فهرست ژانرها
ژانرهای سینمایی و تلویزیونی > بدون طرح > بر اساس قالب و مخاطب

آماتور: هنر سرگرمی کم‌هزینه فیلم که برای اشتیاق و لذت انجام می‌شود و نه برای اهداف تجاری. یک نمونه تاریخی قابل «فیلم زاپرودر» (۱۹۶۳) است.
سریال کودک: مخاطب آن کودک و خانواده است.
مستند: یک فیلم بلند یا نزدیک به بلند که یک رویداد یا شخص واقعی را به تصویر می‌کشد که به سبک ژورنالیستی روایت می‌شود. (اگر به سبک داستانی ادبی گفته شود، نتیجه اغلب یک مستند درام است) مثال‌ها: رویاهای حلقه و خط آبی باریک (۱۹۸۸).
آموزشی: به بچه‌ها کمک می‍کند تا اصول اولیه دروس مدرسه را بیاموزند.
برنامه تلویزیونی: برنامه‌های تلویزیونی غیر داستانی که رویدادها و افراد واقعی را مستند می‌کند. این نوع برنامه‌ها به‌عنوان مستند، مستند تلویزیونی، مستند رصدی، مگس روی دیوار، مستند درام نیز توصیف می‌شوند. این ژانر از سال‌های اولیه راه‌اندازی تلویزیون به اشکال مختلف وجود داشته‌است، اما اصطلاح برنامه تلویزیونی معمولاً برنامه‌هایی را توصیف می‌کند که از دهه ۱۹۹۰ تولید می‌شوند.
مستند تلویزیونی: ژانری از برنامه‌های تلویزیونی که به پخش مستند می‌پردازد.
برنامه تلویزیونی تبلیغاتی و تلویزیون پاسخ مستقیم (DRTV): تبلیغات تلویزیونی هستند که معمولاً شامل ارائه شماره تلفن یا وب‌سایت می‌شوند. مدت زمان تبلیغات تلویزیونی با فرم بلند معمولاً بین ۲۸:۳۰ تا ۵۸:۳۰ است و تبلیغات تبلیغاتی کوتاه معمولاً ۳۰ تا ۱۲۰ ثانیه طول می‌کشد.
آموزشی: استفاده از برنامه‌های تلویزیونی برای آموزش از راه دور است. برنامه‌های آموزشی تلویزیونی در این ژانر ممکن است کمتر از نیم ساعت (معمولاً ۱۵ دقیقه) طول بکشد. این برنامه‌ها اغلب با تدریس معلمان همراه است که مطالبی برای کمک به آموزش دروس است.
فیلم واقع‌نما و تلویزیون واقع‌نما: اثری ظاهراً بدون فیلم‌نامه (اگرچه شواهد نشان می‌دهد که در برخی از آن‌ها فیلم‌نامه نوشته می‌شود) که شامل غیربازیگرانی است که با یکدیگر تعامل دارند یا با چالش‌هایی ساختگی سر و کار دارند، مانند رقابت با دیگران برای دریافت جایزه. شبکه تلویزیونی ام تی وی (MTV) یکی از پیشگامان در عرصهٔ سریال‌های واقع‌نما بوده و هست. از جملهٔ فیلم‌های این ژانر می‌توان به فرنچایز کله‌خر اشاره کرد.
برنامه تلویزیونی دادگاه: برنامه دادگاه یک زیرژانر برنامه‌های تلویزیونی از درام‌های قانونی یا برنامه‌های حقوقی واقع‌نما است. دادگاه محتوای جلسات دادرسی حقوقی بین شاکیان و متهمانی که توسط یک قاضی برگزار می‌شود را نشان می‌دهد.
درامالیته: ترکیبی از درام تلویزیونی و ژانرهای تلویزیونی واقع‌نما است.
تاک شو: یک برنامه تلویزیونی که در آن یک نفر (یا گروهی از افراد) در مورد موضوعات مختلفی که توسط مجری برنامه مطرح می‌شود بحث می‌کنند. مهمانان این برنامه‌های گفتگومحور معمولاً شامل گروهی از افرادی هستند که در مورد هر موضوعی که برای آن قسمت از برنامه طراحی شده‌است، دانش‌آموخته یا باتجربه هستند.
برنامه صبحگاهی: برنامه‌های صبحگاهی که معمولاً به خلاصه‌های خبری، پوشش سیاسی، داستان‌های بلند، مصاحبه با افراد مشهور و اجرای موسیقی می‌پردازد.
برنامه صبح تعطیل: به‌طور کلی بر اخبار سیاسی و مصاحبه با شخصیت‌های سیاسی منتخب و نامزدهای پست، مفسران و روزنامه‌نگاران تمرکز می‌کنند.
برنامه تلویزیونی روزانه: مجموعه‌ای از برنامه‌های تلویزیونی که در ساعات پایانی صبح و بعد از ظهر در روزهای هفته اجرا می‌شوند. برای مثال می‌توان به شوی الن دی‌جنرس اشاره کرد.
برنامه تلویزیونی سبک زندگی: برنامه‌هایی که عموماً میزبان پزشکان، درمان‌گران یا مشاوران هستند، و برای مشکلات پزشکی یا روان‌شناختی توصیه‌هایی ارائه می‌دهند. یکی از نمونه‌های آن شوی دکتر آز است.
برنامه تاک شو تابلوید: زیرشاخه‌ای از ژانر تاک شو است که در آن مجری از یک مهمان (اعم از افراد عادی، افراد مشهور، مفسران سیاسی و غیره) یا گروهی از مهمانان دعوت می‌کند تا در مورد موضوعات تحریک‌آمیز از جمله مسائل خصوصی بحث کنند. با موضوعاتی از خیانت زناشویی گرفته تا موضوعات عجیب و غریب‌تر، مهمانان تشویق می‌شوند تا اعترافاتی عمومی کنند و حتی مشکلات خود را از طریق «گروه‌درمانی» جلوی دوربین حل کنند. این برنامه‌ها معمولاً در طول روز پخش می‌شوند.
نمایش‌های پانل-بحث: برنامه‌های شبانه (یا اواخر شب) که شامل گروهی از افراد (اغلب افراد مشهور، کمدین‌ها، سیاستمداران، کارشناسان یا سایر شخصیت‌های عمومی) و یک مجری است که برای بحث در مورد موضوعی در مقابل مخاطبان جمع می‌شوند. معمولاً به اخبار، سیاست یا فرهنگ عامه می‌پردازند. برای مثال می‌توان به پخش زنده با بیل مار و زنان رها اشاره کرد.
نمایش‌های پانل: برنامه‌هایی که در آن گروهی از افراد مشهور در بازی‌های مسابقه‌ای شرکت می‌کنند که ساختاری بر پایه بحث و شوخی‌های طنز دارد، و بیشتر با هدف سرگرم کردن مخاطب اجرا می‌شوند.
برنامه‌های گفتگوی آخر شب: برنامه‌های گفت‌وگو که در اواخر شب پخش می‌شوند و بیشتر روی کمدی‌های موضوعی و سرگرمی‌ها تمرکز می‌کنند. با مونولوگ مجری، با جوک‌های مربوط به رویدادهای جاری همراه است. بخش‌های دیگر آن مصاحبه با مهمانان مشهور، طنزهای تکراری، و همچنین اجرای نوازندگان یا استندآپ است.
افتر شو: گفتگویی است در مورد برنامه‌ای که پیش از آن در همان شبکه پخش شده‌است. مهمانان این برنامه‌ها اغلب بازیگران و طرفداران برنامه هستند. مثال: تاکینگ دد.
ورایتی شو: از انواع سرگرمی‌ها به‌ویژه اجراهای موسیقی و طنز تشکیل می‌شود و معمولاً توسط یک مجری اداره می‌شود. سرگرمی‌های دیگر برنامه عبارتند از: شعبده‌بازی، نمایش حیوانات و حرکات آکروباتیک.
برنامه ویژه تلویزیونی