رزی پرچ‌کن
تاریخچه

عبارت «رزی پرچ‌کن» برای نخستین‌بار در سال ۱۹۴۲ در ترانه‌ای به همین نام، اثر رد ایوانز و جان جیکاب لوب به کار رفت. این ترانه توسط هنرمندان متعددی، از جمله رهبر مشهور ارکسترهای بزرگ «کی کالزر»، اجرا شد و تبدیل به یکی از ترانه‌های معروف در سطح کشور آمریکا گردید. این ترانه رزی را به صورت یک کارگر خستگی ناپذیر خط مونتاژ تصویر می‌کرد که در حال انجام سهم خود در کمک به فعالیت‌های جنگی آمریکا است.
تمام طول روز،

بارانی یا آفتابی،

او جزئی از خط مونتاژ است.

او تاریخ را می‌سازد،

برای پیروزی کار می‌کند،

رزی پرچ کن.
هرچند در خلال جنگ جهانی دوم، زنان فعالیت‌هایی را در دست گرفتند که پیش از آن مردانه محسوب می‌شدند، از آنان انتظار می‌رفت تا به محض بازگشت مردان از جنگ، به فعالیت‌های روزمره خانه‌داری خود بازگردند. فعالیت‌های دولتی مربوط به زنان، تنها زنان خانه‌دار را مورد خطاب قرار می‌دادند، شاید به این دلیل که زنان استخدام شده به مشاغل اساسی و پردرآمد تر مربوط به خودشان منتقل می‌شدند، و شاید به این دلیل که فرض بر آن بود که بیشتر زنان می‌باید خانه‌دار بوده باشند. در یکی از آگهی‌های دولتی از زنان پرسیده شده بود آیا می‌توانید از یک مخلوط کن برقی استفاده کنید؟ اگر چنین است، می‌توانید کار با یک مته برق را نیز بیاموزید. تبلیغات همچنین بر همسران این زنان نیز متمرکز بود، که بسیاری از آنان تمایلی به حمایت از انجام این مشاغل توسط زنان نداشتند. اغلب زنان خود را با این وضعیت تطبیق دادند. علی‌رغم اکراه زنان برای تصدی مجدد مشاغل کم درآمدتر، در سال‌های بعد بسیاری از زنان به مشاغل سنتی خود نظیر کارهای دفتری و اداری بازگشتند. هرچند برخی از این زنان به کار خود در کارخانجات ادامه دادند.
شخصی که الهام بخش این ترانه بود، «رزالیند پی. والتر» نام داشت که از خانواده‌ای ثروتمند و قدیمی بود که در شیفت شب ساخت هواپیمای اف-۹کورسیر مشغول به کار بود. بعداً والتر به فعالیت‌های بشردوستانه روی آورد، عضو هیئت مدیره ایستگاه تلویزیونی عمومی دبلیوان‌ای‌تی در نیویورک شد، و حامی قدیمی و دیرپای برنامه مصاحبه چارلی رز گردید.
رزی پرچ کن با یک زن واقعی دیگر نیز مرتبط گردید؛ رز ویل مونرو، که در سال ۱۹۲۰ در پولاسکی کاونتی ایالت کنتاکی متولد شده و در سال‌های جنگ جهانی دوم به میشیگان نقل مکان کرد. وی به عنوان پرچکار در کارخانه هواپیماسازی «ویلو ران» در ییپسیلانتی در ایالت میشیگان مشغول به کار بود که بمب افکن‌های بی-۲۹ و بی-۲۴ را برای نیروی هوایی ارتش آمریکا تولید می‌کرد. از مونرو خواسته شده بود تا در فیلمی تبلیغاتی دربارهٔ فعالیت‌های جنگی در پشت جبهه‌های نبرد بازی کند. مونرو به آرزویش که خلبانی یک هواپیما بود در سالهای دههٔ ششم زندگی خود رسید و عشق او به پرواز منجر به سانحه‌ای در ۱۹ سال بعد شد که باعث مرگش گردید. ترانه رزی پرچ کن در آن زمان معروف بود و بر حسب اتفاق مونرو بهترین کسی بود که با کارگری که در این ترانه تصویر شده بود، تناسب داشت. رزی به همین ترتیب معروف‌تر شد تا احتمالاً به شناخته شده‌ترین نماد این عصر تبدیل شد. فیلم‌ها و پوسترهایی که او را به تصویر درمی‌آوردند، جهت تهییج و تشویق زنان برای شرکت در فعالیت‌های جنگی به کار می‌رفتند.
بر طبق دانشنامه تاریخ اقتصاد آمریکا، «رزی پرچ کن» الهام‌بخش جنبش اجتماعی‌ای گردید که منجر به افزایش زنان شاغل آمریکایی تا ۲۰ میلیون نفر در سال ۱۹۴۴ گردید، که نسبت به سال ۱۹۴۰ رشدی ۵۷ درصدی داشت. تا سال ۱۹۴۴، تنها ۱٫۷ میلیون مرد مجرد در بازه سنی ۲۰ تا ۳۴ سال در صنایع دفاعی مشغول به کار بودند، در حالی که در همین زمان ۱٫۴ میلیون زن مجرد دارای سن مشابه در این صنایع شاغل بودند. هرچند تصویر «رزی پرچ کن» نشان دهنده کارهای صنعتی پرچ‌کاران و جوشکاران در خلال جنگ دوم جهانی بود، اکثر زنان شاغل، در مشاغل غیر صنعتی در تمامی بخش‌های اقتصاد شاغل بودند. آنچه که تجربه‌ای زنان را با هم متحد می‌ساخت، این بود که آنان به خود (و به کشورشان) ثابت کرده بودند که می‌توانند مشاغل مردانه را برعهده گیرند، و علاوه بر این می‌توانند این کارها را به خوبی انجام دهند. در سال ۱۹۴۲، تنها بین ماه‌های ژانویه و ژوئیه، نسبت تخمینی مشاغل «قابل قبول» برای زنان از ۲۹ به ۵۸٪ رسید. زنان سیاه‌پوست بیش‌ترین تأثیر را از نیاز به کارگران زن پذیرفتند. گفته شده‌است که فرایند همکاری سفیدپوستان و سیاه‌پوستان در آن زمان بود که باعث تشویق فروپاشی موانع اجتماعی، و ایجاد درک سالمی از تفاوت نژادی گردید. سیاه پوستان توانستند از طریق برابر دانستن تبعیض نژادی با ایدئولوژی برتری نژادی نازیها، بستری برای انقلاب حقوق مدنی پس از جنگ پدیدآورند.
گاهی شرایط کاری سخت بود و حقوق پرداختی نیز همواره یکسان نبود؛ یک مرد شاغل در کارخانه‌های زمان جنگ، به‌طور متوسط ۶۵٫۵۴ دلار در هر هفته حقوق می‌گرفتند، در حالی که برای زنان، این مبلغ ۵۰٫۳۱ دلار در هفته بود. با این حال، زنان به سرعت به رزی پیچ کن، که ایشان را متقاعد کرده بود که وظیفه‌ای میهن‌پرستانه در ورود به نیروی کار دارند، واکنش نشان دادند. برخی ادعا می‌کنند که رزی پرچ کن فرصت اشتغال زنان را برای همیشه گشود، ولی سایرین عقیده‌ای برخلاف این دارند و به این نکته اشاره می‌کنند که بسیاری از زنان پس از جنگ بیکار شدند و شغل ایشان به مردانی که از جنگ بازگشته بودند واگذار شد. این افراد مدعی هستند که با برقرار شدن صلح، تعداد کمی از زنان بر سر کارهای خود در کارخانه‌ها باقی‌ماندند، و مابقی به مشاغل خانه‌داری بازگشته، یا به مشاغل مرتبط با جنسیت، نظیر مشاغل دفتری و خدماتی منتقل شدند. برای برخی، جنگ جهانی دوم نمایانگر نقطه عطف مهمی برای زنان است، زیرا زنان در این دوره مشتاقانه از فعالیت‌های جنگی حمایت و پشتیبانی می‌نمودند، در حالی که مورخان دیگری بر این نکته تأکید دارند که این تغییرات موقتی بوده، و به محض پایان جنگ، از زنان انتظار می‌رفته تا مجدداً به وظایف سنتی مادری و همسری خویش بپردازند، و بالاخره گروه سومی نیز بر این نکته انگشت گذاشته‌اند که چگونه اهمیت زیاد تغییرات ایجاد شده در اثر جنگ، شالوده‌ای برای جنبش‌های معاصر زنان ایجاد کرده‌است. لیلا جی. راپ در تحقیقی در مورد جنگ دوم جهانی نوشته‌است: «برای نخستین بار، زنان شاغل در تصویر ذهنی اجتماع، نقش غالب پیدا کردند. زنان همسرانشان را در شلوار کارشان پرچ کردند؛ و نقشی غیر از مادر، انجام دهنده کارهای روزمره خانه و تمدن سازها را داشتند.»
پس از جنگ، «رزی‌ها» و نسل‌های بعد از آنان، می‌دانستند که کار در کارخانه‌ها در حقیقت برای زنان کاملاً ممکن بود، هر چند که زنان تا دهه ۱۹۷۰ نتوانستند به همان نسبت زمان جنگ وارد بازار کار شوند. تا دهه ۱۹۷۰، استخدام در کارخانه‌ها در سراسر کشور به حالت رکود درآمده بود.
در ۱۴ اکتبر سال ۲۰۰۰، «پارک تاریخی ملی جبهه داخلی رزی پرچ کن/ جنگ جهانی دوم» در ریچموند ایالت کالیفرنیا، که مکان ۴ تا از حوضچه‌های شرکت کشتی‌سازی کایزر، جایی که هزاران نفر از «رزی ها» از سراسر کشور در آن کار کرده بودند بود افتتاح گردید (هرچند که بدنه کشتی‌ها در حوضچه‌های شرکت کایزر پرچ نمی‌شدند، بلکه بیشتر جوشکاری می‌شدند) بیش از ۲۰۰ «رزی» سابق در این مراسم شرکت کردند.
فیلم مستند زندگی و زمانه رزی پیچ کن به تاریخچه شخصیت رزی پرداخته‌است.