فهرست میراث جهانی در سوریه
فهرست آزمایشی

علاوه بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| # | نگاره | نام | موقعیت | سال | ش ثبتمعیارها | شرح | م |
| ۱ |  | چرخ‌های آبی حمات | استان حماه در ۲۲۶ کیلومتری شمال دمشق بر روی رودخانه عاصی | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۱  (i)(iv) | شامل ۱۷ عدد ناوره در امتداد رودخانه عاصی در شهر حمات سوریه است که در قدیم برای تأمین آب مزارع، خانه‌ها، باغ و شهر از رودخانه مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. قطر بزرگ‌ترین آنها به ۲۲ متر می‌رسد که توانایی انتقال ۹۵ لیتر آب در هر دقیقه را دارد. آنها «باشکوه‌ترین ناوره‌های ساخته‌شده» نامیده می‌شدند. |  |
| ۲ |  | اوگاریت | استان لاذقیهده کیلومتری شمال لاذقیه | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۲  (iii)(vi) | در یک کیلومتری کرانه مدیترانه واقع شده بود و شهری بود که با دنیای خارج در پیوند بود. شهر اوگاریت که مهد الفبا بوده یک جامعهٔ «باسواد» به‌شمار می‌آمد. ایو کالوه باستان‌شناس فرانسوی که به همراه بسام جموس باستان‌شناس سوری مشترکاً مدیریت هیئت باستان‌شناسی اوگاریت را به عهده دارند، می‌گوید: «در کاوشگاه اوگاریت فرهنگ‌نامه‌هایی ترجمه‌شده به زبان اوگاریتی و نوشته‌هایی در مورد سومر کهن کشف شده‌اند که توسط دبیران آن دوره نگهداری شده بودند». |  |
| ۳ |  | ابلا | استان حلبحدود ۵۱ کیلومتری جنوب حلب نرسیده به سراقب | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۳  (iii)(vi) | شهری باستانی در ۵۵ کیلومتری حلب است و در هزاره سوم پیش از میلاد و سال‌های بین ۱۸۰۰ تا ۱۶۵۰ پیش از میلاد مهم‌ترین شهر استان بود. ابلا به لوح‌های رُسی به زبان ابلایی که در حفاری‌های آن پیدا شده‌است و لوح‌های ابلا نامیده می‌شوند شهرت دارد. |  |
| ۴ |  | ماری | استان دیر الزور حدود ۱۰ کیلومتری شمال غربی شهر البوکمال در ساحل راست فرات در نزدیکی مرز سوریه و عراق | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۴ (iii)(vi) | شهر باستانی سومریان و عموری‌ها بود. در ۱۱ کیلومتری شمال شهرک امروزین البوکمال و در کرانه باختری رود فرات جای گرفته‌است. این شهر از پنج هزار سال پیش از میلاد مسکونی بوده‌است. کاخ‌های فراوانی در آن ساخته شد تا این که حمورابی در سال ۱۷۵۹ پیش از میلاد آن را ویران کرد. آخرین شاه آن، زیمری لیم بود. |  |
| ۵ |  | دورا اروپوس | استان دیر الزوردر درهٔ فرات میانه بین دیرالزور و ابو کمال | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۵  (ii)(iv) | یک شهر مرزی میان شاهنشاهی اشکانی و امپراتوری روم بود. محل کنونی آن دهکده صالحیه در سوریه در نزدیکی مرز با عراق است. در دورا اروپوس دیوارنوشته‌های متعددی به زبان پارسی میانه وجود دارد. این دیوارنوشته‌ها مربوط به سدهٔ سوم میلادی و در پیوند با فرستادگان ویژهٔ شاپور یکم ساسانی است که از کنیسه دورا اروپوس بازدید کردند. کیش تمام مردم سوریهٔ باستان کیش و مذهب زرتشتی بوده‌است. |  |
| ۶ |  | افامیا | استان حماهدر نزدیکی رودخانهٔ اورونتس در حدود ۶۰ کیلومتری شمال حماه، منطقه سقیلبیه | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۷  (iv) | در ساحل راست رود اورونتس قرار دارد. این شهر پایتخت آپامنه در زمان مقدونی‌ها بود. این مکان حدود ۵۵ کیلومتری شمال غربی حماه، مشرف به درهٔ غاب واقع شده‌است. ستون بزرگ در افامیا، خیابان اصلی ستون‌دار شهر بود. این خیابان که تقریباً ۲ کیلومتر ادامه دارد، محور شمال به جنوب شهر یا همان کاردو ماکسیموس را تشکیل می‌دهد. ستون یادبود، طولانی‌ترین و مشهورترین ستون در جهان روم است. |  |
| ۷ |  | قصر الحیر شرقی | استان حمصدر ۱۷۰ کیلومتری شمال دمشق | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۸ (iv) | قصری در میان صحرای سوریه است که به‌وسیلهٔ خلیفه امویان در سال ۷۲۸ تا ۷۲۹ م ساخته شده‌بود و به‌عنوان پایگاه مرکزی و شکارگاه استفاده می‌شد. قصر شامل یک حیاط باز وسیع است که به‌وسیلهٔ خاکریز ضخیم و برج‌هایی که راهروها و نیز هر گوشه کناری را حفظ می‌نمودند احاطه شده بود. طی جنگ داخلی سوریه که قصر الحیر شرقی توسط گروه‌های نظامی در سال ۲۰۱۳ م و سپس به‌وسیلهٔ داعش اشغال شده بود، به‌واسطهٔ غارت و چپاول و وحشی‌گری خسارت دیده بود و توسط گردشگران مورد دستبرد واقع شد. |  |
| ۸ |  | معلولا | استان ریف دمشقحدود ۵۰ کیلومتری شمال شرقی دمشق در کوه‌های قلمون | ۱۹۹۹ | ۱۲۹۹ (v)(vi) | شهرت این شهر به‌دلیل وجود بناهای مذهبی مسیحی و دیگر ابنیه کهن است که سابقهٔ آن به قرن دهم پیش از میلاد بازمی‌گردد به‌طوری که ساکنان این شهر هنوز هم از زبان آرامی (سریانی) در کنار عربی در مکالمات روزمرهٔ خود استفاده می‌کنند. معمولاً یکی از مهم‌ترین شهرهای مسیحی‌نشین در سوریه محسوب می‌شود که دارای کلیساها و صومعه‌های تاریخی است و از زیارت‌گاه‌های مهم مسیحیان به‌شمار می‌رود. |  |
| ۹ |  | طرطوس | استان طرطوسدر ساحل مدیترانه، ۲۲۰ کیلومتری شمال شرقی دمشق | ۱۹۹۹ | ۱۳۰۱ (ii)(iv) | شهری بندری و از کهن‌شهرهایی است که به‌دستور کنستانتین یکم در سال ۳۴۶ م بازسازی شد و در دورهٔ رومیان و بیزانسی‌ها شکوفا گشت. طرطوس پس از لاذقیه دومین بندر بزرگ در کرانه‌های سوریه است. تاریخ طرطوس به سدهٔ دوم پیش از میلاد می‌رسد. در آن زمان یک مهاجرنشین فنیقی به نام آرادوس در این مکان بنیاد شد. بعدها نام آن به آنتی‌آرادوس تغییر یافت که در لاتین به معنی «روبه‌روی آرادوس» است. |  |
| ۱۰ |  | رقه | استان رقهدر ساحل سمت چپ فرات میانی در محل اتصال با شاخه آن، بالیخ (۱۹۳ کیلومتری جنوب شرقی آکیو و ۱۳۴ کیلومتری شمال شرقی دیرالزور) | ۱۹۹۹ | ۱۳۰۲ (ii) | رقه در سال ۲۴۴ پیش از میلاد و در دوران امپراتوری سلوکی ساخته شد. سپس توسط امپراتوری بیزانس فتح شد و در دوران شاهنشاهی ساسانی نابود شد تا اینکه در سده ششم میلادی توسط ژوستینین یکم امپراتور روم شرقی دوباره ساخته شد. رقه در این دوران مرکز مسیحیان سوریه و از سال ۷۹۶ تا ۸۰۹ م در دوران هارون الرشید مرکز خلافت عباسی بود. در جریان جنگ داخلی سوریه، این شهر در سال ۲۰۱۳ م توسط مخالفان سوریه و سپس توسط داعش تصرف شد. |  |
| ۱۱ |  | ارواد | استان طرطوس۳ کیلومتری شهر طرطوس در دریای مدیترانه. | ۱۹۹۹ | ۱۳۰۳ (ii)(v) | مرکز اداری منطقهٔ فرعی ارواد است. این جزیره تنها جزیرهٔ مسکونی در سوریه است و در ۳ کیلومتری طرطوس، دومین بندر بزرگ سوریه واقع شده‌است. برنامه‌هایی در ماه مهٔ ۲۰۱۶ م برای بازسازی این جزیره جهت تبدیل شدن به یک جاذبهٔ گردشگری رونمایی شد. این جزیره در اوایل هزارهٔ دوم قبل از میلاد توسط فنیقی‌ها آباد شد. این شهر همانند بیشتر شهرهای فنیقی در این ساحل در اوایل به یک شهر تجاری تبدیل شد و ناوگان دریایی قدرتمندی داشت و از کشتی‌های آن در بناهای تاریخی مصر و آشور نام برده می‌شود. |  |
| ۱۲ |  | ماری و دورا اروپوس | استان دیر الزور | ۲۰۱۱ | ۵۷۰۲ (ii)(iii) | به‌طور مشترک |  |
: