stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
خدیجه سلطان

| خدیجه سلطان | خدیجه سلطان |
| --- | --- |
زاده: ۱۴۹۲ ترابزون، امپراتوری عثمانی
درگذشته: ۱۵۵۷ استانبول، امپراتوری عثمانی
آرامگاه: مسجد سلیم یکم، استانبول
همسر(ان): اسکندر پاشا مصطفی پاشا
خاندان: خاندان عثمانی
پدر: سلیم یکم
مادر: حفصه سلطان
خدیجه سلطان، (درگذشته ۱۵۵۷ استانبول) دختر سلطان سلیم یکم از همسرش حفصه سلطان بود. وی خواهر سلیمان قانونی و عمه سلیم دوم بود.
خدیجه سلطان در سال ۱۴۹۲ در ترابزون متولد شد، او دختر شاهزاده سلیم (بعدا سلیم یکم) و حفصه سلطان بود. خدیجه در سال ۱۵۰۸ با اسکندر پاشا پسر هما سلطان، دختر بایزید دوم، دریاسالار امپراتوری عثمانی (۱۵۱۴–۱۵۱۱) ازدواج کرد. ان‌ها چهار پسر به ‌نام‌های محمد بیگ، علی بیگ، عثمان بیگ، سلیمان بیگ و یک دختر، نفیسه خانم سلطان  داشتند. اسکندر پاشا بعدا در سال ۱۵۱۵ اعدام شد.
در سال ۱۵۱۷ خدیجه سلطان با داماد چوبان مصطفی پاشا وزیر دوم دیوان ازدواج کرد. مصطفی پاشا برای مدتی (۱۵۲۲–۱۵۲۴) فرماندار مصر شد. آن‌ها یک دختر داشتند عایشه خانم سلطان (با سینان پاشا ازدواج کرد) داشتند. مصطفی پاشا در سال ۱۵۳۰ هنگام بازگشت از سفر دریایی فوت شد.
خدیجه سلطان در سال ۱۵۵۷ فوت شد و در مقبره پدرش در مسجد سلطان سلیم دفن شد.
تا مدت‌ها گمان بر این بود که خدیجه سلطان در سال ۱۵۲۴ به فرمان برادرش با ابراهیم پاشا وزیر اعظم امپراتوری عثمانی ازدواج کرد اما نتیجه پژوهش‌های تاریخ‌نگاران در سال ۲۰۰۰ مشخص کرد که چنین ازدواجی بین این دو صورت نگرفته است.
فابر-کاستل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: فابر
بنیان‌گذاری: ۱۷۶۱
محدودهٔ فعالیت: جهانی
بودجه: ۹۰۰میلیون یورو
کارمندان: ۶۵۰۰ نفر
وبگاه: faber-castell.com
نام پیشین: فابر
فابر-کاستل (به آلمانی: Faber-Castell) از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین شرکت‌های تولیدکننده نوشت‌افزار است که در سال ۱۷۶۱ تاسیس شد.
. دفتر مرکزی این شرکت در اشتاین آلمان قرار دارد که ۱۴ کارخانه و ۲۰ واحد فروش مرکزی را در سراسر جهان اداره می‌کند. این گروه تقریباً ۷۰۰۰ کارمند دارد و در بیش از ۱۰۰ کشور دنیا تجارت می‌نماید. فابر-کاستل هر ساله ۲ میلیارد مداد در بیش از ۱۲۰ رنگ مختلف تولید می‌کند.
تاریخچه

کسب و کار فابر-کاستل از نیمه سده ۱۹ رونق گرفت. در دوران ریاست لوتار فون فابر نسل چهارم فابرها که مداد شش‌ضلعی را ساخت و با مارک A. W. Faber نخستین علامت تجارتی را برای یک مداد به ثبت رساند. مدادهای ای. دبلیو. فابر در ۱۸۴۳ وارد بازار آمریکا نیز شدند. نخستین شعبه خارجی فابرکاستل در ۱۸۴۹ در نیویورک، آمریکا تأسیس شد و به دنبال آن لندن (۱۸۵۱) و پاریس (۱۸۵۵)، وین و سن پترزبورگ (۱۸۷۴) گشایش یافتند.
اما در اواخر قرن، پس از مرگ دو پسر کوچک ویلهلم فون فابر فرزند بزرگ و جانشین لوتار نیز در ۱۸۹۳ از دنیا رفت و لوتار تا مرگش در ۱۸۹۶ به تنهایی از کارخانه سرپرستی می‌کرد. بیوه او که مالک کارخانه بود، سال‌های پایانی قرن را به اداره آن پرداخت. در ۱۸۹۸ دختر بزرگ ویلهلم اوتیلی فون فابر با کنت آلکساندر زو کاستل رودن هاوزن ازدواج کرد. به موجب وصیت لوتار، فرزندان خانواده نبایست نام فابر را از نام خانوادگی خود جدا کنند. بدین ترتیب خانواده جدیدی با نام فابر کاسل پدیدار شد. همچنان‌که نام شرکت نیز به فابر کاسل تغییر کرد و الکساندر فون گراف فابر کاستل آن را تا ۱۹۲۸ اداره می‌کرد. رولند فرزند او به ریاست کارخانه رسید و در ابتدای دهه ۳۰ در کارخانه‌ای در سائو کارلوس برزیل شریک شد، در دهه ۶۰ در لیما و استرالیا کارخانه‌های دیگر فابر کاستل تأسیس می‌شدند.
ونسان ون گوگ نقاش برجسته و مشهور نیز برای طراحی فقط از مدادهای فابر-کاستل استفاده می‌نمود چرا که معتقد بود فراتر از مداد نجاران و قابل‌قبول‌ترین سرچشمهٔ سیاهی است.(اشاره او به مدادی بود که نجاران استفاده می‌نمودند و کاملاً مستحکم و سیاه تیره بود)
قلم برگزیده سال

فابر-کاستل هر سال یک قلم را به عنوان قلم سال خود انتخاب می‌کند. این قلم‌ها معمولاً ویژگی خاصی دارند و به عنوان نماد فابرکاستل در آن سال انتخاب می‌شوند.
مقاومت در جزایر مانش تحت اشغال آلمان

مقاومت در جزایر مانش تحت اشغال آلمان (انگلیسی: Resistance in the German-occupied Channel Islands) در جنگ جهانی دوم در ابتدا بسیار محدود بود هنگامی که جزایر مانش توسط آلمان‌ها اشغال شد تعداد زیادی سرباز آلمانی در این جزایر پیاده شدند. گفته شده‌است که در مقابل ۲ تا ۳ غیرنظامی، یک سرباز آلمانی در این جزایر وجود داشته‌است. این وضعیت نشان دهنده شدت مجازات‌های اعمال شده توسط اشغالگران در این جزایر است که تنها می‌توانستند دست به مقاومت‌های غیر خشونت‌آمیز بزنند. در چنین شرایطی بود که نزدیک به بیست غیرنظامی در برابر اشغالگران مقاومت کردند.
پلاک: «در طول مدت اشغال آلمان در جرزی، از ۱ ژوئیه ۱۹۴۰ تا ۹ مه ۱۹۴۵، بسیاری از ساکنان معترض در زندان HM، خیابان گلستر زندانی شدند. تعددی از آن‌ها اخراج یا به به اردوگاه‌ها در آلمان نازی فرستاده شدند و دیگر هرگز دیده نشدند.»
جزایر مانش

مقالهٔ اصلی: جزیره‌های مانش
جزایر مانش جزایر متعلق به انگلستان در کانال مانش است که در ۱۶ تا ۴۸ کیلومتری ساحل فرانسه و حدود ۱۳۰ کیلومتری جنوب انگلیس قرار دارد. مساحت این جزایر ۱۹۴ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۵۶ هزار نفر برآورد شده‌است.
پیشینه

در سپتامبر ۱۹۳۹ تا مه ۱۹۴۰ که بریتانیا علیه آلمان اعلام جنگ کرده بود، تعدادی از ساکنان جزایر مانش به‌طور داوطلبانه برای نیروهای مسلح انگلستان می‌جنگیدند یا در صنایع جنگی این کشور شرکت می‌کردند. این در حالی بود که مردم انگلستان برای گذراندن تعطیلاتشان به جزایر مانش می‌آمدند.
در ۱۰ می ۱۹۴۰، آلمان نازی به فرانسه و کشورهای جنوب آن حمله کرد. تاکتیک‌های رعد و برق (نیروی رعد و برق) آلمان‌ها قدرت‌های غربی را غافلگیر کرد. در زمان استعفای پل رینو نخست‌وزیر فرانسه در روز ۱۶ ژوئن، روشن بود که پیروزی آلمان در نبرد فرانسه اجتناب ناپذیر است. در جزایر مانش، غیرنظامیان نسبت به عواقب ناشی از باقی ماندن در خانه‌هایشان نگران بودند، اما مقامات دولتی به آن‌ها گفتند که در خانه‌هایشان باقی بمانند. به مقامات ارشد نیز دستور داده شد تا به منظور جلوگیری از ترس مردم و حفظ نظم در جزایر باقی بمانند. در ۱۵ ژوئن، دولت بریتانیا تصمیم گرفت که نیروهایش را از این جزایر تخلیه کند. در تاریخ ۲۰ ژوئن برای تخلیه غیرنظامیان قایق آورده شد ولی برای جلوگیری از ترس مردم همچنان به آن‌ها گفته می‌شد که در محل باقی بمانند و تنها زنان و کودکان تخلیه شوند.
در مجموع ۱۷٬۰۰۰ نفر از جزیره گورنسی، ۶٬۶۰۰ نفر از جزیره جرزی و تمامی ۱۴۰۰ نفری که در جزیره آلدرنی بودند به انگلستان رفتند. تخلیه این تعداد مقاومت در جزایر را تضعیف کرد بطوری‌که آلمانی‌ها در ۳۰ ژوئن ۱۹۴۰به این جزایر فرود آمدند و آن‌ها را تصرف کردند.
رشد مقاومت

در ژوئیه ۱۹۴۰ تعداد کمی از پرسنل نظامی که در جزایر به دام آلمان‌ها افتاده بودند شناسایی و به اردوگاه‌های کار زندانیان جنگی فرستاده شدند. یک سال بعد، همه افسران ارتش آموزش دیده در این جزایر، بسیاری از افراد بازنشسته انگلیسی، یا کسانی که در جنگ جهانی اول شرکت کرده بودند بودند شناسایی شدند. کسانی که باقی‌مانده بودند سربازان سالخورده و مردان و زنان غیرنظامی بی سلاحی بودند که با انگلستان هم ارتباط نداشتند.
یکی از پژوهشگران بنام لوئیز دو ویلمورن می‌گوید که درصد جمعیت فعال در برابر اشغالگری آلمان‌ها در سایر کشورهای اروپایی ۰٫۶ تا ۳ درصد بود در حالی که این رقم در جزایر مانش قابل مقایسه نیست.
از ۶۶۰۰۰ نفری که در زمان جنگ در جزایر مانش ساکن بودند حدود ۴۰۰۰ نفر به دلیل نقض قوانین (حدود ۲۶۰۰ نفر در جزیره جرزی و ۱۴۰۰ نفر در جزیره گورنسی) محکوم شدند، اگر چه بسیاری از آن‌ها به جای مقاومت دست به اعمال جنایتکارانه زده بودند ولی ۵۷۰ زندانی به زندان‌ها و اردوگاه‌های قاره‌ای فرستاده شدند و حداقل ۲۲ نفر از ساکنان جزیره جرزی و ۹ نفر از ساکنان متهم جزیره گورنسی از اردوگاه‌های آلمان‌ها هرگز بازنگشتند. لوئیز ویلمورن عقیده داشت که بیش از ۲۰۰ نفر در جزیره جرسی به فرار افراد یا کسانی که در شبکه‌های فرار فعالیت داشتند کمک می‌کردند.
ضعف‌های مقاومت

دولت بریتانیا دستور داده بود که رهبران مردم و افسران ساکن در جزایر در محل باقی بمانند و وظایف خود را به نفع ساکنان انجام دهند. دولت انگلیس در اواخر ژوئن سال ۱۹۴۰، این جزایر را غیرنظامی کرده بود و برای شکل‌دادن به مقاومت در برابر نازی‌ها کار ویژه‌ای انجام نداد.
تلاش برای مقاومت سازمان یافته نبود، آنهایی که مقاومت می‌کردند از طریق شبکه‌های اجتماعی سنتی با هم در ارتباط بودند.
عدم وجود احزاب سیاسی و ضعف اتحادیه‌های کارگری به این معنی بود که شبکه‌های سیاسی تسهیل‌کننده مقاومت که در کشورهای اروپایی وجود داشت در جزایر مانش وجود نداشت. غرور میهن پرستانه مردم ساکن جزایر بیشتر صرف باقی ماندن می‌شد تا مقاومت کردن. تماس‌های شخصی بین زندانیان فراری و خانواده‌هایی که به آن‌ها کمک کرده بودند تا حدی ادامه داشت. کمونیست‌ها و سربازان فراری، به ساکنان جزایر با بی اعتنایی نگاه می‌کردند و نمی‌توانستند به آن‌ها تکیه کنند؛ ولی در مواجهه با موانع جدی در برابر مقاومت علیه آلمان‌ها بعضی از ساکنان کمک به فراریان را به عنوان تنها راه عملی مقاومت می‌دیدند. در دیگر کشورهای اشغال شده، کسانی که به قربانیان نازیسم، یهودی‌ها و فراریان از خدمت اجباری کمک می‌کردند دوستان، همسایگان، خانواده‌ها یا کسانی بودند که در محیط اجتماعی خودشان بودند.
گروه‌های مقاومت

نورمن لو بروک از حزب کمونیست جزیره جرزی (JCP) رهبری یک گروه مقاومت به نام جنبش دموکراتیک جرزی (JDM) را به‌دست گرفت. مقاومت به بسیاری از کارگران اجباری شوروی که آلمانی‌ها به جزیره آورده بودند کمک کرد. حزب کمونیست جزیره جرزی و اتحادیه حمل و نقل و کارگران، کارهای تبلیغی را شروع کردند. با کمک یکی از نیروهای جدا شده آلمانی بنام پل مالباخ، مقاومت موفق شد تا در میان نیروهای نظامی آلمان نافرمانی ایجاد کند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد که آن‌ها ۱ مه ۱۹۴۵ را به عنوان تاریخ شورش نیز تعیین کرده بودند.
پیتر تیب تاریخ‌دان انگلیسی عقیده دارد که نیروهای مقاومت در انفجار هتل کاخ و دیگر اماکن در جزایر مانش دست داشته‌است؛ در حقیقت احتمال بیشتری وجود دارد که آن‌ها می‌خواستند هتل کاخ را به آتش بکشند. به نظر می‌رسد حزب کمونیست جزیره جرزی برنامه‌های زیادی را برای مقاومت سازمان یافته در دست انجام داشت.
اشکال مقاومت

مقاومت در جزایر مانش شامل مقاومت غیرفعال، خرابکاری‌های جزئی، پناه دادن و کمک به کارگران فراری و انتشار نشریه‌های زیرزمینی حاوی اخبار رادیو بی‌بی‌سی بود. عناصر مقاومت در صورتی‌که دستگیر می‌شدند، مورد مجازات‌های شدیدی قرار می‌گرفتند. این مقاومت از ابتدای اشغال جزایر توسط آلمانها شروع شد. این مقاومت با مشکلات متعددی نیز روبرو بود. یکی از این مشکلات تبلیغ مقاومت بود. هیچ فرستنده رادیویی برای شهروندان غیرنظامی موجود در جزایر مانش وجود نداشت، زیرا وجود فرستنده نیاز به مجوز داشت. تمامی صاحبان ساختمان‌ها در جزایر مانش برای مقامات آلمانی شناخته شده بودند، و بریتانیا نیز هیچ تلاشی برای بردن یک ایستگاه رادیویی به جزایر مانش نکرد در نتیجه در طول جنگ جزایر مانش از تماس با بریتانیا محروم بود.
اشکال مقاومت > مقاومت فعال

در جزایر مانش جنبش مقاومت مسلحانه وجود نداشت. این به عوامل متعددی از قبیل غیرنظامی کردن جزایر توسط دولت انگلیس در سال ۱۹۴۰، جدایی فیزیکی جزایر، تراکم نیروهای نظامی آلمانی (یک آلمانی در مقابل دو ساکن)، کوچک بودن جزایر که مانع می‌شد گروه‌های مقاومت بتوانند مخفی گاه داشته باشند برمی‌گشت. علاوه بر این اغلب کسانی که آموزش‌های نظامی دیده بودند به نیروهای نظامی انگلیس یا فرانسه پیوسته بودند.
اقدامات ناچیز خرابکارانه مانند قطع سیم‌های تلفن باعث می‌شد که آلمانها دست به مجازات جمعی ساکنان بزنند ولی با این وجود ساکنان جزایر دست به مقاومت‌های فردی می‌زدند.
با توجه به مساحت کوچک این جزایر، اکثر مقاومین جان خودشان را برای نجات دیگران به خطر می‌انداختند. دولت بریتانیا به دنبال سیاست تشویق مقاومت در جزایر مانش بود. دلیل این سیاست انگلیس این واقعیت بود که مقاومت در برابر چنین محدودیت‌هایی که در جزایر وجود داشت بعید بود که بدون استفاده از تلاش‌های نظامی مؤثر باشد.
اشکال مقاومت > نمونه‌های مقاومت

مری اوزان یکی از اعضای ارتش رستگاری که با دستور آلمان‌ها مبنی بر اجرا نشدن نیایش در فضای باز مخالفت کرد توسط آن‌ها زندانی شد و نهایتاً در آوریل سال ۱۹۴۳ در سن ۳۷ سالگی در زندان درگذشت. شجاعت او باعث شد که نمونه‌ای برای دیگران شود.
کوهو یک روحانی مسیحی که هر هفته در کلیسا موعظه می‌کرد اخبار بی‌بی‌سی را به موعظه‌هایش اضافه می‌کرد تا جمع پیرامونش را به مقاومت تشویق کند. او در مارس ۱۹۴۳ در حالی که موعظه می‌کرد دستگیر شد، به آلمان فرستاده شد و در اردوگاه اس اس‌ها در سپتامبر ۱۹۴۴ در اثر گرسنگی درگذشت.
دو هنرمند یهودی فرانسوی ساکن در جزایر مانش، با استفاده از گزارش‌های بی‌بی‌سی بولتن‌های ضد آلمانی را از انگلیسی به آلمانی ترجمه می‌کردند و با لباس مبدل در جزیره جرزی وارد مراسم نظامی آلمان‌ها می‌شدند و جزوات را در جیب سربازان، روی صندلی‌ها یا در بسته‌های سیگار می‌گذاشتند. آن‌ها در بولتن‌هایشان سربازان آلمانی را تشویق می‌کردند تا افسران خود را بکشند. این دو هنرمند توسط همسایه‌شان لو رفتند و در اواخر سال ۱۹۴۴ توسط آلمان‌ها دستگیر و محکوم به اعدام شدند، مداخله قاضی دادگاه جرزی باعث شد تا حکم آن‌ها از اعدام به زندان تخفیف پیدا کند.
دکتر نول مک کینستری، پزشک اهل ایرلند شمالی خانه خود را در اختیار فراریان قرار می‌داد. او همچنین با تهیه گزارش‌های غیرواقعی و آمارهای جعلی، تلاش می‌کرد که امکانات بیشتری را برای عناصر مقاومت تهیه کند.
عده‌ای دیگر برای افراد فراری کارت‌های هویت جعلی تهیه می‌کردند تا بتوانند از دست آلمان‌ها فرار کنند. بعضی‌ها به فراریان انگلیسی آموزش می‌دادند در نتیجه بعضی فراریان که می‌توانستند به خوبی انگلیسی صحبت کنند قادر بودند به راحتی در مناطق مختلف تردد کنند و فعالیت‌هایشان را بدون تعقیب شدن انجام دهند.
جایزه قهرمانی هولوکاست

در تاریخ ۹ مارس ۲۰۱۰، پادشاهی بریتانیا جایزه قهرمانی هولوکاست را به ۲۵ نفر از ساکنان جزایر که به قربانیان هولوکاست کمک کرده بودند اهدا کرد. به عقیده فردی کوهن تاریخ‌دان بریتانیایی این اولین بار بود که دولت انگلستان قهرمانی ساکنان جزایر مانش را در زمان اشغال توسط آلمان‌ها به رسمیت شناخت.
مجازات

در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۰، بمب افکن‌های هاینکل آلمان بندرهای سنت پیتر و سنت هلیر را بمباران کرده ۳۸ نفر را کشتند و ۴۵ غیرنظامی را زخمی کردند
در تاریخ ۱۳ دسامبر ۱۹۴۰، شانزده سرباز فرانسوی جوان، با یک قایق قصد پیوستن به نیروهای فرانسوی در انگلستان را کردند. به دلیل عدم آشنایی با دریانوردی و بدی آب و هوا آن‌ها را مجبور کرد که در جزیره گورنسی فرود بیایند. آن‌ها داشتند ترانه مارسی یز را می‌خواندند که توسط آلمان‌ها دستگیر شدند. شش نفر از آن‌ها برای محاکمه به جرسی منتقل شدند
آزادی جزایر مانش

در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، هیتلر مرد، پرچم‌های آلمان در جزایر مانش به حالت نیمه افراشته درآمد و پرچم احزاب مخالف به‌طور آشکارا در این جزایر برافراشته شد. دادگستری جزیره جرزی خواستار آرامش شد.
آزادی زندانیان سیاسی

در ۷ ماه مه مقامات قضایی جزیره جرزی به زندان این جزیره رفتند و ۳۰ زندانی سیاسی را آزاد کردند. پیامی توسط فرماندهی جنوب به فرمانده آلمانی‌ها در جزایر مانش داده شد. در این پیام آمده بود کشتی‌ها به زودی خواهند رسید و آلمان‌ها باید تسلیم شوند.
پاسخ آلمانی‌ها این بود که آن‌ها دستورها را از فرمانده آلمانی شان می‌گیرند. اما همه چیز در هشتم ماه مه تغییر کرد، آلمانی‌ها همه زندانیان سیاسی دیگر شامل زندانیان انگلیسی، فرانسوی و آمریکایی و همه زندانیان آلمانی در جزایر مانش را آزاد کردند.
نقشه محل جزایر مانش، نزدیک سواحل فرانسه
پلاک:لوئیسا مری گولد، قربانی اردوگاه کار اجباری نازی‌ها: «لوئیزا مری گولد»، «لو داریلنک»، در سال ۱۹۴۵ میلادی در شهر «رونز برک» و «آلمان»

Louisa Gould یک مجموعه بی‌سیم را مخفی کرد و یک زندانی فراری اتحاد جماهیر شوروی را پناه داد. در اکتبر ۱۹۴۴ دستگیر و محکوم شد و در اوت ۱۹۴۴ او به Ravensbrück منتقل شد و در ۱۳ فوریه ۱۹۴۵ درگذشت.
اصمعی

اَصمَعی (به عربی: أبو سعید عبد الملک ابن قریب الأصمعی) از ادیبان و دستورشناسان و بزرگان اخبار عرب بود.
اصمعی از نخستین فرهنگ‌نویسان عرب و در زمینه دستور زبان عربی، یکی از سه فرد پیشرو در مکتب بصره بود.
او هم‌چنین از افراد پیشگام در دانش طبیعت و جانور شناسی''' بود و او را نخستین مسلمانی می‌دانند که به مطالعه دقیق جانوران پرداخت.
تألیف‌ها

نمونه تألیفهای او: کتاب لغات القرآن. کتاب المصادر. ما اتفق لفظه و اختلف معناه. کتاب النجوم و اسراره. کتاب النبات. غریب الحدیث. کتاب الهمزة و تخفیفها. کتاب الوحوش. کتاب اللغات. کتاب الصفات. کتاب المقصور و الممدود. کتاب نوادرالاعراب یا کتاب النوادر. میاه العرب. الاجناس فی اصول الفقه. اصول الکلام. کتاب خلق الفرس. کتاب الاثواب. کتاب المیسر و القداح. کتاب اخبیة. کتاب فعل و افعل. کتاب الامثال. کتاب الالفاظ. کتاب السلاح. کتاب الانواء. کتاب الاجناس. کتاب الهمزة. کتاب القلب و الابدال. کتاب جزیرةالعرب. کتاب الاشتقاق. کتاب معانی الشعر. کتاب الاراجیز. کتاب النسب. المترادف (خطی) (الاعلام). الفروق. کتاب الابل (بیروت ۱۳۲۲ هَ. ق . در ضمن کتاب الکنز اللغوی فی اللسان العربی). اسماء الوحوش وصفاتها (به اهتمام مسیو ژیور و با آن کتاب ما قال قطرب الخ بچاپ رسیده است. وین ۱۸۸۸ م. ۷۰ ص).
الاضداد (به اهتمام اب لویس شیخو بیروت ۱۹۱۲ م ). خلق الانسان، یعنی دربارهٔ نام‌های اعضا و صفات وی (در ضمن کتاب الکنز اللغوی فی اللسان العربی). الخیل (به اهتمام هافنر، وین ۱۸۹۵ م. ۶۲ ص). الدارات، عبارت از مقالاتی است دربارهٔ شناسائی جزیرةالعرب (به اهتمام هافنر که آنرااز نسخهٔ مصور دارالکتب المصریة نقل کرده‌است، بیروت ۱۸۹۸ م. ۱۶ ص). الشاء (به اهتمام هافنر، بیروت ۱۸۹۶ م. ۳۲ ص). الفرق فی اللغة (با شروح و فهرست از مولر، وین ۱۸۷۶ م. ۵۶ ص). الکنز اللغوی فی اللسان العربی (مشتمل بر کتاب الابل و خلق الانسان که یاد شد). النبات والشجر (به اهتمام هافنر، مطبعهٔ یسوعیین بیروت ۱۸۹۸ م. ۴۸ ص). النخل والکرم (بیروت ۱۸۹۸ م. ۳۸ ص). (از معجم المطبوعات ج ۱ ستون ۴۵۶
بتانی

نگاره‌ای فرضی از «بتانی»، منجم و ریاضی‌دان
ابوعبداللّه محمد بن جابر بن سنان بتانی حرانی صابی، منجم عرب و از بزرگ‌ترین منجم‌های زمان خویش و یکی از بزرگ‌ترین منجمان مسلمان به شمار می‌رود. پیش از ۸۵۸ میلادی در حران یا حوالی آن زاده شد، در رقّه بر کرانهٴ فرات برآمد و در ۹۲۹ میلادی در نزدیکی سامرا درگذشت. اجدادش صابئی بودند، ولی او خود مسلمان شد.
نجوم

آثار متعددی در ستاره‌شناسی، از جمله شرحی بر کتاب الاربعهٴ بطلیموس بدو منسوب است، ولی اثر عمدهٴ او رساله‌ای است در نجوم موسوم به الزیج که تا عصر نوزایی تأثیر فراوان به جای گذاشت.
از ۸۷۷ میلادی به بعد رصدهای نجومی منظم و دقیقی انجام داد. زیج او حاوی فهرستی از کواکب ثابت در سال ۸۸۰–۸۸۱ میلادی است. او دریافت که معدل اوج خورشید از زمان بطلیموس به بعد '۴۷ ° ۱۶ افزایش یافته است، این مستلزم کشف حرکت نقطهٴ اوج و حضیض خورشید و تغییر آرامی در معادلهٴ زمانی است.
همچنین بسیاری از ضرایب نجومی را با دقت زیاد تعیین کرد: تقدیم اعتدالین "۵۴٫۵ در سال، میل فلک‌البروج'۳۵ °۲۳. امکان کسوف‌های حلقوی خورشید را ثابت کرد و حرکت اقبال و ادبار اعتدالین را قبول نداشت (کوپرنیکوس بدان عقیده داشت!).
مثلثات

فصل سوم کتاب الزیج در باب مثلثات است. او جیب را با آگاهی از مزیت آن بر وترهای یونانی به کار برده است. معرفی توابع ظل مبسوط و ظل مُنْتَصَب را کامل کرد (معادل کتانژانت و تانژانت) و فهرستی از کتانژانت‌ها برحسب درجات به دست داد. او رابطهٴ میان اضلاع و زوایای مثلث کروی را می‌شناخت.
بغداد بونجاح

بغداد بونجاح (عربی: بغداد بونجاح، زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. او هم‌اکنون در تیم الشمال قطر بازی می‌کند. وی همچنین سابقه بازی در تیم ملی فوتبال الجزایر را دارد.
بغداد بونجاح در سال ۲۰۱۸ با به ثمر رساندن ۱۳ گل در صدر جدول برترین گلزنان لیگ قهرمانان آسیا قرار گرفت.
او در نظرسنجی‌ای که در سال ۲۰۱۸ توسط برنامه الریاضیه برگزار شد، بعد از عمرالسوما بازیکن سوریه‌ای تیم فوتبال الاهلی عربستان، در رتبه دوم برترین مهاجم سال ۲۰۱۸ آسیا قرار گرفت.
افتخارات > باشگاهی

جام باشگاه های جهان: ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵
جام جهانی: ۲۰۱۸
آقای گل لیگ قهرمانان آسیا 2018
آقای گل جام باشگاه های جهان ۲۰۱۹
السد قطر
جام ليگ : ۲۰۱۷
جام امیر قطر: ۲۰۱۷
جام شیخ جاسم قطر: ۲۰۱۷
افتخارات > ملی

قهرمان جام ملت های آفریقا ۲۰۱۹
درختان کریسمس

| درختان کریسمس | درختان کریسمس |
| --- | --- |
پرونده:Yolki2010.jpg: پرونده:Yolki2010.jpg
کارگردان: تیمور بکمامبتوف   یاروسلاو چواژفسکی  ایگناس اینیناس   دیمیتری کیسلف   الکساندر وویتینسکی
تهیه‌کننده: تیمور بکمامبتوف   ایوا استرومیلووا   سرگئی یاخونتوف
نویسنده: دیمیتری آلینیکوف   آندری کوریچیک   اولگ مالوویچکو   گیوی شاوگولیدزه
بازیگران: آلینا بولینکو   سرگئی پوخدایف   ایوان اورگانت   سرگئی سوتلاکوف
راوی: کنستانتین خابنسکی
موسیقی: پاول ایسنین
فیلم‌بردار: سرگئی تروفیمف
تدوین‌گر: آندری مسنیانکین
شرکت تولید: بازلفس
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ دسامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-12-۱۳) (قزاقستان)  ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰ (۲۰۱۰-۱۲-۱۶) (روسیه)  
مدت زمان: ۹۰ دقیقه
کشور: روسیه
زبان: روسی 
هزینهٔ فیلم: ۳ میلیون دلار
فروش گیشه: ۲۵ میلیون دلار
درختان کریسمس (به روسی: Ёлки) که در برخی از کشورها با نام شش درجه جشن (انگلیسی: Six Degrees of Celebration) شناخته می‌شود، یک فیلم کمدی-درام محصول سال ۲۰۱۰ سینمای روسیه به کارگردانی تیمور بکمامبتوف است. تا سال ۲۰۲۱، هشت فیلم در این مجموعه ساخته شده است. این موفق‌ترین فرانچایز فیلم غیر انیمیشن در روسیه می‌باشد.
فیلم‌های این مجموعه نشان‌دهنده سنت روسی فیلم‌های سال نو هستند که در آن فیلم‌هایی که در فصل تعطیلات اتفاق می‌افتند، به رگ امید، خوش‌بینی و امکان مرتبط با سال نو در فرهنگ روسیه می‌پردازند. نمونه‌های دیگر عبارتند از: طنز سرنوشت و طنز سرنوشت ۲، به‌طور معمول چنین فیلم‌هایی در ماه دسامبر، درست قبل از شروع تعطیلات در روسیه، اکران می‌شوند.
داستان

داستان فیلم در ۱۱ شهر مختلف روسیه می‌گذرد و داستان یک سری شخصیت‌های مختلف را روایت می‌کند که آشنایی آنها کاملاً تصادفی است. شخصیت‌ها در شب سال نو در موقعیت‌های سختی قرار می‌گیرند که تنها در صورت یافتن کمک، با معجزه یا از طریق شش درجه جدایی، می‌توانند از آن فرار کنند. بر اساس این نظریه، همه افراد روی زمین از طریق شش دست دادن به یکدیگر متصل هستند.
دنباله‌ها

درختان کریسمس ۲ (۲۰۱۱)
درختان کریسمس ۳ (۲۰۱۳)
درختان کریسمس ۴ (۲۰۱۴)
درختان کریسمس ۵ (۲۰۱۶)
درختان کریسمس ۶ (۲۰۱۷)
درختان کریسمس ۷ (۲۰۱۸)
درختان کریسمس ۸ (۲۰۲۱)
درختان کریسمس ۹ (۲۰۲۲)
درختان کریسمس ۱۰ (۲۰۲۳)
۱ (آلبوم سارا لارشن)

۲۰۱۴ آلبوم استودیوییاز سارا لارشن
«۱» نخستین آلبوم استودیویی از هنرمند اهل سوئد سارا لارشن است. این آلبوم در چارت‌های سوئد در رتبه اول قرار گرفت.
اوموک-کیویول

| اوموک-کیویول | اوموک-کیویول |
| --- | --- |
Омук-Кюёль / Омук-күөлэ: Омук-Кюёль / Омук-күөлэ
نمای ماهواره‌ای از دید سنتینل-۲: نمای ماهواره‌ای از دید سنتینل-۲
اوموک-کیویولLocation in the یاقوتستان، خاور دور روسیه: اوموک-کیویولLocation in the یاقوتستان، خاور دور روسیه
موقعیت: پست‌بوم کولیما
مختصات: ۶۸°۴۰′ شمالی ۱۵۲°۰۸′ شرقی﻿ / ﻿۶۸٫۶۶۷°شمالی ۱۵۲٫۱۳۳°شرقی﻿ / 68.667; 152.133
برون‌شارش‌های کلان: Omuk-Kyuyol-Seen
حوضهٔ آبریز: ۲۵۸ کیلومتر مربع (۱۰۰ مایل مربع)
کشورهای حوضه: روسیه
بیشترین درازا: ۱۱ کیلومتر (۶٫۸ مایل)
بیشترین پهنا: ۹ کیلومتر (۵٫۶ مایل)
مساحتِ رو: ۵۳٫۵ کیلومتر مربع (۲۰٫۷ مایل مربع)
یخ‌زدگی: October to June
جزیره‌ها: None
اوموک-کیویول (انگلیسی: Omuk-Kyuyol) یک دریاچه در جمهوری یاقوتستان کشور روسیه است.
حسین نوری

| حسین نوری | حسین نوری |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۰ تیر ۱۳۳۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۴ ‏(۷۰ سال) مشهد، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: مدرک درجه یک هنری معادل دکترا در رشته نمایشنامه‌نویسی
پیشه‌ها: نقاش نویسنده کارگردانی
همسر: نادیا مفتونی
فرزندان: ۲ (ابوالفضل و محمود)
خویشاوندان: یاسین نوری (نوه)حسین نوری (نوه)
وبگاه: www.nurigallery.com
حسین نوری (زاده ۱۰ تیر ۱۳۳۳ در مشهد، ایران) نقاش، نویسنده و کارگردان تئاتر و سینما است. او همچنین جانباز انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ محسوب می‌شود. یکی از نکات جالب توجه درباره زندگی او این است که علیرغم محدودیت‌های جسمی‌اش موفق شده در سه عرصه نقاشی، تئاتر و سینما دستاوردهای تخصصی داشته باشد. نمایش‌هایی که او نوشته و کارگردانی کرده در دوره‌های مختلف جشنواره تئاتر فجر و دیگر جشنواره‌های سراسری حائز رتبه شده است. سبک نقاشی او تحت عنوان بازتاب به عنوان یک سبک نوآورانه مورد تحلیل قرار گرفته و در نمایشگاه‌هایی در سطح جهان عرضه شده است. در سینما نیز فیلم‌هایش در کشورهایی همچون ایتالیا، آلمان، هند، کانادا و آمریکا اکران شده و جوایزی را از جشنواره‌های بین‌المللی کسب کرده است. در بهمن سال ۱۳۸۳ نشان ملی ایثار توسط رئیس‌جمهور ایران به نوری اعطا شده و در شهریور سال ۱۳۹۸ سالن نمایشی تحت عنوان تماشاخانه استاد حسین نوری با ارجاع به نام او افتتاح گردیده است. نوری دارای مدرک درجه یک هنری معادل دکترا در رشته نمایشنامه‌نویسی است.
تولد

غلامحسین نوری مشهور به حسین نوری متولد سال ۱۳۳۳ در مشهد است.
او خود می‌گوید:
من در بالاخیابان مشهد به دنیا آمدم. در آن سال‌ها مشهد چهار خیابان اصلی داشت یکی بالاخیابان بود که به حرم و بست بالا منتهی می‌شد دوم ته خیابان، سوم خیابان طبرسی که آن‌هم به حرم می‌رسید و چهارم هم خیابان تهران. من هنگام اذان ظهر دهم تیر ۱۳۳۳ متولد شدم؛ مادرم می‌گفت درست زمانی که‌ الله اکبر مؤذن بلند شد من به دنیا آمدم.
نوری در سه سالگی پدر خود را از دست داد و مادرش با زحمات فراوان او را بزرگ کرد. نوری چهارده سال نخست زندگی خود را در مشهد سپری کرد.
جوانی و شکنجه

نوری از دوره ابتدایی علاقه خود نسبت به نقاشی را یافته و  نقاشی را در کلاس‌های تخصصی نزد هاشم ظریف تبریزیان از نگارگران آستان قدس رضوی و عباس دینده‌فرد فرا می‌گیرد.
نوری برای ادامه تحصیلات مقطع متوسطه به تهران می‌آید و در آموزشگاهی فنی حرفه‌ای که بعداً به هنرستان صنعتی فرح پهلوی تغییر نام پیدا کرد مشغول تحصیل می‌شود. در سال ۵۱ و در هفده‌سالگی نمایشنامه‌ای با مضمون حقوق بشر و نقض آن در ایران می‌نویسند که بلافاصله بعد از اجرای این نمایش توسط ساواک دستگیرشده و در اثر شکنجه‌هایی که به او وارد می‌شود، از ناحیه حنجره، دو دست و دو پا دچار معلولیت می‌شود. او تحت نظارت ساواک دو سال را در تهران به بستری بودن در بیمارستان می‌گذراند و نهایتاً در سال ۵۳ به تربت جام که مادرش در آن‌جا به پرستاری مشغول بود و از مشهد منتقل شده بود می‌رود. در این دوران با وجود آنکه نوری دیگر نمی‌توانست از دست‌هایش استفاده کند، نقاشی با دهان را آغاز می‌کند.
جوانی و شکنجه > نگاه به معلولیت

مجید سرسنگی در مصاحبه‌ای که به مناسبت اجرای نمایش دلدار با حسین نوری انجام داده دربارهٔ نگاه وی به معلولیت ذکر می‌کند: «خوش ندارد از معلولیتش سخن به میان آید. راستش من نیز رغبتی نمی‌کنم. اینکه بدنش روزی آماج بلای طاغیان بوده، بهتر که بماند در نهانخانه دل، اصلاً بگویی که او معلول است خطا کرده‌ای، او را بیشتر علت می‌بینی تا چیز دیگر.»