stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
نهضت تنباکو
امتیاز تجارت توتون و تنباکو

اندیشهٔ انحصار تجارت توتون و تنباکو را نخستین بار محمدحسن خان اعتمادالسلطنه وزیر انطباعات ناصرالدین‌شاه مطرح کرد.
سه سال پس از وقایع فوق و در پی سفر سوم ناصرالدین شاه به اروپا در فروردین ۱۲۶۸ (آوریل ۱۸۸۹ میلادی) که به تشویق وزیر مختار انگلیس در ایران، سر هنری درومند ولف انجام گرفته بود، دولت انگلیس فرصت مناسب را برای کسب امتیاز انحصار توتون و تنباکو به دست آورد و زمینه‌سازی آن را به سرگرد ژرژ جرالد تالبوت از نزدیکان و مشاوران لرد سالیسبوری (نخست‌وزیر و وزیر خارجهٔ انگلیس) محول کرد.
ناصرالدین شاه که برای تأمین هزینه سفرهای خود به اروپا با مشکلات مالی مواجه بود، با اعطای امتیاز موافقت کرد و پس از مراجعت به ایران قراردادی را با تالبوت - که با کمک دولت و عده‌ای از سرمایه‌داران انگلیسی، کمپانی رژی را با سرمایهٔ ۶۵۰ هزار لیره تأسیس کرده بود- امضا کرد. بدین ترتیب در ۲۹ اسفند ۱۲۶۸ (۲۰ مارس ۱۸۹۰) امتیاز انحصاری تجارت توتون و تنباکو به مدت ۵۰ سال به تالبوت اعطا گردید. این امتیاز که به امضای شاه و سر هنری ولف رسید، دارای پانزده فصل بود که حکایت از اختیارات تام تالبوت در امور دخانیات ایران داشت. مطابق با این قرارداد، شرکت رژی متعهد می‌گردید که در ازای انحصار خرید و فروش توتون و تنباکوی ایران به مدت پنجاه سال، سالانه مبلغ ۱۵ هزار لیره انگلیس به همراه یک چهارم سود خالص خود را به شاه بپردازد.
کمپانی رژی در آغاز به صورت ناشناخته به فعالیت می‌پرداخت. هنگامی که به استناد فصل نهم امتیازنامه -که صاحب امتیاز را مجاز به واگذاری حقوق خود به دیگری می‌کردـ امتیاز خود را به «شرکت شاهنشاهی تنباکوی ایران» (یا شرکت رژی) فروخت، با مخالفت‌های گسترده‌ای از سوی مردم و روحانیون مواجه شد.
در این زمان انتشار اعلامیه‌ای رسمی از سوی دولت که واگذاری امتیاز تنباکو را تذکر می‌داد و در عین حال به زارعین توتون و تنباکو نیز وعدهٔ خرید عادلانه و نقدی محصولات آن‌ها را می‌داد، موج گسترده‌ای از نارضایتی را دامن زد.
در سال ۱۲۶۹، روزنامه فارسی‌زبان اختر که در عثمانی منتشر می‌شد، طی مصاحبه‌ای با تالبوت، تفاوت فاحش امتیاز دخانیات ایران را با امتیازی که کمپانی رژی از عثمانی گرفته بود، یادآور شد و ضمن انتقادهای گسترده از دولت، تبعات و پیامدهای قرارداد را برای مردم ایران روشن ساخت.
با توجه به این مطلب که توتون و تنباکو از مهم‌ترین اقلام تجاری و صادراتی ایران بود و حدود ۲۰۰هزار تن به کشت و خرید و فروش آن اشتغال داشتند، بنابراین انحصار خرید و فروش این محصول به یک شرکت انگلیسی منافع بسیاری از مردم ایران را به خطر می‌انداخت. به همین سبب نخستین اعتراض‌ها را تاجران دخانیات آغاز کردند که تجارتشان مستقیماً در معرض تهدید کمپانی رژی بود. در آغاز عده‌ای از بازرگانان به همراه امین‌الدوله نزد شاه رفتند، و به انحصار تجارت تنباکو اعتراض کردند. همچنین در ماه مارس (اسفند/فروردین) ۱۸۹۱م/۱۲۶۹ ش ضمن دادخواستی خطاب به ناصرالدین شاه اعلام کردند حاضرند مبلغی بیش از حق امتیاز بابت مالیات به او بپردازند و او امتیاز را لغو کند. روز ششم مارس (۱۵ اسفند) تاجران توتون و تنباکو در حرم شاه عبدالعظیم بست نشستند و طی دادخواستی اعلام کردند به هیچ عنوان با رژی کنار نخواهند آمد.
این اعتراض موجب شد که دولت به انگیزهٔ دلجویی از آنان مهلت شش‌ماهه‌ای برای فروش ذخایر توتون و تنباکوی تاجران قایل شود. با این حال مهلت فوق نیز نمی‌توانست خسارات ناشی از واگذاری امتیاز را جبران سازد.
در این بین روس‌ها نیز که در منطقهٔ ساوجبلاغ به کشت تنباکو اشتغال داشتند به امتیاز فوق اعتراض کردند و آن را ناقض عهدنامهٔ ترکمانچای خواندند و خواستار لغو آن یا عقد قرارداد مشابهی شدند.
مخالفت علما و اوج‌گیری مخالفت‌ها

نخستین اعتراض‌ها به رهبری روحانیت، توسط سید علی‌اکبر فال اسیری داماد میرزای شیرازی، از علمای برجسته شیراز آغاز شد. علی‌رغم تمام خشونت‌های حکام، مقاومت مردمی ادامه یافت و قیام مردم شیراز به تبریز، مشهد، اصفهان، تهران و دیگر نقاط ایران گسترش یافت.
در تبریز، مردم به رهبری میرزا جواد آقامجتهد تبریزی به مقابله با قرارداد برخاستند و ضمن کندن و پاره نمودن اعلامیه‌های کمپانی از روی دیوارها و معابر عمومی، از پذیرفتن خارجیان نیز خودداری کردند.
در این میان اصفهان که تجار و علمای آن همکاری بیشتری داشتند به رهبری محمدتقی نجفی معروف به آقا نجفی اصفهانی، محمدعلی و ملاباقر فشارکی به مخالفت با قرارداد مزبور پرداختند. علمای اصفهان برای اولین بار در منطقه خود استعمال دخانیات و تنباکو را تحریم و کارکنان رژی را نجس اعلام کردند. بدین ترتیب تولیدکنندگان تنباکو، محصول خود را یا به آتش کشیدند یا در بین فقرا تقسیم کردند و از معامله با کمپانی رژی خودداری ورزیدند. حاکم اصفهان برای لغو این حکم با علما مذاکره کرد، اما با مخالفت آنان روبرو شد. فشار روزافزون بر علما بسیاری از آنان را وادار به ترک اصفهان کرد که از آن جمله می‌توان به مهاجرت آقا منیرالدین بروجردی اصفهانی اشاره نمود که شبانه به عراق و نزد میرزای شیرازی هجرت کرده بود.
هم‌زمان با سایر شهرها نارضایتی در تهران نیز آشکار شد. میرزا حسن آشتیانی از علمای تهران بارها با شاه و امین‌السلطان ملاقات و مضار امتیاز را گوشزد کرد، ولی آنان به این دلیل که امضای شاه معتبر و طرف مقابل نیز دولت انگلیس است به این اعتراض‌ها وقعی ننهادند. در این ایام سید جمال‌الدین اسدآبادی نیز که به دعوت ناصرالدین‌شاه در تهران به سر می‌برد، به مخالفت علنی با امتیاز پرداخت و در پی صدور اعلامیه‌ای بر در مساجد، کاروانسراها و سفارتخانه‌ها با این مضمون که «به چه حقی خرید و فروش تنباکویی که خریدار و مصرف‌کنندهٔ آن ایرانی است به بیگانه واگذار شده است»، از ایران اخراج شد.
حکم تحریم تنباکو

میرزای شیرازی از همان ابتدا به واسطهٔ نامه‌ها و از طریق اخباری که سید علی اکبر فال اسیری و منیرالدین بروجردی اصفهانی به وی می‌رساندند، از این امتیاز مطلع شده بود.
از این رو میرزای شیرازی، هم‌زمان با شروع ناآرامی در تبریز در اول ذیحجه سال ۱۳۰۸ ه‍.ق با ارسال تلگراف مفصلی به شاه، ضمن ادعای مضار و مفاسد اجازه مداخله خارجی‌ها در ایران به اعطای امتیازات نیز توجه نمود و همه آن‌ها را منافی صریح قرآن، نوامیس الهیه و استقلال ایران خواند.
شاه به تلگراف میرزا پاسخ نداد و برای توضیح اقدامات دولت و ذکر دلایل اعطای امتیاز و مشکلات ناشی از لغو آن، میرزا محمود خان مشیرالوزاره کارپرداز ایران در بغداد را نزد میرزای شیرازی در سامرا فرستاد. مشیرالوزاره ضمن اشاره به ضرورت قرابت با دول بزرگ اروپا برای استخلاص از روسیه تزاری، لزوم تقویت بودجه و قشون و رفع نقائص و کم‌بودن مالیات‌ها، موهن بودن الغای قرارداد از نظر بی‌اعتبار شمرده شدن امضای پادشاه و…، صراحتاً از ناتوانی دولت در فسخ امتیاز و خسارات هنگفت این اقدام سخن گفت.
با این حال میرزا در پاسخ، اصرار داشت که فقط باید به ملت مسلمان تکیه کرد و
«دولت اگر از عهده جواب بیرون نتوان آید ملت از جواب حسابی عاجز نیست»
و
«اگر دولت از عهده بر نمی‌آید، من به خواست خدا آن را برهم می‌زنم.»
در اواخر ربیع‌الثانی ۱۳۰۹ در تهران شایع شد که حکمی از میرزای شیرازی در باب تحریم استعمال دخانیات صادر و به اصفهان مخابره شده است. در اوایل جمادی‌الاولی با رسیدن محمولهٔ پستی به تهران صورتی از حکم درمیان مردم منتشر شد با این توضیح که نسخهٔ اصلی آن را فقط میرزا حسن آشتیانی مشاهده کرده است. متن حکم چنین بود:
«بسم‌الله الرحمن الرحیم، الیوم استعمال تنباکو و توتون بِأَیِ نحوٍ کان در حکم محاربه با امام زمان علیه‌السلام است. حرره الاقل محمدحسن الحسینی.»
سید موسی شبیری از مراجع تقلید معاصر دربارهٔ نفوذ حکم میرزای شیرازی می‌گوید:
"کتاب روزنامه خاطرات اعتماد السلطنه بخش مربوط به قضیه تنباکو خیلی جالب است. این قسمت تاریخ معتبر قضیه تحریم تنباکو است، زیرا اعتماد السلطنه شب به شب و مخفیانه این مطلب را ضبط می‌کرد. وی نقل می‌کند:
چند سال بود که اسب دوانی تعطیل شده بود. جای بزرگی را برای مسابقه اسب سواری مهیا کردند. آن سال، سال افتتاح آنجا بود و معمولاً جوان‌ها برای مسابقه و تماشا شرکت می‌کردند. حدود سی هزار نفر برای تماشا گرد آمده بودند. در میان آن سی هزار نفر یک نفر هم سیگار نمی‌کشید!
همچنین اعتماد السلطنه از یکی از اشراف نقل کرده است: بنّایی داشتم. من سیگار کشیدم. عمله کار را نیمه کاره رها کرد و از مزدش صرف نظر کرد و رفت!
وقتی میرزا حکم تحریم تنباکو را لغو کرد، تا مدّتی مردم، تنباکو استعمال نمی‌کردند، چون مطمئن نبودند این دستور میرزا است یا شایعه است."
از صدور حکم تا لغو امتیاز

بلافاصله پس از صدور فتوا، مأموران حکومت وظیفه یافتند که از انتشار این حکم و آگاهی مردم نسبت به آن ممانعت به عمل آورند، با این حال در همان نیمهٔ روز اول که حکم به دست میرزا حسن آشتیانی رسیده بود، در حدود صد هزار نسخه از حکم نوشته و در سراسر کشور پخش شده بود.
با صدور این فتوا، مردم از همهٔ اصناف و حتی اقلیت‌های مذهبی مبارزه سیاسی علیه این قرارداد را یک وظیفه شرعی و تکلیفی الهی دانستند و قلیان‌ها را شکسته و توتون و تنباکو را به آتش کشیدند. حرم‌سرای شاه نیز از استعمال دخانیات پرهیز کردند. انیس‌الدوله، سوگلی ناصرالدین‌شاه دستور جمع‌آوری قلیان‌ها را صادر نمود.
اقدامات حکومت

حکومت شایعهٔ جعلی بودن حکم را مطرح ساخت. از این رو با مساعدت وعاظ‌السلاطین و معممین دربار به شایعه جعلی بودن فتوی دامن زدند و حاجی محمدکاظم ملک‌التجار را منشأ جعل حکم معرفی و او را به قزوین تبعید کردند. اما این اقدامات نیز تأثیری در روند قضایا نداشت و شاه و دربار را ناگزیر به سمت تفرقه‌افکنی میان علما کشاند. از این رو شاه و امین‌السلطان به میرزا حسن آشتیانی روی آوردند و از او خواستند که چون او نیز همانند میرزای شیرازی مجتهد است، حکمی بر اباحه و تجویز استعمال دخانیات صادر کند.
در نتیجه آخرین حربهٔ شاه و دربار، تشکیل جلسه‌ای با حضور دولتیان و علما بود. در این جلسه که افرادی نظیر میرزا حسن آشتیانی و شیخ هادی نجم‌آبادی حضور نداشتند، شاه خواستار حکم حلیت استعمال تنباکو شد که با پاسخ صریح حاضران مواجه گردید. در این میان امین‌السلطان راه دیگری در پیش گرفت و به علما وعده داد که اقداماتی جهت لغو امتیاز خواهد کرد و در برابر از آنان خواست که صریحاً استعمال دخانیات را مجاز اعلام کنند.
با لغو انحصار داخلی، علما در برابر اصرار میرزاعلی‌اصغر اتابک اظهار داشتند که چون امتناع مردم از استعمال دخانیات مستند به حکم میرزای شیرازی است، تنها چارهٔ کار مراجعه به وی و کسب اطلاع از نظر اوست. در واقع آن‌ها ضمن رفع تکلیف از خود، به اصرار میرزاعلی‌اصغر اتابک تلگرامی حاکی از لغو امتیاز داخلی پاسخ میرزای شیرازی ارسال کردند. دو هفته پس از اعلام لغو امتیاز داخلی، پاسخ میرزای شیرازی به تلگرام علما به تهران ارسال شد. او در این تلگرام ضمن تشکر از شاه به جهت لغو امتیاز، اظهار امیدواری کرده بود که دست‌های خارجی به کلی از ایران کوتاه شود. پاسخ مزبور که به هیچ وجه مقصود اصلی دولتی‌ها را که خواهان صدور حکم حلیت استعمال تنباکو بودند، تأمین نمی‌کرد، ادامهٔ امتناع مردم از مصرف توتون و تنباکو را نیز در پی داشت.
دولت که میرزای آشتیانی را عامل ناآرامی می‌پنداشت از او خواست تا به منبر برود و حلال بودن استعمال تنباکو را اعلام کند. شاه برای پایان دادن به اوضاع نامساعد، شدت عمل بیشتری نشان داد و از یک سو فرمان بازگشایی تمام قهوه‌خانه‌ها را صادر نمود و از سوی دیگر میرزای آشتیانی را در قلیان کشیدن در مجامع عمومی یا خروج از دارالخلافه (تهران) مختار کرد.
میرزا حسن آشتیانی نیز بی‌درنگ ترک تهران را بر مخالفت با حکم میرزای شیرازی ترجیح داد و آمادهٔ حرکت شد.
نقش زنان در تحریم تنباکو

در سوم جمادی‌الثانی ۱۳۰۹، مردم پس از آگاهی از تصمیم میرزای آشتیانی مبنی بر خروج از دارالخلافه در منزل وی در محلهٔ سنگلج اجتماع کردند، و از آنجا به سمت میدان ارگ و کاخ گلستان رفتند. زنان پیشاپیش مردان خطاب به شاه فریاد می‌زدند و نگرانی خود را نسبت به بیرون کردن علما از شهر اعلام و تأکید می‌کردند که دولت قصد دارد دین آن‌ها را از بین ببرد تا فرنگیان بر مردم سلطه یابند.
جماعتی که در شیراز و تهران با نیروهای نظامی شاه درگیر شدند زن و مرد با هم بودند. در شیراز زنی و دختر بچه‌ای به ضرب گلوله پلیس شاه کشته شدند. در تهران نیز زنان در رویدادهای حساس ژانویه ۱۸۹۲ (دی/بهمن ۱۲۷۰) دخالت مؤثر داشتند.
همچنین در این ایام زمزمه‌های جهاد علیه دستگاه نیز بالا گرفته بود و اعلامیه‌هایی بدین مضمون که
«بر حسب حکم جناب حجت‌الاسلام، آقای شیرازی، اگر تا ۴۸ ساعت دیگر امتیاز دخانیات لغو نشود، یوم دوشنبه آتیه، جهاد است، مردم مهیا شوید.»
بر در و دیوار شهرها نصب شده بود.
به هر روی پیشروی مردم، دربار را وحشت زده کرد و کوشش کامران میرزا نایب‌السلطنه برای آرام کردن مردم حاصلی نداشت. به‌طوری‌که وعده‌های او به نیابت از شاه که «فرنگی‌ها را بیرون می‌کنیم» یا دستخط شاه خطاب به وی که اعلام می‌داشت،
«امتیاز داخله را که برداشته بودیم، حال امتیاز از خارجه را هم برداشتیم و مردم مجبور درکشیدن قلیان نیستند تا حکم از جناب میرزای شیرازی برسد»
، بی‌حاصل ماند. بی‌نتیجه ماندن وعده‌ها سبب شد که محمدعلی خان معین نظام، فرمان تیراندازی صادر کند و در این تیراندازی‌ها عده‌ای کشته شوند.
در پی این کشتار، میرزای آشتیانی از پذیرش هدایای شاه که برای دلجویی از او فرستاده بود، خودداری ورزید و مردم را به استقامت عاقلانه و اجتماع در مسجد جامع فراخواند. میرزای آشتیانی برای پایان گرفتن غائله سه پیشنهاد به مضمون پرداخت خون‌بهای مقتولان، مصونیت حاضران در تظاهرات و برچیدن بساط کلیه امتیازات خارجی را مطرح ساخت.
آنتونی فان لیوونهوک

| آنتون وان لیون هوک | آنتون وان لیون هوک |
| --- | --- |
فان لیوونهوک: فان لیوونهوک
زادهٔ: ۲۴ اکتبر ۱۶۳۲ دلفت، جمهوری هلند
درگذشت: ۲۶ اوت ۱۷۲۳ (۹۰ سال) دلفت، جمهوری هلند
ملیت: هلندی
شناخته‌شده برای: پدر میکروب‌شناسی
آنتون فان لیوونهوک (به هلندی: Antonie Philips van Leeuwenhoek) (زاده ۲۴ اکتبر ۱۶۳۲ - درگذشته ۲۶ اوت ۱۷۲۳) پیشه‌ور و دانشمند اهل هلند از شهر دلفت در این کشور بود. به او لقب پدر میکروب‌شناسی داده‌اند و او را نخستین میکروب‌شناس می‌دانند.
او پسر یک سبدساز بود. در شانزده سالگی شاگرد یک بازرگان پوشاک اسکاتلندی در آمستردام شد. او میکروسکوپ را بهبود بخشید و برای نخستین بار با میکروسکوپ خود توانست ساختار یک تک‌یاخته‌ای را ببیند، چیزی که خود نام آن را انیمالکولس (animalcules) نهاد. او نخستین کسی است که بافت‌های ماهیچه‌ای، اسپرماتوزوئید، باکتری، مخمرها و جریان خون درون مویرگ‌ها را دید. او بیش از ۴۰۰ میکروسکوپ ساخت که امروزه تنها نه عدد از آن‌ها به دست ما رسیده است.
کزنلو

برای دیگر کاربردها، کزنلو (ابهام‌زدایی) را ببینید.
کزنلو نام يکی  تیره‌های طایفهٔ دره شوری از ایل قشقایی می‌باشد.
| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
حدود ۵۰٬۰۰۰ الی ۱۰۰٬۰۰۰ نفر (تخمین بدون منبع): حدود ۵۰٬۰۰۰ الی ۱۰۰٬۰۰۰ نفر (تخمین بدون منبع)
مناطق با جمعیت چشمگیر: مناطق با جمعیت چشمگیر
 ایران : ساکن در استان‌های اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، چهارمحال و بختیاری و خوزستان:  ایران : ساکن در استان‌های اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، چهارمحال و بختیاری و خوزستان
زبان‌ها: زبان‌ها
ترکی قشقایی: ترکی قشقایی
دین: دین
اسلام: اسلام
:
نام شناسی

نام کزنلو از دو بخش اصلیِ (کزن) + (لو) تشکیل شده است؛ که کزن نام روستایی از توابع شهرستان سمیرم است که خاستگاهِ اصلی این تیره می باشد.
و پسوندِ لو نوعی پسوند شناخته شده در ایلات و اقوام ترک تبار، و مربوط به شاخهٔ اغور نیز می باشد؛ که اصالت و قدمت تاریخی این تیره را نشان می دهد.
خاستگاه

در دامنه های  شمالیِ رشته کوه های  زاگرس مرکزی، در ناحیهٔ شمال غربی شهر سمیرم، جلگهٔ بزرگی با دشت های وسیع گسترده شده است که از دیرباز آن را منطقهٔ دره شور می نامند و اینک به نام بخش مهرگرد و فتح آباد معروف است.
این دشت وسیع از شمال به سرحدات شهرضا و دهقان؛ و از جنوب، از گردنهٔ حسین آباد در شمالِ شهر سمیرم تا گردنهٔ خواجه کُشته و از شرق به جادهٔ ارتباطیِ سمیرم به شهرضا و از غرب به سرحدات شهرستان بروجن و گندمان ختم می شود. 
این منطقه جز مناطق سردسیری و دارای چشمه سار های فراوان، جویبار ها و رود خانه ها است؛ که از قدیم ییلاق کل طایفهٔ دره شوری بوده است. 
به همین دلیل اهالی روستا های این منطقه از طایفهٔ دره شوری می باشند. 
در بخشی از این جلگهٔ وسیع در شمال غربی شهر سمیرم؛ و در فاصلهٔ حدود ۵۰ کیلومتریِ آن رود خانه ای به نام کزن و روستایی با نام کزن در آن منطقه واقع شده است؛ که نام تیرهٔ تیرهٔ کزنلو بر اساس همین روستای کزن  گرفته شده است.
کریستینه گریگوریان

وکیل ارمنی و وزیر پیشین
| کریستینه گریگوریان | کریستینه گریگوریان |
| --- | --- |
Քրիստինե Գրիգորյան: Քրիստինե Գրիգորյան
گریگوریان در ۲۰۲۲: گریگوریان در ۲۰۲۲
۱ام مدیر سرویس اطلاعات خارجی ارمنستان: ۱ام مدیر سرویس اطلاعات خارجی ارمنستان
متصدی: متصدی
آغاز به کار  ۴ اکتبر ۲۰۲۳: آغاز به کار  ۴ اکتبر ۲۰۲۳
نخست‌وزیر: نیکول پاشینیان
۵ام مدافع حقوق بشر ارمنستان: ۵ام مدافع حقوق بشر ارمنستان
دوره مسئولیت ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲ – ۲۳ ژانویه ۲۰۲۳: دوره مسئولیت ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲ – ۲۳ ژانویه ۲۰۲۳
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۲۷ اوت ۱۹۸۱ ‏(۴۳ سال) سوان، استان گغارکونیک، جمهوری سوسیالیستی شوروی ارمنستان، اتحاد جماهیر شوروی
ملیت: شوروی (۱۹۸۱–۱۹۹۱) ارمنی (۱۹۹۱–تاکنون)
تحصیلات: دانشگاه دولتی ایروان (B.A.، M.A.) دانشگاه شمالی (دکترای حقوق)
تخصص: وکیل، افسر اطلاعاتی
کریستینه گریگوریان (ارمنی: Քրիստինե Գրիգորյան، متولد ۲۷ اوت ۱۹۸۱) یک وکیل حقوق بشر و افسر اطلاعات ارمنی است که به عنوان رئیس سرویس اطلاعات خارجی ارمنستان (FIS) فعالیت می‌کند. او پیش از این به عنوان معاون وزیر دادگستری و مدافع حقوق بشر ارمنستان خدمت کرده است.
زندگی‌نامه

کریستینه گریگوریان در ۲۷ اوت ۱۹۸۱ در شهر سوان، استان گغارکونیک به دنیا آمد و در سال‌های پایانی جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان و اتحاد جماهیر شوروی بزرگ شد. در ۱۹۹۸، وارد دانشگاه دولتی ایروان شد و در سال ۲۰۰۲ توانست با مدرک کارشناسی در مطالعات عربی از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شود و در همان رشته و همان دانشگاه در سال ۲۰۰۶ مدرک کارشناسی ارشد دریافت کرد. در سال ۲۰۰۸ از دانشکده حقوق دانشگاه شمالی در ایروان فارغ‌التحصیل شد.
حرفه

از سال ۲۰۰۴ تا تکمیل تحصیلات کارشناسی‌اش در سال ۲۰۰۹، گریگوریان به عنوان عضو قانون‌گذاری در مجلس ملی (NA) ارمنستان در دپارتمان تحلیل قانون‌گذاری و توسعه کار می‌کرد. از مارس تا اکتبر سال ۲۰۰۹، او به عنوان مترجم-وکیل برای دپارتمان روابط خارجی مجلس کار می‌کرد. بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱، گریگوریان به عنوان دستیار حقوقی رئیس دفتر مجلس ملی خدمت کرد. او به عنوان دستیار عضو پارلمان (۲۰۱۱–۲۰۱۴) و دستیار رئیس NA در امور حقوقی (۲۰۱۲–۲۰۱۴)، تیمی را به عنوان بخشی از برنامهٔ «حمایت از توسعه ظرفیت‌های نهادی مجلس ملی ارمنستان» که توسط آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی (USAID) حمایت مالی می‌شد، در بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ رهبری کرد. از سال ۲۰۱۵ تا سال ۲۰۱۸، گریگوریان ریاست دپارتمان همکاری حقوقی بین‌المللی در کارکنان وزارت دادگستری را بر عهده داشت. پس از انقلاب مخملی ارمنستان ۲۰۱۸، او به عنوان مشاور آرارات میرزویان، معاون اول نخست‌وزیر در آن زمان، خدمت کرد. در ۳ ژوئیه ۲۰۱۸، گریگوریان توسط نخست‌وزیر به عنوان معاون وزیر دادگستری ارمنستان منصوب شد.
در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۲، مجلس ملی او را به عنوان مدافع حقوق بشر ارمنستان انتخاب کرد. او در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۳ از این مقام کناره‌گیری کرد و دلیل این تصمیم خود را ارتقاء به مقام جدید اعلام کرد.
حرفه اطلاعاتی

در ۴ اکتبر ۲۰۲۳، کریستین گریگوریان به عنوان اولین رئیس سرویس اطلاعات خارجی ارمنستان به‌طور رسمی توسط نخست‌وزیر نیکول پاشینیان منصوب شد. شایعات بسیاری مبنی بر این وجود دارد که او پیش از تصدی این سمت، در زمینه رهبری و فنون اطلاعاتی در غرب، مخصوصاً با CIA و MI6 بریتانیا آموزش دیده است. مقامات عالی‌رتبه از هر دو سرویس، از جمله رؤسای آژانس‌های مربوط یعنی ویلیام ج. برنز و ریچارد مور، در زمان تأسیس این آژانس در سال ۲۰۲۲، به‌طور مکرر به ایروان سفر کرده‌اند. برنز و معاون او دیوید اس. کوهن از آن زمان به بعد در سال ۲۰۲۴ دوباره به ایروان سفر کردند و مور در سال ۲۰۲۳ در کنفرانس امنیتی مونیخ با نخست‌وزیر پاشینیان به‌طور خصوصی دیدار کردند.
زندگی شخصی

کریستینه گریگوریان یک عضو غیر حزبی خدمات ملکی است. او یک زبان‌شناس ماهر است و به شش زبان زنده دنیا صحبت می‌کند: ارمنی، روسی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و عربی. او مجرد است.
ارتش جمهوری چک

| ارتش جمهوری چک | ارتش جمهوری چک |
| --- | --- |
Armáda České republiky: Armáda České republiky
Roundel: Roundel
شکل کنونی: ۱ ژانویه ۱۹۹۳
شاخه‌ها: نیروی زمینی چک نیروی هوایی چک
ستاد: پراگ، جمهوری چک
رهبری: رهبری
فرمانده کل قوا:  پتر پاول
رئيس ستاد:  پتر فیالا
ارتش جمهوری چک (چکی: Armáda České republiky) مجموعه نیروهای مسلح جمهوری چک است، که از نیروی زمینی چک و نیروی هوایی چک تشکیل می‌شود.
دهستان کاوه آهنگر

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: اصفهان
شهرستان: چادگان
بخش: مرکزی
مرکز دهستان: مشهد کاوه
جمعیت: ۵۸۸۴ نفر(سرشماری ۱۳۸۵)
تعداد آبادی: ۳
پیش‌شمارهٔتلفنی مرکز: 577 031
دهستان کاوه آهنگر نام دهستانی در بخش مرکزی شهرستان چادگان، استان اصفهان در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸۸۴ نفر (۱۴۲۹ خانوار) بوده‌است.
مرکز این دهستان روستای مشهد کاوه است که بزرگترین روستای شهرستان نیز هست نام
این دهستان به سبب وجود قبر کاوه آهنگر در مشهدکاوه انتخاب شده و ریشه ای تاریخی دارد.
ایپاس

نمایشگاه پلیس یا ایپاس (به انگلیسی: IPAS)، یک نمایشگاه بین‌المللی است که تاکنون ۹ دوره از آن در خلال تابستان توسط یکی از بنیادهای فرهنگی نیروی انتظامی ایران برگزار شده است. مهم‌ترین نمایشگاه پلیس هر ساله در استان تهران برگزار می‌گردد.
محل برگزاری در تهران

این نمایشگاه تا سال ۱۳۸۸ در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران برگزار گردیده است. اما با توجه به شرایط ویژه نمایشگاه بین‌المللی تهران و اخذ بهای بسیار سنگین اجارهٔ غرفه از سوی شرکت کنندگانی که اقدام به عرضه محصولات خارجی می‌نمایند، تصمیماتی مبنی بر برگزاری این نمایشگاه در محلی دیگر برای سال ۱۳۸۹ اتخاذ گردید. با تلاش‌های بنیاد تعاون ناجا، این نمایشگاه در مصلی بزرگ امام خمینی برگزار می‌گردد. با توجه به مشکلات گرمای شدید تابستان در ادوار گذشته تصمیم مبنی بر آن شد تا نمایشگاه ایپاس از سال ۱۳۸۹ در پاییز برگزار گردد.
برگزارکننده

هماهنگ‌کننده و برگزارکنندهٔ این نمایشگاه شرکت ناجی پاس، وابسته به بنیاد تعاون نیروی انتظامی ایران است. این شرکت در سال ۱۳۸۷ به عنوان برترین برگزارکننده نمایشگاه بین‌المللی از سوی نمایشگاه تهران انتخاب گردید.
شرکت کنندگان

در ابتدا اکثر شرکت کنندگان، نهادهای دولتی یا وابسته به دولت بودند. اما بعد از تصویب قانونی در مجلس که دولت را موظف می‌نمود برخی از اقلام مورد نیاز خود نظیر تجهیزات مربوط به انفورماتیک را از شرکت‌های خصوصی تهیه کند، اشتیاق شرکت‌های خصوصی برای حضور در این نمایشگاه از سال ۱۳۸۶ بسیار بیشتر شد تا جایی که در سال ۱۳۸۸ سهم شرکت کنندگان خصوصی این نمایشگاه به ۵۰ درصد هم رسید.
محصولات

محصولات عرضه شده در این نمایشگاه دارای طیف وسیعی نیستند و اغلب شرکت کنندگان به نوعی همکار یا تکمیل‌کننده همدیگر محسوب می‌شوند. محصولاتی نظیر: جنگ‌افزارهای سبک و سنگین، تجهیزات کنترل ترافیک، تجهیزات امنیتی، تجهیزات حفاظت فیزیکی، وسایل نقلیه متحرک با مصرف امنیتی و امدادی و…
بازدید کنندگان

بیشترین بازدید از سوی مدیران حراست نهادهای مهم دولتی و وابسته به دولت صورت می‌پذیرد و هر ساله شخص فرمانده کل نیروی انتظامی ایران به همراه هیئتی از سران نیروی انتظامی ایران و کشورهای همسایه ایران، این نمایشگاه را افتتاح می‌نمایند.
همچنین این نمایشگاه با استقبال نسبتاً خوب بازدید کنندگان حرفه‌ای مواجه می‌شود و از آنجایی که حق ورودی برای این نمایشگاه دریافت می‌گردد، بازدید کنندگان تفریحی به ندرت به این نمایشگاه رجوع می‌نمایند.
نمایشگاه ایپاس ۲۰۲۴
پائول نسچی

| پائول نَسچی | پائول نَسچی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۶ سپتامبر ۱۹۳۴ مادرید، اسپانیا
درگذشت: ۳۰ نوامبر ۲۰۰۹ (۷۵ سال) مادرید، اسپانیا
ملیت:  اسپانیایی
پیشه(ها): بازیگر، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۹
پائول نَسچی (اسپانیایی: Paul Naschy‎؛ ۶ سپتامبر ۱۹۳۴ – ۳۰ نوامبر ۲۰۰۹) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر مشهور اهل اسپانیا بود.
یکی از دلایل شهرت وی، بازی در فیلم‌های ترسناک بود و هنرنمایی‌هایش در نقش‌های گرگینه، هیولای فرانکنشتاین، دراکولا، گوژپشت و مومیایی، سبب شد تا به او لقب «لان چینی اسپانیا» را بدهند.
در سال ۲۰۰۱ میلادی، خوآن کارلوس اول اسپانیا به پاس یک عمر فعالیت هنری، «نشان زرین هنرهای زیبای اسپانیا» را به او اعطاء کرد که معادل «شوالیه‌کردن یک فرد» در کشورهای انگلیسی‌زبان است.
او بجز فیلم‌های ترسناک، در تعداد بیشماری فیلم‌های اَکشن، درام تاریخی، جنایی، مستند و همچنین سریال‌های تلویزیونی بازی کرده بود.
وی در سال ۲۰۰۹ میلادی در اثر ابتلا به سرطان لوزالمعده درگذشت.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به روتوایلر و چشمان آبی عروسک شکسته اشاره کرد.
جانی سولارو

| جانی سولارو | جانی سولارو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۱ اوت ۱۹۲۶&#۱۶۰;(۱۹۲۶-۰۸-۱۱) (۹۸ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: بازیگر
جانی سولارو (ایتالیایی: Gianni Solaro؛ زادهٔ ۱۱ اوت ۱۹۲۶) بازیگر اهل ایتالیا است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به در آخرین لحظه، هفت دریا به کاله، راهزن دمشق، مردان خشن و گلادیاتور رم اشاره کرد.
لنگ بیچ، مریلند

| Calvert Beach-Long Beach, Maryland | Calvert Beach-Long Beach, Maryland |
| --- | --- |
Former CDP: Former CDP
Location of CalvertBeach-Long Beach, Maryland: Location of CalvertBeach-Long Beach, Maryland
کشور: آمریکا
ایالت: مریلند
شهرستان: Calvert
مساحت: مساحت
 • کل: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۲٫۵ مایل مربع (۶٫۶ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۲۴۸۷
 • تراکم: ۹۸۰٫۲/مایل مربع (۳۷۸٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS کد: ۲۴-۱۲۳۰۵
لنگ بیچ (به انگلیسی: Long Beach) شهری در ایالت مریلند کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۸۲۱ نفر بوده‌است.
لوئیجی چیمارا

| لوئیجی چیمارا | لوئیجی چیمارا |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۹۱ رم، ایتالیا
درگذشت: ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۶۲ (۷۰ سال) رم، ایتالیا
ملیت: ایتالیایی
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۱۴–۱۹۶۰
لوئیجی چیمارا (ایتالیایی: Luigi Cimara؛ ‏ ۱۹ ژوئیهٔ ۱۸۹۱ – ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۶۲) هنرپیشه اهل ایتالیا بود.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به سرنوشت، یک دم رسوایی، دورا نلسون، نخستین عشق و آدم و حوا اشاره کرد.
سیاه‌تلو

برای روستایی به این نام، سیاهتلو را ببینید.
| سیاه‌تلو | سیاه‌تلو |
| --- | --- |
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
دسته:: گیاهان گلدار
رده:: دولپه‌ای‌ها
راسته:: گل‌سرخ‌سانان
تیره:: عنابیان
سرده:: سیاه‌تلو (سرده)
گونه:: P. spina-christi
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Paliurus spina-christi Mill.: Paliurus spina-christi Mill.
مترادف: مترادف
 Paliurus aculeatus Lam.  P. australis Gaertn.  Rhamnus paliurus L.:  Paliurus aculeatus Lam.  P. australis Gaertn.  Rhamnus paliurus L.
Paliurus spina-christi
سیاه‌تَلو از درختان بومی ایران است.
سیاه تلو را در نور و گرگان «سیاه تلی» می‌نامند؛ در منطقه وسیعی از گیلان، «قره تیکان»، «بورتیکان»، «چنگل» صدایش می‌کنند، در طوالش آنرا به نام «سیه بور» و در درفک «یله بور»، در گرگان و مازندران «اسکم تلی»، در رودبار «گربه بور» می‌خوانند. در زبان عربی هم صامور، الشبه نامیده می‌شود.
در بعضی منابع روایت شده‌است که تاج خارداری که پیش از به صلیب (چلیپا) کشیدن بر سر عیسی گذاشته بودند از گیاه سیاه‌تلو بوده‌است. نام لاتین این گیاه (paliurus spina-christi) از همین روایات آمده‌است.