stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گوتی (بازیکن فوتبال)

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 [[]]گوتی در حال بازی برای رئال مادرید:  [[]]گوتی در حال بازی برای رئال مادرید
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
نام کامل:  خوزه ماریا گویتیرز هرناندز
زادروز:  ۳۱ اکتبر ۱۹۷۶ ‏(۴۸ سال)
زادگاه:  مادرید، اسپانیا
قد:  ۱٫۸۳ متر (۶ فوت ۰ اینچ)
پست:  هافبک مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  بازنشسته شده است
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۸۶–۱۹۹۴:  رئال مادرید
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۹۴–۱۹۹۵ |  باشگاه فوتبال رئال مادرید سی |  ۱۲ |  (۳) |
| ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |  رئال مادرید کاستیا |  ۲۶ |  (۱۱) |
| ۱۹۹۵–۲۰۱۰ |  رئال مادرید |  ۳۸۷ |  (۴۶) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  بشیکتاش |  ۲۳ |  (۷) |
| مجموع |   |  ۴۴۸ |  (۶۷) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۹۵ |  زیر ۱۸ سال اسپانیا |  ۴ |  (۱) |
| ۱۹۹۶–۱۹۹۸ |  زیر ۲۱ سال اسپانیا |  ۸ |  (۱) |
| ۱۹۹۹–۲۰۰۵ |  اسپانیا |  ۱۳ |  (۳) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۲۰۱۳–۲۰۱۸:  رئال مادرید (جوانان)
۲۰۱۸–۲۰۱۹:  بشکیتاش (دستیار)
۲۰۱۹-۲۰۲۰:  آلمریا
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
خوزه ماریا گویتیرز هرناندز (José María Gutiérrez Hernández) معروف به گوتی (متولد ۳۱ اکتبر ۱۹۷۶ میلادی) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. وی در پست هافبک هجومی و مهاجم کاذب بازی می‌کرد.
او در دوران بازی خود تقریباً فقط برای تیم رئال مادرید بازی کرد و در بیش از ۵۰۰ بازی برای این تیم به میدان رفت که در آن بازی‌ها به عنوان کاپیتان دوم بازی می‌کرد.
وی کار خود را از باشگاه جوانان رئال مادرید در سال ۱۹۸۶ آغاز کرد و تا سال ۲۰۱۰ به مدت ۲۴ سال در خدمت این تیم بود و پس از آن با یک قرارداد دو ساله به بشیکتاش ترکیه پیوست اما با مدیران این تیم اختلاف پیدا کرد سرانجام در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲ بازنشستگی خود را اعلام کرد.
گوتی بعد از گذراندن دوره اولیه مربی گری٢٠١٣ تا ٢٠١٨  به مدت ۵سال در جوانان رئال مادرید مشغول به کار شد. در سال ٢٠١٨ به عنوان دستیار به بشیکتاش رفت و  سال ٢٠—٢٠١٩ سر مربی آلمریا شد. در مجموع گوتی که از ١٠ سالگی به مدرسه رئال  رفت تا سال ٢٠١٨ که  در تیم جوانان مربی گری کرد ٢٩ سال در باشگاه رئال مادرید حضور داشته است که رکوردی پر افتخار برای او محسوب میشود و میتواند باز هم  افزایش یابد.
گوتی در رده پایه ها، با تیم ملی زیر ١٨ سال اسپانیا، در سال ١٩٩۵، همچنین در سال ١٩٩٨ با تیم زیر ٢١ ساله های اسپانیا قهرمان رده پایه های اروپا شد. وی ١٣ بار هم پیراهن تیم ملی بزرگسالان اسپانیا را به تن کرده است و ٣ گل ملی هم دارد.
افتخارات

رئال مادرید
جامهای داخلی
۵ قهرمانی لالیگا_ ٩٧—١٩٩۶، ٠١—٢٠٠٠، ٠٣—٢٠٠٢، ٠٧—٢٠٠۶، ٠٨—٢٠٠٧
۴ قهرمانی سوپر جام اسپانیا_  ١٩٩٧—٢٠٠١—٢٠٠٣—٢٠٠٨
جامهای بین المللی
٣ قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا_.     ٩٨—١٩٩٧  ،  ٠٠—١٩٩٩.،  ٠٢—٢٠٠١
یک قهرمانی سوپر جام اروپا_ ٢٠٠٢
٢ قهرمانی جام بین قاره ای (باشگاههای جهان) ١٩٩٨—٢٠٠٢
بشیکتاش
قهرمان جام حذفی ترکیه_  ١١—٢٠١٠
تیم ملی اسپانیا رده پایه ها
5:U FA Euron an Under-19 Championsship
قهرمان اروپا در رده پایه ها زیر ١٨ سال با تیم پایه های اسپانیا ،، ١٩٩۵
قهرمان اروپا  در رده  پایه ها زیر ٢١ سال با تیم پایه های اسپانیا،، ١٩٩٨
گرد آچتربرگ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Gerd Achterberg
زادروز:  ۴ دسامبر ۱۹۴۰
زادگاه:  برلین، آلمان
تاریخ مرگ:  ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۸۴ سال)
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
|  |  Spandauer BC |  ۳۲۷ |  (۱۳۱) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
:  Spandauer BC
:  BFC Südring
:  BBC Südost
:  Spandauer BC
:  Spandauer SV
:  Reinickendorfer Füchse
:  باشگاه شارلوتنبرگ برلین
:  BFC Preussen
۱۹۸۴–۱۹۸۵:  Tennis Borussia Berlin
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است.
گرد آچتربرگ (انگلیسی: Gerd Achterberg؛ ۴ دسامبر ۱۹۴۰ – ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. آچتربرگ در ۳۲۷ بازی ۱۳۱ گل برای اسپانداو به ثمر رساند و سپس در دو دوره به عنوان مربی تیم روی نیمکت ذخیره نشست.
آچتربرگ در سن ۸۲ سالگی، در ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، درگذشت.
مقطع تحصیلی

نمودار پیشرفت تحصیلی ساکنان استونی بر اساس جنسیت، سال ۲۰۰۰
مقطع تحصیلی یا مرحله آموزشی یا پایهٔ تحصیلی به اجزای تحصیلات رسمی گفته می‌شود که آموزش پیش‌دبستانی، آموزش ابتدایی، آموزش متوسطه، آموزش عالی (آموزش دانشگاهی) را در بر می‌گیرد. سازمان جهانی یونسکو ۷ مرحله را در استاندارد خود (ISCED) در نظر گرفته است که از سطح صفر (پیش‌دبستانی) تا سطح ۶ (مرحله دوم آموزش عالی) را شامل می‌شود. در اداره بین‌المللی تحصیلات یونسکو، یک پایگاه داده از نظام‌های آموزشی تمام کشورها به همراه سطوح تحصیلی وجود دارد.
عنصر کم‌مقدار

عنصر کم‌مقدار (trace element) عنصری است که غلظتش (یا مقدار آن در دیگر انواع اندازه‌گیری) بسیار کم باشد تعریف دقیق این عبارت در هر زمینه‌ای از دانش متفاوت است:
در شیمی تجزیه، اگر برحسب شمار اتم‌ها بسنجیم، عنصر کم‌مقدار عبارت است از عنصری که متوسط غلظت آن کمتر از ۱۰۰ بخش در میلیون باشد (ppm) یا در کل کمتر از ۱۰۰ میکروگرم در گرم باشد.
در زیست‌شیمی، عنصر کم‌مقدار یک مادهٔ مغذی معدنی است که در مقدار بسیار اندک برای رشد مناسب، بهبود و زیست اندام‌های بدن لازم است. برای نمونه: منگنز این گونه است.
در زمین‌شیمی، عنصر کم‌مقدار عنصری است که غلظتش کمتر از ۱۰۰۰ ppm یا ۰٫۱٪ ترکیبات یک سنگ باشد. این تعریف بیشتر برای زمین‌شناسی سنگ‌های آذرین بکار می‌رود. عنصر کم‌مقدار می‌تواند با حالت جامد یا مایع سازگار باشد به عبارت دیگر اگر با کانی‌ها سازگار باشد در فاز جامد آن نیز قرار می‌گیرد (تبدیل ماگما به سنگ جامد) مانند نیکل در الیوین. اگر با هیچ‌یک از فازهای کانی‌ها سازگار نباشد در ماگما در فاز مایع باقی می‌ماند. عنصرهای کم مقداری که برای ساختار یک کانی ضروری نباشند در فرمول آن آورده نمی‌شوند.
هیدرودسولفوریزاسیون

هیدرودسولفوریزاسیون(Hydrodesulfurization) یا HDS یا هیدروگوگردزدایی یک فرایند شیمیایی فروکافت است که به فراوانی در حذف گوگرد (S) از گاز طبیعی و محصولات نفتی پالایش شده از نفت مانند بنزین، سوخت جت، نفت سفید، سوخت دیزل و روغن‌های سوختی کاربرد دارد. هدف از حذف گوگرد، کاهش انتشار گوگرد دی‌اکسید در اثر مصرف سوخت در خودروها، هواگردها، لوکوموتیوها، کشتی‌ها، کوره‌های صنعتی و غیرصنعتی، نیروگاه‌های سوخت فسیلی و هر گونه فرایند احتراق مواد سوختی است.
واحد هیدرودسولفوریزاسیون در یک پالایشگاه
دلیل مهم دیگری که برای حذف گوگرد از نفتا وجود دارد این است که گوگرد حتی در غلظت بسیار کم باعث سمی شدن فلزهای کم‌یابی (مانند پلاتین و رنیوم) که به عنوان کاتالیزگر در فرایند پالایش حضور دارند، می‌شود. فرایند پالایش برای کاهش عدد اکتان نفتا است.
فرایندهای هیدرودسولفوریزاسیون صنعتی شامل تجهیزاتی برای جذب و حذف گاز هیدروژن سولفید می‌شود. در پالایشگاه‌های نفت، گاز هیدروژن سولفید متعاقباً به گوگرد عنصری یا سولفوریک اسید تبدیل می‌شود. در واقع اکثریت قریب به اتفاق ۶۴ میلیون تن گوگرد تولید شده در سال ۲۰۰۵، محصول جانبی پالایشگاه ها و سایر کارخانه‌های فرآوری هیدروکربن بود.
تاریخچه

اگرچه برخی از واکنش‌های مربوط به هیدروژناسیون کاتالیستی مواد آلی قبلاً شناخته شده بود، ویژگی نیکل ریز شده برای تسریع کردن تثبیت هیدروژن روی پیوندهای دوگانه هیدروکربنی (اتیلن، بنزن) توسط شیمیدان فرانسوی پل ساباتیه در سال ۱۸۹۷ کشف شد.
پس از کار پل ساباتیه، ویلهلم نورمان دریافت که هیدروژناسیون کاتالیزوری می‌تواند برای تبدیل اسیدهای غیر چرب یا گلیسرید در فاز مایع به اسیدهای اشباع استفاده شود. او در سال ۱۹۰۲ در آلمان و در سال ۱۹۰۳ در بریتانیا، یک حق اختراع دریافت کرد، که آغازی برای صنعت امروزی در سراسر جهان بود.
در اواسط دهه ۱۹۵۰، اولین فرایند اصلاح کاتالیزری فلزات نجیب (به انگلیسی: Platformer process)تجاری شد. در همان زمان، سولفورزدایی کاتالیزوری از خوراک نفتا برای چنین ریفرمرهایی نیز تجاری شد. در دهه‌های بعد، فرایندهای مختلف سولفورزدایی کاتالیزوری، مانند آنچه در نمودار جریان زیر نشان داده شده‌است، تجاری شده‌اند. در حال حاضر، تقریباً تمام پالایشگاه‌های نفت در سراسر جهان یک یا چند واحد هیدرودسولفوریزاسیون دارند.
تا سال ۲۰۰۶، واحدهای کوچک میکروسیال هیدرودسولفوریزاسیون برای تصفیه سوخت جت (به انگلیسی: JP-8 jet fuel) به منظور تولید ذخایر تغذیه تمیز برای یک ریفرمر هیدروژنی پیل سوختی به کار گرفته شد. تا سال ۲۰۰۷، این سیستم در یک سیستم تولید پیل سوختی ۵ کیلو واتی ادغام شد.
شیمی فرایند

هیدروژناسیون (هیدروژنه کردن) دسته ای از واکنش‌های شیمیایی است که نتیجه اصلی آن افزودن هیدروژن است. هیدروژنولیز نوعی هیدروژناسیون است که منجر به جدا شدن پیوند شیمیایی (C-X) می‌شود و در آن (C) یک اتم کربن و (X) یک اتم گوگرد، نیتروژن یا اکسیژن است؛ بنابراین، سولفورزدایی با آب یک واکنش هیدروژنولیز است. استفاده از اتان اتیول (C2H5SH)، یک ترکیب گوگردی موجود در برخی فرآورده‌های نفتی، به عنوان مثال، واکنش هیدرودسولفوریزاسیون را می‌توان به سادگی این گونه بیان نمود:
C2H5SH + H2 → C2H6 + H2S
شرح فرایند

در یک واحد هیدرودسولفوریزاسیون صنعتی، مانند یک پالایشگاه، واکنش هیدروسولفورزدایی در یک راکتور بستر ثابت در دماهای بالا بین ۳۰۰ تا ۴۰۰درجه سانتی گراد و فشارهای بالا بین ۳۰ تا ۱۳۰ اتمسفر فشار مطق، معمولاً در حضور یک کاتالیزور متشکل از پایه آلومینا، اشباع شده با کبالت و مولیبدن (معمولا کاتالیزور CoMo نامیده می‌شود) انجام می‌شود. گاهی اوقات، ترکیبی از نیکل و مولیبدن (به نام NiMo) علاوه بر کاتالیزور (CoMo)، برای ذخایر خوراکی که تصفیه آن مشکل است، مانند آن‌هایی که دارای سطح بالایی از پیوند شیمیایی نیتروژن هستند، استفاده می‌شود.
تصویر زیر یک تصویر شماتیک از تجهیزات و جریان‌های فرآیندی در یک واحد (HDS) پالایشگاه معمولی است.
خوراک مایع (در سمت چپ پایین نمودار) تا فشار بالای موردنیاز پمپ می‌شود و توسط جریان گاز بازیافتی غنی از هیدروژن به آن می‌پیوندد. مخلوط مایع و گاز حاصل با عبور از یک مبدل حرارتی پیش گرم می‌شود. سپس خوراک پیش گرم شده از یک هیتر جریان می‌یابد که در آن مخلوط خوراک کاملاً تبخیر شده و قبل از ورود به راکتور تا دمای بالا گرم می‌شود و از کاتالیزور بستر ثابت جریان می‌یابد که در آن واکنش سولفورزدایی هیدروژنی انجام می‌شود.
محصولات واکنش گرم، تا حدی با عبور از مبدل حرارتی که در آن خوراک راکتور پیش گرم شده بود خنک می‌شوند و سپس از مبدل حرارتی خنک شده با آب جریان می‌یابند، پیش از اینکه از کنترلر فشار جریان یابند، تحت کاهش فشار به حدود ۳ تا ۵ قرار می‌گیرند. مخلوط حاصل که شامل مایع و گاز در حدود ۳۵ درجه سانتی گراد و فشار ۳ تا ۵ اتمسفر مطلق است وارد مخزن جداکننده گاز می‌شود.
بیشتر گاز غنی از هیدروژن از مخزن جداکننده گاز، گاز بازیافتی است که از طریق یک تماس دهنده آمین برای حذف محصول سولفید هیدروژن که در آن وجود دارد می‌گذرد. سپس گاز غنی از هیدروژن بدون سولفید هیدروژن برای استفاده مجدد در بخش راکتور، بازبازیابی می‌شود. هر گاز اضافی از مخزن جداکننده گاز به گاز ترش حاصل از جداسازی مایع محصول واکنش می‌پیوندد.
مایع حاصل از مخزن جداکننده به یک برج دفع ریبویلر دار هدایت می‌شود. محصول پایین برج محصول نهایی مایع گوگردزدایی شده از واحد هیدروسولفوریزاسیون است.
گاز ترش بالا سری برج دفع حاوی هیدروژن، متان، اتان، سولفید هیدروژن، پروپان و شاید برخی از بوتان و اجزای سنگین تر است. گاز ترش برای حذف سولفید هیدروژن در واحد تصفیه گاز آمین اصلی پالایشگاه و از طریق یک سری برج‌های تقطیر برای بازیابی پروپان، بوتان و پنتان یا اجزای سنگین تر به کارخانه پردازش گاز مرکزی پالایشگاه فرستاده می‌شود. هیدروژن، متان، اتان و مقداری پروپان باقیمانده به عنوان سوخت پالایشگاه استفاده می‌شود. سولفید هیدروژن حذف شده و بازیافت شده توسط واحد تصفیه گاز آمین متعاقباً در یک واحد فرایند (Claus) به گوگرد عنصری یا در فرایند اسید سولفوریک مرطوب یا در فرایند تماس سنتی به اسید سولفوریک تبدیل می‌شود.
کاتالیست‌ها و مکانیزم‌ها

کاتالیزرهای اصلی (HDS) بر پایه دی سولفید مولیبدن (MoS2) همراه با مقادیر کمتری از فلزات دیگر هستند. ماهیت مکان‌های فعالیت کاتالیزری همچنان یک منطقه فعال تحقیقاتی است، اما به‌طور کلی فرض بر این است که صفحات پایه ساختار (MoS2) مربوط به کاتالیزور نیستند، بلکه لبه‌ها یا کناره‌های این صفحه ها. در لبه‌های کریستالیت‌های (MoS2)، مرکز مولیبدن می‌تواند یک محل غیر اشباع هماهنگ (CUS) را تثبیت کند، که به عنوان جای خالی آنیون نیز شناخته می‌شود. لایه‌هایی مانند تیوفن به این محل متصل می‌شوند و تحت یک سری واکنش‌ها قرار می‌گیرند که منجر به بریدگی (C-S) و هیدروژناسیون (C=C) می‌شود؛ بنابراین هیدروژن نقش‌های متعددی ایفا می‌کند-تولید جای خالی آنیون با حذف سولفید، هیدروژناسیون و هیدرولیز. نمودار ساده شده برای چرخه نشان داده شده‌است:
تحصیلات تکمیلی

جشن فارغ‌التحصیلی در دانشگاه کمبریج
تحصیلات تکمیلی شامل تحصیل برای درجه یا دیگر مدارک تحصیلی است که الزاماً به مدرک کارشناسی نیاز دارند، و به طور کلی به عنوان بخشی از آموزش عالی در نظر گرفته می‌شود.
سازمان و ساختار تحصیلات تکمیلی در کشورهای مختلف و نیز در نهادهای گوناگون در داخل کشورها، بسیار متفاوت است.
تاریخچه

اگرچه نظام‌های آموزش عالی به یونان باستان، ایران باستان، روم باستان، چین، هند قدیم و شبه‌جزیره عربستان باز می‌گردد، اما مفهوم تحصیلات تکمیلی به اعطای درجه‌های مختلف و تاریخچه آن به دانشگاه‌های اروپایی قرون وسطی به ویژه دانشگاه‌های ایتالیایی باز می‌گردد. تحصیلات دانشگاهی برای درجه کارشناسی تا ۶ سال و برای کارشناسی ارشد یا دکترا تا ۱۲ سال به طول می‌انجامد.
اهمیت عمده تحصیلات تکمیلی در این بود که برای فردی که چنین درجه‌ای اخذ می‌کرد پروانه‌ای برای تدریس وی بود.
(واژه «دکتر» از ریشه  docere لاتین است به معنی «آموزش دادن»).
اوهاناوان

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ارمنستان
| اوهاناوان Օհանավան | اوهاناوان Օհանավան |
| --- | --- |
The village of Ohanavan.: The village of Ohanavan.
استان: آراگاتسوتن
ارتفاع: ۱٬۳۳۰ متر (۴۳۶۰ فوت)
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۲۴۱۴
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۴ (AMT)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۵ (AMST)
کد منطقه: ؟؟؟ (۳۷۴)
اوهاناوان (به ارمنی: Օհանավան) روستایی است در ارمنستان که در استان آراگاتسوتن واقع شده‌است. اوهاناوان در ۳ کیلومتری شمالشرق آشتاراک، مرکز استان آراگاتسوتن واقع شده‌است.
خصوصیات

اوهاناوان ۲٬۴۱۴ نفر جمعیت دارد و در ارتفاع ۱۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سال   | ۱۸۳۱   | ۱۸۹۷   | ۱۹۲۶   | ۱۹۳۹   | ۱۹۵۹   | ۱۹۷۰   | ۱۹۷۹   | ۱۹۸۹   | ۲۰۰۱   | ۲۰۰۴   |
| جمعیت   | ۲۲۹   | ۶۰۱   | ۱٬۰۱۵   | ۱٬۱۹۳   | ۱٬۱۶۰   | ۱٬۳۷۳   | ۱٬۵۲۵   | ۱٬۸۸۷   | ۲٬۲۵۴   | ۲٬۳۱۴   |
:
و همچنین مادرت

| و همچنین مادرت | و همچنین مادرت |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: آلفونسو کوارون
نویسنده: آلفونسو کوارونکارلوس کوارون
بازیگران: ماریبل وردوگائل گارسیا برنالدیه‌گو لونا مارتا آئورا
تدوین‌گر: الکس رودریگزآلفونسو کوارون
توزیع‌کننده: فاکس قرن بیستم (در مکزیک)
تاریخ‌های انتشار:  ۸ ژوئن ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-0۶-۰۸)  
مدت زمان: ۱۰۶ دقیقه
کشور: مکزیک
زبان: اسپانیایی 
هزینهٔ فیلم: ۵ میلیون دلار
فروش گیشه: ۳۳٬۶۱۶٬۶۹۲ دلار
و همچنین مادرت (به اسپانیایی: Y Tu Mamá También) فیلمی در ژانر درام، رومانتیک و اروتیک به کارگردانی و نویسندگی آلفونسو کوارون محصول سال ۲۰۰۱ کشور مکزیک است. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از دیه‌گو لونا در نقش «تنوچ» گائل گارسیا برنال در نقش «خولیو» و ماریا ایزابل وردو رویان در نقش «لوئیزا» و همچنین دانیل خیمنس کاچو که «راوی» داستان فیلم است، نام برد.
این فیلم با استقبال عالی در بین منتقدان و مخاطبان روبه‌رو شد؛ و توانست ۸۷ بار کاندید دریافت جایزه از فستیوال‌های معتبر فیلم گردد و ۳۹ بار نیز موفق به کسب آن در رشته‌های مختلف شد که از جمله آن می‌توان به نامزدی جایزه اسکار در رشتهٔ بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی در سال ۲۰۰۲ و نامزدی دریافت جایزه گلدن گلوب برای بهترین فیلمِ غیرانگلیسی زبان (۲۰۰۲) و نامزدی در دو جایزه بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان از فستیوال فیلم بفتا (۲۰۰۳) و همچنین کسب بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر جوان زن و مرد از جشنواره فیلم ونیز (۲۰۰۱) و جایزه هنرمند جوان (۲۰۰۱) اشاره کرد.
همچنین این فیلم موفق به کسب بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان از فستیوال‌های زیر گردیده است:
۱- انجمن منتقدان فیلم بوستون(۲۰۰۲)                        ۸- جوایز فیلم به انتخاب منتقدان (۲۰۰۲)
۲- انجمن منتقدان فیلم شیکاگو (۲۰۰۳)                       ۹- انجمن منتقدان فیلم دالاس‌فورت وورث (۲۰۰۳)
۳- جایزه ایندیپندنت اسپیریت (۲۰۰۳)                         ۱۰- حلقه منتقدان فیلم فلوریدا (۲۰۰۳)
۴- حلقه منتقدان فیلم لندن (۲۰۰۳)                           ۱۱- انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس (۲۰۰۲)
۵- حلقه منتقدان فیلم نیویورک (۲۰۰۲)                       ۱۲- حلقه منتقدان فیلم سان‌فرانسیسکو (۲۰۰۲)
۶- انجمن منتقدان فیلم سیاتل (۲۰۰۲)                        ۱۳- جشنواره بین‌المللی فیلم ترومسو(۲۰۰۲)
۷- جشنواره بین‌المللی فیلم والدیویا (۲۰۰۱)
این فیلم که با هزینه‌ای معادل ۵ میلیون دلار تولید شد؛ در مجموع فروش جهانی موفق به کسب فروشی بیش از ۳۳ میلیون دلار در گیشه دست پیدا کرد.
ابر اتوبوس

سوپر باس با ۲۳ صندلی و ۲۵۰ کیلومتر در ساعت سرعت
سوپر باس یا اتوبوس بزرگ (به انگلیسی: Superbus) اتوبوسی ویژه‌است که زیر نظر فضانورد هلندی Wubbo Ockels و دانشگاه صنعتی دلفت کشور هلند طراحی و ساخته شده‌است و هزینه ساخت آن ۷ میلیون یورو بوده‌است.
اولین نسخه این اتوبوس در دبی رونمایی شد. این می‌تواند تا ۲۵۰ کیلومتر در ساعت حرکت کند و قابلیت حمل ۲۳ مسافر را دارد. برای هر ۳ صندلی در دو طرف اتوبوس یک در تعبیه شده‌است و به همین جهت برای پیاده و سوار شدن مسافران مشکلی نخواهد بود. در ساخت این اتوبوس از مواد سبک‌وزن از جمله آلومینیوم، فیبر کربن، فایبر گلاس و پلی کربنات استفاده شده‌است.
جزئیات

طول: ۱۹ متر
عرض: متر
ارتفاع: ۱٫۶۵ متر
بیشترین سرعت: ۲۵۰ کیلومتر در ساعت
ظرفیت: ۲۳ نفر
قیمت: ۷ میلیون یورو
سنگ آذرین

نمونه‌هایی از سنگ‌های آذرین
سنگ آذَرین، (به انگلیسی: Igneous rock) در زمین‌شناسی به سنگ‌های حاصل از انجماد مواد مذاب می‌گویند.
سنگ‌های آذرین به دو بخش سنگ‌های آذرین درونی و سنگ‌های آذرین بیرونی تقسیم می‌شوند.
سنگ‌های آذرین بیرونی حاصل فرایند آتشفشانی و بیرون ریختن مواد مذاب از دهانهٔ آتشفشان است اما سنگ‌های آذرین درونی حاصل فرایند ماندن مواد مذاب در آشیانه و سرد شدن آهستهٔ آن است.
از انواع سنگ‌های آذرین درونی گرانیت و از سنگ‌های آذرین بیرونی بازالت از همه معروف‌تر هستند. تقسیم‌بندی سنگ‌های شایانی توسط اتحادیه بین‌المللی در زمین‌شناسی IUGS صورت می‌گیرد. به سنگ‌هایی که در اثر سرد و منجمد شدن گدازه‌های آتشفشانی (ماگما) تشکیل می‌شوند، سنگ‌های آذرین یا سنگ‌های آتشفشانی می‌گویند. بر اساس نوع ماگما و مدت زمانی که طول می‌کشد تا ماگما سرد شود، این سنگ‌ها دسته‌بندی می‌شوند.[نیازمند منبع]
آذرین درونی

این سنگ‌ها بر اثر سرد شدن مواد مذاب در داخل زمین (پلوتونیک) به وجود می‌آیند مثل سنگ گرانیت – گابرو - دیوریت- ویژگی این سنگ‌ها این است که دارای بلورهای درشت می‌باشند، بسیار سفت و محکم هستند، بیشتر رنگ روشن دارند و بسیار زیباتر هستند.[نیازمند منبع]
آذرین بیرونی

سنگ‌هایی هستند که بر اثر سرد شدن مواد مذاب در خارج از کوه‌های آتشفشانی (ولکانیک) به وجود می‌آیند و ریز بلور هستند چون این مواد مذاب توسط آتشفشان از داخل زمین خارج می‌شوند به این سنگ‌ها آتشفشانی نیز می‌گویند. مثال آندزیت، بازالت و ریولیت.[نیازمند منبع]
اهمیت زمین‌شناسی

، شرق سیرا نوادا، کالیفرنیا.
سنگ‌های آذرین ۹۰ تا ۹۵٪ حجم و به ضخامت متوسط ۱۶ کیلومتر (از بالا) از پوستهٔ زمین را تشکیل می‌دهند. سنگ‌های آذرین در زمین‌شناسی نقش بسیار مهمّی دارند زیرا؛ مواد معدنی و شیمیایی سراسری آن‌ها اطلاعات زیادی در مورد جایی که از آن سنگ‌های آذرین استخراج شده، و شرایط دما و فشار منجر به شکل‌گیری آن‌ها، یا سنگ‌های دیگری که از قبل موجود بوده و ذوب شده است و اطلاعات گوشته را به ما می‌دهند.
تاریخ‌گذاری مطلق آن‌ها را می‌توان به‌وسیلهٔ اشکال مختلف از جمله زمان‌سنجی رادیومتری به‌دست‌آورد و در نتیجه می‌توان با لایه‌های چینه مجاور مقایسه کرد، و می‌توان توالی و زمان حوادث را محاسبه کرد؛ ویژگی‌های این سنگ‌ها معمولاً از ویژگی‌های یک محیط زمین‌ساختی خاص خبر می‌دهند. تحول زمین‌ساختی (زمین‌ساخت صفحه‌ای را ببینید)؛ در برخی شرایط خاص آن‌ها میزبان ذخایر معدنی مهم (سنگ معدن) هستند: به عنوان مثال، تنگستن، قلع، و اورانیوم معمولاً با گرانیت و doritos همراه است، در حالی که سنگ معدن کروم و پلاتین معمولاً با گابرو‌ها در ارتباط هستند.[نیازمند منبع]
روند تکاملی سرد شدن مواد مذاب و تشکیل سنگ آذرین

نمونه گابرو؛ دره راک کریک
دیاگرام‌های شماتیکی از مراحل تبلور اجزاء ماگما را نشان می‌دهد. حذف کریستال ترکیب ماگما را تغییرمی‌دهد. ۱- بلور الیوین ۲- بلور الیوین و پیروکسن ۳- بلور پیروکسن و پلاژیوکلازها ۴- پلاژیوکلازهای متبلور. در پایین مخزن ماگما، به‌شکل سنگ انباشته
اویل سیتی، پنسیلوانیا

مکان
| اویل سیتی، پنسیلوانیا Oil City, Pennsylvania | اویل سیتی، پنسیلوانیا Oil City, Pennsylvania |
| --- | --- |
شهر: شهر
شعار: "A Special Blend of People": شعار: "A Special Blend of People"
ایالت: پنسیلوانیا
شهرستان: ونانگو
اسکان: ۱۸۲۴
Incorporated (بخش): ۱۸۶۲
Incorporated (بخش): ۱۸۶۸
Incorporated (شهر): ۱۸۷۱
حکومت: حکومت
 • نوع: شورای شهر
 • شهردار: Barbara F Crudo
مساحت: مساحت
 • کل: ۴٫۷ مایل مربع (۱۲٫۳ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۴٫۵ مایل مربع (۱۱٫۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۲ مایل مربع (۰٫۶ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۰۵۵۷
 • تراکم: ۲۵۴۸٫۴/مایل مربع (۹۸۴٫۹/کیلومتر مربع)
 • نام اهلیت: Oil Citizen
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
زیپ‌کد: ۱۶۳۰۱
وبگاه: www.oilcity.org
اویل سیتی (به انگلیسی: Oil City) شهری در ایالت پنسیلوانیا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۰٬۵۵۷ نفر بوده‌است.
فااف‌و-فوکر فاآکا ۱۹۱ ب

| فاآکا ۱۹۱ ب | فاآکا ۱۹۱ ب |
| --- | --- |
فاآکا ۱۹۱ ب در کنار هواگرد ترابری دورنیه دو ۳۱: فاآکا ۱۹۱ ب در کنار هواگرد ترابری دورنیه دو ۳۱
کاربری: جنگنده تهاجمی عمودپرواز
کشور سازنده:  آلمان غربی
تولیدکننده: فراینیگته فلوک‌تکنیشه ورکه
نخستین پرواز: ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۱
وضعیت: بازنشسته
کاربر اصلی: نیروی هوایی آلمان
تعداد ساخته‌شده: ۳ فروند
فااف‌و-فوکر فاآکا ۱۹۱ ب (به آلمانی: VFW-Fokker VAK 191 B) یک جنگنده تهاجمی آزمایشی عمودپرواز ساخت آلمان در اوایل دهه ۱۹۷۰ بود. نام فاآکا مخفف Vertikalstartendea Aufklärungs-und Kampfflugzeug (هواپیمای شناسایی و ضربتی عمودپرواز) است. این جنگنده توسط فراینیگته فلوک‌تکنیشه ورکه (فااف‌و) طراحی و ساخته شد. هدف از توسعه این جنگنده جایگزینی کامل برای فیات جی. ۹۱ ایتالیایی و سپس در خدمت نیروی هوایی آلمان بود. در نظر گرفته شده بود که سلاح‌های هسته‌ای فااف‌و به عنوان بازدارنده در برابر تجاوزات شوروی مسلح شود و در صورت وقوع یک جنگ بزرگ، با استقرار در مکان‌های پراکنده به جای فرودگاه‌های معمولی، از موج اول حملات جان سالم به در ببرد.
فاآکا ۱۹۱ ب از چرخه توسعه طولانی مدت ده ساله رنج می‌برد، که بخشی از آن به دلیل تغییر الزامی در شراکت و مشکلات ذاتی در توسعه هواپیماهای دارای قابلیت عمودپرواز بود. در نهایت، در اواخر دهه ۱۹۶۰، فااف تصمیم گرفت تا برنامه توسعه را از نوع اصلی تولید خود کاهش دهد و در عوض فقط تعداد محدودی نمونه اولیه را آزمایش کند، فااف‌و-فوکر فاآکا ۱۹۱ ب به عنوان نمایشگر فناوری و هواپیمای آزمایشی برای پشتیبانی از شرکت استفاده کرد. اولین پرواز نمونه اولیه این جنگنده در ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۱ انجام شد. در مجموع ۹۱ پرواز قبل از بازنشستگی هر سه نمونه اولیه در سال ۱۹۷۵ انجام شد.
طراحی و توسعه > زمینه

در طول دهه ۱۹۵۰، پیشرفت‌های سریعی در زمینه پیشرانه جت و افزایش رانش صورت گرفت، و این سرعت عمل در توسعه به قابلیت فنی جنگنده عمودپرواز را بالا برد. در طول دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، برنامه‌های متعددی در بریتانیا، فرانسه و ایالات متحده آمریکا آغاز شد. به همین ترتیب، شرکت‌های هوانوردی در آلمان غربی مایل نبودند که این فناوری نوظهور را کنار بگذارند. اندکی پس از سال ۱۹۵۷، سالی که در آن پس از جنگ جهانی دوم ممنوعیت توسعه هواپیماهای جنگی آلمان غربی لغو شد، شرکت‌های هوانوردی دورنیه، هاینکل و مسرشمیت آلمانی نیز اجازه یافتند تا فعالیت‌های خود را در همان سال از سر بگیرند. پس از رفع ممنوعیت‌ها یک درخواست رسمی از دولت فدرال آلمان دریافتند که آنها را ترغیب می‌کرد تحقیقاتی در مورد هواپیماهای عمودپرواز انجام دهند و طرح‌های مفهومی تولید کنند.
به این ترتیب، چندین شرکت تحقیقات بر روی طرح‌های مفهومی هواپیماهای رهگیر با قابلیت عمودپرواز خود را آغاز کردند. برای اینکه این طرح‌ها از نظر عملیاتی مرتبط و قابل اجرا باشند، پیشنهاد داده شد که لازم است عملکرد پرواز با رهگیرهای معمولی آن دوران، مانند جنگنده لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر باشد. با گذشت زمان، دو الزام مجزا و متمایز پدیدار شد، یکی خواستار جانشینی با قابلیت عمودپرواز برای رهگیر اف-۱۰۴جی بود و دیگری به دنبال جانشین عمودپرواز برای جنگنده تهاجمی زمینی فیات جی. ۹۱ ایتالیایی بود. به گفته نشریه هوافضای فلایت اینترنشنال، این فراخوان برای جایگزینی فیات جی. ۹۱ که تحت الزامات اساسی نظامی ناتو۳ قرار داشت، یک محرک بسیار مهم بود و تأثیر زیادی بر توسعه وی‌ای‌کی ۱۹۱بی داشت.
همراه با این الزامات ارائه شده، وزارت دفاع فدرال آلمان از ادغام شرکت‌های رقیب دفاع کرد. عمداً از صدور قرارداد توسعه خودداری کرد تا شرکت‌ها را برای انجام چنین فعالیت‌هایی تشویق کند. به این ترتیب، در سپتامبر ۱۹۶۱، یک شرکت هواپیماسازی آلمانی جدید معروف به ورینیگته فلوگتچنیسچه ورکه (فااف‌و)، به عنوان سرمایه‌گذار مشترک بین فوکه-وولف و Weser Flugzeugbau، برای توسعه جنگنده تهاجمی عمودپرواز خود تشکیل شد. در ابتدا، سازنده جنگنده ایتالیایی فیات در شرکت وی‌اف‌دبلیو سرمایه‌گذاری کرده بود، اما با این حال، ایتالیا بعداً تصمیم گرفت از قرارداد توسعه مشترک با آلمان در سال ۱۹۶۷ خارج شود. علیرغم این تصمیم، فیات به عنوان یک پیمانکار فرعی برای این سرمایه‌گذاری باقی ماند و مسئولیت تولید عناصر ساختاری مختلف مانند بال‌ها، دم و برخی از بدنه جنگنده‌را بر عهده داشت.