رنو ۲۱

Motor vehicle
| رنو ۲۱ | رنو ۲۱ |
| --- | --- |
: 
دید کلی: دید کلی
شرکت: رنو
نام‌های دیگر: Eagle Medallion (U.S. & Canada) Renault Étoile (Colombia)
تولید: ۱۹۸۶–۱۹۹۴ 1986–1995 (for Nevada/Savanna)
مونتاژ: موبوژ، فرانسه  بورسا، ترکیه (اویاک-رنو) انویگادو، کلمبیا پکن، جمهوری خلق چین کوردوبا، آرژانتین، آرژانتین (Renault Argentina) Los Andes, Chile, تایچونگ، تایوان Haren-ویلوورد، بلژیک (RIB) تهران، ایران (پارس خودرو)
طراح: جورجتو جوجارو
بدنه و شاسی: بدنه و شاسی
کلاس: خودروی اندازه متوسط (D)
شکل بدنه: 4-door سدان 5-door استیشن واگن 5-door لیفت بک
طرح‌بندی: خودروهای موتور جلو-محور جلو خودروهای موتور جلو-محور جلو خودروهای موتور جلو-چهار چرخ متحرک
پیشرانه: پیشرانه
موتور: 1.4, 1.7, 2.0, 2.2 8v 2.0 12V 2.0 turbo 1.9 D, 2.1 D 2.1 turbo D 2.2 i
جعبه‌دنده: 5-speed manual 3-or-4-speed automatic
ابعاد: ابعاد
درازا: ۴٬۴۶۲ میلیمتر (۱۷۵٫۷ اینچ) sedan ۴٬۶۴۴ میلیمتر (۱۸۲٫۸ اینچ) wagon
پهنا: ۱٬۷۱۵ میلیمتر (۶۷٫۵ اینچ)
بلندی: ۱٬۴۱۵ میلیمتر (۵۵٫۷ اینچ) sedan ۱٬۴۲۱ میلیمتر (۵۵٫۹ اینچ) wagon
گاه‌شمار: گاه‌شمار
پیشین: رنو ۱۸
پسین: رنو لاگونا
رنو ۲۱ (Renault 21) یکی از خودروهای کلاس سدان خانوادگی ساخت شرکت خودروسازی فرانسوی رنو است. این خودرو در زمان طراحی و تولید خود توانست به محبوبیت و فروش بسیار خوب جهانی دست پیدا کند. رنو این خودرو را ما بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ میلادی به بازار عرضه کرد. این خودرو بازار آمریکای شمالی با نام رنو مدالیون (Renault Medallion) و سپس با نام ایگل مدالیون (Eagle Medallion) به فروش رسید؛ علت این نام گذاری تفاوت نمایندگی‌های فروش این خودرو در آن منطقه بودند. مطابق برآوردهای حدود بیش از ۲ میلیون دستگاه از رنو ۲۱ تولید و فروخته شده‌است.
سدان رنو ۲۱ در اوایل سال ۱۹۸۶ میلادی به عنوان جانشین خودروی موفق رنو ۱۸ معرفی شد. مجله وات کار در سال ۱۹۸۷ این خودرو را به عنوان بهترین خودروی خانوادگی سدان انتخاب کرد. رنو همچنین چند ماه پس از عرضه رنو ۲۱ یک مدل واگن استیشن از آن را با نام رنو ۲۱ نوادا به بازار معرفی کرد که این خودرو هم توانست جایزه بهترین خودروی استیشن سال را از آن خود کند.
جورجتو جوجارو (Giorgetto Giugiaro) طراح سرشناس ایتالیای وظیفه طراحی این محصول رنو را بر عهده داشت؛ وی یکی از برترین طراحان دنیا است و در سال ۱۹۹۹ «طراح اتومبیل قرن» نام گرفت و در سال ۲۰۰۲ به تالار مشاهیر صنعت اتومبیل‌سازی وارد شد. اتومبیل طراحی شده توسط جوجارو یک سدان موتور جلو بود که ۴۴۶۲ میلیمتر طول، ۱۷۱۵ میلیمتر عرض و ۱۴۱۵ میلیمتر ارتفاع داشت و فاصله بین دو محور آن ۲۶۰۰ میلیمتر بود.
رنو برای اولین بار در ۲۰ نوامبر سال ۱۹۸۵ از این محصول خود رونمایی و آن را به‌طور رسمی در فوریه ۱۹۸۶ وارد بازار کرد. این خودرو بازیگر تازه‌نفس رنو برای مبارزه در این کلاس خودرویی بود که پس از ۸ سال حضور رنو ۱۸ نیار به خون تازه ای در رگ‌های خود داشت. طراحی این خودرو با خودروهای همدوره آن مانند «فورد سیه را» و «اوپل آسکونا» تفاوت زیادی داشت.
این خودرو در سال ۱۹۸۹ به‌طور قابل توجهی از لحاظ فنی و زیبایی ارتقا یافت و ظاهر بی نظیر جدید آن به رنو ۲۵ که آن هم در آن زمان دچار تغییراتی شده بود شباهت پیدا کرد. همچنین مهندسین رنو نسخه هاچ‌بک آن را هم عرضه کردند که توانست خیلی زود محبوبیت نسخه سدان را در فرانسه پشت سر بگذارد. آنها همچنین یک نسخه اسپرت تر از این محصول خود را با موتور ۲ لیتری توربو به خانواده رنو ۲۱ اضافه کردند. مدل TXi با موتور ۲ لیتری به صورت دو دیفرانسیل تولید شد و می‌توانست تا ۲۲۷ کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد.
نمای عقب رنو ۲۱
رنو در اوایل سال ۱۹۹۴ همزمان با رونمایی از مدل جدید رنو لاگونای هاچ‌بک به تولید رنو ۲۱ سدان و هاچ‌بک بنزی پایان داد اما مدل‌های با موتور دیزلی و همچنین مدل نوادا تا زمان عرضه مدل‌های هم‌رده لاگونا درچنده ماه بعد در بازارهای خودرو باقی ماندند.
رنو ۲۱ در سایت تولیدی سانتا ایزابل رنو در کشور آرژانتین بین سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۶ نیز تولید می‌شد. این تولید تا چند سال پس از توقف در اروپا نیز ادامه داشت. رنو ۲۱ در دو مدل سدان و استیشن در این کشور تولید و به فروش می‌رسید و هر دو مدل بنزینی و دیزلی قابل انتخاب بودند.
رنو ۲۱ در اوایل دهه ۱۹۹۰ در ترکیه نیز تولید شد و در مدل‌های اپتیما، منیجر و کونکورد در این کشورو به فروش می‌رسید. تولید و فروش رنو ۲۱ تا اواخر سال ۱۹۹۶ در کشور ترکیه ادامه داشت.