stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
کاماز

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: سهامی عام
ISIN: RU0008959580 
صنعت: خودروسازی
بنا نهاده: ۱۹۶۹
بنیانگذاران: فورد
دفتر مرکزی: نابرژنیه چلنی، روسیه
مدیر عامل اجرایی: سرگئی کوگوگین
محصولات: کامیون اتوبوس موتور دیزل
درآمد:  ۳٫۱ میلیارد دلار (۲۰۱۱)
تعداد کارکنان: ۵۲٬۰۰۰ نفر (۲۰۱۱)
شرکت‌های وابسته: نفکتامسک
وبگاه: www.kamaz.net
کامیون سوخت ساخت کاماز
کاماز (به روسی: КамАЗ) یک شرکت روسی تولیدکننده کامیون، اتوبوس و موتور دیزل است، که در نابرژنیه چلنی، جمهوری تاتارستان، فدراسیون روسیه واقع است.
کاماز نخستین خودروی خود را در فوریه سال ۱۹۷۶ عرضه کرد و هم‌اکنون کامیون‌های سنگین خود را، به بسیاری از کشورها از جمله: اروپای غربی، چین، خاورمیانه، آمریکای لاتین و آفریقای شمالی صادر می‌کند. کامیون‌های کاماز به دلیل قدرت و بهره‌وری، تاکنون ده بار در مسابقات رالی داکار به مقام نخست رسیده است.
امروز کاماز بزرگ‌ترین کامیون‌سازی روسیه و کشورهای مستقل همسود به‌شمار می‌رود. کارخانه کاماز ۲۶۰ دستگاه کامیون در روز و ۹۳۶۰۰ دستگاه در سال تولید می‌کند. نیروی زمینی ارتش روسیه از کامیون‌های ویژه و نظامی کاماز استفاده می‌نماید.
صاحبان کنونی

شرکت دولتی فناوری روسیه: ۴۹/۹ درصد
شرکت روسی ترولیکا دیالوگ: ۲۷/۳ درصد
شرکت آلمانی دایملر آ. گ: ۱۱ درصد
بانک اروپایی بازسازی و توسعه: ۴ درصد
کاماز در ایران

شرکت کاماز مدتی است که با یکی از شرکت‌های بخش خصوصی در ایران کار می‌کند. این شرکت ایرانی که رخش خودرو دیزل نام دارد؛ کامیون‌های کاماز را به صورت قطعه‌های آماده وارد کرده و آن‌ها را در خط خود مونتاژ می‌کند. شرکت رخش خودرو دیزل نقش بسیار اساسی در مورد شناساندن کامیون‌های کاماز، داشته و هم‌اکنون خودروهای تجاری کاماز در محورهای کشور ایران در تردد می‌باشند.
مدل‌ها

مدل‌های کاماز عبارتند از:
کاماز ۶۵۲۰ کامیون کمپرسی ۶x۴ و شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۶۵۴۰ کامیون کمپرسی ۸x۴ و شاسی خالی ۸x۴
کاماز ۶۵۲۲ کامیون کمپرسی ۶x۶ و شاسی خالی ۶x۶
کاماز ۵۵۱۱۱ کامیون کمپرسی ۶x۴ و شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۶۵۱۱۵ کامیون کمپرسی ۶x۴ و شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۶۵۱۱۱ کامیون کمپرسی ۶x۶
کاماز ۵۳۶۰۵ کامیون کمپرسی ۴x۲
کاماز ۴۳۲۵۳ کامیون باری ۴x۲ و شاسی خالی ۴x۲
کاماز ۴۳۱۱۸ کامیون باری ۶x۶ و شاسی خالی ۶x۶
کاماز ۴۳۱۱۴ کامیون باری ۶x۶ و شاسی خالی ۶x۶
کاماز ۶۵۱۱۷ کامیون باری ۶x۴ و شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۵۳۲۱۵ کامیون باری ۶x۴ و شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۴۳۲۶ کامیون باری ۴x۴ و شاسی خالی ۴x۴
کاماز ۴۹۱۱ کامیون اسپرت ۴x۲
کاماز ۴۳۰۸ کامیون برد متوسط ۴x۲ و شاسی خالی ۴x۲
کاماز ۵۳۲۰۵ کامیون شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۵۳۲۲۹ کامیون شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۵۳۲۲۸ کامیون شاسی خالی ۶x۴
کاماز ۵۴۱۱۵ کامیون کشنده ۶x۴
کاماز ۵۴۶۰ کامیون کشنده ۴x۲
کاماز ۶۵۱۱۶ کامیون کشنده ۶x۴
کاماز ۶۴۶۰
مدل‌ها > کشنده‌های قدرتمند

کاماز ۴۴۱۰۸ کامیون کشنده ۶x۶
کاماز ۶۵۲۲۵ کامیون کشنده ۶x۶
کاماز ۶۵۲۲۶ کامیون کشنده ۶x۶
نگارخانه

کاماز در رالی داکار
تمبر خودروهای کاماز در سال ۱۹۷۴ در شوروی
نوار غزه
سیاست > پس از جنگ جهانی اول

پس از شکست نیروهای امپراتوری عثمانی از بریتانیا در طول جنگ جهانی اول، دولت وقت بریتانیا در ۲۵ آوریل ۱۹۲۰ میلادی کنترل نوار غزه را به همراه دیگر سرزمین‌های فلسطین برعهده گرفت و با تشکیل یک سیستم حکومتی تحت عنوان قیمومیت بریتانیا بر فلسطین به کنترل نوار غزه و دیگر سرزمین‌های فلسطین پرداخت. پس از جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی و تأسیس کشور اسرائیل در بخشی از سرزمین‌های تحت قیمومیت بریتانیا و تصرف نوار غزه توسط ارتش مصر، پیمان صلح موقت ۱۹۴۹ میان اسرائیل و مصر، اردن، سوریه و لبنان به امضا رسید که بنابر مفاد آن نوار غزه تحت کنترل کشور مصر قرار داشت. این عهدنامه تا آغاز جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ و شکست اعراب دوام داشت تا اینکه در این جنگ نوار غزه تحت اشغال نظامی نیروهای دفاعی اسرائیل درآمد.
پس از ۳۸ سال که شهرک‌های اسرائیلی موجب تنش می‌شد، اسرائیل در سال ۲۰۰۵ سربازان و شهروندانش را از آن منطقه خارج کرد. یک سال بعد، جنبش حماس در انتخابات غزه پیروز شد. در ژوئن ۲۰۰۷ حماس کنترل کامل نوار غزه را به دست گرفت و رقیب معتدل‌تر خود یعنی جنبش فتح را از قدرت کنار زد. اسرائیلی‌ها به سرعت محاصره خود بر غزه را تشدید کردند و حمل و نقل کالا و رفت‌وآمد مردم به این منطقه را محدودتر کردند.
سیاست > از سال ۲۰۰۵ به بعد

تا قبل از تابستان ۲۰۰۵، منطقه غزه در اشغال نظامی اسرائیل بود که ۷۷۰۰ اسرائیلی در چند شهرک در غزه زندگی می‌کردند اما پس از عقب‌نشینی از این منطقه، این شهرک‌ها تخلیه شدند.
حماس در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۶ توانست اکثریت کرسی‌های پارلمان فلسطین را از آن خود کند. پس از آن اسماعیل هنیه عضو ارشد حماس به عنوان نخست‌وزیر توسط محمود عباس رئیس دولت خودگردان فلسطین منصوب شد اما اختلافات میان دو طرف بالا گرفت و عباس، هنیه را از نخست‌وزیری برکنار و کابینه موقت تشکیل داد. به دنبال این حادثه، حماس در سال ۲۰۰۷، نیروهای دولت خودگردان را از این منطقه اخراج کرد و کنترل این منطقه را به دست گرفت. از آن زمان تاکنون اسرائیل گذرگاه‌های مرزی با غزه را بست و حمل و نقل کالا و افراد به غزه را به حداقل کاهش داد.
این در حالی است که منطقه کرانه باختری توسط کابینه خودگردان فلسطین به ریاست محمود عباس (رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین) مدیریت می‌شود.
اطلاعات جمعیتی

در سال ۲۰۱۴ حدود ۱ میلیون و ۸۱۹ هزار و ۳۷۹ نفر در نوار غزه زندگی می‌کنند که یکی از متراکم‌ترین مناطق دنیا محسوب می‌شود. نرخ رشد جمعیت در غزه ۲٫۹۱ درصد است. ۹۸ تا ۹۹ درصد از ساکنان نوار غزه را مسلمانان و حدود ۱ درصد از جمعیت این منطقه را اقلیت مسیحیان فلسطینی تشکیل می‌دهند.
بیشتر این فلسطینیان را اعراب پناهنده‌ای تشکیل می‌دهند که در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از اسرائیل خارج شدند. تا سال ۱۹۶۷ جمعیت نوار غزه شش برابر شد و از آن زمان این جمعیت همواره در حال رشد است. فقر، بی‌کاری و شرایط نامساعد زندگی در این منطقه به وفور به چشم می‌خورد. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، ۲۱ شهرک یهودی‌نشین در حوالی نوار غزه احداث شد، اما این شهرک‌ها در اوت ۲۰۰۵ تخلیه شد.
وضعیت بهداشتی در نوار غزه تقریباً در سطح متوسط دنیاست.بر اساس داده‌های سازمان جهانی بهداشت، بر اساس داده‌های سال ۲۰۲۲، میانگین امید به زندگی در غزه برای زنان ۷۵ سال و ۷۲.۵ سال برای مردان است. که غزه را در رتبه ۱۰۹ دنیا بالاتر از کشورهایی چون ایران، ترکیه، مالزی، برزیل و روسیه قرار می‌دهد و میزان مرگ‌ومیر نوزادان (کمتر از یک‌سال) ۲۱٫۳۵ مرگ در هزار (رتبه ۱۰۵ دنیا) و نرخ مرگ‌ومیر مادران ۶۴ در ۱۰۰ هزار (رتبه ۹۴ دنیا) است.
آمار جمعیت‌نگاری مربوط به نوار غزه بر اساس برآوردهای سال ۲۰۱۴ اطلاعات‌نامه جهان به این شرح است:
نرخ کلی باروری: ۳۲٫۲ در هزار نفر (رتبه ۳۵ دنیا)
نرخ مرگ و میر: ۳٫۰۹ در هر هزار نفر (رتبه ۲۲۰ دنیا بین ۲۲۵ کشور)
میانگین باروری: ۴٫۲۴ تولد برای هر زن (رتبه ۳۴ دنیا)
موقعیت جغرافیایی

نوار غزه در موقعیت جغرافیایی ۳۱°۲۵′ شمالی ۳۴°۲۰′ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۴۱۷°شمالی ۳۴٫۳۳۳°شرقی﻿ / 31.417; 34.333 در خاورمیانه قرار گرفته است. این منطقه دارای مرزی ۵۱ کیلومتری با اسرائیل و مرزی ۱۱ کیلومتری با مصر در نزدیکی شهر رفح است. خان یونس در ۷ کیلومتری شمال شرقی رفح واقع شده، و شهرهای متعدد در طول ساحل بین این منطقه و شهر غزه واقع شده است. بیت لاهیا و بیت حانون به ترتیب در شمال و شمال شرقی شهر غزه واقع شده‌اند.
منطقه گوش کتیف از محلات اسرائیل سابقاً در منطقه سند دون در همجواری رفح و خان یونس، در طول منطقه جنوب غربی ساحل ۴۰ کیلومتری دریای مدیترانه واقع شده بود. چند ماه پس از آنکه اسرائیل در دسامبر ۲۰۰۵ طرح تخلیه یکجانبه نوار غزه را اجرا کرد، یک منطقه حائل جنجال‌برانگیز در مرز شمالی با اسرائیل ایجاد شد. بخشی از این مرز ۵/۲ کیلومتر به منطقه تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین نفوذ می‌کند، که این منطقه سابقاً محلات شمال اسرائیل را تشکیل می‌داد، و در حال حاضر گردان‌های عزالدین قسام از این منطقه برای شلیک موشک به اسرائیل استفاده می‌کنند.
نوار غزه دارای آب و هوای معتدلی است، که دارای زمستانی ملایم و خشک، و تابستانی گرم و توأم با خشکسالی است. سطح زمین مسطح یا هموار است، و تپه‌های شنی نیز در کنار ساحل قرار به چشم می‌خورد. مرتفع‌ترین نقطه جز ابوعوده نام دارد که دارای ارتفاع ۱۰۵ متر از سطح دریاست. منابع طبیعی فلسطین شامل زمین‌های قابل کشت (حدود یک‌سوم از نوار غزه را زمین‌های آبی تشکیل می‌دهد) است. مسائل زیست‌محیطی فلسطین شامل کویر زایی؛ استفاده از آب شور برای آبیاری محصولات کشاورزی، آب شیرین؛ تصفیه فاضلاب؛ بیماری‌هایی که از راه آب منتقل می‌شود؛ فرسایش خاک؛ و کاهش و آلودگی منابع آب زیرزمینی است. گفته می‌شود نوار غزه یکی از پانزده سرزمینی است که «مهد بشریت» را تشکیل می‌دهد.
این منطقه دارای قدیمی‌ترین بقایای مربوط به آتش‌های بزرگ ساخته دست بشر و برخی از قدیمی‌ترین اسکلت‌های بشر است.
اقتصاد

بازده اقتصادی نوار غزه در طول سال‌های بین ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ یک سوم کاهش یافت. این سقوط به فساد و سوء مدیریت یاسر عرفات، بسته شدن مرزهای نوار غزه توسط اسرائیل و اعمال کنترل گسترده بر مرزها در پاسخ به تروریسم در فلسطین نسبت داده شده است. در نتیجه حملات فلسطینیان به اسرائیل روابط بازار کالا که پیش‌تر بین اسرائیل و نوار غزه ایجاد شده بود مختل شد. منفی‌ترین تأثیر اجتماعی این سقوط ظهور بیکاری فزاینده بوده است.
در طول سال‌های بعد توسل اسرائیل به سیاست بستن مرزهای نوار غزه کاهش یافت و در سال ۱۹۹۸، اسرائیل سیاست‌های جدیدی برای کاهش تأثیر بستن مرزها و دیگر رویه‌های امنیتی اعمال شده بر ورود کالا و نیروی کار فلسطین به اسرائیل اجرا کرد. این تغییرات منجر به وقوع یک بهبود ۳ ساله در اقتصاد نوار غزه شد. دوره بهبود وضعیت اقتصادی در سه‌ماهه آخر سال ۲۰۰۰ و با آغاز انتفاضه الاقصی پایان یافت.
انتفاضه الاقصی منجر به بسته شدن مرز اسرائیل توسط نیروهای نظامی اسرائیل و نیز اعمال مکرر محدودیت بر تردد فلسطینیان در مناطق خودگردان شد و در نتیجه به شدت جابجایی تجاری و نیروی کار را مختل کرد. در سال ۲۰۰۱، و حتی شدیدتر از آن در سال ۲۰۰۲، آشوب بین‌المللی و اقدامات نظامی اسرائیل در مناطق تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین منجر به تخریب طرح سرمایه و ساختار اجرایی، اختلال شایع در فعالیت‌های تجاری، و کاهش شدید در تولید ناخالص داخلی شد. یکی دیگر از عوامل اصلی کاهش درآمد کاهش تعداد آن دسته از ساکنان غزه بوده که اجازه ورود به اسرائیل را داشته‌اند. پس از خروج اسرائیل از نوار غزه، شمار محدودی از کارگران فلسطینی بار دیگر به سمت اسرائیل روانه شدند اما پس از پیروزی حماس در انتخابات مجلس فلسطین در سال ۲۰۰۶ اعلام شد فلسطین قصد دارد پروانه کار این افراد را محدود کرده یا کلاً لغو کند.
در طول دوران اسکان یهودیان در نوار غزه، ساکنان شهرک‌های یهودی‌نشین مبادرت به ساخت گلخانه در این مناطق کرده و به اشکال جدیدی از کشاورزی دست یافتند. این گلخانه‌ها فرصت کاری برای صدها فلسطینی ساکن نوار غزه فراهم آورد. زمانی که اسرائیل در تابستان ۲۰۰۵ از نوار غزه خارج شد، بانک جهانی این گلخانه‌ها را خرید و در اختیار فلسطینیان قرار داد تا با آن اقتصاد خود را متحول کنند. بیشتر این گلخانه‌ها در حال حاضر توسط کشاورزان فلسطینی مورد استفاده قرار می‌گیرد، گرچه مواردی از غارت و خرابکاری در برخی از مناطق گزارش شده است.
غزه کمبود شدید مسکن، امکانات آموزشی، امکانات بهداشتی، زیرساخت‌ها و سیستم بهداشتی نامناسب دارد که هر یک از این موارد منجر به تهدید پاکیزگی و ایجاد مشکلات بهداشت عمومی‌شده است. تعدادی هتل در غزه وجود دارد مانند هتل فلسطین، قصر بزرگ، آدم، العمل، القدس، کلیف، دیره و بیت مرنا. هتل‌ها به استثنای هتل فلسطین در امتداد محله ریمال واقع شده‌اند. سازمان ملل متحد در همین خیابان یک باشگاه ساحلی دارد. غزه مقصد گردشگران نیست، بیشتر خارجی‌هایی که در هتل‌ها اقامت می‌کنند روزنامه نگاران، امدادگران، سازمان ملل و کارکنان صلیب سرخ هستند. از هتل‌های سطح بالا می‌توان به هتل اورشلیم و دیره اشاره کرد
بر اساس کتاب جهانی سیا، تولید ناخالص داخلی نوار غزه در سال ۲۰۰۱ با ۳۵ درصد کاهش در درآمد سرانه ۶۲۵ دلار در سال همراه بود، و بیش از ۶۵ درصد از جمعیت نوار غزه اکنون در زیر خط فقر زندگی می‌کنند و بیش از ۶۰ درصد بیکار هستند . صنایع نوار غزه اغلب از تجارت‌های خانوادگی که به تولید منسوجات، صابون، حکاکی بر چوب درخت زیتون، و سوغاتی صدف مروارید می‌پردازد تشکیل شده است؛ اسرائیلیان مبادرت به ایجاد صنایع محدود مدرنی در برخی مراکز صنعتی کرده‌اند. برق نوار غزه توسط اسرائیل تأمین می‌شود.
اقتصاد > صادرات و محصولات کشاورزی

از ۳۶۴۱۰ هکتار آن، ۴۲ درصد (۱۵۰۵۳ هکتار) برای زمین‌های زراعی استفاده می‌شود. مرکبات، توت فرنگی و گل مهم‌ترین کالاهای صادراتی منطقه غزه است. مهم‌ترین محصولات کشاورزی نوار غزه عبارتند از زیتون، مرکبات، سبزیجات، گوشت و لبنیات. واردات اصلی غزه غذا، کالاهای مصرفی، و مواد ساختمانی تشکیل می‌دهد. مهم‌ترین شرکای تجاری نوار غزه عبارتند از اسرائیل، مصر و کرانه باختری. در طول جنگ اسرائیل و حماس تا اول سپتامبر 2024، 67.6 درصد از زمین‌های کشاورزی (10183 هکتار از 15053 هکتار) و 44.3 درصد از گلخانه‌های نوار غزه (577.9 هکتار از 1305.3 هکتار) آسیب دیده است. استان خان یونس بیشترین مساحت زمین‌های کشاورزی آسیب‌دیده (2589 هکتار، 61.5 درصد) و بیشترین میزان خسارت در کشت گلخانه‌ای را با 258 هکتار داشته است، در حالی که استان غزه بالاترین نسبت خسارت را در کشت گلخانه‌ای با 99.7 درصد (37.9 هکتار) و بالاترین نسبت آسیب زمین‌های کشاورزی آسیب‌دیده در هر استان را دارد (78.2 درصد)داشته است. رفح شاهد افزایش قابل توجه (183 درصد) در گلخانه‌های آسیب‌دیده بود که از 44 هکتار در آوریل 2024 به 124.7 هکتار در سپتامبر 2024 افزایش یافت (27.7 درصد از کل گلخانه‌های آن).
بهداشت

مطالعه‌ای که دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا و دانشگاه القدس در اورشلیم در اواخر سال ۲۰۰۲ میلادی برای سازمان بین‌المللی کایر (CARE) انجام داده‌اند، حکایت از درصد بالای سوء تغذیه در میان جمعیت فلسطینی ساکن در نوار غزه دارد. براساس این بررسی ۱۷٫۵ درصد از کودکان بین ۶ تا ۵۹ ماه مبتلا به سوءتغذیه مزمن بوده‌اند. بر همین اساس ۵۳ درصد از زنانی که در سن بارداری قرار داشته‌اند و نیز ۴۴ درصد از کودکان مبتلا به کم‌خونی بوده‌اند. پس از تخلیه یکجانبه نوار غزه از نیروهای اسرائیل در اوت و سپتامبر ۲۰۰۵ وضعیت بهداشت در نوار غزه با چالش‌های خطیری مواجه شده است.
غزه از بدترین بحران گرسنگی در جهان رنج می برد. فاجعه ای که ناشی از حملات مداوم اسرائیل است. حملات خشونت‌آمیز جاری در سراسر غزه - از جمله به امدادگران و کامیون‌های کمک‌رسانی، توانایی آژانس‌های بشردوستانه برای کمک به افراد نیازمند را به شدت محدود می‌کند.طبق اخبار منتشر شده در فوریه 2024،تد چایبان، معاون مدیر اجرایی یونیسف گفت: نوار غزه در آستانه وقوع انفجاری در زمینه مرگ کودکان و در آستانه یک بحران تغذیه است. اگر این درگیری اکنون پایان نیابد، منجر به مرگ و میرهای قابل پیشگیری یا مشکلات بهداشتی خواهد شد .
بمباران مداوم، محاصره و ممانعت از ارسال کمک، سیستم بهداشتی غزه را نابود کرده است. تنها 11 بیمارستان از 36 بیمارستان تا حدی کار می کنند.
در سال 2022، داده‌ها نشان می‌دهد که 30 درصد از جمعیت کرانه باختری و غزه، از خدمات بهداشتی با مدیریت ایمن استفاده نمی‌کنند و از هر 5 نفر 1 نفر از خدمات آب آشامیدنی با مدیریت ایمن استفاده نمی‌کنند.
ترابری و ارتباطات > راه‌آهن

نوار غزه دارای شبکه‌ای کوچک و محدودی از راه‌ها است. این منطقه دارای یک راه‌آهن یک خطهٔ استاندارد شمالی-جنوبی می‌باشد که تخریب شده و بدون استفاده رها شده و خطوط اندکی از آن برجای مانده است. این راه‌آهن پیش‌تر از جنوب به راه‌آهن مصر و از شمال به راه‌آهن اسرائیل ختم می‌شد.
ترابری و ارتباطات > راه دریایی

هر گونه ورود و خروج کشتی‌ها به منطقهٔ غزه از راه دریا ممنوع است و نیروی دریایی اسرائیل مانع از عبور و مرور کشتی‌ها به سمت غزه می‌شود. راه ورود کالا به غزه نیز از طریق گذرگاه رفح در جنوب غزه و هم‌مرز با مصر و ۵ گذرگاه در مرز اسرائیل است.
افزون بر این در جنوب غزه، افرادی با حفر تونل انواع کالاها را از مصر وارد منطقهٔ غزه می‌کنند.
ترابری و ارتباطات > بندر غزه

ساخت تنها بندر نوار غزه پس از آغاز انتفاضه الاقصی در سال ۲۰۰۰ به صورت نیمه‌کاره رها شده است.
در ساحل منطقهٔ غزه، ماهیگیری انجام می‌شود. ارتش اسرائیل به ماهیگیران غزه تنها اجازه می‌دهد در فاصله ۵٫۵ کیلومتری از ساحل، ماهیگیری کنند. این فاصله پیش از این ۱۱ کیلومتر بود اما در ابتدای سال ۲۰۱۴، کاهش یافت.
ترابری و ارتباطات > راه هوایی

فرودگاه بین‌المللی غزه به موجب توافقاتی که در پیمان دوم اسلو ۱۹۹۵ و نیز در تفاهم‌نامهٔ ۱۹۹۸ وای ریور به عمل آمده بود در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۸ افتتاح شد. این فرودگاه با هزینهٔ ۸۶ میلیون دلاری ژاپن، مصر، عربستان سعودی، اسپانیا، آلمان و مراکش در جنوب منطقهٔ غزه ساخته شد. این فرودگاه ظرفیت حمل و نقل ۷۰۰ هزار نفر در سال را داشت.
این فرودگاه در اکتبر ۲۰۰۰ به دستور اسرائیل بسته شد و باند آن توسط نیروهای دفاعی اسرائیل در دسامبر ۲۰۰۱ تخریب شد. این فرودگاه از آن زمان فرودگاه بین‌المللی یاسر عرفات نام گرفته است.
ترابری و ارتباطات > خطوط ارتباطی تلفن

نوار غزه دارای سامانهٔ ابتدایی تلفن ثابت است که توسط یک سامانهٔ سیم هوایی ارائه می‌شود و نیز از خدمات گستردهٔ تلفن همراه برخوردار است که توسط پل‌تل (جوال) یا خدمات‌دهندگان اسرائیلی همچون سلکام ارائه می‌شود. چهار شرکت در نوار غزه در حال ارائهٔ خدمات اینترنت هستند که در حال حاضر سرگرم رقابت با یکدیگر بر سر اینترنت پرسرعت و نیز اینترنت تلفنی هستند. بیشتر خانوارهای غزه دارای رادیو و تلویزیون (۷۰ درصد)، و حدوداً ۲۰ درصد آنان نیز دارای رایانهٔ شخصی می‌باشند. افرادی که در نوار غزه زندگی می‌کنند از برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای (الجزیره، برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی مصر و لبنان، و غیره)، کانال‌های خصوصی محلی، و نیز صدا و سیمای فلسطین و شبکه‌های اول و دوم صدا و سیمای اسرائیل برخوردارند.
انرژی و تولید برق

بخشی از برق غزه توسط اسرائیل و بخشی دیگر در نیروگاه‌هایی مستقر در غزه تأمین می‌شود. سوخت این نیروگاه نیز از سوی اسرائیل با هزینه سازمان ملل یا دولت محلی غزه تأمین می‌شود. آب، برق، سوخت و بنزین منطقه غزه از طریق اسرائیل و با هزینه دولت محلی یا کمک‌های خارجی تأمین می‌شود.
در سال ۲۰۱۴، ۱۲۰ مگاوات از برق مورد نیاز از اسرائیل، ۲۸ مگاوات از مصر و نیروگاه تولید برق غزه نیز بین ۴۰ تا ۶۰ مگاوات برق تولید می‌کند.
در نبرد اسرائیل و غزه در سال ۲۰۱۴، در پی بمباران اسرائیل، تنها نیروگاه غزه از کار بازایستاد و ژنراتور نیروگاه آسیب دید و منبع سوخت آن نیز به آتش کشیده شد و جریان برق آن به کلی قطع شد.
گوتیک کوآرتر بارسلون

بنای لا مرسه بارسلیکا
گوتیک کوآرتر (به اسپانیایی: Barrio Gótico) که باری گوتیک نیز شناخته می‌شود، مرکز شهر قدیم بارسلون است. با وجود برخی تغییرات ایجاد شده در قرن ۱۹ و اویل قرن ۲۰ بناهایی از قرون وسطی و تعدادی قدیمی‌تر متعلق به رومی‌ها هنوز وجود دارد.
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا
هاینکل هادی ۲۵

| هاینکل اچ‌دی>  ۲۵ | هاینکل اچ‌دی>  ۲۵ |
| --- | --- |
کاربری: شناسایی دریایی
تولیدکننده: هاینکل، آیچی کوکوکی
نخستین پرواز: ۱۹۲۶
کاربر اصلی: نیروی دریایی امپراتوری ژاپن
تعداد ساخته‌شده: ca. 18
هاینکل اچ‌دی. ۲۵ (به انگلیسی: Heinkel_HD_25) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع شناسایی دریایی ساخت شرکت هاینکل، آیچی کوکوکی است. هواگرد هاینکل اچ‌دی. ۲۵ نخستین پروازش را در ۱۹۲۶ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد ca. 18 فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
گردبیشه (بروجن)

مکان
| گردبیشه | گردبیشه |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۱°۳۴′۳۴″ شمالی ۵۱°۱۲′۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۷۶۱۱°شمالی ۵۱٫۲۰۱۱۱°شرقی﻿ / 31.57611; 51.20111: مختصات: ۳۱°۳۴′۳۴″ شمالی ۵۱°۱۲′۴″ شرقی﻿ / ﻿۳۱٫۵۷۶۱۱°شمالی ۵۱٫۲۰۱۱۱°شرقی﻿ / 31.57611; 51.20111
استان: چهارمحال و بختیاری
شهرستان: بروجن
بخش: بخش گندمان
دهستان: امام قیس
جمعیت: ۳۱ نفر (سرشماری ۹۵)
گردبیشه، روستایی از توابع شهرستان بروجن در استان چهارمحال و بختیاری است.
جمعیت

این روستا در دهستان دوراهان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ جمعیت آن ۳۱نفر (۱۶خانوار) بوده‌است.
محمد میرلاشاری

| محمد میرلاشاری | محمد میرلاشاری |
| --- | --- |
نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی: نماینده دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: نماینده مجلس شورای ملی
محمد میرلاشاری سیاست‌مدار ایرانی بود، که در دوره بیست و چهارم مجلس شورای ملی بعنوان نماینده ایرانشهر از استان سیستان و بلوچستان در مجلس شورای ملی حضور داشت.
هنس کلینگا

| هنس کلینگا | هنس کلینگا |
| --- | --- |
کلینگا در ۲۰۱۴: کلینگا در ۲۰۱۴
نام هنگام تولد: Hans Gösta Klinga
زادهٔ: ۱۷ آوریل ۱۹۴۹ وستروس، سوئیس
درگذشت: ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۷۵ سال)
ملیت:  سوئد
پیشه(ها): بازیگر کارگردان
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۱–۱۹۷۰
فرزندان: الین کلینگا
هنس کلینگا (به سوئدی: Hans Klinga؛ ۱۷ آوریل ۱۹۴۹ – ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیگر و کارگردان اهل سوئد بود.
وی پدر الین کلینگا بود.

از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به عروسی و به خودت بیا، عزیزم! اشاره کرد.
مهاتیر محمد
زندگی شخصی

مهاتیر بن محمد یکی از ۹ فرزند یک مهاجر دو رگه هندی - مالزیایی و یک مادر مالایایی است.
او متولد و بزرگ شدهٔ شهر الور ستار در ایالت کداح است و بعدها پزشک شد و به مدت ۵ سال در زادگاه خود به مداوای بیماران پرداخت.
همسرش همکلاسی‌اش در دانشگاه پزشکی بود. او ۳ پسر دارد که در تجارت و سیاست در مالزی فعالیت دارند و یکی از دو دخترش، نویسنده و فعال در زمینه بیماری ایدز است.
فعالیت سیاسی

زندگی سیاسی دکتر مهاتیر در سال ۱۹۴۶ و هنگامی که ۲۱ ساله داشت، آغاز شد. وی در این سال به سازمان ملی مالزیایی‌های متحد موسوم به UMNO (اومنو) پیوست.
او در سال ۱۹۶۴ از سوی اومنو به عنوان نماینده پارلمان برگزیده شده بود پنج سال بعد در سال ۱۹۶۹ کرسی نمایندگی خود را از دست داد و پس از انتقاد آشکار از دولت وقت (تونکو عبدالرحمان) به دلیل نادیده گرفتن قوم مالزیایی از حزب اخراج شد.
وی عقاید خود را در کتابی با عنوان بی‌تکلیفی (قوم) مالزیایی ابراز کرد و نوشت که قوم مالی (مالزیایی) در کشور در خلال دوران استعمار به گوشه رانده شدند.
این تفکرات زمینه را برای مهاتیر بن محمد برای حملات بعدی‌اش به غرب و حمله به آنهایی که به نظر مهاتیر محمد موفقیت مالزی را تهدید می‌کردند، آماده کرد. عقاید وی باعث شد که اومنو وی را دوباره دعوت به همکاری کند.
در سال ۱۹۷۴ مهاتیر بن محمد وارد پارلمان شد و فعالیت‌اش را به عنوان وزیر آموزش و پرورش در کابینه آغاز کرد. او سپس معاون رهبر اومنو شد.
در سال ۱۹۸۱ مهاتیر بن محمد به پست نخست‌وزیری مالزی رسید و توانست عقاید و باورهایش را به مرحله اجرا بگذارد. او با الگوگیری از ژاپن، مالزی را به کشوری تولیدکننده و صادرکننده فولاد، وسایل الکترونیکی و اتومبیل مبدل ساخت.
با این حال انتقادهای زیادی به عملکرد او در زمینه آزادی‌های اجتماعی وارد می‌شد.
مهاتیر بن محمد سال ۱۳۹۵ در گردهم‌آیی مخالفان دولت مالزی گفته بود: می‌پذیرم که در دوران نخست‌وزیری‌ام یک دیکتاتور بوده‌ام، اما مردم علیه من قیام نکردند.
وی دائماً ضمن دفاع از ارزش‌های آسیایی و مالزیایی از آنچه آن را سیاست دوگانه غرب می‌نامید، انتقاد می‌کرد. انتقادهای وی باعث شد در بین کشورهای در حال توسعه حامیانی به دست آورد.
پس از آن دکتر مهاتیر محمد سیاست‌هایی را به مرحله اجرا درآورد که اقتصاد مالزی را عملاً از جهان خارج جدا کرده و در پی آن کشورش توانست بحران اقتصادی آسیا را از سر رفع کند.
مهاتیر محمد قبل از کناره‌گیری از قدرت در اظهاراتی بیان داشت که یک دسته یهودی دنیا را می‌چرخاند. این گفته وی باعث خشم برخی از غربی‌ها و طرفداران غرب شد.
فعالیت سیاسی و نخست‌وزیری مجدد

مهاتیر ابن محمد در سال ۲۰۱۶ حزب خود را با نام حزب بومی‌تباران متحد مالزی تأسیس کرد.
او در سال ۲۰۱۸ با بازگشت به سیاست ائتلاف مخالفان را به پیروزی در انتخابات سراسری مالزی هدایت کرد و برای نخستین بار از سال ۱۹۵۷ باعث شد ائتلاف حاکم در انتخابات شکست بخورد.
در سال ۲۰۱۸ (دی ۱۳۹۶) چهار حزب مخالف دولت، موسوم به اتحاد امید با پایان دادن به گمانه‌زنی‌ها، مهاتیر ابن محمد را به عنوان کاندیدای نخست‌وزیری انتخاب کرد.
مهاتیر بن محمد با ۹۲ سال سن، پیرترین رهبر انتخابی جهان است. او توانست ائتلاف حاکم «باریسان ناسیونال» را که برای بیش از ۶۰ سال در قدرت بود، شکست دهد.
دیدگاه‌ها

ماهاتیر محمد دربارهٔ روند توسعه مالزی در یک سخنرانی گفته است که ما به جای استراتژی جایگزینی واردات، استراتژی توسعه صادرات را پی گرفتیم و اجازه دادیم خارجی‌ها با تکنولوژی خود، کشور ما را صنعتی کنند. در حالی که اگر خودمان می‌خواستیم هر یک از این تکنولوژی‌ها را بسازیم، ۳۰ تا ۴۰ سال طول می‌کشید.
وی از ایران و قطر برای ایستادگی در برابر تحریم‌های اقتصادی تمجید کرده است و عقیده دارد که مهم است که جهان اسلام در مواجه با تهدیدهای آینده متکی به خود باشند.
در زمان تحریم‌های بانکی آمریکا علیه ایران بانک‌های مالزی حساب ایرانیان مالزی را بستند وی در پاسخ به خبرنگاران گفت: کشورش مجبور شده تا به «ایجاد مشکل» در زندگی ایرانیان مقیم این کشور در بستن حساب‌های بانکی‌شان دست بزند. او اشاره کرده که در صورتیکه مالزی اقدام به بستن حساب ایرانیان نکند بانک‌های مالزی در خارج از این کشور بسته خواهد شد و یک کشور قدرتمند در حال زورگویی به ما در این زمینه است.
وی همچنین بر ایده تجارت با دینار طلا و معامله تهاتری در میان کشورهای اسلامی تأکید دارد.
کتاب‌شناسی

از مهاتیر بن محمد یک کتاب در ایران منتشر شده است.
اسلام، دانش و مسائل بین‌المللی، مجموعه سخنرانی مهاتیر بن محمد؛ مترجم محمدرضا رضایی‌پور، نشر رسا، ۱۳۸۸
یکی از کتاب‌های مشهور وی با عنوان «زندگی‌نامه یک پزشک در خانه» سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰) منتشر شد و مهاتیر بن محمد برای نوشتن آن هشت سال از عمر خود را صرف کرده است.
مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
| ن ب ونخست‌وزیران مالزی | ن ب ونخست‌وزیران مالزی | ن ب ونخست‌وزیران مالزی |
| --- | --- | --- |
|  تونکو عبدالرحمان  عبدالرزاق حسین  حسین اون  مهاتیر محمد  عبدالله احمد بداوی  نجیب رزاق  مهاتیر محمد  محی‌الدین یاسین  |  تونکو عبدالرحمان  عبدالرزاق حسین  حسین اون  مهاتیر محمد  عبدالله احمد بداوی  نجیب رزاق  مهاتیر محمد  محی‌الدین یاسین  |  |
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ISNI 1  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  نروژ  فرانسه (داده‌ها)  آلمان  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا  ژاپن  جمهوری چک  استرالیا  کره  هلند 
واژه‌نامه‌های زندگی‌نامه‌ای:  آلمان 
پایگاه‌های دادهٔ علمی:  ساینی (ژاپن) 
سایر:  کاربرد چندوجهی اصطلاحات موضوعی  هنرمند موزیک‌برینز  ریرو (سوئیس) 1  سوداک (فرانسه) 1  تروو (استرالیا) 1 
نمایی از برج‌های دوقلوی پتروناس و منطقه مرکزی کوالا لامپور که در پیرامون آن قرار دارد، گواهی بر توسعه چشمگیر مالزی در دوره حکمرانی ۲۲ ساله مهاتیر.
شعیب میربلوچ‌زهی

| شعیب میربلوچ‌زهی | شعیب میربلوچ‌زهی |
| --- | --- |
زادهٔ: زاهدان
ملیت: ایرانی
شناخته‌شده برای: جمعه خونین زاهدان
اتهام‌های جزایی: افساد فی‌الارض
مجازات‌های جزایی: اعدام
شعیب میربلوچ زهی ریگی (زادهٔ بهمن ۱۳۸۲) شهروند و زندانی سیاسی اهل ایران است که به‌خاطر داشتن چند ویدئو از خیزش ۱۴۰۱ ایران در موبایل خود، توسط قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران به «افساد فی‌الارض» متهم شده و در خطر اعدام قرار دارد.
جستار های وابسته

اعدام در ایران
گاه‌شمار خیزش ۱۴۰۱ ایران
احکام اعدام در خیزش ۱۴۰۱ ایران
بازداشت‌شدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران