بابیلون (فیلم ۲۰۲۲)
داستان

در سال ۱۹۲۶ در لس آنجلس، مانوئل «منی» تورس، یک مهاجر مکزیکی، به انتقال یک فیل به یک عیش و نوش وقیح و مملو از مواد مخدر به سبک «باکانیلیا» در عمارت مدیر اجرایی «کینوسکوپ استودیوز» کمک می‌کند. او به سرعت با نِلی لِروی، یک «ستاره» خودخواندهٔ جاه‌طلب و بی‌پروا از نیوجرسی آشنا می‌شود. در حالی که این دو کوکائین مصرف می‌کنند، منی تمایل خود را برای بودن بخشی از چیزی بزرگتر آشکار می‌کند. پس از اینکه یک بازیگر زن جوان به نام جین تورنتون در طی یک عمل اورولاگنیا با بازیگر مرد چاق اورویل پیکویک، بیش از حد مواد مخدر مصرف کرده و اُوِردوز می‌کند، منی وظیفه می‌یابد که فیل را از میان جمعیت حاضر در مهمانی عبور دهد تا حواس آن‌ها را پرت کرده و جسد به بیمارستان انتقال داده شود.
در این مهمانی همچنین لیدی فی ژو، خواننده لزبین کاباره چینی آمریکایی، و سیدنی پالمر، ترومپت‌زن جاز آفریقایی آمریکایی حضور دارند. نلی که پر زرق و برق و رقصنده دیده می‌شود، به سرعت برای جایگزینی جین در یک فیلم کینوسکوپ استخدام می‌شود؛ در حین فیلمبرداری، او به‌طرز بی‌رحمانه‌ای از ستاره فیلم فراتر می‌رود. منی با جک کنراد، یک ستاره خیرخواه سینما، اما مشکل‌دار و اغلب متأهل، آشنا می‌شود و جک مست را پس از مهمانی به خانه می‌راند؛ جک سپس یک شغل دستیار را در کینوسکوپ استودیوز برای منی ایمن می‌کند (برای مثال یافتن یک دوربین جدید برای فیلم‌برداری صحنه‌ای در فضای باز با جک پیش از شب). منی سپس به درجه‌های سیستم استودیویی صعود می‌کند.
نلی به سرعت تبدیل به یک «ایت گرل» می‌شود که توسط ستون‌نویس شایعات سینما، اِلینور سنت جان، که حرفه جک را نیز دنبال می‌کند، پوشش داده می‌شود. در اواخر دهه ۱۹۲۰ فیلم صدادار جای فیلم صامت را می‌گیرد، و منی به طرز ماهرانه‌ای خود را با این تغییرات فنی وفق می‌دهد و در نهایت به شغل کارگردانی دست می‌یابد. نلی تلاش دارد تا خواسته‌های فیلم صوتی را برآورده کند و مصرف مواد مخدر، قمار و بی‌پروایی خود را افزایش می‌دهد و با وجود کمک منی، شهرت خود را خدشه‌دار می‌کند.
نلی، که نشان می‌دهد مادری نهادینه دارد، روی پدر مست (و مدیر بی‌تجربه‌اش) عصبانی می‌شود و از او می‌خواهد تا در طول یک مهمانی با یک مار زنگی مبارزه کند. او از حال می‌رود اما نلی با مار که گردنش را گاز می‌گیرد، می‌جنگد. فی مار را می‌کشد و زهر را می‌مکد. نلی با شور و اشتیاق او را می‌بوسد. در حالی که جک با همسر جدیدش اِستل خطوط فیلم را اجرا می‌کند، از اینکه می‌فهمد دوست قدیمی/تهیه‌کننده‌اش، جورج مان، خودکشی کرده‌است، ویران می‌شود.
در سال ۱۹۳۲، جک احساس می‌کند که محبوبیت او کاهش یافته‌است، اما همچنان در فیلم‌های کم‌هزینه مترو گلدوین مایر کار می‌کند. در همین حال، سیدنی، فیلم موزیکال و ارکستر خود را تضمین می‌کند، اما وقتی مدیران استودیو منی را متقاعد می‌کنند که از او بخواهد از آرایش برای تیره‌کردن پوستش برای مخاطبان جنوبی استفاده کند، آزرده می‌شود. سیدنی پس از اتمام کینوسکوپ را ترک می‌کند.
از آنجا که هالیوود به تدریج کمتر لیبرتین می‌شود، مدیران به منی می‌گویند که فی، نویسنده عنوان کینوسکوپ را به دلیل رابطه لزبین با نلی اخراج کند. الینور و منی تلاش می‌کنند تا چهره نلی را اصلاح کنند و او را به جامعه عالی هالیوود تشویق کنند، اما در یک مهمانی با ویلیام راندولف هرست و ماریون دیویس، نلی از طبقه بالا به شدت انتقاد می‌کند و روی هرست استفراغ می‌کند.
جک داستان جلد الینور را در مورد کاهش محبوبیت خود پیدا می‌کند و با او روبرو می‌شود. او توضیح می‌دهد که اگرچه درجه او به عنوان یک ستاره محو شده‌است، اما او در فیلم‌ها جاودانه خواهد ماند. در همین حال، جیمز مک‌کی گانگستر عجیب و غریب، جانِ نلی را به خاطر بدهی‌های قمار هنگفت او تهدید می‌کند. منی در ابتدا درخواست کمک او را رد می‌کند، اما بعداً پولی را از بازیگر مشتاق «The Count» که در حال پخش مواد مخدر است، تأمین می‌کند و برای پرداخت بدهی نلی با جیمز ملاقات می‌کند. منی با فهمیدن اینکه پول جعلی است و توسط سازنده خودش ساخته شده وحشت می‌کند. جیمز مردان را به یک فضای جمع‌آوری زیرزمینی برای مهمانی‌های فاسد دعوت می‌کند و در مورد ایده‌های بالقوه فیلم هیجان‌زده می‌شود. هنگامی که جیمز متوجه می‌شود پول جعلی است، سعی می‌کند آنها را بکشد، اما آنها به سختی فرار می‌کنند و بادی‌گارد جیمز را می‌کشند.
جک در یک مهمانی هتل با فی روبرو می‌شود. او خروج خود را به اروپا فاش می‌کند. پس از آن، جک ناامید به اتاق هتل خود بازمی‌گردد و به‌طور مرگبار به سر خود شلیک می‌کند.
منی از نلی می‌خواهد که با او به مکزیک فرار کند، تا آن‌ها ازدواج کنند و زندگی جدیدی را با هم آغاز کنند. او مقاومت می‌کند، اما در نهایت موافقت می‌کند. با این حال، همکار جیمز، منی را تعقیب می‌کند و کنت و هم اتاقی‌اش را می‌کشد، اما به منی هشدار می‌دهد که لس‌آنجلس را ترک کند تا کشته نشود. در همین حال، نلی از تصمیم خود انکار می‌کند و تا آخر شب می‌رقصد.
یک مونتاژ، بریده‌های روزنامه‌ای را نشان می‌دهد که توضیح می‌دهد جسد نلی را در سن ۳۴ سالگی در اتاق هتل پیدا کردند و الینور را در سن ۷۶ سالگی مرده پیدا کردند.
در سال ۱۹۵۲، منی به همراه همسر و دختر خردسالش به کالیفرنیا بازمی‌گردد، که پیشتر به شهر نیویورک گریخته و یک فروشگاه رادیویی تأسیس کرده بود. او ورودی کینوسکوپ استودیوز را به خانواده خود نشان می‌دهد، اما به تنهایی از سینمای اطراف دیدن می‌کند تا فیلم آواز در باران را ببیند، جایی که تصویر فیلم از گذار صنعت از فیلم‌های صامت به صدادار، اشک او را درمی‌آورد. مجموعه‌ای از فیلم‌های متعدد به طول یک قرن در ادامه می‌آید. منی با بازگشت تمرکز به آواز در باران لبخند می‌زند.