stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لئونارد یوجین دیکسون
جبردان

دیکسون در ۱۹۰۱ میلادی نخستین کتاب خود تحت عنوان گروه‌های خطی با شرح مفصل نظریه میدان گالوا، که نسخه بازنگری شده و توسعه یافته تز دکترای وی بود، را منتشر کرد. تئوبنر در شهر لیپزیک آن را چاپ کرد، چون در آن زمان تئوبنر تنها ناشر علمی برجسته آمریکایی بود. دیکسون پیش از این کتاب خود ۴۳ مقاله پژوهشی را طی پنج سال گذشته نشر کرده بود؛ تمامی این مقالات به‌جز هفت مقاله در مورد گروه‌های خطی متناهی بود. پارشال در ۱۹۹۱ میلادی این کتاب دیکسون را به‌گونهٔ ذیل توصیف کرد:
ضمیمه‌ای در کتاب وی فهرستی از گروه‌های غیرآبلی که در آن زمان گفته می‌شد مرتبه‌ای کم‌تر از ۱ میلیارد دارد را ارائه کرده‌است. وی ۵۳ از ۵۶ گروه که مرتبهٔ کوچکتر از ۱ میلیون داشتند را فهرست کرد. سه گروه باقی‌مانده در سال‌های ۱۹۶۰، ۱۹۶۵ و ۱۹۶۷ میلادی کشف شدند.
دیکسون روی میدان‌های متنهای کار کرد و نظریه جبر شرکت‌پذیر که توسط جوزف ودربورن و کارتان شروع شده بود را گسترش داد.
او مطالعه متغیرهای مدولار یک گروه را آغاز کرد.
ودربورن در ۱۹۰۵ میلادی زمانی که بورسیه تحصیلی کارنگی در دانشگاه شیکاگو بود، مقاله‌ای به نشر رسانده و ادعا نمود که سه اثبات برای این نظریه که تمامی جبرهای تقسیمی متناهی دارای خاصیت جابه‌جایی هستند، ارایه نموده‌است. اکنون این نظریه به‌نام نظریه ودربورن شناخته می‌شود. در تمامی این اثبات‌ها به‌طور زیرکانه از تأثیرات متقابل میان گروه جمعی یک جبر تقسیمی متناهی A و گروه ضربی  A^{*}=A-{0} استفاده شده‌است. کارن پارشال اظهار داشت که اثبات اولی از این سه اثبات یک شکاف داشت که در آن زمان هیچ‌کس متوجه آن نشد. دیکسون نیز آن را اثبات کرد، اما چون باور برین بود که اثبات اولی ودربورن صحیح است، دیکسون نیز برتری اثبات ودربورن را تصدیق نمود. اما دیکسون همچنین اظهار داشت که ودربوردن تنها پس از این‌که اثبات دیکسون را دید، توانست اثبات دومی و سومی خود را بسازد. وی نتیجه‌گیری نمود که امتیاز اثبات اولی باید به دیکسون داده شود.
جست‌جوی دیکسون برای پیدا کردن مثال نقض ودربورن باعث شد وی به تحقیق روی جبر غیر شرکت‌پذیر بپردازد، وی توانست طی یک سلسله مقالات تمامی جبرهای تقسیمی سه و چهار بعدی (غیر شرکت‌پذیر) ممکن روی یک میدان را پیدا کند.
گورستان گوتیه

گورستان گوتیه (به زبان فرانسوی: cimetière guillotiere) در شهر لیون فرانسه واقع شده است. قبرستان گوتیه یکی از گورستان‌های مهم فرانسه است. گورستان جدید گوتیه در دو بخش از قبرستان قدیم و جدید ساخته شده است. که یک خیابان این دو بخش را از همدیگر جدا کرده است. البته هر دوبخش در نیمه‌ی اول قرن نوزدهم با فاصله‌ی دو دهه ساخته‌ شده اند.
مکان قرارگیری

گورستان جدید گوتیه در منطقه 7 و 8، درست در جنوب پارک سرجنت بلادان شهر لیون قرار گرفته است. این قبرستان یکی از معدود گورستان های فرانسه محسوب می شود که داخل شهر احداث شده است. البته این قبرستان در مجاورت قبرستان لویاسه قرار گرفته که محل مقبره استاد فیلیپ دی لیون یکی از عارفان مشهور شهر لیون در حوزه الهیات عرفان مسیحی است.
ویژگی خاص

گورستان گوتیه در شهر لیون سمبلی از گوناگونی انسان‌ها و در عین حال برابری میان آدمیان است. در اینجا کاتولیک، پروتستان، ارتودوکس، فراماسونر، یهودی، مسلمان، بودایی و معتقدان به سایر ادیان و اندیشه‌ها در کنار یکدیگر دفن شده‌اند. در گورستان گوتیه برای کسانی هم که بر اساس آیین یا وصیتشان باید سوزانده شوند، محلی برای سوزاندن اجساد وجود دارد.
فهرست افراد مشهور گورستان

علاوه بر اینکه از اقلیت های دینی و مذهبی مختلف و گوناگونی که در این گورستان دفن شده اند، چندین نفر از افراد برجسته در این گورستان به خاک سپرده شده اند، از جمله:
نقاش لوئیس هکتور آلماند، درگذشت 13 سپتامبر 1886
خلبان الیزابت بوسلی ، در 25 نوامبر 2005 درگذشت
ژول برونارد سیاستمدار، در 25 ژوئیه 1910 درگذشت
ویکتور گریگنارد ، پروفسور و برنده جایزه نوبل شیمی ، در 13 دسامبر 1935 درگذشت
فردیناند مونویر ، چشم پزشک فرانسوی ، در 11 ژوئیه 1912 درگذشت
ژان ورشنایدر مجسمه ساز ، در سال 1943 درگذشت
اوژن وینتراس «پیامبر خودخوانده» در 7 دسامبر 1875 درگذشت
بنای یادبود کشته شدگان جنگ فرانسه و پروس
مقبره خانوادگی برادران لومیر
گورستان گوتیه سمبل تساهل و رواداری

در سایت خبری تحلیلی ردنا یادداشتی از محمد پناه زاده به معرفی کامل این گورستان به عنوان سمبل و نمادی از رواداری، تساهل دینی و برابری پرداخته شده است. چراکه بافت گورستان گوتیه خود می‌تواند نماد رواداری و تساهل و تحمل دیگری باشد. در این آرامگاه از هر قوم و کیشی، آدم خوابیده است. به طوری که قبر و مزار یک یهودی، فراماسون، مسلمان، کاتولیک، پروتستان، ارتدوکس و حتی بودایی و اقوام آسیای جنوب شرقی در کنار یکدیگر قرار دارند.[
اندیشه تساهل و تسامح در تمام ادیان تاریخ و تبار خاصی دارد. در برخی ناشی از جنگ و درگیری مذهبی پدید آمده است. برخی دیگر قبل از تنش‌های دینی، اندیشه مترقی در بیان تفکرات رواداری و تحمل غیر را همواره در آئین و مسلک مذهبی خویش بیان داشته‌اند. اما تاریخ آن هر چه بوده، تمام‌شده است. اکنون این گورستان نشانه‌ای برای این امر در جهان عینی و واقعی است. ایدئولوژی و اندیشه‌ای که خود را برتر و دیگری را مغلوب بپندارد، راهی برای نجات و فلاح باقی نمی‌گذارد. جامعه در تضاد و تضارب آراء به بلوغ می‌رسد. گورستان گوتیه سمبلی و نمادی برای تفکر است. برای عبور از خودخواهی و خود حق پنداری.[
منابع:

↑  "Guillotière Cemetery". Wikipedia (به انگلیسی). 2021-02-09.
↑  «Auguste Gauthier Maître Philippe de Lyon Auguste Gauthier» (به فرانسوی). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۰۱.
↑  «LYON (69) : ancien et nouveau cimetière de la Guillotière - Cimetières de France et d'ailleurs». www.landrucimetieres.fr. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۰۱.
↑  "Élisabeth Boselli". Wikipedia (به انگلیسی). 2021-12-03.
↑  «محمد پناه زاده». جویشگر علمی فارسی (علم نت). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۰۱.
سنگ قبر زنی که به سگ خود علاقه بسیاری داشته است
محل جسدسوزی برای پیروان ادیان بودایی و هندو
قبر یک فرد فراماسونر با نماد و نشانه های خاص خودشان در گورستان گوتیه
امپاسیپاتسی، ماناکارا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ماداگاسکار
| Ampasipotsy | Ampasipotsy |
| --- | --- |
AmpasipotsyLocation in Madagascar: AmpasipotsyLocation in Madagascar
مختصات: ۲۱°۵۷′ جنوبی ۴۷°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۹۵۰°جنوبی ۴۷٫۷۳۳°شرقی﻿ / -21.950; 47.733: مختصات: ۲۱°۵۷′ جنوبی ۴۷°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۲۱٫۹۵۰°جنوبی ۴۷٫۷۳۳°شرقی﻿ / -21.950; 47.733
فهرست منطقه‌های ماداگاسکار: واتوواوی-فیتووینانی
District: Manakara
ارتفاع: ۱۷۶ متر (۵۷۷ فوت)
جمعیت (2001): جمعیت (2001)
 • کل: ۶٬۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۳ (EAT)
امپاسیپاتسی، ماناکارا (به لاتین: Ampasipotsy, Manakara) یک سکونتگاه مسکونی در ماداگاسکار است که در واتوواوی-فیتووینانی واقع شده‌است.
خصوصیات

امپاسیپاتسی ۶٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
الاخدر

Village در 23x15px|border |alt=|link= عمان
| Al Akhdar | Al Akhdar |
| --- | --- |
Village: Village
Al AkhdarLocation in Oman: Al AkhdarLocation in Oman
مختصات: ۲۳°۱۳′ شمالی ۵۶°۲۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۲۱۷°شمالی ۵۶٫۴۶۷°شرقی﻿ / 23.217; 56.467: مختصات: ۲۳°۱۳′ شمالی ۵۶°۲۸′ شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۲۱۷°شمالی ۵۶٫۴۶۷°شرقی﻿ / 23.217; 56.467
فهرست استان‌های عمان: استان ظاهره
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (Oman Standard Time)
ال اخدر یک منطقهٔ مسکونی در عمان است که در استان ظاهره واقع شده‌است.
آدما

Village در 23x15px|border |alt=|link= استونی
| Aadma | Aadma |
| --- | --- |
Village: Village
شهرستان‌های استونی: شهرستان هیو
Parish: دهستان کاینا
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
آدما (به لاتین: Aadma) یک روستا در استونی است که در دهستان کاینا واقع شده‌است.
تاج‌پور، دلدارنگر

مکان در 23x15px|border |alt=|link= هند
| تاج‌پور، دلدارنگر | تاج‌پور، دلدارنگر |
| --- | --- |
روستا: روستا
ایالت: اوتار پرادش
شهرستان: Ghazipur
جمعیت (۲۰۰۱): جمعیت (۲۰۰۱)
 • کل: ۱۱۸۰
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: هندی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
تاج‌پور، دلدارنگر (به انگلیسی: Tajpur) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Ghazipur district واقع شده‌است.
خصوصیات

تاج‌پور  ۱٬۱۸۰ نفر جمعیت دارد.
مجدل عنجر

با عنجل (لبنان) اشتباه نشود.
مکان در 23x15px|border |alt=|link= لبنان
| مجدل عنجر | مجدل عنجر |
| --- | --- |
مجدل عنجرمحل واقع شدن بر روی نقشه: مجدل عنجرمحل واقع شدن بر روی نقشه
مختصات: ۳۳°۴۲′۲۶٫۹۷″ شمالی ۳۵°۵۴′۱۴٫۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۷۴۹۱۷°شمالی ۳۵٫۹۰۴۰۰۸۳°شرقی﻿ / 33.7074917; 35.9040083: مختصات: ۳۳°۴۲′۲۶٫۹۷″ شمالی ۳۵°۵۴′۱۴٫۴۳″ شرقی﻿ / ﻿۳۳٫۷۰۷۴۹۱۷°شمالی ۳۵٫۹۰۴۰۰۸۳°شرقی﻿ / 33.7074917; 35.9040083
استان: بقاع
بخش: زحله
حکومت: حکومت
 • شهردار: سامی العجمی
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۹۰ مایل مربع (۲۵٫۶۵ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۳۱۸۰ فوت (۹۷۰ متر)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۳۰۰۰
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان استاندارد مصر)
 • تابستانی (DST): +۳
وبگاه: Majdal Anjar official web site
مجدل عنجر (به عربی: مجدل عنجر) یکی از روستاهای استان بقاع, لبنان است. دین بیشتر ساکنان آن اسلام است.
امپراتوری بابل نو

عبارت امپراتوری بابل نو که به آن امپراتوری کـَلدانی هم گفته می‌شود، به دوره‌ای از تاریخ میان‌رودان (بین‌النهرین) اشاره دارد که از ۶۲۶ پیش از میلاد آغاز شده و تا ۵۳۹ پیش از میلاد ادامه یافت. تمدن بابلی-اکدی که به خاطر شکست خوردن از آشوری‌ها مدت زیادی بود استقلال خود را از دست داده بود، پس از نابودی آشور بار دیگر در دوره امپراتوری بابل نو، استقلال خود را بازیافت تا این‌که سرانجام از کوروش بزرگ شکست خورده و بخشی از شاهنشاهی ایران شد.
فرمانروایان بابل نو، توجه زیادی به زنده نگاه داشتن میراث بابل باستان داشتند و کوشیدند بخش بزرگی از تمدن باستان سومری-اکدی خود را احیا کنند.
پیشینه

مقالهٔ اصلی: تمدن بابل
پیش از آغاز دوره امپراتوری بابل نو، آشوری‌ها به مدت سیصد سال بر بابل فرمانروایی کردند. آشوری‌ها و بابلی‌ها تقریباً هم‌زبان بوده و به گویش‌هایی از زبان اَکَدی (از زبان‌های سامی) سخن می‌گفتند. آشوری‌ها مردمی سامی‌نژاد بودند و بابلی‌ها نیز آمیزه‌ای از سامی‌ها و سومری‌ها.
آشوربانیپال، واپسین فرمانروای نیرومند آشور، در سال ۶۲۷ پیش از میلاد درگذشت و یک سال پس از مرگ او امپراتوری آشور دچار جنگ‌های داخلی وحشتناکی شد. بابل نیز تحت هدایت نبوپَلَّسَر علیه آشور سر به شورش گذاشت. نبوپلسر از قوم سامی کَلدانی بود. کلدانی‌ها اوایل سده نهم پیش از میلاد از شام به‌راه افتاده و به جنوب شرق منطقه بابل مهاجرت کرده‌بودند. کلدانی‌های بابل، در ائتلافی به همراه مادها، پارس‌ها، سکاها و کیمری‌ها سرانجام آشوری‌ها را شکست داده و در سال ۶۱۲ پ.م. نینوا، پایتخت آشور را نابود کردند. پایتخت امپراتوری حاکم بر میان‌رودان و خاور نزدیک پس از آن به شهر بابل منتقل شد. مرکزیت بابل از میانه‌های سده هجدهم پیش از میلاد یعنی از زمان حَمورابی از دست رفته بود و این نخستین بار از زمان حمورابی بود که بابل دوباره به پایتختی می‌رسید. در دوره بابل نو، اقتصاد و کشاورزی در منطقه بهبود یافت و هنر و دانش نیز دوره‌ای از شکوفایی به‌خود دید.
دوره بابل نو با فرمانروایی نبونعید در ۵۳۹ پ.م. به پایان رسید. در شرق بابل پارسیان روزبه‌روز نیرومندتر شده و به رهبری کوروش بزرگ، بابل را نیز فتح کردند.
پادشاهان دودمان بابل نو

مقالهٔ اصلی: فهرست شاهان بابل
سلسله ششم بابل (بابل نو):
نبوپلسر ۶۲۶ – ۶۰۵ پیش از میلاد
بخت نصر دوم ۶۰۵ – ۵۶۲ پیش از میلاد
آمل-ماردوک ۵۶۲ – ۵۶۰ پیش از میلاد
نریگلیسار ۵۶۰ – ۵۵۶ پیش از میلاد
لاباشی-ماردوک ۵۵۶ پیش از میلاد
نبونعید ۵۵۶ – ۵۳۹ پیش از میلاد
لاوینیا ولاساک

| لاوینیا ولاساک | لاوینیا ولاساک |
| --- | --- |
Vlasak in the telenovela Mulheres Apaixonadas (2003): Vlasak in the telenovela Mulheres Apaixonadas (2003)
تولد: لاوینیا گوتمن ولاساک  ۱۴ ژوئن ۱۹۷۶ (سن ۴۷ ساله) ریودوژانیرو، برزیل
شغل: بازیگر
سالهای فعالیت: 1991–تاکنون
همسران:  *Jorge Pontual   *سلسو کلمبو نتو​
فرزندان: 2
لاوینیا گوتمان ولاساک (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۷۶) بازیگر و مدل سابق برزیلی است. ولاساک دختر رابرت ولاساک (مدیر ارشد مالی) و اوجنیا گوتمان (خانه‌دار) است و در ریودوژانیرو به دنیا آمد.
ازدواج

او در سال ۱۹۹۲، در سن ۱۶ سالگی، با اولین دوست پسر خود، خورخه پونتوال (بازیگر) ازدواج کرد. آنها از ۱۴ سالگی با هم بودند و ازدواج آنها برخلاف میل والدینشان بود که فکر می‌کردند برای ازدواج خیلی کوچک است. پیوند زناشویی پنج سال به طول انجامید و در سال ۱۹۹۷ آنها به‌طور دوستانه از هم جدا شدند.
سپس او با سلسو کلمبو نتو (اقتصاددان) ازدواج کرد، که دارای یک پسر به نام فیلیپه، متولد ۲۷ دسامبر 2008 و استلا، متولد ۲۲ فوریه ۲۰۱۲ است دو فرزند او به روش سزارین در Casa de Saúde São José در هومایتا، ریودوژانیرو به دنیا آمدند.
فیلم‌شناسی > تلویزیون

| سال | عنوان | نقش | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱۹۹۶ | ای ری دو گادو | لیا مزنگا |  |
| ۱۹۹۷ | آنجو مائو | Lígia Abreu Furtado |  |
| ۱۹۹۸ | مالهسائو | اریکا | فصل ۴ |
| ۱۹۹۸ | تصمیم بگیرید | کارول | قسمت: "A Primeira Vez de Carlinhos" |
| ۱۹۹۹ | ای بیلو ای به عنوان فراس | تاتیانا | قسمت: "Filho Porque Qui-lo" |
| ۱۹۹۹ | چیکوینها گونزاگا | ماری دو پاریس |  |
| ۱۹۹۹ | Força de um Desejo | آلیس ونتورا |  |
| ۲۰۰۰ | تصمیم بگیرید | سوئلن | قسمت: "A Poderosa" |
| ۲۰۰۰ | تصمیم بگیرید | کلارا | قسمت: "O Poderoso" |
| ۲۰۰۰ | لاکوس د فامیلیا | لویزا | قسمت‌ها: "۵–۶ ژوئن" |
| ۲۰۰۱ | به عنوان Filhas da Mãe | ولنتاین ونتورا |  |
| ۲۰۰۲ | براوا جنته | آنا | قسمت: "O Enterro da Cafetina" |
| ۲۰۰۳ | Mulheres Apaixonadas | استلا د آزودو فرانکو |  |
| ۲۰۰۴ | جشن جشن | تانیا ناسیمنتو | قسمت‌ها: "۳۱ مارس - ۲۵ ژوئن" |
| ۲۰۰۴ | Casseta &amp; Planeta، فوری! | خودش | قسمت: "۲۹ ژوئن" |
| ۲۰۰۴ | دیاریستا | لودمیلا ورسوکا | قسمت: "Baixa Costura" |
| ۲۰۰۵ | ترنجبین | الکسیا | قسمت: "Dia dos Namorados" |
| ۲۰۰۵ | پرووا د آمور | کلاریس لوز |  |
| ۲۰۰۶ | ویداس اوپوستاس | ارینیا اولیویرا |  |
| ۲۰۱۰ | ویدا الهیا | مل | قسمت‌ها: "O Palácio de Inverno" / "Noblesse Oblige" |
| ۲۰۱۰ | به عنوان کاریوکاس | جولینها | قسمت: "A Invejosa de Ipanema" |
| ۲۰۱۰ | Afinal, o Que Querem به عنوان Mulheres؟ | بازیگر | قسمت: "۲۵ نوامبر" |
| ۲۰۱۱ | Insensato Coração | اورسولا | قسمت: "۳ تا ۵ مارس" |
| ۲۰۱۲ | به عنوان Brasileiras | ایزابل | قسمت: "A Culpada de BH" |
| ۲۰۱۴ | به عنوان Canalhas | ناتالیا | قسمت: "Natália, A Recém-Separada" |
| ۲۰۱۵ | توتالمنته دمایس | ناتاشا الیور |  |
| ۲۰۱۷ | Os Trapalhões | خانم در رستوران | قسمت: "۸" |
| ۲۰۱۹ | بوم سوچسو | ناتاشا الیور | قسمت‌ها: "۷ اکتبر تا ۲۶ نوامبر" |
:
فیلم‌شناسی > فیلم

| سال | عنوان | نقش |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۲ | مرده در آب | زیبایی برزیلی |
| ۲۰۰۶ | Gatão de Meia Idade | ریکا |
| ۲۰۰۶ | Seu Fosse Você | باربارا |
| ۲۰۰۹ | Xuxa em O Mistério de Feiurinha | بلا |
| ۲۰۱۳ | سه پودر. . . دیریا! | آنا |
| ۲۰۱۹ | Segue de Volta | لوسیانا |
:
لخامجاوین دخلی

لخامجاوین دخلی (زاده ۲۰ اوت ۱۹۳۷) یک تیرانداز ورزشی اهل مغولستان است. او در رشته تفنگ ٣٠٠ متر در بازی های المپیک تابستانی ١٩۶۴ شرکت کرد.
او در المپیک ١٩۶۴ (توکیو) شرکت کرد. سپس در تیراندازی با تفنگ آزاد در سه موقعیت در مسافت ٣٠٠ متر اجرا کرد که در جایگاه بیست و چهارم (از ٣٠ تیرانداز) قرار گرفت.
توئین، آلاباما

مکان
| Twin | Twin |
| --- | --- |
شهرک: شهرک
Twin: Twin
مختصات: ۳۴°۰۰′۱۹″ شمالی ۸۷°۵۱′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۰۰۵۲۸°شمالی ۸۷٫۸۵۶۳۹°غربی﻿ / 34.00528; -87.85639: مختصات: ۳۴°۰۰′۱۹″ شمالی ۸۷°۵۱′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۳۴٫۰۰۵۲۸°شمالی ۸۷٫۸۵۶۳۹°غربی﻿ / 34.00528; -87.85639
ایالت: آلاباما
Counties: شهرستان ماریون، آلاباما
مساحت: مساحت
 • کل: ۳٫۳۷ مایل مربع (۸٫۷۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۳٫۳۷ مایل مربع (۸٫۷۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۵۹۴ فوت (۱۸۱ متر)
جمعیت (2010): جمعیت (2010)
 • کل: ۳۹۹
 • تراکم: ۱۱۸٫۲۶/مایل مربع (۴۵٫۶۵/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (CST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: 35563
کد منطقه: 205
GNIS feature ID: 2380589
توئین (به انگلیسی: Twin) شهرکی در شهرستان ماریون ایالت آلاباما است که مساحت آن ۸٫۷۴ کیلومترمربع است و در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۳۹۹ نفر جمعیت داشته و تراکم جمعیتی آن، ۴۵٫۶۵ نفر در کیلومترمربع بوده است.
استان غات

مکان در 23x15px|border |alt=|link= لیبی
| استان غات شعبیة غات Ghat District | استان غات شعبیة غات Ghat District |
| --- | --- |
استان: استان
محدوده فعلی استان غات لیبی: محدوده فعلی استان غات لیبی
استان غات در نقشه سابق لیبی: استان غات در نقشه سابق لیبی
مختصات: ۲۵°۲۰′ شمالی ۱۱°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۳۳۳°شمالی ۱۱٫۰۰۰°شرقی﻿ / 25.333; 11.000: مختصات: ۲۵°۲۰′ شمالی ۱۱°۰۰′ شرقی﻿ / ﻿۲۵٫۳۳۳°شمالی ۱۱٫۰۰۰°شرقی﻿ / 25.333; 11.000
شماره استان: ۲۱
مرکز: غات
مساحت: مساحت
 • کل: ۷۲٬۷۰۰ کیلومتر مربع (۲۸۱۰۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۲۳٬۵۱۸
 • تراکم: ۰٫۳۲/کیلومتر مربع (۰٫۸۴/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۲+ (EET)
کد منطقه: ۲۱۸
غات یکی از استان‌های لیبی است.
مرکز این استان شهر غات است
نئوناسیونالیسم

نئوناسیونالیسم (به انگلیسی: Neo-nationalism) یا ملی‌گرایی نو[نیازمند منبع] یا ملی‌گرایی افراطی[نیازمند منبع] شاخه‌ای از ملی‌گرایی مدنی است که در واکنش به جهانی‌شدن سرمایه ایجاد شده‌است و بر پایهٔ نظریهٔ نظام جهانی استوار است. برخی صاحب‌نظران رخدادهایی نظیر خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا را ناشی از فراگیر شدن نئوناسیونالیسم در آن کشور می‌دانند.
بوسولاسکو

مکان
| بوسولاسکو | بوسولاسکو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
بوسولاسکو: بوسولاسکو
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان کونیو (CN)
حکومت: حکومت
 • شهردار: Luigi Manzone
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۴٫۳ کیلومتر مربع (۵٫۵ مایل مربع)
ارتفاع: ۷۵۷ متر (۲۴۸۴ فوت)
جمعیت (۳۱ مه ۲۰۰۷): جمعیت (۳۱ مه ۲۰۰۷)
 • کل: ۶۷۵
 • تراکم: ۴۷/کیلومتر مربع (۱۲۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Bossolaschesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 12060
پیش‌شماره تلفن: 0173
بوسولاسکو (به ایتالیایی: Bossolasco) یک کومونه در ایتالیا است که در استان کونیو واقع شده‌است.
خصوصیات

بوسولاسکو ۱۴٫۳ کیلومترمربع مساحت و ۶۷۵ نفر جمعیت دارد و ۷۵۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
امپراتوری گوگوریو

با گوریو اشتباه نشود.
امپراتوری گوگوریو (۳۷ ق. م~۶۶۸ پ. م) که بعدها به گوریو نیز معروف شد، یک امپراتوری کره‌ای بود که در شمال و مرکز شبه‌جزیره کره و بخش‌های جنوبی و مرکزی منچوری قرار داشت. گوگوریو به همراه بکجه و شیلا در دوران سه پادشاهی کره برقرار بود. بنیان‌گذار این امپراتوری باستانی جومونگ نام داشت. گوگوریو در اوج قدرت خود، کنترل بیشتر شبه جزیره کره، بخش‌های بزرگی از منچوری و بخش‌هایی از مغولستان شرقی و مغولستان داخلی و همچنین روسیه کنونی را در اختیار داشت.
سامگوک ساگی که متنی برجای مانده از قرن ۱۲ در گوریو می‌باشد، مدعی تأسیس گوگوریو در سال ۳۷ قبل از میلاد است، اما امروزه تاریخ تأسیس این سلسله مورد تردید قرار گرفته، چرا که شواهد باستان‌شناسی نشان دهنده آن است که گوگوریو قبل از شیلا تأسیس شده، و چهار چیز این موضوع را تقویت می‌کند:
کیم بو سیک مورخ قرن ۱۲ میلادی و نویسنده کتاب سامگوک ساگی(تاریخچه سه پادشاهی) بود، از آنجایی که او از نسل سلطنتی شیلا بوده، احتمال می‌رود که در تاریخ تحریفاتی انجام داده تا برتری جد خود، شیلا را نشان دهد و این مسئله ای انکارناپذیر است.
از آنجایی که کیم بو-سیک، حداقل ۵ قرن پس از وقایع سه پادشاهی، تاریخ سه پادشاهی را مکتوب کرده بود و شاهد عینی وقایع آن دوران نبود، کتاب او منبع دست دوم به‌شمار می‌آید و نمی‌توان به صرف، این کتاب را منبع اصلی محسوب کرد.
قدمت گوگوریو در کتاب سامگوک ساگی با آنچه که در سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو بزرگ (که یک منبع دست اول است) حک شده، ضد و نقیض دارد، در سنگ نوشته گوانگ‌گه‌تو بزرگ،قدمت گوگوریو ۹۰۰ سال عنوان شده،اما در کتاب سامگوک ساگی از گوگوریو به عنوان سلسله ای که ۷۰۵ سال عمر کرده یاد می‌کنند و در حال حاضر، مورخان امروزی معتقدند که گوگوریو حداقل ۲ قرن قبل از میلاد تأسیس شده است.
همچنین، کتاب قدیمی تانگ (۹۴۵)، (که یک منبع اولیه است)، اشاره می‌کند که گوگوریو حدود ۹۰۰ سال قدمت دارد.
گوگوریو تا زمان شکست از اتحاد شیلا و تانگ در سال ۶۶۸ که به دلیل آشفتگی طولانی مدت و درگیری داخلی که بعد از مرگ یون گه‌سومون حادث شده بود، یک امپراتوری قدرتمند و یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های شرق آسیا بود. بعد از سقوط آن، قلمرو گوگوریو بین شیلای متحد و سلسله چینی تانگ تقسیم شد. بازماندگان گوگوریو بعد از مدتی سلسله‌های: بالهه، گوگوریو جدید و گوریو را تأسیس کردند.
نام گوریو که شکل مختصر شدهٔ گوگوریو می‌باشد، به عنوان نام رسمی در قرن پنجم میلادی اتخاذ شد و به عنوان ریشه نام لاتین korea شناخته می‌شود.
تاریخ > ریشه‌ها

در تک پژوهش‌های جغرافیایی کتاب هان، واژه گوگوریو (هانجا: 高句驪) برای اولین بار در سال ۱۱۳ به عنوان یک منطقه تحت نظر فرمانداری زوانتو ذکر شده است.  مورخ آمریکایی کریستوفر بکویث پیشنهاد دیگری را ارائه می‌دهد که قوم گوگوریو ابتدا در لیائوژی یا اطراف آن (لیائونینگ غربی و بخش‌هایی از مغولستان داخلی) قرار داشتند و بعداً به سمت شرق مهاجرت کردند که به روایت دیگری در کتاب هان اشاره کرد.
[ نیاز به نقل از ] قبایل اولیه گوگوریو که نام رسمی از آنها گرفته شده است در نزدیکی یا در منطقه تحت کنترل فرمانداری زوانتو قرار داشتند. همچنین به نظر می‌رسد که رهبران قبیله‌ای آن لقب فرمانروایی مارکی را در منطقه اسمی گائوگولی/گوگوریو داشته‌اند.
[ نیازمند منبع کامل ] فروپاشی اولین فرمانداری زوانتو در سال ۷۵ قبل از میلاد به‌طور کلی به اقدامات نظامی بومیان گوگوریو نسبت داده می‌شود. در کتاب قدیمی تانگ (۹۴۵)، ثبت شده است که امپراتور تایزونگ به تاریخ گوگوریو حدود ۹۰۰ سال اشاره می‌کند. به گفته سامگوک ساگی قرن دوازدهم و سامگوک یوسا قرن سیزدهم، شاهزاده‌ای از پادشاهی بویو به نام جومونگ پس از جنگ قدرت با دیگر شاهزادگان دربار گریخت[نیازمند یادکرد دقیق] و گوگوریو را در سال ۳۷ قبل از میلاد در منطقه‌ای به نام جولبون بویو، که معمولاً در حوضه رودخانه آمنوک/یالو و هون میانی قرار دارد، تأسیس کرد. در سال ۷۵ قبل از میلاد، گروهی از مردم یه‌مک که احتمالاً از گوگوریو سرچشمه می‌گیرند، به فرماندهی زوانتوی چین در غرب یالو حمله کردند. [نیازمند یادکرد دقیق] [ نیازمند منبع کامل ] اولین باری که گوگوریو به عنوان گروهی مرتبط با قبایل یمائک ذکر شده است، به کتاب هان شو بر می‌گردد که در آن از یک شورش گوگوریو در سال ۱۲ قبل از میلاد نام برده شده که در خلال آن آنها از تأثیر چینی‌ها در زوانتو رها شدند. [نیازمند یادکرد دقیق]
طبق کتاب ۳۷ سامگوک ساگی، گوگوریو از شمال چین باستان سرچشمه گرفت، سپس به تدریج به سمت شرق به سمت رود ته‌دونگ حرکت کرد. اعتقاد بر این است که در زمان تأسیس، قوم گوگوریو ترکیبی از مردم بویو ومردم یمائک هستند، زیرا رهبری بویو ممکن است از پادشاهی خود فرار کرده و با روسای یمائک موجود ادغام شده باشد.  سوابق سه پادشاهی، در بخش با عنوان «حکایت بربرهای شرقی»، به‌طور ضمنی اشاره کرد که بویو و مردم یمائک از نظر قومی با هم مرتبط بودند و به زبان مشابهی صحبت می‌کردند.
مردم چین نیز در گوگوریو بودند.[ نیاز به نقل از ] کتاب ۲۸ سامگوک ساگی بیان کرد که "بسیاری از مردم چین به دلیل هرج و مرج جنگ توسط دودمان چین و امپراتوری هان به شرق گریختند". بعدها سلسله هان چهار فرمانداری را تأسیس کرد و در سال ۱۲ بعد از میلاد گوگوریو اولین حمله خود را به فرمانداری زوانتو انجام داد. جمعیتفرمانداری زوانتو حدود ۲۲۱۸۴۵ نفر بود و در سال ۲ پس از میلاد در سه شهرستان (گائوگولی، شانگیتای و ژیگایما) فرماندهی زوانتو زندگی می‌کردند. بعداً، گوگوریو به تدریج تمام چهار فرمانداری هان را در طول توسعه آن ضمیمه کرد.
گوگوریو و بکجه هر دو اسطوره‌های تأسیسی مشترک داشتند و از بویو سرچشمه گرفتند.
تاریخ > جومونگ، اسطوره بنیان‌گذاری

مقالهٔ اصلی: جومونگ
اولین ذکر جومونگ در لوح سنگی گوآنگ گائتو قرن چهارم است. جومونگ رونویسی کره ای مدرن از هانجا朱蒙جومونگ ،鄒牟چومو، یا仲牟جونگمو است.
استل بیان می‌کند که جومونگ اولین پادشاه و اجداد گوگوریو بود و او پسر شاهزاده بویئو و دختر هابیک (کره‌ای: 하백; هانجا: 河伯) خدای رودخانه آمنوک یا به تعبیری جایگزین خدای خورشید هابک (کره‌ای: 해밝 :). سامگوک ساگی و سامگوک یوسا جزئیات بیشتری را نقاشی می‌کنند و مادر جومونگ را یوهوا (کره‌ای: 유화; هانجا: 柳花)./> گفته می‌شود که پدر بیولوژیکی جومونگ مردی به نام هائه موسو (کره‌ای: 해모수; هانجا: 解慕漱) که به عنوان «مردی قوی» و «شاهزاده بهشتی» توصیف شده است. خدای رودخانه یوهوا را به سمت رودخانه اوبال (کره‌ای: 우발수; هانجا: 優渤水) به دلیل حاملگی اش، جایی که با گوموا آشنا شد و صیغه شد. جومونگ به خاطر مهارت‌های استثنایی اش در تیراندازی با کمان شناخته شده بود. در نهایت، پسران گوموا به او حسادت کردند و جومونگ مجبور شد بویوی شرقی را ترک کند. منابع استل و منابع کره‌ای در مورد اینکه بویو جومونگ از کجا آمده است، اختلاف نظر دارند. استل می‌گوید که او از بویو آمده است و سامگوک یوسا و سامگوک ساگی می‌گویند که او از بویو شرقی آمده است. جومونگ سرانجام به جولبون رسید و در آنجا با سوسانو دختر حاکم آن ازدواج کرد. او متعاقباً خود پادشاه شد و گوگوریو را با گروه کوچکی از پیروانش از کشور زادگاهش تأسیس کرد.
یک روایت سنتی از بخش «سالنامه‌های باکجه» در حکیمان سامگوک می‌گوید که سوسونو دختر یون تابال، یکی از چهره‌های با نفوذ ثروتمند در جولبون با جومونگ ازدواج کرده بود. با این حال، همان منبع رسماً می‌گوید که پادشاه جولبون دخترش را به جومونگ که با پیروانش از بویو شرقی فرار کرده بود، داد. او به شوهرش، جومونگ، در تأسیس دولت جدید، گوگوریو حمایت مالی کرد. پس از اینکه یوری، پسر جومونگ و همسر اولش، بانو یه سویا، از دانگ بویو آمد و جانشین جومونگ شد، گوگوریو را ترک کرد و دو پسرش بیریو و اونجو را به جنوب برد تا پادشاهی خود را تأسیس کنند، آن پادشاهی بکجه بود.
نام خانوادگی جومونگ «هه» (کره‌ای: 해; هانجا: 解) نام حاکمان بویو بود. به گفته سامگوک یوسا، جومونگ نام خانوادگی خود را به «گو» (کره‌ای: 고; هانجا: 高) تغییر داد.