stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
آندریا بریوتی

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲ مهٔ ۱۹۸۶ ‏(۳۸ سال)
زادگاه:  رم
قد:  ۱٫۸۱ متر (۵ فوت ۱۱ ۱⁄۲ اینچ)
پست:  Defender
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  باشگاه فوتبال آ.اس. رم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۴–۲۰۰۶ |  باشگاه فوتبال آ.اس. رم |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۰۵–۲۰۰۶ |  ← باشگاه فوتبال ناپولی (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۶–۲۰۰۹ |  باشگاه فوتبال ساسولو |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |  ← Scafatese (قرضی) |  ۹ |  (۰) |
| ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |  ← Carrarese (قرضی) |  ۱۷ |  (۰) |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Viareggio |  ۲۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Rodengo Saiano |  ۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۱ |  Savona |  ۷ |  (۱) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۲۰۰۲ |  Italy U16 |  ۳ |  (۱) |
| ۲۰۰۲ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا |  ۵ |  (۰) |
| ۲۰۰۴ |  تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال ایتالیا |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
آندریا بریوتی (انگلیسی: Andrea Briotti؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۸۶) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال ناپولی، و باشگاه فوتبال ساسولو اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا و زیر ۱۹ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
رقابت‌های پاراشنای جهان

رقابت‌های جهانی پاراشنا که قبل از ۳۰ نوامبر ۲۰۱۷ به عنوان مسابقات جهانی شنای کمیته بین‌المللی المپیک شناخته می شد، رقابت‌های قهرمانی شنای جهان است که در آن ورزشکاران دارای معلولیت به رقابت می‌پردازند. آنها توسط کمیته بین المللی پارالمپیک (IPC) سازماندهی می‌شوند. این رقابت‌ها قبلاً به صورت چهارساله برگزار می‌شد اما حالا به صورت دوساله برگزار می‌شود. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۶، کمیته بین‌المللی پارالمپیک (که به عنوان فدراسیون بین المللی برای ۱۰ ورزش معلولیت، از جمله شنا شناخته می‌شود) نام تجاری "World Para" را برای هر ۱۰ ورزش انتخاب کرد. رویدادهای قهرمانی جهان در همه این ورزش‌ها به عنوان قهرمانی «پارا جهانی» تغییر نام دادند.
رولت (فیلم)

| 0 | 1 |
| --- | --- |
کارگردان: Erik Kristopher Myers
تهیه‌کننده: Erik Kristopher Myers Laura Myers Corey Williams
نویسنده: Erik Kristopher Myers
موسیقی: Dan Schepleng
فیلم‌بردار: Jamie Bender
تدوین‌گر: Erik Kristopher Myers
شرکت تولید: Four-Fingered Films
توزیع‌کننده: R-Squared Films
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه
کشور: آمریکا
هزینهٔ فیلم: $۲۰٬۰۰۰
«رولت» (انگلیسی: Roulette (film)) یک فیلم است.
سه رنگ

| سه رنگ | سه رنگ |
| --- | --- |
کارگردان: کریشتوف کیشلوفسکی
تهیه‌کننده: مارین کارمیتز ایوان کرن
نویسنده: کریشتوف کیشلوفسکی کشیشتف پیسیویچ
بازیگران: ژولیت بینوش بنوآ رژان زبیگنیف زاماخوفسکی ژولی دلپی ایرن ژاکوب ژان-لویی ترنتینیان
موسیقی: زبیگنیف پرایسنر
فیلم‌بردار: اسواوومیر ایجاک (آبی) ادوارت کووشینسکی (سفید) پیوتر سوبوچینسکی (قرمز)
تدوین‌گر: اورشولا لِشاک
شرکت تولید: کانال+
توزیع‌کننده: مارین کارمیتز
تاریخ‌های انتشار:  ۸ سپتامبر ۱۹۹۳ (۱۹۹۳-09-۰۸) (آبی)  ۲۶ ژانویه ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-۰۱-۲۶) (سفید)  ۸ سپتامبر ۱۹۹۴ (۱۹۹۴-۰۹-۰۸) (قرمز)  
مدت زمان: ۲۸۸ دقیقه
کشور: فرانسه لهستان سوئیس
زبان: آبی: فرانسوی رومانیایی لهستانی سفید: فرانسوی لهستانی انگلیسی روسی قرمز: فرانسوی
فروش گیشه: ۶٫۱ میلیون دلار (در مجموع)
سه رنگ، مجموعهٔ سه فیلم از کریشتوف کیشلوفسکی، کارگردان لهستانی است. این سه فیلم عبارت‌اند از:
آبی (۱۹۹۳)
سفید (۱۹۹۴)
قرمز (۱۹۹۴)
هر سه فیلم نوشتهٔ کیشلوفسکی به همراهی کشیشتف پیسیویچ و با موسیقی متن ساختهٔ آهنگساز سرشناس لهستانی، زبیگنیف پرایسنر هستند.
سه‌گانه کیشلوسکی
| ن ب وکریشتوف کیشلوفسکی | ن ب وکریشتوف کیشلوفسکی |
| --- | --- |
فیلم‌های بلند:  کارکنان (۱۹۷۵)  زخم (۱۹۷۶)  شیفته دوربین (۱۹۷۹)  صلح (۱۹۸۰)  روز کوتاه کاری (۱۹۸۱)  بخت کور (۱۹۸۱)  پایانی نیست (۱۹۸۵)  فیلمی کوتاه درباره کشتن (۱۹۸۸)  فیلمی کوتاه درباره عشق (۱۹۸۸)  زندگی دوگانه ورونیکا (۱۹۹۱)  سه رنگ سه رنگ: آبی (۱۹۹۳)  سه رنگ: سفید (۱۹۹۳)  سه رنگ: قرمز (۱۹۹۴) 
ده فرمان:  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان  ده فرمان (۱۹۸۸) 
فیلم کوتاه:  اداره (۱۹۶۶)  تراموا (۱۹۶۶)  Concert of Requests (۱۹۶۷)  سوابق کاری (۱۹۷۵)  از دید یک نگهبان شب (۱۹۷۷) 
فیلم‌نامه:  حیوان بزرگ (۲۰۰۰)  بهشت (۲۰۰۲)  دوزخ (۲۰۰۵)  امید (۲۰۰۷)
منابع بیرونی

Paul Coates, Kieslowski and the Antipolitics of Color: A Reading of the "Three Colors" Trilogy, Cinema Journal 41, 41-66, 2002.
سنگ انداز

| سنگ انداز | سنگ انداز |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: : مختصات: 
کشور: ایران
استان: کرمان
شهرستان: عنبرآباد
بخش: بخش مرکزی
دهستان: امجز
جمعیت: ۰ نفر (سرشماری ۹۵)
سنگ انداز، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان عنبرآباد در استان کرمان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان امجز قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
روابط ایران و کره جنوبی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
 ایران:  کرهٔ جنوبی
 :  
روابط دیپلماتیک میان ایران و کرهٔ جنوبی از سال ۱۹۶۲ آغاز شد. با وجود روابط دوستانهٔ ایران و کرهٔ شمالی و روابط کرهٔ جنوبی با آمریکا این دو کشور تلاش کرده‌اند روابط دوستانه میان خودشان را حفظ کنند.
هر دو کشور عضو سازمان جنبش عدم تعهد هستند و هیچگونه وابستگی خاصی به قطب‌های نظامی جهان ندارند.
روابط این دو کشور پیش و پس از اعمال تحریم‌ها علیه ایران متفاوت بوده‌است ، اما این موضوع قابل تاکید است که در ۱۶ تیر ۱۴۰۳ و با انتخاب پزشکیان به عنوان رئیس جمهور منتخب ایران ، رئیس جمهور کره جنوبی به ایشان تبریک گفتند و بر تقویت روابط دوستانه با ایران تاکید بسیاری کردند ، همچنین در پیام تبریک وزارت امور خارجه کره جنوبی به پزشکیان در رابطه با رئیس جمهور منتخب شدن ایشان ، تاکید بسیاری در رابطه با تقویت روابط دوستانه ایران و کره جنوبی دارد.
کره جنوبی، با انتخاب شدن پزشکیان به عنوان رئیس جمهور منتخب ایران که اصلاح طلب است نطرشان را جلب کرده و کره جنوبی در تلاش برای ایجاد روابط بسیار دوستانه با ایران است ، البته علت اینکه کره جنوبی مشتاق است تا روابط بسیار دوستانه با ایران داشته باشد این است که امنیت تجارت نفت و گاز خود را در دریای خلیج فارس حفظ کند چرا که بیشتر نفت و گاز مصرفی کره جنوبی از تنگه هرمز که در اختیار ایران است عبور می کند.
روابط پیش از انقلاب

سفارت ایران در کرهٔ جنوبی در سال ۱۳۵۴ (۱۹۷۵)گشوده شد و تا قبل از گشایش سفیر ایران در ژاپن؛ درسئول آکرودیته بود اما سفارت جمهوری کره درتهران درسال ۱۹۶۷ گشوده شد. ایران همواره به دلایل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مختلفی دارای اهمیت ویژه‌ای برای کرهٔ جنوبی در میان کشورهای خاورمیانه بوده‌است.
برای شکل‌گیری سازمان برنامه کره؛ کارشناسانی از ایران به کره رفتند. کرهٔ جنوبی افزون بر روابط سیاسی به روابط اقتصادی گسترده با ایران نیز تمایل داشته و خصوصاً در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ ایران را نسبت به سایر کشورهای همسایه در اولویت قرار می‌داد.
ایران یکی از مسائل تأثیرگذار در روابط کرهٔ جنوبی و سایر کشورهای خاورمیانه مانند عربستان سعودی و اسرائیل محسوب می‌شد، برای مثال دولت کرهٔ جنوبی چندین بار روابطش با اسرائیل را مورد ارزیابی قرار داد. افزون بر آن دولت ایران هم نسبت به وقوع جنگ کره ابراز همدردی کرده بود.
در سال ۱۳۴۶ ساک‌چان‌لو سفیر کرهٔ جنوبی در ایران گفت: «کره تمایل دارد روابطش با ایران را گسترش بدهد، ایران کشوری است که رشد اقتصادی‌اش تمام دنیا را تحت تأثیر قرار داده‌است».
برای ایجاد و توسعه سازپ با افزایش قیمت نفت کرهٔ جنوبی تلاش کرد با دولت ایران وارد یک برنامهٔ پرسود اقتصادی شود که تحت عنوان «دومین اجلاس کره-ایران برای نزدیکی اقتصادی و همکاری تکنیکی» از ۳۱ اکتبر تا ۳ نوامبر ۱۹۷۶ در تهران برگزار شد و دو طرف پذیرفتند روابط اقتصادیشان را گسترش دهند و در یک دورهٔ پنج ساله حجم معادلات تجاری را تا سال ۱۹۸۰ به دو میلیارد دلار برسانند.
این توافق بزرگ همچنین شامل فروش ۶۰٬۰۰۰ بشکه نفت از ایران به کرهٔ جنوبی در یک دورهٔ ۱۵ ساله بود و تعداد کارگران کره‌ای در ایران را به‌طور ناگهانی افزایش داد. این اتفاقات زمینه‌ساز مشارکت دو کشور در پروژه‌های نو شد، برای مثال قرارداد میان شرکت سانگ‌یانگ و شرکت ملی نفت ایران که در سال ۱۹۷۶ بسته شد.
هنگامی که شرکت هیوندای وارد همکاری با ایران برای ساخت یک کارخانهٔ کشتی‌سازی در نزدیکی بندرعباس شد پیمانکاران کره‌ای فعالیتشان را در ایران افزایش دادند. همچنین قراردادهای دیگری شامل خطوط هوایی و استخدام هفتاد پرستار در «بیمارستان مفید» در تهران تا سال ۱۹۷۹ (انقلاب اسلامی در ایران) بسته شد. همچنین کارگران کره ای درصنایع نساجی ایران فعال بودند.
روابط اقتصادی

با وجود مسائلی که پیرامون فعالیت‌های غنی‌سازی هسته‌ای ایران وجود داشت نمایندهٔ اقتصادی کرهٔ یعنی هونگ کی هوا و نمایندهٔ اقتصادی ایران، محمد خزائی در آوریل ۲۰۰۷ وارد گفت‌وگو شدند و پذیرفتند که هیئتی با هدف گسترش روابط اقتصادی میان دو کشور تشکیل شود.
در مارس ۲۰۰۷، رئیس مجلس کرهٔ جنوبی کیم سانگ گان اعلام کرد که شرکت‌های کره‌ای علاقه‌مندند که در ایران سرمایه‌گذاری کنند و او امیدوار است که دو کشور بتوانند سرمایه‌گذاری‌های دوطرفه‌ای داشته باشند.
در ژوئیه ۲۰۰۹ ایران روزانه ۱۵۷ هزار بشکه نفت خام به کرهٔ جنوبی صادر می‌کرد. در سال‌های اخیر واردات نفت کرهٔ جنوبی از خاورمیانه افزایش یافت و کرهٔ جنوبی چهارمین خریدار بزرگ نفت از ایران شد.
در می ۲۰۰۹ وزیران کرهٔ جنوبی در یک کنفرانس بزرگ سرمایه‌گذاری خارجی در تهران شرکت کردند. همچنین کرهٔ جنوبی در سپتامبر ۲۰۰۹ در کنار آلمان، بریتانیا، ژاپن، هلند و مالزی از خریداران اصلی گاز ایران شد.
روابط سیاسی و نظامی

روابط کرهٔ جنوبی و ایران در مورد مسائل هسته‌ای ایران دچار تغییرات مداومی شده‌است. در ژانویهٔ ۲۰۰۷ بان‌کی‌مون که مسئول روابط خارجی کره بود به عنوان دبیرکل سازمان ملل برگزیده شد.
بان‌کی‌مون پس از انتصاب با همکاری آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از برنامه‌هایی برای توقف فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی حمایت کرد که در روابط ایران و کره هم تأثیر داشت،
در طول گفت‌وگوی مارس ۲۰۰۹ میان کیم هیونگ او، سخنگوی وزارت خارجهٔ کرهٔ جنوبی و سید محمود هاشمی شاهرودی، رئیس قوهٔ قضائیهٔ ایران، آقای کیم گفت که امیدوار است ایران و کرهٔ جنوبی همکاری‌های پارلمانی‌شان را گسترش دهند.
در همان ماه نمایندهٔ امور خارجی ایران در آسیا و اقیانوسیه اعلام کرد که ایران و کرهٔ جنوبی باید برای برای برقراری امنیت در افغانستان همکاری کنند.
در نوامبر ۲۰۰۹ ایران اعلام کرد که آمادگی دارد به حل بحران شبه‌جزیرهٔ کره کمک کند. مسئول امور خارجی ایران آقای منوچهر متکی گفت که ایران از گفت‌وگو میان کرهٔ جنوبی و شمالی استقبال می‌کند.
در درازای مذاکراتی با لی‌یانگ‌جان در اکتبر ۲۰۰۹، آقای متکی گفت که روابط میان دو کشور متعادل نیست و ما امیدوارم به تعادل برسیم.
همتای کره‌ای هم گفت ما آماده‌ایم در همهٔ زمینه‌های اقتصادی و اجرایی با ایران همکاری داشته باشیم.
در ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۰ حسین هاشمی، مسئول انجمن دوستی ایران و کره با کیم هونگ او، سخنگوی وزارت خارجهٔ کره در سئول در مورد گسترش روابط دوجانبه ملاقت کردند.
در طول این دیدار نمایندهٔ کره به حق ایران در استفاده صلح‌آمیز در انرژی هسته‌ای تأکید کرد، او گفت همهٔ کشورها حق استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را دارند و ما باور داریم برنامهٔ هسته‌ای ایران با اهداف غیرنظامی است.
در آوریل ۲۰۱۰ در تلاشی برای بهبود روابط دو کشور، ایران و کرهٔ جنوبی پذیرفتند که تبادلاتی در زمینهٔ اخبار، رسانه و گسترش سطح آموزش و تکنولوژی داشته باشند، این تصمیم در طول نشستی میان علی اکبر جوانفکر، نمایندهٔ آژانس خبری جمهوری اسلامی و لی سئونگ جونگ، رئیس سازمان خبری کرهٔ جنوبی گرفته شد.
با توجه به شباهت‌های فرهنگی ایران و کرهٔ جنوبی، دو کشور همواره قدم‌هایی برای نزدیکی فرهنگی داشته‌اند.
در می ۲۰۰۹، جه مین شین، نمایندهٔ فرهنگی کرهٔ جنوبی و کیم یانگ موک سفیر کره در تهران در مراسمی به نام «کره، شب درخشان ایران» شرکت کردند و هر دو ابراز کردند که امیدوارند همایش‌های بیشتری در زمینه‌های سیاست، اقتصاد و فرهنگ میان دو کشور برگزار شود.
در اکتبر ۲۰۰۹، جشنوارهٔ جهانی فیلم بوسان میزبان دو کارگردان ایرانی بود، پیمان حقانی و محمود کلاری.
افزون بر آن کتابخانهٔ ملی ایران توافق کرد که همکاری‌هایش را با کتابخانهٔ ملی کره گسترش دهد.
در مارس ۲۰۱۰، علی اکبر اشعری، مدیر کتابخانهٔ ملی ایران با همتای کره‌ای‌اش چال‌مین‌مو دیدار کرد و پذیرفتند که در زمینه‌های مختلف همکاری داشته باشند.
بهبود روابط از می ۲۰۱۶

پس از اجرای توافقنامهٔ هسته‌ای ایران، پارک گئون‌های، رئیس‌جمهور کرهٔ جنوبی، به همراه هیئتی شامل ۲۳۶ بازرگان در ۲ می ۲۰۱۶ وارد ایران شدند.
در ۳ می رئیس‌جمهور پارک گئون‌های در تهران گفت اگر ایران و کرهٔ جنوبی در برنامه‌های جمهوری اسلامی مشارکت کنند می‌توانند یک شرایط برد-برد ایجاد کنند. در شرایطی که پس از تحریم‌ها در ایران به وجود آمده ایران در تلاش برای بازسازی اقتصاد و صنعت خود است.
رئیس‌جمهور پارک در حضور ۴۵۰ بازرگان و تاجر ایرانی و کره‌ای گفت من اینجا هستم تا مسیر موفقیت‌های بزرگ را با دوست قدیمی‌مان ایران طی کنیم.
در روز دوشنبه رئیس‌جمهور کره و روحانی، نزدیک به ۲۰ تفاهم‌نامه امضا کردند تا تجارت میان دو کشور به ۴۵ میلیارد دلار ارتقا پیدا کند.
رئیس‌جمهور پارک گفت انتظار دارد این دیدار تجارت و صنعت دو کشور را بهبود بخشد. رئیس‌جمهور پارک گفت ایران و کرهٔ جنوبی می‌توانند یک شرایط برد-برد داشته باشند، در پروژه‌هایی مثل راه‌آهن و خطوط هوایی.
رئیس‌جمهور روحانی هم گفت دو کشور می‌توانند طی ۵ سال روابط تجاریشان را تا ۳۰ میلیارد دلار افزایش دهند.
رئیس‌جمهور پارک در ملاقات با ۲۰ نمایندهٔ انجمن‌های کره‌ای در ایران گفت من باور دارم سفر من به ایران می‌تواند باعث پدید آمدن یک موقعیت مهم برای حفظ و گسترش روابط دوطرفه و تقویت همکاری‌های اساسی باشد.
افزون بر آن بیش از ۱۲۰ شرکت کرهٔ جنوبی در ملاقات تجاری با بیش از ۴۹۰ خریدار ایرانی در هتلی در تهران دیدار داشتند.
در حدود ۳۳۰ کره‌ای در ایران ساکن هستند که عمدتاً شامل بازرگان‌ها و خانوادهٔ آن‌ها می‌شوند.
اما متأسفانه در سال ۲۰۲۰ رابطهٔ ایران و کرهٔ جنوبی به رابطهٔ بدی تبدیل شد؛ علت آن پیروی کرهٔ جنوبی از تحریم‌های فراگیرتر آمریکا علیه ایران است که از نتایج آن می‌توان به خروج دو شرکت مهم ال‌جی و سامسونگ اشاره کرد که در اثر آن رابطهٔ تجاری و اقتصادی این دو کشور به ضعیف‌ترین رابطهٔ این دو کشور در طول تاریخ مبدل تبدیل گشت و دولت ایران هم رابطهٔ سیاسی خود را با کرهٔ جنوبی کاهش داد و حتی صدا و سیما جمهوری اسلامی خرید سریال کره‌ای هم متوقف کرد.
توقف نفتکش کره‌ای توسط ایران

در روز ۱۵ دی ۱۳۹۹، نیروی دریایی سپاه پاسداران، یک نفتکش متعلق به کره جنوبی (HANKUK CHEMI) و خدمه آن را توقیف کرد. جمهوری اسلامی علت توقیف را «آلودگی زیست‌محیطی» خواند و خواستار پرداخت غرامت توسط کره جنوبی شد. این توقیف در آستانه سفر معاون وزارت خارجه کره جنوبی به ایران جهت مذاکره برای آزادسازی ۸ میلیار دلار پول ایران در بانک‌های کره بود که بخاطر تحریم‌های آمریکا، کره جنوبی اجازه انتقال پول به ایران را ندارد. پس از توقیف کره جنوبی یک یگان مقابله با دزدی دریایی فرستاد تا با ائتلافی به رهبری آمریکا مشارکت کند. ایالات متحده این توقیف را «تلاش آشکار آن برای اخاذی از جامعه بین‌المللی در راستای کاهش فشار تحریم‌ها» نامید و گفت که این عمل «حقوق و آزادی تردد دریایی در خلیج فارس را تهدید می‌کند.» آمریکا به همراه کره جنوبی خواستار آزادی فوری کشتی و خدمه آن شد.
کره جنوبی از مشتریان ثابت نفت ایران بود ولی بعد از اعمال تحریم علیه صنعت انرژی و بانکدارای ایران در سال ۲۰۱۹ پول ایران در بانک‌های کره جنوبی مسدود شد. برخی رسانه‌ها معتقدند این عمل بخاطر فشار بر کره جنوبی جهت انتقال این پول‌ها به ایران است و «محیط زیست» فقط یک بهانه است.
وزارت دفاع کره جنوبی اعلام کرد که یک ناوشکن نیروی دریایی به اسم چو یئونگ را به خلیج فارس فرستاده‌است. این ناوشکن برای یک مأموریت علیه دزدان دریایی در منطقه اعزام شده‌است.
شرایط زندگی

کرهٔ جنوبی پس از چین دومین کشور پذیرندهٔ مهاجران ایرانی در شرق آسیا است اما کرهٔ جنوبی تباران مقیم ایران به هزار نفر هم نمی‌رسند. با توجه به نوع آداب و فرهنگ‌های کاملاً مجزای این دو کشور ایرانیان مقیم کره با درک وضعیت کنونی کشورشان با محیط اجتماعی کرهٔ جنوبی کنار می‌آیند. همچین خیابان تهران در محلهٔ گانگام سئول و خیابان سئول در تهران، ونک، خیابان سئول، به رسم خواهرخواندگی میان دو شهر بنا شده‌است.
ایچاکا دیارا

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Ichaka Diarra
زادروز:  ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۹۵ ‏(۲۹ سال)
زادگاه:  باماکو
قد:  1.91 m
پست:  مدافع
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه فوتبال الانصار
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۲–۲۰۱۳ |  Onze Créateurs |  ۲۱ |  (۴) |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Stade Malien |  ۲۸ |  (۳) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  باشگاه ورزشی جولیبا |  ۲۵ |  (۶) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |  باشگاه فوتبال اسپرانس تونس |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۱۶–۲۰۱۷ |  Speranța Nisporeni |  ۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۸ |  Buildcon |  ۳۸ |  (۷) |
| ۲۰۱۸–۲۰۱۹ |  ASC Jaraaf |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۰ |  باشگاه فوتبال الثقبه عربستان سعودی |  ۲۴ |  (۱) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال العربی عربستان سعودی |  ۲۰ |  (۱) |
| ۲۰۲۱–۲۰۲۲ |  Sahab SC |  ۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال الانصار |  ۲۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۳ |  باشگاه فوتبال آرما |  ۱۰ |  (۰) |
| ۲۰۲۴– |  باشگاه فوتبال الانصار |  ۰ |  (۰) |
تیم ملی‡: تیم ملی‡
| ۲۰۱۳–۲۰۱۵ |  Mali U20 |  ۱۹ |  (۲) |
| ۲۰۲۱– |  تیم ملی فوتبال مالی |  ۱ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۱:  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۲۳.   ‡ آمار بازی‌ها و گل‌های ملی به‌روز شده در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۲۱
ایچاکا دیارا (انگلیسی: Ichaka Diarra؛ زادهٔ ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۹۵) بازیکن فوتبال اهل مالی است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مالی و مالی بازی کرده است.
سلاح بی‌نقص (فیلم ۲۰۱۶)

| سلاح بی‌نقص | سلاح بی‌نقص |
| --- | --- |
پوستر اصلی فیلم: پوستر اصلی فیلم
کارگردان: تیتوس پار
تهیه‌کننده: رافائل پریموراک آندره رلیس براندون بوروز کورتنی لاورن
نویسنده: جسی سیلیو الکس برنر اولیس اولیور
بازیگران: استیون سیگال جانی مسنر
تاریخ‌های انتشار: ۲۰۱۶
کشور: ایالات متحده آمریکا
زبان: انگلیسی 
هزینهٔ فیلم: ۶ میلیون دلار
سلاح بی‌نقص (به انگلیسی: Perfect Weapon) یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۱۶ با بازی استیون سایگال و جانی مسنر است.
بازیگران

استیون سیگال
ونون ولز
ساشا جکسون
جانی مسنر
ریچارد تایسون
لنس نیکولز
امیلین د فالکو
مارشال هیلتون
فیلیپ فرن
سارا کیت آلسوپ
تیتوس پار
ساندرا یپ
حضور دولف لاندگرن

در ابتدا قرار بود دلف لا ند گرن هم در این فیلم بازی کند اما رفت جانی مسنر جایگزین او شد.
پپین (بازیکن فوتبال، زاده ۱۹۳۱)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  José Casas Gris
زادروز:  ۱۶ نوامبر ۱۹۳۱
زادگاه:  والنسیا
تاریخ مرگ:  ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰ (۷۸ سال)
محل مرگ:  لاس پالماس
قد:  ۱٫۶۸ متر (۵ فوت ۶ اینچ)
پست:  دروازه‌بان
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Discóbolo
:  Sorolla
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۴۸–۱۹۴۹ |  Discóbolo |   |   |
| ۱۹۴۹–۱۹۵۱ |  Alzira |   |   |
| ۱۹۵۱ |  Alicante |  ۱۶ |  (۰) |
| ۱۹۵۲–۱۹۶۰ |  باشگاه فوتبال لاس پالماس |  ۲۳۳ |  (۰) |
| ۱۹۶۰–۱۹۶۵ |  باشگاه فوتبال رئال بتیس |  ۷۸ |  (۰) |
| ۱۹۶۵–۱۹۶۷ |  باشگاه فوتبال لاس پالماس |  ۶ |  (۰) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۶۳ |  تیم ملی فوتبال اسپانیا |  ۲ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
پپین (انگلیسی: Pepín; ۱۶ نوامبر ۱۹۳۱ – ۱۲ اکتبر ۲۰۱۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال بتیس و باشگاه فوتبال لاس پالماس اشاره کرد.
وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسپانیا بازی کرده‌است.
راوی غیرقابل اعتماد

راوی غیرقابل اعتماد یا ناموثق، راوی‌ای در اثر ادبی یا تئاتر یا سینما است که سخنش فاقد اعتبار است. این اصطلاح اولین بار توسط وین سی بوث ابداع شد. در حالی که راوی غیرقابل اعتماد بر اساس تعریف مرسوم، راوی اول شخص است بعضی استدلال می‌کنند که راوی غیرقابل اعتماد مخصوصاً در سینما و تلویزیون می‌تواند علاوه بر اول شخص، دوم شخص یا سوم شخص نیز باشد.
گاهی غیرقابل اعتماد بودن راوی بلافاصله از شروع داستان آشکار می‌شود. به عنوان مثال ممکن است در شروع داستان راوی ادعای نادرست یا موهومی‌ کند، یا اینکه اذعان به داشتن بیماری روانی کند یا ممکن است داستان یک قاب داشته باشد که در آن راوی به صورت یک کاراکتر ظاهر می‌شود و سرنخ‌هایی از غیرقابل اعتماد بودن او نشان داده می‌شود. در کاربرد دراماتیک‌تر این تکنیک، غیرقابل اعتماد بودن راوی در اواخر داستان فاش می‌شود. این پیچش داستانی موجب آن می‌شود تا خواننده در زاویهٔ دید خود و تجربهٔ حاصل از داستان تجدید نظر کند. در بعضی از موارد غیرقابل اعتماد بودن راوی به‌طور کامل افشا نمی‌شود ولی به آن اشاره می‌شود و بدین ترتیب اینکه چقدر می‌توان به راوی اعتماد کرد و اینکه داستان چگونه باید تفسیر شود به عهدهٔ خوانندهٔ داستان گذاشته می‌شود.
بررسی اجمالی > دسته‌بندی

تلاش‌هایی در جهت دسته‌بندی روای‌های غیرقابل اعتماد شده‌است. ویلیام ریگان در تحقیق خود در این باره انواع مختلف راوی‌های غیرقابل اعتماد را تشریح کرد (این تحقیق با تمرکز روی روای اول شخص بود چرا که رایج‌ترین این نوع روایت، روایت اول شخص است). لیست زیر برگرفته از یافته‌های اوست:
راوی خودستا: اغراق و لاف زدن از مشخصات این‌گونه راوی است. به عنوان مثال شخصیت سرباز در کتاب مایلز گلوریوسوس پلوتس
راوی دیوانه: راوی‌ای که یا در حال تجربهٔ یک مکانیسم دفاعی روانی است مانند گسستگی پس از ضایعهٔ روانی یا از خود بیگانگی است، یا دچار بیماری روانی شدید مانند اسکیزوفرنی یا پارانویا است. به عنوان مثال می‌توان به راوی‌های از خود بیگانهٔ داستان‌های فرانتس کافکا یا راوی‌های بدبین و «خشن» داستان‌های ژانر نوآر، که به طرز غیرقابل اطمینانی احساسات خود را بیان می‌کنند، اشاره کرد.
راوی دلقک: راوی‌ای که روایت را جدی نمی‌گیرد و آگاهانه قواعد، حقایق و انتظارات خواننده را به بازی می‌گیرد. به عنوان مثال می‌توان به رمان تریسترام شندی اشاره کرد.
راوی ساده لوح: راوی‌ای که ادارک و برداشتش از وقایع کودکانه یا محدود است. به عنوان مثال هاکلبری فین، هولدن کالفیلد و فارست گامپ از این گونه راوی‌ها هستند.
راوی دروغگو: یک راوی بالغ با قوّهٔ ادراک بی‌عیب که تعمّداً تصویر نادرستی از خود ارائه می‌دهد تا اعمال نامناسب و ناشایسته و ننگ‌آوری که در گذشته مرتکب شده را مخفی کند. به عنوان مثال جان دوول در کتاب سرباز خوب اثر فورد مادوکس فورد.
مسلماً این دسته‌بندی کامل نیست و نمی‌تواند تمام طیف روایت غیرقابل اعتماد را یا حتی قسمت مربوط به راوی اول شخص را پوشش دهد. همچنین این موضوع که چگونه یک راوی غیر اول شخص را می‌توان راوی غیرقابل اعتماد در نظر گرفت جای بحث دارد، گرچه محدودیت تعمدی در اطلاعاتی که به مخاطب داده می‌شود می‌تواند نمونه‌هایی از روایت غیرقابل اعتماد را ارائه دهد ولو اینکه این روایت، روایت یک راوی غیرقابل اعتماد نباشد.
راوی‌ها به یک اندازه موثق یا ناموثق نیستند. بهتر است به تبعیت از دوریت کُن، ما نیز بین دو نوع راوی ناموثق تمایز قائل شویم: اول آن‌هایی که در بازگویی حقایق قابل اعتماد نیستند و دوم راوی‌هایی که حقایق را درست بازگو می‌کنند اما نظرات‌شان موثق نیست. دوریت کُن نام راوی‌های دوم را ــ که رایج‌ترین نوع راوی ناموثق هستند ــ راوی ناهمساز می‌گذارد.
بررسی اجمالی > نشانه‌های روایت غیرقابل اعتماد

فارغ از اینکه چه تعریفی از غیرقابل اعتماد بودن در ذهن داشته باشیم، نشانه‌هایی وجود دارند که باعث غیرقابل اعتماد بودن راوی می‌شوند یا به آن اشاره می‌کنند. نونینگ پیشنهاد می‌کند که بهتر است این نشانه‌ها را به سه دستهٔ کلی تقسیم کرد.
نشانه‌های درون‌متنی برای مثال وجود تناقض در کلام راوی، اختلال در حافظه و فراموشی روای، یا دروغ گفتن او به شخصیت‌های دیگر داستان.
نشانه‌های برون متنی برای مثال انکار کردن اطلاعات عمومی خواننده یا اتفاقاتی که از لحاظ منطقی ناممکن هستند.
مثال‌های شایان ذکر > رویدادهای تاریخی

یکی از اولین موارد استفاده از روایت غیرقابل اعتماد در ادبیات در نمایشنامهٔ غوکان اثر آریستوفان است. پس از اینکه دیونیسوس (ایزد یونانی) مدعی غرق کردن ۱۲ یا ۱۳ کشتی دشمن به کمک سلستین می‌شود. بردهٔ او زانتیاس به تمسخر می‌گوید: «پس از آن من از خواب پریدم». مثال آشنا تر، نمایشنامه کمدی پلوتوس با نام مایلز گلوریوسوس است که سربازی را به تصویر می‌کشد که دستاوردهای خود را به رخ دیگران می‌کشد در حالی که برده‌اش آرتگروس، از طریق کنارگویی، ادعا می‌کند که داستان‌هایی که اربابش تعریف می‌کند غیرواقعی هستند و آرتگروس مجبور است آن‌ها را تأیید کند تا از نان خوردن نیفتد این شیوهٔ (تکنیک) ادبی یعنی «راوی غیرقابل اعتماد» در بسیاری از حکایات هزار و یک شب، که به شب‌های عربی نیز معروف است، استفاده شده‌است. در یکی از حکایات آن، با نام «هفت وزیر»، یک روسپی، پسر یک پادشاه را به تعرض به خود متهم می‌کند، حال آنکه که حقیقت ماجرا این است که تلاش آن روسپی برای اغوا کردن او نافرجام مانده‌است (ملهم از داستان قرآنی یوسف و زلیخا) هفت وزیر برای نجات جان شاهزاده تلاش می‌کنند و در این راستا هر یک داستانی برای اثبات نامعتبر بودن داستان روسپی بیان می‌کنند و روسپی برای اثبات نامعتبر بودن داستان وزرا، پاسخ هر یک را با داستانی می‌دهد. از تکنیک راوی غیرقابل اعتماد برای ایجاد تعلیق در حکایت دیگری از هزار و یک شب به نام «سه سیب» ، که یک داستان قتل می‌باشد، استفاده شده‌است. در قسمتی از داستان دو مرد ادعا می‌کنند که قاتل هستند و مشخص می‌شود که یکی از آن‌ها دروغ می‌گوید در قسمت دیگری از داستان دلیل قتل به صورت فلاش بک بیان می‌شود، و مشخص می‌شود که یک راوی غیرقابل اعتماد مرد را متقاعد کرده‌است که زنش به او خیانت کرده و این موجب قتل زن شده‌است. نمونهٔ دیگری از روایت غیرقابل اعتماد حکایات کانتری بری اثر جفری چاسر است. برای مثال در حکایت تاجر راوی که زندگی زناشویی ناگواری دارد، غرض‌ورزی و کینه‌اش باعث می‌شود تا مقدار زیادی از حکایتش را تحریف کند و رعایت بی‌طرفی را نکند.