stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لازانیا (فیلم)
خلاصه داستان

«پارسیا» پارسیا شکوری که شیطنتش همه مدرسه را عاصی کرده است، ناظم جدید آقای «دلی‌جون» جواد رضویان در اولین روز کاری‌اش در مدرسه از او می‌خواهد که به علت شکستن شیشه دفتر مدرسه مادرش بهنوش بختیاری را فردا به مدرسه بیاورد اما «پارسیا» که متوجه شرایط بحرانی زندگی مادرش در غیاب پدر هست، دایی‌اش ارژنگ امیرفضلی را راضی می‌کند تا با شکل و شمایل یک زن به مدرسه بیاید و قضیه را ختم به خیر کند، اما قضیه وقتی وخیم می‌شود که آقای ناظم یک دل نه صد دل عاشق مادر دروغین «پارسیا» می‌شود و…
بازیگران

جواد رضویان در نقش آقای دلی‌جون
ارژنگ امیرفضلی در نقش عرشیا میرمیران
بهنوش بختیاری در نقش نازنین میرمیران
یوسف تیموری در نقش آقای چشم‌باف
نفیسه روشن در نقش سحر دلی‌جون
رضا ناجی در نقش آقای داوودی
پارسیا شکوری فرد در نقش پارسیا ساسانی
یوسف صیادی در نقش گریمور
اصغر سمسارزاده در نقش پدربزرگ پارسیا
ساعد هدایتی در نقش قاضی دادگاه خانواده
رضا رویگری در نقش رضا
عباس محبوب در نقش عمو پاتر (سرایدار مدرسه)
محمد شیری در نقش آقای شعبانی (مدیر مدرسه)
علی کاظمی در نقش رمضان مومنی
آرین خلج
رضا ریاحی
اردشیر کاظمی
امید شهباز محمدی
سپهر سهرابی
مهدی حدادی
حسین روزبه
علی بک‌وردی
منصوره قدیری جاوید

| منصوره قدیری جاوید | منصوره قدیری جاوید |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۵۱ ‏ تهران، ایران
درگذشت: ۱۹ آبان ۱۴۰۳ (۵۱–۵۲ سال) تهران، ایران
علت مرگ: خشونت خانگی، کشته شدن توسط همسر
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): خبرنگار و پژوهشگر بخش پژوهش‌های خبرگزاری ایرنا
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۸–۱۴۰۳
فرزندان: ۱
منصوره قدیری جاوید (۱۳۵۱ – ۱۹ آبان ۱۴۰۳) خبرنگار و پژوهشگر بخش پژوهش‌های خبرگزاری ایرنا، خبرگزاری دولتی ایران، بود که در تاریخ ۱۹ آبان ۱۴۰۳ در تهران به‌دست همسرش به قتل رسید.
فعالیت‌ها

اطلاعات در دسترس از زندگی شخصی و حرفه‌ای منصوره قدیری جاوید محدود است، اما وی در بخش پژوهش‌های خبرگزاری ایرنا فعالیت می‌کرد و در عرصهٔ رسانه‌ای به‌عنوان خبرنگار شناخته می‌شد.
قتل و تحقیقات پلیس

در صبح روز ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۳، گزارش یک قتل در شمال تهران به مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ رسید. پلیس به محض ورود به محل با جسد وی که بر اثر ضربات چاقو و دمبل جان باخته بود، مواجه شد. تحقیقات اولیه حاکی از آن بود که قتل توسط همسر وی، که وکیل دادگستری بوده، صورت گرفته است.
اقرار متهم: همسر مقتول در اعترافات اولیه خود به پلیس اظهار داشت که اختلافات خانوادگی میان آن‌ها از مدتی پیش شدت گرفته و درگیری منجر به قتل همسرش شده است. او اذعان کرد که ابتدا قصد داشته فرزندشان را نیز به قتل برساند و سپس خودکشی کند، اما در نهایت از این تصمیم منصرف شده و خود به پلیس گزارش داده است.
قتل و تحقیقات پلیس > جزئیات حادثه

طبق گزارش محمد شهریاری، سرپرست دادسرای امور جنایی تهران، قاتل از ساعات ابتدایی روز درگیری‌هایی با همسرش داشته و سرانجام در جریان مشاجره، وی را با چهار ضربه چاقو و دو ضربه دمبل به قتل رسانده است. تحقیقات نشان می‌دهد که فرزند ۱۵ سالهٔ این خانواده نیز در زمان وقوع حادثه در خانه حضور داشته است. قاتل سعی داشته فرزند خود را نیز با استفاده از قرص‌های خواب‌آور به قتل برساند، اما در این اقدام ناموفق بوده است.
قتل و تحقیقات پلیس > شهادت همسایه‌ها

همسایه‌های این خانواده در شهادت خود اعلام کرده‌اند که صبح روز حادثه، صدای درگیری شدیدی از منزل این زوج به گوش رسیده است و بعد از مدتی این صداها قطع شده است. بر‌اساس تحقیقات، قاتل تلاش داشته جسد همسرش را شبانه از خانه خارج کند، اما برادر او در ادامه روز به خانه مراجعه کرده و پس از مشاهده صحنه، موضوع را به پلیس گزارش داده است.
واکنش‌ها

این حادثهٔ تراژیک موجی از واکنش‌های رسانه‌ای و عمومی را در پی داشته و با توجه به شرایط آن، بازتاب گسترده‌ای در خبرگزاری‌های داخلی داشت. جسد مقتول به پزشکی قانونی منتقل شد و قاتل برای تحقیقات بیشتر در اختیار کارآگاهان اداره دهم پلیس آگاهی قرار گرفت.
مدیر عامل خبرگزاری جمهوری اسلامی در پیامی ضمن تسلیت درگذشت زنده یاد «منصوره قدیری جاوید»، از او به‌عنوان خبرنگار و پژوهشگری تلاشگر و دلسوز از خانواده ایرنا یاد کرد که بیش از دو دهه با نیک‌نامی در بخش پژوهش خبرگزاری خدمت کرده است.
واکنش وکلا و مددکاران اجتماعی
شیما قوشه، وکیل در شبکه اجتماعی اکس‌ (توییتر) نوشت: «قتل خبرنگار زن توسط همسر وکیلش بار دیگر ثابت می‌کند که خشونت علیه زنان مختص گروه یا اقشار خاصی از طبقات اجتماعی/اقتصادی نیست و در همه خانواده‌ها با هر خاستگاهی، زنان، قربانی خشونت خانگی می‌شوند.»
زهرا افتخارزاده، مددکار اجتماعی و مدیر مؤسسه کاهش آسیب آتنا (خانه امن برای زنان خشونت‌دیده) از ضرورت ایجاد مهارت گفت‌وگو در خانواده‌های آسیب‌دیده می‌گوید و معتقد است یکی از راهکارهای کاهش خشونت علیه زنان، گفتگو با مردان خشونت‌گر است؛ «مردان کمتر تمایل به گفت‌وگو دارند و من ریشه اساسی این موضوع را در بحث قدرت می‌بینم. چون بعضی از مردان تصورشان این است که زنان حامی‌ای از‌طرف خانواده و قانون ندارند و هر بلایی بخواهند می‌توانند سرشان بیاورند.»
فاطمه نیرومند

| فاطمه نیرومند | فاطمه نیرومند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳۴۱ ‏(۶۱–۶۲ سال) تهران
ملیت: ایرانی
پیشه: دوبلور، گویندهٔ رادیو
فاطمه نیرومند (زادهٔ ۱۳۴۱ در تهران) از دوبلورها و گویندگان و مدرسان فن بیان و گویندگی ایرانی است. وی از ۲۲ سالگی به‌طور حرفه‌ای کار دوبله را آغاز کرد. از نقش‌های معروف او دوبلهٔ «واکی بایاشی» در کارتون فوتبالیست‌ها بوده‌است. او در رادیو ایران گویندگی برنامه‌هایی همچون «کوچه رادیو»، «سلام ایران»، «راه شب» و «گذر هفتم» بر دوش داشته‌است.وی از ابتدای دهه‌‌ی هفتاد وارد رادیو شد و تاکنون تقریباً با همه‌‌ی رادیوهای داخلی مثل ایران، تهران، اقتصاد، صبا، نمایش و پیام همکاری داشته است. نیرومند در رادیو ایران گویندگی برنامه‌هایی مثل «کوچه رادیو»، «سلام ایران»، «راه شب» و «گذر هفتم» را در کارنامه‌‌ی خود دارد.
معرفی برخی از آثار:
صدای فاطمه نیرومند در فیلم‌های واقعیت خطرناک، مادر (مادر ناتنی)، جرج بوش، دریاچۀ خاموش، از چاندی‌چوک به چین، به خاطر خواهرم، یک خانواده و سریال‌‌های گمگشته (کوکب)، کارتون سرزمین آدم‌کوچولوها (گریس)، افسانه‌‌ی جومونگ (بانو یوم‌یول)، اوشین (خردسالی هیتُشی) و فصل دوم ۲۴ (لین کرسگی) ماندگار شده است.
نمونه‌هایی از فعالیت در دوبله

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سریال: سینمایی 
فصل دوم ۲۴ (لین کرسگی): واقعیت خطرناک (دکتر دل) 
اوشین (خردسالی هیتُشی): مادر (مادر ناتنی) 
افسانهٔ جومونگ (بانو یوم‌یول): جرج بوش 
مرز جنون: دریاچهٔ خاموش 
کارتُن سرزمین آدم‌کوچولوها (گریس): از چاندی‌چوک به چین 
گمگشته (کوکب): به خاطر خواهرم 
: یک خانواده
منایع

صفحۀ فاطمه نیرومند در تارنمای انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم
فاطمه نیرومند:دوبله باید براساس تجربه و تکنیک باشد. روزنامهٔ آفتاب یزد > ۰۸/۰۲/۱۳۸۸ > صفحهٔ ۱۰ (فرهنگی)
↑  «(گفت‌گو) گزارشی از پشت صحنه برنامه صبح‌گاهی سلام ایران». جام‌جم آن‌لاین.
↑  «"کوچه رادیو"؛ کوچه عاشقی». سروش. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۳.
↑  «همراه با گویندگانی که جومونگ را ایرانی کردند». جام‌جم آن‌لاین. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۸ اوت ۲۰۱۳.
حسنعلی محمدی

| حسنعلی محمدی | حسنعلی محمدی |
| --- | --- |
نماینده مجلس شورای اسلامی دوره دوازدهم: نماینده مجلس شورای اسلامی دوره دوازدهم
دبیر کمیسیون صنایع و معادن: دبیر کمیسیون صنایع و معادن
حوزه انتخاباتی: فسا
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایران
تحصیلات: دکترای مدیریت صنعتی[نیازمند منبع]
وبگاه: https://habfasa.ir
حسنعلی محمّدی (زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۵۳) سیاستمدار ایرانی، دبیر کمسیون صنایع و معادن و نماینده حوزه انتخابیه فسا در دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی است.
وی دانش‌آموخته دکترای مدیریت صنعتی است و پیش از ورود به مجلس به عنوان رئیس شورای شهر فسا فعالیت می‌کردالگو:مدرم.
نیت پارکر

| نیت پارکر | نیت پارکر |
| --- | --- |
نیت پارکر در سال ۲۰۱۴: نیت پارکر در سال ۲۰۱۴
زادهٔ: ۱۸ نوامبر ۱۹۷۹ ‏(۴۵ سال) نورفوک، ویرجینیا
ملیت:  ایالات متحده آمریکا
پیشه: بازیگر
نیت پارکر (به انگلیسی: Nate Parker) (زاده ۱۸ نوامبر ۱۹۷۹) بازیگر آمریکایی است.
از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در بدون توقف، هر چیز پنهانی، بهشت و آربیتراژ اشاره کرد.
زال محمد

زال محمد (زال منصور)، قواد معروفی در منطقهٔ شهر نو، تهران بود.
زندگی‌نامه

زال محمد در ابتدا مرد شهوترانی بود که در یکی از خانه‌های سکس رفته و آمد می‌کرد به تدریج خودش با در اختیار گذاشتن همسر خود و چند زن دیگر برای سکس ثروت هنگفتی به هم زد. گاراژ زال محمد واقع در ضلع غربی خیابان ۳۰ تیر و قهوه‌خانه نمونه‌ای از دارایی‌هایی است که از راه عرضه تن‌فروش‌ها به دست آورده‌است. از خصال او سفره‌داری بود به طوریکه که هر وقت پاتوقش در قهوه‌خانه می‌نشست اجازه حساب کردن میز را به کس دیگر نمی‌داد و خودش همه را حساب می‌کرد.
جستار های وابسته

پری بلنده
شهرنو
یاسی
اشرف چهار چشم
هلن سانسیسی وردنبورخ
آثار

هلن سانسیسی وردنبورخ نویسندهٔ پرکاری بود و آثار زیادی به زبان‌های هلندی و انگلیسی منتشر کرد که مهم‌ترین آن‌ها چنین است:
J. -W. Drijvers, J. de Hond and H. Sancisi-Weerdenburg, eds. , “Ik hadde de nieusgiergigheid. ” De reizen door het Nabije Oosten van Cornelis de Bruijn (ca. 1652-1727), (Mededelingen en Verhandelingen van het Vooraziatisch-Egyptische Genootschap “Ex Oriente Lux,” Leiden 31), Leiden and Louvain, 1997.
A. Kuhrt and H. Sancisi-Weerdenburg, eds. , Achaemenid History III: method and theory, Leiden, 1988.
H. Sancisi-Weerdenburg, “Colloquium Early Achaemenid History,” Persica 9, 1980, pp.  231–32.
Eadem, “Was there ever a Median empire?” in A. Kuhrt and H. Sancisi-Weerdenburg, eds. , Achaemenid History III, 1988, pp.  197–212.
Sources, Structures & Synthesis: Proceedings of the Groningen 1983 Achaemenid History Workshop (Achaemenid History Series Vol 1) by Heleen Sancisi-Weerdenburg (Hardcover - Dec. 1, 1987)
The Greek Sources: Proceedings of the Groningen 1984 Achaemenid History Workshop (Achaemenid History Series Vol 2) by Heleen Sancisi-Weerdenburg, et al. (Hardcover - Dec. 1987)
Method and Theory: Proceedings of the London 1985 Achaemeniel History Workshop (Achaemenid History Workshop Series, Vol 3) by Amelie Kuhrt, et al. (Hardcover - Dec. 1, 1988)
Centre and Periphery: Proceedings of the Groningen 1986 Achaemenid History Workshop (Achaemenid History Workshop Series Vol 4) by Heleen Sancisi-Weerdenburg, et al. (Hardcover - Dec. 1990)
The Roots of the European Tradition: Proceedings of the Groningen 1987 Achaemenid History Workshop (Achaemenid History Series Vol 5) by Heleen Sancisi-Weerdenburg (Hardcover - Dec. 1990)
Asia Minor & Egypt: Old Cultures in a New Empire (Achaemenid History Workshop Vol 6) by Heleen Sancisi-Weerdenburg, et al. (Hardcover - Dec. 1991)
Through Travellers' Eyes: European Travellers on the Iranian Monuments (Achaemenid History Worhsop Series Vol 7) by Heleen Sancisi-Weerdenburg, et al. (Hardcover - Dec. 1991)
Continuity & Change: Proceedings of the Last Achaemenid History Workshop 1990 (Achaemenid History Workshop Vol 8) by Heleen Sancisi-Weerdenburg, Amelie Kuhrt, and Margaret Cool Root (Hardcover - Dec. 1994)
Persepolis Seal Studies: An Introduction With Provisional Concordances of Seal Numbers & Associated Documents on Fortification Tablets I-2087 (Achaemenid History Workshop Series Vol 9) Eisenbrauns (December 1, 1996)
عزیزخان مکری
زندگانی شخصی

عزیزخان مکری در حدود سال ۱۱۷۱ شمسی در نستان (روستایی میان بوکان و ربط سردشت) در یک خانوادهٔ بیگزاده کُرد مکری بدنیا آمد. محمد سلطان مکری پدر عزیزخان از طوایف مکری آذربایجان بود. عزیزخان با وجود اینکه از خانزادگان کُرد محسوب می‌شد اما در ابتدا اهمیت و اعتباری نداشت و در گمنامی و بیچارگی به سر می‌برد.
در سنِ بیست دو سالگی، نستان را ترک کرد و مدتی در بوکان ماند و سپس عازم تبریز شد. در تبریز، به دلیل آنکه او فردی درس خوانده و داری خط خوشی بود با کمک برادرش (فرخ‌خان) در فوج ششم با درجهٔ یاوری در دوران سلطنت محمد شاه قاجار مشغول به خدمت شد. پس از مدتی فرخ‌خان مکری در سال ۱۲۱۵ شمسی در تبریز درگذشت. عزیزخان مکری ابتدا هفت سال با درجهٔ سربازی در نواحی کرمان و مکران خدمت کرد. عزیزخان به زبان‌های عربی، روسی و ترکی آذربایجانی آشنا بود.
زنان عزیزخان مکری به ترتیب حوریزاد خانم، رضیه خانم تیلکوهی و امیرزاده خانم فراهانی بودند. حوریزاد خانم همسر اول او از اهالی بوکان بود و روستایی به نام کهریزه حوریزاد خانم از او باقی مانده است. رضیه خانم تیلکوهی از عشایر اطرافِ دیواندره بود. امیرزاده خانم فراهانی دختر امیرکبیر از همسر اول او بود.
عزیزخان پنج دختر به نام‌های ام‌کلثوم، فاطمه، سکینه سلطان، گلتاج خانم و اُمی‌خانم داشت که آرامگاهی در بوکان در جوار پارک ملّت این شهر به نام «گنبد اُمی‌خانم» وجود داشت. دیگر فرزندان عزیزخان که پسر بودند، اسامی آن‌ها عبارت بود از علی‌خان، محمدحسین‌خان و سیف‌الدین‌خان که محمدحسین‌خان در سال ۱۲۴۷ قبل از مرگ عزیزخان درگذشت. علی‌خان در قشون دولت ایران خدمت می‌کرد و در زمانی که وزارت جنگ در اختیار عزیزخان بود، او درجهٔ سرهنگی داشت و به «علی‌خان سرهنگ» شهرت یافته بود.روستایی به نام چاوان در نیم فرسخی بوکان به احترام علی‌خان در آن دوره به «علی‌آباد» تغییرنام یافت.
سیف‌الدین خان مکری کوچک‌ترین فرزند پسر عزیزخان، پس از پدرش در سن هفت سالگی از سوی ناصرالدین شاه، به‌عنوان حاکم ساوجبلاغ مکری منصوب شد. بوکان، میاندوآب، سردشت با حومه و توابع آن‌ها از املاک عزیزخان به‌شمار می‌رفت که تنها «بوکان» و چند آبادی حومهٔ آن برای سردار و خانواده‌اش ماند. او در خطهٔ آذربایجان مالک حدود ۱۰۸ آبادی بود. عزیزخان مکری خانه‌هایی در تبریز در خیابان ششگلان کوچه هاتف فعلی نیز داشت.
عزیزخان مکری مردی باکفایت و متواضع و بخشنده و زیرک بود اما از طمع و جاه طلبی و قساوت خالی نبود و حکایت‌هایی از سخت‌گیری‌های او نقل شده است. روایت می‌شود روزی مردی روستایی به‌عنوان هدیه، کبک خوش خط‌وخالی را به خدمت عزیزخان می‌آورد و توصیف زیاد از جست‌وخیز و چابکی آن کبک در موقع شکار و بدام انداختن کبک‌های کوهسار به زبان می‌آورد.
سردار فرمان می‌دهد سر کبک را از تنش جدا سازند. آن مرد می‌گوید که قربان این کبک شکاری و قیمتی و حیف است که به کشتن آن امر دادید. عزیزخان می‌گوید سزای کبک شما کشتن است زیرا با صدایش هم‌نوعان خود را به دام می‌اندازد. جزای خیانتکاران همین است و بس.
یادداشت‌های پراکندهٔ در مورد عزیزخان مکری در مکتوبات دورهٔ قاجار وجود دارد. حمام قدیمی سردشت، قلعهٔ سردار بوکان، سد سردار بوکان مسجد جامع بوکان، امامزاده عون بن علی و زین علی در آذربایجان، انبار قدیمی تبریز از جمله آثار تاریخی هستند که به دستور عزیزخان مکری ساخته شده‌اند. عزیزخان مُکری در منطقهٔ مکریان به «سردار بوکان» معروف است و در شهرستان بوکان محبوب و مورد احترام است.
زندگانی سیاسی > جنگ هرات

در لشکرکشی محمد شاه به هرات در سال ۱۲۱۵–۱۲۱۶ شمسی عزیزخان از جملهٔ سران سپاهی ایران بود که با فوج ششم به محاصرهٔ هرات رفته بودند. در این تاریخ او درجهٔ سرهنگی این فوج را داشت. در ۱۵ رمضان ۱۲۱۵ که هرات در محاصرهٔ لشکریان محمد شاه بود از جناب عزیزخان به شهر حملهٔ‌های پی‌درپی صورت گرفت و یار محمدخان وزیر کامران میرزا، امیریاغی هرات از محمدشاه امان خواست و تسلیم شد. به دستور محمد شاه، عزیزخان سرهنگ به داخل هرات رفت و دو روز با یار محمدخان و کامران میرزا مشغول گفتگو بود. عزیزخان نقش فعالی در جنگ هرات داشت و نام او در فهرست سرداران این جنگ برده شده است.
زندگانی سیاسی > شورش فارس و زنجان

در سال ۱۲۱۹ شمسی پس از احضار فریدون میرزا حاکم وقت فارس به تهران، عزیزخان مکری به همراه میرزا نبی قزوینی حاکم جدید فارس به شیراز رفت و مورد اعتماد قرار گرفت. در سفر دوم میرزا نبی به فارس در سال ۱۲۲۲ عزیزخان مجدداً یکی از همراهان او بود. در جریان شورش مردم فارس در سال ۱۲۲۳ میرزا حسین‌خان آجودانباشی حاکم فارس بود اما عزیزخان در شیراز ماند و به خدمت حسین‌خان گرفته شد.
عزیزخان مکری به سببِ توانایی‌اش مورد توجه امیرکبیر قرار گرفت و در زمان صدارت او، ماموریت‌های مهمی به عزیزخان داده شد. در سال ۱۲۲۸ عزیزخان مسئول خوشامدگویی به الکساندر (ولیعهد روسیه) که برای نظم بخشیدن به قفقاز و گرجستان به ایروان رفته بود، به آنجا رفت.
در هنگام شورش بابی‌ها در زنجان، عزیزخان مکری و میرزا حسن‌خان وزیر نظام در بازگشت از مأموریت ایروان وارد زنجان شدند و سعی کردند با ملایمت این غائله را فرو بنشانند، اما موفق نشدند و عزیزخان فرمان جنگ داد.
اهمیّت بسیاری که امیرکبیر به عزیزخان سردار می‌داد از نامه‌هایی که ناصرالدین شاه به امیرکبیر نوشته هویداست. جملهٔ مشهور: «عزیز، بیا تا عزیزت کنم» سخنی است که امیرکبیر به عزیزخان مکری گفته و در این زمان او را به معاونت ریاست بر کل قوای ایران منصوب کرده است. این امر پس از فرونشاندن شورش شیراز (به تحریک خانوادهٔ یهودی‌تبار و قوام الملک) بود.
زندگانی سیاسی > صدارت امیرکبیر و دارالفنون

در سال ۱۲۳۰ در اوایل سلطنت ناصرالدین شاه، شاه قصد سفر به عراق و اصفهان داشت، حکومت مرکزی تهران در غیاب ناصرالدین شاه به بهرام میرزا معزالدوله سپرده شده بود. پیشکار بهرام میرزا، عزیزخان مکری بود که در راس نُه فوج بود و تهران تحت امور او بود.
عزیزخان روز به روز در دستگاه امیرکبیر عزیزتر و محترم‌تر می‌شد و امیرکبیر به او سمتِ آجودان‌باشی کل عساکر که حکم فرماندهی کل قوای ایران را داشت، داد.
پس از تأسیس دارالفنون توسط امیرکبیر، عزیزخان مکری در سال ۱۲۳۱ به‌عنوان رئیس دارالفنون منصوب شد. عزیزخان مکری علاوه بر دیگر وظایف نظامی و قشونی که به عهده داشت، گزارش فعالیت‌ها و اقدامات کشور و این مدرسه را به اطلاع ناصرالدین شاه می‌رساند. به او در این مدرسه، تدریس دروس نظامی محول شده بود.
یاکوب ادوارد پولاک در سفرنامهٔ خود دربارهٔ عزیزخان آجودان‌باشی نوشته:
کُردها در کارهایشان به صلابت و شرافت، شُهره‌اند. به همین دلیل شاه فعلی، حفاظت شخصی خود و خانواده‌اش را به یک سپاهی کُرد به نام آجودان‌باشی عزیزخان سپرده است؛ زیرا دیگر می‌تواند کامل اطمینان داشته باشد که وی در هر احوالی در کنارش خواهد بود.
زندگانی سیاسی > سرکوب و مبارزه با بابی‌ها

پس از برکناری امیر کبیر، بابیان دوباره به قدرت رسیدند و در ۱۴ مرداد ۱۲۳۱ شمسی قصد ترور ناصرالدین شاه را کردند و عزیزخان مکری این بار مأمور تعقیب شبکه ترور و اعدام بابی‌ها شد.
زرَینه تاج معروف به طاهره قرةالعین از مبلَغان مذهب باب که در تهران و خانهٔ محمودخان کلانتر حبس شده بود، به دستور عزیزخان و غلام او کشته شد. منابع بهائی این غلام را «سیاه خونخوار» یاد کرده‌اند.
زندگانی سیاسی > منصب سردار کل و پیشکار

در سال ۱۲۳۲ به رغم مخالفت برخی از درباریان شاه از جمله میرزا آقاخان نوری صَدراَعظَم، طی تشریفاتی خاص، عزیزخان مکری به منصب سرداری کل رسید. در سال ۱۲۳۴، ناصرالدین شاه عزیزخان سردار کل را به‌طور مستقل مسئول امور لشکری ایران کرد. در سال ۱۲۳۶، میرزا آقاخان نوری از رشد و موقعیت سردار کل نگران بود و با اتهامات غیرواقعی به دنبال بی اعتبارساختن عزیزخان در نظر شاه بود.
سرانجام میرزا آقاخان نوری در دی ماه سال ۱۲۳۶ فرمان عزل و برکناری عزیزخان را از ناصرالدین شاه گرفت. سپس عزیزخان تبعید شد.
فرمان عزل عزیزخان توسط حاج علی خان حاجب‌الدوله قاتل امیر کبیر در دربار شاه مقابل شاهزادگان و صاحب منصبان و مستوفیان خوانده شد. قسمتی از متن این فرمان بدین شرح است:
امروز بیستم شوال است و او را از منصب سرداری و وزارت نظام معزول ساختیم و از آن محل و مقام که او را بود فرودآوردیم تا از این پس مقیم خانه و ملازم کاشانه خویش باشد و برشماست که هرکه را به صلاح و صواب نزدیک دانی بجای او منصوب داری.
در مدتی که عزیزخان از حکومت برکنار شده بود، ماه‌ها در املاک خود در بوکان به‌سر می‌برد. پس از عزل میرزا آقاخان نوری در سال ۱۲۳۸ از صدارت عظمی و تبعید به اصفهان، ناصرالدین شاه همهٔ درجات و مناصب سابق عزیزخان را به او بازگرداند و سپس ریاست قشون آذربایجان به او سپرده شد و او به عنوان پیشکار بهرام میرزا معزالدوله، والی آذربایجان در تبریز مستقر شد.
زندگانی سیاسی > عضو شورای وزراء

در سال ۱۲۳۸ عزیزخان مکری از سوی ناصرالدین شاه به عضویت شورای وزرا درآمد. یک سال بعد در ۱۲۳۹ مظفرالدین شاه ولیعهد در تبریز حاکم آذربایجان شد و عزیزخان سردارکل پیشکار او گردید. ادوارد ایستویک، کاردار سفارت انگلیس در تاریخ ۸ مهر ۱۲۳۹ شمسی عزیزخان را در تبریز ملاقات کرده است و دربارهٔ او گفته:
سردارکل یکی از خدمتگزاران پیر و قدیمی دولت ایران است، نامش عزیزخان است و به یکی از قبایل کُرد منتسب و مذهبش سنی است. با اینکه از خانواده‌ای شریف نیست، میرزا تقی‌خان وزیر مشهور به علت کفایت، او را سمت آجودان‌باشی داد و بعد سردار کل یعنی فرمانده کل قوا شد و در ایام جنگ ما با ایران همین سمت را داشت.
زندگانی سیاسی > وزارت جنگ

از سال ۱۲۴۵ شمسی به فرمان ناصرالدین شاه، عزیزخان مکری از آذربایجان احضار و به سمتِ وزارت جنگ منصوب شد. در ۱۲۴۶ شاه به قصد سفر خراسان، دارالخلافه تهران را ترک کرد و عزیزخان علاوه بر مسئولیت وزارت جنگ، تعیین قراولان و افواج ملتزم رکاب را نیز برعهده داشت. در ۱۲۴۶ از وزارت جنگ عزل شد و به جای او کامران میرزا نایب السلطنه انتخاب شد.
عزیزخان سردارکل زمانی که پیشکار آذربایجان بود، دارای املاک زیادی بود. به دلیل علاقه‌اش به آذربایجان، دائماً تمایل داشت به این سرزمین برگردد. هرکسی که پیشکار آذربایجان می‌شد، در آنجا ماندگار نمی‌ماند. فریدون میرزا بر اثر دسیسه‌های عزیزخان مدت زیادی در تبریز نتوانست بماند.
هنگامی که تهماسب میرزا مؤیدالدوله در سال ۱۲۴۷ پیشکار آذربایجان شد، طایفهٔ اورامان شورش کردند. پس از سرکوب آن طایفه، سندی به دست آمد که حاکی از دخالت عزیزخان در این شورش بود و در نتیجهٔ آن، املاک عزیزخان ضبط شد و به سلطان‌آباد اراک رفت.
عزیزخان سردار در ۱۲۴۸ به دربار شاه احضار شد و در کمال احترام وارد تهران شد و شاه حکومتِ مازندران به را او داد که همزمان منصب سرتیپی فوج چهار تبریز نیز داشت و به دلیل اینکه در ساوجبلاغ مکری املاک زیادی داشت، حکومت آن ناحیه هم به عزیزخان سپرده شد.
زندگانی سیاسی > ساوجبلاغ مکری

عزیزخان مکری از کُردهای اهل سنت ایل مُکری به جایگاه سیاسی مهمی در دولت قاجار ایران خصوصاً در زمانِ ناصرالدین شاه رسید. برخلاف سابق در این دوره، دیگر ساوجبلاغ (مهاباد کنونی) به‌عنوان مرکز همهٔ مُکری‌ها و دهبکری‌ها شناخته نمی‌شد. با آمدن عزیزخان به بوکان از نستان سردشت و ساخت قلعهٔ در آنجا، بوکان به محلِ سکونتِ کُردهای مُکری صاحب قدرت در دورهٔ ناصرالدین شاه تبدیل شد. این اهمیت بوکان تا دورهٔ علی خان مکری (نتیجهٔ عزیزخان سردار) ادامه داشت. بوکان، خانه و اقامتگاه عزیزخان سردار مُکری و خانواده‌اش بود و پس از مرگ او نیز، خانواده‌اش نسل به نسل در آنجا سکونت کردند. در سفرنامهٔ سلیمان شاکری که مأمور دولت عثمانی بود در اواخر دورهٔ ناصرالدین شاه به بوکان آمده و در مورد ارتباط آن با خانوادهٔ سردار چنین نوشته:
در ساوجبلاغ مُکری به روستای بوکان رسیدم، از اهالی بوکان شنیدم که سردار ایران (منظور عزیزخان سردارکُل) ساکن اینجا بود. آوازهٔ شجاعتش در منطقه زبانزد است.
در بوکان، روستاها و مناطقی وجود دارد که همگی اشاره به نام خانواده عزیزخان مکری است. مانند: علی‌آباد منطقهٔ شهری از بوکان که از نام علی‌خان سرهنگ مکری (پسر عزیزخان سردار) گرفته شده است. همچنین روستاهای کهریزه سردار (چسبیده به شهر)، روستای حسین‌آباد، روستای کهریزه حوریزاد خانم (کهریزه علی‌آقا)، روستای سردارآباد مرتبط با خاندان سردار هستند.
مرگ

عزیزخان در اوایل سال ۱۲۴۹ به آرزوی دیرینهٔ خود یعنی پیشکاری آذربایجان رسید اما به علّت کهولت سن و از دست دادن نفوذ کلام سابق، اقتدار گذشته را نداشت و در شب چهارشنبه ۲۱ دی ماه ۱۲۴۹ درگذشت و در امامزاده سیدحمزه تبریز دفن شد.
ناصرالدین شاه دربارهٔ مرگ عزیزخان در سفرنامهٔ کربلا و نجف خود نوشته:
روز پنجشنبه بیستم شوال ۱۲۸۷ درپای طاق اتراق شد، صبح حمام رفته بودم. تلگرافی از مستوفی الممالک رسید که شب چهارشنبه هیجدهم شوال «عزیزخان سردار» بعد از بیست روز ناخوشی در تبریز فوت شده است. با اینکه سنِ سردار مرحوم قریب به هشتاد سال بود، از فوت او بسیار افسوس خوردم.
نگارخانه

عزیزخان مکری با شمشیر و نشان‌های نظامی
عزیزخان مکری با درجهٔ سرداری کل
عزیزخان مکری و اسبی که ناصرالدین شاه به او هدیه داد
عزیزخان مکری وزیر جنگ و فرخ خان غفاری
سند مربوط به ماموریت عزیزخان سردار کل . روزنامه وقایع اتفاقیه، ۱۵ صفر ۱۲۷۰ هجری قمری (۱۲۳۲ شمسی).
یادداشت

↑  مقبره فاطمه خانم در روستای حمامیان بوکان و مقبره امی‌خانم نیز در پارک ملّت همین شهر واقع است.
↑  علی‌آباد یکی از مناطق شهری بزرگ امروز بوکان به‌شمار می‌آید.
↑  مادر سیف‌الدین، رضیه خانم تیلکوهی بود.
↑  ۱۲۵۳–۱۲۵۴ هجری قمری
↑  ۱۸ شوال ۱۲۶۸ هجری قمری
↑  اقبال محل تبعید را ولایت سردشت ذکر کرده است. اما عباس امانت، ملکی را در سرحدات ساوجبلاغ عنوان نموده. بعدها با پیدا شدن اسناد دیجیتالی و خطی و همچنین سفرنامه‌ها، نشان می‌دهد: بوکان در حوالی ساوجبلاغ، اقامتگاه و ملک عزیزخان بوده است.
↑  ۱۴ ربیع‌الاول ۱۲۷۷ هجری قمری
↑  منظور از طبقهٔ اشراف و دولت مردان نبوده است.
↑  در این سند، عزیزخان سردار کل مامور شده که قشون آذربایجان را برای مقابله با تحریکات حکومت عثمانی آماده کند.
نگارهٔ مربوط به مکالمهٔ امیرکبیر و عزیزخان سردار کل
پردهٔ تالار نظامیه تهران، عزیزخان در سمتِ سردارکل، نفر دوم از چپ. اثر میرزا ابوالْحسن خان غفاری
پرتره عزیزخان مکری و مظفرالدین شاه ولیعهد در سن هشت سالگی در فاصلهٔ سال‌های ۱۲۳۸–۱۲۴۰ شمسی
نگارهٔ قلعهٔ عزیزخان سردار مکری در بوکان، سال ۱۳۰۵ هجری قمری برابر با ۱۲۶۶ شمسی.
هنگلو

Municipality
| Hengelo | Hengelo |
| --- | --- |
Municipality: Municipality
Twentekanaal through Hengelo: Twentekanaal through Hengelo
  پرچمنشان:   پرچمنشان
Location in Overijssel: Location in Overijssel
مختصات: ۵۲°۱۶′ شمالی ۶°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۶۷°شمالی ۶٫۸۰۰°شرقی﻿ / 52.267; 6.800: مختصات: ۵۲°۱۶′ شمالی ۶°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۵۲٫۲۶۷°شمالی ۶٫۸۰۰°شرقی﻿ / 52.267; 6.800
استان: افریسل
حکومت: حکومت
 • نهاد: Municipal council
 • Mayor: Sander Schelberg (VVD)
مساحت: مساحت
 • کل: ۶۱٫۸۳ کیلومتر مربع (۲۳٫۸۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۶۰٫۸۴ کیلومتر مربع (۲۳٫۴۹ مایل مربع)
 • آب: ۰٫۹۹ کیلومتر مربع (۰٫۳۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۸ متر (۵۹ فوت)
جمعیت (ژانویه 2019): جمعیت (ژانویه 2019)
 • کل: ۸۰٬۶۸۳
 • تراکم: ۱٬۳۲۶/کیلومتر مربع (۳۴۳۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Hengeloër
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانی اروپای مرکزی)
Postcode: ۷۵۵۰–۷۵۵۹
Area code: ۰۷۴
وبگاه: www.hengelo.nl
هنگلو شهری در شرق کشور هلند است.