stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
فایرفلای تی۶۷

| فایرفلای تی۶۷ | فایرفلای تی۶۷ |
| --- | --- |
کاربری: هواگرد آموزشی/tourer/ورزشی
تولیدکننده: Fournier, Slingsby Aviation
نخستین پرواز: ۱۲ مارس ۱۹۷۴
بازنشستگی: نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۶
کاربر اصلی: Royal Jordanian Air Force
ساخته‌شده: ۱۹۷۴–۱۹۹۵
تعداد ساخته‌شده: > ۲۵۰
فایرفلای تی۶۷ (به انگلیسی: Slingsby_T67_Firefly) یک هواگرد ملخ‌پیشین تک‌موتوره از نوع هواگرد آموزشی/tourer/ورزشی ساخت شرکت Fournier, Slingsby Aviation است. هواگرد فایرفلای تی۶۷ نخستین پروازش را در ۱۲ مارس ۱۹۷۴ میلادی انجام داد. در مجموع، تعداد> ۲۵۰ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است.
پتی اسمیت

| پتی اسمیت | پتی اسمیت |
| --- | --- |
اسمیت در ۲۰۲۴: اسمیت در ۲۰۲۴
اطلاعات پس‌زمینه: اطلاعات پس‌زمینه
نام تولد: پاتریشیا لی اسمیت
زاده: ۳۰ دسامبر ۱۹۴۶ ‏(۷۸ سال) شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده
خاستگاه: دپتفورد، نیوجرسی، ایالات متحده
ژانر:  پانک راک  آرت پانک  پروتوپانک  آرت راک  گاراژ راک  پاپ راک 
پیشه(ها):  خواننده  ترانه‌نویس  شاعر  نقاش  مؤلف  عکاس 
ساز(ها):  آواز  گیتار  کلارینت 
سال‌های فعالیت: ۱۹۶۷–اکنون
ناشر(ان):  اریستا  کلمبیا 
وبگاه: pattismith.net
پاتریشیا لی اسمیت (انگلیسی: Patricia Lee Smith؛ زادهٔ ۳۰ دسامبر ۱۹۴۶) خواننده، ترانه‌نویس، شاعر، نقاش، مؤلف و عکاس آمریکایی است. شهرت وی بخاطر تأثیرش بر موسیقی و فرهنگ پانک راک در دهه ۱۹۷۰ میلادی و همچنین اجرای آهنگ «به خاطر شب» است، که آن را به همراه بروس اسپرینگستین نوشت و در سال ۱۹۷۸ در جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد سیزدهم شد.
اسمیت در قسمتی از کنسرت ملت‌داون سال ۲۰۰۹، در هنگام اجرای آهنگ «قدرت در دست مردم است» برای حمایت از اعتراضات مردم ایران پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ از شعار «رأی من کجاست» در قسمتی از آهنگش استفاده کرد.
اوایل زندگی و تحصیلات

اسمیت در ۳۰ دسامبر ۱۹۴۶ در بخش لینکلن پارک شیکاگو به دنیا آمد. مادرش بورلی اسمیت، خواننده جاز بود که پیشخدمت شد، و پدرش گرانت اسمیت، ماشین‌کار هانی‌ول بود. خانواده‌اش تا حدودی اصل و نسب ایرلندی دارد، و پتی بزرگ‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده هست.
وقتی اسمیت چهار ساله بود، خانواده از شیکاگو به بخش جرمن‌تاون فیلادلفیا، سپس به پیتمن، نیوجرسی، نقل مکان کردند و سرانجام در بخش وودبری گاردنز در شهر دپتفورد، نیوجرسی مستقر شدند.
در سال ۱۹۶۴، اسمیت از دبیرستان دپتفورد تاون‌شیپ فارغ‌التحصیل شد و در یک کارخانه شروع به کار کرد. او برای مدت کوتاهی در کالج ایالتی گلاسبورو (دانشگاه روآن کنونی) در گلسبورو، نیوجرسی شرکت کرد.
دیسکوگرافی > به‌عنوان هنرمند تکی

Horses (1975)
Dream of Life (1988)
Gone Again (1996)
Peace and Noise (1997)
Gung Ho (2000)
Trampin' (2004)
Twelve (2007)
Banga (2012)
دیسکوگرافی > به‌عنوان پتی اسمیت گروپ

Radio Ethiopia (1976)
Easter (1978)
Wave (1979)
نبرد مارتقوپی

نبرد مارتقوپی (گرجی: მარტყოფის ბრძოლა) جنگی بود که در سال ۱۶۲۵ میلادی بین پادشاهی گرجستان کارتلی و ایران صفوی رخ داد. گرجی‌ها به فرماندهی گیورگی ساآکادزه قوای ایرانی شاه عباس اول را شکست دادند.
در بهار ۱۶۲۵، شاه عباس اول برای جلوگیری از شورش پیش رو، قوای خود را به فرماندهی قرچغای خان به گرجستان فرستاد. او تلاش کرد تا سیاست قتل‌عام و تبعید را در کارتلی اجرا کند. طبق برنامه‌های رهبران شورش، گرجی‌ها قرار بود زودتر از زمان برنامه‌ریزی شده به اردوگاه دشمن حمله کنند. در سحرگاه ۲۵ مارس ۱۶۲۵، گرجی‌ها به اردوگاه ایران نزدیک شدند. با شنیدن صدا، نگهبانان شیپور جنگ زدند. گرجی‌ها پس از پیروزی، تفلیس تحت کنترل صفوی را تصرف کردند.
سال‌شمار جنگ‌های شاه عباس بزرگ
→ جنگ‌های شاه محمد خدابنده
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
|   | ۱۵۷۸ | جنگ ایران و عثمانی (۱۵۹۰–۱۵۷۸) (نتیجه: عهدنامه فرهاد پاشا) |
|   | ۱۵۸۰ | جنگ‌های خراسان |
|   | ۱۵۸۱ | محاصره قلعه نیشابور (تاجگذاری شاه عباس توسط قزلباش‌ها) |
|   | ۱۵۸۲ | محاصره قلعه تربت |
|   | ۱۵۸۳ | نبرد تیرپل |
|   | ۱۵۸۵ | جنگ سوسفید (جنگ داخلی قزلباش) |
|   | ۱۵۸۵ | اشغال تبریز |
|   | ۱۵۸۷-۱۵۸۸ | حمله ازبک‌ها به خراسان |
|   | ۱۵۸۸ | ↓↓↓ آغاز پادشاهی شاه عباس یکم ↓↓↓ |
|   | ۱۵۸۸-۱۵۸۹ | سقوط قلعه هرات |
|   | ۱۵۹۰-۱۵۹۱ | حمله ازبک‌ها به سیستان |
|   | ۱۵۹۲ | جنگ ایران با ازبک‌ها |
|   | ۱۵۹۵ | جنگ ایران با ازبک‌ها |
|   | ۱۵۹۸ | جنگ ایران با ازبک‌ها |
|   | ۱۶۰۳-۱۶۱۸ | جنگ ایران و عثمانی (۱۶۱۸–۱۶۰۳) (نتیجه: عهدنامه سراب) |
|   | ۱۶۰۳ | فتح تبریز |
|   | ۱۶۰۴ | نبرد ایروان |
|   | ۱۶۰۴ | نبرد ارومیه |
|   | ۱۶۰۵ | محاصره قندهار |
|   | ۱۶۰۶-۱۶۰۷ | بازپسگیری شروان |
|   | ۱۶۰۹ | نبرد قلعه دم‌دم |
|   | ۱۶۱۵ | نبرد تسیتساموری |
|   | ۱۶۱۶ | فتح تفلیس |
|   | ۱۶۱۶ | نبرد گوگجه |
|   | ۱۶۱۸ | نبرد تبریز |
|   | ۱۶۲۲ | فتح هرمز |
|   | ۱۶۲۲ | جنگ صفویه با گورکانیان |
|   | ۱۶۲۳-۱۶۳۹ | جنگ ایران و عثمانی (۱۶۳۹–۱۶۲۳) (نتیجه: عهدنامه زهاب) |
|   | ۱۶۲۳ | فتح بغداد |
|   | ۱۶۲۵ | نبرد بغداد |
|   | ۱۶۲۵ | نبرد آقایانی |
|   | ۱۶۲۵ | نبرد مارتقوپی |
|   | ۱۶۲۵ | نبرد مارابدا |
|   |  | راهنمای الگو |
|   | جنگ داخلی |  |
|   | با کردها |  |
|   | با گرجی‌ها |  |
|   | با ازبک‌ها |  |
|   | با پرتغال |  |
|   | با گورکانیان |  |
|   | با عثمانی |  |
•  ب  •  ن


جنگ‌های شاه صفی ←
خمینیسم

برای کتاب، خمینیسم (کتاب) را ببینید.
خمینی‌گرایی یا خمینیسم ایدئولوژی‌ای است که بنیان نظام جمهوری اسلامی ایران را نهاد. اوج خمینی‌گرایی، در تفکر روح‌الله خمینی برای جایگزینی شاهنشاهی در ایران با حکومت روحانیون بود. خمینی فقهای اسلامی را نه تنها مرجع دینی مردم دانست؛ بلکه آنان را مرجع سیاسی اعلام کرد و با ربط دادن فرمان‌های روحانیت به دین، اطاعت از آنان را بر مسلمانان، واجب دانست. احکام روحانیت بر پایهٔ خمینیسم حتی بر خود احکام اسلام، برتری گرفتند و در ایران، اجرایی شدند.
وفادار ماندن به خمینیسم حتی پس از مرگ خمینی، به عنوان یک محک و پیش‌نیاز برای سیاست‌مداران ایرانی به کار رفته است. خمینیسم در خارج از ایران نیز نفوذ کرده است و شیعیان عراق و لبنان آن را لمس کرده‌اند. هرچند که بر پایهٔ اعلام امیر طاهری، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر سیاسی، بیشتر مردم عراق خواستار حکومتی خمینی‌گرایانه نیستند. برخی از رسانه‌های عربی اعلام داشته‌اند که خمینی‌گرایی، ایران را به بن‌بست رسانده است.
نظرات و خصوصیات > اقتصاد

در زمینهٔ اقتصاد، خمینی به دلیل نبود یا کمبود علاقه و نظرات ضد و نقیض در این زمینه، شناخته می‌شد.
نظرات و خصوصیات > سیاست > دیدگاه توطئه خارجی

خمینی در هنگام فعالیت‌های سیاسی خود، به شکل مذهبی امکان وقوع توطئه‌های بیگانگان و عوامل ایرانی آنان را تبلیغ و گوشزد می‌کرد. باور وی که در میان اقناع سیاسی در ایران رایج است، با تسلط قدرت‌های جهانی بر فضای سیاسی ایران از دویست سال پیش از انقلاب اسلامی بیان می‌شد؛ این تسلط، نخست توسط بریتانیا و روسیه و بعداً توسط ایالات متحده، انجام شد. کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ نمونه‌ای از میزان تسلط این قدرت‌ها در امور سیاسی ایران بود.
خمینی در سری سخنرانی‌هایش که در آنان بر حاکمیت جهان اسلام (و بر غیر مسلمان) توسط عالمان اسلامی استدلال می‌کرد، ضرورت وجود حکومت دینی را برای غلبه بر توطئه‌های استعمارگران گوشزد می‌کرد؛ از دیدگاه او، اینها مسئول افول تمدن مسلمانان، تحریف دین، نفاق میان ملل، اختلاف میان سنی و شیعه و مسائل میان ستمگران و ستمدیدگان هستند. او باور داشت که قدرت‌های استعمارگر برای تضعیف اسلام اقدام کرده‌اند. وی ملی‌گرایی، سلطنت‌طلبی، سوسیالیسم و لیبرالیسم را نیز هم‌پیمان استعمارگران و دشمن ساختار دینی خود می‌دانست.
وی درمورد حفظ قدرت روحانیت حساسیت ویژه‌ای به خرج می‌داد و در بسیاری از سخنرانی‌ها، به آنان و توطئه علیه روحانیت اشاره داشت:
«قضیه تنباکو در زمان مرحوم میرزا به این‌ها (غربی‌ها) فهماند که با یک فتوای یک آقایی که در یک ده در عراق سکونت دارد یک امپراطوری را شکست داد و سلطان وقت هم با همه کوششی که کرد برای اینکه حفظ بکند آن قرارداد را نتوانست حفظ بکند … اینها فهمیدند باید این قدرت را بگیرند، تا این قدرت زنده است نمی‌گذارد که اینها هر کاری دلشان بخواهد بکنند و دولت‌ها عنان گسیخته باشند و هر طوری دلشان بخواهد عمل بکنند و لهذا با کمال کوشش تبلیغات کردند بر ضد روحانیت.» نمونه‌ای از سخنان خمینی دربارهٔ توطئه علیه روحانیت
نظرات و خصوصیات > ساختار و کارکرد حکومت

در حالی که خمینی با سیاستی زیرکانه به شدت به حق حکومت «علما» و «بنیان معنوی و ایدئولوژیک» حکومت متمرکز بود، اما در مورد عملکرد واقعی (در عمل) دولت یا «مشخصات» روش مدیریت آن، تأکیدی نداشت. به گفتهٔ برخی از پژوهشگران (قیصری و نصر) خمینی هرگز «تعریفی اصولی از حکومت اسلامی و اقتصاد اسلامی ارائه نداد، هرگز تعریفی ارائه نداد که ساختار و کارکرد حکومت، ابزارهای کنترل، کارکرد اجتماعی، فرایندهای بازرگانی و ارزش‌ها و مرام ساختار انقلابی کشور (که خود رهبرش بود) را تعیین کند.» به گزارش بی‌بی‌سی فارسی، وی هرگز کسب قدرت سیاسی را برای روحانیون، نهی نمی‌کرد. بر همین اساس، خمینی در سال‌های پس از سقوط پهلوی اول، آغاز به گشتن برای یافتن نقش تازه‌ای برای روحانیت در ایران کرد.
پشتیبانی وی از افزایش قدرت روحانیت، در بسیاری از سخنرانی‌هایش به آشکارا دیده می‌شود. او در برخی از سخنرانی‌ها، به اثرگذاری‌های تاریخی روحانیت بر چهره سیاسی ایران اشاره می‌کرد و نقش آنان را برجسته می‌دانست.
«در این جنبشهایی که در این طول زمانی که ما بودیم در آن، یا نزدیک به ما بوده، در این جنبشها کسی که قیام کرده باز از این طبقه (روحانیون) بودند طبقات دیگر هم همراهی کردند لیکن اینها ابتدا شروع کردند. در قضیه تنباکو اینها بودند که به هم زدند اوضاع را، در قضیه مشروطه اینها بودند که جلو افتادند و مردم هم همراهی می‌کردند با آنها، در این قضایای دیگر هم روحانیت با شما همه رفیق بوده است.»

در جای دیگری با تشویق روحانیون به حضور در مجلس: «در جایی که اگر در هر شهری و استانی چند نفر مؤثر افکار، مثل مرحوم مدرس شهید را داشتند، مشروطه به‌طور مشروع و صحیح پیش می‌رفت و قانون اساسی با متمم آن که مرحوم حاج شیخ فضل‌الله در راه آن شهید شد دستخوش افکار غربی و دستخوش تصرفاتی که در آن شد نمی‌گردید.»
نظرات و خصوصیات > پوپولیسم

برخی پژوهش‌های انجام‌شده، این استدلال را طرح کرده‌اند که «ایده‌ها و جنبش وی (خمینی)» (ایدئولوژی‌ای که در پژوهش «خمینیسم» خوانده شده است) همانندی بسیاری به جنبش‌های پوپولیستی در دیگر کشورها، به ویژه جنبش‌های آمریکای جنوبی مانند ژتولیو وارگاس و خوآن پرون دارد. خمینی نیز مانند آنان، «جنبشی متمکن از طبقه متوسط» را رهبری کرد که «طبقات پایینی جامعه، به ویژه فقیران شهرنشین» را در یک جنبش اعتراضی «رادیکال اما عملی» علیه نظم شاهنشاهی مستقر بسیج کرد. این جریان، با موعظه مذهبی "بازگشت به" ریشه‌های بومی" و نابودی "تفکرات بین‌المللی" همراه شد.
در رسانه‌ها و دیدگاه‌های پیرامون

بر پایهٔ اعلام امیر طاهری: «بیشتر مردم عراق خواستار کالایی که رهبر جمهوری اسلامی عرضه می‌کند -یعنی حکومتی خمینی‌گرایانه- نیستند. خمینی‌گرایی نه تنها میان اکراد و اعراب سنی خریدار ندارد، بلکه در میان اکثریت شیعهٔ آن کشور نیز فاقد جذابیت است.»
مارینا سرنی، نمایندهٔ مجلس و مسئول سیاست فرامرزی حزب دمکرات‌های چپ ایتالیا، سرآمدترین حزب اپوزیسیون این کشور، اعلام داشته است که: «باید از دانشجویان ایرانی که برای آزادی و مردم‌سالاری با نیروهای عقب‌گرا و مدافع خمینی‌گرایی مبارزه می‌کنند دفاع کرد.»
«شمار بسیاری از ایرانیان، بر این باورند که تغییر نظام نه تنها شعار خوبی است بلکه یک استراتژی کاربردی برای نجات کشور از بن‌بستی است که خمینی‌گرایی آن را به وجود آورد.» پست العربیه در ژانویهٔ ۲۰۲۰؛ این رسانه همچنین به راه‌کار ملاها، یعنی معرفی خود به عنوان افراد ملی‌گرا پرداخت.
محمد بن بعیث

| محمد بن البعیث بن الحلبس (یا الجلیس) | محمد بن البعیث بن الحلبس (یا الجلیس) |
| --- | --- |
درگذشت: ۲۳۵ (قمری) (۸۵۰ میلادی)
ملیت: ایرانی / عرب
شناخته‌شده برای: شاعری به زبان فارسی، شورش بر ضد متوکل، خیانت به بابک خرمدین
مخالف: متوکل
خویشاوندان: بعیث، جعفر، حلبس (پسران)
محمد بن بعیث بن حلبس معروف به ابن‌بعیث (متوفی ۲۲۹ خورشیدی) ۲۳۵ (قمری)، فرماندار عربتبار مرند در سده دوم هجری در زمان خلفای عباسی بود. ابن بعیث از رجال دورهٔ متوکل است، حلبس پدربزرگ وی، سربازی عرب بود که بر مرند چیره شد. محمد در مرند دژ و استحکامات نطامی ساخت و در سال ۱۹۴ خورشیدی تبریز و شاهی (شهری در نزدیکی دریاچه ارومیه) را تسخیر کرد. وی در ابتدا رابطهٔ خوبی با جنبش سرخ جامگان داشت اما پس از گذشت زمانی، با بازداشت یکی از سرداران بابک به مخالفت با این جنبش برخاست. همکاری او با عباسی‌ها به درازا نکشید و در زمان متوکل به زندان افتاد و در همان‌جا درگذشت.
وی به زبان فارسی علاقه‌مند بود و اشعاری به فارسی می‌سرود. به گفته طبری پیران مراغه شعرهای فارسی وی را می‌خوانده‌اند. برخی از پژوهشگران، محمد بن بعیث را نخستین پارسی سرای آذربایجان دانسته‌اند که نمونه‌ای از اشعار او باقی نمانده است البته مشروط به اینکه مراد از «الفارسیه» در تاریخ طبری همان پارسی دری باشد نه زبان متداول در آذربایجان آن روزگار یعنی آذری یا به تعبیر دکتر ریاحی، فهلوی.
خاندان

حلبس پدر خاندان، از ربیعه بود که در صدر اسلام در منطقهٔ «بین النهرین» ساکن بودند. قسمت شمالی میان‌رودان، به سه بخش تقسیم می‌شد که هر بخش را دیار می‌گفتند. سه دیار شمالی میان‌رودان عبارت بودند از: دیار بَکر، دیار ربیعه، و دیار مضر، که در واقع از نام سه قبیله‌ای که قبل از ظهور اسلام و در زمان ساسانیان به آن جا کوچ کرده و تحت فرمانروایی ساسانیان درآمدند گرفته شده است. شهر آمِد که در ساحل رود دجله و در جنوب ترکیه قرار داشت مرکز «دیار بکر» و محل سکونت بکریان بود. موصل که در ساحل رود دجله و در شمال عراق قرار داشت بزرگ‌ترین شهر دیار ربیعه و محل سکونت قبیله ربیعه بود، و محل سکونت مضریان، رقه بود که در ساحل رود فرات و در شمال سوریه قرار داشت. دیار ربیعه، ناحیه‌ای در میان‌رودان است که بکر بن واٮٕل (شاخه‌ای از قبیلهٔ بزرگ ربیعه) در آن زندگی می‌کردند. حلبس از کسانی بود که در زمان خلافت ابو جعفر منصور به آذربایجان آمد و مرند را که به نوشته بلاذری آن هنگام ده کوچکی بود برای نشیمن خود برگزید. پس از مرگ او پسرش بُعَیث جانشین او شد. طبری می‌نویسد: بعیث از سالوکانِ وجناء پسر رَوّاد بود به نوشته بلاذری بارویی دور مرند کشید و شهر را استوار نمود.
محمد پسر بعیث

پس از مرگ بُعَیث، پسرش محمد جانشین او شد و برای آبادی مرند کوشش زیادی نمود. محمد در مرند کوشکهایی بنیاد نهاد. محمد فردی با فرهنگ، دلیر و شاعر بود. به نوشته طبری شعرهای پارسی یا آذری داشته و میان آذربایگان معروف بوده که اگر تا امروز می‌ماند از کهن‌ترین شعرهای پارسی به شمار بود و ارزش شایانی در بازار ادبیات داشت. مرند در زمان او شهر بزرگ و زیبایی گردیده بود. طبری می‌نویسد: گرداگرد آن دو فرسنگ بود و گذشته از باغ‌ها ی فراوان درون شهر، بیرون آن را نیز از هر سوی باغ‌ها فرا گرفته بودند و جز راه دروازه‌ها باز نبود.
محمد دو دژ نیز داشت یکی دز شاهی که میان دریاچه ارومیه بر روی جزیره کوچکی نهاده و همواره از استوارترین دژهای آذربایگان به شمار بوده دیگری در بیرون دریاچه که طبری نام آن را (یکدر) می‌نویسد و جای درست آن پیدا نیست. دژ شاهی را طبری می‌نویسد از محمد وجناء گرفته بود از اینجا پیداست که محمد همچون پدر خود بعیث زیر دستی وجناء را نداشته بلکه بر وی چیره بوده است. در جلد ۱۴ ترجمه تاریخ طبری حوادث مربوط به محمد بن بعیث به صورت زیر آمده:
«سخن از خبر حادثاتی که به سال دویست و سی و چهارم بود» از جمله آن بود که محمد بن بعیث گریخت، سپس او را از طرف آذربایجان به اسیری آوردند و بداشتند.
سخن از اینکه چرا محمد بن بعیث گریخت؟ و سرانجام کار وی: گویند سبب آن بود که متوکل در این سال بیمار شده بود. به نزد ابن بعیث یکی بود که خدمت وی می‌کرد و خلیفه نام داشت. خلیفه به او گفت که متوکل بمرد و اسبانی برای وی آماده کرد و او با خلیفه که این خبر را به او داده بود سوی محل خویش گریخت به آذربایجان، محل وی مرند بود. به قولی دو قلعه داشت که یکی شاهی نام داشت و دیگری یکدر، یکدر بیرون دریاچه بود و شاهی میان دریاچه بود. دریاچه به اندازهٔ پنجاه فرسنگ است از حد اورمیه تا روستای داخرقان، دیار محمد بن روّاد.
شاهی قلعهٔ ابو بعیث استوار بود و آب ساکن بر آن احاطه داشت که مردم از اطراف مراغه بر آن تا اورمیه می‌رفتند، دریاچه ایست که نه ماهی در آن هست، نه خیر.
ابن واضح یعقوبی می‌نویسد:
محمد بن بعیث بر ناحیه‌ای از آذربایجان به نام مرند مستولی بود، پس حمدویه ابن علی عامل آذربایجان با وی در افتاد و سپس …. پس او را به دربار خلیفه فرستاد و چون از راه رسید علیه حمدویه بن علی گزارش داد و به آن جهت حمدویه را زدند و مالهایی که بدست وی رسیده بود، گرفته شد و ابن بعیث رها گردید و پس از چند روزی که ماند از سامره به مرند گریخت و رهزنان آن ناحیه را نزد خویش فراهم ساخت و نافرمانی و ناسازی را آشکار نمود، پس حمدویه بن علی را از حبس در آورده به حکومت آذربایجان برگزیدند و (محمد) به سوی وی رهسپار شد و با او جنگید و او را کشت و کار ابن بعیث نیرو گرفت و زیرک ترکی بر سر وی فرستاده شد و با او جنگید و سپس عتاب بن عتاب به جنگ وی شتافت و حکومت به دست بغای صغیر بود، پس چند ماهی در جنگ با وی پایداری کرد و سپس به او امان داد و چون نزد وی آمد او را به دربار خلیفه فرستاد تا در سال ۵۳۲ به دست اسحاق زندانی شد و اندکی در حبس ماند و مرد و یحیی بن روّاد را نیز فرستاد و به او فرماندهی و عنوانی داده شد.
محمد پسر بعیث > همکاری با بابک خرمدین و خیانت به او

یعقوبی در تاریخ خود در وقایع روزگار معتصم سال ۲۱۰ می‌نویسد:
کار بابک بالا گرفت و محمد بن البعیث با او همراه بود و عصمة الکردی صاحب مرند از او پیروی داشت و معتصم، طاهر بن ابراهیم برادر اسحاق بن ابراهیم (برادر زاده طاهر ذوالیمینین) را که عامل آن سرزمین بود فرستاد و او را فرمان داد که با بابک بجگند و چون وی به آن سرزمین رسید، ابن البعیث به معتصم نوشته خبر داد که فرمانبردار اوست و چارهٔ کار بابک و پیروان وی را می‌اندیشد سپس با عصمة الکردی خداوندگار مرند مکر کرد و دخترش را گرفت و به مرند رفت، سپس او را به سرای خود خواند و او را با کسانی که با وی بودند باده داد و مستشان کرد و شبانه ایشان را به دژی از آن خود برد که به آن «شاهی» می‌گفتند و سپس ایشان را نزد معتصم فرستاد و معتصم او را بخشید و خلعت داد و این به آن جهت بود که وی طاهر بن ابراهیم را از آنچه رفته بود آگاه کرد و خواست که سلاح و دستور برایش بفرستد تا آنها را روانه کند و طاهر این کار را کرد و آنها را نزد معتصم فرستاد و خبرشان را به او نوشت و معتصم با اسحاق تندی کرده گفت: از برادرت کار ساخته نیست و جز از ابن البعیث کار بر نمی‌آید و افشین حیدر بن کاووس اسروشنی را فرستاد و حکمرانی همه آن سرزمین را به او داد و با وی اموال و خزاین سلاح فرستاد
گردیزی در زین الاخبار در خلافت معتصم چنین آورده: (امیر مرند)، عصمة را با ده سرهنگ به حصار خویش مهمان ساخت و همه را بکشت و عصمة را به دیوار حصار آورد و گفت: دیگر سرهنگان را آواز دِه و گر نه تو را بکشم. او صد تن را، از آن سرهنگان و پیشروان سپاه آواز داد. همه اندر حصار آمدند، یکان یکان همی درآمدند و تا همه را کشتند پس عصمة را با آن سرهای صد تن، نزد افشین فرستاد و افشین به نزد معتصم فرستاد. معتصم از عصمة، از سرزمین بابک و راه‌های آن پرسید و او از وسایل جنگ و راه‌های جنگ با بابک آگاهش کرد و عصمة تا روزگار واثق بالله زندانی ماند. و به این ترتیب محمد بن بعیث گاه با بابک و گاه با مأمون می‌بود تا اینکه در جنگ سال ۲۲۱ به همراهی افشین در محاصره دژ بابک همراه بود و روز جنگ به همراه بسیار راهنمایان با بغا همراه بود پس از چند روز که قصد تنگ کردن حلقه محاصره را داشتند به علّت سرمای طاقت‌فرسا، سپاه افشین سر به شورش برداشتند در نتیجه مجبور به عقب‌نشینی شدند.
از نوشتهٔ ابن واضح یعقوبی بر می‌آید قبل از محمد بن بعیث، فرمانده و حکمران مرند عصمة الکردی بوده است که از محمد بن بعیث پیروی می‌کرده و محمد خود از همراهان بابک بوده است که محمد بن بعیث سپس فرمانبرداری خود را از معتصم اعلام کرده و با مکر، عصمة الکردی را در ضیافتی دستگیر و تحویل معتصم داد. معتصم هنگامی که دستگیری یاران بابک را به دست ابن بعیث مشاهده کرد، با اسحق بن ابراهیم درشتی کرد و گفت: نزد برادرت چیزی نمی‌بینم و مردانگی را جز نزد ابن بعیث نمی‌بینم.
دستگیری ابن بعیث و مرگ وی

در این سال [دویست و سی و چهارم] در ماه شوال بغای شرابی ابن بعیث را بیاورد با جانشین وی ابو الاغر و دو برادر ابن بُعَیث، صقر و خالد که با امان فرود آمده بودند و پسر ابن بعیث به نام علاء که او نیز با امان برون آمده بود، اسیرانی که آورده بود صد و هشتاد کس بودند و بقیه پیش از آنکه برسند جان داده بودند. وقتی به نزدیک سامرا رسیدند بر شترانشان نشاندند که مردم آنها را ببینند. متوکل بگفت تا ابن بعیث را داشتند، وی را از آهن سنگین کرد، اسیران را نیز بداشتند.
از علی بن جهم آورده‌اند که گوید: محمد بن بعیث را به نزد متوکل آوردند و بگفت: تا گردنش را بزنند. وی را بر نطعی انداختند. جلادان بیامدند و مهیای وی شدند. متوکل با خشونت به او گفت: «ای محمد چه چیز به این کار وادارات کرد؟»
گفت: «تیره‌روزی، تو آن طنابی که میان خدا و خلق وی کشیده شده‌ای. مرا از تو دو گمان هست که آن یک که بیشتر در خور تو است به دلم نزدیکتر است: بخشش.»
آنگاه بی درنگ آغاز کرد و شعری خواند به این مضمون:
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| أبی الناس إلّا أنک الیوم قاتلی  |  | إمام الهدی و الصفح أولی و أجمل |
| تضائَل ذنبی عند عفوک قلة |  | فمن بعفو منک فالعفو أفضل |
| فإنک خیر السابقین الی العلا |  | و إنک بی خیر الفعالین تفعل |
| 0 | 1 | 2 |
| --- | --- | --- |
| مردم باور ندارند جز اینکه تو امروز مرا خواهی کشت |  | ای پیشوای رستگاری با آنکه بخشایش زیبنده تر است به مردم |
| مگر من جز از سرشت خطایم؟ |  | ولی بخشایش تو از نور پیغمبری سرشته است |
| تو بهترین کسی هستی که به بلندی و بزرگواری پیشی می‌جویی |  | و بی گفتگو است که زیبنده‌ترین آن دو کار را خواهی کرد |
علی گوید: متوکل به من نگریست و گفت: «از ادب بهره‌ای دارد،» و من پیشدستی کرده گفتم: «امیر مؤمنان، از دو کار بهترین را می‌کند و بر تو منت می‌نهد.»
...[در متن نام شخص ناخوانا است] به من گفت: «گروهی از پیران مراغه در آنجا اشعاری از ابن بعیث را برای من خواندند، به پارسی، و از ادب و شجاعت وی یاد می‌کردند، وی را خبرها هست و گفتارها».
یکی از کسانی که می‌گفت: وقتی ابن بعیث را به نزد متوکل آوردند و ابن بعیث آن سخنان را با وی بگفت، به نزد متوکل حضور داشته بود، به من گفت: «معتز که با پدر خویش (متوکل) نشسته بود دربارهٔ وی سخن کرد و خواست که ابن بعیث را بدو ببخشد که بدو بخشیده شد و از او در گذشت.
و چنان بود که وقتی ابن بعیث گریخت اشعاری گفت به این مضمون:

«چه بسا کارها به سر بردم که دیگران

«آنرا وا گذاشته‌اند و ناتوانگری را

«به جای خودداری گرفته‌اند

«دربارهٔ آنچه سودی ندارد ملامتم مکن

«از من دست بدار که تقدیر به قلم رفته

«مال را در سختی و گشادگی تلف می‌کنم

«بخشنده آنست که با وجود نداری عطا می‌کند.»
و چنان بود که وقتی ابن بعیث گریخت در منزل خویش سه پسر از آن خویش به جا نهاد به نام بعیث و جعفر و جلیس با چند کنیز که در بغداد در قصر الذهب بداشته شدند. بغای شرابی از پس مرگ ابن بعیث که یک ماه پس از ورودش به سامره رخ داد دربارهٔ أبو الأغر دامادش سخن کرد که رها شد. خالهٔ ابن بعیث را نیز آزاد کردند که از زندان برون شد و همان روز از خوشحالی بمرد و بقیه درحبس بماندند. گویند یکصد رطل به گردن ابن بعیث نهاده بودند و همچنان به روی درافتاده بود تا جان داد. وقتی ابن بعیث را گرفتند کسانی را که به سبب کفالت وی در حبس بودند از حبس برون آوردند. بعضی از آنها در حبس مرده بودند. بعدها، بقیهٔ عیال وی را در آوردند، پسرانش جلیس و بعیث و جعفر را جزو شاکران کردند، به نزد عبید الله ابن یحیی خاقانی، و جیره برای آن‌ها معین شد.
دیار ربیعه، محل استقرار قبیله ربیعه
نظرسنجی انتخابات سراسری ایتالیا (۲۰۱۸)

نظرسنجی انتخابات سراسری ایتالیا (انگلیسی: Opinion polling for the 2018 Italian general election) به گردآوری نظر سنجی انتخابات سراسری، که در تاریخ ۴ مارس ۲۰۱۸ برگزار شد می‌پردازد.
زمان این نظرسنجی از انتخابات عمومی قبلی که در تاریخ ۲۴ تا ۲۵ فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد تا دو هفته قبل از انتخابات، ۱۶ فوریه ۲۰۱۸. براساس قانون (par condicio) یعنی (شرایط مساوی) را مورد بررسی قرار می‌دهد، مطابق قانون، انتشار نظرسنجی‌ها تا دوهفته بعد از انتخابات ممنوع است.
رای حزب

نتایج نظرسنجی با الویت زمان‌بندی به‌طور معکوس از جلو به عقب چیده شده‌است.
بالاترین درصد آرای نظرسنجی به صورت پررنگ‌تر نشان داده شده و رنگ پس زمینه آن نشان از طرفداران حزب است. برای اینکه همه چیز گویا باشد، هیچ رقمی در دیاگرام به شکل سایه نیست. ستون سمت راست اختلاف بالاترین درصد رقم مابین دو حزب را نشان می‌دهد. پایه نظرسنجی از شروع کارهای میدانی تا تاریخ انتشار حساب شده. با این حال، اگر تاریخی نامعلوم است، تاریخ انتشار جایگزین می‌شود.
رای حزب > ۲۰۱۴

| 28 Jan | Ipsos | ۲۰٫۷ | ۳۳٫۵ | ۲۳٫۳ | ۲٫۳ | ۳٫۲ | ۲٫۲ | ۲٫۲ | ۳٫۱ | ۶٫۰ | ۳٫۵ | ۱۰٫۲ |
| 28 Jan | ISPO | ۲۱٫۲ | ۳۲٫۶ | ۲۱٫۲ | ۲٫۵ | ۴٫۴ | ۲٫۲ | ۲٫۰ | ۲٫۵ | ۵٫۷ | ۵٫۷ | ۱۱٫۴ |
| 24–27 Jan | Datamedia | ۲۰٫۰ | ۳۲٫۰ | ۲۲٫۳ | ۱٫۰ | ۳٫۵ | ۲٫۹ | ۲٫۲ | ۲٫۶ | ۴٫۹ | ۸٫۶ | ۹٫۷ |
| 25–26 Jan | EMG | ۲۳٫۶ | ۲۹٫۲ | ۲۱٫۶ | ۱٫۹ | ۴٫۰ | ۳٫۲ | ۲٫۶ | ۱٫۷ | ۴٫۰ | ۸٫۲ | ۵٫۶ |
| 24 Jan | IPR | ۲۱٫۰ | ۳۲٫۵ | ۲۱٫۰ | ۱٫۰ | ۳٫۷ | ۲٫۰ | ۲٫۵ | ۲٫۵ | ۵٫۵ | ۸٫۳ | ۱۱٫۵ |
| 24 Jan | SWG | ۲۱٫۱ | ۳۱٫۹ | ۲۰٫۴ | ۲٫۶ | ۴٫۹ | ۴٫۳ | ۲٫۴ | ۱٫۵ | ۳٫۵ | ۷٫۴ | ۱۰٫۸ |
| 24 Jan | Ixè | ۲۱٫۸ | ۳۱٫۱ | ۲۲٫۳ | ۱٫۶ | ۳٫۷ | ۲٫۹ | ۲٫۱ | ۱٫۹ | ۳٫۷ | ۸٫۹ | ۸٫۸ |
| 20–24 Jan | ScenariPolitici | ۲۴٫۶ | ۲۸٫۰ | ۲۰٫۷ | ۲٫۲ | ۵٫۸ | ۳٫۳ | ۲٫۹ | ۲٫۰ | ۴٫۰ | ۶٫۵ | ۳٫۴ |
| 23 Jan | Tecnè | ۲۲٫۰ | ۳۰٫۵ | ۲۴٫۳ | ۱٫۳ | ۳٫۱ | ۲٫۲ | ۳٫۱ | ۲٫۶ | ۴٫۴ | ۶٫۵ | ۶٫۲ |
| 21 Jan | Ipsos | ۲۰٫۸ | ۳۳٫۲ | ۲۲٫۷ | ۲٫۶ | ۳٫۵ | ۲٫۳ | ۲٫۵ | ۳٫۰ | ۶٫۴ | ۵٫۳ | ۱۰٫۵ |
| 21 Jan | Euromedia | ۲۱٫۸ | ۲۹٫۱ | ۲۲٫۰ | ۱٫۵ | ۴٫۴ | ۳٫۴ | ۲٫۳ | ۲٫۵ | ۳٫۸ | ۹٫۲ | ۷٫۱ |
| 20 Jan | Demos&Pi | ۲۱٫۲ | ۳۴٫۲ | ۲۱٫۹ | ۲٫۳ | ۳٫۲ | ۳٫۵ | ۲٫۰ | ۲٫۰ | ۶٫۲ | ۳٫۵ | ۱۲٫۳ |
| 20 Jan | IPR | ۲۱٫۰ | ۳۳٫۰ | ۲۰٫۰ | ۱٫۰ | ۳٫۵ | ۲٫۰ | ۲٫۰ | ۲٫۵ | ۵٫۵ | ۹٫۵ | ۱۲٫۰ |
| 17–20 Jan | Datamedia | ۱۹٫۳ | ۳۲٫۳ | ۲۲٫۰ | ۱٫۲ | ۳٫۵ | ۲٫۶ | ۲٫۰ | ۲٫۴ | ۵٫۰ | ۹٫۷ | ۱۰٫۳ |
| 18–19 Jan | Lorien | ۱۹٫۵ | ۳۳٫۰ | ۲۱٫۵ | ۲٫۰ | ۳٫۰ | ۳٫۵ | ۲٫۰ | ۲٫۵ | ۷٫۰ | ۶٫۰ | ۱۱٫۵ |
| 17 Jan | SWG | ۱۹٫۹ | ۳۲٫۴ | ۲۰٫۸ | ۲٫۴ | ۵٫۲ | ۳٫۹ | ۲٫۸ | ۱٫۶ | ۳٫۸ | ۷٫۲ | ۱۱٫۶ |
| 17 Jan | Ixè | ۲۲٫۳ | ۳۰٫۴ | ۲۱٫۲ | ۱٫۸ | ۳٫۸ | ۳٫۰ | ۲٫۵ | ۲٫۰ | ۴٫۰ | ۹٫۰ | ۸٫۱ |
| 16 Jan | Tecnè | ۲۱٫۲ | ۳۰٫۳ | ۲۳٫۹ | ۱٫۴ | ۳٫۴ | ۲٫۵ | ۲٫۹ | ۲٫۴ | ۴٫۸ | ۷٫۲ | ۶٫۴ |
| 8–15 Jan | Demos&Pi | ۲۱٫۲ | ۳۴٫۲ | ۲۱٫۹ | ۲٫۳ | ۳٫۲ | ۳٫۵ | ۲٫۰ | ۲٫۰ | ۶٫۲ | ۳٫۵ | ۱۲٫۳ |
| 14 Jan | Ipsos | ۲۰٫۷ | ۳۳٫۴ | ۲۳٫۰ | ۲٫۵ | ۳٫۲ | ۲٫۴ | ۲٫۱ | ۲٫۸ | ۶٫۵ | ۳٫۴ | ۱۰٫۴ |
| 14 Jan | IPR | ۲۱٫۵ | ۳۳٫۵ | ۲۰٫۵ | ۱٫۰ | ۳٫۵ | ۲٫۰ | ۲٫۵ | ۲٫۵ | ۵٫۵ | ۷٫۸ | ۱۲٫۰ |
| 10–13 Jan | Datamedia | ۱۹٫۴ | ۳۲٫۰ | ۲۲٫۰ | ۱٫۶ | ۳٫۵ | ۳٫۰ | ۲٫۲ | ۲٫۴ | ۵٫۰ | ۸٫۹ | ۱۰٫۰ |
| 10 Jan | Euromedia | ۲۱٫۴ | ۲۹٫۵ | ۲۱٫۶ | ۱٫۸ | ۴٫۵ | ۳٫۴ | ۲٫۵ | ۲٫۵ | ۳٫۹ | ۸٫۹ | ۷٫۹ |
| 10 Jan | Ixè | ۲۲٫۱ | ۳۱٫۳ | ۲۱٫۵ | ۱٫۹ | ۳٫۴ | ۲٫۸ | ۲٫۱ | ۲٫۲ | ۴٫۱ | ۸٫۶ | ۹٫۲ |
| 10 Jan | SWG | ۲۰٫۰ | ۳۳٫۹ | ۲۱٫۰ | ۲٫۰ | ۴٫۷ | ۳٫۸ | ۲٫۵ | ۱٫۴ | ۳٫۸ | ۶٫۹ | ۱۲٫۹ |
| 9 Jan | Tecnè | ۲۰٫۶ | ۲۹٫۷ | ۲۲٫۹ | ۱٫۵ | ۳٫۸ | ۳٫۱ | ۳٫۱ | ۲٫۶ | ۵٫۰ | ۷٫۷ | ۶٫۸ |
| 7 Jan | Ipsos | ۲۱٫۲ | ۳۳٫۰ | ۲۲٫۳ | ۲٫۳ | ۳٫۵ | ۲٫۷ | ۱٫۹ | ۳٫۱ | ۷٫۰ | ۳٫۰ | ۱۰٫۷ |