مینستری (گروه موسیقی)
تاریخچهٔ گروه > آلبوم با همدردی و بعداً تک‌آهنگ‌های واکس تراکس! (۱۹۸۵–۱۹۸۳)

موفقیت اولیهٔ گروه توجه مؤسس و مدیر اجرایی اریستا رکوردز، کلایو دیویس را به خود جلب کرد، که به آنها پیشنهاد داد و قول داد که آنها را «جوی دیویژن بعدی» بسازد - قولی که بعدها یورگنسن آن را گمراه کننده دانست. با امضای قراردادی شش نفره و دو آلبوم، گروه - با یورگنسن و جورج که ترکیب رسمی را تشکیل می‌دهند - برای ضبط در استودیو Syncro Sound در بوستون با تهیه‌کنندگان وینس الی (درامر سابق گروه Psychedelic Furs) و ایان تیلور (دستیار سابق روی توماس بیکر)، و همچنین نوازندگان کیبورد رابرتز و دیویس به عنوان نوازندگان جلسه، نقل مکان کردند.
یک تک‌آهنگ ۱۲ اینچی حاوی آهنگ «همان جنون قدیمی» ضبط و برای انتشار به همراه موزیک ویدیوی آن برنامه‌ریزی شد. با این حال، «همان جنون قدیمی» - هم آهنگ و هم ویدئو - تا سال ۲۰۱۴ ظاهر نشد؛ در عوض، «برای عشق کار کن» در ژانویه ۱۹۸۳ منتشر شد و در جدول هات دنس/دیسکو به رتبهٔ ۲۰ رسید. اولین آلبوم مینستری، با عنوان با همدردی (همچنین به عنوان برای عشق کار کن در اروپا شناخته می‌شود)، در همین زمان به پایان رسید و در ماه مه منتشر شد و به شمارهٔ ۹۴ در بیلبورد ۲۰۰ رسید. در زمان انتشار، این آلبوم توسط دو تک‌آهنگ دیگر پشتیبانی شد: «انتقام» (با یک موزیک ویدیو که تا حدی از «همان جنون قدیمی» بازسازی شده است) و «من می‌خواستم به او بگویم» (نسخهٔ بازسازی‌شده «اولیه»)، و یک قطعهٔ دیگر تور کنسرت با گروه پلیس در طول دورهٔ آمریکای شمالی از تور همزمانی. در طول این مدت، یورگنسن با اعضای گروه Blackouts مستقر در سیاتل - یعنی پل بارکر، نوازندهٔ بیس و بیل ریفلین درامر، و همچنین مدیر وقت آنها پتی مارش، که بعداً از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ همسر یورگنسن شد، ملاقات کرد.
علیرغم موفقیت آلبوم با همدردی، روابط یورگنسن با آریستا سخت بود. در نهایت، یورگنسن یک نوار نمایشی را ارسال کرد که شامل نسخهٔ جلد آهنگ «همان صحنه قدیمی» از گروه راکسی میوزیک بود، قبل از جدایی از آریستا و شکایت از آریستا به دلیل نقض تعهدات قراردادی. از آن زمان، یورگنسن نسبت به دوران با همدردی ابراز بیزاری می‌کند، اغلب توضیحات متفاوت (و به‌طور گسترده متضاد) برای ضدیت خود ارائه می‌دهد. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۴ که توسط مارک پریندل انجام شد، یورگنسن گفت که پس از امضای قرارداد با آریستا، تمام کنترل هنری مینستری به نویسندگان و تهیه‌کنندگان دیگر واگذار شد. یورگنسن در زندگینامهٔ خود در سال ۲۰۱۳ توضیح متفاوتی ارائه کرد و گفت که توسط مدیریت آریستا تحت فشار قرار گرفته است تا آهنگ‌های موجود خود را به سبک محبوب آن زمان سینت پاپ تولید کند تا آنها را از نظر تجاری دلپذیرتر کند. با این حال، در دههٔ ۱۹۸۰، یورگنسن گفت که وقتی موسیقی هاردکور را کشف کرد، مسیر موسیقی او به سادگی تغییر کرد؛ یورگنسن این نکته را در سال ۲۰۱۲، و بار دیگر در سال ۲۰۱۸ تکرار کرد. در سال ۲۰۱۹، او اظهار داشت که ضبط «خوب» است، فقط می‌توانست بدون دخالت شرکت ضبط بسیار بهتر باشد. در سال ۲۰۲۱، یورگنسن این داستان را دوباره زنده کرد که آریستا کنترل کامل فرایند تولید و ترانه‌سرایی را به دست گرفت، یورگنسن را مجبور کرد موهایش را کوتاه کند و کمد لباسی از پوست کوسه برای او بخرند، و این بار این برچسب را اضافه کرد که می‌خواهند مینستری مانند گروه وام! به نظر برسد! (گروهی که تا سال ۱۹۸۴ در ایالات متحده موفق نبودند: یک سال پس از انتشار با همدردی). یورگنسن لهجه انگلیسی نادرستی را برای تمام آهنگ‌های آلبوم فرض می‌کند، که بعداً نیز از آن بیزاری می‌کند، اگرچه پتی مارش در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۳ اظهار داشت: «... لهجهٔ انگلیسی بیشتر از هر چیز دیگری ادای احترام به گروه‌هایی بود که او دوست داشت. او در تلاش نبود تا به عنوان بریتانیایی ظاهر شود. استونز از لهجهٔ جنوبی استفاده می‌کرد و هیچ‌کس برای این کار از لهجهٔ خود استفاده نمی‌کرد.» توضیحی که خود یورگنسن نیز در مصاحبه قبلی در سال ۱۹۸۳ با ریچارد اسکینر داده بود.
یورگنسن که از آریستا رفت، با مینستری در واکس تراکس! در اواسط سال ۱۹۸۴ بازگشت. در حالی که به عنوان صندوقدار در فروشگاه واکس تراکس! کار می‌کرد، او به ضبط مطالب جدید ادامه داد. در پاییز ۱۹۸۴، مینستری تور جدیدی را با ترکیبی جدید آغاز کرد که توسط گروه دنس اینداستریال بلژیکی Front 242 حمایت می‌شد. در طول این تور، سیمور استاین، یکی از مالکان سایر رکوردز در چندین کنسرت شرکت کرد و به گروه پیشنهاد داد. یورگنسن، با یادآوری تجربه منفی خود با آریستا، بارها نپذیرفت، اما در نهایت با این شرط موافقت کرد که سایر رکوردز منابعی برای حمایت از واکس تراکس! فراهم کند؛ همان‌طور که یورگنسن می‌گوید، «این یک نوع فداکاری شخصی بود که آن شرکت را حفظ کنیم و به آنها اجازه دهیم که به عقد قرارداد با گروه‌های موسیقی ادامه دهند.» جورج بلافاصله پس از این تور، مینستری را ترک کرد، و با یورگنسن در مورد افزایش استفاده از دستگاه‌های درام موافق نبود، و گروه کوتاه مدت Colortone را تشکیل داد، و خیلی بعد، به دنبال یک سابقهٔ کار مهندسی مینستری در طول تابستان ۱۹۸۵ چندین تک‌آهنگ منتشر کرد - «همه روز»، «(هر روز است) هالووین» و «طبیعت عشق»، و همچنین یک نسخهٔ مجدد از «زندگی سرد» - که به عنوان اولین تلاش یورگنسن ذکر شد. در تزریق عناصر اینداستریال به صدای مینستری در ابتدا طرف دوم در تک‌آهنگ «همه روز»، «... هالووین» به عنوان یک سرود گوت شبیه «مردۀ بلا لوگوسی» گروه باهاوس مشاهده شد. «طبیعت عشق» که در ژوئن ۱۹۸۵ منتشر شد، آخرین تک‌آهنگ مینستری در واکس تراکس! شد؛ در ژوئیه ۱۹۸۵، گروه با امضای سایر رکوردز نشان داده شد.