stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آثار و پیامدهای تجاوز جنسی
تأثیر روانی > اختلال استرس پس از سانحه

بسیاری از قربانیان تجاوز جنسی دارای اختلال اضطراب پس از سانحه هستند. مرکز ملی قربانیان و مرکز تحقیقات و درمان قربانیان جنایت گزارشی را منتشر کردند که نشان می‌دهد ۳۱ درصد از زنانی که مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند در مقطعی از زندگی خود پس از حمله به PTSD مبتلا می‌شوند. همان مطالعه تخمین زد که ۳٫۸ میلیون زن آمریکایی دچار PTSD مرتبط با تجاوز جنسی و ۱٫۳ میلیون زن مبتلا به PTSD ناشی از تجاوز جنسی هستند.
تأثیر روانی > افسردگی

یک مطالعه نشان داد که زنانی که مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفتند نسبت به زنانی که مورد تجاوز جنسی قرار نمی‌گرفته‌اند افسرده‌تر بودند. این مطالعه سطح افسردگی را با استفاده از آزمون پرسشنامه افسردگی بک صورت گرفته و به این نتیجه رسید که چهل و پنج درصد از زنان مورد ارزیابی در این مطالعه افسردگی متوسط یا شدید داشتند.
تأثیر روانی > سرزنش خود

سرزنش خود یکی از رایج‌ترین تأثیرات کوتاه‌مدت و بلندمدت است و معمولاً به‌عنوان یک مهارت مقابله اجتنابی عمل می‌کند که روند بهبودی را کند یا متوقف می‌کند اما اغلب می‌توان آن را با یک تکنیک شناخت درمانی معروف به بازسازی شناختی اصلاح نمود.
دو نوع اصلی سرزنشی خود وجود دارد: خود سرزنشی رفتاری (سرزنش غیر مستحق بر اساس اعمال) و سرزنش شخصیت شناختی (سرزنش غیر مستحق بر اساس شخصیت). قربانیانی که خود سرزنشی رفتاری را تجربه می‌کنند، احساس می‌کنند که باید کاری متفاوت انجام می‌دادند تا مورد تجاوز قرار نگیرند پس بنابراین خود را سرزنش و در نتیجه احساس گناه می‌کنند. بازماندگانی که خود سرزنش شخصیتی را تجربه می‌کنند، احساس می‌کنند که آنها به‌صورت ذاتی مشکلی دارند که باعث شده‌است شایسته حمله باشند.
یجون تانگنی، محقق برجسته در زمینه علل و اثرات روانشناختی شرم، پنج راه را که شرم می‌تواند مخرب باشد، فهرست می‌کند:
فقدان انگیزه برای جستجوی مراقبت؛
عدم همدلی؛
انزوا؛
خشم؛
پرخاشگری.
تانگنی به پیوند شرم و خشم اشاره می‌کند. در زندگی روزمره، زمانی که مردم خجالت زده و خشمگین هستند، انگیزه دارند که به کنش فرد فاعل پاسخ داده و انتقام بگیرند.
علاوه بر این، شرم با مشکلات روانشناختی مانند اختلالات خوردن، سوء مصرف مواد مخدر، اضطراب، افسردگی و سایر اختلالات روانی و همچنین رفتارهای اخلاقی مشکل ساز مرتبط است. در یک بررسی طی چندین سال، کودکان مستعد شرم نیز مستعد سوء مصرف مواد، فعالیت جنسی زودتر، فعالیت جنسی با ایمنی کمتر و درگیری با سیستم عدالت کیفری بودند.
سرزنش خود رفتاری همراه با احساس گناه در فرد قربانی است. در عین حال این باور که فرد در طول حمله کنترل داشته‌است (کنترل گذشته) با پریشانی روانی بیشتر همراه است، این باور که فرد کنترل بیشتری در طول فرایند بهبودی دارد (کنترل فعلی) با پریشانی کمتر، کناره‌گیری کمتر و پردازش مجدد شناختی بیشتر همراه است. این نیاز به کنترل از باور جهان عادلانه ناشی می‌شود، که به این معنی است که مردم آنچه را که لیاقتش را دارند به دست می‌آورند و جهان دارای نظمی خاص از چیزهایی است که افراد قادر به کنترل آن هستند. این کنترل به آنها اطمینان می‌دهد که این رویداد دیگر تکرار نخواهد شد.
مشاوره‌ای‌هایی نیاز است که در کاهش سرزنش خود مفید باشند، حمایت‌های، مشاوره‌ای که در آموزش روانی (یادگیری دربارهٔ سندرم ترومای تجاوز جنسی)، مفید هستند که به موضوع سرزنش می‌پردازند. یک نوع درمان مفید برای خود سرزنشی، بازسازی شناختی یا درمان شناختی-رفتاری است. باز پردازی شناختی فرایندی است که حقایق را نشان می‌دهد و از آنها نتیجه منطقی به دست می‌آید که کمتر تحت تأثیر شرم یا گناه باشد. اکثر قربانیان تجاوز را نمی‌توان به اندازه کافی به این باور رساند که آنچه برای آنها اتفاق افتاده «تقصیر آنها نیست». این به آنها کمک می‌کند تا با شرم مبارزه کنند و احساس امنیت، غمگینی سالمی داشته باشند. در بیشتر موارد، مدت زمان طولانی برای درمان لازم است تا شفای کامل به‌دست آید.
تأثیر روانی > تأثیرات روانی بر مردان

محققان برجسته جین واکر، جان آرچر و میشل دیویس در مطالعه‌ای دربارهٔ تأثیرات تجاوز جنسی به مردان دریافتند که پس از حمله، بازماندگان مرد افسردگی طولانی‌مدت، اضطراب، خشم، سردرگمی در مورد مردانگی خود، سردرگمی در مورد تمایلات جنسی خود داشتند. و اندوه نود و هفت درصد از مردان گزارش دادند که پس از حمله خود افسرده شده‌اند. علاوه بر این، تقریباً نود و سه درصد از مردان احساس اضطراب دارند. همراه با افسردگی، شایع‌ترین واکنش گزارش شده خشم است. نود و پنج درصد از بازماندگان مرد گزارش دادند که فانتزی انتقام یا تلافی داشتند. بازماندگان مرد از خرید سلاح برای کشتن مهاجمان خود خبر دادند. مردان همچنین گزارش دادند که با گرایش جنسی و مردانگی خود دچار بحران‌های طولانی مدت شده‌اند. قربانیان مرد تجاوز جنسی احساس ناتوانی می‌کردند زیرا معتقد بودند غرور و حیثیت مردانه خود را از دست داده‌اند. بسیاری از مردان از دست دادن عزت نفس و ارزش خود غمگین بودند. ۹۰ درصد از بازماندگان مرد به دلیل تهاجم، احترام خود را از دست دادند.
تأثیر روانی > خودکشی کردن

قربانیان تجاوز احتمال زیادی دارد اقدام به خودکشی یا خودکشی کنند. این ارتباط حتی پس از کنترل جنسیت، سن، تحصیلات، علائم اختلال استرس پس از سانحه وجود دارد و اختلالات روان‌پزشکی باقی می‌ماند. تجربه تجاوز جنسی می‌تواند در اوایل نوجوانی منجر به خودکشی شود. در اتیوپی، ۶ درصد از دختران مدرسه‌ای که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند، اقدام به خودکشی کرده‌اند. آنها همچنین از صحبت کردن در مورد اتفاقی که برای آنها افتاده‌است خجالت می‌کشند. یک مطالعه روی نوجوانان در برزیل نشان داد که سوء استفاده جنسی در گذشته فرد عامل چندین رفتار خطرناک برای سلامتی قربانی از جمله افکار و تلاش برای خودکشی است.
تأثیرات جامعه شناختی و بدرفتاری با قربانیان

پس از تجاوز جنسی، قربانیان تحت تحقیقات و در برخی موارد بدرفتاری قرار می‌گیرند. قربانیان تحت معاینات پزشکی قرار گرفته و توسط پلیس بازجویی می‌شوند. در طول محاکمه جنایی، قربانیان حریم خصوصی خود را از دست می‌دهند و ممکن است اعتبار آنها به چالش کشیده شود. قربانیان تجاوز جنسی ممکن است قربانی ثانویه شده و انواع سرزنش از جمله شرمساری هرزگی و آزار سایبری را نیز تجربه کنند. در طول دادرسی کیفری، ممنوعیت انتشار و قوانین سپر تجاوز جنسی برای محافظت از قربانیان در برابر نظارت بیش از حد عمومی اعمال می‌شود.
تأثیرات جامعه شناختی و بدرفتاری با قربانیان > قربانی شدن ثانویه

تجاوز ریشه در فرهنگ‌هایی شامل آداب و رسوم و تابوهای قوی در رابطه با جنسیت و تمایلات جنسی دارند و یک انگ اجتماعیاست. برای مثال، یک قربانی تجاوز جنسی (به ویژه فردی که قبلاً باکره بوده‌است) ممکن است توسط جامعه به عنوان «دست خورده» تلقی شود. قربانیان در این فرهنگ‌ها ممکن است از انزوا رنج ببرند، دوستان و خانواده آنها را طرد کنند، از ازدواج منع شوند، اگر قبلاً ازدواج کرده‌اند طلاق بگیرند یا حتی کشته شوند. این پدیده به قربانی شدن ثانویه معروف است. معمولاً زنان قربانی ثانویه هستند، قربانیان مرد نیز می‌توانند احساس شرمندگی کنند یا اعتماد به نفس خود را از دست بدهند.
قربانی شدن ثانویه عبارت است از آسیب‌دیدگی مجدد قربانی تجاوز جنسی، سوء استفاده یا تجاوز جنسی از طریق پاسخ‌های افراد و نهادها. انواع قربانی شدن ثانویه شامل سرزنش قربانی و رفتار یا زبان نامناسب پس از حمله توسط پرسنل پزشکی یا سایر سازمان‌هایی است که قربانی با آنها در تماس است. قربانی شدن ثانویه به ویژه در موارد تجاوز جنسی با مواد مخدر، آشنایی و تجاوز قانونی رایج است.
تأثیرات جامعه شناختی و بدرفتاری با قربانیان > مقصر دانستن قربانی

اصطلاح مقصر دانستن قربانی، به مقصر دانستن قربانی یک جرم به عنوان مسئول آن جرم، به‌طور کلی یا جزئی، اشاره دارد. در زمینه تجاوز جنسی، به این نگرش اشاره دارد که رفتارهای خاص قربانی (مانند معاشقه یا پوشیدن لباس‌های تحریک آمیز جنسی) ممکن است باعث تشویق شده باشد. این می‌تواند باعث شود قربانی تصور کند که او در وقوع جرم مقصر بوده‌است. متجاوزانی وجود داشته‌اند که از سرزنش قربانی به عنوان جدایی روانی اولیه خود با جرم (های) خود استفاده می‌کنند و در برخی موارد منجر به محکومیت آنها شده‌است. زنان قربانی تجاوز زمانی که رفتارهایی داشته‌اند که هنجار شناخته شده جنسیتی جامعه را در هم می‌شکند، مورد سرزنش بیشتری قرار می‌گیرند. جامعه از این رفتار به عنوان توجیهی برای دلیل تجاوز استفاده می‌کند. به‌طور کلی، سرزنش زنان قربانی تجاوز اغلب به جذابیت و احترام قربانی بستگی دارد. در حالی که چنین رفتاری هیچ ارتباط موجهی با یک حمله ندارد، می‌توان از آن در سرزنش قربانی استفاده کرد. جامعه «حمایت کننده از تجاوز» به زمانی اشاره دارد که مرتکبین برای تجاوز به عنف موجه شناخته شوند. قربانیان مرد اغلب از سوی جامعه به دلیل ضعف یا انحراف به دلیل تجاوز جنسی سرزنش می‌شوند. فقدان حمایت و اجتماع برای قربانیان تجاوز جنسی به دلیل عدم توجه جامعه به تجاوز جنسی مردان بیشتر شده‌است.
سرزنش قربانی همچنین می‌تواند نتیجه استفاده رسانه‌های عمومی از شیء سازی جنسی باشد. شی گرایی جنسی یعنی تقلیل وجود فرد به یک شی جنسی. که غیرانسانی است. مطالعه‌ای که در بریتانیا انجام شد نشان داد زنان بر اساس لباس‌هایی که می‌پوشند و آنچه رسانه‌ها دربارهٔ آن‌ها می‌گویند، احتمال بیشتری دارد که پس از تجاوز جنسی، قربانی مقصر جلوه دادن شوند. مطالعه دیگری که گروه بزرگی از دانشجویان را برای مشاهده سهم رسانه‌ها در عینیت‌سازی جنسی و تأثیرات آن بر مقصر دانستن قربانی مورد بررسی قرار داد، نشان داد که هر چه بیشتر فرد در معرض محتوای رسانه‌ای قرار گیرد که بدن زنان را جنسی‌سازی می‌کند، احتمال سرزنش مقصر بودن در تجاوز جنسی باشند.
همچنین توسط Roxane Agnew-Davies، روان‌شناس بالینی و متخصص در مورد اثرات خشونت جنسی، پیشنهاد شده‌است که مقصر دانستن قربانی با ترس مرتبط است. «تعجبی ندارد که بسیاری از قربانیان تجاوز خود را مقصر بدانند. هیئت منصفه زن می‌توانند به زن حاضر در جایگاه شاهد نگاه کنند و تصمیم بگیرند که او کار «اشتباهی» مانند معاشقه یا نوشیدن مشروب با متهم انجام داده‌است؛ بنابراین او می‌تواند به خود اطمینان دهد که تا زمانی که هیچ کاری مشابه انجام نداده، قربانی تجاوز نخواهدشد.»
در بسیاری از کشورها مانند کشورهای اسلامی، سرزنش قربانیان رایج‌تر است، اینها کشورهایی هستند که در آن‌ها شکاف اجتماعی قابل‌توجهی بین آزادی‌ها و موقعیتی که برای زنان و مردان قائل می‌شود وجود دارد.
گزارش تجاوز جنسی

برخی از افراد متوجه شده‌اند که گزارش حمله به آنها در روند بهبودی کمک کرده‌است. تماس با اداره پلیس محلی، مراجعه مراکز پزشکی، و/یا تماس با خط تلفن ملی تجاوز جنسی از چنین مواردی است که قربانیان ممکن است در حین پیگیری برای تحقق عدالت در نظر گرفته شود.
با این حال، تنها درصد کمی از بازماندگان تصمیم می‌گیرند تجاوز خود را گزارش کنند. قربانیان تجاوز نسبت به قربانیان تجاوز ساده کمتر احتمال دارد تجاوز جنسی خود را گزارش کنند. بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، تخمین زده می‌شود که سالانه ۲۱۱۲۰۰ تجاوز یا تجاوز جنسی به پلیس گزارش نشده‌است. عواملی که ممکن است بر تصمیم، عدم گزارش تجاوز جنسی تأثیر بگذارد عبارتند از جنسیت، سن، وضعیت اقلیت و انتظارات اجتماعی. علاوه بر این، تجاوزی که در آن متجاوز آشنا است، کمتر از تجاوزی که توسط یک غریبه انجام شده گزارش می‌شود. فقدان صدمات جسمی و مصرف مواد مخدر و/یا الکل نیز به کاهش گزارش‌ها کمک می‌کند. به‌طور خاص، زنان قربانی تجاوز به احتمال زیاد در مواردی تجاوز را گزارش می‌کنند که به دلیل صدمات جدی بدنی احساس قربانی شدن کنند. زنان قربانی تجاوز کمتر احتمال دارد مواردی را گزارش کنند که عامل تجاوز یکی از بستگان یا آشنایان باشد. قربانیان تجاوز مرد ممکن است در گزارش تجاوز جنسی به دلیل انگی که در اطراف تجاوز جنسی به مرد وجود دارد، مردد باشند، که می‌تواند باعث تحقیر یا ترس از انزجار باشد.
قربانیانی که تصمیم نمی‌گیرند تجاوز خود را به مجریان قانون گزارش کنند، هنوز واجد شرایط دریافت معاینه پزشکی قانونی تجاوز جنسی هستند که به عنوان کیت تجاوز نیز شناخته می‌شود. آنها همچنان تشویق می‌شوند که از عزیزان خود و/یا یک روان‌شناس حرفه ای کمک دریافت کنند.
بهبودی پس از تجاوز جنسی

روند بهبودی پس از تجاوز جنسی در قربانیان به واکنش آنها به تجاوز بستگی دارد. ماهیت حمله، نحوه انتخاب قربانیان برای مقابله با تروما و تأثیرات اجتماعی چند مورد از متغیرهای متعددی هستند که بر روند بهبودی تأثیر می‌گذارند. با این حال، بهبودی به‌طور کلی شامل، گرفتاری متجاوز، بازتعریف مجدد از خود است. ممکن است برای کمک به انجام صحیح این عوامل به درمان حرفه‌ای نیاز باشد. درمان پردازش شناختی منجر به کاهش یا بهبود علائم پس از تروما در قربانیان می‌شود و به آنها کمک می‌کند تا دوباره حس کنترل را به دست آورند. با توجه به پیچیدگی آن، پیشروی در روند درمان نیاز به صبر و پشتکار دارد. علاوه بر این، مدیتیشن، یوگا، ورزش، حرکات موزون، و معاشرت نیز ممکن است عناصر تسکین دهنده را برای قربانیان فراهم کند. همچنین، گروه‌های حمایتی فرصتی را برای این افراد فراهم می‌کنند تا با سایر قربانیان ارتباط برقرار کنند و به آنها یادآوری شود که آنها تنها نیستند.
برای مطالعه بیشتر

Anderson; Accomando, C. (1999). "Madcap Misogyny and Romanticized Victim-Blaming: Discourses of Stalking in There's Something About Mary". Women & Language. 1: 24–28.
Blumberg, M.; Lester, D. (1991). "High school and college students' attitudes toward rape". Adolescence. 26 (103): 727–729. PMID 1962554.
Branscombe, Nyla R.; Wohl, Michael J. A.; Owen, Susan; Allison, Julie A.; N'gbala, Ahogni (2003). "Counterfactual Thinking, Blame Assignment, and Well-Being in Rape Victims". Basic & Applied Social Psychology. 25 (4): 265–274. doi:10.1207/S15324834BASP2504_1.
Frazier, Patricia A.; Mortensen, Heather; Steward, Jason (2005). "Coping Strategies as Mediators of the Relations Among Perceived Control and Distress in Sexual Assault Survivors". Journal of Counseling Psychology. 52 (3): 267–278. doi:10.1037/0022-0167.52.3.267.
Frese, B.; Moya, M.; Megius, J. L. (2004). "Social Perception of Rape: How Rape Myth Acceptance Modulates the Influence of Situational Factors". Journal of Interpersonal Violence. 19 (2): 143–161. doi:10.1177/0886260503260245. PMID 15005999.
Kay, Aaron C.; Jost, John T.; Young, Sean (2005). "Victim Derogation and Victim Enhancement as Alternate Routes to System Justification". Psychological Science . 16 (3): 240–246. doi:10.1111/j.0956-7976.2005.00810.x . PMID 15733206.
Madigan, L. and Gamble, N. (1991). The Second Rape: Society's Continued Betrayal of the Victim. New York: Lexington Books.
Matsushita-Arao, Yoshiko. (1997). "Self-blame and depression among forcible rape survivors." Dissertation Abstracts International: Section B: The Sciences and Engineering. 57(9-B). pp. 5925.
Murray, JD; Spadafore, JA; McIntosh, WD. (2005). "Belief in a just world and social perception: evidence for automatic activation". J Soc Psychol. 145 (1): 35–47. doi:10.3200/SOCP.145.1.35-48. PMID 15739777.
Pauwels, B. (2002). "Blaming the victim of rape: The culpable control model perspective." Dissertation Abstracts International: Section B: The Sciences and Engineering, 63(5-B)
Burt, DL; Demello, LR (2002). "Attribution of rape blame as a function of victim gender and sexuality, and perceived similarity to the victim". Journal of Homosexuality. 43 (2): 39–57. doi:10.1300/J082v43n02_03. PMID 12739697.
Tangney, June Price and Dearing, Ronda L. , Shame and Guilt, The Guilford Press, 2002
Whatley, Mark A. (2005). "The effect of participant sex, victim dress, and traditional attitudes on causal judgments for marital rape victims". Journal of Family Violence. 20 (3): 191–200. doi:10.1007/s10896-005-3655-8.
شاهزاده کانئیننومیا نائوهیتو

کانئیننومیا نائوهیتوشیننوعکس از
کانئیننومیا نائوهیتوشیننو (به ژاپنی: 閑院宮直仁親王 かんいんのみや なおひとしんのう)، پسر صد و سیزدهمین امپراتور ژاپن، امپراتور هیگاشی‌یاما و  پدر توموکو جوئو نام کودکی ایسو نو میا؛ (تولد ۱۷۳۸ – مرگ ۱۷۷۱ میلادی)، یک زن در دوره ادو، زن اصلی (سی‌شیتسو) یا میدای‌دوکورو شوگون دهم توکوگاوا ایه‌هارو بود.
قمارخانه

قمارخانه یا کازینو محلی برای انجام انواع بازی‌ها و قمار کردن بر سر آن‌هاست. اغلب قمارخانه‌های دنیا به همراه مجموعه‌های تفریحی، هتل‌ها، رستوران‌ها و فروشگاه‌های بزرگ ساخته شده‌اند. برخی قمارخانه‌ها مرکز برگزاری مجالس متنوع مثل نمایش‌های کمدی و کنسرت‌های بزرگ می‌باشند.
تاریخچهٔ قمارخانه‌ها

منبع اولیهٔ پیدایش قمار ناپیداست. چینی‌ها برای نخستین بار ۲۳۰۰ سال پیش از میلاد مسیح انجام قمار را ثبت کرده‌اند ولی قمار در تمام جوامع و دوره‌های تاریخی به چشم خورده است. از دوره‌های یونان و روم باستان و ایران صفوی باستان تا ناپلئون و دربار فرانسه و انگلیس قصه‌های بسیاری سرشار از بازی‌های مختلف بر سر پول و اموال یکدیگر بر مبنای شانس و احتمالات دیده می‌شود.
قمارخانه یا همان کازینوها ابتدا در آمریکا به سالن شهرت داشتند و توسعه و شکل‌گیری انواع این سالنها به چهار شهر مهم مربوط می‌شده است: نیو اورلئان، سنت لوییس، شیکاگو و سانفرانسیسکو. در این سالنها مسافران می‌توانستند اشخاصی را بیابند که با آن‌ها هم صحبت شوند، بنوشند و قمار کنند. در ابتدای قرن بیستم، قمار در آمریکا ممنوع اعلام شد اما بعدها در سال ۱۹۳۱ در ایالت نوادا - لاس وگاس قانونی اعلام شد. بعد از آن در سال ۱۹۷۸ ایالت نیوجرسی، شهر آتلانتیک نیز به صنعت قمار آمریکا اضافه شد.
انواع بازی‌ها

در اغلب قمارخانه‌ها بازی‌هایی با دستگاهی به نام اسلات ماشین یا بازی‌های بر اساس شانس دیگری مثل: رولت ترفند با  کارت وجود دارد.
بازی‌های دیگری که بر اساس ترفند‌ها و توانایی‌های ذهنی انجام می‌شوند نیز موجود هستند: پوکر و بلک‌جک. اما تمام این بازی‌ها باکارات اساس قوانین احتمالات ساختاری دارند که موجب می‌شود صاحب خانه یعنی قمارخانه در تمام زمان برندهٔ کلی باشد. با استفاده از این‌گونه قوانین معمولاً قمارخانه‌ها فرمولی برای محاسبه امتیاز بازیکنان در قمارخانه دارند. هر چه زمان بیشتری و پول بیشتری در قمارخانه صرف کنند، اصطلاحاً امتیاز بیشتری کسب می‌کنند و می‌توانند از این امتیازات برای دریافت نوشیدنی
و یا اقامت رایگان در هتل قمارخانه و ... بهره ببرند.
درآمد

در سال ۲۰۱۲ میلادی، درآمد قمارخانه‌های ماکائو مبلغی بالغ بر ۳۸ میلیارد دلار در مقایسه با قمارخانه‌های لاس‌وگاس با تنها ۶ میلیارد دلار بود.
نگارخانه

نمایی از ماشین‌های شانس یا اصطلاحاً «اسلات» در محیط داخلی یک کازینو در یکی از هتل‌های گران‌قیمت در شهر لاس‌وگاس.
تبعید (فیلم ۲۰۰۷)

| تبعید | تبعید |
| --- | --- |
کارگردان: آندری زویاگینتسف
تهیه‌کننده: دمیتری لسنوسکی
فیلمنامه‌نویس: ویلیام سارویان اولگ نگین آندری زویاگینتسف
داستان: ویلیام سارویان (رمان)
بازیگران: کونستانتین لاوروننکو ماریا بونوی الکساندر بالوئف دمیتری اولیانوف ویتالی کیشچنکو النا لیادووا باروسلاوا نیکولائوا ویاچسلاو بوتنکو
موسیقی: آندری درگاچیوف آروو پارت
فیلم‌بردار: میخائیل کریچمان
تدوین‌گر: آنا ماس
توزیع‌کننده: اینترسینما
تاریخ‌های انتشار:  ۱۸ مه ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-0۵-۱۸) (جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷)  ۲ اکتبر ۲۰۰۷ (۲۰۰۷-۱۰-۰۲) (روسیه)  
مدت زمان: ۱۵۷ دقیقه
کشور: روسیه
زبان: روسی 
تبعید (روسی: Изгнание) فیلمی در ژانر درام به کارگردانی آندری زویاگینتسف است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد.
این فیلم در بخش مسابقه جشنواره فیلم کن ۲۰۰۷ به نمایش درآمد. کونستانتین لاوروننکو به خاطر نقش‌آفرینی در این فیلم جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره کن را به دست آورد.
خلاصه داستان

"الکس" به همراه خانواده خود برای مدتی به خانه پدری در روستا می رود. در آنجا "ورا" به "الکس" می گوید که حامله است در حالی که بچه از "الکس" نیست ...
افعی بوته‌ای سبز

| افعی بوته‌ای سبز | افعی بوته‌ای سبز |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی : رده‌بندی علمی 
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: خزندگان
راسته:: پولک‌داران
زیرراسته:: مارسانیان
تیره:: گرزه‌ماران
سرده:: Atheris
گونه:: A. squamigera
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Atheris squamigera (Hallowell, 1856): Atheris squamigera (Hallowell, 1856)
مترادف: مترادف
 Echis squamigera Hallowell, 1856  T [oxicoa]. squamigera — ادوارد درینکر کوپه، ۱۸۶۰  Atheris squamatus Cope, 1862  Toxicoa squamata — Cope, 1862  Echis squamata — Cope, 1862  Poecilostolus Burtonii آلبرت گونتر، ۱۸۶۳  Atheris burtonii — Günther, 1863  A[theris]. squamigera — ویلهلم پترس، ۱۸۶۴  Atheris Lucani Rochebrune, 1885  Atheris subocularis Fischer, 1888  Atheris squamiger — جرج آلبرت بولانگر، ۱۸۹۶  Atheris squamigera — Bogert, 1940  Atheris squamigera squamigera — Laurent, 1956  Atheris squamigera robusta Laurent, 1956  Atheris squamiger squamiger — Klemmer, 1963  Atheris squamiger — Hughes & Barry, 1969  Atheris squamiger robustus — Golay et al. 1993  Atheris squamigera — Broadley, 1996:  Echis squamigera Hallowell, 1856  T [oxicoa]. squamigera — ادوارد درینکر کوپه، ۱۸۶۰  Atheris squamatus Cope, 1862  Toxicoa squamata — Cope, 1862  Echis squamata — Cope, 1862  Poecilostolus Burtonii آلبرت گونتر، ۱۸۶۳  Atheris burtonii — Günther, 1863  A[theris]. squamigera — ویلهلم پترس، ۱۸۶۴  Atheris Lucani Rochebrune, 1885  Atheris subocularis Fischer, 1888  Atheris squamiger — جرج آلبرت بولانگر، ۱۸۹۶  Atheris squamigera — Bogert, 1940  Atheris squamigera squamigera — Laurent, 1956  Atheris squamigera robusta Laurent, 1956  Atheris squamiger squamiger — Klemmer, 1963  Atheris squamiger — Hughes & Barry, 1969  Atheris squamiger robustus — Golay et al. 1993  Atheris squamigera — Broadley, 1996
افعی بوته‌ای سبز(نام علمی: Atheris squamigera) افعی بوته‌ای گونه‌گون, افعی برگی افعی درختی سبز هالووِل, and others) گونه‌ای از افعی‌های سمی بومی است که در غرب و مرکز آفریقا زندگی می‌کند. در حال حاضر هیچ زیرگونه‌ای از این افعی شناسایی نشده است.
میانگین طول کل (بدن + دم) افعی بوته سبز ۴۶ تا ۶۰ سانتی‌متر (حدود ۱۸ تا ۲۴ اینچ) با حداکثر طول کل که گاهی از ۷۸ سانتی‌متر (حدود ۳۱ اینچ) فراتر می‌رود و ماده‌ها معمولاً بزرگتر از نرها هستند.
سم

گزش A. squamigera منجر به حداقل یک گزارش از عوارض شدید خونی و همچنین دو مورد مرگ شده است. اگرچه هیچ پادزهر خاصی برای جنس Atheris ساخته نشده است، ضد سم برای جنس Echis نشان داده شده است که تا حدی در خنثی کردن زهر Atheris مؤثر است.
شکار و رژیم غذایی

رژیم غذایی Atheris squamigera عمدتاً از پستانداران کوچک تشکیل شده است، اگرچه مواردی از آدمخواری در این گونه ثبت شده است!!
A. squamigera یک شکارچی شبانه است و رنگ آمیزی آن به آن اجازه می‌دهد تا با محیط خود ترکیب شود و به شکار کوچکی که از آن تغذیه می‌کند کمین کند. مجهز به دو نیش توخالی جلویی است که از طریق آن سم هموتوکسیک به طعمه خود تزریق می‌کند و آن را بی دفاع می‌کند.
تولید مثل طبیعی

در طبیعت A. squamigeras پس از رسیدن به بلوغ جنسی در ۴۲ ماهگی برای ماده‌ها و در ۲۴ ماهگی برای نرها شروع به تولید مثل می‌کند. تولید مثل یک بار در سال و اغلب در فصل
مرطوب انجام می‌شود. A. squamigera زنده زا است، و یک جفت موفق می‌تواند تا ۱۹ نوزاد تولید کند، اگرچه میانگین آن ۷ تا ۹ است. A. squamigera ماده جوان خود را در طول یک دوره بارداری دوماهه به داخل حمل می‌کند. پس از تولد، نوزادان توسط مادر رها می‌شوند، زیرا آنها سمی به دنیا می‌آیند و کاملاً خودکفا هستند.
ریخت‌شناسی > اطلاعات تکمیلی در مورد ریخت‌شناسی

رنگ در برخی از جمعیت‌ها یکسان است، اما در برخی دیگر متغیر است. رنگ پشتی از سبز مریم گلی یا سبز روشن تا سبز، سبز تیره، مایل به آبی، زیتونی یا قهوه ای زیتونی تیره متغیر است. نمونه‌های نادری ممکن است یافت شوند که زرد، قرمز یا خاکستری هستند. فلس‌ها دارای کیل‌های روشن و گاهی اوقات نوک زرد هستند که مجموعه ای از ۳۰ یا بیشتر نوار متقاطع یا شورون روشن را تشکیل می‌دهند. در دم، ۱۰ تا ۱۹ شورون وجود دارد: همیشه به وضوح مشخص نیست، اما معمولاً وجود دارد. لبه شکمی پشتی دارای لکه‌های روشن به صورت جفت است. رنگ سیاه بینابینی تنها زمانی قابل مشاهده است که پوست کشیده شده باشد. شکم زرد یا مات تا زیتونی کم رنگ است. ممکن است رنگ یکنواخت یا به شدت خالدار با لکه‌های سیاه رنگ باشد. گلو گاهی اوقات زرد است. دم دارای نوک عاج سفید رنگی به طول ۷ تا ۱۲ میلی‌متر است که تا ۱۰ ساب دمی به عقب کشیده شده است.
نوزادان دارای رنگ تیره و زیتونی با نوارهای مواج، زیتونی کم رنگ تر یا زیتونی مایل به زرد با حاشیه‌های زیتونی تیره ریز، میله‌هایی با فواصل ۵ میلی‌متری (۰٫۲۰ اینچ) و شکم زیتونی مایل به سبز کم رنگ تر هستند. الگوی رنگ بزرگسالان در عرض ۳ تا ۴ ماه ایجاد می‌شود.
خالد شیخ محمد

| خالد شیخ محمد | خالد شیخ محمد |
| --- | --- |
تصویر از خالد شیخ محمد توسط نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر در گوانتانامو در ژوئیه ۲۰۰۹.: تصویر از خالد شیخ محمد توسط نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر در گوانتانامو در ژوئیه ۲۰۰۹.
متولد: ۱ مارس ۱۹۶۴ ‏(۶۰ سال) یا ۱۴ آوریل ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) ایالت بلوچستان، پاکستان یا احمدی، کویت
بازداشت شده: ۱ مارس ۲۰۰۳ راولپندی، پاکستان تیم سازمان اطلاعات نظامی پاکستان
شهروند: پاکستانی
بازداشت شده در: بازداشتگاه گوانتانامو
ISN: ۱۰۰۲۴
مسئول: تروریسم، توطئه
وضعیت: منتظر مجازات
فرزندان: ۲
خالد شیخ محمد در سال ۲۰۰۳ پس از دستگیری
خالد شیخ محمد از اعضای ارشد سازمان القاعده است. مقامات اطلاعاتی و نظامی آمریکا وی را متهم اصلی حملات ۱۱ سپتامبر معرفی می‌کنند.
او در سال ۱۹۶۴ در کویت از پدر و مادری پاکستانی از منطقه بلوچستان متولد شد. تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه کارولینای شمالی در سال ۱۹۸۶ به اتمام رساند. خالد شیخ محمد در سال ۱۹۹۰ برای جهاد علیه اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان سفر کرده بود.
بازداشت

در ماه مارس سال ۲۰۰۳، توسط سازمان سیا (CIA)در پاکستان ربوده شد و سپس تا انتقال رهبران القاعده به بازداشتگاه گوانتانامو به مدت ۳ سال در زندان‌های مخفی سیا بازداشت و شکنجه شده بود. شیخ محمد اعتراف کرده‌است که در اواخر سال ۱۹۹۸ یا در سال ۱۹۹۹ به تشکیلات القاعده پیوسته و با اسامه بن لادن هم ارتباط داشته‌است.
اعترافات

در مارس ۲۰۰۷، پس از شکنجه شدید، محمد اعتراف کرد که مغز متفکر حملات ۱۱ سپتامبر و اقدامات تروریستی دیگری نظیر بمب‌گذاری در کلوپ شبانه‌ای دربالی در اندونزی در سال ۲۰۰۲ میلادی، بمب‌گذاری مرکز تجارت جهانی در سال ۱۹۹۳، قتل دانیل پرل، خبرنگار آمریکایی و عملیات نافرجام بمب‌گذاری در کفشی در یک هواپیمای آمریکایی در سال ۲۰۰۱ میلادی بوده‌است.
شکنجه

بر اساس مدارک منتشر شده توسط سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، خالد شیخ محمد، ۱۸۳ مرتبه در زندان‌های مخفی خارج از خاک ایالات متحده آمریکا توسط بازجویان شاخه ضدتروریستی، موسوم به «خدمات ملی مخفی» در سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ میلادی مورد بازجویی با استفاده از شیوهٔ القای حس خفگی با آب قرار گرفته بوده‌است.
استفاده در تبلیغات محصول

در سال ۲۰۱۴ یک شرکت تولیدکننده لوازم بهداشتی از عکس پس از دستگیر شیخ محمد برای آگهی‌های محصول داروی نظافت (کرم موزدایی) خود استفاده کرد.
محاکمه

محاکمه او که قرار بود در سال ۲۰۱۹ آغاز شود چند بار به دلایل مختلف از جمله کووید به تعویق افتاد و سرانجام در سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد.