stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سمروتی ونکات

| سمروتی ونکات | سمروتی ونکات |
| --- | --- |
زادهٔ: تیرونلولی، تامیل نادو هند
ملیت: هندی
پیشه: بازیگر
سال‌های فعالیت: ۲۰۱۸-اکنون
سمروتی ونکات یک هنرپیشه هندی است که بیشتر در فیلم‌های زبان تامیل ظاهر می‌شود. او اولین بازیگری خود را با فیلم موفق تجاری سرنخ (به هندی: Thadam) در سال ۲۰۱۹ انجام داد.
علاوه بر فیلم، سمروتی تبلیغات تجاری مانند Levista (قهوه)، کی‌لان، Tanishq و همچنین در موزیک ویدیوی رپ Rakesh Sethulingam بازی کرده‌است.
فیلم‌شناسی

| سال | عنوان | نقش(ها) | یادداشت |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۵ | ایندرو نترو نالایی | گزارشگر تلویزیون پریام | نقش بی‌اعتبار |  |
| ۲۰۱۹ | سرنخ | آنانتی | اولین فیلم به عنوان سرب |  |
| ۲۰۲۰ | پاترا وایتا نروپوندرو | رادیکا |  |  |
| ۲۰۲۰ | الهه دانا | دیوامریتام (دیوا) |  |  |
| ۲۰۲۱ | جنگل | یاسمن |  |  |
| ۲۰۲۱ | ترپوگال ویرکاپادوم | بهاراتی |  |  |
| ۲۰۲۲ | ماران | شوتا (چیتو) |  |  |
| ۲۰۲۲ | مانمادا لیلی | آنو |  |  |
| ۲۰۲۲ | جنایت جنایت است | پری‌یا |  |  |
| ۲۰۲۲ | دژاوو | پوجا |  |  |
| ۲۰۲۳ | بدو عزیزم بدو | صوفیه |  |  |
فیلم‌شناسی > سریال‌های تلویزیونی

| سال | عنوان | نقش | شبکه |
| --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۲۲ | ودهاندی: افسانه ولونی | آناندی | سری اصلی آمازون |
| ۲۰۲۳ | ایالی | معلم انگلیسی (حضور مهمان) | زی۵ |
نماهنگ

| سال | ترانه | نقش | موسیقی | یادداشت |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| ۲۰۱۶ | "رپ راکش ۱۲ صبح" (ترانه توانمندسازی زنان) | سرب زن | رپ راکش ستولینگام | موزیک ویدیو منتشر شده توسط Vijay Sethupathi |
| ۲۰۲۱ | انودا باشا | سرب زن | NV Arun | خواننده: SPBalasubramaniam |
پاپ ژان پل دوم

| ژان پل دوم | ژان پل دوم |
| --- | --- |
پاپ: پاپ
ژان پل دوم در ۱۹۸۵: ژان پل دوم در ۱۹۸۵
آغاز پاپی: ۱۶ اکتبر ۱۹۷۸
پایان پاپی: ۲ آوریل ۲۰۰۵
پیشین: ژان پل یکم
جانشین: بندیکت شانزدهم
رسته‌ها: رسته‌ها
انتصاب: ۱ نوامبر ۱۹۴۶ توسط Adam Stefan Sapieha
دست‌گذاری: ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۸ توسط Eugeniusz Baziak
کاردینال شدن: ۲۶ ژوئن ۱۹۶۷ توسط پل ششم
اطلاعات فردی: اطلاعات فردی
نام هنگام تولد: Karol Józef Wojtyła
زادهٔ: ۱۸ مهٔ ۱۹۲۰ وادوویتسه، جمهوری دوم لهستان
درگذشت: ۲ آوریل ۲۰۰۵ (۸۴ سال) Apostolic Palace, واتیکان
ملیت: Polish (with Vatican citizenship)
مذهب: کلیسای کاتولیک (کلیسای لاتین)
سمت(های) پیشین:  Auxiliary Bishop of Kraków, Poland (1958–64)  کوم امبو (۱۹۵۸–۶۴)  Archbishop of Kraków, جمهوری خلق لهستان (۱۹۶۴–۷۸)  Cardinal-Priest of San Cesareo in Palatio (1967–78) 
شعار: [Totus Tuus] Error: {{Lang}}: متن دارای نشانه‌گذاری ایتالیک است (راهنما) (Totally yours)
امضاء: 
نشان ملی: 
قدوسیت: قدوسیت
روز بزرگداشت: 22 October
تکریم‌شده در: Catholic Church
عنوان بئاتیفیه: ۱ مه ۲۰۱۱ میدان سن پیترو، واتیکان توسط بندیکت شانزدهم
قدیس‌شدن: ۲۷ آوریل ۲۰۱۴ میدان سن پیترو، واتیکان توسط فرانسیس
صفت‌ها: Papal ferula Papal vestments
پشتیبانی: Archdiocese of Kraków World Youth Day (Co-Patron) World Meeting of Families 2015 (Co-Patron) Young Catholics Families شویدنگتسا
سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام John Paul: سایر پاپ‌ها و پادپاپ‌ها با نام John Paul
| عناوین پاپ ژان پل دوم | عناوین پاپ ژان پل دوم |
| --- | --- |
عنوان مرجع: His Holiness
عنوان گفتاری: Your Holiness
عنوان مذهبی: Holy Father
عنوان پس از مرگ: قدیس
پاپ ژان پل دوم (به لاتین: Ioannes Paulus PP. II) با نام کارل یوزف وُیتیوا (به لهستانی: Karol Józef Wojtyła) در سال ۱۹۲۰ در لهستان به دنیا آمد. وی در ۱۶ اکتبر ۱۹۷۸ به رهبری کلیسای کاتولیک و حاکم واتیکان برگزیده شد و تا زمان مرگش در ۲ آوریل سال ۲۰۰۵ در این سمت بود. او نخستین و تنها پاپ اسلاو و لهستانی و اولین پاپ غیر ایتالیایی پس از پاپ آدریان ششم هلندی در ۱۵۲۲ میلادی بود. او در کل ۲۶ سال و ۵ ماه و ۱۶ روز در این مقام بود. وی پس از پطرس مقدس (۳۴ سال) و پیوس نهم (۳۲ سال) رتبه ۳ را در بین کل پاپ‌های تاریخ براساس میزان سال‌هایی که در این مقام بود را داشت. به همین دلیل او از جمله پاپ‌هایی محسوب می‌شود که بیشترین مدت تصدی این مقام را در تاریخ داشته‌اند. او ۲۶۴مین پاپ بود. پاپ ژان پل دوم یکی از جهانی‌ترین پاپ‌های عصر حاضر بود، به او لقب پاپ خانواده داده بودند.
ژان پل دوم به عنوان یکی از پرنفوذترین رهبران سده بیستم میلادی شناخته می‌شود. این باور گسترده وجود دارد که او هم‌چنین نقش مهمی در پایان کمونیسم در کشور خود لهستان و به تدریج در اروپا داشته‌است. وی هم‌چنین در بهبود رابطه کلیسای کاتولیک با اسلام، یهودیت و کلیسای ارتدکس شرقی تأثیر به‌سزایی داشته‌است.
در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۹، بندیکت شانزدهم جانشین ژان پل دوم، او را مقدس اعلام کرد؛ و ژان پل دوم در ۱ مه ۲۰۱۱ پس از این که معجزه درمان بیماری پارکینسون یک راهبه فرانسوی به شفاعت او منتسب شد وارد شده به بهشت اعلام شد. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۳ معجزه دومی از سوی پاپ فرانسیس مورد پذیرش و تأیید قرار گرفت. ژان پل دوم در ۲۷ آوریل ۲۰۱۴ به همراه ژان بیست‌وسوم قدیس شد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۴، پاپ فرانسیس این دو را به یادبود اختیاری را به تقویم عمومی رومی جهانی قدیسین اضافه کرد.
رابطه با جهان اسلام

او اولین پاپ کاتولیک بود که در ۶ مه ۲۰۰۱ وارد مسجدی در دمشق شد و در آن به نیایش پرداخت.
شفافیت مالی

از سال ۱۹۸۱ میلادی، دربار واتیکان به دستور ژان پل دوم، برای خاتمه‌دادن به حدس و گمان‌ها در مورد میزان ثروت و درآمد کلیسا، حساب‌های مالی خود را منتشر می‌کند.
ترور نافرجام

در سال ۱۹۸۱ میلادی ژان پل دوم در میدان سن پی‌یر واتیکان دچار سوءقصد شد و به شدت مجروح شد عامل ترور محمدعلی آغجا (ملی‌گرای ترک و عضو گروه فاشیستی گرگ‌های خاکستری) نام داشت که پس از دستگیری گفته بود که ترور پاپ را سازمان جاسوسی شوروی و گروهی از دیپلمات‌های بلغارستان سازمان‌دهی کرده‌اند.
ترور نافرجام > عفو پاپ

پاپ ضارب خود را زود بخشید. او در سال ۱۹۸۳ به زندان رفت و به مدت ۲۰ دقیقه به تنهایی با محمدعلی آغجا گفتگو کرد و اصرار ورزید که این مکالمه محرمانه باقی بماند.
پاپ بعدها گفت که آغجا آموزش دیده بوده و به تنهایی عمل نکرده‌است. اما معتقد بود که هم سوء قصد و هم زنده ماندن او به اراده خدا بوده‌است. او گلوله‌ای را که از بدنش خارج شده بوده به عبادتگاه فاطیما در پرتغال اهدا کرد زیرا معتقد بود مریم در سال ۱۹۱۷ به سه دختر در این منطقه خبر داده بود که چنین حادثه‌ای رخ می‌دهد. آغجا نیز در هنگام محاکمه خود به این پیشگویی اشاره کرد.
اصرار پاپ موجب بخشش آغجا در سال ۲۰۰۰ شد. او به ترکیه بازگردانده شد و حکم مرگش نیز به ده سال حبس تقلیل یافت.
آغجا یکبار در سال ۲۰۰۶ آزاد شد اما مجدداً به فرمان دادگاه عالی ترکیه دستگیر شد و بقیه دوران محکومیت خود را سپری کرد.
تقدیس

در مراسم عشای ربانی که یکشنبه هفتم اردیبهشت ۱۳۹۳ (۲۷ آوریل ۲۰۱۴) در واتیکان در فضای باز و با حضور یک میلیون نفر برگزار شد دو پاپ فقید، پاپ ژان پل دوم و پاپ ژان بیست و سوم برای نخستین بار هم‌زمان تقدیس شدند. در این مراسم پاپ فرانسیس و پاپ بندیکت شانزدهم، حدود صد نفر از سران دولت‌ها و حکومت‌ها و چهره‌های برجسته خانواده‌های سلطنتی حضور داشتند. این رخداد در طول دو هزار سالی که از عمر کلیسای کاتولیک می‌گذرد سابقه نداشته‌است، دو پاپ سابق در مراسمی که دو پاپ در آن حضور داشتند هم‌زمان تقدیس شدند. قدیس شدن روندی طولانی است اما پاپ ژان پل دوم که یکی از جهانی‌ترین پاپ‌های عصر حاضر بود و به او لقب پاپ خانواده داده بودند، پس از نه سال تقدیس شده‌است.
روابط با ایران

نوشتار اصلی: سفر محمد خاتمی به ایتالیا (۱۹۹۹)
سید محمد خاتمی، رئیس‌جمهور وقت، در سال ۱۳۷۷ به دعوت رسمی دولت ایتالیا وارد این کشور شد. او همچنین به واتیکان رفته، با پاپ ژان پل دوم ملاقات کرد. این دیدار به نماد گفتگوی اسلام و مسیحیت تبدیل شد. پاپ و محمد خاتمی در این دیدار هدایایی به یکدیگر دادند. پاپ ژان پل دوم قابی با نقوش حکاکی شده به خاتمی اهدا کرد و خاتمی نیز یک جلد «دیوان حافظ»، یک «قالیچه نفیس ایرانی قاب شده با نقش میدان سن مارکو واقع در شهر ونیز ایتالیا» و مجموعه کامل سریال «مردان آنجلس» (داستان اصحاب کهف) در شش نوار ویدئویی (VHS) را به عنوان هدیه، اهدا کرد.
همراه با رونالد ریگان ۱۹۸۴
همراه با رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا بیل کلینتون
ژان پل دوم ۱۹۸۰
ابوالفرج اصفهانی

| ابوالفرج اصفهانی | ابوالفرج اصفهانی |
| --- | --- |
تصویری از کتاب الاغانی: تصویری از کتاب الاغانی
زادهٔ: ۲۸۴ ق ۸۹۷ میلادی اصفهان، ایران
درگذشت: ۱۴ ذیحجه ۳۵۶ ق ۹۶۶ میلادی بغداد، عراق
دیگر نام‌ها: علی بن حسین بن محمد اموی قرشی
آثار: مقاتل الطالبیین الاغانی
علی بن حسین بن محمد اموی قرشی مشهور به ابو الفرج اصفهانی (زاده ۲۸۴ ه‍.ق – درگذشته۱۴ ذیحجه ۳۵۶ه‍.ق)، محدث و مورخ و ادیب و شاعر و موسیقی‌شناس از اعقاب مروان حمار، آخرین خلیفه اموی بود. خاندانش در اصفهان ساکن و بعضی از آنها محدث و عالم بودند و مذهب تشیع داشتند. او در عهد المعتضد (۲۴۲–۲۸۹ ق) در اصفهان متولد شد.
در کودکی به بغداد رفت و در آنجا به تحصیل پرداخت. از عنفوان جوانی به جمع اخبار ادبا و موسیقی دانان و استماع اخبار نادر تاریخی و ضبط احادیث و اشعار و ترانه‌ها شوق داشت. نبوغ و پشتکار و قریحه وی سبب شد به زودی در جهان اسلام مشهور گردد و مورد تشویق آل بویه در ری و بغداد و آل حمدان در شام و امویان در اندلس واقع شود. مهلبی وزیر معزالدوله او را به بغداد خواند و مشاور ندیم خاص او شد و تا آخر عمر آن وزیر از وی جدا نگشت.
شخصیت

ابوالفرجی که در اغانی و کتابهای دیگر آن روزگار باز شناخته می‌شود، به هیچ روی به آن جوان جدی مؤمن مبارزی که مقاتل الطالبین را می‌نگاشت، شباهت ندارد. او مردی ژنده‌پوش است؛ کفشش را هرگز نو نمی‌کند؛ جامه‌اش را نمی‌شوید و به خوراک آزمند است.
مذهب

برخی او و خاندانش را متمایل به مذهب شیعه معرفی کرده‌اند. او در آثار و اشعار خویش اظهار تشیع نموده‌است؛ ولی علامه حلی و بعضی علمای امامیه او را شیعه زیدی مذهب دانسته‌اند و نیز گفته‌اند که آثارش مورد اعتماد نیست چراکه دشمن اهل البیت بوده و داستان‌هایی اشتباه برای اختلال در تاریخ شیعه نقل کرده‌است.
شاگردان

ابو الفرج بی‌گمان شاگردان بسیار داشته، اما گویی کار تدریس پیشه او نبوده‌است با اینهمه گاه کسانی را می‌بینیم که در محضر او کتاب معینی را خوانده‌اند نظیر شیخی اندلسی به نام ابو زکریا یحیی یا ابو الحسین ابن دینار و نیز علی بن ابراهیم دهکی.
درگذشت

یکی از شاگردان وی به نام ابن ابی الفوارس وفات وی را در ۱۴ ذیحجه سال ۳۵۶ ق ذکر کرده‌است. وی در سالهای آخر عمر دچار فلج و اختلال حواس بود و سرانجام در بغداد در کنار رود دجله بدرود زندگی گفت.
آثار

مجموعه آثار وی به ۲۸ کتاب بالغ می‌شود که از آنها تنها ۳ کتاب در دست است.
الاغانی، مقاتل الطالبیین و اخبارهم که در سال ۳۱۳ ق تألیف شده در شرح احوال ۲۱۶ تن از اولاد ابو طالب، و کتاب ادب الغرباء یا آداب الغرباء یا أدباء الغرباء.
آرتور نایفونوف

آرتور نایفونوف (به روسی: Артур Найфонов؛ زادهٔ ۱۰ مهٔ ۱۹۹۷) یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور روسیه است.
از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز المپیک ۲۰۲۰ توکیو و دو مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ و مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد.
زندگی‌نامه

او در پی بحران گروگان‌گیری در مدرسه بسلانپدرو مادر خود را از دست داد.
فعالیت حرفه‌ای > قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹

نایفونوف در وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی آزاد مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۱۹ نورسلطان حاضر بود که در مسابقه اول تا سوم ویل هینو از فنلاند، پیوتر ایانولوف از مولداوی و جاورایل شاپیف از ازبکستان را شکست داد اما در مسابقه بعد به حسن یزدانی از ایران باخت و با توجه به حضور این کشتی‌گیر در فینال، به دیدار شانس مجدد رفت. او در مراحل شانس مجدد ایستوان ورب از مجارستان را شکست داد و به دیدار رده‌بندی رسید. وی در این دیدار مایلس امینی از سان مارینو را شکست داد و مدال برنز وزن ۸۶ کیلوگرم را به دست آورد.
فعالیت حرفه‌ای > المپیک ۲۰۲۰ توکیو

نایفونوف در وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی آزاد المپیک ۲۰۲۰ توکیو حاضر بود که در کشتی‌های اول و دوم بوریس ماکوجف از اسلواکی و عثمان گوجن از ترکیه را شکست داد اما در نیمه نهایی به حسن یزدانی از ایران باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی جاورایل شاپیف از ازبکستان را شکست داد و مدال برنز وزن ۸۶ کیلوگرم را به دست آورد.
فعالیت حرفه‌ای > قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱

آرتور نایفونوف در وزن ۸۶ کیلوگرم کشتی آزاد مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اسلو شرکت کرد که در مسابقه اول و دوم هایاتو ایشیگورو از ژاپن و تایموراز فریف از اسپانیا را مغلوب کرد اما در مسابقه بعد به حسن یزدانی باخت و با توجه به حضور حسن یزدانی در فینال مسابقات او به دیدار رده‌بندی رسید و عظمت دولتبکوف را شکست داد و به مدال برنز وزن ۸۶ کیلوگرم رسید.
باد کولبرگ-هلدبرگ

مکان
| باد کولبرگ-هلدبرگ   | باد کولبرگ-هلدبرگ   |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
ایالت: تورینگن
ناحیه: Hildburghausen
انجمن شهرداری: Heldburger Unterland
تقسیمات: ۷
حکومت: حکومت
 • شهردار: Anita Schwarz
مساحت: مساحت
 • کل: ۵۳٫۳۸ کیلومتر مربع (۲۰٫۶۱ مایل مربع)
ارتفاع: ۲۹۹ متر (۹۸۱ فوت)
جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱): جمعیت (۲۰۰۶-۱۲-۳۱)
 • کل: ۲۲۴۳
 • تراکم: ۴۲/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: ۹۸۶۶۳
کدهای شماره‌گیری: ۰۳۶۸۷۱
پلاک خودرو: HBN
وبگاه: www.bad-colberg-heldburg.de
شهر باد کولبرگ-هلدبرگ در ایالت تورینگن در کشور آلمان واقع شده است.
پروین اعتصامی

| پروین اعتصامی | پروین اعتصامی |
| --- | --- |
نگاره‌ای از اعتصامی: نگاره‌ای از اعتصامی
نام اصلی: رخشنده اعتصامی
زاده: ۲۵ اسفند ۱۲۸۵۱۷ مارس ۱۹۰۷ تبریز، ایران
درگذشته: ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ (۳۴ سال)۴ آوریل ۱۹۴۱ تهران، ایران حصبه
آرامگاه: قم، حرم فاطمه معصومه، صحن امام رضا، آرامگاه خانوادگی ۳۴°۳۸′۳۱٫۷۱″ شمالی ۵۰°۵۲′۴۶٫۳۷″ شرقی﻿ / ﻿۳۴٫۶۴۲۱۴۱۷°شمالی ۵۰٫۸۷۹۵۴۷۲°شرقی﻿ / 34.6421417; 50.8795472
تحصیلات: مدرسه ایران کلیسا
سبک(های) نوشتاری: شعر مناظره‌ای قطعه
جوایز مهم: برندهٔ جایزهٔ ادبیِ لفن برگ
همسر(ها): فضل‌الله اعتصامی
والدین: یوسف اعتصامی آشتیانیاختر شوری بخشایشی
رخشنده اعتصامی (۲۵ اسفندِ ۱۲۸۵ – ۱۵ فروردینِ ۱۳۲۰)، معروف به پروین اعتصامی، شاعر ایرانی بود. او بیشتر به‌دلیل به کار بردن سبک شعریِ مناظره در شعرهایش معروف است. مضامین و معانی شعرهای او توصیف‌کنندهٔ دلبستگیِ عمیقش به پدر، استعداد و شوقِ فراوانش به آموختنِ دانش، روحیهٔ ظلم‌ستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران، حمایت از حقوقِ زنان و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستم‌دیدگان جامعه است. او را «مشهورترین شاعر زن ایران» گفته‌اند.
اعتصامی از کودکی زبان‌های فارسی و انگلیسی و عربی را نزدِ پدرش آموخت و از همان کودکی زیرِ نظرِ پدر و استادانی چون علی‌اکبر دهخدا و محمّدتقی بهار سرودنِ شعر را آغاز کرد. پدرش، میرزا یوسف خان اعتصامی آشتیانی، شاعر و مترجم بود و در شکل‌گیریِ زندگیِ هنریِ پروین و کشفِ توانایی‌ها و ذوق و گرایشش به شعر نقشِ مهمّی داشته است. اعتصامی در بیست‌ و هشت‌ سالگی ازدواج کرد؛ امّا به خاطرِ اختلافِ فکری با همسرش، پس از چندی از او جدا شد. پس از جدایی مدّتی در کتابخانهٔ دانشسرای عالی تهران به کتابداری مشغول شد. یگانه اثرِ چاپ و منتشرشده از پروین دیوانِ اشعار او است، که دارای ۶۰۶ شعر شامل اشعاری در قالب‌های مثنوی، قطعه و قصیده است. شعرهای پروین پیش از چاپ به‌صورت مجموعه و کتاب، در مجلهٔ بهار و منتخبات آثار از ضیاء هشترودی و امثال و حکم از دهخدا، چاپ می‌شدند. موفقیت اولین چاپ دیوان اشعار او سبب پیدایش زمینه برای چاپ‌های بعدی شعرهای او شد. اعتصامی پیش از چاپ دومین نوبت از دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه در سی‌ و پنج‌ سالگی در تهران درگذشت و در حرم فاطمهٔ معصومه، در آرامگاه خانوادگی‌اش، به خاک سپرده شد. زادروز او روز بزرگداشت پروین اعتصامی نام‌گذاری شده‌است.
اعتصامی از پیروان «جریان تلفیقی» است. اشعار او اغلب از حوادث و اتفاقات شخصی و اجتماعی خالی‌اند. در میان اشعار او، شعری وجود ندارد که با کمک آن بتوان صراحتاً شخص شاعر را شناخت. شعر اعتصامی از دیدگاه طرز بیان مفاهیم و معانی، بیشتر به‌صورت «مناظره» و «سؤال و جواب» است. در دیوان او بیش از هفتاد نمونه مناظره آمده که وی را از این لحاظ در میان شاعران فارسی برجسته ساخته‌است. این مناظره‌ها نه‌تنها میان انسان‌ها و جانوران و گیاهان، بلکه میان انواع اشیا — از قبیل سوزن و نخ — نیز اتفاق می‌افتد. اعتصامی در بیان مقاصد خود از هنرهای «شخصیت‌بخشی» و «تخیل» و «تمثیل»، با شیوایی کم‌نظیری استفادهٔ بسیار کرده‌است.
منبع‌شناسی

دربارهٔ پروین اعتصامی پیش و پس از مرگش فراوان نوشته‌اند. منابع دست اول برای شناخت زندگی پروین اعتصامی، کتاب‌ها و اسناد منتشرشده از خانواده و نزدیکان اوست که از میان آن‌ها می‌توان به تاریخچهٔ زندگانی پروین اعتصامی اثر ابوالفتح اعتصامی، برادر پروین، اشاره کرد. از دیگر منابع دست اول، می‌توان به کتاب مجموعه مقالات و قطعات و اشعار اشاره کرد که یک سال پس از مرگش نوشته و در سال ۱۳۲۳، برای نخستین بار چاپ شده‌است. همچنین به‌دلیل این‌که شعرهای پروین در قالب مناظره و با زبانی صمیمی و کودکانه هستند، نویسندگانی مانند مهناز بهمن که نویسندهٔ گروه سنی کودک و نوجوان هستند، زندگانی پروین را در قالب کتاب نوشته‌اند.
منابع دیگر برای شناخت زندگانی پروین عبارتند از دائرةالمعارف بزرگ اسلامی اثر علی‌اصغر دادبه، با چراغ و آینه اثر محمدرضا شفیعی کدکنی و دائرةالمعارف کودکان و نوجوانان اثر قاسم قالیباف؛ که فقط در بخش‌هایی از خود به شرح زندگی پروین پرداخته‌اند. مقالات زیادی نیز در مورد شرح زندگی پروین وجود دارد، نظیر مقالهٔ پروین اعتصامی نوشتهٔ غلامعلی حداد عادل است که در دانشنامهٔ جهان اسلام منتشر شده‌است. همچنین مقدمه‌هایی که برای دیوان پروین اعتصامی نوشته شده‌اند نیز بخش‌هایی از زندگی‌نامه وی را نگاشته‌اند که از مقدمه‌های مشهور دیوان پروین، می‌توان به مقدمهٔ چاوش اکبری برای چاپ سوم و مقدمهٔ انتشارات اقبال در چاپ‌های بعدی اشاره کرد.
زندگی > کودکی و خانواده

پروین اعتصامی با نام اصلی رخشنده اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ هجری خورشیدی، مطابق با ۱۷ مارس ۱۹۰۷ میلادی، در تبریز زاده شد. او فرزند یوسف اعتصامی آشتیانی ملقّب به اعتصام‌الملک (زادهٔ ۱۲۵۴ تبریز) نویسنده و مترجم معاصر ایرانی و اخترالملوک اعتصامی است. اخترالملوک اعتصامی دختر عبدالحسین مقدّم العداله، از شاعران دورهٔ قاجاریه و متخلص به «شوری بخشایشی» (اهل شهر بخشایش در آذربایجان شرقی) بود. او تخلص «پروین» را برای خود انتخاب کرد که تا آن زمان نامی مرسوم برای دختران نبود. بعدها پروین نام خود را از رخشنده به پروین تغییر داد؛ چنان‌چه در شناسنامه‌اش مشاهده می‌شود. پروین بعدها مجبور شد در شعری، توضیح بدهد که پروین، نامی دخترانه است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مرد پندارند پروین را، چه برخی زاهلِ فضل  |  | این معما گفته نیکوتر که پروین مرد نیست |
پروین آخرین فرزند خانواده بود و سه برادر بزرگ‌تر از خود به نام‌های ابوالحسن، ابوالفتح و ابوالنصر داشت.
یوسف اعتصامی، در سال ۱۲۸۸ هجری خورشیدی به‌عنوان نمایندهٔ مردم تبریز در مجلس شورای ملی انتخاب شد. به همین دلیل در سال ۱۲۹۱ هجری خورشیدی در هنگامی که پروین ۶ سال داشت، به‌همراه خانواده‌اش از تبریز به تهران مهاجرت کرد. پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک الشعرای بهار آموخت. در دوران کودکی، زبان‌های فارسی و عربی و انگلیسی را زیر نظر پدرش در منزل آموخت و پس از آن به مدرسهٔ آمریکایی ایران کلیسا (به انگلیسی: Iran bethel) رفت و در سال ۱۳۰۳ تحصیلاتش را در آنجا به پایان رسانید. او در تمام سال‌های تحصیلش از دانش‌آموزان ممتاز بود و حتی مدتی در همان مدرسه به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت. او هم‌زمان با تحصیل، شعر نیز می‌سرود.
زندگی > اشعار کودکی و نوجوانی

مهناز بهمن می‌نویسد: نخستین شعرهای پروین اعتصامی در هفت‌سالگی بوده‌است و برخی از زیباترین شعرهایش مربوط به دوران نوجوانی (۱۱ تا ۱۴سالگی) او هستند. از کودکی پدرش در زمینهٔ وزن و شیوه‌های یادگیری به او کمک می‌کرد. گاهی شعری از شاعران قدیم ایران مانند سعدی یا حافظ را به او می‌داد تا بر اساس آن شعر دیگری بسراید؛ وزن آن را تغییر دهد یا قافیه‌ای نو برایش پیدا کند. همین تمرین‌ها و تلاش‌ها زمینه‌ای شد که با ترتیب قرارگیری کلمات و استفاده از آن آشنا شود و در سرودن شعر تجربه کسب کند. همچنین پدرش گاهی قطعه‌هایی زیبا و لطیف از کتاب‌های خارجی (انگلیسی، فرانسوی، زبان ترکی آذربایجانی و عربی) جمع می‌کرد و پس از ترجمه آن‌ها به فارسی، پروین را تشویق می‌کرد تا آن را به‌صورت شعر درآورد. برای نمونه، یوسف اعتصامی شعر «قطرات سه‌گانه» از تریللو را ترجمه و در مجلهٔ بهار چاپ کرد. سپس پروین با الهام از این سروده، شعرهای «گوهر و اشک» و «دو قطره خون» را سرود.
از معروف‌ترین شعرهایی که او در این سنین سروده‌است می‌توان به شعرهای گوهر و سنگ، ای مرغک، اشک یتیم، کودک آرزومند، صاعقه ما ستم اغنیاست، سعی و عمل و اندوه فقر اشاره کرد.
به‌نوشتهٔ بهمن، شعرهایی که پروین در سنین کودکی می‌سرود بیشتر دارای محتوایی کودکانه، ساده و تخیلی بودند. یکی از شعرهای او در ۸سالگی، مناظره‌ای بین «نخود و لوبیا» است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| نخودی گفت لوبیایی را |  | کز چه من گردم این چنین، تو دراز؟ |
| گفت: ما هردو را بباید پخت |  | چاره‌ای نیست، با زمانه بساز |
یا شعری دیگر، مناظره‌ای بین «سیر و پیاز» است:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| سیر یک روز طعنه زد به پیاز |  | که تو مسکین چه‌قدر بدبویی |
| گفت: از عیبِ خویش بی‌خبری |  | زان ره، از خلق عیب می‌جویی |
پروین شعرهایش را در حضور شاعران و دانشمندانی مانند علی اکبر دهخدا، ملک‌الشعرای بهار، عباس اقبال آشتیانی، سعید نفیسی و نصرالله تقوی که از دوستان یوسف اعتصامی بودند و گاهی به خانهٔ او می‌آمدند، می‌خواند و مورد تشویق آن‌ها قرار می‌گرفت. پروین اعتصامی در هجده‌سالگی دانش‌آموخته شد. او در تمام دوران مدرسه‌اش دانش‌آموزی ممتاز بود البته پیش از ورود به مدرسهٔ فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدر آموخت. او حتی می‌توانست داستان‌های مختلفی را به زبان انگلیسی بخواند. او به دانستن علاقه داشت و سعی می‌کرد در حد توان خود از همه‌چیز آگاهی پیدا کند؛ به همین دلیل در مدرسهٔ قبلی‌اش ادبیات فارسی و انگلیسی تدریس می‌کرد. شولر، رئیس مدرسهٔ آمریکایی، پروین را در یادگیری دروس بسیار مشتاق توصیف می‌کند. او همچنین می‌گوید که پروین در طول زمان تحصیلاتش، با دختری آمریکایی به نام «هلن کالینز» مکاتبه داشته؛ و این مکاتبه را تا آخر عمر ادامه داده‌است.
زندگی > سخنرانی در جشن دانش‌آموختگی

در خرداد ۱۳۰۳، جشن دانش‌آموختگی پروین در مدرسه برپا شد. او در آن جشن دربارهٔ تاریخ جفای مردان به زنان حین شروع تمدن‌ها، اصلاح این روند در اروپا و بی‌سوادی و بی‌خبری زنان ایران در مقایسهٔ با آن‌ها حرف زد. اعتصامی در بخش‌هایی از سخنان‌اش که به «اعلامیهٔ زن و تاریخ» معروف است، می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | داروی بیماری مزمن شرق، منحصر به تربیت و تعلیم است. تربیت و تعلیم حقیقی که شامل زن و مرد باشد و تمام طبقات را از خوان گستردهٔ معرفت مستفید نماید. ایران، وطن عزیز ما که مفاخر و مآثر عظیمهٔ آن زینت‌افزای تاریخ جهان است. ایران که تمدن قدیمش اروپای امروز را رهین منت و مدیون نعمت خویش دارد. ایران با عظمت و قوتی که قرن‌ها بر اقطار و ابحار عالم حکمروا بود، از مصائب و شداید شرق سهم وافر برده، اکنون دنبال گمگشتهٔ خود می‌دود و به دیدار شاهد نیکبختی می‌شتابد. پیداست برای مرمت خرابی‌های زمان گذشته، اصلاح معایب حالیه، و تمهید سعادت آتیه، چه مشکلاتی در پیش است. ایرانی باید ضعف و ملالت را از خود دور کرده، تند و چالاک این پرتگاه‌ها را عبور نماید. امیدواریم به همت دانشمندان و متفکرین، روح فضیلت در ملت ایجاد شود و با تربیت نسوان اصلاحات مهمهٔ اجتماعی در ایران فراهم گردد. در این صورت بنای تربیت حقیقی استوار خواهد شد و فرشتهٔ اقبال در فضای مملکت سیروس و داریوش بال‌گشایی خواهد کرد. |  » |
زندگی > ازدواج

پروین اعتصامی در ۱۹ تیرماه ۱۳۱۳ با پسر عموی پدرش «فضل‌الله اعتصامی آشتیانی» ازدواج کرد و چهار ماه پس از عقد و ازدواج به‌همراه همسرش برای زندگی به کرمانشاه رفت. همسر پروین از افسران شهربانی و هنگام ازدواج با او رئیس شهربانی در کرمانشاه بود. پروین پس از تقریباً دو ماه زندگی با همسرش به خانهٔ پدرش بازگشت و ۹ ماه بعد، در ۱۴ مرداد ۱۳۱۴، از وی جدا شد. ابوالفتح اعتصامی، برادر پروین، علت جدایی پروین اعتصامی از همسرش را اختلافات روحی و اخلاقی پروین با همسرش و «ناسازگاری روحیهٔ نظامی همسر با روح لطیف و آزاد پروین» دانسته‌است.
پروین تا پایان زندگی‌اش با هیچ‌کس دربارهٔ این ازدواج ناموفق سخن نگفت و فقط غزلی در این باره سرود که سه بیت نخست آن با این ابیات آغاز می‌شود:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| ای گل تو ز جمعیّتِ گلزار چه دیدی؟ |  |  جز سرزنش و بدسریِ خار چه دیدی؟ |
| رفتی به چمن لیک قفس گشت نصیبت |  | غیر از قفس ای مرغِ گرفتار چه دیدی؟ |
| ای شمعِ دل‌افروز تو با این همه پرتو |  | جز مشتریِ سفله به بازار چه دیدی؟ |
زندگی > چاپ دیوان اشعار و کتاب‌داری > چاپ و انتشار اشعار

یوسف اعتصامی پیش از ازدواج پروین، با چاپ مجموعه اشعار او مخالف بود و این کار را با توجه به اوضاع و فرهنگ روزگار، نامناسب می‌دانست. او فکر می‌کرد دیگران چاپ اشعار یک زن جوان را، راهی برای پیدا کردن همسر به حساب آورند. اما پس از ازدواج پروین و جدایی از همسرش به این کار رضایت داد. پیش از نخستین چاپ دیوان پروین، بعضی از اشعار پروین در مجلهٔ بهار، «منتخبات آثار» از «سید ضیا هشترودی» و «امثال و حکم» از دهخدا چاپ شده بودند. از انتشار نخستین چاپ دیوان او در سال ۱۳۱۴ هجری خورشیدی توسط چاپخانهٔ مجلس شورای ملی که همراه با مقدمهٔ از ملک‌الشعرای بهار بود، بسیار استقبال شد. سعید نفیسی در روزنامهٔ ایران به معرفی دیوان پروین پرداخت و وزارت معارف برای تقدیر از پروین، به او نشان علمی اهدا کرد. این باعث خارج شدن پروین از انزوای پس از طلاقش شد. نخستین مجموعه شعر پروین، شامل اشعاری بود که وی تا پیش از ۳۰سالگی سروده بود و بیش از ۱۵۰ قصیده، قطعه، غزل و مثنوی داشت. البته دیوان پروین شامل همهٔ اشعار سروده‌شده توسط او نیست، زیرا او چند سال پیش از مرگش، قسمتی از اشعارش را که مطابق میلش نبوده را سوزانده‌است.
زندگی > چاپ دیوان اشعار و کتاب‌داری > کتاب‌داری

| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
نامهٔ پروین اعتصامی به عیسی صدیق، مدیر دانشسرای عالی (چپ) موافقت با درخواست پروین اعتصامی (راست): نامهٔ پروین اعتصامی به عیسی صدیق، مدیر دانشسرای عالی (چپ) موافقت با درخواست پروین اعتصامی (راست)
پروین اعتصامی پس از نخستین چاپ دیوان اشعارش، در زمانی که عیسی صدیق بر دانشسرای عالی ریاست داشت، به‌عنوان مدیر کتاب‌خانهٔ آن از خردادماه ۱۳۱۵ مشغول به کار شد. علت این کار این بود که پروین فضای دانشسرای عالی و کتابخانهٔ آن را با روحیهٔ خود سازگارتر می‌دانست. نظم و ترتیب پروین در کتاب‌خانه زبان‌زد دانشجویان و استادان بود. علاوه بر این، پروین بر پشت جلد برخی کتاب‌ها اظهارنظرهایی می‌نوشت که شاید هنوز باقی باشد، البته آن کتاب‌ها به کتابخانهٔ ادبیات دانشگاه تهران منتقل شده‌اند. اما انزواطلبی پروین باعث شد او به کار خود در دانشسرای عالی ادامه ندهد و پس از ۹ ماه و از آغاز سال ۱۳۱۶ هجری خورشیدی، به کار خود در آن‌جا پایان دهد.