stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
درین‌کویو

District در Central Anatolia, 23x15px|border |alt=|link= ترکیه
| Derinkuyu | Derinkuyu |
| --- | --- |
District: District
درینکویو: درینکویو
Location of Derinkuyu within Turkey.: Location of Derinkuyu within Turkey.
ناحیه: Central Anatolia
استان: نوشهر
حکومت: حکومت
 • فرماندار: Murat Duru
 • شهردار: Ahmet Balcı (MHP)
مساحت: مساحت
 • District: ۴۴۵ کیلومتر مربع (۱۷۲ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۳۰۰ متر (۴۳۰۰ فوت)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • تراکم: ۵۵٫۳۵/کیلومتر مربع (۱۴۳٫۴/مایل مربع)
 • شهری: ۱۰۶۷۹
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (ساعت)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی)
کد پستی: 50xxx
کد منطقه: ۰۳۸۴
پلاک وسایل نقلیه ترکیه: ۵۰
وبگاه: www.derinkuyu.gov.tr
درین‌کویو (به ترکی استانبولی: Derinkuyu) شهری است در کشور ترکیه که در استان نوشهر واقع شده‌است. جمعیت این شهر برپایهٔ سرشماری سال ۲۰۰۸ میلادی ۱۰٬۳۹۹ تن و برپایهٔ برآوردهای سال ۲۰۰۹ میلادی ۱۰٬۵۸۷ تن می‌باشد.
دشامبو-گروندین، کبک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= استان کبک, 23x15px|border |alt=|link= کانادا
| Deschambault-Grondines | Deschambault-Grondines |
| --- | --- |
شهرداری: شهرداری
استان:  استان کبک
ناحیه: کاپیتل-ناسیونال
منطقه شهری: Portneuf
Constituted: February 27, 2002
حکومت: حکومت
 • شهردار: Gaston Arcand
 • Federal riding: Portneuf—Jacques-Cartier
 • Prov. riding: Portneuf—Jacques-Cartier
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۵۲٫۰۰ کیلومتر مربع (۵۸٫۶۹ مایل مربع)
 • خشکی: ۱۲۵٫۵۹ کیلومتر مربع (۴۸٫۴۹ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۲٬۱۳۱
 • تراکم: ۱۷٫۰/کیلومتر مربع (۴۴/مایل مربع)
 • Change (2006–11): افزایش۴٫۹%
 • Dwellings: ۱٬۰۴۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۵ (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۴ (EDT)
Postal code(s): G0A 1S0
کد(های) منطقه: 418 and 581
وبگاه: www.deschambault-grondines.com
دشامبو-گروندین (به فرانسوی: Deschambault-Grondines) شهری در منطقه شهری پورتنوف ناحیه کاپیتل-ناسیونال در استان کبک کانادا است. در سرشماری سال ۲۰۱۱ این شهر ۲٬۰۳۶ نفر جمعیت داشته‌است و مساحت آن ۱۲۳٫۶ کیلومتر مربع است.
هریتیج کریک، کنتاکی

مکان
| Heritage Creek, Kentucky | Heritage Creek, Kentucky |
| --- | --- |
شهر: شهر
Heritage Creek, KentuckyLocation within the state of Kentucky: Heritage Creek, KentuckyLocation within the state of Kentucky
مختصات: ۳۸°۷′۲۱″ شمالی ۸۵°۴۲′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۲۲۵۰°شمالی ۸۵٫۷۱۶۱۱°غربی﻿ / 38.12250; -85.71611: مختصات: ۳۸°۷′۲۱″ شمالی ۸۵°۴۲′۵۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۱۲۲۵۰°شمالی ۸۵٫۷۱۶۱۱°غربی﻿ / 38.12250; -85.71611
ایالت: کنتاکی
شهرستان: Jefferson
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۵ مایل مربع (۳٫۹ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۰ مایل مربع (۰٫۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۶۹ فوت (۱۴۳ متر)
جمعیت (۲۰۰۰): جمعیت (۲۰۰۰)
 • کل: ۱٬۴۳۵
 • تراکم: ۹۵۰٫۴/مایل مربع (۳۶۷٫۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (Eastern (EST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (EDT)
FIPS code: 21-52680
GNIS feature ID: 0498420
هریتیج کریک (به انگلیسی: Heritage Creek) شهری در ایالت کنتاکی کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱٬۰۷۶ نفر بوده‌است.
ودران کیوسفسکی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۲ مهٔ ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  ولس، مقدونیه شمالی
قد:  ۱٫۸۵ متر (۶ فوت ۱ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال استروگا
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
–:  ژلیزنیچار سارایوو
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۳–۲۰۲۰ |  ژلیزنیچار سارایوو |  ۱۰۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ولژ موستار |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۴ |  استروگا |  ۴۵ |  (۰) |
| ۲۰۲۴ |  استقلال |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۴- |  استروگا |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  زیر ۱۷ سال بوسنی |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۳ |  زیر ۱۹ سال بوسنی |  ۲ |  (۰) |
| ۲۰۱۵ |  زیر ۲۱ سال بوسنی |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۲۴. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۲۴. 
ودران کیوسفسکی (انگلیسی: Vedran Kjosevski؛ زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل بوسنی است که برای باشگاه فوتبال استروگا در لیگ مقدونیه بازی می کند.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال بوسنی و هرزگوین بازی کرده است.
افتخارات > ژلیزنیچار سارایوو

جام حذفی فوتبال بوسنی و هرزگوین: ۲۰۱۷-۱۸
خودروی محور عقب

خودروی محور عقب یا دیفرانسیل عقب (RWD) شکلی از طرح موتور و گیربکس مورد استفاده در وسایل نقلیه موتوری است که در آن، موتور فقط چرخ‌های عقب را به حرکت درمی‌آورد. تا اواخر قرن بیستم، دیفرانسیل عقب متداول‌ترین پیکربندی برای خودروها بود. بیشتر خودروهای دیفرانسیل عقب دارای موتوری هستند که به‌صورت طولی در جلوی خودرو نصب شده‌است.
چیدمان

متداول‌ترین طرح برای خودروهای دیفرانسیل عقب این است که موتور و گیربکس در جلوی خودرو به‌صورت طولی نصب شده‌اند.
طرح‌بندی دیگر خودروهای دیفرانسیل عقب شامل موتور جلو وسط، موتور عقب وسط و موتور عقب است.
برخی از سازندگان مانند آلفا رومئو، لانچیا، پورشه (۹۴۴، ۹۲۴، ۹۲۸) و شورولت (C5، C6، و C7 کوروت)، به منظور ارائهٔ توزیع وزن متعادل‌تر، موتور را در جلوی خودرو و گیربکس را در عقب خودرو قرار می‌دهند.
تاریخچه > دههٔ ۱۸۹۰ تا ۱۹۶۰

بسیاری از خودروهای ساخته شده در قرن نوزدهم دیفرانسیل عقب بودند و اغلب موتور در عقب خودرو نصب می‌شد. نخستین خودروی دیفرانسیل عقب که موتور آن در جلو نصب شده بود، مدل پانهارد سال ۱۸۹۵ بود، بنابراین این طرح در سال‌های اولیه با نام «سیستم پانهارد» شناخته می‌شد. این طرح دارای مزیت به حداقل رساندن پیچیدگی مکانیکی است، زیرا به گیربکس اجازه می‌دهد تا در راستای محور خروجی موتور قرار گیرد و وزن را در زیر خودرو پخش کند.
در دورانی که بنزین ارزان و خودروها سنگین بودند، مزایای مکانیکی طرح پیشرانهٔ موتور جلو و دیفرانسیل عقب (FR) هر گونه ضرر از نظر وزن را جبران می‌کرد و تا دههٔ ۱۹۷۰ تقریباً در بین طراحی‌های جهانی خودرو باقی ماند.
تاریخچه > دههٔ ۱۹۷۰ تا کنون

پس از تحریم نفتی اعراب در سال ۱۹۷۳ و بحران سوخت در سال ۱۹۷۹، بیشتر طرح‌های آمریکایی FR (استیشن واگن‌ها و سدان‌های لوکس) به‌منظور جایگزینی با طرح موتور جلو-محور جلو (FF) کنار گذاشته شدند و در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، بیشتر شرکت‌های آمریکایی حذف نهایی دیفرانسیل عقب از خط تولید اصلی و لوکس خود را به‌عنوان اولویت خود تعیین کردند.
در استرالیا، خودروهای FR در طول این دوره محبوبیت خود را حفظ کردند، به‌طوری که هولدن کومودور و فورد فالکون تا پایان دههٔ ۲۰۱۰ فروش بالایی داشتند. در اروپا، دیفرانسیل جلو توسط خودروهای کوچکی مانند مینی، رنو ۵ و فولکس‌واگن گلف رایج شد و برای همهٔ خودروهای رایج مورد استفاده قرار گرفت. برندهای لوکس مانند مرسدس-بنز، ب‌ام‌و و جگوار عمدتاً مستقل از این روند باقی ماندند و خط تولیدی را که عمدتاً یا کاملاً از خودروهای FR تشکیل شده بود، حفظ کردند. خودروهای برندهای اصلی ژاپنی مانند تویوتا تا اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰ تقریباً به‌طور انحصاری FR بودند. نخستین خودروی FF تویوتا ترسل بود و کورولا و سلیکا بعداً به FF تبدیل شدند در حالی‌که کمری از ابتدا به‌صورت FF طراحی شد. سوپرا، کریسیدا، کراون و سنچوری به‌صورت FR باقی ماندند. بخش لوکس لکسوس دارای یک خط تولید عمدتاً FR است. بی‌آرزد سوبارو یک خودروی FR است. این واقعیت که برای انتقال نیرو به چرخ‌های عقب به یک میل محرکه نیاز است به معنای وجود یک تونل مرکزی بزرگ بین صندلی‌های عقب است؛ بنابراین، خودروهایی مانند مزدا آرایکس-۸ و پورشه پانامرا از صندلی عقب وسط صرف نظر می‌کنند و صندلی عقب را توسط یک تونل مرکزی تقسیم می‌کنند.
در قرن بیست و یکم، بیشتر خودروها از نوع FF هستند، از جمله تمام خودروهای اقتصادی موتور جلو، اگرچه خودروهای FR به‌عنوان جایگزینی برای وسایل نقلیهٔ بزرگ اسپرت بازمی‌گردند. در آمریکای شمالی، جنرال موتورز با کادیلاک سی‌تی‌اس مدل ۲۰۰۳ به تولید خودروهای لوکس مبتنی بر FR بازگشت. تا سال ۲۰۱۲، همهٔ کادیلاک‌ها به‌جز اس‌آرایکس و اکس‌تی‌اس خودروهای مبتنی بر FR هستند. کمپانی شورلت کاماروی مبتنی بر FR را در سال ۲۰۰۹ و کاپریس PPV را در سال ۲۰۱۱ دوباره معرفی کرد. پونتیاک نیز خودروهای جی۸ مبتنی بر FR و پونتیاک سالستیس را ارائه داد. یک خودروی شورلت به‌عنوان جایگزینی برای جی۸ به نام شورلت اس‌اس در سال ۲۰۱۳ عرضه شد و از طرح FR استفاده می‌کند. کرایسلر و داج دوباره ۳۰۰ و چارجر را روی پلتفرم FR معرفی کردند. آن‌ها همچنین طرح FR را در گرند چروکی و دورانگو حفظ کرده‌اند. هیوندای و کیا همچنین با خودروهای جدید مبتنی بر FR در ایالات متحده، جنسیس کوپه و سدان، ایکوئس و مدل جدید کیا کوریس کار کرده‌اند. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد فورد در حال دور شدن از خودروهای مبتنی بر FR است.
هیوندای جنسیس، یک نمونهٔ مدرن از یک سدان دیفرانسیل عقب
شاهدخت بئاتریس یورک

شاهدخت بئاتریس یورک (بئاتریس الیزابت مری؛ زاده ۸ اوت ۱۹۸۸) فرزند اول شاهزاده اندرو، دوک یورک و سارا، دوشس یورک است. او در لیست سلطنت بریتانیا وقلمروهای همسود نفر نهم و سومین شخص مونث است.
میلان جوریچ

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Milan Đurić
زادروز:  ۲۲ مهٔ ۱۹۹۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه:  توزلا
قد:  1.99 m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال هلاس ورونا
شمارهٔ پیراهن:  ۱۹
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۱۹۹۸–۲۰۰۵:  باشگاه فوتبال ویس پسارو
۲۰۰۵–۲۰۰۶:  باشگاه فوتبال سن مارینو
۲۰۰۶–۲۰۰۷:  باشگاه فوتبال چزنا
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۷–۲۰۱۰ |  باشگاه فوتبال چزنا |  ۷۲ |  (۸) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۲ |  باشگاه فوتبال پارما |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  ← باشگاه فوتبال آسکولی (قرضی) |  ۱۷ |  (۲) |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |  ← باشگاه فوتبال کروتونه (قرضی) |  ۴۵ |  (۷) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۷ |  باشگاه فوتبال چزنا |  ۷۳ |  (۱۵) |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  ← باشگاه فوتبال کرمونزه (قرضی) |  ۲۰ |  (۳) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال تراپانی (قرضی) |  ۱۳ |  (۳) |
| ۲۰۱۴ |  ← باشگاه فوتبال چیتادلا (قرضی) |  ۱۵ |  (۴) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  باشگاه فوتبال بریستول سیتی |  ۲۷ |  (۵) |
| ۲۰۱۸–۲۰۲۲ |  باشگاه فوتبال سالرنیتانا |  ۱۲۷ |  (۲۸) |
| ۲۰۲۲– |  باشگاه فوتبال هلاس ورونا |  ۲۸ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۱۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بوسنی و هرزگوین |  ۴ |  (۶) |
| ۲۰۱۵–۲۰۲۰ |  تیم ملی فوتبال بوسنی و هرزگوین |  ۱۵ |  (۷) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۲۳. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۴ ژوئن ۲۰۲۳. 
میلان جوریچ (انگلیسی: Milan Đurić؛ زادهٔ ۲۲ مهٔ ۱۹۹۰) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چزنا، باشگاه فوتبال کرمونزه، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال آسکولی، باشگاه فوتبال تراپانی، باشگاه فوتبال کروتونه، و باشگاه فوتبال چیتادلا اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال و بزرگسالان بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است.
چاپ سه‌بعدی مواد غذایی

شکلات چاپ سه‌بعدی
چاپ سه‌بعدی مواد غذایی فرایند تولید محصولات غذایی با استفاده از انواع تکنیک‌های تولید افزودنی است. معمولاً سرنگ‌های درجه‌ای مواد چاپ را نگه می‌دارند و سپس از طریق یک نازل، مواد غذایی لایه به لایه رسوب می‌کنند. پیشرفته‌ترین چاپگرهای غذای سه‌بعدی دارای دستورالعمل‌هایی از قبل بارگذاری شده توسط نرم‌افزارهای CAD و الگوریتم‌نویسی هستند و همچنین به کاربر این اجازه را می‌دهند تا غذای خود را از راه دور روی رایانه، تلفن همراه یا برخی از دستگاه‌های اینترنت طراحی کنند. غذا را می‌توان از نظر شکل، رنگ، بافت، طعم یا تغذیه سفارشی کرد، که آن را در زمینه‌های مختلفی مانند اکتشاف فضا و مراقبت‌های بهداشتی بسیار مفید می‌کند.
تاریخ

| سال | نام شرکت/گروه | شرح |
| --- | --- | --- |
| ۲۰۰۶ | دانشگاه کرنل | Fab@Home، پروژه ای که توسط گروهی از دانش‌آموزان رهبری می‌شود، اولین چاپگر سه‌بعدی چندماده‌ای بود که مواد غذایی مانند شکلات، خمیر کوکی و پنیر را چاپ کرد. |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۹ | آزمایشگاه‌های دانشمند دیوانه شیطان | CandyFab توانست با استفاده از هوای گرم مجسمه‌های قندی بزرگ را چاپ کند تا دانه‌های شکر را به صورت انتخابی ذوب کرده و به هم بجوشاند. |
| ۲۰۱۲ | Choc Edge | pp |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۵ | biozoon GmbH | PERFORMANCE پروژه ای بود که بر روی چاپ آسان جویدن و بلعیدن غذا برای سالمندان متمرکز بود. |
| ۲۰۱۳ | مراتع مدرن | گوشت in vitro برای اولین بار با استفاده از چاپگر زیستی چاپ شد. |
| ۲۰۱۴ | سیستم‌های سه بعدی و هرشی | یک چاپگر شکلاتی که اشکال، اندازه‌ها و هندسه‌های مختلف را با استفاده از شکلات‌های شیری، تیره و سفید چاپ می‌کند معرفی شد. |
| ۲۰۱۴ | ماشین‌های طبیعی | Foodini، یک چاپگر تجاری در دسترس، معرفی شد. این چاپگر قادر است طیف گسترده‌ای از مواد را چاپ کند و با برنامه ای ارائه می‌شود که به کاربران اجازه می‌دهد از راه دور طرح خود را ایجاد کنند. |
| ۲۰۱۵ | TNO و باریلا | یک چاپگر ماکارونی و یک مسابقه سالانه برای بهترین طراحی ماکارونی معرفی شده‌است. |
| ۲۰۱۸ | نوامیت | اولین استیک بدون گوشت ساخته شده از سبزیجات که بافت گوشت را تقلید می‌کند چاپ شد. |
| ۲۰۲۲ | چاپگرهای FELIX | FELIXprinter، تولیدکننده پرینترهای سه بعدی پلاستیکی حرفه ای و صنعتی FDM، مجموعه چاپگرهای مواد غذایی FELIX را راه اندازی می‌کند. مدل‌های تک، سوئیچ و دو سر به صورت تجاری در دسترس هستند. |
اصول کلی

سه حوزه کلی وجود دارد که بر چاپ دقیق مواد غذایی تأثیر گذار است: مواد تشکیل‌دهنده (ویسکوزیته، اندازه پودر)، پارامترهای فرایند (قطر نازل، سرعت چاپ، فاصله چاپ)، و روش‌های پس از پردازش (پخت، مایکروویو، سرخ‌کردن).
اصول کلی > مواد و مواد تشکیل‌دهنده

نوع غذای موجود برای چاپ با تکنیک‌هایی منسوب به چاپ محدود می‌شود. برای مشاهده این تکنیک‌های چاپ، لطفاً بخش تکنیک‌های چاپ زیر را ببینید:
اصول کلی > مواد و مواد تشکیل‌دهنده > مواد اولیه چاپ بر پایه اکستروژن

مواد متداول مورد استفاده در چاپ بر اساس اکستروژن ذاتاً به اندازه کافی نرم هستند تا از سرنگ و سوزن مخصوص بیرون بیایند. این مواد دارای ویسکوزیته کافی برای حفظ شکل هستند. در موارد خاص، مواد پودری (پروتئین، شکر و غیره) را برای افزایش گران‌روی اضافه می‌کنند، به عنوان مثال افزودن آرد به آب باعث ایجاد خمیری می‌شود که قابل چاپ است. مواد ذاتاً نرم عبارتند از:
پوره
ژله
فراستینگ
پنیر
پوره سیب‌زمینی
برخی از مواد جامد که با افزایش دما به حالت خمیری تغییر شکل می‌دهند را می‌توان با ذوب کردن و سپس اکسترودکردن مواد مورد استفاده قرار داد، مانند شکلات.
اصول کلی > مواد و مواد تشکیل‌دهنده > مواد تف‌جوشی لیزری انتخابی و جت بایندر

قند
پودر شکلات
پودر پروتئین
اصول کلی > مواد و مواد تشکیل‌دهنده > مواد اولیه چاپ جوهر افشان

این مواد برای پر کردن سطح از مواد با ویسکوزیته پایین و نرم استفاده می‌شود:
سس‌ها (پیتزا، سس تند، خردل، سس کچاپ و غیره)
جوهر رنگی غذا
اصول کلی > تکنیک‌های چاپ > چاپ بر اساس اکستروژن

اگرچه رویکردهای متفاوتی برای چاپ مبتنی بر اکستروژن وجود دارد، اما این رویکردها از رویه‌های اولیه یکسانی پیروی می‌کنند. برنامه یا داده‌هایی که غذا بر روی آن چاپ می‌شود از یک مرحله استاندارد ۳ محوری با یک سر اکستروژن کنترل شده توسط کامپیوتر تشکیل شده‌است. این سر اکستروژن مواد غذایی را معمولاً از طریق هوای فشرده یا فشار دادن از طریق یک نازل هل می‌دهد. نازل‌ها می‌توانند با توجه به نوع مواد غذایی که اکسترود می‌شوند یا سرعت چاپ مورد نظر متفاوت باشند (معمولاً هر چه نازل کوچکتر باشد چاپ غذا بیشتر طول می‌کشد). همان‌طور که غذا چاپ می‌شود، سر اکستروژن در امتداد مرحله ۳ محور حرکت می‌کند و غذای مورد نظر را چاپ می‌کند. برخی از مواد غذایی چاپ شده نیاز به کار اضافی مانند پخت یا سرخ کردن قبل از مصرف دارند.
چاپگرهای مواد غذایی مبتنی بر اکستروژن را می‌توان برای مصارف خانگی استفاده کرد، معمولاً اندازه جمع و جورتری دارند و هزینه نگهداری پایین‌تری دارند در مقایسه، چاپ مبتنی بر اکستروژن انتخاب مواد بیشتری را در اختیار کاربر قرار می‌دهد. با این حال، این مواد غذایی معمولاً نرم هستند و در نتیجه، چاپ ساختارهای غذایی پیچیده را دشوار می‌کند و ممکن است باعث کاهش کیفیت چاپ شود. علاوه بر این، زمان‌های طولانی ساخت و تغییر شکل‌های ناشی از نوسانات دما با پخت یا سرخ کردن اضافی نیاز به تحقیق و توسعه بیشتر برای غلبه بر آن دارد.
اصول کلی > تکنیک‌های چاپ > ذوب داغ و دمای اتاق

در اکستروژن با ذوب مواد، سر اکستروژن مواد غذایی را کمی بالاتر از نقطه ذوب ماده گرم می‌کند. سپس مواد ذوب شده خارج می‌شود و بلافاصله به حالت جامد تغییر شکل می‌دهد. این چاپگر اجازه می‌دهد تا مواد به راحتی به شکل یا مدل مورد نظر تنظیم شوند. در این تکنیک از مواد غذایی‌هایی مانند شکلات به دلیل قابلیت ذوب و جامد شدن سریع آن استفاده می‌شود.
بعضی از مواد غذایی برای چاپ ذاتاً به افزایش دما نیاز ندارند. مواد غذایی مانند ژله، فراستینگ، پوره و مواد غذایی مشابه با ویسکوزیته مناسب را می‌توان در دمای اتاق بدون ذوب چاپ کرد.
اصول کلی > تکنیک‌های چاپ > تف‌جوشی لیزری انتخابی

در تف جوشی لیزری انتخابی، مواد غذایی پودری حرارت داده شده و به هم متصل می‌شوند و یک ساختار جامد را تشکیل می‌دهند. در این فرایند با چسباندن لایه به لایه مواد پودری گرمادیده با لیزر به عنوان منبع حرارت تکمیل می‌شود. پس از اینکه لایه‌ها به هم بچسبند کامل می‌شود، سپس توسط یک لایه پودری بدون پیوند جدید پوشانده می‌شود. بخش‌های خاصی از این لایه جدید بدون پیوند توسط لیزر گرم می‌شوند تا آن را با ساختار متصل کنند. این فرایند به صورت عمودی به سمت بالا تا زمانی که مدل غذایی مورد نظر ساخته شود ادامه می‌یابد. پس از ساخت، مواد بدون پیوند را می‌توان بازیافت کرد و برای چاپ مدل غذای دیگری استفاده کرد.
تف جوشی لیزری انتخابی امکان ساخت سازه‌های غذایی پیچیده و با جزئیات را به ما می‌دهد اما محدود به طیف مواد غذایی مناسب، یعنی مواد پودری است. با توجه به این محدودیت، تف جوشی لیزری انتخابی عمدتاً برای ایجاد شیرینی/آب نبات استفاده شده‌است.
اصول کلی > تکنیک‌های چاپ > جت بایندر

شبیه به تف جوشی لیزری انتخابی، جت بایندر از مواد غذایی پودری برای ایجاد یک مدل لایه به لایه استفاده می‌کند. به جای استفاده از گرما برای اتصال مواد به یکدیگر، از چسب مایع استفاده می‌شود. پس از چسباندن نواحی مورد نظر یک لایه، لایه جدیدی از پودر روی لایه چسبیده آن پخش می‌شود. سپس قسمت‌های خاصی از این لایه جدید به لایه قبلی با چسب مایع متصل می‌شود. این روند تا زمانی که مدل غذایی مورد نظر ساخته شود؛ تکرار می‌شود.
همانند زینترینگ لیزری انتخابی، بایندر جت به ما این اجازه رو می‌دهد تا اشکال رو با جزئیات تولید کنیم به همین ترتیب، محدوده مواد غذایی مناسب، یعنی مواد پودری، نیز محدود است.
اصول کلی > تکنیک‌های چاپ > چاپ جوهرافشان

چاپ جوهرافشان برای پر کردن سطوح یا تزئین تصویر استفاده می‌شود. با استفاده از نیروی جاذبه، جوهر خوراکی روی سطح غذا ریخته می‌شود، معمولاً این مواد؛ مواد اولیه یک کلوچه، کیک یا آب نبات از مواد دیگر است. این یک روش غیر تماسی است، از این رو سوزن چاپ غذا را لمس نمی‌کند و از مواد غذایی در برابر آلودگی در هنگام پر کردن تصویر محافظت می‌کند. قطرات جوهر ممکن است از طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها تشکیل شده باشد که به کاربران اجازه می‌دهد تصاویر منحصر به غذا را ایجاد کنند. مشکلی که در چاپ جوهر افشان وجود دارد، ناسازگاری مواد غذایی با جوهر است که منجر به عدم وجود تصویر و کاهش کیفیت تصویر می‌شود. چاپگرهای جوهرافشان را می‌توان برای مصارف خانگی یا تجاری خریداری کرد و چاپگرهای صنعتی برای تولید انبوه مناسب هستند.
اصول کلی > تکنیک‌های چاپ > چند هد چاپی و چند متریال

در چاپ چند هد و چند ماده، چندین ماده به‌طور همزمان یا پشت سر هم چاپ می‌شوند. روش‌های مختلفی برای کنترل از چاپ چند متریال وجود دارد. در یک نمونه، از چندین هد چاپ برای چاپ چندین ماده یا مواد تشکیل دهنده استفاده می‌شود، زیرا این کار می‌تواند سرعت تولید، کارایی و الگوهای طراحی جالب را ایجاد کند. در نمونه‌ای دیگر، یک هد چاپ وجود دارد، و هنگامی که یک عنصر متفاوت مورد نیاز است، چاپگر مواد در حال چاپ را جابه‌جا می‌کند. مواد چندگانه برابر است با طیف متنوع تری از وعده‌های غذایی در دسترس برای چاپ، طیف وسیع تری از مواد مغذی، و برای چاپگرهای مواد غذایی بسیار رایج است.
اصول کلی > پس‌پردازش

در مرحله پس از فرآوری، غذای چاپ شده ممکن است نیاز به مراحل بیشتری قبل از مصرف داشته باشد. این فعالیت شامل فعالیت‌های پردازش مانند پخت، سرخ کردن، تمیز کردن است. این مرحله می‌تواند یکی از حیاتی‌ترین مواد غذایی پرینت سه بعدی باشد، زیرا غذای چاپ شده باید برای مصرف ایمن باشد. یک نگرانی اضافی در پس پردازش، تغییر شکل غذای چاپ شده به دلیل فشار این فرآیندهای اضافی است. روش‌های فعلی شامل آزمون و خطا است؛ یعنی ترکیب مواد افزودنی غذایی با مواد تشکیل دهنده برای بهبود یکپارچگی ساختارهای پیچیده و اطمینان از حفظ شکل ساختار چاپ شده. افزودنی‌هایی مانند ترانس گلوتامیناز و هیدروکلوئیدها به مواد اضافه شده‌اند تا به حفظ شکل چاپی در حین چاپ و پس از پخت کمک کنند
علاوه بر این، تحقیقات اخیر یک شبیه‌سازی بصری برای پخت نان، کلوچه، پنکیک و مواد مشابهی که از خمیر یا جامدات نرم تشکیل شده‌اند (مخلوطی از آب، آرد، تخم‌مرغ، چربی، شکر و مواد خمیرکننده) تولید کرده‌است. با تنظیم پارامترهای خاصی در شبیه‌سازی، تأثیر واقع بینانه ای که پخت روی غذا خواهد داشت را نشان می‌دهد. با تحقیق و توسعه بیشتر، شبیه‌سازی بصری غذاهای پرینت سه بعدی در حال پخت می‌تواند آنچه را که در برابر تغییر شکل آسیب‌پذیر است را پیش‌بینی کند.
برنامه‌های کاربردی > تغذیه شخصی

نیازهای غذایی شخصی برای نیازهای تغذیه ای افراد با پیشگیری از بیماری‌ها مرتبط است. به این ترتیب، خوردن غذاهای مغذی برای داشتن یک زندگی سالم حیاتی است. غذایی که پرینت سه بعدی برای ما تولید می‌کند می‌تواند کنترل لازم را برای قرار دادن مقدار سفارشی پروتئین، قند، ویتامین‌ها و مواد معدنی در غذاهای مصرفی ما فراهم کند.
یکی دیگر از حوزه‌های غذای سفارشی، تغذیه سالمندان است. سالمندان گاهی اوقات نمی‌توانند غذاها را راحت قورت دهند و به همین دلیل به پالت نرم تری نیاز دارند. با این حال، این غذاها اغلب ناخوشایند هستند و باعث می‌شوند که برخی افراد از آنچه که نیازهای غذایی بدنشان را تأمین می‌کند؛ امتناع کنند. غذای پرینت سه بعدی می‌تواند غذایی نرم تولید کند که در آن افراد مسن می‌توانند نیازهای غذایی بدن خود را تأمین کنند.
در اکتبر ۲۰۱۹، شرکت استارت آپی به نام(Nourished 3D)، آدامس‌های تغذیه ای شخصی‌سازی شده از ۲۸ ویتامین مختلف را چاپ کرد. افرادی در یک نظرسنجی شرکت کردند، سپس بر اساس پاسخ‌های آنها، یک آدامس تغذیه ای شخصی برای آن فرد چاپ شد.
برنامه‌های کاربردی > پایداری و راه حل برای گرسنگی

با ادامه رشد جمعیت جهان، کارشناسان بر این باورند که منابع غذایی فعلی قادر به تأمین غذای این جمعیت نخواهد بود. بنابراین، یک منبع غذایی پایدار نیازی حیاتی است. مطالعات نشان داده‌اند که حشره خواری، مصرف حشرات، پتانسیل حفظ جمعیت رو به رشد را دارد. حشراتی مانند جیرجیرک به غذای کمتر، آب کمتری نیاز دارند و تقریباً همان مقدار پروتئینی را که مرغ‌ها، گاوها و خوک‌ها دارند را تأمین می‌کنند. جیرجیرک‌ها را می‌توان به آرد پروتئینی تبدیل کرد. در یک مطالعه، محققان یک نمای کلی از فرایند چاپ سه بعدی آرد حشرات در غذاهایی که شبیه حشرات نیستند ارائه می‌دهند؛ بنابراین، ارزش غذایی حشره‌ها دست نخورده باقی می‌ماند.
برنامه‌های کاربردی > اکتشافات فضایی

از آنجایی که انسان برای مدت طولانی تری به فضا می‌رود، نیازهای تغذیه ای برای حفظ سلامت خدمه حیاتی است. در حال حاضر ناسا در حال بررسی راه‌هایی برای ادغام مواد غذایی پرینت سه بعدی در فضا به منظور حفظ نیازهای غذایی خدمه است. چشم‌انداز محققان این است که به جای استفاده از مواد غذایی خشک شده یخ زده سنتی که ماندگاری ۵ سال دارند، لایه‌های مواد غذایی پودری را پرینت سه بعدی کنیم که ماندگاری آنها ۳۰ سال است. علاوه بر الزامات غذایی، پرینت سه بعدی غذا در فضا می‌تواند روحیه را تقویت کند، زیرا فضانوردان می‌توانند غذاهای سفارشی طراحی کنند که از نظر زیبایی‌شناسی دلپذیر باشد.
در سپتامبر ۲۰۱۹، فضانوردان روسی، به کمک شرکتی به نام (Aleph Farms)، گوشت را از روی سلول‌های گاو پرورش دادند، سپس سلول‌ها را به‌صورت سه بعدی در استیک چاپ کردند.
برنامه‌های کاربردی > چاپ زیستی گوشت

دامداری یکی از مهم‌ترین عوامل جنگل زدایی، تخریب زمین، آلودگی آب و بیابان زایی است. از جمله دلایل دیگر، این امر منجر به فناوری نویدبخش جدید چاپ زیستی گوشت شده‌است. یکی از جایگزین‌های دامداری، گوشت پرورشی است که به عنوان گوشت رشد یافته در آزمایشگاه نیز شناخته می‌شود. گوشت پرورشی با گرفتن نمونه‌برداری کوچک از حیوانات، استخراج سلول‌های myosatellite و افزودن سرم رشد برای تکثیر سلول‌ها تولید می‌شود. محصول به دست آمده سپس به عنوان ماده ای برای چاپ زیستی گوشت استفاده می‌شود. مرحله پس از پردازش، از جمله مراحل دیگر، شامل افزودن طعم، ویتامین‌ها و آهن به محصول است. یک جایگزین دیگر چاپ آنالوگ گوشت است. Novameat، یک استارت آپ اسپانیایی توانسته استیک گیاهی را چاپ کند و بافت و ظاهر گوشت واقعی را تقلید کند.
برنامه‌های کاربردی > طراحی خلاقانه غذا

ارائه غذا و و امکان سفارشی شدن ظاهر غذا برای افراد یک پیشرفت بزرگ در صنعت غذا است. تا کنون سفارشی سازی غذا و طراحی‌های خلاقانه نیاز به مهارت‌های دست‌ساز داشته‌است که منجر به تولید پایین و هزینه‌های بالا می‌شود. چاپ سه بعدی غذا می‌تواند با ارائه ابزارهای لازم برای طراحی خلاقانه غذا حتی اجازه خانگی کردن این تکنولوژی رو می‌دهد. چاپ سه بعدی مواد غذایی برخی از طرح‌های پیچیده را فعال کرده‌است که با تولید مواد غذایی سنتی قابل انجام نیستند. اکنون می‌توان لوگوی برند، متن، امضا، تصاویر را روی برخی از محصولات غذایی مانند شیرینی و قهوه چاپ کرد. اشکال هندسی پیچیده نیز عمدتاً با استفاده از شکر چاپ شده‌است. با چاپ سه بعدی، سرآشپزها اکنون می‌توانند الهامات بصری خود را به خلاقیت‌های آشپزی با امضا تبدیل کنند. مزیت دیگر این است که می‌توانید غذاهای مغذی را به شکل‌هایی چاپ کنید که برای کودکان جذاب باشد.
برنامه‌های کاربردی > کاهش ضایعات مواد غذایی

در سراسر جهان، یک سوم کل مواد غذایی تولید شده برای مصرف، یعنی حدود ۱٫۶ میلیارد تن در سال، هدر می‌رود. ضایعات مواد غذایی در طول پردازش، توزیع و مصرف اتفاق می‌افتد. پرینت سه بعدی مواد غذایی با استفاده از محصولات غذایی مانند تقسیم و بریدگی گوشت، میوه‌ها و سبزیجات، محصولات جانبی غذاهای دریایی و مواد فاسد شدنی، روشی بسیار امیدوارکننده برای کاهش ضایعات مواد غذایی در مرحله مصرف است. این محصولات را می‌توان به شکل مناسب برای چاپ پردازش کرد. (Upprinting Food)، یک استارت‌آپ هلندی، مواد مختلف را از ضایعات غذا ترکیب می‌کند تا پوره‌هایی ایجاد کند که سپس به عنوان موادی برای چاپ سه بعدی استفاده می‌شود. سرآشپزها نیز با استفاده از چاپگرهای سه بعدی غذا، غذاهای متفاوتی را از باقی مانده غذا درست می‌کنند.