آرام‌اس تایتانیک
دو ساعت و نیم تا مرگ تایتانیک > ۱۵ آوریل ۱۹۱۲

۰۰:۰۰ بامداد
خبرها به سرعت به کاپیتان اسمیت می‌رسند که ۵ محفظه در حال پر شدن است. او می‌داند تایتانیک ممکن است بیشتر از ۲ ساعت وقت نداشته باشد. در نتیجه به افسران دستور می‌دهد ۲۰ قایق نجات را آماده کنند.
۰۰:۰۵ بامداد
عملیات تخلیه مسافران و خدمه از کشتی آغاز شد.
۰۰:۱۴ بامداد
کاپیتان اسمیت به جک فیلیپس دستور می‌دهد تا با استفاده از بی‌سیم درخواست کمک کند.
۰۰:۲۵ بامداد
تلاش‌های فلیپس به نتیجه می‌رسد و کشتی آر ام اس کارپاتیا پیغام را می‌شنود و به آنها پاسخ می‌دهد. اما این کشتی ۹۳ کیلومتر با آنها فاصله دارد و با حداکثر سرعتش نیز ۴ ساعت طول می‌کشد تا به تایتانیک برسد. در همین حال یکی از افسران، کشتی‌ای را می‌بیند که فقط ۱۰ کیلومتر با آن‌ها فاصله دارد؛ احتمال دارد این همان اس اس کالیفرنیا باشد که ۲ ساعت پیش اخطار کوه یخ را به آنان داده بود. اما متصدی بی‌سیم آن الان به خواب رفته است و این درحالی است که می‌توانست در کمتر از نیم ساعت به کمک تایتانیک بیاید. فیلیپس نمی‌تواند با آن ارتباط برقرار کند و اس اس کالیفرنیا از آنها دورتر می‌شود.
۰۰:۴۵ بامداد
نخستین قایق نجات روی آب‌های اقیانوس اطلس شناور شد. این قایق حدود ۶۵ نفر ظرفیت دارد اما با ۳۷ جای خالی کشتی را ترک می‌کند به دلیل پیروی از قانون «اولویت با زنان و کودکان است»[نیازمند منبع] و کم بودن تعداد زن‌ها و بچه‌ها در کشتی، بسیاری از قایق‌های نجات به جای ۶۹ نفر ظرفیت کامل خود، تنها چند ده نفر سرنشین داشتند.
۰۱:۳۰ بامداد
۱۱۰ دقیقه پس از برخورد تایتانیک نخستین قربانی‌هایش را می‌گیرد. ۵ کارمند که نامه‌های آب گرفته را از اتاق پست نجات می‌دهند، غرق شدند.
۰۱:۴۵ بامداد
ملوانان آخرین قایق نجات را به آب می‌اندازند. اکنون نجات جان بقیهٔ مسافران به دست خودشان است.
۰۱:۵۰ بامداد
کشتی به تدریج به سمت چپ می‌چرخید. آب وارد یکی از راهروهای سمت چپ کشتی شد و در نتیجه چرخش شدت یافت.
۲:۱۵ بامداد
با افزایش فشار آب، دیگ‌های بخار متصل به دودکش جلویی کشتی از جا کنده شد و دودکش سقوط کرد. آب در مسیری جدید وارد کشتی شد و غرق شدن کشتی شتاب یافت.
۰۲:۱۶ بامداد
چراغ‌های کشتی یک بار چشمک زدند و سپس برای همیشه خاموش شدند و تایتانیک را در تاریکی فرو برد.
۲:۱۸ بامداد
تفاوت شدید وزن بین سینه کشتی که به دلیل ورود آب، سنگین شده بود و پاشنه کشتی نسبتاً سبک، تنش عظیمی در بدنه کشتی ایجاد کرد و بدنه کشتی در مقابل دودکش سوم ترک خورد. چند ثانیه بعد و با به حداکثر رسیدن نیروی خمشی، بدنه کشتی دو نیم شد. سینه کشتی و پاشنه کشتی تنها از طریق اسکلت تقویت شده زیرین به هم متصل ماندند. پاشنه کشتی به سمت چپ چرخید و افراد روی کشتی به بیرون پرتاب شدند.
۲:۱۹ بامداد
سینه کشتی از پاشنه کشتی که هنوز شناور بود، جدا شد. پاشنه کشتی سر و ته شده و آب از سمت جلو وارد آن شد.
۲:۲۰ بامداد
درحالی که سینه کشتی با سرعت به سمت کف دریا می‌رفت، پاشنه کشتی به حالت تقریباً عمودی چرخیده و وسایل داخل آن به بیرون ریخته می‌شد؛ در همین حال کشتی پاشنه کشتی از سطح اقیانوس ناپدید گشت. دیگ‌های بخار از جای خود خارج شده و مستقیماً به بستر اقیانوس سقوط کردند و پس از آن دیگر تا چند مدت دیده نشدند.
۲:۲۱ بامداد
جریان آب در اطراف سینه کشتی باعث از جا درآمدن دکل جلوی کشتی و برخورد آن با سکوی فرماندهی و دودکش‌ها شدند. به دلیل ظاهر مخروطی شکل سینه کشتی و پاشنه کشتی، هر دوی آنها با کم شدن سرعت به کف اقیانوس سقوط کردند. چرخش ساعتگرد پاشنه کشتی سبب شد قبل از اینکه با کف اقیانوس برخورد کند، وسایل بیشتری از داخل آن به بیرون ریخته شود.
سینه کشتی با سرعت ۵۵٫۵ کیلومتر بر ساعت و با زاویه ۲۰ درجه با بستر اقیانوس برخورد کرد؛ در نتیجه بدنه شکسته شد و عرشه‌هایش خرد شدند. بقایای متلاشی شده پاشنه کشتی حاکی از برخورد بدتر آن با کف اقیانوس است.