stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سودان
ارتباطات

در سودان بیش از پانصد هزار شماره تلفن ثابت و میلیون‌ها شماره تلفن همراه وجود دارد. مردم این جمهوری امواج ۱۲ ایستگاه رادیویی (AM)، یک ایستگاه رادیویی (FM) و یک ایستگاه رادیویی با طول موج کوتاه را دریافت می‌کنند و برنامه‌های تلویزیون سودان از راه ۳ شبکه دولتی در سراسر کشور پخش می‌شود.
از نظر ویژگی ترابری و راه‌های رفت‌وآمد نیز نزدیک به ۵۳۱۱ کیلومتر راه‌آهن، ۱۱ هزار و ۹۰۰ کیلومتر جاده اصلی و فرعی، ۵۳۱۰ کیلومتر راه آبی، ۷ بندر ماهی‌گیری و بازرگانی، ۶۱ فرودگاه بزرگ و کوچک در سودان وجود دارد که تنها یک فرودگاه از آن‌ها توانایی پذیرش هواپیماهای پهن پیکر را داراست.
مهم‌ترین بندر این کشور پورت سودان است.
سیاست > کودتا و استعفای عمر البشیر

پس از آن‌که ارتش سودان در تاریخ ۱۱ آوریل ۲۰۱۹ (با توافق پشت پرده) کنترل کشور را به دست گرفت، عمر البشیر، به ظاهر، از سوی ارتش مجبور به استعفا و دستگیر شد. عواد ابن عوف، وزیر دفاع سودان گفت: عمر البشیر دستگیر شده و هم‌اکنون در یک محل امن حفاظت می‌شود. وی اعلام کرد از ساعت ۲۲ تا ۵ صبح حکومت نظامی است و حریم هوایی سودان نیز ۲۴ ساعت و تمام مرزها تا اطلاع ثانوی بسته خواهد بود.
سیاست > ائتلاف ارتش و مخالفان پس از کودتا

در ۱۴ مه ۲۰۱۹ شورای نظامی با ائتلاف «آزادی و تغییر» تشکیل شده از غیرنظامیان مخالف و معترض بر سر انتقال قدرت به دولتی غیرنظامی و تشکیل یک دولت موقت برای سه سال به توافق رسیدند. بر پایه این توافق دو سوم کرسی‌های مجلس قانون‌گذاری به ائتلاف «آزادی و تغییر» و دیگر کرسی‌ها به احزاب و تشکل‌هایی که عضو ائتلاف نیستند خواهد رسید.
روابط خارجی > آمریکا

ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۷ تحریم‌های تجاری ۲۰ ساله علیه سودان را برداشت و مرحله دوم مذاکرات در نوامبر ۲۰۱۸ به‌منظور خارج کردن سودان از لیست کشورهای حامی تروریسم در جریان است، وزارت خارجه سودان با صدور بیانیه‌ای از شروع مذاکرات در این زمینه استقبال کرده است.
روابط خارجی > ایران

مقالهٔ اصلی: روابط ایران و سودان
در ۴ ژانویه ۲۰۱۶ سودان کلیه روابط دیپلماتیک خود را به دلیل فشارهای عربستان سعودی و امارات متحده عربی با ایران قطع کرد و روابط بین دو کشور به سردی گرایید.
روابط خارجی > عربستان و امارات

در ۲۱ آوریل ۲۰۱۹ عربستان سعودی و امارات متحده عربی اعلام کردند که برای مستحکم‌تر کردن پوند سودان، یک کمک مالی ۳ میلیارد دلاری به این کشور خواهند کرد. از این ۳ میلیارد دلار، ۲٫۵ میلیارد دلار بابت مواد غذایی، دارویی و فراورده‌های نفتی خواهد بود و نیم میلیارد باقی‌مانده به بانک مرکزی سودان داده خواهد شد.
روابط خارجی > اسرائیل

در اکتبر ۲۰۲۰ سودان با اسرائیل، پیمان صلح امضا کرد. سودان پنجمین کشور آفریقایی است که کشور اسرائیل را به رسمیت شناخته است و روابط دیپلماتیک را با اسرائیل آغاز می‌کند. با امضای این پیمان، ایالات متحده، نام این کشور را از فهرست دولت‌های پشتیبان تروریسم حذف کرد.
کتاب‌شناسی

Evason, Nina (1 July 2023). "North Sudanese Culture". SBS Cultural Atlas (Article) (به انگلیسی). SBS. Retrieved 1 July 2023. The Republic of Sudan (also known as North Sudan) is a North African country bordering seven other nations.
سردیس یک شاه نوبی.
اهرام نوبه در مرواه.
یک سرباز ارتش هخامنشی اهل سرزمین کوش، ح. ۴۸۰ پ. م. نقش برجسته در آرامگاه خشایارشا قرار دارد.
محمد احمد المهدی فرمانروای سودان.
نقشه منطقه دارفور در غرب سودان.
تقسیمات کشوری سودان پیش از جدایی سودان جنوبی
حلیمه بشیر روزنامه‌نگار اهل سودان و جرج بوش رئیس‌جمهور پیشین ایالات متحده
ایالات شمالی و مرکزی سودان
  منطقه دارفور
  منطقه شرقی سودان
  منطقه ابیه
  کردفان جنوبی و ایالات نیل آبی
ایالت‌های سودان
امتیازهای نفت و گاز در سودان - ۲۰۰۴.
هواپیمای شرکت مید ایرلاینز در سودان
عبدالفتاح البرهان رئیس‌جمهور سودان و الهام علی‌اف رئیس‌جمهور آذربایجان
بابان

برای دیگر کاربردها، بابان (ابهام‌زدایی) را ببینید.
امیرنشین‌های محلی در شمال شرق ایران و قلمرو عثمانی.
بابان سلسله‌ای از امیران محلی کُرد در ناحیه شهرزور در قلمرو عثمانی بود که تقریباً دو سده بر قسمت‌هایی از مناطق کردنشین واقع در عراق کنونی حکومتی محلی داشت و در مجادلات ایران و عثمانی به صورتی فعال شرکت داشتند. محدودهٔ بابان از سوی شرق با ایران هم‌مرز بود.
مرکز زمامداری این حکومت در ابتدا قلعه چوالان و سپس، از ۱۱۹۸ به بعد، شهر سلیمانیه بود. بنیانگذار آنان فقیه احمد دارشمانی (منسوب به دارشمان) است که در شروع سده یازدهم به سبب خدماتی که در جنگ‌های گوناگون به دولت عثمانی کرده بود در پِشدَر قدرت یافت.
حکومت موروثی خاندان بابان به تأیید باب عالی و زیرنظر والی بغداد بود و در ازای بخشودگی مالیاتی متعهد بودند که، با افراد مسلح خود، عثمانی را در جنگ‌ها یاری کنند و علیق و خواربار لازم را برای لشکریان مستقر در عراق فراهم آورند. در ایران بابان ها در کرمانشاه و کردستان زندگی می‌کنند که در عهدنامه‌های ارزروم از سلیمانیه به کرمانشاه و سنندج‌ کوچیدند.[نیازمند منبع]
نام فامیلی بازماندگان خاندان بابان در ایران پاشایانی، سلیمانی، بوبانی، بابانی و آقایانی می‌باشند.
همچنین مریم بوبانی بازیگر کردتبار از همین خاندان است.
دین بابانی ها سنی شافعی‌ و یا شیعه ۱۲ امامیست.
سرسلسله خاندان بابان

سرسلسله آنان فقیه احمد دارشمانی (منسوب به دارشمان از روستاهای پِشدَر) است که در آغاز قرن یازدهم به سبب خدماتی که در جنگ‌های مختلف به دولت عثمانی کرده بود در پیشدار قدرت یافت.
حکومت سلیمان‌بیگ

نوه فقیه احمد، سلیمان بیگ که لقب پاشایی نیز یافته بود، حوزه نفوذش را گسترش داد و به منطقه کرکوک حمله کرد و عشایر آن‌جا را مطیع خود ساخت.
سلیمان بیگ پس از چندی در ۱۱۰۶ به مناطق مرزی ایران وارد شد، ولی در جنگ با سردارِ کرد دیگر سلیمان خان، والی اردلان (بخشی از کردستان)، شکست خورد و عقب نشست.
حکومت بکربیگ

جانشین سلیمان بیگ، بَکْربیگ مناسبات خوبی با ایران داشت و با عشیره جاف، که در آن زمان از ایران مهاجرت کرده و در شهرزور سکنی گزیده بودند، رفتاری نیکو در پیش گرفت.
بکربیگ در پی بسط قدرت به کرکوک و مناطق اطراف آن حمله کرد و پس از جنگ‌هایی با پاشای کرکوک سرانجام سپاهیان والی بغداد او را شکست دادند و کشتند و والی بغداد فرد دیگری را به جای او برگماشت (۱۱۲۶)، ولی جنگ‌های عشایر جاف و باجلان و زنگنه تا مدت‌ها آن منطقه را به آشوب کشید تا آن که یکی دیگر از خاندان‌های بابان به نام خانه پاشا حکومت یافت و بر عشایر رقیب چیره شد.
حکومت خالدبیگ

در ۱۱۳۴ که حسن پاشا والی بغداد با سپاهیانش به جنگ ایران می‌آمد، خانه پاشا به همراه افراد خود به او پیوست و، بعد از آن‌که کرمانشاه را در ۱۱۳۵ فتح کرد، از سوی والی عنوان «امیرالامرا» یافت و پس از شکست و تسلیم رضاقلی خان، والی اردلان، به جای او منصوب شد و خود به سنندج، مرکز ولایت اردلان، رفت و برادرش خالدبیگ عهده‌دار امارت بابان شد.
پایان حکومت خاندان بابان در اردلان

در این ایام که با سقوط صفویه و غلبه افغان‌ها و ضعف دولت مرکزی ایران مقارن بود، دیگر بارسپاهی گران از عثمانی، که طلایه‌دار آن خانه پاشا بود، در ۱۱۳۶ به همدان حمله آورد و شهر پس از مدتی محاصره سقوط کرد.
خانه پاشا چهار سال در اردلان حاکم بود و پس از او فرزندانش بر آن‌جا حکومت می‌کردند تا آن‌که نادرشاه افشار در ۱۱۴۳ به حکومت خاندان بابان در اردلان خاتمه داد.
جنگ‌های خاندان بابان

نادرشاه به شهرزور حمله کرد و قلعه چوالان را گرفت و کسی را به نام سلیم بیگ به حکومت آن‌جا گماشت.
سرزمین خاندان بابان از قلمروِ عثمانی خارج شد و به تصرف ایران درآمد، ولی با حمله والی بغداد به بلاد بابان در ۱۱۶۷، سلیم بیگ شکست خورد و به ایران گریخت و والی بغداد یک تن را از خاندان بابان، به نام سلیمان پاشا، به حکومت آن‌جا منصوب کرد.
سلیم بیگ پس از فرار به ایران، در ۱۱۷۱ با سپاهی از عشایر ایرانی به سرزمین بابان حمله کرد و در نبردی طولانی از سپاهیان سلیمان شکست خورد.
سلیمان پاشا نیز به مناطق ایران تجاوز کرد، ولی با مقاومت سبحان وردی خان، والی اردلان، مواجه شد.
از ۱۱۷۵ بر اثر اختلاف سلیمان پاشا با والی جدید بغداد برخوردهایی میان آنان رخ داد.
سرانجام سلیمان پاشا به ایران گریخت و به کریم خان زند پناه برد.
بعدها او به حکومت اردلان و احمد پاشا به فرمانرواییِ بلادِ بابان برگزیده شد.
پس از آن‌که والی بغداد تغییر یافت، عمر پاشا والی جدید که از دوستان سلیمان پاشا بود او را از سنندج فراخواند و به حکومت بلاد بابان برگماشت، اما سلیمان پاشا پس از چندی در ۱۱۸۷ شبانه به قتل رسید.
پس از او مدت‌ها میان فرزندانش، محمد و احمد و محمود، کشمکش و جنگ بود و هریک از آنان گاه با حمایت عثمانی و گاه ایران چندی حکومت کردند و در جنگ‌های ایران و عثمانی در دوره زندیه نقش داشتند.
سپس ابراهیم پاشا نوه سلیمان به امارت بابان منصوب شد (۱۱۹۸) و از جمله کارهای او بنای شهر سلیمانیه است که در ۱۱۹۹ به انجام رسید و آن را به نام سلیمان پاشا والی بغداد سلیمانیه نامید.
در ۱۲۰۰، ابراهیم پاشا معزول شد و برادرش عثمان پاشا به حکومت رسید، ولی پس از کشف توطئه‌ای به دستور والی بغداد مسموم شد و پس از او حکومت چندی در دست ابراهیم پاشا و چندی در دست برادرزاده‌اش، عبدالرحمان پاشا، بود.
در ۱۲۱۹، عبدالرحمان پاشا به دستور والی بغداد با سپاهی عازم جنگ با قوای وهابیان شد و پس از تلفات بسیار آنان را از خاک عثمانی بیرون راند.
عبدالرحمان پاشا سپس بر والی بغداد شورید و در جنگ با او شکست خورد و به ایران گریخت و ماجرای خود را به فرهاد میرزا حاکم سنندج و فتحعلی شاه قاجار بازگفت.
ایران از عبدالرحمان پاشا حمایت کرد و او را به حکومت سنقر برگماشت.
در ۱۲۲۱، در جنگ‌های محمدعلی میرزای دولتشاه با قوای عثمانی، عبدالرحمان پاشا نیز در کنار سپاهیان ایران بود و در نبرد مریوان پیروزیهایی به دست آورد و عده‌ای از امرای عثمانی را اسیر کرد و سپس نامه‌ای به والی بغداد نوشت و از او خواست که به مقام پیشین بازگردانده شود.
والی بغداد، که وضعی ناگوار داشت، خواهش او را پذیرفت و خالدپاشا حاکم سرزمین بابان را عزل کرد و بار دیگر عبدالرحمان پاشا را به حکومت برگماشت.
درپی برخوردی دیگر با والی بغداد، عبدالرحمان باردیگر به ایران پناهنده شد و با یاری سپاهیان ایرانی مقام خود را بازیافت.
تضعیف خاندان بابان

پس از فرمانروایی منقطع عبدالرحمان پاشا (۱۲۰۴–۱۲۲۷) و مرگ او در ۱۲۲۸، امرای بابان، که هرچندگاه گرفتار کشمکش‌های خانوادگی و جنگ‌ها و آشوب‌های مرزی بودند، بیش از پیش ضعیف شدند.
در این ایام، حاکم مقتدر کرمانشاه، محمدعلی میرزا، در وقایع منطقه بابان نقشی مهم داشت.
حمایت ایرانیان از یکی از طرفین متخاصمِ امرای بابانی و احیاناً همپیمانی با والی بغداد بر ضد آنان و گاه تصرف سرزمینشان از جمله اموری بود که بارها اتفاق می‌افتاد، ولی سرانجام بانزدیکی ایران و عثمانی و توافق در تعیین مرزها، در ۱۲۳۹ و ۱۲۶۴، مداخلات و تصرفات ایران پایان یافت.
سیاست نوسازی دولت عثمانی در ۱۲۴۶ نیز محدودیت حکام بابانی را اقتضا می‌کرد.
سرانجام در پی تصمیم دولت، نجیب پاشا، والی بغداد، در ۱۲۶۷ احمد پاشا، آخرین حاکم خاندان بابانی، را عزل و امارت آنان را پس از دویست سال ملغی کرد و منطقه شهرزور طبق تقسیمات جدید اداری به دو قسمت منقسم شد.
بازماندگان خاندان بابان اکنون در شهرهای سلیمانیه و اربیل و کرکوک و بغداد و کرمانشاه و مهاباد و سنندج ساکنند و پس از تشکیل کشور عراق برخی از آنان به مناصب سیاسی رسیدند.
فهرست منابع

(۱) کلودیوس جیمس ریج، رحلة ریج فی العراق عام ۱۸۲۰، ترجمه بهاءالدین نوری، بغداد ۱۹۵۱.
(۲) محمد امین زکی، تاریخ السلیمانیة، ترجمه جمیل احمد الروزبیانی، بغداد ۱۹۵۱.
(۳) عباس عزّاوی، عشائر العراق، بغداد ۱۹۳۷–۱۹۵۶، ج ۲، ص ۹۸–۱۰۰.
(۴) محمد مردوخ، تاریخ کرد و کردستان و توابع، سنندج (۱۳۴۵ ش).
(۵) عبدالرزاق بن نجفقلی مفتون دنبلی، مآثرسلطانیه: تاریخ جنگ‌های ایران و روس، چاپ غلامحسین صدری افشار، تهران ۱۳۵۱ ش.
(۶) محمدصادق موسوی اصفهانی، تاریخ گیتی گشا، با مقدمه سعید نفیسی، تهران ۱۳۶۳ ش.
(۷) واسیلی نیکیتین، کرد و کردستان، ترجمه محمد قاضی، تهران ۱۳۶۶ ش.
گلوله نقره

| گلوله نقره | گلوله نقره |
| --- | --- |
کارگردان: دن آتاس
تهیه‌کننده: دینو دلارنتیس
نویسنده: استیون کینگ
بر پایه: رمانی از استیون کینگ
بازیگران: گری بیوسی کوری هایم اورت مک‌گیل مگان فالوز تری اوکوئین لئون راشام بیل اسمیترویچ جو رایت جیمز گامون لارنس تیرنی
راوی: توا فلدشو
موسیقی: جی چاتاوی
فیلم‌بردار: آرماندو نانوتزی
تدوین‌گر: دنیل لوونتال
توزیع‌کننده: پارامونت پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۱ اکتبر ۱۹۸۵ (۱۹۸۵-۱۰-۱۱)  
مدت زمان: ۹۵ دقیقه
کشور: آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۷ میلیون دلار
فروش گیشه: ۱۲٬۳۶۱٬۸۶۶ دلار
گلوله نقره (انگلیسی: Silver Bullet) فیلمی در ژانر ترسناک است که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.
خلاصه فیلم

شهر کوچک تاکرز میل مکانی آرام و عادی است تا اینکه شبی قتل‌ها آغاز می‌شوند. مردم شهر تصور می‌کنند قاتلی دیوانه پشت قتل‌ها است و تلاش می‌کنند او را پیدا کنند اما...
دنیس پرایس

| دنیس پرایس | دنیس پرایس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۳ ژوئن ۱۹۱۵
درگذشت: ۶ اکتبر ۱۹۷۳ (۵۸ سال) گرنزی
ملیت: بریتانیا
سال‌های فعالیت: ۱۹۳۸–۷۳
دنیس پرایس (انگلیسی: Dennis Price؛ ‏ ۲۳ ژوئن ۱۹۱۵ – ۶ اکتبر ۱۹۷۳) بازیگر اهل بریتانیا بود.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آزمایش‌های شهوانی فرانکنشتاین، یک داستان کانتربوری، میلیونر، قلب‌های مهربان و نیم‌تاج‌ها، باد سخت در جامائیکا، پیشروی سرباز، اسکار وایلد، آدم‌های خیلی مهم، پالپ، ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب، من خوبم جک، قتل بدون جرم و مسیحی جادویی اشاره کرد.
رضا حسن‌زاده (بازیکن فوتبال، زاده ۱۳۴۷)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  رضا حسن‌زاده نورایی
زادروز:  ۱ دی ۱۳۴۷ (۵۶ سال)
زادگاه:  تهران
قد:  ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  مدافع–هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۸۷–۱۹۹۳ |  استقلال تهران |   |   |
| ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |  الکویت |   |   |
| ۱۹۹۵–۲۰۰۱ |  استقلال تهران |   |   |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۲ |  پگاه گیلان |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۸۹–۱۹۹۸ |  ایران |  ۲۴ |  (۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۳۹۸–۱۳۹۹:  استقلال (امید)
۱۳۹۹:  نساجی (دستیار)
۱۳۹۹–۱۴۰۰:  شهید قندی یزد
۱۴۰۰-:  سردارزند ملایر
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رضا حسن‌زاده (متولد ۱ دی ۱۳۴۷ در تهران) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. وی سابقه حضور در تیم‌هایی چون استقلال و الکویت را در کارنامه ورزشی خود دارد. حسن زاده مدیریت  تربیت‌بدنی شهرداری تهران را نیز بر عهده داشته است.
وی یکی از اعضای استقلال تهران در دومین قهرمانی این تیم در جام باشگاه‌های آسیا ۹۱–۱۹۹۰ بود. او یکی از دو گلزن بازی برای استقلال بود. حسن زاده در کسب جام از موفق‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران است و در عرصه باشگاهی به تمام جام‌هایی که در دوران وی برگزار می‌شد دست یافت.
رضا حسن زاده تنها بازیکن ایرانی است که حضور در سه فینال جام باشگاه‌های آسیا (لیگ قهرمانان آسیا) همراه با استقلال تهران را در کارنامه ورزشی خود ثبت کرده که یک رکورد در سطح فوتبال آسیا نیز به حساب می‌آید. حسن‌زاده در سه فینال ۱۹۹۹، ۱۹۹۲ و ۱۹۹۱ جزو یازده بازیکن اصلی آبی‌پوشان بوده‌است.
افتخارات

ملی
تیم ملی فوتبال ایران
قهرمان آسیا
بازی‌های آسیایی ۱۹۹۰
باشگاهی
استقلال تهران
بین‌المللی
قهرمان آسیا جام باشگاه‌های آسیا ۹۱–۱۹۹۰
نایب قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۱
نایب قهرمان جام باشگاه‌های آسیا  ۹۹–۱۹۹۸
قهرمان جام بوردولوی هندوستان ۱۹۸۹
قهرمان جام میلز ۱۹۸۹
قهرمان جام پرزیدنت ترکمنستان ۱۹۹۸
قهرمان جام خزر ۱۳۷۶
داخلی
قهرمان لیگ فوتبال ایران  ۶۹–۱۳۶۸
قهرمان لیگ فوتبال ایران  ۷۷–۱۳۷۶
قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۷۹–۱۳۷۸
قهرمان سوپر جام تهران ۱۳۷۳
قهرمان جام باشگاه‌های تهران ۱۳۷۰
قهرمان لیگ ۳ ایران ۱۳۷۳
دوران مربیگری

وی در تاریخ ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ به عنوان سرمربی تیم امید استقلال انتخاب گردید و سپس در تاریخ ۱۳۹۸/۰۷/۲۳ به اعضای کادرفنی تیم بزرگسالان نساجی اضافه شد.
فست‌لین (۲۰۲۱)

فست‌لین (۲۰۲۱) (به انگلیسی: FastLane 2021) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای برند اسمَک‌دَون و راو تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۲۱ در فلوریدا برگزار شد. این ششمین رویداد تحت عنوان فست‌لین بود.
در مجموع با حساب مسابقه آغازین هشت مسابقه برگزار شد. در مسابقه اصلی رومن رینز در مقابل دنیل برایان برنده شد تا از کمربند یونیورسال خود دفاع کند. در دیگر مسابقات درو مکینتایر شیمس را در یک مسابقه نو هولدز بارد شکست داد. الکسا بلیس هم رندی اورتون را در یک مسابقه اینترجندر شکست داد. از دیگر اتفاق مهم در این رویداد می‌توان به بازگشت "د فیند" بری وایت پس از حدود سه ماه در مسابقه رندی اورتن و الکسا بلیس اشاره کرد.
زمینه‌سازی

فَست لِین شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو و اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
نتایج

| # | نتایج | نوع مسابقه | مدت زمان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱پ | مت ریدل (c) پیروز در مقابل مصطفی علی (با همراهی میس، رکونینگ، اسلپجک، و تی-بار) | مسابقه تک نفره برای کمربند قهرمانی ایالات متحده | ۹:۱۶ |
| ۲ | نایا جکس و شینا بیزلر (c) (با همراهی ریجینالد) پیروز در مقابل بیانکا بلر و ساشا بنکس | مسابقه تگ تیم برای کمربند تگ تیم زنان راو | ۹:۴۵ |
| ۳ | بیگ ای (c) پیروز در مقابل آپولو کروز | مسابقه تک نفره برای کمربند بین قاره ای | ۵:۴۵ |
| ۴ | براون استرومن پیروز در مقابل الایس (با همراهی جکسون رایکر) | مسابقه تک نفره | ۳:۵۰ |
| ۵ | سث رالینز پیروز در مقابل شینسکه ناکامورا | مسابقه تک نفره | ۱۲:۵۵ |
| ۶ | درو مکینتایر پیروز در مقابل شیمس | مسابقه نو هولدز بارد | ۱۹:۴۰ |
| ۷ | الکسا بلیس پیروز در مقابل رندی اورتون | مسابقه اینترجندر | ۴:۴۵ |
| ۸ | رومن رینز (c) (با همراهی پاول هیمن) پیروز در مقابل دنیل براین | مسابقه تک نفره برای کمربند یونیورسال دبلیودبلیوئی ادج به عنوان مهمان ویژه این مسابقه بود. | ۳۰:۰۴ |
 (c) – نشان‌دهنده قهرمان(هایی) است که به میدان می‌روند  پ –  نشان‌دهنده این است که مسابقه در پری–شو :  (c) – نشان‌دهنده قهرمان(هایی) است که به میدان می‌روند  پ –  نشان‌دهنده این است که مسابقه در پری–شو
موضوعات مرتبط

رسلمانیا ۳۷
رومن رینز
دنیل برایان
"د فیند" بری وایت
حماس
تاریخچه > ریشه‌ها

وقتی اسرائیل سرزمین‌های فلسطینی را در سال ۱۹۶۷ اشغال کرد، اعضای اخوان‌المسلمین نقش فعالی در مقاومت ایفا نکردند، و ترجیح دادند بر اصلاحات اجتماعی-مذهبی و احیای ارزش‌های اسلامی تمرکز کنند. این چشم‌انداز در اوایل دهه ۱۹۸۰ عوض شد، و سازمان‌های اسلامی بیشتر در سیاست فلسطین درگیر شدند. نیروی محرک این دگرگونی احمد یاسین، یک پناهنده فلسطینی اهل الجوره بود. او که از قشر فقیر برخاسته بود فلج چهاراندام بود،  و با دشواری توانست بدل به یکی از رهبران اخوان المسلمین در غزه شود. جذبه و اعتقاد راسخ او گروهی از پیروان وفادار برای او به همراه آورد، که او به عنوان یک فلج چهار اندامی به آنها برای همه چیز (از غذا دادن به او، تا حمل و نقل او به و از رخدادها، و منعکس کردن استراتژی او به عموم) متکی بود . در سال ۱۹۷۳, یاسین خیریه اجتماعی-مذهبی المجتمع الاسلامیه را در غزه به عنوان یکی از انشعابات اخوان المسلمین بنیان نهاد.
مقامات اسرائیلی در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نسبت به المجتمع الاسلامیه بی‌تفاوتی نشان دادند. آنها این نهاد را جنبشی مذهبی می‌دانستند که نسبت به فتح و سازمان آزادی‌بخش فلسطین بسیار کمتر در برابر اسرائیل ستیزه‌جو بود؛ بسیاری نیز معتقد بودند که درگیری داخلی بین سازمان‌های اسلامگرای اسلامی و سازمان آزادیبخش فلسطین منجر به تضعیف این سازمان می‌شود. بنابراین حکومت اسرائیل در ستیزه‌های بین سازمان آزادیبخش فلسطین و نیروهای اسلامگرا مداخله نمی‌کرد. مقامات اسرائیلی در این خصوص که بی‌تفاوتی حکومت (یا حتی پشتیبانی) در برابر این مناقشات تا چه حد به اوج‌گیری اسلام‌گرایی در فلسطین انجامید اختلاف نظر دارند. برخی، مانند اریه اشپیتسن استدلال کرده‌اند «حتی اگر اسرائیل سعی می‌کرد زودتر اسلامگرایان را متوقف کند، تردید دارد می‌توانست برای توقف اسلام سیاسی کار زیادی صورت دهد، این جنبش داشت در سراسر جهان مسلمان پراکنده می‌شد.» دیگران، از جمله مسئول امور مذهبی اسرائیل در غزه، اونر کوئن، معتقد بودند که بی‌تفاوتی در برابر این وضعیت سوخت اوج‌گیری اسلام‌گرایی را فراهم کرد، و اظهار کردند این پدیده «مخلوق» و ناکامی اسرائیل است. دیگران اوج‌گیری این گروه را به حامیان دولتی تروریسم، از جمله ایران منتسب می‌کنند. مقام‌های حماس تأیید کرده‌اند که حکومت ایران از این گروه حمایت مالی می‌کند و محمود الزهار که پیش‌تر وزیر خارجه حماس بود از قاسم سلیمانی میلیون‌هادلار پول نقد دریافت کرده بود.
تاریخچه > انتفاضه اول

حماس در سال ۱۹۸۷ میلادی توسط شیخ احمد یاسین، عبدالعزیز رنتیسی و محمد طه در جریان انتفاضه اول به عنوان شاخه فلسطینی اخوان‌المسلمین بنیان‌گذاری شد. حماس تاکنون، حملات راکتی نظامی پرشماری را علیه نظامیان اسرائیلی انجام داده است. آن‌ها دامنه فعالیت‌های خود را به عملیات‌های نظامی محدود نکرده‌اند و با اجرای برنامه‌های اجتماعی متعدد حضور پررنگی در زندگی مردم نوار غزه و کرانه باختری داشته‌اند. ساخت بیمارستان‌ها، مراکز آموزشی و کتابخانه‌ها به محبوبیت آنان نزد بخش مهمی از فلسطینیان منجر شده است.
تاریخچه > جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹

مقالهٔ اصلی: جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
در ۲۴ آوریل ۲۰۰۸, حماس از طریق میانجیگران مصری به اسرائیل پیشنهاد یک توقف شش‌ماهه در درگیری‌ها را در نوار غزه، و بدون لحاظ کردن کرانه باختری داد. اسرائیل این پیشنهاد را در ۲۵ آوریل ۲۰۰۸ رد کرد، و از این نگران بود که چنان توافقی حماس را در برابر رقبایش در سرزمین‌های فلسطینی، فتح، مستقر کرانه باختری، تقویت می‌کند و به حماس فرصت می‌دهد تا برای جنگ و نه صلح آماده‌سازی کند.
در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸, میانجیگران مصری اعلام کردن ختم درگیری غیررسمی بین حماس و اسرائیل مورد توافق قرار گرفته است.
وقتی توقف درگیری‌ها در ۱۹ دسامبر رسماً منقضی شد، حماس ۵۰ تا بیش از ۷۰ موشک و خمپاره در ظرف سه روز به اسرائیل پرتاب کرد، گرچه هیچ اسرائیلی ای آسیب ندید. در ۲۱ دسامبر، حماس گفت آماده است در صورتی که اسرائیل «تجاوز» خود به غزه را متوقف و گذرگاه مرزی اش را باز کند، حملات را متوقف و آتش‌بس را تجدید کند.
در ۲۷ و ۲۸ دسامبر، اسرائیل عملیات سرب گداختهرا علیه حماس شروع کرد. حسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر گفت «ما مکرراً به حماس هشدار دادیم که رد کردن آتش‌بس اسرائیل را به تجاوز علیه غزه سوق می‌دهد.»
اسرائیل در ۱۷ ژانویه ۲۰۰۹ آتش‌بس یکجانبه اعلام کرد. حماس روز بعد برای زمان دادن به اسرائیل برای خروج نیروهایش از نوار غزه آتش‌بس یک هفته‌ای اعلام کرد.
تاریخچه > جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹ > پس از جنگ غزه

حماس پس از بروز جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ از حکومت سوریه فاصله گرفت و اعضایش شروع به ترک سوریه کردند. این تعداد که زمانی به صدها مقام در تبعید فلسطینی و خویشاوندانشان می‌رسید به چند دوجین کاهش یافت. در سال ۲۰۱۲, حماس رسماً حمایت خود را از اپوزیسیون سوریه اعلام کرد. این تلویزیون دولتی سوریه را به وارد کردن یک «حمله تخریبی» به رهبری حماس واداشت. خالد مشعل گفت که حماس به خاطر عدم موافقت با حکومت سوریه «مجبور به خروج» از دمشق شده. در اواخر اکتبر، سربازان نیروی زمینی سوریه دو رهبر حماس در اردوگاه پناهندگان درعا را به ضرب گلوله کشتند. در ۵ نوامبر، ۲۰۱۲, نیروهای امنیتی دولتی سوریه همه دفترهای حماس در این کشور را بستند. در ژانویه ۲۰۲۳ دو عضو دیگر حماس در اردوگاه حسینیه مرده پیدا شدند. کنشگران گفتند این دو از سوی نیروهای امنیتی دولتی دستگیر و اعدام شده‌اند. در سال ۲۰۱۳, گزارش شد که شاخه نظامی حماس شروع به آموزش واحدهای ارتش آزاد سوریه کرده است. در سال ۲۰۱۳, پس از هفته‌ها دیپلماسی غیرمستقیم فشرده بین نمایندگان حماس، اسرائیل و تشکیلات خودگردان توافقی حاصل نشد. همچنین گفتگوهای بین فلسطینیان به جایی نرسید و در نتیجه در جریان بازدید اوباما از اسرائیل، حماس پنج حمله موشکی به اسرائیل انجام داد.
سازمان‌دهی > ساختار و رهبری

حماس یک ساختار سه جانبه متشکل از ارائه خدمات اجتماعی، آموزش مذهبی و عملیات نظامی تحت یک شورا را از سلف خود به ارث برده است. به‌طور سنتی حماس چهار کارکرد متمایز داشت: ۱- شاخه رفاه اجتماعی خیریه (دعوه)؛ ۲- یک شاخه نظامی برای تدارک اسلحه و انجام عملیات (المجاهدین الفلسطینون) ۳- یک سرویس امنیتی (جهاز امن) و ۴- یک شاخه رسانه‌ای (الاعلام) حماس هم یک رهبری داخلی درون کرانه باختری و نوار غزه و یک هم یک رهبری بیرونی دارد که بین گروه در غزه به رهبری موسی محمد ابومرزوق از تبعید ابتدا در دمشق و سپس در مصر و یک گروه کویتی (کویتیه) به رهبری خالد مشعل تقسیم شده است. گروه کویتی تبعیدیان فلسطینی از پس از این که رهبر آن مشعل با یاسر عرفات بر سر تصمیم او به همسویی با صدام حسین در تهاجم عراق به کویت دچار شکاف شد، شروع به دریافت کمک‌های مفصلی از کشورهای عربی خلیج فارس کرد و مشعل به عراق اصرار کرد که عقب‌نشینی کند. در ۶ مه ۲۰۱۷، شورای حماس اسماعیل هنیه را برای رهبری به جایگزینی مشعل برگزید. ساختار دقیق سازماندهی آن نامشخص است چرا که در حجابی از محرمانگی پوشانده شده تا فعالیت‌های عملیاتی را بپوشاند. به‌طور رسمی، حماس بال‌های خود را جدا و مستقل از هم نگه می‌دارد، اما در این شبهه وارد شده است. استدلال شده که بال‌های آن هم مجزا هستند و هم به دلایل ضرورت سیاسی داخلی و بیرونی ترکیب شده‌اند. کامل بودن اطلاعات و دیده‌بانی اسرائیل و پایگاه گسترده خبرچین‌ها ارتباطات بین بال‌های سیاسی و نظامی حماس را دشوار کرده. پس از ترور عبدالعزیز رنتیسی جهت‌گیری سیاسی بال نظامی کاهش یافت و فرماندهان میدانی خودمختاری تشخیصی گسترده‌تری کسب کردند.
شناسایی به‌عنوان سازمان تروریستی

اسرائیل، آمریکا، کانادا، بریتانیا، استرالیا، ژاپن و اتحادیه اروپا حماس را گروهی تروریستی می‌دانند. نیوزیلند و پاراگوئه فقط شاخه نظامی حماس یعنی گردان‌های عزالدین قسام را در فهرست گروه‌های تروریستی خود قرار داده‌اند. فعالیت آن‌ها از سال ۱۹۹۹ در اردن هم غیرقانونی اعلام شد. هرچند در سال ۲۰۱۲ دیداری بین خالد مشعل رئیس دفتر سیاسی حماس و ملک عبدالله اردن با وساطت ولیعهد قطر انجام شد اما باز هم دولت اردن اجازه ادامه فعالیت حماس را صادر نکرد.
در دسامبر سال ۲۰۱۴ میلادی، بنا به حکم دادگاه حقوق بشر اروپا، نام حماس که تا پیش از این در فهرست سازمان‌های تروریستی این اتحادیه قرار داشت، از این فهرست حذف شد، با این وجود تحریم‌ها علیه آن لغو نشدند. این دادگاه اعلام کرد که گنجاندن حماس در فهرست سازمان‌های تروریستی با معیارهای اروپا هم‌خوانی نداشته است و در حکم قبلی شواهد و مدارک محکمه‌پسندی ارائه نشده بوده، بلکه تصمیم‌گیری بر اساس منابعی ضعیف‌تر از جمله اطلاعات موجود در اینترنت گرفته‌شده بوده است. با این وجود این حکم برای دولت‌های عضو اتحادیه اروپا الزام‌آور نیست و کشورهایی مانند بریتانیا و آلمان ممکن است این گروه را از فهرست سازمان‌های تروریستی خود خارج نکنند.
در ۱۷ فوریه ۲۰۲۲ استرالیا کلیت حماس را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داد.