stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
بمب‌گذاری آمیا

| بمب‌گذاری آمیا | بمب‌گذاری آمیا |
| --- | --- |
بخشی از درگیری‌های جنوب لبنان (۲۰۰۰–۱۹۸۵): بخشی از درگیری‌های جنوب لبنان (۲۰۰۰–۱۹۸۵)
عواقب حمله: عواقب حمله
موقعیت: بوئنوس آیرس، آرژانتین
مختصات: ۳۴°۳۶′۰۶٫۵″ جنوبی ۵۸°۲۳′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۶۰۱۸۰۶°جنوبی ۵۸٫۳۹۹۴۴°غربی﻿ / -34.601806; -58.39944
تاریخ: ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۴  ۰۹:۵۳ (UTC-3)
هدف: مرکز همکاری‌های اسرائیل و آرژانتین
گونه حمله: خودرو انفجاری
کشته‌ها: ۸۵ (+ ۱ بمب‌گذار)
زخمی‌ها: ۳۰۰+
مرتکبان: مشکوک به دخالت حزب‌الله لبنان و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
انفجار مرکز همیاری یهودیان واقعه‌ای تروریستی در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۴ (۲۷ تیر ۱۳۷۳) بود که در جریان آن ۸۵ نفر از شهروندان یهودی‌تبار آرژانتینی جان خود را از دست دادند و بیش از سیصد نفر زخمی شدند. این انفجار، بزرگ‌ترین سوءقصد در تاریخ معاصر آمریکای لاتین تلقی می‌شود.
این بمب‌گذاری علاوه بر اثرگذاری بر وجهه جهانی جمهوری اسلامی و روابط با آرژانتین، تبعاتی نیز برای سیاست داخلی آرژانتین داشته است. از جمله یکی از قضات بررسی در مورد این پرونده به اتهام اقدام در ارائه شواهد کذب از کار برکنار شده و در سال ۲۰۱۲، قوه قضاییه آرژانتین، کارلوس منم، رئیس‌جمهوری وقت این کشور را در ارتباط با پیگیری این بمب‌گذاری تحت پیگرد قانونی قرار داد. منم متهم شد که با دریافت رشوه، کوشیده بود شواهد مربوط به ارتباط حزب‌الله لبنان و دولت جمهوری اسلامی ایران با این بمب‌گذاری‌ها را پنهان کند. آرژانتین بعد از انجام تحقیقات مفصل در مورد این انفجار اعلام کرد که نقشه این بمب‌گذاری در تهران کشیده شده و به دست حزب‌الله لبنان با فرماندهی عماد مغینه انجام شده است. حکومت ایران قویا انتساب این انفجار به خود را نفی می‌کند. دولت آرژانتین در سال ۲۰۱۹ حزب‌الله لبنان را به عنوان همدست ایران در این پرونده، در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داد.
در نتیجه این عمل تروریستی، ویزا گرفتن و سفر به آرژانتین برای مردم ایران، بسیار دشوار شده است.
براساس یافته‌های موساد، ایران نقش میدانی در انجام این عملیات نداشت.
به گفته رونن برگمن موساد در گزارشی که در تیر ۱۴۰۱ منتشر کرد انفجار توسط واحد مخفی حزب‌الله لبنان انجام شده است ولی جمهوری اسلامی ایران آن را تأیید و تأمین مالی کرده و کمک‌های تجهیزاتی و آموزش داده است.
دادگاه عالی جنایی آرژانتین در ماه آوریل ۲۰۲۴ ایران را مسئول بمب‌گذاری آمیا دانست و گفت که این حمله توسط شبه‌نظامیان گروه حزب‌الله لبنان و در چارچوب «طراحی سیاسی و استراتژیک» ایران انجام شده است.
مرکز همیاری یهودیان

مرکز همیاری یهودیان نام ساختمان هفت طبقه‌ای در شهر بوئنوس آیرس بود که مرکز همکاری‌های اسرائیل و آرژانتین (Asociacion Mutual Israelita Argentina) وابسته به کمیته یهودیان آمریکا، با نام اختصاری، آمیا (AMIA) در آن قرار داشت.
حدود ۲۳۰٬۰۰۰ نفر یهودی ساکن آرژانتین هستند. این کشور، میزبان بزرگ‌ترین جامعه یهودیان در آمریکای لاتین است. آرژانتین همچنین ششمین کشور جهان از نظر تعداد یهودیان خارج از اسرائیل است.
بمب‌گذاری

در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۴، یک عامل انتحاری با یک خودروی ون رنو ترافیک حاوی حدود ۲۷۵ کیلوگرم مخلوط آمونیوم نیترات و مواد سوختی قابل انفجار، وارد ساختمان ۵ طبقهٔ انجمن یهودیان، واقع در منطقهٔ تجاری و پر رفت‌و آمد بوئنوس آیرس شد. پس از این انفجار، آرژانتین، مرزهای خود را بست تا از ورود تروریست‌های بیشتر و حملات تروریستی احتمالی بعدی جلوگیری کند. تیم‌هایی از موساد، پلیس اسرائیل و ارتش اسراییل برای بررسی موضوع و کمک به شناسایی قربانیان، به آرژانتین فرستاده شدند.
بمب‌گذاری > بمب‌گذاری‌های دیگر

۲ سال پیش از این واقعه، عملیات تروریستی دیگری در سفارت اسرائیل در بوئنوس آیرس رخ داده بود. در آن انفجار، ۲۹ نفر کشته و ۲۴۲ نفر زخمی شده بودند. سازمان جهاد اسلامی لبنان، از گروه‌های وابسته به حزب‌الله لبنان و حکومت جمهوری اسلامی، مسئولیت آن انفجار را پذیرفته بود. به‌نظر می‌رسد که این دو عملیات با یکدیگر مرتبط بوده‌اند.
یک روز پس از انفجار آمیا، یک تروریست انتحاری دیگر، هواپیمایی متعلق به پاناما، را منفجر کرد. در این حادثه، ۲۱ سرنشین هواپیما کشته شدند که ۱۲ نفر از آن‌ها یهودی بودند. عامل انتحاری، فردی عرب با نام لیا جمال بود که با مدارک جعلی کلمبیایی سفر می‌کرد.
۸ روز پس از انفجار آمیا، تروریستی دیگر، یک خودروی بمب‌گذاری شده را در مقابل سفارت اسرائیل در لندن منفجر کرد. ۱۳ ساعت بعد نیز، خودروی بمب‌گذاری شدهٔ دیگری با روش مشابه، در جلوی ساختمان انجمن یهودیان در لندن منفجر شد. در این دو حمله، ۲۲ نفر زخمی شدند اما کسی کشته نشد. ۵ فلسطینی در این ارتباط بازداشت و ۲ تن از آن‌ها، به ۲۰ سال حبس محکوم شدند.
اتهام دخالت جمهوری اسلامی ایران

در تاریخ آرژانتین، رسیدگی به هیچ پرونده قضایی به اندازه پرونده انفجار آمیا به طول نینجامیده است. گفتنی است تاکنون بیش از ۱۲۰۰ نفر برای ادای شهادت در مورد این پرونده به دادگاه احضار شده‌اند. دولت آرژانتین تاکنون ۳ بار جمهوری اسلامی ایران را به دست داشتن در انفجار متهم کرده است.
دولت آرژانتین در این باره گفت که نقشه و دستور ضربه زدن به بزرگ‌ترین مرکز اقلیت یهودی در آمریکای لاتین در تهران کشیده شد و مسئولیت اجرای طرح عملیات به ستاد ویژه عملیات حزب‌الله لبنان که به گروه شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان وابسته است، سپرده شد. مقامات جمهوری اسلامی می‌گویند تاکنون هیچ مدرکی مبنی بر دخالت جمهوری اسلامی ایران در این خصوص ارائه نشده و موضوع را توطئه‌ای سیاسی تلقی می‌کنند. از جمله مشکلات این پرونده این است که شخص انتحاری مورد ادعا تاکنون شناسایی نشده است.
براساس یافته‌های موساد، ایران نقش میدانی در انجام این عملیات نداشت.
صدور احکام جلب بین‌المللی

در مارس ۲۰۰۷ و پس از مدت تقریباً ۱۳ سال از انفجار، دادستانی کل آرژانتین درخواست صدور حکم جلب ۹ نفر از جمله علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی و علی‌اکبر ولایتی توسط پلیس بین‌الملل را صادر کرد.
اینترپل برای ۶ تن از این افراد، حکم جلب بین‌المللی صادر کرد. این افراد عبارتند از:
علی فلاحیان (وزیر اطلاعات وقت جمهوری اسلامی)
محسن رضایی (فرمانده وقت کل سپاه پاسداران جمهوری اسلامی)
احمدرضا اصغری (دبیر سوم پیشین سفارت جمهوری اسلامی ایران در آرژانتین)
احمد وحیدی (فرمانده سابق نیروی قدس سپاه پاسداران)
محسن ربانی (رایزن فرهنگی پیشین سفارت جمهوری اسلامی ایران در آرژانتین)
عماد مغنیه (رئیس وقت ستاد عملیات ویژه حزب‌الله لبنان)
کمیته حقیقت‌یاب

بر اساس توافق آرژانتین با ایران در ماه ژانویه ۲۰۱۳ (دی ماه ۱۳۹۱)، به آرژانتین اجازه داده‌شد تا ۵ نفر را برای پرسش از مقام‌های ایرانی به ایران اعزام کند (این توافق در ۲۶ اردیبهشت ۹۳ از سوی دادگاهی در آرژانتین لغو شد). بنا به توافقنامه قرار بود میان ایران و آرژانتین کمیسیون حقیقت‌یابی تشکیل شود که پنج قاضی مستقل عضو آن باشند تا شواهد و اسناد انفجار آمیا را بررسی و با سفر به ایران از متهمان ایرانی این ماجرا بازجویی کنند. نمی‌بایست هیچ‌یک از قضات اهل ایران یا آرژانتین می‌بودند. اسرائیل و جامعه یهودیان آرژانتین ضمن انتقاد شدید از این توافق، آن را یک پیروزی دیپلماتیک برای جمهوری اسلامی دانستند.
در جریان امضای توافق میان تهران و بوئنوس آیرس، کریستینا فرناندس، رئیس‌جمهور آرژانتین، گفت که این توافق «سرانجام به آرژانتین این امکان را می‌دهد که از متهمانی که پلیس بین‌الملل برای آن‌ها دستور بازداشت صادر کرده است، بازجویی به عمل آورد». قابل توجه است که کریستینا فرناندز، رئیس‌جمهور وقت آرژانتین در سازمان ملل در سال ۲۰۱۴ گفت ما تحقیقاتی کرده‌بودیم که ایران و حزب‌الله لبنان در این حادثه دست نداشته‌اند.
مرگ آلبرتو نیسمان دادستان پرونده

آلبرتو نیسمان که رئیس‌جمهور را متهم به سرپوش گذاشتن به پرونده کرده بود در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۵ (۲۸ دی ۱۳۹۳) درحالی که قرار بود چند ساعت بعد گزارش خود را به مجلس آرژانتین ارائه کند، در آپارتمان خودش در بوئنوس آیرس مرده یافته شد. به جسد آلبرتو نیسمان چندین گلوله اصابت کرده بود. وزارت امنیت و مقامات آرژانتین نیز خبر را تأیید کردند. آقای نیسمان، خانم کریستینا فرناندز، رئیس‌جمهوری آرژانتین، را متهم کرده بود که در زمان دولت محمود احمدی‌نژاد، برای «سرپوش گذاشتن بر پروندهٔ انفجار در مرکز یهودیان»، با ایران تبانی کرده است. دستگاه قضایی آرژانتین، قبلاً جمهوری اسلامی ایران و حزب‌الله لبنان را به دست داشتن در این انفجار متهم کرده بود. قرار بود نیسمان روز دوشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۳ در جلسه غیرعلنی پارلمانِ آرژانتین، دربارهٔ اتهاماتی که به رئیس‌جمهوری این کشور وارد می‌کند، توضیحاتی ارائه دهد.
آلبرتو نیسمان، رئیس‌جمهوری آرژانتین را متهم کرده بود که با هدف برقراری روابط تجاری با ایران، تلاش کرده است که نقش ایران را در بمب‌گذاری لاپوشانی کند. مرگ آلبرتو نیسمان به بحرانی سیاسی در آرژانتین تبدیل شد و تظاهرات متعددی در این کشور برگزار شد که خواسته آن‌ها، رفع ابهام‌ها دربارهٔ مرگ مشکوک دادستان سابق بود.
مرگ آلبرتو نیسمان دادستان پرونده > فرار روزنامه‌نگار افشاگر قتل

دامیان پاختر، روزنامه‌نگار آرژانتینی افشاگر قتل قاضی پرونده از «ترس جان خود» از کشورش گریخت. وی سوار هواپیمایی شد که از آرژانتین به کشور همسایه، اروگوئه می‌رفت. پاختر روزنامه‌نگار وب‌سایت خبری «بوئنوس آیرس هرالد» است.
مرگ آلبرتو نیسمان دادستان پرونده > گزارش قضایی آلبرتو نیسمان

پس از قتل نیسمان، گزارشی قضایی در آرژانتین منتشر شد که ادعا می‌کرد مقام‌های ارشد دولت این کشور قصد داشتند تا در ازای دریافت نفت از ایران، نقش مقام‌های جمهوری اسلامی در انفجار مرکز یهودیان را «لاپوشانی» کنند. این گزارش در واقع متن دادنامه‌ای بود که آلبرتو نیسمان، بر اساس شنود مکالمات مقام‌های این کشور با ایرانیان تهیه کرده بود. روزنامه نیویورک تایمز در شماره پنجشنبه دوم بهمن ۱۳۹۳ خود و با استناد به بخش‌هایی از این گزارش ۲۸۹ صفحه‌ای، نوشته که مقام‌های آرژانتین و ایران به توافقی رسیده بودند که بر اساس آن، آرژانتین به ایران گوشت صادر کند و از ایران نفت تحویل بگیرد و همچنین، کاغذها و مدارک مربوط به نقش مقام‌های جمهوری اسلامی در انفجار مرکز یهودیان این کشور مشهور به «آمیا» را با آتش زدن نابود کند. بر اساس این گزارش، کریستینا فرناندز دو کریشنر، رئیس‌جمهوری و هکتور تیمرمن، وزیر امور خارجه آرژانتین از این توافق حمایت کرده بودند اما توافق فوق هرگز به اجرا در نیامد زیرا مقام‌های آرژانتین نتوانستند پلیس بین‌الملل (اینترپل) را قانع کنند تا نام مسئولان ایران را از فهرست افراد تحت تعقیب خود حذف کنند.
مرگ آلبرتو نیسمان دادستان پرونده > گزارش قضایی آلبرتو نیسمان > واکنش دولت وقت آرژانتین به گزارش قضایی

کریستینا فرناندز، رئیس‌جمهور آرژانتین گفت مرگ دادستان پرونده بمب‌گذاری در مرکز همیاری یهودیان، خودکشی نیست. وی با متهم کردن دشمنانش به تلاش برای بدنام کردن او، آورده است که «آنها از او (نیسمان) تا زنده بود استفاده کردند و بعد به این نتیجه رسیدند که قتل او به نفع آنان است.» آنیبال فرناندز رئیس دفتر رئیس‌جمهوری آرژانتین گفت نیروهای خودسر سرویس اطلاعاتی آن کشور در قتل آلبرتو نیسمان نقش داشته‌اند. رئیس دفتر رئیس‌جمهوری آرژانتین گفت که «باور نمی‌کنم حتی این گزارش را خود نیسمان نوشته باشد. من با دادستان نیسمان کمی کار کرده‌ام. می‌دانم که او یک کارشناس شایسته حقوقی بود. ممکن نیست او چنین مزخرفاتی را نوشته باشد. روشن است که او کاری با این مسائل نداشت، اما دور و بر او کسانی بودند که اهداف سیاسی دیگری داشتند. تا وقتی او زنده بود به او نیاز داشتند تا علیه رئیس‌جمهوری طرح اتهام کند. شکی نیست که بعد، جنازه‌اش را می‌خواستند.»
دولت آرژانتین با تکذیب این گزارش، آلبرتو نیسمان را به «توطئه» علیه خود متهم کرد. مقام‌های رسمی در دولت گفتند که دادستان سابق پرونده، توسط یک مقام سابق اطلاعاتی به نام آنتونیو استیوسو که در ماه دسامبر ۲۰۱۴ توسط رئیس‌جمهوری از کار برکنار شده‌بود، اجیر شده‌بود. آنیبال فرناندز، دستیار رئیس‌جمهوری آرژانتین، گزارش دادستان سابق را «مطلقاً بی‌اعتبار» توصیف کرد.
واکنش‌ها > موضع دولت آرژانتین

ماریسیو ماکری رئیس‌جمهور آرژانتین قسم یاد کرده است که حقیقت این بمب‌گذاری مرگبار و همچنین مرگ قاضی نیسمان را روشن کند و مسببان آن را به پای میز محاکمه بکشاند.
روز سه‌شنبه ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ وزارت خارجه آرژانتین به حضور محسن رضایی، در مراسم تحلیف دانیل اورتگا در نیکاراگوئه اعتراض کرد و آن را توهین به عدالت و قربانیان بمب‌گذاری «آمیا» خواند.
آرژانتین در بیست‌وپنجمین سالروز بمب‌گذاری آمیا، صریحاً حزب‌الله لبنان را گروه تروریستی نامید. مایک پمپئو، وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در ژوئیه ۲۰۱۹ میلادی، طی سفرش به آرژانتین ضمن تقدیر از اقدام آرژانتین، جمهوری اسلامی را مقصر اصلی این انفجار دانست:
انفجار آمیا توسط حزب‌الله، با پشتیبانی کامل جمهوری اسلامی ایران انجام گرفت
واکنش‌ها > موضع ایالات متحده آمریکا

در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷ وزارت امور خارجه آمریکا در بیست و سومین سالگرد بمبگذاری ساختمان مرکزی همیاری یهودیان در آرژانتین اعلام کرد که این انفجار توسط ایران انجام شده است و هم‌زمان خواستار تحقیقات حول مرگ آلبرتو نیسمان قاضی این پرونده شد. این وزارت‌خانه ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های قربانیان، بر لزوم اجرای عدالت در مورد عاملان بمب‌گذاری آمیا تأکید کرده است.
واکنش‌ها > موضع ایران

اکبر هاشمی رفسنجانی در خاطرات روزهای وقوع این انفجار می‌نویسد: «در خصوص انفجار آرژانتین، عجیب است که امپراتوری رسانه‌ای صهیونیست‌ها و استکبار، یک دروغ بزرگ را پایهٔ این اتهام به ایران کرده‌اند. ادعا می‌کنند در اجلاسی در مشهد که رهبری و من و وزیر امور خارجه و فرمانده سپاه و افراد دیگری داشتیم، این اقدام انفجاری تصویب شده است. در حالی که اصلاً چنین جلسه‌ای در مشهد نداشتیم و ما اصلاً هیچ اطلاعی از قرار انفجار نداشتیم.»
واکنش‌ها > ادعای سفیر پیشین اسرائیل

اسحاق آویران، سفیر پیشین اسرائیل در آرژانتین (بین سال‌های۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ میلادی)، در سوم ژانویه ۲۰۱۴ در مصاحبه‌ای با خبرگزاری یهودیان آرژانتین (ای‌جی‌ان) گفت که اسرائیل توانسته اکثر کسانی را که پشت این حملات و بمب‌گذاری‌های خونین بودند به قتل برساند. وی دولت آرژانتین را متهم کرد که اقدام لازم را «برای رسیدن به عمق و کشف و افشای تمامی ابعاد این حملات» صورت نداده است. وی گفت: «اکثریت افراد مسئول این اقدامات، دیگر در این جهان نیستند، و ما خودمان ترتیب کار را دادیم.» وی از افراد خاصی در این مورد نام نبرد و مشخص نکرد که ملیت آن‌ها چه بوده و به چه صورت کشته شدند. وی افزود «عدالت در مورد حامیان اصلی این عملیات هنوز به اجرا درنیامده و هنوز هم لازم است آرژانتین دقیقاً پاسخ دهد که در ارتباط با این حملات، چه روی داده است. ما می‌دانیم چه کسانی مسئول انفجار در برابر سفارتخانه اسرائیل بودند و همان افراد مرتکب انفجار دوم هم شدند.»
واکنش‌ها > در سال ۲۰۱۹

طبق گزارشی که در نشریه نیشن چاپ شد، نویسنده ادعا می‌کند که جیمز چیک، نماینده وقت آمریکا در سازمان ملل به او گفته تا آنجا که من می‌دانم هیچ وقت گواه واقعی که ایران مسوول این قضیه باشد وجود نداشته است. هیچ وقت چیز درست حسابی گیر نیاوردند. بزرگ‌ترین سرنخ به گفته او یک‌نفر به نام منوچهر معتمر بود که از ایران بریده بود و فرض بر این بود همه چیز را می‌داند؛ ولی معلوم شد معتمر یک مأمور دون پایه ناراضی بوده که برخلاف ادعایش فاقد اطلاعات تصمیم‌گیری‌های دولتی بود. ما در نهایت به این نتیجه رسیدیم که او اعتباری ندارد.
در سال ۲۰۱۳ میلادی، روزنامه‌نگار محقق به نام گارث پورتر بر روی این ادعا که ایران و حزب‌الله در این حادثه دست داشته‌اند تردید ایجاد کرد. به گفته او تنها چیزی که ایران و حزب‌الله را به این حادثه ربط می‌داد ادعاهای سازمان مجاهدین خلق بود که یک گروه جنجالی ضد نظام ایران است و برخی کشورها آن را یک گروه تروریستی به حساب می‌آورند.
کپین

| کپین | کپین |
| --- | --- |
روستا: روستا
منطقه کوهستانی در آمل: منطقه کوهستانی در آمل
کشور: ایران
استان: مازندران
شهرستان: آمل
بخش: مرکزی
دهستان: بالاخیابان لیتکوه
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
وبگاه: آدم ورگ با توبه خار نوونه… ... تابسون سایهٔ بن دم بزوئن.. مثال کپین ِ وندار نوونه.. شعر:مهدی محمدزاده
کپین، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان آمل در استان مازندران ایران.
جمعیت

این روستا در دهستان بالاخیابان لیتکوه قرار داشته و براساس آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۰صورت گرفته، جمعیت آن ۳۵۰ نفر (۷۰ خانوار) بوده‌است.
کراسا (آستراخان)

| کراسا (آستراخان) Краса | کراسا (آستراخان) Краса |
| --- | --- |
Selo: Selo
کشور: روسیه
ناحیه‌های فدرال روسیه: استان آستراخان
شهر: بخش ایکریانینسکی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴:۰۰
کراسا (به لاتین: Krasa) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در استان آستراخان واقع شده‌است.
ورزشکار

تصویرنگاشت ورزشکار
ورزش‌کار(به انگلیسی: Athlete)، کسی است که به‌طور منظم در ورزش شرکت دارد. ورزشکار می‌تواند حرفه‌ای یا نیمه حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای باشد. همچنین در مسابقات جهانی ورزشکاران به دو دسته المپیک-محور و پارالمپیک(المپیک افراد معلول یا با آسیب های متوسط تا شدید جسمانی درمان شده مادرزادی یا اکتسابی) با یکدیگر به رقابت می‌پردازند.
بیش‌تر ورزشکاران حرفه‌ای هیکل‌های پرورش‌یافتهٔ خوبی دارند که با تمرینات فیزیکی سنگین و تمرین سخت همراه با رژیم غذایی سخت‌گیرانه به دست آمده است.
ورزشکار برتر کسی است که مهارت‌های فیزیکی (زور، چابکی و استقامت) بالاتر از میانگین دارد و بنابراین برای رقابت فیزیکی مناسب‌تر است. 
ورزشکاران ورزش های سبک و سنگین برای پیروزی در مسابقه‌ها نیاز به تمرین مستمر، اختیار کردن یک مربی کاربلد و رژیم غذایی هستند. از جمله ورزش های رقابتی تیمی یا انفرادی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
دوچرخه سواری
اتومبیلرانی
بدلکاری
بیسبال
بسکتبال
فوتبال
فوتسال
فوتبال آمریکایی
والیبال
چوگان
شنا
تیراندازی
دو و میدانی
جامپینگ
کاراته
جودو
تکواندو
بوکس
کُشتی
کشتی کج
بدنسازی
وزنه برداری
نینجتسو
رژه
دفاع شخصی
کونگ فو
رزم
هندبال
سافت بال
واترپلو
و...
اشکان دباغ

| اشکان دباغ | اشکان دباغ |
| --- | --- |
ژانر: پاپ و راک
پیشه: آهنگساز، تنظیم کننده، نوازنده، خواننده
سال‌های فعالیت: از ابتدای دههٔ نود تا کنون
همکاری‌های مرتبط: رستاک حلاج، کاوه آفاق، یغما گلرویی
اشکان دباغ، نوازنده (گیتار، گیتار الکتریک، گیتار بیس و پیانو)، تنظیم‌کننده، آهنگساز و خوانندهٔ ایرانی است. او تاکنون در زمینهٔ موسیقی، با هنرمندانی همچون ابی، محسن چاوشی، رستاک حلاج، کاوه آفاق، یغما گلرویی، پرویز پرستویی و سینا حجازی همکاری داشته‌است و رهبری ارکستر اجراهای رستاک حلاج را نیز بر عهده دارد. دباغ، آهنگسازی و تنظیم تمامی (به جز یکی) قطعات آلبوم «لاله‌زار» ابی (با ترانه‌های یغما گلرویی) را انجام داده‌است.
کارنامهٔ هنری

از نکات قابل اشارهٔ دیگر در مورد او و زندگی هنری‌اش، می‌توان به دوستی و همکاری‌اش با یغما گلرویی و ابی در آلبوم لاله زار (همچون آهنگسازی و تنظیم وی در قطعهٔ «تصور کن» با صدای گلرویی)، تنظیم قطعهٔ «مترو» با خوانندگی محسن چاوشی، تنظیم قطعه‌های «برادر» (با مضمون جنگ ایران و عراق) و «من طهرونمو می‌خوام» برای خوانندگی پرویز پرستویی (با ترانه‌هایی از یغما گلرویی)، ساخت و تنظیم سه قطعه به‌همراه امیر دانایی (برای خوانندگی پولاد کیمیایی) در فیلم سینمایی «قاتل اهلی» مسعود کیمیایی، هم‌صدایی او با مادمازل در قطعهٔ «سکوت اجباری (سکوت)» و تنظیم قطعهٔ پرشنوندهٔ «فراموشی (منو ببر از ویروونی...)» برای مادمازل (هردو در سال ۲۰۱۳) اشاره کرد.
موسیقی فیلم

او به‌همراه امیر دانایی و به واسطهٔ یغما گلرویی، عهده‌دار ساخت و تنظیم سه قطعهٔ موسیقی برای سکانس‌هایی از فیلم سینمایی «قاتل اهلی» به کارگردانی مسعود کیمیایی بود. دباغ با تأکید بر این نکته که هم‌کاری با مسعود کیمیایی برای او افتخار بود، معتقد است نتیجهٔ عملکردش در «قاتل اهلی» چنان‌که باید قابل دفاع از آب درنیامده است (به‌دلیل «ناهماهنگی گروه کیمیایی با کارگردان و با وی» که موجب سردرگمی عوامل موزیک شده بود و همچنین اجرای نه‌چندان قوی قطعات توسط پولاد کیمیایی، که از اوّلین تجربیات خوانندگی‌اش بود).
دیدگاه‌ها و گفتاوردها > دیدگاه دربارهٔ پیشینهٔ هنری خودش

او در مصاحبه‌ای اعلام کرد که بعد از همکاری با محسن چاوشی (در قطعهٔ «مترو»)، «به‌دلیل کم‌تجربگی، استرس بالای کار و ناپختگی»، مرتکب ایرادات موسیقایی زیادی شد و رابطه‌اش با چاووشی دچار مشکل شد؛ امّا اکنون تمایل زیادی برای همکاری دوباره با محسن چاوشی دارد.
دباغ و همکارانش در ساخت آهنگ (قطعه بی‌کلام) یک تیزر تبلیغاتی برای برند استدلر، از صدای برخورد مدادها، کتاب‌ها و دست‌ها به‌هم استفاده کردند که او این قطعه را درکنار قطعه «عشق» (با خوانندگی رستاک حلاج و کاوه آفاق)، از بهترین تجربیات هنری خود یاد می‌کند.
دیدگاه‌ها و گفتاوردها > دیدگاه دربارهٔ موسیقی ایران

به‌نظر وی، یغما گلرویی «از تأثیرگذارترین ترانه‌سرایان» و سیروان خسروی «بزرگترین و بهترین موزیک‌پرودیوسِر (آهنگساز)» بعد از انقلاب ایران هستند.
دباغ درمورد تنظیم‌کنندگی هومن نامداری، سعید زمانی، محسن چاوشی، کوشان حداد، مسعود جهانی و حامد برادران نیز نظر مثبتی دارد.
و قطعهٔ «پُل» (برای خواب معصومانهٔ عشق...) با خوانندگی گوگوش را «بهترین موزیک در تاریخ پاپ ایران» می‌خواند.
ترانه‌شناسی > آلبوم‌ها

همکاری با رستاک حلاج در آلبوم «پاییز سال بعد» به‌عنوان تنظیم‌کننده (۱۳۹۴)
همکاری با کاوه آفاق در آلبوم «شال» به‌عنوان تنظیم‌کنندهٔ قطعهٔ «امسال» (۱۳۹۷)
همکاری با ابی در آلبوم «لاله‌زار» (۱۳۹۸)
| # | نام ترانه | خواننده | نوع همکاری |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | جهان بدون تو (اینترو) | (بی‌کلام) | آهنگسازی و تنظیم |
| ۲ | جهان بدون تو | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۳ | قلب‌قاپ | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۴ | لاله‌زار | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۵ | جاده‌های نرفته | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۶ | کوچهٔ نسترن | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۷ | دلم می‌خواد | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۸ | شب یلدا | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۹ | شاهنومه | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۱۰ | چشمم به اون خونه‌س | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
| ۱۱ | آخرین آهنگ | ابی | آهنگسازی و تنظیم |
ترانه‌شناسی > تک‌آهنگ‌ها

| نام ترانه | خواننده | یادداشت |
| --- | --- | --- |
| فراموشی | مادمازل | اوّلین کار تنظیم و اولین کار پرطرفدار در مارکت |
| دنیای موازی | علی آقاپور | تنظیم کننده |
| سکوت اجباری | مادمازل و اشکان دباغ | هم‌خوانی، آهنگسازی و تنظیم (قطعهٔ غیررسمی) |
| توهم | اشکان دباغ | خواننده و گیتاریست (به‌همراه کیان ایرجی، آهنگساز) |
| ملاقاتی | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| زیبایی | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| هوادار | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| مترو | محسن چاوشی | تنظیم‌کنندگی به‌همراه محسن چاوشی |
| تلفات | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| فقط یه سؤال | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| امسال | کاوه آفاق | تنظیم‌کننده (آهنگساز: کاوه آفاق) |
| تصور کن | یغما گلرویی | تنظیم‌کننده (و آهنگسازی به‌همراه امیر دانایی) |
| اختیاریه | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| سخت | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| شرابی | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| برادر | پرویز پرستویی | آهنگسازی و تنظیم |
| من طهرونمو می‌خوام | پرویز پرستویی | آهنگسازی و تنظیم |
| ضدگلوله | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| نسکافه | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده (و آهنگسازی به‌همراه رستاک حلاج) |
| امسال | کاوه آفاق | تنظیم قطعه برای آلبوم «شال» |
| نیست | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| صامت | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| گفتن نداره | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| غلط | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| عشق | رستاک حلاج و کاوه آفاق | تنظیم‌کننده (آهنگساز: رستاک حلاج) |
| عید من | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| فوق‌العاده | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| گردنبند | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| آلوده | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| با این حالِت | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| چمدون | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| باید رفت | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| رفاقت | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
| بهترین حال جهان | رستاک حلاج | تنظیم‌کننده |
کد ۴۶

| کد ۴۶ | کد ۴۶ |
| --- | --- |
پوستر فیلم کد ۴۶: پوستر فیلم کد ۴۶
کارگردان: مایکل وینترباتم
تهیه‌کننده: اندرو ایتون
نویسنده: فرانک کوترل بویس
بازیگران: تیم رابینز سامانتا مورتون ژان بالیبار نینا سوسانیا
فیلم‌بردار: آلوین کوشلر
شرکت تولید: بی‌بی‌سی فیلمز، رولوشن فیلمز
توزیع‌کننده: مترو گلدوین مایر یونایتد آرتیستس (ایالات متحده آمریکا)
تاریخ‌های انتشار: ۲ سپتامبر ۲۰۰۳
مدت زمان: ۹۳ دقیقه
کشور: سینمای بریتانیا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ~ ۷٬۵۰۰٬۰۰۰ دلار
کد ۴۶ نام فیلم مایکل وینترباتم کارگردان انگلیسی است که تیم رابینز و سامانتا مورتون بازیگران اصلی آن هستند.
نویسندهٔ فیلم‌نامه آن فرانک کوتریل است که پیش از این در نگارش فیلم‌نامه جماعت میهمانی ۲۴ ساعته با وینتر باتم همکاری داشت.
خلاصه فیلم

ویلیام (تیم رابینس) ویروس انقال افکار در او وجود دارد. او که توانایی خواندن فکر افراد را دارد برای پی بردن به ماجرای سرقت از شرکت تهیه کارتهای کد دار ویژه اقامت، به شانگهای آمده. در آن شرکت با دختری به نام ماریا (سامانتا مورتن) که سارق کدهاست آشنا شده و رابطه آنها بیشتر شده؛ ولیام که اجازه اقامت ۲۴ ساعته را در شانگهای داشت به شهر خود برگشته ولی بعد از…
فردوس کاویانی

| فردوس کاویانی | فردوس کاویانی |
| --- | --- |
کاویانی در اردیبهشت ۱۳۹۶: کاویانی در اردیبهشت ۱۳۹۶
نام هنگام تولد: فردوس کاویانی کوثرخیزی
زادهٔ: ۴ مهر ۱۳۲۰ کرمان، ایران
درگذشت: ۹ مهر ۱۴۰۲ (۸۲ سال) تهران، ایران
مدفن: آرامستان قصر فیروزه، تهران
محل تحصیل: دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران
پیشه‌ها: بازیگر کارگردان تئاتر
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۰–۱۳۹۳
همسر: مهین کاویانی
فرزندان: ۲
فردوس کاویانی کوثرخیزی (۴ مهر ۱۳۲۰ – ۹ مهر ۱۴۰۲) بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر اهل ایران بود. کاویانی دانش‌آموخته سال ۱۳۵۰ رشته بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. وی بازیگری را از سال ۱۳۴۰ در تئاتر آغاز کرد و نخستین حضور خود در سینما را با فیلم تجاوز در سال ۱۳۴۹ تجربه کرد.
از دیگر نقش‌آفرینی‌های وی بازی در مجموعه‌های تلویزیونی پشت کوه‌های بلند، تفنگ سرپر و همسران بود. او برای بازی در فیلم‌های در مسیر تندباد (۱۳۶۷) و جنگجوی پیروز (۱۳۷۷) نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. در ۲۶ تیر ۱۳۹۸ مراسم نکوداشت فردوس کاویانی در حالی در خانه سینمای ایران برگزار شد که او به دلیل کسالت در مراسم حضور نداشت.