stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فدراسیون صهیونیستی بریتانیا و ایرلند
تاریخ

این سازمان در سال ۱۸۹۹ باهدف مبارزه برای دستیابی به یک سرزمین دائمی برای یهودیان تأسیس شد.
در سال ۱۹۱۷، آرتور بالفور، وزیر امور خارجه بریتانیا، بیانیه بالفور را به لرد روچیلد رهبر جامعه یهودیان بریتانیا ابلاغ کرد تا به فدراسیون صهیونیست ارسال شود.
در سال ۱۹۲۰، فدراسیون صهیونیستی سازمان بین‌المللی صهیونیستی زنان (WIZO) و کرن هیسود و همچنین تعدادی از جنبش‌های جوانان صهیونیست پایه‌گذاری کرد.
اهداف و مقاصد

این سازمان خود را به عنوان «سازمان مردمی و مدافع اسرائیل پیشرو در بریتانیا» توصیف می‌کند که «اسرائیل را گرامی می‌دارد و دشمنان را به چالش می‌کشد.»
از جمله اهداف و اهداف آن عبارتند از:
حمایت، هماهنگی و تسهیل کار همه افراد وابسته به خود در سراسر کشور و ادامه تعهد خود به جنبش‌های جوانان صهیونیست.
تشویق به مشارکت یهودیان در فعالیت‌های صهیونیستی، از جمله آموزش، فرهنگ، زبان عبری و اطلاعات اسرائیل، با این باور که هدف اصلی صهیونیسم علیا است.
فعالیت‌ها

فعالیت‌ها عبارتند از: آموزش، کمپین، مشارکت رسانه ای، لابی‌گری، مبارزه با جنبش بایکوت و تحریم اسرائیل، کار با دانشجویان و رویدادهای فرهنگی.
ساختار و پرسنل

فدراسیون صهیونیست یک سازمان چتری است که اغلب سازمان‌ها و افراد صهیونیستی را در بر می‌گیرد. به‌این ترتیب نماینده جنبش صهیونیسم در انگلستان است.
از اوایل سال ۲۰۲۳، رئیس خاخام لی مولشتاین است.
اولین کنفرانس فدراسیون صهیونیستی انگلستان ۱۸۹۹م
شاه کبرا (فیلم ۱۹۹۹)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: دیوید هیلنبراند اسکات هیلنبراند
تهیه‌کننده: دیوید هیلنبراند اسکات هیلنبراند
نویسنده: دیوید هیلنبراند اسکات هیلنبراند Guy Stodel
بازیگران: پت موریتا هویت اکستون کورتنی گینس
موسیقی: دیوید هیلنبراند
فیلم‌بردار: فیلیپ دی. شوارتز
شرکت تولید: تریمارک پیکچرز
تاریخ‌های انتشار: ۲۷ آوریل ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-۰۴-۲۷)
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
شاه کبرا (انگلیسی: King Cobra) فیلمی در ژانر علمی–تخیلی است که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به پت موریتا و کورتنی گینس اشاره کرد.
خرداد

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| <<  | خرداد | خرداد | خرداد | خرداد | خرداد |  >> |
| ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
|  |  |  | ۱ | ۲ | ۳ | ۴ |
| ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ |
| ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | ۱۶ | ۱۷ | ۱۸ |
| ۱۹ | ۲۰ | ۲۱ | ۲۲ | ۲۳ | ۲۴ | ۲۵ |
| ۲۶ | ۲۷ | ۲۸ | ۲۹ | ۳۰ | ۳۱ |  |
۱۴۰۳ خورشیدی: ۱۴۰۳ خورشیدی
برای دیگر کاربردها، خرداد (ابهام‌زدایی) را ببینید.
خُرداد (در فارسی افغانستان: جَوزا)، سومین ماه سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی و سومین و آخرین ماه فصل بهار است. این ماه ۳۱ روز دارد.
برج فلکی خردادماه برج جوزا (دوپیکر) است که سومین برج فلکی از دایرةالبروج است. نماد برج خرداد، دو پیکره نامیده می‌شود.
در گاه‌شماری رسمی ایران نام این ماه از نام ماه سوم گاه‌شماری اوستایی نو برگرفته شده‌است. در گاه‌شماری [زرتشتی] ششمین روز هر برج خرداد روز نام دارد و در خرداد روز از خردادماه، جشن خردادگان برگزار می‌شود. «خرداد» در اوستا «هـَئوروَتات» و در خط پهلوی «خُردات» یا «هُردات» نام یکی از امشاسپندان است.
واژه‌شناسی

هـَیوروَتات (Haurvtāt) به معنی تندرستی و در زبان پهلوی (اشکانی) خُردات یا هُردات به معنی رسایی و کمال است. نیبرگ هئورتات را از خانواده salvus لاتینی به معنی تندرستی و خوشی جهانی می‌داند.
هـَیوروَتات، در اسطوره‌های ایرانی و زرتشتی، پنجمین امشاسپند و پاس دارنده آب‌ها و سرسبزی است.
زادروزها

۱۳۰۲ - رضا ناجی (سرلشکر)، فرماندار نظامی اصفهان
۱۳۰۶ - اصغر بیچاره، عکاس، بازیگر و کارگردان
۱۳۰۶ - توران میرهادی، استاد ادبیات کودکان و نویسنده ایرانی
۱۳۰۷ - موسی صدر، روحانی و فعال سیاسی
۱۳۰۸ - فخری خوروش، بازیگر
۱۳۰۸ - نادر نادرپور، شاعر
۱۳۱۶ - مهدیه الهی قمشه‌ای، شاعر و پژوهشگر ادبیات فارسی
۱۳۱۶ - مجید سمیعی، پزشک، جراح مغز
۱۳۲۴ - سیاوش قمیشی، خواننده و آهنگساز
۱۳۲۸ - ابراهیم حامدی، خواننده
۱۳۴۹ - امین حیایی، بازیگر
۱۳۵۴ - احمد مهرانفر، بازیگر
۱۳۵۵ - فرهاد مجیدی، فوتبالیست
۱۳۵۶ - مهناز افشار، بازیگر
۱۳۵۸ - هانیه توسلی، بازیگر
۱۳۶۱ - یاسر بختیاری، خواننده
۱۳۶۳ - هوتن شکیبا، بازیگر
۱۳۶۳ - امیر جدیدی، بازیگر
۱۳۶۶ - بهرام افشاری، بازیگر
۱۳۶۶ - ندا قاسمی، بازیگر و صداپیشه
درگذشت‌ها

۱۱۲۶ - نادرشاه، پادشاه ایران و بنیان‌گذار دودمان افشاریه
۱۳۵۶ - علی شریعتی پژوهشگر، نویسنده، از مبارزان، فعالان و از نظریه‌پردازان انقلاب اسلامی ایران
۱۳۶۰ - مصطفی چمران، فیزیک‌دان، سیاستمدار ایرانی
۱۳۶۴ - بهرام آریانا با نام اصلی حسین معتمدی منوچهری تنکابنی) ارتشبد نیروی زمینی شاهنشاهی و فرمانده آن نیرو
۱۳۶۸ - سید روح‌الله خمینی، رهبر و ولی فقیه نظام جمهوری اسلامی ایران
۱۳۸۲ - عماد رام، خواننده و آهنگساز
۱۳۸۵ - یوسف پشندی، بازیگر
۱۳۹۰ - ناصر حجازی، مربی و فوتبالیست ایرانی
۱۳۹۱ - حسن کسائی، استاد ممتاز موسیقی کلاسیک ایرانی
۱۳۹۲ - جلال‌الدین طاهری، محقق ایرانی و فیلسوف اسلامی
۱۳۹۲ - جلیل شهناز، نوازنده تار ایرانی
۱۳۹۲ - عبدالعزیز فرمانفرمائیان، معمار ایرانی
۱۳۹۵ - حبیب، خواننده، آهنگ‌ساز، نوازنده و ترانه‌سرای ایرانی
۱۳۹۵ - اصغر بیچاره، عکاس، بازیگر و کارگردان
۱۳۹۷ - ناصر ملک‌مطیعی، بازیگر ایرانی
۱۴۰۲ - فخری خوروش، بازیگر
۱۴۰۲ - سینا زند، دوبلور ایرانی
رویدادها

۳ خرداد - روز آزادسازی خرمشهر
قیام ۱۵ خرداد
۱۷ خرداد ۱۳۸۳ - برگزاری دادگاه خدیجه (شهلا) جاهد ،محکوم به جنایت قتل فاطمه(لاله)سحرخیزان (خیّر و همسر اول ناصر محمدخانی )
پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری
پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری
مناسبت‌ها

۴ خرداد - روز دزفول
۶ خرداد - جشن خردادگان
ارغاسوان، جشن گرما[نیازمند منبع]
نامگذاری‌ها

مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به  در ویکی‌گفتاورد موجود است.
روز بزرگداشت ملاصدرا
فتح خرمشهر در عملیات بیت‌المقدس و روز مقاومت، ایثار و پیروزی
سه پادشاهی کره

Pre-unification kingdoms (57 BC – 68 AD)
برای سه پادشاهی چین، سه پادشاهی را ببینید.
با سه پادشاهی نخست کره یا سه پادشاهی پایانی کره اشتباه نشود.
| سه پادشاهی کره 삼국 | سه پادشاهی کره 삼국 | سه پادشاهی کره 삼국 | سه پادشاهی کره 삼국 |
| --- | --- | --- | --- |
| امپراتوری | گوگوریو | بکجه | شیلا |
| پایتخت | ۱. جولبون‌ سونگ ۲. گونگنه‌سونگ ۳. پیونگ‌یانگ‌ سونگ | ۱. ویریه‌سونگ ۲. اونگجین‌ ۳. سابی سونگ | سورابول |
| پادشاه  -بنیان‌ گزار   -سقوط | ۲۸ پادشاه جومونگ بوجانگ | ۳۱ پادشاه اونجو اویجا | ۵۶ پادشاه هیوک‌گوسه گیونگسون |
| پایه‌گزاری | ۳۷ ق.م. (جومونگ، اتحاد جولبون) | ۱۸ ق.م. (مهاجرت اونجو به ویریه‌سونگ) | ۵۷ ق.م. (آغاز پادشاهی هیوک‌گوسه) |
| سقوط | ۶۶۸ میلادی ( سقوط پیونگ‌یانگ سونگ) | ۶۶۰ میلادی (سقوط سابی سونگ) | ۹۳۵ میلادی (گیونگسون به گوریو تسلیم شد) |
۳۷۵ میلادی، اوج قدرت بکجه (از سی‌امین سال پادشاه گون‌چوگو ~ سال نخست پادشاه گون‌گوسو): ۳۷۵ میلادی، اوج قدرت بکجه (از سی‌امین سال پادشاه گون‌چوگو ~ سال نخست پادشاه گون‌گوسو)
۴۷۶ میلادی، اوج قدرت گوگوریو (از شست و چهارمین سال پادشاه جانگسو): ۴۷۶ میلادی، اوج قدرت گوگوریو (از شست و چهارمین سال پادشاه جانگسو)
۵۷۶ میلادی، اوج قدرت شیلا (از سی و هفتمین سال پادشاه جینهونگ ~ سال نخست پادشاه جینجی): ۵۷۶ میلادی، اوج قدرت شیلا (از سی و هفتمین سال پادشاه جینهونگ ~ سال نخست پادشاه جینجی)
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سه پادشاهی کره: سه پادشاهی کره
Hunminjeongeum: 삼국시대
هانجا: 三國時代
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Samguk-sidae
مک‌کیون–ریشاور: Samguk-sidae
نام دیگر: نام دیگر
Hunminjeongeum: 삼국시기
هانجا: 三國時期
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Samguk-sigi
مک‌کیون–ریشاور: Samguk-sigi
سه پادشاهی کره (هانگول:삼국)؛ به دوره ای از سده نخست پیش از میلاد تا سده هفتم میلادی اشاره دارد که در آن سه پادشاهی گوگوریو، بکجه و شیلا به امپراتوری های متمرکز در منچوری و شبه‌جزیره کره تبدیل شدند. با سقوط بکجه (۶۶۰ میلادی) و گوگوریو (۶۶۸ میلادی) توسط نیروهای متحد شیلا و تانگ، شیلای متحد در بخش جنوب مرکزی شبه جزیره کره تأسیس شد و پادشاهی بالهه در شمال تأسیس شد و به دوره دولت‌های شمالی و جنوبی انتقال یافت. از پادشاهی شمالی و جنوبی دوره ای که به عنوان دوران اوج هر کشور در نظر گرفته می شود، سده چهارم بکجه، سده پنجم گوگوریو و سده ششم شیلا است.
برخی از مورخان بر این باورند که این سه پادشاهی در واقع تأسیس شدند و دوره سه پادشاهی پس از سقوط بویو، مبدأ گوگوریو و بکجه، در سال ۴۹۴ میلادی، و از سال ۵۶۲ میلادی، زمانی که گایا سقوط کرد، تا سال ۶۶۰ زمانی که شیلا، بکجه را فتح کرد، توسعه یافت تنها ۱۰۰ سال به طول انجامید، اصطلاحات «دوره پنج پادشاهی» یا «دوره چهار پادشاهی» از جمله بویو و گایا، گاهی اوقات استفاده می شود.
تاریخ > پیشینه سه پادشاهی > گوگوریو

مقالهٔ اصلی: گوگوریو
گوگوریو که در طول مبارزه با امپراتوری هان قدرت خود را به تدریج گسترش داد، به نقطه‌ای رسید که با دودمان شین که پس از امپراتوری هان در طول دوره به وجود آمد درگیر شد. زمان پادشاه یوریمیونگ رشد کرده است. درپی آن، از زمان پادشاه تائجو، او به دنبال توسعه قوی خارجی بود، اوکجو را تحت سلطه خود درآورد و پی‌در‌پی لیائودونگ گون و هیونتوگون را مورد حمله قرار داد.  علاوه بر این، گوگوریو طایفه گونگ سون را که منطقه لیائوهه را اشغال کرده بودند، بیرون کرد و از سردرگمی چین به دلیل سه پادشاهی به با حمله به سائو وی موقعیت خود را به عنوان یک کشور فاتح نشان داد و سیستم حاکم خود را اصلاح کرد.
پس از آن، در زمان پادشاهی، پادشاه گگوگچون، وزرای توانمندی مانند «اولپاسو» ظاهر شدند و سعی کردند از طریق «جین‌دبوپ» امور داخلی را تثبیت کنند، اما پس از مرگ پادشاه گگوکچئون، «گوبالگی» و سایر مقامات دولتی. تلاش برای تثبیت کشور به دلیل نبردی که در گرفت بین برادران پادشاه گگوکچون سردرگمی شد.  با این حال، به دنبال پادشاه سانسانگ، که گوگوگی را در شورش برپایی سرکوب کرد و پادشاه شد، پادشاه دونگچون، رابطه با این قاره دوباره به طرق مختلف توسعه یافت، و سائو وی به شیلا حمله کرد.
در نتیجه این جنگ ها، گوگوریو زمین های زیادی را فتح و مردم زیادی را اسیر کرد، خانواده سلطنتی را تثبیت کرد، ارث پدری را تأسیس کرد و با سازماندهی مجدد بخش های پنج گانه سعی در سازماندهی مجدد نظام ملی داشت و در قرن چهارم. «سیستم رول‌ریونگ» به عنوان یک کشور باستانی ایجاد شد.
تاریخ > پیشینه سه پادشاهی > شیلا و گایا

مقالهٔ اصلی: پادشاهی شیلا
مقالهٔ اصلی: کنفدراسیون گایا
ساروگوگ که در اطراف سورابول کنونی بزرگ شد، فرصت های کمتری برای تماس با فرهنگ آهنگری چین داشت، بنابراین توسعه اجتماعی آن کندتر از گوگوریو و بکجه بود. با این حال، آنها به تدریج با اتحاد با قبیله سوک که در ساحل شرقی ساکن شده بودند، یک کنفدراسیون تشکیل دادند. بنابراین، در دوره پادشاه تالهه، نام کشور به شیلا در این دوران، عنوان رهبر قبیله از «گوسوگان» که به عنوان یک فرمانده نظامی تعبیر می‌شود، به «چاچاوونگ(次次雄)» به معنای «شامان» یا «کشیش» تغییر یافت. و دوباره به «ایساگوم(尼師今)»، به معنای «جانشین» اختیارات رهبر قبیله تغییر یافت.  پس از آن، از زمان به قدرت رسیدن پادشاه میچو، نوادگان کیم آلجی گوم سونگ تاج و تخت را به دست گرفتند.
در همین حال، ملت‌های قبیله‌ای مختلف بویو هان که در گسترش فرهنگ آهنگری کند بود، پس از سده سوم (میلادی) شروع به تشکیل فدراسیونی به نام گایا کردند.
تاریخ > پیشینه سه پادشاهی > بکجه

مقالهٔ اصلی: بکجه
در مورد بکجه فرض بر این است که کنفدراسیون ماهان از ده امپراتوری در میان ۵۰ قبیله سرچشمه گرفته است.  گروه اونجو که از گوگوریو فرار کردند ابتدا در میچاهول و ویریه‌سونگ مستقر شدند که پس از خودکشی بیریو در ویریه‌سونگ ادغام شدند. پس از سقوط دودمان گوجوسان، گروه هایی که به امواج پناه بردند، به تدریج نیروهای مختلف را در منطقه حاکم موکجی‌گوگ متلاشی کردند. بدین ترتیب، در زمان سلطنت پادشاه دارو و پادشاه چوگو، نیروهای قبیله ای بومی با هم ترکیب شدند و به تدریج با قبایل مختلف متحدین ماهان جنگیدند.
هنگامی که کشورهای قبیله ای حوضه رودخانه هان، که توسط «ناک‌رانگ» و «دبانگ‌گوگ» مورد تهاجم قرار گرفتند، خواستار یک کنفدراسیون بزرگتر برای مقابله با آن شدند، آنها با بکجه به عنوان رهبر خود متحد شدند و بکجه را قادر ساختند تا تبدیل شدن به یک ملت قبیله ای وجود داشت.
شیلا

مقالهٔ اصلی: شیلا
شیلا (新羅) یکی از سه پادشاهی دوره سه پادشاهی به همراه گوگوریو و بکجه بود و بر بخش جنوب شرقی شبه‌جزیره کره کنونی حکومت می‌کردند. برای حدود ۱٫۰۰۰ سال حکومت کرد. نام کشور شیلا، حاوی این معنی است که فضیلت پادشاه روز به روز تجدید می شود و همه جهات را در بر می گیرد. شیلا در حدود سال ۵۷ قبل از میلاد در منطقه سورابول تاسیس شد. شیلا اولین پادشاهی از سه پادشاهی بود که تأسیس شد، اما آخرین پادشاهی بود که یک چارچوب ملی ایجاد کرد. با این حال، در حدود سده ششم میلادی، در دوران سلطنت پادشاه جین‌هونگ به اوج خود رسید و در حدود سده هفتم میلادی حوضه رودخانه هان را اشغال کرد و اتحاد شیلا و تانگ را تشکیل داد. نابود کردن بکجه در سال ۶۶۰ (میلادی) هنگامی که گوگوریو توسط تانگ در سال ۶۶۸ (میلادی) ویران شد، آنها بخشی از شمال رودخانه هان و کل منطقه جنوب رودخانه هان را تصرف کردند و بدین وسیله به یکپارچگی سه پادشاهی رسیدند. در سال ۶۶۹ (میلادی) با تأسیس بالهه، به محور جنوبی پادشاهی‌ های شمالی و جنوبی تبدیل شد. با این حال، در پایان از آنجایی که پادشاه و اشراف زندگی اسراف‌آمیز داشتند و به درستی از سیاست مراقبت نمی‌کردند، شورش‌ها در مکان‌های مختلف آغاز شد و در سال ۸۹۲ (میلادی) پادشاه گیون هوون در بکجه جدید حکومت کرد. در سال ۹۰۱ (میلادی)، واپسین سه پادشاهی با تأسیس ته‌بونگ (که ابتدا گوگوریو جدید نام گرفت) توسط گونگ‌یه و پادشاه گیونگ‌سون، آغاز شد که نتوانست در برابر حملات دو کشور مقاومت کند و در سال ۹۳۵ (میلادی) تسلیم پادشاه تائجو (وانگ‌گون) شد و پس از ۵۶ پادشاه و ۹۹۲ سال نابود شد.
تاریخ شیلا عمدتاً به سانگده، جانگده و هادلو تقسیم می‌شود، و دامنه شیلا از پادشاه هیوک‌گوسه تا ملکه جیندوک، پادشاه بیست و هشتم تا سال ۷۷۱ میلادی، دوره ای که در آن کشور به دلیل توسعه و گسترش از ایالت قبیله ای با گوگوریو و بکجه سازگار بود. پس از تأسیس آن به کشور در سده های میانه هشت نسل و ۱۲۸ سال از پادشاه موییل تا شاه هیو‌گونگ است و عصر طلایی فرهنگ شیلا پس از سقوط بکجه و گوگوریو و بلافاصله پس از آن. دوره دوم ۱۵۶ سال از پادشاه بیستم از پادشاه سوندوک تا شاه گیونگ‌مون بود، و دوره ای از سردرگمی و شیب به دلیل ادامه صلح و نبردها بود. برای جانشینی تاج و تخت  پادشاهان شیلا عبارت بودند از: پارک، سوک و کیم شیلا در زمان سلطنت شاه بوفونگ آیین بودا را پذیرفت و به دنبال تقویت اقتدار سلطنتی و اتحاد مردم بود و آثار و آثار ظریف و باشکوه بودایی را از خود به جای گذاشت.
گایا

مقالهٔ اصلی: گایا
گایا (伽倻 یا 加耶، 伽耶) به معنی گاراک (駕洛، 加洛)، گارا (加羅، 伽羅، 迦羅)، " همچنین با نام‌های «گاریانگ» (加良) و «گویا» (狗耶)، کنفدراسیونی از مردمان قبیله‌ای واقع در بخش جنوبی شبه‌جزیره کره بود. بیشتر دوره سه پادشاهی از شرق با شیلا و از غرب با بکجه هم مرز بود.
در حدود سده دوم (میلادی) تا سده سوم (میلادی)، با مرکزیت در اطراف گومگوان گایا در مکان‌هایی مانند گیم‌هه، ته‌گایا، سونگسان گایا، آرا گایا، گوریونگ گایا و سو گایا با هم ادغام شدند و کنفدراسیون گایا اولیه را تشکیل دادند، اما گئومگوان گایا به دلیل حمله گوگوریو آسیب زیادی دید و سده پنجم (میلادی) تاسده ششم میلادی سپس کنفدراسیون گایا با مرکزیت داگایا ایجاد شد که آسیب کمی دید.
با این حال، بین شیلا و بکجه نیز در معرض تهدید قرار گرفت و به تدریج فروریخت و در نهایت در سال ۵۶۲ (میلادی) سقوط کرد. بر خلاف سه پادشاهی، ناکامی در ایجاد یک ملت مناسب و زوال آن به کنفدراسیون ایالت های قبیله‌ای به عنوان عامل سقوط آن اشاره می شود. گایا قدرت ملی خود را بر اساس آهن باکیفیت تولید شده در منطقه گیم‌هه و همچنین تجارت با مکان هایی مانند وه و مناطق دیگر افزایش داد. فرهنگ آهن گایا به عنوان یک سطح برجسته ارزیابی می شود.
فنجانی که قالب آن از راه جاده ابریشم که از فرهنگ فارس تاثیر می‌گیرد گرفته شده است.
کوزه سفالی گایا
سپر کشف شده در تسونگ دونگ، گیم‌هه
کلاه‌خود آهنی که در حوضه رودخانه ناکدونگ یافت شد
تاج برنجی گایا
مجسمه یک سرباز مسلح گایا.
بکجه

مقالهٔ اصلی: بکجه
بکجه در ویریه‌سونگ توسط پادشاه اونجو در سال ۱۸ قبل از میلاد تأسیس شد. می گویند بکجه بخشی از متحدین ماهان بوده است.‌ بکجه قدرت خود را در حدود قرن سوم به بخش‌هایی از چونگچونگ و جولا گسترش داد. علاوه بر این، پیشروی به سمت شمال باعث اختلافات ارضی بین گوگوریو و شهرستان های چین شد.
در زمان سلطنت پادشاه گون‌چوگو در سده چهارم (میلادی)، بیشتر ماهان ضمیمه شد و بیشتر منطقه جولا به قلمرو آن تبدیل شد و با حمله به پیونگ‌یانگ سونگ گوگوریو در شمال و کشتن پادشاه گگوگوون به اوج خود رسید. برخی از محققان ادعا می کنند که بکجه در این دوره به منطقه لیائوژی چین و کیوشو ژاپن پیشروی کرد. با این حال، بعداً با مشکلاتی از جمله از دست دادن حوضه رودخانه هان به گوگوریو و شیلا مواجه شد. پادشاه سونگ با شیلا اتحاد برقرار کرد و برای بازپس گیری حوضه رودخانه هان به گوگوریو حمله کرد، اما به دلیل خیانت شیلا، همه تلاش ها بی نتیجه ماند و در نهایت در قلعه گوانسان سئونگ کشته شد.
پس از آن، بکجه برای احیای مجدد تلاش کرد، اما در سال ۶۶۰ (میلادی)، تحت حمله مشترک شیلا و تانگ قرار گرفت و پایتخت آن، قلعه سابی‌سئونگ، سقوط کرد و ویران شد. فرهنگ بکجه به طور کلی پیچیده و ظریف توصیف می شود و این فرهنگ تأثیر زیادی بر ژاپن و سایر مناطق داشت.
یک فرستاده اهل بکجه
اونگجین، دومین پایتخت بکجه، قلعه گونگسان سونگ
بتکده سنگی در معبد جونگنیمسا، بویو
تاج تزئینی بکجه
بتکده شرقی معبد میروکساجی
برای مطالعهٔ بیشتر

Best, J.W. (2003). "Buddhism and polity in early sixth-century Paekche". Korean Studies. 26 (2): 165–215. doi:10.1353/ks.2004.0001. JSTOR 23719761. S2CID 154855624.
Lee, K. (1984) [1979]. A New History of Korea. Tr. by E.W. Wagner & E.J. Schulz. Seoul: Ilchogak. p. 518. ISBN 978-0-674-61576-2.
Na, H.L. (2003). "Ideology and religion in ancient Korea". Korea Journal. 43 (4): 10–29. Archived from the original on June 14, 2011.
Nelson, Sarah M. (1993). The archaeology of Korea. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-40783-0.
Pearson, R; Lee, J.W.; Koh, W.Y.; Underhill, A. (1989). "Social ranking in the Kingdom of Old Silla, Korea: Analysis of burials". Journal of Anthropological Archaeology. 8 (1): 1–50. doi:10.1016/0278-4165(89)90005-6. Scopus: 2-s2.0-38249024295.
غار سوک گورام، شیلا
کریستوفر ریو

| کریستوفر ریو | کریستوفر ریو |
| --- | --- |
کریستوفر ریو - ۱۹۸۵: کریستوفر ریو - ۱۹۸۵
نام هنگام تولد: کریستوفر دالیِر ریو
زادهٔ: ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۲ نیویورک سیتی، ایالت نیویورک
درگذشت: ۱۰ اکتبر ۲۰۰۴ (۵۲ سال) ماونت کیسکو، نیویورک
علت مرگ: ایست قلبی
ملیت:  آمریکایی
پیشه(ها): بازیگر، تهیه‌کننده و نمایش‌نامه‌نویس
همسر: دانا ریو
وبگاه: www.christopherreeve.org
کریستوفر دالیِر ریو(به انگلیسی: Christopher D'Olier Reeve) (۲۵ 
سپتامبر ۱۹۵۲ – ۱۰ اکتبر ۲۰۰۴) بازیگر، تهیه‌کننده و نمایش‌نامه‌نویس آمریکایی بود.
زندگی

پدرش نویسنده و استاد ادبیات انگلیسی و مادرش روزنامه‌نگار بود؛ که بعد از مدتی از هم طلاق گرفتند و مادرش او را به همراه برادرش به نیوجرسی برد و با یک بانکدار ازدواج کرد. تحصیلاتش را در دانشگاه کرنل و جولیارد به پایان برد.
حرفه

کارش را با تئاتر آغاز کرد و در دوره‌ای که هنوز دانشجو بود در مجموعه عشق زندگی جلوی دوربین رفت. در نمایش مایه متانت که در سال ۱۹۶۷ در برادوی اجرا شد، با نقش نوه کاترین هپبرن به روی صحنه رفت. از اواخر دهه ۱۹۷۰ وارد سینما شد. با نقش اصلی دومین فیلمش سوپرمن که از میان دویست کاندید این نقش انتخاب شده بود به شهرت جهانی رسید. اما همین نقش قهرمان داستان‌های مصور در این فیلم ۴ قسمتی به او امکان شکوفایی استعداد بازیگری اش را در فیلم‌های بیشتری نداد. در تئاتر و تلویزیون از جمله با نقش ورونسکی در فیلم آنا کارنینا نیز فعالیت داشت. وی نقش یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های پرده نقره‌ای را بازی کرد و با همان نقش برای همیشه جاودان شد. وی کتابی نیز با نام هیچ چیز غیرممکن نیست نوشته‌است.
درگذشت

در سال ۱۹۹۵ بر اثر حادثه‌ای که در یک مسابقه اسب دوانی برایش رخ داد فلج شد؛ و در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۴ بر اثر سکته قلبی چشمهایش را بر این جهان بست.
فیلم‌شناسی

فهرست برخی از فیلم‌هایی که کریستوفر ریو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
گری لیدی غرق شده (۱۹۷۸)
سوپرمن (۱۹۷۸)
جایی در زمان - (۱۹۸۰)
سوپرمن ۲ - (۱۹۸۰)
تله مرگ (۱۹۸۲)
مونسینور (۱۹۸۲)
سوپرمن ۳ - (۱۹۸۳)
بوستونی‌ها (۱۹۸۴)
هوانورد (۱۹۸۵)
مهارت شهرنشینی (۱۹۸۷)
سوپرمن ۴: در جستجوی صلح - (۱۹۸۷)
تعویض کانال‌ها(۱۹۸۸)
سروصدای پشت صحنه(۱۹۹۲)
شکوه صبح(۱۹۹۳)
بازمانده روز(۱۹۹۳)
بی‌کلام (۱۹۹۴)
دهکده نفرین‌شدگان (۱۹۹۵)
سوپرمن ۲: ریچارد دانر کات (۲۰۰۶)
عراق عجم

عَراقِ عَجَم نام تاریخی ناحیه‌ای در مرکز ایران است که از غرب به کوه‌های زاگرس، از شرق به کویر و از شمال به کوه‌های البرز منتهی می‌شود. اصفهان، شهر ری، نائین، اراک، قزوین و قم از شهرهای عمدهٔ این ناحیه بوده‌اند. و سبک عراقی در شعر فارسی منسوب به این ناحیه است. در کتاب اسناد نام خلیج فارس در مبحث نام‌های سرزمین ایران آمده‌است که در دوره‌های تاریخی پیش از اسلام ایران مرکزی را ایراکستان می‌گفتند[نیازمند منبع]، برخی نیز این منطقه را اَراک نام‌گذاری کرده‌اند و آن را کوچک‌شدهٔ واژهٔ ایران می‌دانستند؛ به‌معنی ایران کوچک. جغرافی‌دانان و نویسندگان مسلمان، این کلمه را معرب نموده و بر اساس قواعد معرب‌سازی، ک را به ق تبدیل و آن را اَراق و عَراق ثبت کردند و دشت‌های منطقهٔ غرب زاگرس را که منطبق با سرزمین صاف (فلات) عراق (به غیر از کردستان) را «عَراق عَرب» نام نهادند که منطبق با منطقه بابیلون دوران باستان است. قوم ماد که قوی‌ترین قوم آریایی بود که در نواحی غربی ایران کنونی ساکن بودند. این قوم، جنگاور و دامپرور بودند، بعدها قوم ماد پادشاهی ماد یا ماه را در باختر ایران بنا کرد کشور ماد یا ماه از ناحیه‌ای شامل اراک، ری و اصفهان کنونی تشکیل می‌شد که به این منطقه بعدها ایالت کوهستانی یا جبال و بعد از آن عَراق عَجم گفتند.
نام‌گذاری

معنای عراق، زمین صاف، نزدیک دریا، ساحل رودخانه یا دریا و به گمانی برگرفته شده از واژه فارسی ایراه یا ایران‌شهر است و یاقوت حموی، باور دارد که همان بابل است. واژهٔ عجم یک واژهٔ عربی است، به معنای کسی که نمی‌تواند به عربی سخن بگوید یا کسی که عربی را با لهجه سخن می‌گوید. چون در صدر اسلام و همچنین در چهار سدهٔ نخست هجری قمری بیشتر کسانی که در حکومت اسلامی نفوذ و حضور داشتند و در ضمن عرب نبودند، ایرانی بودند؛ بنابراین واژهٔ عجم، بر ایرانیان اطلاق می‌شده‌است. یاقوت حموی در کتاب معجم‌البلدان (ج. ۲ ص ۹۹) حدود عراق عجم را آورده که همان مناطق مرکزی ایران کنونی است. او می‌گوید که اصطلاح عراق عجم اولاً غلط و ثانیاً جدید است؛ یعنی در زمان یاقوت حموی که در آغاز سدهٔ هفتم می‌زیسته اصطلاح جدیدی بوده‌است. یاقوت می‌گوید که لفظ عراق عجم پس از سلجوقیان، بر زبان‌ها افتاده‌است و مناطق مرکزی ایران در پنج سدهٔ آغازین هجرت به نام الجبال مشهور بوده‌است. پدیده‌ای که در لفظ عراق عجم دیده می‌شود، همگونی و تشبیه مناطق مرکزی ایران به عراق عرب یعنی عراق کنونی یا به قول یاقوت حموی بابِل است.
ناحیهٔ جبال

عَراق عَجم به نام ناحیهٔ جبال نیز شناخته می‌شده‌است. جبال (به معنی کوه ها یا تپه ها) جمع عربی لغت جبل (کوهستان یا تپه) است. دلیل این نام‌گذاری، کوهستانی بودن این ناحیه به جز در ناحیه شمال شرقی‌اش است. جبال از شرق به دشت کویر، از جنوب به خوزستان، از جنوب شرق به استان فارس، از جنوب غرب به عراق عرب، از شمال غرب به آذربایجان و از شمال هم به رشته‌کوه البرز محدود شده‌است. مرزهای جبال به خوبی مشخص نشده و به‌طور مکرر تغییر می‌کرده‌است.
بر پایهٔ اصطخری (۲۰۳ ه‍. ق) و ابن حوقل (۲۶۷ ه‍.ق) معدن‌های آنتیموان (سنگ سرمه) در اصفهان وجود داشته‌است. در سده‌های نخست پس از اسلام و دوران حکومت اموی و عباسی، به منطقهٔ کوهستانی غرب ایران جبال (به معنای کوه‌ها یا رشته‌کوه) می‌گفتند. این ناحیه میان دو ناحیهٔ عراق عرب (عراق کنونی) و عراق عجم (اصفهان و ری) قرار داشت.
سعید نفیسی، جبال را میان بغداد، فارس، کرمان، خراسان، آذربایجان، خوزستان و طبرستان می‌داند و آن را شامل شهرهایی همچون همدان، ری، نهاوند، سمنان، دامغان، قزوین، کاشان، قم و اصفهان می‌داند.
پیشینهٔ تاریخی

جبال، ناحیه کوهستانی پهناوری بود که یونانیان آن را «مدیا» می‌گفتند. شورش و نبردهای پراکنده در منطقه، این امکان را برای عرب‌ها فراهم نمی‌کرد که بتوانند به‌طور کامل بر جبال چیرگی داشته باشند، برای همین منظور مجبور به صلح با مردم نهاوند شدند و توانستند با تنظیم معاهده‌ای، «جبال» را سرانجام با صلح تصرف کنند.
جغرافیا

این ناحیه، در دوره قاجار، از نواحی و ولایات حاکم‌نشین به‌شمار می‌آمده‌است. این محدوده از شمال به همدان و ملایر و ساوه، از مشرق به قم و کاشان، از جنوب به محلات و کمره و جاپلق و از مغرب به بروجرد و نهاوند منتهی می‌شده‌است. مرکز این ناحیه، سلطان‌آباد و وسعت آن بالغ بر ۲۱٬۶۰۰ کیلومتر مربع بود.
جان مکدونالد کینر در کتاب «شرح جغرافیای امپراتوری ایران» که در سال ۱۸۱۳ در لندن به چاپ رسیده‌است، ولایت عراق را بزرگ‌ترین بخش سرزمین باستانی ماد می‌داند که از جنوب به فارس و خوزستان، از شرق به خراسان و دشت کویر، از شمال به آذربایجان، گیلان و مازندران و از غرب به کردستان محدود می‌شود. مناظر این ولایت در همه‌جا مانند هم، کوهستانی است و همچون بخش شمالی ولایت فارس دره‌های با امتداد زیاد اما به ندرت پهنایی متجاوز از ۱۰ تا ۱۵ مایل دارد. او در اثر خود می‌گوید که ولایت عراق به ۵ منطقهٔ اصلی تقسیم می‌شود: اصفهان، نائین، تهران، ملایر و کرمانشاه.
موقعیت جبال در نقشهٔ ایران در عصر خلفای عباسی برگرفته از کتاب جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی
ناحیهٔ جبال یا عَراق عَجم (نارنجی)
لایبرری تینگ

لایبرری تینگ یک برنامه وب برای تهیه کاتالوگ است. از لایبرری تینگ برای به اشتراک‌گذاری کاتالوگ کتاب‌ها و انواع مختلف فراداده‌های مربوط به کتاب‌ها استفاده می‌شود. نویسندگان، اشخاص، کتابخانه‌ها، و ناشران از آن استفاده می‌کنند.
لایبرری تینگ در پورتلند، مین واقع شده است و اولین بار در سال ۲۰۰۵ توسط تیم اسپالدینگ ایجاد شد.
هایدوناناش

مکان در 23x15px|border |alt=|link= مجارستان
| هایدوناناش Hajdúnánás | هایدوناناش Hajdúnánás |
| --- | --- |
شهر: شهر
  پرچمنشان:   پرچمنشان
هایدوناناش: هایدوناناش
مختصات: ۴۷°۵۱′ شمالی ۲۱°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۸۵۰°شمالی ۲۱٫۴۳۳°شرقی﻿ / 47.850; 21.433: مختصات: ۴۷°۵۱′ شمالی ۲۱°۲۶′ شرقی﻿ / ﻿۴۷٫۸۵۰°شمالی ۲۱٫۴۳۳°شرقی﻿ / 47.850; 21.433
استان: هایدو-بیهار
حکومت: حکومت
 • شهردار: Szólláth Tibor Zoltán
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۵۹٫۶۲ کیلومتر مربع (۱۰۰٫۲۴ مایل مربع)
جمعیت: جمعیت
 • کل: ۱۷٬۴۹۸
 • تراکم: ۶۷/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۱+ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۲+ (CEST)
کد پستی: ۴۰۸۰
کد منطقه: ۵۲
هایدوناناش (به مجاری: Hajdúnánás) در هایدو-بیهار در کشور مجارستان واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۱۷٫۸۹۲ نفر  است.