stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
افعی شاخدار ایرانی
ویژگی‌های دیداری

این مار پوزه ای کوتاه، سر پهن و گردنی مشخص دارد. فلس های روی سر کوچک و تیغه دار هستند. دمی کوتاه دارد و برآمدگی هایی شاخ مانند متشکل از چندین فلس در بالای چشم ها دیده می شود.
این افعی دارای رنگ آمیزی متناسب با محیط اطراف خود است و به سختی می توان آن را در لا به لای سنگ ها و روی صخره ها تشخیص داد و بیشتر با دورنگ استتار دیده می‌شوند، در مناطق کویر مرکزی ایران و زیستگاههای گرم و خشک بیشتر افعی‌های شاخدار کرم یا خاکی رنگ هستند و در مناطق کوهستانی و نیمه جنگلی مانند کوهپایه های البرز و زاگرس به رنگ خاکستری یا خاکستری مایل به قهوه‌ای با لکه های تقریبا چهارگوش پیوسته به هم در دو سوی شکم است. دم در انتها تیره‌تر می‌شود.
برخلاف تصور همگان که میپندارند مارهای شاخدار بسیار بزرگ و درازایی بیش از ۲ یا ۳ متر دارند، طول افعی شاخدار ایرانی معمولاً حدود ۷۰ تا ۱۰۰ سانتی متر است وخیلی کم تا ۱۲۰ سانتی متر می رسد.
کاربرد سم افعی شاخدار در پزشکی

مقاومت باکتری‌های بیماری‌زا به آنتی‌بیوتیک‌ها یکی از مشکلات مهم بهداشت عمومی در جهان است. با کشف و مصرف آنتی‌بیوتیک‌های جدید، برخی از باکتری‌های بیماری‌زا به تدریج نسبت به آن‌ها مقاوم می‌شوند. شناسایی مولکول‌های موثر در درمان بیماری‌ها از منایع مختلف زیستی مانند گیاهان و جانوران سمی مثل مارها مورد توجه قرار گرفته است.
پژوهشهای تازه نشان می‌دهد با جداسازی، خالص‌سازی و شناسایی مولکول‌های سم افعی شاخدار ایرانی می‌توان در آینده دارویی برای مبارزه با باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک و داروی درمان سرطان ساخت.
پژوهشگران در این زمینه بیان کردند که زهر افعی شاخدار ایرانی بیش‌تر بر باکتری‌های باسیلوس سوبتلیس، استافیلوکوکوس اورئوس موثر است ولی باکتری اشرشیا کلی را در غلظت‌های بالاتر از بین می‌برد. بروز این اتفاق ممکن است به دلیل تفاوت ساختاری و ترکیبات دیواره گونه‌های مختلف باکتری باشد. همچنین ممکن است ماده موثر در مهار باکتری اشرشیا کلی به مقدار بسیار کم در زهر افعی شاخدار وجود داشته باشد.
همچنین دستاوردهای این پژوهش نشان داد که غلظت‌های مختلف سم افعی شاخدار با ایجاد آپوپتوز یا مرگ برنامه‌ریزی‌شده سبب از بین رفتن سلول‌های سرطانی کبد می‌شود.
افعی شاخدار ایرانی
افعی شاخدار ایرانی
فک فیلی شمالی

| فک فیلی شمالی | فک فیلی شمالی |
| --- | --- |
فک فیلی شمالی، Mirounga angustirostris: فک فیلی شمالی، Mirounga angustirostris
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 کمترین نگرانی  (IUCN 3.1):  کمترین نگرانی  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: گوشت‌خوارسانان
تیره:: فک بی‌گوش
سرده:: فیل دریایی
گونه:: M. angustirostris
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Mirounga angustirostris : Mirounga angustirostris 
فک فیلی شمالی (نام علمی: Mirounga angustirostris) نام یک گونه از سرده فیل دریایی است.
هیولامرغ

| هیولامرغ محدودهٔ زمانی: پلیستوسن پیشین تا پلیستوسن پسین | هیولامرغ محدودهٔ زمانی: پلیستوسن پیشین تا پلیستوسن پسین |
| --- | --- |
اسکلت بازسازی‌شده هیولامرغ مریامی: اسکلت بازسازی‌شده هیولامرغ مریامی
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: قوش‌سانان
تیره:: †هیولامرغان
سرده:: †هیولامرغ میلنر، ۱۹۰۹
گونه: گونه
 Teratornis merriami† (میلنر، ۱۹۰۹)  Teratornis woodburnensis† (کمبل و استنگر، ۲۰۰۲):  Teratornis merriami† (میلنر، ۱۹۰۹)  Teratornis woodburnensis† (کمبل و استنگر، ۲۰۰۲)
مترادف: مترادف
 Pleistogyps rex (میلنر، ۱۹۰۹):  Pleistogyps rex (میلنر، ۱۹۰۹)
هیولامرغ (نام علمی: Teratornis) سرده‌ای شامل دو گونه از پرندگان شکاری منقرض‌شده متعلق به تیره هیولامرغان است که در طول دوره پلیستوسن در آمریکای شمالی زندگی می‌کردند. سنگواره‌های هیولامرغ تا کنون در ایالات‌های کالیفرنیا، اورگن، نوادا، آریزونا و فلوریدا کشف شده‌است. این نوع پرنده شیوه زندگی شبیه رخ‌کرکس‌های امروزی داشت اما از آن‌ها بزرگ‌تر بود و گونه شاخص آن یعنی هیولامرغ مریامی حدود ۷۵ سانتی‌متر قد با فاصلهٔ دو سر بال بین ۳٫۵ تا ۳٫۸ متر داشت و وزن آن به حدود ۱۵ کیلوگرم می‌رسید.
گونه‌های هیولامرغ در پایان آخرین عصر یخبندان به دلیل تغییرات اقلیمی گسترده که باعث تغییر بافت اکوسیستم و نابودی بیشتر بزرگ‌زیاگان که منبع غذایی آن‌ها بودند منقرض شدند. رقابت بر سر غذا با قوش‌ها و عقاب‌ها نیز می‌توانسته در انقراض این پرندگان نقش داشته باشد. پس از هیولامرغ رخ‌کرکس کالیفرنیا توانست جایگزین آن شود زیرا جثه کوچک‌تر و رژیم غذایی متنوع‌تری داشت.
نگارخانه

انگاشت هنری از هیولامرغ مریامی
جمجمه یک هیولامرغ مریامی
گاومیش کوهان‌دار اروپایی

| گاومیش کوهان‌دار اروپایی | گاومیش کوهان‌دار اروپایی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 نزدیک تهدید  (IUCN 3.1) :  نزدیک تهدید  (IUCN 3.1) 
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سمان
تیره:: گاوسانان
سرده:: گاومیش کوهان‌دار
گونه:: B. bonasus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Bison bonasus کارل لینه، ۱۷۵۸: Bison bonasus کارل لینه، ۱۷۵۸
زیرگونه‌ها: زیرگونه‌ها
 Bison bonasus bonasus (کارل لینه، ۱۷۵۸)  †گاومیش کوهان‌دار قفقازی Bison bonasus caucasicus  †گاومیش کوهان‌دار کارپاتی Bison bonasus hungarorum:  Bison bonasus bonasus (کارل لینه، ۱۷۵۸)  †گاومیش کوهان‌دار قفقازی Bison bonasus caucasicus  †گاومیش کوهان‌دار کارپاتی Bison bonasus hungarorum
محدوده جغرافیایی: محدوده جغرافیایی
گاومیش کوهان‌دار اروپایی یا بوفالوی اروپایی (نام علمی: Bison bonasus) یکی از دو گونه گاومیش‌های کوهان‌دار است. این جانور در اوایل قرن بیستم با شکار گسترده در حیات وحش منقرض شد و آخرین آن‌ها در سال ۱۹۲۱ در جنگل‌های مرز لهستان و بلاروس امروزی و در ۱۹۲۷ در قفقاز شکار شدند. اما پس از آن جمعیت‌هایی که در اسارت نگهداری می‌شدند در نقاط مختلف اروپا رهاسازی شده و این گونه اکنون دوباره به حیات وحش برگشته‌است و اکنون بزرگ‌ترین جانور ساکن خشکی است که در قاره اروپا باقی مانده است.
این جانور به جز انسان دشمن دیگری ندارد. در قرن نوزدهم گزارش‌های پراکنده‌ای از شکار آن توسط گرگ و خرس منتشر شده‌است.
گاومیش‌های کوهان‌دار اروپایی در حدود ۲/۸ تا ۳ متر طول و ۱/۸ تا ۲ متر ارتفاع دارند و وزن آن در جنس ماده ۳۰۰ تا ۵۴۰ کیلوگرم و در نرها ۴۰۰ تا ۹۲۰ کیلوگرم است.
سوزان گری (شناگر)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- |
نام کامل: Susan McGreivy
زاده: ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹ ‏(۸۵ سال) سن دیگو
قد: ۵ ft ۷ in (۱٫۷۰ m)
وزن: ۱۲۸ پوند (۵۸ کیلوگرم)
ورزشی: ورزشی
ورزش: شنا
گونه: شنای آزاد
باشگاه: Walter Reed Swim Club
 :  
سوزان گری (به انگلیسی: Susan Gray) (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۳۹) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
شروه

نمونه شروه خوانده شده در استان بوشهر توسط یکی از اهالی(فردوسی)
شَرْوِه يکي از اين آوازهاي معروف لری و سوگسرودهايی است که به آن شروه ميگويند که در عزاداری و ماتم عزيزان خوانده ميشود. شروه، غالبا در مناطق روستايی استان بوشهر رايج بوده و از اين رو ميتوان آنرا از «موسيقي روستايی» به شمار آورد که امروزه يکی از شاخصه هاي موسيقی آوازی استان بوشهر محسوب ميشود. شروه گونه‌ای خوانندگی از اشکال موسیقی به‌خصوص در استان‌های بوشهر ، هرمزگان، کهگیلویه و بویراحمد و نواحی جنوبی استان فارس است که به عنوان آواز دشتی، نغمه‌ای غمگنانه در مایه دشتی است. برای این نغمه اشعار دوبیتی بکار می‌رود که غالباً از شاعران دوبیتی سرای جنوب می‌باشد.
شروه در لغت با تلفظ‌های شرفنگ، شرفه و... نوعی خوانندگی، صدای پا و به‌خصوص به معنی صدا و نغمه آهسته و بانگ است.
خاستگاه شروه

اگرچه که همگان شروه را از جنوب ایران میشناسند اماشروه واژه ای ناب و ایرانی بوده و از آبشخور فرهنگ و تمدن دیر پای اقوام آریایی نوشیده و سپس در سیر تطور خود از دالان کلماتی هم چون شرفنگ sarfang ، شرفه sarfa(e) ،شرفالنگ sarfalang، شرفک sarfak و شرفانگ sarfang عبور کرده و اکنون با نام زیبای شروه خودنمایی می کند. تمام این واژه های یاد شده در طی زمان در زیر گرد و غبار فراموشی دفن گردیده اند. اما واژه شروه بخت آن را داشته که زنده و سبز و جاوید در گلستان زمان و اندیشه اهل جنوب نشو و نما کند و به شکوفه بنشیند. 
خاستگاه شروه مناطق دشتی، دشتستان و تنگستان در استان بوشهر و عموماً جنوب ایران است. در مناطق استان بوشهر به شروه، حاجیانی یا شنبه‌ای نیز گفته می‌شود که به نظر می‌رسد از شیوه‌های شروه‌خوانی است و چون در این مناطق شروه بیشتر با دوبیتی‌های فایز دشتی خوانده می‌شود به آن فایزخوانی هم می‌گویند. در شروه‌خوانی مناطق استان بوشهر از دوبیتی‌های دوبیتی‌سرایان محلی چون: فایز دشتی، مفتون بردخونی، باکی، نادم و... یا باباطاهر نیز بهره می‌برند. در نقاط مختلف ایران شروه‌خوانی را دشتی یا آواز دشتی می‌شناسند.
منطقه دشتی مرکز محور شروه به شمار می‌آید، شروه در یک جمله مهم‌ترین آهنگ و سوز و ساز جنوب است، این سروده از دل برخاسته بیشتر مواقع در مایه دشتی، شوشتری، ترک و نوا خوانده می‌شود. شروه به صورت منفرد و تک نفری با نوایی سوزناک اجرا می‌شود که البته باید آن را با مرثیه خوانی متفاوت دانست، زیرا این آوای جنوبی در قالب دوبیتی‌هایی است که بیشتر عاشقانه‌اند و بوی وصل و فراق و وصف معشوق می‌دهند و چه بسا محتوای این دو بیتی‌ها بسیار از غم دور است، اما شکل و شیوه قرائت و خواندن آن‌ها به صورت شروه خواه ناخواه با ریتمی غم‌آلوده همراه می‌شود.
ثبت شروه

کارشناس ثبت میراث فرهنگی استان بوشهر در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در دشتی اظهار داشت: در جلسه سیاست‌گذاری شورای ثبت در ۲۳ و ۲۴ خردادماه ۱۳۹۰ شروه که خاستگاه آن منطقه دشتی در استان بوشهر است به ثبت رسید.
رود خوپیور

| رود خوپیور | رود خوپیور |
| --- | --- |
The Khopyor in the Don river basin.: The Khopyor in the Don river basin.
نام محلی: خطای {{نام بومی}}: یک برچسب زبان IETF باید در پارامتر {{{1}}} وارد شود (راهنما)
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: دن
 • مختصات: ۴۹°۳۶′۲۳″ شمالی ۴۲°۱۸′۲۹″ شرقی﻿ / ﻿۴۹٫۶۰۶۳۹°شمالی ۴۲٫۳۰۸۰۶°شرقی﻿ / 49.60639; 42.30806
طول: ۹۷۹ کیلومتر (۶۰۸ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۶۱٬۱۰۰ کیلومتر مربع (۲۳٬۶۰۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RDon
رود خوپیور (انگلیسی: Khopyor) یک رودخانه در استان ورونژ کشور روسیه است.
جی‌بی‌یو-۱۲

| 0 | 1 |
| --- | --- |
جی بی یو-۱۲ پیووی۲: جی بی یو-۱۲ پیووی۲
نوع:: بمب ۲۲۷ کیلوگرمی(۵۰۰ پوندی) هدایت لیزری
طول:: ۳/۲۷ متر
شعاع:: ۲۷۳ میلیمتر
برد:: ۱۴ کیلومتر
قیمت هر واحد:: 500000 دلارآمریکا
نظامی نیروی دریایی ایالات متحده در حال بارگذاری یک جی بی یو-۱۲ زیر بدنهٔ جنگندهٔ اف-۱۴ تام‌کت
جی بی یو-۱۲ پیووی ۲ (انگلیسی: GBU-12 Paveway 2) یک بمب هدایت لیزری است که برای پرتاب از هواپیما به کار می‌رود. این بمب بر پایهٔ بمب چندمنظوره ام کی۸۲ پانصدپوندی ساخته شده، ولی دارای یک جستجوگر لیزری نصب شده بر روی دماغه و باله‌هایی برای هدایت نیز می‌باشد. این بمب یکی از بمب‌های سری پیووی است. جی بی یو-۱۲ در سال ۱۹۷۶ به خدمت گرفته شد و هم‌اکنون کاربران آن نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا و همچنین نیروی هوایی کانادا، کلمبیا و دیگر کشورهای عضو ناتو هستند.
جی بی یو-۱۲ و دیگر بمب‌های سری پیووی به وسیلهٔ شرکت‌های لاکهید مارتین و ریتیون ساخته شده‌است. ریتیون تولید این بمب را پس از خریدن خط تولید آن از شرکت تگزاس اینسترومنتس آغاز کرد. هنگام انتقال محصول از شرکت تگزاس در تولید آن وقفه ایجاد شد و در نتیجه شرکت لاکهید مارتین به عنوان رقیب ریتیون قرارداد را برنده شد. اهمیت پیووی ۲ بیشتر به خاطر قطعات هدایت کنندهٔ آن است تا خود سلاح.
دولت آمریکا جی بی یو ۱۲ را به سیستم هدایت جی پی اس ارتقاء داده است. لاکهید مارتین تنها منبع خرید این سلاح برای نیروی دریایی ایالات متحده است. ریثیون جی بی یو-۱۲های ارتقاء داده شده را به دولت آمریکا و کشورهای دیگر می‌فروشد. مراکز ریتیون برای تولید جی بی یو-۱۲ در آریزونا، تگزاس و نیومکزیکو می‌باشد. مرکز تولید لاکهیید مارتین در پنسیلوانیا است.
به بمب‌های هدایت لیزری بمب‌های هوشمند نیز می گویند.
باراسینگا

| گوزن تالابی | گوزن تالابی |
| --- | --- |
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1):  آسیب‌پذیر  (IUCN 3.1)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گوزن
گونه:: R. duvaucelii
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Rucervus duvaucelii : Rucervus duvaucelii 
باراسینگا یا گوزن تالابی (نام علمی: Rucervus duvaucelii) نام یک گونه از زیرخانواده گوزنیان جهان قدیم است.
حسام‌آباد (اسدآباد)

| حسام‌آباد (اسدآباد) | حسام‌آباد (اسدآباد) |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۴°۴۴′۱۸″ شمالی ۴۸°۰′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۳۸۳۳°شمالی ۴۸٫۰۰۷۲۲°شرقی﻿ / 34.73833; 48.00722: مختصات: ۳۴°۴۴′۱۸″ شمالی ۴۸°۰′۲۶″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۷۳۸۳۳°شمالی ۴۸٫۰۰۷۲۲°شرقی﻿ / 34.73833; 48.00722
کشور: ایران
استان: همدان
شهرستان: اسدآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: دربندرود
جمعیت: ۳٬۰۳۴ نفر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۸۱۳۵
حسام‌آباد (اسدآباد)،(به زبان محلی:کُلُن تپه) روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اسدآباد در استان همدان ایران است.
جمعیت

این روستا در شهرستان اسدآباد  قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۰۲۳ نفر (1000 خانوار) بوده‌است.
شهرستان سوزاق (قرقیزستان)

با شهرستان سوزاق (قزاقستان) اشتباه نشود.
| شهرستان سوزاق Сузак району سۇزاق رايونۇ Сузакский район | شهرستان سوزاق Сузак району سۇزاق رايونۇ Сузакский район |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
کشور: قرقیزستان
استان: استان جلال‌آباد
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰۱۹ کیلومتر مربع (۱۱۶۶ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۹): جمعیت (۲۰۰۹)
 • کل: ۲۴۱٬۱۹۸
 • تراکم: ۸۰/کیلومتر مربع (۲۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۶ (GMT +۶)
شهرستان سوزاق (به قرقیزی:Сузак району، سۇزاق رايونۇ)(روسی: Сузакский район) یک شهرستان در جنوب استان جلال‌آباد قرقیزستان است که با کشور ازبکستان هم‌مرز است. این شهرستان دارای مساحت ۳۰۱۹ کیلومترمربع (۱۱۶۶ مایل مربع) می‌باشد. مرکز این شهرستان شهر سوزاق است.
خصوصیات

شهرستان سوزاق بر اساس آمار سال ۲۰۰۹، مشتمل بر ۱۲۳ منطقه مسکونی، و دارای ۲۴۱،۱۹۸ نفر جمعیت است.
آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور

| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۵۲
گونه پژوهش: Department
کارکنان: نزدیک به ۹۰۰۰ نفر
وبگاه: www.llnl.gov
آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور (به انگلیسی: Lawrence Livermore National Laboratory) مشهور به LLNL یک مرکز علمی فدرال در ایالت کالیفرنیا آمریکا است.
بانی این آزمایشگاه ادوارد تلر بود.
آزمایشگاه ملی لارنس «تحقیقات روی اتصال مولکولها بهم»
زیارتگاه دو منبران

| زیارتگاه دو منبران | زیارتگاه دو منبران |
| --- | --- |
نام: زیارتگاه دو منبران
کشور: ایران
استان: استان اصفهان
شهرستان: کاشان
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: زیارتگاه
دیرینگی: دوره صفوی
دورهٔ ساخت اثر: دوره صفوی، دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۳۲۲
تاریخ ثبت ملی: ۲۷ دی ۱۳۵۵
زیارتگاه دو منبران مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در کاشان، محله پشت مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۳۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فیل تیلور (بازیکن دارت)

| فیلیپ داگلس تیلور | فیلیپ داگلس تیلور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۳ اوت ۱۹۶۰ (سن: ۶۴ سال) بورسلم، استوک-آن-ترنت، انگلستان
ملیت:  انگلیسی
دیگر نام‌ها: The Power
پیشه: دارت
فیلیپ "فیل" داگلس تیلور (انگلیسی: Philip "Phil" Douglas Taylor) (متولد ۱۳ اوت ۱۹۶۰) بازیکن حرفه‌ای دارت، اهل انگلستان می‌باشد.
تیلور در مسابقات مختلف، مقام‌های بسیاری را نیز کسب کرده‌است. او به‌طور کلی به عنوان پرافتخارترین و بهترین بازیکن دارت در جهان شناخته می‌شود. وی راست دست می‌باشد.
سیلویا روسکا

سیلویا روسکا (به انگلیسی: Sylvia Ruuska) (زادهٔ ۴ ژوئیهٔ ۱۹۴۲) شناگر اهل ایالات متحده آمریکا است.
رود ایندیگا

| رود ایندیگا | رود ایندیگا |
| --- | --- |
نام محلی: И́ндига  (روسی)
مکان: مکان
کشور: روسیه
استان: ناحیه خودگردان ننتس
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
سرآب:  
 • مکان: شمالی‌ترین نقطه رشته‌کوه تیمان
 • مختصات: ۶۷°۰۸′۵۶″شمالی ۴۹°۳۲′۳۳″شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۱۴۸۹۶۵°شمالی ۴۹٫۵۴۲۴۷۵°شرقی﻿ / 67.148965; 49.542475
 :  
دهانه:  
 • مکان: خلیح ایندیگسکایا، دریای بارنتز
 • مختصات: ۶۷°۴۱′۳۰″شمالی ۴۸°۴۳′۴۷″شرقی﻿ / ﻿۶۷٫۶۹۱۶۶۷°شمالی ۴۸٫۷۲۹۷۲۲°شرقی﻿ / 67.691667; 48.729722
 • ارتفاع: ۰ متر (۰ فوت)
طول: ۱۹۳ کیلومتر (۱۲۰ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۳٬۷۹۰ کیلومتر مربع (۱٬۴۶۰ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
شبکهٔ رود: Indiga
GKZ: RU/03040000112103000055247
رود ایندیگا (انگلیسی: Indiga) یک رودخانه در ناحیه خودگردان ننتس کشور روسیه است.
پتر لندرینک

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مشخصات فردی: مشخصات فردی
زاده: ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۶ ‏(۲۸ سال) هاردن‌برخ، the هلند، هلند
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
تیم فعلی: SEG Racing Academy
نوع مسابقات: دوچرخه‌سواری جاده
نقش: Rider
تیم(های) حرفه‌ای: تیم(های) حرفه‌ای
۲۰۱۵–۲۰۱۶: تیم دوچرخه‌سواری رابوبانک دولوپمنت
۲۰۱۷–: SEG Racing Academy
 :  
پتر لندرینک (هلندی: Peter Lenderink؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۶) دوچرخه‌سوار اهل هلند است.
از باشگاه‌هایی که در آن رکاب زده‌است می‌توان به تیم دوچرخه‌سواری رابوبانک دولوپمنت اشاره کرد.
سونیا چرونا

| سونیا چرونا | سونیا چرونا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ سپتامبر ۱۹۲۵ ‏(۹۹ سال) پراگ، چکسلواکی
ملیت: چک
سونیا چروِنا (چکی: Soňa Červená؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۲۵) یک خواننده اپرا، و هنرپیشه اهل جمهوری چک است.
صدای او از نوع متزوسوپرانو است و یکی از خوانندگان برجستهٔ کنونی در تئاتر ملی پراگ محسوب می‌شود.
او اجراهای موفقی هم در اپرای سان‌فرانسیسکو و «سالن اپرای فرانکفورت» داشته‌است و یک سیارک به افتخار او، «۲۶۸۹۷ چروِنا» نام‌گذاری شده‌است.
رود ویالا

| رود ویالا | رود ویالا |
| --- | --- |
مکان: مکان
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه: رود اومبا
 • مختصات: ۶۶°۴۶′۰۷″شمالی ۳۴°۲۱′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۶۶٫۷۶۸۶°شمالی ۳۴٫۳۵۷۲°شرقی﻿ / 66.7686; 34.3572
طول: ۳۷ کیلومتر (۲۳ مایل)
اندازهٔ حوضه: ۸۵۲ کیلومتر مربع (۳۲۹ مایل مربع)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RUmba
ریزابه‌ها:  
 • راست: ویلوواتایا
رود ویالا (انگلیسی: Vyala) یک رودخانه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
گوزن شمالی ایرلندی

|  Megaloceros giganteus محدودهٔ زمانی: Pleistocene  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |  Megaloceros giganteus محدودهٔ زمانی: Pleistocene  PreЄ Є O S D C P T J K Pg N  ↓   |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پستانداران
راسته:: جفت‌سم‌سانان
تیره:: گوزن
سرده:: †Megaloceros
گونه:: †M. giganteus
نام دوبخشی: نام دوبخشی
†Megaloceros giganteus (Blumenbach, 1799): †Megaloceros giganteus (Blumenbach, 1799)
مترادف: مترادف
 †Megaceros giganteus  †Megaloceros giganteus giganteus:  †Megaceros giganteus  †Megaloceros giganteus giganteus
گوزن شمالی ایرلندی (نام علمی:  Megaloceros giganteus) بزرگ‌ترین گونه گوزن بود که در مناطق مختلف اوراسیا از ایرلند تا ژاپن زندگی می‌کرد و در حدود ۶ هزار سال پیش از میلاد منقرض شده‌است. چون بیشتر فسیل‌های این جانور در ایرلند پیدا شده به این نام شناخته شده‌است.
این گونه تا اوایل دورهٔ جُومُون در ژاپن وجود داشته‌است اما بر اثر تغییرات دمایی پس از آخرین عصر یخبندان و بالا رفتن درجهٔ حرارت محیط در این کشور نیز منقرض شده‌است. کم‌قدمت‌ترین باقی‌مانده‌هایی که از این جانور کشف شده‌اند مربوط به ۷٬۷۰۰ سال پیش بوده و در سیبری کشف شده‌اند.
در یک مطالعه چنین نتیجه گرفته شده‌است که گوزن شمالی ایرلندی از نظر تبارشناسی به مرال نزدیک است. اما مطالعات بیشتر روی تبارزایش این گونه نشان می‌دهند که نزدیک‌ترین گونهٔ امروزی به آن گوزن زرد اروپایی است.
شاخ این گوزن به‌طور شاخصی بزرگ بوده‌است. یکی از فرضیه‌هایی که برای توضیح این پدیده مطرح شده آن است که گوزن‌های نر در تنازع بقا و برای این که در انتخاب جنسی گونهٔ ماده موفق باشند، بسیار با هم می‌جنگیده‌اند و در نتیجهٔ این فشارها شاخ‌های بزرگ و مستحکمی پیدا کرده‌اند.
در نشان دولت ایرلند شمالی از شمایلی از گوزن شمالی ایرلندی استفاده شده‌است.
تاریکویدار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
داده‌های بالینی: داده‌های بالینی
کد ATC: None
شناسه‌ها: شناسه‌ها
 نام آیوپاک N-[2-[[4-[2-(6,7-Dimethoxy-3,4-dihydro-1H-isoquinolin-2-yl)ethyl]phenyl]carbamoyl]-4,5-dimethoxyphenyl]quinoline-3-carboxamide :  نام آیوپاک N-[2-[[4-[2-(6,7-Dimethoxy-3,4-dihydro-1H-isoquinolin-2-yl)ethyl]phenyl]carbamoyl]-4,5-dimethoxyphenyl]quinoline-3-carboxamide 
شمارهٔ سی‌ای‌اس: 206873-63-4 Y
پاب‌کم CID: 148201
کم‌اسپایدر: 130650 N
UNII: J58862DTVD
ChEMBL: ChEMBL348475 N
CompTox Dashboard (EPA): DTXSID10174746 
داده‌های فیزیکی و شیمیایی: داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیایی: C38H38N4O6
جرم مولی: ۷۰۰۲۶۴۶۷۴۴۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۶۴۶٫۷۴۴ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول): Interactive image
 SMILES COC1=C(C=C2CN(CCC2=C1)CCC3=CC=C(C=C3)NC(=O)C4=CC(=C(C=C4NC(=O)C5=CC6=CC=CC=C6N=C5)OC)OC)OC :  SMILES COC1=C(C=C2CN(CCC2=C1)CCC3=CC=C(C=C3)NC(=O)C4=CC(=C(C=C4NC(=O)C5=CC6=CC=CC=C6N=C5)OC)OC)OC 
 InChI InChI=1S/C38H38N4O6/c1-45-33-18-25-14-16-42(23-28(25)19-34(33)46-2)15-13-24-9-11-29(12-10-24)40-38(44)30-20-35(47-3)36(48-4)21-32(30)41-37(43)27-17-26-7-5-6-8-31(26)39-22-27/h5-12,17-22H,13-16,23H2,1-4H3,(H,40,44)(H,41,43) N Key:LGGHDPFKSSRQNS-UHFFFAOYSA-N N :  InChI InChI=1S/C38H38N4O6/c1-45-33-18-25-14-16-42(23-28(25)19-34(33)46-2)15-13-24-9-11-29(12-10-24)40-38(44)30-20-35(47-3)36(48-4)21-32(30)41-37(43)27-17-26-7-5-6-8-31(26)39-22-27/h5-12,17-22H,13-16,23H2,1-4H3,(H,40,44)(H,41,43) N Key:LGGHDPFKSSRQNS-UHFFFAOYSA-N N 
 NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی):  NY (این چیست؟)  (صحت‌سنجی)
تاریکویدار (انگلیسی: Tariquidar) یک مهارکننده P-گلیکوپروتئین است که به عنوان درمان کمکی در برابر مقاومت چند دارویی در سرطان تحت تحقیق است.
رود نیاریز

| رود نیاریز> مکان | رود نیاریز> مکان |
| --- | --- |
کشور: روسیه
ویژگی‌های ظاهری: ویژگی‌های ظاهری
دهانه:  
 • مکان: رود گلوا
طول: ۲۸ کیلومتر (۱۷ مایل)
ویژگی‌های حوضه: ویژگی‌های حوضه
توالی: الگو:RKolva
رود نیاریز (انگلیسی: Nyariz) یک رودخانه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
لینو توفولو

| لینو توفولو | لینو توفولو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۳۱ دسامبر ۱۹۳۴ مورانو، ایتالیا
درگذشت: ۱۶ مهٔ ۲۰۱۶ مورانو، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
لینو توفولو (ایتالیایی: Lino Toffolo؛ ۳۱ دسامبر ۱۹۳۴ – ۱۶ مهٔ ۲۰۱۶) کمدین، خواننده-ترانه‌پرداز، مجری تلویزیون و بازیگر اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مستأجر طبقه بالا، مسالینا، مسالینا!، پرستار، در عشق، هر لذتی با رنج همراه است، سیه‌پر نر، خوش به‌حال پولداران، ولگردها، تلفن سفید، تابستان زیبا، عشاق و دیگر وابستگان و عشاق و دیوانگان اشاره کرد.
اتیونی

اتیونی (که با املاهای دیگر نظیر اتیوهی و اتیو هم نوشته شده) نام یک کنفدراسیون قبیله‌ای اولیه در عصر آهن بود که اهالی آن در بخش‌های شمالی رودخانه آراکس (ارس کنونی) ساکن بودند و تقریباً با استان بعدی آیرارات در پادشاهی ارمنستان مطابقت یافتند.  اتیونی مکرراً در تاریخ پادشاهان اورارتویی که لشکرکشی‌های متعددی را به قلمرو اتیونی رهبری می‌کردند، ذکر شده است. بر اساس متون آشوری، به احتمال زیاد این «اتونا» یا «اتینا» بعدتر در سقوط اورارتو نقش داشته است.  برخی از محققان معتقدند که اتیونی جمعیتی ارمنی‌زبان داشته است.
وجه تسمیه

ایگور دیاکونوف نوشته است که اتیونی یک نام اورارتویی به معنای «سرزمین یا مردم اتیو» (Etio) است، در حالی که میرجو سالوینی ترجیح می‌دهد آن را به عنوان «اتیو» (Etiu) بخواند. مردم‌نگار آرمن پطروسیان پیشنهاد کرد که این نام می‌تواند یک ترجمه خط میخی اورارتویی از واژهٔ Hatio باشد (لذا گاهی به صورت هاتیو آوانویسی می‌شود) و طبق این فرضیه، دیاکونوف نام هاتیو را به صورت شکل اولیه بازسازی‌شده ار نام متداول ارمنی مدرن، هَی (հայ) ارائه کرده بود.
سیستم نوشتاری خط میخی که اورارتویی‌ها استفاده می‌کردند فاقد نمادی برای تعیین صدای «h» بود، بنابراین اورارتویی‌ها یا از نمادی که معمولاً برای انتقال h حنجره (ḫ، χ) استفاده می‌شد، استفاده می‌کردند یا از هیچ نمادی برای انتقال این واج استفاده نمی‌کردند. پطروسیان با استناد به دیاکونوف و گئورگ جاهوکیان گفت که "e" اورارتویی ممکن است با "a" ارمنی در ابتدای کلمات مطابقت داشته باشد.
پطروسیان با استناد به زبان شناسان قرن نوزدهم، فردریش اشپیگل و هاینریش کیپرت، پیشنهاد کرد که «هاتیو» ممکن است در نهایت از ریشهٔ واژهٔ نیا هندواروپایی *poti به معنای «ارباب و شوهر» گرفته شده باشد.  بر اساس این نظریه، این نام با پسوند جمع، از *potiio → *hetiyo → *hatiyo → hay ایجاد شده است.
مکان و مناطق

اتیونی از تعدادی پادشاهی و قبایل کوچک تشکیل شده بود؛ از جمله ایگا (همچنین به نام‌های ایگانی، ایا، و آیا نیز شناخته می‌شود)، در ساحل جنوبی دریاچه چیلدیر؛ ابیلیانی و آپونی، که احتمالاً مربوط به ارمنیان آبلیان و هاونونیک، در منطقه قارص است؛ لوشا، کاتارزا، اویتروهی، و گلوتحی که در دشت آرارات هستند. یکی دیگر از مناطق اتیونی لیکوینی بود که در نزدیکی آرماویر قرار داشت. پطروسیان پیشنهاد کرد که ارکوئاخی، یکی دیگر از مناطق اتیونی بوده که واقع در سمت شمالی کوه آرارات بوده و می‌تواند یک نام بومی ارمنی برای دو قله کوه باشد (مقایسه با ارکو երկու در زبان ارمنی به معنای "دو").
شهر آزا که روسا از آن به عنوان یک شهر زیارتی مهم در کنار رود آراکس یاد کرده است، به مرکز مذهبی ثروتمند آزارا متصل بوده است که بعدها توسط استرابون در نزدیکی آرتاشات نام آن ذکر شده است.
سرزمین‌های اتیونی اوئلیکونی (ولیکونی) و تیلوهی در ساحل غربی دریاچه سوان و ککونی در ساحل شمالی دریاچه قرار داشتند. محوطه باستانی لچاشن که احتمالاً مربوط به شهر ایشتیکونی است در یکی از این پادشاهی‌ها قرار داشته است.
اورارتویی‌ها از «چهار پادشاه اودوری-اتیونی» یاد کردند. این ممکن است به کنفدراسیونی جداگانه اشاره داشته باشد، اما شاید از نظر فرهنگی و زبانی هم با اتیونی پیوسته بوده باشند و خود اودوری شامل سرزمین‌های لوئی، کمانی، اورتهخینی و ارقوقینی بود که در امتداد ساحل جنوبی دریاچه سوان امتداد داشتند. کلمه «اودوری» احتمالاً به معنای «آب» است (اشاره به موقعیت آن در کنار دریاچه سوان).
به نظر می‌رسد اتیونی از غرب با دیائوئهی، از جنوب با اورارتو و احتمالاً سرزمین‌های جداگانه بیانی و از شمال یا شمال غربی با کولخی همسایه بوده است.
حاکمان

اورارتوها فقط از یک پادشاه اتیونی نام بردند که دیاشونی ایگا (یا ایا) است. پطروسیان ریشه دیاشونی را به عنوان یک نام ارمنی تأیید نشده به معنای «زاده خدا» دانست (տիւ + ծնուն)، آن را با دیوژن یونانی (Διογένης)، دیازنوس تراکیا، دیووژنوس سلتیک و دواجا سانسکریت (देवजा) هم‌ریشه دانسته و مقایسه می‌کند.
سایر پادشاهان مناطق اتیونی احتمالاً حاکمان پادشاهی‌های کوچکتر یا روسای محلی بودند. این‌ها عبارتند از: مورینو از اولیکونی، مورینی از ابیلیانی، سینالبی از لوئهی، راشو از رویشیا، و کاپورینی از ایگا (ایا).
تمبرهای صادر شده در کشور ارمنستان، مصنوعات باستانی به جا مانده از فرهنگ اتیونی را نشان می‌دهد که در نزدیکی دریاچه سوان یافت شده است.
به نظر می‌رسد اتیونی تا حد زیادی از نظر جغرافیایی با استان آیرارات بعدی در پادشاهی ارمنستان همپوشانی داشته باشد، اگرچه اتیونی بیشتر خط ساحلی دریاچه سوان را در بر می‌گرفت.