stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سودابه فضائلی
آثار > ترجمه

راه باریکی به سوی شمال، ادوارد باند (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۵۲)؛ نشر کارگاه نمایش
گاسپار، پیتر هنتکه، (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۵۳)؛ نشر کارگاه نمایش
هملت: هدیه سالگرد ما، اوگوست استریندبرگ (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۵۷)؛ انتشارات تئاتر شهر
سینمای شیلی، مایکل کانن (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۶۰)؛ نشر روزبهان
رابرت فلاهرتی و سینمای مستند شاعرانه، فؤاد کونیتار (مقالهٔ هانری آژل: ترجمه منیژه عراقی‌زاده) (ترجمه از فرانسه) (۱۳۶۲)؛ نشر بی‌نا
زائر خوشبخت، ماریو پوزو (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۶۲)؛ نشر آینه
یی‌جینگ یا کتاب تقدیرات، تفسیر لائودسو و کنفوسیوس، مترجم انگلیسی آلفرد داگلاس (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۶۲)؛ نشر نقره (چاپ اول)
شکسپیر در پرتو هنر عرفانی، مارتین لینگز (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۶۴)؛ نشر نقره
خاطرات مرگ (یک پژوهش پزشکی)، مایکل سابوم (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۶۵)؛ نشر زرین
یی‌جینگ یا کتاب تقدیرات، تفسیر لائودسو و کنفوسیوس، مترجم انگلیسی آلفرد داگلاس (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۷۳) نشر ثالث (چاپ یازدهم1395)
ثورا، ژرار آنکوس (پاپوس) (ترجمه و تحقیق از فرانسه) (۱۳۷۷)؛ نشر ثالث (چاپ دوم ۱۳۷۸)
فرهنگ نمادها (پنج جلد): اساطیر، رؤیاها، رسوم و غیره، ژان شوالیه و الن گربران (ترجمه و تحقیق از فرانسه) (۱۳۷۸)؛ نشر جیحون (چاپ سوم ۱۳۹۴)
موسیقی و عرفان: سنت شیعی اهل حق، ژان دورینگ (ترجمه از فرانسه) (۱۳۷۸)؛ انجمن ایران‌شناسی فرانسه و نشر پرسش.
اخبار الحلاج، خبرها و خطابه‌ها، (ترجمه از عربی: محمد فضایلی؛ تحقیقات لویی ماسینیون، ترجمه از فرانسه: سودابه فضایلی) (۱۳۷۸)؛ نشر پرسش، اصفهان.
راز شکسپیر، مارتین لینگز (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۸۲)؛ نشر قطره (چاپ چهارم ۱۳۹۵)
سنت و تحول موسیقی ایرانی، ژان دورینگ (ترجمه از فرانسه) (۱۳۸۳)؛ نشر توس و انجمن ایرانشناسی فرانسه
روح نغمات: موسیقی استاد الهی، ژان دورینگ (ترجمه از فرانسه) (۱۳۸۴)؛ نشر جیحون (چاپ ششم ۱۳۹۵)
رابرت فلاهرتی و سینمای مستند شاعرانه، فؤاد کونیتار (ترجمه از فرانسه، مقالهٔ هانری آژل، ترجمهٔ منیژه عراقی‌زاده) (۱۳۸۹)؛ نشر روزبهان (چاپ دوم)
دائودِجینگ- کتاب طریقت و فضیلت، لائودسو (ترجمه از فرانسه) (۱۳۹۱)؛ نشر ادیان، قم
پژوهشی در ایده‌ها، انسان‌ها و رویدادها در ادیان عهد باستان، سموئل جورج فردریک براندن (ترجمه و تحقیق از انگلیسی) (۱۳۹۱) نشر دانشگاه ادیان و مذاهب، قم
بهشت کوچکی روی زمین: شعر نمایش، گفتگو، تادئوش روژویچ (ترجمه از انگلیسی) (۱۳۹۲)؛ نشر افراز
آثار > سخنرانی

(۱۳۹۵)، «سخنرانی در هفتهٔ فیلم پیتر بروک و نقد فیلم «شاه لیر»، ۳ شهریور، سینماتک خانهٔ هنرمندان
(۱۳۹۵) «سخنرانی در هشتاد و دومین نشست انسان‌شناسی و فرهنگ درمورد فیلم جام حسنلو اثر محمدرضا اصلانی/ جام حسنلو: پنجاه سال بعد»، ۲۹ فروردین، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات
(۱۳۹۳)، «دههٔ چهل» به مناسبت بزرگداشت هوشنگ آزادی‌ور) تئاتر شهر- سالن اصلی، در اختتامیه هفدهمین جشنواره تئاتر دانشگاهی، ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳
پلک تهران (۱۳۹۲)، سخنرانی در مراسم نقد کتاب صداع نوشته سودابه فضایلی، ۲۶ مرداد ۹۲
سالن امیرخانی خانه هنرمندان، نقد و معرفی کتاب از کف دستانم مرغان عجب رویند، با حضور طلایه رؤیایی، داریوش کیارس، سهراب حسینی و سودابه فضایلی، ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۲
(۱۳۹۴)، «و اما سبزهای آتشین آتش سبز»، به مناسبت نمایش آتش سبز کار محمدرضا اصلانی، مؤسسه فضا، ۷ بهمن ۱۳۹۴
(۱۳۹۰)، «تراغودی یک کلان‌شهر»، به مناسبت نمایش تهران هنر مفهومی کار محمدرضا اصلانی، خانه هنرمندان، ۸ دی ۱۳۹۰
(۱۳۸۳)، «خوراک و نمادهای جهانی»، همایش فرهنگ و خوراک، میراث فرهنگی و گردشگری، ۱۹ اسفند ۱۳۸۳
(۱۳۹۴)، «اساطیر در سینمای آوانگارد»، خانه هنرمندان، سالن امیرخانی، مکتب تهران
(۱۳۹۴)، «تأویل و اسطوره»، تئاتر شهر، سالن کنفرانس، مکتب تهران
فضایلی، سودابه (۱۳۸۸)، «ارتباط آیین، اسطوره و نماد»، تئاتر شهر، سالن کنفرانس (نخستین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی،
(۱۳۹۲)، «اشکال و مراحل گوناگون در آیین سرسپاری نحله‌های باطنی جهان»، تئاتر شهر، سالن کنفرانس (سومین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی)
(۱۳۹۴)، «آیین ور»، تئاتر شهر، سالن کنفرانس (چهارمین سمینار بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی
(۶ مرداد ۱۳۹۵)، «اسطوره و تئاتر»، تئاتر شهر، سالن قشقایی، گروه تئاتری رزنانس
(۶ بهمن ۱۳۹۲)الوهیت زن و تندیسک‌های پیشاتاریخ، پانزدهمین نشست انسانشناسی و فرهنگ
فضایلی،سودابه (۵ آبان ۱۳۹۴)، شکسپیر همچون آینه وجود ما را به ما نشان می‌دهد؛ سیزدهمین برنامه از سه شنبه‌های نشر هنوز
گفتگو

- شیوا، کوروش (۱۳۹۲)، «شعر اکنون درگفت و شنید: در آزادی خواهد سرود»، کتاب هفته، ش۱۰۶۲، ص۱۲
- بنکدار، امید (۱۳۷۹)، «فرهنگ نمادها: کسی نیست که با عالم معنا آشنا نباشد»، مجله زنان، ش۶۷، صص۵۳–۵۴
- منصوری مریم (۱۳۸۸)، «فرهنگ نمادها: نمادها جاری و جهان شمول هستند»، فرهیختگان، ش۱۷۹، ص۷
- منصوری، مریم (۱۳۸۴)، «۴۰ سال کار، ۲۰۰۰ مدخل در فرهنگ غرایب»، کتاب هفته، ش ۲۵۳، ص ۱۱
- آرامش، جواد (۱۳۸۴)، «دربارهٔ روح نغمات»، افتخار، ش۴۲۸، ص۱۲
- محمدی، سایر (۱۳۸۴)، «امروز با سودابه فضایلی»، ایران، ۱۶ش۳۲۷۵، ص ۲۴
- محمدی، سایر (۱۳۸۸)، «فرهنگ نمادها جایگاه خود را یافته‌است»، ایران، ش۴۲۵۳، ص۱۶
- گروه فرهنگی (۱۳۷۸) «فرهنگ نمادها: رمزهایی که آدمیان برای شناخت خداوند طرح ریخته‌اند»، قدس، ش۳۵۱۱، ص۱۲
- عابد، ندا (۱۳۸۲)، «فرهنگ نمادها در گفتگو با سودابه فضایلی»، آزما، ش ۲۵، ص ۱۳–۱۶
- ؟(۱۳۹۵)، «همراه با: سودابه فضایلی، گیتا گرگانی، اسدالله امرایی، محمود حسینی زاد، ویدا سامعی، فرید مرادی: چه کسی کتاب مرا دزدید؟، نگاهی به مسئله حقوق مؤلف در ایران و چاپ کتاب‌های مسروقه در مافیای سیاه کتاب»، آزما، ش ۱۱۷، ص ۱۵
- اسماعیل‌زاده، حوریه (۱۳۹۵)، «گفتگو با سودابه فضایلی در پی انتشار نامهٔ گلایه‌آمیزش از اوضاع نابسامان فرهنگی»، آزما، ش ۱۱۷، ص ۱۶ (دانلود از magiran)
- نیاورانی، نیلوفر (۱۳۹۴)، «نشست سودابه فضایلی، مشیت علایی، کاوه میرعباسی، علی عبداللهی، در بارهٔ ترجمه جدید کمدی الهی، از دیروز تا امروز»، سینما و ادبیات، ش ۴۵، ص ۱۸۶
- پنج‌تنی، منیره (۱۳۸۸)، «فرهنگ نمادها: گفتگو با سودابه فضایلی»، اطلاعات حکمت و معرفت، ش۳، صص ۶۹–۷۲
- حسن‌زاده، علیرضا (۱۳۸۲)، «قدرت، نماد و تاویل»، نافه، ش ۴۱، صص۴۷–۵۱
- صائبی، مرجان (۱۳۹۴)، «برهوت فرهنگی در سرزمین ترجمه/ میزگردی دربارهٔ ترجمه و ویراستاری با حضور سودابه فضایلی، گیتا گرکانی و ناصر فکوهی»، ایران، ۵۹۶۹، ص ۸
- اسماعیل‌زاده، حوریه (۱۳۹۲)، «آنچه باید اتفاق می‌افتد/ شعر دیگر در گفتگو با سودابه فضایلی به بهانه انتشار کتاب «از کف دستانم..»»، آزما، ش ۹۸، ص 46-49
- سپاسگزار، ندا (۱۳۸۵)، «بد نیست مثل یک آبنبات (گپی با سودابه فضایلی دربارهٔ کتاب سیر تحول موسیقی ایران به بهانه کسب جایزه کتاب سال ترجمه)»، آزما، ش ۴۸، صص ۱۴–۱۵ (دانلود از noormags)
- عابد، ندا (۱۳۸۳)، «گفتگو: شکسپیر از نگاهی دیگر»، آزما، ش ۳۲، صص ۱۴–۱۷
- نظیری، فؤاد (۱۳۹۶)، «با راوی حکایت گل‌های رازیان: نگاهی به جدیدترین رمان سودابه فضایلی»، آزما، ش۱۲۱، ص۹۷
- بامداد، فرهاد(۱۳۹۱)، «به انسان فکر کنید»، دیباچه پروین، ویژه نامهٔ جشنواره پروین اعتصامی
- عاشوری، نرگس (۱۳۹۴)، «جمال و زیبایی صفت هنر در این دنیاست»، روزنامهٔ ایران ش۵۹۵۸، ۳خرداد۱۳۹۴
- تقی‌زاده، نگار (۱۳۹۶)، «پی‌جوی معنا و نماد»، دو ماهنامه شوکران، فروردین۹۶، ش۵۴ و۵۵
- گهستونی، مجتبی؛ (۱۳۹۰) (انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان) بخشی از مفاهیم و نمادهای یک سرزمین را باید در طبیعت جستجو کرد.
اکوالاگنا

مکان
| Acqualagna | Acqualagna |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Comune di Acqualagna: Comune di Acqualagna
ناحیه: مارکه
استان / شهرستان: استان پزارو و اوربینو (PU)
دهستان: Furlo, Pelingo, Case nuove, Fossato, Pole, Petriccio, Naro, Farneta, Bellaria, Canfiagio, Cà Romano
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۰٫۸ کیلومتر مربع (۱۹٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۰۴ متر (۶۶۹ فوت)
جمعیت (December 2004): جمعیت (December 2004)
 • کل: ۴٬۳۰۴
 • تراکم: ۸۵/کیلومتر مربع (۲۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Acqualagnesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 61041
پیش‌شماره تلفن: 0721
قدیس پشتیبان: St. Lucy
وبگاه: وبگاه رسمی
اکوالاگنا (به ایتالیایی: Acqualagna) یک سکونتگاه مسکونی در ایتالیا است که در استان پزارو و اوربینو واقع شده‌است.
خصوصیات

اکوالاگنا ۵۰٫۸ کیلومترمربع مساحت و ۴٬۳۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
سفیر ۷۴

|  سفیر-۷۴  |  سفیر-۷۴  |
| --- | --- |
تایپ ۷۲ زد یا سفیر ۷۴: تایپ ۷۲ زد یا سفیر ۷۴
نوع: تانک اصلی میدان نبرد
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
خدمت:  ایران  سودان  حزب‌الله لبنان
جنگ‌ها: -
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
سازنده: سازمان صنایع دفاع ایران
تعداد ساخته‌شده: ۵۴۰
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۳۶ تن
طول: ۶٫۴۵ متر
عرض: ۳٫۳۷ متر
ارتفاع: ۲٫۴ متر
خدمه: ۴ نفر
تسلیحات اصلی: توپ ۱۰۵ میلی‌متری ام۶۸
تسلیحات ثانویه: تیربار ۷٫۶۲ پی‌کاتی هم‌محور تیربار ۱۲٫۷ دفاع هوایی دوشکا روی برجک چهار پرتابگر نارنجک دودزا
موتور: دیزلی وی-۴۶ ۷۸۰ اسب بخار
قدرت/وزن: ۲۱٫۶۶ اسب بخار به تن
بیشینهٔ سرعت: جاده: ۶۵ کیلومتر در ساعت
سفیر-۷۴ یا تایپ-۷۲زد بهینه‌سازی تانک تایپ-۵۹، تی-۵۴ و تی-۵۵؛ تانک‌های دهه ۱۹۵۰ کشورهای عضو پیمان ورشو در ایران است. تایپ-۵۹ مدل تولید چین تانک تی-۵۴ شوروی است و تانک سفیر در سال ۱۳۷۴ برای افزایش توانایی‌ها و طول عمر تانک‌های تایپ-۵۹، تی-۵۴ و تی-۵۵ ایران طراحی شد.
تی-۵۴ تانک معروف شوروی‌ها و پرتیراژترین تانک تاریخ بوده‌است که اولین پیش‌نمونه آن در سال ۱۹۴۷ ساخته شد و نزدیک به صد هزار عراده از آن تاکنون ساخته شده که از این میان تعدادی با بهینه‌سازی‌های گسترده هنوز به فعالیت خود ادامه می‌دهند. سفیر-۷۴ یکی از این بهینه‌سازی‌هاست که بر روی تانک‌های تی-۵۴، تی-۵۵ و تایپ ۵۹ که در زمان جنگ ایران و عراق از چین، سوریه و لیبی خریداری شده بودند، انجام شده‌است.
تعداد تانک‌های سفیر ارتقاء یافته اعلام نشده است اما برآورد شده که در سال ۲۰۱۰ کل تانک‌های خانواده تی-۵۴ فعال در نیروهای مسلح ایران حدود ۵۴۰ عراده باشند که از هر تانک دیگری بیشتر است.
عدد ۷۲ در نام این تانک به سال‌های خورشیدی اشاره دارد برخلاف تانک‌های دیگر کشورها که این عدد به سال میلادی تکمیل نهایی طرح اشاره دارد. از همین رو این تانک با تانک معروف تی-۷۲ شوروی ارتباطی ندارد. تانک سفیر۷۴ برای حمل و نقل و جابجایی و طی کردن مسافت های طولانی یکی از بهترین ها محسوب می شود.
ویژگی‌ها > سلاح

سلاح اصلی این تانک یک مدل تولید ایران توپ ۱۰۵ میلی‌متری آمریکایی ام۶۸ است که جایگزین توپ اصلی ۱۰۰ م‌م تی-۵۴ شده‌است. تانک‌های ام۶۰آ۱ که از سال ۱۹۶۹ در اختیار ایران است هم از همین توپ استفاده می‌کنند. این توپ علاوه بر گلوله‌های مختلف ۱۰۵ میلی‌متری ناتو توان شلیک موشک ضد تانک روسی ای‌تی-۱۰ (AT-10/ Bastion) را با برد ۴ کیلومتری دارد. این تانک از سیستم کنترل آتش اسلوونیایی کامپیوتری فونتانا ئی‌اف‌سی‌اس-۳ (Fontana EFCS-3) استفاده می‌کند.
یک تیربار ۷٫۶۲ پی‌کاتی هم‌محور با سلاح اصلی و یک تیربار سنگین ۱۲٫۷ دوشکا هم بر روی سقف تانک قرار دارند. یک اگزوز در سمت چپ بدنه امکان خروج دود زیاد را فراهم می‌آورد و چهار پرتابگر نارنجک دودزا نیز در اطراف برجک نصب شده‌اند.
ویژگی‌ها > موتور

به گفته منابع ایرانی این تانک از موتور دیزلی وی-۴۶-۶ وی-۱۲ با قدرت ۷۸۰ اسب بخار استفاده می‌کند. این موتور روسی بر روی نسل‌های اولیه تانک‌های تی-۷۲ هم نصب شده‌است. ایران ۳۰۴ عدد از این موتورها را بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ از روسیه خریداری کرده و بر روی تی-۷۲ام۱ (مدل صادراتی تی-۷۲آ)‌هایی که از لهستان خریداری کردهاست، هم نصب کرده‌است. با توجه وزن ۳۶ تنی این تانک نسبت قدرت به وزن آن ۲۱٫۶۶ اسب بخار به تن است و حداکثر سرعت آن در جاده به ۶۵ کیلومتر می‌رسد. در تی-۵۵ این نسبت ۱۶٫۱۱ و حداکثر سرعت جاده ۵۰ کیلومتر است.
ویژگی‌ها > زره

تی-۵۴ با توجه به وزن ۳۶ تنی خود از زره سبکی برخوردار است. در مقام مقایسه بیشتر تانک‌های مدرن غربی بیش از ۶۰ تن وزن دارند. اما مجتمع صنعتی شهید کلاهدوز یک  زره واکنشی انفجاری طراحی کرده که می‌توان به سرعت آن را بر روی این تانک (و همچنین تانک‌های دیگر مثل تی-۵۴، تی-۵۵ و تی-۷۲) نصب کرد تا توانایی بقاپذیری تانک را در میدان جنگ افزایش دهد. این بسته زرهی شباهت زیادی با بسته‌های زرهی ساخت روسیه دارد که چند سالی است بر روی برخی از تانک‌های روسیه از جمله تی-۸۰بی‌وی نصب می‌شود. این زره واکنشی از یک لایه کامپوزیتی تشکیل شده که از تانک در مقابل انرژی شیمیایی و انرژی جنبشی جسم شلیک شده به سوی تانک حفاظت می‌کند. به گفته منابع ایرانی سیستم انفجاری آن در مقابل گلوله‌های کوچک یا نارنجک‌های با کالیبر کمتر از ۳۰ میلی‌متری فعال نمی‌شود و نسبت به مهمات از نوع ناپالم مقاوم است. در تی-۷۲زدهای دارای زره واکنشی یک دامن زرهی بر روی شنی‌های تانک نیز قرار دارد که به دامن زرهی تایپ ۵۹ شبیه است.
ویژگی‌ها > قابلیت‌ها

از قابلیت‌های نصب شده روی این تانک سیستم اطفاء حریق و فرمان برقی آن است.
پی‌نوشت‌ها

↑  Type 59 FAS
↑  تانک سفیر 74 عملیات دفاعی نظامی خود را به نمایش گذاشت بایگانی‌شده  در ۱ ژانویه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine ایرنا، ۱۳۷۴
↑  Iranian Ground Forces Equipment Global Security
↑  "DIO T-72Z (T-55) Main Battle Tank (MBT)". Militaryfactory.com. Retrieved 26 June 2017.
اکودها

Arrondissement در 23x15px|border |alt=|link= بنین
| Akodéha | Akodéha |
| --- | --- |
Arrondissement: Arrondissement
استان‌های بنین: استان مونو
Commune: کومه، بنین
جمعیت (2002): جمعیت (2002)
 • کل: ۹٬۸۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
اکودها (به لاتین: Akodéha) یک منطقهٔ مسکونی در بنین است که در استان مونو واقع شده‌است.
خصوصیات

اکودها ۹٬۸۱۴ نفر جمعیت دارد.
حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۳۷۸)

| حمله به کوی دانشگاه تهران | حمله به کوی دانشگاه تهران |
| --- | --- |
موقعیت: کوی دانشگاه تهران، تهران
تاریخ: جمعه ۱۸ تیر – چهارشنبه ۲۳ تیر ۱۳۷۸
وقایع هجده تیر یا حمله به کوی دانشگاه تهران به مجموعه ناآرامی‌ها و درگیری‌هایی که طی روزهای ۱۸ تا ۲۳ تیر ۱۳۷۸ و به دنبال توقیف روزنامهٔ سلام میان دانشجویان و نیروهای انتظامی و بسیجی‌های موسوم به لباس شخصی‌ها شکل گرفت گفته می‌شود. فعالان حقوق بشر در ایران اعتقاد دارند که هفت نفر در واقعهٔ حمله به کوی دانشگاه کشته شده‌اند که تنها هویت عزت‌الله ابراهیم‌نژاد و فرشته علیزاده مشخص شده است. شورای متحصنین در بیانیهٔ ۲۶ تیر مرگ تامی حامی‌فر را نیز تأیید کرد و سعید زینالی نیز از زمان دستگیری توسط مأموران امنیتی ناپدید شده و تا کنون نیز یافته نشده است. چشم تعدادی دانشجو بر اثر اصابت گلوله تخیله و دست و پای عده‌ای نیز شکسته شد. همچنین تعداد زیادی دانشجو مورد ضرب و شتم و دستگیری قرار گرفته‌اند. نام احمد باطبی، مهران میر عبدالباقی، حسین یکتا، محمد رضا کثرانی، علی رحمتی نژاد، مهدی امینی زاده، امیر حسین بلالی، جواد رحیم پور، مهدی فخرزاده، رضا ندیمی فر، آرمان رضاپور، محمود شرده ای، حمید جعفری و احمد فرجی، کبر محمدی، منوچهر محمدی و … در این میان به چشم می‌خورد. از این وقایع به عنوان بزرگ‌ترین چالش جنبش دانشجویی در ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ یاد می‌شود.
پیش‌زمینه

برگزاری تجمع اعتراضی دانشجویان موضوع جدیدی نبود اما حمله به این تجمع بی‌سابقه بود. تجمع ۱۸ تیر در خوابگاه کوی دانشگاه تهران در اعتراض به بسته شدن روزنامه سلام بود. این روزنامه در ۱۵ تیر ۱۳۷۸ به جرم چاپ نامهٔ محرمانهٔ سعید امامی به قربانعلی دری نجف آبادی وزیر اطلاعات مفاد قانون جدید مطبوعات را توصیه می‌کرد، توسط دادگاه ویژه روحانیت به مدت ۵ سال توقیف شد. در نامهٔ منتشر شده، سعید امامی از وضع فرهنگی کشور ابراز نگرانی کرده و خواستار محدودیت‌هایی برای اهل قلم جهت ساماندهی و کنترل فضای فرهنگی کشور شده است. او همچنین با ذکر نام چند نویسنده از جمله محمد مختاری (که چند ماه بعد از تاریخ این نامه در قتل‌های زنجیره ای کشته شد) آنان را به ایجاد مشکلات امنیتی متهم کرده و اعلام کرده تا تصمیمی اتخاذ شود که نویسندگان، مترجمان و گزارشگران مطبوعات پیرامون نوشته‌های خود پاسخگو باشند. در جریان محاکمه سلام به جز دادستان ۴ شاکی دیگر نیز حضور داشتند: محمود احمدی‌نژاد (استاندار اردبیل در دولت هاشمی رفسنجانی و رئیس‌جمهور اسبق ایران در دولت‌های نهم و دهم)، کامران دانشجو (استاندار اسبق تهران، معاون سیاسی سابق وزیر کشور و رئیس ستاد انتخابات ریاست جمهوری دهم و وزیر علوم سابق)، مهدی رضا درویش زاده (نمایندهٔ مردم دزفول در مجلس پنجم و استاد ریاضی دانشگاه تهران) و حمیدرضا ترقی (عضو ارشد حزب موتلفه و نماینده مشهد در مجلس پنجم).
روزشمار

مقالهٔ اصلی: روزشمار حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۳۷۸)
روزشمار > ۱۷ تیر

طبق اعلام بهاء الدین شیخ الاسلام سخنگوی وزارت کشور «از ساعت ۱۰ شب حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ دانشجو از کوی دانشگاه تهران به طرف خیابان آل احمد در اعتراض به توقیف یکی از روزنامه‌ها دست به راهپیمایی زدند».
روزشمار > ۱۸ تیر

طبق اعلام بهاء الدین شیخ الاسلام سخنگوی وزارت کشور دانشجویان پس از راهیپمایی در خیابان جلال آل احمد بامداد ۱۸ تیر «به کوی دانشگاه برمی‌گردند و تجمع می‌کنند. در همین حال عده ای با لباس شخصی، از کوچه‌های اطراف شروع به پرتاب سنگ به سمت دانشجویان می‌کنند، که این مسئله باعث تحریک دانشجویان و پیوستن تعداد جدیدی به آن‌ها می‌شود. درگیری تا ساعت ۴/۳۰ دقیقه بامداد ادامه پیدا می‌کند که در این هنگام نیروی انتظامی وارد خوابگاه دانشجویان می‌شوند و در نتیجه تعدادی از دانشجویان مجروح و تعدادی دیگر دستگیر گردیده و خساراتی به خوابگاه وارد می‌شود».
حمله به کوی دانشگاه تهران (۱۸ تیر)

انصار حزب‌الله در پی تظاهرات دانشجویان در اعتراض به توقیف روزنامه سلام و تصویب قانون جدید مطبوعات، به داخل کوی دانشگاه و خوابگاه‌های دانشجویی حمله بردند و ضمن تخریب اموال دانشجویان آنان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و صدها نفر را بازداشت کردند. حمله و ضرب و شتم دانشجویان تا صبح ادامه داشت. در این حمله حتی خوابگاه دانشجویان خارجی نیز در امان نماند. این حمله به اعتراضات گسترده و چند روزهٔ دانشجویان و مردم در تهران و شهرستان‌ها انجامید. در دانشگاه تبریز نیز بیستم تیرماه درگیری‌های گسترده‌ای روی داده که به کشته شدن محمدجواد فرهنگی انجامید.
نیروهای انتظامی و امنیتی دست کم ۳۰۰ دانشجو از جمله احمد باطبی، اکبر محمدی و میثم لطفی را دستگیر و تحت بازجویی قرار دادند.)
در رابطه با مطالبات دانشجویان به غیر از آزادیِ مطبوعات خواسته‌های فراوان دیگری دیده می‌شود که رادیکال آن‌ها تغییر ساختار سیاسی ایران بود. در اواخر دهه هفتاد دولت خاتمی که با ایده‌های لیبرال و وعده‌های اصلاح‌طلبانه از نظر استراتژیک توانسته بود رای ملت را به خود جذب کند، در دو سال نخست ریاست جمهوری او سعی شد تا برخی اصلاحات اعمال شود و انجام شد ولی، این اصلاحات باعث شد تا سطح مطالبات عمومی جامعه پرشتاب بالا برود بخش بزرگی از مردم و فعالان نگران آیندهٔ خود باشند. محرک جامعه مدنی در آن روزها جنبش دانشجویی بود. تا جایی که در یک نشریه دانشجویی به نام نشریهٔ «هویت من» به صراحت از بنیان‌گذاری یک جمهوری آزاد و دموکراتیک در ایران سخن می‌گفت که باعث توقیف آن شد، پس تنها موضوع مورد بحث توقیف روزنامهٔ سلام و قانون مطبوعات نبود که باعث رویداد ۱۸ تیر شد بلکه بهانه و کلید انفجار آن شد. همچنین دولت خاتمی هم به دلیل انفعال در واکنش به حمله نیروهای امنیتی و شبه نظامی جمهوری اسلامی (که معمولا به نام چماق بدستان یا لباس شخصی‌ها شناخته می‌شوند) به کوی دانشگاه و شکست دربارهٔ اعمال اصلاحات بنیادین به دلیل فشار جریانات متمایل به جناح راست جمهوری اسلامی موسوم به گروه فشار و تحقق نیافتن بخشی از وعده‌هایش پس از رویداد ۱۸ تیر مورد انتقاد قرار گرفت.
نقش سپاه

گفته می‌شود در جریان حمله به کوی دانشگاه و دیگر مسائل دانشجویی کسانی مانند سردار نجات فرمانده سپاه ولی امر به همراه سردار نقدی، سردار ذوالقدر و دیگران طرح سرکوب دانشجویان و حتی عزل محمد خاتمی رئیس‌جمهور آن زمان را داشتند.
تظاهرات دانشجویان به سوی بیت رهبری

دانشجویان، نیروی انتظامی را عامل حمله به کوی دانشگاه دانسته و خواستار عزل فرماندهٔ آن بودند. همچنین توقیف روزنامهٔ سلام نیز توسط دادگاه ویژه روحانیت که زیر نظر رهبر قرار دارد انجام شده بود. اما سیدعلی خامنه‌ای درحالی‌که این رویداد را محکوم کرده بود حاضر به برکناری هدایت لطفیان و همچنین فرهاد نظری فرماندهٔ پلیس تهران نشد. همین امر باعث شد تا در روزهای بعد تظاهرات به سمت دفتر سیدعلی خامنه‌ای و مجموعه‌ای که وی در مرکز تهران در آن مستقر است (موسوم به مجموعهٔ شهید مطهری) شود. سعید حجاریان در این باره می‌گوید:
..... وقتی دانشجوها از کوی دانشگاه بیرون آمدند، بین میدان ولیعصر بودند تا حرکت کنند به سوی خیابان آذربایجان، من در آن هنگام دفتر آقای خاتمی بودم. آن زمان من عضو شورای شهر تهران بودم. اعضای شورای شهر را برده بودم به کوی دانشگاه تا خرابی‌ها را ببینند و برای بازسازی و اختصاص بودجه اقدام کنیم. من به خاطر این کار رفته بودم دفتر خاتمی که آقای صفوی (فرمانده سپاه) زنگ زد به آقای ابطحی و گفت که خط قرمز ما خیابان جمهوری است، هر کسی از این خیابان پایین‌تر بیاید، می‌زنیم. متوجه شدیم که بچه‌های دانشجو دارند رو به پایین حرکت می‌کنند، به من گفتند که بروم با آن‌ها صحبت کنم، رفتم با دانشجوها صحبت کردم، یک طرف بچه‌های رحیم بودند، یک طرف هم بچه‌های دانشجو، با قسم و آیه و من بمیرم تو بمیری، سر راهپیمایی را کج کردم به سمت کوی دانشگاه و گفتم برید من هم می‌آیم به کوی…
تظاهرات دانشجویی ۲۰ تیر ۱۳۷۸ تبریز

مقالهٔ اصلی: تظاهرات دانشجویی ۲۰ تیر ۱۳۷۸ تبریز
به فاصلهٔ دو روز از واقعهٔ کوی دانشگاه تهران به درخواست انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز و علوم پزشکی برای برگزاری برنامه‌ای در واکنش به تعطیلی روزنامهٔ سلام و اتفاقات کوی دانشگاه تهران تجمعی از ساعت ۱۰ صبح برگزار شد. دانشجویان با شعارهای "خاتمی خاتمی حمایتت می‌کنیم"و"وای اگر خاتمی حکم جهادم دهد" "نیروی انتظامی ننگت باد" قصد داشتند از در بانک تجارت به طرف در اصلی حرکت کرده و از آنجا تجمع را به خارج از دانشگاه منتقل کنند؛ که با حضور گستردهٔ پیاده‌نظام و لباس شخصی‌ها تجمع به خشونت کشید. فرماندار وقت خورشیدی برای آرام کردن دانشجویان به دانشگاه تبریز می‌رود تا جلوی خروج دانشجویان از در اصلی دانشگاه به طرف بلوار ۲۹ بهمن را بگیرد. حدود ساعت ۲ بعد از ظهر دانشجویان وارد بلوار ۲۹ بهمن می‌شوند و با حمله لباس شخصی‌های حوزه ۲ بسیج درگیری شروع می‌شود. دانشجویان زخمی را برای مداوا به بیمارستان امام خمینی منتقل می‌کنند که در آنجا نیز به دانشجویان زخمی حمله می‌شود. در درگیری‌های صورت گرفته فرزند امام جمعه وقت بستان آباد، طلبه محمد جواد فرهنگی کشته می‌شود.
اظهارات سید محمد خاتمی (مرداد ۷۸)

کمتر از یک ماه بعد یعنی پنجم مردادماه ۷۸، سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهوری وقت ایران، در سخنرانی خود در دیدار عمومی با مردم همدان گفت:
بعد از حادثهٔ کوی دانشگاه، شورش پیش آمد. شورش و بلوا در تهران، حادثهٔ زشت و نفرت‌آوری بود که ملت عزیز و مقاوم و صبور و منطقی ما را مکدر کرد. آنچه در تهران پیش آمد، لطمه به امنیت ملی بود؛ تلاشی بود برای برهم زدن آرامش مردم شریف و تخریب اموال عمومی و خصوصی و بالاتر از آن، اهانت به نظام و ارزش‌های آن و مقام معظم رهبری.
آنچه پیش آمد، حادثهٔ ساده‌ای نبود؛ تلاشی بود برای مرزشکنی و برای ابراز کینه‌توزی علیه نظام که نه رابطه‌ای با این ملت شریف داشت و نه نسبتی با دانشگاه و دانشگاهیان. حادثهٔ شورش، یک حرکت کور، یک بلوا، یک حرکت ضد امنیتی، با شعارهای منحرف‌کننده بود که به نظر من برای مخدوش کردن شعارهای مطرح‌شده در دوران جدید ریاست‌جمهوری به وجود آمد. تحریک احساسات مردم متدین و دل‌سوز و وطن‌خواه که تاب تحمل حمله به ارزش‌ها، رهبری، و مقدسات خود را ندارند، فقط از آن جهت صورت گرفت که ملت به خشونت واداشته شود. در واقع این شورش، نه تنها یک اقدام ضد امنیتی بود بلکه اعلام جنگی بود به رئیس‌جمهور و شعارهای او.
به یاری خداوند این بلوا خاموش شد.
نامه فرماندهان سپاه به خاتمی

خاتمی گرچه دفاع چندانی از دانشجویان نکرد،[نیازمند منبع] اما در سخنرانی خود این رویداد را نتیجه پیگیری قتل‌های زنجیره‌ای دانست. پس از تظاهرات دانشجویان به سمت دفتر خامنه‌ای و همچنین گسترش اعتراضات به سایر شهرستان‌ها و سایر نقاط تهران از جمله میدان سپه و بازار تهران، در شرایطی که تهران از روز جمعه (۱۸ تیر) شاهد بی‌سابقه‌ترین درگیری بین معترضان و سپاه، بسیج و هوادارن نظام بود، ۲۴ تن از فرماندهان بلندپایه سپاه در نامه‌ای به محمد خاتمی وی را تهدید کردند که اگر در سرکوب اعتراضات قوی‌تر عمل نکند، خود دست بکار می‌شوند.
محمدباقر قالیباف نیز دربارهٔ این نامه چنین نوشته است: «حادثه سال ۷۸ که در کوی دانشگاه اتفاق افتاد، آن نامه‌ای را که نوشته شد نامه فرماندهان سپاه به محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت من نوشتم. بنده و آقای سلیمانی.»
در بخش‌هایی از آن نامه خطاب به خاتمی آمده است:
جناب آقای خاتمی، چند شب پیش وقتی گفته شد عده‌ای با شعار علیه رهبر معظم انقلاب به سمت مجموعهٔ شهید مطهری در حرکت‌اند، بچه‌های کوچک ما در چشم ما نگریستند، انگار از ما سؤال می‌کردند غیرت شما کجا رفته است؟
امضاکنندگان این نامه عبارت بودند از:
محمد باقر قالیباف (فرمانده وقت نیروی هوایی سپاه)
غلامعلی رشید (جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح)
محمدعلی جعفری (فرمانده نیروی زمینی سپاه)
قاسم سلیمانی (فرمانده لشکر ۴۱ ثارالله - فرمانده نیروی قدس))
محمدجعفر اسدی (فرمانده لشکر ۳۳ المهدی استان فارس)
احمد کاظمی (فرمانده قرارگاه حمزه)
محمداسماعیل کوثری (جانشین قرارگاه ثارالله)
اسدالله ناصح فرمانده وقت لشکر سیدالشهدا (ع) در ۱۸ تیر ۷۸
محمد حسین باقری (معاون رئیس ستاد کل نیروهای مسلح)
غلامرضا محرابی معاون اطلاعات و امنیت ستادکل نیروهای مسلح
عبدالمحمد رئوفی‌نژاد (فرمانده لشکر ۷ ولی‌عصر؛ استان خوزستان)
نورعلی شوشتری (جانشین سابق فرمانده نیروی زمینی سپاه)
علی‌اکبر احمدیان (فرمانده نیروی دریایی سپاه)
احمد غلامپور (فرمانده قرارگاه کربلا)
یعقوب زهدی (فرمانده توپخانه نیروی زمینی سپاه)
محمدنبی رودکی (فرمانده لشکر ۱۹ فجر)
علی فدوی (جانشین فرمانده نیرو دریایی سپاه)
غلامرضا جلالی (رئیس سازمان پدافند غیرعامل)
امین شریعتی (فرمانده لشکر ۳۱ عاشورا؛ استان آذربایجان شرقی)
حسین همدانی (فرمانده لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله؛ تهران)
اسماعیل قاآنی (فرمانده لشکر ۵ نصر؛ استان خراسان)
علی فضلی (فرمانده لشکر ۱۰ سیدالشهدا)
محمدرضا زاهدی (فرمانده نیروی زمینی سپاه)
مرتضی قربانی (فرمانده لشکر ۱۴ امام حسین؛ استان اصفهان)
واکنش‌ها

محمد فاضل لنکرانی از مراجع تقلید ۲۸ تیر ۱۳۷۸ در واکنش به حمله به کوی دانشگاه اعلام کرد: «حمله به کوی دانشگاه تلخ‌ترین حادثه‌ای است، که تاکنون دراین کشور صورت گرفته است و ما حمله به دانشگاه را شکستن حریم علم و برخورد غیرمنطقی و غیرانسانی می‌دانیم.»
اعضای شورای منتخب تحصن‌کنندگان به عنوان نمایندگان دانشجویان واقعه کوی دانشگاه تهران، ۲۹ تیر ۱۳۷۸ با نمایندگان شورای عالی امنیت ملی ایران دیدار و خواسته‌های دانشجویان را مطرح کردند.