stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ولی‌الله شجاع‌پوریان

| ولی‌الله شجاع‌پوریان | ولی‌الله شجاع‌پوریان |
| --- | --- |
عضو شورای اسلامی شهر تهراندوره چهارم: عضو شورای اسلامی شهر تهراندوره چهارم
دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۱ مرداد ۱۳۹۶: دوره مسئولیت ۱۲ شهریور ۱۳۹۲ – ۳۱ مرداد ۱۳۹۶
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۴ مرداد ۱۳۴۱ بهبهان، خوزستان، ایران
حزب سیاسی: اصلاح‌طلب
تحصیلات: دانشگاه تهران (دکتری زبان و ادبیات عرب)
پیشه: نماینده دوره‌های ششم و هفتم  مجلس شورای اسلامی
ولی‌الله شجاع‌پوریان (زادهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۴۱ بهبهان) سیاست‌مدار، مدرس دانشگاه و روزنامه‌نگار ایرانی است که در دوره‌های ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده حوزه انتخابیه بهبهان در مجلس حضور داشت. وی در فاصله سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۶ عضو چهارمین دوره شورای شهر تهران بود. شجاع‌پوریان دانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات عرب از دانشگاه تهران می‌باشد. او هم‌اکنون مدیر مسئول روزنامه همدلی است.
سوابق اجرایی

وی پیش‌تر رئیس دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه شهید چمران اهواز و مدیر کل دفتر امور دانشجویان شاهد و ایثارگر دانشگاه شهید چمران اهواز بود.
شجاع‌پوریان از شهریور ۹۲ تا شهریور ۹۳ به مدت ۱ سال معاون اجرایی شورای شهر تهران بود، همچنین در شهریور ماه ۹۳ و در جریان برگزاری مجمع انتخابی از سوی اداره کل ورزش و جوانان استان تهران، به عوان رئیس هیئت ورزشهای همگانی تهران انتخاب شد.
وی در تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۹۶ از سوی محمدعلی نجفی به عنوان معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران منصوب شد و تا ۱۷ دی ۱۳۹۷ در این سمت بود.
تحصیلات

شجاع پوریان، دانش‌آموختهٔ رشتهٔ زبان و ادبیات عرب در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری از دانشگاه تهران همچنین کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل از دانشگاه پیام نور است.
مجلس شورای اسلامی > مجلس ششم

ولی‌الله شجاع پوریان در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۷۸ و از حوزهٔ انتخابیهٔ شهرستان بهبهان، سردشت و زیدون و تشان (استان خوزستان) و در حمایت احزاب اصلاح طلب مورد حمایت دولت سید محمد خاتمی با کسب بیش از ۵۰ درصد آرای مأخوذه حوزه انتخابیه خود به مجلس شورای اسلامی راه یافت.
مجلس شورای اسلامی > مجلس هفتم

انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز ۱ اسفند ۱۳۸۲ برگزار گردید و شجاع پوریان که توانسته بود از فیلتر شورای نگهبان بگذرد موفق شد با کسب۴۹٫۵۹ درصد آراء به بهارستان راه یابد. اکثریت کرسی‌های این مجلس در اختیار اصولگرایان قرار گرفت و شجاع پوریان و همراهان ایشان در اقلیت قرار گرفتند.
شورای اسلامی شهر تهران

وی در انتخابات چهارمین دورهٔ شورای اسلامی شهر تهران نام‌نویسی کرد و با ۱۱۰٫۶۹۶ رأی، در رتبهٔ ۳۳، به عنوان عضو دوم علی‌البدل انتخاب گردید.

با رفتن مهدی حجت از شورای چهارم به سازمان میراث فرهنگی و صنایع گردشگری، شجاع پوریان به عنوان نمایندهٔ مردم تهران در شورای شهر، به شورای شهر راه یافت.
آثار و تألیفات

ب‍ازت‍اب ان‍دی‍ش‍ه. تهران: نشر رنسانس، ۱۳۸۴)
تألیف و ترجمهٔ حکمت متنبی (اهواز: انتشارات دانشگاه شهید چمران، ۱۳۸۴)
سیمای قرآن در نهج‌البلاغه
فرهنگنامه افعال عربی (اهواز: انتشارات دانشگاه شهید چمران، ۱۳۸۵)
روزنامه همدلی
سید کوچک هاشمی‌زاده

سید کوچک هاشمی‌زاده (زادهٔ ۲ مرداد ۱۳۲۴ خورموج در استان بوشهر – درگذشتهٔ ۱۹ تیر ۱۴۰۳)؛ نویسنده، پژوهشگر و لغت‌شناس، دارای مدرک کارشناسی زبان انگلیسی از دانش‌سرای عالی سابق (دانشگاه تربیت معلم) (۱۳۵۴) و دبیر بازنشستهٔ آموزش و پرورش و محقق تاریخ اسلام بود که به دلیل تحقیقاتش در زمینه گویش دشتی از گویشهای استان بوشهر که آن را از سال ۱۳۴۶ آغاز کرده بود از او به عنوان دهخدای جنوب یاد می‌شود. آثار دستنوشته وی شامل فرهنگ لغات متشابه، ضرب‌المثل‌های محلی و چندین سفرنامه می‌باشد و دو کتاب بنیادهای دستور گویش دشتی (۱۳۹۷) و فرهنگ واژگان دشتی (۱۳۹۶) به چاپ رسیده است.
وی معتقد است ریشه واژگان گویش دشتی در باستان و پهلوی ساسانی است. برای نمونه یک صیغه از فعل هلیدن به معنی گذاشتن است که در پهلوی «نماهلن» یعنی نمی‌گذارند به کار می‌رفته و در منطقه دشتی «نوامهلن» یا «نوامهرن» و در بوشهر «نمیلن» به کار می‌رود. یا کلمه «مُشک» به معنی «موش» که در پهلوی و دشتی یکسان است. یا «پُس» و «دُهت» بمعنی پسر و دختر. و ساختار این گویش با فارسی رسمی تفاوت بنیادی ندارد و تفاوتهای آن با فارسی معیار بیشتر جنبه واج‌شناسی و صرفی است تا جنبه نحوی
هاشمی‌زاده ۱۹ تیر ۱۴۰۳ پس از یک دوره بیماری درگذشت.
فهرست مدیران باشگاه فوتبال استقلال تهران

این مقاله دربارهٔ پیشینهٔ مدیریت باشگاه استقلال تهران است. برای تاریخچه کامل باشگاه، پیشینه باشگاه فوتبال استقلال تهران را ببینید.
پرویز خسروانی، مؤسس، مدیر تاج از ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۸ و مالک این باشگاه تا ۱۳۵۷
فهرست مدیران باشگاه فوتبال استقلال تهران مدیرانی هستند که در پیشینه باشگاه استقلال بر این تیم مدیریت کرده‌اند. باشگاه استقلال تهران یک باشگاه فرهنگی و ورزشی ایرانی است که در ۴ مهر ۱۳۲۴ با نام نخستین دوچرخه‌سواران در شهر تهران بنیان نهاده شده‌است. با گسترش فعالیت‌های باشگاه در رشته‌های دیگر ورزشی نام باشگاه به تاج تغییر پیدا کرد. در سال‌های بعد با تغییر اساسنامهٔ باشگاه و حضور وزیر دربار در رأس هیئت مدیرهٔ تاج زمینه و بودجهٔ مناسب برای توسعهٔ باشگاه فراهم آمد و تاج کم‌کم رشته‌های ورزشی دیگر نیز اقدام به تیم داری کرد و رشد چشمگیر این باشگاه تا هنگام وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ادامه یافت . با وقوع انقلاب در ایران باشگاه تاج و تمامی اقدامات آن مصادره شد. باشگاه با تغییر نام به استقلال و تحت مالکیت سازمان تربیت بدنی توانست به فعالیت خود ادامه دهد، اما با توجه به از دست دادن ورزشگاه‌ها و امکانات دیگر نتوانست در رشته‌های مختلف ورزشی صاحب تیم باشد. عمدهٔ فعالیت باشگاه استقلال در دوران پس از انقلاب در رشتهٔ فوتبال مردان خلاصه می‌شود و تنها در دوره‌هایی کوتاه در رشته‌های دیگر همچون فوتبال و فوتسال زنان و مردان، والیبال، دو و میدانی و کشتی مردان نیز تیم‌داری نموده‌است.
نخستین مدیر این باشگاه پرویز خسروانی افسر جوان ژاندارمری و از قهرمانان دوچرخه‌سواری ایران و یکی از بنیان‌گذاران این باشگاه بود. در ۱۳۲۸ خسروانی امتیاز باشگاه را با هزینهٔ شخصی در اختیار گرفت و پرویز شیخان را به عنوان مدیر عامل انتخاب کرد. شیخان تا زمان انقلاب ۱۳۵۷ در سمت خود باقی ماند. پس از انقلاب به حکم نخست‌وزیر مهدی بازرگان باشگاه تاج و کلیهٔ اماکن و تأسیسات متعلق به آن مصادره شد و تیم فوتبال مردان باشگاه با تغییر نام به استقلال به حیات خود ادامه داد. بدین ترتیب نحوهٔ ادارهٔ باشگاه از حالت نیمه خصوصی در سال‌های پیش از انقلاب به مالکیت دولتی در سال‌های پس از انقلاب تغییر نمود. مالکیت باشگاه استقلال در دوران پس از انقلاب — به غیر از دوره‌ای کوتاه در دههٔ ۱۳۸۰ — در اختیار سازمان تربیت بدنی سابق و وزارت ورزش و جوانان ایران کنونی بوده‌است و اعضای هیئت مدیرهٔ باشگاه توسط رئیس این نهاد گزینش می‌شوند. ریاست مجمع باشگاه استقلال به عهدهٔ وزیر ورزش است و او می‌تواند این عنوان را به فرد دیگری تفویض نماید. مدیر عامل باشگاه توسط اعضای هیئت مدیره تعیین می‌شود.
در مجموع استقلال از ابتدای فعالیتش در ۱۳۲۴ تا به کنون ۱۹ مدیر داشته که این مدیران در ۲۴ نوبت به مدیریت استقلال پرداخته‌اند. ۶ مدیر نیز تنها به عنوان سرپرست موقت برگزیده شده‌اند و هیچ‌گاه به عنوان مدیریت نرسیده‌اند. از میان مدیران استقلال پرویز شیخان با ۲۹ سال مدیریت رکورددار دوران مدیریت است. علی فتح‌الله‌زاده نیز در ۴ دوره متفاوت به عنوان مدیرعامل استقلال انتخاب شد تا رکورددار مدیریت در استقلال باشد. استقلال در سال‌هایی همچون میانه دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۹۰ از عدم ثبات و ضعف مدیریت بسیار ضربه خورده و در نتیجه‌گیری ناموفق نشان داده‌است.
پیشینه > ۱۳۲۸–۱۳۲۴: مدیریت خسروانی

باشگاه استقلال در سال ۱۳۲۴ با نام «دوچرخه‌سواران» و توسط گروهی از قهرمانان دوچرخه‌سواری ایران تأسیس گردید و ابتدا در اتاقی محقر در طبقهٔ دوم ساختمانی در خیابان سوم اسفند روبه‌روی باشگاه افسران اعلام موجودیت کرد. پرویز خسروانی یکی از این قهرمانان بود که در سال‌های نخست مدیریت باشگاه را نیز بر عهده داشت و توسعهٔ فعالیت‌های باشگاه در رشته‌های دیگر ورزشی را در دستور کار قرار داد. یکی از نخستین اقدامات خسروانی جلب رضایت علی دانایی‌فرد بازیکن و مربی موفق فوتبال تهران برای پیوستن به دوچرخه‌سواران بود که باعث شکوفایی تیم فوتبال باشگاه گردید. خسروانی تیم خوب نادر را نیز که از سال ۱۳۱۷ در فوتبال تهران فعالیت داشت با تیم خود ادغام کرد و دوچرخه‌سواران را به یکی از قطب‌های فوتبال تهران تبدیل نمود. او سپس با سرمایه‌ای خانوادگی زمینی ده هزار متری را در خیابان ایرانشهر از فردی به نام ارباب مهربان برای مدت ۱۰ سال اجاره کرد که در آن دفتر اداری، سالن‌های بزرگ برای بدن‌سازی، کشتی، بسکتبال و والیبال، رینگ بوکس و یک زمین مینی‌فوتبال برای تمرین فوتبالیست‌ها مهیا شد. خسروانی برای تبلیغ ورزش در میان جوانان و ارتباط با هواداران، تاج ورزشی، مجلهٔ اختصاصی باشگاه را از فروردین ۱۳۲۸ راه‌اندازی نمود که انتشار آن تا سال ۱۳۵۷ ادامه داشت و درآمد حاصل از آن نیز برای باشگاه سودآور بود. جذب بازیکنان تیم سرباز در سال ۱۳۲۸ بر قدرت تیم فوتبال باشگاه افزود و در اواخر همان سال با گسترش فعالیت‌های باشگاه در رشته‌های دیگر ورزشی نام باشگاه به «تاج» تغییر پیدا کرد.
پیشینه > ۱۳۵۷–۱۳۲۸: مدیریت شیخان

از اواخر ۱۳۲۸ پرویز شیخان به سمت مدیر باشگاه منصوب شد و تا هنگام انقلاب ۱۳۵۷ عهده‌دار این مسئولیت بود. افزون بر پرویز خسروانی (مالک و یکی از بنیان‌گذاران باشگاه) و پرویز شیخان (مدیر باشگاه)، از پرویز عمواوغلی به عنوان قائم مقام سازمان تاج و منوچهر اسعدی به عنوان مدیر عامل باشگاه‌های برون‌مرزی تاج نام برده می‌شود. در ۱۳۴۷ با تغییر اساسنامهٔ باشگاه سازمان ورزشی و فرهنگی تاج شد. در این زمان حضور وزیر دربار در رأس هیئت مدیرهٔ باشگاه از یک‌سو، و ارتقاء و ترفیع پرویز خسروانی در مناصب مهم نظامی و ورزشی کشور از سوی دیگر در رشد و توسعهٔ باشگاه تاج اثرگذار بود. گسترش فعالیت‌های باشگاه به گونه‌ای بود که باشگاه تاج تهران در بسیاری از رشته‌های ورزشی صاحب تیم و ورزشگاه بود و بسیاری از قهرمانان ملی رشته‌های مختلف عضو تیم‌های تاج بودند. تاج در چهار منطقهٔ تهران، تمامی مراکز استان‌ها و شهرهای مهم شعبه داشت و چند پایگاه برون‌مرزی نیز در ترکیه و بحرین ایجاد کرده بود. در ۱۳۴۹ تاج برای نخستین بار در مسابقات نسبتاً تازه تأسیس قاره‌ای حاضر شد و توانست در همان گام نخست عنوان قهرمانی را نیز به دست آورد. در دهه بعد نیز موفقیت‌های تاج ادامه یافت و این تیم قهرمانی‌هایی در لیگ و جام حذفی فوتبال ایران به دست آورد.
پیشینه > ۱۳۶۸–۱۳۵۸: صندلی متزلزل مدیران

تنها چند روز پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ در ۲۸ بهمن ساختمان مرکزی سازمان ورزشی و فرهنگی تاج توسط نیروهای انقلابی اشغال شد و از ورود پرویز شیخان به آن جلوگیری شد. مدتی بعد خسروانی و شیخان و تعداد دیگری از مدیران و مالکان تاج ایران را ترک کردند. در فروردین ۱۳۵۸ حسین فکری سرپرست سازمان تربیت بدنی در ابتدای انقلاب، عنایت‌الله آتشی که سابقهٔ حضور در بسکتبال تاج را داشت، مسئول رسیدگی به امور باشگاه نمود. دوران سرپرستی موقت آتشی در تاج بسیار کوتاه اما مهم در پیشینه این باشگاه بود. در نخستین گام آتشی و تعدادی از بازیکنان پیشین تیم پیشنهاد تغییر نام تیم را از تاج به استقلال دادند و به این ترتیب تاج از این پس با نام استقلال در مسابقات حضور پیدا کرد. در همان ۱۳۵۸ آتشی که بازیکن و مربی بسکتبال بود به فدراسیون این رشته رفت و عباس کردنوری، بازیکن پیشین تاج به عنوان مدیر باشگاه برگزیده شد. کردنوری تا ۱۳۶۴ تیم را مدیریت کرد. از ۱۳۶۴ سیاست‌های سازمان تربیت بدنی برای مدیریت استقلال دستخوش دگرگونی‌های فراوان شد و مدیریت باشگاه استقلال به شکل کارمندی درآمد. به این ترتیب که سازمان تربیت بدنی کارمندان رسمی خود را به عنوان مدیر استقلال منصوب می‌کرد. این مدیران به دلیل نحوهٔ غیراصولی گزینش از قدرت و تجربهٔ لازم برای ادارهٔ باشگاه استقلال برخوردار نبودند. نادر فریادشیران بر اساس همین طرح در سال ۱۳۶۴ مدیر باشگاه استقلال شد. او در هنگام مدیریت در استقلال، در فوتبال باشگاهی تهران دروازه‌بان ذخیره بود و حقوق خود را از عباس کردنوری سرپرست استقلال دریافت می‌کرد. در ۱۳۶۵ فریادشیران جای خود را به عباس نکویی دیگر کارمند تربیت بدنی داد. نکویی تا ۱۳۶۸ مدیریت باشگاه را بر عهده داشت. دوران مدیریت نکویی برای استقلال دوران موفقیت‌آمیزی نبود و این تیم در مسابقات لیگ تهران و جام حذفی ایران هیچگاه نتایج شایان توجهی کسب نکرد.
پیشینه > ۱۳۷۵–۱۳۶۸: مدیریت اولیایی

در سال ۱۳۶۸ با پایان جنگ و روی کار آمدن حسن غفوری‌فرد در سازمان تربیت بدنی دولت جدید، ترکیب هیئت مدیرهٔ استقلال دستخوش دگرگونی شد. بر این اساس مدیران استقلال از میان افراد سیاسی و غیر ورزشی انتخاب شدند و ابتدا علی آقامحمدی یکی از اعضای هیئت مدیره به سمت مدیر عاملی باشگاه استقلال منصوب شد، اما به دلیل مسئولیت‌های دیگر کاظم اولیایی را به عنوان مدیر ورزشی باشگاه منصوب نمود. کاظم اولیایی نخستین مدیر در سال‌های پس از انقلاب بود که دوران مدیریت باثبات و طولانی را در استقلال تجربه کرد. او تا پاییز ۱۳۷۵ به مدت حدود ۷ سال زمام امور باشگاه را در دست داشت و استقلال در این دوره به مقام قهرمانی و نایب قهرمانی آسیا رسید. نقطهٔ تاریک دورهٔ مدیریت اولیایی در استقلال انتقال این تیم از سطح اول فوتبال کشور به مسابقات انتخابی جام آزادگان موسوم به دستهٔ ۳ بود که در فصل ۱۳۷۱ و بر اساس طرح فدراسیون مبنی بر سهمیه‌بندی تعداد تیم‌های استان تهران رقم خورد.
پیشینه > ۱۳۸۲–۱۳۷۵: مدیریت فتح‌الله‌زاده

شکست ۰−۱ استقلال در برابر پرسپولیس در ۲۷ مهر ۱۳۷۵ که با گلی دیرهنگام در دقیقهٔ ۸۷ رقم خورد، به هفت سال شکست‌ناپذیری استقلال در شهرآوردها پایان می‌داد. پس‌لرزه‌های این رویداد در اردوی آبی‌ها در نهایت به روی کار آمدن علی فتح‌الله‌زاده در ۷ آبان ۱۳۷۵ انجامید. فتح‌الله‌زاده سردبیر مجلهٔ جوانان در مؤسسه اطلاعات بود که از ابتدای دههٔ ۱۳۷۰ و با راه‌اندازی رسانهٔ نوشتاری باشگاه استقلال (روزنامه استقلال جوان) سردبیری این روزنامه را بر عهده گرفته بود. او در نخستین اقدام خود ناصر حجازی را به عنوان سرمربی استقلال معرفی کرد. استقلال با همکاری فتح‌الله‌زاده و حجازی لیگ آزادگان ۷۷−۱۳۷۶ را فتح کرد و در جام باشگاه‌های آسیا نیز تا فینال بازی‌ها پیش رفت، اما جام را در تهران به جوبیلو ایواتا از ژاپن واگذار کرد. فتح‌الله‌زاده حجازی را برکنار کرد و مدت کوتاهی با یوگنی سکوموروخوف و سپس با منصور پورحیدری همکاری کرد. او در سال آخر حضورش در استقلال رولند کخ دستیار کریستف دام مربی موفق باشگاه بایر لورکوزن را به استقلال آورد اما در نتیجه‌گیری ناموفق بود و به رغم اخراج کخ و جایگزینی زرینچه و پورحیدری، فصل ۸۲−۱۳۸۱ را با رتبهٔ نازل نهمی به پایان رساند. فتح‌الله‌زاده در روز ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ و پیش از پایان فصل جای خود را به محمدحسین قریب داد. دورهٔ اول مدیریت فتح‌الله‌زاده در استقلال با صعود تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه همزمان بود. ایجاد ارتباط باشگاه استقلال با باشگاه‌های اروپایی و انتقال شماری از ملی‌پوشان استقلال به اروپا در این دوره موجب بهبود اوضاع مالی باشگاه گردید.
پیشینه > ۱۳۸۹–۱۳۸۲: جابجایی مدیران

محمدحسین قریب در اواخر دههٔ ۱۳۶۰ مدتی در هیئت مدیرهٔ استقلال حضور داشت و مدت کوتاهی از فروردین تا آبان ۱۳۷۵ به‌طور موقت سرپرستی باشگاه را بر عهده داشت. او در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۲ در حالی به عنوان مدیر استقلال منصوب شد که هیئت مدیرهٔ باشگاه ترکیب کادر فنی استقلال برای فصل آینده را با سرمربیگری امیر قلعه‌نویی مشخص و قطعی کرده بود. قریب پس از دو فصل حضور در استقلال در تیر ۱۳۸۴ از مدیریت باشگاه استعفا داد. به دنبال استعفای قریب کاظم اولیایی برای چند ماه از تیر تا بهمن ۱۳۸۴ سرپرستی استقلال را بر عهده گرفت اما در بهمن ۱۳۸۴ با نظر وزارت رفاه و تأمین اجتماعی که مجمع باشگاه استقلال را در اختیار داشت، قریب بار دیگر به عنوان مدیر استقلال انتخاب گردید. قلعه‌نویی در دوران مدیریت قریب برنامهٔ سه ساله‌ای را برای جوان‌گرایی در باشگاه استقلال ارائه داد که در سال سوم (فصل ۸۵–۱۳۸۴) به قهرمانی استقلال در لیگ برتر انجامید.
در مهر ماه ۱۳۸۵ با تغییر وزیر رفاه (رئیس وقت مجمع باشگاه استقلال)، کرسی مدیریت باشگاه استقلال نیز دستخوش دگرگونی شد. قریب از سمت خود استعفا کرد و سرپرست وزارت رفاه مقداد نجف‌نژاد را با حکمی دو ساله به عنوان مدیر جدید باشگاه منصوب نمود، اگر چه مدیریت او در استقلال بیشتر از ۵ ماه نپایید. روز ۲۷ بهمن ۱۳۸۵ کنفدراسیون فوتبال آسیا استقلال را به دلیل ارسال دیرهنگام فهرست بازیکنان در لیگ قهرمانان آسیا از حضور در بازی‌ها کنار گذاشت. شوک ناشی از حذف غیرمنتظرهٔ استقلال و فشار افکار عمومی استعفای دسته‌جمعی هیئت مدیره و مدیر عامل باشگاه را در پی داشت، اگر چه نجف‌نژاد و تعدادی از اعضای هیئت مدیره بعدها در سمت‌های مختلف به استقلال بازگشتند. اردیبهشت ۱۳۸۶ فتح‌الله‌زاده پس از شش سال با عنوان سرپرست موقت به استقلال بازگشت. تیرماه همان سال باشگاه استقلال از وزارت رفاه به سازمان تربیت بدنی برگردانده شد و مدیریت فتح‌الله‌زاده تثبیت گردید. فتح‌الله‌زاده با حجازی شروع کرد و در ادامه فیروز کریمی را به استقلال آورد اما حاشیه‌های فراوان درون باشگاه و هیئت مدیره مانع نتیجه‌گیری شد. استقلال در این فصل با قرار گرفتن در ردهٔ سیزدهم بدترین عنوان خود را در تاریخ لیگ کشور به دست آورد. با استعفای کریمی در انتهای فصل، سکان هدایت استقلال از مرحلهٔ نیمه‌نهایی جام حذفی به قلعه‌نویی سپرده شد که به قهرمانی منتهی گردید. فصل بعد با شروع متزلزل استقلال، فتح‌الله‌زاده در پایان هفتهٔ ششم لیگ به‌طور ناگهانی برکنار و امیررضا واعظی آشتیانی از سوی هیئت مدیره به عنوان مدیر عامل منصوب شد. آشتیانی با قلعه‌نویی لیگ هشتم خلیج فارس را فتح کرد، اما بروز حواشی و درگیری‌های لفظی در پایان فصل منجر به جدایی قلعه‌نویی شد. پس از آن آشتیانی صمد مرفاوی را به عنوان سرمربی منصوب کرد و فصل را بدون کسب جام سپری کرد.
پیشینه > ۱۳۹۳–۱۳۸۹: بازگشت فتح‌الله‌زاده

استعفای آشتیانی در خرداد ۱۳۸۹ زمینه را برای حضور سوم فتح‌الله‌زاده در استقلال مهیا کرد. فتح‌الله‌زاده در دورهٔ سوم مدیریت خود در استقلال که چهار سال به طول انجامید و دوران مدیریتش را با مربی‌گری پرویز مظلومی آغاز کرد و بعد از دو فصل در ابتدای فصل ۹۲–۱۳۹۱ امیر قلعه‌نویی را جانشین وی کرد. استقلال با فتح‌الله‌زاده در این دوران یک عنوان قهرمانی لیگ (فصل ۹۲–۱۳۹۱) و یک قهرمانی حذفی (فصل ۹۱–۱۳۹۰) را به ارمغان آورد. در سومین سال حضور او استقلال تا نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان آسیا صعود کرد که بهترین دست‌آورد قاره‌ای استقلال از هنگام آغاز لیگ قهرمانان بود. او ساخت و بهره‌برداری کمپ تمرین باشگاه را نیز با جدیت دنبال نمود و آن را با نام کمپ ناصر حجازی در زمستان ۱۳۸۹ افتتاح نمود. با این وجود فصل آخر مدیریت فتح‌الله‌زاده در استقلال موفقیت‌آمیز نبود و استقلال در لیگ به رتبه نازل پنجمی رسید. عدم موفقیت در جام حذفی نیز باعث شد تا استقلال حتی نتواند سهمیه حضور در لیگ قهرمانان آسیا را کسب کند. با این شرایط فتح‌الله‌زاده در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۳ از سمت خود کنار رفت. فتح‌الله‌زاده در مصاحبه‌ای کمبود بودجه را عامل اصلی مشکلات استقلال برشمرد.
برای مطالعهٔ بیشتر

گزارش ویژه «کیهان ورزشی» از تغییرات مدیریتی در باشگاه استقلال؛ آدم‌های وزیر!
اوضاع آشفته مدیریت ۷۵ ساله استقلال/از مدیر۳ دهه‌ای تا مدیر ۳ روزه
یک روند منطقی
از صاحب منصب طاغوت تا دروازه‌بان ذخیره
دوچرخه‌سواران در ۱۳۲۵، پرویز خسروانی، نفر دوم ایستاده از راست و با لباس نظامی
قهرمانی تاج در لیگ دوم تخت جمشید. آذر ۱۳۵۳، تیمسار منوچهر اسعدی (مدیر باشگاه‌های بین‌المللی تاج) و سروان پرویز شیخان مدیر باشگاه تاج تهران در این نگاره حضور دارند.
عباس کردنوری، نفر اول ایستاده از راست، مدیر عامل استقلال در ۱۳۶۴–۱۳۵۸
علی فتح‌الله‌زاده از آبان ۱۳۷۵ تا اردیبهشت ۱۳۹۳ در سه دورهٔ مختلف مدیریت استقلال را بر عهده داشت. او مجموعاً حدود ۱۳ سال مدیر استقلال بود و پس از پرویز شیخان طولانی‌ترین دوران مدیریت را در تاریخ باشگاه داشته‌است.
محمدحسین قریب در نیمه نخست دهه ۱۳۸۰ در دو نوبت مدیرعامل استقلال بود و نخستین قهرمانی این تیم در لیگ برتر فوتبال ایران با مدیریت قریب به دست آمد.
رضا افتخاری بدون سابقه در مدیریت فوتبال به مدیریت استقلال برگزیده شد و مدتی بعد از استعفا از سمتش به دلیل تخلف در آکادمی استقلال از حضور در فوتبال محروم شد.
توپ تنیس

نمونه‌هایی از توپ تنیس
توپ تنیس توپ طراحی شده برای ورزش تنیس است. توپ تنیس در رویدادهای ورزشی مهم فلورسنت زرد استاما در بازی تفریحی می‌تواند تقریباً هر رنگی باشد. هر ساله، تقریباً ۳۲۵ میلیون توپ تنیس تولید می‌شود که همین موضوع باعث ایجاد ۲۰۰۰۰ تن زباله به شکل پلاستیک می‌شود که به راحتی قابل تجزیه نیستند. در حقیقت، از لحاظ مستندات تاریخی، بازیافت توپ تنیس وجود نداشته‌است. با همهٔ این احوال، سه شرکت معتبر سازنده اینگونه توپ‌ها، برای ساخت توپ‌های قابل بازیافت به توافقاتی دست یافته‌اند.
توپ‌های تنیس از یک ترکیب یکنواخت لاستیک به همراه نمد و با کمک تکنیک ولکانش ساخته می‌شوند و درونشان با گوه پر میشود و این مواد در کنار مکانیزم ساخت توپ باعث تأخیر جدایش جریان در لایه مرزی و کاهش نیروی پسار می‌شود و به همین سبب، خصوصیت پروازی بهتری برای توپ به ارمغان می‌آورد. غالباً علاوه بر نام تجاری، توپ‌های تنیس شماره‌ای نیز بر روی خود دارند و این ترفند، برای تمایز توپ‌های زمین‌های همجوار تنیس کارایی مناسبی دارد.
توپ‌های تنیس به محض باز شدن از محفظه خود، شروع به از دست دادن ارتجاع کششی اولیه می‌کنند و توپ مسابقات ورزشی مهم، طبق قوانین امروزی تا زمان شروع مسابقه و استفادهٔ اولیه، تحت فشار ثابت (تقریباً ۲ اتمسفر) نگهداری می‌شوند. توپ‌هایی که برای استفاده در ارتفاعات در نظر گرفته شده‌اند، فشار اولیه کمتری دارند. آزمون‌های استاندارد کیفی معمولاً در دمای ۲۰ درجه سلسیوس (۶۸ درجه فارنهایت) و رطوبت هوای ۶۰٪ انجام می‌شود و سپس، توپ تنیس را از ارتفاع ۲۵۴ سانتیمتر (۱۰۰ اینچ) بر روی یک سطح بتنی می‌اندازند تا سطوح کیفی را پشت سر گذاشته و چِک شود؛ در این شرایط، یک توپ مناسب باید بتواند پَرِش میان ۱۳۵ و ۱۴۷ سانتیمتر (۵۳ و ۵۸ اینچ) را به ثبت برساند.
میرزا محمد علی خان شیرازی

| محمد علی خان شیرازی | محمد علی خان شیرازی |
| --- | --- |
نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی: نماینده دوره نخست مجلس شورای ملی
حوزه انتخاباتی: شیراز
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
ملیت: ایرانی
پیشه: سیاستمدار
محمد علی خان شیرازی از سیاستمداران شیرازی بود، که در دوره نخست بعنوان نماینده شیراز در مجلس شورای ملی حضور داشت.
معرفی

محمدعلی خان در شیراز متولد شد. سال تولد او را 1186 ذکر کرده‌اند. او فرزند آقا محمداسماعیل استاد، رئیس صنف بزازها و بزرگ اصناف شیراز و برادرزاده میرزا ابوالحسن خان ایلچی و از خاندان اعتمادالدوله فارس بوده است. او صاحب فضل و آگاه به علوم قدیمه بوده، خطی خوش داشته و از تحصیلات مناسب درباریان آن روزگار بهره برده بود. محمدعلی خان زبان فرانسه را آموخت و چندی هم در هندوستان به سیاحت پرداخته است.
فعالیت سیاسی

همراه با میرزا ابوالحسن‌خان در عهد لویی هجدهم، طی سال‌های 1234 ـ 1235 از راه استانبول و وین به مأموریت سیاسی به فرانسه و انگلستان سفر کرد. این مأموریت به دلیل جلب حمایت انگلیسی‌ها صورت گرفت که پس از سقوط ناپلئون، ایران در نظرشان دیگر آن اهمیت حیاتی پیشین را نداشت. او که پاریس را پس از سقوط ناپلئون و در عهد اعدامه سلطنت خاندان بوربن سیاحت می‌کرد، چنان تحت تأثیر آن شهر قرار گرفت که شعری در مدح آن شهر سروده است. پس از بازگشت از سفر اروپا که او افزون بر سیر و سیاحت، منشی‌گری سفارت را نیز عهده‌دار بوده، در وزارت خارجه تازه‌تأسیس به امر رسیدگی به هیئت‌های خارجی در تهران گمارده شد.
وفات

میرزا محمدعلی خان به عنوان پنجمین وزیر خارجه ایران و نخستین وزیر خارجه در عهد ناصرالدین شاه شناخته شده است. هم‌زمان با عهده‌دار بودن وزارت خارجه، ریاست دارالفنون نیز به او محول شد و وی نخستین رئیس دارالفنون بوده است. از آنجا که در ابتدای تأسیس دارالفنون سروکار معلمان اروپایی در اداره امور مدرسه با وزارت خارجه بوده و وزارت خارجه به چنین اموری رسیدگی می‌کرده، محمدعلی خان هم‌زمان با وزارت خارجه، ریاست دارالفنون را نیز باید عهده‌دار می‌بود که البته یک‌ماه و اندی بیش نپایید و او در 18 ربیع‌الثانی 1268 درگذشت.
ولی‌محمد امیدی

ولی‌محمد امیدی (زاده ۱۳۰۱ ایلام - درگذشت ۱۳۸۶) معروف به ولی‌محمد امیدی کارزانی، یکی از شاعران بزرگ ایلامی و حماسه‌سرای کرد زبان است.
زندگی نامه ی او

وی در دهستان «کارزان» از توابع شهرستان شیروان‌چرداول استان ایلام، در ایل خزل چشم به جهان گشود.
همزمان با برگزاری نخستین همایش نکوداشت شاعر حماسه سرای ایلام ˈولی محمد امیدیˈ با عنوان «گول زه خم لالهˈ - گل زخم لاله» از تندیس و سند سجلی این شخصیت فرهیخته در مجتمع فرهنگی، هنری ارشاد ایلام رونمایی شد.
او اینک دردامنهٔ «شه له م» در آرامستان بهشت رضای ایلام در خاک آرام گرفته و از شروشور دنیا رسته و خستگی‌ها و رنج‌هایش را به خاک بخشیده‌است.
نمونه اشعار

ول محمد امیدی در خاکی آرام خفته که عاشقانه بدان دلبسته بود، چنان‌که در یکی از اشعارش گفته‌است:
ئه ر خوسره و بووم ده س وه جامه وه
ئه روام گل مه خوهٔ وه ئیلامه وه
گه رتم به ن وه ده س بای شماله وه
تا بیگهٔ وه زید کورده ماله وه.
ویژگی اشعار

ولی‌محمد مردی ست از جرگه آن شاعرانی که در آستانه دهه هفتاد عمر، مکشوف اهل نظر شد و به یاری ارتباط با رادیو و صدای آهنگین و اهورایی اش خاصیت اشعار خویش را برملا نمود. خاصیتی که در جنگ مقدس به کار آمد و هم از این رهگذر ماندگاری جنگ در دل ایلامیان، متأثر از شعر او و هم او پرواز شعر خویش را مدیون جنگ شد.
مقبولیت عام و خاص اشعار امیدی یکی دیگر از بارزترین جنبهٔ وجودی این شاعر بزرگ به‌شمار می‌رود. امروزه گاهی ذائقهٔ مخاطبین خاص شعرهایی را می‌پسندد که ممکن است مورد پسند عامهٔ مردم نباشد اما شعرهای استاد نقطه گرانیگاه بین دو طبع مختلف است بی آن که در دامان اشرافی (خاص گرایی) بیفتد یا به عوام زدگی مبتلا شود.
در شعر امیدی علاوه بر مسائل جنگ و ادبیات پایداری که در کمال استادی سروده شده، می‌توان شعر آیینی، تاریخ، جامعه‌شناسی، و مردم‌شناسی، طبیعت واگویه‌های تغزل آمیز و گاه گلایه‌های حسرت برانگیز را مشاهد کرد.
اینان علاوه بر محترم و مقدس بودن در جمع اهالی شعر و ادب از معبر فرهنگ ایلیاتی و پیرنوازی ایلام نیز به محبوبیت و احترام رسیده‌اند و نامشان افتخار مردان و فرزندان ایل است. دامنه این شهرت مثبت از دگردیسی‌های شعری و فکری ادبیات کردی چندان لطمه نخواهد دید چرا که آنان فرزندان زمانه خویشتن و پله‌های نخستین نردبان شعر کردی جنوب بوده‌اند و کسی را یارای انکار این نیست که مانایی نام و زایایی شعر و پررنگ تر کردن بضاعت غلامرضاها و ولی محمدها خط شعر و ادب این خطه را پشتیبان خواهد زبان شعری او همان کردی جنوبی (فیلی) است که گاه داخل گویش شاعر و زبان ادبی کردی گورانی در آن عیان است.
دیوان ولی‌محمد امیدی

چاپ دیوان این شاعر بزرگ آرزویی بود که یک سال پس از مرگش تحقق یافته‌است. یاسر سنایی در سال ۱۳۸۷ دیوان ولی‌محمد امیدی (وه له بیگانه) را در انتشارات رامان به چاپ رساند.