stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
ابن خلدون
در اینکه بناها و ساختمان‌ها در امت اسلام کمتر از امت‌های پیشین است

ابن خلدون علت کم‌بودنِ بناها و ساختمان‌ها در امت اسلامی نسبت‌به ملل دیگر را این می‌داند که عرب از اقوام دیگر بدوی‌تر و دورتر از صنایع بود، و نیز دین در آغاز امر مانع از غلو کردن در امر بناها بود و اسراف در این راه را روا نمی‌دانست؛ چنان‌که در کوفه بعلت آنکه در گذشته در ساختمان‌ها نی به‌کار برده بودند حریقی روی داد، و هنگامی‌که از عمر بن خطاب دربارهٔ به‌کار بردن سنگ در بناها کسب اجازه کردند، توصیه کرد که «سنگ به‌کار برید، ولی بیش از سه طاق نسازید و در بنیان‌نهادن بناهای بلند همچشمی و زیاده‌روی نکنید و سنت را نگاه دارید تا دولت شما حفظ گردد.» چون مردم از روزگار فرمانروایی دین دور شدند و به این‌گونه مقاصد بی‌پروا گردیدند و طبیعت کشورداری و پادشاهی و تجمل‌خواهی بر آنان غلبه یافت و عرب از ملت ایران در کارها یاری جست و صنایع و امور بنایی را از آنان اقتباس کرد و آداب و رسوم شهرنشینی و توانگری و تجمل‌خواهی ایشان را به صنایع و ساختمان‌های بلند کشانید، آن‌وقت بناهای استوار برافراشتند. اما این کیفیت هنگامی پدید آمد که انقراض دولت عرب نزدیک بود، و مدت زیادی دوام نیافت که بتوانند بناهای فراوان بنیان نهند و شهرها و شهرستان‌ها برپا سازند. ملت‌های دیگر بدین‌سان نبودند، چنان‌که دوران فرمانروایی ایرانیان هزاران سال پایید و قبطیان و نبطیان و رومیان و هم خودِ تازیان در دوران عاد و ثمود و عمالقه (پیش از اسلام) مدت‌های زیاد فرمانروایی کردند و برای همین شمار معابد و بناهای ایشان بسیار بود و روزگارهای دراز در جهان به یادگار ماند.
انواع صنایع

از نگاه ابن‌خلدون، صنایع به دو دسته تقسیم می‌شوند:
۱. صنایعی که در اجتماع ضروری هستند. ۲. صنایعی که از لحاظ موضوع شریف شمرده می‌شوند.
صنایع نوع اول شامل کشاورزی و خیاطی و بافندگی و بنایی و درودگری هستند. صنایع نوع دوم نیز شامل قابلگی، پزشکی، نویسندگی و صحافی، و موسیقی هستند. او دربارهٔ نویسندگی می‌گوید: «این صنعت نیاز انسان را حفظ می‌کند، و آن را از دستبرد فراموشی نگه‌می‌دارد، و اندیشه‌ها و خاطرات درونی انسان را به کسانِ غایبی که از وی دورند می‌رساند، و نتایج اندیشه‌ها و دانش‌ها را در کتب جاویدان می‌سازد. باری، دارندگان صنایع نوع دوم با پادشاهان بزرگ همبزم می‌شوند و به محفل خلوت و بزم آنان راه می‌یابند»
برای هر شخص، ملکه (استعداد و مهارت) منحصر به یک دانش یا صنعت است

برای نمونه، او از خیاط نام می‌بَرَد که هرگاه به‌خوبی و استواری ملکهٔ (استعداد) خیاطی برای او حاصل شود و در جان (نفس) او رسوخ یابد، از آن‌پس دیگر نمی‌تواند ملکهٔ درودگری یا بنایی را نیک فراگیرد، مگر آنکه ملکهٔ نخستین هنوز در نهادش استوار نشده و آیین (صبغت) آن در وی رسوخ نیافته باشد. زیرا یک شخص تا هنگامی‌که بر فطرت خود باشد سهل‌تر ملکات را می‌پذیرد و استعداد نیکوتری برای حصول آن‌ها دارد؛ اما پس از آنکه نفس او به فلان ملکه متلون شد و از فطرت خارج گشت، استعداد آن به‌علت نقش‌بستنِ رنگِ آن ملکه ضعیف می‌شود، و آن‌وقت برای پذیرفتن ملکهٔ دیگر ضعیف‌تر خواهد بود.
این امر آشکاریست که نمونه‌های موجود گواه بر صحت آن است، چنان‌که کمتر صنعتگری را می‌یابیم که هنر خود را با مهارت و استواری فراگرفته باشد و سپس بتواند در هنر دیگری نیز مهارت یابد و در هر دو به یک اندازه شایستگی خود را نشان دهد. حتی صاحبان دانش که ملکهٔ فکری (نه عملی) حاصل می‌کنند نیز همین‌طور هستند، و دانشمندی که برای او ملکهٔ یکی از دانش‌ها در نهایت خوبی و استواری حاصل آید کمتر ممکن است به‌همان اندازه در دانش دیگری استاد شود و ملکهٔ آن را به‌خوبی و استواری فراگیرد؛ بلکه اگر در صدد آموختن آن برآید، فرومی‌مانَد، مگر در موارد بسیار نادر.
خاورشناسان و ابن خلدون

خاورشناسان، ابن خلدون را بنیان‌گذار جامعه‌شناسی می‌دانند. اندیشهٔ او بدون هیچ تغییری حدود ۵ سده اندیشهٔ جامعه‌شناسی بود. براساس منابع، آگوست کنت و ویکو از نظریات او استفاده کرده‌اند و در مطالب خود به مطالب او استناد کرده‌اند. افرادی مثل سوربون و گوستاو لوبون نیز به دزدی آثار ابن خلدون و نظریه‌های او متهم شدند. در میان خاورشناسان نیز گروه دیگری به اهمیت ابن خلدون و شخصیت برجستهٔ وی پی بردند و تلاش کردند آرای او را با نام خود به ثبت رسانند. تعدادی از خاورشناسان، ابن خلدون را مسلمانِ شرقی می‌دانند که ذهن و روح غربی دارد و علت آن خلق ذهنی است، برای فهم اصالت غربی نظریات ابن خلدون. آن‌ها ابن خلدون را پرچم‌دار «ماتریالیسم تاریخی مارکس» می‌دانند و همواره تلاش کردند براساس ۳ محور اصلی به خلق وجود ذهنی ابن خلدون بپردازند و می‌گویند او برای نوشتن مقدمهٔ خود از منابع یهودی، مسیحی و غیر اسلامی استفاده کرده و همواره تلاش می‌کنند از رابطهٔ او با اعراب و مسلمانان هیچ نگویند و او را فردی اروپایی جلوه دهند. پس خاورشناسان وجود ذهنی ابن خلدون را براساس ۳ دیدگاه بیان کردند؛ ابن خلدون سکولار، ابن خلدون غیراسلامی و ابن خلدون اروپایی. این امر نشان می‌دهد که این ۳ دیدگاه برای شناخت شیوه، روش، غیت و ارائهٔ پیش‌فرض‌هاست و برای افرادی که قصد دارند از این دانش قرون وسطایی استفاده کنند و بهره ببرند. دانش و مطالب او منبع بزرگی محسوب می‌شود که تاریخ نهصدسالهٔ تمدن اسلامی را در خود جای داده و وسیله‌ای است برای خاورشناسان تا به آن صورت که می‌خواهند از آن بهره برند.
معرفت‌شناختی ابن خلدون

ابن خلدون در مقدمهٔ خود، تلاش کرد این مسائل را بیان کند:
درصدد یافتن پاسخ برخی از سؤالات و مسائل عصر: مطالعهٔ ابن خلدون برای کشف علت‌هایی بود که باعث ظهور یا سقوط حکومت‌ها می‌شد. او سعی داشت عواملی که در این تغییرات اثرگذار است را بشناسد.
واقع‌گرایی انسان‌شناسی: ابن خلدون در آغاز سعی می‌کند آنچه از حوادث و رویدادها را کشف کرده، به خصلت‌های مشترک انسان و غریزه او نیز نسبت دهد. او معتقد است انسان موجودی اجتماعی، طبیعی، تاریخی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی است.
واقع‌گرایی جامعه‌شناسی: ابن خلدون درصدد بود وجود اجتماعی و تاریخی تمدن ۵۰۰سالهٔ عربی را درک کند و از دید جامعه‌شناسانه، گزارش‌های تاریخی را با تجربهٔ فلسفی ترکیب کند.
واقع‌گرایی روان‌شناختی: کتاب مقدمه از تحلیل‌های جامعه‌شناسی با ویژگی روان‌شناختی بسیار بهره برده است. ابن خلدون براساس موضوع پژوهشی که داشته از روان‌شناسی‌های مختلف بهره برده است؛ مثلاً: روان‌شناسی سیاسی، اخلاقی، اقتصادی و فرهنگی.
رویکرد انتقادی: مستنداتِ نقدهای او به این صورت است: ارجاع به نقشه‌های جغرافیایی برای ادعاهای مختلف، ارجاع به تجربه‌های شخصی، ارجاع به شعر، نامه‌های موجود برای حل اختلافات مربوط به نسب، بعید شمردن برخی رفتارها، بحث بر سر معتبر بودن برخی منابع، ارجاع دادن جعل شده‌های مدعیان به دسیسه‌ها و توطئه‌ها.
رویکرد تحلیل و تبینی: ابن خلدون یکی از مشکلات و فقدان‌های تاریخ‌نگاری را عدم توجه به رابطهٔ علت و معلولی می‌داند. موارد دیگری نیز مثل: اعتقاد به علت، تلاش برای شناخت جوامع، تلاش برای کشف قانون و روابط، توجه به جنبهٔ پویشی اجتماع، تجربهٔ ملموس به وقایع و تصور آن‌ها، بهره‌گیری از استدلال، نتیجه‌گیری براساس قواعدی خاص و کلی، رعایت بی‌طرفی، اعتقاد به چندلایه بودن پدیده‌ها و اعتقاد به اثرگذاری طبیعت بر انسان نیز دارای اهمیت است.
روش‌شناسی ابن خلدون

مطالعهٔ منابع و ارجاع به آن‌ها: ابن خلدون در مباحث فقهی، تفسیری، سیاسی، تاریخی و… مطالعاتی داشته و در مقدمهٔ خود نیز به آن‌ها ارجاع داده و گاهی حتی مقایسه‌ای نیز بین آن‌ها انجام می‌دهد. ابن خلدون گاهی برای اثبات گفته‌های خود به اسناد حکومتی اشاره می‌کند که کمتر کسی به آن‌ها دسترسی داشته است.
انسان‌شناسی. یکی از مهم‌ترین روش پژوهش ابن خلدون انسان‌شناسی اوست. او به حق انسان‌شناس زبردست بوده که از آن در موارد بی‌شماری بهره برده است.
مشاهدهٔ مستقیم: ابن خلدون به خاطر سفرهای پژوهشی که انجام داده‌بود تجربیات بسیاری در زمینه‌های سیاسی، تاریخی، اجتماعی و… به دست آورده‌بود. وی به دلیل شرایط مناسب خانوادگی که داشت، موفق شد در مجالس مختلف حضور پیدا کند؛ از موقعیت‌های دولتی خود بهره جوید و اطلاعات درخوری برای کارهای خود بیاید.
برهان و استدلال: از نظر ابن خلدون تاریخ از فلسفه سرچشمه می‌گیرد. پس از روش‌های فلسفه هم بهره می‌گیرد. وی در مواردی از «برهان انی» یا سیر معلول به علت بهره می‌گیرد.
ارجاع به آیات: ابن خلدون در مواقع مختلفی از سوره‌های قرآن، آیات و روایت‌های دینی بهره برده است.
استناد به منقولات: او سعی می‌کند برای اوضاع فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی به منقولات بین مردم اشاره کند.
تجربه و آزمون‌های مکرر: ابن خلدون سعی کرد، از روش استقرایی برای پژوهش‌های خود استفاده کند. «تجربه بی‌شک از راه تکرار به دفعات متعدد به دست می‌آید تا سرانجام از آن علم یا ظنی حاصل آید و…»
تجزیه و تحلیل منطقی: ابن خلدون با استفاده از تحلیل‌های ذهنی که انجام می‌دهد حضور و عدم حضور وجوه مختلف را می‌سنجد و سپس نتیجه‌گیری می‌کند.
ارجاع به قواعد صحیح: ابن خلدون مهم‌ترین معیار برای تشخیص اخبار صادق از کاذب را «عقل سلیم» می‌داند.
شهود، ارجاع به رویدادها، مقایسه، سیر و سیاحت در مناطق مختلف به منظور تکمیل اطلاعات، مناظره، بررسی انتقادی، خرده‌گیری منتقدانه، استفاده از شم تاریخ‌نگارانه، استفاده از نقشه، استفاده از تجربیات شخصی، ارجاع به پیشگویی‌ها و رویاهای صادقه، عوامل غیبی و ناشناخته از دیگر روش‌های او بودند.
اثر تاریخی

او مقدمه‌ای نوشته که در آن از جنبه‌های درونیِ تاریخ نیز استفاده کرده است. این اثر تنها مربوط به منطقه‌ای و تاریخ آن نیست بلکه به تاریخ‌های جهان و منطقه‌ای که در قلمرو اسلام است نسبت داده است. او در این بین متوجه شد که برای نوشتن تاریخ منطقه به علل و رویدادها نیاز دارد؛ اما برای شناخت ماهیت این‌ها، نیاز به شناخت درست از نادرست است و برای تشخیص درست از نادرست نیاز است ماهیت رویدادها درک شود. وی نگاهی انتقادی به تاریخ داشت؛ آنچه نویسندگان و مورخان پیش از او نداشتند. او روشی را ابداع کرد که بتوان با آن به هدف، روش، شیوه و موضوع تاریخ رسید. تاریخ العبر کتابی است که در ۷ جلد نوشته شده و از یک مقدمه و ۳ بخش تشکیل شده است. مقدمهٔ این کتاب به تاریخ به صورت عمومی پرداخته است و در سال ۱۳۷۷ م و به هنگام اقامت ابن خلدون در مصر نوشته شده است. کتاب اول در مورد تاریخ عمومی جهان تا زمان ابن خلدون است. این کتاب در تونس در سال ۱۳۷۷–۱۳۸۲ م نوشته شده اما اضافات برآن در مصر نوشته‌شده است. قسمت ۳ در مورد منطقهٔ غربی اسلامی است که آن هم در سال‌های ۱۳۷۷–۱۳۸۲ م در تونس نوشته شد. کتاب‌های ابن خلدون نوشته شده‌بود تا فرهنگ و تاریخ جهان را نمایش دهد اما در واقع تاریخ معاصر غرب را نشان می‌دهد. او در واقع تاریخ جهان را به ۴ دوره تقسیم کرد که در هر دوره از آن یک گروه قدرت می‌یابد. دورهٔ سوم متعلق به اسلام است و دوره‌ای است که تازیان برمی‌خیزند. فرمانروایان مسیحی در سدهٔ چهاردهم تصمیم به مبارزه با آن‌ها می‌گیرند؛ در واقع تا قرن چهاردهم این دورهٔ سوم به یک دورهٔ بسته تبدیل شده‌بود و دورهٔ چهارم آغاز شده‌بود.
جامعه‌شناسی ابن خلدون

ابن خلدون طی تجربیاتی که از طریق پژوهش در رویدادهای تاریخ اسلام به دست آورده بود به علم عمران دست یافته‌بود؛ که همان علم جامعه‌شناسی ما است. در کتاب مقدمهٔ وی به خوبی این علم بیان شده است. عمران دانشی است که به وسیلهٔ آن اخبار تاریخی سنجیده می‌شود و به عبارتی علم اصول تاریخ است. وی معتقد است تاریخ، علمی برای گزارش احوالات انسان و عمران معیاری برای تجزیه و تحلیل این احوالات است. از بیانات ابن خلدون مشخص می‌شود که او درصدد بیان و کشف رابطهٔ علت و معلولی بین پدیده‌های انسانی و آنچه با شرایط سیاسی و اجتماعی پیش آمده بوده است. وی در مورد علم عمران و رابطهٔ آن با تاریخ می‌گوید:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| « | قانون بازشناختن حق از باطل، دربارهٔ ممکن بودن و محال بودن اخبار چنان خواهد بود که به اجتماع بشری یا عمران درنگریم و این مسائل را از یکدیگر بازشناسیم. |  » |
ابن خلدون با استفاده از بیاناتی جامع و الهام از نظریات طبری، وجود مورخی بصیر به تاریخ، دانستن قواعد سیاست، طبایع موجودات، اختلاف ملت‌ها و سرزمین‌ها، اخلاق، عادات و رسوم را لازم می‌داند و می‌گوید این فرد باید این‌ها را با آنچه هست و نیست بسنجد، موافق و مخالف آن‌ها را در نظر بگیرد و تحقیق کند. او این چنین در نظر دارد که ۲ مورد انسانی است که در فروپاشی دولت‌ها اثرگذار است؛ مورد اول قومیت و مورد دوم نخبگان است. ابن خلدون عاملی که باعث شروع حرکت علیه دولت می‌شود را قوم‌هایی می‌داند که دست به خیزش می‌زنند تا نظام را برکنار کنند و نخبگان هم عامل موفقیت این عملیات می‌داند.
جامعه‌شناسی ابن خلدون > اولین جامعه‌شناس

جورج ریتزر، نویسنده و جامعه‌شناس آمریکایی می‌نویسد:
خانه ای که ابن خلدون در آن متولد شد در تونس
ابن خلدون در این مسجد در تونس درس خواند
میدان ابن خلدون در محله مهندسین قاهره
منحنی لافر با حداکثر نقطه درآمد در حدود ۷۰٪، همان‌طور که توسط Trabandt و Uhlig (2009) برآورد شده است. لافر از مشاهدات ابن خلدون استناد می‌کند که "در آغاز سلسله، حکومت از ارزیابی‌های جزیی مالیات زیادی به دست می‌آورد. ولی در پایان سلسله، مالیات کمی از ارزیابی‌های بزرگ به دست می‌آورد.
Hacienda Torre de Doña Maríaویلای هسیندا تورره در دونا ماریا در سویل اسپانیا که گفته می‌شود ویلای خانوادگی ابن خلدون بوده است.
کفر قاسم

| کفر قاسم כַּפְר קָסִם, כפר קאסם‎ کفر قاسم‎> نویسه‌گردانی(های) عبری | کفر قاسم כַּפְר קָסִם, כפר קאסם‎ کفر قاسم‎> نویسه‌گردانی(های) عبری |
| --- | --- |
 • ISO 259: Kpar Qásim, Kpar Qáˀsem
 • تلفظ دیگر: Kafar Qasem (official) Kufur Kassem (unofficial)
یادمانی در این شهر برای یادآوری قربانیان کشتار کفرقاسم.: یادمانی در این شهر برای یادآوری قربانیان کشتار کفرقاسم.
Grid position: ۱۶۷/۱۴۸ PAL
استان: استان مرکز
تأسیس‌شده: قرن ۱۹
حکومت: حکومت
 • نوع: شهر (از ۲۰۰۸)
 • سرپرست شهرستان: عادل بدر
مساحت: مساحت
 • کل: ۹۱۵۴ دونوم (۹٫۱۵۴ کیلومتر مربع یا ۳٫۵۳۴ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۷): جمعیت (۲۰۱۷)
 • کل: ۲۲٬۷۴۳
معنی اسم: روستای قاسم
کفر قاسم (به لاتین: Kafr Qasim) یک شهر عربی_اسرائیلی است که در مرکز این کشور و در ۲۰ کیلومتری شرق تل آویو واقع شده‌است.
این شهر محل کشتار کفر قاسم است. ‏۶۴ سال پیش روز ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶ ، ارتش اسراییل ۴۹ کارگر فلسطینی اهل کفر قاسم را به گلوله بست، به این بهانه که ساعت منع عبور و مرور را رعایت نکرده‌اند. کارگران کفر قاسم در مزرعه‌ها رادیو نداشتند و از تغییر ساعت منع عبور و مرور که نیم ساعت پیشتر از کشتار اعلام شده بود بی‌خبر بودند.
سربازان طبق فرمان‌ها مافوق خود تنها یک سؤال می پرسیدند که آیا اهل کفرقاسم هستند یا خیر؟ پاسخ مثبت به این سؤال برابر با تیرباران و مرگ بود. ۴۹ نفر به این شکل کشته شدند، بدون اینکه بدانند جرم شان چیست؟
سید مصطفی هاشمی‌طبا

| سید مصطفی هاشمی‌طبا | سید مصطفی هاشمی‌طبا |
| --- | --- |
هاشمی‌طبا در سال ۱۳۹۶: هاشمی‌طبا در سال ۱۳۹۶
معاون رئیس‌جمهور رئیس سازمان تربیت بدنی: معاون رئیس‌جمهور رئیس سازمان تربیت بدنی
دوره مسئولیت ۲۶ بهمن ۱۳۷۲ – ۱۹ آبان ۱۳۸۰: دوره مسئولیت ۲۶ بهمن ۱۳۷۲ – ۱۹ آبان ۱۳۸۰
رئیس‌جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانیسید محمد خاتمی
پس از: حسن غفوری‌فرد
پیش از: محسن مهرعلیزاده
مشاور نخست‌وزیر در امور صنعتیرئیس ستاد طرح‌های مهم انقلاب اسلامی: مشاور نخست‌وزیر در امور صنعتیرئیس ستاد طرح‌های مهم انقلاب اسلامی
دوره مسئولیت ۱۶ دی ۱۳۶۴ – بهمن ۱۳۶۷: دوره مسئولیت ۱۶ دی ۱۳۶۴ – بهمن ۱۳۶۷
نخست‌وزیر: میرحسین موسوی
هفدهمین وزیر صنایع: هفدهمین وزیر صنایع
دوره مسئولیت ۲۶ مرداد ۱۳۶۰ – ۲۳ مرداد ۱۳۶۳: دوره مسئولیت ۲۶ مرداد ۱۳۶۰ – ۲۳ مرداد ۱۳۶۳
نخست‌وزیر: محمدجواد باهنرمحمدرضا مهدوی کنیمیرحسین موسوی
قائم‌مقام: علی منزوی
پس از: محمدرضا نعمت‌زاده (به عنوان وزیر صنایع و معادن)
پیش از: غلامرضا شافعی
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱ خرداد ۱۳۲۵ ‏(۷۸ سال) اصفهان، ایران
حزب سیاسی: حزب کارگزاران سازندگی ایران
تحصیلات: مهندسی نساجی
محل تحصیل: دانشگاه صنعتی امیرکبیر
هیئت دولت: دولت دوم دولت موقت مهدوی‌کنی دولت سوم دولت ششم دولت هفتم
امضا: 
سید مصطفی هاشمی‌طبا (زاده ۱ خرداد ۱۳۲۵ در اصفهان) سیاستمدار اصلاح‌طلب ایرانی است.
هاشمی‌طبا از نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶ ایران بود ولی با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد به حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت و دیگر نامزد انتخابات رأی خواهد داد. او در دولت‌های محمدجواد باهنر و میرحسین موسوی وزیر صنایع، و در دولت دوم هاشمی رفسنجانی و دولت اول سید محمد خاتمی (از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۰) معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان تربیت بدنی بوده‌است. او همچنین از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ و از ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۳ رئیس کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران بود. هاشمی‌طبا در فروردین ۱۳۹۳، طی حکمی از سوی محمود گودرزی، وزیر ورزش و جوانان به عنوان مشاور وزیر در امور زیربنایی، سرمایه‌گذاری و توسعه زیر ساخت‌های ورزش کشور معرفی شد. هاشمی‌طبا در هشتمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (خرداد ۱۳۸۰) از رقبای سیدمحمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت بود که با ۲۸٬۰۹۰ رأی و ۰٫۱۰٪ از کل آرا در میان ده نامزد آخر شد. مصطفی هاشمی‌طبا کاندیدای جریانی بود که امروز به نام کارگزاران شناخته می‌شود. او همچنین از حامیان میرحسین موسوی در انتخابات ۱۳۸۸ بود. او ضمن واکنش به مناظره احمدی‌نژاد با موسوی گفت: «این مناظره پیروزی صداقت بر دروغ بود.»
تحصیلات

وی دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد نساجی از دانشگاه امیرکبیر تهران و متخصص سیستم آنالیز از سازمان مدیریت صنعتی است.
اظهارات دربارهٔ کرسنت

قراردادی است که بین شرکت اماراتی کرسنت پترولیوم با شرکت ملی نفت ایران در زمان وزارت بیژن زنگنه منعقد شد. همچنین این قرارداد به گفته زنگنه بهترین قرارداد گازی بوده که تاکنون در تاریخ جمهوری اسلامی ایران امضاء شده‌است. هاشمی‌طبا هنگامی که نامزد انتخابات دوازدهمین دوره ریاست‌جمهوری بود که در یکی از مناظره‌هایی که در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۶ بین دیگر نامزدها برگزار شد خبر از جریمه ۱۴٫۵ میلیارد دلاری ایران در این پرونده داد. زنگنه در پاسخ به این ادعا گفت:
هیچ چیزی قطعی نیست؛ خبری از اعداد نجومی و فوق نجومی که مطرح می‌شود، نیست. ایران فعلاً جریمه‌ای نشده‌است و اصلاً خبری از این اعداد نیست.
ما در موضوع کرسنت مدعی هستیم که چرا یک عده‌ای با بی‌تدبیری اینقدر کشور را در معرض خطر قرار دادند.
برخلاف گفته‌های بیژن زنگنه، فقط در یکی از دادگاه‌های برگزار شده کشور ایران به پرداخت ۶۰۷ میلیون دلار محکوم شد.
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)

مقالهٔ اصلی: سید مصطفی هاشمی‌طبا در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)
هاشمی‌طبا در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶، نامزد و توسط شورای نگهبان تأیید شد. وی در سخنان انتخاباتی خود بیشتر بر روی مسائل و بحران‌های محیط زیستی تمرکز می‌کند. هاشمی‌طبا با این که از نامزدی انصراف نداد، اعلام کرد به حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت و دیگر نامزد انتخابات رأی خواهد داد. وی در پایان رأی‌گیری ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۶ با مجموع ۲۱۴ هزار و ۴۴۱ رأی، مقام چهارم را در انتخابات ریاست‌جمهوری کسب نمود.
چین شمالی و جنوبی

چین شمالی و چین جنوبی، دو منطقهٔ تقریبی در چین هستند. مرز دقیق بین این دو منطقه، دقیقاً تعریف نشده‌است و فقط برای نشان دادن جایی است که به‌نظر می‌رسد تفاوت‌های منطقه‌ای بین اقلیم مناطق شمالی و جنوبی چین وجود دارد. در این دو منطقه تفاوت‌هایی در فرهنگ، زبان و هویت تاریخی به‌وجود آمده‌است.
خط فرضی چین‌لینگ-هوآی اغلب به‌عنوان خط تقسیم جغرافیایی بین شمال و جنوب چین استفاده می‌شود.
وضعیت کنونی

در دوران مدرن، شمال و جنوب تنها یکی از راه‌هایی است که مردم چین خود را شناسایی می‌کنند، و شکاف بین چین شمالی و جنوبی نیز به‌دلیل ملی‌گرایی متحد چین و هم به‌دلیل تعلق به مناطق متمایز زبانی و فرهنگی در داخل چین، پیچیده شده‌است.
در طول اصلاحات دنگ شیائوپینگ در دههٔ ۱۹۸۰، چین جنوبی بسیار سریع‌تر از چین شمالی توسعه یافت و برخی از محققان را به این فکر واداشت که آیا تفاوت اقتصادی، باعث ایجاد تنش سیاسی بین شمال و جنوب می‌شود یا خیر. به‌طور کلی، سواحل جنوب شرقی چین از سواحل شمال شرقی ثروتمندتر هستند.
تفاوت‌ها

مفاهیم شمال و جنوب همچنان نقش مهمی در تفکرات قالبی منطقه‌ای ایفا می‌کنند.
«شمالی‌ها» به‌طور کلیشه‌ای به‌این‌صورت تصور می‌شوند:
صحبت کردن به چینی ماندارین با لهجهٔ شمالی (روتیک).
احتمال بیشتری برای خوردن رشته‌فرنگی، کوفته و غذاهای مبتنی بر گندم (به‌جای غذاهای مبتنی بر برنج) وجود دارد.
«جنوبی‌ها» به‌طور کلیشه‌ای به‌این‌صورت تصور می‌شوند:
صحبت کردن به چینی ماندارین با لهجهٔ جنوبی (غیر روتیک) یا صحبت کردن به هر گونه از زبان چینی جنوبی، مانند چینی یوئی (مثلاً کانتونی)، چینی مین (مثلاً هاکین)، چینی وو (مثلاً زبان شانگهایی)، چینی هاکا، چینی شیانگ یا چینی گن.
بیشتر احتمال دارد که غذاهای مبتنی بر برنج (به‌جای غذاهای حاوی گندم) و غذاهای دریایی بخورند.
این موارد، به‌عنوان کلیشه در میان جمعیت بزرگ و بسیار متنوع چین، دیده می‌شود.
اقلیم

یکی از موضوعات اصلی برای دوگانگی بین مناطق شمالی و جنوبی چین بدون شک، اقلیم این مناطق است. مناطق جنوبی چین به نواحی استوایی نزدیک‌تر هستند که در آن، بادهای موسمی شدید مانند بادهای موسمی شرق آسیا می‌وزد. برخی از نمونه‌ها شامل مناطقی در جنوب شرقی چین با چنین محیط‌هایی مانند جنگل‌های همیشه‌سبز نیمه‌گرمسیری جنوب چین-ویتنام است.
از سوی دیگر، مناطق شمالی چین شرایط اقلیمی متفاوتی دارند که زمستان‌های آن سرد و خشک است اما در مناطق جنوبی چین، تابستان‌ها می‌تواند بسیار گرم و مرطوب باشد.
پراکندگی جنگل‌های مرطوب استوایی که در مناطق جنوبی چین وجود دارد اما در مناطق شمالی چین، کمتر وجود دارد.
کلیسای سرکیس مقدس (تبریز)

برای دیگر کاربردها، کلیسای سرکیس مقدس را ببینید.
| کلیسای سرکیس مقدس | کلیسای سرکیس مقدس |
| --- | --- |
صحن داخلی کلیسای سرگیس مقدس: صحن داخلی کلیسای سرگیس مقدس
دین: دین
وابستگی: کلیسای حواری ارمنی
استان: استان آذربایجان شرقی
مکان: مکان
مکان: مدرسه ساهاکیان، کوچه بارون آواک، محله لیل‌آباد، خیابان شریعتی جنوبی، تبریز
شهرداری: شهرستان تبریز
موقعیت در ایران: موقعیت در ایران
مختصات: ۳۸°۰۴′۱۱″شمالی ۴۶°۱۶′۵۹″شرقی﻿ / ﻿۳۸٫۰۶۹۸۴۹°شمالی ۴۶٫۲۸۳۱۱۸°شرقی﻿ / 38.069849; 46.283118
معماری: معماری
سبک: کلیسا
آغاز ساخت: دوره قاجار
اطلاعات اثر: اطلاعات اثر
کاربری: مذهبی
دورهٔ ساخت اثر: دوره قاجار
اطلاعات ثبتی: اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت: ۱۱۹۸۳
تاریخ ثبت ملی: ۵ تیر ۱۳۸۴
 :  
کلیسای سرکیس مقدس (به ارمنی: Սուրբ Սարգիս Եկեղեցի) تبریز در خیابان شریعتی جنوبی و در محلهٔ لیل‌اوا و در کوچهٔ بارون آواک قرار دارد. این کلیسا به یاد کلیسای سرکیس آذرشهر ساخته شده‌است.
تاریخچه

سرکیس مقدس نام کلیسایی است که در سال ۱۸۲۱ میلادی به وسیلهٔ شخصی به نام پطروسیان در محله بارون آواک، تبریز ساخته شده‌است.
بنا در سال ۱۸۴۵ تجدید یافته و سبک معماری آن ارمنی است. این کلیسا نیز به شکل صلیب ساخته شده و سه درب از سوی شمال، شرق و جنوب به آن باز می‌شود. در مدخل شرقی آن قبری وجود دارد که متعلق به کشیشی به نام هاکوپ قاراپتیان می‌باشد. بنای کلیسا سنگی و گنبدهای آن آجری است. در داخل کلیسا چهار ستون آجری با پایه‌های عریض سنگی، علاوه بر اینکه گنبد بزرگ وسطی و طاق‌های متعدد سقف را نگهداشته‌اند، محراب و نماز گاه‌های فرعی را نیز از تالار اجتماعات جدا کرده‌اند.
در بیرون کلیسا در پای دیوار شرقی حیاط، یک بنای یادبود سنگی ساخته شده‌است. این بنا برای یادبود کشته‌شدگان ارمنیان ساخته شده‌است و طرح و حجاری بدیعی دارد. در کنار این یادبود سنگ نبشته‌های مرمرین متعددی در پای همان دیوار پهلویی نهاده شده‌است که همه متعلق به قبور کشتگان و بزرگانی از ارامنه است که اغلب آنها در قرن ۱۹ میلادی درگذشته و در حیاط این کلیسا مدفون گشته‌اند.
این کلیسا که با شماره ۱۱۹۸۳ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده، تحت مالکیت و نظارت خلیفه‌گری کل ارامنه آذربایجان است.
کلیسای سرکیس مقدس، واقع در محوطهٔ «دبیرستان ملی ارامنه میکائیل ساهاکیان» در محلهٔ بارون آواک
آژانس یهود

محل جلسات اولیه آژانس یهود یا سازمان جهانی صهیونیسم در ۱۹۱۰ میلادی
آژانس یهود (در عبری: הסוכנות היהודית و در انگلیسی: Jewish Agency) به لحاظ ماهوی همان سازمان جهانی صهیونیسم یا بخشی از موسسه‌ها و هیئت‌های سازمان است که با خارج ارتباط دارند.
این عبارت در مقابل سازمان صهیونیستی که مضمونی ایدئولوژیک دارد، به معنی تجمیعی از انسان‌ها با افکار معین است. در حالی که اصطلاح آژانس یهود حاوی مفهومی عملی بوده و به ادارات و موسسات و دفاتر و غیره اشاره می‌کند. آژانس یهود، عنصری رسمی از عناصر حکومت در اسرائیل است.
اصطلاح آژانس یهود به هنگام سند قیمومیت انگلیس بر فلسطین وضع شد. در ماده ۴ این سند که در آن سازمان صهیونیستی به رسمیت شناخته شد آمد است:
در ماده ۶ سند قیمومیت دولت فلسطین آمده‌است که باید در دو زمینه با آژانس یهود همکاری کند:
تسهیل مهاجرت یهودیان به کشور در شرایطی مناسب؛
تشویق استقرار ایشان در زمین‌های دولتی و اراضی موات که مورد نیاز عمومی نباشد.
در ماده ۴ سند قیمومیت آمده‌است که سازمان صهیونیسم باید پس از رایزنی با دولت انگلیس تدابیر لازم را برای جذب یاری همه یهودیان خواهان کمک به تشکیل موطن یهودی اتخاذ کند.
هانجین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
نوع: چایبول
صنعت: خوشه‌ای
بنا نهاده: ۱۹۴۵
دفتر مرکزی: سئول، کره جنوبی
مدیر عامل اجرایی: سو یانگ وون
محصولات: ترابری دریایی شرکت هواپیمایی کشتی‌سازی گردشگری و هتلداری
درآمد:  ۱٫۲ تریلیون وون (۲۰۱۳)
سود خالص:  ۱۵ میلیارد وون (۲۰۱۳)
مجموع دارایی:  ۱٫۷ تریلیون وون (۲۰۱۳)
تعداد کارکنان: ۲۷،۰۰۰ نفر (۲۰۱۲)
شرکت‌های وابسته: هواپیمایی کره ژین ایر صنایع سنگین هانجین
وبگاه: www.hanjin.co.kr
هانجین (به کره‌ای: 한진 그룹) شرکت خوشه‌ای کره‌ای است، که در زمینه ارائه خدمات لجستیک، ترابری دریایی، مدیریت فرودگاه و شرکت هواپیمایی، کشتی‌سازی، خدمات هتلداری و گردشگری فعالیت می‌کند.
شرکت هانجین در سال ۱۹۴۵ به‌عنوان یک شرکت ترابری تأسیس شد و هم‌اکنون دارای ناوگان پیشرفته‌ای از کشتی‌های کانتینری، راه‌ها و شبکه لجستیک پیشرفته و پایانه‌های مهم در سراسر جهان می‌باشد.
دفتر مرکزی این شرکت در شهر سئول، کره جنوبی قرار دارد، همچنین دارای ۲۱ دفتر خدماتی در کشورهای مختلف می‌باشد. بخشی از سهام شرکت هانجین در بازار بورس کره معامله می‌شود.
این شرکت هم‌اکنون در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ ذکر شده است. بزرگترین شرکت تابعه هانجین، شرکت هواپیمایی کره می‌باشد.
کلیسای کهن (دلفت)

"کلیسای کهن" در دلفت
نمایی از درون "کلیسای کهن" در دلفت
طرحی از "کلیسای کهن" در دلفت در سده هفدهم میلادی، اثر کونارت دکر
کلیسای کهن (آودِ کِرک، به هلندی: Oude Kerk) نام یک کلیسای تاریخی پروتستان در شهر دلفت در هلند است. شهرت این کلیسا به ویژه از بابت برج کج آن است. این برج همچنین به این خاطر به نام "برج پیزای دلفت" هم نامیده می‌شود و در زمزه جاذبه‌های گردشگری در دلفت است.
پیشینه

برج کلیسای کهن دلفت در سال 1246 میلادی ساخته شده و بلندی آن 75 متر است. سه ارگ بادی کلیسایی نیز در کلیسا نگهداری می‌شود که پیشینه ورود آنها به کلیسا به سال 1857 باز می گردد.
این کلیسا همچنان در روزهای یکشنبه و مراسم رسمی مسیحی مورد کاربرد قرار می گیرد.
فضای درونی کلیسا به دلیل وجود پیکره‌های کهن و شیشه‌های رنگی قدیمی مورد توجه دوستداران تاریخ و هنر است. بخشی از کلیسا در جریان آتش سوزی مهیب سال 1536 آسیب دید. در حال حاضر به جز مناسب‌های بسیار مهم، از ناقوس کلیسا به دلیل عظمت صدا و تاثیر احتمالی آسیب زدن به برج استفاده نمی‌شود.
آرامگاه خانواده سلطنتی هلند

در نزدیکی کلیسای کهن دلفت (کلیسای نو) بسیاری از اعضای خانواده سلطنتی هلند دفن شده اند، از جمله ملکه ویلمینا در این محل به خاک سپرده شده است. مراسم یادبود شاهزاده فریسو، برادر پادشاه کنونی هلند در کلیسای کهن دلفت برگزار شد.