جنگ گوتیک (۳۷۶–۳۸۲)
صلح و پیامدهای آن

ریکومر و ساتورنینوس مذاکرات را برای رومی‌ها انجام دادند و سرانجام در ۳ اکتبر ۳۸۲ صلح برقرار شد. در آن زمان رهبران گوتی‌ها از آدریانوپل رفته بودند؛ فریتیگرن، آلاتئوس و سافارکس دیگر هیچوقت در تاریخ عهد باستان ذکر نشدند و سرنوشت پایانی آنها نامشخص است. حدس و گمان از مرگ در جنگ تا سرنگونی به عنوان بهای صلح متغیر است.
در صلح، رومی‌ها هیچ رهبری از گوتی‌ها را به رسمیت نشناخته و گوتی‌ها به‌طور اسمی در امپراتوری روم گنجانده شدند. رومی‌ها با آنها وارد یک اتحادیهٔ نظامی تحت عنوان فوئدراتی شدند: در صورت نیاز گوتی‌ها به ارتش روم فراخوانده می‌شوند و در مواقع خاص می‌توانند به جای ارتش روم به‌طور کامل وارد عرصه نبرد شوند. چیزی که از سنت همیشگی رومی به دور بود این بود که گوتی‌ها در داخل امپراتوری روم و در استان‌های سکائستان، موسیا و احتمالاً مقدونیه صاجب زمین و اراضی شدند که تحت اختیار خودشان بوده و پراکنده نشدند. این به آنها اجازه داد تا این قوم، با قوانین داخلی و سنت‌های فرهنگی خود، در چارچوب یک مردم همبسته و متحد، کنار یکدیگر بمانند. برای امضا و تضمین کردن این قرارداد، تئودوسیوس جشن بزرگی را برای گوتی‌ها به پا کرد.
تمیستیوس، سخنور و مبلغ امپراتوری روم، ضمن اذعان بر اینکه گوتی‌ها از نظر نظامی غیرقابل شکست بودند، صلح را به عنوان یک پیروزی برای رومیان فروخت که گوت‌ها را به طرف خود برده بودند و آنها را به کشاورزان و متحدان تبدیل کرده بودند. او باور داشت با گذشت زمان، گوتی‌های بربر همچون گالاتیایی‌های بربر، به رومیی‌هایی ثابت قدم و استوار تبدیل خواهند شد.
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | فقط فرض کنید که این تخریب موضوعی آسان بود و ما آنرا به عنوان ابزاری داشتیم که آنرا بدون رنج انجام دهیم، اگرچه از روی تجربه گذشته این نه یک نتیجه قطعی بود و نه احتمالی، با این حال، همان‌طور که گفتم، فرض کنید این راه حل در توان ما است. آیا اون موقع خوب می‌شد که ما تراکیه را با اجساد پر می‌کردیم یا با کشاورزان؟ که آن را پر از گور می‌کردیم یا انسان‌های زنده؟ برای پیشرفت در یک بیابان یا زمین کشت شده؟ شمارش تعداد سلاخی شدگان یا مردانی که زمین را شخم می‌زنند؟ |  » |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | تمام ان نبوغ (نظامی) ما بی فایده است؛ تنها نصیحت و قضاوت شما (تئودوسیوس) مقاومتی شکست ناپذیر ایجاد کرد و پیروزی که از طریق این منابع درونی خود به دست آوردید، بهتر از آنی بود که می‌توانستید با چیرگی سلاح بر شما، به دست آورید؛ زیرا کسانی را که به ستم کردند هلاک نکردی بلکه آنهارا تصاحب کردی. شما آنها را با تصرف زمین‌هایشان مجازات نکردید، بلکه کشاورزان بیشتری را برای ما به دست آوردید. آنها را همچون که حیواناتی وحشی هستند سلاخی نکردی، بلکه وحشیگری آنها را محسور ساختی، چنان‌که گویی کسی، پس از به دام انداختن شیر یا پلنگ در تور، اورا نمی‌کشد، بلکه او را به عنوان حیوان بارکشی عادت می‌دهد. این آتش‌افکن‌ها، سخت‌تر از هانیبال برای رومی‌ها، به سمت ما آمده‌اند درحالیکه رام و مطیع، افراد و سلاح‌های خود را به ما می‌سپارند، چه امپراتور بخواهد آنها را به عنوان کشاورز استخدام کند و به چه به عنوان سرباز. |  » |
با وجود این امیدها، جنگ گوتیک شیوهٔ برخورد امپراتوری روم با مردمان بربر هم در خارج و هم در داخل مرزهای امپراتوریشان را تغییر داد. اکنون گوتی‌های تروینگ، به عنوان مردمی متحد و یکپارچه درون مرزهای روم، می‌توانند در مورد موقعیت خود با رومی‌ها مذاکره کنند، حتی اگر نیاز باشد با اعمال قدرت و به شکل ویزیگوت‌ها در آیند. گهگاهی می‌توانند به عنوان دوستان و متحدان روم رفتار کنند و گهگاهی نیز به عنوان دشمن. این تغییر در رفتار رم با بربرها غارت رم در سال ۴۱۰ را به دنبال داشت.
جنگ گوتیک حتی به دین رسمی امپراتوری هم تأثیر گذاشت. با مرگ والنس در آدریانوپل که خود پیرو مکتب فکری دینی مسیحیت آریانیسمی بود، راه را برای تئودوسیوس که اعتقادنامه نیقیه را به عنوان شکل رسمی مسیحیت به کرسی بنشاند هموار شد. گوتی‌ها مانند سایر مردمان بربر، به آریانیسم گرویدند.
حرکات گوت‌ها در سال ۳۷۶
لشکرکشی سال ۳۷۷
نبرد آدریانوپل شاهد یکی از بدترین شکست‌های ارتش روم بود. نقشه نبرد، با توجه به بخش تاریخ آکادمی نظامی ایالات متحده .
امپراتور نو امپراتوری روم شرقی، تئودوسیوس یکم.