stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
راپانزل

این مقاله دربارهٔ افسانه سنتی است. برای شخصیت دیزنی، راپانزل (دیزنی) را ببینید.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
نقش تمبری از راپونزل و جادوگر، آلمان، ۱۹۷۸: نقش تمبری از راپونزل و جادوگر، آلمان، ۱۹۷۸
نویسنده(ها): ناشناس اما گردآوری‌شده به دست برادران گریم
کشور: آلمان
زبان: آلمانی
گونه(های) ادبی: افسانه
تاریخ نشر: ۱۸۱۲
گونه رسانه: پرینت
تصویرسازی توسط جانی گروئل
راپانزل یا راپونزل (به آلمانی: Rapunzel) یک افسانه آلمانی است که اولین بار در سال ۱۸۱۲ توسط برادران گریم ضبط شده و به عنوان بخشی از قصه‌های برادران گریم منتشر شد. داستان برادران گریم اقتباسی از افسانه راپونزل اثر فردریش شولتز (۱۷۹۰) است که ترجمه‌ای از پرسینت (۱۶۹۸) توسط مادمازل د لا فورس بود که خود تحت تأثیر پتروسینلا (۱۶۳۴) یک داستان ایتالیایی از جیامباتیستا باسیل قرار گرفته بود.
این داستان به عنوان نوع ۳۱۰ آرنه تامپسون («دوشیزه در برج») طبقه‌بندی شده‌است. طرح آن در رسانه‌های مختلف مورد استفاده و تقلید قرار گرفته‌است. معروف‌ترین جملۀ آن این است: «راپانزل، راپانزل، موهایت را پایین بینداز تا بالا بیایم».
ریشه

این داستان توسط برادران گریم در قصه‌های برادران گریم در سال ۱۸۱۲ منتشر شد. منبع آنها داستانی بود که توسط فردریش شولز (۱۷۶۲–۱۷۹۸) در کتاب رمان‌های خرد (۱۷۹۰) منتشر شده بود. داستان‌های اولیه شامل پتروسینلا (۱۶۳۴) از جیامباتیستا باسیل (۱۶۳۴–۱۶۳۶)، پرسینت (۱۶۹۸) از مادمازل د لا فورس یا افسانه پاد از یوهان گوستاو گوتلیب بوشینگ (۱۸۱۲) بودند.
جمع‌آوران داستان‌های عامیانه خاطرنشان کرده‌اند که داستان راپانزل شباهت‌های چشمگیری با افسانهٔ پارسی رودابه از شاهنامه فردوسی دارد. موهای بلند رودابه و حادثه کوه‌نوردی در قصهٔ شاهنامه یادآور داستان آلمانی راپونزل است. در شاهنامه آمده‌است که رودابه موهای بلندش را پایین می‌اندازد تا زال بتواند بالا بیاید.
برخی از عناصر داستان همچنین امکان دارد از افسانهٔ «باربارای مقدس» گرفته شده باشد که پدرش او را در قلعه‌ای زندانی می‌کند.
چکیده داستان

یک زوج بدون بچه در کنار باغ زن جادوگری زندگی می‌کردند. دورهٔ بارداری زن بسیار طول کشید و او در این مدت متوجه شد که در باغچهٔ جادوگر گیاه راپانزل یا تربچه کاشته شده بود. زن عاشق آن گیاه بود. برای دو شب، مرد مخفیانه به باغ جادوگر می‌رفت و تربچه جمع می‌کرد و برای همسرش می‌برد ولی در شب سوم، جادوگر که نامش «گاتل» بود او را دید و متهم به سرقت کرد. مرد التماس کرد که پیرزن رهایش کند. پیرزن نرم شد و قبول کرد که مرد را آزاد کند به شرطی که نوزادشان را بعد از تولدش به جادوگر تقدیم کنند. مرد قبول کرد. وقتی دختر به دنیا آمد پیرزن او را تصاحب کرد و مانند یک زندانی پرورش داد و او را «راپانزل» نامید. وقتی دختر به دوازده سالگی رسید، جادوگر او را در قلعه‌ای در اعماق جنگل زندانی کرد که پله‌ای و دری به بیرون نداشت؛ فقط یک اتاق داشت و یک پنجره. وقتی جادوگر به برج می‌رسید فریاد می‌زد:



راپانزل، راپانزل، موهای زیبایت را پایین بینداز تا بالا بیایم.



با شنیدن این جملات، راپانزل کنار پنجره می‌نشست و موهایش را در قلابی می‌پیچید و به پایین پرت می‌کرد.

در جای دیگر کتاب آمده که جادوگر می‌توانست پرواز کند؛ برای همین دختر هیچ وقت طول واقعی موهایش را نمی‌دانست.
روزی شاهزاده‌ای از آنجا می‌گذشت و آواز خواندن راپانزل را شنید. او که مدهوش صدای زیبای او شده بود، قلعه را پیدا کرد ولی نمی‌توانست بالا بیاید. او اغلب به جنگل می‌رفت و آواز زیبای دختر را می‌شنید. روزی که شاهزاده در جنگل بود، گاتل را دید که چگونه وارد قلعه می‌شود. وقتی جادوگر رفت، پسر خواهش کرد که راپانزل موهایش را پایین بیندازد. دختر این کار را کرد و شاهزاده توسط آن وارد قلعه و با راپانزل آشنا شد و در نهایت از او درخواست ازدواج کرد. راپانزل پذیرفت.
آنها با هم نقشه‌ای را برای فرار کشیدند. شاهزاده شب‌ها به ملاقات راپانزل می‌رفت (تا توسط گاتل گیر نیفتد) و تکه‌ای ابریشم برایش می‌برد تا آن‌ها را ذره ذره به هم وصل و طنابی برای نجات خود از قلعه درست کند. البته نقشه هیچگاه به ثمر ننشست زیرا راپانزل احمقانه او را لو داد. در چاپ اول آمده بود که راپانزل به گاتل گفت که شکمش در حال بزرگ شدن است و لباسش برایش تنگ شده. در ویرایش‌های بعدی آمده که راپانزل حواسش نبود و به گاتل گفت که بالا آوردن تو از بالا آوردن پسرها سخت‌تر است. وقتی گاتل از ماجرا باخبر می‌شود به شدت عصبانی شده و موهای بلند و صاف راپانزل را کوتاه می‌کند و او را به حال خود در جنگل رها می‌کند.
وقتی پسر آن شب می‌آید، جادوگر موهای راپانزل را برایش آویزان می‌کند تا او بالا بیاید. در کمال وحشت، شاهزاده جادوگر را می‌بیند. وقتی گاتل به او می‌گوید که دیگر راپانزل را نخواهی دید، در ناامیدی از یافتن راپانزل خود را به پایین پرت می‌کند و توسط خارهای گیاهان کور می‌شود. در ویرایش‌های بعدی آمده که جادوگر او را هل داده و به پایین می‌افتد و خارها به چشمش فرومی‌رود و کور می‌شود.
او ماه‌ها تمام زمین‌های کشور را برای یافتن راپانزل زیر پا گذاشت تا این که یک روز صدای آواز خواندن راپانزل در حین آوردن آب را می‌شنود و آن دو دوباره به هم می‌رسند. وقتی آن دو در آغوش هم افتادند، اشک‌های راپانزل بلافاصله چشمان پسر را شفا داد. در روایت‌های بعدی آمده که راپانزل دو پسر به دنیا آورد (در روایت‌های دیگری آمده که یک دختر و یک پسر به دنیا آورد). شاهزاده او را به قلمرو خود برده و آن دو تا آخر عمر در کنار یکدیگر به خوشبختی زندگی کردند. در ویرایش‌های بعدی آمده که وقتی شاهزاده از قلعه به پایین افتاد، جادوگر خم می‌شود تا او را ببیند که موها از دستش به پایین سر می‌خورد و تا ابد در قلعه زندانی می‌شود.
تفسیر

جادوگر در این داستان «مادر گاتل» نامیده شده که در آلمانی این کلمه برای مادرخوانده به کار برده می‌شود. او نماد والدینی است که بیش از حد فرزندش را تحت کنترل درمی‌آورد.
براساس آداب و رسوم قدیم، بسیار خطرناک است اگر زن حامله‌ای را از رسیدن به غذایی که به آن نیاز دارد، بازداریم. این تمایل او برای برگ کاهو و سبزیجات بیانگر نیاز آن زن به ویتامین هاست.
معامله‌های ناعادلانه در افسانه‌ها بسیار رایج است، مانند: در افسانهٔ جک و لوبیای سحرآمیز، جک گاوش را در ازای چند لوبیا معامله می‌کند. در دیو و دلبر، دلبر در ازای یک گل سرخ به دیو بازمی‌گردد.
همچنین نقش مکمل سری فیلم‌های شرک برگرفته از شخصیت راپانزل است.
انطباق فیلم‌ها

یکی از فیلم‌های برگرفته از این داستان فیلم راپانزل و قلم جادویی (۲۰۰۲) است. در این داستان باربی در نقش راپانزل زمانی زندانی می‌شود که شروع به گشت و گذار در دنیای بیرون می‌کند. گاتل به دلیل انتقام از پدر راپانزل که دوست پسر قدیمی اش بوده، راپانزل را می‌دزدد. در این نسخه تأکید زیادی روی موهای راپانزل نیست و تأکید روی قلم موی جادویی راپانزل است.
شرکت دیزنی فیلم گیسوکمند (با نام اصلی راپانزل) را اواخر ۲۰۱۰ اکران کرد. در این نسخه، راپانزل با استفاده از قدرت جادویی موهایش، مردم را به حیات برمی‌گرداند.
تصویرسازی توسط پل هی، حدود سال ۱۹۱۰
راپانزل، زندانی در قلعه
امتیاز علی

| امتیاز علی | امتیاز علی |
| --- | --- |
امتیاز علی در سال ۲۰۱۷: امتیاز علی در سال ۲۰۱۷
زادهٔ: ۱۶ ژوئن ۱۹۷۱ ‏(۵۳ سال) جمشیدپور، هند
ملیت: هندی
پیشه(ها): کارگردان فیلم، نویسنده، تهیه‌کننده فیلم، هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۵ تا کنون
شناخته‌شده برای: وقتی همدیگر را دیدیم راک استار
همسر: پریتی علی (طلاق: ۲۰۱۲)
فرزندان: ۱
خویشاوندان: خالد احمد (دایی) عارف علی و ساجد علی (برادرها)
امتیاز علی (انگلیسی: Imtiaz Ali؛ زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۷۱) یک کارگردان فیلم، نویسنده، و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به عشق امروزی، کوکتل، بزرگراه، وقتی همدیگر را دیدیم، راک استار، تماشا، عشق امروزی و وقتی هری سجال رو پیدا کرد اشاره نمود.
جایزه

وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر شده‌است.
۵۶ (میلادی)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
سده:: سده ۰ - سده ۱ - سده ۲
دهه:: ۲۰  ۳۰  ۴۰  ۵۰  ۶۰  ۷۰  ۸۰ 
سال:: ۵۳ ۵۴ ۵۵ - ۵۶ - ۵۷ ۵۸ ۵۹
| 0 | 1 |
| --- | --- |
گاه‌شماری ایرانی: ۵۶۶ پیش از هجرت – ۵۶۵ پیش از هجرت
گاه‌شماری میلادی: ۵۶ LVI
گاه‌شماری اتیوپیایی: ۴۸–۴۹
گاه‌شماری ارمنی: نامعلوم
گاه‌شماری اسلامی: ۵۸۳ پیش از هجرت – ۵۸۲ پیش از هجرت
گاه‌شماری ایگبو: −۹۴۴ – −۹۴۳
گاه‌شماری آشوری: ۴۸۰۶
گاه‌شماری بربری: ۱۰۰۶
گاه‌شماری بنگالی: −۵۳۷
گاه‌شماری بهائی: −۱۷۸۸ – −۱۷۸۷
گاه‌شماری بودایی: ۶۰۰
گاه‌شماری بیزانسی: ۵۵۶۴–۵۵۶۵
گاه‌شماری جوچه: نامعلوم
گاه‌شماری چینی: 乙卯年 (چوب خرگوش) ۲۷۵۲ یا ۲۶۹۲     — تا — 丙辰年 (آتش اژدها) ۲۷۵۳ یا ۲۶۹۳
گاه‌شماری خورشیدی تایلندی: ۵۹۹
گاه‌شماری دیسکوردیان: ۱۲۲۲
گاه‌شماری ژاپنی: نامعلوم
گاه‌شماری ژولینی: ۵۶ LVI
گاه‌شماری سنتی برمه‌ای: −۵۸۲
گاه‌شماری عبری: ۳۸۱۶–۳۸۱۷
گاه‌شماری قبطی: −۲۲۸ – −۲۲۷
گاه‌شماری کره‌ای: ۲۳۸۹
گاه‌شماری مینگو: ۱۸۵۶ پیش از گاه‌شماری جمهوری چین 民前۱۸۵۶年
گاه‌شماری هولوسن: ۱۰۰۵۶
گاه‌شماری‌های هندو: 
 - ویکرم سموت: ۱۱۲–۱۱۳
 - شاکا ساموات: نامعلوم
 - کالی یوگا: ۳۱۵۷–۳۱۵۸
از تاریخ پیدایش رم: ۸۰۹
سال سلطنت انگلیس: نامعلوم
این جعبه:  نمایش بحث ویرایش: این جعبه:  نمایش بحث ویرایش
۵۶ (میلادی) پنجاه و ششمین سال تقویم میلادی است.
خوزه ماریا کالوو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  José María Calvo
زادروز:  ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال)
زادگاه:  بوئنوس آیرس
قد:  1.73 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۰–۲۰۱۱ |  باشگاه فوتبال بوکا جونیورز |  ۱۶۷ |  (۵) |
| ۲۰۰۷ |  ← باشگاه خیمناستیک تاراگونا (قرضی) |  ۱۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  ← باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا (قرضی) |  ۱۴ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خوزه ماریا کالوو (انگلیسی: José María Calvo؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه خیمناستیک تاراگونا، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال رکریتیوو اوئلوا اشاره کرد.
دفاع اسلاو

دفاع اسلاو یکی از گشایش‌های بازی شطرنج است که با حرکت‌های 1. d4 d5 2. c4 c6 در شروع بازی آغاز می‌شود.
دفاع اسلاو از مهمترین گشایش‌های بسته و از شاخه‌های اصلی گامبی وزیر محسوب می‌شود. اولین بررسی‌های به‌جامانده از این شروع بازی به دههٔ ۱۵۹۰ بازمی‌گردد. استادان شطرنج اسلاو و شوروی از جمله آلخین، برونشتین، ویدمار و اسمیسلوف بیشترین ایده‌ها را در این دفاع وارد کرده‌اند.
در سال‌های اخیر دفاع اسلاو از محبوب‌ترین شروع بازی‌های استادانی چون آناند، کرامنیک، ایوانچوک، ژول لوتیه و نایجل شورت بوده است. کرامنیک در مسابقه قهرمانی جهان سال ۲۰۰۶ خود با وسلین توپالف در ۶ بازی از ۸ بازی خود با مهره سیاه دفاع اسلاو را به کار بست.
از مزایای حرکت c6 سیاه که به دفاع اسلاو منجر می‌شود (نسبت به حرکت سنتی‌تر e6) در گامبی وزیر نپذیرفته؛ مسدود نشدن راه فیل سفیدرو، آچمز نشدن اسب سیاه در f6 در صورت حرکت فیل سفید به خانه g5 و تهدید b5 پس از گرفتن گامبی سفید (dxc4) است. عیب این دفاع هم در آن است که ممکن است سیاه برای انجام c5 تمپو از دست بدهد و اسب b8 از خانهٔ c6 محروم می‌شود.
دفاع اسلاو

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.Cf3 | d5 |  |  |
| 2.d4 | Cf6 |  |  |
| 3.c4 | c6 |  |  |
| 4.Cc3 | dxc4 |  |  |
| 5.a4 | Ff5 |  |  |
| 6.e3 | e6 |  |  |
| 7.Fxc4 | Fb4 |  |  |
| ۸٫۰–۰ | ۰–۰ |  |  |
| 9.Ch4 | Fg4 |  |  |
| 10.f3 | Fh5 |  |  |
| 11.g4 | Fg6 |  |  |
| 12.Cxg6 | hxg6 |  |  |
| 13.Db3 | De7 |  |  |
| 14.e5 | Cd5 |  |  |
| 15.e4 | Cb6 |  |  |
| 16.Ca2! | Fa5 |  |  |
| 17.Fe2 | e5 |  |  |
| 18.Dc2! | Cb-d7 |  |  |
| 19.dxe5 | Dxe5 |  |  |
| 20.Rh1 | Te8 |  |  |
| 21.Fc4 | Cb8 |  |  |
| 22.Fd3 | Ca6 |  |  |
| 23.Fxa6 | bxa6 |  |  |
| 24.Td1! | c5 |  |  |
| 25.Fe3 | Ta-c8 |  |  |
| 26.Cc3 | Cc4 |  |  |
| 27.Fc1 | Tb8? |  |  |
| 28.Cd5 | Cxb2 |  |  |
| 29.Ff4 | De6 | 30.Fxb8 | تسلیم |
گابریل پوراس

| گابریل پوراس | گابریل پوراس |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: کارلوس گابریل پوراس فلورس
زادهٔ: ۱۳ فوریهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۶ سال) مکزیکوسیتی
ملیت: مکزیکی
پیشه: بازیگر
همسر: سونیا اسمیت (۲۰۱۳-۲۰۰۸)
کارلوس گابریل پوراس فلورس (به انگلیسی: Carlos Gabriel Porras Flores) (زاده ۱۳ فوریه ۱۹۶۸ در مکزیکوسیتی) هنرمند اهل مکزیک است.
وی در فیلم‌های نقاب آنالیا، الیسا کجاست و پشت درهای بسته بازی کرده است.
او در سال ۲۰۰۳ با بازی در فیلم روح زخمی به شهرت رسید که با ایتاتی کانتورال دوست دختر سابقش در این فیلم آشنا شد و پس از مدتی از یکدیگر جدا شدند. وی در فیلم ملکه جنوب به عنوان بهترین بازیگر مکمل مرد انتخاب شد. و در سال ۲۰۱۳ از همسرش جدا شد.
همسر او سونیا اسمیت بازیگر سینما بود. آن ها در سال 2013 از یکدیگر جدا شدند. وی در حال حاضر مجرد است.
تندیس اسب‌سوار

نقش سواره زره‌پوش در تاق بستان.
تندیس اسب‌سوار یا سواردیس گونه‌ای تندیس است که در آن افراد مهم به حالت سوارکاری نشان داده می‌شوند.
از ساخت و نصب این تندیس‌ها بیشتر برای یادبود سالاران لشکرها، سیاست‌مداران فعال در زمینه نظامی و هم‌چنین شهسواران و پهلوانان استفاده می‌شود.
پیشینهٔ ساخت تندیس‌های اسب‌سوار در غرب به دوران یونان باستان بازمی‌گردد. تندیس سوارکار رامپین مربوط به یونان باستان را از پیش‌نمونه‌های آن می‌دانند.
از پیش‌نمونه‌های نیمه‌تندیس‌گونه این مجسمه‌ها در شرق می‌توان به تندیس خسرو پرویز در تاق بستان در غرب ایران اشاره کرد.
در سدهٔ بیستم از محبوبیت این‌گونه تندیس‌ها کاسته شد. یکی از علت‌های آن کاهش علاقه هنرمندان نسبت به سبک معماری مدرسه هنرهای زیبای پاریس) (سبک بوزار) است، یعنی همان سبکی که برای بیشتر سواردیس‌ها به‌کار برده می‌شد. علت دیگر کاهش ساخت این‌گونه تندیس‌ها را می‌توان کنار گذاشته شدن اسب از صحنه کار و جنگ در دنیای معاصر دانست.
با افزایش ساخت یادمان‌های سوارکاران در ایالت‌های جنوب غربی آمریکا در دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ ساخت این‌گونه تندیس‌ها در غرب رونقی دوباره به خود دید. این آثار جدید را می‌توان به دو دسته بخش کرد. یک دسته بناهای یادبود چهره‌های شاخص تاریخی و دیگر بناهای موضوعی مانند تندیس کابوی‌های آمریکایی. امروزه تندیس‌های اسب‌سوار را می‌توان در سراسر جنوب غرب آمریکا مشاهده کرد.
رکورددارها

بزرگ‌ترین سواردیس جهان تندیس اسب‌سوار چنگیزخان است که در سال ۲۰۰۹ در ۵۴ کیلومتری اولان‌باتور پایتخت مغولستان ساخته‌شد. این مجسمه در محلی به نام تسونجین بولدوگ ساخته شده که بر پایه افسانه‌ها، چنگیزخان در آن‌جا «تازیانه زرین» را یافته‌است.
پیش از ساخت این تندیس، بنای یادبودی از خوزه گرواسیو آرتیگاس، قهرمان ملی اوروگوئه که در شهر میناس اروگوئه برپا شده بزرگ‌ترین سواردیس جهان بود. این بنا ۱۸ متر بلندا و ۹ متر درازا دارد و وزن آن ۱۵۰ هزار کیلو است.
نگارخانه

مجسمه  هنری چهارم در پونت نوف، پاریس
مجسمه شارلمانی توسط آگوستینو کورناچینی، خیابان کلیسای پیتر، واتیکان
مجسمه ریچارد اول، وستمینستر
مجسمه آتاترک در سامسون توسط هاینریش کریپل (1931).
دومین سواردیس بلند جهان: ژنرال خوزه گرواسیو آرتیگاس در میناس، اروگوئه
رناتو سیپولینی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۷ اوت ۱۹۴۵
زادگاه:  کودونیو
تاریخ مرگ:  ۱۲ مارس ۲۰۱۹ (۷۳ سال)
محل مرگ:  فرارا
قد:  ۱٫۸۰ متر (۵ فوت ۱۱ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۶۴–۱۹۶۵ |  باشگاه فوتبال فیورنتینا |  ۰ |  (۰) |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۶ |  باشگاه فوتبال امپولی |  ۱۴ |  (۰) |
| ۱۹۶۶–۱۹۷۰ |  باشگاه فوتبال اسپال |  ۸۵ |  (۰) |
| ۱۹۷۰–۱۹۷۱ |  باشگاه فوتبال برشا |  ۱۵ |  (۰) |
| ۱۹۷۱–۱۹۷۳ |  باشگاه فوتبال کومو |  ۶۹ |  (۰) |
| ۱۹۷۳–۱۹۷۷ |  باشگاه فوتبال آتالانتا |  ۱۲۰ |  (۰) |
| ۱۹۷۷–۱۹۸۲ |  باشگاه فوتبال اینتر میلان |  ۷ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رناتو سیپولینی (انگلیسی: Renato Cipollini; ۲۷ اوت ۱۹۴۵ – ۱۲ مارس ۲۰۱۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال برشا، باشگاه فوتبال آتالانتا، باشگاه فوتبال امپولی، باشگاه فوتبال کومو، و باشگاه فوتبال اسپال اشاره کرد.
دنیس بینگهام

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
ملیت: بریتانیا
زاده: ۱۱ اوت ۱۸۸۰ بنگور، شهرستان داون
درگذشته: ۲۸ دسامبر ۱۹۴۰ سایرن‌سستر
ورزشی: ورزشی
ورزش: چوگان
دنیس بینگهام (انگلیسی: Dennis Bingham; ۱۱ اوت ۱۸۸۰ – ۲۸ دسامبر ۱۹۴۰) چوگان‌باز اهل بریتانیا بود.
وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ به مدال طلا چوگان دست یافته است.
کلیسای جامع اکستر

| کلیسای جامع اکستر | کلیسای جامع اکستر |
| --- | --- |
کلیسای جامع سنت پیتر: کلیسای جامع سنت پیتر
کشور: بریتانیا
مذهب: کلیسای انگلستان
مذهب قبلی: کلیسای کاتولیک
سنت: کلیسای بالا
وبگاه: www.exeter-cathedral.org.uk
معماری: معماری
معماری مذهبی: آنا نورمن واکر، معماری گوتیک انگلیسی
سال ساخت: ۱۱۱۲-۱۴۰۰
 :  
مشخصات: مشخصات
طول: ۳۰۰ فوت
 :  
موقعیت جغرافیایی: موقعیت جغرافیایی
اسقف‌نشین: اکستر
 :  
روحانی : روحانی 
اسقف: رابرت اتول
 :  
کلیسای جامع اکستر (انگلیسی: Exeter Cathedral) به‌طور رسمی به عنوان کلیسای کلیسای جامع سنت پیتر در شهرستان اکستر در دوان در جنوب غرب انگلستان شناخته می‌شود. تأسیس این کلیسا به سال ۱۰۵۰ میلادی برمی‌گردد.
دنیلا آلوس لیما

دنیلا آلوس لیما (پرتغالی: Daniela Alves Lima؛ زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۸۴) بازیکن فوتبال زن اهل برزیل است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لینشوپینگ اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال زنان برزیل و زنان برزیل بازی کرده‌است.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
گانیش، پاکستان

| گانیش، پاکستان | گانیش، پاکستان |
| --- | --- |
کشور: پاکستان
ایالت: گلگت-بلتستان
منطقه: ناحیه هنزه
روستا: گانیش
ارتفاع: ۲۲۴۰ متر (۷۵۰۰ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵ (ساعت رسمی پاکستان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۶ (ساعت رسمی پاکستان)
گانیش (به انگلیسی: Ganish) یک منطقهٔ مسکونی در پاکستان است که در ناحیه هونزه نگر واقع شده‌است. گانیش ۲٬۲۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
داستان اسباب‌بازی ۲

| داستان اسباب‌بازی ۲ | داستان اسباب‌بازی ۲ |
| --- | --- |
پوستر اکران تئاتر: پوستر اکران تئاتر
کارگردان: جان لستر
تهیه‌کننده: کارن رابرت جکسون هلن پلاتکین
فیلمنامه‌نویس: اندرو استنتون ریتا شئو داگ چامبرلین کریس وب
داستان: جان لستر پیت داکتر اش برانون اندرو استنتون
بازیگران: تام هنکس تیم آلن
موسیقی: رندی نیومن
فیلم‌بردار: شارون کالاهان
تدوین‌گر: ادی بلیمن دیوید ایان سالتر لی آنکریچ
شرکت‌های تولید: استودیوی انیمیشن پیکسار
توزیع‌کننده: والت دیزنی پیکچرز
تاریخ‌های انتشار:  ۱۳ نوامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-11-۱۳) (تئاتر  ال کاپیتان)  ۲۴ نوامبر ۱۹۹۹ (۱۹۹۹-11-۲۴) (ایالات متحده)  
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایالات متحده
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۹۰ میلیون دلار
فروش گیشه: ۵۱۱٫۴ میلیون دلار
داستان اسباب‌بازی ۲ (به انگلیسی: Toy Story 2) فیلمی پویانمایی کمدی ماجراجویی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ است که توسط استودیوی انیمیشن پیکسار و والت دیزنی پیکچرز تولید شده است. این فیلم دنباله داستان اسباب‌بازی (۱۹۹۵) و دومین دنباله فرنچایز داستان اسباب‌بازی است. این فیلم به کارگردانی جان لستر، با همکاری اش برانون و لی آنکریچ (در اولین کارگردانی بلند آنها) و به تهیه‌کنندگی هلن پاتکین و کارن رابرت جکسون ساخته شده است. فیلمنامه این فیلم توسط اندرو استنتون، ریتا شئو، داگ چمبرلین و کریس وب و داستان آن توسط لستر، استنتون، براون و پیت داکتر نوشته شده است. تام هنکس، تیم آلن، دان ریکلس، جیم وارنی، والاس شاون، جان راتزنبرگر، آنی پاتس، آر. لی ارمی، جان موریس، لاری میت کالف و جف پیجن نقش‌های خود را از فیلم اول داستان اسباب‌بازی تکرار می‌کنند. در این فیلم، وودی توسط یک کلکسیونر حریص اسباب‌بازی دزدیده می‌شود، و این موضوع باعث می‌شود باز لایتیر و دوستانش تلاش کنند او را نجات دهند، اما وودی از ایده جاودانگی در یک موزه وسوسه می‌شود.
دیزنی در ابتدا داستان اسباب‌بازی ۲ را به عنوان یک دنباله فیلم ویدئویی تصور کرده بود. تولید فیلم در یک ساختمان جدا از پیکسار و به مقیاس کوچک آغاز شد، زیرا اکثر کارکنان اصلی پیکسار مشغول کار بر روی فیلم زندگی یک حشره‌ (۱۹۹۸) بودند. هنگامی که حلقه‌های داستان امیدوارکننده به نظر رسیدند، دیزنی تصمیم به ارتقاء فیلم به اکران سینما گرفت، اما پیکسار از کیفیت فیلم ناراضی بود. لستر و تیم داستان در یک هفته‌نامه تمام داستان را دوباره توسعه دادند. گرچه تولید بیشتر فیلم‌های پیکسار سال‌ها طول می‌کشد، تاریخ اکران تعیین شده قابل تغییر نبود و برنامه تولید داستان اسباب‌بازی ۲ در نه ماه فشرده شد.
با وجود مشکلات تولید، داستان اسباب‌بازی ۲ در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۹ به اکران درآمد و با موفقیت در باکس آفیس مواجه شد و در نهایت بیش از ۵۱۱ میلیون دلار فروش کرد. این فیلم از سوی منتقدان و تماشاگران مورد استقبال قرار گرفت و به‌طور مشابه با پیشینی خود، امتیاز ۱۰۰٪ را در وب‌سایت راتن تومیتوز کسب کرد. منتقدان آن را به عنوان یکی از معدود دنباله‌هایی می‌دانند که از نسخه اصلی برتر است و به‌طور مکرر در فهرست‌های بهترین فیلم‌های پویانمایی که تاکنون ساخته شده‌اند، قرار می‌گیرد. داستان اسباب‌بازی ۲ به سومین فیلم پرفروش سال ۱۹۹۹ تبدیل شد و پس از جنگ ستارگان: قسمت اول – تهدید شبح و حس ششم قرار گرفت. از جمله جوایز آن، این فیلم جایزه بهترین فیلم موزیکال یا کمدی را در پنجاه و هفتمین مراسم گلدن گلوب دریافت کرد. این فیلم چندین بار در رسانه‌های خانگی منتشر شد و در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان نسخه دوباره‌سازی سه بعدی در قالب یک دوگانه بلند با فیلم اول، ۱۰ سال پس از اکران اولیه‌اش، عرضه شد. دنباله دومی به نام داستان اسباب‌بازی ۳ در سال ۲۰۱۰ و دنباله سومی به نام داستان اسباب‌بازی ۴ در سال ۲۰۱۹ منتشر شد.
صدا پیشگان

تام هنکس در نقش وودی
تیم آلن در نقش باز لایتیر.
جون کیوسک در نقش جسی
کلسی گرمر در نقش جوینده طلا
دون ریکلس در نقش آقای سیب زمینی.
جیم وارنی در نقش سگ دزدکی.
والس شاون در نقش رکس.
جان راتزبرگ در نقش قلک خوکی
مادلین سوئیتن (صداپیشهٔ نقش‌های فرعی)
نمایش دوباره

داستان اسباب بازی ۲ در ۱۳ نوامبر ۱۹۹۹ اکران شد. اما در جوئن ۲۰۱۰ بعد از ۱۱ سال به همراه قسمت سوم این انیمیشن با عنوان داستان اسباب بازی ۳ روی سیستم جدید سه بعدی رفت.
موفقیت موسیقی

داستان اسباب بازی ۲ به خاطر ترانه ساخته رندی نیومن با عنوان(When she loved me)یا وقتی او مرا دوست داشت در جوایز اسکار آکادمی نامزد بهترین ترانه شد. هرچند که مقابل ترانه کارتون تارزان باخت.
جوایز

هفتاد و دومین دوره جوایز اسکار
| قسمت | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین ترانه | رندی نیومن | نامزدشده |
بیست و هشتمین دوره جوایز آنی
| قسمت | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین دستاورد برجسته در استوری بردینگ | دن جیپ و جو رانفت | برنده |
| بهترین دستاورد برجسته در نویسندگی | جان لستر، پیت داکتر، اش برانون، اندرو استنتون، ریتا هسیائو، داگ چمبرلین و کریس وب | برنده |
| بهترین دستاورد برجسته در موسیقی | رندی نیومن | برنده |
| بهترین دستاورد برجسته در صداپیشگی زن | جون کیوسک | برنده |
| بهترین دستاورد برجسته در صداپیشگی مرد | تیم آلن | برنده |
| بهترین دستاورد برجسته در انیمیشن شخصیت | داگ سویتلند | نامزدشده |
| بهترین دستاورد برجسته در طراحی تولید | ویلیام کون و جیم پیرسون | نامزدشده |
| بهترین دستاورد برجسته در کارگردانی | جان لستر، لی آنکریچ و اش برانون | برنده |
| بهترین فیلم انیمیشن بلند | داستان اسباب بازی ۲ | برنده |
پنجاه و هفتمین مراسم گلدن گلوب
| قسمت | نامزد | نتیجه |
| --- | --- | --- |
| بهترین فیلم موزیکال یا کمدی |  | برنده |
| بهترین ترانه اصلی | رندی نیومن | نامزدشده |
پوستر فیلم‌ها جهت اکران مجدد اکتبر ۲۰۰۹ - عبارت روی پوستر: ۱ بلیت ۲ فیلم ۳ بعدی
کوپا آمریکا ۱۹۹۱

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جزئیات مسابقات: جزئیات مسابقات
کشور میزبان:  شیلی
تاریخ برگزاری: July 6 – 21
شمار تیم‌ها: ۱۰ (از ۱ کنفدراسیون)
شمار ورزشگاه‌ها: ۴ (در ۴ شهر)
رده‌بندی نهایی: رده‌بندی نهایی
 آرژانتین (سیزدهمین عنوان):  آرژانتین (سیزدهمین عنوان)
نایب‌قهرمان:  برزیل
جایگاه سوم:  شیلی
جایگاه چهارم:  کلمبیا
آمار مسابقات: آمار مسابقات
بازی‌های برگزار شده: ۲۶
گل‌های زده شده: ۷۳ (۲٫۸۱ گل به‌ازای هر بازی)
بیشترین گلزن(ـان):  گابریل باتیستوتا (6 goals)
بهترین بازیکن(ـان):  لئوناردو رودریگس
→ ۱۹۸۹ ۱۹۹۳ ← : → ۱۹۸۹ ۱۹۹۳ ← 
کوپا آمریکا ۱۹۹۱ (انگلیسی: 1991 Copa América) سی و پنجمین دوره کوپا آمریکا می‌باشد که به میزبانی شیلی با حضور ۱۰ تیم برگزار شد که در فینال رقابت‌ها آرژانتین موفق شد سیزدهمین قهرمانی خود را بدست آورد.
مرحله گروهی > گروه A

| تیم | بازی | برد | مساوی | باخت | گل زده | گل خورده | تفاضل گل | امتیاز |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  آرژانتین | ۴ | ۴ | ۰ | ۰ | ۱۱ | ۳ | +۸ | ۸ |
|  شیلی | ۴ | ۳ | ۰ | ۱ | ۱۰ | ۳ | +۷ | ۶ |
|  پاراگوئه | ۴ | ۲ | ۰ | ۲ | ۷ | ۸ | −۱ | ۴ |
|  پرو | ۴ | ۱ | ۰ | ۳ | ۹ | ۹ | ۰ | ۲ |
|  ونزوئلا | ۴ | ۰ | ۰ | ۴ | ۱ | ۱۵ | −۱۴ | ۰ |
۶ ژوئیه ۱۹۹۱
| شیلی  | ۲–۰ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
Rubio  ۲۲' ایوان زامورانو  ۳۴': 
تماشاگران: ۴۲٬۷۷۹
داور: Armando Pérez Hoyos (فدراسیون فوتبال کلمبیا)
۶ ژوئیه ۱۹۹۱
| پاراگوئه  | ۱–۰ |  پرو |
| --- | --- | --- |
Monzón  ۲۱': 
تماشاگران: ۴۲٬۷۷۹
داور: Ortubé (فدراسیون فوتبال بولیوی)
۸ ژوئیه ۱۹۹۱
| شیلی  | ۴–۲ |  پرو |
| --- | --- | --- |
| Rubio  ۱۶' Contreras  ۵۱' (پنالتی) ایوان زامورانو  ۶۱'، ۷۴' |  | Maestri  ۵۹' Del Solar  ۷۱' |
تماشاگران: ۱۸٬۷۹۸
داور: ارنستو فیلیپی (اتحادیه فوتبال اروگوئه)
۸ ژوئیه ۱۹۹۱
| آرژانتین  | ۳–۰ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
گابریل باتیستوتا  ۲۸'، ۵۰' (پنالتی) کلودیو کانیگیا  ۴۳': 
تماشاگران: ۱۰٬۰۰۰
داور: Milton Villavicencio (فدراسیون فوتبال اکوادور)
۱۰ ژوئیه ۱۹۹۱
| پاراگوئه  | ۵–۰ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
Neffa  ۳۴' Guirland  ۳۸' Monzón  ۷۵'، ۸۷' (پنالتی) V. Sanabria  ۸۱': 
تماشاگران: ۶۸٬۲۱۵
داور: Juan José Torres (فدراسیون فوتبال کلمبیا)
۱۰ ژوئیه ۱۹۹۱
| آرژانتین  | ۱–۰ |  شیلی |
| --- | --- | --- |
گابریل باتیستوتا  ۸۱': 
تماشاگران: ۶۸٬۲۱۵
داور: Wright (فدراسیون فوتبال برزیل)
۱۲ ژوئیه ۱۹۹۱
| پرو  | ۵–۱ |  ونزوئلا |
| --- | --- | --- |
| La Rosa  ۹'، ۵۵' Cavallo  ۲۱' (گل‌به‌خودی) Del Solar  ۵۸' Hirano  ۶۲' |  | Del Solar  ۱۴' (گل‌به‌خودی) |
تماشاگران: ۳٬۰۰۰
داور: Armando Pérez Hoyos (فدراسیون فوتبال کلمبیا)
۱۲ ژوئیه ۱۹۹۱
| آرژانتین  | ۴–۱ |  پاراگوئه |
| --- | --- | --- |
| گابریل باتیستوتا  ۴۰' دیه‌گو سیمئونه  ۶۱' لئوناردو آسترادا  ۷۰' کلودیو کانیگیا  ۸۱' |  | خوزه کاردوسو  ۷۹' |
تماشاگران: ۱۰٬۰۰۰
داور: ارنستو فیلیپی (اتحادیه فوتبال اروگوئه)
۱۴ ژوئیه ۱۹۹۱
| آرژانتین  | ۳–۲ |  پرو |
| --- | --- | --- |
| Latorre  ۳' Craviotto  ۵۱' C. García  ۵۷' |  | Yáñez  ۳۵' (پنالتی) Hirano  ۶۵' |
تماشاگران: ۶۷٬۹۰۲
داور: Ortube (فدراسیون فوتبال بولیوی)
۱۴ ژوئیه ۱۹۹۱
| شیلی  | ۴–۰ |  پاراگوئه |
| --- | --- | --- |
Rubio  ۱۲' ایوان زامورانو  ۱۵' Estay  ۶۳' Vera  ۶۸': 
تماشاگران: ۶۷٬۹۰۲
داور: Wright (فدراسیون فوتبال برزیل)