stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
تلگراف
تلگراف در ایران

مقالهٔ اصلی: تلگراف در ایران
در تاریخ ۱۲۴۲ خورشیدی دولت بریتانیا تصمیم گرفت که ارتباط خود را با ایران از طریق تلگراف برقرار کند به همین خاطر چندی از مهندسان این امر را به سرپرستی ارنست هولتسر مأموریت داد این کار انجام دهند و خطوط تلگراف از بندرعباس تا تهران کشیده شد.
ارنست هولتسر  که هفت سال نیز در این مسئولیت بود. او در این مدت شیفته سبک زندگی، آداب‌ورسوم و اوضاع کشور ایران علی‌الخصوص شهر اصفهان شد. پس از پایان مدت مأموریت در تلگراف‌خانه و مراجعت به اروپا، او بار دیگر با خرید یک دوربین عکاسی به اصفهان مراجعت و شروع به ثبت آثار معماری، آداب‌ورسوم و مشاغل کرد.
در کتابی که از او درخصوص تجربیاتش از زندگی در ایران و اصفهان به‌جا مانده، هدف خود از این کار را این‌گونه شرح داده است: «ایران و اصفهان در آستانه یک تحول فرهنگی قرار گرفته‌اند و از چند سال پیش به این طرف بسیاری از عوامل بیگانه اغلب به سبک اروپایی دارند در این کشور نفوذ می‌کنند. عمارت‌های کهن، عادات و آداب‌ورسوم تدریجا از بین می‌روند؛ به‌طوری‌که تا چند سال دیگر آنچه را که شاردن و تاورنیه به وصف آورده‌اند، پیدا نتوان کرد. از این گذشته طی دوران اقامتم فرصت یافتم از منظره‌ها و ساختمان‌ها و میدان‌های جالب عکس‌برداری کنم و خوشحالم که این عکس‌ها یادگاری از بسیاری از عمارت‌های کهن است که بعدها خراب شدند و از بین رفتند.
هولستر در جلفای اصفهان ازدواج کرد و تا آخر عمر در این شهر به سر برد و بیش از هزار قطعه عکس از جنبه‌های مختلف فرهنگ ایران و اصفهان برجای گذاشت که یکی از ارزشمندترین گنجینه‌های به‌جامانده از آن دوران برای مطالعه و بررسی‌های تاریخی است. امروزه تنها اثر از تلگراف‌خانه قدیمی اصفهان نام کوچه‌ای است که در خیابان خاقانی و در نزدیکی خانه هولستر باقی مانده است.
عباسعلی‌خان دنبلی نخستین ایرانی بود که زبان مورس را یادگرفت و نخستین کسی بود که نسبت به ارسال پیام به وسیله تلگراف اقدام کرد. او سپس رسماً به استخدام اداره پست و تلگراف درآمد. در روز ۲۷ اسفند سال ۱۲۳۶ گاه‌شماری هجری خورشیدی نخستین پیام توسط تلگراف در ایران از مدرسه دارالفنون به کاخ ییلاقی ناصرالدین شاه ارسال شد.
اختراع تلگراف، انقلابی در زمینه ارتباط در جهان بود و برای اولین بار انسان را قادر به ارسال و دریافت پیام از ورای هزاران کیلومتر کرد. در دوران استعمار هندوستان توسط بریتانیا، بعد مسافت برای اخذ دستورات و اجرای فرمان‌ها به یکی از معضلات انگلیسی‌ها تبدیل شد. اختراع تلگراف کلید حل این مشکل بود؛ اما سرزمین ایران همچون سدی در مسیر ارتباط شرق و غرب قرار داشت. پس از مذاکره های بسیار، قرارداد تأسیس خط تلگراف در ایران بین بریتانیا و ایران منعقد و نخستین ارتباط تلگرافی در ایران میان مدرسه دارالفنون و کاخ گلستان برقرار شد. پیامی که ارسال شد این بود: «منت خدای را عزّ وجلّ که طاعتش موجب قربت است و به شکراندرش مزید نعمت…».
ایجاد وزارت پست و تلگراف

خطوط تلگراف یکی از به‌روزترین فناوری‌هایی بود که به سرعت و تنها به فاصله یک‌دهه بعد از اروپا و آمریکا در ایران پا گرفت. در دوره اول مجلس شورای ملی، اختیارهای و مسئولیت تلگراف‌خانه‌ها به وزارتخانه پست با نام جدید وزارت پست و تلگراف واگذار شد.
رسیدن خط تلفن به اصفهان

چرخ‌های پیشرفت تکنولوژی با سرعت هرچه تمام‌تر در حال چرخش بود. فصل جدید ارتباط ها در سال 1263 شمسی با ورود تلفن، درست 11 سال پس از اختراع، در ایران آغاز و نخستین تماس تلفنی از عمارت شمس‌العماره به باغ سپهسالار انجام شد.
پای خطوط تلفن به‌زودی در شهر اصفهان باز و ساختمانی در کوچه تلفنخانه خیابان سپه به این امر اختصاص داده شد. در اخبار سال 1264 شمسی در خصوص ساخت سربازخانه‌ای خبری آمده است و هنگام شرح محل، آن را «از جانب غرب محدود به باغ بادامستان که الان تلگراف‌خانه دولتی است» ذکر کرده که در محدوده کوچه تلفنخانه امروزی است. احتمال دارد محل سابق بنای تلفنخانه، تلگراف‌خانه دولتی بوده که بعد تغییر کاربری داده است.
در اخبار سال 1290 شمسی و واقعه بلوای نان در اصفهان نیز می‌خوانیم که این مرکز در پی آشوب مورد تخریب و غارت مردم معترض قرار گرفت؛ اما کماکان به فعالیت خود ادامه داد. با توجه به فراگیر شدن تلفن در ایران، در سال 1308 رسیدگی به امور تلفن و شکایت های مشترکان به وزارت پست و تلگراف واگذار شد و نام وزارتخانه نیز به وزارت پست و تلگراف و تلفن تغییر یافت.

دستگاه تلگراف
مسعود فراستی

| مسعود فراستی | مسعود فراستی |
| --- | --- |
فراستی در سال ۱۳۸۹: فراستی در سال ۱۳۸۹
زادهٔ: ۱۹ فروردین ۱۳۳۰ (۷۳ سال) تهران، ایران
ملیت: ایرانی
تحصیلات: هنرهای تجسمی جامعه‌شناسی اقتصاد سیاسی
محل تحصیل: دانشگاه بولونیا (ناتمام) مدرسه عالی ملی هنرهای زیبا دانشگاه پاریس ۸
پیشه(ها): مترجم، مدرس و منتقد سینما
سال‌های فعالیت: ۱۳۶۶–اکنون
حزب سیاسی: حزب رنجبران ایران (۱۳۵۸–۱۳۶۰)
وبگاه: massoudfarassati.com
مسعود فراستی (زادهٔ ۱۹ فروردین ۱۳۳۰) فعال سیاسی سابق، مترجم، مدرس و منتقد سینما و سردبیر مجله فرم و نقد است. او در برنامه تلویزیونی هفت به عنوان مجری کارشناس ثابت دربخش میز نقد حضور داشت. او اکنون در پلتفرم یوتیوب به ساخت برنامه‌هایی با موضوع سینما همچون نقد فیلم‌ها و معرفی کتاب ادامه می‌دهد.
همچنین در تصاویری که از میزگردهای زندانیان حزب توده از او منتشر شده، نام خانوادگی وی با پسوند «پور» آمده و نام خانوادگیش فراستی‌پور بوده‌است.
پیشینه آموزشی و دانشگاهی

مسعود فراستی در دبستان تشویق و سپس در دبیرستان اندیشه در رشتهٔ ریاضی تحصیل کرده‌است و در انجمن ایران و فرانسه، زبان فرانسوی را آموخته‌است. از اواخر تحصیل در دبیرستان به مدت دو سال به عنوان مترجم مشغول به کار بوده‌است. وی در ۱۹ سالگی به ایتالیا رفته و پس از یادگیری ایتالیایی در شهر پروجا به دانشگاه بولونیا رفته و در آنجا مدت دوسال در رشتهٔ فلسفه و نمایش تحصیل کرده‌است، وی دانش آموختهٔ رشته‌ها و مقاطع زیر است:
کارشناسی هنرهای تجسمی از دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس
کارشناسی جامعه‌شناسی از دانشگاه پاریس ۸
کارشناسی ارشد اقتصاد سیاسی (با پایان‌نامه: سرمایه‌داری پیرامون در کشورهای جهان سوم) از دانشگاه پاریس ۸
بازگشت به ایران

وی پس از گذشت حدود هشت سال در اسفند ۵۷ به ایران بازگشت.
فراستی سابقاً یک فعال سیاسی کمونیست و سخنگوی انشعابی مائویستی از حزب توده با عنوان حزب رنجبران ایران بود و پس از انقلاب زندانی و به اعدام محکوم شد. اما در نهایت تواب شد.
پیشینه مطبوعاتی و رسانه‌ای

از کارهای وی می‌توان به نگارش و تألیف آثار و مقالات هنری و سینمایی، تدریس در دانشکده‌های مختلف، تألیف و ترجمهٔ کتاب‌های گوناگون، مسئول بخش سینما و تلویزیون، عضو تحریریه مجلات سروش و سوره، سردبیری نقد سینما، دبیر هیئت تحریریه نقد سینما دوره تازه، عضو هیئت داوران سینمای دفاع مقدس، عضو هیئت مؤسس و رئیس دوره دوم انجمن منتقدان و سینماگران ایران، عضو هیئت رییسهٔ کانون منتقدان فیلم اشاره کرد. وی همچنین تهیه‌کنندهٔ برنامه‌های گفتگو با سینمای دفاع مقدس بود.
نقل قول‌ها از وی

فراستی در پاسخ به این سؤال روزنامه شرق که منتقدانش می‌گویند او آدم حکومتی است گفت:
«اگر حکومتی بودن به معنی دفاع ملی است، بله من حکومتی هستم. اگر حکومتی بودن به معنی دفاع از مصالح و منافع ارضی و ملی است، بله من حکومتی هستم. اگر حکومتی بودن یعنی جیره‌خوار دولتی بودن و انتقاد نکردن است، آنها حکومتی هستند و من نیستم. من که به هر دولتی انتقاد دارم. به تمام دولت‌های بعد از انقلاب سر مسئله سینما انتقاد می‌کنم و کارهایشان را قبول ندارم. شما که با این نگاه دولتی سازگارید. نانتان در آن است. کدام بیشتر حکومتی هستیم؟ هر دو. شما بیشترید.»
نقل قول‌ها از وی > نقد هالیوود معاصر

فراستی اعتقاد دارد اکثر فیلم‌های تخیلی فعلی هالیوود خیلی بد هستند و همین موضوع باعث شده هالیوود معاصر لطمه ببیند، فراستی در این رابطه گفت:
«فیلم‌های تخیلی کنونی سینمای آمریکا اغلب فیلم‌هایی با این مضمون هستند که تعدادی ربات بی‌خاصیت باهم درحال جنگ هستند و به سمت یکدیگر تیر لیزری شلیک می‌کنند، ساختن چنین فیلم‌هایی که تمام درون‌مایه‌شان از جلوه‌های ویژه بیهوده آنهم ربات‌های جنگی بی‌فایده تغذیه می‌شود هیچوقت برای کارگردانش کنتور نمی‌اندازد و وی می‌تواند نهایت مسخره‌بازی را با کمترین هزینه به نمایش بگذارد و در نهایت آنرا به نسل جوان و نوجوان قالب کند درحالیکه باید بداند سینما با بازی‌های کامپیوتر فرق دارد و نباید فقط برای پول فیلم بسازد، به نظر بنده اینگونه فیلم‌های تخیلی مسخره و بی‌فایده تاکنون ضربات بسیار سنگینی به هالیوود زده‌است و این فیلم‌های رباتی‌جنگی باعث شده‌اند لطمه خوردن هالیوود الان برای ما به راحتی قابل مشاهده باشد.»
دیدگاه‌ها و حواشی

فراستی به دیدگاه‌های جنجالی و تند نسبت به سینماگران معروف است..
دیدگاه‌ها و حواشی > مسعود کیمیایی

فراستی در برنامه ۲۱ خرداد ۱۳۹۰ هفت،خطاب به دو اثر اخیر مسعود کیمیایی آن‌ها را استمنا معرفی کرد. این جمله وی با واکنش جامعه سینمایی و اهالی فرهنگ روبه رو شد.
دیدگاه‌ها و حواشی > کمال تبریزی

مسعود فراستی در برنامه ۷ خرداد ۱۳۹۵ هفت در خصوص فیلم دونده زمین کمال تبریزی، فیلم را بی‌غیرت خواند و این اثر را مصداق کامل دیاثت هنری توصیف کرد.
دیدگاه‌ها و حواشی > حضور در برنامه من و شما

در ۹ آذر ۱۳۹۷ مهمان این برنامه فراستی منتقد سینما بود که جدال لفظی بین او و آرش ظلی پور مجری برنامه، منجر به ترک برنامه توسط فراستی شد.در پی این رویداد که واکنش‌های منفی مردم و اهالی رسانه را در پی داشت، محمدمهدی قاسمی مدیر شبکه شما، ضمن عذرخواهی از مخاطبان، عوامل این برنامه از جمله آرش ظلی پور مجری برنامه را توبیخ کرد و جلوی ادامه پخش این برنامه من و شما را تا تصمیم‌گیری نهایی گرفت.ظلی پور در واکنش به این اقدام صدا و سیما در مصاحبه ای گفت، من ممنوع‌الکار شدم و فراستی سرحال به کارش ادامه داد. وی در ادامه نیز از متن عذرخواهی اجباری که برای او نوشتند گفت. در ادامه این رویه هنرمندان زیادی به این موضوع واکنش نشان دادند. پرویز پرستویی در صفحه شخصی‌اش نسبت به این موضوع واکنش نشان داد و گفت، فراستی به همه بزرگان سینما منهای هیچکاک توهین کرده‌است.
دیدگاه‌ها و حواشی > اصغر فرهادی

فراستی، با انتشار ویدئویی در فضای مجازی انتقادات تندی را دربارهٔ فیلم قهرمان، آخرین اثر اصغر فرهادی مطرح کرد. وی قهرمان را فیلم بیچاره و مفلوکی قلمداد کرده و آن را بدتر از فروشنده دیگر اثر فرهادی خوانده‌است. این فیلم بی همه چیز است. وی پیشتر فیلم جدایی نادر از سیمین را که برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی هشتاد و چهارمین مراسم اسکار شده بود را طولانی، وراج و ملال آور دانسته بود.
دیدگاه‌ها و حواشی > مراسم مرتضی پاشایی

فراستی در برنامه هفت، علت اقبال مردم و مراسم باشکوه تشییع جنازه وی را برای حمایت از موسیقی ندانست. وی در ادامه حملات خود گفت، برای مراسم تشییع این خواننده نزدیک به دو میلیون نفر رفته بودند و رفتن آنها به دلیل این نبوده که بخوان دفاع کنند از یک خواننده به شدت سطح پایین از نظر خوانندگی و آهنگ‌های او نه موسیقی درونش هست و نه هیچ چیز جدی ای در بیرون او.
مجموعه آثار

فراستی ۲۲ کتاب تألیف و ترجمه کرده‌است. از جمله:
مجموعه آثار > مجموعه مقالات دربارهٔ سینماگران

همیشه استاد: آلفرد هیچکاک و سینمایش
افسانه چارلی چاپلین
کارناوال فدریکو فلینی
اسطورهٔ سینما: جان فورد و سینمایش
حماسه‌سرای سینما: آکیرا کوروساوا و سینمایش
رؤیا - پناهگاه: اینگمار برگمان و سینمایش
مجموعه آثار > نقد فیلم

ده فیلم، ده نقد دیگر
لذت نقد: نقدها، ضد یادداشت‌ها، مقالات
جنگ برای صلح: مروری بر سینمای دفاع مقدس: گزیده مقالات
مجموعه آثار > دربارهٔ تک‌فیلم‌ها

رنگ خدا: فیلمنامه، گفتگو، نقد
بچه‌های آسمان: فیلمنامه، گفتگو، نقد
زیر نور ماه (فیلمنامه - گفتگو - نقد و نظر)
مجموعه آثار > در سینما

دیالکتیک نقد
۲۵ سال سینمای ایران: سینمای جنگ و دفاع مقدس
دست به نقد
سینمای کمدی و بیان فردی
سینما - قلم
فرهنگ فیلم‌های جنگی جهان
نقد چیست، منتقد کیست؟ (مجموعه مقالات)
مجموعه آثار > ترجمه

فانوس خیال
فراستی در حال سخنرانی در مراسم دیدار هنرمندان دفاع مقدس با علی خامنه‌ای
بیالا، استان روسه

Town
| Byala Бяла | Byala Бяла |
| --- | --- |
Town: Town
Church of St George: Church of St George
ByalaLocation of Byala, Rousse Province: ByalaLocation of Byala, Rousse Province
مختصات: ۴۳°۲۷′ شمالی ۲۵°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۴۵۰°شمالی ۲۵٫۷۳۳°شرقی﻿ / 43.450; 25.733: مختصات: ۴۳°۲۷′ شمالی ۲۵°۴۴′ شرقی﻿ / ﻿۴۳٫۴۵۰°شمالی ۲۵٫۷۳۳°شرقی﻿ / 43.450; 25.733
Province (Oblast): استان روسه
Municipality: Byala
حکومت: حکومت
 • Mayor: Yuri Simeonov
ارتفاع: ۵۴ متر (۱۷۷ فوت)
جمعیت (31.12.2009): جمعیت (31.12.2009)
 • کل: ۹٬۰۱۵
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (زمان اروپای شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (ساعت تابستانی اروپای شرقی)
Postal Code: 7100
کد منطقه: 08121
بیالا شهری در استان روسه کشور بلغارستان است که جمعیت آن در سال ۲۰۰۱ میلادی ۱۰٬۰۰۶ نفر بوده‌است.
شهرستان چابهار

| شهرستان چابهار | شهرستان چابهار |
| --- | --- |
اطلاعات کلی: اطلاعات کلی
کشور:  ایران
استان: سیستان و بلوچستان
مرکز شهرستان: چابهار
سایر شهرها: پلان
بخش‌ها: مرکزی ، پلان ، پیرسهراب
سال تأسیس: ۱۳۲۶ خورشیدی
نام‌های پیشین: چهبار، چاهبار، چاه بار
اداره: اداره
فرماندار: جواد سپاهی
مردم: مردم
جمعیت: ۲۰۳،۲۹۳ نفر (۱۳۹۵)
تراکم جمعیت: ۳۶ نفر بر کیلومتر مربع
مذهب: اهل سنت حنفی و شیعه
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
مساحت: ۲٬۴۷۵  کیلومتر مربع
ارتفاع از سطح دریا: ۸ متر
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین دمای سالانه: ۲۶٫۴ درجه سانتیگراد
بارش سالانه: ۱۱۰٫۳ میلی‌متر 
روزهای یخبندان سالانه: صفر
داده‌های دیگر: داده‌های دیگر
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۵۴
وبگاه: فرمانداری ویژه چابهار
ساحل صخره‌ای چابهار
شهرستان چابهار 
(به بلوچی: چَهبار، چاهبار، چاه بار) یکی از شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان است. مرکز این شهرستان، شهر چابهار است.
جمعیت

براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان چابهار برابر با ۲۸۳٬۲۰۴ نفر بوده‌است. که با جدا شدن شهرستان دشتیاری جمعیت این شهرستان به ۲۰۳،۲۹۳ تن کاهش یافت.
تقسیمات کشوری

شهرستان چابهار دارای ۳ بخش، ۵ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
تقسیمات کشوری > شهرستان چابهار

| بخش | مرکز بخش | جمعیت بخش ۱۳۹۵ | نام دهستان | مرکز دهستان | جمعیت دهستان ۱۳۹۵ | شهر | جمعیت شهر ۱۳۹۵ |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| مرکزی | چابهار | ۱۴۵٬۰۰۷ نفر | کمبل سلیمان | کمبل سلیمان | ۲۴٬۷۳۵ نفر | چابهار | ۱۰۶٬۷۳۹ نفر |
| مرکزی | چابهار | ۱۴۵٬۰۰۷ نفر | وشنام دری | وشنام دری | ۱۳٬۵۳۳ نفر | چابهار | ۱۰۶٬۷۳۹ نفر |
| پلان | پلان | ۳۳٬۰۰۴ نفر | پلان | پلان | ۳۱٬۹۶۰ نفر | پلان | ۱٬۰۴۴ نفر |
| پیرسهراب | پیرسهراب | ۲۵٬۲۶۵ نفر | پیرسهراب | عورکی بزرگ | ۱۸٬۲۰۱ نفر | **************** | **************** |
| پیرسهراب | پیرسهراب | ۲۵٬۲۶۵ نفر | بجاربازار | بجاربازار | ۷٬۰۶۴ نفر | **************** | **************** |
موقعیت جغرافیایی

شهرستان چابهار در جنوب استان سیستان و بلوچستان است و از جنوب با دریای مکران از شمال با شهرستان قصرقند از غرب با شهرستان کنارک و از شرق با شهرستان دشتیاری همسایه است. تا سال ۱۳۹۸ چابهار با کشور پاکستان مرز مشترک داشت که در تاریخ ۲۳ آذر ۱۳۹۸ با جدا شدن شهرستان دشتیاری، هم‌اکنون چابهار با پاکستان مرز مشترک ندارد.
عوارض طبیعی

سرچشمه رودخانه‌های منتهی به شهرستان چابهار تماماً بخشی از حوزه آبریز بزرگ دریای مکران را تشکیل می‌دهند. آن بخش از این حوزه آبریز که در این شهرستان واقع شده‌است را حوزه آبریز رودخانه‌های سرباز، کاجو، کهیر و راپیچ تشکیل می‌دهد که از ارتفاعات مکران سرچشمه می‌گیرند و از شمال به جنوب جریان دارند و در پایان به دریا می‌ریزند. از نظر هیدروژنولوژیکی محدوده شهرستان چابهار را هفت محدوده مطالعاتی تشکیل می‌دهد. در این شهرستان، در حال حاضر تقریباً تمام بهره‌برداری از منابع زیرزمینی صورت می‌گیرد ولی این منابع بسیار وابسته به جریان‌های سطحی اند و به همین دلیل منابع حساس و آسیب‌پذیری هستند.
حوزه آبریز و شبکه رودخانه‌ها

آب این شهرستان از طریق ۱۰۴۲ حلقه چاه و ۱۳ رشته قنات با میزان آبدهی ۵٫۹۵ میلیون متر مکعب و رودخانه‌های سرباز با میزان آبدهی متوسط سالانه ۵۰۰ میلیون متر مکعب تأمین می‌شود.
اقلیم

شهرستان چابهار دارای اقلیم بیابانی گرم و مرطوب می‌باشد. میانگین بارش سالانه در این شهرستان ۱۱۰٫۳ میلی‌متر و متوسط دمای آن ۲۶٫۴ درجه سانتیگراد است.
مردم‌شناسی و فرهنگ

مردم چابهار بلوچ هستند و از مذهب اهل سنت و فقه حنفی هستند. و به زبان بلوچی و گویش مکرانی سخن می‌گویند. لهجه مکرانی بیشتر در مرکز و جنوب بلوچستان و همچنین در بندر جاسک رواج دارد. این شهر مهاجر پذیر به حساب می آید و از سایر شهر های استان و حتی خارج از استان هم به این منطقه مهاجرت کردند
جاذبه‌های تاریخی و گردشگری

مسجد جامع تیس
قلعه پرتغالی‌ها (چابهار)
کوه‌های مریخی چابهار
جنگل‌های حرا
گل فشان
وضعیت اقتصادی > کشاورزی و منابع طبیعی

در سال زراعی ۸۳–۱۳۸۲ سطح زیر کشت محصولات زراعی و باغی شهرستان چابهار بالغ بر۹۹۸۷ هکتار است که ۲٫۶ درصد از سطح کشت زیر کشت استان را تشکیل می‌دهد. از این مقدار ۴۶ درصد به کشت باغات و۵۴ درصد به زراعت‌های سالانه اختصاص دارد. محصولات عمده زراعی شهرستان سبزیجات، محصولات جالیزی و نباتات علوفه‌ای می‌باشد. طی همان سال، ۲ واحد صنعتی پرورش و نگهداری دام و طیور در سطح شهرستان فعال بوده‌است. همچنین میزان تولید شیر، گوشت قرمز، گوشت مرغ و عسل به ترتیب ۶، ۷٫۵، ۳ و هزار تن بوده‌است.
وضعیت اقتصادی > صنعت و معدن

تعداد صنایع موجود شهرستان چابهار ۷۶ واحد می‌باشد که تعداد – واحد آن در نقاط روستایی و تعداد – واحد بقیه در نقاط شهری مستقر می‌باشند. در سال ۱۳۸۲ تعداد ۲ کارگاه فعال مسئولیت استخراج معادن را به عهده داشته که عمده‌ترین معادن موجود در سطح این شهرستان عبارت‌اند از: سنگ لاشه ساختمانی. سهم شهرستان از کارگاه‌های معدنی فعال استان ۳٫۱۳ درصد می‌باشد.
مسجد جامع تیس
بومی‌های کانادا

| کل جمعیت | کل جمعیت |
| --- | --- |
۱٬۸۰۷٬۲۵۰ - ۵٪ از جمعیت کانادا: ۱٬۸۰۷٬۲۵۰ - ۵٪ از جمعیت کانادا
زبان‌ها: زبان‌ها
زبان‌های کانادا، انگلیسی کانادایی و Canadian French: زبان‌های کانادا، انگلیسی کانادایی و Canadian French
دین: دین
مسیحیت (mainly Roman Catholicism و Anglican), Traditional Indigenous beliefs: مسیحیت (mainly Roman Catholicism و Anglican), Traditional Indigenous beliefs
قومیت‌های وابسته: قومیت‌های وابسته
سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا، کالاآلیت، سرخ‌پوست : سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا، کالاآلیت، سرخ‌پوست 
تصویر یک مرد سرخپوست کانادایی که در سال ۱۸۷۰ گرفته شده‌است.
بومی‌های کانادا یا آب‌اوریجینال ها (به انگلیسی: Aboriginal Canadians) به ساکنان اصلی سرزمین کانادا در دوران پیشاکلمبی گفته می‌شود که هنوز در داخل مرزهای امروزی کانادا به‌سر می‌برند که شامل اقوام اولیه، (به انگلیسی: First Nations یا IndianBand) اقوام اینوئیت‌ (به انگلیسی: The Inuit) و مردم متی (به انگلیسی: The Metis) می‌شوند.
اگر چه اصطلاح «هندی» (به انگلیسی: Indian) هنوز هم گاهی در اسناد و مدارک حقوقی برای بومی‌های کانادا استفاده می‌شود اما استفاده از اصطلاحاتی چون «هندی» و «اسکیمو» به عنوان واژگان نامناسب در کانادا کاهش یافته و اغلب با بار منفی در نظر گرفته می‌شود و بومیان کانادا و به‌طور کلی مردمان اولیه آمریکای شمالی را در مجموع به عنوان «آب اوریجینال» می‌شناسند.
باوجود آنکه بسیاری از ایشان در نواحی شمالی کشور سکونت داشته و اکثریت جمعیت آن مناطق را تشکیل می‌دهند اما تعداد آن‌ها در استان‌های جنوبی کشور بیشتر است. البته باتوجه به جمعیت بیشتر این مناطق چندان به چشم نمی‌آید.
اقوام اولیه

مقالهٔ اصلی: اقوام اولیه کانادا
مردمی که تحت نام اقوام اولیه کانادا شناخته می‌شوند بیشتر در مناطقی به نام «رزرو» (به انگلیسی: Reserve) در سراسر کانادا زندگی می‌کنند. رزروها محدوده‌هایی هستند که از سرزمین‌های پهناور قبایل سرخپوستان و ساکنان اولیه به جای مانده‌اند؛ مناطقی که روزی محل شکار و کوچ نشینی آن‌ها بود اما امروز تنها به بخش‌هایی چون شهرهای کوچک یا چند هکتار جنگل یا زمین‌های کشاورزی تبدیل شده‌اند. همه بومیان در رزرو زندگی نمی‌کنند بلکه بخشی از آن‌ها وارد جامعه کانادا شده‌اند و در کنار دیگر مردمان از فرهنگ‌های مختلف زندگی می‌کنند.
اینوویت‌ها

مقالهٔ اصلی: اینوئیت
اقوام اینوویت اقوام بومی شمال کانادا (به انگلیسی: Arctic) هستند؛ همان دسته از مردمان اولیه آمریکای شمالی که در ایالت متحده آمریکا به نام اسکیمو شناخته می‌شوند. در کانادا اقوام اینوویت در قلمرو شمال غربی، قلمرو نوناووت واقع در شمالی‌ترین نقطه کانادا اما جدا از قلمرو شمال غرب، منطقه نوناویک (به انگلیسی: Nunavik) واقع در شمال استان کبک و منطقه لابرادور در شمال شرقی زندگی می‌کنند. اسکیموها در گرینلند به مالکیت دانمارک و آلاسکا به مالکیت آمریکا نیز به سر می‌برند.
مردم متی

مقالهٔ اصلی: مردم متی
اقوام متی یا می‌تیس، در استان‌های مرکزی کانادا اسکان یافته‌اند و دارای نژاد دورگه مرکب از فرانسویان و ساکنان اولیه کانادا هستند. فرانسویان اولین و انگلیسی‌ها دومین دسته از خارجی‌هایی بودند که وارد کانادا شده و بخش‌هایی از کانادا را در سلطه خود گرفتند. اقوام متی دارای زبان ترکیبی بومی با فرانسوی هستند.
وضعیت کنونی

قوانین بومی آن‌ها در قانون اساسی کانادا لحاظ شده و نوعی خودمختاری دارند و به نوعی استقلال فرهنگی زبانی و اقتصادی رسیده‌اند. این مهم در سال ۱۹۹۵ حاصل شد.
از سال ۱۹۶۶ نهادی دولتی به نام امور بومیان و توسعه شمال (به انگلیسی: the Department of Indian Affairs and Northern Development) برای حمایت از مردم اولیه فعالیت خود را آغاز کرد که در سال ۲۰۱۱ به عنوان یک وزارت خانه نام کلی امور آب اورجینال را به نام خود اضافه کرد و با نام وزارت امور آب اریجینال‌ها و توسعه شمال کانادا (به انگلیسی: Aboriginal Affairs and Northern Development Canada) برای بهبود وضعیت بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی بومیان کانادا، و همچنین حضور فعال آن‌ها در توسعه سیاسی اقتصادی کانادا تلاش می‌کند.
بومیان کانادا از پرداخت مالیات به دولت معاف هستند و تحصیلات دانشگاهی برای آن‌ها رایگان است. با این وجود آن‌ها به خاطر از دست دادن سرزمین‌های خود و نابودی سنت‌هایشان در رنج‌اند، و گروه‌هایی از آن‌ها همواره در نزاع با دولت به سر می‌برند. سرخپوستان، گویی خود را در محاصره زندگی نوینی می‌بینند که آن‌ها را از طبیعت زیبای اجدادشان دور کرده‌است.
جمعیت این اقوام ۱٬۱۷۲٬۷۹۰ نفر در سال ۲۰۰۶ و ۱٬۴۰۰٬۶۸۵ نفر در سال ۲۰۱۱ برآورد شده‌است. آن‌ها به زبان‌های بومی آمریکا سخن می‌گویند هرچند پاره‌ای از آن‌ها امروزه انگلیسی زبان شده‌اند. بسیاری از آن‌ها امروز ساز می‌زنند، الکل می‌نوشند، و در مراسم ملی خود می‌کوشند تا همچنان فرهنگ و سنن بومی خود را در جامعه چند فرهنگی کانادا به نمایش بگذارند. برای مردم کانادا، به ویژه مهاجران دیدن گردهمایی‌های سرخپوستان لذت خاصی دارد.
روز آب اوریجینال‌ها

روز ۲۱ ژوئن «روز آب اوریجینال‌های کانادا» شناخته می‌شود. آن‌ها در سراسر کانادا دورهم جمع می‌شوند تا این روز را جشن بگیرند.
جشن روز بومیان تنها ختم به یک روز نیست، بلکه تا ۱۱ روز ادامه پیدا می‌کند. به دنبال این روز مهم روزهای دیگری از راه می‌رسند که همه آن‌ها را بهم پیوند می‌دهد؛ روز ۲۷ ژوئن روز چند فرهنگی در کانادا و روز اول ژوئیه روز کانادا نامگذاری شده‌اند. همین روزها بهانه‌ای شده تا مردم کانادا روزهایی پر از مراسم و اتفاقات شاد را شاهد باشند. جشن و شادی در قالب برنامه‌های مختلف، آئین‌های قدیمی و آتش بازی بخشی از این اتفاقات هستند.
جمعیت‌شناسی

| استان/منطقه | شمار | ٪ ایالتی | سرخپوست(قبایل اولیه) | متی | اینوئیت | دورگه | سایر |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 01بریتیش کلمبیا | ۲۳۲٬۲۹۰ | ۵٫۴٪ | ۱۵۵٬۰۱۵ | ۶۹٬۴۷۵ | ۱٬۵۷۰ | ۲٬۴۸۰ | ۳٬۷۴۵ |  |
| 02آلبرتا | ۲۲۰٬۶۹۵ | ۶٫۲٪ | ۱۱۶٬۶۷۰ | ۹۶٬۸۶۵ | ۱٬۹۸۵ | ۱٬۸۷۵ | ۳٬۲۹۵ |  |
| 03سسکچوان | ۱۵۷٬۷۴۰ | ۱۵٫۶٪ | ۱۰۳٬۲۰۵ | ۵۲٬۴۵۰ | ۲۹۰ | ۶۷۰ | ۱٬۱۲۰ |  |
| 04مانیتوبا | ۱۹۹٬۹۴۰ | ۱۷٫۰٪ | ۱۳۰٬۰۷۵ | ۷۸٬۸۳۵ | ۵۸۰ | ۱٬۲۰۵ | ۱٬۰۵۵ |  |
| 05اونتاریو | ۳۰۱٬۴۳۰ | ۲٫۴٪ | ۲۰۱٬۱۰۰ | ۸۶٬۰۱۵ | ۳٬۳۶۰ | ۲٬۹۱۰ | ۸٬۰۴۵ |  |
| 06کبک | ۱۴۱٬۹۱۵ | ۱٫۸٪ | ۸۲٬۴۲۵ | ۴۰٬۹۶۰ | ۱۲٬۵۷۰ | ۱٬۵۵۰ | ۴٬۴۱۰ |  |
| 07نیوبرانزویک | ۲۲٬۶۲۰ | ۳٫۱٪ | ۱۶٬۱۲۰ | ۴٬۸۵۰ | ۴۸۵ | ۱۴۵ | ۱٬۰۲۰ |  |
| 08نووا اسکوشیا | ۳۳٬۸۴۵ | ۳٫۷٪ | ۲۱٬۸۹۵ | ۱۰٬۰۵۰ | ۶۹۵ | ۲۲۵ | ۹۸۰ |  |
| 09جزیره پرنس ادوارد | ۲٬۲۳۰ | ۱٫۶٪ | ۱٬۵۲۰ | ۴۱۰ | ۵۵ | ۰ | ۲۳۵ |  |
| 10نیوفاوندلند و لابرادور | ۳۵٬۸۰۰ | ۷٫۱٪ | ۱۹٬۳۱۵ | ۷٬۶۶۵ | ۶٬۲۶۰ | ۲۶۰ | ۲٬۳۰۰ |  |
| 11یوکان | ۷٬۷۱۰ | ۲۳٫۱٪ | ۶٬۵۸۵ | ۸۴۵ | ۱۷۵ | ۳۰ | ۷۰ |  |
| 12نواحی شمال غرب | ۲۱٬۱۶۰ | ۵۱٫۹٪ | ۱۳٬۳۴۵ | ۳٬۲۴۵ | ۴٬۳۳۵ | ۴۵ | ۱۸۵ |  |
| 13نوناووت | ۲۷٬۳۶۰ | ۸۶٫۳٪ | ۱۳۰ | ۱۳۵ | ۲۷٬۰۷۰ | ۱۵ | ۱۵ |  |
| 14کانادا | ۱٬۴۰۰٬۶۸۵ | ۴٫۳٪ | ۸۵۱٬۵۶۰ | ۴۵۱٬۷۹۵ | ۵۹٬۴۴۵ | ۱۱٬۴۱۵ | ۲۶٬۴۷۰ |  |
منبع: ۲۰۱۱ Census: منبع: ۲۰۱۱ Census
یک رقصندهٔ آب اوریجینال درحال رقص طبل در جشنواره‌ای در نوناووت
مرکز پژوهش‌های فلسطین

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مركز الأبحاث: مركز الأبحاث
بنیان‌گذاری: ۲۸ فوریه ۱۹۶۵؛ ۶۰ سال پیش (۱۹۶۵-28}})
محل تأسیس: بیروت، لبنان
هدف: مطالعات فلسطین
مالک: سازمان آزادیبخش فلسطین
رئیس: محمد اشتيه
وبگاه: وبگاه رسمی
مرکز پژوهش‌ها (به عربی: مركز الأبحاث) مؤسسه‌ای که در سال ۱۹۶۵ در بیروت برای جمع‌آوری، حفظ، تجزیه و تحلیل کتب و مطالب مربوط به فلسطین، فرهنگ و تاریخ مدرن آن و مبارزات سیاسی مردم فلسطین تأسیس شد. مرکز پژوهش‌ها در بیروت با تصمیم اولین کمیته اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین، اندکی پس از اعلام تأسیس این سازمان در مهٔ ۱۹۶۴، تأسیس شد و از نهادهای سازمان آزادیبخش فلسطین شمرده می‌شود. این مرکز از بدو تأسیس و همگام با توسعهٔ خود، به عنوان اولین مؤسسه علمی فلسطینی در زمینه مطالعات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و نظامی، جایگاه علمی برجسته‌ای را به خود در جهان عرب اختصاص داده و در این زمینه از شهرت برخوردار است.
پیشینه

مرکز پژوهش‌ها/الأبحاث در ۲۸ فوریهٔ ۱۹۶۵ در بیروت با تصمیم اولین کمیتهٔ اجرایی سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف)، اندکی پس از اعلام برپایی این سازمان در مهٔ ۱۹۶۴، تأسیس شد. در تصمیم کمیتهٔ اجرایی، مرکز به عنوان یکی از مؤسسات ساف، تحت مدیریت یک مدیر کل که مستقیماً به رئیس کمیتهٔ اجرایی گزارش می‌دهد، در نظر گرفته شد. این مرکز، نظام‌ها و رویه‌های مالی-اداری جاری در سازمان ساف را اعمال می‌کند. صندوق ملی فلسطین بر حساب‌های آن نظارت دارد. از بدو تأسیس، این مرکز در رابطه با فعالیت خود در زمینه‌هایی که برای آن تأسیس شده است، از استقلال زیادی برخوردار بوده است.
کمیتهٔ اجرایی، فایز صایغ را به مسئولیت تأسیس مرکز و نظارت بر عملکرد آن منصوب کرد. وی این مسئولیت را تا اوت ۱۹۶۶ ادامه داد. پس از استعفای وی، انیس صایغ جانشین وی شد. سپس محمود درویش تا ژوئیه ۱۹۷۸ به عنوان مدیرکل منصوب شد و پس از او صبری جریس جانشین وی شد.
این مرکز برای تأمین هزینه‌های خود به منبع اولیه‌ای متکی است که بودجه سالانه‌ای می‌باشد که توسط کمیتهٔ اجرایی سازمان ساف به آن تخصیص می‌یابد و مجلس ملی فلسطین آن را تأیید می‌کند. همچنین در تأمین کمک‌های مالی، به تصمیم‌گیری کمیته در موارد استثنایی روی می‌آورد. ساف تا سال ۱۹۷۲ تنها منبع مالی مرکز باقی ماند، زمانی که شورای اتحادیه عرب تصمیم گرفت علاوه بر بودجهٔ سالانهٔ مرکز، کمک سالانه‌ای را نیز به مرکز ارائه کند.