stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
وینش پوگات

وینش پوگات (به انگلیسی: Vinesh Phogat،  زادهٔ ۲۵ اوت ۱۹۹۴) کشتی گیر زن کشور هند است.
وی موفق به کسب دو نشان برنز در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۲ و مدال طلا بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ و همچنین مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ شده است وی سابقه حضور در المپیک ۲۰۲۰ توکیو و المپیک ۲۰۲۴ پاریس را دارد.
مسکو، آرکانزاس

| مسکو، آرکانزاس | مسکو، آرکانزاس |
| --- | --- |
محدوده ثبت‌نشده: محدوده ثبت‌نشده
Moscowموقعیت مسکو، آرکانزاس در نقشهنمایش نقشه آرکانزاسMoscowMoscow (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: Moscowموقعیت مسکو، آرکانزاس در نقشهنمایش نقشه آرکانزاسMoscowMoscow (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۳۴°۰۸′۴۷″ شمالی ۹۱°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۴۶۳۹°شمالی ۹۱٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 34.14639; -91.79500: مختصات: ۳۴°۰۸′۴۷″ شمالی ۹۱°۴۷′۴۲″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۱۴۶۳۹°شمالی ۹۱٫۷۹۵۰۰°غربی﻿ / 34.14639; -91.79500
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: آرکانزاس
شهرستان: شهرستان جفرسون، آرکانزاس
ارتفاع: ۵۹ متر (۱۹۴ فوت)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۷۱۶۵۹
کد منطقه: 870
شماره GNIS: ۵۲۲۳۰
مسکو (به انگلیسی: Moscow) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان جفرسون، آرکانزاس واقع شده‌است. مسکو ۵۹٫۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فاصله همینگ

| 0 | 1 |
| --- | --- |
3-bit binary مکعب for finding Hamming distance: Two example distances: 100->011 has distance 3 (red path); 010->111 has distance 2 (blue path)
4-bit binary تسرکت for finding Hamming distance: 4-bit binary تسرکت for finding Hamming distance
Two example distances: 0100->1001 has distance 3 (red path); 0110->1110 has distance 1 (blue path): Two example distances: 0100->1001 has distance 3 (red path); 0110->1110 has distance 1 (blue path)
در تئوری اطلاعات فاصلهٔ همینگ برای دو رشته با طول مساوی، برابر تعداد مکان‌هایی است که سمبل‌های متناظر متفاوت هستند. به عبارت دیگر، کمترین تعداد جایگزینی هایی است که یک رشته به یک رشته دیگر تغییرپیدا کند، یا تعداد خطاهایی که یک رشته به رشته دیگر تبدیل گردد.
مثالها

فاصله همینگ بین:
«toned»و«roses»سه هست.
۱۰۱۱۱۰۱ و ۱۰۰۱۰۰۱ دو هست.
۲۱۷۳۸۹۶ و ۲۲۳۳۷۹۶ سه هست.
مشخصات

برای یک طول ثابت n، فاصله همینگ یک معیاراندازه روی فضای برداری از کلماتی با آن طول می‌باشد، بطوری‌که دارای شرایط غیر منفی، هویت متقارن و غیرقابل تشخیص تحقق می‌یابد، و آن می‌تواند به خوبی مسئله ارضاء نابرابری مثلث رابوسیله استقراءکامل نشان دهد. فاصله همینگ بین دوکلمه a و b می‌تواند همچنین به وسیلهٔ وزن هامینگ a-b برای یک انتخاب مناسب از عملگر - مشاهده گردد.
برای رشته دودویی a و b فاصله همینگ برابر با تعداد یک‌های a یای مانعةالجمع b می‌باشد. فضای برداری رشته‌های دودویی با طول n، با فاصله همینگ، به عنوان Hamming cube شناخته می‌شود;که آن معادل با فضای برداری مجموعه فواصل بین برداری در یک گراف ابر مکعب می‌باشد. می‌توان یک رشته دودویی با طول n را در  R^{n} نشان داد بطوری‌که هر سمبل در رشته به عنوان یک مؤلفه حقیقی رفتار نماید. با این تعبیه، رشته هاراس‌های یک ابرمکعب n بعدی را شکل می‌دهند، و فاصله همینگ رشته‌ها برابر با فاصله مانهاتان (فاصله منهتن)بین رأس‌ها می‌باشد.
تاریخچه و کاربردها

فاصله هامینگ از نام ریچارد همینگ گرفته شده‌است. که در مقاله بنیادی اش در مورد کد همینگ معرفی شد. که در ارتباطات برای شمارش تعدادبیت‌های معکوس دریک کلمه دودویی با طول ثابت جهت تخمین خطارا می‌شمارد وبنابراین اکثر مواقع به آن signal distanceگفته می‌شود. آنالیز وزن همینگ در چندین جا شامل نظریه اطلاعات، نظریه کدگذاری و رمزنگاری مورد استفاده قرارگرفته‌است. بهر حال برای مقایسه رشته‌های باطول متفاوت یا رشته‌های که شامل حذف یا درج می‌باشند اما شامل جابجایی نمی‌باشند اندازه‌گیری‌های پیچیده تری مانند فاصله لون‌اشتاین مورد نیاز می‌باشد. برای رشته‌های q تایی روی الفبای q ≥ ۲ فاصله همینگ در حالت ماژولایون متعامد انجام می‌گیرد. درحالی که Lee distance برای ماژولاسیون فازی صورت می‌گیرد. در حالت q=2,q=۳ دو حالت فاصله فراهم گردیده‌است. فاصله همینگ همچنین در کلاس بندی فاصله ژنتیکی مورد استفاده قرار گرفته‌است. در Lee distance نقاط یک von Neumann neighborhood آن نقطه را تشکیل می‌دهند.
مثال الگوریتم

تابع پایتون فاصله همینگ بین دورشته با طول مساوی رامحاسبه می‌کند. با ایجاد یک دنباله از صفر و یک‌ها برابری یا عدم برابری دو رشته را نشان می‌دهیم و سپس دنباله را جمع می‌کنیم.
def hamming_distance(s1, s2):
    assert len(s1) == len(s2)
    return sum(ch1!= ch2 for ch1, ch2 in zip(s1, s2))
تابع C زیر فاصله همینگ دو عدد صحیح را محاسبه می‌کند(شامل مقادیر دودویی به صورت دنباله‌ای از بیت‌ها). زمان اجرای زیر برنامه بر اساس تعدادبیت‌های اعداد ورودی مشخص می‌گردد. آن bitwise را برای دو وروی محاسبه می‌کند. و سپس وزن همینگ نتیجه را (تعداد بیت‌های غیر صفر)با استفاده از الگوریتم harvtxt۱۹۶۰ پیدا می‌کند.
unsigned hamdist(unsigned x, unsigned y)
{
  unsigned dist = 0, val = x ^ y;

  // Count the number of set bits
  while(val)
  {
    ++dist;
    val &= val - 1;
 }

  return dist;
}
پایهان

| پایهان پایهون ، پایه هان ، پی هوو | پایهان پایهون ، پایه هان ، پی هوو |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۳°۲۶′۲۰″شمالی ۵۹°۴۸′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۳۸۸۸۹°شمالی ۵۹٫۸۰۳۰۵۶°شرقی﻿ / 33.438889; 59.803056: مختصات: ۳۳°۲۶′۲۰″شمالی ۵۹°۴۸′۱۱″شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۴۳۸۸۸۹°شمالی ۵۹٫۸۰۳۰۵۶°شرقی﻿ / 33.438889; 59.803056
کشور: ایران
استان: خراسان جنوبی
شهرستان: زیرکوه
بخش: زهان
دهستان: زهان
جمعیت: ۳۶۳ نفر (سرشماری ۹۵)
پیش‌شمارهٔ تلفن: 056-3255
پایهان روستایی در دهستان زهان بخش زهان شهرستان زیرکوه استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۳۳۱ نفر (در ۱۰۲ خانوار) بوده است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۸۵ | ۳۶۵ | —     |
| ۱۳۹۰ | ۳۳۱ | ۹٫۳٪− |
کالو (بامیان)

| کالو Kalu | کالو Kalu |
| --- | --- |
کالوLocation in Afghanistan: کالوLocation in Afghanistan
مختصات: ۳۴°۳۹′ شمالی ۶۸°۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۵۰°شمالی ۶۸٫۰۳۳°شرقی﻿ / 34.650; 68.033: مختصات: ۳۴°۳۹′ شمالی ۶۸°۲′ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۵۰°شمالی ۶۸٫۰۳۳°شرقی﻿ / 34.650; 68.033
کشور:  افغانستان
ولایت: ولایت بامیان
منطقهٔ زمانی: + ۴٫۳۰
کالو (به لاتین: Kalow) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بامیان واقع شده‌است.
گروهای قومی و مذهبی

اکثر باشنده‌گان قریه کالو پیرو مذهب شیعی اسماعیلی و ۱۲ امامی می‌باشند و بیشتر شان هزاره اند. هم چنان تعداد از سادات در این قریه زندگی می‌کنند.
طایفه

مردم کالو به چند طایفه تقسیم شده اند که عبارت اند از: تجک، ترقچی، پیری، غیب‌علی، میربچه و ارمشه.
مکان‌های دیدنی

کالو دارای چند آثار و آبدات تاریخی از جمله در قریه کافری، سنگک قرار دارد که از جاذبه‌های توریستی برخوردار است.
مکان‌های مذهبی

جماعت‌خانه مرکزی اسماعیلیان در دشت قلع، نخستین جماعت‌خانه در قریه شنیه قرار دارد. و همچنان مدرسه مهدیه مربوط به شیعیان اثناعشری که در سالهای اخیر اعمار شده است.
شخصیت‌ها

- میر بختیاری 
- میرناصر
- ارباب غلام حسین 
- ارباب امیر 
- ارباب قربان علی 
- حاجی صیف‌یار 
- ارباب رجب
- ملک بادام 
- ارباب شیخ علی 
- آخند محمد شاه 
- آخند خانجان 
- آخند غلام رسول
- سید محمد حسین رضوی 
- میر یوسف 
- جنرال تاج الدین
مستوفی قاجار

مستوفی قاجار کسی است که حساب درآمدها و هزینه‌ها را نگاه می‌داشته‌است در واقع مستوفی قاجار مسئول جمع‌آوری مالیات‌ها بود. پیشینهٔ شغل مستوفی به دورهٔ صفویان بر می‌گردد و در دورهٔ قاجار لقب برخی از کسانی بوده‌است که به کار «استیفا» یا دریافت مالیات و امور دارایی ایران می‌پرداختند. استیفا به معنی جمع‌آوردندهٔ ایفا است و ایفا به معنی پرداخت است و یک اصطلاح قدیمی در امور مالی است. همهٔ شغل‌های دولتی و لقب‌ها در دورهٔ قاجار، از جمله شغل مستوفی، موروثی بود و از پدر به پسر می‌رسید.
آقامحمد خان قاجار

آقامحمد خان قاجار تنها یک مستوفی به نام میرزا اسماعیل داشت. میرزا اسماعیل، در معیت آقامحمد خان، به نقاط مختلف کشور ایران سفر می‌کرد و مالیات‌ها را جمع‌آوری می‌نمود. میرزا اسماعیل با حکام هر ایالت ارتباط داشت و میزان مالیات دریافتی آن ایالت را از هزینه‌های آن ایالت کم کرده و تفاوت آن به حساب آقامحمد خان در تهران آورده می‌شد. میرزا اسماعیل همچنین فهرستی از همهٔ کارمندان دولت با میزان حقوق آنها داشت. بر اساس این لیست حقوق کارمندان دولتی پرداخته می‌شد.
فتحعلی شاه

فتحعلی شاه دریافت که تنها با یک نفر نمی‌تواند مالیات ایران را بگرداند. وی مستوفی‌های دیگری را به استخدام درآورد و شغل سرپرست بقیهٔ مستوفی‌ها را به وجود آورد و به آن شغل سرپرست، لقب مستوفی‌الممالک را داد. برای نخستین بار درآمد ایران به دو بخش تقسیم شدند؛ اموال سلطنتی و املاک سلطنتی یا خالصه‌جات و درآمدهای عمومی و دولتی. کشور به پنج بخش مالیاتی تقسیم شد و هر بخش می‌بایستی که یک پنجم مالیات کل کشور را بپردازد. شغل دیگری نیز به عنوان صاحب دیوان ایجاد شد. صاحب دیوان فهرست همهٔ کارمندان دولت و حقوقشان را در دست داشت. میرزا اسماعیل، مستوفیِ اصفهان، ساوه، کردستان، اراک، محلاتی و کرمانشاه در زمان سلطنت فتح‌علی شاه بود. هنگامی که هزینه‌ای از جانب دولت مرکزی در تهران می‌بایستی پرداخت شود فتح‌علی شاه، مستوفی‌الممالک و صدراعظم (نخست‌وزیر) هر یک آن را مهر می‌کردند. مستوفی‌الممالک در این دوره حاجی محمدحسن خان اصفهانی بود.
محمد شاه

محمد شاه در سیستم فتح‌علی شاه تغییری نداد و آن را ادامه داد. تنها تفاوت این بود که محمد شاه زمانی هزینه‌ای را با مهر شاه مهر می‌کرد که مهر میرزا اسماعیل باسابقه‌ترین مستوفی قاجار زیر آن قرار داشت. بدین ترتیب میرزا اسماعیل از رئیس خود یعنی مستوفی‌الممالک قدرتمندتر شد. در این دوره چهار مهر در پای صفحهٔ هزینه‌های آماده برای پرداخت وجود داشت، نخست میرزا اسماعیل، سپس مستوفی‌الممالک، شخص اول ایران (نخست‌وزیر) و در آخر محمد شاه. از آن میان، میرزا اسماعیل نخستین مستوفی دورهٔ قاجار و معتبرترین آنها بود.
ناصرالدین شاه

ناصرالدین شاه سیستم مستوفی‌گری پدرش محمد شاه را در آغاز سلطنت ادامه داد. در این زمان میرزا اسماعیل مستوفی در سال ۱۲۶۹ خورشیدی در گذشت و پسرش، میرزا نصرالله مستوفی، شغل پدر را به عهده گرفت. دو مشکل بزرگ در این زمان پیش آمد: نخست، با اینکه مالیات در هر بخش کشور تعیین شده بود حکام ایالت‌ها، مردم را زیر فشار زیادی بردند و از آنها مالیات بیشتری خواستند. این فشارها به جایی رسید که کشاورزان دو برابر آنچه که تعیین شده بود می‌بایستی بپردازند. دوم، اگر کشاورزی توان پرداخت مالیات را نداشت از آن جا که مالیات هر دِه تعیین شده بود کشاورزان دیگر مجبور بودند کمبود آن را جبران کنند و این روش ناعادلانه، سبب به هم خوردن سیستم مالیاتی موجود شد. مالیات‌بگیران، حکمرانان و مستوفی‌ها خودسرانه عمل می‌کردند و مردم آغاز به شکایت از مستوفی‌ها کردند. ناصرالدین شاه آغاز به یک انقلاب اداری کرد و برای نخستین بار یک کابینه برای ادارهٔ مملکت، شامل نخست‌وزیر و نه وزیر، تشکیل داد. کارمندان یک وزارتخانه در فهرستی با میزان حقوق و شغلشان قرار داشتند. در مورد وزیر مالیه، فهرست را وزیر تهیه می‌کرد و شاه تصویب می‌کرد که چه کسانی در این فهرست قرار گیرند. همچنین قرار شد که حقوق، به پست و میزان کار انجام شده تعلق داشته باشد. بدین دلیل بود که لقب و پست موروثی شد که حقوق و مقام و لقب در خانواده بماند. با این فرمان، سمت وزیر مالیه ایجاد شد و معیرالممالک نخستین وزیر مالیه شد و متصدی شغل مستوفی‌گری، به حسابرسی درآمدها و هزینه‌ها و مالیات پرداخت. پس از فوت میرزا یوسف مستوفی‌الممالک آشتیانی پسرش میرزا حسن، زادهٔ سال ۱۲۵۲ خورشیدی به حسن مستوفی‌الممالک ملقب شد. چون چند سالی بیشتر نداشت پسرعمویش یعنی میرزا هدایت الله آشتیانی پدر محمد مصدق ده سال به نیابت او، عملاً امور مالی کشور را بر عهده داشت.
مسئولیت‌های مستوفی قاجار

محمد مصدق که خود مستوفی خراسان بود می‌نویسد: «مستوفیان کسانی بودند که طبق فرمان شاه حائز این مقام می‌شدند. این مقام به دو درجه تقسیم شده بود:
مستوفی (استیفای) اول
مستوفی (استیفای) دوم
هر یک از آنها معمولاً حقوقی داشت که در ایام کار و بیکاری از دولت می‌گرفت و چنانچه متصدی کاری هم بود رسوم معمول و متداول آن را از ارباب رجوع دریافت می‌کرد. مستوفی هر ایالت و ولایت مستقل، به نام محل کارش نامیده می‌شد؛ مثلاً مستوفی آذربایجان یا کاشان و (غیره) موظف بودند که چهار وظیفه را انجام دهد:
تنظیم کتابچهٔ دستورالعمل ولات و حکام مستقل – مستوفی هر محل می‌بایست کتابچهٔ دستورالعمل حوزهٔ خود را تنظیم کند و در موعدی که هیچ وقت از اوایل سال تجاوز نمی‌کرد تسلیم وزیر بقایا نماید.
حاشیه‌نویسی قبوض ارباب رجوع: مستوفی هر محل مکلف بود مبلغ و مقدار حقوق کسانی را که در کتابچهٔ محل او نوشته بود، در حاشیهٔ قبض آنها تصدیق کند، تا بتواند از والی یا حکام محل مطالبه نمایند و در ازای این کار می‌توانست معادل دو صدم حقوق، چنانچه نقد بود و دو صدم قیمت جنس، چنانچه جنس بود از صاحبان حقوق دریافت نمایند.
حاشیه‌نویسی فرمان: نظر به اینکه هیچ حقوق یا اضافه‌حقوقی داده نمی‌شد، مگر اینکه قبلاً محل آن تعیین شده باشد و محل حقوق جدید یا اضافه‌حقوق معمولاً ثلث متوفیات بود به این طریق که هر کس فوت می‌نمود اگر وارثی داشت یک ثلث از حقوق او، و الا تمام آن در اختیار دولت قرار می‌گرفت که به هر کس می‌خواست می‌داد؛ لذا مستوفی هر محل می‌بایست حقوق متوفا را که در کتابچهٔ او به خرج آمده بود، در حاشیهٔ فرمان تصدیق کند و در ازای این کار معادل یک چهارم حقوقی که به وراث متوفا یا یه دیگران داده می‌شد به عنوان حق‌الزحمه و فقط برای یک مرتبه بخواهد.
تنظیم مفاصا حساب ولات و حکام مستقل – والی هر ایالت و حاکم هر ولایت مستقیم بعد از انقضای هر سال می‌بایست حساب سنهٔ مالی خود را به وزارت مالیه بدهد و کلیت اسناد خرج وجوهی که بر طبق کتابچهٔ دستورالعمل و حواله‌جات وزیر خزانه پرداخته بود به مستوفی محل تحویل نماید که مفاصا حساب آنان را تنظیم کند و به این مفاصا هیئتی که وظیفهٔ آن رسیدگی به محاسبات بود و سررشته‌داری کل در رأس آن قرار داشت رسیدگی می‌نمود و یکی از اعضای آن که «مستوفی ضابط اسناد خرج» بود اسناد خرج را می‌گرفت و در حضور سایرین باطل و آنها را ضبط می‌نمود. سپس وزیر مالیه و صدراعظم آن را مهر می‌نمودند و شاه توشیح می‌کرد.»
رسوم، دریافت وجوهی به وسیله مستوفیان بوده که در آغاز پنهانی بود ولی پس از چندی آشکار شد و مبلغ آن نیز تعیین شد.
دریافت‌ها و موارد ممکن سوء استفاده از مقام

در دوران قاجار، مستوفیان مبالغی تحت عنوان رسوم دریافت می‌کردند. رسوم در آغاز پنهانی بود ولی پس از چندی آشکار شد و مبلغ آن نیز تعیین شد. درآمد سالانهٔ یک ماه مستوفی از این منابع به چندین برابر حقوق سالانهٔ وی می‌رسیده‌است. نوعی از رسوم، رسوم مربوط به وظیفه نام داشت که یک رشوهٔ خلاف قانون بود که از مراجعان و حقوق‌بگیران دریافت می‌شد. مستوفی‌الممالک برای ناصرالدین شاه روشن کرد که رسوم به معنای همان پیشکش است. نوع دیگر رسوم، رسوم خارج وظیف نام داشت. چون اغلب برای کسانی که دریافت حقوق یا مستمری‌شان به ایالت دیگری حواله شده بود و برای ایشان امکان مسافرت نبود یا می‌باید زمانی را تا انجام کارشان در ایالتی دیگر بمانند، می‌توانستند به کسان معتمدشان وکالت دهند تا کار به انجام برسد. مستوفیان ایالت و ولایت که همه با هم در تماس بودند، با کم کردن مبلغی نزدیک به سی یا چهل درصد از وجه اسمی هر حواله، آن را برای خودشان برمی‌داشتند و بقیه آن را نقدی می‌پرداختند.
تهمت دروغ، سندسازی، ادعاهای کذب، ایجاد ترس و زورگویی به مردم و بازرگانان از موارد ممکن سوء استفاده از مقام مستوفی بود. بعضی مستوفیان با دشوار کردن ادارهٔ دارایی‌های کشور می‌کوشیدند که کسی از کارشان سر در نیاورد و هر کاری در پیشرفت ادارهٔ امور مالی کردند تنها برای پوشاندن و مخفی کردن تقلب‌ها و حساب‌سازی‌ها بود. همچنین، در شخصی کردن کارها که کسی دیگر از اسناد چیزی نفهمد، به این ترتیب برکناری یا تعویض خود را غیرممکن می‌ساختند. دیگر اینکه از ورود غیره به شبکهٔ مستوفیان با شدت عمل جلوگیری می‌شد. مستوفیان اول، تنها فرزندان یا نزدیکان درجه اول آنان پروانهٔ کارآموزی نزد آنان و آگاهی از محل اسناد و مدارک مربوطه را داشتند. این مستوفیان دفترها را با خط سیاق می‌نوشتند که مردم باسواد نیز چیزی از آن نمی‌فهمیدند. دیگر اینکه مستوفیان اول، همه اوراق و اسناد دولتی را از آن خود می‌دانستند و در منزل خود نگاهداری می‌کردند. روش تنظیم اسناد به ترتببی بود که اگر هم کسی سیاق آموخته بود، باز هم از آن سر درنمی‌آورد.
بنی فرات

بنی فرات یا خاندان فرات یا آل فرات از خاندان‌های مشهور شیعه مذهب قرن سوم هجری و معاصر عصر غیبت امام دوازده شیعیان بودند.
این خاندان خاستگاه دو تن از وزیران عباسی بود که که نقش زیادی در تحولات سیاسی برای چند دهه ایفا کردند. بزرگ این خاندان، در قرن سوم هجری، ابوجعفر محمد بن موسی بن حسن بن فرات می‌باشد. ازتاریخ زندگانی او اطلاعات زیادی در دسترس نیست. نوبختی در شرح فرقهٔ نصیریه از وی به عنوان یار و پشتیبان نزدیک ابن نصیر، بنیانگذار فرقه نصیریه یاد کرده‌است. ظاهراً پیش از غیبت صغری، فعالیت‌های او در عرصهٔ سیاسی و امور دولتی آغاز شد. او با واسطه دوستی با حسن بن مخلد بن جراح (م۲۶۳ق)، وزیر خلیفه المعتمد، در دستگاه دولتی مشاغلی یافت. او برای مدتی کارگزار دولتی در ماسبذان و نهاوند بود. تاریخ مرگ او به درستی معلوم نیست و احتمالاً در بین درگذشت حسن عسکری (م۲۶۰ق) و محمد بن نصیر (م۲۷۰ق)، از دنیا رفته‌است. پس از او چند تن از فرزندان ابوجعفر به ریاست دیوان‌ها و مقام وزارت دست یافتند.
اولین شخصیت برجستهٔ سیاسی این خاندان در عصر غیبت صغری، ابوالعباس احمد(۲۳۶–۲۹۱ق)، فرزند بزرگ محمد بن محمد بن موسی بن فرات، و از یاران حسن عسکری، امام یازدهم شیعه دوازده امامی بود. ابولعباس روایاتی از امام یازدهم شیعه نقل کرده و دارای تألیفاتی می‌باشد. با روی کار آمدن المعتضد عباسی (خلافت ۲۷۹–۲۸۹ق) ریاست دیوان خراج و ضیاع را دریافت کرد. او دیوان جدیدی را به نام دیوان الدار تأسیس نمود که حاصل ادغام دیوان عالی ولایتی مشرق و مغرب و دیوان سواد بود. اوخود ریاست آن را به عهده گرفت و برادرش ابوالحسن علی را به نیابت خود گمارد. از مشهورترین چهرهٔ سیاسی این خاندان و شخصیت سیاسی شیعه در این زمان، ابوالحسن علی بن محمد بن موسی بن فرات وزیر(۲۴۱–۳۱۲ق)، وزیر معتضد عباسی بود. حضور ابوالحسن در دستگاه حکومت عباسی، زمینه را برای ورود شیعیان به عرصه‌های سیاسی و حکومتی فراهم ساخت.
از دیگر چهره‌های خاندان بنی فرات احمد بن فرات است که فقیهی شیعی بود و شاعر بود.
مدهای کاری رمزهای قطعه‌ای

در رمزنگاری، مدهای کاری رویه‌هایی هستند که استفاده مکرر و امن از رمزگذاری قطعه‌ای تحت یک تک کلید را ممکن می‌سازند. یک رمزنگاری قطعه‌ای، به خودی خود تنها رمزگذاری یک تک قطعه داده از طول قطعه رمز را اجازه می‌دهد. وقتی که یک پیغام با طول متغیر را به سمت هدف ارسال می‌کنیم، داده ابتدا باید به قطعه‌های مجزای رمزگذاری تقسیم شود. معمولا، آخرین قطعه باید با استفاده از طرح افزونگی‌گذاری بسط داده شود تا به اندازه طول قطعه رمزگذاری برسد. یک مد کاری رمزگذاری هر کدام از این قطعه‌ها را توضیح می‌دهد و به‌طور کلی از تصادفی‌سازی استفاده می‌کند که برای انجام کاملاً امن این کار، مبتنی بر یک ارزش ورودی افزوده، که معمولاً بردار اولیه خوانده می‌شود، می‌باشد.
مدهای کاری در درجه اول برای رمزنگاری و اصالت‌سنجی تعریف شدند. از نظر تاریخی، مدهای رمزنگاری به‌طور گسترده در رابطه با خصوصیات انتشار خطاهایشان تحت سناریوهای مختلف اصلاح داده مورد مطالعه قرار گرفتند. سپس در رابطه با یکپارچگی داده توسعه پیدا  کرد. برخی از مدهای امروزی رمزنگاری و احراز هویت را به صورت کارآمدی ترکیب کرده‌اند که به عنوان مدهای رمزنگاری احراز هویت شده شناخته می‌شوند.
بردار مقداردهی اولیه

یک بردار مقداردهی اولیه قطعه‌ای از بیت‌هاست که در بسیاری از مدها برای تصادفی کردن رمزنگاری استفاده می‌شود که موجب تولید متن‌های رمزشده متمایز، بدون نیاز به فرآیند کند تولید مجدد کلید، می‌شود. حتی اگر همان متن آشکار چندین بار رمز شده باشد. یک بردار مقداردهی اولیه (آی‌وی، IV) نیازمندی‌های امنیتی متفاوتی نسبت به کلید دارد، بنابراین آی‌وی معمولاً نیازی ندارد که مخفی باشد. به هر حال، در بسیاری از موارد، این بسیار اهمیت دارد که یک آی‌وی تحت یک کلید مشابه هرگز مجدداً استفاده نشود. برای CBC و CFB، استفاده کردن مجدد از یک آی‌وی برخی از اطلاعات را در مورد اولین قطعه متن آشکار، و درباره هرگونه پیشوند مشترکی که بین دو پیغام به اشتراک گذاشته می‌شود، نشت می‌دهد. برای OFB و CTR، استفاده مجدد از یک آی‌وی امنیت را به‌طور کامل از بین می‌برد. در مود CBC، هچنین آی‌وی بایستی در زمان رمزگذاری غیرقابل پیش‌بینی باشد؛ به‌طور خاص، عمل (سابقا) رایج استفاده مجدد از آخرین قطعه متن رمزشده پیغام به عنوان آی‌وی برای پیغام جدید ناامن است (به‌طور مثال این متد توسط SSL 2.0 استفاده می‌شد). اگر یک مهاجم پیش از آنکه متن آشکار بعدی را مشخص کند؛ آی‌وی را بداند (یا قطعه قبلی متن رمزشده را)، او می‌تواند حدس خود را درباره متن آشکار برخی از قطعه‌ها که با همان کلید قبلاً رمز شده بودند، امتحان کند (این حمله به نام حمله TLS CBC IV شناخته می‌شود).
به عنوان یک مورد خاص، اگر متن‌های آشکار همیشه به اندازه کافی کوچک باشند که در یک قطعه جا شوند (بدون افزونگی‌گذاری)، آنگاه در برخی از مودها (EBC، CBC، PCBC)، استفاده مجدد از آی‌وی تنها دو متن آشکار یکسان را نشت می‌دهد. این مسئله می‌تواند در مواردی مفید باشد که کسی امید دارد بتواند بدون رمزگشایی یا ذخیره کردن یک درهم ساز به‌طور جداگانه، شباهت را تست کند
افزونگی‌گذاری

یک رمز قطعه‌ای بر روی واحدهایی با اندازه ثابت (معروف به اندازه قطعه) عمل می‌کنند، اما پیغام‌ها در اندازه‌های متفاوتی از راه می‌رسند. بنابراین برخی از مدها (برای مثال ECB و CBC) نیازمند این هستند که قطعه آخر پیش از رمزگذاری افزونگی گذاری شود. چندین افزونگی‌گذاری نشان دهنده پایان کار است. ساده‌ترین روش این است که بایت‌های تهی را به متن آشکار اضافه کنیم تا زمانی‌که طولش مضربی از اندازه قطعه شود، اما باید دقت شود که طول اصلی متن آشکار می‌تواند به دست آید. مانند این است که، به‌طور مثال، اگر متن آشکاری یک رشته به سبک C باشد، شامل هیچ بایت تهی نباشد مگر در انتهای آن. متد اصلی DES قدری پیچیده تر از این است. این متد یک تک بیت به دنبال تعداد کافی بیت صفر برای پر کردن قطعه اضافه می‌کند؛ اگر پیغام در انتهای قطعه تمام شود، یک قطعه افزونگی‌گذاری کامل اضافه خواهد شد. پیچیده‌ترین‌ها طرح‌های CBC ویژه هستند از جمله سرقت متن رمز شده یا پایان دهی قطعه باقی مانده، که هیچ متن رمزشده اضافی در هزینه برخی از پیچیدگی‌های اضافی ایجاد نمی‌کند. بروس اشنایر و نیلز فرگوسن ۲ امکان را پیشنهاد دادند، هر دو ساده: الحاق یک بایت با ارزش ۱۲۸ (هگزادسیمال ۸۰) به دنبال تعداد کافی بایت‌های صفر که برای پر کردن قطعه آخر مورد نیاز است، یا بسط دادن قطعه آخر با n بایت که ارزش همگی n باشد.
مدهای CFB، OFB و CTR برای کار کردن با پیغام‌هایی که طولشان مضربی از اندازه قطعه نیست، نیازی به تدابیر ویژه‌ای ندارند، زیرا این مدها به وسیله XOR کردن متن آشکار با خروجی قطعه رمز عمل می‌کنند. آخرین قسمت قطعه متن آشکار XOR شده که با اولین چند بایت آخرین قطعه جریان کلید، یک قطعه متن رمزشده نهایی را تولید می‌کند که با آخرین قسمت قطعه متن آشکار هم اندازه است. این خصوصیت رمزگذاری جریانی آن‌ها را برای برنامه‌های کاربردی‌ای که مستلزم برابری اندازه داده متن رمزشده رمزگذاری و داده متن آشکار اصلی هستند، و برنامه‌های کاربردی‌ای که داده را در جایی که اضافه کردن بایت‌های افزونگی ناخوشایند است، به صورت جریانی انتقال می‌دهند، مناسب کرده است.
رمزنامه الکترونیکی

ساده‌ترین مود رمزنگاری مود رمزنامه الکترونیکی (ای‌سی‌بی، ECB) است. پیغام به قطعه‌ها شکسته می‌شود و هر قطعه به‌طور جداگانه رمزگذاری می‌شود.
نقطه ضعف این متد این است که قطعه‌های یکسان متن آشکار به قطعه‌های رمز شده یکسانی تبدیل می‌شوند؛ بنابراین، الگوی داده‌ای را به خوبی پنهان نمی‌کند. در برخی موارد، محرمانه بودن پیام‌های مهم را فراهم نمی‌کند. از این رو این متد برای استفاده در پروتکل‌های رمزنگاری به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.
یک مثال خوب از اینکه کدام مود تا چه درجه‌ای الگوی داده‌ای متن آشکار را در متن رمزشده باقی می‌گذارد را می‌توان هنگامی مشاهده کرد که مد ای‌سی‌بی برای رمزگذاری یک عکس بیت‌مپی استفاده می‌شود که در آن از رنگ‌های مختلفی استفاده شده است. در حالی که هر پیکسل منحصربه‌فرد رمزگذاری می‌شود، کل تصویر به شکل الگویی از پیکسل‌های رنگی در تصویر اصلی در نسخه رمزگذاری شده قابل تشخیص باقی می‌مانند.
تصویر اصلی
رمزگذاری شده توسط مد ای‌سی‌بی
مدهای دیگری به جز ای‌سی‌بی
تصویر سمت راست نشان می‌دهد که تصویر در صورت رمز شدن با CBC، CTR یا دیگر انواع مدهای امن‌تر چگونه به نظر خواهد رسید (غیر قابل تشخیص از نویز). توجه داشته باشید که نمایش تصادفی تصویر در سمت راست این اطمینان را نمی‌دهد که تصویر کاملاً امن رمزگذاری شده‌است؛ بسیاری از انواع رمزگذاری غیر امن دیگر نیز طوری طراحی شده‌اند که می‌توانند خروجی تولید کنند که کاملاً شبیه حالت تصادفی به نظر برسد.
مد ای‌سی‌بی همچنین می‌تواند پروتکل‌هایی بدون حفظ صحت را فراهم کند که بیشتر به حمله تکرار حساس هستند، چرا که هر قطعه دقیقا به طریق یکسانی رمزگشایی می‌شود. به‌طور مثال، بازی ویدئویی آنلاین «دنیای فانتزی ستاره: انفجار آبی» از بلوفیش در مد ای‌سی‌بی استفاده می‌کند. پیش از آنکه کلید جابجا شود سیستم به روش‌های بسیار ساده‌ای شکسته شده بود، متقلبان بسته پیغام رمزشده «غول کشته شد» را، هرکدام به صورت یک قطعه رمزشده بلوفیش، برای به دست آوردن سریع و غیرمشروع امتیاز مرتبا تکرار می‌کردند.
زنجیره رمز-قطعه

IBM مد عمل زنجیره رمز-قطعه (CBC) را در سال ۱۹۷۶ اختراع کرد. در مد CBC، هر قطعه از متن آشکار را با قطعه رمزشده مقدم که قبلاً رمز شده‌است XOR می‌کند. به این صورت، هر قطعه رمزشده به تمام قطعات متن آشکاری که تا آن نقطه تولید شده‌اند وابسته‌است. برای منحصربفرد کردن هر پیغام، یک بردار اولیه باید در قطعه اول استفاده شود.
اگر قطعه اول اندیس ۱ داشته باشد، فرمول ریاضی رمزگذاری CBC این گونه‌است:
در حالی که فرمول ریاضی برای رمزگشایی CBC این گونه‌است:
CBC متداول‌ترین مد عملی است که استفاده می‌شود. بزرگ‌ترین مشکلاتش این است که رمزگذاری ترتیبی است (به عنوان مثال نمی‌تواند موازی انجام شود)، و این که پیغام باید به مضربی از اندازه قطعه رمزشده افزونگی شود. راهی برای مواجه با مسئله آخری پیش می‌گیرند استفاده از روشی با نام سرقت متن رمزشده شناخته می‌شود. توجه داشته باشید که تغییر تنها یک بیت در متن آشکار یا بردار اولیه بر روی تمام قطعه‌های متن رمزشده بعدی تأثیر می‌گذارد.
رمزگشایی با بردار اولیه نادرست اولین قطعه متن آشکار را خراب می‌کند اما قطعه‌های بعدی متن آشکار صحیح خواهند بود. این به این خاطر است که یک قطعه متن آشکار می‌تواند توسط دو قطعه مجاور متن رمزشده بازیابی شود. در نتیجه، رمزگشایی می‌تواند موازی انجام شود. توجه داشته باشید که تغییر تنها یک بیت از متن رمز شده موجب خراب شدن تمام قطعات مربوط به متن آشکار شود، و بیت مربوط به قطعه بعدی متن آشکار را معکوس می‌کند اما باقی قطعه‌های دست نخورده باقی می‌مانند.