stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آق تقه

| آق تقه جدید | آق تقه جدید |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۳۷°۵۹′۴۲″ شمالی ۵۵°۳۸′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۹۵۰۰°شمالی ۵۵٫۶۴۳۶۱°شرقی﻿ / 37.99500; 55.64361: مختصات: ۳۷°۵۹′۴۲″ شمالی ۵۵°۳۸′۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۹۹۵۰۰°شمالی ۵۵٫۶۴۳۶۱°شرقی﻿ / 37.99500; 55.64361
کشور: ایران
استان: گلستان
شهرستان: مراوه تپه
بخش: بخش مرکزی
جمعیت: ۳۱۰ نفر (سرشماری ۹۵)
آق تقه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان مراوه تپه در استان گلستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان زاوکوه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۶۱ نفر (۹۸خانوار) بوده‌است.
دانشگاه والدورف

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پرونده:Waldorf University logo.png: پرونده:Waldorf University logo.png
نام‌های پیشین: Waldorf College (1903–2016)
شعار: Lux et Veritas
شعار به انگلیسی: Light and Truth
نوع: دانشگاه خصوصی
بنیانگذاری شده: ۱۹۰۳
وابستگی: دانشگاه کلمبیا جنوبی
رئیس: Robert Alsop, Ph.D.
اعضای هیئت علمی: ۷۱
دانشجویان: ۴۵۰۰
موقعیت: فورست سیتی، آیووا، آیووا، ایالات متحده
پردیس: Rural, 50 acres
رنگ آموزشگاه: بنفش و طلایی    
نام ورزشی: Warriors
وبگاه: www.waldorf.edu
دانشگاه والدورف یک دانشگاه خصوصی در فورست سیتی، آیووا است. این دانشگاه در سال ۱۹۰۳ تأسیس شد و در بیشتر تاریخ خود یک کالج غیرانتفاعی مرتبط با کلیسای انجیلی لوتری بود. در سال ۲۰۱۰، به دانشگاه کلمبیا فروخته شد و به یک مؤسسه انتفاعی تبدیل شد. دانشگاه والدورف رشته‌های کاردانی، کارشناسی و کارشناسی ارشد و همچنین چندین گواهی مدرک کارشناسی و برنامه‌های آمادگی شغلی آنلاین را ارائه می‌دهد. این مؤسسه توسط کمیسیون آموزش عالی (HLC) تأیید شده‌است.
دایشی هاروناگا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  دایشی هاروناگا
زادروز:  ۳۰ آوریل ۱۹۸۲ ‏(۴۲ سال)
زادگاه:  استان هیروشیما، ژاپن
پست:  هافبک
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |  باشگاه فوتبال ویسل کوبه |   |   |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
دایشی هاروناگا (ژاپنی: 春永 代志؛ زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۸۲) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
درخت برزیل

| برزیل‌وود | برزیل‌وود |
| --- | --- |
برزیل‌وود، Caesalpinia echinata: برزیل‌وود، Caesalpinia echinata
وضعیت حفاظت: وضعیت حفاظت
 در خطر انقراض  (IUCN 2.3):  در خطر انقراض  (IUCN 2.3)
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: گیاهان
راسته:: باقلاسانان
تیره:: باقلاییان
سرده:: گل ابریشم
گونه:: C. echinata
نام دوبخشی: نام دوبخشی
Caesalpinia echinata : Caesalpinia echinata 
برزیل‌وود (نام علمی: Caesalpinia echinata) نام یک گونه از سرده گل ابریشم است.
آناتولی ساولویچ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Anatoliy Volodymyrovych Saulevych
زادروز:  ۲۶ مارس ۱۹۵۹
زادگاه:  کی‌یف
تاریخ مرگ:  ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱ (۶۲ سال)
محل مرگ:  لویو، Ukraine
قد:  1.75 m
پست:  مدافع
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Sportinternat Kyiv
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۷۶–۱۹۸۱ |  باشگاه فوتبال کارپاتی لویو |  ۱۱۸ |  (۸) |
| ۱۹۸۲–۱۹۸۵ |  SKA Lviv |  ۱۱۷ |  (۷) |
| ۱۹۸۶ |  Nyva Ternopil |  ۳۳ |  (۴) |
| ۱۹۸۷–۱۹۸۸ |  Podillya Khmelnytskyi |  ۹۶ |  (۱۳) |
| ۱۹۸۹ |  Karpaty Lviv |  ۴۰ |  (۲) |
| ۱۹۹۰–۱۹۹۱ |  باشگاه فوتبال زاریا بالتی |  ۸۰ |  (۹) |
| ۱۹۹۲ |  Halychyna Drohobych |  ۲۴ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |  Soviet Union U18 |  ? |  (?) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
:  باشگاه فوتبال کارپاتی لویو (assistant)
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آناتولی ساولویچ (اوکراینی: Анатолій Володимирович Саулевич؛ ۲۶ مارس ۱۹۵۹ – ۱۳ نوامبر ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال Soviet Union U18 بازی کرده‌است.
آناستازیا ۸۲۴

نمایی از محل قرارگیری سیارک آناستازیا ۸۲۴ در مدار – آگوست ۲۰۱۴
سیارک ۸۲۴ (به انگلیسی: 824 Anastasia، نامگذاری:1916ZH) هشتصد و بیست و چهارمین سیارک کشف شده‌است که در ۲۵ مارس ۱۹۱۶ و در رصدخانه سایمیز کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۰٫۴۱ است.
سان ایگناشیو، تگزاس

| سان ایگناشیو، تگزاس | سان ایگناشیو، تگزاس |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
Historic Our Lady of Refugio کلیسای کاتولیک is located at the intersection of Laredo and Washington streets across from the Blas Maria Uribe Plaza in San Ygnacio: Historic Our Lady of Refugio کلیسای کاتولیک is located at the intersection of Laredo and Washington streets across from the Blas Maria Uribe Plaza in San Ygnacio
موقعیت سان ایگناشیو، تگزاس در نقشه: موقعیت سان ایگناشیو، تگزاس در نقشه
سان ایگناشیو، تگزاسLocation within the state of Texas: سان ایگناشیو، تگزاسLocation within the state of Texas
مختصات: ۲۷°۲′۳۸″ شمالی ۹۹°۲۶′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۰۴۳۸۹°شمالی ۹۹٫۴۳۹۷۲°غربی﻿ / 27.04389; -99.43972: مختصات: ۲۷°۲′۳۸″ شمالی ۹۹°۲۶′۲۳″ غربی﻿ / ﻿۲۷٫۰۴۳۸۹°شمالی ۹۹٫۴۳۹۷۲°غربی﻿ / 27.04389; -99.43972
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت: تگزاس
شهرستان: شهرستان زاپاتا، تگزاس
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۶ مایل مربع (۴ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۵ مایل مربع (۴ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱ مایل مربع (۰٫۳ کیلومتر مربع)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۶۶۷
 • تراکم: ۴۲۰/مایل مربع (۱۶۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (منطقه زمانی مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۷۸۰۶۷
کد FIPS: ۴۸–۶۵۷۹۲
سان ایگناشیو (به انگلیسی: San Ygnacio) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان زاپاتا، تگزاس واقع شده‌است. سان ایگناشیو ۶۶۷ نفر جمعیت دارد.
ترایریم

ناوگان ترایریم‌ها
ترایریم (به انگلیسی: Trireme) برگرفته از کلمه لاتین trirēmis به‌معنای «سه پارو»، و (به یونانی: τριήρης triērēs، به معنی سه پارو زن) یک کشتی باستانی و نوعی گالی است که توسط تمدن‌های دریایی باستانی مدیترانه و مخصوصاً فنیقی‌ها، یونان باستان و روم باستان استفاده می‌شده‌است.
نام ترایریم به‌دلیل وجود سه ردیف پارو است که هر پارو توسط یک فرد مدیریت می‌شود. ترایریم‌های اولیه نوعی توسعه یافته از پنتکنتر، نوعی کشتی باستانی با یک ردیف دارای ۲۵ پارو در هر طرف، و بایریم، نوعی کشتی جنگی با دو ردیف پارو، بودند که ریشه‌ای فنیقی داشتند. به عنوان یک کشتی، ترایریم سریع و چابک و کشتی جنگی برتر در مدیترانه در قرن هفتم تا چهارم پیش از میلاد بود و پس از آن به‌طور گسترده با کوادریرمسquadriremes و کوئینکورمسquinqueremes که بزرگ‌تر بودند جایگزین شد. ترایریم نقشی حیاتی در جنگ‌های ایران و یونان ایفا کرد و باعث ظهور امپراتوری دریایی آتن و سقوط آن در جنگ پلوپونز شد.
ترایریم همچنین گاهی برای اشاره به گالی‌های قرون وسطی و مدرن اولیه که دارای سه صف پارو زن در هر طرف بودند به کار می‌رود.
تریسی لتس

| تریسی لتستریسی لتس | تریسی لتستریسی لتس |
| --- | --- |
تریسی لتس در جشنوارهٔ فیلم تورنتو ۲۰۱۳: تریسی لتس در جشنوارهٔ فیلم تورنتو ۲۰۱۳
زادهٔ: ۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۵ ‏(۵۹ سال) تالسا، اوکلاهوما، ایالات متحده آمریکا
ملیت:  آمریکایی
شناخته‌شده برای: فیلم‌نامه‌نویسی نمایشنامه‌نویسی بازیگری
جوایز: جایزه پولیتزر سال ۲۰۰۸ برای نویسندگی آگوست: اوسیج کانتیجایزه تونی سال ۲۰۱۳ برای بازی در نمایش «چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟»
تریسی لِتس (به انگلیسی: Tracy Letts) (متولد ۴ ژوئیه ۱۹۶۵) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و هنرپیشه آمریکایی است. او موفق به دریافت جایزه پولیتزر برای نویسندگی نمایشنامهٔ آگوست: اوسیج کانتی (۲۰۰۸) شده‌است. او همچنین توانست جایزه تونی را برای بازی در نمایش چه کسی از ویرجینیا وولف می‌ترسد؟ (۲۰۱۳) به دست آورد.
از لتس، نمایشنامه‌های آگوست: اوسیج کانتی و دونات فرد اعلاء به فارسی ترجمه شده‌است.
از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی به‌عنوان بازیگر در آن نقش داشته‌است می‌توان به تاکسی شیکاگو(۱۹۹۷)، گوئین‌اور (۱۹۹۹)، فرار از زندان (۲۰۰۶)، میهن (۲۰۱۳)، رکود بزرگ (۲۰۱۵)، سگ-سوسیسی (۲۰۱۶) خشم (۲۰۱۶) الویس و نیکسون (۲۰۱۶)، فورد در برابر فراری(۲۰۱۹) و خروج فرانسه (۲۰۲۰) اشاره کرد.
رنه گاردین

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زادروز:  ۱۰ فوریهٔ ۱۹۲۸
زادگاه:  شامبری
تاریخ مرگ:  ۱ فوریهٔ ۲۰۰۶ (۷۷ سال)
پست:  مهاجم، Manager
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۷–۱۹۵۹ |  باشگاه فوتبال سوشو |   |   |
| ۱۹۵۹–۱۹۶۰ |  باشگاه فوتبال لیل |   |   |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۱ |  Besançon |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۵۳ |  تیم ملی فوتبال فرانسه |  ۲ |  (۲) |
دوران مربیگری: دوران مربیگری
۱۹۶۹–۱۹۷۰:  Grenoble
۱۹۷۰–۱۹۷۳:  باشگاه فوتبال لیل
۱۹۷۴–۱۹۸۳:  Montluçon
۱۹۸۹–۱۹۹۰:  Clermont
۱۹۹۳–۱۹۹۶:  Ol. Grenoble Isère
۱۹۹۶–۱۹۹۷:  Villefranche
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
رنه گاردین (فرانسوی: René Gardien‎; ۱۰ فوریهٔ ۱۹۲۸ – ۱ فوریهٔ ۲۰۰۶) بازیکن و مربی فوتبال اهل فرانسه بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیل و باشگاه فوتبال سوشو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال فرانسه بازی کرده‌است.
آنتون فرانتس مولبرتش

نقاشی آنتون فرانتس مولبرتش اثر مارتین جوآن اشمیت
آنتون فرانتس مولبرتش (به آلمانی: Franz Anton Maulbertsch) (زاده ۷ ژوئن ۱۷۲۴ و درگذشته ۸ اوت ۱۷۹۶) نقاش و حکاک اتریشی بود. او جزء استادان نقاشی فرسکو محسوب می‌گردد. وی برای کلیساهای اتریش، مجارستان، چکسلواکی دیوارنگاری و تخته‌نگاری کرد.
آثار

والبورگا قدیس (۱۷۴۹)
پیروزی جیمز قدیس بر ساراسن‌ها (۱۷۶۵)
دایشتلباخ

| دایشتلباخ   | دایشتلباخ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: راینلاند-فالتس
ناحیه: Rhein-Hunsrück
انجمن شهرداری: Rheinböllen
حکومت: حکومت
 • شهردار: Martin Huhn
مساحت: مساحت
 • کل: ۵٫۳۸ کیلومتر مربع (۲٫۰۸ مایل مربع)
ارتفاع: ۴۰۳ متر (۱۳۲۲ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۷۲۰
 • تراکم: ۱۳۰/کیلومتر مربع (۳۵۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۵۵۴۹۴
کدهای شماره‌گیری: ۰۶۷۶۴
پلاک خودرو: SIM
دایشتلباخ (به آلمانی: Dichtelbach) یک شهر در آلمان است که در راین-هونسروک واقع شده‌است. دایشتلباخ ۷۲۰ نفر جمعیت دارد.
سادرن آپلندز

سادرن آپلندز و دیگر مناطق جغرافیایی اسکاتلند
دید از جادهٔ A702
دید به شرق
سادرن آپلندز (انگلیسی: Southern Uplands به معنای زمین‌های مرتفع جنوبی) جنوبی‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین منطقه از سه منطقهٔ جغرافیایی در سرزمین اصلی اسکاتلند است (دو منطقه دیگر اسکاتلند کوهستانی و سنترال لولندز اند) این منطقه عمدتاً منطقه‌ای روستایی است و اقتصادی کشاورزی دارد. بخشی از آن سادرن آپلندز جنگلی است و باتلاق‌های بسیاری دارد.
زیردریایی کلاس دلفین (هلند)

با زیردریایی کلاس دلفین (آلمان) اشتباه نشود.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
اطلاعات کلی کلاس: اطلاعات کلی کلاس
تکمیل شده:: ۴
بازنشسته:: ۴
حفظ شده:: ۱
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,530 tons (روی آب)
درازا::  ۷۹٫۵ متر (۲۶۱ فوت)
پهنا::  ۷٫۸ متر (۲۶ فوت)
آبخور::  ۵٫۰ متر (۱۶٫۴ فوت)
سرعت::  14.5 knots (روی آب)
زیردریایی کلاس دلفین (به انگلیسی: Dolfijn-class submarine) یک کلاس از زیردریایی است که طول آن ۷۹٫۵ متر می‌باشد.
زلزال ۲

|  موشک زلزال2  |  موشک زلزال2  |
| --- | --- |
نوع: توپخانه راکتی
خاستگاه: ایران
تاریخچه خدمت: تاریخچه خدمت
استفاده‌شده توسط:  ایران عراق سوریه حزب‌الله لبنان جنبش حوثی‌ها
تاریخچه تولید: تاریخچه تولید
طراح: صنایع دفاعی ایران
سازنده: صنایع دفاعی ایران  و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
تاریخ تولید: ۱۳۷۲
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
وزن: ۳۵۴۵ کیلوگرم
طول: ۸ متر
قطر: ۶۱ سانتیمتر
برد نهایی: ۲۱۰ کیلومتر
موشک زلزال ۲ یک راکت توپخانه‌ای غیر هدایت شونده سنگین ساخت مهندس حسین حسن نژاد از ایران است. این راکت با کالیبر ۶۱۰ میلی‌متری، می‌تواند کلاهکی جنگی به جرم ۶۰۰ کیلوگرم را حدود ۲۱۰ کیلومتر (۱۳۰ مایل) با خود حمل کند. تولید و توسعه این موشک از سال ۱۳۶۹ آغاز شده‌است.
تاریخچه

راکت‌های سری زلزال در کنار راکت‌های سری نازعات، از راکت‌های ایرانی هستند که در طول جنگ ایران و عراق طراحی و ساخته شدند. به گفته منابع ایرانی، بعدها از روی سیستم زلزال، موشک‌های نسل فاتح طراحی و ساخته شدند. همینطور از این سیستم،‌ برای ساخت برخی راکت‌های کاوشگر فضایی در ایران استفاده شده است.
در اوت سال ۲۰۰۶ میلادی، گزارش‌هایی اعلام شد که ایران، حزب‌الله لبنان را به موشک زلزال ۲ مجهز کرده‌است. از این موشک‌ها توسط نیروهای یمنی برای حمله به عربستان نیز استفاده شده است.
مشخصات فنی

زلزال ۲، دارای ۸.۴۶ متر طول و ۶۱۰ میلی‌متر قطر است. وزن این موشک ۳۴۰۰ کیلوگرم که ۶۰۰ کیلوگرم آن را سر جنگی و ۱۸۴۰ کیلوگرم آن را سوخت آن تشکیل داده است. میزان خطای این موشک را ۵ درصد گزارش کرده‌اند. این راکت قدرت دارد تا حداکثر تا ۲۱۰ کیلومتر برد داشته باشد. نسل دوم زلزال در حالی که اختلاف ابعادی با نسل اول ندارد اما با افزایش ۲۹ درصدی جرم سوخت، بدون کاهش میزان سرجنگی به ۶۸ درصد برد بیشتر می‌رسد. این راکت‌ها قابلیت پرتاب از لانچرهای متحرک و ثابت را دارند و بر روی لانچرهای سه‌تایی و تکی نصب می‌شوند.‌‌ شکل ظاهری این راکت، شامل بدنه استوانه‌ای، چهار بالک ذوزنقه‌ای در انتهای بدنه و موتورهای راکتی دوران‌دهنده پیش از بخش دماغه است.
آنتون فن ورنر

| آنتون فن ورنر | آنتون فن ورنر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۹ مهٔ ۱۸۴۳
درگذشت: ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۵ (۷۱ سال)
ملیت: آلمان
شناخته‌شده برای: نقاشی تاریخی
توقف سربازان پیش از رسیدن به پاریس، نام اثری است از آنتون فن ورنر، به‌سال ۱۸۹۴ میلادی.
این اثر اکنون در مالکیت گالری ملی قدیم در برلین قرار دارد.
آنتون فن ورنر (انگلیسی: Anton von Werner؛ ۹ مهٔ ۱۸۴۳ – ۴ ژانویهٔ ۱۹۱۵) یک نقاش برجستهٔ اهل آلمان بود.
نگارخانه

اعلان تشکیل امپراتوری آلمان (۳مین نسخه)
۱۸۸۵ م.
ولیعهد فریدریش سوم در ضیافت شام رسمی دربار
۱۸۹۵ م.
آخرین روز از کنگرهٔ برلین
۱۸۸۱ م.
ادای احترام ولیعهد آلمان فریدریش سوم به ژنرال فرانسوی
سادسکا

سادسکا (به لاتین: Sadská) یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری چک است که در ناحیه نیمبورک واقع شده‌است. سادسکا ۳٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد.
ابراهیم حاقلانی

| ابراهیم حاقلانیابراهیم حاقلانی | ابراهیم حاقلانیابراهیم حاقلانی |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۸ فوریه ۱۶۰۵م/ ۱۰۱۳ق بیروت
درگذشت: ۱۵ ژوئیه ۱۶۶۴م/ ۱۰۱۳ق رم
ملیت: لبنانی
تحصیلات: زبان سریانی و عربی، فلسفه
پیشه: استاد دانشگاه
آثار: ترجمهٔ انجیل به عربی
ابراهیم حاقِلانی (۱۶۰۵-۱۶۶۴م) فیلسوف، زبان‌شناس و دانشمند لبنانی مارونی بود. در پیزا و رم، زبان عربی و سریانی آموخت.  در ۱۶۴۶ استاد دانشکده فرانسه در پاریس منصوب شد.  در ۱۶۵۲ به رم بازگشت و به ترجمهٔ عربی انجیل پرداخت و آن را در سال ۱۶۷۱ چاپ کرد.
آیور پالسدوتیر

| آیور پالسدوتیر | آیور پالسدوتیر |
| --- | --- |
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
زاده: ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ ‏(۴۱ سال)
خاستگاه: جزایر فارو
ژانر: فولکلور راک
سال‌های فعالیت: ۱۹۹۹–اکنون
ناشر(ان): Tutl
همکاری‌های مرتبط: Clickhaze
آیور پالسدوتیر (انگلیسی: Eivør Pálsdóttir؛ زادهٔ ۲۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۳) یک موسیقی‌دان اهل جزایر فارو است. وی که به زبان‌های ایسلندی، فارویی و انگلیسی آثاری منتشر کرده‌است، از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
سابیاسچی چاکرابارتی

| سابیاسچی چاکرابارتی | سابیاسچی چاکرابارتی |
| --- | --- |
 :  
زمینه فعالیت: سینما
تولد: ۸ سپتامبر ۱۹۵۶ ‏(۶۸ سال)  کلکته، هند
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
صفحه در وبگاه IMDb: صفحه در وبگاه IMDb
سابیاسچی چاکرابارتی (به انگلیسی: Sabyasachi Chakrabarty) (زاده ۸ سپتامبر ۱۹۵۶) بازیگر هندی است.
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به فانتوم، زن متأهل، سه، نام خانوادگی، لاهور، غرور، بابلی بانسر و اسم رمز: تیرانگا اشاره کرد.
سازند شهبازان

|  سن: ائوسن میانی تا بالایی |  سن: ائوسن میانی تا بالایی |
| --- | --- |
گونه: سازند
ضخامت: ۳۳۳ متر در مقطع نمونه
سنگ‌شناسی: سنگ‌شناسی
سنگ اصلی: دولومیت و آهک‌های دولومیتی
موقعیت: موقعیت
منطقه: زاگرس
کشور: ایران
مقطع نمونه: مقطع نمونه
دلیل نام‌گذاری‌: روستای شهبازان
سازند شهبازان از سازندهای زمین‌شناسی ایران در زاگرس است. نام این سازند از روستای شهبازان (درکنار راه‌آهن اندیمشک – دورود) گرفته شده و برش الگوی آن در ادامه سازند تله‌زنگ در تنگ دو، در ۴/۵ کیلومتری جنوب باختری ایستگاه تله‌زنگ قرار دارد.
سازند شهبازان شامل ۳۳۳/۸ متر دولومیت و آهک‌های دولومیتی با رنگ هوازده سفید تا قهوه‌ای با سیمای ضخیم‌لایه است که به‌طور پیوسته بر روی سازند آواری کشکان و به‌طور ناپیوسته در زیر سازند آسماری قرار دارد. با توجه به فسیل‌های موجود، سن آن ائوسن میانی تا بالایی تعیین شده‌است.
گسترش جغرافیایی سازند شهبازان به‌طور عمده محدود به شمال خاوری استان لرستان است. از لرستان به سوی جنوب خاوری، کربنات‌های شهبازان به‌تدریج با آواری‌های سازند کشکان جانشین می‌شود و سرانجام در زاگرس مرتفع، سازند شهبازان به قسمت‌های بالایی سازند جهرم می‌پیوندد. بدین‌ترتیب سازند شهبازان، با سازندهای کشکان، تله‌زنگ، پابده و سازند جهرم ارتباط بین‌انگشتی دارد.
آواز (موسیقی ایرانی)

برای فرم موسیقایی که یک خواننده می‌خواند، آواز را ببینید.
| موسیقی در ایران> تاریخ | موسیقی در ایران> تاریخ |
| --- | --- |
پیش از اسلام: هخامنشیان •  ساسانیان
پس از اسلام: صدر اسلام • مروگی
معاصر: قاجار • پهلوی • لس‌آنجلسی • زیرزمینی
موسیقی سنتی ایرانی: موسیقی سنتی ایرانی
مقام‌ها • نظریهٔ ادوار • دستگاه‌ها • تحول مقام به دستگاه • ردیف • فواصل موسیقی ایرانی • گوشه • آوازها • سازها • فرم‌ها: مقام‌ها • نظریهٔ ادوار • دستگاه‌ها • تحول مقام به دستگاه • ردیف • فواصل موسیقی ایرانی • گوشه • آوازها • سازها • فرم‌ها
دیگر سبک‌ها: دیگر سبک‌ها
پاپ • رپ • راک • سمفونیک • جاز • متال • کرال: پاپ • رپ • راک • سمفونیک • جاز • متال • کرال
نواحی: نواحی
آذربایجانی • شوشتری • ایلامی • جنوبی • باصری • مازندرانی • بختیاری • سیستانی • بخشی‌های خراسان شمالی • بلوچی • بندری • ترکمنی • خراسانی • علوانیه • کردی • کرمانی • گیلکی • لری: آذربایجانی • شوشتری • ایلامی • جنوبی • باصری • مازندرانی • بختیاری • سیستانی • بخشی‌های خراسان شمالی • بلوچی • بندری • ترکمنی • خراسانی • علوانیه • کردی • کرمانی • گیلکی • لری
مناسبتی: مناسبتی
زرتشتی • نوروزخوانی • تعزیه • رمضان • صلوات‌خوانی • مداحی: زرتشتی • نوروزخوانی • تعزیه • رمضان • صلوات‌خوانی • مداحی
ن ب و: ن ب و
آواز یا نغمه اصطلاحی است در موسیقی سنتی ایرانی که برای توصیف مجموعه‌ای از گوشه‌ها به کار می‌رود که معمولاً در کنار هم و مستقل از یک دستگاه اجرا می‌شوند. لفظ «آواز» دست کم در دو معنای دیگر نیز به کار می‌رود که یکی فرم موسیقی آواز است و دیگری شکل خاصی از فرم آواز که متر مشخصی ندارد؛ موضوع این مقاله هیچ‌کدام از این دو نیست بلکه مفهوم خاص «آواز» در موسیقی ایرانی (به عنوان جزئی از طبقه‌بندی ردیف موسیقی ایرانی) است. این ابهام در معنای لفظ آواز، خود موضوع نقد منتقدان بوده‌است.
آوازهایی که معمولاً در ردیف موسیقی ایرانی نام برده می‌شوند عبارتند از آواز ابوعطا، آواز دشتی، آواز افشاری، آواز بیات ترک، و آواز اصفهان (یا بیات اصفهان)؛ در برخی ردیف‌ها نیز از آواز بیات کرد و آواز شوشتری نام برده می‌شود. متداول‌ترین تقسیم‌بندی ردیف شامل هفت دستگاه و پنج آواز است و در بیشتر ردیف‌ها، آوازهای ابوعطا، دشتی، افشاری و بیات ترک از متعلقات دستگاه شور دانسته می‌شوند و بیات اصفهان از متعلقات دستگاه همایون، اگر چه برخی اصفهان را نیز به شور مرتبط می‌دانند.
این که چرا برخی مجموعه‌های گوشه‌ها را در ردیف دستگاه نام می‌دهند و برخی را آواز می‌نامند، به‌طور مبسوط مورد بحث نبوده اما از جمله تفاوت‌های آوازها با دستگاه‌ها آن است که گسترهٔ صوتی آوازها محدودتر است، قطعات سازی (بدون خواننده) در آوازها نادر هستند اما در اجرای دستگاه‌ها یک رکن اصلی هستند، پرده‌گردانی در آوازها محدود است اما در اجرای دستگاه‌ها متداول است، و کاربرد آوازها بیشتر در موسیقی فولکلور است در حالی که دستگاه‌ها در موسیقی رسمی و حرفه‌ای به‌طور مفصل به کار گرفته می‌شوند. با این حال بیشتر آوازها، اما نه تمام آن‌ها، گوشه‌ای به نام درآمد دارند که باعث می‌شود برخی آن‌ها را در مسیر دستگاه شدن بدانند.
تعریف

آواز را می‌توان یک دستگاه کوچک و مختصر در نظر گرفت، یا متقابلاً دستگاه‌ها را آن دسته‌ای از آوازها دانست که اصلی‌تر هستند. از دید نظریه‌پردازانی همچون علینقی وزیری آنچه دستگاه‌ها را از باقی آوازها مستثنی می‌کند، برخوردار بودنشان از یک گام مستقل است (و از این دیدگاه راست‌پنج‌گاه را نباید یک دستگاه جدا از دستگاه ماهور دانست). از همین دیدگاه، لفظی مثل «آواز ابوعطا» یا «آواز همایون» اشاره به فرم موسیقایی آواز ندارد بلکه به نوعِ محتوای موسیقایی اشاره می‌کند.
تعریف > ابهام در نامگذاری

لفظ «آواز» در موسیقی ایرانی از این جهت که سه معنای مختلف را می‌تواند متبادر کند مورد انتقاد قرار گرفته‌است. این مفاهیم عبارتند از:
یک نوع محتوای موسیقایی (مثل آواز ابوعطا)، که موضوع همین مقاله است
یک نوع فرم موسیقی که در آن خواننده قطعه شعری را با صدای بلند می‌خواند (تک‌خوانی، یا با همراهی ساز)
یک نوعِ خاص از فرم موسیقاییِ آواز، که متر مشخصی ندارد (در تضاد با آهنگ‌های ضربی و تصنیف‌ها که متر مشخص دارند)
مهدی برکشلی در مقاله‌ای که در قالب کتاب ایرانشهر منتشر شد، از لفظ «نغمه» برای توصیف آواز (به معنای اول که موضوع این مقاله‌است) استفاده کرده‌است. ساسان سپنتا نیز بعدها از لفظ «نغمه» برای همین منظور استفاده کرده‌است. به عقیدهٔ محمدرضا لطفی واژهٔ آواز (به معنایی که در این مقاله مد نظر است)، در اصل جایگزینی برای واژهٔ «شعبه» در نظام مقامی موسیقی قدیم بوده‌است؛ وی در اثبات این مدعا به نوشته‌های عبدالقادر مراغه‌ای استناد می‌کند که در آن آمده که ایرانیان به جای واژهٔ شعبه از واژهٔ «آوازه» استفاده می‌کرده‌اند. هرمز فرهت هم معتقد بر این است که همۀ دستگاه‌ها و آوازها را همان دستگاه بنامد، زیرا دلیل منطقی برای این دسته‌بندی پیدا نمی‌کند.
طبقه‌بندی

بنا بر تقسیم‌بندی‌های رایج، آوازها در موسیقی ایرانی عبارتند از:
ابوعطا (دستان عرب)، بیات ترک (بیات زند)، دشتی، افشاری که از متعلقات دستگاه شور هستند.
بیات اصفهان که از مشتقات دستگاه همایون است.
در بعضی روایت‌های ردیف، دو آواز بیات کرد (از متعلقات دستگاه شور) و شوشتری (از متعلقات همایون یا چهارگاه) هم به آنها اضافه می‌شوند.
طبقه‌بندی > ابوعطا

مقالهٔ اصلی: ابوعطا
ابوعطا از ملحقات دستگاه شور دانسته می‌شود. این آواز بر محوریت دستگاه شور است اما شروع آن از درجهٔ دوم شور است و نت شاهد آن درجهٔ چهارم شور است. گوشهٔ حجاز در آواز ابوعطا نقشی کلیدی دارد و اوج آواز ابوعطا در این گوشه اجرا می‌شود. اجرای آواز ابوعطا معمولاً با فرود به محور اصلی دستگاه شور خاتمه می‌یابد.
ریشهٔ نام ابوعطا مشخص نیست؛ این آواز با نام‌های سارنج و دستان عرب نیز شناخته می‌شود و ممکن است با یکی از راگاهای همنام هندی مرتبط باشد. استفاده از آواز ابوعطا در موسیقی بومی ایران بسیار رایج است و بخشی از موسیقی مذهبی نیز در این آواز (به ویژه در گوشهٔ حجاز که حس و حال «عربی» دارد) اجرا می‌شود.
مهم‌ترین گوشه‌هایی که در ابوعطا اجرا می‌شوند، عبارتند از سَیَخی، حجاز، چهارباغ و گَبری (که همگی جزو گوشه‌های دستگاه شور هستند). همچنین گاه گوشه‌های کرشمه، دوبیتی و بسته‌نگار نیز به دلخواه خواننده اجرا می‌شوند. گوشهٔ سیخی از نظر مُد تفاوتی با ابوعطا ندارد و تفاوت این دو در ملودی آن‌هاست. داریوش طلایی در کتاب تحلیل ردیف گوشهٔ رامِکلی را هم برای آواز ابوعطا برشمرده‌است.
آواز ابوعطا غم‌انگیز و سوزناک توصیف شده‌است و احساس آن با دستگاه شور نزدیکی دارد. بخشی از موسیقی مذهبی ایران نظیر اذان و قرائت قرآن معمولاً در گوشهٔ حجاز اجرا می‌شود و این گوشه دارای حال و هوای «عربی» توصیف شده‌است. آواز ابوعطا در موسیقی بومی ایران بسیار رایج است. قطعهٔ «مگر نسیم سحر» از قمرالملوک وزیری به آهنگسازی مرتضی نی‌داوود و آلبوم عشق داند اثر محمدرضا شجریان و محمدرضا لطفی نمونه‌هایی از آواز ابوعطاست. تصنیف بهار دلکش منسوب به درویش‌خان نیز از آثار شاخص ساخته‌شده در آواز ابوعطا (گوشهٔ حجاز) است.
طبقه‌بندی > افشاری

مقالهٔ اصلی: افشاری
آواز افشاری از متعلقات دستگاه شور دانسته می‌شود. این آواز بر محوریت دستگاه شور است اما نت ایست آن درجهٔ دوم شور است و نت شاهد آن درجهٔ چهارم شور است. درجهٔ پنجم شور نت متغیر است و درجات ششم و هفتم در درآمد افشاری نقشی ندارند اما در برخی گوشه‌های آن حائز اهمیت می‌شوند. آواز افشاری آوازی نسبتاً مستقل از دستگاه شور است.
نام افشاری احتمالاً به ایل افشار اشاره دارد که از اقوام ترک آذربایجانی هستند. آواز افشاری، برخلاف برخی دیگر از متعلقات دستگاه شور، نسبتاً مستقل است چنان‌که مُد و فرود مخصوص به خودش را دارد (و به محور اصلی شور فرود نمی‌کند). با این حال، از آنجا که گوشه‌های پایانی افشاری به محور اصلی دستگاه شور پرده‌گردانی می‌کنند، افشاری غالباً جزو متعلقات دستگاه شور طبقه‌بندی می‌شود (و نه به عنوان یک دستگاه جداگانه). درجهٔ دوم شور نت ایست افشاری است و تقریباً تمام جمله‌های موسیقی به این نت ختم می‌شوند؛ تأکید روی این درجه در ملودی‌های افشاری متداول است. درجهٔ سوم شور نقشی گذرا دارد اما درجهٔ چهارم شور نت شاهد افشاری است و از اهمیت بالایی برخوردار است. این درجه گاهی به عنوان نت آغاز افشاری نیز به کار گرفته می‌شود. درجهٔ پنجم شور در افشاری نت متغیر است و در مسیر بالارونده گاه یک ربع پرده زیرتر می‌شود. درجات ششم و هفتم شور در درآمد افشاری کمتر مورد توجه هستند اما در برخی گوشه‌های افشاری این درجات حائز اهمیت می‌شوند و زمانی بیشتری صرف آن‌ها می‌شود. مهم‌ترین گوشه‌های افشاری عبارتند از بیات راجِه (یا بیات راجع)، رُهاب، مسیحی، نهیب، و مثنوی‌پیچ (یا مثنوی).
موسیقی‌دانان آواز افشاری را «متأثرکننده» توصیف کرده‌اند و آن را برای مناجات مناسب دانسته‌اند. «این دهان بستی دهانی باز شد» آوازی است در مایهٔ افشاری (گوشهٔ مثنوی) که توسط محمدرضا شجریان برای ماه رمضان اجرا شده‌است. «از کفم رها» نیز تصنیفی در آواز افشاری است که عارف قزوینی ساخته و خوانندگانی چون محمدرضا شجریان و سیما بینا آن را خوانده‌اند. همچنین آلبوم آرام جان از محمدرضا شجریان با همراهی گروه آوا، کلاً در آواز افشاری است.