stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
رمزنگاری کوانتومی
تعهد کوانتومی

بعد از ابداع توزیع کلید کوانتومی و امنیت بدون قید و شرط، محققان تلاش کردند تا رمز نگاری با امنیت بی‌قید و شرط را توسعه دهند. یکی از این موارد تعهد (commitment) بود. این طرح این گونه عمل می‌کند که آلیس یک مقدار را به گونه‌ای تعیین می‌کند که دیگر نمی‌تواند آن را تغییر دهد. در این صورت تا زمانی که آلیس مقدار را فاش نکند، باب نمی‌تواند هیچ اطلاعی از آن به دست آورد. این گونه طرح‌های تعهد معمولاً در پروتکل رمز نگاری استفاده می‌شود. این طرح‌ها در تنظیمات کوانتومی بسیار مورد استفاده هستند. Crépeau و Kilian نشان دادند که توسط یک تعهد و کانال کوانتومی، می‌توان یک پروتکل با امنیت بی‌قید و شرط برای اجرای انتقال بدون حافظه کوانتومی ساخت.
از طرفی دیگر، Kilian نشان داد که انتقال بدون حافظه کوانتومی می‌تواند تقریباً هر نوع محاسبات توزیع شده را به روشی امن اجرا کند. این توزیع محاسبات چند طرفه امن نامیده می‌شود.
توجه داشته باشید که این مطلب اندکی غیردقیق است. نتیجه به دست آمده توسط Crépeau و Kilian مستقیماً بیانگر این موضوع نیست که با داشتن یک تعهد و یک کانال کوانتومی می‌توانیم محاسبات چند طرفه امن داشته باشیم. این امر به این دلیل است که نتیجه به دست آماده "composibility" را تضمین نمی‌کنند. به عبارت دیگر، زمانی که آن‌ها را به هم متصل کنیم، یکی از آن‌ها ممکن است امنیت خود را از دست بدهد. تحقیقات بیشتر نشان داد که چگونه می‌توان از composibility در این زمینه اطمینان حاصل پیدا کرد.
پروتکل‌های تعهد کوانتومی اولیه دارای نقص بودند.
Mayers نشان داد که تعهد کوانتومی با امنیت بدون قید و شرط غیرممکن است زیرا یک حمله‌کننده با ابزار محاسباتی نا محدود می‌تواند هر پروتکل تعهد کوانتومی را بشکند.
با این وجود، نتیجه به دست آمده توسط مایرز احتمال ساخت پروتکل تعهد کوانتومی را با فرضیاتی ضعیفتر از فرضیات مورد نیاز برای پروتکل‌های تعهد که از ارتباطت کوانتومی استفاده نمی‌کنند غیرممکن نمی‌سازد. مدل ذخیره‌سازی محدود کوانتومی ارائه شده در پایین، نمونه‌ای از یک شرط است که در آن ارتباط کوانتومی می‌تواند برای ساخت پروتکل‌های تعهد استفاده شوند.
مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت

یکی از راه‌های ساخت تعهد کوانتومی با امنیت بی‌قید و شرط و پروتکل‌های انتقال بدون حافظه کوانتومی استفاده از مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتمی همراه با پارازیت (BQSM) است. در این مدل فرض می‌کنیم مقدار اطلاعات کوانتومی که دشمن می‌تواند ذخیره کند، مقدار ثابت و مشخص Qاست. هر چند ما هیچ محدودیتی برای مقدار اطلاعاتی که دشمن می‌تواند در حالت کلاسیک (غیر کوانتومی) ذخیره می‌کند نداریم. در مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتمی همراه با پارازیت می‌توان پروتکل‌های تعهد و انتقال بدون حافظه کوانتومی ساخت. اساس این ایده چنین است: طرفین پروتکل بیشتراز Q کیوبیت رد و بدل می‌کنند. از آن جایی که حتی یک طرف متقلب نمی‌تواند تمام این اطلاعات را ذخیره کند (زیرا حافظه کوانتومی دشمن حداکثر Q کیوبیت است)، قسمت اعظمی از اطلاعات باید اندازه‌گیری یا حذف شود. اجبار طرفین متقلب به اندازه‌گیری قسمت اعظمی از اطلاعات، غیرممکن بودن این عمل طبق نظریه Mayers را رد می‌کند. حال تعهد و پروتکل‌های انتقال بدون حافظه کوانتومی می‌توانند اجرا شوند. در پروتکل‌های مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت مطرح شده توسط Damgard, Fehr, Salvail و Schaffnerفرض می‌شود که طرفین راستگو هیچ اطلاعات کوانتومی را ذخیره نمی‌کنند. در این پروتکل از تکنیک‌های مشابه در توزیع کلید کوانتومی استفاده می‌کنیم. بنابرین این پروتکل‌ها حداقل در تئوری با اصول فناوری امروزه در نظر گرفته می‌شود. پیچیدگی ارتباطی یک مقدار ثابت بزرگتر از Q می‌باشد.
از فواید مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت واقع بینانه بودن این فرض که حافظه کوانتومی دشمن محدود است را می‌توان نام برد. با تکنولوژی امروز ذخیره کردن حتی یک کیوبیت در زمانی به اندازه کافی طولانی نیز مشکل است. (معنی زمان به اندازه کافی طولانی به جزئیات پروتکل بستگی دارد. با معرفی یک مکث مصنوعی در پروتکل، مقدار زمانی که دشمن نیاز دارد تا اطلاعات کوانتومی را ذخیره کند می‌تواند طولانی در نظر گرفته شود)
یک نمونه گسترده‌تر از مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت مدل ذخیره‌سازی همراه با پارازیت مطرح شده توسط Wehner, Schaffner و Terhal می‌باشد.
در این مدل به جای در نظر گرفتن یک کران بالا برای اندازه حافظه کوانتومی دشمن، دشمن می‌تواند از ابزار ذخیره‌سازی کوانتومی ناقص با اندازه دلخواه استفاده کند. سطح نقص به وسیله کانال‌های کوانتومی مختلل مدل‌سازی می‌شود. با داشتن سطح اختلال لازم، اصول اولیه مانند مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت به دست می‌آید. همین‌طور مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت یک حالت خاص از مدل ذخیره‌سازی همراه با پارازیت را تشکیل می‌دهد.
در تنظیمات کلاسیک، اگر یک محدوده برای مقدار اطلاعاتی که دشمن می‌تواند ذخیره کند در نظر بگیریم، نتایجی مشابه به دست می‌آید. اما در این مدل طرفین راستگو نیز باید از مقدار زیادی حافظه استفاده کنند (ریشه دوم محدوده حافظه استفاده شده توسط دشمن). به همین دلیل این پروتکل‌ها برای حافظ‌های واقعیی عملی نیستند. در نظر داشته باشید که با فناوری امروزه، دشمن می‌تواند با هزینه‌ای ناچیز مقدار زیادی اطلاعات کلاسیک را روی دیسک ذخیره کند.
رمزنگاری کوانتومی بر پایه موقعیت

استفاده از موقعیت جغرافیایی یک طرف و credential از اهداف رمز نگاری کوانتومی وابسته به مکان است. برای مثل، یک شخص می‌خواهد یک پیغام را به شخص دیگری در یک موقعیت مشخص برساند و اطمینان داشته باشد که تنها در صورتی گیرنده می‌تواند پیغام را بخواند که در آن مکان مشخص قرار داشته باشد. در عملیات تأیید موقعیت، آلیس می‌خواهد تصدیق دهنده‌های راستگو را قانع کند که در مکان مورد نظر قرار گرفته‌است.Chandran نشان داد که تأیید موقعیت با استفاده از پروتکل‌های کلاسیک در مقابل دشمنان غیرممکن است زیرا دشمنان می‌توانند تمام مکان‌ها بجز مکان ادعا شده را کنترل کنند. اگر دشمنان محدودیت‌های مختلفی داشته باشند، اجرای طرح‌هایی ممکن می‌شود.
طرح‌های اولی کوانتومی بر پایه موقعیت تحت اسم quantum tagging توسط Kent در سال ۲۰۰۲ بررسی شدند. حق ثبت اختراع در سال ۲۰۰۶ اعطا شد اما نتایج آن در مجلات علمی تا سال ۲۰۱۰ چاپ نشدند. بعد از اینکه پروتکل‌های کوانتومی دیگری برای تأیید موقعیت در سال ۲۰۱۰ پیشنهاد شد، Buhraman et al یک نتیجه کلی مبتنی بر غیرممکن این طرح‌ها را نشان داد: با استفاده از مقدار بسیار زیادی در هم تنیدگی کوانتومی، دشمنان تبانی گر همیشه می‌توانند طوری به تصدیق دهندگانشان بدهند که گویی در مکان مشخص شده قرار دارند. این نتیجه مانع احتمال طرح‌های قابل استفاده در مدل ذخیره‌ساز محدود کوانتومی همراه با پارازیت نمی‌شود.
رمزنگاری پست-کوانتومی

رایانه‌های کوانتومی می‌توانند به یک واقعیت فنی تبدیل شوند. بنابرین آموختن طرح‌های رمز نگاری در برابر دشمنان با دست رسی به کامپیوترهای کوانتومی ضروری است. به مطالعه این طرح‌ها معمولاً رمز نگاری پست-کوانتومی گفته می‌شود. نیاز به رمز نگاری پست-کوانتومی از آنجا پدید می‌آید که بسیاری از رمز گذاری‌های معروف و طرح‌های امضا می‌توانند توسط الگوریتم تجزیه Shor و محاسبه لگاریتم‌های گسسته روی یک کامپیوتر کوانتومی شکسته شوند. مثل‌هایی از این تدابیر که با دانش امروزی در مقابل دشمنان با ابزارهای کوانتومی محفوظند عبارتند از: McEliece و تدابیر lattice-based.
پژوهش‌هایی دربارهٔ چگونگی تغییر تکنیک‌های رمز نگاری موجود برای مقابل دشمنان با ابزارهای کوانتومی وجود دارد. برای مثل، زمانی که سیستم‌های اثبات دانایی صفر را که در برابر دشمنان با ابزارهای کوانتومی توسعه می‌دهیم، از تکنیک‌های جدید باید استفاده شود. در تنظیمات کلاسیک، بررسی سیستم‌های اثبات دانایی صفر معمولاً شامل rewinding می‌باشد. در این تنظیمات کپی کردن حالت‌های داخلی دشمن ضروری است. در تنظیمات کوانتومی، کپی کردن یک حالت همیشه امکان‌پذیر نیست بنابرین باید از انواع گوناگون تکنیک rewinding استفاده شود.
اولین پروتکل رمزنگاری کوانتومی

اولین پروتکل رمزنگاری کوانتومی (BB84) BB84 نخستین طرح مورد مطالعه و عملی در رمز نگاری کوانتومی بود. این پروتکل توسط Charles Bennet و Gilles Brassard طراحی شد و در سال ۱۹۸۴ در مقاله آنها شرح داده شد.
این طرح از انتقال تک فوتون‌های قطبیده شده (به عنوان حالت‌های کوانتومی) استفاده می‌کند. فوتون‌ها می‌توانند به چهار جهت قطبی شوند که این چهار جهت در دو گروه پایه غیر متعامد دسته‌بندی می‌شوند. (هر فوتون شامل یک بیت اطلاعات است)
این دوپایه عموماً به این صورت هستند:
پایه   \bigoplus برای قطبش °۰ و °۹۰ در نظر گرفته می‌شود. این پایه‌ها را به صورت  |0\rangle و  |1\rangle  نمایش می‌دهیم. پس به‌طور خلاصه داریم:  \bigoplus =\{|0\rangle ,|1\rangle \}. این بدان معناست که فوتونی که در این پایه قطبیده شده در زاویه °۰ به معنای کد ۰ است و در زاویه °۹۰ به معنای کد ۱.
پایه   \bigotimes   برای قطبش °۱۳۵و °۴۵ در نظر گرفته می‌شود. این پایه‌ها را به‌صورت  |+\rangle ,|-\rangle نمایش می‌دهیم که در آن:
\mid +\rangle = {\sqrt {2}}/( |0\rangle +|1\rangle )
\mid -\rangle = {\sqrt {2}}/( |1\rangle -|0\rangle )
و داریم:  { \mid +\rangle , \mid -\rangle }= \bigotimes
که این به این معناست که فوتونی که در این پایه قطبیده شده، در زاویه °۴۵ به معنای کد ۰ و در زاویه °۱۳۵ بمعنای کد ۱ است.
اولین پروتکل رمزنگاری کوانتومی > نحوه کار پروتکل

فرض کنیم دو شخص باب و آلیس دو طرف ارتباط هستند و آلیس قرار است پیامی را برای باب بفرستد. آلیس باید انتخاب کند که چه بیتی را با استفاده از چه قطبشگری برای باب ارسال کند. اگر او همیشه مثلاً برای ۱ از قطبش عمودی و برای ۰ از قطبش افقی استفاده کند، به زودی هر کسی غیر از باب و آلیس نحوهٔ ارسال او را می‌فهمد. (می‌دانیم که چه باب و چه هر کس دیگری بخواهد بیت ارسالی توسط آلیس را بخواند باید از قطبشگر استفاده کند. پس در این صورت برای خواندن بیت‌ها قطبشگر خود را افقی بگیرد و طبق قرارداد آلیس اگر صفحه خاموش شد یعنی آلیس فوتون با قطبش عمودی فرستاده‌است. پس ۱و در غیر این صورت ۰ را ثبت می‌کند) پس به راحتی می‌تواند بیت‌های ارسالی توسط آلیس را دریافت کرده و همان‌ها را برای باب ارسال کند به گونه‌ای که آنها متوجه وجود نفر سوم نشوند. پس کاری که آلیس انجام می‌دهد این است که به‌طور تصادفی انتخاب می‌کند که ۰ بفرستد یا ۱ و از پایه  \bigotimes  استفاده کند یا  \bigoplus . چون آلیس به‌طور تصادفی این فوتون‌های قطبیده را ارسال می‌کند پس باب نمی‌داند که قطبشگر آلیس چه بوده‌است. پس او هم برای دریافت فوتون‌های ارسالی به‌طور تصادفی قطبشگر انتخاب می‌کند. پس از ارسال همه بیت‌ها، آنها از طریق یک کانال کلاسیک (مثلا تلفن) به هم می‌گویند که از چه قطبشگری برای کدام ارسال استفاده کرده‌اند. چون شرایط هر دو قطبشگر برابر است، پس به‌طور متوسط ۵۰٪ مواقع آلیس و باب قطبشگر یکسان و در۵۰٪ مواقع قطبشگر متفاوت داشته‌اند. پس هر دوی آنها داده‌های ثبت شده مربوط به قطبشگرهای متفاوت را دور می‌ریزند. برای مثال اگر در ابتدا آلیس ۴n بیت ارسال کرده باشد، پس از حذف آن داده‌ها کلید آنها ۲n بیت خواهد داشت. به این بیت‌ها کلید خام می‌گوییم. حال تمام بیت‌های ثبت شده توسط باب و آلیس یکسان است مگر اینکه یک نفر در حال استراق سمع باشد (که او را «ایو» می‌نامیم)، یا اینکه کانال نویز داشته باشد. ما کانال بدون نویز را بررسی می‌کنیم.
برای تشخیص وجود ایو در مسیر ارتباط، آلیس n بیت را از ۲n بیتی که در دست دارد انتخاب می‌کند و از طریق یک کانال کلاسیک برای باب می‌فرستد. سپس باب آنها را با اطلاعاتی که خودش ثبت کرده‌است مقایسه می‌کند. چون کانال بدون نویز است پس هر تفاوتی در اطلاعات نشان دهندهٔ وجود ایو است. باب بعد از تشخیص وجود ایو تعداد بیت‌های متفاوت در آن n بیت را می‌شمرد و تعداد آن را به آلیس هم اعلام می‌کند. اگر این تعداد یک مقدار قابل قبولی باشد (از یک مقدار مشخص کمتر باشد)، n بیت آشکارشده دور ریخته می‌شود و n بیت باقی مانده به عنوان کلید مخفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین اگر از مقدار مشخصی بیشتر باشد، عملیات متوقف شده و دوباره از اول انجام می‌گردد. چرا که اگر در بیت‌های آشکارشده مقدار زیادی تفاوت وجود داشته باشد، پس می‌توان نتیجه گرفت در بیت‌های باقی‌مانده هم همین تعداد بیت متفاوت وجود دارد پس اطلاعاتی که باب از کلید خواهد داشت، کمتر از میزان قابل قبول خواهد بود. اگر کلید تأیید شود، در مرحله بعد آلیس و باب برای اصلاح خطاها و کاهش اطلاعات ایو از کلید، از الگوریتمی کلاسیک استفاده می‌کنند. که این فرایند، تقویت حریم خصوصی نامیده می‌شود.
اولین پروتکل رمزنگاری کوانتومی > نحوه کار پروتکل > اصلاح خطاها

آلیس می‌تواند از ساده‌ترین پروتکل اصلاح خطاها (error correction) استفاده کند. به‌طوری که به‌صورت رندوم یک جفت بیت را انتخاب می‌کند و مقدار XOR آن‌ها را اعلام می‌کند (عملگر XOR، دو الگوی بیتی با طول یکسان دریافت کرده و یک عملیات بر روی بیت‌های متناظر انجام می‌دهد. نتیجه وقتی ۱ است که اگر فقط اولین بیت یا فقط دومین بیت ۱ باشد. اما اگر هر دو بیت ۰ یا هر دو بیت ۱ باشند، نتیجه ۱ است). اگر باب برای بیت‌های متناظر مقدار XOR یکسانی با آلیس داشت، برای آلیس «قبول» و اگر غیر از این بود، «رد» را ارسال می‌کند. در حالت اول آلیس و باب بیت اول از جفت بیت‌ها را نگه می‌دارند و بیت دوم را حذف می‌کنند. در حالت دوم هر دو بیت را حذف می‌کنند. البته در واقع الگوریتمهای پیچیده‌تر و کارآمدتری استفاده می‌شوند.
اولین پروتکل رمزنگاری کوانتومی > نحوه کار پروتکل > اصلاح خطاها > کاهش اطلاعات ایو

پس از اصلاح خطاها، آلیس و باب باید میزان اطلاعات ایو را با استفاده از یک پروتکل کاهش دهند. این کار می‌تواند به این صورت انجام شود که مانند قبل آلیس یک جفت بیت تصادفی انتخاب و مقدار XOR آن را محاسبه می‌کند. اما این بار مقدار XOR آنها را اعلام نمی‌کند بلکه می‌گوید کدام بیت‌ها را انتخاب کرده‌است (برای مثال بیت شماره ۱۱۵ و ۱۴۷). سپس آلیس و باب بیت‌های انتخاب شده را با مقدار XOR آنها جابجا می‌کنند. در این صورت اطلاعات ایو از کلید کم خواهد شد.
نمودار جریان

نمونه ای از نمودار جریان یک سیستم رانش زیردریایی هسته ای.
نمودار جریان نموداری است که یک جریان یا مجموعه ای از روابط پویا در یک سیستم را نشان می دهد. اصطلاح نمودار جریان همچنین به عنوان مترادف برای نمودار جریان ،  و گاهی اوقات به عنوان همتای نمودار جریان استفاده می شود.
نمودارهای جریان برای ساختار و نظم دادن به یک سیستم پیچیده یا برای آشکار ساختن ساختار زیربنایی عناصر و تعامل آنها استفاده می شود.
نمای کلی

اصطلاح نمودار جریان در تئوری و عمل به معانی مختلفی به کار می رود. معمولاً نمودار جریان و نمودار جریان به روشی قابل تعویض در معنای نمایش یک فرآیند استفاده می شوند. به عنوان مثال ، گرافیک اطلاعات: یک مرجع مصور جامع توسط هریس (1999) دو تعریف جداگانه ارائه می دهد:
در تعریف دوم معنا محدود به نمایش مسیر یا جریان فیزیکی است. نمونه ای از چنین نموداری، تصویر جریان ها در یک سیستم رانش زیردریایی هسته ای است که جریان های مختلف را به عقب و جلو در سیستم نشان می دهد. نمایش چنین سیستمی را می توان با یک یا چند فلوچارت تکمیل کرد که توالی یکی از جریان ها را در یک جهت یا هر یک از جریان های کنترلی برای مدیریت سیستم را نشان می دهد.
حرکت فیزیکی اجسام از یک مکان به مکان دیگر را می توان در ترکیبی از نقشه ها و فلوچارت یا نمودار سانکی مشاهده کرد که به آنها نقشه جریان می گویند. نقشه‌های جریان می‌توانند روی نقشه نشان دهند که چه چیزی جریان می‌یابد، حرکت می‌کند یا مهاجرت می‌کند، در کدام جهت، و در چه مقداری و غیره
انواع خاصی از نمودارهای جریان

در تئوری و عمل، انواع خاصی از نمودارها را نوعی نمودار جریان نیز می نامند، مانند:
نمودار آبرفتی ، تغییرات ساختاری قابل توجه در شبکه ها را برجسته و خلاصه می کند
گردش دایره ای درآمد
نمودار جریان کنترل ، نموداری برای توصیف جریان کنترل فرآیند، فرآیند یا برنامه تجاری
نمودار جریان تجمعی ، ابزاری که در تئوری صف استفاده می شود
نمودار بلوک جریان عملکردی ، در مهندسی سیستم ها
نمودار جریان داده ، یک نمایش گرافیکی از جریان داده از طریق یک سیستم اطلاعاتی
نمودار دینامیک سهام و جریان
نمودار جریان اطلاعات ، تصویری از جریان اطلاعات در سراسر یک سازمان
نمودار جریان فرآیند ، در عملیات، یک نمایش گرافیکی از یک فرآیند
نمودار جریان محصول (PFD)، یک نمایش گرافیکی از ترتیبی است که توسط آن دنباله ای از محصولات بر اساس اصول برنامه ریزی مبتنی بر محصول ایجاد می شود.
شکلی از نماد رپ که به نام "نمودار جریان" شناخته می شود.
نمودار سانکی ، که در آن عرض خط نشان دهنده بزرگی است
نمودار جریان سیگنال ، در ریاضیات، ابزاری گرافیکی برای نشان دادن روابط بین متغیرهای مجموعه ای از روابط جبری خطی.
نمودار حالت ، نمایشی از یک ماشین حالت محدود
مراجع

1-Robert L. Harris. Information Graphics: A Comprehensive Illustrated Reference. 2000. p. 153-155
2-
Harris. (1999, p. 156)
3-Urs B. Meyer et al. Process Oriented Analysis: Design and Optimization of Industrial Production Systems. 2006. p. 38.
4-Harris. (1999, p. 153)
5-Harris. (1999, p. 157)
نمودار سانکی از هزینه های مصرف کننده ایالات متحده در سال 2012
نماد خدماتی

نماد خدماتی، نشان خدماتی یا علامت خدماتی (به انگلیسی: Service Mark) گونه‌ای از نماد بازرگانی است، که برای تشخیص خدماتی که شخص یا بنگاه خاص، ارائه می‌دهد، به کار می‌رود. پس از ثبت رسمی یک علامت خدماتی، نشان تجاری ثبت‌شده بشمار می‌آید.
دیوان بلخ

«دیوانِ بلخ» حکایتِ شفاهیِ کهنی در ایران است که ضبطِ مکتوب هم دارد. مضمونِ اصلیِ این داستان در ادب فارسی نشان دادنِ فسادِ اجتماعی است که در او گمراهی قاعده و درستکاری استثنا و محکوم است. صورت‌هایی از این حکایت در کتاب‌های فضل‌الله مهتدی صبحی و دیگرانی بارها نقل شده. نامدارترین اقتباسش نمایشنامهٔ دیوان بلخِ بهرام بیضایی بوده است.
پیوند به بیرن

داستانِ «دیوانِ بلخ» در ایران اینترنشنال در یوتیوب
باستان‌سوسکان

| باستان‌سوسکان | باستان‌سوسکان |
| --- | --- |
باستان‌سوسکان، Archostemata: باستان‌سوسکان، Archostemata
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
بالاشاخه:: پوست‌اندازان
شاخه:: بندپایان
زیرشاخه:: شش‌پایان
رده:: حشره
زیررده:: بال‌داران
بالاراسته:: درون‌بال‌داران
راسته:: قاب‌بالان
باستان‌سوسکان (نام علمی: Archostemata) نام یک زیرراسته از راسته قاب‌بالان است.
توانیر

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: مهندسی
بنا نهاده: ۱۳۴۲
دفتر مرکزی: تهران، ایران
محدودهٔ فعالیت: ایران
مدیر عامل اجرایی: مصطفی رجبی مشهدی
رئیس هیئت مدیره: مصطفی رجبی مشهدی
خدمات: خدمات مهندسی تولید، انتقال و توزیع برق
مالک: شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس
وبگاه: tavanir.org.ir
شرکت مادرتخصصی مدیریت تولید، انتقال و توزیع نیروی برق ایران (توانیر) شرکتی زیرمجموعهٔ وزارت نیروی ایران است که مسئولیت «توسعهٔ تأسیسات تولید، انتقال و عمده‌فروشی برق» را در این کشور برعهده دارد. از دی ماه سال ۱۴۰۲ مصطفی رجبی مشهدی مدیرعامل شرکت توانیر است.
۶۰ درصد از سهام و مالکیت شرکت های مختلف این مجموعه متعلق به شرکت مهندسی مشاور مهاب قدس است.
تاریخچه

توسعهٔ سریع صنعت برق در ایران فکر ایجاد وزارت‌خانه‌ای برای تأمین آب و برق موردنیاز کشور را ایجاد کرد و برهمین‌اساس در ۲۲ اسفند ۱۳۴۲ «وزارت آب و برق» تأسیس شد. در تیرماه ۱۳۴۴ قانون توسعهٔ مؤسسات برق غیردولتی به تصویب مجلس شورای ملی و مجلس سنا (مجلسِینِ وقت) رسید. همین‌طور، براساس مادهٔ ۲ قانون سازمان برق ایران، در سال ۱۳۴۶ به وزارت آب و برق اجازه داده شد تا کشور را از نظر تأمین برق بدون الزام به پیروی از تقسیمات کشوری به مناطقی تقسیم و به‌تدریج نسبت به تأسیس شرکت‌های برقِ منطقه‌ای اقدام کند.
در سال ۱۳۴۸ نیز شرکت توانیر با مسئولیت توسعهٔ تأسیسات تولید، انتقال و عمده‌فروشی برق تشکیل شد.
در ۲۸ بهمن ۱۳۵۳، با محول‌کردن برنامه‌ریزی جامع و هماهنگ کردن فعالیت انرژی در سطح کشور به وزارت آب و برق، این وزارت به وزارت نیرو تغییرنام یافت و در همان سال و سال بعد، تغییراتی در اساسنامهٔ «شرکت توانیر» ایجاد شد. پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) و با شرایط جدیدی که در صنعت برق از نظر کیفی و کمّی ایجاد شد، مسئلهٔ تغییرات در ساختار صنعت برق اهمیت ویژه‌ای یافت و سرانجام «شرکت توانیر» در مهرماه سال ۱۳۷۴ به «سازمان مدیریت تولید و انتقال نیروی برق ایران (توانیر)» تبدیل و وظایف و مأموریت‌های معاونت امور برقِ وزارت نیرو به این سازمان محول و پست مدیرعامل این سازمان به معاونت امور برق داده شد.
بالاخره در جلسهٔ مورخ ۲۷ آذر سال ۱۳۸۱ هیئت وزیران، بنا به پیشنهاد وزارت نیرو و تأیید سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و وزارت امور اقتصادی و دارایی، در ساختار شرکت توانیر تغییراتی ایجاد و اساسنامهٔ آن به نام شرکت مادر تخصصی مدیریت تولید، انتقال و توزیع نیروی برق ایران (توانیر) به تصویب رسید.
شرکت‌های زیر مجموعه توانیر شامل ۱۶ شرکت برق منطقه‌ای و ۳۹ شرکت توزیع برق هستند.
شرکت‌های زیرمجموعه > شرکت‌های برق منطقه‌ای

شرکت برق منطقه‌ای آذربایجان
شرکت برق منطقه‌ای اصفهان
شرکت برق منطقه‌ای باختر
شرکت برق منطقه‌ای تهران
شرکت برق منطقه‌ای خراسان
شرکت برق منطقه‌ای خوزستان
شرکت برق منطقه‌ای زنجان
شرکت برق منطقه‌ای سمنان
شرکت برق منطقه‌ای سیستان و بلوچستان
شرکت برق منطقه‌ای غرب
شرکت برق منطقه‌ای فارس
شرکت برق منطقه‌ای کرمان
شرکت برق منطقه‌ای گیلان
شرکت برق منطقه‌ای مازندران
شرکت برق منطقه‌ای هرمزگان
شرکت برق منطقه‌ای یزد
شرکت‌های زیرمجموعه > شرکت‌های توزیع نیروی برق

توزیع نیروی برق تهران بزرگ
توزیع نیروی برق آذربایجان غربی
توزیع نیروی برق آذربایجان شرقی
توزیع نیروی برق استان اصفهان
توزیع نیروی برق استان اردبیل
توزیع نیروی برق استان ایلام
توزیع نیروی برق استان البرز
توزیع نیروی برق استان چهارمحال و بختیاری
توزیع نیروی برق استان بوشهر
توزیع نیروی برق استان خراسان رضوی
توزیع نیروی برق خراسان جنوبی
توزیع نیروی برق استان خوزستان
توزیع نیروی برق استان خراسان شمالی
توزیع نیروی برق استان سمنان
توزیع نیروی برق استان زنجان
توزیع نیروی برق استان فارس
توزیع نیروی برق استان سیستان و بلوچستان
توزیع نیروی برق استان قم
توزیع نیروی برق استان قزوین
توزیع نیروی برق استان کرمانشاه
توزیع نیروی برق استان کردستان
توزیع نیروی برق استان گلستان
توزیع نیروی برق استان کهگیلویه و بویر احمد
توزیع نیروی برق استان لرستان
توزیع نیروی برق استان گیلان
توزیع نیروی برق استان مرکزی
توزیع نیروی برق استان مازندران
توزیع نیروی برق استان همدان
توزیع نیروی برق استان هرمزگان
توزیع نیروی برق استان یزد
توزیع نیروی شمال استان کرمان
توزیع نیروی برق جنوب استان کرمان
توزیع نیروی برق اهواز
توزیع نیروی شهرستان اصفهان
توزیع نیروی برق شیراز
توزیع نیروی برق تبریز
توزیع نیروی غرب مازندران
توزیع نیروی شهرستان مشهد
توزیع نیروی استان تهران
شرکت‌های زیرمجموعه > شرکت مدیریت شبکه برق ایران

سازمان توسعه برق ایران
سازمان انرژیهای نو ایران (سانا)
سازمان بهره‌وری انرژی ایران (سابا)
مدیریت پروژه‌های نیروگاهی ایران (مپنا)
توسعه صنایع نیروگاهی ایران
برخی مدیران سابق

محمد احمدیان
محمد بهزاد
همایون حائری
محمدحسن متولی‌زاده
آرش کردی
شرکت‌های منطقه ای برق ایران و قلمرو آنها
موسیقی کیهانی

۲۰۲۱ آلبوم استودیوییاز کلدپلی
موسیقی کیهانی (به انگلیسی: Music of the Spheres) نهمین آلبوم استودیویی گروه راک بریتانیایی کلدپلی است که در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۱، توسط پارلفون در بریتانیا و آتلانتیک رکوردز در ایالات متحده منتشر شد. در این آلبوم، سلنا گومز، وی آر کینگ، جیکوب کولیر و گروه بی‌تی‌اس حضور دارند.
گالاپاگوس (فیلم ۱۹۵۵)

| گالاپاگوس | گالاپاگوس |
| --- | --- |
کارگردان: تور هایردال
تهیه‌کننده: پر هوست
نویسنده: تور هایردال پر هوست
موسیقی: سونه ولادیمیر
فیلم‌بردار: تور هایردال
تدوین‌گر: پر هوست
تاریخ‌های انتشار:  ۱۴ فوریه ۱۹۵۵ (۱۹۵۵-02-۱۴)  
مدت زمان: ۷۸ دقیقه
کشور: نروژ
زبان: نروژی 
گالاپاگوس (انگلیسی: Galapagos) یک فیلم مستند طبیعی ساخته شده توسط گردشگر تور هایردال است که در آن گیاهان و جانوران مجمع‌الجزایر گالاپاگوس را نشان می‌دهد.
حشرات خزه‌نشین

| حشرات خزه‌نشین | حشرات خزه‌نشین |
| --- | --- |
حشرات خزه‌نشین، Peloridiidae: حشرات خزه‌نشین، Peloridiidae
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: بندپایان
رده:: حشرات
راسته:: نیم‌بالان
تیره:: Peloridiidae
حشرات خزه‌نشین (نام علمی: Peloridiidae) نام یک تیره از راسته نیم‌بالان است.
گونتر هیرشمان

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۸ دسامبر ۱۹۳۵ ‏(۸۸ سال)
زادگاه:  آلمان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Eintracht Burg
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۵۵–۱۹۶۹ |  ۱. FC Magdeburg |  ۳۳۰ |  (113) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۱ |  تیم ملی فوتبال آلمان شرقی |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
گونتر هیرشمان (به آلمانی: Günter Hirschmann) بازیکن فوتبال و هافبک اهل آلمان شرقی بود که از سال ۱۹۶۱ میلادی عضو تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بوده‌است. وی در ۱ بازی ملی حضور داشته و در بازی‌های ملی‌اش گلی به ثمر نرساند. گونتر هیرشمان آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۶۱ میلادی انجام داد.
رینبو اس.پی.ای.

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت تولید تلویزیون
بنا نهاده: ۱۹۹۵؛ ۲۹ سال پیش (۱۹۹۵-خطا: زمان نامعتبر}})
بنیانگذاران: ایجینو استرافی
دفتر مرکزی: لورتو مارکه ایتالیا 
افراد کلیدی: ایجینو استرافی
محصولات: سریال‌های تلویزیونی، لایو اکشن و انیمیشن
مالک: شبکه‌های ویاکام سی‌بی‌اس EMEAA]] (30%) ایجینو استرافی (70%)
شرکت‌های وابسته: Bardel Entertainment Colorado Film Tridimensional S.r.l. Rainbow CGI
وبگاه: www.rbw.it
رینبو اس.پی.ای. (به ایتالیایی: Rainbow S.p.A.) یک استودیوی تلویزیونی ایتالیایی است که تحت مالکیت مشترک ایجینو استرافی و ویاکام سی‌بی‌اس است. در چندین نمایش از جمله Winx Club و Club 57 با شرکت دیگر ویاکام سی‌بی‌اس، نیکلودئون همکاری کرده‌است. این استودیو در لورتو، مارکه مستقر است و توسط استرافی در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. رینبو اس.پی.ای. به عنوان یک استودیوی انیمیشن شروع به ارائه خدمات خلاقانه برای شرکت‌های بزرگتر کرد تا زمانی که بودجه کافی برای تولیدات اصلی را بدست آورد.
در فوریه ۲۰۱۱، شبکه بین‌المللی رسانه ویاکام ۳۰٪ از شرکت را به قیمت ۶۲ میلیون یورو (۸۳ میلیون دلار آمریکا) خریداری کرد، ۷۰٪ باقیمانده را به ایجینیو استرافی واگذار کرد. شبکه‌های نیکلودئون و ویاکام نمایش‌های رینبو اس.پی.ای. را در سراسر جهان پخش می‌کنند، و رینبو اس.پی.ای. به عنوان عامل صدور مجوز برای نمایش‌های نیکلودئون در ایتالیا عمل می‌کند. استودیوهای آمریکایی نیکلودئون همچنین با رینبو در چندین تولید همکاری کرده‌اند، از جمله Winx Club , the pilot , My American Friend و Club 57 در سال 2019.
در سال ۲۰۱۵، رینبو اس.پی.ای. استودیوی انیمیشن باردل انترتینمنت را خریداری کرد. در سال ۲۰۱۷، رینبو اکثریت سهام Iven Spa را به دست آورد، مالک شرکت تولیدکننده Colorado Film.
در آوریل ۲۰۱۸، استرافی و ویاکام این شرکت را در بورس سهام ایتالیا وارد کردند. این لیست سالها مورد بررسی قرار گرفت که در بورس سهام کدام کشور (ایالات متحده یا ایتالیا) وارد شود. به گفته استرافی، این «معضلی واقعی» بود زیرا ویاکام قبلاً در بورس اوراق بهادار آمریکا ثبت شده بود اما رینبو در کشورهای اروپایی بهترین عملکرد را داشت. استرافی و ویاکام به دلیل نبود شرایط مناسب بازار، رینبو را در ماه مه ۲۰۱۸ از بازار سهام خارج کردند.