stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
لیگ دسته سوم فوتبال اسکاتلند

لیگ فوتبال
| 0 | 1 |
| --- | --- |
بنیان‌گذاری: ۱۹۲۳
کشور:  اسکاتلند
کنفدراسیون: یوفا
دسته‌ها: ۴
شمار تیم‌ها: ۱۰
صعود به: لیگ دسته دوم فوتبال اسکاتلند
جام(های) داخلی: جام حذفی فوتبال اسکاتلند لیگ کاپ اسکاتلند
قهرمان کنونی: باشگاه فوتبال آلوآ اتلتیک
وبگاه: وبگاه رسمی
لیگ دسته سوم فوتبال اسکاتلند  (به انگلیسی: Scottish Football League Third Division) چهارمین لیگ معتبر فوتبال در کشور اسکاتلند بود که از ۱۹۲۳ تا ۲۰۱۳ در این کشور برگزار می‌شد. این لیگ از ۱۰ تیم که از سراسر اسکاتلند در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شد.
تیم‌های صعودکننده این لیگ به لیگ دسته دوم فوتبال اسکاتلند راه میافتند.
آریگو پادوان

| مشخصات فردی | مشخصات فردی |
| --- | --- |
نام کامل: Arigo Padovan
زاده: ۱۶ ژوئن ۱۹۲۷ کاستلبالدو،  ایتالیا
درگذشت: ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵ (۹۷ سال)
اطلاعات تیم: اطلاعات تیم
نوع مسابقات: Road
نقش: Rider
قهرمانی‌های مهم: قهرمانی‌های مهم
2 stages Tour de France 3 stages Giro d'Italia: 2 stages Tour de France 3 stages Giro d'Italia
 :  
Infobox last updated on ۷ ژوئیه ۲۰۰۸: Infobox last updated on ۷ ژوئیه ۲۰۰۸
آریگو پادوان (ایتالیایی: Arigo Padovan؛ ۱۶ ژوئن ۱۹۲۷ – ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵) دوچرخه‌سوار اهل ایتالیا بود.
میز

میز وسیله‌ای از وسایل خانه است  که از یک صفحهٔ رویی و پایه‌هایی که معمولاً توسط 1 تا 4 پایه آن را نگه می‌دارند، تشکیل شده‌است و غالباً برای نگه داشتن غذا یا وسایل دیگر در ارتفاعی مناسب برای استفادهٔ راحت در هنگام نشستن به کار می‌رود.
میز اکثراً به همراه صندلی به کار برده می‌شود. رویهٔ برخی از میزها دارای لولا بوده و باز و بسته می‌شوند و گاهی قابل تنظیم نیز هستند برخی از میزها نیز دارای قطعاتی جدا شونده هستند. تعدادی از میزها کوچک و تا شو بوده و قابل حمل کردن هستند. میزهایی نیز در هواپیماها و بعضی خودروها در پشت صندلی تعبیه شده‌است که بسیار کوچک هستند و برای غذا خوردن در این مکان‌ها به کار می‌روند.
میزها غالباً دارای چهار پایه هستند اما بعضی از آن‌ها ممکن است تنها یک پایه در وسط داشته باشند یا طراحی‌های دیگری داشته باشند. میزهای سه‌پایه در سده‌های هجدهم و نوزدهم میلادی در اروپا بسیار شایع بوده و برای گذاشتن شمع یا چای خوردن استفاده می‌شدند. میز برای غذا خوردن و نگه داشتن غذا استفاده می شود .
تاریخچه

میزهای بسیار قدیمی در مصر کشف شده‌اند که با فلز یا سنگ ساخته شده بوده و برای قرار دادن اشیاء به کار برده می‌شدند اما جهت نشستن کاربرد نداشته‌اند. یونانی‌ها و رومی های قدیم نیز از میز استفاده می‌کردند.
یونانیان و رومیان استفاده های بیشتری از میز داشته‌اند. در یونان باستان میزغذاخوری بعد از استفاده به زیر تخت انتقال داده می‌شده است. یونانیان میز های کوچکی هم داشته اند که پایه های آن از شخصیت‌های افسانه‌ای بوده است. در ساخت میز از چوب و فلزاتی مانند آلیاژ نقره و یا برنز در ساخت میز استفاده میشده است. پایه های میز نقش های ظریفی داشته اند. در قرون وسطا میز به اندازه دوران قبل یا بعد از آن استفاده نمیشده است و فقط اشراف از میز استفاده می‌کردند.
در امپراطوری روم شرقی میزهای چوبی و سنگ با چهارپایه که به همدیگر با یک ضربدر در پایین به هم متصل می شدند. در این زمان علاوه بر میزهای غذا خوری میزهای گرد کوچکتری برای نوشتن و همچنین تریبون به وجود آمده و اکنون در قرن ۲۱ نیز به عنوان جزء مهمی از زندگی و در شکل های مختلف برای استفاده های مختلف به وجود آمده است.
انواع

انواعی از میزها نیز برای کاربردهای ویژه ساخته شده‌اند که از آن میان می‌توان به موردهای زیر اشاره کرد:
میزک، عسلی، گلمیز، جلو مبلی: میز کوچک. همچنین خونچه یا خوانچه که میز و سفره کوچک است.
میز غذا، میز غذاخوری، میز ناهارخوری، تشتخوان (از سنگ مرمر و همچون آن)، خانپایه: برای خوردن غذا،
| تعداد | شکل | اندازه |
| --- | --- | --- |
| دونفره | مربع | ۹۰ در ۹۰ سانتی متر |
| دونفره | دایره | قطر ۷۰ سانتی متر |
| چهارنفره | دایره | قطر ۹۰، ۱۰۳ و یا ۱۲۰ سانتی متر |
| چهارنفره | مستطیل | ۹۰ در ۱۲۰ سانتی متر |
| شش نفره | دایره | ۱۴۰ سانتی متر |
| شش نفره | مستطیل | ۹۰ در ۱۶۰ سانتی متر |
| هشت نفره | دایره | ۱۶۰ سانتی متر |
| هشت نفره | مستطیل | ۹۰ در ۲۰۰ سانتی متر |
| ده نفره | دایره | ۱۸۰ سانتی متر |
| ده نفره | مستطیل | ۱۲۰ در ۲۰۰ سانتی متر |
| دوازده نفره | دایره | ۲۰۰ سانتی متر |
| دوازده نفره | مستطیل | ۱۶۰ در ۲۰۰ سانتی متر |
میزگرد: میزی که گرد باشد. (امروزه اصطلاح «میزگرد» برای بحث یا مذاکره دور هر گونه میزی بکار می‌رود)
میز کار: ویژهٔ نوشتن، خواندن و دیگر کارهای شخصی،
میز عمل: ویژه عمل جراحی در بیمارستان‌ها،
کندوره، گندور: میز بزرگ،
میز توالت: ویژهٔ آرایش و پیرایش،
میز پیش‌آینه: جهت استفاده از آینه
دوکاره: میز کار و غذاخوری،
میز لپ تاپ: میز لپ تاپ به دو شکل فن دار و بدون فن وجود دارد و برای کارکردن راحت با لپ تاپ استفاده می‌شوند. امروزه میزهای لپ تاپ با قابلیت تنظیم ارتفاع وجود دارند که موجب می شوند آسیب کمتری به فرد و لپ تاپ در اثر نشستن های طولانی وارد شود.
میز کمک
میز شطرنج
میز تلوزیون
میز نهارخوری
میز اداری که خود از اقلام مبلمان اداری محسوب میشود دارای زمینه ی کاری بسیار گسترده ای است. میز اداری انواع مختلف دارد. مانند میز مدیریتی، میز کارشناسی و انواع مختلف آن که بنا بر شرایط مختلف کاری ابعاد آن تغییر پیدا می کند. شیوه ها و سبک های ساخت به همراه نوآوری های جالب و ابتکاری برای این دسته از میز معمولا رقابت بیشتری ایجاد میکند. میز اداری مدرن ، میز مدیریتی کلاسیک ، میز کنفرانس ، میز کار گروهی یا ورک استیشن ( Work Station ) ، میز سلطنتی و ... همه از گونه های میز هستند که دارای اپشن های متفاوتی در هر سبک هستند و هم از زیر مجموعه های مبلمان اداری محسوب میشوند.
نگارخانه

میز زخمی اثر فریدا کالو
میز صبحانه اثر جان براک
غار تسوتسخواتی

| غار تسوتسخواتی | غار تسوتسخواتی |
| --- | --- |
Maghara Cave: Maghara Cave
رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی): رده‌بندی آی‌یوسی‌ان: III (یادمان یا ویژگی طبیعی)
نمایش نقشه گرجستاننمایش نقشه Imereti: نمایش نقشه گرجستاننمایش نقشه Imereti
fa (in English: Expected satiety): fa
نزدیک‌ترین شهر: تسقالتوبو
مختصات: ۴۲°۱۶′۱۵٫۹″ شمالی ۴۲°۵۱′۱۴٫۸″ شرقی﻿ / ﻿۴۲٫۲۷۱۰۸۳°شمالی ۴۲٫۸۵۴۱۱۱°شرقی﻿ / 42.271083; 42.854111
مساحت: ۰٫۱۶ کیلومتر مربع (۰٫۰۶۲ مایل مربع)
تاسیس‌شده: ۲۰۰۷
هیئت حاکمه: Agency of Protected Areas
وبگاه: ცუცხვათის მღვიმე
غار تسوتسخواتی (گرجی: ცუცხვათის მღვიმე) یک غار در گرجستان است که در تسقالتوبو واقع شده است.
غار برونیکل

| 0 | 1 |
| --- | --- |
روستای برونیکل: روستای برونیکل
موقعیت غار در فرانسه: موقعیت غار در فرانسه
موقعیت: شرق مونتابان
منطقه: فرانسه
مختصات: ۴۴°۳′۵۱″ شمالی ۱°۴۰′۳۳″ شرقی﻿ / ﻿۴۴٫۰۶۴۱۷°شمالی ۱٫۶۷۵۸۳°شرقی﻿ / 44.06417; 1.67583
تاریخ: تاریخ
سازنده: نئاندرتال
ساخته‌شده: پارینه سنگی میانی
دوره‌ها: پارینه سنگی
اطلاعات بیشتر: اطلاعات بیشتر
باستان‌شناسان: ژاک ژوبر
غار برونیکل (به انگلیسی: Bruniquel Cave) یک مکان باستان شناختی در نزدیکی روستایی به همین نام، در شرق مونتابان در جنوب غربی فرانسه است. سازه‌های مدور تشکیل شده از قطعات استالاگمیت و استالاکتیت در عمق ۳۳۶ متر از ورودی غار پیدا شده‌اند. آثاری از اجاق و سوختگی نیز یافت شد. این سازه کهن مربوط به حدود ۱۷۶۰۰۰ سال پیش است.
ژاک ژوبر و همکارانش در مقاله‌ای در نیچر در سال ۲۰۱۶ از کشف این سازه خبر دادند و اعلام کردند که این سازه‌ها خاستگاه انسانی دارند و از آنجا که در دوره مذکور تنها نئاندرتال‌ها در منطقه جنوب غربی فرانسه حضور داشتند، سازنده آنها بایستی انسان نئاندرتال باشد. این نتیجه‌گیری توسط کریس استرینگر از موزه تاریخ طبیعی لندن نیز تأیید شده‌است.
یوت‌نوری

| 0 | 1 |
| --- | --- |
یوت‌نوری: یوت‌نوری
یک صفحه بازی یوت با چوب‌های ریخته شده با ترکیب «دو»: یک صفحه بازی یوت با چوب‌های ریخته شده با ترکیب «دو»
نام کره‌ای: نام کره‌ای
هانگول: 윷 / 윷놀이
لاتین‌نویسی اصلاح‌شده: Yut / Yutnori
مک‌کیون–ریشاور: Yut / Yutnori
یوت‌نوری (کره‌ای: 윷놀이) که به نام‌های یوت (윷) و نیوت نیز شناخته می‌شود، یک بازی تخته‌ای سنتی است که در کره انجام می‌شود و به ویژه در جشن سال نو کره‌ای محبوب است. این بازی همچنین به نام‌های چوک‌سا (척사؛ 擲柶) یا ساهی (사희؛ 柶戲) نیز شناخته می‌شود.
صفحه بازی یوت‌نوری
چوب‌های بازی

چوب‌های یوت (جانگ جاک) با طول ۱۷٫۵ سانتی‌متر
امتیازدهی: تعداد امتیازها همراه با نمایش شماتیک چوب‌ها و نام پرتاب خاص.
چوب‌ها پرتاب می‌شوند تا مشخص شود یک مهره چقدر می‌تواند پیش برود. امتیاز بر اساس تعداد چوب‌هایی که رو به بالا یا بر روی زمین قرار دارند، تعیین می‌شود. هر ترکیب یک نام خاص دارد. یک چوب با سمت صاف به بالا و سه چوب با سمت گرد به بالا به نام «دو» (도، خوک) شناخته می‌شود. دو چوب با سمت گرد به بالا و دو چوب با سمت صاف به بالا به نام «گِه» (개، سگ) نامیده می‌شود. یک چوب با سمت گرد به بالا و سه چوب با سمت صاف به بالا به نام «گُل» (걸، گوسفند) نامیده می‌شود. وقتی همه چوب‌ها با سمت صاف به بالا باشند، به آن «یوت» (윷، گاو) می‌گویند و وقتی همه چوب‌ها با سمت گرد به بالا باشند، به آن «مو» (모، اسب) می‌گویند. «دو» معادل یک خانه پیشروی است، «گِه» معادل دو خانه پیشروی، «گُل» معادل سه خانه پیشروی، «یوت» معادل چهار خانه پیشروی و «مو» معادل پنج خانه پیشروی است. وقتی چوب‌ها به نتیجه «یوت» یا «مو» برسند، بازیکن یک بار دیگر فرصت پرتاب دارد (این قانون اختیاری است و برخی افراد آن را در بازی اعمال نمی‌کنند). اگر «یوت» یا «مو» پشت سر هم بیاید، بازیکن دوباره پرتاب می‌کند.
گمیشان

«گمش‌تپه» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی با همین نام، گمش‌تپه (خدابنده) را ببینید.
| گمیش تپه کۆمۆش‌دپه | گمیش تپه کۆمۆش‌دپه |
| --- | --- |
کشور:  ایران
استان: گلستان
شهرستان: گمیشان
بخش:  مرکزی
نام(های) دیگر: روسی:سربرانی بوگور، یونانی: ساکانا پولیس
نام(های) پیشین: ابسکون
سال شهرشدن: ۱۳۰۹
مردم: مردم
جمعیت: ۱۹٬۱۹۱ نفر(۱۳۹۵)
رشد جمعیت: ۹٪+ (۵سال)
جغرافیای طبیعی: جغرافیای طبیعی
ارتفاع: ۲۱-
آب‌وهوا: آب‌وهوا
میانگین بارش سالانه: بین ۶۳۴/۴میلی‌متر(۱۳۵۷)تا ۴۲۱میلی‌متر(۱۳۷۶)
اطلاعات شهری: اطلاعات شهری
شهردار: تایماز کلته
تأسیس شهرداری: ۱۳۰۹
ره‌آورد: ماهی، خاویار، میگو، فرش ترکمن، قالیچه ترکمنی، زیور آلات ترکمنی، گندم، جو، پنبه
پیش‌شمارهٔ تلفن: ۰۱۷۳۴۴۶
وبگاه: t.me/kumush_depe
شناسهٔ ملی خودرو:  ایران ۶۹ ج
کد آماری: ۱۱۵۵
  گمیش تپه  روی نقشه ایران ۳۷°۰۲′شمالی ۵۴°۰۲′شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۴°شمالی ۵۴٫۰۴°شرقی﻿ / 37.04; 54.04   :   گمیش تپه  روی نقشه ایران ۳۷°۰۲′شمالی ۵۴°۰۲′شرقی﻿ / ﻿۳۷٫۰۴°شمالی ۵۴٫۰۴°شرقی﻿ / 37.04; 54.04   
 :  
گمیش تپه شهری از توابع بخش مرکزی و مرکز شهرستان گمیشان در استان گلستان می‌باشد.
این شهر در شمالی‌ترین قسمت حاشیه شرقی دریای خزر قرار دارد و از طرف شمال به کشور ترکمنستان، از جنوب به بندرترکمن، از شرق به آق قلا و از طرف غرب به دریای خزر ختم می‌شود. این شهر با بندر ترکمن حدود ۱۹٫۵ کیلومتر فاصله دارد.
نام محلی و ترکمنی شهر گمیش تپه، کوموش‌دپه (به ترکمنی: کۆمۆش‌دپه، Kümüşdepe)(تلفظپرونده:Kümüşdepä.ogg)  به معنی «تپه نقره‌ای» است و در مورد علل نامگذاری آن دلایل خاصی را بیان می‌کنند ازجمله پیدا شدن اشیاء قدیمی از جمله ظروف و مخصوصاً مسکوکات نقره ای بسیاری در اواسط دوره قاجار که به نقره ترکمن‌ها کوموش می‌گویند و همچنین استدلال به نمکزار بودن تپه در دوران نزدیکی به آب دریا و بازتاب نور آفتاب و ماه به صورت نقره‌ای از مسافت دور اشاره داشت.[نیازمند منبع]
صورتهای دیگر نوشتاری: کوموش دپه، کمیش دپه (مورد تأیید مشاهیر زبان و ادبیات شهر)
سیاحانی همچون آرمینوس وامبری و بزرگانی همچون محمدعلی شاه قاجار، رضاشاه پهلوی و فرزند خردسالش محمدرضا از این شهر بازدید کرده‌اند.
گمیشان

گمیشان دراصل نام شهر محسوب نمی‌گردد بلکه نام شهرستانی است که شهرهای گمیش تپه، سیمین شهر و روستاهای تابعه را دربر گرفته‌است مرکزیت این شهرستان شهر گمیش تپه می‌باشد که درتاریخ ۲۲ اردیبهشت ۸۸ از شهرستان ترکمن جداشد.
آب و هوا

آب و هوای گمیش تپه استپی محلی است. در طی سال میزان بارش کم است. سامانهٔ طبقه‌بندی اقلیمی کوپن BSk است. میانگین سالانه دما ۱۷٫۶ سانتی گراد است. میانگین بارندگی در اینجا به ۳۸۱ میلی‌متر می‌رسد.
در ژوئن میزان بارش در کمترین حد خود قرار دارد که میانگین آن ۱۲ میلی‌متر است. بیشترین میزان بارش متعلق به ماه مارس (اسفند) که به‌طور میانگین به ۵۶ میلی‌متر می‌رسد. با دمای میانگین ۲۷٫۸ درجه سانتی گراد، اوت (مرداد) گرم‌ترین ماه سال است. در ژانویه (دی ماه), متوسط دما ۷٫۷ درجه سانتی گراد است. این میزان کمترین میانگین دما در تمام سال است. بین خشک‌ترین و مرطوب‌ترین ماه سال، تفاوت میزان بارش ۴۴ میلی‌متر است. دماهای میانگین در طول سال به میزان ۲۰٫۱ درجه سانتی گراد تغییر می‌کند.
روز ملی گمیش تپه

روز تأسیس بلدیه (شهرداری) در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۰۹ به عنوان روز ملی گمیش تپه جشن گرفته می‌شود.
مردم

مردم گمیش تپه ترکمن هستند و به زبان ترکمنی تکلم می‌نمایند. ترکمن‌ها از لحاظ مذهبی مسلمان اهل سنت شاخه حنفی می‌باشند.
جمعیت

بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۱۹٬۱۹۱ نفر (۵٬۱۲۹ خانوار) بوده‌است.
| جمعیت تاریخی> سال | جمعیت تاریخی> جمعیت | جمعیت تاریخی> ±% |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۴۵ | ۶٬۳۹۱ | —     |
| ۱۳۵۵ | ۷٬۹۷۵ | ۲۴٫۸٪+ |
| ۱۳۶۵ | ۱۱٬۷۰۴ | ۴۶٫۸٪+ |
| ۱۳۷۰ | ۱۳٬۳۳۰ | ۱۳٫۹٪+ |
| ۱۳۷۵ | ۱۴٬۱۷۵ | ۶٫۳٪+ |
| ۱۳۸۵ | ۱۵٬۶۳۹ | ۱۰٫۳٪+ |
| ۱۳۹۰ | ۱۷٬۶۴۸ | ۱۲٫۸٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۱۹٬۱۹۱ | ۸٫۷٪+ |
موقعیت

گمیش تپه در کرانه شرقی دریای خزر واقع شده‌است و از سمت غرب با دریای خزر ختم می‌شود اب و هوای  این شهر معتدل و و نسبتاً خشک است زمستان‌های نسبتاً سرد با تابستان‌های نسبتاً گرم و شرجی دارد به علت واقع شدن رشته کوه‌های البرز در شهرهای همسایه همچون گرگان و کردکوی ابرهای بارانی به سمت کوه‌ها کشیده می‌شوند و به همین علت شهری پر باران به حساب نمی‌اید
| 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|  | گل فشان قارن یاریق-پتروشیمی-مرزاینچه برون | گل فشان نفتیلجه-دیوارقزل آلانگ -سایت میگو-شهرک صنعتی شیلات | صیدگاه ترکمن |  |
|  | سیمین شهر-آق قلا، جزیره آبسکون |  | تالاب بین‌المللی گمیشان |  |
|  | سیمین شهر-آق قلا، جزیره آبسکون |    شهر گمیش تپه     | تالاب بین‌المللی گمیشان |  |
|  | سیمین شهر-آق قلا، جزیره آبسکون |  | تالاب بین‌المللی گمیشان |  |
|  | گرگان | بندرترکمن-خواجه نفس | ساحل چارقلی |  |
جاذبه‌های گردشگری > جزیره آبسکون

جزیره آبسکون نام جزیره‌ای باستانی می‌باشد که امروزه مردم محلی به نام کوره سو بمعنای آب ساکن می‌نامند. در اقوال تاریخی در این باره نوشته شده‌است:
مینورسکی واژه سوکانا را از قول بطلمیوس به احتمال همان آبسکون دانسته‌است. اعتمادالسلطنه نیز با اندک تغییر، واژه سوکاندا را در آثار جغرافیایی خود اسم قدیم جزیره آبسکون نوشته‌است.
اما از متقدمان، مؤلف «حدودالعالم من المشرق الی مغرب» آورده‌است:
«آبسکون شهریست برکران دریا، آبادان و جای بازرگانان همه جهان است که بدریای خزران بازرگانی کنند.»
شمس الدین محمد ابی طالب انصاری دمشقی در آغاز قرن هشتم هجری نوشته‌است:
«آبسکون لنگرگاهی بر کناره دریای خزر است و آن را قباد ساخته‌است. حمدالله مستوفی قزوینی که از آبسکون به عنوان جزیره نیم مردان یاد کرده، آن را مسکون و با مردم بسیار و لنگرگاه کشتی‌های اروس و گیلان و مازندران دانسته‌است. دیگر جغرافیادانان جهان اسلام، چون مقدسی در احسن التقاسیم فی معرفه الاقالیم، یاقوت حموی در معجم البلدان، ابوالفدا در تقویم البلدان در قرن نهم، حافظ ابرو در جغرافیای حافظ ابرو، از این منطقه دریایی ایران زمین سخن به میان آورده‌اند.
سلطان محمد خوارزم شاه در هنگام فرار از سپاهیان چنگیز فرزند ارشدش جلال الدین را به جانشینی نامزد کرد و دو برادر دیگرش را به قبول حکمش مأمور ساخت اما پس از مرگ محمد، برادران درصدد قتل جلال‌الدین برآمدند.
آبسکون در اشعار:
گرفته روی دریا جمله کشتی‌های برّ تو زبهر مدح خوانانت ز شروان تا به آبسکون /رودکی.
تو داری از کنار گنگ تا دریای آبسکون تو داری از در کاکنج تا قصدار و تا مکران /فرخی.
چو بحر آبْسکون است چشم‌ها تا شد شریف قالب شهزاده را در آب سکون /رضی نیشابوری.
ز تف ماند جانم بآذر برزین ز آب ماند چشمم برود آبسکون/ابومنصور قطران عضدی تبریزی.
جاذبه‌های گردشگری > موزه مردم‌شناسی

موزه مردم‌شناسی گمیش تپه در ساختمانی تاریخی معروف به خانه گوکلانی که قدمت آن به دوره پهلوی اول می‌رسد، در میانه بافت سنتی و زیبای شهر نگاه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌نماید. از آنجا که اغلب مردم ساکن در شهرستان گمیشان را ترکمن‌ها تشکیل می‌دهند که دارای بضاعتی قوی در حوزه صنایع دستی و هنرهای سنتی نیز می‌باشند و همچون دیگر اقوام آداب و رسوم و آیین‌های خاص خود هستند. موزه گمیش تپه به معرفی ویژگی‌های این قوم در بخش‌های: معرفی یک خانواده ترکمن، بخش بافندگی همچون قالی بافی، نمد مالی و گلیم بافی، بخش سوزندوزی، ساخت زیورآلات سنتی و حصیر بافی و بخش معرفی مشاغل بومی و آیین‌های سنتی می‌پردازد. بخش دیگر موزه، کارگاه‌های آموزشی است که با هدف حفظ و احیای صنایع دستی مردم ترکمن فعال است.
جاذبه‌های گردشگری > گل فشان قارن یارق

گل فشان قرن یارق پدیده‌ای آتشفشانی طبیعی بوده و در گذشته از دهانه آن به جای مواد مذابی و گدازه گل همراه گاز از ان خارج می‌شده‌است.
این گل فشان اکنون به صورت تپه‌ای مخروطی است که تأثیر فرسایش در ان کاملاً مشهود است. منشأ، گازهای گل فشان نی زاز تله‌های نفتی و گازی موجود در اعماق زمین تأمین می‌شود و شباهت مکانیسم گل فشان به فوران‌های آتشفشانی موجب شده که نام آن را آتشفشان گل نامند. منابع مختلف قطر دهانه آن را از ۵۰۰ تا ۷۰۰ متر ثبت کرده‌اند. قارن یارق یک کلمه ترکمنی است، در این زبان به معنی شکم پاره یا جایی که شکم زمین شکافته و پاره شده می‌باشد.
جاذبه‌های گردشگری > خانه‌های قدیمی

در شهر گمیش تپه ساختمان‌ها و بناهای قدیمی وجود دارد که برخی از آن‌ها سه طبقه و بسیاری نیز دو طبقه می‌باشد اغلب این ساختمان‌ها تماماً از چوب و الوارهایی که از شوروی سابق وارد می‌شده بنا گردیده و در ساخت آن‌ها معماری خاصی اتاق بکار رفته‌است. اتاق‌های تودرتو، دالان‌های موجود و شومینه‌های اتاق‌ها در این ساختمان‌ها منحصر به فرداست. و حکایت از کار مهندسی و کارشناسی این بناها دارد.
این ساختمان‌ها که تماماً از چوب ساخته شده و به وسیلهٔ کارهای خراطی از میخ استفاده نگردیده مربوط به قشر خاصی نمی‌باشد بلکه هر کس که توان ساخت آن را داشت اقدام به ساختمان‌سازی می‌کرد. طرح و نقشه آن‌ها مثل ساختمان‌ها ی امروزی نقشه‌کشی نمی‌شد بلکه استادان معماری وجود داشت که با الهام از ساختمان‌های شوروی سابق و تجربه‌های که در این زمینه کسب کرده بودند و بر اساس سلیقه و نظر خود آن‌ها را معماری می‌کردند.
جاذبه‌های گردشگری > دیوار دفاعی گرگان

دیوار بزرگ جرجان (جرجان شهری در حاشیه گنبد فعلی) یا دیوار سرخ که در متون قدیمی با نام مار سرخ نیز نامیده شده‌است، دیواری تاریخی است که از کنار دریای خزر در سمت شمال غربی شهر گمیش تپه آغاز شده و تا کوه‌های گلیداغ در شمال شرق کلاله ادامه می‌یافته‌است. هم‌اکنون تقریباً تمام این دیوار از میان رفته‌است و تنها بخش‌های کوچکی از آن که در زیر خاک مدفون مانده، باقی است. دیوار قزل آلانگ پس از دیوار چین (به طول شش هزار کیلومتر)، بزرگ‌ترین دیوار دفاعی جهان است. این دیوار عظیم تاریخی که ۲۰۰ کیلومتر طول دارد در ۲۹ تیرماه سال ۱۳۷۸ به ثبت ملی رسیده‌است.
جاذبه‌های گردشگری > تالاب بین‌المللی گمیشان

تالاب گمیشان جزء تالاب‌های بین‌المللی است که با ۱۷۷۰۰ هکتار وسعت و عمق متوسط یک و نیم متر در شمال شرق بندر ترکمن و در غرب گمیش تپه واقع شده‌است، این تالاب از جنوب به رودخانه گرگان، از شمال به رودخانه اترک و از غرب محدود به نواری از تپه‌های شنی است که این محل را از دریای خزر جدا می‌کند.
این تالاب با گسترش طولی جنوبی - شمالی است که ضلع جنوبی آن مصب رود گرگان، مرز شمالی مصب رود اترک و مرز غربی محدود به نواری از تپه‌های شنی است که این محل را از دریای خزر جدا می‌کند. متأسفانه این تالاب به دلایل انسانی همچون احداث سدهای مختلف بر روی گرگانرود و طبیعی همچون خشکسالی و عدم رسیدگی مطلوب در حال خشک شدن می‌باشد و حدود نزدیک به ۵کیلومتر از طول این تالاب خشک گردیده و مکانی برای چرای دام و احشام و به دنبال آن تخریب زیست گیاهی و جانوری گردیده‌است.
تالاب گمیشان علاوه بر تأثیر مثبت در آب و هوای منطقه، زیستگاه بسیاری از گونه‌های جانوری و گیاهی بوده و طبق پژوهش‌های انجام شده از غنای ژنتیکی برخوردار بوده و هنوز نیز مورد توجه دانش‌پژوهان در این زمینه است. در تالاب گمیشان ۱۱۶ گونه گیاهی موجود است.
سوغات، غذاها و صنایع دستی > شیرینی جات:

بیشمه (شیرینی سنتی)، تاتارچورک، قاتلامه، بورگ (پیراشکی سنتی)، چاپادی، اگمگ، پتیر، قاویرچ مارچ چورک
سوغات، غذاها و صنایع دستی > سوغات دریایی:

خاویار، ماهی کپور، کفال، ماهی خشک، چونتا (نوعی جویدنی از ماهی خاویاری که به صورت نمک دود شده حاصل می‌شود)، قاویرغا (ازماهی خاویاری حاصل می‌شود)، روغن ماهی خاویاری
سوغات، غذاها و صنایع دستی > غذاهی سنتی:

چکدیرمه (استانبولی)، یاهانا، سوزمه (پلو)، دوغ شتر
سوغات، غذاها و صنایع دستی > صنایع دستی:

قالی و قالیچه دستباف ترکمن، گلیم، سوزن دوزی، توربافی صیادی، تولید زیورآلات ترکمن، تولید لباس سنتی، ساخت قایق‌های چوبی
گونه‌های بافت قدیم شهر کمیش دپه > محله شیر محمدی‌ها :

این محله ما بین خیابان‌های شهید یوسف مرگنی و خیابان جمهوری اسلامی غربی قرار گرفته‌اند. اقتصاد آن‌ها بیشتر وابسته به زمین‌داری و ملاکی بوده علاوه بر این دارای چندین ساختمان همراه با سایر متعلقات معماری بوده که در حال حاضر سه تا از بناها در آن محله باقی مانده‌است.
گونه‌های بافت قدیم شهر کمیش دپه > محله خوزینی‌ها

این محله مابین خیابان‌های قدس و فلسطین واقع شده‌است. ساختمان‌های موجود در این محله که اقتصاد آن‌ها بیشتر وابسته به دریا و ماهیگیری و دنباله آن تجارت بوده علاوه بر این دارای چندین ساختمان چوبی بوده که در حال حاضر تعداد انگشت شماری از آن‌ها باقی مانده‌است. از آن جمله ساختمان آقای حاج عراز محمد خوزینی است که در حدود ۱۰۴ سال پیش‌ساخته شده‌است.
گونه‌های بافت قدیم شهر کمیش دپه > محله مظفری‌ها

این محله در ضلع شرقی خیابان سعدی و جنوب خیابان قائم قرار گرفته و در حال حاضر دارای سه ساختمان و یک مسجد قدیمی می‌باشد.
ساختمان حاج بردی مظفری، این ساختمان در حدود ۱۰۰ سال پیش به سبک معماری روسی ساخته شده‌است. بنا در دو طبقه و با مصالح چوب اجرا شده و نمای اصلی آن رو به جنوب است. هر طبقه آن همانند سایر ساختمان‌های چوبی محله خوزینی‌ها دارای تراس چوبی و راهرو مرکزی در طبقات می‌باشد. در گوشه جنوب شرقی این ساختمان مسجدی قدیمی وجود دارد که در سال ۱۳۳۴ ه‍.ق توسط حاج مظفر مظفری بنا گردیده‌است.
گونه‌های بافت قدیم شهر کمیش دپه > محله شیروانی‌ها

این محله در ضلع جنوبی خیابان فلسطین واقع شده و در حال حاضر دو ساختمان قدیمی آجری و همراه با یک مسجد وجود دارد. هر دو ساختمان از لحاظ فیزیکی دارای استحکام خوبی بوده و با مصالح آجر و در دو طبقه اجرا شده‌اند این ساختمان‌ها دارای پوشش شیروانی حلبی و دارای پنجره و درهای چوبی است.
گونه‌های بافت قدیم شهر کمیش دپه > محله مصطفائی‌ها

این محله ما بین خیابان‌های عبدیجان آخوند و خیابان معلم قرار گرفته‌است. در حال حاضر دو ساختمان قدیمی در این محله وجود دارد، سابق بر این در این محله چندین ساختمان چوبی و آجری قدیمی وجود داشته که هم‌اکنون بعد از تخریب به جای آن‌ها ساختمان‌های جدید احداث شده‌است.
گونه‌های بافت قدیم شهر کمیش دپه > محله دستان حاجی‌ها

این محله در جنوب غربی شهر قرار گرفته‌است. اقتصاد آن‌ها بیشتر وابسته به دامداری، صیادی و شکار بوده‌است.
شهرهای خواهرخوانده

شهر گمیش تپه، سه خواهرخوانده دارد.
| تاریخ |  | شهر خواهرخوانده |
| --- | --- | --- |
| ۱۳۹۳ |  | اکتائو، قزاقستان |
| ۱۳۹۳ |  | فورت شوچنکو، قزاقستان |
| 1375 |  | ترکمن باشی، ترکمنستان |
آموزش عالی

فهرست برخی از مراکز آموزش عالی
| نام | رشته فعال | نفرات دانشجو | آخرین مقطع تحصیلی |
| --- | --- | --- | --- |
| دانشگاه آزاد اسلامی مرکز گمیشان | ۲۵ | ۱۲۰۰ | دکترا |
نقشهٔ زبانی استان گلستان
مشاهده کوه دماوند از ساحل گمیشان
خانه ای قدیمی در کمیش تپه
بوداهد

| بوداهد | بوداهد |
| --- | --- |
ژانر: راک
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۳ - تاکنون
بوداهد (به انگلیسی: Buddahead) یک گروه موسیقی راک اهل شهر نیویورک است.
خواننده و مؤسس این گروه رامان کیا متولد تهران است. این گروه نخستین آلبوم خود را در ۲۰۰۴ منتشر ساخت که با استقبال فراوان روبرو شد. کیا در نخستین آلبوم خود انزجار خود را از جنگ در ایران در دهه ۱۹۸۰ اعلام کرد.
آلبوم‌ها

Crossing the Invisible Line، ۲۰۰۴
Connect Set، ۲۰۰۵
Ashes، ۲۰۰۸
اعضا

رامان کیا: آواز و گیتار
سایمون گیبسون: گیتار
توبی اورز: گیتار بیس
ریچ سکانلا: درامز
بهرام خائف

| بهرام خائف | بهرام خائف |
| --- | --- |
زادهٔ: اول خرداد ۱۳۲۵ خورشیدی شیراز
درگذشت: دوم مردادماه ١٣٨٢ خورشیدی تهران
ملیت:  ایران
تحصیلات: ليسانس نقاشی
محل تحصیل: دانشکده هنرهای زيبا در دانشگاه تهران
پیشه(ها): نقاش و تصویرگر کتاب کودک و نوجوان و جوانان
دوره: معاصر
همسر: آذر نادری
فرزندان: سياوش و رودابه
بهرام خائف (متولد ۱۳۲۵خورشیدی در شیراز- وفات ۱۳۸۲ در تهران) نقاش و تصویرگر کتاب کودک و نوجوان و جوانان و نویسند برخی از آثار خود بود.
.وی همکاری با کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان را به عنوان انیماتور (پویانما) از سال ۱۳۵۳ و تصویرسازی‌ را از سال ۱۳۵۴ آغار کرد.
خائف برنده  دیپلم افتخار جشنواره بولونیا برای تصویرگری "کتاب توکا" در سال ۱۳۵۷ خورشیدی (۱۹۷۸میلادی)، و برنده جایزه "افق های تازه" جشنواره بولونیا برای تصویرگری کتاب "حکایت نامه" در سال ۱۳۸۱ خورشیدی (۲۰۰۳میلادی) است.