آزمایش غیراخلاقی انسانی در ایالات متحده
آزمایش‌های روانی و شکنجه > تحقیق‌ها دولت آمریکا > پروژه ام‌کی‌اولترا

در سال ۱۹۵۳، سیا چندین برنامه بازجویی و کنترل ذهن خود را تحت هدایت یک برنامه واحد، که با نام رمز پروژه ام‌کی‌اولترا شناخته می‌شود، قرار داد، پس از آن که آلن دالس، رئیس سیا، از نداشتن «خوکچه هندی برای آزمایش این تکنیک‌های خارق‌العاده» شکایت کرد. پروژه ام‌کی‌اولترا تحت فرماندهی مستقیم دکتر سیدنی گوتلیب از بخش خدمات فنی بود. این پروژه بیش از ۲۵ دلار دریافت کرد میلیون، و شامل صدها آزمایش بر روی افراد انسانی در هشتاد مؤسسه مختلف بود.
ریچارد هلمز دریادداشتی که هدف یکی از برنامه‌های فرعی ام‌کی‌اولترا را توصیف می‌کند، گفت:
ما در نظر داریم توسعه یک ماده شیمیایی را بررسی کنیم که باعث یک حالت ذهنی غیرسمی برگشت‌پذیر و غیرسمی می‌شود، که ماهیت خاص آن را می‌توان به خوبی برای هر فرد پیش‌بینی کرد. این مطالب به‌طور بالقوه می‌تواند به بی‌اعتبار کردن افراد، استخراج اطلاعات، و کاشتن پیشنهادهای و سایر اشکال کنترل ذهنی کمک کند. ریچارد هلمز، یادداشت داخلی سیا
در سال ۱۹۵۴، پروژه QKHILLTOP سیا برای مطالعه تکنیک‌های شستشوی مغزی چینی و توسعه روش‌های مؤثر بازجویی ایجاد شد. اعتقاد بر این است که اکثر تحقیق‌ها اولیه توسط برنامه‌های تحقیق‌های اکولوژی انسانی دانشکده پزشکی دانشگاه کورنل، تحت مدیریت دکتر هارولد ولف انجام شده‌است. وولف از سیا درخواست کرد که هر گونه اطلاعاتی را که می‌تواند در مورد «تهدید، اجبار، زندان، محرومیت، تحقیر، شکنجه،» شستشوی مغزی «،» روان‌پزشکی سیاه «و هیپنوتیزم، یا هر ترکیبی از اینها، با یا بدون عوامل شیمیایی به او ارائه دهد.» به گفته وولف، تیم تحقیق‌های در این صورت:
... این اطلاعات را جمع‌آوری، گردآوری، تجزیه و تحلیل و جذب می‌کند و سپس تحقیق‌ها تجربی طراحی شده برای توسعه تکنیک‌های جدید استفاده از اطلاعات تهاجمی/تدافعی را انجام خواهد داد… داروهای مخفی بالقوه مفید (و روش‌های مختلف آسیب مغزی) به‌طور مشابه برای اطمینان از تأثیر اساسی بر عملکرد مغز انسان و بر خلق و خوی آزمودنی… در مواردی که هر یک از تحقیق‌ها شامل آسیب احتمالی سوژه باشد، از آژانس انتظار داریم که موضوعات مناسب و مکان مناسبی را برای انجام آزمایش‌های لازم در دسترس قرار دهد. - دکتر هارولد ولف، دانشکده پزشکی دانشگاه کرنل… سرگرم‌کننده، سرگرم‌کننده، سرگرم‌کننده بود. کجای دیگر یک پسر خونسرخ آمریکایی می‌تواند دروغ بگوید، بکشد، تقلب کند، دزدی کند، تجاوز کند و غارت کند، با مجوز و پیشنهاد عالی‌ترین؟ -- جورج هانتر وایت، که بر آزمایش‌های مواد مخدر برای سیا به عنوان بخشی از عملیات اوج نیمه شب نظارت می‌کرد
یکی دیگر از پروژه‌های فرعی ام‌کی‌اولترا، عملیات نیمه شب اوج، شامل شبکه ای از خانه‌های امن تحت اداره سیا در سانفرانسیسکو، مارین، و نیویورک بود که برای مطالعه اثرات ال اس دی بر افراد نارضایتی ایجاد شد. به روسپی‌های موجود در لیست حقوق و دستمزد سیا دستور داده شد تا مشتریان را به خانه‌های امن بازگردانند، جایی که به‌طور مخفیانه با طیف گسترده‌ای از مواد، از جمله ال‌اس‌دی، و زیر نظر شیشه‌های یک طرفه تحت نظارت قرار می‌گرفتند. چندین تکنیک عملیاتی مهم در این تئاتر توسعه داده شد، از جمله تحقیق‌ها گسترده در مورد باج‌گیری جنسی، فناوری نظارت و استفاده احتمالی از داروهای تغییر دهنده ذهن در عملیات‌های میدانی.
در سال۱۹۵۷، با کمک مالی یک سازمان جلویی سیا، دونالد ایون کامرون از مؤسسه یادبود آلن در مونترال، کبک، کانادا، پروژه فرعی ام‌کی‌اولترا۶۸ را آغاز کرد آزمایش‌های او ابتدا برای «تغییر الگوی» افراد، پاک کردن ذهن و خاطره‌های آن‌ها کاهش دادن آن‌ها به سطح ذهنی یک نوزاد و سپس «بازسازی» شخصیت آن‌ها به روشی که خودش انتخاب می‌کند، طراحی شد. برای رسیدن به این هدف،کامرون بیماران را تا ۸۸روز در کماهای ناشی از دارو قرار داد و شوک‌های الکتریکی ولتاژ بالا را در طول هفته‌ها یا ماه‌ها به آن‌ها وارد کرد و اغلب تا ۳۶۰شوک برای هر نفر اعمال می‌کرد. او سپس آزمایش‌هایی را که «رانندگی روانی» می‌نامید، روی سوژه‌ها انجام می‌داد، جایی که به‌طور مکرر جمله‌های ضبط‌شده‌ای مانند «شما همسر خوبی هستید و مادر هستید و مردم از همراهی با شما لذت می‌برند» را از طریق بلندگوهایی که در تاریکی کار گذاشته بود پخش می‌کرد. کلاه‌های فوتبالی که به سر آزمودنی‌ها بستند (به منظور محرومیت حسی). بیماران کاری جز گوش دادن به این پیام‌ها که ۱۶تا ۲۰ساعت در روز و هفته‌ها در یک زمان پخش می‌شد، نمی‌توانستند انجام دهند. در یک مورد،کامرون فردی را مجبور کرد که به مدت ۱۰۱روز بدون وقفه به یک پیام گوش دهد. کامرون با استفاده از بودجه سیا، اصطبل اسب را در پشت یادبود آلن به یک اتاق انزوا و محرومیت حسی پیچیده تبدیل کرد که در آن بیماران را برای هفته‌ها در یک زمان محبوس نگه می‌داشت. کامرون همچنین با تزریق زیاد انسولین، دو بار در روز، هر بار به مدت دو ماه، در آزمودنی‌هایش کمای انسولین ایجاد کرد.
فریادهای مکرر بیماران که در بیمارستان طنین انداز می‌شد،کامرون یا بسیاری از همکارانش را در تلاش برای تغییر الگوی کامل سوژه‌هایشان منصرف نکرد.