د باکسر ربلیون (گروه موسیقی)
تاریخچه

در سال ۲۰۰۰، خواننده «نیتان نیکلسون» پس از درگذشت مادرش از شهر مریویل، تنسی، را ترک کرد و به لندن نقل مکان کرد. نیکلسون از طریق یک پست آنلاین برای موسیقی‌دانان با گیتاریست «تاد هاو» آشنا شد که در نهایت به ایجاد یک دوستی قوی و شروع یک گروه موسیقی منجر شد.
به زودی آن‌ها توجه درامر «پیرس هیویت» را جلب کردند که به تازگی از مدرسه موسیقی لندن فارغ‌التحصیل شده بود. پروژه اول آن‌ها با نام Slippermen شناخته می‌شد. راب لافلین، دوستی از تنسی، در جلسات اولیه بیس را اجرا می‌کرد اما بعداً گروه را ترک کرد تا وارد دانشکده پزشکی شود و جایش توسط بیسیست فعلی، «آدام هریسون» که همراه با هیویت از مدرسه موسیقی لندن فارغ‌التحصیل شده بود، گرفته شد. به عنوان Slippermen آن‌ها یک تک‌آهنگ و یک EP با نام "Lens" و The Traveler به ترتیب تولید کردند، اما موفقیت تجاری محدودی را به دست آوردند.
بعد از تغییر نام به «دِ باکسِر رِبِلیون» و با تغییرات چشمگیری در صدایشان، آن‌ها ترکیب خود را بازسازی کردند و به ساخت پایگاه طرفداران پرداختند.
حمایت لحظه آخری سوپر گروه آلت-راک آ پرفکت سرکل در ۲ اکتبر ۲۰۰۳ در «لندن آستوریا» و همچنین از «لنی کراویتز» در «ومبلی آرنا» در ۷ ژوئیه ۲۰۰۴ و د کوپر تمپل کلاوز منجر به افزایش آگاهی در رسانه‌های موسیقی انگلیس شد که به نتایجی چون مقالات گسترده در مجلاتی مانند کرنگ!، The Fly و TNT منجر شد.
به علت برگزاری مسابقه PlayLouder، در ژوئن ۲۰۰۳، گروه در چادر باندهای جدید گلاستونبری پیش از گروه موسیقی کین اجرا کردند. به مدت کوتاهی پس از این اجرا، آنها توسط «آلن مک‌گی» با شرکت ضبط موسیقی Poptones قرارداد امضا کردند.
اولین تک‌آهنگ آنها با نام "Watermelon" در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۰۳ توسط Poptones منتشر شد. این تک‌آهنگ شامل سه قطعه بود که شامل "The New Heavy" بود که در آلبوم اول آنها به نام Exits ظاهر شد. سپس گروه EP خود را با نام The Boxer Rebellion ضبط کرد که شامل همان آهنگ‌های تک‌آهنگ "Watermelon" با دو افزودنی جدید، "Code Red" و "In Pursuit" بود که هر دو آهنگ بعدها به عنوان تک‌آهنگ منتشر شدند. این EP توسط «پیت هافمن» تولید و توسط «ری استف» مستر شد.
بعد از انتشار EP اولیه خود، گروه قرار بود با The Killers توری را آغاز کند. اما در حالی که در تور با The Raveonettes بودند، «نیکلسون» با ترکیدن آپاندیسش به شدت بیمار شد که نیاز به پنج ساعت جراحی و ماه‌ها زمان برای بهبود کامل داشت و آنها را مجبور کرد تور آینده را لغو کنند.
پس از سه تک آهنگ پس از اولین EP، اولین آلبوم کامل آنها، Exits، در ۲ می ۲۰۰۵ منتشر شد. این آلبوم توسط مارک رابینسون و کریس شلدون به ترتیب در استودیو Bunker و Jacobs Studios تهیه شده‌است. نقدهای درخشانی از مطبوعات موسیقی بریتانیا با ویژگی‌ها و بررسی‌ها در نشریات گسترده از جمله د سان، Rock Sound، ان‌ام‌ئی و کرنگ! دریافت کردند. دو هفته پس از انتشار آلبوم، شرکت ضبط موسیقی Poptones منحل شد و گروه را به «گروه بدون لیبل» تبدیل کرد، که آنها در یک کنسرت در ICA در ۱۶ می آن را اعلام کردند. آنها از آن زمان تاکنون بدون امضا هستند.
این گروه آلبوم دوم خود را با سرمایه شخصی خود به نام «یونیون» در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۹ منتشر کرد. این آهنگ به‌طور انحصاری از طریق آی‌تیونز با آهنگ اصلی "Evacuate" (که قبلاً نسخه محدود وینیل در سال ۲۰۰۸ منتشر شده) منتشر شد، به عنوان "تک آهنگ هفته آیتونز" میزبانی شد. در عرض ۵ روز پس از انتشار، یونیون به رتبه ۴ در جدول ۱۰۰ آلبوم برتر آیتونز انگلستان رسید و سپس رتبه ۲ را کسب کرد.
آنها اولین گروهی بودند که با HMV در بریتانیا برای تولید، تبلیغ و توزیع آلبوم مستقل گروه شریک شدند، زیرا گروه نمی‌توانست استطاعت مالی را برای عرضه «یونیون» بر روی سی‌دی داشته باشد، از این رو فقط به صورت دیجیتال منتشر شد.
در دسامبر ۲۰۰۹، آلبوم «یونیون» دِ باکسِر رِبِلیون، به عنوان بهترین آلبوم آلترناتیو سال ۲۰۰۹ توسط ویراستاران آی‌تیونز (ایالات متحده) انتخاب شد.
در اکتبر ۲۰۱۷، گروه یک تک آهنگ جدید "What the Fuck" را منتشر کرد که در ششمین آلبوم استودیویی به نام Ghost Alive که در ۲۳ مارس ۲۰۱۸ منتشر شد، وجود داشت.
در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۷، به حمایت از CALM (کمپین علیه بدبختانه زندگی کردن) و به مناسبت روز جهانی مردان، گروه، ویدیویی احساسی برای تک آهنگ جدید "Love Yourself" از آلبوم آینده خود را منتشر کرد. طبق گفتهٔ ناتان نیکلسون، این ترک پس از مواجهه با شیاطین خود، در پی از دست دادن مادر و فرزند نادیده‌اش به وجود آمد. در نتیجه، تک آهنگ "Here I am" در تاریخ ۱۶ فوریه ۲۰۱۸ قبل از یک تور در انگلستان منتشر شد.
در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۱۸، ناتان نیکلسون در مصاحبه با روزنامه Independent دربارهٔ ضبط آلبوم جدید گروه "Ghost Alive"، که موضوعات آن بر مسائل روانی تمرکز دارد و میراث آنها به عنوان یکی از گروه‌های موسیقی «ایندی راک» بریتانیایی که در اوایل دهه ۲۰۰۰ ظاهر شدند، مورد بحث قرار گرفت.