stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تابع دلتای دیراک
خواص > دلتای دیراک تعمیم یافته

به‌طور کلی می‌دانیم:
\delta (f(x))={du(f(x)) \over df(x)}
که در آن  u(t) تابع پله واحد است. سپس با استفاده از قاعده زنجیره ای داریم:
\delta (f(x))={{du(f(x)) \over dx} \over {df(x) \over dx}}={1 \over f'(x)}{du(f(x)) \over dx}
که در آن  u(f(x)) به صورت زیر است:
u(f(x))={\begin{cases}1\qquad f(x)>0\\0\qquad f(x)<0\end{cases}}
جستارها ی وابسته

جواب بنیادین
تابع گرین
جستارها ی وابسته > دیگر جستارها

توابع تعمیم‌یافته
توزیعات (ریاضیات)
جاناتان آلوز

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Jonathan Daniel Álvez Sagar
زادروز:  ۳۱ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۳۶ سال)
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  Barcelona Sporting Club
شمارهٔ پیراهن:  ۴۴
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  River Plate
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  Boston River |  ? |  (۳) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Coraceros |  ? |  (۱۳) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Platense |  ? |  (۹) |
| ۲۰۱۱– |  Torque |  ۲۶ |  (۱۷) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال دانوبیو (قرضی) |  ۲۸ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ← ویتوریا گیمارش (قرضی) |  ۱۰ |  (۴) |
| ۲۰۱۵– |  ← باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو (قرضی) |  ۱۸ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۶ |  Barcelona Sporting Club |  ۴۵ |  (۲۵) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۱۵. 
تصویر؛ جاناتان آلوز در نوامبر 2015
جاناتان آلوز (انگلیسی: Jonathan Álvez؛ زادهٔ ۳۱ مهٔ ۱۹۸۸) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال دانوبیو، و ویتوریا گیمارش اشاره کرد.
۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته

| ۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته | ۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
بازیگران: میخاو ژبروفسکی
موسیقی: یان کاچماریک
تاریخ‌های انتشار:  ۱۵ فوریه ۲۰۱۳ (۲۰۱۳-02-۱۵)  
مدت زمان: ۱۱۸ دقیقه
کشور: لهستان  لیتوانی
زبان: لهستانی 
هزینهٔ فیلم: ۱۴ میلیون زلوتی
۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته (انگلیسی: 1939 Battle of Westerplatte) با نام اصلی راز وسترپلاته (لهستانی: Tajemnica Westerplatte) یک فیلم جنگی لیتوانیایی-لهستانی است که در سال ۲۰۱۳ منتتشر شد و دربارهٔ نبرد وسترپلاته و جنگ میان نیروی زمینی لهستان با نیروهای آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم است. فیلم همچنین به اختلاف میان هنریک سوخارسکی و معاونش فرانچیشک دونبروفسکی می‌پردازد.
گزیدهٔ بازیگران

میخاو ژبروفسکی
یان الکساندر اِنگلرت
پیوتر آدامچیک
بوریس شیتس
بارتوش اُبوخوویچ
آندژی گرابوفسکی
میروسواف زبرویویچ
میروسواف باکا
یاکوب وسووفسکی
سواومیر
روبرت وابیخ
روموآلد کوئوس
پیوتر نواک
کاژیمیش مازور
توماش بورکوفسکی
یاکوب کامینسکی
گریگور ملیکستیان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  گریگور واچه‌ای ملیکستیان
زادروز:  ۱۸ اوت ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  ایروان
قد:  ۱٫۹۰ متر (۶ فوت ۳ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  گاندزاسار کاپان
شمارهٔ پیراهن:  ۲۲
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |  پیونیک |  ۵۲ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  ایمپالس دیلیجان |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  پدیده خراسان |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  پیکان تهران |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  گهر دورود لرستان |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  آرارات ایروان |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۴ |  گاندزاسار |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۵– |  اولیس |  ۱۵ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  گاندزاسار کاپان |  ۲۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۷ |  پارس جنوبی جم |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۷- |  گاندزاسار کاپان |  ۵۸ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  زیر ۲۱ سال ارمنستان |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۲– |   ارمنستان |  ۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۵. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۵. 
گریگور واچه‌ای ملیکستیان (ارمنی: Գրիգոր Մելիքսեթյան؛ زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۸۶ در ایروان) یک بازیکن فوتبال در پستدروازه‌بان اهل ارمنستان است.
باشگاهی

از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اولیس، گاندزاسار، آرارات ایروان، باشگاه فوتبال گهر دورود لرستان، باشگاه فوتبال پیکان تهران، باشگاه فوتبال پدیده خراسان، و پیونیک اشاره کرد.
تیم ملی

وی همچنین در زیر ۲۱ سال ارمنستان و تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. ملیکستیان نخستین بازی ملی خویش که یک بازی دوستانه بود در ۲۸ فوریه ۲۰۱۲ در لیماسول، قبرس در مقابل صربستان انجام داده‌است.
افتخارات > باشگاهی

باشگاه فوتبال پیونیک
لیگ برتر فوتبال ارمنستان (۳): ۲۰۰۷, ۲۰۰۸, ۲۰۰۹
جام استقلال ارمنستان (۱): جام استقلال ارمنستان
سوپر جام فوتبال ارمنستان (۲): ۲۰۰۷, ۲۰۰۸
نایب قهرمان سوپر جام فوتبال ارمنستان (۱): ۲۰۰۹
افتخارات > انفرادی

باارزش‌ترین دروازه‌بان: ۲۰۰۸
ایگناتی یولیانوویچ کراچکوفسکی

ایگناتای یولیانوویچ کراچکوفسکی (زاده ۱۸۸۳ – درگذشته ۱۹۵۱) شرق‌شناس و ایران‌شناس روس بود. او شاگرد ویکتور رومانویچ روزن (۱۸۴۹-۱۹۰۸)، مستشرق نامدار روس، بوده‌است. کراچکوفسکی سال‌ها در کتابخانه‌های ترکیه و کشورهای عربی و کتابخانه سن پیترزبورگ به تحقیق و مطالعه بر روی نسخ خطی عربی پرداخت. حاصل تلاش وی ۳۴۴ اثر و ۴۸ یادداشت است.
آرداک یدیگاریان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  آرداک گقامی یدیگاریان
زادروز:  ۱۸ مارس ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  ایروان، ارمنستان شوروی
قد:  ۱٫۷۶ متر (۵ فوت ۹ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  آلاشکرت
شمارهٔ پیراهن:  ۲۱
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۲ |  پیونیک |  ۸۳ |  (۱۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  متالورگ دونتسک |  ۸ |  (۰) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  پیونیک |  ۲۰ |  (۱) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  بانانتس |  ۱۲ |  (۱) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  ژالگیریس ویلینوس |  ۲۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۹ |  آلاشکرت |  ۸۹ |  (۳۱) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۰۸–۲۰۰۸ |  زیر ۱۹ سال ارمنستان |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۲ |  زیر ۲۱ سال ارمنستان |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۱۰- |   ارمنستان |  ۳۱ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۹
آرداک گقامی یدیگاریان (به ارمنی: Արտակ Գեղամի Եդիգարյան) (متولد ۱۸ مارس ۱۹۹۰ در شهر ایروان)، بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان می‌باشد. او هم‌اکنون برای تیم باشگاهی آلاشکرت می‌کند.
باشگاهی

این بازیکن سابقه بازی در تیم‌های باشگاهی پیونیک، متالورگ دونتسک، بانانتس، ژالگیریس ویلینوس و آلاشکرت را نیز در کارنامه دارد.
تیم ملی

وی همچنین در زیر ۱۹ سال ارمنستان، زیر ۲۱ سال ارمنستان و تیم ملی فوتبال ارمنستان بازی کرده‌است. یدیگاریان نخستین بازی ملی خود را که یک بازی دوستانه بود در تاریخ ۲۵ مه ۲۰۱۰ در ایروان در مقابل ازبکستان انجام داده‌است.
افتخارات > باشگاهی

پیونیک
لیگ برتر فوتبال ارمنستان (۴): ۲۰۰۷, ۲۰۰۸, ۲۰۰۹, ۲۰۱۰
لیگ برتر فوتبال ارمنستان مقام سوم (۱): ۲۰۱۱
جام استقلال ارمنستان (۲): ۲۰۰۹, ۲۰۱۰, ۲۰۱۲–۱۳
سوپر جام فوتبال ارمنستان (۳): ۲۰۰۷، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰
سوپر جام فوتبال ارمنستان نایب قهرمان (۱): ۲۰۰۹
زالگیریس
لیگ آ فوتبال لیتوانی (۱): ۲۰۱۴
جام حذفی فوتبال لیتوانی (۲): ۲۰۱۳–۲۰۱۴, ۲۰۱۴–۲۰۱۵
آلاشکرت
لیگ برتر فوتبال ارمنستان: ۲۰۱۵–۲۰۱۶
زندگی خصوصی

برادر بزرگتر آرداک، آرتور یدیگاریان نیز عضو تیم ملی فوتبال ارمنستان می‌باشد. پدر آرتور و آرداک نیز بازیکن فوتبال اتحاد شوروی بود.
مدال المپیک

| مدال المپیک | مدال المپیک |
| --- | --- |
مدال نقره ای که به برنده یک رویداد در اولین بازی های المپیک مدرن در سال ۱۸۹۶ اهدا شد.: مدال نقره ای که به برنده یک رویداد در اولین بازی های المپیک مدرن در سال ۱۸۹۶ اهدا شد.
اعطا شده برای: Given to successful competitors in various ورزش‌های المپیک
ارائه کننده: کمیته بین‌المللی المپیک
تاریخچه: تاریخچه
نخستین جایزه: بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶
وبگاه: www.olympic.org/
مدال المپیک (انگلیسی: Olympic medal) به شركت‌كنندگان موفق در یکی از بازی‌های المپیک اهدا می‌شود. مدال در سه کلاس طلا، نقره و برنز است که به ترتیب به مقام‌های اول، دوم و سوم تعلق می‌گیرد. اعطای جوایز به طور مفصل در پروتکل‌های المپیک ذکر نشده است.
جنس

مدال‌های المپیک بسته به بازی‌های خاص و کشور میزبان از مواد مختلفی ساخته می‌شوند. به‌طور سنتی، مدال‌های طلا از طلای خالص ساخته می‌شدند، اما از سال ۱۹۱۲، آنها نقره‌ای طلایی شدند، به این معنی که بیشتر از نقره با لایه نازکی از روکش طلا ساخته شده‌اند. مدال‌های نقره از نقره خالص ساخته می‌شوند، در حالی که مدال‌های برنز از آلیاژ برنزی ساخته می‌شوند که معمولاً از مس، روی و قلع تشکیل شده‌است. هر مدال همچنین دارای طرح‌ها و حکاکی‌های منحصربه‌فردی برای بزرگداشت این رویداد و ارج نهادن به دستاوردهای ورزشکاران است.
مقام اول (مدال طلا): حداقل ۹۲٫۵٪ نقره، با ۶ گرم طلا اندود شده است. ارزش فلز در سال ۲۰۱۰ حدود ۴۹۴ دلار آمریکا بود. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در سال ۲۰۲۱ در توکیو، ژاپن برگزار شد، مدال با قیمت فعلی حدود ۸۰۰ دلار است.
مقام دوم (مدال نقره): ۹۲٫۵٪ نقره؛ ارزش فلز حدود ۲۶۰ دلار آمریکا در سال ۲۰۱۰ بود. در توکیو، ژاپن، این مدال ۴۶۰ دلار است.
مقام سوم (مدال برنز): در سال ۲۰۱۰ __ ۹۷٪ مس با ۰٫۵٪ قلع و ۲٫۵٪ روی بود. ارزش فلز در سال ۲۰۱۰ حدود ۳ دلار آمریکا بود.[۱۷] در بازی های توکیو ۹۵٪ مس و ۵٪ روی با ارزش فلز حدود ۵ دلار بود.
تاریخچه

سنت اهدای مدال در بازی‌های المپیک به دوران هخامنشیان بازمی‌گردد. در یونان باستان، برندگان با تاج‌های زشت و چرت و پرت به عنوان نماد پیروزی خود تاج گذاری می‌کردند. با این حال، تا قرن ۱۹ بود که مدال‌هایی که امروزه می‌شناسیم، بخشی از بازی‌های المپیک مدرن شدند.
ایده استفاده از مدال برای افتخار ورزشکاران توسط پیر دو کوبرتن، بنیانگذار کمیته بین‌المللی المپیک (IOC)، هنگامی که بازی‌های المپیک را در سال ۱۸۹۶ احیا کرد، دوباره مطرح شد. اولین مدال‌های المپیک مدرن در افتتاحیه بازی‌های آتن اهدا شد.
در این سال‌های اولیه، طراحی و مواد مدال‌ها متفاوت بود. در چند بازی اول المپیک به برندگان مدال نقره و به نفرات دوم مدال مس یا برنز اهدا شد. تا اینکه در بازی‌های المپیک ۱۹۰۴ در سنت لوئیس، مدال‌های طلا، نقره و برنز به‌طور رسمی به عنوان جوایز استاندارد برای سه بازیکن برتر تعیین شدند.
در ابتدا مدال‌ها از طلای جامد برای مقام اول، نقره جامد برای مقام دوم و برنز جامد برای مقام سوم ساخته شده بود. اما به دلیل ملاحظات هزینه ای، ترکیب مدال‌ها به مرور زمان تغییر کرد. از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ استکهلم، مدال‌های طلا نقره‌ای طلایی شده‌اند، به این معنی که عمدتاً از نقره ساخته شده و با لایه نازکی از طلا روکش شده‌اند. این عمل تا امروز ادامه دارد.
طراحی مدال‌های المپیک نیز در طول تاریخ تکامل یافته‌است تا عناصر کشور میزبان و روح بازی‌ها را منعکس کند. هر شهر میزبان این آزادی را دارد که طرح‌های مدال منحصربه‌فردی خلق کند که میراث فرهنگی و خلاقیت هنری خود را در خود جای دهد.
امروزه مدال‌های المپیک نشان‌دهنده قدردانی نهایی از دستاوردهای یک ورزشکار و نماد ارزش‌های برتری، عزم و اراده ورزشی است. آنها یادگارهای ارزشمندی هستند که به عنوان یادآوری ماندگار از فداکاری و پیروزی ورزشکاران در صحنه جهانی بازی‌های المپیک هستند.
تولید و طراحی

مدال المپیک طراحی‌شده توسط فردریک-چارلز-ویکتور دو ورنون برای «بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰» به دلیل شکل مستطیلی که دارد، منحصربفردترین مدال در همه دوره‌های المپیک است. تولید و طراحی مدال‌های المپیک به دقت برنامه‌ریزی و اجرا می‌شود تا نمادی از اعتبار و موفقیت ایجاد شود.
مفهوم طراحی: شهر میزبان، با همکاری کمیته برگزاری و کمیته بین‌المللی المپیک (IOC)، با سفارش طراحی مدال‌ها شروع می‌کند. انتظار می‌رود این طرح جنبه‌های فرهنگی، تاریخی و هنری کشور میزبان و همچنین روح و ارزش‌های بازی‌های المپیک را منعکس کند.
انتخاب طرح: گروهی از کارشناسان شامل هنرمندان، طراحان و نمایندگانی از IOC و کمیته برگزاری، طرح‌های ارسالی را ارزیابی می‌کنند. طرح انتخاب شده باید جوهره بازی‌ها را تجسم بخشد و حس غرور و موفقیت را برانگیزد.
انتخاب مواد: پس از تعیین طرح، انتخاب مواد انجام می‌شود. در حالی که طلا، نقره و برنز به‌طور سنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت، به دلیل ملاحظات مالی و نگرانی‌های پایداری، مدال‌ها تکامل یافته‌اند. آنها در حال حاضر معمولاً از یک هسته ساخته شده از فلزات بازیافتی تشکیل شده‌اند و با طلا، نقره یا برنز اندود شده‌اند.
جان ویندهام

| جان ویندهام | جان ویندهام |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: جان ویندهام پارکز لوکاس بینون هریس
زادهٔ: ۱۰ ژوئیهٔ ۱۹۰۳ دوریج, وارویکشایر, انگلستان
درگذشت: ۱۱ مارس ۱۹۶۹ (۶۵ سال) پیترسفیلد, همپشر, انگلستان
پیشه: نویسنده علمی تخیلی
همسر: گریس ویلسون (ا. ۱۹۶۳)
جان ویندهام پارکز لوکاس بینون هریس (انگلیسی: John Wyndham Parkes Lucas Beynon Harris) یک نویسنده علمی تخیلی انگلیسی بود که بیشتر به خاطر آثارش که با نام مستعار جان ویندهام منتشر شده بود شناخته می‌شود، اگرچه او از ترکیبات دیگری از نام‌های خود نیز استفاده می‌کرد. مانند جان بینون و لوکاس پارکز. برخی از آثار او در مناظر پساآخرالزمانی قرار داشتند. از معروف‌ترین آثار او می‌توان به روز تریفیدها (۱۹۵۱) فیلمبرداری شده در سال ۱۹۶۲ و فاخته‌های میدویچ (۱۹۵۷) (The Midwich Cuckoos)  اشاره کرد که در سال ۱۹۶۰ با عنوان دهکده لعنتی (Village of the Damned) در سال ۱۹۹۵ با همین عنوان و بار دیگر در سال ۲۰۲۲ در (Sky Max) فیلمبرداری شد. تحت عنوان اصلی خود.
زندگینامه > اوایل زندگی

ویندهام در دهکده دوریج (Dorridge) در نزدیکی نول (Knowle)، واریک‌شر (وست میدلندز کنونی)، انگلستان، پسر گرترود پارکس، دختر استاد آهن (Ironmaster) بیرمنگام جان اسرائیل پارکس[a] و همسر دومش (پس از بیوه شدن)، جورج بینون هریس، یک وکیل دادگستری (Barrister) به دنیا آمد.
از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ خانواده هریس در جاده هاگلی ۲۳۹ (A456 road)، اجباستون، بیرمنگام، زندگی می‌کردند، اما زمانی که او ۸ ساله بود والدینش از هم جدا شدند.
سپس پدرش در یک پرونده غیرمعمول و پرمخاطب دادگاهی در سال ۱۹۱۳ تلاش کرد از خانواده پارکس به خاطر "حضانت، کنترل و جامعه" همسر و دو پسرش (از جمله برادر کوچکتر ویندهام، نویسنده ویویان بینون هریس) شکایت کند. این پرونده، که دوباره ادعاهای قبلی در مورد ناهنجاری جنسی، قبل از ازدواج او را افشا کرد، پدر ویندهام را مردی شکسته باقی گذاشت. گرترود با بچه‌ها به خانه کوچکتری در ادگباستون نقل مکان کرد و برادران از پدرشان بیگانه شدند.
ویندهام متعاقباً در یک مدرسه خصوصی در ادگباستون که توسط خانم میبل وودوارد اداره می‌شد رفت (او بعداً گفت که در آنجا مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت)، و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۵ در دبیرستان پسرانه ادگباستون و مدرسه بلوندل در تیورتون، دوون، در طول جنگ جهانی اول بود.[نیازمند منبع]
طولانی‌ترین و آخرین اقامت او در مدرسه بدالس (Bedales)، در نزدیکی پیترسفیلد در همپشر (۱۹۱۸ -۱۹۲۱) بود، که او در سن ۱۸ سالگی آن را ترک کرد. مادرش بیرمنگام را ترک کرد تا در مجموعه‌ای از پانسیون‌ها و هتل‌های آبگرم زندگی کند.[5] در یادداشت‌های زندگی‌نامه‌ای که ویندهام برای انتشارات اولیه کتاب‌های پنگوئن خود نوشته بود، او گفت که تنها از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۱۱ در بیرمنگام زندگی می‌کرد.
زندگینامه > در آغاز کار

ویندهام پس از ترک تحصیل، چندین شغل از جمله کشاورزی، حقوق، هنر تجاری و تبلیغات را امتحان کرد. با این حال، او برای زنده ماندن بیشتر به کمک هزینه خانواده خود متکی بود. او سرانجام در سال ۱۹۲۵ به نوشتن برای پول روی آورد و تا سال ۱۹۳۱ داستان کوتاه و داستان‌های سریالی را به مجلات علمی‌تخیلی آمریکایی می‌فروخت.
اولین داستان کوتاه او، "دنیاها برای مبادله"، با نام مستعار جان بی. هریس در سال ۱۹۳۱ منتشر شد. داستان‌های بعدی تا اواسط سال ۱۹۳۵ به "جان بینون هریس" نسبت داده شد، زمانی که او شروع به استفاده از نام قلم جان بینون کرد. سه رمان از بینون در سال ۱۹۳۵/۳۶ منتشر شد که دو تای آنها آثار علمی‌تخیلی و دیگری یک داستان پلیسی بود. او همچنین از نام مستعار ویندهام پارکز برای یک داستان کوتاه در مجله فانتزی بریتانیا در سال ۱۹۳۹ استفاده کرد، زیرا جان بینون قبلاً برای داستان دیگری در همان شماره اعتبار داده شده بود. در این سال‌ها او در کلاب پن لندن (Penn Club London) زندگی می‌کرد که در سال ۱۹۲۰ توسط اعضای باقی‌مانده واحد آمبولانس دوستان (Friends Ambulance Unit) افتتاح شده بود و تا حدودی توسط کوئیکرها تامین مالی شده بود.
ترکیب فکری و سیاسی صلح‌طلبان، سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها همچنان دیدگاه‌های او را درباره مهندسی اجتماعی و فمینیسم اعلام می‌کرد. او در باشگاه پن با همسر آینده‌اش، گریس ویلسون، معلم آشنا شد. آنها وارد یک رابطه عاشقانه طولانی‌مدت شدند و اتاق‌های مجاور باشگاه را به دست آوردند، اما برای سال‌ها ازدواج نکردند، تا حدی به دلیل منع ازدواج (Marriage bar) که تحت آن ویلسون موقعیت خود را از دست می‌داد.
زندگینامه > جنگ جهانی دوم

در طول جنگ جهانی دوم، ویندهام برای اولین بار به‌عنوان سانسور در وزارت اطلاعات (Ministry of Information) خدمت کرد. او از تجربیات خود به‌عنوان یک آتش‌نشان در جریان حمله رعداسا لندن و به‌عنوان عضوی از گارد خانگی در روز تریفیدها استفاده کرد.
او سپس به ارتش بریتانیا پیوست و به‌عنوان سرجوخه اپراتور رمز در سپاه سیگنال سلطنتی خدمت کرد. او در فرود نرماندی شرکت کرد و چند روز پس از D-Day فرود آمد. او به سپاه ۳۰ وابسته بود، که در برخی از شدیدترین نبردها شرکت کرد، از جمله محاصره ارتش آلمانی به دام افتاده در محاصره فالز.
نامه‌های دوران جنگ او به شریک دیرینه‌اش، گریس ویلسون، اکنون در آرشیو دانشگاه لیورپول نگهداری می‌شود. او به‌طور مفصل از مبارزاتش با وجدانش، تردیدهایش در مورد انسانیت و ترس‌هایش از اجتناب‌ناپذیر بودن جنگ بیشتر نوشت. او همچنین با شور و اشتیاق از عشق خود به او و ترسش از این که آنقدر آلوده باشد که نتواند پس از بازگشت او را دوست داشته باشد، نوشت.
زندگینامه > پس از جنگ

پس از جنگ ویندهام به نوشتن بازگشت و همچنان از نام مستعار جان بینون استفاده می‌کرد. او با الهام از موفقیت برادر کوچکترش ویویان بینون هریس، که از سال ۱۹۴۸ چهار رمان منتشر کرد، سبک نوشتن خود را تغییر داد و تا سال ۱۹۵۱، برای اولین بار با استفاده از نام مستعار جان ویندهام، رمان روز تریفیدها را نوشت.
حرفه نویسندگی او قبل از جنگ در تبلیغات کتاب ذکر نشده بود و مردم اجازه داشتند که فرض کنند این اولین رمان از یک نویسنده ناشناس است. این کتاب موفقیت بزرگی داشت و ویندهام را به‌عنوان یکی از نمایندگان مهم داستان‌های علمی‌تخیلی معرفی کرد.
او شش رمان دیگر را با نام جان ویندهام نوشت و منتشر کرد، نامی که از سال ۱۹۵۱ به‌طور حرفه‌ای استفاده کرد. رمان او به نام میل بیرونی (The Outward Urge (1959)) به جان ویندهام و لوکاس پارکز منتسب شد، اما لوکاس پارکز نام مستعار دیگری برای ویندهام بود. دو مجموعه داستان به نام‌های جیزل (Jizzle) و دانه‌های زمان (The Seeds of Time) در دهه ۱۹۵۰ با نام ویندهام منتشر شد اما شامل چندین داستان بود که در ابتدا توسط جان بینون قبل از سال ۱۹۵۱ منتشر شد.
زندگینامه > ازدواج

در سال ۱۹۶۳، در یک مراسم مدنی با گریس ایزوبل ویلسون، که بیش از سی سال او را می‌شناخت، ازدواج کرد. آنها در نزدیکی پیترسفیلد، همپشایر، درست خارج از محوطه مدرسه بدالس زندگی می‌کردند، تا زمانی که او در سال ۱۹۶۹ در سن ۶۵ سالگی در آنجا درگذشت. این زوج مانند برادرش که او نیز بیشتر از او زندگی کرد، بدون فرزند بودند.
پذیرش انتقاد

شهرت ویندهام عمدتاً بر چهار رمان اولی است که در زندگی او با این نام منتشر شد. روز تریفیدها شناخته‌شده‌ترین اثر او باقی مانده است، اما برخی از خوانندگان معتقدند که نوزائی (The Chrysalids) واقعا بهترین اثر او بود. این در آینده دور یک ویران‌شهر هسته‌ای است که در آن ثبات ژنتیکی به خطر می‌افتد و زنان در صورت به دنیا آوردن "جهش یافته‌ها" به شدت تحت فشار قرار می‌گیرند. دیوید میچل، نویسنده اطلس ابری (Cloud Atlas))، در مورد آن نوشت: "یکی از متفکرترین رمان‌های پسا آخرالزمانی که تاکنون نوشته شده است. ویندهام یک رویاپرداز واقعی انگلیسی بود، یک ویلیام بلیک با دکترای علوم."
گاردین بیان می‌کند که  "پس‌زمینه‌های انگلیسی در قدرت رمان‌های او نقشی اساسی دارند، به این معنی که آخرالزمان ممکن است در هر زمانی رخ دهد، یا در واقع، در این لحظه در دهکده بعدی اتفاق می‌افتد، در حالی که منتقد تایمز از روز تریفیدها آن را به‌عنوان «تمام واقعیت یک کابوس آشکارا درک شده» توصیف کرد.
ایده‌های نوزائی در سرگذشت ندیمه که نویسنده آن، مارگارت اتوود، کار ویندهام را به‌عنوان معتبر تکرار می‌کند. او مقدمه‌ای بر نسخه جدیدی از گیج‌کننده (Chocky) نوشت که در آن بیان می‌کند که نوزادان بیگانه باهوش در فاخته‌های میدویچ (The Midwich Cuckoos) وارد رویاهای او شدند.
ویندهام همچنین چندین داستان کوتاه نوشت، از داستان‌های علمی تخیلی سخت گرفته تا فانتزی عجیب و غریب. چندین فیلم گرفته شده است: «راه‌هایش را در نظر بگیرید (Consider Her Ways)»، «جستجوی تصادفی (Random Quest)»، «مریخی خنگ»، «قاشق دراز»، «جیزل» (فیلم‌شده در نقش «ماریا») و «زمانی برای استراحت» (فیلم‌شده با عنوان «هیچ مکانی شبیه زمین» ). نسخه رادیویی "بقا" نیز وجود دارد.
برایان آلدیس، یکی دیگر از نویسندگان داستان‌های علمی‌تخیلی بریتانیایی، برخی از رمان‌های ویندهام را، به‌ویژه روز تریفیدها را به‌عنوان "فاجعه‌های دلپذیر (Cozy catastrophe)" تحقیر کرد. این به کلیشه‌ای در مورد آثار او تبدیل شد، اما بسیاری از منتقدان اخیر آن را رد کردند. ال‌جی هارست (L.J. Hurst) اظهار داشت که در تریفیدها شخصیت اصلی شاهد چندین قتل، خودکشی و ماجراجویی است و اغلب در خطر مرگ قرار دارد. آتوود نوشت: «... می‌توان جنگ جهانی دوم را که ویندهام از جانبازان آن بود، یک جنگ «دنج» نامید، زیرا همه در آن نمردند».
بسیاری از نویسندگان دیگر اثر ویندهام را به‌عنوان معتبر پذیرفته‌اند، از جمله الکس گارلند، که فیلمنامه او برای ۲۸ روز بعد به شدت از روز تریفیدها استفاده می‌کند.
میراث

پس از مرگ وی، برخی از آثار فروخته نشده ویندهام منتشر شد و آثار قبلی وی دوباره منتشر شد. بایگانی او توسط دانشگاه لیورپول به‌دست آمد.
در ۲۴ مه ۲۰۱۵، کوچه‌ای در همپستد که در روز تریفیدها دیده می‌شود، رسماً به‌عنوان یادبود او، کوچه تریفید نامگذاری شد.
اولین داستان اس‌اف منتشر شده ویندهام، "دنیاهایی برای مبادله"، در شماره مه ۱۹۳۱ در داستان‌های شگفت‌آور (Wonder Stories) با نام مستعار او جان بینون هریس منتشر شد.
Wyndham/Harris همانطور که در می ۱۹۳۱ در داستان‌های شگفت‌آور تصویر شده است.
دومین داستان ویندهام، «ماشین گمشده»، در شماره آوریل ۱۹۳۲ داستان‌های شگفت‌انگیز، با نام مستعار هریس، به نمایش درآمد.
رمان «شیاطین ماه» نوشته ویندهام در سال ۱۹۳۴، روی جلد شماره آوریل «داستان‌های شگفت‌انگیز» بود که با نام مستعار هریس نیز منتشر شد.
شرکت دیملر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
صنعت: خودرو
سرنوشت: ۲۰۱۰
جانشینان: جگوار کارز
بنا نهاده: ۱۸۹۶
دفتر مرکزی: کاونتری، بریتانیا
محصولات: موتور خودرو
تعداد کارکنان: ۱۶٬۰۰۰ نفر
Daimler Super V8, 1997-2002
شرکت دیملر (انگلیسی: Daimler Company) شرکت خودروسازی بریتانیایی بود که در سال ۱۸۹۶ تأسیس شد.
تونزیلامین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
نام‌های دیگر: Neohetramine
AHFS/Drugs.com: International Drug Names
کد ATC: D04AA01 R01AC06 (WHO)‎ R06AC06 (WHO)‎
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک N-(4-methoxybenzyl)-N',N'-dimethyl-N-pyrimidin-2-ylethane-1,2-diamine :  نام آیوپاک N-(4-methoxybenzyl)-N',N'-dimethyl-N-pyrimidin-2-ylethane-1,2-diamine 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 91-85-0 N 63-56-9
پاب‌کم CID: 5457
کم‌اسپایدر: 5258 Y
UNII: R79646H5Z8
KEGG: D08587 Y
ChEMBL: ChEMBL1623738 N
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID8043864 
ECHA InfoCard: 100.001.913 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C16H22N4O
جرم مولی: ۷۰۰۲۲۸۶۳۷۹۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۲۸۶٫۳۷۹ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES n1cccnc1N(CCN(C)C)Cc2ccc(OC)cc2 :  SMILES n1cccnc1N(CCN(C)C)Cc2ccc(OC)cc2 
 InChI InChI=1S/C16H22N4O/c1-19(2)11-12-20(16-17-9-4-10-18-16)13-14-5-7-15(21-3)8-6-14/h4-10H,11-13H2,1-3H3 Y Key:GULNIHOSWFYMRN-UHFFFAOYSA-N Y :  InChI InChI=1S/C16H22N4O/c1-19(2)11-12-20(16-17-9-4-10-18-16)13-14-5-7-15(21-3)8-6-14/h4-10H,11-13H2,1-3H3 Y Key:GULNIHOSWFYMRN-UHFFFAOYSA-N Y 
  (صحت‌سنجی):   (صحت‌سنجی)
تونزیل آمین (یا نئوهترامین)  یک آنتی‌هیستامین و آنتی‌کولینرژیک است که به عنوان ضدخارش استفاده می شود.
سنتز

سنتز تونزیلامین: HL Friedman and A، V. Tolstouhov، U.S. Patent ۲,۴۶۵,۸۶۵ (1949).
گذردهی (فیزیک)

این تصویر به خاصیت قطبش (Polarization) در فیزیک اشاره دارد. دو بخش مجزا را نشان می‌دهد: بخش بالایی که غیر مستقطب (Unpolarized) است و بخش پایینی که با استفاده از میدان الکتریکی مستقطب (Polarized) شده است. در قسمت مستقطب، مولکول‌ها در جهت خاصی هم‌راستا شده‌اند که نتیجه‌ی اثر میدان الکتریکی است. این فرایند می‌تواند در مواد دی‌الکتریک مشاهده شود و برای ذخیره‌سازی انرژی الکتریکی کاربرد دارد.
گذردهی یکی از مهمترین ویژگی‌های دی‌الکتریک‌ها و بیانگر توانایی دی‌الکتریک در ذخیره‌سازی انرژی الکتریکی است. گذردهی هر محیط برابر است حاصلضرب گذرهی خلأ ( \epsilon _{0}) در گذردهی نسبی (ثابت دی‌الکتریک  \epsilon _{r}). ثابت گذردهی برای هر ماده‌ای متفاوت است اما برای بسیاری از مواد خطی مقداری بین ۱ تا ۱۰ دارد. در فضای آزاد (خلأ) ثابت گذردهی برابر است با ۸٫۸۵۴×۱۰-۱۲ فاراد بر متر.
گذردهی را می‌توان میزان قطبیت‌پذیری یک ماده دانست. اگر ماده‌ای گذردهی بالاتری نسبت به مادهٔ دیگر داشته باشد، در میدان الکتریکی یکسان، می‌تواند بار الکتریکی بیشتری در خود ذخیره کند. از دید فیزیکی گذردهی بیان می‌دارد که ماده تا چه حد تحت تأثیر میدان الکتریکی قرار می‌گیرد و چه تأثیری روی آن می‌گذارد. گذردهی بیانگر نسبت بین میدان الکتریکی ماده به جابجایی الکتریکی در آن ماده است.