stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ویلهلم کاناریس

| ویلهلم کاناریس | ویلهلم کاناریس |
| --- | --- |
زاده: ۱ ژانویه ۱۸۸۷ دورتموند، امپراتوری آلمان
درگذشته: ۹ آوریل ۱۹۴۵ اردوگاه مرگ فلوسنبورگ، آلمان
درجه: دریاسالار
فرماندهی: رئیس سازمان اطلاعات نظامی نیروی زمینی آلمان
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول جنگ جهانی دوم
نشان‌ها: صلیب آهنین
ویلهلم کاناریس (به آلمانی: Wilhelm Canaris) (۱ ژانویه ۱۸۸۷ – ۹ آوریل ۱۹۴۵) دریاسالار آلمانی در دوره رایش سوم و پنجمین رئیس سازمان اطلاعات نظامی نیروی زمینی آلمان بود. وی از اعضای نیروی مقاومت آلمان بود و به جرم شرکت در کودتای ۲۰ ژوئیه در ۹ آوریل ۱۹۴۵ در اردوگاه مرگ فلوسنبورگ به دار آویخته شد.
اوایل زندگی و جنگ جهانی اول

کاناریس در الپربرگ در ناحیه شمالی دورتموند در ایالت نوردراین-وستفالن به دنیا آمد. او پسر یک کارخانه دار ثروتمند به نام کارل کاناریس بود. او معتقد بود خاندانش به یه دریاسالار و سیاستمدار یونانی آزادیخواه به نام کنستانتین کاناریس می‌رسد که این مطلب تأثیر بسیاری بر او برای پیوستن به نیروی دریایی داشت. در بازدیدش از یونان به او شمایل قهرمان یونانی داده می‌شود که او همیشه آن را در دفترش نگه می‌داشت. اما تحقیقات ریچارد باست در ۱۹۳۸ نشان می‌داد خاندان او در حقیقت در قرن هفدهم از ایتالیای شمالی مهاجرت کرده‌اند و سابقاً کاناریسی نامیده می‌شده‌اند و پدربزرگش از مذهب کاتولیک به مذهب پروتستان تغییر مذهب داده‌است.
در ۱۹۰۵ و در هفده سالگی کاناریس به نیروی دریایی امپراتوری المان پیوست و با درگرفتن جنگ جهانی اول به عنوان افسر اطلاعات در ناو اس.ام. اس درسدن مشغول خدمت شد. در جریان نبرد دریایی فالکلند در اقیانوس اطلس جنوبی در ۱۹۱۴ بین نیروی دریایی آلمان متشکل از ناوهای سبک و نیروی دریایی بریتانیا درسدن تنها ناو بود که موفق به گریز از دست دشمن شد که این به خاطر تاکتیک‌های خوب و فریبکارانه اش بود، اما بعداً در نزدیکی پایگاه چمبرلند در حوالی یکی از جزایر شیلی محاصره شد و به گل نشست این ناو آخرین ناو از ناو گروه اعزامی المان به خاور دور در جریان جنگ جهانی اول بود. افراد آن بازداشت شدند و در ماه مارس ۱۹۱۵ به شیلی برده شدند اما کاناریس در ماه اوت از کمپ گریخت و با استفاده از مهارتش در زبان اسپانیایی خود را به تعدادی از تاجران اهل آلمان که در شیلی بودند رساند و به کمک آنان در اکتبر ۱۹۱۵ به آلمان بازگشت.
بعد از ان یک وظیفه اطلاعاتی به او داده شد و برای انجام ان به اسپانیا رفت اما به وسیله مأموران بریتانیا مورد سو قصد قرار گرفت اما توانست زنده بماند و بگریزد. دوباره به خدمت نیروی دریایی بازگشت و سال‌های آخر جنگ جهانی اول را به عنوان یک فرماندهٔ مشهور زیردریایی (نامی برای زیردریاییهای المانی) را در مدیترانه گذراند (از ۱۹۱۷). او چهار زبان خارجی از جمله انگلیسی را به روانی صحبت می‌کرد. او یک افسر نیروی دریایی از دانش آموختگان مکتب قدیمی دریانوردی بود و با وجود کینه و رقابت بین آلمان و بریتانیا او احترام زیادی برای نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا قائل بود.
سال‌های بین دو جنگ

در جریان انقلاب آلمان در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ او به برپایی تشکیلات فرایکورپس که سازمانی شبه نظامی برای سرکوب تحرکات انقلابی کمونیستی در اروپای مرکزی بود، کمک کرد. او همچنین برای معاونت وزیر دفاع گوستاو نوزکه انتخاب شد. در ۱۹۱۹ با اریکا واگ ازدواج کرد که دختر یک کارخانه دار بود. آن‌ها صاحب دو دختر شدند؛ «اوا» و «بریجیت».
کاناریس بعد از جنگ در ارتش باقی ماند، اول به عنوان عضو فرایکورپس و سپس در نیروی دریایی رایش. در ۱۹۳۱ به درجه سروانی رسیده بود. اول به عنوان افسر رابط در ناوشکن برلین بعد به عنوان افسر فرمانده در ناو اشلیزیین. در این زمان بود که دوباره در گیر کار اطلاعاتی شد. او یکسری ارتباطات با افسران عالی‌رتبه آلمانی، سیاستمداران و صاحبان صنایع به منظور ایجاد انضباط در سیاست آلمان برقرار کرد. در زمان حضورش در فرایکورپس او با افرادی مانند هورست هارتونگ که بعداً متهم به شرکت در قتلهای سیاسی سران جناح چپ شد صمیمیت ایجاد کرده بود.
بعد از به قدرت رسیدن هیتلر کاناریس در راس آبور (سازمان اطلاعات نظامی ارتش آلمان) قرار گرفت. سال بعد در روز اول ژانویه ۱۹۳۵ به درجه دریاسالاری رسید. در دوران بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۶ شبکه جاسوسی آلمان را در اسپانیا برقرار کرد. او برای اینکه آلمان در جنگ داخلی اسپانیا جانب فرانسیسکو فرانکو را بگیرد فشار آورد؛ در حالی هیتلر در ابتدا در مورد درگیر شدن در چنین ماجراجویی تردید داشت. حمایت اولیه او از هیتلر به خاطر وحشت او از گسترش کمونیسم و نفوذ روزافزون اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. با این حال در ۱۹۳۸ به یکباره تفکراتش در مورد ماهیت ذاتی رایش سوم تغییر کرد و بخاطر ترسی که از نقشه‌های سیاسی هیتلر پیدا کرده بود شروع به کار علیه حزب نازی کرد. همچنین شخصیت ذاتی او به عنوان یک آلمانی متشخص در تضاد کامل با وحشیگری‌های رو به افزایش دولت آلمان بود.
او در تصیمیم هیتلر برای جذب چکسلواکی تأخیر انداخت. او همین‌طور به فرانکو نصیحت کرد تا اجازه عبور قوای المان از داخل اسپانیا به منظور تصرف جبل الطارق (از سرزمین‌های ماواری دریایی بریتانیا کبیر در جنوب اسپانیا) را ندهد. دلایل بیان شده از جانب ژنرال فرانکو برای رد درخواست هیتلر برای لشکرکشی با استفاده از خاک اسپانیا مستقیماً تحت تأثیر دریاسالار کاناریس بود. باید اضافه کرد مبلغ چشمگیری از پول که به وسیله بریتانیایی‌ها در بانک سوییس برای ژنرال فرانکو و دیگر ژنرالهایش واریز شد نیز بیطرفی اسپانیا را تضمین کرد.
پیمان مونیخ

او همچنین در دو نقشه نافرجام علیه هیتلر دست داشت؛ یکی در ۱۹۳۸ و دیگری در ۱۹۳۹. در ۱۹۳۸ در زمان بحران چکسلواکی که منجر به پیمان مونیخ شد کاناریس به همراه رئیس ستاد ژنرال لودویگ بک و وزیر امورخارجه ارنست ویتزاکر که رهبر گروه ضد جنگ در داخل دولت بود برای دوری آلمان از جنگ در ۱۹۳۸ تلاش کردند. جنگی که آلمان را در آن بازنده می‌دیدند.
این گروه الزاماً براندازی رژیم نازی را در نظر نداشت اما با گروه انقلابی تری که اطرافیان ضد نازی هانس استر بودند متحد شد. گروه اخیر بر این عقیده بود که با استفاده از بحران باید رژیم آلمان را سرنگون کرد.
بی باکانه‌ترین نقشه او با همکاری اوالت فن کلیست برای گرفتن و نابودی هیتلر و تمام اعضای حزب نازی قبل از آغاز تجاوز به چکسلواکی بود. در این زمان فون کلیست به‌طور مخفیانه به بریتانیا سفر کرده بود تا وضعیت را با ام آی ۶ و چندین تن از افراد سیاسی بلندپایه بررسی کند. در این زمان اسم کاناریس به شکل گسترده‌ای به عنوان رابط فون کلیست در جریان طرح توطئه مطرح شد. فرماندهان عالی‌رتبه ارتش المان معتقد بودند اگر هیتلر به چکسلواکی یا هر کشور دیگری حمله کند بریتانیا به آلمان اعلان جنگ خواهد داد. ام آی ۶ نیز به همین اعتقاد بود. اعلان جنگ بریتانیا به آلمان به عقیده ستاد به آن‌ها هم دلیل و حق هم پشتیبانی لازم مردمی را برای سرنگونی هیتلر می‌داد.
به هرحال واکنش بریتانیا به خواست هیتلر برای تصرف ناحیه سودتنلند در چکسلواکی بسیار آرام‌تر بود. در دیداری در مونیخ بین هیتلر و نویل چمبرلن نخست‌وزیر بریتانیا و ادوار دالادیه نخست‌وزیر فرانسه دیپلماسی بر جنگ ترجیح داده شد. قرارداد مونیخ باعث ناامیدی کاناریس و فون کلیست شد و برای هیتلر شهرت داخلی به همراه آورد. کاناریس به شدت از این اقدام «ناصادقانه و احمقانه» شوکه شده بود و ترجیح داد صبور باشد و منتظر فرصت بهتری برای اقدام علیه هیتلر بماند.
در ژانویه ۱۹۳۹ کاناریس اخطار جنگ هلند را ایجاد کرد که از سوی دولت بریتانیا جدی گرفته شد. در ۲۳ ژانویه ۱۹۳۹ دولت بریتانیا اطلاعاتی را دریافت کرد که در آن هشدارهایی مبنی بر قصد آلمان برای تهاجم به هلند در فوریه ۱۹۳۹ و استفاده از پایگاه‌های هوایی این کشور برای حمله و بمباران نقاط راهبردی بریتانیا برای رسیدن به نوعی «ناک-اوت» نظامی این کشور با استفاده از ویرانی کامل شهرهای آن بود. البته تمام این اطلاعات نادرست بود و به وسیله کاناریس ساخته شده بود تا سیاست خارجی بریتانیا را تغییر دهد. در این برنامه کاناریس موفق بود و داستان اخطار جنگ هلند باعث شد چمبرلین دستور «تعهد قاره ای» را صادر کند که باعث اعزام قوای قابل توجهی از سربازان نیروی زمینی بریتانیا به فرانسه در فوریه ۱۹۳۹ شد؛ بنابراین به نظر می‌رسد ام آی ۶ ارتباط خود با کارناریس را حتی بعد از امضای پیمان مونیخ در ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ حفظ کرده بوده‌است. بعد از به قدرت رسیدن وینستون چرچیل در مه ۱۹۴۰ و به دنبال استعفای چمبرلن امیدهای کاناریس به خاطر موضع قوی نخست‌وزیر جدید علیه هیتلر تازه شد.
بهم زدن توطئه هیتلر برای قتل پاپ و شاه ایتالیا

پسر سرهنگ وسل فرییتاگ لورینگوون به نام نیکی در مورد ارتباط کاناریس با بهم خوردن توطئه هیتلر برای اجرای آدمربایی و ترور پاپ پیوس دوازدهم در ایتالیا در ۱۹۷۲ در مونیخ شهادت داده‌است. سرهنگ لورینگوون زیر دست دریاسالار کاناریس بود. نیکی گزارش گزارش می‌دهد که در روزی که بنیتو موسولینی به وسیله ویکتور امانوئل سوم پادشاه ایتالیا عزل و بازداشت شد، هیتلر به فرماندهی نیروهای امنیتی رایش سوم دستور می‌دهد طرحی را برای تلافی علیه ایتالیایی‌ها به صورت آدم دزدی و قتل شاه ویکتور امانوئل سوم و پاپ پیوس دوازدهم اجرا کند.
در سال ۲۰۰۹ نیکی فون فرییتاک لورینگوون در سن ۷۲ سالگی جزئیات تازه ای از ماجراهای روزهای ۲۹ و ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۳ را برملا کرد. او می‌گوید پدرش واروین فون لهاوزن که در استخدام بخش خرابکاری اطلاعات المان بود به ملاقاتی رفتند که به وسیله کاناریس با یک ژنرال ایتالیایی به نام سزار آمه در ونیز ترتیب داده شده بود. کاناریس ژنرال ایتالیایی را از جریان توطئه مطلع می‌کند و با دنبال کردن این اخبار ژنرال ایتالیایی موفق به خنثی کردن عملیات می‌شود. این اظهارات با گواهی لهاوزن در دادگاه نورنبرگ مطابقت دارد.
مدالها و افتخارات

تندیس سیمون بولیوار اهدایی ونزوئلا ۱۹۰۹
ردهٔ نشان تاج درجه چهارم از پروس
صلیب آهن درجه یک و دو ۱۹۱۴
حمایل جنگ یو-بوت ۱۹۱۸
صلیب لیاقت نظامی درجه سوم با تزیین جنگی از اتریش و مجارستان
مدال جنگ امپراتوری عثمانی (که بیشتر با نام ستاره گالیپولی شناخته می‌شود)
صلیب افتخار جنگ جهانی اول
نشان افتخار خدمت طولانی مدت در ورماخت از درجه چهارم تا نخست
صلیب لیاقت جنگ درجه یک و دو به همراه شمشیر در ۱۹۳۹
صلیب آهن درجه یک و دو ۱۹۳۹
نشان صلیب آزادی فنلاند
(درجه یک به همراه ستاره و شمشیر ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۱)
(درجه یک به همراه ستاره و شمشیر مزیین برگهای بلوط و ستاره سینه ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۱)
صلیب نقره ایی آلمان ۱۱ نوامبر ۱۹۴۳
لی‌لی کاراتی

| لی‌لی کاراتی | لی‌لی کاراتی |
| --- | --- |
لی‌لی کاراتی در صحنه‌ای از فیلم هیکل دختر زیبا (۱۹۷۹): لی‌لی کاراتی در صحنه‌ای از فیلم هیکل دختر زیبا (۱۹۷۹)
زادهٔ: ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۶ وارزه، لمباردی، ایتالیا
درگذشت: ۲۰ اکتبر ۲۰۱۴ (۵۸ سال) وارزه، لمباردی، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
اطلاعات مدلینگ: اطلاعات مدلینگ
رنگ مو: قهوه‌ای
رنگ چشم: قهوه‌ای
 :  
لی‌لی کاراتی (ایتالیایی: Lilli Carati؛ زاده ۲۳ سپتامبر ۱۹۵۶ – درگذشته ۲۰ اکتبر ۲۰۱۴) بازیگر ایتالیایی بود.
لی‌لی کاراتی در وارزه ایتالیا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۷۴ در یک مسابقه زیبایی در کالابریا «دوشیزهٔ برازنده» نام گرفت و به عنوان مدل لباس در میلان شروع به کار کرد. او برای نخستین بار در مسابقه دوشیزه شایستهٔ ایتالیا در سال ۱۹۷۵ نایب قهرمان شد و به دنیای بازیگری و سینما پیوست.
بیشتر آثار سینمایی او در ژانر کمدی سکسی سبک ایتالیایی بود، اما او همچنین در فیلم‌هایی با ژانرهای مختلف مانند گروه ضربت (۱۹۷۷، یک فیلم جنایی به کارگردانی توماس میلیان)، فراریان - داستان‌های سکسی و خشن (۱۹۷۸، یک از نخستین نمونه‌های فیلم بهره‌کشی)، و شبی پرباران (۱۹۷۸، فیلمی درام به کارگردانی لینا ورتمولر) نقش‌آفرینی نمود.
همچنین عکس‌های برهنه او در صفحات مجلات مردانه ایتالیایی مانند پلی‌من و آلبو بلیتز منتشر شد. در حدود سال ۱۹۹۰، او از خود را بازنشسته کرد. لی‌لی کاراتی در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۴، بر اثر ابتلا به تومور مغزی درگذشت.
گزیدهٔ فیلم‌شناسی

یک ذهن شهوت‌آلود (۱۹۸۶)
میل به تماشا (۱۹۸۶)
لذت (۱۹۸۵)
گوشه دنج (۱۹۸۵)
شبحی در تختخوابم هست (۱۹۸۱)
شوهر در تعطیلات (۱۹۸۱)
هیکل دختر زیبا (۱۹۷۹)
شبی پُر باران (۱۹۷۸)
بیست‌ساله بودن (۱۹۷۸)
شهوت‌انگیز بی‌پرده (۱۹۷۸)
گروه ضربت (۱۹۷۷)
معلم علوم تجربی (۱۹۷۶)
نشان تو چیست؟ (۱۹۷۵)
پل ساندرلند

پل ساندرلند (انگلیسی: Paul Sunderland؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۵۲) بازیکن والیبال اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جانی ویر

جانی ویر در جایزه اتحاد همجنس‌گرایان علیه افترا
جان «جانی» گاروین ویر-ورونوف(به انگلیسی: John Garvin "Johnny" Weir-Voronov) (متولد ۲ ژوئیه ۱۹۸۴) ورزشکار پاتیناژ نمایشی آمریکایی است. او سه بار قهرمان آمریکا، برنده برنز مسابقات جهانی ۲۰۰۸، دوبار برنده مدال برنز گراند پریکس فینال قهرمان جوانان جهان شده‌است. همچنین در المپیک‌های زمستانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ به ترتیب پنجم و ششم شد. وی علناً همجنس‌گراست و با ویکتور ورونوف ازدواج کرده‌است.
امواج مو

قشر حرکتی سمت چپ، یا BA۴، با رنگ سبز در این نمای جانبی نیم‌کره چپ مغز برجسته شده است. در این ناحیه‌ای است که ریتم‌های مو به صورت دوطرفه تشخیص داده می‌شوند.
امواج مو یا ریتم‌های مو (به انگلیسی: mu waves یا mu rhythms) که به عنوان موج‌های کمانی نیز شناخته می‌شود، نوعی نوسان عصبی بوده که از الگوهای همزمان فعالیت الکتریکی تعداد زیادی نورون، احتمالاً از نوع هرمی، در بخشی از مغز پدید می‌آیند. این ریتم‌ها توسط الکتروانسفالوگرافی (EEG)، مگنتوانسفالوگرافی (MEG) یا الکتروکورتیکوگرافی (ECoG)، در فرکانس ۷٫۵–۱۲٫۵ (در ابتدا ۹–۱۱) هرتز قابل اندازه‌گیری هستند. امواج مو زمانی که بدن از نظر فیزیکی در حالت استراحت قرار دارد، برجسته‌تر هستند. برخلاف موج آلفا که در زمان استراحت فرکانس مشابهی در پشت سر (بر روی قشر بینایی) ایجاد می‌کند، ریتم مو روی قشر حرکتی، در نواری تقریباً از گوش تا گوش دیگر (از بالا) قابل اندازه‌گیری است.
زمانی که فرد یک عمل حرکتی را ارادی یا از روی عادت انجام می‌دهد یا انجام یک عمل حرکتی را تجسم می‌کند، ریتم‌های مو دچار کاهش فرکانس (سرکوب) می‌شوند. به این تغییر فعالیتِ عصبی، همگام‌زدایی موج می‌گویند. احتمال می‌رود ریتم مو با بخش‌هایی مانند لوب پیشانی خارجی، اینسولا، تالاموس، پوتامن، سیگنال‌های سطح اکسیژن خون (BOLD) و نواحی شبکه برجسته همبستگی داشته باشد.
جزئیات تغییر ریتم مو در دوران نوزادی و کودکی و نقش آن در یادگیری اجتماعی از زمینه‌های جدید تحقیقاتی است. بررسی‌ها نشان می‌دهد امواج مو در تقلید، رشد و شناخت نقش دارند و امکان تعامل اجتماعی از طریق رفتارهای غیر کلامی را برای فرد میسر می‌کنند. از آنجایی که گروهی از دانشمندان بر این باورند که اختلال طیف اوتیسم (ASD) به شدت تحت تأثیر سیستم عصبی آینه‌ای بوده، بررسی امواج مو، به عنوان نشانه‌ای از میزان فعالیت نورون‌های آینه‌ای را برای درک بهتر بیماری‌های طیف اوتیسم بیش از پیش مورد اهمیت دانسته‌اند.
پژوهشگران در حال استفاده از ریتم مو برای توسعه فناوری‌های جدید مانند واسط مغز و رایانه (BCI) هستند. این فناوری جدید می‌تواند روش‌های ارتباطی و ابزارهایی برای کنترل و هدایت محیط در اختیار افراد ناتوان جسمی و معلولان قرار دهد. امواج مو برای اولین بار در سال ۱۹۳۰ توسط محققان مورد بررسی قرار گرفت و عصب‌شناسانی مانند آنری گستو، آزمایش‌های متعددی برای درک عملکرد و نقش این امواج انجام داده‌اند. همچنان تحقیقات مختلفی برای شناخت عملکرد امواج مو در فعالیت‌های بدن در حال انجام است.
نورآناتومی

ریتم مو یک نوسان ۸ تا ۱۳ هرتزی در مغز بوده که در نواحی مرکزی پوشاننده قشر حسی-حرکتی به وسیله دستگاه‌های الکترودی، مانند EEG و ECoG، و مغناطیسی، مانند MEG، قابل ثبت است. موج مو در محل الکترود Cz همچنین به صورت جانبی در الکتروهای C3 یا C4 نوار مغزی (بسته به اینکه کدام حرکت دست یا بازو رخ دهد) دیده می‌شود. بحث‌های زیادی برای چگونگی تمایز ریتم مو و ریتم آلفا صورت گرفته است؛ زیرا هر دو در فرکانس یکسان از امواج مغزی قرار دارند. امواج مو و آلفا به‌طور معمول بر اساس توپوگرافی (مکان‌شناسی) از یکدیگر متمایز می‌شوند، به طوری که موج مو از نواحی مرکزی (پوشش قشر حسی حرکتی) و موج آلفا از نواحی پس سری (روی لوب پس‌سری) سرچشمه می‌گیرند. همچنین بر اساس کارکردهای احتمالی ریتم مو (سیستم آینه‌ای و نظریه ذهن)، به نظر می‌آید که این موج بیشتر درگیر موضوعات شناخت و ادراک اجتماعی بوده؛ درحالی‌که ریتم آلفا به این سیستم‌ها ارتباطی ندارد. مطالعات همگام‌زدایی موج مو، نوسانات بتا را از ۱۳ تا ۳۵ هرتز در نظر گرفته‌اند؛ زیرا به نظر می‌رسد که ریتم مو از دو قله طیفی در ~۱۰ Hz و ~۲۰ Hz تشکیل شده است. موج مو در دوران نوزادی در اوایل چهار تا شش ماهگی قابل تشخیص است. در این بازه زمانی بیشینه فرکانس این موج می‌تواند تا ۵٫۴ هرتز نیز باشد. در یک سالگی، یک افزایش سریع در بیشینه فرکانس به وجود می‌آید و در دو سالگی فرکانس به‌طور معمول به ۷٫۵ هرتز می‌رسد. بیشینه فرکانس موج مو با افزایش سن بالاتر می‌رود تا زمانی که فرد بالغ شده و فرکانس نهایی بین ۸ تا ۱۳ هرتز قابل اندازه‌گیری است. این فرکانس‌های متفاوت به‌صورت فعالیت الکتریکی در اطراف شیار مرکزی مغز و در قشر رولاندیک تشخیص داده می‌شوند.
توسعه و تحقیق

یکی از فواید شناخت امواج مو، بررسی فعالیت مغز کودکان است. سرکوب ریتم مو نشان می‌دهد که در عالم واقع، کودک در حال انجام یا مشاهده چه فعالیتی است. این تشخیص معمولاً در شبکه‌های لوب پیشانی و آهیانه صورت می‌پذیرد؛ برای مثال، نوسان ایجاد شده در زمان استراحت در طی مشاهده اطلاعات حسی مانند صداها یا مناظر، معمولاً در ناحیه پیشانی-آهیانه‌ای (بخش حرکتی) سرکوب می‌شود. تصور بر این است که امواج مو، نشان دهنده توانایی رشدِ کودک در اثر تقلید هستند. توانایی تقلید از اهمیت بالایی برخوردار بوده زیرا نقش حیاتی در آموزش و رشد مهارت‌های حرکتی، استفاده از ابزار و درک اطلاعات سببی از طریق تعامل اجتماعی ایفا می‌کند. تقلید در رشد مهارت‌های اجتماعی و درک نشانه‌های غیرکلامی ضروری است. روابط سببی را می‌توان از طریق یادگیریِ اجتماعی بدون نیاز به تجربه دست اول ایجاد کرد. امواج مو هم در نوزادان و هم در بزرگسالان قبل و بعد از اجرای فعالیت حرکتی و همگام‌زدایی همراه با آن وجود دارند؛ با این حال، در زمان اجرای یک عمل هدفمند، نوزادان درجه بالاتری از عدم هماهنگی را نشان می‌دهند. همانند اجرای کنش، در حین مشاهده عمل نیز امواج مو در نوزادان نه تنها ایجاد همگام‌زدایی را، بلکه با میزان بیشتری از آنچه در بزرگسالان مشاهده می‌شود را از خود نشان می‌دهند. اگرچه بیشترین تغییرات رشدی در طول سال اول زندگی رخ می‌دهند، این تمایل برای تغییر در میزانِ همگام‌زدایی، به جای تغییرات در مقدار فرکانس، معیاری برای رشد امواج مو در سراسر بزرگسالی است. درک مکانیسم‌هایی که بین ادراک کنش و اجرا آن وجود دارد، می‌تواند زمینه‌ساز فهم بیشتر چگونگی رشد زبان باشد. یادگیری و درک اعضای جامعه، از طریق تعامل اجتماعی و تقلید حرکات و همچنین صداهای مصوت قابل انجام است و به اشتراک گذاری تجربهٔ حضور در یک موقعیت/رویداد با شخص دیگر، می‌تواند نیروی قدرتمندی برای رشد زبان فراهم آورد.
توسعه و تحقیق > نورون‌های آینه‌ای

مقالهٔ اصلی: نورون آینه‌ای
نورون آینه‌ای، دسته‌ای از نورون‌ها هستند که اولین بار در دهه ۱۹۹۰ در میمون‌های ماکاک مورد مطالعه قرار گرفتند. مطالعات مجموعه‌ای از نورون‌ها را نشان دادند که وقتی این میمون‌ها وظایف ساده‌ای را انجام می‌دهند یا دیگران را در حال انجام کارهای سادهٔ مشابه می‌بینند، شروع به شلیک پیام الکتریکی می‌کنند. این مسئله نشان می‌دهد که این نورون‌ها ممکن است در نقشه‌برداری از حرکات دیگران در مغز، بدون اینکه واقعاً فرد حرکات را انجام دهد، نقش داشته باشند. این مجموعه نورون‌ها، نورون‌های آینه‌ای نامیده می‌شوند و با هم سیستم عصبی آینه‌ای را تشکیل می‌دهند. امواج مو با شلیک این نورون‌ها سرکوب می‌شوند؛ پدیده‌ای که به محققان اجازه می‌دهد تا فعالیت نورون‌های آینه‌ای را در انسان مطالعه کنند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد نورون‌های آینه‌ای در انسان و همچنین در حیوانات وجود دارند. شکنج دوکی‌شکل راست، لوبول جداری تحتانی چپ، لوب آهیانه‌ای راست و شکنج فرونتال تحتانی چپ، ممکن است در ایجاد این سیستم نقش داشته باشند. با این حال، اطلاعات کمی در مورد چگونگی کارکرد و ساختار این سیستم در طول عمر وجود دارد؛ زیرا بیشتر مطالعات انسانی منحصراً بر روی نوزادان، بزرگسالان جوان یا مبتلایان به اختلال طیف اوتیسم متمرکز بوده است. بنابراین، در حال حاضر معلوم نیست که آیا سیستم آینه‌ای نسبت به رشد معمولی بدن تغییر می‌کند و عملکرد مشابه این سیستم در افراد مسن‌تر نیز وجود دارد یا خیر. با وجود مخالفت‌هایی که برخی از عصب‌شناسان داشته‌اند محققانی همچون ویلایانور راماچاندران بر این باورند که سرکوب موج مو می‌تواند نتیجه فعالیت نورون آینه‌ای در سراسر مغز باشد و نشان‌دهنده یک پردازش یکپارچه سطح بالاتر از فعالیت نورون آینه‌ای است. آزمایش‌ها بر روی میمون‌ها (با استفاده از تکنیک‌های اندازه‌گیری تهاجمی) و انسان (با استفاده از EEG و fMRI) نشان می‌دهد که این نورون‌های آینه‌ای نه تنها در حین انجام وظایف حرکتی اولیه فعالیت عصبی از خود نشان می‌دهند، بلکه دارای اجزایی هستند که با قصدِ حرکت نیز ارتباط دارند. شواهدی دربارهٔ نقش مهم نورون‌های آینه‌ای در انسان وجود دارد و امواج مو ممکن است هماهنگی سطح بالایی از نورون‌های آینه‌ای را نشان دهد.
توسعه و تحقیق > اوتیسم

همچنین ببینید: اختلال طیف اوتیسم
اوتیسم اختلالی بوده که با نقایص اجتماعی و ارتباطی همراه است. تا به حال علت منفردی برای اوتیسم شناسایی نشده، اما نقش موج مو و سیستم عصبی آینه‌ای به‌طور خاص در این اختلال مورد مطالعه قرار گرفته است. به‌طور معمول در یک فرد درحال رشد، سیستم نورون آینه‌ای زمانی فعال می‌شود که فرد، خود یا دیگران را در حال انجام یک کار تماشا کند. در افراد مبتلا به اوتیسم، نورون‌های آینه‌ای تنها زمانی که خود فرد کار را انجام دهد فعال می‌شوند (و در نتیجه امواج مو سرکوب می‌شوند). این یافته باعث شده است که برخی از دانشمندان، اوتیسم را به عنوان درک اختلال از نیات و اهداف افراد دیگر به دلیل مشکلات سیستم عصبی آینه‌ای در نظر بگیرند. این کمبود می‌تواند مشکلات افراد مبتلا به اوتیسم را در برقراری ارتباط و درک دیگران توضیح دهد. درحالی‌که بیشتر مطالعات عصبی آینه‌ای و امواج مو در افراد مبتلا به اوتیسم بر روی کارهای حرکتی ساده متمرکز شده است، برخی از دانشمندان حدس می‌زنند که این آزمایش‌ها را می‌توان گسترش داد تا نشان دهد که مشکلات سیستم عصبی آینه‌ای زمینه‌ساز اختلالات شناختی و اجتماعی هستند یا خیر.
میزان فعال‌سازی fMRI در شکنج فرونتال تحتانی با افزایش سن در افراد مبتلا به اوتیسم (به استثنای سنین رشد) افزایش می‌یابد. علاوه بر این، افزایش فعالیت این امواج با مقادیر توانایی تماس چشمی و مهارت‌های اجتماعی بهتر در افراد اوتستیک همراه بوده است. دانشمندان معتقد‌اند شکنج فرونتال تحتانی یکی از همبستگی‌های عصبی اصلی با سیستم عصبی آینه‌ای در انسان است و اغلب به نقص‌های مرتبط با اوتیسم مربوط می‌شود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که سیستم عصبی آینه‌ای می‌تواند در افراد مبتلا به اوتیسم غیرعملکردی نباشد، اما در زمان رشد، حالت غیرطبیعی از خود نشان دهد. این اطلاعات برای رشد تعاملات اجتماعی حائز اهمیت بوده زیرا امواج مو می‌توانند مناطق مختلف فعالیت نورون آینه‌ای را در مغز یکپارچه کنند. مطالعات دیگر تلاش‌هایی را برای تحریک آگاهانه سیستم نورون آینه‌ای و سرکوب امواج مو با استفاده از نوروفیدبک (نوعی بیوفیدبک ارائه شده از طریق رایانه‌هایی که ضبط‌های زمان‌بندی شده فعالیت مغز را تحلیل می‌کنند، در این نوع آزمایش EEG امواج مو) ارزیابی کرده‌اند. این نوع درمان هنوز در مراحل اولیه اجرا برای افراد مبتلا به اوتیسم است و پیش‌بینی‌های متناقضی برای موفقیت دارد.
توسعه و تحقیق > نظریه ذهن

مقالهٔ اصلی: نظریه ذهن
درک وضعیت روانی دیگران مانند باورها، عواطف و احساسات از طریق بیان تجربه و رفتار، حوزه‌ای از شناخت اجتماعی است که نظریه ذهن نامیده می‌شود. نظریه ذهن ممکن است سیستم نورون آینه‌ای و همچنین سایر فرایندها مختلف مغزی برای مثال بخش‌های مرتبط با شناخت و عاطفه را درگیر کند. نواحی مغزی که اغلب در تئوری ذهن نقش دارند، قشر پیش‌پیشانیِ میانی (mPFC)، شیار گیجگاهی فوقانی/ شکنج گیجگاهی فوقانی (STS/STG)، اتصال گیجگاهی (TPJ) و قطب‌های زمانی (TP) هستند. اگرچه هیچ مطالعهٔ مستقیمی رابطه‌ای بین این نواحی و ریتم مو را گزارش نکرده است، با توجه به شباهت بین مکانیسم نورون آینه‌ای و نظریه ذهن، انتظار می‌رود سیگنال‌های سطح اکسیژن خون در نواحی فعال نظریه ذهن و امواج مو همبستگی معکوس داشته باشند. نشان داده شده است که ریتم مو، مشابه ریتم آلفای بصری، به صورت مستقیم توسط توجه دیداری فضایی تعدیل می‌شود. این مسئله احتمال ارتباط معکوس نواحی کنترل توجه، شامل شیار داخل جداری و میدان چشمی-پیشانی و قشر سینگولیت میانی (MCC) که نقش مهمی در شکل‌گیری ذهنیت دارد را با ریتم مو نشان می‌دهد.
واسط مغز و رایانه

واسط مغز و رایانه (BCI) یک فناوری در حال توسعه است که پزشکان امیدوارند روزی استقلال و عاملیت بیشتری را برای معلولان جسمی شدید به ارمغان آورد. این فناوری این پتانسیل را دارد که به افراد دارای مشکلات فلج تقریباً کامل یا کلی، مانند مبتلایان به تتراپلژی (کوادری پلژی) یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک پیشرفته (ALS)، کمک کند. واسط‌های مغز و رایانه به منظور کمک در برقراری ارتباط یا حتی جابجایی اشیاء مانند صندلی چرخدار موتوری، پروتزهای عصبی یا ابزارهای رباتیک در نظر گرفته شده‌اند. تعداد کمی از این فناوری‌ها در حال حاضر توسط افراد دارای معلولیت به‌طور منظم استفاده می‌شوند، اما انواع متنوعی در سطح آزمایشی در حال توسعه هستند. یک نوع BCI از «همگام‌زدایی مرتبط با رویداد» (ERD) ریتم مو به منظور کنترل رایانه استفاده می‌کند. این روش نظارتی فعالیت مغز، از سازکار بیولوژیکی شلیک همزمان (زمانی که گروهی از نورون‌ها در حالت استراحت هستند) استفاده می‌کند. هنگامی که فرد به تصور حرکت یک «رویداد» دعوت می‌شود، همگام‌زدایی حاصل (گروهی از نورون‌هایی که در امواج همزمان فعال بودند، اکنون در الگوهای پیچیده و خاصی دیگری فعالیت می‌کنند) می‌تواند به‌طور قابل اعتمادی توسط رایانه شناسایی و تجزیه و تحلیل شود. کاربرانِ چنین رابطی در تجسم حرکات، به‌طور معمول پا، دست، یا زبان، آموزش دیده‌اند؛ زیرا هر کدام از حرکات در مکان‌های متفاوتِ همونکولوس قشری قرار دارد. در این روش، به کمک الکتروانسفالوگرافی (EEG) یا الکتروکورتیکوگرافی (ECoG) ضبط الکتریکی فعالیت قشر حرکتی را انجام می‌دهند و رایانه‌ها بر الگوی معمولی موج مو ERD در مقابل «حرکت تجسمی ترکیب شده با همگام‌زدایی مرتبط با رویداد» (ERS) در بافت مغز نظارت می‌کنند. الگوی جفتی فوق با تمرین‌های بیشتر که اغلب اوقات به شکل بازی‌هایی صورت می‌گیرد و در برخی از آنها از واقعیت مجازی استفاده می‌شود، بهبود یافته و از دیگر فعالیت‌های عصبی-حرکتی صورت گرفته، تمایز می‌یابند. برخی از محققان دریافته‌اند که بازی‌های واقعیت مجازی به‌ویژه در دادن ابزارهایی برای بهبود کنترل الگوهای موج مو مؤثر هستند. روش ERD را می‌توان با یک یا چند روش دیگر برای نظارت بر فعالیت الکتریکی مغز ترکیب و BCI هیبریدی ایجاد کرد؛ واسط‌های مغز و رایانه هیبریدی، اغلب انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت نوع منفرد آن که از روش الگویابی یکسانی استفاده می‌کند ارائه می‌دهد.
تاریخچه

امواج مو از دهه ۱۹۳۰ مورد مطالعه قرار گرفته است. به این امواج ریتم ویکِت نیز می‌گویند زیرا امواج مو در EEG، گرد و شبیه ویکت‌های کروکت هستند. در سال ۱۹۵۰، آنری گستو و همکارانش نوسان این امواج را نه تنها در حین حرکات فعالِ سوژه‌هایشان، بلکه در زمانی که آزمودنی‌ها، اَعمال انجام شده توسط شخص دیگری را مشاهده می‌نمودند، گزارش کردند. این نتایج بعداً به وسیله آزمایش‌های دیگر مانند بررسی ساختارهای عصبی با استفاده از شبکه‌های الکترود ساب دورال (زیر سخت‌شامه‌ای) در بیماران صرعی مورد تأیید قرار گرفت. مطالعه اخیر در بیماران نشان داد مشاهده یک حرکت در شخص دیگر سبب فعال شدن بخش‌های مربوط به همان اندام حرکتی در دستگاه عصبی پیکری می‌شود و امواج مو را سرکوب می‌کند.
امروزه آزمایش‌ها و بررسی‌های بیشتر نیز برای روشن نمودن مکانیسم عمل این نورون‌ها در هنگام تصور اعمال یا مشاهده غیرفعال حرکت نقطه-نور در حال انجام است که می‌تواند به محققان در درک بیشتر تأثیر این امواج را بر فعالیت‌های انسانی کمک کند.