stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آتنا اشتیاقی
فعالیت‌ها و آثار

آتنا اشتیاقی سابقهٔ همکاری با ارکستر سمفونیک تهران را از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ در کارنامهٔ خود دارد و از سال ۱۳۸۹ در مقام نوازنده با ارکستر ملی ایران همکاری می‌کند. او همچنین نوازندهٔ پرفورمنس «نزدیک‌تر بیا … نزدیک‌تر … نزدیک‌تر از این؟» بود. این پرفورمنس به کارگردانی محمد پرویزی و با بازی پگاه آهنگرانی در سال ۱۳۹۱ در گالری شیرین اجرا شد. نوازندگی در کنسرت‌های «شهر خاموش» کیهان کلهر به همراه کوارتت «مینیاتور» و همکاری با فریدون بهرامی در آلبوم «آبی دور» ، منتشر شده به سال ۱۳۹۷، از دیگر فعالیت‌های او بوده‌است. او با «ارکستر زهی پارسیان»، «ارکستر زهی نیاوران»، «ارکستر مجلسی تهران» و «گروه آوازی تهران» نیز همکاری داشته‌است.
او همچنین در مهر ۱۳۹۴ در کنسرت محمدرضا شجریان در قونیه با ساز «شهنواز» شرکت داشت و در سال ۱۳۹۵ در تور کنسرت «ناگفته» به خوانندگی شهرام ناظری و حافظ ناظری حضور داشت.
اشتیاقی در بسیاری از آلبوم‌های موسیقی ویولنسل یا کنترباس نواخته‌است. برخی از این آثار در جدول زیر آمده‌است.
| عنوان آلبوم | آهنگساز | خواننده |
| --- | --- | --- |
| دیوِرتیمِنتو | احمد پژمان |  |
| امشب کنار غزل‌های من بخواب | فردین خلعتبری | همایون شجریان |
| ایران من | سهراب پورناظری | همایون شجریان |
| عطار | آرش کامور | وحید تاج |
| فروغ | سامان صمیمی | علیرضا قربانی |
| دخت پری‌وار | مهیار علیزاده | علیرضا قربانی |
| چه آتش‌ها | علی قمصری | همایون شجریان |
| آرایش غلیظ | سهراب پورناظری | همایون شجریان |
| چهارشنبه سوری | اولین باغچه‌بان | غزل شاکری |
| کجاست خانهٔ باد | پیمان خازنی | الهام پاوه‌نژاد (گوینده) |
| شب زیبا | جواد بطحایی | سالار عقیلی |
| بی محابا | ابراهیم طهرانی‌پور | محمد معتمدی |
| رفته ز دل | پیمان خازنی | مجید حسین‌خانی و آوا عباس‌زاده |
حاجیلیتو: امید حاجیلی
| همه این روزها | کارن همایون‌فر |  |
| دیروز تا امروز | امین هنرمند |  |
| خروش | مجید درخشانی | مجتبی عسگری |
| جرعه‌ای دگر | مزدا انصاری | سبحان مهدی‌پور |
| پناه می‌برم به تو | پیمان خازنی | پیمان خازنی و صبا دارونی |
| تا همیشه | پویان رمضانی | هادی فیض آبادی |
| گرامافون | محمد وکیلی (تنظیم) | علیرضا پوراستاد |
| ایماژ | سهیل شیرنگی |  |
| از ارس | سالار زمانیان |  |
جوایز آدی

جوایز آدی (انگلیسی: Audie Awards) یا آدیز (به انگلیسی: Audies) برای بزرگداشت دستاوردها در زمینه تولیدات صوتی از جمله کتاب صوتی و درام رادیویی منتشرشده در ایالات متحده آمریکا برگزار می‌شود. برگزارکننده این مراسم اتحادیه ناشران صوتی آمریکا (APA) است و این مراسم هر سال در ماه مارس برگزار می‌شود. اولین دوره این مراسم در سال ۱۹۹۶ برگزار شد.
از جوایز آدی با عنوان اسکار صنعت تولیدات صوتی یاد می‌شود.
امتوارا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= تانزانیا
| امتوارا | امتوارا |
| --- | --- |
شهر: شهر
نمایی از ساحل اقیانوس هند که در ساحل امتوارا قابل مشاهده‌است.: نمایی از ساحل اقیانوس هند که در ساحل امتوارا قابل مشاهده‌است.
امتوارا: امتوارا
مختصات: ۱۰°۱۶′۲۵″ جنوبی ۴۰°۱۰′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۲۷۳۶۱°جنوبی ۴۰٫۱۸۲۷۸°شرقی﻿ / -10.27361; 40.18278: مختصات: ۱۰°۱۶′۲۵″ جنوبی ۴۰°۱۰′۵۸″ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۲۷۳۶۱°جنوبی ۴۰٫۱۸۲۷۸°شرقی﻿ / -10.27361; 40.18278
استان: استان
جمعیت (2010 (est)): جمعیت (2010 (est))
 • کل: ۷۹۴۶۳
 : World Gazetteer
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳ (EAT)
امتوارا شهر مرکزی استان امتوارا می‌باشد که در جنوب شرقی کشور تانزانیا قرار دارد.
این شهر در حال حاضر دارای حدوداً ۸۰٬۰۰۰ نفر جمعیت می‌باشد.
شهر امتوارا به لحاظ امکانات بندرگاهی توانایی کافی برای صادارات سنگ آهن و زغال سنگ را دارد.
حشاشین (مجموعه تلویزیونی)

| حشاشین | حشاشین |
| --- | --- |
عربی: الحشاشین
 :  
ژانر:  درام تاریخی  زندگی‌نامه‌ای 
نویسنده: عبدالرحیم کمال
کارگردان: پیتر میمی
بازیگران:  کریم عبدالعزیز  فتحی عبدالوهاب 
موسیقی از: أمین بوحافة
کشور سازنده: مصر
زبان اصلی: عربی
شمار قسمت‌ها: ۳۰
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها:  فتحی اسماعیل  تامر مرسی 
تولیدکننده: سینرجی للإنتاج الفنی
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: شبکه دی‌ام‌سی
انتشار اولیه: ۱۱ مارس ۲۰۲۴ – ۹ آوریل ۲۰۲۴
حشاشین (عربی: الحشاشين) مجموعهٔ تلویزیونی درام تاریخی مصری است که در رمضان ۱۴۰۳ هجری شمسی (۱۴۴۵ هجری قمری) پخش شد. این مجموعه به خلافت فاطمیان و گروه حشاشین می‌پردازد. این مجموعه به کارگردانی پیتر میمی و با حضور بازیگرانی چون کریم عبدالعزیز، فتحی عبدالوهاب، میرنا نورالدین و احمد عید ساخته شده است.
داستان سریال

رخدادها در یک بستر تاریخی، در سدهٔ یازدهم میلادی اتفاق می‌افتند. در آن زمان حسن صباح رهبری گروه حشاشین را عهده‌دار بود که به انجام ترورهای خونین شخصیت‌های برجسته مشهور بودند. داستان همچنین به افسانه سه یار دبستانی توجه ویژه‌ای دارد.
بازیگران

کریم عبد العزیز در نقش حسن صباح
فتحی عبدالوهاب در نقش نظام‌الملک
میرنا نورالدین در نقش دنیا زاد
احمد عید در نقش زید بن سیحون
اسلام جمال در نقش سلطان ملکشاه یکم
نیکلاس معاوض در نقش خیام
سامی الشیخ در نقش کیا بزرگ‌امید
سارا الشامی در نقش نورهان
محبوبیت

این مجموعه تلویزونی در جهان عرب به عنوان یکی از بهترین کارهای هنری در سال‌های اخیر شناخته شده و با استقبال گسترده‌ای از شمال آفریقا تا ایران روبرو شد.
ساخت

ساخت این سریال حدود دو سال طول کشید و نزدیک به ۱۲ میلیون دلار هزینه برد.
انتقادات

گویش محاوره‌ای که شخصیت‌های سریال به آن صحبت می‌کنند بسیار نزدیک به زبان کوچه و بازاری امروز مصر است انتقادهای زیادی را برانگیخت. به خصوص که سریال تاریخی است و زبان شخصیت‌های سریال باید عربی کلاسیک باشد.
گفته می‌شود این مجموعه تلویزیونی از رمان سمرقند نوشته امین معلوف اقتباس شده و به نوعی یک سرقت ادبی است.
ممنوعیت در ایران

پخش این سریال تاریخی در ایران ممنوع است. سامان مرادحسینی سخنگوی مجمع رصتا در ساترا علت ممنوعیت این سریال را نشان دادن چهره نادرستی از ایرانیان اعلام کرد.
اگوارا

LGA and town در 23x15px|border |alt=|link= نیجریه
| Agwara | Agwara |
| --- | --- |
LGA and town: LGA and town
AgwaraLocation in Nigeria: AgwaraLocation in Nigeria
مختصات: ۱۰°۴۲′ شمالی ۴°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۷۰۰°شمالی ۴٫۵۸۳°شرقی﻿ / 10.700; 4.583: مختصات: ۱۰°۴۲′ شمالی ۴°۳۵′ شرقی﻿ / ﻿۱۰٫۷۰۰°شمالی ۴٫۵۸۳°شرقی﻿ / 10.700; 4.583
ایالت‌های نیجریه: ایالت نیجر
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٬۵۳۸ کیلومتر مربع (۵۹۴ مایل مربع)
جمعیت (2006 census): جمعیت (2006 census)
 • کل: ۵۷٬۴۱۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (WAT)
پیش‌کد سه رقمی کد پستی: 923
کد ایزو ۳۱۶۶: NG.NI.AW
اگوارا (به لاتین: Agwara) یک سکونتگاه مسکونی در نیجریه است که در ایالت نیجر واقع شده‌است.
خصوصیات

اگوارا ۱٬۵۳۸ کیلومترمربع مساحت و ۵۷٬۴۱۳ نفر جمعیت دارد.
مهرداد شهسوارزاده

| مهرداد شهسوارزاده | مهرداد شهسوارزاده |
| --- | --- |
نام تولد: مهرداد شهسوارزاده
زاده: خرمشهر
ژانر: موسیقی پاپ کلاسیک  موسیقی پاپ ایرانی
ساز(ها): پیانو
سازهای اصلی: سازهای اصلی
پیانو: پیانو
تحصیلات: فارغ‌التحصیل دانشکده هنر و معماری فارغ‌التحصیل علوم ارتباطات اجتماعی
دانشگاه: دانشکده صدا و سیما دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز
استاد(ها): استاد بابک بیات
مهرداد شهسوارزاده (زادهٔ خرمشهر در سال ۱۳۵۱ -)، خواننده، نوازنده و آهنگساز اهل ایران می‌باشد.
زندگی هنری

مهرداد شهسوارزاده فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۶۷ با فراگیری ساز پیانو آغاز کرد و تحصیلات خود را در دانشکده هنر و معماری از دانشگاه آزاد تهران در رشته نمایش ادامه داد.
فعالیت‌ها

همکاری با رادیو و تلویزیون از ۱۳۷۳ به عنوان دستیار تهیه و آهنگساز
خواننده تیتراژ سریال «زنان معاصر ما» به کارگردانی مهناز مظاهری در سال ۱۳۷۴
شروع همکاری با بابک بیات از سال ۱۳۷۵ در زمینه تعلیم آواز و سلفژ نزد وی
همکاری با داریوش تقی‌پور به تشویق بابک بیات برای تولید نخستین آلبوم پاپ - کلاسیک بعد از انقلاب با عنوان شوکا در سال ۱۳۷۶
آلبوم‌ها

شوکا (۱۳۷۷) موسیقی: داریوش تقی‌پور
دریا (۱۳۸۴) موسیقی: بابک بیات
فال (۱۳۸۸) موسیقی: شهاب اکبری
تلنگر (۱۳۹۵) موسیقی: شهاب اکبری، مهرداد شهسوارزاده، آهنگساز مهمان: محسن یگانه
آلبوم‌های مشترک

ستارگان عشق (۱۳۸۰) تک آهنگ سفر نکن، موسیقی: بابک بیات، ترانه‌سرا: شهرام دانش
خاکستر و باد (۱۳۸۱) تک آهنگ خاکستر و باد، موسیقی: محمد محمدعلی، ترانه‌سرا: اهورا ایمان خوانندگان: ناصر عبداللهی -مهرداد شهسوارزاده
رنگارنگ ۸۲ (۱۳۸۲)
تک آهنگ‌ها

ضامن عشق (۱۳۸۲) موسیقی: حسین فاضل، ترانه‌سرا: مهدیه عرب
قصه از غلط شروع شد (۱۳۹۴) موسیقی: ستار اورکی، ترانه‌سرا: محمد کیاسالار
شیدایی (۱۳۹۶) موسیقی: مهرداد شهسوارزاده، ترانه‌سرا: عبدالجواد موسوی
هجوم پاییز (۱۳۹۹) موسیقی: مهرداد شهسوارزاده، ترانه‌سرا: آزیتا قاسمی
عاشقم شو (۱۳۹۹) موسیقی: شهاب اکبری، ترانه‌سرا: نوشین بختیاری
وقتی زمستون رفت (۱۴۰۱) موسیقی: شهاب اکبری، ترانه‌سرا: امیر ارجینی
ضامن سرنوشت (۱۴۰۲) موسیقی: شهاب اکبری، دکلمه و ترانه‌سرا: امیر ارجینی
رسیدم به تو (۱۴۰۳) موسیقی: شهاب اکبری، ترانه‌سرا: یاحا کاشانی
سریال‌شناسی و تیتراژ تلویزیونی

زنان معاصر ما (۱۳۷۴) موسیقی: ثریا وهاب
اکسیژن (۱۳۷۸) موسیقی: کیوان کیارس، ترانه‌سرا: محمد مهدی رسولی
خاکستر و باد (۱۳۸۱–۱۳۸۲) خوانندگان مهرداد شهسوارزاده و ناصر عبداللهی، ترانه‌سرا: اهورا ایمان
کتابفروشی هدهد (۱۳۸۵) موسیقی: بهرام دهقانیار، شعر: حافظ
گل بارون زده (۱۳۸۵) موسیقی: محمد محمدعلی، ترانه‌سرا: علی معلم دامغانی
چرخ و فلک (۱۳۹۴) موسیقی: ستار اورکی، ترانه‌سرا: محمد کیاسالار، طهمورث پورشیرمحمد
تیتراژهای رادیویی

سلام، صبح بخیر (۱۳۸۵)
هزار پنجره (۱۳۸۶–۱۳۸۸)
کافه رادیو (۱۳۸۹–۱۳۹۲)
تیتراژهای سینمایی

پیشنهاد پنجاه میلیونی (۱۳۸۴) موسیقی: سعید شهرام، ترانه‌سرا: طهمورث پورشیرمحمد
قرارمون پارک شهر (۱۳۹۵) موسیقی: ستار اورکی
جهانشاه برومند

جهانشاه برومند(۹ بهمن ۱۳۲۷-) متخصص جراحی لثه، موسیقی دان و سیاستمدار ایرانی است.
زندگی‌نامه

جهانشاه برومند در نهم اسفند ۱۳۲۷ به دنیا آمد. پدرش ادیب برومند شاعر ملی و رهبر پیشین جبهه ملی ایران بود. او تحصیلات خود را در تهران به پایان رسانید و سپس در رشته دندانپزشکی دانشگاه ملی مشغول به تحصیل می‌شود.
فعالیت علمی

او در سال ۱۳۵۳ دوره تخصّصی دندانپزشکی را در رشته پریودونتولوژی (بیماری لثه) از دانشگاه تافتز واقع در ایالت ماساچوست شروع کرده و در سال ۱۳۵۶ به پایان می‌رساند و سپس به‌مدت یکسال در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه بوستون مشغول به فعالیت و تحقیق می‌شود.
دکتر برومند در سال ۱۳۵۸ به ایران برگشته و به عنوان استادیار بخش پریودونتولوژی در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه ملی مشغول به تدریس می‌شود وی سپس به تدریس پریودونتولوژی و ایمپلنت در دانشگاه علوم پزشک دانشگاه آزاد دانشکده دندانپزشکی مشغول شده و به دانشیار دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد در بخش پریو ـ ایمپلنت منسوب شد.
فعالیت علمی > عضویت در انجمن‌ها و فعالیت‌های اداری و علمی

عضو آکادمی پریودونتولوژی آمریکا از سال ۱۹۷۷ تا به امروز.
ایراد سخنرانی‌های متعدد در مجامع دندانپزشکی ایران و آمریکا و دانشکده‌های دندانپزشکی.
نگارش یا ترجمه مقالات مختلف در نشریات دندانپزشکی.
آموزش پریودونتولوژی به رزیدنتهای دانشکده‌های دندانپزشکی اصفهان و شهید بهشتی (ملی سابق).
دریافت مدرک ایمپلنتولوژی (ماسترو آمریکا) با بنیان مکتب دکتر کارل میش.
عضو کمیته علمی جامعه دندانپزشکی ایران تا سال ۱۳۷۰ و عضو کمیته علمی مجله تعاونی دندانپزشکان.
عضویت در انجمن پریودونتولوژی ایران.
فعالیتهای سیاسی

برومند از اعضای حزب ایران و از اعضای شورای مرکزی جبهه ملی ایران از سال ۱۳۸۲ می‌باشد. وی همچنین در سازمان پزشکان جبهه ملی ایران از سال ۱۳۵۸ فعال بوده و نویسنده مقالاتی در نشریه پیام جبهه ملی ایران در دوران بعد از انقلاب بود.
فعالیتهای هنری

برومند از شاگردان اساتیدی مانند عبدالحسین برازنده، پرویز یاحقی، حبیب‌الله بدیعی بوده و تا کنون چنیدن آلبوم همراه با اساتیدی مانند گلپا، ادیب برومند، ایرج، علی تجویدی، مهندس همایون خرم، پرویز یاحقی و حبیب‌الله بدیعی، فریدون احتشامی و جهانگیر ملک، فضل‌الله توکل و … به عنوان آهنگساز و نوازنده ویالون منتشر کرده است.
فعالیتهای هنری > آثار

از برومند آلبوم‌های زیر منتشر شده است:
آبی آرام موج (تکنوازی ویلون همراه ضرب علی ترشیزی و هوشنگ مهرورزان)
باغی از غزل - شعر و صدای استاد ادیب برومند (به نوازندگی جهانشاه برومند، فریدون احتشامی، مهران مهتدی، جهانگیر ملک )
برگریزان (تکنوازی در شور و اصفهان)، همراه تنبک   جهانگیر ملک
بوی کوچه باغها (بداهه نوازی ویلون به‌همراه سنتور فضل‌الله توکّل و تنبک علیرضا توکّل )
ترنم ۱ (بداهه نوازی ویلون به‌همراه سنتور همایون همدانیان و تنبک سعید رودباری و علی ترشیزی)
ترنم ۲ (بداهه نوازی ویلون به‌همراه سنتور همایون همدانیان و تنبک سعید رودباری و علی ترشیزی)
چشم براه ویلون:جهانشاه برومند، تنبک:سعیدرودباری
خاطره (فانتزیهائی با ویلون به‌همراه ساز الکترونیک ساعد ناهید)
دیگه این آخر کاره (آلبوم از گلپا - آهنگ ساز جهانشاه برومند)
زنده در یاد (اجراء آهنگهای جاودانه به‌همراه پیانو   فریبرز حیدری و تنبک علی ترشیزی)
زنده در یاد
سرشار از خاطره (اجرای آهنگهای جاودانی به‌همراه سنتور همایون همدانیان و تنبک سعید رودباری)
سنگ صبور آلبوم از ( ایرج (خواننده) -آهنگساز جهانشاه برومند)
کوچ شب (آهنگساز)
نوای آشنا (تکنوازی ویلون به‌همراه ضرب جهانگیر ملک و مهرورزان)
همزبان (بداهه‌نوازی ویلون به‌همراه تار و سه‌تار فریدون احتشامی و تنبک جهانگیر ملک )
همنوازی بداهه (ویلون جهانشاه برومند ـ تار فریدون احتشامی ـ تنبک   جهانگیر ملک و علی ترشیزی
هیوندای گرنجور

سدان تشریفاتی
Motor vehicle
| هیوندای گرنجور | هیوندای گرنجور |
| --- | --- |
هیوندای گرنجور کالیگرافی ۲۰۲۳ (جی‌ان۷؛ کره جنوبی): هیوندای گرنجور کالیگرافی ۲۰۲۳ (جی‌ان۷؛ کره جنوبی)
دید کلی: دید کلی
شرکت: هیوندای
نام‌های دیگر: هیوندای آزرا (۲۰۰۵–اکنون)
تولید: ۱۹۸۶–اکنون
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه بزرگ (سگمنت ئی)
شکل بدنه: ۴-در سدان
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو (۱۹۸۶–اکنون) خودروهای موتور جلو-تمام چرخ متحرک (۲۰۲۲–اکنون)
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: هیوندای گرانادا
هیوندای گرنجور (به انگلیسی: Hyundai Grandeur) و (به کره‌ای: 현대 그랜저) یک سدان اندازه بزرگ است که از سال ۱۹۸۶ توسط هیوندای کره جنوبی، در هفت نسل تولید و به بازار عرضه شده است.
از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶، گرنجور پرچم‌دار مجموعه هیوندای در کره جنوبی قبل از معرفی هیوندای دیناستی بود. این خودرو با نام هیوندای آزرا (به انگلیسی: Hyundai Azera) در بازار جهانی عرضه می‌شود. این خودرو با نام آزرا تا زمان ورود جنسیس سدان، پرچم‌دار هیوندای در آمریکا و کانادا بود. پس از راه اندازی شرکت جداگانه جنسیس، ‏گرنجور/آزرا جایگاه خود را به عنوان پرچم‌دار این شرکت از سر گرفت.
از سال ۲۰۱۷، مدل‌های دیگر آزرا در آمریکا و کانادا به بازار عرضه نمی‌شود. این سدان همچنان در کره جنوبی و خاورمیانه در دسترس است.
نسل اول (وای‌اف‌ال (YFL)؛ ۱۹۸۶)

Motor vehicle
| نسل اول | نسل اول |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
کد مدل خودرو: ال (L)
نام‌های دیگر: میتسوبیشی دبون‌ایر
تولید: ۱۹۸۶–۱۹۹۲
مونتاژ: کره جنوبی: اولسان
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۲ لیتر سیریوس SOHC ال۴ ۲/۴ لیتر سیریوس SOHC ال۴ ۳ لیتر سیگما SOHC وی۶
جعبه‌دنده: ۵-سرعته دستی ۴-سرعته خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۳۵ میلیمتر (۱۰۷٫۷ اینچ)
درازا: ۴٬۸۶۵ میلیمتر (۱۹۱٫۵ اینچ)
پهنا: ۱٬۷۲۵ میلیمتر (۶۷٫۹ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۳۰ میلیمتر (۵۶٫۳ اینچ) ۱٬۴۵۰ میلیمتر (۵۷٫۱ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۴۰۹–۱٬۵۴۰ کیلوگرم (۳٬۱۰۶–۳٬۳۹۵ پوند)
نسل اول گرنجور یک  بازنشانی از میتسوبیشی دبون‌ایر بود که توسط هیوندای تولید شد. در ابتدا با نسخه ۲ لیتری SOHC MPI از موتور میتسوبیشی که در نسل اول سوناتا استفاده شد، یک موتور ۲/۴ لیتری SOHC MPI در سال ۱۹۸۷ اضافه شد. یک مدل موتور ۶ سیلندر ۳ لیتری در سال ۱۹۹۱ برای رقابت بهتر با دوو امپریال عرضه شد.
نسل اول (وای‌اف‌ال (YFL)؛ ۱۹۸۶) > زمینه

قبل از المپیک ۱۹۸۸ سئول، بیشتر بازار خودروهای لوکس کره جنوبی در اختیار دوو موتورز و سری رویال بود. از اکتبر ۱۹۷۸، بهترین پیشنهاد هیوندای در کره جنوبی یک فورد گرانادا مارک II ساخت محلی بود. دوو رویال اما در بازار بر گرانادا مسلط بود و هیوندای سعی کرد با طراحی خاص خود وارد بازار خودروهای لوکس شود. در مواجهه با رقابت سخت برند قدرتمند دوو موتورز، هیوندای این تلاش را رها کرد و در عوض پلتفرم، فناوری و پیکربندی داخلی را از میتسوبیشی موتورز قرض گرفت تا اولین هیوندای گرنجور را بسازد.
در اوایل دهه هشتاد، میتسوبیشی موتورز همچنین می‌خواست مدل قدیمی دبون‌ایر خود را که از زمان عرضه در بازار در سال ۱۹۶۴ به‌طور قابل توجهی بروز نشده بود را تجدید کند و از همه مهم‌تر یک موتور. از آنجایی که هیوندای اسپانسر رسمی المپیک ۱۹۸۸ سئول بود، از این فرصت استفاده کرد تا تمامی مدیران و افراد مهم را در مورد خودروی جدید خود، یعنی گرنجور مطلع کند. به دلیل پایه میتسوبیشی و کیفیت خوب آن، در کره بسیار محبوب شد.
۱۹۸۹–۱۹۹۲ گرنجور،  نمای عقب
۱۹۸۹–۱۹۹۲ گرنجور،  نمای داخلی
همچنین با نام «گاک (زاویه) -گرنجور» نیز نامیده می‌شد و جانشین گرانادای ساخت هیوندای شد. اسپانسر رسمی المپیک هیوندای موتور، گرنجور را با میتسوبیشی موتورز ژاپن توسعه داد و آن را در ژوئیه ۱۹۸۶، قبل از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، به بازار عرضه کرد. طراحی توسط هیوندای موتورز انجام شده است، اما پیکربندی داخلی توسط میتسوبیشی انجام شده است. این دومین مدل طرح بندی FF در کره پس از هیوندای اکسل بود. در ابتدا فقط یک موتور ۴ سیلندر ۲۰۰۰ سی سی و گیربکس دستی ارائه می‌شد، اما بعداً موتور ۶ سیلندر ۲۴۰۰ سی سی، ۳۰۰۰ سی سی و گیربکس اتوماتیک در دسترس قرار گرفت. گرنجور با اختلاف قابل توجهی به پرفروش‌ترین خودروی بزرگ کره تبدیل شد. این خودرو همچنین در ژاپن با نام میتسوبیشی دبون‌ایر V فروخته می‌شد، اما این کلاس قبلاً توسط تویوتا کراون، نیسان سدریک/گلوریا، مزدا لوسی و هوندا لجند جذب شده بود و دبون‌ایر در بازار داخلی خود قابل رقابت نبود.
طراحی چراغ عقب گرنجور در سال ۱۹۸۹ تغییر کرد و ABS اولین بار در سال ۱۹۹۱ عرضه شد. گرنجور نسل اول دارای گیربکس ۴ سرعته اتوماتیک و ۵ سرعته دستی بود. پس از ساخت ۱۲۲٫۰۷۴ دستگاه خودرو، تولیدش در سپتامبر ۱۹۹۲ متوقف شد.
نسل اول (وای‌اف‌ال (YFL)؛ ۱۹۸۶) > گرنجور ای‌وی (EV)

هیوندای نمونه‌ای از نسل اول گرنجور را به‌عنوان یک نسخه مفهومی ای‌وی به نام «هیوندای گرنجور میراث» با استفاده از زبان طراحی «پیکسل پارامتری» از خط آیونیک بازسازی کرد. این خودرو سی و پنجمین سالگرد گرنجور را جشن می‌گیرد و در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱ در هیوندای موتور استودیوی گویانگ عرضه شد. این دومین ای‌وی از سری میراث رستومود بعد از پونی ای‌وی است و گالوپر ای‌وی به دنبال آن خواهد بود.
نمای جلو
نمای عقب
نمای داخلی
نمای داخلی
جزئیات چراغ جلو «پیکسل پارامتری»
جزئیات چراغ عقب
نسل دوم (ال‌ایکس (LX)؛ ۱۹۹۲)

Motor vehicle
| نسل دوم | نسل دوم |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
کد مدل خودرو: ال‌ایکس (LX)
نام‌های دیگر: میتسوبیشی دبون‌ایر
تولید: ۱۹۹۲–۱۹۹۸
مونتاژ: اولسان، کره جنوبی
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
خودروهای وابسته: میتسوبیشی دبون‌ایر هیوندای دیناستی
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 2.0 L Sirius II DOHC I4 2.4 L Sirius SOHC I4 2.5 L Sigma DOHC وی۶ 3.0 L Sigma SOHC/DOHC V6 3.5 L Sigma DOHC V6
جعبه‌دنده: ۵-سرعته دستی ۴-سرعته خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۴۵ میلیمتر (۱۰۸٫۱ اینچ)
درازا: ۴٬۹۸۰ میلیمتر (۱۹۶٫۱ اینچ)
پهنا: ۱٬۸۱۰ میلیمتر (۷۱٫۳ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۳۵–۱٬۴۴۵ میلیمتر (۵۶٫۵–۵۶٫۹ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۵۴۰–۱٬۷۳۰ کیلوگرم (۳٬۳۹۵–۳٬۸۱۴ پوند)
گرنجور جدید و نسل سوم میتسوبیشی دبون‌ایر محصول توسعه مشترک هیوندای و میتسوبیشی موتورز بودند. میتسوبیشی مسئولیت پیشرانه و هیوندای مسئول طراحی بدنه و تریم بود. تولید این خودرو از سپتامبر ۱۹۹۲ آغاز شد و در سال ۱۹۹۸ به پایان رسید.
نسل دوم (ال‌ایکس (LX)؛ ۱۹۹۲) > پیشرانه

«گرنجور جدید» در سطوح مختلف و فقط ترکیب موتور V6 (۲لیتری، ۲/۵لیتری، ۳لیتری و ۳/۵لیتری) عرضه شد. گرنجور جدید پس از اولین نسل گرنجور که جایگزین آن شد به موفقیت بزرگی دست یافت. با این حال، استقبال از همان مدلی که توسط میتسوبیشی در ژاپن عرضه شده بود، در نهایت باعث شد تا میتسوبیشی زودتر از حد انتظار تولید آن را متوقف کند.
موتورهای ۳ لیتری و ۳/۵ لیتری که توسط میتسوبیشی ساخته شده بودند، بقایای اساسی هیوندای بود که در آن زمان توانایی تولید موتورهای آن اندازه را نداشت. پس از متوقف شدن تولید دبون‌ایر در ژاپن، هیوندای-میتسوبیشی به تولید هیوندای ایکوئس، سدان‌های پرچم‌دار ممتاز میتسوبیشی دیگنیتی، کمی کوچکتر هیوندای دیناستی و میتسوبیشی پروجه روی آورد. از زمان تولید هیوندای ایکوئس، هیوندای تمام موتورهای خود را در خط تولید خود توسعه می‌دهد، از جمله موتور Tau که ۴٫۶ لیتر است و موتور برجسته ای در هیوندای جنسیس است.
نسل دوم (ال‌ایکس (LX)؛ ۱۹۹۲) > واکنش عمومی

اگرچه به خارج از بازار داخلی صادر نمی‌شد، اما نسل دوم گرنجور در بازار داخلی کره به عنوان سدان پرچم‌دار هیوندای موفق بود. این مدل در کره به یک نماد وضعیت تبدیل شد که بسیاری از سیاستمداران و مدیران تجاری ثروتمند از آن استفاده کرده‌اند.
نسل سوم (ایکس‌جی (XG)؛ ۱۹۹۸)

Motor vehicle
| نسل سوم | نسل سوم |
| --- | --- |
دید کلی: دید کلی
کد مدل خودرو: ایکس‌جی (XG)
نام‌های دیگر: هیوندای ایکس‌جی هیوندای ایکس‌جی۲۵۰ هیوندای ایکس‌جی۳۰ هیوندای ایکس‌جی۳۰۰ هیوندای ایکس‌جی۳۵۰ هیوندای گرنجور ایکس‌جی (کره جنوبی)
تولید: ۱۹۹۸–۲۰۰۵
مدل سال: ۲۰۰۱ (ایکس‌جی۳۰۰) ۲۰۰۲–۲۰۰۵ (ایکس‌جی۳۵۰)
مونتاژ: کره جنوبی: آسان ترکیه: ازمیت (هیوندای آسان) تایوان: تائویوان
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
خودروهای وابسته: کیا اپیروس/آمانتی هیوندای دیناستی هیوندای تراجت
پیشرانه: پیشرانه
موتور: ۲ لیتر دلتا وی۶ ۲/۵ لیتر دلتا وی۶ ۲/۷ لیتر دلتا وی۶ ۳ لیتر سیگما وی۶ ۳/۵ لیتر سیگما وی۶
جعبه‌دنده: ۵-سرعته دستی ۴-سرعته خودکار ۵-سرعته خودکار
ابعاد: ابعاد
فاصله بین محورها: ۲٬۷۵۰ میلیمتر (۱۰۸٫۳ اینچ)
درازا: ۴٬۸۶۵ میلیمتر (۱۹۱٫۵ اینچ) (۱۹۹۸–۲۰۰۲) ۴٬۸۷۵ میلیمتر (۱۹۱٫۹ اینچ) (۲۰۰۲–۲۰۰۵)
پهنا: ۱٬۸۲۵ میلیمتر (۷۱٫۹ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۲۰ میلیمتر (۵۵٫۹ اینچ)
وزن خالص: ۱٬۴۲۵–۱٬۷۲۹ کیلوگرم (۳٬۱۴۲–۳٬۸۱۲ پوند)
نسل سوم گرنجور با نام گرنجور ایکس‌جی به بازار عرضه شد، که با کد توسعه داخلی آن مطابقت دارد. در آمریکای شمالی و ژاپن، با نام هیوندای ایکس‌جی به فروش رسید. دو نسل اول اساساً میتسوبیشی دبون‌ایر بودند که فقط نشان تجاری آن‌ها تغییر کرده بود، اما نسل سوم به طور کامل توسط هیوندای و با استفاده از تجربیات فنی به دست آمده از دو نسل قبلی توسعه یافت. کیا اپیروس (آمانتی در آمریکای شمالی) از یک مدل اصلاح‌شده پلتفرم گرنجور/ایکس‌جی استفاده می‌کرد. پس از این نسل، هیوندای نسل بعدی را از ابتدا و با استفاده از فناوری‌های انباشته شده در نسل‌های گذشته به‌طور کامل توسعه داد و این امر صادرات ایکس‌جی را به خارج از کره جنوبی بدون پیچیدگی‌های قانونی امکان‌پذیر ساخت.
با بهره‌گیری از وجهه‌ی لوکس خود، نام ایکس‌جی بعداً به هیوندای تراجت (که در بازار داخلی کره جنوبی عرضه می‌شد و از همان پلتفرم گرنجور ایکس‌جی استفاده می‌کرد) نیز اطلاق شد.
نسل سوم (ایکس‌جی (XG)؛ ۱۹۹۸) > ایکس‌جی۲۵۰

‏ایکس‌جی۲۵۰ در سال ۱۹۹۹ با موتور ۲/۵ لیتردلتا وی۶ معرفی شد. همچنین در برخی بازارها با نام ایکس‌جی۲۵ عرضه می‌شد و تا سال ۲۰۰۵ تولید می‌شد. یک مدل ۲ لیتری به نام ایکس‌جی۲۰ برای برخی بازارها از جمله کره جنوبی وجود داشت.
عملکرد
شتاب: ۰-۶۰ مایل بر ساعت در ۱۰/۶ ثانیه
حداکثر سرعت: ۲۰۴ کیلومتر بر ساعت (۱۲۷ مایل بر ساعت)
قدرت: ۱۶۵ اسب بخار ترمز (۱۲۳ کیلووات)
نسل سوم (ایکس‌جی (XG)؛ ۱۹۹۸) > ایکس‌جی۳۰۰

مدل ایکس‌جی۳۰۰ در سال ۱۹۹۹ با موتور ۳ لیتر سیگما وی۶ معرفی شد.
این مدل از سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ تولید و با نام ایکس‌جی۳۰ در اروپا و کشورهای آسیایی به بازار عرضه شد. همچنین مدلی ۲/۵ لیتری به نام ایکس‌جی۲۵ در برخی کشورها از جمله فرانسه، به فروش رسید.
در ایالات متحده، ایکس‌جی۳۰۰ مجهز به موتور ۳ لیتری وی۶ فقط برای مدل سال ۲۰۰۱ در دسترس بود. مدل ال (L) شامل صندلی‌های جلوی گرم‌کن‌دار، چراغ‌های مطالعه صندلی عقب، صندلی راننده با حافظه دو حالته و آینه‌های جانبی، سانروف برقی، سیستم صوتی ۶ بلندگو اینفینیتی AM/FM/CD/cassette، فرمان با تزئینات چوبی، آینه دید عقب الکتروکرومیک با یک درب بازکن گاراژ سازگار با هوم‌لینک سه کاناله و یک ویژگی کمک پارک بود که به طور خودکار آینه‌های جانبی را هنگام قرار دادن گیربکس در حالت دنده عقب به سمت پایین متمایل می‌کرد. سیستم کنترل آب و هوای الکترونیکی اتوماتیک به عنوان گزینه اضافی در دسترس بود، به همراه سانروف برقی در مدل پایه و یک تعویض‌کننده سی‌دی هشت دیسکی نصب شده در صندوق عقب برای مدل ال (L) بود.
عملکرد
شتاب: ۰-۶۰ مایل در ساعت در ۹/۸ ثانیه
حداکثر سرعت: ۲۱۴ کیلومتر بر ساعت (۱۳۳ مایل بر ساعت)
قدرت: ۱۸۱ اسب بخار ترمز (۱۳۵ کیلووات)