stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
موریس ادلستون

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۲۷ آوریل ۱۹۱۸
زادگاه:  ویمبلدون
تاریخ مرگ:  ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۶ (۵۷ سال)
محل مرگ:  ردینگ، بارکشر
پست:  مهاجم
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۱۹۳۵–۱۹۳۷ |  باشگاه فوتبال فولام |  ۳ |  (۰) |
|  |  باشگاه فوتبال ویمبلدون |   |   |
| ۱۹۳۷–۱۹۳۸ |  باشگاه فوتبال برنتفورد |  ۲۱ |  (۶) |
|  |  باشگاه فوتبال کورینتیان |   |   |
| ۱۹۳۹–۱۹۵۲ |  باشگاه فوتبال ردینگ |  ۲۰۵ |  (۷۲) |
| ۱۹۵۲–۱۹۵۳ |  باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون |  ۴۰ |  (۱۷) |
تیم ملی: تیم ملی
| ۱۹۳۶ |  تیم فوتبال المپیک بریتانیای کبیر |  ۲ |  (۰) |
| ۱۹۳۷–۱۹۴۷ |   آماتور انگلیس |  ۸ |  (۷) |
| ۱۹۴۱–۱۹۴۲ |  تیم ملی فوتبال انگلستان (wartime) |  ۵ |  (۱) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است. 
موریس ادلستون (انگلیسی: Maurice Edelston؛ ۲۷ آوریل ۱۹۱۸ – ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۶) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال برنتفورد، باشگاه فوتبال ردینگ، باشگاه فوتبال کورینتیان، باشگاه فوتبال ویمبلدون، تیم فوتبال المپیک بریتانیای کبیر، و باشگاه فوتبال نورث‌همپتون تاون اشاره کرد.
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم فوتبال المپیک بریتانیای کبیر، تیم ملی فوتبال آماتور انگلستان و تیم ملی فوتبال انگلستان بازی کرده‌است.
پتریلا

مکان در Hunedoara County, 23x15px|border |alt=|link= رومانی
| Petrila | Petrila |
| --- | --- |
شهر: شهر
  نشان:   نشان
شهرستان: Hunedoara County
حکومت: حکومت
 • شهردار: Ilie Păducel (Social Democratic Party)
مساحت: مساحت
 • کل: ۳۰۸٫۶۸ کیلومتر مربع (۱۱۹٫۱۸ مایل مربع)
جمعیت (2011): جمعیت (2011)
 • کل: ۲۱٬۳۷۳
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۲ (EET)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۳ (EEST)
وبگاه: http://www.petrila.ro/
شهر پتریلا (به رومانیایی: Petrila) در شهرستان هوندرا در کشور رومانی واقع شده‌است. جمعیت این شهر ۲۸٬۷۴۲ نفر  است.
یوتیکا، نیویورک

مکان در 23x15px|border |alt=|link= ایالات متحده آمریکا
| یوتیکا، نیویورک Utica, New York | یوتیکا، نیویورک Utica, New York |
| --- | --- |
شهر: شهر
نام(های) مستعار: Handshake City, Renaissance City, Second Chance City: نام(های) مستعار: Handshake City, Renaissance City, Second Chance City
یوتیکا، نیویورکموقعیت در نیویورک: یوتیکا، نیویورکموقعیت در نیویورک
مختصات: ۴۳°۰۵′۴۸″شمالی ۷۵°۱۳′۵۵″غربی﻿ / ﻿۴۳٫۰۹۶۵۶۹°شمالی ۷۵٫۲۳۱۸۸۷°غربی﻿ / 43.096569; -75.231887: مختصات: ۴۳°۰۵′۴۸″شمالی ۷۵°۱۳′۵۵″غربی﻿ / ﻿۴۳٫۰۹۶۵۶۹°شمالی ۷۵٫۲۳۱۸۸۷°غربی﻿ / 43.096569; -75.231887
ایالت: نیویورک
شهرستان: اونیدا
تاریخ شهر شدن: ۱۸۳۲
حکومت: حکومت
 • شهردار: Robert M. Palmieri (د)
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۶ مایل مربع (۴۳٫۰ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۶٫۳ مایل مربع (۴۲٫۳ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۳ مایل مربع (۰٫۷ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۴۵۶ فوت (۱۳۹ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۶۲٬۲۳۵
 • تراکم: ۳۷۰۰/مایل مربع (۱۴۰۰/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۵- (EST)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی ۴- (EDT)
کد پستی: ۱۳۵۰۰-۱۳۵۹۹
کد منطقه: ۳۱۵
وبگاه: www.cityofutica.com
یوتیکا (به انگلیسی: Utica) شهری در شهرستان اونیدا ایالت نیویورک است که در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۶۲۲۳۵ نفر جمعیت داشته است. یوتیکا، به‌طور رسمی در تاریخ ۱۸۳۲ میلادی به‌عنوان یک شهر شناخته شد.
مصطفی اردستانی

| تیمسار مصطفی اردستانی | تیمسار مصطفی اردستانی |
| --- | --- |
زاده: ۱۱ دی ۱۳۲۸ قاسم‌آباد،  پیشوا، استان تهران
درگذشته: ۱۵ دی ۱۳۷۳ (۴۵ سال) نزدیکی اصفهان
وفاداری: نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران
شاخه نظامی: ارتش شاهنشاهی ایران ارتش جمهوری اسلامی ایران
درجه: سرتیپ خلبان
یگان: نیروی هوایی شاهنشاهی ایران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
فرماندهی: فرمانده پایگاه پنجم شکاری  معاون عملیات پایگاه دوم شکاری مدیریت آموزش نیروی هوایی ارتش معاون عملیات نیروی هوایی ارتش
جنگ‌ها و عملیات‌ها: جنگ ایران و عراق
نشان‌ها:    نشان فتح درجه دو
مصطفی اردستانی (زاده ۱۱ دی ۱۳۲۸ پیشوا – درگذشته ۱۵ دی ۱۳۷۳ اصفهان) سرتیپ خلبان نورثروپ اف-۵ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و معاون عملیات این نیرو طی سال‌های ۱۳۶۶ تا ۱۵ دی ۱۳۷۳ بود. اردستانی در ۱۵ دی ۱۳۷۳ در یک سانحه هوایی به همراه جمعی از مقامات ارشد نیروی هوایی در نزدیکی فرودگاه شهید بهشتی اصفهان کشته شد.
زندگی‌نامه

وی در سال ۱۳۲۸ در روستای قاسم آباد شهر پیشوا از توابع شهرستان ورامین زاده شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در پیشوا گذراند. در سال ۱۳۵۰ وارد دانشکده خلبانی نیروی هوایی شد. پس از گذراندن مقدمات آموزش پرواز در ایران، به منظور تکمیل دوره خلبانی به آمریکا اعزام گردید و پس از گرفتن دانشنامه خلبانی به ایران بازگشت و با درجه ستوان دومی در پایگاه چهارم شکاری دزفول به عنوان خلبان هواپیمای اف ۵ مشغول به خدمت شد. اردستانی در سال ۱۳۵۹ به عنوان افسر خلبان شکاری در پایگاه دوم شکاری تبریز مشغول به خدمت بود که جنگ ایران و عراق آغاز شد، وی در سال ۱۳۶۰ به عنوان فرمانده پایگاه پنجم شکاری (امیدیه) انتخاب شد. علاوه بر مسئولیت فرماندهی، خود نیز شخصاً در پروازهای جنگی شرکت می‌جست. در سال ۱۳۶۳ به سمت معاون عملیاتی پایگاه دوم شکاری منصوب شد. پس از ۳ سال انجام وظیفه در این مسئولیت، در سال ۱۳۶۶ به عنوان مدیریت آموزش عملیات نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران منصوب شد. پس از درگذشت عباس بابایی، که معاونت عملیات نیروی هوایی را عهده‌دار بود، اردستانی به این سمت (معاونت عملیات نیروی هوایی) برگزیده شد و تا زمان درگذشت در ۱۵ دی ۱۳۷۳ عهده‌دار این مسئولیت بود. اردستانی در ۱۵ دی ۱۳۷۳ در یک سانحه هوایی مشکوک به‌همراه منصور ستاری (فرمانده وقت نیروی هوایی) و جمعی از مقامات ارشد نیروی هوایی در نزدیکی فرودگاه شهید بهشتی اصفهان کشته شد. مصطفی اردستانی، در مدت زمان حضورش در جنگ ایران و عراق ۴۰۰ پرواز خارج از مرزهای ایران و در مجموع ماموریت‌هایش ۱۷۴۲ ساعت پرواز درون مرزی داشته است. همچنین بنابه گزارش ایسنا، او ۷۴ پرواز عملیاتی برون‌مرزی، ۱۷۹ پرواز گشت هوایی و ۱۵۰ پرواز عملیات پشتیبانی رزمی از نیروهای زمینی را انجام داده است. از ویژگی‌های منحصر به فرد خلبانی او می‌توان به پرواز در ارتفاع بسیار پایین زمان حمله به مواضع دشمن عنوان کرد طوری که در این ارتفاع هیچ پدافندی قادر به هدف‌گیری هواپیمای او نبود به گواه کارشناسان لجستیک پایگاه‌ پنجم شکاری امیدیه بعضاً موقع فرود به بال‌های هواپیمای اردستانی برگ درختان از جمله نخل چسبیده بود . در سال‌ ۱۳۶۸ در طی مراسمی به تعدادی از فرماندهان سپاه پاسداران و ارتش که نقش مهمی در عملیات‌های جنگ هشت ساله ایران و عراق داشتند؛ نشان‌های فتح ۱ و ۲ و ۳ داده شد و خلبان اردستانی از جمله خلبانان ارتش می‌باشد که دارای نشان فتح۲ —از نشان‌های نظامی جمهوری اسلامی ایران— است.
کتاب‌شناسی

درباره زندگی‌نامه مصطفی اردستانی، تاکنون سه کتاب به چاپ رسیده است. «اعجوبه قرن» کتابی است مشتمل بر ۱۷۰ خاطره از همرزمان او که توسط نشر آجا منتشر شده‌است. «همپای رعد» کتاب دیگری است دربردارنده سرگذشتی از خلبان اردستانی و به نویسندگی «سید حمید مشتاقی‌نیا» که ناشر آن، نشر مشق می‌باشد. «یک نیستان گل سرخ» عنوان کتاب بعدی است که به تازگی توسط نشر سوره مهر منتشر شده‌است. «فاطمه مصطفوی دهکردی» نویسنده این کتاب است که آن را بر اساس خاطرات زندگی مصطفی اردستانی نوشته‌است.
شراوستی

| 0 | 1 |
| --- | --- |
A temple of تیرتانکارا Sambhavanatha, Shravasti: A temple of تیرتانکارا Sambhavanatha, Shravasti
موقعیت در اوتار پرادشنمایش نقشه اوتار پرادششراوستی (هند)نمایش نقشه هند: موقعیت در اوتار پرادشنمایش نقشه اوتار پرادششراوستی (هند)نمایش نقشه هند
مکان: اوتار پرادش،  هند
مختصات: ۲۷°۳۱′۱٫۵″ شمالی ۸۲°۳′۲٫۲″ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۵۱۷۰۸۳°شمالی ۸۲٫۰۵۰۶۱۱°شرقی﻿ / 27.517083; 82.050611
مساحت: بخش شراوستی
شراوستی (انگلیسی: Shravasti)، کوسالا شهری در ناحیه شراوستی در ایالت اوتار پرادش هند است که پایتخت پادشاهی هند باستانی کوسالا بوده و جایی که بودا بیشتر از همه پس از روشنگری خود در آن زندگی می‌کرده است.
درنا

برای دیگر کاربردها، درنا (ابهام‌زدایی) را ببینید.
| درنا | درنا |
| --- | --- |
درنای ساروس Gruzs antigone antigone: درنای ساروس Gruzs antigone antigone
رده‌بندی علمی: رده‌بندی علمی
فرمانرو:: جانوران
شاخه:: طنابداران
رده:: پرندگان
راسته:: کلنگ‌سانان
تیره:: کلنگان ویگورس، ۱۸۲۵
سرده‌ها: سرده‌ها
 درناهای خاکستری (معمولی) (Grus)  درناهای بانو (Anthropoides)  درناهای تاج‌دار (Balearica)  درناهای غبغب‌دار (Bugeranus):  درناهای خاکستری (معمولی) (Grus)  درناهای بانو (Anthropoides)  درناهای تاج‌دار (Balearica)  درناهای غبغب‌دار (Bugeranus)
دُرناها یا کُلَنگ‌ها (نام علمی: Grus)، گروهی از پرندگان هستند که در خانوادهٔ کُلنگان (به لاتین: Gruidae) شناخته می‌شوند و متعلق به راستهٔ کلنگ‌سانان و کلاد کلنگ‌ریختان از کلاد بالاتر کلنگ‌مانندان هستند. آن‌ها پرندگانی هستند بزرگ، با پاها و گردن دراز، دم نسبتاً کوتاه، بال‌های دراز و نوک بلند و کلفت و در مجموع ظاهری شبیه لکلک‌ها دارند
تا کنون ۱۵ گونه از درناها شناسایی شده‌اند که این گونه‌ها در چهار سردهٔ درناها، درناهای تاج‌دار، درنای سیبری و Antigone قرار گرفته‌اند. این گونه‌ها در اکثر نقاط جهان به جز قطب جنوب و آمریکای جنوبی پراکنده هستند. بعضی از انواع درناها، مهاجرت می‌کنند و زمستان‌ها را در جاهای گرم و تابستان‌ها را در نواحی سرد می‌گذرانند. بعضی از آن‌ها نیز مهاجرت نمی‌کنند و به‌صورت ثابت زندگی می‌کنند.
نام‌گذاری

کلنگ واژه‌ای پهلوی برای این گروه از پرندگان است که در کتاب «بندهش» آمده بود. تا یک سدهٔ گذشته نام کلنگ در شعرهای شاعران ایران‌زمین، فرهنگ‌های فارسی و کتاب‌های عمومی به کار می‌رفت. نام سنتی آن در بسیاری از گویش‌های ایران «قُلِنگ» است. گاهی به نام «قطار کُلَنگ» یا «غازقُلِنگ» نیز یاد می‌شود. نام‌واژهٔ ترکی «درنا» از زمان چاپ کتاب «پرندگان ایران» در زبان فارسی رایج شد و برای نام فارسی گونه‌ها برای ترجمهٔ نام انگلیسی آن یعنی Crane به کار می‌رود. اکنون نام‌واژهٔ فارسی کهن «کلنگ» برای نام خانواده و راسته این گروه از پرندگان به کار می‌رود. نام این پرنده در زبان کردی، قوڵینگ (قوڵه‌نگ، قوڵنگ، قورنگ، قورینگ است. همچنین «کلنگ» نام یک برنامه نرم‌افزاری با نماد پرنده‌ای افسانه‌ای است. در انگلیسی واژهٔ Crane هم به معنی «درنا» و هم به معنی «جرثقیل» است.
درنا از واژهٔ ترکی turna و آن نیز از زبان نیاترکی به‌صورت turunya گرفته شده‌است.
ویژگی‌ها

درناها اندازه‌های بسیار بزرگی دارند. برخی معتقدند که این پرندگان درازترین پرندگان پروازی هستند. کوچک‌ترین درنا، درنای طناز است که حدود ۹۰ سانتی‌متر طول دارد و بزرگ‌ترین آن‌ها نیز درنای ساروس است که می‌تواند تا ۱۷۵ سانتی‌متر رشد کند. درنای کاکل‌قرمز با ۱۲ کیلوگرم وزن، سنگین‌ترین گونهٔ درنا است. شاهپرهای ثانویهٔ داخلی بال‌های درناها خیلی بلند شده و روی دم را می‌پوشانند. این پرنده‌ها در زمان پرواز، گردن و پاهای خود را کشیده نگه می‌دارند. گله‌های آن‌ها هنگام مهاجرت در یک آرایش منظم و به شکل یک فلش یا به شکل عدد هفت فارسی پرواز می‌کنند. نر و ماده درناها مشابه هستند اما پرنده‌های نر معمولاً اندازه‌های بزرگ‌تری دارند.
تغذیه

درناها با تغییر فصل‌ها و با توجه به نیاز بدنی خود به مواد مغذی، تغذیهٔ خود را تغییر می‌دهند. چند مورد از غذاهای مورد استفادهٔ درناها عبارت‌اند از جوندگان، ماهی‌ها، دوزیستان، برخی از مواد گیاهی مثل غلات و میوه‌ها.
تولید مثل

درناها در فصول تولیدمثلی به شکل تک یا جفت-جفت دیده می‌شوند اما در سایر مواقع در اجتماع و گروه‌های بزرگی قرار می‌گیرند. درناها آشیانهٔ خود را در سواحل و در نزدیکی آب‌های کم‌عمق و بر روی زمین می‌سازند و در هر مرتبه معمولاً دو تخم می‌گذارند. درنای نر و ماده با همکاری هم از جوجه‌ها نگهداری می‌کنند. معمولاً جوجه‌ها تا دورهٔ بعدی تولیدمثل در کنار والدین خود زندگی می‌کنند.
تهدیدها

فعالیت‌های انسانی و تخریب و اشغال زیستگاه‌های این پرندگان باعث شده که امروزه نسل بیشتر گونه‌ها و جمعیت‌های درناها مورد تهدید قرار بگیرد. به‌عنوان مثال طی دهه‌های اخیر، جمعیت غربی درناهای سیبری رو به کاهش گذاشته و امروزه فقط یک درنای نر از جمعیت غربی چندهزارتایی آن‌ها به‌نام "امید" باقی مانده‌است.
فهرست گونه‌ها

| نگاره | نام علمی | نام رایج | پراکندگی |
| --- | --- | --- | --- |
|  | Leucogeranus leucogeranus | درنای سیبری | اوراسیا |
|  | Antigone antigone | درنای ساروس | شبه قاره هند و جنوب آسیا و استرالیا |
|  | Antigone canadensis | درنای شنزار | آمریکای شمالی و شمال شرق سیبری |
|  | Antigone rubicunda | درنای استرالیا | جنوب شرق آسیا و شمال استرالیا و گینه نو |
|  | Antigone vipio | درنای پس‌سرسفید | شمال شرقی چین و مغولستان، جنوب شرقی روسیه |
|  | Balearica pavonina | درنای تاج‌دار سیاه | آفریقای سیاه |
|  | Balearica regulorum | درنای تاج‌دار خاکستری | آفریقای سیاه |
|  | Grus americana | درنای فریادزن | آمریکای شمالی |
|  | Grus carunculata | درنای غبغب‌دار | جنوب صحرای بزرگ آفریقا |
|  | Grus grus | درنای خاکستری | اروپا |
|  | Grus japonensis | درنای کاکل‌قرمز | سیبری (شرق روسیه)، شمال‌شرقی چین، هوکایدو (شمال ڗاپن), شبه‌جزیره کره و شمال‌شرقی مغولستان |
|  | Grus paradisea | درنای آبی‌رنگ | آفریقای جنوبی |
|  | Grus monacha | درنای سرسیاه | جنوب و جنوب‌شرقی مغولستان، چین و سیبری |
|  | Grus nigricollis | درنای گردن‌سیاه | فلات تبت و مناطقی از هند و بوتان |
|  | Grus virgo | درنای طناز | مناطق مرکزی اوراسیا، از دریای سیاه تا مغولستان و شمال شرقی چین و یک جمعیت کوچک در ترکیه |
:
جستارهای بیشتر

کلنگ
کلنگ‌سانان
کلنگ‌ریختان
کلنگ‌مانندان
نمونه ای از درناها
یوتیکا، کانزاس

مکان
| Utica, Kansas | Utica, Kansas |
| --- | --- |
شهر: شهر
Location of Utica, Kansas: Location of Utica, Kansas
مختصات: ۳۸°۳۸′۳۴″ شمالی ۱۰۰°۱۰′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۴۲۷۸°شمالی ۱۰۰٫۱۶۸۸۹°غربی﻿ / 38.64278; -100.16889: مختصات: ۳۸°۳۸′۳۴″ شمالی ۱۰۰°۱۰′۸″ غربی﻿ / ﻿۳۸٫۶۴۲۷۸°شمالی ۱۰۰٫۱۶۸۸۹°غربی﻿ / 38.64278; -100.16889
ایالت: کانزاس
شهرستان: Ness
مساحت: مساحت
 • کل: ۰٫۲۴ مایل مربع (۰٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۰٫۲۴ مایل مربع (۰٫۶۲ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰ مایل مربع (۰ کیلومتر مربع)
ارتفاع: ۲۶۲۵ فوت (۸۰۰ متر)
جمعیت (۲۰۱۰): جمعیت (۲۰۱۰)
 • کل: ۱۵۸
 • برآورد (۲۰۱۱): ۱۵۸
 • تراکم: ۶۵۸٫۳/مایل مربع (۲۵۴٫۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۶ (Central (CST))
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۵ (CDT)
زیپ‌کد: ۶۷۵۸۴
کد منطقه: ۷۸۵
FIPS کد: ۲۰-۷۲۶۵۰
GNIS feature ID: ۰۴۷۱۴۵۳
وبگاه: City website
یوتیکا (به انگلیسی: Utica) شهری در ایالت کانزاس کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۱۵۸ نفر بوده‌است.
سگوندا فدراسیون

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
سازمان‌دهنده(گان): فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا
بنیان‌گذاری: ۶ مه ۲۰۲۰؛ ۴ سال پیش (۲۰۲۰-06}})
نخستین فصل: ۲۰۲۱–۲۲
کشور: اسپانیا
دسته‌ها: ۵
شمار تیم‌ها: ۵ گروه ۱۸ تیمی (در مجموع ۹۰ تیم)
سطح در مسابقات: ۴
صعود به: پریمرا فدراسیون
سقوط به: ترسرا فدراسیون
جام(های) داخلی: کوپا دل ری کوپا فدراسیون د اسپانیا
جام(های) بین‌المللی: لیگ اروپا (در صورت قهرمانی در کوپا دل ری)
وبگاه: rfef.es/segunda-federacion
سگوندا فدراسیون (انگلیسی: Segunda Federación) چهارمین سطح لیگ فوتبال حرفه‌ای در اسپانیا است.
این رده، دومین رده خارج از دو لیگ حرفه‌ای برتر اسپانیا، (لا لیگا و لا لیگا ۲)، پس از پریمرا فدراسیون و بالاتر از ترسرا فدراسیون قرار دارد. این رده همچنین شامل تیم‌های ذخیره تعدادی از تیم های لا لیگا و لا لیگا ۲ می شود.
مسابقات در این سطح فوتبال زیر نظر فدراسیون فوتبال سلطنتی اسپانیا برگزار می‌شود.
تیم‌های حاضر در این سطح مجوز حضور در کوپا دل ری را دارند.
ژاله آموزگار

| ژاله آموزگار یگانه | ژاله آموزگار یگانه |
| --- | --- |
آموزگار در نشست «مطالعات تمدن ساسانی در دورهٔ معاصر»، تهران، ۱۳۹۲: آموزگار در نشست «مطالعات تمدن ساسانی در دورهٔ معاصر»، تهران، ۱۳۹۲
زاده: ۱۲ آذر ۱۳۱۸ ( ۸۵ سال) خوی،آذربایجان،ایران پهلوی
محل زندگی: تهران 
زمینه کاری: استاد دانشگاه، پژوهشگر، نویسنده و مترجم
ملیت: ایرانی
تحصیلات: دکتری زبان‌های باستانی
دانشگاه: دانشگاه تهران، دانشگاه سوربن
استاد: امیل بنونیست
ژاله آموزگار یگانه (زادهٔ ۱۲ آذر ۱۳۱۸ در خوی)،  پژوهشگر ایرانی فرهنگ و زبان‌های باستانی است. او دکتری زبان‌های باستانی (به‌طور دقیق‌تر، زبان‌های ایرانی و ادبیات مزدیسنی) از دانشگاه سوربن دارد و بیش از ۳۰ سال در دانشگاه تهران تدریس کرده است. وی عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی است. او دارندهٔ نشان لژیون دونور از دولت فرانسه است. آموزگار همچنین عضو هیئت تحریریه چند مجلهٔ ایران‌شناسی مانند مجلهٔ پرسیکا آنتیکوا و مجلهٔ پژوهشنامه ایران باستان است.
زندگی

ژاله آموزگار در سال ۱۳۱۸ در خوی زاده شد. او از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۴۹ به‌عنوان پژوهشگر در بنیاد فرهنگ ایران مشغول به کار شد. از سال ۱۳۴۹ به‌عنوان استادیار در گروه فرهنگ و زبان‌های باستانی دانشگاه تهران شروع به تدریس کرد و از سال ۱۳۶۲ به‌عنوان دانشیار و از سال ۱۳۷۳ تاکنون به‌عنوان استاد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران به تدریس و تحقیق اشتغال داشته است. او به زبان‌های انگلیسی، فرانسه، ترکی، فارسی‌میانه و اوستایی مسلط است.
او سال‌ها به‌عنوان همکار استاد احمد تفضلی به فعالیت‌های علمی پرداخت و پس از کشته شدن او به تدریس و تألیف و ترجمه ادامه داده است. ژاله آموزگار عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بوده است و هم‌اکنون به‌مدت ۴۶ سال است که به تدریس در دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران مشغول است و بسیاری از استادان رشته‌های گوناگون این دانشکده از شاگردان وی بوده‌اند.
او همچنین عضو شورای تولیت و هیئت گزینش کتاب و جایزهٔ بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار است.
او در سال ۱۳۹۵ جوایزی چون لژیون دونور از وزارت فرهنگ فرانسه و جایزهٔ سرو ایرانی (در زمینهٔ میراث فرهنگی) را دریافت کرد.
کتاب‌شناسی > تألیف

اسطورهٔ زندگی زردشت، با همکاری احمد تفضلی، تهران: نشر چشمه، چاپ اول، ۱۳۷۰.
زبان پهلوی، ادبیات و دستور آن، با همکاری احمد تفضلی، تهران: نشر معین، چاپ اول، ۱۳۷۲.
تاریخ اساطیری ایران، تهران: انتشارات سمت، چاپ اول، ۱۳۷۴.
Le cinquième livre du Denkard, transcription, tradution et commentaire par Jaleh Amouzgar et Ahmad Tafazzoli, Paris، 2000، Studia Iranica 23.
کتاب‌شناسی > ترجمه

یادگار زریران: متنی حماسی از دوران کهن، برگردان: ژاله آموزگار، نشر معین، چاپ اوّل: ۱۳۹۲، چاپ سوم: ۱۳۹۹
آرتور کریستن‌سن، نمونه‌های نخستین انسان و نخستین شهریار در تاریخ افسانه‌ای ایرانیان، ترجمهٔ ژاله آموزگار و احمد تفضلی، نشر نو، جلد اول، چاپ اول، ۱۳۶۴، جلد دوم، چاپ اول، ۱۳۶۷. (برندهٔ کتاب سال ایران در سال ۱۳۶۸)
جان هینلز، شناخت اساطیر ایران، ترجمهٔ ژاله آموزگار و احمد تفضلی، تهران: نشر چشمه، چاپ اول، ۱۳۶۸.
فیلیپ ژینیو، ارداویراف‌نامه (ارداویرازنامه): حرف‌نویسی، آوانویسی، ترجمه متن پهلوی، واژه‌نامه، ترجمه و تحقیق ژاله آموزگار، تهران: نشر معین و انجمن ایران‌شناسی فرانسه، چاپ اول، ۱۳۷۲.
کتاب‌شناسی > برخی از مقاله‌ها

تاریخچه‌ای تاریخ خط
فعل خواستاری[پیوند مرده]
فعل خواستاری (broken link)
ادبیات زرتشتی به زبان فارسی
دو ارداویراف‌نامه
گرامیداشت

در سال ۱۴۰۰ با تصویب اعضای شورای شهر تهران، نام کوچه‌ای در خیابان اعجازی تهران به نام «استاد دکتر ژاله آموزگار» تغییر یافت. آموزگار در واکنش به این اقدام اظهار داشت:
به هر حال من بسیار بسیار ممنون هستم. من اصلاً خبر نداشتم، خود آن‌ها این تصمیم را گرفتند، و من از این تصمیم‌شان بسیار بسیار متشکرم. اما خودم را در این حد نمی‌دانم. من یک آدم کاملاً معمولی هستم؛ کار خارق‌العاده‌ای نکرده‌ام. همیشه یک معلم بودم و علاقه‌مند. و کارهای کوچکی که انجام داده‌ام، بالاخره هر کسی می‌توانست انجام دهد. به‌هرحال این نظر من است، ولی گاهی خدا به آدم نظر لطفی دارد و من همهٔ این‌ها را بر این می‌گذارم.
مستند آموزگار سخن در اساطیر ایران

مجموعه مستند حکایت دل که به معرفی مشاهیر علمی معاصر ایران اختصاص دارد، در بخشی به نام «آموزگار سخن در اساطیر ایران» به معرفی ژاله آموزگار پرداخته است. این مستند از شبکهٔ چهار سیما و شبکه مستند صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شده است.
از راست به چپ: امید طبیب‌زاده، ژاله آموزگار و علی محمدی در ۱۳۹۳
دهستان قلعه‌جوق

| اطلاعات کلی | اطلاعات کلی |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: زنجان
شهرستان: ماهنشان
بخش: انگوران
مرکز دهستان: قلعه جوق سیاه منصور
جمعیت: ۵٬۷۹۵ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
   قلعه جوق    :    قلعه جوق    
قلعه جوق، دهستانی است از توابع بخش انگوران شهرستان ماهنشان در استان زنجان ایران.
جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۵٬۷۹۵ نفر (۱٬۲۸۸ خانوار) بوده‌است.
یوتلک تویتو

city در India
| Uatlok Twithu | Uatlok Twithu |
| --- | --- |
city: city
Uatlok Twithu: Uatlok Twithu
مختصات: ۲۳°۳۴′شمالی ۹۱°۱۵′شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۵۶°شمالی ۹۱٫۲۵°شرقی﻿ / 23.56; 91.25: مختصات: ۲۳°۳۴′شمالی ۹۱°۱۵′شرقی﻿ / ﻿۲۳٫۵۶°شمالی ۹۱٫۲۵°شرقی﻿ / 23.56; 91.25
ایالت: تریپورا
District: West Tripura
زبان‌ها: زبان‌ها
 • رسمی: زبان بنگالی, Kokborok, زبان انگلیسی
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۵:۳۰ (IST)
پلاک خودرو: TR
نسبت جنسی انسانی: 91-0381 نر/ماده (جنس)
یوتلک تویتو (به انگلیسی: Uatlok Twithu) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تریپورا واقع شده‌است.
کاتین (زمین‌شناسی)

| سامانه/ دوره | ردیف/ دور | اشکوب/ عصر | سن (میلیون سال پیش) | سن (میلیون سال پیش) |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| سیلورین | لاندووری | رودانین |  پس از آن |  پس از آن |  |
| اردویسین | بالایی/پسین | هیرنانتین | ۴۴۳٫۸ | ۴۴۵٫۲ |  |
| اردویسین | بالایی/پسین | کاتین | ۴۴۵٫۲ | ۴۵۳٫۰ |  |
| اردویسین | بالایی/پسین | سندبین | ۴۵۳٫۰ | ۴۵۸٫۴ |  |
| اردویسین | میانی | داریویلین | ۴۵۸٫۴ | ۴۶۷٫۳ |  |
| اردویسین | میانی | داپینگین | ۴۶۷٫۳ | ۴۷۰٫۰ |  |
| اردویسین | زیرین/پیشین | فلوئین | ۴۷۰٫۰ | ۴۷۷٫۷ |  |
| اردویسین | زیرین/پیشین | ترمادوسین | ۴۷۷٫۷ | ۴۸۵٫۴ |  |
| کامبرین | فورونجین | اشکوب ۱۰ کامبرین | پیش از آن | پیش از آن |  |
زیربخش‌های سامانه/دوره اردویسین بر پایه تقسیم‌بندی کمیسیون بین‌المللی چینه‌شناسی، در سال ۲۱۰۷.: زیربخش‌های سامانه/دوره اردویسین بر پایه تقسیم‌بندی کمیسیون بین‌المللی چینه‌شناسی، در سال ۲۱۰۷.
دیرینه جغرافیای کاتیان
کاتین (انگلیسی: Katian) دومین اشکوب دور اردویسین پسین است که در ستون چینه‌شناسی پس از اشکوب سندبین و پیش از هیرنانتین جای می‌گیرد. کاتین در حدود ۴۵۳ میلیون سال پیش آغاز شده و حدود ۷٫۸ میلیون سال به طول انجامید. کاتین تا آغاز اشکوب هیرنانتین در ۴۴۵٫۲ میلیون سال پیش ادامه یافت.
نام‌گذاری

نام کاتین از دریاچه کتی در اکلاهمای ایالات متحده آمریکا گرفته شده است.
بگو چطور شد

| بگو چطور شد | بگو چطور شد |
| --- | --- |
پرونده:Cuéntame.jpg: پرونده:Cuéntame.jpg
نام‌های دیگر:  "به من بگو"  "به یاد داشته باشید چه زمانی" 
ژانر:  درام تاریخی  کمدی-درام 
سازنده: میکل آنژ برناردو
بازیگران:  ایمانوئل آریاس  آنا دواتو  میگل ریان  آلیسیا ارمیدا  ریکاردو گومز  ماریا گالیانا  پابلو ریورو  انریک اوکر  مارسه آراناگا  فلیکس کوبرو  گی‌یرمو مونتسینوس  خوان مارگایو  فرناندو آلبیسو  چما بلاسکو  ماریا باسان 
راوی: کارلوس ایپولیتو
آهنگ آغاز: "Cuéntame [es]"
کشور سازنده: اسپانیا
زبان اصلی: اسپانیایی
شمار فصل‌ها: ۲۳
شمار قسمت‌ها: 413 + 9 unnumbered
تولید: تولید
تهیه‌کنندهٔ اجرایی: Miguel Ángel Bernardeau
مکان‌های تولید:  پینتو (مادرید)  آراهوئت‌ها (سگوبیا) 
فیلم‌برداری: Tote Trenas
مدت: ۶۰–۹۰ دقیقه
تولیدکننده: گروه گانگا برای تله‌بیسیون اسپانیولا
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی:  La 1  TVE Internacional 
انتشار اولیه: ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۱ (۲۰۰۱-09-۱۳) – ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳ (۲۰۲۳-11-۲۹)
انتشار: انتشار
نمایش‌های مشابه:  "راکونتامی"  به من بگو چطور بود  به من بگو چطور شد  بهترین سالهای ما 
وبگاه: وبگاه
بگو چطور شد (Cuéntame cómo pasó) که معمولاً به Cuéntame خلاصه می‌شود یک سریال درام تاریخی تلویزیونی اسپانیایی است.
ولایت کاپیسا

مکان در 23x15px|border |alt=|link= افغانستان
| کاپیسا اسکندریه قفقاز | کاپیسا اسکندریه قفقاز |
| --- | --- |
ولایت: ولایت
تگابرود پنجشیرگندهاراجلگه شمالی: تگابرود پنجشیرگندهاراجلگه شمالی
ولایت کاپیسا روی نقشه افغانستان: ولایت کاپیسا روی نقشه افغانستان
مختصات (مرکز): ۳۵°۰۰′شمالی ۶۹°۴۲′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰°شمالی ۶۹٫۷°شرقی﻿ / 35.0; 69.7: مختصات (مرکز): ۳۵°۰۰′شمالی ۶۹°۴۲′شرقی﻿ / ﻿۳۵٫۰°شمالی ۶۹٫۷°شرقی﻿ / 35.0; 69.7
مرکز: محمودراقی
بزرگترین شهر: نجراب
حکومت: حکومت
 • والی: سید محمد خالد هاشمی
 • معاون والی: محمد نبی صافی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۸۴۲ کیلومتر مربع (۷۱۱ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۲۴): جمعیت (۲۰۲۴)
 • کل: ۵۲۳٬۲۰۱
 • تراکم: ۲۸۰/کیلومتر مربع (۷۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی ۴:۳۰+ (وقت افغانستان)
کد ایزو ۳۱۶۶: AF-KAP
زبان: فارسی، پشه‌ای، پشتو
کاپیسا یکی از ۳۴ ولایت‌ افغانستان به مرکزیت شهر محمودراقی است. کاپیسا کوچکترین ولایت افغانستان است و بیشترین تراکم جمعیتی را پس از کابل دارد. پهناوری آن ۱۸۴۲ کیلومتر مربع و جمعیت آن در سال ۲۰۲۴ ۵۲۳٬۲۰۱ نفر بود. از شمال به و ولایت پنجشیر، از غرب به پروان، از شرق به لغمان و از جنوب به کابل محدود است. ساکنان آن بر علاوه زبان‌های دری، به زبان پشتو نیز مسلط هستند. میانگین ارتفاع آن ۱۵۰۰ متر و بلندترین نقطه آن کوه فرژغان با ۴۵۵۳ متر بلندی است. کاپیسا از ولایت‌های سرسبز و خوش آب و هوای افغانستان است که دره‌های حاصلخیز آن توسط رودهای رود پنجشیر آبیاری می‌شود.
نام

مقالهٔ اصلی: نام‌های تاریخی افغانستان
برگرفته از نام سانسکریت شهر باستانی کاپیسی (همان بگرام امروزی)، که توسط پانینی، زبان‌شناس هندی اهل گندهارا یاد شده. این شهر پایتخت تابستانی شاهنشاهی کوشان بوده و در منابع یونانی باستان و لاتین به نام‌های Alexandria of the Caucasus/اسکندریه قفقاز و Alexandria-Kapisa/اسکندریه کاپیسا نیز یاد شده‌است.