stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مؤسسه ترویج جامعه باز
نامه سرگشاده به صدراعظم آلمان

«مؤسسه ترویج جامعه باز» در فوریه ۲۰۲۰ در نامه‌ای سرگشاده به آنگلا مرکل صدراعظم آلمان خواستار حمایت او از اعتراضات آزادی‌خواهانه مردم ایران و موضع‌گیری قاطعانه در برابر نقض حقوق بشر توسط رهبران جمهوری اسلامی شد.
در این نامه مورخ بهمن ۱۳۹۸ با اشاره به موارد متعدد نقض حقوق بشر و سرکوب گسترده اعتراضات و قتل‌ عام بیش از ۱۵۰۰ نفر از معترضان توسط نیروهای امنیتی و همچنین هدف قرارگرفتن هواپیمای مسافربری اوکراینی توسط پدافند سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و لاپوشانی این جنایت، از آنگلا مرکل و دولت آلمان خواسته شد «با محکوم‌کردن نقض حقوق بشر توسط رژیم ایران از اعتراضات مردم حمایت کنند تا بدین‌وسیله یک بار دیگر برای جامعه جهانی مشخص شود که قرارگرفتن حقوق بشر در بالاترین درجه اهمیت در قانون اساسی آلمان، در همه سیاست‌ها و رویکردهای دولت آلمان به اجرا می‌رسد.»
پروژه کووید ۱۹

مؤسسه ترویج جامعه باز موفق شد در ماه ژوئن سال ۲۰۲۰، از بنیاد رابرت بوش که یکی از شناخته‌شده‌ترین سازمان‌ها در آلمان است، کمک مالی برای راه‌اندازی پروژه‌ای با هدف افزایش آگاهی فارسی‌زبانان آلمان در مورد کرونا دریافت کند.
پروژه راستی‌آزمایی

«مؤسسه ترویج جامعه باز» از سال ۲۰۲۰ بر پروژه راستی‌آزمایی و درست‌سنجی اخبار در حکمرانی جمهوری اسلامی ایران متمرکز شده‌است و داده‌ها و ادعاهای منتشر شده در حکمرانی جمهوری اسلامی را راستی‌آزمایی می‌کند. این پروژه گزارش‌ها و اخبار مختلف از جمله در زمینه تحریم، آمارهای دولتی، فساد اداری و اقتصادی و به‌ویژه ادعاهای مقام‌های مسئول در جمهوری اسلامی را راستی‌آزمایی می‌کند. تحلیل و گزارش‌های این پروژه با بیانی ساده و در عین حال، دقیق و مستند تولید می‌شوند و به دست مخاطبان در داخل و خارج از ایران می‌رسند.
پروژه راستی‌آزمایی > کارزار صدای ایران

مؤسسه ترویج جامعه باز در شهریور ماه سال ۱۴۰۰ با همکاری دو مؤسسه غیرانتفاعی دیگر و جمعی از فعالان حقوق بشر کارزاری را به نام صدای ایران با هدف «انعکاس صدای ایرانیان داخل ایران» به سیاست‌گذاران و افکار عمومی در آلمان و «محکومیت نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی» راه‌اندازی کرد.
این کارزار از دولت آلمان می‌خواهد تا بهعنوان یک کشور دموکراتیک ضمن موضع‌گیری شفاف دربارهٔ جمهوری اسلامی، با این حکومت ناقض حقوق بشر و ترویج کننده تروریسم همکاری نکند و در کنار مردم ایران بایستد.
در گام نخست این کمپین، ۳۰۰ وسیله حمل و نقل عمومی به‌مدت سه ماه در چهار شهر بزرگ آلمان، شامل هامبورگ، برلین، دوسلدورف و کلن با تصاویری از جان‌باختگان آبان ۹۸ و هواپیمای اوکراینی به حرکت درآمدند تا «افکار عمومی» در آلمان را نسبت به سرکوب و نقض گسترده حقوق بشر در جمهوری اسلامی آگاه کند.
این کمپین در گام‌های بعدی با ابزارهای مختلف، «رسانه‌ها» و «دولت جدید آلمان» را مخاطب قرار خواهد داد و صدای مردم ایران را به آنها خواهد رساند تا از آنان خواسته شود به جای حمایت از یک حکومت سرکوبگر که مروج تروریسم و آشوب در منطقه و دنیاست، از خواست مردم ایران برای گذار به دموکراسی پشتیبانی کنند.
پروژه راستی‌آزمایی > حمایت گروهی از دانشجویان ایرانی از شاهزاده رضا پهلوی

همزمان با ۱۸ تیر ۱۴۰۱، گروهی از دانشجویان ایرانی در ایران و آلمان بیانیه‌ای به مناسبت سالگرد ۱۸ تیر، اعتراضات دانشجویی سال ۱۳۷۸ منتشر کرده و از شاهزاده رضا پهلوی به عنوان "نمادی ملی در جریان گذار" از جمهوری اسلامی حمایت کرده‌اند.
این بیانیه با تلاش موسسه "ترویج جامعه باز" تهیه شده و امضاکنندگان داخل ایران به دلیل مسائل امنیتی تنها اول حروف نام و نام خانوادگی خود را منتشر کرده‌اند. اما برخی دانشجویان از آلمان با اسم کامل خود این بیانیه را امضا کرده‌اند.
از داخل آلمان دانشجویان ایرانی از مونیخ، دوسلدورف و توبینگن و از داخل ایران نیز دانشجویان دانشگاه‌های تهران، پلی‌تکنیک، صنعتی شریف، علم و صنعت، همدان، شاهرود و شیراز این بیانیه را امضا کرده‌اند.
پروژه راستی‌آزمایی > حمایت ۱۱۱۵ معترض خیابانی از شاهزاده رضا پهلوی و‌ شهبانو‌ فرح

همزمان با شروع اعترضات ۱۴۰۱ این موسسه در نشر بیانیه‌ای به معترضان کمک رساند. 
در این بیانیه که توسط  ۱۱۱۵ معترض امضا و منتشر شد به نقش «شاهزاده رضا پهلوی و شهبانو فرح پهلوی به عنوان رهبران اصلی مخالفان جمهوری اسلامی اشاره شد و از ایشان بعنوان تکیه گاه قابل اعتماد برای دوران گذار» یاد شده است.
همچنین این امضا کنندگان این بیانیه «ماندن در خیابان»، «اعتصابات سراسری» در داخل ایران و‌ همراهی ایرانیان خارج با شرکت در تظاهراتهای گسترده مهمترین شیوه برای سرنگونی این «نظام فاسد واپس گرا» می‌دانند.
طبق اخبار منتشر شده ۵ تن از ایپ معترضان بازداشت شدند. اسامی این افراد: 
1. آروین منافی (هنرمند)
2. غنچه قنبرزاده (هنرمند)
3. هوشیار رستمیان (هنرمند)
4. سروش تقیان (هنرمند)
5. کاوه مختاری (هنرمند)
پروژه راستی‌آزمایی > فراخوان جهانی برای حقوق بشر

موسسه ترویج جامعه‌ باز در فراخوانی از مردم سراسر جهان دعوت کرد روز شنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۱ در همبستگی با «انقلاب مبتنی بر ارزش‌های سکولار و مطالبات زندگی‌محور» در ایران در شهرهای مختلف تجمع کنند.
این موسسه اعلام کرد تاکنون ۱۰ موسسه و ۳۰ شهر از این فراخوان حمایت کرده‌اند.
یافتن فضای گمشده: نظریه‌های طراحی شهری

جلد
یافتن فضای گمشده: نظریه‌های طراحی شهری اثری کلاسیک در معماری و شهرسازی است که به قلم راجر ترنسیک (معمار منظر) در سال ۱۹۸۶ نگاشته شده‌است. به گفتهٔ الکساندر کاتبرت، کتاب یافتن فضای گمشده، در کنار سه اثر دیگر یعنی کتاب «شهر کلاژ» به قلم کالین روو و فرد کوتر؛ کتاب «مفاهیم طراحی شهری» به قلم گاسلینگ و میتلند و کتاب «مفاهیم نوظهور در طراحی شهری» به قلم جفری برادبنت تأثیر بسزایی در شکل‌گیری چهار نظریهٔ یکپارچه در روند تحول طراحی شهری داشته‌است که مشتمل بر: نظریهٔ هنجاری «فرم خوب شهر» اثر کوین لینچ؛ نظریهٔ راب کریر در بررسی شکلی و گونه‌شناسانهٔ فضاهای شهری نظریهٔ «منطق اجتماعی فضاها» اثر بیل هیلیر و جولین هنسن؛ و «نظریهٔ جدید طراحی شهری» اثر کریستوفر الکساندر می‌شوند.
ترجمهٔ فارسی کتاب یافتن فضای گمشده

کتاب یافتن فضای گمشده در سال ۱۳۹۹ توسط مریم محمدی و سیاوش روزبه ترجمه و توسط انتشارات دانشگاه هنر به چاپ رسیده‌است.
ای-۸ شرایک

| ای-۸ شرایک | ای-۸ شرایک |
| --- | --- |
کاربری: تهاجمی
تولیدکننده: Curtiss Aeroplane and Motor Company
طراح: Don Berlin
نخستین پرواز: ژوئن ۱۹۳۱
معرفی‌شده در: آوریل ۱۹۳۲
کاربر اصلی: تفنگداران هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا
ساخته‌شده: ۱۳
ای-۸ شرایک (به انگلیسی: Curtiss_A-8) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع تهاجمی ساخت شرکت Curtiss Aeroplane and Motor Company است. هواگرد ای-۸ شرایک نخستین پروازش را در ژوئن ۱۹۳۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال آوریل ۱۹۳۲ میلادی رسماً معرفی گردید و در سال‌های ۱۳ تولید شده‌است.
طراح این هواگرد، Don Berlin بود.
کلیساهای شرقی کوچک

کلیساهای شرقی کوچک (انگلیسی: The Lesser Eastern Churches)، کتابی است از آدریان فورتسکیو که در لندن در سال ۱۹۱۳ منتشر شده است. این کتاب حاوی مطالب زندگی‌نامه ای مربوط به مقدسین زیر است:
مارآبا
باینچوب

| باینچوب باینچو | باینچوب باینچو |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور: ایران
استان: کردستان
شهرستان: سنندج
بخش: بخش مرکزی
دهستان: حسین‌آباد جنوبی
جمعیت: ۸۴۳ نفر (سرشماری ۹۵)
باینچوب، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان سنندج در استان کردستان ایران باینچوب به علت وجود آرامگاه بابا شیخ احمد روستایی مذهبی به شمار میاید و هر سال میزبان زائرانی است که از نقاط مختلف به جهت زیارت مرقد بابا شیخ احمد میایند میباشد ، حضرت بابا شیخ احمد دارای مقام و اعتبار خاصی در میان مردمان منطقه علل الخصوص مردمان شهر سنندج میباشد و همین موضوع یکی از دلایل برجسته کردن باینچوب در منطقه میباشد ، از دلایل دیگر اهمیت این روستا می توان بیان کرد که این روستا زادگاه بسیاری انسانهای بزرگ ، صاحب نظر و تاثیر گذار در زمینه های فرهنگی ، اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی میباشد ، همچنین موقعیت جغرافیایی و تقسیم بندی محلی و عرفی باینچوب بعنوان موقعیت میانه یعنی قرارگیری و نزدیکی  در میانه چند منطقه مانند چم شار ، سارال ، لیلاخ ، گروس ، کلاترزان میباشد ، از دلایل دیگر می توان به وجود طبیعت بکر و کوههای مرتفع و نامی در منطقه مانند سخناخ ، آلمالو ، سنگر سید عطا نام برد ، وجود اتحاد و همدلی میان مردم روستا و شهر نشینان باینچوبی بخصوص در مراسم فقدان و از دست دادن ها ، یکی دیگر از دلایل بزرگی نام باینچو در منطقه میباشد .
جمعیت

این روستا در دهستان حسین‌آباد جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۵۶ نفر (۲۲۸خانوار) بوده‌است.
اندری خومین (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۶۸)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Andriy Romanovych Khomyn
زادروز:  ۲۴ مهٔ ۱۹۶۸
زادگاه:  ایوانو-فرانکیفسک
تاریخ مرگ:  ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۹ (۳۱ سال)
محل مرگ:  ایوانو-فرانکیفسک
قد:  ۱٫۷۹ متر (۵ فوت ۱۰ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۸–۱۹۹۳ |  باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک |  ۲۱۱ |  (۱۳) |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |  باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف |  ۴۷ |  (۳) |
| ۱۹۹۶ |  FC Prykarpattya Ivano-Frankivsk |  ۱۴ |  (۴) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۹ |  باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا |  ۷۴ |  (۹) |
| ۱۹۹۹ |  FC Prykarpattya Ivano-Frankivsk |  ۴ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  تیم ملی فوتبال اوکراین |  ۶ |  (۰) |
| ۱۹۹۸ |  تیم ملی فوتبال ترکمنستان |  ۲ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
اندری خومین (انگلیسی: Andriy Khomyn; ۲۴ مهٔ ۱۹۶۸ – ۲۹ سپتامبر ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین و ترکمنستان بازی کرده‌است.
صغری باقرزاده

| صغری باقرزاده | صغری باقرزاده |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: Suğra Sadiq qızı Bağırzadə
زادهٔ: ۱۰ فوریهٔ ۱۹۴۷ ‏(۷۸ سال) باکو، آذربایجان شوروی، شوروی
پیشه(ها): بازیگر، هنرمند
سال‌های فعالیت: ۱۹۵۹ تا کنون
جوایز:  
صغری باقرزاده (ترکی آذربایجانی: Suğra Sadiq qızı Bağırzadə)، (متولد ۱۰ فوریه ۱۹۴۷) هنرمند اهل کشور آذربایجان است. او به خاطر اجرای ترانه جوجه‌لریم مشهور شد.
زندگی‌نامه

صغری باقرزاده در ۱۰ فوریه ۱۹۴۷ در شهر باکو به دنیا آمد. او از دوران کودکی به هنر علاقه نشان داد، اولین کار او که موفقیت‌آمیز هم بود ترانه جوجه‌لریم (جوجه‌های من) بود که در جشن جشنواره فرهنگ آذربایجان در مسکو در سال ۱۹۵۹ روی صحنه تالار بولشوی اجرا شد. در اجرای صغری باقرزاده و همراهی ارکستر دولتی سمفونیک جمهوری آذربایجان به سرپرستی نیازی آهنگ «جوجه لریم» در مجموعه «بهترین صداهای کودکانه جهان» قرار گرفت.
او در ۱۲ سالگی به عنوان بازیگر دوبلاژ به استودیو آذربایجان فیلم دعوت شد. او هنگام تحصیل در کلاس هشتم در فیلم کوتاه «جاده‌ها و خیابان‌ها» به کارگردانی زینب کازیموا بازی کرد. در سال ۱۹۶۳، باقرزاده به نقش اصلی در فیلم آغارزا قلی اف «اولدوز» دعوت شد که در اواسط دهه ۶۰ میلادی بسیار محبوب شد.
وی پس از فارغ‌التحصیلی از رشته مهندسی و فناوری آکادمی نفت آذربایجان در سال ۱۳۵۹ به عنوان مهندس به «آذربایجان فیلم» بازگشت و در عین حال به عنوان بازیگر به کار خود ادامه داد.
صغری باقرزاده عضو اتحادیه هنرمندان آذربایجان، اتحادیه سینماگران آذربایجان و کنفدراسیون سینماگران کشورهای مستقل مشترک المنافع و کشورهای بالتیک است.او بیش از ۲۰۰ اثر دارد که در لتونی، روسیه، فرانسه، مالزی، نیوزیلند، بریتانیا، کرواسی، ژاپن و چین به نمایش گذاشته است.
افتخارات و جوایز

در سال ۲۰۰۸ با حکم رئیس‌جمهور آذربایجان، صغری باقرزاده عنوان «هنرمند ارجمند آذربایجان» را به خود اختصاص داد.
صغری باقرزاده به دلیل فعالیت‌ها و سهم خود در فرهنگ جهانی جوایز و عناوین افتخاری بسیاری دریافت کرد:
«دکتر افتخاری» (۲۰۱۵)، مدال «ستاره طلا» (۲۰۱۵) و «فرهنگ فرهنگ ۲۰۱۵ در جهان ترک» به دلیل مشارکت در فرهنگ جهان ترک و توسعه روابط برادرانه آذربایجان و ترکیه، که توسط مطالعات جهان ترکی آکادمی بین‌المللی علوم
دیپلم «بنیان‌گذار یک جهت حرفه ای جدید در صنعت گل فروشی» (۲۰۱۶)، که توسط شورای جهانی گل اعطا شده است، که یک بار دیگر بر منحصر به فرد بودن آثار او و فناوری‌های مورد استفاده در ایجاد آنها تأکید می‌کند.
گواهی افتخار برای شرکت در نمایشگاه بین‌المللی طراحان گلفروش در سن پترزبورگ (۲۰۱۶) که به سیصدمین سالگرد پترهوف اختصاص دارد و دیپلم اصالت مجموعه ارائه شده «پیشنهاد به دوست پترهوف»؛ جوایز «وظیفه و افتخار» و «منافع، افتخار و شکوه» (۲۰۱۶) از سوی شورای جوایز عمومی سازمان ملل متحد (UNCOPA).
در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۸، بر اساس فرمان شماره ۳۷۶ رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان، مدال ترقی (پیشرفت) به وی اعطا شد.
در ۸ نوامبر ۲۰۲۱، برای خدمات بزرگ به فرهنگ جهانی، شورای جوایز عمومی سازمان ملل متحد (UNCOPA) مدال لئوناردو داوینچی را به صغرا باقرزاده اعطا کرد.
فیلم‌شناسی

"جاده‌ها و خیابان ها" ("آذربایجان فیلم"، ۱۹۶۱).
اولدوز (آذربایجان فیلم، ۱۹۶۳).
"مردی متولد می‌شود" (آذربایجان فیلم، ۱۹۷۴)
«سیب‌های شگفت‌انگیز» («آذربایجان فیلم»، ۱۹۷۶).
"امروز، فردا و…" (روسیه، ۱۹۷۷).
«شیر از خانه رفت» ۲ سری (آذربایجان فیلم، ۱۹۷۷).
تله (آذربایجان فیلم، ۱۹۹۳).
"جوجه‌های من" (AzTV، ۱۹۹۵).
"رویا" ("آذربایجان فیلم"، ۲۰۰۱).
"اعدام لغو شد" ("آذربایجان فیلم"، ۲۰۰۳).
"آخرین شاهد" ۴ سری (AzTV، ۲۰۰۴).
"بازار سیاه" (استودیو M&M، ۲۰۱۰).
"تیزتر از شمشیر." (کارگردان A. Muradov، ۲۰۱۱).
"بخش سیزدهم" (همراه با کانال تلویزیونی "میر"، ۲۰۱۴).
"زندگی، تو چقدر عجیبی" (تلویزیون "خزر"، ۲۰۱۵–۱۶).
"قطاری به نام زمان". (کارگردان K. Musayev، ۲۰۱۶)
"تاب بر فراز خزر" (کارگردان G. Askerov، ۲۰۱۹)
"نامه افتخار" (کارگردان R. Huseynov, 2021)
داریوش آشوری

| داریوش آشوری | داریوش آشوری |
| --- | --- |
داریوش آشوری در کارگاه زبان فارسی، نیویورک، ۲۰۱۳: داریوش آشوری در کارگاه زبان فارسی، نیویورک، ۲۰۱۳
زادهٔ: ۱۱ مرداد ۱۳۱۷ ‏(۸۶ سال) تهران
ملیت: ایرانی
محل تحصیل: دانشگاه تهران (لیسانس اقتصاد)
پیشه‌ها: نویسنده مترجم زبان‌شناس پژوهش‌گر
آثار برجسته:  از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران و عضو نخستین هیئت دبیران کانون  عضو هیئت ویراستاران دانشنامهٔ ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا) 
وبگاه: http://ashouri.malakut.ws/
داریوش آشوری (زادهٔ ۱۱ مردادِ ۱۳۱۷ در تهران) نویسنده، اندیشمند، زبان‌شناس و مترجم ایرانی است. عمدهٔ آثار او در زمینهٔ علوم سیاسی، علوم اجتماعی، سخن‌سنجی، فلسفه، و زبان‌شناسی است. داریوش آشوری سال‌هاست که با خانواده‌اش در فرانسه زندگی می‌کند.
زندگی سیاسی و فرهنگی

آشوری دانش‌آموختهٔ دبیرستان‌های البرز و دارالفنون است و هم‌درسِ نوجوانیِ بهرام بیضایی و عبدالمجید ارفعی. در دوران نوجوانی با مطالعهٔ نشریات حزب توده به آن مکتب گرایش پیدا کرد، و پس از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ مدتی عضو سازمان جوانان حزب توده بود. پس از چندی در سال ۱۳۳۶ به حزب زحمتکشان ملت ایران (نیروی سوم) پیوست. آشوری در سال ۱۳۳۷ از دارالفنون دانش‌آموخته و وارد دانشکدهٔ حقوق و علومِ سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران شد و لیسانس اقتصاد خود را در سال ۱۳۴۲ گرفت. در همان سال در دورهٔ دکترای اقتصاد در همان دانشکده پذیرفته شد ولی آن را نیمه‌کاره رها کرد. کار تألیف کتاب، ترجمه، و نوشتن مقالات را از همین دوران شروع کرد. در دوران دانشجویی عضوِ هیئت اجراییهٔ «جامعهٔ سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران» به رهبری خلیل ملکی نیز بوده است. نخستین کتاب او، به نام فرهنگ سیاسی، در روزگار دانشجویی از او منتشر شد که هنوز هم، با نام دانشنامهٔ سیاسی، در ایران در زمینهٔ علوم سیاسی کتاب مرجع است و تاکنون بیش از سی چاپ از آن منتشر شده است. در همان دوران آشوری در مؤسسهٔ انتشارات فرانکلین به‌عنوانِ ویراستار در دائرةالمعارف فارسی و سپس در بخش انتشارات به کار مشغول بوده است.
فعالیت‌ها و تحقیقات

آشوری از بنیان‌گذاران کانون نویسندگان ایران و عضو انتخاب‌شدهٔ نخستین هیئت دبیران آن بوده است (۱۳۴۸). در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی، دانشکدهٔ علوم اجتماعی، دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران، در مؤسسهٔ شرق‌شناسی دانشگاه آکسفورد در بریتانیا، و دانشگاه زبان‌های خارجی توکیو تدریس کرده، و عضوِ هیئت مؤلفان لغت‌نامهٔ فارسی در مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا (وابسته به دانشگاه تهران)، عضو هیئت ویراستاران دانشنامهٔ ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا در نیویورک) و از نویسندگان آن بوده است. همچنین سردبیری چند مجلهٔ ادبی و نیز نامهٔ علوم اجتماعی را در مؤسسهٔ مطالعات و تحقیقات اجتماعی (وابسته به دانشگاه تهران)، به عهده داشته است.
دستاوردها و آثار

آشوری روشنفکر است؛ به این معنی که جامعه خود را بیمار و گرفتار می‌بیند و در صدد تشخیص این بیماری است. اما بر خلاف بسیاری از روشنفکران دیگر، این بیماری را تنها سیاسی نمی‌داند و چاره ساده ای برای آن سراغ ندارد. . . .
حسین معصومی همدانی، بهار ۱۳۹۷
آشوری در قلمروی علوم اجتماعی و فلسفهٔ مدرن به توسعهٔ زبان فارسی از نظر دامنهٔ واژگان و بهبود سبک نگارش یاری فراوان کرده است. آشوری در آثار خود واژگان نوترکیبی چون گفتمان، همه‌پرسی، آرمان‌شهر، رهیافت، هرزه‌نگاری، درس‌گفتار و مانند آن را به‌کار برد که معادلی برای آن در زبان فارسی وجود نداشت. فرهنگ علوم انسانی او شامل صدها ترکیب و واژهٔ اشتقاقی تازه برای گسترش زبانِ فارسی در زمینهٔ علوم انسانی و فلسفه است. از میان آثار او می‌توان به بازاندیشی زبان فارسی، شعر و اندیشه، تعریف‌ها و مفهوم فرهنگ، و فرهنگ علوم انسانی اشاره کرد. ما و مدرنیّت نام مجموعه مقاله‌هایی از اوست که در آن به تحلیل بحران فرهنگی جامعهٔ ایران در مواجهه با مدرنیّت می‌پردازد. وی نویسندهٔ عرفان و رندی در شعر حافظ است که تفسیری هرمنوتیکی از بنیادهای اندیشگی دیوان حافظ بر پایهٔ پژوهش متن‌شناسانهٔ تاریخی‌ست.
کتاب‌شناسی

مقالهٔ اصلی: کتاب‌شناسی داریوش آشوری
کتاب‌شناسی > آثار تألیفی

تعریف‌ها و مفهوم فرهنگ (۱۳۸۰) (عنوان قبلی: فرهنگ شناخت)، نشر آگه.
عرفان و رندی در شعر حافظ (۱۳۷۹) (عنوان قبلی: هستی‌شناسی حافظ)
فرهنگ علوم انسانی (۱۳۷۴)(عنوان قبلی: واژگان فلسفه و علوم اجتماعی)
شعر و اندیشه (۱۳۷۷)
بازاندیشی زبان فارسی (۱۳۷۲) نشر مرکز
ما و مدرنیّت (۱۳۷۶)
نگاهی به تاریخ، تمدن و فرهنگ چین
درآمدی به جامعه‌شناسی سیاسی
دانشنامهٔ سیاسی: فرهنگ اصطلاحات و مکتب‌های سیاسی (۱۳۷۳) (عنوان قبلی: فرهنگ سیاسی)
زبان باز، (۱۳۸۷)، رساله‌ای پژوهشی و تحلیلی دربارهٔ رابطهٔ زبان‌های مدرن با تمدن مدرن و روش‌های گسترش زبان‌های مدرن در پاسخ‌گویی به نیازهای زبانی فناوری و علم.
پرسه‌ها و پرسش‌ها (مجموعه مقالات)، ۱۳۸۹، نشر آگه.
پروژهٔ ملت‌سازی
اسطورهٔ فلسفه در میان ما (بازدیدی از زندگی و اندیشهٔ احمد فردید)
ایران‌شناسی چیست، ۱۳۵۵، انتشارات آگاه
کتاب‌شناسی > آثار ترجمه

چنین گفت زرتشت، فریدریش نیچه، کتاب اول اسماعیل خویی، ۱۳۵۲، زمان، تهران.
چنین گفت زرتشت، فریدریش نیچه، نشر آگه، ۱۳۸۳ (چاپ سی‌وهفتم: ۱۳۹۵).
فراسوی نیک و بد، فریدریش نیچه، (۱۳۷۵).
تبارشناسی اخلاق اثر فردریش نیچه، نشر آگه، ۱۳۸۸ (چاپ سیزدهم: ۱۳۹۵).
غروب بت‌ها اثر فردریش نیچه، نشر آگه، ۱۳۸۶ (چاپ دهم: ۱۳۹۵).
مکبث اثر ویلیام شکسپیر، نشر آگه، ۱۳۹۵ (چاپ پانزدهم).
تاریخ فلسفه، فردریک کاپلستون، جلد هفتم، از فیشته تا نیچه(۱۳۷۵)
آرمان‌شهر (یوتوپیا)، تامس مور، ترجمه: داریوش آشوری، نادر افشار نادری (۱۳۶۱)
شهریار، نیکولو ماکیاولی، (۱۳۷۵)
ترجمهٔ سه نمایشنامه برای کتابِ نمایش در چین کارِ بهرام بیضایی و نیز ترجمهٔ «آتسوموری» سه‌آمی موتوکیو با همکاریِ بیضایی
کتاب‌شناسی > در گفتگو با دیگران

ایران در گذر روزگاران در گفتگو با مسعود لقمان
کتاب‌شناسی > آثار در دست تهیه

ترجمه مسیحا ستیز اثر فردریش نیچه
درگاه کتاب
نام مستعار

به استناد کتاب نام‌های مستعار نویسندگان و شاعران معاصر ایران به قلم عباس مافی داریوش آشوری با امضای «مهرداد رهسپار» هم به نویسندگی پرداخته است.[نیازمند منبع]
از راست: علی‌اشرف صادقی، سعید حمیدیان و داریوش آشوری، سمینار نگارش فارسی، مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۶۱
میتسوبیشی کی-۳۳

| میتسوبیشی کی-۳۳ | میتسوبیشی کی-۳۳ |
| --- | --- |
Mitsubishi Ki-33: Mitsubishi Ki-33
کاربری: Experimental Fighter Aircraft
تولیدکننده: صنایع سنگین میتسوبیشی
طراح: جیرو هوریکوشی
نخستین پرواز: 1936
کاربر اصلی: IJA Air Force
تعداد ساخته‌شده: 2
میتسوبیشی کی-۳۳ (به انگلیسی: Mitsubishi Ki-33) یک هواپیمای ساختِ کارخانهٔ صنایع سنگین میتسوبیشی در کشور ژاپن است. نخستین استفاده‌کنندهٔ این هواپیما Imperial Japanese Army Air Service بوده‌است. این هواپیما برای نخستین بار در ۱۹۳۶ میلادی مورد استفاده قرار گرفت.
ایشتوان تیسا

| گراف ایشتوان تیسا | گراف ایشتوان تیسا |
| --- | --- |
نخست‌وزیر پادشاهی مجارستان: نخست‌وزیر پادشاهی مجارستان
دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۰۳ – ۱۸ ژوئن ۱۹۰۵: دوره مسئولیت ۳ نوامبر ۱۹۰۳ – ۱۸ ژوئن ۱۹۰۵
پادشاه: فرانتس یوزف
پس از: کاروی کوئن هیدرواری
پیش از: گیزا فیرواری
دوره مسئولیت ۱۰ ژوئن ۱۹۱۳ – ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷: دوره مسئولیت ۱۰ ژوئن ۱۹۱۳ – ۱۵ ژوئن ۱۹۱۷
پادشاه: فرانتس یوزف کارل یکم
پس از: لاسلو لوکاچ
پیش از: موریتس استرهازی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۲ آوریل ۱۸۶۱ پشت، پادشاهی مجارستان
درگذشته: ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸ (۵۷ سال) بوداپست، پادشاهی مجارستان
ملیت: مجار
حزب سیاسی: حزب لیبرال، حزب ملیِ کار
همسر(ان): ایلونا تیسا
فرزندان: یولیشکا ایشتوان
تخصص: سیاستمدار، عضو فرهنگستان
گراف ایشتوان تیسا (با نام کامل ایشتوان ایمره لایوش پال تیسا) (مجاری: Tisza István؛ زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۸۶۱ در پشت – درگذشتهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۱۸ در بوداپست) سیاستمدار، نخست‌وزیر و عضو فرهنگستان علوم مجارستان بود. دو واقعه مهم در زمان نخست‌وزیری او ورود اتریش-مجارستان به جنگ جهانی اول و دیگری ترورش در آخرین روز انقلاب گل داوودی بوده‌است. در همین روز نیز اتحاد سیاسی اتریش-مجارستان به پایان رسید.
پس‌زمینه

تیسا در سه شهر برلین، هایدلبرگ و بوداپست در رشته حقوق و اقتصاد تحصیل کرد و دکتری علوم سیاسی خود را هم در بوداپست گرفت. او پس از اتمام تحصیلات، پیش از ورود به دنیای سیاست برای مدت پنج سال به رسیدگی از املاک خانوادگی در شهرستان بیهار (بخش بزرگِ آن امروز رومانی، ترانسیلوانی) و گِست پرداخت. کالمان تیسا، پدر او رهبر حزب لیبرال و نخست‌وزیر مجارستان از ۱۸۷۵ تا ۱۸۹۰ بود و فرزندش، میراث‌دار پدر، با نمایندگی پارلمان وارد دنیای سیاست شد. در ابتدا، او با موضوعات عملی در اداره امور عمومی وزارت کشور آشنایی پیدا کرد و به‌طور فعال به امور کشاورزان پرداخت. پس از یک سال خدمت داوطلبانه و کسب درجه هوسار، در استان بیهار اقامت گزید و امور سیاسی و اقتصادی شهرستان را بر دست گرفت. در ۱۸۸۶ سیاست را با عضویت در حزب لیبرال و نمایندگی حوزهٔ انتخابی ویزاکنا (امروز اوکنا سیبیولویی، ترانسیلوانی) در پارلمان آغاز کرد. در انتخابات میان‌دوره‌ای ۱۸۹۲ به نمایندگی از اوی‌بانیا (امروز نوا بانا، اسلواکی) وارد مجلس شد و در کمیتهٔ اقتصادی و اداری نیز عضویت داشت. در ۱۸۹۶ هم نمایندهٔ اوگرا (امروز رومانی، براشوو) شد. سال پس از آن عمویش لقب گراف، که فرانتس یوزف اعطاء کرده‌بود را با موافقت امپراتور به وی بخشید.
تیسا رئیس و عضو هیئت مدیرهٔ چندین مؤسسه مالی از جمله رئیس بانک صنعت و تجارت مجارستان بود که پیش از تصاحب مقام نخست‌وزیری از همهٔ آن امور استعفا داد.
اولین دورهٔ نخست‌وزیری

همچنین ببینید: اتریش-مجارستان
حزب لیبرال از ۱۸۷۵ و از زمان پدر تیسا بی‌وقفه با پیروزی در تمامی انتخابات در صحنهٔ قدرت بود. تیسا نمایندهٔ نوعیِ اشراف مجارستان با وفاداری نسبی به پادشاهی دوگانه اتریش-مجارستان قلمداد می‌شد و دیدگاهی ملی-فئودالی و اساساً اقتدارگرا و سازش‌ناپذیر با خواسته‌های اقلیت داشت. او که از حدود ۱۹۰۰ بر فضای سیاسی کشور مسلط بود، به عنوان رئیس حزب لیبرال و با آوردن بیشترین رأی، اولین دولت خود را در ۳ نوامبر ۱۹۰۳ تشکیل داد ولی با بروز بحران سیاسی که به پیروزی ناسیونالیست‌ها انجامید در ۱۸ ژوئن ۱۹۰۵، برکنار و گزا فیرواری به جای وی به نخست‌وزیری برگزیده‌شد. محل اصلی اختلاف بین دربار وین و حزب مخالفان تغییر زبان رسمی از آلمانی به مجاری در ارتش مشترک، شاخهٔ مجاری آن بود؛ درخواستی که بارها توسط فرانتس یوزف رد شده‌بود. پس از ائتلاف انتخاباتی چندین نماینده از حزب لیبرال با گروه مخالف که اکثریت آن متعلق به حزب استقلال و ۴۸ (مخالفان پادشاهی دوگانه) بود و با بالا گرفتن اختلافات، درخواستی مبنی بر جدایی ارتش از سوی ائتلاف مطرح شد، که تفسیری جز ریشه‌کنی امپراتوری نداشت. با وجود اینکه حزب لیبرال در اقلیت قرار گرفته بود، در ابتدا تیسا همچنان در سمت خود باقی ماند که به بحرانی جدی مبدل گشت. پس از برکناری تیسا، کابینهٔ موقت فیرواری مورد حمایت هیچ‌یک از احزاب قرار نگرفت و بحران در نهایت با سازش میان ائتلاف و دربار با انتصاب شاندور وکرله در ۸ آوریل ۱۹۰۶ حل شد. تیسا پس از شکست حزب لیبرال و انحلال آن، فعالیت خود را محدود به مجلس اعلا کرد و از مباحثات سیاسی دوری گزید ولی قدرت و نفوذ سیاسی او آنچنان کاسته نشد. سرانجام حزب استقلال نتوانست اهداف خود را جهت حفظ منافع مجارستان به تحقق رساند و در ۲۵ آوریل ۱۹۰۹ استعفا داد.
حزب ملی کار

در ۱۹ فوریه ۱۹۱۰، تیسا حزب ملی کار را از اعضای قدیمی حزب لیبرال تأسیس کرد که متعاقباً در انتخابات همان سال با قاطعیت پیروز شد. در سال‌های ‎ ۱۹۱۰–۱۹۱۸در مقاطعی سمتی نیز در دولت نداشت، ولی به‌صورت دفاکتو رهبر اصلی حزب بود و قدرت و نفوذ سیاسی داشت. تا ۱۹۱۳ که تیسا سمت نخست‌وزیری را پذیرفت، کاروی کوئن هیدرواری از حزبِ کار عهده‌دار این سمت بود. پس از ژوئن ۱۹۱۲، دولت به تغییر و اصلاح سیاست داخلی که در سازش ۱۸۶۷ پایه‌ریزی شده‌بود، پرداخت. اقتصاد اجتماعی و زندگی سیاسی پس از سازش موضوعات اصلاح بودند. کمی پیش از جنگ نیز چندین لایحه مربوط به قانون انتخابات، مطبوعات و اختیارات ویژه در صورت جنگ تصویب شد.
تیسا با حق رأی عمومی مخالف بود و در این مورد با فرانتس یوزف نیز اختلاف‌نظر داشت. در مجلهٔ آبزِروِر مجاری مطالعات و نظرات او درین‌باره منتشر شده‌است؛ که معتقد بود، «حق رأی به استاندارد بالای مادی و معنوی احتیاج دارد» و مجارستان در آن زمان در مرحله‌ای از توسعهٔ اجتماعی نبود که بتواند دموکراسی سیاسی کامل یا نامحدود داشته‌باشد. طبق قانون زنان حق رأی نداشتند و حق رأی در مورد مردان نیز محدود بود و شروط سن و تحصیلات داشت.
تیسا حل مسئله ملی را در وهله اول نه با جلب رضایت اقلیت‌ها، بلکه با تقویت حاکمیت مجارستان در نظر داشت. از نظر تیسا، آیندهٔ مجارستان وابسته به ادامه حیات پادشاهی دوگانه بود و حفظ اتریش-مجارستان به عنوان یک قدرت بزرگ اروپایی گریزناپذیر می‌نمود. با داشتن چنین انسجام درونی قویی امکان جلوگیری از گرایش‌های بازپیوندخواهی اقلیت صرب و رومانیایی به وجود آمده و پادشاهی رومانی و صربستان را متوجه خیال‌پردازانه بودن ادعای ارضی جاه‌طلبانه خود کند و سرانجام اعتبار اتحاد سه‌گانه را ارتقا بخشیده و رومانی و صربستان را از دامان روسیه به سوی اتریش سوق دهد.