stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سن-بنووا-دو-لاک، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Benoît-du-Lac | Saint-Benoît-du-Lac |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
The abbey at Saint-Benoît-du-Lac.: The abbey at Saint-Benoît-du-Lac.
Location within Memphrémagog Regional County Municipality.: Location within Memphrémagog Regional County Municipality.
استان:  استان کبک
ناحیه: استری
منطقه شهری: مامفرماگوگ
Constituted: March 16, 1939
حکومت: حکومت
 • Administrator: Père André Laberge
 • Federal riding: Brome—Missisquoi
 • Prov. riding: Brome—Missisquoi
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۴۰ کیلومتر مربع (۰٫۹۳ مایل مربع)
 • خشکی: ۲٫۳۸ کیلومتر مربع (۰٫۹۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۵۰
 • تراکم: ۲۱٫۰/کیلومتر مربع (۵۴/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۴٫۲%
 • Dwellings: ۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0B 2M0
کد منطقه: 819
Access Routes:  Route ۲۴۵ (adjacent)
وبگاه: www.st-benoit-du-lac.com
سن-بنووا-دو-لاک (به فرانسوی: Saint-Benoît-du-Lac) شهری در منطقه شهری مامفرماگوگ ناحیه استری در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۴۴ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲٫۲۷ کیلومتر مربع است.
رکسانا (فیلم ۱۴۰۱)

| رکسانا | رکسانا |
| --- | --- |
کارگردان: پرویز شهبازی
تهیه‌کننده: مسعود ردایی
نویسنده: پرویز شهبازی
بازیگران: یسنا میرطهماسب مهسا اکبرابادی مائده طهماسبی
فیلم‌بردار: پویا شهبازی
توزیع‌کننده: فیلمیران
کشور: ایران
زبان: فارسی 
رکسانا فیلمی به کارگردانی و نویسندگی پرویز شهبازی و به تهیه‌کنندگی مسعود ردایی ساخته سال ۱۴۰۱ است. این فیلم در بخش ویژه جشنواره فیلم فجر۴۳ نمایش داده شد و تحسین اهالی رسانه را برانگیخت.
خلاصه داستان

داستان یک قمارباز جوان است که عاشقانه‌ای غیرمنتظره با یک دختر هنرمند با استعداد پیدا می‌کند. مصمم است زندگی خود را تغییر دهد، او تلاش می‌کند تا فردی بهتر و مفیدتر شود.
بازیگران

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بازیگر: نقش
یسنا میرطهماسب: فِرِد
مهسا اکبرابادی: رکسانا
مائده طهماسبی: مادر
بهرنگ علوی (صاحب قمارخانه زیرزمینی)
افتخارات

جایزه بهترین بازیگر مرد برای یسنا میرطهماسب از سی و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو
نامزد بهترین فیلم برای پرویز شهبازی از سی و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو
علی بن عیسی جراح

ابوالحسن علی بن الحسن بن الجراح (245-335ق / 859-946 م)، معروف به ابن جراح. وزیر خلیفه عباسی المقتدر بالله. او امین و بزرگوار و پاکدامن بود و اهل علم را بسیار دوست می داشت. غالبا  روزه دار بود.نقل شده است که گفت: هفتصد هزار دینار به دست آوردم که ششصد و هشتاد هزار آن را در امور خیریه خرج کردم.
رادا ورانیشویچ

رادا ورانیشویچ در اولین جلسه شورای دولتی ضد فاشیست برای آزادی ملی بوسنی و هرزگوین صحبت می‌کند
رادا ورانیشویچ (۲۵ مه ۱۹۱۸–۲۶ مه ۱۹۴۴) یک فعال سیاسی یوگسلاوی و رهبر جنبش‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم در بوسنی در طول جنگ جهانی دوم بود.
خانواده

ورانیشویچ در روستای رکاویس نزدیک بانیا لوکا، در شمال پادشاهی اتریش-مجارستان بوسنی و هرزگوین، که در همان سال بخشی از پادشاهی یوگسلاوی شد، به دنیا آمد. خانواده او که به خاطر معلمان و کشیشان مشهور است، از کروپا در ورباس سرچشمه می‌گیرند. او دختر جورجه ورانیشویچ، کشیش کلیسای ارتدکس صربی و یکی از اعضای فعال حزب کشاورزی بود که با رادا بسیار صمیمی بود. مادر محافظه کار او، آنیا، خواهر برانکو زاگوراچ بود که به خاطر نقش او در ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند اتریش در سال ۱۹۱۴ در سارایوو به سه سال زندان محکوم شده بود. رادا و خواهر بزرگترش نونکا (که بعداً معلم شد) بسیار تحت تأثیر افکار چپ عموی خود قرار گرفتند. خواهر و برادرهای دیگر، یک خواهر کوچکتر به نام لیوبا (تکنسین دندان) و یک برادر بودند که در رودخانه ورباس غرق شدند.
تحصیلات

ورانیشویچ در مدرسه ابتدایی در روستایی در نزدیکی پرنیوور و دبیرستان در درونتا و بانیا لوکا تحصیل کرد. او آرزو داشت معلم شود اما در سال ۱۹۳۲ به دلیل وابستگی به اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی اخراج شد. در سال ۱۹۳۳، او در آکادمی بازرگانان ثبت نام کرد و به یک سازمان جوانان کمونیست پیوست، اما برای شرکت در فعالیت‌های آن بسیار جوان و از نظر جسمی ضعیف در نظر گرفته شد. در این زمان او با روزنامه‌نگار مسلمان، سافت فیلیپوویچ، که از هواداران کمونیست نیز بود، وارد رابطه عاطفی شد. چنین عاشقانه‌های بین قومیتی در آن زمان «غیر معمول و جسورانه» بود، اما ورانیشویچ موفق شد موافقت خانواده روحانی خود را هم برای روابط و هم برای فعالیت‌های سیاسی به دست آورد.
از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ او به مدرسه در اسکوپیه رفت و علاقه زیادی به مقدونیه و مردم آن پیدا کرد. ورانیشویچ که همراه با همسالانش به مسئله مقدونی علاقه داشت، از حامیان ناسیونالیسم مقدونی بود، اگرچه او فقط به زبان صربی (با لهجه بوسنیایی) صحبت می‌کرد.
جنگ جهانی دوم

ورانیشویچ پس از اتمام آکادمی بازرگانان نتوانست شغلی بیابد و با والدینش در نزدیکی پرنیاور به خانه بازگشت. در سال ۱۹۳۹ او در بلگراد شروع به کار کرد و از آغاز یک زندگی مستقل در پایتخت یوگسلاوی به وجد آمد. او و دوست پسرش، سافت فیلیپوویچ، با هم در یک آپارتمان کوچک زندگی می‌کردند. ورانیشویچ بلافاصله در فعالیت‌های حزب کمونیست شرکت کرد که در سال ۱۹۴۰ رسماً به آن پیوست. او در همان سال پس از سازماندهی یک اعتصاب دستگیر شد و تنها به دلیل دخالت وزیر دولت برانکو چوبریلوویچ، آشنای پدرش، آزاد شد. ورانیشویچ که شغلش را از دست داده بود، از سوی والدینش مداوم تشویق می‌شد که به بوسنی بازگردد، اما او نپذیرفت. در عوض او به نمایندگی از حزب در مونته‌نگرو مبارزات انتخاباتی را آغاز کرد.
در آوریل ۱۹۴۱، یوگسلاوی به سرعت توسط نیروهای محور تسخیر شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده فاشیست، در خاک کرواسی، اسلاونی، بوسنی و هرزگوین ایجاد شد. سیاست نژادی آن به آزار و اذیت گسترده صرب‌ها منجر شد. ورانیشویچ پس از بمباران بلگراد به بانیا لوکا رفت، اما به زودی بازگشت. او و فیلیپوویچ با هم بلگراد را ترک کردند و در ۱ مه به بانیا لوکا بازگشتند، جایی که او وارد جنبش مقاومت پارتیزان شد. فیلیپوویچ در اواخر ژوئن دستگیر و به اردوگاه کار اجباری دانیکا فرستاده شد و در اوایل ژوئیه والدین و خواهر ورانیشویچ، لیوبا به صربستان تبعید شدند. ورانیشوویچ به سنت زنان مسلمان روبنده پوشید و توسط وحیده ماگلایلیچ، مسلمان برجسته بانیا لوکا که خانه اش به عنوان انبار و سرپناهی برای مبارزان پارتیزان بود، پناه گرفت. ورانیشویچ در استخدام زنان بانیا لوکا در آرمان پارتیزانی موفق بود.
حزب کمونیست تصمیم گرفت که ورانیشویچ باید به قلمرو آزاد اطراف کوه گرمچ برود. ماگلایلیچ این انتقال را سازماندهی کرد و ورانیشویچ به صورت محجبه در سپتامبر آنجا را ترک کرد. او بعداً از حجاب برای پنهان کردن وسایل بهداشتی و مهمات استفاده کرد. در نوامبر ۱۹۴۲، ورانیشویچ به عنوان عضو کمیته منطقه ای حزب کمونیست در بوسانسکا کراینا انتخاب شد. او یکی از اعضای مؤسس جبهه ضد فاشیست زنان بوسنی و هرزگوین بود و بعداً به عضویت کمیته مرکزی جبهه ضد فاشیست زنان یوگسلاوی درآمد. در بین ۱۷۰ نماینده شورای دولتی ضد فاشیست برای آزادی ملی بوسنی و هرزگوین در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۳ ورانیشویچ جزو چهار زنی بود که انتخاب شدند.
مرگ

در بهار ۱۹۴۴، ورانیشویچ در ۲۶ سالگی از طرف حزب برای کار در شهر دروار در غرب بوسنی فرستاده شد. آلمان نازی در ۲۵ مه، یورش به دروار را آغاز کرد و او توسط چتربازان دستگیر و روز بعد در تلاش برای فرار کشته شد. پس از آزادسازی یوگسلاوی، بقایای ورانیشویچ به قبرستان پارتیزان در بانیا لوکا منتقل شد. در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۱، ورانیشویچ به عنوان قهرمان خلق یوگسلاوی اعلام شد.
راما پرابها

| راما پرابها | راما پرابها |
| --- | --- |
راما پرابها در صحنه ای از کالیانا مانداپام (۱۹۷۱): راما پرابها در صحنه ای از کالیانا مانداپام (۱۹۷۱)
نام هنگام تولد: K.G راما پرابها
زادهٔ: ۵ اکتبر ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) کادیری، منطقه آنانتاپور، آندرا پرادش، هند.
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
همسر: سارات بابو (ا. ۱۹۷۴–۱۹۸۸)
فرزندان: ویجایا چاموندسواری (پذیرفته شده)
خویشاوندان: راجندرا پراساد (داماد)
راما پرابها بازیگر هندی است که در فیلم‌های تلوگو، تامیل و هندی بازی می‌کند. او در بیش از ۱۴۰۰ فیلم بازی کرده است او در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با کمدین راجا بابو، یک زوج برجسته تلوگو تشکیل داد. او از سال ۱۹۶۸ در فیلم شانتی نیلایم و بسیاری از فیلم‌های دیگر در مقابل ناگش نقش آفرینی کرد. او در فیلم دو فول در کنار محمود علی به زبان هندی بازی کرد.
وقتی او یک‌ماهه بود، خواهر پدرش او را به فرزندی پذیرفت و آنها به اوتی رفتند. ویجایا با بازیگر سینما راجندرا پراساد ازدواج کرده است.
فیلم‌شناسی > فیلم‌های تامیلی

| سال | فیلم | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۱۹۶۴ | سرور سندرام | دوست رادها (رقص) |
| ۱۹۶۶ | سلفام | رتن |
| ۱۹۶۷ | پتناثیل بوتام | ساروجا |
| ۱۹۶۹ | گوروادخشانئی | ویلی |
| ۱۹۶۹ | کوزندایی اولام |  |
| ۱۹۶۹ | شانتی نیلام | گیتا |
| ۱۹۷۰ | کنده مالار |  |
| ۱۹۷۰ | انگیرندهو وندال | پارواتی |
| ۱۹۷۰ | ویتنام ویدو | مالا |
| ۱۹۷۰ | ثرومالای ثنکوماری | ساروجا |
| ۱۹۷۱ | اوتاراوندری اولی وا | اندال |
| ۱۹۷۱ | Irulum Oliyum | رام |
| ۱۹۷۲ | واسنتا مالیگای |  |
| ۱۹۷۲ | رامان ثدیا سیثائی |  |
| ۱۹۷۲ | کَسِتَان کَداوَلَدا | رام |
| ۱۹۸۰ | آنبوکو نان آدیمای |  |
| ۱۹۸۱ | ۴۷ ناتکال |  |
| ۱۹۹۱ | ثنتی ویتن اینا |  |
| ۲۰۱۸ | کالاکالپو ۲ | مادربزرگ سرینیواس |
| ۲۰۲۳ | واسنتا مولای |  |
فیلم‌شناسی > فیلم‌های زبان دیگر

| سال | فیلم | نقش | زبان |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۷۳ | رانی اور جانی | گیتا | هندی |
| ۱۹۷۴ | آیا Phool | روکمینی | هندی |
| ۱۹۷۵ | دوارا کانو |  | کانادا |
:
علی مهیمی

علی مهیمی نماینده مردم کهنوج در دوره نخست مجلس شورای اسلامی بود، که اعتبارنامه‌اش به تصویب نرسید.
در بررسی اعتبارنامه‌ی مهیمی اعلام شد که وی در حزب رستاخیز عضویت داشته و با نظام گذشته همکاری می‌کرده است. از سوی دیگر مواردی مانند تبانی خوانین محلی برای ارعاب مردم جهت رای به وی نیز مطرح شد که با توجه به اینکه این موارد امری خصوصی بوده تعدادی از نمایندگان خواستار مسکوت گذاشتن آن یا خروجش از دستور شدند. در مقابل نیز مخالفان او بر بررسی اعتبارنامه در صحن علنی اصرار کردند و سرانجام اعتبار نامه وی به تصویب نرسید.
راه‌آهن شمال‌شرق ۲

| راه‌آهن شمال‌شرق ۲ | راه‌آهن شمال‌شرق ۲ |
| --- | --- |
نام: راه آهن شمال شرق ۲
کشور: ایران
استان: گلستان، مازندران
شهرستان: گرگان، بندرترکمن، بندرگز، گلوگاه، اینچه برون
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
نوع بنا: راه آهن
بانی اثر: رضا شاه
مالک فعلی اثر: وزارت راه و ترابری
اطلاعات بازدید: اطلاعات بازدید
امکان بازدید: دارد
وبگاه: http://shomalshargh2.rai.ir
راه‌آهن شمال شرق ۲، یکی از نواحی نوزده گانه راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران است که اداره راه آهن شمال شرق ۲، مأموریت بهره‌برداری از شبکه و تجهیزات آن به منظور ارائه خدمات حمل و نقل بار در شبکه ریلی و همچنین حفاظت از حریم خطوط و ایستگاه‌های حوزه استحفاظی اینچه برون و بندر ترکمن تا گلوگاه استان مازندران به طول ۱۴۸ کیلومتر و با محوریت ایستگاه تشکیلاتی گرگان را برعهده دارد. این راه آهن بخشی از راه آهن شمال است.
راه‌آهن ناحیه شمال شرق ۲ به دلیل مجاورت با دریای مازندران با جلگه مازندران و گرگان و پل ارتباطی به بندر ترکمن و مرز اینچه برون از اهمیت بالایی در خطوط ریلی کشور برخوردار است و نقش مهمی در جا به‌ جایی بار و مسافر به تهران و مناطق مرکزی کشور دارد.
ایستگاه‌های حوزه استحفاظی راه‌آهن شمال شرق ۲

ایستگاه راه آهن گلوگاه استان مازندران
ایستگاه راه‌آهن بندرگز
ایستگاه راه‌آهن بندر ترکمن
ایستگاه راه‌آهن سبزدشت
ایستگاه راه‌آهن یامپی
ایستگاه راه‌آهن پتروشیمی
ایستگاه راه‌آهن اینچه برون
ایستگاه راه‌آهن گرگان
خطوط مرتبط با حوزه

راه‌آهن گلوگاه-بندرترکمن
راه‌آهن بندرترکمن-گرگان
راه‌آهن سبزدشت(گرگان)-اینچه برون
راه‌آهن گرگان-بجنورد-مشهد
راه‌آهن اینچه برون-شاهرود
ایستگاه راه آهن گرگان

در مرکز اداره کل راه‌آهن شمال شرق ۲ قرار دارد. راه‌آهن گرگان به عنوان بخشی از راه‌آهن تهران-شمال از نقاط حساس به شمار می‌آید. گرگان مرکز کل ناحیه راه‌آهن شمال‌شرق ۲ است. روز ۹ آبان ۱۳۳۹ راه آهن بندرترکمن-گرگان در گرگان  گشوده شد.
ایستگاه راه‌آهن گرگان به شهرهای بندرترکمن، اینچه برون و ساری از طریق قطار و راه‌آهن مرتبط است و بزودی با گنبد کاووس و بجنورد و مشهد مرتبط خواهد شد.
ایستگاه راه‌آهن بندر ترکمن

یکی از مهمترین ایستگاه‌های این مسیر ریلی و راه آهن شمال کشور در بندرترکمن است که در تاریخ سوم شهریور ۱۳۱۷ به‌عنوان شمالی‌ترین ایستگاه راه‌آهن سراسری ایران افتتاح شد، همچنین در تاریخ ۹ آبان ۱۳۳۹ خط راه‌آهن از این ایستگاه به شهر گرگان ادامه پیدا کرده و تحت عنوان راه‌آهن بندر ترکمن-گرگان به بهره‌برداری رسید.
ایستگاه بندر ترکمن در سال ۱۳۹۷ با شماره ۳۱۹۰۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
ایستگاه راه‌آهن گرگان
ایستگاه راه‌آهن بندر ترکمن
راک بی‌کلام

| راک بی کلام | راک بی کلام |
| --- | --- |
ریشه‌های سبکی:  موسیقی بی کلام  راک 
ریشه‌های فرهنگی: اواسط دهه ۱۹۵۰ میلادی و اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی ایالات متحده 
زیرژانرها: زیرژانرها
 پست راک  سرف :  پست راک  سرف 
گونه‌ای از موسیقی راک
راک بی‌کلام گونه‌ای از موسیقی راک بدون آواز است. گاهی از آواز به عنوان صدای پس‌ زمینه ملودی برای فضا‌سازی استفاده می‌شود. نمونه‌هایی از راک بی‌کلام را می‌توان تقریباً در هر زیر ژانر راک، اغلب از نوازندگانی که در این سبک تخصص دارند یافت. راک بی‌کلام از اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۱۹۶۰ با هنرمندانی چون بیل داگت کمبو، فایربالز، شدووز، ونچرز، جانی، هوریکنز و اسپاتنیکس بیشترین محبوبیت را داشت. گروه برادران آلمن، نوازندگان چند ساز بودند. جف بک همچنین دو آلبوم بی کلام را در دهه ۱۹۷۰ ضبط کرد. نوازندگان پروگرسیو راک و آرت راک در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، اجراهای محبوبی از این موسیقی را به نمایش گذاشتند.
در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، ژانر راک بی‌کلام تحت سلطه چندین تک‌نواز گیتار از جمله جو ستریانی، اینگوی مالمستین و استیو وای بود. دهه ۲۰۰۰ جای خود را به سبک جدیدی از نوازندگان داد. به عنوان مثال، جان لوری (با نام مستعار John 5)، یک آلبوم انفرادی بی کلام منتشر کرد. در دهه ۲۰۰۰ نیز این سبک شاهد ظهور موسیقی بی‌کلام توسط گروه‌هایی بود که معمولاً آن ها را پست راک می‌نامند.
تاریخ اولیه

راک بی کلام در طول دهه اول راک اند رول (اواسط دهه ۱۹۵۰ تا اواسط دهه ۱۹۶۰)، قبل از تهاجم بریتانیا، محبوبیت بیشتری داشت.
یکی از راک‌های بی کلام اولیه، «هانکی تونک» از بیل داگت کمبو بود، با ضرب آهنگ ضخیم و نوازندگی ساکسیفون-ارگ. از جمله ارل بوستیک و آرنت کاب از نوازندگان جاز می‌توان به آهنگ‌های موسیقی پاپ اشاره کرد. چندین نوازنده ریتم اند بلوز ساکس آهنگ‌های بیگ جی مک‌نیلی، رد پری‌سوک و لی آلن را اجرا کرده‌اند که آهنگ «راه رفتن با آقای لی» بسیار محبوب بود. در دهه ۱۹۵۰ چندین آهنگ بی‌سابقه بلوز وجود داشت. آلبوم"Juke" از لیدل والتر موفقیت شماره 1 R&B بود.
در طول دهه ۷۰، برخی از نوازندگان مانند دنیس کافی، آلبوم «اسکورپیو» (۱۹۷۱)، بوکر تی و ام‌جی‌ها، آلبوم «ملتینگ پات»، گروه باورنکردنی بونگ «آپاچی»، هات باتر «پاپ کورن» (۱۹۷۲)، گروه پاپ کورن سازان «پاپ کورن»(۱۹۷۲) "، میراث ریتم "موضوع از SWAT" (1976)منتشر کردند. . گروه برادران آلمن اغلب یک گروه موسیقی بی کلام در نظر گرفته نمی‌شود، اما آنها سازهای زیادی را می‌نواختند و قطعات طولانی را در نسخه‌های طولانی‌تر آهنگ‌های خود گنجانده‌اند. یک مثال خوب نسخه ۲۲ دقیقه ای Whipping Post در فیلم At Fillmore East LP است.
همچنین جف بک در دهه ۱۹۷۰ دو آلبوم کاملاًبی کلام ضبط کرد: Blow by Blow و Wired. هر دوی آنها که در میان مخاطبان اصلی موفق هستند، تأثیرات جاز قوی دارند، دومی دارای نسخه ای از استاندارد جاز چارلز مینگوس «خداحافظ خوک پای کلاه» است.
چندین نوازنده پراگرسیو راک و آرت راک در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ اجراهای بی‌نظیری داشتند، اما بسیاری از ساخته‌های آنها دارای آواز نیز بود. در اوایل دهه ۷۰، EL&P موفق به کسب عنوان کاور "Nut Rocker" شد. کینگ کریمسون در اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با سازهای انفجاری خود که سبک‌های راک، جاز، کلاسیک و هوی متال را با هم ادغام می‌کرد، طرفداران زیادی پیدا کرد، اگرچه آلبوم‌های آن‌ها شامل آهنگ‌هایی با آواز نیز بود. زمانی که پیتر گابریل گروه را ترک کرد، فیل کالینز، درامر گروه پیشنهاد کرد که به عنوان یکبند بی کلام ادامه یابد، اما سایر اعضا این ایده را دوست نداشتند. آلن پارسونز پراجکت در هر آلبوم، مخصوصاً در آلبوم اول، قطعات بی کلام داشت. اثر Tubular Bells اثر مایک اولدفیلد، یک آلبوم پراگرسیو راک که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد، تماماً بی کلام (غیر از کلمات گفتاری مختصر) بود و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های بی کلام که تا به اکنون ۱۶ میلیون نسخه فروخته شده‌است. بخشی از آن در موسیقی متن فیلم برنده جایزه اسکارفیلم جن گیر استفاده شد.
یکی از تحسین‌شده‌ترین آلبوم‌های گروه کمل، اثر The Snow Goose کاملاًبی کلام بود. بسیاری از آثار اولیه پینک فلوید عمدتاً قطعات بی کلامی بودند که حاوی جم‌های ساختاری بودند که ژانرهای سایکدلیک راک، پراگرسیو و اسپیس راک را در هم آمیختند. فرانک زاپا به دلیل درهم آمیختن آهنگ‌های راک بی کلام با آهنگ‌های تا حدودی معروف‌ترش در آلبوم‌هایش شناخته می‌شد.
جاز راک دهه ۱۹۷۰ اغلب دارای تلاقی سبک قابل توجهی با راک و گروه‌هایی مانند کولوسئوم، سافت مشین ،Nucleus، برند اکس Chicago, Chase, Blood, Sweat & Tears and Affinity بود. موج دوم سرف راک در اواخر دهه ۷۰ با انتشار اولین تک آهنگ Edie & the Hot Rods آغاز شد.
دهه ۱۹۸۰

در طول دهه ۱۹۸۰، ژانر راک بی کلام تحت سلطه چندین نوازنده گیتار بود. ینگوی مالمستین، خواننده سوئدی، در سال ۱۹۸۴ با همکاری در گروه محبوب آلکاتراز، و سپس با انتشار اولین آلبوم انفرادی خود یعنی Rising Force در اواخر همان سال، نامی برای خود دست و پا کرد که به رتبه ۶۰ در جدول بیلبورد رسید. آلبوم جو ستریانی در سال ۱۹۸۷ به نام Surfing With The Alien یک موفقیت غافلگیرکننده بود، که شامل تصنیف بی کلام همیشه محبوب «همیشه با من، همیشه با تو» بود. دو سال بعد آلبوم بعدی ساتریانی به نام پرواز در رؤیای آبی منتشر شد.
در سال ۱۹۹۰ استیو وای آلبوم Passion and Warfare را منتشر کرد. که تلفیقی از راک، جاز، کلاسیک و تونالیتههای شرقی بود. این آلبوم یک پیشرفت فنی در رابطه با آنچه می‌توان در زمینه آهنگسازی گیتار و اجرای فنی به دست آورد، بود. این با آلبوم سه‌گانه، اسرار عشق بیگانه و باغ آتش، که یک سال بعد منتشر شد، دنبال شد.
در سال ۱۹۹۵، مایکل آنجلو باتیو از شهرت Nitro CD خود را بدون مرز منتشر کرد که کار انفرادی او را آغاز کرد. آلبوم‌های او عمدتاً شامل راک دستگاهی است، اما گهگاه آوازهایی توسط خود و سایر خواننده‌ها به نمایش درآمده است. باتیو تاکنون هشت آلبوم انفرادی منتشر کرده‌است.
در طول دهه ۱۹۹۰، موسیقی دستگاهی در میان گروه‌های راک مستقل و با محبوبیت گروه‌های پست راک مانند تورتس، ماگوای و Cul de Sac شکوفا شد.
دان کابالرو با مث راک بی کلام خود مورد توجه قرار گرفت.
فیلم Pul Fiction ساخته کوئنتین تارانتینو ازراک بی کلام در موسیقی متن خود بهره برئه است.[نیازمند منبع]
با ظهور گرانج، راک بی کلام گیتارمحور از نوع محبوب دهه ۱۹۸۰ کمتر مورد استقبال قرار گرفت و هنرمندان کمی بودند که در این سبک به پیشرفت خود ادامه دهند.
دهه ۲۰۰۰

در دهه ۲۰۰۰ آلبوم‌های راک دستگاهی منتشر شده‌اند. اکثر نوازندگان گیتار محبوب دهه ۱۹۸۰، کامبک‌های نوآوری شده و با نواهای احیا شده که در نسخه‌های اخیرشان داشته‌اند، عموماً با استقبال خوبی مواجه شده‌اند. هنرمندانی مانند استیو مورس، مارتی فریدمن، پل گیلبرت، ران جارزومبک و جو ستریانی به انتشار موسیقی راک بی کلام و تور با موفقیت‌های روزافزون رسیده‌اند. با این حال، شنیدن آهنگ راک بیکلام از رادیو، یا دیدن آن در جداول موسیقی، هنوز بسیار نادر است. لس فرادکین کاتالوگ موسیقی بیتلز را به عنوان راک بی کلام مبتنی بر گیتار در سرویس دانلود موسیقی اپل آیتونز محبوب کرده‌است.
دهه ۲۰۰۰ جای خود را به سبک جدیدی از اجرا داد. جان لوری (معروف به جان ۵) پس از جدایی از مرلین منسون در سال ۲۰۰۳، یک آلبوم انفرادی ساز منتشر کرد. آلبوم سرگیجه، تلفیقی از سبک‌های موسیقی متال، راکابیلی، راک اند رول و بلوگرس تشکیل شده‌است. این آلبوم موفقیت‌آمیز بود و آلبوم پس از آن، Songs for Sanity، که شامل حضور مهمان توسط استیو وای و آلبرت لی می‌شود، با موفقیت بیشتری مواجه شد و به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های آلبوم Shrapnel تبدیل شد. او این کار را در سال ۲۰۰۷ با فیلم The Devil Knows My Name دنبال کرد که جو ساتریانی، جیم روت و اریک جانسون در آن حضور دارند.
دهه ۲۰۰۰ شاهد افزایش محبوبیت گروه‌هایی بود که پست راک نامیده می‌شدند. Constellation Records تعدادی از شناخته شده‌ترین نمونه گروه‌های پست راک بی کلام مانند گادسپید یو! بلک امپروررا منتشر کرده‌است! نمونه‌های دیگری از این دست گروه‌ها عبارتند از Austin TV، ماگوای، راشن سیرکلز، the Cancer Conspiracy the Mercury Program، 65daysofstatic, God Is An Astronaut، و Explosions in the Sky.
در لیبل ایندی راک، گروه‌هایی مانند Ratatat و Delicate Steve از بازیگران محبوب راک بی کلام هستند.
آلبوم‌های انفرادی گیتاریست عمر رودریگز لوپز به نامهای (Old Money) ,(Se Dice Bisonte, No Bufalo) معمولاً بی کلام هستند.
در اواخر دهه ۲۰۰۰ سبک جدیدی از هوی متال به نام جنت ظهور کرد. برخی از گروه‌های پیشرو در صحنه، مانند Animals as Leaders، نوازندگان ساز هستند، در حالی که بسیاری دیگر قبل از پیوستن وکالیست‌ها، به‌عنوان گروه‌های بی کلام شروع کردند.
تعدادی از هنرمندان مث راک، مانند Toe، عمدتاً از سازها در موسیقی خود بدون آواز زیاد استفاده می‌کنند.
سن-پاتریس-دو-شرینگتون، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Patrice-de-Sherrington | Saint-Patrice-de-Sherrington |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Location within Les Jardins-de-Napierville Regional County Municipality.: Location within Les Jardins-de-Napierville Regional County Municipality.
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: له ژاردن-دو-ناپیرویل
Constituted: July 1, 1855
حکومت: حکومت
 • شهردار: André Giroux
 • Federal riding: Beauharnois—Salaberry
 • Prov. riding: Beauharnois—Salaberry
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۲٫۹۰ کیلومتر مربع (۳۵٫۸۷ مایل مربع)
 • خشکی: ۹۲٫۶۵ کیلومتر مربع (۳۵٫۷۷ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۱٬۹۷۱
 • تراکم: ۲۱٫۳/کیلومتر مربع (۵۵/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۳٫۱%
 • Dwellings: ۷۶۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0L 2N0
کد(های) منطقه: 450 and 579
Access Routes  A-۱۵:   Route ۲۱۹  Route ۲۲۱
زمین‌کدیابی: 68025
وبگاه: www.st-patrice-sherrington.com
سن-پاتریس-دو-شرینگتون (به فرانسوی: Saint-Patrice-de-Sherrington) شهری در منطقه شهری له ژاردن-دو-ناپیرویل ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۱٬۹۴۶ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۹۱٫۴۷ کیلومتر مربع است.
علی و نینو (رمان)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
علی و نینو، چاپ اول به زبان آلمانی، انتشارات Verlag E.P.Tal & Co [de], وین، 1937: علی و نینو، چاپ اول به زبان آلمانی، انتشارات Verlag E.P.Tal & Co [de], وین، 1937
نویسنده(ها): قربان سعید (نام مستعار)
کشور: آذربایجان
زبان: آلمانی
گونه(های) ادبی: عاشقانه تاریخی
انتشار: 1937 (آلمانی)
ناشر: E.P. تال ورلاگ (وین)
شمار صفحات: 288
شابک: شابک ‎۹۷۸−۰−۳۸۵−۷۲۰۴۰−۳
شماره اوسی‌ال‌سی: 317332307
پیش از: دختری از شاخ طلایی 
علی و نینو رمانی است در مورد عاشقانه‌ای بین یک پسر مسلمان آذربایجانی و یک دختر گرجی مسیحی در باکو در سال‌های 1914-1920. این کتاب معضلات ایجاد شده توسط حکومت «اروپایی» بر جامعه «شرقی» را بررسی می‌کند و تصویری از پایتخت آذربایجان، باکو، در دوره جمهوری دموکراتیک آذربایجان که قبل از دوره طولانی حکومت شوروی بود، ارائه می‌دهد. این رمان به بیش از 30 زبان، با بیش از 100 نسخه یا تجدید چاپ منتشر شده است. این رمان معمولاً رمان ملی آذربایجان به حساب می‌آید.
این رمان به صورت اول شخص نوشته شده و شرح مفصلی از مناطق و آداب و رسوم آنها در رمان وجود دارد.
علم بیان

بیان به انگلیسی Rhetoric ، «خطابه»، یا «ریطوریقا» (لاتین: Ars Rhetorica از اصل یونانی: Τέχνης Ρητορικής، Technēs Rhtorikēs) در لغت به معنی پیدا و آشکار شدن است و در اصطلاح ادبی مجموعه علومی است که به وسیلهٔ آنها می‌توان معنای واحدی را به راه‌های گوناگون بیان کرد. علم بیان به همراه معانی، بدیع، عروض و قافیه مجموعهٔ علوم بلاغی را در زبان و ادبیات فارسی تشکیل می‌دهد.
علم بیان با فن بیان یکی نیست و تفاوت های بارزی با هم دارند. در واقع علم بیان علم سخندانی و سخن پردازی و فن بیان، فن چگونه گفتن می‌باشد البته لازم بذکر است که برای سخن پردازی، ابتدا باید معنا را دریابیم تا به تبع آن بتوانیم واژگانی را بر زبان برانیم چرا که زبان یعنی مجموعه قواعدی مبتنی برقرداد لفظ بر معنا یعنی باید چیزی را در ذهنم بپرورانم و تحلیل کنم تا از قِبَل آن بتوانم به زبانی سرشار از واژه و کلمه دست پیدا کنم. یکی از ویژگی‌های کلامی که بیانی هست، دیالوگ محور بودن آن می‌باشد یعنی پاسخ عبارت در خود آن نهفته است و نیاز به هیچ توضیح اضافه‌ای ندارد. همچنین کلامی که بیانی است باید تصویر ساز باشد چرا که تا تصویر چیزی را نبینیم آن‌چیز را درک نخواهیم کرد. از دیگر ویژگی بیان ، معنی ساز بودن کلام می‌باشد یعنی باید آنقدر جان و عمق داشته باشد تا تشنگی مخاطب را به شایستگی هر چه تمام، برطرف کند.
بیان را همچون دیگر دانش‌ها می‌توان از دو دیدگاه مورد بحث و بررسی قرار داد:
دیدگاه موضوعی
دیدگاه تاریخی
موضوع‌های علم بیان

موضوع‌های علم بیان، عبارت است از:
تشبیه
استعاره
مجاز
کنایه
سن-پل-دو-لیل-او-نوآ

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix | Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
Mairie de Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix (Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix city hall): Mairie de Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix (Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix city hall)
Location within Le Haut-Richelieu Regional County Municipality.: Location within Le Haut-Richelieu Regional County Municipality.
استان:  استان کبک
ناحیه: مونترژی
منطقه شهری: لو او-ریشولیو
Constituted: November 18, 1898
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gérard Dutil
 • Federal riding: Saint-Jean
 • Prov. riding: Saint-Jean
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۷٫۴۰ کیلومتر مربع (۱۴٫۴۴ مایل مربع)
 • خشکی: ۲۹٫۶۰ کیلومتر مربع (۱۱٫۴۳ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱٬۸۷۷
 • تراکم: ۶۳٫۴/کیلومتر مربع (۱۶۴/مایل مربع)
 • Change (2006–11): کاهش۶٫۰%
 • Dwellings: ۱٬۰۴۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): J0J 1G0
کد(های) منطقه: 450 and 579
Access Routes:  Route ۲۰۲  Route ۲۲۳
وبگاه: www.ileauxnoix.com
سن-پل-دو-لیل-او-نوآ (به فرانسوی: Saint-Paul-de-l'Île-aux-Noix) شهری در منطقه شهری لو او-ریشولیو ناحیه مونترژی در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۲٬۰۴۹ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۲۹٫۴۷ کیلومتر مربع است.
روزالیند الازار

الازار در نقش یلنا در عمو وانیا در تئاتر هارولد پینتر لندن (۲۰۲۰)
روزالیند الازار متولد ۱۹۸۸ بازیگر انگلیسی صحنه و سینما است. او در آکادمی موسیقی و هنر دراماتیک لندن آموزش دید، در سال ۲۰۱۵ فارغ‌التحصیل شد.
اولین نقش اول فیلم بلند الازار در نقش اگنس در تاریخ شخصی دیوید کاپرفیلد (2019) اثر آرماندو ایانوچی بود. پدر روزالیند الازار غنائی بود.