stanford-oval/wikipedia huggingface dataset:
جنجال‌های بی‌بی‌سی
۱۹۸۰–۱۹۹۰ > ۱۹۸۴: جنجال «گرایش ستیزه جویانه مگی».

در ژانویه۱۹۸۴، برنامه پانورامای بی‌بی‌سی «گرایش مبارزات مگی» را پخش کرد که ادعا می‌کرد تعدادی از نمایندگان محافظه‌کار از جمله (نیل همیلتون، هاروی پراکتور و جرالد هاوارث) با سازمان‌های راست افراطی هم در بریتانیا و هم در قاره ارتباط دارند.
این برنامه بر اساس گزارش داخلی حزب محافظه کار که توسط فیل پدلی، رئیس محافظه کاران جوان گردآوری شده بود.پانوراما وضعیت خود را با یکی از معاونان ارشد حزب محافظه کار تأیید کرد. این گزارش یک هفته قبل از پخش برنامه به‌طور رسمی به حزب ارائه شد. درطول ساخت این برنامه، تلاش برای تماس با برخی از نمایندگان نامبرده برای اظهار نظر ناموفق بود. (کریستین همسر همیلتون بعداً توضیح داد که چگونه "من و نیل "روشی ابداع کرده بودیم تا مطمئن شویم که پرسنل پانوراما در موقعیتی نیستند که بگویند نیل از صحبت کردن خودداری کرده‌است".) این برنامه قبل از مخابره توسط وکلای بی بی سی، توسط رئیس تلویزیون امور جاری و توسط دستیار ارشد مدیر کل، مارگارت داگلاس بررسی شد.
دو نفر از نمایندگان مجلس نامبرده در این برنامه (همیلتون و هاوارث) از بی بی سی و برنامه سازان شکایت کردند. مدیر کل، آلاسدیر میلن، توصیه‌های حقوقی خود بی بی سی و دستیار ارشد خود را بررسی کرد و اعلام کرد که این برنامه «راک محکم» است. شورای حکام (رئیس استوارت یانگ) نیز از این برنامه حمایت کرد تا دردادگاه از آن دفاع شود. استوارت یانگ در اوت۱۹۸۶، دو ماه قبل از محاکمه شدن پرونده افترا علیه پانوراما درگذشت. رئیس جدیدی به نام مارمادوک هاسی منصوب شده بود، اما به‌طور رسمی به بی بی سی نرسیده بود که دادگاه در۱۳ اکتبر۱۹۸۶ آغاز شد. با این حال هاسی با وکیل بی بی سی، چارلز گری صحبت کرد. هاسی در خاطره‌ها خود می‌گوید که «گری فکر می‌کرد بعید است که بی بی سی برنده شود.» سر چارلز گری این گفته را رد می‌کند و می‌گوید که «من و پسرم هر دو فکر می‌کردیم که پرونده قابل پیروز شدن است».
چهار روز اول محاکمه به بیانیه‌های آغازین همیلتون و هاوارث و وکلای آنها اختصاص یافت که بازتاب گسترده‌ای در مطبوعات داشت. در عصر روز چهارم، آلن پروترو، دستیار مدیر ارشد بی‌بی‌سی، به تیم حقوقی بی‌بی‌سی و متهمان نامبرده اطلاع داد که فرمانداران اکنون مایلند پرونده را فوراً حل و فصل کنند. این امر مانع از ارائه دفاعیه بی‌بی‌سی به دادگاه یا شناخته شدن برای عموم شد.
همیلتون و هاوارث هر کدام ۲۵۰۰۰پوند غرامت دریافت کردند. هزینه‌ها ۲۴۰۰۰۰پوند بود. آنها از پرونده خود علیه فیل پدلی صرف نظر کردند.[نیازمند منبع]
۱۹۸۰–۱۹۹۰ > ۱۹۸۴: پوشش جعلی اعتصاب معدنچیان

فیلمی از به اصطلاح «نبرد اورگریو» در۱۸ ژوئن۱۹۸۴ توسط گروهی از بی بی سی فیلمبرداری شده بود. هنگامی که آن شب در بولتن‌های خبری بی‌بی‌سی ظاهر شد، بدون ترتیب زمانی ویرایش و پخش شد، و به دروغ نشان می‌داد که پیکت‌ها به سمت پلیس سنگ پرتاب می‌کردند و پلیس متعاقباً اتهامی را انجام می‌داد.
۱۹۸۰–۱۹۹۰ > ۱۹۸۶: جنجال حمله لیبی

گزارش بی بی سی نیوز در ششم از بمباران آمریکا به لیبی خشم تاچر و نورمن تبیت، رئیس حزب محافظه کار را برانگیخت، زیرا آنها معتقد بودند که تبلیغات دولت لیبی در مورد تلفات غیرنظامیان را می‌پذیرد و به این دلیل که به سخنگویان آمریکایی یا بریتانیایی برای توضیح مواضع دولت‌هایشان وقت پخش نمی‌دهد. تبیت به دفتر مرکزی محافظه کار دستور داد تا پرونده ای در مورد گزارش‌های بی بی سی تهیه کند و سپس آن را برای نقد به وکیل لرد گودمن تحویل دهد. نقد گودمن تا حد زیادی با یافته‌های این پرونده موافق بود و در ۳۰ اکتبر تبیت آن را به لرد بارنت ارسال کرد و گفت که پوشش بی‌بی‌سی «ترکیبی از اخبار، دیدگاه‌ها، گمانه‌زنی‌ها، اشتباه‌ها و حمل غیرانتقادی تبلیغات لیبی است که به شهرت لیبی آسیب جدی وارد می‌کند. بی بی سی یافته‌های خود را رد کرد.
۱۹۸۰–۱۹۹۰ > ۱۹۸۶: جنجال انجمن مخفی

در سال۱۹۸۶، روزنامه‌نگاران بی‌بی‌سی در اعتراض به حملات پلیس در جستجوی شواهدی مبنی بر اینکه یک سریال تلویزیونی بی‌بی‌سی در حال تولید،جامعه مخفی، امنیت ملی را به خطر انداخته‌است، دست به اعتصاب زدند. پلیس استودیوهای بی‌بی‌سی در گلاسکو، اسکاتلند، خانه روزنامه‌نگار تحقیقی دانکن کمپبل در لندن و دفاتر نیو استیتسمن را بازرسی کرد.
در۱۲ ژوئن۱۹۸۵، گرام مک‌دونالد،کنترل‌کننده بی‌بی‌سی دو، مجموعه‌ای از فیلم‌های مستند توسط استودیوهای بی‌بی‌سی در اسکاتلند همراه با پیشنهاد دانکن کمپبل که قبلاً آثارش در مجله نیو استیتسمن منتشر شده بود، به آنها پیشنهاد شد. این برنامه‌ها شش فیلم نیم ساعته از دانکن کمپبل (که توسط کمپبل تحقیق و ارائه شده بود و طبق استانداردهای بی بی سی تولید شده بود) بود که «حقایق پنهان نگرانی عمده عمومی» را روشن می‌کرد. این شش برنامه عبارت بودند از:
یک: قانون اساسی مخفی دربارهٔ یک کمیته کوچک و مخفی کابینه که در واقع تشکیلاتی بود که بر بریتانیا حکومت می‌کرد.
دو: در زمان بحران در مورد آمادگی‌های مخفی برای جنگ که در سال۱۹۸۲ در هر کشور ناتو آغاز شد. این برنامه نشان داد که بریتانیا چه خواهد کرد.
سوم: شکافی در دفاع ما دربارهٔ سازندگان دفاعی و برنامه‌ریزان نظامی نالایق که هر سیستم راداری جدیدی را که بریتانیا از زمان جنگ جهانی دوم نصب کرده‌است، خراب کرده‌اند.
چهار: ما اکنون دربارهٔ قانون حفاظت از داده۱۹۸۴ همه اطلاعات داریم.
پنج: ناتمام - دربارهٔ انجمن سران پلیس و چگونگی تعیین خط مشی و اقدام‌های دولت در زمینه‌های نظم و قانون.
شش: ناتمام - در مورد ارتباطات با اشاره خاص به ماهواره‌ها.[نیازمند منبع]
کار روی سریال شروع شد. در آوریل۱۹۸۶، آلن پروترو، به نمایندگی از آلاسدایر میلن، مدیر کل بی‌بی‌سی، از او درخواست شد تا اجازه دهد یک کارآگاه خصوصی را که می‌گفت می‌تواند به یک کامپیوتر دفتر سوابق جنایی دسترسی داشته باشد، اشکال کند. مجوز داده شد و فیلمبرداری انجام شد. به پلیدولة جدیدةع داده شد و مرد متعاقباً بر اساس بخش ۲ قانون اسرار رسمی۱۹۱۱ متهم شد.
برنامه ششم می‌توانست جزئیات یک ماهواره جاسوسی فوق‌مخفی را فاش کند و آلیسدیر میلن قبلاً تصمیم گرفته بود که آن را از خط تولید حذف کند، زمانی که روزنامه آبزرور در۱۸ ژانویه۱۹۸۷ داستان را با این عنوان منتشر کرد: «بی‌بی‌سی در مورد راز دفاعی ۵۰۰ میلیون پوندی صحبت کرد.» همراه با این داستان گزارشی بود مبنی بر اینکه وزارت کشور قصد داشت هزینه مجوز گیرنده پخش را محدود کند، به این معنی که دولت تصمیم گرفته بود روزنامه‌نگاری تحقیقی بی‌بی‌سی را سانسور کند.
بلافاصله پس از آن، مجموعه ای از برنامه‌های رادیو چهار بی بی سی به نام کشور من درست یا غلط توسط دولت ممنوع شد زیرا ممکن بود اسرار حساسی را فاش کند. این سریال تنها چند ساعت قبل از شروع آن سانسور شد زیرا به موضوعاهایی مشابه سریال تلویزیونی مربوط به «دولت مخفی» بریتانیا می‌پرداخت. با این حال، پس از اینکه دولت تصمیم گرفت که هیچ قانونی را زیر پا نمی‌گذارد یا در امنیت ملی دخالت نمی‌کند، در نهایت بدون قطع پخش شد.
۱۹۹۰–۲۰۰۰ > ۱۹۸۸–۱۹۹۴: ممنوعیت پخش شین فین

در۱۹ اکتبر۱۹۸۸،داگلاس هرد، وزیر کشور محافظه‌کار در زمان نخست‌وزیر مارگارت تاچر، اخطاریه‌ای را بر اساس بند۱3 (4) مجوز و توافقنامه بی‌بی‌سی و بر اساس بند ۲9 (3) قانون پخش۱۹۸۱ به سازمان مستقل رادیو و تلویزیون صادر کرد. ممنوعیت پخش بیانیه‌های مستقیم نمایندگان یا حامیان یازده سازمان سیاسی و نظامی ایرلندی. این ممنوعیت تا سال۱۹۹۴ ادامه داشت و رسانه‌های خبری بریتانیا را از حق پخش صداها، (نه نوشتار)، همه شبه نظامیان جمهوری‌خواه و وفادار ایرلندی محروم کرد، در حالی که این ممنوعیت عمدتاً شین فین را هدف قرار داد.
ارعاب دولت و قوانین قبل از ممنوعیت قبلاً به اشکالی از خودسانسوری منجر شده بود. مصاحبه ای با ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند در ژوئیه۱۹۷۹ در برنامه امشب بی بی سی باعث جنجال نخست‌وزیر تاچر شد و آخرین باری بود که چنین مصاحبه ای در تلویزیون بریتانیا شنیده شد. فیلم پانورامای IRA در سال۱۹۸۰ در گشت زنی در کریکمور توسط پلیس تحت عنوان پیشگیری از اعمال تروریستی پس از اعتراض در پارلمان و مطبوعات توقیف شد. در سال۱۹۸۵ نسخه‌ای از سریال زندگی واقعی بی‌بی‌سی ("در لبه اتحادیه") به‌طور موقت تحت فشار دولت متوقف شد. مدیران بی‌بی‌سی خود را در تضاد با مدیریت دیدند و روزنامه‌نگاران این شرکت برای یک روز اعتصاب کردند. این برنامه بعداً با تغییرات جزئی منتقل شد.
پوشش شین فین توسط بی بی سی قبل از ممنوعیت بسیار کم بود. در سال۱۹۸۸، شین فین فقط ۹۳ بار در تلویزیون شنیده یا دیده شد، تنها۱۷ مصاحبه از ۶۳۳ مصاحبه رسمی بی بی سی در مقایسه با۱۲۱ مصاحبه با حزب محافظه کار و۱۷۲ مصاحبه با پلیس سلطنتی اولستر و خدمات ملکی داشت و هرگز در این مصاحبه نشد. با این حال، پس از ممنوعیت، کاهش شدیدی در پوشش شین‌فین و دیدگاه‌های جمهوری‌خواه مشاهده شد، به‌طوری‌که در سال بعد حضورهای تلویزیونی به ۳۴ بار کاهش یافت و تأخیرها و بلاتکلیفی‌های ناشی از ابهامات، صداگذاری و زیرنویس‌ها اغلب منجر به پوشش آن شد. و فیلم‌ها به‌طور کامل کنار گذاشته می‌شوند.
ریچارد آیر، رئیس سیاست تحریریه بی‌بی‌سی، در زمانی که «مشکلات» در ایرلند شمالی از اهمیت و علاقه زیادی برخوردار بود، به دنبال راه‌هایی برای ادامه گزارش‌های خبری در مورد این موضوع بود. او ثابت کرد که این ممنوعیت نمی‌تواند مانع استفاده بی بی سی از بازیگران برای بیان سخنان آدامز و دیگر جمهوری خواهان شود. اثر خالص این ممنوعیت افزایش تبلیغات بود.
۱۹۹۰–۲۰۰۰ > اکتبر۱۹۹۸: جنجال ریچارد بیکن کوکائین

در۱۸ اکتبر۱۹۹۸، یک مجری برنامه تلویزیونی کودک آبی پیتر، ریچارد بیکن، زمانی که معلوم شد کوکائین مصرف کرده‌است، در تیتر اخبار بود. او بلافاصله از قرارداد خود با بی بی سی آزاد شد.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۳–۲۰۰۴: مرگ دکتر دیوید کلی، گزارش هاتون و گزارش باتلر

در ماه مه ۲۰۰۳،اندرو گیلیگان، خبرنگار دفاعی برنامه امروز رادیو بی‌بی‌سی ۴، به نقل از یک مقام دولتی گفت که دولت بریتانیا پرونده‌ای در مورد سلاح‌های کشتار جمعی در عراق، برخلاف میل سرویس‌های اطلاعاتی، «بزگ» کرده‌است. یک گزارش روزنامه ادعا کرد که آلستر کمپبل (مدیر ارتباطات و استراتژی نخست‌وزیر) مسئول این کار است. دولت قویاً این ادعاها را رد کرد و این موضوع باعث شد تا پارلمان تحقیق کند.
یک دانشمند وزارت دفاع، دکتر دیوید کلی، به عنوان منبع ادعایی خبر نام برده شد که به منابع رسمی اشاره کرد که دکتر کلی منبع معتبری نیست. خودکشی بعدی دکتر کلی منجر به تشدید درگیری بین دولت و بی‌بی‌سی شد که طی آن هر دو طرف به دلیل نقش‌شان در این موضوع مورد انتقاد شدید قرار گرفتند.
انتشار گزارش هاتون در ژانویه ۲۰۰۴ در مورد مرگ دکتر کلی به شدت از اندرو گیلیگان و فرآیندهای مدیریتی و استانداردهای روزنامه‌نگاری شرکت انتقاد کرد. پس از آن، گاوین دیویس، رئیس بی‌بی‌سی و گرگ دایک، مدیر کل بی‌بی‌سی و پس از آن خود گیلیگان استعفا دادند. لرد هاتون متهم شد که نقایص ذاتی روزنامه‌نگاری را در نظر نگرفته‌است، در حالی که به دولت از شک و تردید نسبت به رفتار خود سود می‌بخشد. بخش بزرگی از رسانه‌ها این گزارش را سفید تلقی کردند.
تحقیق دوم توسط لرد باتلر از براکول، اطلاعات مربوط به سلاح‌های کشتار جمعی و تولید پرونده را بررسی کرد. در میان چیزهای دیگر،گزارش باتلر به این نتیجه رسید که:
«... این واقعیت که اشاره [به ادعای ۴۵ دقیقه‌ای] در ارزیابی طبقه‌بندی‌شده در پرونده تکرار شد، بعداً این ظن را به وجود آورد که به دلیل ویژگی چشم‌نواز آن درج شده‌است.»
اندرو گیلیگان ادعا می‌کند که گزارش باتلر داستان اصلی او را مبنی بر «بزک» در پرونده اثبات می‌کند.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۴–۲۰۰۷: گزارش بالن

بی‌بی‌سی تلاش کرد تا حکم دادگاه اطلاعات را لغو کند مبنی بر اینکه بی‌بی‌سی اشتباه می‌کرد که طبق قانون آزادی اطلاعات سال 2000 (FOI) گزارش بالن در مورد پوشش خاورمیانه خود را برای اعضای عمومی منتشر نکرد. این گزارش به بررسی پوشش بی بی سی از درگیری اعراب و اسرائیل می پردازد.
در روز جمعه ۲۷ آوریل ۲۰۰۷، دادگاه عالی اعتراض استیون شوگر به تصمیم کمیسر اطلاعات را رد کرد. با این حال، در۱۱ فوریه ۲۰۰۹، مجلس اعیان (بالاترین دادگاه بریتانیا) تصمیم دادگاه اطلاعات مبنی بر اجازه درخواست تجدید نظر آقای شوگر علیه تصمیم کمیسر اطلاعات را مجدداً اعاده کرد. موضوع به دادگاه عالی بازمی‌گردد تا در مورد درخواست تجدید نظر بی بی سی در مورد یک نقطه قانونی علیه تصمیم دادگاه تصمیم‌گیری کند.
بیانیه مطبوعاتی بی‌بی‌سی پس از حکم دادگاه عالی بیانیه زیر را شامل می‌شود: «اقدام بی‌بی‌سی در این پرونده هیچ ربطی به این واقعیت نداشت که گزارش بالن در مورد خاورمیانه بود – در هر حوزه خبری که باشد، همان رویکرد اتخاذ می‌شد. پوشیده شده بود."
آقای شوگر پس از موفقیت در مجلس اعیان گفت: «مایه تاسف است که بی‌بی‌سی احساس کرد لازم است صدها هزار پوند از پول عمومی را برای مبارزه برای سه سال هزینه کند تا بتواند سیستم را علیه کسانی که اطلاعات درخواست می‌کنند، بارگذاری کند. من بسیار خوشحالم که مجلس اعیان حکم داده‌است که چنین بی عدالتی آشکاری نتیجه قانون نیست.»
استیون شوگر در ژانویه ۲۰۱۱ بر اثر سرطان درگذشت، و هنوز مشخص نیست که با این نبرد قانونی چه اتفاقی خواهد افتاد. این احتمال وجود دارد که یک نفر از طرف آقای شکر پرونده را تحویل بگیرد. دادگاه عالی می‌گوید که پرونده را به‌طور موقت برای جلسه دیگری در پاییز ۲۰۱۱ فهرست کرده‌است.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۴–۲۰۱۱: برون سپاری زیمنس

در سال ۲۰۰۴، فرمانداران بی‌بی‌سی قراردادی را برای برون‌سپاری فناوری IT،تلفن و پخش بی‌بی‌سی (که قبلاً توسط بخش فناوری داخلی بی‌بی‌سی اداره می‌شد) به شرکت مهندسی و الکترونیک آلمانی راه‌حل‌ها و خدمات فناوری اطلاعات زیمنس (SIS) تصویب کردند. ادعا شده بود که فروش فناوری بی‌بی‌سی بیش از ۳۰میلیون پوند پس‌انداز به بی‌بی‌سی خواهد رساند. در ژوئن۲۰۰۷، گزارشی که توسط کمیته محاسبات عمومی مجلس عوام منتشر شد، از این معامله انتقاد کرد و مدعی شد که مدیریت بی‌بی‌سی ۶۰ میلیون پوند از هزینه‌های پنهان را در درخواست خود به شورای حکام حذف کرده‌است و سود زیمنس را بهمراه داشته‌است. در نظر گرفته نشده‌است. پس‌انداز ثبت شده بی بی سی ۲۲ میلیون پوند بود که ۳۸ درصد کمتر از پیش‌بینی اولیه بی بی سی بود.
مشارکت بی‌بی‌سی با زیمنس با مشکلاتی روبه‌رو شد، از جمله مسائل مربوط به جابجایی کل شرکت به سیستم صدا روی پروتکل اینترنت در سال 2009. قطع بزرگ وب سایت بی بی سی در سال 2011. و زیمنس شریک اصلی فناوری در ابتکار رسانه دیجیتال بود تا زمانی که قرارداد آن در سال ۲۰۰۹ فسخ شد در دسامبر ۲۰۱۰،SIS توسط شرکت فرانسوی آتوس و بی بی سی ای تی از زیمنس خریداری شد، سیستم‌های پخش و وب سایت اکنون توسط آتوس مدیریت می‌شوند.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > مارس 2007: Blue Peter تلفن وارد شد

یک مسابقه تلفنی برای حمایت از یونیسف، که توسط برنامه کودکان بلو بیتر در نوامبر ۲۰۰۶ برگزار شد، مشخص شد که تقلب شده‌است. تماس گیرنده برنده مسابقه در واقع یک بازدید کننده از مجموعه بود که وانمود می‌کرد از یک خط خارجی برای انتخاب جایزه تماس می‌گیرد. مسابقه به دلیل مشکل فنی در دریافت تماس‌ها تقلب شد. این جنجال آغاز یک جنجال گسترده بود که در آن سایر پخش کنندگان به دلیل جعل مسابقات تلفنی جریمه شدند.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > مارس ۲۰۰۷: بی بی سی جم

در سال ۲۰۰۶، بی‌بی‌سی یک وب‌سایت آموزشی رایگان برای کودکان به نام بی‌بی‌سی جم راه‌اندازی کرد که هزینه آن۱۵۰ میلیون پوند بود. در پی شکایت تعدادی از تأمین کنندگان تجاری نرم‌افزار آموزشی مبنی بر اینکه بی بی سی با ارائه این سرویس به صورت رایگان در حال انجام اقدام‌های ضدرقابتی است، بی بی سی تراست اعلام کرد که این وب سایت در انتظار بررسی تعلیق خواهد شد. سال بعد تصمیم گرفته شد که این سرویس دوباره راه اندازی نشود و برای همیشه بسته شد.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ژوئیه ۲۰۰۷: یک سال با ملکه

در اوایل سال ۲۰۰۷، بی‌بی‌سی به آر دی اف دستور داد تا یک فیلم پشت صحنه دربارهٔ سلطنت با عنوان سلطنت: خانواده سلطنتی در محل کار، برای بی‌بی‌سی۱ بسازد. یک تریلر ۶۰ ثانیه ای در مراسم راه اندازی پاییزی بی‌بی‌سی۱ در لندن در۱۱ ژوئیه نمایش داده شد. تریلر دو کلیپ از ملکه الیزابت دوم را نشان داد. یکی که در آن به عکاس آنی لیبوویتز می‌گوید که تاج خود را برنمی‌دارد تا صحنه «پوشش ساده‌تر» به نظر برسد، و دیگری که در آن ملکه می‌گوید «من چیزی را تغییر نمی‌دهم. من به اندازه کافی اینطور لباس پوشیدم.»
نماهای تریلر خارج از توالی ویرایش شده‌اند و به نظر می‌رسد که ملکه به‌طور ناگهانی عکاسی را ترک کرده‌است، در حالی که در واقع، شات دوم او را در حال ورود به عکاسی نشان می‌دهد. پیتر فینچام،کنترل‌کننده بی‌بی‌سی۱ در مراسم راه‌اندازی به خبرنگاران گفت که نشان می‌دهد پادشاه «کمی آن را از دست داده و با صدای بلند از خانه خارج شده‌است».
روز بعد، روزنامه‌ها و دیگر منابع رسانه ای تیترهایی را منتشر کردند مبنی بر اینکه ملکه درطول جلسه هجوم آورده‌است. در۱۲ ژوئیه، بی بی سی یک عذرخواهی رسمی از ملکه و لیبوویتز منتشر کرد. در۱۶ژوئیه، آر دی اف مدیا اعتراف کرد که «مقصر خطای جدی قضاوت» است. فینچام و استفان لمبرت، مدیر ارشد خلاقیت آر دی اف مدیا هر دو استعفا دادند.
در اکتبر۲۰۰۷، بی بی سی گزارش تحقیقات خود را در مورد این حادثه منتشر کرد. تحقیقات به این نتیجه رسید که هیچ‌کس در بی‌بی‌سی «آگاهانه قصد بدنام کردن یا معرفی نادرست ملکه را نداشته‌است» و هرگز این احتمال وجود ندارد که «این سکانس گمراه‌کننده در مستند تمام‌شده‌ای که قرار است توسط بی‌بی‌سی پخش شود گنجانده شود» اما با این وجود «این حادثه قضاوت‌های نادرست، عملکرد ضعیف و سیستم‌های ناکارآمد را نیز آشکار می‌کند، البته، به عنوان کمک معمول بدشانسی که اغلب همراه با چنین امور تأسف‌باری است.»
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > سپتامبر ۲۰۰۷: گربه آبی پیتر

هنگامی که برنامه کودکان پیتر آبی در ژانویه ۲۰۰۷ یک گربه خانگی به دست آورد، یک رای اینترنتی برای انتخاب نام برای حیوان برگزار کرد. در سپتامبر همان سال، فاش شد که بینندگان نام کلوچه کوکی را انتخاب کرده‌اند، اما تولیدکنندگان نتیجه را به ساکس تغییر دادند که منجر به اتهامات نقض اعتماد مخاطب شد. متعاقباً در این برنامه از بینندگان عذرخواهی شد.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۸: نمایش شوخی‌های تلفنی راسل برند

در برنامه ای که در۱۶ اکتبر ۲۰۰۸ ضبط شد و دو روز بعد پخش شد، برند چندین تماس تلفنی - همراه با مهمان جاناتان راس - با خانه بازیگر اندرو ساکس برقرار کرد و ادعا کرد که برند با نوه اش جورجینا بیلی و ظاهراً رابطه جنسی داشته‌است. پیشنهادها زشت پوشش بعدی در روزنامه دیلی میل منجر به شکایات متعددی شد و در نهایت راس شرکت را ترک کرد.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۹: حضور در زمان پرسش حزب ملی بریتانیا

به دنبال بهبود عملکرد حزب ملی بریتانیا در انتخابات اروپا در سال ۲۰۰۹، بی‌بی‌سی به‌طور بحث‌برانگیزی موضع خود را در مورد ظاهر حزب ملی بریتانیا در برنامه گفتگوی برجسته موضوعاهای جاری،«وقت پرسش» تغییر داد و از «نیک گریفین» رهبر حزب دعوت کرد تا در نسخه خود شرکت کند. ۲۲ اکتبر ۲۰۰۹. بی‌بی‌سی نیز موظف به پخش برنامه‌های سیاسی حزبی توسط حزب ملی بریتانیا بود.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۸–۲۰۱۳: ابتکار رسانه دیجیتال

در سال ۲۰۰۸، بی‌بی‌سی برنامه دیجیتال رسانه‌ای (DMI) را راه‌اندازی کرد، یک برنامه فناوری که هدف آن ساده‌سازی عملیات پخش با انتقال به یک جریان کاری کاملاً دیجیتالی و بدون نوار با هزینه ۸۱٫۷ میلیون پوند بود. پیش‌بینی می‌شد که حدود۱۸ میلیون پوند در هزینه‌های بی‌بی‌سی صرفه‌جویی کند. قرارداد برنامه دیجیتال رسانه‌ای با ارائه دهنده خدمات فناوری زیمنس با مشاوره دیلویت منعقد شد.
هزینه‌های این پروژه پس از چند مشکل فنی و تأخیر افزایش یافت و در سال ۲۰۰۹ بی بی سی قرارداد را با زیمنس فسخ کرد. زیان بی‌بی‌سی ۳۸٫۲ میلیون پوند تخمین زده شد، که تا حدی با تسویه حساب ۲۷٫۵ میلیون پوندی زیمنس جبران شد و زیان۱۰٫۷ میلیون پوندی را برای بی‌بی‌سی به جا گذاشت. بی بی سی در سال ۲۰۱۱ توسط اداره حسابرسی ملی بریتانیا به دلیل مدیریت این پروژه مورد انتقاد قرار گرفت.
در سال ۲۰۰۹، بی‌بی‌سی پروژه برنامه دیجیتال رسانه‌ای را به داخل آورد و کار بر روی یک سیستم دیجیتال به نام فابریک را آغاز کرد. لرد هال، مدیر کل بی‌بی‌سی، در اواخر ماه مه ۲۰۱۳ اعلام کرد که این پروژه پس از رسیدن هزینه‌ها به ۹۸ میلیون پوند رها می‌شود.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۹–۲۰۱۲: دنیس آوی ادعا می‌کند

در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۹، کانال خبری بی بی سی ادعاهای دنیس آوی را پخش کرد که در سال۱۹۴۴ خود را به اردوگاه کار اجباری مونوویتز قاچاق کرده‌است. این ادعاها به عنوان واقعیت در وب‌سایت بی‌بی‌سی ارائه شد و موضوع کتاب پرفروش مردی که به آشویتس نفوذ کرد، که توسط آوی و روزنامه‌نگار بی‌بی‌سی راب برومبی نوشته شده بود، شد. ادعاهای آوی جنجال قابل توجهی ایجاد کرد و در تعدادی از روزنامه‌ها مورد سؤال قرار گرفت. بی بی سی به خاطر پخش اینها و تبلیغ کتاب مورد انتقاد قرار گرفت. بی‌بی‌سی متعاقباً در برنامه‌ای به این جنجال اعتراف کرد.
۲۰۰۱–۲۰۱۰ > ۲۰۰۹–۲۰۱۴: زنان در نمایش‌های پنل

در سال ۲۰۰۹،ویکتوریا وود، بازیگر و کمدین، اظهار داشت که نمایش‌های پانل بی‌بی‌سی بیش از حد مردانه است و شامل «مردان زیادی که از یکدیگر برتری می‌گیرند».
در فوریه ۲۰۱۴، دنی کوهن، مدیر اجرایی تلویزیون گفت که دیگر هیچ گونه نمایش پانل کمدی مردانه در بی بی سی وجود نخواهد داشت و همه برنامه‌ها باید شامل یک زن باشند.
۲۰۱۰–۲۰۱۹ > ۲۰۱۰: ادعای تسلیحات باب گلدوف، اتیوپی و آفریقا را توهین می‌کند

در مارس ۲۰۱۰،باب گلدوف در گزارشی از بی بی سی با اندرو مار مواجه شد که مدعی بود دولت اتیوپی از پول جمع‌آوری شده برای قحطی برای پرداخت اسلحه استفاده کرده‌است. گلدوف و باند آید تورست در مورد این حادثه به بی بی سی گزارش دادند. آژانس توسعه کمک مسیحیت نیز اعلام کرد که از بی بی سی تراست شکایت خواهد کرد. سفیر اتیوپی در بریتانیا، برهانو کبده، آن را یک «مایه شرمساری» و «گزارش مضحک» خواند و گفت که بی بی سی با طرح چنین ادعاهایی «اعتبار خود را در آفریقا از بین برده‌است». گلدوف گفت اگر بریتانیایی‌ها به دلیل ادعاهای بی بی سی از اهدای پول خودداری کنند، «تراژدی» خواهد بود.
بی بی سی در ابتدا اعلام کرد که بر گزارش خود ایستاده‌است و مدعی شد شواهدی برای حمایت از موضع خود دارد. بی بی سی در نوامبر ۲۰۱۰ پس از اینکه متوجه شد شواهد کافی مبنی بر خرج کردن پول برای تسلیحات ندارد، مجبور شد مجموعه ای از عذرخواهی‌ها را پخش کند و بسیاری از ادعاهای بی اساس را بر اساس گزارش سیا که نتوانسته بود زیر سؤال ببرد. همچنین از گلدوف به دلیل این که ادعا می‌کند از پاسخ دادن به داستان ساختگی آن امتناع کرده‌است عذرخواهی کرد و گلدوف گفت که خسارت زیادی توسط بی بی سی به کمپین‌های خیریه وارد شده‌است.[نیازمند منبع] آقای گلدوف همچنین گفت که «خسارت وحشتناک» توسط بی‌بی‌سی به صندوق کمک‌های گروهی وارد شده‌است.
۲۰۱۰–۲۰۱۹ > ۲۰۰۷–۲۰۱۱: اتهامات مربوط به سن گرایی و تبعیض جنسی

بی بی سی به سن گرایی و تبعیض جنسی متهم شد زمانی که مجری اخبار مویرا استوارت (۵۵) - اولین خواننده زن سیاهپوست تلویزیونی - در آوریل ۲۰۰۷ پس از بیش از دو دهه از کار اخراج شد، علیرغم اینکه بسیاری از مجریان مرد در موقعیت‌های مشابه اجازه داشتند به کار خود ادامه دهند. در نوامبر ۲۰۰۸، چهار مجری زن کانتری فایل (مایکلا استراکان، شارلوت اسمیت، میریام آوریلی و جولیت موریس) که همگی در دهه ۴۰ و ۵۰ زندگی خود بودند، از برنامه اخراج شدند.
این موضوع در ژوئیه ۲۰۰۹ بازگشت، زمانی که آرلین فیلیپس، طراح رقص سابق تئاتر (۶۶) در پانل بیا خیلی برقص توسط آلشا دیکسون، یک ستاره پاپ نیمی از سن او، جایگزین شد. مردان این سریال لن گودمن (۶۵)، برونو تونیولی (۵۳)، کریگ ریول هوروود (۴۴) و بروس فورسایت (۸۱) بودند.
مجری سابق کانتری فایل، میریام آوریلی ادعا کرد که به او «در مورد چین و چروک‌ها هشدار داده شده‌است»، و برنده دادگاه استخدامی علیه این شرکت به دلیل سن گرایی و قربانی شدن - اما نه تبعیض جنسی، شد. با کنار گذاشتن سایر زنان مسن تر نیز توسط بی بی سی، جوآن باکول ادعا کرد که سیاست بی بی سی «به موقعیت زنان مسن تر در جامعه آسیب می‌رساند»، در حالی که منزیس کمبل، رهبر سابق لیبرال دموکرات‌ها گفت که بی بی سی به فرهنگ جوانان وسواس دارد و تفکری سطحی دارد.
۲۰۱۰–۲۰۱۹ > ۲۰۱۰–۲۰۱۱: کیو و تسوتومو یاماگوچی

در دسامبر ۲۰۱۰، بی‌بی‌سی یک قسمت از برنامه مسابقه تلویزیونی کیو خود را پخش کرد که در آن اعضای میزگرد در جریان بحثی دربارهٔ تسوتومو یاماگوچی، که از هر دو بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در اوت۱۹۴۵ جان سالم به در برد، جوک می‌کردند یاماگوچی اوایل همان سال درگذشت. سفارت ژاپن در لندن پس از اطلاع از محتوای توهین آمیز هنگام تماس بینندگان در ژاپن با کارکنان دیپلماتیک، نامه ای شکایت به بی بی سی دربارهٔ محتوای برنامه مسابقه خود نوشت. دختر یاماگوچی همچنین اعلام کرد که در نتیجه نظرات پخش شده در بی بی سی چقدر ناراحت است. او گفت که بریتانیا به عنوان یک قدرت هسته ای، حق ندارد به پدرش «از بالا نگاه کند».
در ژانویه ۲۰۱۱، بی‌بی‌سی با تشخیص «حساسیت موضوع برای بینندگان ژاپنی» بابت «هر گونه توهین» به ژاپن در اثر این حادثه عذرخواهی کرد. در فوریه ۲۰۱۱، بی بی سی «قدرت احساس» در ژاپن را به دنبال پخش شوخی بمب اتمی خود به دلیل لغو فیلمبرداری بخشی از مستند پلنت ورد در ژاپن مقصر دانست. قرار بود این مستند توسط استفن فرای مجری کیو ارائه شود.
۲۰۱۰–۲۰۱۹ > ۲۰۱۱: نظرات تخت‌گاز در مورد مکزیک

در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۱، بی بی سی اپیزودی از برنامه تلویزیونی اتومبیلرانی خود تخت‌گاز را پخش کرد که در طی آن مجریان مکزیکی‌ها را «تنبل» و «بی عیب» و غذای مکزیکی را «بیمار سرخ شده» می‌نامیدند. این پخش شکایات بسیاری در مکزیک از جمله در روزنامه‌ها و وب‌سایت‌ها در پی داشت، در حالی که در مجلس سنای مکزیک درخواست نکوهش مورد بررسی قرار گرفت و وب‌سایت اسپانیایی زبان بی‌بی‌سی، بی‌بی‌سی موندو با اعتراض مواجه شد. جرمی کلارکسون، یکی از مجریان، ابراز تردید کرد که شکایتی علیه آنها وجود داشته باشد، زیرا بگفته او، سفیر مکزیک در خواب است.
نمایندگان پارلمان بریتانیا این اظهارات را «جاهلانه، تحقیرآمیز و نژادپرستانه» توصیف کردند و از بی بی سی خواستند که متأسف است. سفیر مکزیک در لندن همچنین از بی بی سی درخواست کرد که از اظهارات «توهین آمیز، بیگانه هراسانه و تحقیر آمیز» متأسف است. شرکت حقوقی که قبلاً رسانه‌ها را در پرونده شیلپا شتی که شامل نظرهایی در برادر بزرگتر بود دنبال می‌کرد، مشتریانی را برای این پرونده جذب کرده‌است.
بی‌بی‌سی سپس عذرخواهی کرد، اگرچه ادعا کرد که در این اظهارات «انتقام‌جویی» وجود ندارد و این اظهارات تنها بخشی از کمدی کلیشه‌ای است که سازمان از آن حمایت می‌کند، مانند زمانی که «شوخی می‌کند دربارهٔ بی‌نظم بودن ایتالیایی‌ها». و بیش از حد دراماتیک، فرانسوی‌ها متکبر و آلمانی‌ها بیش از حد سازماندهی شده‌اند».
۲۰۱۰–۲۰۱۹ > فیلم جعلی کودک کار در بنگلور

برنامه پانوراما هفتگی پرچمدار ۵۰ ساله بی بی سی، مستندی را پخش کرده بود که ادعا می‌کرد تأمین کنندگان پریمارک مستقر در بنگلور، یک خرده فروش بسیار موفق با ۲۲۰ فروشگاه در سراسر اروپا، در سال ۲۰۰۸ از کودک کار در تولید خود استفاده می‌کردند. این ادعا نادرست است و بی بی سی با اعتراف به اشتباه خود از پریمارک عذرخواهی کرد. در پاسخ به اعتراض پریمارک، بی‌بی‌سی در گزارشی ۴۹ صفحه‌ای پذیرفت که فیلم سه پسری که مشغول تکمیل لباس‌های پریمارک هستند، «به احتمال زیاد» پس از یک تحقیق داخلی سه ساله «اصیل نبوده‌اند».