stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ساترن ای‌ال-۳۱
AL-31

موتورهای AL-31FP و AL-37FU دارای فناوری جهت‌دهی رانش هستند؛ این فناوری در جنگنده‌های سوخو-۳۰ مدل MKI برای هندوستان و مدل MAM برای مالزی به‌کار رفته‌است. AL-31FP می‌تواند نازل موتور خود را تا بیشینهٔ ۱۵درجه حرکت بدهد. نرخ سرعت حرکت این نازل ۳۰درجه بر ثانیه است. فناوری جهت‌دهی رانش در گذشته تنها برای گام دینامیک به‌کار گرفته می‌شد؛ ولی بعدها در «گردش و انحراف» هم به‌کار رفت. موتور AL-31FP امروزه در شرکت هندوستان آیروناتیکس نیز تولید می‌شود و قرارداد سنگینی برای انتقال کامل فناوری از روسیه به هندوستان بسته شده‌است. این موتور در جریان هوای ناهمسان هم به‌خوبی کار می‌کند. بازهٔ زمانی اورهال برای موتور AL-31F برابر با ۱۰۰۰ ساعت است و عمر نهایی این موتور ۳۰۰۰ ساعت می‌باشد.

شرکت سالیوت مدل AL-31FN از این موتور را برای جنگنده چنگدو جی-۱۰ تأمین کرده‌است. درحالیکه چنگدو جی-۲۰ از AL-31FM2 استفاده می‌کند ولی این جنگندهٔ سنگین در انتظار برای دریافت یک موتور بومی چینی با نام WS-15 است.

بنا به گفتهٔ «ویکتور میهایلوویچ» طراح ارشد موتورهای سری ۱۱۷ و ۱۱۷-اس از شرکت ساترن، موتور چینی WS-10 با کمک بروشورهای فنی و مشاورهٔ مهندسان روسی ساخته شده‌است. چندی بعد این گفتهٔ مهندس روسی توسط شرکت صنعت هوانوردی چین تأیید شده‌است.
AL-41

موتور AL-41 یک پروژهٔ بروزرسانی گسترده بر روی موتور AL-31F بوده که در نهایت به ساخت دو موتور AL-41F1S و AL-41F1 انجامیده‌است. قرار بود این موتور در جنگندهٔ سوخو-۵۷ نصب شود. برنامهٔ ساخت موتور AL-41F در سال ۱۹۸۲ میلادی پایه‌ریزی شد و نخستین پیش‌نمونهٔ آن با میگ-۲۵ آزمایش شد. این پروژه دراصل برای تأمین موتور پروژهٔ میگ ۱٫۴۴ درنظر گرفته شده بود و با لغو شدن آن پروژه، ساخت موتور نیز متوقف شد. این پروژه درنهایت به تولید دو موتور با نام‌های ۱۱۷ و ۱۱۷-اس انجامید.
117S

موتور ۱۱۷-اس برای سوخو-۳۵یوبی درنظر گرفته شد؛ این موتور با کد AL-41F1S بر مبنای AL-41 توسعه داده شد و با نام (Izdeliye 117S) معرفی گشت. این موتور که خود یک بروزرسانی از موتور AL-31F بود از فناوری AL-41F نیز بهره می‌برده‌است. موتور ۱۱۷-اس به‌طور خشک ۸۶٫۳ کیلونیوتن و با پس‌سوز ۱۴۲ کیلونیوتن نیرو تولید می‌کند. فن موتور ۱۱۷-اس به میزان ۳ درصد بزرگتر از فن موتور AL-31F است و قطرش ۳۶٫۷ اینچ می‌باشد. موتور ۱۱۷-اس از یک سامانهٔ کنترل تمام دیجیتالی بهره می‌برد. این موتور دارای توربین‌های پیشرفتهٔ فشار بالا و پایین است. فناوری جهت‌دهی رانش در این موتور دقیقاً همانند جهت‌دهی در موتور AL-31FP است. بازه زمانی اورهال این موتور هر ۱۰۰۰ ساعت و طول عمر نهایی آن نیز ۴۰۰۰ ساعت است. نخستین آزمایش این موتور بر روی یک فروند سوخو-۳۵یوبی در سال ۲۰۰۸ میلادی انجام شد. در سال ۲۰۱۰ شرکت ساترن تصمیم گرفت موتور (117S (AL-41F1S را در هواپیمای سوخو-۳۵-اس بعنوان محصول نهایی به‌کار ببرد. به دلیل امنیت بالای این موتور نسبت به موتورهای دیگر از این خانواده، وزارت دفاع روسیه تصمیم گرفت تا موتور ۱۱۷-اس را در جنگنده‌های سوخو-۳۰ نیز به‌کار ببرد. جنگنده‌های جدید با کد Su-30SM2 شناخته می‌شوند.
۱۱۷

موتور AL-41F1 که با نام (Izdeliye 117) نیز شناخته شده‌است، با این انگیزه ساخته شد تا موتور جنگندهٔ نسل پنجمی سوخو-۵۷ را فراهم کند. موتور ۱۱۷ نیز موتوری بر پایهٔ خانوادهٔ AL-31F است که یک ارتقاء بر روی دستاوردهای موتور ۱۱۷S بحساب می‌آید. ساخت و توسعهٔ این موتور در سال ۲۰۰۴ آغاز شد و قطر فن این موتور نیز نسبت به مدل به‌کار رفته در سوخو-۳۵ افزایش داشته‌است. میخائیل پوگوسیان سرپرست گروه طراحی موتور ۱۱۷ عنوان کرد که این موتور صرفاً برای پیش‌نمونه‌های سوخو-۵۷ ساخته شده‌است. رانش موتور ۱۱۷ نسبت به AL-31 به میزان ۲۴٫۵ کیلونیوتن افزایش داشته‌است و به عدد ۸۶/۳ کیلونیوتن رسیده‌است. درحالیکه وزن آن نیز ۱۵۰ کیلوگرم کاهش پیدا کرده‌است. قدرت این موتور با پس‌سوز نیز به ۱۴۷ کیلونیوتن می‌رسد و وزن کلی آن نیز ۱۴۲۰ کیلوگرم است. نسبت قدرت به وزن این موتور، ۱۰٫۵ به ۱ است. (۱۰٫۵:۱). همانند AL-31F، موتور ۱۱۷ نیز دارای ۴ کمپرسور فشار پایین (فن) است و برای کمپرسور فشار بالا با ۹ مرحله دارد. برخی از فناوری‌های به‌کار رفته در مدل ۱۱۷ با مدل ۱۱۷-اس مشترک هستند.
Izdeliye 30

در پی آزمایش‌های فنی که بر روی موتور ۱۱۷ انجام گرفته‌است، این موتور ناکارآمد نشان داده‌است و موتور دیگری با نام Izdeliye ۳۰ بر پایهٔ همین بروزرسانی‌ها تولید خواهد شد. موتور ۱۱۷ با مشکل واماندگی کمپرسور روبرو است و بعضاً در برخاستن از زمین نیز ناکام می‌ماند. قرار بر این است که موتور جدید با نام Izdeliye ۳۰ پس از سال ۲۰۲۰ بر روی سوخو-۵۷ بعنوان موتور نهایی نصب شود. موتور جدید رانش بیشتر و مصرف سوخت کمتری دارد. همچنین دارای دوام و اعتمادپذیری بیشتری است و قیمت تمام شدهٔ آن نیز ارزانتر خواهد بود. ساخت این موتور تا سال ۲۰۲۱ به تعویق افتاده‌است.
مشخصات AL-31F > خصوصیات کلی

نوع: توربوفن دوشفت با پس‌سوز
طول: ۱۹۶ اینچ (۴٬۹۹۰ میلیمتر)
قطر: ** ۳۵٫۶ اینچ (۹۰۵ میلیمتر) ورودی (Inlet)
۵۰ اینچ (۱٬۲۸۰ میلیمتر) بیشینهٔ خروجی (maximum external)
وزن خشک: ۳٬۴۶۰ پوند (۱٬۵۷۰ کیلوگرم)
مشخصات AL-31F > اجزا

کمپرسور: چهار عدد فن با کمپرسور ۹ مرحله‌ای
Combustors: کمباستور رینگی (Annular)
توربین: ۲ عدد توربین تک مرحله‌ای
مشخصات AL-31F > عملکرد

Maximum رانش: ** ۱۶٬۷۰۰ پوند-نیرو (۷۴٫۵ کیلونیوتن) نیروی خشک
۲۷٬۵۶۰ پوند-نیرو (۱۲۲٫۵۸ کیلونیوتن) با پس‌سوز
نسبت فشار کلی: ۲۳:۱
نسبت کنار گذر: ۰٫۵۹:۱
دمای داخلی توربین: ۲٬۵۷۳ درجه فارنهایت؛ ۱٬۴۱۲ درجه سلسیوس (۱٬۶۸۵ کلوین)
مصرف سوخت یژه برخاست:
خشک: ۰٫۸۷ پوند بر پوند-نیرو بر ساعت (۲۴٫۶ گرم بر کیلونیوتن بر ثانیه)

پس‌سوز: ۱٫۹۲ پوند بر پوند-نیرو بر ساعت (۵۴٫۳ گرم بر کیلونیوتن بر ثانیه)
نسبت نیرو به وزن: ۴٫۷۷ (خشک), ۷٫۸۷ (با پس‌سوز)
مشخصات (AL-41F-1S (117S

Data from Rosobornexport
مشخصات (AL-41F-1S (117S > خصوصیات کلی

نوع: توربوفن دارای دو شفت با پس‌سوز
طول: ۱۹۴٫۶ اینچ (۴۹۴٫۲ سانتیمتر)
قطر: ۳۶٫۷ اینچ (۹۳٫۲ سانتیمتر) inlet
وزن خشک: ۳٬۵۳۶ پوند (۱٬۶۰۴ کیلوگرم)
مشخصات (AL-41F-1S (117S > اجزا

کمپرسور: چهار عدد فن با کمپرسور ۹ مرحله‌ای
Combustors: کمباستور رینگی (Annular) (Annular)
توربین: دو توربین تک‌مرحله‌ای
مشخصات (AL-41F-1S (117S > عملکرد

Maximum رانش: ** ۱۹٬۴۰۰ پوند-نیرو (۸۶٫۳ کیلونیوتن) خشک
۳۲٬۰۰۰ پوند-نیرو (۱۴۲٫۲ کیلونیوتن) با پس‌سوز
دمای داخلی توربین: ۲٬۶۸۱ درجه فارنهایت؛ ۱٬۴۷۲ درجه سلسیوس (۱٬۷۴۵ کلوین),
مصرف سوخت: ** ۱۵٬۰۲۰ پوند بر ساعت (۶٬۸۱۳ کیلوگرم بر ساعت) خشک
۵۵٬۰۵۰ پوند بر ساعت (۲۴٬۹۶۹ کیلوگرم بر ساعت) با پس‌سوز
مصرف سوخت یژه برخاست: ** ۰٫۷۹۰ پوند بر پوند-نیرو بر ساعت (۲۲٫۳۷ گرم بر کیلونیوتن بر ثانیه) خشک
۱٫۸۱۹ پوند بر پوند-نیرو بر ساعت (۵۱٫۵۳ گرم بر کیلونیوتن بر ثانیه) با پس‌سوز
نسبت نیرو به وزن: ۵٫۴۹ (خشک),
۹٫۰۴ (با پس‌سوز)
نگارخانه

AL-31-FN
AL-31FP
AL-41F1S
AL-31FM1
سازمان نقشه‌برداری کشور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
شعار: هر نقطه به دیده تحقیق بنگرید
بنیان‌گذاری: ۷ خرداد ۱۳۳۲
گونه: دولتی
هدف: تأمین، تولید و به‌روز نگهداری نقشه و اطلاعات مکانی مورد نیاز کشور، نظارت بر فعالیت‌های نقشه‌برداری کشور
ستاد: تهران، میدان آزادی، خیابان معراج
محدودهٔ فعالیت:  ایران
رئیس: سید اسکندر صیدایی
کارمندان: 450
وبگاه: www.ncc.gov.ir
سازمان نقشه‌برداری کشور، سازمانی دولتی در ایران است. این سازمان در حوزه امور زیربنایی و زیرساختی فعالیت دارد و زیرمجموعه سازمان برنامه و بودجه است و به‌عنوان عالی‌ترین نهاد حاکمیتی کشور در امور اطلاعات مکانی شناخته می‌شود. ریاست کمیته تخصصی نام‌نگاری و یکسان‌سازی نام‌های جغرافیایی کشوری در ایران نیز برعهده رئیس این سازمان است.
تاریخچه > تاریخچه نقشه‌برداری در ایران

در دوره قاجار با اهتمام عباس‌میرزا (ولیعهد فتحعلیشاه) افرادی برای فراگیری دانش جدید به اروپا اعزام شدند. در زمان میرزا تقی‌خان امیرکبیر به‌منظور گسترش و بهره‌گیری از علوم و فنون جدید، مدرسه دارالفنون تأسیس شد که در آن اساتید اتریشی به علاوه اساتید ایرانی تحصیل‌کرده اروپا، تدریس می‌کردند. یکی از دروسی که در دارالفنون تدریس می‌شد، نقشه‌برداری بود. دانشجویان نقشه‌برداری دارالفنون، همزمان با تحصیل، نقشه‌هایی از روستاهای اطراف تهران را تهیه می‌کردند. به‌تدریج در تشکیلات نظامی، وزارتخانه‌ها و دستگاه‌هایی که نیاز به خدمات نقشه‌برداری داشتند واحدهایی جهت رفع نیاز موردی در سطح کشور تشکیل شد که این واحدها به‌صورت پراکنده نقشه‌هایی را با روش برداشت زمینی تهیه می‌کردند. با تأسیس دانشگاه تهران، برخی دانشکده‌ها مانند دانشکده فنی، دانشکده نقشه‌برداری و دانشکده علوم، درس نقشه‌برداری را جزو دروس خود منظور کردند.
تاریخچه > تاریخچه سازمان

طی دوران برنامه هفت ساله اول (۱۳۲۷ تا۱۳۳۴) دایره ای به نام بنگاه مهندسی در سازمان برنامه وقت تشکیل شد که انجام امور نقشه‌برداری نیز بخشی از فعالیت‌های این بنگاه بود. از سال ۱۳۳۰ به بعد مهندسان مشاور خارجی برای اجرا و مشاوره پروژه‌های مختلف در کشور حضور داشتند که بابت هزینه عملیات نقشه‌برداری مبالغ زیادی دریافت می‌نمودند. طی این سالها گروهی از کارشناسان سازمان برنامه به فکر تأسیس سازمانی افتادند که بتواند پاسخگوی نیازهای نقشه‌برداری در سطح کشور باشد. با پیگیری‌های انجام گرفته در تاریخ هفتم خرداد ۱۳۳۲ به منظور تهیه نقشه کل کشور و تطبیق عملیات نقشه‌برداری که به وسیله عموم موسسات و دوایر دولتی در تمام کشور صورت می‌گرفت دولت وقت اقدام به تصویب قانون تأسیس سازمان نقشه‌برداری کشور زیر نظر سازمان برنامه وقت نمود. پس از این تصمیم، محمد ابراهیمی قاجار کرمانی که تحصیلات تکمیلی خود را در رشته فتوگرامتری در هلند گذرانیده بود، نسبت به تأسیس سازمان نقشه‌برداری کشور اقدام کرد و پس از فراهم آوردن مقدمات به عنوان نخستین رئیس سازمان منصوب شد.
در ۲۱ مرداد۱۳۴۷ قانون تأسیس سازمان جغرافیایی کشور به تصویب مجلس سنای ایران و مجلس شورای ملی رسید و ابلاغ شد. برابر مفاد این قانون با ادغام سازمان نقشه‌برداری کشور با اداره جغرافیایی ارتش، سازمان جغرافیایی کشور بنیان نهاده شد. در ماده اول این قانون آمده: تشکیل سازمان جغرافیایی کشور در مهرماه سال۱۳۴ به منظور تعیین و تهیه مبانی جغرافیایی و تهیه نقشه‌های عمومی و نظامی با رعایت جنبه‌های حفاظتی کار و هماهنگ‌کردن، کلیه فعالیت‌های نقشه‌برداری کشور ایران (نقشه‌برداری زمینی، دریایی و عکسبرداری هوایی) سازمانی به نام سازمان جغرافیایی کشور در وزارت جنگ تأسیس می‌گردد.
با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ سازمان جغرافیایی وارد عرصه جدیدی شد، به گونه‌ای که پس از اشغال توسط مجاهدین خلق، بسیاری از اسناد و نقشه‌ها در آتش سوخت و از بین رفت و برخی نیز به مکان نامعلومی انتقال یافتند. در همین زمان، براساس رأی شورای انقلاب، سازمان نقشه‌برداری کشور از سازمان جغرافیایی جدا شد.
رؤسای سازمان نقشه‌برداری کشور

[نیازمند منبع]
رؤسای سازمان نقشه‌برداری کشور > دوره پهلوی

محمد ابراهیمی قاجار کرمانی (۱۳۳۲ تا ۱۳۳۹)
سیاوش بسیطی (۱۳۳۹ تا ۱۳۴۳)
بدرالدین مرعشی (۱۳۴۳ تا ۱۳۴۷)
محمود شاه‌بنده (۱۳۴۷ تا ۱۳۴۸)
غلامعلی باصری (۱۳۴۸ تا ۱۳۵۰)
نصراله جالینوس (۱۳۵۰ تا ۱۳۵۲)
سید جلال الدین شفیعی (۱۳۵۲ تا ۱۳۵۴)
سرلشکر حسین نوربخش (۱۳۵۴ تا ۱۳۵۸)
رؤسای سازمان نقشه‌برداری کشور > دوره جمهوری اسلامی

بابامقدم تبریزی (۱۳۵۸ تا ۱۳۵۸)
قاسم جنگی (۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹)
نظام‌الدین موحد (۱۳۵۹ تا ۱۳۵۹)
محمودرضا اتفاقیان (۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰)
حسین مصدق‌خواه (۱۳۶۰ تا ۱۳۶۷)
محمد یزدی (۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹)
احمد شفاعت (۱۳۶۹ تا ۱۳۷۶)
محمد مدد (از ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵)
سردار یحیی محمودزاده (۱۳۸۵ تا ۱۳۸۶)
یحیی جمور (۱۳۸۶ تا ۱۳۸۷)
محمود ایلخان (۱۳۸۷ تا ۱۳۹۲)
علیرضا آزموده اردلان (۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶)
مسعود شفیعی (۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹)
غلامعلی جعفرزاده ایمن‌آبادی (۱۳۹۹ تا ۱۴۰۰)
علی جاویدانه (۱۴۰۰ تا1403)
سید اسکندر صیدایی 1403-تاکنون)
خودکشی در هند

نرخ خودکشی هند در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن در مقایسه با دیگر کشورها بر پایه داده‌های سازمان بهداشت جهانیاین سازمان ادعا دارد چین، هند، روسیه، ایالات متحده آمریکا، ژاپن و کره جنوبی بیش‌ترین تاثیرگذاران نرخ بالای خودکشی در جهان هستند. در حالی که متوسط نرخ خودکشی جهان ۱۱٫۶ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است، هند به تنهایی دارای نرخ ۱۰٫۵ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است.
همه ساله نزدیک به ۸۰۰٬۰۰۰ تن در جهان خودکشی می‌کنند که ۱۳۵٬۰۰۰ تن از آنان (۱۷٪) اهل کشور هند هستند؛ کشوری که مردمانش ۱۷٫۵٪ کل جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد. از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۷، نرخ خودکشی در این کشور از ۷٫۹ به ۱۰٫۵ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن افزایش یافت و البته این میزان در مناطق جنوبی و شرقی هند بیش‌تر هم هست. در سال ۲۰۱۲ تامیل نادو با ۱۲٫۵٪، ماهاراشترا با ۱۱٫۹٪ و بنگال غربی با ۱۱٫۰٪ بیش‌ترین نرخ خودکشی در این کشور را به خود اختصاص دادند. همچنین نسبت مردان به زنان در خودکشی ۲ به ۱ است.
آمارها از میزان خودکشی در این کشور گوناگون است. به طور مثال در تحقیقی به سال ۲۰۱۰ عنوان شد که ۱۸۷٬۰۰۰ تن خودکشی کرده‌اند. در حالی که دولت هند نرخ خودکشی در سال ۲۰۱۰ را ۱۳۴٬۶۰۰ مورد اعلام کرده‌است.
طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی نرخ خودکشی بر پایه جنسیت در هند ۱۶٫۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن برای زنان (ششمین کشور از نظر نرخ خودکشی زنان) و ۲۵٫۸ برای مردان (بیست‌ودومین کشور از نظر نرخ خودکشی مردان) است.
تعریف

دولت هند مرگ فرد را در صورتی که این ۳ شرط را دارا باشد، به عنوان خودکشی طبقه‌بندی می‌کند:
مرگ، غیرطبیعی باشد؛
تصمیم به مردن را خود شخص گرفته باشد؛
شخص برای مرگش دلیلی داشته باشد. این دلیل ممکن است در یادداشت خودکشی که خودکش از خود به جای می‌گذارد عنوان شده یا نشده باشد.
چنانچه یکی از این سه شرط حائز نشود، مرگ فرد خودکشی قلمداد نمی‌شود و در دیگر گروه‌ها همچون قتل طبقه‌بندی آماری می‌شود.
آمار

| سبب‌ها | شمار افراد |
| --- | --- |
ورشکستگی یا بدهی: ۲۳۰۸
مشکلات ازدواج: ۶۷۷۳
ازدواج ناموفق: ۱۰۹۶
مشکلات جهیزیه: ۲۲۶۱
امور خارج از ازدواج: ۴۷۶
طلاق: ۳۳۳
غیره: ۲۶۰۷
مردودی در امتحانات: ۲۴۰۳
اختگی/عدم باروری: ۳۳۲
دیگر مشکلات خانوادگی: ۲۸۶۰۲
بیماری: ۲۳۷۴۶
ایدز/بیماری‌های مقاربتی: ۲۳۳
سرطان: ۵۸۲
فلج شدن: ۴۰۸
بیماری روانی: ۷۱۰۴
دیگر بیماری‌های مزمن: ۱۵۴۱۹
مرگ عزیزان: ۹۸۱
اعتیاد/مصرف نادرست مواد: ۳۶۴۷
عدم جامعه‌پذیری: ۴۹۰
سبب‌های ایدئولوژیک/قهرمان‌پرستی: ۵۶
مسائل عشقی: ۴۱۶۸
فقر: ۱۶۹۹
بیکاری: ۲۲۰۷
دعاوی مالی: ۱۰۶۷
روابط مشکوک: ۴۵۸
آمار > برپایه ناحیه

مناطق جنوبی کرالا، کارانتاکا، اندرا پرادش و تامی نادو به همراه مناطق غربی بنگال، تریپورا و میزورام نرخ خودکشی بیش از ۱۶ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن دارند و این در حالی است که مناطق شمالی پنجاب، اوتار پرادش و بیهار، نرخ خودکشی، کم‌تر از ۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است. بیش‌ترین نرخ مربوط به پودوچری با ۳۶٫۸ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن است که سیکیم، تامیل نادو و کرالا پس از آن قرار دارند. کم‌ترین نرخ متعلق است به بیهار با ۴ تن در هر ۱۰۰٬۰۰۰ تن و پس از آن ناگالند و مانیپور قرار می‌گیرند.
آمار > برپایه سن

در هند به سال ۲۰۱۰، ۴۵٬۰۰۰ تن از افراد ۱۵ تا ۲۹ سال و ۳۰ تا ۴۴ سال، یعنی ۳۴٪ کل خودکشی‌ها را مرتکب شده‌اند.
آمار > برپایه روش

مسمومیت با ۳۳٪، حلق‌آویز کردن با ۳۱٪ و خودسوزی با ۹٪ رایج‌ترین روش‌های خودکشی در سال ۲۰۱۲ بوده‌اند.
آمار > برپایه سطح سواد

۸۰٪ از خودکش‌های هندی باسواد بوده و این در حالی است که نرخ باسوادی در این کشور ۷۴٪ است.
آمار > خودکشی در شهرها

۱۹٬۱۲۰ مورد از خودکشی‌ها در ۵۳ شهر بزرگ این کشور اتفاق افتاده است. در سال ۲۰۱۲ نرخ خودکشی در چنای ۲٬۱۸۳ تن و پس از آن بنگالور با ۱٬۹۸۹ تن، دهلی با ۱٬۳۹۷ تن و مومبای با ۱٬۲۹۶ تن بیش‌ترین خودکشی‌ها را داشته‌اند.
آمار > برپایه جنسیت

به‌طور متوسط مردان هندی دو برابر زنان هندی خودکشی می‌کنند. با این حال این نرخ در مناطق گوناگون متفاوت است.
چگونگی > خشونت خانگی و خودکشی در هند

در پژوهشی مشخص شد که خشونت خانگی در بانگالور یکی از اصلی‌ترین کاراهای خطرآفرین خودکشی است. با این وجود باید گفت که خشونت علیه زنان همچون تجاوز جنسی، ضرب‌وشتم و ... تنها عامل کم‌تر از ۴٪ از کل خودکشی‌هاست.
چگونگی > خودکشی ناشی از سیاست‌گذاری‌ها

خودکشی‌های ناشی از مسائل سیاسی از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ دوبرابر شده‌اند.
چگونگی > خودکشی کشاورزان در هند

اقتصاد هند به شدت وابسته به کشاورزی است به طوری که نزدیک به ۶۰٪ مردم این کشور مستقیم یا غیرمستقیم با کشاورزی در ارتباطند. دلایل گوناگون همچون خشکسالی، قیمت‌گذاری کم‌روی محصولات، کارشکنی‌های دلالان، ناتوانی در بازپرداخت وام‌ها و ... سبب شده کشاورزان این کشور دست به خودکشی‌های گسترده بزنند.
قوانین

خودکشی در هند غیرقانونی بود و خودکش در صورت زنده ماندن می‌بایست تا ۱ سال زندانی شود یا جریمه بپردازد. این قانون در سال ۲۰۱۴ لغو شد.
سیاست‌های پیشگیرانه

در مقاله‌ای به سال ۲۰۰۳ برای کاهش خودکشی این راه‌ها پیشنهاد شده‌اند:
کاهش میزان کناره‌گیری از جامعه
پیشگیری از عدم جامعه‌پذیری
درمان بهینه بیماری‌های روانی
محدود کردن دسترسی به طناب و آفت‌کش‌ها
به علاوه سیاست‌گذاری‌هایی در جریان است تا میزان خودکشی کشاورزان ناحیه کارناتاکا کاهش پیدا کند.
نرخ خودکشی هند در سال ۲۰۱۴
احسان علیخانی

| احسان علیخانی | احسان علیخانی |
| --- | --- |
علیخانی در سال ۱۳۹۸: علیخانی در سال ۱۳۹۸
زادهٔ: ۱۵ آبان ۱۳۶۱ ‏(۴۲ سال) تهران، ایران
پیشه‌ها: تهیه‌کننده تلویزیونی مجری تلویزیونی کارگردان
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۹–اکنون
احسان علیخانی (زادهٔ ۱۵ آبان ۱۳۶۱ در تهران) تهیه‌کننده و مجری تلویزیونی ایرانی است. او دانشجوی دکتری جامعه‌شناسی در دانشگاه تهران است. نخستین برنامهٔ زنده‌ای که به عنوان مجری فعالیت کرده‌است در سال ۱۳۸۰ بوده‌است. او اجراهای برنامه‌هایی مانند صبح آمد، ماه عسل (۱۳۸۶–۱۳۹۷)، سه ستاره (۱۳۹۲–۱۳۹۵)، بهار نارنج (۱۳۹۳–۱۳۹۶) و عصر جدید (۱۳۹۷–۱۴۰۱) را برعهده داشته‌است و همچنین مجموعهٔ واقع‌نمای جوکر (۱۴۰۰) را کارگردانی و تهیه‌کنندگی کرده‌است.
علیخانی نخستین بار در برنامه تلویزیونی پسرهای ایرونی به عنوان مجری، جلوی دوربین رفت و پس از اجرای برنامه جزر و مد با برنامهٔ ماه عسل به شهرت رسید. وی در حال حاضر فعالیت خود را در تلویزیون به عنوان کارگردان، تهیه‌کننده و مجری برنامهٔ استعدادیابی به نام عصر جدید ادامه می‌دهد که تاکنون سه فصل از آن ساخته و پخش شده‌است. علیخانی تجربه سرمایه‌گذاری و تهیه‌کنندگی در فیلم‌های بدون تاریخ، بدون امضاء (۱۳۹۵) و برف آخر (۱۴۰۰) را در کارنامه دارد.
شروع فعالیت

او در دفتر یکی از فیلمسازان به عنوان یکی از اعضای گروه صحنه و دستیار کارگردان فعالیتش را آغاز کرد، سپس به تلویزیون وارد شد و به ساخت کارهای تبلیغاتی، تیزرسازی و مستندهای کوتاه مشغول شد. نخستین بار در برنامه تلویزیونی «پسرهای ایرونی» به عنوان مجری، جلوی دوربین رفت و بعد از اجرای برنامه «جزر و مد» با «ماه عسل» یک چهره شد. [نیازمند منبع]
بازیگری

او در سریال پرونده‌های مجهول به کارگردانی جمال شورجه هم کار بازیگری را برعهده داشت و هم دستیار کارگردان بود. می‌گوید نقش خیلی بدی داشتم و به عنوان مواد فروش پارک، نقش اول‌های سریال را معتاد می‌کردم.
اجرا و برنامه‌سازی

جوکر «کارگردان» (فیلیمو)
عصر جدید «مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه» (شبکه ۳)
استودیو عصر جدید «مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه» (شبکه ۳)
هشتگ عصر جدید «مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه» (شبکه ۳)
عصر جدید «مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه» (ویژه برنامهٔ تحویل سال ۱۳۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ شبکه ۳)
مستند عصر جدید «مجری، تهیه‌کننده و کارگردان مستند» (شبکه ۳)
عصر جدید آنلاین «تهیه‌کنندهٔ برنامه» (روبیکا)
بهار نارنج «مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه» (ویژه برنامهٔ تحویل سال ۱۳۹۷ شبکه ۳)
داور بخش مستند سومین جشنواره فیلم سما (۱۳۹۶)
تهیه‌کنندهٔ فیلم سینمایی (بدون تاریخ، بدون امضاء) - ۱۳۹۵
مجری اختتامیه نخستین جشنواره فیلم سلامت (۱۳۹۵)
مجری اختتامیه سومین جشنواره فیلم و عکس فناوری و صنعتی (۱۳۹۴)
ماه عسل (۱۳۸۶، ۱۳۸۷، ۱۳۸۸، ۱۳۹۰، ۱۳۹۲، ۱۳۹۳، ۱۳۹۴، ۱۳۹۵، ۱۳۹۶، ۱۳۹۷)
طراح، تهیه‌کننده و مجری برنامهٔ ماه عسل (ویژه برنامهٔ ماه رمضان شبکه سه) سال‌های ۱۳۹۲، ۱۳۹۳، ۱۳۹۴، ۱۳۹۵، ۱۳۹۶، ۱۳۹۷
سه ستاره «مجری و تهیه‌کنندهٔ برنامه» (ویژه برنامهٔ انتخاب بهترین‌های تلویزیون در سال‌های ۱۳۹۳، ۱۳۹۵، ۱۳۹۶ از نگاه مردم)
سه ستاره (۱۳۹۳)
مجری اختتامیه ششمین جشنواره فیلم های دانشجویی(۱۳۹۳)
تهیه‌کننده و مجری ویژه برنامهٔ تحویل سال شبکه سه از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۸
پشت صحنه (۱۳۹۱، ۱۳۹۲)
مجری اختتامیه سومین جشنواره جام جم (۱۳۹۲)
مجری اختتامیه بیست و هشتمین جشنواره موسیقی فجر (۱۳۹۱)
مجری نخستین جشن سالانه موسیقی ما (۱۳۹۱)
بهار نارنج (ویژه برنامهٔ تحویل سال ۱۳۹۴)
دو نیمه سیب (۱۳۹۰، ۱۳۹۱، ۱۳۹۲)
جزر و مد (۱۳۸۴، ۱۳۸۵)
صبح آمد (۱۳۸۳)
صبح بخیر ایران
پسرای ایرونی (تابستان ۱۳۸۳)
قله‌های افتخار
باشگاه مهرورزان
تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های محرمانه - عطر بارون – مثل هیچ‌کس – نور بالا – لطفاً ملاحظه شود
کارگردانی مستندهای شیخ بهایی – المپیاد فیزیک اصفهان
کارگردانی ۲ دورهٔ جشن سالگرد شبکه سه
کارگردانی ۲ دورهٔ جشن قهرمان قهرمانان
بیستمین جشن حافظ «مجری مراسم»
جوایز

| سال | جوایز | دسته‌بندی | کار | نتیجه |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱۳۹۹ | فناوری و تلویزیون دیجیتال | بهترین چهره برنامه‌های تلویزیونی ۱۳۹۹ | عصر جدید | برنده |
| ۱۳۹۹ | فیلم نیوز و سینما دیلی | بهترین چهره تلویزیونی سال | عصر جدید | برنده |
| ۱۳۹۹ | فناوری و تلویزیون دیجیتال | بهترین چهره مرد دهه ۹۰ | عصر جدید، ماه عسل | برنده |
| ۱۳۹۹ | بیستمین جشن حافظ | بهترین چهره تلویزیونی | عصر جدید | برنده |
| ۱۳۹۸ | همشهری جوان | چهره سال ۹۸ تلویزیون ایران از نگاه مخاطبان | عصر جدید | برنده |
| ۱۳۹۸ | صدا و سیما | محبوب‌ترین مجری تلویزیونی | عصر جدید | برنده |
| ۱۳۹۷ | پنجمین جشنواره تلویزیونی جام جم | بهترین مجری تلویزیونی | ماه عسل، عصر جدید | برنده |
| ۱۳۹۷ | صدا و سیما | بهترین مجری برنامه‌های تحویل سال | بهار نارنج | برنده |
| ۱۳۹۶ | هفدهمین جشن حافظ | بهترین چهره تلویزیونی | ماه عسل | برنده |
| ۱۳۹۲ | سومین جشنواره تلویزیونی جام جم | بهترین مجری برنامه‌های گفتگومحور | ماه عسل | برنده |
سازمان ملی سنجش و ارزشیابی نظام آموزش کشور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نام پیشین: مرکز آزمون شناسی ایران
تأسیس: ۱۳۴۷
هدف: سنجش نظام آموزشی در ایران به شکل یکپارچه
خدمات: کنکور سراسری، آزمون‌های زبان انگلیسی بین‌المللی (آیلتس، تافل و ...) و داخلی(تولیمو)، آزمون سامفا و ...
رئیس: رضا محمدی
وبگاه: Sanjesh.org
نام پیشین: مرکز آزمون شناسی ایران
سازمان سنجش آموزش کشور سازمانی دولتی در ایران است که تحت نظارت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری وظیفه نظارت، ارزشیابی، اعتبارسنجی و تضمین کیفیت نظام آموزش کشور را برعهده دارد.
رئیس سازمان سنجش آموزش کشور معاون وزیر علوم است که با حکم وزیر علوم، تحقیقات و فناوری منصوب می‌شود. از آذر ١۴٠٣ ‌رضا محمدی با حکم وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، ریاست سازمان سنجش را برعهده دارد.
تاریخچه

سازمان سنجش آموزش کشور در سال ۱۳۴۷ با عنوان «مرکز آزمون‌شناسی ایران» با هدف تعیین نحوه گزینش دانشجویان برای ورود به دانشگاه‌ها توسط وزارت علوم و آموزش عالی ایران تأسیس شد. در سال ۱۳۵۴ با افزایش تعداد دانشجویان و گسترش دانشگاه‌های داخل ایران، سازمان سنجش آموزش کشور به سه حوزه معاونت فنی و پژوهشی، اجرایی و نظارت بر امور دانشگاه‌ها گسترش یافت و تا سال ۱۳۶۰ با همین تشکیلات به کار خود ادامه داد. در سال ۱۳۶۰ با توجه به طرح ادغام سازمان‌های وابسته به وزارت‌خانه، این سازمان منحل شده و وظایف آن به اداره‌کل گزینش دانشجو در حوزه معاونت دانشجویی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری منتقل شد.
با توجه به گسترش فعالیت‌های تحقیقاتی و اجرایی به‌ویژه در زمینه پذیرش و گزینش دانشجو، افزایش تعداد داوطلبان ورود به نظام آموزش عالی و حساسیت بیش از پیش مراحل مختلف امر گزینش دانشجو، در فروردین ماه سال ۱۳۶۸، تشکیلات سازمان سنجش آموزش کشور با سه معاونت اجرایی، فنی و پژوهشی و گزینش به تصویب سازمان امور اداری و استخدامی رسید و در تاریخ ۲۸ مهر ۱۳۶۸ شرح وظایف و پست‌های مصوب نیز به سازمان ابلاغ شد.
در بهمن ماه ۱۳۷۸ سازمان سنجش آموزش کشور با توجه به گستردگی کمی و کیفی وظایف خود، تغییرات جزئی در تشکیلات اداری سازمان ایجاد کرد. این سازمان همچنین با سه معاونت اجرایی، معاونت فنی و آماری و معاونت تحقیقات آزمون و ارزیابی آموزشی به‌موجب تبصره ۲ ماده ۸ قانون استخدام کشوری به تأیید سازمان امور اداری و استخدامی کشور رسید. تشکیلات این سازمان در مهرماه سال ۱۳۹۱ با توجه به تعدد آزمون‌های مختلف و حجم فعالیت‌هایش در بخش‌های ارزشیابی آموزشی و برگزاری سایر آزمون‌های ملی، تغییرات گسترده‌ای کرده‌است.
آزمون‌ها

سازمان سنجش آموزش کشور آزمون‌های مختلفی را برای تعیین سطح دانشجویان و ورود به مراکز آموزش عالی دولتی برگزار می‌کند که شامل: کنکور سراسری، آزمون سراسری دکتری تخصصی، کارشناسی ارشد، کاردانی فنی و حرفه‌ای، کاردانی به کارشناسی، جامع علمی کاربردی، و پیام نور می‌شود. همچنین این سازمان آزمون کارآموزی وکالت و آزمون‌های استخدامی متمرکز، سفارشی دستگاه‌های اجرایی و تعیین سطح زبان از جمله تافل، آیلتس، تولیمو، تأیید مدارک معادل کارشناسی را نیز برگزار می‌کند.
پذیرش بدون کنکور

سازمان سنجش آموزش کشور در سال‌های ابتدایی فعالیت خود برای تمام مقاطع کنکور سراسری، کاردانی به کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری آزمون علمی (کنکور سراسری)، برگزار می‌کرد. اما این روند دچار تغییراتی شده‌است. داوطلبان مقاطع مذکور می‌توانند از سوابق تحصیلی خود برای ورود بدون کنکور به دانشگاه در مقاطع گوناگون تحصیلی استفاده نمایند.
واحدهای ارتباطی

واحد ارتباطات مردمی: تهران، خیابان کریم‌خان زند، خیابان استاد نجات‌اللهی (ویلا)، کوچه شهید امانی، واحد ارتباطات مردمی
واحد اداری: تهران، خیابان کریم‌خان زند، بین خیابان‌های استاد نجات‌اللهی (ویلا) و سپهبد قرنی، پلاک ۲۰۴
شرکت تعاونی خدمات آموزشی کارکنان سازمان سنجش آموزش کشور

شرکت تعاونی خدمات آموزشی کارکنان سازمان سنجش آموزش کشور، مجموعه‌ای است مردمی و خدمات‌رسان که نزدیک به سه دهه فعالیت و حضور مستمر را در کارنامه دارد و میلیون‌ها دانش‌آموزش و دانشجو در طی این سال‌ها از خدمات آموزشی ارائه شده توسط این شرکت استفاده کرده‌اند.
شرکت تعاونی خدمات آموزشی کارکنان سازمان سنجش آموزش کشور، در سال ۱۳۷۳ پس از طی مراحل قانونی و تأیید اساسنامه توسط وزارت تعاون تأسیس گردید و با توجه به اهداف تعیین شده در اساسنامه مصوب خود، فعالیت‌های آزمونی و آموزشی خود را برنامه‌ریزی و آغاز نمود.
روند فعالیت‌های شرکت تعاونی خدمات آموزشی با فعالیت مستمر در امر آموزش و برگزاری انواع آزمون‌های آزمایشی و استخدامی و با طراحی سؤالات آزمون‌های آزمایشی خود و ایجاد بستر در امر برگزاری این آزمون‌ها تاکنون ادامه یافته است.
لوگوی سازمان سنجش آموزش کشور در گذر زمان

براساس اسناد موجود در تارنمای معاونت آموزشی دانشگاه تهران و دفترچه‌های ثبت‌نام کنکور سراسری در دهه ۶۰، این سازمان پس از انقلاب اسلامی و پیش از تغییر نام وزراتخانه فرهنگ و آموزش عالی به علوم، تحقیقات و فناوری (سال‌های آغازین دهه ۸۰) از لوگوی دیگری استفاده می‌کرده‌است.
طبق اسناد یاد شده اولین استفاده‌ها از لوگوی جدید به سال ۱۳۸۲ بازمی‌گردد‌.