. در نتیجه، خانواده بارها محل زندگی خود را تغییر دادند. در سال ۱۹۶۷، مور یک برادر ناتنی به‌نام مورگان داشت. مور در سال ۱۹۹۱ گفت: «پدرم دن گینز است. او مرا بزرگ کرد. مردی وجود دارد که پدر بیولوژیکی من محسوب می‌شود و واقعاً با او رابطه‌ای ندارم.» مور از دیگر ازدواج‌های پدر بیولوژیکی‌اش چارلی، خواهر و برادر ناتنی دارد، اما با آن‌ها نیز ارتباطی ندارد.
ناپدری مور، دن گینز، دو بار با ویرجینیا ازدواج کرد و دو بار هم طلاق گرفت. در اکتبر ۱۹۸۰، یک سال پس از دومین طلاق آن‌ها از یکدیگر، گینز اقدام به خودکشی کرد. پدر بیولوژیکی او هم در سال ۱۹۹۷ بر اثر سرطان کبد در برازوریا، تگزاس درگذشت. مادر مور سابقه دستگیری طولانی‌مدت داشت که دلیلش شامل رانندگی در حالت مستی و ایجاد حریق به‌طور عمد بود. مور در سال ۱۹۸۹ با مادرش قطع رابطه کرد. ویرجینیا در سال ۱۹۹۳ برای مجله های سوسایتی عکس‌های برهنه گرفت، و در آن از تصویر مور بر جلد مجلهٔ ونتی فر و سکانس او در فیلم روح تقلید کرد. مور و مادرش اندکی قبل از اینکه او بر اثر تومور مغزی در ژوئیه ۱۹۹۸ بمیرد، آشتی کردند.
مور دوران کودکی خود را در رازول و بعداً در کاننزبرگ، پنسیلوانیا سپری کرد. باب گاردنر، عکاس روزنامهٔ Monongahela Daily Herald زمانی که دن گینز رئیس تبلیغات بود، به یاد می‌آورد که به نظر می‌رسید مور سوءتغذیه داشت. مور همچنین انحراف چشم داشت که با دو عمل اصلاح شد و همچنین به اختلال عملکرد کلیه مبتلا بود. مور در ۱۳ سالگی زمانی که سند ازدواجی را کشف کرد و در مورد شرایط جویا شد، متوجه شد که گینز پدر واقعی او نیست، زیرا به گفته‌اش «دیدم در فوریه ۱۹۶۳ پدر و مادرم ازدواج کردند. من در سال ۶۲ به دنیا آمدم.»
مور در ۱۴ سالگی به زادگاهش رازول بازگشت و به مدت شش ماه با مادربزرگش زندگی کرد و سپس به ایالت واشینگتن نقل مکان کرد، جایی که مادر به‌تازگی طلاق‌گرفته‌اش در نزدیکی سیاتل زندگی می‌کرد. چند ماه بعد، خانواده دوباره به وست هالیوود، کالیفرنیا نقل مکان کردند، جایی که مادر مور در یک شرکت توزیع مجلات مشغول به کار شد. مور آن‌جا در دبیرستان فایرفکس تحصیل کرد. مورد در سال ۲۰۱۹ گفت که در ۱۵ سالگی توسط باسیل دوماس، صاحب‌خانهٔ ۴۹ ساله مورد تجاوز قرار گرفته است. دوماس مدعی شد که برای این کار به مادر مور پول داده بود و مادرش از آنچه رخ داد آگاه بود، اگرچه مور گفته که مشخص نیست آیا این ادعا حقیقت دارد یا نه. به گفته مور، مادرش معتاد الکلی بود که در نوجوانی او را به بارها می‌برد تا مردها متوجه حضور آن‌ها شوند.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که دمی مور در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
انگل (۱۹۸۲)
دکترهای جوان عاشق (۱۹۸۲)
همش تقصیر ریو است (۱۹۸۴)
بدون عشق‌بازی کوچک (۱۹۸۴)
آتش سنت المو (۱۹۸۵)
دربارهٔ شب قبل (۱۹۸۶)
یک تابستان دیوانه (۱۹۸۶)
خرد (۱۹۸۶)
هفتمین نشانه (۱۹۸۶)
ما فرشته نیستیم - (۱۹۸۹)
روح - (۱۹۹۰)
افکار مرگبار - (۱۹۹۱)
زن قصاب - (۱۹۹۱)
دختر من - (۱۹۹۱)
هیچ‌چیز به‌جز دردسر - (۱۹۹۱)
چند مرد خوب - (۱۹۹۲)
پیشنهاد بیشرمانه - (۱۹۹۳)
افشاگری - (۱۹۹۴)
حال و آینده - (۱۹۹۵)
داغ ننگ - (۱۹۹۵)
بیویس و بات‌هد - (۱۹۹۶)
گوژپشت نتردام (۱۹۹۶)
هیئت منصفه (۱۹۹۶)
اگر این دیوارها می‌توانستند حرف بزنند - (۱۹۹۶) (تلویزیونی)
استریپ‌تیز - (۱۹۹۶)
آستین پاورز - (۱۹۹۷)
سرباز جین - (۱۹۹۷)
هری ساختارشکن - (۱۹۹۷)
آستین پاورز: جاسوسی که مرا تکان داد (۱۹۹۹)
شور ذهن (۲۰۰۰)
آستین پاورز: در عضو طلایی (۲۰۰۲)
فرشتگان چارلی ۲ - (۲۰۰۳)
هری ساختارشکن - (۲۰۰۲)
آقای بروکس - (۲۰۰۷)
نیمه روشن (۲۰۰۵)
بابی (۲۰۰۶)
آقای بروکس (۲۰۰۷)
بی‌عیب (۲۰۰۶)
اشک‌های شادی (۲۰۰۹)
جونزها (۲۰۰۹)
بونراکو (۲۰۱۰)
مارجین کال (۲۰۱۱)
یک روز شاد دیگر (۲۰۱۱)
خندیدن با صدای بلند (۲۰۱۲)
دختران خیلی خوب (۲۰۱۳)
رهاشده (۲۰۱۵)
جو وحشی (۲۰۱۶)
نابینا (۲۰۱۶)
شب سخت (۲۰۱۷)
عشق سونیا (۲۰۱۸)
همکاری حیوانات (۲۰۱۹)
آواز پرنده (۲۰۲۰)
ماده (۲۰۲۴)
اکو، اینوگو

town در 23x15px|border |alt=|link= نیجریه
| Aku | Aku |
| --- | --- |
town: town
AkuLocation in Nigeria: AkuLocation in Nigeria
مختصات: ۶°۴۳′ شمالی ۷°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۶٫۷۱۷°شمالی ۷٫۳۱۷°شرقی﻿ / 6.717; 7.317: مختصات: ۶°۴۳′ شمالی ۷°۱۹′ شرقی﻿ / ﻿۶٫۷۱۷°شمالی ۷٫۳۱۷°شرقی﻿ / 6.717; 7.317
ایالت‌های نیجریه: ایالت انوگو
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اکو، اینوگو (به لاتین: Aku, Enugu) یک منطقهٔ مسکونی در نیجریه است که در ایالت انوگو واقع شده‌است.
پرنس ارفع

| رضا ارفع | رضا ارفع |
| --- | --- |
پرنس ارفع: پرنس ارفع
ژنرال‌قنسول (سرکنسول) ایران در تفلیس: ژنرال‌قنسول (سرکنسول) ایران در تفلیس
دوره مسئولیت ۱۲۶۹ – ۱۲۷۴ (۱۳۱۲ه‍.ق): دوره مسئولیت ۱۲۶۹ – ۱۲۷۴ (۱۳۱۲ه‍.ق)
پادشاه: ناصرالدین‌شاه
وزیر مختار ایران در روسیهسفیر آکردیته ایران در اتحاد سوئد و نروژ: وزیر مختار ایران در روسیهسفیر آکردیته ایران در اتحاد سوئد و نروژ
دوره مسئولیت ۱۲۷۴ (رمضان ۱۳۱۲) – ۱۲۸۱ (۱۳۱۹ ه‍.ق): دوره مسئولیت ۱۲۷۴ (رمضان ۱۳۱۲) – ۱۲۸۱ (۱۳۱۹ ه‍.ق)
پادشاه: ناصرالدین‌شاهمظفرالدین شاه
پس از: محمود علاءالملک
پیش از: حسن مشیرالملک
وزیر مختار ایران در عثمانی: وزیر مختار ایران در عثمانی
دوره مسئولیت ۱۲۸۱ – ۱۲۸۹: دوره مسئولیت ۱۲۸۱ – ۱۲۸۹
پادشاه: مظفرالدین شاهمحمدعلی‌شاهاحمدشاه
پس از: محمود علاءالملک
پیش از: محمود احتشام‌السلطنه
وزیر عدلیهٔ (دادگستری) ایران: وزیر عدلیهٔ (دادگستری) ایران
دوره مسئولیت ۱۲۹۲ (۱۳۳۱ ه‍.ق) – ۱۳۳۱ ه‍.ق: دوره مسئولیت ۱۲۹۲ (۱۳۳۱ ه‍.ق) – ۱۳۳۱ ه‍.ق
پادشاه: احمدشاه
نمایندهٔ ایران در جامعهٔ ملل: نمایندهٔ ایران در جامعهٔ ملل
دوره مسئولیت ۱۳۰۰ – ۱۳۰۷: دوره مسئولیت ۱۳۰۰ – ۱۳۰۷
پادشاه: احمدشاه رضاشاه
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: میرزا رضا ۱۲۳۳ (۱۲۷۰ قمری، ۱۸۴۶ میلادی) تبریز،  ایران
ارفع‌الدوله، دانش، معین‌الوزاره: ارفع‌الدوله، دانش، معین‌الوزاره
درگذشته: فروردین ۱۳۱۶ خورشیدی مونت‌کارلو، موناکو
همسر(ان): لیلی‌خانم ارفع   دولت‌‌‌خانم ارفع (السا لیندبرگ)
روابط: فاطمه، ۴ خواهر دیگر، مفخم‌السلطنه، بقاءالسلطنه و ۳ برادر دیگر
فرزندان: حسن، ابراهیم و فاطمه
مادر: کلثوم خانم دختر صفر تبریزی
پدر: حاج شیخ محسن مهاجر ایروانی
رضا ارفع (۱۲۳۳–۱۳۱۶ ه‍.خ) متخلص به دانش و ملقب به معین‌الوزاره و ارفع‌الدوله از دیپلمات‌های ایرانی اواخر دوران قاجار و اوایل دوران پهلوی بود.
زندگی > تولد و خانواده

رضا ارفع در ۱۲۳۳ در تبریز، محلۀ اندرون شتربان (معروف به محلۀ ایروانی‌ها) متولد شد. پدرش حاج شیخ محسن مهاجر ایروانی تاجر بود. احتشام‌السلطنه او را از اتباع روس و مردم قفقاز دانسته و اعتمادالسلطنه نیز معتقد است او اهل ایروان و از «رعایای دولت روس» بود. اما خود رضا ارفع خود را از نوادگان سردار ایروانی می‌دانست. برخی نام پدر او را میرزاحسن خان پسر میرزا ابراهیم خان، وزیر اعظم خان ایروان قبل از لشکرکشی دوم روس‌ها دانسته‌اند و گفته‌اند میرزاحسن‌خان پدر رضا پس از اشغال سرزمین‌های ایرانی شمال رود ارس توسط روسیه طی عهدنامه ترکمانچای، از ایروان به تبریز رفته و در آنجا ساکن شده‌است.
مادر او کلثوم خانم دختر صفر تبریزی بود. او چهار برادر و پنج خواهر داشت.
زندگی > زندگی کودکی در تبریز

رضا ارفع در کودکی در مکتب شیخ علی اصغر گلستان سعدی، دیوان حافظ، جامع عباسی شیخ بهائی و رسالۀ مرتضی انصاری را خواند. پدر او در سفر به عتبات عالیات نذر کرده بود که اگر فرزند پسری داشت او را برای تحصیل علوم اسلامی و مجتهد شدن به نجف بفرستد و برای این کار رضا را انتخاب کرد. بنابراین پس از مدتی او را به مدرسه حاج صفرعلی به شاگردی ملاعبدالعظیم اشلقی برای یادگیری ادبیات عرب (اشعار امرؤالقیس و نهج‌البلاغه) فرستاد. سپس او را برای تحصیل فقه، اصول، تفسیر قرآن و علم رجال به شاگردی ملا احمد تاهباز فرستاد. رضا تحصیلات مقدماتی خود (شامل فارسی و عربی) را در تبریز تمام کرد و فقه و اصول هم خواند. سیل تبریز باعث شد او مشغول شاگردی صرّافی شود.
زندگی > سفر به استانبول و تفلیس، مترجمی سفارت

ورشکستگی خانواده باعث شد او برای کار پیش یکی از تاجران ایرانی به استانبول برود. در آنجا زبان فرانسوی را علاوه بر زبان فارسی و ترکی آموخت. در راه بازگشت از استانبول به تبریز، به علت تب و بیماری مدتی در تفلیس ماند. زندگی در تفلیس و یادگیری زبان روسی باعث شد که در زمان سرکنسولی میرزا محمودخان علاءالملک بر کنسول ایران، در سال ۱۸۸۵ به عنوان مترجم کنسولگری ایران استخدام شود. ارفع ادعا کرده است در همین زمان سرکنسول ایران به او نشان درجۀ پنجم شیر و خورشید را داده است.
در همین روزها رسالۀ رشدیه را که دربارۀ لزوم تغییر رسم‌الخط فارسی و شامل الفبای ابداعی خودش بود منتشر کرد. به همین دلیل ولیعهد وقت (مظفرالدین میرزا) به او لقب خان و مقام افتخاری «نایب‌آجودان‌باشی» را اهدا کرد.
زندگی > هیأت تعیین مرزهای ایران، سفارت سن‌پترزبورگ

او پس از بازگشت به ایران به منصب آجودانی ولیعهد در تبریز گمارده شد و در مأموریت تعیین سرحدات ایران و روسیه در خراسان به عنوان مترجم کمیسیون تحدید حدود (هیأت تعیین حدود سرحدات خراسان به ریاست سلیمان خان افشار صاحب اختیار) شرکت کرد. این مأموریت سه سال طول کشید. برخی گفته‌اند مأموران ایران در مقابل رشوه مقداری از زمین‌های ایران را به روسیه واگذار کردند.
او در سال ۱۳۰۳ ه‍.ق به تهران بازگشت.[نیازمند منبع] در سال ۱۳۰۴ ه‍.ق به درخواست محمود علاءالملک به عنوان مترجم و نایب سفارت به سن پترزبورگ روسیه رفت و پس از مدتی به عنوان مستشار سفارت منصوب شد.
زندگی > همراهی در سفر سوم ناصرالدین‌شاه، سرکنسولی قفقاز

در سفر سوم ناصرالدین شاه به فرنگ (۱۳۰۶ تا ۱۳۰۷ ه‍.ق) جزو همراهان شاه بود. دوستی او با علی اصغر خان اتابک ملقب به امین‌السلطان از این سفر شروع شد..
در این سفر از شاه نشان و حمایل سرتیپی گرفت. پس از پایان سفر به پترزبورگ بازنگشت و همراه هیأت ایرانی به تهران آمد. چند ماه در تهران بود. ناصرالدین شاه در سال ۱۲۶۹ با اعطای لقب معین‌الوزاره او را سرکنسول ایران (ژنرال قنسول) در تفلیس کرد. در آن زمان به علت تعداد زیاد کارگران ایرانی در قفقاز، سفارت ایران در تفلیس از مشاغل پردرآمد ایران بود (ارفع‌الدوله در خاطرات خود این گونه به این ماجرا اشاره می‌کند: «پول تذکره از هر طرف بنا کرده بود مثل باران ریختن»). احتشام‌السلطنه نوشته است:
«از قراری که بعدها از خود ایشان [ارفع‌الدوله] شنیدم در همان اولین مأموریت یعنی جنرال قونسولگری تفلیس، خرج در رفته سایانه دویست هزار منات معادل صد و بیست هزار تومان در بانک پس‌انداز کرده‌اند».
در این زمان امینه اقدس زن سوگلی ناصرالدین شاه برای معالجۀ چشم در ذیقعدۀ ۱۳۰۷ به وین سفر کرد. ارفع‌الدوله مدتی در مسیر رفت و برگشت در خدمت او بود. در این مدت تعداد قابل توجهی از فرمان‌های سفید مهردار شاه را از امینه اقدس دریافت کرد. اعتماد السلطنه برآورد کرده‌است این فرمان‌ها هریک به مبلغ ده هزار تومان ارزش داشته باشند:
«از قرار گفتۀ میرزا احمدخان [کنسول سابق حاجی ترخان و معلم روسی ناصرالدین شاه] همه جهت مخارج سفر امین اقدس زیاده از ده هزار تومان نشده، اما چیزی که محل تعجب است این است [که] پنجاه فرمان نشان سفید مهر بدون تعیین درجه که همراه امین اقدس کرده بود ۳۸ طغری از آنها را به طور انعام به میرزا رضاخان قونسول تفلیس داده‌اند که به هرکس می‌خواهد بفروشد. حالت متموّلین روس و قید آنها به نشان معیّن است، البته میرزا رضاخان ده هزار تومان فرامین را خواهد فروخت».
ارفع‌الدوله در مدت خدمت در سفارت قفقاز بنایی مجلل به نام «فیروزه» در محلۀ بورجومی (Borjomi) تفلیس بنا کرد. ارفع‌الدوله در خاطرات خود ادعا کرده پول به دست آمده از تذکره‌ها را در بانک دولتی قرار داده بوده و برای سپردن آن به جایی مطمئن، زمینی با قیمت گران در بورژم خریده و هتل فیروزه را در آن بنا کرده است. این قصر اکنون از مکان‌های دیدنی گرجستان است.
برخی گفته‌اند او در تفلیس دو کاخ برای خود ساخت.
زندگی > سفارت روسیه و اتحاد سوئد و نروژ

ارتقای مقام بعدی او در سال ۱۲۷۴ (۱۳۱۲ه‍.ق) روی داد و این بار به وزیرمختاری ایران در پترزبورگ و ایلچی مخصوص در دربار دولت روسیه برگزیده شد. او پنج ماه پس از آغاز ماموریت در محرم ۱۳۱۳ ه‍.ق از سوی ناصرالدین شاه ملقب به ارفع‌الدوله شد.
در سال ۱۳۱۴ ه.ق هم‌زمان سمت وزیر مختاری در اتحاد سوئد و نروژ را نیز به دست آورد.
ارفع‌الدوله در سال ۱۲۷۹ (۱۳۱۷ ه.ق) نمایندۀ ایران در انجمن صلح لاهه شد
و با سمت سفیر کبیر فوق‌العاده در جشن بیست و پنج سالگی سلطان عثمانی شرکت کرد.
در سال ۱۳۱۸ ه‍.ق میرزا رضاخان از سوی دربار مأموریت یافت تا یک معلم روسی برای ولیعهد پیدا کند و او نیز، «مارکویچ شاپشال» را برای این منظور انتخاب و راهی ایران کرد.[نیازمند منبع] او تا سال ۱۳۱۹ ه‍.ق وزیرمختار ایران در پطرزبورگ بود.
زندگی > سفر فرنگ مظفرالدین شاه

در سال ۱۲۸۰ (۱۳۱۷ ه.ق) میرزا علی اصغر اتابک، صدراعظم وقت ایران برای سفر مظفرالدین شاه  به اروپا از ارفع‌الدوله کمک خواست. او برای این کار با دولت روسیه مذاکره کرد و بانک استقراضی روسیه بیست و دو میلیون و نیم منات طلا با سود ۵ درصد به مدت ۷۵ سال به دولت ایران وام داد و گمرکات شمال ایران را به وثیقه گرفت.
برخی مبلغ وام را دو میلیون لیره دانسته‌اند و گفته‌اند از این مبلغ مقداری بین او و دیگر دولتمردان دربار مظفری تقسیم شد و مقداری دیگر صرف هزینۀ سفر نخست مظفرالدین‌شاه به فرنگستان شد. گفته می‌شود او نوک قلمی را که با آن این قرارداد را امضاء کرده بود طلا گرفته و در موزۀ معروف خود (دانشگاه) در موناکو در معرض دید عموم قرار داده بود. حسینقلی نظام‌السلطنه نوشته است:
«بیست و چهار کرور از دولت روس قرض کردند که به انضمام تنزیل، هفتاد کرور شد که در ظرف سی و پنج سال، سالی دو کرور قسط بدهند و دولت ایران ماذون نباشد که این مبلغ را از دولت دیگر قرض و ادا کند. از این وجه به اختلاف شنیدم، ولی چیزی که ابداً محل شبهه نیست، پنج کرور صدراعظم و مشیرالدوله میرزا نصرالله خان و میرزا رضاخان مدخل کردند.»
او به خاطر گرفتن وام از روسیه و فراهم کردن سفر شاه به اروپا، لقب «پرنس» و جناب اشرف را در ربیع‌الاول ۱۳۱۸ از مظفرالدین شاه دریافت کرد.
زندگی > سفارت استانبول

در سال ۱۲۸۱ (۱۳۱۹ ه‍.ق معادل ۱۹۰۲ میلادی) سفیر ایران در عثمانی (استانبول) شد و مقام سرداری و نشان مرصع و حمایل مخصوص با یک حلقه انگشتری الماس برلیان را از شاه دریافت کرد. در این مدت به عنوان نماینده شاه ایران در جشن تاج‌گذاری آلفونسوی سیزدهم پادشاه اسپانیا شرکت کرد. یک سال بعد از آغاز سفارت، شاه به او درجه امیرنویانی (ارتشبدی) و یک قطعه نشان مرصع به الماس و جواهر ممتاز داد.
او تا سال ۱۲۸۹ (معادل ۱۳۲۸ ه‍.ق) در این پست باقی بود و با مشروطه‌خواهان درگیری بسیار داشت و آنان برکناری او را خواهان بودند.
زندگی > اقامت در موناکو

او پس از برکناری از سفارت استانبول به موناکو رفت. در موناکو بنایی باشکوه ساخت و نام آن را بر اساس تخلص خود (دانش) «دانشگاه» نامید (چند سال پیش خرید قصر مزبور که به سبک ایرانی ساخته شده به دولت ایران پیشنهاد شد که جمهوری اسلامی ایران نپذیرفت[نیازمند منبع]).
زندگی > وزارت عدلیه

او در سال ۱۲۹۲ (معادل ۱۳۳۱ه‍.ق) به دعوت علاءالسلطنه به ایران آمد و مدتی کوتاه در کابینهٔ علاءالسلطنه وزیر عدلیه (دادگستری) شد. در مراسم تاجگذاری احمدشاه ارفع‌الدوله با این سمت شرکت کرد.