stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ایالات متحده جزایر ایونی
حکومت

دولت بریتانیا تحت هدایت یک لرد کمیسر عالی که توسط دولت بریتانیا منصوب شده بود، سازماندهی می‌شد. در مجموع، ده مرد در این سمت خدمت کردند، از جمله ویلیام گلدستون به عنوان لرد فوق‌العاده کمیساریای عالی در ۱۸۵۸–۱۸۵۹.
جزایر ایونی یک مجلس قانونگذاری دو مجلسی به نام «پارلمان ایالات متحده جزایر ایونی» داشت که از مجلس قانونگذاری و سنا تشکیل شده بود.
قانون اساسی ۱۸۱۸ همچنین یک دادگاه عالی استیناف به نام شورای عالی دادگستری ایالات متحده جزایر ایونی تأسیس کرد، که رئیس‌جمهور به عنوان رئیس قاضی شناخته می‌شد که بلافاصله پس از رئیس سنا در اولویت قرار می‌گرفت.
روسای دادگستری متوالی عبارت بودند از:
جان کرک پاتریک ۱۸۲۰–۱۸۳۵
سر جیمز جان رید ۱۸۳۷–؟
سر چارلز سارجنت ۱۸۶۰ –؟
سر پاتریک مک چامبایچ د کولکوهون ۱۸۶۱–۱۸۶۴
پانویس‌ها و منابع

1 2  "پیمان لندن". Greek Ministry for Foreign Affairs. Archived from the original on 8 March 2005. Retrieved 21 July 2006. The Ionian Islands were formally united with the Kingdom of Greece on 2 June 1864. This was the first expansion of the Greek kingdom since its foundation. The national territory increased by 1,813 square miles and the population by 236,000.
↑  Constitution of the Ionian Islands, Article II
↑  Constitution of the Ionian Islands, Article IV
↑  Constitution of the Ionian Islands, Article V
↑  تایمز (London) 8 June 1863 p. 12 col.
↑  «British Occupation». بایگانی‌شده از اصلی در ۶ مه ۲۰۲۱. دریافت‌شده در ۷ ژانویه ۲۰۲۲.
↑  Hertslet, Edward. The map of Europe by treaty (PDF). p. 1609. Retrieved 21 July 2006.
↑  "Costituzione Della Repubblica Settinsulare" [Constitution of the Septinsular Republic]. Università di Torino: Dipartimento di Scienze Giuridiche (به ایتالیایی). 1803.
1 2 3  Cythera, Ithaca, and Paxos each elected one member, but the three elected a second member in rotation.
↑  Constitution of the Ionian Islands, Article VII
| داده‌های کتابخانه‌ای  | داده‌های کتابخانه‌ای  |
| --- | --- |
عمومی:  ویاف 1  ورلدکت (از طریق ویاف) 
کتابخانه‌های ملی:  اسرائیل  ایالات متحده آمریکا 
سایر:  سوداک (فرانسه) 1 
نشان بریتانیا که توسط نمادهای هفت جزیره ایونی احاطه شده‌است. از بالا، در جهت عقربه‌های ساعت: کورفو، زاکینتوس، ایتاکا، پاکسوی، سیترا/سریگو، لوکاس، کیفالونیا
سکه دو اوبولی ایونی، ۱۸۱۹
۳۰ اوبولی جزایر ایونی، ۱۸۶۲
هاشم یکه‌زارع

| هاشم یکه‌زارع | هاشم یکه‌زارع |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹۵۶ (۶۸–۶۹ سال)
ملیت:  ایران
تحصیلات: مهندسی صنایع
محل تحصیل: دانشگاه صنعتی امیرکبیر
پیشه: کارآفرین
شناخته‌شده برای: مدیر عامل پیشین ایران خودرو رئیس هیئت مدیره بانک پارسیان
هاشم یکه‌زارع (زاده ۱۳۳۵) مدیر اجرایی ایرانی است. وی مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره پیشین شرکت ایران خودرو ؛رئیس هیئت مدیره بانک پارسیان و هم اکنون مسئول اجرای پروژه ی زر خودرو می باشد.
یکه‌زارع در جایگاه مدیرعامل، در شرکت‌های خودروسازی ایران خودرو دیزل ، پارس خودرو و سایپا دیزل فعالیت داشته‌است.
برکناری از ایران خودرو و بازداشت

با اعلام علی ربیعی سخنگوی دولت  در ۲۸ مرداد ۱۳۹۸ هاشم یکه‌زارع، مدیرعامل ایران خودرو به دلیل "افزایش قیمت" محصولات از سمت خود برکنار شد. وی ساعتی پس از برکناری در دفتر کار خود به اتهام نامعلومی بازداشت شد.
ایتالیایی‌ستیزی

ایتالوفوبیا
ایتالیایی‌ستیزی یا ایتالوفوبیا نگرشی منفی در مورد مردم ایتالیا یا افراد با تبار ایتالیایی است که اغلب با استفاده از تعصب، تبعیض یا کلیشه‌ها بیان می‌شود. نقطه مقابل آن ایتالیادوست می‌باشد.
یک آتش

یک آتش از مجموعه مستندهای چشم‌اندازها به کارگردانی ابراهیم گلستان و به روایتی شاهرخ گلستان است که در فاصله سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۱ ساخته‌شده‌است. این فیلم روایتی از مهار یکی از بزرگ‌ترین آتش‌سوزی‌های چاه‌های نفت در اهواز است. یک آتش اولین تجربه فیلم‌برداری شاهرخ گلستان و اولین تجربه فروغ فرخزاد در تدوین فیلم است.
یک آتش در اردیبهشت ۱۳۴۰ در کانون فیلم تهران به نمایش درآمد و در همان سال در جشنواره ونیز به نمایش درآمد و برنده جایزه مرکور طلایی شد. نسخه مرمت‌شده این فیلم برای اولین بار و به زبان فارسی، نسخه‌های بیشتر دیده‌شده این فیلم به زبان انگلیسی هستند، با صدای اسدالله پیمان در سی و ششمین دوره جشنواره فیلم ایل چینما رتیراتو در شهر بولونیای ایتالیا به نمایش درمی‌آید. «سینما تک بولونیا» آن را بازسازی کرده است.
داستان

یک آتش دربارهٔ مهار چاه‌های نفت دچار حریق شده در اهواز است. آتشی که برخی آن را یکی از بزرگترین آتش سوزی‌های تاریخ نفت دانسته‌اند و خاموش کردن آن ۶۵ روز طول کشید.
تولید

این فیلم را ابراهیم گلستان با سرمایه شخصی خود ساخت. فیلمبرداری آن در ۱۳۳۷ توسط شاهرخ گلستان شروع شد و تدوین آن در ۱۳۴۰ توسط فروغ فرخزاد به پایان رسید. یک آتش اولین تجربه فیلم‌برداری شاهرخ گلستان و اولین تجربه فروغ فرخزاد در تدوین فیلم است.
در مستند «نیم رخی از شاهرخ گلستان سروی از گلستان» که در ۱۵ تیر ۱۴۰۲ از شبکه بی‌بی‌سی فارسی پخش شد ، شاهرخ گلستان از دعوای شصت ساله و قهر خود با ابراهیم گلستان می‌گوید. او و چندین شاهد دیگر از جمله منوچهر انور روایت می‌کنند که ابراهیم گلستان به واسطه شکستگی پا در بیمارستان بستری می‌شود و فیلم از ابتدا تا انتها توسط شاهرخ گلستان کارگردانی و فیلمبرداری می‌شود.
ذکریا هاشمی در این مستند عنوان می‌کند از طریق محمود هنگوال که صدابردار فیلم یک آتش بوده متوجه شده که ابراهیم گلستان مدت کوتاهی در صحنه فیلم نبوده و نکات کارگردانی را به شاهرخ گلستان در نبود خود دیکته کرده بود.
در همان زمان، علاوه بر گلستان، گروه دیگری نیز به سرپرستی ابوالقاسم رضائی از استودیو ایران فیلم به اهواز اعزام شدند تا از عملیات اطفای حریق فیلم بگیرند. اما فیلم رضائی با عنوان «مبارزه با آتش در اهواز» یک اثر صرفاً گزارشی بود که تنها به شرح عملیات کارگران و متخصصان ایرانی می‌پرداخت، حال آنکه فیلم یک آتش با نگاه ویژه گلستان و تدوین فروغ فرخزاد از حد یک مستند گزارشی و صنعتی فراتر رفت و به یک مستند هنری در سینمای ایران بدل شد.
بازخوردها

یک آتش در تیرماه ۱۳۴۰ در بخش مسابقه فیلم‌های مستند جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و برنده مجسمه مرکور طلایی و مدال شیر سن مارکو شد و نقدهای زیادی در ستایش آن منتشر شد، از جمله بهرام بیضایی در مقاله «کارنامه فیلم گلستان» درباره آن چنین نوشت: «این فیلم حماسه کار بود و نمایش دهنده زیبایی وحشتناک آن آتش گردن افراشته، آتشی که هم با شکوه و هم وحشت آور بود و پای چنین آتشی کار بود و قهرمانان گمنام بین ماشین و باروت و آتش و قهرمانان گمنام دیو آتش را مهار می‌کردند و آتش فشان چاه را دهانه می‌زدند و این کار و حماسه بود. می‌شود گفت که حسن انتخاب موقعیت‌ها توسط فیلمبردار، حسن انتخاب عکس‌ها توسط مونتور و صداقت در این انتخاب‌ها و گفتاری در خور، یک آتش را تبدیل به بی نقص‌ترین فیلم ایرانی در آن شرایط کرد، فیلمی که فیلم بود.»
ابراهیم گلستان در اردیبهشت ۱۳۴۰ پس از نمایش فیلم در کانون  فیلم تهران گفت:«اکنون فیلم «آتش» از من جداست و من و دوستانم که آن را ساختیم دیگر به آن نمی‌اندیشیم. خوب یا بد تمام شده‌است، ما آن را برای تجربه ساختیم. شاهرخ گلستان تا این زمان فیلمی را فیلم‌برداری نکرده بود و فروغ فرخزاد تاکنون فیلمی را مونتاژ نکرده‌ بود. ما می‌دانستیم که تصاویر ما گویای واقعه‌ای گیراست و می‌خواستیم روی این مشخصه یا مزیت تکیه نکرده باشیم. بسیار چاه‌های نفت آتش گرفته بود و از بسیاری آتش‌ها فیلم ساخته بودند و ما می‌خواستیم حالتی و فضایی دیگر بسازیم، برای همین مدت‌ها معطل شدیم تا آن را ساختیم. اکنون تماشای قوس‌وقزحی که بر آدریاتیک کمانه کشیده، از هر جایزه و پاداشی خوش‌تر است.
عبدالرحمان بن سمره

ابوسعید عبدالرحمن بن سمره بن حبیب بن عبدشمس قرشی، از صحابه پیامبر اسلام و از کارگزاران و فاتحان در فتوحات خلفاء پس از محمد بود. از وی در فتح کابل، کرمان، سیستان، و نقاطی از خراسان یاد شده‌است. بیشتر این فتح‌ها در عهد عثمان صورت گرفته‌است. او در مساله صلح میان حسن و معاویه نیز نقش سیاسی ایفا می‌کرد و واسطه بین حسن بن علی و معاویه بود.
سرگذشت

ابوسعید عبدالرحمن بن سمره بن حبیب بن عبدشمس قرشی، یکی از اصحاب پیامبر اسلام و یکی از کارگزارن و والیان بوده‌است. وی در روز فتح مکه، اسلام را پذیرفت و در جنگ موته همراه با مسلمانان شرکت کرد. وی ابتدا نامش عبدالکعبه بود اما پس از پذیرش اسلام، محمد نامش را به عبدالرحمان تغییر داد. او در فتوحات خلفا شرکت داشت و توانست سیستان،‌ کابل و سند را فتح کند. او مچنین به خراسان لشکرکشی کرد و در آنجا نیز فتوحاتی را نصیب مسلمانان کرد. از او به عنوان سفیر و واسطه بین حسن بن علی و معاویة بن ابی‌سفیان یاد شد‌است. این میانجگری پس از صلح میان حسن و معاویه به سال ۴۱ ه.ق به پایان رسید. او بعدها به بصره رفت و به فرماندهی آن منطقه رسید. او پس از فتح سیستان،‌ مدتی نیز به حکومت سیستان دست یافت و پس از آن مجدد به بصره بازگشت. گزارش شده‌است که در زمان حکومت عثمان، عبدالرحمان توانست کرمان را فتح کند. در این خصوص گزارش شده‌است که با مبلغ دو میلیون درهم و دو هزار غلام و کنیز، با حاکم و شاه منطقه صلح کرد و به این ترتیب توانست بر منطقه مسلط شود. در سیره رفتاری او گزارش شده‌است که از هر وسیله‌ای برای کسب اموال و مالیات از مردم استفاده می‌کرد. گزارش شده‌است او در دوران حکمرانی اش بر سیستان،‌ قوانینی را وضع کرده بود که بر اساس آن، هر کس راسو یا سوسماری را بکشد،‌ جریمه پرداخت نماید و از این طریق پول گزافی را به دست آورد. وی سرانجام عبدالرحمان به سال ۵۰ ه.ق در شهر بصره درگذشت.
نقل روایات

از او روایاتی نقل شده‌است. اعتبار او نزد اهل سنت شایان توجه است و در دو کتاب معتبر اهل سنت، صحیح بخاری و صحیح مسلم، جمعا ۱۴ روایت از او گزارش شده‌است. از جمله افرادی که از او روایت نقل کرده‌اند می‌توان به ابوعیسی عبدالرحمان بن یسار انصاری کوفی اشاره کرد. از او به عنوان نخسین حلقه حدیثی مسلمانان در ایران یاد می‌شود. بنابر این باور، در پی فتح نقاطی در خراسان توسط عبدالرحمان بن سمره، مسلمانان به منطقه وارد شدند و صحابه‌ فرصت نشر احادیث یافتند.
شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: شرکت سهامی عام
نماد سهام شرکت: NYSE: SAIC S&P 400
بنا نهاده: ۱۹۶۹؛ ۵۶ سال پیش (۱۹۶۹-خطا: زمان نامعتبر}}) (تاریخ اصلی) ۲۰۱۳؛ ۱۲ سال پیش (۲۰۱۳-خطا: زمان نامعتبر}}) (به صورت شرکت اسپین-آف لایدوس)
دفتر مرکزی: رستون، شهرستان فرفکس، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیت: سراسر جهان
خدمات: مهندسی و فناوری اطلاعات
درآمد: ۴/۷ میلیارد دلار آمریکا (سالانه)
مجموع دارایی: ۴/۶ میلیارد دلار آمریکا
تعداد کارکنان: ۲۳,۱۲۷ (۲۰۱۸)
وبگاه: www.saic.com
منابع / پانوشت‌ها : منابع / پانوشت‌ها 
شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی یک شرکت مهندسی و فناوری اطلاعات در ایالات متحده آمریکا است که کار آن ارائه خدمات به حکومت فدرال ایالات متحده آمریکا و پشتیبانی در زمینه فناوری اطلاعات، خدمات می‌دهد.
تاریخچه

شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی را جان رابرت بیستر در سال ۱۹۶۹ (میلادی) بنیان‌گذاری کرد. سپس در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۴ با حفظ نام، به یک شرکت با ارزش ۴ میلیارد دلار آمریکا اسپین-آف شد. درحالیکه شرکت مادر آن، نام خود را به لایدوس تغییر داد. به دنبال این جدایی، آنتونی جی. موراکو به جایگاه مدیر عامل اجرایی شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی و جان پی. جامپر به جایگاه مدیر عامل اجرایی لایدوس رسید. انگیزه بنیادی برای اسپین-آف، تضاد منافع در آیین‌نامه مالکیت فدرال بود که به دلیل داشتن قراردادهای جاری، از حضور آن شرکت در مزایده‌ها برای قراردادهای تازه، جلوگیری می‌کرد.
در ۴ مه ۲۰۱۵ شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، شرکت سیتور هلدینگز را به ارزش ۷۹۰ میلیون دلار خرید تا با استفاده از قراردادهای طبقه‌بندی‌شده، کارکنان دارنده تاییدیه امنیتی، و زیرساخت‌های امنیتی گسترده، حضور خود در صنعت اطلاعات را بیشتر کند. پیش از آن، شرکت مبادله کننده سهام اختصاصی لئونارد گرین و شرکا، صاحب سیتور هلدینگز بود.
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۸ شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، اعلام کرد شرکت انگلیتی را خریده است. انگلیتی، رقیب شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، در بخش پیمان‌کار عمومی خدمات به حکومت فدرال بود که با ادغام در شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، ارزش قراردادهای آن به ۲/۵ میلیارد دلار در ژانویه ۲۰۱۹ رسید.
عملیات

شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، مدل عملیاتی ماتریسی دارد که در آن، بخش‌های خدماتی گوناگون، برای پیشبرد یک قرارداد مشخص، با یکدیگر همکاری می‌کنند.
کارکنان

دبورا لی جیمز، رئیس بخش فناوری و مهندسی شرکت بین‌المللی کاربردهای علمی، پس از گماشته شدن از سوی باراک اوباما به جایگاه دبیر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۳ سوگند یاد کرد.
الکسی یگوروویچ یگوروف

| الکسی یگوروویچ یگوروف | الکسی یگوروویچ یگوروف |
| --- | --- |
Алексей Егорович Егоров: Алексей Егорович Егоров
زادهٔ: ۱۷۷۶
درگذشت: ۱۰ سپتامبر ۱۸۵۱ (۷۵ سال) سن پترزبورگ
ملیت: روسیه
تحصیلات: آکادمی امپریال هنر (۱۸۰۷)
محل تحصیل: آکادمی سلطنتی هنر (۱۷۹۷)
شناخته‌شده برای: نقاشی
الکسی یگوروویچ یگوروف (انگلیسی: Alexei Yegorovich Yegorov; 1776 – ۱۰ سپتامبر ۱۸۵۱) نقاش، طراح و استاد نقاشی اهل روسیه بود. اعتقاد بر این بود که او از تبار قالمیق‌ها بود
وی در سال ۱۷۸۲ در آکادمی امپریال هنر ثبت نام کرد و در آنجا با ایوان آکیموف و گریگوری اوگریوموف تحصیل کرد و در سال ۱۷۹۷ فارغ‌التحصیل شد و به عضویت فرهنگستان درآمد. سپس به رم رفت و تحت تأثیر وینچنزو کاموچینی قرار گرفت و نقاشی را در آنجا ادامه داد. در سال ۱۸۰۷ به سن پترزبورگ بازگشت و به تدریس نقاشی در آکادمی ادامه داد.
بخشی از آثار

پرتره‌ای از خودش در نوجوانی
Susannah, 1813
ربورن هلن توسط پاریس (اسطوره‌شناسی), ۱۸۳۱
مریم مجدلیه, ۱۸۱۸
Avdotya Golitsyna [ru] as a وستا (اسطوره)
مو یان

| 莫言 مو یان | 莫言 مو یان |
| --- | --- |
مو یان، ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۸، هامبورگ: مو یان، ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۸، هامبورگ
نام اصلی: گوان موئه
زاده: ۱۷ فوریهٔ ۱۹۵۵ ‏(۶۹ سال) گائومی، شاندونگ
پیشه: نویسنده، معلم
ملیت:  چینی
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۱ تا کنون
کتاب‌ها: ذرت سرخ جمهوری شراب زندگی و مرگ مرا خسته کرده‌اند
همسر(ها): Du Qinlan
فرزند(ان): Guan Xiaoxiao
 جوایز  جایزه ادبی نوبل (۲۰۱۲)  :  جوایز  جایزه ادبی نوبل (۲۰۱۲)  
گوان موئه (به چینی ساده‌شده 管谟业؛ به چینی سنتی 管謨業؛ به پین‌یین Guǎn Móyè)، با نام مستعار مو یان (به چینی: 莫言)، نویسندهٔ معاصر چینی است که در سال ۲۰۱۲ به خاطر «رئالیسم خیره‌کننده‌ای که قصه‌های مردمی و تاریخ را با زمان حال پیوند می‌دهد» برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات شد. مو یان، نام مستعار اوست که معنی «حرف نزن» می‌دهد. نام حقیقی او گوان موئه است. در خارج از مرزهای چین بیشتر به عنوان نویسندهٔ رمانی شهرت دارد که فیلم «ذرت سرخ» از روی آن ساخته شد. آثار مو یان به بیش از ده زبان، از جمله انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و نروژی ترجمه شده‌اند.
زندگی‌نامه

مو یان در سال ۱۹۵۵ در شمال‌شرق شهرستان گائومی واقع در استان شاندونگ چین در یک خانواده کشاورز به دنیا آمد. او در زمان انقلاب فرهنگی چین مدرسه را ترک کرد و در یک کارخانه تولید محصولات نفتی مشغول به کار شد. پس از انقلاب فرهنگی به ارتش آزادی‌بخش خلق پیوست و نوشتن را در سال ۱۹۸۱ و در حالی‌که هنوز سرباز بود آغاز کرد. سه سال بعد به عنوان مدرس در گروه ادبیات آکادمی فرهنگِ ارتش آزادی‌بخش مشغول به کار شد. وی در سال ۱۹۹۱ موفق به اخذ درجه کارشناسی‌ارشد از دانشگاه نرمال پکن شد.
سبک نویسندگی

مو یان در نوشته‌هایش از تجارب جوانی‌اش و زندگی در زادگاهش الهام می‌گیرد؛ تجاربی از فقر، گرسنگی و سختگیری‌های یک پدر خشن. پیتر انگلاند، رئیس آکادمی نوبل دربارهٔ مو یان می‌گوید، آثار او از پیشینه روستایی اش و افسانه‌های محلی که در کودکی برایش روایت شده می‌آیند. او دربارهٔ کشاورزی می‌نویسد، دربارهٔ زندگی در مناطق روستایی، دربارهٔ مردمی که برای زنده ماندن تلاش می‌کنند، برای حفظ شان خود تلاش می‌کنند و گاهی هم برنده می‌شوند، البته بیشتر مواقع بازنده‌اند.
آثار > رمان

باران در شبی بهاری
ذرت سرخ (۱۹۸۷، ترجمه انگلیسی ۱۹۹۳)
ترانه‌های گیاه سیر (۱۹۸۸، ترجمه انگلیسی ۱۹۹۵)
جمهوری شراب (۱۹۹۲، ترجمه انگلیسی ۲۰۰۰)
پستان‌های بزرگ و باسن‌های گنده (۱۹۹۶، ترجمه انگلیسی ۲۰۰۵)
مرگ صندل (۲۰۰۴)
مرگ و زندگی در انتظار من (۲۰۰۶، ترجمه انگلیسی ۲۰۰۸)
قورباغه (۲۰۰۹)
تغییر (۲۰۱۰)
گوساله و دوندهٔ دوی استقامت (۲۰۱۲)
آثار > داستان کوتاه

انفجار و چند داستان دیگر
شیفو: برای خنده‌ای هر کاری خواهی کرد (۱۹۹۹، نسخه انگلیسی ۲۰۰۲)
جوایز و افتخارات

۱۹۹۸ نامزد جایزه بین‌المللی نیوستاد برای ادبیات
۲۰۰۵ جایزه کریاما
۲۰۰۶ جایزه فرهنگ آسیایی فوکوکا
۲۰۰۷ نامزد جایزه ادبی آسیا
۲۰۰۹ برنده جایزه نیومن برای ادبیات چینی
۲۰۱۰ عضو افتخاری انجمن زبان مدرن
۲۰۱۱ برنده جایزه ادبی مائودان
۲۰۱۲ جایزه نوبل ادبی
جوایز و افتخارات > جایزه نوبل ادبیات

در یازدهم اکتبر ۲۰۱۲ آکادمی سوئد اعلام کرد که جایزه نوبل ادبیات به خاطر واقع‌گرایی وهم‌آلود آمیخته با داستان‌های عامیانه و تاریخی در آثار مویان به این نویسنده چینی تعلق می‌گیرد. او که در زمان اعلام این خبر ۵۷ ساله بود یکصد و نهمین برنده جایزه ادبی نوبل و نخستین چینی مقیم کشور چین بود که موفق به گرفتن این جایزه معتبر ادبی شد. پیش تر از این گائو شینگجیان چینی‌تبار در سال ۲۰۰۰ برنده جایزه نوبل ادبی شده بود، ولی ملیتی فرانسوی داشت.
پیتر انگلاند رئیس آکادمی سوئد گفت مو یان در زمان اعلام خبر در خانه با پدرش بوده و از شنیدن خبر خوشحال و وحشت زده شده‌است. انگلاند هم‌چنین اضافه کرد مو یان در نوشتن صاحب سبک است به گونه‌ای که با خواندن نیمی از یک صفحه از آثار مو یان می‌توان پی برد که نوشته از آنِ اوست.
این خبر را چینی‌ها با غرور ملی بسیار بر روی شبکه اینترنت منعکس کردند، رسانه‌های دولتی چین نیز به‌طور گسترده به انعکاس این خبر پرداختند. این در حالی است که در سال ۲۰۱۰ هنگامی که جایزه صلح نوبل به لیو شیائوبو نویسنده، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی چینی تعلق گرفت، رسانه‌های دولتی واکنشی نشان ندادند.
اقتباس از آثار

از آثار مو یان برای فیلم سینمایی چندین اقتباس صورت گرفته‌است:
۱۹۸۷ ذرت سرخ به کارگردانی ژانگ ییمو
۲۰۰۰ اوقات شادمانی به کارگردانی ژانگ ییمو
۲۰۰۳ نوآن به کارگردانی هو جیانکی
ترجمه به فارسی

هیچ‌یک از آثار مو یان تا زمان دریافت جایزه نوبل، به فارسی ترجمه نشده‌بود. او حتی بیشتر از ژان ماری گوستاو لوکلزیو، نویسنده برنده نوبل از فرانسه در ایران مهجور بود.
ذرت سرخ
طاقت زندگی ومرگ نیست
دست از این مسخره بازی بردار
انتقادات

نویسنده چینی ما جیان از عدم همبستگی و تعهد مو یان در قبال دیگر نویسندگان و روشنفکران چینی که علی‌رغم آزادی بیان تصریح شده در قانون اساسی چین بازداشت و مجازات شده‌اند، اظهار تاسف کرده‌است. هم‌چنین آی ویوی هنرمند دگراندیش چینی گفته که او با جایزه دادن به یک نویسنده دولتی مخالف است.
در پی این انتقادات آکادمی نوبل سوئد واکنش نشان داد. منشی آکادمی سوئد، «پتر انگلوند» در ایمیلی به همان روزنامه نوشت، «هیچ وقت دیده نشده که مو یان سانسور در چین را تحسین کرده باشد. خود او گرفتار سانسور است. یان نویسنده‌ای است که تصمیم گرفته در خود چین تأثیرگذار باشد. بر این اساس طبیعی است. دامنه تأثیرگذاری او محدود باشد… کنزابورو اوئه نویسندهٔ ژاپنی و برنده جایزه ادبیات نوبل سال ۱۹۹۴ ما را متوجه مو یان کرده‌است و از این انتخاب آکادمی به هیچ وجه خشمگین نیست. از این بابت می‌توانید مطمئن باشید.»
مو یان در استکهلم، ۲۰۱۲
فلک‌الدین

فلک‌الدین) همراه (قلعه نو فلک‌الدین) یکی از محله های شهر بروجرد در استان لرستان است که به شهرک بهارستان نیز معروف هستند. این محله در جنوب شهر بروجرد واقع شده است.
فلک الدین دارای چهار خیابان اصلی و یک میدان میباشد قلعه نو نیز دارای یک خیابان اصلی میباشد
این شهرک بعد از شهرک شهید کشوری بروجرد(ونستان) دومین محله اغماری به شهر بروجرد میباشد که با ساخت بیمارستان امام رضا به شهر بروجرد متصل خواهد شد.
جمعیت

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت قلعه نو و  فلک‌الدین (شهرک بهارستان) در سال ۱۳۸۵ برابر با 1200 نفر بوده‌است که از این میان ۱۲۴۸ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. ۷۹٪ ساکنان این روستا باسوادند. فلک‌الدین 540 خانوار دارد.
اپوکسی

پولی پوکساید یا اپوکسی یک نوع پلیمر گرماسخت (ترموست) است که از ترکیب و فعل و انفعالات دو جزء اصلی اپوکساید رزین و سخت‌کننده‌ها که به هاردنر معروف هستند تشکیل می‌گردد. رزین اپوکسی از تکپارها که مولکول‌های واحدی هستند و از به هم پیوستن آن‌ها بسپارها یا همان پلیمرها که مولکول‌های بزرگ را تشکیل می‌دهند، با زنجیر کوتاه که در انتهایشان یک گروه اپوکساید قرار دارد تشکیل می‌شود.
انواع

سخت‌کننده‌ها را به دو گروه کلی پلی‌آمید و پلی‌آمین می‌توان تقسیم نمود که هر کدام بر اساس مورد مصرف و کاربری مورد انتظار از اپوکسی به‌دست آمده مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
سخت‌کننده‌های آمینی را معمولاً برای اپوکسی‌های بدون حلال با کاربری چسب و کفپوش یا برای کاربری‌هایی که ضخامت بالایی از مواد مد نظر است مورد استفاده قرار می‌دهند. اما پلی‌آمیدها را نمی‌توان در ضخامت‌های بالا مورد استفاده قرار داد.
به عبارت کلی‌تر می‌توان گفت اپوکسی‌های پلی‌آمینی به‌عنوان چسب و کفپوش یا در صنایع قالب‌سازی و تزئینی و اپوکسی‌های پلی‌آمیدی به‌عنوان رنگ‌های صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
پوشش‌های اپوکسی به دلیل ویژگی‌های خاصشان در صنایع مختلف به عنوان رنگ‌های صنعتی ضد خورندگی، کف‌پوش‌ها، چسب، کامپوزیت‌ها و … مورد استفاده قرار می‌گیرند.
تاریخچه

در سال ۱۹۳۴ پل شلاک آلمانی نخستین پژوهشگری بود که موفق به سنتز رزین اپوکسی شد و اختراع را به نام خود ثبت نمود. کاشف بیسفنول آ پیر کاستان از سوئیس بود که در سال ۱۹۳۸ میلادی این اختراع را ثبت نمود. این اختراع را کمپانی سیبا Ciba ثبت کرد که تبدیل به یکی از سه تولیدکننده بزرگ اپوکسی در دنیا شد. این شرکت در دههٔ ۱۹۹۰ میلادی دستخوش مشکلات داخلی گشت و به کمپانی هانتسمن Huntsman آمریکا واگذار شد. اما رزین اپوکسی به شکل امروزی در سال ۱۹۴۶ میلادی از ترکیب اپی‌کلروهیدرین و بیسفنول آ توسط سیلوان اوون گرینلی (Sylvan Greenlee) از کمپانی دوو-رینولدز (Devoe-Reynolds) سنتز و ثبت اختراع شد. این کمپانی بعدها توسط کمپانی مواد شیمیایی شِل (Shell) خریداری شد و بعد از چند بار دست به دست شدن؛ هم‌اکنون بخشی از شرکت هگزیون (Hexion Inc) آمریکا است.
کاربردها > پوشش‌های مخازن

ساختار شیمیایی خاص رزین‌های اپوکسی اجازه می‌دهد تا از آن به صورت دو جزء مایع جهت ساخت رنگ نهایی استفاده کرد. در نوع خاصی از اپوکسی‌های بدون حلّال که برای مخازن آب شرب استفاده می‌شود، اپوکسی‌هایی با وزن مولکولی پایین مورد استفاده قرار می‌گیرند که به‌طور طبیعی مایع بوده و نیازی به حلال‌های مضر و فرار ندارند. این ویژگی باعث می‌شود که علاوه بر حفظ خواص منحصر به فرد رنگ اپوکسی، حلال‌های مضر آلی از آن منتشر نشود و به همین سبب آب شرب داخل مخازن آلوده نمی‌شود.
کاربردها > انواع کفپوش‌ها > کفپوش‌های اپوکسی

کفپوش اپوکسی نوعی کفپوش پلیمری است که از رزین اپوکسی و مایع هاردنر (سخت‌کننده) ساخته می‌شود. این کفپوش، سطحی بسیار براق داشته و استفاده‌های گوناگونی در صنایع دارد. این مدل کفپوش به دلیل مقاومت شیمیایی و فیزیکی بسیار بالایی که دارد، مناسب محیط‌های صنعتی است.
کفپوش ضد اسید: این پوشش به دلیل دارا بودن خواص مکانیکی و شیمیایی بسیار خوب جهت کلیه سطوحی که در معرض مواد شیمیایی، گازوئیل، بنزین، روغن و فاضلاب‌های صنعتی و… قرار دارند مورد استفاده قرار می‌گیرد.
کفپوش دکوراتیو: این محصول، کفپوشی تزئینی است که دیگر تنها یک رنگ ندارد و ممکن است با پاشش ذرات متالیک یا ذره‌های دیگر، جا دادن طرح‌های مختلف در آن یا پاشش رنگ‌های گوناگون، طرح‌های زیبا و چشم‌نواز را با آن ایجاد کرد. کفپوش‌های سه‌بعدی نیز نوعی کفپوش دکوراتیو هستند.
کفپوش آنتی‌استاتیک (کانداکتیو): این روکش بر پایهٔ رزین اپوکسی و سخت‌کننده ویژه به همراه افزودنی‌های خاص فرموله می‌شود و قابلیت انتقال جریان الکتریسیتهٔ ساکن را به واسطهٔ شبکه مسی که در حین اجرای کفپوش در آن کارگذاشته می‌شود، دارا است و به همین دلیل به روکش ضد جرقه نیز معروف است. البته تفاوت بسیار کوچکی بین کانداکتیو و آنتی‌استاتیک وجود دارد.
کفپوش ورزشی
کفپوش معمولی با مقاومت مکانیکی و شیمیایی متوسط
گروت‌ها
ماستیک
کاشی‌کاری ضد اسید
فایبر ضد اسید
پلیمر
آنتی‌باکتریال: روکش‌های اپوکسی مزایای زیادی دارند که نسبت به سایر پوشش‌های کف ارجح هستند. بتن سطح به علت خاصیت قلیایی ذاتی خود به واسطهٔ وجود ناخالصی‌های فلزی به راحتی مورد آسیب مواد شیمیایی قرار می‌گیرد.
آنتی‌داست: این محصول بر پایهٔ رزین اپوکسی بیسفنول A و هاردنر پلی‌آمین طراحی گردیده‌است. گران‌روی مناسب این محصول سبب ایجاد خاصیت Self-Leveling می‌شود و پس از اجرا دارای سطح شفاف است.
فلکسیبل: کفپوش اپوکسی S.CF.04 و هاردنر اپوکسی HR-03 بر پایهٔ رزین اپوکسی اولیگوآکریلات پلیمر oligo acrilat polymer base) (و هاردنر پلی‌آمید و آمین (polymido amine hardener) تولید و ارائه می‌گردد.
کاربردها > انواع کفپوش‌ها > کفپوش‌های پلی‌اورتان

کفپوش پلی‌اورتان خود نوعی از کفپوش‌های اپوکسی است که انعطاف بیشتری داشته و در نتیجه شکنندگی کمتری دارد. به همین دلیل از این کفپوش در محیط‌های سرد مانند سردخانه‌های صنعتی و ورزشگاه‌ها، بیشتر استفاده می‌شود.
کفپوش ورزشی
کفپوش تارتان
کفپوش صنعتی
کفپوش معمولی
کفپوش سردخانه
کفپوش فضای روباز
کاربردها > انواع کفپوش‌ها > کفپوش‌های پلی یوریا

پلی یوریا (Polyurea) پلیمری ترموست است که محصول واکنش یک جزء ایزوسیانات و یک جزء ترکیب رزین‌های آمینی است. ایزوسیانات می‌تواند آروماتیک یا آلیفاتیک، مونومر، پلیمر، شبه پری‌پلیمر یا یک پری‌پلیمر باشد.
رنگ های اپوکسی

یکی از مهم‌ترین صنایعی که اپوکسی به صورت گسترده در آن استفاده می‌شود، صنعت رنگ است. در حال حاضر می‌توان انواع مختلفی از رنگ های اپوکسی را در بازار مشاهده کرد. رنگ های اپوکسی از دو ماده هاردنر و اپوکسی تشکیل می‌شوند که مقاومت بسیار بالایی در مقابل آب، ضربه و مواد شیمیایی دارد. همین ویژگی باعث شده تا رنگ های اپوکسی کاربرد فراوانی در بازار دارند.
بازار مصرف جهانی

بازار جهانی رزین اپوکسی در سال ۲۰۱۶ تقریباً ۸ میلیارد دلار ارزش داشت. بازار رزین اپوکسی تحت سلطهٔ منطقهٔ آسیا و اقیانوسیه است که ۵۵٫۲٪ از کل سهم بازار را شامل می‌شود. چین بزرگ‌ترین تولیدکننده و مصرف‌کننده در سطح جهان است و تقریباً ۳۵ درصد از تولید رزین جهانی را مصرف می‌کند. بازار جهانی تقریباً از ۵۰ تا ۱۰۰ تولیدکنندهٔ رزین و سخت‌کنندهٔ اپوکسی پایه یا کالا تشکیل شده‌است. در اروپا، حدود ۳۲۳,۰۰۰ تن رزین اپوکسی در سال ۲۰۱۷ تولید شد که حدود ۱,۰۵۵ میلیون یورو فروش داشته‌است. آلمان بزرگ‌ترین بازار رزین‌های اپوکسی در اروپا است و پس از آن ایتالیا، فرانسه، انگلستان، اسپانیا، هلند و اتریش قرار دارند.
مزایای روکش صنعتی اپوکسی

افزایش مقاومت بتن در برابر فرسایش، تخریب و اکثر مواد شیمیایی
روکش اپوکسی مطلقاً جذب آب ندارد و از نفوذ آب، روغن و سایر مایعات به جسم بتن جلوگیری می‌کند.
روکش اپوکسی، سبک و کم حجم بوده و از ایجاد هرگونه گرد و غبار جلوگیری می‌نماید.
روکش اپوکسی به صورت یکپارچه و در رنگ‌های متنوع اجرا می‌گردد.
روکش اپوکسی با ضخامت ۴ میلی‌متر، افزایش مقاومت فشاری بتن را تا ۱۱۰۰ kg/cm2 را دربردارد.
سهولت در شستشو، حداقل ۲۰ سال عمر مفید و سرعت در ترمیم آن، از سایر امتیازات این پوشش است.