stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
سازمان باله ملی ایران
تاریخچه > نخستین گروه باله ایرانی

اولین سازمان حرفه‌ای رقص در ایران که ترکیبی از حرکات باله، رقص سنتی ایرانی و فولکلر را ارائه می‌کرد به نام استودیوی هنرهای باستانی ایران در دهه ۱۹۴۰ میلادی و به وسیلهٔ نیلا کرم-کوک به وجود آمد که اطلاعات وثیقی از فرهنگ‌های شرقی داشت و به عنوان کاردار فرهنگی سفارت آمریکا در تهران کار می‌کرد. گروهی که او ملهم از فرهنگ، ادبیات و آثار شعرای ایرانی پایه‌ریزی کرد جدا از به صحنه بردن برنامه‌های متفاوت در شهرهای مختلف ایران، برای اجرای برنامه به ترکیه، یونان، ایتالیا، لبنان، هند و... سفر کرد. این گروه تا سال ۱۳۳۲ فعالیت می‌کرد.
تاریخچه > پایه‌گذاری یک سازمان باله ملی در ایران

در طول دهه ۱۳۳۰ وزارت فرهنگ و هنر ایران با الهام از کشورهای اروپائی تصمیم به ایجاد یک کمپانی باله در سطح ملی گرفت. برای این منظور تعدادی از فعالین این رشته در ایران را برای گذراندن دوره‌های آموزش مدیریت فرهنگی یا بازدید از تالارهای اپرا به اروپا و آمریکا فرستاد و از تعدادی کارشناسان خارجی برای کمک به پایه‌ریزی باله و اپرای ملی ایران و گشایش تالار رودکی دعوت کرد. مادام نینت دو ولوآ – که بعدها مسبب پایه‌گذاری کمپانی‌های باله ملی در چند کشور دیگر خاورمیانه مثل ترکیه و مصر شد – به دعوت وزارت فرهنگ و هنر به ایران آمد. سر انجام در سال ۱۳۳۷، «سازمان باله ملی ایران» به وسیلهٔ نژاد احمدزاده بنیان گذاشته شد و یک دهه بعد به اپراخانه تازه تأسیس شده تهران، تالار رودکی، نقل مکان کرد و توانست در طول سال‌های بعد به یکی از معتبرترین و در سطح بین‌المللی شناخته شده‌ترین سازمان‌های هنری ایران تبدیل شود.
این سازمان در طول بیست و یک سال فعالیت خود و با حدود پنجاه رقصندهٔ عضو ثابت و رقصنده میهمان تا وقوع انقلاب ۱۳۵۷ آثار متعددی از رپرتوار کلاسیک و مدرن باله را به روی صحنه برد. صحنه تالار رودکی تهران، هم به جهت سطح بالای تولیدات و هم به خاطر امکانات ویژه تکنیکی صحنه، در تمام خاورمیانه جایگاه ویژه‌ای برای اجرای برنامه هنرمندان بین‌المللی باله و اپرا یافت. رودلف نوریف و مارگوت فونتین برای اجرای برنامه به ایران آمدند. بیرگیت کولبرگ، الوین ایلی، مارتا گراهام و موریس بژار آثار خود را در تالار رودکی به روی صحنه بردند و برای باله ملی ایران باله‌های اختصاصی تولید کردند. برگزاری جشنواره‌های مختلف مثل جشن هنر شیراز در خارج از پایتخت در طول دهه ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ هنر باله و رقص را به قشر وسیع تری از ایرانیان معرفی کرد. بیش از نیمی از رقصندگان و فعالین سازمان باله ملی ایران غیر ایرانی و از ملیت‌های مختلف بودند که به مرور زمان از کشورهای دیگر، بالاخص اروپایی، جذب این گروه شدند. در کنار فعالیت‌های تولیدی سازمان باله ملی ایران از اوان تأسیس هنرستان باله نیز راه‌اندازی شد تا به تربیت هنرمندان جوان ایرانی بپردازد. از سازمان باله ملی ایران مرتباً برای اجرای برنامه در مراسم رسمی دولت ایران و در حضور شخصیت‌های عالیرتبه مانند ملکه الیزابت انگلستان، ملک حسن مراکش، شارل دو گل رئیس‌جمهور فرانسه، یحیی خان رئیس‌جمهور پاکستان، ریچارد نیکسون رئیس‌جمهور آمریکا و... استفاده می‌شد.
رپرتوار

رپرتوار باله سازمان عمدتاً شامل آثار غربی باله مثل دریاچه قو، زیبای خفته، فندق شکن و ژیسل می‌شد ولی به مرور آثار جدیدی با الهام از تاریخ و فرهنگ ایران تولید شد مثل باله بیژن و منیژه (ساخته حسین دهلوی)، سیمرغ (ساخته لوریس چکناوریان)، افسانه آفرینش (ساخته ملیک اصلانیان)، شهرزاد (ساخته امین الله آندره حسین) و غیره.
سازمان باله ملی ایران به‌طور مداوم از استادان بنام باله و هنرمندان برجسته رقص پرداز از کشورهای مختلف برای کار و توسعه این هنر در ایران دعوت به عمل می‌آورد. ویلیام دالر که هم‌زمان با پایه‌گذاری باله ملی ایران به تهران دعوت شده بود، نخستین استاد باله‌ای بود که بر اساس روش آموزشی باله در غرب، تدریس و تربیت هنرجو را در ایران پایه‌ریزی کرد. بعد از او اساتید باله و رقص پردازانی که نینت دو ولوآ به ایران فرستاد مانند میرو زولان، ریچارد براون، رابرت دو وارن، آن هیتون، رابرت اورازگیلدیو و دیگران رپرتوار مفصلی برای سازمان باله ملی ایران ترتیب دادند.
انحلال سازمان

با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ فعالیت این سازمان هنری بین‌المللی متوقف شد. آخرین اثر باله‌ای که به وسیلهٔ سازمان باله ملی ایران تولید و در تالار رودکی به صحنه گذاشته شد، باله زیبای خفته در فصل هنری پائیزه ۱۳۵۷ (اکتبر ۱۹۷۸) بود. تمامی اعضای خارجی سازمان در طول زمستان سال ۱۳۵۷ ایران را ترک کردند. پس از پیروزی انقلاب و در سال ۱۳۵۸ جلسه‌ای با حضور آیت‌الله محمد مفتح و تعدادی از کارکنان تالار رودکی در باغ منظریه تهران تشکیل شد. زمانی که از او در مورد آینده هنر باله و سازمان باله ملی ایران پرسیدند، او پایان این هنر در ایران را اعلام کرد.
پس از انحلال سازمان باله ملی ایران، رقصندگان و دست اندرکاران ایرانی گروه بالاجبار یا جذب زمینه‌های دیگر هنرهای نمایشی مانند تئاتر و سینما شدند یا برای ادامه فعالیت در این رشته به خارج از ایران مهاجرت کردند مانند علی پور فرخ آخرین مدیر هنری سازمان. تعدادی نیز برای همیشه این حرفه را ترک گفتند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷

پس از انقلاب و در سال‌های اخیر، در داخل کشور، تعدادی از اعضاء پیشین سازمان باله ملی ایران و سازمان رقصندگان محلی فولکلر دست به فعالیت هائی هر چند بسیار محدود و غیر حرفه‌ای در زمینه رقص زده‌اند. آموزش تفننی باله برای علاقه‌مندان بیشمار این رشته هنری نیز به صورت زیرزمینی در تهران و شهرهای بزرگ در جریان است. هر چند واژه رقص در ادبیات اجتماعی‌ای که رسماً از طرف حکومت تبلیغ می‌شود بکار برده نمی‌شود ولی هر از گاه و به مناسبت‌های شاد مذهبی و اجتماعی نمایش‌های ابتدائی رقص با محدودیت هائی برگزار می‌شود که به آن حرکات موزون می‌گویند.
بازسازی سازمان در خارج از ایران

بیست و سه سال پس از انحلال باله ملی ایران، این سازمان به وسیله نیما کیان، هنرمند باله و رقصپرداز ایرانی مقیم کشور سوئد، با حمایت ارگان‌ها و سازمان‌های فرهنگی سوئدی در این کشور بازسازی شد. سازمان باله ایران با الهام از باله روسی و باله سوئدی، که در اوائل قرن بیستم و هر دو در غربت با هدف اشاعه فرهنگ و هنر کشور متبوع خود پایه‌ریزی شدند، به وجود آمد و نخستین اجرای جهانی باله ایران در ۱۵ مهرماه ۱۳۸۱ به روی صحنه رفت. رپرتوار باله ایران تماماً بر پایه فرهنگ و میراث فرهنگی ایران به وجود آمده‌است. رپرتوار این سازمان شامل آثار بین‌المللی و شناخته شده باله نیست بلکه به آفریده‌هایی محدود می‌شود که مستقیماً ملهم از فرهنگ، ادبیات و تاریخ ایران ساخته شده‌اند. پروژه بازسازی سازمان باله ملی ایران انعکاسی بین‌المللی یافته و از آن به عنوان بزرگترین طرح منفرد هنری اجراء شده در خارج از کشور نام برده می‌شود.
کلاس باله مادام یلنا در تهران. ۱۳۲۷
نینت دو ولوآ (نفر اول از سمت راست) نژاد احمدزاده (نفر دوم)، و هایده احمدزاده (نفر سوم از چپ) در تهران. ۱۳۴۱
رابرت دو وارن و هایده احمدزاده در حال گفتگو با پادشاه و فرح پهلوی. ۱۳۴۶
بالهٔ زیبای خفته، آخرین اثر باله‌ای که روی صحنه تالار رودکی دیده شد. ۱۳۵۷
بخش سگره

| Segré | Segré |
| --- | --- |
بخش‌های فرانسه: بخش‌های فرانسه
کشور: فرانسه
ناحیه: پی دو لا لوآر
دپارتمان: من-ا-لوآر
کمون: ۲۹
Subprefecture: Segré-en-Anjou Bleu
مساحت¹: مساحت¹
 • کل: ۱۴۴۴ کیلومتر مربع (۵۵۸ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۳): جمعیت (۲۰۱۳)
 • کل: ۶۲۶۸۹
 • تراکم: ۴۳/کیلومتر مربع (۱۱۰/مایل مربع)
¹ French Land Register data, which exclude lakes, ponds, and glaciers larger than 1 km² as well as the estuaries of rivers.: ¹ French Land Register data, which exclude lakes, ponds, and glaciers larger than 1 km² as well as the estuaries of rivers.
بخش سگره (به فرانسوی: Arrondissement de Segré) یک بخش در فرانسه است که در من-ا-لوآر واقع شده‌است.
بخش سپاهیژالا

| بخش سپاهیژالا | بخش سپاهیژالا |
| --- | --- |
District of Tripura: District of Tripura
Neermahal at Melaghar: Neermahal at Melaghar
موقعیت بخش سپاهیژالا در نقشه: موقعیت بخش سپاهیژالا در نقشه
کشور: هند
ایالت: تریپورا
تأسیس‌شده: ژانویه ۲۰۱۲ (۲۰۱۲-01)
Headquarters: Bishramganj
مساحت: مساحت
 • Total: ۱۰۴۳٫۰۴ کیلومتر مربع (۴۰۲٫۷۲ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • Total: ۵۴۲۷۳۱
 • تراکم: ۵۲۰/کیلومتر مربع (۱۳۰۰/مایل مربع)
Demographics: Demographics
 • Literacy: ۹۸٪
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
وبگاه: sepahijala.nic.in
بخش سپاهیژالا (به انگلیسی: Sipahijala district) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در تریپورا واقع شده‌است. بخش سپاهیژالا ۱٬۰۴۳٫۰۴ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۴۲٬۷۳۱ نفر جمعیت دارد.
فرودگاه منطقه‌ای فردریک

فرودگاه منطقه‌ای فردریک (به انگلیسی: Frederick Regional Airport) (به زبان بومی: Frederick AAF) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا FDR است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۴۶۷ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۳۸۳ متری از سطح دریا واقع شده است.
شهرستان گارفیلد، اکلاهما

| Garfield County | Garfield County |
| --- | --- |
شهرستان: شهرستان
Garfield County Courthouse: Garfield County Courthouse
موقعیت درون ایالت اکلاهما، ایالات متحده: موقعیت درون ایالت اکلاهما، ایالات متحده
موقعیت اکلاهما در ایالات متحده: موقعیت اکلاهما در ایالات متحده
مختصات: ۳۶°۲۳′شمالی ۹۷°۴۷′غربی﻿ / ﻿۳۶٫۳۸°شمالی ۹۷٫۷۸°غربی﻿ / 36.38; -97.78: مختصات: ۳۶°۲۳′شمالی ۹۷°۴۷′غربی﻿ / ﻿۳۶٫۳۸°شمالی ۹۷٫۷۸°غربی﻿ / 36.38; -97.78
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت:  اکلاهما
پایه‌گذاری: ۱۸۹۳
همنام: جیمز آبرام گارفیلد
مرکز: Enid
بزرگ‌ترین شهر: Enid
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۰۶۰ مایل مربع (۲۷۴۵ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱۰۵۸ مایل مربع (۲۷۴۱ کیلومتر مربع)
 • آب: ۱٫۶ مایل مربع (۴ کیلومتر مربع)  ۰٫۱۵%
جمعیت: جمعیت
 • برآورد (۲۰۱۲): ۶۱۱۸۹
 • تراکم: ۵۸/مایل مربع (۲۲/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی −۶ (مرکزی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی −۵ (سی‌دی‌تی)
حوزه کنگره: سوم
شهرستان گارفیلد، اکلاهما (به انگلیسی: Garfield County, Oklahoma) شهرستانی در ایالات متحده آمریکا است که در اکلاهما واقع شده‌است.
خصوصیات

شهرستان گارفیلد ۲٬۷۴۵ کیلومترمربع مساحت دارد.
مامور سای

| مامور سای | مامور سای |
| --- | --- |
پوستر فیلم: پوستر فیلم
کارگردان: سوروپ آر اس جی
تهیه‌کننده: راهول یوداو ناکا
فیلمنامه‌نویس: سوروپ آر اس جی نوین پالیشتی
بازیگران: نوین پالیشتی شروتی شرما
موسیقی: مارک کی رابین
فیلم‌بردار: سونی کوراپاتی
تدوین‌گر: امیت تریپاتی .
تاریخ‌های انتشار:  ۲۱ ژوئن ۲۰۱۹ (۲۰۱۹-06-۲۱)  
مدت زمان: ۱۴۸ دقیقه
کشور: هند
زبان: تلوگو
مامور سای به (انگلیسی:Agent Sai Srinivasa Athreya) یک فیلم هجان انگیز، کمدی دلهره‌آور محصول هند به کارگردانی سوروپ آر اس جی در سال ۲۰۱۹ است.
بخش سکم غربی

| بخش سکم غربی | بخش سکم غربی |
| --- | --- |
بخش: بخش
Rabdentse Palace: Rabdentse Palace
موقعیت بخش سکم غربی در نقشه: موقعیت بخش سکم غربی در نقشه
مختصات: ۲۷°۱۷′ شمالی ۸۸°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۸۳°شمالی ۸۸٫۲۵۰°شرقی﻿ / 27.283; 88.250: مختصات: ۲۷°۱۷′ شمالی ۸۸°۱۵′ شرقی﻿ / ﻿۲۷٫۲۸۳°شمالی ۸۸٫۲۵۰°شرقی﻿ / 27.283; 88.250
کشور:  هند
ایالت: Sikkim
ستاد: Geyzing
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۱۶۶ کیلومتر مربع (۴۵۰ مایل مربع)
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۱۳۶۲۹۹
 • تراکم: ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۰۵:۳۰ (زمان استاندارد هند)
کد ایزو ۳۱۶۶: ISO 3166-2:IN
وبگاه: http://www.sikkim.gov.in
بخش سکم غربی (به انگلیسی: West Sikkim district) یک بخش در هند است که در سیکیم واقع شده‌است. بخش سکم غربی ۱٬۱۶۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۶٬۲۹۹ نفر جمعیت دارد.
مثل بهشت درد می‌کند

«مثل بهشت درد می‌کند» تک‌آهنگی از گروه موسیقی آلترنتیو راک کلدپلی است که در سال ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد. این تک‌آهنگ در آلبوم مایلو زایلوتو قرار داشت.
ماهیگیری با تور ایستاده

تور ایستاده
ماهیگیری با تور ایستاده عبارت است از گونه ای ماهی‌گیری که در آن تور به صورت عمودی قرار می‌گیرد و پایین آن زیر اثر وزن خودش آویزان می‌شود. این ماهی‌گیری هم در ساحل و هم از یک قایق در وسط دریا انجام می‌شود. دو گونه تور ایستاده وجود دارد: کیسه‌تور یا تور کیسه مانند و تور دانمارکی.
در آثار به جای مانده از هنر مصر باستان از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح می‌توان مدارک مربوط به ماهیگیری با تور را پیدا کرد. در نوشته‌های به جای مانده از یونان باستان نیز، اووید در بسیاری موارد به ماهیگیری با تور ایستاده اشاره می‌کند.
کاربرد کیسه‌تور در بسیاری کشورها پذیرفته شده‌است اما در برخی مانند سریلانکا اجازه ندارند تا ۷ کیلومتری ساحل از این روش ماهیگیری استفاده کنند. و برای استفاده در آب‌های عمیق باید مجوز بگیرند. کیسه‌تور می‌تواند اثر منفی بر جمعیت ماهی‌ها بگذارد چون هنگامی که تور انداخته می‌شود بسیاری گونه‌ها که مورد هدف نیستند نیز به دام می‌افتند و این مسئله می‌تواند بر جمعیت دیگر گونه‌ها اثر منفی بگذارد.
برگ افرا

برگ افرای شبه‌چناری
برگ افرا (انگلیسی: Maple leaf) برگ درخت افراست. این برگ نماد ملی کشور کانادا است و بیش از هر چیز به همین دلیل شناخته شده‌است. تاریخچه استفاده از آن به عنوان نماد به اوایل قرن ۱۸ که کانادا تحت حکومت فرانسوی‌ها بود، می‌رسد.
فرایند سبک‌وزن

پروسه سبک‌وزن (به انگلیسی: Light-weight process) در سیستم‌های عامل به راه حل بینابینی از نخ‌های سطح کاربر و سطح هسته می‌گویند که الگوریتمی برای پیاده‌سازی سیستم‌های چندکارگی است ولی در سیستم‌های عامل تک پردازنده‌ای و قدیمی مثل سولاریس و یونیکس سیستم وی به نخ‌های سطح کاربر، پروسه سبک‌وزن می‌گویند.
فرناندو لئون بویسیر

| فرناندو لئون بویسیر | فرناندو لئون بویسیر |
| --- | --- |
زادهٔ: ۲۸ مهٔ ۱۹۶۶ لاس پالماس
ملیت: اسپانیا
فرناندو لئون بویسیر (اسپانیایی: Fernando León Boissier‎؛ زادهٔ ۲۸ مهٔ ۱۹۶۶) قایقران قایق بادبانی اهل اسپانیا بود.
برگ امپرور

| پیشینه> مالک | پیشینه>  |
| --- | --- |
آغاز کار::  ۳۰ اوت ۱۹۷۵
مشخصات اصلی: مشخصات اصلی
گنجایش::  211,359 GT
درازا::  ۳۹۱٫۸۳ متر (۱٬۲۸۵٫۵ فوت)
پهنا::  ۶۸٫۰۵ متر (۲۲۳٫۳ فوت)
آبخور::  ۲۲٫۷۸۸ متر (۷۴٫۷۶ فوت)
سرعت::  ۱۵٫۵ گره (۲۸٫۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۷٫۸ مایل بر ساعت)
برگ امپرور (به انگلیسی: Berge Emperor) یک کشتی است که طول آن ۳۹۱٫۸۳ متر (۱٬۲۸۵٫۵ فوت) می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۷۵ ساخته شد.
مانو گاریدو

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
نام کامل:  Manuel Garrido Álvarez
زادروز:  ۶ اکتبر ۲۰۰۰ ‏(۲۳ سال)
زادگاه:  مادرید
قد:  1.89m
پست:  مهاجم
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  UCAM Murcia (on loan from باشگاه فوتبال لگانس)
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
۲۰۱۳–۲۰۱۹:  باشگاه فوتبال لگانس
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  Leganés B |  ۳۷ |  (۹) |
| ۲۰۲۰– |  باشگاه فوتبال لگانس |  ۴ |  (۰) |
| ۲۰۲۰–۲۰۲۱ |  ← باشگاه فوتبال هرکولس (قرضی) |  ۲۰ |  (۴) |
| ۲۰۲۱– |  ← UCAM Murcia (قرضی) |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۲۳ مه ۲۰۲۱. 
مانو گاریدو (انگلیسی: Manu Garrido؛ زادهٔ ۶ اکتبر ۲۰۰۰) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هرکولس و باشگاه فوتبال لگانس اشاره کرد.
مانو گارسیا (بازیکن فوتبال زاده ۱۹۹۱)

| اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی | اطلاعات شخصی |
| --- | --- | --- | --- |
زادروز:  ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۱ ‏(۳۳ سال)
قد:  1.92 m
پست:  دروازه‌بان
اطلاعات باشگاهی: اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی:  باشگاه خیمناستیک تاراگونا
باشگاه‌های جوانان: باشگاه‌های جوانان
:  Pedrera
۲۰۰۸–۲۰۰۹:  Écija
۲۰۰۹–۲۰۱۰:  Marinaleda
باشگاه‌های حرفه‌ای*: باشگاه‌های حرفه‌ای*
| سال‌ها |  باشگاه‌ها |  بازی† |  (گل)† |
| ۲۰۰۹–۲۰۱۰ |  Marinaleda |  ۱ |  (۰) |
| ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |  Montilla |   |   |
| ۲۰۱۱–۲۰۱۳ |  Pedrera |   |   |
| ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |  Atarfe Industrial |  ۲۷ |  (۰) |
| ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |  Maracena |  ۳۰ |  (۰) |
| ۲۰۱۵–۲۰۱۷ |  El Ejido |  ۶۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۷–۲۰۱۹ |  باشگاه فوتبال اکسترمادورا |  ۴۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۹ |  ← باشگاه فوتبال پومفرادینا (قرضی) |  ۱۳ |  (۰) |
| ۲۰۱۹–۲۰۲۱ |  باشگاه فوتبال پومفرادینا |  ۱۶ |  (۰) |
| ۲۰۲۱– |  باشگاه خیمناستیک تاراگونا |  ۰ |  (۰) |
 تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۱. :  تعداد بازی‌ها و گل‌ها فقط مربوط به بازی‌های لیگ داخلی است و آمار به روز شده در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۲۱. 
مانو گارسیا (انگلیسی: Manu García؛ زادهٔ ۱۱ فوریهٔ ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.
از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اکسترمادورا اشاره کرد.
برودسکی استوپنیک

| برودسکی استوپنیک | برودسکی استوپنیک |
| --- | --- |
روستا: روستا
Brodski Stupnik, Roman Catholic church: Brodski Stupnik, Roman Catholic church
برودسکی استوپنیک: برودسکی استوپنیک
مختصات: ۴۵°۱۰′ شمالی ۱۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۶۷°شمالی ۱۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 45.167; 17.800: مختصات: ۴۵°۱۰′ شمالی ۱۷°۴۸′ شرقی﻿ / ﻿۴۵٫۱۶۷°شمالی ۱۷٫۸۰۰°شرقی﻿ / 45.167; 17.800
کشور:  کرواسی
County:  شهرستان برود-پوساوینا
جمعیت (۲۰۱۱): جمعیت (۲۰۱۱)
 • کل: ۳۰۳۶
کد پستی: 35253 Brodski Stupnik
کد منطقه: ۰۳۵
برودسکی استوپنیک (به لاتین: Brodski Stupnik) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان برود-پوساوینا واقع شده‌است. برودسکی استوپنیک ۳٬۰۳۶ نفر جمعیت دارد.
سیارک ۲۴۱۹۰

سیارک ۲۴۱۹۰ (به انگلیسی: 24190 Xiaoyunyin، نامگذاری:1999XT28) بیست و چهار هزار و صد و نودمین سیارک کشف شده‌است که در ۶ دسامبر ۱۹۹۹ کشف شد.
قدر مطلق سیارک برابر ۱۸.۶ است.
فرودگاه اببای

| فرودگاه اببای | فرودگاه اببای |
| --- | --- |
یاتا: BGH ایکائو: GQNE: یاتا: BGH ایکائو: GQNE
خلاصه: خلاصه
نوع فرودگاه: همگانی
مالک: دولت
مکان:  موریتانی
مختصات: ۱۶°۳۸′۰۰″شمالی ۱۴°۱۲′۰۰″غربی﻿ / ﻿۱۶٫۶۳۳۳۱°شمالی ۱۴٫۲۰۰۰۰°غربی﻿ / 16.63331; -14.20000
فرودگاه اببای (به انگلیسی: Abbaye Airport) یک فرودگاه همگانی با کد یاتا BGH است . این فرودگاه در کشور موریتانی قرار دارد .
سرمست (میناب)

| سرمست | سرمست |
| --- | --- |
روستا: روستا
مختصات: ۲۶°۵۹′۴۲″شمالی ۵۷°۰۵′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۹۹۵۱۰۹۹°شمالی ۵۷٫۰۹۰۴۵۱۱°شرقی﻿ / 26.9951099; 57.0904511: مختصات: ۲۶°۵۹′۴۲″شمالی ۵۷°۰۵′۲۶″شرقی﻿ / ﻿۲۶٫۹۹۵۱۰۹۹°شمالی ۵۷٫۰۹۰۴۵۱۱°شرقی﻿ / 26.9951099; 57.0904511
کشور: ایران
استان: هرمزگان
شهرستان: میناب
بخش: بندزرک
دهستان: کرگان
جمعیت: ۱۴۵۴ نفر (سرشماری ۹۵)
سرمست، روستایی در دهستان کرگان بخش بندزرک شهرستان میناب در استان هرمزگان ایران است. این روستا، مرکز دهستان کرگان است.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۴۵۴ نفر (۳۵۵ خانوار) بوده‌است.
ماونتن لیک، نیوجرسی

| ماونتن لیک، نیوجرسی | ماونتن لیک، نیوجرسی |
| --- | --- |
حوزه سرشماری: حوزه سرشماری
ماونتن لیک، نیوجرسیMap of Mountain Lake in Warren County (Inset: Location of Warren County in New Jersey).نمایش نقشه شهرستان وارن، نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسی (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا: ماونتن لیک، نیوجرسیMap of Mountain Lake in Warren County (Inset: Location of Warren County in New Jersey).نمایش نقشه شهرستان وارن، نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسی (نیوجرسی)نمایش نقشه نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسیماونتن لیک، نیوجرسی (ایالات متحده آمریکا)نمایش نقشه ایالات متحده آمریکا
مختصات: ۴۰°۵۱′۳۳″شمالی ۷۴°۵۹′۱۸″غربی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۹۱۱۹°شمالی ۷۴٫۹۸۸۲۴°غربی﻿ / 40.859119; -74.98824: مختصات: ۴۰°۵۱′۳۳″شمالی ۷۴°۵۹′۱۸″غربی﻿ / ﻿۴۰٫۸۵۹۱۱۹°شمالی ۷۴٫۹۸۸۲۴°غربی﻿ / 40.859119; -74.98824
کشور:  ایالات متحده آمریکا
ایالت آمریکا:  نیوجرسی
شهرستان: شهرستان وارن، نیوجرسی
Township: لیبرتی، نیوجرسی
مساحت: مساحت
 • کل: ۱٫۳۰۵ مایل مربع (۳٫۳۸۱ کیلومتر مربع)
 • خشکی: ۱٫۱۳۰ مایل مربع (۲٫۹۲۷ کیلومتر مربع)
 • آب: ۰٫۱۷۵ مایل مربع (۰٫۴۵۳ کیلومتر مربع)  ۱۳٫۴۱٪
ارتفاع: ۴۰۰ فوت (۱۲۲ متر)
جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا): جمعیت (سرشماری ۲۰۱۰ ایالات متحده آمریکا)
 • کل: ۵۷۵
 • تراکم: ۵۰۸٫۷/مایل مربع (۱۹۶٫۴/کیلومتر مربع)
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی -۵ (منطقه زمانی شرقی)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی -۴ (منطقه زمانی شرقی)
کد منطقه: 908
کد FIPS: ۳۴۴۸۴۵۰
شماره GNIS: ۰۲۵۸۴۰۱۲
ماونتن لیک (به انگلیسی: Mountain Lake) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لیبرتی، نیوجرسی واقع شده‌است. ماونتن لیک ۳٫۳۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۵۷۵ نفر جمعیت دارد و ۱۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فضاپیمای ترابری خودکار

| 0 | 1 |
| --- | --- |
اِی‌تی‌وی-۱: نخستین مدل ای‌تی‌وی موسوم به ژول ورن: اِی‌تی‌وی-۱: نخستین مدل ای‌تی‌وی موسوم به ژول ورن
سازنده: سازمان فضایی اروپا
کاربرد: پشتیبانی ایستگاه فضایی بین‌المللی از طریق حمل سوخت، آب، هوا، لوازم یدکی و ابزارآلات پژوهشی؛ انبار مواد مصرف‌شده و پس‌ماندهای ایستگاه
 :  
ویژگی‌ها: ویژگی‌ها
جرم پرتاب: ۹٬۰۰۰ کیلوگرم
ظرفیت خدمه: بی‌سرنشین؛ پس از اتصال به ایستگاه فضایی، امکان زیست و کار فضانوردان در آن وجود دارد.
حجم: ۴۸ متر مکعب
 :  
ابعاد: ابعاد
طول: ۱۰٫۳ متر
قطر: ۴٫۵ متر
 :  
فضاپیمای ترابری خودکار (به انگلیسی: Automated Transfer Vehicle) یا به‌طور خلاصه اِی‌تی‌وی (ATV) فضاپیمای بدون سرنشینی است که توسط سازمان فضایی اروپا برای رساندن خدمات و پشتیبانی به ایستگاه فضایی بین‌المللی، و اصلاح مدار آن دور زمین ساخته شده‌است. اِی‌تی‌وی بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین فضاپیمای ساخت اروپا است.
فضاپیمای ترابری خودکار با استفاده از گونه‌ای تغییریافته از موشک پرقدرت آریان-۵ به نام آریان-۵ ای‌اس اِی‌تی‌وی از پایگاه فضایی اروپا، که در شهر کورو در گویان فرانسه واقع شده، به مدار زمین فرستاده می‌شوند. ای‌تی‌وی سنگین‌ترین محموله‌ای است که موشک آریان-۵ تاکنون به مدار زمین حمل کرده‌است. پس از دو روز پرواز مداری، ای‌تی‌وی به‌طور خودکار به بخش سرویس‌دهی روسی ایستگاه که ازوزدا نام دارد متصل می‌شود.
نقش فضاپیمای ترابری خودکار

عملکرد ایستگاه فضایی بین‌المللی به پشتیبانی دائمی و دریافت مواد مصرفی، ابزارآلات پژوهشی و قطعات یدکی از زمین وابسته است. علاوه بر این، برای باقی ماندن ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین، مدار پرواز آن باید در بازه‌های زمانی مشخص اصلاح گردد. فضاپیمای ترابری خودکار از ماه مارس سال ۲۰۰۸ این وظایف را به عهده گرفته‌است.
وظایف مهم فضاپیمای اِی‌تی‌وی عبارتند از:
انتقال اقلام مورد استفاده به ایستگاه فضایی بین‌المللی، از جمله سوخت، هوا، آب، تجهیزات آزمایشگاهی و محموله‌های دیگر.
رانش و تصحیح مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین
متصل ماندن به ایستگاه فضایی بین‌المللی تا ۶ ماه و جمع‌آوری پس‌ماندهای مصرفی ایستگاه
طراحی

اِی‌تی‌وی به عنوان دستیاری برای فضاپیمای ترابری پروگرس ساخته شده، و دارای ظرفیت باری معادل سه برابر پروگرس است. این فضاپیما می‌تواند مانند پروگرس مقادیر زیادی مایعات و قطعات ظریف و حساس با خود به ایستگاه فضایی حمل کند، و تا ۶ ماه به ایستگاه متصل باقی بماند. پس از تخلیه بار و محموله‌های ای‌تی‌وی، می‌توان از آن به عنوان انبار مواد مصرف‌شده و پس‌ماندهای ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده کرد.
حجم فضای داخل ای‌تی‌وی ۴۸ متر مکعب و سه برابر بزرگتر از فضاپیماهای ترابری پیشین است. فشار هوایی این فضا معادل فشار هوای داخل ایستگاه فضایی است، بطوریکه پس از اتصال آن به ایستگاه، فضانوردان می‌توانند بدون نیاز به پوشیدن لباس فضایی به درون ای‌تی‌وی رفته و اقدام به تخلیه محموله‌های آن کنند. طراحی کابین ای‌تی‌وی بر اساس طراحی بخش پشتیبانی چندمنظوره (MPLM) ساخت سازمان فضایی ایتالیا است.
ظرفیت

هر فضاپیمای ای‌تی‌وی ۲۰٫۷ تُن وزن دارد، ظرفیت بار آن ۹ تُن است و می‌تواند اقلام زیر را به ایستگاه فضایی حمل کند:
۸۴۰ کیلوگرم آب
۱۵۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلوگرم بار شامل ابزارهای پژوهشی و مواد مصرفی غیرمایع برای ایستگاه
۱۰۰ کیلوگرم گاز مانند نیتروژن، اکسیژن، یا هوا. در هر پرواز ای‌تی‌وی می‌تواند دو نوع گاز متفاوت را با خود به ایستگاه حمل کند.
۴۷۰۰ کیلوگرم سوخت برای رانش و تغییر مدار ایستگاه فضایی. سوخت مصرفی ای‌تی‌وی از ترکیب سوخت مونومتیل هیدرازین و ماده اکسیژن‌زای دی‌نیتروژن تتروکسید (N۲O۴) تشکیل شده‌است.
پس از بارگیری پس‌ماندهای ایستگاه، ای‌تی‌وی در مسیر معینی هدایت می‌شود تا پس از ورود به جو زمین سوخته شود و از بین برود.
ساختار و بخش‌ها

| 0 | 1 |
| --- | --- |
مخزن حمل سوخت: مخزن حمل آب
ساختار و بخش‌ها > بدنه خارجی > ابعاد خارجی فضاپیما

بدنه خارجی فضاپیمای ترابری خودکار به صورت استوانه‌ای با قطر ۴٫۵ متر و طول ۱۰٫۳ متر است. سازه خارجی این فضاپیما با لایه‌هایی پوشانده شده که آن را در برابر برخورد شهاب سنگ‌های کوچک مقاوم می‌کند.
ساختار و بخش‌ها > بدنه خارجی > صفحه‌های خورشیدی

چهار صفحه خورشیدی فضاپیمای ای‌تی‌وی ۱۱۰ دقیقه پس از پرواز باز شده و شکلی ضربدر مانند به خود می‌گیرند. فاصله دو انتهای هر جفت از صفحات ۲۲٫۳ متر است. این صفحه‌ها کاملاً مستقل از هم حرکت می‌کنند و می‌توانند موقعیت خود را برای گرفتن حداکثر نور از خورشید تنظیم کنند.
ساختار و بخش‌ها > بخش‌های داخلی

فضای داخلی فضاپیمای ای‌تی‌وی از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است:
بخش حمل بار
بخش سرویس‌دهی
ساختار و بخش‌ها > بخش‌های داخلی > بخش حمل بار

این بخش با حجم ۴۸ متر مکعب برای جاسازی محموله‌های ارسالی از زمین به ایستگاه فضایی استفاده می‌شود. فشار هوای این بخش معادل فشار هوای داخل ایستگاه فضایی و مناسب برای کار و زندگی فضانوردان است.
ساختار و بخش‌ها > بخش‌های داخلی > بخش سرویس‌دهی

بخش سرویس‌دهی ای‌تی‌وی شامل موتورها و جلوبرنده، واحد نیرو دهنده، کامپیوترها و ابزارآلات مخابراتی و ناوبری است. این بخش فضاپیما دارای هوای قابل تنفس برای انسان نیست.
فضاپیمای ای‌تی‌وی دارای چهار موتور اصلی و ۲۸ موتور کوچکتر برای مانور و کنترل ارتفاع مداری است. تمامی این واحدهای پیشرانه توسط سیستم‌های ناوبری فضاپیما کنترل می‌شوند تا پروازی کاملاً خودکار را میسر سازند. همچنین، پس از اتصال ای‌تی‌وی به ایستگاه فضایی بین‌المللی، می‌توان از این موتورها برای رانش و اصلاح مدار ایستگاه استفاده کرد.
ساخت

پیمانکار اصلی ساخت فضاپیمای ترابری خودکار، شرکت ترابری فضایی ای‌اِی‌دی‌اس آستریوم (EADS Astrium) است. دفتر اصلی برای مدیریت این پروژه در شهر مورو در کشور فرانسه واقع شده‌است. در نهایت، فضاپیماهای ای‌تی‌وی در شهر برمن در آلمان مونتاژ و آماده‌سازی می‌شوند.
پیمانکارهای دیگر فضاپیمای ای‌تی‌وی از این قرارند:
شرکت فضایی تالس آلنیا در شهر تورین در ایتالیا مسئول ساخت محفظه بار، سیستم‌های کنترل حرارت و نیرو، سیستم‌های آزمایشی و ابزار اندازه‌گیری از راه دور در فضاپیما است.
شرکت روسی انرگیا، تأمین‌کننده تجهیزات پیشرفته برای اتصال خودکار در فضا، سوخت‌گیری و کنترل پرواز، با همکاری شرکت فضایی تالس آلنیا
شرکت اورلیکان در سوییس، سازنده قسمت‌های عمده از سازه فضاپیما
شرکت فضایی هلند سازنده صفحات خورشیدی برای تأمین ۴۸۰۰ وات انرژی خورشیدی برای فضاپیما
ساخت > هزینه ساخت

سازمان فضایی اروپا بیش از ۱٫۳ میلیارد یورو برای طراحی و ساخت ای‌تی‌وی هزینه کرده‌است.