stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رژه نمک
یادداشت

↑  Dalton, 72.
↑  Ackerman and  DuVall, 109.
↑  Dalton, 92.
↑  Johnson, 234.
↑  Wolpert, 141.
↑  Ackerman and  DuVall, 83.
↑  Dalton, 91.
↑  Dalton, 100.
↑  Johnson, 32 (نهرو که به انتخاب نمک به عنوان اولین موضوع تمرکز مشکوک بود دریافت که اشتباه کرده بود…).
↑  Ackerman and  DuVall, 84 (نامه به لندن).
↑  Gandhi and  Dalton, 72.
↑  Dalton, 9–10.
↑  Ackerman and  DuVall, 108.
↑  Gandhi and  Dalton, 15.
↑  Johnson, 118.
↑  Johnson, 164.
↑  Dalton, 48.
↑  Dalton, 93.
↑  Dalton, 94–95.
↑  Weber, 140.
↑  Ackerman and  DuVall, 86.
↑  Gandhi, 237.
↑  Dalton, 221.
↑  Gandhi and  Dalton, 72.
↑  Gandhi, 238-239.
↑  Gandhi and  Dalton, 72.
↑  Gandhi, 238-239.
↑  Ackerman and  DuVall, 96–97.
↑  Easwaran, 121-124.
↑  Wolpert، 149.
↑  Johnson، 33.
↑  Ackerman and  DuVall, 106 (... تأثیر کم‌رنگی در وضعیت امپراتوری در قلمرو یا استقلال کامل، داشت. و حتی در زمینه‌های مادی و اقتصادی که گاندی آن را حیاتی می‌خواند، امتیازهای مهمی به دست نیاوردند.).
↑  Dalton, 119-120.
↑  Johnson, 36.
↑  Johnson, 37.
↑  Ackerman and  DuVall, 106.
↑  Fisher, 368.
↑  Johnson, 37.
↑  King, Jr.
گاندی و ساروجینی نایدو در رژهٔ نمک
گاندی در حال تولید نمک بدون توجه به قوانین مالیاتی بریتانیا
خان عبدالغفار خان و گاندی
فرناندوی هفتم

| فردیناند هفتم اسپانیا | فردیناند هفتم اسپانیا |
| --- | --- |
Ferdinand VII by Vicente López y Portaña: Ferdinand VII by Vicente López y Portaña
پادشاه اسپانیا: پادشاه اسپانیا
سلطنت: ۱۹ مارس – ۶ مه ۱۸۰۸
پیشین: Charles IV
جانشین: ژوزف بناپارت
پادشاه اسپانیا: پادشاه اسپانیا
سلطنت: ۱۱ دسامبر ۱۸۱۳ – ۲۹ سپتامبر ۱۸۳۳
پیشین: ژوزف بناپارت
جانشین: ایزابلای دوم اسپانیا
زاده: ۱۴ اکتبر ۱۷۸۴ ال اسکوریول, مادرید, اسپانیا
درگذشته: ۲۹ سپتامبر ۱۸۳۳ (۴۸ سال) مادرید, اسپانیا
آرامگاه: ال اسکوریول
همسر(ان): Maria Antonia of Naples Maria Isabel of Portugal Maria Josepha Amalia of Saxony ماریا کریستینا بوربون
فرزند(ان): ایزابلای دوم اسپانیا Luisa Fernanda, Duchess of Montpensier
خاندان: دودمان بوربون
پدر: کارلوس چهارم اسپانیا
مادر: ماریا لوییزای پارما
فردیناند هفتم اسپانیا (انگلیسی: Ferdinand VII of Spain؛ زاده ۱۴ اکتبر ۱۷۸۴ درگذشته ۲۹ سپتامبر ۱۸۳۳) یکی از پادشاهان اسپانیا بود. که بین سال‌های ۱۸۱۳ تا ۱۸۳۳ میلادی بر اسپانیا حکم می‌راند.
او پس از جنگ شبه جزیره در سال های ۱۸۰۸ تا ۱۸۱۴ که با شکست و تلفات بسیار زیاد نیرو های ارتش ناپلئون  همراه بود، به حکومت رسید‌. قبل از او جوزف بناپارت،برادر ناپلئون  به عنوان پادشاه اسپانیا  بود.
با پادشاه شدن فردیناند هفتم، دیگر بیشتر قلمرو های وسیع امپراتوری  اسپانیا به جز کوبا و فیلیپین از دست رفته بود.
عملیات سلطان ۱۰

| عملیات سلطان ۱۰ | عملیات سلطان ۱۰ |
| --- | --- |
بخشی از جنگ ایران و عراق: بخشی از جنگ ایران و عراق
مکان: شمال عراق
هدف: پایگاه هوایی الحریه
اجرا: ۷ آبان ۱۳۵۹
نیروی اجرایی:  نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
نتیجه: موفقیت‌آمیز
تلفات و صدمات: ۳ خلبان عراقی کشته شدند و یک خلبان عراقی اسیر شد ۱ تکنسین فرانسوی کشته شد ۲ فروند میگ-۲۱ ۳ فروند میل می-۸ ۴ فروند میگ-۲۳
عملیات سلطان ۱۰ نام عملیات نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در ۷ آبان ۱۳۵۹ است که در آن ۶ فروند اف-۴ فانتوم ۲ با پشتیبانی و اسکورت ۲ فروند اف-۱۴ تام کت از اسکادران سی و دوم و سی و سوم که هرکدام دارای ۱۲ بمب ام کی۸۲ بودند، به پایگاه هوایی الحریه نزدیک موصل در شمال عراق حمله کرده و پس از انجام عملیات با موفقیت به پایگاه خود بازگشتند.
انگیزهٔ عملیات

در اواخر مهر ماه سال ۱۳۵۹ فرماندهان پایگاه یکم شکاری ایران اطلاعات دقیقی دربارهٔ استقرار چهل و هفت تکنسین فرانسوی و چندین جنگندهُ میراژ اف۱سی در پایگاه هوایی الحریه نزدیک موصل در شمال عراق به دست آوردند. این پرسنل و هواپیماها در محل مستقر شده بودند تا خلبانان عراقی را برای خلبانی میراژ اف۱ ئی کیو آموزش دهند. این جنگنده‌ها را عراق در سال ۱۳۵۶ سفارش داده بود و اکنون آمادهٔ تحویل به عراق بود.
از این رو نیروی هوایی ایران عملیاتی را برای حمله در عمق خاک عراق طراحی کرد که عملیات سلطان ۱۰ نامیده شد. در این عملیات تعداد قابل توجهی اف-۴ که به وسیلهٔ اف-۱۴ها اسکورت می‌شدند قرار بود در عمق سیصد کیلومتری شمال عراق عملیاتی را انجام دهند. افراد کلیدی در این برنامه سرهنگ افشار و سرگرد شوقی بودند.
نتایج عملیات

اف-۴هایی که موصل را بمباران کرده بودند دو فروند میگ-۲۱ و سه فروند هلیکوپتر میل می-۸ را نیز روی زمین نابود کردند. دست کم یک تکنیسین فرانسوی در این حمله کشته شد و یکی دیگر زخمی گردید. به همهٔ پرسنل فرانسوی دستور داده شد تا فوراً به فرانسه برگردند. چهار فروند میگ-۲۳ سرنگون گردید. خلبان سه فروند از چهار فروند میگ-۲۳ای که صدقی سرنگون کرد کشته شدند. یکی از کشته شدگان سروان احمد صباح بود که در روزهای نخست جنگ دو فروند اف-۵ ایران را سرنگون کرده بود.
فهرست میراث ملی انگلستان

کلیسای مریم در فهرست میراث ملی انگلستان با شماره ۱۳۳۹۶۰۰ ثبت شده است .
فهرست میراث ملی انگلستان (انگلیسی: National Heritage List for England) یا به‌اختصار «NHLE»، پایگاه دادهٔ رسمی کشور انگلستان از دارایی‌های حفاظت‌شدهٔ میراث فرهنگی-تاریخی است که در سال ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد. این پایگاه داده شامل بنای‌های فهرست‌شده، بناهای یادبود حفاظت‌شده، پارک‌ها و باغ‌های تاریخی، کشتی‌های شکسته و غرق‌شدهٔ حفاظت‌شده و میدان‌های نبرد ثبت‌شده است که تحت نظارت و پشتیبانی نهاد هیستوریک اینگلند قرار دارد. اماکن میراث جهانی یونسکو نیز در این پایگاه ثبت می‌شود اما مناطق حفاظت‌شده در آن قرار نمی‌گیرد.
با تصویب لایحه محافظت از یادمان‌های باستانی ۱۸۸۲، در حدود ۵۰ یادمان پیشاتاریخی در فهرست این پایگاه قرار گرفت. با تعدیل‌هایی که در این قانون صورت گرفت، اماکن بیشتری تحت مراقبت قرار گرفت و به این فهرست افزوده شد به نحوی که تا سال ۲۰۱۸ بیش از ۶۰۰٬۰۰۰ ملک فهرست شد. از این تعداد، در حدود ۴۰۰٬۰۰۰ مورد به‌صورت برخط در پایگاه داده موجود است. هر یک از این ساختمان‌ها یا املاک فرهنگی-تاریخی یک شماره یا کُد مخصوص هستند؛ مثلاً کد شمارهٔ ۱۲۸۵۲۹۶ به «داگلاس هاوس» در منطقه ریچموند آپون تیمز لندن اشاره دارد.
بلایای طبیعی

بهمن در کوه تیمپانوگوس یوتا
بلایای طبیعی، بلاهای طبیعی، رخدادهای طبیعی یا فاجعه‌های طبیعی (به انگلیسی: Natural disaster) به مجموعه‌ای از حوادث زیان‌بار گفته می‌شود که منشأ انسانی ندارند. این حوادث معمولاً پیش‌بینی‌نشده بوده یا حداقل از مدت‌های طولانی پیش از وقوع نمی‌توان آن‌ها را پیش‌بینی نمود.
انواع رخدادهای طبیعی

رخدادهای طبیعی دارای انواع گوناگونی است. زلزله، سیل، طوفان، گردباد، سونامی، تگرگ، ریزش بهمن، رعد و برق، تغییر شدید درجه حرارت، خشکسالی و آتشفشان نمونه‌هایی از رخدادهای طبیعی هستند. برخی از رخدادهای طبیعی، به‌طور غیرمستقیم، ناشی از عملکردهای انسانی هستند. برای مثال رخدادهای ناشی از افزایش آلودگی هوا یا گرم شدن زمین و همچنین سیل ناشی از نابودی جنگل‌ها به‌دست انسان از این جمله‌اند.
زیان‌های جهانی

تنها در سال ۲۰۰۸ میلادی، ۲۲۰ هزار نفر در سراسر جهان بر اثر رخدادهای طبیعی جان خود را از دست داده‌اند. در این میان، زنان قربانیان بیشتری نسبت به مردان داده‌اند.
بررسی‌های آماری رخدادهای طبیعی، طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۲ نشاندهنده آن است که این بلایا روندی افزایشی داشته‌اند. بر اساس آمار شدت بلایا چهار برابر، جان‌باختگان هفت برابر، آسیب‌دیدگان پنج برابر و خسارت‌های مالی سی و هشت برابر شده‌اند.
گاهی زیان‌های ناشی از حادثه ثانویه، بیش از زیان‌های ناشی از یک بلای طبیعی است. برای مثال گاهی آسیب‌های ناشی از وقوع آتش‌سوزی پس از وقوع زلزله، از زیان‌های خود زلزله بیشتر است.
با آنکه اغلب رخدادهای طبیعی خارج از کنترل انسان به نظر می‌رسند، ولی زیان‌ها و آسیب‌های ناشی از آنها، به‌طور چشمگیری قابل کنترل است. این موضوع ارتباط مستقیمی با عملیات پیشگیرانه توسط انسان دارد. برای مثال استحکام ساختمان‌ها در برابر بارهای افقی جهت کاهش آسیب‌های ناشی از زلزله یا ایجاد پوشش گیاهی و ساخت بندها و سدها جهت کاهش زیان‌های ناشی از سیل، از جمله موارد پیشگیرانه است.
همچنین عکس‌العمل صحیح و اصولی نیز می‌تواند در کاهش آسیب‌های ناشی از رخدادهای طبیعی مؤثر باشد. برای مثال آواربرداری اصولی پس از وقوع یک رویداد زمین‌لرزه، می‌تواند به کاهش زیان‌ها و آسیب‌ها کمک کند.
یکی دیگر از راه‌های کاهش آثار مخرب رخدادهای طبیعی، آموزش است. آموزش همچنین می‌تواند به کاهش اثرات روانی منفی در رخدادهای طبیعی نیز کمک کند.این فرایند نه تنها به مقابله با بحران‌ها کمک می‌کنند، بلکه به رشد پایدار و بهبود کیفیت زندگی نیز منجر می‌شوند. در نهایت، ایجاد یک فرهنگ تاب‌آوری با همکاری و مشارکت همه ذینفعان، کلید موفقیت در این مسیر است.
سالانه بیش از ۲۰۰ میلیون زن از بحرانهای مختلف بلایا و سوانح متعدد صدمه می‌بینند و چنانچه صدمات ناشی از آسیبهای اجتماعی و… به آن اضافه کنیم، درمی‌یابیم که برنامه‌هایی برای توانمندسازی و تقویت تاب‌آوری زنان لازم است که از انتشار و تسری آسیب جلوگیری کند.
کودکان و زنان در رخدادهای طبیعی ممکن است بیش از سایرین آسیب ببینند با توجه به اهمیت موضوع همیشه در این خصوص توصیه‌هایی وجود داشته است اما بهترین رفتار از سوی شما این است که بنشینید و دربارهٔ وقوع بحران با کودک خود صحبت کنید. اگر این کار را نکنید، کودک شما خود به تنهایی به این نتیجه می‌رسد که چقدر وقوع این بحران خاص یا وقوع بلایای طبیعی می‌تواند وحشتناک باشد و بنابراین اغلب تصویری که در ذهن او شکل می‌گیرد بسیار بدتر از آن چیزی است که در واقعیت رخ داده است.
یادبودها

از سال ۱۹۸۹ میلادی، دومین چهارشنبه ماه اکتبر هرسال، به عنوان «روز جهانی کاهش اثرات رخدادهای طبیعی» نام‌گذاری شده است. در کشور ایران نیز، هفته‌ای به همین عنوان وجود دارد که آغاز این هفته، همان روز جهانی می‌باشد.
روستایی در سوماترا، پس از سونامی ناشی از وقوع زلزله در اقیانوس هند
آتشفشان
طوفان کاترینا
حنانه کیا

| حنانه کیا | حنانه کیا |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: حنانه کیا کجوری
زادهٔ: ۱۶ بهمن ۱۳۷۸ نوشهر، مازندران، ایران
درگذشت: ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ (۲۲ سال) میدان آزادی، نوشهر، مازندران، ایران
علت مرگ: شلیک گلوله نیروهای سپاه در پی خیزش ۱۴۰۱ ایران
مدفن: آرامستان الجواد نوشهر، مازندران، ایران
ملیت: ایرانی
شهروندی: ایران
جنبش: خیزش ۱۴۰۱ ایران
حنانه کیا کجوری (۱۶ بهمن ۱۳۷۸ – ۳۰ شهریور ۱۴۰۱) زن ۲۲ ساله‌ای بود که در خیزش ۱۴۰۱ ایران، با اصابت گلوله نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به پهلویش در نوشهر کشته شد. به گفته یکی از نزدیکان حنانه کیا، او چهارشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در حالی‌که به دندان‌پزشکی رفته بود و قصد بازگشت به خانه را داشت، بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی به سمت معترضان کشته شد. به او لقب «عروس ایران» داده شده است.
زندگی

حنانه کیا ۲۳ سال داشت و پیش از به قتل رسیدنش نامزد کرده بود. به همین دلیل پس از کشته شدنش به «عروس ایران» ملقب شد. کیا چهارشنبه ۳۰ شهریور در خیابان ستارخان، در نزدیکی میدان آزادی، نوشهر مورد اصابت گلوله نیروهای نظامی جمهوری اسلامی، به پهلویش قرار گرفت و کشته شد.
روز جمعه ۱ مهر ۱۴۰۱ پیکر او در آرامستان الجواد در بین نوشهر و چالوس به خاک سپرده شد.
مراسم چهلم

مراسم چهلم او چهارشنبه ۱۱ آبان ۱۴۰۱ در نوشهر برگزار شد. معترضان حاضر در مراسم راهپیمایی خیابانی کرده و شعارهای ضدحکومتی سر دادند. همچنین نیروهای امنیتی همزمان با برگزاری مراسم در نزدیکی منزل خانوادگی او به سمت مردم گاز اشک‌آور شلیک کردند.
فیلم مستند

فیلم مستندی دربارهٔ کشته‌شدن حنانه کیا توسط شاهین صمدپور ساخته شد. پس از انتشار بخش‌هایی از این فیلم در فضای مجازی، ۲۸ آذر ۱۴۰۱ حساب کاربری اینستاگرام شاهین صمدپور بسته و کانال تلگرام او نیز از دسترس خارج شد. پس از آن فاطمه دانشور، عضو پیشین شورای شهر تهران خبر داد که این مستندساز بازداشت و به زندان اوین منتقل شده است. شاهین صمدپور ۲۸ دی‌ماه ۱۴۰۱ به قید وثیقه آزاد شد.
واکنش‌ها

صفحه رسمی وزارت امور خارجه اسرائیل به فارسی در پلتفرم‌های مختلف رسانه‌های اجتماعی خود، با انتشار تصویری از حنانه کیا، نوشت:
اگر جمهوری جنایتکار اسلامی به او شلیک نمی‌کرد، حنانه هنوز هم می‌توانست سلفی بگیرد و جوانی کند. راه حنانه و مهسا، پویا و نوید، ادامه خواهد داشت.
وصیت‌نامه شخصی و سیاسی آدولف هیتلر

وصیت‌نامه شخصی و سیاسی آدولف هیتلر
وصیتنامه شخصی و سیاسی آدولف هیتلر (به آلمانی: Politisches Testament Adolf Hitlers) در آخرین ساعت زندگی او در پناهگاهی در برلین نوشته شد. هیتلر شخصاً متن وصیتنامه را به منشی شخصی‌اش تراودل یونگه دیکته کرد. تاریخ نگارش این وصیتنامه ۲۹ آوریل ۱۹۴۵، یک روز پیش از خودکشی آدولف هیتلر و همسرش اوا براون می‌باشد. این وصیتنامه در دوبخش شخصی و سیاسی نوشته شده که هر یک به امضاء شاهدینی از نزدیکان هیتلر رسیده‌است.
وصیتنامه شخصی

این بخش وصیتنامه هیتلر متن کوتاهی‌ست که در ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ در ساعت ۰۴:۰۰ به امضاء رسیده. نکاتی که در این متن به آن‌ها اشاره شده شامل این موارد است:
- تأیید ازدواج وی بدون نام بردن از اوا براون.
- انتخاب مرگ خود و همسرش بجای پذیرفتن ننگ تسلیم.
- دستور به سوزانده شدن اجساد آن‌ها پس از مرگ.
- انتقال کلکسیون آثار هنری او به شهر لینتس، مکانی که هیتلر در کودکی در آنجا زندگی می‌کرده.
- انتقال اشیاء دارای ارزش معنوی یا دارایی‌های مناسب برای یک زندگی متوسط به بستگانش و همکاران وفادارش.
- انتقال سایر مایملک به حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان.
- انتخاب مارتین بورمان به عنوان اجراکننده وصیتنامه.
شاهدین این وصیتنامه عبارتند از یوزف گوبلز، مارتین بورمان و نیکولاوس فون بلو.
وصیتنامه سیاسی

زمان ذکر شده در امضاء وصیتنامه سیاسی هیتلر همانند وصیتنامه شخصی‌اش ساعت ۰۴:۰۰ روز ۲۹ آوریل ۱۹۴۵ می‌باشد. در متن وصیتنامه هیتلر مدعی شده‌است که خواهان آغاز جنگ در ۱۹۳۹ نبوده‌است. او یهودیان بین‌المللی و یارانشان را مسئول وقوع جنگ در گذشته و آینده و کشته شدن کودکان آریایی و ویرانی شهرها می‌داند. او ضمن شکوهمند و قهرمانانه خواندن نبرد ملت آلمان دلایل خود را برای ماندن در برلین و خودکشی تشریح می‌کند. او همچنین از مردم آلمان می‌خواهد به مبارزه ادامه دهند و وعده می‌دهد که روزی مردم آلمان نتیجه متحد شدن خود را خواهند دید.
در بخش دیگری از وصیتنامه هیتلر، هرمان گورینگ را از حزب اخراج می‌کند و امتیازهایی را که به وی تفویض کرده بود بازپس می‌گیرد. وی همچنین هاینریش هیملر را از حزب، وزارت کشور و ریاست اس اس اخراج کرده و کارل هانکه و پاول گیزلر را به عنوان جانشینان او منصوب می‌کند.
او همچنین افراد دیگری را به عنوان اعضای کابینه پس از وی منصوب می‌کند. از جمله یوزف گوبلز را به عنوان صدر اعظم منصوب می‌کند.
در پایان هیتلر عنوان می‌کند که اجباری را برای همراهی اطرافیانش در ماندن در برلین به آن‌ها تحمیل نکرده و کسانی که مایلند به همراه او نابود شوند به خواست خود این راه را برگزیده‌اند. او همچنین ملت آلمان را به پیروی و پاسداری دائمی از قوانین نژادی فرا می‌خواند.
شاهدین ذکر شده در این وصیتنامه یوزف گوبلز، ژنرال ویلهلم بورگدورف، مارتین بورمان و هانس کربس می‌باشند.
یواس‌اس مارگردن (اس‌اس-۲۲۷)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۰ اکتبر ۱۹۴۲
آغاز کار::  ۶ ژوئن ۱۹۴۳
اعزام::  ۷ سپتامبر ۱۹۴۳
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  ۱٬۵۲۵ تن بزرگ (۱٬۵۴۹ تن)
درازا::  ۳۱۱ فوت ۹ اینچ (۹۵٫۰۲ متر)
پهنا::  ۲۷ فوت ۳ اینچ (۸٫۳۱ متر)
آبخور::  ۱۷ فوت (۵٫۲ متر)
سرعت::  ۲۱ گره (۲۴ مایل بر ساعت؛ ۳۹ کیلومتر بر ساعت)
یواس‌اس مارگردن (اس‌اس-۲۲۷) (به انگلیسی: USS Darter (SS-227)) یک زیردریایی است که طول آن ۳۱۱ فوت ۹ اینچ (۹۵٫۰۲ متر) می‌باشد. این زیردریایی در سال ۱۹۴۳ ساخته شد.
قوام نکرومه

| کوآمه انکروما | کوآمه انکروما |
| --- | --- |
اولین رئیس‌جمهور غنا: اولین رئیس‌جمهور غنا
دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۹۶۰ – ۲۴ فوریه ۱۹۶۶: دوره مسئولیت ۱ ژوئیه ۱۹۶۰ – ۲۴ فوریه ۱۹۶۶
پس از: ملکه الیزابت دوم
پیش از: ژوزف آرتور انکرا
اولین نخست‌وزیر غنا: اولین نخست‌وزیر غنا
دوره مسئولیت ۶ مارس ۱۹۵۷ – ۱ ژوئیه ۱۹۶۰: دوره مسئولیت ۶ مارس ۱۹۵۷ – ۱ ژوئیه ۱۹۶۰
پادشاه: ملکه الیزابت دوم
پیش از: خودش به عنوان نخست وزیر ساحل طلا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۹ نکروفول،  ساحل طلا (غنای کنونی)
درگذشته: ۲۷ آوریل ۱۹۷۲ (۶۲ سال) بخارست، رومانی
ملیت:  غنا
همسر(ان): فتحیه ریزک
فرزندان: فرانسیس، جمال، سمیه، سکو
پیشه: سیاستمدار
کوآمه انکروما (زاده ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۹ - درگذشته ۲۷ آوریل ۱۹۷۲)، سیاستمدار اهل غنا که بانی استقلال این کشور بود. نکرومه بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰ میلادی اولین نخست‌وزیر کشور غنا و بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ میلادی اولین رئیس‌جمهور این کشور بود.
او در پی کودتای نظامیان در سال ۱۹۶۶ حکومتش سرنگون، مجبور به ترک کشور و به کشور رومانی پناهنده شد.
زندگی

انکروما در ۲۱ سپتامبرِ ۱۹۰۹ در نکروفول، ساحل طلا (اکنون در غنا) در خانواده‌ای تنگدست و کم‌سواد متولد شد. نکروفول یک دهکده کوچک در منطقه نزما، در جنوب غربی ساحل طلا، نزدیک به مرز با مستعمره فرانسه ساحل عاج بود. پدرش همراه خانواده زندگی نمی‌کرد و در غرب غنا کار می‌کرد، جایی که او تا زمان مرگش تجارت طلا فروشی خود را دنبال کرد. قوام نکرومه توسط مادرش و درخانواده بزرگی که به شیوه سنتی با هم زندگی می‌کردند، و اقوام دورتر که اغلب به آنجا رفت‌وآمد داشتند، بزرگ شد.
او کودکی بی دغدغه‌ای را، در روستا، جنگل و دریای مجاور گذراند. بنا بر آداب و رسوم و  سنت  نامگذاری مردم آکان، نام کوآمه به او داده شد. نامی که به افراد مذکر متولد در روز یک شنبه داده می‌شود. در طول سالهای دانشجویی‌اش در ایالات متحده آمریکا او به نام فرانسیس نویا کوفی انکروما معروف بود، نامی که به افراد مذکر متولد در روز جمعه داده می‌شود. وی بعداً در سال ۱۹۴۵، زمانی که در انگلیس بود، نام کوآمه انکروما را ترجیح داد و برای خود برگزید. به گفته ابنزر اوبیری آدو، در مطالعه خود دربارهٔ رئیس‌جمهور آینده، «نکرومه» نامی است که به‌طور سنتی به فرزند نهم خانواده داده می‌شود. این نشان می‌دهد که قوام احتمالاً آن مکان را در خانه پدرش که چندین زن داشت نگه‌داشته‌است.
قوام تنها فرزند مادرش بود. مادر نکرومه او را به یک مدرسه ابتدایی کاتولیک در شهر کوچک هاف آسینی فرستاد و او در آنجا دانش‌آموز زبردستی شد. گفته می‌شود یک کشیش کاتولیک رومی آلمانی به نام جورج فیشر تأثیر زیادی بر تحصیلات ابتدایی وی داشته‌است. اگرچه مادر او، که الیزابت نیانیبا (۱۸۷۶ / ۷۷–۱۹۷۹) نام داشت، بعداً اظهار داشت سال تولد وی ۱۹۱۲ است. اما نکرومه خودش نوشت که وی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۰۹ متولد شد. نیانیبا، که از خانواده آگونا است، وقتی با پدر قوام ازدواج کرد یک ماهی فروش و خرده فروش بود.هشت روز پس از تولد، پدرش او را به نام فرانسیس نویا-کوفی به نام یکی از اقوامش نامگذاری کرد. اما بعداً والدینش او را به نام فرانسیس قوام نگولوما نامیدند.
نکرومه در سال ۱۹۳۰ گواهینامه معلمی خود را از کالج پرنس ولز در آچیموتا دریافت کرد. در سال بعد در دبستان کاتولیک رومی در المینا پست تدریس به او داده شد. پس از یک سال که در آنجا بود، به عنوان مدیر مدرسه در شهر آکسیم منصوب شد. در آکسیم، او وارد سیاست شد و انجمن ادبی نزیما را تأسیس کرد. در سال ۱۹۳۳، او به سمت یک معلم در حوزه علمیه کاتولیک در امیسانو منصوب شد. اگرچه زندگی در آنجا سخت بود، اما او این کار را پسندید، و فکر کرد که یک عضو کلیسای انجمن عیسی شود. نکرومه سخنرانی روزنامه‌نگار و رئیس‌جمهور آینده نیجریه نمدی آزیکیوه را زمانی که او در اچیموتا دانشجو بود شنیده بود. این دو نفر با هم ملاقات کردند و نفوذ آزیکیوه باعث افزایش علاقه نکرومه به ناسیونالیسم سیاه شد. معلم جوان تصمیم گرفت که تحصیلات خود را ادامه دهد. Azikiwe آزیکیوه در دانشگاه لینکلن، یک کالج سیاه پوستان در شهرستان چستر، پنسیلوانیا، در غرب فیلادلفیا تحصیل کرده بود. او به نکرومه توصیه کرد که در آنجا ثبت نام کند. نکرومه، که در آزمون ورودی دانشگاه لندن قبول نشده بود، بودجه ای را برای سفر و تحصیلات خود از بستگان به‌دست آورد. او از طریق انگلیس سفر کرد و در آنجا از حمله ایتالیا به اتیوپی، یکی از معدود ملتهای مستقل آفریقایی، باخبر و خشمگین شد. او در اکتبر ۱۹۳۵ وارد ایالات متحده شد.
زندگی > ایالات متحده

به گفته جان هنریک کلارک، تاریخ‌نگار، در مقاله‌اش در مورد اقامت نکرومه در آمریکا، «ده سالی که او در ایالات متحده گذراند تأثیر ماندگاری بر بقیه عمر او خواهد داشت.» نکرومه خواستار ورود به دانشگاه لینکلن مدتی قبل از شروع تحصیل در آنجا بود. در تاریخ ۱ مارس ۱۹۳۵، وی نامه‌ای را به دانشگاه ارسال کرد مبنی بر اینکه درخواست وی بیش از یک سال در انتظار مانده‌است. در اکتبر ۱۹۳۵ وقتی او به نیویورک رسید، به پنسیلوانیا رفت، و با وجود آنکه کمبود بودجه داشت، برای یک نیمسال تحصیلی در آنجا ثبت نام کرد. وی به زودی بورسیه تحصیلی خود را که هزینه تحصیل وی در لینکلن را تأمین می‌کرد، به دست آورد. وی در طول مدت حضور در ایالات متحده کمبود بودجه داشت. وی برای تأمین هزینه‌های زندگی خود در مشاغل کم‌اهمیت، از جمله ظرفشویی کار می‌کرد. روزهای یکشنبه، وی به کلیساهای پرسپیترین سیاهان در فیلادلفیا و نیویورک می‌رفت.
نکرومه در سال ۱۹۳۹ تحصیلات لیسانس خود را در رشته اقتصاد و جامعه‌شناسی به پایان رساند. سپس دانشگاه لینکلن وی را به عنوان استادیار فلسفه منصوب کرد. وی همچنین دعوت‌نامه‌هایی برای سخنران مهمان از کلیساهای پروتستان در فیلادلفیا و نیویورک دریافت کرد. در سال ۱۹۳۹، نکرومه در قسمت تربیت کشیشان در لینکلن و در دانشگاه آیوی لیگ پنسیلوانیا در فیلادلفیا ثبت نام کرد و در سال ۱۹۴۲، وی درانجمن برادری فی بتا سیگما در دانشگاه لینکلن وارد شد. نکرومه در سال ۱۹۴۲ از لینکلن، و به عنوان دانشجوی برتر دوره، لیسانس الهیات گرفت. وی سال بعد وی موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در فلسفه و کارشناسی ارشد در آموزش شد. نکرومه در مدتی که در دانشگاه پنسیلوانیا بود، با ویلیام اورت ولمرز زبان‌شناس کار می‌کرد و مطالب گفتاری را فراهم می‌کرد که پایه و اساس اولین دستور زبان توصیفی گویش مادری او از زبان اکانی را تشکیل داد.
نکرومه تابستان را در هارلم، یک محل زندگی، اندیشه و فرهنگ سیاه‌پوستان گذراند. او به سختی در شهر نیویورک مسکن و کار پیدا کرد و خود را درگیر جامعه کرد.  او شب‌ها را به گوش دادن و گفتگو با مردم  کوچه و خیابان گذراند و به گفته کلارک، قوام نکرومه سالهای حضورش در آمریکا را تعریف کرد؛
«این شب‌ها بخش مهمی از آموزش آمریکایی قوام نکرومه بود. او به دانشگاهی می‌رفت - دانشگاه خیابان هارلم. این زمان معمولی نبود و این سخنرانان خیابانی مردمی معمولی نبودند ».
نکرومه یک دانشجوی فعال بود. او گروهی از دانشجویان آفریقایی خارج از کشور را در پنسیلوانیا سازماندهی کرد و انجمن دانشجویان آفریقایی آمریکا و کانادا را تأسیس کرد که خود نیز مدیران شد. برخی از اعضای این انجمن این تصور را داشتند که این گروه باید به دنبال این باشد که هر مستعمره به تنهایی استقلال خود را به دست آورد. نکرومه اما بر استراتژی پان‌آفریقایی پا می‌فشرد. نکرومه نقش مهمی در کنفرانس پان آفریقایی در نیویورک در سال ۱۹۴۴ ایفا کرد. در آنجا از ایالات متحده خواست در پایان جنگ جهانی دوم، به توسعه و آزاد شدن آفریقا کمک کند.
معلم قدیمی او آگری در سال ۱۹۲۹ در ایالات متحده درگذشت و در ۱۹۴۲ نکرومه نمازهای سنتی برای آگری را در کنار مزارش اقامه کرد. این منجر به وقفه ای بین او و لینکلن شد، هرچند که پس از برجسته شدن در ساحل طلا، در سال ۱۹۵۱ بازگشت و درجه افتخاری را پذیرفت.
نکرومه کتاب‌هایی در مورد سیاست و الهیات خواند و مباحث فلسفه را خصوصی به دانشجویان دیگر می‌آموخت. در ۱۹۴۳ نکرومه با مارکسیست ترینیدادی سی. ال. آر. جیمز، مهاجر روسی رایا دانایفسکایا و گریس لی بوگز آمریکایی-چینی، که همه آنها عضو یک گروه فکری مارکسیستی آمریکایی بودند آشنا شد. نکرومه بعداً به جیمز بیشتر پرداخت و نحوه عملکرد یک جنبش زیرزمینی را به او آموخت.
زندگی > لندن

نکرومه در ماه مه ۱۹۴۵ به لندن بازگشت و در مدرسه اقتصاد لندن برای دکترا در رشته انسان‌شناسی ثبت نام کرد. او پس از یک ترم انصراف داد و سال بعد در کالج دانشگاهی لندن ثبت نام کرد با این نیت که پایان‌نامه‌ای در مورد «دانش و پوزیتیویسم منطقی» بنویسد. سر پرست او، آلفرد جی آیر، نکرومه را به عنوان یک "فیلسوف درجه یک" نمی‌دانست و گفت: "من او را دوست داشتم و از صحبت کردن با او لذت م بردم، اما به نظر نمی‌رسید او ذهن تحلیلی داشته باشد. او خیلی سریع پاسخ می‌خواست. فکر کنم شاید بخشی از مشکل این بود که او خیلی روی پایان‌نامه خود تمرکز نمی‌کرد. این راهی برای استفاده از زمان بود تا اینکه فرصت بازگشت به غنا برای او فراهم شد. بالاخره نکرومه در رشته حقوق در مدرسه حقوق سیتی ثبت نام کرد اما آن را به پایان نبرد.
نکرومه وقت خود را صرف سازماندهی سیاسی کرد. او و پادمور از جمله سازمان دهندگان اصلی و پشتیبانان پنجمین کنگره پان‌آفریقایی درشهر منچستر انگلستان (۱۵–۱۹ اکتبر ۱۹۴۵) بودند.[ این کنگره راهبردی برای جانشینی استعمار با سوسیالیسم آفریقایی تدوین کرد. آنها برای رسیدن به ایالات متحده آفریقای فدرال، با سازمان‌های منطقه‌ای به هم پیوسته، که از طریق ایالت. های جداگانه با حاکمیت محدود اداره می‌شود، توافق کردند. آنها برنامه‌ریزی کردند که فرهنگ جدید آفریقایی را بدون قبیله‌گرایی، دموکراتیک در یک سیستم سوسیالیستی، ترکیب جنبه‌های سنتی با تفکر مدرن دنبال کنند و در صورت امکان، این امر با ابزارهای غیرخشونت‌آمیز محقق شود.
در میان کسانی که در کنگره شرکت کردند دابلیو. ئی. بی. دیو بویس و همچنین برخی از کسانی که بعداً نقش رهبری را در هدایت کشورهای خود به سمت استقلال بر عهده گرفتند، بودند. از جمله  این افراد هستینگز باندا از نیاسالند (که بعدا به مالاوی تبدیل شد)، جومو کنیاتا از کنیا و اوبافمی آولوو از نیجریه بود.
این کنگره به دنبال ایجاد فعالیت آفریقایی مستمر در بریتانیا از طریق دبیرخانه ملی آفریقای غربی (WANS) بود تا در جهت استعمارزدایی آفریقا تلاش کند. نکرومه منشی WANS شد. نکرومه علاوه بر سازماندهی آفریقایی‌ها برای به دست آوردن آزادی ملت‌هایشان، همچنین به دنبال کمک به بسیاری از دریانوردان آفریقای غربی بود که در پایان جنگ در لندن گیر افتاده بودند، و یک انجمن کارگران رنگین پوست را برای توانمندسازی و حمایت از آنها تأسیس کرد. وزارت امور خارجه ایالات متحده و ام‌آی۵ نکرومه و WANS را با سوءظن ارتباط با کمونیسم زیر نظارت و تحقیق قرار داد.
بازگشت به ساحل طلا > کنوانسیون ساحل طلای متحد

در سال ۱۹۴۶ قانون اساسی ساحل طلایی برای اولین بار به آفریقایی‌ها در شورای قانونگذاری اکثریت داد. و این به عنوان یک گام بزرگ به سمت خودگردانی تلقی می‌شد. ترتیب جدید اولین حزب سیاسی واقعی درآن مستعمره را در اوت ۱۹۴۷به‌وجود آورد: کنوانسیون ساحل طلایی متحد (UGCC). کنوانسیون دنبال آن بود که یک حکومت خودگران هر چه سریعتر ایجاد شود. از آنجایی که اعضای اصلی همگی افراد حرفه‌ای موفقی بودند، باید به کسی پول می‌دادند تا حزب را اداره کند و انتخاب آنها به پیشنهاد آکو ادجی بر عهده نکرومه افتاد. نکرومه در این  تردید کرد زیرا که می دید که UGCC توسط منافع محافظه کار کنترل می‌شود، اما ازطرفی هم می‌دید که پست جدید فرصت‌های سیاسی زیادی به او می‌دهد، لذا آن را پذیرفت. پس از اینکه توسط مقامات بریتانیایی در مورد وابستگی‌های کمونیستی‌اش مورد بازجویی قرار گرفت، نکرومه در نوامبر 1947 در لیورپول سوار بر کشتی MV Accra به سمت وطنش حرکت کرد.
پس از توقف‌های کوتاهی در سیرالئون، لیبریا و ساحل عاج، نکرومه به ساحل طلا رسید. او پس از یک اقامت کوتاه و ملاقات مجدد با مادرش در تارکوا، در ۲۹ دسامبر ۱۹۴۷ در مقر حزب در سالتپوند شروع به کار کرد و در آنجا در سمت دبیرکل ادامه داد.  نکرومه به سرعت طرح‌هایی را برای ایجاد شعبه‌های UGCC در سراسر مستعمره و اعتصابات در صورت لزوم برای دستیابی به اهداف سیاسی ارائه کرد. این موضع فعال، درکمیته حاکمیت حزب که توسط جی بی دانکوا رهبری می‌شد، ایجاد دودستگی کرد. نکرومه توری را برای به دست آوردن کمک‌های مالی برای UGCC و ایجاد شعبه‌های جدید آن آغاز کرد.