stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
مکتب نقاشی قاجار
نقاشی لاکی

همچنین ببینید: نقاشی زیر لاکی
نقاشی لاکی ایرانی را نخستین بار بر جلد کتاب‌هایی چند مربوط به اواخر سده نهم/ پانزدهم که در کتابخانهٔ توپ قاپی استانبول نگهداری می‌شد، مشاهده کردند. طرح این جلدها با جلدهای چرمی آن روزگار یکی است. ساخت جلدهای لاکی با نقش سنتی لچک و ترنج در دورهٔ قاجار ادامه یافت. علاوه بر این جلدها، چند در لاکی هم از روزگار شاه عباس باقی مانده‌است، اما بیشترین درهای لاکی که در بازار و دیگر جاها به چشم می‌خورد متعلق به اواخر سده سیزدهم/ نوزدهم است؛ اگر چه بیشتر آن‌ها کیفیت خوبی دارد.
تا پیش از اواخر سدهٔ یازدهم/ هفدهم به نمو نه‌ای از قلمدان لاکی برنمی‌خوریم؛ شاید هم نمونه‌ای باقی نمانده باشد. قلمدانهای اولیه غالباً مستطیل شکل بود با در لولایی و نقوش افقی؛ ظاهراً طرح‌های عمودی را بعدها به کار گرفتند. اما نوع معمولی قلمدان با گوشه‌های هلالی شکل و محفظه کشویی نیز در نقاشی‌های این دوره دیده می‌شود؛ هر چند، ظاهراً نمو نه‌ای از آن‌ها باقی نمانده‌است.
در نیمه دوم سده سیزدهم/ نوزدهم به قلمدان‌های اهدایی خاصی برمی‌خوریم که همة سطوح آنها، داخلی و خارجی، پوشیده از نقاشی است. مضمون این نقاشی‌ها غالباً یا صحنه‌هایی است از دربار شاهان قدیم ایران، یا پذیرایی هفت شاه زاده خانم از بهرام گور در کلاه فرنگی‌هایی پر نقش و نگار.
در سدهٔ دوازدهم/ هجدهم، انواع جعبه‌ها و قاب‌های آیینه و درج‌های جواهر به این مجموعه افزوده شد. از این رو، هنگامی که قاجاریان در دهه۱۲۰۰ق/۱۷۹۰م روی کار آمدند، اشیاء لاکی زیادی ساخته می‌شد و شیوه کار به کمال رسیده بود.
نقاشی لاکی شاخه‌ای از نگارگری به‌شمار می‌آمد و زمینه را برای رهایی هنرمند از تکرار ملال‌آور تصویرسازی برای اشعار شاعران کهن، که طبیعتاً ملزم به مصور ساختن آن‌ها بود، فراهم می‌کرد. اکنون او می‌توانست خود را از قیدهای گذشته برهاند و هر اندیشه‌ای را بیازماید. در واقع، گسترش نقاشی لاکی در سدهٔ دوازدهم/ هجدهم با کاهش شدید مصورسازی کتاب مصادف شد. با این همه، در دورهٔ قاجار توازن میان این دو جریان تا حدی بر قرار شد؛ اگر چه نقاشی لاکی به لحاظ کمیت و ـ به جز چند استثناء انگشت شمار ـ کیفیت در سطحی بالاتر باقی ماند.
نقاشی پشت شیشه

نقاشی پشت شیشه یا نقاشی روی شیشه، صناعتی دشوار است. نقاش باید رنگ‌ها را بر پشت شیشه بگذارد و مراحل کار را به‌طور معکوس پیش ببرد؛ یعنی نخست باید روشن‌ترین سطوح و جزئیات دیگر، و در آخر پس‌زمینه را نقاشی کند. شیشه‌های نقاشی شدهٔ به دست آمده در ایران دوره ساسانی نشان می‌دهد که به‌طور حتم ایران نخستین کشوری است که این هنر را ابداع کرده‌است اما باید رونق و رواج نقاشی روی شیشه را در حد فاصل صفویه و قاجار دانست و احتمال دارد ایرانیان از طریق نمونه‌های وارداتی از آلمان با این اسلوب آشنا شده باشند، زیرا این هنر در آن جا رواج وسیعی داشت. نقاشان ایرانی مهارت زیادی در این زمینه به دست آوردند. تک چهره‌های عالی از فتحعلی شاه و پسرانش را که توسط مهر علی در پشت شیشه نقاشی شده‌اند، در موزه مردم‌شناسی تهران و جاهای دیگر می‌توان مشاهده کرد. نقاشی روی شیشه ابتدا با گل و مرغ شروع شد و بعدها به تقلید از هنر فرنگی، این نقاشی‌ها برای تزیین شیشه‌های ساختمان‌های اشرافی و به سفارش این طبقه به کار برده شد.
نقاشی قهوه‌خانه‌ای

مقالهٔ اصلی: نقاشی قهوه‌خانه‌ای
شیوه نقاشی قهوه‌خانه‌ای یا عامیانه یا آن گونه که موسوم بود «خیالی‌سازی»، شاخه‌ای از فرهنگ مردم ساده و بی‌آلایشی است که در قهوه‌خانه که محل اجتماع طبقه فقیر و متوسط است، پایه گرفته و کم‌کم رواج پیدا کرده‌است. مدح علی و گفتارهای مذهبی نیز در این قهوه‌خانه‌ها رواج داشت. برای اینکه افسانه‌های حماسی ملی مانند شاهنامه و حکایات دینی نظیر وقایع کربلا و داستانهای دلنشین ادبی از قبیل یوسف و زلیخا و لیلی و مجنون و مانند آن‌ها که قصه گویان در قهوه‌خانه‌ها می‌خواندند، بیشتر در مردم اثر کند و محسوس تر باشد، برخی از وقایع این داستان‌ها را نقاشی می‌کردند و بر در و دیوار آویزان می‌کردند؛ بنابراین نقاشی قهوه‌خانه‌ای یکی از هنرهای سنتی است که از قهوه‌خانه سرچشمه می‌گیرد، از میان نقاشان قهوه‌خانه‌ای می‌توان از حسین قوللر آغاسی با تابلوی «یا سقای کربلا» و تابلوی «یوسف و زلیخا» متعلق به محمد مدبر نام برد. این شیوه در اواخر دوره قاجار باب شد و در دوره معاصر به عنوان پایه‌ای برای نقاشان نوپرداز مورد توجه قرار گرفت.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > میرزابابا اصفهانی

مقالهٔ اصلی: میرزابابا اصفهانی
نخستین نقاش‌باشی دربار قاجار میرزابابا نام داشت. او در ابتدا در دربار کریم‌خان زند مشغول بود، در اواخر عمر نقاش باشیِ دربار فتحعلی شاه شد. او در نقاشی رنگ و روغن و سیاه قلم و تذهیب استاد بود و همچنین در گل و بوته و شبیه کشی متبحر بود. از آثار میرزابابا برمی آید که در بین سال‌های ۱۲۰۰و ۱۲۴۵ق فعالیت هنری داشته‌است. گفته‌اند که میرزا بابا اصفهانی بوده و در استرآباد برای خاندان قاجار کار می‌کرده‌است. او در این نقاشی‌ها از سبکی شبیه سبک محمدصادق استفاده کرده‌است.
از جمله آثار او: تابلوی رنگ روغن فتحعلی‌شاه؛ تصویری از یک اژدها و ققنوس (۱۲۰۳ق، محفوظ در مجموعه پوتسی از نخستین آثار میرزابابا)؛ تک چهرهٔ هرمز چهارم ساسانی در سال ۱۲۰۴ق (تهران، موزهٔ سابق نگارستان)؛ تصویر ملک شاه سلجوقی همراه وزیرش (تهران، مجموعهٔ ابتهاج)؛ تابلو طبیعت بی جان انار و هندوانه و گل‌ها (تهران، موزهٔ سابق نگارستان از نخستین آثار او) و قاب چوبی حاوی تصویر شیرین و فرهاد در کوه بیستون (۱۲۰۸ق)؛ صف سلام فتحعلی شاه (از معروف‌ترین آثار او)؛ تصویر محمد شاه؛ و نقاشی مینیاتور از آقا محمدخان و فتحعلی شاه و همچنین نسخه نفیس اشار فتحعلی‌شاه (در موزه سلطنتی بریتانیا) را می‌توان برشمرد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > مهرعلی

مقالهٔ اصلی: مهرعلی نقاش
مهرعلی برجسته‌ترین نقاش دربار فتحعلی‌شاه به‌شمار می‌آید. پرده‌های برجای مانده از این نقاش حاکی از آنند که او بیش از همکارانش در نمایش شوکت شاهانه توفیق یافته‌است. فعالیت هنری مهر علی در سال‌های ۱۲۴۵–۱۲۱۰ ه‍. ق بود. او دست کم ده پردهٔ پیکر نگاری از فتحعلی شاه کشید که به‌ویژه در یک شمایل تمام قد، فتحعلی شاه را با تاج کیانی و عصای مرقّع و در نهایت ذوق و مهارت نشان می‌دهد. طراحی‌های مهرعلی در اوایل سدهٔ سیزدهم هجری پخته‌تر شد و تصویر شاه را با تناسبات چشم‌گیری کار کرد. در یکی از زیباترین پیکر نگاری‌های مهرعلی از فتحعلی شاه به تاریخ ۱۲۲۷–۱۲۲۸ ه‍. ق (موزهٔ سابق نگارستان، تهران)، او با ردای جواهر نشان و تاج بر سر تصویر شده‌است. چند تابلو از زنان حرم سرا هست که از نظر سبک شبیه آثار مهرعلی است (محفوظ در تهران، موزهٔ نگارستان). از آثار منسوب به مهرعلی مجلس شکار فتحعلی‌شاه به همراه فرزندانش است که آن را در جایگاه ویژهٔ ریاست جمهوری هند آویخته‌اند. (نیو دهلی، راش تراپاتی بهاون)؛ و چند نقاشی پشت شیشه (تهران، موزهٔ مردم شناسی) نیز به او منسوب است. سر ویلیام اوزلی، که در ژوئیهٔ سال ۱۸۱۱از اصفهان دیدن کرده، در کاخ فتح‌آباد یک سلسله چهره‌نگاری از شاهان باستانی ایران کار مهرعلی مشاهده کرده‌است که از تاریخ ۱۲۴۴ق که برای سرمشق و تعلیم شاگردش ابوالحسن غفاری کشیده‌است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > عبدالله خان

مقالهٔ اصلی: عبدالله خان نقاش‌باشی
عبدالله خان از نقاشان خاصهْ فتحعلیشاه بود و از او تک چهره می‌کشید. او دیوارنگاره‌ای عظیم از مراسم سلام نوروزی فتحعلی‌شاه در تالار بارعام کاخ گلستان کشیده که اکنون از بین رفته‌است. عبدالله خان معمارباشی و نقاش‌باشی در بار فتحعلی‌شاه و ناصرالدین شاه بود و در بین سال‌های ۱۲۲۵–۱۲۶۶ق فعالیت داشت. مهارت عبدالله خان درکشیدن مجالس بزم و رزم و شبیه‌سازی بود و بیشتر کاخ‌های سلطنتی قاجار را تزیین و آراسته‌است. محمد شاه قاجار طی فرمانی او را به منصب باشیگری معماران و پیشه‌وران و سایر ارباب حرف و صنایع، به سان دورهٔ فتحعلی شاه، منصوب کرد.
مهمترین اثر عبدالله خان دیوارنگارهٔ عظیم کاخ نگارستان با ۱۱۸ پیکرهٔ تمام قد در تهران بوده که از بین رفته‌است. در این دیوارنگاره، تاج‌گذاری فتحعلی شاه در میان فرزندانش آمده بود. از آثار آبرنگ عبدالله خان تصویر شاهزاده خانمی در درون یک شمسه همراه با ندیمهٔ اوست. از دیگر آثار منسوب به او، تصویر تمام قد فتحعلی‌شاه با ردای قرمز و جواهر نشان همراه با کلاه هشترخانی است (محفوظ در لندن، موزهٔ ویکتوریا و آلبرت، ۱۸۷۶–۷۰۷). عبدالله خان در حدود سال ۱۲۲۸ق در قصر سلیمانیه کرج دیوارنگاره‌ای از آقامحمد خان و فتحعلی‌شاه اجرا کرد (امروزه از بین رفته؛ ولی قطعه‌ای از آن در دانشکدهٔ کشاورزی کرج باقی مانده‌است).
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > علی اشرف

مقالهٔ اصلی: علی اشرف
علی اشرف (متولد در حدود ۱۱۲۰ ه‍. ق) از نقاشان و استادان برجسته قلمدان نگاری بود و به موضوع گل و مرغ می‌پرداخت او شاگرد محمد زمان بود. از آثار او می‌توان به قلمدان شیخ صنعان و دختر ترسا، قلمدان گل و مرغ و قاب آیینه گل و مرغ اشاره کرد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > آقا زمان

آقا زمان نقاش و قلمدان ساز عصر محمد شاه قاجار بود، که یا صاحب الزمان امضاء می‌کرد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > آقا صادق

آقا صادق نقاش و قلمدان‌نگار معروف دوره فتعلیشاه و ناصرالدین شاه قاجار است که یا صادق الوعد امضاء می‌کرد. آقا صادق سبک صفویه را با سبک اروپایی مخلوط می‌کرد. دیوارنگاری‌های عمارت شاهی چهل ستون توسط او و به دستور ظل السلطان به روی نقاشی‌های نفیس به جا مانده از دوران صفوی کشیده شد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > سید میرزا

سید میرزا نقاش ایرانی در میانه سده سیزدهم بود. او استاد نقاشی رنگ روغن، آبرنگ و نقاشی لاکی بود.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > آقا نجف اصفهانی

مقالهٔ اصلی: آقا نجف اصفهانی
آقا نجف اصفهانی نقاش و قلمدان ساز بزرگ دوره قاجاریه فرزند آقا بابا نقاش است. بدون شک او از مشهورترین قلمدان نگاران این دوره در اصفهان و از صاحبان سبک در نقاشی قلمدان قاجاریه در ایران است. چنان‌که آثار او از گرانبهاترین و ارزشمندترین آثار لاکی آن دوره تا به امروز است. تا جایی که بسیاری از ثروتمندان و سران حکومتی  خریدار آثار وی بوده‌اند. فرزندان و نوه‌های آقا نجف از هنرمندان برجسته قلمدان در این دوره‌اند.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > محمد جعفر

آقا محمد جعفر نقاش دوره قاجاریه، فرزند آقا نجف اصفهانی است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > محمدکاظم

آقا محمد کاظم نقاش قلمدان برجسته دوره قاجاریه، فرزند آقا نجف اصفهانی است. از او آثار لاکی و قلمدانهای بسیا باارزشی به یادگار مانده‌است. وی پدر عبدالحسین صنیع همایون قلمدان نگار مشهور اواخر دوره قاجاریه است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > آقا احمد

آقا احمد نقاش دوره قاجاریه، فرزند آقا نجف اصفهانی است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > آقا لطفعلی شیرازی

مقالهٔ اصلی: آقا لطفعلی صورتگر
لطفعلی شیرازی صورتگر نقاش و قلمدان نگار ایرانی در دوره قاجار بود که برجسته‌ترین نقاش گل و مرغ به‌شمار می‌آید. اکثر تصاویر شاهنامه داوری کار اوست. اغلب نقاشی‌های باغ نارنجستان قوام در شیراز توسط او کشیده شده‌است. آقا لطفعلی شیرازی جد دکتر لطفعلی صورتگر استاد دانشگاه، شاعر، نویسنده و مترجم معاصر ایرانی است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > محمد اسماعیل اصفهانی

محمداسماعیل اصفهانی و برادران و برادرزادگان او از سرآمدان نقاشی لاکی و مینائی بودند که در روزگار سلطنت محمدشاه و ناصرالدین شاه تحول بنیادی یافتند و به ویژه محمداسماعیل در اوجگیری این هنر سهم بسیاری داشت. او در تمام دوران زندگی هنری خود هنرمندی درباری بود و خودنگاره‌هایش مورد استقبال ناصرالدین شاه و درباریان قرار گرفت و لقب «نقاش باشی» که از زمان فتحعلی شاه مرسوم شده بود، به او اعطا شد. نگاره‌های او بیشتر در روی قلمدانها و جعبه آئینه‌ها، آثار بدیعی را رقم زده‌است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > محمد شیرین نگار

محمد شیرین نگار نقاش سده سیزدهم هجری است که متعلق به مکتب پیکرنگاری درباری دوران قاجار است. او بیشتر موضوع زنان رقاص را نقاشی می‌کرد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > محمود خان ملک الشعرا

مقالهٔ اصلی: محمود خان ملک الشعرا
محمود خان ملک الشعرا فرزند محمد حسین خان عندلیب و نوهٔ فتحعلی خان صبای کاشانی، ملک الشعرای دربار فتحعلی‌شاه بود. خاندان او از ایل دنبلی آذربایجان بودند. او در سال۱۲۲۸ق در تهران متولد شد. از کودکی به تحصیل علوم و فنون پرداخت و در ادب و فقه و عروض و قافیه و شعر و انشا و تاریخ و ریاضیات و فلسفه اطلاعاتی درخور کسب کرد. در خطاطی نیز چیره‌دستی و مهارت به دست آورد و در میناکاری و منبت کاری خود را آزمود و در پیکر تراشی و گل دوزی هم صاحب اطلاع شد. محمودخان شعر نیک می‌گفت و غزلیات او دلنشین بود. در نقاشی اسلوب کهن و نیز شیوهٔ رایج این زمان را تجربه کرد. یکی از آثار او به نام استنساخ از آثار پیشرو نقاشی این دوره به‌شمار می‌رود. او این تابلو را با سبکی کشید که هنوز در اروپا جریان نداشت. در این تایلو فضای تصویر دو بعدی است و نور و سایه در شکل‌ها نمودی چشم گیر یافته و از ریزه کاری پرهیز شده‌است. آن را می‌توان از آثار پیشرو نقاشی مدرن ایران دانست. محمودخان در منظره پردازی و دورنماسازی دست داشت و آن را با شیوه‌ای مطلوب اجرا می‌کرد. عمارت بادگیر (۱۲۷۸ق)، منظرهٔ خیابان الماسیه(۱۲۸۸ق)، کاخ گلستان(۱۲۹۷ق)، صحن آستان قدس رضوی(۱۳۰۳ق) از آثار معروف اوست. محمودخان صبا در سال ۱۳۱۱ق درگذشت و در شهر ری به خاک سپرده شد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > اسماعیل جلایر

مقالهٔ اصلی: اسماعیل جلایر
اسماعیل جلایر نقاش و خوشنویس نوآور نیمه دوم سده سیزدهم قمری است که بیشتر به چهره‌نگاری و نقاشی موضوع‌های مذهبی می‌پرداخت. ازجمله آثارش چهره علی، حسن و حسین و زنان قاجاری بر گرد سماور را می‌توان اشاره کرد. از اسماعیل جلایر آثاری از تلفیق خط و نقاشی باقی‌مانده که تحولی مهم در خط گلزار سنتی است و پایه‌ای برای نهضت نقاشیخط مدرن ایران محسوب می‌شود.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > ابوالحسن غفاری (صنیع الملک)

مقالهٔ اصلی: ابوالحسن غفاری
در دربار محمدشاه بود که یکی از شاگردان مهرعلی به نام ابوالحسن غفاری (ابوالحسن ثانی) خوش درخشید، و سپس برای هنرآموزی و آشنایی با فن چاپ سنگی به ایتالیا فرستاده شد. بدین سان، او نخستین هنرمند ایرانی بود که در اروپا آموزش دید. ابوالحسن در موزه‌های فلورانس و رم به رونگاری از آثار هنرمندان عصر رنسانس پرداخت. زمانی که به ایران بازگشت، ناصرالدین شاه به پادشاهی رسیده بود. شاه جدید او را به مقام نقاش‌باشی دربار منصوب کرد. ابوالحسن غفاری (که بعداً لقب صنیع الملک را گرفت) حتی پیش از سفر به ایتالیا مهارت خود را در شبیه‌سازی با استفاده از اسلوب پرداز نشان داده بود. بعداً، تحت تاْثیر آثار استادان اروپایی تحولی در اسلوب و شیوه و دید هنری اش پدید آمد. اما اگر چه او اصول و قواعد طبیعت نگاری را به خوبی درک کرد، همواره بر آن بود که روح سنت ایرانی را زنده نگهدارد ابوالحسن غفاری در مقام نقاشباشی دربار اجرای دو سفارش بزرگ را بر عهده گرفت: یکی، نقاشی مراسم سلام نوروزی ناصرالدین شاه؛ و دیگری، مصورسازی کتاب هزار ویک شب. در سال۱۲۷۷ق ریاست دارالطباعه و ادارهٔ امور چاپ و نشر روزنامهٔ وقایع اتفاقیه به او واگذار شد. او نام روزنامه را به روزنامهٔ دولت علّیه ایران تغییر داد و با قطع بزرگتر و کاغذ و خط بهتر منتشر ساخت. از این زمان به بعد در هر شماره از این روزنامه تصاویری با شیوهٔ گراوورسازی از رجال ناصری منتشر می‌شد؛ چون او فن گراورسازی را نیز در اروپا فرا گرفته بود. با اعتبار و منزلتی که صنیع الملک نزد ناصرالدین شاه پیدا کرد، مکانی را در جنوب ارگ دولتی و عمارت سلطنتی در اختیار او گذاشتند تا امور مربوط به نقاشی و چاپ و غیره را پیش ببرد. در اینجا بود که مقدمات تأسیس نخستین مدرسهٔ نقاشی را به سبک اروپایی و با عنوان «نقاش خانهٔ دولتی» فراهم ساخت و تأسیس آن را در شمارهٔ ۵۱۸ روزنامهٔ دولت علّیه ایران، مورخ سوم شوال ۱۲۷۸ به اطلاع عموم رساند و از مردم خواست تا فرزندان خویش را برای یادگیری نقاشی به این مؤسسه بفرستند. شاه در سال ۱۲۷۹ ق قطعه‌ای نشان سرتیپی و حمایل به او اهدا کرد. ابوالحسن غفاری سرانجام در اوایل ذیقعدهٔ ۱۲۸۳ در حدود پنجاه و چهار سالگی چشم از جهان فروبست و در شاه عبدالعظیم به خاک سپرده شد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > عبدالحسین صنیع همایون

مقالهٔ اصلی: عبدالحسین صنیع همایون
صنیع همایون نوه آقا نجف اصفهانی و فرزندآقا محمد کاظم، از قلمدان نگاران مشهور اواخر دوره قاجار است. از وی آثار گرانبهایی به یادگار مانده‌است. استادشکرالله صنیع زاده نقاش و میناساز مشهور معاصر نوه صنیع همایون است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > ابوتراب غفاری

ابوتراب غفاری نقاش و چاپگر دوره قاجار است که از پیشگامان هنر گرافیک در ایران به‌شمار می‌رود. او برادر بزرگتر کمال‌الملک بود و در مدرسه دارالفنون آموزش دید و در فن چاپ سنگی مهارت یافت. از آثار او می‌توان به چهره محمود خان ملک الشعرا، چهره ناصرالدین شاه قاجار و چهره لسان الملک سپهر اشاره کرد.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > حسین بهزاد

مقالهٔ اصلی: حسین بهزاد
حسین بهزاد از هنرمند نقاش اواخر دوره قاجار محسوب می‌شود که سهم بزرگی در نوآوری و احیای هنر ارزشمند مینیاتور دارد. او این هنر را که از اواخر دوره صفوی به حالت تکرار و یکنواختی افتاده بود، با کوشش خود و شاگردانش رونق تازه‌ای داد و به آن جنبه علمی بخشید و به جهانیان شناساند. حسین بهزاد هنر مینیاتور را که در دوره قاجار تحت تأثیر مکاتب روسی و فرانسوی واقع شده بود، به روش اصلی و منطقی بازگرداند. بهترین آثار او، حتی از نظر خودش تابلو فردوسی، رودکی و ایوان مدائن است. در شیوه کار بهزاد که بر اساس مکتب اصفهان است، اهمیت طراحی و محدودیت رنگی، بارز است. توجه به حالات و سکنات اشخاص، سایه پردازی، انتخاب مضامین جدید و گاه موضوعات معاصر نشان می‌دهد که او از سبک پیشین در انتخاب موضوعات، پیروی نکرده‌است.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > علی‌اکبر خان مزین‌الدوله

میرزا علی اکبر خان کاشانی مزین‌الدوله نقاش اواخر سده چهاردهم هجری را می‌توان نخستین بنیان‌گذار تئاتر در ایران به‌شمار آورد. او در مدرسه هنرهای زیبای پاریس آموزش دید و از نخستین کسانی بود که اصول و قواعد طبیعت پردازی را در نقاشی ایران به‌کار برد. از آثارش می‌توان به منظره ساحل با کلبه چوبین و چهره شعاع السلطنه اشاره کرد. تبحّر او در نقاشی منظره و گل و بوته بود.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > مهدی مصورالملک

مقالهٔ اصلی: مهدی مصورالملک
مهدی مصورالملک نقاش و چاپگر ایرانی در اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم هجری است که به چهره‌نگاری و مردم‌نگاری با رنگ روغن و آبرنگ می‌پرداخت. مهدی مصورالملک تصاویر روزنامه شرافت را می‌کشید. او از اواخر عهد ناصری تا اوایل سلطنت محمدعلی شاه در خدمت دربار بود و لقب مصورالملک را از مظفرالدین شاه گرفت. از جمله آثار او علی اصغر خان اتابک، دکان کله‌پزی و سه شطرنج باز قابل ذکر هستند.
برخی از نقاشان صاحب‌نام قاجار > کمال الملک

مقالهٔ اصلی: کمال‌الملک
محمد غفاری معروف به کمال الملک، از آخرین اساتید بزرگ دوره قاجار است که مشهورترین نقاش ایرانی به‌شمار می‌رود. او متولد ۱۲۶۴ه‍. ق. در کاشان و تحصیل‌کرده مدرسه دارالفنون است. در آن زمان تابلوی سیاه قلمی از «اعتضادالسلطنه»، وزیر علوم کشید که مورد توجه ناصرالدین شاه واقع شد و در عمارت بادگیر شمس‌العماره وصل به کاخ سلطنتی، «نقاش خانه» ای ترتیب داد و او را در آن محل جا داد. او پس از عمویش صنیع‌الملک و برادرش به شهرت بسیار رسید. شاه اول به او لقب نقاش‌باشی و منصب پیشخدمت مخصوص داد و سپس لقب کمال‌الملک را به عنوان امتیاز خاص به او اعطا کرد. تا زمانی که ناصرالدین شاه زنده بود، او نیز با شوق و رغبت مشغول کار بود، ولی بعد از مرگ ناصرالدین شاه در سال ۱۳۱۴ه‍. ق. به ایتالیا و فرانسه رفت و رموز و فنون علمی این هنر را فرا گرفت، بعد از پنج سال به ایران بازگشت و مدت پانزده سال(۱۳۳۰–۱۳۴۵ه‍. ق) در دارالفنون مشغول تربیت جوانان مستعد بود. شاید بتوان کار کمال الملک را به دو دوره پیش از مسافرت به فرنگ و پس از مسافرت تقسیم کرد. پیش از سفر، آثار او بیشتر تحت تأثیر سنت نقاشی کلاسیک، عصر قاجار و پیش از آن است. با روی کار آمدن رضا شاه و برخی مخالفت‌های کمال الملک با وی و وزیر معارف بر سر استقلال مدرسه از کار تدریس دست کشید و در سال ۱۳۰۶ش. مجبور به استعفا شد و یک سال بعد به حسین‌آباد (نیشابور) تبعید شد. از آثار معروف و گران‌بهای او به تابلوهای تکیه دولت که مراسم تعزیه و سوگواری ایام محرم را نشان می‌دهد؛ تابلو تالار آیینه که تصویر ناصرالدین شاه در میان آئینه کاری باشکوه کاخ گلستان استزرگر بغدادی و فالگیر یهودی و خودنگاره‌هایی از چهره خودش می‌توان اشاره کرد. با مرگ کمال‌الملک در ۱۳۱۹ در حقیقت باید عمر مکتب نقاشی قاجار را هم تمام شده دانست.
فتحعلی‌شاه قاجار اثر میرزا بابا
نقاشی‌های درباری قاجاری در موزه هنر گرجستان
پرتره فتحعلی شاه اثر مهرعلی نقاش در موزه بروکلین، جوهر، طلا، آب‌رنگ مات و تیره بر روی کاغذ
قلمدان با صحنه‌ای از هفت‌پیکر اثر محمد اسماعیل اصفهانی
چوگان اثر حسین بهزاد
خودنگاره. اثر کمال‌الملک
فرمول‌بندی متغیر جهانی

در مکانیک مداری، فرمول‌بندی متغیر جهانی روشی است که برای حل مسئله کپلر دو جسم استفاده می‌شود. این روش شکلی کلی از معادله کپلر است که نه تنها آن را برای مدارهای بیضوی، بلکه برای مدارهای سهموی و هذلولی نیز بسط می‌دهد، بنابراین برای بسیاری از موقعیت‌های منظومه شمسی که در آن مدارهایی با خروج از مرکز بسیار متفاوت وجود دارد، قابل استفاده است.
تلمبه ابراهیم (کرمان)

| تلمبه ابراهیم | تلمبه ابراهیم |
| --- | --- |
روستا: روستا
کشور:  ایران
استان: استان کرمان
شهرستان: شهرستان کرمان
بخش: بخش مرکزی شهرستان کرمان
دهستان: دهستان اختیارآباد
منطقهٔ زمانی: یوتی‌سی +۳:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
 • تابستانی (DST): یوتی‌سی +۴:۳۰ (ساعت رسمی ایران)
تلمبه ابراهیم یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان اختیارآباد واقع شده‌است.
چ

برای دیگر کاربردها، چ (ابهام‌زدایی) را ببینید.
حرف چ
چ، حرف هفتم در الفبای فارسی است. این حرف در الفبای عربی، وجود ندارد.
در الفبای ایرانیک: ч
چ یکی از همخوان‌ها (صامتها) است و هفتمین حرف از الفبای فارسی، هشتمین حرف از الفبای اردو و چهارمین حرف الفبای ترکی است. این حرف در الفبای عربی وجود ندارد.
در فارسی در قدیم آن را جیم مَعْقود و جیم فارسی نیز نامیده‌اند.
ارزش عددی آن را در حساب جمل، مانند «ج»، سه در نظر می‌گیرند
از لحاظ آواشناسی، «چ» صامتی شُشی، برون‌سو، سخت، بی‌واک، دمیده، انفجاری ـ سایشی و لثوی ـ کامی است.در کتاب فرهنگ واژه‌های اوستا این حرف یعنی چ جزو واژه‌های اوستای است. [۳]
کلمات دارای حرف چ

چوب، چاپ، چرک، چک، چانه، چیز، چیت، چیره، چتر، چرا، چون، چفیه، چهار، چادر، چماق، پرچم، پوچ، چپ، بچه، ساچمه، داچ، پارچ، آچمز، ار، چهارچوب، چشم، چسب، چرخ، چِت و موارد دیگر.
هدرسلبن (هارتس)

| هدرسلبن (هارتس)  | هدرسلبن (هارتس)  |
| --- | --- |
  نشان:   نشان
کشور: آلمان
ایالت: زاکسن-آنهالت
ناحیه: Harz
انجمن شهرداری: Vorharz
حکومت: حکومت
 • شهردار: Kornelia Bodenstein
مساحت: مساحت
 • کل: ۱۶٫۴۶ کیلومتر مربع (۶٫۳۶ مایل مربع)
ارتفاع: ۱۰۱ متر (۳۳۱ فوت)
جمعیت (2011-12-31): جمعیت (2011-12-31)
 • کل: ۱٬۵۳۰
 • تراکم: ۹۳/کیلومتر مربع (۲۴۰/مایل مربع)
منطقهٔ زمانی: CET/CEST (UTC+1/+2)
کدهای پستی: 06458
کدهای شماره‌گیری: 039481
پلاک خودرو: HZ
هدرسلبن (به آلمانی: Hedersleben) یک شهر در آلمان است که در هارتس واقع شده‌است. هدرسلبن ۱٬۷۳۵ نفر جمعیت دارد.
یک تابستان نسبتاً عجیب و غریب

| یک تابستان نسبتاً عجیب و غریب | یک تابستان نسبتاً عجیب و غریب |
| --- | --- |
ژانر: کمدی فانتزی
بر پایهٔ: والدین نسبتاً عجیب و غریب اثر بوچ هارتمن
نویسنده: بوچ هارتمن
فیلم‌نامه: بوچ هارتمن سوج استیو هلند
داستان: بوچ هارتمن ری دلارتیس ویل چیفرین کوین سالیوان
کارگردان: سوج استیو هلند
بازیگران: دریک بل دانیلا مونه تارا استرانگ درن نوریس دون ویگل دیوید لوئیس مارک گیبون تریل راثری اسکات بایو
سازنده موسیقی متن: گوی مون
کشور سازنده: ایالات متحده
زبان اصلی: انگلیسی
تولید: تولید
تهیه‌کننده‌ها: اسکات مک آبوی (اجرایی) امی سیدوریک بوچ هارتمن (اجرایی) مایکل ساماسیسیا (اجرایی)
فیلم‌برداری: تام هارتینگ
تدوین‌گران: آنیتا برندت-بورگوین دیمن فچت
مدت: ۶۶ دقیقه
تولیدکننده‌ها: شرکت بیلیونفولد فریدرتور استودیوز پاسیفیک بای اینترتیمنت نیکلودئون موویز
توزیع‌کننده: پارامونت هوم اینترتیمنت نیو لاین سینما
پخش: پخش
شبکهٔ اصلی: نیکلودئون
انتشار اولیه:  ۲ اوت ۲۰۱۴ (۲۰۱۴-08-۰۲)  
یک تابستان نسبتاً عجیب و غریب (به انگلیسی: A Fairly Odd Summer) یک فیلم تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۴ آمریکا، براساس سری انیمیشن «والدین نسبتاً عجیب و غریب» می‌باشد.

این فیلم سومین قسمت از مجموعه فیلم نسبتاً عجیب و غریب است که همچنین به نام‌های یک فیلم نسبتاً عجیب و غریب ۳ و یک بهشت نسبتاً عجیب و غریب نیز شناخته می‌شود.
بازیگران

دریک بل در نقش تیمی ترنر
دانیلا مونه در نقش توتی
دیوید لوئیس در نقش دنزل کروکر
درن نوریس در نقش آقای ترنر
تریل راثری در نقش خانم ترنر
مارک گیبون در نقش جوردن ون استرانگل
دون ویگل در نقش ویکی
کارتر هستینگز در نقش مارتی
الا اندرسون در نقش میتزی
الی لیبرت در نقش خانم مولیگان
کرین هلپین در نقش ماید ماریان
دوین تونگ در نقش دکتر فلمیش
اسکات بایو در نقش فووپ (انسان)
بوچ هارتمن در نقش یاروی دیوونه
بازیگران > صداپیشه

تارا استرانگ در نقش تیمی ترنر (پری) و پووف
درن نوریس در نقش کازمو
سوزان بلیکسلی در نقش واندا
اریک بائوزا در نقش فووپ
یاسوئو اوتانی

| یاسوئو اوتانی | یاسوئو اوتانی |
| --- | --- |
نام بومی: 大谷 靖夫
نام(های) دیگر: y@suo ohtani
زاده: ۲۳ مهٔ ۱۹۷۸ ‏(۴۶ سال) یاماگاتا
ژانر: جی-پاپ
پیشه(ها): آهنگساز، ترانه‌پرداز
سال‌های فعالیت: ۲۰۰۰–اکنون
همکاری‌های مرتبط: Dream
وبگاه: y-net.internetcorners.net
یاسوئو اوتانی (انگلیسی: Yasuo Ōtani؛ زادهٔ ۲۳ مهٔ ۱۹۷۸) آهنگساز، ترانه‌پرداز اهل ژاپن است.
چارلز ال. مک‌ناری

| چارلز ال>  مک‌ناری | چارلز ال>  مک‌ناری |
| --- | --- |
پرتره اثر Henrique Medina: پرتره اثر Henrique Medina
۳ام رهبر اقلیت سنای ایالات متحده: ۳ام رهبر اقلیت سنای ایالات متحده
دوره مسئولیت ۱۹۳۳ – ۱۹۴۴: دوره مسئولیت ۱۹۳۳ – ۱۹۴۴
پس از: جوزف تیلور رابینسون
پیش از: والاس اچ. وایت، جونیور
United States Senatorfrom Oregon: United States Senatorfrom Oregon
دوره مسئولیت ۲۹ مه ۱۹۱۷ – ۵ نوامبر ۱۹۱۸: دوره مسئولیت ۲۹ مه ۱۹۱۷ – ۵ نوامبر ۱۹۱۸
پس از: هری لین
پیش از: فردریک دبلیو. مولکی
United States Senatorfrom Oregon: United States Senatorfrom Oregon
دوره مسئولیت ۱۸ دسامبر ۱۹۱۸ – ۲۵ فوریه ۱۹۴۴: دوره مسئولیت ۱۸ دسامبر ۱۹۱۸ – ۲۵ فوریه ۱۹۴۴
پس از: فردریک دبلیو. مولکی
پیش از: گای کوردون
 :  
اطلاعات شخصی: اطلاعات شخصی
زاده: ۱۲ ژوئن ۱۸۷۴ سیلم، اورگن
درگذشته: ۲۵ فوریهٔ ۱۹۴۴ (۶۹ سال) فورت لادردیل، فلوریدا
ملیت: آمریکایی
حزب سیاسی: جمهوری‌خواه
همسر(ان): Jessie Breyman Cornelia Morton McNary
محل تحصیل: دانشگاه استنفورد
تخصص: وکیل مدافع
چارلز لینزا مک‌ناری (به انگلیسی: Charles Linza McNary) سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۸ و ۱۹۱۸ تا ۱۹۴۴ میلادی سناتور ایالت اورگن در سنای ایالات متحده آمریکا بود.
گیکی‌کی

نمای یک بخش از کتاب حماسی گیکی‌کی
گیکی‌کی (به ژاپنی: 義経記 Gikeiki) کتابی است در مورد زندگی میناموتو نو یوشی‌تسونه و بنکی و شیزوکا گوزن که در طی دوره نانبوکوچو نوشته شده‌است.