stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
گلبول قرمز

| گلبول‌های قرمز | گلبول‌های قرمز |
| --- | --- |
رندر سه‌بعدی گلبول‌های قرمز انسان (با قطر حدود ح. 6–8 μm): رندر سه‌بعدی گلبول‌های قرمز انسان (با قطر حدود ح. 6–8 μm)
جزئیات: جزئیات
کارکرد: انتقال اکسیژن
شناسه‌ها: شناسه‌ها
MeSH: D004912
TH: H2.00.04.1.01001
FMA: 62845
گلبول‌های قرمز، گویچه‌های سرخ که در علوم و نشریات پزشکی به عنوان اریتروسیت‌ها (از زبان یونانی باستان اریتروس به معنی 'قرمز' و کیتوس به معنی 'رگ توخالی'، و سیت به معنای 'سلول' در کاربرد مدرن) شناخته می‌شوند، همچنین به عنوان سلول‌های قرمز، سلول‌های اریتروئیدی و به ندرت هماتیدها نیز شناخته می‌شوند، رایج‌ترین نوع سلول‌های خونی هستند و اصلی‌ترین راه رساندن اکسیژن (O
2) به بافت‌های بدن در مهره‌داران به حساب می‌آیند—از طریق جریان خون در دستگاه گردش خون. اریتروسیت‌ها در شش‌ها اکسیژن را جذب کرده و یا در ماهی‌ها در آبشش‌ها و آن را هنگام عبور از مویرگ‌های بدن به بافت‌ها آزاد می‌کنند.
سیتوپلاسم یک گلبول قرمز غنی از هموگلوبین، یک زیست‌مولکول حاوی آهن است که می‌تواند اکسیژن را متصل کند و مسئول رنگ قرمز سلول‌ها و خون است. هر گلبول قرمز انسانی تقریباً حاوی ۲۷۰ میلیون مولکول هموگلوبین است. غشای سلولی از پروتئین‌ها و لیپیدها تشکیل شده است و این ساختار ویژگی‌های ضروری برای عملکرد فیزیولوژیکی سلول، مانند قابلیت تغییر شکل و پایداری گلبول‌های خونی را در حین عبور از سیستم گردش خون، به‌ویژه شبکه مویرگی، فراهم می‌کند.
در انسان‌ها، گلبول‌های قرمز بالغ به صورت دیسک‌های انعطاف‌پذیر دوکانونی هستند. این سلول‌ها فاقد هسته سلولی (که در حین توسعه خارج می‌شود) و اندامک‌ها هستند تا حداکثر فضا را برای هموگلوبین فراهم کنند؛ می‌توان آنها را به عنوان کیسه‌های هموگلوبین تصور کرد، با غشای پلاسما به عنوان کیسه. در هر ثانیه حدود ۲٫۴ میلیون اریتروسیت جدید در بزرگ‌سالان انسانی تولید می‌شود. این سلول‌ها در مغز استخوان توسعه می‌یابند و به مدت حدود ۱۰۰–۱۲۰ روز در بدن به گردش در می‌آیند تا اجزای آنها توسط ماکروفاژها بازیافت شود. هر چرخه گردش خون حدود ۶۰ ثانیه (یک دقیقه) طول می‌کشد. تقریباً ۸۴٪ از سلول‌های موجود در بدن انسان را ۲۰–۳۰ تریلیون گلبول قرمز تشکیل می‌دهند. نزدیک به نیمی از حجم خون (۴۰ تا ۴۵٪) را گلبول‌های قرمز تشکیل می‌دهند.
گلبول‌های قرمز بسته‌بندی شده، گلبول‌های قرمزی هستند که اهدا شده، پردازش شده و در بانک خون برای انتقال خون ذخیره شده‌اند.
چرخهٔ زندگی > تولید

اریتروسیت‌ها در دوران جنینی ابتدا در کیسه زرده و سپس در کبد، طحال، گره‌های لنفی و مغز استخوان ساخته می‌شوند. از حدود ۵ سالگی به بعد گلبول سازی فقط در مغز استخوان‌های پهن و قسمتی از استخوان‌های متصل به تنه (مانند: ران) انجام می‌شود. عامل تنظیم‌کننده ساخت اریتروسیت‌ها پروتئینی به نام اریتروپویتین است که بر اثر کاهش اکسیژن رسانی به بافت‌ها از کبد و کلیه‌ها ترشح می‌شود. برای ساخت اریتروسیت‌ها وجود ویتامین ب۱۲ و همچنین اسید فولیک ضروری است؛ بنابراین کمبود آهن در بدن باعث نوعی کمخونی خیلی بد به نام آنِمی فقر آهن می‌شود.
عمر اریتروسیت‌ها در حدود ۱۲۰ روز است و بعد از آن غشای آن‌ها سخت و شکننده می‌شود و وقتی پیر می‌شوند، در هنگام عبور از مویرگ‌های کبد و طحال آسیب می‌بینند و از بین می‌روند و هموگلوبین ان توسط ماکروفاژ تبدیل به امینو اسید می‌شود و توسط جریان خون به مغز استخوان می‌رود تا دوباره این فرایند از سر گرفته شود.
به فرایند تولید گلبول قرمز Erythropoiesis گویند. در صورت کاهش یافتن سطح اکسیژن در کلیه، کلیه هورمون اریتروپویتین را به مقدار بیشتری ترشح می‌کند و فرایند تولید گلبول قرمز شدت پیدا می‌کند. در کمبود اکسیژن مقدار اریتروپوئیتین پس از ۲۴ ساعت به حداکثر می‌رسد
چرخهٔ زندگی > زندگی فعال

طول عمر مفید یک یاختهٔ سرخ خونی ۱۰۰ تا ۱۲۰ روز می‌باشد. در این مدت آنان به وسیلهٔ فشار خون در رگ‌ها جابه‌جا می‌شوند. گلبول‌های قرمز فاقد هسته بوده و شکل دیسک مانند با طرفین مقعر دارند. متوسط اندازه گویچه‌های قرمز حدود ۷٫۸ میکرون و ضخامت آن‌ها در ضخیم‌ترین نقطه ۲٫۵ میکرون و در مرکز حدود ۱ میکرون است. شکل گلبول‌های قرمز به آن‌ها اجازه می‌دهد که درون عروق بسیار ریز بدن نظیر مویرگ‌های انتهایی به خوبی فشرده شده و از آن‌ها عبور کنند.
بیماری‌ها و اختلالات گلبول‌های قرمز

این اختلالات بسیار متنوعند از نقائص آنزیمی مانند فاویسم، انواع کم خونی مانند کم خونی فقر آهن، تالاسمی و سلول داسی شکل، اختلالات شکل گویچه مانند اسفروسیتوز.
تصویر الکترونی از سلول‌های خون. گلبول قرمز (چپ تصویر)، پلاکت (میانه تصویر)، لوکوسیت (راست تصویر)
تصویر۱:۲۰۰۰۰۰۰
الکساندر د سرپا پینتو

| الکساندر آلبرتو د سرپا پینتو | الکساندر آلبرتو د سرپا پینتو |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۰ آوریل ۱۸۴۶ سینفائس، پادشاهی پرتغال
درگذشت: ۲۸ دسامبر ۱۹۰۰ (۵۴ سال)
ملیت: پرتغالی
محل تحصیل: Colégio Militar
پیشه(ها): سرباز، کااوشگر، مدیر مستعمراتی
منصب: فرماندار مستعمراتی دماغه ورده
دوره: ۲۰ ژانویه ۱۸۹۴ – ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸
پس از: José Guedes Brandão de Melo
پیش از: João Cesário de Lacerda
پیشینه نظامی: پیشینه نظامی
وفاداری:  پادشاهی پرتغال
شاخه نظامی:  ارتش پرتغال
سال‌های خدمت: ۱۸۶۴ – ۱۸۹۰
درجه: سرهنگ
 :  
الکساندر آلبرتو دا روچا د سرپا پینتو، ویکنت سرپا پینتو (Alexandre Alberto da Rocha de Serpa Pinto, Viscount of Serpa Pinto) (با نام سرپا پینتو نیز شناخته می‌شود) (Serpa Pinto) (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۸۴۶ – درگذشتهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۰۰)، کاوشگر جنوب آفریقا و مدیر مستعمرات، اهل پرتغال بود.
اوایل زندگی

سرپا پینتو در کوینتا داس پولدراس (تیندایس) در سینفایس، قریهٔ از پرتغال در نزدیکی رود دورو واقع شده‌است، به‌دنیا آمد. او در سن ۱۰ سالگی به کالج نظامی (Colégio Militar) پیوست. در ۱۸۶۴ میلادی، پس از پیوستن به ارتش پرتغال، او به نخستین دانشجویی مبدل شد که به فرماندهی گردان می‌رسد و به موزامبیک-پرتغال فرستاده شد. در ۱۸۶۹ میلادی، او در سرکوب قبایلی که در قسمت پایین زامبزی شورش کرده بودند، شرکت نمود.
اکتشافات

در سال ۱۸۶۹، او همچنین برای اکتشاف رود زامبزی به شرق آفریقا فرستاده شد. هشت سال بعد، او یک سفراکتشافی را از بنگوئلا، آنگولای پرتغال به‌سوی خلیج‌های کوچک رودهای کنگو و زامبزی هدایت کرد. شهر مننگو تا ۱۹۷۵ میلادی به افتخار او معروف به شهر سرپا پینتو بود.
در ۱۸۷۷ میلادی، او و ستوان کاپیلو و ستوان اوینز که هردو از نیروی دریایی پرتغال بودند، برای اکتشاف اراضی جنوب آفریقا فرستاده شدند. هر سه فرد اعزام شده تجربه کافی از آفریقا داشتند و ظاهراً دارای سن و اشتیاق کاری مناسب بودند. آنها در نوامبر بنگوئلا را ترک کردند. با این حال، مدتی کوتاهی پس از آغاز سفر، آنها در استان بیه راه خود را از هم جدا کردند، کاپیلو و اوینز به سمت شمال حرکت کرده و سرپا پینتو حرکت به سمت شرق را ادامه داده و به تدریج راه خود را به سمت جنوب باز کرد. او در ژوئن ۱۸۷۸ از رودخانه کواندو عبور نموده و در ماه اوت به لیالوئی رسید، پایتخت مردم باروتسی که در زامبزی واقع شده بود. در آنجا او از مبلغ مذهبی فرانکویس کویلارد کمک دریافت کرده و توانست به سفر خود در امتداد رود زامبزی تا آبشار ویکتوریا ادامه دهد. از این نقطه، او به سمت جنوب تغییر مسیر داده و در ۱۲ فوریه ۱۸۷۹ به پرتوریا که در قسمت شمالی آفریقای جنوبی واقع شده‌است، رسید. کاپیلو و اوینز از دوندو که در نزدیکی رود کونزا در قسمت شمالی آنگولا واقع شده‌است، پدید آمدند. سرپا پینتو چهارمین کاوشگری بود که از غرب به شرق آفریقا عبور کرد و نخستین کسی بود که یک مسیر درست را میان بیه (حالا آنگولا) و لیالوئی ترسیم نمود. جامعه سلطنتی جغرافیا در ۱۸۸۱ میلادی مدال طلای بنیان‌گذار را «به‌خاطر سفر وی در سراسر آفریقا.. که در خلال آن او پنج صد مایل از کشور جدید را اکتشاف نمود» به سرپا پینتو اعطاء نمود.
سرپا پینتو در ۱۸۸۱ میلادی کتاب ۲ جلدی خود، Como eu atravessei a África را منتشر نمود که توسط آلفرد الوس به زبان انگلیسی ترجمه گردیده و با عنوان «چگونه من از آفریقا عبور کردم» (How I crossed Africa) به چاپ رسید. ترجمه‌های فرانسوی و آلمانی این اثر نیز در همان سال منتشر گردید.
منطقه نیاسا

حکومت پرتغال در ۱۸۷۹ میلادی رسماً مناطق جنوب و شرق رود رئو (که حالا مرز جنوب شرقی کشور مالاوی را تشکیل می‌دهد) را تصرف نموده و در ۱۸۸۲ میلادی بازه پایینی رود شایر را تا رود رئو اشغال نمود. پس از آن، حکومت پرتغال تلاش ورزید تا در رابطه با ادعای اراضی خود با حکومت انگلستان مذاکره نماید، اما برگزاری کنفرانس برلین (۱۸۸۴ میلادی) به این بحث‌ها پایان بخشید. در ۱۸۸۴ میلادی، سرپا پینتو به عنوان کنسول پرتغال در زنگبار گماشته شد، به او مأموریت سپرده شد تا منطقهٔ که میان دریاچه نیاسا و کناره دریا، از زنگبار تا رود، رود روووما، واقع شده‌است را اکتشاف و مجدداً نقشه‌برداری نموده و همزمان سران قبایل در منطقه را مطیع نماید. سرپا پینتو در ۱۸۸۵ میلادی یک سفر اکتشافی را همراه با معاون خود ستوان آگوستو کاردوسو آغاز کرد. سرپا پینتو شدیداً بیمار شده و به ساحل آورده شد، تا اینکه در نهایت سلامت خود را دوباره به‌دست‌آورد. کاردوسو که بیست و پنج سال سن داشت و معاون پینتو بود، به سفر اکتشافی ادامه داده و دریاچه نیاسا و کوهسارهای شایر را اکتشاف نمود، اما نتوانست هیچ معاهدهٔ مصونیتی با سران قبایل یائو که در سرزمین‌های غرب دریاچه مالاوی بودند، منعقد نماید.
بریتانیا، ادعای پرتغال مبنی بر اینکه کوهسارهای شایر باید بخشی از آفریقای شرقی پرتغالی پنداشته شود، را به دلیل اینکه هنوز تحت استعمار پرتغال قرار نداشت نپذیرفت. برای جلوگیری از اشغال توسط پرتغال، حکومت بریتانیا هری هیملتون جانستون را به عنوان قنسول بریتانیا به موزامبیک و مناطق درونی آفریقا فرستاد، با این هدایت که از گستره حاکمیت پرتغال در دره‌های زامبزیک و شایر و مناطق همجوار آن گزارش داده و معاهده‌های مشروط با حاکمان محلی فراتر از حوزه قضایی پرتغال منعقد نماید تا آنها پیشکش مصئونیت از جانب پرتغال را رد نمایند. حکومت پرتغال در ۱۸۸۸ میلادی به نمایندگان خود در آفریقای شرقی پرتغالی هدایت داد تا معاهده‌های محافظتی را با رئسای قبایل یائو ساکن در جنوب‌شرق دریاچه مالاوی و در کوهسارهای شایر منعقد نمایند و همچنین یک سفر اکتشافی با رهبری انتونیو کاردوسو، حاکم پیشین کلیمنه، راه‌اندازی شد که در نوامبر ۱۸۸۸ به سمت دریاچه حرکت نمود. چندی بعد، سفر اکتشافی دومی به رهبری سرپا پینتو که در آن زمان به عنوان حاکم موزامبیک گماشته شده بود، به سمت دره شایر روانه شد. این دو سفر اکتشافی بیش از ۲۰ معاهده با سران قبایل در منطقهٔ که حالا مالاوی است، بستند. سرپا پینتو در اوت ۱۸۸۹ در شرق بئو با جانستون ملاقات کرد و جانستون به او توصیه نمود تا برای رفتن به کوهسارهای شایر از رود عبور نکند. هرچند سرپا پینتو قبلاً با احتیاط لازم عمل می‌کرد، او در سپتامبر ۱۸۸۹ از رئو به جیرومو، جاییکه حالا در مالاوی است، عبور نمود. معاون جانستون، جان بوچانان پس از درگیری‌های اندک با نیروهای سرپا پینتو، برخلاف دستورهایی که قبلاً به او داده شود بود، کوهسارهای شایر را تحت‌الحمایه بریتانیا اعلام کرد، با این وجود این مسئله بعداً توسط وزارت خارجه تصحیح گردید.
اواخر زندگی

مدت کوتاهی پس از درگیری با بریتانیا، سرپا پینتو به پرتغال بازگشت و در آنجا به درجه سرهنگ ترفیع داده شد. او از ۲۰ ژانویه ۱۸۹۴ تا ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸ به عنوان فرماندار کل دماغه سبز خدمت کرد. سرپا پینتو به عمر ۵۴ سالگی در ۲۸ دسامبر ۱۹۰۰ در لیسبون درگذشت. جسد او در آرامگاه خانوادگی آنها، جاییکه انتونیو گومیس دوس سانتوس و فرانسیسکو د سوزا سانتوس موریرا و خانواده‌های آرمیده‌اند، در قبرستان پرازیریس در لیسبون به خاک سپرده شد.
افتخارات

تقدیر و افتخارات در مقابل خدماتی که او انجام داد، خواسته او نبود. در پرتغال نشان‌های افتخاری شوالیه به وی اعطاء گردید: Ordem da Torre e Espada, the Ordem Sao Bento de Aviz و the Ordem de Sao Tiago da Espada؛ در فرانسه نشان افتخاری لژیون دونور (صلیب) به وی اعطاء گردید؛ در برزیل او نشان افتخاری شوالیه اردیم دا روسا (Ordem da Rosa) را به‌دست‌آورد؛ و در ترکیه با اعطای نشان سلیب بزرگ مجیدیه به او افتخار بخشیده شد. او عضویت و جوایز انجمن‌های علمی مختلف را به‌دست‌آورد، از جمله عضویت بخش ستاره‌شناسی آکادمی علوم فرانسه (French Académie des Sciences' Astronomy division) و «مدال بنیان‌گذار» جامعه سلطنتی جغرافیای لندن. در ۲۴ ژانویه، پادشاه کارلوس (۱۸۶۳ – ۱۹۰۸ میلادی) با اعطای لقب اشرافی ویکنت، به او افتخار بخشید.
ارجاعات

1 2 3  Chisholm 1911.
↑  Nowell 1947, p. 7.
↑  Nowell 1947, p. 8.
↑  "Review of How I Crossed Africa by Major Serpa Pinto, trans. by Alfred Elwes". Saturday Review of Politics, Literature, Science and Art. 52 (1341): 55–56. 9 July 1881.
↑  McCracken 2012, p. 51.
↑  Nowell 1947, p. 10.
↑  Newitt 1995, pp. 276–7, 325–6.
↑  F Axelson, (1967). Portugal and the Scramble for Africa, pp. 182-3, 198-200. Johannesburg, Witwatersrand University Press.
↑  Pike 1968, pp. 83–4.
↑  McCracken 2012, pp. 52–3.
↑  Pike 1968, pp. 85–6.
↑  McCracken 2012, pp. 53, 55.
↑  Newitt 1995, p. 346.
↑  "Cape Verde". worldstatesmen.org.
سرپا پینتو ایستاده در ردیف عقب سمت چپ در کنار بازماندگانی از سفر اکتشافیش سائو پالو
گیلدو سیورپیس

| گیلدو سیورپیس | گیلدو سیورپیس |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸ کورتینا دامپتزو
ملیت: ایتالیا
گیلدو سیورپیس (انگلیسی: Gildo Siorpaes؛ زادهٔ ۱۲ ژانویهٔ ۱۹۳۸) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی اسکی‌باز آلپاین اهل ایتالیا است.
امنیت ریسمان

امنیت ریسمان یا امنیت رشته (به انگلیسی: Thread safety) یک مفهوم برنامه‌نویسی رایانه‌ای است که برای کدهای چند رشته‌ای قابل استفاده است. کد امنیت ریسمان فقط ساختارهای داده مشترک را به گونه‌ای دستکاری می‌کند که اطمینان حاصل کند که همه رشته‌ها به درستی رفتار می‌کنند و مشخصات طراحی خود را بدون تعامل ناخواسته انجام می‌دهند. استراتژی‌های مختلفی برای ساخت ساختارهای داده ایمن رشته‌ای وجود دارد.
یک برنامه ممکن است کد را در چندین رشته به‌طور همزمان در یک فضای آدرس مشترک اجرا کند که در آن هر یک از آن رشته‌ها تقریباً به تمام حافظه هر رشته دیگر دسترسی دارد. امنیت ریسمان خاصیتی است که با برقراری مجدد برخی از تناظرهای بین جریان واقعی کنترل و متن برنامه، با استفاده از همگام سازی به کد اجازه می‌دهد در محیط‌های چند رشته‌ای اجرا شود.
ولادیسلاوف گاوریکوف

| ولادیسلاوف گاوریکوف | ولادیسلاوف گاوریکوف | ولادیسلاوف گاوریکوف | ولادیسلاوف گاوریکوف |
| --- | --- | --- | --- |
 Gavrikov in 2017:  Gavrikov in 2017
زادهٔ:  ۲۱ نوامبر ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال) یاروسلاول
قد:  ۶ فوت ۳ اینچ (۱۹۱ سانتیمتر)
وزن:  ۲۱۴ پوند (۹۷ کیلوگرم؛ ۱۵ سنگ ۴ پوند)
پست:  Defence
ضربه‌ها:  Left
تیم در لیگ ملی هاکی تیم‌های سابق:  Columbus Blue Jackets Lokomotiv Yaroslavl SKA Saint Petersburg
تیم ملی:   روسیه
منتخب ان‌اچ‌ال:  159th overall، ۲۰۱۵ Columbus Blue Jackets
سوابق بازی:  ۲۰۱۴–تاکنون
ولادیسلاوف گاوریکوف (روسی: Владислав Андреевич Гавриков؛ زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۹۵) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه است.
وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
فرانتیشک کوچرا

| فرانتیشک کوچرا | فرانتیشک کوچرا | فرانتیشک کوچرا | فرانتیشک کوچرا |
| --- | --- | --- | --- |
زادهٔ:  ۳ فوریهٔ ۱۹۶۸ ‏(۵۷ سال) پراگ
قد:  ۶ فوت ۲ اینچ (۱۸۸ سانتیمتر)
وزن:  ۲۰۵ پوند (۹۳ کیلوگرم؛ ۱۴ سنگ ۹ پوند)
پست:  Defence
ضربه:  Left
بازی برای:  Chicago Blackhawks Hartford Whalers ونکوور کناکز فیلادلفیا فلایرز Columbus Blue Jackets Pittsburgh Penguins Washington Capitals
تیم ملی:   چک
منتخب ان‌اچ‌ال:  77th overall، ۱۹۸۶ Chicago Blackhawks
سوابق بازی:  ۱۹۹۰–۲۰۰۵
فرانتیشک کوچرا (انگلیسی: František Kučera؛ زادهٔ ۳ فوریهٔ ۱۹۶۸) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز و فیلادلفیا فلایرز اشاره کرد.
حفیظ الله قدمی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  حفیظ الله قدمی
زادروز:  ۲۰ فوریهٔ ۱۹۸۵ ‏(۴۰ سال)
زادگاه:  کابل، افغانستان
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال کابل بانک
شمارهٔ پیراهن:  10
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۳– |  باشگاه فوتبال کابل بانک |   |   |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۵–۲۰۰۷ |  تیم ملی فوتبال افغانستان |  ۲۵ |  (4) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
حفیظ الله قدمی  (زادهٔ 20 فوریهٔ 1985) یک بازیکن فوتبال اهل کابل است.
او سابقه بازی در تیم باشگاه فوتبال کابل بانک را دارد
وی همچنین در تیم ملی فوتبال افغانستان
بازی کرده است.
مونته سیلوانو

مکان
| مونته سیلوانو | مونته سیلوانو |
| --- | --- |
کومونه: کومونه
Città di Montesilvano: Città di Montesilvano
Aerial view: Aerial view
ناحیه: آبروتزو
استان / شهرستان: پسکارا (PE)
دهستان: Colonnetta, Case di Pietro, Fossonono, Mazzocco, Montesilvano Colle, Montesilvano Spiaggia, Santa Venere, Trave, Villa Verlengia, Villa Canonico, Villa Carmine, Villa Verrocchio
حکومت: حکومت
 • شهردار: Attilio Di Mattia (حزب دموکراتیک ایتالیا)
مساحت: مساحت
 • کل: ۲۳ کیلومتر مربع (۹ مایل مربع)
ارتفاع: ۵ متر (۱۶ فوت)
جمعیت (1 January 2007): جمعیت (1 January 2007)
 • کل: ۴۵٬۸۴۵
 • تراکم: ۲۰۰۰/کیلومتر مربع (۵۲۰۰/مایل مربع)
اهلیت‌نام: Montesilvanesi
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۱ (زمان)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۲ (ساعت تابستانه)
کد پستی: 65015 - 65016
پیش‌شماره تلفن: 085
قدیس پشتیبان: آنتونیوی لیسبونی
وبگاه: وبگاه رسمی
مونته سیلوانو (به ایتالیایی: Montesilvano) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پسکارا واقع شده‌است.
خصوصیات

مونته سیلوانو ۲۳ کیلومترمربع مساحت و ۴۵٬۸۴۵ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
خواهرخوانده

شهرهای Bender و رجیو کالابریا خواهرخوانده‌های مونته سیلوانو هستند.
تاول خونی

روی دست راست
تاول خونی بزرگ روی پای راست
تاول خونی (به انگلیسی: Blood blister) نوعی از تاول است که در صورت آسیب بافت‌های زیر پوستی و رگ‌های خونی آن ایجاد می‌شود، بدون اینکه پوست دچار زخم خارجی شده باشد. این تاول، تجمع لنف، خون و سایر مایعات بدن را در زیر پوست به همراه دارد. همچنین با سوراخ شدن تاول خونی، مایعات سیاه رنگی از آن خارج می‌شود. گاهی این مایعات با شکافته شدن پوست از بدن خارج شده، و با خشک شدن سلول‌های مردهٔ خارج شده از تاول، حالتی شبیه به بتونه پدید می‌آید. برخی از تاول‌های خونی با درد شدید نواحی کبود شدهٔ بدن همراه است.
همچنین آنوریسم‌های شبه خونی نیز وجود دارند که در سوپراکلینوید سرخرگ سبات داخلی یافت می‌شوند و دارای ویژگی‌های آسیب‌شناسی و درمانی خاص خود هستند و باعث نابودی باسن و پو پو و کله می شود و انسان ۱۵ ثانیه بعد می میرد.
عوامل

تاول‌های خونی معمولاً در اثر حادثهٔ نیشگون شدن پوست بوسیلهٔ یک ابزار، وسیله، یا چرخ دنده‌های محافظت نشده ایجاد می‌شود. این تاول‌های در اثر رفتارهای شدید انسانی مانند گلاویز شدن نیز ایجاد می‌شوند.
عامل دیگری که می‌تواند به ایجاد این تاول‌ها بینجامد، اصطکاک مداوم پوست با یک سطح است؛ عاملی که اغلب به ایجاد چنین تاول‌هایی در دست و پای پرتاب‌کنندگان توپ در بیسبال، پاروزنان و طبل‌زنان منجر می‌شود. بعلاوه، تاول خونی می‌تواند یکی از پیامدهای سرمازدگی نیز باشد.
درمان

روش‌های متعددی برای برطرف کردن تاول‌های خونی وجود دارد؛ از قبیل: الواسیون زخم، استفاده از بسته سرد، و پانسمان‌های خشک یا آتل‌بندی‌ها.
هانس براندنر

| هانس براندنر | هانس براندنر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۱۹ فوریهٔ ۱۹۴۹ برشتس‌گادن
ملیت: آلمان
هانس براندنر (آلمانی: Hans Brandner؛ زادهٔ ۱۹ فوریهٔ ۱۹۴۹) لژسوار اهل آلمان است. وی از اوایل دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰ برای آلمان غربی رقابت می‌کرد. او در سه المپیک زمستانی شرکت کرد، در سال ۱۹۷۶ در اینسبروک مدال نقره دو نفره مردان را به دست آورد.
نیکولین ساوربری

نیکولین ساوربری (انگلیسی: Nicolien Sauerbreij؛ زادهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۷۹) اسنوبردسوار اهل هلند بود.
وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کازویوشی فوناکی

کازویوشی فوناکی (انگلیسی: Kazuyoshi Funaki؛ زادهٔ ۲۷ آوریل ۱۹۷۵) اسکی‌باز پرش اهل ژاپن است.
الله، خدای ماه

الله، خدای ماه فرضی است که در گذشته  مطرح گردیده‌است.
این فرض که الله ( خدا در اسلام ) به عنوان خدای ماه بوده  است، برای اولین بار در سال ۱۹۰۱ توسط باستان شناس هوگو وینکلر مطرح شد. او خدا را با یک خدای عربی پیش از اسلام به نام له یا هبل یکی دانست که او را خدای ماه نامید. اما این نظریه توسط پژوهش های مدرن رد شده است.
تصور مشابهی در دهه ۱۹۹۰ در ایالات متحده توسط مدافعان مسیحی با استفاده از جزوه ای با عنوان خدای ماه، الله: در باستان شناسی خاورمیانه توسط کشیش مسیحی رابرت موری در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. به دنبال آن کتاب موری در سال ۲۰۰۱ به نام تهاجم اسلامی: مقابله با سریعترین دین در حال رشد جهان منتشر شد. موری استدلال کرد که "الله" خدای ماه در اساطیر عربی پیش از اسلام وجود داشته و به استفاده اسلام از تقویم قمری و استفاده از تصویر ماه در اسلام به عنوان پشتوانه اشاره دارد.
محققان مدرن، نظریه اصلی و شکل رایج آن را به عنوان غیر قابل اثبات رد کرده اند. کل این مفهوم در سوابق باستان شناسی توسعه دین در شبه جزیره عربستان، گمانه زنی و بدون پایه تلقی می شود. همچنین به عنوان توهین هم به مسلمانان و هم به مسیحیان عرب برچسب خورده است، زیرا هردو نیز از خدا با نام "الله" یاد می کنند.
دیدگاه های علمی

قبل از اسلام، کعبه حاوی مجسمه ای بود که نشان دهنده خدای ماه یعنی هبل بود. یولیوس ولهاوزن بر این اساس که کعبه خانه خدا نیز بود، هبل را نامی باستانی برای خداوند می دانست. محقق قرن بیستم ، هوگو وینکلر، به نوبه خود ادعا کرد که هبل خدای ماه است،  اگرچه دیگران خلاف آن را پیشنهاد کرده اند. دیوید لیمینگ ومیرچا الیاده آن را به عنوان خدای جنگجو و باران توصیف می کنند.
محققان جدیدتر تا حدی این دیدگاه را به این دلیل که فقط یک نظریه است و همچنین به این دلیل که منشأ هبل، نبطی ها هستند. خدایی غیر بومی وارد شده به زیارتگاه جنوب عربستان - خدایی که ممکن است قبلاً با الله مرتبط بوده باشد. پاتریشیا کرون استدلال می کند که "اگر هبل و الله یک خدا بودند، هبل باید به عنوان لقب الله باقی می ماند، اما این اتفاق نیفتاد. علاوه بر این، روایاتی وجود نداشت که در آن از مردم خواسته شود که از یک خدا صرف نظر کنند."  ژوزف لومبارد ، استاد اسلام کلاسیک، بیان کرده است که این ایده "نه تنها توهین به مسلمانان است، بلکه توهینی به مسیحیان عرب است که از نام "الله" برای خدا استفاده می کنند."
طرفداران مسیحی

رابرت موری در کتاب خدای ماه الله در باستان شناسی خاورمیانه ادعا می کند که عزی از نظر منشأ با هبل یکسان است و الله همان خدای ماه است.  این آموزه ها در سایر مسائل مثل «الله پسر نداشت» و «عروس کوچولو»  نیز تکرار شده است. در سال ۱۹۹۶، جانت پرشال ، در برنامه های رادیویی سندیکایی، ادعا کرد که مسلمانان خدای ماه را می پرستند.  پت رابرتسون در سال ۲۰۰۳ گفت: "دعوا سر این است که آیا هبل، خدای ماه مکه ، که به عنوان الله شناخته می شود، برتر است، یا اینکه یهوه خدای یهودی-مسیحی کتاب مقدس عالی است."
با این حال، تحقیقات اخیر از منابع مختلف ثابت کرده است که "شواهد" مورد استفاده موری مربوط به مجسمه ای است که از محل حفاری در هازور به دست آمده است، که اصلاً ارتباطی با "الله" وجود ندارد. در واقع، ریک براون، محقق کتاب مقدس و استراتژیست رسالت، آشکارا با این رویکرد مخالف است و می گوید:
کسانی که ادعا می کنند خدا یک خدای بت پرست، به ویژه خدای ماه است، اغلب ادعای خود را بر این واقعیت استوار می کنند که نمادی از هلال ماه بالای بسیاری از مساجد را زینت می دهد و به طور گسترده به عنوان نماد اسلام استفاده می شود. در واقع درست است که قبل از ظهور اسلام «خدایان» و بت‌های زیادی در خاورمیانه پرستش می‌شد، اما نام خدای ماه سین بود نه الله، و در عربستان، زادگاه اسلام، محبوبیت خاصی نداشت. . برجسته ترین بت در مکه خدایی به نام هوبل بود و هیچ دلیلی بر اینکه او خدای ماه بود وجود ندارد. گاهی ادعا می شود که معبدی برای خدای ماه در هازور در فلسطین وجود دارد. این بر اساس تصویری است که در آنجا از دعانویسی وجود دارد که آویز هلالی بر سر دارد. با این حال، مشخص نیست که این آویز نماد خدای ماه باشد، و در هر صورت این یک مکان مذهبی عرب نیست بلکه یک مکان باستانی کنعانی است که توسط یوشع در حدود ۱۲۵۰ قبل از میلاد ویران شد. اگر اعراب باستان صدها بت را می پرستیدند، بدون شک خدای ماه سین را نیز شامل می شد، زیرا حتی عبرانیان نیز مستعد پرستش خورشید و ماه و ستارگان بودند، اما هیچ دلیل روشنی وجود ندارد که ماه پرستی در میان آنها برجسته بوده است. اعراب به هر شکلی و یا اینکه هلال به عنوان نماد خدای ماه استفاده می شد، و خداوند قطعا نام خدای ماه نبود.
در سال ۲۰۰۹، گرگوری استارت، مردم شناس، نوشت: "یک نظرسنجی اخیر توسط شورای روابط اسلامی آمریکا گزارش می دهد که ۱۰ درصد از آمریکایی ها معتقدند مسلمانان بت پرست هستند که خدا یا الهه ماه را می پرستند، اعتقادی که به‌طور بالقوه  توسط برخی از فعالان مسیحی منتشر شده است."  ابراهیم هوپر از شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR) تئوری های الله- خدای ماه را "خیالات" انجیلی می نامد که "در کتاب های مصور آنها تداوم یافته است".
فرزانا حسن این دیدگاه‌ها را بسط ادعاهای دیرینه مسیحیان مبنی بر اینکه محمد یک شیاد و فریبکار بود می‌داند و می‌گوید: «ادبیات منتشر شده توسط ائتلاف مسیحی ، باور عمومی مسیحیان را درباره اسلام یک دین بت پرستانه است و جنبه‌هایی از یهودیت را به عاریت می‌گیرد. یکتاپرستی مسیحی با ارتقای خدای ماه، هبل، به مقام خدای متعال، یا محمد، برای مسیحیان بنیادگرا، همچنان یک شیاد باقی می‌ماند که یاران خود را مأمور کپی کردن کلمات کتاب مقدس در مکان‌های تاریک و دور از دسترس عموم می‌داند. »
دیدگاه های مسلمانان

در کتاب بت‌های هشام کلبی، مورخ عرب قرن هشتم، بت هبل به عنوان یک پیکر انسانی با دستی طلایی توصیف شده است (جایگزین دست اصلی که مجسمه را شکسته بود) و آن دارای ازلام بود(هفت تیر که برای پیشگویی استفاده می شد).
خواه هبل حتی با ماه ارتباط داشته باشد یا نه، محمد و دشمنانش هبل و الله را به عنوان خدایان متفاوتی می شناسند، حامیان آنها در جنگ احد در طرف های مخالف می جنگند. ابن هشام خاطرنشان می کند که ابوسفیان بن حرب ، رهبر لشکر ضد اسلام، پس از پیروزی آنها در احد، هبل را تجلیل کرد:
هنگامی که ابوسفیان خواست برود به بالای کوه رفت و با صدای بلند فریاد زد و گفت: کار خوبی کردی. پیروزی در جنگ به نوبه خود می رود. امروز به ازای روز بدر. برتری خود را نشان بده، هوبال، یعنی دینت را اثبات کن. رسول خدا به عمر گفت: برخیز و جواب او را بده و بگو: خداوند متعال و جلیل است. ما برابر نیستیم. مردگان ما در بهشت ​​هستند. مرده تو در جهنم.
خود قرآن در آیه ۳۷ سوره فصلت ماه پرستی را نهی کرده است.
«برای خورشید و ماه سجده مکن، بلکه برای خدایی که آنها را آفریده است، سجده کن».
اسلام تعلیم می دهد که الله نام خداست (همانطور که در قرآن آمده است)،  و همان خدایی است که توسط اعضای دیگر ادیان ابراهیمی مانند مسیحیت و یهودیت پرستش می شود ( [قرآن عنکبوت ۴۶] ).