stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
دونالد وودز وینیکات
نظرات

وینیکات اغلب گفته‌است که چیزی به‌عنوان یک کودک وجود ندارد، یعنی که یک کودک نمی‌تواند بیرون از رابطه‌ای با یک دایه وجود داشته باشد. رشد ثمربخش کودک بسته به مهیا سازی محیط تسهیل‌کننده‌ای توسط یک مادر «به‌قدر کفایت شایسته» است. واژه گزینی او در اینجا نشانگر تلاش برای احتراز از ایده‌آل سازی نقش مادر است. مراقبت مادرانه به‌قدر کفایت شایسته موجب رشد و نمو تدریجی به‌سوی استقلال است؛ و نبود آن می‌تواند به ایجاد نفس کاذبی منجر شود که با مقتضیات محیطی تبانی کرده و نفس راستین را نهان می‌سازد.
اشتهار وینیکات به خاطر طرح تصور «ابژه انتقالی» در تفکر روان‌کاوانه است. این ابژه، نوعاً، شیی یا ابژه‌ای مادی نظیر یک پتو است که کودک تعلق عاطفی شدیدی به آن نشان می‌دهد. این ابژه به کودک اجازه می‌دهد تا از رابطه شفاهی اولیه با مادر به روابط ابژگانی راستین رو کند. این ابژه گشتاری، که حاصل نخستین تجربه کودک از چیزی است که به او تعلق ندارد، امکان تفاوت گذاری فضایی اولیه‌ای میان خود و غیر خود را ایجاد می‌کند.
تی‌بی‌وای سیولف

| تی‌بی‌وای سیولف | تی‌بی‌وای سیولف |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد اژدرافکن
تولیدکننده: Consolidated Aircraft
نخستین پرواز: ۲۲ دسامبر ۱۹۴۱
معرفی‌شده در: ۱۹۴۴
کاربر اصلی: نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا
تعداد ساخته‌شده: ۱۸۰
تی‌بی‌وای سیولف (به انگلیسی: Consolidated_TBY_Sea_Wolf) یک هواگرد از نوع هواگرد اژدرافکن ساخت شرکت Consolidated Aircraft است. هواگرد تی‌بی‌وای سیولف نخستین پروازش را در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۱ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۴۴ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۱۸۰ فروند از این هواگرد ساخته شده است.
فیروزآباد بالا

| فیروز آباد | فیروز آباد |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان سمنان
شهرستان: شهرستان میامی
بخش: بخش مرکزی شهرستان میامی
دهستان: دهستان فرومد
جمعیت (۲۰۰۶): جمعیت (۲۰۰۶)
 • کل: ۱۰۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
فیروز آباد بالا یک روستا در ایران است که در دهستان فرومد واقع شده‌است. این روستا تا دی ماه سال ۱۳۱۶ از توابع خراسان و سبزوار بوده و با نزدیک‌ترین مرکز شهرستان یعنی داورزن در استان خراسان رضوی ۳۷ کیلومتر فاصله دارد. مردم این روستا به زبان فارسی خراسانی با گویش سبزواری صحبت می‌کنند.فیروز آباد بالا ۱۰۳ نفر جمعیت دارد.
هلن توماس

| هلن توماسهلن توماس | هلن توماسهلن توماس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اوت ۱۹۲۰ وینچستر، کنتاکی
درگذشت: ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۳ (۹۲ سال) واشینگتن، دی. سی.
محل تحصیل: وین استیت
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۰-۱۹۴۳
همسر: داگلاس بی. کورنل
هلن آملیا توماس (به انگلیسی: Helen Amelia Thomas) خبرنگار کهنه کار آمریکایی کاخ سفید
هلن توماس که اولین خبرنگار زن کاخ سفید بود، در طول مأموریت خود، ۱۰ رئیس‌جمهور آمریکا را همراهی کرد. وی نزدیک به ٥۰ سال به عنوان خبرنگار در کاخ سفید مشغول فعالیت بود. وی که از مدت‌ها پیش تحت مداوا قرار داشت، در منزل خود در سن ۹۲ سالگی چشم از جهان فرو بست.
اظهارت ضد صهیونیستی و بازنشستگی

وی در سال ۲۰۱۰ در سخنانی ضمن انتقاد از صهیونیست‌ها گفت:
آنها باید گورشان را از فلسطین گم کنند و به خانه‌هایشان در آلمان، لهستان و آمریکا بازگردند.
البته وی بعداً در وبسایت خود از صحبت‌هایش ابراز پشیمانی کرده و گفته این اظهارات بیانگر اعتقاد قلبی او نیست زیرا وی باور دارد که صلح در خاورمیانه تنها در صورتی که همه طرفها به یکدیگر احترام بگذارند محقق خواهد شد.
و سرانجام در یک مصاحبه رادیویی گفت: شما نمی‌توانید در این کشور از اسرایئل انتقاد کنید و زنده بمانید و افزود عذرخواهی که انجام داد به دلیل ناراحتی مردم بود اما در نهایت او هنوز همان احساس را در رابطه با وحشی خویی و تجاوزگری اسراییل دارد.
جستارهای ویژه

آمریکایی عرب
هرمز علی‌پور

| هرمز علی‌پور | هرمز علی‌پور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۴ اسفند ۱۳۲۵ (۷۷ سال) ایذه، خوزستان
ملیت: ایرانی
پیشه(ها): شاعر آموزگار
هرمز علی‌پور (زادهٔ ۴ اسفند ۱۳۲۵ ایذه) نویسنده، معلم بازنشسته و شاعر معاصر ایرانی است. وی فعالیت هنری را از سال ۱۳۴۵ در مجله فردوسی آغاز کرد. علیپور از شاعران موج شعر ناب می‌باشد. از وی تاکنون بیش از ۱۷ مجموعه شعر به چاپ رسیده است.
زندگی‌نامه

هرمز علی‌پور در تاریخ ۴ اسفند ۱۳۲۵ در شهر ایذه، استان خوزستان زاده شد. خانواده او در سال ۱۳۲۹ به شهر مسجدسلیمان مهاجرت می‌کند. وی تا سال ۱۳۵۷ در این شهر می‌ماند، سپس به اهواز می‌رود. در ابتدا به داستان‌نویسی روی‌آورد؛ اما کار جدی‌اش در شعر از سن ۲۰ سالگی و با چاپ شعری از او در مجله فردوسی شروع شد. وی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های شعر ناب محسوب می‌شود، که در ادامه مسیر ادبی خود از شعر ناب نیز فراتر رفته است.
علی‌پور فارغ‌التحصیل کارشناسی ادبیات فارسی می‌باشد، که پس از ۳۰ سال اشتغال در آموزش و پرورش، بازنشسته شده‌است. از وی طی بیش از ۵۰ سال فعالیت ادبی، کتاب‌های متعددی همچون: «با کودک و کبوتر» (نشر موج، ۱۳۶۰)، «سب‌بابه»، «سپیدی جهان»، «همین دیدن‌ها»، «نرگس فردا»، «الواح شفاهی»، «اوراق لاژورد»، «علف یونان به لغت عذرا»، «۵۴ به دفتر شطرنجی»، «فاخته هیمالیا»، «ریحان آلفابت»، «گیاه کهکشان» داغ بی‌بی و به کوچه زنبق به چاپ رسیده‌است.
کتاب‌ها

داغ بی‌بی نشر چلچله، ۱۳۹۵
به کوچه‌ی زنبق نشر بوتیمار، ۱۳۹۵
بنفش پارچه‌ای انتشارات شانی، ۱۳۹۴
پرتره نشر نیماژ، ۱۳۹۳
نیم‌رخ آهو انتشارات مروارید، ۱۳۹۳
بال برف انتشارات فصل پنجم، ۱۳۹۲
به حکمت مخروبه انتشارات نگاه، ۱۳۹۲
به گرمسیر انتشارات نوید شیراز، ۱۳۹۲
همین دیدن‌ها انتشارات کلام، ۱۳۹۱
سب‌بابه نشر نوح نبی، ۱۳۸۹
به لامکان به نرگس‌ها (گزیده اشعار «ه‍رم‍ز ع‍ل‍ی‌پ‍ور») نشر تکا، ۱۳۸۹
فاخته هیمالیا نشر پاندا، ۱۳۸۴
علف یونان به لغت عذرا نشر لاجورد، ۱۳۸۳
* ۵۴ به دفتر شطرنجی نشر نیم‌نگاه، ۱۳۸۰
ال‍واح ش‍ف‍اه‍ی ک‍س‍ی ب‍ه ن‍ام ک‍وچ‍ک ه‍رم‍ز نشر گیل، ۱۳۷۷
اوراق لاژورد نشر نارنج، ۱۳۷۷
سپیدی جهان نشر قو، ۱۳۷۶
نرگس فردا انتشارات نوید شیراز، ۱۳۷۱
نمونه شعر

همین‌طور خوب است
یکدیگر را بنویسیم
بگذاریم
که این‌قدر از این صورت‌ها
که این‌قدر از این آدم‌ها
من دیده و گذشته‌ام
حیرت‌های نزدیک به خود را
می‌توان به شکل‌های گوناگون
به حافظه سپرد و نوشت بعداً
این انگشت بر گونه و به زیر گوش
به چه فکر می‌کند تو فکر می‌کنی
من می‌روم و باران امانتی را
می‌برم با خودم به خانه‌ام
کریستیان امان‌پور

| کریستیان امان‌پور | کریستیان امان‌پور |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۵۸ ‏(۶۷ سال) لندن
ملیت: ایرانی-بریتانیایی
سال‌های فعالیت: ۱۳۷۳-اکنون
همسر: جیمز روبین (سخنگوی سابق وزارت امور خارجه آمریکا (از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰))
فرزندان: داریوش (زاده ۲۰۰۰)
کریستیان ماریا هایده امانپور CBE (‎i‎/ˌkrɪstʃiˈɑːn ˌɑːmənˈpʊər/‎؛ زادهٔ ۱۲ ژانویه ۱۹۵۸ در لندن)، خبرنگار و مجری تلویزیونی ایرانی-بریتانیایی است. امانپور مجری ارشد بین‌المللی سی‌ان‌ان و مجری برنامه گفتگومحور شبانه امانپور سی‌ان‌ان بین‌الملل است. او همچنین مجری امانپور اند کامپنی در پی‌بی‌اس است.
او از خبرنگاران جنگی مشهور جهان به‌شمار می‌رود. گزارش‌های امان‌پور از بالکان باعث شد که در سال ۱۹۹۴ جایزه امی دو جایزه جورج فاستر پیبادی، دو جایزه جورج پولک و جایزه شجاعت در گزارشگری دریافت کند. در دسامبر ۱۹۹۲، هنگام آغاز عملیات نیروهای آمریکا در سومالی، امان‌پور برای مدت کوتاهی به سومالی رفت تا از موگادیشو به‌طور زنده گزارش کند.
گفته می‌شود امان‌پور بالاترین دستمزد را در میان خبرنگاران جهان دارد. گزارش‌های او تضمین‌کنندهٔ اهمیت یک خبر است. بسیاری از درها که به روی خبرنگاران دیگر بسته‌است به روی او گشوده می‌شود. امان‌پور مصاحبه‌های بسیاری انجام داده‌است که از آن جمله می‌توان به مصاحبه با رضا پهلوی، ژاک شیراک در سال ۲۰۰۳ (قبل از جنگ عراق)، محمود عباس در سال ۲۰۰۳، ملک عبدالله در سال ۱۹۹۹، پرویز مشرف در سال ۲۰۰۱، یاسر عرفات در سال ۲۰۰۰، محمد خاتمی در سال ۱۹۹۷، محمود احمدی‌نژاد، حسن روحانی در سال ۲۰۱۳ ، مسعود بارزانی در سال ۲۰۱۴ ، تام هنکس، آنجلینا جولی و مریل استریپ اشاره کرد.
او به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و فارسی مسلط است.
زندگی

کریستین امان‌پور در ۱۲ ژانویه ۱۹۵۸ از پدری ایرانی و مادری انگلیسی در لندن متولد شد. پدرِ کریستین، محمّد امان‌پور، یکی از مدیران شرکت هواپیمایی «هما» بود و مدت کوتاهی پس از تولد کریستین، همراه با خانواده‌اش راهی تهران شد. خانواده امان‌پور در تهران زندگی مرفهی داشتند و تصمیم گرفتند کریستین را برای تحصیل به مدارس شبانه‌روزی انگلستان بفرستند. به این ترتیب بود که کریستین ۱۱ ساله بار دیگر در سال ۱۹۶۹ برای تحصیل، راهی مدرسه شبانه‌روزی «صلیب مقدس» در باکینگهام شایر انگلستان و سپس مدرسه «نیوهال» شد که آموزشگاه مشهوری ویژه دختران کاتولیک بود. به این ترتیب کریستین تحت تأثیر مادر انگلیسی و تربیت مذهبی حین تحصیل در این دو مدرسه شبانه‌روزی، مسیحیت را به عنوان مذهب خود انتخاب کرد.
کریستین تازه تحصیلات خود در انگلستان را به پایان رسانده بود و به خانه پدری‌اش در تهران بازگشته بود که روزی پدرش در حالی که سر همان جای همیشگی‌اش در اتاق نشیمن نشسته بود، او را صدا می‌کند و می‌گوید: «می‌دانی کریستین؟ زندگی‌ای که تا امروز می‌کردیم به زودی به پایان می‌رسد، چون دارد انقلاب می‌شود و همه چیز به کلی عوض خواهد شد…» به این ترتیب بار دیگر دست تقدیر مسیر زندگی کریستین را تغییر داد.
مهاجرت

با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ کریستین همراه با خانواده‌اش به آمریکا مهاجرت کرد و به گونه‌ای کاملاً تصادفی در دانشگاه رودآیلند مشغول تحصیل در رشته روزنامه‌نگاری شد. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه رودآیلند مدت کوتاهی در شبکه WJAR رودآیلند که یکی از شاخه‌های محلی شبکه ان‌بی‌سی بود کار کرد و پس از آن در سال ۱۹۸۳، تصمیم گرفت به یک شبکه خبری معتبرتر و بزرگ‌تر بپیوندد. کریستین امان‌پور تقریباً برای تمام شبکه‌های تلویزیونی مهم آمریکا، درخواست استخدام فرستاد و گاه تا پای مصاحبه هم رفت، اما همگی‌شان او را به خاطر لهجه خارجی، موهای سیاه و وزوزی، نام غیرقابل تلفظ او رد کردند. اما گوش کریستین به این حرف‌ها بدهکار نبود و آن قدر پافشاری کرد تا در نهایت از سوی شبکه تازه‌تاسیس CNN به عنوان دستیار در سرویس بین‌الملل استخدام شد و به قول خودش: «با یک چمدان، دوچرخه و صد دلار پول» به دفتر CNN در آتلانتا رفت.
خبرنگاری

او نیز مانند همه تازه‌کارها کار خود را با قهوه بردن برای دبیران خبر آغاز کرد، اما خیلی زود به خاطر استعداد و سخت‌کوشی‌اش مورد توجه قرار گرفت. کریستین آخر هفته‌ها و روزهای تعطیل نیز سر کار می‌رفت و شبانه‌روز تلاش می‌کرد تا پله‌های ترقی را چهار دست و پا و با چنگ و دندان بالا برود تا بالاخره به همان کسی تبدیل شود که آرزویش را داشت: «یک گزارشگر سرویس خارجی که با پول دیگران به گوشه و کنار جهان سرک می‌کشد و خبر تهیه می‌کند، خود را به خطر می‌اندازد و از هیجان سرشار می‌شود.»
امان‌پور در سال ۱۹۸۶ به عنوان خبرنگار سی‌ان‌ان به شرق اروپا فرستاده شد تا تحولات آخرین سال‌های جنگ سرد و سقوط کمونیسم را پوشش بدهد. گزارش‌های امان‌پور از شرق اروپا همان چیزی بود که جای پای او را در CNN محکم کرد و باعث شد مورد توجه رؤسای این بنگاه خبری قرار بگیرد. کریستین امان‌پور در سال ۱۹۸۹ به سمت گزارشگر سرویس خارجی CNN ارتقا یافت و طی آخرین ماه‌های دهه ۸۰ میلادی انقلاب‌های دمکراتیکی را که در پی سقوط کمونیسم و دیوار برلین سراسر اروپای شرقی را درمی‌نوردید، پوشش داد.
شهرت

اما دست تقدیر این گونه رقم زده بود که کریستین امان‌پور برای دستیابی به موفقیت و شهرت واقعی، پس از یک دور گردش کامل به گرد جهان، بار دیگر به خاورمیانه و منطقه خلیج فارس برگردد. تهاجم عراق به کویت و حملهٔ نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا به عراق در سال ۱۹۹۰ این فرصت را در اختیار امان‌پور گذاشت تا به قول یکی از همکاران باسابقه‌اش: «صدای شخصی» خودش را در گزارش رویدادها پیدا کند. در عین حال پوشش بی‌نظیر جنگ خلیج فارس از سوی امان‌پور و همکارانش شبکه خبری CNN را نیز هم‌پای «بی‌بی‌سی» در زمره معدود شبکه‌های خبری معتبر و صاحب نفوذ در مقیاس جهانی قرار داد.
امان‌پور که اغلب بدون آرایش و با لباسی ساده و تکراری در برابر دوربین تلویزیون حاضر می‌شد، طی این مدت به خاطر تهیه گزارش‌هایی دقیق، تأثیرگذار و لحن کوبنده و تکان‌دهنده‌اش در پوشش فجایع انسانی، توجه مخاطبان تلویزیونی در سراسر جهان را به خود جلب کرد.
امان‌پور خود در این باره می‌گوید: «هنگامی که در جریان جنگ خلیج فارس یکی از همکارانم به من گفت که باید صدای شخصی خود را در گزارش‌هایم پیدا کنم، درست نفهمیدم منظورش چیست. اما حدود دو سال بعد، در میان معرکه جنگ بوسنی، این اتفاق برای من افتاد. من در میانه بزرگ‌ترین جنگ و نسل‌کشی اروپا پس از جنگ جهانی دوم در شهرهایی چون سارایوو و سربرنیتسا بودم. در روز روشن و جلوی چشم ما آدم‌ها سلاخی می‌شدند. این صحنه‌های فجیع کافی بود تا زبان هر کسی از وحشت و نفرت بند بیاید، اما درست در برابر همین صحنه‌ها بود که من و بسیاری دیگر از همکارانم صدا و زبان شخصی‌مان را نه‌تنها به عنوان خبرنگار و گزارشگر، بلکه به مثابه شهروندان جهانی، پیدا کردیم.»
گزارش‌هایی که امان‌پور و همکارانش از دل جنگ بوسنی به شبکه‌های خبری جهان مخابره کردند، باعث شد تا در نهایت سازمان‌های بین‌المللی و قدرت‌های جهانی در این «جنگ داخلی» دخالت کنند و جلوی نسل‌کشی مسلمانان را بگیرند. امان‌پور همچنین بیش از هر خبرنگار بین‌المللی دیگری در منطقه بالکان بوده‌است و به پوشش درگیری‌ها و نسل‌کشی‌های این منطقه طی چندین سال متوالی پرداخته‌است. به همین خاطر مسئولان شهر سارایوو در سال ۲۰۰۶ به امان‌پور عنوان شهروند افتخاری این شهر را اعطا کردند.
پوشش امان‌پور به جنگ خلیج فارس و در پی آن درگیری‌های بالکان و گزارش‌هایی که از دل خطر به روی آنتن شبکه‌های تلویزیونی آمریکا می‌فرستاد، باعث شد تا طی این سال‌ها امان‌پور نه در میان همکارانش، بلکه در میان مردم عادی آمریکا و دیگر نقاط جهان نیز به چهره‌ای محبوب و شناخته شده تبدیل شود.
امان‌پور به گفته خود، همیشه تلاش می‌کند تا «چهره‌ای انسانی» به گزارش‌های خود ببخشد، به گونه‌ای که تک‌تک بینندگان عمق فجایعی را که اغلب موضوع گزارش‌های امان‌پور است، در اعماق وجودشان حس کنند. امان‌پور می‌گوید: «من اعتقاد دارم اگر اخبار و گزارش‌ها به گونه‌ای تهیه شود که با تک‌تک مخاطبان رابطه‌ای شخصی و حسی برقرار کند، توجه و واکنش آن‌ها را برمی‌انگیزد.»
او در سال ۱۹۹۸ با جیمز روبین که در آن زمان سخنگوی دولت آمریکا بود، ازدواج کرد. در سال ۲۰۰۰ فرزند آن‌ها «داریوش جان روبین» (Darius John Rubin) به دنیا آمد.
برنامه‌ها

آخرین برنامهٔ او با عنوان «تزار پوتین» به نقد عملکرد رئیس‌جمهوری روسیه پرداخته‌است.
ابتلا به سرطان

امان‌پور در خرداد ماه ۱۴۰۰ حساب توییتری خود گفت: من هم مثل میلیون‌ها زن دیگر در جهان به سرطان تخمدان دچار شده‌ام؛ ضایعه در یک عمل جراحی برداشته شده اما ماه‌های آینده را باید به روند درمان ادامه دهم تابناک
فولن

| فـــــــولن Feelen | فـــــــولن Feelen |
| --- | --- |
Commune: Commune
کلیسای فولن: کلیسای فولن
  نشان:   نشان
نقشه لوگزامبورگ که در آن  فـــــــولن با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.: نقشه لوگزامبورگ که در آن  فـــــــولن با رنگ نارنجی مشخص شده است، ایالت با رنگ خاکستری تیره و بخش مربوطه با رنگ قرمز تیره مشخص شده است.
کشور:  لوکزامبورگ
ایالت: دیکیرش
بخش: دیکیرش
حکومت: حکومت
 • Mayor: Fernand Etgen
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۲٫۷۶ کیلومتر مربع (۸٫۷۹ مایل مربع)
 • رتبه: 41st of 116
بیشترین ارتفاع: ۴۸۸ متر (۱۶۰۱ فوت)
 • رتبه: 29th of 116
کمترین ارتفاع: ۲۵۹ متر (۸۵۰ فوت)
 • رتبه: 69th of 116
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱٬۵۳۶
 • رتبه: 75th of 116
 • تراکم: ۶۷/کیلومتر مربع (۱۷۰/مایل مربع)
  • رتبه: 81st of 116
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (CET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (CEST)
طبقه‌بندی واحدهای سرزمینی برای آمار: LU00002008
وبگاه: feulen.lu
فولن (به لوکزامبورگی: Feelen) یک شهرداری در استان دیکریش کشور دوک‌نشین لوکزامبورگ است که ۲۲٫۷۶ کیلومترمربع مساحت دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۱ میلادی ۱۵۷۴ نفر بوده‌است.
بخش‌ها

این شهرداری ۲ بخش یا زیرمجموعه دارد که عبارتند از:
نیدرفولن (Niederfeulen) مرکز
اوبرفولن (Oberfeulen)
تاریخچه جمعیت

تاریخچه رشد جمعیت این شهرداری در جدول زیر آمده‌است  :
| سال | جمعیت |
| --- | --- |
۱۸۲۱: ۸۷۴
۱۸۵۱: ۱۲۰۷
۱۸۸۰: ۱۱۴۲
۱۹۱۰: ۹۳۲
۱۹۳۵: ۸۶۱
۱۹۴۷: ۸۲۷
۱۹۶۰: ۷۲۹
۱۹۷۰: ۷۲۳
۱۹۸۱: ۱۰۰۳
۱۹۹۱: ۱۱۶۹
۲۰۰۱: ۱۳۶۹
۲۰۰۴: ۱۴۴۶
۲۰۰۷: ۱۴۸۴
۲۰۱۰: ۱۵۷۲
۲۰۱۱: ۱۵۷۴
حسن سیدآبادی

| حسن سیدآبادی | حسن سیدآبادی |
| --- | --- |
سیدآبادی در ۱۳۸۶: سیدآبادی در ۱۳۸۶
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۳۴۱ خورشیدی سبزوار، ایران
تحصیلات: کارشناسی ارشد علوم سیاسی[نیازمند منبع]
پیشه: نماینده دوره ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی
حسن سیدآبادی (زادهٔ ۱۳۴۱ در سبزوار) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار در دوره ششم و هفتم مجلس شورای اسلامی در ششمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی توانست با کسب ۵۶٬۶۵۰  رای به عنوان منتخب اول حوزه انتخابیه سبزوار از سوی مردم این شهرستان انتخاب شود وی در این دوره به عضویت کمیسیون قضایی مجلس درآمد. 
سیدآبادی در انتخابات هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز که با کسب ۶۶۶۶۶ رای در مرحله اول انتخابات دورهٔ هفتم مجلس شورای اسلامی انتخاب شد و عضو کمیسیون برنامه و بودجه، همچنین رئیس کمیته سیاسی فراکسیون اصولگرایان مجلس هفتم بود. وی مشاور مدیرعامل شرکت ملی گاز در امور همکاری افغانستان می باشد.
سیدآبادی در سومین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در سال ۱۳۸۵ به عنوان رئیس هیئت عالی نظارت بر انتخابات شوراهای استان خراسان رضوی از سوی مجلس هفتم انتخاب شد.
در انتخابات دورهٔ هشتم مجلس شورای اسلامی، سیدآبادی از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار کرد.  سیدآبادی، .
در انتخابات دورهٔ دهم مجلس شورای اسلامی، سیدآبادی از حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور ثبت‌نام کرد
دونیق

دونیق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان ملایعقوب بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است.
فهرست کتاب‌های ایرانیان در نقد اسلام

این نوشتار، دربردارندهٔ نام‌های کتاب‌ها و مقالات ایرانیان نقد اسلام است.
کتاب‌های نویسندگان دوره‌های پیشین

نوشتارهای محمد (بن زکریا) رازی (۳۱۳–۲۵۱ ه‍.ق):
فی النبوات؛
فی حیَلِ المُتَنَبّین. توضیح کوتاه دربارهٔ کتاب: نوشتاری در نقد مدعیان پیغمبری، و شگردهای آن‌ها.
نوشتارهای ابوالحسین احمد راوندی (زاده ۲۱۰ ه‍.ق):
دامغ؛
زمرد.
توضیح کوتاه: کتاب‌های پیش‌گفتهٔ رازی و راوندی، از بین رفته‌اند. همچنین برخی از نویسندگان و مبلغان اسلامی، مدعی هستند که دو کتاب بالا به رازی، منسوب است؛ هر چند در برخی از کتاب‌های نویسندگان دیگر، رازی به عنوان یک فیلسوف و دانشمند دین‌ناباور شناسانده شده‌است.
کتاب‌های نویسندگان دوره قاجار و پهلوی

مکتوبات کمال‌الدوله، فتح علی آخوندزاده (۱۲ ژوئیهٔ ۱۸۱۲–۹ مارس ۱۸۷۸. /۲ رجب ۱۲۲۷– ۵ ربیع‌الاول ۱۲۹۵ ه‍.ق/۲۱ تیر ۱۱۹۱– ۱۸ اسفند ۱۲۵۶ ه‍.ش)؛ توضیح کوتاه دربارهٔ کتاب: نوشتاری است در نقد و بررسی دین و تاریخ اسلام از زبان شخصی فرضی به نام کمال‌الدوله.
سه مکتوب، عبدالحسین (میرزا آقا خان) کرمانی (زاده ۱۲۳۲ در بردسیر کرمان؛ درگذشته ۱۲۷۵ در تبریز)؛ توضیح کوتاه دربارهٔ کتاب: نوشتاری با تأثیرپذیری از کتاب مکتوبات کمال‌الدوله فتح علی آخوندزاده و در نقد و بررسی دین اسلام و عرب‌های اسلام‌گرای یورش کننده به ایران.
کاروان اسلام (البعثة الاسلامیه الی البلاد الافرنجیه)، صادق هدایت (زادهٔ ۲۸ بهمن ۱۲۸۱ در تهران؛ درگذشتهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۳۰ در پاریس)؛ توضیح کوتاه دربارهٔ کتاب: نوشتاری در نقد کیش اسلام و آداب و رسوم مسلمانان به زبان طنز.
شیعی گری، احمد کسروی (۸ مهر ۱۲۶۹–۲۰اسفند ۱۳۲۴)، توضیح کوتاه دربارهٔ کتاب :در نقد مذهب شیعه که باعث ترور اوشد
نام‌های برخی از ایرانیان منتقد اسلام

همچنین ببینید: فهرست منتقدان اسلام، فهرست دین‌ناباوران و خداناباوران ایرانی، نقض حقوق دین‌ناباوران و نوکیشان در جمهوری اسلامی ایران، نقض حقوق نویسندگان و شاعران در جمهوری اسلامی ایران، ربودن مخالفان سیاسی توسط جمهوری اسلامی ایران، و جمهوری اسلامی ایران و پرونده‌های تروریسم دولتی
| ردیف | رخ‌نگاره | نام | زادروز | جای زادروز | تاریخ درگذشت یا کشته شدن | جای درگذشت یا کشته شدن | دلیل درگذشت یا کشته شدن |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| ۱ | بدون رخ‌نگاره | محمد بن زکریا رازی | ۲۴۳ خورشیدی | ری (ایران) | ۳۰۴ | ری (ایران) | - |  |
| ۲ |  | فتح علی آخوندزاده | ۲۱ تیر ۱۱۹۱ | شکی (قفقاز) | ۱۸ اسفند ۱۲۵۶ | تفلیس (گرجستان) | - |  |
| ۳ |  | عبدالحسین (میرزا آقا خان) کرمانی | ۱۲۳۲ | بردسیر کرمان (ایران) | ۱۲۷۵ | تبریز (ایران) | اعدام (بریده شدن سر) |  |
| ۴ |  | صادق هدایت | ۲۸ بهمن ۱۲۸۱ | تهران (ایران) | ۱۹ فروردین ۱۳۳۰ | پاریس (فرانسه) | خودکشی |  |
| ۵ |  | علی دشتی | ۱۱ فروردین ۱۲۷۶ | کربلا (عراق) | ۲۵ دی ۱۳۶۰ | تهران (ایران) | محکوم به اعدام توسط حکومت جمهوری اسلامی ایران (درگذشت در بیمارستان پس از شکنجه شدن) |  |
| ۶ |  | شجاع‌الدین شفا | ۱۳ آذر ۱۲۹۷ | قم (ایران) | ۲۷ فروردین ۱۳۸۹ | پاریس (فرانسه) | - |  |
| ۷ |  | مسعود انصاری | ۱۰ آذر ۱۳۰۶ | تهران (ایران) | ۲۰ شهریور ۱۳۹۳ | واشینگتن (ایالات متحده آمریکا) | ایست قلبی |  |
| ۸ |  | رضا مظلومان («کوروش آریامنش») | ۱۷ دی ۱۳۱۴ | مشهد (ایران) | ۷ خرداد ۱۳۷۵ | اطراف پاریس (فرانسه) | ترور و کشته شدن به دست برخی از عوامل امنیتی حکومت جمهوری اسلامی |  |
| ۹ |  | فریدون فرخزاد (برادر فروغ فرخزاد) | ۱۵ مهر ۱۳۱۵ | تهران (ایران) | ۱۶ مرداد ۱۳۷۱ | بن آلمان | سلاخی شدن به گونهٔ دهشتناک به دست برخی از عوامل امنیتی حکومت جمهوری اسلامی |  |
| ۱۰ |  | فتح‌الله منوچهری (فرود فولادوند) | ۵ آذر ۱۳۲۰ | شاهوله لرستان (ایران) | (ناپدید شدن:) ۲۷ دی ۱۳۸۵ | ترکیه | ربوده و ناپدید شدن به دست برخی از نیروهای امنیتی حکومت جمهوری اسلامی |  |
| ۱۱ | بدون رخ‌نگاره | علی‌اصغر کاظمی («شایان کاویانی») | - | (ایران) | (ناپدید شدن:) ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱ | ترکیه | ربوده و ناپدید شدن به دست برخی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی |  |
| ۱۲ |  | بهرام مشیری | ۱ فروردین ۱۳۲۶ | گلپایگان (ایران) | - | - | - |  |
| ۱۳ |  | امیرحسین خُنجی | ۱۰ مهر ۱۳۲۶ | خُنج (ایران) | ۳۰ مهر ۱۳۹۲ | شیراز (ایران) | سرطان |  |
| ۱۴ |  | ارسلان رضایی | - | ایران | - | ترکیه | در ۲۰ آذر ۱۳۹۹ به دست برخی نیروهای وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ترور شد؛ ولی زنده ماند. |  |
| ۱۵ |  | شاهین نجفی | ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ | بندر انزلی (ایران) | - | - | - |  |
| ۱۶ | بدون رخ‌نگاره | محمدرضا نیکفر | ۱۳۳۵ | اراک (ایران) | - | - | - |  |
| ۱۷ | بدون رخ‌نگاره | ژیلا مساعد استخری | ۱۳۲۷ | تهران (ایران) | - | - | - |  |
| ۱۸ | بدون رخ‌نگاره | بهرام رحمانی | - | ایران | - | - | - |  |
| ۱۹ | بدون رخ‌نگاره | اسماعیل نوری‌علا | ۲۳ بهمن ۱۳۲۱ | ایران | - | - | - |  |
کتاب ۲۳ سال برجسته‌ترین نوشتار علی دشتی
دهلیز (فیلم)

| دهلیز | دهلیز |
| --- | --- |
پوستر رسمی فیلم: پوستر رسمی فیلم
کارگردان: بهروز شعیبی
تهیه‌کننده: سید محمود رضوی
نویسنده: علی اصغری
بازیگران: رضا عطاران هانیه توسلی محمدرضا شیرخانلو سعید چنگیزیان شاهرخ فروتنیان نگار عابدی افسانه چهره‌آزاد
موسیقی: بهزاد عبدی
فیلم‌بردار: مهدی جعفری
تدوین‌گر: حمیدرضا قربانی
توزیع‌کننده: مؤسسه سیمای مهر
تاریخ‌های انتشار: ۹ مرداد ۱۳۹۲
مدت زمان: ۹۲ دقیقه
کشور: ایران
زبان: فارسی 
فروش گیشه: ۱٫۳۹۰ میلیارد تومان
دهلیز فیلمی ایرانی به کارگردانی بهروز شعیبی و سید محمود رضوی محصول سال ۱۳۹۲ با بازیگری رضا عطاران و هانیه توسلی است. عطاران در این فیلم نقش معلم زبانی را بازی می‌کند که به دلیل یک نزاع باعث قتل یک نفر شده‌است و هانیه توسلی در نقش همسر او ایفای نقش می‌کند. این فیلم نخستین فیلم بلند سینمایی شعیبی به‌شمار می‌رود که با طرح یک خطی که از خود اوست، توسط علی اصغری نوشته شده‌است.
این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد. عبدالرضا هشترودیلر و مسعود فراستی از جمله افرادی بودند که این فیلم را مثبت ارزیابی کردند. دهلیز نامزد و برندهٔ جوایز زیادی شد. هانیه توسلی برای بازی در این فیلم برندهٔ بهترین بازیگر نقش اول زن و عطاران نیز نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد در سی و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر شد. سید محمود رضوی، تهیه‌کنندهٔ این فیلم نیز سیمرغ بهترین فیلم اول را دریافت کرد.
خلاصه داستان

شیوا (هانیه توسلی) در غیاب همسر معلمش، بهزاد (رضا عطاران)، که به دلیل یک نزاع باعث قتل شده‌است، به تنهایی کار می‌کند و از تنها پسرشان، امیرعلی (محمدرضا شیرخانلو) که کلاس اول و پسری شاد و بازیگوش است، مراقبت می‌کند. امیر علی در ابتدا فکر می‌کند که پدرش مرده‌است، اما او در زندان و منتظر تصمیم نهایی دادگاه است. شیوا پیاپی از برادر زن مقتول (سعید چنگیزیان) می‌خواهد تا با خانواده مقتول صحبت کند و رضایت تنها ولی دم باقی مانده را که خواهر دوقلوی (نگار عابدی) مقتول است، بگیرد. از طرفی امیرعلی کم‌کم در مدرسه و جمع دوستان غیاب پدر خود را احساس می‌کند.
آقای ایزدی (شاهرخ فروتنیان) و همسرش (افسانه چهره‌آزاد) که به عنوان فعال اجتماعی در کنار این خانواده هستند، پیشنهاد می‌دهند که امیرعلی پدرش را ملاقات کند. بالاخره، امیر علی پدرش را برای اولین بار ملاقات می‌کند. در ابتدا رابطه بین پدر و پسر خوب نیست و امیرعلی دچار مشکلات روحی و فکری می‌شود. اما به مرور زمان، رابطهٔ بین پدر و پسر صمیمانه‌تر و دوستانه‌تر می‌شود.
به دلیل رفتار خوب در زندان، بهزاد موفق می‌شود مرخصی بگیرد و نزد خانواده‌اش برود. در این مدت وضعیت روحی و عاطفی امیرعلی بهتر می‌شود.
یک‌بار که شیوا و آقای ایزدی برای جلب رضایت خانواده مقتول، برای بار چندم به خانه آن‌ها می‌روند، امیرعلی که همراه آن‌ها آمده‌است، رو به مادر مقتول، که به خاطر مرگ پسرش مدت‌هاست ساکت است و حرفی نمی‌زند، از کار پدرش عذرخواهی می‌کند و درخواست می‌کند که رضایت بدهند تا پدرش آزاد شود. در سکانس پایانی فیلم، مادر مقتول نشان داده می‌شود؛ در حالی که پس از صحبت‌های امیرعلی آرام آرام اشک‌هایش جاری می‌شود.
بازیگران

رضا عطاران در نقش بهزاد: او معلم زبانی است که به دلیل یک نزاع باعث قتل یک نفر شد. انتخاب عطاران برای ایفای این نقش، به گفته شعیبی، توانایی و شناخته‌شده بودن او بود. کارگردان حضور عطاران در این فیلم را امتیازی برای برای بهتر دیده شدن فیلم دانسته‌است؛ چرا که بیننده او را از قبل می‌شناخت و مخاطب می‌توانست هم‌ذات‌پنداری بهتری داشته باشد.
هانیه توسلی در نقش شیوا: هانیه توسلی برای این فیلم، در سی و یکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن شد. به غیر از جذابیت فیلم‌نامه و شخصیت شیوا برای توسلی، یکی از دلایل او برای بازی در این فیلم، شخصیت کارگردان بوده‌است. او دربارهٔ چگونگی حضورش در این فیلم گفت: «زمانی که فیلمنامه به من پیشنهاد شد از ماهیت قصه خوشم آمد، اما تصور کردم کار کمی به سوی ملودرام‌های اشک انگیز سوق پیدا کرده‌است، ولی با صحبت‌هایی که با کارگردان و نویسنده شد این شبهه از بین رفت و کار در این پروژه را آغاز کردم.»
محمدرضا شیرخانلو در نقش امیرعلی: او هنگام بازی در این فیلم هفت سال داشت. هانیه توسلی از بازی وی تعریف کرد و با وجود سن کم او، وی را فردی که بازیگری را بلد است معرفی کرد.
سعید چنگیزیان در نقش برادر زن مقتول
شاهرخ فروتنیان در نقش آقای ایزدی
نگار عابدی در نقش خواهر دوقلوی مقتول
افسانه چهره‌آزاد در نقش همسر آقای ایزدی
تولید

به گفته تهیه‌کننده، برای صدور پروانه ساخت، تغییری در فیلم‌نامه آن ایجاد نشد، ولی با توجه به موضوع فیلم، در وزارت ارشاد حساسیت‌هایی وجود داشت که باعث شد صدور پروانهٔ ساخت یک ماه تا چهل روز طول بکشد. پس از صدور پروانه، از ۱۵ آذر ۱۳۹۱ فیلمبرداری آن آغاز شد. کار تدوین و ساخت موسیقی فیلم نیز همزمان با فیلمبرداری انجام شد و آماده‌سازی آن تا اواخر دی ماه به پایان رسید.