اندازه آلت انسان
اندازه‌گیری

برای اندازه‌گیری درازای آلت، نخست باید تَهِ یک خط‌کش یا متر نواری را در مقابل بالای آلت تناسلی گذاشته شود، جایی که آلت به استخوان شرمگاهی وصل می‌شود. سپس از پایه تا نوک آلت (سر آلت) اندازه گرفته شود (طول اضافی پیش‌پوست را در بر نمی‌گیرد). برای اندازه‌گیری دور نیز، نوار اندازه‌گیری دور پایه (ته آلت) یا وسط شفت (میانه آلت) پیچانده شود تا به همان نقطه برگردد.
هنگام سکس به دلیل نرم بودن بافت آلت، واژینیسم و فاصله‌هایی که ران، شکم، زهار، چربی زیر شکم و بیضه مرد و افزون بر این‌ها باسن پارتنر و لابیا و تپه ونوس زن ایجاد می‌کنند، آلت برعکس چیزی که به نظر می‌رسد نمی‌تواند تا ته درون سوراخ‌های بدن شود، همچنین به علت وجود روگا درون واژن و رکتوم هموار نیست که باعث له و فشرده شدن آلت و نیز چون مستقیم نیستند سبب خمیده شدن آلت به بالا می‌شود. این‌ها طول مؤثر را می‌کاهند؛ بنابراین در واقعیت اندازه کاربردی آلت است که اهمیت دارد نه اندازه کل آن.
بنابراین دو گونه اندازه‌گیری هست، یکی بافشردن یکی بی‌فشردن. برای نمونه برای خرید کاندوم یا مقدار و کیفیت دخول، اندازه آلت بی‌فشار به تپه پوبیس یا زهار اهمیت دارد، ولی برای اطلاعات پزشکی و آناتومی اندازه طول با فشار.
در تحقیقات و پژوهش‌های مختلف، با شیوه اندازه‌گیری درست، اندازه درازای آلت تناسلی در نوجوانان سالم (۱۸ ساله نرمال) در حالت‌های شل ۹ تا ۱۰٫۲ سانتی‌متر، کشیده (به آرامی با دست) ۱۳٫۳ سانتی‌متر و افراشته ۱۵٫۱ تا ۱۶٫۳ سانتی‌متر است، در حالی در افراد دارای میکروپنیس (ریزآلتی) این اندازه‌ها به ترتیب حداکثر ۵ تا ۷ و ۱۰٫۹ و ۱۱٫۴ تا ۱۲٫۷ سانتی‌متر است، همچنین در صدک ۹۷٫۵اُم (بالا)، اشخاص با ماکروپنیس (درشت‌آلتی) به ترتیب حداقل ۱۵٫۵ و ۱۶٫۵ و ۱۹ می‌باشد. همچنین اندازه دور آلت نرمال در حالت خوابیده ۹٫۳ سانتی‌متر و در حالت راست‌شده ۱۱٫۷ تا ۱۲٫۳ سانتی‌متر بوده است. دسته‌بندی اندازه‌های آلت راست‌شده:
زیر ۷ سانتی‌متر: میکروپنیس
۸ تا ۱۲ س‌م: کوچک و کوتاه
۱۲ تا ۱۴ س‌م: معمولی
۱۴ تا ۱۶ س‌م: مناسب
۱۶ تا ۲۲ س‌م: بزرگ و دراز
بالای ۲۲ سانتی‌متر: ماکروپنیس
طبق بررسی‌ها تنها ۲٬۲۸٪ مردان (حدود ۱۰۰ میلیون مرد) دچار بزرگی یا کوچکی غیرطبیعی و آنرمال آلت اند. آلت کوتاه ممکن است نتواند دخول ژرف (تا تهِ واژن) و پیوسته بدون کامل بیرون افتادن چندین باره آلت از واژن کند، همچنین یک آلت دراز ممکن است به ته واژن (خروجی دهانه رحم) همواره در طی سکس برخورد کند و باعث درد شود.
گاهی حین دخول جنسی، آلت یا جسم دیگری (همچون انگشت یا سکس توی) که در واژن قرار می‌گیرد به گردنه رحم برمی‌خورد. این ممکن است نشانه ای از این باشد که زن از نظر فیزیولوژیکی به اندازه کافی برانگیخته نشده است. هنگامی که او بیش‌تر برانگیخته شود، واژن بسیار کشیده و درازتر می‌شود و دهانه رحم، همان گردنه رحم، بلند و بالا می‌شود زیرا اندازه واژن در صورت تحریک کردن و برانگیختن، عمیق‌تر است.
طول آلت خوابیده برآورد ناقصی از طول آلت راست‌شده به دست می‌دهد، زیرا ممکن است آلت یک شخص در حالت خوابیده کوتاه‌تر ولی در هنگام راست شدن بسیار درازتر باشد، ولی در هر صورت طول آلت نرمال باید در همه حالت‌ها باید در همان بازه با اندکی کم‌وبیش باشد. برخی فاکتورهای محیطی افزون بر ژنتیک، همچون وجود اختلال‌های غده‌های درون‌ریز، و مشکلات هورمونی می‌توانند بر رشد آلت هر شخص تأثیر بگذارند. اگر اندازه آلت در بازه کوچک‌آلتی (آلت ریز) باشد ولی از دیگر جهت‌ها طبیعی باشد، در متن‌های پزشکی به عنوان عارضه میکروپنیس مشخص می‌شوند. همچنین بیماری پیرونی (خمی و کجی آلت) و آسیب‌ها همچون به لیگامان آویزان آلت باعث کوچک‌تر نمایان شدن آلت می‌شود. همچنین یک مطالعه کره‌ای در سال ۲۰۱۶ نشان داد که ختنه کردن نوزادان پسر با طول آلت تناسلی کوتاه‌تر همراه است. آلت افراد ختنه‌شده به‌طور میانگین ۸ میلی‌متر کم‌تر از همتایان ختنه‌نشده است، و نیز به دلیل بریدن بیشتر بافت پوستی آلت خمیده پیدا می‌کنند. ختنه در بزرگسالی زمان مناسب‌تری از این نظر است.
هیچ رابطه ای میان اندازه آلت وقتی شل یا سفت است، نیست. در واقع، مطالعه‌ای در مجله اورولوژی نشان داد که اندازه متوسط آلت مردانه در حالت افراشته برای اکثر مردان بالغ همسان است، ولی اندازه آلت خوابیده دیگرسان است.
این مطالعه همچنین نشان داد که پیش‌گوی بهتر درازای راست‌شده، طول «کشیده» است. این زمانی است که آلت شل‌شده اندکی کشیده می‌شود تا ماهیچه و پوست کشیده شود. با این حال، کشیدن آلت توصیه نمی‌شود؛ زیرا ممکن است ناخواسته باعث درد یا آسیب شود.
در حالت شل برخی آلت‌ها از دیگرها بلندتر اند، نمی‌توان با نگاه کردن به آلت وقتی شل (خوابیده) است، چیزی در مورد اندازه آن در حالت سفت (افراشته، راست) گمان کرد؛ زیرا برخی از مردان ممکن است مقدار طول قابل توجهی از وضعیت شل به سفت به دست آورند. گاهی از این مردان به عنوان «رویشگر» (grower) یا «خونی» (blood) یاد می‌شود (اندازه طول آلت شان افزایش می‌یابد، انگار که با افراشتگی، آلت شان روییده شود و رشد کند و از خون پر شود). دیگر مردان، هرچند، درازای بیشتری با راست‌شدگی به دست نمی‌آورند. این مردان ممکن است در عامیانه به عنوان «نمایشگر» (shower) یا «گوشتی» (flesh) شناخته شوند (همان اندازه آلت را می‌نمایانند، بی افزایش طول از حالت خوابیده به افراشته، انگار که فقط یک تکه گوشت باشد با این تفاوت که سرش بالا می‌رود بی آنکه درازایش افزایش یابد).
این اصطلاحات آلت «نمایشگر یا گوشتی» و آلت «رویشگر یا خونی» اصطلاحات پزشکی مرتبط نیستند و هیچ آستانه علمی خاصی برای دسته‌بندی آلت‌ها به هر یک از این دو دسته‌ها نیست.
این تا حدی نرمال است که آلت در حالت خوابیده بر یک سو آویزان شود به طوری که کمی خمیدگی داشته باشد. برخی از این خم‌ها ممکن است در هنگام راست‌شدگی آلت نیز وجود داشته باشند.
آلت از سه اتاقک لوله‌ای مجزا ساخته شده است. این اتاقک‌ها برای پمپ کردن خون به درون و بیرون آلت پاسخگو اند. درازای این اتاقک‌ها متفاوت است. آلت تناسلی ممکن است در جهت کوتاه‌ترین سیلندر خمیده شود.
خمیدگی آلت، یا طرفی که بر آن آویخته است، ممکن است در واقع نتیجه عادت باشد. هنگام پوشیدن، ممکن است طبق عادت، آلت به یک طرف شلوار یا لباس زیر فشرده شود که ممکن است تصور شود آلت تناسلی به‌طور طبیعی بر آن سو آویزان است، ولی واقعاً عادت شده که به آن سمت فشارده شود برای همین کج می‌ماند. گاهی نیز عادت نیست و این خم نتیجه بیماری پیرونی است.
اگر فشردن پوست بالای آلت چندین سانتی‌متر به درازای آلت بیفزاید این احتمال هست که آن فرد آلت دفن‌شده داشته باشد. آلت تناسلی دفن‌شده متفاوت است با میکروپنیس، که یک آلت غیرطبیعی کوچک ولی به صورت طبیعی ساختاریافته با طول آلت تناسلی کشیده کمتر از ۲٫۵ انحراف استاندارد کمتر از میانگین سن یا مرحله رشد جنسی بیمار است. درحالی که آلت تناسلی دفن‌شده یا جمع‌شونده یک بیماری مادرزادی یا اکتسابی است که در آن آلت به‌طور جزئی یا کامل زیر سطح پوست و بافت چربی پنهان می‌شود که می‌تواند منجر به مشکلات ادراری، بهداشت ضعیف، عفونت و مهار عملکرد جنسی طبیعی شود.[نیازمند منبع]
همچنین یک آلت کوتاه با میکروپنیس ممکن است متفاوت باشد. میکروپنیس یک عارضه پزشکی است در حالی که آلت کوتاه یک آلت طبیعی ولی با اندازه طول کم در بازه طبیعی است.
همچنین اندازه تستیکول (بیضه) مانند دیگر بخش‌های بدن در هر شخص متفاوت است، ولی اندازه بزرگی آن تأثیر کم یا هیچ بر سلامتی دارد. درازای متوسط یک بیضه نرمال بین ۴٫۵ – ۵٫۵ سانتی‌متر است و پهنای آن ۲٫۱ تا ۳٫۵ سانتی‌متر است. بیضه‌هایی که درازاشان کمتر از ۳٫۵ سانتی‌متر باشد، کوچک در نظر گرفته می‌شوند. به دلیل این که اسپرم در بیضه تولید می‌شود، ابعاد بیضه حدوداً ۴×۳×۲ سانتی‌متر است. در صورت داشتن بیضه کوچک، احتمال این که اسپرم کمتری از حد متوسط تولید کند بیشتر است. گرچه بیضه‌ها با سرعت یکسان رشد می‌کنند، ولی ممکن است یکی از آن‌ها کمی بزرگتر و درازتر از دیگری رشد کند، همچنین به‌طور معمول یکی از بیضه‌ها کمی پایینتر از آن دیگری قرار می‌گیرد.
پژوهش‌های زیادی دربارهٔ رابطهٔ اندازهٔ آلت تناسلی و رضایت شریک جنسی انجام شده و تعداد زیادی به این نتیجه رسیده‌اند که تأثیر آن چندان زیاد نیست. مطالعات برخی میانگین‌ها و سازگاری‌ها را در ترجیحات زنان در آلت شریک‌های شان نشان داده است. زنان طبق تجربه‌هایشان، برای پارتنر دراز-مدت، طول ۱۶ س.م. و دور ۱۲٫۲ س.م. را ترجیح می‌دهند درحالی که برای شریک «یک-بار» رابطه، درازای ۱۶٫۳ سانتی‌متر و کلفتی (ضخامت دور آلت) ۱۲٫۷ سانتی‌متری را می‌پسندند. هرچند مهارت دست، زبان، ارتباط کلامی و پیش‌نوازش را در ارضای جنسی بهتر نیز بسیار مهم می‌دانند.