stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فضای خارج‌قسمتی (جبر خطی)
تعریف

به صورت صوری، ساختار به این صورت است. فرض کنید که V یک فضای برداری روی یک میدان K باشد، و فرض کنید که N یک زیرفضا از V باشد. ما یک رابطه هم‌ارزی ~ روی V را به این شیوه تعریف می‌کنیم که x ~ y اگر x − y ∈ N باشد؛ یعنی، x با y مرتبط است اگر با اضافه‌کردن یک عنصر N یکی از دیگری قابل دستیابی باشد. از این تعریف، می‌توان استنتاج کرد که هر عنصر N با بردار صفر مرتبط است؛ به صورت دقیق‌تر، همه بردارها در N به کلاس هم‌ارزی بردار صفر نگاشت می‌یابند.
کلاس هم‌ارزی - با در این حالت، هم‌دسته - از x معمولاً به این صورت نمایش می‌یابد
زیرا توسط زیر داده شده‌است
فضای خارج‌قسمتی V/N به صورت V/~ تعریف می‌شود، که مجموعه همه کلاس‌های هم‌ارزی القا شده توسط ~ روی V است. ضرب و جمع نرده‌ای روی کلاس‌های هم‌ارزی توسط زیر تعریف شده‌است
α[x] = [αx] برای همه α ∈ K، و
[x] + [y] = [x + y].
بررسی خوش‌تعریف بودن این عملیات‌ها سخت نیست (یعنی آن‌ها به گزینه نماینده وابسته نیستند). این عملیات‌ها فضای خارج‌قسمتی V/N را به یک فضای برداری روی K با N برابر با کلاس صفر [0] تبدیل می‌کنند.
نگاشتی که به v ∈ V کلاس هم‌ارزی [v] را منتسب می‌کند، نگاشت خارج‌قسمتی نامیده می‌شود.
به زبان دیگر، فضای خارج‌قسمتی  V/N برابر مجموعه همه زیرمجموعه‌های آفین از  V است که با  N موازی هستند.
مثال‌ها

فرض کنید X = R2 همان صفحه دکارتی استاندارد باشد، و فرض کنید Y یک خط گذرنده از مبدأ X باشد. آنوقت فضای خارج‌قسمتی X/Y را می‌توان توسط همه خطوط در X که با Y موازی اند شناسایی کرد؛ یعنی عناصر مجموعه X/Y برابر خطوطی در X هستند که با Y موازی اند. توجه کنید که خطوط همراستا با چنین خطی رابطه هم‌ارزی را برآورده خواهد کرد، زیرا بردارهای تفاضلی آن‌ها به Y تعلق دارند. این موضوع راهی برای نمایش هندسی فضاهای خارج‌قسمتی فراهم می‌کند. (با پیش-پارامتردهی این خطوط، فضای خارج‌قسمتی را به صورت سنتی‌تر به صورت فضای همه نقاط در امتداد یک خط گذرنده از مبدأ نمایش داد که با Y موازی نیست. به صورت مشابه، فضای خارج‌قسمتی برای R3 توسط یک خط گذرنده از مبدأ را دوباره می‌توان به صورت مجموعه همه خطوط هم-موازی نمایش داد، یا از جهت دیگر، به صورت فضای برداری شامل صفحه‌ای نمایش داد که با خط در مبدأ تلاقی دارد)
مثال دیگر، خارج‌قسمت Rn توسط زیرفضای گسترده‌شده توسط اولین m بردار مبنایی استاندارد است. فضای Rn شامل همه n-تاپل‌ها از عدد حقیقی (x1, … , xn) است. زیرفضایی که توسط Rm شناسایی می‌شود، شامل همه n-تاپل‌هایی است که n − m ورودی آخرش صفر است: (x1, … , xm, 0, 0, … , ۰). دو بردار Rn در یک کلاس هم‌ارزی مشابه به پیمانه زیرفضا هستند، اگر و تنها اگر در n − m آخرشان مشابه باشند. به روش بدیهی، فضای خارج‌قسمتی Rn/Rm با Rn−m ایزوریختار است.
به صورت کلی‌تر، اگر V یک جمع مستقیم (درونی) از زیرفضاهای U و W باشد
آنوقت فضای خارج‌قسمتی V/U با W طبیعی ایزوریختار است.
یک مثال مهم از یک فضای خارج‌قسمتی تابعی یک Lp فضا است.
ویژگی‌ها

یک اپی‌ریختار طبیعی از V به فضای خارج‌قسمتی V/U وجود دارد که توسط ارسال x به کلاس هم‌ارزی‌اش [x] به دست می‌آید. هسته (یا فضای پوچ) از این اپی‌ریختار برابر زیرفضای U است. این رابطه به صورت طبیعی توسط دنباله دقیق کوتاه زیر خلاصه‌بندی می‌شود
اگر U یک زیرفضای V باشد، بعد V/U هم‌بعد برای U در V نامیده می‌شود. به‌این دلیل که پایه V را می‌توان از یک پایه A از U و یک پایه B از V/U توسط جمع یک نماینده از هر عنصر B به A ساخت، بعد V برابر جمع ابعاد U و V/U است. اگر V متناهی-بعد باشد، این به این معنی است که هم‌بعد U در V برابر تفاضل بین ابعاد V و U است:
فرض کنید که T: V → W یک عملگر خطی باشد. هسته T، که توسط ker(T) نشان داده می‌شود، برابر مجموعه همه xها در V است که در آن Tx = ۰ است. هسته یک زیرفضای V است. قضیه اول ایزوریختار برای فضاهای برداری بیان می‌کند که فضای خارج‌قسمتی V/ker(T) با تصویر V در W ایزوریختار است. یک نتیجه سریع، برای فضاهای متناهی-بعد، همان قضیه رتبه-پوچی است: بعد V برابر بعد هسته (با پوچی T) بعلاوه بعد تصویر (رتبه T) است.
هم‌هسته یک عملگر خطی T: V → W را به صورت فضای خارج‌قسمتی W/im(T) تعریف می‌کنند.
خارج‌قسمت فضای باناخ روی یک زیرفضا

اگر X یک فضای باناخ باشد و M یک زیرفضای بسته از X باشد، آنوقت خارج‌قسمت X/M باز هم یک فضای باناخ است. به فضای خارج‌قسمتی قبلاً یک ساختار فضای برداری، توسط ساختار بخش قبل، داده شده‌است. ما یک نرم روی X/M به این شیوه تعریف می‌کنیم
وقتیکه X کامل باشد، آنوقت فضای خارج‌قسمتی X/M هم در رابطه با نرم کامل است، و از این‌رو یک فضای باناخ است.[نیازمند منبع]
خارج‌قسمت فضای باناخ روی یک زیرفضا > مثال‌ها

فرض کنید C[0,1] فضای باناخ برای توابع حقیقی-مقدار پیوسته روی بازه [0٬1] با نرم سوپ باشد. زیرفضای همه توابع f ∈ C[0,1] با f(0) = ۰ را توسط M نشان بدهید. آنوقت کلاس هم‌ارزی یک تابع g توسط مقدارش در 0 تعیین می‌شود، و فضای خارج‌قسمتی C[0,1]/M با R ایزوریختار است.
اگر X یک فضای هیلبرت باشد، آنوقت فضای خارج‌قسمتی X/M با مکمل متعامد M ایزوریختار است.
خارج‌قسمت فضای باناخ روی یک زیرفضا > تعمیم به فضاهای محلی محدب

خارج‌قسمت یک فضای محلی محدب توسط یک زیرفضای بسته باز هم محلی محدب است. در واقع، فرض کنید که X به صورت محلی محدب باشد، از این رو توپولوژی روی X توسط خانواده‌ای از زیرنرم‌های {pα | α ∈ A} تولید می‌شود، که در آن A برابر مجموعه اندیس است. فرض کنید که M یک زیرفضای بسته باشد، و نیم‌نرم‌های qα را روی X/M توسط زیر تعریف کنیم
آنوقت X/M یک فضای محلی محدب است، و توپولوژی روی آن یک توپولوژی خارج‌قسمتی است.
بعلاوه، اگر X مترپذیر باشد، آنوقت X/M هم هست. اگر X یک فضای فرچت باشد، آنوقت X/M هم هست.
سقوط بغداد (۲۰۰۳)

سقوط حاجی بیگ (۲۰۰۳)، معروف به حمله به بغداد، یک حمله نظامی به بغداد بود که در آوریل ۲۰۰۳ انجام شد، به عنوان بخشی از حمله به عراق سه هفته پس از حمله به عراق، عناصر فرماندهی اجزای سازنده زمینی نیروهای ائتلاف به رهبری لشکر سه پیاده ارتش آمریکا به بغداد منتقل شدند. ایالات متحده در ۱۴ آوریل پیروزی را اعلام کرد و رئیس‌جمهور جرج دابلیو بوش در اول ماه مه سخنرانی مأموریت خود را انجام داد.
بغداد از نبردها و همچنین غارت و آتش‌سوزی به زیرساخت‌های غیرنظامی، اقتصاد و میراث فرهنگی خود آسیب جدی وارد کرد. در طول حمله، بیمارستان الارموک در جنوب بغداد شاهد یک نرخ ثابت حدود ۱۰۰ بیمار جدید در ساعت بود.
در این جنگ بیش از ۲۰۰۰ سرباز عراقی و همچنین ۳۴ نیروی ائتلاف کشته شدند. پس از سقوط بغداد، نیروهای ائتلاف در ۱۰ آوریل وارد شهر کرکوک و در ۱۵ آوریل ۲۰۰۳ وارد تکریت شدند.
آماده‌سازی

بمب‌گذاری محدود در ۱۹ مارس ۲۰۰۳ در حالی آغاز شد که نیروهای ایالات متحده بدون موفقیت برای کشتن صدام حسین تلاش کردند. حملات علیه تعداد کمی از اهداف تا ۲۱ مارس ۲۰۰۳ ادامه داشت، زمانی که در ساعت ۱۷:۰۰ به وقت محلی، اصلی‌ترین بمباران ایالات متحده و متحدان آنها آغاز شد. نیروهای آنها تقریباً ۱۷۰۰ شلیک هوایی (۵۰۴ موشک کروز) استفاده کردند. حمله به شهر سه روز پس از ایمن‌سازی نیروهای متفقین به رهبری سرلشکر بوفورد بلونت و لشکر ۳ پیاده، فرودگاه بغداد آغاز شد.
مقامات آمریکایی گفتند که نیروهای آنها در آنجا با گارد ویژه جمهوریخواه عراق درگیری داشتند، دو گروه ویژه قبل از حرکت به غرب به سمت فرودگاه، از حومه جنوبی شهر به رودخانه دجله صعود کردند. سرلشکر ویکتور رنوارت گفت که هدف این است که به رهبر عراق نشان دهیم که نیروهای ائتلاف می‌توانند هر زمان که بخواهند به داخل و خارج بغداد حرکت کنند. گاردین گزارش داد که نیروهای آمریکایی دو «کاخ ریاست جمهوری» را اشغال کردند. ارتش همچنین برای مدتی وزارت اطلاعات و سایر تأسیسات مهم دولتی را محاصره کرد.
در ۲۴ مارس، باری مک کافری، فرمانده بازنشسته ارتش آمریکا، بهنیوزنایت گفت: «اگر [عراقی‌ها] واقعاً جنگ کنند، واضح است که این کار وحشیانه و خطرناک خواهد بود و ما می‌توانیم به طور صریح تا ۳۰۰۰ نفر تلفات داشته باشیم».
آماده‌سازی > نیروها

حمله به بغداد توسط لشکر ۳ پیاده نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا، مجهز به تانک‌های ام۱ آبرامز، ام۲/ام۳ برادلی و نفربرهای زرهی ام۱۱۳ و وسایل حملات آبی خاکی انجام شد. این نیروها با پشتیبانی هواپیماهای آمریکایی و انگلیسی از جمله بوئینگ بی-۵۲، حمله هاریر جی آر۷ و فیرچایلد ریپابلیک، با ۳۶۰۰۰ سرباز گارد ویژه جمهوری عراق محافظت شده در پناهگاه‌های پراکنده ۳۰ مایل (۴۸ کیلومتر) در خارج از بغداد، مجهز به تانک و توپخانه سنگین اسد بابل.
گزارش

قبل از حمله، سیاست ایالات متحده این بود که روزنامه نگاران گزارش دهنده از زمین «باید» حضور داشته باشند، یعنی در واحدهای نظامی مستقر شوند. اینگونه خبرنگاران ملزم به انعقاد قرارداد با ارتش و موافقت با قوانینی بودند که آنچه را که می‌توانستند گزارش کنند محدود می‌کند. روزنامه نگاران دریافتند که شکستن این قوانین خطر از دست دادن اعتبار مجاز خود و اخراج از عراق را به خطر می‌اندازد.
عراق، در ابتدا بیانیه ای در تناقض با گزارش خبرنگاران غربی در مورد این حمله صادر کرد. محمد سعید الصحاف، رئیس وزارت اطلاعات، در یک نشست مطبوعاتی در ۷ آوریل گفت که هیچ سرباز آمریکایی در بغداد وجود ندارد، گفت: "کافران آنها در صدها دروازه بغداد خودکشی می‌کنند. مطمئن باشید، بغداد ایمن، محافظت شده‌است. عراقی‌ها قهرمان هستند. "
در ۸ آوریل، دو موشک هوابه‌سطح به دفتر الجزیره در یک منطقه مسکونی در بغداد اصابت کردند و یک خبرنگار را کشته و یک تصویربردار را زخمی کردند. دفتر نزدیک کانال ماهواره ای عرب تلویزیون ابوظبی نیز مورد حملات هوایی قرار گرفت. تلویزیون الجزیره و ابوظبی تنها سازمان‌های رسانه ای بین‌المللی بودند که از مقر خود در بغداد به فعالیت خود ادامه دادند. از زمان شروع جنگ، سایر سازمان‌های رسانه ای بین‌المللی عملیات خود را به هتل فلسطین در بغداد منتقل کرده بودند. در همان روز یک تانک ارتش آمریکا به طبقه ۱۵ هتل فلسطین شلیک کرد و در نتیجه دو تصویربردار کشته و سه نفر زخمی شدند. این حملات اتهاماتی را به وجود آورد که ایالات متحده رسانه‌های خبری را به عمد هدف قرار داده‌است. الجزیره مختصات دفتر خود در بغداد را در اختیار پنتاگون قرار داده‌است. ساختمان تلویزیون ابوظبی به وضوح با یک علامت آبی بزرگ در سقف آن مشخص شد و برای هتل فلسطین، به گفته گرت لینبانک، سردبیر رویترز، "نیروهای آمریکایی که در تمام طول مدت می‌دانند این هتل اصلی است پایگاه تقریباً برای همه روزنامه نگاران خارجی در بغداد ". در پرونده ابوظبی، ایستگاه تصویر آتش عراق را از زیر دوربین پخش کرد. با این حال، در مورد هتل، دیگر روزنامه نگاران حاضر در صحنه اظهار داشتند که از هتل یا اطراف هتل آتش‌سوزی نشده‌است.
یک تی-۷۲ پس از مواجهه با آخرین وارد شدن آمریکا به بغداد رها شد
یک تانک تفنگداران دریایی ام۱ آبرامز پس از سقوط در خیابان بغداد در سال ۲۰۰۳ در حین عملیات آزادی عراق به گشت زنی می‌پردازد.
اولویت (زیست‌شناسی)

اولویت (انگلیسی: Priority)، یک اصل در آرایه‌شناسی (زیست‌شناسی) است که به موجب آن یک نام علمی معتبر بر اساس قدیمی‌ترین نام موجود ایجاد می‌شود. این یک قانون تعیین‌کننده در نام‌گذاری گیاه‌شناسی و قوانین جهانی نام‌گذاری برای جانوران است که اولین نام علمی (که در جانورشناسی «نام دوجمله‌ای» نیز نامیده می‌شود) که به یک موجود زنده به عنوان نام صحیح و قابل قبول داده می‌شود.
کسوداچ

| کسوداچ | کسوداچ |
| --- | --- |
نمایی از آتشفشان: نمایی از آتشفشان
fa (in English: Expected satiety): fa
کسوداچLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه : کسوداچLocation in سرزمین کامچاتکا، روسیه 
مرتفع‌ترین نقطه: مرتفع‌ترین نقطه
ارتفاع: ۱٬۰۷۹ متر (۳٬۵۴۰ فوت)
فهرست‌بندی: 
مختصات: ۵۱°۴۸′شمالی ۱۵۷°۳۲′شرقی﻿ / ﻿۵۱٫۸۰°شمالی ۱۵۷٫۵۳°شرقی﻿ / 51.80; 157.53
جغرافیا: جغرافیا
موقعیت: شبه‌جزیره کامچاتکا، روسیه
رشته‌کوه مادر: رشته‌کوه ووستوچنی
زمین‌شناسی: زمین‌شناسی
نوع کوه: آتشفشان چینه‌ای
آخرین فوران: مارس ۱۹۰۷
کسوداچ (انگلیسی: Ksudach) یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
محمود پولادین

| محمود پولادین | محمود پولادین |
| --- | --- |
زاده: ۱۲۶۴ نخجوان
درگذشته: ۲۴ بهمن ۱۳۰۶ باغشاه_(تهران)
مدفن: نامعلوم
درجه: سرهنگ
یگان:  ژاندارمری ارتش
فرماندهی: ریاست نظمیه قزوین فرمانده فوج ۱ ژاندارمری آذربایجان فرمانده فوج ۱ پیاده پهلوی
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ جهانی اول نبرد شکریازی
نشان‌ها:  نشان ذوالفقار
همسر(ان): عزت الملوک کاوسی
محمود پولادین (زاده ۱۲۶۴ نخجوان - درگذشته ۲۴ بهمن ۱۳۰۶ تهران) از افسران ژاندارمری بود، که پس از کودتای اسفند ۱۲۹۹ و ادغام قزاقخانه و ژاندارمری به قشون متحدالشکل رضاخانی پیوست. وی در فتح قلعه چهریق و جنگ با الوار از خود رشادت به خرج داد. در ۱۳۰۵ وی فرمانده فوج محافظین کاخ سلطنتی را عهده‌دار بود، که به جرم کودتا علیه شخص رضاخان دستگیر و اعدام شد.
انقلاب مشروطه

پولادین فرزند سرتیپ حسن‌خان کفری میرپنج، قزاق افسر قزاق‌خانه و از مهاجرین قفقازی بود. پدرش به سبب اندیشه آزادی‌خواهانه‌اش از بریگاد قزاق اخراج شد و همراه دو تن از پسرانش؛ منصور و محمود، که آن‌ها نیز از مدرسه قزاق‌خانه اخراج شده بودند، در رشت به اردوی محمدولی خان تنکابنی پیوست.
پس از سازماندهی تشکیلات ژاندارمری در ۱۲۹۰ که زیر نظر افسران سوئدی اداره می‌شد، محمود پولادین چون سابقه خدمت نظام داشت، به استخدام ژاندارمری درآمد. او پس از تحصیل در آموزشگاه ژاندارمری با درجه نایب دومی (ستوان یکمی) به خدمت مشغول شد. در دوره مشروطه و پس از ورود یپرم‌خان از قفقاز به رشت، محمودخان به همراه پدرش وارد دستگاه وی شدند. متعاقباً در تسخیر گیلان، تصرف قزوین و جنگ بادامک فعالیت زیادی از خود بروز دادند. در جنگ بادامک محمودخان چند گلوله خورد و مدتی نیز تحت درمان بود. پس از سقوط محمدعلی شاه و استقرار دولت مشروطه، محمودخان با درجه سلطانی وارد نظمیه شد و به ریاست نظمیه قزوین منصوب شد.
خدمت در ژاندارمری

سلطان محمودخان قریب یک سال در قزوین انجام وظیفه نمود و سپس به تهران انتقال یافت و نظمیه را رها نموده، وارد مدرسه ژاندارمری شد. دوره مدرسه مزبور را گذرانید و با درجه سلطانی در ژاندارمری استخدام شد. چندی بعد وارد ژاندارمری دولتی شد و مأمور در فوج ژاندارم اصفهان گردید و فرماندهی یک گروهان را برعهده گرفت.
در جنگ جهانی اول که مسئله مهاجرت پیش آمد، فوج ژاندارمری اصفهان به فرماندهی ماژور چیلندر سوئدی نیز به مهاجرین ملحق شدند. لدی الورود محمودخان پولادین از طریق نظام السلطنه مافی، رئیس دولت موقت، به حکومت نظامی کرمانشاه منصوب شد. در پی اختلاف نظر با محمدتقی پسیان، محمودخان و عده‌ای دیگر از افسران به موصل تبعید شدند.
پس از پایان یافتن جنگ بین‌الملل اول و اعلام عفو عمومی، پولادین به همراه بسیاری دیگر، به خدمت ژاندارمری بازگشت و با ارتقاء به درجه ماژوری (سرگردی)، به فرماندهی باطلیون ژاندارم قزوین منصوب شد. وی قریب سه سال در این مأموریت بسر برد و گردن‌کشانی چون محمدحسن خان ظفرنظام و عباس سلطان ضیاء آبادی را که از یاغیان به نام قزوین بودند، سرکوب نمود.
کودتای اسفند ۱۲۹۹

پس از کودتای سوم حوت ۱۲۹۹، سید ضیاءالدین طباطبایی، برای سرکوبی و توقیف اکبرمیرزا صارم الدوله حاکم کرمانشاهان، محمودخان پولادین را با اختیارات کامل به آن منطقه فرستاد و دستور داد فوج ژاندارم کرمانشاه تحت امر او قرار گیرد. در زد و خوردی که متعاقباً روی داد، صارم‌الدوله دستگیر و به تهران اعزام و زندانی گردید. پولادین پس از انجام این مأموریت، به فرماندهی فوج ژاندارم مستقر در شرف‌خانه منصوب شد، که منجر شد به قیام نفرات فوج، به رهبری یاور لاهوتی و زندانی شدن مخبرالسلطنه هدایت والی آذربایجان، ساعدالسلطنه الهامی معاون والی و ماژور پولادین و عده‌ای دیگر؛ ولی قیام لاهوتی طولانی نشد و قوای قزاق توانست تبریز را از حیطه قدرت آنان نجات دهد. پس از فرار لاهوتی و آزادی، پولادین فرمانده فوج اول ژاندارمری آذربایجان شد و درجه سرهنگ دومی گرفت. وی در نبرد شکریازی، فرمانده ستون چهارم مرکب از فوج ژاندارم تبریز و سواران چریک محلی بود.
مأموریت بعدی او در سال ۱۳۰۲ شرکت در جنگ لرستان بود. وی از سوی سپهبد امیراحمدی، حاکم نظامی خرم‌آباد شد. او در سال ۱۳۰۳ به عضویت کمیسیون نشان جنگی سپه درآمد.
قشون متحدالشکل

پس از ادغام ژاندارمری و قزاق‌خانه و تشکیل قشون متحدالشکل، پولادین به لشکر غرب انتقال یافت، مدتی حاکم نظامی بروجرد و مدتی هم حاکم نظامی خرم‌آباد بود. در غالب جنگ‌های احمد امیراحمدی با الوار، شرکت داشت و در ۱۳۰۳ پس از بازگشت از مأموریت لرستان، با ارتقاء به درجه سرهنگ تمامی و اخذ نشان فرمانده فوج گارد نمره ۱ پیاده پهلوی شد، که حفاظت کاخ سلطنتی نیز با این فوج بود.
آجودانی رضا شاه

در تاریخ بیست و پنجم دی ماه ۱۳۰۴ خورشیدی؛ رضا شاه او را به سمت آجودانی مخصوص خود منصوب کرد.
کودتا و اعدام

رضا خان بعد از موفقیت‌اش در کودتای سوم اسفند و تصاحب قدرت و بعد از آنکه طرح کودتای پولادین علیه خود را کشف و خنثی و وی را در دادگاه به اعدام محکوم کرد، به اعتبار سابقهٔ سال‌ها دوستی، قبل از اجرای حکم به ایشان پیغامی با این مضمون فرستاد که:
طلب عفو کن تا مانع از اعدامت شوم!
پولادین نیز در کمال واقع بینی به سردار سپه پاسخ فرستاد:
صورت مسئله ساده است. شما کودتا کردید و گرفت. من کردم و نگرفت! دیگر ندامت طلبی و طلب عفو و بخشش چه محلی از اعراب دارد؟
در شهریور ۱۳۰۵ پولادین به همراه برادرش یاور احمدخان پولادین، یاور احمد همایون، یاور روح‌الله خان مشگین قلم، یاور نبی‌خان سالاری، یاور بهروز بک سالاری (بودلا) و موسیو حییم نماینده کلیمیان در دوره پنجم مجلس و عده‌ای دیگر به جرم شرکت در کودتا علیه رضاشاه دستگیر شدند. این کودتا ظاهراً توسط یکی از اعضای باند (به نام آقامیر قفقازی ملقب به امیرمنظم) نزد محمد درگاهی؛ رئیس نظمیه، فاش شده بود. به دستور رضاخان تمام اعضای باند دستگیر و تحویل دادگاه نظامی شدند.
این دادگاه به ریاست جعفرقلی‌آقا بیگلرپور و عضویت محمد محتشمی؛ فرمانده تیپ دوم پیاده مرکز و ابوالقاسم گرانمایه؛ فرمانده تیپ توپخانه مرکز، در بهمن ۱۳۰۶ در باغ‌شاه تشکیل گردید. پولادین در دادگاه به جرمش اقرار نمود و علت آن را سوء رفتار کریم بوذرجمهری بیان کرده بود. سرانجام حکم دادگاه در روز ۲۳ بهمن ۱۳۰۶ صادر گردید که بنا بر آن سرهنگ پولادین به اعدام محکوم شد. حکم اعدام ساعت پنج بامداد روز ۲۴ بهمن در باغ‌شاه، با فرمان سرهنگ احمد زاویه به اجرا درآمد.
پولادین و دیدگاه استفانی کرونین

کرونین، استاد دانشگاه آکسفورد با استناد به نوشته فریزر، وابسته نظامی سفارت انگلیس، می‌نویسد:
اینکه دستگیرشدگان دشمنان شخصی محمد درگاهی و هم پیمان او سرتیپ مرتضی خان یزدان پناه بودند، امری تصادفی نبود. پولادین از تحقیری آشکار که یزدان پناه نسبت به او روا می‌داشت بی‌اندازه دلگیر بود. درگاهی و حییم نیز چندی در یک مشاجره لفظی در گیر شده بودند. پلیس ۳۰۰ برگ اسناد و مدارک تهمت‌آمیز فراهم کرده بود. رضاشاه آن‌ها را نخواند، اما خلاصه گزارش را که حاکی از سوء قصدی به جان او و تاج و تختش بود، بررسی کرد. بی درنگ دستور اعدام متهمان اصلی را صادر کرد.
مستوفی الممالک (نخست‌وزیر) سر انجام شاه را راضی کرد تا با تشکیل یک دادگاه نمایشی هم که شده از تأثیر منفی افکار عمومی در داخل و به ویژه در خارج جلوگیری کند. پولادین هنگام دستگیری، آجودان و فرمانده گارد محافظ شاه بود. با نزدیکی روز مره‌ای که به رضا شاه داشت، می‌توانست نقشه ترور خود را هر زمان که بخواهد عملی کند و در واقع نیازی نبود که با افسران زیر دست یا غیر نظامیان دیگر به طراحی توطئه بپردازد. گرچه در نخستین دادگاه نظامی به ۱۰ سال حبس محکوم شده بود ولی این کیفر برای رضا شاه که او را رهبر کودتا می‌دانست، بسنده نبود. سرانجام در مراحل بعدی حکم اعدام او صادر شد اما رئیس کل ستاد، سرتیپ شیبانی از امضای حکم تیرباران پولادین خود داری کرد و ترجیح داد استعفا کند.
محمود پولادین و نیما یوشج

این شعری است که نیما یوشیج برای او سروده‌است:
این ماجرای دست ز جان شسته‌ای است کاو
آمد که داد مردم بستاند از عدو
اما چگونه داد و آنگه چه دشمنی ؟
تیغی که انتقامش در زهر می‌کشید
تیزی گرفت از شبی و از هزار امید
اندر شبی دگر خاکش غلاف شد
کسی را جگر به گفتن حرفی در آن نبود
جز از پی شکست در این ره نشان نبود
او کشتی شکسته ما را بر آب دید
رفتش که وارهاند اما بخواب دید
نگارخانه

سرهنگ محمود خان پولادین
سنجاق سینه ی نظامی محمودخان پولادین
فرمان آجودانی مخصوص شاهنشاهی
نفر ایستاده سمت راست با کلاه اطریشی نایب سوم مسعودخان پولادین آجودان ژاندارن پلیس و ردیف نشسته از چب براست سلطان محمودخان پولادین و سلطان دکتر امیرخان رئیس نظمیه
امرهای ژاندرمری در موقع عزیمت از تبریز شرفخانه. محمود پولادین اولین نفر ایستاده در کنار درب واگن قطار - سال ۱۳۰۰ خورشیدی
امرهای ژاندرمری در موقع عزیمت از تبریز شرفخانه. محمود پولادین پنجمین نفر ایستاده از سمت چپ - سال ۱۳۰۰ خورشیدی
فرمان رضاشاه به سرهنگ پولادین برای آجودانی مخصوص شاهنشاهی
محمدعلی موحد

| محمّدعلی موحّد | محمّدعلی موحّد |
| --- | --- |
موحّد در مراسم رونمایی از تصحیح مثنوی معنوی خودش: موحّد در مراسم رونمایی از تصحیح مثنوی معنوی خودش
زادهٔ: ۲ خرداد ۱۳۰۲ ‏(۱۰۱ سال) تبریز، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری
پیشه(ها): نویسنده، مترجم، تاریخ‌نگار، حقوق‌دان
آثار: خواب آشفتهٔ نفت، در کشاکش دین و دولت، حق و سوءاستفاده از آن، مختصر حقوق مدنی
همسر: اکرم برادر بکایی
فرزندان: امید، صفا، بهار، ضیا
خویشاوندان: صمد موحد (برادر)
محمّدعلی موحّد (زادهٔ ۲ خرداد ۱۳۰۲) شاعر، ادیب، عرفان‌پژوه، تاریخ‌نگار، حقوق‌دان و عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است‌. صمد موحد برادر اوست.
زندگی

موحّد تحصیل را در مدارس تدیّن و اتحاد نو تبریز آغاز کرد و در سال ۱۳۱۹، پس از اخذ دیپلم متوسطه در رشتهٔ ادبی، به تهران آمد. اما به‌واسطهٔ مشکلات پس از درگذشت پدر (در سال ۱۳۱۷) به تبریز بازگشت و سرپرستی خانواده را برعهده گرفت و به مدت ده سال در تبریز و تهران اقامت گزید. در سال ۱۳۲۹ به شرکت نفت آبادان رفت و پس از خلع ید انگلیسی‌ها در سال ۱۳۳۲، سردبیری روزنامهٔ شرکت نفت را به‌عهده گرفت و در همین سال به تهران انتقال یافت. وی در سال ۱۳۳۲ کار بر روی ترجمهٔ سفرنامهٔ ابن بطوطه را انجام داد که در سال ۱۳۳۶ منتشر شد و به‌واسطهٔ قدرت قلم و شیوایی ترجمه، توجه ارباب فضل را به خود جلب کرد و نام موحد بر سر زبان‌ها افتاد؛ چنان‌که با تشویق و تفقد کسانی همچون مجتبی مینوی و محمدعلی جمال‌زاده همراه شد.
موحّد تحصیلات خود را در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ادامه داد و موفق به اخذ دانشنامهٔ دکترای حقوق خصوصی از این دانشگاه شد و در سال ۱۳۳۸، پس از دانش‌آموختگی، برای آشنایی بیشتر با مباحث حقوق بین‌الملل به انگلستان رفت و مطالعات خود را زیرنظر پروفسور جنینگز در دانشگاه کمبریج و پروفسور شوارتزنبرگ در لندن ادامه داد.
همچنین در این دوران با ایران‌شناسانی همچون آرتور آربری، ولادیمیر مینورسکی و لاکهارت هم‌نشین بود و به پژوهش بر روی نسخه‌های خطی موجود در موزهٔ بریتانیا پرداخت و از این میان نسخهٔ سلوک‌الملوک تألیف فضل‌الله روزبهان خنجی متخلص به «امین» را برای تصحیح برگزید.
وی، افزون بر وکالت پایه‌یک دادگستری، از آغاز برپایی شرکت ملی نفت ایران در بدنهٔ حقوقی شرکت نفت وارد شد و تا بالاترین درجات (مشاور عالی رئیس هیئت‌مدیره، مشاور ارشد و عضو اصلی هیئت‌مدیره) انجام وظیفه کرده و در ابتدای تأسیس اوپک، به مدت شش ماه معاونت اجرایی آن سازمان در ژنو را عهده‌دار بوده‌است.
موحد، در کنار مشاغل رسمی، به تدریس حقوق مدنی و حقوق نفت در دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران و دانشکده حسابداری و علوم مالی شرکت ملی نفت ایران پرداخت.
در سال‌های اخیر گرامیداشت جایگاه علمی و ادبی موحد با توجه اهل علم و ادب همراه بوده‌است. از جمله آنکه محمدرضا شفیعی کدکنی سروده‌ای را به مناسبت زادروز موحد منتشر کرد. کتاب ارج‌نامهٔ محمدعلی موحد نیز با نام با قافلهٔ شوق دربرگیرندهٔ مجموعه‌مقالاتی از دوستان و همکاران و شاگردان وی دربارهٔ زندگی و آثار موحد، در دانشگاه تبریز به‌کوشش محمد طاهری خسروشاهی، از پژوهشگران حوزهٔ ادبیات فارسی در آذربایجان، تدوین و منتشر شده‌است.
موحد در رشتهٔ حقوق نیز صاحب‌نظر بوده و دو کتاب «درس‌هایی از داوری‌های نفتی» و «نفت ما و مسائل حقوقی آن» به عنوان کتاب درسی در دورهٔ کارشناسی ارشد حقوق بازرگانی به عنوان منبع درسی معرفی شده‌است. وی نخستین بار مسائل حقوقی نفت را وارد متون درسی دانشگاه کرد. در پژوهش‌های تاریخی کتاب چهارگانهٔ خواب آشفتهٔ نفت اثری مهم تلقی شده‌است. او از جمله عرفان‌پژوهانی است که مدفون بودن شمس تبریزی در خوی را به دلیل وجود مقبره‌ای با یک مناره در بیرون از شهر خوی که دست کم از سدهٔ نهم هجری به «منارهٔ شمس تبریزی» نامدار بوده، معتبر می‌داند.
نوشته‌ها > الف) نگارش

نفت ما و مسائل حقوقی آن، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۴۹.
ابن بطوطه، تهران: نشر طرح نو، ۱۳۷۸.
خواب آشفتهٔ نفت ، تهران: نشر کارنامه (برندهٔ جایزهٔ کتاب سال)، ۱۳۷۸:
جلد نخست: از قرارداد دارسی تا سقوط رضاشاه
جلد دوم: دکتر مصدق و نهضت ملی ایران
جلد سوم: دکتر مصدق و نهضت ملی ایران
جلد چهارم: از کودتای ۲۸ مرداد تا سقوط زاهدی
گفته‌ها و ناگفته‌ها: تحلیلی از گزارش عملیات پنهانی سیا در کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، تعلیقی بر کتاب خواب آشفتهٔ نفت، تهران: نشر کارنامه (برگزیدهٔ کتاب سال)، ۱۳۷۹.
شمس تبریزی، تهران: نشر طرح نو، ۱۳۷۹.
هیاهو بر سر هیچ؛ مبالغهٔ مستعار: بررسی اسناد وزارت خارجهٔ بریتانیا دربارهٔ مالکیت جزایر تنب و ابوموسی، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۸۰.
مختصر حقوق مدنی، تهران: جامعهٔ حسابداران رسمی، ۱۳۸۲ (نشر کارنامه، با تجدیدنظر کامل: ۱۳۹۸).
قانون حاکم: درس‌هایی از داوری‌های نفتی، تهران: نشریهٔ دفتر ملی ایران (برندهٔ جایزهٔ کتاب سال)، ۱۳۸۴.
ملی کردن و غرامت: درس‌هایی از داوری‌های نفتی، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۸۴.
در هوای حق و عدالت، تهران: نشر کارنامه (برندهٔ جایزهٔ اندیشه)، ۱۳۸۴.
باغ سبز: گفتارهایی دربارهٔ شمس و مولانا، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۸۷.
قصهٔ قصه‌ها: کهن‌ترین روایت از ماجرای شمس و مولانا، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۸۹.
دیباچه‌ای بر حقوق مدنی، تهران: جامعهٔ حسابداران رسمی ایران، ۱۳۸۹.
در خانه اگر کس است: همراه اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق‌های آن، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۹۰.
یاد گذشته و اندیشهٔ آینده در تاریخ ایران و صنعت نفت ایران، تهران: نشر نگارهٔ آفتاب، ۱۳۹۴.
حق و سوءاستفاده از آن، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۹۷.
در کشاکش دین و دولت، تهران: نشر ماهی، ۱۳۹۸.
تأملات؛ در باب حقوق و شریعت، تاریخ و سیاست (مقاله‌ها و خطابه‌ها)، تهران: انتشارات پارسه، ۱۳۹۹.
نوشته‌ها > ب) تصحیح و تعلیق

حدیقةالحقیقه، از شیخ احمد جام، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۳.
سلوک‌الملوک، از فضل‌الله روزبهان خُنجی، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۲.
مقالات شمس تبریزی، تهران: انتشارات خوارزمی (برندهٔ جایزهٔ کتاب سال)، ۱۳۶۹.
خُمی از شراب ربانی: گزیدهٔ مقالات شمس، تهران: نشر سخن، ۱۳۷۳.
اسطرلاب حق: گزیدهٔ فیه ما فیه از مولوی، تهران: نشر سخن، ۱۳۷۵.
ابتدانامه، از محمدبن محمد سلطان ولد (تصحیح با همکاری علیرضا حیدری)، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۹۰.
در جست‌وجوی آینه: گزیدهٔ مقالات شمس تبریزی، تهران: نشر معین (همراه با لوح شنیداری با خوانش هوشنگ آزادی‌ور)، ۱۳۹۲.
رساله در مناقب خداوندگار، از فریدون بن احمد سپهسالار، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۹۵.
مثنوی معنوی، از مولوی، تهران: نشر هرمس، ۱۳۹۶.
نوشته‌ها > ج) برگردان

به‌گود گیتا؛ سرود خدایان، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۴۴.
عدالت و انرژی، از ایوان ایلیچ، تهران: انتشارات علمی دانشگاه صنعتی شریف، ۱۳۵۶.
خَزَران، از آرتور کستلر، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۶۱.
سفرنامهٔ ابن بطوطه، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۶۱. (دوجلدی، نشر کارنامه، ۱۳۹۵).
چهار مقاله دربارهٔ آزادی، از آیزایا برلین، تهران: انتشارات خوارزمی (برندهٔ جایزهٔ کتاب سال)، ۱۳۶۹.
مالیات سرانه و تأثیر آن در گرایش به اسلام، از دانیل دنت، تهران: انتشارات خوارزمی، ۱۳۸۵.
فصوص‌الحکم، از ابن عربی (ترجمه و تعلیق)، تهران: نشر کارنامه، ۱۳۸۵.