stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
پنبه
الیاف پنبه در نساجی > ساختار لیف پنبه > خصوصیات مناسب الیاف پنبه

طول متوسط الیاف طبیعی پنبه حدود ۱۴ تا ۳۶ میلی‌متر و قطر آن ۱۵–۲۰ میکرون می‌باشد. مقاومت لیف حدود ۶–۳ گرم بر دنیر و ازدیاد طول آن تا حد پارگی ۷–۵ درصد است.
پنبه در شرایط استاندارد ۲۲ درجه سانتی گراد و ۷۶ درصد رطوبت نسبی مقدار ۸ درصد رطوبت به خود جذب می‌کند. گروه‌های هیدروکسیل نقش مؤثری در جذب رطوبت دارند. چون می‌توانند به راحتی با مولکول‌های آب واکنش دهند. از این رو رنگرزی این لیف نیز دشوار نخواهد بود.
تجارت جهانی

بزرگ‌ترین تولیدکنندگان پنبه در حال حاضر (۲۰۰۹) چین و هند هستند که قسمت عمدهٔ این تولید در صنایع نساجی کشور خودشان مورد استفاده قرار می‌گیرد. بزرگ‌ترین فروشندگان پنبه به صورت خام، آمریکا با ۴٫۹ میلیارد دلار و آفریقا با ۲٫۱ میلیارد دلار فروش می‌باشند. تجارت خارجی این ماده در حدود ۱۲ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.
تولیدکنندگان پنبه در آمریکا به‌شدت توسط یارانه دولتی به نرخ ۲ میلیارد دلار در سال حمایت می‌شوند، با این حال چین بزرگ‌ترین کشوری است که از طریق یارانه این بخش را حمایت می‌کند.
پنبه یک محصول بسیار مهم در جهان است، اما در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، کشاورزان در قبال محصول خود مبلغ کمی دریافت می‌کنند یا برای رقابت با کشورهای توسعه یافته دچار مشکل می‌شوند.
| ۱۰ کشور برتر تولیدکننده پنبه (بر حسب ۱۰۰۰ تن متریک)> رتبه | ۱۰ کشور برتر تولیدکننده پنبه (بر حسب ۱۰۰۰ تن متریک)> کشور | ۱۰ کشور برتر تولیدکننده پنبه (بر حسب ۱۰۰۰ تن متریک)> ۲۰۱۹ |
| --- | --- | --- |
| ۱ |  هند | ۵٬۷۷۰ |
| ۲ |  ایالات متحده آمریکا | ۳٬۹۹۹ |
| ۳ |  چین | ۳٬۵۰۰ |
| ۴ |  برزیل | ۲٬۷۸۷ |
| ۵ |  پاکستان | ۱٬۶۵۵ |
| ۶ |  ترکیه | ۸۰۶ |
| ۷ |  ازبکستان | ۷۱۳ |
| ۸ |  استرالیا | ۴۷۹ |
| ۹ |  ترکمنستان | ۱۹۸ |
| ۱۰ |  بورکینافاسو | ۱۸۵ |
پنج صادر کننده عمده پنبه در سال ۲۰۱۹ (۱) هند، (۲) ایالات متحده، (۳) چین، (۴) برزیل و (۵) پاکستان هستند.
کشت

کشت موفقیت‌آمیز پنبه به دوره طولانی بدون یخبندان، آفتاب فراوان و بارندگی متوسط، معمولاً از ۶۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر نیاز دارد.[نیازمند منبع] معمولاً خاک باید نسبتاً قوی باشد، اگرچه لازم نیست سطح مواد مغذی استثنایی باشد. به‌طور کلی، این شرایط در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری فصلی در نیمکره شمالی و جنوبی تأمین می‌شود، اما بخش بزرگی از پنبه کشت شده امروزی در مناطقی با بارندگی کمتر که آب را از طریق آبیاری به دست می‌آورند، کشت می‌شود. تولید محصول برای یک سال مشخص معمولاً خیلی زود پس از برداشت محصول پاییز قبل آغاز می‌شود. پنبه به‌طور طبیعی چند ساله است اما برای کمک به کنترل آفات به صورت سالانه کاشته می‌شود. زمان کاشت در بهار در نیمکره شمالی از اوایل اسفند تا اوایل خرداد متفاوت است. از آنجا که پنبه تا حدی مقاوم در برابر نمک و خشکی است، این امر آن را به یک محصول جذاب برای مناطق خشک و نیمه خشک تبدیل کرده‌است. هرچه منابع آبی در سراسر جهان تنگتر می‌شود، اقتصادهای متکی به آن با مشکلات و درگیری‌های بیشتر و همچنین مشکلات بالقوه زیست‌محیطی روبرو می‌شوند. به عنوان مثال، روش‌های نادرست کشت و آبیاری در مناطقی از ازبکستان، که پنبه صادرات عمده است، باعث بیابان زایی شده‌است. در زمان اتحاد جماهیر شوروی، دریای آرال برای آبیاری کشاورزی، عمدتاً برای پنبه، استفاده می‌شد و در حال حاضر شوری خاک به یک مشکل گسترده تبدیل شده‌است.
در ایران

ایران از لحاظ اقلیمی محیطی مناسب برای کشت پنبه به‌شمار می‌رود و در سطح ۱۸ استان کشت می‌شود. در سال ۲۰۲۲، ایران حدود ۶۵ هزار تن پنبه تولید داشته و در جایگاه بیست و هفتم دنیا قرار دارد. به گفته کارشناسان، ایران ۲ برابر آنچه که تولید می‌کند پنبه وارد می‌کند.
آلودگی‌زدایی پنبه قبل از فراوری در یک کارخانه پنبه‌زنی هندی.
تولید جهانی پنبه
یک مزرعه پنبه
یک مزرعه پنبه در هند.
احمد بن عبدالعزیز آل سعود

احمد بن عبدالعزیز آل سعود (به عربی: أحمد بن عبد العزیز آل سعود؛ زاده ۵ سپتامبر ۱۹۴۲) شاهزاده و یکی از اعضای خاندان آل سعود می‌باشد. وی به مدت سی و هفت سال قائم مقام وزیر کشور و در بازه زمانی کوتاهی نیز وزیر کشور عربستان سعودی بوده‌است.
او که از ۲۰۱۲ عملاً از قدرت به حاشیه رانده شده بود، اغلب در خارج عربستان، در لندن اقامت داشت. در یکی از تجمعات اعتراضی  به جنگ یمن در بیرون خانه‌اش، او از تجمع‌کنندگان خواست که خشمشان را متوجه شاه و ولیعهد کنونی کنند، نه کل خاندان سعودی. اکتبر ۲۰۱۸ پس از گرفتن تضمین‌های امنیتی که جانش در داخل کشور در امان خواهد بود و حصر نخواهد شد، به عربستان بازگشت تا مگر بتواند محمد بن سلمان را در بحران قتل جمال خاشقجی کمک کند یا موازنهٔ قدرت را به ضررش تغییر دهد.
احمد بن عبدالعزیز که در لندن اقامت داشت در اکتبر سال ۲۰۱۸  پس از گرفتن تضمین‌های امنیتی که جانش در داخل کشور در امان خواهد بود و حصر نخواهد شد، به عربستان بازگشت اما ماه مارس گذشته به همراه «محمد بن نایف» بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. با توجه به کشمکش‌های دربار سعودی در بارهٔ جانشینی ملک سلمان و عدم مقبولیت محمد بن سلمان از سوی دیوان سلطنت سعودی به خاطر صغر سن و اینکه احمد بن عبدالعزیز السُدیری آخرین فرد بازمانده از هفت برادران سُدیری و برادر تنی ملک سلمان می‌باشد انتظار می‌رود که پس از ملک سلمان از سوی دیوان سلطنت سعودی به جانشینی وی انتخاب شود و در غیر این‌صورت خطر نابودی و نافرمانی خانوادگی و به طبع آن مدنی دودمان آل‌سعود را تهدید می‌کند.
راهنمای آمیزش جنسی

راهنمای آمیزش جنسی به کتاب یا کتابچه‌ای گفته می‌شود که در آن آمیزش جنسی یا سکس آموزش داده می‌شود. در راهنماهای سکس همچنین نصایحی پیرامون پیشگیری از بارداری، آمیزش جنسی امن و ارتباط عاشقانه نیز ممکن است وجود داشته باشد.
راهنماهای آغازین

در دوران یونانی-رومی، یک راهنمای سکس توسط فیلائِنیس، احتمالاً در عصر هلنیستی (قرن ۱ تا۳ پیش از میلاد) نوشته شد. این کتاب که در بین برخی گروه‌ها شهرت یافته بود، به عنوان منبع الهام‌بخشی برای کتاب اووید' به نام آرس آماتوریا (نوشته احتمالاً قرن ۳ پیش از میلاد) که نمی از آن راهنمای سکس و نیم دیگر راهنمای عشق‌ورزی است، درآمد.
کاما سوترا اثر واتسیایانا، که گفته می‌شود بین قرون ۱ تا ۶ میلادی نگاشته شده است، به خوبی به عنوان یک راهنمای سکس شناخته شده است و این در حالی است که تنها بخش کوچکی از متن آن به‌طور مستقیم با سکس در ارتباط است. واتسیایانا این کتاب را بر پایه کاماشاسترا یا قوانین عشق که به قرن هفتم پیش از میلاد بازمی‌گردد، نگاشت. این کتاب متأثر از هنجارهای پدرسالارانه جامعه شمال هند، یعنی روزگار و جایی که واتسیایانا در آن می‌زیست، است. اهمیت امروزی این کتاب در نشان دادن جنب‌های رواشناسانه و دید عمیق نویسنده در رابطه با آمیزش جنسی و عشق و همچنین، ساختارمندی در بیان دیدگاه‌های نویسنده نهفته است. وی گونه‌های متفاوت مرد و زن را توصیف کرده و توصیه‌هایی در زمینه جفت‌یابی مناسب و نحوه‌های عشق‌ورزی ارائه می‌کند.
کاماسوترا برای شهرنشینان ثروتمند، و نه توده مردم یا تانتراها (شاخه‌ای از معتقدان بودیسم)، نوشته شده است. ۳۰۰ سال پس از شهرت این کتاب، برخی از شیوه‌های آمیزش جنسی معرفی شده در آن توسط تانتراها مورد بازتفسیر قرار گرفت. از آنجایی که تانترا در واقع گونه‌ای علم همه‌جانبه حسی-روانی است، برخی شیوه‌های آمیزش جنسی می‌بایست به صورت روحانی دوباره تفسیر می‌شدند.
در قرون وسطی نیز آثاری در رابطه با عشق‌ورزی، همچون آثار از بین رفته الفانتیس، کنستانتین آفریقایی، آنانگا رانگا نوشته قرن ۱۲، مجموعه‌آثار محرک هندو و باغ معطر برای تفریح روح به زبان عربی نوشته شیخ نفزاوی به قرن ۱۶ میلادی به وجود آمدند. نخستین راهنمای سکس در قرون وسطی که در آن شیوه‌های آمیزش جنسی توصیف شده است، آینه جماع نام دارد که یک اثر اروپایی است. کنستانتین آفریقایی نیز یک یپمان‌نامه در رابطه با مسائل جنسی به نام لیبره دو کویتو نوشته است. پزشک و نویسنده یهودی قرون وسطایی، موسی بن میمون نیز اثر مشابهی با نام پیمان‌های هم‌زیستی دارد.
راهنماهای نوین

با وجود آنکه راهنماهای سکس در فرهنگ‌های ملل دیگر از زمان‌های دور وجود داشته‌اند، اما در فرهنگ کشورهای غربی، انتشار چنین مطالبی برای مدت طولانی ممنوع بوده است. در دنیای غرب هرآنچه اطلاعات پیرامون آمیزش جنسی وجود داشته، یا به صورت بی‌پرده در پورنوگرافی بوده یا در کتاب‌های پزشکی که بیش‌تر مربوط به بیماری‌های جنسی و تَن‌کَردشناسی (فیزیولوژی) سکس هستند، وجود داشته است. پزشکان غربی تا بدانجا پیش رفتند که بی‌پرده مطالبی دربارهٔ اندام‌های جنسی و کارکِردهای آن‌ها در کتاب‌هایشان به زبان لاتین می‌نوشتند که بدین سبب بوده که عوام نتوانند از مفاهیم آن سر در بیاورند. (برای اطلاعات بیش‌تر در این زمینه، ریچارد فن کرافت-ابینگ را بنگرید).
با این حال برخی از آثار برگردان شده از مشرق‌زمین همچون کتاب باغ معطر بین شمار کمی دست به دست می‌شده است.
در سال‌های پایانی قرن ۱۹، ایدا کرَداک، در رابطه با جنسیت در انسان و روابط جنسی سالم و محترمانه میان زوج‌های ازدواج کرده، کتابچه‌های مهمی منتشر کرد. برخی از آثار وی عبارتند از شب زفاف و زندگی زناشویی درست. در ۱۹۱۸، ماری استوپس کتاب عشق در ازدواج را منتشر کرد که با وجود محدودیت‌های آن زمان در توصیف رفتارهای جنسی، یک انقلاب در این زمینه به‌شمار می‌آمد.
تئودور ولدیک ون دو ولده نیز اثری زیر عنوان Het volkomen huwelijk (ازدواج عالی) را در سال ۱۹۲۶ منتشر کرد که در کشورهای هلند، آلمان، سوئد و استونی به شهرت رسید. در آلمان، کتاب Die vollkommene Ehe که در سال ۱۹۳۲ منتشر شد، با وجود آنکه در فهرست کتاب‌های ممنوعه توسط کلیسای کاتولیک رم قرار گرفت، به چاپ چهل و دوم رسید. در سوئد نیز کتاب Det
fulländade äktenskapet نیز با وجود آنکه تا ۱۹۶۰ هنوز برای جوانان مناسب دانسته نمی‌شد، بسیار مورد توجه مردم قرار گرفت. به انگلیسی
نیز کتاب ازدواج ایده‌آل: فلسفه و فن آن ۴۲ دو بار از ۱۹۳۰ تجدید چاپ شد و در ۱۹۶۵ و ۲۰۰۰ نیز ویراست‌های نوینی از آن منتشر شد.
اثر دیوید رویدن به نام هرآنچه می‌خواستید راجع به سکس بدانید اما از پرسیدنش می‌ترسیدید که به سال ۱۹۶۹ منتشر شد، نخستین راهنمای سکسی بود که به صورت گسترده وارد فرهنگ عوام دهه ۱۹۶۰ شد. با وجود آنکه در این کتاب هیچ تصویر بی‌پرده‌ای از اعمال یا اندام‌های جنسی چاپ نشده است، توصیف‌های ارائه شده در آن در رابطه با اعمال جنسی، بسیار جزئی و واضح هستند و به پرسش‌ها و سوء تفاهم‌های فراوانی که شخص رویدن توسط پدر و مادرش با آن‌ها مواجه شده بود، پاسخ داده شده است. به‌طور مثال رویدن به جای ترکیب «تحریک آلت تناسلی زن» از «تحریک چوچوله» بهره برد تا بتواند به درستی مسئله ارگاسم زنان را توصیف کند.
لذت سکس نوشته دکتر الکس کامفورت، نخستین راهنمای مصور سکس بود که انتشار پیدا کرد. پس از آن کتاب لذت سکس با هم‌جنس مرد و لذت سکس با هم‌جنس زن منتشر شدند. در دهه ۱۹۷۰ ورود این کتاب‌ها به کتاب‌فروشی‌ها، راه را برای انتشار هرچه بیش‌تر راهنماهای سکس در غرب گشود. از همین روی، بی‌شماری راهنماهای آمیزش جنسی هم‌اکنون در بازار هست.
یکی از مشهورترین این راهنماها که نخستین بار به سال ۱۹۹۶ زیر عنوان راهنمای قوام دادن به آن! نوشته پاول جونایدز منتشر شد، اکنون در چاپ هفتم قرار دارد و جوایز بی‌شماری برنده و به ۱۲ زبان زنده دنیا برگردان شده است.
فهرست راهنماها

Bodansky, Stephen ‘Steve’; Bodansky, Vera (2002), The Illustrated Guide to Extended Massive Orgasm (1st ed.), Hunter House, ISBN 0-89793-362-1, 235pp.
Hooper, Anne J (2002), Sexopedia (1st American ed.), DK, ISBN 0-7894-8958-9, 272 pp.
Kemper, Alfred M (1972), Love Couches Design Criteria, Los Angeles, Library of Congress #75-36170, 101 pp. — design criteria for assistive furniture, with sections on accommodation of disabled persons.
McMeel, Andrews; Sußman, Lisa (2002), Sex Positions, Carlton, ISBN 1-84222-266-X, 96 pp.
Nerve, ed. (2005), Position of the Day Playbook: Sex Every Day in Every Way, Chronicle Books, ISBN 0-8118-4701-2, 376 pp.
Kalyanamalla, Ananga Ranga.
Ovid, Ars Amatoria (satirical), Rome.
Philaenis of Samos, Art of Love, Samos.
Li, Dongxuan (دودمان تانگ), Book of Dongxuan {{citation}}: Check date values in: |date= (help)
Reuben, David, Everything You Always Wanted to Know About Sex* (*But Were Afraid to Ask).
Chen, Zhiming, Good Recipes for Woman.
winks, Catherine ‘Cathy’; Semans, Anne, The Good Vibrations Guide to Sex.
Zhu, Peng, Guide for the Jade House.
Joannides, Paul, The Guide to Getting it On.
Huang‐Ti, Handbooks of Sex.
————————, Tao of Love Coupling.
Yasodhara, Jayamangala.
Picano, Felice; White, Edmund, The Joy of Gay Sex.
Comfort, Alex, The Joy  of Sex {{citation}}: line feed character in |title= at position 10 (help).
Vatsayana, کاما سوترا.
Latif, Muhammad Abdul, Lazzat Un Nisa.
Chen, Xilei, The Mystery of Chamber Art.
Lian, Gao, On Abstinence in Sex.
Tao, Hongjing, On the Loss and Gain of Intercourse with Woman.
Sun, Simiao, On the Loss and Gain of The Chamber Art.
Tuo, Hua, On Venereal disease
Hong, Ge (دودمان جین (420–265)), Pao-Pu Zhi {{citation}}: Check date values in: |date= (help)
Kokkoka, Ratirahasya.
Praudhadevaraja, Ratiratna Pradipika.
Roberts, Dr. Amanda, Guide to Love and Sex, Reader’s Digest.
Shou, Wang, Recipe of The Simple Lady.
Chong, Hezi, The Secret Manual of The Jade House.
Ji, Hong, The Wonder Book of The Chamber.
Chen, Rong, The Yin Passage of Rongchen.
نگاره هنری از یکی از روش‌های آمیزش جنسی.
علی رواقی

علی رواقی (زادهٔ ۸ آذر ۱۳۲۰، مشهد) استاد ادبیات فارسی، قرآن‌پژوه، شاهنامه‌پژوه، مصحح و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او برگزیده دومین همایش چهره‌های ماندگار (۱۳۸۱) است. وی استاد دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران بوده‌است. در حال حاضر مدیر مؤسّسهٔ فرهنگی محمّد رواقی می‌باشد.
زندگی

علی رواقی در سال ۱۳۲۰ در شهر مشهد زاده شد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۳۹ دوره کارشناسی خود را در دانشکده ادبیات مشهد شروع نمود و برای گذراندن دوره کارشناسی ارشد و دکترا به تهران رفت و تا سال ۱۳۵۳ در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل بود. او در این سال مدرک دکترای زبان و ادبیات فارسی را از دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گرفت. استادان او در این سال‌ها احمدعلی رجایی بخارایی، غلامحسین یوسفی، بدیع الزمان فروزانفر، جلال همایی، پرویز ناتل خانلری، محمد معین، مجتبی مینوی، علی‌اکبر فیاض و محمد پروین گنابادی بودند. رواقی از سال ۱۳۴۹ تدریس در دانشگاه تهران را با تدریس متون فارسی همچون شاهنامه، تاریخ بیهقی و آثار ناصرخسرو آغاز کرد. او در سال ۱۳۵۴ به فرانسه رفت و در آنجا در زمینه فرهنگ‌نویسی به تحقیق پرداخت. وی در سال ۱۳۵۶ در دانشگاه پل والری مون پلیه، زبان فارسی را تدریس می‌کرد. علی رواقی در سال ۱۳۶۹ جزو نخستین افرادی بود که به عضویت پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد و در سال ۱۳۸۰ به عنوان چهره ماندگار در رشته زبان و ادبیات فارسی معرفی شد. او در سال ۱۳۸۱ بازنشسته شده‌است و پس از آن فعالیت‌های علمی خود را در پژوهشگاه شخصی خود (مؤسّسهٔ فرهنگی محمّد رواقی) دنبال می‌کند.
فعالیت‌های پژوهشی

یکی از زمینه‌های پژوهشی که علی رواقی در آنها فعالیت‌های تحقیقی و پژوهشی داشته‌است؛ ترجمه‌های قرآن بوده‌است که این کار را از سال ۱۳۴۴ شروع کرده‌است. «تفسیر قرآن پاک» نخستین اثر اوست که در سال ۱۳۴۸ منتشر شده‌است. ترجمه «قرآن موزه پارس» در سال ۱۳۵۵ و تصحیح کتاب «تفسیر بصائر یمینی» در سال ۱۳۵۹ دومین و سومین آثار پژوهشی او هستند. بررسی مجموعه «ترجمه‌های قرآن» در کتابخانه آستان قدس با نام «قرآن قدس» در دو جلد و تصحیح کتاب‌های «برگردانی کهن از قرآن کریم» و «ترجمه‌ای فارسی از قرآن مجید» از دیگر کارهای تحقیقی رواقی به‌شمار می‌روند.
بزرگداشت

در سال ۱۴۰۲ از طرف انجمن آثار و مفاخر فرهنگی مراسمی در نکوداشت علی رواقی برگزار گردید. همچنین دو مستند «فرهنگ» و «حکایت دل» دربارهٔ زندگی‌نامه و معرفی فعالیت‌ها و آثار علمی وی در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰ از صدا و سیمای ایران ساخته و پخش شده‌است.
آثار

علی رواقی در زمینه‌های مختلف زبان و ادبیات فارسی، قرآن‌پژوهی و شاهنامه‌پژوهی کتاب‌ها و آثار متعددی را تألیف، ترجمه و تصحیح کرده‌است. برخی از آنها عبارتند از:
منتخب نثر فارسی
پژوهش و ویرایش قرآن قدس
تصحیح ترجمهٔ مقامات حریری
تصحیح تفسیر قرآن پاک (با مقدمهٔ مجتبی مینوی)
تصحیح جلد اول تفسیر بصائر یمینی
تصحیح فرهنگ تکملةالاصناف
تصحیح مقاصداللغه و تفسیر ۶جلدی بصائر یمینی
ذیل فرهنگ‌های فارسی
زبان فارسی در ماوراءالنهر
سبک‌شناسی یا گونه‌شناسی ترجمه‌های قرآن
گزیدهٔ شاهنامه
فرهنگ فارسی تاجیکی
فرهنگ مصدر در زبان فارسی
فرهنگوارهٔ واژگان قرآنیِ فارسی
همکاری با مجتبی مینوی و مهدی محقق در تصحیح دیوان ناصرخسرو
ویرایش ترجمهٔ قرآن موزه پارس شیراز
زبان فارسی افغانستان (دری)
جو مریخ

| جو مریخ | جو مریخ |
| --- | --- |
 مریخ از تلسکوپ فضایی هابل, ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵  همراه طوفان شن قابلیت رویت.:  مریخ از تلسکوپ فضایی هابل, ۲۸ اکتبر ۲۰۰۵  همراه طوفان شن قابلیت رویت.
گونه‌های شیمیایی: کسر مولی
Carbon dioxide: ۹۶٫۰٪
Argon: ۲٫۱٪
Nitrogen: ۱٫۹٪
Oxygen: ۰٫۱۴۵٪
Carbon monoxide: ۰٫۰۵۵۷٪
جو مریخ (به انگلیسی: Atmosphere of Mars) از ۹۵٫۳۲ درصد دی‌اکسید کربن، ۲٫۷ درصد نیتروژن، ۱٫۶ درصد آرگون و ۰٫۴ درصد اکسیژن، مونوکسید کربن و دیگر گازها تشکیل شده‌است. پوستهٔ سنگی، گوشتهٔ نیمه‌جامد از سنگ‌های سیلیکاتی و هستهٔ کوچک و احتمالاً جامد آهنی ساختار چهارمین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی را شکل می‌دهند.
جو مریخ کاملاً غبارآلوده است و به همین سبب آسمان این سیاره از روی سطح آن به رنگ نارنجی یا قهوه‌ای کم‌رنگ دیده می‌شود.
تاریکی مداوم در زمستان سرد هر قطب می‌تواند تا میزان ۲۵ درصد از دی‌اکسید کربن را به صورت یخ خشک کلاهک قطبی درآورد و سبب کاهش فشار جوی در آن منطقه شود. در همین زمان در آن سوی دیگر تابش نور خورشید کلاهک قطب دیگر را گرم می‌کند. این پدیده دگرگونی‌های قابل توجهی را در فشار جو و نسبت درصدی عناصر تشکیل‌دهندهٔ آن به وجود می‌آورد.
ملیحه نیکجومند

| ملیحه نیکجومند | ملیحه نیکجومند |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۱ همدان
درگذشت: ۱۷ تیر ۱۳۹۵ (۸۴ سال) تهران
مدفن: قطعه هنرمندان بهشت زهرا قطعه ۸۸، ردیف ۱۴۰، شماره ۵۳۳
ملیت: ایرانی
دیگر نام‌ها: شیده رحمانی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۱۳۴۶–۱۳۹۵
همسر: ولی رحمانی
فرزندان: سوگند رحمانی
والدین: ابراهیم یکجومت (پدر)
خویشاوندان: مهری رحمانی (دخترخوانده)
ملیحه نیکجومند با نام هنری شیده رحمانی (زاده ۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۱– درگذشته ۱۷ تیر ۱۳۹۵) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در ایران بود. سوگند رحمانی (بازیگر سینما) فرزند وی است. وی فعال حقوق زنان و از معترضان به اجباری شدن حجاب در ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود.
زندگی

وی در روز ۲۲ اردیبهشت سال ۱۳۱۱ در شهر همدان به دنیا آمد.
فعالیت در حوزهٔ زنان

ملیحه نیکجومند که با نام هنری شیده رحمانی شناخته می‌شد در روزهای آغازین پس از انقلاب که زمزمه‌هایی مبنی بر اجباری شدن حجاب برای زنان درگرفته بود، علیه این اجبار به اعتراض پرداخت و در تظاهرات‌های علیه اجباری شدن حجاب مشارکت فعالانه‌ای داشت. در تظاهراتی که در خیابان مشتاق تهران در نزدیکی دانشگاه تهران علیه حجاب اجباری و دیگر محدودیت‌ها برای زنان درگرفته بود، تصویری از وی در حال جدال و بحث با یک روحانی شیعهٔ طرفدار اجباری شدن حجاب برداشته شد که سبب شهرت بیشتر وی به عنوان یک مخالف حجاب اجباری و طرفدار حقوق زنان شد. برخی از مطبوعات وی را «ژاندارک تهران» و «ژاندارک خیابان مشتاق» نامیدند.
وی بعدها در مصاحبه‌ای دربارهٔ عکس معروفی که وی را بالای یک مینی‌بوس در حال تشویق مردم به اعتراض علیه حجاب اجباری نشان می‌داد، گفته بود:
«آن روز، دقیقاً یادم نمی‌آید کی بود اما، می‌دانم که تظاهرات، نزدیک دانشگاه تهران برپا شد. ما در خیابان مشتاق زندگی می‌کردیم و نزدیک دانشگاه تهران بودیم. از چند روز قبلش اراذل و اوباش ریخته بودند در خیابان‌ها و شعار «یا روسری، یا توسری» سر می‌دادند. پونز توی پیشانی دختران جوان می‌کوبیدند. هنوز حجاب قانونی و اجباری نشده بود اما، درگیری بود میان زنان و چماقداران. من حافظه‌ام خوب کار نمی‌کند. مثل پاها و چشم‌هایم از کار افتاده. یادم نمی‌آید روی مینی‌بوس چه می‌گفتم.»
شیده رحمانی بعدها در فیلم‌هایی که پس از انقلاب بازی کرد حجاب به سر داشت، اما همواره تأکید می‌کرد که اگر انتخاب با وی بود قطعاً از حجاب استفاده نمی‌کرد.
فعالیت‌ها

فعالیت در تئاتر سپاهان زیر نظر محمد علی رجایی (۱۳۳۱)
فعالیت در دوبله فیلم (۱۳۳۷)
شروع فعالیت در تلویزیون با بازی در سریال آلاخون والاخون (۱۳۴۶)
درگذشت

چند روز پیش از مرگش بر اثر زمین‌خوردن دچار ضربه مغزی شده بود و در بخش آی.سی. یو بستری شده بود و حافظه خود را هم از دست داده بود. وی سرانجام روز پنجشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۵ در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
همچنین پیکر وی در ۲۰ تیر ۱۳۹۵ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع شد. در مراسم تشییع وی هنرمندانی چون مهتاب کرامتی، پرستو صالحی، حدیث فولادوند، علی دهکردی، بهروز شعیبی، امیر نوری، پیام دهکردی و آرش مجیدی و نیز دیگر دوستداران وی حضور داشتند.
نمایش‌ها

خسیس، همسایه‌ها، هملت، واد نگ، علی قلی از فرنگ آمد، ربا خوار، کلک باز، نا نا، مرگ پیله ور، مرد عوضی، دختر شکلات فروش، عشق پیری، باغ آلبالو، شیرین و فرهاد، اسکناس پنج دلاری، فال گیر، رمال باشی، طبیب اجباری، هزار و یک شب، زن همسایه و حاجی نزول خوار، عمه ماری، آیینه شکسته و موش و گربه.
فیلم‌شناسی > تلویزیونی

تله‌فیلم «بیا می‌بخشیم»
طفلان مسلم (۱۳۸۹، مجتبی یاسینی)
زیر هشت (۱۳۸۹، سیروس مقدم)
آشپزباشی (۱۳۸۸–۱۳۸۹، محمدرضا هنرمند)
رستگاران (۱۳۸۷، سیروس مقدم)
جمعه دوازده و چهل و پنج دقیقه (۱۳۸۷، سعید ابراهیمی‌فر)
نردبام آسمان (۱۳۸۶، محمدحسین لطیفی)
ایستگاه (۱۳۷۸، عزیزاله ارجونی)
سرزمین ملائک (۱۳۷۵، علی غفاری)
یحیی و گلابتون (۱۳۷۵، اصغر آبگون)
این خانه دور است (۱۳۷۰–پخش:۱۳۷۴، مسعود رسام و بیژن بیرنگ)
ریشه در خاک (۱۳۶۵، مجید بهشتی)
سایه همسایه (۱۳۶۴–۱۳۶۵، اسماعیل خلج)
بوعلی سینا (۱۳۶۴، کیهان رهگذار)
طالب (۱۳۶۳، عبدالرضا اکبری)
سربداران (۱۳۶۰–۱۳۶۲، محمدعلی نجفی)
نهضت سوادآموزی (۱۳۶۰، محمد اوزی)
میان پرده ببخشید (۱۳۵۵، سیروس قهرمانی)
آقای مربوطه (۱۳۵۴-۱۳۵۷، بهزاد اشتیاقی)
سال‌های بی‌پناهی (۱۳۵۲، شاهرخ ذوالریاستین)
زیر بازارچه (۱۳۵۲، محسن هرندی)
وقتیکه دژخیم می‌گرید (۱۳۵۱، سهراب اخوان)
پهلوانان (۱۳۴۸)
خانه قمرخانم (۱۳۴۷–۱۳۵۰)
سرکار استوار (۱۳۴۶–۱۳۴۹، پرویز کاردان، منصور پورمند و پرویز صیاد)
آلاخون‌والاخون (۱۳۴۶، مصطفی گل‌آور و محمدعلی کشاورز)
فیلم‌شناسی > سینمایی

گهواره‌ای برای مادر (۱۳۹۱)
حوالی اتوبان (۱۳۸۷)
آب (۱۳۸۰)
پاییز بلند (۱۳۷۲)
مسافر غریب (یوسف جمادی ۱۳۷۲)
افسانه مه‌پلنگ (محمدعلی سجادی ۱۳۷۰)
برخورد (سیروس الوند ۱۳۷۰)
به خاطر همه چیز (رجب محمدین ۱۳۶۹)
شب دهم (جمال شورجه ۱۳۶۸)
هی جو (منوچهر عسگری نسب ۱۳۶۷)
بهار در پاییز (مهدی فخیم‌زاده ۱۳۶۶)
طلسم (داریوش فرهنگ ۱۳۶۵)
مأموریت (حسین زند باف ۱۳۶۵)
آن سوی مه (منوچهر عسگری نسب ۱۳۶۴)
مادیان (علی ژکان ۱۳۶۴)
آوار (سیروس الوند ۱۳۶۳)  با نام شیده
مردی که زیاد می‌دانست (یدالله صمدی ۱۳۶۳)
فرار (جمشید حیدری ۱۳۶۳)
فیلم تلویزیونی دردسر عروسی (حفاظی ۱۳۵۳)
شازده احتجاب (بهمن فرمان آرا ۱۳۵۳)
شرور (ناصر محمدی ۱۳۵۲)
خانه قمر خانم (بهمن فرمان‌آرا ۱۳۵۱)
سوغات اصفهان (محسن هرندی ۱۳۴۹)
ملیحه نیکجومند در تظاهرات علیه حجاب اجباری، اسفند ۱۳۵۷
ملیحه نیکجومند بر روی سقف مینی بوس در تظاهرات علیه حجاب اجباری، اسفند ۱۳۵۷
قبر ملیحه نیکجومند در قطعه هنرمندان بهشت زهرا
دوچرخه‌سواری در المپیک تابستانی ۱۹۰۰

دوچرخه‌سواری پیست
دوچرخه‌سواری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ نام رویداد ورزش دوچرخه‌سواری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۰۰ برگزار شد. این مسابقات از سه بخش تشکیل شده بود که همگی آن‌ها برای مردان بود. ۷۲ ورزشکار از ۷ کشور در این مسابقات به رقابت با یک دیگر پرداختند.
جدول مدال‌ها

| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  رتبه  | کشورها | طلا | نقره | برنز | مجموع |
| ۱ |  فرانسه (FRA) | ۲ | ۲ | ۱ | ۵ |
| ۲ |  ایالات متحده آمریکا (USA) | ۰ | ۰ | ۱ | ۱ |
کشورهای شرکت کننده

در دومین مسابقه دوچرخه سواری المپیک تابستانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰، ۷۲ ورزشکار از ۷ کشور به رقابت با یک دیگر پرداختند.
بلژیک (۱)
بوهم (۱)
فرانسه (۵۸)
آلمان (۳)
بریتانیای کبیر (۱)
ایتالیا (۷)
ایالات متحده آمریکا (۱)
نتایج

| 0 | 1 | 2 | 3 |
| --- | --- | --- | --- |
| رویداد | طلا | نقره | برنز |
| اسپرینت مردان |  آلبر تایلاندیه (FRA) |  فرنان سانز (FRA) |  جان هنری لیک (USA) |
| ۲۵ کیلومتر مردان |  لویی بستین (FRA) |  لوید ایلدبران (FRA) |  اوگوست دومن (FRA) |
رقابت‌های اسپرینت
کانه کوسوگی

با کینتسوگی اشتباه نشود.
| کانه کوسوگی | کانه کوسوگی |
| --- | --- |
نام هنگام تولد: تاکشی کین کوسوگی
زادهٔ: ۱۱ اکتبر ۱۹۷۴ ‏(۵۰ سال) لس آنجلس، کالیفرنیا
ملیت: ایالات متحده آمریکا
پیشه: هنرپیشه
سال‌های فعالیت: ۱۹۸۳—اکنون
والدین: شو کوسوگی (پدر)
وبگاه: http://www.kanekosugi.com
کانه تاکه‌شی کوسوگی (انگلیسی: Kane Takeshi Kosugi؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۷۴) هنرپیشه، رزمی‌کار و سلبریتی آمریکایی با اصالت ژاپنی است.
از فیلم‌های که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جنگ، گودزیلا: جنگ‌های نهایی، زنده یا مرده، انتقام نینجا، چشم‌گربه‌ای، نینجا: سایه اشک و تکن ۲: انتقام کازویا اشاره کرد.
ایدئالیسم استعلایی

ایدئالیسم استعلایی آموزه‌ای از ایمانوئل کانت، فیلسوف آلمانی قرن هجدهم است. این آموزه می‌گوید: «تجربهٔ انسان از هر چیز، برگرفته از نحوهٔ ظهور آن، بر انسان است؛ یعنی انسان اساساً سوژه‌محور است و فعالیتی نیست که مستقیماً چیزها را فی‌نفسه دریابد.» این آموزه عموماً مبتنی بر این ایده است که مکان و زمان صرفاً برداشت‌های انسان هستند و لزوماً مفاهیم واقعی نیست بلکه تنها ابزاری هستند که انسان‌ها از طریق آن، عالم را درمی‌یابند.
کسی که ایدئالیست استعلایی است، منکر آن است که چیزهایی هستند که در زمان و مکان نمودار نمی‌شوند. به عبارت دیگر او منکر آن است که چیزها بر دو نوع اند: «چیزهای واقعی (چیزهای فی نفسه) که متعالی هستند؛ و چیزهای تجربی که همان انطباعات حسی یا تمثلاتی هستند که خود، معلول و ناشی از تأثیر اشیای متعالی هستند.» بنابراین ایده آلیست استعلایی بودن، یعنی منکر عقیده رئالیست‌های استعلایی بودن؛ چرا که رئالیست‌های استعلایی معتقدند چیزهای عالم خارج، محسوسِ بی‌واسطه ما نیستند، بلکه آنچه ما حس می‌کنیم انطباعات یا تمثلاتی هستند که این چیزهای خارجی (متعالی) در ما ایجاد می‌کنند.