stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ریو کیونگ سو

| ریو کیونگ سو | ریو کیونگ سو |
| --- | --- |
ریو در سال ۲۰۲۱: ریو در سال ۲۰۲۱
زادهٔ: ۱۲ اکتبر ۱۹۹۲ ‏(۳۲ سال) چونگ‌سونگ، استان گیونگ‌سانگ شمالی، کره جنوبی
محل تحصیل: دانشگاه چونگ آنگ – گروه تئاتر
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰–اکنون
نماینده: Huai Brothers
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 류경수
هانجا: 柳炅秀
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Ryu Kyungsoo
مک‌کیون–ریشاور: Ryu Kyŏngsu
 :  
ریو کیونگ سو (کره‌ای: 류경수؛ زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برای ایفای نقش یک گنگستر در مجموعهٔ تلویزیونی ۲۰۲۰، کلاس ایته‌‌وون و مجموعهٔ تلویزیونی اعتراف مشهور است. در سال ۲۰۱۹ او در فیلم‌هایی همچون دایره بزن و در رو و یک مقاومت بازی کرده‌است. در سال ۲۰۲۱ او در مجموعه‌های تلویزیونی دلباخته در شهر و عازم جهنم ایفای نقش کرده‌است.
فیلم‌شناسی > مجموعه تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | منابع |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۲ | هپی اندینگ | پارک جونگ هو |  |
| ۲۰۱۳ | دو هفته |  |  |
| ۲۰۱۹ | اعتراف | هان جونگ گو |  |
| ۲۰۲۰ | کلاس ایته‌‌وون | چوی سونگ کوان |  |
| ۲۰۲۱ | عازم جهنم | روحانی فرقه |  |
| ۲۰۲۲ | صدای جادو | کارمند پاره وقت | حضور افتخاری |
| ۲۰۲۲ | گلیچ | کیم بیونگ جو |  |
| ۲۰۲۳ | افسانه نه دم ۱۹۳۸ | چون مو یونگ |  |
:
مهمان (هشترود)

| مهمان | مهمان |
| --- | --- |
روستا: روستا
مهمانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانمهمانمهمان (استان آذربایجان شرقی)نمایش نقشه استان آذربایجان شرقی: مهمانموقعیت در ایراننمایش نقشه ایرانمهمانمهمان (استان آذربایجان شرقی)نمایش نقشه استان آذربایجان شرقی
مختصات: ۳۷°۳۳′۲۸″ شمالی ۴۷°۹′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۵۷۷۸°شمالی ۴۷٫۱۶۳۳۳°شرقی﻿ / 37.55778; 47.16333: مختصات: ۳۷°۳۳′۲۸″ شمالی ۴۷°۹′۴۸″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۵۵۷۷۸°شمالی ۴۷٫۱۶۳۳۳°شرقی﻿ / 37.55778; 47.16333
کشور: ایران
استان: آذربایجان شرقی
شهرستان: هشترود
بخش: مرکزی شهرستان هشترود
دهستان: علی‌آباد
جمعیت: ۲۳ نفر (سرشماری ۹۵)
مهمان روستایی از توابع دهستان علی آباد از توابع بخش مرکزی شهرستان هشترود در استان آذربایجان شرقی ایران است. بر اساس سرشماری سال ۱۴۰۲، جمعیت آن در ۶۰هزار نفر بوده است.
تعهد (فیلم)

| تعهد | تعهد |
| --- | --- |
پرونده:Commitment poster.jpg: پرونده:Commitment poster.jpg
هانگول: 동창생
معنای لفظی: "Alumnus" or "The Graduate"
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Dongchangsaeng
 :  
کارگردان: پارک هونگ سو
تهیه‌کننده: پارک اون گیونگ لی دوک جه لی سونگ هون چوی جی هیون
نویسنده: کیم سو یونگ
بازیگران: تی.او.پی هان یه ری یون جه مون جو سونگ ها کیم یو جونگ
موسیقی: نو نیونگ وو
فیلم‌بردار: کیم گی ته
تدوین‌گر: کیم سانگ بوم کیم جه بوم
توزیع‌کننده: شوباکس/مدیاپلکس (کره جنوبی) ول گو یواس‌اِی انترتینمنت (ایالات متحده)
تاریخ‌های انتشار:  ۶ نوامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-11-۰۶) (کره جنوبی)  ۶ دسامبر ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-۱۲-۰۶) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: کره جنوبی
زبان: کره‌ای 
فروش گیشه: ۶,۸۳۴,۸۰۲ دلار آمریکا
تعهد (انگلیسی: Commitment؛‏ کره‌ای: 동창생، به معنای فارغ‌التحصیل) یک فیلم درام اکشن محصول سال ۲۰۱۳ کره جنوبی با بازی تی.او.پی، هان یه ری، یون جه مون، جو سونگ ها و کیم یو جونگ است. این فیلم داستان پسر نوجوان یک مأمور سابق کره شمالی را روایت می‌کند که وظیفه دارد یک قاتل اهل کره شمالی را در کره جنوبی بکشد تا خواهر کوچکترش را نجات دهد.
این فیلم دربارهٔ کره‌ای‌های نسل سوم از زمان تقسیم کره و جنگ کره است، رویدادهای تاریخی که شخصیت‌های نوجوان مستقیماً آن‌ها را تجربه نکردند، اما با این وجود، زندگی و سرنوشت آنها را تغییر می‌دهند.
تاریخ ارومیه

عقیده بر این است که شهر ارومیه در هزاره دوم قبل از میلاد مسیح تأسیس شده‌است.
پیش از اسلام

از تل‌های متعدد در نزدیکی شهر (گوک تپه، دیگاله، ترمنی، احمد، سارالان، دیزه تپه و شمس حاجیان) تا به حال اشیای بسیار قدیمی به دست آمده‌است. ارومیه در اورارتوی باستانی قرار داشت (اواخر هزاره دوم قبل از میلاد-اوایل هزاره اول قبل از میلاد) که دارای ارتباطات زبانی با هوریان آناتولی بود ولی شدیداً تحت تأثیر آشوریان بود. درست زیر دریاچه ارومیه شهر و امارت منا قرار داشت، که در قرن هشتم با قدرت فزاینده آشور که سارگون شاه آن اورارتویی‌ها را در ۷۱۴ قبل از میلاد شکست داده بود، علیه اورارتو درآمد گرچه شاهان اورارتو تا قرن ۷ قبل از میلاد همچنان حضور داشتند.
عقیده بر این است که شهر ارومیه در هزاره دوم قبل از میلاد مسیح تأسیس شده‌است.
ارومیه قبل از اسلام مرکز سلطنت  مرکز سلطنت کلده و آشور بوده و نام شهر که مأخوذ از زبان کلدانی گواه بر این مدعا است.
ساحل غربی دریاچه ارومیه تا سال ۳۸۷[نیازمند منبع] در واقع به عنوان استان نور شیراکان یا استان شانزدهم ارمنستان بزرگ شناخته می‌شد.
این شهر مدتی نیز تحت تسلط رومیان بوده‌است.
دوره معاصر

مقالهٔ اصلی: آشوریان و آذربایجان غربی در جنگ جهانی اول
پس از درماندگی روسیه به دلیل شکست‌های پی‌درپی در جبهه شرق دور، عثمانی در اوت ۱۹۰۶ منطقه ارومیه -به جز شهر ارومیه- را به بهانه اختلافات مرزی -چون که هیچگاه مرز ایران و عثمانی مشخص نبود- اشغال کرد. سربازان عثمانی با شروع جنگ بالکان به آنجا فراخوانده شدند. پس از درگیری‌های تبریز، در دسامبر ۱۹۱۱م سربازان روس، ارومیه را اشغال کردند.
دوره معاصر > اداره شهر بدست آشوریان

از دهه ۳۰ سده نوزده میلادی تا جنگ جهانی اول، ارومیه به پایتخت معنوی آشوریان تبدیل شده بود.
در طی جنگ جهانی اول ارومیه چندین نوبت دست به دست گشت. پس از فروپاشی ارتش روسیه در سال ۱۹۱۷م، مسئولیت حقیقی اداره امور در شهر به دست شورای مسیحیان آشوری (موتاوا) سپرده شد. پس از یک سلسله رویدادهای پی‌درپی غم‌انگیز و وقایع خونینی چون کشتار مسلمانان ارومیه به دست مسیحیان در ۲۲ فوریه ۱۹۱۸، ترور مطران مارشیمون به دست کردهای طرفدار سمکو در ۲۲ فوریه، رسیدن ۲۰ هزار ارمنی پناهجو از وان، جنگ‌های بین آشوری‌ها و ترک‌ها در نتیجه همهٔ جمعیت آشوریان در جلگه ارومیه جمع شدند. این جمعیت ۵۰ تا ۷۰ هزار نفری از آشوریان به سوی جنوب حرکت کردند تا تحت‌الحمایه بریتانیا قرار گیرند. این مهاجرت دسته‌جمعی به همراه زنان، کودکان و رمه‌ها از طریق صائین قلعه و همدان، در میان نبرد با ترک‌ها و کردها صورت گرفت. پناهجویان در بعقوبه -در نزدیکی شمال بغداد - اسکان یافتند. پس از رفتن آشوریان، سونتاگ، عالی‌جناب اسقف کاتولیک و اچ فلاومر، مبلغ باپتیست در آگوست ۱۹۱۸م در ارومیه به قتل رسیدند.
دوره معاصر > شورش سمکو

اسماعیل سیمیتقو شکاک در سال ۱۲۹۹ش به کمک ارشدالملک شهر ارومیه را گرفت. پس از رسیدن نیروهای ارتش در سال ۱۳۰۱ش سمکو متواری شد و مدتی بعد کار او پایان گرفت. پس از ویرانی و خالی از سکنه شدن شهر، ناراحتی بر ارومیه حکمفرما شد. رفته رفته حکومت مرکزی در تهران توانست قدرت حاکمیتی خود را در غرب دریاچه ارومیه بدست آورد.
دوره معاصر > ارومیه مابین حکومت خودمختار آذربایجان و جمهوری مهاباد

مناطق غربی شهرستان‌های ارومیه، نقده و سلماس به دلیل داشتن اقوام مختلف، همواره مورد اختلاف و درگیری بین حکومت خودمختار آذربایجان و جمهوری کردستان مهاباد بود.
دوره معاصر > دوره پهلوی

اوضاع شهر ارومیه در دوره پهلوی رفته رفته بهبود یافت. رقابت سیاسی روس‌ها و انگلیسی‌ها مانع از ایجاد خط‌آهن در شمال‌غربی ایران طی جنگ جهانی اول شد. طی توافقی بین راشین دیسکانت و لوپن بانک، خط‌آهن جلفا-تبریز احداث شد. این خط یک شاخه ۳۰ مایلی نیز داشت که در سال ۱۹۱۶م به شهر ارومیه رسید. در دوره پهلوی نام شهر ارومیه به رضائیه تبدیل و پس از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹م دوباره به نام پیشین خود بازگشت.
دوره معاصر > پس از انقلاب ۱۳۵۷

در ۲۲ سپتامبر سال ۱۹۸۰ میلادی، نیروی هوایی عراق، ارومیه را موشک باران کرد.
بدنبال دستگیری عبدالله اوجالان، کردهای ملی‌گرا تظاهراتی را در شهر ارومیه در فوریه سال ۱۹۹۹ میلادی ترتیب دادند.
در ۷ آگوست سال ۲۰۰۵ میلادی در درگیری میان نیروهای پژاک و نیروهای پلیس در ارومیه، ۴ نفر از پرسنل پلیس کشته شدند.
در درگیری‌های ناشی از چاپ کاریکاتور در روزنامه ایران در خردادماه سال ۱۳۸۵ شمسی، عده‌ای آن را توهین به زبان ترکی آذربایجانی دانستند، و برخی از مردم آذربایجانی در سطح شهر ارومیه تجمع اعتراضی و تظاهرات برگزار کردند.
امپراطوری آشوریان در قرن ۹ و ۸ قبل از میلاد
ارومیه در شرقی‌ترین بخش امپراطوری روم، ۱۱۷ میلادی
ارومیه مابین استان آشور و ارمنستان امپراطوری روم و امپراطوری پارت
استان نور شیرکان در کنار دریاچه ارومیه
جایگاه ارومیه در نقشهٔ استان آذربایجان در دورهٔ خلفای عباسی.
جایگاه ارومیه در آذربایجان در قرن چهارم در زیر دریاچه کبودان (ارومیه) مشخص است.
عمارت سه‌گنبد ارومیه، محل احتمالی دفن جلال الدین خوارزمشاه
تیمور لنگ که ارومیه را به گرگین بیگ افشار به عنوان تیول داد
جایگاه ارومیه در نقشهٔ ایران و عثمانی در دورهٔ نادری. ارومیه با نام ارومی در جنوب غربی دریاچه ارومیه مشخص است.
مسالک وممالک پیش از قاجاریه. نقشه آذربایجان و آران
تجمع به مناسبت تولد ولیعهد (دهه ۵۰)
مارشیمون بنیامین، رهبر آشوریان ارومیه
نقشه حکومت خودمختار آذربایجان و جمهوری کردی مهاباد در بین سال‌های ۱۹۴۵–۱۹۴۶ میلادی.
جزیره گوف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نمایی از جزیزه: نمایی از جزیزه
جزیره گوف: جزیره گوف
fa (in English: Expected satiety): fa
جغرافیا: جغرافیا
مکان: South Atlantic Ocean
مختصات: ۴۰°۱۹′۰″ جنوبی ۹°۵۶′۰″ غربی﻿ / ﻿۴۰٫۳۱۶۶۷°جنوبی ۹٫۹۳۳۳۳°غربی﻿ / -40.31667; -9.93333
مجمع‌الجزایر: Tristan da Cunha
مساحت: ۹۱ کیلومتر مربع (۳۵ مایل مربع)
طول: ۱۳ کیلومتر (۸٫۱ مایل)
عرض: ۷ کیلومتر (۴٫۳ مایل)
بیشترین ارتفاع: ۹۱۰ متر (۲٬۹۹۰ پا)
بلندترین نقطه: Edinburgh Peak
کشور: کشور
United Kingdom: United Kingdom
تقسیمات کشوری: تقسیمات کشوری
St Helena, Ascension and Tristan da Cunha: St Helena, Ascension and Tristan da Cunha
 سایت میراث جهانی یونسکو:  سایت میراث جهانی یونسکو
معیار ثبت: Natural: (vii), (x)
شمارهٔ ثبت: ۷۴۰
تاریخ ثبت: 1995
 تالاب رامسر:  تالاب رامسر
تاریخ ثبت: 20 November 2008
شماره ثبت: 1868
 :  
 :  
جزیره گوف (به انگلیسی: Gough Island) یک جزیره در بریتانیا است که در تریستان دا کونا واقع شده‌است. جزیره گوف ۹۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سلطان‌نشین نجد

سلطان‌نشین نجد (عربی: سلطنة نجد) دومین تکرار از سومین دولت سعودی که از سال ۱۹۲۱ الی ۱۹۲۶ میلادی پابرجا بود. این یک حکومت فرمانروایی تحت حکومت دودمان سعود بود.
قلعه کرناروون

نمایی از قلعه
قلعه کرناروون (ویلزی: Castell Caernarfon) قلعه‌ای در شهر کرناروون، ولز است.
این قلعه که از اواخر قرن ۱۱ میلادی تا ۱۲۸۳ ساخته شده، ساخت آن در سال ۱۳۳۰ به طور کامل به پایان رسیده و مرکز حکومتی شمال ولز بوده است، قلعه کرناروون در سال ۱۹۸۶ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و هم‌اکنون به عنوان موزه از آن استفاده میشود.
ایمانوئل کانت

| ایمانوئل کانت | ایمانوئل کانت |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ آوریل ۱۷۲۴ کونیگسبرگ، پادشاهی پروس (کالینینگراد کنونی در روسیه) 
درگذشت: ۱۲ فوریه ۱۸۰۴ (۷۹ سال) کونیگسبرگ، پادشاهی پروس
ملیت: پروسی
دوره: عصر روشنگری
حیطه: فلسفه غربی
مکتب: کانتیانیسم عصر روشنگری ایدئالیسم آلمانی مبناگرایی مفهوم‌گرایی نقد عقل محض بازنمایی‌گرایی تئوری مطابقت حقیقت اخلاق کانتی لیبرالیسم کلاسیک
محل کار: دانشگاه کونیگسبرگ
استادان: مارتین کنوتسن
شاگردان: یوهان گوتلیب فیشته، یوهان گوتفرید فون هردر
علایق اصلی: معرفت‌شناسی، متافیزیک، فلسفه اخلاق، زیبایی‌شناسی، کیهان‌زایی
ایده‌های چشمگیر: انتزاعی و انضمامی زیبایی‌شناسی نقد قوه حکم گزاره تحلیلی-گزاره ترکیبی امر مطلق امر مشروط مقوله (کانت) فلسفه نقدی نقد عقل محض ملکوت غایات ذهن‌شناسی نومن (فلسفه) جرئت اندیشیدن داشته باش طرح‌واره (کانت) فلسفه عملی 
 تأثیرگرفته از یاکوب بوهمه، کریستیان ولف، الکساندر گوتلیب باومگارتن، افلاطون، ارسطو، یوهان گئورگ‌هامان، سکستوس امپریکوس، لوکرتیوس، دیوید هیوم، آدام اسمیت، رنه دکارت، گوتفرید لایبنیتس، جان لاک، ژان-ژاک روسو، آیزاک نیوتن، یوهانس نیکولاس تتنس، امانوئل سویدنبرگ، اقلیدس :  تأثیرگرفته از یاکوب بوهمه، کریستیان ولف، الکساندر گوتلیب باومگارتن، افلاطون، ارسطو، یوهان گئورگ‌هامان، سکستوس امپریکوس، لوکرتیوس، دیوید هیوم، آدام اسمیت، رنه دکارت، گوتفرید لایبنیتس، جان لاک، ژان-ژاک روسو، آیزاک نیوتن، یوهانس نیکولاس تتنس، امانوئل سویدنبرگ، اقلیدس 
 تأثیرگذار بر فلسفه غرب، برنارد بولتسانو، رودلف کارناپ، یوهان گوتلیب فیشته، گوتلوب فرگه، پل گایر، یورگن هابرماس، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، مارتین هایدگر، یوهان گوتفرید فون هردر، فریدریش هاینریش یاکوبی، کارل یاسپرس، چارلز سندرز پیرس، کارل پوپر، فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ، فریدریش شلایرماخر، کارل ویلهلم فریدریش اشلگل، آرتور شوپنهاور، آفریکان اسپیر، ادوارد زلر، فریدریش نیچه :  تأثیرگذار بر فلسفه غرب، برنارد بولتسانو، رودلف کارناپ، یوهان گوتلیب فیشته، گوتلوب فرگه، پل گایر، یورگن هابرماس، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، مارتین هایدگر، یوهان گوتفرید فون هردر، فریدریش هاینریش یاکوبی، کارل یاسپرس، چارلز سندرز پیرس، کارل پوپر، فریدریش ویلهلم یوزف شلینگ، فریدریش شلایرماخر، کارل ویلهلم فریدریش اشلگل، آرتور شوپنهاور، آفریکان اسپیر، ادوارد زلر، فریدریش نیچه 
 :  
امضاء: امضاء
ایمانوئل کانت (به آلمانی: Immanuel Kant) (زادهٔ ۲۲ آوریل ۱۷۲۴ – درگذشتهٔ ۱۲ فوریه ۱۸۰۴) فیلسوف سرشناس آلمانی در عصر روشنگری و کارساز در فلسفه جدید بود. او یکی از فیلسوفان کلیدی عصر روشنگری است و فلسفه‌اش از اندیشه‌های چیره بر نیمهٔ نخست سدهٔ نوزدهم است. وی تجربه‌گرایی و خردگرایی آغازین نوین را در هم آمیخت و تا به امروز کارهایش در متافیزیک، معرفت‌شناسی، اخلاق، فلسفه سیاسی، زیبایی‌شناسی و دیگر زمینه‌ها دنباله دارد. اندیشه بنیادین «فلسفه نقدی» کانت به ویژه در نقدهای سه‌گانه وی «نقد عقل محض»، «نقد عقل عملی» و «نقد قوه حکم»، «خودآیینی انسان» است.
وی استدلال می‌کند که درک انسان، سرچشمه قوانین سراسری طبیعت است که سازنده همه تجربه ماست؛ و خِرَد انسان است که قانون اخلاقی را به ما می‌دهد که این قانون، بنیاد ما برای باور به خدا، آزادی، و جاودانگی است؛ پس شناخت علمی، اخلاق و باور دینی در برابر هم سازگار و باورپذیرند زیرا پشتوانه همه آن‌ها بنیاد یکسان «خودآیینی» انسانند، که همچنین، انسان برپایه جهان نگری فرجام شناسانه حکم تأملی، سرانجام پایانی طبیعت است.
زندگی > آثار نخستین

همه آثار منتشره وی قبل از ۳۰ سالگی، در باب علوم طبیعی بودند؛ دربارهٔ موضوعهایی در فیزیک لایبنیتسی، اخترشناسی، زمین‌شناسی، شیمی. وی بنیان‌گذار رشته «جغرافیای طبیعی» (امروزه «علوم زمین») شناخته می‌شود. کارهای وی در این زمینه به «تاریخ طبیعی عمومی و نظریه آسمانها» منتهی شد. در این مقاله وی برای نخستین بار فرضیه سحابی‌ها را دربارهٔ منشأ منظومه شمسی مطرح کرد؛ ولی ناتوانی مالی برای انتشارش، سبب پنهان ماندن آن شد و عملاً برای سال‌ها ناشناخته ماند تا اینکه لاپلاس اساساً همان فرضیه را با تفصیل ریاضی بیشتری مطرح کرد.
وی همچنین در سال ۱۷۵۵ درگیر تأملات نقادانه فلسفی دربارهٔ بنیادهای شناخت و اصول اولیه مابعدالطبیعه ولفی در رساله ای لاتینی شد: شرحی جدید دربارهٔ اصول اولیه شناخت مابعدالطبیعی. اولین بیان دربارهٔ برخی از اندیشه‌های خاص کانت پیرامون موضوعهایی مثل علیت و تعامل ذهن-بدن و استدلال‌های مابعدالطبیعه سنتی برای وجود خدا، در این رساله یافت می‌شود.
مخاطبان فلسفی گسترده‌تر در ۱۷۶۲ جذب آثار کانت شدند؛ هنگامی که مقاله وی با عنوان «در باب تمایز اصول الهیات طبیعی و اخلاق»، جایزه دوم را در یک مسابقه برد و به همراه مقاله برنده در ۱۷۶۴ منتشر شد و تمجیدهای درخور توجهی را از موزس مندلسزون که جایزه اول را برده بود، دریافت کرد.
زندگی > نژادپرستی

کانت یکی از برجسته‌ترین متفکران روشنگری بود که از ایده نژاد دفاع کرد. برخی نیز ادعا کردند که وی یکی از شخصیتهای اصلی تولد نژادپرستی مدرن «علمی» بوده است. در جایی که چهره‌های قبلی مانند کارل لینائوس و یوهان فریدریش بلومنباخ تنها مشاهده «تجربی» برای نژادپرستی را تصور می‌کردند، کانت یک تئوری کامل دربارهٔ نژاد تولید کرد. وی با استفاده از چهار مزاج یونان باستان، سلسله مراتبی از چهار گروه نژادی را پیشنهاد داد: اروپایی‌های سفید، آسیایی زرد، آفریقایی سیاه و آمریکایی قرمز.
زندگی > آثار بنیادین

پس از انتشار مقاله معروف خود با عنوان «دربارهٔ صور و اصول جهان محسوس و معقول» که در سال ۱۷۷۰ منتشر شده، بیش از ده سال نوشتهٔ مهمی در زمینهٔ فلسفه منتشر نکرد.
در سال ۱۷۸۱، چاپ نخست نقد عقل محض منتشر شد و استقبال اولیه از این کتاب سخت برای کانت ناامیدکننده بود. مندلسون اعلام کرد که قادر به تعقیب استدلال‌های کانت نیست و «ناتوانی عصبی» او را از هرگونه «کار سنگین» بازمی‌دارد؛ ولی تنها چند سال بعد اهمیت نقد عقل محض آشکار و تصدیق شد.
ترتیب آثار دوره انقلابی در اندیشه کانت چنین است:
نقد عقل محض (۱۷۸۱)
تمهیدات (۱۷۸۳)
پاسخی به این پرسش: روشنگری چیست؟ (۱۷۸۴)
بنیاد مابعدالطبیعه اخلاق (۱۷۸۵)
مبادی مابعدالطبیعی اولیه علوم طبیعی (۱۷۸۶)
نقد عقل عملی (۱۷۸۸)
نقد قوه حکم (۱۷۹۰)
دین در محدوده عقل تنها (۱۷۹۳)
به سوی صلح جاودانه (۱۷۹۵)
مابعدالطبیعه اخلاق (۱۷۹۷)
انسان‌شناسی از دیدگاه عملی (۱۷۹۸)
زندگی > کانت و زرتشت

کانت در سال‌های پایانی عمر به اندیشه‌های زرتشت (پیامبر ایرانی) علاقه‌مند شد. او نام زرتشت را در عنوان‌های دو اثر خود در ۱۸۰۲ آورده است:
زرتشت با چکیدهٔ فلسفهٔ او تحت یک اصل.
زرتشت: خِرَد فیزیکی همراه با خِرد اخلاقی-عملی او در یک آمیختگیِ برون‌گرایانه.
فلسفهٔ کانت

کانت در فلسفهٔ خود در پی پاسخگویی به سه پرسش اساسی است:
نخست این‌که چه چیز را می‌توان دانست (نقد عقل محض)؟
دوم این‌که چه باید کرد (نقد عقل عملی)؟
و سوم این‌که چه امید و انتظاری می‌توان داشت؟
فلسفهٔ کانت > پیش‌زمینهٔ فلسفی

وی از هیوم، روسو و لایبنیتس تأثیرپذیری زیادی داشت و بر فلاسفه بعد از خود مانند هگل، و کل جریان ایدئالیسم آلمانی نیز تأثیر زیادی بر جای گذاشت. از او نقل شده که «هیوم مرا از خواب دگماتیسم بیدار کرد.» معروف است که وقتی کانت کتاب امیل روسو را به دست گرفت، حتی گردش روزانهٔ خود را هم کنار گذاشت چراکه می‌خواست کتاب را یک‌مرتبه تمام کند.
فلسفهٔ کانت > معرفت‌شناسی

برای شروع معرفت‌شناسی کانت باید گفت معرفت‌شناسی شاخه‌ای از فلسفه است که به عنوان نظریه چیستی معرفت و راه‌های حصول آن تعریف می‌شود؛ مثلاً از کجا و چگونه متوجه شویم مطلبی درست است و ریشه شناخت ما از کجا می‌آید؟
در اصل این مسئله معرفت‌شناسی مهم‌ترین بخش از فلسفه مدرن بعد از لاک به حساب می‌آید که تمام موفقیت‌های مکتب تجربه گرایی در انگلستان در این زمینه است. یکی از بزرگ‌ترین تجربه گرایان و فلاسفه تاریخ بریتانیا و هم دوره کانت، دیوید هیوم کسی که تجربه‌گرایی را به اوج خود رساند. یک روز کانت مشغول خواندن بزرگ‌ترین اثر هیوم یعنی تحقیق در فاهمه انسانی بود که اعلام کرد که :از خواب جزم اندیشانه (متعصبانه) اش بیدار شده است.
پس کانت نوعی نگاه متعادل و بینابینی یا سنتزی در برخورد با دو مشرب مسلط آن زمان، یعنی فلسفه قاره و فلسفه انگلستان در پیش گرفت و همین نگاه به وی امکان داد تا به دور از حب و بغض‌های رایج در میان پیروان این دو مشرب امکان تلفیق و ترکیب آن‌ها را فراهم سازد و سنتز یا برابر نهاد دیگری ارائه کند که نام او را در عرصهٔ نظام فلسفی جهان و فلسفه کلاسیک آلمان به اوج افتخار برساند. یکی از میراث‌های اساسی به جای مانده از دستگاه فکری و تحلیلی کانت مبادرت به فراهم ساختن بستر نقد به عنوان یکی از بسترهای چالش‌برانگیز در عرصهٔ فلسفهٔ مدرن اروپاست.
او همانند تجربه گرایان معتقد بود که ابتدائاً باید به قوهٔ شناخت پرداخت و محدودیت‌ها و توانایی‌های آن را معلوم کرد و این بستر را با تدوین سه اثر مهم که بعدها به صورت آثار کلاسیک فلسفهٔ مدرن و ایدئالیسم آلمانی درآمدند پی می‌گیرد؛ یعنی در قالب نقد عقل محض و دوم نقد عقل عملی و سوم نقد قوه حکم یا نقد داوری.
او یازده سال چیزی منتشر نکرد تا نقد عقل محض را به اتمام رساند در سال ۱۷۸۱ بزرگ‌ترین شاهکار فلسفی خود و یکی از بهترین آثار فلسفی تاریخ بشر در کنار کتاب جمهور از افلاطون و اخلاق از اسپینوزا را منتشر کرد.
به این ترتیب، وی با ترکیب این دو مشرب روند تکامل فلسفه را متحول ساخت و مسیر آن را دگرگون کرد. در این راه او دو حرکت یا گام اساسی را در پیش گرفت. او در کتابش:
با تأکید بر قوت و توانمندی این ادعای تجربه‌گرایی که تجربهٔ حسی تنها منبع شناخت و منشأ تمام آرا و اندیشه‌های انسان به‌شمار می‌رود ولی نتیجه‌گیری بدبینانهٔ آن را قبول نداشت که نمی‌توان این آرا و اندیشه‌ها را توجیه نمود و علت یا عللی برای آن‌ها اقامه کرد.
از سوی دیگر، این ادعای عقل‌گرایی را نیز قبول نداشت که حقایق واقع دربارهٔ مسئلهٔ وجود یا عدم پدیده‌ها و اشیا تنها به مدد عقل قابل شناسایی است. می‌توان حرکت کانت را خروج عقل‌گرایی و ایدئالیسم از بن‌بست‌های کور آن دانست.
راه‌حل پیشنهادی کانت برای این مسئله که چگونه حکم ترکیبی پیشین دربارهٔ اشیاء ممکن است آنست که به جای آن‌که فرض کنیم اشیاء اصلند و ذهن ما ادراک خود را تابع حقیقت آن‌ها می‌کند، فرض کنیم که ذهن ما اشیاء را بر ادراک خود منطبق می‌سازد؛ بنابراین موضوع ناممکن است که بدانیم ادراک ذهن ما با حقیقت اشیاء منطبق هست یا نه. کانت این استدلال را انقلاب کوپرنیکی خود می‌خواند.
در کتاب نقد عقل عملی نیز که در ۱۷۸۸ تألیف شد به تحقیق در خصوص مابعدالطبیعه یعنی شناخت مسایلی چون وجود خدا، جاودانه بودن روح، جبر و اختیار انسان، ضرورت آزادی و نظایر آن‌ها پرداخته است.
فلسفهٔ کانت > نقد عقل محض

در ۴۶ سالگی کانت یک محقق جاافتاده بود و همچنین یک فیلسوف تأثیر گذار و از او انتظار زیادی می‌رفت. در مکاتبهٔ با دوست و شاگرد پیشین خود مارکوس هرز، کانت اعتراف می‌کند که در مقدمهٔ پایان‌نامه، او ارتباط بین دنیای محسوس و قوای عقلانی را نتوانسته بود بیان کند. او باید توضیح می‌داد که چطور آنچه را ما دانش حسی می‌نامیم با نوع دیگر علم که آن را دانش عقلانی می‌نامیم ممزوج کرده بود زیرا این دو به یکدیگر مربوطند ولی فرایندهای متفاوتی دارند.
کانت همچنین بیداری خود را از خواب دگم‌گرایی که در آن او اصول مذهب و فلسفهٔ طبیعت را پذیرفته بود مدیون دیوید هیوم می‌داند. هیوم در کتاب خود به عنوان رساله در خصوص طبیعت انسان استدلال کرده بود که ما ذهن را تنها به طریق ذهنی و نه عینی می‌شناسیم که در حقیقت یک حالت توهمی است و مجموعه‌ای از دریافت‌های ماست. مفاهیمی همچون علیت، اخلاق و اشیاء هیچ‌کدام در تجربه حضور ندارند برای همین ممکن است واقعیت آنها زیر سؤال باشد. کانت احساس کرد که خرد می‌تواند این شک را برطرف کند و خود برآن شد که این مشکل را حل کند. با این که از معاشرت و همنشینی با دیگران لذت می‌برد، کانت انزوا گزید و در برابر سعی دوستانش که می‌خواستند او را از انزوا بیرون بکشند مقاومت کرد. ولی کانت سکوت خود را در سال ۱۷۸۱ شکست، حاصل آن کتاب نقد عقل محض بود. کانت بر خلاف تجربه‌گرایی هیوم، ابراز داشت که برخی از علوم به صورت فطری در ذهن وجود دارد مستقل از تجربه. با اینکه این نقد امروزه بین همهٔ فلاسفه جزو یکی از مهم‌ترین آثار فلسفه به‌شمار می‌رود، ولی در زمان خود این اثر از سرشناسی زیادی پیدا نکرد. کتاب حدود ۸۰۰ صفحه بود و زبانی بسیار پیچیده داشت. تعداد کمی آن را بررسی کردند و آنها آن را اثر مهمی به‌شمار نیاوردند. شاگرد پیشین کانت یوهان گوتفرید هِردِر این نقد را وارد کرد که در این کتاب خرد به عنوان یک پدیدهٔ قابل بررسی و نقد قلمداد شده به جای آنکه فرایند استدلال در حوزهٔ زبانی و شخصیت فرد مورد بررسی قرار گیرد. همچنین مانند برخی دیگر از فلاسفه که کار کانت را نقد کردند، او بر این عقیده بود که زمان و مکان صورت مستقلی ندارند تا بتوانند مورد بررسی قرار گیرند. همچنین گارو و فِدِر بر کانت ایراد وارد کردند که او تفاوتی بین دریافت و حس قائل نشده است.
فلسفهٔ کانت > اخلاق

مقالهٔ اصلی: اخلاق کانتی
کانت معتقد بود که ارادهٔ خیر و حسن نیت تنها مفهوم ذاتاً خوب است و معنی حسن نیت، انجام وظیفه است، تنها دلیل موجه برای ادای وظیفه همان وظیفه بودن آن است و هیچ دلیل دیگری نباید داشته باشد و اگر کسی از ترس مجازات یا به امید پاداش ادای وظیفه کند، تکلیف خود را انجام نداده است. کانت در این زمینه گفته است: «من خواب می‌دیدم و می‌پنداشتم که زندگی تمتع است چون بیدار شدم دیدم وظیفه است.» تکلیف عملی است که شخص برای متابعت از قاعدهٔ کلی انجام می‌دهد. به عبارتی دیگر تکلیف احترام به قانون است.
قاعدهٔ اخلاقی اصلی کانت این است که شخص باید همواره چنان عمل کند که گویی شیوهٔ عمل او قانون فراگیر طبیعت خواهد شد و همواره و همه‌وقت قانون کلی خواهد بود. قاعدهٔ اساسی دیگر در فلسفهٔ کانت بیان می‌کند که انسان غایت فی نفسه است و باید با هر انسانی، خواه خود و خواه دیگران به عنوان غایت رفتار کرد نه وسیلهٔ رسیدن به هدف.
فلسفهٔ کانت > زیبایی‌شناسی

اگر کار مهم فلسفی کانت میانجیگری میان تقابل «عقل‌گرایی» و «تجربه‌گرایی» یا فراروی از آن دانسته شود، تنها قلمروی از فلسفه که در آن وی وظیفه خودش را دقیقاً در این حدود می‌فهمد زیبایی‌شناسی است. وی راه حل‌های عقل گرایان و تجربه گرایان دربارهٔ احکام ذوق را ناپذیرفتنی می‌داند و می‌گوید راه حل قانع‌کننده برای مسئله ذوق باید هنجاری بودن اصیل چنین احکامی یا ضرورت و اعتبار کلی آن‌ها برای همه سوژه‌ها را با سوبژکتیویته ذاتی‌شان ترکیب کند؛ یعنی این احکام بدانچه خشنود یا ناخشنود می‌کنند مربوط می‌شوند نه به هرگونه ویژگی عینی که موجب لذت یا الم می‌شود.
حکم ذوق متضمن چیزی است که کانت «بازی آزاد» خیال و فاهمه در رابطه متقابل می‌نامد. مقصود از آزاد بودن، آن است که خیال تابع هیچ مفهوم از فاهمه نیست. این بازی آزاد، سبب هماهنگی دو قوه می‌شود و هر دو را جان می‌بخشد و سوژه، فعالیت ثمربخش هر یک از قوای ما را به شکل احساس لذت، تجربه می‌کند. این احساس لذت در نظریه کانت، لذت زیبایی شناختی یا تجربه زیبایی است. حکم زیبایی شناختی مقابل، یعنی دربارهٔ زشتی یک چیز، هنگامی است که تصور، فاهمه را از درک داده‌های خیال بازمی‌دارد، به طوری که قوای ما نمی‌توانند همکاری بی مخمصه ای داشته باشند.
لذت زیبایی شناختی به نحو کلی انتقال‌پذیر است و چون ما موجودهایی اجتماعی هستیم که از توانایی ارتباط برقرار کردن با هم نوعانمان لذت می‌بریم، به لذت جنب و جوش متقابل قوا، لذت اجتماعی بودن نیز افزوده می‌شود - لذت داشتن احساسهایی که به نحو کلی انتقال‌پذیر و با دیگران شرکت‌پذیرند.
فلسفهٔ کانت > آزادی اراده

در مورد مسئلهٔ آزادی اراده، کانت قائل به مختار بودن و ارادهٔ آزاد انسان است. او معتقد است که این موضوع نیازی به برهان و استدلال ندارد و عقل محض در تحلیل این مسئله عاجز است. او وجود انسان را شامل وجه طبع و عقل می‌داند. طبع انسان مربوط به طبیعت است و تابع علیت و جبری، اما عقل انسان از جملهٔ معقولات است و زمانی نیست. پس هنگامی که انسان از عقل خود پیروی کند و تکالیف خود را انجام دهد، محکوم ارادهٔ خود یعنی آزاد خواهد بود.
کانت به اندازه اسلاف فیلسوف پیشین خود در فکر اثبات و استقرار آزادی اراده بود، ولی چون از دشواری‌هایی که در این راه در پیش رو داشت آگاه بود نوشت: «از آنجا که پیوند ناگسستنی رویدادها (پدیده‌ها) قانون تغییرناپذیر طبیعت است، اگر رویدادها واقعاً و مطلقاً حقیقت داشته باشند آزادی اراده ممتنع است؛ لذا فیلسوفانی که در این مسئله به عقیده عموم بگروند هرگز نخواهند توانست دو مفهوم طبیعت و آزادی را سازگار سازند.»