stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آمیزش گروهی
قانون

قانون جرائم جنسی ۱۹۶۷ رابطه‌های همجنس‌گرایانه بین دو مرد بالای ۲۱ سال را «در خصوصی» در انگلستان و ولز قانونی کرد؛ با این حال، محدودیت‌های حریم خصوصی قانون به این معنی بود که شخص ثالثی نمی‌توانست در این رابطه‌ها شرکت کند یا حتی حضور داشته باشد، و همچنین دو مرد نمی‌توانستند در هتل رابطه جنسی داشته باشند. این محدودیت‌ها در سال ۲۰۰۰ توسط دادگاه حقوق بشر اروپا لغو شد.
ماده 20A از قانون فساد ۱۹۵۷، که به‌طور معمول به عنوان «مردان در مهمانی» شناخته می‌شود، یک قانون آفریقای جنوبی بود که تمامی اعمال جنسی بین مردان در حضور شخص ثالث را مجازات می‌کرد. این ماده توسط قانون اصلاح فساد ۱۹۶۹ به تصویب رسید و تا سال ۱۹۹۸ که در دیوان عالی قانون اساسی در پرونده National Coalition for Gay and Lesbian Equality v Minister of Justice غیرقانونی شناخته شد، برقرار بود.
یک پرونده آزار جنسی در سال ۱۹۹۶ که علیه میتسوبیشی موتورز آمریکای شمالی توسط کمیسیون فرصت‌های شغلی برابر (EEOC) ثبت شد، درگیر مشارکت شرکت میتسوبیشی در مهمانی‌های جنسی بود که توسط مدیران و دیگر کارمندان ترتیب داده شده بود.
رابطه‌های جنسی گروهی در چین به دلیل ماده ۳۰۱ از قانون جنایی ۱۹۹۷ این کشور که «بی‌شرمی گروهی» را ممنوع می‌کند، غیرقانونی است.
در کانادا، در یک تصمیم در سال ۲۰۰۲ در مورد پرونده‌ای که در آن سه نفر در رابطه جنسی شرکت داشتند، دادگاه سلطنتی آلبرتا اعلام کرد که ماده ۱۵۹ از قانون جنایی به‌طور کامل باطل است، از جمله مقرراتی که رابطه جنسی مقعدی را زمانی که بیش از دو نفر در آن شرکت دارند یا حضور دارند، مجازات می‌کند. در ژوئن ۲۰۱۹، لایحه C-75 در هر دو مجلس پارلمان کانادا تصویب شد و پس از دریافت تأیید سلطنتی، ماده ۱۵۹ به‌طور فوری لغو شد.
دو مرد و دو زن، در حال انجام چهار ترکیب از رابطه جنسی دهانی: M–F، F–F، F–M، M–M.
ناو ایسلا د کوبا

| 0 | 1 |
| --- | --- |
پیشینه: پیشینه
مالک: 
آب‌اندازی::  ۲۵ فوریه ۱۸۸۶
آغاز کار::  ۱۱ دسامبر ۱۸۸۶
تکمیل ساخت::  ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۷
اعزام::  ۱۴ نوامبر ۱۸۸۷
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
وزن::  1,030 tons
درازا::  ۱۸۴ فوت ۱۰ اینچ (۵۶٫۳۴ متر)
پهنا::  ۲۹ فوت ۱۱ اینچ (۹٫۱۲ متر)
آبخور::  ۱۲ فوت ۶ اینچ (۳٫۸۱ متر)
سرعت::  14.2 knots (natural draft)
ناو ایسلا د کوبا (به انگلیسی: Spanish cruiser Isla de Cuba) یک کشتی بود که طول آن ۱۸۴ فوت ۱۰ اینچ (۵۶٫۳۴ متر) بود. این کشتی در سال ۱۸۸۶ ساخته شد.
این ناو که متعلق به اسپانیا بود ، در طول مدت جنگ جنگ آمریکا و اسپانیا توسط آمریکا از اسپانیا گرفته شد.
استان مارتاکرت

مکان در 22px جمهوری آرتساخ
| استان مارتاکرت Մարտակերտ Մարզ | استان مارتاکرت Մարտակերտ Մարզ |
| --- | --- |
استان: استان
موقعیت: موقعیت
مختصات: ۴۰°۱۲′۳۷″ شمالی ۴۶°۴۸′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۱۰۲۸°شمالی ۴۶٫۸۰۹۱۷°شرقی﻿ / 40.21028; 46.80917: مختصات: ۴۰°۱۲′۳۷″ شمالی ۴۶°۴۸′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۰٫۲۱۰۲۸°شمالی ۴۶٫۸۰۹۱۷°شرقی﻿ / 40.21028; 46.80917
نواحی: ۴۲
شهر: مارتاکرت
حکومت: حکومت
 • استاندار: ژیرایر گابریلیان
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۷۹۵٫۱۰ کیلومتر مربع (۶۹۳٫۰۹ مایل مربع)
 • رتبه: ۴ام
جمعیت (۲۰۰۸): جمعیت (۲۰۰۸)
 • کل: ۱۹۴۰۰
 • رتبه: ۳ام
 • تراکم: ۱۱/کیلومتر مربع (۲۸/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴+
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۵+
کد منطقه: (؟) ۴۷ ۳۷۴
وبگاه: www.karabakh.net
استان مارتاکرت (به ارمنی: Մարտակերտ) نام یکی از هشت استان جمهوری آرتساخ است. در ۶۳ کیلومتری شمال استپاناکرت واقع است. تا ۱۹۳۹ جرابرد نام داشت. از ۱۹۳۰ شهرستان شد.
جغرافیا

استان مارتاکرت ۱٬۷۹۵٫۱۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۸٬۹۶۳ نفر جمعیت دارد  واقع شده‌است.
۲ شهر و ۵۷ روستا دارد. به‌طور متوسط در هر کیلومترمربع ۲۶ نفر ساکن هستند.
آب وهوا

اقلیمش در بسیاری جاها سرد ملایم و در بلندی‌ها سرد است. دمای میانگین در ژانویه ۱ تا ۱۰- درجه و در ژوئیه ۱۰ تا ۲۵ درجه‌است. بارندگی سالانه ۴۰۰ تا ۹۰۰ میلی‌متر است. رودخانهٔ ترتر و خاچین از اراضی آن می‌گذرد.
محیط زیست

۴۴٪ مساحت شهرستان را بیشه‌زار (بلوط، پسته، صمغ و ...) تشکیل می‌دهد. چمنزارهای آلپی نیز موجود است. حیواناتی چون بز کوهی، سنجاب و خرس در آنجا زندگی می‌کنند. از پرندگانش نیز می‌توان قرقاول و دراج را نام برد.
اماکن باستانی

از بناهای باستانی آن اماکن زیر را می‌توان نام برد.
| 0 | 1 |
| --- | --- |
 صومعهٔ گنج‌سر در نزدیکی روستای ونک  قلعهٔ خانابرت  بقایای قلعهٔ گلستان  قلعهٔ جرموک در قصبهٔ جرابرد  صومعهٔ یاکوب مقدس در روستای کولاتاغ (۶۳۵ م)  صومعهٔ روستای ماغاویز (سدهٔ ۱۲ م)  پل رودخانهٔ ترتر  بقایای قلعه در نزدیکی روستای ماغاویز (سده‌های ۱۲ و ۱۳ م)  معبد اورک در نزدیکی روستای طالش (سده ۱۲ م)  صومعه در مجاورت رود ترتر (سدهٔ ۱۲ م)  قلعهٔ ملیک حاتم در روستای قاساپت  صومعهٔ یقیشه آراکل در روستای ماداگیز (سدهٔ ۱۲ م):
نگارخانه

رودخانه ترتر
صومعه گنج‌سر
صومعه گنج‌سر
دریاچهٔ سد
آسترید از سوئد

ملکه بلژیک
آسترید سوئد (آسترید صوفیا لوویسا تیرا؛ ۱۷ نوامبر ۱۹۰۵ – ۲۹ اوت ۱۹۳۵) عضوی از خاندان برنادوت سوئد بود که بعدها به عنوان همسر اول شاه لئوپولد سوم، ملکه بلژیک شد. پس از ازدواج با لئوپولد در نوامبر ۱۹۲۶، او عنوان دوشس برابانت را به دست آورد. آسترید از ۲۳ فوریه ۱۹۳۴ تا زمان مرگش در سال ۱۹۳۵ ملکه بلژیک بود. او که به خاطر تلاش‌های خیرخواهانه‌اش شناخته می‌شد، به‌ویژه بر امور مربوط به زنان و کودکان تمرکز داشت.
آسترید و لئوپولد سه فرزند داشتند. دخترشان، ژوزفین-شارلوت، بعدها همسر دوک اعظم لوکزامبورگ شد، در حالی که هر دو پسرشان به عنوان پادشاه بلژیک به تخت سلطنت رسیدند. پسرشان شاه آلبرت دوم اولین دخترش، شاهدخت آسترید بلژیک، را به نام مادرش نامگذاری کرد. ملکه آسترید خواهر شاهدخت مارتا نروژ (همسر پادشاه آینده اولاو پنجم) بود.
اوایل زندگی

شاهدخت آسترید در ۱۷ نوامبر ۱۹۰۵ در اقامتگاه آن زمان والدینش، «کاخ آروفورستنس» در میدان گوستاو آدولف در مرکز استکهلم به دنیا آمد. او سومین فرزند و کوچک‌ترین دختر شاهزاده کارل، دوک وستریوتلند و همسرش، شاهدخت اینگبورگ دانمارک بود. پدرش سومین پسر اسکار دوم، پادشاه سوئد و نروژ، از همسرش، سوفیا از ناسو بود و برادر کوچکتر پادشاه گوستاو پنجم سوئد بود. مادر آسترید دختر پادشاه فردریک هشتم دانمارک از همسرش، لوئیز سوئد، و خواهر کوچکتر پادشاهان کریستیان دهم دانمارک و هاکون هفتم نروژ بود.
آسترید دو خواهر بزرگتر، مارگارتا، شاهدخت آکسل دانمارک، و مارتا، ولیعهد نروژ، و همچنین یک برادر کوچکتر، شاهزاده کارل برنادوت (قبلاً شاهزاده کارل سوئد، دوک اوسترگوتلاند) داشت.
آسترید با خواهرانش و برادر کوچکترش در «ویلای بیستروم» (که با نام کاخ شاهزاده کارل نیز شناخته می‌شود) در جزیره یورگوردن در مرکز استکهلم بزرگ شد تا اینکه در سال ۱۹۲۳، خانواده به دلایل مالی مجبور به ترک خانه شدند. پس از سال ۱۹۰۹، تعطیلات در اقامتگاه تابستانی خانواده «ویلا فریدهم» در کنار براویکن، خلیجی از دریای بالتیک نزدیک نورشوپینگ گذرانده می‌شد. آسترید با تربیتی سختگیرانه و تجملات اندک بزرگ شد. او در مدرسه شبانه‌روزی سنت بوتوید، که در آن دروس به فرانسوی تدریس می‌شد، تحصیل کرد و سپس به مدرسه تکمیلی آکرستروم-سودرستروم رفت، جایی که خیاطی، پیانو، باله و مراقبت از کودکان را آموخت.[نیازمند منبع] پس از اتمام تحصیلات، آسترید در یک یتیم‌خانه در استکهلم کار می‌کرد و از کودکان مراقبت می‌کرد.[نیازمند منبع]
نامزدی و ازدواج

به دلیل موقعیت سلطنتی‌اش، آسترید به عنوان عروس احتمالی برای تعدادی از شاهزادگان، از جمله ادوارد هشتم آینده و اولاو پنجم آینده نامزد شد.
در سپتامبر ۱۹۲۶، نامزدی او با شاهزاده لئوپولد بلژیک، دوک برابانت اعلام شد. پادشاه گفت: «ملکه و من مایلیم ازدواج قریب‌الوقوع بین شاهزاده لئوپولد، دوک برابانت، و شاهدخت آسترید سوئد را به شما اعلام کنیم. ما مطمئن هستیم که شاهدخت شادی و خوشبختی را برای پسرمان به ارمغان خواهد آورد. لئوپولد و آسترید بدون هیچ فشار یا دلایل دولتی تصمیم گرفته‌اند زندگی‌شان را با هم متحد کنند. ازدواج آنها اتحادی واقعی بین افرادی با تمایلات مشابه است.» ملکه الیزابت گفت: «این یک ازدواج عاشقانه است… به مردم ما بگویید. هیچ چیز ترتیب داده نشده است. هیچ ملاحظه سیاسی در تصمیم پسر ما تأثیرگذار نبوده است.»
شاهدخت آسترید در ۴ نوامبر ۱۹۲۶ در استکهلم با شاهزاده لئوپولد ازدواج مدنی کرد، و این زوج در ۱۰ نوامبر ۱۹۲۶ در کلیسای جامع سنت میکائیل و سنت گودولا در بروکسل به صورت مذهبی ازدواج کردند. این زوج پس از ازدواج مدنی‌شان جداگانه به آنتورپ سفر کردند و در بلژیک به هم پیوستند. مراسم ازدواج مذهبی با حضور گروه بزرگی از دوستان و بستگان جوان برگزار شد: شاهدخت فئودورا دانمارک، شاهدخت ماری-ژوزه بلژیک، شاهدخت مارتا سوئد، شاهدخت اینگرید سوئد، آلفهیلد اکلوند، شاهزاده کارل سوئد، شاهزاده گوستاو آدولف سوئد، ولیعهد اولاو نروژ، مارگارتا استال، کنت کلاس اسپاره، آنا آدلسوارد، شاهزاده چارلز بلژیک، کنت فولکه برنادوت، بارون سیگوارد بک-فریس، آن ماری فون اسن، و بارون کارل استرومفلت.[نیازمند منبع]
شاهدخت آسترید به عنوان هدیه عروسی از دولت بلژیک، تاجی دریافت کرد که توسط جواهرساز بلژیکی Van Bever ساخته شده بود. نسخه اصلی این دیادم، نواری انعطاف‌پذیر از الماس با طرح سبک زنجیره یونانی است که با ۱۱ الماس بزرگ روی میخ‌ها تزئین شده است. این سنگ‌های بزرگ که به تنهایی حدود ۱۰۰ قیراط هستند، نماد نه استان بلژیک و مستعمره سابق بلژیک یعنی کنگو بودند.[نیازمند منبع] او بعداً مجموعه‌ای از قوس‌های الماس را اضافه کرد تا هر یک از ۱۱ سنگ مستقل را در بر بگیرد. پس از مرگ آسترید، تاج در اختیار شاه لئوپولد قرار گرفت، و همسر دوم او لیلیان، شاهدخت رتی بخش‌هایی از تاج را می‌پوشید، اما نه مجموعه کامل جواهرات را، زیرا لیلیان هرگز عنوان ملکه را نداشت. لئوپولد به نفع پسرش بودوئن از تاج و تخت کناره‌گیری کرد؛ هنگامی که بودوئن ازدواج کرد، لئوپولد تاج را به ملکه جدید، فابیولا داد که آن را در روز عروسی‌اش پوشید. او پس از مرگ بودوئن، این جواهر را تحویل داد تا توسط ملکه پائولا پوشیده شود که پس از کناره‌گیری همسرش آلبرت، آن را به ماتیلده، ملکه جدید بلژیک داد.
دوشس برابانت

دوک و دوشس برابانت ماه عسل خود را در فرانسه جنوبی گذراندند و سپس به بخشی از کاخ سلطنتی بروکسل نقل مکان کردند. پس از دوره ماه عسل، شاهدخت آسترید شروع به یادگیری فرانسوی و هلندی کرد.[نیازمند منبع] آسترید به خاطر زیبایی، جذابیت و سادگی‌اش با شور و اشتیاق توسط بلژیکی‌ها پذیرفته شد. او به عنوان دوشس برابانت، برای تخفیف انواع مختلف مشکلات کار می‌کرد.
در اکتبر ۱۹۲۷، لئوپولد و آسترید دختری به نام شاهدخت ژوزفین-شارلوت به دنیا آوردند که بعدها دوک اعظم لوکزامبورگ و مادر هانری، دوک اعظم لوکزامبورگ شد. تولد ژوزفین-شارلوت دوره سختی برای آسترید بود، زیرا زنان از خط جانشینی سلطنت محروم بودند. یک سال بعد، او و همسرش از هند شرقی هلند، که اکنون اندونزی است، بازدید کردند. آنها با کشتی اینسولینده به آنجا رسیدند. هنگامی که این زوج از سوراکارتا بازدید کردند، آسترید و همسرش جعبه‌ای با یک خنجر طلایی به عنوان هدیه از دولت هند شرقی هلند دریافت کردند. شاهدخت آسترید جعبه‌ای با یک بادبزن مرصع به طلا به عنوان هدیه دریافت کرد. مردم محلی نگرش گرم، پرشور و کمتر رسمی شاهدخت آسترید را تحسین می‌کردند. این زوج از موزه رادیو پوستوکو و سوسیتت هابیپروجو بازدید کردند، جایی که نمایش وایانگ را تماشا کردند. آنها همچنین از سورابایا و بالی بازدید کردند. پس از گذراندن پنج ماه در هند شرقی هلند، این زوج با کشتی تجریمای به بلژیک بازگشتند. پس از بازگشت، این زوج به قلعه استویونبرگ نقل مکان کردند.[نیازمند منبع] در سپتامبر ۱۹۳۰، آسترید پسری به نام شاهزاده بودوئن به دنیا آورد که در نهایت پادشاه بلژیک شد.[نیازمند منبع]
آسترید که به عنوان یک لوتری بزرگ شده بود، پس از ازدواج با لئوپولد به کاتولیک گروید. او قبلاً در نظر داشت به کاتولیک تغییر دین دهد، زیرا این دین رسمی بلژیک بود، اما پس از مشورت با کشیش ویلیام همیک که به او گفت صبر کند تا واقعاً باور کند که این دین حقیقی است، تغییر دین خود را به تأخیر انداخت. آسترید در سال ۱۹۳۰ به کاتولیک گروید و به یکی از دوستان نزدیک دوران کودکی‌اش اعتراف کرد: «روح من آرامش پیدا کرده است.» در روز تغییر دین آسترید، پدرشوهرش شاه آلبرت اول گفت: «من خوشحالم، بسیار خوشحالم. اکنون تمام خانواده در یک دین متحد شده‌اند.»
در سال ۱۹۳۲، آسترید و همسرش به آسیا و کنگو سفر کردند. طبق نسخه چاپی مه ۱۹۳۳ دی لوکوموتیف، عکس‌های بازدید آنها از هند شرقی هلند به عنوان مجموعه‌ای در کتابی با عنوان De Reis van Prins Leopold door Ned-Indie منتشر شد. پس از بازدید از کنگو، آسترید به دوستش کنتس آنا اسپاره (نام تولد: بارونس آنا آدلسوارد) دربارهٔ مناظر باشکوه سرزمین کنگو و نگرانی‌هایش دربارهٔ رنج، فقر و مرگ و میر نوزادان که کنگویی‌ها با آن مواجه بودند، نامه نوشت.
دوشس برابانت مادرخوانده دختر آنا اسپاره، کریستینا و دومین دختر خواهرش شاهدخت مارتا، شاهدخت آسترید شد.[نیازمند منبع]
ملکه

در ۱۷ فوریه ۱۹۳۴، شاه آلبرت اول در یک حادثه کوهنوردی در مارش-له-دام، بلژیک درگذشت. لئوپولد و آسترید پادشاه و ملکه جدید بلژیک شدند. در همان سال، سومین فرزند لئوپولد و آسترید به دنیا آمد. او به افتخار پدربزرگش آلبرت نامگذاری شد و در نهایت پس از برادرش بودوئن به عنوان پادشاه بلژیک به سلطنت رسید. پادشاه کنونی بلژیک، فیلیپ، پسر آلبرت است.
آسترید به عنوان ملکه بلژیک، وقت خود را صرف تربیت فرزندانش و ترویج امور اجتماعی می‌کرد که او را با بلژیکی‌ها در تماس قرار می‌داد. او نگران وضعیت زنان، کودکان و افراد محروم بود. در طول یک بحران اقتصادی در بلژیک در سال ۱۹۳۵، او از طریق نامه‌ای سرگشاده که به عنوان «درخواست ملکه» منتشر شد، جمع‌آوری لباس، پول و غذا برای فقرا را سازماندهی کرد. ملکه آسترید همچنین از مناطق فقیرنشین بلژیک بازدید می‌کرد.
ملکه آسترید به‌ویژه به آموزش رسمی زنان در زمینه مراقبت از کودکان و مراقبت‌های بهداشتی علاقه‌مند بود. او همچنین از آموزش دختران جوان به عنوان خیاط برای بهبود فرصت‌های شغلی آنها حمایت می‌کرد. او از مؤسسات خیریه کاتولیک، مانند خواهران سنت وینسنت دو پل، و سازمان‌های لیبرال، مانند فدراسیون خانه‌های بلژیکی حمایت می‌کرد. او همچنین به مدافعان حقوق زنان مانند بارونس مارت بوئل، رئیس شورای ملی زنان بلژیک دیدار می‌داد.
در مه ۱۹۳۵، ملکه آسترید حامی هفته شیر شد، تلاشی برای تشویق بلژیکی‌ها به نوشیدن نوشیدنی‌های سالم. او گاتین دو پارک، یکی از درباریانش را مأمور کرد تا پس از تحقیقات دقیق، گزارشی مفصل دربارهٔ مقررات شیر در کشورهای خارجی تهیه کند. ملکه آسترید اغلب کارهای خیریه را به عنوان بخشی از کمیته امداد انجام می‌داد.
سرگرمی‌ها و شخصیت

ملکه آسترید شخصیتی گرم، دوستانه، اجتماعی و جذاب داشت.[نیازمند منبع] به گفته دوستش کنتس آنا اسپاره، آسترید زنی خجالتی و ناامن بود - وضعیتی که او معتقد است ممکن است تحت تأثیر علاقه بیشتر مادر آسترید به خواهر بزرگترش مارتا قرار گرفته باشد. ظاهراً زنی خجالتی و شکننده، آسترید می‌توانست هنگامی که باید از عزیزی که مورد ظلم قرار گرفته دفاع می‌کرد، سرسخت و جدی باشد.
او هنر مردمی سوئد را جمع‌آوری می‌کرد و از ورزش‌هایی مانند شنا، اسکی، کوهنوردی، سوارکاری و گلف لذت می‌برد.
مرگ

در اوت ۱۹۳۵، پادشاه و ملکه به صورت ناشناس به خانه تعطیلات خود، ویلا هاسلیهورن در هورو، در ساحل دریاچه لوسرن، سوئیس رفتند. ژوزفین-شارلوت و بودوئن با والدین خود سفر کردند، در حالی که شاهزاده آلبرت یک ساله در بروکسل ماند.
در ۲۹ اوت ۱۹۳۵، پادشاه و ملکه برای آخرین پیاده‌روی در کوه‌ها قبل از بازگشت به خانه رفتند. راننده آنها در عقب اتومبیل کروکی پکارد وان-تونتی نشسته بود؛ پادشاه رانندگی می‌کرد و ملکه به نقشه نگاه می‌کرد. حدود ساعت ۹:۳۰ صبح ملکه چیزی را به همسرش نشان داد که باعث شد او از جاده چشم بردارد. اتومبیل از جاده خارج شد، از یک شیب تند پایین رفت و با یک درخت گلابی برخورد کرد. ملکه آسترید در تلاش برای پریدن از ماشین، در خود را باز کرده بود اما هنگام برخورد به بیرون پرتاب شد و پس از برخورد سرش با تنه درخت، فوراً جان باخت، در حالی که اتومبیل به درخت دوم برخورد کرد. او تنها ۲۹ سال داشت.
ملکه آسترید در مقبره سلطنتی در کلیسای بانوی ما در لاکن، بروکسل، در کنار همسرش، شاه لئوپولد سوم، و همسر دوم او، لیلیان، شاهدخت رتی به خاک سپرده شده است.
میراث > فرهنگ عامه

الکسی شوارتزنباخ [fr]، مورخ سوئیسی، توصیف می‌کند که چگونه ملکه آسترید وارد فولکلور بلژیک و سوئیس شد. ماه‌ها پس از مرگش، زوج‌های تازه ازدواج کرده گل‌هایی به محل مرگ ملکه می‌آوردند. بازدیدکنندگان نمازخانه نیز تاج گل و شمع می‌آوردند. بازدیدها در جشن‌های همه قدیسین و ارواح به اوج خود می‌رسید. ملکه به عنوان نماد زیبایی، مهربانی، عشق، ازدواج و به عنوان یک الگوی کاتولیک توصیف می‌شد. شهردار کوسناخت به سفیر بلژیک در سوئیس گفت: «این زوج‌ها از سراسر کانتون به زیارت اینجا می‌آیند. این زوج‌های جوان تازه ازدواج کرده، در لباس عروسی، که شما دیدید از محلی که ملکه آسترید درگذشت بازدید می‌کنند، حمایت او را طلب می‌کنند. ملکه جوان شما بخشی از افسانه سوئیس شده است؛ او برای مردم ما، که او را در قلب‌هایشان تقدیس کرده‌اند، نماد عشق مادرانه و وفاداری زناشویی است.»
میراث > یادبودها

در سال ۱۹۳۵، مقامات پستی بلژیک تمبر پستی با تصویر او که با خط سیاه مشخص شده بود، منتشر کردند. این به عنوان انتشار سوگواری آسترید شناخته می‌شود. بعداً در همان سال، مجموعه‌ای از تمبرهای صندوق ضد سل با همان طرح منتشر کرد. میدان ملکه آسترید [fr] در منطقه هشتم پاریس به یاد او نامگذاری شد.
یک نمازخانه یادبود به نام نمازخانه آسترید در محل تصادف در سوئیس ساخته شد. دولت سوئیس یک سال پس از مرگ آسترید، زمین را به بلژیک اهدا کرد و نمازخانه به سبک کلیسای روستایی والون ساخته شد. این نمازخانه به مقصدی برای گردشگران سوئدی و بلژیکی تبدیل شده است. صلیب پادشاه، که در محلی ساخته شده که ملکه در آغوش همسرش جان داد، از گرانیت سوئدی ساخته شده است. موزه‌ای در نزدیکی آن، تصاویر و یادگاری‌های این رویداد، از جمله تکه‌ای از شیشه جلو و تنه درخت گلابی را نگهداری می‌کند. خود درخت پس از طوفانی در سال ۱۹۹۲ سقوط کرد. اتومبیل به درخواست پادشاه در قسمت عمیق دریاچه لوسرن غرق شد.
یک بنای یادبود توسط معمار پل بوندوئل در لاکن، بلژیک ساخته شد و در ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۸ افتتاح شد. این ساختمان که به سبک نئوکلاسیک متأخر است، رو به کلیسای بانوی ما در لاکن و پشت به کاخ لاکن دارد. در همان سال، به ابتکار جبهه محلی کهنه‌سربازان، مجسمه برنزی نیم‌تنه ملکه توسط مجسمه‌ساز ویکتور روسو در پارک ویسترزه در کور-سن-اتین، بلژیک نصب شد.[نیازمند منبع]
خیابان آسترید در باغ گیاه‌شناسی بوگور در اندونزی در زمانی که او با همسرش در سال ۱۹۲۸ در ماه عسل بود، به نام او نامگذاری شد. این خیابان با نمایش‌های دیدنی گل‌های اختریان به رنگ‌های مختلف تزئین شده است. کیک لایه‌ای سوئدی کیک پرنسس به افتخار آسترید و دو خواهرش زمانی که کودک بودند، نامگذاری شد.[منبع نامعتبر؟]
میراث > نام‌ها

چهار نفر از نوادگان او به افتخار او آسترید نامیده شدند: نوه‌هایش شاهدخت ماری-آسترید لوکزامبورگ، شاهدخت آسترید بلژیک، نتیجه‌اش شاهدخت ماری-آسترید لیختن‌اشتاین و نتیجه نتیجه‌اش آرشیدوشس آنا آسترید اتریش-استه. خواهرزاده‌اش شاهدخت آسترید نروژ (بعداً خانم فرنر) نیز به افتخار او نامگذاری شد. اولین دختر همسرش شاه لئوپولد سوم با همسر دومش لیلیان بائلز، شاهدخت ماری-کریستین دافنه آسترید الیزابت لئوپولدین بلژیک (متولد ۱۹۵۱)، به نام او نامگذاری شد.
نگارخانه

مجسمه آسترید در پارکی در کورترایک که به نام او نامگذاری شده است.
یادبود ملکه آسترید در لاکن
(معمار پل بوندوئل، ۱۹۳۸).
مجسمه ملکه در یادبود ملکه آسترید در لاکن.
نیم‌تنه برنزی ملکه در کور-سن-اتین
(ویکتور روسو، ۱۹۳۸).
نشان‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 نشان اتحاد شاه لئوپولد سوم و ملکه آسترید بلژیک:  مونوگرام سلطنتی ملکه آسترید بلژیک
شجرنامه

شاهدخت آسترید (وسط) با مادرش شاهدخت اینگبورگ و دو خواهرش، شاهدخت مارگارتا (چپ) و شاهدخت مارتا (راست).
عکس نامزدی آسترید و لئوپولد
آسترید و لئوپولد در روز عروسی‌شان
آسترید به عنوان دوشس برابانت در سال ۱۹۲۶
آسترید و لئوپولد در حال بازدید از آلفا رومئو در ایتالیا
مراسم تشییع جنازه آسترید
نمازخانه آسترید و صلیب پادشاه.
کاستلنووو بلبو

مکان
| کاستلنووو بلبو | کاستلنووو بلبو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
کاستلنووو بلبو: کاستلنووو بلبو
  نشان:   نشان
ناحیه: پیمونت
استان / شهرستان: استان آسته (AT)
دهستان: Gallinara
حکومت: حکومت
 • شهردار: Francesco Nicola Garino
مساحت: مساحت
 • کل: ۹٫۴ کیلومتر مربع (۳٫۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۲۲ متر (۴۰۰ فوت)
جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۱): جمعیت (۱ ژانویه ۲۰۱۱)
 • کل: ۹۱۳
 • تراکم: ۹۷/کیلومتر مربع (۲۵۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Castelnovesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 14043
پیش‌شماره تلفن: 0141
کاستلنووو بلبو (به ایتالیایی: Castelnuovo Belbo) یک کومونه در ایتالیا است که در استان آسته واقع شده‌است.
خصوصیات

کاستلنووو بلبو ۹٫۴ کیلومترمربع مساحت و ۹۱۳ نفر جمعیت دارد و ۱۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جواد نکونام

جواد نکونام (زادهٔ ۱۶ شهریور ۱۳۵۹) بازیکن سابق و سرمربی اهل فوتبال ایران است.
جواد نکونام با حضور در ۱۴۹ بازی ملی، رکورددار بیش‌ترین بازی ملی و بیشترین کاپیتانی در تیم ملی فوتبال ایران است.
جواد نکونام سابقه بازی در تیم‌های پاس تهران، اوساسونا اسپانیا، استقلال تهران، الوحده امارات، الشارجه امارات، الکویت کویت، سایپا تهران و العربی قطر را دارد.
زندگی

جواد نکونام؛ ۱۶ شهریور ۱۳۵۹ در گلپایگان بدنیا آمد، او از ۷ سالگی مدتی در فردیس کرج و حالا در سعادت آباد تهران زندگی می‌کند، پدرش در نیروی هوایی کار می‌کرد و مادرش خانه‌دار بود. او فرزند سوم خانواده است و سه برادر دارد. جواد نکونام در سال ۱۳۹۱ ازدواج کرده است. ثمرهٔ این ازدواج، یک پسر متولد ۹۲ به نام آریان و یک دختر متولد ۹۵ به نام آرینا می‌باشد.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۷۸–۱۳۷۷

جواد نکونام در سال ۱۳۷۷؛ به تیم پاس تهران پیوست. پاس در نخستین حضور نکونام در این تیم، در پایان فصل ۷۸– ۱۳۷۷ در رده پنجم جدول جام آزادگان قرار گرفت.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۷۹–۱۳۷۸

جواد نکونام در دومین فصل حضور در پاس تهران، همراه با این تیم، در رتبه هفتم جدول رقابت‌های جام آزادگان قرار گرفت.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۸۰–۱۳۷۹

جواد نکونام در سومین فصل حضور در پاس تهران همراه با این تیم، در رتبه ششم جدول رقابت‌های جام آزادگان قرار گرفت.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۸۱–۱۳۸۰

جواد نکونام در چهارمین فصل حضور در پاس تهران، برای این تیم ۴ گل به ثمر رساند. با پایان رقابت‌ها نخستین دوره لیگ برتر در فصل ۸۱–۱۳۸۰؛ پاس در رتبه چهارم جدول رده‌بندی این رقابت‌ها قرار گرفت.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۸۲–۱۳۸۱

نکونام در پنجمین فصل حضور در پاس تهران همراه با این تیم، عنوان نایب‌قهرمانی دومین دوره لیگ برتر را کسب کرد. او در این فصل از رقابت‌ها، ۷ بار برای تیم پاس در مسابقات لیگ برتر گل‌زنی کرد.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۸۳–۱۳۸۲

جواد نکونام پس از شش فصل حضور درپاس تهران، همراه با این تیم؛ عنوان قهرمانی مسابقات لیگ برتر را به دست آورد. نکونام در رقابت‌های لیگ برتر ۱۰ گل برای تیم پاس به ثمر رساند. او در بازی هفته اول لیگ مقابل استقلال تهران که با تساوی ۲–۲ به پایان برسد، اولین گل خود را در رقابت‌های لیگ برتر به ثمر رساند.
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۸۴–۱۳۸۳

جواد نکونام در هفتمین فصل حضور در پاس تهران همراه با این تیم، عنوان ششم لیگ برتر را کسب کرد. او در این فصل از رقابت‌های لیگ برتر؛ ۹ بار برای پاس گل‌زنی کرد.
پاس که در پایان رقابت‌های فصل گذشته لیگ برتر جواز حضور در رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا را به دست آورده بود، پس از صعود از مرحله گروهی، در دور یک‌چهارم‌نهایی این رقابت‌ها در مجموع دو بازی رفت‌وبرگشت مغلوب العین امارات شد و از دور رقابت‌ها کنار رفت. نکونام در مرحله گروهی این رقابت‌ها ۴ بار برای پاس گل‌زنی کرد (۲ گل از روی نقطه پنالتی).
عملکرد باشگاهی > پاس تهران > فصل ۸۵–۱۳۸۴

جواد نکونام در پایان فصل (۸۵–۸۴) مورد توجه باشگاه فوتبال باشگاه فوتبال بشیکتاش ترکیه قرار گرفت.
رضا چلیم بای مربی وقت بشیکتاش، تعریف‌های مصطفی دنیزلی مربی آن زمان پاس از نکونام را یکی از دلایل ارائه این پیش‌نهاد می‌داند.
چند روز بعد از پیش‌نهاد باشگاه فوتبال بشیکتاش ترکیه این بار باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن آلمان بود که خواستار وی شد.
در حالی که رسانه‌های ایران از هم بازی شدن نکونام در کایزرسلاترن با فریدون زندی خبر می‌دادند باشگاه پاس به این پیشنهادها پاسخ منفی داد.
او در مجموع ۱۸۷ بار پیراهن تیم پاس را برتن کرد و ۴۹ گل هم برای تیمش به ثمر رساند.
سرانجام پس از ۷ فصل حضور در پاس و با شروع نیم فصل ۰۶–۲۰۰۵ لیگ امارات نکونام از تیم پاس تهران جدا شد و به باشگاه فوتبال الوحده امارات پیوست.
عملکرد باشگاهی > الوحده امارات و الشارجه امارات

جواد نکونام که با قراردادی ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ دلاری به الوحده پیوسته بود بعد از انجام ۱۱ بازی و زدن ۳ گل این بار با قراردادی سه‌ماهه به ارزش ۳۵۰٫۰۰۰ دلار به باشگاه الشارجه امارات پیوست.
او در ۱۵ بازی با پیراهن الشارجه به میدان رفت و ۵ گل هم برای این تیم به ثمر رساند.
عمل‌کرد نکونام در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ آلمان باعث شد تا بار دیگر تیم‌های اروپائی از جمله هرتابرلین آلمان خواهان به خدمت گرفتن وی باشند
اما در نهایت وی با قرار دادی ۲ ساله به باشگاه فوتبال اوساسونا اسپانیا که در لالیگا بالاترین سطح فوتبال اسپانیا و بالاترین لیگ وقت در جهان بود، پیوست.
عملکرد باشگاهی > اوساسونا > فصل ۰۷–۲۰۰۶

جواد نکونام در تیر ۱۳۸۵ با عقد قراردادی ۲ ساله، (با بندی که امکان تمدید یک‌ساله آن را به طرفین می‌دهد) به تیم اوساسونا پیوست و پیراهن شماره ۲۴ این تیم را بر تن کرد. اوساسونا که در فصل گذشته لالیگا (۰۶–۲۰۰۵)؛ رتبه چهارم را کسب کرده بود، جواز حضور در مرحله پلی‌آف لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. اوساسونا در این مرحله از رقابت‌ها، در مجموع دو بازی رفت و برگشت مغلوب هامبورگ شد (گل زده کم‌تر در زمین حریف) و از صعود به رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا بازماند. نکونام در بازی رفت مقابل هامبورگ (تساوی ۰–۰) که نخستین حضور او در اوساسونا به‌شمار می‌رفت؛ به عنوان بازیکن ذخیره از دقیقه ۹۰ برای این تیم به میدان رفت. (اولین بازی رسمی در اوساسونا) او در بازی برگشت با هامبورگ؛ که با تساوی ۱–۱ به پایان رسید، بر روی نیمکت ذخیره قرار گرفت و برای این تیم به میدان نرفت.
با شکست در مقابل هامبورگ و عدم صعود به رقابت‌ها لیگ قهرمانان اروپا، اوساسونا در مسابقات جام یوفا به میدان رفت. نکونام در بازی با ترابوزان‌اسپور ترکیه از ابتدا در ترکیب اوساسونا قرار گرفت و برای این تیم در رقابت‌های جام یوفا به میدان رفت. پس از تساوی ۰–۰ با تیم بوردو فرانسه در بازی رفت، اوساسونا در بازی برگشت با گل‌زنی نکونام، این تیم را شکست داد و به مرحله یک‌هشتم نهائی جام یوفا صعود کرد.
جواد نکونام در اولین فصل حضور در اوساسونا، در ۲۴ بازی برای این تیم در مسابقات لالیگا به میدان رفت و ۲ گل نیز به ثمر رساند. او با گذشت ۱۵ هفته از این رقابت‌ها، در بازی با ویارئال که با برتری ۱–۴ اوساسونا همراه بود؛ نخستین گل خود را در مسابقات لالیگا به ثمر رساند. با انجام بازی‌های هفته ۳۸ و پایان رقابت‌های لالیگا در فصل ۰۷–۲۰۰۶، اوساسونا در رتبه ۱۴ جدول این مسابقات قرار گرفت.‏